cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Orden kraljice Natalije
Nakon smene Obrenovića na prestolu 1903. godine, kralj Petar I Karađorđević nije obnovio ovaj orden.
Stepeni ordena
Orden kraljice Natalije je bio organizovan u dva stepena
Opis ordena
left|150px|Medaille van Koningin Nathalie naar Gritzner Orden ima oblik broša za oba stepena ordena. Na sredini elipse, u crvenom emajlu je postavljen monogram kraljice- N ( Natalija). Plavo emajlirana traka okružuje elipsu, čiji se krajevi završavaju u mašni. Na toj traci je na srpskom jeziku ispisan natpis- Za pomaganje ranjenih i bolnih vojnika u ratu 1876-77-78.g Na mašni je prikazan srpski grb, dok se na spoljašnjim krajevima trake se nalaze ukrštene lovorove grančice koje obavijaju orden. Iznad trake se nalazi kruna ( kruna kneževine do 1886).
Opis trake i način nošenja
U zavisnosti od stepena, orden se nosio o zlatnoj ili srebrnoj traci sa resama. Nosio se uvek na levoj strani.
Colonia los Pirules de Trojes, Celaya
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1756 m.
Figarolo, Genoa
Figarolo je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
Harmony, Minnesota
Harmoni je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.020, što je 60 (-5,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rosewood Heights, Illinois
Rouzvud Hajts je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.038, što je 224 (-5,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Herzberg (Obere Warnow)
Hercberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 76 opštinskih središta okruga Parhim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 346 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13060033.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Parhim Hercberg se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Parhim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 69 metara. Površina opštine iznosi 21,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 346 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 16 stanovnika/km².
Calonne-Ricouart
Kalon Rikuar je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Béthune.
Case, Verona
Case je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Calonne-Ricouart
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 5989 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1299 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,61 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 65 metara (maksimalnoj 114 m, a minimalnoj 41 m).
Case, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
La Curva, Colima
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 513 m.
Barbara Steele
Barbara Steele (29. decembar 1937 -) je engleska glumica koja je slavu stekla 1960-ih nastupajući u italijanskim horor filmovima, pri čemu se posebno ističu ostvarenja koje je režirao Mario Bava.
El Potrillo, Ocosingo
El Potrillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1525 m.
Dietil azodikarboksilat
Dietil azodikarboksilat je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 174,155 Da.
Peña Colorada, Santa Catarina
Peña Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Catarina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1601 m.
Colonia Industrial Sur, Delicias
Colonia Industrial Sur je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Delicias.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 404 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1227 m.
Piru, California
Piru je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.063 stanovnika.
Crociaro, Ravenna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Croisy-sur-Eure
Kroazi sir Er je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Evre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 233 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 58 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 148 metara (maksimalnoj 126 m, a minimalnoj 36 m).
Lokalni izbori u Srbiji 2008.
thumb|250px|Rezultati lokalnih izbora iz 2008. godine u Vojvodini Lokalni izbori u Srbiji 2008. će se održati 11. maja 2008. Predsednik Narodne skupštine Republike Srbije Oliver Dulić je raspisao izbore 29. decembra 2007.
Jay Rockefeller
Jay Rockefeller (18. 6. 1937. -) je američki političar koji u Senatu SAD zastupa državu Zapadna Virginia. Član je Demokratske stranke.
Rođen je u gradu New York. Na funkciju senatora stupio je 15. 1. 1985., a prije toga je obavljao dužnost guvernera Zapadne Virginije i državnog sekretara Zapadne Virginije.
Valeriano, La Spezia
Valeriano je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 307 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 245 m.
Tim Kaine
Timothy Michael Kaine (26. 2. 1958. -) je američki političar koji u Senatu SAD zastupa državu Virginia. Član je Demokratske stranke. Najpoznatiji je po tome što je na izborima 2016. godine bio kandidat za potpredsjednika na listi Hillary Clinton.
Rođen je u gradu St. Paul. Na funkciju senatora stupio je 3. 1. 2013., a prije toga je obavljao dužnost guvernera države Virginia.
Njegovo trenutno prebivalište je grad Richmond.
Opština Provița de Sus, Prahova
Provița de Sus je opština u Rumuniji u okrugu Prahova.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 554 m.
Brian-Roncaggia, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Jalacingo, Puebla
Jalacingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10216 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1889 m.
Armenski jezik
Jermenski ili armenski jezik (jermenski: Հայերեն լեզու) je jezik Jermena. Pripada indoevropskoj porodici jezika; sadrži mnogo elemenata pozajmljenih od susednih jezika, naročito persijskog, grčkog i sirijskog. Od ostalih indoevropskih jezika razlikuje se ne samo posebnošću svojih oblika, nego i glasovnim sistemom, koji je preuzet od susednik kavkaskih jezika. Starojermenski i dalje živi samo kao jezik crkve. Jermenskim jezikom govori oko tri miliona ljudi. Zajedno sa indoiranskim, baltoslovenskim, albanskim i tračkim jezicima pripada satemskoj grupi indoevropskih jezika.
Opština Santa Inés Ahuatempan, Puebla
Santa Inés Ahuatempan je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Potrero de la Vainilla, Badiraguato
Potrero de la Vainilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1174 m.
La Lomita, Alto Lucero de Gutiérrez Barrios
La Lomita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alto Lucero de Gutiérrez Barrios.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Okrug Turčjanske Tjeplice
mini|230p|Položaj okruga u Žilinskom kraju Okrug Turčjanske Tjeplice je okrug u Žilinskom kraju, u Republici Slovačkoj. Administrativno središte okruga je grad Turčjanske Tjeplice.
Geografija
Nalazi se u jugozapadnom dijelu Žilinskog kraja.
Graniči:
Klima je umjereno kontinentalna.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine okrug je imao 16.369 stanovnika. Slovaci čine 93,20% stanovništva.
Naselja
U okrugu se nalazi jedan grad i 25 naseljenih mjesta.
Jablanica (Tutin)
Јабланица је насеље у Србији у општини Тутин у Рашком округу. Село је подељено на два дела на Горњу Јабланицу у изворишту Јабланичког потока и на Доњу Јабланицу на заравни изнад њеног корита. До 1880. године ово је било православно насеље, тадашње српско становништво оставило је трагове на гробљу на Дубу и црквину код Ораха. Касније долази до досељавања муслимана, а после одсељавања неких муслимана у Турску и Нови Пазар 1920. године долази поново до досељавања Срба из Брњака. Српско становнишзтво је касније исељено из насеља, тако да је данас насељено само Бошњацима. Према попису из 2002. било је 85 становника (према попису из 1991. било је 134 становника).
Демографија
У насељу Јабланица живи 53 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 28,9 година (28,0 код мушкараца и 29,8 код жена). У насељу има 14 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 6,07.
Ово насеље је у потпуности насељено Бошњацима (према попису из 2002. године).
Hinrichshagen (Vorpommern)
Hinrihshagen je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ostforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 816 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13059031.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostforpomern Hinrihshagen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ostforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 3 metara. Površina opštine iznosi 10,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 816 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 82 stanovnika/km².
Orden Crvenog krsta
Orden Crvenog krsta može označavati:
Colonia Nueva, Tierra Blanca
Colonia Nueva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 172 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Gladijator
thumb|300px|[[Žan-Leon Žerom, Pollice Verso (1872)]] Gladijatori su bili borci u starom Rimu koji su se borili u areni protiv životinja i jedni protiv drugih. Termin „gladijator“ potiče od reči „gladijus“, kratkog rimskog mača za bodenje i sečenje.
Gladijatorske borbe su u Rimu uvedene u prvoj polovini 3. veka pne. u sklopu pogrebnih svečanosti, kao obred žrtvovanja ljudskih života senkama pokojnika. U prvoj zabeleženoj borbi 264. pne. borila su se samo tri para. Krajem 2. veka gladijatorske borbe su postale veoma popularne predstave koje su rimski carevi poklanjali svom narodu. Prvobitno su se izvodile u Forumu, a kasnije u amfiteatrima širom Rimskog carstva. Najpoznatiji amfiteatar je svakako rimski Koloseum.
Gladijatori su mogli da budu robovi ili ratni zarobljenici koji su bili obavezni da se bore, kriminalci koji su hteli da pobegnu od smrtne kazne, ili slobodni ljudi koji su hteli na taj način da zarade i da se izvuku iz siromaštva. Muškarci nisu bili jedini koji su se borili u areni. Borile su se i žene, koje su se obično prerušavale u legendarne Amazonke. Početkom 3. veka, car Septimije Sever je zabranio borbu žena.
Gladijatorske borbe su ukinute sa jačanjem hrišćanstva, na temelju zakona cara Konstantina Velikog iz 325. godine, ali su se i dalje sporadično održavale do oko 450. godine. Poslednje gladijatorske borbe u samom gradu Rimu održane su 1. januara 404. godine.
Poreklo i kratka istorija
Poreklo gladijatorskih borbi leži u religioznoj tradiciji. Pretpostavlja se da ova tradicija ima preteče u starim kulturama Apeninskog poluostrva, najverovatnije etrurskoj, i da su to ustvari bila prinošenja ljudskih žrtava u čast ratnicima palim u borbi. Uglavnom su to bivala dva zarobljenika prisiljena da se bore na život i smrt na grobu palih heroja.
Bloomingdale, Illinois
Blumingdejl je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Gladijator
Poreklo i kratka istorija
Rimski istoričar Tit Livije je zabeležio da su prve gladijatorske borbe održane 310. pne. u Kampaniji, i da su predstavljale slavljenje pobede Kampanijaca nad Samnitima. Prve rimske gladijatorske borbe su održane 246. pne.. Organizovali su ih Marko i Decimo Brut pred sam početak Punskih ratova, u čast svog oca, Junija Bruta. Bio je to skroman spektakl sa samo tri duela robova na stočnoj pijaci.
Postepeno su se gladijatorske borbe sve više pretvarale u javne spektakle. Konačan raskid sa religioznom pozadinom se desio 44. pne., nakon ubistva Julija Cezara. Organizovanje gladijatorskih borbi postalo je način za pretendente na mesto magistrata da ugode građanstvu i postignu glasove. Međutim, kako se republika sve više približavala svom kolapsu, organizacija gladijatorskih borbi je sve više prelazila u ruke države, da bi konačno Oktavijan Avgust, prvi car Rimskog carstva, ozvaničio to potpuno preuzimanje organizacije gladijatorskih borbi od strane države. Povod je bio Spartakov ustanak 73. pne. kao i sprečavanje stvaranja privatnih vojski.
Bloomingdale, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 22.018, što je 343 (1,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gladijator
Poreklo i kratka istorija
Oktavijan Avgust je regulisao organizaciju gladijatorskih borbi nizom proglasa: magistrati su bili obavezni da organizuju određen broj borbi u određenom periodu.
U drugoj polovini 1. veka, dinastija Flavijevaca je regulisala organizovanje gladijatorskih borbi nizom zakona. Od tada, osim u provincijama, borbe su bile isključivo u nadležnosti cara. U toku perioda postojanja Rimskog carstva, gladijatorske borbe su se pretvorile u omiljenu zabavu rimskih građana i jednu od osnovnih karakteristika rimske civilizacije.
Borbe su bile način da se potvrde i ojačaju veze između cara i njegovih podanika. Bile su znak pre svega njegove velikodušnosti. Takođe su bile prilika da se car pojavi u javnosti sa svim obeležjima moći. On je određivao ko će živeti a ko umreti u areni, dok je sedeo u svojoj posebnoj, raskošno ukrašenoj loži. Sve ovo je igralo značajnu ulogu u utvrđivanju njegovog autoriteta i popularnosti. S druge strane, ove borbe su kanalisale pozitivne emocije mase ka caru, i istovremeno ga na pravilan način oslobađale negativnih naboja i time smanjivale rizik od društvenih pobuna.
Mesto održavanja
mini|300x300piksel|Koloseum, unutrašnjost Tokom perioda Rimskog carstva, stvoreni su posebni prostori u kojima su se održavale gladijatorske borbe — amfiteatri. To su bili ovalne građevine koje su zamenile improvizovane prostore u forumima gde su se održavale borbe u doba Republike.
Prvi amfiteatar je izgradio magistrat Gaj Eskrabonije Kurije, sredinom 1. veka pne. Građevina je bila napravljena od drveta i sastojala se od dva poluovalna pokretna dela koja su se okretala nakon dramske predstave i menjala pozorišnu scenu za gladijatorsku arenu. Ideja je naišla na opšte odobravanje te je već 29. pne. za vreme Avgusta, sagrađen drugi, postojaniji amfiteatar koji je bio delimično od kamena.
Pošto je ovaj amfiteatar izgoreo u jednom požaru, Vespazijan, iz dinastije Flavijevaca, rešio je da napravi impresivno veliku i trajnu građevinu koja je danas u svetu poznata kao Rimski koloseum. thumb|left|300px|[[Koloseum u Rimu, spolja]] Koloseum, kao i njegove kopije u provincijama, služio je prvenstveno za gladijatorske borbe. Obično su se prikazivale borbe između dva gladijatora, međutim, takođe su se ogranizovale borbe između dve grupe gladijatora koje su se često pretvarale u prave bitke sa potocima krvi. Ponekad, radi dizanja stepena uzbudljivosti, borcima su se stavljali povezi preko očiju.
Programi koji su se prikazivali u Koloseumu bili su veoma raznovrsni, maštoviti i nadasve surovi. Ujutro bi se organizovali spektakli u kojima bi učestvovale zveri — „venacio“ i „bestijari“. Potom bi dolazio na red „noksi“ — izlazili bi osuđenici  na smrt u areni. Bili bi ili spaljeni, ili razapeti na krst , ili pogubljeni mačem , ili bi bili prepušteni na milost i nemilost nekoj divljoj zveri.
U podne bi izlazili u arenu „gladijatori meridijani“ - to jest kriminalci, neobučeni u borbi i osuđeni da se bore na smrt jedni sa drugima, neki goloruki, neki s oružjem, ali na kraju bi svi bili pogubljeni.
Popodnevni časovi su bili rezervisani za borbe profesionalnih gladijatora, koji nisu uvek bili muškarci. Postojale su i žene gladijatori — gladijatorke. Borbe između žena su bile predstavljane kao poseban i izuzetan događaj, jer su bile retke. Međutim, oko 200. godine Septimije Sever je zabranio ženama pristup u gladijatorsku arenu.
Naumahije
Stari duborez koji prikazuje naumahiju u amfiteatru.|thumb|200px Naumahije su bile pomorske borbe gladijatora u kojima su oni simulirali pomorske bitke. Prve ovakve borbe su bile za vreme Julija Cezara u iskopanom bazenu pored reke Tibar 46. godine pne. u proslavi njegovog četvorostrukog trijumfa. Bazen je bio dovoljno velik da u njega stanu bireme, trireme i kvadrireme. Oktavijan Avgust je 2. godine pne. u čast otvaranja hrama Marsa Ultora dao da se izgradi novi bazen. Klaudije je naredio da se naumahija izvede u jezeru Fučino u čast završetka radova na sistemu za navodnjavanje.
Neron je premestio održavanje naumahija u amfiteatre. Prva takva borba je održana 57. godine u drvenom amfiteatru sagrađenom na Marsovom polju. Još jedna naumahija je održana 64. godine. Tit je godine 80, u čast otvaranja Koloseuma održao dva naumahije, jednu u Avgustovom bazenu, a drugu u novom amfiteatru.
Za razliku od običnih gladijatorskih borbi koje su predstavljale pojedinačne okršaje, u naumahijama je učestvovalo mnogo više boraca.
Oružje
thumb|200px|Šlem Tračanina U početku se koristilo isto oružje koje se koristilo u vojne svrhe, da bi polako počelo da se menja u cilju isticanja veštine onih koji ih koriste. S tim u vezi, mnogobrojni su trozupci, laka koplja, bodeži i kratki mačevi, bilo da su ravni (gladijusi) ili da su zakrivljeni (sike). Nije se koristilo dugo i teško koplje „pilum“, tipično za rimske legionare.
Što se tiče odbrane, štitnici za pojedine delove tela su bili jednostavniji nego vojnički. Štitovi su bili manji a oklopi se nisu koristili. Carski gladijatori, međutim, imali su bolje zaštićene noge i ruke, da se borba ne bi prekidala zbog ranjenih ekstremiteta ili glave.
Šlemovi koji su se koristili u areni su bili glomazniji, zatvoreniji i teži od onih koji su se koristili u pravim bitkama, što je sve imalo svoju funkciju. Mogli su da se nose na glavi kraće vreme (duže nije ni bilo potrebno kao što je potrebno jednom vojniku), pa su zato vršili i psihološki efekat jer su bili bogato ukrašeni teškom ornamentikom koja je davala pompezniji i zastrašujući izgled onom ko ga je nosio. S obzirom da su se gladijatori koji su se borili obično poznavali između sebe, u presudnom trenutku bilo je lakše ubiti anonimusa koji krije lice iza maske-šlema nego gledajući u lice nekoga poznatog, neretko čak i prijatelja.
Vrste gladijatora
thumb|250px|Pljoska sa motivima završnog momenta borbe između murmila koji pobeđuje treksa Najveći broj gladijatora bili su ratni zarobljenici, robovi ili kriminalci osuđeni da se bore u areni - damnati ad ludos. Hrišćani ili kriminalci osuđeni da umru u areni nazivali su se damnati ad mortem.
Slobodni ljudi koji su izabrali da se bave ovim poslom su se nazivali auktorati, i do kraja Republike, činili su polovinu ukupnog broja gladijatora.
U prvo vreme, ratni zarobljenici su prisiljavani da se bore u svojoj odeći, sa svojim oružjem i da koriste svoj specifičan način borbe, te su prema tome i počeli da dobijaju imena. Samniti su bili rimski prototip profesionalnih gladijatora, i isprva je bila prihvaćena samnićanska oprema i oružje kao tipično gladijatorska. Druge dve vrste gladijatora takođe su dobile ime po poraženim plemenima — Gali i Tračani.
Već u doba Avgusta, Samniti su postali rimski saveznici, tako da je taj tip gladijatora nestao. thumb|left|150px|Rukohvat bodeža izrezbaren u [[slonovača|slonovači u obliku gladijatora sekutora]] thumb|desno|150px|Borba između sekutora i retarijusa. Retarijus je na zemlji, a na šlajfni između dva prikaza stoji natpis IMPROBUM, što znači, manje više faul,nedozvoljeni udarac. U donjem prikazu se vidi samo sekutor.
Osim ovih najzastupljenijih, postojali su i drugi, neki čak veoma egzotični tipovi. Esedari, koji su se borili u dvokolicama u stilu britanskih Kelta i koje je verovatno uveo Julije Cezar nakon invazije na Britanska ostrva, ekvites , koji su ulazili u arenu na konjima, velites čije je koplje bilo vezano za njegovu ruku tako da je mogao da ga povrati kad bi ga bacio, lakeari  koji su koristili laso, sagitari , koji su koristili luk i strelu, dimakeri , koji su se borili sa dva mača, i mnogi drugi. Među bizarnijima se može navesti andabate, kome je šlem bukvalno padao na oči tako da je u stvari pipajući okolo tražio neprijatelja.
Veoma je bilo bitno da se spoje dva tipa koja su približno iste snage. Prednost jednog u oružju, morala je biti nadoknađena nekom drugom prednošću kod drugog, na primer, snagom. Nije postojala nikakva čast u pobeđivanju slabijeg neprijatelja. Na primer, u paru murmilo vs. retario, retario je bio lakše naoružan ali veoma pokretljiv, dok je murmilo bio teže naoružan, ali zato tromiji zbog teškog oklopa i naoružanja. Različitost između protivnika u naoružanju, načinu borbe, pokretljivosti, itd. bilo je ono što je publiku toliko privlačilo. Isto naoružani borci retko kad bi postajali protivnici u areni.
Gladijatorke
Iako je to bila retka pojava, postojale su i gladijatorke, za šta postoje dokazi kako u arheologiji, tako i u književnosti. Sve do 3. veka žene su se borile prerušene u legendarne Amazonke, kada ih je zabranio Septimije Sever.
Gladijatorke su se prvi put pojavile u doba rimskog imperatora Nerona, na igrama organizovanim u čast jermenskog kralja, Tiridata I. Petronije, u svom Satirikonu pominje ženu esedijarijusa (gladijator koji se bori iz dvokolice u keltskom stilu).
Svetonije u svom delu Dvanaest rimskih careva govori o tome kako je mperator Domicijan voleo da gleda borbe između žena i patuljaka. Sa slika i mozaika se može zaključiti da su se borile obnaženih grudi i da su retko nosile šlemove, bez obzira kom tipu gladijatora pripadale.
Prema izvorima, izgleda da su se že antički istoričari često spominju ukazuje da su gladijatorke bile mnogo rasprostranjenije nego što to direktni dokazi ukazuju".
Mark Vesli, istoričar, kaže da gladijatorske škole verovatno nisu bile najpogonija mesta za obuku žena i da su njih verovatno podučavali privatni tutori u školi za mlade. Te škole su služile takođe i za obuku uglednih muškaraca starijih od 14 godina u borilačkim veštinama. Vesli je našao tri reference u kojima se pominje da je bilo žena u tim školama.
Životinje u areni
Između dva punska rata, počele su da se dovoze divlje životinje iz Severne Afrike i Zapadne Azije u Rim, naročito divlje mačke — lavovi, leopardi, tigrovi, divlji psi — šakali, lisice, vukovi i divlje kune — tvorovi, nercovi, lasice, rosomasi kao deo pobedničkih igara. Prema Titu Liviju, isprva su te životinje bile lovljene (186. pne.), da bi 169. pne. bile uključene po prvi put u cirkuske igre kada je 63 afrička pantera, 85 azijskih zerdava i 40 medveda i slonova ubijeno u areni. Uskoro su borbe sa životinjama i lov na životinje postali sastavni, mada ne obavezni deo gladijatorskih borbi.
Postojale su dve vrste spektakla sa životinjama — borbe i lov. Oni koji su se borili sa životinjama zvali su se „bestijari“, a oni koji su ih lovili zvali su se „venatores“.
Bestijari su bili obično kriminalci ili ratni zarobljenici osuđeni da umru u areni, neobučeni borbi sa zverima i čiji je kraj bila sigurna smrt u raljama i kandžama njihovih protivnika. Kasnije je to bila tipična sudbina hrišćana. Seneka (Poslanice, LXX.20) i Simah nam pripovedaju slučajeve mnogih bestijara, koji su radije izvršili samoubistvo samo da se ne bi našli u areni oči u oči sa zverima. Seneka govori o germanskom zarobljeniku koji se zadavio sunđerom, a Simah (Pisma, II,46) govori o 29 Saksonaca koji su se međusobno poubijali kako bi izbegli strašnu smrt u areni. Bestijari su takođe bili i osobe koje su se brinule o životinjama, izvodile ih u arenu i odvajale od žrtvi kako bi spektakl trajao što duže.
thumb|250px|Venator se bori protiv medveda Venatores su bili specijalno obučeni lovci na zveri, a spektakl lova u kom su učestvovali zvao se venationes. U ovim spektaklima je ubijano na stotine životinja dnevno. Isprva su to bile egzotične i krvoločne životinje, kao što su lavovi, tigrovi, leopardi, risovi, medvedi, nosorozi, nilski konji, divlji veprovi, lisice, vukovi, šakali, tvorovi, nercovi, lasice, hijene, rosomasi i dr. međutim, kako su te životinje postajale sve skuplje, onda su se uvodili i biljojedi, kao na primer, žirafe, divlji konji, bikovi, jeleni, zebre, gazele, antilope, divokoze, itd.
Neke od životinja su potpuno iščezle iz svojih prirodnih staništa. Nilski konji su nestali iz Nubije, dok su slonovi iz severne Afrike izumrli. Više nema lavova koji se danas mogu videti na asirskim reljefima. U slavu Koloseuma, ubijeno je između pet i deset hiljada životinja; 11.000 je umrlo u areni povodom Trajanovog osvajanja Dakije. U doba Avgusta, u 26 venationesa ubijeno je 35.000 životinja.
Društveni položaj gladijatora
Odnos Rimljana prema gladijatorima je bio ambivalentan. Na ovo zanimanje u rimskom društvu gledalo se manje više kao i na prostituciju, koja je isto kao i gladijatorstvo, u isto vreme i fascinirala i odbijala. S jedne strane, ratoborno društvo kao što je bilo rimsko, cenilo je gladijatore zbog srčanosti, ali u isto vreme ih je i omalovažavalo zbog niskosti i grubosti zanimanja. Neki gladijatori su, međutim, uspevali da steknu veliku slavu, a takođe postoje zapisi koji potvrđuju da su se tim zanimanjem bavili i pripadnici senatorskih i drugih uglednih rimskih porodica. Pouzdano se zna da je čak devet rimskih careva (između ostalih, Kaligula, Hadrijan i Komod) u nekom trenutku svog života bilo privučeno ovim pozivom.
Gladijator koji bi imao uspeha zarađivao bi između 3.000 i 15.000 sestercija, što je bilo pravo malo bogatstvo u odnosu na normalnu platu jednog gladijatora koja je iznosila između 1.000 i 2.000 sestercija. Većina gladijatora su bili robovi koje su njihovi gospodari kupovali, iznajmljivali i prodavali po sopstvenom nahođenju.
U areni, više su se cenili kriminalci i slobodnjaci nego robovi i ratni zarobljenici, jer su se prvi borili srčanije i sa više volje s obzirom da su dobijali nešto zauzvrat — prvi slobodu, a drugi novac.
Obuka
Pri ulasku u školu, budući gladijator, koji se zvao novicijus, polagao je zakletvu - sakramentum da posvećuje svoj život bogovima podzemlja i da prihvata bez pogovora svaki tip poniženja. Dobrovoljci su takođe potpisivali i ugovor - auktoramentum sa upravnikom gladijatora - lanistom, kojim bi se određivalo koliko često treba da se bore, koje oružje treba da koriste, i koliko će zarađivati.
Na obuci, pretendenti na gladijatorski posao bi prolazili kroz fizički pregled koji je obavljao lekar i kojim bi se utvrđivalo da li je pretendent fizički sposoban da izdrži izuzetno napornu obuku, kao i to da li je estetski privlačan. Estetika borca je bila nerazdvojni deo gladijatorskih borbi pred publikom.
U Rimu su postojale četiri škole: ludus magnus, ludus dakus , ludus galikus i ludus matutinus. Ova poslednja je obučavala gladijatore borbi sa zverima.
Škole su imale barake sa malim sobama za gladijatore i ogromne terene za vežbanje. Neke su imale i mesta za gledaoce za one koji su želeli da posmatraju treninge. Treninge su vodili posebni treneri koji su se zvali doktori, a koji su često i sami nekad bili gladijatori.
Vežbalo se udarajući o stubove od dva metra ukopane u zemlju. Rivalstvo među budućim gladijatorima se brzo pojavljivalo, i još brže se uspostavljala hijerarhija među njima, a na osnovu veštine u borbi koju su pokazivali na obuci.
Jedan dan u areni
thumb|350px|[[Koloseum u predvečerje]] Danu borbe bi prethodila reklamna kampanja koja je obično trajala nekoliko dana ranije. Objavljivali bi se detalji borbi — mesto, datum, sat, ime pokrovitelja, koliko parova će se boriti i dr. Noć uoči spektakla, organizovala bi se gozba na kojoj su, pored samih gladijatora, mogli da učestvuju i gledaoci. To bi bila prilika za bolje upoznavanje boraca, odmeravanje snaga i naravno za postavljanje opklada.
Prvo bi dolazilo do lake borbe bez krvi, koja je služila kao zagrevanje. Ta borba se nazivala lusori. Potom bi se birali parovi koji će se boriti i vršio se pregled oružja koje će se upotrebiti.
Zvuk trube bi označio početak prve borbe. Borci bi izlazili u arenu i odmeravali bi se, dok bi publika frenetički toliko vikala da bi ponekad zaglušila i samu ratnu muziku kojom bi se podizala tenzija i neizvesnost. Muzikom su se takođe obeležavali svi bitni dramski momenti kao na primer, promena napada, momenat iščekivanja presude magistera koji je sudio, ili momenat pre nego što će car ili pokrovitelj — koji se zvao editor — izreći konačnu presudu o životu pobeđenog gladijatora.
Ako bi presuda bila „smrt“, pobednik bi, nakon izvršenja presude, obilazio jedan krug pod ovacijama publike, a mrtvo telo pobeđenog bi prvo pomoćnik obučen kao Merkur gurao usijanim gvožđem, a potom bi ga drugi, koji bi predstavljao Karonta, udarao maljem više puta kako bi se osigurali da je ovaj stvarno mrtav. Potom bi se telo odvuklo iz arene, a pesak bi bio zaravnjen kako bi se sakrila krv i pripremio teren za sledeću borbu.
Uzvici u areni
Kao i danas na stadionima gde se održavaju razni sportski događaji, i u amfiteatrima su gledaoci imali određene ustaljene uzvike koje su uzvikivali u glas kad je trebalo da se odluči o sudbini boraca. Takođe su postojali i uobičajeni uzvici koje su koristili sami gladijatori kako bi odali počast vlastima. Svaki od ovih uzvika je označavao jedan od ključnih momenata u areni. .
Kraj gladijatorskih borbi
|thumb|250px|Borba tračanina i murmila u današnje vreme Gladijatorske borbe su se održavale sve do 3. veka. Bilo je to zlatno doba gladijatorske veštine. Međutim, sve veći uticaj nadolazećeg i sve jačeg hrišćanstva je prouzrokovalo dekadenciju borbi u areni. Konstantin Veliki je počeo polako sa povlačenjem pomoći ovom spektaklu. Godine 326. zabranio je pogubljenje zatvorenika u areni sa životinjama, velikim delom što je bio prohrišćanski orijentisan, a veliki broj hrišćana je završio život upravo u areni, rastrgnut od zveri.
Konstantinovi naslednici su sledili njegov primer u sve većoj meri, kako je hrišćanstvo jačalo. Borbe gladijatora su nestale krajem 4. veka, a početkom 5. veka, godine 404. Honorije je zabranio ove borbe zauvek, koje su tako nestale zajedno sa državnim ustrojstvom koje ih je podržavalo.
Filmovi i televizija
Iz razumljivih razloga gladijatori su bili česta tema u mnogim istorijskim filmovima i televizijskim serijama. Među ovima su filmovi:
Video igre
Poznate video igre čije su teme vezane za gladijatore su:
Arbusti, Bolzano
Arbusti je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1336 m.
Kengo Kawamata
(4. oktobar 1989.) je japanski nogometaš.
Orden Crvenog krsta (Srbija)
Srpsko Društvo Crvenog krsta osnovano je 1876. godine.
Godine 1877. Društveni Krst, poznatiji kao Orden Crvenog krsta osnovan je kao jednostepeno odlikovanje. Po proglasu Kraljevstva, spoljni izgled krsta je izmenjen, i tako izmenjen više se nije menjao.
Krst je dodeljivao Odbor Društva Crvenog krsta, uz saglasnost Kancelara kraljevskih ordena, za izuzetne zasluge i usluge za društvo u vreme ratno i mirnodopsko, za negu i staranje o bolesnim i ranjenim, za dobrotvorstvo i lične zasluge.
Nosio se o beloj traci. Godine 1912. uvedena je ratna traka, koja je bila bela sa crvenim prugama pored ivica.
Ron Johnson
Ron Johnson (8. 4. 1955. -) je američki političar koji u Senatu SAD zastupa državu Wisconsin. Član je Republikanske stranke.
Rođen je u gradu Mankato. Na funkciju senatora stupio je 3. 1. 2011., a prije toga nije obavljao nikakvu javnu funkciju.
Villa Morelos, Compostela
Villa Morelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Compostela.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 397 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Thawville, Illinois
Tovil je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
El Diamante de la Virgen, Celaya
El Diamante de la Virgen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Haybes (Ardeni)
Eb je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ardeni koja pripada prefekturi Šarlvil Mezjer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2092 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 74 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 28,05 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 117 metara.
Ilovița, Ilovița
Ilovița je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Ilovița.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1397 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
Pismo Beach, California
Pismo Beach je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 7.655 stanovnika.
Dietil hlorofosfat
Dietil hlorofosfat je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 172,547 Da.
Filanda Profondo, Genoa
Filanda Profondo je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Orden kneginje Natalije
Orden kneginje Natalije ustanovljen je 27. maja ( 11. juna po starom) 1878. godiine u čast kneginje Natalije. Orden je ustanovio knez Milan Obrenović. Dodeljivan je ženama za dobrovoljno ukazanu negu i pomoć žrtvama srpsko-turskog rata. Orden kneginje Natalije je nasledio Orden kraljice Natalije uspostavljen za vreme Kraljevine Srbije 1886. godine.
Filanda Profondo, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Orden kneginje Natalije
Postoje dve verzije ordena- sa ćiriličnim slovom „N“, i sa latiničnim slovom „N“. Verzija sa latiničnim slovom bila je namenjena ženama iz zapadne Evrope.
Stepeni ordena
Orden kneginje Natalije bio je organizovan u dva stepena: u zlatnom i srebrnom.
Opis trake i način nošenja
Traka je plavo- belo- crvene sa malim vencem od listova, što simbolizuje zastavu Kneževine Srbije. Orden se uvek nosio na levoj strani.
Tequixco, Lolotla
Tequixco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Lolotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1439 m.
Mongolski jezici
Mongolski jezici, skupina od (14 jezika) jezika kojima govore Mongoli i njima srodni narodi na područjima Mongolije, Kine i Rusije. Grana se na dvije grane, istočnu sa 13 jezika, i zapadnu s tek jednim jezikom.
Corral Falso, Santa Catarina
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 146 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2295 m.
Colonia las Virginias, Delicias
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 445 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1214 m.
Riace Marina, Reggio Calabria
Riace Marina je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Santa Juana, Ocosingo
Santa Juana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1523 m.
Opština Puchenii Mari, Prahova
Puchenii Mari je opština u Rumuniji u okrugu Prahova.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
Wimer, Oregon
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 678.
Jarebice (Tutin)
Јаребице је насеље у Србији у општини Тутин у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 215 становника (према попису из 1991. било је 207 становника).
Демографија
У насељу Јаребице живи 124 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 27,0 година (25,2 код мушкараца и 29,0 код жена). У насељу има 33 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 6,52.
Ово насеље је великим делом насељено Бошњацима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
La Paz, Colima
La Paz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Colima.
Mike Enzi
Mike Enzi (1. 2. 1944. -) je američki političar koji u Senatu SAD zastupa državu Wyoming. Član je Republikanske stranke.
La Paz, Colima
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 562 m.
Mike Enzi
Rođen je u gradu Bremerton. Na funkciju senatora stupio je 3. 1. 1997., a prije toga je obavljao dužnost senatora Wyominga i člana Predstavničkog doma Wyominga.
Njegovo trenutno prebivalište je grad Gillette.
Holdorf (Mecklenburg)
Holdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 91 opštinskog središta okruga Nordvestmeklenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 420 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13058048.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordvestmeklenburg Holdorf se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordvestmeklenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 39 metara. Površina opštine iznosi 13,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 420 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 31 stanovnika/km².
Istočnomongolski jezici
Istočnomongolski jezici najvažnija grana mongolskih jezika koju čini zajedno sa zapadnomongolskim jezikom mogholi [mhj] iz Afganistana. Obuhvaća (13) jezika u Mongoliji, Rusiji i Kini:
El Mirador, Tierra Blanca
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Calonne-sur-la-Lys
Kalon sir la Lis je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Béthune.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 508 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 137 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 18 metara (maksimalnoj 19 m, a minimalnoj 13 m).
Okrug Tvrdošin
mini|230p|Položaj okruga u Žilinskom kraju Okrug Tvrdošin je okrug u Žilinskom kraju, u Republici Slovačkoj. Administrativno središte okruga je grad Tvrdošin.
Geografija
Nalazi se u zapadnom dijelu Žilinskog kraja.
Graniči:
Klima je umjereno kontinentalna.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine okrug je imao 35.908 stanovnika. Slovaci čine 97% stanovništva.
Naselja
U okrugu se nalazi dva grada i 13 naseljenih mjesta. Gradovi su Tvrdošin i Trstena.
Opština Santa Isabel Cholula, Puebla
Santa Isabel Cholula je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 7998 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2085 m.
Medalja za zasluge Crvenog krsta
Medalja za zasluge Crvenog krsta uvedena je 17. septembra 1912, u dva stepena (srebrna i bronzana medalja).
Istorija
Mogli su je dobiti muškarci i žene, srpski i strani državljani, za aktivno učestvovanje u negovanju i staranju oko bolesnih i ranjenih u ratno vreme. Kasnije se spektar kvalifikacija proširio pa se medalja mogla dobiti i za mirnodopske zasluge. Godine 1933. prestalo je dodeljivanje bronzane medalje, ali je uveden viši stepen zlatne medalje.
Traka je bila istovetna onoj za Orden Crvenog krsta. Revers Medalje je prikazivao motiv "Kosovke devojke" koja poji vodom ranjenog Pavla Orlovića.
Juan Hernández, Alto Lucero de Gutiérrez Barrios
Juan Hernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alto Lucero de Gutiérrez Barrios.
Blisi, Cuneo
Blisi je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 471 m.
Medalja za vojničke vrline
Medalja za vojničke vrline se može odnositi na:
Zacatepec, Puebla
Zacatepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2389 m.
Pittsburg, California
Pittsburg je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 63.264 stanovnika.
Ziethen (bei Anklam)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostforpomern Citen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ostforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1 metara. Površina opštine iznosi 18,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 438 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 24 stanovnika/km².
Cuffiano, Ravenna
Cuffiano je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Casella, Verona
Casella je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Cuffiano, Ravenna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 165 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
John Barrasso
John Barrasso (21. 7. 1952. -) je američki političar koji u Senatu SAD zastupa državu Wyoming. Član je Republikanske stranke.
Rođen je u gradu Reading. Na funkciju senatora stupio je 25. 6. 2007., a prije toga je obavljao dužnost senatora Wyominga.
Njegovo trenutno prebivalište je grad Casper.
Medalja za vojničke vrline (Kraljevina Srbija)
Medalja za vojničke vrline je osnovana Ukazom od 21. decembra 1883. godine, a bila je namenjena vojnicima stalnog kadra ili rezerve za "osvedočene usluge Kralju i otadžbini", odnosno za "vanredno odličnu i revnosnu službu u vreme mirno, vanredno ili ratno uopšte".
Ivica Kirin
Ivica Kirin (Virovitica, 14. 6. 1970) hrvatski je političar, bivši ministar unutarnjih poslova u Vladi Republike Hrvatske, trenutni gradonačelnik Virovitice.
Diplomirao na Geotehničkom fakultetu u Varaždinu 1994. godine. Članom HDZ-a postao 1997. godine. Bio je predsjednik Mladeži HDZ-a. Na mjesto gradonačelnika Virovitice došao je nakon prijevremenih izbora održanih u ožujku 2003. godine, postavši najmlađim gradonačelnikom u Hrvatskoj. Dužnost gradonačelnika Virovitice obavljao je u dva mandata (iako niti jedan nije bio puni četvorogodišnji mandat). Na mjesto ministra unutarnjih poslova došao je 12. 7. 2005. godine, nakon što je njegov prethodnik - Marjan Mlinarić - zatražio razrješenje zbog zdravstvenih razloga. Tako je postao najmlađi ministar u Vladi premijera Sanadera.
Kirin je za vrijeme svog mandata postao poznat po nespretnoj komunikaciji s medijima i brojnim verbalnim i drugim gafovima. Mnogi od njih su postali predmet satiričkih video-kompilacija na YouTubeu od čega je najpoznatiji insert pod nazivom Kiro prosviro. Kirin je, komentirajući to, YouTube nazvao Jubitoom zbog čega je stekao nadimak Jubito ministar.
29. 12. 2007. godine podnio je neopozivu ostavku na ministarsko mjesto zbog činjenice da je bio u lovu zajedno s generalom Mladenom Markačem, tada optuženikom za ratne zločine koji se nalazio u kućnom pritvoru, koji je time prekršio pravila Haškog suda o kućnom pritvoru i zabrani udaljavanja iz mjesta prebivališta.
Na lokalnim izborima 2009. je kao kandidat HDZ izabran za gradonačelnika Virovitice.
Privatni život
Oženjen je, otac dvoje djece.
Legio IIII Flavia Felix
thumb|left|300px|[[Antoninijan iskovan za Karausija. Na reversu je lav, simbol legije, i legenda LEG IIII FL .]]
Legio IIII Flavia Felix odn. Legija IV Flavija Feliks ("srećna Flavijevska legija"), bila je rimska legija koju je 70. godine regrutovao Vespazijan, od ostataka Legije IV Makedonike. Legija je bila aktivna u Gornjoj Meziji do 4. veka. Simbol legije je bio lav.
Legija IIII Macedonica se loše pokazala tokom Batavske pobune, a osim toga je podržavala Vitelija par godina ranije. Zato Vespazijan raspušta Makedoniku i formira novu Četvrtu legiju i naziva je Flavia Felix po svom nomenu, Flavia. Na osnovu toga što je simbol legije lav, verovatno je formirana u julu ili avgustu 70.
IIII Flavia Felix je prvo bila ulogorena u Burnumu, u Dalmaciji (kod današnjih Kistanja), gde je smenila XI Klaudiju. Posle dačanske invazije 86, car Domicijan je premestio legiju u Gornju Meziju, u Singidunum, ali ima nekih dokaza o prisustvu ove legije, tj. jedne njene veksilacije u Viminaciju (Stari Kostolac kod Požarevca), inače bazi VII Klaudije. Četvrta legija je 88. učestvovala u uzvratnoj invaziji na Dakiju; takođe je učestvovala u Trajanovim Dačanskim ratovima, koji su se završili pobedom u bici kod Tape. Opet se borila 165. protiv Parćanskog carstva, pod Lucijem Verom, suvladarom Marka Aurelija.
Tokom Markomanskih ratova (166-180), Četvrta se borila na Dunavu protiv germanskih plemena.
Posle Pertinaksove smrti, IIII Flavia Felix je podržala Septimija Severa, protiv njegovih rivala (Pescenije Niger i Klodije Albin).
Legija se mogla boriti i u nekom od ratova protiv Sasanida, ali je ostala u Gornjoj Meziji bar do prve polovine 4. veka.
Vanjske veze
(na engleskom)
U popularnoj kulturi
U filmu Gladijator, general Maximus Decimus Meridius se predstavlja kao "zapovednik legije Feliks".
Law & Order: Criminal Intent (sezona 2)
Dolje se nalazi popis epizoda američke TV-serije Law & Order: Criminal Intent od premijere 2. sezone u sezoni (2002–2003).
Format
Glavna postava se nije menjala u ovoj sezoni.
Artaban III od Partije
thumb|Pismo kralja Artabana III stanovnicima [[Susa|Suse na grčkom jeziku - dokaz da je grad zadržao grčke institucije i karakter vijekovima nakon nestanka Seleukidskog Carstva). Louvre.]]
Takuma Asano
(10. novembar 1994.) je japanski nogometaš i trenutno je nogometaš [FK Partizan].
Ravenna
Ravenna je grad i općina od 159.115 stanovnika u regiji Emilia-Romagna u Sjevernoj Italiji. Grad je sjedište provincije Ravenne.