cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jelena J. Dimitrijević
Struktura putopisa je uobičajena i ne odstupa od standardnog obrasca. Jelena J. Dimitrijević je iskoristila jedan od oblika — pismo, što joj je omogućilo da pravi manje digresije. Oblik pisma joj je dozvolio da i sebe uplete u kazivanje i to ne samo kao posmatrača i svjedoka, već i kao aktera zbivanja. Način na koji su je turske žene prihvatile, ona je iskoristila i da prokomentariše naravi i da sa nešto ironijske distance zaključi da je stvarnost često daleko od proklamovanih ideala. Turci ističu dušu, dobru dušu u prvi plan, ali se, ipak, desi da se dobra djevojka vrati porodici jer je ružna. Na ličnom primjeru zaključuje da, možda, cijene i pamet i dušu, ali da je njen izgled, ipak, bio ono što su jedino vidjele, pa prema tome i sudile. Pisma su bila povoljna i zato što predstavljaju i zasebne cjeline koje, ipak, nisu dijelile niti udaljavale od osnovne zamisli. Svaka ova mala zasebna cjelina davala je povoda da spisateljka govori i o posebnim temama: o jeziku, pjesništvu, kulturnom naslijeđu, vjeri, a da sve te posebne teme, digresije, postepeno dopune cjelinu zamisli.
Jelena J. Dimitrijević je poznavala orijentalnu književnost i knjige muslimanskih putopisaca o našim krajevima. Pišući kitnjasto, sa mnogo deminutiva koji danas smetaju čitaocu, ona je, zapravo, o Turkinjama pisala njihovim sopstvenim jezikom. Sama kaže da "Muslomanke" mnogo vole deminutive, pa se čini i logičnim da kada piše o Muslimankama i govori na njihov način. Zato su i opisi koji podsjećaju na pripovijedanje iz Hiljadu i jedne noći, česta upotreba stihova kojima se ilustruje pripovijedanje, jedan od načina uživljavanja u atmosferu.
Pisma iz Niša o haremima
Opština Mogoșești-Siret, Iași
Mogoșești-Siret je opština u Rumuniji u okrugu Jaš.
Jelena J. Dimitrijević
Međutim, Jelena J. Dimitrijević koristi sasvim drugi jezik kada opisuje unutrašnji život Turkinja, ili kada iznosi svoje lične komentare. Tada zaboravlja na svoju ulogu objektivnog posmatrača i dozvoljava svome sentimentu da se potpuno iskaže. Slikajući njena osjećanja ucviljene mlade spisateljka se služi stereotipima i klišeima koji su, s jedne strane, bliski kulturnom naslijeđu jer se prepoznaju u narodnim pjesmama (sunašce sjajno, evo jedva zeman dođe i slično), ali i onima koji su trivijalni i koji samo opterećuju tekst. Djevojče je "nežno i tužno", "krupne suze" vlaže "zamišljeno oko", "dubok uzdah" izlazi iz "nemirnih grudi". Ipak, ovakav način pisanja mogao bi se objasniti željom da se predmet oživi iznutra, da se uđe iza postavljene barijere i da se opisane stvari proosećaju, da se prikažu same sobom.
Iako je, mnogim uzgrednim zapažanjima, ispričala dosta o turskom shvatanju života, ipak je pravo interesovanje bilo usmereno na ženu, njen život, njen odnos prema muškarcima. Hanume iz niških harema su posredstvom Jeleninih pisama dobile dimenzije stvarnih osoba, žena koje su zaokupljene životnim problemima, koje razmišljaju. Haremske odaje su izgubile sjaj kojim su romantičarski pesnici i slikari obasjali svoja dela. U prizorima iz niških harema nestalo je lepih, ali beživotnih odaliski. Zainteresovana Jelena J. Dimitrijević ulazi u hareme oboružana znanjem i oštrim okom. Dok objašnjava običajno-pravne odnose pri sklapanju braka, pažljiv posmatrač uočava detalj: meku ruku kadune neradnice. Kasnije će u pismima biti objašnjeno kako žene u haremima malo ili nimalo ne rade. Spisateljka kaže da je sama videla kako njen stari susjed čisti grašak, a drugi prostire pelene dok se žena šeta obalom rijeke da uhvati svježeg vazduha. Osoba iz druge kulturne i vjerske sredine s podjednakom pažnjom primjećuje i dobre i loše strane turskih običaja. Čini joj se sitničav ugovor u kojem se nabrajaju sve stvari koje mlada donosi, bez obzira što taj ugovor štiti ženu ukoliko je muž otjera. Ironična je prema zabrani vjenčavanja rođaka jer se zbog očuvanja imanja zabrana često krši. Blagonaklono opisuje ruho i nakit, ali sa prezirom emancipovane Evropljanke govori o šminkanju i malim kozmetičkim operacijama. Ipak, ona se ne podsmijava drugačijem osjećaju za lijepo i kada je u (neprijatnoj) situaciji da se njena prijateljica glasno smije je, njen bijes se obrušava na Srpkinju koja je sujetna i netolerantna.
Opština Mogoșești-Siret, Iași
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 239 m.
Jelena J. Dimitrijević
Kao i u svim ostalim knjigama Jelene J. Dimitrijević i u ovoj je jasno iskazan stav prema ženskim pravima i ženi kao neshvaćenom i odgurnutom dijelu ljudske zajednice. Spisateljka ne voli kada se bezrazložno podsmijava ženskim navikama i uvijek oštro reaguje tražeći oslonac u ironiji: "Što se Hajrija doteruje nije čudo — žena je. A šta je Ali-beg?" Ali ono što je najviše pogađa je obespravljenost žena i ženska pomirenost sa tim stanjem. Evropljanka ne može nikako da shvati potpunu zavisnost Turkinje od muškarca, oca ili muža. Sklapajući brak, nevesta u znak pokornosti ljubi muža u čelo, ruku i - nogu. To ljubljenje muževljeve noge kojim se simbolično priznaje ko je stariji izaziva zaprepašćenje. Njeno čuđenje i otpor izazivaju i mnoge druge stvari koje ne prihvata, ali to je ne sprečava da se divi i običajima koji su za pohvalu. Ne zaboravlja da kaže da čak nije "ni čula da je koju muž istukao". Pošto je upoznala porodični život, podsmijava se zabludi o lošem mužu koja se u našim krajevima iskazuje poslovicom "zao kao Turčin". Jer, ona se uvjerila u suprotno.
Knjiga pisama iz Niša nije samo zanimljiv opis nesvakidašnjih prizora, ona je i mnogo više, blagi protest feministkinje, jasno iskazan životni stav nekonvencionalne žene, svjedočanstvo o jednom vremenu i, naročito, o jednom jeziku koji je danas teško prevesti.
OBMANA I ovo mi veče u mislima prođe,/ U meni se bude mile uspomene:/ Ja se sećam dana kad prvi put dođe,/ Ja mislim na čase s tobom provedene/ I s tužnim smešenjem zovem ono doba,/ Al' da li se kogod odzava iz groba ?/
Pod belim pokrovom crna zemlja beše,/ Od studeni golo drhtaše drveće,/ Još jesenji dani ruho mu odneše;/ Sa ledene kore Dunav se ne kreće;/ Rastuženi zimski vetrovi se čuju,/ Kao da prirodu mrtvu oplakuju./
U mojoj odaji, toploj, pored mene/ Ti si; duša tvoja moju dušu greje;/ U što god pogledam veselo se krene,/ Sve je oživelo, na mene se smeje,/ Suha drva, što u mojoj peći gore,/ Dobila su jezik, o sreći govore./
Trstenik (Šentrupert, Slovenija)
Trstenik je naselje u slovenskoj Općini Šentrupertu. Trstenik se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 104 stanovnika.
Jelena J. Dimitrijević
Muzika jezika tvoga me opije/ Velike zemljake dok mi čitaga svoje,/ Il' dok opisuješ kako snažno bije,/ Krupno srce zemlje prosvećene tvoje./ Tu, u ovom svetu, malom, mojem samo,/ Sav svet zaboravljam...! Ćeretamo./
Da vreme ne stoji sasvim zaboravim:/ Časovi me s kule podsete na vreme./ O kako bih tada da ga zaustavim!/ O kako bih kako časi da zaneme!.../ Veseo te osmeh ispraća iz kuće,/ Nežam stisak ruke "do sutra" šapuće./
Al' ja ne znam zašto: čim nisi na stazi,/ Kad te iza reda drveća nestane,/ Sva veselost moja od mene odlazi,/ Jedna suza bola iz oka mi kane:/ "Sve prolazi", šapćem "i ovo će proći,/ I doći će vreme kad mi neće doći"./
Svaki me rastanak s tobom opomene/ Na prolaznost svega zemnog što postoji,/ I u mome srcu bol se tada krene,/ Ko dim se raziđu lepi snovi moji;/ A često, po svu noć, dok se god ne svane,/ Ja tužim za nečim što će da nestane./ --- Snega više nema, prošla ljubičica,/ Iscvetalo voće, jorgovan šumori,/ Ja tebe izgledam veseloga lica,/ Sva priroda o tvom dolasku govori — / Tako mi se čini. Srce osluškuje,/ I obraduje se kad god šum začuje/
I ja sebe brojih u te pravednike,/ Mesto sumnje veru ponesoh u grud'ma./ Ovet mi se zablista s istine velike,/ Isto kao Bogu verovah i ljud'ma.../ O, ovu ti veru iskazat' ne mogu!../ A tebi verovah više nego Bogu./
Al' zašto si, kaži, uzela iz mene/ Veru (ona, ko Bog, u meni je bila)?/ Moja duša trpi muke nečuvene,/ Duhu su mi vita salomljena krila:/ Sva se osećanja sad bune u meni — / I anđeli, i Bog, svi su neiskreni./
I najedanput mi se učini daleko / Ono što mi beše od najbližeg bliže;/ Grdno dubok bezdan put nam je preseko,/ Preko njega misao misli ne dostiže;/ Tuđe mi je ono što nazivah svojim,/ U neprijatelja prijatelja brojim./
U mojoj odaji, hladnoj, pored mene / Nisi. Stvari nisu kao što su bile:/ U što god pogledam: tmorno, nit' se krene./ A sirova drva u peći mi cvile,/ Ko da oplakuju prohujale dane/ Mnogog zadovoljtva i jedne obmane./
Jelena J. Dimitrijević, Beograd.
BOSANSKA VILA | Datum izdavanja: 01.02.1910. | Arhivski materijal broj: 673586
Izvori
- Pisma iz Niša o haremima, Jelena J. Dimitrijević - Putopisi Jelene Dimitrijević kao mogućnost viđenja drugog, Slobodanka Peković(pogovor fototipskom izdanju djela Jelene      Dimitrijević, Pisma iz Niša o haremima, Beograd-Gornji Milanovac, 1986, str. I –XV) http://riznicasrpska.net/knjizevnost/index.php?topic=167.0 http://knjizenstvo.etf.bg.ac.rs/sr-lat/authors/jelena-dimitrijevic
* Najnovije objavljeno o književnici Jeleni J. Dimitrijević:
Veb-stranica posvećena Jeleni J. Dimitrijević http://jelenajdimitrijevic.wix.com/memento
Članci: - Ana Stjelja, Jubilej - 30 godina od prvog reizdanja putopisa  Pisma iz Niša o haremima / - Ana Stjelja, Jubilej - 70 godina od smrti Jelene J. Dimitrijević /
Bakropis
Bakropis ili bakrorez je grafička tehnika duboke štampe. Izvodi se na metalnoj ploči (matrici) od bakra ili cinka uz pomoć kiseline koja nagriza određene delove. Crtež na ploči je udubljen a otisak na papiru reljefan. B. se razvio u 14. veku iz oružarskog zanata (ukrašavanje ornamentima pušaka, pištolja, mačeva, oklopa...). najpoznatiji umetnici koji su se bavili b. su rembrant, G. B. Tijepolo, F. Goja, E. Dega, K. Pisaro, Roden, A. Matis, P. Pikaso.
Béru (Jon)
Beri je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Avalon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 77 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,17 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 325 metara (maksimalnoj 326 m, a minimalnoj 168 m).
Wilmington, Greene County, Illinois
Vilmington je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 142, što je 22 (18,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hărpășești, Popești
Hărpășești je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Popești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 739 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Villaggio Busonera, Venezia
Villaggio Busonera je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 571 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -2 m.
Rancho Japa, Tecate
Rancho Japa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1259 m.
Osamu Tezuka
Karijera
Tezuka je počeo crtati stripove u drugom razredu osnovne škole. U petom razredu pronašao je kukca "osamuši". Kako se taj naziv piše slično njegovu imenu, uzeo je "Osamuši" kao svoj pseudonim. Nakon Drugog svjetskog rata, sa 17 godina, stvorio je svoje prvo djelo Dnevnik Ma-chana i Shin Takarajima (Novi otok s blagom), kojim je započelo zlatno doba mange, usporedivo s procvatom američkih stripova u isto vrijeme.
"Velike oči" po kojima je poznat japanski stil animacije izmislio je upravo Tezuka, koji se nadahnuo crtićima tog doba, kao što su Betty Boop i Disneyjevi Bambi i Miki Maus. Koliko je bio radišan vidi se po tome što Sabrane mange Osamua Tezuke (手塚治虫漫画全集, objavljene u Japanu) imaju 400 svezaka s ukupno 80.000 stranica, a čak ni to nije sveobuhvatni popis. Naime, njegov kompletni opus sadrži više od 700 manga s više od 150.000 stranica.
Svoje prve profesionalne mange nacrtao je kao student medicine. Premda je diplomirao medicinu u Osaki, liječničko je znanje koristio isključivo kao materijal za mangu, prvenstveno Black Jack.
Osim manga spomenutih u uvodu, Tezuka se prvenstveno pamti po fantaziji Kraljevna-vitez, sagi Adolf o Drugom svjetskom ratu i mangi Buddha (manga)|Buddha]], koja priča o životu osnivača budizma. Njegovo je životno djelo povijesno-fantastični ep Feniks, koji je započeo 1950-ih i crtao do smrti.
Tezuka je vodio vlastiti studio za animaciju, "Mushi Production", koji je uveo animaciju na japansku televiziju.
Umro je od raka želuca u Tokiju, otprilike mjesec dana nakon cara Hirohita. Njegove su posljednje riječi bile: "Molim vas, pustite me da radim!"
Grad Takarazuka, Hyōgo, gdje je Tezuka odrastao, ima muzej u njegovu čast. Za života je dobio bezbroj nagrada za pojedinačne mange i životno djelo (npr. "Kodansha", "Shogakukan", a posmrtno i američki "Eisner"). Marke s njegovim likom izdane su 1997.
Utjecao je na bezbrojne crtače i animatore, od kojih su možda najslavniji Hayao Miyazaki (Princeza Mononoke) i Akira Toriyama (Zmajeve kugle),.
Izabrane mange i anime
Uslijedio je nastavak od 26 epizoda, koji je izradio samo Mushi Productions. Dugometražni animirani film zasnovan na drugoj polovici Tezukine mange izašao je 1997.
Branko Dude
Branko Dude (Solin, 7.8. 1913. - 1997.) je hrvatski i jugoslavenski partizanski komandant i nositelj Ordena narodnog heroja Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 7. lolovoza 1913. g. u Solinu u seoskoj obitelji Silvestra Dude. Osnovnu školu završio u Solinu, a prvi razred gimnazije u Splitu. Od 1933. do 1936. godine radio u tvornici cementa u Solinu, a kasnije u Novom Sadu i Beogradu. Odmah nakon kapitulacije Kraljevine Jugoslavije vratio se u Solin, gdje se uključio u rad sa simpatizerima NOP-a na prikupljanju oružja i streljiva, te je tako davao pomoć pokretu, u organizaciji solinske partijske organizacije.
U Solinski partizanski odred stupa 11. kolovoza 1941. godine i kao borac, a kasnije desetar sudjeluje u brojnim diverzantskim akcijama koje odred izvodi oko Solina i Kaštela. 20. studenog 1941. za vrijeme racije u Solinu biva uhićen od strane talijanskih okupacijskih vlasti dok je ilegalno boravio u Solinu radi okupljanja novih boraca u odred i organiziranja novih akcija. U nedostatku dokaza pušten je iz zatvora 22. veljače 1942. Tom prilikom postaje i član Partije.
Nakon puštanja iz zatvora stupa u Solinsku partizansku četu, gdje ostaje do sredine lipnja 1942., a zatim prelazi u Dinarski partizanski odred za zamjenika komesara bataljona. Ubrzo postaje komadant bataljona, ali je s te dužnosti prebačen za zamjenika komadanta Srednjedalmatinskog partizanskog odreda.
Kad je 6. rujna 1942. formirana 1. dalmatinska brigada, u njen sastav prelazi i spomenuti odred, pa je Branko Dude postavljen za komadanta bataljona u toj brigadi. Sa svojim bataljonom Branko se istakao u mnogim borbama protiv ustaša i domobrana kod Sinja, i protiv Talijana kod Duvna i Livna.
Kao istaknuti partizanski zapovjednik, postaje 22. studenog komadant novooformljene 3. dalmatinske brigade koja uspješno vodi borbe do kraja godine na području između Sinja, Vrlike, Kozjaka i Kosova.
Sudjeluje u borbama za vrijeme IV neprijateljske ofenzive na području Imotskog, Posušja, Širokog Brijega; a zatim u akciji zajedno s 4. dalmatinskom brigadom na Čvrsnici, gdje sprečava četnički proboj u Jablanicu i dalje u dolinu Rame, gdje su bili smješteni ranjenici. Nakon prijelaza rijeke Neretve 14. i 15. ožujka 1943. njegovi borci prenose teške ranjenike, ali velik broj biva zahvaćen epidemijom tifusa. Uslijed gubitaka, 3. dalmatinska brigada je reorganizirana i popunjena ljudstvom iz drugih dalmatinskih brigada sredinom travnja 1943 godine. Nakon popune broji 1200 boraca.
Brigada vodi teške borbe u V neprijateljskoj ofenzivi na području Sandžaka i Crne Gore. Rasformirana je 6. lipnja 1943 godine.
Tada je Dude Branko postavljen za komadanta bataljona pri 2. dalmatinskoj brigadi gdje ostaje sve do kolovoza 1943. godine. Nakon tog premješten je nazad u Dalmaciju, te je imenovan zapovjednikom novoformirane 9. dalmatinske brigade 20. divizije. Sa svojom brigadom polovicom listopada 1943. vodi borbe sa dijelovima njemačke 114. divizije koja prodire iz pravca Šibenika prema Trogiru.
Niti na ovoj dužnosti ne ostaje dugo već ga štab 8. korpusa postavlja za zapovjednika Grupe srednjodalmatinskih odreda u čijem su sastavu četiri odreda sa po preko 1000 boraca.
Na toj dužnosti ostaje do kolovoza 1944 godine, kad je postavljen za načelnika štaba 20. divizije, a od veljače 1945. za zamjenika komadanta divizije.
U međuvremenu se nalazio u oficirskoj školi Vrhovnog štaba. Prilikom desanta na Drvar ističe se u borbi sa njemačkim padobranskim jedinicama. U znak priznanja za pokazanu hrabrost dobiva od vrhovnog komadanta Josipa Broza Tita, pištolj na poklon. U završnim operacijama za konačno oslobođenje sudjeluje u borbama za Knin, Liku, Hrvatsko primorje i Trst.
Poslije rata završava i visoku vojnu akademiju „Frunze“ u Moskvi, u vjerojatno posljednjoj generaciji prije rezolucije informbiroa. Nosioc brojnih odlikovanja. Umirovljen je u činu general-potpukovnika. Narodnim herojem proglašen 20. prosinca 1951. Preminuo 1997 godine.
Брђани (Горњи Милановац)
Брђани је насеље у Србији у општини Горњи Милановац у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 1227 становника (према попису из 1991. било је 1217 становника).
Село се налази на 9 километара од Горњег Милановца на путу према Чачку.
У селу се налази етно-село са вајатима, салашем и воденицом. Етно-село се зове „Галетово сокаче“ и налази се уз реку Дичину.
Демографија
У насељу Брђани живи 1016 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,0 година (43,3 код мушкараца и 44,7 код жена). У насељу има 386 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,18.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Aescwine od Essexa
thumb|desno|300px|Imaginarni prikaz Æscwinea u knjizi "Saxon Heptarchy" [[John Speed|Johna Speeda iz 1611.]]
Sandžak (teritorijalna jedinica)
Sandžak ( – "zastava") je naziv za teritorijalnu jedinicu, podoblast ili dio vilajeta, dakle provincije Osmanskog Carstva.
Sandžaci su prvotno (u 14. vijeku) bili dio vojničkog ustroja osmanskog konjaništva, pa prema tome i dio osmanskog vojno-feudalnog sistema.
Sandžakom je upravljao sandžak-beg.
Sporazum iz Andelota
thumb|right|225px|Guntram i Hildebert II, iz [[Velikih hronika Francuske]] Sporazum iz Andeloa je bio sporazum koji su 28. novembra 587. godine potpisali Guntram od Burgundije i kraljica Brunhilda od Austrasije u Andelo Blanšvilu. Prema ovom sporazumu, Brunhilda je pristala da Guntram usvoji njenog sina, Hildeberta kao svog naslednika i da sklopi savez sa Hildebertom protiv pobunjenih vlastelina. Grgur Turski je napisao u svojoj Istoriji Franaka da je ovim sporazumom Guntram darovao Tur Hildebertu. Sporazum je sklopljen napismeno, a Grgur je sačuvao tekst u svojoj istoriji.
Trnovec (Kočevje, Slovenija)
Trnovec je naselje u slovenskoj Općini Kočevju. Trnovec se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 6 stanovnika.
Skandalci
Prirodni uslovi
Skandalci su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 10 kilometara zapadno.
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Skandalci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine bili bez stanovnika.
Većinsko stanovništvo bili su etnički Makedonci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva bio je pravoslavlje.
Goran Marković (političar)
Goran Marković je glavni je urednik ljevičarskog časopisa Novi Plamen.
Rođen je 1978. godine u Bijeljini. Završio je Pravni fakultet Univerziteta u Beogradu, na kome je magistrirao na smjeru "Ustavno pravo i politički sistemi", odbranivši rad pod naslovom "Participativna demokratija u razvijenim građanskim društvima". Rad je kasnije proširio, te je 2007. godine izdao knjigu "Perspektive participativne demokratije". Na istom je fakultetu i doktorirao odbranivši rad na temu "Federalizam u ustavnom sistemu Bosne i Hercegovine".
Bio je osnivač i predsjednik Radničko-komunističke partije BiH, a u više časopisa objavljuje analitičke i komentatorske tekstove o društveno-političkoj zbilji u BiH i Jugoslaviji.
Literatura
Goran Marković, 2007. Perspektive participativne demokratije ISBN: 978-91-633-0527-6
El Ahuejote, Tixtla de Guerrero
El Ahuejote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tixtla de Guerrero.
Nahija
Nahija ( arapski: ناحية, turski: nahiye) bila je najmanja administrativna jedinica Osmanskog carstva, nešto poput današnje općine. Nahija postoji i danas kao administrativna upravna jedinica u Siriji, Jordanu i Iraku.
El Ahuejote, Tixtla de Guerrero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 416 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1848 m.
Nahija
Za osmanske vladavine u toku 15. vijeka to je bila najmanja teritorijalna administativna jedinica, ispod veće kaze, uobičajeno je imala po desetek sela, grupiranih oko jednog većeg naselja ili gradića.
Cereie, Biella
Cereie je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 245 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 417 m.
La Herradura, Chihuahua
La Herradura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1342 m.
Gaj Galerije
Gaj Galerije bio je rimski vitez koji je djelovao za vrijeme Tiberijeve vladavine. Najpoznatiji je kao prefekt (upravitelj) Egipta (16-32. g. n.e.).
Galerije je poticao iz ugledne obitelji u Ariminu. Identificiran je kao suprug sestre Helvije, majke Seneke Mlađeg. Tijekom svog mandata, 19. godine Germanik je posjetio egipatsku provinciju kršeći tako zakon, buduči da nijedan senator ili vitez nije mogao ući u Egipat bez izričitog dopuštenja cara. Još jedan događaj kojim je Galerije predsjedao bio je popis stanovništva u provinciji 21-22. g. n.e.; sačuvani papirusni dokument potvrđuje da je popis izvršen.
Nekoliko godina nakon što je Galerije započeo službu u Egiptu, Seneka je došao živjeti s njim i njegovom suprugom u Aleksandriji, gdje je kao dječak ostao nekoliko godina. Kad su njih troje 32. godine pne. otplovili natrag u Rim, Galerije je stradao u brodolomu; prema Seneki, njegova je supruga pronašla Galerijevo tijelo i pokopala ga.
Nagađalo se da bi Galerije mogao biti predak, ako ne i otac, Publija Galerija Trahala, konzula 68. godine n.e. Obojica imaju vezu s Ariminom i pripadali su rimskom glasačkom plemenu Aniensis. To bi značilo da je Galerije također nekako povezan s Galerijom Fundanom, iako Svetonije izvještava da je ona bila kći neimenovanog senatora koji je postigao tradicionalnu republikansku magistraturu pretora. Međutim, to što Seneka u svojim sačuvanim spisima ne spominje nijednog Galerijevog potomka, slabi tu pretpostavku; druga mogućnost bila bi da su Trahal i Fundana povezani s Galerijem preko nekog nama nepoznatog brata ili strica.
Kolouste
Kružnouste ili kolouste (Ciclostomata) su jedini recentni razred unutar nadrazreda besčeljustih (drugi razred te skupine, Ostracodermata, pojavio se u gornjem siluru a izumro je još u razdoblju devona).
Radnička klasa
thumb|Grupa komunista i naprednih radnika jednog električarskog preduzeća u Beogradu 1924. godine.
Kolouste
Ranije su smatrani "nižim kralježnjacima", no razvojno gledano, to su prethodnici riba.
Radnička klasa
Radnička klasa je izraz koji u najširem smislu označava pojedince i društvene grupe u suvremenim društvima koji za život zarađuju prvenstveno temeljem vlastitog najamnog rada.
Izraz radnička klasa, isto kao i izraz klasa, može imati različita značenja s obzirom na geografske okolnosti, historijski period i ideološku podlogu temeljem koje se vrši društvena kategorizacija. Međutim, manje-više se stvorio konsenzus prema kome je radnička klasa u užem smislu fenomen koji se vezuje za suvremena kapitalistička, socijalistička i druga društva koja su prošla kroz industrijsku revoluciju i urbanizaciju.
Za razvrstavanje radničke klase od drugih društvenih slojeva se koriste razni kriteriji. Tako se, s obzirom na formalnopravnu jednakost radnika i kapitalista vrlo često spominje materijalno bogatstvo, odnosno pripadnost nižoj klasi u kapitalističkim društvima, odnosno neposjedovanje vlastitih sredstava za proizvodnju, pa dakle i ovisnost o kapitalističkim poslodavcima.
Danas se pak pod pojmom radnička klasa često podrazumijeva tradicionalna radnička klasa čiji posao podrazumijeva fizički rad i za koju nije potrebno šire obrazovanje, a za koju se često koristi izraz plavi ovratnik. Nasuprot tome su se kao nova radnička klasa u 20. vijeku pojavili zaposlenici koji za život zarađuju uredskim radom koji zahtijeva dobro obrazovanje, a za koju se koristi izraz bijeli ovratnik.
Marksistička doktrina smatra kako je radnička klasa potlačena klasa u kapitalizmu, a kako bi u socijalizmu trebala postati vladajuća klasa i kroz diktaturu proletarijata postupno stvoriti besklasno društvo.
Marksističko shvaćanje radničke klase je posljednjih godina izloženo žestokoj kritici, s obzirom da mnogi pripadnici radničke klase u razvijenim zapadnim državama danas uživaju životni standard primjereniji srednjoj klasi nego nižoj klasi. Koncept radničke klase je isto tako predmet kritike zbog toga što se smatra neprimjerenim modernim post-industrijskim društvima.
Kolouste
Leđna strana ovih životinja - upravo zbog svoje vanjske sličnosti s ribama - već rano je zanimala zoologe. Tako je još oko 1877. Brehm pisao o paklarama:
Kostur im je hrskavičast, a svitak zadržavaju cijeli život. Kružnouste imaju škrge. Srce im je građeno od 1 klijetke i 1 pretklijetke. Izlučivanje se odvija pomoću bubrega. Najstarije izumrle u ordoviciju imale su koštane pločice.
Danas je poznato oko 40 vrsta kružnoustih, a dijele se na paklare i sljepulje. Postoje morska, riječna i potočna paklara. Sve se mrijeste u potocima, ali veći dio života provode u okolišu po kome su dobile ime. Ovisno o vrsti, neke narastu i do 1 metra, druge od 10 do 40 cm, a treće od 30 do 50 cm. Iako imaju samo leđnu peraju, vrlo su brzi i okretni plivači.
Sistematika
Treba napomenuti, da se uobičajeni naziv "kružnouste" (Cyclostomata) u suvremenoj sistematici više ne koristi, jer se smatra, da je to neprirodna skupina koja ne potječe sva od zadnjih zajedničkih predaka. <!-- Ova potklasa obuhvata mali broj recentnih morskih i slatkovodnih vrsta koje su prema spoljašnjoj morfologiji veoma slične jeguljama od kojih se razlikuju daleko primitivnijom građom. Koža im je sluzava i bez krljušti obojena sivo - mrko. Dužine su do 1 m. Kreću se vijuganjem tela i često se pripijaju za plivajuće predmete i objekte.
Naziv su dobile prema usnom otvoru koji je, usled nedostatka vilica, stalno otvoren i okrugao. U usnom otvoru se nalaze mnogobrojni rožni zubići. Pored nedostatka vilica ove životinje nemaju ni parne udove već samo jedno nediferencirano neparno peraje u vidu kožnog nabora koji je iznutra poduprt hrskavičavim elementima. Unutrašnji skelet je predstavljen hordom (chorda dorzalis) koja je obavijena čvrstom vezivnom opnom. Pojedini delovi horde su hrskavičavi i metamerno raspodeđeni. Lobanja je vrlo proste građe i sastoji se od nekoliko hrskavičavih elemenata. Odozgo, na sredini glave nalazi se samo jedan nosni otvor po čemu se nazivaju i Monorhini (grč. mono=jedan; rhis, rhinchos= nos). Mozak je petodelan i sa njime su u vezi endokrine žlezde: epifiza i hipofiza.
Škrge se sastoje od listića koji leže u škržnim kesama. Srce se nalazi u perikardijumu i sastoji od pretkomore i komore. Crevo je u obliku prave cevi na kojoj nema želuca. Jetra je razvijena dok je pankreas u začetku. Slezina ne postoji, već je umesto nje u zidu creva prisutno limfoidno tkivo. Izlučivanje vrše parnim mezonefrosima čiji se izvodni kanali izlivaju zajedničkim otvorom koji se nalazi iza analnog otvora.
Većina kolousta je odvojenih polova. Polne žlezde su neparne i nemaju izvodne kanale pa se polni produkti izbacuju u telesnu duplju da bi u spoljašnju sredinu bile izbačene preko urogenitalnog sinusa koji se nalazi iza analnog otvora. Razviće se odvija metamorfozom preko larve amocetes (ammocoetes). Larve se toliko razlikuju od odrasle jedinke da su ranije bile opisivane kao zasebna vrsta. Žive na dnu zarivene u pesak po čemu su i dobile ime (grč. ammos= pesak; koitazein= ležati).
Veliki broj vrsta su ektoparaziti riba. Pomoću rožnih zubića se pričvršćuju za telo domaćina i pomoću jezika, koji služi kao pumpa, sišu krv.
Klasifikacija Ciklostomi se dele na dva reda: slepulje ili Myxinoidea; zmijuljice(nazivaju se još vijuni ili paklare) ili Petromyzontes. -->
Prefekt Egipta
Prefekt Egipta za vrijeme Rimskog Carstva bio je prefekt (guverner) koji je upravljao rimskom provincijom Egiptom na temelju vlasti (imperium) koju mu je delegirao rimski car.
Egipat je uspostavljen kao rimska provincija nakon bitke kod Akcija, gdje je Kleopatru kao posljednjeg neovisnog vladara Egipta i njezinog rimskog saveznika Marka Antonija porazio Oktavijan, usvojeni nasljednik ubijenog rimskog diktatora Gaja Julija Cezara. Oktavijan je tada zadobio vrhovnu vlast i za sebe uzeo naslov August (Augustus, "Uzvišeni"), završavajući time doba Rimske Republike i postavljajući se za princepsa, tzv. "prvog građanina" Rima, koji je zapravo djelovao kao autokratski vladar. Iako su senatori nastavili služiti kao upravitelji većine drugih provincija (senatorskih provincija), posebno onih koje su Rimu pripojene u doba Republike, uloga Egipta tijekom građanskog rata s Antonijem i njegova strateška i ekonomska važnost potaknuli su Augusta da osigura da nijedan suparnik ne može osigurati Egipat kao svoj posjed. Tako je uspostavio Egipat kao carsku provinciju, kojom će upravljati prefekt kojeg je imenovao među ljudima viteškog staleža.
Prefekt Egipta vršio je dužnost tri ili četiri godine. Vitez imenovan na taj položaj nije prolazio nikakvu specijaliziranu obuku, a čini se da je biran većinom zbog svog vojnog iskustva i poznavanja rimskog prava i uprave. Svako njegovo znanje o Egiptu i o opskurnim tradicijama egipatske politike i birokracije – koje je Filon Aleksandrijski opisao kao "zamršene i raznolike, teško shvatljive čak i onima koji su ih proučavali od najmlađih dana" – bilo je sporedno u odnosu na njegovu službu Rimu i carevu naklonost.
Lomas Lindas, Tetela del Volcán
Lomas Lindas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tetela del Volcán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2163 m.
Smethwick
Smethwick (čita se Smetik) je grad od 51,150 stanovnika, u sredini Engleske.
Geografske karakteristike
Smethwick leži između West Bromwicha i Birminghama, udaljen samo 6 km zapadno od Birminghama.
Administrativno podpada pod metropolitanski borough Sandwell u Grofoviji Zapadni Midlands, a nekad je bio dio historijske grofovije Staffordshire.
Historija
Smethwick je prvi put je dokumentiran 1086. pod imenom Smedeuuich u knizi Domesday Book.
Sve do 18. vijeka bio je selo, tad se počeo razvijati kao metalurški centar
U to vrijeme kompanija Brannah i Fox izgradila je metalnu konstrukciju za Crystal Palace u kojoj je 1851. odražana prva Svjetska izložba u Londonu.
U njemu je 1761. proradila slavna željezara - Soho Manufactory uz koju se vežu imena inženjera Jamesa Watta i Matthew Boultona.
Grad danas proživljava veliku krizu, jer mu je većina tvornica propala, pa čak i pivovara 2002.
La Ladera, Xilitla
La Ladera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 784 m.
Kreativna klasa
Kreativna klasa (engleski: creative class) je izraz koji je američki ekonomist Richard Florida upotrijebio kako bi opisao pojedince i društvene grupe koje karakterizira zarađivanje za život preko poslova koji zahtijevaju ne samo visoko obrazovanje, nego i smisao za kreativnost. Ta grupa - u koju spadaju financijski planeri, ljekari, advokati, arhitekti, kompjuterski programeri i sl. - predstavlja nova društvenu klasu koja bi trebala dominirati post-industrijskim društvima.
Cava, Cosenza
Cava je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 534 m.
Redola dei Giacomelli, Pistoia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 561 m.
Altamontski besplatni koncert
Besplatni festival na Altamontskom trkalištu (Altamont Speedway Free Festival), poznatiji pod skraćenim naslovom Altamontski besplatni koncert (Altamont Free Concert) je bio veliki rock koncert održan 6. decembra 1969. na trkalištu Altamont Speedway u sjevernoj Kaliforniji, između gradova Tracy i Livermore. Organizirao ga je britanski rock bend The Rolling Stones kao veliko finale svoje turneje, a na njemu su iz njih nastupili i Santana, The Flying Burrito Brothers, The Jefferson Airplane i Crosby, Stills, Nash & Young. Zamišljen je kao svojevrsni "zapadni Woodstock" i predstavljao je treći masovni rock-događaj u SAD 1969. godine (nakon Montereya i Woodstocka). Na njemu se okupilo oko 300.000 gledatelja, ali je, za razliku od Woodstocka, ostao upamćen kao tragični fijasko. Tome je doprinijela loša organizacija (nedostatak zahoda), ali i niz nasilnih incidenata, uključujući ubistvo jednog gledatelja, koje se tradicionalno pripisuje odluci Stonesa da kao zaštitare koriste bikersku grupu Paklenih anđela. Zbog tih je događaja bend Grateful Dead odustao od nastupa. Zbivanja na koncertu su zabilježena u znamenitom dokumentarnom filmu Gimme Shelter. Za Altamontski koncert se često navodi da su na njemu simbolično "umrle 1960-e", odnosno da je kaos i krvoproliće, potpuno u neskladu s idealima kontrakulture, konačno uvjerio baby boomere da prihvate "stvarni svijet".
Danny Saucedo
Danny Saucedo(rođen Daniel Gabriel Alessandro Saucedo Grzechowski 25.februara 1986god. u Stokholmu,Švedska) je švedski pjevač i tekstopisac,poznat pod samo imenom Danny.Učestvovao je u Švedskom Idolu 2006,i završio u top 6.
Danny je izdao tri muzička albuma i sedam singlova kao solo izvođač.Njegov debitanski album Heart Beats(Otkucaji Srca) i njegova tri singla Tokyo,Play it for the girls i Radio su plasirane na švedske top liste.Ujedno je i član švedskog pop tria sa Erikom Segerstedt i Mattiasom Andréasson.
Opština San Mateo Etlatongo, Oaxaca
San Mateo Etlatongo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Sekstije Niger
Sekstije Niger bio je rimski pisac djela iz farmakologije, koji je živio za vrijeme Augustove vladavine ili nešto kasnije (1. stoljeće n.e.). Možda je identičan sa sinom filozofa Kvinta Sekstija, koji je nastavio njegovu filozofsku školu.
Opština San Mateo Etlatongo, Oaxaca
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 576 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2017 m.
Sekstije Niger
Život i djelo
right|thumb|Dioskorid (na slici) koristio je Sekstija Nigera kao izvor za svoje farmakološko djelo. Na temelju Pedanija Dioskorida i Plinija Starijeg, koji spominju Nigerovo djelo, možemo zaključiti da je Niger svoje djelo napisao nakon što je Juba II, kralj Mauretanije, napisao svoju raspravu o euforbiji, za koju su Dioskorid i Plinije znali iz Nigera, te prije no što je Plinije napisao svoje Poznavanje prirode, dakle u razdoblje između kraja 1. stoljeća pne. i prve polovice 1. stoljeća n.e. Celije Aurelijan omogućuje nam da dodatno suzimo mogući datum, budući da ovaj pisac Sekstija Nigera spominje kao prijatelja Tulija Basa, kojeg citira Skribonije Largo: budući da je Skribonije pisao početkom i sredinom 40-ih, to bi trebalo suziti razdoblje Nigerova djelovanja na vrijeme prije 40. g. n.e.
Nigerovo farmakološko djelo bilo je materia medica napisana na grčkom i, prema Erotijanu, imala je naslov περὶ ὕλης ("O materijalu", "O [medicinskim] tvarima"). Dioskorid ga naziva učenikom Asklepijada iz Bitinije i s omalovažavanjem govori o njemu i ostalima iz te škole zbog nedostatka brige u istraživanju lijekova koju preporučuju. Unatoč tom nepoštivanju, čini se jasnim da je Niger bio glavni izvor Dioskorida kao i Plinija. Mnoge Plinijeve knjige sadrže dugačke dijelove slične Dioskoridovim odlomcima; a za sve ove knjige Plinije kao izvor navodi Nigera. Suprotno starom stajalištu da je Plinije koristio Dioskorida, Wellmann primjećuje da ponekad Plinije, a ponekad Dioskorid pruža detaljniju obradu teme i da su njih dvojica bili gotovo suvremenici. Za razliku od Dioskorida, Plinije piše o Nigeru s velikim poštovanjem kao "vrlo marljivom medicinskom piscu" (diligentissimus medicinae), visoko ga je cijenio i Galen ga je također visoko cijenio. Djelo je obrađivalo medicinske učinke biljaka i životinja; obrada narodnih vjerovanja može se vidjeti u Nigerovim komentarima o daždevnjaku:
Sextius venerem accendi cibo earum, si detractis interaneis et pedibus et capite in melle serventur, tradit negatque restingui ignem ab iis.
Sekstije kaže da se njihovom konzumacijom povećava seksualna želja, ako se čuvaju u medu s uklonjenim crijevima i glavom i nogama, ali poriče da oni mogu gasiti vatru.
Mnogi misle da je Sekstije Niger bio i filozof, sin Kvint Sekstija i njegov nasljednika na čelu filozofske škole, tzv. škole sekstijevaca, koja je nakratko procvjetala u Augustovo doba, ali je zamrla do vremena Seneke Mlađeg. Škola je imala sličnosti sa stoicizmom i pitagorejstvom i preporučivala je vegetarijanstvo; iako je stariji Sekstije pisao na grčkom, filozofija je imala rimski karakter.
Xacañi, Santo Domingo Yanhuitlán
Xacañi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Yanhuitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 157 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2331 m.
Klein Bennebek
Klajn Benebek je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Šlezvig-Flensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 571 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1059050.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šlezvig-Flensburg Klajn Benebek se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Šlezvig-Flensburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 9 metara. Površina opštine iznosi 25,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 571 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 22 stanovnika/km².
Centralni univerzitet Čile
mini|desno|200px|Logotip Centralni univerzitet Čile (španski: Universidad Central de Chile) je privatni univerzitet u Čileu sa 14.000 studenata. Univerzitet je osnovan 1982. godine. Rektor je Santiago González Larraín.
Godezza, Reggio Emilia
Godezza je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Cedar Fort, Utah
Sidar Fort je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 368, što je 27 (7,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Divonne-les-Bains
Divon le Ben je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi) koja pripada prefekturi Že.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 6 277 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 185 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 33,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 509 metara (maksimalnoj 1.447 m, a minimalnoj 464 m).
Opština Moșna, Iași
Moșna je opština u Rumuniji u okrugu Jaš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 167 m.
Peter Sugar
Peter Sugar (januar 1919, Budimpešta, Mađarska - 5. decembar 1999) je bio američki istoričar i kontraobaveštajac u Vojsci SAD. Posebno se bavio istorijom centralne i istočne Evrope i često je učestvovao na međunarodnim konferencijama tokom Jugoslovenskih ratova. Američko udruženje za unapređenje slovenskih studija mu je uručilo Nagradu za životno delo povodom istaknutog doprinosa u oblasti Slovenskih studija.
Colle Poggio Carolina, Ancona
Colle Poggio Carolina je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 211 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
Casa Blanca, Tempoal
Casa Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Vas (Kostel, Slovenija)
Vas je naselje u slovenskoj Općini Kostelu. Vas se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 67 stanovnika.
Trnovec (Metlika, Slovenija)
Trnovec je naselje u slovenskoj Općini Metliki. Trnovec se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Ojuelos, Ixmiquilpan
Ojuelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Ixmiquilpan.
Columbus, Montana
Kolambus je grad u američkoj saveznoj državi Montana.
Tamiahua, Veracruz
Tamiahua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
San Rafael, Chihuahua
San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1507 m.
Doroșcani, Popești
Doroșcani je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Popești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 624 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 132 m.
Tamiahua, Veracruz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5265 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Columbus, Montana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.893, što je 145 (8,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sitna buržoazija
Sitna buržoazija (francuski petite bourgeoisie) je izraz koji se u 18. vijeku i početkom 19. vijeka koristio za siromašnije slojeve građanske klase.
Kasnije se pod utjecajem marksističke ideologije taj izraz počeo primjenjivati na pojedince i društvene grupe koje u kapitalističkim društvima za život zarađuju radeći pomoću vlastitih sredstava za proizvodnju. Klasična definicija je uključivala trgovce i obrtnike koji su posjedovali radnje.
Marksistička ideologija je sitnu buržoaziju nastojala razlikovati od prave (haute) buržoazije po tome što je ona zbog relativnog siromaštva bila u podređenom položaju prema vladajućoj klasi, a samim time i čest saveznik radničkoj klasi u klasnoj borbi. Stoga su neki marksistički teoretičari čak bili spremni sitnu buržoaziju uključivati u proletarijat.
Međutim, pripadnici sitne buržoazije su jednako tako pokazivali sklonost da se - prema mišljenju marksista - stavljaju na stranu kapitalista, odnosno da ljubomorno čuvaju svoj u pravilu superiorni društveno-ekonomski položaj u odnosu na radnike. Za razliku od radničke klase, koja je bila prijemčivija za radikalne i revolucionarne socijalističke i komunističke, pripadnici sitne buržoazije su pokazivali veću sklonost prema reformi, a ponekad i stajali na stranu kontrarevolucije i reakcije.
Stoga se kod marksista za sitnu buržoaziju počeo koristiti izraz malograđanstvo, koje je u srpskohrvatskom govornom području poslužilo kao izvor pejorativnog izraza malograđanština.
La Trinidad, Saltillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1972 m.
Bromopropilat
Bromopropilat je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 428,115 Da.
Selce (Štip)
Selce je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Selce je selo u sastavu opštine Štip.
Prirodni uslovi
Selce je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 14 kilometara južno.
Naselje Selce se nalazi u istorijskoj oblasti Lakavica. Naselje je položeno u dolini reke Krive Lakavice, leve pritoke Bregalnice. Jugozapadno od naselja izdiže se Konečka planina. Nadmorska visina naselja je približno 480 metara.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Selce je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 169 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su Turci (86%), a ostalo su mahom etnički Makedonci (11%). Do početka 20. veka isključivo stanovništvo u selu bili su Turci.
Klein Gladebrügge
Klajn Gladebrige je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 95 opštinskih središta okruga Zegeberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 595 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1060048.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zegeberg Klajn Gladebrige se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Zegeberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 39 metara. Površina opštine iznosi 4,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 595 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 127 stanovnika/km².
Trilj
Trilj je grad u Hrvatskoj, smješten u Dalmatinskoj Zagori, između Splita i Sinja. Nalazi se na 43.61833°N, 16.72417°W te ima 10.799, od čega 2.381 u samom Trilju, a ostatak u manjim seoskim naseljima od kojih je najveće Košute.
Geografija
Trilj je smješten na jugoistoku Sinjskog polja i daljnjem podnožju planine Kamešnice, uz rijeku Cetinu. Na jugozapadu ga dijeli od mora planina Mosor od kojeg je udaljen zračnom linijom petnaestak kilometara. More mu daje obilježje mediteranske klime ublažujući planinsko kontinentalnu koju uvjetuje blizina Kamešnice i bosanskih planina. Oduvijek je značajno prometno čvoriste i najznačajniji mostni prijelaz u Cetinskoj krajini. Grad i okolica obiluju prirodnim ljepotama. Velićina grada i broj stanovnika mijenja se kroz povijest. Most preko Cetine kod Trilja je bio izgrađen 1937.
Stanovništvo
Danas je grad spojen sa selom Vedrine, te zajedno čine jedinstvenu urbanu cjelinu s preko 5.000 stanovnika. U samom gradu živi oko 2.000 stanovnika.
Spomenici i znamenitosti
Brojni arheološki nalazi u novije vrijeme pronađeni u koritu rijeke Cetine, ali i brojna arheološka nalazišta u najbližoj okolici (prapovijesna gradinska naselja na Gardunu, Ćaporicama, Vedrinama) govore o njegovom znaćaju u prapovijesno vrijeme.