cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Poienița, Poiana
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 265 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
Demografija Crne Gore
Popis stanovništva 1921. godine
Jezički sastav:
Većina stanovništva je govorila srpskim i hrvatskim jezikom: 205.550 (92,14%), dok su govornici albanskog činili najbrojniju nacionalnu manjinu (17. 133 stanovnika). Po regionima je lingvistička struktura bila sledeća: Za okruge Andrijevica, Bar, Kolašin, Nikšić, Podgorica i Cetinje je popisan broj stanovnika od 199.227 stanovnika od kojih govornika srpskog i hrvatskog jezika 181.989 ili 91,35%, a govornika albanskog jezika 16.838 ili 8,45%. U Okrugu Berane bilo je 23.864. stanovnika od kojih je hrvatskim i srpskim govorilo 23.561 stanovnika, a albanskim 275 stanovnika.
Popis stanovništva 1931. godine
Teritorija današnje Crne Gore je 1931. godine bila deo Zetske banovine koja je tada imala 925.516 stanovnika. Crna Gora u današnjim granicama imala je ukupno 360.044 stanovnika.
Jezički sastav:
Verski sastav:
Popis stanovništva 1948. godine
Ukupno - 377.189
Etnički sastav:
Popis stanovništva 1953. godine
Etnički sastav:
Popis stanovništva 1961. godine
Ukupno - 471.894
Etnički sastav:
Popis stanovništva 1971. godine
Etnički sastav:
Popis stanovništva 1981. godine
Ukupno - 584.310
Etnički sastav:
Popis stanovništva 1991. godine
Ukupno - 615.035
Etnički sastav:
Jezički sastav:
Od ukupnog broja Muslimana samo se 40.008 (44,64%) opredelilo za različite varijante srpskog jezika, dok je većina navela bosanski i bošnjački kao maternji jezik.
Verski sastav:
Od ukupnog broja Crnogoraca bilo je 3.081 katolika, 2.492 muslimana i 355.395 pravoslavaca; od ukupnog broja Albanaca bilo je 12.772 katolika i 26.216 muslimana; od ukupnog broja Jugoslovena bilo je 11.243 pravoslavnih, 4.149 katolika i 1.856 muslimana.
Popis stanovništva 2003. godine
Ukupno - 620.145
U ukupno stanovništvo je uračunato i stanovništvo raseljeno sa Kosova i Metohije čiji je broj 17.947. (Nacionalna struktura raseljenog stanovništva je sledeća: Crnogorci 5.817, Srbi 4.495, Romi 3.105, Muslimani 1.823, Egipćani 1.539, Albanci 457, Bošnjaci 333, Goranci 83, Aškalije 79, Jugosloveni 72, Hrvati 27, Makedonci 23, Slovenci 9, ostali 53 i neizjašljeni 32. Najviše raseljenih bilo je u opštinama Podgorica 6.635, Bar 2.568, Berane 2.420 i Plav 991.
Jezički sastav:
Od ukupnog broja Crnogoraca 156.374 (58,42%) navelo je srpski kao maternji jezik, dok je crnogorski navelo 106.214 lica; od ukupnog broja Srba 197.684 (99,63%) navelo je srpski jezik kao maternji; od ukupnog broja Jugoslovena 1.705 (91,67%) je navelo srpski kao maternji jezik; od ukupnog broja Albanaca 30.382 (97,49%) je navelo albanski jezik kao maternji; od ukupnog broja Bošnjaka 18.662 (38,73%) je navelo bošnjački jezik kao maternji, 13.718 (28,47%) je navelo bosanski kao maternji, 12.549 (26,04%) je navelo crnogorski, a 2.723 (5,65%) je navelo srpski jezik kao maternji; od ukupnog broja Muslimana 13.627 (55,34%) je navelo crnogorski kao maternji, 8.696 (35,31%) je navelo srpski za maternji jezik, 1.094 (4,44%) bošnjački, 414 albanski i svega 282 lica je navelo bosanski jezik kao maternji; od ukupnog broja Hrvata 2.529 (37,13%) je navelo srpski za maternji, 2.438 (35,80%) hrvatski i 1.375 (20,19%) crnogorski jezik.
Verski sastav:
Od ukupnog broja Crnogoraca 11.710 su muslimani, 5.000 katolici, a 241.728 pravoslavci; od ukupnog broja Albanaca 8.126 su katolici, a 22.834 su muslimani. Ovo su jedine dve nacionalnosti u Crnoj Gori sa značajnim brojem pripadnika dve ili više religija.
Popis stanovništva 2011. godine
Ukupno - 620.029
Etnički sastav:
Jezički sastav:
Verski sastav:
Teleološki argument
mini|Suština argumenta jeste da [[kosmos svojom uređenošću nužno otkriva umnog tvorca.]]
Teleološki argument (gr. τέλος telos - kraj, svrha, cilj ) je argument za postojanje Boga, odnosno umnog tvorca, na osnovu opaženog inteligentnog dizajna prirode.
Teleološki dokaz je zasnovan na svrhovitosti i harmoniji kosmosa, odnosno pretpostavci da u svemiru ima reda neovisno o našim umovima. Na primer, u prirodi ima bića koja nemaju razuma, a djeluju svrhovito. Tako, svrsishodna konstrukcija u prirodi sugerira kako svijet ima svog konstruktora, a to je Bog.
Paley
Engleski teolog William Paley je tvrdio slijedeće: da nađe ručni sat na podu, nakon što bi proučio kako svi mehanički dijelovi zajedno funkcioniraju, pretpostavio bi da ga je izradio neki konstruktor. Doista, ako bi bilo koji dio bio drugačije poredan, tada bi cijeli časovnik prestao raditi. Paley je smatrao da je svijet poput ovog časovnika, svaki je dio pomno osmišljen za posebno mjesto unutar cjeline. Ako je svijet ovako konstruiran, tada on mora imati konstruktora.
Kant
Nemački filozof Imanuel Kant je poštovao teleološki argument zbog njegove jasnoće i starosti, ali je odbio da mu prizna dokazni karakter. Kant tvrdi da naš razum sam nameće iskustvu kategorije vremena, prostora i uzročnosti. Ljudi sve doživljavaju kao da ima neki svoj uzrok i kao da sve što postoji, postoji u prostoru i vremenu. Stoga Kant odbacuje dokaz iz uređenosti kao logični argument za Božju opstojnost. Čovjek gleda na svemir kao na uređeno mjesto zbog toga što je naš razum predodređen da interpretira događaje na uređen način.
Blanchard, Louisiana
Blančard je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Tiocijanat
Tiocijanat je analogan cijanatnom jonu, [OCN]−, kiseonik je zamenjen sumporom. [SCN]− je jedan od pseudohalida, u smislu sličnosti njegovih reakcija sa halidnim jonima. Tiocijanat se formira reakcijom elementarnog sumpora ili tiosulfata sa cijanidom: Drugu reakciju katalizuje enzim sulfotransferaza, poznat kao rodanaza. Ta reakcija je relevantna za detoksifikaciju cijanida u telu.
Blanchard, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.899, što je 849 (41,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tiocijanat
Organski tiocijanati
Tiocijanatni derivati organiskih jedinjenja i prelaznih metala mogu da postoje kao izomeri veza. U tiocijanatima, organska grupa (ili metalni jon) je vezan za sumpor: R−S−C≡N ima S-C jednostruku vezu i C-N trostruku vezu. U izotiocijanatima, supstituent je vezan za azot: R−N=C=S ima S-C dvostruku vezu i C-N dvostruku vezu: Organski tiocijanati se mogu hidrolizovati do tiokarbamata.
Calvizzano, Napoli
Calvizzano je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
DHU
Termin DHU ima više značenja.
Haussonville
Osonvil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Linevil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 282 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,18 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 310 metara (maksimalnoj 356 m, a minimalnoj 237 m).
Los Naranjos del Tuito, Cabo Corrientes
Los Naranjos del Tuito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cabo Corrientes.
Digalaktozildiacilglicerolna sintaza
Termin digalaktozildiacilglicerolna sintaza ima više značenja.
Los Naranjos del Tuito, Cabo Corrientes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 634 m.
Narodnooslobodilački odbor
minijatura|Vojislav Kecmanović govori na zboru za vreme predizborne kampanje za NOO na oslobođenoj teritoriji Majevice, jula 1943. minijatura|Miting u oslobođenom Kičevu 26.IX. 1943. povodom formiranja narodnooslobodilačkog odbora za zapadnu Makedoniju.
Narodnooslobodilački odbori (NOO) su bili organi revolucionarne narodne vlasti u Jugoslaviji, formirani za vreme Narodnooslobodilačkog rata u periodu od 1941. do 1945. godine.
Narodni odbori su birani ili imenovani od početka oružanog ustanka 1941. godine, na oslobođenoj, a kasnije i na neoslobođenoj teritoriji. Od osnivanja su bili klica novog društvenog sistema, jer su svojim revolucionarno-demokratskom praksom izražavali revolucionarne i socijalne težnje. Stvaranjem narodnooslobodilačkih odbora došlo je do paralelizma tri vlasti na teritoriji Jugoslavije: narodnooslobodilačkog pokreta, starog centra vlasti u emigraciji, čije je interese izražavao pokret Mihailovića, te okupatorske i kvislinške.
Njihovo osnivanje sukobljavalo je komuniste sa Kominternom, koja je suspendovala sve socijalne promene dok traje rat, a na drugoj strani sa četnicima koji su u njihovom stvaranju videli nameru da se odstrani „legalni poredak" i preuzme vlast. Mihailovićevi četnici su prve dve godine rata zadržavali stare organe vlasti, ali su i oni od 25. decembra 1943. godine počeli osnivati Narodne ravnogorske odbore.
Osnivanje i regulisanje rada Narodnooslobodilačkih odbora
U prvoj godini rata u nekim krajevima Jugoslavije, NOO-i su bili pretežno organi u svrhu borbe, kako bi snagama Narodnooslobodilačkog pokreta obezbedili potrebna materijalna sredstva za uspešno vođenje oslobodilačke borbe i nazivani su privremeni narodnooslobodilački odbori. U krajevima gde je oružani ustanak od samog početka dobio šire razmere, NOO-i su bili i organi borbe i nova narodna vlast.
Imenovanjem narodnooslobodilačkog odbora u Kolašinu, 19. jula 1941, izborom Narodnog odbora oslobođenja sreza beranskog, 21. jula, te Sreskog NO odbora u Andrijevici, istog dana, stvarala se nova vlast ukidanjem stare. Dekret kojim se osniva sreski odbor u Krupnju nakon oslobođenja varoši septembra 1941. izričit je u stavu da se stara vlast ukida.
Uporedo sa razvojem Narodnooslobodilačkog rata i revolucije, tako su se različito razvijali i NOO-i od seoskih, opštinskih, sreskih i okružnih, do oblasnih i glavnih NOO-a u nekim pokrajinama. Obično su najpre stvarani seoski, a zatim optšinski i ostali NOO-i, mada je bilo i obratnih slučajeva, da su prvi bili osnivani sreski, pa seoski i opštinski (Crna Gora, Zapadna Srbija, Bosanska krajina). U Sloveniji je već 16. septembra 1941. godine osnovan NOO za čitavu pokrajinu, a tek su posle stvarani seoski i ostali odbori.
Na Prvom zasedanju AVNOJ-a u Bihaću 26. i 27. novembra 1942. godine, nazivi i delokrug rada NOO-a ujednačeni su na skoro čitavoj oslobođenoj teritoriji Jugoslavije.
Zadaće Narodnooslobodilačkih odbora
Narodnooslobodilački odbori su u svom radu najneposrednije sarađivali sa vojnoteritorijalnim komandama, koje su bile dužne da održavaju tesni kontakt s narodnooslobodilačkim odborima i staraju se o provođenju u delo njihovih odluka. Sav pitanja međusobne saradnje na slobodnoj teritoriji NOO-i su rešavali sporazumno sa vojnopozadinskim organima, operativnim jedinicama i društveno-političkim organizacijama.
Od posebnog značaja za razvitak NOO-a bila su načela o njihovim izborima, karakteru i zadacima, prvi put objavljena u Uputstvu komunističke partije Jugoslavije, objavljenom 19. oktobra 1941. godine u „Borbi“ pod naslovom „Narodnooslobodilački odbori moraju postati istinski privremeni nosioci vlasti“. U februaru 1942. godine Vrhovni štab NOP i DV Jugoslavije za vreme boravka u Foči, na planu daljenjeg razvoja NOB-a u Jugoslaviji, objavio je propise o NOO-ima pod nazivom „Zadaci i ustrojstvo narodnooslobodilačkih odbora“ i „Objašnjenja i uputstva za rad narodnooslobodilačkih odbora u oslobođenim krajevima“, poznate kao „Fočanski propisi“. U septembru 1942. godine, Vrhovni štab NOV i PO Jugoslavije preuzeo je niz novih mera za dalju izgradnju sistema narodne vlasti. U selu Drinićima, 2. septembra izdata su nova uputstva o izboru, strukturi i zadacima NOO-a i organa pozadinske vojne vlasti, pod imenom „Naredba o izboru, strukturi i zadacima narodnooslobodilačkih odbora i naredba o obrazovanju pozadinskih vojnih vlasti“. Tim propisima NOO-i su proglašeni za stalne organe vlasti, a doneta su i uputstva za sprovođenje izbora za NOO-e po demokratskom izbornom sistemu. Krajem 1942. godine, NOO-i se na svojim teritorijama pojavljuju kao organizatori privrednog, političkog i kulturnog života.
Tipovi Narodnooslobodilačkih odbora
Narodnooslobodilački odbori su bili podeljeni na seoske, opštinske, sreske, okružne, oblasne i glavne. Svaki od njih je obavljao svoje zadaće od lokalne, pa do regionalne razine. Što je NOO delovao na višoj razini, to je imao više članova i bio složeniji po sastavu i obavljanju svojih dužnosti.
Seoski narodnooslobodilački odbori, kao neposredni organi narodne vlasti, direktno povezani sa biračima seljacima, kojima su bili odgovorni za rad imali su u sastavu 3 do 5 članova, od kojih je svaki bio zadužen za pojedini sektor rada. Predsednik i sekretar (koji su najčešće bili članovi KPJ) obedinjavali su rad čitavog odbora. Osim rada oko ishrane vojske, siromašnog stanovništva i izbeglica, seoski NOO-i su rešavali i mnoga druga pitanja, vršili rekviziciju i konfiskaciju, organizovali seoske straže, skupove, konferencije, tečajeve za opismenjavanje, predavanja iz oblasti kulture, rešavali molbe i zahteve meštana i o svom radu podnosili izveštaj opštinskom NOO-u.
Opštinski narodnooslobodilački odbori su, pored organizacione i političke pomoći seoskim NOO-ima, obedinjavali njihov rad. Ovaj tip odbora sastojao se od plenuma koji su sačinjavali predsednici ili sekretari seoskih NOO-a i članovi Izvršnog odbora (sekretarijata), koji se sastojao od predsednika od predsednika, sekretara (po pravilu je bio član KPJ), blagajnika i nekoliko članova, direktno zaduženih za pojedine sektore rada. Izvršni odbor obavljao je svakodnevne tekuće poslove, sprovodeći zaključke sa sednica plenuma opštinskog NOO-a. Izvršni odbor je za svoj rad odgovarao plenumu opštinskog NOO-a, a podnosio je izveštaje o svom radu sreskom NOO-u. U nekim krajevima Bosne, umesto opštinskog NOO-a postojale su komande opština na čelu s komandantom.
Sreski narodnooslobodilački odbori sastojali su se od plenuma, koji je sačinjavao od 15 do 25 članova, i Izvršnog odbora koji su sačinjavali predsednik, potpredsednik, sekretar i članovi zaduženi za pojedine sektore rada, poput ishrane vojske i stanovništva, komunalnih pitanja, pitanja zdravstva, kulture i prosvete, itd. Izvršni odbor radio je kao kolektivno telo. Instutucija sreskih (kotarskih) NOO-a zadržala se dugo godina još i posle rata.
Prvi sreski NOO izabran je 21. jula 1941. godine u Beranama, pod imenom Narodni odbor oslobođenja. Tom je prilikom doneta rezolucija kojom je postavljeno da celokupnu civilnu, sudsku i vojnu vlast preuzima narod.
Okružni narodnooslobodilački odbori obrazovani su na širim oslobođenim područjima kad je već postojala potpuno izgrađena mreža nižih organa vlasti. Prvi okružni NOO formiran je u Užicu 7. novembra 1941. godine i obuhvatao je šest srezova. U novembru, na području Zapadne Srbije, osnovana su dva inicijativna okružna NOO-a, za valjevski okrug u Osečenici i za takovski okrug u Čačku. Na teritoriji Hrvatske 20. januara 1942. godine formiran je Okružni NOO za Kordun, ali je po odluci Centralnog komiteta Komunističke partije Hrvatske nakon nekog vremena ukinut. Posle septembra 1942. godine počeli su da se formiraju Okružni NOO-i i na drugim područjima Jugoslavije, da bi u 1943. godini i kasnije bili osnovani u svim oslobođenim krajevima.
Oblasni (pokrajinski) narodnooslobodilački odbori formiraju se radi organizacionog i političkog delovanja na široj i kompaktnoj oslobođenoj teritoriji. Prvi oblasni NOO formiran je 17. aprila 1942. godine u Hercegovini, iz čijeg se konstitutivnog dokumenta vidi da je imao prvenstveno političke zadatke, mada se brinuo i o radu nižih organa vlasti.
Oblasni NOO za Dalmaciju osnovan je 28. januara 1943. godine. Prilikom konstituisanja proglasio se Pokrajinskim narodnooslobodilačkim odborom za Dalmaciju da bi kasnije bio preimenovan u Oblasni. Veliku aktivnost ispoljio je u leto i jesen 1943. godine, naročito posle kapitulacije Italije. Sem rada na oslobođenoj teritoriji, njegova aktivnost se proširila i na okupirane delove Dalmacije.
U Slavoniji je izabran Oblasni NOO 22. avgusta 1943. godine, a u Istri istog meseca, da bi 25. septembra 1943. godine, na skupštini u Pazinu bio formiran Privremeni pokrajinski izvršni odbor za Istru.
Na Kosovu je na konferenciji, koja je održana od 31. decembra 1943. do 2. januara 1944. godine, izabran Oblasni NOO, koji je za sve vreme Narodnooslobodilačkog rata radio kao organ političkog jedinstva naroda, pružajući pomoć nižim organima vlasti, koji su glavnom radili ilegalno ili poluilegalno.
Oblasni NOO za Bosansku krajinu izabran je 26. septembra 1943. godine, a 23. oktobra u Tuzli je formiran Oblasni inicijativni NOO za istočnu Bosnu.
Glavni narodnooslobodilački odbori osnovani su 1941. i 1942. godine, da bi kasnije, jačanjem Narodnooslobodilačkog pokreta, prerasli u antifašističke skupštine i veća, odnosno u najviše organe vlasti u pojedinim pokrajinama, čime je potvrđen princip federativnog uređenja Jugoslavije.
Iako još nije bilo oslobođenih područja, u Sloveniji je već 16. septembra 1941. godine osnovan Slovenački narodnooslobodilački odbor (savet), kao najviši politički organ i organ vlasti na teritoriji Slovenije. On je potvrđen na Kočevskom zboru početkom oktobra 1943. godine, da bi 9. maja 1945. godine prerastao u vladu Narodne Republike Slovenije.
U Srbiji je 17. novembra 1941. godine osnovan Glavni NOO za Srbiju, kao organ sa najvišim odredbama vlasti na oslobođenoj teritoriji Srbije. Ovaj je odbor kratko vreme krajem 1941. godine radio legalno. Posle Prve neprijateljske ofanzive, njegova aktivnost je postepeno rasla, da bi u novembru 1944. godine prerastao u Antifašističku skupštinu narodnog oslobođenja Srbije.
Narodnooslobodilački odbor za Crnu Goru izabran je 1. februara 1942. godine u manastiru Ostrogu i uspešno je delovao do povlačenja partizanskih snaga iz Crne Gore juna 1942. godine.
Glavni NOO za Vojvodinu osnovan je 10. marta 1944. godine. Od samog početka radio je kao najviši politički organ i organ vlasti na svom području.
Zaključak
Svi Narodnooslobodilački odbori, koji su formirani i razvijali se za vreme rata, stalno su usavršavali svoj rad, usporedo sa razvojem i jačanjem NOP-a i njegovom afiramcijom na unutarnjem i spoljnom planu, da bi posle Drugog zasedanja AVNOJ-a u Jajcu 29. i 30. novembra 1943. godine i sami doživeli svoju punu afirmaciju i postali vrlo značajan faktor NOR-a i socijalističke revolucije. Njihova glavna značajka je da su „ponikli“ iz naroda, odnosno da su njihovi članovi bili obični ljudi.
NOO-i su bili vlast koja je regulisala odnose, izgrađivala svakodnevni život na oslobođenim i poluoslobođenim teritorijama i učestvovala u rešavanju najosetljivijih pitanja i problema, zbog čega su na taj način stekli poverenje među stanovništvom.
Naziv NOO zadržan je sve do objavljivanja Zakona o narodnim odborima 1946. godine.
Alton, New Hampshire
Olton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
La Gloria, Nadadores
La Gloria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Nadadores.
Lipidni dvosloj
Lipidni dvoslojevi su tanke polarne membrane koje se sastoje od dva sloja lipidnih molekula. Te membrane su ravne ploče koje formiraju neprekidnu barijeru oko ćelija. Ćelijske membrane skoro svih živih organizama i mnogih virusa su lipidni dvoslojevi, kao što su i membrane koje okružuju jedro i druge ćelijske strukture. Lipidni dvosloj je barijera kaja drži jone, proteine i druge molekule gde su potrebni i sprečava njihovu difuziju u oblasti gde oni nisu potrebni. Lipidni dvoslojevi su idealni za tu ulogu jer mada su samo nekoliko nanometara široki, oni su nepropusni za većinu u vodi rastvornih (hidrofilnih) molekula. Dvoslojevi su posebno nepropusni za jone, što omogućava ćelijama da regulišu koncentracije i pH pumpanjem jona kroz membrane putem proteinskih jonskih pumpi.
Prirodni bislojevi se obično sastoje od fosfolipida, koji imaju hidrofilnu glavu i dva hidrofobna repa. Kad su fosfolipidi izloženi u vodi, oni se organizuju u dvoslojne ploče tako da su svi njihovi repovi umereni ka centru ploče. Centar dvosloja skoro da ne sadrži vodu i molekule poput šećera ili soli. Ovaj proces je sličan stapanju kapi ulja u vodi i vođen je istom silom, koja se naziva hidrofobni efekat. Pošto su lipidi dvosloja veoma krhki i pošto je dvosloj veoma tanak oni nisu vidljivi tradicionalnim mikroskopom, te je izučavanje dvosloja veoma kompleksan proces. Eksperimenti na dvoslojevima su ćesto bazirani na primeni elektronske mikroskopije i mikroskopa atomskih sila.
Fosfolipidi sa određenim čeonim grupama mogu da promene površinsku hemiju dvosloja. Oni na primer, mogu da označe ćeliju za destrukciju imunskim sistemom. Lipidni repovi mogu takođe da utiču na svojstva membrane, na primer putem određivanja faze dvosloja. Dvosloj može da poprimi stanje čvrstog gela na nižim temperaturama i da podlegne faznoj transformaciji u tečno stanje na višim temperaturama. Pakovanje lipida unutar dvosloja takođe utiče na mehanička svojstva, uključujući otpornost na rastezanje i savijanje. Mnoga od tih svojstava su izučavana putem veštačkih „modela“ dvosloja proizvedenih u laboratoriji. Vezikule napravljene modelima dvosloja su isto tako klinički korištene za isporuku leka.
Biološke membrane tipično obuhvataju nekoliko tipova lipida pored fosfolipida. Posebno važan primer u životinjskim ćelijama je holesterol, koji pomaže u ojačavanju dvosloja i umanjenju njegove permeabilnosti. Holesterol takođe pomaže u regulaciji aktivnosti pojedinih integralnih membranskih proteina. Integralni membranski proteini funkcionišu kad su inkorporirani u lipidni dvosloj. Pošto dvosloji definišu granice ćelije i njenih kompartmana, ti membranski proteini učestvuju u mnogim intra- i inter-ćelijskim signalnim procesima. Pojedine vrste membranskih proteina učestvuju u procesu stapanja dva dvosloja. Ta fuzija omogućava spajanje dve zasebne strukture, na promer tokom oplodnje jajeta spermom ili ulaza virusa u ćeliju. thumb|right|300px|Tri glavne fosfolipidne strukture se formiraju u rastvoru: [[lipozom (zatvoreni dvosloj), micelijum i dvosloj.]]
Struktura i organizacija
Lipidni dvosloj je ploča od lipida koja je dva molekula debela. Molekuli su uređeni tako da su hidrofiline fosfatne glave usmerene ka vodi na obe strane dvosloja a hidrofobni repovi su u unutrašnjosti dvosloja. Ovaj aranžman proizvodi dva „lista“, svaki od kojih je jednomolekulski sloj. Lipidi se samostalno organizuju u ovu strukturu usled hidrofobnog efekta.
Postoje sličnosti između ove strukture i običnog sapuničnog mehura, mada se oni isto razlikuju u više pogleda. Obe strukture sadrže dva jednomolekulska sloja amfifilne supstance. U slučaju sapuničnog mehura, dva sapunska monosloja pokrivaju središnji sloj vode. HIdrofilne glave su orijentisane ka unutrašnjoj vodenoj osnovi, dok su hidrofobini repovi usmereni ka vazduhu. U slučaju lipidnog dvosloja, struktura je obrnuta tako da su glave usmerene ka spoljašnjosti, a repovi ka unutrašnjosti. Još jedna važna razlika imeđu lipidnog dvosloja i sapunskog mehura je njihova veličina. Sapunski mehuri tipično imaju debljinu od nekoliko stotina nanometara. To je na istoj talasnoj dužini kao i svetlost, te interferencija proizvodi boje duge na površini mehura. Pojedinačni lipidni dvosloj ima debljinu od oko pet nanometara, što je znatno manje od talasne dužine svetlosti i stoga on nije vidljiv golim okom, čak ni uz pomoć standardnog svetlosnog mikroskopa.
Vidi još
• 2
Ejido Guadalupe Victoria, San Juan Evangelista
Ejido Guadalupe Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 561 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
El Corozo, Ocampo
El Corozo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
Partizanski odredi Jugoslavije
Prvi partizanski odredi formirani su, pretežno, iz udarnih i borbenih grupa formiranih u maju i junu 1941. godine. Prvi partiznaski odred formiran u Jugoslaviji bio je Sisački NOP odred, formiran 22. juna 1941. godine, u okolini Siska. Zavisno od uslova stvaranja, brojno stanje odreda je bilo različito u raznim krejevima Jugoslavije. U Srbiji, Crnoj Gori, Lici, Baniji, Kordunu i Bosanskoj krajini, pojedini Odredi su izrasli u vojne jedinice od preko 1.000 boraca. U Gorskom kotaru i Hrvatskom primorju formirani su partizanski logori, a u Dalmaciji nekoliko većih odreda. U Sloveniji su najpre bile formirane partizanske čete, jačine od 20 do 30 boraca.
Jezgro partizanskih odreda činili su članovi KPJ, SKOJ-a, kao i njihovi simpatizeri, a popounjavani su po principu dobrovoljnosti. Za borce partizanskih odreda usvojen je jedinstven naziv - partizan. Borci su u početku uglavnom bili naoružani oružjem bivše Jugoslovenske vojske, koje je sakupljano posle njene kapituacije i u vreme priprema ustanka, a kasnije je oružje zarobljavano od neprijatelja.
Odredi su bili organozovani po teritorijalnom principu i dejstvovali su pod komandom Štabova NOP odreda, na čelu sa komandantom i političkim komesarom. Na savetovanju u Stolicma, 26. septembra 1941. godine, Glavni štab NOP odreda Jugoslavije je jasno utvrdio organizaciju odreda i od tada su Štab odreda činili: komandant, politički komesar i njihovi zamenici. Odredi su se sastojali iz 3-4 bataljona, a bataljoni od 3-4 čete.
Masserie Ferretti, Isernia
Masserie Ferretti je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Partizanski odredi Jugoslavije
Prerastanjem oružanog ustanka u opštenarodni rat, nastala je potreba za višim oblicima organizovanja vojnih jedinica, koje neće biti vezane za određenu teritoriju i koje će imati mobilnost. Iskustva iz Prve neprijateljske ofanzive, su ubrzala rad na stvaranju takvih jedinica. Krajem 1941. počelo se sa formiranjem brigada, a krajem 1942. godine divizija i korpusa. Mnogi partizanski odredi su činili osnovu za formiranje tih jedinica. Partizanski odredi, koji su delovali na određenim područjima, su i dalje ostali snažan faktor oružane borbe.
Tokom Narodnooslobodilačkog rata formirano je oko 250 partizanskih odreda.
Kwupahag
Kwupahag (K8apahag, Kwapahag), ime za pleme američkih Indijanaca iz grupe Istočnih Abenaka, koje se spominje u jednom pismu iz 1721. upućenom guverneru Nove Engleske, za koje se kaže da pripadaju konfederaciji Abenaki.
Joseph-Anselme Maurault uz njih kao članove konfederacije spominje i plemena Narantsouuk (Norridgewock), Anmissoukanti (Amaseconti), Medoktek (Medoctec), Arsikantegou (Arosaguntacook), Pentugouet (Penobscot), Muanbissek, Ouanwinak (Wewenoc), Narakamigou (Rocameca), Pegouakki (Pequawket) i Pesmokanti (Passamaquoddy). Pod ovim se imenom kasnije u povijesti više ne spominju, niti se daje njihova točna lokacija.
Ruperto Muñoz Hernández, San Luis Potosí
Ruperto Muñoz Hernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1844 m.
Nadro, Brescia
Nadro je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 243 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 425 m.
DGDG sintaza
Termin  DGDG sintaza ima više značenja.
Huetosachi (razvrstavanje)
Huetosachi ima više značenja:
Jotapa
Jotapa (latinski Iotapa ili Iotape, grčki Iotapi) je ime nekoliko maloazijskih i bliskoistočnih vladarica i princeza koje su živjele u periodu od 2. vijeka pne. do 1. vijeka n.e. Ime je perzijskog porijekla.
To su:
Kakrc
Kakrc su jedno od naselja mesta Krtoli na severnoj obali poluostrva Luštica zaliva Boka kotorska – Crna Gora, sa pogledom na Tivat, Lastvu, Ostrvo Sv. Marko i planinu Lovćen.
Geografija
To je malo i tiho naselje na samoj obali do kojeg se ne može doći automobilom, made je udaljeno od glavnog puta Tivat - Krtoli - Luštica oko 300 m. I Kakrc, kao i obližnja Bjelila imaju specifičnu mikro klimu - povetarac „preko gore“, a veliko prisustvo slatke vode u moru iz brojnih izvora (jedan od izvora je na samoj obali u centru naselja), utiče na čistoću mora tako da se more oko Kakrca, prema istraživanjima Instituta za biologiju mora, Kotor - pored Bjelila smatra najčistijim morem na celom Crnogorskom primorju.
Kakrc, u maloj uvali, čine tridesetak starih - adaptiranih kamenih kuća meštana naselja Radovići. Nadomak Kakrca postoji i manje ostrvo – Zanovetni Školjic. Kakrc je tipično letovalište jer u njemu, sem u prolećnom i letnjem periodu ne živi niko, ali za vreme letnjih meseci broj žitelja se popne i na 200 do 300.
Sonnenberg-Winnenberg
Zonenberg-Vinenberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 96 opštinskih središta okruga Birkenfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 493 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7134085.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Birkenfeld Zonenberg-Vinenberg se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Birkenfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 400 metara. Površina opštine iznosi 2,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 493 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 172 stanovnika/km².
Dover, Idaho
Dover je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 556, što je 214 (62,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Missisquoi
Missisquoi (Mazipskwik, Mazipskoik, Misiskuoi, Missiassik, Missique, Missisco) /"place of flint ;" "Crooked River" / jedna od skupina Sokoki Indijanaca sa istočne obale jezera Champlain u Vermontu. Ime označava i njihovo glavno selo, koje 1730. pogađa epidemija boginja, zbog čega ga napuštaju, ali se već sljedeće godine ponovno vračaju u njega. Danas su organizirani kao Sokoki-St. Francis Band of the Abenaki Nation, a plemensko vijeće utemeljeno je 1976. u Swantonu. Dio plemena Sokokija koji je otišao na područje rijeke St-François u Kanadu, danas je poznat kao St. Francis Indijanci, a središte im je Odanak. Populacija St. Francis Indijanaca u Quebecu iznosi oko 400 (Sultzman) i u Vermontu (2.500, ib. )
Barrio San José, Santa Cruz Tayata
Barrio San José je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Tayata.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2138 m.
Caudrot
Kodro je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Žironda koja pripada prefekturi Langon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 933 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 152 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,12 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 10 metara (maksimalnoj 111 m, a minimalnoj 6 m).
Norridgewock
mini|Lokacija Lokacija Kennebeca ili Norridgewocka Norridgewock (Kennebec, Caniba, Coniba, Sagadahoc, Kanibesinnoak, Nurhantsuak), vodeće pleme konfederacije Abenaki, porodice Algonquian, nekad naseljeni duž rijeke Kennebec u američkoj državi Maine. Norridgewocki su bili zaštitnici francuskih misionara koji su kod Norridgewocka sagradili utvrdu, odakle su Abenaki navaljivali na novo-engleske naseljenike. Godine 1724. kolonijalna vojska pod vodstvom Johnson Harmona i Jeremiah Moultona napala je na ovu utvrdu na gornjem toku Kennebeca prilikom čega je ubijen i otac Sébastian Rasles čiji su skalp skinuli i odnesli u Boston. Utvrda Norridgewocka je spaljena a pleme Norridgewocka se raspalo. Neki pobjegoše Penobscotima i Passamaquoddyma, a drugi (oko 150) u Kanadu na St. Francis, gdje i danas njihovi potomci žive pod imenom Abénakis de Wôlinak sa ostalim nadvladanim Istočnim Abenakima u Québecu, na rezervatu Réserve de Wôlinak na rijeci Bécancour.
Sela i lokalne skupine
Dolina rijeke Kennebec domovina je ovog plemena, čiji je bashaba (titula vrhovnog poglavice) vladao na Little Swan Islandu, malenom otoku između Richmonda i Dresdena. Pleme se sastojalo od 4 podređena plemena, to su:
Sela: Amaseconti (Amesokanti, Anmissoukanti), Norridgewock (Naridgewalk, Neridgewok, Noronjawoke), Kennebec i Sagadahoc.
Soko
Soko (Falco) naziv je za rod sokolova podreda pravih sokolovki (Falcones) iz reda sokolovki (Falconiformes) koji broji 37 vrsta široko rasprostranjenih u Europi, Aziji, Africi, Oceaniji i Sjevernoj Americi.
Zajedničke odlike odraslih sokolova su tanka šiljasta krila koja im omogućuju let velikih brzina i brze promjene smjera. Mladi sokolovi u prvoj godini letenja imaju dulja krilna pera, što njihovu konfiguraciju čini više za opće namjene kao što je jedrenje. To ga čini lakšim za letenje i za učenje iznimnih vještina potrebnih da budu uspješni lovci kao odrasli.
Kao što je slučaj s mnogim pticama grabljivicama, sokolovi imaju izniman vid i oštrinu, koja je izmjerena kao 2,6 puta bolja od normalnog čovjekovog vida.
Vrste
Vrste roda Falco su:
USS Barry (DD-2)
USS Barry (DD-2) bio je drugi američki razarač klase Bainbridge. Ime je dobio po komodoru Johnu Barryu, jednom od osnivača američke ratne mornarice.
Operativna uporaba
O uvođenja u službu pa do 1903. služio je u sastavu Sjeverno Atlantske Flote. Zajedno s četiri sestrinska broda u razdoblju od prosinca 1903. do travnja 1904. preplovio je Atlantski ocean, Sredozemno more, prošao kroz Sueski kanal, ušao u Indijski ocean te naposljetku u Južno kinesko more. Sljedećih trinaest godina služio je na dalekom istoku djelujući uz obalu Kine i Filipinskih otoka.
Istom rutom vraća se u kolovozu 1917. kako bi pomogao u borbi protiv podmornica u europskim vodama. Nakon gotovo godinu dana eskorta konvoja i ophodnje u blizini Gibraltara, vraća se u SAD i bazira u Charlestonu. Od siječnja 1919. do povlačenja iz službe u lipnju iste godine nalazi se u Philadelphiji.
3. siječnja 1920. prodan je kao staro željezo.
Zapovjednici
Izvor podataka:
Bonnechere Algonkini
Bonnechere Algonkini, Ime skupini Algonquin Indijanaca koji etnički pripadaju široj grupi Golden Lake ili Pikwakanagan, od kojih su se odcijepili 1930. ne htjevši primit status Indijanaca i biti dio bande. Dio ovih Pikwakanagana sa svojim obiteljima je tada napustio rezervat i danas žive u okrugu Renfrew i susjednim područjima Ontarija u Kanadi. Ime su dobili po rijeci Bonnechere (od fr. bonne chère, dobro jesti; kraj bio bogat divljači), pritoci Ottawe.
Barrière Lake Algonkini
Barrière Lake Algonkini (Barriere Lake, Lac Rapide, Rapid Lake), jedna od skupina pravih Algonquin Indijanaca čije se područje nalazilo oko jezera Barrière i Kakabong. Danas pod imenom Algonquins of Barriere Lake žive na rezervatu Rapid Lake Indian Reserve, koji je utemeljen za njih 1961 godine. Rezervat se nalazi na zapadnoj obali rezervoara Cabonga, 134 kilometra sjeverno od Maniwakija u kanadskoj provinciji Quebec. Zajednica 2007 broji 650 članova.
Coahuilotes, Amatepec
Coahuilotes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Amatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 211 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1326 m.
Heliocentrizam
300px|desno|mini|Ilustracija heliocentričnog sustava [[Andreas Cellarius|Andreasa Cellariusa, 1660.]]
mini|desno|300px|Kretanje [[Sunce|Sunca (žuto), Zemlje (plavo) i Marsa (crveno) prema heliocentričnom sustavu (lijevo) i geocentričnom sustavu (desno).
Napomena: putanje planeta su kružnice prema Kopernikovom sustavu i putanja Marsa je 2 godine (umjesto stvarnih 1,88 godina) zbog jednostavnosti.]]
mini|desno|300px|[[Nikola Kopernik|Kopernikovo viđenje Sunčevog sustava u djelu O vrtnji nebeskih krugova (lat.De revolutionibus orbium coelestium).]]
Heliocentrični sustav ili Kopernikov sustav je model Sunčeva sustava koji, nasuprot geocentričnom sustavu, postavlja Sunce u središte svijeta. Riječ je izvedena iz grčkog ἥλιος; helios: Sunce i κέντρον; kentron: centar.
Ejido Monte Verde, San Juan Evangelista
Ejido Monte Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Heliocentrizam
Za prihvat heliocentričnoga sustava trebalo je najprije razviti znanstvenu metodu, nebesku mehaniku i teoriju gravitacije, što su učinili Galileo Galilei i Isaac Newton. Sustav je bitno poboljšao Johannes Kepler uvodeći eliptične staze kojima se planeti gibaju nejednoliko, brže kod perihela, sporije kod afela (Keplerovi zakoni). S vremenom je uzdrmano i povjerenje u nebo kao nepromjenljivu bitnost; viđene su nove zvijezde, a jedan je komet uočen dalje od Mjeseca. Razvijeni matematički postupci računanja gibanja i sve točnija mjerenja astronomskim instrumentima te na kraju fizički dokazi, kojih ne bi bilo u geocentričnom sustavu (godišnja zvjezdana aberacija, faze donjih planeta), potvrdili su valjanost heliocentričnoga sustava. Sustav potvrđuju astronomska motrenja i zakonitosti gravitacije. Najveći dio mase Sunčevog sustava (699/700) ima Sunce, dok planetima pripada najveći dio momenta (ili kutne) količine gibanja.
Ejido Monte Verde, San Juan Evangelista
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 518 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Heliocentrizam
Povijest
Prema Koperniku središte cijelog svijeta je nepomično Sunce, a oko njega se u uniformnim kružnicama (danas se zna, da su elipse) kreću Zemlja i ostali planeti Sunčevog sustava. Zemlja se okreće oko svoje osi i kruži oko Sunca. Orbite i nebeske sfere nemaju jedinstveno, zajedničko središte. Ove tvrdnje uskoro su bile prihvaćene u znanstvenim krugovima, ali su ujedno uzrokovale uzbunu u crkvenim krugovima, pa je papa 1616. ovo Kopernikovo djelo zabranio, to jest stavio na index, sve do 1822. Ostale kršćanske sljedbe (na primjer kalvinizam) su bile protiv heliocentričnoga sustava, a i nemali dio znanstvenika onoga doba (na primjer Francis Bacon i Tycho Brahe) ga nisu prihvaćali zbog korelacije s mjerenjima koja u to doba nisu bila bolja od geocentričnoga ili Ptolomejeva sustava.
Godine 1610., Galileo Galilei objavio je svoja zapažanja o Jupiterovim mjesecima, kao argument u korist Kopernikovog heliocentričnog sustava. Godine 1612. počeo je rasti otpor protiv ideje o heliocentričnom sustavu, i 1614. je otac Tommaso Caccini (1574. – 1648.) proglasio Galileve ideje opasnim, gotovo heretičkim. Godine 1616. Galileo se uputio u Rim, obraniti svoje ideje, ali mu je kardinal Roberto Bellarmino osobno uručio zabranu iznošenja i zastupanja ideja o heliocentričnom sustavu. Navodno je Galileo u trenutku smrti promrmljao Eppur si muove (Ipak se kreće), iako se odrekao svih tvrdnji o heliocentričnom sustavu. To je vjerojatno legenda, jer ne postoji dokaz, da se to zbilja dogodilo. Dana, 31. listopada 1992., 359 godina poslije procesa protiv Galileja, papa Ivan Pavao II. zatražio je oprost i ukinuo presudu inkvizicije protiv Galileja.
Potlogi, Potlogi
Potlogi je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Potlogi.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 8299 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 133 m.
Sonnschied
Zonšid je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 96 opštinskih središta okruga Birkenfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 134 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7134086.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Birkenfeld Zonšid se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Birkenfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 400 metara. Površina opštine iznosi 3,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 134 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 35 stanovnika/km².
Camaldoli, Napoli
Camaldoli je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Volpaio, Grosseto
Volpaio je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 325 m.
Thomas Edward Lawrence
Tomas Edvard Lorens (16. avgust 1888 — 19. maj 1935) bio je britanski arheolog, avanturista, pisac i vojnik, profesionalno poznat kao TE Lorens, jer je više voleo inicijale od imena.
Stekao je svetsku slavu kao Lorens od Arabije zahvaljujući svojoj ulozi tokom pohoda na Sinaj i Palestinu i tokom arapske pobune protiv turske vladavine 1916-1918.
Nije bio samo vojskovođa i pokretačka sila arapske pobune protiv Turaka, nego je bio i uticajan teoretičar gerilskog rata. NJegova posvećenost zadatku i raznovrsnost aktivnosti, kao i sposobnost da ih doslovno prenese u pisanoj formi, doneli su mu svetsku slavu i svetu ga predstavili kao Lorensa od Arabije, kako je nazvan i film iz 1962. godine, koji se bavi tematikom Prvog svetskog rata. Lorensov imidž delom je izgrađen iz senzacionalne reportaže o pobuni, koju je napisao američki novinar, Lauel Tomas, kao i iz Lorensovog autobiografskog dela po imenu Sedam stubova mudrosti (1922). Godine 1935, bio je smrtno povređen u saobraćajnoj nezgodi u Dorsetu.
Mladost i školovanje
Tomas Edvard Lorens je rođen u Tremadogu, Vels, u avgustu 1888. godine, kao vanbračno dete Tomasa Čepmena i Sare Džaner, guvernante koja je i sama bila vanbračno dete. Čepmen je ostavio svoju prvu suprugu i porodicu u Irskoj da bi živeo sa Sarom Džaner i odlučili su da se predstavljaju kao gospodin i gospođa Lorens. U leto 1896, Lorensovi se sele u Oksford, gde je mladi Lorens od 1907-10 studirao istoriju na Isusovom koledžu, i diplomirao je sa počastima prvog reda. Postao je arheolog na Bliskom istoku, radeći na različitim iskopavanjima sa Davidom Džordžom Hogartom i Leonardom Vulijem. Godine 1908. pristupio je oficirskoj vojnoj obuci na Okfordskom Univerzitetu, prolazeći kroz dvogodišnji kurs obuke. U januaru 1914, pre izbijanja Prvog svetskog rata, Lorensa je mobilisala britanska vojske da preduzme vojnu ofanzivu u pustinji Negev, vršeći ujedno i arheološka istraživanja.
Prvi svetski rat
Kada je počeo Prvi svetski rat, Lorens se kao civil zaposlio u Odeljenju za izradu mapa Ratne kancelarije u Londonu. NJegovo zaduženje bilo je da pripremi mapu Sinaja koja će biti od koristi vojsci. Do decembra 1914. godine postao je poručnik u Kairu. Stručnjaka za arapska pitanja bilo je malo, pa je Lorens raspoređen u obaveštajnu službu u kojoj je proveo više od godinu dana, uglavnom saslušavajući zatvorenike, crtajući mape, primajući i prosleđujući podatke koje je dobijao od svojih ljudi koji su bili neprijatelju za petama, i pišući priručnik o turskoj vojsci.
Nikola Jorgić
Nikola Jorgić (rođen c. 1946. ) je bosanskohercegovački Srbin iz Doboja koji je bio vođa paravojske u toj okolici, a koja je djelovala tijekom rat u Bosni i Hercegovini 1992., odnosno provodila zločine protiv Bošnjaka u Doboju.
Imao je prebivalište u Njemačkoj od 1969. do 1992. Kada se vratio u Njemačku, u Bochum, je uhićen i doveden pred njemački sud zbog optužbi za ratne zločine. 26. 9. 1997., njemački viši sud je presudio da je bio odgovoran za ratne zločine u Doboju. Prema presudi, odgovoran je za ubijanje 22 seljaka - uključujući starije i invalide - te za protjerivanje preostralih mještana iz sela, kao i za smrt sedam osoba u Ševarliji. Proglašen je krivim za genocid te osuđen na četverostruku doživotnu zatvorsku kaznu. Ova presuda je postavila presedan jer je neočekivano postala prvi pravni primjer sudske presude za bosanski genocid, četiri godine prije nego je MKSJ osudio Radislava Krstića za taj najteži i najteže dokaziv zločin.
Njemački Vrhovni sud potvrdio je 30.4.1999. ovu presudu. Jorgić se žalio i višoj instanci, ali je Europski sud za ljudska prava 2007. odbacio njegovu tužbu i utvrdio da tom presudom nisu prekršena njegova ljudska prava.
El Huje, Tumbiscatío
El Huje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
Dumoine Algonkini
Dumoine Algonkini (Kiwegoma Anishnabeg), jedna od skupina pravih Algonquina, koji su obitavali na jezeru i rijeci Dumoine, pritoci Ottawe u kanadskoj provinciji Ontario. Potomci ove bande danas čine dio bande Wolf Lake (Hunter's Point). Ben McKenzie, pripadnik Dumoine Algonkina, bio je informant antropologu i etnologu Frank Gouldsmith Specku.
Pikwakanagan
Pikwakanagan (Golden Lake, Algonquins of Pikwàkanagàn) /Pikwàkanagàn od Pick-wok-nah-gone u značenju "beautiful hilly country covered in evergreens"/, jedna od bandi Algonquin Indijanaca sa rezervata Golden Lake u okrugu Renfrew, Ontario, Kanada.
Populacija im je 1900. iznosila 86; 97 (1904.); 1.992 (2008), od čega 406 na rezervatu. Poznatiji pripadnik im je glumac Paul Benoit (Chief Akawanush).
Alder, Montana
Older je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 103, što je 13 (-11,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bäsawunena
Bäsawunena /Bääsaⁿwuune'naⁿ; Bä′sawuně′na, 'wood-lodge men'/, Nekoć samostalno pleme, danas jedna od lokalnih skupina Arapaho Indijanaca. Basawunene su vjerojatno Algonquianskog jezičnog roda, koje je ratovalo protiv Arapaha, ali su u kasnijim vremenima adoptirani od Sjevernih Arapaha, a manji dio je primječen među Južnim Arapahima.