cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aldo Manucije
Grčki klasici
Dok je objavljivao grčke rukopise, Manucije je 1502. osnovao Novu akademiju, skupinu helenskih znanstvenika, čije je cilj bilo promicanje grčkih studija. Jedanaesto izdanje Britanske enciklopedije piše da su "nova pravila Akademije napisana na grčkom, njezini su članovi govorili grčki, njihova su imena helenizirana, a službene titule bile su grčke". Među članovima Nove akademije bili su Erazmo Roterdamski, Pietro Bembo i Scipio Fortiguerra. M. J .C. Lowry, predavač povijesti na Sveučilištu u Warwicku, ima drugačije stajalište i Novu akademiju vidi kao san pun nade, a ne kao organiziranu ustanovu.
Manucije je u svom domu govorio grčki i u Aldini je zaposlio trideset osoba koje su govorile grčki. Govornici grčkog s Krete pripremali su i provjeravali rukopise, a njihova kaligrafija bila je model za odljevke koji su se koristili za grčki tip slova. Upute za slovoslagače i knjigovesce bile su napisane na grčkom, a predgovori Manucijevim izdanjima također su bili na grčkom. Manucije je tiskao izdanja Heroje i Leandra Muzeja Gramatika, Boj mačaka i miševa i grčki Psaltir. Nazvao ih je "pretečama grčke knjižnice" jer su služile kao vodiči za grčki jezik. Pod Manucijevim nadzorom, Aldina je objavila je 75 tekstova klasičnih grčkih i bizantskih autora.
Rimski i talijanski klasici
Zajedno s grčkim klasicima, Aldina je objavljivala i rimske i talijanske autore. Manucije je pokrenuo spisateljsku karijeru Pietra Bemba objavljivanjem spisa De Aetna 1496. godine, što je bila prva latinska publikacija jednog suvremenog autora u Aldini. Obitelj Bembo angažirala je Aldinu da objavi točne tekstove Dantea i Petrarke koristeći osobnu zbirku rukopisa Bernarda Bemba. Pietro Bembo surađivao je s Manucijem od 1501. do 1502. godine, kako bi se priredilo točno izdanje Dantea i Petrarke, a također je uveo interpunkciju. Bembo je kasnije napravio dijagram grijeha za ilustraciju izdanja Dantea u Aldini 1515. godine.
Manucije nije bio tako inovativan kod objavljivanja rimskih klasika kao kod grčkih, jer je objavljivanje ovih djela započelo 30 godina prije njegova vremena. Da bi promovirao izdanja Aldine na latinskom, Manucije je u svojim predgovorima isticao kvalitetu svojih publikacija. Manucije je tragao za rijetkim rukopisima, ali je umjesto toga često pronalazio dijelove prethodno objavljenih djela. Johannes Cuspinian dopustio je Manuciji da objavi nedostajuće dijelove djela Valerija Maksima, koje je Cuspian "pronašao u jednom rukopisu u Beču". Francesco Negri dopustio je Manuciju da objavi nedostajući tekst Julija Firmika, koji je Negri pronašao u Rumunjskoj, a "jedan rukopis iz Britanije omogućio je poboljšano izdanje Prudencija".
Tiskara je objavila prva izdanja Policijanovih sabranih djela, spisa Asolani Pietra Bemba, spisa Hypnerotomachia Poliphili Francesca Colonne i Danteove Božanstvene komedije. Izdanje Vergilija iz 1501. godine predstavilo je upotrebu kurzivnog tiska i proizvedena je u više primjeraka (1000) no što je bilo uobičajeno (200 do 500).
thumb|right|Pietro Bembo, Gli Asolani, Aldo, 1505 (str. 202).
Otisak i moto
Manucije je u lipnju 1502. uzeo sliku dupina omotanog oko sidra kao otisak svoje izdavačke kuće. Simbol dupina i sidra povezan je s izrekom festina lente, koja znači "žuri polako" i ukazuje na brzinu u kombinaciji s postojanosti u izvršavanju velikog pothvata. Simbol i izreka preuzeti su s rimskog novčića kovanog za vrijeme cara Vespazijana koji je Manuciju dao Pietro Bembo.
Manucijeva izdanja klasičnih djela bila su toliko poštovana da su francuski i talijanski izdavači gotovo odmah piratizirali otisak dupina i sidra. Mnoge moderne organizacije koriste sliku dupina omotanog oko sidra. Taj su simbol koristili londonska tvrtka izdavača Williama Pickeringa iz 19. stoljeća i Doubleday. Međunarodno počasno društvo za knjižničarstvo i informatiku, Beta Phi Mu, koristi dupina i sidro kao svoju oznaku.
Las Delicias, Tepetzintla
Las Delicias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tepetzintla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Aldo Manucije
Enchiridia
Manucije je na manji format prešao 1501. godine kad je objavio Vergilija. Kako je vrijeme prolazilo, Manucije se sam reklamirao na svom prijenosnom formatu putem stranica za posvete koje je objavljivao.
Mnogi znanstvenici smatraju razvoj prijenosne knjige najpoznatijim Manucijevim doprinosom tiskanju i izdavaštvu. Te su mobilne knjige bile prva poznata pojava "manjeg izdanja" (editio minor), koje je donosilo izravni tekst. Tijekom 15. stoljeća knjige su često bile lančićima vezane za jednu platformu za čitanje kako bi zaštitile vrijednu imovinu, što je zahtijevalo da čitatelj bude u mirovanju. Izdavači su često dodavali i komentare objavljenim klasicima. Tako su stranice postale preopterećene naukom i ozbiljnim materijalom, što je stvorilo veliku knjigu, koju je bilo teško nositi. Aldina je otklonila ove neugodnosti; Manucijeve su knjige "objavljivane bez komentara i u manjim formatima, obično u oktavo formatu od pet do osam ili četiri do šest inča". Njena poznata oktavo izdanja često se smatraju prvim prototipom knjige s mekim koricama kakva se kasnije počela masovno proizvoditi.
Knjige u oktavo formatu imali su umjerene cijene, s obzirom na poznate prosječne plaće tog vremena, ali nisu bili jeftine. Manucije je latinske knjige u octavo formatu cijenio na 30 soldi, što je bila četvrtina dukata. Njegovi grčke knjige u istom formatu bile su dvostruko skuplje i koštalu su 60 soldi. Da bi se dao kontekst, može se napomenuti da je glavni zidar u to doba zarađivao oko 50 soldi dnevno i između 50 i 100 dukata godišnje.
Tipovi slova
Svakodnevni rukopis u Veneciji bio je kurzivan, ali u to su vrijeme tiskana djela imitirala formalne rukopise, bilo crnopis bilo humanističku minuskulu (littera antica). Manucije je naručio tipografije dizajnirane da izgledaju poput rukopisa humanista i na latinskom i na grčkom kako bi održao tradiciju rukopisa. U New Aldine Studies, Harry George Fletcher III, kustos knjižnice Pierpont Morgan za tiskane knjige i uveze, piše da je Manucije s kurzivnim slovima namjeravao "učiniti dostupnim tip slova ugodan za čitatelje".
Manucije je za izradu novog tipa slova unajmio Francesca Griffa iz Bologne. Čiji je rukopis reproduciran za mnoge tipove slova koje je Aldina koristila tema je oprečnih mišljenja znanstvenika; Symonds (1911) sugerira Petrarkin rukopis, dok New Aldine Studies pretpostavlja da je rukopis prepisivača Pomponija Letoa i Bartolomea Sanvita bio inspiracija za tip slova. Drugi znanstvenici vjeruju da su prva grčka slova izvedena iz rukopisa Immanuela Rhusotasa, drugog prepisivača iz Manucijevog vremena. Aldina je naručila je prvo grčko pismo dizajniranu "s naglascima i slovima izlivenim odvojeno koje je kombinirao slovoslagač". Pismo je prvi put upotrijebio za objavljivanje Erotemata Konstantina Laskarisa 1495. godine. Rimski tip slova dovršen je kasnije iste godine i De Aetna Pietra Bemba bila je prva knjiga objavljena u novom rimskom pismu.
Izvorni Manucijev i Griffoov tip slova prvi je poznati model kurzivnog pisma, a Manucije ga je koristio do 1501. godine. Pet kurzivnih riječi tiskano je u Svetoj Katarini Sijenskoj 1500. godine, a 1501. godine Vergilijeva Djela bila su prva dovršena knjiga u kurzivu. Svađa između Manucija i Griffoa dovela je do toga da Griffo ode iz Aldine i opskrbi ostale izdavače kurzivom što ga je izvorno naručio Manucije. Griffo je napravio samo jedan set udaraca za Aldine Press, koji su se koristili do 1559. godine. Griffoov originalni kurziv nije sadržavao velika slova, pa mnoga izdanja Aldine nisu sadržavala velika slova.
Objavljivanje Ovidijevoh Pretvorbi 1502. godine uključivalo je Manucijevu privilegiju od mletačkog dužda, koja je ukazivala na to da je zabranjena bilo kakva upotreba ili oponašanje Manucijevih grčkih i italskih tipova slova. Unatoč tome što je pokušao legalno zaštititi svoje pismo, Manucije nije mogao spriječiti tiskare izvan Venecije da koriste njegovo djelo, što je dovelo do popularnosti ovog pisma izvan Italije.
Krivotvorine i piraterija
Kako je popularnost Aldine rasla, tako su se povećavale i krivotvorine Aldine. Manucije je stekao povlastice za svoju tiskaru od venecijanskog Senata, konkretno, za "svoje vrste, svoj pionirski format oktavo, pa čak i pojedinačne tekstove". Papa Aleksandar VI 1502. godine i papa Julije II 1514. godine dodijelili su Manuciju papisnske povlastice za tiskanje. To nije zaustavilo krivotvorenje Aldine i njezinih izdanja, jer je u to vrijeme bilo malo kazni za pirateriju.
Manucije je pokušao obeshrabriti pirateriju otvorenim upozorenjima na kraju svojih publikacija, kao u Sylvarum libri quinque Publija Papinija Stacija, gdje je upozorio da "nitko ovo ne smije nekažnjeno tiskati". U Bibliothèque du Roi na 16. ožujka 1503. Manucije je pokušao upozoriti one koji su plagirali njegov sadržaj, "događa se da se u gradu Lyonu naše knjige pojave pod mojim imenom, ali pune pogrešaka ... i prevare neoprezne kupce zbog sličnosti tipografije i formata .... Nadalje, papir je loše kvalitete i ima težak miris, a tipografija, ako je pažljivo proučite, odiše svojevrsnom (kako bi se to moglo reći) 'francuskošću'." Potanko je opisao tipografske pogreške u krivotvorinama kako bi čitatelji mogli razlikovati stvarna izdanja Aldine od lažnih. Usprkos njegovim naporima, lyonski tiskari brzo su iskoristili Manucijevu kritiku kako bi poboljšali svoje krivotvorine.
Iluminirani rukopisi i predgovori
Prije pojave tiskara i tijekom talijanske renesanse, iluminirane rukopise pojedinačno je stvarao umjetnik pojedinac. Kad je tiskanje postalo popularno, drvorezi su korišteni za masovno iluminiranje djela. Isti su se drvorezi često upotrebljavali u nekoliko izdanja, što je smanjivalo njihovu vrijednost. Ti su drvorezi ubrzo došli u Veneciju i na njih se gledalo kao na dio "novog humanističkog rukopisa". Slike na drvorezu "uključivale su aspekte kontinuiteta i diskontinuiteta, što je obuhvaćalo aktivnost Manucija, koji je pozvan da u potpunosti objasni novi potencijal tiskane knjige i pozabavi se krizom iluminiranja". Mnoga izdanja Aldine sadržavala su iluminacije, ali Manucije je dopuštao pokroviteljima da odlučuju o detaljima iluminacija dok je on radio na prijevodu i objavljivanju.
Predgovori, koji su već ranije postali popularni u prvim izdanjima latinskih djela, bili su uobičajeni i za izdanja Aldine. Manucije je koristio izdanja Aldine da u predgovorima postavlja znanstvena pitanja i pruža informacije za svoje čitatelje. U predgovoru Ovidijevih Pretvorbi Metamorfoza (1502) tvrdi da su Poslanice junakinja (Heroides) 17, 19 i 21 (poslanice Helene, Heroje i Kudipe) djelo pjesnika Sabina, koga Ovidije spominje u Ljubavima (Amores). U jednom drugom predgovoru Manucije objašnjava kako djeluje sunčani sat.
Osobni život
thumb|Aldo Maucije (lijevo) i Bernardino Loschi. Godine 1505. Manucije se oženio Marijom, kćerkom Andree Torresanija iz Asole. Torresani i Mancije već su bili poslovni partneri, ali brak je učvrstio udjele dvojice partnera u izdavačkoj djelatnosti. Nakon vjenčanja, Manucije je živio u Torresanijevoj kući. Sve popularnija, Aldina je 1506. preseljena u kuću koja je danas pokrivena zgradom banke na venecijanskom trgu Campo Manin.
U ožujku 1506. godine Manucije je odlučio otputovati na šest mjeseci u potrazi za novim i pouzdanim rukopisima. Dok je putovao s vodičem, Manucija su zaustavili graničari Markgrofovije Mantove, koji su tražili dva kriminalca. Manucijev vodič u strahu je pobjegao, odnevši sa sobom sve Manucijeve osobne stvari. Ova sumnjiva aktivnost navela je stražare da uhite Manucija. Manucije je poznavao grofa od Mantove, Francesca Gonzagu i pisao mu je pisma kako bi objasnio situaciju, ali trebalo je šest dana dok Gonzaga nije saznao za Manucijevo uhićenje. Dok je čekao, Manucije je proveo pet dana u zatvoru u Casal Romanu i još jednu noć u Cannetu. Na kraju ga je pustio Geoffroy Carles, predsjednik milanskog Senata. Novo, poboljšano izdanje Horacija (objavljeno nakon 30. ožujka 1509) s Manucijevim pratećim spisom o Horacijevoj metrici posvećenim Carlesu bilo je uvjetovano ovim iskustvom i Manucijevom vezom s Carlesom.
Manucije je napisao svoju oporuku 16. siječnja 1515. godine nalažući Giuliju Campagnoli da dostavi velika slova za kurzivnio pismo Aldine. Umro je sljedećeg mjeseca, 6. veljače, i "njegovom smrću prestala je važnost Italije kao osnovne i dinamične snage u tiskarstvu". Torresani i njegova dva sina nastavili su posao tijekom mladosti Manucijeve djece, a na kraju je posao preuzeo Paulo, Manucijev sin. Izdavački simbol i moto Aldijna nikada nije u potpunosti napustila, sve dok se tvrtka nije ugasila u trećoj generaciji za vrijeme Alda Manucija Mlađeg. koju je pokrenuo Aldus Manutius Mlađi.
Manucije je sanjao o objavljivanju trojezične Bibliju, ali se to nikada nije ostvarilo. Međutim, prije svoje smrti Manucije je započeo izdanje Septuaginte, također poznato kao grčki Stari zavjet preveden s hebrejskog, prvi ikad objavljen; posthumno se pojavio 1518. godine.
Izdanja
Djelomični popis djela koja je prevela i objavila Manucijeva tiskara pod njegovim nadzorom.
Grčka djela
Grčka izdanja objavljenja tijekom Manucijeva života:
Djela humanista
Djelomični popis djela renesansnih humanista koje je prevela i objavila aldinska tiskara pod Manucijevim nadzorom:
Baraggia, Varese
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1742 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 415 m.
Reesdorf
Resdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 139 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058133.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Resdorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 24 metra. Površina opštine iznosi 3,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 139 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 45 stanovnika/km².
Los Quintero, Mexicali
Los Quintero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -1 m.
El Triunfo, Acayucan
El Triunfo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acayucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 154 m.
Balinghem
Balingam je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa de Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Sent Omer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 829 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 143 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 8 metara (maksimalnoj 37 m, a minimalnoj 2 m).
Vatrogasac (TV film)
Vatrogasac je jugoslavenski TV film snimljen 1983. godine u produkciji TV Sarajevo i režiji Muhameda Mehmedovića po scenariju Dušana Anđića i Novice Savića. Protagonist je mladić koji iz malog sela dolazi potražiti bolji život u velikom gradu, ali mu nijedan posao ne polazi za rukom.
Pasłęka
Pasłęka (njemački: Passarge) je rijeka na sjeveroistoku Poljske duga 169 km, koja utječe u Baltičko more.
Hidrologija
Pasłęka izvire iz jezera Miodówko, kod sela Miodówka, od tamo teče uz velike meandre prema sjeveru do ušća u Vislansku lagunu.
U svom gornjem toku protiče preko nekoliko manjih jezera; Wymój, Saring, Leguti i Eissing, a tu se nalazi i rezervat prirode- Ostoja Bobrów. Na rijeci su u donjem toku podignute dvije hidroelektrane jedna kod sela Pierzchały sa akumulacijom Pierzchalski i jedna kod grada Braniewo. U gornjem toku se nalazi i rezervat prirode- Ostoja Bobrów.
Porječje rijeke veliko je 2,300 km² i prostire se po Varminsko-mazurskom vojvodstvu. Prosječni godišnji protok na ušću je 16 m³/s.
Eudelia Martínez Montemayor, San Buenaventura
Eudelia Martínez Montemayor je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Buenaventura.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 503 m.
Ca' L'Olzio, Bergamo
Ca' L'Olzio je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 559 m.
Awngi jezik
Awngi jezik (agau, agaw, agew, agow, awawar, awi, awiya, damot, kwollanyoch; ISO 639-3: awn), jedini jezik južne podskupine centralnokušitskih jezika kojim govori oko pola milijuna ljudi u Etiopiji.
Pripadnici etničke grupe zovu se Agaw a ima ih oko 1.000,000. Jezik Kunfal [xuf], koji je izgubio status jezika proglašen je njegovim dijalektom, a identifikator mu je povučen iz upotrebe 14. siječnja 2008.
64,000 ljudi služi se njime kao drugim jezikom. Pismo: etiopsko.
Merletto, Biella
Merletto je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 546 m.
Kijevac (Surdulica)
Kijevac je naselje u Srbiji u opštini Surdulica u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 183 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 318 stanovnika).
Demografija
U naselju Kijevac živi 155 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,7 godina (41,9 kod muškaraca i 48,2 kod žena). U naselju ima 60 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,05.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Zibovnik
Zibovnik je naselje u slovenskoj Općini Cerknici. Zibovnik se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 0 stanovnika.
San Lorenzo, San Miguel de Allende
San Lorenzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1976 m.
Kunfal (jezik)
Kunfal dijalekt (kumfel, kunfäl, kunfel; ISO 639-3: xuf ; povučen), nekad samostalan jezik centralnokušitske skupine, koji je izgubio status i proglašen dijalektom jezika awngi, a njegov identifikator povučen iz upotrebe
Ovaj dijalekt govori se zapadno od jezera Tana, Etiopija. 2.000 govornika (2000 M. Brenzinger).
Olga Popović-Obradović
Olga Popović-Obradović (Maribor, 14. april 1954. — Beograd, 28. januar 2007) je bila pravna istoričarka i docent na Katedri za pravnu istoriju Pravnog fakulteta Univerziteta u Beogradu.
Biografija
Rođena je 1954. godine u Mariboru (Slovenija). Gimnaziju je završila u Beogradu 1972. godine. Iste godine upisala se na Pravni fakultet u Beogradu, na kome je diplomirala 1977, sa prosečnom ocenom 9,86. Po završetku studija, upisala se na Pravno-istorijski smer poslediplomskih studija na Pravnom fakultetu u Beogradu. Magistarski rad pod naslovom Državno uređenje u nacrtu ustava Stojana Protića (1920. god.) odbranila je s odlikom 1985, a doktorsku disertaciju pod naslovom Parlamentarizam u Kraljevini Srbiji 1903-1914, takođe s odlikom, 1996. godine. Godine 1997. izabrana je u zvanje docenta na predmetu Nacionalna istorija države i prava. U dva navrata, od novembra 1981. do marta 1982. i od decembra 1988. do marta 1989. bila je na stručnom usavršavanju na École des hautes études en sciences sociales u Parizu.
Težište njenih istraživanja bila je istorija ustavnosti i demokratske političke kulture u Srbiji druge polovine XIX i početka XX veka, do Prvog svetskog rata. Njeni najznačajniji radovi tretiraju problem funkcionisanja demokratskih institucija za vreme "zlatnog doba" srpske demokratije 1903-1914, kao problem funkcionisanja modernih demokratskih institucija u predmodernom društvu.
El Tanquecito, Villa de Arista
El Tanquecito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Arista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1770 m.
Barrio Xochimilco, Cuauhtémoc
Barrio Xochimilco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 404 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2027 m.
Siptah
Akhenre Setepenre Siptah ili Merneptah Siptah bio je pretposljednji vladar egipatske Devetnaeste dinastije. Majka mu je bila Sutailja, opskurna faraonova žena azijskog, odnosno kanaanskog porijekla. Ne zna se tko mu je bio otac, ali većina egiptologa pretpostavlja da su to mogli biti njegovi prethodnik Seti II i Amenmesse, od čega je ovaj potonji vjerojatniji. Nije bio prijestonasljednik, ali je nakon smrti Setija II stupio na prijestolje kao dijete. To se dogodilo u decembru 1197. pne.
Zbog mladosti i problematičnog porijekla, Siptah je pri dolasku na prijestolje dobio regenticu u obliku pomajke - Setijeve udovice Twosret.
Siptah je umro u 6. godini vladavine, a nakon njegove smrti je vlast nakratko preuzela Twosret. Siptah je sahranjen u Dolini Kraljeva, u grobu KV47, ali mu tamo nije pronađena mumija. Ona je prnađena tek 1898. godine, zajedno sa 18 ostalih KV35, grobu Amenhotepa II. Pregled mumije je otkrio kako je umro mlad, a da mu je lijevo stopalo bilo deformirano, najvejrojatnije od posljedica dječje paralize.
Zagora (Cetinje)
Zagora je naselje u opštini Cetinje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 27 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 41 stanovnika).
Demografija
U naselju Zagora živi 20 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,2 godina (41,2 kod muškaraca i 43,3 kod žena). U naselju ima 13 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,08.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Reher
Reher je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 755 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061091.
Matadamas, Soledad Etla
Matadamas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Soledad Etla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 962 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1604 m.
Kušitski jezici
thumb|Kušitsko govorno područje. Kušitski jezici, porodica afrazijskih jezika raširena po zemljama istočne Afrike, koja obuhvaća (45 ; prije 47 ) jezika koji se govore u Etiopiji, Eritreji, Somaliji, Keniji, Sudanu i Tanzaniji. narodi koji govore jezicima ove porodice poznati su pod kolektivnim imenom Kušiti. Dijeli se na 4 glavne skupine:
A) središnji, (4; prije 5 jezika) Etiopija, Eritreja:
B) istočni (33, prije 34 jezika), Etiopija, Somalija, Kenija:
C) sjeverni (1), Sudan: bedawi.
D) južni (7), Tanzanija, Kenija: aasáx, alagwa, burunge, dahalo, gorowa, iraqw, kw'adza
Arroyo de la Cal, Técpan de Galeana
Arroyo de la Cal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 442 m.
Bilen jezik
Bilen jezik (balen, belen, beleni, bilayn, bilein, bileno, bilin, bogo, bogos, sjeverni agaw; ISO 639-3: byn), afrazijski jezik iz Eritreje koji pripada, kao jedini, sjevernoj podskupini centralnokušitskih jezika. Njime govori 91,000 ljudi (2006) u kraju oko grada Keren.
U upotrebi su i tigrinya [tir] kod krščana, i tigré [tig] kod muslimana. Mlađa generacija miješa materinski i arapski. Piše se etiopskim pismom.
Bagolina, Verona
Bagolina je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 137 m.
El Hoyo, Francisco I. Madero
El Hoyo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Francisco I. Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1984 m.
Coasta Măgurii, Balș
Coasta Măgurii je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Balș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 219 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Abbadia, Siena
Abbadia je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
West Wood, Utah
Vest Vud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Juta.
Abbadia, Siena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 236 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 235 m.
Ghunghat (film, 1962)
Ghunghat je pakistanski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1962. u režiji Khurshida Anwara. Radnja prikazuje kako mladoženji nestane nevjesta tokom putovanja vlakom. Ghunghat je osvojio četiri nagrade Nigar.
West Wood, Utah
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 844.
Opština Santa Catarina Mechoacán, Oaxaca
Santa Catarina Mechoacán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 286 m.
San Martino in Argine, Bologna
San Martino in Argine je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Лучани
Лучани је градско насеље у Србији у општини Лучани у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 4309 становника (према попису из 1991. било је 4130 становника).
Варошица се налази на реци Бјелици.
Овде се налази ОШ Милан Благојевић у Лучанима.
Демографија
У насељу Лучани (варошица) живи 3416 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 38,3 година (37,8 код мушкараца и 38,7 код жена). У насељу има 1474 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,92.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Upravljanje čekanjem
Upravljanje čekanjem je organizirano odlaganje tražene aktivnosti po unaprijed određenim pravilima, u situacijama kad je potražnja za tom aktivnošću veća od ponude.
Sustav čekanja u osnovi se sastoji od četiri glavne komponente:
Ulazak korisnika u sustav
Korisnici mogu ulaziti u sustav iz konačne ili beskonačne skupina. Razlika među njima je bitna jer ih se rješava na različitim načelima.
Konačna skupina
Konačna skupina odnosi se na ograničenu skupinu korisnika usluge koji formiraju liniju čekanja. Kad korisnik iz konačne skupine dobije uslugu, on napušta skupinu, veličina fonda korisnika smanjuje se za jednog člana, a smanjuje se i vjerojatnost da će on ponovo stati u red. No, ako je veličina konačne skupine vrlo velika, a broj usluženih korisnika mali, tada se i konačna skupina može promatrati i rješavati kao da je beskonačna. Beskonačna skupina U beskonačnoj skupini, kad se korisnik nakon obavljene usluge vrati u korisničku skupinu, skupina korisnika se povećava, a povećava se i vjerojatnost da će korisnik opet tražiti uslugu.
Način na koji korisnici ulaze u sustav
Značajke čekanja su sljedeće: distribucija pristizanja u red; obrazac pristizanja; volumen pristizanja; stupanj strpljenja korisnika (slika 1).
Distribucija pristizanja u red
Opisivanje sustava čekanja zahtijeva definiranje distribucije, to jest načina na koji se korisnici priključuju redu čekanja. Prije svega, potrebno je znati stopu pristizanja korisnika. Stopa pristizanja korisnika u red čekanja mjeri se brojem novopristiglih korisnika u jedinici vremena. Razlikuju se dva načina pristizanja: konstantni i varijabilni. Distribucija pristizanja u zdravstvu je u pravilu varijabilna (slučajna); naime, prava konstantna distribucija postoji samo kod onih koji ovise o strojnoj kontroli. Pristizanje korisnika u sustav pružanja usluga možemo promatrati s dva stajališta. Prvo, možemo analizirati vrijeme između uzastopnih dolazaka da ustanovimo slijede li dolasci neku statističku distribuciju. Obično pretpostavljamo da je vrijeme između dolazaka je distribuirano eksponencijalno. Drugo, možemo postaviti neku vremensku duljinu (T) i pokušati utvrditi koliko će korisnika ući u sustav tokom vremena T. Obično se pretpostavlja da je broj dolazaka po jedinici vremena distribuiran po je Poissonovoj distribuciji. Drugim riječima, vrijeme između dolazaka je distribuirano eksponencijalno, a broj dolazaka po jedinici vremena distribuiran je po Poissonovoj raspodjeli. Radi jasnoće i kratkoće teksta ovdje se neće razrađivati matematičke implikacije ovih činjenica.
Obrazac pristizanja
Obrasci pristizanja mogu se mnogo bolje kontrolirati nego što se obično smatra.
Neki zahtjevi za uslugama su očito nekontrolabilni, kao što su zahtjevi hitnih slučajeva prema bolničkim hitnim službama. No čak je i u takim situacijama moguće donekle kontrolirati zahtjev za uslugom, primerice, tako da se vozačima kola zagrebačke hitne pomoći javi stanje na hitnim prijemima u pojedinim zagrebačkim bolnicama. Veličina mjerne jedinice pristizanja Pojedinačno pristizanje. Svaki pojedini dolazak u red može se smatrati jednom jedinicom pristizanja.
Stupanj strpljivosti kod ulaska u red čekanja
Strpljivi dolazak je dolazak korisnika koji čeka koliko god je potrebno sve dok sustav usluživanja ne bude spreman da mu pruži uslugu. Čak i ako korisnici gunđaju i ponašaju se nestrpljivo, činjenica da oni ipak i dalje čekaju dovoljna je da ih za potrebe ovog razmatranja smatramo čekaocima.
Kod nestrpljivog dolaska razlikuju se dvije podvrste. Članovi prve podvrste će ući u red za čekanje, ispitati duljinu reda i službu pružanja usluge, i potom odlučiti da napuste red. Takve korisnike nazvat ćemo otezačima.
Članovi druge podvrste razmotre situaciju u vezi čekanja, pridruže se redu čekanja, a potom ga napuste. Takve korisnike nazvat ćemo otkazivačima. Pacijenti-otkazivači obično ne jave ostalim ustanovama da su izašli iz reda, čime je red čekanja umjetno produljen.
Faktori sistema čekanja
Sistem čekanja sastoji se prvenstveno od reda čekanja i raspoloživog broja poslužitelja. Faktori koji određuju red čekanja su duljina reda, broj redova, te disciplina čekanja. Duljina reda U praktičnom smislu, beskonačan red je svaki red koji je veoma velik u odnosu na kapacitet poslužitelja. Primjer potencijalno beskonačnog reda je red u kojem se tri godine čeka na operaciju aloartroplastike. Primjer ograničenog kapaciteta reda čekanja su hitne bolničke ambulante gdje ne tako hitni pacijenti izađu iz reda i vrate se kasnije, kad se gužva smanji. Primjer ograničenog kapaciteta reda čekanja je i dugo čekanje na UZ srca, gdje pacijent odustane od dugog čekanja i potraži uslugu u drugoj državnoj ustanovi ili kod privatnika.
Broj linija redova čekanja Jasno je što je jednostruk red čekanja. Višestruki red čekanja odnosi se na jednu liniju koja nastaje ispred dva ili više poslužitelja. Primjer jednostrukog reda čekanja je lista za aloartroplastiku gdje pacijenti čekaju jednog određenog operatera. Primjer višestrukog reda čekanja je lista za aloartroplastiku gdje pacijenti čekaju na bilo kojega od nekolicine operatera. Nezgodna strana višestrukih redova čekanja je da su korisnici skloni napustiti svoj red i priključiti se redu koji je kraći ili u kojem se usluge obavljaju brže. Primjer: pacijenti radije biraju ustanove gdje aloartroplastika i postoperativni oporavak traju kraće.
Disciplina čekanja
Disciplina čekanja je prioritetno pravilo ili skup pravila za određivanje kojim redom će korisnici na čekanju biti usluženi. Odabir pravila može imati dramatičan učinak na ukupne performanse sustava. Broj korisnika u redu čekanja, prosječno vrijeme čekanja, raspon varijabilnosti vremema čekanja, te efikasnost sustava pružanja usluge, samo su neki od faktora koji ovise o izboru prioritetnih pravila. Pravilo “tko prije dođe, prije je i uslužen“ primjenjuje se kao najpoštenije u većini redova čekanja na hladne zahvate, kao što je katarakta.
Pravilo «tko prije dođe, prije je i uslužen« nije primjenjivo u hitnim službama.
Vjerojatno najčešće prioritetno pravilo je «tko prije dođe, prije je i uslužen« (first come, first served). Prema ovom pravilu korisnici se uslužuju na temelju njihovog kronološkog dolaska, bez ikakavih drugih obilježja koja bi utjecala na proces odabira korisnika. To pravilo je popularno prihvaćeno kao najpoštenije, iako se time u praksi diskriminiraju, primjerice, korisnici čije usluživanje zahtijeva malo vremena.
Evo nekih primjera prioritetnih pravila:
Postoje dva glavna praktična problema u korištenju bilo kojeg prioritizacijskog pravila. Prvi je kako osigurati da korisnici znaju i slijede pravilo. Drugi je kako da sustav usluživačima osigura upravljanje redom čekanja. Primjer: redomat za izdavanje listića s rednim brojem osigurava da korisnici slijede pravilo, i ujedno usluživačima omogućava upravljanje redom.
Strukture redova čekanja
Protok korisnika koje će se uslužiti može ići kroz jednu liniju, više linija, ili neku kombinaciju obojega. Izbor vrste dijelom ovisi o broju korisnika, a dijelom o ograničenjima koje nameću prioritizacijska pravila.
Jedan kanal, više faza
Primjer jjednokanalnog jednofaznog sustava čekanja e operacija katarakte gdje se niz usluga (premedikacija, ulazak u salu, anestezija, zahvat, povratak u krevet na odjelu) izvodi u prilično jedinstvenom redosljedu. Kritičan faktor u slučaju jednog višefaznog kanala je gomilanje u pojedinim fazama, zbog čega praktično nastaju zasebni redovi čekanja. Primjer je zastoj nastaje u operacijskoj sali kod operacije aloartroplastike gdje operater mora sačekati da anesteziolog oporavi prethodnog pacijenta na operacijskom stolu, kako bi se stol oslobodio da operter na njemu započne idući zahvat.
Višekanalni, jednofazni
Poteškoća s ovim načinom jest neujednačen protok među linijama čekanja. Zbog toga neki korisnici budu usluženi ranije od korisnika koji su došli prije njih, a donekle dolazi i do preraspoređivanja korisnika među različitim linijama. Kako bi se osiguralo usluživanje prema kronološkom redu dolaska, potrebna je modifikacija ove strukture tako da se formira jedna linija čekanja iz koje se korisnici uslužuju kod prvog slobodnog poslužitelja. Glavni problem ove strukture je da ona zahtijeva strogu kontrolu reda čekanja kako bi se održao pravedan red i kako bi se korisnika usmjerilo dostupnom poslužitelju. U nekim slučajevima dodjeljivanje brojeva korisnicima kako bi njihova dolaska pomaže ublažiti ovaj problem.
Višekanalni, višefazni
Ovaj slučaj je sličan prethodnom, osim što se dvije ili više usluga izvode u slijedu. Kako je za ove postupke obično dostupno više poslužitelja, istovremeno se može usluživati više pacijenata.
Mješoviti
Pod 1. nalazimo ili više linije koje se spajaju u jednu liniju za jednofaznu uslugu. Primjer strukture „više kanala prem jednom kanalu“ jest lista čekanja na CT kičme na koju pacijente upućuju različiti specijalisti s različitih odjela, a ponekad i iz različitih ustanova.
Pod 2. susrećemo se s dvije strukture koje se razlikuju u pravcima toka. Prvi je sličan višekanalnom višefaznom redu, osim što:
Izlaz
Nakon što je korisnik uslužen, moguća su dva ishoda:
Los Ciruelos, Tlayacapan
Los Ciruelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tlayacapan.
Čelje
Čelje je naselje u slovenskoj Općini Ilirskoj Bistrici. Čelje se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Los Ciruelos, Tlayacapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1672 m.
Čelje
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 64 stanovnika.
Ada (film, 1985)
Ada je jugoslavenski igrani film snimljen 1985. godine u režiji i po scenariju Milutina Kosovca.
Radnja
Mlada žena živi u braku sa šarmantnim i ambicioznim doktorom sa kojim ima sina.Ova skromna i poštena žena, sa diplomom francuskog i latinskog jezika uzaludno pokušava da se zaposli. Međutim, njen muž uspeva, ne mnogo časnim sredstvima, izdejstvovati sebi specijalizaciju u Ameriku. Ona ostaje sama sa sinom. Na nju nasrće uticajni čovek koji joj nudi posao uz određene ustupke ...
La Unión, Acayucan
La Unión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acayucan.
Cijanogen hlorid
Cijanogen hlorid je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 61,470 Da.
La Unión, Acayucan
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Šutovo (Kičevo)
Šutovo je naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Šutovo pripada opštini Kičevo.
Prirodni uslovi
Naselje Šutovo je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kičeva, naselje je udaljeno 8 km severoistočno.
Šutovo pripada gornjem delu istorijske oblasti Kičevija. Selo je položeno na zapadnim padinama planine Čelovica, dok se zapadno pruža polje. Nadmorska visina naselja je približno 700 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Šutovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 760 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su Albanci (97%), a ostalo su mahom etnički Makedonci (2%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam.
Coriano, Reggio Emilia
Coriano je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1013 m.
Rehhorst
Rehorst je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Štormarn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 709 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1062059.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štormarn Rehorst se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štormarn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 62 metra. Površina opštine iznosi 16,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 709 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 44 stanovnika/km².
Marion, Indiana
Marion je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 29.948, što je 1.372 (-4,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Baraggiola Nuova, Varese
Baraggiola Nuova je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 367 m.
Opština Balta, Mehedinți
Balta je opština u Rumuniji u okrugu Mehedinci.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 516 m.
Čepno
Čepno je naselje u slovenskoj Općini Pivki. Čepno se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 40 stanovnika.
Hagnicourt
Anjikur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ardeni koja pripada prefekturi Retel.
Univerzitet u Novom Meksiku
Univerzitet u Novom Meksiku je javni istraživački univerzitet koji se nalazi u Albuquerque-u u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko. Najveća je i najprepoznatljivija institucija ove savezne države i jedan od najvećih poslodavaca Novog Meksika. Institucija je osnovana 1889, a danas spada u grupu američkih univerziteta sa visokom razinom istraživačkih aktivnosti. Tri dobitnika Nobelove nagrade buila su na neki način povezana sa Univerzitetom u Novom Meksiku.
Mezzana Mortigliengo, Biella
Mezzana Mortigliengo je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Cerro del Agua, San Miguel de Allende
Cerro del Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Mezzana Mortigliengo, Biella
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 647 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 445 m.
Cerro del Agua, San Miguel de Allende
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2449 m.
El Fortín, San Buenaventura
El Fortín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Buenaventura.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1027 m.
Čiflik (Polog)
Čiflik je naselje u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Čiflik pripada opštine Želino.
Capillas, Villa de Arista
Capillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Arista.
Čiflik (Polog)
Prirodni uslovi
Naselje Čiflik je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 16 km istočno.
Tausret
Kraljica Twosret bila je posljednja žena-vladar Egipta iz domorodačke dinastije i posljednji faraon Devetnaeste dinastije. U Manethoovom Epitomu se spominje kao Thuoris koja je vladala Egiptom sedam godina, ali ta brojka uključuje i šest godina ko-vladarstva s posinkom Siptahom, njenim prethodnikoma. Njena samostalna vladavina je trajala samo godinu dana - od 1191. do 1190. pne. Njeno kraljevsko ime Sitre Meryamun, znači "Kći Re, voljena od Amuna."
Twosret je bila jedna od tri supruge faraona Setija II, a nakon Setijeve smrti je bila regentica. Smrt Setija ju je učinila kraljicom. Okolnosti kraja njene vladavine nisu poznate, ali većina egiptologa vjeruje da ga je pospješilo izbijanje građanskog rata. U ratu je pobijedio Sethnakhte, osnivač Dvadesete dinastije.
Čiflik (Polog)
Prirodni uslovi
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Čiflik je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 1.180 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
María Virginia, Tepetzintla
María Virginia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tepetzintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Šira partija
Spoljna, Vanjska ili Šira partija (Outer Party) predstavlja najširi i najbrojniji segment članstva fiktivne vladajuće stranke (Partije) u Orwellovom romanu 1984. Protagonist Winston Smith, kao i većina s likova s kojima komunicira u romanu, su članovi Vanjske partije.
Prema navodima Goldsteinove knjige romanu, Vanjska partija predstavlja srednja klasu u državi Oceaniji i čini oko 13 % stanovništva. U romanu su njeni pripadnici prikazani kao službenici i namještenici koji obavljaju većinu tehničkih i upravnih poslovima u državnim ministarstvima, a od ostatka društva se razlikuju po tome što nose plave kombinezone.
Warmia
Warmia (njemački: Ermland, latinski: Varmia) je ime za jednu od historijskih regija Poljske, koja se nalazi na sjeveroistoku zemlje (Varminsko-mazursko vojvodstvo) u porječju rijeka Łyne i Pasłęke.
Historija
Warmia je orginalno bila teritorij pruskog plemena Varmijana, koji se prostirao uz Vislansku lagunu.
Teutonski vitezovi su nedje između 1237.-1242. zauzeli Warmiju, ali nisu uspjeli smiriti Pruse koji su do 1273. podigli dva ustanka. Teutonci su 1243. osnovali biskupiju-kneževinu, koja je ubrzo postala sinonim za regiju. Još u 13. vijeku započela je njemačka kolonizacija, a od 14. vijeka i poljska- doseljavanjem mazovijskih seljaka i sitnog plemstva, i to pretežno po južnijim dijelovima Warmije, na taj su način Prusi germanizirani ili polonizirani. Tokom 14 i 15. vijeka intenzivirali su se sukobi između biskupa i Teutonskog reda oko rada i ingerencije biskupije.
Šira partija
U oceanijskom društvu vlada stroga klasna stratifikacija te pripadnici Vanjske partije žive u naseljima i gradskim četvrtima gdje pripadnicima niže klase, odnosno prolova, nije dozvoljen pristup bez prijeke potrebe ili dobrog objašnjenja. Obično žive u malim, skučenim stanovima, u kojima su prisiljeni stalno držati upaljenima teleekrane. Također su izloženi oskudici, odnosno stalnom nedostatku svega osim hrane i najnužnijih potrepština. Roman sugerira da su članovi Vanjske partije, usprkos nominalno višeg statusa, zapravo u najgorem položaju, jer su dužni poštovati stroga pravila vezana uz članove Partije te izloženi stalnom nadzoru Policije misli te riziku da budu uklonjeni ako se previše "ističu".
Warmia
Historija
Širenjem luteranizma i njegovim prihvaćanjem 1525. Teutonci su radikalno smanjili utjecaj biskupije, koja je ostala katolička. Iako više ne tako moćni warmijski biskupi su od 17. vijeka počeli koristiti titulu- kneževi biskupi.
Za Prve podjele Poljske - 1772., Warmija je pripala Kraljevini Pruskoj (Istočna Pruska), nakon tog je svjetovna uloga biskupije potpuno ukinuta. Nakon Prvog svjetskog rata održan je plebiscit 11. jula 1920., u kom je većinsko njemačko stanovništvo glasalo za ostanak u Njemačkom Carstvu. To stanje potrajalo je do 1945. kad je Warmia postala dio Poljske.
Šipkovica (Tetovo)
Šipkovica je naselje u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Šipkovica pripada opštini Tetovo.
Iznad Šipkovice se nalazi Popova Šapka, najpoznatije zimsko turističko i skijaško odredište na makedonskom delu Šar-planine.
Šipkovica je do 2004. godine bila sedište istoimene opštine, koja je potom priključena opštini Tetovo.
Prirodni uslovi
Naselje Šipkovica je smešteno u krajnje severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 12 km severozapadno.
Šipkovica se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno u visoko položenoj dolini rečice Tetovske pene, podno najviših vrhova Šar-planine. Zapadno od naselja se izdiže glavno bilo Šar-planine. Nadmorska visina naselja je približno 1.080 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Šipkovica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 2.826 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.