cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Within Temptation
Stvaranje benda
Dugoročni prijatelji i partneri Šaron den Adel i Robert Vesterholt osnovali su Vidin Temptejšn još 1996. godine nakon što su napustili drugu grupu Krug .Krug je promenio ime u Putovanje i izdali su album Zagrljaj, i u jednoj pesmi je bila Šaron den Adel, ali je sa Robertom Vesterholtom ubrzo napustila bend kako bi osnovali Vidin Temptejšn, sa novim članovima Đeroen van Venom koji je svirao bas gitaru, Majklom Papenhovom koji je svirao gitaru, Martiđom Vesterholtom koji je svirao klavijaturu i uskoro nasledivši neke kratkotrajne bubnjare bendu se priključio i Ivar de Graf.Uskoro im je ponuđen ugovor o snimanju i potpisali su DSFA Ploče  kasnije te godine i počeli su rad na prvom izdanju.
Ulazak (1997)
Godine 1997. izdat je njihov prvi album Ulazak .Album je bio veoma uspešan i počeli su turneju po zemlji nakon njihovog nastupa na Dinamo Otvorenom festivalu u Ajndhovenu, jednom od najvećim hevi metal festivala u Holandiji.Iste godine su krenuli na prvu međunarodnu turneju u Nemačku i Austriju.Naknadno su bubnjara Ivar de Grafa zamenili novim bubnjarom Ciro Palmom.
Zvuk Ulaska bio je melodičan i u dum tempu, pod uticajem gotskog dum metala, dosta koristeći brze klavijature, bubnjeve i teške rif gitare.U albumu je često i smrtni urlik Roberta Vesterholta i Đorđa Usthoeka, bivšeg člana Usvojilišta.
Ples (1998-1999)
Godine 1998. Vidin Temptejšn je nastavio svoju turneju i njihov profil ih je uzdigao do glavne bine na Dinamo 1998. No Vidin Temptejšn nije izdao nikakve nove pesme, a u to vreme u planu nisu ni imali izdavanje drugog albuma, pa su odlučili da izdaju produžetak, Ples, koji je uključivao tri pesme i dva remiksa, koji su trebali da unaprede zvuke iz Ulaska. Napokon uzimajući predaj od turneja, 1999. godina je bila najplaćenija godina za bend.Iskoristili su tu priliku da naprave svoj svopstveni studio, i vratili su se svojim ličnim potragama, uz nameru da se vrate sledeće godine.
Majka Zemlja (2000-2004)
Bend je izdao singl Naše Doviđenja, koji nikada nije ušao na grafikone.Drugi singl iz Majke Zemlje, Ledena Kraljica je u martu 2002. godine dostigao 2. mesto u Holandiji ali je dostigao 1. mesto u Belgiji.I Majka Zemlja je bila vrlo uspešna dostigavši 3. mesto na kraju godine u holandskim albumskim grafikonima.
Galaktoza-1-fosfat uridililtransferaza
Galaktoza-1-fosfat uridililtransferaza (, uridil transferaza, heksoza-1-fosfat uridililtransferaza, uridiltransferaza, heksoza 1-fosfat uridiltransferaza, UDP-glukoza:alfa-D-galaktoza-1-fosfat uridililtransferaza) je enzim sa sistematskim imenom UDP-alfa-D-glukoza:alfa-D-galaktoza-1-fosfat uridililtransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Fornace-Segherie Belgio, Padova
Fornace-Segherie Belgio je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Within Temptation
Majka Zemlja (2000-2004)
Godina 2001. doživela je i veliku promenu članova benda, Rud Adrianus Đoli postao je drugi gitarista, bubnjar Ivar de Graf zamenjen je Stivenom van Hestregom, i Matriđ Vesterholt (koji je patio od mononukleoze) zamenjen je Martiđom Spirenburgom.Martiđ Besterholt, brat Roberta Vesterholta, posle oporavka osnovao je nov bend Delejn.
Fornace-Segherie Belgio, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Within Temptation
Majka Zemlja (2000-2004)
U 2002. godini prvi put su nastupali u Francuskoj i imali su nastup u Meksiko Sitiju.Zaradili su svoju prvu veliku nagradu, holandsku Srebrnu Harfu .Posle toga su krenuli na veliku međunarodnu turneju podžravajući Izgubljeni Raj u 2003. godini, i re-izdavajući album Majka Zemlja preko GAN rekordsa po više evropskih zemalja.Bila je uspešna Nemačkoj, gde je na grafikonima dostigla 7. mesto, a re-izdavanje Ledena Kraljice se našlo u prvih 30.U Beneluksu je drukčije izdato, maska za Kejt Bušinu pesmu Penjanje Uz To Brdo. Vidin Temptejšn je nastavio sa nastupima na muzičkim festivalima širom Holandije, dok je DVD njihove tureneje Majka Zemlja zaradio Edisonovu nagradu .Unapređenja Majke Zemlje su se dobro nastavila do 2004. sa raznim festivalima. Vidin Temptejšn je u septembru 2004. godine imao nastup uživo i u Velikoj Britaniji u Londonu.
Casties-Labrande
Kastje Labrand je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Mire.
Within Temptation
Tiha Sila (2004-2006)
Plan za izdavanje trećeg albuma nastao je u 2004. godini, i novembra 15. te godine izdat je album Tiha Sila po celoj Evropi.Uradio ga je Daniel Gibson i odmah je dostigao 1. mesto u Holandiji, ali je dostigao visoka mesta na grafikonima i u drugim evropskim zemljama.Naredne godine 2005. krenuli su na još jednu veliku međunarodnu turneju, sa nastupima po celoj Evropi (uključujući svoj prvi festivalski nastup u Velikoj Britaniji mada je glavni nastup dobila grupa Zaliha Krvi ) i jedna predstava u Dubaiju.Ne Predaj Se i Uspomene, prvi singli novog albuma, su dizali rejting Vidin Temotejšena, i donele im drugu Edisonovu Nagradu tokom svoje kulminacije.Treći i veoma poznati singl jeste Anđeli .Ne Predaj Se je kasnije unapređen u pesmu za reklamu filma Krv i Čokolada. Vidin Temptejšn da je pesmu i za video igricu Vitezovi Hrama:Plameni Pohod koja je izdata u martu.
U januaru 2006. godine Vidin Temptejšn je dobio Holandsku Pop Nagradu (najveća holandska pop nagrada) i Holandsku Izvoznu Nagradu  (najveća holandska nagrada za najprodavanije holandske umetnike izvan Holandije), a kasnije su je dobili tri puta za redom. Vidin Temptejšn je izjavio da su zauzeti radom na njihovom sledećem albumu, zakazan za izdavanje na jesen, i da neće svirati na festivalima koji počinju u aprilu, posebno zbog toga što idu na veliku međunarodnu turneju krajem godine.
Avgusta 5. 2008., albumi Majka Zemlja i Tiha Sila prvi put su izdati u Sjedinjenim Američkim Državama preko Roudraner Ploča.
Balkanski savez
Balkanski savez (Balkanska liga) formiran je 1912. godine za vrijeme Balkanskih ratova. Članice Balkanskog saveza bile su Srbija, Crna Gora, Bugarska i Grčka.
Ciljevi saveza bili su oslobođenje preostalih dijelova Balkanskog poluotoka od osmanske vlasti i sprečavanje prodora Austro-Ugarske i Njemačke prema istoku.
Nantucket
Nantucket (čita se Nantaket) je otok u Atlantiku, na sjeveroistoku Sjedinjenih Američkih Država pored Rta Cod u Massachusettsu. Otok je bio poznat po svojim kitolovcima koje je maestralno opisao Herman Melville u svom romanu Moby-Dick.
Geografske karakteristike
Nantucket leži 48 km južno od Rta Cod, i oko 24 km istočno od otoka Martha’s Vineyard. Otok ima površinu od 124 km², dug je 24, a širok od 5 do 10 km, i vrlo nizak (9 m). Ima oblik polumjeseca, glacijalnog je porijekla, pun velikih pješčanih plaža. thumb|left|260px| Fotografija Nantucketa iz svemira
Historija
Tad je nazvan indijnskim imenom Nantucket što je možda značilo udaljena zemlja, ili neplodna, pješčana zemlja za ništa. Na otok su se počeli doseljavati Kvekeri od kraja 17. vijeka, i počeli baviti kitolovom, jedino otočko istoimeno naselje – Nantucket dobilo je status grada 1687. a 1695. postalo je i administrativno sjedište istoimenog okruga (county).
Etil glukuronid
Etil glukuronid je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 222,193 Da.
Nantucket
Historija
Sve do kraja Američke revolucije Nantucket je bio glavna luka za kitolov, sa više od 125 brodova kitolovaca, nakon tog se taj posao preselio u druge luke, pa je značaj Nantucketa opao. Od početka 20. vijeka počeo se profilirati kao ladanjsko mjesto, pa je u novija vremena turizam postao glavna grana privrede, grada i otoka.
Trajektima je povezan sa Provincetownom na Rtu Cod, i otokom Martha’s Vineyard, a grad Nantucket ima i mali aerodrom.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.446, što je 3.616 (94,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
ILOVEYOU
ILOVEYOU, Loveletter ili Love bug je računalni virus koji se slao kao priložena datoteka e-mail poruci naslova "ILOVEYOU".
Širio se po računalima koja su radila pod operativnim sustavom Windows, dok drugi operacijski sustavi nisu bili ugroženi, tj. iako je računalo koje je radilo pod bilo kojim operacijskim sustavom moglo dobiti e-mail poruku od virusa, samo su se ona koja su radila pod Windowsima mogla zaraziti.
Occhio Piccolo, Brindisi
Occhio Piccolo je naselje u Italiji u provinciji Brindisi, u regiji Apulija.
ILOVEYOU
Djelovanje
4. svibnja 2000. godine pojavio se kao elektronička poruka s naslovom "ILOVEYOU" te datotekom "LOVE-LETTER-FOR-YOU.TXT.vbs" u prilogu koja je djelovala kao tekstualna (kod dvostrukih ekstenzija Windowsi koriste ikonu koja predstavlja prvu ekstenziju, što koriste neki maliciozni programi kako bi naveli korisnika da npr. otvori lažnu mp3 datoteku s ikonom note, koja je zapravo inficirana izvršna datoteka). Kad bi korisnik pokušao otvoriti priloženu datoteku, zapravo bi pokrenuo program crva, koji bi potom poslao svoju kopiju prvih 50 ljudi u Outlookovom Windows Adress Booku, te bi se lažno predstavljao kao korisnik računala koji je otvorio priloženu datoteku kako bi potaknuo primatelje da otvore poruku.
Kada bi se crv izvršio, zapisao bi u registry određene ključeve koji su mu omogućavali da se pokrene nakon pokretanja sistema. Zatim je pretraživao sve tvrde diskove koji su spojeni s zaraženim računalom te je datoteke s nastavkom JPG, JPEG, VBS, VBE, *.JS, *.JSE, CSS, *.WSH, *.SCT, *.DOC *.HTA zamjenjivao svojom kopijom. *.MP2 i *.MP3 datoteke bi sakrio te bi potom sebe kopirao s istim imenom datoteke, a pojavio bi se u *.VBS formatu. Također bi skinuo zaražen program koji bi se obično zvao "WIN-BUGSFIX.EXE" ili "Microsoftv25.exe", a služi za krađu lozinke.
Podrijetlo i efekti
300px|thumb|Dio koda ILOVEYOU-a Virus potječe s Filipina, a napisan je u Microsoft Visual Basic skriptnom jeziku (MVBS-u). Lokacije zaraženih računala rasprostirale su se preko Hong Konga do Europe i SAD-a. Pentagon, CIA i Parlament Ujedinjenog Kraljevstva su stoga zatvorili svoje e-mail sustave.
Poruke generirane na Filipinima počele su se širiti zapadno do korporacijskih email sustava. Budući da je crv koristio mailing liste kao izvor za žrtve, često se činilo da email poruke dolaze od korisnikovih poznanika i prijatelja zbog čega ih je on mogao smatrati "sigurnima", što je bio dodatni poticaj za otvaranje privitka s crvom.
13. svibnja prijavljeno je 50 milijuna zaraženih računala te je procijenjena šteta koju je virus uzrokovao iznosila 5 i pol milijardi dolara.
Autori
Autori ILOVEYOU-a su filipinski studenti Reomel Lamores i Onel de Guzman, koji su 5. svibnja 2000. postali meta kriminalne istrage filipinskog NBI-ja, kada je NBI dobio žalbu od Sky Interneta, lokalnog ISP-a. U ISP-u su tvrdili da su dobili pozive od raznih Europljana koji su se žalili da su dobili ILOVEYOU koji je bio poslan od korisnika koji koriste Sky Internetove usluge.
Budući da 2000. na Filipinima nisu postojali nikakvi zakoni o pisanju malicioznih programa i njihovom kažnjavanju, Lamores i de Guzman su obojica pušteni bez ikakvih kazni. Kako bi se adresirao ovaj problem, u srpnju 2000., samo dva mjeseca nakon rapidnog širenja ILOVEYOU-a, donesen je zakon o elektroničkoj sigurnosti.
Osma sednica CK SKS
Osma sednica Centralnog komiteta Saveza komunista Srbije je održana 23. i 24. septembra 1987. godine. Na sednici je predsednik CK SK Srbije Slobodan Milošević razrešio članstva u CK SK Srbije Dragišu Pavlovića, predsednika beogradske partijske organizacije.
Ova sednica je predstavljala konačni razlaz Slobodana Miloševića i Ivana Stambolića. Osmu sednicu mnogi smatraju uvodom u kasnije krvave događaje u Jugoslaviji tokom 1990-ih.
Pozadina
Usled naraslih međunacionalnih tenzija između Albanaca i Srba, tadašnji predsednik Saveza komunista Srbije, Slobodan Milošević je u aprilu 1987. godine otputovao na Kosovo da posreduje u sporu. Umesto toga, on se stavio na stranu Srba, koristeći kontrolu nad medijima i partijsku mašineriju za podstrekivanje nacionalizma. Nakon ubistva vojnika JNA u Paraćinu 3. septembra 1987. godine, koje je počinio Albanac Aziz Keljmendi, u srpskim medijima počela je kampanja protiv Albanaca, i tvrdilo se da je ovo zločin uperen protiv Jugoslavije. Ubrzo je u medijima otpočela nacionalistička histerija, što je izazvalo razdor u srpskom državnom i partijskom vrhu.
Dragiša Pavlović, predsednik Gradskog komiteta Saveza komunista Beograda, se prvi, od visokih partijskih funkcionera, suprotstavio žestokoj anti-albanskoj propagandi u srpskim medijima. 11. septembra, na konferenciji za štampu, izgovorio je reči koje su obeležile kraj njegove karijere:
Pavlović je ocenio da se situacija na Kosovu ne može popraviti "olako obećanom brzinom", niti vanrednim stanjem. Jedina prihvatljiva pozicija s koje se može rešavati problem Kosova, jeste pozicija Saveza komunista Jugoslavije, a ne neka populistička ili nacionalistička pozicija. Ove reči bile su upućene na račun politike Slobodana Miloševića i bile su jedan od povoda za njegovu smenu na predstojećoj Osmoj sednici Centralnog komiteta Saveza komunista Srbije, koja je održana 23. i 24. septembra 1987.
17. septembra, na sednici beogradske partijske organizacije, Pavlović je kritikovao nacionalističke pojave i postavio pitanje: "može li se nacionalizam isprovocirati u nekome kome ne postoji?" Nakon ovih govora, dnevni list "Politika Ekspres" napao je Pavlovića i postavio pitanje: na koga se odnosi Pavlovićeva kritika 'olako obećane brzine'? U obrazloženju je navedeno da je to obećanje dao sam CK SK Srbije, pa je zaključeno da Pavlović napada Centralni komitet.
Sednica Predsedništva CK SKS
Nekoliko dana pred Osmu sednicu CK SKS je održana 30. sednica Predsedništva Centralnog komiteta Saveza komunista Srbije, kojom je predsedavao Slobodan Milošević. Na toj sednici se Ivan Stambolić usprotivio dnevnom redu koji je glasio: „Izlaganje Dragiše Pavlovića predstavnicima sredstava javnog informisanja u Gradskom komitetu“, predlažući drukčiju formulaciju dnevnog reda: „Aktuelna politička situacija i stanje u sredstvima javnog informisanja“.
Stambolić je naglasio da u izglaganju Dragiše Pavlovića nije mogao naći stavove koji nisu u skladu s generalnom linijom Saveza komunista Jugoslavije. On je dodao da, od dolaska druga Tita na čelo Partije, nijedan komunista nije stavljen na odgovornost zato što se za takve stavove zalagao i borio.
Osma sednica CK SKS
Osma sednica Centralnog komiteta Saveza komunista Srbije je održana 23. i 24. septembra 1987. godine. Sednicom je predsedavao tadašnji predsednik Predsedništva Centralnog komiteta SK Srbije, Slobodan Milošević. Na toj sednici, ogromnom većinom glasova, razrešen je članstva u CK SK Srbije Dragiša Pavlović, tadašnji predsednik beogradske partijske organizacije.
Epilog
Ivan Stambolić, istomišljenik Dragiše Pavlovića, je u decembru iste godine razrešen dužnosti.
Neustadt am Rübenberge
Nojštat am Ribenberge je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 21 opštinskog središta okruga Region Hanover. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 45.375 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3241012.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Region Hanover Nojštat am Ribenberge se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Region Hanover. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 43-65 metara. Površina opštine iznosi 357,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 45.375 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 127 stanovnika/km².
Fournet (Kalvados)
Furne je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Lisje.
Etilizopropiltriptamin
Etilizopropiltriptamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 230,349 Da.
Riverdale, Nebraska
Riverdale je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 182 stanovnika.
Silvaggi, Frosinone
Silvaggi je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 135 m.
Socijalizam
desno|mini|180p|[[Zastava|Crvena zastava, simbol pokreta socijalne pravde i socijalizma]]
Holyoke, Colorado
Holjok je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Socijalizam
Svaka varijanta socijalističke ideje nastoji u industrijalizovanom društvu ostvariti društveni poredak u kojem neće postojati kapitalizam, u kojem će se prevazići privatno vlasništvo u ekonomiji, a privredna sredstva i ekonomija biti stavljeni pod javnu demokratsku kontrolu.
Chemung County, New York
je okrug u američkoj saveznoj državi Njujork. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 88.830.
Holyoke, Colorado
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.313, što je 52 (2,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Socijalizam
Uvod
Centralne vrednosti zajedničke svim oblicima socijalizma jesu kritika privatnog vlasništva u ekonomiji i težnja da privredna sredstva i ekonomija budu stavljeni pod javnu demokratsku kontrolu (ili barem neki delimični oblik javne kontrole), te načelo društvene jednakosti. Pojavni oblici socijalizma međusobno se razlikuju po načinu (sredstvima) kojim će se te vrednosti postići. Socijalizam je izrazito savremena i moderna ideja, iako se sadržaj pojma socijalizma može pronaći već u ranim iskustvima čovečanstva, u pojedinim etičko-religijskim učenjima, u praksi nekih religijskih zajednica, od judaizma, islama, hrišćanstva, budizma do raznih drugih religijskih grupa, odnosno u učenjima svih onih koji su bolje društvo pokušavali postići koncepcijama pravednosti utemeljenim na jednakosti, bratstvu i sestrinstvu.
U tom smislu elementi socijalističkog mišljenja mogu se pronaći u delima utopista (T. Kampanela, Tomas Mor). U delu Utopija iz 1516. godine Tomas Mor ukazuje da „tamo gde je vlasništvo privatno, gde je novac merilo svih stvari, teško je i nemoguće da zajednica ima pravednu vladu“.
Utopijski socijalizam
Utopijski socijalizam je bio spontani niz političkih i društvenih ideja sredine 19. veka, koje su se javile pojavom industrijske revolucije i ranog kapitalizma. Istovremeno su se pojavili i mislioci kao Robert Oven i Šarl Furije koji su imali ideje bliske kasnijim socijalističkim idejama promene društva. Šarl Furije je težio izgradnji društva na osnovu falansterija, odnosno modela uravnoteženih zajednica, koje bi funkcionisale kao akcionarska društva, čiji bi se dohodak delio među članovima društva, pa nikakav oblik vlasti ne bi bio potreban. Sen Simon se zauzimao za novi društveni poredak sa centralizovanom strukturom u kojem će umesto vladavine kapitalista društvom upravljati naučnici i najučeniji članovi društva, a Robert Oven se usmerio na sindikalno i zadružno radničko udruživanje. Reč „socijalista“ prvi put se pojavila 1827. godine u časopisu „Cooperative Magazine“, koji je uređivao Robert Oven, a reč „socijalizam“ u časopisu „Le Globe“ 1832. godine.
Chemung County, New York
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 88.830 stanovnika, što je 2.240 (2,5%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Perpetuum mobile druge vrste
Prvi princip termodinamike ostavlja teorijsku mogućnost da se sva količina toplote pretvori u rad. Ako bismo bili u mogućnosti da konstruišemo takvu mašinu koja bi potpuno pretvorila toplotu u koristan rad, a da ovoj mašini ne treba hladnjak, ona bi bila perpetuum mobile druge vrste.
Socijalizam
Utopijski socijalizam
Utopijski socijalizam se često opisuje kao predstavljanje vizija i kontura imaginarnih budućih društava, pri čemu su pozitivni ideali glavni razlog za kretanje društva u takvom pravcu. Kasniji socijalisti i kritičari utopijskog socijalizma smatrali su da utopijski socijalizam nije utemeljen u stvarnim materijalnim uslovima postojećeg društva.
Perpetuum mobile druge vrste
To znači da ne postoji mogućnost pretvaranje celokupne toplote u koristan rad bez gubitaka energije.
Socijalizam
Utopijski socijalizam
Kao pojam ili etiketu najčešće se koristi ili se koristio za definisanje onih socijalista koji su živeli u prvoj četvrtini 19. veka, a kasnije su socijalisti oznaku utopijski pripisali kao pogrdnicu da bi nagoveštavali naivnost i odbacivali njihove ideje kao maštovite i nerealne.
Perpetuum mobile druge vrste
Perpetuum mobile prve vrste i perpetuum mobile druge vrste međusobno se ne isključuju.
Socijalizam
Utopijski socijalizam
Jedna ključna razlika između utopijskih socijalista i ostalih socijalista (uključujući većinu marksista i anarhista) jeste ta što utopijski socijalisti uglavnom ne veruju da je bilo kakav oblik klasne borbe ili socijalne revolucije potreban za pojavu socijalizma. Utopijski socijalisti smatraju da ljudi svih klasa mogu dobrovoljno usvojiti svoj plan za društvo ako je on predstavljen uverljivo. Osećaju da se njihov oblik kooperativne zajednice može uspostaviti među istomišljenicima unutar već postojećeg kapitalističkog društva i da njihove male eksperimentalne zajednice komunalnih naselja unutar samog kapitalizma mogu demonstrirati izvodljivost svog plana za društvo.
Anarhizam
Anarhizam je škola mišljenja unutar socijalističke teorije i socijalističkog pokreta. Inspirisani idejama mutualiste Pjera Žozefa Prudona i praksom Pariske komune iz 1871. godine anarhisti Mihail Bakunjin i Petar Kropotkin su među prvima razvijali teorije o antiautoritarnom besklasnom društvu (anarhija), zalažući se za društvo bez privatnog vlasništva i represivnih delova postojeće kapitalističke države.
„Anarhizam“, „slobodarski socijalizam“, „antiautoritarni socijalizam“ ili „bezdržavni socijalizam“ je skup antiautoritarnih, antietatističkih i slobodarskih političkih filozofija unutar socijalističkog pokreta koji kritikuju državnosocijalističku koncepciju socijalizma kao oblik državnog kapitalizma u kojem manjinska i otuđena birokratija zadržava centralizovanu kontrolu nad ekonomijom i diriguje masama, umesto da stanovništvo preuzme moć u svoje ruke. Kritikuje robovanje plati i nadnici na radnom mestu, a afirmiše samoupravljanje proizvođača i stvaralaca (kakva je delimično ostvarena u jugoslavenskon samoupravnom socijalizmu), te decentralizovane demokratske strukture političke organizacije.
Nienburg/Weser
Ninburg je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Ninburg (Vezer). Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 32.542 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3256022.
Socijalizam
Anarhizam
Slobodarski socijalizam često kritikuje represivne elemente postojeće kapitalističke države i tvrdi da se društvo koje se temelji na slobodi i pravdi može postići jedino prevladavanjem autoritarnih i represivnih institucija koje kontrolišu sredstva za proizvodnju i raspodelu i podređuju većinu radnog i obespravljenog stanovništva vlasničkoj kapitalističkoj klasi ili političkoj i ekonomskoj eliti. Slobodarski socijalisti se zalažu za decentralizovane demokratske strukture zasnovane na federalnim ili konfederalnim udruženjima, formiranim na principima direktne demokratije i demokratskih tela, kao što su saveti proizvođača. Razlikuje se od autoritarnog i avangardističkog pristupa boljševizma i lenjinizma, ali i reformizma fabijanizma i Bernštajnove verzije socijaldemokratije.
Nienburg/Weser
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ninburg (Vezer) Ninburg se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Ninburg (Vezer). Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 25 metara. Površina opštine iznosi 64,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 32.542 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 505 stanovnika/km².
Socijalizam
Anarhizam
Oblici i socijalističko krilo prošlih i sadašnjih političkih filozofija i pokreta koji se obično opisuju kao slobodarsko socijalistički uključuje anarhizam (posebno anarhističke škole mišljenja kao što su anarhosocijalizam, anarhosindikalizam, anarhokolektivizam, zeleni anarhizam, mutualizam i socijalni anarhizam), zatim slobodarski marksizam, luksemburgizam, pojedine verzije demokratskog socijalizma, autonomizam, socijalizam saveta, participizam i revolucionarni sindikalizam.
Marksizam
Marksizam je filozofski pravac, sociološka teorija, kritika političke ekonomije i politička filozofija revolucionarnog socijalizma utemeljena na spisima nemačkog filozofa Karla Marksa (po kojoj je dobio ime) i Marksovog prijatelja i saradnika Fridriha Engelsa. Od svih tih spisa je najvažnija Marksova nedovršena knjiga Kapital (nem. Das Kapital).
Svoje motive, metod i osnovne kategorije crpi na preispitivanju engleske političke ekonomije, francuskog socijalizma i nemačke idealističke filozofije iz prve polovine 19. veka u svom nastojanju da kapitalističko društvo nadogradi na naučnom i revolucionarnom osnovu. Marksizam istoriju tumači kroz sukob povlašćenih i potlačenih društvenih klasa, i smatra da će eksploatacija rada, idejne zablude i autoritarni odnosi biti prevladani stvaranjem besklasnog društva.
Politička praksa koja je temeljena na radovima Marksa i Engelsa može da obuhvata različite oblike politika i misli kao i akademsko istraživanje unutar mnogih polja. Iako postoje mnoge teorijske i praktične razlike između različitih oblika marksizma većina deli:
Glavne tačke razdora među marksistima je stepen njihove posvete prema radničkoj revoluciji kao sredstva postizanja ljudske emancipacije i prosvetiteljstva i tačan mehanizam kojim se takva revolucija može uspešno izvesti.
Unutar marksizma postoje različite struje, koje su čak i u međusobnom sukobu u pogledu teorijskih i metodoloških postavki materijalističkog shvatanja istorije, ali i kritike političke ekonomije. Sve to čini da je veoma teško dati jedinstvenu definiciju marksizma, pošto se on i danas razvija u kritičkoj distanci prema prethodnim polazištima, u različitim kulturnim sredinama i obzirom na aktuelne krize kapitalističkog sistema koji je u međuvremenu dobio globalne razmere, kako u pogledu rasprostranjenosti u društvima širom sveta, ali i kao međunarodnog ekonomskog poretka.
Karl Marks i Fridrih Engels
Karl Marks je bio izrazito uticajni nemački filozof, politički ekonomista i revolucionarni socijalista. Marks se doticao velikog broja različitih problema, uključujući otuđenje i izrabljivanje radnika, kapitalistički način proizvodnje i istorijski materijalizam. Ipak, najpoznatiji je po analizi istorije u kontekstu klasnih borbi, kao što je to sažela početna rečenica u Manifestu: „Istorija svih dosadašnjih postojećih društava je istorija klasnih borbi.“.
Fridrih Engels je bio nemački politički filozof 19. veka. On je razvio antikapitalističku ideju uz Marksa.
Prvi put su se susreli lično u septembru 1844. godine. Otkrili su da imaju slične poglede na filozofiju i kapitalizam, te su odlučili da rade zajedno, napravivši određen broj radova među koje spada „Sveta porodica“. Nakon što je francuska vlada deportovala Marksa iz Francuske u januaru 1845. godine Engels i Marks su odlučili da se presele u Belgiju koja je tada omogućavala veću slobodu izražavanja nego neke druge zemlje u Evropi. Engels i Marks vratili su se u Brisel u januaru 1846. godine gde su zasnovali odbor za korespondenciju.
1847. godine Engels i Marks su zajedno započeli pisati jedan pamflet temeljen na Engelsovim Principima. Dovršili su pamflet od 12.000 reči u šest sedmica napisavši ga takvim načinom da ideja antikapitalizma bude razumljiva široj publici i izdali ga kao Manifest u februaru 1848. godine. U maju te godine Belgija je izbacila Marksa i Engelsa. Preselili su se u Keln gde su započeli izdavati radikalne novine „Neue Rheinische Zeitung“. 1849. godine Marks i Engels su morali napustiti Nemačku i smestili su se u London. Pruske vlasti su vršile pritisak na britansku vlast da ih obojicu izbaci, ali premijer Lord Džon Rasel je to odbio. Samo sa novcem koji je jedino Engels mogao zaraditi, porodica Marks je živela u teškom siromaštvu.
Posle Marksove smrti u 1883. godini Engels je posvetio ostatak svoga života uređujući i prevodeći Marksove spise. Ali, i značajno doprinio feminističkoj teoriji videvši na primeru uzorka monogamnog braka dominaciju muškarca nad ženom. U tom smislu povezuje antikapitalističku teoriju sa porodicom tvrdeći da su muškarci dominirali ženama, kao što je kapitalistička klasa dominirala radnicima. Engels je umro u Londonu 1895. godine.
Stockton, Utah
Stokton je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Socijalizam
Glavne ideje
Glavne ideje Marksovog i Engelsovog sabranog dela uključuju:
Stockton, Utah
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 616, što je 173 (39,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Socijalizam
Klasa
Marks je smatrao da identitet društvene klase je dobijen od njenog odnosa prema sredstvima proizvodnje (u opoziciji prema tome da je klasa određena samo po bogatstvu tj. niža klasa, srednja klasa i visoka klasa).
Marks opisuje nekoliko društvenih klasa u kapitalizmu, primarno:
Kapitalistička klasa se može dalje podeliti na vrlo bogatu kapitalističku klasu i malu kapitalističku klasu. Mala kapitalistička klasa su oni koji zapošljavaju rad ali i rade sami. To mogu biti mali vlasnici, seljaci koji imaju zemlju i trgovački radnici. Marks je predvideo da će mala kapitalistička klasa eventualno biti uništena neprestanim izumljivanjem novih sredstava proizvodnje, te da će veliki deo male kapitalističke klase biti gurnut u radništvo.
Fontains (Sena i Marna)
Fonten je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 223, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km².
Socijalizam
Klasa
Marks je identifikovao i druge klase kao:
Teorija istorije
U društvenoj proizvodnji svoga života ljudi stupaju u određene, nužne odnose, nezavisne od njihove volje, odnose proizvodnje, koji odgovaraju određenom stepenu razvitka njihovih materijalnih proizvodnih snaga. Celokupnost tih odnosa proizvodnje sačinjava ekonomsku strukturu društva, realnu osnovu, na kojoj se diže pravna i politička nadgradnja i kojoj odgovaraju određeni oblici društvene svesti. Način proizvodnje materijalnog života uslovljava proces socijalnog, političkog i duhovnog života uopšte. Ne određuje svest ljudi njihovo biće, već obrnuto, njihovo društveno biće određuje njihovu svest. Na izvesnom stupenu svog razvitka dolaze materijalne proizvodne snage društva u protivrečje sa postojećim odnosima proizvodnje, ili, što je samo pravni izraz za to, sa odnosima svojine u čijem su se okviru dotle kretale. Iz oblika razvijanja proizvodnih snaga ti se odnosi pretvaraju u njihove okove. Tada nastupa epoha socijalne revolucije. Sa promenom ekonomske osnove vrši se sporije ili brže prevrat čitave ogromne nadgradnje. Pri posmatranju ovakvih prevrata mora se uvek razlikovati materijalni prevrat u ekonomskim uslovima proizvodnje, koji se da konstatovati sa tačnošću fizičkih nauka, od pravnih, političkih, religioznih, umetničkih ili filozofskih, ukratko, od ideoloških oblika u kojima ljudi postaju svesni toga sukoba i borbom ga rešavaju. Kao god što neku individuu ne ocenjujemo po onome šta ona o sebi misli da jeste, tako ni o ovakvoj prevratnoj epohi ne možemo stvarati sud iz njene svesti, već naprotiv moramo tu svest da objašnjavamo iz protivrečnosti materijalnog života, iz postojećeg sukoba među društvenim proizvodnim snagama i odnosima proizvodnje. Nikada neka društvena formacija ne propada pre nego što budu razvijene sve proizvodne snage za koje je ona dovoljno prostrana, i nikad novi, viši odnosi proizvodnje ne nastupaju pre nego što se materijalni uslovi njihove egzistencije nisu već rodili u krilu samog starog društva. Prema tome, čovečanstvo postavlja sebi uvek samo one zadatke koje može da reši, jer kad tačnije posmatramo, uvek ćemo naći da se sam zadatak rađa samo tamo gde materijalni uslovi za njegovo rešenja već postoje ili se bar nalaze u procesu svog nastajanja. U opštim linijama mogu se azijatski, antički, feudalni i moderni buržoaski načini proizvodnje označiti kao progresivne epohe ekonomske društvene formacije. Buržoaski odnosi proizvodnje jesu poslednji antagonistički oblik društvenog procesa proizvodnje, ne antagonistički u smislu individualnog antagonizma, nego antagonizma koji potiče iz društvenih životnih uslova individua, ali u isti mah proizvodne snage koje se razvijaju u krilu buržoaskog društva stvaraju materijalne uslove za rešenje tog antagonizma. Zato se sa tom društvenom formacijom završava predistorija ljudskog društva.
U opštem pogledu Marks i Engels su identifikovali nekoliko društveno-ekonomskih formacija razvoja materijalnih uslova koje su se pojavile u istoriji sveta i koje bi nastale eventualnom emancipacijom radnog i obespravljenog stanovništva u budućnosti:
O sinonimnom značenju pojmova „socijalizam“ ili „komunizam“
U radovima Karla Marksa i Fridriha Engelsa se pojmovi „komunizam“ ili „socijalizam“ (naučni socijalizam) koriste alternativno, sinonimno i naizmenično da bi se označio jedan te isti sistem, a ne neka različita uređenja ili različiti sistemi. Marks i Engels su upotrebljavali ta dva pojma naizmenično da bi označili postrevolucionarni svetski sistem zasnovan na zajedničkom vlasništvu i demokratskom upravljanju. Zašto su preferirali termin „komunizam“ na početku svojih studija i organizacije, a termin „socijalizam“ (naučni socijalizam) na kraju ostaje dobro navedeno u Engelsovom „Predgovoru engleskom izdanju“ iz 1888. godine kao i njegovom „Predgovoru nemačkom izdanju“ Komunističkog manifesta iz 1890. godine. U prilog tome govori i čuveno delo Fridriha Engelsa „Socijalizam od utopije do nauke“, odnosno u orginalnom nazivu „Socijalizam: utopijski i naučni“.
Jednostavno, u periodu kada su Marks i Engels koristili termin „komunizam“ on je tada bio bliži radikalno raspoloženim nižim slojevima, ali već krajem 19. veka je termin „socijalizam“ postao bliži radikalno raspoloženim nižim slojevima, tako da su svi marksisti od kraja 19. veka do 1917. godine koristili termin „socijalizam“.
Razliku između pojmova „socijalizam“ ili „komunizam“ je prvi učinio Lenjin 1917. godine kako bi opravdao boljševički projekat državnog kapitalizma u nerazvijenoj i agrarnoj Rusiji, pa je razdvojio pojam „socijalizam“ koji je nazvao prvom fazom i pojam „komunizam“ koji je nazvao višom fazom, iako su pojmovi „socijalizam“ ili „komunizam“ do tada označavali jedan te isti sistem, a prva ili prelazna faza nije niti poseban sistem, niti posebno uređenje koje bi trebalo imati poseban naziv.
„Pojmovno razlikovanje“ je bilo Lenjinovo fabrikovanje. Tačno jeste da je Marks pravio razliku između „prve faze komunističkog društva“ i „više faze komunističkog društva“ u svojoj „Kritici Gotskog programa“. Međutim, pošto je on kao i Engels koristio pojmove „socijalizam“ ili „komunizam“ naizmenično i sinonimno kako bi opisao postrevolucionarno svetsko društvo koji se bazira na zajedničkom vlasništvu i demokratskom upravljanju, isto tako je u „Kritici Gotskog programa“ mogao upotrebiti terminologiju „prve faze socijalističkog društva“ i „više faze socijalističkog društva“.
Prema Marksu i Engelsu „socijalizam“ ili „komunizam“ su sinonimni pojmovi koji označavaju jedan te isti sistem, a ne neke posebne sisteme, te se mogu koristiti alternativno ili u zavisnosti od ličnih simpatija prema jednom od pojmova. Prelazna faza i raskid sa starim sistemom nije poseban sistem, kao što ni prelaz iz feudalizma u kapitalizam nije bio neki zaseban i poseban sistem.
Socijaldemokratija
Socijaldemokratija je škola mišljenja unutar socijalističke teorije i socijalističkog pokreta. U drugoj polovini 19. veka je postojala epoha marksističke socijaldemokratije, te su tadašnje socijaldemokratske stranke razvijale revolucionarne marksističke programe.
Ali, vremenom se socijaldemokratija okrenula političkom pragmatizmu. Pragmatična socijaldemokratija se fokusira samo na minimalni program, kojim u okviru institucija predstavničke, parlamentarne demokratije i tržišne kapitalističke ekonomije nastoji sprovesti delimičnu promenu utemeljenu na ekonomskoj ulozi javnog sektora, javnim propisima, programima, investicijama i servisima koji bi trebalo da rade na ublažavanju nepravdi koje nanosi neregulisani, liberalni model tržišne kapitalističke ekonomije. Praktična realizacija takve delimične promene u okviru institucija parlamentarne demokratije i tržišne kapitalističke ekonomije obično se naziva socijalno odgovornom državom ili državom blagostanja.
Socijalna država ostvarena u nordijskim zemljama ('Skandinavski socijalizam') vrhunac je socijaldemokratije u ostvarivanju osnovnih ljudskih prava kroz politiku progresivnog oporezovanja profita u korist socijalnih programa (prava na rad, smještaj, besplatno zdravstvo i obrazovanje).
Boljševizam, lenjinizam i leva kritika
Boljševizam, politička teorija, praksa, struja i od 1912. godine samostalna politička stranka u Rusiji.
Nakon eksperimentalne Oktobarske revolucije u Rusiji 1917. godine, koja je u demokratski izabranim telima uključivala različite klubove mišljenja (u čemu je najuzornije iskustvo imala Pariska komuna), već tokom 1918. godine isključivanjem iz izabranih tela osoba drugih klubova mišljenja, boljševički klub je odlučio da monopolizuje vlast i razvija jednopartijski državni kapitalizam u nerazvijenoj i agrarnoj Rusiji tog vremena, sa preko 80 posto seljačkog stanovništva, ali pod iskrivljenom upotrebom pojmova antikapitalizma.
Boljševici predvođeni V. I. Lenjinom monopolizujući vlast u Rusiji su time stvorili novu zasebnu teoriju i praksu unutar radničkog pokreta, nazvanu lenjinizam ili marksizam-lenjinizam, što je jedno vreme bio i potpuno dominantan pravac u svetskom radničkom pokretu.
Postulate su temeljili na svojoj interpretaciji Marksovih i Engelsovih teorija, prilagođavajući ih nerazvijenoj, zaostaloj, agrarnoj, polufeudalnoj Rusiji tog vremena, koja je navikla na despotizam kao način vladanja i odnošenja u društvu. Tako je napravljena proizvoljna razlika između pojmova „socijalizam“ ili „komunizam“ koju je učinio Lenjin 1917. godine kako bi opravdao boljševički projekat državnog kapitalizma u nerazvijenoj zemlji, pa je razdvojio pojam „socijalizam“ koji je nazvao prvom fazom i pojam „komunizam“ koji je nazvao višom fazom, iako su pojmovi „socijalizam“ ili „komunizam“ do tada označavali jedan te isti sistem i koristili se sinonimno i alternativno, a prva ili prelazna faza nije niti poseban sistem, niti posebno uređenje koje bi trebalo imati poseban naziv.
Boljševizam je monopolizovanjem vlasti, isključivanjem iz izabranih tela osoba drugih klubova mišljenja i stavljanjem u ilegalu njihovog delovanja odstupio od nekih načela o kojima je, pored mnogih drugih, naročito govorila Roza Luksemburg, koja je kritikovala politiku boljševizma, kao izvitoperenje radničke revolucije, zato što radnička revolucija podrazumeva demokratska tela.
Luksemburgova se zalagala za demokratiju i nužnost revolucije. Ideja demokratije koju Stanley Aronowitz naziva „generalizovanom demokratijom u neartikulisanom obliku“ zapravo umanjuje ulogu partije, ali je u stvari vrlo slično gledištima Karla Marksa („Emancipaciju radničke klase mora osvojiti sama radnička klasa“). Luksemburgova je u svojim spisima o ruskoj revoluciji i Sovjetskom Savezu pojasnila svoje poglede o demokratiji. Luksemburgova je rano napala nedemokratske tendencije prisutne u ruskoj revoluciji:
„Bez opštih izbora, nesputane slobode štampe i zborovanja, slobodne borbe mišljenja, izumire život u svakoj javnoj instituciji, postaje prividnim životom u kojem jedinim delatnim elementom ostaje birokratija. Javni život se polako uspavljuje, nekoliko tuceta partijskih vođa neiscrpne energije i bezgraničnog idealizma diriguje i vlada, pod njima u stvarnosti upravlja desetak istaknutih glava, i od vremena do vremena poziva se na sastanke elita radništva da bi aplaudirala govorima vođa, jednoglasno prihvatila predložene rezolucije, u osnovu dakle gazdovanje klike - svakako diktatura, ali ne diktatura proletarijata nego diktatura šačice političara, tj. diktatura u građanskom smislu, u smislu vladavine jakobinaca (pomicanje kongresa saveta od tri na šest meseci!). Pa i više: u takvom stanju javni život mora podivljati: atentati, streljanja talaca itd.“
Roza Luksemburg je razvila posebnu teoriju „revolucionarnog marksizma“ i „revolucionarnog demokratskog socijalizma“ nazvanu luksemburgizam, te se zalagala za „revolucionarnu socijalističku demokratiju“:
„Sloboda samo za pristalice vlasti, samo za članove jedne partije - bili oni ma kako brojni - nije sloboda. Sloboda je uvek samo sloboda onoga koji misli drugačije. Ne zbog fanatizma „pravednosti“, nego zbog toga što se u toj biti iscrpljuje sve što je poučno, blagotvorno, što očišćuje u političkoj slobodi, i efekat te biti izostaje, ako „sloboda“ postane privilegija.“
Kada je revolucija izbila i u Nemačkoj, u novembru 1918. godine, Roza Luksemburg je odmah počela da agituje za socijalnu revoluciju:
„Ukidanje vladavine kapitala, ostvarivanje socijalističkog društvenog reda — ovo, i ništa manje, je istorijska tema trenutne revolucije. Ovo je veliki poduhvat, i neće biti ispunjen za tren oka prostim izdavanjem nekoliko dekreta odozgo. Samo kroz svesnu akciju radničkih masa u gradu i selu, ovo se može ostvariti, samo kroz najvišu intelektualnu zrelost ljudi i neiscrpni idealizam se ovaj cilj može sprovesti kroz sve oluje bezbedno do luke.“
„Socijalna revolucija zahteva da je vlast u rukama masa, u rukama radničkih i vojničkih saveta. Ovo je program revolucije. Dug je, međutim, put od vojnika — od „čuvara reakcije“ — do revolucionarnog proletera.“
Članovi Pariske komune, izabrani u predstavničko telo od naroda u svom su delovanju bili neprekidno pod kontrolom samog naroda. Njihov se rad stavlja na diskusiju i mogli su biti opozvani svakog trenutka. Oni su izabrani od naroda i za narod. To je direktna demokratija, koja se zasniva na aktivnom učestvovanju masa u vlasti. Kadrovski sastav izabranog predstavničkog tela, tj. Saveta je u svojoj suštini bio revolucionaran. Među prisutnim revolucionarnim strujama tu su bili anarhisti i socijalisti, blankisti i slobodarski republikanci. Pariska komuna je neprestano slavljena među anarhistima i marksistima sve do današnjih dana, dobrim delom baš zbog te različitosti orijentacija, zbog uspešne saradnje među raznim revolucionarnim grupama, zbog visokog stepena radničkog samoupravljanja, te raspuštanja stajaće vojske i represivnih elemenata.
Zbog nemogućnosti praćenja svetskog ekonomskog napretka, privredne neefikasnosti, nesposobnosti zaštite ljudskih prava, kulturne insuficijencije te neosetljivosti za savremene društvene tendencije, državnokapitalistički režimi zasnovani na boljševizmu i lenjinizmu su se urušili, ali time i dali prostor za nova leva promišljanja i novu levu autentičniju afirmaciju.
Levica i socijalizam u 21. veku
desno|mini|150p|[[Zastava|Crvena zastava, simbol pokreta socijalne pravde i levice]]
Savremena levica teži umanjenju ili prevazilaženju svih društvenih stratifikacija. Savremena levica se zalaže za umanjenje neslobode, nejednakosti i nesolidarnosti u društvu, koje uzrokuje kapitalizam, a kao krajnji cilj svojih ideala zagovara prevazilaženje, koreniti raskid sa sistemom svetskog kapitalizma i uspostavljanje društveno-ekonomskog uređenja globalnog karaktera utemeljenog na demokratiji u političko-ekonomskoj sferi, te na demokratski planiranoj svetskoj proizvodnji i raspodeli. U pitanju je, dakle, sistem proizvodnje i raspodele globalnog karaktera koji bi bio u skladu sa potrebama svake pojedinke i svakog pojedinca, te globalne zajednice kao celine, i koji bi uzimao u obzir nosive kapacitete i uslove regeneracije životne sredine. Koreniti raskid sa svetskim kapitalizmom bi uspostavio nekapitalističko besklasno uređenje zajednice, čija bi glavna obeležja trebala biti: globalni karakter, zajedničko vlasništvo, demokratsko upravljanje, proizvodnja samo za potrebe i besplatan pristup.
Zagovara dostizanje globalnog nekapitalističkog društva koje bi bilo bazirano na individualnoj i kolektivnoj slobodi, jednakosti, solidarnosti i međusobnoj pomoći, zbog čega teži umanjenju, prevazilaženju i konačnom raskidu sa svim oblicima represije, hijerarhije i vlasti pojedinca nad pojedincem. Pristalice ove politike smatraju da je za ostvarenje ovih ideja neophodno umanjiti, prevazići i ostvariti raskid sa svim oblicima autoritarnog načina organizovanja. Zbog toga se organizuju u nove levičarske političke stranke, organizacije i pokrete.
Delphos, Ohio
Delfos je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.101, što je 157 (2,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Socijalizam
Levica i socijalizam u 21. veku
levo|mini|170p|„Radni [[ljudi sveta, ujedinite se!“, jedan od slogana levice]]
Kapitalizam je internacionalni i globalni sistem i sve više će to biti svojim daljim razvojem, tako da će i antikapitalizam moći da bude jedino internacionalni i globalni sistem. Pristalice ove političke filozofije smatraju da ova politika ne može opstati u jednoj zemlji ili u par zemalja, nego da mora dobiti globalni karakter i zbog toga se zalažu za prevazilaženje svetskog kapitalizma i progresivni internacionalizam (antikapitalistički internacionalizam, antikapitalistički globalizam, progresivni globalizam ili alterglobalizam).
Svetski kapitalizam se može prevladati jedino globalnim antikapitalističkim pokretom koji će u prvom zamahu prvenstveno uzdrmati najrazvijenije zemlje svetskog kapitalističkog centra, zato što su nerazvijene zemlje svetske kapitalističke periferije i zemlje u razvoju svetske kapitalističke poluperiferije u zavisnom i podređenom položaju u odnosu na najrazvijenije zemlje svetskog kapitalističkog centra.
Razumevajući ovo stanje, to ne znači da se progresivne snage u nerazvijenim zemljama svetske kapitalističke periferije i zemljama u razvoju svetske kapitalističke poluperiferije do tada ne mogu zalagati za realne, neavanturističke i neizolacionističke konkretne i neposredne, progresivne i socijalne politike i mere, za modernizaciju, novu industrijalizaciju i brži razvoj svojih domaćih ekonomija putem aktivne ekonomske uloge javnog sektora, javnih propisa, programa i servisa.
Na osnovu zalaganja za prevazilaženje svetskog kapitalizma pristalice ove politike se povezuju sa emancipatorskim i progresivnim pokretima i strankama iz celog sveta. Borba se smešta u svetski antikapitalistički pokret, kojeg čine različiti radnički i sindikalni pokreti, pokreti za emancipatorska ljudska prava i slobode, te nove levičarske stranke, organizacije i pojedinci.