cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nacizam
Pivnički puč
Dana 8. studenog 1923., zajedno sa 600 SA-ovca, Hitler je krenuo u jednu Münchensku pivnicu, gdje je Gustav von Kahr, vođa Bavarske provincijske vlade držao javni govor. Hitler je von Kahra i njegove pomočnike zarobio, te ih povjerio generalu Ludendorffu, i objavio je, navodno, u von Kahrovo ime da će se formirati nova nacionalna vlada. Odmah nakon toga von Kahr je pušten i okrenuo se protiv Hitlera i Ludendorffa. Nakon završnog okršaja sa münchenskom policijom 9. studenog, Hitler i njegovi suradnici su pobjegli i takozvani "Pivnički puč" nije uspio. Hitler i Ludendorff su kasnije uhićeni. Ludendorff se izvukao bez kazne, no Hitleru je suđeno i dobio je kaznu od 5 godina zatvora, a djelovanje NSDAP-a je zakonom zabranjeno. U zatvoru Hitler je napisao knjigu Mein Kampf, koju je za vrijeme boravka u zatvoru diktirao Rudolfu Hessu. Ta knjiga kasnije je poslužila kao korijen svih nacističkih doktrina, propagandnih tehnika i planova za osvajanje Njemačke i Europe. Što je vrijeme prolazilo Mein Kampf je u jednom trenutku postala "biblija" nacizma. thumb|180px|left|Naslovnica Mein Kampfa. Hitler je pušten iz zatvora za manje od godinu dana. NSDAP je tada bio u stanju virtualnog nestanka, velikim djelom zbog poboljšanja državne ekonomske situacije koja je omogućila lakše nadgledanje svih političkih organizacija. Tijekom sljedećih godina, uz malu pomoć lojalnih pomoćnika, Hitler je polako obnovio stranku. Godine 1926. Hitler je sebe proglasio Führerom (vođom) stranke i osnovao je vojni i crnokošuljni Schutzstaffel (zaštitni odred), ili SS kako bi pružala zaštitu Hitleru i stranci i kako bi nadzirala SA. Nakon početka Velike ekonomske krize 1929. dolazak stranog kapitala u Njemačku je stao, državna vanjska trgovina je stala, korijeni njemačke industrije su stali, povećala sa nezaposlenost i pale su agrikulturne cijene. Kada se kriza sve više povećavala, pojavila se idealna situacija za izbijanje revolucije. Fritz Thyssen, bogati njemački industrijalac je zajedno sa još nekolicinom imućnih industrijalaca pružio NSDAP-u veliku novčanu pomoć. No, unatoč krizi, mnogi njemački industrijalci i kapitalisti su se uvelike protivili nacizmu.
Stranka u Reichstagu
Pokret je strelovito rastao, regrutirajući tisuće civilnih službenika, propalih trgovaca i manjih biznismena, farmera, radnika zavaranih od strane socijalističkih i komunistčkih stranki, te šakom mladih ljudi iz svih klasa, odgojenih u međuratnom razdoblju sa nadom za određenu ekonomsku sigurnost. Na izborima za Reichstag 1930. nacisti su dobili skoro 6,5 milijuna glasova (više od 18% od ukupnog broja glasova), u usporedi sa nešto više od 800,000 glasova (oko 2,5%) koje su dobili 1928. Njihovih 107 dobivenih mjesta u Reichstagu učinilo ih je drugom najjačkom strankom u Reichstagu, odmah iza SPD-a koji je imao 143 mjesta. Komunisti, koji su dobili oko 4,6 milijuna glasova, dobili su 77 mjesta u Reichstagu.
Na izborima za Reichstag u srpnju 1932., nacisti su sakupili nevjerojatnih 13,7 milijuna glasova i dobili su 230 od ukupnih 670 mjesta u Reichstagu. Kao tada najjačoj stranci, iako još bez većine, predsjednik Hindenburg ponudio je nacistima mjesto u koalicijskoj vladi. Hitler je odbio tražeći samo potpunu vlast. Reichstag je raspušten, i na izborima za njegova nasljednika u studenom, stranka je pala i dobila oko 11,7 milijuna glasova što joj je donijelo samo, u usporedbi sa prošlim glasovanjem, 196 mjesta u parlamentu. Kombinirani zbroj glasova komunista i socijaldemokrata bio je preko 13 milijuna, te su te dvije stranke skupa dobile 221 mjesto u parlamentu. No, kako su te dvije stranke bili ljuti neprijatelji, nacisti su još uvijek zadržali mjesto najjače stranke u Reichstagu. Hitler je ponovo odbio koalicijsku vladu i Reichstag je ponovo raspušten. Na savjet bivšeg kancelara Franza von Papena, predsjednik Hindenburg je 30. siječnja 1933. imenovao Hitlera kancelarom, te je stranka započela stvaranje nacističke države.
Pri kraju veljače, tik do početka nove izborne kampanje za Reichstag, zgrada Reichstaga uništena je u vatri nepoznatog porijekla. Nacisti su 1933. godine okrivili komuniste i iskoristili taj događaj i to okrivljavanje kako bi na nasilan način suzbili komunističku partiju Njemačke. Kasnije je i SPD suzbijen na nasilan način. Nijedna stranka nije pružila organiziran otpor. Sve ostale stranke su naknadno zakonom zabranjene, pokušaj stvaranja nove stranke smatran je zločinom i NSDAP je postala jedina legalna stranka u Njemačkoj. U Aktu od 23. ožujka 1933., zakonodavne moći Reichstaga prebaćene su na stranku. Akt je Hitleru dao diktatorske moći i označio kraj Weimarske Republike. Po zakonu od 1. prosinca 1933., NSDAP je "nepovratno stopljen s državom".
Organizacija stranke nakon 1933.
Od tada je stranka bila načelni instrument za provođenje totalitarističke kontrole države i njemačkog društva, provodeći ju kroz stranačku vojsku. Članovi stranke koji su bili "čiste" krvi, a napunili su 18 godina, morali su iskazati vjernost Führeru i prema državnom zakonu to su mogli napraviti samo na posebnim stranačkim sudovima. Načelno je članstvo u stranci bili po izboru: milijuni ljudi su se učlanili dobrovoljno, ali i mnogi ljudi su prisiljeni na članstvo protiv njihove volje. Mnogi civilni službenici su bili primorani na članstvo. Na svom vrhuncu, stranka je imala oko 7 milijuna članova. 100px|thumb|left|Simbol [[SA-a]] Načelna zaštitna organizacija stranke bila je SA, službeno uspstavljena kao "garanter nacionalsocijalističke revolucije" i "zaštitnik nacizma". Iznuđivala je velike svote novca od njemačkih radnika i farmera kroz njihove godišnje "zimske pomoći" za siromašne, vodila je treniranje nacizma sve njemačke mladeži sa 17 godina, organizirala temeljit pogrom protiv Židova 1938., a u Drugom svjetskom ratu je opskrbljivala vjerne časnike pripojene kopnenim snagama Wehrmachta i vodila je domovinsku obranu Reicha. Još jedno važno stranačko tijelo bio je SS, koji je tijekom II. svjetskog rata organizirao posebne borbene jedinice koje su pomagale regularnoj vojsci u kritičnim trenucima. Zajedno sa Sicherheitsdienstom (SD-om), obavještajnom službom stranke i Reicha, SS je kontrolirao stranku u posljednjim ratnim godinama. SD je kontrolirao sabirne logore za žrtve nacističkog terora, i tijekom rata je igrao veliku ulogu u omogućavanju Hitleru da dobije kontrolu nad oružanim snagama od generalnog stožera.
Još jedno važno stranačko tijelo bila je Hitlerova mladež (Hitlerjugend ili HJ), koja je pripremala dječake u dobi od 14 do 17 godina za članstvo u SS-u, SA-u i NSDAP-u. Stranačka Auslandsorganisation odrađivala je nacističku propagandu i stvorila, financirala i vodila nacističke organizacije među Nijemcima i ljudima njemačkog porijekla van Reicha.
Reorganizacija njemačkog društva
Hitler je započeo organizcaiju nacističke države tako što je eliminirao svu radničku i liberalno demokratsku oporbu. Suđenje za paljbu Reichstaga služilo je kao uvod za ne samo uništavanje svih komunističkih i socijaldemokratskih stranaka, nego i za ukidanje svih konstitucionalnih i civilnih prava i osnivanje koncentracijskih logora za protivnike nacizma.
Gestapo
Geheime Staatspolizei (Tajna državna policija), poznatija kao Gestapo je organizacija osnovana da bi rješavala probleme Hitlerovih neistomišljenika. Godine 1936., kada je Gestapo uključen u sastav države, objavljeno je da Gestapo nije restriktiran javnim zakonima, nego da samo odgovara svojim šefovima, Heinirchu Himmleru i Adolfu Hitleru.
Centralizacija i koordinacija
Od 1933. do 1935. demokratska struktura Njemačke zamijenjena je sa potpuno centraliziranom državom. Autonomija prije testirana u mnogo navrata od strane provizionalne vlade je eliminirana, i te regionalne vlade pretvorene su u striktno kontrolirane organe središnje vlade. Reichstag je zadržao samo ceremonijalnu, a ne i zakonodavnu funkciju. Pomoću procesa privatizacije (Gleichschaltung), sve tvrtke za rad, biznis i agrikulturu, kao i za edukaciju i kulturu, stavljene su pod kontrolu i vodstvo stranke. Čak je i protestantska crkva prodrta od strane nacističkih doktrina. Posebni zakon je donesen koji je Židove isključio iz zaštite njemačkog zakona.
Ekonomija i početak 1934.
Najveći problem s kojim se vodstvo stranke suočilo po dolasku na vlast je nezaposlenost. Njemačka industrija je tada radila sa otprilike 58% ukupnog kapaciteta. Aproksimativni broj nezaposlenih u Njemačkoj tada bio je između 6 i 7 milijuna ljudi. Među njima je bilo i na desetke tisuća članova stranke koji su se nadali da će Hitler izvršiti obećanja nacističke propagande o antikapitalizmu, prekidu monopola većih tvrtki i oživljavanju industrije stvarajući više malih biznisa. Stranački poredak i podaci zahtjevali su "drugu revoluciju". SA, kojeg je predvodio Ernst Röhm, uključio je kontrolu nad Reichswehrom u program "druge revolucije". Hitler je trebao odlučiti između plebejskog nacističkog režima i saveza sa industrijalcima u zemlji i generalnim štabom Reichswehra. Hitler se odlučio za drugi od dva mu ponuđena izbora. Navečer 30. lipnja 1934. Hitler je naredio izvršenje tzv. "Noći dugih noževa": naredio je SS-ovcima da ubiju članove SA-a, organizacije za koju se Hitler bojao da će agitirati Reichswehr. Ubijen je velik broj vođa SA-a (uključujući i Röhma), te između 400 i 1000 njihovih sljedbenika, od kojih su dosta njih bili nedužni za bilo kakav otpor Hitleru. U toj noći ubijeni su i još neki neprijatelji režima kao general Kurt von Schleicher i još neki monarhisti koji su željeli obnavljanje dinastije Hohenzollern.
Katolička Crkva osudila nacizam
Nacistički poredak je imao na zubu i kršćanstvo. Katolicizam je osuđivao nacizam, a to je išlo dotle da je papa Pio XI. u svojoj enciklici Mit brennender Sorge iz 1937. osudio nacizam i rasne teorije, pored već prije objavljene enciklike Non abbiamo bisogno iz 1931. kojoj je osudio talijanski fašizam. Papina reakcija je pobudila kršćanski svijet neka se pojačano zanima za ove probleme, a to je osobito bio slučaj u državama u kojima je bilo na vidiku da će se sraziti totalitarne ideologije. U te su se rasprave o osudi nacizma uključili i hrvatski bogoslovi, katolički laici, sveučilišni profesori te redovnici iz velikih redova kao što su dominikanci, franjevci i isusovci (Hijacint Bošković: Filozofski izvori fašizma i nacionalnog socijalizma, 1939.).
“Novi poredak“
minijatura|Nemački propagandni plakat nacizma protiv komunizma. Suzbijanje oporbenih stranaka i krvavi pokolji nisu riješili problem nezaposlenosti. Kako bi eliminirao oporbu, Hitler je trebao oživiti njemačku industriju. Njegovo riješenje bilo je stvaranje "novog poretka", čije su osnove trebale biti: da se potpuna i profitabilna utilizacija kapaciteta njemačke industrije može postići samo ako se Njemačka uzdigne na razinu vodeće u svjetskoj trgovini, industriji i financijama, da se nužni izvori sirovina koji su Njemačkoj zabranjeni počnu iskorištavati, da se uspostavi kontrola nad ostalim nužnim izvorima, da se izgradi adekvatna trgovačka flota i modernizirani željeznički, zračni i cestovni promet i naposlijetku da se industrija organizira tako da iskorištava sve svoje mogućnosti.
Iz tih osnova izvedena su dvije skupine zaključaka. Prva skupina prepoznala je da provođenje cijelog plana zahtjeva eliminaciju političkih i ekonomskih restrikcija koje je Njemačkoj nametnuo Versajski sporazum i da bi taj korak ulitimativno rezultirao rat. Prema tome, ekonomija se trebala organizirati u oblik nazvan ratna ekonomija. Njemačka je trebala postati potpuno neovisna o drugima u strateškim sirovinama tako što bi razvila sintetičke zamjene za one materijale koji nisu bili dostupni u zemlji i koje nisu mogli uvesti. Dovoljna količina hrane trebala je biti osigurana kontroliranom agrikulturom. Druga skupina zaključaka brinula se o eliminaciji prepreka za realiziranje plana, izdižući se iz radničkih sukoba da im poboljša stanje.
Trgovački savezi
Trgovački savezi biznismena i industrijalaca sklopljeni tijekom Weimarske Republike su pretvoreni u organe državnog vijeća. Članstvo zaposlenika bilo je prisilno. Moć nadgledanja rada ovih organizacija data je Ministarsvu nacionalne ekonomije, koje je imalo moć priznati trgovačke unije kao samostalne predstavnike njihovih grana industrije, organizirati nove unije, ukinuti ili spojiti postojeće unije i postaviti i dati otkaz vođama tih unija. Vježbanjem ovih moći i dobivanjem zakonskih ovlasti, ministarstvo ekonomije je uvelike povećalo postojeće kartele i karteliziralo čitave industrije. Banke su slično "koridnirane". Prava o privatnom vlasništvu su očuvana, a već nacionalizirana poduzeća su "reprivatizirana", tj. vraćena su pod privatna vlasništva, no vlasnci su bili pod strogom državnom kontrolom. Preko svih ovih i sličnih metoda, Hitlerov režim je skroz eliminirao konkurenciju. Ultimativno, "novi poredak" je ekonomski dominiran od strane četiriju banaka i relativno malim brojem konglomerata, uključujući i carstvo obitelji Krup i ozloglašene Interessengemeinschaft Farbenindustrie, znane i kao I.G.. I.G., koja je proizvodila sredstva za bojenje, sinetičku gumu, ulja i ostale proizvode, sudjelovala je u ili dominirala sa oko 400 poduzeća. Neka od tih poduzeća su iskoristile milijune ratnih zarobljenika ili mještana teritorija koje je Reich osvojio kao prisilu radnu snagu u njemačkoj industriji. Kartele su također bile i opskrba za sistematično i znanstveno istrebljenje milijuna Židova, Poljaka, Rusa i drugih koje je počinila Hitlerova vlada.
Opasni efekti nacizma
Stvaranje "novog poretka" omogućilo je nacistima da eliminiraju nezaposlenost, osiguraju njemačkim radnicima dobar standard života, obogate političko vodstvo, industriju i financije i da razviju izvanredan ratni stroj. Kada su konstruirali njihov "novi poredak" u Njemačkoj, nacisti su razvili politiku i diplomaciju kako bi bili bliži stvaranju Velike Njemačke. Hitlerova vanjska politika obilježava jednu mračnu stranu povijesti i detaljno je opisana u enciklopedijama iz Njemačke, Europe, Austrije, Čehoslovačke, Španjolske, Italije i Sovjetskog Saveza. Najvažniji događaji nacističkog režima su remilitarizacija Rhinelanda (1936.), osnivanje Sila Osovine (1936.), intervencija u Španjolskom građanskom ratu (1936. - 1939.) na strani Francisca Franca, Anschluss (1938.), uništenje Čehoslovačke (1939.), Pakt Ribbentrop-Molotov (1939.) i invazija Poljske 1. rujna 1939. koja je rezultirala Drugim svjetskim ratom.
Najtragičniji potez nacističke vlade u njemačkoj je dakako holokaust, koji je rezultirao smrću 6 milijuna Židova i pripadnika drugih naroda i rasa (Romi, Česi, Poljaci) i ljudi nepodobnih po nacističkim doktrinama (politička oporba, homoseksualci).
Nakon rata, nacizam je za sobom ostavio sljedbenike koji se nazivaju neonacisti, koji teže obnavljanju nacističkog pokreta. Odlikuju se rasizmom, antisemitizmom i homofobijom.
Negative (bend)
Negative (Negativ) je srpska rok grupa. Grupu čine:
Istorija
Album „Negative“ se pojavio u decembru 1999. godine pod etiketom izdavačke kuće Automatik rekords. Sa prvim singlom „Ja bih te sanjala“ sastav skreće pažnju svih medija i šire publike na sebe. Nekadašnja pevačica jednog od najpopularnijih domaćih pop sastava „TAP 011“ je počela da peva rok muziku. Sastav ubrzo dokazuje da je krajnje dosledan zvuku koji predstavlja i u periodu od dve i po godine svira preko 200 koncerata širom bivše Jugoslavije. Pojavljuju se spotovi za pesme „Svet tuge“, „Vreme je“, „Oblaci“ i „Ti me ne voliš“. Sa buntovničkim stavom i energijom momaka iz sastava i Ivaninim glasom, Negativ postaje jako popularan kako kod mlađe tako i kod starije publike težeći da zauzmu mesto jednog od najbolji domaćih muzičkih sastava.
Devetnaestog maja 2000. Negativ je održao prvi zvaničan koncert pred beogradskom publikom u Studentskom kulturnom centru i on je privukao veliku pažnju ljudi iz sveta muzike. Naime, do tada je kružio mit da su album odsvirali profesionalni muzičari, a momci su tu samo da se slikaju. Kao gosti su se pojavili članovi grupe 357, a Negativ je zajedno sa Nikolom Hadži-Nikolićem odsvirao par pesama zajedno. Izdato je ograničeno izdanje („Negative box“) koje je pokrilo taj događaj i koje je sadržalo audio CD sa multimedijalnim sadržajem, VHS sa snimkom koncerta, majicu i autogram kartu. Izdanje je moglo da se naruči samo preko Interneta ili telefonom direktno od izdavačke kuće Automatik rekords.
Skupivši dovoljno novih pesama, sastav ulazi ponovo u studio, ponovo u saradnji sa producentom Mirkom Vukomanovićem. Leto 2002. provode snimajući album „Ni ovde ni tamo“. Album izlazi kao izdanje PGP-RTS-a. Prvi singl sa albuma „Bez promene“ najavio je malo tvrđi zvuk i šokira ljude Ivaninim izgledom (kratka crvena kosa). Ovaj neo pank izgled i sadržaj albuma bio je odraz vremena u kome je nastao. Iako mnogo mračniji od prethodnog, mada daleko energičniji, ovaj album sjajno prolazi kod malo alternativnije publike.
Negativ je pobedio na Beoviziji 2004. i zauzeo četvrto mesto na Evropesmi-Europjesmi 2004. sa pesmom „Zbunjena“.
Iste godine je izašao treći studijski album „Tango“, u izdanju City Rekords-a, koji prikazuje bend u jednom daleko zrelijem svetlu i novom stilizovanijem imidžu, a time i svakako podiže njihovu popularnost.[traži se izvor] Posle toga je usledila turneja Tango Tour 2004-2005 u kojoj su svirali u skoro svim većim gradovima Srbije, Crne Gore i Bosne i Hercegovine.
Posle turneje grupa je uzela dužu pauzu. Pevačica Ivana Pavlović se udala i posvetila se svojoj trudnoći i podizanju kćerke Sare. Dok je Ivana bila zauzeta materinskim obavezama, ostali članovi benda se ne udaljavaju iz sveta muzike radeći na raznim projektima kao što su muzika za filmove, reklame, pozorišne predstave i gostovanja na albumima raznih izvođača.
Na Beoviziji 2007. su nastupili sa pesmom „Prava stvar“ (treće mesto), a na Beoviziji 2008. sa pesmom „S tobom bih ostala“ (dvanaesto mesto u polufinalu, nagrada za najbolju interpretaciju).
U leto 2008. grupa se ponovo okupila i krenula da stvara novih pesama za četvrti studijski album. Pripreme traju nekoliko meseci i bend dolazi na ideju da novi album snimi u LIVE verziji. Januara 2009. u idealnim studijskim uslovima,[traži se izvor] snimljen je album Spusti me na zemlju na kome je predstavljen novi stalni član benda, bubnjar Dario Janošević. Nastavljaju saradnju sa Siti rekordsom i album se pojavio u prodaji krajem aprila 2009.
Bend je sredinom 2014. godine najavio dužu pauzu u radu.
Posle petogodišnje pauze, u proleće 2019. godine, bend je najavio nastup na Belgrade Beer Fest-u. Koncert je izveden pred oko 100 hiljada ljudi u noći između 16. i 17. avgusta. Bend je krajem godine u Beogradu sa dva rasprodata koncerta obeležio 20 godina rada u BitefArt kafe-u a potom i u susednim zemljama.
Goca Tržan
Goca Tržan (rođena 8. 7. 1974. u Beogradu) je srpska pop pevačica.
Biografija
Rođena je 8. 7. 1974. godine u Beogradu, kao prvo dete majke Rosande i oca Antona. Pohađala je osnovnu školu "25 Maj" u  Novom Beogradu (danas „Duško Radović“). Završila je Desetu beogradsku gimnaziju. Nakon gimnazije, upisala je Poljoprivredni fakultet u Zemunu, odsek stočarstvo, gde je stigla do druge godine, kada je prekinula studije i počela da se bavi muzikom.
U to vreme je nastupala u amaterskoj predstavi „Ero s onoga sveta“ na sceni Đuro Salaj.
Muzička karijera
Tokom 1994. godine pevala je u grupi Distorzija. Na snimanju predstave „Kosa“ upoznala je Mirka Vukomanovića i Gorana Stefanovića, producente grupe Tapiri, koji su je pozvali su je da bude njihova pevačica. Zajedno sa Ivanom Pavlović pevala je prateće vokale, što se svidelo tadašnjem menadžeru grupe Ganetu Pecikozi, što je dovelo do nastanka grupe Tap 011.
Nakon odlaska iz grupe, nastavila je samostalnu karijeru. Prvi samostalni album je izdala 1999. godine pod naslovom ''„U niskom letu“. Album je izdat za izdavačka kuća PGP RTS.
Castilly
Kastiji je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Baje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 249 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,2 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 40 metara (maksimalnoj 64 m, a minimalnoj 4 m).
Fenobarbital
Fenobarbital je derivat barbituratne kiseline, koji deluje kao neselektivni depresant centralnog nervnog sistema. On promoviše vezivanje za inhibitorni tip receptora gama-aminobuterine kiseline, i moduliše protok hlorida kroz receptorske kanale. On snažno inhibira glutamatom indukovane depolarizacije.
Southglenn, Colorado
Sautglen je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 43.520.
Jugoistočna oblast (Severna Makedonija)
thumb|300 px|right|Jugoistočna oblast.
Jugoistočna statistička oblast jeste jedna od 8 statističkih oblasti Republike Makedonije.
Upravno središte oblasti je grad Strumica.
Položaj
Sa drugih strana oblast se graniči sa drugim oblastima:
Stanovništvo
Jugoistočna statistička oblast imala je po poslednjem popisu iz 2002. g. 171.416 stanovnika, od čega u samom gradu Strumici 35.311 st.
Prema narodnosti sastav stanovništva bio je sledeći:
Patanđalijeve jogasutre
Jogasutre od Patanđalija (Pātañjalayogasūtrāṇi) su centralni, fundamentalni tekst klasične, raja joge. Pisane u obliku kratkih aforizama, koji se poput bisera, nižu na nevidljivoj niti koja ih spaja (sutra=nit),
one su izvršile veliki uticaj na celokupnu indijsku filozofiju i duhovnost, a posebno na teoriju i praksu same joge.
thumb|150px
Nastanak
U zavisnosti od toga, koji od mnogobrojnih Patanđalija, koji dolaze u obzir kao pisci, se uzme za onog pravog, nastanak Jogasutri se datira između 200 p.n.e. i 200 n.e. Čak i kada bi se, uprkos tradicionalnoj nemarnosti drevne Indije spram vremenskih određenosti nastanka tekstova, uspelo odrediti sa sigurnošću tačni period nastanka, susrećemo se sa još jednom specifičnoscu drevnih spisa. Patanđali se zapravo ne smatra osnivačem joge, vec „samo“ genijalnim korektorom i zapisničarem znanja i tehnika, koje su u datom periodu vec bile prisutne. Na taj način se ličnost i istoričnost stavljaju u drugi plan, da bi biserna ogrlica jogasutri sjala svojim sopstvenim sjajem.
Filozofski koreni i uticaji
Jogasutre se oslanjaju na temelje Samkhye, jednog od šest ortodoksnih sistema indijske filozofije. Samkhya vidi svet dualisticki (purusha - prakriti, duh - materija) i često se uzima kao teoretska podloga sistema joge, iako postoje još mnogobrojni uticaji i veze joge sa drugim sistemima samorazvoja i religioznim tradicijama.
Struktura Jogasutri
Jogasutre cine 195 stihova/aforizama, podeljenih u četiri poglavlja, u kojima je u visoko koncentrisanoj formi, sadržana srž joga puta. Napisane su na sanskritu, koji se spram današnjeg hindu jezika odnosi, kao latinski spram modernog italijanskog.
Poglavlja:
I Samadhi pada (“usredsređivanje”)
-	cilju kome vodi praksa usresređivanja (1-4)
-	preprekama koje joj stoje na putu (5-11)
-	metodama i sredstvima njihovog uklanjanja (12-16)
-	vrstama, ili nivoima usredsređivanja (17-18)
-	preduslovima i uslovima za dostizanje najviših formi i prednosti jogističkog nad božanskim (19-22)
-	određenju uzvišenog i načinu kontakta sa njim (23-28)
-	listi mogucćih načina za otklanjanje psihosomatskih smetnji (29-34)
-	smirenosti i načinima da se ova ustali (35-39)
-	spregnutoj svesti i različitim vrstama “sjedinjenosti”, specificnim rezultatima koji proizilaze iz različitih usredsređenosti i o vrhunskom (39-51)
II Sadhana pada (“jogijska praksa”)
-	o načinima kako da se oslabe, a potom i otklone elementarne prepreke i učine prvi koraci (1-11)
-	o karmanu (12-14)
-	o opštosti neugode (15)
-	o tome šta se može izbeći (16)
-	o izbavljenju, njegovim stepenima i oblicima (25-27)
-	o podeli joge na osam “članova” (28-29)
-	prvi “član”: opšta pravila (30-31)
-	drugi “član”: specifično jogističke obaveze (32)
-	o rezultatima koji proizilaze iz poštovanja pravila i obaveza (33-45)
-	treci “član”: asane (46-48)
-	četvrti “član”: pranayama (49-52)
-	peti “član”: pratyahara (53-55)
III Vibhuti pada (“izuzetne moći”)
-	definicija samyame, njenih oblika i rezultata (4-6)
-	vrste usredsređenosti, forme opštih raspoloženja duše s obzirom na vrste podsvesnih predisponiranosti (6-13)
-	osnovni epistemološki stavovi i koncepcija vremena (14-16)
-	primena samyame i rezultati te primene; “izuzetne moći” (16-52)
-	određenje “vrhunskog razaznavanja” i izbavljenja (53-55)
IV Kaivalya pada (“izbavljenje”)
-	o poreklu izuzetnih moći (1)
-	o promenama i njihovom uzroku (2-5)
-	o karmanu (6-11)
-	o polemici sa idealističkim koncepcijama (14-23)
-	o najvišim oblicima samoprepoznavanja (24-34)
Osam grana klasične joge
U Jogasutrama se put joge predstavlja kao osmostruki. Na prvi pogled izgleda da se radi o stepenicama, međusobno strogo odvojenim, uz koje čovek jednu za drugom treba da se popne, do krajnjeg cilja, samadhija – potpune umirenosti celokupnih “obrta u svesti” (cittavrtti). Međutim doslovni prevod, ashta anga (osam udova) ukazuje na istovremenu, suštinsku i organsku povezanost svih osam članova. Radi se zapravo o osam aspekata/oblasti joge, te je zbog toga zapravo najbolji pristup istovremeno nastojanje na ostvarenju celovitog razvoja, tako da se pojedini elementi nadopunjuju. U zavisnosti od individualnih karakteristika praktikanta i njegovih, već razvijenih sposobnosti, u određenim fazama naglasak će možda biti više na jednom aspektu, ali nikada ne bi trebalo izgubiti celokupnu sliku iz vida.
Yama – opšta pravila ispravnog postupanja
Asana – položaji tela
Pranayama – kontrola suptilne energije, uz pomoć vežbi disanja
Pratyahara – uzdržavanje čula
Dharana – koncentracija, zadržanost pažnje
Dhyana – meditacija, kontenplacija
Samadhi – usredsređenost bića
Komentari i prevodi
Sutre su pisane veoma pregnantno - sa jedne strane, jer su bile namenjene usmenoj predaji, a sa druge strane, jer su zaparavo samo podsetnik naprednim, iniciranim učenicima. Njihovo pravo značenje otkrivalo se samo kroz iskustvo i praksu joge, uz pomoć gurua.
U kasnijim periodima, nastaju mnogi komentari, koji pokušavaju da daju opširniji opis njihovog sadržaja. Prvi značajan komentar potiče od Vyase (5 vek n.e.). Veoma je poznat i značajan, opširni komentar tog komentara, koji je Šankara, jedan od najvećih indijskih filozofa, napisao u 8 veku. Ostali značajni komentari su Tattvavaisharadi od Vachaspati Mishre (9./10. vek), Rajamartanda od kralja Bhoje (11. vek) i Yogavarttika od Vijnanabhikshe (16. vek).
Početkom 11. veka muslimanski učenjak al-Biruni prevodi Jogasutre na arapski (Kitab Batanjali). Inače, Jogasutre ostaju gotovo nepoznate izvan Indije, sve do pojačanog interesovanja za jogu, u Evropi i Severnoj Americi, u 20. veku. Danas postoje mnogobrojni prevodi, na skoro sve jezike sveta.
Na našem jeziku odličan prevod i komentar su “Izreke o jogi” od Zorana Zeca.
Literatura
Patanđali-Izreke o jogi (prevod i komentari Zoran Zec)
Satia, Brindisi
Satia je naselje u Italiji u provinciji Brindisi, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
Morristown, Ohio
Morstaun je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 303, što je 4 (1,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Verdel, Nebraska
Verdel je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 30 stanovnika.
Prostratin
Prostratin je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 390,470 Da.
Evropesma-Europjesma
Evropesma-Europjesma je bio naziv godišnjeg televizijskog festivala zabavne muzike, na kojem se bira pesma-predstavnik nekadašnje Srbije i Crne Gore na takmičenju za Pesmu Evrovizije. Festival su zajednički organizovali Radio-televizija Srbije i Radio-televizija Crne Gore; prvi je održan 2004. godine.
Srbija i Crna Gora je sa Pesme Evrovizije odsustvovala od 1993. do 2003. godine. Kada je 2004. godine trebalo ponovo početi sa biranjem predstavnika za Pesmu Evrovizije, RTS i RTCG su se dogovorili o održavanju zajedničkog izbornog festivala (Prvobitno je bilo planirano da ovu funkciju ima festival Beovizija, koji je Radio-televizija Srbije organizovala od 2003, ali se od te ideje odustalo i Beovizija ostaje kao poseban festival). Prva Evropesma-Evropjesma (kako se tada zvala) održana je u Sava Centru u Beogradu 21. februara 2004. godine. Nastupilo je 24 pesme: ispred RTS 4 najbolje plasirane pesme sa upravo održane Beovizije 2004, ispred RTCG 4 pesme koje je taj emiter odabrao internom selekcijom, i 16 pesama koje je putem javnog konkursa odabrala zajednička selekciona komisija. Metod izbora je kasnije izmenjen, tako da je RTS na Beoviziji birao svojih 14 predstavnika, a RTCG je počela sa organizacijom svog izbornog festivala, Montevizije, sa kojeg na Evropjesmu-Europjesmu delegiralo 10 pesama.
Evropesma-Europjesma je po svom formatu oblikovana po ugledu na samu Pesmu Evrovizije, sa izvođenjem uživo svih vokala uz pratnju unapred snimljene instrumentalne matrice, najviše šest izvođača na sceni i dužinom pesme ograničenom na tri minuta. Po izvođenju svih pesama gledaoci su se kratkim insertima podsećali na sve izvedene pesme i ostavljao se vremenski period (tipično oko deset minuta) za teleglasanje. U glasanju je učestvovalo 8 članova žirija—po četiri iz RTS i RTCG—i rezultati teleglasanja u ulozi devetog člana žirija. Svaki od njih je davao svojim favoritima, kao i na "pravoj" Pesmi Evrovizije, 1, 2, 3, ..., 7, 8, 10 i 12 poena.
Evropesma-Europjesma 2005
Festival Evropesma-Europjesma 2005. održan je 4. marta u Podgorici. Učestvovalo je 23 izvođača, 13 iz Srbije odabranih 19. februara na festivalu Beovizija, i 10 iz Crne Gore odabranih 2. marta na Monteviziji; beogradska grupa Luna otkazala je učešće na dan takmičenja. Takmičenje je prenošeno iz Velikog studija RTV Crne Gore, bez prisustva publike, i uz puno tehničkih problema u prenosu ka srpskoj televiziji. Program su vodili Anđela Nenadović, Žana Gardašević i Andrija Milošević. U revijalnom delu festivala gostovali su Konstantinos Kristoforou i Martin Vučić, koji će u Kijevu predstavljati Kipar i Republiku Makedoniju.
Pobedio je podgorički dečački sastav No Nejm (No Name) sa kompozicijom Zauvijek moja, osvojivši najveći broj glasova kako žirija, tako i u teleglasanju publike. Ostalo je primećeno da su svi članovi crnogorskog žirija dvema prvoplasiranim pesmama sa Beovizije, Jutro Jelene Tomašević i Hajde Cico Ognjana Radivojevića Ogija dali po nula poena. Muziku i aranžman za pesmu Jutro radio je Željko Joksimović, koji je 2004. godine sa pesmom Lane moje osvojio drugo mesto na Pesmi Evrovizije u Istanbulu.
U donjoj tabeli su prikazani svi učesnici i rezultati glasanja. Učesnici iz Srbije ispisani su kosim, iz Crne Gore uspravnim slovima; članovi žirija pod rednim brojevima 1,3,5 i 7 bili su ispred RTS, oni ispred 2,4,6 i 8 ispred RTCG.
Grupu No Nejm čine Marko Perić (bas gitara, frontmen), Marko Prentić (gitara, vokal), Danijel Alibabić (vokal), Branko Nenadović (solo klavijature), Dragoljub Purlija (bubnjevi) i Bojan Jovović (klavijature). Muziku i aranžman za pobedničku pesmu Zauvijek moja radio je Slaven Knezović, na tekst Milana Perića. Za Srbiju i Crnu Goru će nastupiti u finalu Pesme Evrovizije u Kijevu 21. maja 2005.
Evropesma-Europjesma 2006
Evropesma-Europjesma 2006. je održana 11. marta u Sava centru u Beogradu. Jedan od najjačih domaćih festivala za 2006. ostaće upamćen po skandaloznom glasanju stručnog žirija, i burnim reakcijama prisutne publike. Kao i 2005. u Podgorici, najveći broj poena dobio je dečački sastav No nejm sa pesmom Moja ljubavi nakon što članovi žirija iz Radio televizije Crne Gore nisu dodelili ni jedan poen dvema najbolje plasiranim pesmama sa Beovizije. Glasnim negodovanjem, zviždanjem i bacanjem flaša na podijum, publika u Sava centru nije dozvolila izvođenje pobedničke pesme, nakon čega je izvedena drugoplasirana pesma, pobednik Beovizije i jasan favorit u teleglasanju, Ludi letnji ples u izvođenju Flamingosa i Luisa. Zbog vesti dana o smrti nekadašnjeg predsednika Srbije i Jugoslavije Slobodana Miloševića, Radio-televizija Srbije je Evropesmu-Europjesmu prenosila na drugom programu.
Sterigmatocistin 8-O-metiltransferaza
Sterigmatocistin 8-O-metiltransferaza (, sterigmatocistinska metiltransferaza, O-metiltransferaza II, sterigmatocistinska 7-O-metiltransferaza, S-adenozil-L-metionin:sterigmatocistin 7-O-metiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:sterigmatocistin 8-O-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Evropesma-Europjesma
Evropesma-Europjesma 2006
Kao epilog spora oko rezultata glasanja, Udruženje javnih radio-televizija Srbije i Crne Gore je saopštilo da na Evropesmi-Europjesmi 2006. nije izabran predstavnik Srbije i Crne Gore na Pesmi Evrovizije u Atini. Nije jasno da li je zvanično proglašen pobednik samog festivala. Emiteri koji su potvrdili učešće na Pesmi Evrovizije moraju 21. marta, na sastanku šefova delegacija, Evropskoj radiodifuznoj uniji dostaviti imena i snimke svojih pesama. Ako UJRT ne prijavi pesmu ili se pre ovog datuma zvanično povuče sa takmičenja, Srbiji i Crnoj Gori će biti izrečena novčana kazna, a može biti izložena i dodatnim kaznama uključujući i suspenziju do tri godine, o čemu naknadno diskreciono odlučuje ERU.
Veče
Prema prvobitnom konkursu, na Beoviziji i Monteviziji 2006. trebalo je da se izvede po 20 pesama, od kojih bi po 10 najbolje plasiranih učestvovalo na Evropesmi-Europjesmi. Kako je RTS naknadno objavio da će na Beoviziji učestvovati 24 pesme, prema naknadnom dogovoru na Evropesmu-Europjesmu se plasiralo po 12 najbolje plasiranih kompozicija sa oba festivala. Ulaznice za festival nisu puštene u slobodnu prodaju već su sve podeljene sponzorima, zvaničnicima i pozvanim gostima, i izvestan manji broj fanovima. Program su vodili Jelena Jovičić i Bodo Ninković, koji su u pauzama između blokova pesama izvodili kolaž evergrin pesama iz raznih evropskih zemalja. Pesme su izvođene naizmenično iz Crne Gore i Srbije, i to u blokovima od po šest. Po opštoj oceni pesama, Evropesma-Europjesma je i ove godine bila jedno od najjačih izbornih takmičenja za Pesmu Evrovizije, a u do sada najbogatijoj opremi scene dominirali su visoki ekrani. Pesme sa Montevizije bile su većinom u jasnom pop zvuku, uz izuzetak ljubavno-dnevno-rodoljubive pesme sastava No nejm, dok su pesme sa Beovizije pored uobičajenog brzog popa i snažnih balada takođe uključivale i turbo-folk (Ana Bekuta, Blizanci), etno-pop (Mari Mari, Biber), tehno (Ivana Jordan), te kabaretski čarlston nastup favorizovanog sastava Flamingosi. U revijalnom delu programa, za vreme teleglasanja, nastupili su kao gosti i izveli pesme kojima će se predstaviti na Pesmi Evrovizije 2006. već izabrani predstavnici Slovenije (Anžej Dežan, Plan B, pevao verziju na srpskom Srce od kristala), Hrvatske (Severina, Moja štikla), Republike Makedonije (Elena Risteska, Ninanajna), Bosne i Hercegovine (Hari Mata Hari, Lejla) i Irske (Brajan Kenedi, Every song is a cry for love). Gosti iz nekadašnje Jugoslavije su koketirali sa publikom; Risteska je otvoreno ponudila "susedsku trgovinu" poenima, Hari je rekao da bi eventualna evrovizijska pobeda Bosne i Hercegovine bila i pobeda Srbije i Crne Gore pošto je pesmu komponovao Željko Joksimović. Kenedi je jedini svoju baladu izveo uživo.
Veče je, međutim, krenulo sasvim drugim tokom, kada je prvi član žirija, predstavnik RTCG, pročitao svoje glasove, dajući sve preko 5 za izvođače iz Crne Gore, pritom maksimalnih 12 za Moja ljubavi sastava No nejm i u potpunosti preskačući dve najbolje plasirane kompozicije sa Beovizije, Ludi letnji ples Flamingosa i Luisa i Romale romali Ane Nikolić, šablon koji su ponovila i ostala trojica njegovih kolega. Bilo je jasno da su predstavnici RTCG u žiriju pripremili glasanje nalik na 2005, publika je počela sa glasnim negodovanjem i zvižducima, koji su postajali sve jači kako se ovakvo glasanje ponavljalo, a neki od izvođača iz Srbije sa napuštanjem bekstejdža. Predstavnici RTS u žiriju koji su, čini se, računali sa time da će favoriti iz Srbije dobiti makar izvestan mali broj poena od crnogorskog žirija, i oko 1/4 svojih glasova dali izvođačima iz Crne Gore, su pre čitanja glasova izrazili zatečenost i osudili ponašanje koje su ocenili kao krajnju nekorektnost crnogorskog dela žirija ("Ja ću večeras glasati po sopstvenoj savesti, a neki drugi neka razmisle"–Đurđević, "Mi ćemo se truditi da budemo malo korektniji u glasanju"–Dašić, "...da osvetlamo naš obraz u ime beogradskih džez muzičara"–Maljoković, "...moram da dođem k sebi jer smo mi, deo žirija iz Srbije, blago rečeno u čudu nekorektnošću naših kolega... na koje mi više ne možemo da utičemo... držite mi papir!!!"–Banjanin). Glasanje, jasno, u tradiciji nekadašnjih Jugovizija nije bilo ravnomerno ni sa jedne strane, ali crnogorski deo žirija je srpskim izvođačima dao tek oko 1/10 svojih glasova i to strogo zaobilazeći jače numere i tako doveo do opšteg utiska da su, obzirom da je isti sastav No nejm na isti način sa pesmom Zauvijek moja na istu "dramsko-ljubavno-rodoljubivu" temu pobedio i 2005., ovaj put jednostavno preterali.
Sterigmatocistin 8-O-metiltransferaza
Dihidrosterigmatocistin takođe može da deluje kao akceptor. Ovaj enzim učestvuje u biosintezi aflatoksina kod gljiva.
Evropesma-Europjesma
Veče
Glasanje žirija je završeno sa osam poena prednosti za vodeću pesmu Moja ljubavi, tačno koliko su dobili od članova žirija ispred RTS. Glasove publike saopštila je Duška Vučinić-Lučić, zadužena za odnose sa javnošću Festivala, koja je prvo rekla "Ja bih volela da vidim osmeh na vašim licima... Ali... Ali...". Zatim su pročitani rezultati teleglasanja u kojem su No nejm zavredeli osam, a Flamingosi i Luis ubedljivom većinom punih dvanaest poena. Kada je postalo jasno da je "No nejm" osvojio najveći broj poena, nezadovoljstvo publike je eksplodiralo i počeli su da napuštaju Sava centar, Vučinić-Lučić je, sasvim neuobičajeno za nju, zamolila "za jedan aplauz za glas publike za Flamingose", a voditelji, koji su se tokom glasanja držali uzrdržano, su, kao što je to predviđeno, pozvali pobednika, "No nejm", da izvedu svoju pesmu. Nagradu je pokušao da uruči Aleksandar Avramović, direktor Televizije Beograd, obraćajući se pritom publici koja je vikala "Lopovi, lopovi...". "No nejm" je pokušao da pod obezbeđenjem izađe na pozornicu ali su krenuli uzvici "Hoćemo Flamingose", ka bini su poletele flaše i Podgoričani su bili prinuđeni da se sklone. Posle dužeg skandiranja, drugoplasirani Flamingosi i Luis krenuli su ka bini, voditelj se odjavio rekavši "Ovo je zemlja čuda", i Ludi letnji ples je uz pratnju gotovo svih ostalih učesnika iz Srbije otpevan još dva puta, uz Ognjenovu opasku "Ko može mirno da spava, nek spava... Svaka čast."
Finalno veče Pesme Evrovizije 2006. održava se 20. maja, veče pred referendum o nezavisnosti Crne Gore, u vreme medijske ćutnje. Pesmu Ludi letnji ples zajednički izvode etnički Srbin i Crnogorac; pesma Moja ljubavi puna je nimalo suptilnih aluzija na novu stranu u državnosti Crne Gore.
Po bizarnosti celokupne procedure glasanja, ova Evropesma-Europjesma bila je sasvim nalik poslednjoj u punom sastavu Jugoviziji 1991; po nemiru gledališta, na fudbalske utakmice iz istog perioda. Evo i potpunih rezultata ove večeri; možete pogledati i celokupan snimak glasanja:.
U gornjoj tabeli, crvenom bojom su označene pesme i glasovi članova žirija ispred RTCG, a plavom RTS. Članovi žirija su bili:
Šta je usledilo
Članovi žirija ispred RTS sazvali su konferenciju za štampu u 3 časa ujutro, ponovo izrazili svoje negodovanje, dok su Đurđević i Dašić, čiji su poeni sastavu "No nejm" dali prednost, povukli svoje glasove i osporili ispravnost rezultata glasanja. (Ovo povlačenje glasova, međutim, nije proizvelo niakvo pravno dejstvo.) Aleksandar Avramović, direktor Televizije Beograd i predsednik grupe za nadlgedanje regularnosti takmičenja zakazao je za nedelju, 12. mart u 15 časova u Beogradu vanrednu sednicu Upravnog odbora UJRT, na kojoj bi se raspravljalo o regularnosti glasanja i pesmi koja će Srbiju i Crnu Goru predstavljati na Pesmi Evrovizije. Upravni odbor UJRT ima šest članova, i to
Kako su članovi iz Crne Gore "bili sprečeni" da prisustvuju i odbili da se izjašnjavaju putem telefona, nova sednica na istu temu je zakazana za utorak, 14. mart u isto vreme, a RTS se oglasio saopštenjem za javnost. U narednim pojavljivanjima u javnostima predstavnici RTS davali su naizmenično oštrije i uzdržanije izjave.
U međuvremenu, ceo problem je zbog svoje očigledne političke dimenzije postao udarna tema u medijima. Vest o skandalu na Evropesmi-Europjesmi prenele su ne samo televizije iz okolnih država, već i Bi-Bi-Si i Skaj njuz. U Crnoj Gori, izveštavanje medija podeljeno je direktno po crtama bliskosti ideji nezavisnosti ili zajedničke države. RTCG je još u nedelju nakon takmičenja emitovala unapred najavljenu emisiju "Nedeljno popodne" sa crnogorskim izvođačima. Osim opštih anegdota izvođača uz povremenu sprdnju na račun Beograda uopšte, osnovna crta emisije je bila da žiri iz Srbije nema puno moralnog osnova da kritikuje predstavnike RTCG za nepošteno glasanje budući da ni njihovo glasanje nije bilo nepristrasno; ovakvo raspoloženje verovatno je najbolje odslikao Stevan Fedi rečima da "nekome smeta što smo mi bili spretniji" (Fedi je takođe rekao i da je bilo jasno da njegova pesma—pobednička na Monteviziji—nije bila kandidat za Evroviziju te da "ko umije, umije, a ko ne umije, nikada neće ni naučiti"). Momci iz "No nejma" su se žalili na napade kojima su bili izloženi u raspletu situacije, pri čemu se pokušavao ostaviti utisak kako je njima u krajnjem najvažnija muzika. Potom je RTCG lansirao i propagandni spot posebno problematičnog ukusa sa sloganima poput "Rođeni pod našim Suncem" i "Made in Montenegro" (pogledajte ovde: ), a o Evropesmi-Europjesmi se diskutovalo i u Skupštini Crne Gore. Beogradske novine prepune su brojnih protesta muzičara iz Srbije, a RTS je u ponedeljak emitovao udarnu autorsku emisiju Ključ. Ognjen Amidžić, jedan od "Flamingosa" kaže da će ako crnogorski članovi žirija mogu da me pogledaju u oči i kažu da njihova i pesma Ane Nikolić zaslužuju po nula poena "promeniti pol i otići da bere pomorandže u Kolumbiji". Marina Tucaković, jedan od glavnih organizatora Beovizije, izjavljuje da na žalost ne vidi razloga za dalje održavanje zajedničkog izbora za predstavnika na Pesmi Evrovizije. U srbijanskim medijima preovladalo je mišljenje da se ne sme dozvoliti da još jedne godine "prođe" glasanje koje je generalno okarakterisano naprosto kao bezobrazluk, te da, Ognjenovim rečima, "stariji brat treba da opali šamar mlađem bratu". U jutarnjim novinama od utorka, beogradske "Novosti" objavljuju članak pod naslovom "Flamingosi ili niko", a podgoričke "Vijesti" "Ili No nejm ili niko".
Upravni odbor UJRT je nakon sastanka "u mirnoj i tolerantnoj atmosferi" u utorak, 15. marta izdao saopštenje u kojem se kaže da je zvanični izveštaj kontrolora glasanja potvrdio da u tehničkoj proceduri nije bilo neregularnosti. Članovi UO ispred RTS nisu prihvatili predlog da se potvrdi izbor grupe No nejm uz ocenu da je glasanjem povređena "etika i duh" takmičenja. Predloge RTS da se organizuje dodatno takmičenje, u kojem bi se teleglasanjem gledaoci odlučili između po pet pesama sa Beovizije i Montevizije, kao i da se po hitnoj proceduri izmeni pravilnik takmičenja, članovi ispred RTCG nisu prihvatili i potom otvorili pitanje smisla budućeg postojanja UJRT.
Nakon ovog sastanka, članovi Upravnog odbora otišli su na zajednički ručak.
Medijska pažnja oko Evropesme-Europjesme ne jenjava. Podgoričke "Vijesti" u sredu objavljuju naslov "Tijanić bi da se glasa dok Srbi pobijede", u četvrtak "Zbog Srbije još jedne sankcije", a beogradsko "Vreme" u članku "Pjesmom na pesmu" kaže kako će "raspad zajednice biti zapamćen po bizarnom skandiranju 'Hoćemo Flamingose!'". Ognjen Amidžić je već u ponedeljak gostovao na BK TV u emisiji "Svet u boji" gde je izneo svoj stav o svemu sta je se izdešavalo na "Evropesmi", dok je PR Evropesme Duška Vučinić-Lučić sa ostalim gostima diskutovala o događajima u emisiji "Tabloid" na istoj televiziji. Serijal "Bulevar" koji se emituje na raznim lokalnim TV stanicama širom bivše Jugoslavije i preko satelita na televiziji "BalkanMedija", je posvetio jednu opširnu reportažu Beoviziji i Evropesmi, koja je trajala duplo duže nego obično. Protagonisti cele situacije gostovali su i u sredu u tematskim emisijama "Bravo šou" na TV Pink i "Otvoreno" na TV Politika, dok je Željko Joksimović, evrovizijska ikona u Srbiji, čija je pesma Jutro 2005. godine bila izložena sličnom glasanju crnogorskih članova žirija, u četvrtak na zaprepašćenje fanova izjavio kako je situacija bez potrebe užarena i da sastav No nejm trebaju kao pobednici da predstavljaju Srbiju i Crnu Goru na Pesmi Evrovizije.