cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Simpsons
Izvršni producenti
Popis show runnera Simpsona po sezonama: left|200px|thumbnail|left|[[Al Džin (levo) је trenutno producent Simpsonovih. Dejvid Mirkin (desno) je bio producent petog i šestog serijala, a od 1994 radi i kao scenarista.]] Groening, Brooks i Simon prije su bili izvršni producenti serije dok sada djeluju kao kreativni savjetnici. Zahtjevnije radno mjesto na seriji poznato je kao show runner, osoba koja je glavni scenarist serije i zadužena je za sve aspekte produkcije serije kroz cijelu sezonu. Na odjavnoj špici serije show runneri su navedeni kao izvršni producenti. Oni često ostaju raditi na seriji i po nekoliko sezona, ali obično svoje planove uspijevaju ostvariti i u samo jednoj sezoni. Od 13. sezone show runner serije je Al Jean.
Glasovi
Postoji šest glavnih glumaca koji svoje glasove posuđuju likovima iz Simpsona. Tako npr. Dan Castellaneta posuđuje glas Homeru Simpsonu, njegovom ocu Abrahamu Simpsonu, klaunu Krustyju i mnogim drugim likovima. Julie Kavner daje glas Marge Simpson i njezinim sestrama Patty i Selmi. Ona također povremeno, ali rijetko posuđuje glas i drugim likovima koji se u seriji pojave samo jednom. Poznata je po tome što je odbila izvesti imitaciju Margeinog glasa u javnosti kako bi održala tajnovitost lika. Nancy Cartwright daje glas Bartu Simpsonu i drugim učenicima springfieldske osnovne škole. Yeardley Smith, glas Lise Simpson, jedini je glumac u seriji koji daje glas samo jednom liku, iako i on povremeno daje glasove likovima koji se u seriji pojavljuju samo jednom. Dva glavna glumca koja ne posuđuju glasove ni jednom članu naslovne porodice daju glasove većini građana Springfielda. Tako Hank Azaria glas posuđuje Moe, šefu policije Wiggumu i Apuu, dok Harry Shearer daje glas gospodinu Burnsu, Smithersu, ravnatelju Skinneru, Nedu Flandersu, dr. Hibbertu i mnogim drugima.
Zajedno s glavnim glumcima, glasove likovima redovno posuđuju i Pamela Hayden, Tress MacNeille, Marcia Wallace, Maggie Rosswell i Russi Taylor. Od 1999. do 2002. zbog svađe oko plaće s FOX-om likovima Maggie Roswell glas je posuđival Marcia Mitzman Gaven. Karl Wiedergott također je posudio glas mnogim manjim likovima. "Posebni gosti" koji se često vraćaju u seriju i daju glasove likovima su, između ostalog, Albert Brooks, Phil Hartman, Jon Lovitz, Jane Kaczmarek, Jan Hooks, Joe Mantegna i Kelsey Grammer.
Scenarij
Ekipa scenarista koja radi na seriji dijeli sezonu na dva dijela. Za svaku polovinu sezone napiše se otprilike 16 priča od kojih zatim scenaristi izabiru i razvijaju 12 scenarija. Zato što produkcija jedne epizode Simpsona traje šest mjeseci, serija vrlo rijetko komentira aktualne događaje, iako se ponekad bavi predviđenim događajima kao što su Olimpijske igre ili različita svjetska prvenstva.
Završna obrada scenarija odvija se na grupnim preoblikovanjima scenarija. Tada scenaristi mogu dodavati ili izbacivati pojedine šale, dodavati nove scene te čuti glavne glumce kako čitaju svoj tekst. Vođa te grupe je George Meyer koji na seriji radi još od njezinih početaka. Dugogodišnji scenarist serije Jon Vitti objašnjava da iako on dobiva zaslugu za scenarij pojedine epizode, najbolje citate i dijaloge obično smisli George Meyer.
Scenarist s najviše napisanih epizoda je John Swartzwelder koji je lično napisao 60 epizoda. Scenarist serije bio je i Conan O'Brien koji je napisao 4 scenarija prije nego što je postao voditelj emisije Late Night s Conanom O'Brienom koja se emitira na NBC-u. Engleski komičar Ricky Gervais jedina je slavna osoba koja je napisala scenarij epizode, iako su epizode pisali i drugi gostujući scenaristi kao na primjer Spike Feresten, scenarist Seinfelda.
Emitiranje
Simpsone u SAD-u emitira mreža FOX, a uz to su distribuirani i u inozemstvu. U BiH je Simpsone emitirala TV kuća Hayat.
Uvodna špica
Jedan od jedinstvenih aspekata uvodne špice serije je nekoliko njezinih dijelova koji se mijenjaju od epizode do epizode. Bart obično svaki put piše nešto drugo na školskoj ploči. Lisa ponekad svira neku drugu skladbu na svojem saksofonu i nešto se drugo dogodi kad porodica uđe u dnevnu sobu i sjedne na kauč. Ovo posljednje ponekad je i jedini dio uvodne špice koje "preživi" proces skraćivanja u nekim dužim epizodama.
Epizode za Noć vještica
Tradicija serije postale su epizode za Noć vještica. Epizodom "Treehouse of Horror" započela je tradicija od tri odvojene i nepovezane priče u svakoj epizodi za Noć vještica. U tim se pričama naslovna porodica obično nađe u nekom zastršujućem, znanstveno fantastičnom ili nadnaravnom okruženju i obično parodira ili odaje počast slavnim filmskim ostvarenjima iz tih žanrova.
Gegovi i fraze
U Simpsonima postoje mnogi gegovi, od kojih su neki tokom emitiranja serije i "umirovljeni". Simpsoni su možda najbolje došli do javnosti brojnim frazama svojih likova. Te fraze, između ostaloga, uključuju i poznati Homerov uzvik "D'oh!", "Eeeeeeexcellent..." ("Ooooodlično...") gospodina Burnsa i "Ha-ha!" Nelsona Muntza. Zanimljiv se fenomen dogodio s Bartovim frazama. Njegovi zaštitni znakovi "Ay, caramba!" i "Eat my shorts!" ("Pojedi mi gaće!") pojavili su se na majicama još u početku emitiranja serije; međutim, druga je fraza bila rijetko korištena u seriji sve dok je nisu popularizirali prozivodi vezani za seriju.
Serija je poznata i po gegovima sa znakovima i gegovima smrznutog ekrana. Gegovi sa znakovima su u seriji znakovi s tekstom koji zvuče smiješno. Takvi se gegovi često pojavljuju kod naziva različitih trgovina, ali i na natpisima ispred škole i crkve. Gegovi smrznutog ekrana su oni koji su prekratki da bi ih se moglo vidjeti uobičajenim gledanjem serije, ali vidljivi su ako se snimka epizode zaustavi u određenom trenutku.
Nagrade
Simpsoni su od početka emitiranja osvojili desetine nagrada, uključujući i 23 Emmyja, 22 nagrade Annie i nagradu Peabody. 14. januara 2000. Simpsoni su dobili svoju zvijezdu na hollywoodskom Šetalištu slavnih. Časopis Time je 1998. u svojem broju o najvećim uspjesima u umjetnosti i zabavi u 20. vijeku proglasio Simpsone najboljom televizijskom serijom stoljeća. U istom je broju Bart Simpson stavljen na popis 100 najutjecajnijih ljudi 20. vijeka. Bio je jedini imaginarni lik na popisu.
Duljina prikazivanja
9. februara 1997. Simpsoni su epizodom "The Itchy & Scratchy & Poochie Show" postali najduže emitirana animirana TV serija koja se prikazuje u najboljem terminu u Americi, zamijenivši na tom mjestu Kremenkove. 2004. postali su i najdulje emitirana serija, igrana ili animirana, u Americi zamijenivši tako seriju Avanture Ozzieja i Harriet (1952. - 1966.) U oktobru 2004. Scooby-Doo je nakratko od Simpsona preuzeo mjesto animirane serije s najvećim brojem epizoda U aprilu 2005. Scooby-Doo je ponovno prestao s emitiranjem, s ukupno 371 epizodom, a Simpsoni su do kraja prikazivanja sedamnaeste sezone "skupili" 378 epizoda.
Simpsoni drže i još tri rekorda. Zato što su tehnički nastali iz emisije Tracey Ullman, najduže su emitirani američki spinoff. Imaju najdulje nepromijenjenu uvodnu scenu; iako uvodna "špica" svake epizode sadrži neke drugačije elemente i tokom godina je skraćivana, osnovna tema i uvodna glazba nisu se mijenjali. Najduže je emitirana serija koja nikad nije doživjela veliku promjenu glumačke ekipe ili dodavanje/izbacivanje glavnih likova.
Sekoizolaricirezinol diglukozid
Sekoizolaricirezinol diglukozid je organsko jedinjenje, koje sadrži 32 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 686,698 Da.
The Simpsons
Duljina prikazivanja
I dok su Simpsoni američka serija s najviše epizoda, neke inozemne animirane serije, pogotovo japanski animei kao što su Dragon Ball, Doraemon i Pokémoni imaju više epizoda od Simpsona.
Film
O mogućem cjelovečernjem filmu o Simpsonima priča se još od ranih dana emitiranja serije. James L. Brooks smatrao je epizodu "Kamp Krusty" prikladnom za film. Međutim, ta je epizoda normalno emitirana zbog poteškoća tokom pokušaja proširivanja scenarija. Glasine o snimanju igranog filma o Simpsonima bile su lažne. Sada je potvrđeno da se radi na animiranom filmu o Simpsonima. Produciraju ga 20th Century Fox, Gracie Films i Film Roman, a trebao bi početi s prikazivanjem 27. srpnja 2007. Film će biti produciran uz seriju, unatoč glasinama da će se u produkciju filma krenuti tek nakon završetka prikazivanja serije.i tako ce ostati.
O-fosfo-L-seril-tRNKSec:L-selenocisteinil-tRNK sintaza
Ovaj enzim je piridoksal-fosfatni protein.
Balići I
Balići I je naselje u središnjoj Istri u sastavu Općine Žminj, Istarska županija.
Geografija
Balići se nalaze na istočnoj granici Općine, sjeverno odf sela Rudani i istočno od sela Klimni i Žagrići.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 64 stanovnika te 19 obiteljskih kućanstava.
Halimadienil-difosfatna sintaza
Halimadienil-difosfatna sintaza (, Rv3377c, halimadienil difosfatna sintaza, tuberkulozinol difosfatna sintaza, halima-5(6),13-dien-15-il-difosfat lijaza (ciklizacija)) je enzim sa sistematskim imenom halima-5,13-dien-15-il-difosfat lijaza (deciklizacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Епл ТВ
Епл ТВ је дигитални медијски пријемник који производи и продаје компанија Епл. Он емитује мултимедијални садржај с Јутјуба, Фликра и Ајтјунса са виндоус и макинтош рачунара на телевизор високе резолуције. Први пут га је приказао Стив Џобс, тадашњи директор Епла, 12. септембра 2006. године.
Guajakolsulfonat
Guajakolsulfonat je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 203,192 Da.
Oops!... I Did It Again
Oops!... I Did It Again drugi je studijski album američke pop pjevačice Britney Spears. Objavljen je u izdanju Jive Recordsa 16. svibnja 2000. godine. U prvom tjednu nakon objavljivanja samo u SAD-u se album prodao u 1.319.193 primjeraka, od čega je 500.000 primjeraka prodano već prvi dan, čime je Spears postavila novi rekord prodaje za solo izvođača. Ujedno je to njen drugi album s dijamantnom nakladom u SAD-u nakon debitantskog ...Baby One More Time. S albuma su proizašla tri hita "Oops!... I Did It Again", "Lucky" i "Stronger".
Railroad, Pennsylvania
Rejlroud je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 278, što je 22 (-7,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Massarotto, Padova
Massarotto je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Briquemesnil-Floxicourt
Brikmenij Floksikur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Amjen.
Katoptronofiljia
Stručna literatura
Pendergast, Mark Mirror, Mirror: A History of the Human Love Affair with Reflection New York:2003 Basic Books Perseus Book Group ISBN 978-0-465-05470-1
Briquemesnil-Floxicourt
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 153 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,35 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 115 metara (maksimalnoj 126 m, a minimalnoj 53 m).
Winfield, Kansas
Vinfild je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.301, što je 95 (0,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Klismafilija
Klismafilija je parafilija u kojoj se seksualno zadovoljstvo postiže izvođenjem klistira. Prakticiranje klismafilije neki seksolozi smatraju oblikom analne masturbacije. Izraz je godine 1973. prva upotrijebila dr. Joanne Denko.
Mentalist (razvrstavanje)
Mentalist može biti:
Villa Verucchio, Rimini
Villa Verucchio je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Zahna
Cana je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Vitenberg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.207 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15091390, NUTS (DEE0E) i LOCODE (DE ZHA) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Vitenberg Cana se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Vitenberg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 120 metara. Površina opštine iznosi 55,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.207 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 76 stanovnika/km².
Butterfield, Texas
Butterfield je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 114 stanovnika.
Antenal
mini|357x357piksel|Antenal * Antenal je selo u sjeverozapadnoj Istri, smješteno na malom poluotoku između Novigrada i ušća rijeke Mirne (Quieto).
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 153 stanovnika te 55 obiteljskih kućanstava.
mini|432x432piksel|Most i diga spajaju puntu poluotoka Antanala s kopnom
Buck Meadows, California
Buck Meadows je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 31 stanovnika.
D14-sterol reduktaza
D14-sterol reduktaza (, D14-sterolna reduktaza) je enzim sa sistematskim imenom 4,4-dimetil-5alfa-holesta-8,24-dien-3beta-ol:NADP+ Delta14-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Bilten (razvrstavanje)
Bilten (franc. bulletin) može biti:
D14-sterol reduktaza
Ovaj enzim deluje na opseg steroida sa 14(15)-dvostrukom vezom.
Antonci (Poreč)
Antonci - Antonzi (tal.) je naselje u zapadnoj Istri, istočno od Poreča u čijem je sastavu Grada, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 111 stanovnika te 37 obiteljskih kućanstava.
Völpke
Felpke je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 35 opštinskih središta okruga Berde. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.532 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15083515, NUTS (DEE07) i LOCODE (DE VPK) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Berde Felpke se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Berde. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 149 metara. Površina opštine iznosi 17,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.532 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 89 stanovnika/km².
Bajo el cielo antioqueño
Bajo el cielo antioqueño je kolumbijski crno-bijeli nijemi film snimljen 1925. u režiji Artura Aceveda Vallarina. Protagonistica, čiji lik tumači Alicia Arango de Mejía, je djevojka iz kolumbijske oblasti Antioquia, koja bježi iz roditeljske kuće kako bi se mogla vjenčati za svog momka. Film je financirao lokalni magnat Gonzalo Mejía manjim dijelom u namjeri da promovira oblast Antioquie, a najviše kako bi zabavio svoje prijatelje iz tadašnje kolumbijske elite. Kao režiser je angažiran Arturo Acevedo, kazališni režiser koji je prethodne godine snimio La tragedia del silencio. Film, jedan od rijetkih iz tog doba, je restauriran 1990-ih, a danas se smatra jednim od najvrednijih dokumenata o životu Kolumbije 1920-ih.
Gornja Maoča
Gornja Maoča je selo koje teritorijalno pripada Tuzlanskom kantonu, odnosno opštini Srebrenik. Nalazi se južno od sela Maoče u planini Majevici.
Gornja Maoča se ranije zvala Karavlasi, po rumunjskim Banjašima koji su živeli u tom selu.
Za vreme drugog svetskog rata Gornja Maoča je bila etnički očišćenja od svog preratnog banjaškog stanovništva. U njoj su se nakon rata u Bosni i Hercegovini nastanili mudžahedini koji su odbili napustiti BiH od straha za optužbe zbog terorizma.
Gornja Maoča poznata je po tome što se u njoj nalazi uporište Vehabija.
Neslužbeno, vođa zajednice je Nusret Imamović. Selo je dosta izolirano, a put prema Gornjoj Maoči je dosta nepristupačan. U Gornjoj Maoči se interno primjenjuje šerijatsko pravo.
Paris qui dort
Paris qui dort, ponekad preveđen kao Pariz spava, u međunarodnoj distribuciji poznat i pod engleskim naslovom The Crazy Ray (Luda zraka) ili 3:25, je francuska kratka crno-bijela nijema science fiction filmska komedija snimljena 1925. u režiji Renéa Claira. Radnja prikazuje kako talentirani, ali ludi naučnik aktivira uređaj koji "zamrzne" odnosno uspava cjelokupno stanovništvo Pariza. Protagonisti su grupa likova koji su sticajem okolnosti, bilo zbog leta avionom ili boravka na vrhu Eiffelovog tornja uspjeli izbjeći efekt uređaja, te situaciju u kojoj je metropola "uspavana" koriste za svakojake nepodopštine koje im u normalnim okolnostima ne bi padale na pamet. Paris qui dort, na koga su značajno uticali nadrealistički umjetnici, se smatra jednim od remek-djela avangardne francuske kinematografije 1920-ih, kao i najuticajnijih SF-filmova svih vremena. Često se navodi da su njegovi prizori i zaplet uticali na brojne kasnije postapokaliptične filmove.
Enigmatski bilteni
Enigmatski bilteni su bilteni s enigmatskom tematikom koje izdaju ili su izdavale enigmatske organizacije (društva, klubovi, udruge, udruženja, savezi i sl.) ili pojedinci.
Holladay, Utah
Holadej je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Byers, Texas
Byers je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 496 stanovnika.
Holladay, Utah
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 26.472, što je 11.911 (81,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
ATC kod C07
{{Columns-list|2|
Težište
Težište materijalnog tijela je "točka u kojoj kao da je sadržana sva težina tijela". Mada se ne može smatrati preciznom formalnom definicijom, ovaj opis otkriva smisao pojma težišta, koji se najčešće odnosi na ostvarivanje statičke ravnoteže u gravitacijskom polju. Mogući slučajevi općenito su poznati iz svakodnevnih primjena: materijalno tijelo obješeno iznad težišta nalazi se u stabilnoj ravnoteži (ako ga malo zakrenemo, nastoji se vratiti u prvobitni položaj); tijelo obješeno (poduprto) ispod težišta nalazi se u labilnoj ravnoteži (miruje točno u tome položaju; no ako ga imalo zakrenemo, prevrće se); tijelo obješeno u težištu nalazi se u indiferentnoj ravnoteži (može mirovati u tome položaju, ali i u bilo kojem drugom položaju u koji ga dovedemo zakretanjem oko težišta).
ATC kod C07
C07FB Beta blokatori, selektivni, i drugi antihipertenzivi
}}
Težište
Pojam težište u površnim se tekstovima često brka s pojmom centar masa, jer se njihovi položaji kod manjih tijela na površini Zemlje tek neznatno razlikuju. U takvim slučajevima obično se za oba pojma koristi naziv težište, jer je taj pojam bliži svakodnevnom iskustvu i poznat još od drevnih vremena, dok se potreba za centrom masa javila tek u primjeni Newtonovih zakona. No, u ozbiljnijim udžbenicima definicije tih dvaju pojmova jasno su razgraničene.
Precizna matematički formulirana definicija određuje težište materijalnog tijela kao hvatište njegove ukupne težine, tj. kao hvatište rezultantne sile koja zamjenjuje težine svih negovih dijelova (npr. težine svih čestica od kojih se tijelo sastoji). Hvatište rezultante nekog sistema sila određuje se pomoću momenata tih sila. Rezultanta, ako postoji, nije samo vektorski zbroj sila, nego ima takvo hvatište da je i njezin moment jednak zbroju njihovih momenata.
Iz toga proizlazi da položaj težišta materijalnog tijela nije određen samo građom tijela, nego ovisi i o obliku gravitacijskog polja u kojemu se tijelo nalazi. Zato općenito nisu uvijek ostvarivi svi spomenuti oblici statičke ravnoteže poznati iz iskustva u gravitacijskom polju na površini Zemlje. Za proizvoljni oblik gravitacijskog polja, položaj težišta ne mora biti jednoznačno određen (te u pravilu ovisi o orijentaciji tijela u polju), ili se uopće ne može odrediti – tj. tijelo uopće nema težišta (npr. u blizini točke gdje se gravitacijska polja Zemlje i Mjeseca dokidaju, može se tijelo orijentirati tako da težine njegovih dijelova čine spreg sila).
U ovome članku detaljnije se razmatra samo težište materijalnog tijela u gravitacijskom polju blizu površine Zemlje. Također, osim za materijalna tijela, uobičajeno je (u srpskohrvatskom jeziku) pojam težišta definirati i kod nematerijalnih geometrijskih objekata (geometrijskih tijela, likova i linijia). U nekim drugim jezicima isti se pojam naziva centrom masa. Jasno je da je takva upotreba spomenutih termina metaforička, jer geometrijski objekti nemaju ni mase ni težine, ali je opravdana zbog analogija s homogenim materijalnim objektima. No, neki tekstovi umjesto toga koriste naziv centroid.
Težište materijalnog tijela
Težište materijalnog tijela je točka T koja je hvatište ukupne težine tijela (rezultante težina svih čestica od kojih se tijelo sastoji). Za tijelo od N čestica ta točka T, opisana vektorom položaja, mora zadovoljiti jednadžbu koja zahtijeva da moment ukupne težine bude jednak zbroju momenata težina pojedinih čestica:
Pojedina čestica označena je simbolom "i" (i=1, 2, ... N). Njezina masa je, njezin vektor položaja je  , a njezina težina  računa se kao umnožak njezine mase i gravitacijskog polja  na mjestu gdje se čestica nalazi.
Iz same jednadžbe nije unaprijed jasno da li je uopće moguće odrediti makar jednu točku T za koju će jednadžba biti zadovoljena, jer to ovisi o gravitacijskom polju i rasporedu mase tijela u njemu. A ako za neku orijentaciju tijela u polju i postoji takva točka (u koju se može postaviti hvatište rezultantne težine), ona nije jednoznačno određena gornjom jednadžbom, jer će i svaka druga točka na pravcu rezultante zadovoljiti tu jednadžbu za istu orijentaciju tijela. No, tada se mogućnost jednoznačnog definiranja težišta ispituje tako da se varira orijentacija tijela u polju. Pritom se promatra i da li je moguće ostvariti različite oblike statičke ravnoteže vezane uz težište (labilnu, stabilnu, indiferentnu).
U stvarnom izračunu obično se, umjesto ogromnog broja diskretnih sastavnih čestica, zamišlja kontinuirana razdioba tijela na sve sitnije dijelove, koji se graničnim procesom prevode u diferencijalne elemente mase, pa se sume iz gornje formule prevode u integrale, što omogućuje korištenje poznatih metoda diferencijalnog računa.
Ovdje se razmatra težište materijalnog tijela samo u homogenom gravitacijskom polju, te u približno homogenom polju blizu površine Zemlje.
Težište materijalnog tijela u homogenom gravitacijskom polju
U ogromnoj većini praktičnih primjena može se smatrati da je gravitacijsko polje u blizini Zemlje posve homogeno na malim udaljenostima, tj. da u svakoj točki promatranog tijela polje ima isti iznos i smjer. Uz tu pretpostavku, težište T materijalnog tijela nalazi se u istoj točki kao i centar masa tijela, pa se može računati npr. po formuli
kao i po drugim formulama za određivanje centra masa tijela. Dokaz ove tvrdnje je jednostavan: u jednadžbi za momente treba samo zamijeniti različite vrijednosti gravitacijskog polja s konstantnim vektorom  koji se može izlučiti iz sume tako da se dobije Izraz u zagradi jednak je (prema definiciji centra masa) umnošku, i to za bilo koju orijentaciju tijela u polju, pa jednakost može biti ispunjena samo ako se težište nalazi u centru masa. Usto, nije teško pokazati da se za odgovarajuće točke ovjesa može postići stabilna, labilna i indiferentna ravnoteža.
U praktičnom računu, gornja vektorska jednadžba za vektor položaja težišta razlaže se na skalarne komponente, pa se zasebno računaju pojedine koordinate težišta. Pritom se obično koristi formula u kojoj je sumiranje zamijenjeno integriranjem, a masa opisana preko gustoće - kao kod računanja centra masa. Isto tako, sumiranje se uglavnom koristi kada je tijelo sastavljeno od nekoliko dijelova kojima su poznati položaji težišta; tada se, na primjer, y-koordinata težišta za tijelo ukupne mase računa kao
gdje je masa pojedinog dijela tijela, a y-koordinata težišta toga dijela je.
Težište materijalnog tijela u stvarnom gravitacijskom polju blizu površine Zemlje
Stvarno Zemljino gravitacijsko polje nije homogeno: iznos mu opada s kvadratom udaljenosti od središta Zemlje, i usmjereno je prema središtu Zemlje. No, odstupanja od homogenosti vrlo su mala na manjim udaljenostima: blizu površine Zemlje jakost polja umanjuje se samo za oko 0,03% po jednom kilometru vertikalnog uspona, a smjerovi polja na horizontalnoj udaljenosti od 1 km zatvaraju kut od samo 0,009 stupnjeva. Zato se za objekte manjih dimenzija (nekoliko metara) može pretostaviti potpuna homogenost gravitacijskog polja, jer će npr. i neznatno trenje posve prikriti činjenicu da se položaj težišta može razlikovati od centra masa za koji djelić milimetra.
desno|okvir|Težište homogenog štapa u gravitacijskom polju na povšini Zemlje Međutim, razlika načelno postoji, te može imati izvjesnog značaja kod objekata većih dimenzija i kod preciznijih mjerenja. Za ilustraciju prikladno je razmotriti tanki štap (na skici desno), za koji će se radi jednostavnosti pretpostaviti da je homogen (ima posvuda jednaku gustoću). Kad je štap u vertikalnom položaju (os y pokazuje uvis) njegovo težište T nalazi se ispod centra masa C (dakle, bliže kraju A štapa). To se naslućuje čak i intuitivno, zato što je donja polovica štapa teža (jer je u jačem gravitacijskom polju od gornje). No, za precizno određivanje položaja težišta zgodno je zamisliti vrlo mali otklon štapa od vertikale. Ako ga objesimo u nekoj točki malo ispod C, težina donjega dijela nastoji ga vratiti u vertikalni položaj, dok ga težina gornjega dijela nastoji otkloniti još dalje. Težište mora biti u onoj točki za koju se momenti težina gornjeg i donjeg dijela štapa točno poništavaju (pa će štap biti u stabilnoj ravnoteži ako se objesi bilo gdje iznad težišta). Račun pokazuje da se T nalazi vrlo blizu C: ako bi štap bio dugačak 1 kilometar, težište bi bilo samo nekoliko centimetara ispod centra masa.
Aproksimacija paralelnog polja
Budući da je blizu površine Zemlje odstupanje gravitacijskog polja od stroge paralelnosti manje značajno nego njegovo opadanje s visinom, neki autori računaju (približni) položaj težišta na Zemlji pomoću prosječne visinske raspodjele težine uz pretpostavku da su težine svih čestica paralelne (pa se ne opisuju kao vektori, nego samo kao iznosi težina koji ovise o visini):
Za tanki homogeni štap u verikalnom položaju (iz gornjeg primjera) na ovaj se način dobije isti položaj težišta kao uravnoteživanjem momenata za infinitezimalni otklon od vertikale.
Težište kao izvor gravitacijskog polja
U engleskom jeziku za težište se koristi termin "centar gravitacije" (center of gravity). Sukladno takvom nazivu, težište ne mora označavati samo "točku u kojoj kao da je sadržana sva težina tijela koje se nalazi u vanjskom gravitacijskom polju", nego alternativno može označavati i "točku u kojoj kao da se nalazi izvor gravitacijskog polja koje tijelo proizvodi".
Ta točka (težište kao izvor polja) općenito ovisi o položaju promatrača (osim za sferno simetrična tijela). No, za pojedinog promatrača čiji je položaj određen vektorom, težište kao izvor polja koje potječe od nekog tijela ili sistema čestica ukupne mase M jednoznačno je određeno izrazom :
Težište geometrijskog objekta
Integriranje po volumenu, plohi i liniji naznačeno je samo simbolički (slovima V, A te l).
Naziv "težište" za geometrijske objekte opravdan je zbog analogije s težištem homogenih materijalnih objekata u homogenom gravitacijskom polju: kod težišta geometrijskog tijela može se zamišljati da se radi o homogenom materijalnom tijelu, kod ravninskog lika analogija je tanka homogena ploča, kod ravne linije tanki homogeni štap itd.
Neovisno o tim analogijama, težište geometrijskog objekta, kao matematički pojam, ima različite primjene u matematici. Jedna od najpoznatijih primjena je računanje volumena rotacionih tijela i površine rotacionih ploha pomoću Pappus-Guldinovih pravila.
Osim primjena u matematici, težišta geometrijskih objekata često se računaju i koriste u tehničkoj mehanici, osobito kod elemenata konstrukcija.
The Mentalist
Od 2009. se serija u Hrvatskoj emitira na programu RTL Televizije pod nazivom Mentalist.
Težište
Težište geometrijskog objekta
Određivanje težišta geometrijskih objekata znatno je jednostavnije kod simetričnih objekata, jer se težište nalazi na simetrali, pa se u najjednostavnijim slučajevima može odrediti kao presjecište simetrala. U dolje prikazanim primjerima većina objekata ima jednu os simetrije, duž koje je postavljena koordinatna os y na kojoj leži težište, a računa se samo y-koordinata težišta.
Često se geometrijski objekt sastoji od nekoliko dijelova kojima su poznati položaji njihovih težišta. Tada nije potrebno težište određivati integriranjem, nego se koristi jednostavno sumiranje po tim dijelovima. Primjerice, y-koordinata težišta ravninskog lika ukupne površine A računa se po formuli
gdje je površina pojedinog dijela, a y-koordinata njegovog težišta je.
Primjeri težišta nekih geometrijskih objekata
Ovdje se opisuje položaj težišta za neke često korištene linije, plohe i geometrijska tijela.
Težišta linija
thumb|Težište kružnog luka
gdje je polovica kuta sadržanoga ispod kružnog luka, a "kapa" nad simbolom označava da kut treba računati u radijanima.
Težišta geometrijskih likova
gdje je polovica kuta sadržanoga ispod kružnog luka, a "kapa" nad simbolom označava da kut treba računati u radijanima.
Parishville, New York
Parišvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 647.
(S)-beta-makrokarpenska sintaza
(S)-beta-makrokarpenska sintaza (, TPS6, TPS11) je enzim sa sistematskim imenom (S)-beta-makrokarpen lijaza (deciklizacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Sinteza (S)-beta-makrokarpena iz (2E,6E)-farnezil difosfata se odvija u dva stepena.
Besseyre-Saint-Mary
Beser Sen Mari je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Brijud.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 131 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 6 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1030 metara (maksimalnoj 1.496 m, a minimalnoj 749 m).
Orta Nova, Foggia
Orta Nova je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16677 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Baderna
Baderna (talijanski Mompaderno [mompaˈdeːrno]), naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Poreča, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 201 stanovnika te 73 obiteljskih kućanstava.
Sekologanin
Sekologanin je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 388,366 Da.
Mattiolo, Padova
Mattiolo je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
North Ridgeville, Ohio
Nort Ridžvil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 29.465, što je 7.127 (31,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mattiolo, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Nikija
Nikija (grč. Νικίας, oko 470-413. god. st. e.) bio je atinski državnik i vojskovođa. On je pripadao najistaknutijem sloju atinskog plemstva. Svoju političku karijeru počeo je još za života Perikla i, kao i Perikle, zauzimao je položaj stratega. "Nakon Periklove smrti [429] Nikija je odmah dobio veći položaj na koji je bio doveden uglavnom glasovima bogataša i plemića koji su ga suprotstavljali drskom Kleonu; istina, i narod se prema njemu blagonaklono odnosio i podupirao je njegovo častoljublje" (Plutarh). Aristotel, pristalica umerene demokratije, smatra Nikiju – pored Tukidida, Melesijinog sina, i pored Teramena (jednog od vođa oligarhijskog prevrata 411. st. e.) – za "najboljeg političkog delatnika u Atini" (Atinski ustav).
Arhidamov rat
U periodu od 427. do 425. godine, dakle nakon Periklove smrti, opšte vojno rukovodstvo u Atini nalazilo se u Nikijinim rukama. To je bio period izvesnog zatišja, a neke aktivne operacije spominju se samo na zapadu srednje Grčke i na Siciliji. Međutim, nakon uspešne atinske operacije kod Pilosa na istočnoj obali Peloponeza te nakon zauzimanja ostrva Sfakterije krajem avgusta 425. st. e., kojom prilikom je zarobljeno 292 spartanska hoplita, među kojima i 120 Spartijata, u Atini je autoritet Kleona, vođe radikalne demokratije koji je i predvodio napad na Sfakteriju, postao neosporan, dok je Nikija sa svojim pristalicama izgubio svaki uticaj u eklesiji. Tako je operacija kod Pilosa naterala Spartu da nudi mir, a u Atini dovela na vlast partiju koja je želela rat.
Nikija je, da bi povratio svoj ugled i ugled atinskih hoplita – uglavnom ljudi iz imućnijih slojeva – odmah po povratku Kleona i Demostena sa spartanskim zarobljenicima sa Sfakterije, krenuo protiv Korinta. Pod svojom komandom imao je 80 brodova, 2.000 atinskih hoplita, 200 konjanika i pomoćne odrede Milećana i drugih saveznika. Ova je ekspedicija imala ne toliko vojne koliko političke cilljeve. Kada su se Atinjani iskrcali jugoistočno od Korinta, kod Soligeje, pred njima se našlo pola korintske vojske. U žestokoj bici Atinjani se nisu borili do pobede, već su se povukli na svoje brodove čim su videli da dolaze korintska pojačanja. Zatim se jedan deo Atinjana iskrcao kod Metane u Argolidi i osvojio je. Ali bili su to slabi rezultati jednog velikog pohoda.
Sledeće, 424. godine Nikija je preduzeo uspešnu operaciju i osvojio dorsku Kiteru, "ostrvo koje se nalazi na zgodnom mestu prema Lakoniji i koje je nastanjeno lakedemonskim doseljenicima" (Tukidid). Posle Pilosa Spartanci su se nalazili u veoma teškom stanju, pa se Sparta posebno plašila da će, koristeći njeno teško stanje, heloti podići ustanak. Osvajanje Kitere predstavljalo je vrhunac atinskih uspeha. Izgledalo je da je potrebno učiniti još samo malo napora i sjajna pobeda Atine biće osigurana.
Međutim, tokom 424. godine st. e. spartanski vojskovođa Brasida postigao je velike uspehe u Trakiji. On je na spartansku stranu privukao Akant, Stagiru i Argil, i nesmetano stigao do Amfipolja, glavnog atinskog poseda u Trakiji. Istoričar Tukidid, koji je te godine bio strateg, nalazio se tada sa sedam trijera kod Tasosa. Pošto je iz Amfipolja pozvan u pomoć, on se uputio ka gradu, ali je zakasnio. Brasida je Amfipoljanima ponudio povoljne uslove za kapitulaciju, i grad mu se predade bez borbe. Tukidid je uspeo da zauzme samo Ejon, predgrađe Amfipolja. Zbog ovog neuspeha bio je Tukidid prognan iz Atine i otada je živeo u tuđini. Prelaskom Amfipolja na stranu Sparte Atina je gubila glavni izvor za snabdevanje brodskom građom i veliki prihod u novcu. Pritom, atinski saveznici "tajno su se obraćali Brasidi moleći ga da dođe do njih, pri čemu je svaki od tih gradova želeo da bude prvi koji će se odmetnuti" (Tukidid). Tokom pet meseci Brasida je uspeo da osvoji dve trećine Halkidika. Povećanje forosa koje je prethodne godine izvršio Kleon porazno se odrazilo na položaj Atine u toj oblasti. Glavni grad poluostrva Sitonije, Torona, sada je plaćao 12 talenata godišnje, umesto ranijih šest. Bez obzira na to što se u Toroni nalazio atinski garnizon, stanovnici su bez borbe predali grad Brasidi. U rukama Atinjana ostalo je još samo poluostrvo Palena, ali su i tamo vladali nemiri.
Nikijin mir
Nakon Kleonove smrti radikalna demokratija gubi svoj uticaj u Atini. Porazi na Halkidiku znatno su ojačali miroljubiva raspoloženja. Osim toga, ozbiljne bojazni izazivali su saveznici skloni odmetanju od Atine. Sparta je želela mir iz već pomenutih razloga. Osim toga, rat se već odužio, pa se mogao završiti ustankom helota pod rukovodstvom Mesenjana iz Pilosa. Takođe, 421. godine isticao je tridesetogodišnji mirovni ugovor Sparte i Argosa, a eventualni savez Atine i Argosa bio bi veoma opasan, jer bi tada neki gradovi Peloponeza prešli na stranu Argosa.
Nikijin je mir u potpunosti odgovarao spartanskim interesima, ali su saveznici Sparte bili veoma nezadovoljni: Beotija, Korint, Megara i Elida nisu ništa dobili tim ugovorom, a Megara je čak izgubila Niseju. Taj je ugovor osobito teško pogađao Korint, čiji su glavni interesi bili vezani za severozapad Grčke. Pobedama Demostena u ruke atinskih saveznika – Akarnanaca – prešla su sva uporišta Korinta na zapadu; Anaktorij je bio zauzet na juriš, a Ambrakija je morala stupiti u savez sa Akarnancima. Korint je izgubio i svoju treću koloniju, Solij. Jonska su ostrva ostala u uticajnoj sferi demokratske Korkire. Na taj način borbu sa zapadnu Heladu u potpunosti su dobili Atinjani. Zbog toga su spartanski saveznici (Korint, Beotija, Megara i Elida) odbili da potpišu uslove mirovnog ugovora, zbog čega su se naglo pogoršali njihovi odnosi sa Spartom. Od takve je situacije koristi mogao imati Argos, koji je kod Peloponežana uživao velike simpatije. Da bi predupredila opasnost koja joj je pretila, Sparta je sa Atinom sklopila ne samo mir, već i odbrambeni savez. Sa socijalno-političkog stanovišta, zaključenje ovog mira predstavljalo je pobedu "bogataša, starije generacije i većeg dela zemljoradnika" (Plutarh). Za mir su takođe bili i atinski lakonofili, ali je glavnu snagu koje je u Atini delovala u korist mira predstavljalo atičko seljaštvo. Izgubivši Kleona radikalni demokrati teško su se oporavljali od tog udarca, a njihov novi vođa Hiperbol teško se odupirao Nikiji, čiji je uticaj u to doba bio na vrhuncu.
Nikjin mir predstavljao je, ipak, samo predah u ratu koji je zahvatio ceo helenski svet. Arhidamov rat je pokazao da Atina raspolaže ogromnim materijalnim rezervama i da je neosvojiva s kopna. Spartanska koalicija pokazala se preslabom da slomi atinsku pomorsku državu. Pa ipak, ni Atina nije bila u stanju da zada odlučujući udarac Peloponeskom savezu. Nikijin mir nije otklonio one protivrečnosti Helade koje su i dovele do peloponeskog rata. Pitanje hegemonije ostalo je nerešeno, kao uostalom i pitanje borbe između oligarhije i demokratije. I konačno, tokom Arhidamovog rata ojačala su centrifugalna raspoloženja kako u Atinskom tako i u Peloponeskom savezu.
Međutim, odbrambeni savez između Atine i Sparte nije potrajao. Čim je Sparta iz Atine dobila svoje zarobljenike, efori koji su potpisali Nikijin mir nisu bili reizabrani, a novi efori oštro su istupili protiv saveza sa Atinom i zaključili separatan savez sa Beotijom, što je neminovno vodilo raskidu sa Atinom. Sredinom leta 420. godine zaključen je savez između četiri demokratska polisa Helade: Atine, Argosa, Mantineje i Elide. Nasuprot ovoj koaliciji stajao je oligarhijski savez Sparte, Beotije i Megare, koji je uživao podršku Korinta, principijelnog protivnika Atine.
Takvo ponašanje Sparte u Atini se smatralo izdajničkim, a odgovornost za to pripisivana je Nikijinoj grupi. To je jačalo radikalno-demokratsku grupaciju, kojoj su se priključili svi krugovi stanovništva koji su prekidom ratnih operacija bili oštećeni. To su, pre svega, bili: zanatski krugovi, koji nisu hteli da žrtvuju svoje ekonomske interese; rukovodstvo vojske, a naročito flote, koje je tokom poslednjih deset godina vodilo glavnu reč u atinskoj politici; široke mase atinskog demosa: služba u vojsci donosila je relativno dobar prihod (drahma dnevno za hoplite i tri obola za mornare), pri čemu atinski hopliti nisu često učestvovali u bitkama i uglavnom su vršili garnizonsku službu. Operacije flote u situaciji pune dominacije Atinjana na moru takođe nisu bile skopčane sa nekim većim rizikom. Prema tome, neki slojevi demosa bili su za vreme rata bolje obezbeđeni nego za vreme mira.
Umesto Hiperbola, koji nije imao ugleda, na čelo opozicije protiv Nikije dolazi mladi Alkibijad. Zbog svog porekla moglo se očekivati da će se Alkibijad priključiti lakonofilskoj grupaciji u Atini. On se zaista i družio sa Spartijatima zarobljenim kod Pilosa i nastojao da dobije prokseniju Lakedemonjana. Međutim, uvređen time što su se spartanski izaslanici s ponudom mira obratili Nikiji, Alkibijad je prešao u antispartanski tabor. Tako se Alkibijad silom prilika priključio demokratskim grupacijama u atinskoj eklesiji. Tu je, istupajući protiv Nikije, putem intriga pokvario pregovore Sparte s Atinom i priklonio demos na uspostavljanje saveza između atinske i peloponeske demokratije (Atina – Argos, Mantineja, Elida).
Sicilijska ekspedicija
Krajem maja 415. st. e., uprkos oštrom protivljenju Nikije takvom poduhvatu, iz Atine je ka Siciliji, pod vodstvom Alkibijada, Nikije i Lamaha, krenula ekspedicija sa 136 brodova (od čega 100 atinskih), 5.100 hoplita (od kojih su 1.500 bili atinski građani), 1.200 lako naoružanih vojnika i oko 26.000 veslača. Iza ove ogromne flote išlo je 130 teretnih brodova. Predlog o slanju ekspedicije na Siciliju primljen je u eklesiji ogromnom većinom glasova. Očigledno je da su za taj predlog glasali ne samo pristalice radikalne demokratije, već su ovoga puta ovom Alkibijadovom predlogu podršku dali i mnoge pristalice Nikije, predstavnici imućnih atinskih slojeva. U natpisima se nalaze dve odluke eklesije: prva, o otpremanju 60 brodona, i druga, o povećanju broja trijera na 100, o prikupljanju vojske i o odobrenju iznosa od 3.000 talenata za taj pohod. Ova svota predstavljala je svu gotovinu državne blagajne.
Bucks Lake, California
Bucks Lake je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 10 stanovnika.
Nikija
Sicilijska ekspedicija
U zimu 414. godine, nakon godinu dana boravka na Siciliji, Atinjani su započeli opsadu Sirakuze i ubrzo se suočili sa velikim teškoćama. Zbog toga se Nikija obratio Atini sa zahtevom da mu vojska bude odmah povučena ili da mu se dopremi novo, veliko pojačanje. U tom pismu situacija Atinjana prikazana je kao bezizlazna. Nikiji je kao pomoć upućen najbolji atinski vojskovođa Demosten, pobednik kod Pilosa, koji je pošao sa 65 brodova, 1.200 atinskih hoplita i jednim brojem saveznika. Pošto je mobilisao nove rezerve na jonskim ostrvima, Demosten je u Sirakuzu stigao krajem jula 413. st. e. Pomorske bitke kod Sirakuze 3. i 7. septembra 413. godine st. e. završene su potpunim porazom atinske flote, koja je odavno bila izgubila svoju borbenu sposobnost. Atinska kopnena vojska bila je odsečena duboko u unutrašnjosti Sicilije. Nikija i Demosten pokušali su da se povuku u unutrašnjost ostrva, ali ni tu nisu imali sreće; opkoljeni sa svih strana neprijateljima, Atinjani su se predali. Obojica vojskovođa bili su ubijeni, a ostali zarobljenici su, posle sedmomesečnog rada u kamenolomima, bili prodati u ropstvo.
Maja Bošković-Stulli
Biografija
Maja Bošković-Stulli je rođena u Osijeku 9. 11. 1922 u židovskoj obitelji Dragutina i Ivanke Bošković. 1923 godine se sa obitelji preselila u Zagreb. Maja je osnovnu i srednju školu (3. ženska gimnazija) pohađala je u Zagrebu. Članicom Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ) postala je tijekom gimnazijskog školovanja, te je bila jedna od najaktivnijih u naprednom omladinskom pokretu. Bila je član Srednjoškolskog aktiva. 1941 godine je nakon mature morala prekinuti školovanje zbog rasnih progona Nezavisne Države Hrvatske (NDH). Majina sestru Magdau su ustaše 'uhitile' odmah po osnivanju NDH i ubili u proljeće 1942 godine. Ostale članove obitelji te su godine ustaške vlasti zatvorile u Osijeku, ali su nakon intervencije uspjeli prebjeći na talijanski teritorij. Majin otac se sklonio u Crikvenicu. Maja je s majkom, djedom i tetkom pošla u Dubrovnik gdje su ih talijanski okupatori prvo internirali na otok Lopud, a zatim prebacili u koncentracioni logor Kampor na Rabu, gdje joj je umro djed. U logoru je Maja sudjelovala u ilegalnom otporu, a nakon kapitulacije Italije i zatvaranja logora uključila se u Narodnooslobodilačku borbu (NOB). U holokaustu je izgubila cijelu obitelj.
mini|lijevo|200px|Maja Bošković-Stulli (lijevo) sa sestrom [[Magda Bošković|Magdom nešto prije Drugog svjetskog rata.]] Nakon rata započela je studij slavistike u Zagrebu, nastavila ga u Kazanju i Lenjingradu, a nakon Rezolucije Informbiroa vraćena je s ostalim jugoslavenskim studentima iz Sovjetskoga Saveza u Beograd, gdje je diplomirala 1950 godine. U Jugoslavenskoj akademija znanosti i umjetnosti (JAZU) zaposlila se 1951 godine, a od 1952 do umirovljenja 1979 radila je u Institutu za narodnu umjetnost. Doktorirala je 1961 u Zagrebu s temom predaje o Midi, vladaru kozjih (ili jarećih) ušiju. Od 1963 do 1973. bila je direktorica Instituta te glavna urednica znanstvenoga časopisa Narodna umjetnost. Od 1980 bila je suradnica JAZU-a. Bila je počasna članica međunarodne znanstvenog društva "Folklore Fellows" Finske akademije znanosti, te Etnografskoga društva pri Čehoslovačkoj akademiji znanosti. Za znanstveni je rad dobila dvije nagrade SR Hrvatske: godišnju (1975) i za životno djelo (1990), te dvije međunarodne: "Herderovu" (Beč, 1991) i "G. Pitré – S. Salomone-Marino" (Palermo, 1992). Primila je i nagradu "Antun Barac" Slavističkoga komiteta Hrvatskoga filološkog društva (1999). Bila je među osnivačima međunarodne društva za istraživanje priča ("International Society for Folk Narrative Research"), u uredništvu uglednog međunarodnog časopisa "Fabula", te stalna suradnica "Enzyklopädie des Märchens". Objavila je više od dvadeset knjiga (od kojih su neke doživjele i ponovljena izdanja), te preko 250 studija u domaćim i međunarodnim znanstvenim časopisima.
Folkloristička karijera Maje Bošković-Stulli počela je temeljitim terenskim istraživanjima pripovijedanja ranih pedesetih godina u Istri i Rijeci, te zatim, uglavnom u šezdesetim godinama, i u hrvatskim krajevima: okolici Daruvara i Pakraca, na Baniji, u okolici Šibenika i Drniša, Konavala, Dubrovačkoga primorja i Župe dubrovačke, Šipana i Lastova, Pelješca i Neretve, Hvara i Brača, Sinjske krajine, okolice Đakova, Hrvata u Slovačkoj. Usmenoknjiževnu građu skupljala je najprije zapisujući, a kasnije snimajući magnetofonski. Rezultat su 34 rukopisne zbirke te 59 magnetofonskih traka zapisa autentičnog pripovijedanja iz gotovo čitave Hrvatske. Zabilježila je 2433 priče, 1253 pjesme, 89 poslovica i izreka i nekoliko opisa običaja. Važan je i njezin leksikografski rad, posebno kao urednice u Hrvatskoj književnoj enciklopediji. Unatoč obiteljskoj i osobnoj ratnoj tragediji, poslijeratna politička zbivanja u Jugoslaviji je pratila s iznimnim zanimanjem, no nije u njima sudjelovala. Maja je s tugom komentirala pojavu nacionalističkog maspoka 1970/1. godine. Bila je strasno predana svojem radu, isključivo znanstvenim argumentima branila je usmenoknjiževnu građu prikupljenu u Hrvatskoj kao neodvojiv korpus hrvatske kulture i hrvatskih dijalekata. Hrvatskoj je usmenoj književnosti nesumnjivo prva dala književno znanstveni okvir i određenje. Iako njezine rasprave uglavnom proizlaze iz hrvatske građe, respektirajući u tumačenju relevantne svjetske teorijske znanstvene dosege, one nisu samo lokalne, hrvatske, već su ravnopravnim dijelom svjetske znanosti.
Maja Bošković-Stulli preminula je u Zagrebu u 90-oj godini života, 14. 8. 2012 godine. Sahranjena je 21. 8. iste godine na zagrebačkom groblju Mirogoj.
Zerbst/Anhalt
Cerbst je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 10 opštinskih središta okruga Anhalt-Biterfeld. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 23.982 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15082430, NUTS (DEE05) i LOCODE (DE ZBT) kod.