cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Željka Markić
Završila je klasičnu gimnaziju i diplomirala opću medicinu, no nikada nije radila kao liječnica. Tijekom Domovinskog rata radila je kao ratna izvjestiteljica za HRT, kasnije za televizijske kuće BBC, NBC i RAI kao terenski producent. Od 2003. godine, na Novoj TV radila je kao dnevna urednica informativnih emisija tri godine.
Igna-Panozzo, Vicenza
Igna-Panozzo je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Željka Markić
Majka je četvero djece, a danas sa svojim suprugom liječnikom vodi privatnu tvrtku za klinička istraživanja lijekova pod nazivom SermonCRO d.o.o.
Argentina Dos, Culiacán
Argentina Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Željka Markić
Bila je prva predsjednica desničarske stranke Hrvatski rast - Hrast, bila je dopredsjednica udruge Grozd-Glas Roditelja za Djecu, osnivačica je hrvatske podružnice međunarodne Udruge "Marijini obroci" (eng. "Mary's Meals"), koja hrani više od 700,000 djece u najsiromašnijim dijelovima svijeta te je zajedno sa suprugom koordinator međunarodne Udruge "Obiteljsko obogaćivanje".
Predstavnica je građanske inicijative "U ime obitelji", koja je prikupila i predala Saboru RH 749.316 potpisa za raspisavanje referenduma o braku.
Nome, Alaska
Nome je gradić i luka na sjeverozapadu američke savezne države Aljaska od 3 598 stanovnika.
Historija
Prije dolaska prvih evropskih kolonista, jedini stanovnici tog kraja bili su malobrojni Eskimi. Otkriće zlata u kanjonu potoka Anvil u septembru - 1898., dovelo je do prave zlatne groznice i navale kopača u naselje koje se tada zvalo Anvil. Ono je po procjenama oko 1900. imalo 20 000 stanovnika, ali je njihov broj drastično pao već 1903., kad su iscrpljena lako dostupna površinska nalazišta. Tako da je 1920. broj stanovnika pao na samo 852, taj drastičan pad bio je potenciran i velikom epidemijom smrtonosne gripe - 1918. Tad je naselju promjenjeno ime u Nome, po obližnjem Rtu Nome. Dobar dio starog naselja izgrađenog uglavom od drva izgorio je u požaru 1934.
Za vrijeme Drugog svjetskog rata - Nome je bio usputna stanica za prelet američkih aviona, koji su slani Sovjetskom Savezu u sklopu programa o zajmu i najmu. Rudarstvo (iskop zlata) ostalo je glavna privredna aktivnost sve do 1962., kad su zatvoreni svi rudnici.
Privreda, transport i atrakcije
Većina privredne aktivnosti Nomea vezana je uz transport i luku, uz ribarstvo, uzgoj sobova i proizvodnja eskimskih suvenira. Zimi se do Nomea može doći jedino avionima, a ljeti brodovima pa čak i automobilima teško prohodnim cestama preko tundre.
Grad ima i muzej - Carrie M. McLain koji izlaže artefakte vezane uz zlatnu groznicu i eskimsku umjetnost. Nome je cilj tradicionalne utrke psećih saonica (Iditarod Trail Sled Dog Race) u martu sa startom u Anchorageu, koja se održava kao uspomena na događaje vezene uz epidemiju difterije 1925. - kad su pseće sanjke bile jedino prevozno sredstvo kojim se stanovnicima grada dopremao serum.
Sjeverno od grada leži rezervat prirode Bering Land Bridge.
El Saucito, Del Nayar
El Saucito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 891 m.
Wightmans Grove, Ohio
Vajtmans Grouv je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Las Delicias, Ocosingo
Las Delicias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 862 m.
Rakovo
Rakovo je naseljeno mjesto u okrugu Martin, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 314 stanovnika.
Villaggio Acea, Roma
Villaggio Acea je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 251 m.
Mesa de los Cóconos, Batopilas
Mesa de los Cóconos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1770 m.
Monterrey, Silao de la Victoria
Monterrey je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1754 m.
Fiandin, Cuneo
Fiandin je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 745 m.
Longega, Bolzano
Longega je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1022 m.
Los Seis Arbolitos, Pénjamo
Los Seis Arbolitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1677 m.
Oita
Stanovništvo
Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 462.322 stanovnika.
Dario Džamonja
Dario Džamonja (Sarajevo, 18. januar 1955 - Sarajevo, 15. oktobar 2001) bio je bosanskohercegovački pisac, novinar i kolumnista u časopisima Slobodna Bosna, Oslobođenje, Kolumnista te urednik u časopisu Lica.
Biografija
Dario Džamonja rođen je 18. januara 1955. godine u Sarajevu. Upisao je gimnaziju, ali je nikada nije završio jer je već otad otpočeo život u sarajevskim kafanama, odajući se alkoholu. Bio je dijete razvedenih roditelja, dio nefunkcionalne porodice radi čega ga je uvijek pratio osjećaj da nikome ne pripada sem Sarajevu, njegovom voljenom Sarajevu koje mu je bilo vječna inspiracija. Njegov život je od samog početka imao tugaljiv prizvuk emotivne skitnice: najprije mu otac izvršava samoubistvo, potom i stric, a majka zauvijek odlazi U Holandiju. Odrastao je sa bakom i djedom u sarajevskoj ulici Jezero br. 11 (kasnije ta ulica mijenja ime u Kate Govorušić). Kada je nastupio rat na području Bosne i Hercegovine, Dario ostaje u Sarajevu do 1993. godine i nakon ranjavanja, sa porodicom odlazi u Ameriku. U Sarajevo se vraća 1998. godine. Otac je dvije kćeri - Nevene i Vesne. Također, ima dvije sestre - Martu i Mirnu.
Amagasaki
Amagasaki (尼崎) je grad u Japanu u prefekturi Hjogo. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 462.484 stanovnika.
Dario Džamonja
Književna djelatnost
Priče iz života su ovjekovječile čitavu njegovu prošlost, sadašnjicu i budućnost: sami počeci sežu još u osnovnoj školi kada svojom "jednostavnošću" izraza ne očarava nastavnicu maternjeg jezika i dobija četiri plus. Kasnije je napisao da je baš za tu priču dobio trideset hiljada dinara. Dario Džamonja kao prozni pisac je katkad istančano, metaforično, surovo i realno uvijek unosio stvarne likove, među kojima je on bio i protagonista i antagonista - do srži iskren i nerijetko dvosmislen.
Most Abrišam (razvrstavanje)
Most Abrišam (perz. پل ابریشم; Pol-e Abrišam, dosl. Svileni most) može se odnositi na:
Amagasaki
Stanovništvo
Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 462.484 stanovnika.
Dario Džamonja
Književna djelatnost
Upravo zbog tog neoklijevanja da se ogoli, odraz njegovog autorskog rada odavao je nebrušenu, autobiografsku crtu ličnosti u kojima su mnogi čitali retke koje je napisao i o tome naglas šutjeli. Teme koje su gospodarile njegovim pričama bile su o samoći, o pijanstvima i mahmurlucima, o svom "psećem" prljavom stanu, o tužnoj sudbini koja ga je uporno pratila, o svome djedu i o naoko uobičajenim ljudskim životima. Bio je kolumnista Slobodne Bosne (koja mu nakon egzila nudi da piše o svojoj američkoj svakodnevnici), Oslobođenja, Kolumniste i radio je kao urednik u časopisu Lica. "Priče iz moje ulice" -svoju prvu debitantsku knjižicu od svega pedesetak stranica, objavio je 1979. godine. Zatim slijedi "Zdravstvena knjižica" 1985. godine, potom "Priručnik" 1988. godine,"These days" 1989. godine. Za svoga života, objavio je svega deset knjiga, ali uprkos tome, kultnost njegovog sarajevskog izričaja i svjedodžbe o vremenu koje je nagrizalo svaku poru istinske nesreće kojom je odisao, Dario Džamonja se ipak nije ispisao iz živih nego produžio dah svoga vremena čiju je cijenu platio otkupom svoje siroBibliografija
Bibliografija
Objavljena djela
Književne nagrade
Dobitnik je nagrade Veselin Masleša za najbolju knjigu proze za 1985. godinu, te Fund Free Expression Award 1993. godine; Writes Club Madison - druga nagrada za non-fiction 1994. godine i otkupne nagrade za poeziju Madison, 1996. godine.
Забојница
Забојница је насеље у Србији у општини Кнић у Шумадијском округу. Према попису из 2011. било је 377 становника.
Демографија
У насељу Забојница живи 391 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 46,5 година (44,8 код мушкараца и 48,1 код жена). У насељу има 139 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,32.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Dan primirja
thumb|250px|Makovi koji se postavljaju u znak sjećanja na sudionike rata.
Dan primirja (Armistice Day) je naziv za praznik odnosno dan sjećanja kojim se 11. novembra u nizu država obilježava završetak prvog svjetskog rata, preciznije primirje koje je 11. novembra 1918. Njemačka potpisala sa silama Antante i tako okončala neprijateljstva na Zapadnom frontu. Dan primirja se na taj dan obilježava u Ujedinjenom Kraljevstvu, Francuskoj, Belgiji, Novom Zelandu, a od 2012. godine i Srbiji. Pod imenom Dan sjećanja se obilježava u zemljama Commonwealtha, a pod imenom Dan veterana u SAD. U Britaniji se često koristi i izraz Dan makova (Poppy Day) kao referenca na mak, cvijet koji raste u Flandriji gdje je poginuo najveći broj britanskih vojnika.
El Aranjuez, Hidalgo del Parral
El Aranjuez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Hidalgo del Parral.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1765 m.
Juquila Tikindi, Cochoapa el Grande
Juquila Tikindi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cochoapa el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1640 m.
Franchesse
Franšes je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Alije koja pripada prefekturi Mulen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 451 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 40,24 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 319 metara (maksimalnoj 322 m, a minimalnoj 204 m).
Wigry
Wigry (litvanski: Vygriai, beloruski: Вігры) je valovsko jezero na rijeci Czarna Hańcza na sjeveroistoku Poljske u Podlaskom vojvodstvu.
Karakteristike
Jezero leži na visini od 132 metara, u Wigierskom nacionalnom parku, udaljeno desetak km jugoistočno od grada Suwałkija.
thumb|left|220px| [[Karta tog dijela Podlasije sa jezerom]] Jezero Wigry ima površinu od 21,87 km², dugo je 17,5 km (sjever-jug), široko do 3,4 km i maksimalno duboko 73 m.
Na jezeru se nalaze 18 otoka površine 68,4 hektara, a najveći su; Ostrów, Ordów, Krowa, Brzozowy Ostrów i Kamień. Obale jezera su jako razvedene i duge 72 km, pretežno visoke i pošumljene. Na jezeru se nalaze ljetovališta; Stary Folwark, Gawrych Ruda, Bryzgiel i Cimochowizna.
Preko sjevernog dijela jezera protiče rijeka Czarna Hańcza, koja je nizvodno popularna ruta za kajakaše.
San Agustín Huixaxtla, Atlixco
San Agustín Huixaxtla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Atlixco.
Жировница
Жировница је насеље у Србији у општини Баточина у Шумадијском округу. Према попису из 2011. има 742 становника (према попису из 2002. било је 830 становника).
San Agustín Huixaxtla, Atlixco
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1064 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1881 m.
Жировница
Географија
Жировница се налази на 211 метара надморске висине, и то на координатама 44° 07′ 01" северно и 21° 01′ 29" источно. Налази се на око 7 km од Баточине, 20 km од Крагујевца и 110 km од Београда.
Кроз село пролази магистрални пут Баточина-Крагујевац-Краљево-Чачак.
Историја
У Жировници је пронађено налазиште из бронзаног доба. Потиче највероватније из трако-кимерског периода. Налаз од девет наочарастих фибула, спирелно увијене наруквице, две огрлице, две украсне плоче се везује за гроб неког угледног домороца.
Жировница је преживела античко доба и средњи век, али се ипак угасила крајем XVII века. У турском попису 1739/41 село се не помиње. Село је добило назив по жиришту које је било познато у овом крају. На првом попису након завршетка Другог српског устанка 1818. Жировница је имала 29. домаћинства са 76 харачких глава.
После ослобађања село је било у саставу доброводичке општине. Око 1830. кмет је био Ђура Живадиновић. Кратко време село је припадало бадњевачкој општини, да би се убрзо вратило Доброводици. До 1874. заједно са Кијевом и Доброводицом чинили су исту општину. Прво је седиште било у Доброводици, а затим у Кијеву. Због вишегодишњег сукоба дошло је до разилажења. Прво су 1869. године Кијево и Доброводица тражили одвајање од Жировнице, али се Жировница томе успротивила. касније је Жировница захтевала одвајање па су Кијево и Доброводица формирали општину Кијево.
Жировничани су учествовали у ратовима од 1912–1918, када је из овог села погинуло 114 људи.
Школство
Ипак Жировничани су 8. јуна 1893. обавестили министарство просвете да је за школу у селу направљена лепа зграда од тврдог материјала и замолили су да се пошаље учитељ. Након што је урађена мала поправка коју је тражила комисија школа је била спремна за школску 1893/94. годину. Број ђака се стално повећавао, па је отворена и друга учионица. Године 1902. било је 85 ђака, а од тога 13 су били из Доброводице и Прњавора. Због сиромаштва села одлучено је да се опет ради у једној учионици, па је петнаест ђака који су били вишак послато у ботуњску школу.
Много учитеља је прошло кроз ову школу. Смењивале су се генерације и генерације а зграда школе је остарела и оронула. Дошло се на идеју да се зграда школе реновира, тако да је 1991. године кренуло са реновирањем. Реновирање је трајало две године, а настава се изводила у просторијама спортског клуба. Школске 1993/94. године почело се са радом у новој школи. Школа је мењала и свој назив. Најпре је била Основна школа „Нада Наумовић“ ​​и припадала матичној школи у Бадњевцу, па затим „14. октобар“ са матичном школом у Баточини. Данас школа носи име Основна школа „Свети Сава“ и ради као издвојено одељење Основне школе „Свети Сава“ у Баточини.
Пољопривреда
Пољопривреда је водећа привредна грана по обиму производње као и по запослености локалног становништва.
Сточарство је најзначајнија грана производње у пољопривреди у Жировници. Сточарство је најтраженији део пољопривреде, јер њени производи (месо, маст, млеко, јаја) спадају у главне прехрамбене производе становништва. Сељак ситног пољопривредног газдинства у Жировници је сваштар, гаји више врста стоке. Гаји говеда, свиње, овце, коње и живину.
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Catharine, Kansas
Katarin je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 104.
Prusi (Banovce na Bebravi)
Prusi je naseljeno mjesto u okrugu Banovce na Bebravi, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 554 stanovnika.
Renno, Modena
Renno je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 655 m.
Most Abrišam
Most Abrišam (perz. پل ابریشم; Pol-e Abrišam, dosl. Svileni most) je ovješeni most u Teheranu, prvi takve vrste u iranskom glavnom gradu. Nalazi se oko 100 m južno od nebodera IRISL-a i premošćuje gradsku autocestu Šahid Hemat. Most se nalazi u gradskoj četvrti Abas-Abad odnosno u 3. i 6. kotaru na sjeveroistoku grada. Proteže se u smjeru sjever−jug i namjenjen je isključivo za pješački promet, a njime su povezane dvije velike zelene površine koje pripadaju Parku vode i vatre (perz. Bustan-e Ab va Ataš) gdje se nalaze još dva istoimena pješačka mosta. Most Abrišam su kasnih 2000-ih projektirali i izgradili domaći iranski stručnjaci, a u promet je pušten 7. 7. 2009. godine. Glavna suradnička tvrka bila je kineski proizvođač kablova Liuzhou OVM. Konstrukcija mosta sastoji se od nakošenog pilona na sjevernoj strani, a pješačka staza pridržana je pomoću 20 kablova sastavljenih od 12 žica (Ø15,24 mm) simetrično raspoređenih na obje strane (4 x 5). Duljina najdužeg kabela je 53 m, a najkraćeg 20 m. Visina pilona iznosi 39,55 m, širina pješačke staze 10,5 m, a najveći raspon mosta je 132,85 m. Rasvjeta je instalirana uz ogradu i u podu.
Inigo Jones
Inigo Jones' (* London, 15. maj 1573 - † London, 21. jun 1652.) bio je engleski arhitekt, skulptor, slikar i dekorater - pionir engleskog klasicizma u arhitekturi.
Njegov prvi veliki projekt Kraljičina kuća (1616.-1619.) u londonskom Greenwichu, bitno je izmjenjen a od 1937. je dio Nacionalnog pomorskog muzeja. Tako da su danas njegovi najbolje očuvani radovi Palača Banqueting (1619.-1622.) u Ulici Whitehall i Kraljičina kapela (1623.-1627.) u Palači St. James.
Život i rad
Jones je bio sin krojača koji se također zvao Inigo. O njegovoj mladosti se vrlo malo zna, ali se pretostavlja da je učio za stolara. Zna se da je 1603. posjetio Apenine i proveo dovoljno vremena da stekne vještinu u slikarstvu i dekoraterstvu pa je privukao pažnju i pokroviteljstvo dansko - norveškog kralja Christiana IV, na čijem je dvoru bio je zaposlen neko vrijeme prije povratka u Englesku. U kojoj se proslavio kao slikar i zapeo za oko Christiajanovoj sestri Anne - ženi Jamesa I, koja ga je angažirala 1605. da joj dizajnira scene, kostime i maske za maskenbale i slične predstave na dvoru. Iz tog perioda njegova života ostalo je očuvano više od 450 crteža koji se danas nalaze u dvorcu Chatsworth.
Nakon tog ga je angažirao Henry Frederick Princ od Walesa da mu bude nadglednik radova, ali taj posao nije dugo potrajao jer je pric umro 1612. Sreća u nesreći bila je da je 1613. umro Simon Basil, dvorski nadglednik pa je Jonesu obećano da će od 1615. on voditi taj posao. U međuvremenu je prihvatio ponudu Thomasa Howarda, earla od Arundel, da ponovno posjeti Italiju. Tako je Jones zajedno sa Arundelom i njegovom svitom napustio Englesku u aprilu 1613. i proveo zimu 1613. / 14. u Rimu. Za tog boravka imao je dovoljno vremena da se upozna sa djelima talijanskih suvremenika ali i da razgleda antičke ruševine. Od tadašnjih majstora, najviše su ga dojmila djela arhitekta Andreje Palladija, koji je stekao velik utjecaj među arhitektima nakon objavljivanja svoje četiri knjige o arhitekturi 1570. (I quattro libri dell'architettura), koje je Jones nabavio i ponio sa sobom u Englesku u jesen 1614.
Jones je kao nadglednik građevinskih radova na dvorovima Jamesa Stuarta i Charlesa I radio od 1615. do 1643. Tokom tih 28 godina bio je angažiran na gradnji, obnovi i poboljšanju kraljevskih objekata.
Njegov prvi važniji projekt bio je izgradnja dvorca - Kraljičina kuća u Greenwichu (1552-1616). Radovi na tom dvorcu obustavljeni su nakon smrti kraljice Anne 1619. pa je dovršen tek 1635. za ženu Charlesa I - Henriettu Mariju. Taj objekt koji je danas znatno promjenjen, dio je Nacionalnog pomorskog muzeja.
Stara Palača Banqueting u Ulici Whitehall izgorila je 1619. pa je Jones 1622 podigao novu, koja se smatra njegovim najljepšim radom. Ta palača u svom prizemlju ima jednu veliku prostoriju pa izgleda kao vitruvijevska bazilika, ali bez brodova, samo sa nizom stupova uz zidove koji nose stropne grede. Charles Stuart naručio je alegorijske slike na panelima za dekoraciju stropa od Rubensa koje su postavljene na mjesto u 1635.
Palača Banqueting ima samo dvije kompletne fasade, bokovi joj nisu nikad dovršeni, to je dovelo do pretpostavki kako je ona trebala biti dio veće cjeline. Vjerojatno je tako i bilo, jer je Charles gotovo 20 godina nakon dovršetka Banquetinga, zatražio od Jonesa da mu pripremi projekat za obnovu cijele Palače Whitehall. Ti nacrti čuvaju se u koledžu Worcester Univerziteta u Oxfordu i u dvorcu Chatsworth, oni spadaju među Jonesovim najzanimljivijim kreacijama.
Jones se nije ograničio samo na gradnju kraljevskih palača, već i na urbanizam -1630. prihvatio je ponudu Earlu od Bedforda da mu projektira trg na njegovoj zemlji u Covent Gardenu. Iako danas više ne postoji nijedna kuća koju je podigao Jones, tragovi njegova rukopisa mogu se vidjeti na portiku crkve sv Pavla, kog nose jednostavni stupovi toskanskog reda.
Pred kraj života između 1633-42. Jones je radio na restauraciji stare Katedrale Sv. Pavla. U to nije bio uključen samo popravak crkvenog kora iz 14. vijeka, već i dekoracija kamenih zidova romaničkog broda i transepta i izgradnja nove zapadne fasade s portikom visokim 17 metara kog je nosilo 10 stupova.
Taj portik jedan od najambicioznijih i suptilno odvagnutih Jonesovih radova, tragično je uništen prilikom obnove katedrale nakon velikog londonskog požara 1666. Prilikom restauracije 1997. pronađeno je 70 kamenih krhotina sa tog portika. Jonesov rad na katedrali prilično je utjecao na Christophera Wrena.
Na početku engleskog građanskog rata 1642., Jones je bio prisiljen napustiti svoj posao i pobjeći u London. Zarobljen je 1645. za opsade zamka Basing (Old Basing). Teško je kažnjen, pa mu je i imanje privremeno oduzeto, ali je već slijedeće godine pomilovan, što je potvrdio Dom lordova, pa mu je vraćeno imanje. Kad je 1649. pogubljen kralj Charles Stuart Jones se prihvatio podizanja palače za earla Wiltona od Pembroka, ali izgleda da taj posao obavio njegov učenik John Webb.
Inigo Jones je sahranjen u grobnicu sa svojim roditeljima u londonskoj crkvi sv Beneta.
Cinco de Mayo, Tlacolulan
Cinco de Mayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlacolulan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 255 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2391 m.
Utsunomija
Ucunomija (宇都宮) je grad u Japanu u prefekturi Točigi. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 457.557 stanovnika.
Stanovništvo
Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 457.557 stanovnika.
Santa Venere-Portella, Reggio Calabria
Santa Venere-Portella je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Opština Casimcea, Tulcea
Casimcea je opština u Rumuniji u okrugu Tulća.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 265 m.
Mitrești, Vărgata
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 371 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 375 m.
Il Corso, Vicenza
Il Corso je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
The Property Man
The Property Man je američka američka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1914. u režiji Charlesa Chaplina. U njemu se Chaplin pojavljuje u liku kazališnog rekvizitera koji za vrijeme predstave prolazi kroz niz komičnih nezgoda nastojeći se brinuti o rekvizitima glavnih glumaca.
La Cruz de Eldorado, Culiacán
La Cruz de Eldorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 538 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Ratvaj
Ratvaj je naseljeno mjesto u okrugu Sabinov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 140 stanovnika.
Opština Zaragoza, Coahuila
Zaragoza je opština u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1081 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 408 m.
Mesa de los Cánare, Del Nayar
Mesa de los Cánare je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 436 m.
Ražnjani
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.458 stanovnika.
Gattina Alta, Verona
Gattina Alta je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Volga, South Dakota
Volga je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Dyersburg, Tennessee
Dajersberg je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Volga, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.768, što je 333 (23,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dyersburg, Tennessee
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 17.145, što je 307 (-1,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Villaggio Adriano, Roma
Villaggio Adriano je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 377 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
El Cenicero, Silao de la Victoria
El Cenicero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1815 m.
Coatascorn
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 226 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,05 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 90 metara (maksimalnoj 101 m, a minimalnoj 28 m).
Narodni demokratski pokret (razvrstavanje)
Narodni demokratski pokret je naziv koji koriste sljedeće stranke:
Mesa de Maravillas, Pénjamo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2238 m.
La Granja, Ocosingo
La Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 860 m.
Rancho Torres, La Antigua
Rancho Torres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini La Antigua.
Fiandrini, Cuneo
Fiandrini je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Rancho Torres, La Antigua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Fiandrini, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 969 m.
Kanazava
Kanadzava (金沢) je grad u Japanu u prefekturi Išikava. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 454.607 stanovnika.
Geografija
thumb|left|220px|Položaj grada u prefekturi Išikava
Stanovništvo
Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 454.607 stanovnika.
Reno Finalese, Modena
Reno Finalese je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 148 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Colle del Vescovo, Roma
Colle del Vescovo je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 150 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 325 m.
El Limón, Batopilas
El Limón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1340 m.
Pie de Mango, Cochoapa el Grande
Pie de Mango je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cochoapa el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1345 m.
Revucka Ljehota
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 326 stanovnika.
Nekropole sa stećcima u Brezi
Nekropole stećaka u Brezi, nalaze se na više lokaliteta na cijelom području opštine Breza, Bosna i Hercegovina. Sadrže nadgrobnike iz istorije Bosne i Hercegovine u srednjem vijeku
San Juan Tejaluca, Atlixco
San Juan Tejaluca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Atlixco.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1027 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1823 m.
Nekropole sa stećcima u Brezi
Nekropole kao nacionalni spomenik
Četiri nekropole stećaka su nacionalni spomenik BiH.
Nekropola sa stećcima na lokalitetu Brdo u zaseoku Lopate
Na lokalitetu Brdo, Gornja Breza, zaseok Lopate, od središta Breze udaljen 2, 34 km zračne linije u pravcu sjeverozapadaje je nekropola sa 13 stećaka, i to: 1 ploča, 7 sanduka i 5 sljemenjaka. Dobro su obrađeni i očuvani. Nemaju ukrasa. Postavljeni su po pravcu i-z.
Nekropola sa stećcima na lokalitetu Hrasno, Slivno
Naselje Slivno udaljeno je 4 km od Breze, prema sjeveroistoku. Nekropola Hrasno je manja (porodična) nekropola. Stećci su dobro obrađeni, ali su znatno oštećeni. Na nekropoli Hrasno evidentirano je 10 stećaka, 6 sljemenjaka i 4 sanduka. Ukrašen je 1 sljemenjak sa reljefnim prikazima polumjeseca i rozete.
Nekropole sa stećcima u Hočevlјu
Sadrži 14 stećaka (2 ploče, 3 sanduka i 9 sljemenjaka. Ukrašeni su motivima tordirane vrpce, dvostruke spirale sa rozetama i štapa. Druga nekropola ima 4 stećka i svi su ukrašeni. Interesantna je predstava čovjeka koji sjedi na stolici, drži štap i čita knjigu. Iznad figure je polumjesec. Treća nekropola je na lokalitetu Lješčar sa 13 stećaka u obliku sanduka, bez ukrasa.
Tar (jezero)
Geografija
Tar se nalazi na centralnom dijelu Alborza odnosno u dolini tzv. Moškog rasjeda koja se usporedno s planinskim lancem pruža u smjeru istok−zapad duljinom od oko 40 km. Dolina je omeđena planinama Doberar (4072 m) na sjeveru i Kuh-e Zarin (3810 m) na jugu. Područje je tektonski vrlo aktivno i razorni potresi pojavljuju se u intervalima od 160 do 620 godina, a posljednje dvije takve katastrofe zabilježene su 1665. i 1830. godine (M=6,5−7,1) prilikom kojih je stradavao susjedni Teheran. Reljef okolice geološki se datira u kenozoik i stratigrafski se sastoji od sedimenata tufa, siltita i pješčenjaka odnosno gornjih slojeva holocenskog aluvija u sinklinalama. Klizište s Kuh-e Zarina u dolini je stvorilo veliku prirodnu branu uslijed čega su nastali Tar i Havir, susjedno jezero smješteno 1,0 km istočno na −15 m manjoj visini.
Južni dio Tara prati os glavne doline i proteže se u smjeru istok-zapad, dok sjeverni dio prati sporednu okomitu dolinu podno Doberara. Najveća duljina jezera prilikom visokog vodostaja iznosi oko 1200 m, a širina mu oscilira od 150 do 450 m. Površina Tara iznosi 0,37 km², nadmorska visina 2911 m, a najveća dubina 18 m. Litoralni pojas prema planinama izrazito je strm i prosječni nagib kreće se oko 50%, prema glavnoj dolini na zapadu nešto je blaži, a najmanji je prema aluviju sjeverne sporedne doline. Uz južnu obalu jezera prolazi lokalna cesta koja se na državnu cestu 79 nadovezuje kod Gilarda na zapadu odnosno Dali-Čaja na istoku. Najbliža naselja koja gravitiraju jezeru su ruralne zajednice Varin (7,0 km zapadno) i Havir (8,0 km istočno).
Flora i fauna
Flora i fauna Tara uvjetovane su snježno-šumskom klimom, velikom nadmorskom visinom i stalnim obiljem pitke vode. Veća stabla poput vrsta Salix alba i Salix excelsa iz rodova vrbi rijetkost su u okolici jezera, a na padinama prevladavaju trave Bromus gracillimus iz roda ovsika, usnače Mentha longifolia iz roda metvica, glavočika Cousinia irritans iz roda Cousinia, te vrste iz porodice krstašica. Identificirani leptiri uključuju vrstu Psorosa elbursella koja je endemična za Alborz. Najveća životinja koja posjećuje jezero je sirijski smeđi medvjed, a među ostale sisavce spadaju karakal, turkmenska lisica, iranski vuk, te divlja koza i ovca. Ribe u jezeru su potočna pastrva (Salmo trutta) i introducirana kalifornijska pastrva (Oncorhynchus mykiss).
Estación Maturana, Hidalgo del Parral
Estación Maturana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Hidalgo del Parral.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1698 m.
Dan državnosti Srbije
mini|250p|Zastava Srpske revolucije Dan državnosti Republike Srbije je 15. februar. Ovaj datum je jedan od najbitnijih u političkom, kulturnom i istorijskom kalendaru Srbije. Pored toga što je Dan državnosti, on je i Dan ustavnosti Srbije, kao i dan sećanja na početak Srpske revolucije (odnosno Prvog srpskog ustanka). Dan državnosti Srbije se slavio do nastanka Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, nakon čega je ukinut, da bi u Srbiji ponovo počeo da se slavi od 2002. godine. mini|250p|Naslovna strana Sretenjskog ustava Hronološki: Dan državnosti se u Srbiji slavi 15. februara, međutim zbog tog praznika i 15. i 16. februar su neradni dani.
Zanimljivosti
Internet pretraživač Gugl je čestitao Srbiji dan državnosti 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020 i 2021. godine na prigodan način.
Fejsbuk je prvi put čestitao Srbiji dan državnosti 2016. godine.
Gloster, Mississippi
Gloster je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 960, što je 113 (-10,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Praznici u Srbiji
praznici u Srbiji.
Kneževina Srbija
U Kneževini Srbiji praznici su zavedeni u vreme kneza Mihaila Obrenovića. Ti "narodni praznici" su zapravo dinastijski i dvorski i dele se na velike i male :
Veliki praznici:
Mali praznici:
Od 1879. se slavio 20. jun (2.7. po novom) kao Dan nezavisnosti i oslobođenja (na taj datum 1876 je počeo rat sa Turskom).
Kraljevina Srbija
U Kraljevini Srbiji bilo je ukupno deset neradnih dana povodom praznika, navodi se u Državnom kalendaru koji je objavljen 1. januara 1898. godine:
Republika Srbija
Državni praznici u Republici Srbiji su definisani Zakonom o državnim i drugim praznicima u Republici Srbiji.
Državni praznici koji se praznuju neradno
{| class=wikitable style="text-align:center" width=1024 ! width=10%|Datum ! width=25%|Naziv praznika ! width=10%|Datum u 2019 ! width=10%|Datum u 2020 ! width=30%|Napomene Badnjidan || colspan="24"|24.decembar]] || Božić || colspan="25"|25.decembar 1 Ako jedan dan od državnih praznika koji nisu verski padne u nedelju, prvi sledeći radni dan će biti neradan.
Verski praznici
Pripadnici različitih verskih zajednica imaju pravo na slobodan dan i to:
Mir iz Novgoroda 1557
Mir iz Novgoroda 1557 (ruski: Второе Новгородское перемирие, švedski: Freden i Novgorod) je mirovni sporazum sklopljen između Ruskog Carstva i Kraljevine Švedske 2. aprila 1557. u novgorodskom kremlju, njime je dovršen Rusko-švedski rat (1554–1557).
Karakteristike sporazuma
Taj rat niskog inteziteta štetio je trgovini između dvije zemlje, čak više Švedskoj, zbog toga je Gustav Vasa zatražio njegov prekid, pristavši na moskovske uvjete. Zbog tog je 13. jula 1556. poslao Knut Johanssona, rektora katedrale u Turku u Novgorod da dogovori primirje.
Nakon tog inicijalnog sastanka Švedska je uputila delegaciju koja je 5. februara 1557. stigla u Novgorod, i produžila prema Moskvi u koju su stigli 21. februara. Tu su 24. februara predali pismo Gustava Vase i zatražili audijenciju kod cara Ivana Groznog. On ih je odbio i uputio da pregovaraju sa Novgorodskim gubernatorom.
Nakon tog su se pregovori odužili, pa je mirovni sporazu potpisan tek 2. aprila 1557. Sporazum su potpisali sa ruske strane novgorodski gubernator knez Mihail Glinski i Aleksej Plešev, Aleksej Adašev, Ivan Mihailov u ime dvora, a sa švedske strane Sten Eriksson, član državnog savjeta - riksråda, Laurentius Petri, nadbiskup Uppsale (stvarni šef delegacije) i Mikael Agricola biskup Turkua.
Tlacolulan el Viejo, Tlacolulan
Tlacolulan el Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlacolulan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 243 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1981 m.
Figalli, Cuneo
Figalli je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 833 m.
Schiller Park, Illinois
Šiler Park je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.793, što je 57 (-0,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cascajal, Ocosingo
Cascajal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Longomoso, Bolzano
Longomoso je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Cascajal, Ocosingo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 919 m.
Longomoso, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 144 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1146 m.
Melquiades de la Cruz Cuevas, Del Nayar
Melquiades de la Cruz Cuevas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1237 m.
Incrocio Tonellotto, Vicenza
Incrocio Tonellotto je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Vadu, Vărgata
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 283 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 432 m.
Beaumont-la-Ronce
Bomon la Rons je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Endr i Loara koja pripada prefekturi Tur.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 994 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 39,04 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 115 metara (maksimalnoj 175 m, a minimalnoj 85 m).
Predio la Aldeíta, Silao de la Victoria
Predio la Aldeíta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1755 m.
Кикојевац
Кикојевац је насеље у Србији у општини Кнић у Шумадијском округу. Према попису из 2011. било је 163 становника.
Демографија
У насељу Кикојевац живи 150 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 46,1 година (43,8 код мушкараца и 48,1 код жена). У насељу има 61 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,07.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Valle Escondido, Culiacán
Valle Escondido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 530 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Ratkovske Bistre
Ratkovske Bistre je naseljeno mjesto u okrugu Revuca, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 388 stanovnika.
Opština Ceatalchioi, Tulcea
Ceatalchioi je opština u Rumuniji u okrugu Tulća.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Ratkova
Ratkova je naseljeno mjesto u okrugu Revuca, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 539 stanovnika.
Opština Armería, Colima
Armería je opština u Meksiku, u saveznoj državi Colima.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 877 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Čagatajski kanat
mini|desno|280px|Čagatajski kanat na karti Azije, oko godine 1300. Čagatajski kanat ( mongolski : Цагадайн улс, turski : Cagatay Hanlığı) bio je mongolski, a kasnije jezično poturčeni kanat, kojim je vladao jedan Džingis-kanov je sin Čagataj kan i njegovi nasljednici. U početku bio je dio mongolskog carstva, a kasnije je postao potpuno neovisan. Dosegao je svoj vrhunac krajem 13. stoljeća, kada se protezao od rijeke Amu-Darja južno od Aralskog jezera Altajskog gorja -danas granicu između Mongolije i Kine. Kanat je u jednom ili drugom obliku postojao od 1225 do kasnog 17. stoljeća, iako je zapadna polovice kanata 14 godina st. Potpala pod vlast Tamerlana. Istočni dio Kanata ostao pod vlašću čagatajskih kanova, koji su ponekad bili saveznici, a ponekad i neprijatelja Tamerlanovih nasljednika. U 17. stoljeća, ostatak teritorija potpao je pod vlast kanata Apak Hodže, vjerskog i političkog vođe Kašgarije u današnjem južnom dijelu pokrajine Xinjiang.
Uspostava
Džingis kan je još prije svoje smrti podijelio svoje velike carstvo između svojih sinova i lojalnih generala. Njegov nasljednik, postao je treći sin Ögedej koji je dobio teritorij istočno od Balhaškog jezera do Mongolije. Najmlađi sin Toluj dobio sjeverni dio Mongolije, Čagataj, treći sin, dobio je Transoksaniju između rijeka Amu-Darja i Sir Darja- u današnjem Uzbekistanu, a područje oko Kašgara. Čagataj je za glavni grad izabrao Almalik blizu današnjeg grada Kuljdže (Jining) na sjeverozapadu Kine. Mongolskol je carstvo, osim nasljeđivanja bilo ugroženo i velikim kulturnim i etničkim razlikama između Mongola i njihovih velikim dijelom islamiziranih turkijskih podložnika. Kad je Ögedej (Ogotaj) umro prije nego što je bio u mogućnosti osvojiti cijelu Kinu vlast je 1241. Prešla na njegovog sina Gujuka (Güyüka) s tim da je u sljedećih pet godina, vladao regentstvom Ögedejeve supruge Töregene. Prijenos vlasti morao je biti odobren, ali bez naočnosti bio Batu kana, kana neovisne Zlatne Horde. Nakon Gujukove smrti Batu kan proveo kurultai poslao Berkeja koji se koristio spletkama kako bi pridobioTolujevu udovicu, i sljedeći kurultaj za sebe. Godine 1253 je kulturai je prenio ovlasti na Tolujevega sina Möngkeja, koja je bio sklon nestorijanskom kršćanstvu. Neke manje feude dobili su samo članovi njegove obitelji koji nisu odmah prešli u oporbu.
Čagatajski kanat nakon Čagataja
mini|desno|280px|Čagatajski Kanat i njegovi susjdi krajem 13. stoljeća Čagataj je umro 1242, nedugo nakon svog brata Ögedeja. Čagatajski kanat je bio u sljedećih dvadeset godina gotovo u potpunosti ovisan o središnjoj mongolskoj vlasti, koja po svojoj volji imenuje i svrgava čagatajske kanove. Gradovi u Transoksanij koji inače ulaze u teritorijalni čagatajski kanat bili su izravno upravno odgovorni velikom velikom kanu.
Ova podređenost središnjoj vlasti završila je u vrijeme vladavine Čagatajevoga unuka Alguja (1260-1266), koji iskorištava prednost rata između Kublak kana i Arik bokea stavši protiv potonjeg i stekavši nove teritorije i dobivši lojalnosti kanovih vlasti u Transoksaniji. Isto tako, djeluje kao njegov nasljednik Barak (1266-1271), koji je potjerao Kublaj kanovog guvernera Xinjiangu. Većina Čagatajida je isprve podržavala Kublaj kana ali su 1269 su udružili snage s dinastijom Ogotaj. Baraq je ubrzo bio ograničena na Transoksaniju i bio prisiljen postati vazal Kaidua. U isto vrijeme, on je bio suprotstavljen Abaqi, ilkanu, koji je vladaosvojim Ilkanatom u Perziji. Baraq je napao prvi, ali je poražen od strane Ilkanatove vojske i bio prisiljen na povratak u Transoksaniju, gdje je i umro nedugo nakon toga.
Idućih nekoliko čagatajskih kanova je imenovao Kaidu, koji je dominirao kanatom je sve do svoje smrti. Njegov odabrani nasljednik bio je Baraqov sin Duwa (1282-1307), koji je sudjelovao u Kaidujevom ratu s Kublaj-kanom i njegovim nasljednicima iz dinastije Yuan. Oba su vladara bili u stalnom sukobu sa Ilkanatom. Nakon Kaidujevi smrti u prvom desetljeću 13. st. Duwa se odrekao svoje feudalne dužnosti, pomirio s dinastijom Yuan i počeo yuanskima vladarima plaćati porez. Čagatajski kanat je bio sve do svoje njegove praktično neovisna država.
Na kraju čagatajidske vladavine u Transoksaniji
Duwa je imao mnogo sinova, od kojih su mnogi postali kanovi. Između njih dvije najvažnije Kebek i Tarmaširin. Kebek, koji je vladao godine 1309 i 1310, te zatim od 1318 do smrti, standardizirao je kovani novac i postavio Karshi u Uzbekistanu kao glavni grad. Tarmaširin, koji je vladao 1326-1334, prešao je na islam i napala Delhi sultanat u Indiji. Prijestolnicu kanata je preselio na Zapad u Transoksaniju i zatim slomio su otpor plemena u istočnim pokrajinama, što je jako destabiliziralo zemlju.
Tijekom ustanka 1346 plemenski poglavica Kazagan je ubio čagatajskoga Kazan kana. Kazanova smrt donijela je kraj vladavine dinastije Čagataj u Transoksaniji. Državna uprava za cijelu regiju prošao u rukama lokalnih plemenskih poglavica, koji su bili uglavnom turkijskog i turkijsko-mongolski podrijetla, i koji su bili labavo povezani. Kazanovi nasljednici su se pozivali na Džingis-kanovu dinastiju kako bi opravdali svoj legitimitet, ali su bili samo marionete. Propast Kanata pokušao je iskoristiti Džanibeg kan od Zlatne horde, koji Čagatajskemu kanatu namenuo prevlasti Džočida i pokušao spojiti tri mongolska kanata u jednu državu. Ali Džčid je ubrzo izgubio vlast u Azerbajdžanu, a Čagatajidi nakon njegove smrti godine 1357 protjeralinjegove upravitelje.
Jedini ozbiljni pokušaj vraćanja vlasti Čagatajida u Transoksaniju učinio je kan Tugluk Timur (1329/30-1363), koji je dvaput napao Transoksaniju i pokušao uništiti moć lokalnih plemena. Njegov pokušaj nije uspio i Tugluk umro ubrzo nakon toga. Kad je njegova vojska napustila Transoksaniju, za prevlast su se borili plemenski poglavari Amira Husein, koji je bio unuk Kazaganov i Timur Lenk tj. Tamerlan. Timur je naposlijetku poraio Amira Husseina godine 1369. preuzeo kontrolu nad Transoksanijom.
Timur se ponašao poput svojih prethodnika i na prijestolje Čagatajskoga kanata postavljao je marionetske kanove. Kanovi su bili iz Ogotajeve a ne Čagatajeve dinastije. Timur je sljedeća tri desetljeća iskorištavao teritorij Čagatajskog kanata kao bazu za svoja opsežna vojna osvajanja, u kojoj je osvojio Herat u Afganistanu, Shiraz je u Perziji , Bagdadu u Iraku i Damask u Siriji. Nakon poraza od Turaka u bitci kod Angore godine, umro je godine 1405. marširajući prema Kini umrlo. Njegovi nasljednici su se zvali Timuridi zabilježeno je također da su imali svoje marionetske kanovedo sredine 15. stoljeća.
Los Almendros, La Antigua
Los Almendros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini La Antigua.