cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Suite Life On Deck
The Suite Life on Deck (Ugodni život na palubi) je američki tinejdžerski sitkom. Ima tri sezone i sedamdeset jednu epizodu. Prvi put je prikazan na Dizni kanalu.
Likovi
Likovi ove popularne tinejdžerske serije su Kodi i Zek (glavne uloge), London Tipton, Bejli Piket, Vudi Fink, G. Mozbi, Mali Markus, gđica Tatvajler.
Kodi i Zek
mini|desno|Dilan i Kol Sprause glume Kodija i Zaka Martina Kodi i Zek (Dilan i Kol Spraus) su braća blizanci i glavne uloge. Kodi je inteligentan, voli da uči i zaljubljen je u djevojku po imenu Bejli, dok je Zak lijen, voli sport i nema puno sreće u ljubavi mada često pokušava da flertuje sa nekom od devojaka na brodu. Jedina devojka sa kojom je ostvario ozbiljniju vezu je Maja Benet, koja zajedno sa njim radi kao kelnerica na brodu.
Vudi Fink
Vudrov "Vudi" Fink (Metju Timons) je Kodijev cimer. Ima crnu kovrdžavu kosu i naočare, a u ranoj fazi serije je nosio i protezu. Vudi voli da jede, aljkav je, lenj i slab đak. Uzrečice su mu "Do đavola!" kada nešto krene po zlu i "To boli!" kada neko kaže nešto uvredljivo za njega.
Bejli Piket
mini|desno|Debi Rajan glumi Bejli Piket Bejli Piket (Debi Rajan)je Kodijeva devojka. Ona je rođena na farmi u fiktivnom gradiću Ketlkorn u Kanzasu u teškim uslovima. Bejli obožava Kodija ali i učenje. Ona je Londonina najbolja drugarica iako je često predmet njenih šala.
G. Mozbi
mini|desno|Pil Levis glumi G.Mozbija Merion Mozbi (Fil Luis) je kapetan broda. Za njega su karakterističan omaleni rast, uzrečica "Srećno s tim" i to što se u mnogim epizodama osramoti. Njega nerviraju Zak i Kodi zbog njihovih manifetluka. Za London predstavlja i očinsku figuru pošto je njen otac, vlasnik broda, često odsutan.
Markus Litl
mini|desno|Dok Šav glumi Markus Litla Markus Litl (Dok Šav) je učenik na brodu koji se pridružio ostalima tokom druge sezone. Pre toga je bio muzička senzacija pod scenskim imenom Mali Mališa (Lil' Little). On je dobar prijatelj sa Zakom, Kodijem, Bejli i London. U toku treće sezone je napisao mjuzikl koga su prihvatili na Brodveju, pa je morao da napusti brod, a samim tim i njegov lik je napustio seriju.
Ema Tatvajler
Ema (Erin Kardilo) je profesorka u školi na brodu. Kodi i Bejli su njeni najbolji đaci dok su Zek, Vudi i London među najgorima. Ema nema sreće sa muškarcima i svaka njega potraga za mužem se završava neuspešno. Za utehu joj služi prostorija (tačnije, dve spojene prostorije), skrivena u delove broda gde malo ko zalazi, u kojoj drži puno mačaka, po jednu za svakog muškarca koji ju je ostavio. Ona se nosi sa ljubavim jadima tako što oblači mačkama haljine i jede velike količine sladoleda.
Nashville, Arkansas
Nešvil je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.627, što je 251 (-5,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Česi
Česi su zapadnoslavenski narod nastanjen u Češkoj (9,524,000). Od drugih državama najviše ih ima u Sjedinjenim Državama (1,474,000), Slovačkoj (59,000), Srbiji i Crnoj Gori (40,000), Kanadi (34,000), Ukrajini (20,000), Njemačkoj (19,000), Australiji (18,000), Rumunjskoj (14,000), Francuskoj (14,000), Hrvatskoj (11,000), Ujedinjenom Kraljevstvu (10,000) i drugdje. Od ukupno 21 države u kojima sve žive najmanje ih je u Moldaviji (600). Svih skupa ima ih blizu 12 milijuna. Česi su kršćani još od 16. stoljeća, danas im je utemeljena nacionalna crkva na husitskim načelima (Církev československá husitská) i evangelističke ( Českobratrská církev evangelická, i šleska luteranska Slezská evangelická církev a.v.). Pravi Česi danas u Češkoj naseljavaju područje Istočne, Središnje, Sjeverne i Zapadne Bohemije, odnosno u zapadnoj Češkoj. Među njima ipak se običajima i govoru razlikuju Moravci i Šlesi, u istočnoj Češkoj, koji također nose i posebna imena. Kod pravih zapadnih Čeha (Bohemaca) isto postoji nekoliko lokalni etničkih zajednica: Chodové u kraju Chodsko (oko Domažlica), i Blaťáci na jugoistoku Blata.
Ime
Porijeklo imena Česi je pod debatom i pokušava se objasniti na različite načine. Prema Slavíku Jagiću, kratica je od imena kao što su Čestislav ili Česta. Hošek smatra da je neobična izvedenica od člověk, pa bi trebala značiti 'ljudi'. Ako se osvrnemo na druge jezike i narode vidjet ćemo da u lezgijskom jeziku (pripada kavkaskima) 'čih' znači čovjek, a kod Čerkeza ima i pleme Dzih. N. Županić, vjerojatno zbog ovoga, pa i još neki tražili su porijeklo čeških predaka među kavkaskim narodima. Felipe Fernández-Armesto međutim tvrdi, da su preci Čeha došli na sadašnje područje negdje od 3. do 6. stoljeća, u jednoj od seoba iz Srednje Azije. Etnonim Dzih, lezgijska riječ 'čih' i češka 'Čech'; u pl Češi ili Čechové, svakako su slične, ali je pitanje jesu li iz istog porijekla ili su sasvim slučajne Mnogi narodi i dan-danas, nose kao vlastite, imena koji su im nakalemili drugi narodi, koji su manje ili više bili s njima u kontaktu. Česi danas sebe nazivaju Češi dok su na engleskom jeziku nazivani Czechs.
Dolazak prvih Slavena - Veliko Moravsko Carstvo
Povijest Čeha započinje |Velikim Moravskim Carstvom (Velkomoravská říše; Engl. Great Moravian Empire) koje je oko 830. utemeljeno u području duž rijeke Morave, pritoke Dunava. Utemeljitelj Mojmir postepeno širi carstvo preko današnje Bohemije, |Slovačke, južne Poljske i zapadne Mađarske.
Prvotni stanovnici do doseljenja Slavena bili su pak Kelti iz plemena Boii koji su tu obitavali negdje od 4. stoljeća prije Krista i iz čijeg je imena nastala riječ Bohemija. Navala Germani|Germana pritjerala je Boje, a već u 6. stoljeću naseljavaju je prvi Slaveni. Potrebno je ovdje dodati da je u 7. stolječu franački trgovac Sámo, ujedinio slavenska plemena pod svoje carstvo i potukao |Avare na današnjem području Mađarske. Mojmirov nasljednik Rostislav u strahu od germanskog utjecaja zatražio je od bizantskog cara da mu pošalje dvojicu misionara, poslao mu je Ćirila (Cyril) i Metoda da šire Istočno kršćanstvo. Ovi standardizovaše postojeće slovensko pismo i nazvaše ga ćirilica koje je u različitim oblicima još u upotrijebi u Srbiji, Mskedoniji, Bugarskoj i Rusiji. Nakon Ćirilove smrti 885. usvojena je rimokatolička religija a ćirilični alfabet zamijenjen je latinicom. Veliko Moravsko Carstvo uskoro propada, godine 907. stižu stepski ratnici Mađari.
Popis čeških plemena:
Chorwaci (Charváti; bez sumnje Hrvati), Deczanie, Dulebowie (Duljebi), Lemuzowie (Lemuzi), Litomierzyce, Łuczanie (Lučané), Pszowianie, Siedliczanie, Zliczanie (Zličania).
Dinastija Přemyslid – pojava Čeha
Propašću Velikog Moravskog Carstva češkom zemljom zavladala je dinastija Přemyslid kojn vlada od 9. stoljeća do 1306. Oko 880. princ Bořivoj utemeljuje Praški kastel, grade se crkve i 973. utemeljuje Praška biskupija. Češka napreduje u vremenu Přemyslida, i kulturno i ekonomski i politički. Godine 1085 Vratislav II. postaje prvi češki kralj. Prag svom razvoju zahvaljuje poziciji važnog raskršća nekoliko trgovačkih putova. Godine 1172. preko rijeke Vltave gradi se prvi kameni most (Juditin most; Judith Bridge) na mjestu kojega je kasnije izgrađen Karlův most. Stari grad (Staré město) izgrađen je 1234. a Mali Grad (Malá Strana) 1257. godine. Tokom kraljevanja Přemysla Otakara II sredinom 13. stoljeća, Češko kraljevstvo širi se osobito prema Mediteranu. Njihova dinastija završava smrću Wenceslasa III, 1306. godine. Oni su dali temelje nastanku Češke i češkog naroda.
Procvat - Karlo IV.
Dinastija Přemyslid nestaje sa scene, na češki tron zasjeo je Jan Lucemburský (John of Luxembourg) koji počinje voditi zemlju od 1310. do 1346. Tokom tog perioda Češka se širi a Prag se razvija, utemeljuju se 1320. poznati Hradčany. Karlo IV je Janov sin i u njegovo doba Češka zemlja doživljava Zlatno doba svoje povijesti. Karlo IV bio je visoko-obrazovani čovjek, poliglota koji se služi s pet jezika, izvrstan diplomat i vrlo dobar kralj. Utemeljitelj je Praga koji postaje kulturno središte središnje Europe i jedan od najprosperitetnijih gradova svog vremena. U zemlji službeni jezik postaje češki zajedno s njemačkim i latinskim. Pozicija Bohemije je čvrsta. Karlo IV nastavlja s gradnjom, među njima i veoma poznata Katedrála svatého Víta (St. Vitus Cathedral), na mjestu Juditinog mosta gradi se Karlov most. Karla IV prozvali su 'ocem češkog naroda'. Nakon njegove smrti na tronu je Wenceslas IV. Čehe čekaju Husitski ratovi.
Husiti
Petnaesto stoljeće obilježeno je konfliktima između protestanata i katolika. Na početku stoljeća, reformistički pokret počinje vodstvom svećenika Jana Husa, koji je počeo govoriti protiv korupcije u katoličkoj crkvi, zbog čega su ga 1415. spalili na lomači. Ubojstvo Husa potaknulo je njegove sljedbenike na masovne proteste, njih danas poznajemo kao Husite. Godine 1419. dolazi do poznate prve Praške defenestracije (manje poznata riječ, od Lat. de + Fenestra = prozor; doslovno izbaciti kroz prozor) kada Husiti izbacuju kroz prozor gradske vijećnice sedmoricu vijećnika. Započinje religijski rat od 1420. do 1434. Uništeni su mnogi povijesni artefakti i literatura. Na koncu konflikti završavaju. Husitski protestanti 1458. biraju novog kralja, Jiří z Poděbrad (Juraj Podjebradski), Jiří se pokazao dobar, vodi politiku mira i nastoji ujediniti cijelu Europu u jednu naciju mira. Poslije njegove smrti protestanti i katolici življaše u miru.
Habsburgovci
Ferdinand I. Habsburški mijenja na češkom tronu Lufwiga Jagellona, koji je poginuo u bici 1526. godine. Ovime započinje nova etapa u životu Čeha i Češke. Habsburgoci su vladali sve do kraja Prvog svjetskog rata, odnosno 1918. Glavni grad postaje Beč, a Prag postaje rekreativno središte, Rekonstruira se u renesansnom stilu i gradi Kraljevski vrt, 'Belvedere'. Godine 1576. na prijestolju je Rudolf II koji ponovno svu moć države preseljava u Prag. Ponovno dolazi Zlatno češko doba. Rudolf je zainteresiran samo za umjetnost i nauku i ne troši mnogo svoga vremena na kraljevske dužnosti. Prag postaje centar nauke i alkemije. Iz tog vremena potječe i legenda o Golemu (biće od gline koje šiti Židove od progroma, vidi Kabala i Rabbi Loew), posjećuju ga i znanstvenici Tycho de Brahe i Johannes Kepler. U vrijeme Rudolfovog nasljednika Matthiasa dolazi do Druge defenestracije u Pragu (1618). Kroz prozor je ovaj puta izletjelo nekoliko Mathiasovih guvernera ali su sletjeli na hrpu smeća i preživjeli. Protesti kulminiraju Bitkom na Bijelim planinama (bitva na Bílé hoře; Battle of the White Mountain ) 1620. u kojoj su ih Habsburgovci dobro potukli. Ipak ova bitka rezultira Tridesetogodišnjim ratom. 27 protestantskih vođa smaknuto je Starom gradskom trgu u petom mjesecu 1621. godine. Sve religije, osim katoličke, stavljene su izvan zakona. Sve religije, osim katoličke, stavljene su izvan zakona. Češki jezik i nacionalna samosvijest gušene su sljedećih sto-pedeset godina. Prag gubi na važnost. Čehe čeka 'doba tame' ('doba temna'). Godine poboljšanja startaju tek dolaskom Marije Terezije (Marie-Thérèse) koja je na vlasti Austrijskog carstva od 1740. do 1780. Ona i njezin sin Joseph II (1780.-1790.) donose neke reforme, među kojima i, redukcije crkvene sile i protjerivanjem (1773) Isusovaca iz zemlje i izdavanjem 'Edikta tolerancije' 1781. godine, koje garantiraju politička i religiozna prava vjerskih manjina. Četiri nezavisna urbana područja Praga (Stari grad, Malá Strana, Hradčany i Novi grad) su ujedinjeni su pod Josephom II. Godine 1787. grad posjećuje Wolfgang Amadeus Mozart, gost je Dušeka (Dušeki), vodećih čeških glazbenika u njihovoj vili Bertramka. Njegova opera Don Giovanni ima premijeru u Državnom kazalištu.
Nacionalni preporod
Nacionalni pokret (národní obrození) započinje krajem 18. stoljeća, pokušava se u život opet povratiti češki jezik, kultura i nacionalni identitet. Ovome se osobito posvećuje Josef Jungmann. On nastoji uvesti češki jezik u škole, na drugoj strani povjesničar František Palacký piše 'Povijest Češkog naroda; History of the Czech People). Češki jezik vraća se u život novelisticom Božena Němcová, tu su i pjesnik Karel Hynek Mácha, politički kolumnist Karel Havlíček Borovský i drugi. Prvi rječnik češkog jezika (Czech-German Dictionary) sastavio je Josef Jungmann izdan u pet tomova (svezaka) od 1834. do 1839. Otvaraju se češke institucije,; Nacionalno kazalište (1883) i Nacionalni muzej (1890). Industrija napreduje, grade se tvornice. Godine 1845. Otvorena je pruga između Beča i Praga. Rastuća industrija rezultira i porastom praške urbane populacije koja dolazi sa sela. Početak je kraja habzburške dinastije ubojstvo Franca Ferdinanda 1914. Na vrata Europe kuca Prvi svjetski rat.
Prva republika
Nakon Prvog svjetskog rata raspala se Austro-Ugarska, a 28. listopada 1918. godine Česi i Slovaci se udružuju u zajedničku državu Čehoslovačku s glavnim gradom Pragom. Tomáš Masaryk postaje prvi predsjednik. Ovaj period između dva svjetska rata povjesničari nazivaju Prva republika ("The First Republic"). Čehoslovačka ima parlamentarnu demokraciju, ekonomija joj je među najjačima na svijetu. Sredinom 1930-tih Sudetski Nijemci u graničnom području Češke počinju tražiti autonomiju. U rujnu 1938. godine Njemačka, Velika Britanija, Francuska i Italija potpisuju Minhenski pakt kojim se daje pravo okupacije graničnog područja Čehoslovačke. Česi su ogorčeni, odlučuje se bez njih, gorko su upamtili frazu 'o nama, bez nas' (O nás bez nás). Dana 15. ožujka 1939. Čehoslovačku napada Hitlerova vojska. Granično područje je oteto a ostatak zemlje okupiran. Ovo je naravno najviše štetilo samim Sudetskim Nijemcima, koji su kasnije izgubili domovinu i postali pleme bez zemlje. Njihova populacija utopila se u njemačkom društvu. Kraj Drugog svjetskog rata najavljuje ustanak u Pragu (5. svibnja 1945. godine) u koji nakon 4 dana ulazi Crvena armija. Zapadna područja Češke, uključujući Plzeň, oslobodila je američka vojska koju vodi legendarni general Paton.
Komunistička vladavina
Ubrzo nakon Drugog svjetskog rata zemlja pada u kandže komunizma. Zemlja je pod nacionalizacijom. Oko dva milijuna Sudetskih Nijemaca je protjerano, imovina im je konfiscirana. Godine 1989. dolazi do Baršunaste revolucije, izvedena je bez krvi, lustrirani su komunistički kadrovi. 95%privatnog vlasništva u ruci je države. Provode se politička suđenja i i egzekucije. Ljudska prava su ugrožena, ekonomija pada. Sve ovo ići će na ruku Vaclav Havela.
Česi danas
Sredinom 80-tih prošlog stoljeća u Rusiji je na vlasti Mihail Gorbačov koji uvodi perestrojku (perestroika), te su to posljednje godine komunizma u Čehoslovačkoj. Kasne 1980-te karakteriziraju javne demonstracije. Pad Berlinskog zida u studenom 1989. najavljuje i Baršunastu revoluciju, odnosno kraj komunizma. Václav Havel, bivši disident, izabran je za predsjednika u siječnju 1990. godine. Nekoliko godina kasnije (1993.) Čehoslovačka se raspada. Dva naroda: Česi i Slovaci dobivaju svoje države. Uskoro 1999. godine Češka postaje član NATO-a, 2004. godine član je UN-a.
Život i običaji
Česi su tradicionalno seosko poljoprivredno stanovništvo u kojem se folklor imao veliku ulogu do pojave užurbane urbanizacije osobito u kasnom 19. stoljeću. Treba napomenuti da je možda i 70% austrougarske industrije bilo u 19 stoljeću smješteno u Češkoj. Češki narodni običaji ipak su se sačuvali u izoliranim, zabačenijim područjima zemlje. Svoj trag u razvitku kulture, napose seoskog života i razvoja sela, utjecali su i strani elementi koji su se naselili na ovim prostorima. Valašsko i Lašsko područje naseljavaju pripadnici vlaške i rumunjske etničke zajednice. Treba naglasiti da u kulturi ima i njemačkog i hrvatskog utjecaja. Sve je ovo utjecalo na razvoj češkog sela. U brdskim područjima sela Čeha su rasipana, u nizinskim predjelima javlja se drugačiji tip sela. Ovdje se ono razvija uzduž jedne glavne ulice, i tek ponekom sporednom. Kuća se kroz dugu prošlost naravno modificira.
U srednjoeuropskoj 'franačkoj' kući nalazimo sobu s peći i kuhinje s ognjištem, odnosno komore. Ovakvih dvosobnih ili trosobnih kuća moguće je bilo naći još do Drugog svjetskog rata. U nizu se još pod istim krovom nalaze i razni gospodarski prostori: smočnice, staje, komore i drugo. Osim zidanica kod njih se nađe i brvnara i katnice s trjemovima. U starijih seljačkih kuća značajka je 'pristrešak' povrh zabata i lijepo izveden, često puta osebujno oslikan. Ovo nalazimo osobito u južno-moravskim krajevima. Seljačkoj materijalnoj kulturi pripadaju predmeti vezani uz obradu zemlje, osobito do prodora tehnologije na selo. Tu nalazimo u brdskim predjelima predmete i oruđa rađenih od drveta, hák, drvena orača sprava, kod nas poznata kao ralo. Uz hák nalazimo i pluh (plug), također od drveta. Mlat za slamu također je prisutan, osobito u područjima gdje su se kuće naveliko pokrivale slamom. Stočarstvo je još jedna važna etnografska značajka, osobito u područjima naseljenim Lašima u Lašskom i Valašima u Valašskom, gdje opet, što je značajno Vlasima, nalazimo ovcu. Tu su osobite etnografske značajke uloge pastira i pastirskog života, pače i jačanje pastirskih elemenata kulture gdje su među starosjedioce utjecali vlaške pridošlice s ovcama. Seosko gospodarstvo Čeha poznaje i pčelarstvo gdje su se održale neke starine, to je košnica izdubena u kladi, oslikana plastično ili slikarijama. Individualnom rukotvorstvu pripada drvorezbarstvo, vezenje i tkanje. Česi i Moravci, koji su moguće njihov ogranak, imaju cijeli niz lokalnih etničkih grupa čija je značajka njihova narodna nošnja, po kojoj se lako mogu razlikovati. Svoje ruho Česi ljubomorno čuvaju, a i dan-danas nose prilikom osobitih prigoda. Njihova nošnja je raskošna i živopisna. Čak se i u pojeddinih etničkih grupa vide razlike u nošnji po kojima se različito i nazivaju. Tako kod diferenciranih Moravaca nalazimo na flegmatične i vesele Hanáke, koji se prema boji hlača dijele na Crvene i Žute.
Dženaza-namaz
Dženaza je islamski vjerski obred u kojem se vrši sahrana jedne osobe. Sastoji se od takozvanog "dženaza-namaza" (zajedničke molitve) i samog ukopa. Dženaza-namaz se klanja samo stojeći (za razliku od ostalih molitvi). Predvodi je imam koji stoji ispred džemata okrenut prema umrloj osobi, dok je umrla osoba okrenuta desnom stranom prema kibli, a lijevom prema prisutnim.
Počinje se takozvanim "početnim tekbirom" (Riječi "Bog je najveći), poslije čega se uči Subhaneke (transkr.:"Subhanekellahumme ve bi hamdike ve tebarekesmuke ve teala džeduke ve la ilahe gajruke". prijevod: "Slava Tebi Gospodaru i zahvala. Blagoslovljeno je ime Tvoje i uzvišen si. Nema boga osim Tebe"). Zatim tekbir poslije kojeg se uči salavat (Blagosiljanje Muhameda s.a.v.s.) , ponovo "tekbir" i poslije njega dženazetska dova. Završava se tekbirom i predavanjem selama na desnu, a zatim na lijevu stranu (način na koji muslimani završavaju molitvu). Ova četiri tekbira imam izgovara naglas, a ostale džematlije u sebi (u nekim pravnim školama Islama i naglas).
Umrlo osobu od gasulhane (prostorije za opremanje umrle osobe) do mjesta klanjanja dženaze i do mjesta ukopa nose prisutni pri čemu učestvuju svi. U slučaju da je mjesto klanjanja dženaze i ukopa udaljenije mejt se prevozi vozilom, a slijede ih pješice prisutni. lijevo|thumb|250px|Fotografija sa zajedničke Dženaze ekshumiranim, ubijenim Srebreničanima, 2007.god. I u samom ukopu učestvuju svi prisutni. Na dženazi prisustvuju samo muškarci. Ono što je kod kršćana kovčeg, to je kod muslimana "Tabut", sa pet strana daska, odozgo platno.
Metaproskalin
Metaproskalin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 239,311 Da.
Ballore
Balor je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgundija, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Šarol.
Dvorana Velesajam
Dvorana Velesajam je unutarnje sportsko borilište u Zagrebu. Koriste ga tamošnji neki klubovi hokeja na ledu, kao što su Team Zagreb, KHL Mladost i KHL Zagreb. Nalazi se u ulici Jozefa Antala BB u četvrti Novi Zagreb.
Radnim danima u tjednu dvorana se koriste za treninge klubova hokeja na ledu, a vikendom je otvorena za javnost i rekreacijsko klizanje i sl.
Strona, Verbano-Cusio-Ossola
Strona je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 186 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 523 m.
Crni septembar
Grupa je poslije atentata u Olimpijskom selu u Münchenu bila na udaru izraelske tajne službe Mossada. Veći dio pripadnika "Crnog rujna" likvidiran je po različitim europskim gradovima tokom tzv. Operacije Božji gnjev. Za te likvidacije smatra se odgovornim specijalna jedinica u okviru Mossada, Caesarea.
2-Amino-1,2-dihidronaftalen
2-Amino-1,2-dihidronaftalen je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 145,201 Da.
Gradišćanskohrvatski govor
Gradišćanskohrvatski govor je regionalna varijanta čakavskog dijalekta u okviru sprskohrvatskog jezika koja se govori u Austriji, Mađarskoj, Češkoj Republici i Slovačkoj. Gradišćanskohrvatski je priznat kao manjinski jezik u austrijskoj državi Burgenland (Gradišće), u kojoj je, prema zvaničnim podacima, 2001. njime govorilo 19.412 osoba. Mnogi od austrijskih govornika gradišćanskohrvatskog žive i u Beču i Gracu, zahvaljujući procesu urbanizacije, koji je naročito podstaknut lošom ekonomskom situacijom u velikim delovima Gradišća.
Manje hrvatske zajednice u zapadnoj Mađarskoj, jugozapadnoj Slovačkoj i južnoj Češkoj takođe se nazivaju Gradišćanskim Hrvatima. Oni pišu gradišćanskohrvatskim i kulturološki su usko povezani s austrijskim Hrvatim. Predstavnici Gradišćanskih Hrvata procenjuju da u ove tri zemlje ima ukupno oko 70.000 pripadnika ove etničke grupe.
Historija
thumb|left|[[Grgur Mekinić: Dusevne Peszne (knjiž. "Duševne pesme") iz 1609, jedno od prvih gradišćanskohrvatskih knjževnih dela]] Gradišćanskohrvatskim su govorili hrvatski prognanici koji su bežali iz Hrvatske tokom austrijsko-osmanskih ratova i naselili se u zapadnom delu tadašnje Ugarske, u oblasti u kojoj i danas žive. Među Gradišćanskim Hrvatima bilo je govornika sva tri narečja (štokavskog, čakavskog i kajkavskog), ali je najviše bilo čakavaca, koji su poticali sa severnog jadranskog primorja.
Govor Gradišćanskih Hrvata nije imao udela u oblikovanju današnjeg standarnog hrvatskog tokom 19. veka. Umesto toga, oni su izgradili svoj vlastiti pisani standard, koji se uglavnom temelji na lokalnom čakavskom govoru, a za pismo su uzeli hrvatsku latinsku abecedu.
Gradišćanskohrvatski hrvatski i prekmurski slovenački (varijanta slovenačkog jezika koja se govori u Prekmurju i Mađarskoj) pretrpeli su međusobne uticaje. Prva dela na prekmurskom (npr. Stara martjanska pesmarica) stoje pod uticajem gradišćanskohrvatskog. Neki pisci prekmurskog bili su poreklom Gradišćanski Hrvati, npr. Jakob Sabar, a neki Prekmurci su bili istaknuti autori dela na gradišćanskohrvatskom, npr. Jožef Ficko.
Pisani jezik
Pisani gradišćanskohrvatski uglavnom se temelji na čakavskom narečju s nekim uticajima drugih hrvatskih narečja. U upotrebi je ista latinska abeceda kao i u Hrvatskoj, s istim dijakritičkim znacima. Tokom vremena taj je jezik razvio svoj rečnik, koji se ponekad razlikuje od standardnog hrvatskog.
Govorni jezik
Hrvati koji žive na jugu Gradišća govore uglavnom štokavskim, oni u centralnim delu kajkavskim, a oni na severu (prema Beču) čakavskim narečjem.
Frontenac, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.437, što je 441 (14,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Žetale (općina)
Općina Žetale (slovenski: Občina Žetale) je jedna od 212 slovenskih općina od 1.340 stanovnika. , administrativni centar općine je selo Žetale.
Kingston, Tennessee
Kingston je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Žetale (općina)
Geografske karakteristike
Općina Žetale prostire se na sjeveroistoku Slovenije, jugoistočno od Ptuja, u brdovitim Halozama pored hrvatske granice na površini od 38 km², na kojoj leži 5 naselja.
Naselja Općine Žetale
Čermožiše, Dobrina, Kočice, Nadole, Žetale
Kingston, Tennessee
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.934, što je 670 (12,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Suvereni vojnički red Malte
Vitezovi Hospitalci (takođe poznati kao Suvereni Red svetog Jovana Jerusalimskog od Rodosa i od Malte, Malteški vitezovi, Vitezovi sa Rodosa, i Malteški vitezovi; francuski: Ordre des Hospitaliers ) je vjerska bratovština koja je počela djelovati kao bolnica osnovana u Jerusalimu 1080. da bi se starala o siromašnim i bolesnim hodočasnicima u Svetoj Zemlji. Nakon osvajanja Jerusalima 1099. u Prvom krstaškom ratu postala je verski i viteški red kako bi se starala i branila Svetu zemlju. Red je osnovao talijanski benediktinac Gerardo Sasso, službeno je priznat 15. februara 1113. u papinoj buli. Posle gubitka hrišćanske teritorije u Svetoj zemlji, Red je delovao sa Rodosa gde je imao suverenost, a kasnije sa Malte gde je bio vazalna država pod španskom vice-kraljevinom Sicilijom.
Danas je Red međunarodnopravni subjekt koji osim eksteritorijalnih zgrada u Rimu (koje su izvan jurisdikcije Republike Italije) ne posjeduje vlastiti teritorij.
U praksi se često koriste kraći službeni nazivi kao spomenuti „Suvereni malteški vojnički red“, ili još kraće „Malteški red“ (tal. Ordine di Malta).
Malteški red danas se prije svega bavi medicinskom i socijalnom pomoći, te humanitarnim intervencijama. Do danas je Red razvio bolničku i humanitarnu aktivnost u više od 120 zemlja.
Naziv
Postoji više naziva koji su označavali ovaj viteški red.
thumb|200px|right|Grb današnjeg Suverenog vojničkog i bolničkog red sv. Ivana od Jeruzalema, Rodosa i Malte
Geografija
Red posjeduje dvije eksteritorijalne zgrade u Rimu (koje su izvan jurisdikcije Republike Italije). Jedna, Palazzo di Malta u Via dei Condotti 68, blizu poznatog Španjolskog trgak (Piazza di Spagna) u Rimu, u kojoj se nalazi veliki meštar (lat. magister, „učitelj“) Reda s upravom, i druga, Villa Malta sull'Aventino, podalje u Rimu, u kojoj se nalazi sjedište Rimskog priorata.
Historija
Posle pada Jerusalima, 1187. godine, prelaze na Cipar, a potom na Rodos. Kada su Turci osvojili Rodos 1522., car Svetog Rimskog carstva Karlo V ih seli na Maltu 1530. godine. Nakon Velike opsade 1565. godine, na ostrvu je podignut novi grad nazvan po velikom majstoru viteškog reda Žanu de la Valeti; otud La Valeta ili jednostavno Valeta. Napoleon I je na svom pohodu ka Egiptu osvojio Maltu 1798, nakon čega su vitezovi prešli u Rim.
Pravosuđe
Malteškog reda ima mnoge atribute državnosti, stalni je promatrač pri Ujedinjenim narodima i mnogim drugim međunarodnim institucijama, također uspostavlja diplomatske odnose sa brojnim državama. Za njihove članove primjenjuje se Kanonsko pravo, koje međutim mnoge države ne priznaju i traže da se njihovi članovi ponašaju u skladu sa njihovim pravom.
Promet
Malteškog reda izdaje vlastite poštanske marke, za službeni poštanski promet. Isto tako izdaje svoje registracijske pločice za automobile, iako nema nikakve prometne infrastrukture.
Kuća Kallina u Zagrebu
mini|Kuća Kallina 2012. Kuća Kallina je secesijska zgrada na jugozapadnom uglu Masarykove i Gundulićeve ulice u Zagrebu. Sagrađena je 1903.-1904. kao stambena zgrada za bogatog industrijalca Josipa Kallinu, koji je bio vlasnik i direktor tvornice keramike.
Kuću je sagradio zagrebački arhitekt Vjekoslav Bastl u sklopu arhitektonskog biroa Hönigsberg & Deutsch, a smatra se jednim od najvažnijih ostvarenja secesijske arhitekture u srednjoj Europi. Bastl je studirao na Akademie der Bildenden Künste u Beču, pod austrijskim arhitektom Ottom Wagnerom, jednim od osnivača i najvažnijih predstavnika bečke secesije.
Znamenito žuto-plavo pročelje zgrade je 2011. obnovljeno pod vodstvom Gradskog zavoda za zaštitu spomenika kulture. Prva obnove kuće bila je neposredno prije Drugog svjetskog rata kada su uklonjeni dvometarski kapiteli. Kapiteli su vraćeni, a ponovo su napravljeni i stakleni podovi na balkonima. Bastl je ostavio velik trag na arhitektonskoj baštini Zagreba. Njegova su ostvarenja zgrade Trgovačko obrtničke komore na Trgu maršala Tita, Etnografski muzej na Mažuranićevu trgu, Ljekarna Pečić u Ilici 43, trgovačko-stambena zgrada Eugena Rada na Trgu bana Jelačića te zgrada Eugena Fellera, poznata i kao Elsa-Fluid dom u Jurišićevoj ulici.
Valle di Suio, Latina
Valle di Suio je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 181 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 147 m.
Pozdrav sa tri prsta
right|thumb| Tri prsta na protestu [[Kosovo je Srbija 2008. u Beogradu.]] mini|desno|Košarkaš [[Aleksandar Pavlović pozdravlja sa tri prsta]] Pozdrav sa tri prsta se smatra za srpski nacionalni pozdrav jednom rukom sa otvorenim palcem, kažiprstom i srednjim prstom.
Pozdrav je sličan pozdravu sa dva prsta (Ve-pozdrav) kojeg koriste drugi narodi, a koji označava pobedu (vidi Bitka kod Azenkura). Sličan pozdrav je koristio i Vinston Čerčil.
Značenje pozdrava
Pozdrav je popularizovan od strane Vuka Draškovića, lidera Srpskog pokreta obnove tokom devetomartovskih demonstracija 1991. godine u Beogradu. Na tom mitingu to je predstavljalo tri zahteva koje je SPO zahtevao da se ispune. Vuk je izjavio da mu je inspiraciju za taj pozdrav dala slika ustanka u Takovu 1815. godine, na kojoj Knjaz Miloš drži podignuta tri prsta.
Takođe, taj pozdrav je na prostorima Srpske Krajine popularisao akademik dr Jovan Rašković, ali po rečima njegove ćerke Sande, on nije dao objašnjenje zašto tako pozdravlja.
Kasnije je taj pozdrav dobio i druga tumačenja i prerastao u opšti srpski pozdrav. Pozdrav predstavlja analogiju sa načinom krštenja pravoslavaca, sa tri prsta desne ruke, koji simbolizuju Svetog Oca, Svetog Sina i Duha Svetog .
Takođe pozdrav može da simboliše i „jedan prst za Svetog Savu, drugi prst za Njegoša, i treći prst za Karađorđa“.
Korišćenje
Koristi se i u svakodnevnom pozdravljanju uglavnom među mlađom i srednjom polulacijom i jednostavno predstavlja pozdrav nekome ko je daleko za tradicionalne pozdrave rukovanjem ili govorom. Običaj je da se odgovori istim pozdravom.
Pozdrav sa tri prsta su uglavnom popularisali srpski sportisti. Poznati su pozdravi sa tri prsta koje su svojim saigračima i publici upućivali Vlade Divac , Saša Đorđević, Vlada Vujasinović , Novak Đoković i mnogi drugi. Kada su osvojili Evropsko prvenstvo u košarci 1995., celokupna jugoslovenska reprezentacija je podigla tri prsta. Saša Đorđević je, podižući tri prsta, izjavio: ''„Nećemo da provociramo. Samo - to je Srbija, to smo mi, to sam ja - ništa više. To je moj ponos.“''
Kontroverze
Tokom ratnih operacija u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini srpski vojnici su koristili ovaj pozdrav. Zbog toga pripadnici drugih etničkih grupa na Balkanu, posebno Bošnjaci i Hrvati ovaj pozdrav često smatraju provokacijom.
Pogotovu u Hrvatskoj ovaj gest se smatra provokacijom ili se pripisuje nacionalistima .
All the King's Men (razvrstavanje)
All the King's Men (doslovno: Svi kraljevi ljudi)je roman američkog književnika Robert Penn Warrena iz 1946. godine. Pod time se mogu označavati njegove ekranizacije:
2-Aminoindan
2-Aminoindan je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 133,190 Da.
Tri kraljevstva
Period Tri kraljevstva (trad. kin. 三國 / 時代, uprošć. kin. 三国 / 时代, pin. Sānguó / Shídài) je naziv za period kineske historije nakon kolapsa dinastije Han, odnosno početak viševjekovnog doba političke nestabilnosti i razjedinjenosti poznatog kao Šest dinastija. U užem smislu se pod time podrazumijeva period koji je počeo kada je godine 220. osnovana nezavisna država Cao Wei na sjeveru Kine, a prestao godine 280. kada je Kina ponovno politički ujedinjena pod vlašću dinastije Jin. Veliki dio kineskih i drugih historičara, pak, početak perioda smješta u godinu 184. kada je izbio ustanak Žutih turbana.
Tri kraljevstva po kojima je period dobio ime su bili: Wei na sjeveru, Shu na jugozapadu i Wu na jugoistoku. Historičari su im kasnije dali imena Cao Wei, Shu Han i Istočni Wu kako bi ih mogli razlikovati od istoimenih država u ranijim i kasnijim periodima. Iako se u stranim prijevodima nazivaju kraljevstvima, ispravniji naziv za svaku od tih država bi trebao biti carstvo, s obzirom da su se vladari sve tri države nazivali carevima, odnosno legitimnim nasljednicima prijestolja svrgnute dinastije. Usprkos toga što bi naziv Tri carstva trebao biti ispravniji izraz Tri kraljevstva je postao standard među sinolozima.
Period Tri kraljevstva se obično na dijeli na tri cjeline: prvi, "neslužbeni" period od 184 do 220. godine, koji su karakterizirali stalni sukobi, prvo između pobunjenih seljaka i carske vlasti, a potom između odmetnutih i suparničkih vojnih komandanata koji su se pretvorili u gospodare rata; drugi period je karakterizirala relativna stabilnost unutar granica novostvorene tri države; treći period je karakterizirala nova eskalacija nasilja nakon što je državu Shu uništila država Wei (263), a potom vladajuću dinastiju Weija svrgnula dinastija Jin te konačno osvajanje države Wu od strane dinastije Jin.
Tri kraljevstva se općenito smatraju jednim od najkrvavijih perioda kineske historije. Kao argument za takve tvrdnje se navodi popis stanovništva izveden pred kraj dinastije Han, kada je u Kini zabilježeno preko 50 miliona stanovnika, dok je popis napravljen od strane Zapadne dinastije Jin vijek kasnije zabilježio tek 16 miliona stanovnika. Usprkos tome, isti je period zabilježio i izvjestan tehnološki napredak, koji se najčešće vezuje uz inovacije Zhuge Lianga i Ma Juna.
thumb|Položaj Tri kraljevstva
Depresija
Depresija može biti:
U medicini:
U geologiji:
U ekonomiji:
U meteorologiji:
U geografiji:
Zoe Saldana
Zoe Yadira Saldaña Nazario (Passaic, 19. lipnja 1978.), poznatija kao samo Zoe Saldana, američka je glumica. Do svoje desete godine odrastala je u Queensu, New Yorku, a kasnije se preselila u Dominikansku Republiku. Najpoznatija je po ulozi Neythiri u filmu Avatar. U filmu Colombiana glumila je profesionalnu atentatorku po imenu Cataleya.
Demodika
Demodika (Δημοδίκη) je ime nekoliko ličnosti iz grčke mitologije:
Chabrillan
Šabrijan je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Di.
Mayersville, Mississippi
Mejersvil je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 547, što je 248 (-31,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Metepa
Metepa je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 215,232 Da.
Meteloidin
Meteloidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 255,310 Da.
Irvona, Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Teravih-namaz
Teravih-namaz (teravija) je namaz koji se klanja tokom mjeseca ramazana. Teravih-namaz je sunet (sunneti-muekkede) a sastoji se od 20 rekata. Klanjanje teravije sunet je Muhamedu. Teravija se klanja samo u mjesecu ramazanu. Može se klanjati u džematu. Teravije imaju 20 rekata ili, po nekim izvorima, može se klanjati samo 8, 12 ili 20 rekata, dok malikijska tradicija predviđa 36 rekata.
Irvona, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 647, što je 33 (-4,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Teravih-namaz
Teravih-namaz se može klanjati na 2 načina:
Poslije svaka 2 ili 4 rekata (zavisi kako se klanja) lijepo je uzeti odmor ili predah, onoliko vremena koliko je dovoljno za klanjati 4 rekata; to vrijeme se može provesti u zikru (spominjanju i veličanju Alaha u sebi); zato se ovaj namaz i zove teravih-namaz (tj. namaz sa odmorima). U Bosni i Hercegovini i susjednim državama običaj je da se poslije svakog selama prouči po jedan salavat, ili sura Ihlas.
Seghe di Villa, Belluno
Seghe di Villa je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Teravih-namaz
Teravih-namaz klanja se samo uz ramazan, i to između jacijskog sun-suneta i vitra (noćnog namaza). Zato se vitr klanja uz ramazan u džematu. Teravih-namaz ima jedan nijet, bez obzira na koliko se rekata predaje selam.
Seghe di Villa, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 327 m.
Teravih-namaz
Kada se završi teravih-namaz, klanja se vitr (noćni namaz) u džematu (zajednici).
2-Benzilpiperidin
2-Benzilpiperidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 175,270 Da.
Međunarodni odbor Crvenog križa
thumb|Sjedište Međunarodnog komiteta Crvenog krsta u Ženevi.
Međunarodni komitet Crvenog krsta  je privatno humanitarno društvo osnovano 1863.g. u Ženevi Švicarska. Društvo je utemeljitelj je Međunarodnog pokreta Crvenog krsta i jedna je od njegovih sastavnica. Glavni cilj društva je "zaštititi život i dostojanstvo žrtava rata i unutarnjeg nasilja te im osigurati pomoć." .
Povijest
Društvo je nastalo 17. veljače 1963.g. kada je održana prvi sastanak "„Međunarodnog odbora za pomoć ranjenicima“, poznatog kao i "Odbora petorice", na kojem su (petorica) odabrani članovi ženevskog „Društva javne koristi“ ispitivali mogućnost provedivosti ideje Henri Dunanta o poboljšanju skrbi ranjenim vojnicima.
Stropino, Verbano-Cusio-Ossola
Stropino je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 509 m.
Bajram-namaz
Bajram-namaz, islamska je molitva (namaz) koju muslimani obavljaju za Kurban i ramazanski bajram.
Vrijeme Bajram-namaza
Vrijeme Bajram-namaza prema islamskim učenjacima počinje kada Sunce odskoči za koplje ili dva. To je, otprilike, 45 minuta nakon izlaska sunca. Konsultujući hadise, zaključujemo da su prvi muslimani, sa Poslanikom a.s. klanjali tako da su Kurban-bajram klanjali nakon što sunce odskoči za koplje, kako bi vjernici imali vremena da zakolju Kurban, a ramazanski kada sunce odskoči za dva koplja, kako bi vjernici imali više vremena da podijele Sadekatu-l-fitr (milostinju).
Vrijeme do kada se ovaj namaz može klanjati je vrijeme zevala, odnosno vrijeme kada nestane sjenke predmeta, tj. vrijeme kada je Sunce tačno na pola neba.
Bajram-namaza
Različite islamske škole različito gledaju na obavezu klanjanja Bajram-namaza.
Kako se klanja Bajram-namaz
Ovaj namaz ima dva rekata. Obavlja se slično kao i ostali namazi od dva rekijata, kao npr. Sabahski farz, ali se na prvom rekijatu prije učenja Fatihe i sure tri puta zaredom podignu ruke (kao na početnom tekbiru), i izgovori se Allahu Ekber. Ovo se isto treba uraditi na drugom rekijatu, ali nakon učenja Fatihe i sure, ali prije rukuua (pregibanja).
Nakon klanjanja Bajram-namaza, održava se bajramska hutba, podijeljena u dva dijela.
Osim ovoga, za vrijeme Kurban-bajrama, prema Hanefijskom mezhebu, vadžib (drugostepena obaveza) je učiti tzv. tekbiri tešrik, odnosno slaviti Boga, poslije svakog farz namaza.
Tekbiri-tešrik
Ovaj tekbir je vadžib od sabaha dana Arefata (dan prije Kurban-bajrama) do ikindije četvrtog dana Bajrama i to odmah iza farza. Ukoliko se zaboravi donijeti tekbir dužnost ga je proučiti. Tekbiri-tešrik glasi u prijevodu: ''Allah je najveći, Allah je najveći. Nema drugog božanstva osim Allaha, Allah je najveći. Nema drugog božanstva osim Allaha, Allah je najveći. Allahu pripada svaka zahvala''.
Praznik (Bajram)
Nakon što se završi namaz i hutba, vjernici islamske vjeroispovjesti slave blagdan Bajram. Ovo je jedini islamski blagdan. Bajram je dva puta u toku jedne hidžretske godine.
Cocumont
Kokimon je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Lot i Garona koja pripada prefekturi Marmand.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 888 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 25,44 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 135 metara (maksimalnoj 148 m, a minimalnoj 33 m).
RWD-8
Avion RVD-8 je poljski školski avion koji se po licenci pravio u jugoslovenskoj fabrici aviona Rogožarski iz Beograda.
Projektovanje i razvoj
Avion je bio visokokrilni jednokrilac sa jednim motorom, drvenom dvokrakom elisom, sa dva člana posade pilot i instruktor. Avion je bio opremljen vazduhom hlađeni linijski motor Valter Junior 4 snage 110 KS. Avion je pretežno drvene konstrukcije, trup nepravilnog pravougaonog poprečnog preseka je u celosti izrađen od drveta obložen šperom a krila su noseća konstrukcija od drveta obložena platnom, sa zaobljenim krajevima. Sa svake strane, krila su poduprta sa po jednom kosom trouglastom upornica koje su se oslanjale na trup aviona u jednoj tački a druge dve oslone tačke su bila na krilu. Nosač motora kao i obloga motora su bili od metala. Stajni trap je bio fiksan potpuno napravljen od metalnih profila.
Operativno korišćenje
Poljska fabrika DVL je od 1934 do 1938. godine proizvela ukupno 270 primeraka RVD-8 aviona. Taj avion je bio najmasovniji školski avion Poljskog vazduhoplovstva. Od 1936. godine proizvodi se varijanta opremljena za instrumentalno „slepo“ letenje. Varijanta za padobranske skokove je proizvedena 1938. godine. U toku rata izvestan broj aviona su zarobili Nemci i Rusi i nastavili da ih koriste uglavnom za trenažu i kurirsku službu. Avioni ovog tipa koji su prebegli u Litvaniju, Mađarsku i Rumuniju rekvirirani su i korišćeni sve vreme rata.
Na osnovu ugovora o licenci u jugoslovenskoj fabrici aviona Rogožarski napravljeno je 1935. godine 3 primerka aviona RVD-8. Sva tri aviona Rogožarskog su imali čehoslovačke motore Valter Junior 4 snage 77 kW. Avioni RVD-8 su korišćeni u Aero-klubu za obuku sportskih pilota i nosili su civilne oznake YU-PCY, YU-PCZ i YU-PDM. Leteli su do početka rata, dalja sudbina im je nepoznata.
Narodni dom u Zagrebu
thumb|250px|Palača Narodnog doma, pogled iz Radićeve ulice thumb|250px|Preporodna dvorana Narodni dom u Zagrebu palača je na zagrebačkom Gornjem gradu, u Opatičkoj ulici broj 18. Palača se danas nalazi u vlasništvu Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti.
Na mjestu današnje palače nalazio se nekoć samostan klarisa. Nakon ukinuća reda 1782. prostor je zapušten. 1835. godine zemlju je otkupio grof Karlo Drašković kako bi na njoj izgradio palaču, obiteljsku kuću obitelji Drašković. Zgrada je sagrađena krajem 1838. godine, a smatra se da je djelo zagrebačkog graditelja Bartola Felbingera. U prilog tome govori činjenica da je Felbinger bio tužen kad se 1843. godine srušila altana na istočnom pročelju zgrade. Pitanje je samo da li ju je zagrebački graditelj podigao prema vlastitu projektu, jer su nacrti zgrade (3 komada), koji se čuvaju u Hrvatskom povijesnom muzeju, nepotpisani i bez datuma.
Već u doba izgradnje bila je jedna od najljepših gornjogradskih palača, izgrađena u neoklasicističkome slogu, dotjeranih pročelja i dojmljivog klasicističkog interijera. Obitelj Drašković nije se nikad potpuno skrasila u novoizgrađenom domu, pa ga ubrzo pod povoljnim uvjetima prodaje prvacima hrvatskoga narodnoga preporoda. Naime, 1845. godine saznali su Ilirci da grof Karlo Drašković Trakošćanski prodaje svoju palaču u Zagrebu za 28 hiljada forinti srebra, sa preko 30 soba, i to na akcije, svaku po 25 forinti srebra. Tu su namjeravali smjestiti i Narodni muzeum i s njima Čitaonica, Kazino i Gospodarsko društvo horvatsko-slavonsko. Samo godinu dana kasnije, 27. veljače 1846. godine, sklopljen je kupoprodajni ugovor kojim su Ilirci došli do zgrade i dali joj ime Narodni dom ili Dvorana, prema najvećoj prostoriji u kojoj su se održavali društveni sastanci, svečani plesovi i razne skupštine. Taj se ugovor danas čuva u Nacionalnoj i sveučilišnoj knjižnici. Time se palača iz obiteljskoga pretvorila u Narodni dom.
Godine 1868. Narodni dom postaje sjedištem tadašnje Jugoslavenske akademije znanosti i umjetnosti. Nakon što je godine 1880. Akademija preselila u novu zgradu na Zrinskome trgu, u Narodni dom koji je još 1878. otkupila država, smješten je Stol sedmorice. Visokomu sudstvu zgrada je bila na raspolaganju do svršetka Drugoga svjetskoga rata, kada ju je ponovno preuzela Akademija. Tijekom godina izgubio se prvobitni sjaj palače, posebice dvorane, koja je pregrađena za potrebe uredskih prostorija. U prvobitno stanje vraćena je godine 1994., kada je okončana njena posljednja obnova. U palači se nalazi Zavod za povijest hrvatske književnosti, kazališta i glazbe HAZU.
Žetale
Žetale (njemački: Schiltern) je selo u Sloveniji od 401 stanovnika, ono je i administrativni centar Občine Žetale.
Geografske karakteristike
Žetale leže udaljene oko 22 km jugoistočno od Ptuja u brdovitim Halozama pored hrvatske granice.
Historija
Žetale su prvi put dokumentirane 1228. kao selo koje je njegov dotadašnji feudalac Gotschak, prodao nekom Hartridu iz Ptuja, nakon tog zabilježene su i 1330. u vezi nekog sudskog spora.
Tokom 15. vijeka selo se zvalo Mihaelova vas (Mihaelovo selo), po župnoj crkvi sv. Mihaela izgrađenoj oko 1420. Zna se da su ga 1669. tadašnji vlasnici ptujski franjevci prodali grofu Petru Curtu iz Rogatca, kao i to da je prva škola počela djelovati 1812.
Velika promjena za kraj bio je dolazak željeznice - 1903. jer su odtad seljaci mogli prodavati svoje proizvode po većim gradovima. Nakon 1945. pored sela na lokalitetu Pletarna v Dobrini radio je kamenolom.
Hotel Esplanade
Hotel Esplanade je luksuzni hotel u Zagrebu. Sagrađen je 1925. godine s ciljem pružanja smještaja putnicima glasovitog vlaka Orient Express, koji je prometovao na liniji Pariz-Istanbul.
Izgradnja
Prekapacitiranost dvaju najpoznatijih zagrebačkih hotela početkom 20. stoljeća, potakla je izgradnju novog luksuznog hotela, u neposrednoj blizini glavnog željezničkog kolodvora – tada značajne poveznice s Europom i ostatkom svijeta. Godine 1917. raspisan je međunarodni natječaj na kojem su sudjelovali brojni istaknuti arhitekti, uključujući slavnog Švicarca Adolfa Loosa koji međutim nije i pobijedio na natječaju. Pobijedio je Nijemac, Otto Rehnig, čije je originalne planove preradio zagrebački arhitekt Dionis Sunko. Njega danas smatraju arhitektom ovog djela arhitekture iz razdoblja Belle Époque. Hotelu je dano ime “Esplanade”, koje u izvornom obliku ima značenje “polje”, vjerojatno stoga što je sagrađeno na prostranoj poljani zapadno od kolodvora.
Izgradnja hotela završena je za samo 26 mjeseci. Svečanom je otvaranju održanom 22. travnja 1925. godine prisustvovalo preko 200 gostiju. Među uzvanicima bio je gradonačelnik Zagreba Vjekoslav Heinzel, konzuli, bankari, novinari, te brojni drugi. Otvoranje je bilo popraćeno i u novinskom tisku. Hotel od tada do danas ima važnu ulogu u razvoju zagrebačkog turizma.
Bonnetsville, North Carolina
Bonetsvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Hotel Esplanade
Povijest
Hotel je bio središte društvenog života Zagreba naročito u 1920-ih godina, kada je privlačio ljubavne parove. Prema legendi je ondje održan prvi hrvatski striptiz na oproštajnoj zabavi jednog talijanskog grofa. U hotelu je u to doba također djelovao kasino koji je postao poznat radi nekoliko incidenata vezanih za prostituciju, nakon čega je kasino zatvoren. Tokom Drugog svjetskog rata, hotel je bio okupljalište njemačkih časnika, te je ondje formirano svojevrsno sjedište Gestapa u Zagrebu. Nijemci su ondje organizirali mnogobrojne zabave.