cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Case de Meneghi, Padova
Case de Meneghi je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Janko Rakoš
Janko Rakoš (Zagreb, 19. kolovoza 1974.) je hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.
Treece, Kansas
je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 138, što je 11 (-7,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Don Pelayo
Don Pelajo (690-737) je bio asturski vođa i prema hronici Albidense, prvi asturski kralj.
Vladao je od 718. do 737. započeo je hrišćansku rekonkistu Iberijskog poluostrva protiv mavarskih osvajača, koji su osvojili Španiju i osnovao je Kraljevinu Asturija.
Legenda
Po legendi, don Pelajo je bio sin grofa Favile od Kantabrije i unuk Rekesvinta, vizigotskog kralja, kome je ovaj služio kao spatarijus. Zahvaljujući intirigama na vizigotskom dvoru, Vitiza je uredio da mu ubiju oca, tako da je Pelajo, osetivši se nesigurnim na vizigotskom dvoru, pobegao u Asturiju gde je imao rođake, a zatim je otišao na hodočašće u Jerusalim. Tamo je ostao dok Vitiza nije umro a na vizigotski presto došao Roderih, čiji je Pelajo bio pristalica. Postao je voša kraljevske garde i učestvovao je sa Roderihom u bici kod Gvadalete, 711. godine.
Vođa pobune u Asturiji protiv Maura
Pelajo je bio Vizigot i plemić Vizigotskog kraljevstva, koje je trajalo od ranog V veka do pobede Mavara u bici kod Gvadalete 711. On je uspeo da izbegne zarobljavanje u toj bici. Pelajo se vratio u rodnu Asturiju (severni deo današnje Španije). Mavarska invazija Španije je bila uspešna i cela Španija je bila zauzeta. Pelajo je postao vođa pobune protiv mavarskog guvernera Asturije Munuza.
Osniva kraljevstvo Asturije 718.
Mavari su ga zarobili i zatvorili 717., ali on se je uspio da se oslobodi. Vratio se u Asturiju, gde je pobedio Munuza. Posle pobede osniva 718. kraljevstvo Asturiju. Izabran je kao prvi kralj glasovima svojih sugrađana.
Prvi koji je pobedio muslimanske osvajače 722.
Pelajo je umro 737. Njegov sin nije dugo vladao. Sva kraljevstva i Asturije i Leona i Portugala i Španije mogu se povezati kraljevskom krvnom linijom sa Pelajom.
P-Anizidin
P-Anizidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 123,152 Da.
Bitka kod Fanchenga
Bitka kod Fanchenga (樊城之戰) se odigrala godine 219. između trupa kineskog gospodara rata Cao Caoa na jednoj, i trupa gospodara rata Liu Beija koje je vodio Guan Yu na drugoj strani. U njoj su Cao Caove trupe, usprkos teških gubitaka, odnijele pobjedu na Guan Yuom, te zadržale strateški važan grad Fancheng, ali i stvorile dovoljno vremena da se razbije dotadašnji savez između Liu Beija i Sun Quana, koji će iste godine, kao Cao Caov saveznik od Liu Beija preuzeti provinciju Jing.
Collecorvino, Pescara
Collecorvino je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1887 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 226 m.
Raymond Burr
Raymond William Stacey Burr (21.5. 1917 – 12.9. 1993.) bio je kanadski Emmy-jem nagrađen glumac i vinogradar, najpoznatijim po svojim ulogama u TV-serijama kao što su Perry Mason i Ironside.
Biografija
Burr se rodio kao najstarije od troje djece irskog imigranta Williama Johnstona Burra i pijanistice Minerve Smith. Dio djetinjstva je proveo u Kini s ocem, a nakon razvoda roditelja je otišao u Kaliforniju živjeti kod djeda po majci. Tamo je radio na ranču i trgovac foto-aparatima, a povremeno se bavio glumom. Godine 1941. se uspio kao glumac probiti na Broadway. Glumačku karijeru mu je nakratko prekinuo drugi svjetski rat zbog kojeg je dvije godine proveo u ratnoj mornarici i bio ranjen u bitci za Okinawu.
Nakon što se oporavio, došao je u Hollywood i postao glumac po ugovoru u studiju RKO. Bio je specijaliziran za male uloge i to one negativaca. Najpoznatija od njih je bila uloga "nasilnika" u klasičnom Hitchcockovom filmu Prozor u dvorište, a nešto prije toga je privukao pažnju ulogom tužioca u filmu A Place in the Sun.
Ključni trenutak Burrove karijere bila je audicija za TV-seriju Perry Mason 1956. godine. CBS mu je ispočetka namjeravao dati ulogu tužioca Hamiltona Burgera, a ulogu Perryja Masona je trebao dobiti William Talman. Međutim, Erle Stanley Gardner, autor romana po kojima je napravljena serija, vidio je audicije i uvjerio producente da dva glumca zamijene uloge. Za tu odluku se pokazalo da je ispravna, jer je serija stekla veliku popularnost te se snimala do 1966. godine.
Usprkos popularnosti, Burr je bio poznat po za tadašnje holivudske standarde neuobičajeno povučenom privatnom životu. Njegove službene biografije navode da se ženio tri puta, te da su mu dvije supruge i dijete tragično stradale. Nezavisni biografi su potvrdili jedino brak s Isabellom Ward, a 1950-ih je imao ljubavnu vezu s Natalie Wood.
Godine 1963. se Burr sprijateljio s bivšem glumcem Robertom Benevidesom, te su njih dvojica postali suvlasnici tvrtke za uzgoj orhideja, a potom i vinograda. Živjeli su zajedno sve do Burrove smrti, kada je Benevides oporučno naslijedio veliki dio Burrovog imanja, uključujući i vinograde.
Burr je bio toliko predan poslu da je u januaru 1993. godine, kada mu je dijagnosticiran rak bubrega, odbio operaciju, i to samo zato da bi mogao snimiti nove filmove. Pri povratku je ustanovljeno kako se rak proširio te da mu preostaje samo nekoliko mjeseci života.
Burr je zbog toga odlučio snimiti The Return of Ironside, TV-film u kojem je svoj detektiva-invalida tumačio vezan za kolica u stvarnom životu. To snimanje mu je bila prilika da se oprosti od starih prijatelja, a nakon njega je održao nekoliko "oproštajnih zabava" i umro na svom ranču.
Sidnejska i australijsko-novozelandska eparhija
mini|Petropavlovski saborni hram u [[Sidneju]] Sidnejska i australijsko-novozelandska eparhija je eparhija Ruske pravoslavne zagranične crkve pod jurisdikcijom Ruske pravoslavne crkve.
Nadležni arhijerej je gospodin Ilarion, a sjedište eparhije se nalazi u Sidneju.
Istorija
Australijska eparhija Ruske pravoslavne zagranične crkve je osnovana 1946. godine (do tada, od 1926, njena prva parohija u Australiji je bila Sveto-Nikolajevski hram u Brizbejnu). Dana 2. decembra 1946, za episkopa je bio naznačen Teodor (Rafaljski), koji je preuzeo upravu nad eparhijom 5. novembra 1948. godine. Krajem 1949, on je bio uveden u rang arhiepiskopa, a 16. februara 1950. godine je dobio titulu „sidnejski i australijsko-novozelandski“.
Godine 1994, ukazom Arhijerejskog sinoda Ruske pravoslavne zagranične crkve ka eparhiji je bila prisajedinjena novoosnovana Korejska misija. Februara 2005, u sastav eparhije su ušle pravoslavne parohije Indonezije, koje su ranije ulazile u sastav Hongkonške mitropolije Carigradske patrijaršije.
Do 1950, katedralni sabor eparhije je bio Nikolajevski hram u Brizbejnu. Zatim se episkopska katedra premjestila u Sidnej — u Petropavlovski sabor, koji je postao novo katedralno sjedište eparhije.
Arhiepiskopija australijska
mini|Saborni hram Svete Trojice u [[Sidneju]] Arhiepiskopija australijska je eparhija Carigradske patrijaršije.
Nadležni arhijerej je gospodin Stilianos, a sjedište arhiepiskopije se nalazi u Sidneju.
Istorija
Prvi pravoslavni grčki sveštenik Carigradske patrijaršije u Sindeju i Melburnu je bio arhimandrit Doroteos Bakaliaros. Marta 1924, bila je osnovana Mitropolija australijska i novozelandska kao eparhija Carigradske patrijaršije. Prvi mitropolit je bio Hristofor Knitis. Godine 1929, mitropolit Hristofor se vratio nazad u svoju otadžbinu, na ostrvo Samos. Umro je 7. avgusta 1959. godine.
Godine 1931, Timotej Evangelinidis je bio izabran kao drugi po redu mitropolit australijski i novozelandski. Dana 28. januara 1932, došao je u Australiju i nalazio se na čelu mitropolije, sve do 1947. godine kada je bio zabran za mitropolita na Rodosu. Dana 22. aprila iste godine, Teofilaktos Papatanasopulos je bio izabran kao treći mitropolit. Dana 2. avgusta 1958, mitropolit Teofilaktos je stradao u automobilskoj nesreći. Februara 1959, pomoćni episkop Arhiepiskopije američke, episkop Ezekijel, bio je izabran za mitropolita australijskog. Došao je u Sidnej dana 27. aprila 1959. godine.
Ivan Ručić
Ivan pl. Ručić rođen je krajem 16. stoljeća, o čemu nema pouzdanih podataka. Između 1626. i 1630. godine bio je zagrebački gradski sudac, a od 1643. godine pa do smrti obnašao je dužnost dožupana Zagrebačke županije. Bio je oženjen Jelenom Ručić rođ. Patačić i zajedno s njom poznat kao veliki mecena, iskazujući dobročinstva svećenicima, piscima i drugima.
Poznat je po svom prijateljstvu s hrvatskim banom Nikolom Zrinskim Čakovečkim, s kojim se često dopisivao, pa se u jednom pismu kojeg mu je Zrinski poslao 28. lipnja 1659. nalazi čuvena rečenica
Arhiepiskopija australijska
Organizacija
Arhiepiskopija australijska Carigradske patrijaršije je jedinstvena eparhija sa pet arhijerejskih namjesništava: Novi Južni Vels i Australijska prestonička teritorija; Viktorija i Tasmanija; Južna Australija i Sjeverna teritorija; Kvinslend i Nova Gvineja; i Zapadna Australija.
Ivan Ručić
koja u prijevodu glasi:
Arhiepiskopija australijska
Organizacija
Arhiepiskop australijski ima pomoćne episkope — ukupno tri, ali prethodno ih je bilo i pet. Njihov zadatak je da pomažu arhiepiskopu u rukovođenju nad 118 parohija i zajednica širom Australije.
Danijal Ahmetov
Danijal Kenžetajevič Ahmetov (kazački: Дaниял Кенжетaйұлы Ахметов) (rođen 15. 6. 1954. u Pavlodaru) služio je kao premijer Kazahstana od 13. 6. 2003. Kritičari ga zovu "Terminator," što je nadimak kojeg je stekao kao guverner provincije Pavlodar, odnosno obračunavajući se s pristašama Galjimžana Žakijanova, bivšeg guvernera. Dana 8. 1. 2007. je podnio ostavku. Ostavka nije obrazložena, ali ga je predsjednik Nursultan Nazarbajev prošle godine kritizirao zbog rastrošnosti u upravnim grešaka. Predsjednik Nazarbajev je prihvatio njegovu ostavku i odmah ga imenovao vršiteljem dužnosti premijera.
Arhiepiskopija australijska
Organizacija
Arhiepiskopija takođe obuhvata 6 manastira. Najveći muški manastir je manastir Svečarice (Pantanasa), Novi Južni Vels, a najveći ženski manastir je manastir Gorgoepikoos, Viktorija.
Ivan Ručić
čime taj znameniti hrvatski ban pobija neprestana svojatanja naših sjevernih susjeda da je Mađar.
Mechanicsburg, Pennsylvania
Mekaniksburg je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.981, što je 61 (-0,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ivan Ručić
Nakon smrti 1660. godine Ručić je pokopan u isusovačkoj crkvi svete Katarine na zagrebačkom Griču.
Rainbow City, Arizona
Rainbow City je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 968 stanovnika.
Ettenheim
Etenhajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 51 opštinskog središta okruga Ortenau. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 12.152 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8317026.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ortenau Etenhajm se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ortenau. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 193 metra. Površina opštine iznosi 48,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 12.152 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 249 stanovnika/km².
Capinghem
Kapingam je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Lil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1524 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 819 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,86 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 40 metara (maksimalnoj 49 m, a minimalnoj 34 m).
Sila entropije
thumb|250px|Difuzija sa mikroskopske i makroskopske tačke gledišta. Inicijalno, molekuli [[rastvorka su na levoj strani barijere (ljubičaste linije) i nisu prisutni na desnoj strani. Uklanjanjem barijere dolazi do difuzije rastvorka koji popunjava ceo kontejner. Gore: Jedan molekul se randomno kreće. Sredina: U prisustvu više molekula, postoji statistički trend da rastvorak uniformno popuni kontejner. Dole: U prisustvu enormnog broja molekula rastvorka gibi se radomnost. Izgleda kao da se rastvorak kreće ravnomerno i deterministički iz oblasti sa visokom koncentracijom u oblast niske koncentracije. Ne postoji mikroskopska sila koja gura molekule na desno, mada se stiče takav utisak sa donjeg panela. Ta lažna sila se naziva entropskom silom.]]
U fizici, sila entropije koja deluje na sistem je fenomenološka sila koja proizilazi iz statističke tendencije celokupnog sistema da poveća svoju entropiju. Ona nije rezultat dejstva specifične fundamentalne mikroskopske sile.
Matematička formulacija
U kanoničkom ansamblu, sila entropije \mathbf F vezana za particiju makrostanja se definiše kao:
gde je T temperatura, je entropija vezana za makrostanje \mathbf{X} i  je postojeće makrostanje.
Politika
Politika u najširem smislu označava aktivnost kroz koju ljudi stvaraju, čuvaju, provode ili mijenjaju pravila po kojima žive. Kao takva označava prvenstveno društvenu aktivnost, koja je s jedne strane bitno vezana uz postojanje različitosti i konflikta, a s druge strane spremnosti na kompromis i konsenzus. Politika u pravilu nikada ne predstavlja ostvarenje, nego nastojanje da se ostvari razrješenje sukoba.
Politika je i proces i metod sticanja i održavanja podrške javnosti.
Nauka koja proučava političko ponašanje i istražuje metode sticanja i primene vlasti, nametanja volje jedne grupe drugoj, zove se političke nauke.
Etimologija
Definicija riječi politika se bazira na osnovu historije riječi i ideja. Ona se pored toga u velikoj mjeri inspiriše prihvaćenim koncepcijama i rječnikom. U humanističkim naukama treba se prepustiti općem mišljenju. Sociolozi su primjetili direktno podudaranje između jezika i stvaranja prava. Isto to se odrazilo i na političke pojmove. Umjesto različitih i spornih solucija, preovladava definicija koja je najviše prihvaćena.
Pojam politike i različito značenje reči "politika"
Kroz historiju su se iskristalizirala četiri glavna značenja, odnosno definicije pojma "politika". To su:
Piedimonte San Germano Alta, Frosinone
Piedimonte San Germano Alta je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1709 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 199 m.
E. G. Marshall
E. G. Marshall (18.6. 1914 - 24.8. 1998) bio je Emmyjem nagrađeni američki glumac poznat po ulozi porotnika u klasičnom filmu 12 gnjevnih ljudi iz 1957. godine, kao i advokata Lawrencea Prestona u TV-seriji The Defenders 1960-ih i neurokirurga dr. Davida Craig u TV-seriji The Bold Ones: The New Doctors 1970-ih.
Ettlingen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Karlsrue Etlingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Karlsrue. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 133 metra. Površina opštine iznosi 56,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 38.731 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 683 stanovnika/km².
Newton, New Jersey
Njuton je gradić u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 7.997 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 7.997 stanovnika, što je 247 (3,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hôtel-Dieu (Beaune)
thumb|right|250px|Živopisni krovovi Hotel-Diueua u Beauneu
Hôtel-Dieu je naziv za nekadašnju bolnicu smještenu u središtu francuskog grada Beaune. Sredinom 15. vijeka ju je, pod pokroviteljstvom tadašnjeg burgundskog vojvode Filipa Dobrog, sagradila dobrotvorna organizacija Hospices de Beaune koja njome danas upravlja kao muzejom. Iako je sagrađen uglavnom od drva, Hotel-Dieu se uspio sačuvati kroz vijekove te predstavlja jedan od najživopisnijih primjera tadašnje arhitekture. Unutrašnjost zgrade je ukrašena vrijednim umjetničkim djelima među kojima se ističe Posljednji sud, slika pripisana Rogieru van der Weydenu.
U dvorani Hotel-Dieua se neko vrijeme održavala znamenita vinska aukcija.
Diverzije u Narodnooslobodilačkoj borbi
minijatura|Partizanska diverzija na pruzi [[Donji Vakuf-Jajce, septembra 1941.]] mini|Partizanska diverzija na mostu Otavec, [[Bela krajina, Slovenija, septembar 1943.]] minijatura|Diverzantska akcija u Lici na pruzi Lovinac - Medak, 16. aprila 1942. minijatura|Diverzantska akcija na pruzi Medak - Gospić 28.III. 1942. minijatura|Diverzantska akcija u Lici na pruzi Lovinac - Medak 28. maja 1942. Diverzije su predstavljale bitan aspekt narodnooslobodilačke borbe u okupiranoj Jugoslaviji 1941-1945.
Diverzijama je sprečavano privredno iskorištavanje zemlje i otežavana pokretljivost fašističkih snaga na okupiranoj teritoriji.
Poznate diverzije
Neke od najpoznatijih partizanskih diverzija su:
Saveznici o diverzijama
Član britanske vojne misije u Jugoslaviji Basil Davidson ovako ocenjuje značaj partizanskih diverzija: "Do ljeta 1943 uništavanje željezničkih dionica na svim glavnim linijama Jugoslavije zapadno od Beograda je postalo nasilna glavobolja za neprijatelja."
"Nakon toga u sremskoj ravnici sam video kako je nemoguće za neprijatelja da zaustavi naše diverzante, trošeći se čuvanjem pruge u razmacima od deset koraka danju i noću. Sedmicama potom vozovi ne bi uopće išli noću, ili bi u zviždućem strahu deset milja na sat sa vagonima šljunka ispred mašine, a danju bi išli s intimnim ubeđenjem u nadolazeću katastrofu prečesto opravdanu događajima."
- Basil Davidson
Vanjke veze
Dr Ljubomir Bošnjak: DIVERZANTSKA DEJSTVA U NARODNOOSLOBODILAČKOM RATU 1941-1945
Robert Stack
Biografija
Stack se rodio u porodici reklamnog agenta, te je djetinjstvo i mladost proveo u Evropi gdje je francuski i italijanski naučio prije engleskog jezika. U Italiji je kao mladić započeo sportsku karijeru u streljaštvu i kao igrač pola.
Pri povratku u rodni Los Angeles se upisao u Univerzitet Južne Kalifornije (USC) te počeo pohađati tečajeve glume. Njegov markantni izgled, glas i talent nisu ostali nezamijećeni od holivudskih agenata. Kada je posjetio Universal Studios godine 1939. producent Joe Pasternak mu je predložio da testira svoje glumačke sposobnosti u ljubavnoj sceni s lijepom glumicom Helen Parrish. Stack je s oduševljenjem pristao i iste godine glumio u filmu First Love. Godine 1942. je u filmu To Be or Not to Be nastupao zajedno s Carole Lombard, u koju je bio zaljubljen. Stack je kasnije u svojoj autobiografiji napisao kako ga je ona podučila mnogim glumačkim trikovima, te kako je bio shrvan kada je čuo za njenu smrt u avio-nesreći.
Stack je poslije pristupio ratnoj mornarici i dvije godine služio kao artiljerijski instruktor. Poslije se vratio u Hollywood i postupno izgradio reputaciju kao jedan od vrhunskih dramskih glumaca. 1950-ih je imao mnoge hvaljene, iako sporedne, uloge u filmovima kao što su High and the Mighty te Written in the Wind.
Godine 1959. Stack je angažiran za ulogu Eliota Nessa u TV-seriji Untouchables. Serija je doživjela ogromnu popularnost, a Stackov hladni ali efektni način glume mu je donio nagradu Emmy. Stack se nakon toga rjeđe pojavljivao u filmovima i TV-serijama.
Činjenicu što je uglavnom glumio likove bez trunke smisla za humor je kasnije iskoristio u parodijama kao što su Airplane! i BASEketball.
Godine 1988. Stack je postao redovni voditelj dokumentarne serije Unsolved Mysteries posvećene neriješenim kriminalističkim slučajevima i paranormalnim događajima. Iako je Stack bio skeptičan prema nekim paranormalnim fenomenima, tvrdio je da su ga na nastup u seriji potakla i neka paranormalna iskustva u vlastitom životu.
Damascus, Georgia
Damaskus (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 254 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 254 stanovnika, što je 23 (8,3%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hospices de Beaune
250px|right|thumb|Dvorište drevne bolnice Hospices de Beaune je naziv za francusku dobrotovornu organizaciju koja djeluje u gradu Beaune, po kome je dobila ime. Godine 1443. ju je osnovao Nicolas Rolin, kancelar burgundskog vojvode Filipa Dobrog kako bi pružala zdravstvenu njegu hodočasnicima, odnosno siromašnim građanima. U tu je svrhu sredinom 1452. godine otvorena znamenita bolnica Hotel-Dieu, kojom Hospices de Beanue danas upravljaju kao muzejom. Hospices de Beaune, pak, zdravstvene usluge danas pruža u novim, suvremenim bolničkim zgradama. Od 1851. godine Hospices de Beanue organizira aukcije vina čiji je prihod namijenjen u dobrotvorne svrhe.
Gaggenau
Gagenau je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 23 opštinska središta okruga Raštat. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 29.213 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8216015.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Raštat Gagenau se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Raštat. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 141 metra. Površina opštine iznosi 65,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 29.213 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 449 stanovnika/km².
Jupiter Island, Florida
Džupiter Ajland je gradić u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 817 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 817 stanovnika, što je 197 (31,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Politologija
Politologija ili politička nauka, društvena nauka koja proučava politiku, političke pojave, institucije, vrednosti, ideje, aktere i procese. Ovo podrazumeva izučavanje ustrojstva i dešavanja, procesa u vladi ili bilo kom istovrsnom sistemu koji pokušava da ostvari bezbednost, pravičnost i društveni konsenzus, odn. da dokine brojna društvena pitanja i upravlja širokim spektrom društvenih resursa. U skladu sa tim, politolozi (Politički naučnici) proučavaju i društvene institucije poput korporacija, sindikata, crkve, i drugih organizacija čija se ustrojstva i procesi prožimaju i međusobno dejstvuju sa vladinim.
Pojam "političke nauke" iskovao je, 1880. godine, Herbert Baxter Adams (Herber Bekster Adams), profesor istorije na univerzitetu "Džon Hopkins" (Johns Hopkins University).
Struka
Politički naučnici proučavaju preraspodelu i prenos moći u donošenju odluka. Zbog veoma složenih odnosa i čestog sukoba interesa, u političkim naukama često se pojavljuju primenjeni slučajevi teorije igara.
Političke nauke pokušavaju da razviju i unaprede kako pozitivne teze, analizom politike, tako i normativne teze, donošenjem svojstvenih političkih preporuka. Proučavanjem mnogih činilaca, uključujući stabilnost, pravdu, materijalno blagostanje i mir, politolozi ocenjuju uspešnost vlasti i njenih pojedinih politika. Dok su istoričari okrenuti unazad, sa željom da otkriju i objasne prošlost, politolozi pokušavaju da razjasne politiku današnjice i predvide politiku sutrašnjice.
Predmet političke nauke dodatno je usložnjen čestim angažovanjem političkih naučnika u političkim procesima, zato što njihova nauka obezbeđuje polazišta i okvire drugim komentatorima političkih procesa, novinarima, interesnim grupama, političarima i biračima (vidi biračko telo), za analizu društvenih pitanja i odabir mogućih rešenja. Politolozi su često savetnici političarima a ponekad se i sami, poput političara, bore za vlast.
Oblasti političkih nauka
Uporedna/komparativna politika (Comparative government) bavi se poređenjem raznih oblika vladavine u različitim okruženjima. Međunarodni odnosi usredsređuju se na proučavanje dinamike odnosa između država. Složena međuigra ekonomskih i političkih opcija predmet je izučavanja političke ekonomije, u kojoj se prepliću ekonomske i političke nauke.
U SAD, politolozi posmatraju i izučavaju veoma veliki broj podataka, uključujući izbore, javno mnenje (o pitanjima koja se rasprostiru od socijale do spoljne politike), ulogu institucija (delatnosti Kongresa, balansu moći unutar Kongresa, na koji način i u kojim slučajevima deluje Vrhovni sud Supreme Court, i dr.).
Velika koalicija
Velika koalicija je naziv koji se u državama s parlamentarnim sistemom vladavine koristi za koalicije sačinjene od predstavnike dvije ili višu najjačih političkih stranaka koje su ideološki suprotstavljene i/ili predstavljaju tradicionalne izborne suparnike.
Takve koalicije se najčešće stvaraju u izvanrednim okolnostima kao što su rat ili teška ekonomska kriza, kada potrebno ostvariti nacionalno jedinstvo ili postići konsenzus o nekim teškim i nepopularnim mjerama. Klasičan primjer predstavlja Velika Britanija, koja je imala vlade velike koalicije za vrijeme prvog svjetskog rata, velike ekonomske krize i drugog svjetskog rata.
Velike koalicije se ponekad stvaraju i iz pragmatičnih razloga, odnosno u situacijama kada je rezultat parlamentarnih izbora takav da nijedna od dvije vodeće stranke ne može sastaviti sigurnu parlamentarnu većinu. Stvaranje velike koalicije se u takvim situacijama smatra pogodnijim rješenjem od raspisivanja novih izbora, odnosno formiranja nestabilne i nelegitimne manjinske vlade.
S druge strane, velike koalicije se mogu ustanoviti i kao svojevrsni sanitarni kordon, odnosno u svrhu marginalizacije i isključivanaj iz vlasti stranaka ekstremne ljevice i desnice koje se smatraju neprihvatljivima u modernoj demokraciji.
Lü Mengova invazija na provinciju Jing
Lü Mengova invazija provincije Jing je naziv za pohod koji je krajem 219. pokrenuo Lü Meng, vojskovođa u službi kineskog gospodara rata Sun Quana nakon što je njegov gospodar rata raskinuo dotadašnji savez sa Liu Beijem i prešao na stranu Cao Caoa. Cilj pohoda je bila provincija Jing, kojom je tada upravljao Liu Beijev proslavljeni vojskovođa Guan Yu, čije su snage nešto ranije poražene od Cao Caoa u bitci kod Fanchenga. Oslabljen time kao i masovnim dezertiranjem vlastitih snaga, Guan Yu je prisiljen na povlačenje sve dok se nije našao opkoljen u Maichengu gdje je prisiljen na predaju, a potom pogubljen od strane Lü Menga.
Taj je događaj predstavljao posljednju veliku vojnu operaciju iz perioda kraja dinastije Han, s obzirom da je sljedeće godine uspostavom države Cao Wei otpočeo period Tri kraljevstva.
Kristijan Potočki
Kristijan Potočki (Zagreb, 22. prosinca 1977.) je hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.
The Untouchables (TV serija, 1959)
The Untouchables je naziv američke TV-serije koja se od 1959. do 1963. emitirala na programu ABC-ja. Temeljila se istoimenoj memoarskoj knjizi Eliota Nessa i Oscara Fraleya, te bavila doživljajima Eliota Nessa kao agenta Ministarstva financija koji se borio protiv organiziranog kriminala u Chicagu 1930-ih kao i specijalnog tima agenata koje je Ness odabrao zbog hrabrosti i nepotkupljivosti, a koji su imali nadimak the Untouchables (nedodirljivi). Serija je godine 1987. adaptirana u istoimeni igrani film koga je režirao Brian De Palma a scenarij napisao David Mamet.
U bivšoj Jugoslaviji je serija 1960-ih emitirana pod naslovom Nesalomivi, odnosno Neslomljivi.
Zaplet
TV-film, emitiran kao dvodijelna pilot-epizoda, uveo je glavne likove - Nessa i njegove ljude - te kao glavni motiv naznačio Nessovo neprijateljstvo s organizacijom krijumčara alkohola kojom je u Chicagu za vrijeme Prohibicije upravljao Al Capone (koga je u seriji tumačio Neville Brand). Jedino je pilot-epizoda bila u većoj mjeri temeljena na knjizi (i daleko manje na stvarnim događajima) te opisala kako je Ness uspio smjestiti Caponea u zatvor.
Epizode emitirane nakon toga su opisivale Nessovu borbe protiv Caponeove organizacije kojom je poslije Caponeovog utamničenja rukovodio njegov nasljednik Frank Nitti (Bruce Gordon), odnosno obračune s fiktivnim gangsterima i gangsterskim bosovima u okolici Chicaga i drugim lokacijama.
Mjesto i vrijeme radnje na početku svake epizode opisivao Walter Winchell.
Kontroverze
U SAD je serija izazvala brojne kontroverze vezane uz prikaz italoameričke zajednice koji je navodno sugerirao da su upravno njeni pripadnici skloniji od pripadnika drugih zajednica stvarati kriminalne organizacije. Jedan od najznamenitijih kritičara je bio i slavni italoamerički pjevač i glumac Frank Sinatra.
Drugdje u svijetu je serija bila kritizirana zbog za svoje vrijeme ogromne količine nasilja, i to prije svega zbog česte upotrebe automata. Producenti su, pak, bili uvjereni da su obračuni automatima najatraktivniji dio serije, pa je scenarij skoro svake epizode radnju tih scena imao u brijačnicama i gostionicama, odnosno lokacijama s mnogo stakla koje bi meci trebali razbijati u paramparčad.
Episkopska konferencija svih kanonskih pravoslavnih episkopa Okeanije
Episkopska konferencija svih kanonskih pravoslavnih episkopa Okeanije okuplja pravoslavne episkope Vaseljenske, Antiohijske, Ruske, Srpske, Rumunske, Bugarske i Gruzijske patrijaršije na teritoriji Okeaniju i istočne Azije.
Osnovana je u skladu je sa odlukama Četvrte predsaborske svepravoslavne konferencije održane 2009. u Šambeziju. Slične episkopske konferencije osnovane su u Nemačkoj, Austriji, Švajcarskoj i Francuskoj.
Cilj episkopskih konferencija je pokazivanje jedinstva Pravoslavne crkve u dijaspori, razvijanje zajedništva među crkvama u svim oblastima pastirskog služenja, posebno po pitanjima duhovnog staranja za bolesnike, zatvorenike i podržavanje liturgijskog blagodatnog života u celini. U nadležnosti episkopskih konferencija je i izučavanje i određivanje kanonskog statusa crkvenih opština koje nemaju jasan odnos prema pravoslavnim pomesnim crkvama.
Sve odluke Episkopskih konferencija donose se konsenzusom. Episkopske konferencije nemaju administrativna i kanonska ovlašćenja i ne ograničavaju prava eparhijskih arhijereja u dijaspori.
Sastanci
U nedelju 17. oktobra 2010. godine u sabornoj crkvi Blagovesti Presvete Bogorodice, sedištu Arhiepiskopije Konstantinopoljske crkve u Australiji i Novom Zelandu, nakon gotovo dve decenije, ponovo su se okupili predstojatelji svih pomesnih pravoslavnih crkava Australije i Okeanije. Liturgijsko sabranje predvodio je predstojatelj Vaseljenske patrijaršije u Australiji, Njegovo visokopreosveštenstvo arhiepiskop Stilijanos, a sasluživali su episkopi svih Pravoslavnih crkava koji svoje sedište imaju na Petom kontinetu: arhiepiskop Pavle (Antiohijska patrijaršija), episkop Agapit (Ruska patrijaršija), episkop Irinej (Srpska patrijaršija), episkop Mihajlo (Rumunska patrijaršija), te mitropolit Novog Zelanda Amfilohije (Konstantinopoljska patrijaršija), kao i vikarni episkopi arhiepiskopa Stilijanosa: episkop derviški Jezekilj, episkop apolonijski Serafim i episkop dorilejski Nikandros. Na svetoj liturgiji takođe je sasluživalo mnogobrojno prezviterstvo i đakonstvo iz svih jurisdikcija.
Ponovni sastanak članova druge Episkopske konferencije svih kanonskih pravoslavnih episkopa Okeanije održan je u Sidneju, dana 16. i 17. oktobra 2011. godine, pod predsedavanjem, -{ex officio}-, Njegovog visokopreosveštenstva arhiepiskopa Stilijana. Konferencija je otvorena molitvom u sedištu Grčke pravoslavne arhiepiskopije u Redfernu.
Pravoslavna episkopska konferencija Južne Amerike
Skupština kanonskih pravoslavnih episkopa Južne Amerike je sabranje koja okuplja sve pravoslavne pravoslavne episkope na prostoru Južne Amerike, a koji su predstavnici više pomesnih crkava.
Skupština je formirana na osnovu odluke Četvrte predsaborske svepravoslavne konferencije održane u Šambeziju (Švajcarska) u periodu 6—12. jun 2009, gde su se sastali predstavnici svih priznatih pravoslavnih autokefalnih crkava.
Cilj ovakvih sabranja je da otvori nove načine svedočenja crkvenog jedinstva i predstavi Pravoslavnu crkvu kao duhovnu snagu prisutnu u društvu Južne Amerike.
I sabor
I sabor je održan u eparhijski sedištu mitropolita Antiohijske patrijaršije, u Sao Paolu. Na sastanku je prisustvovalo deset episkopa, predstavnika Carigradske, Antiohijske i Moskovske patrijaršije i Rumunske pravoslavne crkve. Dva brazilska episkopa eparhije Poljske pravoslavne crkve nisu bili pozvani na sastanak zbog nedostatka pouzdanih informacija o jurisdikciji poljske crkve u regionu.
II sabor
Sabranjem je predsedavao mitropolit Meksika i egzarh Carigradske patrijaršije za Centralnu Ameriku, Karipska ostrva, Kolumbiju i Venecuelu, g. Atinagora, a učestvovali su još i:
III sabor
Dogovoreno je da se naredni, Treći Sabor održi u novembru 2012. godine, u Karakasu, Venecuela.
P-Azobenzenarsonat
P-Azobenzenarsonat je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 430,077 Da.
Pravoslavna episkopska konferencija Nemačke
Pravoslavna episkopska konferencija Nemačke okuplja pravoslavne episkope Vaseljenske, Antiohijske, Ruske, Srpske, Rumunske, Bugarske i Gruzijske patrijaršije, pravoslavnih eparhija na teritoriji Nemačke.
Osnovana je 27. februara 2010. godine. Ovo osnivanje u skladu je sa odlukama Četvrte predsaborske svepravoslavne konferencije održane 2009. u Šambeziju u Švajcarskoj. Analogne episkopske konferencije osnovane su iste godine u Austriji i Švajcarskoj.
Pravoslavna episkopska konferencija Nemačke obuhvata oko 1,5 miliona pravoslavnih hrišćana koji žive u Saveznoj Republici Nemačkoj. Predsednik Konferencije je, u skladu sa poretkom diptiha, predstavnik Vaseljenske patrijaršije, mitropolit nemački Avgustinos (Labardakis).
Druga sednica Pravoslavne episkopske konferencije Nemačke održana je 9. maja u Bad Emsu. Tom prilikom Arhimandrit Imanuil (Sfiatkos) iz Vaseljenske patrijaršije i jerej Radomir Kolundžić, paroh Srpske pravoslavne crkve u Berlinu, imenovani su za prve predstavnike Pravoslavne episkopske konferencije Nemačke pri sedištu Nemačke Vlade i Parlamenta (Bundestaga).
Bouvancourt
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 157 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,91 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara.
Case de Pieri, Padova
Case de Pieri je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Ivan Lovrenović
Ivan Lovrenović (Zagreb, 1943) je bosanskohercegovački romanopisac, esejista i publicista. Osnovnu školu i nižu realnu gimnaziju završio je u Mrkonjić Gradu, a gimnaziju i Filozofski fakultet u Zagrebu, Odsjek Književnost, jezik i etnologija.
Do 1976. predavao je književnost u gimnaziji u Mrkonjić Gradu, potom radio u Sarajevu kao urednik u reviji za kulturu i društvena pitanja Odjek, te kao glavni urednik u izdavačkim kućama "Veselin Masleša" i "Svjetlost".
Od 1992. godine, nakon početka bijega od bosanskosrpskih snaga okupirane sarajevske četvrti Grbavica, godinu dana je živio u opkoljenom Sarajevu. Od 1993. do 1996. živi u egzilu u Zagrebu i u Berlinu. Nakon Daytonskoga mirovnog sporazuma i reintegracije Grbavice 1996. godine, vraća se u Sarajevo. Bio je i jedan od stalnih suradnika splitskog satiričko-političkog tjednika Feral Tribune. Živi kao nezavisni publicista i kolumnista sarajevskog magazina BH Dani, kojeg je 1992. godine osnovao sa još nekoliko uglednih pisaca i publicista. Član je i jedan od osnivača P.E.N. Centra Bosne i Hercegovine.
Publicistički rad
Književnu prozu, eseje, novinske članke i komentare objavljuje od 1970 godine. Sarađivao je u svim važnijim listovima i časopisima u Bosni i Hercegovini i u Jugoslaviji. Njegova proza, članci i eseji prevođeni su na njemački, engleski, arapski, ruski, francuski, španjolski, poljski, češki, holandski, slovenski, makedonski i druge jezike. Od 1992 do 1996 njegovi eseji i članci o aspektima rata u Bosni objavljivani su u listovima i časopisima New York Times, Frankfurter Rundschau, Frankfurter Algemeine Zeitung, Die Zeit, Le Messager Europeen itd. Knjiga o kulturnoj historiji Bosne i Hercegovine (Unutarnja zemlja) prevedena je na njemački, češki i engleski jezik.
Uređivao je nekoliko kulturoloških biblioteka u Svjetlosti, u kojima je, između ostaloga, objavio knjige:
Bio je član uredništva časopisa za kulturu demokracije Erasmus u Zagrebu, te jedan od pokretača i urednika nezavisnoga news-magazina Tjednik. Pokrenuo je i uredio dvadeset brojeva sarajevskoga časopisa za kulturu, znanost, društvo i politiku Forum Bosnae. Između 1993 i 1997 uređivao je s Nenadom Popovićem ediciju bosanske egzilantske književnosti Ex Ponto u zagrebačkoj izdavačkoj kući Durieux. Uređuje književnu biblioteku Dani, u kojoj je tokom 2004/2005 godine objavljeno 60 knjiga. Kod sarajevsko-zagrebačkoga izdavača Synopsis pokrenuo je i uređuje biblioteku Iz Bosne Srebrene - izabrani spisi bosanskih franjevaca od 17. do 20. stoljeća u dvadeset svezaka.
Bibliografija
Antologije:
Tekstovi za dokumentarne filmove:
Woodland Park, Colorado
Vudland Park je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.200, što je 685 (10,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Lakewood, Ohio
Lejkvud je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 52.131, što je 4.515 (-8,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Preduzeće
Preduzeće ili poduzeće, osnovni privredni subjekt (organizacija), koji se osniva radi sticanja dobiti. Ciljna funkcija prduezeća je dobit (profit). Ovo karakteriše sve pravne forme preduzeća. Preduzećima koja obavljaju delatnost od opšteg interesa svojstveno je da, pored ove ciljne funkcije, mogu imati i sekundarnu ciljnu funkciju. Ona se sastoji u zadovoljavanju potreba korisnika usluga iz obavljanja ove djelatnosti.
Preduzeća organizuju proizvodnju, nude na tržištima određene količine roba (gotovih proizvoda), nastojeći da maksimiziraju svoje dobiti. Kada odlučuju o proizvodnji ponudi, preduzeća nastoje da svoje prozvode (usluge) prodaju po takvim cenama, kako bi pokrili cene koštanja (odnos ukupnih trpškova proizvodnje i prometa po jedinici proizvoda) i ostvarili određeni iznos dobiti (na primer, u vrednosti 10% cene koštanja). Preduzeća se uzdržavaju od smanjivanja cijena, jer to mogu uraditi i konkurenti. Time mogu više izgubiti nego dobiti. Ovakvo ponašanje preduzeća svojstveno je privredama sa izraženom konkurencijom i bez značajnih inflatornih i monoplističkih tendencija.
Osnovna obeležja preduzeća su:
Eksterni linkovi
Бизнис Предпринимательство
The Defenders (TV serija)
The Defenders je američka pravosudna TV serija koja se na CBS-u emitirala u periodu 1961–1965. Zvijezde su joj bile E.G. Marshall i Robert Reed kao dvojica advokata - otac Lawrence i sin Kenneth Preston - specijalizirani za rješavanje beznadežnih slučajeva. Seriju je stvorio TV-pisac Reginald Rose kao svojevrsni remake svoje dvodijelne TV-drame The Defender, koju je napisao za TV-antologiju Studio One godine 1957. U originalnoj drami je ulogu oca tumačio Ralph Bellamy a sina William Shatner. Shatner je u epizodama TV-serije gostovao u ulozi tužioca, a originalna drama je kasnije ubačena u njegovu seriju Boston Legal. Originalnu muziku su napisali Frank Lewin i Leonard Rosenman.
Godine 1997. je na programu mreže Showtime debitirala nova serija reklamirana kao njen nastavak pod nazivom The Defenders. Beau Bridges i Martha Plimpton su nastupali kao Lawrenceovi unuci Don i Mary Jane, odnosno nastavljači porodične tradicije. Marshall je, međutim, umro nakon završetka druge epizode ("Choice Of Evils"), pa je snimanje prekinuto, a "Taking the First" emitrirana kao specijalna epizoda 1998. godine.
Barbara Rocco
Barbara Rocco (Zagreb, 12. prosinca 1969.), hrvatska filmska, televizijska i kazališna glumica.
Altamura, Bari
Altamura je naselje u Italiji u provinciji Bari, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67821 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 475 m.
Cappelle-Brouck
Kapel Bruk je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Denkerk.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1086 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 61 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,55 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 2 metara (maksimalnoj 4 m, a minimalnoj 0 m).
Red Mesa, Arizona
Red Mesa je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 480 stanovnika.
Utica, Missouri
Jutika je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Sedimentne stijene
thumbSedimentne stene se drugačije nazivaju i taložne stene. Nastaju nagomilavanjem (taloženjem) materijala mineralnog ili organskog porekla.
Dele se na :
Posebnu grupu stena čine kaustobioliti (stene koje su zapaljive) npr. nafta,asfalt,ugljevi...
Postanak
Sedimentne stijene nastaju zbog preopterećenja kako se čestice sedimenta talože iz zraka, leda, vjetra ili vodenih tokova. Kako taloženje sedimenta napreduje, litostatski tlak ga pritišće u uslojenu krutinu procesom litifikacije (nastanka stijene) pri čemu se istiskuje fluid kojim je donešen. Dijageneza je naziv koji se koristi za opisivanje svih kemijskih, fizikalnih i bioloških promjena, uključujući i cementaciju, kroz koje prolazi sediment nakon taloženja kroz svoju litifikaciju, bez obzira na površinsko trošenje.
Sedimentne stijene sadrže važne podatke o povijesti Zemlje. U njima su sačuvani fosili iz kojih možemo saznati o razvoju života, a koje nažalost ne možemo naći u magmatskim ili metamorfnim stijenama zato što tlakovi i temperature na kojima se formiraju uništavaju fosilne ostatke. Iz sedimentnih stijena također možemo saznati o okolišima u kojima se se taložile.
Podjela
Izučavanjem uslova stvaranja sedimentnih stena bavi se sedimentologija, dok se proučavanjem ove vrste stena bavi petrologija sedimentnih stena.
Primeri sedimentnih stena: pesak, peščar, karbonatne stene, glinovite stene, kaustobioliti (stene koje su zapaljive) npr. nafta, asfalt, ugljevi...
Klastične
Podjela klastičnih stijena je složena zbog utjecaja mnogo varijabli. U obzir moraju biti uzeti veličina zrna (uključujući i prosječnu veličinu i raspon veličina zrna), sastav zrna, cement i matriks (naziv za manje čestice prisutne u prostoru između zrna).
Sve stijene se dezintegriraju vrlo sporo zbog mehaničkog i kemijskog trošenja.
Kemijsko trošenje je usitnjavanje stijene kemijskim reakcijama. U ovome procesu minerali u stijeni su izmjenjeni su čestice koje vrlo lako mogu biti odnešene. Zrak i voda su također uključeni u mnoge kompleksne kemijske reakcije. Minerali u magmatskim stijenama mogu biti nestabilni pri normalnim atmosferskim uvjetima. Vrlo često su napadnuti vodom, posebno kiselim ili alkalnim otopinama, i svi uobičajeni minerali koji formiraju magmatske stijene (kvarc je iznimka jer je vrlo rezistentan) su na ovaj način izmjenjeni u minerale glina.
Istaložene čestice na kraju se zbijaju i cementiraju, formirajući klastične sedimentne stijene. Takve stijene sadrže inertne minerale koji su otporni na mehaničko i kemijsko trošenje kao što su kvarc, cirkon, rutil i magnetit. Kvarc je jedan od mehanički i kemijski najotpornijih minerala.
Biokemijske
Biokemijske sedimentne stijene se sastoje od materijala proizvedenih živim organizmima, pa uključuju karbonatne minerale stvorene djelovanjem organizama poput koralja, mekušaca i formanifera, koji prekrivaju oceansko dno s naslagama kalcita koji kasnije može formirati vapnenac. Ugljen je također biokemijska sedimentna stijena.
Kemijske
Kemijske sedimentne stijene se formiraju precipitacijom, tj. izlučivanjem iz zasićene vodene otopine, a djelimo ih na neevaporitne (karbonatne, silicijske i fosfatne) te evaporitne (gips, anhidrit i halit). Međutim, kako često ne možemo običnim petrografskim mikroskopom razlikovati biokemijske i kemijske sedimentne stijene, iz praktičnih razloga svrstavamo ih u istu kategoriju.
Zlatofilnost
upright|thumb|280px|Kad se [[ligand prikazan na levoj strani tretira sa 3 ekvivalenta zlato(I) halida (pri čemu se svaka fosfinska grupa koordinira sa zasebnim centrom zlata), zlatofilna interakcija između atoma zlata gold atoms ometa slobodnu rotaciju oko jednostrukih veza. Temperatura neophodna za ponovno uspostavljanje slobodne rotacije u smislu NMR vremenkog perioda je mera jačine zlatofilne interakcije. ]]
U hemiji, zlatofilnost se odnosi na tendenciju kompleksa zlata da se agregiraju putem fomiranja slabih zlato-zlato veza.
Glavni dokaz za postojanje zlatofilnosti proizilazi iz kristalografske analize Au(I) kompleksa. Zlatofilna veza ima dužinu od oko 3,0 Å i jačinu od oko 7–12 kcal/mol, što je uporedivo sa jačinom vodonične veze. Zlatofilna interakcija se smatra rezultatom elektronske korelacije komponenti zatvorene-ljuske, što je neobično pošto atomi sa zatvorenim ljuskama obično imaju zanemarljive međusobne interakcije na rastojanjima u skali Au-Au veza. Ove interakcije su u izvesnoj meri slične sa van der Valsovim interakcijama, ali su obično jake usled relativističkih efekata. Opažanja i teorija pokazuju da se u proseku 28% energije vezivanja u zlatofilnoj interakciji može pripisati relativističkoj ekspanziji d orbitala zlata.
Manifestacija zlatofilnosti je sklonost centara zlata da se agregiraju. Mada su intra- i inter-molekulske aurofilne interakcije poznate, jedino je primećena intramolekularna agregacija.
Gaildorf
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Švebiš Hal Gajldorf se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Švebiš Hal. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 329 metara. Površina opštine iznosi 62,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 12.527 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 200 stanovnika/km².