cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leomon
Digimon Digital Card Battle
Kao lik, Leomon se pojavljuje kao protivnikov igrač na lokaciji Desert Island. Ipak, prvi pogled na njegove bijele oči i iskustvo s njegovim ponašanjem sugerira kako bi mogao biti pod nečijim utjecajem. Najizgledniji kandidat je Devimon koji također boravi na otoku (što bi bila referenca na događanja iz prve sezone animea).
Kao karta, Leomon pripada Nature kartama i na Champion je levelu. HP mu iznosi 890, za Digivoluciju je potrebno 40 DP, a on sam ih daje 20. Napad na 16px mu je 430, na 16px 280, te na 16px 200. Kao Support Card, povećaje napad igračeve karte za 500 ako se radi o karti nižeg levela.
Digimon World DS
Leomon Digivoluira iz Kumamona, a dalje može Digivoluirati u Monzaemona. U igri se pojavljuje u regiji Ancient Canyon, te kao vođa sportske dvorane u regiji Digicentral.
Digimon World Dawn and Dusk
Leomon Digivoluira iz Gaomona na LV28 sa ATK 150 i Spirit 130, a dalje može Digivoluirati u GrapLeomona.
Digimon Story: Lost Evolution
Leomon Digivoluira iz Gaomona, a dalje Digivoluira u GrapLeomona, a može se susresti u regiji Resistor Jungle. U slučaju stavljanja njihovih ploča na Gaomonovo Digivolucijsko stablo, može dalje Digivoluirati u BanchoLeomona, Leopardmon ili SaberLeomona.
Digimon World Championship
Igračev Renamon će Digivoluirati u Leomona u slučaju 6+ borbi i 1 Egg revertom. Dalje Digivoluira u Monzaemona.
Digimon Battle
Leomon je u igri prisutan kao divlji Digimon kog se može susresti u okolici sela Gekomona. Digivoluira iz Elecmona, a na LV 31 može Digivoluirati u IceLeomona.
Digimon Masters
Leomon je Digimon na Champion levelu koji Digivoluira iz Elecmona, a dalje Digivoluira u IceLeomona.
Grottammare, Ascoli Piceno
Grottammare je naselje u Italiji u provinciji Ascoli Piceno, u regiji Marche.
Okrug Brezno
mini|250p|Položaj okruga u Banskobistričkom kraju Okrug Brezno je okrug u Banskobistričkom kraju, u Slovačkoj Republici. Administrativno središte okruga je grad Brezno.
Paso Magueyito, Tierra Blanca
Paso Magueyito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Okrug Brezno
Geografija
Nalazi se u sjeveroistočnom dijelu Banskobistričkog kraja.
Paso Magueyito, Tierra Blanca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 364 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
Okrug Brezno
Geografija
Graniči:
Klima je umjereno kontinentalna.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine okrug je imao 64.076 stanovnika. Slovaci čine 87,15% stanovništva.
Naselja
U okrugu se nalazi jedan grad i 29 naseljenih mjesta.
Venta Hermosa, Nopala de Villagrán
Venta Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Nopala de Villagrán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2377 m.
Flamen
Flamen (množ. flamines) je bio svećenik državnog kulta rimskog boga ili boginje drevne rimska religija. Za vrijeme Rimske Republike je postojalo petnaest flaminesa. Najvažnija tri su se zvali flamines maiores ("veliki svećenici") i brinuli o tri glavna božanstva tzv. Arhajske trijade. Preostalih dvanaest su se zvali flamines minores ("manji svećenici") te brinuli o dvanaest božanstava (od kojih dvoje danas nisu poznata).
Petnaest flaminesa su zajedno činili Pontifikalni kolegij koji je vodio sve javne poslove vezane uz rimsku religiju. Ako bi se neko od svećeničkih mjesta naglo ispraznilo, pontifex maximus je mogao poslužiti kao privremena zamjena; samo je on imao to pravo u slučaju ispražnjenja mjesta flamen dialisa.
Službena odora flemana se sastojala neobičnog šešira poznatog kao apex i debelog vunenog ogrtača zvanog laena.
Norman Jewison
ē
Norman Frederick Jewison (rođen 21. srpnja 1926.), kanadski filmski redatelj, producent i glumac.
Rani život
Jewison je pohađao Victoria College na Sveučilištu u Torontu, diplomiravši 1949. Kao student se bavio pisanjem, režiranjem i glumom u raznim kazališnim produkcijama, uključujući All-Varsity Revue 1949. Tijekom ljeta je radio u Banf Springs Hotelu kao konobar, dok je u isto vrijeme radio neke lokalne produkcije. Nakon diplome je odlučio raditi u šou-biznisu, prvo kao glumac, i otputovao u Hollywood i New York u potrazi za mogućnostima.
Karijera
Shvativši kakvo stanje vlada u Sjedinjenim Državama, nezaposlenost i visoki troškovi života, Jewison se vratio u Toronto i počeo voziti taksi kako bi preživio, ali je i dalje zadržao ambicije glumeći i pišući scenarije tijekom ljeta. Nakon što se nije uspio zaposliti na kanadskoj televiziji, preselio se u London, gdje je sporadično radio kao scenarist za dječju emisiju i sporedni glumac za BBC, usput se uzdržavajući raznim poslovima. Kad je 1951. u Engleskoj ostao bez posla, pristao je na ponudu da počne učiti produkciju na CBC-TV-u u Torontu.
Kad je CBC počeo emitirati svoj program na jesen 1952., Jewison je bio pomoćnik redatelja. Tijekom sljedećih sedam godina, režirao je i producirao niz raznih mjuzikala, varijetea, drama i specijala, uključujući "The Big Revue", "Showtime" i "The Barris Beat". 1953. se oženio s Margaret "Dixie" Dixon, bivši model. Dobili su troje djece - Michaela, Kevina i Jennifer - koji će isto tako ostvariti karijeru u zabavnoj industriji, povremeno nastupajući u Jewisonovim filmovima.
Kako je njegova reputacija porasla, Jewisona je 1958. angažirao CBS iz New Yorka, gdje su mu prvi zadaci bili "Your Hit Parade" i "The Andy Williams Show". Nakon uspjeha ovih emisija, dobio je mogućnost režiranja specijala s izvođačima kao što su Harry Belafonte, Jackie Gleason i Danny Kaye. Televizijska produkcija koja se pokazala ključnom za Jewisonovu karijeru bio je specijal s Judy Garland koji joj je oživio karijeru, a emitirao se 1961. U njemu su još nastupili Frank Sinatra i Dean Martin, a kasnije je postao tjedni show koji će režirati Jewison. Posjetivši studio tijekom probe za specijal, glumac Tony Curtis je sugerirao Jewisonu da režira dugometražni film.
Jewisonova karijera filmskog redatelja započela je s komedijom Forty Pounds of Trouble (1962.) s Curtisom u glavnoj ulozi. Sljedeća tri filma koja je režirao, uključujući dva s Doris Day, The Thrill Of It All (1963.) i Send Me No Flowers (1964.), također su bile lagana komedije snimljene pod ugovorom sa studijom Universal. Nakon The Art of Love (1965.), Jewison je bio odlučan u namjeri da pobjegne iz tog žanra i počne raditi na nekim zahtjevnijim projektima. Film koji ga je proslavio bio je Cincinnati Kid (1965.) sa Steveom McQueenom, koji se danas smatra jednim od najboljih kockarskih filmova svih vremena. Nakon tog trijumfa slijedila je hvaljena hladnoratovska satira, Rusi dolaze, Rusi dolaze, koji je Jewison i producirao, a bio je nominiran za četiri Oscara, uključujući najbolji film.
Nastavak niza uspjeha bio je jedan od filmova koji su se počeli identificirati sa samim redateljem: U vrelini noći (1967.), kriminalistička drama smještena u rasno podijeljeni južnjački grad sa Sidneyjem Poitierom i  Rodom Steigerom, koji je osvojio pet Oscara, uključujući onaj za najbolji film, dok je Jewison bio nominiran za najboljeg redatelja. Nakon toga je režirao još jedan film s McQueenom, koristeći inovativnu tehniku podijeljenog ekrana,  Afera Thomasa Crowna. Od tada pa nadalje Jewison će producirati sve svoje filmove koje će režirati, često u suradnji s Patrickom Palmerom. Producirat će i neke filmove drugih redatelja, od kojih je prvi bio onaj njegova bivšeg montažera Hala Ashbyja, Stanodavac iz 1970.
Nakon što je dovršio komediju Gaily, Gaily (1969.), Jewison je, razočaran političkom klimom u Sjedinjenim Državama, preselio obitelj u Englesku. U studijima Pinewood sjeverozapadno od Londona, i na lokacijama u Jugoslaviji, radio je na onom što će postati jedan od najupsješnijih filmova svih vremena, mjuzikl Guslač na krovu (1971.), koji će osvojiti dva Oscara, dok je bio nominiran za još pet drugih, uključujući najbolji film i režiju.
Jewisonov sljedeći projekt bio je  Isus Krist Superstar (1973.), temeljen na glazbenom albumu koji su producirali Andrew Lloyd Webber i Tim Rice. Sniman je u Izraelu, gdje je Jewison producirao i vestern Billy Two Hats (1974.), s  Gregoryjem Peckom. "Superstar" je bio kontroverzan zbog obrade svete tematike, a uslijedio je još jedan film koji će podići prašinu - ovaj put zbog nasilja u Rollerballu (1975.), smještenom u bliskoj budućnosti gdje korporacije upravljaju svijetom, a zabava se vrti oko smrtonosne igre. Sljedeći film bio je sindikalna drama F.I.S.T. (1978.), koji je opet uznemirio duhove, zbog scenarija koji je adaptirao glavni glumac Sylvester Stallone.
Jewison se 1978. vratio u Kanadu. Nastanivši se u području Caledon u Ontariju, podigao je farmu koja je uzgajala kvalitetnu stoku. Djelujući iz baze u Torontu, kao i iz one u Kaliforniji, režirao je filmove ...I pravda za sve (1979.) s  Alom Pacinom, i romantičnu komediju Najbolji prijatelji s  Burtom Reynoldsom i Goldie Hawn. 1981. je producirao  Pse rata (1981.) i  Čovjeka iz leda (1984.). Tijekom tog perioda, Jewison je bio i producent 53. dodjele Oscara (1981.), koja se trebala održati na dan kad je ranjen predsjednik Ronald Reagan, pa je morala biti otkazana za drugi dan.
Vrativši se ponovno na temu rasnih tenzija koje su karakterizirale U vrelini noći, Jewisonova Vojnikova priča (1984.), temeljena na komadu dobitniku Pulitzerove nagrade, nominirana je za tri Oscara, uključujući najbolji film. Njegovi kasniji filmovi također su se temeljili na hvaljenim dramskim komadima. U provokativnoj Agnes, smještenoj u samostan u Quebecu, nastupile su Jane Fonda, Meg Tilly i Anne Bancroft; film je zaradio tri nominacije za Oscara. Jewisonov sljedeći film pokazao se kao jedan od najuspješnijih romantičnih filmova ikad snimljenih. Opčinjena mjesecom (1987.), sa Cher, bio je veliki komercijalni hit koji je donio tri Oscara, od toga jedan za Cher za najbolju glumicu. Natjecao se za nagradu za najbolji film, kao i za Jewisonovu režiju.
U sljedećem desetljeću Jewison je nastavio snimati filmove koje su objavljivali veliki studiji: In Country (1989.), drama o vijetnamskim veteranima i kćeri žrtve rata; Za tuđi novac (1991.), socijalna drama o pohlepi u osamdesetima; Samo ti (1994.), romantična komedija smještena u  Italiju; i Bogus (1996.), fantastični film o dječaku i njegovom imaginarnom prijatelju. Osim toga, producirao je filmove January Man (1989.) i kanadski film Dance Me Outside, te se vratio na televiziju kao redatelj i producent, uključujući seriju The Rez.
Ilirija
Ilirija (antgrč. Ἰλλυρία [Illyría] — Iliria ili Ἰλλυρίς [Illyrís] — Iliris, lat. Illyria — Iliria) je naziv historijskog geografskog područja koje su u antičko doba naseljavala brojna plemena Ilira. Ilirska plemena imala su zajednički jezik i obitavala su na području koje približno korespondira sa teritorijom bivše Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije i dijela današnje Republike Albanije. Prema grčkoj mitologiji, postojao je junak Ilirijus, sin Kadma i Harmonije, koji je zavladao cijelom Ilirijom i legenda dalje kaže da je on predak svih Ilira. Iliri su se doselili na područje zapadnog Balkana u X stoljeću p.n.e, dakle, na prelazu iz bronzanog u željezno doba. U periodu od slijedećih oko hiljadu godina, Iliri su zauzeli teritorije do Save, Dunava i Morave.
Norman Jewison
Karijera
Uragan (1999.) je bio treći Jewisonov film koji je govorio o efektima rasizma, u ovom slučaju o boksaču Rubinu "Uraganu" Carteru, koji je bio krivo osuđen zbog trostrukog ubojstva u New Jerseyju sredinom šezdesetih. Denzel Washington nominiran je za Oscar za najboljeg glavnog glumca za Carterov portret. 1999. je Jewisonov rad prepoznala i Akademija filmskih umjetnosti i znanosti i dodijelila mu prestižnu nagradu za životno djelo, Irving G. Thalberg.
Ilirija
Iliri su bili i hrabri i vješti ratnici a njihova plemena su bila brojna (pogledati spisak u okviru članka Iliri). Veneti, Karni, Histri i Liburni su živjeli u područjima na istočnoj obali Jadranskog mora a jezik kojim su govorili bio je nešto drugačiji od onog kojim su govorili ostali Iliri.
Norman Jewison
Karijera
Jewison je nastavio režirati i producirati; njegov posljednji film bio je  Presuda (2003.), temeljen na romanu Briana Moorea, s Michaelom Caineom. U znak priznanja za doprinos umjetnosti, kao i za konstantnu potporu, 2004. je proglašen rektorom Sveučilišta Victoria. Iste godine je objavljena njegova autobiografija This Terrible Business Has Been Good to Me.
Privatni život
26. studenog 2004. pod nepoznatim uzrocima umrla je njegova supruga Margaret Ann "Dixie" Jewison, dan nakon svog 74. rođendana, u Orangevilleu, Ontario.
Ilirija
U ravnicama oko rijeka Save i Dunava i njihovih pritoka bilo je i drugih miješanih ilirsko-keltskih grupa kao što su Latobici i Varciani. Historičarima je zapravo uvijek bilo teško odrediti granice Ilirije jer ilirska plemena nisu bila ujedinjena pod jednim kraljevstvom; tek nakon što je njihove prostore osvojio Rim moglo se govoriti o nekim preciznijim granicama, ali ih je Rim ipak odredio prema sopsvenim potrebama. Ilirija je u vrijeme vladavine Rima jedno vrijeme bila provincija Ilirikum a kasnije je podijeljena na dva dijela: Dalmaciju i Panoniju.
Norman Jewison
Privatni život
Zbog čestog prezimena ("Jew" na engleskom znači "Židov") i židovskih tema u filmovima, Jewisonu se često pogrešno pripusuje židovski etnicitet. Njegova obitelj je, međutim, anglokanadskog podrijetla i protestantske vjere.
Ilirija
Smatra se da su današnji Albanci direktni potomci Ilira a i oni sami su ponosni na tu činjenicu i insistiraju na njoj. Potvrda ovih tvrdnji postoji u analizama DNK. Osim toga, istom metodom utvrđeno je da i drugi stanovnici današnjeg zapadnog Balkana imaju tragove ilirske krvi u svojim najstarijim genima.
Geografija
Ilirija se protezala približno od slovenskih Alpa na sjeveru do sjeverne Grčke na jugu i od ostrva u Jadranskom moru na zapadu do ravnica Panonije i Karpata na istoku. Ovo geografsko područje je veoma raznoliko u pogledu reljefa, klime, flore i faune. U centralnom dijelu Ilirije reljef je brdsko-planinski sa Dinaridima koji se protežu u pravcu sjeverozapad - jugoistok, na sjeveroistoku je velika ravnica - Panonska nizija a na zapadu je veoma razuđena obala Jadranskog mora sa brojnim ostrvima, zaljevima i uvalama. Klima je mediteranska na obali i priobalju i umjereno-kontinentalna do kontinentalna u zaleđu. Područje je bogato riječnim tokovima sa rijekama koje čine uglavnom crnomorski sliv (Sava, Drava,Bosna, Drina, Piva, Tara, Lim, Dunav,Tisa, Morava) i nekolicina rijeka jadranskog sliva (Krka, Cetina, Neretva, Zeta, Morača, Bojana, Drim). Priroda je bila izdašna u Iliriji i dala joj veliko rudno bogatstvo; željeznu rudu, srebro i zlato, između ostalog.
Kraljevi i kraljice, ratovi
right|left|thumb|250px|Kraljevina Ilirija u doba kralja Agrona (3. vek pre nove ere), prostire se "od Epira do Neretve".
Uvod
Iliri pripadaju grupi naroda koji su već u I milenijumu nove ere imali elemente državnog uređenja, naročito plemena u južnom dijelu Ilirije. Zahvaljući blizini Grčke i njihovih kolonija, Iliri su bili u poziciji da uče i usvoje kulturu i elemente društvene organizacije direktno iz “kolijevke savremenog društva”. Dakle napustivši plemensku organizaciju, Iliri su uspostavili monarhiju. Kao važna osnova za takav korak naprijed poslužila im je dobra privreda i vojna moć. U svom prodoru na Balkan, Rimljani su se među prvim susreli sa Ardijejcima koji su već tada bili organizovani u jednu od prvih ilirskih država. Zahvaljujući rimskim piscima i historičarima danas možda upravo najviše i znamo baš o Ardijejcima.
Kraljevi
Bardilis je bio ilirski kralj koji je vladao od 385. do 358. godine pne. i osnivač je istoimene dinastije. Ilirsko je kraljevstvo pod Bardilisom bilo važan centar moći u IV stoljeću pne. Bardilis je imao skromno porijeklo, naime, postao je u porodici proizvođača ćumura. Pripadao je plemenu Dardanaca i bio njihov kralj. O Bardilisu se zna da je osvojao makedonske zemlje, i da je bio saveznik Dinozijusa, tiranina iz Sirakuze.
Makedonski kralj Perdikas ubijen je u naletu Ilira 359. godine pne. a Filip II Makedonski, otac Aleksandra Velikog, je uzvratio godinu dana kasnije potisnuvši Ilire do Ohridskog jezera a iste, 358. godine p.n.e, Bardilis je ubijen nakon što je Filip odbio njegovu mirovnu ponudu.
Krajem III stoljeća pne. ilirsko kraljevstvo je imalo prijestonicu kod Skadra i kontroliralo dio današnje sjeverne Albanije, Crne Gore i Hercegovine.
U III vijeku pne. Iliri su imali kralja Agrona (250-230. pne.). Agron je bio sposoban vladar kojije uspio ujediniti nekoiko ilirskih plemena i slomiti otpor plemenskih vođa koji su se protivili ideji stvaranja zajedničke ilirske države. Ilirsko kraljevstvo pod Agronom je u to vrijeme bilo najsnažnije na Balkanu.
Posljednji kralj
Oko 180. godine pne. Dalmati proglašavaju nezavisnost od ilirskog kralja Gencija. On zadržava Skadar kao svoj glavni grad. Rimljani su ga tu porazili 168. godine p.n.e, zarobili ga i odveli u Rim 165. godine pne. kao posljednjeg ilirskog kralja. Rim je tada uspostavio vlast na četiri vazalne teritorije u Iliriji a kasnije je cijelo područje postalo jedna provincija sa centrom u Skadru.
Nešto kasnije, za vrijeme bizantijske vladavine, Ilirija je pretrpjela pljačkaške upade barbara sa sjevera i istoka (Vizigoti, Huni, Ostrogoti). Nedugo zatim na Balkan dolaze Slaveni koji u periodu od 6-8 stoljeća naseljavaju ilirske zemlje asimilirajući njihova preostala plemena preostala na teritorijama današnjih država: Bosna i Hercegovina, Hrvatska, Crna Gora, Makedonija, Srbija i Slovenija.
Religija
Na sjeveru je postojalo obožavanje Sunca, u srednjoj Dalmaciji obožavanje Mjeseca i na jugu obožavanje zmija. Verovali su u različita božanstva; Histri su obožavali Eia, Melesocus, Boria, Iria; Liburni Anzoticu, (rimska Venera, Ica, Iutossica, Latra i Sentona. Vrhovni princip Japoda bio je Dabog zaštitnik izvora i voda, jer samo voda pada sa neba i izvire iz zemlje, istovremeno je sa ovog i sa onog sveta. Armatus je bio lokalni bog rata u Dalmaciji. Tad su još štovani Terminus kao zaštitnik meda, Tadenus poistovjećen s Apolonom, Medaurus itd. Na jugu ilirskog područja poznat je božanski zmijski par Draken i Drakena. Zaštitnik grada Rhizon (Risan) zvao se Medauras, božanstvo predstavljeno kao jahač sa kopljem u ruci. Iliri su prakticirali prinošenje ljudskih žrtava; prema pisanju antičkog historičara Arijana (oko 86-146. godine) ilirski plemenski vođa Klet žrtvovao je tri dječaka, tri djevojčice i tri crna ovna prije bitke protiv Aleksandra Velikog. Iliri su svoje mrtve sahranjivali najčešće u tumulusima (tipično za željezno doba) ili grobnim humkama. Arheološkim istraživanjnima otrkiveni su mnogi predmeti smješteni pored posmrtnih ostataka umrlih ilira u tumulusima: oružje, nakit i ukrasi, dijelovi odjeće i glineno posuđe. Očito su vjerovali da im ovi predmeti trebaju u večnom životu. Nosili su različite amulete da bi se zaštitili od uroka i nesreća. Nije poznato da su štovali idole.
Pleasure Point, California
Pleasure Point je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.846 stanovnika.
Antigastro, Genoa
Antigastro je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 242 m.
Rincón de Negros, Alto Lucero de Gutiérrez Barrios
Rincón de Negros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alto Lucero de Gutiérrez Barrios.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 786 m.
Ghibullo, Ravenna
Ghibullo je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 276 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Al Palù-Frohndiener, Bolzano
Al Palù-Frohndiener je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1044 m.
Шалудовац
Шалудовац је насеље у Србији у општини Параћин у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 376 становника.
Демографија
У насељу Шалудовац живи 297 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,0 година (42,5 код мушкараца и 45,6 код жена). У насељу има 99 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,64.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Păunești, Godeanu
Păunești je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Godeanu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 218 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 505 m.
Basuchi, Guachochi
Basuchi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1965 m.
1. venecijanski filmski festival
1. međunarodni filmski festival u Veneciji je održan od 6. do 21. augusta 1932. Originalno zamišljen kao dio 18. Venecijanskog bijenala, danas se smatra prvim međunarodnim filmskim festivalom. Dr. Jekyll and Mr. Hyde je bio prvi prikazani film. Tokom održavanja Na njemu nisu dodijeljene službene nagrade, ali su zato proglašeni neslužbeni pobjednici u nekoliko kategorija, temeljenih na izjašnjavanju publike.
Sljedeći festival je održan 1934. godine, nakon čega je postao godišnja manifestacija, koja se redovno održavala do 1942. godine.
El Bajío, Comala
El Bajío je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Comala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 592 m.
Dominus (titula)
Dominus je rimska titula, odnosno riječ koja u latinskom znači "gospodar" ili "vlasnik". Ispočetka su je koristili robovi kako bi oslovljavali svoje gospodare ili gospodarice (domina); kasnije se preko oslobođenika njena upotreba proširila i na slobodne građane koji su tako oslovljavali pripadnike sebi nadređene rimske elite. Od 80-tih, kada je tu praksu započeo Domicijan, dominus se koristi i kao jedna od titula rimskih careva, a što je ispočetka izazvalo otpor, s obzirom da su time ustavni aspekti monarhije karakteristični za principat počeli slabiti, a jačati karakteristike apsolutne monarhije, karakteristične za kasno Rimsko Carstvo. Taj se period upravo po tituli dominus danas naziva dominat.
Dominus se sa dolaskom kršćanstva počeo koristiti i kao jedan od naziva za Boga (od čega potiče fraza: "Gospodin Bog"), ali se također zadržala njena upotreba za kraljevska krv|vladare, najviše plemiće i feudalne gospodare, odnosno najviše crkvene velikodostojnike. Od te riječi potiče titula, odnosno riječ don koja se koristi u romanskim jezicima.
Elkton, South Dakota
Elkton je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
San Fernando, Silao de la Victoria
San Fernando je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1802 m.
El Rosillo, Ahuacatlán
El Rosillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Ahuacatlán.
82
Godina 82. (LXXXII) je bila redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Augusta i Sabina ili, rjeđe, '''godina 835. Ab urbe condita'''. Oznaka "82." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
El Rosillo, Ahuacatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1008 m.
Woltersdorf (Wendland)
Voltersdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Lihov-Danenberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.000 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3354025.
Srpski svetski kongres dijaspore
Srpski svetski kongres dijaspore je organizacija koja nastoji predstavljati interese srpske dijaspore, odnosno Srba koji koji žive izvan granica današnje Srbije. Osnovana je u Beogradu 24. maja 2008. godine. Njen predsednik je Zoran Jovičić.
Woltersdorf (Wendland)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Lihov-Danenberg Voltersdorf se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Lihov-Danenberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 31 metra. Površina opštine iznosi 28,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.000 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 36 stanovnika/km².
Muavija I
Kada je Uthman ibn Affan, Muavijin rođak, postao trećim kalifom, Muaviju je postavio za guvernera Sirije. Međutim, kada je Alija, četvrti i posljednji rašidunski kalif, smijenio Muaviju sa tog mjesta, on je to odbio učiniti. Muavija je odbio poslušati Aliju, pri čemu su ga podržali Sirijci, među kojima je stakao popularnost. Alija je pozvao na rat protiv Muavije, ali je većina političkih vođa u u Medini bila protiv toga, pa je Alija od toga ispočetka odustao. Na kraju je Alija ipak marširao na Damask te se sukobio sa Muavijinim pristašama u neodlučnoj bitci kod Siffina (657).
Nakon toga je Alijin sin Hasan ibn Ali potpisao primirje i povukao se u privatni život u Medini. Muavija je tako uspostavio Omajadski Kalifat, na čijem čelu su otada stajali nasljedni vladari,   i upravljali državom iz Damaska u Siriji umjesto Medine u Arabiji.
Muavija se smatra jednom od najomraženijih historijskih ličnosti među šijitima, prema čijem tumačenju se pobunio protiv Alije kao legitimnog nasljednika Muhameda i imenovanja svog sina Jezida kao nasljednika;       te bio odgovoran za smrt niza ashabija.
Carica Deng Sui
Carica Deng Sui (鄧綏) (AD 81 - 121), formalno Carica Hexi (和熹皇后, doslovno "umjerena i smirujuća carica") bila je kineska carica iz dinastije Han. Titulu je dobila kao druga supruga cara Hea. Kasnije je, kao carica majka, služila kao regentica njegovom sinu caru Shangu ui nećaku caru Anu, a kineski historičari je opisuju kao sposobnu i savjesnu vladaricu, pri čemu jkedio smatra posljednjim dobrim vladarom Istočne dinastije Han, s obzirom da su kasniji carevi i carice majke uglavnom bili nesposobni. Njeno regenstvo su obilježili brojne prirodne katastrofe, kao i ratovi sa Xiongnuma i Qiangima, ali je Deng Sui uspjela otkloniti ili ublažiti njihove posljedice. Istakla se i reformama tadašnjeg kineskog krivičnog prava.
Taylortown, North Carolina
Tejlortaun je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 722, što je 123 (-14,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bordignon-Cadore, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Granja Gorgorita, Acámbaro
Granja Gorgorita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Acámbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1852 m.
Rancho Chapo Arce, Angostura
Rancho Chapo Arce je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Angostura.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Veľký Krtíš (okrug)
mini|250p|Položaj okruga u Banskobistričkom kraju Okrug Veljki Krtiš je okrug u Banskobistričkom kraju, u Republici Slovačkoj. Administrativno središte okruga je grad Veľký Krtíš.
Geografija
Klima je umjereno kontinentalna.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine okrug je imao 45.496 stanovnika. Slovaci čine 65,49% stanovništva.
Naselja
U okrugu se nalazi dva grada i 69 naseljenih mjesta. Gradovi su Veľký Krtíš i Modrý Kameň.
Opština Bertea, Prahova
Bertea je opština u Rumuniji u okrugu Prahova.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 537 m.
Opština Quimixtlán, Puebla
Quimixtlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Arboccò, Genoa
Arboccò je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Rajko Kuzmanović
Rajko Kuzmanović (rođen 1. 12. 1931. godine u Čelincu) političar je u Bosni i Hercegovini, koji se od 7. decembra 2007. do 15. novembra 2010. nalazio na položaju predsjednika Republike Srpske.
Izabran je za dopisnog člana najviše naučne ustanove u Republici Srpskoj – Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske – 27. 6. 1997. godine, a za redovnog 21. 6. 2004. godine. Bio je sekretar Odjeljenja društvenih nauka i potpredsjednik Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske, a za njenog predsjednika izabran je 2004. godine. Preporuke za njegov izbor dali su, između ostalih, velikani srpske pravne i političke misli – akademici prof. dr Radomir Lukić, prof. dr Ljubomir Tadić i prof. dr Milorad Ekmečić.
Arboccò, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
Rajko Kuzmanović
Član je još triju akademija nauka i umjetnosti: Međunarodne kneževske akademije humanitarnih i prirodnih nauka (MAGEN) Ruske Federacije u Moskvi od 2001. (redovni član), Balkanske akademije nauka i kulture (BASE) u Sofiji od 2005. (dopisni član) i Svjetske akademije nauka i umjetnosti (WAAS), u San Francisku, od 2006. (redovni član)
Na na prijevremenim izborima 9. 12. 2007. godine, kao nestranačka ličnost ispred SNSD-a i SPRS-a. Na tim izborima koji se održavaju po većinskom sistemu, prema preliminarnim rezultatima Centralne izborne komisije BiH dobio je 41,78 odsto glasova.
El Consentido, Ocosingo
El Consentido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1058 m.
Herbelles
Erbel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Sent Omer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 458 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 100 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,55 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara (maksimalnoj 110 m, a minimalnoj 55 m).
Andora, Savona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6767 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Orange, California
Orange je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 136.416 stanovnika.
Bergera, Cuneo
Bergera je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 398 m.
Topija
Topija se može odnositi na:
Vaina di Sopra, Bologna
Vaina di Sopra je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 417 m.
El Fresnillo, Nopala de Villagrán
El Fresnillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Nopala de Villagrán.
Alfa Agrícola, Ahuacatlán
Alfa Agrícola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Ahuacatlán.
El Fresnillo, Nopala de Villagrán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2440 m.
Dohren (Nordheide)
Doren je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 42 opštinska središta okruga Harburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.099 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3353006.
Alfa Agrícola, Ahuacatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1014 m.
Dohren (Nordheide)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Harburg Doren se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Harburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 54 metra. Površina opštine iznosi 12,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.099 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 90 stanovnika/km².
Car Ichijō
Car Ichijō (一条天皇) bio je 66. po redu car Japana, prema tradicionalnom popisu, koji je vladao od 986. do 1011.
Prije stupanja na prijestolje osobno ime (imina) mu je bilo Kanehito-shinnō. . Bio je prvi (i jedini) sin cara En'yua i Fujiwara no Senshi, kćer Fujiwara no Kaneieja.
Za krunskog princa je imenovan 984. Kada je imao sedam godina, njegov prethodnik Kazan je abdicirao (što historičari tumače intrigama njegovog djeda), a Ichijo je preuzeo vlast. U stvarnosti je kao regent (Sesshō) vladao Kaneie, a poslije njegove smrti 990. njegov sin Fujiwara no Michitaka. Ichijo je abdicirao u korist cara Sanjoa nekoliko dana prije vlastite smrti.
Ichijo je imao dvije carske supruge - Teishi (ili Fujiwara no Sadako), lćer Fujiwara no Michitake; te Shōshi (ili Akiko), kćer Michitakinog brata Fujiwara no Michinage. Ichijo je bio poznat kao veliki poklonik muzike i kulture, koja je u to vrijeme procvjetala na dvoru. Među dvorskim damama su bile Sei Shōnagon, autorica znamenite Knjige jastuka (Teishi) i Murasaki Shikibu (kod Shoshi).
Dibenzo-1,4-dioksin
Dibenzo-1,4-dioksin je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 184,191 Da.
Piedra Blanca, Alto Lucero de Gutiérrez Barrios
Piedra Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alto Lucero de Gutiérrez Barrios.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 557 m.
Duša sveta
desno|250p Duša sveta (grč: ψυχή κόσμου; lat: anima mundi) je kosmološko učenje o postojanju duše sveta. Baš kao što čovek ima dušu, odnosno duhovni princip u sebi, tako neki filozofi i svemiru pripisuju duhovni princip, koji oblikuje događanja čija se razložnost ne može protumačiti samo prirodnim silama.
Antika
Stoici su osećali da je sve povezano opštim skladom (simpathea ton holon), koji proishodi iz jedinstva stvari u pneumi (duh, dah). Za njih je pneuma (svetska duša ili duh) aktivna i pokretačka sila svemira, božanski princip i kosmička inteligencija u kojoj učestvuje i individualna ljudska duša.
Za Plotina je svemir jedinstveno biće kojim vlada svetska simpatija (simpatheia), suosjećaj koji međusobno prožima i povezuje sve. To znači da se svako delovanje, ma gde bilo, oseća i prenosi i na druge delove svemira. Duša sveta prožima čitav svemir a ujedno je i izvor nastanka svih pojedinačnih duša. Ona je za Plotina treća hipostaza koja proizvodi život svih stvari, uređuje ih i njima vlada. Iz svetske duše proizlazi i njena emanacija (isijavanje) te je svemir simpatički organizam u kom vladaju jedinstven sklad i poredak.
Novi vek
Renesansni filozofi smatraju da je duša sveta univerzalna i oživljujuća forma bića, unutarnji aktivni princip svega živog.
Šeling u viziji svetske duše podrazumeva ono što povezuje organski i neorganski svet i ujedinjuje celokupnu prirodu u jedan sveobuhvatni organizam. Neki savremeni kosmolozi smatraju da preko živog sveta, odnosno čoveka, svemir dolazi do „svesti o sebi“.
Fila
Fila ili FILA može označavati:
Ime nekoliko žena iz antičke historije
Borga dei Martiri, Vicenza
Borga dei Martiri je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 739 m.
Audata
Audata je bila ilirska princeza koja se udala za makedonskog kralja Filipa II te mu postala prva supruga. Bila je praunuka Bardilisa, ilirskog kralja Dardanije. Filipu je rodila jednu kćer - Kinanu.
Hidroavion
Hidroavion (je sintagma od grčke riječi ὕδωρ / hydor = voda, i latinske avis = ptica) ili hidroplan (to je pak sintagma od iste grčke riječi + engleske plane = avion) je modificirani avion sposoban da sleti i uzleti sa vode.
Hidroavion pored općih aerodinamičkih svojstava koje imaju i drugi avioni, mora imati i čamac ili plovke dovoljnog deplasmana, uz zadovoljavajući uzdužni i poprečni stabilitet na vodi poput broda, da ne potone.
Njihova osnovna prednost je da se mogu upotrebljavati svuda gdje ima dovoljno velike vodene površine. Zbog tog su se na samom početku razvoja avijacije gradili i veliki prekooceanski hidroavioni, jer su oni u to vrijeme pružali veću sigurnost putnicima u slučaju kvara (a tad je to bilo vrlo često) pa su ipak mogli sletjeti i tražiti pomoć. Njihov najveći nedostatak im je povećana težina i slabija aerodinamička svojstva, pa su zbog tog sporiji i troše više goriva od sličnih običnih aviona.
Hidroavion mora imati dovoljnu plovnost da pluta na vodi, ali s druge strane treba biti i aerodinamičan da može razviti brzinu koja mu je potrebna za uzlijetanje. Kako su to dva potpuno suprotna zahtjeva, upravljanje hidroavionima zahtjeva vještinu od pilota da zadrže stabilnost, naročito kod visokih valova.
Sama građa hidroaviona mora biti dovoljno snažna da izdrži udarce pri slijetanju, s druge strane njegove plovke ili čamac nesmiju pružati veliki otpor vodi, da mu omoguće razumno vrijeme uzlijetanja.
Tipovi hidroaviona
U osnovi postoje dva tipa tih vrsti letjelica; hidroavioni s plovcima (engleski: float plane) i Leteći brodovi (engleski: flying boat).
Hidroavioni s plovcima
To su klasični hidroavioni koji umjesto kotača imaju dva plovka koji im omogućuju da plutaju na vodi. Za Drugog svjetskog rata gradili su se hidroavioni sa jednim plovkom pod trupom i dva manja bočna pod krilima.
Tehuacán, Puebla
Tehuacán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Hidroavion
Historija razvoja hidroaviona
Prvi hidroavion na svijetu konstruirao je francuski inženjer Henri Fabre i njime preletio oko 600 metara 28. marta 1910. godine. Njegov Le Canard (patak) imao je tri plovka a pokretao ga je motor Gnome od 50 KS. Prve upotrebljive hidroavione proizveo je američki konstruktor Glenn Curtiss između 1911 i 1912. Njegova iskustva preuzeli su Britanci i konstruirali brojne avione F -klase (Felixstowe) koji su odigrali značajnu ulogu u Prvom svjetskom ratu u pomorskom izviđanju, protupodmorničkom ratovanju, kao minopolagači i kod spašavanja na moru.
Tehuacán, Puebla
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 241429 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1637 m.
Hidroavion
Historija razvoja hidroaviona
Nakon rata, komercijalne verzije hidroaviona obarale su rekorde onog vremena, kako u doletu tako i u brzini. Američka mornarica je na bazi Curtissovog aviona NC-4, napravila hidroavion koji je 1919. prvi preletio Atlantik sa slijetanjem na Azorima. Sve do kasnih 1920-ih hidroavioni su bili najveći i najbrži tipovi aviona na svijetu.
Plan de Villa, Tierra Blanca
Plan de Villa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Hidroavion
Historija razvoja hidroaviona
Nakon izbijanja Drugog svjetskog rata, počeo je opadati značaj hidroaviona, jer su dramatični ratni događaji ubrzali razvoj klasičnih aviona kojima se domet (i brzina) značajno povećao, uz istovremenu izgradnju brojnih aerodroma i razvoj nosača aviona. Nakon Drugog svjetskog rata nastavljen je daljnji razvoj hidroaviona, ali daleko skromnije tj. kao eksluzivnih letjelica za specijalne namjene.
Premijer Kanade
Premijer Kanade (francuski: Premier ministre du Canada) je prvi ministar Krune, predsjedatelj Kabineta, odnosno šef vlade Kanade. Funkcija nije izričito navedebna ni u jednom od dokumenata koji čine pisani dio ustava Kanade; izvršne ovlasti su formalno u rukama kanadskog suverena i vršene u njeno ime od strane generalnog guvernera. Funkcija premijera je dio tradicije ustavnih konvencija. Ispočetka je modelirana prema funkcija koja je postojala u Britaniji za vrijeme stvaranja Konfederacije godine 1867. Britansko premijerstvo, iako je već bilo potpuno razvijeno godine 1867, nije formalno integriranio ubritanski ustav do 1905 - pa zato nije spomenuto u Ustavnom zakonu.
Hidroavion
Amfibije
Nakon Drugog svjetskog rata postao je pomodan razvoj hibridnog tipa letjelica između hidroaviona i običnog aviona, amfibija koje mogu sletjeti i uzletjeti sa bilo koje površine. Konstrukciono je to kombinacija letećeg čamca sa klasičnim avionskim stajnim trapom kog izvlači kad slijeće na tvrdu podlogu.
Premijer Kanade
Premijer je gotovo uvijek vođa političke stranke koja ima najviše mjesta u Domu komuna. Prema protokolu, svi premijeri se do kraja života oslovljavaju s izrazom Right Honourable (francuski: Très Honorable).
Stephen Harper je trenutni premijer, a koga je imenovala generalna guvernerka Michaëlle Jean kao 22. premijera Kanade dana 6.2. 2006. On je vođa Konzervativne stranke, koja je osvojila 124 do 308 mjesta na posljednjim federalnim izborima. Od 308 mjesta, 124 čini relativnu većinu (za apsolutnu je potrebno 155 mjesta) pa premijer Harper vodi manjinsku vladu - to jest, ukupan broj mjesta koje drže opozicijske stranke je veći od broja mjesta koje drže konzervativci.
Șiroca, Godeanu
Șiroca je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Godeanu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 218 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 646 m.
Orange Cove, California
Orange Cove je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 9.078 stanovnika.
Okrug Žarnovica
mini|250p|Položaj okruga u Banskobistričkom kraju Okrug Žarnovica je okrug u Banskobistričkom kraju, u Republici Slovačkoj. Administrativno središte okruga je grad Žarnovica.
Geografija
Nalazi se u zapadnom dijelu Banskobistričkog kraja.
Graniči:
Klima je umjereno kontinentalna.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine okrug je imao 27.026 stanovnika. Slovaci čine 90,29% stanovništva.
Naselja
U okrugu se nalazi dva grada i 16 naseljenih mjesta. Gradovi su Žarnovica i Nova Banja.
Matalirabo, Guachochi
Matalirabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2187 m.
Rancho Contreras, Angostura
Rancho Contreras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Angostura.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Potrero de San Miguel, Comala
Potrero de San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Comala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1268 m.
Luigi Luca Cavalli-Sforza
Luigi Luca Cavalli Sforza (Genova, 25. 1. 1922. – Belluno, 31. 8. 2018), talijansko-američki genetičar, od 1970. predavač na sveučilištu Stanford, a predavao je i na sveučilištima Cambridge, Parma i Pavia.
Školovanje i pozicije
Cavalli-Sforza je završio u Ghislieri koledžu u Paviji 1939. godine. U 1944. postao je MD na Univerzitetu u Paviji. Zatim je 1949. imenovan na istraživačko mjesto na Odjelu za genetiku, Cambridge University od strane statističara i evolucijskog biologa Ronalda A. Fishera u oblasti genetike Escherichia coli. Godine 1950. napustio je Univerzitet u Cambridgeu kako bi predavao u sjevernoj Italiji ([Parma]] i Pavia) prije nego što je 1970. preuzeo profesuru na Stanfordu, gdje se penzionisao 1992. godine.
Godine 1999. osvojio je Balzan Prize za nauku o porijeklu čovjeka. Od 1994. godine član je Papinske akademije nauka. Dobitnik je nagrade Telesio-Galilei Academy za biologiju (2011).
Posebni doprinosi
Cavalli-Sforza je pokrenuo novo polje istraživanja, kombinirajući konkretne nalaze demografije sa novom dostupnom analizom krvnih grupa u stvarnoj ljudskoj populaciji. Takođe je proučavao veze između obrazaca migracija i krvnih grupa. Pišući sredinom 1960-ih sa drugim genetičarima (Ronald A. Fisher, Anthony W. F. Edwards, FRS), Cavalli-Sforza je uveo statističke metode za procjenu evolucijskog stabla s ([filogenija] filogenijom])). Edwards i Cavalli-Sforza pisali su o populacijskim stablima u ljudskoj vrsti, gdje su genetičke razlike prikazane i drvenim obrascima povijesnog odvajanja populacija i širenjem gena među populacijama migracijom i miješanjima. Mnogi od ovih uticajnih i fundamentalnih ranih radova bili su preštampani 2018. u volumenu koji se fokusirao na A. W. F. Edwardsa, a posvećen je Cavalli-Sforzi i Ianu Hackingu. In later papers, Cavalli-Sforza has written about the effects of both divergence and migration on human gene frequencies. Iako je Cavalli-Sforza najpoznatiji po svom radu u genetici, on je, u saradnji sa Marcusom Feldmanom i drugima, pokrenuo subdisciplinu kulturne antropologije, poznate alternativno kao koevolucija, [ [gen-kultura koevolucija]], teorija kulturne transmisije ili dualna teorija nasljeđivanja. Publikacija Kulturna transmisija i evolucija: kvantitativni pristup (1981) koristila je modele iz populacijske genetike i epidemiologije zaraznih bolesti, kako bi istražila prijenos kulturom prenesenih jedinica. Ova linija istraživanja pokrenula je istraživanje korelacije genetičke i kulturne disperzije.
Knjige
Cavalli-Sforza je sažeo svoj rad za laike u pet tema koje su obrađene u djelu Geni, narodi i jezici. Prema članku objavljenom u The Economist rad Cavalli-Sforze "izaziva pretpostavku da postoje značajne genetičke razlike između ljudskih rasa, i doista, ideja da 'rasa' nema bilo kakvo korisno biološko značenje uopće". Knjiga ilustruje kako probleme izgradnje općeg "nasljednog stabla" za cijelu ljudsku rasu, tako i neke mehanizme i metode analize podataka kako bi se ovi problemi u velikoj mjeri smanjili, čime se konstruira fascinantna hipoteza o posljednjih 150.000 godina ljudske ekspanzije, migracija i formiranje ljudske raznolikosti. U ovoj knjizi Cavalli-Sforza tvrdi da su Evropljani, po svom porijeklu, sadrže oko dvije trećine azijatskih i jednu trećinu afričkih gena. Cavalli-Sforzina Historija i geografija ljudskih gena (The History and Geography of Human Genes ) (1994. sa Paolom Menozzijem i Albertom Piazzom) je standardna referenca za genetičku varijaciju ljudske vrste. Cavalli-Sforza je također napisao i Velike ljudske dijaspore: historija različitosti i evolucija (The Great Human Diasporas: The History of Diversity and Evolution), skupa sa njegovim sinom Francescom.
Profesor Cavalli-Sforza umro je 31. augusta 2018, u 96. Godini, u svojoj kući u Bellunu (Italija).
Običajno pravo
Običajno pravo je kodeks običaja koji ima karakter neformalnog prava. Antropologija i etnologija pokazuju da je običajno pravo nastalo pre pojave države i državnog prava. Prema istraživanjima i životnoj praksi snaga običajnog prava izvire iz tradicije i spremnosti zajednice da sankcioniše svako ponašanje koje odstupa od običajnih normi, kao i da podrži ona ponašanja koja su s njima u skladu. U savremenom društvu uočava se konzervativnost običajnog prava u mnogim socijalnim zajednicama.