cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mülverstedt
Milverštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 47 opštinskih središta okruga Unstrut-Hajnih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 724 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16064047.
Tiridat
Tiridat (Tiridates) se može odnositi na sljedeće historijske ličnosti:
Ostalo
Kala (mjesec)
Kala (također Jupiter XXXVII) je prirodni satelit planete Jupiter, iz grupe Carme. Retrogradni nepravilni satelit s oko 2 kilometra u promjeru i orbitalnim periodom od 685.324 dana.
Las Camelias, Castillo de Teayo
Las Camelias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Castillo de Teayo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 145 m.
Timiskaming
Timiskaming (Temiscaming) /=od nipissing naziva  'timikaming'  "very deep waters", / jedna od skupina Indijanaca iz grupe pravih Algonquina koji su obitavali nekada uz jezero Timiskaming, a danas na rezervatu Timiskaming, sjeverno od kanadskog grada Notre-Dame-du-Nord. U prošlosti su bili prijatelji i saveznici Francuza, te im pomagali prilikom engleskih napada koje je 1691. vodio Peter Schuyler. Timiskamingi su danas jedna od 9 algonkinskih skupina koja živi u Quebecu. Njihova populacija iznosi 205 (1903.); 245 (1910.), a danas im broj iznosi preko 500 na rezervatu, i preko 900 van rezervata.
La Gloria, Tierra Nueva
La Gloria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tierra Nueva.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1946 m.
Mayumi Iizuka
Mayumi Iizuka (飯塚 雅弓, Tokio, 3. siječnja 1977.) je japanska seiyū (glumica uglavnom za anime) i japanska pop pjevačica.
Životopis
Mayumi rođena je u Tokiju, a odrasla na Tajvanu i u Jokohami.
Nagrada Borbe za arhitekturu
Borbina nagrada za arhitekturu bila je jedina savezna nagrada za arhitekturu u socijalističkoj Jugoslaviji. Ova prestižna nagrada bila je glavno službeno mjerilo arhitektonske izvrsnosti u bivšoj Jugoslaviji i popularizacija najznačajnijih arhitektonskih postignuća te godine, istovremeno odražavajući i promovirajući koncept “bratstva i jedinstva” i formiranje jugoslavenskog identiteta.
Fontaine-lès-Dijon
Fonten le Dižon je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Dižon.
Nagrada Borbe za arhitekturu
U saradnji sa Savezom arhitekata Jugoslavije, nagrada je ustanovljena 1965., na godišnjicu kada je 1922. u Zagrebu štampan prvi broj lista "Borba". Narednih decenija, nagrađivana su najznačajnija ostvarenja nastala na području nekadašnje Jugoslavije.
Fontaine-lès-Dijon
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 8878 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1977 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,49 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 336 metara (maksimalnoj 337 m, a minimalnoj 250 m).
Mayumi Iizuka
Životopis
Njena prva filmska uloga kao seiyū je Tsuneko Tani u Only Yesterday u godini 1991., i nekoliko godina kasnije postala je slavna po ulozi Misty u Pokémonu od 1997.
Nagrada Borbe za arhitekturu
Osvajanje nagrade na čijem su čelu stajale te dnevne novine smatralo se najvećim prestižem na području arhitekture u bivšoj Jugoslaviji. Među brojnim dobitnicima su: Boris Magaš dva puta - za hotelski kompleks Solaris i stadion Poljud, Živorad Janković za KSC Skenrerija, Stanko Mandić, Janez Lajović, Stojan Maksimović, Aleksandar Šaletić, Jahiel Finci i Zlatko Ugljen za Narodno pozorište u Zenici, Janez Kobe, Ivan Štraus, Marijan Hržić dva puta sa saradnicima - za Krematorij na Mirogoju i kompleks Cibona, Mihajlo Mitrović i mnogi drugi.
Mayumi Iizuka
Životopis
Pojavljuje ne samo kao seiyū ali i kao pjevačica od godine 1997., u kojoj njen prvi glazbeni album naziva "Kataomoi" to znači "neostvarene ljubavi" na japanskom. Sedmi album "SMILE×SMILE" izlazi u ljeto 2003. je producirao Tore Johansson, koji je švedski glazbenik i producent.
Danas uglavnom radi u Japanu, a sredinom kolovoza 2010. godine, nasupila je na Shenyang Anime and Computer Game Exhibition 2010 u Shenyangu u Kini.
Nagrada Borbe za arhitekturu
Crnogorska arhitektica Svetlana Radević ostvarila je dvostruki raritet. Ona je jedina žena koja je dobila Saveznu nagradu lista „Borba“, a s druge strane postala je laureat u tridesetoj godini života.
U tridesetoj godini zivota dobitnica Borbine nagrade postala je i hrvatska arhitektica Maja Sah Radovic (r. U Zagrebu 1937.), zajedno s Kresimirom Cimpersak i tadasnjim svojim sefom Vjenceslavom Richterom (koji je preuzeo Arhitektonski biro Ostrogovic, nakon smrti Kazimira Ostrogovica 1964.) za Kompjutorski ili Racunalni centar u Nehajskoj ulici u Zagrebu. Dakle, bilo je jos arhitektica, dobitnica Borbine nagrade.
Sve njihove građevine obilježile su jugoslavenski prostor. Da su na jednom mjestu bio bi to čitav jedan grad.
Arangel
Arangel je naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Arangel pripada opštini Kičevo.
Prirodni uslovi
Naselje Arangel je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kičeva, naselje je udaljeno 15 km severoistočno.
Nagrada Borbe za arhitekturu
Tradiciju jugoslovenske nagrade za arhitekturu lista "Borba" nastavile su 1992. "Večernje novosti", kada je sa nivoa prostora bivše Jugoslavije, prenijeta na teritoriju Srbije i Crne Gore. Od 2007. do 2013. dodeljivana je predstavnicima srpske arhitekture, uključujući i njihove objekte realizovane izvan Srbije. Zbog nedostatka sredstava, duga tradicija je prekinuta.
Arangel
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine, Arangel je imao 709 stanovnika.
Većinska veroispovest u naselju je islam.
Tajgeta (mjesec)
Tajgeta (također Jupiter XX) je prirodni satelit planete Jupiter, iz grupe Carme. Retrogradni nepravilni satelit s oko 5 kilometara u promjeru i orbitalnim periodom od 686.675 dana.
Evropska konvencija o ljudskim pravima
right|thumb|225px|Zemlje potpisnice Konvencije Europska konvencija o ljudskim pravima - EKLJP (engl. European Convention on Human Rights - ECHR; fr. Convention européenne des droits de l'homme - CEDH) međunarodni je ugovor o zaštiti ljudskih prava i sloboda u Europi te je kao takav najstariji i najučinkovitiji sustav za zaštitu ljudskih prava u svijetu. Punim imenom Europska konvencija za zaštitu ljudskih prava i temeljnih sloboda (ETS br. 005) potpisana je u Rimu 4. studenoga 1950. godine od strane dvanaest zemalja članica novoosnovanog Vijeća Europe, a na snagu je stupila 3. rujna 1953. godine. Postupno se nadopunjavala nekoliko puta dodavanjem protokola koji su nadopunili odredbe konvencije. Sve zemlje članice Vijeća Europe stranke su Konvencije te se od novih članica Vijeća zahtijeva njena ratifikacija. Hrvatska je Konvenciju i njene protokole ratificirala 5. studenoga 1997. godine postavši tako 40. zemlja koja je to učinila.
Konvencijom je ustanovljen Europski sud za ljudska prava u Strasbourgu (čl. 19.). Države potpisnice Konvencije obvezuju se da će se podvrgnuti konačnoj presudi Europskog suda u svakom sporu u kojem su stranke, a odgovornost za primjenu Konvencije uz Sud dijeli Odbor ministara koji je nadležan za nadzor nad izvršenjem presuda Europskog suda. Svaki pojedinac, skupina pojedinaca, tvrtka ili nevladina organizacija može se obratiti Sudu pod uvjetom da su iscrpljena sva domaća pravna sredstva.
Danas sustav Konvencije pokriva gotovo cijeli europski kontinent odnosno 47 država potpisnica (iznimke su Bjelorusija, Kazahstan i Vatikan) i obuhvaća više od 820 milijuna ljudi.
Povijest
thumb|300px|Njemačka poštanska marka koja slavi 25 godina Europske konvencije o ljudskim pravima
Europska konvencija o ljudskim pravima igrala je važnu ulogu u razvoju svijesti o ljudskim pravima u Europi. Razvoj regionalnog sustava zaštite ljudskih prava koji djeluje diljem Europe može se promatrati kao reakcija na dvije pojave. U razdoblju nakon Drugog svjetskog rata europske savezničke zemlje željele su spriječiti ponavljanje zločina iz nedavno završenog rata, kao i zaustaviti stvaranje diktatura u budućnosti. Riječima Pierre-Henri Teitgena:
S obzirom na tadašnju političku klimu u Europi (uspostavljanje komunističkih režima i pojava "željezne zavjese"), Konvencija je bila i odgovor na rast komunizma u srednjoj i istočnoj Europi. To dijelom objašnjava brojne reference na vrijednosti i principe koji su "nužni u demokratskom društvu" u tekstu Konvencije, unatoč činjenici da takvi principi nisu ni na koji način definirani u samoj Konvenciji.
Na Haškom kongresu održanom 1948. godine usvojena je rezolucija upućena narodima Europe za stvaranje političke i ekonomske unije, ali i za izradu "povelje o ljudskim pravima" i ustanovljavanje suda koji bi tu povelju provodio. Sljedeće godine, 5. svibnja 1949., u palači Saint James u Londonu osnovano je Vijeće Europe. U prvom poglavlju statuta ističe se kako je "cilj Vijeća Europe ostvariti veće jedinstvo između svojih članica radi očuvanja i promicanja ideala i načela koji su njihova zajednička baština i poticati njihov ekonomski i socijalni napredak" te kako će se "tom cilju težiti putem organa Vijeća, raspravljanjem pitanja od zajedničkog interesa, sklapanjem sporazuma i usvajanjem zajedničke akcije na ekonomskom, socijalnom, kulturnom, znanstvenom, pravnom i administrativnom polju, kao i očuvanjem i razvojem ljudskih prava i temeljnih sloboda". U čl. 3. ističe se kako "svaka članica Vijeća Europe priznaje načelo vladavine prava i načelo prema kojem svaka osoba pod njezinom jurisdikcijom mora uživati ljudska prava i temeljne slobode te se obvezuje da će iskreno i djelotvorno surađivati na postizanju cilja određenog u poglavlju I."
Savjetodavna skupština Vijeća svoj je prvi sastanak s temom izrade "povelje o ljudskim pravima" i uspostave suda koji bi je provodio održala u Strasbourgu u ljeto 1949. godine. Važnu ulogu u izradi buduće Konvencije imali su britanski zastupnik i odvjetnik Sir David Maxwell-Fyfe i francuski ministar Pierre-Henri Teitgen. U svom izvješću Skupštini Teitgen je predložio popis prava koje treba zaštititi (odabirući brojne iz Opće deklaracije o pravima čovjeka donesene 1948. godine u New Yorku) i definirajući kako bi pravosudni mehanizam mogao raditi. Nakon opsežne rasprave Skupština je uputila konačni prijedlog Vijeću ministara (Preporuka 38) koji je sazvao Skupinu pravnih stručnjaka da izrade samu Konvenciju.
Konvencija je izrađena tako da uključuje tradicionalni pristup osiguravanju "istinske političke demokracije" iz tradicija Velike Britanije, Francuske i drugih zemalja članica Vijeća Europe. Otvorena je za potpisivanje 4. studenoga 1950. u Rimu. Ratificirana je i stupila na snagu 3. rujna 1953. Nadgleda je i provodi Europski sud za ljudska prava u Strasbourgu te Vijeće Europe. Do proceduralne reforme krajem 1990-ih (Protokol br. 11), Konvenciju je nadzirala i Europska komisija za ljudska prava.
Europski sud za ljudska prava
Europski sud za ljudska prava (ESLJP) ustanovljen je 21. siječnja 1959. godine, na temelju čl. 19. EKLJP-a. Prema Konvenciji, Sud mora osigurati poštivanje obveza koje su visoke ugovorne stranke preuzele Konvencijom i dodatnim protokolima. Stupanjem na snagu Protokola br. 11 Sud je postao stalna institucija zaštite ljudskih prava u Europi. Suci su potpuno neovisni o zemlji svog podrijetla i ne predstavljaju ni podnositelje zahtjeva ni države.
Sama Konvencija ne daje smjernice o tome kako Sud treba tumačiti njene odredbe. Važno obilježje prava navedenih u Konvenciji je da je većina njih izložena na način da se omogući njihova široka interpretacija. Neodređenost jezika ima za posljedicu nedostatak preciznog značenja ili određeni raspon primjene. Iz perspektive međunarodnog prava interpretacija Konvencije mora se voditi prema Bečkoj konvenciji (čl. 31. st. 1. propisuje da se "ugovor mora tumačiti u dobroj vjeri, prema uobičajenom smislu izraza iz ugovora u njihovu kontekstu i u svjetlu predmeta i svrhe ugovora"). Budući da Sud mora u svom postupanju osigurati djelotvornu zaštitu ljudskih prava i temeljnih sloboda, njegova je uloga da ispitujući slučaj i donoseći sudsku presudu odnosno odluku o prijateljskom rješenju u okviru svoje nadležnosti, tumači i neposredno primjenjuje Konvenciju. Sud je tako u slučaju Loizidou protiv Turske (1995.) naglasio da je "Konvencija živi instrument koji se mora tumačiti u svjetlu današnjih uvjeta što je čvrsto ukorijenjeno u sudskoj praksi Suda (...) Iz toga slijedi da se ove odredbe ne mogu tumačiti samo u skladu s namjerama njihovih autora koji su ih izrazili prije više od četrdeset godina". Ovakav rad Suda znatno je utjecao (i još uvijek utječe) na rad svih, a pogotovo ustavnih sudova zemalja potpisnica, u razvoju kvalitete pružanja zaštite ljudskih prava i temeljnih sloboda.
Sadržaj
Konvencija se sastoji od tri dijela. Glavni dio, koji se bavi građanskim i političkim pravima i slobodama, sadržan je u Odjeljku I (čl. 2. - 18.). Odjeljak II (čl. 19. - 51.) sadrži odredbe o Sudu i pravilima njegovog rada. Odjeljak III sadrži razne završne odredbe. Mnogi od članaka u Odjeljku I ustrojeni su u dva stavka: u prvome se postavlja osnovno pravo ili sloboda, a drugi sadrži različita isključenja, iznimke ili ograničenja na osnovno pravo.
Članak 1. Obveza na poštovanje ljudskih prava
Uvodni članak 1. obvezuje potpisnice da osiguraju prava i slobode iz drugih članaka Konvencije "u okviru svojih nadležnosti". U iznimnim slučajevima, "nadležnost" ne mora biti ograničena na vlastitom teritoriju, već se obveza osiguranja prava i sloboda iz Konvencije proširuje i na stranom teritoriju nad kojim država ima kontrolu (slučaj Loizidou protiv Turske).
Članak 2. Pravo na život
Članak 2. štiti pravo svake osobe na vlastiti život, a glavni fokus jest oduzimanje života od strane službenih osoba.
Konvencija ne pruža detaljne smjernice glede pitanja kada započinje život. Tako je u slučaju Vo protiv Francuske (2004.) Sud odbio produljiti pravo na život na nerođeno dijete, navodeći da "kako stvari stoje, niti je poželjno, niti moguće odgovoriti na pitanje da li je nerođeno dijete osoba u smislu članka 2. Konvencije".
Prvi stavak članka 2. sadrži iznimku za zakonita izvršenja smrtne kazne, ali ona je ukinuta Protokolom 13. Trenutno su sve članice Vijeća Europe ratificirale Protokol 13 osim Armenije (potpisala, ali nije ratificirala), Rusije i Azerbajdžana (nisu ga potpisali).
Drugi stavak članka propisuje da smrt proizašla "iz upotrebe sile koja je bila nužno potrebna" pri obrani osobe od protupravnog nasilja, prilikom zakonitog uhićenja osumnjičenika ili bjegunca ili radi suzbijanja pobune ili ustanka nije u suprotnosti s člankom. Većina slučajeva kršenja ovog članka koji su završili pred Sudom uključivale su uporabu sile u kontekstu borbe protiv terorista. U slučaju McCann i ostali protiv Ujedinjenog Kraljevstva (1995.) Sud je ustvrdio da bi "antiterorističke operacije morale biti planirane i kontrolirane od strane državnih organa vlasti tako da se u najvećem mogućem stupnju smanji mogućnost uporabe smrtonosne sile".
Članak 3. Zabrana mučenja
Sud je u slučaju Chahal protiv Ujedinjenog Kraljevstva (1996.) naglasio temeljnu prirodu članka 3. smatrajući da je zabrana postavljena u "apsolutnom smislu ... bez obzira na ponašanje žrtve". Sud je također presudio da država ne može deportirati ili izručiti pojedince koji bi mogli biti izloženi mučenju, nečovječnom ili ponižavajućem postupanju ili kazni u državi primateljici.
Sud je utvrdio da "mučenje" predstavlja "namjerno nečovječno postupanje koje uzrokuje vrlo ozbiljne i okrutne patnje". Također je utvrdio i razliku mučenja i drugih oblika ponašanja zabranjenog člankom 3., odnosno da ta razlika ovisi o okolnosti svake pojedine žrtve pa je prema tome nemoguće utvrditi pripada li određena vrsta postupanja uvijek u određenu kategoriju.
Sud također smatra da je Konvencija "živući instrument koji se mora tumačiti u svjetlu trenutnih uvjeta" i kako se "određene radnje koje su u prošlosti klasificirane kao nečovječno i ponižavajuće postupanje, a ne kao mučenje mogu ubuduće klasificirati na drugačiji način".
Članak 4. Zabrana ropstva i prisilnog rada
Članak 4. zabranjuje ropstvo i prisilni rad, ali uz izuzetke gdje "prisilni rad" ne obuhvaća rad u okviru izdržavanja kazne, vojnu službu, rad u slučaju izvanrednog stanja (nepogode ili nesreće) i rad koji je dio "građanskih obveza".
Članak 5. Pravo na slobodu i sigurnost
Članak 5. propisuje da svatko ima pravo na slobodu i osobnu sigurnost. Pravo na slobodu ograničeno je samo zakonitim uhićenjem ili pritvorom pod određenim okolnostima. Članak također određuje da uhićeni imaju pravo biti obaviješteni, na jeziku koji razumiju, o razlozima uhićenja i mogućoj optužbi, pravo na izlazak pred sud u najkraćem roku, kao i pravo odštete u slučaju uhićenja ili pritvaranja suprotnog odredbama članka.
Ovaj je članak posebno važan u kontekstu brojnih tražitelja azila. Sud je u slučaju Amuur protiv Francuske (1996.) utvrdio kako su "mnoge države članice posljednjih godine suočene sa sve većim brojem tražitelja azila. U tom smislu Sud je svjestan teškoća povezanih s prihvatom tražitelja azila u velikim europskim zračnim lukama kao i u postupku obrade njihovih zahtjeva za azilom. (...) Države članice imaju neosporno suvereno pravo kontrole ulaska i boravka stranaca na njihovom teritoriju." Iako članak 5. ne spominje trajanja i uvjete u kojima se provodi lišavanje slobode, Sud je odredio da budući "da se ta mjera ne primjenjuje na osobe koje su počinile kazneno djelo, već na strance koji su, često strahujući za vlastiti život, pobjegli iz zemlje svog porijekla, mjere i uvjeti provedbe takve mjere moraju biti primjereni."
Članak 6. Pravo na pošteno suđenje
Članak 6. detaljno propisuje pravo na pošteno suđenje, uključujući pravo na javnu raspravu pred neovisnim i nepristranim sudom u razumnom roku, pretpostavku nevinosti (Svatko optužen za kazneno djelo smatrat će se nevinim sve dok mu se ne dokaže krivnja u skladu sa zakonom) i druga minimalna prava za optuženike (odgovarajuće vrijeme i mogućnost za pripremu svoje obrane, pristup branitelju, pravo na ispitivanje svjedoka, pravo na besplatnu pomoć tumača).
Pravo na pošteno suđenje jedno je od središnjih prava koja Konvencija štiti i upravo zato su se podnositelji zahtjeva pred Sudom najviše pozivali na članak 6. Važnost ovog članka Sud je potvrdio u slučaju Delcourt protiv Belgije (1970.) ocjenjujući da "u demokratskom društvu u smislu EKLJP-a, pravo na pošteno (pravično) provođenje pravde zadržava tako značajno mjesto da restriktivno tumačenje čl. 6 ne bi odgovaralo cilju i svrsi te odredbe."
Članak 7. Nema kazne bez zakona
Članak 7. zabranjuje retroaktivnu kriminalizaciju djela ili propusta, odnosno u Konvenciju uključuje pravni princip nullum crimen, nulla poena sine lege. Nitko ne može biti proglašen krivim za kazneno djelo koje u trenutku počinjenja, po unutarnjem ili po međunarodnom pravu nisu bili predviđeni kao kazneno djelo. Također, ne može se odrediti teža kazna od one koja je bila primjenjiva u trenutku kada je kazneno djelo počinjeno.
Članak 8. Pravo na poštovanje privatnog i obiteljskog života
Članak 8. određuje da "svatko ima pravo na poštovanje svoga privatnog i obiteljskog života, doma i dopisivanja" uz određena ograničenja koja su "u skladu sa zakonom" i "nužna u demokratskom društvu". Ovaj članak jasno utvrđuje zaštitu od nezakonitog zadiranja u privatnost ljudi, što je Sud potvrdio u slučaju Liberty i drugi protiv Ujedinjenog Kraljevstva (2008.). Također, članak obuhvaća "pozitivne obveze", pa je tako Sud protumačio pojam "pravo na poštovanje" kao nalaganje državi da poduzima pozitivne korake radi osiguranje zaštite uživanja prava odnosno da je ''"osnovna" svrha članka zaštita pojedinca/ke protiv arbitrarnog miješanja javnih vlasti. Međutim, on ne samo da primorava državu da se suzdrži od takvog miješanja, već osim te primarne negativne obveze, mogu postojati pozitivne obveze svojstvene učinkovitom "poštovanju" obiteljskog života."''
Kroz pojedine slučajeve o kojima je odlučivao, Sud je utvrdio brojne segmente ljudskog života koji ulaze u okvir prava koja su zaštićena člankom 8. (npr. razni obiteljski odnosi, odnos između osoba bilo poslovne ili osobne prirode, mogućnost da osoba svoju seksualnost izrazi kao homoseksualnu bez straha od kaznenog progona ili otpuštanja s posla, prava osoba koje su prošle operaciju promjene spola, pristup osobnim podacima koje neka tijela javne vlasti imaju u svojoj evidenciji i korištenje tih podataka, nadzor telekomunikacija i presretanje dopisivanja itd.)
Članak 9. Sloboda mišljenja, savjesti i vjeroispovjesti
Članak 9. određuje da svatko ima pravo na slobodu mišljenja, savjesti i vjeroispovijesti. To pravo uključuje slobodu da se promijeni vjeroispovijest ili uvjerenje te da se isti slobodno iskazuju bogoslužjem, poučavanjem, praktičnim vršenjem i obredima, uz određena ograničenja koja su "propisana zakonom" i "nužna u demokratskom društvu".
Članak 10. Sloboda izražavanja
Članak 10. propisuje pravo na slobodu izražavanja koje podliježe određenim ograničenjima koja su "u skladu sa zakonom" i "nužna u demokratskom društvu". Ovo pravo uključuje slobodu mišljenja i slobodu primanja i širenja informacija i ideja bez miješanja javne vlasti, uz određena ograničenja (interes državne sigurnosti, teritorijalne cjelovitosti ili javnog reda i mira, sprječavanje nereda ili zločina, zaštita zdravlja ili morala, zaštita ugleda ili prava drugih, sprječavanje odavanja povjerljivih informacija ili očuvanje autoriteta i nepristranosti sudbene vlasti).
Odredba o "podvrgavanju režimu dozvola ustanova koje obavljaju djelatnosti radija ili televizije te kinematografsku djelatnost", odnosno pravo države za licenciranje medijske tvrtke, bila je uključena zbog ograničenog broja raspoloživih frekvencija i činjenici da je u to vrijeme većina europskih država imala monopol radija i televizije. U obrazloženju presude u slučaju Informationsverein Lentia i drugi protiv Austrije (1993.) Sud smatra da zbog "tehničkog napretka u posljednjih nekoliko desetljeća, opravdanje tih ograničenja ne može se naći u broju raspoloživih frekvencija i kanala." Sud tako javne monopole unutar audiovizualnih medija smatra suprotnima članku 10., u prvom redu zato što ne mogu osigurati veći broj izvora informacija.
Članak 11. Sloboda okupljanja i udruživanja
Članak 11. štiti pravo na slobodu okupljanja i udruživanja, uključujući i pravo na osnivanje i pridruživanje sindikatima, pod određenim ograničenjima koja su "propisana zakonom" i "nužna u demokratskom društvu".
Članak 12. Pravo na brak
Članak 12. utvrđuje pravo muškaraca i žena na stupanje u brak i osnivanje obitelji, u dobi za sklapanje braka i u skladu s domaćim zakonima.
U slučaju Goodwin protiv Ujedinjenog Kraljevstva (2002.) Sud je presudio da zakon prema kojemu transseksualne osobe ne mogu službeno promijeniti spol nakon operacije krši članak 12. jer se prema njemu takve osobe ne mogu vjenčati s osobom suprotnog spola (nakon operacije). Ova je presuda promijenila raniju presudu u slučaju Rees protiv Ujedinjenog Kraljevstva.
Članak 13. Pravo na djelotvoran pravni lijek
Članak 13. definira pravo na djelotvorna pravna sredstva pred domaćim vlastima zbog povrede prava zaštićenih Konvencijom. Cilj ove odredbe je povećanje sudske zaštite pojedinaca u slučajevima kršenja njihovih ljudskih prava. U tom smislu, pravo na djelotvorna pravna sredstva je bitan preduvjet za učinkovitu politiku ljudskih prava.
Članak 14. Zabrana diskriminacije
Ovaj članak nije samostalno pravo jednakosti već zavisna odredba čije je područje primjene ograničeno na prava navedena u Konvenciji, pa prema tome, podnositelji zahtjeva moraju dokazati diskriminaciju u uživanju nekog konkretnog prava koje je zajamčeno negdje drugdje u Konvenciji (npr. diskriminacija na temelju spola (čl. 14.) u ostvarivanju prava na slobodu izražavanja (čl. 10.))
Definicija članka je široka jer zabranjuje diskriminaciju na temelju potencijalno neograničenog broja razloga. Izričito se zabranjuje diskriminacija na osnovi "spola, rase, boje kože, jezika, vjeroispovijesti, političkog ili drugog mišljenja, nacionalnog ili društvenog podrijetla, pripadnosti nacionalnoj manjini, imovine, rođenja ili druge okolnosti". Upravo ova "druga okolnost" omogućuje Sudu da zabranu proširi i na druge osnove koje nisu posebno navedene kao što je diskriminacija na temelju seksualne orijentacije, bračnog stanja, nezakonitosti, profesionalnog statusa, vojnog statusa i prigovora savjesti.
Protokol br. 12 proširio je zabranu diskriminacije u uživanju bilo kojeg prava ili povlastice u skladu s nacionalnim pravom, dakle i onih prava ili povlastica koje nisu navedeni u Konvenciji.
Članak 15. Derogiranje u vrijeme izvanrednog stanja
Članak 15. omogućuje državama potpisnicama derogiranje nekih prava zajamčenih Konvencijom. Dopuštena derogiranja moraju ispuniti tri bitna uvjeta: mora postojati opasnost koja prijeti opstanku naroda (rat ili drugo izvanredno stanje), sve poduzete mjere moraju biti "u opsegu koji je strogo određen potrebama tih izvanrednih prilika" i ne smiju biti "nespojive s ostalim obvezama visoke ugovorne stranke po međunarodnom pravu". Osim ovih uvjeta, postavljena je i procedura da svaka ugovorna stranka mora obavijestiti tajnika Vijeća Europe o mjerama odstupanja, razlozima uvođenja tih mjera i o prestanku njihovih djelovanja.
Sud primjenjuje visoki stupanj nadzora u odlučivanju jesu li mjere derogacije "strogo određene potrebama izvanrednih prilika". Tako je u slučaju A. i drugi protiv Ujedinjenog Kraljevstva (2009.) Sud odbio tužbu koja je tvrdila da mjere koje je donijela britanska vlada kao odgovor na napade 11. rujna 2001. nisu bile valjane, ali je i obrazložio da su te mjere bile nesrazmjerne. Da bi derogacija bila valjana, izvanredno stanje mora: biti stvarno ili neposredno iako države ne moraju čekati da se opasnost dogodi; uključivati cijeli narod, iako se prijetnja ograničena na određenu regiju može tretirati kao opasna po život naroda u toj regiji; ugrožavati nastavak organiziranog života zajednice; biti toliko izuzetna da su ograničenja dopuštena Konvencijom očito nedovoljna.
Članak 16. Ograničenja političke djelatnosti stranaca
Članak 16. omogućuje državama članicama ograničavanje političke djelatnost stranaca. Sud je u slučaju Piermont protiv Francuske (2005.) presudio da zemlje članice Europske unije ne mogu smatrati državljane drugih zemalja članica Europske unije strancima.
Članak 17. Zabrana zloupotrebe prava
Članak 17. određuje da nitko ne može koristiti prava zajamčena Konvencijom da bi tražio ukidanje ili ograničavanje tih istih prava. To se odnosi npr. na slučajeve u kojima države pokušavaju ograničiti ljudsko pravo u ime nekog drugog ljudskog prava ili na slučajeve u kojima se pojedinci oslanjaju na ljudsko pravo da bi ugrozili druga ljudska prava. Tako je npr. Sud u slučaju Norwood protiv Ujedinjenog Kraljevstva (2003.) odbacio optužbu navodeći kako je"opća svrha članka 17. spriječiti pojedince ili grupe s totalitarnim ciljevima da iskorištavaju za vlastite interese načela koja su formulirana u Konvenciji. Sud, a prethodno i Europska komisija za ljudska prava, drži posebice da se sloboda izražavanja zajamčena člankom 10. Konvencije ne može pozivati u nekom smislu protivno članku 17."
Članak 18. Granice primjene ograničenja prava
Članak 18. određuje da se bilo koja ograničenja prava predviđenih Konvencijom mogu koristiti samo u svrhu za koju su predviđeni, što znači da ograničavanje navedenih prava od strane države iz bilo kojeg razloga osim onog koji je naveden i dozvoljen Konvencijom predstavlja njeno kršenje. Slično članku 14, ovo je još jedna zavisna odredba. Sud je u slučaju Gusinskiy protiv Rusije (2004.) procijenio kako "članak 18. nema autonomnu ulogu. Može biti primijenjen samo zajedno s drugim člancima Konvencije. Može doći i do kršenja članka 18. u vezi s drugim člankom, iako ne postoji kršenje tog članka zasebno. Nadalje slijedi iz odredaba članka 18. da povreda može nastati kada su pravo ili sloboda podvrgnuti ograničenjima dozvoljenim Konvencijom.
Protokoli
Do 2010. godine četrnaest je protokola Konvencije bilo otvoreno za potpisivanje. Protokoli se mogu podijeliti u dvije glavne skupine: oni o izmjenama i dopunama sustava Konvencije i oni koji proširuju prava koja mogu biti zaštićena. Prva skupina zahtijeva ratifikaciju svih država potpisnica prije stupanja na snagu, a druga samo određeni broj ratifikacija.
Konvencija i RH
Republika Hrvatska ratificirala je Konvenciju i njene protokole 5. studenoga 1997. godine. Time je priznala nadležnost Europskog suda za ljudska prava i obvezatnost njegovih presuda. Također, preuzela je i obvezu izvršavanja svih konačnih presuda u sporovima u kojima je tužena stranka. U sporovima pred Sudom Republiku Hrvatsku zastupa zastupnik kojeg imenuje Vlada. Ako Sud utvrdi da je došlo do povrede konvencijskih prava, za odgovornu državu nastaju dvije vrste obveza – pojedinačne i opće. Pojedinačne mjere donose se u korist podnositelja zahtjeva i njima se uklanjaju posljedice povrede ljudskih prava. Općim mjerama se sprječavaju buduće povrede ljudskih prava te se zaustavljaju kontinuirana kršenja, odnosno rješava se neki sistemski problem. Mjere predlaže Vlada u dogovoru s Odborom ministara Vijeća Europe. Središnje koordinacijsko tijelo za izvršenje presuda i odluka Europskog suda za ljudska prava u RH je Ured zastupnika Republike Hrvatske pred Europskim sudom za ljudska prava.
Od ratifikacije Konvencije 1997. do listopada 2012. Sud je donio ukupno 463 presude u kojima je tužena strana bila Republika Hrvatska, a u dosadašnjoj primjeni Konvencije u Republici Hrvatskoj kao najveći problem pojavila se primjena članka 6. (pravo na pošteno suđenje).
Konvencija i EU
Europska unija nije stranka Konvencije, ali odredbe Lisabonskog ugovora daju pravni okvir za pristupanje Unije Konvenciji. Takvo bi pristupanje morale ratificirati sve zemlje članice EU, ali i odobriti sve zemlje potpisnice Konvencije.
U preambuli Povelje o temeljnim pravima EU, koja je stupila na snagu Lisabonskim ugovorom između ostalog stoji kako Povelja potvrđuje "prava koja proistječu (...) iz Europske konvencije za zaštitu ljudskih prava i temeljnih sloboda (...) te iz prakse Europskoga suda za ljudska prava."
Ugovor o Europskoj uniji navodi kako "Unija priznaje prava, slobode i načela određena Poveljom Europske unije o temeljnim pravima (…), koja ima istu pravnu snagu kao Ugovori" te da "kao opća načela prava Zajednice Unija poštuje temeljna prava kako su zajamčena Europskom konvencijom za zaštitu ljudskih prava i temeljnih sloboda (...) te kako proizlaze iz ustavnih tradicija zajedničkih državama članicama."
Iako EU nije stranka Konvencije, sve zemlje članice su je ratificirale jer je to jedan od kriterija za pristup EU, dok s druge strane sve države potpisnice Konvencije nisu članice EU (npr. Norveška, Švicarska, Turska...).
Pravni temelj za pristupanje EU Konvenciji predviđen je čl. 59, st. 2. EKLJP-a ("Europska unija može pristupiti ovoj Konvenciji"), nakon stupanja na snagu Protokola br. 14. 2010. godine.
Bilješke
300px|thumb|Zemlje koje su ratificirale regionalni instrument za zaštitu ljudskih prava
Partinico, Palermo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28708 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
Gornji Suhor pri Metliki
Gornji Suhor pri Metliki je naselje u slovenskoj Općini Metliki. Gornji Suhor pri Metliki se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Yucunino de Guerrero, Santiago Nuyoó
Yucunino de Guerrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Nuyoó.
Gornji Suhor pri Metliki
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 90 stanovnika.
Yucunino de Guerrero, Santiago Nuyoó
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 243 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2755 m.
Union, Illinois
Junion je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Rimokatolička biskupija Meath
Biskupija Meath (Deoise na Mí) je rimokatolička biskupija na istoku Irske sa sjedištem u Mullingaru. Predstavlja jednu od osam sufraganskih biskupija potčinjenih metropolitanskoj nadbiskupiji Armagh. Trenutni ordinarij je Michael Smith, koji je na mjesto biskupa došao 16. maja 1990.
Biskupija porijeklo vuče od samostana Clonnard osnovanog u 6. vijeku, a u svom sadašnjem obliku je osnovana 1111, iako se naslov "biskup od Meatha" počeo koristiti tek od 1202.
Močvarna antilopa
Močvarna antilopa (lat. Kobus ellipsiprymnus) - velika antilopa, koja nastanjuje staništa u subsaharskoj Africi.
Močvarna antilopa visoka je 120-136 cm u ramenima. Dužina tijela kreće se od 140 do 240 cm, a rep je duljine 10-45 cm. Mužjaci teže 200 do 300 kg, a ženke 160-200 kg. Duge spiralne rogove imaju samo mužjaci.
Močvarne antilopa žive u savanama i na područjima s puno grmlja. Hrane se travom. Unatoč svome imenu, nisu često u blizini vode, ali tamo će naći utočište u bijegu pred predatorima. Ženke se okupljaju u krda od stotina jedinki. Mužjaci imaju teritorij veličine oko 1,2 km². Oko 10. godine, obično izgube teritorij od mlađih mužjaka.
Frutillar
Frutillar je danas ljetovališni grad od 12,952 i općina od 20,223 stanovnika na jugu Čilea u Regiji Los Lagos, Provincija Llanquihue.
Geografske karakteristike
Frutillar leži na zapadnoj obali Jezera Llanquihue, udaljen 28 km sjeverno od provincijskog centra Puerto Varasa sa kojim je povezan Panameričkim autoputom i željezničkom prugom, a od Santiaga je udaljen 1010 km južno.
Grad je podjeljen na dva naselja Frutillar Bajo (Donji Frutillar) uz samo jezero i Frutillar Alto (Gornji) koji se prostire duž trase autoputa.
Historija
Historija Frutilara počela je 1856. kad se doselilo 50 njemačkih porodica, tad je i osnovan pod imenom - Villa de Frutillar. I nakon tog je bio cilj njemačkih kolonista koji su dolazili iz Prusije i Austro-Ugarske. Ti kolonisti su ostavili veliki trag na život tog kraja, od gastronomije do arhitekture i jezika. Oni su osnivali i svoja kulturna društva, kao što je Deutscher Verein iz 1882. do pjevačkog zbora Liederkranz 1894.
Ispočetka su se bavili šumarstvom, dok nisu iskrčili dovoljno oranica za ratarstvo, tad su sa znanjem koje su donjeli iz svojih zemalja znatno unaprijedili proizvodnju žitarica. Robert Klenner i Hermann Winkler su 1884. podigli prvu štavionicu kože u tom dijelu zemlje.
Željeznička pruga od Frutillar Alta do Puerto Montta podignuta je od 1906. do 1913. To je ubrzalo razvoj mjesta dolaskom novih kolonista.
Privreda
Pored turizma za ekonomiju grada važna je poljoprivreda.
Las Cabañas, Canatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2008 m.
Opština Lagos de Moreno, Jalisco
Lagos de Moreno je opština u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 119153 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1907 m.
Liconasco, Pavia
Liconasco je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Borgo Sant'Andrea, Ravenna
Borgo Sant'Andrea je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Fujara
Fujara je veliko drveno puhačko glazbalo jedinstvenog dizajna koje potječe iz središnje Slovačke. Ona je zapravo kontrabas frula (aerofon s tri rupe), veličine od 160 do 200 cm, uglazbljena u A, G i F duru. Zvuk se proizvodi puhanjem na pisak na manjem, paralelnom cilindričnom tijelu fujare (slovački: vzduchovod, tj. „zrakovod”) duljine 50 do 80 cm koji je spojen na glavno dulje tijelo, i izlaskom istog kroz tri rupe na donjem dijelu glavnog tijela fujare. Fujara se svira stojeći s instrumentom u vertikalnom položaju i obično oslonjenim na desno bedro.
Iako se može svirati cijelim frekvencijama (harmonikama), uobičajeno je sviranje prepuhivanjem jer tako nastali overtonovi (tonovi viših frekvencija od harmonike) mogu stvoriti dijatoničku ljestvicu (koja ponekad imitira prirodu poput grgoljenje potoka ili izvora) uz uporabu samo tri zvučne rupe.
Tako nastaje melankolična i rapsodična glazba koja se povezivala s pastirskim životom. Fujara je postala jako popularna u 19. stoljeću, osobito njezini svirači s gorja Poľana, i prevazišla je izvornu pastirsku uporabu. Fujara se smatra važnim dijelom pastirske kulture središnje Slovačke, gdje nije samo glazbeni instrument nego i predmet velike umjetničke vrijednosti zbog uvijek prisutnih dugih i raskošnih ukrasa, raznih varijanti, na njezinoj površini. Zbog toga je upisana na UNESCO-v popis nematerijalne svjetske baštine u Europi 2008. godine
Prostaglandinski D2 receptor
Prostaglandinski D2 receptor (DP1) je G protein spregnuti receptor, kodiran PTGDR genom. Njegov endogeni ligand je prostaglandin D2.
Huacatlaco, Ayala
Huacatlaco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Ayala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 249 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1171 m.
Prostaglandinski D2 receptor
Mechanism
DP1 je G protein spregnuti receptor. Njegova aktivnosti je uglavnom posredovana G-S proteinima koji stimulišu adenilat ciklazu, što dovodi do povišenja intracelularnog cAMP i Ca2+.
Slovačke drvene crkve
thumb|245px| Položaj karpatskih drvenih crkava u Slovačkoj Slovačke drvene crkve je naziv za drvene crkve na Slovačkim Karpatima, izgrađene od 16. do 18. stoljeća, koje su 2008. godine upisane na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi kao primjer lokalne vjerske gradnje gdje se miješaju utjecaji Istoka i Zapada.
Crkve su svjedok razvoja arhitekture u vremenu njihova nastanka i prilagodbe tlocrta, vanjskih prostora i izgleda određenim zemljopisnim i kulturnim kontekstima; te su bogato ukrašene slikama na zidovima i svodovima, te drugim ukrasima koji ih čine još značajnijima.
Od osam zaštićenih crkvi, dvije su rimokatoličke (Hervartov, Tvrdošin), tri protestantske (Hronsek, Lještini, Kežmarok) i tri grkokatoličke (Bodružal, Ruska Bistra, Ladomirová), a zaštićen je i jedan zvonik u Hronseku.
Pored ovih zaštićenih crkvi u Slovačkoj ima još 50-tak koje se većinom nalaze na sjeveru i istočnom dijelu pokrajine Prešovský kraj. thumb| Crkva sv. Nikole u [[Bodružalu]] thumb| Artikularna evanđelistička crkva u [[Hronseku]] thumb| Crkva sv. Franje u [[Hervatovu]]
Antimon pentahlorid
Antimon pentahlorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 299,025 Da.
Meura
Mojra je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Zalfeld-Rudolštat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 489 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16073055.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zalfeld-Rudolštat Mojra se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zalfeld-Rudolštat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 500—700 metara. Površina opštine iznosi 12,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 489 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 39 stanovnika/km².
Grabrovec (Metlika, Slovenija)
Grabrovec je naselje u slovenskoj Općini Metliki. Grabrovec se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
S/2003 J 19
S/2003 J 19 je prirodni satelit planete Jupiter iz grupe Carme, otkriven 2003. godine. Retrogradni nepravilni satelit s oko 2 kilometra u promjeru i orbitalnim periodom od 699.125 dana.
Cristóbal Obregón, Villaflores
Cristóbal Obregón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4664 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 662 m.
DP1
Termin DP1 ima više značenja.
Opština Mircea Vodă, Constanța
Mircea Vodă je opština u Rumuniji u okrugu Konstanca.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Xiao Dong
Xiao Dong (蕭棟) (? - 552), kurtoazno ime Yuanji (元吉), ponkad poznat i po tituli Princ od Yuzhanga (豫章王), bio je kratkotrajni car kineske dinastije Liang. Bio je praunuk njenog osnivača cara Wua, odnosno najstariji unuk Xiao Tonga, krunskog princa preminulog 531. Imao je dva brata po imenu Xiao Qiao (蕭橋) i Xiao Jiu (蕭樛). Njegov otac Xiao Huan je umro prije nego što je Xiao Dong preuzeo vlast godine 551.. Ona je, međutim, bila čisto formalne prirode, jer je stvarnu vlast imao Hou Jing, pobunjeni general koji je godine 549. zauzeo prijestolnicu Jiankang. Dvije godine kasnije je, u nastojanju da potvrdi svoj autoritet, svrgnuo tadašnjeg marionetskog cara Jianwena. Kao i njegov prethodnik, Xiao Dong je bio Hou Jingova marioneta. To, međutim, Hou Jingu nije bilo dovoljno te ga je nakon samo dva i pol mjeseca svrgnuo, proglasivši sebe carem nove dinastije Han. Protiv Hou Jinga se u međuvremenu formirala velika koalicija lojalista dinastije Liang, među kojima je bio Xiao Dongov prastric Xiao Yi. Te snage, pod generalom Wang Sengbianom su godine 552. zauzele Jiankang. Tada je Xiao Dong zarobljen, a general Zhu Maichen (朱買臣), je pod Xiao Yijevom naređenju dao Xiao Donga i njegovu braću baciti u rijeku Yangtze gdje su se utopili.
Como, Wisconsin
Komo je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Cuirindaral, Zirándaro
Cuirindaral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zirándaro.
Como, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.631, što je 761 (40,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cuirindaral, Zirándaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 454 m.
San Bartolomé Cuahuixmatlac, Chiautempan
San Bartolomé Cuahuixmatlac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Chiautempan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3774 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2440 m.
S/2003 J 10
S/2003 J 10 je prirodni satelit planete Jupiter iz grupe Carme, otkriven 2003. godine. Retrogradni nepravilni satelit s oko 2 kilometra u promjeru i orbitalnim periodom od 700.129 dana.
Los Gringos, Jamay
Los Gringos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jamay.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1525 m.
Castagnole delle Lanze, Asti
Castagnole delle Lanze je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2410 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.
Andachire, Comondú
Andachire je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
Živorad Janković
Živorad Žika Janković (1924–1990) bio je jugoslavenski arhitekta. Rođen je 19. avgusta 1924. u Višegradu. Studije arhitekture završio je 1950. u Beogradu. Od 1952-1970 radio je kao projektant u firmi Dom u Sarajevu. U tom periodu bio je na specijalizaciji u Skandinaviji 1960. i Univerzitetu Mičigen u SAD 1963. godine. Od 1968. radi kao profesor na Arhitektonskom fakultetu u Sarajevu i dvije godine kao rukovodilac Zavoda za planiranje. Bio je aktivni član Udruženja arhitekata Bosne i Hercegovine i Jugoslavije. Umro je 1990. godine u Sarajevu. Autor je niza značajnih objekata, od kojih se ističu:
Asamati
Asamati su naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Asamati pripadaju opštini Resan.
Prirodni uslovi
Naselje Asamati je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 40 km zapadno, a od opštinskog središta 16 južno.
Alino, Bergamo
Alino je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Asamati
Prirodni uslovi
Asamati se nalaze u oblasti Donje Prespe, oblasti oko severne obale Prespanskog jezera. Naselje je smešteno na severoistočnoj obali Prespanskog jezera, dok se koji kilometar istočno od naselja počinje izdizati planina Baba. Nadmorska visina naselja je približno 860 metara.
Alino, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 683 m.
Asamati
Prirodni uslovi
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Asamati su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 175 stanovnika.
Haldena (mjesec)
Haldena (također Jupiter XXI) je prirodni satelit planete Jupiter, iz grupe Carme. Retrogradni nepravilni satelit s oko 3.8 kilometra u promjeru i orbitalnim periodom od 699.327 dana.
Asamati
Stanovništvo
Selo je etnički mešovito. Tu žive Albanci (46%), etnički Makedonci (39%) i Turci (15%).
Don Chema, Canatlán
Don Chema je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Canatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1935 m.
Giurgești, Bulzeștii De Sus
Giurgești je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Bulzeștii De Sus.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 687 m.
Goriška vas (Mirna Peč, Slovenija)
Goriška vas je naselje u slovenskoj Općini Mirnoj Peči. Goriška vas se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 71 stanovnika.
Cunfin
Kenfen je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ob koja pripada prefekturi Troa.