cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Geografija Irana
Klimatski uvjeti
Postoje i dva blaža ali jednako utjecajna regionalna sistema zračnih struja − tzv. 120-dnevni vjetar (perz. bād-e sad o bīst rūz) poznat po redovitosti između sredine jula i septembra odnosno jednolikom utjecaju na istočni Horasan, Sistan i dijelove Dašt-e Luta, te šamal (dosl. sjeverni vjetar) koji puše preko Mezopotamije i zahvaća sjeverni obalni pojas Irana. Oba nastaju na sjeverozapadu tokom ljeta kao rezultat izražene ciklone nad Perzijskim zaljevom i Indskim slivom. Među ostale značajnije vjetrove spadaju oni iz pravca Arabije koji pušu preko Perzijskog zaljeva i protuteža su šamalima. Nastaju u pustinjama kao vruć i suh zapadni vjetar natovaren prašinom i pijeskom, no prelaskom preko mora se vlaže pa stvaraju izrazito neugodan osjet na području Huzestana i podnožja Zagrosa. Zbog sudara atmosferskog tlaka u unutrašnjosti se tokom ljeta često javljaju prašinske pijavice, dok se zimi ponekad javljaju i snježne vijavice koje mogu imati katastrofalne razmjere. Primjerice, godine 1972. u nezapamćenoj snježnoj vijavici na sjeverozapadu Irana život je izgubilo više od 4000 ljudi što je čini najsmrtonosnijom u historiji.
Padaline
mini|lijevo|225px| [[Teheran pod snijegom]] Zbog specifičnog geografskog smještaja u sjevernom umjerenom pojasu, vrlo raštrkanog reljefa i ostalim faktorima Zemljine atmosfere, Iran u cjelini spada u suha područja svijeta jer prosječna količina padalina u zemlji iznosi 860 mm godišnje odnosno približno 1/3 manje od svjetskog prosjeka. S obzirom da u većini dijelova zemlje izuzevši sjeverne i zapadne količina padalina iznosi ispod 100 mm, broj stalnih i bogatih rijeka vrlo je ograničen.
Količina padalina nejednoliko je raspoređena u prostoru i vremenu pa tako postoje razni ekstremi. Primjerice, brojna pustinjska područja sezonski znaju primiti golemu količinu padalina da dolazi i do velikih poplava, dok je u nekim dijelovima pustinja količina padalina toliko mala da ishlapi prije slijevanja u zemlju. Također, postoje i ekstremi poput pustinje Dašt-e Lut u kojoj kiša ispari prije nego što padne na tlo. Područje najbogatije padalinama nalazi se na sjeveru zemlje uz kaspijsku obalu i obuhvaća svega 11% ukupne površine Irana, no zbog klimatskih i geografskih faktora prima 22% ukupne količine padalina. Druga područja bogata padalinama su masivi Zagrosa i Alborza čiji vrhovi otapanjem snijega snabdijevaju veliku većinu iranskih rijeka. U ostalim dijelovima zemlje koji sačinjavaju 57% ukupne površine Irana količina padalina iznosi svega 140 mm i klasificira se u sušnu zonu.
Regije najbogatije vodom su područja uz kaspijsku obalu gdje je prosječna količina padalina oko 2000 mm godišnje, dok maksimalna količina u stanici Kuhrang iznosi 1400 mm, u Borudžerdu 1200 mm, te iznad 500 mm u planinama Sahand i Sabalan. Od sjeverozapada do jugoistoka zemlje prosječna količina padalina postepeno se snižava odnosno učestalost suše je veća. Također, razmjerno se snižava i broj stalnih odnosno bogatih rijeka pa su u južnim i istočnim dijelovima zemlje uglavnom sezonske tj. potpuno suhe tokom toplih mjeseci, osobito ljeti.
Mora
Iran na jugu izlazi na Perzijski i Omanski zaljev koji su spojeni Hormuškim tjesnacem, te nadovezuju potonju vodenu masu na Arapsko more odnosno Indijski ocean. Duljina obale je 2045 km i ima vrlo mali koeficijent razvedenosti što podrazumijeva ograničen broj većih otoka, poluotoka i zaljeva. Perzijski zaljev karakterizira plitkost (do 50 m) i u svom geomorfološkom smislu predstavlja depresiju koja se ispod razine mora našla prije 10 − 15 hiljada godina zbog transgresije, a njena obala s iranske strane je dalmatinskog tipa odnosno pruža se usporedno s linearnim reljefnim oblicima Zagrosa. Manja odstupanja u ovoj litoralnoj strukturi postoje zbog riječnih delti Zohre, Hele, Manda i Mehrana, dok estuarija nema jer morske mijene nisu izražene. Obala se u užem smislu dijeli na stjenovitu s klifovima i pješčanu − prva je nastala abrazijom strmijih antiklinala i karakteristična je za jug Bušeherske pokrajine odnosno Balučistan na istoku Omanskog zaljeva, a druga je produkt plime i oseke kod priobalja blažeg nagiba u Huzestanu i Hormuzganu. Bočate obalne močvare najbogatija su biogeografska područja i pojavljuju se na krajnjem aluvijalnom sjeveru Perzijskog zaljeva, između kopna i otoka Kešm, te na riječnim ušćima u Omanski zaljev koji je neusporedivo više izložen djelovanju otvorenog oceana. Iranski otoci uglavnom su raspoređeni na centralnom dijelu južne obale tj. uz Hormuški tjesnac, a najveći među njima su Kešm (1491 km²), Kiš (91,5 km²), Lavan (76 km²), Larak (49 km²) i Hormuz (42 km²). Njihove funkcije uvelike se razlikuju − dok su neki popularna turistička odredišta (npr. Kiš), drugi su zbog gospodarsko-geopolitičkih okolnosti u potpunosti podređen industriji i transportu nafte odnosno oružanim snagama (npr. Larak, Harg i Abu Musa). Najvažnije morske luke su Bandar-e Homeini, Bušeher i Bandar-e Abas, dok postoji i niz drugih obalnih naselja orijentiranih na ribarstvo ili vađenje bisera.
Kaspijsko jezero može se smatrati morem na temelju više osobina − fizičkih okvira, saliniteta vode (13,1‰ ), geomorfološkog postanka (ostatak Paratetisa), te prometne povezanosti sa svjetskim morima preko ruskih kanala. Ova je vodena masa ranije bila poznata i kao Hirkanijsko more dok je Iranci danas nazivaju Mazandaranskim morem, no sva tri naziva su perzijskog podrijetla. Iranska obala proteže se 765 km i kao u slučaju Perzijskog zaljeva karakterizira je mali koeficijent razvedenosti odnosno odnosno plitkost teritorijalnih voda. Litoralna struktura je uglavnom aluvijskog tipa zahvaljujući djelovanju rijeka s Alborza i Kopet-Daga, a njenu monotonost razbijaju dvije velike lagune pokraj Bandar-e Anzalija na zapadu odnosno Bandar-e Turkamana na istoku, te močvarna područja u deltama Safid-Ruda, Gorgan-Ruda i Atraka. Osim dvije spomenute luke, važni obalni gradovi su i Astara, Rudsar, Ramsar, Čalus, Novšaher i Babolsar. Ribarstvo na ovim prostorima igra značajnu gospodarsku ulogu, osobito zbog proizvodnje skupocjenog kavijara.
Rijeke
mini|desno|250px|Glavni [[slivovi Irana: • Perzijskozaljevski sliv • Kaspijski sliv • Urmijski sliv • Unutrašnji sliv  • Namački (masilski) sliv   • Kavirski sliv   • Gavhunski (zajanderudski) sliv   • Nejriški sliv   • Murijanski sliv   • Lutski   • Sistanski sliv   • Karakumski sliv]] Iran se u strogom hidrološkom smislu može okvirno podijeliti na dva sliva − otvoreni indijskooceanski na rubnom jugu i zapadu, te zatvorene sljevove u ostatku zemlje. Njihova razvodnica nije orografski određena tj. ne prati planinske vrhove Zagrosa već je smještena istočnije i proteže se od Hamadana kroz suhe doline prema jugu. Ova hidrološka anomalija rezultat je geomorfološke strukture orogena koji preusmjerava otjecanje u smjeru suprotnom od njihovih površinskih korita i provodi ga do Perzijskog zaljeva. Hidrolozi indijskooceanski sliv ograničavaju na perzijskozaljevski u užem smislu (uključujući Omanski zaljev) dok unutrašnje dijele na tri osnovna dijela, temeljem čega se Iran sastoji od četiri glavna sliva : Perzijskozaljevski najvažniji je među navedenima jer obuhvaća područje od ~336.000 km² koje snabdijevaju najvodonosnije iranske rijeke − među njima Karun (575 m³/s) i Dez (375 m³/s). S obzirom da je zapadni Zagros izravno izložen kišonosnim sredozemnim strujama i da većina otopljenog snijega zbog spomenutog geomorfološkog fenomena otječe prema zapadu, rijeke i potoci tokom proljeća mogu imati i deseterostruko veći istjek od minimalnog (kasnoljetnog). Kaspijski sliv obuhvaća uski sjeverni pojas od ~193.000 km² na kojem teče više stotina manjih potoka, dok se veća porječja svode na Aras, Safid-Rud, Gorgan-Rud i Atrak. Sliv Urmijskog jezera izdvaja se među glavne prvenstveno zato što je perzijskozaljevskim i kaspijskim odvojen od unutrašnjosti, a obuhvaća područje od ~55.000 km² kojim prevladavaju porječja Zarin-Ruda i Talhe-Ruda. Unutrašnji sliv se zbog veličine (~1,023.000 km²) i složenih orografskih osobina dijeli na osam manjih dijelova, uglavnom depresije sa sezonskim tekućicama. Među stalne rijeke u unutrašnjosti spadaju samo Zajande-Rud koja snabdijeva isfahansku makroregiju, granična Hari-Rud, te ušće Helmanda u sistanskoj kotlini čiji se ostatak toka u potpunosti proteže Afganistanom. Ušća unutrašnjih rijeka uglavnom su u močvarama, slanim jezerima ili oazama, a čest fenomen su tzv. unutrašnje delte. Plovnih rijeka u Iranu nema, izuzevši tok Arvand-Ruda do Horamšahera kojeg dijeli s Irakom.
Vodoopskrba
mini|desno|300px| Sistem [[Tunelsko-branski sistem Kuhrang|Kuhrang]] Izvori za vodoopskrbu i navodnjavanje u Iranu su: : U sjevernim, sjeverozapadnim i zapadnim dijelovima zemlje kao i u predjelima visokih planina (osobito Zagrosa i Alborza) koriste se kišnica i površinske vode, a glavni i najvažniji izvori u pustinjskim područjima južno od Alborza su površinske i podzemne vode. U centralnim, južnim i istočnim dijelovima Irana (izuzevši planinska područja) poljoprivreda je manje ovisna o kišnici i površinskim vodama s obzirom da su padaline i stalne tekućice rijetkost, zbog čega se opskrba vrši uglavnom korištenjem podzemnih voda koje se crpe pomoću kanata, bunara i pumpi. U jugoistočnim dijelovima zemlje (pokrajina Sistan i Balučistan) površinske vode korištene su na uštrb podzemnih sve do 1970-ih kada nastupa obrat. Na krajnjem jugu Irana što se prvenstveno odnosi na obalna naselja uz Perzijski zaljev i pripadajuće otoke vrši se desalinizacija i to isključivo za dobivanje pitke vode.
Zbog ograničenja u zalihama vode na relativno naseljenim sjeverozapadnim dijelovima unutrašnje visoravni, od sredine 20. vijeka pokrenut je niz hidrotehničkih projekata sa svrhom preusmjeravanja bogatih tokova perzijskozaljevskog i kaspijskog sliva prema unutrašnjosti zemlje. Prvi među takvim projektima bio je tunelsko-branski sistem Kuhrang kojim je tunelom duljine 2,7 km dio Karunovog toka preusmjeren na Zajande-Rud koja snabdijeva Isfahansku pokrajinu, a ranih 1980-ih slično je napravljeno i s rijekom Lar zbog vodoopskrbe Teherana. Godine 2012. pokrenuta je i prva faza opsežnog projekta Iranrud kojim se crpi voda iz Kaspijskog jezera (sal. 13,1‰ ), desalinizira u obalnim postrojenjima, te potom pumpa u cjevovode koji snabdijevaju Semnansku pokrajinu (~200,000.000 m³ godišnje). Površina navodnjavanih područja u Iranu je 82.970 km² (5. u svijetu).
Kanati
mini|desno|200px| [[Kanatni sistem uz aluvijalnu lepezu]] Od ranog starog vijeka Perzijanci i drugi iranski narodi bili su poznati po gradnji kanata, podzemnih vodovoda koji su smanjivali ovisnost o sezonskim kišama, površinskim vodotocima i bunarima. Zahvaljujući kanatima, velike količine prikupljenih podzemnih voda gravitacijom su izlijevane na površinu pa su neplodna pustinjska i stepska područja postala pogodnim za poljoprivredu. Neki od njih specifični su po tome da se pod površinom tla protežu i desecima kilometara. Inovacijom, usavršavanjem i širenjem upotrebe kanata tokom više hiljada godina iranske historije diljem surovih dijelova Iranske visoravni nicala su nova polja i farme, a time i nova naselja. Cjelokupno, kanati su u Iranu odigrali jednaku ulogu kao i velike rijeke u civilizacijama Egipta, Mezopotamije, Indije i Kine − doveli su do gospodarskog uspona i socijalnog zadovoljstva, a sredinom 1. milenijuma pne. i do velike demografske odnosno političke ekspanzije ahemenidskog Irana. Kanati su kasnije širenjem tehnologije Putem svile došli u upotrebu i u Kini na istoku, te islamskom ekspanzijom i španjolskom kolonizacijom do Maroka odnosno Meksika na zapadu. Ovi se drevni sistemi u Iranu za navodnjavanje koriste i dan danas iako u manjoj mjeri nego ranije, a najstariji među njima u kontinuiranoj upotrebi datiraju se oko 1000. pne. Početkom 1980-ih prema stručnim procjenama u zemlji je bilo aktivno oko 25.000 kanata.
Santa Juana, Tamuín
Santa Juana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamuín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Sistematika
Sistematika, ili biološka klasifikacija, je znanstvena disciplina koja istražuje raznovrsnost organizama i njihove međusobne veze. Sastavni je dio taksonomije (grč. tassein - "svrstati"; nomos – zakon, znanost), koja na temelju sličnosti i razlika kategorizira i razvrstava skupine živih (i izmurlih) organizama. Pri sistematiziranju je nužno uključiti što više parametara koji utječu na procese evolucije novih vrsta kako bi se utvrdila cjelovita filogeneza.
Geografija Irana
Fitogeografija
Bez obzira na razlike među stručnim klasifikacijama svjetskih fitogeografskih područja, teritorij Irana se prema podrijetlu može podijeliti u dvije ekozone − holarktičku (ili palearktičku) unutrašnjost odnosno južnu obalnu zonu koja pripada paleotropisu (ili afrotropisu). Nadalje, holarktičko se područje dijeli na tri regije − evrosibirsku na sjeveru omeđenu dolinama Bodžnurda, rijekom Atrak i obroncima Alborza do 2500 m n. v., irano-turansku u prostranoj unutrašnjosti koja se nadovezuje na istočnu Anatoliju odnosno Afganistan i Pakistan, te saharo-arapsku u južnim nizinama tj. od Ilamske pokrajine i Huzestana do Makrana. Klasifikacija potonje regije nije ujednačena ovisno o stručnim izvorima i njezin se zapadni dio ponekad sa Sindom pripaja paleotropisu, a granicom se najčešće smatraju sjeverni rubovi rodova Ziziphus i Acacia.
Sistematika
Korijeni suvremene sistematike sežu do sustava f9vno Carla Linnéa, koji je vrste poredao po skupinama s obzirom na njihove zajedničke fizičke karakteristike. Kako bi se pridonijelo dosljednosti darvinovskim principima zajedničkog naslijeđa, Linnéove se skupine trebaju neprestano preispitivati. Molekularna sistematika je, koristeći se analizom genske DNK, već dovela do brojnih revizija.
Geografija Irana
Zoogeografija
Zoogeografsku strukturu Irana kao u fitogeografskom slučaju karakterizira je pripadnost palearktiku. Diljem zemlje zabilježeno je oko 800 vrsta kralješnjaka, deseci hiljada vrsta beskralješnjaka, oko 500 vrsta ptica, 80 vrsta gmazova, te niz morskih i slatkovodnih vrsta riba. Glodavci su rasprostranjeni u svim dijelovima Irana, primjerice zečevi u šumskim odnosno miševi u pustinjskim i polupustinjskim krajevima. Šupljorošci općenito broje manje vrsta od drugih životinja, no njihova se brojna stada i čopori mogu naći u svim krajevima − veprovi u močvarama uz Aras, losovi na Kavkazu, baktrijske deve u unutrašnjosti, te jeleni, divlje koze, kozorozi, divokoze i mufloni širom zemlje. Neparnoprstaši osim domesticiranih konja uključuju i perzijskog kulana, podvrstu azijskog divljeg magarca koji je ugrožena vrsta. Zvijeri uključuju psolike životinje (Canoidea) poput šakala, vukova, lisica i medvjeda (na Alborzu i u Balučistanu), te niz mačaka. Iran je do sredine 20. vijeka bio jedino svjetsko stanište triju od ukupno četiri vrste pantera − lavova (Fars), tigrova (kaspijska zona) i leoparda (Horasan), no danas se očuvala samo potonja i to u par stotina jedinki. Ostale mačke uključuju evroazijske risove, manje divlje mačke, te azijske geparde koji su kritično ugrožena vrsta.
Sistematika
Rani sistemi
Prvi poznati sustav klasifikacije živoga svijeta potječe još od grčkog filozofa Aristotela, koji je životinje podijelio s obzirom na način pokretanja (zračni, kopneni i vodeni).
Opština Săpoca, Buzău
Săpoca je opština u Rumuniji u okrugu Buzau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 139 m.
Sistematika
Rani sistemi
1172. Ibn Rushd, seviljski sudac, na arapski prevodi Aristotelovu knjigu De Anima (O duši). Izvornik je izgubljen no latinski je prijevod Michaela Scota ostao očuvan do danas. Značajan napredak je učinio švicarski profesor Conrad von Gesner (1516–1565). Gesnerov rad je kritički osvrt na dotada poznati živi svijet.
Istraživanje dijelova Novoga svijeta dovelo je do pojave brojnih rukopisa i primjeraka novih životinjskih oblika. U drugom dijelu 16. i početkom 17. stoljeća započinje pomno proučavanje životinja, koje se, iako prvotno usmjereno prema poznatijim vrstama, postupno razvijalo tvoreći znanstvenu građu koja će poslužiti kao anatomski osnov sistematike. Prvo značajnije korištenje tih spoznaja u svrhu svrstavanja živih buća dugujemo medicinskim anatomima, poput Fabricija (1537–1619), Petra Severina (1580–1656), Williama Harveyja (1578–1657), i Edwarda Tysona (1649–1708). Za napredak u sistematici, uslijed rada entomologa i prvih mikroskopista, zaslužno je istraživanje Marcella Malphigija (1628–1694), Jana Swammerdama (1637–1680) i Roberta Hookea (1635–1702).
John Ray (1627–1705) je bio engleski prirodoslovac, koji je učinio važan iskorak prema suvremenoj taksonomiji u djelu Historia Plantarum. Ray je odbacio sustav račvaste razdiobe prema kojem su se vrste dijelile s obzirom na tipski sustav, te je izgradio pristup prema kojemu se biljke sistematiziraju s obizrom na sličnosti i razlike do kojih se dolazi promatranjem.
Linné
Dvije godine po smrti Johna Raya je rođen Carl Linné (1707–1778). Njegovo je kapitalno djelo, Systema Naturae, samo za njegova života reizdano dvanaest puta (1. izdanje seže u 1735.). U svom je radu prirodu podijelio na tri carstva: minerale, biljke i životinje. Linné je koristio četiri stupnja: razred, red, rod i vrstu.
Linné je najpoznatiji po svom uvođenju metode koja se još uvijek koristi pri oblikovanju znanstvenog naziva svake pojedine vrste. Prije Linnéa su se koristili poduži nazivi vrsta, koji, zbog svog opisnog karaktera, nisu bili stabilni. Dosljednom upotrebom dvaju latinskih naziva — ime pripadajućeg roda slijedi specifični atribut — Linné izdvaja nomenklaturu od taksonomije ili sistematike. Taj dogovorni način imenovanja vrsta naziva se binarna nomenklatura (dvojno nazivlje).
Danas nazivlje reguliraju kodeksi nomenklature, koji zagovaraju podjelu nazivlja po stupnjevima.
Suvremeni razvoj
Budući da je Linné živa bića otpočetka klasificirao s ciljem olakšavanja njihove identifikacije, danas je sistematika općeprihvaćena kao odraz darvinovskih principa zajedničkog nasljeđa
Od 1960-ih se javlja kladistička taksonomija ili kladizam, koji taksone postavlja u evolucijsko stablo. Ako takson uključuje sve potomke istog pretka, naziva se monofilogenetski. Novi službeni kodeks nomenklature FiloKodeks trenutno je u fazi izrade. Zamišljen je tako da umjesto taksona koristi kladone (grč. klados – ogranak, izdanak). No još je uvijek nejasno kako će, ako se potonje sprovede, različiti kodeksi međusobno koegzistirati.
Tuzlanska kolona
Nekadašnji starešina Ministarstva unutrašnjih poslova Bosne i Hercegovine, Ilija Jurišić, je 2009. u Beogradu prvo osuđen na 12 godina zatvora zbog napada na kolonu JNA u Tuzli, ali je 2010. pušten na slobodu, a proces je vraćen na početak. Godine 2013. je na ponovoljenom suđenju Jurišić je oslobođen svih optužbi.
Slučaj "Tuzlanska kolona" je izvor političkih tenzija u odnosima Srbije i Bosne i Hercegovine.
Sistematika
Suvremeni razvoj
Domene su relativno nova skupina. Trodomenski sustav je izumljen 1990., no donedavno nije bio općeprihvaćen. Danas većina biologa prihvaća sustav domena, dok manjina ostaje pri metodi pet carstava. Glavna je značajka ove metode odvajanje skupina Archaea i Bacteria, koje su prije bile spojene pod istom skupinom Prokariota (ili Monera). Mali broj znanstvenika priznaje Archaeu u posebno, šesto carstvo ne pridržavajući se metode podjele u domene.
Kríže (Bardjejov)
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 64 stanovnika.
Tuzlanska kolona
Raniji događaji
Tijekom rata u Bosni i Hercegovini koji zavisno od interpretacija počinje 1.4.1992. ili 8.4.1992. vojne snage samoproglašene Republike Srpske, zajedno s JNA i dobrovoljcima iz Srbije su započeli agresiju na Republiku Bosnu i Hercegovinu. Nakon prvomajskog neuspjeha JNA u osvajanju Sarajeva i brzom završetku rata njeni vojnici su ostali blokirani u kasarnama tog grada i Tuzle. Tijekom pregovora u sljedećih desetak dana tijekom kojih je više od trećine Bosne i Hercegovine palo u ruke Vojske Republike Srpske postignut je dogovor između JNA i bosanskohercegovačkih snaga o mirnom napuštanju kasarni u centru gradova po kontrolom druge strane.
Bitka
U skladu s tim dogovorom 92. motorizirana brigada JNA je 15.5.1992. godine počela napuštati kasarnu u smjeru izlaska iz Tuzle. Nakon početnog mirnog izlaženja kada je motorizirana brigada došla do dijela Tuzle zvanog Brčanska Malta otvorena je vatra i počela bitka. Po mišljenju bosanske strane, ova bitka je počela nakon napada vojnika JNA na pripadnike bosanskohercegovačkih sigurnosnih snaga, dok je po mišljenju pripadnika JNA masakr počeo napadom lokalnih vojnih formacija.
Sistematika
Primjeri
Pet obično sistematiziranih vrsta su: vinska mušica vrlo dobro poznata laboratorijskim genetičarima (Drosophila melanogaster), ljudi (Homo sapiens), grašak koji je koristio Gregor Mendel u otkrivanju genetičkih zakona (Pisum sativum), gljiva muhara - Amanita muscaria, i bakterija Escherichia coli. Osam glavnih stupnjeva je istaknuto; uz njih je dan i presjek nižih stupnjeva.
Tuzlanska kolona
Bitka
U bici će zbog prije svega pogotka kamiona natovarenih eksplozivom (nezakonit prevoz ljudi na eksplozivu) sveukupno poginuti 49 ili 59 vojnika koji su poginuli od eksplozija. Poginuli su pripadali 92. motorizovanoj brigade JNA i 4 pripadnika tuzlanskih policijskih snaga i zvanične Teritorijalne Odbrane Tuzle
Kasniji događaji
Ova bitka kao i ona s Sarajevskom kolonom predstavljaju 20 godina kasnije kamen spoticanja u odnosima Srbije i Federacije Bosne i Hercegovine pošto Srbija diže optužnice i sudi zapovjednicima pripadnicima zvanične policije i TO Tuzle (i Sarajeva) zbog po njoj ratnog zločina počinjenog nad vojnicima što stranci komentiraju kao pokušaj opravdanja, dok s druge strane Federacija Bosne i Hercegovina te iste zapovjednike slavi kao nacionalne heroje i spasitelje Bosne i Hercegovine.
Sistematika
Sufiksi skupina
Taksonima iznad razine roda se najčešće pridodaju imena izvedena od latinskog (ili latiniziranog) korijena rodnog imena i standardnog sufiksa. Sufiksi pomoću kojih se oblikuje naziv ovise o carstvu, a rjeđe i o koljenu i razredu, kako je prikazano u tablici.
Jordan, Montana
Džordan je grad u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 343, što je 21 (-5,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Repartidero, Tantoyuca
El Repartidero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Rancho la Ceiba, Marquelia
Rancho la Ceiba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Marquelia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Krup
Krup je akutno upalno suženje gornjih i srednjih dišnih puteva koju uzrokuje virusna infekcija. Kod ove infekcije dolazi do oticanja grla, što uzrokuje smetnje pri disanju. Simptomi krupa su kašalj "poput laveža", stridor (oštar zvuk visoke frekvencije), i promuklost. Simptomi mogu biti blagi, umjereni ili teški i često se pogoršavaju noću. Stanje se može izliječiti pojedinačnom dozom oralnih steroida, dok se kod težih slučajeva ponekad se koristi adrenalin. Ovo stanje rijetko zahtijeva hospitalizaciju.
Krup se dijagnosticira na temelju znakova i simptoma, nakon što isključimo moguće ozbiljnije patologije (na primjer, epiglotitis ili strano tijelo u dišnim putevima). Daljnje pretrage kao što su krvna slika, radiografska kontrola i virusne kulture u većini slučajeva nisu potrebni. Krup je često oboljenje i javlja se kod otprilike 15% djece, obično u dobi između šest mjeseci i 5-6 godina života, dok tinejdžeri i odrasli rijetko dobivaju krup. U prošlosti je vrlo čest uzrok krupa bila difterija, ali ona danas ima samo povijesno i didaktičko značenje u razvijenim zemljama, pošto je potpuno iskorijenjena kampanjom cijepljenja i povećanim higijenskim uvjetima i boljim životnim standardom.
Znakovi i simptomi
mini|Stridor pri udisaju i izdisaju u jednogodišnjeg djeteta s krupom. Simptomi krupa uključuju kašalj "poput laveža", stridor ( oštar zvuk visoke frekvencije uglavnom kod udisanja), promuklost i otežano disanje, koji se obično pogoršavaju noću. Kašalj "poput laveža" često se opisuje kao zvuk sličan glasanju tuljana ili morskog lava. Plač i nemir mogu pogoršati zviždanje (stridor). Ako je zviždanje prisutno i kod pacijenta koji je miran obično ukazuje na suženje dišnih puteva i pogoršanje stanja. U uznapredovaloj fazi, zviždanje pri disanju se zna smanjiti kao posljedica ozbiljnog suženja dišnih puteva.
Los Poblanos, Taquería, Mulegé
Los Poblanos, Taquería je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Krup
Uzroci
Krup se svrstava među virusne infekcije. Uz ovaj se termin često veže i teški laringotraheitis, spazmodički krup, difterijski laringitis, bakterijski traheitis, laringotraheobronhitis, i laringotraheobronhopneumonitis. Prva dva stanja su virusne infekcije i imaju blaže simptome; posljednja četiri uzrokuju bakterije i obično su teža.
Los Poblanos, Taquería, Mulegé
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Krup
Virusni uzroci
U 75% slučajeva krup uzrokuje parainfluenza virus, primarno tip 1 i 2. Ponekad krup mogu uzrokovati i drugi virusi kao što su influenza virus A i B, uzročnik ospica, adenovirus i respiratorni sincicijski virus (RSV). Spazmodički krup (krup s lavežom) uzrokuje ista skupina virusa koja uzrokuje i akutni laringotrahetis, ali nema uobičajene znakove infekcije (kao što su vrućica, suhoća i grebanje u grlu te povišen broj bijelih krvnih stanica), a liječenje i reakcija na liječenje su jednaki.
Bakterijski uzroci
Bakterijski krup može se podijeliti na difterijski laringitis, bakterijski traheitis, laringotraheobronhitis i laringotraheobronhopneumonitis. Difterijski laringitis uzrokuje Corynebacterium diphtheriae dok se bakterijski traheitis, laringotraheobronhitis i laringotraheobronhopneumonitis razvije nakon što se osnovna virusna infekcija, zakomplicira sekundarnom bakterijskom infekcijom. Najčešći su uzročnici bakterije: Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Hemophilus influenzae i Moraxella catarrhalis.
Patofiziologija
Virusna infekcija dovodi do oticanja larinksa, dušnika, i velikih dišnih puteva, koje je posljedica infiltracije bijelih krvnih stanica (zrnaca), posebno histiocita, limfocita, plasma stanica i neutrofila. Oticanje uzrokuje suženje dišnih puteva, što povećava napor pri disanju i stvara karakterističan zviždeći protok zraka poznat kao stridor.
Dijagnoza
Krvna slika i virusne kulture nisu preporučene, jer mogu izazvati nemir kod pacijenta i nepotrebnu iritaciju dišnih puteva i time pogoršati simptome. Iako se virusne kulture dobivene nazofaringealnom aspiracijom (postupak izvlačenja mukusa iz nosa pomoću cjevčice), mogu upotrijebiti u svrhu određivanja točnog uzroka, one su obično ograničene za provođenje znanstvenog istraživanja. Ako se pomoću standardnog liječenja osobi stanje ne poboljša, mogu se učiniti daljnje pretrage kako bi se utvrdila moguća bakterijska infekcija.
Klasifikacija prema jačini simptoma
Najčešći sustav klasifikacije težine krupa je Westleyevo bodovanje krupa (Westley score). Ovaj test se češće koristi u istraživačke svrhe nego u kliničkoj praksi. Test se odnosi na zbroj bodova koji se dodjeljuju za pet različitih faktora: stupanj svijesti, cijanozu, stridor, protok zraka i uvlačenja prsnog koša. Bodovi za svaki pojedinačni faktor zapisuju se na desnoj strani tablice, a konačan zbroj može biti od 0 do 17.
85% djece koja dođu na odjel za hitan prijem bolesnika ima blag oblik bolesti; težak oblik krupa je rijedak (<1%).
Prevencija
Imunizacija (cjepljenje) protiv gripe i difterije gotovo u potpunosti sprječava pojavu krupa.
Liječenje
Djeca oboljela od krupa trebala bi što je više moguće mirovati. Steroidi se uobičajena terapija kod krupa, dok se adrenalin koristi kod težih slučajeva. Djeca sa saturacijom kisikom (količinom kisika u krvi) ispod 92% tretiraju se inhalacijama kisika, a pacijenti s teškim oblikom krupa hospitaliziraju se i zadržavaju na promatranju. Ako je potreban kisik, preporučuje se tzv. "blow-by" inhaliranje kisika (držanje izvora kisika pokraj djetetova lica), pošto ne izaziva toliku uznemirenost kao upotreba maske za kisik. Uz odgovarajuće liječenje, endotrahealna intubacija (postavljanje cijevi u dušnik) potrebna je tek kod manje 0.2% ljudi.
Steroidi
Za liječenje krupa u svim stadijima koriste se kortikosteroidi, kao što su deksametazon i budezonid. Do značajnijeg poboljšanja dolazi već šest sati nakon uzimanja. Lijekovi su se pokazali učinkovitima pri davanju oralnim putem (na usta), parenteralno (ubrizgavanjem u venu), ili inhalacijom, ali se prednost uvijek daje oralnom uzimanju. Uglavnom je dovoljna jedna doza, a steroidi se opčenito smatraju vrlo sigurnima. Deksametazon se daje u dozama od 0.15, 0.3 i 0.6 mg/kg i sve su se doze pokazale jednako učinkovitima.
Adrenalin
Kod umjerenog i teškog oblika krupa može biti učinkovit nebulizirani adrenalin (inhalacijski oblik koji širi dišne puteve). Iako adrenalin obično ublažava krup unutar 10–30 minuta, učinak traje samo oko 2 sata. Ako se stanje ne pogorša ni 2–4 sata nakon tretmana i ne pojave se dodatne komplikacije, dijete se najčešće otpušta iz bolnice.
Ostale terapije
Istraživane su i druge metode liječenja krupa, ali još uvijek nema dovoljno dokaza da bi se odobrila njihova upotreba. Udisanje vruće pare ili ovlaženog zraka tradicionalne su metode samoliječenja, ali kliničke studije nisu pokazale njihovu učinkovitost stoga se vrlo rijetko koriste. Upotreba lijekova protiv kašlja, koji obično sadrže dekstrometorfan i/ili gvaifenezin, također nisu preporučene. Iako se u prošlosti za smirivanje disanja koristilo udisanje helioxa (mješavine helija i kisika), nema dovoljno dokaza koji bi opravdali njegovu upotrebu. S obzirom da je krup uglavnom virusnog podrijetla, ne koriste se antibiotici, osim ako se ne sumnja u sekundarnu bakterijsku infekciju. U slučaju bakterijske infekcije preporučuju se antibiotici vankomicin i cefotaksim. Kod težih slučajeva povezanih s gripom A ili B, daju se inhibitori virusne neuraminidaze.
Prognoza
Virusni krup obično ne traje dugo i spontano prolazi; vrlo rijetko završava smrću od sindroma dišnog distresa i/ili srčanog zastoja. Simptomi se obično smanje unutar dva dana, ali mogu trajati i do sedam dana. Manje uobičajene komplikacije uključuju bakterijski traheitis, upalu pluća i plućni edem.
Epidemiologija
Oko 15% djece, većinom između 6 mjeseci i 5–6 godina starosti, oboljeva od krupa. Na krup otpada oko 5% bolničkih prijema koji uključuju ovu dobnu skupinu. Kod vrlo male djece od oko 3 mjeseca i starije djece od oko 15 godina krup je vrlo rijedak. Mušku djecu krup pogađa 50% češće nego žensku i češće se javlja u jesen.
Bojsno
Bojsno je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Bojsno se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Bojsno je imalo 205 stanovnika.
Etnički sastav
1991. godina:
Himatij
Himatij (ἱμάτιον / himation) bila je vrsta odeće, ogrtač koji su u drevnoj Grčkoj nosili muškarci i žene sve od arhajskog do kraja helenističkog razdoblja (oko 750–30. pre n.e.).
Obično se nosio preko hitona ili peplosa, ali je bio izrađen od težeg materijala i igrao je ulogu ogrtača ili šala. Kada se himatij koristio sam (bez hitona) i služio i kao hiton i kao ogrtač, zvao se ahiton (grč. achiton). Himatij je bio znatno manjeg obimna od rimske toge. Obično je to bio veliki pravougaoni komad vunene tkanine. Mnoge vazne slike prikazuju žene koje nose himatij kao veo koji prekriva njihova lica.
Himatij se nastavio koristiti i u vizantijsko doba kao "ikonografska odeća" koja se upotrebljavala u umetnosti i koju su nosili niži društveni slojevi, pa su u himatiju bili predstavljani Isus, Devica Marija i biblijske ličnosti.
Chiusa Sclafani, Palermo
Chiusa Sclafani je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2656 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 625 m.
Haréville
Arevil je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi.
Opština Coyuca de Benítez, Guerrero
Coyuca de Benítez je opština u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 16675 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 409 m.
Nagrada Žanka Stokić
Nagrada Žanka Stokić ili Velika Žanka je nagrada koja se dodeljuje najistaknutijim glumicama srpskog pozorišta. Prvi put je dodeljena 2003. godine, glumici Svetlani Bojković. Nagrada nosi ime jedne od najvećih srpskih pozorišnih glumaca, Žanki Stokić.
Uspostavljanje nagrade
Godine 2001. glumica Mira Stupica, koja je tokom proslave 60 godina njenog profesionalnog rada nazvana najvećom srpskom glumicom 20. veka, pozvala je na kulturnu javnost da se seća Žanke Stokić i da se osnuje nagrada koja će nositi njeno ime:
El Tetlate, Santiago Ixtayutla
El Tetlate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Ixtayutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 818 m.
Nagrada Žanka Stokić
Uspostavljanje nagrade
Nagradu dodeljuju Narodno pozorište u Beogradu, Kompanija Večernje novosti i Opština Požarevca, a sastoji se od plakete, statuete Velika Žanka, koju je izradio Mića Bogoslavljević i novčanog dela.
Inicijatorka nagrade, Mira Stupica je doživotna predsednica žirija koji dodeljuje nagradu.
Nagrada se ne dodeljuje glumicama koje su nagrađene nagradom Dobričin prsten, međutim, prva dobitnica, Svetlana Bojković je kasnije primila i drugu nagradu.
La Guasanga, Xicoténcatl
La Guasanga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Xicoténcatl.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Mapleton, Illinois
Mejpltaun je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 270, što je 43 (18,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Милијеш
Милијеш је насеље у Србији у општини Прибој у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 644 становника (према попису из 1991. било је 717 становника).
Демографија
У насељу Милијеш живи 480 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 37,2 година (36,1 код мушкараца и 38,3 код жена). У насељу има 203 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,17.
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Kuća Crnoglavih
thumb|Kuća Crnoglavih Kuća Crnoglavih (latvijski: Melngalvju nams) u Rigi sagrađena je u 14. vijeku za potrebe gradskih čelnika i trgovaca. Takozvano udruženje crnoglavih zauzelo je zgradu mada se naziv Kuća Crnoglavih pojavio tek 1687. Udruženje je 1713. dobilo puno vlasništvo. Nekada se u ovoj zgradi nalazila najveća kolekcija srebrnih predmeta na svijetu. Zgrada je porušena tokom Drugog svetskog rata ali su 1995. postavljeni temelji nove zgrade koja se danas tamo nalazi. Memorijalna kapsula je ugrađena u temelje. Radovi su završeni 1999.
Villanova Monferrato, Alessandria
Villanova Monferrato je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Cortivo, Sondrio
Cortivo je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Villanova Monferrato, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1717 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 113 m.
Cortivo, Sondrio
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 565 m.
Weißenborn-Lüderode
Vajsenborn-Liderode je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ajhsfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.441 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16061104.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajhsfeld Vajsenborn-Liderode se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ajhsfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 240 metara. Površina opštine iznosi 26,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.441 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 55 stanovnika/km².
Vrabia, Tușnad
Vrabia je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Tușnad.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 233 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 645 m.
Ljubinko Šipura Bucko
Ljubinko Šipura Bucko (Kotorvaroš, 1973 -) je pjevač iz Bosne i Hercegovine.
Rođen u Kotorvarošu 1973 i živio do 14 god. Veċ u 4.godini počinje da svira harmoniku na mnogim školskim manifestacijama svirajuċi ili pjevajuċi osvajao značajna mjesta. U Banjaluci pohadjao srednju glazbenu školu.
Od 1988. živi u njemackoj gdje je završio srednju skolu.
Svoj prvi album Kotorvaroš izdaje za izdavacku kucu EMBEX, zatim slijede 4 albuma. 1994.
Poy Sippi, Wisconsin
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Agua Caliente de San Sebastián, José Sixto Verduzco
Agua Caliente de San Sebastián je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini José Sixto Verduzco.
Poy Sippi, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 371.
Ljubinko Šipura Bucko
2009.izlazi Album "Pao sam do dna" 20 2010 singl "Bozić u Tuđini"za Song Zelex u Široki Brijeg
Agua Caliente de San Sebastián, José Sixto Verduzco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 150 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1706 m.
Ben Bishop
Ben Bishop (Hampshire, 1976.) je britanski filmski i televizijski glumac najpoznatiji po ulozi Finlayja Mansella u seriji Whitechapel. Osim na televiziji, Mansell je sudjelovao i u nekoliko manje poznatih filmova, a posudio je i glas za film Ultramarines: A Warhammer 40,000 Movie 2010. godine.
Jaén
Jaén je grad od 114,238 stanovnika na jugu Španjolske u Provinciji Jaén.
Jaén je i administrativni centar istoimene provincije.
Geografske karakteristike
Jaen leži na sjevernim obroncima planine Jabalecuz, udaljen stotinjak km sjeverno od Granade. .
Historija
Za Antičkog Rima grad je bio poznat pod imenom Aurinx. Početkom srednjeg vijeka zauzeli su ga Mauri, pa je pod imenom Jayyan bio prijestolnica njihove taife. Maure je iz Jaena istjerao Fernando III od Kastilje 1246. , odtad se razvija kao tipičan španjolski grad u unutrašnjosti
Znamenitosti
Najveće znamenitosti su Zamak Santa Catalina, kog su dokumentirali još arapski kroničari u 12. vijeku, i katedrala čiju je gradnju započeo 1540. Andrés de Vandelvira, a dovršena je tokom 18. vijeka.
Privreda
Privreda Jaena prvenstveno se bazira na obradi maslinova ulja i prehrambenoj industriji.
Tiberije
Ubrzo posle Avgustove smrti izbio je ustanak panonskih legija (14. n. e.), izazvan teškim položajem vojnika, koji su tražili povećanje plate, skraćenje vojnog roka i otpuštanje isluženih veterana. Ustanak je ugušio Tiberijev sin Druz. Gotovo istovremeno i zbog istih razloga izbio je i ustanak rajnskih legija. Vojnici su hteli da za cara proglase popularnog Germanika, koga je po Avgustovom naređenju Tiberije još ranije posinio. Germanik nije prihvatio carski položaj, ali je zadovoljio zahteve vojnika i ubedio ih da treba uspostaviti disciplinu i izdati inicijatore ustanka.
Posle toga Germanik preduzima pohode protiv Germana, ali je ubrzo opozvan u Rim, te su pohodi preko Rajne bili obustavljeni. Germanik je ubrzo, verovatno zbog svoje velike popularnosti koja je mogla ugroziti i samog Tiberija, udaljen iz Rima: njemu su povereni zadaci na Istoku. Tamo je Germanik na jermenski presto doveo rimskog štićenika, regulisao odnose između Rima i Partije, te Kapadokija i Komagena pretvorio u rimske provincije. To je bilo sasvim u skladu s Avgustovom preporukom da granice carstva ne treba dalje širiti, jer su to već bila zavisna kraljevstva za koje je bilo planirano da u pogodnom trenutku budu pripojene rimskoj državi. Zatim je Germanik otišao u Egipat, a onda se vratio u Siriju. U Antiohiji se 19. n. e. iznenada razboleo i umro. U Rimu se pojavila sumnja da ga je otrvovao namesnik Sirije po carevom naređenju. Posle Germanikove smrti pogoršali su se odnosi između senata i Tiberija.
U provincijama je dolazilo do ustanaka. Pobuna u Galiji, izazvana teretom poreza, izbila je 21. n. e. Glavnu ulogu u ustanku imala su plemena Edua i Trevera, kojima su počela da se pridružuju i druga plemena. Ustanak je bio ugušen uz pomoć nekih vođa galskih plemena. Ustanak u Numidiji, na čijem je čelu bio Takfarinat, trajao je od 17. do 24. n. e.
Finansijske je teškoće rimska država osećala još u poslednjim godinama Avgustove vladavine. Tiberije je, naročito u prvim godinama svoje vlade, pokazivao veliku štedljivost i ekonomičnost. Uobičajene distribucije žita plebsu su zadržane, ali su ređe i s manje raskoši priređivane predstave. Ekonomske teškoće izazvao je nedostatak novca u opticaju. Posebnu je oštrinu dostigla finansijska kriza iz 33. n. e., čiji je povod bila odluka da se otpočne s borbom protiv zelenaštva: tada su preplašeni poverioci zatražili povratak zajmova, novac je usled toga počeo da iščezava, i kako su mnogi dužnici istovremeno prodavali svoje parcele, pala je cena zemljištu; zbog toga je veliki broj porodica propao. Kriza je zaustavljena kada je Tiberije, da bi održao valutu, uneo u menjačnice 100 miliona sestercija. I pored nedostatka novca, Tiberije nije hteo da povećava poreze. Za njegove vladavine pozvan je na odgovornost zbog iznuđivanja i zloupotreba u provincijama veliki broj upravnika provincija.
Tiberije je sebi približio prefekta pretorija (praefectus praetorio), viteza Elija Sejana, koji je uskoro stekao ogroman uticaj na dvoru i u državi. On je otrovao Tiberijevog sina Druza, želeći da sebi obezbedi presto, a ubrzo su počeli i procesi protiv istaknutih senatora, koji su se završavali progonstvima i pogubljenjima praćenim konfiskacijom imovine. Tiberije je 26. n. e. napustio Rim i otišao u Kampaniju, a 27. n. e. na ostrvo Kapri, gde je živeo usamljeničkim životom, upravljajući Carstvom putem prepiske, pošto je u Rimu ostavio gradskog prefekta. Udarac za cara bilo je otkriće zavere koju je protiv njega pripremao Sejan, želeći da se osloni na pretorijansku gardu. Sejan je bio pogubljen, a surovo su kažnjavani i svi koji su se caru činili sumnjivim. Prema jednoj antičkoj tradiciji, cara je na spavanju ugušio prefekt pretorijanaca Makron. Verovatnije je, međutim, da je Tiberije umro od starosti.
Monogram
right|thumb|225px|Monogram [[Holandska istočnoindijska kompanija|holandske istočnoindijske kompanije sastavljene od slova VOC (Vereenigde Oost-Indische Compagnie)]] Monogram je motiv napravljen preklapanjem ili spajanjem dva ili više slova ili neke grafeme u stvaranje nekog simbola. Monogrami se često prave kombinovanjem inicijala pojedinca ili neke organizacije, koji se koriste kao simboli ili logotipi.
San Pietro in Cerro, Piacenza
San Pietro in Cerro je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Opština Sărulești, Buzău
Sărulești je opština u Rumuniji u okrugu Buzau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 367 m.
San Pietro in Cerro, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 254 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Monogram
Istorija
Monogrami se prvo pojavljuju na kovanom novcu oko 350. p. n. e.. Najraniji poznati primeri su imena grčkih gradova na novcu, često koristeći samo prva dva slova tih gradova. Monograme su još koristili umetnici i zanatlije na slikama, skulpturama, i komadima nameštaja, pogotovo kada su gilde pooštravale mere protiv nedozvoljenog učešća u trgovini.
Hristov monogram
Hristov monogram, ili Labarum (☧), se sastoji od prva dva grčka slova u reči Hrist (grč. ΧΡΙΣΤΟΣ, ili Χριστός), slova H (Hi) i R (Ro). Prvi put ga je upotrebio rimski car Konstantin. Slovo R se često prikazuje tako da podseća na pastirski štap, a slovo H da podseća na krst, predstavljajući Isusa Hrista kao dobrog pastira svoje pastve, hrišćanske Crkve.
Monarhistički monogrami
Monogrami sa imenima monarha su korišćeni kao oznaka javnih organizacija u raznim oblicima monarhija (kraljevstvo, carstvo...), što je stvaralo vezu sa vladarima. Monarhistički monogrami se još javljaju na novcu, često sa krunom na njima.
Joaquín Sánchez, Comonfort
Joaquín Sánchez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1906 m.
Posterla, Massa e Carrara
Posterla je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Calabozo, Tantoyuca
Calabozo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Posterla, Massa e Carrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 411 m.
Calabozo, Tantoyuca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Ca' Sabbioni, Venezia
Ca' Sabbioni je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 562 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Jaén (provincija)
Provincija Jaén (španjolski: Provincia de Jaén) je jedna od 50 španjolskih provincija od 643,484 stanovnika na jugu Španjolske u Autonomnoj zajednici Andaluziji.
Pored Jaéna koja je administrativni centar provincije, veći urbani centri su Linares, Andújar, Úbeda i Martos.
Geografske karakteristike
Provincija Jaén prostire po planinskoj unutrašnjosti Iberijskog poluotoka na površini od 13,496 km².
Provincija je sa sjevera okružena masivom Sierra Morena, sa istoka sa masivima Segura i Cazorla, i sa juga su planinama Betičkih Kordiljera Parapandom, Lucenom i Segurom.
Zapadni dio provincije je ravničarski kraj u kom dominira plodna kotlina rijeke Guadalquivir. Rijeka je na više mjesta pregrađena branama za akumulacijska jezera, njihove vode koriste se za navodnjavanje i pokretanje hidroelektrana.
Privreda
Privreda provincije bazira se na maslinarstvu, uz nešto vinogradarstva i ratarstva (žitarice). Ima i nešto rudarstva, oko Linaresa, a iskapa se željezna ruda, bakar, uran i sol.
Princeton, South Carolina
Prinston je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 62, što je 3 (-4,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Jaén (provincija)
Privreda
Industrija je koncentrirana u gradovima Linaresu, Andújaru, La Carolini i Jaénu. U tvornicama tih gradova proizvode se automobili, poljoprivredne mašine, prehrambeni proizvodi, kemikalije i keramika.
San Carlos, Mulegé
San Carlos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
La Victoria, Villa Corzo
La Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 593 m.
El Pilar, Tecomán
El Pilar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Brdarci
Brdarci je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Brdarci se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.