cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bitka kod Nantesa
Posljedice
Iako su je historičari kasnije proglasili odlučnom, bitka kod Nantesa ispočetka nije bitno promijenila situaciju u Vandeji. Građani Nantesa su još nekoliko tjedan živjeli u strahu od novog napada, a pobunjenici, iako značajno demoralizirani svojim prvim porazom, zadržali nadzor nad Vandejom. Cathelineau je ranama podlegao 14. jula, lišivši ih tako najsposobnijeg i najkarizmatičnijeg zapovjednika. Situacija se nedugo potom počela mijenjati u korist republikanaca kada su u Vandeju stigla vojna pojačanja, uključujući garnizon iz Mainza kojem je nakon višemjesečne opsade dozvoljeno da se povuče sa oružjem i opremom. Zahvaljujući njima je ustanak je do kraja godine bio brutalno ugušen.
Vikartovce
Vikartovce je naseljeno mjesto u okrugu Poprad, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.858 stanovnika.
Goupillières (Er)
Gupijer je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Berne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 654 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 64 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,12 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 149 metara (maksimalnoj 154 m, a minimalnoj 71 m).
Dikamba
Dikamba je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 221,037 Da.
Bernie Mac
Bernard Jeffrey "Bernie" McCullough (Chicago,5. listopada 1957. - 8. kolovoza 2008.) je američki glumac i komičar, dva puta nominiran za nagradu Emmy.
Životopis
Rođen je u Chicagu, a odgojila ga je samohrana majka Mary, koja je umrla od raka kad je Bernie imao 16 godina.
Oženjen je od 1977. godine. Ima kćerku, a postao je i djed.Umro je 8. kolovoza 2008.godine.
Aboski mir
Aboski mir (švedski: Freden i Åbo) je mirovni sporazum sklopljen između Ruskog Carstva i Kraljevine Švedske 18. august 1743. u finskom gradu Turku (tada zvanom Åbo) kojim je dovršen Rusko-švedski rat (1741—1743).
Na osnovu tog sporazuma Švedska je izgubila uski pojas zemlje uz granicu sa Rusijom sa gradovima Vilmanstrand (Lappeenranta) i Frederikshamn (Hamina).
Karakteristike sporazuma
Nakon početnih uspjeha koje su Šveđani ostvarili u tom ratu zaprijetivši čak i Sankt Peterburgu, ratna sreća se okrenula pa su Rusi zauzeli dobar dio Finske, zajedno sa gradovima Helsingfors (Helsinki) i Åbo (današnji Turku, tadašnju finsku prijestolnicu) a usto i arhipelag Åland.
Kad je ruska carica Elizabeta velikodušno ponudila Švedskoj povrat većine okupiranih teritorija ukoliko oni prihvate njenog favorita - Adolfa Fredericka iz njemačke dinastije Holstein-Gottorp za novog monarha - Šveđani su na to pristali pa su prregovori počeli 3. februara 1743.
Ruse su na tim pregovorima zastupali generali Aleksandar Rumjancev i Johann Ludwig Luberas a Šveđane baron Herman Cedercreutz i bivši ambasador u Sankt Peterburgu Erik Mattias von Nolcken
Teritorijalne klauzule tog mirovnog ugovora potrajale su relativno dugo, sve do 1788. kad je Rusko Carstvo zaratilo sa Osmanskim Carstvom. Tad je švedski kralj Gustav III zatražio reviziju Aboskog mira - povratak Karelije i izgubljenih dijelova Finske. Na kraju je Švedska u junu 1788. objavila rat Rusiji.
Iako su švedske trupe zaprijetile Sankt Peterburgu i ostvarile pobjedu u Bitci kod Svensksunda (9 - 10. jul 1790.), taj rat je ipak loše završio po Švedsku, pa je u augustu 1790. bila primorana potpisati Verelski mir kojim su obnovljene predratne granice, onako kako su bile zacrtane Aboskim mirom.
Inače se taj mirovni sporazum sve do 1809. zvao Frederikshamski mir.
Casone, Bolzano
Casone je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1523 m.
Romeo i Julija (film)
Ovaj članak predstavlja (nepotpuni) popis igranih filmova koji predstavljajau adaptaciju tragedije Romeo i Julija Williama Shakespearea.
Jacques Cathelineau
Jacques Cathelineau (5. januar 1759 – 14. jula 1793) bio je vrhovni zapovjednik (generalissimo) Kraljevske i katoličke vojske, odnosno vođa kontrarevolucionarne pobune pobune u francuskoj pokrajini Vandeji protiv u Revoluciji uspostavljenog republikanskog režima. Cathelineau, koji je stekao nadimak "svetac iz Anjoua", se iskazao nizom uspjeha u borbama sa republikanskim snagama u proljeće 1793. godine, ali je smrtno ranjen u bitci kod Nantesa nakon čega je došlo do oseke ustanka i njegovog gušenja.
Camo, Cuneo
Camo je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Jacques Cathelineau
Biografija
Rodom iz mjesta Le Pin-en-Mauges, Chatelineau je u ancien regimeu živio kao putujući trgovac. Prije Revolucije je stekao reputaciju pobožnog katolika, a svoje sunarodnjake i poznanike duboko impresionirao fizičkom snagom. Kao i mnogi njegovi sunarodnjaci je nakon izbijanja Revolucije prema njoj zauzeo neprijateljski stav, dodatno pojačan mjerama republikanskih vlasti za kontrolu nad Crkvom, pogubljenjem kralja Luja XVI i prisilnom regrutacijom mladića za Rat Prve koalicije.
Camo, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 111 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 457 m.
Jacques Cathelineau
Biografija
10. marta 1793. godine su se mladići u obližnjem mjestu Saint-Florent-le-Vieil pobunili protiv regrutacije i protjerali republikanske vlasti. Čuvši za to, Chatelineau je svoje susjede nagovorio da im pomognu oružjem, a nakon čega mu se priključilo 27 ljudi. Toj se koloni priključilo još seljaka, te su u mjestu Jallais uspjeli protjerati republikanski garnizon smješten u lokalnom chateauu i zarobiti jedan top. Nakon toga je Chatelineauova vojska narasla na čak 3000 ljudi. Iako je raspolagao sa slabo naoružanim i obučenim trupama, a sam nije imao nikakvog vojničkog iskustava, postigao je niz uspjeha u borbama sa republikanskim snagama te stekao izuzetnu popularnost među ljudstvom. To su prepoznali i drugi vođe vandejske pobune, kao Charles de Bonchamps, Louis d'Elbée i Louis Marie de Lescure, te su ga 12. juna 1793. proglasili vrhovnim zapovjednikom. Chatelineau je svoju popularnost dugovao i ličnoj hrabrosti, odnosno sklonosti da sam vodi juriše. Prilikom pokušaja da zauzme strateški važan grad Nantes je ranjen hicem iz puške, a nakon čega je napad obustavljen. Chatelineau je od rana preminuo 14. jula, a njegova smrt se često navodi kao početak kraja ustanka, koji je brutalno ugušen krajem godine.
Harvard And Sons Ranch, Galeana
Harvard And Sons Ranch je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Galeana.
Jacques Cathelineau
Biografija
Chatelineauovi potomci su za vrijeme Bourbonske restauracije dobili plemićke titule, a među lokalnim stanovništvom je decenijama kasnije postojala inicijativa da ga Katolička crkva proglasi svecem.
Harvard And Sons Ranch, Galeana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1527 m.
FK Polimlje
FK Polimlje je fudbalski klub iz Prijepolja, Srbija, i trenutno se takmiči u Zlatiborskoj okružnoj ligi, petom takmičarskom nivou srpskog fudbala. Klub je osnovan 1926. godine.
U sezoni 2011/12. klub je zauzeo poslednje mesto u Zoni Drina i tako ispao u niži rang.
Količnik
Količnik ili kvocijent je izraz kojim se u matematici označava rezultat aritmetičke operacije dijeljenja. Tako se operacije, 2 označava količnik, 6 deljenik, a 3 delitelj. Količnik je broj koji se dobije kada se deljenik podeli s deliteljem.
Las Peñas, Ocosingo
Las Peñas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1053 m.
Spisak poznatih Albanaca
150px|thumb|desno|[[Skenderbeg]] 150px|thumb|desno|[[Majka Tereza]] Spisak poznatih Albanaca sastoji se od ljudi koji su Albanci ili imaju albansko poreklo:
Wu-Tang Clan
Wu-Tang Clan je njujorška hip-hop grupa koja se sastoji od devet američkih repera. Među njima se nalaze uspješni solo umhetnici i muzički producenti, dobitnici Grammyja, filmske i TV-zvijezde, scenaristi, portparoli proizvodnih kuća, vlasnici tvrtki, a odnedavno i kompozitori filmske mutike. Clan je imao devet MC-ova do smrti Ol' Dirty Bastarda godine 2004. Kao jedna od najslušanijih i od kritike najhvaljenijih hip hop grupa svih vremena, Wu-Tang Clan je slavnim postao preko vlastite beskompromisne vrste hardcore rap muzike. Od svog debija, Clan je pokrenuo karijere brojnih drugih umjetnika i grupa, a već godine 1994. im se pripisivalo 300 pridruženih članova Wu-Tang Clana, poznatih kao Wu-Tang Killa Bees, što je uključivalo repere, producente i generalne direktore muzičkih izdavača.
L'Ours et la Poupée
L'Ours et la Poupée je francuska filmska komedija snimljena 1970. godine u režiji Michela Devillea. Protagonistica, čiji lik tumači Brigitte Bardot, je lijepa, bogata i umišljena žena čiji se automobil sudari sa automobilom skromnog violončelista (čiji lik tumači Jean-Pierre Cassel). Radnja prikazuje kako ga, ogorčena time što je ignorira, odluči po svaku cijenu zavesti. U filmu, koji je bio zamišljen kao svojevrsna posveta klasičnim hollywoodskim screwball komedijama, su u glavnim ulogama trebali nastupati Catherine Denevue i Alain Delon, ali su od toga odustali zbog zauzetosti.
Casette, Vicenza
Casette je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Chisséria
Šiserja je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Lon le Sonije.
Vidrnjik
Vidrnjik je naseljeno mjesto u okrugu Poprad, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Sierra Brooks, California
Sierra Brooks je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 478 stanovnika.
Vidrnjik
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.100 stanovnika.
South Lakeland
South Lakeland (prevedeno Južna jezerska zemlja) je distrikt na sjeverozapadu Engleske od 103,454 stanovnika.
Administrativni centar distrikta je grad Kendal koji ima 28,958 stanovnika.
Geografske karakteristike
Distrikt se prostire na jugu Grofovije Cumbria, sve do plitkog Zaljeva Morecambe u Irskom moru, koji mu je južna granica.
South Lakeland je uglavnom brdovit kraj, popularan među izletnicima. Centralni dio South Lakelanda je niži, to je kraj brdskih livada i plodnih dolina rijeka Kent i Lune. Po višem zapadu i istoku leže dijelovi nacionalnih parkova Lake District i Yorkshire Dales, tu se brda penju od 450 do 900 metara nadmorske visine.
U jednoj od uskih dolina leži najveće britansko slatkovodno jezero Windermere. Yorkshire Dales je valovita močvarna visoravan crnih bara. Ovčarstvo i govedarstvo prevladava po svim brdima, a uzgoj zob i krmnog bilja po dolinama. Gradovi Kendal i Ulverston su lokalni centri lake i prehrambene industrije, a Windermere, Grasmere i Coniston su ljetovališta u Lake Districtu.
Neka područja zapadno od Jezera Windermere su pošumljena crnogoričnim šumama.
Historija
Distrikt South Lakeland osnovan je - 1974., nakon donošenja zakona o lokalnoj upravi 1972. ujedinjenjem dotadašnjih devet administrativnih jedinica.
Barrio de Escobar, Mineral del Monte
Barrio de Escobar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral del Monte.
South Lakeland
Historija
Zapadni dio distrikta sjeverno od Jezera Windermere, nekad je bio dio historijske grofovije Lancashire. Istočni dio uključujući brda Penninesa i Yorkshire Dales, bio je dio historijskog Yorkshira, a centralni dio sa gradom Kendal, pripadao je historijskoj Grofoviji Westmorland.
Barrio de Escobar, Mineral del Monte
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2570 m.
South Lakeland
Historija
Romantičarski pjesnik William Wordsworth i književnica za djecu Beatrix Potter svoju kreativnu inspiraciju pronašli su u prirodi South Lakelanda.
Gradine kod Bosanskog Petrovca
Gradine kod Bosanskog Petrovca su skupina ilirskih tvrđava iz bronzanog ili željeznog doba, na obodima Petrovačkog i Bravskog polja.
Gradine
Graditeljstvo Ilira najmarkantnije svjedoče gradine na dominantnim visovima iznad Petrovačkog polja. Pojam gradina se u toponomastici vezuje za mjesta, gdje su u većoj ili manjoj mjeri, očuvani ostaci utvrđenja - zbjegova (lat. Refugium) ili utvrđenih stalnih naselja. Opšta im je karakteristika da su građene u zavisnosti od konfiguracije terena i raspoloživog građevinskog materijala.
Iz strateških razloga građene su na nepristupačnom terenu, što je omogućavalo kontrolu i odbranu teritorije od napada. Za potpuniju zaštitu od upada štićene su masivnim obodnim, uglavnom kamenim zidovima građenim tehnikom suhozida. Visina zidova kretala se od 2 do 8 metara.
Historija
U predistorijsko vrijeme Petrovačko polje naseljavali su Iliri. Iako sa velikom rezervom, Ivo Bojanovski iznosi mogućnost da je u Petrovačkom Polju živjelo pleme Deuri (Derrioi), ili možda neko drugo manje pleme, jer se radi o manjoj, relativno zatvorenoj geografskoj cjelini, koja je bila "dobro naseljena". Lokacija Deura u ovoj oblasti zasnovana je na Plinijevom spisku, koji Deure ubraja među civitate salonitanskog konventa viribus, kao njegovo najmanje pleme, sa samo 22 dekurije (4.000 do 5.000 stanovnika).
Sagledavajući petrovačko-drvarsko područje kao geografsku cjelinu, Salmedin Mesihović smatra da su Sardeati "jedini ilirski narod sa salonitanske konvencije koji dolazi u obzir" da naseljava ovo brdsko-planinsko šumsko i stočarsko područje. Sredinom I. vijeka Sardesti su na ovom području imali 52 dekurija (LII Sardeates), sa oko 13.000 ljudi. Na osnovu činjenice da je na 2. solinskom crkvenom saboru iz 533. god. n. e. spominje Sarziaticum (Sardiaticum), Mesihović pretpostavlja da je moguće da je nakon završetka pravno-političke romanizacije na ovim prostorima, od nekadašnje općinske jedinice peregrine civitas Sardeata razvila municipalna jedinica Sardiaticum koja je zahvatala petrovačko i drvarsko područje, sa središtem u naselju Sarute.
Naseljenost potvrđuje veliki broj ilirskih gradina, a postoji mogućnost da je jedna od njih bio ilirski grad Seretion koji su Rimljani razrušili prilikom konačnog osvajanja ilirskog prostora za vrijeme Batonovog ustanka 9. god.n.e. Na petrovačkom području, prema izvještaju iz 1902 ima ukupno 34 gradine, a prema literaturi iz osamdeseth godina, ima ih još 14,  pa se smatra da je u to vrijeme tu mogla živjeti brojna populacija od oko 4000 ljudi.
Batonov ustanak
Od 6. do 9. god, nakon tridesetogodišnje rimske okupacije, tokom Batonovog ustanka, Iliri su se posljednji put pokušali oduprijeti rimskom imperijalizmu. Tokom jeseni 8. godine n.e., slomljen je dio ustaničkog pokreta u Panoniji simboličkom predajom Batona Breučkog na obali rijeke Bathinus (Bosna) Tiberiju, vrhovnom zapovjedniku rimskih snaga na ratištu i kasnijem rimskom caru. Već u rano proljeće 9. godine započela je pod zapovjedništvom Germanika, velika ofanziva s ciljem proboja na sjeverozapadnom ratištu (širi prostor Pounja i sjeverozapadne Bosne), konačno zauzimanje ustaničkih pozicija u dinarskom pojasu, izbijanje u zaleđe srednjeg Jadrana i konačno, spojanje sa Salonom i Naronom
Tadašnja zbivanja u Iliriku ostala su zapisana u “Rimskoj historiji” od Kasija Diona. Glavne borbe vođene su za ustanička uporišta Splonum i Raetinium koje su i detaljno opisane. Zatim su pod Germanikovim zapovjedništvom, mnogo lakše pokoreni Seretion i "neka druga mjesta", koje je Tiberije već jednom opsjedao, ali nije zauzeo. Tri spomenuta naselja predstavljala su okosnicu odbrambene linije na sjeverozapadnom pravcu ustaničkog područja i zbog njihovog pada prodor u unutrašnjost bio je olakšan.
Zbog nedovoljne istraženosti, lokacija ove tri gradine nije tačno određene. Za Splonum se smatra da bi mogao biti na Kekića Glavici, Gornji Petrovići, Bosanska Krupa, sa dugim kontinuitetom od kasnog bronzanog doba zaključno sa rimskom vladavinom, ili Marešova (Pilipovića Glavica), Grmuša-Srbljani, Bihać.
Najvjerojatnije je da se gradina Raetinium nalazila na prostoru lokaliteta Sokolac, sa lijeve strane Une, odmah zapadno iznad bihaćkog naselja Golubića.
Pošto je Grmeč pun gradinskih naselja, realna je mogućnost da su Seretion i “druga naselja”, koja su u toku ove operacije bila zauzeta, situirana na grmečkom i srednjounskom prostoru. Planina Grmeč po svojim geografskim osobinama predstavlja odličan odbrambeni položaj.
Na oodu Petrovačkog polja
Gradina u Kršu, Oraško Brdo sa platoom veličine 580x284.m, koji je bio branjen višestrukim, mjestimično petostrukim bedemima.
Duliba, Prkosi-Vaganac, dimenzija 50x20, nalazi se na uzvišenju brda Lupina. Na zapadu odvojena vještačkim jarkom širine 6-7 m. i dubine 8 m, bez tragova bedema. Sa tri strane okružena je nizom manjih, naizmjeničnih terasa. Pronađen je veći broj ulomaka keramike.
Mali Zapatak, Prkosi. Na njoj je nađeno 50 narukvica od bronzane žice, jedna je sačuvana sa 5 navoja.
Grad-Čovka, Prkosi, s ostacima suhozida
Gradina Crkvine, Vrtoče, nalazi se na ravnoj uzvisini od 711 metara nadmorske visine, koja je opasana nasipom, podignutim od kamena i zemlje, a sastoji se od unutrašnjeg grada, i predgrađa. Oblik joj je elipsa, koja se na jugu završava rtom. Duga je od sjevera prema jugu 295m, pri najvišoj širini od 140m. Nasipi su visinu od 1m iznutra, a oko 2m izvana. Tu je Vjenceslav Radimski pronašao poklopac rimskog sarkofaga.
Čučevo, Vrtoče. Nalazi se na nadmorskoj visini od 1091 m, na najvišoj ošumljenoj, ali vrlo kamenitoj glavici brda Čučeva. Sastoji se od manjeg unutarnjeg grada i od većeg predgrađa, koji su opasana 2-3 metra visokim kamenitim nasipom, a sa južne i zapadne strane dovoljno zaštićena okomitim stijenama. Ukupna dužina tvrđave od jugoistoka prema sjeveroistoku iznosi 360m, a najviša joj je širina na južnom kraju 170m.
Velika i Mala gradina, Bjelaj, nalaze se na platou na kojem je u srednjem vijeku podignut stari grad Bjelaj, proglašen za nacionalni spomenik BiH. Cijeli lokalitet, ni prahistorijski, ni srednjovjekovni, nije istraživan.
Gradinica (Gradić), Bjelajski Vaganac, utvrđena suhozidnim kamenim zidom.
Buena Vista, Alvarado
Buena Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Gradine kod Bosanskog Petrovca
Na oodu Petrovačkog polja
Gradina, Bjelajski Vaganac, ilirska gradina i rimsko naselje. Pronađena prahistorijska keramika i rimska cigla
Buena Vista, Alvarado
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Gradine kod Bosanskog Petrovca
Na oodu Petrovačkog polja
Gradinica Zelinovac, Lastve, je praistorijska gradina, čiji je naseobinski prostor branjen kamenim zidom (oko 200x400m). Unutar se nalazila jedna mala tvrđava, takođe, opasana bedemom dimenzija 80x50 m.
Velika Gradina, Lastve, je jedno od najvećih gradinskih naselja u sjeverozapadnoj Bosni sa veličinom bedema 480x270m. Bedem je najizrazitiji na istočnoj strani i dostiže visinu između 2-4m, dok je na ostalim stranam sačuvan u tragovima. Širina bedema u osnovi iznosi cca 7m. U gradinu vode tri ulaza, kraj kojih leže velike gromile (tumuli) od nabacanog kamenja.
Mala Gradina, Lastve, je ispod Velike gradine, opasana omanjim krševitim dolačama. Bedem je sa vanjske strane visok 3m a iznutra 0,5m.
Gradina, Lastve, smještena na brdu isturenom u polje, odvojenom strmom udolinom od planinskog masiva. Elipsoidnog je oblika dužine oko 160 m. Utvrđena je kameno-zemljanim bedemom i danas dobro očuvanim. Bedem je najizrazitiji na istočnoj strani, visine 2-4 m i širine pri dnu oko 7 m.
Mala Gradina, Lisčijak, Krnjeuša, je praistorijska gradina i rimska tvrđava. Sa kamenim bedemom, mjestimično s malterom, visine 5-8m. Na uglovima primjetna proširenja (vjerovatno kule). Približne dimenzije su 60x30m. Pred kamenim bedemom pruža se kameno-zemljani bedem visok oko 1,3m.
Velika Gradina, Lisčijak, Krnjeuša, je praistorijska gradina i rimska tvrđava, izdiže se iznad Male Gradina
Gradina, Vranovina, je tvrđava oko čijeg se platoa eliptičnog oblika pruža odbrambeni zid. Sjeverna strana je veoma strma, ostale se supštaju preko tri terase. Površinski su nalaženi fragmetni keramike.
Gradina, Vođenica, impozantne dimenzije 15.000-20.000 m2, utvrđena velikim kamenim zidom. Unutar naselja nalazi se manje utvrđenje. Na čitavoj površini nađeni su ulomci keramike i kućnog lijepa.
Grad, Skakavac (Marjanovića) do'''
Gradina, Skakavac, sa akropoljem, ukupnih dimenzija 300x150m. Utvrđena je kameno-zemljanim bedemom. U jugozapadnom dijelu nalazi se malo utvrđenje promjera oko 40 m.
Gradić (Gradina) Šainovac, Rašinovac,
Šainovac grad (Gradina Šainovac), Rašinovac, nepravilno ovalnog oblika dimenzija 300x180 m.
Ledenac grad, Rašinovac, je utvrđeno naselje u obliku manjeg uzvišenja, sa zaravnjenim platoom veličin 50x20 m, na brdu Ledenac
Gradić pod Osječenicom, Medeno polje, na platou nepravilnog trouglastog oblika, dužine oko 150 m, sa vrlo sitnim ulomcima keramike.
Gradina Kadinjača, Revenik, je nepravilnog kružnog oblika dimenzija 125x85 m. Sondažno su je ispitivali Branko Gavela i Branka Raunig, Na zapadnoj i jugozapadnoj strani zaštićena je dvostrukim kamenim zidom, na oszalim stranama jednostrukim. Glavni ulaz joj je na južnoj strani, pomoćni na istočnom uglu, dodatno zaštićen bedemom. Na platou je konstantovan kulturni sloj debljine 1,3 m. sa sbstrukcijama kuća od krupnog kamenja. Pronađena je keramika ukrašena gotovo isključivo facetiranjem i alat od kosti.
Stražbenica, Bukovača, dužine oko 400m. Gradinu su Rimljani pretvorili u svoj logor za kontrolu putnih komunikacija.
Kozila, Drinić, dimenzije 30x30 m, sa bedemom na sjevernoj i južnoj strani, druge dvije strane prirodno zaštićene. Bedem je od krupnog kamenja, visine 4 m. Registrovao ju je Vejsil Ćurčić.
Gradina više Tuka, Kozila, Drinić, smještena na padinama Srnetice, utvrđena petougaono postavljenim kamenim zidom, koji je naročito masivan na sjevernoj i sjeverozapadnoj strani. Na južnoj i jugozapadnoj strani su dva ulaza. Dimenzije su joj 100x80 m. Rijetki nalazi su ulomci keramike.
Na obodu Bravskog polja
Gradina, Bravski Vaganac, naselje kružnog oblika, smješteno na brdu Krstasti vrh, sa nalazima keramike.
Bajramovac, Kapljuh, je utvrđeno naselje zaštićeno velikim bedemom. U blizini se nalazi gomila (Tumul).
Janjilac (Groblje), Janjila, utvrđeno naselje, branjeno zidom sa sjeverne i južne strane, sa druge dvije strane su vrtače. Kružnog je oblika prečnika oko 70 m.
Grad (Gradac), Janjila, je utvrđeno naselje sa suhozidom i dva ulaza. Smješteno je na usamljenom visu u šumi Crni Vrh.
Popis aktivnih separatističkih pokreta
Dolje su navedeni popis separatističkih pokreta prema kontinentima:
Gradine kod Bosanskog Petrovca
Na obodu Bravskog polja
Gradina, Janjila, naselje približno kružnog oblika ptomjera oko 50 m, zaštićeno bedemom i vrtačama na južnoj padini Vučkovića vrha, dominira kotlinom. Nalazi su ulomci keramike.
Laura Dern
Laura Elizabeth Dern (10. februar 1967 -) je američka glumica, filmska redateljica i producentica. Rođena u glumačkoj porodici, kao dijete Brucea Derna i Diane Ladd, glumom se počela baviti od malih nogu, a pažnju publike privukla krajem 1980-ih i početkom 1990-ih u filmovima kao što su Blue Velvet (1986), Wild at Heart (1990) i Jurassic Park. Jedna od najprestižnijih uloga karijere je u filmu Rambling Rose, za koju je nomirana za Oscara. Godine 2009. je nagrađena Zlatnim globusom za ulogu floridske državne sekretarice Katherine Harris u TV-filmu Recount.
Gradine kod Bosanskog Petrovca
Na obodu Bravskog polja
Gradina 1, Smoljana,
Los Arellano, Santa Cruz de Juventino Rosas
Los Arellano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Gradine kod Bosanskog Petrovca
Na obodu Bravskog polja
Gradina 2, Smoljana, dimenzije 80x80 m. Potkovičastog je oblika, sa kamenim odbranbenim zidom )samo je južna strana prirodno zaštićena). Površinski nalazi: mnoštvo keramičkih fragmenata, životinjske kosti i kućni lijep. Preko bedema je podignut zid sa malterom i manja kula
Los Arellano, Santa Cruz de Juventino Rosas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1761 m.
Gradine kod Bosanskog Petrovca
Na obodu Bravskog polja
Gradina Kecmani, Smoljana,
Gradina Mrđe, Smoljana,
Gradina Omanovac, Smoljana,
Gradina, Krnja Jela, nepravilnog kružnog oblika (60x80) m, zaštićena vrtačama i masivnim kamenim bedemom na zapadnoj i jugozapadnoj strani. Nalazi fragmenti keramike.
Gradina, Gornje Bravsko, ispod brda Visoki. Jedan polukružni i dva kraća kamena zida povezuju rubove vrtača, omeđuju manji, nepravilno kružni prostor
Pecirski Gradić, Bravsko
Opština Rayón, San Luis Potosí
Rayón je opština u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2489 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 961 m.
Anas Sharbini
Anas Sharbini (Rijeka, 21. 2. 1987) hrvatski je vezni nogometaš palestinskih korijena.
NK Rijeka
Anas je sin palestinskog izbjeglice iz Sirije Jamala Sharbinija i majke Ranke iz Grobnika, a po ocu je dobio i jordansko državljanstvo. Nogometni počeci su mu bili u Rijeci, nakon čega prolazi omladinsku školu Rijeke iz koje ulazi u prvi sastav.
U sezoni 2006./2007. bio je jedan od najboljih mladih igrača Prve HNL. Sljedeće sezone, usprkos svom neiskustvu i mladosti, imenovan je kapetanom NK Rijeke. Time je postao najmlađi kapetan u povijesti kluba.
U zimskoj stanci u sezoni 2008./2009., špekuliralo se o Sharbinijevom prelasku u Dinamo i Hajduk, no Sharbini je ostao u Rijeci.
HNK Hajduk Split
Ipak je 13. VIII. 2009. potpisao za HNK Hajduk Split u kojem je nosio dres s brojem 99 iako je prethodno već praktički sve bilo spremno za potpis ugovora s Dinamom no u posljednji trenutak prelazak u Maksimir je propao te je Anas transferiran s Kantride na Poljud.
Al-Ittihad
Nakon tri sezone u Hajduku, u kojem u konačnici nije ispunio očekivanja, Anas Sharbini odlazi u Saudijsku Arabiju, potpisavši 25. VII. 2012. dvogodišnji ugovor za Al-Ittihad iz Jeddaha.
NK Rijeka
Nakon 4 godine, Anas se vraća u matični klub Rijeku. Ugovor je potpisan na dvije godine s mogućnošću produženja na još godinu dana. 8. I. 2016. zbog neplaćenih dugova bivšem zastupniku zaradio je suspenziju HNS-a. U veljači 2016. godine, Sharbini je otišo na posudbu turskom Osmanlısporu do ljeta te godine.
Reprezentacija
Sharbini je prošao sve uzrasne selekcije mladih reprezentacija, za koje je upisao oko 30 nastupa. U nekoliko je prilika dolazio u sukob s tadašnjim selektorom mlade reprezentacije Hrvatske, Draženom Ladićem, nakon čega ga se Ladić odrekao, a HNS ga je kaznio s 80.000 hrka.
Tadašnji selektor hrvatske nogometne reprezentacije Slaven Bilić objavio je konačni popis putnika za Evropsko prvenstvo u Austriji i Švicarskoj 2008., a Sharbini je dobio pretpoziv, no na kraju ipak nije nastupio na prvenstvu. Tadašnji selektor Niko Kovač poziva ga 6. XI. 2014. na prijateljsku utakmicu protiv Argentine gdje zabija gol za 1:0.
Klupska
NK Rijeka
Rat za austrijsko naslijeđe
Rat je počeo pod izgovorm da Marija Terezija ne može od svog oca Karla VI da nasledi habzburški presto, pošto je Salijski zakonik koji je zabranjivao ženama da naslede presto bio zgodan izgovor koji su iskoristile Pruska i Francuska da ospore moć Habzburga. Austriju su podržavali Velika Britanija i Nizozemska republika, tradicionalni neprijatelji Francuske, kao i Kraljevstvo Sardinija i Kneževina Saksonija. Francuska i Pruska su bile u savezu sa Kneževinom Bavarskom.
Španija, koja je bila u ratu sa Britanijom oko kolonija i trgovine još od 1739. je ušla u rat u Evropi kako bi povratila svoj uticaj u severnoj Italiji, kako bi poništila austrijsku dominaciju nad Apeninskim poluostrvom koju je ona postigla na štetu Španije kao posledicu Rata za špansko nasleđe početkom 17. veka. Rat se okončao Ahenskim mirom 1748. godine.
Uvod
mini|levo|[[Marija Terezija]] Posle smrti austrijskog cara Karla VI, Prusija, Španija, Bavarska i Saksonija postavile su nasledne zahteve na austrijske zemlje. Pruski kralj Fridrih II Veliki zahtevao je Šleziju i 17. decembra 1740. godine sa vojskom od 27.000 vojnika upada u tu pokrajinu. Time je otpočeo Prvi šleski rat koji je jedan od podsukoba Rata za austrijsko nasleđe. Austrija je tim ratom bila iznenađena. U Šleziji je imala svega 7000 vojnika, a njena stajaća vojska (108.000 ljudi) bila je dislocirana po teritoriji čitave monarhije. U zimu je Austrija pristupila prikupljanju vojske. U Češkoj i Moravskoj prikupljeno je 25.000 ljudi; iz Vojne krajine i Banske Hrvatske je svake godine rata obezbeđivano 14-18.000 vojnika.
Stvaranje koalicija
U proleće naredne godine, Austrija pristupa ratnim operacijama protiv Prusa. Feldmaršal Vilhelm Najperg je sa 9000 pešaka i 8000 konjanika krenuo iz Moravske preko Nisa u Šleziju. Prusi mu nanose poraz u bici kod Molvica (1. april) čime su ga prinudili na povlačenje do tvrđave Nise u Gornjoj Šleziji. Juna iste godine, Prusija sklapa savez sa Francuskom. Savezu su se priključile Španija, Bavarska, Saksonija, Napulj, Švedska, Keln i Falačka. Na stranu Austrije su u rat ušle Velika Britanija, Holandija, Hanover, Pijemont, a od 1747. i Rusija. Rat za austrijsko nasleđe se time proširio na gotovo sve evropske sile.
Kampanja 1741. i 1742. godine
mini|Fridrih II Veliki Pruski feldmaršal Kurt Šverin krajem 1741. godine zauzima Olomouc u Moravskoj, a naredne godine je Fridrih II krenuo sa vojskom od 28.000 ljudi prema istočnoj Češkoj i u bici kod Hotusica tukao austrijsku vojsku pod komandom Karla Lotarinškog. Odredbama Berlinskog mira od 28. jula 1742. godine Pruska dobija Donju i veći deo Gornje Šlezije kao i grofoviju Glac. Bavarske trupe su, u međuvremenu, otpočele sa ratnim operacijama i 12. septembra 1741. godine prešle austrijsku granicu prodirući do Linca. Tamo je stigla francuska armija maršala Brojiema. Ovde je bavarski knez Karlo Albreht preuzeo komandu nad združenom bavarsko-francuskom armijom od 18.500 ljudi. Nastupajući preko Češke, uz pomoć Saksonaca, zauzeo je Gornju Austriju, a 26. novembra i Prag gde se proglasio češkim kraljem. Dana 12. februara 1742. godine krunisan je za nemačkog cara kao Karlo VII. Novoformirana austrijska armija feldmaršala Kevenhilera (21.000 vojnika) potisla je francuski korpus Henrija Segira, prodrla u Bavarsku i osvojila Minhen, ali se septembra povukla u Češku. Posle završenog Šleskog rata i povlačenja Saksonije iz koalicije, toskanski vojvoda Franc I Štefan je krajem jula sa oko 35.000 ljudi opkolio u Pragu francusku armiju za čiju je deblokadu iz Vestfalije do Heba stigla druga francuska armija (40.000 ljudi) pojačana Bavarcima (15.000 ljudi). Franc joj je krenuo u susret preko Plzenja i spojio se sa armijom Kevenhilera zbog čega se francuska deblokadna armija povukla u Bavarsku. Francuska armija blokirana u Pragu probila je blokadu 6. decembra i takođe se povukla sa austrijskog područja.
Kampanja 1743. i 1744. godine
U međuvremenu, Prusija je avgusta 1744. godine prekršila Berlinski mir i sa vojskom napala Češku. Time je otpočeo Drugi šleski rat. Bavarci su uspeli da povrate celu Bavarsku koristeći se time što je Karlo Lotarinški bio zauzet u ratu u Češkoj. Francuzi zauzimaju Frajburg im Brajzgau i upadaju u Virtemberg. U Italiji je španska armija Don Felipea upala u Lombardiju, a Francuzi upadaju u Pijemont, osvajaju Demonte, opsedaju Kuneo i u bici kod Madone del Olmo nanose poraz Pijemontu. Saveznici se oktobra povlače preko Alpa.
Fridrih II je u međuvremenu sa armijom od 70.000 ljudi osvojio Prag. Austrijska vojska Karla Lotarinškog (50.000 ljudi) je ugrozila Fridrihove komunikacije i time ga primorala da se povuče u Šleziju.
Završne godine rata
mini|Moris Saksonski U proleće 1745. godine, Karlo Lotarinški je sa 63.000 vojnika i 120 topova preduzeo ofanzivu u Šleziji. Fridrih II ga je iznenadno napao i naneo mu poraz kod Hoenfridberga. Austrijanci se nakon ove odsudne bitke povlače preko Labe i Orlica u Češku. Tamo su vodili mali dvomesečni rat sa Prusima ometajući im komunikacije. Pruske snage su primorane da napuste svoje položaje kod Labe i smeste se u logor kod Štaudenca. Karlo Lotarinški je krenuo za njima. Karlov napad kod Zora (30. septembar) je odbijen. Fridrih II se ipak povlači u Šleziju, a Austrijanci u logor na gornjoj Labi. Prusi pod vojvodom Leopoldom Desauskim počeli su 27. novembra ofanzivu i u bici kod Keseldorfa naneli poraz Saksoncima prisiljavajući ih da se, zajedno sa Austrijancima, povuku do češke granice. Drezdenskim mirom od 25. decembra završen je Drugi šleski rat koji je potvrdio odredbe Berlinskog mira iz 1742. godine. Nakon poraza kod Pfafenhofena, bavarski knez Maksimilijan III Jozef primoran je da 22. aprila sklopi u Fisenu separatni mir sa Austrijom čime je Bavarska odustala od zahteva na austrijske zemlje.
U Nizozemskoj su Francuzi sa vojskom od 80.000 ljudi pod Moricom Saksonskim prešli u ofanzivu i opkolili na proleće 1745. godine tvrđavu Turne. Savezničke snage od 46.000 ljudi pod Viljemom Kamberlendom napali su francuske položaje kod Fontnoa kako bi deblokirali tvrđavu. Prerpeli su poraz 11. maja. U Italiji su francusko-španske snage i trupe Đenove pod komandom Žana Majboa ovladale Tortonom. Austrijanci se povlače preko Poa, a Pijemont je 27. septembra savladan u bici kod Basinjane. Ofanzivom s proleća sledeće godine, austrijska snage generala Maksimilijana Brauna prinudile su nakon poraza kod Trebije Francuze na evakuaciju Lombardije. Ubrzo se Španci povlače iz Italije, a zatim i iz Francuske. mini|Evropa nakon potpisivanja Ahenskog mira U Nizozemskoj Austrijanci trpe poraze. Francuzi 20. februara 1746. osvajaju Brisel, maja Antverpen, jula Šarleroa, a septembra Namir. Moric Saksonski je kod Rokua odsudno porazio Karla Lotarinškog (11. oktobar). Moric je zatim porazio Kamberlenda u bici kod Lafelta i osvojio Berhen op Zom. Time su operacije završene.
Bel Il je sa francusko-španskom armijom u Italiji prinudio Maksimilijana Brauna na povlačenje iz Provanse, a potom upada i u Pijemont. Suzbijen je 19. jula pri napadu na Asti. Francuzi su 1748. godine osvojili Mastriht dok su Austrijanci i Britanci bili neaktivni u očekivanju Rusa. Kada je Rusija, na osnovu sporazuma sa Austrijom i Britanijom, uputila svoje trupe ka Rajni, zaključen je mir.
Mir
Mir kojim je završen Rat za austrijsko nasleđe je potpisan 18. oktobra 1748. godine u Ahenu. Odredbama Ahenskog mira Austrija je Šleziju morala ustupiti Pruskoj i nekih teritorija u Italiji (Parma, Pjačenca) odreći se u korist Španije. Modena i Đenova povratile su nezavisnost koje su izgubile tokom rata. Britaniji su priznate odredbe Utrehtskog mira.
Opština Hoghilag, Sibiu
Hoghilag je opština u Rumuniji u okrugu Sibinj.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 320 m.
Iernuțeni, Reghin
Iernuțeni je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Reghin.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1373 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 361 m.
NANA
Nana može da se odnosi na sledeće:
El Mirador, Huajicori
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Pečat (časopis)
Pečat je bio »književni mjesečnik za umjetnost, nauku i sve kulturne probleme« u kojemu je Krleža bio glavni urednik.
Takozvani Krležini pečatovci su u ta doba bili pisci liberalnijeg smijera, okrenuti subjektivizmu i umjetničkoj autonomiji. Branili su slobodu stvaranja protiv usko shvaćene tendencioznosti.
U širem povijesnom smislu, Pečat je bio vrlo značajan prijelazni trenutak u odnosu ljevice i književnosti.
Pečat (1939–1940)
Časopis je Krleža pokrenuo u Zagrebu početkom 1939. i bio mu je glavni podržavatelj. Do osmoga broja uređivao ga je redakcijski krug, a potom sam Krleža. Odgovorni urednik tijekom cijelog izlaženja časopisa bio je Drago Ibler. U Pečatu su se pojavili brojni mlađi autori koji će se i zahvaljujući časopisu afirmisati (Šegedin, Matković, Marinković, Ivanišević, Davičo i Cesarić na primjer). Znatnu ulogu su također imali Ristić, Richtmann i Bogdanov. Među Krležinim časopisima, Pečat je imao najveću recepciju. Na političkoj razini je se suprostavljao građanskoj desnici, mada ubrzo će ga Komunistička partija oglasiti revizionističkim listom, počevši od Tita u svojim člancima Trockizam i njegovi pomagači i Za boljševizaciju i čistoću Partije.
Unatoč sudbini drugih listova, Pečat nije prestao rad zbog cenzure i policije. Točno je da je u tri navrata bio plijenjen, ali je zapravo nestao zbog nedostatka suradnje, tako da je ga Krleža napokon zaustavio.
Suradnici
Prvi urednički krug :
Suradnici:
Fiumara, Reggio Calabria
Fiumara je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1201 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Cimet (razvrstavanje)
Pod cimetom se podrazumijeva:
Caseificio Laguito, Reggio Emilia
Caseificio Laguito je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Walldorf (Werra)
Valdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 65 opštinskih središta okruga Šmalkalden-Majningen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.280 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16066085.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šmalkalden-Majningen Valdorf se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Šmalkalden-Majningen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 290 metara. Površina opštine iznosi 12,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.280 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 188 stanovnika/km².
Kamilica
Kamilica (lat. Matricaria recutita) je jednogodišnja biljka iz porodice glavočika (Asteraceae), jedna od najpoznatijih ljekovitih biljaka.
Opis
Visoka je 15-60 cm, ima tanki i razgranati korijen i dvostruko peraste razdijeljene listove. Stabljika je uspravna, gola, većinom razgranjena. Listovi su naizmjenični, 2-3 puta perasto razdijeljeni, sa uskim, linearnim režnjevima. Mirišljive cvjetne glavice su pojedinačne, na dugim stapkama. Imaju ispupčenu i šuplju cvjetnu ložu, a sastavljene su od dvospolnih žutih cjevastih cvjetića u sredini i bijelih jezičastih cvjetića na rubu, koji su povijeni prema dolje. Plodovi su sitne duguljaste svijetlo-smeđe roške sa 3 rebra, bez kunadre.
Biljka cvate od kraja travnja do rujna.
Kamilica je rasprostranjena u skoro cijeloj Europi i Aziji. Raste na mjestima izloženim suncu.
Uporaba kamilice je vrlo raširena, kako u narodnoj tako i u službenoj medicini. Od cvjetova kamilice najčešće se spravlja čaj, jedan od najpoznatijih narodnih lijekova. Najljekovitiji su cvjetovi sakupljeni u glavičaste cvasti. Sadrže eterično ulje koje im daje ugodan miris. Poznata je i primjena kamilice u aromaterapiji. Cijenjeno je i poznato svježe dobiveno ulje kamilice.
Postoji veliki broj registriranih preparata čiji je sastojak kamilica (na tržištu Zapadne Europe oko 150). Glavna ljekovitost ove biljke ogleda se u liječenju želudačno-crijevnih bolesti (gastritis, enteritis, kolitis), neurodepresija i oboljenja maternice. Za vanjsku primjenu se upotrebljava protiv upala kože i sluzokože, za inhalaciju, kupke itd. jer posjeduje dobra antibakterijska, antivirusna i fungicidna djelovanja.
Eksterni linkovi
بابونج Лайка Camamilla recutita Kamille (Tripleurospermum) Matricaria recutita Camomille sauvage בבונג Matricaria recutita Kamell Kemille Kamomilleblom Muşeţel Agumidda Rumanček pravý Ромашка
Lake City, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 51, što je 4 (8,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Crovara, Genoa
Crovara je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 574 m.
La Calera, Guazapares
La Calera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 648 m.
Las Burras, Badiraguato
Las Burras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 599 m.
Visoka na Kisuci
Visoka na Kisuci je naseljeno mjesto u okrugu Čadca, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 2.746 stanovnika.
Le avventure di Pinocchio
Pustolovine Pinocchija je roman koga je napisao italijanski književnik Carlo Lorenzini, poznatiji pod pseudonimom Carlo Collodi.
Knjiga o Pinokiju se prvobitno zvala „Priča o lutku“ i izlazila je u nastavcima prvom Italijanskom dečjem časpisu „Žurnal za decu“, iako prvobitno nije bila namenjena deci. Danas je u svetu poznata i pod imenom „Pinokio“. Posle njegove smrti, osnovana je nacionalna fondacija koja je nosila njegovo ime i park posvećen Pinokiu.
Knjiga je prvobitno namenjena odraslima i imala samo prvih 15 glava današnje knjige. Kako se izdavaču nije svideo kraj, koji je po njegovom mišljenju bio surov, uspeva da nagovori Kolodija da ga promeni. Kolodi je, umesto da promeni kraj, nastavio da piše nove glave (od 16 do 36). zahvaljujući kojima od prvobitne zamisli da bude knjiga za odrasle, postaje knjiga za decu.
Crkva je iznela svoje neslaganje sa tekstom, tvrdeći da može da izazove pobunu. Prva skicirana verzija knjige pojavljuje se 1883. godine. Crteže je radio Enriko Macanti. Po ovoj knjizi Volt Dizni je snimio 1940. čuveni crtani film „Pinokio“.
Camoglieres, Cuneo
Camoglieres je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Gigantski svinjski korov
Sprječavanja
Gigantski svinjski korov se može suzbiti: • Ubadanjem korijena / iskopavanjem • Odsijecanjem cvijetova (biljka može ostaviti nekoliko hiljada sjemenki) • Košenjem • Preuređenjem zemljišta • Ispašom • Špricanjem • Tekućim dušikom
Metvica
Metvica (Mentha) je rod cvjetnica sa oko 30 raznih vrsta iz obitelji Lamiaceae. Metvica je rasprostranjena u Australiji, Americi, Europi i Aziji. Također postoji nekoliko hibridnih vrsta. Metvica aromatična biljka, koja raste do visine od 10 do 120 cm, listovi su većinom tamno zelene boje.
Río Verde, Acateno
Río Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acateno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 194 m.
Nashville, North Carolina
Nešvil je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.352, što je 1.043 (24,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Caramota, Huajicori
Caramota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Narodni heroj Albanije
Narodni heroj Albanije i Heroj naroda Albanije  bila su počasna zvanje za sve nosioce Ordena narodnog heroja (1945-1954), odnosno Ordena heroja naroda (1954-1992), koji su se dodeljivali u Narodnoj Republici Albaniji, a kasnije u Narodnoj Socijalističkoj Republici Albaniji, od 1945. do 1992. godine.
Orden narodnog heroja
Orden narodnog heroja Albanije uveden je 9. jula 1945. godine kao najviše odlikovanje Albanije.
Ovaj orden napravljen je po uzoru na jugoslovenski Orden narodnog heroja. Nosio se oko vrata na traci, s tim što se umesto borca s puškom i zastavom na albanskom ordenu nalazio lik Skenderbega (albanski nacionalni heroj iz vremena otpora albanskih plemena turskim osvajačima i islamizaciji), okrenut levo i okružen vencem od hrastovog lišća. Pozlaćeni bronzani medaljon s likom Skenderbega bio je veličine oko 50 milimetara u prečniku. Ovo kao i sva ostala albanska odlikovanja pravljeno je u fabrici Ikom (Industrija i kovnica obojenih metala) u Zagrebu. Posle donošenja Rezolucije Informbiroa, 1948. godine, došlo je do sukoba između Sovjetskog Saveza i Jugoslavije. Albanija, kao članica Informbiroa, takođe je zahladnila odnose sa Jugoslavijom, pa su albanska odlikovanja počela da se proizvode u Poljskoj i Sovjetskom Savezu.
Orden narodnog heroja Albanije dodeljivao je Prezidijum Narodne skupštine Narodne Republike Albanije, na preporuku Vlade NR Albanije, građanima, vojnicima, oficirima i generalima oružanih snaga i Ministarstva unutrašnjih poslova:
Najveći broj Ordena dodeljen je za podvige počinjene tokom Drugog svetskog rata od 1939. do 1945. godine i tokom Narodnooslobodilačke borbe Albanije od 1941. do 1945. godine. Ukupno je odlikovano oko 150 ljudi.