cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
San Ignacio, Belize
San Ignacio nekad znan kao Cayo, je grad od 24,231 stanovnika. na zapadu Belizea u Okrugu Cayo u kom je administrativni centar.
Geografske karakteristike
San Ignacio se nalazi blizu honduraške granice na Rijeci Macal, koja ga dijeli od grada Santa Elena sa kojim formira jedan od najvećih urbanih centara u Belizeu.
Historija
Cayo su osnovali Menoniti iz Meksika 1958. Danas ima vrlo raznolik etnički sastav od Kreola, Majanskih indijanaca, Mestika i ostalih manjih etničkih grupa.
Stanovnici su se isprva bavili peradarstvom i šumarstvom, a danas ratarstvom i stočarstvom i trgovinom sa Gvatemalom.
Vista Hermosa el Yeso, Tehuitzingo
Vista Hermosa el Yeso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Tehuitzingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1026 m.
Guado, Mantova
Guado je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Macal (rijeka)
Macal je rijeka na zapadu Belizea duga nekih 108 km koja zajedno sa Rijekom Mopan formira Rijeku Belize.
Guado, Mantova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Cappia, Torino
Cappia je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1195 m.
Macal (rijeka)
Hidrologija
Rijeka izvire u Majanskim planinama u Okrugu Cayo. Od tamo teče isprva prema jugozapadu, a nakon tog prema sjeveru preko tropske džungle, protiče kroz grad San Ignacio i nešto sjevernije se spaja sa Rijekom Mopan.
Mehanizam
mini|desno|250px|Mehanizam glavnog [[Podvozje zrakoplova|podvozja zrakoplova.]]
Macal (rijeka)
Hidrologija
Između 2002 - 2005 na rijeci je 33 km južno od San Ignacia podignuta brana Chalillo sa hidroelektranom snage 7 MW. Tako je formirano akumulaciono jezero dugo 35 km koje je potopilo majanske nekropole Garapata, Bejuco i Peligroso i stanište tapira, jaguara i gimizne are.
Pajaritos, Huatusco
Pajaritos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Huatusco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1391 m.
Mehanizam
mini|desno|250px|Jedan od najjednostavnijih mehanizama je zglobni četverokut.
mini|desno|250px|[[Mehanizam iz Antikitere (glavni dio).]]
mini|desno|250px|Crtež koji pokazuje način rada [[Mehanizam iz Antikitere|mehanizma iz Antikitere.]]
mini|desno|250px|Prikaz jednog od [[James Watt|Wattovih mehanizama.]]
mini|desno|250px|Prikaz [[James Watt|Wattovog planetarnog prijenosnika.]]
mini|desno|250px|[[Mehanizam sa zupčastom letvom.]]
Mehanizam (engl. mechanism, prema grč. μηχανή: stroj) je mehanička naprava ili njezin dio koji se sastoji od pokretnih dijelova, međusobno tako povezanih da se pokretanjem jednoga uzrokuje gibanje ostalih; služi za prijenos i pretvorbu jedne vrste gibanja u drugu vrstu gibanja. U mehanici, mehanizmi se proučavaju kao sustavi međusobno povezanih pokretnih tijela – članova mehanizama, od kojih je jedan nepomičan, a prijenos gibanja, odnosno silâ ili momenata odvija se s pogonskoga člana na izvršni (radni) član. Članovi su međusobno povezani vezama kojima se ujedno omogućuje određeno relativno gibanje jednoga člana u odnosu na drugi; dva međusobno povezana člana nazivaju se kinematičkim parom. Kinematički parovi razlikuju se već prema vrsti veze, odnosno prema tomu koliko im ona dopušta stupnjeva slobode gibanja (nevezano, to jest slobodno tijelo u prostoru ima ukupno 6 stupnjeva slobode gibanja: tri komponente translacije i tri rotacije). Najmanji broj stupnjeva slobode imaju rotacijski, translacijski i vijčani kinematički parovi (jedan), a najveći ih broj (pet) ima kinematički par što ga čine dva člana u slobodnom dodiru u prostoru.
Podjela mehanizama
Mehanizmi se prema namjeni i konstrukcijskim svojstvima dijele na: zglobno-polužne mehanizme, krivuljne mehanizme, mehanizme za prijenos rotacijskoga gibanja i mehanizme sa savitljivim ili tekućim članovima.
Zglobno-polužni mehanizmi
Zglobno-polužni mehanizmi imaju za članove poluge, međusobno povezane zglobovima. Jedan je od najjednostavnijih takvih mehanizama zglobni četverokut, koji se sastoji od četiriju članova međusobno povezanih rotacijskim zglobovima. Promjenom duljina pojedinih članova i zamjenom nepomičnoga člana (inverzijom) mogu se kod toga jednostavnog mehanizma ostvariti različita gibanja pogonskog i radnog člana.
Krivuljni mehanizmi
Krivuljni mehanizmi nalaze vrlo široku primjenu kod različitih tehnoloških procesa. Prijenos gibanja ostvaruje se dodirom pogonskog i radnoga člana, a odabirom oblika pogonskoga člana (grebena) mogu se ostvariti gotovo sve vrste gibanja koje se pojavljuju u tehničkoj primjeni.
Mehanizmi za prijenos rotacijskoga gibanja
Mehanizmi za prijenos rotacijskoga gibanja vrlo često imaju za članove zupčanike, remenice, tarenice. Kod običnih zupčaničkih mehanizama zupčanici rotiraju oko nepomičnih osi, dok kod planetarnih mehanizama planetarni zupčanici rotiraju oko osi koja također rotira oko druge osi te tako izvode takozvano epicikličko gibanje. Primjenom planetarnih prijenosnika mogu se ostvariti vrlo veliki prijenosni omjeri uz pomoć malog broja zupčanika. Epiciklički prijenosnici s više stupnjeva prijenosa nazivaju se diferencijalima.
Povijest
Jednostavni mehanizmi potječu još iz staroga vijeka, kada su izumljene prve poluge, koloturi i zupčanici. Poznati matematičari i fizičari iz 3. stoljeća pr. Kr. konstruirali su i analizirali takve jednostavne naprave, pa je tako, na primjer, Arhimed bio autor prvih rasprava o poluzi i koloturu, a još se i danas primjenjuju njegove konstrukcije koloturnika i vijčane cijevi za crpljenje vode (Arhimedov vijak). Tijekom vremena razvijani su i usavršavani različiti mehanizmi, a njihov je razvoj doživio uzlet početkom industrijalizacije u 19. stoljeća, kada su se počeli i sustavno znanstveno obrađivati u sklopu teorije mehanizama, zasebne discipline mehanike.
Mehanizam iz Antikitere
Mehanizam iz Antikitere je složen mehanički uređaj sa zupčanicima i brojčanicima, a služio je za predviđanje položaja planeta, Sunca i Mjeseca. Pretpostavlja se da potječe od 150. do 100. pr. Kr. Smatra se prvim analognim računalom. Pronađen je od 1900. do 1901., iz jedne starorimske brodske olupine pokraj grčkog otoka Antikitere, po čemu je i dobio ime. Dio teksta na stroju ima preko 1000 znakova. Mehanizam iz Antikitere se čuva se u atenskom Nacionalnom arheološkom muzeju. Mehanizam ima više od 30 brončanih prstena i brojčanika, a prekriven je astronomskim zapisima. Njegova jedinstvenost je i dovela do toga da ne može napustiti muzej. Zato je u privatno financiranom projektu tjelesni skener od osam tona morao biti sklopljen na licu mjesta. Skener je pomoću trodimenzionalne tomografije otkrio golom oku nevidljivi tekst.
Teorija mehanizama
Teorija mehanizama razvijala se s razvojem industrije, a posebno strojarstva. Zbog toga se o osnovama znanosti o mehanizmima može govoriti tek u 18. stoljeću, kad počinju sustavna istraživanja na području kinematike ravninskog i prostornog gibanja tijela, a posebno na području kinematike prinudnog gibanja. Najvažniji radovi tog doba jesu radovi švicarskih matematičara J. Bernoullija i L. Eulera. Bernoullija je postavio teorem o trenutnom polu ravninskog gibanja sila i prostorno gibanje tijela. U to vrijeme radovi T. Newcomena i J. Watta su omogućili gradnju prvog parnog stroja. Watt je konstruirao i svoj poznati paralelogram (balansir), a ostvaren je i niz drugih mehanizama za tehničku primjenu.
Macal (rijeka)
Hidrologija
Porječje rijeke prostire se na površini od 1,492 km² po Okrugu Cayo.
Mehanizam
Teorija mehanizama
Najpoznatija imena njemačke škole 19. stoljeća su: F. Reuleaux, L. Burmester i M. Grübler. Reuleaux je svojim radovima obradio tehničku primjenu kinematike prinudnog gibanja, a bavio se i strukturom mehanizama, posebno analizom kinematičkih parova. Burmester je tvorac geometrijske metode sinteze mehanizama, a razradio je i geometrijske metode za analizu mehanizama. Grübler se bavio strukturom i analizom pokretljivosti mehanizama; njegov kriterij za pokretljivost nekih jednostavnih vrsta mehanizama primjenjuje se i danas.
U 19. stoljeću najznačajniji prestavnik engleske škole bio je R. Willis. Poznato je njegovo djelo Principles of Mechanisms (1841.), a važni su mu radovi o odnosu među kutnim brzinama pojedinih dijelova mehanizma, posebno za planetarne i diferencijalne zupčaste mehanizme. Iz tog doba poznata su još imena T. Younga, H. Moseleya, W. J. M. Rankinea i drugih.
Osnivač ruske škole i tvorac analitičke metode sinteze mehanizama je ruski akademik P. L. Čebišev. Poznati su njegovi radovi na području strukture mehanizama, posebno strukturna jednadžba za određivanje pokretljivosti ravnih mehanizama. Posebno su važni njegovi radovi na analitičkoj sintezi zglobno polužnih mehanizama i njegova numerička metoda najboljeg približenja zadanoj funkciji pomoću takozvanih Čebiševljevih polinoma. Čebiševljeve radove na analitičkoj sintezi mehanizama znatno su proširili Z. Š. Bloh i N. I. Levitskij, a radove na strukturnoj analizi i sintezi P. I. Somov i L. V. Assur. Od novijih ruskih znanstvenika najpoznatije mjesto zauzima I. I. Artobolevski. Njegovi radovi obuhvaćaju sva područja teorije mehanizama.
Los Tamayo, Chalchihuites
Los Tamayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Chalchihuites.
El Shaddai, Granja, Durango
El Shaddai, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Durango.
Los Tamayo, Chalchihuites
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2313 m.
Paso Catalina, Huatusco
Paso Catalina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Huatusco.
El Shaddai, Granja, Durango
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1880 m.
Mehanizam
Teorija mehanizama
Nagli razvoj tehnologije u 20. stoljeću, posebno razvoj mehanizacije i automatizacije, omogućio je i potaknuo snažan razvoj teorije mehanizama, tako da je ona postala zasebno znanstveno područje.
Paso Catalina, Huatusco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 470 m.
Lumbrera II, Tepotzotlán
Lumbrera II je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Tepotzotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2307 m.
Adh Dhanabah, Sa'dah
Adh Dhanabah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2727 m.
El Coyote, Tehuitzingo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1116 m.
Mount Rainier
Mount Rainier (znan i kao Tahoma) je stratovulkan visok 4,392 metara, koji se nalazi Američkoj saveznoj državi Washington u Kaskadskim planinama, oko 56 km jugoistočno od Tacome.
San Pablo Huitzo, Oaxaca
San Pablo Huitzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Orange Walk
Orange Walk (engleski: Orange Walk District) je jedan od 6 okruga na koji je Belize podjeljen.
San Pablo Huitzo, Oaxaca
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4743 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1693 m.
Orange Walk
Karakteristike
Orange Walk se nalazi na sjeverozapadu zemlje, sa sjevera graniči sa Meksikom, sa zapada sa Gavatemalom, sa sjeveroistoka sa Okrugom Corozal, sa istoka sa Okrugom Belize i sa juga sa Okrugom Cayo.
Granja Bunsow, Meoqui
Granja Bunsow je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Meoqui.
Orange Walk
Karakteristike
Okrug ima površinu od 4,636 km² i 54,216 stanovnika.
Granja Bunsow, Meoqui
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1148 m.
Mount Rainier
Vulkan je centralni dio Nacionalnog parka Mount Rainier i najviša planina u Državi Washington.
Karakteristike i historija
Rainier je geološki mlada planina, nastala kontinuiranim sljevanjem lave nakon erupcija koje su počele prije otprilike milion godina. Uspavani vulkan zadnji put je eruptirao prije otprilike 150 godina.
Prostire se na površini od 260 km², u kojoj se nalazi dvadesetak glečera, što je najviše u Sjedinjenim Državama izvan Aljaske. Jedan od njih je Nisqually, njegovo klizanje posljednjih 150 godina pomoglo naučnicima da shvate šemu zemljine kore. Planina ima tri glavna vrha; Liberty Cap, Point Success i Columbia Crest (posljednji se nalazi na rubu kaldere).
Rainier je poznat po gustim crnogoričnim šumama po nižim padinama, i pitoresknim alpskim livadama na visinama, koje su ljeti obrasle cvjećem. Po planini ima puno divljih životinja, vodopada i malih jezera
U septembru 1968. zabilježena je povećana seizmološka aktivnost, koja se od 1 do 3 slabija potresa povećala na 5 u aprilu 1969. do 12 u junu.
Guardola, Mantova
Guardola je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
La Cofradía, Chalchihuites
La Cofradía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Chalchihuites.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2066 m.
Ḩişn al ‘Uqlah, Sa'dah
Ḩişn al ‘Uqlah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2165 m.
Cascia, Potenza
Cascia je naselje u Italiji u provinciji Potenza, u regiji Basilicata.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 953 m.
Majanske planine
Majanske planine (španjolski: Montañas Mayas) je planinski masiv na jugu Belizeu, koji se proteže se u dužinu od nekih 115 km od granice sa Gvatemalom do centra Belizea. thumb|left|240px| [[Topografija|Topografska karta Belizea]]
Karakteristike
Masiv se naglo spušta u obalnu ravnicu na istoku i sjeveru, ali puno blaže i postepeno na zapadu, gdje se pretapa u Visoravan Vaca, koja se nastavlja do istočne Gvatemale. I masiv i visoravan imaju sličnu nadmorsku visinu.
Masiv je dobio ime po Majama, koji su se povukli u planine pred španjolskim konkvistadorima, napuštajući svoje velike centre kao što je Lubaantun.
Constituyentes de 1917, Durango
Constituyentes de 1917 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Durango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2400 m.
Rancho las Águilas, Durango
Rancho las Águilas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Durango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1869 m.
Santa Bárbara, Chalchihuites
Santa Bárbara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Chalchihuites.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2146 m.
Ojai, Cajeme
Ojai je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Cajeme.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Bachoco Veinticuatro Cero Seis, Avícola, Cajeme
Bachoco Veinticuatro Cero Seis, Avícola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Cajeme.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Santa Martha, Meoqui
Santa Martha je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Meoqui.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1130 m.
Belize (rijeka)
Belize nekad znana kao Stara rijeka (Old River) je najveća rijeka u Belizeu duga 290 km.
Hidrologija
Rijeka se formira sutokom rijeka Mopan i Macal kod grada San Ignacio u Okrugu Cayo. Od tamo teče prema istoku uz velike meandre, protiče duž periferije grad Belmopana do ušća kod grada Belize City u Honduraški zaljev.
Rijeka ima porječje od 9,434 km², koje se proteže preko belizejskih okruga Cayo i Belize.
Za pretkolumbovskih vremena rijeka je bila glavna trgovačka arterija Maja indijanaca. I danas je plovna sve do gvatemalske granice ali samo za brodiće plitkog gaza.
Carbonero Jacales, Huayacocotla
Carbonero Jacales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Huayacocotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 951 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2588 m.
Pallotta, Perugia
Pallotta je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 179 m.
Santa María Petapa, Oaxaca
Santa María Petapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4560 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Taputapuatea
Taputaputea je opština i kulturni morski krajolik na jugoistočnoj obali ostrva Raiatea, površine 88 km2, Polinezija, Francuska. Čine je tri naselja sa lukom: Avera kao administrativni centar, Opoa i Puohine. Krajem 2017. brojala je 4.792 stanovnika. Dva najviša vrha na ostrvu su, Oropiro (824 m) i Tefatua (1.017 m).
Svjetska baština
Opština je dobila ime po velikom arheološkom kompleksu Taputapuatea marae, koje je bilo političko, obredno i pogrebno središte koje se odlikuje popločanim dvorištem s velikim uspravnim kamenom u središtu. Kameni kip božanstva visine oko 1 m je poznat kao 'Oro-maro-'ura („'Oro od crvenog pera”). Kako se oko 1000. godine proširio kult štovanja 'Oroa, Taputapuātea je postalo mjesto hodočašća. Tu su se sastajali sveštenici i moreplovci s cijelog Pacifika kako bi prinijeli žrtve bogovima, ali i kako bi podijelili svoja znanja o porijetku svemira i prekomorskim plovidbama.
Marae su rašireni širom cijele istočne Polinezije. Godine 2014. Taputaputea je uvrštena na listu UNESCO-ove svjetske baštine kao „izvanredan primjer hiljadugodišnje mā'ohi civilizacije.
Shukhmah, Sa'dah
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2091 m.
Bocas, Chalchihuites
Bocas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Chalchihuites.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2008 m.
La Florida, Chalchihuites
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2259 m.
Beumpale, Chenalhó
Beumpale je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Chenalhó.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 390 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1801 m.
Corozal (okrug)
Corozal (engleski: Corozal District) je jedan od 6 okruga na koji je Belize podjeljen.
Karakteristike
Okrug Corozal se nalazi na krajnjem sjeveru zemlje, sa sjevera i zapada graniči sa Meksikom, sa istoka sa Karipskim morem i sa juga sa okruzima Orange Walk i Belize.
Okrug ima površinu od 1,860 km² i 51,561 stanovnika.
Administrativni centar okruga je grad Corozal Town koji ima 13,658 stanovnika.
Arcos del Sitio, Tepotzotlán
Arcos del Sitio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Tepotzotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2333 m.
Mopan (rijeka)
Mopan je rijeka na zapadu Belizea i istoku Gvatemale duga nekih 127 km koja zajedno sa Rijekom Macal formira Rijeku Belize.
Hidrologija
Rijeka izvire u Majanskim planinama u Belizejskom okrugu Cayo. Od izvora teče prema zapadu do Gvatemalskog departmana Petén gdje mjenja smjer i teče prema sjeveru pored gvatemalsko-belizejske granice. Zatim ponovno ulazi u Belize gdje se sjeverno od grada San Ignacia spaja sa Rijekom Macal.
Tzanembolom, Chenalhó
Tzanembolom je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Chenalhó.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 395 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1127 m.
Mopan (rijeka)
Hidrologija
Mopan zajedno sa Macalom i Rijekom Belize ima porječje od 9,434 km². Zbog tog je važan izvor pitke vode za stanovnike Belizea, Mopan je popularan među kajakašima i ostalim sportovima na vodi.
San Rafael, Chalchihuites
San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Chalchihuites.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2091 m.
La Marmolera, Cajeme
La Marmolera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Cajeme.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Nayd aş Şu‘ayn, Sa'dah
Nayd aş Şu‘ayn je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2245 m.
Reuleauxov trokut
mini|Reuleauxov trokut je lik s konstantnim promjerom, baziran na jednakostraničnom trokutu.
Reuleauxov poligon je krivulja konstantne širine - to jest, krivulja čiji su svi promjeri iste duljine. Najpoznatiji oblik je Reuleauxov trokut. Ime je dobio po Franzu Reuleauxu, njemačkom inženjeru iz 19. stoljeća, mada je takav trokut bio poznat i prije njega.
Chicuitlamila, Tehuitzingo
Chicuitlamila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Tehuitzingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1030 m.
Caprie, Torino
Caprie je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Reuleauxov trokut
Reuleauxov trokut najjednostavniji je netrivijalni primjer krivulje s konstantnom širinom - krivulja kod koje su jednako udaljene dvije suprotne paralelne tangente, nebitno od smjera tih paralela. (Trivijalni primjer je krug.)
Caprie, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1005 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 383 m.
Reuleauxov trokut
Konstrukcija
mini|lijevo|150px|Konstrukcija Reuleauxovog trokuta Konstrukcija Reuleauxovog trokuta počinje na jednakostraničnom trokutu. Šestar se postavi u jedan od vrhova i opiše kružni luk između druga dva vrha. To se ponovi i za ostale vrhove. Zatim se obriše početni trokut. Rezultat je krivulja konstantne širine. Ekvivalentno, za zadani trokut T čije su stranice a, uzeti granicu presjeka kružnica s polumjerom a koje su konstruirane iz vrhova trokuta T.
Po Blaschke-Lebesgue teoremu, Reuleauxov trokut ima najmanju površinu od svih krivulja konstantne širine. Ta površina je, gdje je d konstantni promjer, što je za oko 11,4 % manje od površine kruga istog promjera.
Reuleauxov trokut može se generalizirati na pravilne poligone s neparnim brojem stranica. Tako su, na primjer, izrađene britanske kovanice od 20 i 50 penija.
Primjena
mini|200px|desno|Reuleauxov trokut koji rotira u kvadratu konstantnih dimenzija.
Trodimenzionalna verzija
Presjek lopti polumjera r iz središta pravilnog tetraedra čija je stranica r zove se Reuleauxov tetraedar, ali nije ploha konstantne širine. No, može se napraviti da bude ploha s konstantnom širinom, koji se zove Meissnerov tetraedar, tako što se bridni lukovi zamijene krivim umecima; alternativno, rotacijska ploha Reuleauxovog trokuta kroz jednu njegovu os simetrije formira plohu konstantne širine, s najmanjim obujmom od svih rotacijskih ploha zadane konstantne širine.
Mehanički prijenos
mini|desno|300px|Ako je [[prijenosni omjer veći od 1, brzina vrtnje (broj okretaja) stroja smanjuje se, a zakretni moment, odnosno sila, povećava, a mehanički je uređaj kojim se to postiže reduktor.]]
Petrijin venac (film)
Petrijin venac je jugoslovenski film snimljen 1980. godine u režiji Srđana Karanovića. Film je snimljen po motivima preuzetim iz istoimene knjige Dragoslava Mihailovića.
Mehanički prijenos
mini|desno|300px|[[Mjenjač brzine za 1600 Volkswagen Golf (2009.) s 5 prijenosnih omjera i povratnom brzinom.]]
mini|desno|300px| Mehanički prijenos [[helikoptera.]]
Petrijin venac (film)
Inspiracija za lik Petrije bila je Milena Stefanović iz rudarskog naselja Ravna reka kod Ćuprije.
Mehanički prijenos
mini|desno|300px|[[Mehanički sat|Satni mehanizam je multiplikator koji vrlo sporo kretanje satne opruge sustavom zupčanika ubrzava do brzine vrtnje sekundne kazaljke.]]
Petrijin venac (film)
Jugoslovenska kinoteka u saradnji sa VIP mobajlom i Centar filmom je restaurisala ovaj filmski klasik. Pretpremijerno film je prikazan u Čačku 12 novembra a premijerno u svečanoj sali Jugoslovenske kinoteke 15 novembra 2018.
Mehanički prijenos
mini|desno|300px|[[Prijenosni omjer poljoprivrednog prijenosnika (s 3 zupčanika) je 42/13 = 3,23.]]
Granja el Indio, Meoqui
Granja el Indio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Meoqui.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1152 m.
Mehanički prijenos
mini|desno|300px|[[Tarni prijenos iz 1902.]]
mini|desno|300px|Pužni vijak i pužno kolo čine [[pužni prijenos.]]
mini|desno|300px|[[Mehanizam sa zupčastom letvom.]]
mini|desno|300px|[[Remenski prijenos s klinastim remenom, dvije remenice i zateznom remenicom.]]
mini|desno|300px|[[Lančani prijenos kod bicikla.]]
Mehanički prijenos je prijenos snage ili gibanja s pogonskoga na gonjeni dio stroja uz pomoć mehaničkog sklopa ili prijenosnika. Taj se sklop u osnovi sastoji od pogonskoga i gonjenoga člana koji rotiraju (vrte), a prijenos se ostvaruje njihovim izravnim dodirom, ili neizravno, remenom, užetom, lancima ili slično. Različitim promjerom članova postižu se njihove različite brzine vrtnje (broj okretaja). Zbog toga je glavno obilježje mehaničkog prijenosa prijenosni omjer, to jest omjer brzine vrtnje pogonskoga i gonjenoga člana. Ako je taj omjer veći od jedan, brzina vrtnje stroja smanjuje se, a zakretni moment, odnosno sila, povećava, a mehanički je uređaj kojim se to postiže reduktor; kada je prijenosni omjer manji od jedan, uređaj se naziva multiplikator. Uređaj s promjenljivim prijenosnim omjerom naziva se mjenjač brzine. S pogonskoga na gonjeni član sila se može prenositi njihovim posebnim multiplikator oblikom (zupčanički, zupčasti remenski, lančani prijenos) ili trenjem (tarni, remenski prijenos).
Tarni prijenos najjednostavniji je oblik prijenosa izravnim dodirom. Snaga se njime prenosi trenjem među članovima – tarenicama (frikcijskim kotačima). Zupčanički prijenos danas se najčešće primjenjuje, a ostvaruje se parom zupčanika u međusobnom dodiru, čije osi mogu biti usporedne, okomite ili kose. Izvodi se za prijenos od najmanjih do najvećih snaga, u široku rasponu prijenosnih omjera, čak i za vrlo visoke brojeve okretaja. Ima veliku pogonsku sigurnost i dug vijek trajanja, mogućnost kratkotrajna preopterećenja, te razmjerno jednostavno održavanje. Remenski prijenos među članovima (remenicama) ostvaruje se neizravno, preko gibljiva remena spojenih krajeva, a remen može biti plosnat ili klinast. Prijenos obodne sile s remenice na remen postiže se trenjem. Remenskomu je prijenosu sličan prijenos u kojem se umjesto remena rabi uže (čelično, ili od prirodnih ili umjetnih vlakana). Lančani prijenos također je neizravan, ali se snaga prenosi oblikom članova, pa ga čine par zupčanika te lanac koji na njih nasjeda. Planetarni prijenos ostvaruje se tako da mu barem jedan član (planetarni član) osim oko vlastite osi, rotira oko još jedne osi. Odlikuje se velikim prijenosnim omjerom, malim dimenzijama i velikom specifičnom snagom. Ovisno o izvedbi, sastoji se od više zupčanika ili tarenica, od kojih je barem jedan središnji (sunčani), nepomične geometrijske osi, a jedan planetarni.
Mjenjač brzine
Mjenjač brzine je uređaj ili mehanički prijenosnik koji, kod motornih vozila, alatnih strojeva i slično, služi za promjenu brzine vrtnje ili smjera okretanja pogonskoga vratila, radnoga vretena i drugog, a da se pritom brzina vrtnje pogonskoga stroja ili motora ne mijenja. Time se omogućuje da brzina vrtnje na primjer automobilskoga motora, bez obzira na uvjete rada, uvijek bude u optimalnom području, a iskorištenje raspoložive snage najbolje. Mjenjač brzine vrsta je reduktora s promjenljivim prijenosnim omjerom, a promjena može biti skokovita ili kontinuirana. Kod motornih vozila najrašireniji je mjenjač brzine sa zupčanicima, kojemu se promjena prijenosnog omjera (prijenosnoga stupnja, brzine) odvija skokovito, ukopčavanjem različitih parova zupčanika. Takav je i sinkronizirani mjenjač brzine, kojemu su svi parovi zupčanika stalno u zahvatu, ali se zupčanici na izlaznom vratilu mjenjača slobodno okreću, sve dok jednoga od njih spojka ne poveže s vratilom. Tarnim dodirom spojka prethodno dovede vratilo na isti, sinkroni, broj okretaja što ga ima i zupčanik, pa se kod tih mjenjača promjena može obaviti i tijekom rada stroja. Kod automatskoga mjenjača ukopčavanje obavlja poseban mehanizam što ga aktivira centrifugalna sila utega u ovisnosti o broju okretaja motora, ili se izbor prijenosnog omjera provodi računalnim sustavom. Kontinuiranu promjenu broja okretaja omogućuju hidraulični mjenjač brzine, koji se primjenjuje za prijenos većih snaga, tarni mjenjač brzine za prijenos malih zakretnih momenata, a u novije doba i električni mjenjač brzine, ako je pogonski stroj elektromotor. Za manje snage upotrebljava se i varijator, to jest mjenjač brzine sa širokim klinastim remenom i sastavljenim remenicama koje za vrijeme rada mogu mijenjati dodirni promjer rastavljanjem ili približavanjem svojih polovica.
Multiplikator
Multiplikator (kasnolat. multiplicator, od lat. multiplicare: umnožiti, povećati), u strojarstvu, je uređaj s pomoću kojega se povećava brzina vrtnje pogonskoga vratila, radnoga vretena i drugog, a pritom se brzina vrtnje pogonskoga stroja ili motora ne mijenja. Pretežno se to ostvaruje zupčanim prijenosom sa stalnim ili promjenljivim prijenosnim omjerom, pa se multiplikator konstruktivno gotovo jednako izvodi kao i reduktor. Primjenjuje se kod ventilatora, aksijalnih kompresora i drugih strojeva s većim brojem okretaja nego što ga ima pogonski stroj. Satni mehanizam je multiplikator koji vrlo sporo kretanje satne opruge sustavom zupčanika ubrzava do brzine vrtnje sekundne kazaljke.
Prijenosni omjer
Prijenosni omjer ili prijenosni odnos prijenosnika (oznaka: R) je omjer brzina ulaznog (pogonskog) i izlaznog (gonjenog) člana prijenosnika. Kod zupčanog prijenosnika obodna brzina ulaznog (pogonskog) i izlaznog (gonjenog) zupčanika mora biti jednaka:
Broj zubiju zupčanika je razmjeran polumjeru zupčanika, pa vrijedi:
gdje je: NA – broj zubiju pogonskog zupčanika, NB – broj zubiju gonjenog zupčanika. Prema tome, prijenosni omjer zupčanog prijenosnika je:
Iz ove jednadžbe se može zaključiti da je broj zubiju gonjenog (izlaznog) zupčanika veći od pogonskog zupčanika, ali isto da se pogonski zupčanik okreće brže od gonjenog zupčanika. Prema najnovijim ISO propisima treba prijenosnom omjeru dodati negativni predznak ako je smjer vrtnje jednog zupčanika suprotan smjeru vrtnje drugog zupčanika.
Momenti sile se odnose:
gdje je: TA – moment sile pogonskog (ulaznog) zupčanika, TB - moment sile gonjenog (izlaznog) zupčanika.
Ako je prijenosni omjer prijenosnika veći od 1 (R ˃ 1), onda se kod tog prijenosnika kutna brzina smanjuje na izlazu, pa se takvi prijenosnici nazivaju reduktori. Prednost reduktora je da mu se moment sile na izlazu povećava. Ako je prijenosni omjer prijenosnika manji od 1 (R ˂ 1), onda se kod tog prijenosnika kutna brzina povećava na izlazu, pa se takvi prijenosnici nazivaju multiplikatori. Nedostatak multiplikatora je da mu se moment sile na izlazu smanjuje.
Kod remenskog i tarnog prijenosa podjelimo promjer pogonske remenice sa promjerom gonjene remenice.
Tarni prijenos
Tarni prijenos je strojni dio kojim se prenosi gibanje od jedne tarenice na drugu samo trenjem dodirnih površina. Zbog toga može kod tarnih prijenosnika doći do proklizavanja, a i puzanja. Razlikujemo tarne prijenosnike: Tarni prijenosnici odlikuju se jednostavnom izradom, malim razmakom osi i niskim troškovima održavanja. Proklizavanje je određena mogućnost zaštite protiv preopterećenja. Nedostatak tarnih prijenosnika je puzanje, koje se ne može izbjeći, te potreba za velikim tlačnim silama, što opet izaziva visoko opterećenje ležaja. Vijek trajanja tarnih prijenosnika i snage koje se mogu prenositi zavise od svojstava materijala tarenica (tvrdoća, čvrstoća, otpornost na trošenje).
Zupčanički prijenos
Zupčanik je strojni dio (element) valjkasta ili stožasta oblika s ravnomjerno raspoređenim zupcima po obodu. U paru s drugim zupčanikom, pri čem je svaki učvršćen na svojem vratilu, služi za prijenos rotacijskoga gibanja (vrtnja) i snage između vratila. Jedan ili više parova zupčanika, s vratilima, ležajevima, kućištem i odgovarajućim priborom, čine zupčanički prijenosnik. Svaki par zupčanika čini jedan stupanj prijenosa, pa zupčanički prijenosi mogu biti jednostupanjski ili višestupanjski. Poput drugih mehaničkih prijenosnika najčešće služe za redukciju brzine vrtnje od pogonskoga na gonjeno vratilo, to jest od pogonskoga na gonjeni stroj. Oblik zupčanika ovisi o međusobnom položaju pogonskog i gonjenoga vratila. Ako su vratila usporedna, prijenos gibanja ostvaruje se valjkastim (cilindričnim) zupčanicima s ravnim, kosim, ili strjelastim zupcima, pri čem veći zupčanik može imati i unutrašnje ozubljenje. U tu skupinu pripadaju i ozubljene letve (zupčanici s beskonačnim promjerom), kojima se rotacijsko gibanje zupčanika pretvara u ravnocrtno gibanje letve ili, rjeđe, obratno. Ako se osi vratila međusobno sijeku (najčešće pod pravim kutom), prijenos gibanja ostvaruje se stožastim (koničnim) zupčanicima ili stožnicima. Kada se osi pogonskog i gonjenoga vratila mimoilaze, prijenos se ostvaruje zupčanicima koji teorijski imaju oblik hiperboloida, a aproksimiraju se stožastim zupčanicima (takozvani hipoidni prijenos) ili valjkastim zupčanicima (vijčani prijenos), sa zakrivljenim ili kosim zupcima. Često se primjenjuju i pužni prijenosi, koji se sastoje od pužnoga vijka (zupčanika malog promjera izduženoga u aksijalnom smjeru) i pužnoga kola (zupčanika s kosim zubima s kutom nagiba i bokovima prilagođenima navoju pužnoga vijka). Za pravilan rad zupčanika u zahvatu, točke trenutačnoga dodira zubaca koji se nalaze u zahvatu moraju imati jednake komponente brzina (gledano u smjeru okomice na zajedničku tangentu u točki dodira). Tada će prijenosni omjer tijekom valjanja jednoga zupca po drugom ostati nepromijenjen, što se postiže posebnim oblikovanjem boka zubaca u obliku krivulje. Zupčanici s takozvanim evolventnim ili kvazievolventnim bokom zubaca (evolventno ozubljenje) čine oko 98% zupčanika. U prednosti su pred ostalim zupčanicima, jer su neosjetljivi na manje promjene osnoga razmaka (izazvane na primjer pogrješkama u montaži) i izradba im nije tako zahtjevna kao što je to na primjer kod cikloidnog ozubljenja. Većina današnjih zupčanika ima normirana geometrijska svojstva (uglavnom preko takozvanog modula zupčanika), na primjer promjer diobene kružnice (kružnica prema kojoj se određuje razmak zubi), broj zuba, korak zuba (razmak među zubima mjeren po diobenoj kružnici), vanjski promjer zupčanika.
Preteča su današnjih zupčanika primitivni drveni zupčanici, s letvicama ili stupićima (svornjacima) umjesto zubaca. Služili su čak i za prijenose gibanja s osima koje se sijeku, a rabili su se već u starom Egiptu, približno između 3000. i 2000. pr. Kr., u uređajima za natapanje. Poslije ih je usavršio Arhimed oko 285. pr. Kr. Danas se zupčanici najčešće izrađuju od metala (čelika ili bronce) ili plastike, tek iznimno od drva, i to lijevanjem, te odvalnim glodanjem ili dubljenjem.
Remenski prijenos
Remenski prijenos prenosi sile i okretna gibanja između vratila, a naročito je prikladan za veće razmake osi vratila. Zbog elastičnosti remena, remenski prijenosi rade gipkije nego lančani i zupčani prijenos. Dio remena između dvije remenice remenskog prijenosa koji vuče naziva se vučni ogranak, a drugi, povratni, slobodni ogranak remena. Remenski prijenos spade u najjeftinije prijenosnike snage. Da bi prenosio snagu, nije potrebno značajno podešavanje osi dviju vratila. Remenski prijenos se sastoji najmanje od remena i dvije remenice. Njegov prijenos je miran i bez velike buke, za razliku od drugih vrsta prijenosa.
Lančani prijenos
Vučni ogranak lančanog prijenosa treba da bude po mogućnosti na gornjoj strani. Kosi položaj prijenosnika je povoljan, dok je okomiti položaj nepovoljan zbog loših zahvata na donjoj lančanici (provjes lanca). Zbog toga su kod vertikalnih lančanih prijenosnika potrebni zatezni lančanici. Okomiti položaj vratila treba po mogućnosti izbjegavati, jer lančane spojnice taru po čeonoj strani lančanika i tako se brzo troše. Budući da se i lanci plastično deformiraju, treba predvidjeti mogućnost naknadnog zatezanja, npr. zatezne lančanike ili zatezna vratila. Kao granica dopuštenog provjesa uzima se oko 2% razmaka vratila. Lanci su izloženi vibracijama, naročito u pogonu s udarima i kod motora s unutarnjim izgaranjem, što izaziva nemiran rad. Zbog toga su često potrebni prigušivači titranja.
Los Valles, Chalchihuites
Los Valles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Chalchihuites.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2207 m.
Tepalcates, Durango
Tepalcates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Durango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2528 m.
Santa María Huazolotitlan, Oaxaca
Santa María Huazolotitlan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4506 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 284 m.
La Lima, Tenampulco
La Lima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Tenampulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 612 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 228 m.
Hondo (rijeka)
Hondo (španjolski: Rio Hondo=Duboka rijeka) je pogranična rijeka između Belizea i Meksika duga 150 km.
Hidrologija
Rijeka se formira sutokom potoka Blue i Chan Chich (Rio Bravo) koji izviru u gvatemalskom departmanu Petén, i riječice Booth koja izvire na zapadu belizejskog okruga Orange Walk. Rijeka nastavlja teći prema sjeveroistoku duž granice dok ne doteče do ušća u Zaljev Chetumal kod grada Chetumal u meksičkoj saveznoj državi Quintana Roo.
Porječje rijeke prostire sa na površini od 15,075 km²
Orange Walk Town
Orange Walk Town je grad od 13,660 stanovnika. na sjeverozapadu Belizea u Okrugu Orange Walk u kom je administrativni centar.
Geografske karakteristike
Grad se prostire na lijevoj (zapadnoj) obali rijeke New. Od Belize Citya je udaljen 88 km sjeverno a od Corozal Towna 48 km.
Historija
Orange Walk je osnovan za ranih kolonijalnih vremena, - 1872. opljačkale su ga pobunjene Maje. Krajem 19 i početkom 20. vijek prosperirao je na trgovini mahagonijem.
Kad se smanjila potražnja za mahagonijem, okrenuo se proizvodnji šećerne trske, agruma i destilaciji ruma. Zbog tog su ga prozvali Grad šećera.
Kad je i potražnja šećerom opala ratari su se okrenuli proizvodnji soje, papaje i luka.
Pored grada nedavno su iskopana arheološka nalazišta Majanske civilizacije koja su datirana od 600. pne. do 50. godine nove ere.
Rancho el Arroyo, Tepotzotlán
Rancho el Arroyo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Tepotzotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2278 m.
Granja Ojai, Cajeme
Granja Ojai je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Cajeme.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Zonzonapa, Huayacocotla
Zonzonapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Huayacocotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 746 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1339 m.
Aţ Ţarīq, Sa'dah
Aţ Ţarīq je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2084 m.
Crteži u pećini Grotte Chauvet-Pont d’Arc
Crteži u pećini Grotte Chauvet nalaze se na krečnjačkom platou rijeke Ardèche u južnoj Francuskoj, Predstavljaju najranije poznate i najbolje očuvane figurativne crteže na svijetu, koji datiraju još iz perioda Aurignačke kulture (30.000–32.000 p.n.e), što ih čini izuzetnim svjedočanstvom praistorijske umjetnosti. Pećina je zatvorena zbog odrona stijene otprilike 20.000 godina prije nove ere i ostala je nepristupačna sve do svog otkrića 1994, što je pomoglo da se održi u netaknutom stanju.
Jadranski most
Jadranski most izgrađen je 1981. godine po projektu Zvonimira Lončarića. Sagrađen je s namjerom da zamijeni Savski most koji se svojom širinom više nije mogao nositi s prometnim potrebama. Most ima po tri trake za svaki smjer, tramvajsku prugu po sredini i trake za pješake. Most je u osnovnom dijelu kontinuirana konstrukcija sa sedam raspona, ukupne duljine 313,7 m. S jedne i druge strane su prilazni vijadukti: sjeverni s jednim rasponom 18,55 m i južni s četiri raspona ukupne duljine 78,40 m.
Crteži u pećini Grotte Chauvet-Pont d’Arc
Svjetska baština
Do sada je na zidovima registrovano preko 1.000 slika sa različite antropomorfnim i životinjskim motivima. Izuzetnog estetskog kvaliteta, demonstriraju niz tehnika uključujući vještu upotrebu sjenčenja, kombinacije boje i graviranja, anatomsku preciznost, trodimenzionalnost i pokret. Na crtežima su u najvećem broju predstavljene slijedeće vrste: mamut, medvjed, pećinski lav, nosorog, bizon, kao i 4.000 popisanih ostataka praistorijske faune i raznih otisaka ljudskih stopala.
Ono što je tipično za većinu pećinske umjetnosti, je nepostojanje potpunih ljudskih figura, iako postoji jedna djelomična figura "Venera" sastavljena od onoga što izgleda kao vulva pričvršćena za nepotpun par nogu. Iznad Venere, i u kontaktu s njom, nalazi se glava bizona, što je navelo neke da opisuju kompozitni crtež kao Minotaura.
Jedan crtež, kasnije prekriven skicom jelena, podsjeća na vulkan koji izbacuje lavu, što predstavlja najraniji poznati crtež vulkanske erupcije.
Umjetnici koji su izradili slike u ovoj pećini koristili su tehnike koje se rijetko nalaze u drugim pećinskim umjetnostima. Čini se da su mnoge slike nastale tek nakon što su zidovi dobro očišćeni, što se vidi po znatno svjetlijoj površini. Posebna specifičnost je urezivanje oko obrisa figura, što sugerira pokret.
Crteži u pećini Grotte su 2014. godine uvršteni na listu UNESCO-ove svjetske baštine.
Las Culecas, Chalchihuites
Las Culecas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Chalchihuites.
Case Baroni, Potenza
Case Baroni je naselje u Italiji u provinciji Potenza, u regiji Basilicata.
Las Culecas, Chalchihuites
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2183 m.
Case Baroni, Potenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1018 m.
SPD (razvrstavanje)
SPD se može odnositi na:
Guidizzolo, Mantova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4782 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Palmaiolo, Perugia
Palmaiolo je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 664 m.
Kruna (razvrstavanje)
Riječ Kruna se može odnositi na nekoliko pojmova:
Alma Rosa, Meoqui
Alma Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Meoqui.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1150 m.
Rancho Monte de los Olivos, Durango
Rancho Monte de los Olivos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Durango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1909 m.
Sunāmah, Sa'dah
Sunāmah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1405 m.
Dubrovnik Airline
thumb|right|250px|Dubrovnik Airline MD82 (9A-CDC) Dubrovnik Airline je bila čarter aviokompanija sa sjedištem u Dubrovniku. Sa svojim letovima povezivala je evropske gradove s turističkim odredištima Hrvatske. Glavna baza tvrtke bila je Zračna luka Dubrovnik.
Povijest
Atlantska Plovidba osnovala je Dubrovnik Airline 15. prosinca 2004. godine, a s letovima se krenulo u 2005. godini. Od 2009. kompanija počinje poslovati s gubitkom. Stečaj i otkazivanje svih letova proglašen je 23. listopada 2011. godine.
Bivša flota
U listopadu 2009. godine prosječna starost aviona bila je 26,1 godina.
Caravino, Torino
Caravino je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 914 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 264 m.
Petrijin venac (roman)
Petrijin venac je roman srpskog književnika Dragoslava Mihailovića, objavljen 1975. godine u izdanju beogradske izdavačke kuće Srpska književna zadruga. Smatra se jednim od najvažnijih romana takozvane stvarnosne proze ili proze novog stila.
Roman je ispripovedan u prvom licu i to u formi skaza, to jest, u vidu stilizacije usmenog govora kojim se dočarava narodni govor neobrazovane seljanke Petrije Đorđević, glavne junakinje i pripovjedačice u romanu. Mihailović stvara iluziju odsustva pisca, koji se transformiše u slušaoca i tako biva uvučen u priču glavne junakinje. Petrija traži od slušaoca da uđe u njenu priču i postane njen saučesnik, neko s kim će se ona sjećati prošlosti i gledati stare fotografije. Petrijini motivi kazivanja nisu jasni od samog početka romana. Njeno pripovedanje nosi sva stilska obeležja kosovsko-resavskog dijalekta. Pored intimne ispovesti o teškom životu glavne junakinje, čitalac se upoznaje i sa seoskim običajima, folklornim vjerovanjima, kao i sa odjecima istorijskih događaja predratne, ratne i posleratne Jugoslavije, koji su predočeni iz perspektive marginalnog, rudarskog sela iz okoline Ćuprije.