cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ukrajina
Narodni preporod
Kao što je već spomenuto nakon posljednje podijele Poljske, najzapadnija regija Galicija pripala je Austriji, Mađari su zadržali Zakarpatsku Ukrajinu dok je ostatak teritorija pripao Rusiji. Ukrajinski pisci i intelektualci bili su nadahnuti duhom narodnog preporoda koji je bujao među drugim europskim narodima koji su također bili pod jarmom velikih europskih carevina (između ostalog i Hrvati,a), i bili su odlučni u svojoj namjeri oživljavanja ukrajinskog jezika, kulture, tradicije i državnosti. Rusija je nametala stroge zakone protiv uzdizanja ukrajinskog jezika i kulture, zabranjujući njegovo korištenje u bilo kakovoj djelatnosti. Međutim, mnogi su Ukrajinci prihvatili svoju sudbinu u okviru Rusije, a neki su čak i ostvarili velik uspjeh. Mnogi ruski pisci, skladatelji, slikari i arhitekti 19. st. bili su porijeklom Ukrajinci. Najvjerojatnije, najpoznatiji od njih bio je Nikolaj Vasiljevič Gogolj, jedan od najvećih pisaca ruske književnosti. Ukrajina će ostati u sastavu carske Rusije sve do njenog raspada u martu 1917. godine.
Ukrajina između 1917.-1920.
Ukrajinska Centralna Rada (tadašnji ukrajinski parlament) u novembru 1917. proglašava Ukrajinsku Narodnu Republiku, koja se isprva nalazila u sastavu Rusije, da bi 25.1. 1918. bila proglašena samostalnost i odcjepljenje. Prvi je predsjednik te države bio pisac V.K.Vynnyčenko. Upravo je u to vrijeme nastala suvremena ukrajinska simbolika (grb i zastava). Kako bi se oduprijela boljševicima koji su vladali većim dijelom zemlje, Centralna Rada izdaje dokument pod nazivom «Obraćanje ukrajinskog naroda do Njemačke s molbom o oružanoj pomoći». To je i bio povod svojevrsne njemačke okupacije. Dana 29.4. 1918. pod potporom Njemačke, u Ukrajini je izveden državni udar i na vlast dolazi hetman P.P. Skoropadski. Ukrajina je ponovno hetmanat, a država je njemački protektorat. Nakon njemačkog poraza u Prvom svjetskom ratu, u Ukrajini izbija narodni ustanak pod rukovodstvom Semena Petljure. Skoropadski odlazi s vlasti i u decembru 1918. se proglašava Ukrajinska Narodna Republika na čijem je čelu ponovno Vynnyčenko. Nakon što se raspala i Austro-Ugarska (1918), u Galiciji je iste godine proglašena Zapadnoukrajinska Narodna Republika koja se u januaru 1919. ujedinjuje s Ukrajinskom Narodnom Republikom. Od februaru 1919. sva vlast Ukrajinske Narodne Republike nalazi se u rukama Semena Petljure. Kako bi se obranio od Crvene armije koja je nasrtala s istoka, Petljura sklapa vojni savez s Poljskom. Međutim, nakon poljsko-sovjetskog rata, veći dio zemlje bit će pod kontrolom sovjetske vlasti na čijem teritoriju nastaje Ukrajinska Sovjetska Socijalistička Republika. Zapadna Ukrajina pripala je Poljskoj, Bukovina i Besarabija Rumunjskoj, a Zakarpatje je pripojeno Čehoslovačkoj.
Doba Sovjetske Ukrajine
Ideja ukrajinstva opstala je između dva rata, pa čak se dvadesete godine 20. st. mogu nazvati i preporodom ukrajinske kulture, jezika i poljoprivrede. Prvih godina SSSR-a boljševici su potpomagali razvoj zemlje dajući seljacima svojevrsne povlastice. Takvo stanje neće dugo potrajati. Kako bi zadovoljio državne potrebe u povećanoj potražnji hrane i kako bi namaknuo sredstva za industrijalizaciju zemlje, Staljin je krenuo u realizaciju svoje ideje o kolektivizaciji poljoprivrede, koja je ponajprije pogodila Ukrajinu koju se često nazivalo “žitnicom SSSR-a”.
Godine 1929., seljacima se oduzima zemlja i stoka. Nastaju kolektivne farme – kolhozi (od ruskog коллективное хозяйство/kollektivnoe hozjajstvo/kolektivno gospodarstvo). U konfisciranju imovine, država je koristila regularne jedinice policije, kao i postrojbe tajne policije.
Mnogi su se odupirali takovoj odluci Vlade i započela je očajnička borba seljaštva protiv sovjetske vlasti. Neki su radije zaklali svoju stoku, nego li je predali u kolhoz. Bogatije seljake nazivali su “kulacima” i bili su proglašavani neprijateljima države. Na desetke tisuća seljaka je bilo strijeljano ili poslano na neki od mnogobrojnih radnih logora na Dalekom Istoku.
Eustis, Nebraska
Eustis je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 401 stanovnika.
Ukrajina
Doba Sovjetske Ukrajine
Prisilna kolektivizacija imala je katastrofalan učinak na poljoprivredu. Usprkos tome, sovjetska je Vlada na čelu sa Staljinom povećala ukrajinski dio obaveznog prinosa žita za čak 44%, dobro znajući da je to nemoguće izvesti i provesti u djelo. Sovjetski zakon nalagao je da se žito iz kolhoza ne može dijeliti među seljacima sve dok se ne napuni državna kvota koju je odredila Vlada. Vlast je postavljala tako nedostižne kvote, da je gladovanje postalo sveprisutna pojava. Najmanje je 5 milijuna ljudi nasmrt izgladnjeno u tragediji koju Ukrajinci nazivaju gladomor, iako neki stručnjaci navode i dvostruko više žrtava.
Sovjetski Savez je zatajivao događaje vezane uz gladovanje, a tek se u osamdesetim godinama prošlog stoljeća priznalo da je bilo nekih poteškoća zbog diverzija od strane kulaka i iznimno loših vremenskih prilika. Danas je gladomor prihvaćen i priznat kao stvaran događaj. Neki povjesničari smatraju da se glad 1932.–1933. nije mogla izbjeći i da je bila izravna posljedica Staljinove kolektivizacije i industrijalizacije zemlje, dok drugi ostaju pri svojoj tezi da do gladi nije smjelo doći i da je to bio smišljeni čin i genocid nad ukrajinskim narodom.
Nakon što su Njemačka i SSSR podijelili Poljsku 1939., u sastav Sovjetske Ukrajine ulaze zapadna područja koja su dotada bila pod vlašću Poljske, a godinu dana kasnije i Bukovina i današnji ukrajinski dio Besarabije. Na samom početku Drugog svjetskog rata, ukrajinski su nacionalisti surađivali s nacističkom Njemačkom, nadajući se njenoj pomoći u obnavljanju državnosti kao što je bio slučaj s Hrvatskom i Slovačkom koje su bile zasebne republike pod kontrolom Trećeg Reicha. No, njemački teror koji će vladati Ukrajinom od 1941., raspršio je te aluzije. Godine 1942. stvorena je UPA – Ukrajinska pobunjenička armija (ukr. Українська повстанська армія), koja će ratovati i protiv Njemačke i protiv SSSR-a (i to protiv Sovjeta do 1950-ih). Drugi dio Ukrajinaca borio se protiv nacizma u redovima Crvene armije i partizanskom pokretu
Nakon što su Nacisti zavladali Ukrajinom, zadržali su sovjetski tip kolektivnih farmi, sustavno su vršili genocid nad židovskim stanovništvom a preostalo stanovništvo (uglavnom Ukrajince) deportirali su na prisilni rad u Njemačku. Ukrajinci su činili značajni dio Crvene armije i njenog vodstva, a kako bi se oduprijeli nacističkoj Njemačkoj bili su aktivni i kao članovi pokreta otpora.
Cjelokupan zbroj svih žrtava tijekom rata i njemačke okupacije u Ukrajini procjenjuje se na 7 milijuna, uključujući i preko milijun stradalih Židova koji su bili ubijeni od strane posebne njemačke SS jedinica (Einsatzgruppen) i njihovih ukrajinskih saveznika. Velika većina bila je žrtva zvjerstava, prisilnog rada i pokolja cijelih sela kao osveta na napade na nacističke snage. Od 11 milijuna sovjetskih snaga, koliko se procjenjuje da je poginulo u sukobu s Nacistima, približno četvrtina (2.7 milijuna) žrtava su bili Ukrajinci ili su bili ukrajinskih korijena. Povrh toga, Ukrajina je vidjela neke od najvećih ratnih bitaka, opsadu Kijeva (koji će poslije dobiti titulu “Grad heroj”) gdje je zarobljeno preko 660.000 sovjetskih snaga, žestoku obranu Odese, do pobjedničkog juriša preko Dnjepra.
Godine 1945. SSSR potpisuje s Čehoslovačkom sporazum o uključenju Zakarpata u Sovjetsku Ukrajinu u okviru koje je 1946. osnovana Zakarpatska oblast sa središtem u Užgorodu.
U narednim desetljećima Ukrajina ne samo da je dostigla prijeratni stupanj industrije i proizvodnje, nego je postala glavna udarna snaga među svim republikama Sovjetskog Saveza. Mnogi su komunistički vođe poput Nikite Hruščova i Leonida Brežnjeva bili rodom iz Ukrajine. Ponovno je nastalo povoljno vrijeme za razvijanje rusko-ukrajinskih kulturnih i inih veza. Mnogi su sportaši, znanstvenici, pisci i pjesnici dolazili iz Ukrajine. Godine 1954. kako bi obilježili 300. godišnjicu kako je ukrajinski hetman Bogdan Hmeljnicki ujedinio Ukrajinu s Rusijom, Ruska Sovjetska Federativna Socijalistička Republika odrekla se Krima, koji je pripojen Sovjetskoj Ukrajini. Nedaleko ukrajinskog grada Pripjat, na mjestu Černobilske nuklearne elektrane, 26.4. 1986. došlo je do eksplozije. Onečišćen je veliki dio sjeverne Ukrajine i veliko područje u susjednoj Bjelorusiji. Taj događaj kao i druga zbivanja samo su još dodatno potaknuli nezavisni pokret RUH(pokret) koji se zalagao za slom Sovjetskog Saveza u drugoj polovici osamdesetih.
Samostalna Ukrajina
Na čelu samostalne Ukrajine u razdoblju od 1992. – 2004. nalazit će se prvo predsjednik Leonid Kravčuk, kojeg će potom zamijeniti Leonid Kučma.
Leonid Kučma 2004. objavljuje kako se više neće kandidirati na mjesto predsjednika. U novoj kampanji za predsjednika Ukrajine, pojavila su se dva glavna kandidata. Proruski orijentiran Viktor Janukovič, tadašnji premijer Vlade, kojeg podržavaju i dotadašnji predsjednik Kučma i Rusija, i njegov glavni oponent Viktor Juščenko, koji Ukrajinu želi okrenuti Zapadu i pokušati odvesti u Europsku Uniju. U završnoj izbornoj utrci, Janukovič službeno odnosi tijesnu pobjedu, no Juščenko i njegove pristalice ne priznaju rezultate izbora, sumnjajući u njihovu vjerodostojnost. U zemlji izbija politička kriza. Oporba organizira masovne ulične prosvjede u Kijevu i drugim većim gradovima. Revolucija će ući u povijest pod nazivom Narančasta revolucija, zbog zaštitne boje oporbenog predsjedničkog kandidata Juščenka. Ubrzo Vrhovni sud Ukrajine rezultate izbora proglašava nevaljanima. U ponovljenim izborima pobjedu odnosi sadašnji predsjednik Viktor Juščenko. Pet dana nakon objave rezultata Viktor Janukovič daje ostavku i 5.1. 2005. raspušta se Vlada.
Međutim, unutar pobjedničkog pokreta nastaju razmimoilaženja, tako da na izborima u martu 2006. pobjeđuje Janukovič, kojeg je nakon višesmjesečne političke krize Juščenko bio prisiljen u augustu imenovati novim premijerom. Na izvanrednim izborima 2007. godine je, međutim, pobijedio blok okupljen oko prozapadne političarke Julije Timošenko. Godine 2008. u Ukrajini dolazi do teške ekonomske krize, poslije koje su se birači ponovno okrenuli Janukoviču koji je 2010. godine pobijedio na predsjedničkim izborima.
Nakon što je Janukovič u novembru 2013. objavio kako će Ukrajina odustati od procesa pridruživanja Evropskoj uniji protiv njega su organizirani masovni protesti, koji će postati pokret poznat kao Evromajdan. Oni su sa vremenom postajali sve nasilniji, a kulminirali su u februaru 2014. nasilnim rušenjem Janukoviča i formiranjem nove prozapadne vlade na čelu sa premijerom Arsenijem Jacenjukom. Nedugo potom je na Krimu došlo do ruske aneksije a u Donjeckoj i Luganskoj oblasti do pojave pro-ruskog separatističkog pokreta koga je nova ukrajinska vlast krenula ugušiti vojnom silom te je tako došlo do oružanog sukoba koji i danas traje.
Administrativna podjela Ukrajine
thumb|right|450px|Administrativna karta Ukrajine. Ukrajina je podijeljena na 24 administrativne jedinice koje se nazivaju oblastima, jednu autonomnu republiku i dva grada s posebnim statusom. Oblasti se dijele na manje jedinice koje se nazivaju rajonima. Većina se ukrajinskih oblasti naziva prema oblasnom središtu (npr. Lavovska oblast). Uz to, još se tradicionalno na korijen riječi oblasnog središta dodaje sufiks –ščin- i na taj način su nastali tradicionalni nazivi poput Odeščina, Kijevščina (usp. hrv. Labinština).
Iznimka tog pravila su Volinjska i Zakarpatska oblast sa središtima u Lucku i Užgorodu. Kijev kao glavni grad je administrativno zasebna jedinica koja je ujedno i središte istoimene oblasti. Uz njega, još je Sevastopolj grad s posebnim statusom. Oblasno središte je najčešće najveći i najrazvijeniji grad u regiji.
Autonomna Republika Krim
Autonomna Republika Krim (ukr. Автономна Республіка Крим), nekada se nazivala Krimska oblast Ukrajinske SSR, zemljopisno je smještena na krimskom poluotoku na jugu Ukrajine. Glavni grad AR Krim je Simferopolj.
Jezik
Službeni jezik Republike Ukrajine je ukrajinski jezik.
Znanje ruskog jezika iznimno važno kako na kulturnom tako i na ekonomskom planu. Ukrajinski govori oko 55% dok ruski oko 45% stanovništva (oko 67.5% stanovnika smatra ukrajinski svojim materinjim jezikom, dok ruski smatra 29.6% stanovnika, prema popisu iz 2001.) Književni ukrajinski se govori u zapadnoj Ukrajini, ponajprije u Lavovu. Ruski prevladava u istočnoj Ukrajini i u velikim gradovima (uključujući Kijev), dok je suržik (mješavina ukrajinskog i ruskog, karakterističan po korištenju ukrajinske gramatike i fonetike i ruskog vokabulara) rasprostranjen po ruralnim područjima i manjim gradovima. Istočna Ukrajina je pod snažnim ruskim utjecajem i tamo s visokim postotkom prevladava ruski jezik. Na Krimu, ukrajinski jezik je u potpunosti odsutan, unatoč silnim pokušajima njegova uvođenja kao jedino dopuštenog jezika u administraciji, medijima i reklamiranju.
Broj učenika koji se školuju na ruskom jeziku, znatno je pao u posljednjih 10 godina (s 41% na 9%). Ipak, mnoge su ukrajinske gradske škole de facto ruskojezične, osobito na istoku i jugu zemlje. Ruski jezik i nadalje ostaje jezikom međunarodnog sporazumijevanja za velik broj Ukrajinaca i jezik koji je razumljiv širom Ukrajine.
Angstrem (jedinica)
Angstrem (latinicom angstrom, angström, ili ångström) (Simbol Å) je jedinica van SI sistema koja se koristi za izražavanje rastojanja i fizičkih veličina kao što su veličina atoma, dužina hemijske veze i talasna dužina svetlosti.
Definicija
Na primer, radijus atoma se kreće u opsegu od 0,5 Å (atom vodonika) do 3,8 Å (atom uranijuma).
Poreklo
Angstrem je nazvan po Švedskom fizičaru Andersu Angstremu (Anders Jonas Ångström, (1814–1874)) jednom od osnivača moderne spektroskopije.
Istorija
Od 1927. do 1960. angstrem je bio sekundarna jedinica dužine koja je korišćena u spektroskopiji a koja je definisana nezavisno od metra, koji je još uvek bio definisan preko fizičkog prototipa. Godine 1960. sam metar je predefinisan preko spektroskopskih parametara što je učinilo angstrem zastarelim.
Storkow
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Oder-Špre Štorkov se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Oder-Špre. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 37 metara. Površina opštine iznosi 180,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.268 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 51 stanovnika/km².
Sidney, Indiana
Sidni je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Coleman County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.895.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 8.895 stanovnika, što je 340 (3,7%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sidney, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 83, što je 85 (-50,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
George Harrison
George Harrison (Liverpool (Engleska), 25. 2. 1943. — Los Angeles (SAD) 29. 11. 2001.) bio je engleski gitarist, pjevač, skladatelj, producent, a najpoznatiji kao član Beatlesa.
Beatlesi
George Harrison je u Beatlesima svirao solo gitaru i bio je dobar gitarist te puno pridonio specifičnom zvuku Beatlesa. Njegove osebujne pjesme uvrštene u neke od albuma Beatlesa uvijek su dale ekspresivnu diskurzivnost u glazbenom stilu same grupe. Od pjesama koje je sam napisao poznatije su "Taxman", "Something", "Here Comes The Sun", "While My Guitar Gently Weeps", "Long Long Long" i "Old Brown Shoe" itd.
Samostalna karijera
Harrisonov prvi trostruki album All Things Must Pass iz 1970. je ujedno i njegov najbolji te se uz John Lennon/Plastic Ono Band i Band on the Run Paula McCartneya smatra jednim od najboljih solo ostvarenja članova Beatlesa nakon raspada. U tom je razdoblju imao hitove What Is Life i My Sweet Lord. Zbog ove potonje završit će na sudu zbog optužbe da je "nesvjesno kopirao" pjesmu He's So Fine grupe Chiffons. Nakon All Things Must Pass kvaliteta albuma (Living In The Material World, George Harrison) je postepeno opadala, da bi negdje početkom osamdesetih odustao od snimanja.
Godine 1987. vratio se na scenu i top liste albumom Cloud Nine i hitom "Got My Mind Set On You". Osim toga, valja još izdvojiti albume za supergrupu Traveling Wilburys te posthumni album Brainwashed iz 2002. Najpoznatije pjesme iz razdoblja solo karijere su "My Sweet Lord", "Give Me Love", "What Is Life" iz sedamdesetih, zatim "Got My Mind Set On You", posveta vremenima Beatlesa "When We Was Fab" te pjesme napisane s Wilburysima, "Handle With Care" i "End Of The Line".
Ukrajina
Jezik
Drugi regionalni jezici koje Republika Ukrajina priznaje po zakonu: armenski, bjeloruski, bugarski, krimskotatarski, gaguški, njemački, grčki, mađarski, karaimski, krimčački, moldavski, poljski, romski, rumunjski, ruski, rusinski, slovački, jidiš.
Demografski podaci
Etnički Ukrajinci sačinjavaju oko 77.8% sveukupnog stanovništva Ukrajine. Od nacionalnih manjina najbrojniji su Rusi 17.3% iza kojih slijede Rusini (Zakarpatska oblast) oko 0.9%. Važno je napomenuti da službena ukrajinska vlast ne priznaje Rusine kao poseban narod, već kao dio ukrajinskog etnosa, a njihov rusinski jezik, ukrajinskim dijalektom. U Hrvatskoj i Srbiji, Rusini su priznati kao nacionalna manjina. Od ostalih manjina prisutni su Rumunji i Moldavci (0.8%), Bjelorusi (0.6%), Krimski Tatari (0.5%), Bugari (0.4%), Mađari, Poljaci (0.4%) i Židovi (0.3%).
Gradovi
thumb|right|380px| Stari dio [[Krivij Rih|Krivog Roga. ]] Veći gradovi Ukrajine :
Bibliografija
Mnogo više na :
Terry Le Sueur
Terry Le Sueur je glavni ministar Jerseyja od 2008. do 2011. godine.
Rođen je u Millbrooku, Saint Helier, godine 1942. a obrazovan na De La Salle Collegeu i Oxfordu. Nakon što je predavao na De La Salleu zaposlio se kao knjigovođa.
Godine 1987. je prvi put izabran za zastupnika u Staležima Jerseyja, a potom ponovno izabran 1990, 1993. i 1996. godine. Godine 1999. i 2005. je izabran za senatora, a od 2005. do 2008. je bio ministar financija i resursa. Dana 18. 11. 2011. na mjestu glavnog ministra Jerseyja zamijenio ga je Ian Gorst.
Popis stanovništva
Popis stanovništva ili cenzus je proces kojim se dobijaju informacije o svakom pojedinom pripadniku stanovništva određenog područja (pri čemu to ne mora biti isključivo ljudsko stanovništvo). Popis se razlikuje od sondaže ili sampliranja pri čemu se podaci dobijaju na temelju statističkog uzorka.on se sprovodi uglavnom pocetkom godine. Prvi popis je bio u SAD-u 1790. godine.
Popis stanovništva je izuzetno važan statistički alat koji koristi država u razne svrhe poput određivanja glasačkog prava, poreza ili ekonomske politike, ali i mnoge druge organizacije kao što su političke stranke i poduzeća u svrhu određivanja vlastite političke, izborne ili marketinške strategije.
Grana statistike koja se bavi popisima je popisna statistika. Većina država organizuje popise u utvrđenom vremenskom razmaku od obično 10 godina (u Kanadi je na primer taj period 5 godina). Populaciona komisija Ujedinjenih nacija je predložila da se, zbog mogućnosti komparacije podataka između raznih država, popisi obavljaju krajem (1960,1970,1980.) ili početkom (1961,1971,1991.) decenije. Ekonomski popisi (popisi fabrika, farmi, preduzeća, rudnika) se obično obavljaju po drugačijem rasporedu od popisa stanovništva. Popisi se odnose na stanje u kritičnom momentu (Census Day) koji određuje država i na koji se rezultati popisa odnose (u Srbiji je taj trenutak 31. mart u ponoć).
( he he, balls . )
Organizacija popisa
Popis podrazumeva 4 faze:
Poreklo popisa
Primitivne oblike popisa su obavljali Vavilonci (3800.p.n.e), Grci, Hebreji, Kinezi, Egipćani, Rimljani, ali su oni vršeni u svrhu davanje poreza ili uvida u vojnu snagu, pa su obuhvatali, skoro uvek, samo muško stanovništvo. Posle propasti Rimskog carstva u V. veku popisi su nestali za duže vreme. 1086 Viljem Osvajač vrši neku vrstu popisa engleskih zemljoposednika i njihovih poseda da bi se utvrdio porez koji bi trebalo da isplate kralju.
Popis u Američkoj državi Virdžiniji koji su izvršili Britanci 1620. godine još nije imao odlike modernog popisa. Prvi moderni popis je obavljen na francuskoj teritoriji Kanade Novoj Francuskoj 1665. i 1666. godine.
Tokom Američke revolucije (1775-1783), lideri pokreta za nezavisnost suočili su se sa mnogim problemima da ujedine 13 kolonija pod jednu nacionalnu vladu. Jedan od problema je bio način biranja predstavnika svake države i određivanje taksi i poreza. Inicijalna struktura vlade iz 1781. godine je obezbeđivala za svaku državu po jedan glas u Kongresu. Ovaj sistem je izazvao nezadovoljstvo kod država sa velikim brojem stanovnika i one su zahtevale više predstavnika nego države sa manje stanovnika. Novi Ustav SAD, usvojen 1789., je stvorio dvodomnu skupštinu Kongres koja se sastoji od Senata (iz svake države, bez obzira na populacionu veličinu, se biraju 2 senatora) i Doma predstavnika ( broj delegata zavisi od broja stanovnika). Ova promena ustava imala je za posledicu održavanje prvog popisa stanovništva u SAD 1790. godine. Isti sistem se primenjuje i kod izbora, jer države prema broju stanovnika imaju određen broj elektoralnih poena koje dodeljuju političaru. 1800. godine bio je popis u Švedskoj i Finskoj, 1801. u Velsu, Francuskoj i Engleskoj, Nemačkoj 1871. godine, Indiji 1871., Rusiji 1897. godine, Kini 1953. godine. Mali broj država nije imao popise (Etiopija, Oman).
Popisi na prostoru bivše Jugoslavije
Kako su se različiti delovi bivše Jugoslavije nalazile u raznim vremenima pod vlašću drugih država, tako danas za analizu stanovništva naše države možemo koristiti: turske, austrougarske, bugarske, mađarske i srpske popise. U Jugoslaviji popisi su održavani: 1921, 1931, 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. i 1991. godine. Posle raspada SFRJ popisi su održani u Makedoniji 1994. i 2001., u Hrvatskoj 2001., u Srbiji i Sloveniji 2002. godine i Crnoj Gori 2003.godine.
Strausberg
Štrausberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Merkiš-Oderland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 26.229 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12064472.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Merkiš-Oderland Štrausberg se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Merkiš-Oderland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 94 metra. Površina opštine iznosi 67,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 26.229 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 387 stanovnika/km².
N-acetilmuraminska kiselina 6-fosfatna eteraza
N-acetilmuraminska kiselina 6-fosfatna eteraza (, MurNAc-6-P eteraza, MurQ) je enzim sa sistematskim imenom (R)-laktat hidrolijaza (dodaje N-acetil-D-glukozamin 6-fosfat, formira N-acetilmuramat 6-fosfat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim, zajedno sa EC 2.7.1.170, anhidro-N-acetilmuraminsko kiselinskom kinazom, je neophodan da bi proteobakterije iskoristile anhidro-N-acetilmuraminsku kiselinu.
Balgau
Balgo je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Gornja Rajna koja pripada prefekturi Kolmar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 708 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 74 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,49 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 205 metara (maksimalnoj 212 m, a minimalnoj 198 m).
Ewing, Nebraska
Ewing je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 387 stanovnika.
DMMDA
DMMDA je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 239,268 Da.
Piperlonguminin
Piperlonguminin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 273,327 Da.
Case di Bonaventura, Teramo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
Stazione Casal Sabini, Bari
Stazione Casal Sabini je naselje u Italiji u provinciji Bari, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 389 m.
Esmans
Eman je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 953, a gustina naseljenosti je iznosila 53 stanovnika/km².
Collin County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 782.341.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 782.341 stanovnika, što je 290.666 (59,1%) stanovnika više nego 2000. godine.
East Massapequa, New York
Ist Masapikva je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Châtelier (Marna)
Šatelije je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Sent Maneu.
East Massapequa, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.069, što je 496 (-2,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Châtelier (Marna)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 88 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 176 metara.
Stephane Hessel
Život
Stephane Hessel se rodio u Berlinu 1917. godine u obitelji nemačkog pisca jevrejskog porekla Franza Hessela. Deprimiranu posleratnu Nemačku njegova obitelj napušta u dvadesetim godina i seli se u Francusku čiji državljanin Stephane postaje 1937. godine. Po izbijanju Drugog Svetskog rata Hessel je mobiliziran i tijekom francuskog poraza ostaje s de Gaullom pa odlazi u London, ali će na kraju tijekom gerilske akcije u okupiranoj Francuskoj biti zarobljen i smješten u koncetracioni logor iz uspješno kojeg bježi 1944. godine. Nakon rata Stephane Hessel radi prije svega kao francuski diplomat na radnim mjestima u Kini, UNu, Saigonu i Alžiru,a 1948. godine sudjeluje u stvaranju Univerzalne deklaracije o ljudskim pravima. Francuski predsednik François Mitterand mu je 1981. godine za zasluge Francuskoj uručio počasnu doživotnu titulu ambasadora Francuske. Nakon odlaska u penziju kada je dobio potpuno slobodu govorenja vlastitog mišljenja Hessel je počeo kritizirati Francuski političko-ekonomski model. Tijekom 2003 on je bio jedan od potpisnika zahtjeva "Za sporazum o socijalnoj Evropi", a 2008 godine je kritizirao Francusku jer po njemu krši članak 25 Univerzalne deklaracije o ljudskim pravima po pitanju vlastitih beskućnika.
Indignez-vous!
Tijekom oktobra 2010. godine malena francuska izdavačka kuća je za vlastito državno područje izdala Hesselov politički pamflet Indignez-vous! (prevod:pobunite se) na samo 30 stranica. Početni broj od 6 hiljada štampanih primeraka je odmah rasprodan, a do 31.12. 2010. je prodano samo u Francuskoj 600.000 primeraka ovog djela. Osnovna ideja Indignez-vous! je da se narod mora pobuniti protiv moderne neravnopravnosti u društvu, a ne mirno čekati i trpjeti. Najpoznatije izjave, razmišljanja Hessela iz ovog dijela koja su digla prašinu su:
Streptomicin 6-kinaza
Streptomicin 6-kinaza (, streptidinska kinaza, SM 6-kinaza, streptomicinska 6-kinaza (fosforilacija), streptidinska kinaza (fosforilacija), streptomicinska 6-O-fosfotransferaza, streptomicinska 6-fosfotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom ATP:streptomicin 6-fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
dATP može da zameni ATP.
Wachenheim an der Weinstraße
Vahenhajm an der Vinštrase je grad u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 48 opštinskih središta okruga Bad Dirkhajm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.699 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7332046.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Bad Dirkhajm Vahenhajm an der Vinštrase se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Dirkhajm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 141 metra. Površina opštine iznosi 25,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.699 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 188 stanovnika/km².
Island Park, New York
Ajland Park je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.655, što je 77 (-1,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ringo Starr
Richard Starkey, Jr., poznatiji pod pseudonimom Ringo Starr (Liverpool, 7. srpnja 1940.) bio je bubnjar u Beatlesima od 1962. do 1970. godine.
Pjevao je u brojnim poznatim pjesmama Beatlesa (poput Yellow Submarine i With a Little Help From My Friends te Beatles verzije pjesme Act naturally), a napisao je pjesme Don't Pass Me By i Octopus Garden. Također je bio pripovjedač u prvim dvjema sezonama crtanog filma Thomas the Tank Engine.
Biografija
Ringo Starr rođen je 7. srpnja 1940. u Dingleu u Liverpoolu. Roditelji su mu bili Elsie Starkey (djevojačko prezime Gleave) i Richard Starkey. Razveli su se kad su Starru bile tri godine, te se poslije njegova majka udala za Harrya Gravesa, koji je potaknuo njegov interes za glazbu. Također su se preselili u manji dom. Ringo Starr je tijekom djetinjstva bio pripadnik Evangeličke crkve. Bio je i jedino dijete u obitelji.
Sa šest godina imao je apendicitis, čije su komplikacije izazvale desetotjednu komu, tako da se u bolnici zadržao jednu godinu. S trinaest godina dobio je prehladu koja se razvila u pleuritis od kojeg je dobio plućne komplikacije, zbog čega je u bolnici proveo dvije godine. U djetinjstvu je imao ukupno 12 operacija. Zbog zdravstvenih problema razvio je brojne alergije i preosjetljivosti na hranu.
Pokazao je talent u umjetnosti i glumi, a bio je vješt i u mehanici. S 15 godina napustio je školu, i u toj dobi jedva je znao čitati i pisati. 1959. godine dobio je pseudonim Ringo Starr - zbog prstenja koje je nosio i zato što je pseudonim zvučao "kaubojski". Bio je član liverpoolske grupe Rory Storm & the Hurricanes. Kada je taj bend nastupao u Hamburgu, Ringo Starr upoznao je Beatlese. 16. listopada 1960. svirao je bubnjeve u Hamburgu s Johnom Lennonom, Paulom McCartneyem i Georgeom Harrisonom.
Stalni član Beatlesa postao je 18. kolovoza 1962. godine, dva dana nakon što Pete Best više nije bio bubnjar u Beatlesima. Zanimljivo je da su Bestovi obožavatelji uznemireno uzvikivali: Pete zauvijek! Ringo nikad! Neobične fraze koje je Starr skovao, poput hard day's night i tommorrow never knows Beatlesi su uzeli kao nazive dviju pjesama.
PISA (škola)
thumb|350px|thumb|Učenici PISA (Programme for International Student Assessment) je svetska udruga pod pokroviteljstvom OECD-a osnovana su s ciljem ocjenjivanja razine obrazovanja među mladima u glavnim industrijskim zemljama. Provode se svake tri godine.
Cilj i metodologija
Projekt PISA započet je 2000. i razvijen je u suradnji zemalja sudionica. Provodi se u školama za djecu u dobi do 15 godina.
Istraživanje procjenjuje u kojoj mjeri učenici pred završetkom obveznog obrazovanja stječu znanja i vještine.
Istraživanje je 2000. provedeno u 43 zemlje, a 2006. u šezdeset zemalja. Testovi se provode obično s između 4500 i 10.000 učenika u svakoj državi.
Učenici moraju ispuniti i upitnik o svojim navikama učenja, o njihovoj motivaciji i o njihovoj obitelji.
Rezultati 2006.
Popis top 20 pozicija:
(Metil-Co(III) metanol-specifični korinoid protein):koenzim M metiltransferaza
(Metil-Co(III) metanol-specifični korinoid protein):koenzim M metiltransferaza (, metiltransferaza 2, mtaA (gen)) je enzim sa sistematskim imenom korinoidni protein specifičan za metilisani metanol:koenzim M metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim učestvuje u metanogenezi metanola. On katalizuje transfer metil grupe sa korinoidnog proteina gde je vezana za kobaltni kofaktor, na koenzim M, čime se formira supstrat za EC 2.8.4.1, koenzim-B sulfoetiltiotransferazu, enzim koji katalizuje finalni korak metanogeneze.
Supstituisani fenetilamin
thumb|Struktura substituisanih fenetilamina. [[Fenetilamin se dobija kad je R2=R3=R4=R5=RN=Rα=Rβ = H]]
Supstituisani fenetilamini su organski hemijski molekuli koji su derivati fenetilamina. Fenetilamini se sastoje od fenilnog prstena, etilnog (-CH2-CH2-) bočnog lanca, i amino (NH2) grupe. Kod supstituisanih fenetilamina, fenilni prsten, bočni lanac i/ili amino grupa su modifikovani putem zamene jednog od atoma vodonika.
Neki psihoaktivni lekovi, uključujući stimulanse, psihodelike, opioide, i entaktogene, prvenstveno deluju putem modulacije monoaminskih neurotransmiternih sistema. Drugi, kao što su dopamin i epinefrin su neurotransmiteri. Supstituisani fenetilamini obuhvataju supstituisane amfetamine, supstituisane metilendioksifenetilamine i veliku grupu alkaloida izvedenih iz fenetilamina. Oni obuhvataju tetrahidroizohinoline, benzilizohinoline, protoberberine, aporfine, morfinane, protopine i narkotine. p. 74
L'Assassinat du père Noël
L'Assassinat du père Noël je francuski crno-bijeli film snimljen 1941. u režiji Christian-Jaquea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Pierrea Veryja, a po žanru predstavlja kombinaciju kriminalističkog filma i komedije. Radnja se događa na Badnjak u malom gradiću u Savoji i prikazuje kako je stari izrađivač globusa (koga tumači Harry Baur) ubijen dok se pripremao glumiti Djeda Božićnjaka prilikom proslave Božića, odnosno napore lokalnih građana da otkriju ubicu i njegove motive. L'Assassinat du père Noël je najpoznatiji kao prvi francuski film snimljen pod pokroviteljstvom njemačkih okupacijskih vlasti, odnosno u produkciji Les Continental Films, studija koga su Nijemci osnovali kako bi francuskoj publici pružili alternativu za tada zabranjene ili nedostupne hollywoodske filmove. Zbog toga je poslije oslobođenja izazvao prilične kontroverze, a sudionici za projektu bili optuživani za kolaboraciju i izdaju.
Traian Basescu
Trajan Basesku (Traian Băsescu, 4. 11. 1951) je rumunski političar. Basesku je aktuelni predsednik Rumunije. Mandat je osvojio pobedom nad predsedničkim izborima 2004. Inaugurisan je 20. 12. 2004.
Pre nego što je postao predsednik Rumunije, Basesku je bio gradonačelnik Bukurešta od juna 2000. do decembra 2004.
19. 4. 2007. rumunski parlament je glasao za opoziv Baseskua, sa 322 glasa za i 108 protiv (minimum potrebnih glasova je bio 233). Pošto je Ustavni sud Rumunije 20. aprila 2007. potvrdio odluku parlamenta, Basesku je ostao suspendovan do referenduma 19. maja 2007. na kom su se građani izglasali protiv opoziva.
Basesku je 6. 12. 2009. ponovo izabran u drugom krugu izbora sa 50,33% glasova. Iako je opozicija optužila Baseskua za izbornu krađu, OEBS je izbore ocenio kao regularne.
Histon H3
Histon H3 je jedan od pet glavnih histonskih proteina koji sačinjavaju strukturu hromatina u eukariotskim ćelijama. On sadrži globularni glavni domen i dug N-terminusni rep. H3 je deo strukture nukleozoma. Histonski proteini su podložni visokom stepenu posttranslacionih modifikacija. Histon H3 je najekstenzivnije modifikovan među histonima.
Drugi histonski proteini su:
Genetika
Histone H3 kodira nekoliko gena u ljudskom telu. Neki od njih su:
Histon H4
Histon H4 je jedan od pet glavnih histonskih proteina koji sačinjavaju strukturu hromatina u eukariotskim ćelijama. On sadrži globularni glavni domen i dug N-terminusni rep. H4 je deo strukture nukleozoma. On je podložan kovalentim modifikacijama, poput acetilacije i metilacije, koje mogu da utiču na ekspresiju gena.
Drugi histonski proteini su:
Genetika
Histone H4 kodira nekoliko gena u ljudskom telu. Neki od njih su: HIST1H4A, HIST1H4B, HIST1H4C, HIST1H4D, HIST1H4E, HIST1H4F, HIST1H4H, HIST1H4I, HIST1H4J, HIST1H4K, HIST1H4L, HIST2H4A, HIST2H4B, HIST4H4, Hip
Abbey Road (album)
thumb|Omot albuma Abbey Road "Abbey Road" je hronološki poslednji snimljen album "Bitlsa". Producirao ga je Džordž Martin i po mnogima se smatra najboljim albumom ove grupe.
Nakon katastrofe projekta "Get Back", mnogi su već uveliko otpisali grupu koja je upala u velike finansijske probleme sa matičnom kompanijom "Apple". Mnogi su ih savetovali da angažuju novig menadžera. Makartni je bio na putu da prihvati taj predlog, ali je prvo odlučio da stavi na proveru da li grupa uopšte postoji, što su prethodni albumi i singlovi sve glasnije poricali.
Pozvao je producenta Džordža Martina, iz EMI-ja i rekao da treba zaboraviti na sve međusobne konflikte i probleme, te još jednom ući zajedno sa grupom, u studio. Martin je pristao, iako je prvi poverovao da je pred njim posao sa "labuđom pesmom" grupe. Nema ni jednog video snimka iz ovog perioda. Fotografije su malobrojne, u boji i ne govore o odnosima među članovima, kao i o muzici. Naslovna slika je jedna od najpoznatijih slika za album u istoriji-"Bitlsi" jedan po jedan prelaze ulicu ispred studija na "Abbey Road"-u, što je kasnije, zbog njihovog izgleda, po ko zna koji put dovedeno u vezu sa fenomenom "Pol je mrtav".
Da bi se udovoljilo Lenonu, A-strana albuma sačinjena od niza samostalnih pesama, a da bi se udovoljilo Makartniju, B-strana je "mešavina" tematski ili muzički sličnih pesama.
Album je osmišljen neobično svetlo za situaciju u kojoj je grupa bila. U postprodukciji je pridodat i simfonijski orkestar. Interesantno je da jedini put u karijeri, neki album Bitlsa počinje sa četiri pesme sva četiri različita autora-Lenonovim "Come Together", Harisonovim "Something", Makartnijevim "Maxwell Silver Hammer" i Starovim "Octopus Garden".
Ni jedna pesma se ne izdvaja, da bi bila opisana, ali ipak po mnogima ovo je najbolje osmišljen album Bitlsa.
Iako su se dogovorili da tokom snimanja ne spominju katastrofu usred koje su se nalazili, Makartni je nakon snimanja pokrenuo pitanje menadžmenta. Bio je dočekan hladnokrvno i najpre praktično, a potom i zvanično, 9. aprila 1970. godine, napustio je Bitlse. Ipak zasluge za ovaj album, objavljen septembra prethodne godine, prepisuju se njemu. Lenonu se nije svideo.
Ruski građanski rat
Istovremeno su u raznim dijelovima bivšeg Ruskog Carstva nacionalistički pokreti iskoristili priliku za stvaranje novih država, najčešće uz formalni pristanak sovjetske vlade koja najčešće nije imala druge alternative nego da prizna status quo. Neke od njih su podržavale Centralne sile, a neki su imali prešutnu podršku Antante, što je dovodilo do međusobnih sukoba. U Ukrajini se istovremeno naglo porastao anarhistički pokret na čelu s Nestorom Mahnovim, koji je povremeno ulazio u savez s boljševicima. Istovremeno su na teritorijima pod boljševičkom kontrolom povremeno izbijale pobune.
Prvi je to na sebi osjetio Kolčak, koji je krajem 1918. godine poražen, a dvije godine kasnije zarobljen i pogubljen. U istom periodu su snage kontrarevolucije dobile još jedan snažni udarac završetkom prvog svjetskog rata. Time je nestao izgovor zapadnim silama da na ruskom teritoriju drže intervencionističke snage. Iako su neki zapadni političari, poput Winstona Churchilla, zagovarali nastavak intervencije i uništenje sovjetske Rusije iz ideoloških razloga, javno mnijenje i vodeći krugovi su, zbog iscrpljenosti ratom, za to naglo izgubili interes. Umjesto toga su mnogi čak smatrali da će im opstanak sovjetskog režima biti u interesu, jer bi on značio nastavak građanskog rata, daljnje slabljenje Rusije i stvaranje političkog vakuuma koji bi se na kraju ispunio svođenjem Rusije na polukolonijalni status, poput susjedne Kine.
U proljeće 1920. godine Crvena armija je uspjela poraziti različite kontrarevolucionarne snage i uspostaviti sovjetske republike na svim teritorijima bivšeg Ruskog carstva, izuzev na zapadu, gdje su nove države Finska, Estonija, Letonija, Litva i Poljska zadržale buržoaski poredak, dok je Besarabija ostala pod vlašću Rumunjske. Pokušaj uspostavljanja sovjetske republike u Poljskoj zaustavljen je porazom u bitci na Visli, a granice novih država su uspostavljene mirovnim sporazumima 1921. godine. Na Dalekom istoku je uspostavljanje sovjetske vlasti trajalo sve do 1922. godine zbog nastavka japanske intervencije.
Svi ti događaji su imali ključnu ulogu u daljem razvoju Sovjetskog Saveza, na čiju će vanjsku i unutrašnju politiku, pogotovo u doba Staljina, snažno utjecati iskustva iz građanskog rata.
Tok događaja
Početna grupa koja se borila protiv komunista su bile lokalne kozačke armije koje su izrazile svoju vernost privremenoj vladi. Istaknut među njima je bio Aleksej Kaljedin od Donskih Kozaka i Grigorij Semjenov od Sibirskih Kozaka. U novembru, general Mihail Aleksejev, stari carski vrhovni komandant, je počeo da organizuje Dobrovoljačku armiju u Novočerkasku. U decembru mu se pridružio Lavr Kornilov. Ove snage su se borile protiv boljševičke armije širom Ukrajine. Kozaci su zauzeli Rostov decembra 1917.
1918.
Brest-Litovski mir, koji je izbacio Rusiju iz rata i dao Nemačkoj kontrolu nad velikim prostranstvima zapadne Rusije, je došao kao grozan šok za saveznike. Britanci i Francuzi su široko snabdevali Rusiju ratnim materijalom i novcem. Nakon mira, činilo se kao da je mnogo od tog materijala palo u ruke Nemaca. Kao rezultat, Velika Britanija i Francuska su poslale vojnike u ruske luke. Bilo je nekoliko manjih sukoba sa vojnicima koji su bili odani boljševicima, ali je bilo malo krvoprolića.
Tek u proleće 1918. menjševici i Socijalistička-revolucionarna partija su se pridružile oružanoj borbi protiv boljševika. Oni su u početku bili protiv rata sa boljševicima, ali su Brest-Litovski mir i uspostavljanje strogih diktatorskih mera promenili njihov stav. Oni su mogli biti ozbiljna pretnja, pošto su imali veliku popularnost i autoritet zbog svojih dobrih rezultata na izborima za Rusku konstituitivnu skupštinu 1918. Ipak, njima je nedostajala vojska. Rani pokušaj Socijalističko-revolucionarne partije da regrutuje letonske vojnike u julu 1918. je bio neuspešan. Na njihovu sreću, Češka legija se pokazala kao pouzdanija grupa u pomoć njihovoj “demokratskoj kontrarevoluciji”.
Češka legija je bila deo ruske vojske i do oktobra 1917. je brojala oko 30.000 ljudi. Većina su bili bivši ratni zarobljenici i dezerteri iz austrougarske vojske. Podstaknuta od strane Tomaša Masarika, legija je preimenovana u Čehoslovački armijski korpus i nadala se nastavljanju borbe protiv Nemaca. Sporazum sa novom boljševičkom vladom da im se obezbedi prolaz do mora preko Vladivostoka (da bi se mogli vratiti u Čehoslovačku) je propao zbog pokušaja da se razoruža korpus. Umesto toga, njegovi vojnici su razoružali boljševičke vojnike u Čeljabinsku juna 1918. Za mesec dana Češka legija je zagospodarila većinom Transsibirske železnice od Bajkalskog jezera do planine Ural. Do avgusta su proširili svoju kontrolu, zauzevši Jekaterinburg 26. jula 1918.
Menjševici i Socijalistički revolucionari su podržavali seljake koji su se suprotstavljali sovjetskoj kontroli zaliha hrane. Maja 1918, uz pomoć Češke legije, su zauzeli Samaru i Saratov, osnovavši Komitet članova konstituitivne skupštine (Komuč). Do jula se vlast Komuča proširila nad većininom teritorija koje je kontrolisala Češka legija. Komuč je uveo socijalistički program reformi, ali bez nepopularnih ekonomskih promena koje su sovjeti sprovodili.
mini|200p|desno|Propagandni poster Belih koji prikazuje Trockog kao „crvenog đavola“, nastojeći da probudi i antisemitizam. Gornji tekst znači „Sloboda i mir u [[Sovdepija|Sovdepiji“]]
Takođe su postojale konzervativne i nacionalističke “vlade” koje su stvarali Baškiri, Kirgizi i Tatari, kao i Sibirska regionalna vlada u Omsku. U septembru 1918, sve antisovjetske vlade su se sastale u Ufi i dogovorili se da osnuju novu rusku Privremenu vladu u Omsku, na čelu sa Direktorijumom od pet članova: tri socijalistička revolucionara (Avksentijev, Boldirev i Zeznzinov) i dvojice Kadeta (Vinogradov i Vologodski).
Ipak, nova vlada je brzo došla pod uticaj novog ministra rata, kontraadmirala Kolčaka. 18. novembra prevrat je uspostavio Kolčaka kao diktatora. Članovi Direktorijuma su bili uhapšeni, a Kolčak je imenovan “Vrhovnim gospodarom Rusije”. Kolčak je bio apolitičan i nije bio umešan u prevrat. On se dokazao neefikasnim i kao politički i kao vojni lider (njegova obuka je bila za pomorskog oficira). Takođe se nije slagao sa vođama Češke legije, najjače vojne formacije u području.
Za sovjete je pojava admirala Kolčaka bila politička pobeda, jer je to potvrdilo njihove protivnike kaoo antidemokratske reakcionare. Nakon reorganizacije Narodne armije, Kolčakove snage su zauzele Perm i Ufu decembra 1918. Ali to je krajnji domet njegove armije.
U julu su dvojica socijalista-revoluciocanara ubili nemačkog ambasadora u Moskvi, grofa Mirbaha, u cilju da isprovociraju Nemačku da obnovi neprijateljstva. Drugi socijlisti-revolucionari su pokušali da okrenu vojnike Crvena armije protiv vlade boljševika, ali je ona uspela da uguši ove lokalne pobune, a Lenjin se lično izvinio Nemcima zbog ubistva. Kao odgovor na sledeća dva teroristička akta 30. avgusta, ubistva šefa petrogradske Čeke, Mojseja Urickog i ranjavanja Lenjina, pokrenut je “Crveni teror”. Menjševici i socijalisti-revolucionari su proterani sa teritorije boljševika i svako optužen za kontrarevolucionarne aktivnosti je mogao biti uhapšen ili pogubljen bez suđenja.
1919.
Pozornica je sada bila spremna za ključnu godinu građanskog rata. Boljševička vlada je čvrsto kontrolisala srce Rusije, od Petrograda do Moskve i južno do Volgograda. Protiv ove vlade na istoku, admiral Kolčak je imao malu armiju i kontrolu nad delom Transsibirske železnice. Na jugu su kozačke armije kontrolisale velik deo Dona i Ukrajine. Na Kavkazu general Denjikin je okupio armiju. U novoosnovanoj državi Estoniji, general Judenič je organizovao armiju. Estonija je bila neskriveno protiv boljševika i borila se protiv njih od novembra 1918. Francuzi su zauzeli Odesu, a Britanci Murmansk. Britanci i Amerikanci su zauzeli Arhangelsk, a Japanci su zauzeli Vladivostok.
Trocki je naredio boljševicima da prvo povrate Ukrajinu. Ovo je ostvareno u kratkoj kampanji u zimu-proleće 1919. Kozaci su bili nesposobni da se organizuju i iskoriste svoje uspehe sa kraja 1917. To je za posledicu imalo da, kada je sovjteska protiv-ofanziva počeka januara 1919. pod boljševičkim komandantom Vladimirom Antonovim, kozačke snage su se brzo raspale. Crvena armija je osvojila Kijev 3. februara 1919, a deset dana kasnije, sa svojom armijom u rasulu, general Kaljedin je izvršio samoubistvo. Rostov je osvojen u martu 1918. Kozačka Dobrovoljačka armija se evakuisala u Kuban, gde se pridružila Kubanskim Kozacima da bi pokrenuli neuspešan napad na Jekaterinodar. General Kornilov je ubijen u borbama 13. aprila. Komanda nad operacijom je prešla generalu Denjikinu koji je iskoristio nekoliko narednih meseci da ponovo organizuje svoju kozačku vojsku. U oktobru je od srčanog udara preminuo general Aleksejev, a general Denjikin je postao (barem teorijski) vrhovni vođa armija Belih u južnoj Rusiji.