cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Albanofobija
Albanofobija u Grčkoj
Albanski emigranti u Grčkoj doživljavaju „ozbiljnu diskriminaciju“ na poslu, posebno u vezi sa visinom nadnica i socijalnim osiguranjem. Usled neprihvatanja sredine, albanski radnici su ponekad primorani da promene ime.
Albanci često nailaze na nipodaštavajući tretman od strane grčkih organa reda. Albanska populacija je izložena masovnim hapšenjima prilikom policijskih čistki i meta je čestih deportacija, koje obuhvataju i osobe sa urednim dokumentima. Brojni su slučajevi policijskih ubistava albanskih legalnih i ilegalnih imigranata prilikom pokušaja prelaska grčke granice. U slučajevima primene nasilja prema Albancima, grčki policajci najčešće ne odgovaraju ili dobiju samo „nominalne kazne“.
Kvaternijum-15
Kvaternijum-15 je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 251,156 Da.
Bouman
Bouman se može odnositi na
Stativ
thumb|200px|[[Bireta na stativu]] Stativ je deo laboratorijske opreme, na koji se pomoću klemni mogu učvrstiti epruvete i drugi pribor, na primer birete koje se koriste u titraciji. On se takođe koristi prilikom filtracije.
Stativi su obično napravljeni od hemijski otpornih metala i mogu da budu pokriveni slojem kalaja/aluminijuma radu dodatne zaštite.
Poliamorija
250px|left|thumb|Srce i beskonačnost - jedan od simbola za poliamoriju
Poliamorija (što dolazi od grčke riječi πολύ, poly za "više" i latinske riječi amor za "ljubav"), odnosno višeljublje, naziv je za održavanje intimnih odnosa - romantične i/li seksualne prirode - s više od jedne osobe, a uz znanje i pristanak svih partnera.
Poliamorija se razlikuje od poligamije u tome što odnos sa trećim partnerima ne uključuje ili ne mora uključivati brak.
Chinchilla, Pennsylvania
Činčila je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.098.
Život je lep
„Život je lep“ je jugoslovenski film snimljen 1985. godine u režiji Bore Draškovića, koji je sa Majom Drašković adaptirao scenario prema noveli Aleksandra Tišme.
Kratak sadržaj
Lokalni voz se zaustavlja u nepropisano vreme, na nepropisanom mestu i putnici su primorani da provedu jedan dan u kafani uz prugu. To je prilika da se predstave različite ličnosti - svirači, salašari, namernici iz grada, intelektualci, hmeljari, u toj kafani prepunoj muzike, ispoljavaju svoju pravu prirodu. Kafana postaje svet, a savremena ljubavna priča pretvara se u parabolu o glavnim ljudskim težnjama.
Tronožac
Tronožac je portabilni okvir sa tri noge, koji se koristi kao nosač objekata. Tronožac pruža stabilnu osnovu protiv sila koje deluju na dole i u horizontalnom pravcu, kao i protiv momenta oko vertikalne ose.
Kavalir (razvrstavanje)
Kavalir se može odnositi na
Ealdwulf (nadbiskup Yorka)
Ealdwulf (? - 6. maj 1002) bio je opat Peterborougha, biskup Worcestera i nadbiskup Yorka. Prema narodnoj tradiciji, bio je svjetovni kancelar kralja Edgara; kada je slučajno u krevetu u snu ugušio svog sina, nastojao se okajati tako što je obnovio samostan Medeshamstede, kasnije poznat Peterborough Abbey, i to na savjet Æthelwolda, winchesterskog biskupa. Ealdwulf je potom tamo živio kao redovnik a potom opat od 966. do 992. Od 992. je služio kao biskup Worcestera od 995. kao nadbiskup Yorka to his death on 6 May 1002. While archbishop, he held a synod at Worcester around 1000 to consider moving the relics of Saint Oswald of Worcester.
Ealdwulf je bio poznat kao izuzetno pobožan čovjek. William of Malmesbury navodi kako je dvije biskupske stolice držao "iz nužde, a ne osobne ambicije".
Berli
Berli se može odnositi na
Plainfield, Ohio
Plejnfild je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 157, što je 1 (-0,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
OR10G4
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Divajd
Divajd se može odnositi na
Emons
Emons se može odnositi na
Camous
Kamu je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Banjer de Bigor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 17 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 5 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,29 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 625 metara (maksimalnoj 1.605 m, a minimalnoj 640 m).
Grand Foks
Grand Foks se može odnositi na
Mir Božji
Mir Božji (Pax Dei), ponekad navođen i kao Mir i primirje Boga je naziv za društveni pokret koji se, djelomično pod okriljem Rimokatoličke crkve, razvio u srednjovjekovnoj Evropi, i koristeći duhovne sankcije nastojao ograničiti ratovanje i nasilje koje je bilo karakteristično za tadašnje feudalno društvo. Historičari njegove začetke pronalaze u južnoj Francuskoj 989. godine, a u određenim oblicima se održao sve do 13. vijeka.
Ugljeni hidrati
thumb|Lanac [[glukoza|glukoze]] 160px|right|thumb|[[riboza]]
Pohod cara Taizonga protiv država Zapadnih oblasti
Pohod cara Taizonga protiv država Zapadnih oblasti se odnosi na niz vojnih operacija koje je Kina pod dinastijom Tang izvela između 640. i 648. kako bi uspostavila vlast, odnosnu hegemoniju nad istočnim dijelom Centralne Azije. Prije početka tih pohoda je tim područjem dominirao Zapadni Turkijski Kaganat te njemu podložne i klijentske države. Prvi pohod je izveden godine 640. kada je car Taizong poslao generala Hou Junjija da zauzme strateški važan grad-državu Gaochang. Uspjeh tog pohoda je prvi put uspostavio kinesku vlast nad tom području od vremena Fú Jiāna u 4. vijeku Godine 644. se država Yanqi - kineski saveznik u prethodnom pohodu - okrenula protiv Kineza i stupila u savez sa Zapadnim Kaganatom. Zbog toga je Guo Xiaoke (郭孝恪), kineski komandant Gaochenga, napao i zarobio Yanqi kralja Long Tuqizhija (龍突騎支), ali se Yanqi ponovno odmetnuo. Godine 648. je Ashina She'er (阿史那社爾), turkijski general u kineskoj službi, napao Yanqi i Qiuzi (龜茲 (suvremeni Aksu u Xinjiangu), i osvojio pbje države. Tada su se i Shule i Yutian pokorile Tangu, što je omogućilo kinesku hegemoniju nad područjem sve dok ga nije zauzeo Tufan (Tibet) za vrijeme Taizonogovog sina cara Gaozonga.
Mir Božji
Mir Božji se obično proglašavao tako što bi crkveni velikodostojnici, najčešće opati samostana, sazivali velike narodne skupštine na otvorenom, na kome su osim seljaka bili pozivani i plemići; na njima bi se izlagale relikvije svetaca i učesnici pozivali da se, pod prijetnjom svetačke kazne, zaklinju kako nikada neće nauditi svećenicima, siromašnima, ženama ili djeci. Prekršiteljima zakletve je prijetila ekskomunikacija, ali su je u nekim slučajevima mogli izbjeći preko materijalne kompenzacije žrtvama.
Pippo Baudo
Giuseppe Baudo, (Militello in Val di Catania, 7. 6. 1936. -) poznat kao i Pippo Baudo, je popularni italijanski televizijski voditelj.
Mir Božji
Širenju pokreta je značajno pomogla opatija Cluny, a njegove aktivnosti su bile blisko vezane za klinijevske reforme u 11. vijeku.
Pippo Baudo
Rođen je na Siciliji, u provinciji Catania. Diplomirao je pravo na Univerzitetu Catanije, ali se nakon diplome počeo baviti muzikom, odnosno sviranjem klavira. Godine 1959. je prvi put nastupio na programu državne TV-kuće RAI. Otada je Baudo postao jedan od najpopularnijih voditelja, vodeći emisije kako na programima RAI-ja, tako i na programima privatne TV-kuće Mediaset.
Ugljeni hidrati
Ugljeni hidrati, ugljikohidrati, karbohidrati, u biokemiji nazvani saharidi ili šećeri, su najrasprostranjenija organska jedinjenja u živom svetu.
Špiritusna lampa
mini|desno|200px|Špiritusna lampa Špiritusna lampa je deo hemijskog pribora. Sastoji se od donjeg dela (u kome se nalazi špiritus ili neki drugi alkohol) i fitilja. Najčešće se koristi u laboratorijama za zagrejavanje raznih supstanci.
Mir Božji
Uz Mir Božji je vezan i koncept Primirje Božje (Treuga Dei), kojim su se feudalci i njihovi vitezovi obavezivali na primirje, odnosno uzdržavanje od vojnih operacija nedjeljom, na kršćanske blagdane ili za vrijeme korizme.
Pippo Baudo
Široj javnosti je najpoznatiji kao voditelj Festivala u San Remu.
Trougao za žarenje
Trougao za žarenje je deo laboratorijskog pribora koji je napravljen od žica oko kojih su glinene cevi. On ima izgled jednakostraničnog trougla sa žicama koje izlaze iz uglova.
On se koristi u laboratoriji na sličan način kao i žičana gaza, za podršku drugih aparata na tronošcu, tokom zagrevanja Bunzenovim plamenikom ili nekim drugim izvorom toplote.
Za razliku od žičane gaze, kojom se prvenstveno podržava stakleno posuđe kao što su čaše, boce, ili bazeni za isparavanje, trougao za žarenje se normalno koristi za držanje tiglova.
Colle San Pietro, Latina
Colle San Pietro je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Zvonko Madunić
Zvonko Madunić (Split, 4. ožujka 1959.) je hrvatski pisac i profesor povijesti umjetnosti.
Hou Junji
Hou Junji (侯君集) (? - 29. april 643 ) je bio kineski vojskovođa i kancelar dinastije Tang. Istakao se velikim uspjesima u pohodima protiv Tuyuhuna i Xiyua kada je 640. zauzeo strateški važan grad Gaochang. Kada je zbog optužbi za pronevjeru ratnog plijena nakratko stavljen u kućni pritvor, počeo se okretati protiv cara Taizonga. Godine 643. se povekao sa krunskim princom Li Chengqianom u zavjeru s ciljem svrgavanja Taizonga. Zavjera je razotkrivena, a Hou Junji osuđen na smrt. Car Taizong mu je zbog ratnih zasluga ipak poštedio život porodice.
Mike Bongiorno
Michael Nicholas Salvatore Bongiorno, poznat kao Mike Bongiorno (fonetski:ˈmaik bonˈdʒorno; 26. maj 1924 – 8. septembar 2009) bio je italijanski TV-voditelj rođen u SAD. Televizijsku karijeru je započeo 1950-ih na programu italijanske državne televizije postavši najpopularnijom televizijskom ličnostiu. Bio je poznat i po nadimku il Re del Quiz (Kralj kviza) kao i time da je sve nastupe započinjao s riječima: Allegria! (Veselo!).
Zvonko Madunić
Rođen u Splitu, djetinjstvo je proveo u Cisti Provo. Osnovnu školu završava u Lovreću, gimnaziju u Imotskom i filozofski fakultet u Zagrebu.
Od 1989. živi u Šibeniku.
Ugljeni hidrati
Po kemijskom sastavu ugljikohidrati su hidrati ugljika, obično s odnosom atoma vodika i kisika od 2:1 (kao u vodi), empirijske formule Cm(H2O)n, pri čemu m može biti različit od n (uz iznimke poput deoksiriboze, šećerne komponente DNA - C5H10O4).
Klasifikacija
Prema stepenu složenosti ugljikohidrati mogu biti:
Monosaharidi
Monosaharidi (prosti šećeri) se hidrolizom ne mogu razložiti na prostija jedinjenja. Prema broju ugljenikovih atoma dele se na trioze, tetroze, pentoze, heksoze i heptoze.
Najvažniji su pentoze i heksoze, a najpoznatiji monosaharidi su fruktoza, glukoza i galaktoza.
Pentozama (sa 5 atoma ugljenika) pripadaju:
U heksoze spadaju:
Glukoza je glavni izvor energije i osnovni transportni oblik šećera u organizmu kičmenjaka.
Oligosaharidi
thumb|Hrana bogata ugljenim hidratima
Oligosaharidi (grč. oligos: malobrojno, siromašno) su izgrađeni od 2-10 molekula monosaharida. Najznačajniji su:
Disaharidi, kao npr. saharoza služe kao transportni šećeri kod biljaka.
Polisaharidi
Polisaharidi su makromolekuli nastali povezivanjem velikog broja monosaharida u dugačke lance (mogu da sadrže na stotine i hiljade monosaharida).
Prema biološkoj funkciji se dele na rezervne i strukturne polisaharide.
Rezervni polisaharidi predstavljaju molekule u kojima se čuva (skladišti) hemijska energija. Najrasprostranjeniji rezervni polisaharidi su:
Skrob i glikogen se sastoje od većeg broja molekula glukoze.
Strukturni polisaharidi učestvuju u izgradnji ćelijskih delova. Među njima su najrasprostranjeniji:
Energetska uloga ugljenih hidrata i insulin
Glikogen se kod kičmenjaka (time i kod čoveka) skladišti u jetri i mišićima. Kada se u krvotoku pojavi višak glukoze, jetra od glukoze sintetiše glikogen (to je pod kontrolom insulina). Kada nivo glukoze u krvi padne, u jetri dolazi do razgradnje glikogena u glukozu, koja zatim prelazi u krvotok. Iz krvotoka glukoza prelazi u ćelije, što je isto pod kontrolom hormona insulina (luči ga pankreas). U ćelijama se razlaganjem glukoze oslobađa energija neophodna za njihov normalan rad. Kada oboli pankreas pa se insulin nedovoljno izlučuje, dolazi do nagomilavanja šećera u krvi, dok istovremeno ćelije gladuju, tj. nemaju dovoljno glukoze. Oboljenje nastalo usled toga je dijabetes (šećerna bolest) – smrtonosna bolest, ako se ne leči. Dijabetičari insulin ne uzimaju oralno (preko usta), pošto bi, kao protein, bio razložen u crevima.
Sparta, Tennessee
Sparta je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.925, što je 326 (7,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kider
Kider se može odnositi na
Coigny
Koanji je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Kutans.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 204 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 45 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 30 metara (maksimalnoj 36 m, a minimalnoj 4 m).
Atol das Rocas
Atol das Rocas (pt. za "Rocasov atol") je atol u Atlantskom oceanu, 260 km sjeveroistočno od Natala na sjeveroistoku Brazila (brazilska savezna država Rio Grande do Norte) i 145 km zapadno od otočja Fernando de Noronha. Rocasov atol je vulkanskog podrijetla i koraljni greben, te je iznimno važan kao hranilište i mrijestilište tuna, morskih pasa i drugih morskih životinja. Za oseke on se pretvara u prekrasan krajolik laguna i plimskih bazena prepunih ribama.
Rezervat Rocasovog atola, zajedno s rezervatom otočja Fernando de Noronha, ukupne površine 422,7 m², čini više od 50% južnoatlantskih otočnih površina (koje čini sveukupno tek 10 otoka), te je presudan za održavanje bioraznolikosti cijelog južnog Atlantika. Zbog toga su zajedno upisani na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Amerikama 2001. godine. mini|lijevo| Ruševine starog svjetionika na Rocasovom atolu
Odlike
Rocasov atol je dug 3,7 i širok 2,5 km, a njegova laguna je duboka od 1 do 6 m, te ima površinu od 7,5 km². Površina njegova dva otočića, južni manji Cemitério i veći sjeverozapadni sprud Farol (oblika izduženog S), imaju površinu od samo 360 m². Najviša točka je pješčana sipina visine 3–6 m (ovisno o plimi i oseki), dok je ostala površina otoka prekrivena zeljastim biljkama otpornima na sol, grmovima i pokojom palmom među kojima obitavaju rakovi, pauci, škorpioni, muhe, buhe, žohari i velik broj različitih vrsta ptica.
Koraljni prsten je gotovo zatvorni krug s 200 m širokim kanalom na sjevernoj strani i mnogo užim na južnoj strani. Ta oseke njegovi gotovo vertikalni zidovi, visine 1,5 m, se potpuno ukažu i spoje s pješčanim obalama otočića. Oko njega živi veliki broj morskih kornjača, morskih pasa i dupina, koji ga koriste kao mrijestilište i sklonište mlađi. U plićinama živi i veliki broj bentonskih organizama (koralji, spužve i alge)
Cijeli atol je rezervat divljine i biološki rezervat koji je tek povremeno mjesto znanstvenih istraživanja i njegova entomološka fauna je temeljito istražena i arhivirana.
Zahvaljujući svojoj zabačenosti atol je gotovo nedirnut ljudskim djelovanjem. Jedina građevina na otoku je svjetionik brazilske vojske iz 1960-ih koji se nalazi na kraju zaljeva Farol, u blizini ruševine starog svjetionika iz 1933. god.
Lamor
Lamor se može odnositi na
Morgan Heights, Colorado
Morgan Hajts je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 266.
Makenzi
Makenzi se može odnositi na
Oliver
Oliver se može odnositi na
Pelourinho
mini|lijevo| Istaknuto područje Pelourinha u Salvadoru Pelourinho (brazilski-portugalski za "stup srama") je povijesno središte Salvadora, glavnog grada brazilske savezne države Bahia. Ime mu potječe od stupova srama na središnjim trgovima gdje su tijekom kolonijalnog razdoblja kažnjavani robovi.
Od 1549. do 1763. godine Salvador je bio glavni grad portugalskog Brazila i tijekom tog razdoblja u njemu je došlo do jedinstvene mješavine europskih, afričkih i indijanskih kultura. U njemu je 1558. godine osnovana i prva tržnica robljem u Novom Svijetu, gdje se trgovalo robovima za rad na plantažama šećerne trske. Grad je sačuvao mnoge izvorne renesansne građevine, te brojne originalne stare građevine šarenih pročelja ukrašene štuko dekoracijama. Zbog toga je povijesno središte Salvadora upisano na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Amerikama još 1985. godine. mini| Stari grad ispred Novoga Bogatstvo kolonijalnog Salvadora se očituje u brojnim slikovitim građevinama kao što su kolonijalne palače, crkve i samostani, uglavnom sagrađeni u 17. i 18. stoljeću. Najznamenitije su:
Kvibekol
Kvibekol je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 426,459 Da.
Otvoreni brak
Otvoreni brak je naziv za brak u kome bračni drugovi jedno drugom dozvoljavaju upuštanje u intimne veze - romantične i seksualne prirode sa trećim osobama. Iako u tehničkom smislu te izvanbračne veze predstavljaju preljub, one, s obzirom da je za njih postojala dozvola, ne predstavljaju nevjeru. Kao takav, otvoreni brak predstavlja jedan od oblika poliamorije, odnosno ne-monogamije.
Sam izraz se u današnjem smislu počeo koristiti tek u doba seksualne revolucije 1960-ih. Dotada se koristio tek za opisivanje monogamnih brakova između pripadnika segregiranih društvenih grupa (npr. bijelkinje i crnca i sl.).
Pallig
Pallig ili Pallig Tokesen (? - 13. novembar 1002) bio je danski poglavica. Njega je engleski kralj Ethelred II, pozvao da mu služ, te mu je dao titulu jarla ili ealdormana Devonshirea. Po Ethelredovom naređenju je ubijen u masakru na dan sv. Bricea, zajedno sa suprugom Gunhilde, kćeri danskog kralja Haralda I i sestrom Svena Rašljobradom. Taj se događaj tumačio kao razlog za stalne danske napade na Englesku. Dio historičara, pak, smatra da je Pallig napustio Ethleredovu službu, te da je Ethlered naredio masakr motiviran osvetom.
Hannah Montana 2/Meet Miley Cyrus
Hannah Montana/Meet Miley Cyrus je drugi studijski album sa pjesmama iz američke TV-serije Hannah Montana, te prvi solo album Miley Cyrus. Album je pusten u prodaju 26. juna 2007.godine. Sastoji se iz dva dijela: prvi dio se sastoji od deset pjesama koje su izvodjene u seriji Hannah Montana, a drugi dio se sastoji od pjesama koje izvodi Miley Cyrus.U Americi je prodato 3.200.000+ kopija,a u svijetu se prodalo preko 4.000.000.kopija.
Rogneda
Rogneda ili Rogneda Rogvoldovna (Рогнеда Рогволодовна) ili Ragneda (Рагнеда Рагвалодаўна; 962 - 1002) bila je nordijska princeza, kneginja Kijevske Rusije odnosno supruga velikog kneza Vladimira te kneginja/vladarica Polocka u današnjoj Bjelorusiji.
Otac joj je bio Rogvolod, nordijski vođa koji je došao "preko mora" i uspostavio vlast u Polocku. Oko godine 980. se Vladimir sa njom htio oženiti, ali, čuvši da se želi udati za njegovog polubrata Jaropolka, napao je Polock i zauzeo grad. Tada ju je silovao pred roditeljima, koje je potom ubio, te odveo u Kijev. Tamo mu je rodila nekoliko djece, među kojima su bili sinovi Jaroslav Mudri, Vsevolod, Mstislav od Černigova i Izjaslav. U Povijesti minulih ljeta se navodi kako je pokušala ubiti muža, zbog čega je sa sinom Izjasalovom prognana natrag u Polock. Tamo je sa sinom uspostavila lozu vladara koja će se održati sve do mongolske invazije. Pred smrt se zamonašila i uzela ime Anastazija.
Pembina
Pembina se može odnositi na
Aveize (Rona)
Avez je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Rona koja pripada prefekturi Lion.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 940 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 56 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,64 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 800 metara (maksimalnoj 928 m, a minimalnoj 428 m).
Kurtizana
250px|right|thumb|Virginia Oldoini, italijanska kurtizana i ljubavnica francuskog cara Napoleona III, fotografija iz 1866.
Kurtizana (courtisan, cortigiana) je izraz kojim se opisuje žena kojoj ljubavne veze ili pružanje seksualnih usluga pripadnicima više klase predstavlja glavni izvor prihoda i/li temelj njenog društvenog položaja.
Riječ dolazi od italijanskog izraza za dvorjanku, odnosno dvorsku damu, a počeo se koristiti u 16. vijeku. Dvorske dame su tada, kada su brakovi vladara i drugih velikodostojnika bili motivirani politikom umjesto ljubavlju, predstavljale najprikladniji i najdostupniji oblik partnera za "ozbiljne" ili romantične ljubavne veze. S vremenom su kurtizane postale svojevrsna institucija koja je osim seksualnih pružala i druge usluge; tako se od kurtizana očekivalo da budu vješte u plesu i muzici, odnosno dovoljno obrazovane i inteligentne da bi mogle sudjelovati u intelektualnim raspravama. Kurtizane su ponekad bile udane, ali najčešće za muškarca nižeg društvenog statusa koji je u njenim vanbračnim vezama s društvenom elitom vidio sredstvo vlastitog napredovanja. Između kurtizana se također počela javljati hijerarhija, tako da su se kurtizane na vrhu društvene ljestvice smatrale ljubavnicama, dok one na dnu prostitutkama.
U današnjem svijetu, gdje se promovira jednakopravnost spolova, fenomen kurtizana je prilično rijedak ili nije tako vidljiv kao u ranijim periodima. Izraz se danas prvenstveno koristi u pežorativnom smislu ili kao eufemizam za eskort-dame ili elitne prostitutke.
Goiás Velho
Kako je grad sačuvao izvornu mrežu ulica oko rudarskog kolonijalnog gradića i većinu svojih građevina iz 18. i 19. stoljeća, povijesno središte Goiasa je upisano na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Amerikama 2001. godine kao "izvanredan primjer skladne cjeline javnih i privatnih građevina od lokalnih materijala i narodnih tehnika gradnje".
Povijest
Osnovao ga je slavni lovac na robove (bandeirante) i istraživač Bartolomeu Bueno da Silva, poznat pod nadimkom Anhangüera, i isprva je bio poznat kao Santana. Naselje na rijeci Vermelho je osnovano zbog pronalaska zlata koje je ubrzo privuklo veliki broj stanovnika i 1729. je sagrađena kapela. Kako bi imali snažniju kontrolu nad rudnicima zlata, portugalske vlasti iz São Paula su 1739. godine postavile svog upravitelja i grad je od tada bio poznat kao Vila Boa de Goyaz (Dobro selo Goiasa). Goias je 1748. postao glavnim gradom novog distikta i njegov prvi upravitelj, Dom Marcos de Noronha (1749.-55.), je pretvorio skromno selo u malu prijestolnicu s brojnim građevinama i infrastrukturom koja je preživjela do danas.
Nakon 1770. godine Goias je ušao u dugo razoblje stagnacije i iako je zadržao titulu glavnog grada daleko je zaostao za brzorastućim gradovima kao što je bio Rio de Janeiro. God. 1937. glavni grad države je postala novoosnovana Goiânia, ali je kolonijalno tkivo grada ostalo sačuvano. Kada je osnovana nova prijestolnica Brazila, Brasilia, ovo područje je ponovno živnulo i obnovljene su neke stare građevine kao što je palača Casa da Câmara, crkve i barake u središtu grada.
Znamenitosti
Grad Goias je sagrađen između dva niza brežuljaka uz malu rijeku, Rio Vermelho. Područja na desnoj obali su gusta stambena zona na sjeverozapadnim brežuljcima sa središtem oko crkve Rosario, koja je tradicionalno bila rezervirana za robove. Područja na lijevoj obali bila su rezervirana za reprezentativnu skupina građevina, uključujući Župnu crkvu sv. Ane (Sant'Ana, danas katedrala), guvernerovu palaču (Casa de Câmara e Cadeia), kasarne, riznicu za kontrolu zlata (Casa de Fundição) iz 1750. god., te otvoreno kazalište i dvije česme, Carioca i Chafariz de Cauda. Oni se protežu od trga Plaça do Chafariz prema brdu Chapeu do Padre gdje su također i povijesna rezidencijalna četvrt i karakteristična tržnica. Povijesni urbanistički plan iz 1782. godine je sačuvan do danas.
Mjesto se odlikuje skladnom arhitekturom, zbog omjera i vrsta objekata. Istodobno, povijest izgradnje se može pročitati u varijaciji stilova od klasičnih zgrada iz 18. stoljeća do eklektične arhitekture 19. stoljeća.
Vanjske poveznice
Informações sobre da Cidade de Goiás
Sun Cheng
Sun Cheng (孫程) (? - 132) bio je kineski eunuh u službi dinastije Han, poznat kao jedan od rijetkih eunuha koji je svoj položaj na dvoru nastojao iskoristiti za dobrobit cara i države, a ne za vlastito bogaćenje. Na dvoru je bio u vrijeme vladavine cara Ana te imao prilike vidjeti kako jača položaj carice Yan Ji čiji je nasilni i korumpirani klan počeo preuzimati vlast u državi. Nakon Anove smrti je 125. tako carica Yan Ji tako čak zaobišla legitimnog nasljednika, princa Liu Baoa i umjesto njega novim carem proglasila markiza od Beixianaga. Nakon što je i markiz za nekoliko mjeseci umro, carica majka je planirala postaviti novog kandidata, ali ju je u tome spriječio Sun Cheng, organiziravši dvorski puč prilikom koga je carica svrgnuta, a njen klan pobijen. Sun Cheng je nakon toga princa Baoa proglasio carem Shunom. Njegovo nastojanje da iskorijeni korupciju ga je, međutim, dovelo u sukob sa drugim eunusima. Car nije imao razumijevanja za njegovu politiku, ali mu je u znak zahvalnosti dao na upravu jednu provinciju, u kojoj je i umro.
Hattiesburg, Mississippi
Hatisberg je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 45.989, što je 1.21 (2,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fornero, Verbano-Cusio-Ossola
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 191 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 587 m.
Fernando de Noronha
Fernando de Noronha je otočje u Atlantskom oceanu, 360 km sjeveroistočno od Natala i 545 km od Recifea na sjeveroistoku Brazila i 145 km istočno od atola Atol das Rocas. Sastoji se od 21 otoka i otočića, ukupne površine 26 km², od čega glavni otok Dois Irmãos čini 18,4 km² i na kojemu je 2010. živilo svih 3.012 stanovnika otočja. Upravno uživa poseban status u brazilskoj saveznoj državi Pernambuco, iako je bliže državi Rio Grande do Norte. Sjedište mu je u jedinom gradu koji se nalazi na glavnom otoku, Vila dos Remédios.
mini|lijevo|300px| Karta otočja Fernando de Noronha Rezervat prirode otočja Fernando de Noronha (koji pokriva većinu otočja), zajedno s rezervatom Rocasovog atola, ukupne površine 422,7 m², čini više od 50% južnoatlantskih otočnih površina (koje čini sveukupno tek 10 otoka), te je presudan za održavanje bioraznolikosti cijelog južnog Atlantika. Zbog toga su zajedno upisani na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Amerikama 2001. godine.
Povijest
Od tada su na otoku izgrađene portugalske utvrde i zatvor koji je djelovao sve do 1942. godine, dok je od 1938. god. bio rezerviran za brazilske političke zatvorenike.
Od 1926. do 1937. god. pripadao je distriktu Recife, a od 1942. do 1988. bio je samostalna savezna država, ali je naposlijetku pripojen državi Pernambuco kao njezin distrikt, iako je bliži državi Rio Grande do Norte. Političar Ismael Wanderley (PMDB-RN), koji je stvarao ustav Pernambuca, je to opravdao nemogućnošću Rio Grande do Nortea da na otočju osposobi turizam, što je Pernambuco tada mogao.
Prirodne odlike
mini| Pogled iz zraka na zaljev Sancho Otočje je vulkanskog podrijetla, nastalo uzdizanjem morskog dna skoro 4.000 m u visinu, prije oko 12,3-1,8 milijuna godina. Obala im je razvedena s visokim liticama i pješčanim plažama i dok im je sjeverna strana uglavnom mirna, južne strane otoka obilaze snažne struje i vjetrovi koji stijene zapljuskuju visokim valovima. Na ovim otocima raste jedina otočna atlantska šuma, podvrsta atlantske tropske kišne šume, s preko 400 vrsta cjevastih biljaka, uključujući endeme kao što su: filao (Casuarina equisetifolia) i bijela mangrova (Laguncularia racemosa).
Fernando de Noronha je dom najvećoj koncentraciji tropskih morskih ptica zapadnog Atlantika, među kojima su kritično ugrožene vrste kao što su: endemska Noronhska muholovka (Noronha Elaenia), smeđa čigra (Anous minutus) i smeđa sula (Sula leucogaster). Također, u njihovim vodama živi veliki broj tuna, igluna, morskih pasa, morskih kornjača i drugih morskih životinja koje je koriste kao mrijestilište i sklonište mlađi, a u njegovom zaljevu Baia de Golfinhos trajno obitava najveća kolonija dupina na svijetu. U plićinama živi i veliki broj bentonskih organizama (koralji, spužve i alge).
Drago Nikolić
Drago Nikolić (Brana Bačići, 9. novembra 1957. – Gornja Koviljača, 11. oktobra 2015.), bosanskohercegovački oficir. Bio je pukovnik i načelnik sigurnosti Glavnog štaba Vojske Republike Srpske. Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju osudio ga je na 35 godina zatvora zbog genocida u Srebrenici.
Zrmanja
Zrmanja je reka u sjevernoj Dalmaciji. Duga je 69 km, sa slivom površine 554 km². Izvire ispod planine Poštak u južnom delu Like, protiče kroz Dalmaciju u podnožju Velebita i uliva se u Novigradsko more 12 kilometara od Obrovca. Plovna je od Obrovca do ušća, za manje brodove.
Nastaje iz kraškog vrela u podnožju stene Misije, visoke 200 m, kod sela Zrmanja Vrelo. U gornjem toku teče prema jugu, a zatim skreće u pravcu zapada, južnim podnožjem Velebita i prima svoju desnu, ujedno i najveću pritoku Krupu. Nakon toga, Zrmanja stvara nekoliko vodopada: Visoki buk, Berberov buk, Devića buk, Šupkov buk, Jankovića buk. Nizvodno od Obrovca se proširuje, a na ušću u Novigradsko more, široka je 300 m. Novigradsko ždrilo, uski tesnac koji spaja Novigradsko more sa otvorenim morem, u stvari je dolina Zrmanje potopljena tektonskim pokretima i pretvorena u moreuz.
Zabat
mini|300px|Rekonstrukcija zapadnog zabata na [[Partenonu]] mini|300px|Timpanon iz crkva Vézelaya iz 1130., sa prikazom Strašnog suda, čestog motiva [[romanika|romaničkog kiparstva]]
Zrmanja
Na Zrmanji se nalazi grad Obrovac i ruševine Starog Obrovca uzvodno. Na njenoj pritoci Krupi je pravoslavni manastir Krupa.
OR10G6
Olfaktorni receptor 10G6 je protein koji je kod ljudi kodiran OR10G6 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Gunhilde
Gunhilde ili Gunhild (? - 13. novembar 1002) bila je danska princeza za koju se navodi da je bila sestra kralja Svena I Rašljobradog i kćer kralja Haralda Plavozubog. Bila je udana za Palliga, danskog velmožu koji je služio engleskog kralja Ethelreda Nespremnog kao ealdorman Devonshirea. Imala je sina po imenu Toke Trylle Palneson Hvide, oca Skajlma Hvidea, osnivača srednjovjekovnog klana Hvide.
Zajedno sa svojim suprugom je ubijena u masakru na dan sv. Bricea, nakon što je kralj Ethelred naredio da se ubiju svi Danci zatečeni na engleskoj teritoriji.
Iako historičari sumnjaju da je bila u neposrednom rodu s danskom kraljevskom porodicom, njeno ubistvo se tumači kao jedan od motiva za dansku invaziju Engleske 1003. koja će na kraju dovesti do vladavine Knuta Velikog.
Ransom
Ransom se može odnositi na
Rolet
Rolet se može odnositi na
Sardžent
Sardžent se može odnositi na
OR10G7
Olfaktorni receptor 10G7 je protein koji je kod ljudi kodiran OR10G7 genom.
Vujadin Popović
mini|Vujadin Popović Vujadin Popović (14. ožujka 1957., Popovići, Bosna i Hercegovina) je bosanski Srbin koji je sudjelovao u ratu u Bosni i Hercegovini. Bio je potpukovnik i načelnik sigurnosti Drinskog korpusa Vojske Republike Srpske.
OR10G7
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Vujadin Popović
26. ožujka 2002., Međunarodni sud za ratne zločine počinjene na području bivše Jugoslavije (MKSJ) podigao je optužnicu protiv njega za njegovu ulogu u masakru u Srebrenici. Predao se te je prebačen u Haag 14. travnja 2005. Četiri dana kasnije, pojavio se pred komorom te se izjasnio da "nije kriv". 10. lipnja 2010., MKSJ je donio presudu prema kojoj je on bio prisutan sa Vojskom bosanskih Srba na Potočarima 12. srpnja te je bio svjestan o broju muškaraca među tisućama Bošnjaka koje se okupilo na toj lokaciji tog dana. Sudska komora je neupitno ustanovila da je Popović bio uključen u organizaciju pothvata ubijanja koja se je izvršila u području Zvornika. Prema presudi, sudjelovao je u udruženom zločinačkom pothvatu ubijanja bošnjačkih muškaraca Srebrenice te da je djelovao sa namjerom progona. Proglašen je krivim za genocid, istrebljenje, ubojstvo i progon te osuđen na doživotnu kaznu u zatvoru.
Anatolij Kudrjavcev
Anatolij Kudrjavcev (Split, 26. listopada 1930. - Split, 23. ožujka 2008.), teatrolog, sveučilišni profesor, književnik i dugogodišnji kazališni kritičar. Sin Rusa i Splićanke.
Osnovnu školu i Gimnaziju je završio u Splitu. Studij Kroatistike završio je na Filozofskom fakultetu u Zadru, te zatim magistrirao i doktorirao u području komparativne književnosti na Filozofskom fakultetu u Zagrebu.
Godine 1980. godine nagrađen je Sterijinom nagradom za kazališnu kritiku. Sudjelovao je na znanstvenim simpozijima iz područja književnosti i teatrologije, a bio je i član Društva hrvatskih književnika.
Objavljivao je eseje, feljtone i putopise u književnim časopisima i u novinama, npr. u "Mogućnostima", "Zadarskoj reviji", "Oku", "Kulturnoj baštini", "Vidiku", "Prologu" itd. Petnaest godina radi kao dramski kritičar u "Slobodnoj Dalmaciji". Prevodio je s ruskoga, talijanskog i engleskog jezika. Često je bio članom stručnih žirija i selektorom za kazališne festivale.
Bio je strastveni ljubitelj splitskog športa picigina, o kojem je za novine "Slobodna Dalmacija" napisao.
Njegov otac Aleksander došao je iz rodne Moskve. Imao je kuću na Crvenom trgu, koja je kasnije srušena, zbog urbanisitičkih potreba grada. Groblje u Moskvi na kojem su bili njihovi preci, potopljeno je, zbog potreba hidroregulacije.
Moline, Belluno
Moline je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 439 m.
South Dayton, New York
Saut Dejton je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 620, što je 42 (-6,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
OR10G8
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Volš
Volš se može odnositi na
Seizmograf
mini|desno|200px|CMG-40T širokopojasni troosni seizmograf 200px|right|thumb|Replika [[Zhang Hengovog seizmografa iz doba kineske dinastije Han]]
Seizmometri (grč. seismós - potres, gráphō - pisati, beležiti) su uređaji koji mjere pomicanje tla, uključujući seizmičke valove uzrokovane potresima, nuklearnim eksplozijama i drugim seizmičkim izvorima. Bilježenje seizmičkih valova omogućava seizmolozima da naprave prikaz unutrašnjosti Zemlje, odnosno lociraju i odrede efekte tih seizmičkih izvora.
Osim izraza seizmometar se koristi i seizmograf, iako ponekad više za starije uređaje u kojima su bilježenje i mjerenje seizmičkih valova vršili različiti mehanizmi.
Seizmometri i seizmografi se razlikuju od seizmoskopa koji je uređaj koji jedino bilježi da je do došlo do seizmičkog vala, ne odajući podatke o njegovoj lokaciji i dimenzijama.
Cresnays
Krene je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Avranš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 271 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,78 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 125 metara (maksimalnoj 131 m, a minimalnoj 32 m).
Ward
Ward se može odnositi na
Crvena akcija / Crvena inicijativa
thumb|desno|Sindikalni prosvjedi u rujnu 2009. Crvena akcija / Crvena inicijativa radikalna je ljevičarska organizacija koja djeluje u Hrvatskoj i Srbiji, nastala spajanjem dviju organizacija 2020. godine.
Historija
Crvena akcija je nastala u Zagrebu oktobra 2008. godine. Kao antiimperijalistička organizacija snažno se protivi NATO paktu i poznata je po napadima bojom na simbole te međunarodne vojne organizacije. Tijekom poslijednjeg Izraelskog bombardiranja Gaze organizirala je prosvjed solidarnosti s Palestincima zajedno s članovima arapske i muslimanske zajednice u Zagrebu. Crvena akcija podržava borbu za prava homoseksualnih osoba i aktivni je sudionik Zagreb Pridea. Osim toga organizacija je aktivna i u borbi za radnička prava i podržava svaki radnički prosvjed iako je izrazito kritična prema sindikalnim vođama koje smatra slugama poslodavaca. Članovi Crvene akcije smatraju da su poslodavci i menadžeri izazvali ekonomsku krizu i kako država radi isključivo u interesu bogatih.
U inozemstvu, Crvena akcija podržava mnoge gerilske pokrete (u Kolumbiji, Indiji, Turskoj i Palestini) od kojih su neke na popisu terorističkih organizacija. Podržavali su također i nerede u Grčkoj, a nedavno su podržali i srbijanske anarhiste optužene za napad na veleposlanstvo Grčke.
Crvena inicijativa je osnovana u Beogradu u junu 2002. godine.
Magnezijum fosfat
Magnezijum fosfat je opšti termin za soli magnezijuma i fosfata, koje se javljaju u tri forme:
Razne forme su korišćene kao laksativi i antacidi.
thumb|Magnezijum fosfat tribazni
Bezbednosti
Magnezijum fosfat dibazni i tribazni je FDA označila kao bezbedne supstance.
Petar Pereža
Petar Pereža (Split, 24. prosinca 1979.),, hrvatski televizijski voditelj, urednik i novinar.
Životopis
Novinarstvom se počeo baviti sa 16 godina, kao honorarni suradnik na Radio Dalmaciji u Splitu. S nepunih 18 godina postao je samostalni urednik i voditelj vijesti. Na Radio Dalmaciji bez prekida provodi punih 9 godina, od 1996. do 2005. Pereža je magistrirao poslovnu ekonomiju na Ekonomskom fakultetu u Splitu – smjer financije. Tijekom studija s grupom studenata i profesora pokrenuo je studentski list „Feniks“ čiji je glavni urednik bio pune tri godine. 2004. godine počinje raditi kao reporter Nove TV u Splitu i Zagrebu.
Potpunim preseljenjem u Zagreb 2005. godine, napušta radijski i reporterski posao, te počinje raditi kao voditelj središnje informativne emisije 'Dnevnik Nove TV'. Od 2006. postaje urednikom Vijesti na Novoj TV. Godine 2006. u Zagrebu upisuje i Fakultet političkih znanosti – smjer novinarstvo.
Privatni život
Od 2006. godine je u braku sa suprugom Moranom s kojom ima dva sina Tomu i Šimuna.
Festival San Remo
Koncept Festivala
right|thumb|Teatar Ariston Festival italijanske kancone dugo je vremena bio zvijezda vodilja trendova u zabavnoj muzici, ne samo u Italiji, nego i na čitavom Mediteranu, uključujući tu i Jugoslaviju. Već pedeset i više godina (od 1951. godine) Festival se održava u San Remu, gradu cvijeća, dajući mu u tih nekoliko dana krajem februara/početkom marta posebnu čar. Zadnjih je godina festivalska smotra trajala pet dana, a pratio ju je milionski televizijski auditorij, ne samo u Italiji, nego i u susjednim zemljama, uključujući tu i Bosnu i Hercegovinu. Subotnje superfinale iz Teatra Ariston najgledanija je i najuzbudljivija festivalska večer, jer se upravo tad, na kraju Festivala bira i pobjednik San Rema.
U glasanju svake festivalske večeri učestvuju stručni žiri i žiri publike, koji se sastoji od žirija gradova, raspodijeljenih po gradovima u cijeloj Italiji. U žiriju svake večeri sjede posve novi članovi, po mogućnosti različite dobi.
Voditelji
Festival već godinama prenosi RAI, italijanska nacionalna televizijska kuća, dok su prva izdanja Festivala prenošena putem radio-valova. Svake je godine zanimljiva i igra oko imena voditelja Festivala. Iako su svake godine u igri nova, ne rijetko spektakularna imena, tradicionalno se pojavljuju uvijek isti voditelji, koji su ujedno postali i zaštitni znak Festivala San Remo: Pippo Baudo i Mike Bongiorno, sa ukupno 11 vođenja festivalske smotre, a daleko iza njih je i Nunzio Filogamo sa pet Festivala.
Internacionalne zvijezde
Svih ovih godina na Festivalu San Remo nisu nastupali samo najveći italijanski pjevači, nego i mladi talenti i internacionalne zvijezde, uglavnom u revijalnom ili nenatjecateljskom dijelu programa. Ipak, tokom 1960-ih Festival San Remo njegovao je poseban način festivalskog programa, tokom kojeg se pjevalo u tzv. alternaciji. To znači da su istu kompoziciju pjevala dva izvođača zaredom, uglavnom sa sva različita aranžmana. Time se htjelo Festival profilirati u festival autora, a ne u festival pjevačkih zvijezda. Ovakav koncept festivala, kojeg su kod nas kopirali festivali "Opatija", "Split" i "Zagreb", omogućio je da se na San Remu pojave i neke od najvećih internacionalnih zvijezda, no ne rijetko bez previše uspjeha. Tako su npr. pjevali:
Naši pjevači
Naši se pjevači do sada nisu pojavljivali na Festivalu San Remo, izuzimajući ipak Arsena Dedića, koji je dobio nagradu "Premio Tenzo" za svoj autorski rad. San Remo je poseban uticaj imao na današnju srednju generaciju naših izvođača, uključujući tu: Kemala Montena, Ibricu Jusića, Biseru Veletanlić, Davorina Popovića i Meri Cetinić, ali i čitav niz dalmatinskih pjevača 1970-ih i 1980-ih godina.
Pobjednici
Najviše pobjeda na Festivalu (4) odnijeli su: Claudio Villa i Domenico Modugno, veterani italijanske kancone. Pobjednica sa najviše uspjeha bila je Iva Zanicchi sa tri pobjede.
David Ferrer
David Ferer Ern (, rođen 2. aprila 1982) je profesionalni teniser iz Španije. Rođen je u Javi, Španija i trenutno živi u Valensiji. Debitovao je na profesionalnim turnirima 2000. godine. Najveći uspeh na Grendslem turnirima postigao je na Rolan Garosu 2013. godine gde je stigao do finala. Ferer je 2012. osvojio masters serije 1000 u Parizu.
Životopis
Davidov je otac Jaime računovođa, a majka Pilar učiteljica. Stariji brat, Javier Ferrer, teniski je trener i bivši španjolski juniorski prvak. Davidov je trener sunarodnjak Javier Piles.
Ferrer je profesionalac od 2000. godine. Svoj prvi turnir osvojio je u Bukureštu 2002. godine, pobijedivši u finalu Joséa Acasusa (6:3, 6:2). Najveći mu je uspjeh finale Mastersa 2007., gdje je izgubio od Rogera Federera (2:6, 3:6, 2:6). Na Grand Slam turnirima najdalje je otišao do finala Rolan Garosa 2013. godine.
Stil igre
Ferrer igra desnom rukom te odigrava dvoručni backhand. Kao i većina španjolskih tenisača, najjači je na zemljanoj podlozi, a glavni mu je forte izuzetna fizička pripremljenost te istrčavanje i nemogućih lopti.
Church Hill, Pennsylvania
Čerč Hil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.627.
Ljubiša Beara
Ljubiša Beara (Sarajevo, 14. jula 1939. – Berlin, 9. februara 2017.), jugoslavenski i bosanskohercegovački oficir. U ratu u Bosni i Hercegovini sudjelovao je kao pukovnik i načelnik sigurnosti Glavnog štaba Vojske Republike Srpske. Također je neko vrijeme bio oficir u Lori.
26. 3. 2002., Međunarodni sud za ratne zločine počinjene na području bivše Jugoslavije (ICTY) podigao je optužnicu protiv njega za njegovu ulogu u genocidu u Srebrenici. Predao se te je prebačen u Haag 10. 10. 2004. Dva dana kasnije, pojavio se pred komorom ali se nije izjasnio o krivnji. 10. 6. 2010., ICTY je donio presudu prema kojoj je on "bio najstariji službenik u vojsci te imao najjasniju sliku o masovnom razmjeru i opsegu aktivnosti ubijanja. Od njegove prisutnosti na Bratuncu u noći 13. 7., do njegove osobne posjete raznim lokacijama za zatvaranje i pogubljenje te značajnim logističkim izazovima sa kojima je bio suočen, Beara je imao vrlo osoban uvid u zapanjujuć broj žrtava koje su određene za smaknuće. Beara je postao, prema mišljenju sudske komore, pogonska sila pothvata ubojstva". Komora se složila da je bio član udruženog zločinačkog pothvata sa ciljem umorstva bošnjačkih muškaraca iz Srebrenice, te da je sudjelovao sa namjerom progona. Prema presudi, "Bearina je namjera bila uništiti narodnu skupinu ubijanjem svih njenih članova u njegovom dosegu, te je, bez ikakve sumnje, imao genocidnu namjeru". Proglašen je krivim za genocid, istrebljenje, ubojstvo i progon te osuđen na doživotnu kaznu u zatvoru.
Terje Vigen
thumb|Snimka kazališne adaptacije iz 1905. godine Terje Vigen je poema koju je 1862. napisao i objavio norveški književnik Henrik Ibsen. Radnja je smještena u Skandinaviju u doba napoleonskih ratova, kada su se Danska i Norveška nalazile pod britanskom pomorskom blokadom. Naslovni protagonist je norveški krijumčar koga Britanci uhvate i zarobe i zbog toga mu od gladi umre porodica.
Terje Vigen se, s obzirom na svoj epski karakter, smatra atipičnim dijelom Ibsenovog opusa, a zbog poteškoća koje izaziva njeno prevođenje je u svijetu daleko manje poznat od njegovih drama. Terje Vigen je, međutim, u Ibsenovoj domovini uživala izuzetnu popularnost i mnogi Norvežani je smatraju jednim od temelja svoje kulture. Doživjela je niz kazališnih adaptacija. Godine 1917. je švedski režiser Victor Sjöström snimio hvaljeni istoimeni film, a 1933. je u Njemačkoj snimljen remake Das Meer Ruft s radnjom smještenom u Prvom svjetskom ratu.
Njuport
Njuport se može odnositi na;