cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bitka za Okinawu
Pre 1. aprila 1945.
desno|200px|mini|[[F4U Corsair|Corsair lovac ispaljuje raketne projektile dok nadleće utvrđenje na Okinavi]] Američke podmornice su tokom 1944. razarale japanske brodove. Vojni brod Tojama Maru je potopljen na putu za Okinavu od strane USS Sturgeon (SS-187) (Jesetra SS-187) i pritom je poginulo oko 5.600 vojnika, devet meseci pre početka kopnene bitke; ovi japanski gubici (Jesetra je pobegla uprkos tome što je bila pogođena dubinskim minama) se obično ne ubrajaju u žrtve tokom bitke.
Pre bitke, brod za evakuaciju, Cušima Maru je potopljen od strane USS Bowfin (SS-287) (Boufin (vrsta ribe - lučno peraje) SS-287) i 1.484 žena i dece je poginulo
10. oktobra, 1944, talasi bombardera su tukli skoro nebranjeno ostrvo, uzrokujući nepamćeno razaranje; preko 80% Nahe je uništeno, i više od 65 brodova je potopljeno. Japanska PVO tehnologija se nije mogla meriti sa okretnim američkim avionima.
Malo pre bitke, japanski bojni brod Jamato su potopili američki avioni, dok je išao na okinavu u katastrofalnoj Operaciji Ten-Go. Japanci su planirali da ukotve Jamato na obali Okinave, i koriste ga kao kopnenu artiljeriju. Glasine da je brodu dato dovoljno goriva samo za put u jednom smeru nisu tačne; Džordž Fajfer demantuje ove tvrdnje.
Kopnena bitka
Kopnena bitka je trajala oko 82 dana posle 1. aprila, 1945.
Sever
Amerikanci su prešli preko uskog dela južnog-centralnog dela ostrva sa relativnom lakoćom (po standardima Drugog svetskog rata), ubrzo zauzevši slabo čuvani sevr, mada su bile žestoke borbe na Planini Jae Dake, i osvojili Vazdušnu bazu Kadena i Vazdušnu bazu Jomitan. (Kadena je danas najveća američka vojna baza u Aziji, i njene piste mogu da koriste veliki avioni.)
Japanci su izgubili baze Kadena i Jomitan uz malo borbe. Ceo sever je pao 20. apirla.
Malo se Amerikanaca srelo sa ozloglašenom Habu zmijom, i ubrzo su skidali svoje glomazne kamašne. Teži posao ih je čekao na jugu. Sever je bio samo zagrevanje.
Jug
Borbe na jugu su bile najžešće, japanski vojnici su se krili u pećinama, ali su Amerikanci neumoljivo napredovali. Ostrvo je palo otprilike 21. juna, mada su neki Japanci nastavili sa borbom, uključujući guvernera Prefekture Okinava, Masahida Otu.
Xochical, Cuetzalan del Progreso
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 480 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 826 m.
Bitka za Okinawu
Jug
Najpoznatija američka žrtva je bio ratni izveštač Erni Pil (Ernie Pyle), koga je ubio japanski snajper na Ie-Šimi (Ie-shima), na severozapadu Okinave.
Američki general Simon Bolivar Bakner, mlađi je poginuo od rikošetirane japanske artiljerijske granate, dok je vršio inspekciju trupa na liniji fronta, samo 4 dana pre kraja bitke.
El Puente, Tepic
El Puente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tepic.
San José de los Sabinos, Pénjamo
San José de los Sabinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
El Puente, Tepic
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 919 m.
San José de los Sabinos, Pénjamo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 407 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1728 m.
Lunjik IX
alt=|mini|280x280piksel|Lunjik IX na mapi Košica Lunjik IX je gradska četvrt Košica, u okrugu Košice II, u Košičkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine gradsko naselje je imalo 6.094 stanovnika.
Morero Inferiore, Cuneo
Morero Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1097 m.
La Mesa, El Arenal
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2358 m.
Opština Valladolid, Yucatán
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 7307 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Căușeni, Boghicea
Căușeni je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Boghicea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 194 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
San Gabriel, Las Margaritas
San Gabriel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1496 m.
Morero Superiore, Cuneo
Morero Superiore je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1156 m.
Toara, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
San Julián, San Felipe
San Julián je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2071 m.
Festival narodne muzike Ilidža
Festival narodne muzike Ilidža jeste najstariji živući i prvi folk (narodni) muzički festival u bivšoj Jugoslaviji. Održava se svake godine na Ilidži (Sarajevo, Bosna i Hercegovina). Festival je uspostavljen 1964. godine, a osnivač je asocijacija bosanskohercegovačkih muzičara; održava se u julu i traje četiri dana. Događaj ugošćuje savremene i tradicionalne umjetnike u žanrovima koji se vode pod folk/narodno, uključujući sevdalinku, starogradsku muziku, savremeni folk, novokomponovanu muziku, makedonski folk, turbo-folk i harmonikašku muziku. Tradicionalno je bio primarni događaj za takmičenje narodnih izvođača u Jugoslaviji, a dvije velike jugoslovenske izdavačke kuće Jugoton i PGP-RTS izdaju LP uživo izdanja festivala od svake godine. Brojni priznati folk pjevači iz bivše Jugoslavije primljeni su u izdavačke kuće ili su stekli veću medijsku pažnju nakon učešća na festivalu. Srpska turbo-folk pjevačica Ceca Ražnatović je učestvovala na izdanju 1988, kao 15-godišnjakinja; pobijedila je na takmičenju singlom Cvetak zanovetak, a Hanka Paldum je postala članica Diskotona nakon pobjede na takmičenju za novog izvođača 1974. godine.
Istorija
Sarajevo je bilo tradicionalno čvorište za narodnu muziku u bivšoj Jugoslaviji, uz brojne muzičare iz ostalih dijelova države koji su dolazili u grad u nadi da će biti otkriveni i u potrazi za umjetničkom inspiracijom. Gradska vibrantna scena i muzičke dvorane, što je obuhvatalo muzičke klubove sa muzikom uživo, barove i kafane, privlačili su interpretatore tradicionalne bosanske sevdalinke i romske muzike, kao i savremene folk pjevače i muzičare današnjice. Godine 1963, asocijacija bosanskohercegovačkih muzičara organizovala je Sastanak izvođača i pjevača narodne muzike ’63, što je bila preteča festivala i održana je u sarajevskom predgrađu Ilidža.
Godinu dana poslije, festival je osnovan pod radnim naslovom Festival narodnih pjesama i igara Ilidža. Prvo izdanje je momentalno dobilo odobravanje svih velikih izdavačkih kuća, a učestvovali su Safet Isović, Beba Selimović, Zaim Imamović i Silvana Armenulić. Festival je brzo narastao i 1969. godine LP nastupa uživo postao je platinasti jer je prodato 1.700.000 primeraka. Izdanje 1970. bilo je prvo sa više od 700 aplikanata i rebrendirano je u Festival jugoslovenske pjesme Ilidža.
Početkom opsade Sarajeva i rata u BiH, Ilidža je postala dio teritorije koju su kontrolisali Srbi i festival je prestao da se održava. Nakon potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma 1995, predgrađe je reintegrisano u Sarajevo. Festival je ponovo uspostavljen 1998. pod pokroviteljstvom Opštine Ilidža i Kantona Sarajevo. Od 2013. godine festival se održava u saradnji sa Hajat TV-om. Godine 2014, proslavio je 50. godišnjicu. Nedavni organizatori su bili Fabrice Lamproie, bs i švajcarska fondacija de.
Među umjetnicima koji su, revijalno te/ili takmičarski, nastupali na festivalu — su:
Počasni predsjednik festivala je Senaid Memić (bivši načelnik Opštine Ilidža). Medijski partneri su BHRT, NTV Hajat, Pink BH, DM Sat, Radio M i dr., a generalni partner BH telekom (2012).
Format
Festival ima četiri programa takmičenja:
Na izdanju festivala 2012. godine, revijalni dio je bio nazvan Sva ljepota ilidžanskih festivala (Sve ljepote ilidžanskih festivala); etablirani bh. narodni pjevači izveli su 26 pjesama.
Pobjednici takmičarskog dijela
Pobjednička pjesma 2012. godine bila je Bosno, zemljo od meraka, u izvođenju Edisa Brkanića.
Pinahuista, Cuetzalan del Progreso
Pinahuista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 465 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 487 m.
Sicurabo, Guachochi
Sicurabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2362 m.
Rashōmon
"Rashōmon" (羅生門) je kratka priča koju je napisao Ryūnosuke Akutagawa, a temeljena na pričama iz japanske zbirke Konjaku Monogatarishū.
Priča je prvi put izdana 1915. godine u časopisu Teikoku Bungaku. Svjetsku popularnost priči donio je film Rashōmon (1950.) Akire Kurosawe, koji, doduše, od priče posuđuje samo naslov i određeni dio radnje, kao što su krađa kimona i rasprava o moralnoj evaluaciji krađe iz krajnje nužde. Kurosawin film je, zapravo, temeljen na drugoj Akutagawinoj priči, "Yabu no Naka" iz 1922. godine.
Sinopsis
Ponizni sluga dolazi, tokom jednog kišnog dana, pred vrata Rashōmon, južni ulaz u Kjoto, koji je razrušen zbog brojnih prirodnih katastrofa koje su pogodile grad. Nekoć veliki grad, katastrofe su uništile do te mjere da je postao mjesto za život brojnih divljih životinja i lopova. Posebno mistično mjesto bila su vrata Rashōmon, gdje su ljudi ostavljali brojna trupla, kako muškaraca tako i žena.
Odlučivši se sakriti od kiše, neimenovani sluga kreće prema tornju južnih vrata misleći da će u samoći provesti noć. Dok je sjedio na kamenim stepenicama ulaza, razmišljao je o svojoj sudbini. Četiri-pet dana prije radnje priče je otpušten iz doma njegova bivšeg gospodara i jedino što ima su izblijedjeli kimono i sablja. Pred njega se postavilo glavno pitanje - umrijeti od gladi ili postati lopov kako bi preživio?
Uspinjući se prema tornju, sluga je uočio svjetlo koje se pomiče, što mu je jasno dalo do znanja da nekoga ima u tornju. To ga je iznenadilo, ali je skupio hrabrosti i oprezno se uspeo do mjesta odakle je dolazila svjetlost. Ono što je tamo zatekao u njemu je pobudilo bijes i mržnju.
Jedna starica, potpuno bijele kose, šetala je među ostavljenim truplima i čupala im kosu s glave. Dok je čupala vlasi jedne žene, sluga ju je zaskočio i zaprijetio joj sabljom ukoliko mu ne kaže što radi. U tim je trenucima sluga bio toliko bijesan da uopće nije mogao zamisliti da postane kradljivac. Za njega je čin kidanja kose s mrtvih bio čisto svetogrđe i sav je svoj bijes usmjerio na tu staricu. Mada objašnjava da nije mrzio nju, per se, takav način života bio mu je, u tom trenutku, neprihvatljiv. Ubrzo se, ipak, smirio pa je objasnio starici da on nije policajac, ali da ga svejedno zanima što ona radi.
Lorinčik
alt=|mini|280x280piksel|Lorinčik na mapi Košica Lorinčik je gradska četvrt Košica, u okrugu Košice II, u Košičkom kraju, Republika Slovačka.
Raminges di Sotto, Bolzano
Raminges di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Lorinčik
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine gradsko naselje je imalo 468 stanovnika.
Rashōmon
Sinopsis
Starica mu je objasnila kako čupa kosu kako bi napravila periku jer je to jedini način da preživi. Nakon što, očigledno, osjeti slugin bijes, ona mu dalje objasni kako se ovdje radi o ljudima kojima to ionako ne bi smetalo te mu ispriča kako je žena, čiju je kosu čupala kada je on došao, i sama bila prevarant koja je zmiju prodavala pod ribu.
U tim se trenutcima u sluginoj glavi nešto prelama i on mijenja svoju odluku. On je miran i ideja, koja mu je maloprije bila jedina moguća opcija, postaje mu nezamisliva. On tada starici kaže kako će joj uzeti njezin kimono jer i on mora od nečega živjeti. Sluga tako postaje kradljivac, samo nekoliko trenutaka nakon što mu je to bila nezamisliva opcija. Po odlasku, odgurnuo je staricu kako bi je se otarasio. Ona je neko vrijeme ležala kao mrtva, a onda je požurila da, kroz prozor tornja, vidi gdje je sluga.
Završetak priče nije u potpunosti jasan jer postoje čak tri različite verzije kraja. Mada, u principu, sve tri dovode do istog završetka, njihove premise su uvelike drugačije. Prve dvije verzije razlikuju se isključivo u duljini, mada im je značenje isto, a govore kako je sluga, u tom trenutku, već svladao kišu i otišao u Kjoto gdje će raditi kao kradljivac. Treća, ujedno i finalna, verzija završetka govori kako nitko ne zna gdje je sluga otišao.
Popularna kultura
Sama knjiga ima veliku ulogu i filmu Ghost Dog: The Way of the Samurai (1999.), kog je režirao Jim Jarmusch, a glavnu ulogu tumači Forest Whitaker.
Priča je također bila inspiracija za istoimenu instrumentalnu rock skladbu koju je napisao japanski gitarist, Takeshi Terauchi, a prvi put je objavljena na istoimenom albumu sastava Takeshi Terauchi & Blue Jeans iz 1972. godine.
Rancho Arre, Culiacán
Rancho Arre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
Chéri-Bibi
Chéri-Bibi je izmišljeni lik i protagonist kriminalističko-pustolovnih romana koji je stvorio francuski pisac Gaston Leroux. Prvi put se pojavio u romanu Premières aventures de Chéri-Bibi pod naslovom u 120 nastavaka, objavljenog od 5. aprila do 4. augusta u novinama Le Matin. Chéri-Bibi je lažno optužen za ubistvo budućeg tasta, osuđen na doživotni zatvor i poslan na Đavolji otok te prolazi cijeli niz pustolovina prije nego što plastičnom operacijom izmijeni izgled te pronađe sreću sa svojom zaručnicom Cécily, ali stvari komplicira to što se za čovjeka čiji je identitet preuzeo ispostavi da je pravi ubica.
Leroux je 1919. godine objavio nastavak pod nastavkom La Nouvelle Aurore, a 1925. još jedan pod naslovom Chéri-Bibi, le marchand de cacahouètes. Iako je Leroux sa svojim romanima postigao uspjeh, a što se tumačilo kombinacijom početkom 20. vijeka popularnih melodramatskih zapleta i crnog humora, nije uspio doseći popularnost mnogo poznatijeg Fantoma opere.
Usprkos toga, Chéri-Bibi i njegovi nastavci su postali predmetom nekoliko filmskih adaptacija, počevši sa 1914. godinom. 1951. i 2006. su izdane strip-adaptacije, a 1974. godine je emitirana i TV-serija Chéri-Bibi.
Ali-aga Kučukalić
Ali-aga Kučukalić (poznat i kao Alijaga Kučukalić; Čačak, 1807. – Brčko, 1905.), bosanskohercegovački preduzetnik, mecena, humanist, dobrotvor i vakif bošnjačkog porijekla. Jedan od najvećih dobrotvora ne samo u Brčkom, nego i u Bosni i Hercegovini. Zauzima jedno od najznačajnijih mjesta u kulturnoj i općoj historiji Brčkog.
Uložio je novac u izgradnju najznačajnijih poslovno-stambenih objekata koji i danas krase centar grada, te daju pečat urbanom razvoju Brčkog i njegovoj graditeljskoj baštini. Hotel Posavina, Palata Ali-age Kučukalića, Palata Kučukalića (Veselin Masleša), Dom Islahijeta, prva pošta, Vila Kučukalića, Ruždija medresa, Mekteb-ibtidaijja i drugi objekti snažno oblikuju identitet grada i potvrđuju uklapanje graditelja u evropske arhitektonske tokove. Većina ovih objekata nalazi se na stalnoj ili privremenoj listi nacionalnih spomenika kulture Bosne i Hercegovine. U nekoliko izvora spominje se podatak da je Ali-aga Kučukalić bio prvi milioner u Bosni i Hercegovini, što potpuno odgovara vrijednosti kapitala kojim je raspolagao i svjetskim razmjerima trgovine koje je Brčko dosegnulo u tom periodu.
Yosemite (slap)
Slapovi Yosemite (engleski: Yosemite Falls) je najveći sjevernoamerički vodopad koji se nalazi u Nacionalnom parku Yosemite.
Hidrografija
Slapove Yosemite formira potok Yosemite, koji se sa granitne planine visoke 740 metara obrušava u Dolinu Yosemite. Tom prilikom se dijeli na tri dijela; gornji vodopad visok 436 metara, donji vodopad visok 98 metara, i srednji dio koji se sastoji od niza kaskada između gornjeg i donjeg vodopada. Nakon pada u dolinu vode potoka Yosemite formiraju rijeku Merced.
Veličina vodopada je promjenjiva, najviše voda ima u maju i junu, a najmanje krajem ljeta. Oni su najveća atrakcija Nacionalnog parka Yosemite.
Doroteo Arango, Benito Juárez
Doroteo Arango je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Benito Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 253 m.
The Siege of Sidney Street
The Siege of Sidney Street je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1960. godine u režiji Roberta S. Bakera i Montyja Bermana. Temelji se na stvarnim događajima koji su se početkom 1911. godine dogodili u londonskom East Endu. Radnja prikazuje kako se početkom 1911. godine grupa militantnih ljevičarskih imigranata iz carske Rusije, zabarikadirana u jednoj kući, odupire stotinama policajaca koji ih nastoje uhapsiti zbog pljačke i ubistva, koristeći moderno vatreno oružje kojim policija ne raspolaže. Scenario je napisao Jimmy Sangster, koji se pojavljuje u cameo ulozi kao tadašnji ministar unutrašnjih poslova Winston Churchill; film zbivanja prikazuje kroz flashbackove, a pri čemu su stvarne ličnosti i događaji velikim dijelom zamijenjeni fikcijom.
Hiljadu otoka (jezero)
Hiljadu otoka (engleski: Thousand Island Lake) je planinsko jezero u masivu Sierra Nevada u Kaliforniji, koje leži pored grada Madera County.
Celeryville, Ohio
Selerivil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Tocche, Vicenza
Tocche je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Šargan-Mokra gora
Šargan–Mokra gora je naziv zaštićenog područja u zapadnoj Srbiji, na području Zlatiborskog upravnog okruga, odnosno:
Područje obuhvata jugoistočni dio planine Tare (1.544 m.), sjeverozapadne dijelove planine Zlatibor (1.359 m), sedlo Šargan (1.167 m.), koje leži između dvije planine, dolinu Mokre Gore na njenim jugozapadnim podnožjima kao i dio kremanske doline. Čitav ovaj region građen je od magmatskih, metamorfnih i sedimentnih stijena.
Područje Šargan-Mokra Gora uredbom Vlade RS stavlјeno je pod zaštitu kao Park prirode Šargan–Mokra. Cilj ove odluke je očuvanje i unapređenje raznovrsnosti i ljepote predjela, raznovrsnosti i bogatstva divlјeg bilјnog i životinjskog svijeta, a posebno očuvanja ugroženih, rijetkih i endemičnih vrsta bilјaka, životinja, njihovih zajednica i visokih starih šuma crnog i belog bora, očuvanje i održavanja kvaliteta glavnih činilaca životne sredine (voda, vazduha i zemlјišta), objekata narodnog graditelјstva, Šarganske osmice i etno-kompleksa Drvengrad i primjera i oblika tradicionalnog načina života, planskog uređenja prostora i održivog razvoja turizma, polјoprivrede i šumarstva, a u interesu nauke, obrazovanja, kulture i rekreacije.
Osnovne karakteristike:
Bitka kod La Châtaigneraiea (1793)
Prva bitka kod La Châtaigneraiea se odigrala 13. maja 1793. godine na zapadu Francuske za vrijeme Rata u Vendéeu između vandejskih kontrarevolucionarnih pobunjenika na jednoj, i snaga republikanske vlade na drugoj strani. Do nje je došlo nekoliko dana nakon što pobunjenici zauzeli grad Thouars; nakon toga su pobunjenički vođe održali ratno vijeće na kojem je odlučeno da se napadne grad Fontenay-le-Comte i uništi republikanska divizija pod vodstvom generala Beaufrancheta d’Ayata koja je prijetila pobunjeničkim područjimna na jugu. Pobunjenički vođa Charles de Bonchamps je, međutim, sa svojim pristašama krenuo prema republikanskom uporištu Angersu u nastojanju da zaštiti pobunjenička područja u Anjouu. Na odluku vijeća je također uticala bojazan da pobunjeničkoj grupi François de Charettea prijeti uništenje, iako je, prema navodima republikanskog genrala Leigonyera, njegova vojska sa sjedištem u Saumuru tada bila nesposobna za veće ofenzivne operacije. Iako je pobunjenička vojska izgubila dio ljudstva, koje nije htjelo napustiti rodni Anjou,i dalje je bila izuzetno brojna te je 9. maja bez borbe zauzela mjesto Parthenay, a potom republikanskog generala Sandoza natjerala da se sa svojih 2000 -3000 ljudi povuče prema Saint-Maixentu. Pobunjenici, čije su snage brojkale između 12000 i 15000 ljudi, su potom 13. maja napali mjesto La Châtaigneraie koje je branilo oko 3000 republikanskih vojnika  pod generalom Chalbosom; dio ljudstva je činio tradicionalna puikovnija Armagnac nekadašnje kraljevske vojske, ali su većinu činili relativno neiskusni i slabo obučeni pripadnici Nacionalne garde. Bitka kod La Châtaigneraiea je također bila jedna od rijetkih prilika gdje su pobunjenici imali prednost u artiljeriji, odnosno 8 vlastitih nasuprot 3 republikanska topa. Pobunjenici su mjesto napali iz tri kolone; Chalbos je već nakon sat borbe shvatio da protiv pobunjenika nema šanse, te je naredio povlačenje prema Saint-Pierre-du-Cheminu i Mouilleronu,. Republikanci su se povukli u relativno discipliniranom poretku te zauzeli položaj kod Fontenay-le-Comtea,. Nakon što je La Châtaigneraie osvojen, pobunjenike je, nakon što su ugledali giljotinu obuzeo bijes, te su počeli ubijati zarobljenike odnosno građane odane Republici; masakr su relativno brzo uspjeli zaustaviti njihovi zapovjednici, ali ne i pljačku grada koja je trajala dva dana.
Chéri-Bibi (film, 1938)
Chéri-Bibi je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1938. godine u režiji Léona Mathota. Predstavlja adaptaciju istoimene serije romana Gastona Lerouxa. Naslovni protagonist (koga tumači Pierre Fresnay je osuđeni kriminalac koji svome suuzniku (čiji lik tumači Jean-Pierre Aumont) nepravedno osuđenom za ubistvo prilikom odsluženja kazne u Francuskoj Gijani odluči pomoći da pobjegne i pokuša dokazati svoju nedužnost.
San Joaquin (rijeka)
San Joaquin je jedna od najdužih kalifornijskih rijeka duga 560 km, koja teče kroz najplodniju dolinu centralne Kalifornije Central Valley.
Geografske karakteristike
Rijeka San Joaquin izvire iz glacijalnog jezera Hiljadu otoka (Thousand Island) na nadmorskoj visini od 2 444 metara u planinskom masivu Sierra Nevada. Nakon izvora isprva teče prema jugu kroz planinski kraj, kad se spusti u dolinu, naglo zaokreće prema sjeveru, a zatim teče prema sjeverozapadu kroz dolinu Central Valley. Nakon što prođe grad Stockton spaja se sa rijekom Sacramento kod grada Antioch, sa kojom formira zajedničku deltu na ušću u Zaljev Suisun (sjeverni dio Zaljeva San Francisco). thumb|left|260px| Karta [[sliva San Joaquina]] Na rijeci San Joaquin izgrađene su brojne hidrocentrale sa akumulacionim jezerima od kojih su najveća Florence, Shaver i Huntington.
San Joaquin sa svojim pritokama ima sliv velik oko 82 362 km² koji obuhvaća južni dio doline Central Valley zvanu Dolina San Joaquin, najplodniji dio Kalifornije.
Ime
Rijeka je tokom historije nosila različita imena, njeno sadašnje ime potječe sa početka 19. vijeka od španjolskog oficira Gabriela Morage koji je istraživao područje istočno od misije San Jose, kako bi pronašao mjesto sa izgradnju buduće misije. On je naišao na neku rijeku i nazvao je po imenu oca sv. Marije, majke Isusove - San Joaquin (Sveti Joakim).
La Lagunilla, Tlapacoyan
La Lagunilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlapacoyan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 405 m.
La California, Casas Grandes
La California je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Casas Grandes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1473 m.
Opština Greaca, Giurgiu
Greaca je opština u Rumuniji u okrugu Đurđu.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Palma Grande, Tuxpan
Palma Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2399 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Zapad (Košice)
alt=|mini|280x280piksel|Zapad na mapi Košica Zapad je gradska četvrt Košica, u okrugu Košice II, u Košičkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine gradsko naselje je imalo 40.695 stanovnika.
Vitalij Čurkin
Biografija
Čurkin je rođen 21. februara 1952. u Moskvi u porodici ruskog konstruktora aviona. Diplomatsku karijeru je započeo 1974. godine.
Diplomirao je na Moskovskom institutu za spoljne poslove 1974. (sada - MGIMO, Rusija) i tu je počeo da radi. Doktorirao je istoriju na Diplomatskoj akademiji Sovjetskog Saveza 1981. godine odbranivši svoju tezu: "Kina i Japan u strategiji spoljne politike SAD, 1969-1980."
El Sabino, El Arenal
El Sabino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini El Arenal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2421 m.
Vitalij Čurkin
Biografija
Kao dete, pojavio se sa malim ulogama u tri igrana filma, od kojih su dva biografije posvećene Lenjinu (Uljanovu) : "Plava sveska" (1963, u režiji Leva Kulidžnova),; "Nula-Tri" (1964, u režiji Igora Elcova); i u filmu " Majka srce " (1965; režija: Mark Donski.).
San Luis el Alto, Pénjamo
San Luis el Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Vitalij Čurkin
Biografija
Od 1974. do 1979. godine radio je kao recenzent, i viši recenzent u prevodilačkom odeljenju Ministarstva spoljnih poslova; bio je prevodilac u pregovorima o ograničenju strateškog naoružanja SALT-2 u Ženevi.
Od 1979 -1982. godine bio je najpre treći, drugi pa prvi sekretar Ministarstva SSSR u Ministarstvu spoljnih poslova. Od 1982 - 1987. godine bio je drugi a zatim prvi sekretar sovjetske ambasade u Sjedinjenim Američkim Državama u  Vašingtonu.
San Luis el Alto, Pénjamo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 420 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1693 m.
Vitalij Čurkin
Biografija
Svedočio je pred Kongresom SAD o nuklearnoj katastrofi u Černobilju, što je bilo prvi put u istoriji SSSR da se tako nešto dogodilo, tada je bio mladi 34-godišnji diplomata, izabran je jer je imao reputaciju nekoga ko tečno govori engleski jezik. Od 1987. do 1989. godine bio je Pomoćnik Međunarodnog odeljenja Centralnog komiteta Komunističke partije Sovjetskog Saveza.
Od 1990 - 1991. bio je šef informacionog odeljenja u Ministarstvu spoljnih poslova, 1991. član odbora Ministarstva spoljnih poslova SSSR. Od 1991. do 1992. godine bio je načelnik Odeljenja za informisanje Ministarstva za spoljne poslove SSSR, a zatim ruskog Ministarstva inostranih poslova.
Godine 1992. bio je izvanredni i opunomoćeni ambasador u Čileu.
Od juna 1992. do oktobra 1994. godine bio je zamenik ministra inostranih poslova Andreja Kozireva. Bio je specijalni predstavnik ruskog predsednika u mirovnim pregovorima za Jugoslaviju, a posebno u dogovorima između strana u bosanskom sukobu i zapadnih zemlja.
Od 1994 - 1998. godine bio je izvanredni i opunomoćeni ambasador Rusije u Belgiji i predstavnik Rusije u NATO-u.
Od 26. avgusta 1998. godine do 5. juna 2003. bio je izvanredni i opunomoćeni ambasador Rusije u Kanadi.
Od 2003 - 2006. bio je ambasador ruskog Ministarstva spoljnih poslova i predsednik Komiteta visokih zvaničnika međunarodne međudržavne organizacije Arktičkog saveta.
Tečno je govorio ruski, mongolski, francuski i engleski jezik.
Vitalij Čurkin je preminuo 20. februara 2017. na radnom mestu.
Porodica Vitalija Čurkina: njegova supruga i dvoje dece. Supruga Irina diplomirala je u Institutu za strane jezike kod Moris Torez i obrazovala se za prevodioca sa francuskog. Ćerka Anastasija diplomirala je MGIMO, Rusije, dopisnik je ruskog TV kanala RT. Sin Maksim diplomirao je na MGIMO Rusije.
Furanomicin
Furanomicin je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 157,167 Da.
Divlja koza
Divlja koza (poznata i kao perzijski kozorog ) je vrsta sisavaca iz porodice šupljorožaca (Bovidae).
Divlje koze žive u stadima do 500 jedinki. Mužjaci su samci. Trudnoća traje oko 170 dana. Ženke obično rađaju samo jedno jare. Ono slijedi majku gotovo čim je rođeno, a nakon 6 mjeseci prestaje sisati. Zrelost je u dobi od 1,5 - 2,5 godina, kod mužjaka od 3,5 - 4 godine. Životni vijek je od 12 do 22 godine.
Ova vrsta se smatra ranjivom glede ugroženosti vrste od izumiranja.
Područje rasprostiranja divlje koze obuhvaća veći broj država. Vrsta je prisutna u ovim državama: Rusija, Turska, Pakistan, Iran, Armenija, Azerbajdžan, Gruzija i Turkmenistan. Izumrla je u Jordanu, Libanonu i Siriji. Prisustvo je nesigurno u Afganistanu i Iraku.
Staništa vrste su: crnogorične šume i makija, planine, brdoviti predjeli. Vrsta je rasprostranjena do 3250 metara nadmorske visine.
Valli, Cosenza
Valli je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 309 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 613 m.
Opština Xocchel, Yucatán
Xocchel je opština u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Nueva Creación, Las Margaritas
Nueva Creación je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 364 m.
Moretta, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3953 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 257 m.
Bitka kod Palluaua
Bitka kod Palluaua se odigrala na zapadu 15. maja 1793. godine na zapadu Francuske za vrijeme Rata u Vendéeuu između vandejskih kontrarevolucionarnih pobunjenika na jednoj, i snaga republikanske vlade na drugoj strani. Do nje je došlo nedugo nakon što su pobunjenici pod vodstvom Françoisa Charettea razbili manji republikanski garnizon kod Saint-Colombina. To je natjeralo republikanskog generala de Boularda da se povuče u Palluau, koga je Charette na kraju odlučioi napasti. Charetteovoj vojsci, značajno ohrabreno uspjehom, su se priključile i druge manje grupe pobunjenika na čelu sa Jolyjem, Vrignaultom i Savinom, tako da su brojale oko 7000-8000 ljudi i nekoliko topova; republikanci su pak brojali tek oko 1000 ljudi. Pobunjenici su zahvaljujući značajnoj brojčanoj premoći napali iz nekoliko pravaca; u njihovim je redovima vladao visok moral, te je jedan od pobunjeničkih oficira, potaknut sličnom gestom za vrijeme znamenite bitke kod Fontenoya, pozvao republikance da ispale prvi plotun, a na što je iz republikanskih redova stigao posprdni odgovor da pobunjenici pucaju prvi. Međutim, ubrzo se ispostavilo da republikanci, usprkos brojčane inferiornosti, raspolažu discipliniranim i vješto izvježbanim ljudstvom, te je republikanska paljba izazvala zbrku i konfuziju u pobunjeničkim redovima, tako da je Charette svoje ljude morao sabljom tjerati da se vraćaju u borbu. Bitku je na kraju odlučila slaba koordinacija između pobunjeničkih kolona, odnosno slučaj prijateljske vatre kada su Savinovi ljudi greškom otvorili paljbu na Charetteove. To je dovelo do panike i Charette je naredio povlačenje; republikanci su potom poslali konjicu da goni pobunjenike koji su se povukli u obližnji Lege. Bitka nije imala odlučujući karakter, s obzirom da de Boulard nije imao ljudstva da je iskoristi odnosno pokrene ofenzivu. Umjesto toga je nakon samo dva dana napustio Paullau i povukao se u La Mothe-Achard {.
Krajolik
Izraz rajolik je koncept koji je kontroverzan unutar geografskih znanosti i primarni mu je značaj u svakodnevnom jeziku. Semantički se dobiva sa sadržajem fizinomičkih karakteristika kao sto su harmonija, ljepota, jedinstvost, cjelina, specifičnost, raznolikost  i posebnost. Krajolik se može razlikovati na od prirode stvoreni (prirodni krajolik), i (kulturni krajolik), koji je nastalo ili dominiran ljudskim djelovanjem.
U tom smislu je krajolik prostor s tipičnim karakteristikama, obrazaca ili struktura.
Obuhvaća fizičke, biogene i antropogene (uključujući sociogene) strukture, npr. geomorfološke (stijene, pijesak, brda, ravnice), ekološke (voda, šume, livade) i tehničke (kameni zidovi, potporni zidovi, kuće, ceste )'' elemente krajolika.
Nacionalni park Yosemite
Yosemite (engleski: Yosemite National Park) je nacionalni park i rezervat prirode na jugozapadu Sjedinjenih Američkih Država u Kaliforniji.
Krajolik
I u literaturi kao i u stručnim knjigama se krajolik koristi u četiri značenja, koji imaju zajedništvo, da je krajolik dobije jedinstveni karakter: Tokom 17. vijeka pejzažno slikarstvo nastalo je kao specifičan umjetnički žanr u Nizozemskoj.
Nacionalni park Yosemite
Geografija
Nacionalni park Yosemite leži na istoku Kalifornije u srcu planinskog masiva Sierra Nevada, udaljen oko 225 km istočno od San Francisca i oko 160 km jugoistočno od Sacramenta. Park ima površinu od 3 080 km², što i nije tako puno, ali je sa svih strana okružen nacionalnim šumama, pa se doima puno većim. Na udaljenosti od 25 km u smjeru istoka leži Nacionalni spomenik Devils Postpile, a 65 km jugoistočno Nacionalni park Kings Canyon.
Uprava parka smještena je u selu Yosemite, pored gradića Yosemite Valley, na zapadu parka.
Historija
Velika atrakcija parka su Slapovi Yosemite (Yosemite Falls) koji se sastoje od gornjeg i donjeg slapa i kaskada između njih, njihov zajednički pad sa visine od 740 metara je jedan od najviših slapova na svijetu. Ostali poznati slapovi u dolini su Bridalveil, Nevada, Ribbon i Vernal. thumb|left|260px| Karta Nacionalnog parka Yosemite Unutar parka ima oko 300 manjih i većih jezera, od kojih su najpoznatije Smaragdno i Jezero Merced, uz to unutar parka ima 260 km različitih vodotoka, 1300 km pješačkih staza te oko 560 km cesta.
Klima
Klima u Parku Yosemite je pod snažnim utjecajem visine i planinskog terena. Ljeta su topla, s mnogo vrućih dana kad temperature nerijetko pređu i 32 ° C u dolini, ali se isti taj dan posljepodne mogu dogotiti i oluje, pogotovo na višim nadmorskim visinama. Zime su hladne i snježne, iako je čak i usred zime u dolini često ugodno toplo, ali su temperature na višim nadmorskim visinama obično duboko ispod nule. Količina padalina je umjereno visoka, a zimi je nešto veća kad uglavnom pada snijeg, ukupna prosječna godišnja količina padalina u dolini iznosi oko 910 mm, a snijega padne prosječno oko 1650 mm.
Izbiceni, Olt
Izbiceni je naselje u Rumuniji u okrugu Olt.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 5089 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Tomaseti, Vicenza
Tomaseti je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Košicka Nova Ves
Košicka Nova Ves je gradska četvrt Košica, u okrugu Košice III, u Košičkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine gradsko naselje je imalo 2.580 stanovnika.
Marlo Thomas
Marlo Julia Thomas (21. novembar 1937 - ) je američka glumica, koja je slavu stekla u drugoj polovici 1960-ih mlade glumice Ann Marie u popularnom sitkomu That Girl. Nakon toga je postala poznata po feminističkom aktivizmu i filantropskim aktivnostima. Od 1980. godine je u braku sa uglednim TV-voditeljem Philom Donahueom.
El Puerto de la Magdalena, San Felipe
El Puerto de la Magdalena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2674 m.
Moriglione, Cuneo
Moriglione je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Tlalcuapa, Benito Juárez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 558 m.
Pamachi, Guachochi
Pamachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2245 m.
Bletilla striata
Bletilla striata je vrsta orhideje koja prirodno raste na području Japana, Koreje, otočja Ryukyu, Mjanmara i Kine. Bletilla striata se koristi u tradicionalnoj azijskoj medicini za liječenje brojnih problema, primjerice ulkusa.
Tuolumne (rijeka)
Tuolumne je jedna od kalifornijskih rijeka duga 239 km, koja teče kroz Nacionalni park Yosemite.
Hidrografija
Rijeka Tuolumne formira se nakon što se spoje potoci Lyell i Dana u Nacionalnom parku Yosemite na nadmorskoj visini od 2 616 metara u planinskom masivu Sierra Nevada.
Nakon izvora teče prema zapadu kroz planinski kraj, sve do svog ušću u rijeku San Joaquin kod grada Modesto. thumb|left|260px| Karta [[sliva Tuolumne]] Tuolumne sa svojim pritokama ima sliv velik oko 5 076 km² koji obuhvaća planinski kraj masiva Sierra Nevada u Kaliforniju.
Rijeka je poznata po pastrvama i brojnim kanjonima i slapovima, zbog čeg je popularna među kajakašima.
Byrdstown, Tennessee
Birdstaun je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 803, što je 100 (-11,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Herradura, Culiacán
La Herradura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Dargovskih hrdinov
Dargovskih hrdinov, u prevodu Dargovski heroji, je gradska četvrt Košica, u okrugu Košice III, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine gradsko naselje je imalo 27.424 stanovnika.
Jeanne Dielman, 23 quai du Commerce, 1080 Bruxelles
Jeanne Dielman, 23, Quai du Commerce, 1080 Bruxelles je belgijsko-francuski igrani film snimljen 1975. godine u režiji Chantal Ackerman, koji se često navodi kao jedno od najznačajnijih feministički orijentiranih filmova svog doba.
Po žanru je drama, a protagonistica, čiji lik tumači Delphine Seyrig, je belgijska domaćica koja nakon smrti muža sebe i sina uzdržava povremenim bavljenjem prostitucijom. Radnja prikazuje tri dana u njenom životu koji se svode na monotono obavljanje kućanskih poslova i opsluživanje muških klijenata, od kojih će jednog na samom kraju iznenada ubiti.
Jeanne Dielman se isticala stilom kojim su dominirali dugi, statički kadrovi, odnosno maksimalno realističan, ali monoton prikaz svakodnevnih aktivnosti, kojima tek sitni detalji koje vidi najstrpljiviji i najpronicljiviji gledatelji nagovijeste završnicu. Zbog takvog postupka je film trajao preko tri sata, te nije mogao računati na širu publiku. Kod kritike, pogotovo feministički orijentirane, je proglašen remek-djelom, odnosno savršenim prikazom ugnjetavanja kojim je žena izložena u suvremenom društvu.
Jeanne Dielman je u decembru 2022. godine proglašen najboljim filmom svih vremena u anketi koju svakih deset godina sprovodi britanski filmski časopis Sight & Sound.
Macerone, Roma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Tommasi, Vicenza
Tommasi je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 594 m.
Opština Hotarele, Giurgiu
Hotarele je opština u Rumuniji u okrugu Đurđu.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Pravoslavna crkva Ukrajine
Pravoslavna crkva Ukrajine  jeste delimično priznata autokefalna pravoslavna crkva čija je kanonska teritorija Ukrajina. Crkva je ujedinjena na saboru za ujedinjenje u Kijevu 15. decembra 2018. godine kao uslov za priznanje od strane Vaseljenske patrijaršije u Carigradu, a Vaseljenska patrijaršija u Istanbulu joj je odobrila tomos autokefalnosti (dekret o crkvenoj nezavisnosti) Januara 2019. Sabor za ujedinjenje izglasao je ujedinjenje svih postojećih ukrajinskih pravoslavnih jurisdikcija: Ukrajinske pravoslavne crkve-Kijevske patrijaršije (UOC-KP) i Ukrajinske autokefalne pravoslavne crkve (UAOC), kao i dela Ukrajinske pravoslavne crkve Moskovska patrijaršija (ogranak Ruske pravoslavne crkve sa sedištem u Moskvi, koja tvrdi da ima jurisdikciju nad Ukrajinom). Iako su za Vaseljensku patrijaršiju sve tri jurisdikcije bile deo nje.
Sada autokefalnost Pravoslavne crkve Ukrajine priznaju Vaseljenska patrijaršija Carigrada, Aleksandrijska patrijaršija, Kiparska crkva i Grčka crkva.
Dana 24. svibnja 2023. Biskupski sabor odlučuje o potpunom prijelazu na revidirani julijanski kalendar te da će se taj prijelaz dogoditi 1. rujna 2023. Također je odlučeno da se 27. srpnja 2023. sazove Mjesni sabor koji će konačno odobriti prelazak na revidirani julijanski kalendar.
Historija
Moskovska patrijaršija je 1685. godine započela aneksiju Kijevske mitropolije Vaseljenske patrijaršije, zaredivši u Moskovskoj mitropolita kijevskog Gedeona. Godine 1686. preko simonije, vaseljenski patrijarh Dionisije IV (koji je kasnije bio anatemisan) izdao je Sinodalno pismo kojim se daje pravo da hirotonira mitropolita kijevskog Moskovskom patrijarhu na način štednje koji je izabrao savet sveštenstva i vernici njegove eparhije. Kijevski mitropolit je bio obavezan da pomene Vaseljenskog patrijarha Carigrada kao svog Prvog arhijereja u bilo kojoj službi, proglašavajući i potvrđujući svoju kanonsku zavisnost od Majke Crkve u Carigradu, ali nijedan od ovih uslova nije ispunjen. Kijevska mitropolija je zapravo postala jedna od običnih eparhija Moskovske patrijaršije, kada je Petar Veliki 1722. godine izabrao Varlaama (Voniatovich) u čin arhiepiskopa, a ne mitropolita. Sveti sinod Vaseljenske patrijaršije u procesu dodeljivanja autokefalnosti Ukrajinskoj crkvi tokom svog sastanka 11. oktobra 2018. otkazao je Sinodalno pismo iz 1686. godine zbog simonije i njenog grubog kršenja.
Davanje autokefalije
16. juna 2016. godine, uoči Svepravoslavnog sabora, Vrhovna Rada Ukrajine odobrila je apel patrijarhu Vartolomeju da odobri autokefalnost Pravoslavnoj crkvi u Ukrajini, prevaziđe posledice crkvene podele sazivanjem ujediniteljskog sabora i poništi ga pristupanjem Kijevske patrijaršije Moskvi.
Prelazak na praktične akcije Carigrada dogodio se u proleće 2018. godine. Nakon sastanka sa patrijarhom Vartolomejem, predsednik Ukrajine Petro Porošenko poslao mu je zahtev za tomos. Podržali su ga Vrhovna Rada i arhijereji UOC-KP i UAOC. U saopštenju nakon aprilskog sastanka, Sinod Vaseljenske patrijaršije objavio je da je prihvatio žalbu ukrajinske crkvene i svetovne vlasti. Sinod Carigradske patrijaršije je na sastanku održanom od 9. do 11. oktobra 2018. godine potvrdio svoju odluku da počne da daje autokefalnost Pravoslavnoj crkvi u Ukrajini. Sinod je takođe odlučio da se obnovi stavropegija Vaseljenskog patrijarha u Kijevu, obnovljena "u svom episkopskom ili svešteničkom činu" Filaret (Denisenko), Makarije (Maletič) (međutim, nije se radilo o njihovom obnavljanju u činu kijevskog patrijarha i mitropolita, redom) i „njihovi sledbenici, koji su se našli u raskolu ne iz dogmatskih razloga, „ukinuli su obavezu Sinodalnog pisma iz 1686. godine, koje je patrijarhu moskovskom dalo pravo da zaređuje mitropolita Kijeva izabranog od Saveta sveštenstva i vernika svoje eparhije (sinod) da je i pod tim uslovima Kijevski mitropolit morao da pomene Vaseljenskog patrijarha kao svog Prvog arhijereja u bilo kojoj službi, proglašavajući i potvrđujući svoju kanonsku zavisnost od Majke Crkve Carigradske. PCU je formirana 15. decembra 2018. godine na pomesnom saboru priznatom od Vaseljenske patrijaršije ujedinjenjem ukrajinskih pravoslavnih jurisdikcija na osnovu pune kanonske nezavisnosti. Savetom je predsedavao predstavnik Vaseljenske patrijaršije, mitropolit galski Emanuel (Adamakis). Peti predsednik Ukrajine Petro Porošenko učestvovao je u Lokalnom savetu kao gost.
Istog dana uveče, Vaseljenski patrijarh je zvanično priznao rezultate Pomesnog ujediniteljskog sabora, čestitao Mitropolitu kijevskom i cele Ukrajine na izboru i pozvao ga na liturgiju i predstavljanje tomosa. A 16. decembra 2018. godine đakon Vaseljenske patrijaršije prvi put u istoriji sećao se poglavara Pravoslavne crkve Ukrajine zajedno sa poglavarima drugih crkava koje su deo diptiha (spisak pomesnih autokefalnih pravoslavnih crkava). Vaseljenski patrijarh Vartolomej I potpisao je tomos o autokefalnosti Pravoslavne crkve u Ukrajini.
Patrijarh Vartolomej potpisao je 5. januara 2019. u crkvi Svetog Georgija u Fanariju tomos o autokefaliji PCU, nakon zajedničke liturgije sa mitropolitom Epifanijem. Ovaj pergament izradio je monah Lukas, kaligraf i umetnik iz manastira Ksenofont na Svetoj Gori.
Proces dodeljivanja autokefalije Pravoslavnoj crkvi Ukrajine okončan je 6. januara 2019. godine. Tokom zajedničke službe na dan Bogojavljenja, Vaseljenski patrijarh Vartolomej poklonio je Epifanija, izabranom poglavaru PCU, mitropolitski štap i svitak sa tekstom Tomos. .
Ustoličenje mitropolita Kijevskog i cele Ukrajine Epifanija održano je u katedrali Svete Sofije u Kijevu 3. februara 2019. godine. Svečanost su vodili mitropolit galski Emanuel (Adamakis), bivši predstojatelj Ukrajinske autokefalne pravoslavne crkve Makarije (Maletič) i mitropolit viničko-barski Simeon (Šostatski).
Sukob sa Filaretom
Prilikom ujedinjenja u jesen 2018. godine, odlučeno je da se Filaretu Denisenku, dotadašnjem poglavaru Kijevskog patrijarhata, ostavi naslov počasnog patrijarha kijevskog, a mitropolit Epifanije Dumenko se tim povodom obavezao da će se u svim ključnim pitanjima iz oblasti unutrašnje crkvene uprave konsultovati sa Filaretom. Međutim, već tokom proleća 2019. godine, između Epifanija i Filareta je došlo do spora oko niza pitanja koja su se odnosila na uređenje unutrašnje crkvene uprave i promenu statusa dotadašnjih eparhija u dijaspori. Usled produbljivanja krize, u junu iste godine došlo je do unutrašnjeg raskola, nakon čega je struja oko počasnog patrijarha Filareta Denisenka izvršila obnavljanje Kijevskog patrijarhata, čime je označen početak brojnih sporova koji se između dve organizacije vode ne samo oko crkvenih pitanja, već i oko imovinskih i drugih prava.