cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oksidativna fosforilacija
Prostorna organizacija enzimskih kompleksa
U prošlosti se pretpostavljalo da se enzimi koji čine lanac prijenosa elektrona mogu slobodno kretati unutar mitohondrijske membrane nezavisno jedan od drugoga. Novija istraživanja su pak dokazala da se enzimski kompleksi povezuju u strukture višeg reda međusobno interagirajućih enzima koji nose naziv superkompleksi ili "respirasomi". Ovo udruživanje omogućuje kanaliziranje supstrata između različitih enzimskih sustava, povećavajući tako brzinu i učinkovitost prijenosa elektrona. Omjer različitih enzima unutar superkompleksa kod sisavaca može biti različit. Neke studije daju naznake da bi omjer kompleksa I/II/III/IV i ATP sintetaze mogao biti 1:1:3:7:4, ali ovi podaci još nisu potpuno potvrđeni.
Lanac prijenosa elektrona kod prokariota
Za razliku od eukariota, kod kojih su enzimi u sustavu prijenosa vrlo slični, prokarioti (bakterije i arheobakterije) posjeduju širok spektar različitih enzima prijenosnika elektrona i isto tako i supstrata i kofaktora. Ono što je zajedničko s eukariotima je to da se oslobođena energija tokom prijenosa elektrona za oksidacije supstrata koristi za pumpanje iona kroz staničnu membranu i generiranje elektrokemijskog gradijenta. Najbolje izučen primjer oksidativne fosforilacije je onaj kod Escherichie Coli, dok je proces kod arheobakterija malo poznat.
Osnovna razlika između oksidativne fosforilacije u eukariota i prokariota je ta da prokarioti mogu koristiti mnoštvo različitih spojeva kao elektron donore i akceptore, što im omogućava preživljavanje u različitim okolišnim uvjetima. Escherichia Coli može koristiti velik broj različitih redukcijskih i oksidacijskih parova, koji su navedeni u tablici niže. svakog kemijskog spoja daje mjeru oslobođene energije za vrijeme redukcije ili oksidacije. Reduktivni spojevi imaju negativni potencijal, dok kod oksidativnih spojeva potencijal je pozitivan. Što je veća razlika u standardnom elektrodnom potencijalu između reduktivnog i oksidativnog spoja, to će se više energije osloboditi prilikom reakcije.
Prokarioti mogu kontrolirati korištenje različitih elektron donora i akceptora mijenjajući ekspresiju različitih enzima koji ulaze u lanac prijenosa elektrona, kao odgovor na promjene vanjskih uvjeta. Ova prilagodljivost je moguća jer različiti enzimi koriste ubikinon kao univerzalni kofaktor. Različite varijante lanca prijenosa elektrona su modularno organizirane, tako da se enzimski sustavi mogu s lakoćom mijenjati kao odgovor na promjene u okolišu.
Osim opisane metaboličke raznolikosti, prokarioti posjeduju mnoštvo izoenzima, različitih enzima koji kataliziraju istu reakciju. Kod Escherichie Coli postoje dvije varijante ubikinol oksidaze koje koriste kisik kao elektron akceptor. U uvjetima velike koncentracije kisika, bakterija koristi oksidazu s niskim afinitetom prema kisiku koja može prenijeti dva protona po svakom elektronu, dok u uvjetima niske koncentracije kisika, sustav se prebacuje na oksidazu koja prenosi samo jedan proton po elektronu, ali ima visok afinitet prema kisiku.
ATP sintaza (kompleks V)
mini|lijevo|250px|Struktura ATP sintetaze Escherichie Coli
ATP sintaza ili kompleks V, predstavlja posljednji enzim u metaboličkom putu oksidativne fosforilacije. Pronađen je u svim živim organizmima i smatra se da je jedan od najvažnijih enzima za održavanje života uopće. Njegov je način funkcioniranja jednak i kod prokariota i kod eukariota. ATP sintaza koristi elektrokemijsku energiju pohranjenu u protonskom gradijentu između dviju strana membrane kako bi katalizirao sintezu ATP iz ADP i fosfata. Procijenjeno je da su potrebna tri do četiri protona za sintezu jedne molekule ATP, ali stanice mogu mijenjati ovaj omjer kako bi se prilagodile različitim okolišnim uvjetima.
Reakcija fosforilacije je povratna kemijska reakcija u ravnoteži, može se stoga okrenuti ako se okrene protonski gradijent. Bez energije iz protonskog gradijenta, reakcija bi tekla od desna u lijevo; enzim bi razgrađivao ATP i pumpao protone kroz membranu iz matriksa u međumembranski prostor. U prisutnosti jakog protonskog gradijenta, kemijska reakcija teče u suprotnom smjeru, od lijeva na desno, dopušta protonima da teku niz gradijent i proizvodi ATP iz ADP. U nekim slučajevima isti ili slični enzim H+ ATPaza ili tzv. protonska pumpa, troši energiju iz hidrolize ATP kako bi prenijela protone u vakuole i povećala tako kiselost (smanjila pH). Ova je reakcija odgovorna za proizvodnju kiselosti u želudčanom sekretu.
ATP sintaza je veliki proteinski sklop, koji oblikom ugrubo podsjeća na gljivu (vidi sliku). Ovaj je kompleks kod sisavaca sastavljen od dva osnovna dijela: jednog integriranog u membranu FO i drugog perifernog dijela F1. Cijeli sustav ima 16 podjedinica, ukupne molekularne mase 600 kilodaltona (KDa). Dio enzima pozicioniran u debljini same membrane nosi naziv FO i sastavljen je od jedne podjedinice a, dviju podjedinica b i 10 kružno raspoređenih podjedinica c, koje formiraju kanal kroz kojeg prolaze protoni. Drugi dio enzimskog sustava naziva se F1 i čini ga sferični vanjski dio i središnja podjedinica γ u obliku štapića koja je na vrhu spojena s vanjskim dijelom i cijelom svojom dužinom zauzima protonski kanal načinjen od podjedinica c. Kuglasta struktura na kraju F1 dijela sastavljena je od šest bjelančevina dvije različite vrste: tri α podjedinice i tri β podjedinice organizirane u tri dimera α-β, slično narančinim kriškama. U tom dijelu ATP sintaze dolazi do sinteze ATP. Obje su vrste podjedinica sposobne vezati nukleotide, ali samo β jedinica katalizira reakciju sinteze ATP.
Tokom protoka protona kroz FO membranski kanal, podjedinice c rotiraju oko središnje osi. Rotacija vjerojatno nastaje kao posljedica ionizacije aminokiselina u prstenu sastavljenoga od c podjedinica (c-prsten), koje uzrokuju elektrokemijske interakcije i pokreću tako sam prsten. Pošto je c-prsten čvrsto vezan za središnju F1 γ podjedinicu, rotacija uzrokuje vrtnju vrha γ podjedinice između α-β dimera periferne F1 kuglaste strukture. F1 kuglasta struktura se pritom ne okreće, jer je blokirana podjedinicama FOb. Vrtnja vrha centralne podjedinice γ osigurava potrebnu energiju aktivnim mjestima na β podjedinicama koje naizmjence kataliziraju sintezu i oslobođanje ATP.
Rotacijska kataliza ATP
mini|220px|right|Rotacijska kataliza ATP. ATP je prikazan crvenom, ADP i fosfat ružičastom, a rotirajuća γ podjedinica crnom bojom. Dio ATP sintaze odgovoran za sintezu ATP je kuglasta F1 struktura sastavljena od α-β dimera. Na β podjedinicama nalaze se aktivna mjesta koja naizmjence vrše sintezu ATP: jedan se nalazi u konformaciji β-ATP i drži vezan ATP, drugi se nalazi u konformaciji β-ADP i sposoban je vezati supstrat ADP i treći ima aktivno mjesto β-prazno i nije sposoban vezati supstrate. . Rotacijska sila uzrokovana protokom protona niz gradijent pokreće rotaciju centralne osi (podjedinica γ) koja ulazi u dodir s beta podjedinicama.
Posljedica je konformacijska promjena kod koje se aktivno mjesto β-ATP mijenja u β-prazno ispuštajući ATP iz prethodne rotacije (tamno crveno u slici). Potom mjesto β-prazno prelazi u konformaciju β-ADP i labavo veže ADP i fosfat iz otopine u matriksu (crveno), da bi na kraju aktivno mjesto prešlo u konformaciju β-ATP gdje dolazi do kondenzacije ADP i fosfata u ATP (ružičasto). Ovaj se ciklus neprestano ponavlja i dobiva naziv rotacijska kataliza.
Kod nekih bakterija i arheobakterija kao Metanococcus, sinteza ATP je uzrokovana protokom iona natrija a ne protona. Neki od ovih organizama posjeduju A1AO sintazu (umjesto F1FO), oblik enzima s vrlo malo sličnosti s podjedinicama eukariotske ATP sintetaze, koja bi mogla biti u stanju koristiti Na+ ione umjesto H+.
Reaktivne vrste kisika
Molekularni kisik (O2) je idelani akceptor elektrona, zahvaljujući svom vrlo jakom oksidacijskom potencijalu, ali redukcija kisika može proizvesti potencijalno štetne međuspojeve. Prijenos četiri elektrona i četiri protona na molekulu kisika reducira ga u bezopasnu molekulu vode, dok prijenosom jednog ili dva elektrona stvara se visoko reaktivni anion superoksid ili peroksid:
Navedeni reaktivni međuspojevi kisika i produkti njihovih reakcija, kao hidroksilni radikal, mogu biti vrlo štetni za stanične strukture, pošto mogu oksidirati stanične bjelančevine i lipide i uzrokovati mutacije u DNK. Pretjerana oštećenja nastala nekontroliranom oksidacijom unutarnjih struktura mogu dovesti do apoptoze, programirane smrti koju stanica sama započne u slučaju da su oštećenja nemoguća za popravak, a vjerojatno su i jedan od uzroka biološkog starenja.
Enzimski sustav citokrom c oksidaza (kompleks IV) izuzetno je učinkovit u redukciji kisika u vodu i ispušta vrlo male količine djelomično reduciranih međuspojeva, međutim lanac prijenosa elektrona neprekidno ispušta superoksid i peroksid ione. Posebno je osjetljiv korak redukcija koenzima Q od strane kompleksa III, jer podrazumijeva stvaranje visoko reaktivnog slobodnog radikala ubisemikinona kao međuspoja u Q ciklusu što može pridonijeti stvaranju superoksid aniona. Veća aktivnost lanca prijenosa elektrona stvara veći protonski gradijent između dviju strana mitohondrijske membrane, time i veću proizvodnju ATP, ali kao nuspojavu i veću proizvodnju reaktivnih vrsta kisika. Postoje naznake da mitohondriji reguliraju intenzitet aktivnosti mehanizmom negativne povratne sprege kako bi uravnotežili proizvodnju ATP s negativnom nuspojavom proizvodnje oksidanata.
Kako bi neutralizirali reaktivne vrste kisika, stanice koriste različite antioksidacijske sustave, kao vitamin C i E koji imaju direktno antioksidacijsko djelovanje i enzime superoksid dizmutaza, katalaza i peroksidaza koje degradiraju reaktivne međuspojeve svodeći tako na minimum njihovo štetno djelovanje.
Inhibitori
Poznato je nekoliko vrsta kemijskih spojeva koji inhibiraju metabolički put oksidativne fosforilacije na točno određenim točkama. U tablici niže navedeni su najpoznatiji lijekovi i otrovi koji djeluju na oksidativnu fosforilaciju:
Toksična se aktivnost svakog od navedenih inhibitora ne ograničava samo na oksidativnu fosforilaciju, već se reflektira na cijeli stanični metabolizam. Blokada oksidativne fosforilacije onemogućava ponovnu oksidaciju kofaktora NADH i FADH2 u NAD+ i FAD, što oduzima osnovne supstrate Krebsovom ciklusu i glikolizi što ima kao posljedicu njihovo postupno gašenje.
Onesposobljavanje pojedinih dijelova oksidativne fosforilacije ne mora uvijek biti štetno. U smeđem masnom tkivu postoje protonski kanali koji kontrolirano disociraju lanac prijenosa elektrona od sinteze ATP, što proizvodi toplinu. Ovaj je proces posebno važan za održavanje tjelesne temperature kod životinja koje zimi idu u hibernaciju ("zimski san").
Historija otkrića
Rasvjetljavanje metaboličkog puta oksidativne fosforilacije počinje još 1906. kad je Artur Harden opisao važnost fosfata u staničnoj fermentaciji. 1940. danski biokemičar Herman Kalkar otkriva vezu između oksidacije šećera i proizvodnje ATP, a 1949. Morris Friedkin i Albert L. Lehninger dokazuju da koenzim NADH povezuje različite metaboličke putove kao Krebsov ciklus i sintezu ATP.
Mehanizam proizvodnje ATP u stanici ostaje nepoznat dvadesetak godina. U tom su se periodu znanstvenici usredotočili na potrage hipotetskog "visokoenergetskog međuspoja" koji povezuje oksidaciju s fosforilacijom. Mehanizam je objašnjen 1961. kad je britanski biokemičar Peter D. Mitchell objavio svoju "kemiosmotičku teoriju". U početku je kemiosmoza naišla na žestok otpor u akademskim krugovima, ali je poslije postupno prihvaćena i dodatno potvrđena a Michellu je dodijeljena Nobelova nagrada za svoje otkriće 1978.
Kasnija su se istraživanja usredotočila na izolaciju i proučavanje pojedinih enzima. Posebno važan korak u razumijevanju oksidativne fosforilacije bilo je objašnjenje mehanizma funkcioniranja ATP sintetaze rotacijskom katalizom za što su John E. Walker i Paul D. Boyer dobili Nobelovu nagradu 1997.
Tiosels, Bolzano
Tiosels je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1188 m.
Fatničko polje
mini|desno|250px|Fatničko polje Fatničko polje je kraško polje u opštini Bileća, Bosna i Hercegovina. Udaljeno je oko 3 km jugoistočno od Dabarskog polja i njegov je prirodni je produžetak u smjeru jugoistok. Odvojeni su manjim krečnjačkim grebenom, pa su po hidrološkim karakteristikama odvojene cjeline. Okruženo je planinama Kosmatuša, Brusnik, Vranjevića, Kuk, Oblo Brdo i Gruba Glava. Prečaga Humac (510 m) dijeli polje na Gornje i Donje. Izgrađeno je od krečnjaka gornje krede. Zahvata površinu od oko 5,6 km² i nalazi se na nadmorskoj visini od 460-500 m.
Hidrologija
Dio voda koji se gubi u ponoru Srđevići u sjeverozapadnom dijelu Gatačkog polja, nakon podzemnog toka pojavljuje se u izvoru Obod, u istočnom dijelu Fatničkog polja. To je ujedno i osnovni dotok vode u polje, s obzirom da je njegov orografski sliv relativno mali, površine 40 km². U blizini je i izvor Zvonuša. Još 1958. god registrirani su u Zavodu za zaštitu prirodnih znamenitosti.
Pokušaj zatvaranja Oboda
O tome da bilo koji ljudski zahvat u kraškim poljima može uzrokovati neželjene pa čak i katastrofalne posljedice najbolje svjedoči slučaj zatvaranja povremenog kraškog izvora Obod. Protok ovog izvora kreće se od 0 do 60 m³/s. Sa svrhom obrane od poplava Fatničkog polja otvor izvora Obod bio je zatvoren masivnim betonskim čepom visokim 10m. i prosječno širokim 3,5 m. Vrlo kratko po završetku izrade ovog čepa (1964. godine) pala je u kratkom vremenu vrlo velika količina padavina (više od 200 mm u 24 sata), što nije neuobičajene u tim krajevima. Uslijed nemogućnosti istjecanja kroz otvor izvora, nivo podzemne vode uzvodno od čepa naglo se podigao. Pojavile su se desetine novih snažnih izvora na visinama višim od 100 m iznad izvora Obod koji su uzrokovali klizišta i razorili infrastrukturu (ceste, električnu mrežu itd.) te srušili više stambenih objekata smještenih 250 do 300 m iznad izvora Obod. Također su izazvali i lokalne potrese. Ekstremno brzo punjenje kraškog podzemlja uzrokovalo je eksplodiranje zračnih jastuka zarobljenih u krškim kanalima i pećinama. Problem je riješen tako da je čep eksplozijom uništen.
El Golpe, San Luis de la Paz
El Golpe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2021 m.
Estación Hoyancos, El Fuerte
Estación Hoyancos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 550 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
Contrada Olmelli, Reggio Calabria
Contrada Olmelli je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Uttlesford
Uttlesford je distrikt od 85,119 stanovnika na istoku Engleske.
Geografske karakteristike
Prostire se po sjeverozapadnom uglu Grofovije Essex, gdje graniči sa Cambridgeshirom i Hertfordshirom.
Nizak vapnenački greben brežuljaka presjeca distrikt od jugozapada do sjeveroistoka preko valovitog terena.
Uttlesford je uglavnom ruralni kraj. Najveći i glavni grad distikta je Saffron Walden, a ostali urbani centri su male stare parohije kao što su Thaxted, Great Dunmow i Stansted Mountfitchet.
Historija
Distikt Uttlesford je formiran nakon administrativne reforme zemlje 1. aprila 1974. ujedinjenjem dotadašneg borough Saffron Walden sa ruralnim distriktima Dunmow i Saffron Walden.
Ejido Colonia Juárez, Romita
Ejido Colonia Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1745 m.
Buenavista, Tapalapa
Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1452 m.
Schia, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1233 m.
San Rafael, Anáhuac
San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Anáhuac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Tuzamapan, Coatepec
Tuzamapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 7522 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 874 m.
Miloš Miladinović
Miloš Miladinović (Donji Vakuf, 1876 - Sarajevo, 1934) je jedan od rijetkih domaćih neimara za vrijeme austrougarske vladavine u Bosni i Hercegovini, kada su to, uz rijetke izuzetke, bili doseljenici iz zemalja Monarhije. Nije imao akademsko obrazovanje, ali je kao građevinski tehničar bio građevinski poduzetnik.
Srednju tehničku školu u Sarajevu završio je 1896. godine. Bila je to odlična škola, u kojoj su učenici sticali temeljno obrazovanje, što se najbolje potvrdilo u uspješnoj praksi prvih školovanih graditelja Bosne i Hercegovine i vlasti. Poznati sarajevski inženjeri i arhitekte angažovani su na određeno vrijeme za stručne predmete. Među njima su i visoki funkcioneri Građevinskog odjela Zemaljske vlade, a od osnivanja do 1908. i Josip Vancaš, koji je ujedno i najznačajniji arhitekta u historiji Bosne i Hercegovine. Na kraju trećeg razreda učenici su polagali stručni ispit i na osnovu "svjedodžbe o osposobljenosti" imali su pravo polaganja "građevinskog ispita za Bosnu i Hercegovinu" nakon tri godine prakse. U različitim izvorima zabilježena je aktivna graditeljska djelatnost Miloša Miladinovića u periodu od tridesetak godina. Period njegove najveće graditeljske aktivnosti je prvo desetljeće XX vijeka kada je podignuta i zgrada „Prosvjete“. Tada je uspio realizirati više arhitektonski vrijednih objekata, posebno secesionističkih, pri čemu nije došlo do ponavljanja unatoč velikoj produkciji. Prihvatao je sve vidove secesije, podstičući bogatiji i složeniji razvoj arhitektonskih ideja. .
El Cocal, Vega de Alatorre
El Cocal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Miloš Miladinović
Odlikovan je Kraljevskim ordenom Svetoga Save, V red, 1921.
El Cocal, Vega de Alatorre
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
La Montaña, Tlanchinol
La Montaña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlanchinol.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1560 m.
Tecoloque, Chignahuapan
Tecoloque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2734 m.
Lunca Ampoiței, Meteș
Lunca Ampoiței je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Meteș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 186 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 593 m.
Tenango, Ocosingo
Tenango je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4436 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1297 m.
Țintea, Băicoi
Țintea je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Băicoi.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 3042 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 275 m.
Liliești, Băicoi
Liliești je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Băicoi.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 280 m.
Saffron Walden
Saffron Walden je srednjovjekovno trgovište od 16,263 stanovnika na istoku Engleske.
Saffron Walden je administrativni centar Distrikta Uttlesford.
Geografske karakteristike
Saffron Walden prostire se na sjeverozapadu Grofoviji Essex, udaljen 29 km južno od Cambridga i 69 km sjeverno od Londona.
Historija
Naselje Walden izraslo je oko normanskog zamka i opatije u kraju koji je bio poznat po ručnom tkanju. U mjestu se održava sajam još od 1141, a danas u utorak i subotu.
Sredinom 14. vijeka otkriveno je da se iz šafrana (kog je raslo puno po okolici) može dobiti tartrazin i odličan žuti pigment, nakon tog je prefiks - šafran (saffron) dodan imenu je mjesta.
Znamenitosti
Saffron Walden je poznat po dvorcu Audley End iz 17. vijeka i parohijskoj crkvi sv. Marije, uz to ima puno starih kuća građenih fahverkom.
El Sauz, Carácuaro
El Sauz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
Enhaut, Pennsylvania
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
El Sauz, Carácuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 778 m.
Enhaut, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.007.
Roera-Pasca, Cuneo
Roera-Pasca je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 467 m.
Zelengora
Zelengora je planinski masiv u Bosni i Hercegovini, koji se nalazi u sklopu Nacionalnog parka Sutjeska.
Parehuachi, Guachochi
Parehuachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Zelengora
Nalazi se na području tri opštine: Gacko, Kalinovik i Foča. Omeđena je rijekom Drinom na sjeveroistoku, sa jugoistoka i istoka rijekom Sutjeskom, sa juga i jugozapada rijekom Neretvom, Gredeljom. Okružuju je sa sjevera planine Husad i Radomišlje, sa severozapada Zagorje, Vučija brda i Obljaj, sa severoistoka Maluša i Ruda planina i sa juga Volujak i Maglić. Cijeli kompleks Zelengore obuhvata oko 150-160 km² površine. .
Parehuachi, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2194 m.
Zelengora
Morfologija
Zelengora je prostrana visoravan na kojoj se izdižu mnogi međusobno odvojeni vrhovi: najviši je Bregoč (2.015 m), pa zatim Kozje brdo (2014 m), Drhtar (1991 m), Duboki do (1976 m), Kalelija (1975 m), Orlovac (1966 m), Todor (1949 m), Golija (1934 m), Todorac (1906 m), Orlovac (1875 m), Dumoš (1879 m), Prutača (1813 m), Javić (1879 m), Krbog-rad (1907 m), Maglaj (1917 m), Ljeljen (1785 m), Borovno (1835 m), Klek (1896 m), Stog (1821 m), Munjas (1892 m), Košuta (1871 m), Treskavac (1805 m), Uglješin vrh (1858 m), Ardov (1725 m). Jedan dio autora vodi i vrh Lelija (2032 m) kao dio Zelengore, a drugi je navode kao samostalnu planinu.
U reljefu Zelengore, osim vrhova, zapaženi su kanjoni Hrčavke, Jabušnice, Sutjeske - između Tovarnice i Volujaka.
Postoje i prostrani cirkovi pod Stogom, pod Klekom, cirk Gornje jezero na Barama, cirk Bijelo jezero.
Zapadni dio pod nazivom Kladopolje je tipični kraški predio.
Hidrologija
Masiv je poznat po velikom broju glacijalnih jezera, od kojih su najpoznatija; Kotlaničko, Orlovačko, Štirinsko, Donje Bare, Gornje Bare, Bijelo, Crno, Kladopoljsko i vještačko Jugovo.
Zelengora je vodom bogata planina isprepletena, potočićima, potocima, rječicama i rijekama. Njene vode pripadaju jadranskom i crnomorskom slivu. Hrčavka, Jabušnica i Klobučarica se ulijevaju u Sutjesku. Na jugu Zelengore, ispod sedla Gredelja je izvorišna čelenka Neretve. Rijeka Govza teče prema sjeveru i ulijeva se u Bistricu, pritoku Drine.
Flora i fauna
U nižim predjelima su svijetle hrastove šume, pa zatim bukove šume. Slijede mješane šume bukve i smrče, a na najvećim visinama su smrčeve šume, koje ka vrhovima prelaze u niže rastinje. Na najvećim visinama su visokoplaninski pašnjaci i kamenjari. U šumama, osim navedenih vrsta, rastu još i jela, javor, lipa, grab, jasen, divlja trešnja, a ima i veoma retkih vrsta drveća poput tise i javora gluhača. Borovi su najčešće na kamenitim liticama kanjona.
Od preko 2600 vrsta biljaka, najznačajnij su uskolisni zvončac (Edriaanthus sutjescae), endem u kanjonu Sutjeske, bosanska čekinjuša, bosanski kaćun, ilirska krčagovina i dinarska večernica.
Ovdje žive šumske kornjače, zelembaći i rijetki mosorski gušteri, a od zmija bjelouške, smokulje, poskoci i šarka – jedna od najrjeđih zmija Evrope.
Najupadljiviji predstavnici faune ptica su suri orlovi, orao zmijar, sivi soko i bjeloglavi sup, sova ušara i ćuk. Danas veoma rijedak na cijelom Balkanu, ovdje i veliki tetrijeb ili gluhan.
Zelengora je stanište jedne od najvitalnijih i najbogatijih populacija medveda, vuka i divokoze u Evropi.
Istorija
Za vreme Drugog svjetskog rata, 10. juna 1942. godine na planini je osnovana Četvrta proleterska crnogorska brigada. Zelengora je najpoznatija po završnim borbama iz Bitke na Sutjesci, u junu 1943. U spomen na tu bitku na Tjentištu je podignut Memorijalni kompleks Tjentište sa monumentalnim spomenikom, rad kipara Miodraga Živkovića. Takođe se na planini, 12. i 13. maja 1945. godine odigrala Bitka na Zelengori između četnika i partizana.
Heptanal
Heptanal je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 114,185 Da.
Santa Isabel, San Luis de la Paz
Santa Isabel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2073 m.
La Città, Rieti
La Città je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 430 m.
Za dom spremni
thumb|Zagrebački zbor 1942.- ulaz u sabirni logor na mjestu današnjeg SCa minijatura|"Za dom spremni" uz [[Svastika|svastike i ustaške grbove, te portrete Pavelića i Hitlera]] mini|Okružnica o pozdravu školske mladeži NDH mini|Oglas Predstojništva gradskog redarstva u Karlovcu s ustaškim pozdravom ZDS
Za dom spremni (akronim ZDS), kontroverzni ustaški pozdrav i vojni poklič kojeg su prije okupacije 1941. koristile ustaše u emigraciji a od 10. travnja 1941. postaje i službeni pozdrav u NDH, te se te se smatra ekvivalentom nacističkog "Seig Heil" pokliča. Nitko se u hrvatskoj povijesti do ustaša nije koristio tim pozdravom, a postoje brojni dokumenti tj. skoro svi službeni dokumenti NDH na kojima se nalazi taj pozdrav.
Povijest
Ante Pavelić je taj izraz prvi put koristio na kraju članka pod naslovom "Ustaše, nama je sudba dosudila", iz 1932. godine, napisanog nakon tzv. Velebitskog ustanka. Nakon toga izraz se ustalio u njegovim pismima i proglasima, da bi na koncu postao službeni pozdrav na svim dokumentima NDH. Među ostalim, brojne odluke o deportacijama nevinih ljudi u logore iz kojih većina nikada nije izašla završavale su sa "Za dom spremni" Do koje mjere je taj pozdrav istoznačno identificiran s ustaškim pokretom, možda i najbolje svjedoči inauguracija radijskog programa ustaške Radiopostaje Velebit koja se počela emitirati 4. travnja 1941. u 23.20 na valu Radio Firenze. Emitiranje je počelo sljedećim tekstom: ‘''Za Dom Spremni! Za Dom Spremni! Za Dom Spremni! Ovdje radiopostaja Glavnog Ustaškog Stana! Ovdje radiopostaja Glavnog Ustaškog Stana! Ovdje radiopostaja Glavnog Ustaškog Stana! Za Dom Spremni! Za Dom Spremni! Za Dom Spremni!''’ I svoj prvi govor preko radija 10. travnja 1941. prilikom proglašenja NDH Slavko Kvaternik je završio s ustaškim pozdravom.
Pozdravom ‘Za dom spremni!’ završavale su brojne ustaške naredbe i drugi dokumenti NDH koji su se odnosili na provođenje fašističkih rasnih zakona i slanje Židova, Srba, Roma i komunista u smrt u koncentracijskim logorima. Sačuvani su dokumenti poput naredbe ustaškog stožernika Ive Rojnice kojom se Židovima i Srbima zabranjuje slobodno kretanje. Naredbe o hapšenju i odvođenju Židova i Srba u koncentracijske logore u Gospiću i Jasenovcu, i dokumenti s poimeničnim popisima Židova i Srba koji se upućuju u te logore. Sa "Za dom spremni" je potpisan i dokument o slanju ‘cigana iz okolice grada Zagreba’ u Jasenovac, s poimeničnim popisom 69 zatočenika, te dokument o slanju preko 2000 ‘cigana’ s područja Kotarske oblasti Županja u Jasenovac.
U knjizi britanskog povjesničara Roryja Yeomansa Visions of Annihilation, u izdanju Sveučilišta Pittsburg 2012. godine, navodi se niz dokaza da je režim NDH imao poteškoća u implementiranju novog službenog pozdrava. Sve do 1942. i onda ponovno od 1944. godine, NDH je prisluškivala telefone onih koji su telefone imali i čitala pisma građana kako bi provjerili koristi li se Za dom spremni. Postoje zapisi i evidentirane kazne koje su mnogi dobili jer nisu koristili ispravan pozdrav u svojim korespondencijama, a poseban problem predstavljale su razne organizacije mladeži NDH. U nizu članaka u službenom tisku prozivani su građani koji ne koriste Za dom spremni, a objavljena je i velika količina edukativnih članaka, čak i prije sloma režima, o potrebi korištenja tog pozdrava.
Ministarstvo nastave NDH poslalo je u studenom 1941. okružnicu koja je objavljena u Katoličkom listu o tome kako bi školarci trebali koristiti "Za Dom - Spremni!" koji je uveden "stegovnim propisima" i ne spajati ga s uobičajenim pozdravom "Hvaljen Isus i Marija".
Godine 1968. u listu Hrvatska straža kojeg je izdavao nasljednik ustaškog pokreta Hrvatski oslobodilački pokret izdan je članak o razgovoru s Pavelićem iz 1957. o ustaškom pozdravu. Upitan o sličnosti s talijanskim fašističkim pozdravom Pronti (Spremni) Pavelić je odogovorio kako je tražio poseban ustaški pozdrav: "osjećala se je potreba posebnog ustaškog pozdrava, koji bi bio više vojničkog značaja." minijatura|Oznaka "Hrvatskih obrambenih snaga" s ustaškim pokličom Krajnje desna paramilitarna postrojba Hrvatske stranke prava, Hrvatske obrambene snage, koja je djelila i kraticu HOS s Hrvatskim oružanim snagama formiranim 1944. pred kraj NDH, koristila je pozdrav tijekom rata u Bosni i Hrvatskoj. Iako je postrojba raspuštena u sječnju 1992. u Hrvatskoj i u travnju 1993. još se javno koriste njihovi simboli s ustaškim pozdravom, kraticom postrojbe i ustaškom simbolikom. Pojedine postrojbe HOSa su nosile i ime po ustaškim ratnim zločincima: 13. bojna Jure vitez Francetić iz i 9. bojna Rafael vitez Boban.
Zakonska regulativa
Izvikivanje ustaškog pokliča “Za dom spremni” u hrvatskom pravnom sustavu kažnjava se po nekoliko prekršajnih zakona: Zakonu o javnom redu i miru, Zakonu o javnom okupljanju, Zakonu o sprečavanju nereda na sportskim natjecanjima ili Zakonu o suzbijanju diskriminacije. I u Kaznenom zakonu, koji je od 2013. na snazi, postoji kazneno djelo javnog poticanja na nasilje i mržnju no Državno odvjetništvo dosad taj poklič nije tretiralo kao kazneno djelo. Prekršaji su uglavnom kažnjavani niskim novčanim kaznama znatno manjim od minimalno propisanih kazni. U niti jednom slučaju nije izrečena zatvorska kazna iako zakoni na koje se sudovi pozivaju predviđaju 30 dana kazne zatvora.
Umirovljeni branitelj koji je nosio kapu s HOS-ovom oznakom s ustaškim pokličem a kojeg su policajci zatekli na prosvjedu koji se u Zagrebu održavao 2. ožujka 2019. godine prijavljen je za remećenje javnog reda i mira. Općinski prekršajni sud u Zagrebu izrekao mu je u listopadu 2019. novčanu kaznu. Umirovljeni branitelj uložio je na tu presudu žalbu, pa je i ovaj slučaj došao na Visoki prekršajni sud RH. Visoki prekršajni sud mu je žalbu mu je odbio uz ovo obrazloženje zašto pozdrav "Za dom spremni" uznemiruje javnost: "...koristio se i kao službeni pozdrav Ustaškog pokreta i totalitarnog režima Nezavisne državne Hrvatske. Budući da je taj pokret iznikao iz fašizma, a utemeljen je i na rasizmu, simbolizira mržnju prema ljudima drugačije vjerske i etničke pripadnosti, manifestaciju rasističke ideologije, kao i podcjenjivanje žrtava zločina protiv čovječnosti”.
Suprotno raznoraznim javnim tumačenjima pozdrava „Za dom spremni“, za Ured pučke pravobraniteljice on je nedvojbeno simbol rasističke ideologije, a ne „neutralni, povijesni hrvatski pozdrav“. Tako ga, kako pokazuje analiza, tretiraju i mnogi domaći i međunarodni propisi.
U prosincu 2021. godine je donesena odluka o zabrani ustaškog znakovlja u Austriji, tad je odlučeno da se zabranjuje i znakovlje HOS-a, kao nasljednika ustaške vojske iz Drugog svjetskog rata.
Slučaj Šimunić
U današnjem dobu takav se poklič smatra neprimjernim i neukusnim, te je doveo do ponižavajućih incidenata za Hrvatsku. Jedan je primjer pobjeda Hrvatske u nogometnoj utakmici sa Islandom u studenom 2013. koja je zasjenjena kada je igrač Josip Šimunić uzeo mikrofon i povikao tu gestu navijačima koju je zabilježila kamera, što je dovelo do osuda i kritika. Na kraju je Disciplinska komisija FIFA-e objavila ovu odluku: "Igrač i publika su koristili povik kojeg je tijekom Drugog svjetskog rata koristio fašistički ustaški pokret. Stoga je Disciplinska komisija zaključila kako je njihovo ponašanje bilo diskriminirajuće. Uzevši u obzir sve okolnosti ovog slučaja, posebice ozbiljnost incidenta, komisija je odlučila kazniti igrača sa 10 utakmica neigranja" a sa 70.000 švicarskih franaka kažnjen je i Hrvatski nogometni savez.
Državno odvjetništvo je Josipu Šimuniću odredilo kaznu od 25.000 kuna pozivajući se na Zakon o sprečavanju nereda na sportskim natjecanjima.
Mnogi koji su branili nogometaša Josipa Šimunića tvrdili su da je “Za dom spremni” stari hrvatski pozdrav te prizivali kao argument presudu Prekršajnog suda u Kninu zbog nošenja i prodaje suvenira s natpisom “Za dom spremni”. Dio hrvatskih medija objavio je kako u obrazloženju presude stoji da je pozdrav “Za dom spremni” poznat kroz “cijelu hrvatsku povijest još od vremena Šubića i Zrinskog te da time ne predstavlja nikakvo tzv. ustaško obilježje kako mu se vjerojatno stavlja u teret”. Uvidom u sudski spis razvidno je bilo riječ o obrani optuženika, a ne o sudskom obrazloženju. Sud ga je oslobodio jer Zakon propisuje da se ne smije nositi odora koja potiče na rat, uporabu nasilja i nacionalnu i vjersku mržnje. Sud je utvrdio da Marković nije predmete nosio već izlagao pa prema tome nema osnove za tužbu. Sud nije ustvrdio da je riječ o “starom hrvatskom pozdravu”.
Peticija 2015.
Na opskurnom ultradesnom portalu kamenjar.com koji se prezentira kao nezavisni portal Hrvata Herceg Bosne, 12.8.2015. pojavila se organizirana peticija koja je zatražila od predsjednice Kolinde Grabar Kitarović i predsjednika HDZa Tomislava Karamarka da se pozdrav 'Za dom spremni' službeno uvede u oružane snage Republike Hrvatske. Peticija je navodno potaknuta najavom šibenske policije da će kazniti Marka Perkovića Thompsona zbog uzvikivanja "Za dom spremni" te reakcijom političara i posljednjeg zapovijednika obrane Vukovara Branka Borkovića koji je na facebook profilu zatražio uvođenje fašističkog pozdrava u "službenu uporabu u oružane snage" usprkos „vrištanju“ onih čiji su „preci, a i oni sami, tamanili Hrvate“. I ovaj put se kao argument "da se radi o starom hrvatskom pozdravu" koristio iskaz obrane kod Prekšajnog suda u Kninu koji je u argumentaciji krivo intepretiran kao presuda suda. Organizatori su tvrdili da su sakupili 3.500 potpisa, a među njima je bio i nogometaš Josip Šimunić, bivši ministar vanjskih poslova Zvonimir Šeparović, odvjetnik Zvonimir Hodak, voditelj Velimir Bujanec, akademik Josip Pečarić kao i dva visoko pozicionirana svećenika Katoličke crkve, Valentin Pozaić, pomoćni biskup Zagrebačke nadbiskupije, i sisački biskup Vlado Košić.
Reakcije
Na tu inicijativu su reagirali povijesničari i sociolozi a među njima i Slavko Goldstein koji je izjavio da ono što piše u peticiji o "starom hrvatskom pozdravu" i "operetama" jednostavno nije istina, te da bi zatražio politički azil kad bi se tako nešto provelo u Hrvatskoj. Ured predsjednice republike je poručio da je inicijativa “neozbiljna, neprihvatljiva i na razini provokacije” Tomislav Karamarko i HDZ kojima je također bila upućena peticija su izbjegli odgovor na pitanje o pozdravu "Za dom spremni". Peticiju nije podržao ni akademik Ivan Aralica jer nebi taj pozdrav uvodio u vojsku, no ne smatra ga ustaškim nit da treba biti inkriminirajući, navodeći lažne argumente da je ustaški pozdrav bio "za poglavnika i dom spremni" a da su "za dom spremni" ustaše preuzeli iz hrvatske tradicije. Povijesničar Hrvoje Klasić smatra da se radi o protuhrvatskoj i protucivilizacijskoj inicijativi te pokušajem rehabilitacije povijesnog razdoblja kojeg se treba sramiti. Također napominje da se pozdrav "za dom" može pronaći u nekim povijesnim razdobljima, ali smatra da bi relativizacija tog pozdrava bila samo međufaza u rehabilitaciji ustaškog pokliča "za dom spremni". Predsjednik HAZUa, Zvonko Kusić je iznio svoj stav da "pozdrav smatra potpuno neprimjerenim, te povezan s programom nacionalnih i rasnih progona", no on smatra neprihvatljivim i pozdrav “Smrt fašizmu – sloboda narodu". Istarska demokratska stranka je najoštrije osudila inicijativu za uvođenje pozdrava u službenu uporabu, te ocijenili da je riječ o inicijativi koja promovira simbole zločinačkog ustaškog režima i u svojoj osnovi je duboko antihrvatska jer "ništa nije toliko ukaljalo ime naše države kao ustaški pokret". Oglasilo se i čelništvo Primorsko goranskog saveza te "naglasilo da je javno istupanje za rehabilitaciju ustaških stavova pokazalo da ova ideologija, kao ni ideologija četništva, nisu poražene." Hrvatski europarlamentarci Tonino Picula i Ivan Jakovčić su izjavili da je "nedopustivo je da se ustaški poklič tolerira radi tobožnje demokracije jer znamo da je ustaški režim bio zločinački povezan sa Hitlerom i Musolinijem koji su pokušali unakaziti Europu", te da se radi o posrednom pokušaju rehabilitacije NDH što je veliki je problem za Hrvatsku. Inicijativu je osudio i hrvatski P.E.N. Centar koji je osudio isticanje ustaških obilježja i relativizaciju NDH, te osudio dio Katoličke crkve koji daje potporu tim pojavama i protagonistima.
Odsjek za povijest Filozofskog fakulteta u Zagrebu dao je izjavu povodom ove afere. Prije izjave pokrenuta je peticija o izjavi među dvije hrvatske povjesničarske udruge koja negira tezu da je pozdrav “Za dom spremni” ikada u Hrvatskoj postojao izvan ustaškog pokreta. Također se osuđuju “znanstvenici, sveučilišni nastavnici, akademici i (bivši) ravnatelji javnih znanstvenih instituta” koji su tvrdili suprotno, bez dokaza da je ovaj pozdrav korišten prije ustaša, jer su time doveli u pitanje ne samo svoj ljudski, nego i znanstveni kredibilitet. Predloženo je isključenje dotičnih iz “svih strukovnih udruga hrvatskih povjesničara”. Od svih članova Odsjeka za povijest Filozofskog fakulteta iza izjave nije htio stati samo profesor Ivo Banac. Ivo Banac se u svojoj kolumni također ogradio od ustaševanja i ustaških pozdrava, no nije se složio sa strogom formulacijom izjave koja traži isključenje iz strukovnih udruga.
Prijedlog referenduma
Nakon oštrih reakcija Želimir Puljić je izjavio da bi podržao zabranu pozdrava od strane države, te da ne podržava peticiju jer smatra da se radi o "uličnom stilu". No smatra da se o pozdravu treba još raspravljati među stručnjaci i državne institucije jer smatra da pozdrav unosi konfuziju.
Podrška
Nakon inicijative za uvođenje pozdrava kao službenog u oružane snage Branko Borković se učlanio u Hrvatsku stranku prava, a čelnik te stranke Daniel Srb je potvrdio da ga potpuno podržava u toj inicijativi: "Mi to apsolutno podržavamo i želimo da se o tome očituje hrvatski narod na referendumu".
Na dan osnutka tzv. NDH 2016. godine, ratni zapovijednik 9. bojne 4. gardijske brigade HV Rafael vitez Boban, Marko Skejo je u svome svečanom govoru izjavio da pozdrav »Za dom spremni« treba unijeti u novi zakon o hrvatskim braniteljima, i tako ga »zauvijek zaštititi«. Predsjednica, kao vrhovna zapovjednica Oružanih snaga RH, je ponovila da odbija te prijedloge kao provokacije. A Ministarstvo branitelja je uzelo prijedlog zaštite ustaškog pozdrava u razmatranje za novi tekst zakona.
Izbori 2015.
400px|thumb|right|Ustaški poklič na facebook stranicama HČSPa Hrvatska čista stranka prava (HČSP), jedna od sedam stranaka u Domoljubnoj koaliciji koju predvodi HDZ na parlamentarnim izborima u Hrvatskoj 2015. koristila je ovaj ustaški poklič u svojim objavama na služenim stranicama na društvenim mrežama.
I druge stranke su koketirale s ustaškim pozdravom "Za dom spremni" o ovoj predizbornoj kampanji. Koalicija radikalne desnice između Hrvatske konzervativne stranke (HKS), Hrvatske stranke prava (HSP) i Obiteljske stranke je nazvana koalicijom "Spremni". Iako su tvrdili da ime koalicije nema nikakve veze s ustaškim pozdravom, nisu željeli direkno odgovoriti na pitanje smatraju li taj pozdrav fašističkim a time i neprihvatljivim, već smatraju osude ustaškog pokliča "kontinuiranim demoniziranjem hrvatske povijesti i kulture"
Stranka ratnog zločinca Branimira Glavaša, HDSSB, je ušla u predizbornu kampanju sa sloganom "Za svoj dom" te je osnovala paramilitarnu postrojbu imena SS garda koja je paradirala po stranačkim skupovima i na Markovom trgu u Zagrebu.
Presina, Verona
Presina je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 439 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Lunca Meteșului, Meteș
Lunca Meteșului je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Meteș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 622 m.
Tragedija gluhog Sam-yonga
Tragedija gluhog Sam-yonga (비련의 벙어리 삼용, translit. Biryeonui beongeori samyong) je južnokorejski igrani film snimljen 1973. godine u režiji Byun Jang-hoa. Po žanru je drama, a radnja prikazuje nesporazum između gospodara i njegovog gluhonijemog sluge.
Frontera Corozal, Ocosingo
Frontera Corozal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5184 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 113 m.
Roggeri I, Cuneo
Roggeri I je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 242 m.
Heptanitrokuban
Heptanitrokuban je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 419,132 Da.
Tires, Bolzano
Tires je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 406 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1022 m.
Remeniny
Remeniny je naseljeno mjesto u okrugu Vranov na Toploj, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 273 stanovnika.
Dâmbu, Băicoi
Dâmbu je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Băicoi.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1429 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 266 m.
Campo Seco, El Fuerte
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 544 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Monte Negro, Vega de Alatorre
Monte Negro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 500 m.
Guadalupe Buzo, Romita
Guadalupe Buzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1752 m.
Bella Esperanza, Coatepec
Bella Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1618 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1010 m.
Arroyo Seco, Tapalapa
Arroyo Seco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1022 m.
Bjelovarsko kazalište
mini|275px|Zgrada Bjelovarskog kazališta Bjelovarsko kazalište osnovano je 28. listopada 1997. godine. Time je samo nastavljen kontinuitet kazališnoga rada u gradu Bjelovaru.
Povijest
Gradsko narodno kazalište Bjelovar je osnovano 1943. kao Kazališna družina bjelovarskoga Okružnoga narodnooslobodilačkoga odbora koji je do 1945. djelovao u Mičetincu, Đurđevcu, Mađarskoj, te na područjima virovitičkoga i somborskoga kotarskoga NOO. Pred kraj 1944. družina je brojila 20 članova. Od 1945. do 1947. djeluje kao Okružno narodno kazalište Bjelovar, a od 1947. do 1959. kao Gradsko narodno kazalište Bjelovar. Zadnje arhivsko gradivo koje je nastalo radom Gradska narodnoga kazališta u Bjelovaru potječe iz 1962. godine.
Skupina bjelovarskih zaljubljenika tokom 1997. godine odlučila je osnovati udrugu koja bi se bavila razvojem kazališne umjetnosti kako u Bjelovaru, tako i na području županije. Na osnivačkoj skupštini, spomenutog 28. listopada 1997. godine, okupljenih dvadesetak Bjelovarčana podržalo je program rada u kojem je na prvom mjestu bilo osnivanje kazališnog ansambla i održavanje kazališnih radionica, a potom i pripremanje vlastitih programa, od recitala do kazališnih predstava sa svojim glumcima, ali i uz suradnju s profesionalnim glumcima i redateljima izvan Bjelovara. Na Međunarodni dan kazališta, 28. ožujka 1998. godine, izvedena je prva predstava - "Žurim, dolazi mi moja maserka". Bila je to praizvedba teksta Lydie Scheuermann Hodak u režiji Vlatka Dulića.
Prvih pet godina Bjelovarsko kazalište je mijenjalo mnoge adrese, a 2003. godine od Grada Bjelovara je dobiven na korištenje zapušteni i gotovo uništen podrumski prostor atomskoga skloništa, bivšega disco kluba "H8", na Trgu E. Kvaternika 7a. Prostor je u prvo vrijeme uređen zahvaljujući vlastitomu radu članova kazališta, a kasnije tokom 2005. i 2006. godine i novčanim potporama grada i Ministarstva kulture, te prilagođen scensko-kazališnoj djelatnosti. U novouređenom kazalištu stotinjak kazališnih zaljubljenika igraju predstave podijeljeni u 4 dobne skupine: djeca od 1. do 4. razreda, djeca od 4. do 8. razreda, srednjoškolci i odrasli.