cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nottingham
Historija
Tokom 9. vijeka taj kraj miroljubivo su kolonizirali danski Vikinzi, pa je naselje postalo jedan od pet gradova njihova - Danelaga. Nakon Normanskog osvajanja Engleske 1066., novi vladari osnovali su borough koji je egzistirao rame uz rame sa starijim saksonskim gradom, sve do 1300. kad su se ta dva naselja ujedinila. Kralj Henry VI je 1449. svojom poveljom potvrdio novom gradu sve dotadašnje privilegije, osnovao šerifov ured i dao mu status samostalne grofovije, uz iznimku da zamak i zatvor ne spadaju u jurisdikciju Nottinghama, već pod njegovu.
Sajam koji se spominje u povelji iz 1155, osnovan je u maloj dolini između normanskog i saksonskog naselja. Stari trg na kom se održavao sajam, velik dva hektara, danas je sam centar grada. Na njegovoj istočnoj strani nalazi se historicistička palača Vijeća grofovije podignuta 1928., a duž ostalih strana tog trga nižu se dućani, a centralni prostor je rezerviran za pješake.
Na mjestu starog saksonskog grada na brdu koje se zove Standard (Standard Hill), danas se koči Nottinghamski zamak, brdo je tako nazvano jer je upravo na njemu - 1642., kralj Charles I podigao svoj standard (zastavu) nakon izbijanja Engleskog građanskog rata.
U tom zamku se nakon temeljne rekonstrukcije provedene između 1875.-78., danas nalazi muzej i umjetnička galerija. U dvorištu zamka leži skulptura Robina Hooda.
Obrazovanje i kultura
Univerzitetski koledž otvoren je u Nottinghamu 1881., on je 1928. preseljen na današnju lokaciju na zapadu grada]. Zemljište za izgradnju novog kampusa dao je lord Trent (alijas Jesse Boot) osnivač farmaceutske kompanije Boots, koji je i nakon tog financirao razvoj koledža. Od 1948. taj koledž ima status univerziteta i djeluje pod imenom - Univerzitet u Nottinghamu. Drugi univerzitet - Nottingham Trent osnovan je 1970. kao Visoka politehnička škola, od 1992. ima univerzitetski status.
Privreda
Nekoć je Nottingham koji leži u srcu Istočnog Midlandsa poznatog po brojnim ugljenokopima bio glavni transportni centar za tu robu, uz to je bio poznat po proizvodnji trikotaže (čarape), bicikala (Raleigh) i tradicijskom čipkarstvu. Proizvodnja bicikala je ugasla početkom 21. vijeka, ali se čipkarstvo održalo, čak postoji i kvart u samom centru sa brojnim dućanima koji prodaju tu robu.
Danas je poznat po farmaceutskoj i duhanskoj industriji, i po tom što sektor usluga zapošljava sve veći dio radništva.
Chaleins, Ain
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 754, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km².
Delaware Park, New Jersey
Delaver Park je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 700.
Rudolfovo (Cerknica, Slovenija)
Rudolfovo je naselje u slovenskoj Općini Cerknici. Rudolfovo se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 12 stanovnika.
Rancho los Ílamos, Puente de Ixtla
Rancho los Ílamos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Puente de Ixtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1057 m.
Galiverta, Piacenza
Galiverta je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Kilómetro Treinta y Uno, Zona de Restaurantes, Chihuahua
Kilómetro Treinta y Uno, Zona de Restaurantes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1569 m.
Sabonje
Sabonje je naselje u slovenskoj Općini Ilirskoj Bistrici. Sabonje se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 79 stanovnika.
Scortegaretta, Venezia
Scortegaretta je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Petatillo, Xilitla
Petatillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 420 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 936 m.
Opština Lăpugiu De Jos, Hunedoara
Lăpugiu De Jos je opština u Rumuniji u okrugu Hunedoara.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 267 m.
Foce, Ancona
Foce je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 362 m.
Opština San Cristóbal Lachirioag, Oaxaca
San Cristóbal Lachirioag je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1180 m.
Podolenii de Sus, Cozmești
Podolenii de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Cozmești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1035 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Lea (rijeka)
Lea ili Lee je rijeka na jugoistoku Engleske duga 68 km, lijeva pritoka Temze.
Karakteristike
Rijeka izvire u predgrađu Lutona - Leagrave u Grofoviji Bedfordshire, od tamo teče prema jugoistoku, gdje prima prvu pritoku Mimram. Zatim prima pritoke Beane i Rib, a nakon što primi pritoku Ash, naglo zaokreće prema jugu. Posljednju pritoku Stort prima kod Hoddesdona, zatim teče gotovo pravolinijski do ušća u Temzu u Londonu.
Lea zajedno sa svojim pritokama Mimram, Beane, Ash, Rib i Stort ima sliv velik 1000 km².
Mantua, Utah
Mančua je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 687, što je 104 (-13,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cuadrilla del Encanto, Teloloapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 816 m.
Doctor in Distress (film)
Doctor in Distress ( je britanska filmska komedija snimljena 1963. u režiji Ralpha Thomasa. Predstavlja peti nastavak serije o Doktoru. U njoj ponovno nastupa Dirk Bogarde u ulozi dr. Simona Sparrowa. Radnja prikazuje njegove pustolovine nakon što ga djevojka, manekenka Delia (čiji lik tumači Samantha Eggar) privremeno napusti kako bi snimala film u Italiji. Bogardeu je, pak, to bio posljednji put da tumači lik Sparrowa; u sljedećem nastavku Doctor in Clover ga je zamijenio Leslie Phillips.
Wohltorf
Voltorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 131 opštinskog središta okruga Hercogtum Lauenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.386 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1053133.
21. 7.
prethodni dan - sledeći dan
Wohltorf
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hercogtum Lauenburg Voltorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 28 metara. Površina opštine iznosi 6,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.386 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 400 stanovnika/km².
21. 7.
21. jul/juli/srpanj (21. 7.) je 202. dan godine po gregorijanskom kalendaru (203. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 163 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Ploča (razvrstavanje)
Ploča može biti:
ili
Guanajuatito, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Guanajuatito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
La Fortuna, Torreón
La Fortuna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Torreón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1141 m.
Guanajuatito, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 267 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1907 m.
Viale, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 225 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 245 m.
Ploča (Bosilegrad)
Demografija
U naselju Ploča živi 91 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 52,3 godina (50,6 kod muškaraca i 53,8 kod žena). U naselju ima 45 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,22.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
San Pedro Mártir, San José Teacalco
San Pedro Mártir je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini San José Teacalco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2640 m.
Familia Luna, Tecate
Familia Luna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 504 m.
Weekly Shōnen Jump
Weekly Shonen Jump (週刊少年ジャンプ Shūkan Shōnen Janpu) je tjedni shōnen manga časopis (časopis namijenjen mlađim muškim čitateljima) u Japanu kojeg izdaje Shueisha u sklopu Jump serije časopisa. Najbolje je prodavan manga časopisa Japana, te jedan od najdužih: prvo izdanje je objavljeno 2.7. 1968. Stripovi obuhvaćaju razne žanrove: akcija, komedija, pustolovni i fantastika.
Sredinom 1980-ih i 1990-ih je zabilježeio rekordnu cirkulaciju (6,53 milijuna kopija), i to se smatra "zlatnim razdobljem Jumpa". Ipak, od tada je zabilježio drastičan pad, te mu je cirkluacija bila tek 2,4 milijuna 2015. godine.
Oktavije (knjiga)
Oktavije (lat. Octavius) je spis Minucija Feliksa iz 2. vijeka, jedina ranokršćanska apologija koja je napisana na latinskom jeziku u samom Rimu.
Spis govori o trojici prijatelja pravnika, od kojih dvojica raspravljaju o hrišćanstvu, a jedan je sudac. Na kraju kršćanin, po imenu Oktavije, pobeđuje u rasrpi. U patrističkoj je znanosti dijalog »Octavius« prilično cijenjen, posebno zbog svojih književnih kvaliteta.
Nastanak
O vremenu postanka djela ne postoji suglasje. Neki smatraju da se Tertulijanova »Apologeticum« nadovezuje na »Octavius«, te je morao nastati prije 197. godine.
Djelo je sačuvano u jednom jedinom kodeksu (Cod. Paris. 1661) iz IX stoljeća.
Sadržaj
thumb|175px|Kip boga [[Serapisa, oko kojeg je izbila rasprava.]] Radnja spisa je dijalog između dva Minucijeva prijatelja, kršćanina Oktavija i poganina Cecilija. Oktavije je stari drug Minucijev iz vremena školovanja. U vrijeme radnje dijaloga Oktavije je službovao negdje preko mora (vjerojatno u Africi), a bio je došao u Rim u posjetu prijatelju Minuciju. Cecilije je živio u Rimu s Minucijem, a bio je rodom iz Cirte u Africi (danas Constantine u Alžiru). Tada je još bio poganin. Sva trojica bili su iste profesije, juristi. U vrijeme kad Minucije piše knjigu, Oktavije je već bio umro, a čini se i Cecilije. Minucije piše svoje djelo da počasti uspomenu Oktavijevu, jer mu taj »izvanredni i sveti čovjek ostavi čeznuće za sobom« (Oct. 1). Kad je razmišljao o Oktaviju, najviše se sjećao razgovora koji je Oktavije vodio s Cecilijem o kršćanskoj vjeri, pa je hteo da to zapiše.
Razgovor se zbio na jednom izletu u Ostiju, u doba kad je »poslije ljetnje žege dolazila jesen« (Oct. 2). Cecilije je naišao na kamen sa likom boga Serapisa, podigao ga i poljubio, a Oktavije je ukorio Minucija što ga pušta da ostane u »sljepoći neznanja«, pa se »u po bijela dana spotiče o kamenje«, te sramota pada jednako na obojicu. Poslije toga su šetali obalom (Oct. 3), ali je Cecilije bio mrk i neraspoložen, jer ga peku riječi Oktavijeve. Predloženo je da stvar rasprave na način sudske rasprave, a Minucije da im bude sudac. Onda su sjeli na nasip — Minucije kao sudac u sredinu — i Cecilije je prvi otpočeo svoj govor u obranu svoga stava, a protiv kršćanstva (Oct. 4).
Cecilijeva kritika
Cecilije je započeo govor negodovanjem što se »neki, i to ljudi bez nauka, bez obrazovanosti, bez svakoga i najprostijega umijeća« usuđuju stalno pametovati o svijetu i bogu, ono što već tolike vjekove pretresa filozofija, »sva sila škola« (Oct. 5). Čovjekovu umu nije dano da dokuči ono što lebdi nebu na visini, ni što se krije pod zemljom u dubini, već smo sretni i pametni, »ako po onoj staroj mudračevoj sami sebe poznamo u dušu« (Oct. 5). O božanstvu ne možemo ništa sigurno saznati; a da providnost ne upravlja svijetom, to nam je jasno iz toga što u svijetu jednako stradaju dobri i zli, dapače više dobri od zlih; štoviše, zli u svijetu bolje prolaze (Oct. 5). Zato je najbolje »ne izricati nikakva suda o božanstvu, već vjerovati pradjedovima« (Oct. 6). Svi narodi poštuju svoje narodne bogove, a Rimljani su prihvatili poštivanje svih bogova, pa su zato i uspjeli da zavladaju cijelim svijetom. Kad ne možemo ništa sigurno o bogovima spoznati, nitko se ne bi smio drznuti da nekakvim »bezbožnim znanjem« pokušava staviti u pitanje predaju starih, i da zatire tradicionalnu religiju koja se pokazala spasonosnom i korisnom (Oct. 8). Međutim:
Ta se pokvarenost širi i buja kao korov, ali valja istrijebiti i prokleti tu zavjeru!
Kad je Cecilije svršio, Minucije je kao sudac upozorio da ne treba stvarati suda »prema bujici rječitosti, nego po jezgri same stvari« (Oct. 15), i da treba još pažljivo saslušati što će reći Oktavije.
Oktavijeva odbrana
Oktavije korak po korak slijedi Cecilija i pobija njegove stavove. Prvo zamjećuje da u Cecilijevu stavu postoji nutarnja nelogičnost: ako zastupa načelni skepticizam, kako onda može braniti tradicionalnu religiju? Zatim ukazuje na jedinstvo i red u kozmosu, i zaključuje:
Zatim opširno dokazuje da taj gospodar i otac svega, Bog, može biti samo jedan. Upozorava da se u tome, u stvari, slažu svi narodi:
Oktavije ovde formulira ono što će kasnija teologija nazvati henoteizmom, kao temeljni indicij monoteizma. Politeizam je kasnijeg podrijetla, jer je nastao tako što su narodi obogotvorili svoje pretke, želeći zadržati uspomenu na njih.
thumb|[[Mediteranska obala Ostie.]] Rimljani nisu postigli gospodstvo nad svijetom po svojoj religioznosti, nego po svojoj sili. Ako su pogađanja iz utrobe životinja i orakula, kojima se Rimljani služe, nekad nešto pogodila, ukoliko nije bilo slučajno, onda to treba pripisati utjecaju demona. Demoni i sada djeluju: oni mrze kršćane, i ucjepljuju u duše pogana mržnju na kršćane. Strašna je nepravda vjerovati u sve te klevete, a ne želiti stvari upoznati. Oktavije kaže da je on također vjerovao da »kršćani štuju grdosije, žderu djecu, slave raskalašne gozbe«, i provodio nepravedne parnice protiv kršćana:
Sada se za to kaje; jer je spoznao da su klevete lažne. Priča o obožavanju magareće glave prava je ludost. Naprotiv, kod pogana se u pojedinim krajevima poštuju životinje (Oct. 28). To što zamjeraju kršćanima štovanje razapeta čovjeka i njegova križa, shvaćaju krivo ako misle da kršćani smatraju da je on bio krivac i da je kao krivac zaslužio da bude poštivan kao Bog (Oct. 29). Na prigovor Cecilijev što kršćani nemaju kipova, žrtvenika ni hramova, Oktavije odgovara:
Najljepše žrtve Bogu sastoje se u tome da čovjek gaji pravdu, da se kloni prijevare, da čovjeka iz pogibli izbavlja: »to su naše žrtve, to je služba Božja; znači, u nas je pobožniji onaj tko je pravedniji« (Oct. 32). Zatim ispravlja Cecilijevo shvaćanje da Bog trčkara okolo, jer on nije negdje daleko:
To što kršćani zaziru od žrtvovanog mesa, to »nije priznanje straha nego svjedočanstvo prave slobode« (Oct. 38), ne želeći da se klanjaju demonima kojima se žrtvovalo. Pri kraju, Oktavije upozorava, da kršćani svoju mudrost ne pokazuju filozofskim plaštem, nego je nose u srcu: »Ne govorimo uzvišeno, nego živimo« (Oct. 38); i zaključuje, da moramo biti zahvalni »ako je božanska istina sazrela u vrijeme našega vijeka«.
Zaključak
Kad je Oktavije završio svoj govor, dok je Minucije još u sebi prevrtao sve što je bilo rečeno, Cecilije je čestitao Oktaviju, a i samome sebi: on usvaja sve što je rekao Oktavije, smatra i samoga sebe pobjednikom, jer je Oktavijevom pobjedom pobijedio svoju zabludu. On se već sada smatra kršćaninom: priznaje jezgru rasprave. Ostaje doduše još nešto u pozadini, »što doduše ne smeta istini, ali je za savršenu uputu potrebno«. No to će pretresati sutra, jer sunce već naginje zalazu (Oct. 40).
Analiza
Minucije Feliks piše jasnim i elegantnim klasičnim stilom, pod značajnim utjecajem Cicerona. U književnom pogledu inspirirao se na Ciceronovu spisu De natura Deorum, iz kojega prenosi čitav jedan pasus (Oct. 19). Ovisan je također o Seneki, i osjeća se utjecaj stoičkog etičkog ideala.
Cascina Peliza, Bergamo
Cascina Peliza je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Oktavije (knjiga)
Analiza
U dijalogu »Octavius« nigdje se ne citira Sveto Pismo. Specifičnog kršćanskog teološkog sadržaja jedva da ima: spis se kreće na razini općeg monoteističkog učenja i općih etičkih načela, s time da se inzistira na kršćanskoj etičkoj realnosti. Nema govora o Trojstvu, ni o sakramentima. Minucije vidi prednost Oktavijeva razlaganja u tome što je »zlobnike pobio onim istim oružjem filozofskim kojim se oružaju« (Oct. 39). Važnost je toga spisa prvenstveno u tome što nam svjedoči o onovremenom filozofskom pristupu kršćanstvu u društvu rimskih intelektualaca, i o temama koje su u tom kontekstu bile najodlučnije.
Cascina Peliza, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 137 m.
Opila
Opila je naselje u Republici Makedoniji, u severoistočnom delu države. Opila je u okviru opštine Rankovce.
Prirodni uslovi
mini|levo|200px|Dokument seoske opštine Opila 1918. godine Opila je smeštena u severoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 35 kilometara istočno.
Selo Opila se nalazi u istorijskoj oblasti Slavište. Naselje je južno od doline Krive reke, podno planine Lisec, na približno 600 metara nadmorske visine.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Opila je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 269 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Get Outta My Way
"Get Outta My Way" je pjesma australske pjevačice Kylie Minogue, objavljena je kao drugi singl sa njenog jedanaestog studijskog albuma Aphrodite u 27. septembra 2010. godine u izdanju diskografske kuće Parlophone.
Uspjeh na top ljestvicama
Pjesma "Get Outta My Way" primila je većinom pozitivne recenzije od muzičkih kritičara, mnogi su pohvalili izbor drugog singla. Pjesma je postigla osrednji uspjeh u mnogim državama, dospevši na 12. mjesto britanske ljestvice singlova. Dospela je na 69. mjesto u rodnoj Australiji, i tako postala njen najneuspješniji singl u Australiji do sad. Pjesma je dospela na prvo mjesto ljestvice Billboard (Hot Dance Club Songs) u SAD. To je peti singl Minogue koji je dospeo na prvo mjesto te ljestive, a drugi s albuma Aphrodite.
Carneille
Karnej je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Aržantan.
West Leipsic, Ohio
Vest Lajpsik je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 206, što je 65 (-24,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Organdžalija
Organdžalija je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Organdžalija je naselje u okviru opštine Dojran.
Prirodni uslovi
Organdžalija je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Grčkom (4 km istočno od sela). Od najbližeg grada, Đevđelije, naselje je udaljeno 50 kilometara severoistočno.
Naselje Organdžalija se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Naselje je položeno u južnoj podgorini planine Belasice, na približno 420 metara nadmorske visine.
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Organdžalija je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 21 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su Turci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam.
Tihi Don (film)
Tihi Don je sovjetski igrani film snimljen u režiji Sergeja Gerasimova i premijerno prikazan 1957. i 1958. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Mihaila Šolohova i u njemu se prikazuje život Donskih Kozaka u turbulentnim godinama Prvog svjetskog rata, Ruske revolucije i građanskog rata. Tihi Don, koji se zbog izuzetne dužine prikazivao u nekoliko dijelova, je bio jedan od najgledanijih filmova u tadašnjem SSSR-u, a osvojio je i Kristalni globus na Filmskom festivalu u Karlovym Varyma. 1980-ih je bio prikazan kao TV-serija na programu JRT-a.
Selce (Pivka, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 216 stanovnika.
Xochiatipa, Huejutla de Reyes
Xochiatipa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huejutla de Reyes.
Ogut
Ogut je naselje u Republici Makedoniji, u severoistočnom delu države. Ogut je u okviru opštine Kriva Palanka.
Prirodni uslovi
Selo Ogut se nalazi u istorijskoj oblasti Slavište. Naselje je položeno u visoko postavljenoj dolini Lesničke reke između planina German na zapadu i Bilina na istoku, na preko 900 metara nadmorske visine.
Stanovništvo
Ogut je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 152 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci (97%), a ostatak su Srbi.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Bis-HPPP
Bis-HPPP je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 376,443 Da.
La Mora, Pistoia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Butler, Delaware County, Oklahoma
Batler je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 117.
La Calzada, Tempoal
La Calzada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Wolmersdorf
Volmersdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 336 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051135.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ditmaršen Volmersdorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ditmaršen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 13 metara. Površina opštine iznosi 6,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 336 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 55 stanovnika/km².
Campo Sotelo, Temixco
Campo Sotelo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Temixco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 820 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1238 m.
Sačmarica
mini|250px|Američki marinac puca iz Beneli M4 sačmarice tokom vežbe
Sačmarica (lovačka , streljaka, policijska, vojna) je individualno vatreno oružje koje je projektovano da deluje iz ruku korisnika naslonjena na rame. Ona oslobođenom energijom eksplozije baruta u metku, u cijevi, ispaljuje određeni broj kuglica ili jednodelnog projektila (kugle). Koristi se za lov, u streljaštvo, kao formacijsko oružje u vojsci i policiji.
Meci za ovu pušku mogu imati samo jedan projektil, ali je njena prava svrha korištenje metaka u kojima se nalazi veći broj sačme, koja se kreće od usta cijevi puške pokrivajući sve veću površinu. Puška sačmarica, koristeći raspršavajuću municiju - sačmu (olovnu i olovnu sa primjesama antimona), ima za cilj da za razliku od projektila samca, koji je jedan, svojim brojnim i raspršenim zrnima, poveća površinu po kojoj djeluje i tako poveća sigurnost pogotka. Sačma može biti sitnija i krupnija i označava se sa brojevima: 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14, od najkrupnije ka najsitnijoj.
Kuglice iz sačmarice se raspršuju nakon izlaska iz cevi, a energija barutnog punjenja je podeljena na kuglice, što znači da svaka kuglica zasebno ima mali energetski potencijal. U lovačkom kontekstu ovo čini sačmaricu vrlo korisnom za lov na razne ptice i sitnu divljač. Medutim u vojnom ili policijskom kontekstu, zbog malog dometa, veliki broj ispaljenih projektila čini sačmaricu kao korisno oružje za blisku uličnu borbu ili oružje za samoobranu. Sačmarice se takođe koriste i u sportskom streljaštvu, gde se puca na glinene golubove koje izbacivaju mehanizmi u raznim pravcima.
Podela sačmarica
Prema položaju cijevi na:
Prema postavljenju okidača na:
Prema broju cijevi na:
Po broju metaka i načinu dejstva dele se na:
Po načinu bravljenja na:
Sačmarice se proizvode u širokom rasponu veličina od 470 pa do čak 770 -{mm}- duljine cevi. Prema kalibru dijele se na puške kalibra 2,4,8,10,12,14,16,20,24,28,32,36. Ovi brojevi pokazuju koliko se jednakih olovnih kugli datog prečnika cijevi (kalibra) mogu izliti od jedne funte olova. Što znači ako se iz funte olova mogu izliti samo 2 jednake kugle, prečnik će biti označen sa 2, a ako se iz funte olova mogu izliti 12 jednakih kugli, kalibar te puške će biti označen sa 12 i biće mnogo manji od prethodnog.
Muhamed Mehmedbašić
Muhamed Mehmedbašić (1886 - 29. maj 1943) je bio pripadnik revolucionarne organizacije Mlada Bosna, koja je 28. juna 1914. godine izvršila atentat na austrougarskog prijestolonasljednika Franju Ferdinanda u Sarajevu. Poslije atentata je pobjegao u Crnu Goru i kasnije u činu potporučnika učestvovao u povlačenju srpske vojske preko Albanije. Zajedno sa pukovnikom Dragutinom Dimitrijevićem Apisom vođom grupe Crna Ruka osuđen je 1917. godine u Solunskom procesu na 15 godina zatvora za učešće u navodnoj zavjeri za pokušaj ubistva srpskog prijestolonasljednika Aleksandra Karađorđevića. Amnestiran je 1919. godine i vraća se u Sarajevo.
Wrist
Vrist je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.504 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061116, NUTS (DEF0E) i LOCODE (DE WRI) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Vrist se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2 metara. Površina opštine iznosi 10,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.504 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 247 stanovnika/km².
Billy Dee Williams
William December "Billy Dee" Williams, Jr. (New York, NY, 6. travnja 1937.) je američki glumac, umjetnik, pjevač i pisac najpoznatiji po svojoj ulozi Landa Calrissiana u serijalu Star Wars. Osim navedene uloge, Williams je poznat i po svojim ulogama u filmovima Brian's Song, Lady Sings the Blues i Burtonovom Batmanu, gdje je tumačio okružnog tužitelja Harveyja Denta.
Мровска
Мровска је насеље у Србији у општини Владимирци у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 418 становника. Налази се у близини манастира Каона (XIV век) и Текериша (Церска битка).
Демографија
У насељу Мровска живи 414 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,7 година (42,2 код мушкараца и 47,4 код жена). У насељу има 188 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,70.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
El Diamante, Chihuahua
El Diamante je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1545 m.
Santa María Nativitas Coatlán, Santo Domingo Tehuantepec
Santa María Nativitas Coatlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Tehuantepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 584 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1001 m.
22. 7.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
22. jul/juli/srpanj (22. 7.) je 203. dan godine po gregorijanskom kalendaru (204. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 162 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Praznici i dani sećanja
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Gallosi, Piacenza
Gallosi je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 451 m.
Plymouth
Plymouth je lučki grad i unitarna jedinica od 256,384 stanovnika na jugozapadu Engleske, u Grofoviji Devon.
Geografske karakteristike
Plymouth leži u istoimenom zaljevu La Mancha, između ušća rijeka Plym i Tamar.
Odlična prirodna luka, glavna je baza Kraljevske ratne mornarice - Royal Navy.
Historija
Plymouth je prvi put dokumentiran pod imenom Sudtone u vrijeme Domesday Booka (1086). Njegova najstarija luka još uvijek se zove Sutton Harbour.
Prosperirao je za srednjeg vijeka zahvaljujući ekspanziji trgovine sa Francuskom, a kasnije i ratovima sa njom, jer su iz njegove luke kretali brodovi s vojskom. U 16. vijeku je iz njegove luke Walter Raleigh slao jedrenjake u namjeri da kolonizira Virginiju. A za vladavine Elizabete I postao je dom i matična luka, brojnih pirata i avanturista.
Engleska flota isplovila od tamo 1588. u kontranapad na Španjolsku Armadu. Južnim dijelom luke zvanim - Hoe, dominira citadela izgrađena za vladavine Charlesa II (vladao od 1660. do 85.), ona je zamjenila stariji tudorski zamak.
Kraljevsko brodogradilište na istočnoj obali rijeke Tamar započelo je s radom 1690. uz njega je niknuo grad Plymouth Dock, koji je 1824. preimenovan u Devonport. Treći grad - Stonehouse, niknuo je između Devonporta i Plymoutha, sva tri grada ujedinila su se 1914. u jedinstveni grad Plymouth.
Za Drugog svjetskog rata Plymouth je pretrpio velike štete od bombardiranja Luftwaffe.
Nakon rata planski je obnavljan, tad su podignuta nova satelitska naselja sa manjim tvornicama. Preko rijeka Plym i Tamar podignuti su mostovi sa pristupnim putevima.
Privreda
Tvornice Plymoutha proizvode alatne mašine, precizne instrumente, opremu za podmazivanje, kemikalije i raznorazne mašine.
Ufra, Ragusa
Ufra je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 445 m.
Paredones, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Paredones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 283 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2102 m.
Folchi Vigi, Ancona
Folchi Vigi je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Orah (Makedonija)
Orah (makedonski: Орах) ili Suv Ora kako ga sami stanovnici zovu je selo u Republici Makedoniji, od 113 stanovnika
Ono administrativno podpada pod Opštinu Staro Nagoričano a leži u mikroregiji Sredorek. Većina današnjih malobrojnih stanovnika su pravoslavni Makedonci koji se bave stočarstvom i ratarstvom.
Geografske karakteristike
Orah leži udaljen oko 20 km istočno od grada Kumanova, 1 km sjevernije od magistralnog puta Kumanovo - Ćustendil. Teritorij sela je brdovit, to su uglavnom južni obronci planine Kozjak, južno od sela protiče Kriva Reka.u koju se sliva većina dolova.
Seoske mahale (Kamenitica, Suljevac, Suv Dol, Dodanci, Došljaci) leže od 550 do 617 metara nadmorske visine, dok se iznad samog sela sa sjeveroistočne strane uzdižu vrhovi od preko 900 m (Ovčarev grob 982, Nepci 938, Velja strana 811) Orah graniči sa teritorijem sela Oblavce, Kanarevo, Aljince, Drenak, Ruđince, Stracin i Dovezence.
Historija
Orah se prvi put spominje u turskom defteru iz 1519. kao naselje od 39 domaćinstava i to svih kršćanskih. U slijedećem turskom popisu napravljenom 1573. imalo je 79 domaćinstva (od toga je samo 1 bilo muslimansko).
Krajem 19. vijeka Orah je selo od 760 stanovnika u kumanovskoj kazi, od kojih su svi kršćani left|thumb|240px| Crkva sv.Georgija i sv.Nikole Za Prvog svjetskog rata i bugarske okupacije Orah je postao sjedište istoimene opštine, tad je imao 615 stanovnika.
Znamenitosti i atrakcije
Najveća znamenitost mjesta je Manastir Karpino koji se nalazi na brdu iznad sela, podignut 1592. od kad datiraju najstarije freske.
U samom centru sela nalazi se mala kamena dvobrodna crkvica sa trostranim apsidama na istočnoj strani posvećena dvojici svetaca Svetom Georgiju i seoskom patronu Svetom Nikoli, tako da je i unutrašnjost strogo podjeljena između ta dva sveca. Po arhitekturnim elementima (slijepe arkade povezane pilastrima) se pretpostavlja da je podignuta krajem 16. ili početkom 17. vijeka.
U Manastiru Karpino se od 2002. održava svake godine u augustu međunarodna likovna kolonija.
Tlahuilapa, Xilitla
Tlahuilapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 413 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 665 m.
Opština Lelese, Hunedoara
Lelese je opština u Rumuniji u okrugu Hunedoara.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 750 m.
Oralni seks
thumb|right|180px|Oralni seks Oralni seks je vrsta seksa u kojoj je polni organ stimulisan oralnim putem, odnosno ustima (usnama, jezikom, zubima ili grlom)). Ova vrsta seksa ne obuhvata kontakt muškog i ženskog polnog organa.
Postoje 3 podvrste oralnog seksa i to:
Oralni seks se u žargonu naziva „pušenje“ (kada se izvodi nad muškarcem) ili „lizanje“ (kada se izvodi nad ženom). Praktikuju ga i heteroseksualni i homoseksualni parovi. Upražnjava se ili kao deo predigre ili kao kompletan seksualni čin.
Prilikom ove vrste seksa ne postoji mogućnost začeća. Ipak treba obratiti pažnju na to da je i prilikom ovog vida seksa moguće prenošenje zaraznih bolesti (kao što su AIDS, herpes, itd.)
Serapis
thumb||230px|Rimska uljanica s prikazom Serapisa, 2. st., [[British Museum]] Serapis je grčko-egipataski bog, izmišljen početkom 3. st. pr. K., u težnji da njegov kult ujedini Egipćane i Grke u Egiptu, kojim je tada vladala grčko-makedonska dinastija Ptolemejida.
Nastanak i širenje kulta
thumb|170px|Serapisov "predak" Osorapis, [[Vatikanski muzeji]] O tome piše Plutarh u spisu O Izidi i Ozirisu. Iz njegovih se redaka može zaključiti da je Serapis bio sinkretičko božanstvo, stvoreno suradnjom delfijskog svećenika Timoteja i egipatskog svećenika Maneta. Njih dvojica su po želji Ptolemeja I. osmislili i uobličili ekumenski kult koji je trebao privlačiti kako Helene, tako i Egipćane, te postati jednim od glavnih oslonaca grčke vlasti u zemlji na Nilu. Serapisov kult su najprije prihvatili grčki intelektualci i činovnici, a zatim i vojnici, koji su posebno cijenili Serapisovu moć da liječi rane i štiti u bitkama. Vjerojatno su upravo vojnici Ptolemeja II. proširili Serapisovo bogoštovlje po Grčkoj, te diljem ptolemejidske države, koja se prostirala od Cirenaike do Cipra i egejskih otoka. Serapis je uskoro postao široko prihvaćen od Grka koji se živjeli u Egiptu, te je preuzeo i ulogu zaštitnika Ptolemejida i središnje vlasti koja je bila u rukama Grka. No vjerojatno baš zato, kult se sporo širio među Egipćanima. Iako je smatran zaštitničkim božanstvom koje svojim podanicima osigurava zdravlje, materijalna bogatstva i zagrobni život, objedinjujući tako Asklepijeve, Zeusove, Hadove i Ozirisove (Ozorapispve) karakteristike, Egipćani su imali duge tradicije štovanja mnogo starijih, njemu srodnih božanstava, među kojima je prednjačila Izida “bezbrojnih imena”. Tek kada su Izidu počeli smatrati Serapisovom ženom, jer je ona izvorno bila suprugom Ozirisa kojeg je Serapis kroz Osorapisa apsorbirao, njegov se kult počeo širiti među Egipćanima svih slojeva, pa i među robovima. Takvo povezivanje božanstava bliskih kultnih osobina ima u Egiptu dugu tradiciju koja se očitovala u štovanju trijada, koje su smatrane temeljem sveukupnosti božanskih moći. Treći član te tzv. aleksandrijske trijade bio je Harpokrat (Horus dijete). Centar Serapisova bogoštovlja i aleksandrijske trijade bio je Veliki serapej, koji je u Kanopu na Nilu - u blizini Aleksandrije - podigao Ptolemej III. Ondje su mnogi hodočasnici čekali noć kako bi im se bog ukazao u snu, te ih ozdravio. Kultni je prikaz izradio je Brijaksid, vjerojatno unuk slavnoga graditelja Mauzoleja. Veliki sjedeći kip stopio je odlike Zeusa i Hada; glava je bila bradata i dobroćudnog izgleda, okrunjena kalathosom, a kraj Serapisovih nogu je sjedio Kerber. Klement Aleksandrijski je zabilježio kako je statua bila izrađena od različitih metala: zlata, srebra, bakra, željeza, olova i kositra, te poludragog i dragog kamenja: safira, hematita i topaza, dok su dijelovi tijela bili obojeni plavo-zeleno. To je bilo neobično, no zasigurno i vrlo dojmljivo djelo. Posjetioce hrama vjerojatno je, osim skupoće materijala koji su bili upotrijebljeni u izradi kolosa, još više očaravala atmosfera pobožnosti i nade koja je obavijala njegov lik.
Serapisov kult u Rimu
Kult se morem ubrzo proširio i do južne Italije. Godine 105. pr. K. spominje se serapej u Puteoliju, gradu udaljenom tek stotinjak kilometara od Rima. Iz istog je vremena i Izidin hram u Pompejima. U sam Rim kult je dospio već u Sulino doba, no nije odmah postao popularan. Razlog tome su bile, iako poljuljane, još uvijek snažne rimske vrednote poput gravitas - dostojanstva, koje je egipatsko bogoštovlje vrijeđalo. Stoga i ne čudi što je Senat čak četiri puta u jednom desetljeću - 58., 53., 50., i 48. godine pr. K. naložio rušenje egipatskih svetišta i kultnih prikaza. Nakon poraza Antonija i Kleopatre, egipatski su kultovi postali potencijalno opasniji no ikada. Stoga je 28. godine pr. K. donesena zabrana da se aleksandrijskim bogovima podižu žrtvenici unutar pomerija, a 21. godine pr. K. Agripa je zabranu proširio na milju oko Grada. Ipak, egipatsko bogoštovlje se širilo Italijom, čak i onda kada je u Rimu bilo progonjeno.
Međutim, kada je Tiberija koji je prezirao egipatske kultove, u upravljanju Carstvom naslijedio Kaligula, koji je u Egiptu, na posjedima svoje bake proveo djetinjstvo i ranu mladost, dolazi do radikalnog zaokreta. Kaligula, i sam odgojen u mističnom istočnjačkom duhu, slijedi osjećaje naroda i 38. godine na Marsovu polju gradi veliki hram Izide i Serapisa, kojeg je Domicijan, Kaligulin duhovni nasljednik, raskošno ukrasio, a božanski par dao prikazati na novcu.
Serapisov kult u rimskoj Panoniji
Nekako istodobno, slično je duhovno ozračje zahvatilo i Panoniju. Polazište legija pri osvajanju ove provincije bila je jadranska luka Akvileja, u kojoj je kult Izide, zaštitnice pomoraca, bio vrlo jak. Stoga se moglo i očekivati da će upravo jedan Akvilejac pripomoći stasanju egipatskog bogoštovlja u Panoniji. Bio je to Barbije, pripadnik akvilejske trgovačke obitelji. On je u funkciji provincijskog pontifeksa u Savariji podigao oltar "slavnoj Izidi". Savarija je bila najstariji i najveći izidinski centar Panonije, a taj je primat zadržala i kasnije. Ipak, izidina svetišta (izeji) su podizani i drugdje. Tako onaj u Petoviju sa sigurnošću možemo datirati u prvu polovicu 2. st., iako je vjerojatno, obzirom na blizinu Akvileje, da je Izidin kult tu postojao i ranije. Izej je postojao i u Sisciji. Najstariji spomenici koji svjedoče o Serapisovu bogoštovlju u Panoniji potječu iz druge polovice 1. st. Početkom 2. st. car Hadrijan, koji je bio naklonjen egipatskim kultovima, podiže u svojoj vili u Tiburu veličanstveni serapej, ostatci kojeg i danas zadivljuju posjetitelje. Isto je stoljeće diljem Carstva bilo razdoblje vrhunca Izidina bogoštovlja. Na njega tek početkom 3. st. počinje bacati sjenu kult njenog božanskog supruga Serapisa koji je tada, zbog naklonosti careva severske dinastije, izbio u prvi plan. Tada mu je u Rimu, na Kvirinalu podignut veliki hram s posvetom SERAPIDI DEO [SANCTO ili INVICTO], a u Panoniji započinje nagli procvat izrade monumentalnih samostojećih kruništa na plinti, sa Serapisovim likom među lavovima. Ti su se spomenici tijekom 2. st. postupno razvili iz kruništa stela, na kojima su se još u 1. st. pojavili u formi akroterija. Kruništa na plinti su, kako to pokazuje tzv. Orfejev spomenik iz Ptuja, u početku i dalje bila klesana iz istoga kamenog bloka iz kojega i stela, ali se vjerojatno u 2. st. osamostaljuju, te se u tom, samostojećem obliku, počinju upotrebljavati i za ukrašavanje grobnica.
Gašenje kulta
Ipak, sredinom 3. st., egipatski kultovi su u Panoniji i drugim provincijama već na izdisaju. Razlog tome je vjerojatno nagli uzlet mitraizma, a kasnije i kršćanstva, koje je, što je više jačalo, sve manje bilo sklono dijalogu s poganskim religijama. Tu činjenicu možda najslikovitije ilustrira Teofilovo rušenje i spaljivanje aleksandrijskog serapeja 391. godine, poslije čega je na njegovim ruševinama održao propovijed.
Izvori
Plutarh: O izidi i Ozirisu, Zagreb, 1993. (prijevod: Ljiljana Živković)
El Amate, Teloloapan
El Amate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Teloloapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1693 m.
Law & Order (sezona 13)
Dolje se nalazi popis epizoda američke TV-serije Law & Order od premijere 13. sezone u sezoni (2002–2003).
Format
Na početku ove sezone glavnoj postavi se pridružio Fred Dalton Thompson kao DA Arthur Branch.
José Antonio Primo de Rivera
'''José Antonio Primo de Rivera y Saenz de Heredia, 1. vojvoda od Primo de Rivere, 3. markiz od Estella, (24. april 1903 – 20. novembar 1936), također navođen i kao Jose Antonio''', bio je španjolski advokat, plemić i radikalno desni političar poznat kao osnivač španske Falange, vladajuće stranke u Španiji za vrijeme Francovog režima. Prije njegove uspostave je bio uhapšen od strane republikanskih vlasti pod optužbom za pobunu, a nedugo nakon izbijanja građanskog rata je pogubljen. Među nacionalističkim pobunjenicima je zbog toga stekao status mučenika, a sam Francov režim je oko njega izgradio kult ličnosti.
<!--
Život
José Antonio Primo de Rivera rođena je u Madridu 24. travnja 1903, stariji sin je general Miguel Primo de Rivera, predsjednik vlade i diktator kada monarhije kralj Alfonso XIII Španjolskoj. Od oca je naslijedio titulu markiza Estella ( Navarra). On nikada nije bio oženjen.
Majka mu je umrla kad mu je bilo pet godina, i on je kasnije bio odgojen sestra oca. On je bio u privatnom učili kod kuće, i naučio je engleski i francuski. Kada na sveučilištu, on nije pohađao predavanja do druge godine ga je u stopu. On je proveo svoj ljetni odmor u seoskom posjed strica, gdje je trenirao jahanja i lova.
Primo de Rivera je nastavio studirati pravo na sveučilištu u Madridu između 1917 i 1923 godine. On je pomogao organizirati studentska Unija tamo, Federación Universitaria Escolar, koji je nastupao protiv visokog obrazovanja politiku svog oca. On je uzeo diplomski i preddiplomski tečajevi istovremeno i on ga je dobio diplomu i doktorat mjeri u istoj godini, 1923.
Uhićen je kratko u 1932 za suradnju u cjelini José Sanjurjo pokušaj državnog udara.
Falanga
Falangistička odora bila je plava košulja s izvezenim dizajnom jarma, uz pozadinu od pet vertikalnih strelica, simbol jedinstva Španjolske, kopiranog iz heraldike Katoličkih kraljeva. Zastava je nosila crvene i crne boje sindikalizma. Pozdrav bio je rimski pozdrav. U povremenom razgovoru, od Falangista se očekivalo da zanemaruju čin i da se međusobno nazivaju "drugom", uvijek govoreći na prvom mjestu, izbjegavajući formalni španjolski "usted" oblik adrese. Godine 1935. Primo de Rivera je surađivao s uređivanjem tekstova falangističke himne "Cara al Sol".
Smrt
14. ožujka 1936 godine uhićen je u Madridu i optužen za nelegalno posjedovanje vatrenog oružja. Devet tjedana kasnije on je prebačen u zatvor u Alicante. Sigurnost u tom zatvoru je bio slab, i on je bio u mogućnosti komunicirati s националистическими urotnika poštom, dok novi direktor zatvora ga je uzeo kameru bio pretražen. Traži resurfaced dva pištoljima i sto metaka, tako da je kasnije on čuva u jednoj ćeliji. 3. listopada mu je bio optužen za zavjeru protiv Republike hrvatske i vojne pobune, kao što je smrt. Primo de Rivera je proveo svoju zaštitu. 18 studeni on je proglašen krivim i osuđen na smrt, kroz izvršenje. Presuda je izvršen 20. studenog.
Ideologija
Politički kanon falanga podsjeća na talijanske stranke Nacionalni Fascista. Podijelio je svoje neugodnosti s komunizmom i njegovim prezirom za parlamentarizam. Primo de Rivera je predložio da stvaranje hijerarhijske sindikalne hegemonije pod falangističkim nadzorom jamči snažnu zaštitu svakog poštenog radnika. Osim toga, Falangistička platforma pozvala je na opsežne agrarne reforme, za nacionalizaciju bankarskog sustava i za suzbijanje svih političkih stranaka. Do željenog uspostavljanja jednostranačke vladavine, Falange je preferirao formalnosti liberalne demokracije. Stranka nije imala formalni stav o religiji osim što je jamčio slobode bogoštovlja dok istodobno priznaje i potvrđuje da je rimokatoličanstvo bila povijesna religija španjolskog naroda i njegova je duhovna uloga u društvu bila važna za to.