cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Temistokle
Progonstvo
thumb|right|180px|[[Ostrakon sa Temistoklovim imenom]]
Grünhain-Beierfeld
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ercgebirge Grinhajn-Bajerfeld se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Ercgebirge. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 505 metara. Površina opštine iznosi 22,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.438 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 289 stanovnika/km².
GTK+
Upotreba
Sledeći menadžeri prozora koriste GTK+:
Flomoksef
Flomoksef je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 496,466 Da.
Garden City, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 26.658, što je 1.793 (-6,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
North Bay Shore, New York
Nort Bej Šor je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18.944, što je 3.952 (26,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
TRNK (citozin38-C5)-metiltransferaza
TRNK (citozin38-C5)-metiltransferaza (, hDNMT2 (gen), DNMT2 (gen), TRDMT1 (gen)) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:tRNK (citozin38-C5)-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Eukariotski enzim katalizuje metilaciju citozina38 u anti-kodonskoj petlji tRNKAsp(GTC), tRNKVal(AAC) i tRNKGly(GCC). Metilacija posredstvom Dnmt2 enzima štiti tRNK molekule protiv stresom indukovanog odsecanja ribonukleazom.
Temistokle
Progonstvo
Temistokle je i posle izgnanstva bio izuzetno aktivan; nastanivši se u demokratskom Argosu, on je iz njega stalno putovao po drugim peloponeskim gardovima i radio na pripremanju demokratskih prevrata u njima. Istovremeno se sprijateljio s Pausanijom. Pausanija se, pošto ga je Kimon oko 477. godine isterao iz Bizanta kojim je vladao kao privatno lice, nastanio u Troadi u Maloj Aziji. Zbog glasina o njegovim bliskim odnosima sa Persijancima bio je pozvan u Spartu, gde mu se sudilo, ali je ponovo bio oslobođen (oko 470. godine). U vreme Temistoklovog progonstva odnosi između Pausanije i spartanske vlade u to su vreme bili takvi da je on počeo sa aktivnom propagandom među helotima, nameravajući da pomoću njih organizuje ustanak u samoj Sparti. To je moralo da uznemiri spartansku vladu i da je pokrene na preduzimanje odlučnih mera. Pausanija je bio optužen zbog dopisivanja s persijskim carem kome je on možda za podršku bio obećao velike ustupke u slučaju svoje pobede. Uskoro je spartanska vlada odlučila da uhapsi Pausaniju. Pošto ga je jedan efor na vreme obavestio o tome, on se po savetu tog efora sakrio u hram Atene Halkioikos. Tada su efori (jer se ubistvo u hramu smatralo najvećim verskim zločinom) naredili da se zazida ulaz i digne deo krova kako bi se zatočenik mogao posmatrati. Kada su primetili da Pausanija umire, izveli su ga napolje. Iznemogao od gladi, pobednik Persijanaca kod Plateje umro je u podnožju hrama (oko 467/6. godine).
Zatim su Spartanci obavestili Atinjane da je u veze sa Persijancima, u koje se bio zapleo Pausanija, umešan i Temistokle. Kao što je rečeno, njegovo prvo izgnanstvo bilo je ostvareno putem ostrakizma, što je značilo da se on posle deset godina može vratiti u Atinu gde su mu ostali porodica, kuća, imovina. Sada je Temistokle ponovo bio pozvan pred sud. Međutim, on nije izašao pred sud, ograničivši se na pismeni iskaz. Tada su Atinjani odsutnog Temistokla osudili na smrt i konfiskaciju imovine, pa su zajedno sa Spartom uputili Argosu zahtev za njegovim izručenjem. Temistokle je bio primoran da beži iz Argosa. Svuda progonjen, on konačno ne nađe drugog izlaza osim da se obrati persijskom caru Artakserksu, sinu Kserksa čiju je flotu porazio kod Salamine. Persijski car je primio Temistokla i dao mu na upravu tri grada u Maloj Aziji – Magneziju, Lampsak i Mijunt.
Smrt
Temistokle je umro negde 459. godine u Magneziji, kada mu je bilo 65 godina. O okolnostima njegove smrti priča Plutarh: "Međutim, kako se Egipat uz pomoć Atinjana odmetnuo, i helenski brodovi plovili do Kipra i Kilikije, a Kimonova flota na moru podsetila cara da je vreme da helenskom nadiranju pruži otpor i da ga zaustavlja, da se helenska moć ne bi na njegovu štetu povećavala, morale su se najzad pokrenuti ratne vojske, i u različite krajeve slate su vojskovođe, pa su i u Magneziju Temistoklu od cara dolazile poruke i naređenja: neka se prihvata helenskih poslova i svoja obećanja ispunjuje. Ali Temistokle sada nije planuo gnevom ni bio kivan na svoje zemljake, a ni njegov veliki položaj i sva moć nisu ga mogli podstaći na rat. Naprotiv, on možda nije ni mislio da bi taj pothvat mogao uspeti, jer je tada Helada imala i druge velike vojskovođe, pa je naročito Kimon u svim svojim ratnim poslovima imao izvanrednu sreću. Ali glavno je bilo to što je on s obzirom na svoju slavu, svoja dela i svoje pobede smislio da će biti najbolje da svoj život dostojnom smrću završi. Zato prinese bogovima žrtvu, skupi svoje prijatelje, pa se najpre s njima oprosti i potom, kako se obično priča, napije volujske krvi, a kako drugi pričaju, ispije jak otrov. Tako je završio život u Magneziji, pošto je doživeo šezdeset i pet godina, od kojih je najveći deo proveo kao državnik i vojskovođa".
Međutim, Temistokle je najverovatnije ipak umro od bolesti. Njegovi posmrtni ostaci navodno su preneti u Atiku. Stanovnici Magnezije obožavali su ga kao božanstvo, kako se vidi po jednom novčiću, na kome je Temistokle predstavljen s vrčem u ruci i ubijenim bikom pod svojim nogama (odakle je možda i potekla legenda o tome da je umro zbog toga što je pio bikovu krv).
Droga (razvrstavanje)
Droga se može odnositi na:
Bécordel-Bécourt
Bekordel Bekur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Peron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 122 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 56 metara (maksimalnoj 110 m, a minimalnoj 50 m).
La Marana, Padova
La Marana je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Tirso de Molina
Biografija
Kao mladić studira u Alkali de Enares. Godine 1600. postaje iskušenik u manastiru Milosrdne braće, prvo u Madridu, a nakon toga i u Gvadalahari, gde stiče široko humanističko i teološko obrazovanje, a između 1604. i 1610. godine boravi u manastirima u Gvadalahari, Toledou, Segoviji i Soriji. Nakon toga odlazi u Madrid i narednih pet godina boravi u Madridu i Toledu, gde se bavi pisanjem dramskih tekstova. Od 1616. do 1618. godine boravi u Santo Domingu i jedan je od malobrojnih pisaca iz Zlatnog veka koji je imao prilike da izbliza upozna Novi svet. Po povratku se nastanjuje u Madrid, što mu omogućava da se posveti pisanju za pozorište i aktivnom učešću u životu svog Reda. Godine 1625. objavljena je presuda Saveta za Reformaciju u kojoj se osuđuju Tirsove profane komedije zbog lošeg uticaja na moral, nakon čega se Tirso nastanjuje u Sevilju. Tokom prve godine boravka u Sevilji objavljen je Prvi deo njegovih komedija. Godine 1634. objavljen je Treći deo, 1635. godine objavljeni su Drugi i Četvrti deo, a 1636. godine Peti deo njegovih komedija. Nakon Prvog dela objavljen je i Seviljski zavodnik i kameni gost, jedno od njegovih najboljih dramskih dela.
Poslednje godine svog života Tirso proživljava kao komendator manastira u Soriji. Razboleo se u manastiru Almasan, gde i umire 12. marta 1648. godine.
Dela
Tirso de Molina je ostavio podatak da je napisao četiri stotine dramskih dela, od kojih je sačuvano osamdeset koja su objavljena u pet knjiga (Partes), između 1627. i 1636. godine. Međutim, još uvek nisu razrešena sva pitanja oko autorstva, kao ni tekstualni problemi. U okvirima istorije španske komedije Zlatnog veka spada u najznačajnije pisce zajedno sa Lopeom de Vegom i Kalderonom de la Barkom. Tirso je pisao razne vrste pozorišnih dela: od komedije intrige i običaja do istorijskih i religioznih drama. Najbolja njegova dramska dela su: Seviljski zavodnik i kameni gost (šp. El burlador de Sevilla y convidado de piedra) i Proklet zbog neverstva (šp. El condenado por desconfiado). Svojim don Huanom iz Seviljskog zavodnika Tirso je stvorio novi tip dramskog junaka. U pozorište španskog Zlatnog veka uveo je lik majke. Obilje ženskih likova upućuje na Tirsovo zalaganje u odbrani ženskih likova. U izradi pozorišnih dela služio se istorjskim događajima, a u njegovim komedijama nalazimo istorijske, biblijske, hagiografske i verske elemente, elemente iz života na dvoru i na selu. U njegovim pozorišnim komadima zastupljeni su i svi tipovi junaka koji se javljaju u komadima Lopea de Vege: sluge, lakrdijaši, vojvode, kraljevi, seljaci, ribari, vojnici, kradljivci, zavodnici, varalice itd. Pored mitoloških gongorijanskih aluzija u Tirsovim delima prisutne su i prećutne aluzije koje se razumeju samo ako se poznaju istorije španske književnosti. Osim pozorišnih komada pisao je i prozna dela: Toledski letnjikovci (šp. Los cigarrales de Toledo, 1621) i Uživati uz korist (šp. Deleitar aprovechando, 1635), zbirke sastavljene od pesama, novele i komedije. Poslednje Tirsovo delo bila je Opšta istorija Reda Naše Gospe od Milosđa (Historia de la Orden de la Merced) iz 1639. godine.
Religiozne drame
Sa ulaskom u novu epohu, društveno-politički život u Španiji je sa sobom nosio osećanje pesimizma i obmane, pa su i dramaturzi pisali dela koja ironično i sarkastično izražavaju prezir prema ovozemaljskoj slavi. Među mnogima koji su se trudili da prenesu tradicionalne vrednosti našao se i Tirso de Molina. Vođen tezom da je svaki čovek osuđen svojom krivicom, a da se spasenje čoveka nalazi samo u božanskoj milosti, Tirso de Molina je stvarao komedije i likove koji su univerzalni, ali i kompleksni. Termin komedija u ovom kontekstu ima posebno značenje koje se vezuje samo za špansku književnost. Lope de Vega, tvorac nove ili španske komedije, objašnjava da je to dramska vrsta koja sadrži elemente i tragedije i komedije, ali da se sastoji iz samo tri čina i ne poštuje pravila jedinstva mesta, vremena i radnje. Tirso je za života čvrsto branio ideje Lopea de Vege. Pisao je komedije sa ciljem da zabavi i zainteresuje gledaoca.
U hagiografskim komedijama Tirso de Molina se trudio da prikaže značajne svece i njihova milosrdna čuda. Jedno od njegovih boljih hagiografskih dela i dela uopšte je Od svih istorijsko-hagiografskih dela najviše se ističe triologija
Seviljski zavodnik i kameni gost je remek-delo Tirsa de Moline i to je prvo delo koje stavlja mit o Don Huanu na pozorišni scenu. Junak ove tragikomedije predstavljen je kao beskrupulozni plemić koji zavodi žene, obljubljuje ih i na kraju ostavlja. I samom delu prevario je četiri žene koje su već bile obećane drugim muškarcima. Međutim, tek će nakon počinjenog ubistva Don Huan dobiti svoju kaznu. Ubistvo Don Gonzala i kasnije ruganje statui istog dovešće do toga da skonča u mukama. Iako je smatrao da ima vremena za pokajanje jer mu se dug rok daje za plaćanje, sustigla ga je kazna više sile.
Istorijske drame
Razboritost u žene (La prudencia en la mujer) Ova drama prvi put je objavljena u Trećem delu u Tortosi 1634. godine. Gospođa Blanka je uredila dramu u periodu između 1630. i 1633. godine. Radnja se odvija za vreme maloletnog Ferdinanda IV. Razboritost u žene je pre svega politička drama. Kenedi je proučavao okolnosti u kojima je nastala. Sve ukazuje na to da je usmerena protiv uticaja nadvojvode od Olivaresa. Razboritost u žene je delo u kome se pokazuje radikalno suprostavljanje povećanju finansijskog pritiska. Optužbe protiv onoga što se desilo pod vlašću Olivaresa su toliko tačne da nema potrebe sumnjati u njegovu nameru. Likovi u drami su elementarni i dele se na dobre i loše. Ostale istorijske drame:
Komedije karaktera
Stidljivko na dvoru (El vergonzoso en palacio) prvi putje objavljena u Toledskim letnjikovcima (Los cigarrales de Toledo) u Barseloni 1621. godine. Godine 1611. ili 1612. gospođi Blanki je bilo ponuđeno uredništvo. Zasniva se na jednoj epizodi o portugalskoj istoriji koju je pesnik preoblikovao sa potpunom slobodom. Trougao likova održava pažnju gledaoca. Mireno ili gospodin Dionis ujedinjuje u svojoj ličnosti dve prividno kontradiktorne osobine i zaista komplementarne: spoljnu stidljivost i unutrašnji ponos. Magdalena takođe ima svoje tragikomične kontradikcije. Ona se bori između ljubavnog privlačenja koje je vuče Mirenu i plemićkog ponosa koji joj ne dozvoljava da se baci u lavirint te ljubavi. Tirso – i ovo je veoma važno u suzbijanom društvu – prihvata zakonitost ljubavnih želja, iako u tom slučaju treba prepoznati neopravdanu potrebu za neuspehom. Stidljivko na dvoru je lepa zbirka strasti i ljudskih slabosti. Prožima je najskrivenija duhovitost koja proizilazi iz očiglednih kontradikcija svih bića. Ostale komedije:
Komedije intrige
Don Hil, zelen-čarapanko (Don Gil de las calzas verdes) Objavljena je u Četvrtom delu u Madridu 1635. godine. Ima jedan od najzamršenijih zapleta kakvi se mogu pročitati u novoj komediji španskog Zlatnog veka. Komedija je prožeta zamršenim avanturama gospođe Huane i gospodina Martina. Protagonista nije jedna plačljiva devojka koja je zabrinuta zbog gubitka nevinosti, niti devojka uplašena od napornih dužnosti u velikom gradu. Naprotiv, to je devojka koja je spremna da se maskira u muškarca i započne svađu. Gospoća Ines je hirovita, zaljubljena u glavnog lika, ljubomorna, zbunjena pred sličnošću gospodina Hila i Elvire, nepredvidiva i prevrtljiva. Gospođa Klara je surovija i sa svojim glupostima, ipak izjavljuje ljubav Adonisu, zelen-čarapanku. Gospodin Martin je jedan besramnik, previše naivan da bi podnosio šale i smicalice koje mu pravi pokvarena Huana. Izraz "igra za igru" najbolje opisuje suštinu ove lepe komedije. Ostale komedije intrige:
Komedije sa elementima seoskog života
Tri Tirsove komedije imaju kao centralne motive seoski ambijent. Marija-Ernandes galicijka (Mari-Hernández la gallega), predstavlja mešavinu uglađenih i džentlmentskih avantura sa predelom, i jezičkim izrazima sa galicijskog sela. Don Alvaro je morao da pobegne iz Portugala zato što ga je kralj Huan II pratio. Beži u galicijske zemlje i zaljubljuje se u glavnu junakinju koju napušta jer ponovo nalazi svoju staru ljubav, gospođu Beatris. Mari-Ernandes, prerušena u muškarca ga prati... Kroz ovu komediju Tirso oslikava seoski život. Lepotu komedije ne treba tražiti u njenom sadržaju, već u predivnom svetu stvorenom posredstvom pesničke reči. Seljanka iz Sagre (La villana de la Sagra), počinje u Santijagu de Komposteli, odakle don Luis beži nakon časne borbe. Put ga dovodi do toledanske Sagre. Komandant don Pedro pokušava da otme Anđeliku u koju je zaljubljen, ali don Luis uspeva da to spreči. Iako je otac pritiska da se uda za don Pedra, Anđelika se protivi tome sa seljačkim ponosom koji omalovažava odlikovanja i činove. Brak između glavnih likova, nakon nepoverljivih prinuda, dovodi delo do kraja.
Prozna dela
Kao pisac proznih dela Tirso je napisao dve zbirke sa različitim sadržajima, koje obeležavaju dva različita perioda njegovog života. Prva, Toledski letnjikovci, (Los cigarrales de Toledo) objavljena je 1624. godine, i obeležava period njegove mladosti. Takođe se vezuje za najproduktivniji period njegovog rada kao dramskog pisca. Sadrži kratke priče, pripovetke i nekoliko pesama. Napisao je ovu zbirku inspirisan građom Dekamerona, pa se tako nekoliko prijatelja, kako bi upotpunili vrele letnje dane, dogovara da se svaki dan sastaju u jednom od letnjikovaca(„cigarral“) i jedan od njih ima zadatak da zabavi ostale. Pod ovim izgovorom se između priča umeću pripovetke(novelas-u to doba je ovaj pojam označavao pripovetke), komedije i lirske pesme. Jedna od priča koja se ističe je Los tres maridos burlados, zatim El vergonzoso, kao i El celoso prudente. Struktura ove zbirke podseća na strukturu dela Hiljadu i jedna noć, postoji sistem „priča u priči“, i sve priče su tematski podređene jednoj glavnoj temi. Tirso prikazuje različite aspekte u pisanju proznih dela. U pričama se može uočiti određena doza pikarskog, i koristi se prozom koja je gruba. Obiluje vrlo veselim i bogatim opisima. Pisac je voleo Toledo, mada možda ne toliko njegov urbani deo koliko njegovu prirodu, letnjikovce, reku, čiji opisi dobijaju tople tonove. Uvodni delovi svake priče su vrlo maštoviti, iako stil može da se izmeni, i da postane neprirodan i pesimističan. Tirso kroz svoje likove u delima kritikuje kako svoje prijatelje tako i ljude koji mu nisu toliko bliski.
Druga zbirka, Uživati uz korist(Deleitar aprovechando), iz 1635. godine pripada zrelom dobu Tirsovog života. Za vreme dok je bio u manastiru, izuzetno se posvetio tom životu i sređivanju naučnih i istorijskih dela. Ova zbirka je vrlo slična prethodno pomenutoj, samo što se sada radi o tri porodice, koje se sastaju kako bi uživale u zabavama Karnevala. Svaka od porodica ima zadatak da zabavi ostale dve. Sastaju se u vikendici blizu Madrida. Radnja traje tri dana, i svaki dan se deli na tri dela-ima tri priče, tri autosakramentala i tri grupe religioznih pesama. Pominju se tri sveca:Santa Tecla, San Clemente i San Pedro Armengol. Među tim pričama ističe se El bandolero koja govori o njegovom životu. San Pedro je bio vrlo poštovan u Kataloniji i živeo je u vreme kralja Haimea II Aragonskog. Pored nje, tu su još dve priče, La patrona de las musas i Triunfos de la verdad. Proza, koja je dosta klasičnija nego u zbirci Toledski letnjikovci, doprinosi lepoti priče.
La historia de la Orden de la Merced, sačuvana na Istorijskoj akademiji (La Academia de la Historia), potpuno nepoznata dok je nije otkrila gospođa Blanka de los Rios (Blanca de los Rios), od velikog je značaja za poznavanje činjenica iz piščeve biografije, kao i za proučavanje razvoja Tirsovog stila i načina pisanja koji je vremenom postajao ozbiljniji. Prvobitnu verziju je napisao fra Alonso Remon, ali je Tirso napisao novu, jer nije bio zadovoljan onom koju je napisao Remon.
Stil i uticaji
Tirso de Molina je tipičan dramski pisac pozorišnog perioda Lopea de Vege. Značajan ne samo zbog obrađivanja svih žanrova koje je Lope stavio u službu, ni zbog odanosti tehnici i dramskom obrascu, već zato što se u njegovom pozorištu jasno vidi i sjaj i beda pozorišta Zlatnog veka.
Tirso je predstavnik druge generacije baroka i kao takav, naslednik je stilskih karakteristika Lopea de Vege. Takođe je savremenik Kevade, tako da njegov jezik ima slična obeležja kao i jezik njegovih savremenika. Njegovo divljenje prema umetnosti Lopea de Vege ga ipak nije vodilo do toga da se ograniči u svakom trenutku na jednostavan stil. Njegov izraz obiluje pojmovima vezanim za složene metafore i možemo primetiti prisustvo velikog broja igara reči. U monologu seljaka Batrisija možemo videti lukave metafore, a seljanka Amnita, koju je seviljski zavodnik iskoristio, upotrebljava model klasičnog jezika. To nam govori da se u Tirsovim delima, u govoru seljaka pojavljuju učeni i obrazovani citati, što je neverovatno. Još jedan primer jeste Tirsovo pominjanje Troje u Tizbinoj jadikovci-malo verovatno da jedna ribarka uopšte zna za Troju.
Često se dešava da jezik usvoji karakteristične forme obraćanja učenog jezika kao što su nedostižne perifraze, inovativne i sugestivne slike. Nudi nam primere ovakvog jezika sa lukavim metaforama. U transkribovanom izdanju možemo jasno da vidimo udaljenost od stila Lopea de Vege, ali približavanje Kalderonu.
Tirso se u svojim delima trudio i da prilagodi glasove iz drugih jezika, kao što su latinski, grčki, italijanski. Takođe izvodi i stvara imenice muškog i ženskog roda koje ne postoje u jeziku kao što su poeto, infanto, testiga, bulsona. Izvodi nove imenice sa karakterističnim nastavcima od imena, npr: dorotada  (radnja žene po imenu Dorotea). Ponekad u svoje tekstove uključuje pogrešno napisane glasove, kao što sucrergo (clerigo), músquina (música). Stvara glagole od imena likova, carbellear  (od prezimena Carballo). To nam je dokaz o vedrom karakteru Tirsa. Ipak Tirso, kao svešteno lice, nije smeo previše direktno da iznosi neke svoje ideje, već je to činio preko dobre motivacije svojih dramskih likova. On u svojim delima otkriva dvoličnost morala vladajuće klase.
Kritičari su istakli u Tirsu de Molini, dramskom piscu, njegovo jasno izlaganje psihološke crte u prikazivanju likova, ideološka preciznost, dovitljivost, satiričan izraz, bogatstvo jezika i realistički prikaz.
U delima Tirsa možemo da uočimo prisustvo feminizma. Junakinje u ovom ratu između polova, koji predstavlja glavni elemenat ljubavi u komedijama, nisu voljne da prihvate pasivnu ulogu protiv muških napada. Nezadovoljne podređenim položajem, koje im je društvo nametnulo vođeno muškim principima, pokušavaju da istaknu svoj duh nezavisnosti u brojnim prilikama. Možemo reći da se delu Seviljski zavodnik delom duguje pojačana odbrana žene u Zlatnom veku, kao i naglašenom Tirsovom bavljenju ženskim likovima. Suprotnost Tirsovom zalaganju za ženska prava je Kevado, koji je žene prikazivao u najcrnjem svetlu. Tirso se istakao upravo kao dramski pisac sa duhovitom vizijom savremenog društva, čije navike i običaje uvodi u pozorište.
Nasuprot učenom jeziku, Tirso koristi šaljive i izobličene pojmove koji se graniče sa ekspresionizmom. U mnogim epizodama ističe šaljiv i komičan ton i time postiže dramatičan svet pun kontrasta koji je karakterističan za barok.
Tirsov stih je improvizovan i spontan, a i ponekad grub. U dijalogu autor je više brinuo o tome šta likovi kažu nego o ispravnosti osmerca. Oni koji su radili na postavljanju nekoj od njegovih drama, svesni su teškoća koje nosi recitovanje njegovih stihova. Lirika Tirsa ne obuhvata samo tradicionalne forme i teme, već i pesničke motive dvorskih pesnika. U stihovima u delu Seviljski zavodnik, don Huan pokazuje arogantnost, samopouzdanje likova koje se najbolje vidi u rečima: Dug rok daješ za plaćanje (Tan largo me lo fiáis)
U delima Tirsa nalazimo lik gracioso, on je u isto vreme komičan ali se koristi i kao figura za kontrast. Gracioso je nametnuo Lope. Najpoznatiji je slučaj Katalinona iz Seviljskog zavodnika, on je verni sluga, uplašen, koji često deluje kao savest protagoniste. Očigledno je da je strah, a ne moralno ubeđenje, ono što usmerava ponašanje Katalinona.
Taylorsville, Utah
Tejlorsvil je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Oederan
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Srednja Saksonija Ederan se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Srednja Saksonija. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 400 metara. Površina opštine iznosi 55,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.739 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 138 stanovnika/km².
Rodinol
Rodinol je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 156,265 Da.
(Heparan sulfat)-glukozamin 3-sulfotransferaza 1
(heparan sulfat)-glukozamin 3-sulfotransferaza 1 (, heparin-glukozaminska 3-O-sulfotransferaza, 3'-fosfoadenilil-sulfat:heparin-glukozamin 3-O-sulfotransferaza, glukozaminilna 3-O-sulfotransferaza, heparan sulfat D-glukozaminilna 3-O-sulfotransferaza, izoform/izozim 1 (3-OST-1, HS3ST1)) je enzim sa sistematskim imenom 3'-fosfoadenilil-sulfat:(heparan sulfat)-glukozamin 3-sulfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je veoma selektivan za prekurzor antitrombin-vezujućeg mesta.
Mircea Lucescu
Mircea Lucescu (Bukurešt, 29. srpnja 1945) je bivši rumunjski nogometaš, sada trener i jedan od najuspješnijih rumunjskih trenera u povijesti. Trenutno je trener ukrajinskog Šahtara iz Donjecka, s kojim je 2009. osvojio UEFA Kup. Njegov sin, Răzvan Lucescu je bivši vratar koji sada vodi Rapid Bukurešt.
Rafael Sabatini
Rafael Sabatini (29. april 1875 – 13. februar 1950) bio je anglo-italijanski pisac, najpoznatiji kao autor popularnih pustolovnih romana, od kojih su mnogi adaptirani u prestižne hollywoodske filmove.
Kontroverza oko Jyllands-Postenovih karikatura Muhameda
Ove karikature su se pretvorile u veliki međunarodni incident. Jedanaest islamskih zemalja (uključujući je zahtevalo hitne mere danske vlade protiv inkriminisanih novina. Libijska i saudijska vlada su povukle ambasadore iz Danske, a Libija je zatvorila ambasadu u Kopenhagenu. Međunarodna organizacija islamskih zemalja traži uvođenje sankcija Ujedinjenih nacija protiv Danske, a širom Bliskog istoka se pale danske zastave. Vlasnik francuskog "Frans soar" je otpustio glavnog urednika zbog objavljivanja karikatura.
Rafael Sabatini
Biografija
Sabatini se rodio u Iesiju u porodici italijanskog opernog pjevača i engleske operne pjevačice. Tokom djetinjstva i adolescencije je živio u nizu država - od Portugala do Švicarske - prije nego što se skrasio kod djeda u Engleske. Dotada je savršeno savladao šest jezika, a kasnije je tvrdio da je engleski jezik "na kome su napisane sve najbolje priče".
Răzvan Raț
Răzvan Dincă Raţ (Slatina, Rumunjska, 26. svibnja 1981.) je rumunjski nogometaš koji igra za Rayo Vallecano.
Rafael Sabatini
Biografija
Nakon kraćeg pokušaja poslovne karijere, kao mladić se posvetio pisanju, započevši s kratkim pričama 1890-ih, a potom romanima. Međutim, trebalo je gotovo četvrt vijeka prije nego što je postigao komercijalni uspjeh sa svojim pustolovnim romanima početkom 1920-ih. U međuvremenu se Sabatini oženio za Ruth Goad Dixon, kćer bogatog liverpoolskog trgovca. Godine 1927. mu je sin Rafael-Angelo poginuo u prometnoj nesreći. Od supruge se razveo 1931. godine, a 1935. oženio za kiparicu Christine Goad, sestru svoje supruge.
Diogen Laertije
Diogen Laertije (grč. Διογένης ὁ Λαέρτιος) bio je grčki istoričar filozofije i pisac biografija grčkih filozofa. Prema nekim izvorima, svoje je prezime dobio po gradu Laerte na Kritu, a prema drugima, po rimskoj porodici Laercija (Laërtii).
O njegovom životu ne zna se ništa. Sigurno je živeo nakon Seksta Empirika (oko 200. godine nove ere), jer ga spominje u svom delu, ali svakako pre Stefana Bizantinca (oko 500. godine), koji prenosi citate iz Diogenovog dela. Može se pretpostaviti da vrhunac njegove delatnosti pada u doba vladavine rimskog cara Aleksandra Severa (222–235) i njegovih neposrednih naslednika.
Premda neki izvori smatraju da je Diogen bio hrišćanin, ipak izgleda verovatnije da je bio ili skeptik ili epikurejac. Njegovo delo, napisano na grčkom, nosi naslov Životi i mišljenja znamenitih filozofa, dok se u grčkom izvorniku nalaze varijacije naslova, već prema tome o kojem se rukopisu radi, na primer: Λαερτίου Διογένους βίων καὶ γνωμῶν τῶν ἐν φιλοσοφία εὐδοκιμησάντων καὶ τῶν ἑκάστη αἱρέσει ἀρεσάντων τῶν εἰς δέκα τὸ πρῶτον (firentinski rukopis) ili Λαερτίου Διογένους βίοι καὶ γνῶμαι τῶν ἐν φιλοσοφία εὐδοκιμησάντων καὶ τῶν ἑκάστη αἱρέσει ἀρεσκόντων (pariski rukopis).
Cilj ovog doksografskog dela jeste da opiše živote i učenja grčkih filozofa. Premda se radi o nekritičkoj i nefilozofskoj kompilaciji, vrednost dela je ogromna, jer prenosi citate iz dela mnogih antičkih filozofa – posebno iz presokratskog perioda – čija su nam izvorna dela izgubljena. Svi su grčki filozofi podeljeni na dve skupine: jonsku i italsku. Jasno je da je ta podela sasvim nefilozofska. Biografije jonskih filozofa započinju Talesom, a završavaju se Klitomahom, Teofrastom i Hrisipom. Italski filozofi započinju Pitagorom, a završavaju se Epikurom. Različite sokratske škole svrstane su u grupu jonskih filozofa, dok se elejska škola i skeptici obrađuju u grupi italskih filozofa. Delo ima ukupno deset knjiga, od kojih je poslednja u celini posvećena Epikuru te sadrži tri veoma zanimljiva pisma upućena Herodotu, Pitoklu i Menekeju.
Kao glavni izvori za sastavljanje ovog dela služili su Diogenu spis Diokla iz Magnezije Beleška o filozofima i spis Favorina iz Arlesa Razne povesti i memoari. Prema izveštajima monaha Waltera Burleya iz 14. veka, izgleda da je Diogenov tekst bio potpuniji od onoga koji mi danas posedujemo.
Pored Života filozofa, Diogen je napisao i jedno stihovano delo o slavnim ljudima, u kojem se služio različitim metrima. Od toga dela ostalo je 56 fragmenata, koje je sam Diogen uključio u Živote filozofa. Iz njih vidimo da njegovo pesničko delo nije imalo veliku umetničku vrednost, ali i da se odlikovalo formalnom i metričkom elegancijom.
Rafael Sabatini
Captain Blood
(Captain Blood Returns i The Fortunes of Captain Blood nisu nastavci, nego zbirka priča čija se radnja odvija istovremeno s originalnim oromanom.
Kontroverza oko Jyllands-Postenovih karikatura Muhameda
Jiland posten je poslao dva otvorena pisma muslimanima, u kojima objašnjava da ilustracija nije bila usmerena da uvredi ikoga, i žali zbog nastalih neprijatnosti.
Islamska tradicija
Islam zabranjuje verniku da pravi slike, skulpture ili na drugi način prikazuje lik Muhamedov, iz bilo kog razloga. Ovo je strogo naređeno jer postoji zabrinutost zbog mogućeg ikonopoklonstva - obožavanja ikona koje mogu voditi do obožavanja proroka umesto jedinog boga, Alaha.
Početak
Karikature su prvi put objavljene krajem septembra 2005. godine. Otprilike dve nedelje kasnije oko 3500 ljudi je mirno protestvovalo u Kopenhagenu. Novembra iste godine, nekoliko evropskih novina su ponovo objavile karikature što je prouzrokovalo nove proteste. Štrajk radnika je tada počeo u Pakistanu i nekoliko organizacija je javno kritikovalo dansku vladu. Dodatni protesti, pretvoreni u demonstracije, su održani u januaru 2006, i kasnije istog meseca je započet bojkot danske robe. Nekoliko islamskih zemalja je povuklo svoje ambasadore iz Danske, i demonstracije, od kojih nekoliko agresivnih, su nastavljene. Demonstracije su nastavljene u februaru, i danska ambasada u Damasku, glavnom gradu Sirije, je spaljena od strane demonstranata.
Debata o samoj cenzuri
17. septembra 2005. godine, danska novina Politiken ja objavila članak pod nazivom "Dyb angst for kritik af islam" ("Duboki strah od kritikovanja Islama"). Članak je bio o problemu na koji je nailazio pisac Kåre Bluitgen, koji nije mogao da nađe ilustratora koji je bi bio spreman da radi sa njim i ilustruje Bluitgenovu dečiju knjigu "Koranen og profeten Muhammeds liv" („Kuran i život proroka Muhameda“). Tri karikaturiste i ilustratora su odbili piščevu ponudu, sve dok jedan slikar nije pristao da radi anonimno. Prema Bluitgenu:
Odbijanje prva tri umetnika da sarađuju je protumačeno kao primer samocenzure i to je dovelo do debate u samoj Danskoj, pri kojoj su drugi slučajevi sa istim razlozima prijavljeni. Komičar Frank Hvam je izjavio da se ne bi usudio da satiriše Kuran na televiziji, dok su prevodioci kolekcije eseja kritičnih prema islamu radili svoj posao samo pod uslovom potpune anonimnosti.
Objavljivanje karikatura
30. septembra 2005, dnevne novine objavljuje članak pod nazivom "Muhammeds ansigt" " ("Lice Muhameda"). Članak se sastojao od 12 satiričnih karikatura (od kojih je samo nekoliko prikazivalo Muhameda) i prateći tekst autora Fleming Roza koji je komentarisao sledeće:
Nakon poziva novina oko četrdesetak umetnika da daju svoju interpretaciju i viđenje kako bi Muhamed izgledao, dvanaest sledećih karikatura je izabrano:
U centru dvanaest karikatura:
Islamska tradicija
Mnogi mislumani veruju da bilo kakvo grafičko prikazivanje religijskih figura ili nekad i ljudskih tela je neprimerno. Međutim Kuran, islamska sveta knjiga, nigde direktno ne zabranjuje grafičko prikazivanje ljudskih figura, već zabranjuje samo svaku vrstu obožavanja. Direktna zabrana grafičkog prikazivanja svetih figura je nađena samo u Haditu, tradiciji koja se prenosi verbalnim putem sa generacije na generaciju. Postoje na hiljade hadita, od kojih se mnoge smatraju slabim u osnovi da bi se primenjivale. Tako da svako gledanje na ove karikature može da se vidi kao lični izbor.
Gledišta sa kojeg se posmatraju grafička prikazivanja u muslimankih društvima su različita od društva do društva. Muslimani šiiti su tradicionalno veoma tolerantni u pogledu grafičkog prikazivanja religijskih ljudskih figura, dok su muslimani suniti manje tolerantni u ovom pogledu.
Uvredljive satirične slike ili fotografije su već drugi slučaj, kako su protumačene ove karikature. Pokazivanje nepoštovanja Muhamedu i islamu se smatra huljenjem. Prema Bi-Bi-Si-ju BBC elemenat koji povezuje terorizam i Muhameda je ono što muslimani smatraju veoma uvredljivim.
Reakcije muslimanskih zemalja
Arapi i muslimani smatraju da na Zapadu postoje dvostruki standardi. Naime, vređanje islama i muslimana spada pod slobodu govora, dok se smatra potpuno nedoličnim govoriti o rasizmu i semitimizmu. Ovo je i napisao kolumnista Mohamed al-Šaibani u dnevnim kuvajtskim novinama Al-Kabas.
11. februar
thumb|200px|Pariz, 11. februara 2006, protest protiv karikatura
Spisak danskih preduzeća koje muslimani bojkotuju
Prema listićima razdeljenim u Saudijskoj Arabiji bojkotuju se sledeća danska preduzeća:
Carlantino, Foggia
Carlantino je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1020 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 546 m.
Belbèze-de-Lauragais
Belbez de Lorage je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Tuluz.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 101 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,71 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara (maksimalnoj 275 m, a minimalnoj 190 m).
Alto Bonito, Texas
Alto Bonito je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo. stanovnika.
Florantiron
Florantiron je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 302,323 Da.
Chickamauga, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 3.101 stanovnika, što je 856 (38,1%) stanovnika više nego 2000. godine.
The Sea Hawk
The Sea Hawk je historijsko-pustolovni roman anglo-italijanskog književnika Rafaela Sabatinija, originalno objavljen 1915. godine. Radnja je smještena u vrijeme Španske armade, a protagonist je kornvolski pomorac Sir Oliver Tressilian koga ljubomorni polubrat na prevaru prodaje kao na roba na galiji. Nakon što Sir Olivera oslobode berberski pirati, on im se priključuje i svojim podvizima stiče nadimak Sakr el-Bahr ("morski jastreb"), stalno snivajući o trenutku kada će se osvetiti i vratiti u domovinu.
Sea Hawk je bio dva puta adaptiran za film, godine 1924. u nijemoj verziji sa Miltonom Sillsom te godine 1940. u zvučnoj verziji sa Errolom Flynnom u naslovnoj ulozi. Potonja verzija je mnogo poznatija, ali je u njoj gotovo do neprepoznatljivosti izmijenjen glavni zaplet.
Pećka mitropolija
Pećka mitropolija je bila eparhija u okviru granica Kraljevine Crne Gore. Postojala je od 1912. do 1931. godine.
Prvi pećki mitropolit je bio dr Gavrilo Dožić, kasniji patrijarh srpski.
Sjedište mitropolije je bilo u manastiru Pećkoj patrijaršiji, a sačinjavali su je protoprezviterijati: pećki, beranski, bjelopoljski i pljevaljski sa manastirima: Pećka patrijaršija, Visoki Dečani, Đurđevi Stupovi, Sveta Trojica (Pljevlja),Dovolja i Aranđelovo (na Đurđevića Tari).
Nakon arondacije Pećke mitropolije (1931), protoprezviterijati beranski i bjelopoljski su ušli u sastav Mitropolije crnogorsko-primorske, pljevaljski — u sastav Mitropolije dabrobosanske, a Metohija u sastav Eparhije raško-prizrenske (sa izuzetkom Pećke patrijaršije koja je ušla u neposrednu nadležnost srpskog patrijarha).
Chapelle-d'Alagnon
Šapel d'Alanjon je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Kantal koja pripada prefekturi Sen Flur.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 250 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,2 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 882 metara (maksimalnoj 1.124 m, a minimalnoj 860 m).
232. pne.
Godina '''232. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Lepida i Meleola (ili, rjeđe, godina 522. Ab urbe condita). Oznaka 232. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
mini|Ašokini edikti
Xiongnu
Xiongnu je naziv za konfederaciju nomadskih plemena Centralne Azije na čijem je čelu bila vladajuća klasa nepoznatog porijekla. Većina informacija o Xiongnuima dolazi iz kineskih izvora, pa su imena i titule poznata isključivo po kineskim transliteracijama.
Millersport, Ohio
Milersport je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Sedam Zaraćenih država
right|thumb|Karta koja pokazuje Sedam Zaraćenih država; osim njih su postojale i druge države u [[Kina|Kini, ali se samo njih smatralo dovoljno moćnim i značajnima]]
Xiongnu
Identitet i porijeklo vladajuće jezgre Xiongnua je zbog malog broja sačuvanih imena, titula i riječi, predmet brojnih i različitih hipoteza među historičarima. Kao mogući preci, odnosno srodnici Xiongnua se spominju razni iranski, mongolijski, turski i jenisejski narodi. Prilično je popularna hipoteza kojoj su Xiongnu u stvari Huni, iako za to nema čvrstih dokaza.
Kineski izvori iz 3. vijeka pne. navode kako su Xiongnu stvorili carstvo pod Modu Chanyuom (koji je postao njihov vrhovni vođa 209. pne.) a koje je prostiralo preko granica današnje Mongolije. U 2. vijeku pne. su porazili i u progonstvo natjerali dotada dominantni narod Yuezhi te postali gospodarima stepa na sjeveru današnje Kine. Također su bili aktivni u južnom Sibiru, zapadnoj Mandžuriji i suvremenim kineskim provincijama Unutrašnja Mongolija, Gansu i Xinjiang. Ta nomadska plemena su se smatrala toliko opasnima da je dinastija Qin otpočela izgradnju Velikog zida kako bi zaštitila Kinu od njihovih napada. Odnosi Xiongnua i ranih kineskih dinastija su bili složeni, od čestih vojnih sukoba i intriga, preko složenih sistema plaćanja danka, trgovine i bračnih saveza.
Millersport, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.044, što je 81 (8,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sedam Zaraćenih država
Osim njih je u ovom periodu postojala i snažna država Yue, ali je suvremenici, kao i kasniji historičari, nisu smatrali dovoljno "kineskom".
Međusobni sukob sedam država se riješio kada je nakon postepenog jačanja krajem 4. i tokom 3. vijeka pne. najmoćnijom od svih njih postala država Qin. Njen vladar Qin Shi Huang je između 230. i 221. pne. pokrenuo niz pohoda kojim je ostalih šest država uništeno, a njihova teritorija anektirana. Nakon toga se Qin Shi Huang proglasio suverenom cijele Kine, odnosno carem, osnovavši tako prvu carsku dinastiju, a od Qina se razvio suvremeni naziv za Kinu.
Prema Sedam država je nazvana i serija video-igara pod nazivom Seven Kingdoms.
D-alanin-poli(fosforibitol) ligaza
D-alanin-poli(fosforibitol) ligaza (, D-alanil-poli(fosforibitol) sintetaza, D-alanin: membransko akceptorska ligaza, D-alanin-D-alanil nosilac proteinska ligaza, D-alanin-membranska akceptorska ligaza, D-alanin-aktivirajući enzim) je enzim sa sistematskim imenom D-alanin:poli(fosforibitol) ligaza (formira AMP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Tioestarska veza se formira tranzijentno između D-alanina i sulfhidrilne grupe 4'-fosfopanteteinske prostetičke grupe D-alanil proteinskog nosioca tokom aktivacije [[alanin]a.
Rodionin
Rodionin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 448,377 Da.
Oelsnitz/Vogtl.
Elsnic je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Fogtland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 11.697 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14523300.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Fogtland Elsnic se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Fogtland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 390–460 metara. Površina opštine iznosi 53,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 11.697 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 218 stanovnika/km².
Zahumsko-raška eparhija
Zahumsko-raška eparhija (orig. Zahumsko-rasijska eparhija) bila je eparhija Mitropolije crnogorske u Kraljevini Crnoj Gori. Pored nje, postojala je još Cetinjska arhiepiskopija, a kasnije i Pećka mitropolija. Od 1918. do 1931. nalazila se u sastavu obnovljene Srpske patrijaršije.
Osnovana je 1878, ali je episkopa dobila tek 1909. godine. Bila je sastavljena iz svih plemena koja se nalaze na lijevoj strani rijeke Zete. Sjedište Zahumsko-raške eparhije je bilo u manastiru Ostrogu odnosno u Nikšiću. Do njenog ukidanja (1931) sačinjavala su je tri namjesništva — nikšićko, spuško i kolašinsko, sa manastirima: Ostrog, Morača, Piva, Župa, Bijela, Podmalinsko, Dobrilovina, Ćelija Piperska, Duga.
Na njenom čelu se nalazio episkop zahumsko-raški (episkop nikšićki). Episkopi su bili Kirilo Mitrović (1908—1920), Nektarije Krulj (1925—1928).
Golfarolo, L'Aquila
Golfarolo je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 601 m.
High Crimes
High Crimes je američki igrani film snimljen 2002. u režiji Carla Franklin. Po žanru je pravosudni triler, a radnja se temelji na istoimenom romanu Josepha Findera. Protagonistica, čiji lik tumači Ashley Judd, je uspješna pravnica koja otkriva da joj je muž dezerter koji se godinama skriva od marinaca te da mora na vojnom sudu odgovarati za masovno ubistvo seljaka u Salvadoru 1980-ih. Film je dobio porazne kritike.
Oelsnitz/Erzgeb.
Elsnic je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Ercgebirge. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 12.239 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14521450.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ercgebirge Elsnic se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Ercgebirge. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 330 metara. Površina opštine iznosi 26,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 12.239 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 466 stanovnika/km².
Alto Bonito Heights, Texas
Alto Bonito Heights je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 342 stanovnika.
TRNK (citidin32/guanozin34-2'-O)-metiltransferaza
TRNK (citidin32/guanozin34-2'-O)-metiltransferaza (, Trm7p) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:tRNK (citidin32/guanozin34-2'-O)-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Enzim iz Saccharomyces cerevisiae katalizuje formiranje 2'-O-metilnukleotida u pozicijama 32 i 34 kvaščane tRNKPhe, tRNKTrp i, verovatno, RNKLeu.
Grosse Tete, Louisiana
je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 647, što je 23 (-3,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Zatamnjenje
Zatamnjenje se može odnositi na:
Béhen
Bean je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Abevil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 439 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,83 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 106 metara (maksimalnoj 114 m, a minimalnoj 64 m).
Alton, Texas
Alton je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 12.341 stanovnika.
1412
thumb|220px|Bosna oko 1412
Godina 1412 (MCDXII) bila je prijestupna godina koja počinje u petak (1. 1. po julijanskom kalendaru).
Huntington, Massachusetts
Hantington je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 936.
Desulfoglukozinolat sulfotransferaza
Desulfoglukozinolat sulfotransferaza (, PAPS-desulfoglukozinolatna sulfotransferaza, 3'-fosfoadenozin-5'-fosfosulfat:desulfoglukozinolat sulfotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom 3'-fosfoadenilil-sulfat:desulfoglukozinolat sulfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim učestvuje sa EC 2.4.1.195, tiohidroksimat beta-D-glukoziltransferazom, u biosintezi tioglikozida kod krstonosnih biljki.
Rodijum heksafluorid
Rodijum heksafluorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 216,896 Da.
Sternokleidomastoidni mišić
right|thumb|200px|Sternokleidomastoidni mišić Bočni pregibač vrata je parni površinski mišić prednje strane vrata, koga oblaže površinski list vratne fascije. Sastoji se iz tri ili četiri dela koja su rastavljena na njegovim krajevima, dok je središnji deo mišića kompaktan.
Pripaja se na gornjem delu grudne kosti i gornjoj strani i zadnjoj ivici ključne kosti. Odatle se prostire koso naviše i unazad do gornjih pripoja na mastoidnom nastavku slepoočne i gornjoj liniji potiljačne kosti. S obzirom na pripoje i lokalizaciju blizu kože, sternokleidomastoidni mišić gradi reljef odgovarajućeg dela vrata i stupa u odnose sa velikim brojem krvnih sudova, živaca i drugih vratnih struktura.
Inervacija mišića potiče iz dva izvora. Jednim delom ga oživčava spoljašnja grana pomoćnog živca, a drugim delom dobija impulse iz vratnog živčanog spleta. Dejstvo mu je složeno i zavisi od tačke oslonca. Ukoliko je tačka oslonca na grudnom košu, onda mišić svojom aktivnošću savija glavu unapred (obostrana kontrakcija) ili je bočno savija na jednu stranu (pri unilateralnoj kontrakciji). Kada je tačka oslonca mišića na njegovim gornjim pripojima, on podiže grudnu i ključnu kost i tako deluje kao pomoćni mišić pri udisaju kod otežanog disanja.
Cistein-tRNK ligaza
Cistein-tRNK ligaza (, cisteinil-tRNK sintetaza, cisteinil-transferRNK sintetaza, cisteinil-transfer ribonukleatna sintetaza, cisteinska translaza) je enzim sa sistematskim imenom L-cistein:tRNKCis ligaza (formira AMP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju