cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zabranjene igre
Jeux intedits je francuski crno-bijeli film snimljen 1952. u režiji Renea Clementa, koji se smatra jednim od najboljih ostvarenja francuske kinematografije na početku 1950-ih.
Nastao je na temelju originalnog scenarija Françoisa Boyera, koji je bio ispočetka odbijan od strane producenata i režisera, prisilivši Boyera da ga preradi u istoimeni roman. Knjiga je imala slab odjek u Francuskoj, ali je njen prijevod postao bestseler u SAD, potakavši Clementa da otkupi prava na njenu ekranizaciju. Protagonistica filma je 5-godišnja djevojčica (čiji lik tumači Brigitte Fossey), koja ostaje bez roditelja u zračnom napadu za vrijeme njemačke invazije te koju na neko vrijeme udomljuju lokalni seljaci. Radnja prikazuje kako se brzo sprijatelji sa nešto starijim dječakom (koga tumači Georges Poujouly) i kako njih dvoje stvaraju razne bizarne rituale kako bi se nosili sa konceptom smrti oko sebe.
Zabranjene igre su na samom početku prikazivanja bile obilježene kontroverzama. Premijerno su prikazane na Kanskom festivalu, ali ne kao službeni predstavnik Francuske, što je izazvalo proteste dijela tamošnjih kritičara. Dio francuske javnosti je, pak, bunio zbog sadržaja koji je navodno vrijeđao francuske seljake. Nešto kasnije je prikazan na venecijanskoj Mostri u službenoj konkurenciji, iako je bilo pokušaja da mu se ospori pravo na nagrade. Na kraju je uspio osvojiti Zlatni lav, a nešto kasnije i Oscar za najbolji strani film.
Kritičarima se izuzetno dopao realistični i krajnje nesentimentalni prikaz ratnih zbivanja, i to iz dječje perspektive, koji je događaje učinio prilično uznemirujućim. Izuzetno dobar dojam je ostvarila 6-godišnja Fossey, koja je, prema vlastitim riječima, ulogu dobila usprkos toga što je Clement ispočetka htio angažirati djevojčicu od 9-11 godina. Fossey će kasnije postati jedna od najuglednijih francuskih glumica.
La Fossa, Arezzo
La Fossa je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 786 m.
Vanilil-alkohol oksidaza
Vanilil-alkohol oksidaza (, 4-hidroksi-2-methoksibenzil alkohol oksidaza) je enzim sa sistematskim imenom vanilil alkohol:kiseonik oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Vanilil-alkoholna oksidaza iz Penicillium simplicissimum sadrži kovalentno vezani FAD. Ona konvertuje širok opseg 4-hidroksibenzil alkohola i 4-hidroksibenzilamina do korespondirajućih aldehida. Alil grupa 4-alilfenola se takođe konvertuje u -CH=CH-CH2OH grupu.
Alex Jones
Alexander Emerick "Alex" Jones (Dallas, Teksas, 11. veljače 1974.) je američki voditelj radio emisije "The Alex Jones Show", te povremeni glumac i filmaš. Njegove najpoznatije internet stranice su Infowars.com i PrisonPlanet.com.
Otac mu je bio zubar a majka domaćica. Pohađao je srednju školu Anderson u Austinu. Karijeru je isprva započeo kao novinar da bi kasnije dobio svoju vlastitu radio emisiju.
Poznat je po "žilavim" stavovima o teorijama zavjere, među kojima su i da su napadi 11. rujna 2001. bili namiješteni jer je otmičare obučavala američka vojska a tornjevi su uništeni kontroliranim eksplozijama, da se polako razvija Novi svjetski poredak te da se Osama bin Laden samo iskoristio od američke vlade kako bi se opravdali rigorozni novi zakoni i rat u Iraku. Još 2002., izjavio je da mu je jedan tajni izvor objavio kako je bin Laden preminuo od zatajenja bubrega ali da je CIA "smrznula njegovo tijelo" kako bi ga izvadila prije izbora. Nakon objave smrti svjetski poznatog terorista 2011., godinu dana prije američkih predsjedničkih izbora, samo je pojačao svoje uvjerenje u teorije zavjere oko smrti Osame bin Ladena. On sam se opisao ovako: "Ja sam politički ateist. Kršćanin sam, ali sam politički ateist."
Zalaže se za slobodu medija i odbijanje američkih intervencija po svijetu.
Pender County, North Carolina
je okrug u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 52.217, što je 11.135 (27,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Oval, Nuevo Urecho
Oval je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Nuevo Urecho.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1185 m.
Romiplostim
Romiplostim (rINN, USAN) je fuzioni proteinski analog trombopoietina, hormona koji reguliše produkciju trombocita. Ovaj leki je razvilo preduzeće Amgen i u prodaji je pod imenom Nplate.
Pochotillo, Cuautepec
Pochotillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cuautepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
IC 4314
Reference
</references>
Morini
Morini ima više značenja:
La Pedrera, Altamira
La Pedrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Altamira.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
El Progreso, San Mateo Río Hondo
El Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Mateo Río Hondo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2311 m.
Lecitin
thumb|350px|fosfatidil-holin, jedan od lecitina Lecitin je organska materija biljnog i životinjskog porekla i spada u lipide. Sastoji se od hidrofilnih fosfatida i lipofilnih masnih kiselina. Savršen je emulgator koji omogućava spajanje inače nespojivih jedinjenja (npr. voda i masti) u relativno stabilne emulzije. Najviše ga ima u soji, žumancetu i telu čoveka.
Zbog svojih osobenosti, lecitin ima široku primenu u prehrambenoj industriji, farmakologiji i dijetologiji. Za te potrebe se izdvaja iz zrnevlja soje koja sadrži oko 1% lecitina.
Na gotovo svakoj nalepnici nekog prehrambenog proizvoda, leka ili dijetetskog proizvoda u popisu sastojaka nalazi se i lecitin. Neizbežan je sastojak svih namirnica koje se rastvaraju u vodi ili nekoj drugoj tečnosti. Kao lek, lecitin utiče na smanjenje holesterola u krvi, deluje protiv gojaznosti i isušivanja kože. Koristi se čak i u tekstilnoj industriji gde se dodaje vlaknima kako bi tkanina bila što prijatnija za nošenje.
Brigitte Fossey
Brigitte Fossey (15. jun 1946 - ) je francuska glumica, koja je slavu stekla kao 6-godišnja djevojčica nastupom u filmu Zabranjene igre. Njenu karijeru djece glumca su prekinuli roditelji kako bi joj omogućili redovno školovanje, ali se nakon 20 godina vratila glumi te nastupala u nizu filmova uglednih režisera.
Kokošari (razvrstavanje)
Kokošari mogu označavati:
Masakr u Oued El-Hadu i Mezouari
Masakr u Oued El-Had and Mezouari se zbio 3.8. 1997. u dva sela kraj Ariba (v. kartu u wilayi Ain Defla u Alžiru. Gerlici su tada ubili između 40 i 76 civila. Podaci Algeria-Watcha daje pomalo neobičan opis počinitelja kao osoba s obrijanim glavama i obrvama, koji su navodno nosili zastave s natpisom "Bijesni na Boga".
Gairo Sant'Elena, Ogliastra
Gairo Sant'Elena je naselje u Italiji u provinciji Ogliastra, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1321 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 692 m.
Holm Sundhaussen
thumb|Sundhaussen 2008.
Holm Zundhausen (, Berlin, 17. april 1942. - Regensburg, 21. februar 2015) bio je nemački istoričar, profesor istorije Jugoistočne Evrope na Slobodnom univerzitetu u Berlinu i predsednik Naučnog saveta Instituta za istočnoevropske studije u Minhenu.
Jedan je od najznačajnijih savremenih nemačkih istoričara koji se bavio problemima srpske, jugoslovenske i balkanske istorije.
Biografija
Holm Zundhausen je rođen u Berlinu 1942. godine. Već tokom studija na univerzitetima u Berlinu i Minhenu, ispoljio je interesovanje za probleme Balkana. U svojoj doktorskoj tezi sistematski je obradio uticaj Herderovih ideja na stvaranje nacija kod naroda Habzburške monarhije. Kao asistent i stručni saradnik je svoju naučnu karijeru nastavio na univerzitetima u Hamburgu, Minhenu i Getingenu. Od 1988. je predavao na Slobodnom univerzitetu u Berlinu.
Reilingen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Nekar Rajlingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rajn-Nekar. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 102 metra. Površina opštine iznosi 16,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.080 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 433 stanovnika/km².
Holm Sundhaussen
Bibliografija
Neka od njegovih značajnih dela su:
Istorija Srbije od 19. do 21. veka
2007. godine je objavio knjigu "Istorija Srbije od 19. do 21. veka", koja predstavlja pokušaj sinteze istorije Srbije od ustanka protiv osmanske vladavine do jugoslovenskih ratova 1990-ih. Ona pored političke uključuje i društvenu, privrednu i kulturnu istoriju. Zundhausen u njoj pokušava da predoči srpsku istoriju kao posmatrač spolja i „onaj ko ovde očekuje jedan pledoaje za ili protiv Srba, taj mirne duše može odmah da odloži ovu knjigu."
Među srpskim istoričarima je izazvala velike reakcije, koje se po Latinki Perović uglavnom svode na dva pitanja: da li stranac može da napiše istoriju srpskog naroda i da li je u stanju da je razume bez emocija koje, za razliku od srpskog istoričara, ne poseduje.
Prehrambena industrija
mini|desno|250px|Industrija mesa Neoplanta Prehrambena industrija je grana industrije koja se bavi preradom hrane za potrebe ljudi. Najrazvijenija je u bogatim privrednim područjima, kao i u velikim potrošačkim sredinama. Njen glavni zadatak je podmirivanje prehrambenih potreba potrošača.
Grane
Prehrambena industrija obuhvata nekoliko grana koji se bave različitim delatnostima:
Frenchtown-Rumbly, Maryland
Frenčtaun-Rambli je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Guado, Lodi
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Radoši kod Višnjana
Radoši kod Višnjana je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Višnjan, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 32 stanovnika te 12 obiteljskih kućanstava.
Moriondo
Moriondo ima više značenja:
La Mojonera, Encarnación de Díaz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1920 m.
Rheinhausen
Rajnahauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Emendingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.446 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8316053.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Emendingen Rajnahauzen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Emendingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 174 metra. Površina opštine iznosi 22,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.446 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 157 stanovnika/km².
Kokošari
Kokošari je naseljeno mesto u Bosni i Hercegovini u opštini Travnik. Administrativno pripada Federaciji Bosne i Hercegovine, odnosno njenom Srednjobosanskom kantonu. Prema popisu stanovništva iz 2013. u naselju je bilo 31 stanovnika, a većinsku populaciju činili su Hrvati.
Stanovništvo
Po poslednjem službenom popisu stanovništva iz 2013. godine u ovom naselju živelo je 31 stanovnika, a selo je bilo etnički homogeno sa većinskom hrvatskom populacijom.
Anthony Fokker
Anton Herman Žerar „Entoni“ Foker (, 6. april 1890 — 23. decembar 1939) je bio holandski vazduhoplovni pionir i proizvođač aviona. Najpoznatiji je po lovačkim avionima koje je proizveo u Nemačkoj za vreme Prvog svetskog rata kao što su Ajndeker monoplani, Foker Dr.I triplan i Foker D.VII biplan. Posler sloma Nemačke, Foker je svoj posao preselio u Holandiju gde se njegova kompanija bavila proizvodnjom raznih vrsta uspešnih aviona kao što je „Fokerov trimotor“, uspešni putnički avion koji je korišten u međuratnom periodu. Umro je 1939. godine u Severnoj Americi. Kasniji autori sugerišu da je on lično bio jako harizmatičan, ali i kontroverzan i beskrupulozan kada je posao u pitanju.
Nagrada nezavisnog duha za najboljeg režisera
Nagrada nezavisnog duha za najboljeg režisera ( jedna je od Spirit nagrada koju svake godine dodeljuje neprofitna organizacija Film Independent.
Dragan Bubalo
Biografija
Poručnik Dragan Bubalo je rođen 11. 10. 1964 u Apatinu, u porodici Nikole i Smiljane Bubalo. Umje­sto Elek­tro­teh­nič­kog fa­kul­te­ta, na ko­ji je bio pri­mljen, poručnik Bubalo se opre­dje­lio za studij na Vojnoj akademiji JNA - od­sjek ve­za. Bio je od­li­čan stu­dent. Poručnik Bubalo je početak sukoba u Sloveniji, 1991 godine, dočekao u sastavu JNA tj. Kopnene vojske JNA. Bio je stacioniran u varaždinskoj kasarni "Kalnički partizani" (VP 7464) u sastavu 32. korpus JNA - Varaždin tj. 32. motorizirane brigade pod komandovanjem pukovnika Berislava Popova. 27. 6. 1991 godine, poručnik Bubalo se sa 32. motoriziranom brigadom uputio prema SR Sloveniji gdje su trebali zauzeti tj. zatvoriti granični prijelaz Gornja Radgona i granični prijelaz Gederovci. Poručnik Bubalo je stigao sa svojom brigadom u Gornju Radgonu nakon dva dana, 28. 6. 1991, uz neprestane napade Teritorijalne odbrane (TO) SR Slovenije, barikade, blokade, žive štitove, pucnjavu i borbe. Taj isti dan je postignut prekid vatre tj. primirje između JNA i TO SR Slovenije. Poručnik Bubalo je ranjen nakon što su na njegovu brigadu iz zasjede pucali pripadnici slovenske TO. Preminuo je na nosilima za­to što mu kao ra­nje­ni­ku u vrije­me sklo­plje­nog pri­mir­ja ni­je pra­vo­vre­me­no uka­za­na po­moć tj. TO SR Slovenije nije dozvolila da mu se po­mog­ne i da ga se helikopterom Mil Mi-8 Jugoslavenskog ratnog zrakoplovstva (JRZ) prebaci u bolnicu. Čak što više pripadnici slovenske TO su pucali na he­li­kop­ter JRZ-a iako je isti ima vidljivu ozna­ku Cr­ve­nog križa. Poručnik Bubalo je jedan od 44 pripadnika JNA koji su smrtno stradali tokom sukoba u Sloveniji. Prema svjedočanstvu majke poručnika Bubala, njezin sin Dragan Bubalo je imao pri­ja­te­lje iz svih na­ci­ja SFR Jugoslavije. Smiljana Bubalo se 2006 godine pridružila po­kre­ta­nju pret­kri­vič­nog po­stup­ka Slovenskog helsinškog odbora o ratnom zločinu slovenskih teritorijalaca nad ročnim vojnicima tadašnje JNA uz pitanje zašto se Cr­ve­ni križ Slo­ve­ni­je ni­kad ni­je ogla­sio zbog ga­že­nja eti­ke po­mo­ći ra­nje­nom.
Aş Şabāḩīyah, Hajjah
Aş Şabāḩīyah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Wheatland, Pennsylvania
Vitland je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 632, što je 116 (-15,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pian della Noce, Macerata
Pian della Noce je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 831 m.
Tres Picos, Tila
Tres Picos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 782 m.
Fosfatidilholin
Fosfatidilholini (PC) su klasa fosfolipida koji sadrže holin kao osnovnu grupu. Oni su glavna komponenta bioloških membrana i mogu se lako dobiti iz mnoštva raznovrsnih i lako dostupnih izvora kao što je žumance ili soja. Oni se ekstrahuju mehanički ili hemijskim putem koristeći heksan. Fosfatidilholini isto tako pripadaju lecitinskoj grupi žuto smeđih masnoća koje su prisutne u životinjskim i biljnim tkivima.
Funkcija
Fosfatidilholini su zastupljeniji u spoljašnjem sloju ćelijske membrane. Smatra se da se transportuju između membrana u ćeliji pomoću proteina fosfatidilholinskog transfera (PCTP).
Struktura
300px|thumb|Primer fosfatidilholina, palmitoil-oleil-sn-fosfatidilholin. Fosfolipid se sastoji od holinske čeone grupe i glicerofosforne kiseline sa različitim masnim kiselinama. Među njima su zasićene masne kiseline (e.g. palmitinska, margarinska), kao i nezasićene masne kiseline (e.g. oleinska kiselina).
Fosfolipaza D katalizuje hidrolizu fosfatidilholina do fosfatidinske kiseline i holina.
Măricești, Fârtățești
Măricești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Fârtățești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Mornico
Mornico ima više značenja:
Unidos Avanzamos, Altamira
Unidos Avanzamos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Altamira.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1008 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Mihailo Honijat
Mihailo Honijat (grč. Μιχαὴλ ὁ Χωνιάτης, oko 1140–oko 1220) bio je vizantijski pisac, brat poznatog istoriografa Nikite Honijata i arhiepiskop atinski. Nakon mladalačkih studija u Carigradu, bio je 1175. godine postavljen za atinskog arhiepiskopa. Nakon pada Carigrada 1204. godine i osnivanja Latinskog carstva, povukao se na ostrvo Keos, gde je i umro.
Honijat je bio retor i pesnik, sastavljao je katihetske homilije, panegirike, posmrtne govore u slavu svog učitelja Evstatija i svog brata Nikite, pisma i neke pesme. Njegovo obimno klasično obrazovanje ipak mu nije smetalo da se u potpunosti preda ugledanju na velike crkvene oce i njihove spise pre nego na jednog Demostena ili Pindara. Ipak, kao poznavaoca klasične starine provincijalna i zapuštena Atina ga je razočarala: to zanimljiviji su nam podaci koje daje o njoj. Honijatov inauguralni govor, održan na Akropolju, pokazuje njegovo duboko klasično obrazovanje, poznavanje grčke književnosti i veliki entuzijazam, koji je, međutim, bio u nesrazmeri sa materijalnom i duhovnom bedom njegovog doba. Ovi jadni uslovi su i podstakli Honijata da u heksametru sastavi Elegiju o Atini – poznatu i zato što je jedinstvena – o dekadenciji Atine, neku vrstu poetskog i antikvarskog epitafa prošloj veličini.
Lucije Tarkvinije Oholi
Lucije Tarkvinije Oholi (Lucius Tarquinius Superbus) je bio posljednji rimski kralj, vladao je u periodu od 534. pne. - 509. pne. Nastavio je s osvajanjima i započeo s osnivanjem kolonija čime je udario temelj kasnije rimske prevlasti nad cijelim Sredozemljem. Opteretio je narod nametima pa nije bio omiljen. Silovanje Lukrecije, kćeri jednog bogatog Rimljanina, od strane Tarkvinijeva sina Seksta iskorišteno je protiv kralja te je on prognan od strane skupine imućnih Rimljana. Time je završeno rimsko kraljevstvo i proglašena republika. Vođe pobune Lucije Junije Brut i Tarkvinije Kolatin su izabrani za prve rimske konzule.
Vladavina
Njegovu vladavinu su obilježila ubistva Tulijevih pristaša u Senatu te opozivanje svih Tulijevih reformi u korist plebsa. Tarkvinije je tako plebejcima oduzeo pravo da sudjeluju u ratu, i umjesto toga ih koristio kao radnu snagu prilikom izgradnje Cloace Maxime. U ratovima s Etrurcima i Latinima Tarkvinije je nedostatak vojske kompenzirao s najamnicima.
Tarkvinije je također poravnao vrh Tarpejske stijene i uklonio tamošnja sabinjanska svetišta. Dovršio je izgradnju Jupiterovog hrama na Kapitolu, a vjenčanje jednog od sinova za princezu iz Tusculuma je Rimu donijelo važnog saveznika. Tradicija navodi kako je Tarkvinije otkupio znamenite Sibilske knjige proročanstava.
Dragoslav Herceg
Životopis
Osnovnu školu i Gimnaziju "Jovan Jovanović Zmaj" završio je u Novom Sadu. Na studij matematike Filozofskog fakulteta u Novom Sadu upisao se školske 1967/68. godine, a diplomirao je na Prirodno-matematičkom fakultetu u Novom Sadu 1971. godina. Na istom Fakultetu završio je postdiplomski studij odbranom magistarske teze "Približno rešavanje nekih klasa operatorskih jednačina" 1976. godine i obranio doktorsku disertaciju "Diferencni postupci sa neekvidistantnim mrežama" 1980. godine.
Lucije Tarkvinije Oholi
Pad
Godine 510. pne. Tarkvinijev nasilni sin Seksto je silovao plemkinju Lukreciju, zbog čega je ona izvršila samoubistvo, prethodo o svemu obavijestivši rodbinu. Njen brat Lucije Junije Brut, kao i suprug Tarkvinije su pokazali njeno mrtvo tijelo narodu i pozvali ga da oružjem osveti taj zločin. Rezultat je bio ustanak zbog kojeg su se Tarkvinije, njegova porodica i pristaše morali otići u izgnanstvo kod Tarkvinijevih etrurskih rođaka.
Dragoslav Herceg
Nastavni i stručni rad
Nastavu na osnovnim i postdiplomskim studijima držao je na više fakulteta Univerziteta u Novom Sadu. Bio je mentor osam odbranjenih doktorskih disertacija, osamnaest odbranjenih magistarskih teza, pet odbranjenih specijalističkih radova i osamnaest diplomskih radova. Održao je više predavanje po pozivu u Mađarskoj, Nemačkoj, SAD, Portugalu i Jugoslaviji.
Lucije Tarkvinije Oholi
Pad
Jedan od tih rođaka bio je Lars Porsena, kralj Kluzija. Njegova vojska je opsjela Rim s ciljem da vrati Tarkvinija na prijestolje, ali je Porsena, duboko impresioniran rimskom hrabrošću, odlučio od toga odustati. Godine 496. pne. Tarkvinije je ponovno sudjelovao u napadu na Rim, ovaj put kao dio latini|latinske vojske, ali je u bitci kod Regilskog jezera ranjen, a njegov sin Sekst poginuo. Tarkvinije je iste godine umro u izgnanstvu u Kumi.
Dragoslav Herceg
Rukovodeća mjesta
Bio je rektor Univerziteta u Novom Sadu (1991-1996), dekan Prirodno-matematičkog fakulteta u Novom Sadu (1985-1987), prodekan Prirodno-matematičkog fakulteta za matematiku (1996-1998), direktor Instituta za matematiku (1980-1985, 1989-1991), rukovodilac Instituta za matematiku 1998-2002, šef Računskog centra (1979-1980), predsjednik Saveta Fonda univerzitetskog obrazovanja Vojvodine, član Republičkog saveta za nauku, član Republičkog saveta za unapređenje univerzitetskog obrazovanja i predsjednik Upravnog odbora Matematičkog instituta u Beogradu (1998-2001). Sad je direktor Departmana za matematiku i informatiku Prirodno-matematičkog fakulteta u Novom Sadu i potpredsjednik Matice srpske.
La Trinitaria, Acala
La Trinitaria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acala.
Dragoslav Herceg
Knjige i priznanja
Objavio je osamnaest udžbenika i zbirki zadataka za fakultete, više škole i gimnazije te nekoliko priručnika s 44 izdanja. Također je koautor dviju monografija.
La Trinitaria, Acala
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 510 m.
Dragoslav Herceg
Knjige i priznanja
U toku nastavničke karijere uvodio je i predavao veći broj predmeta. Posebno treba istaći pisanje udžbenika i priručnika za srednje škole i aktivnosti u vezi s uvođenjem računara u školsku praksu. Autor je prvog srednjoškolskog udžbenika iz numeričke matematike u Srbiji (1979. i 1990). Koautor je i prvih udžbenika s elektronskim dodatkom za interaktivan rad studenata i učenika (2001. i 2003).
Za svoj rad dobio je više povelja, plaketa i diploma, a Oktobarsku nagradu Novog Sada dobio je 1990. godine za izuzetne naučne rezultate, razvoj naučnog podmlatka i organizaciju naučnog rada, kao i za populariziranje numeričke matematike.
Naučni rad
U naučnom radu profesor Herceg se bavio "numeričkim rešavanjem konturnih problema sa i bez perturbacionog parametra i numeričkim rešavanjem sistema linearnih i nelinearnih jednačina". U literaturi je poznata njegova "trotačkasta diferencna šema četvrtog reda Hermitovog tipa za numeričko rešavanje singularno perturbovanih konturnih problema običnih diferencijalnih jednačina".
Skupovi, časopisi, projekti, članstva
Organizovao je 26 naučnih skupova, od toga 12 domaćih kao predsjednik programskog odbora, jednog međunarodnog kao član organizacijskog odbora, jednog međunarodnog minisimpozija na Drugom svjetskom kongresu nelinearne analize u Atini 1996. godine, četiri domaća kao predsjednik organizacijskog odbora i osam domaćih kao član organizacijskog odbora.
Od 1993. godine glavni je i odgovorni urednik časopisa "Novi Sad Journal of Mathematics". U istom časopisu bio je zamjenik glavnog i odgovornog urednika od 1988. godine, a član redakcije od 1983. godine. Recenzent je u više domaćih i stranih znanstvenih časopisa te u referativnim žurnalima "Zentralblatt für Mathematik" (od 1984) i "Mathematical Reviews" (od 1986). Bio je rukovodilac domaćih naučnih projekata: "Numerička i statistička obrada podataka" (Vojvođanska akademija nauka i umetnosti /VANU/ i Samoupravna interesna zajednice za naučni rad Vojvodine) 1985-1993, "Matematički modeli i strukture sa primenama" (Republičko ministarstvo za nauku Srbije) 1994-2000. godine i jednog međunarodnog "Numerical solution of operators equations" (financiranog od strane National Science Foundation YU-USA) 1988-1991. Sad rukovodi naučnim projektom "Numeričko rešavanje operatorskih jednačina" (Ministarstvo za nauku i tehnologiju Srbije).
Član je GAMM-a (Društvo za primijenjenu matematiku i mehaniku, Njemačka) od 1980, AMS-a (Američko matematičko društvo) od 1986, SIAM-a (Društvo za industrijsku i primijenjenu matematiku, SAD) od 1992. godine.
Rad s mladima
U naučnom i stručnom radu profesora Hercega ističe se rad s mladim naučnicima u okviru Grupe za numeričku matematiku, kojom rukovodi neprekidno od 1979. godine. Posljednjih nekoliko godina profesor Herceg bavi se metodikom nastave matematike pa je organizovao više seminara za srednjoškolske profesore na tu temu, kao i specijalistički studij na Prirodno-matematičkom fakultetu u Novom Sadu.
Izvor:
Nemikrocelularni karcinom pluća
Nemikrocelularni karcinom pluća (, NSCLC) je bilo koji tip epitelnog raka pluća osim mikrocelularnog karcinoma pluća (SCLC). Kao klasa, NSCLC su relativno nesenzitivni na hemoterapiju, u poređenju sa mikrocelularnim karcinomima pluća. Kad je to moguće, oni se prvenstveno tretiraju hirurškim resekcijama s ciljem lečenja, mada se hemoterapija u sve većoj meri koristi preoperativno (neoadjuvantna hemoterapija) i postoperativno (adjuvantna hemoterapija).
Tipovi
thumb|260px|Kružni grafikon prikazuje insidencu nemikrocelularnog karcinoma pluća u odnosu na mikrocelularni karcinom pluća, sa frakcijama pušaća u odnosu na nepušaće datim za svaki tip.
Najčešći tipovi NSCLC su skvamozni karcinom, karcinom velikih plućnih ćelija, i adenokarcinom, a postoji i nekoliko drugih tipova koji se ređe javljaju. Svi tipovi se mogu javiti u obliku neobičnih histoloških varijanti i kao kombinacije mešovitih tipova.
Ponekad se fraza "nemikrocelularni karcinom pluća" ("nije drugačije navedeno", ili NOS) koristi u generičkom smislu. To se obično radi kad se specifičnija dijagnoza ne može uspostaviti, nakon što patolog pregleda malu količinu malignih ćelija i tkiva u citološkom ili biopsnom uzorku.
Rak pluća kod nepušača je skoro univerzalno NSCLC, pri čemu su velika većina slučajeva adenokarcinomi.
Maligni rakovi pluća relativno retko sadrže komponente oba tipa: SCLC i NSCLC. U tim slučajevima, tumori se mogu klasifikovati kao kombinovani mikrocelularni karcinomi pluća (c-SCLC), i oni se (obično) tretiraju puput "čistih" SCLC.
Perquimans County, North Carolina
je okrug u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 13.453, što je 2.085 (18,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ajant
thumb|[[Ahilej i Ajant se kockaju, scena na lekitu s kraja 6. veka pne.]] Ajant Αἴας, gen. Αἴαντος) bio je, u grčkoj mitologiji, kralj ostrva Salamine, sin Telamonov i Peribejin, polubrat Teukrov, unuk Eakov i praunuk Zevsov. Igra važnu ulogu u Homerovoj Ilijadi i u kikličkim epopejama koje pripadaju trojanskom ciklusu i opevaju različite epizode trojanskog rata. U literaturi se često zove Veliki Ajant (Αἴας μέγας) ili Telamonski Ajant (Τελαμώνιος Αἴας), da bi ga se razlikovalo od "Malog Ajanta", sina Ojlejeva, i to s obzirom na razlike u visini i karakteru između njih dvojice.
Poreklo i porodica
Ajant je sin Telamona, koji je bio sin Eakov i unuk Zevsov, i Telamonove prve žene, Peribeje. Ajant je Ahilejev rođak i stariji polubrat Teukrov. Iz političkih razloga mnogi ugledni Atinjani smatrali su u klasično doba Ajanta svojim pretkom, među njima Kimon, Miltijad, Alkibijad i istoričar Tukidid. Na jednom etrurskom grobu iz 5. veka pne., otkrivenom u Bolonji, nalazi se natpis "aivastelmunsl = porodica Ajanta Telamona".
Trojanski rat
U Homerovoj Ilijadi Ajant je predstavljen kao vrlo visok, ogromnog stasa i najjači među Ahejcima, a na početku šestog pevanja nazvan je "odbranom ahejskom" (ἕρκος Ἀχαιῶν). Njegov je učitelj i mentor bio kentaur Hiron (koji je bio učitelj i Ajantovom ocu Telamonu i Ahilejevom ocu Peleju, i koji će kasnije umreti od rane koju mu je slučajno zadao Herakle, kome je u tom trenutku takođe bio učitelj), a Ajanta je podučavao u isto vreme kad i Ahileja. Ajant je opisao kao opasan, neustrašiv, snažan i moćan, ali istovremeno i veoma mudar u borbi. Opremljen je ogromnim štitom napravljenim od sedam slojeva bikove kože i jednim bronzanim omotačem. Ajant nije ranjen ni u jednoj bici opisanoj u Ilijadi, i od svih glavnih grčkih i trojanskih junaka on jedini ne dobija neku značajnu pomoć bogova, premda ga je u trinaestom pevanju Ilijade Posejdon u jednom trenutku dodirnuo svojim štapom i tako mu obnovio snagu.
Homersko predanje
Prema Homeru, Ajant je u trojanski rat pošao s dvanaest brodova na strani Helena kao predvodnik Salaminjana, a po ugledu, hrabrosti i lepoti odsvih ga je Grka nadmašivao samo Ahilej. Kad je Hektor pozvao na dvoboj najhrabrijeg među Grcima, istupio je i Ajant uz nekolicinu drugih; Ahejci su se molili da on bude taj koji će se boriti i, kad je kocka pala na njega, i sam je Hektor zadrhtao. U tom je dvoboju ranio Hektora i ogromnim ga je kamenom prikovao uza zemlju, a kad su se dva junaka razdvojila, razmenili su oružje kao znak međusobnog uvažavanja. Ajant je bio i jedan od izaslanika koje je Agamemnom poslao Ahileju ne bi li ga umilostivili i nagovorili da se vrati u borbu. Osim s Hektorom, ulazio je i u nekoliko drugih borbi, pa se tako borio u bici kod ahejskih brodova, kao i u bici oko Patroklovog tela. Na pogrebnim igrama priređenim u Patroklovu čast Ajant se nadmetao s Odisejem i s Diomedom, ali je ishod bio izjednačen. U nadmetanju za Ahilejevo oružje Ajanta je pobedio Odisej, i to je, kaže Homer, bio uzrok Ajantove smrti; Odisej je kasnije sreo Ajantovu sen u podzemnom svetu, ali je ona odbila njegova izvinjenja.
Kasnija predanja
Kasnija predanja dodaju mnoge detalje o Ajantovoj mladosti i, posebno, o njegovoj smrti, na koju Homer samo aludira. Prema Pseudo-Apolodorovoj Biblioteci i Pindaru, Ajant je bio neranjiv zbog molbe koju je Zevs uslišio Heraklu dok se ovaj nalazio na Salamini. Dete je, navodno, dobilo ime Ajant (Αἴας) po reči ἀετός (= "orao"), pa se kao znamenje da će Zevs uslišiti Heraklovu molbu odmah na nebu pojavio jedan orao. Prema Likofronu, Ajant se rodio pre Heraklovog dolaska na Salaminu i junak ga je učinio neranjivim tako što ga je ogrnuo svojom lavljom kožom. Ajant se spominje i kao jedan od Heleninih prosaca. Tokom rata Troadi Ajant je, kao i Ahilej, napao i nekoliko susednih oblasti. Među prvima je bio Trački Hersonez, gde je zarobio Polidora, sina Prijamovog, koji je bio poveren na staranje Polimnestoru, i pri tom se dokopao i bogatog plena. Potom je napao Frigiju, gde je usmrtio kralja Teutranta ili Teleutaja i odneo veliki ratni plen, uključujući i kraljevu kćer Tekmesu, koja mu je postala ljubavnica.
Najpoznatija je priča o Ajantovom ludilu i događajima koji su usledili nakon njegove smrti. U nadmetanju za Ahilejevo oružje Agamemnon je, na podsticaj boginje Atene, pobedu dosudio Odiseju. To je kod Ajanta izazvalo veliki gnev, koji je Atena pretvorila u ludilo. Te noći Ajant je izjurio iz svog šatora i, misleći da ubija Atride i omrznute Ahejce, poklao je grčka stada, njihove pastire i pse te mrtve životinje odvukao u svoj šator. Kad se ujutro došao k sebi i video šta je učinio, iz srama i očaja bacio se na svoj mač, koji mu je Hektor jednom prilikom bio dao na dar.
thumb|300px|Ajantovo samobistvo, slika na [[Crvenofiguralni stil|crvenofiguralnoj etrurskoj vazi, možda iz Vulcija, oko 400–435. pne.]]
Prema drugima, Ajant je poginuo od tuđe, a ne od svoje ruke. Telemon je za Ajantovo ubistvo optužio njegovog polubrata, Teukra, ali je ovaj uspeo dokazati svoju nevinost. Prema jednom predanju, koje spominje Pausanija, iz Ajantove je krvi nikao beli cvet na čijim su se listovima nalazile pege u obliku slova αἰ, koja su istovremeno označavala i junakove inicijale i uzdah. Diktis Krićanin kaže da je Neoptolem, sin Ahilejev, položio Ajantov pepeo u jednu zlatnu urnu na planini Rojteju (Rhoeteion), dok Sofokle kaže da ga je Ajanta sahranio Teukro, i to uprkos protivljenu Atrida. Njegova sen boravi, kao i sen mnogih drugih junaka, u carstvu mrtvih ili na ostrvu Leuki. Priča se da je u doba rimskog cara Hadrijana more otkrilo Ajantovu grobnicu i u njoj kosti natprirodne veličine; no car je naredio da se te kosti opet pokopaju
Kult
Ajant je na Salamini poštovan kao glavni heroj, pa mu je tu podignut hram i kultni kip, a bio mu je posvećen i praznik Ajanteje (Αἰαντεῖα), tokom kojega su priređivana nadmetanja efeba. Poštovan je i u Atini, a i jedna od atičkih dema (Aeantis) nazvana po njemu. Nedaleko od grada Rojteja (Ῥοίτειον), na istoimenom rtu, nalazilo se Ajantovo svetilište s lepom statuom, koju je Marko Antonije poslao u Egipat, a koju je potom Oktavijan Avgust vratio na svoje izvorno mesto. Prema Diktisu Krićaninu, Ajantova supruga zvala se i Glauka i s njom je imao sina Eantida; Tekmesa mu je, pak, rodila sina Eurisaka.
Umetnost i književnost
Ajant je često prikazivan u likovnoj umetnosti. U arhajsko doba omiljene su bile scene borbe iz Ilijade, a na poznatoj Egzekijinoj amfori prikazan je kako se kocka s Ahilejem. Ajantov okršaj s Hektorom prikazan je na Kipselovom kovčegu. a njegov se kip nalazio u okviru jedne skulpturne grupe u Olimpiji, koju je izvajao Likije, Mironov sin. Kasnije, pod uticajem grčkih tragičara, najčešće je predstavljan u okviru svađe s Odisejem oko Ahilejevog oružja, kao i u kontekstu svoje smrti.
Morro
Morro ima više značenja:
Von Richthofen and Brown
Von Richthofen and Brown, također poznat i pod naslovom The Red Baron je američki ratni film snimljen u režiji Rogera Cormana i premijerno prikazan 1971. godine. Radnja prikazuje zračni rat na Zapadnom frontu u Prvog svjetskom ratu, i to kroz paralelnu biografiju dvojice lovačkih pilota - znamenitognjemačkog asa Manfreda von Richthofena (čiji lik tumači John Phillip Law) i kanadskog pilota Roya Browna koji će se sa njim konačno sresti u kobnom zračnom dvoboju 1918. godine.
Corman je dugo vremena planirao snimiti film o von Richthofenu, ličnošću koju je smatrao posljednjim oličenjem viteških ideala u historiji ratovanja, pa je tome, uz poprilična odstupanja od historijskih činjenica, prilagodio scenario tako da von Richthofena i njegov "viteški" način ratovanja prikazuje kao anakronizam u doba industrijskog krvoprolića koje je predstavljao Prvi svjetski rat, odnosno suprotstavlja mnogo pragmatičnijem Brownu sa suprotne strane, tako i njegovom krvoločnom potčinjenom Hermannu Göringu (koga tumači Barry Primus) čiji postupci, poput mitraljiranja bespomoćnih bolničara na tlu, služe kao svojevrsno predskazanje budućih Luftwaffeovih zločina nad civilima u Drugom svjetskom ratu.
Corman je film snimao na lokacijama u Irskoj, koristeći replike autentičnih aviona izrađene za potrebe mnogo spektakularnijeg filma The Blue Max pet godina ranije. Kao platformu za snimanje je, pak, koristio helikopter Aérospatiale Alouette II kako bi dobio priliku snimati scene zračnih borbi u kojima je sudjelovalo čak 12 aviona istovremeno. Među pilotima okupljenima za potrebe snimanja se našao i Richard Bach, poznat kao autor New Age bestselera Galeb Jonathan Livingston. 15. septembra 1970. je jedan od pilota, Charles Boddington, poginuo kada se njegov avion srušio, a samo dan kasnije je glumac Don Stroud neozlijeđen preživio pad aviona u kome je ozlijeđen vođa pilota Lynn Garrison.
Iako je Corman bio poznat po efikasnosti produkcije, i iako je Von Richthofen and Brown po svom budžetu bio daleko ispod svota koje su veliki hollywoodski studiji trošili za slične projekte, za njega se ispostavilo da predstavlja najskuplji i najambiciozniji film u Cormanovoj karijeri. Nakon premijere mu kritike uglavnom nisu bile pretjerano sklone. Corman je nakon njega, kasnije to obrazloživši emocionalnom iscrpljenošću, odlučio uzeti dugu pauzu od režiranja koja će potrajati sve do 1990. godine i filma Frankenstein Unbound.
Shell Shock (Part II)
Potres od bombi (2. deo) je 217. epizoda američke kriminalističke TV-serije NCIS, premijerno prikazana na programu mreže CBS 20. novembra 2012. godine.
Radnja epizode prikazuje kako u završetku priče, Gibsu postaje lični zadatak da pomogne vojniku koji pati od post-povrednog poremećaja sekiracije da uhvati domaćeg teroristu dok se ostatak ekipe trka sa vremenom da sazna ko je meta.
Amoxoyahutl, Platón Sánchez
Amoxoyahutl je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Platón Sánchez.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 168 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Los Orozco, Cedral
Los Orozco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Cedral.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1836 m.
Operacija Rübezahl
Operacija Ribecal se može odnositi na:
Nukleozid oksidaza (formiranje H2O2)
Nukleozid oksidaza (formiranje H2O2) (, nukleozidna oksidaza (formiranje H2O2)) je enzim sa sistematskim imenom nukleozid:kiseonik 5'-oksidoreduktaza (formira H2O2). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj flavoprotein (FAD) sadrži hem. Drugi purinski i pirimidinski nukleozidi (kao i 2'-dezoksinukleozidi i arabinozidi) mogu da budu supstrati, dok riboza i nukleotidi nisu supstrati. Sveukupna reakcija se odvaja u dva zasebna koraka, pri čemu se 5'-dehidro nukleozid oslobađa iz enzima da bi služio kao supstrata u drugoj reakciji. Ovaj enzim se razlikuje od EC 1.1.3.28, nukleozidne oksidaze.
Косанчић (Бојник)
Косанчић је насеље у Србији у општини Бојник у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 416 становника (према попису из 1991. било је 430 становника).
Демографија
У насељу Косанчић живи 338 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,7 година (42,9 код мушкараца и 46,2 код жена). У насељу има 160 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,60.
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Mortisa
Mortisa ima više značenja:
Rafaeli
Rafaeli je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Višnjan, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 9 stanovnika te 3 obiteljskih kućanstava.
Slavenski savez
Slavenski savez ili Slovenski savez (Славянский союз) je ekstremno desni politički pokret nacionalsocijalističke organizacije koji djeluje u Rusiji. Osnovan je u septembru 1999. i vođa mu je Dmitrij Nikolajevič Demuškin.
La Lama, Arezzo
La Lama je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 592 m.
Palijativna sedacija
U medicini, posebno u terminalnoj skrbi, palijativna sedacija (također poznata kao terminalno umirenje, kontinuirana duboka sedacija ili sedacija za nerješivu tjeskobu umirućeg pacijenta) je palijativna metoda olakšavanja boli pacijenata tokom njihovih posljednjih nekoliko sati ili dana života, obično putem kontinuirane intravenske ili potkožne infuzije sedativa. Ona predstavlja posljednje utočište za pacijente čije se simptome ne može ublažiti nikakvim drugim sredstvima. Tu opciju treba razlikovati od eutanazije jer je cilj palijativne sedacije ublažavanje simptoma kroz umirenje, ali ne i skraćenje pacjentova života, dok je cilj eutanazije skratiti život radi uklanjanja patnje.
Prema istraživanju iz 2009. godine, 16,5 % svih smrtnih slučajeva u Velikoj Britaniji tijekom 2007.-2008. zbio se nakon kontinuirane duboke sedacije. S druge strane, istraživanje iz 2009. koje je obuhvatilo gotovo 4000 oboljelih iz Velike Britanije čije je liječenje slijedilo Liverpulski klinički put za skrb o umirućemu, pokazalo je da je 31 % njih dobilo nisku dozu lijekova protiv boli prouzrokovane nemirom, a samo 4 % je dobilo veće doze.
Lijekovi za palijativnu sedaciju
Tipičan lijek je midazolam, kratkodjelujući benzodiazepin. Opioidi poput morfija se ne koriste kao primarni lijek jer oni nisu učinkoviti sedativni lijekovi u usporedbi s benzodiazepinom. Međutim, ako je pacijent već bio na opioidima za ublažavanje boli, terapija za ublažavanje boli se i dalje primjenjuje dok se sedacija ne postigne. Ostali lijekovi uključuju haloperidol, klorpromazin i pentobarbital, propofol ili fenobarbital.
Nelagoda
Dok je cilj palijativne sedacije uklanjanje boli i patnje, manji dio pacijenata i dalje doživljava bol, neraspoloženje ili mučninu; patnju koja je obično nepoznata djelatnicima i članovima obitelji.
Prehrana
Pošto su pacijenti koji su podvrgnuti terminalnoj sedaciji obično u posljednim satima ili danima života, oni obično ne konzumiraju veće količine hrane. Nije provedeno niti jedno konkretno istraživanje koje bi ukazivalo na korist uvođenja umjetne prehrane (TPN, hranjenje na cijev...) ili umjetnu hidraciju (potkožno ili intravensko). Također, postoji rizik da intravenska prehrana može pogoršati simptome, osobito respiratorne sekrete i plućnu kongestiju. Ako je cilj palijativne sedacije udobnost, intravenska prehrana obično nije u skladu s tim ciljem. U Velikoj Britaniji je prije pokretanja terminalne sedacije obavezna rasprava o opasnostima, prednosti te cilju same prehrane.
Sedacija vs. eutanazija
Nema dokaza da je sedacija prouzrokovala smrt pacijenta, stoga ju ne poistovjećujemo s eutanazijom. Pred kraj života sedacija se koristi jedino ako pacijent svoju bol smatra nepodnošljivom i da nema drugih načina olakšavanja njihovih tegoba. U palijativnoj skrbi doze sedativa su titrirane kako bi pacijentu bilo ugodno te kako se ne bi ugrozilo disanje i ubrzala smrt. Smrt proizlazi iz osnovnog zdravstvenog problema.
Pacijenti, ili njihovi zakonski zastupnici, jedino imaju pravo odbiti liječenje, ali ne mogu zahtijevati tretman koji bi im spasio život ili bilo koji drugi takav postupak. Međutim, ako pacijent zapadne u besvjesno stanje, liječnički tim može napraviti ono što bi bilo najpogodnije za oboljelog. Uslijed volje za životom, pod nadležnosti zakona Ujedinjenog Kraljevstva, pacijent može odbiti palijativnu njegu i terminalnu sedaciju ili bilo koji lijek koji onemogućuje pacijentu disanje.
SAD
Tijekom 2008. godine Američko medicinsko vijeće za etička i sudska pitanja odobrilo je etička pravila koja se odnose na palijativnu sedaciju.
Švedska
U listopadu 2010. godine švedska liječnička komora omogućila je smjernice koje dopuštaju palijativnu sedaciju čak i ako pacijent izrazi želju da ga se ne probudi ponovno.
Indeks katalog
Indeks katalog (, ili Index Catalogue of Nebulae, Index Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars, IC I, ili IC II) je astronomski katalog galaksija, maglina i zvjezdanih jata koji služi kao dodatak Novom opštem katalogu (New General Catalogue). Objavljen je 1895. po prvi put, i proširivan je tako da uključuje 5387 objekata, poznatih kao IC objekti.
Rolitetraciklin
Rolitetraciklin je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 527,566 Da.
D-manitol oksidaza
D-manitol oksidaza (, manitolna oksidaza, D-arabitolna oksidaza) je enzim sa sistematskim imenom manitol:kiseonik oksidoreduktaza (ciklizacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe katalizuje oksidaciju D-arabinitola i u manjoj meri D-glucitola (sorbitola), dok L-arabinitol nije dobar supstrat.
Mosche
Mosche ima više značenja:
Località Produttiva, Udine
Località Produttiva je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
San Juan, Nuevo Urecho
San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Nuevo Urecho.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 502 m.
Capocolle, Forlì-Cesena
Capocolle je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 999 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Auburn Hills, Michigan
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 21.412 stanovnika, što je 1.575 (7,9%) stanovnika više nego 2000. godine.
Albanska vojna historija (1912–1920)
thumb|desno|Dobrovoljci [[Isa Boljetinac|Ise Boljetinca.]] Albanija je proglasila nezavisnost 28. novembra 1912. godine. Njena teritorija je obuhvatala 29.785 kvadratnih kilometara i u njoj je živelo oko 800.000 Albanaca, kao i grčka manjina na jugu, u severnom Epiru. Od početka je bila rastrzana unutrašnjim političkim spletkama i izložena međunarodnom neprijateljstvu. U početku su provladine snage činili dobrovoljci. Albanska narodna armija (Ushtria Kombetar Shqiptar) je osnovana u maju 1913. godine i njome je komandovao pukovnik Ali Sefketi. Ali, 22. januara 1914. godine prosrpski orijentisani ministar odbrane Esad-paša Toptani, koji je komandovao žandarmerijom (Handarmeria), jačine 4.000 ljudi organizovanih u četiri odreda (1-4 odred) je izvršio državni udar. Vojska, daleko ispod planiranogbroja od 12.000 ljudi, odbila je da služi pod Esad-pašom, čija su žandarmi efikasno kontrolisali samo centralnu Albaniju. Severna Albanija je bila pod kontrolom Bajrama Kurija koji je imao oko 20.000 ljudi, od koji su mnogi bili izbeglice sa Kosova i Makedonije, i koga su podržavali Austrougarska i katoličko pleme Mirdite; u centralnoj Albaniji Hadži Kerim je stvorio „Krujsku uniju". Severni Epir koji je bio nezavisan od 17. februara 1914. godine, okupira vojska Grčke u novembru (Grčka ga i formalno anektira 18. marta 1916). Italijanske ekspedicione trupe okupiraju oblast oko Florina 28. decembra 1914. godine. thumb|desno|Artiljerija [[Esad-paša Toptani|Esad Paše.]] Srpska vojska 29. maja 1915. godine okupira centralnu i severnu Albaniju, razbija Kurijeve pobunjenike i oslobađa Esada koji je bio opkoljen u Draču. Kasnije, u decembru 1915. godine, srpska vojska koja se povlačila preko oblasti Mati, u centralnoj Albaniji, biva napadnuta od Kurijevih snaga, ali joj pomaže Esadova žandarmerija. Italijanske snage su obezbeđivale ukrcavanje srpskih snaga u Draču pre nego što su evakuisane u Italiju 24. februara 1916. godine, zajedno sa Esadom i nekoliko stotina žandarma. Od 20. marta 1916. godine italijanski Specijalni albanski korpus (ovaj je naziv imao od decembra 1915) koji je imao tri pešadijske divizije - 38. div. (Savona i Pulja brig.); 43. div. (Arno i Marče brig.) i 44. div. (Taranto i Verona brig.), preimenovan je u 16. korpus, a od 20. juna 1916. u „Albanske okupacione trupe" nakon povratka 43. i 44. divizije i regrutacije pomoćnih albanskih jedinica. Italijani su, uz savezničko odobrenje, 23. avgusta 1916. okupirali severni Epir i primorali neutralnu grčku vojsku na povlačenje.