cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bitka kod Kurska
Ofanziva Vermahta - odbrana sovjetskih trupa
U 5 sati i trideset minuta po lokalnom vremenu Vermaht je krenuo u ofanzivu na severnom a pola sata kasnije i južnom delu izbočine kod Kurska. Posle 15-o minutne artiljerijske pripreme u napad su krenuli srednji i laki tenkovi, iza njih pancergrenadiri u oklopnim transporterima. U drugom ešelonu su krenuli bataljoni opremljeni Panter tenkovima i samohodni lovci tenkova Ferdinand uz pratnju regularne pešadije. U napad je krenula samo trećina Pantera jer je većina imala problema sa motorima (pokvarili se pre nego što su stigli do borbenih linija). Na stotine lovaca i jurišnih bombardera se pojavilo u vazduhu i počelo da napada prve linije sovjetske odbrane. Po molbi Valtera Modela većina lovaca ponela je sa sobom i bombu, neki i po četiri. Problem je bio manjak aviona za tzv. precizno bombardovanje. Lovci su korišćeni masovno u te svrhe jer je sovjetska lovačka avijacija u samu zoru izvela napade na nemačke aerodrome i potrebno joj je bilo popunjavanje i punjenje gorivom.
Sovjetske trupe koje su branile kursku izbočinu našle su se pod teškom i gustom vatrom. Vermaht je koristio uređaje za lokaciju zvuka i posle baražne protivpripreme većina sovjetskih artiljerijskih baterija bila je locirana i našla se pod direktnom vatrom. Vojnik Jurij Kiselev iz 151. artiljerijske baterije koja se našla pod napadima nemačke 9. armije napisao je u svom dnevniku o borbi tog jutra:
Međutim, iako su prve linije sovjetske odbrane pretrpele gubitke vojnici nisu odstupili i veoma brzo su zaustavili napredovanje nemačkog prvog ešelona. Sama taktika sovjetske odbrane onemogućila je nemačku vojsku da se brzo probije i sačuva koheziju tenkovskih trupa. Zbog velike koncentracije protiv-tenkovskih topova i pušaka kao i zbog nove taktike „zona za uništavanje tenkova“ nemački oklop je ne samo zaustavljen već je pretrpeo i velike gubitke. Tenkovi su uništavani direktnim gađanjem, zaustavljani su PTRS i PTRD protiv-tenkovskim puškama (kidanje gusenica), uletali su u minska polja za koja nisu znali da postoje a obilazili lažna minska polja i nisu postigli željeni rezultat da se još u ranu zoru probiju nekoliko kilometara u sovjetsku pozadinu.
Međutim, sovjetske trupe su pretrpele značajne gubitke u oklopnim trupama koje su bile na prvim borbenim linijama (plan je bio da se, kada se zaustave nemački tenkovi, krene u malim borbenim grupama u protivnapad i odbaci protivnik sa ničije zemlje). Sovjetske trupe su bile neprijatno iznenađene novim nemačkim tenkovima. U sovjetskom radiogramu komandi odbrane se prenelo iznenađenje dejstvom Pantera po sovjetskom oklopu:
Severni deo izbočine
Nemački bombarder Henšel 129, tkzv. "otvarač konzervi", spor ali jak lovac tenkova, naoružan bombama i topovima a kasnije i topom 75 milimetara|thumb|desno|200px Posle 5. jula i početnih grešaka sovjetske avijacije (izgubljeno je preko 120 aviona) počinju žestoke i krvave borbe u vazduhu. Na severni sektor fronta nemačka avijacija koncentriše svoje napore da se osujeti sovjetska lovačka avijacija i dozvoli avionima za obrušavanje i lovcima tenkova dejstvo po sovjetskim linijama. Međutim već u predvečerje 5. jula sovjetska avijacija se potpuno povratila od prvobitnih gubitaka i započete su žestoke borbe. Sutradan, 6. jula Luftvafe je krenula u još žešće napade sa lovcima kao prethodnicom dok su Štuke i ostali avioni za precizna dejstva po zemlji leteli kilometar-dva iza njih. Plan je bio da lovci odvrate sovjetku lovačku avijaciju da, kada uzleti, dejstvuje po ranjivim Štukama i Henšelima. Međutim sovjetska avijacija je u talasima već letela i uspela je da razbije formacije lovaca ali istovremeno napadne nemačke bombardere. To je ublažilo posledice dejstva po zemaljskim ciljevima sovjetske vojske ali nije ih sprečilo: kolone vozila, utvrđenja, artiljerija i oklopna vozila našli su se pod jakim dejstvom Luftvafinih bombardera. Nemačka avijacija je 5. i 6. jula vazdušnu superiornost i ostvarivala svoj plan uništavanja sovjetske lovačke avijacije.
Međutim 7. jula situacija se bitno izmenila. Dok je prethodnih dana u vazduhu bila samo trećina sovjetskih lovaca 7. jula poleću skoro svi: nemačka lovačka avijacija trpi gubitke i ne može da izoluje sovjetske lovce. Počinju do tada najžešće vazdušne bitke sa po nekoliko stotina avona u vazduhu istovremeno. Sovjetski Šturmovici osvajaju svoje prve pobede: sovjetska 16. VA prijavila je oko 60 uništenih nemačkih tenkova i tridesetak motornih vozila bez ijednog gubitka. Cela jedinica se vratila natrag u bazu bez gubitaka. Luftvafe je tog dana obustavila letove bombardera zbog manjka goriva. Sovjetska avijacija je 7. jula izgubila ukupno 30 aviona.
Na zemlji, nemačka 9. armija je uletela u klopku još prvog dana ofanzive: prostor od 40-ak kilometara koji je bio operativni pravac nastupanja je u stvari bio teren ispresecan mnogim minskim poljima, tenkovskim preprekama, duboko ukopanim linijama i zasedama sa protiv-tenkovskim topovima. Tog 5. jula 9. armija ne samo da nije postigla zacrtane ciljeve već je i veoma važna oprema izbačena iz borbe: jurišni topovi Ferdinand su zaustavljeni u minskim poljima i samo 12 od 47 su prošli neoštećeni kroz minska polja. Nemačka vojska je uvidela da su Ferdinandi veoma ranjivi zbog nedostatka mitraljeza ali i suviše tromi da bi se probijali kroz jake sovjetske linije.
Sa druge strane, sovjetski komandanti su počeli da primenjuju smrtonosnu taktiku koju su nemački komandanti nazvali Pakfront - u prevodu front protiv-tenkovskih topova. Čitave baterije ZiS i F-22 protiv-tenkovskih topova su raspoređivane po ukopanim i ojačanim linijama sa naredbom da ne pucaju dok se nemačke oklopne snage ne približe. Kada bi nemački tenkovi prišli na razdaljinu od nekoliko stotina metara svi topovi baterije bi otvorili vatru usmerenu na samo jedan tenk, uništile ga i odmah preneli vatru dalje, na sledeći tenk. U isto vreme, pešadija koja je postavljana bočno i minobacači koji su bili u blagoj pozadini bi otvorili vatru po nemačkoj pešadiji. To je dovelo do velikih gubitaka sa nemačke strane.
Nemačke oklopne snage su do 5. avgusta neprekidno napadale i uspele da se neznatno probiju kada je Valter Model naredio da se cela breša oko Orela (operativni pravac proboja) napusti i trupe povuku da bi se izbeglo opkoljavanje i uništavanje nemačkih oklopnih snaga. Sovjetska vojska je istovremeno krenula u kontra-napad, zauzela Orel istog dana a u sledećih par dana očistila ceo pravac. Nemačka vojska se povukla na početne položaje i time je praktično završena nemačka ofanziva na severu.
Rezultati nemačke ofanzive na severu su bili veoma mali: uz gubitke od 143 oklopna vozila nemačka vojska je uspela da se probije samo kroz prvu borbenu liniju sovjetskih trupa u dubini od oko 8 kilometara. Sovjetska vojska se povlačila striktno uz naređenje, po planu odbrambenih operacija koji je stvoren još pre početka nemačke ofanzive i samim tim izbegnuta je panika i rasulo koje je postojalo tokom 1941. i 1942. godine. Nemački gubici su u poređenju sa južnim delom izbočine bili relativno mali ali ciljevi operacije nisu postignuti i trupe na jugu su imale još veće probleme. Izgubljena su i nova, veoma važna oklopna vozila i iscrpljeni resursi.
Južni deo izbočine
Operacije na jugu izbočine kod Kurska-nemački proboj|thumb|desno|200px Na jugu su borbe bile teže i krvavije. Vazdušne operacije su započete iznad sovjetske 57. i 67. gardijske divizije koje su pretrpele teške gubitke u vozilima i borbenoj tehnici. Međutim, Luftvafe se veoma brzo skoncentrisala na sovjetski 6. tenkovski korpus koji se razvijao u dubini od 10 do 15 kilometara, spremajući se da izvede kontranapad u slučaju nemačkog proboja. To je ostavilo nemačku 4. tenkovsku armiju nezaštićenom i sovjetski Šturmovici su krenuli u lov na nemačke tenkove. Direktno iz fabrika, eskadrile Šturmovika su dobile takozvane PTAB bombe - protiv-tenkovske avijacijske bombe. One su punjene u kontejnere od 132 do 192 komada i bacane sa relativno male visine na nemačke tenkove, probijale sa lakoćom oklop krova tenka i uništavale ga.
Sovjetski avioni su uspeli da stvore superiornost u vazduhu već prvih dana ofanzive ali je Luftvafe konstantno slala lovce da osujeti sovjetske šturmovike i zaštiti svoje tenkovske jedinice. Prilikom napada sovjetske 2. gardijske tenkovske armije na krilo 1. SS oklopne divizije Lična garda Adolfa Hitlera Luftvafe je primenila novu taktiku: umesto teških bombardera i bombardera za obrušavanje poslati su lovci Foke-Vulf Fv 190 i specijalizovani lovci tenkova Henšel Hs-129 koji su ispred sovjetskih jedinica izbacili takozvane „Leptir“ bombe SD-2 koje su nanele velike gubitke sovjetskim tenkovima i lakim oklopnim vozilima.
Na tlu, sovjetski Voronješki front je probijen od strane 2. SS tenkovskog korpusa nemačke 4. tenkovske armije. Na uskom delu fronta koji su branili sovjetski vojnici jačine dva pešadijska puka stvorena je rupa kroz koju je 2. SS tenkovski korpus prošao i probio se u dubinu od 15 kilometara. Problem Voronješkog fronta je bio u tome što su se protiv-tenkovska oruđa i mobilne rezerve raspoređivale jednako na celoj izbočini dok je u isto vreme ceo nemački tenkovski korpus napadao jedan uzan sektor od 4 do 6 kilometara u dužinu. Nemačka 4. tenkovska armija je odmah probala i da proširi proboj i spoji se sa 48. tenkovskim korpusom koji je takođe napravio proboj ali se od toga odustalo i pažnja se posvetila daljem napredovanju.
Južno od Belgoroda armijska grupa Kempf je uspela da probije odbranu sovjetske 7. tenkovske armije ali ne i da je potpuno potisne i natera na povlačenje. Jake kiše i konstantni kontra-napadi su naterali jedinice grupe Kempf da obustave dalja napredovanja a neke jedinice su i prebačene na druge sektore. Sovjetsko mitraljesko odelenje naoružano mitraljezom Maksim tokom Kurske bitke|thumb|desno|200px Severno od Belgoroda nemački 48. tenkovski i 52. armijski korpus su uspeli da probiju odbranu Voronješkog fronta, potisnu trupe sovjetske 1. tenkovske, 6. gardijske i 69. armije i preuzmu operacijsku inicijativu. Međutim, posle inicijalnog proboja i napredovanja, širina proboja se polako smanjivala i dok je 5. jula širina proboja bila 30 kilometara već 7. jula se smanjila na 20, a 9. jula na samo 15 kilometara. Dubina se smanjila sa početnih dnevnih 5 kilometara na potpuno obustavljanje ofanzive 9. jula.
Sovjetska komanda je uvidela da se nemački tenkovi moraju zaustaviti ili barem usporiti i sovjetski inženjerci su uspeli da postave preko 90.000 mina, neposredno u dubinu nemačkog proboja. Samim tim nemačke trupe su morale ne samo da uspore već i da se zaustave, čiste minska polja i popravljaju štetu koju si im ona nanela. Odličan primer je divizija Velika Nemačka koja je započela operaciju sa brojnim stanjem od 118 tenkova, a već pet dana kasnije imala je nešto više od dvadeset. Ovo pokazuje da su nemačke oklopne snage pretrpele velike gubitke u oklopnim vozilima ali nisu izgubile sva: mnogi tenkovi su bili teško oštećeni ili pokvareni i čekali opravku koja se izvodila pod otvorenim nebom. Čim bi se vozilo osposobilo odmah bi bilo poslato u svoju jedinicu.
„Bitka čelika“ kod Prohorovke
U ranu zoru 12. jula komandant nemačke 4. tenkovske armije general Herman Hot je povukao sve raspoložive rezerve, sve ispravne tenkove i naredio da se krene u žestok napad. U radiogramu svojoj komandi on prenosi svoja razmišljanja Hitleru:
Hitler se obradovao i dao zeleno svetlo za dalje napredovanje. Ukupno je u napad krenulo 494 tenka i samohodnih oruđa, podržanih iz vazduha od nemačkog 8. vazdušnog korpusa. Međutim, Hot se našao u čudu kada je preko tih istih njiva u susret krenulo oko 600 sovjetskih tenkova 5. gardijske tenkovske armije. Otpočela je žestoka osmočasovna borba i na zemlji i u vazduhu. Sovjetska avijacija je ovde uspela da skoncentriše manje aviona od Luftvafe koja je imala i brojčanu i vremensku prednost. Cilj 5. gardijske tenkovske armije su bili kontra-napadi, sasvim suprotno od ciljeva nemačke 4. tenkovske armije. U vazduhu Luftvafe je izvojevala pobedu dok je na zemlji nemačka vojska pretrpela teške gubitke koje nije mogla da popuni i nije ostvarila ciljeve. Gubici sovjetske vojske bili su takođe veliki ali su umanjeni činjenicom da su sovjetski inženjerci svoje oštećene tenkove izvukli iz borbe i popunili posade dok je nemačka 4. tenkovska armija većinu svojih oštećenih tenkova ostavila na bojištu. Kod Starog Oskola se na relativno malom prostoru skoncentrisalo preko hiljadu tenkova.
Teorijski gledano sovjetska vojska je ovde pretrpela poraz zbog mnogo većih gubitaka od nemačkih. Ali praktično gledano ovde je sovjetska vojska pobedila jer je uništena glavnina nemačke 4. tenkovske armije i bila prinuđena na zaustavljanje a kasnije i povlačenje. Do 16. jula ona je vraćena na polazne položaje uz gubitke koje nemačka komanda nije mogla da popuni.
Hitler obustavlja ofanzivu
U noći između 9. i 10. jula savezničke snage su se u operaciji „Haski“ iskrcale na Siciliju. Otvoren je novi front u Evropi i nemačka komanda je morala da hitno pošalje pojačanje u Italiju. Hitler je iz svoje „Vučje jame“ (komandni bunker) naredio da se operacija „Citadela“, kako je on rekao „privremeno obustavi“. Feldmaršal fon Manštajn je ubeđivao Hitlera da mu dozvoli da nastavi operacije jer je „nadomak pobede“. On je kasnije u svojoj knjizi „Izgubljene pobede“ argumentvao ovu tvrdnju činjenicom da je dosta sovjetskih tenkova uništeno i da se linija fronta stabilizovala. Hitler mu je dao još par dana da nastavi sa napadima ali je već 17. jula celokupni SS tenkovski korpus poslat u Italiju. Svima je bilo jasno da je nemačka ofanziva završena i čekao se sovjetski odgovor.
Defanziva Vermahta - velika sovjetska protiv-ofanziva
Nemački vojnici iz [[2. SS oklopna divizija Rajh|2. SS Oklopne divizije ispred tenka Tigar|thumb|desno|200px]] Sovjetska komanda je naredila operaciju „Kutuzov“ gde je kod Orela primila borbu sa nemačkom 9. armijom koja je odbačena i primorana na povlačenje. Sovjetska 11. gardijska armija pod komandom generala Bagramjana je potpuno potisla nemačke jedinice i uspela da se probije u nemačku pozadinu.
Na jugu je sovjetska vojska tek 3. avgusta započela operaciju „Vojskovođa Rumjancev“ i uspela da oslobodi grad Belgorod. U Moskvi je ispaljen vatromet u čast oslobođenja Belgoroda i ovo je posle ušlo u tradiciju da se za svaki veći oslobođeni grad ispaljuje vatromet. Sovjetske trupe su stigle 11. avgusta do Harkova koji nije mogao biti zauzet u hodu.
Harkov je zauzet u nastavku ofanzive posle žestokih borbi u samom gradu, 23. avgusta 1943. godine i to je bio poslednji put da je ovaj grad bio u rukama nemačke vojske. Sovjetska vojska je obustavila dalje napredovanje na zapad i front se stabilizovao. Obe strane su pretrpele velike gubitke i bile su iscrpljene. Po mišljenjima mnogih istoričara, najveća bitka u istoriji je završena.
Značaj i posledice bitke kod Kurska
Završetkom Kurske bitke završena je i poslednja nemačka ofanziva na Istočnom frontu. Posle ove bitke nemačka vojska se nalazi u konstantom povlačenju i inicijativa definitivno prelazi na sovjetsku stranu. Sovjetska vojska konstantno napreduje na zapad do pada Berlina 1945.
Tokom bitke uništene su neke od najboljih nemačkih jedinica. Podaci o nemačkim gubicima variraju i kreću se do 500.000 (poginuli, ranjeni, nestali). Ova brojka obuhvata i gubitke nastale tokom sovjetkse protiv-ofanzive. Nemačka vojska je izgubila oko 1.000 tenkova i oklopnih vozila i oko 3.000 aviona. Sa druge strane pravi sovjetski gubici su iznosili oko 800.000 poginulih, ranjenih i nestalih, preko 6.000 uništenih i onesposobljenih tenkova i oko 1.100 uništenih aviona.
Tokom same nemačke ofanzive izbačeno je iz stroja oko 50.000 nemačkih vojnika, 300 tenkova i oko 200 aviona. Sovjetski gubici su bili oko 180.000 poginulih, ranjenih i nestalih, 1.600 uništenih i oštećenih tenkova i preko 1.000 aviona. Treba imati u vidu da se tačni podaci o gubicima ne mogu odrediti zato što je sa sovjetske strane dokumentacija nekompletna a sa nemačke izvršene velike reorganizacije jedinica.
Tokom Kurske bitke uvedena su nova vozila u naoružanje Crvene armije i Vermahta kao i nove taktike i strategijska učenja. Obe strane su izvukle pouke iz borbenih dejstava na kopnu i u vazduhu. Promenjene su načini dejstva, brojnost i opremljenost kao i formacije jedinica. Sovjetska vojska je naročito izvukla pouku iz oklopne borbe gde je promenjena formacija na nivou tenkovskog bataljona kao i povećano sadejstvo između tenkovskih i samohodnih jedinica. Ulaskom novih nemačkih tenkova u upotrebu ubrzan je razvoj tenka JS-1 a kasnije JS-2, kao kontra-mera uvođenju tenkova Panter i sve učestalijeg pojavljivanja tenka Tigar. Bitka kod Kurska je takođe ubrzala savezničke pripreme i otvaranje drugog fronta u Evropi.
Kurska bitka predstavlja pravu prekretnicu Drugog svetskog rata i njenim završetkom stiču se uslovi za prelazak reke Dnjepar kao i oslobađanje cele Ukrajine.
Nježne prevare
Nježne prevare je jugoslavenski televizijski film snimljen 1988. godine u režiji i po scenariju Darija Vincea.
Birmingham
Brminhem je grad i metropolitanski borough od 1,126,927 stanovnika u sredini Engleske.
Brminhem je administrativni centar vlastitog borougha, i financijski, kulturni i obrazovni centar konurbacije Midlandton u kojoj živi 2,492,216 stanovnika, koja je srce britanske industrije.
Geografske karakteristike
Brminhem je drugi po veličini britanski grad, i najveći grad Grofovije Zapadni Midlands.
Bosutska kultura
Bosutska kultura je termin koji se odnosi na kulturu Starijeg gvozdenog doba, na prostoru današnje Srbije, koja je tako nazvana po arheološkom nalazištu na Bosutu. Bosutska kulturna grupa izdvojena je kao posebna pojava na teritoriji Vojvodine i zapadne Srbije. Bosutskoj kulturi je bila srodna Basarabi kultura. Prema jednom mišljenju, nosioci Bosutske kulture su bili Tribali, a prema drugom mišljenju Dako-Geti.
Birmingham
Geografske karakteristike
Nalazi se u neposrednoj blizini geografskog centra Engleske, na raskršću magistralnih željezničkih i cestovnih pravaca, udaljen 177 km sjeverozapadno od Londona.
Historijski centar Birminghama, uz Edgbaston i sjeverni kvartovi Sheldon i Erdington uz satelitski grad Sutton Coldfield leže na teritoriju historijske grofovije Warwickshire.
Sjeverozapadna predgrađa, Handsworth, Kingstanding i Harborne na jugozapadu leže u historijskoj grofoviji Staffordshire.
Bosutska kultura
Lokalitet Gradina
Lokalitet Gradina nalazi se u ataru sela Vašice kod Šida, na levoj obali reke Bosut. Rezultati dosadašnjih istraživanja pokazali su da se radi o višeslojnom praistorijskom naselju sledeće hronološko-stratigrafske slike:
Birmingham
Geografske karakteristike
Južna i istočna predgrađa Bartley Green, Northfield, Moseley i Yardley leže u historijskoj grofoviji Worcestershire.
Bosutska kultura
Ostali lokaliteti
Drugi značajni lokaliteti Bosutske kulture su Gomolava, Židovar, Feudvar i Kalakača.
Periodizacija
Bosutska kultura se razvijala tokom gotovo celog Ranog gvozdenog doba, od 9. veka p.n.e. do velikih migracija u srednjoj Evropi i južnoj Panonskoj niziji, koje su završene invazijom keltskih plemena u Podunavlju oko 4. veka p.n.e.
Birmingham
Geografske karakteristike
Njegove stanovnike zovu - Brummies, po nadimku grada Brum, kog su vlastiti stanovnici u svom dijalektu zvali Brummagem. thumb|left|240px| Poslovni dio grada
Bosutska kultura
Periodizacija
Ova kultura se deli na tri faze:
Najranija naselja Bosutske kulture vuku direktne korene iz kasnog bronzanog doba Belegiške kulture.
Birmingham
Historija
Birmingham je prvu povelju kojom je postao trgovište dobio još 1166, ali je sve do 14. vijeka ostao beznačajno naselje. thumb|right|300px| Vijećnica na Trgu Viktorija Kako nije imao neku veću rijeku koja bi mu omogućila transport do neke morske luke što je za srednjeg vijeka bio presudan faktor, ostao je relativno mali manufakturni gradić sve do kraja 18. vijeka, kad je postao nukleus britanske industrijske revolucije.
Birmingham je krajem 17. vijeka imao samo 15.000 stanovnika, da bi jedan vijek kasnije narastao do 70.000 stanovnika. Postao je čuven po predmetima iz metala i pištoljima, ali i po finom nakitu, uz onaj jeftin rađen u velikim serijama, kao i po mjedenim dugmetima i brojnim drugim sitnicama koje su se odlično prodavale širom svijeta.
U to vrijeme u gradu su živjeli inženjeri James Watt (izumitelj parnog stroja), Matthew Boulton, William Murdock (pioniri u razvoju parnog stroja), kemičar Joseph Priestley, štampar John Baskerville, koji su značajno pridonjeli tehnološkom progresu Birminghama i zemlje. Tvornica Soho Manufactory, koja je razvila parni stroj za industrijsku upotrebu, postala je poznata u cijeloj Evropi.
Prvi kanali do grada iskopani su početkom 19. vijeka. thumb|left|240px| [[Kvart Brindley uz kanal]] I pored silnog rasta nije imao status grada, tek je nakon donošenja zakona o lokalnoj upravi (Reform Act) iz 1832. dobio pravo da bira i šalje zastupnike u parlament, a nakon tog je 1838. dobio i status grada. Iste godine dovršene su i željezničke pruge. prema Liverpoolu i Londonu. Bogati lokalni industrijalac Joseph Chamberlain je 1873. postao gradonačelnik, on je za svog trogodišnjeg mandata pokrenuo važne reforme, među ostalim porušio je sirotinjske kvartove i obnovio centar grada. Nakon tog je od 1911. Birmingham postao pionir britanskog urbanizma, - 1933. je kao prvi grad uveo jednosmjerne ulice, a bio je i prvi koji je 1939. izgradio općinski aerodrom.
Za Drugog svjetskog rata je poprilično stradao od bombardiranja od strane Luftwaffe. Nakon 1945. na mjestu razrušenih zgrada po centru, podignuti su stambeni i poslovni neboderi. Izgrađen je novi unutrašnji prsten cesta, obnovljen glavni željeznički kolodvor i podignuti su novi trgovački i poslovni kompleksi. Uz to izgrađena je i mreža kanala po sjeverozapadnim i južnim dijelovima grada.
Znamenitosti
Strogi centar Birminghama je Trg kraljice Viktorije, na kom se nalaze neoklasicistička Vijećnica (Town Hall) iz 1834., neorenesansna Palača grofovijskog savjeta (1874. -1881.), Birmingemski muzej i Umjetnička galerija, poznata po kolekciji slika prerafaelita i engleskih akvarelista.
Azetidin
Azetidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 57,094 Da.
Birmingham
Znamenitosti
Katedrala sv. Filipa (1715.), u svojoj zelenoj oazi, formira još jedan centar, a historicistički kvart oko crkve sv. Pavla (1779.), također ima svoj vlastiti karakter.
Ostali centri formirali su se oko rimokatoličke katedrale sv. Chada, koju je projektirao Augustus Pugin 1841.; trga Centenary iz 1989. i susjednog Međunarodnog konferencijskog centra iz 1991. Danas se jedan centar formirao pored ultramodernog trgovačkog centra - Bullring izgrađenog 2003. On svojom neobičnom ovalnom formom, prekrivenom sa 15.000 aluminijskih diskova, služi kao dramatičan kontrapunkt susjednoj neogotičkoj crkvi sv. Martina. U njemu se nalazi poznata robna kuća Selfridges, a za svoj izgled nagrađen je brojnim dizajnerskim nagradama.
thumb|right|280px| [[Trgovački centar -Bullring]]
Birmingham je kulturni centar puno širokog područja, njegov teatar Repertory otvoren 1913. ima veliku nacionalnu reputaciju, a teatar Hippodrome poznat je po svojoj orginalnoj produkciji i kao dom Birmingemskog kraljevskog baleta.
Centar za mlade - Midlands Arts, podignut 1960, također ima teatar, koncertnu dvoranu, umjetničke galerije i brojne radionice i studije.
El Surco, Santiago Tlazoyaltepec
El Surco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tlazoyaltepec.
Birmingham
Znamenitosti
Instituti Birmingham i Midland također imaju obrazovne i umjetničke sadržaje i programe.
Sand (Applecross)
Sand je veliko arheološko nalazište na obali Inner Sounda na poluotoku Applecross u zapadnoj Škotskoj, sjeverno od gradića Applecross.
El Surco, Santiago Tlazoyaltepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2758 m.
Birmingham
Znamenitosti
Gradski simfonijski orkestar koji koncertrira u Međunarodnom konvencijskom centru, stekao je svijetsku slavu, a birmingemska centralna narodna biblioteka je jedna od najvećih u zemlji.
Sand (Applecross)
Manji tragovi odbačenih školjki su bili poznati kao jedan od rijetkih tragova mezolitskog naselja kada je utočište od stijenja i nabacanih školjki kod Sanda na Applecrossu na obali Zapadnog Rossa u Škotskoj izabrano za detaljno iskopavanje kao dio proučavanja otpadaka od školjki u oblastima oko Inner Sounda između Skyea i kopna.
Birmingham
Znamenitosti
Glavne institucije visokog obrazovanja su; Univerzitet u Birminghamu (1900), Univerzitet Aston (1966) i Univerzitet Birmingham City (1992; bivši Univerzitet Centralne Engleske.
Koledži Selly Oak i Škola kralja Edwarda osnovana 1552. su privatne ustanove.
Sand (Applecross)
Ti istraživači su godine 1999. i 2000. pronašli 104 dosada nepoznata nalazišta, uglavnom pećine i kamena utočišta s 21 "litičkih otpadaka" i 9 odbačenih i otvorenih školjki. Dio tih nalazišta ima tragove relativno novijih perioda, ali test-jame na 4 nalazišta su ustanovila da su Loch a Sguirr na Raasayu i Sand u Applecrossu mezolitska. Pretpostavlja se da ima daleko više nalazišta nego što se ranije pretpostavljalo.
Nalazište oko kamenog zaklona Sand na poluotoku Applecross, sjeverno od samog Applecrossa, se okrenut prema zapadu iInner Soundu, odnosno Skyeu i Raasayu. Oko 7500. godine pne. prvi ljudi koji su se koristili tim kamenim zaklonom su od rogovlja i kamenja pravili alat. Osim korištenja lokalnog kamenja su koristili i posebno kamenje s otoka Rùm, 30 km (19 milja) na jugu, te Staffina na Skyeu, 10 km (6 milja) na zapadu, što znači da su u to vrijeme mogli prelaziti otvoreno more.
S vremenom se veliki broj školjaka, uglavnom priljepaka, pretvorio u ogromnu hrpu. Gomila komadića ‘'"lonaca"’' i koštanog oruđa pokazuju da su se školjke kuhale, a njihovo meso potom vadilo. Također su pronađene kosti jelena i ptica, te harpuni od rogovolja, koji su se vjerojatno koristili za hvatanje raznih riba, uključujući bakalar, skuše, kolje, haringe i losose.
Fine kuglice su pravljene od školjaka, a oker boja te posebna vrsta lokalnih mekušaca korištena za dobijanje purpurne boje sugerira da su tadašnji stanovnici bavili izradom ukrasnih predmeta.
Birmingham
Privreda
Birmingham je i danas najveći britanski industrijski centar, poznat po tome što ima puno malih i srednje velih tvornica, pa ga ponekad opisuju kao grad sa 1.001 vrstom poduzeća. Upravo u tome i leži ključ njegova ekonomskog uspjeha, a to je raznovrsnost njegove industrijske baze, iako se i danas većina njegovih poduzeća prvenstveno bave metalurgijom i mašinogradnjom.
Najviše ljudi zapošljava automobilska industrija - Jaguar i Land Rover. Nekad se proizvodilo i puno bicikala i motocikala, ali je prodaja bicikala jako opala. Birmingham je također jedan od najvećih centara industrije alatnih strojeva.
Od 1970-ih u ekonomiji grada sve više postaje značajan sektor usluga, koji je postepeno postao rival proizvodnom sektoru.
Schachtebich
Šahtebih je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ajhsfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 259 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16061083.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajhsfeld Šahtebih se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ajhsfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 280 metara. Površina opštine iznosi 3,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 259 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 68 stanovnika/km².
Mitimna
Grad (1.497 stanovnika po popisu iz 2001. godine) se nalazi na sjevernom dijelu otoka, oko 6 km sjeverno od popularne plaže Petre. Jedna od najvećih znamenitosti grada je genoveška tvrđava na brežuljku koji se nalazi u središtu grada.
Općina Míthymna se pruža istočno od grada duž sjevernog dijela otoka; predstavlja najmanju otočku općinu s površinom od 50.166 km², te najmanju u prefekturi (iza Ágios Efstrátiosa). Prema popisu iz 2001. godine je imala 2.433 stanovnika. Najveća naselja iza Mitimne su Árgennos (240) i Sykaminéa (207).
Augisey
Ožizi je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Lon le Sonije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 206 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,29 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 485 metara (maksimalnoj 594 m, a minimalnoj 427 m).
Marin Carić
Marin Carić (Hvar, 25. kolovoza 1947. – 3. prosinca 2000.), hrvatski redatelj i pisac.
Carić je, među ostalim, režirao Prikazanje života svetog Lovrinca Mučenika (Hvar, 1970.), Robinju (Split, 1975.), Juditu i Dunda Maroja (Splitsko ljeto, 1985.) i Prozerpinu ugrabljenu (dubrovačko Kazalište Marin Držić, 1989.) U Zagrebu, u kazalištu Kerempuhu, režirao je predstavu Cinco i Marinko te niz predstava u Komediji, čiji je bio stalni član. Među ostalim, režirao je Shakespeareovu Komediju zabuna, Brešanove Velike manevre u tijesnim ulicama, Brechtovu i Weillovu Operu za tri groša i Džubranov Isus, sin čovječji. Režirao je i lutkarske predstave na Dubrovačkim ljetnim igrama, na Festivalu djeteta u Šibeniku, te u Zadru, Splitu i drugdje.
26. 1.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
26. januar/siječanj (26. 1.) je 26. dan godine po gregorijanskom kalendaru. Do kraja godine ima još 339 dana (340 u prijestupnoj godini).
Događaji
.
Praznici i dani sećanja
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Terrasini, Palermo
Terrasini je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Непричава
Непричава је насеље у Србији у општини Лајковац у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 606 становника.
Овде се налази Кућа Илића у Непричави.
Демографија
У насељу Непричава живи 565 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,1 година (41,6 код мушкараца и 44,6 код жена). У насељу има 217 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,13.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Marmo, Asti
Marmo je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 179 m.
Rievaulx Abbey
Opatija Rievaulx (Rievaulx Abbey) je bivša Cistercitska opatija smještena kraj Rievaulxa, mjesta nedaleko od Helmsleyja u engleskoj grofoviji North Yorkshire. Osnovana je 1132. od dvanaest cistercitskih redovnika iz Opatije Clairvaux u Francuskoj. S vremenom je postala jednan od najbogatijih samostana u Engleskoj, čemu je značajno pridonijela marljivost redovnika koji su nekoliko puta mijenjali tok rijeke Rye. U 14. vijeku je samostan teško pogodila kako serija pljačkaških prepada iz susjedne Škotske, tako i epidemija Crne smrti koja je značajno umanjila dotada jeftinu kmetovsku radnu snagu. Za vrijeme Reformacije ju je 1538. godine, kao i sve samostane, dao raspustiti kralj Henry VIII od Engleske. U trenutku raspuštanja se opatija sastojala od 72 zgrada, u kojima su živjeli opat, 21 redovnik i 102 sluge; također je u njoj postojala i peć za lijevanog željeza; historičar Gerry McDonell na temelju toga tvrdi da je raspuštanje samostana odgodilo Industrijsku revoluciju za dva i pol vijeka. Zemljište je pripalo porodici Duncombe, čiji je potomak Thomas Duncombe III godine 1750. oko ruševina samostana dao sagraditi nekoliko građevina u grčkom stilu, danas poznatih kao Rievaulx Terrace & Temples. Opatija se danas nalazi u okviru nacionalnog parka North York Moors.
Gornji Disan
Gornji Disan je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Gornji Disan je naselje u okviru opštine Negotino.
Prirodni uslovi
Gornji Disan je smešten u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kavadaraca, naselje je udaljeno 10 kilometara istočno.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Gornji Disan je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 11 stanovnika.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Lancovo
Lancovo je naselje u slovenskoj Općini Radovljici. Lancovo se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Opština Lagunillas, Michoacán
Lagunillas je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1584 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2094 m.
Fremont, Michigan
Frimont (Mičigen) je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.081 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 4.081 stanovnika, što je 143 (3,4%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Scheibe-Alsbach
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zoneberg Šajbe-Alsbah se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zoneberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 610 metara. Površina opštine iznosi 19,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 596 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 30 stanovnika/km².
Los Depósitos, Villa de Guadalupe
Los Depósitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Guadalupe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1638 m.
Edgefield, South Carolina
Edžfild je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.750, što je 301 (6,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
San Cayetano, Nanacamilpa de Mariano Arista
San Cayetano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Nanacamilpa de Mariano Arista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2738 m.
Fraccionamiento Club de Golf Paraíso, Emiliano Zapata
Fraccionamiento Club de Golf Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Emiliano Zapata.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1211 m.
Rancho Viejo, Mexicali
Rancho Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Conlum, Zinacantán
Conlum je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Zinacantán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2220 m.
Warta (rijeka)
Warta (njemački: Warthe, latinski: Varta) je rijeka u Poljskoj duga 808 km, najveća desna pritoka rijeke Odre.
Hidrologija
Warta izvire na nadmorskoj visini od 380 m u Zawierciu, na Krakovsko-čenstohovskoj visoravni. Na svom toku prema sjeverozapadu do ušća kod Kostrzyna, jako meandrira i više puta mjenja smjer, dok ne dođe do Odre pored njemačke granice.
Plovna je gotovo do pola svog toka, od ušća kod Kostrzyna do Konina. Rijeka teče preko ratarskog kraja poljske ravnice i protiče preko gradova; Częstochowa, Konin, Poznań i Gorzów Wielkopolski.
San Rafael de Solís, Villa de Guadalupe
San Rafael de Solís je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Guadalupe.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1877 m.
Colonia Veinte de Noviembre, Técpan de Galeana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 705 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Lenart nad Lušo
Lenart nad Lušo je naselje u slovenskoj Općini Škofji Loki. Lenart nad Lušo se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 90 stanovnika.
JavaScript
JavaScript je skriptni programski jezik koji se prvenstveno koristi za definisanje funkcionalnosti web stranica na klijentskoj strani. Dinamičan, slabo tipiziran jezik, sa skromnom podrškom za objektno orijentirano programiranje, on zapravo predstavlja implementaciju standarda ECMAscipt-a.
Jezik se prvo zvao LiveScript, ali je ime promenjeno u JavaScript, zbog marketinškog dogovora između kompanija Netscape i Sun. Ključni elementi dizajna Javascripta su naslijeđeni iz programskog jezika Self.
Vidi još
javascript script examples
Opština Segarcea, Dolj
Segarcea je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 114 m.
Revelli, Savona
Revelli je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 271 m.
La Providencia, Tlalpan
La Providencia je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2824 m.
Case Orsi, Piacenza
Case Orsi je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 271 m.
P2RY14
P2Y purinoceptor 14 je protein koji je kod ljudi kodiran genom.
Konon
Konon (Κόνων) (kraj 5. i početak 4. vijeka pne.) je bio atenski vojskovođa poznat po sudjelovanju u završnoj fazi peloponeskog rata.
Konon je komandirao atenskom flotom na Lezbosu, koju je 406. pne. blokirao spartanski admiral Kalikratida. Deblokada je završena atenskom pobjedom kod Arginuskih otoka. Nakon toga je 405. pne. na Helespontu nastojao poraziti spartanskog admirala Lisandra, ali je dozvolio da ga Spartanci iznenade i nanesu katastrofalan poraz kod Egospotama. Većina njegovih ljudi je zarobljena i pogubljena, ali je Konon uspio pobjeći. Smatrajući kako će ga atenski građani pogubiti, potražio je i pronašao utočište na Cipru kod kralja Evagore. Spartanci su godinu dana kasnije prisilili Atenu na kapitulaciju, čime je završen dugotrajni peloponeski rat.
Nekoliko godina kasnije je pobjednička Sparta došla u loše odnose sa svojim nekadašnjim saveznikom Perzijom, te su perzijski satrapi Tisafern i Farnabaz od kralja Artakserksa dobili zadatak da sagrade mornaricu s kojom bi okončali spartansku hegemoniju na Egejskom moru. Sagrađen je veliki broj brodova, ali su Perzijanci trebali iskusnog flotovođu. Izbor je pao na Konona koji je bio oduševljen prilikom da se Spartancima osveti za poraz kod Egospotama. Godine 394. pne. je ta prilika došla te ju je Konon iskoristio nanijevši Spartancima poraz u bitci kod Knida.
Nakon toga je Konon, smatrajući da se iskupio za svoj katastrofalni poraz, vratio u Atenu. Tamo je uz perzijsku pomoć obnovio ratnu luku Pirej i Duge zidove, čime je Atena ponovno postala velika sila. Međutim, Spartanci su ponovno počeli pregovarati o savezu s Perzijom, a kada je atenska delegacija s Kononom poslana Perzijancima, satrap Tiribaz, uvjeren da Atenjani nastoje obnoviti svoj Delski savez|pomorski imperij na perzijsku štetu, dao ju je baciti u okove. Konon je uspio pobjeći iz zatvora i ponovno pronaći utočište na Cipru. Njegov sin Timotej je postao znameniti vojskovođa.
Gornje Čičevo (Makedonija)
Gornje Čičevo je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Gornje Čičevo upravno pripada opštini Gradsko.
Prirodni uslovi
Gornje Čičevo je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Velesa, naselje je udaljeno 30 kilometara južno.
Reljef: Naselje Gornje Čičevo se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je položeno na zapadnom obodu Tikveške kotline, na mestu gde se izdižu prva brda, koja dalje na zapadu prelaze u planinu Klepu. Naselje je položeno na približno 480 metara nadmorske visine.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Gornje Čičevo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 22 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (96%), a ostalo su Srbi.
Speedwell, Falklandi
Geografske karakteristike
To je niski izduženi otok, površine 51.5 km² dug 17.5 km u smjeru sjever jug, 5 km širok u svom centralnom dijelu, stanište brojnih ptica pokriven oštrom arktičkom travom, koji leži bliže obali Lafonije.
Između Speedwella i Lafonije nalazi se uski Kanal Eagle, koji je dobio ime po nekadašnjem imenu Speedwella - Eagle. Speedwell je najveći otok istoimenog arhipelaga u kojem se pored njega nalaze i otoci George, Barren i Annie, koji leže južno od njega.
Historija
Kod Speedwella (tada Otoka Eagle) doživio je brodolom 1812. britanski brod Isabella kojim je upravljao kapetan George Higton. Većinu posade spasio je američki ribarski brod Nanina, pod zapovjedništvom kapetana Charlesa Barnarda. On je shvatio da će zbog većeg broja putnika, trebati i više hrane, pa se sa par svojih mornara iskrcao na otok u potrazi za hranom, u njegovoj odsutnosti spašeni britanski mornari oteli su njegov brod i otplovili ostavivši ga na otoku. Barnard i njegovi drugovi konačno su spašeni u novembru 1814. Na osnovu tog neugodnog iskustva, Barnard je 1829. napisao knjigu Priča o patnjama i avanturama kapetana Charlesa Barnarda.
Râu Alb, Sălașu De Sus
Râu Alb je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Sălașu De Sus.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 222 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 410 m.
Rachel Jackson
Rachel Donelson Robards Jackson, rođena kao Rachel Donelson, (15. jun 1767 – 22. decembar 1828) bila je supruga američkog vojskovođe, državnika i predsjednika Andrewa Jacksona. Iako se ponekad navodi kao Prva dama SAD, umrla je nekoliko mjeseci prije muževog preuzimanja dužnosti, te je Prva dama de facto postala njena nećaka Emily Donelson.
Rodila se kao kćer pukovnika Johna Donelsona, koga je u dobi u 12 godina pratila zajedno sa grupom prvih bijelih doseljenika na području današnje države Tennessee. Njen otac je bio jedan od osnivača današnjeg grada Nashville. Rachel Donelson, koja je, prema svjedočanstvima, svojom ljepotom privlačila brojne prosce, se 1787. udala za zemljoposjednika i špekulanta Lewisa Robardsa, ali je brak bio nesretan i brzo se raspao. Andrewa Jacksona je upoznala oko 1790. godine, kada je on bio stanoprimac njene majke Rachel Stockley Donelson. Za njega se sljedeće godine udala, ali razvod sa Robardsom nije bio formalno dovršen, te je zajedno sa Jacksonom sljedeće tri godine živjela u stanju bigamije, prije nego što se konačno razvela; brak sa Jacksonom je bio formalno poništen te se za njega ponovno udala 1794. godine.
Jackson i Donelson nisu imali djece. Na predsjedničkim izborima 1828. godine je bigamijska prošlost supružnika u kampanji bez uspjeha korištena od tadašnjeg predsjednika i Jacksonovog suparnika Johna Quincyja Adamsa. Jackson je, kao popularni heroj bitke kod New Orleansa glatko pobijedio. Rachel Jackson je iznenada preminula mjesec dana kasnije; historičari, na temelju simptoma koje je opisao sam Jacskon, vjeruju da je u pitanju bio srčani udar. Prema svjedočenju suvremenika, Jacksona je smrt izuzetno teško pogodila.
Njen život je književnik Irving Stone opisao u historijskom romanu The President's Lady iz 1950. godine.
Lavtarski Vrh
Lavtarski Vrh je naselje u slovenskoj Općini Kranju. Lavtarski Vrh se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 29 stanovnika.
El Lindero, Comonfort
El Lindero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Italijanska kampanja (Drugi svetski rat)
Italijanski pohod u Drugom svetskom ratu predstavlja skup savezničkih operacija čiji je krajnji cilj bio izbacivanje Italije, saveznika Nemačke iz rata. Otpočela je iskrcavanjem saveznika na Siciliju 10. jula 1943. a završava se kapitulacijom nemačkih oružanih snaga u Italiji 8. maja 1945. Tokom kampanje saveznici su izgubili oko 60.000 vojnika svih nacionalnosti uključenih u ratni pohod dok su sile Osovine izgubile oko 50.000 poginulih. Ovom kampanjom Italija je izbačena iz rata, stvoren je drugi front u Evropi i osnova za mogući proboj u Austriju a potom i u Nemačku.
El Lindero, Comonfort
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1885 m.
Italijanska kampanja (Drugi svetski rat)
Strateška pozadina pohoda
Na severnoafričkom frontu Nemački afrički korpus je pretrpeo nekoliko važnih poraza tokom bitke za El Alamejn, savezničke ofanzive kod El Alamejna kao i tokom kasnijeg iskrcavanja saveznika u operaciji „Baklja“. Završetkom operacija u Severnoj Africi nametnulo se pitanje stvaranja drugog fronta. Postojale su tri mogućnosti:
Najveći zagovornik ideje iskcravanja na Apeninsko poluostrvo i Balkan bio je Vinston Čerčil. On je smatrao da se treba iskrcati što bliže centralnoj Evropi jer je bilo očigledno da Sovjetski Savez preuzima inicijativu na Istočnom frontu i da će uskoro krenuti u ofanzivu na zapad. Čerčil je naročito bio zainteresovan za iskrcavanje na Balkan i to interesovanje je bilo političke prirode (raspored uticajnih sfera u Evropi posle rata).
Odluka je pala da se saveznici prvo iskrcaju na Siciliju: Mediteran je praktično bio pod kontrolom Saveznika, u Severnoj Africi su bile stacionirane jake snage koje su uspešno završile afričku kampanju a nemačke snage su bile većim delom raspoređene na Istočnom frontu. Osvajanjem Italije bi se potpuno preuzela kontrola nad Mediteranom, izbacio bi se jak nemački saveznik i naterala bi se nemačka komanda da pošalje pojačanja a samim tim i oslabi pritisak prema Crvenoj armiji.
Sa druge strane, štab vojske Sjedinjenih Američkih Država imao je na umu Francusku kao mesto invazije. Kompromis bio taj da se prvo izvrši invazija na Italiju a potom iskrcavanje u severnoj Francuskoj.
Kampanja
Početkom kampanje se smatra iskrcavanje na Siciliju. pre samog iskrcavanja organizovane su manje operacije obmanjivanja pravog pravca udara, strateška bombardovanja ciljeva u pozadini i operacije na moru. U svrhu obmane izvedena je delikatna operacija britanskih komandosa koji su na obalu Španije izbacili telo vojnika prerušeno u oficira, sa tašnom u kojoj se nalazio plan invazije na Grčku. Obmana je u potpunosti uspela i dosta nemačkih rezervi je upućeno u Grčku.