cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zouzou (film)
Zouzou je francuski crno-bijeli film snimljen 1934. u režiji Marca Allégreta. Po žanru je kombinacija melodrame i mjuzikla, a protagonisti - koje tumače Jean Gabin i Josephine Baker - su Jean i mulatkinja Zouzou, dvoje siročadi odrasli u cirkusu. Radnja prati kako ih je život razdvojio, pa Jean postaje mornar, a Zouzou postaje pjevačka zvijezda. Zouzou je predstavljao snažan poticaj karijeri Jeana Gabina, koji je vrlo brzo postao najveća francuska filmska zvijezda 1930-ih.
Tancolol, Tanlajás
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 347 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Loma Linda, Cortazar
Loma Linda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Cortazar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 365 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1740 m.
Рожанство
Постоји више легенди о постанку имена Рожанства, али највише се спомињу ове четири: једна каже да то име потиче од ријечи божанство; друга од ријечи рождество, што је старији словенски облик именице рођење, али и имена празника Божића; трећа да су Глумци, први досељеници у Рожанство, повикали: „Ово је право божанство!", на шта је неко рекао: „Какво божанство, урожићемо се од рада, па ће бити право рожанство!"; а четврта да оно потиче од састава овдашњег земљишта – рожнаце.
Подручје Рожанства обухвата Рожањско и Радибратовића поље и околна шумовита подручја: Омар, Јелава, Велики храст, Осоје, Велико брдо, Васовића и Ковчића градина, Глиза, Радибратовића и Јосиповића градина, Лупоглава, Јанково брдо и Боричја. Дијели се на осам заселака: Вилотијевина, Радибратовина, Ристановина, Мићићи (са центром села), Поповина, Лазовина, Ковчићи-Утробе (први дио) и Меловићи-Утробе (други дио).
Село је познато по производњи буради и каца. У близини су Стопића пећина и бања Вапа. Кроз Рожанство пролази ријека Приштавица.
Од 1700-те до 1840-те године, у Рожанству је живјела породица Милутиновић-Симовић, од које води поријекло садашња фамилија Стакића. У тој породици стасао је патриота, пјесник и историјска личност Сима Милутиновић Сарајлија.
Демографија
У насељу Рожанство живи 390 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 46,5 година (44,2 код мушкараца и 49,1 код жена). У насељу има 151 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,03.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Mardavidž
Mardavidž (, Mardāvīj, također Mardaviz, Mardavich, Mardavige i Mardavaz; ? - 935) bio je perzijanski ustanički vođa poznat po tome što je osvojio područja na sjeverozapadu Irana, te se 931. proglasio emirom osnovavši Zijaridsku dinastiju.
Karijeru je započeo oko 913. u vojsci Asfara Širuejha, lokalnog vođe u Mazandaranu, koji je podigao ustanak protiv Abasidskog Kalifata, nastojeći obnoviti staru zoroastrijsku vjeru i Perzijsku Monarhiju. Asfar je uspio osvojiti značajne teritorije na sjeveru Irana, prije svega koristeći unutrašnje sukobe kod samanidskih vladara, ali je oko 927. njegovo nekontrolirano tiransko ponašanje izazvalo opoziciju od strane sljedbenika, uključujući Mardavidža. Mardavidž je uspio poraziti Asfara i preuzeti njegove teritorije, a 931. je zauzeo Isfahan. Godine 935. su ga mučki ubili turkijski robovi koji su se poslije sklonili kod kalifa u Bagdad. Najveći dio njegovih teritorija je izgubljen, ali su nasljednici, počevši od brata Vušmgira, uspjeli očuvati zijaridsku državu sve do sredine 11. vijeka.
Miroslavljevo evanđelje
thumb|230py|Miroslavljevo jevanđelje (12. vek)
Miroslavljevo jevanđelje je najznačajniji ćirilični spomenik srpske odnosno srpskoslovenske pismenosti iz 12. veka. Nastao je po narudžbini zahumskog kneza Miroslava, brata raškog velikog župana Stefana Nemanje, najvjerovatnije u Kotoru, oko 1186. godine, a za potrebe crkve Sv. Petra na Limu u Bijelom Polju, zadužbine humskog kneza Miroslava. Najveći deo jevanđelistara delo je nepoznatog prepisivača (u nauci nazvanog Varsameleon), dok je Gligorije (Grigorije) Dijak, drugi pisar, napisao kraj rukopisa, nekoliko kratkih zapisa i ukrasio tekst ornamentima. Knjiga je napisana na pergamentu slovima tzv. ustavne ćirilice, a ukrašena je sa tri stotine stilizovanih minijatura i inicijala, u boji i zlatu. U osnovnom dijelu teksta zastupljene su dve redakcije staroslovenskog, zetsko-humska i raška, a u načinu kako je oblikovana ćirilica osjeća se prisutnost glagoljičke tradicije, dok je ornamentika spisa obilježena snažnim zapadnim, romanskim, uticajem. Na svakoj slici osobe imaju šest prstiju.
Rukopis se do 1896. nalazio u Hilandaru, kada je poklonjen kralju Aleksandru Obrenoviću prilikom njegove posete Atosu. Danas se čuva u Narodnom muzeju u Beogradu.
2005. godine Miroslavljevo jevanđelje je stavljeno na listu UNESCO-a Pamćenje sveta kao priznanje za njegovu istorijsku važnost.
Šank Rock
Šank Rock je slovenska rock grupa iz Velenja. Osnovana je 1982. godine. Originalnu postavu grupe činili su: Matjaž Jelen (pjevač), Miro Mramor (gitarista), Zvone Hranjec (gitarista), Aleš Uranjek (bubnjar), Cvetom Polak (bas gitarista) i Petra Slanič (klavijaturista). Njihova prva ploča Pridite na žur je izašla ljeta 1987. godine, a ubrzo nakon toga počeli su saradnju sa velenjskim menadžerom i producentom Rajkom Đorđevićem (vlasnikom televizijske stanice VTV i gitaristom rock grupe Ave). Tad se je dogodio brz medijski proboj i Šank Rock je uskoro postao poznat u čitavoj Sloveniji. Bend je u periodu 1999—2002. godine bio na pauzi. Godine 2006. bend je napustio gitarista Bor Zuljan i na njegovo mjesto je došao Rok Petkovič, sa kojim je bend izdao novi album pod nazivom Senca sebe, koji je postigao znatan uspjeh. Januara 2011. godine, basista Cvetko Polak i pjevač Matjaž Jelen napustili su grupu zbog nesuglasnica, pa se ona uskoro opet raspala. Grupa je ponovo formirana 2014. godine, ali sa drugim sastavom.
Los Naranjos, Tantoyuca
Los Naranjos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Nikica Marinović
Nikica Marinović (Rijeka dubrovačka, 1947 — Beograd, 11. 11. 2008), jugoslavenska manekenka i najuspješnija Miss SFR Jugoslavije. Bila je prva missica SFR Jugoslavije koja je nastupila na izboru za Miss svijeta 1966. godine u Londonu, gdje je proglašena najljepšom Europljankom i prvom pratiljom Miss svijeta.
Biografija
Nikica Marinović je rođena 1947. godine u Rijeci dubrovačkoj u siromašnoj porodici Drage "Pepa" i Perice Marinović. Otac joj je bio ribar, a majka kućanica. Stanovala je sa roditeljima i bratom Dragom u kući u Mokošici.
1965. godine britanski je ambasador u Beogradu potražio poznatoga jugoslavenskog novinara Pavla Lukača i kao osobni prijatelj britanskog TV voditelja Ericka Morleyja ponudio da novinska kuća Politika upriliči natjecanje za Miss Jugoslavije, a da pobjednica potom ode na svjetski izbor. Kad su i jugoslavenski političari dali svoje povijesno "da", ženski tjednik Bazar preuzeo je organizaciju. Natjecanje se odvijalo u šest jugoslavenskih republika i dvije pokrajine, a prve tri izborile su pravo da se natječu u finalu. Izbor SR Hrvatske bio je u Dubrovniku. Glavna urednica Bazara (jedan od najpopularnijih ženskih časopisa SFR Jugoslavije) Zorica Mutavdžić nije bila pretjerano oduševljena prijavljenim natjecateljicama, pa je u Dubrovniku sama krenula u potragu za anonimnim djevojkama. Ugledala je Nikicu Marinović, tada još malodobnu učenicu posljednjega razreda dubrovačke Ekonomske škole. Nakon što su Nikičini konzervativni roditelji i tadašnji dečko Vlado Raspudić (bubnjar u Dubrovačkim trubadurima) dali svoj pristanak za njezin nastup na izboru SR Hrvatske, Nikica je premoćno pomela suparnice i otišla u London na izbor Miss svijeta. U Londonu je osvojila senzacionalno drugo mjesto i postala prva pratilja Indijke Reite Farije. U Jugoslaviji je pobjeda Farije odjeknula poput bombe, gledateljstvo je s vidnim negodovanjem dočekalo odluku žirija. Govorilo se kako je za Indijku bilo presudno što je bila spremna da, ako pobijedi, odmah otputuje u Južni Vijetnam, u posjet američkim vojnicima koji su tamo ratovali protiv komunističkoga Sjevernog Vijetnama. Tada 19-godišnja Nikica je odbila istu ponudu, rekavši da kao Jugoslavenka ne odobrava vijetnamski vojni sukob. Iz tog razdoblja kolaju priče da joj je lenta Miss svijeta izmaknula zbog toga što je dolazila iz zemlje komunističkog bloka. Kasnije nijedna ljepotica Jugoslavije, a bilo ih je više od 25 na planetarnom izboru, nije uspjela da dosegne tako visoku titulu.
Nakon izbora, Nikicu je na pokusno snimanje u Hollywood pozvao slavni filmski redatelj Roberto Rossellini koji je bio zadivljen njezinom ljepotom, uz veliku mogućnost da dobije jednu od glavnih uloga u nekom povijesnom spektaklu. No, ona je hladno odbila ponudu uljudnim odgovorom kako o sebi misli da nije nadarena za glumu. U Beogradu je postala manekenka Aleksandra Joksimovića, tada vodećega modnog maga i kreatora u SR Srbiji. Kao najpoznatija i najnagrađivanija manekenka Jugoslavije, učestvovala na mnogobrojnim modnim događanjima. Nikica je tada u Beogradu upoznala svog prvog supruga, Vuka Vuču. Vuk je bio uspješan redatelj i izdanak ugledne obitelji Vučo. Bio je deset godina stariji od Nikice i redovni član žirija na Bazarovim izborima ljepote. Nikica se u početku nećkala jer joj nije bilo lako raskinuti s prvom ljubavi, Vladom Raspudićem, koji ju je čekao u Dubrovniku. Svadba sa Vukom je bila upriličena u Nikičinoj rodnoj kući u Mokošici. S Vukom je Nikica dobila sina Đorđa, arhitekta koji danas živi u Sjedinjenim Američkim Državama (SAD). Brak s Vukom je trajao samo tri-četiri godine. Drugog je supruga, četrnaest godina starijeg redatelja Zdravka Šotru, upoznala u Zagrebu 1972. godine, gdje je uslijed novčanih problema snimala poetsko-glazbenu emisiju "Koraci noći". Nakon drugog bračnog brodoloma Nikica je 1980. ostala sama s sinovima. Vodila je butik u Knez Mihajlovoj ulici, u kojem je privlačila mnoštvo kupaca. Kasnije je radila za beogradskoga predstavnika kozmetičke tvornice "Zdravlje" iz Leskovca. Nikica je sarađivala sa Bazarom, čije je čitateljike savjetovala o modi i ljepoti. Uspješno se bavila i crtanjem, a karijeru joj je obilježio i poslovni ugovor s modnom kućom "Centrotekstil".
Rat i raspad Jugoslavije ju je teško pogodio. Uvijek se osjećala Hrvaticom i dičila se dubrovačkim podrijetlom. Nikica se osobito uznemirila kad ju je otac Pepo, u vrijeme najžešćih sukoba, obišao u Beogradu, a po povratku u Dubrovnik bio tri mjeseca u kućnome pritvoru okrivljen zato što je bio među neprijateljima, odakle su stizale zapovijedi za bombardiranje Dubrovnika.
Nikica je pred kraj psihički oboljela. Već duže vrijeme živjela je povučeno u stanu, prekinula je komunikaciju s vanjskim svijetom, osamila se i patila je od depresije. Odlazila je u psihijatrijske klinike, prestala je komunicirati i s tri najbolje prijateljice s kojima se uredno viđala. U rodnom Dubrovniku je posljednji put bila 2005. godine, ali nikome se u Gradu nije javila. Nikica Marinović je pronađena mrtva 11. 11. 2008. godine u stanu u središtu Beograda, gdje si je oduzela život. Iza sebe nije ostavila oproštajno pismo ni poruku iz koje bi se moglo zaključiti zašto je izvršila samoubistvo.
Guvernorat Erbil
Guvernorat Erbil je jedan od guvernorata Iračkog Kurdistana. Upravno sedište je grad Erbil, a guvernorat ima oko 2.000.000 stanovnika. Guvernorat Erbil se nalazi na severu Iraka, odnosno u centralnom delu Iračkog Kurdistana, uz granicu sa Turskom i Iranom. Stanovništvo čine uglavnom Kurdi, a manjim delom i Asirci, Arapi i Turkmeni.
Distrikti Guvernorata Erbil su:
Berca, Hunedoara
Berca je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3096 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 265 m.
Aluminijum arsenid
Aluminijum arsenid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 104,927 Da.
San Siro Foce, Genoa
San Siro Foce je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 510 m.
Al-Batani
Abu'Abdalah Mohamed ibn Džabir ibn-Sinan al-Raki al-Harani as-Sabi' Albatani (Albategnius, Albatenius, Albategnus, Albategni) (Haran (antička Kara ili Carrhae), danas Batani u Iraku, 850, - blizu Samare, 929). je bio arapski (haranski pseudo-sabejski) astronom i matematičar,
Matematika
U matematici je uveo upotrebu sinusa, vjerojatno nezavisno od Aryabhate I. Njegovo djelo sugerira da arapski pisci nisu sami prepisivali, nego su donosili i vlastite rezultate, dobro ovladavši drevnim grčkim i istočnjačkim metodama. Prenošao je niz trigonometrijskih izraza, kao što su :
Također je riješio jednadžbu sin x = a cos x i otkrio jednadžbu:
Koristio je al-Marvazijeve zamisli o tangentama i s njima razvio jednadžbe za izračun tangensa i kotangensa, s pomoću kojih je izradio tablice. Značajno je doprinio sfernoj trigonometriji.
Astronomija
Njegova slava počiva na izvornom astronomskom djelu. Na mnogo mjesta je ispravio Ptolomeja. Po njemu su kaldejski astronomi odredili sideralnu godinu 365d 6h 11m (prosjek 110s) kako bi je razlikovali od tropske. Tvrdio je da je u staroj Perziji postojao ciklus kalendara sa 43.830 dana. Prosječna dužina godine je bila 365,25 dana. Godine su trajale 365 dana, a svake 120., je imala dodani mjesec od 30. dana. Sistemska greška takvog kalendara je -9 minuta na godinu.
Albatani je ponovno izračunao otklon ekliptike, nove vrijednosti za precesiju ravnodnevnice, dužinu godine i izradio zvjezdani katalog, kao i znamenite astronomske table Sabejske tabele (Kitāb al-Zīdž ali al-Zīdž al-Sābī). Sa njime je poboljšao Ptolomejeve izračune. Poboljšao je proračune Mjesečeve putanje i još nekoliko planeta. Predvidio je pomrčine Sunca i izdao vlastite teorije o pomrčini Mjeseca. Njegov kompendij astronomskih tablica je godine 1116. preveden na latinski, a u 13. vijeku na španski. Zidž je oko godine 1140. na latinski preveo Platon iz Tivolija.
Priznanja
Po njemu je imenovan krater Albatani (Albategnius) na Mjesecu.
Arconville
Arkonvil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanja-Ardeni, u departmanu Ob koja pripada prefekturi Bar sir Ob.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 148 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 306 metara.
Opština Berzovia, Caraș-Severin
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 147 m.
Selva, Massa e Carrara
Selva je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 168 m.
Santee, South Carolina
Santi je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 961, što je 221 (29,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bukošek
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Bukošek je imao 271 stanovnika.
Etnički sastav
1991. godina:
Cerro Caliente, Santiago Jocotepec
Cerro Caliente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Jocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 273 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Georgenthal
Georgental je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 57 opštinskih središta okruga Gota. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.595 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16067025.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gota Georgental se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Gota. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 390 metara. Površina opštine iznosi 28,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.595 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 90 stanovnika/km².
Jonacatepec de Leandro Valle, Morelos
Jonacatepec de Leandro Valle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 8252 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1346 m.
Opština Taxco de Alarcón, Guerrero
Taxco de Alarcón je opština u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 29589 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1715 m.
Badella, Asti
Badella je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 219 m.
Xiloxoxtla, Tlaxcala
Xiloxoxtla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3454 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2286 m.
Los Mezquitillos, Jalostotitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1767 m.
Guinnessova knjiga rekorda
Guinnessova knjiga rekorda (eng: Guinness World Records) je godišnji pregled svjetskih rekorda, kako čovjekovih postignuća tako i prirodnih fenomena.
Prvi put ju je 1955. godine objavila pivarska tvrtka „Guinness“. Danas se objavljuje u više od stotinu zemalja širom svijeta na više od 23 jezika.
2005. godine je izašlo 50. jubilarno izdanje knjige.
Historija
Ginisova knjiga rekorda danas je najviše fokusirana na ljudska takmičenja, ali pored takmičenja sadrži neke činjenice kao na primjer, koja je najkraća rijeka na svijetu i sl.
Stazione Montalto-Coretto, Cosenza
Stazione Montalto-Coretto je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1712 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Santa Elena, Villa Corzo
Santa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 618 m.
Cordova, New Mexico
Kordoba je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 414.
Moglia, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 436 m.
Dennis Bergkamp
Dennis Nicolaas Bergkamp (Amsterdam, 10. svibnja 1969.) umirovljeni je nizozemski profesionalni nogometaš i pomoćni trener Ajaxa.
Rani život
thumb|left|220px|Dennis Bergkamp je najveći trag ostavio u [[londonskom Arsenalu, za kojeg je igrao čak 11 godina.]] Rođen je unutar obitelji koje obožava nogomet (toliko da su mu nadjenuli ime po Denisu Lawu). Tijekom djetinjstva bio je obožavatelj Glenna Hoddlea, igrača koji je tada igrao za Tottenham Hotspur
Ajax
Bergkamp je svoje prve korake započeo u Ajaxu gdje je debitirao u Eredivisie sezone 1986.-87. gdje se pokazao kao vrlo dobar igrač osvajajući tri puta za redom titulu najboljeg strijelca u nizozemskoj ligi. 1990. Bergkamp je osvojio Eredivisie, a 1987. i 1993. Kup nizozemske, 1993. je osvojio i Nizozemski superkup, te Kup pobjednika kupova 1987. i Kup UEFA 1992..
Arsenal
Tijekom jedanaest sezona u Premiershipu pokazao je svu svoju vrijednost postajući oslonac ekipe i osvajajući englesku ligu 1998., 2002. i 2004., četiri puta FA kup te četiri puta Community Shield. 1998. je proglašen najboljim igračem engleske lige, osvajajući "FWA" i "PFA" nagradu Premiershipa. Bio je čvrsta napadačka točka topnika sa Overmarsom prije, a kasnije sa Henryom. Bergkamp je bio u dva navrat vrlo blizu osvajanja Zlatne lopte, 1992. je završio treći iza van Bastena i Stoičkova, a drugi 1993. iza Roberta Baggia.
Reprezentacija
Za nizozemsku reprezentaciju odigrao je 79 utakmica postigavši 37 pogodaka. Na Euru 1992., Nizozemska je bila jedna od favorita jer je bila prvak, a poraz su doživjeli u polufinalu na jedanaesterce protiv Danske, koja je u nastavku osvojila prvenstvo pobjedom protiv Njemačke. Bergkamp je napravio mnoge predstave, a prvenstvo je završio kao najbolji strijelac. Na Svjetskom prvenstvu 1994. izgubili su u četvrtfinalu od budućeg prvaka Brazila.I ovaj je puta Bergkamp završio sa tri pogotka. Na Europskom 1996. Nizozemska nogometna reprezentacija ispala je u četvrtfinalu, a Bergkamp je postigao samo jedan pogodak protiv Švicarske. Na Svjetskom 1998. Nizozemska nogometna reprezentacija je ispala u polufinale na jedanaesterce od Brazila.Bergkamp je tu postigao tri pogotka. Na Euru 2000. Nizozemska je izgubila u polufinalu, naravno na jedanaesterce i to od Italije. U toj su utakmici Nizozemci uspjeli promašiti čak pet od šest jedanaesteraca. Bergkamp je tada igrao prekrasan nogomet. Ukratko, najbolji Bergkampovi rezultati sa reprezentacijom su dva druga mjesta na Euru 1992. i 2000. te četvrto mjesto na Svjetskom 1998..
Strah od letenja
Bergkamp je poznat po svom strahu od letenja. Čini se da se ovaj strah pojavio tijekom Svjetskog prvenstva u SAD-u 1994. kada je jedan novinar što je putovao s njim izjavio da je u avionu bomba čega se Bergkamp silno prestrašio. To je napravilo mjesta Bergkampovom nadimku Non Flying Dutchman (Nizozemac koji ne leti). Zbog tog straha Bergkamp je često preskakao utakmice Arsenala izvan Velike Britanije.
Privatni život
Dennis Bergkamp oženjen je Henritom Ruizendaal s kojom ima četvero djece: kćeri Estelle, Yasmin, i Saffron i sina Mitchel. Velik mu je prijatelj Marc Overmars.
Damas-et-Bettegney
Damaz et Betnje je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Epinal.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 320 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21,23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,07 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 304 metara (maksimalnoj 425 m, a minimalnoj 296 m).
Hram Svetog cara Konstantina i carice Jelene
Hram je sazidan 1911. godine na današnjem mestu, nakon izvesnog zastoja u gradnji usled nesporazuma oko odabira mesta gradnje. Nažalost, hram je u periodu od 1912. --1919. delio sudbinu svog naroda. Bio je opljačkan, odnešeno je jedno zvono, krov je brzo popustio, zidovi su se razmakli, a malo kube na sredini krova je utonulo i pretilo da se sruši.
Brezovica v Podbočju
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Brezovica v Podbočju je imala 35 stanovnika.
Hram Svetog cara Konstantina i carice Jelene
Hram Svetog Konstantina i Jelene slavi 27. septembra Krstovdan kao preslavu hramovne slave svetitelja zahvaljujući čijoj revnosti je i pronađen časni krst na kom je raspet Gospod Isus Hristos, jer čuva veliku svetinju-časticu časnog i životvornog krsta koja je ugrađena u poveći krst. Patrijarh German je nakon obilaska Svete Zemlje u toku Strasne sedmice i Uskrsa 1959. god darovao Voždovačku crkvu ovom dragocenošću.
L'eclisse
L'eclisse je italijansko-francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1962. u režiji Michelangela Antonionija. Po žanru je drama, a protagonistica, čiji lik tumači Monica Vitti je rimska prevoditeljica koja nakon svađe prekida zaruke sa starijim književnikom (čiji lik tumači Francisco Rabal) te se, vođena radoznalošću, zaputi na rimsku burzu gdje upozna mladog mešetara (čiji lik tumači Alain Delon) te, impresionirana njegovim energičnim načinom poslovanja i jednostavnošću karaktera, započinje ljubavnu vezu. Radnja prikazuje kako se sa vremenom ipak počnu stvarati razlike između dvoje ljubavnika, odnosno kako i ta veza propada. L'eclisse se, zbog teme otuđenosti u suvremenom društvu i miljea u kome se odvija radnja smatra završnim dijelom neslužbene trilogije koju su bili činili L'avventura i La notte. U njemu je Antonioni, pak, još više inzistirao na nekonvencionalnoj naraciji, a što se posebno iskazalo u završnoj sceni. Zbog toga je imao podijeljene kritike, ali je također dobio specijalnu nagradu žirija na Kanskom festivalu.
La Loma, Magdalena Contreras
La Loma je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Magdalena Contreras.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2704 m.
El Luviano, Zirándaro
El Luviano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zirándaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 303 m.
Olza-Fogarole, Piacenza
Olza-Fogarole je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 549 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Limarí (provincija)
Provincija Limarí (španjolski: Provincia de Limarí) je jedna od 56 provincija na koje je Čile administrativno podjeljen. Ona je srednja (od tri) provincije Regije Coquimbo.
Karakteristike
Provincija Limarí se nalazi na brdovitom sjeveru zemlje, a prostire se od pacifičke obale do Anda i argentinske granice.
Limarí ima površinu od 13,553 km² u kojoj živi 170,579 stanovnika.
Administrativna podjela
Provincija se sastoji od pet općina, a administrativni centar je grad Ovalle u kom živi 77,021 stanovnika.
Abigail Jiménez, Villa Corzo
Abigail Jiménez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 621 m.
Eric Cantona
Erik Kantona (punim imenom: Erik Danijel Pjer Kantona,, rođen 24. maja 1966. u Marseju) je bivši francuski fudbaler. Igrao je za reprezentaciju Francuske, klubove u Francuskoj i Engleskoj, a naročito je bila uspešna njegova karijera u dresu Mančester junajteda, gde je stekao status klupske legende.
Dva puta je osvajio francusko prvenstvo sa Olimpikom iz Marseja, pet puta je osvojio prvenstvo Engleske (jednom sa Lidsom, 4 puta sa Mančester junajtedom).
Kantona je bio napadač visokog kvaliteta. Narav mu je prgava i nepredvidiva, što mu je pomagalo na terenu. Isticao se i svojim imidžom; obrijanom glavom i uspravnom kragnom na dresu. Svojom veštinom i pojavom postao je uzor mnogih igrača i idol fudbalskih navijača.
Posle završetka fudbalske karijere bavio se glumom promocijom fudbala na pesku. Bio je trener francuskog tima u fudbalu na pesku koji je 2005. osvojio svetsko prvenstvo. Takođe se bavio i glumom, u čemu je najpoznatija uloga sopstvenog alter ega u komediji Looking for Eric.
Édouard Herriot
Édouard Herriot (Troyes, 5. srpnja 1872. – Saint-Genis-Laval, 26. ožujka 1957.) je bio francuski političar koji je u tri navrata obnašao dužnost premijera, bio član ukupno devet vlada te dugogodišnji vođa Radikalne stranke, a jedno vrijeme i član ozloglašene parlamentarne grupe Cartel des gauches.
Rani život i početak političke karijere u Lyonu
Rođen je 1872. godine u Troyesu kao sin vojnog oficira. Godine 1891. upisuje École normale supérieure, na kojoj diplomira 1894. godine. Jedno je vrijeme radio kao profesor na licejima u Nantesu i Lyonu, gdje je stekao visoki ugled u akademskim krugovima. Tu reputaciju dodatno su utvrdile njegova studija Madame Récamier et ses amis (1904.) i popularna kritička knjiga Précis de l’histoire des lettres françaises (1905.).
Herriot je svoju političku karijeru započeo na lokalnoj razini. Godine 1904., izabran je za gradskog vijećnika grada Lyona, a sljedeće godine zamijenio je Victora Augagneura na mjestu gradonačelnika Lyona. Na tom mjestu boravio je sve do svoje smrti 1957. godine, uz četverogodišnji prekid tokom Drugog svjetskog rata po čemu je apsolutni rekorder u historiji tog grada. Njegov gradonačelnički mandat trajao je ukupno 47 godina. Lyon je doživio značajan gospodarski skok za vrijeme Herriota, a povjerenje koje su građani imalu u njega bilo je i više nego enormno. Godine 1912., Herriot je postao i senator za departman Rhône. Radikalnoj stranci pridružio se u mladosti te joj je bio vjeran do smrti.
Uspon na nacionalnoj razini i prvi premijerski mandati
Svoju prvu ministarsku poziciju, onu ministra javnih radova, držao je od prosinca 1916. do ožujka 1917. godine u vladi Aristidea Brianda. Herriot je pokazao iznimnu vještinu u reorganizaciji prijevoza potrepština tokom Prvog svjetskog rata, što mu je donijelo značajan ugled. U studenom 1919. godine odrekao se mandata u Senatu te se "preselio" u Zastupnički dom. Tu je ujedno postao i predsjednik Radikalne stranke. Svoj brzi uspon na političkoj sceni, Herriot je dugovao svom oratorskom talentu i dobrim organizacijskim vještinama. Nakon Prvog svjetskog rata, Herriot je bio predvodnik poslijeratne opozicijske koalicije znane kao Bloc national, a kada se ista raspala 1924., prepustivši mjesto kontroverznoj koaliciji Cartel des gauches, Herriot je postao i njezin predvodnik. Koalicija je nedugo nakon formiranja uspjela prisiliti predsjednika Milleranda na ostavku, a izborna pobjeda je Herriotu donijela prvi premijerski mandat i poziciju ministra vanjskih poslova u lipnju 1924., neposredno nakon što je Gaston Doumergue naslijedio Milleranda. Za vrijeme njegova mandata, Francuska je potvrdila svoje priznanje Sovjetskog Saveza, kojega je Herriot posjetio dvije godine ranije. Također, došlo je do prihvaćanja Dawesovog plana i povlačenja trupa koje je bivši predsjednik Raymond Poincaré poslao u Ruhr kako bi prisilio Njemačku da plaća reparacije. Njegov kabinet pada u travnju 1925. zbog financijske politike, no već Herriot se ponovo vraća na mjesto premijera 19. srpnja 1926. godine. Ta je vlada trajala samo tri dana prije nego što je pala 21. srpnja 1926. godine. Nakon tog neuspjeha, Herriot postaje ministar obrazovanja u vladi Raymonda Poincaréa.
Treći premijerski mandat i predvečerje rata
Dana 3. lipnja 1932., Herriot ponovo postaje premijer i ministar vanjskih poslova. No, Herriotova vlada je ponovo bila kratkoga vijeka te je pala već u prosincu 1932. godine jer je Zastupnički dom odbio isplatiti prosinačku ratu francuskog ratnog duga Sjedinjenim Državama. U vladama Gastona Doumerguea i njegova nasljednika Pierrea-Étiennea Flandina držao je mjesto ministra bez portfelja. Naime, Doumergue je pozvao Herriota u vladu, kao i Tadrieua, želeći sastaviti vladu nacionalnog jedinstva nakon recentne krize, no u tome nije uspio. Godine 1936., ponovo je izabran u Zastupnički dom, gdje je služio sve do francuske kapitulacije u lipnju 1940. godine, tijekom Drugog svjetskog rata.
Drugi svjetski rat
Herriot je bio jedan od zastupnika koji su odbili glasovati kada je zajednička Narodna skupština 10. srpnja 1940. godine glasovala o delegiranju apsolutnih ovlasti Philippeu Pétainu. Kada je Pétain u kolovozu 1942. raspustio parlamentarne odbore Zastupničkog doma i senata, Herriot i predsjednik Senata, Jules Jeanneney, ulažu zajednički protest. Posljedica toga bila je da je u rujnu Herriot stavljen u kućni pritvor, a ubrzo je uhapšen i deportiran u Njemačku. Oslobodili su ga sovjetski vojnici u travnju 1945. godine.
Herriot u Četvrtoj Republici
Preminuo je 26. ožujka 1957. godine u mjestu Saint-Genis-Laval. Pokopan je na groblju Cimetière de Loyasse.
La Laguna Lote 54, Comondú
La Laguna Lote 54 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Радобуђа
Радобуђа је насеље у Србији у општини Ариље у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 387 становника (према попису из 1991. било је 474 становника).
Демографија
У насељу Радобуђа живи 322 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 45,8 година (43,3 код мушкараца и 48,2 код жена). У насељу има 133 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,91.
Ово насеље је скоро у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Baru Mic, Hunedoara
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3014 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 525 m.
Geraberg
Geraberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 44 opštinska središta okruga Ilm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.481 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16070019.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ilm Geraberg se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ilm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 440 metara. Površina opštine iznosi 15,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.481 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 164 stanovnika/km².
San Francisco de los León, Cortazar
San Francisco de los León je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Cortazar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 385 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1763 m.
Sercognano, Massa e Carrara
Sercognano je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Le Dernier Milliardaire
Le Dernier Milliardaire je francuska crno-bijela filmska komedija snimljena 1934. u režiji Renea Claira. Radnja je smještena u fiktivnu državicu Casinario (nalik stvarnom Monaku) čije su financije dovedena do bankrota, i čiji očajni vladari svu vlast predaju gospodinu Bancou (čiji lik tumači Max Dearly), najbogatijem čovjeku na svijetu, a koji nakon toga zavodi diktaturu. Milliardaire, koji se tumači kao svojevrsna parodija u međuratnom periodu popularnih ruritanskih romansi, ali i komentar na tada aktualnu ekonomsku krizu i uspon fašističkih i totalitarnih režima u Evropi, je od strane kritičara proglašen inferiornijim u odnosu na njegova klasična ostvarenja sa početka 1930-ih. S druge strane se navodi kako je uticao na Chaplinov Veliki diktator, kao i Wellesov Građanin Kane, koji je od njega "posudio" narativnu tehniku korištenja lažnog filmskog žurnala.
Cacco, Venezia
Cacco je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Browns Lake, Wisconsin
Brauns Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.039, što je 106 (5,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La signora di tutti
Po žanru je melodrama i temelji se na istoimenom romanu Salvatora Gote. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Isa Miranda, je filmska zvijezda Gaby Doriot koja je dovedena u bolnicu nakon što je isjekla žile. Radnja kroz flashbackove prikazuje događaje koji su doveli do njenog samoubistva, odnosno kako sve muškarce koji se u nju zaljube dovodi do tragičnog kraja. Film je doživio ogroman uspjeh i od Ise Mirande načinio veliku zvijezdu. Na 2. venecijanskoj mostri je dobio nagradu za najbolju tehničku izvedbu.
Aluminijum borohidrid
Aluminijum borohidrid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 71,510 Da.
Brod v Podbočju
Brod v Podbočju je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Brod v Podbočju se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Brod v Podbočju je imao 99 stanovnika.
Plan Mata de Caña, Santiago Jocotepec
Plan Mata de Caña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Jocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 250 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Richard Lugar
Richard Green "Dick" Lugar (4. april 1932 -) je američki republikanski političar koji od 1976. u Senatu zastupa državu Indiana. Prije toga je do 1968. do 1976. služio kao gradonačelnik Indianapolisa. Lugar je od 1985. do 1987. te od 2005. do 2007. bio predsjednik senatskog Odbora za vanjsku politiku. Poznat je kao jedan od liberalnijih članova Republikanske stranke, a veliki dio svoje karijere je proveo ograničavanju nuklearnog, kemijskog i biološkog oružja. Poznat je po velikoj bliskosti sa svojim demokratskim kolegom Joeom Bidenom, a neko vrijeme je kotirao i kao kandidat za kabinet Baracka Obame.
Opština Bolvașnița, Caraș-Severin
Bolvașnița je opština u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin.
Mendon, Illinois
Mendon je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 953, što je 70 (7,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Opština Tecoanapa, Guerrero
Tecoanapa je opština u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero.
Crkva Svetog Aleksandra Nevskog
Stara crkva na Dorćolu, u Beogradu, izgrađena je 1877. godine i posvećena sv. Aleksandru Nevskom. Ona je služila svojoj nameni do 1891. godine, kada je odlučeno da se podigne veći hram. Planove za izgradnju izradila je arhitekta Jelisaveta Načić, a osvećenje temelja obavljeno je 1912. godine.
Prvi svetski rat odložio je izgradnju crkve, pa je ona završena tek 1928-29. godine, a mermerni ikonostas (prvobitno predviđen za hram na Oplencu) poklonio je kralj Aleksandar Karađorđević 1930. godine. Ikone su naslikane iste godine u ikonopisnoj radionici ruskog slikara Borisa Seljanka. Crkvu je 23. novembra 1930. godine osvetio Patrijarh Varnava u kraljevom prisustvu.
U crkvenim pevnicama nalaze se spomenici ratnicima poginulim u oslobodilačkim ratovima (1876-1918) kao i spomenici ruskom caru Nikolaju II i kralju Aleksandru I Karađorđeviću. Sadašnje zidne kompozicije naslikao je u „al seko“ tehnici slikar jeromonah Naum Andrić 1970-72. godine.
Starešina hrama je protojerej-stavrofor Vajo Jović.
Contrada Chiosi, Palermo
Contrada Chiosi je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 676 m.
Kosovo je srce Srbije
thumb|desno|[[Slobodan Milošević|Milošević je svoj čuveni govor na Gazimestanu započeo rečima: "Na ovom mestu u srcu Srbije, na Kosovu Polju..." ]] "Kosovo je srce Srbije" je fraza koja se često upotrebljava kao politički slogan. Fraza je najverovatnije nastala posle ili možda i tokom govora na Gazimestanu koji je održao Slobodan Milošević na Gazimestanu 1989. godine prilikom obeležavanja 600. godišnjice Kosovske bitke.
Slogan se koristi kao izraz protivljenja kosovskoj nezavisnosti. Redovno ide skupa sa sloganima "Kosovo je Srbija" i "Ne damo Kosovo", a neretko i sa otvoreno fašističkim "Ubi, zakolji da Šiptar ne postoji".
Toledo (provincija)
Provincija Toledo (španjolski: Provincia de Toledo) je jedna od 5 provincija Španjolske autonomne zajednice - Kastilja-La Mancha, koja se nalazi u sredini Španjolske.
Kosovo je srce Srbije
Neki kritičari smatraju da političari ovaj slogan u Srbiji koriste zarad skretanja pažnje, pa tako Milenko Vasović, uvodničar Blica, kaže: "kada vam pojedini političari izbace parolu „Kosovo je srce Srbije“, pogledajte prvo gde vam je novčanik".
Među srpskim autorima je inače prisutna tendencija naglašavanja središnje važnosti Kosova, pa ga neki prikazuju kao državni centar u hiljadugodišnjoj istoriji srpskog naroda. Međutim, neki autori to osporavaju, navodeći da je Kosovo u sastavu Srbije bilo mnogo kraće i da nikada nije bilo državni centar - centar srednjevekovne Srbije je bila Raška a novovekovne Šumadija. Ipak, nesporno je da se na području Kosova i Metohije nalaze neki od najstarijih i najznačajnijih srpskih manastira. U Peći je bilo i sedište srednjovekovne srpske arhiepiskopije, a potom i Pećke patrijaršije.
Baglio, Asti
Baglio je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Toledo (provincija)
Sa sjevera graniči sa Provincijom Ávila i Zajednicom Madrid, sa istoka sa Provincijom Cuenca, sa juga sa Provincijom Ciudad Real i sa zapada sa provincijama Cáceres i Badajoz.
Zijaridi
Zijaridi, također poznati kao Zejaridi (perz. زیاریان ili آل زیار), su bili dinastija iranskih vladara koja je upravljala kaspijskim pokrajinama Gorganom i Mazandaranom (također poznatim kao Tabaristan) od 928. do 1043. Osnivač dinastije je bio Mardavidž, perzijski ustanički vođa koji je iskoristio kako slabost abasidskih kalifa tako i samanidskih emira sa istoka, kako bi stvorio državu u sjevernom Iranu, osvojivši gradove Hamadan i Isfahan. Iako je najveći dio tih teritorija izgubljen nakon Mardavidževe smrti 935. godine, njegovi nasljednici su uspjeli održati jezgro države, pa čak i ući u historiju kao pokrovitelji nauke i umjetnosti.
Patalja, Tanlajás
Patalja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tanlajás.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 344 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 269 m.
Alpuyeca, Morelos
Alpuyeca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 7811 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1049 m.
Toledo (provincija)
Geografske karakteristike
Provincija Toledo prostire se na površini od 15,370 km² u kojoj živi 686,841 stanovnika.
Veći dio provincije pripada slivu rijeke Tajo i njezinih brojnih pritoka. Na sjeverozapadu leže planine koje se spajaju sa masivom Sierra de Gredos. Po jugu se steru strme planine masiva Montes de Toledo koje su vododjelnica slivova rijeka Tajo i Guadiane. Na istoku leži dio visoravan La Mancha, koja se proteže dalje na jug, a u samoj sredini provincije leže široke ravnice, dobro navodnjavane vodama rijeke Tajo.
Privreda
Pored poljoprivrede (ječam, pšenica, zob, grožđe, masline) i stočarstva, privreda provincije bazira se i na rudarstvu, kaolinit i slični minerali za građevinarstvo.
Industrija je koncentrirana u administrativnom centru provincije Toledu i gradu Talavera de la Reina. To su uglavnom pogoni prehrambene, drvne, obućarske i metalurške industrije.
Zijaridi
Zijaridski vladari
Bilo je šest zijaridskih emira:
Kosovo je srce Srbije
Nakon proglašenja nezavisnosti Kosova 2008. godine, u nekim srbijanskim krugovima se počeo upotrebljavati slogan “Kosovo je sused Srbije”, što predstavlja parodiju gornjeg slogana.
Baglio, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 170 m.
Pan Geng
Pán Gēng (kineski: 盤庚, rođen kao Zi Xun, kineski: 子旬 ) bio je kralj Kine iz dinastije Shang. Najpoznatiji je po tome što je glavni grad dinastije Shang premjestio u Yīn.
U Zapisima Velikog Historičara ga Sima Qian navodi kao devetnaestog kralja Shanga, odnosno nasljednika njegovog starijeg brata Yangh Jie (kineski: 陽甲 ).
Vladao je 28 godina prema Bambuskim analima i Zapisi Velikog Historičara|Zapisima Velikog Historičara. Dobio je posthumno ime Pán Gēng, a naslijedio ga je mlađi brat Xiao Xin (kineski: 小辛 ).
Natpisi na kostima iskopanim u Yinxuu sugeriraju da je bio osamnaesti kralj Shanga, odnosno naslijedio starijeg brata Xiang Jiau (kineski: 象甲 ).
U Klasicima historije postoje poglavlje zvano "Pán Gēng", koje sadrži govor koji se tradicionalno pripisuje ovom kraljom; međutim jezik se toliko razlikuje od onog korištenog u Pán Gēngovom vremenu da je gotovo sigurno riječ o suvremenom tekstu.
Avirey-Lingey
Avire Lenže je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Šampanja-Ardeni, u departmanu Ob.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 198, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km².
Jon Voight
Jonathan Vincent "Jon" Voight (29. XII. 1938) američki je filmski i televizijski glumac koji je postao poznat zahvaljujući naslovnoj ulozi u filmu Midnight Cowboy, istakao se ulogom u filmu "Deliverance" te osvojio Oscar za najboljeg glavnog glumca ulogom paraliziranog vijetnamskog veterana u filmu Coming Home. Voight je poznat i po tome što je otac glumice Angeline Jolie. Njegova braća su pjevač Chip Taylor i vulkanolog Barry Voight.
Voight, koji je u mladosti bio ljevičar i pristaša kontrakulture, danas uživa reputaciju jednog od rijetkih, ali i prilično gorljivih republikanaca i kritičara Obame među holivudskim glumcima.
Indijski paun
Muški paun je pretežno plav i najpoznatiji je po perju koje na sebi sadrži okca živopisnih boja. To je najbolje vidljivo u trenucima kada podiže svoje perje sa ciljem privlačenja ženki. Uprkos dužini i veličini tog perja, paunovi su i dalje sposobni da lete. Ženke sa druge strane nemaju toliko dugačko perje, imaju perje zelene boje ispod vrata i braon perje po telu. Indijski paunovi u divljini obično žive u šumama, te se hrane jagodičastim voćem, žitaricama, ali ponekad i zmijama, gušterima i sitnim glodavcima. Ispuštaju veoma glasan zvuk zbog kojega ih je veoma lako pronaći. U šumskim oblastima također služi kao upozorenje da je predator u blizini. Uglavnom žive u malim grupama te pokušavaju pobeći pešice kroz nisku travu, izbegavajući letenje.
O funkciji paunovog repa se raspravljalo više od jednog veka. U 19. veku, Čarls Darvin je dao svoju teoriju. Njegovo kasnije objašnjenje jeste seksualna selekcija. Usprkos tome što je ova teorija jako popularna, još uvek nije u potpunosti prihvaćena. U 20. veku, Amoc Zahavi je tvrdio da je rep hendikep. Uprkos opsežnim istraživanjima, mišljenja ostaju podeljena.
Paun se proslavio u indijskoj i grčkoj mitologiji i predstavlja nacionalnu pticu Indije.
Taksonomija i imenovanje
Karl fon Line je u svom radu Systema Naturae iz 1758. godine, dodelio indijskom paunu ime Pavo cristatus (znači „šiljati paun” na latinskom jeziku).
Najranija upotreba reči na engleskom jeziku je iz oko 1300. godine. Sadašnji pravopis je uspostavljen krajem 17. veka. Džefri Čoser je koristio izraz „ponosan kao paun” koja se odnosila na ponosnu i uvredljivu osobu u svome epu pod nazivom „Troil i Kresida ”.
Grčka reč za pauna bila je „taos” i bila je povezana sa perzijskom rečju „tavus”.
Opis
mini|levo|Detalji glave i vrata Mužijaci indijskog pauna su ptice veće veličine, od kljuna do repa su dužine od 100 do 115 cm i na samom kraju odrastanja narastu od 195 do 225 cm i dostignu težinu od 4 do 6 kg. Ženke su manje dužine od oko 95 cm i težine 2,75 - 4 kg. Indijski paunovi su među najvećim i najtežim predstavnicima porodice Phasianidae. Mužijaci imaju metalik plavo perje sve do kljuna, perje glave je veoma kratko. Ispod i iznad očiju imaju malene delove bez perja, samo bela koža. Na leđima se nalazi zeleno perje sa crnim i bakrenim oznakama. Rep je tamno braon, te kada uzdignu perje može se videti kako se sastoji od obojanih kružnica. Donja strana je tamno zelena te postaje tamnija ka repu. U šumama, njihovi pozivi često ukazuju na prisustvo predatora kao što je tigar.
mini|Glasanje Indijskog pauna
Odrasla ženka ima ružičasto-smeđu glavu sa grebenom kao i kod mužjaka, ali su vrhovi obojeni zelenom bojom. Gornji deo tela je smeđe boje. Veći deo tela, uključujući i rep su tamno braon boje. Donji deo vrata je metalik zelene boje i perje na grudima je tamno smeđe sa sjajnim zelenim delovima. Mladunci nemaju izraženu boju već imaju braon perje. Muški mladunci izgledaju kao ženke, ali su krila kestenjasta.