cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mihailo Petrović (hirurg)
Život i delo
Te Petrovićeve zasluge ogledaju se u tome što je u ratnu hirušku doktrinu uveo dosta novina. Jedna od njih je i postupak sa ratnom ranom po svim principima asepse i antisepse, o čemu je Mihailo Petrović napisao: On je rane ispirao 2% karbolnom kiselinom, inficirane većom koncentracijom, ili je koristio jod i jodoform-gazu. Upravo u Srbiji, zahvaljujući Petroviću u srpsko-bugarskom ratu (1885) promovisane su pored primena jodoforma u lečenju ratnih rana, i metode drenaže ratne rane i skraćenja vremena evakuacije (do primarne obrade ratne rane). Ove inovacije dr Mihaila Petrovića brzo su shvatili i prihvatili i drugi hirurzi. Time je on dokazao da ja ovakav tretman ratne rane bitan faktor u smanjenju učestalosti njene infekcije, pojave septičnih komplikacija, učestalosti amputacija i smrtnosti.
Petrović je takođe među prvima ukazo na jednu pojavu (koja će mnogo godina kasnije biti uočena i nazvana sindrom uzajamnog pogoršanja kod ratnih povreda,), koja značajno utiče na infekciju rana, naglašavajući pri tome na nešto vrlo bitno: ...
Kada je 15. 9. 1919. Jugoslovensko lekarsko društvo izdalo „Pravilnik za stručne sekcije“ u kome se kaže: „da u Jugoslovenskom lekarskom društvu mogu da se organizuju sekcije za sve grane medicine“, za prvog predsednika izabran je Mihailo Petrović. Hirurška sekcija SLD-a i pored zalaganja Mihaila Petrovića, a kasnije i njegovih sledbenika, nije osnovana sve do 1950. godine. Po završetku Prvog svetskog rata 1920. Petrović je po potrebi vojne službe prekomandovan u Zagreb na dužnost referenta sanitetske službe u Šestoj armijskoj oblasti. Na toj dužnosti ostao je sve dok ukazom Ministra vojske od 1921. godine nije premešten na dužnost, načelnik Hirurškog odeljenja Vojne bolnice u Beogradu. Na toj dužnosti bio je sve do 1929. godine, kada je penzionisan u činu brigadnog generala (u koji je unapređen 1924. godina) sa pravom nošenja uniforme, koju on nije skidao sve do svoje smrti.
Kada je Hirurško odeljenje Opšte bolnice na Vračaru, 1921. godine, odlukom Medicinskog fakulteta u Beogradu postalo Hirurška klinika i prva nastavna i stručna ustanova za studije hirurgije u Kraljevini SHS, trebalo je izabrati predavače. Na predlog profesora Subotića, Mihailo Petrović je te godine izabran za vanrednog profesora hirurške propedevtike, istovremeno kada je postavljen i za načelnika Hirurškog odeljenja Vojne bolnice u Beogradu.
I nakon penzonisanja 1929. godine, Petrović je nastavio da radi kao profesor hirurške propedevtike na Medicinskom Fakultetu u Beogradu, i da operiše „bezmalo do poslednjeg daha“. Kada mu je umrla supruga 1932. godine, preselio se na Hirurško odeljenje Vojne bolnice u Beogradu, gde je sve do smrti 1934. podučavao svoje mlađe kolege.
Priznanja
Nosilac 17 odlikovanja i ordena, među kojima i;
Napomene
<references group="lower-alpha"/>
Heksil cinamaldehid
Heksil cinamaldehid je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 216,319 Da.
Karlstad, Minnesota
Karlstad je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 760, što je 34 (-4,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Praole, Verona
Praole je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 573 m.
Aboreachi, Guachochi
Aboreachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2239 m.
Los Olivos, Tlaxcoapan
Los Olivos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlaxcoapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2080 m.
Roccavione, Cuneo
Roccavione je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2454 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 656 m.
Pio VI
Pio VI. (rođen kao Giovanni Angelo Braschi) bio je 250. papa, od 15. februara 1775. do 29. augusta 1799. godine.
Hotel la Duchessa, Rieti
Hotel la Duchessa je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 819 m.
Holobani, Lupșa
Holobani je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Lupșa.
El Vallecillo, Carácuaro
El Vallecillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 855 m.
Los Pinos, Ocosingo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1073 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 923 m.
Grey Gardens
Grey Gardens je američki dokumentarni film snimljen u režiji braće Alberta i Davida Mayslesa, poznat kao jedno od najznačajnijih ostvarenja tog žanra 1970-ih.
U njemu se prikazuje Edith "Velika Edie" Bouvier Beale i njene kćer Edith Bouvier Beale, bivše pripadnice američkog otmjenog društva, provode život na svom nekoć luksuznom, a potom posve zapuštenom imanju Grey Gardens okružene prljavštinom, otpadom, divljim mačkama i rakunima te gotovo potpuno odvojene od ostatka svijeta. Film se odlikovao inzistiranjem na realizmu, te je osim prikaza njihovih dnevnih rituala koji uključuju pjesme i plesove, dao priliku da govore o svom nekadašnjem životu, često sa brutalnom iskrenošću.
Braća Maysles su originalno namjeravali snimiti film o nećaci "Velike Edie" - bivšoj Prvoj dami Jacqueline Kennedy. Tokom priprema su, prikupljajući građu o njenom ranom životu u East Hamptonu, posjetili Grey Gardens i na kraju zaključili da će imanje i njene stanarke biti bolja tema za film. Maysles i ekipa su na imanju proveli godinu dana.
Film je s obzirom na svoju temu, ali i sadržaj, izazvao veliku pažnju te su obje žene postale svojevrsni celebrityji. Mnogo godina kasnije je i sam film i njegovo snimanje postalo predmetom nekoliko dokumentarnih filmova, a 2006. je sudbina dvije žene postala predmetom brodvejskog mjuzikla Grey Gardens. Snimanje je 2009. godine rekonstruriano u televizijskom filmu Grey Gardens u produkciji HBO-a.
Kalko-alkalna magmatska serija
Iz kalko-alkalnih magmi mogu kristalisati različite stene - vulkanske, kao što su bazalt, andezit, dacit, riolit, kao i njihovi zrnasti intruzivni ekvivalenti - gabro, diorit, granodiorit i granit. Ova magmatska serija ne obuhvata stene nezasićene silicijumom, alkalne ili peralkalne stene.
Geohemijska karakterizacija
Stene iz kalko-alkalne magmatske serije se razlikuju od stena toleitske magmatske serije po redoks potencijalu magme iz koje su kristalisale - toleitske magme su redukovane, dok su kalko-alkalne magme oksidovane. Kada mafična (bazaltna) magma kristališe, tada u njoj obično kristališu forme silikatnih minerala olivina i piroksena koji su bogatili magnezijumom, a imaju manji sadržaj gvožđa. To uzrokuje povećanje sadržaja gvožđa u toleitskim magmama, pošto je rastop osiromašen kristalima sa malim sadržajem gvožđa (olivin bogat magnezijumom kristališe na mnogo većim temperaturama nego olivin bogatiji gvožđem). Ipak, kalko-alkalna magma je dovoljno oksidovana da može (u isto vreme) iz nje može da kristališe magnetit (oksid gvožđa), što uzrokuje da je sadržaj gvožđa u magmi stabilniji sa hlađenjem, nego što je to slučaj kod toleitske magme.
Geološki kontekst
Kalko-alkalne stene se obično nalaze u lukovima iznad subdukcionih zona, najčešće u vulkanskim lukovima, a posebno u onim na/u kontinentalnoj kori.
Petrogeneza
Stene ove serije se smatraju genetski vezanim za frakcionu kristalizaciju magmi bazaltnog ili andezitskog sastava, formiranim u omotaču. Mogući sastavi ovih magmi mogu biti opisani različitim procesima. Najčešće se objašnjavaju sadržaj vode i stepen oksidacije magme. Predloženi mehanizmi formiranja ovih magmi vezani su za parcijalno stapanje subdukovanog materijala i peridotita omotača, koji je izmenjen vodom i rastopima koji potiču od subdukovanog materijala. Mehanizmi kojima kalko-alkalna magma kasnije evoluira mogu biti vezani za frakcionu kristalizaciju, asimilaciju kontinentalne kore i mešanje sa parcijalnim rastopima kontinentalne kore.
Pio VII
Pio VII. (rođen kao Luigi Barnaba Niccolo Maria Chiaramonti) bio je 251. papa, od 14. marta 1800. do 20. augusta 1823. godine.
Tomás García Méndez, Romita
Tomás García Méndez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1737 m.
Sant'Ilario Baganza, Parma
Sant'Ilario Baganza je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 276 m.
La Presa, Allende
La Presa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1443 m.
La Bajada del Monte, El Fuerte
La Bajada del Monte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 712 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Trifești, Lupșa
Trifești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Lupșa.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 699 m.
Chayotepec, Coacoatzintla
Chayotepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coacoatzintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1477 m.
Găgeni, Păulești
Găgeni je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Păulești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
Stanko Banić
Stanko Banić (Gračani, Zagreb, 1. travnja 1917. - Bjelovar, 4. lipnja 2004.) - hrvatski katolički svećenik, franjevac i pjesnik.
Išao je u školu u Zagrebu i Varaždinu, a na Katoličko - bogoslovnom fakultetu u Zagrebu diplomirao je bogosloviju 1942. Želio je učiti, znati što više kako bi stečena znanja prenosio na mlade te od 1942. do 1945. pohađa Filozofski fakultet u Zagrebu. Apsolvirao je pedagogiju, hrvatski jezik i književnost, filozofiju te ruski jezik. Komunistička vlast ništa mu nije priznala od toga. U mladim danima, bio je na odgovornom mjestu magistra klerika u Zagrebu, zatim vikar samostana i kapelan u Iloku, upravitelj Trećeg reda i vođa ministranata u Bjelovaru, a u Vukovaru od 1948. do 1954. obavlja službu gvardijana i župnika te istodobno predaje vjeronauk na osnovnoj školi i gimnaziji. Zbog protesta protiv zatvaranja, kardinala Alojzija Stepinca bio je na prisilnom radu u kaznenoj vojnoj brigadi u Rodoču povrh Mostara. Temperatura je iznosila 40° C. Godinu dana kasnije zabranjen je vjeronauk u školama. Stanko Banić odmah je organizirao vjeronauk u crkvi. Nakon nekoliko dana opet je pozvan na sud. Bez mogućnosti novčane kazne osuđen je na dva mjeseca zatvora. Od 1954. bio je magistar novaka u Cerniku kod Nove Gradiške sve do 1966., uz to i zborovođa polifonog pjevanja te magistar koralnog pjevanja.
Na provincijskom Kapitulu u Samoboru početkom srpnja 1972. izabran je za provincijala Hrvatske franjevačke provincije sv. Ćirila i Metoda, na šest godina. Bila mu je povjerena i dužnost voditelja gradnje crkve i samostana sv. Križa u Sigetu u Novom Zagrebu. Tu je imao puno problema s traženjem kredita, no uspio je uz pomoć inozemstva. Po završetku šestogodišnje službe provincijala, postaje vikarom provincije i župnikom u župi Presvetoga Trojstva u Karlovcu. Od 1980. na dužnosti je župnika novoosnovane župe sv. Antuna Padovanskoga u Bjelovaru. Od 1981. do 1990. vršio je službu župnika i službu predstojnika samostana. Poslije 1990. bio je kapelan, a kasnije je i u mirovini ostao u Bjelovaru. Župu je postavio na visoku razinu. Bjelovarski Caritas bio je najaktivniji u Hrvatskoj, odmah poslije zagrebačkoga.
Umro je na prvi petak u lipnju 2004. u 88 godini. Veliku je pozornost za života posvećivao pobožnosti devet prvih petaka i pet prvih subota. Završio je život na zemlji, onako kako je molio Isusa. Do posljednjeg trenutka bio je na nogama i posebne njege nije trebao. Njegov sprovod bio je najveći u povijesti Bjelovara, samo je svećenika bilo oko 70. Pokopan je na groblju sv. Andrije u Bjelovaru.
Bio je jednostavan redovnik, skroman, čovjek finoće, takta i kulture, pristupačan svakome. Iznad svega rado je pomagao siromasima i ljudima s ruba. Bio je pun vjere u Boga i s tom vjerom unosio je oko sebe kršćanski optimizam. Rekli su za njega, da je bio najtočniji i najdarežljiviji svećenik u cijeloj zagrebačkoj nadbiskupiji. Posebno je poznat kao ispovijednik. Znao je ispovijedati satima. Puno je duhovno radio na sebi, provodeći život u dugim molitvama, adoraciji, svakodnevnoj pobožnosti Križnom putu i kontemplacijama.
Stanko Banić bavio se pjesništvom od rane mladosti. Objavljivao je pjesme u brojnim časopisima, a puno je ostalo u rukopisu. Bio je i urednik Glasnika sv. Franje. Napisao je priručnik za vjeronauk za predškolsku i školsku djecu.
Dobio je brojne nagrade i priznanja: javno priznanje Republike Hrvatske, Red Danice s likom Katarine Zrinski, nagrade Bjelovarsko - bilogorske županije, Grada Bjelovara, Hrvatskoga katoličkoga radija i Caritasa. U Bjelovaru je godinu dana nakon njegove smrti, dotadašnja Jezerska ulica preimenovana u Ulicu Stanka Banića, na molbu građana. Njegov životopis, već je doživio dva izdanja u dvije godine.
Los Cerones, Chignahuapan
Los Cerones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2631 m.
Toleitska magmatska serija
mini|Fotografija petrološkog preparata toleitskog bazalta (paralelni Nikoli) mini|Fotografija petrološkog preparata toleitskog bazalta (ukršteni Nikoli) Toleitska magmatska serija je jedna od dve glavne serije magmi, druga magmatska serija je kalko-alkalna serija. Magmatska serija je serija članova koji opisuju evoluciju mafične magme, koja je bogata magnezijumom i gvožđem i od nje kristalizacijom mogu nastati bazalt ili gabro. Frakcionom kristalizacijom ove magme može se formirati felzična magma, koja sadrži male količine magnezijuma i gvožđa, a od nje kristalizacijom nastaju riolit i granit. Internacionalna unija geoloških nauka predložila je da se umesto termina toleit, koristi termin toleitski bazalt.
Geohemijske karakteristike
Stene iz serije toleitskih magmi su klasifikovane kao subalkalne (sadrže manje natrijuma nego ostali bazalti), i jasno su razdvojene od stena kalko-alkalnih magmi po redoks potencijalu magme iz koje su kristalisale (toleitske magme su redukovane, kalko-alkalne magme su oksidovane). Kada kristališu primarne bazaltne magme, u njima se stvaraju forme olivina i piroksena koje su bogate magnezijumom, a siromašne gvožđem. To uzrokuje da se sadržaj gvožđa u toleitskim magmama povećava, jer iz rastopa kristališu minerali siromašni gvožđem. Međutim, kalko-alkalne magme su dovoljno oksidovane da stvaraju značajne količine minerala magnetita, što uslovljava da je u njima sadržaj gvožđa zantno stabilniji nego u toleitskim magmama.
Petrološke karakteristike
Kao i u svim bazaltima, i u ovom tipu stena dominiraju klinopirokseni i bazični plagioklas, sa malim količinama gvožđe-titanijumskih oksida. Takođe može biti prisutan i ortopiroksen. U slučaju da je prisutan olivin, može biti u direktnom kontaktu sa nekim od piroksena koji imaju malu količinu kalcijuma. Može se javiti i kvarc, u obliku dobro zaobljenih zrna, dok su feldspatoidi odsutni. Toleitski bazalti mogu sadržati i staklaste mase.
Heksilamin
Heksilamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 101,190 Da.
Toleitska magmatska serija
Geološki kontekst
Bazaltne magme su parcijalni rastopi peridotita, koji nastaju dekompresionim stapanjem u Zemljinom mantlu. Toleitski bazalti su najčešće vulkanske stene na Zemlji, zbog toga što nastaju submarinskim vulkanizmom na srednjookeanskim grebenima i grade najveći deo okeanske kore. MORB, akronim koji označava bazalte srednjookeanskih grebena (od engleskog naziva Mid Ocean Ridge Basalt), je tip toleitskog bazalta, karakterističan po maloj količini inkompatibilnih elemenata. Za razliku od njih, alkalni bazalti koji nisu tipični za srednjookeanske grebene, ali se izlivaju na nekim okeanskim ostrvima i kontinentima, su takođe toleitski bazalti.
Judsonia, Arkansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.019, što je 37 (1,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Contrada Loddini, Reggio Calabria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 890 m.
Jakobstad
Jakobstad (finski: Pietarsaari) je grad i općina na zapadu Finske od 19,577 stanovnika, u Regiji Ostrobotnija.
Geografske karakteristike
Gotovo polovica stanovnika grada govori švedski.
Historija
Historija Jakobstada počela je 19. juna 1652. kad je švedska kraljica Kristina odobrila svom grofu Jakobu De la Gardiji pravo da osnuje grad u tadašnjoj parohiji Pedersöre. Kako je grof ubrzo nakon tog umro, njegova udovica grofica Ebba Brahe, obnovila je prava 27. oktobra 1652. Kraljica ne samo što je dodjelila povelju o statusu grada, već je naredila da se izradi plan, podigne vijećnica i carinarnica i odlučila da se ima zvati - Jakobstad (po grofu). Finci međutim i dalje zovu grad Pietarsaari po imenu stare parohije (Pedersöre), iako se gradski grb bazira na grbu De la Gardie.
Jakobstad je osnovan zbog eksploatacije velikih četinarskih šuma, pa je već od samog početka bio grad brojnih pilana i luka za izvoz katrana, smole i drvene građe.
U Jakobstadu je radilo i brodogradilište koje je bilo neobično značajno za razvoj finskog brodarstva. U njemu je izgrađena fregata Concordia, prvi finski brod koji je od 1782. do 1785. doplovio do Indije i natrag, tu je 1838 izgrađen brik Ann Charlotte koji je oplovio čitav Baltik i bark Hercules, koji je između 1844. - 48. oplovio svijet.
Od kraja 19. vijeka, grad se ubrzano industrijalizirao, pa je tokom 20. vijeka postao poznat po proizvodnji celuloze i plastike.
Privreda i obrazovanje
Jakobstad je danas centar regije u kojoj živi 50.000 ljudi, pa je i veliki obrazovni centar, u njemu je svoje školovanje obavio i veliki nacionalni pjesnik Johan Ludvig Runeberg.
Jakobstad je i snažni centar prehrambene i drvne industrije u kom se još uvijek najviše proizvodi celuloza. Pored toga ima i pogona koji proizvode predmete od metala i brodogradilište. U gradu djeluje i kompanija Oy Concordia Ab, koja se bavi kordinacijom ekonomskih aktivnosti regije.
La Palma, Coacoatzintla
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coacoatzintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1401 m.
Lav XII.
Lav XII., rođen kao Annibale della Genga bio je 252 papa, od 28. septembra 1823. do 10. februara 1829. godine.
Edith Bouvier Beale
Edith "Little Edie" Bouvier Beale (7. novembar 1917 – o. 9. januar 2002) bila je američka pripadnica otmjenog društva, manekenka i kabaretska zabavljačica, najpoznatija po tome što je nekoliko decenija provela živeći kao pustinjak zajedno sa majkom Edith Ewing Bouvier Beale na njenom nekoć luksuznom, a poslije potpuno zapuštenom imanju Grey Gardens, a što je ovjekovječeno u znamenitom dokumentarnom filmu Grey Gardens 1975. godine.
Biografija
Edith, koja će kasnije, kako bi se razlikovala od majke "Velike Edie" dobiti nadimak "Mala Edie", je bila najstarije dijete uglednog i imućnog pravnika Phelana Bealea. Odrasla je u luksuzu te je rane godine provela u društvu tadašnje američke elite, uključujući porodicu Kennedy sa kojom je bila rodbinski povezana. Kao djevojka je vodila buran privatni život, pokušavajući se probiti u Hollywood kao glumica, ali i imajući niz ljubavnih veza; iako je tvrdila da su među njenim ljubavnicima bili Howard Hughes, J. Paul Getty i u Drugom svjetskom ratu poginuli Joe Kennedy, Jr., historičari su uspjeli potvrditi jedino vezu sa Juliusom Albertom Krugom, ministrom unutrašnjih poslova koji je u to vrijeme bio oženjen. Edithinu je karijeru u šou biznisu uništio gubitak kose, koji neki biografi objašnjavaju alopecijom totalis, a drugi incidentom tokom koga je slućajno sebi spalila kosu; zbog toga je ostatak života provela noseći šalove oko glave.
Nakon višegodišnjeg oduststva, Edith se 29. jula 1952. pridružila majci na porodičnom imanju Grey Gardens u naselju East Hapton na obali Long Islanda. Njihov život je sljedećih godina obilježila neimaština, velikim dijelom uzrokovana time što su oboje ostali bez nasljedstva i prihoda, odnosno na temelju njih nisu mogli uzdržavati golemo imanje. Sa vremenom su se obje žene potpuno povukle iz društva.
22. oktobra 1971. su ih posjetili sanitarni inspektori Okruga New York i, užasnuti prljavštinom i prisustvom nekoliko desetaka divljih mačaka, objavili da ih moraju prisilno iseliti jer imanje nije sigurno za život. Vijest o tome je prenio tabloid National Enquirer i izazvao veliki skandal, s obzirom da su se Bealeove smatrale dijelovima američke elite i bile bliske rođake Jacqueline Kennedy.
Nekoliko godina kasnije su braća Maysles namjeravala snimiti dokumentarni film o životu Jacqueline Kenendy, te su prilikom priprema posjetili Grey Gardens. Tada su postali uvjereni da će Velika i Mala Edie biti daleko bolja tema za film, te su na imanju proveli godinu dana, vjerno bilježeći njihove svakodnevne rituale i život. Rezultat je bio film koji je obje žene učinio svojevrsnim celebrityjima.
Mala Edie je nakon smrti majke 1977. godine pokušala tako stečenu slavu iskoristiti nastupajući u njujorškim noćnim klubovima, ali je od toga odustala. Umjesto toga je 1979. imanje prodala Benu Bradleeju, izvršnom uredniku Washington Posta; preselila se u Southampton, a potom je ostatak života provela po New Yorku, Montrealu i konačno na Floridi. Tamo je u svom stanu pronađena mrtva; lokalne vlasti su utvrdile da su srčani ili moždani udar najvjerojatniji uzrok.
Edith Bouvier Beale se pojavljuje kao lik u brodvejskom mjuziklu Grey Gardens, te u istoimenom televizijskom filmu iz 2009. godine, gdje ju je tumačila Drew Barrymore.
La Tuna Mansa del Monte, San Luis de la Paz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1996 m.
Rocchetta Belbo, Cuneo
Rocchetta Belbo je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
El Limón Viejo, Carácuaro
El Limón Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
Pio VIII.
Pio VIII., rođen kao Francesco Saverio Castiglioni bio je 253 papa, od 31. mart 1829. do 1. decembra 1830. godine.
El Limón Viejo, Carácuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 411 m.
Patria Nueva, Ocosingo
Patria Nueva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Thanei, Bolzano
Thanei je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Patria Nueva, Ocosingo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1282 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 887 m.
Thanei, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1823 m.
Dani češke kulture (Bjelovar)
230px|minijatura|desno|Dani česke kulture u Bjelovaru 2013. godine. Dani češke kulture je godišnja kulturna manifestacija koja se održava u Bjelovaru u Hrvatskoj, a kojom se promiče kultura Čeha u Hrvatskoj. Obično se održava početkom svibnja. Prvi put se održala 2005. godine.
Pokrovitelji ove manifestacije su grad Bjelovar, Bjelovarsko-bilogorska županija i Savez Čeha u Republici Hrvatskoj.
U dane održavanja ove manifestacije (2007. se održavala dva dana), bjelovarski izlozi se ukrašavaju češkim narodnim nošnjama, češkim staklom, posuđem i inim predmetima koji su bili u uporabi u starinskim kućanstvima hrvatskih Čeha.
Bella Esperanza, Vega de Alatorre
Bella Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 836 m.
Camino a Puente Negro, Tlaxcoapan
Camino a Puente Negro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlaxcoapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2094 m.
San José de la Cruz, San Luis de la Paz
San José de la Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2282 m.
La Arrocera, El Fuerte
La Arrocera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 712 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Prati, Verona
Prati je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 697 m.
Guasinachi, Guachochi
Guasinachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2139 m.
Păuleștii Noi, Păulești
Păuleștii Noi je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Păulești.
Santini, Parma
Santini je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 497 m.
Grey Gardens (imanje)
Kuću su 1897. godine sagradili F. Stanhope Phillips i Margaret Bagg Phillips, kćer novinskog magnata, a dizajnirao ju je arhitekt Joseph Greenleaf Thorpe (1862-1934). Kuća, koja se sastojala od 14 soba, se isticala svojim vrtovima. Godine 1913. je prodana Robertu C. Hillu, vlasniku poduzeća Consolidation Coal Company koji ju je dodatno preuredio.
Godine 1924. su kuću kupili pravnik Phelan Beale i njegova supruga Edith Ewing Beale, koji će tamo sljedećih nekoliko godina provesti sa kćeri Edith, te sinovima Phelanom Juniorom i Bouvierom Bealeom. Edith je tamo nastavila živjeti nakon što se muž od nje 1931. godine rastavio. Održavanje kuće je tokom godina postalo sve teže, najviše zbog toga što je Edith zbog svog ekscentričnog i skandaloznog ponašanja ostala bez nasljedtsva, te imala tek skromni džeparac kao izvor prihoda.
Godine 1952. se Edith u kući, nakon neuspješnog pokušaja da se probije u show businessu, priključila njena kćer. Dvije žene su se postepeno počele povlačiti iz društva, a životni uvjeti na neodržavanom i zapuštenom imanju postajali sve gori. 1971. godine je kuću posjetila sanitarna inspekcija Okruga Suffolk te užasnuta prljavštinom, nedostatkom tekuće vode, kao prisutstvom desetaka divljih mačaka i rakuna, objavila kako će obje žene prisilno iseliti zbog opasnosti po njihov život. Kada je priču o tome objavio tabloid National Enquirer, Edithine nećake - bivša Prva dama Jacqueline Kennedy i njena sestra Lee Radziwil - su platili 50.000 dolara za čišćenje.
"Mala Edie" je nakon majčine smrti 1979. godine prodala imanje Benu Bradleeju, izvršnom uredniku Washington Posta, koji je obećao da ga neće srušiti. Imanje je temeljito renovirano, a u njemu danas živi njegova udovica, novinarka Sally Quinn. 2017. godine je imanje ponudila na prodaju po cijenu od 19,995.000. $
Portacelis Parte Media, Tapilula
Portacelis Parte Media je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapilula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 268 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 874 m.
Zaquínguez, Tapilula
Zaquínguez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapilula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 315 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 977 m.
Contrada Malacrinò, Reggio Calabria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 731 m.
Nuevo Anáhuac, Anáhuac
Nuevo Anáhuac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Anáhuac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
Idelfonso Marmolejo, Romita
Idelfonso Marmolejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1738 m.
Heksilitijum
Heksilitijum je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 92,108 Da.
Rocchetta, Cuneo
Rocchetta je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 571 m.
Manantiales, Vega de Alatorre
Manantiales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Kuusankoski
Kuusankoski je nekadašnji grad i općina na jugu Finske u u Regiji Kymenlaakso, danas samo kvart Kouvole koji je 2008. imao 19,739 stanovnika i teritorij od 128,53 km²
Geografske karakteristike
Kuusankoski leži na rijeci Kymijoki, udaljen nekih 134 km sjeveroistočno od Helsinkija, i pedesetak kilometara od Kotke i Finskog zaljeva.
Historija
Kuusankoski je osnovan 1921., spajanjem dijelova Općina Iitti i Valkeala. Kuusankoski je dobio status trgovišta 1957. a nakon toga 1973. i status grada.
Industrijski pogoni počeli su nicati na granici Iittija i Valkeale 1872, kad su podignute dvije tvornice papira, pored slapova Kuusankoski na Rijeci Kymijoki. Nakon tog je 1897. podignuta i treća tvornica na slapovima Voikkaankoski.
Te su se tvornice spojile 1904. i postale velika korporacija, danas su dio multinacionalne kopanije UPM-Kymmene. Spajanje tih tvornica dovelo je posredno do formiranja Općine Kuusankoski.
U septembru 1920., 14 odbornika iz industrijskih naselja Kuusankoski, Kymintehdas i Voikkaa iznjeli su stav svoje mišljenje u Općinskom vijeću Valkeale i Iittija da bi ta naselja, trebalo izdvojiti. Nakon tog je 1. januara 1921. formirana Općina Kuusankoski.
Kuusankoski se 1. januara 2009. zajedno sa Anjalankoskijom, Elimäkijom, Jaaleom, Valkealeom i starom Kouvolom spojio u novi grad i općinu - Kouvolu, koja je tim spajanjem postala 10 grad u Finskoj po veličini sa gotovo 90 000 stanovnika.
Benedikt XV.
Benedikt XV., rođen kao Giacomo della Chiesa bio je 258. papa, od 3. septembra 1914. do 22. januara 1922. godine.
Pio XI.
Pio XI., rođen kao Ambrogio Damiano Achille Ratti bio je 259 papa, od 6. februara 1922. do 10. februara 1939. godine.
Gallabozarachi, Guachochi
Gallabozarachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2324 m.
El Limonar, Ocosingo
El Limonar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Rancho Nuevo, Coacoatzintla
Rancho Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coacoatzintla.
El Limonar, Ocosingo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1289 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 492 m.
Rancho Nuevo, Coacoatzintla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1622 m.
Grgur XVI
Grgur XVI (rođen kao Bartolomeo Alberto Cappellari) bio je 254. papa, od 2. februara 1831. do 1. juna 1846. godine.
Los Puentes Cuates, Chignahuapan
Los Puentes Cuates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Geamăna, Lupșa
Geamăna je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Lupșa.
Los Puentes Cuates, Chignahuapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2681 m.
Geamăna, Lupșa
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 681 m.
Sienska katedrala
Sienska katedrala (službeno Cattedrale Metropolitana di Santa Maria Assunta, uobičajeno Duomo di Siena) je jedna od najslavnijih romaničko-gotičih katedrala u Italiji, koja se uzdiže na istoimenom trgu u historijskom centru Siene.
Historija i karakteristike
left|thumb|240px| Katedrala na istoimenom trgu right|thumb|280px| [[Krstionica sa stražnje strane]] right|thumb|280px| Centralni [[brod (arhitektura)|brod]] left|thumb|240px| [[Tlocrt katedrale sa razmještajem mozaika (Giovanni Paciarelli 1884.)]]
Prema predaji današnja katedrala zamjenila je stariju crkvu iz 9. vijeka, posvećenu Djevici Mariji, koja je podignuta otprilike na istom mjestu rimskog hrama posvećenog Božici Minervi. Po jednako nepotvrđenoj predaji nova crkva je posvećena 1179. uz prisutnost sienskog pape Aleksandra III, nakon što je on sklopio mir sa Svetorimskim carem Fridrichom Barbarossom.
O samoj gradnji nema puno dokumenata, postoji dokument o kupnji terena za radinice klesara i skulptora 1262. Postoji dokument iz 1263 o kupnji olova za pokrivanje kupole i bakra za njen vrh (jabuka), pa se pretpostavlja da je i ona morala biti dovršena do tog roka.
Isplata šest srebrnih solda u aprilu 1259. Nicoli Pisanu za propovjedaonicu koja je smještena u sjeverni dio transepta, je prvi dokument u kom se on spominje.
Camino al Tecolote, Tlaxcoapan
Camino al Tecolote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlaxcoapan.
Sienska katedrala
Historija i karakteristike
Njegov sin Giovanni Pisano vodio je izgradnju katedrale od 1284. do 1297., podigao je donji dio fasade i ukrasio je skulpturama proroka, sibila i filozofa koje je isklesao. One su tokom 19.-20. vijeka spremljene u muzej i zamijenjene kopijama.
Camino al Tecolote, Tlaxcoapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2095 m.
Sienska katedrala
Podni mozaik
Katedrala sadrži brojna remek-djela iz svih perioda, ali se njen mramorni podni mozaik sa zgrafitom smatra njenim najvrednijim blagom, za njega je Giorgio Vasari rekao da je najljepši..., najveći i najveličanstveniji pod ikada napravljen.
Mozaik se počeo raditi u 14., ali je dovršen tek u 19. vijeku. Gotovo svih 56 skica napravili su sienski umjetnici, osim jedne (Brdo mudrosti) koju je nacrtao Pinturicchio 1505.
Limfokela
Limfokela je jedna od mogućih komplikacija u hirurgiji, koja nastaje zbog akumulacija limfne tečnosti u obliku ciste. Nastaje u području na kome je obavljena operacija — nakon pazušne disekcije, mastektomije ili limfadenektomije obavljene tokom lečenja raka prostate ili mokraćne bešike i transplantacije (na mestu gde je izvršena transplanatcija organa), npr. bubrega. Najčešće se otkrivaju unutar šest nedelja od operacije, ali se mogu pronaći i do osam godina nakon transplantacije organa. Spontani razvoj hidrokele je retkost.
Sienska katedrala
Skulpture
Za siensku katedralu radili su najveći skulptori onog vremena. Počevši od Nicole Pisana koji je isklesao propovjedaonicu (1265.- 1268.) i njegovog sina Giovannija koji je isklesao skulpture za fasadu, Donatella čije je preživjelo djelo skulptura sv. Ivana Krstitelja u istoimenoj kapeli, Michelangela koji je isklesao sv. Petra, sv. Pavla, sv. Pia i sv. Augustina za oltar kardinala Piccolominija, sve do Gian Lorenza Berninija koji je isklesao skulpture Marije Magdalene i sv.Jeronima u Cappella del Voto (Zavjetna kapela).
Pored njih na dekoraciji katedrale tokom vijekova izradali su se i brojni drugi skulptori kao što su; Tino di Camaino (grobnica kardinala Riccarda Petronija), Urbano da Cortona, Antonio Federighi, Vecchietta, Baldassarre Peruzzi, Giovanni di Stefano, Francesco di Giorgio Martini, Domenico Beccafumi, Giuseppe Mazzuoli, Melchiorre Cafà, Antonio Raggi i Pietro Balestra.
Freske i oltarne slike
Brojne oltarne slike danas su pohranjene u katedralnom muzeju (Museo dell'Opera) ili po drugim muzejima u Italiji i inozemstvu. Od fresaka najvrednije su one u Biblioteci Piccolomini koje je naslikao Pinturicchio i njegova bottega između 1503. - 1508. sa scenama iz života pape Pia II. Piccolominija.
Limfokela
Epidemiologija
Njihova učestalost na globalnom nivou kreće se od 0,6 do 26%.
Sienska katedrala
Vitraži
Katedrala ima i brojne vitraže od kojih je najvredniji onaj Duccia di Boninsegne, koji je nekoć krasio okulus iznad apside, ali je nedavno premješten u muzej i zamijenjen kopijom.
Limfokela
Epidemiologija
Učestalost limfokele nakon transplantacije bubrega kreće se 1-20%, a po nekim studijama i više. .
Malatesta
Malatesta je značajna talijanska porodična dinastija koja je vladala Riminijem od 1295. do 16. vijeka.
Limfokela
Limfokel nakon transplantacije bubrega
Nakon transplantacije bubreg u limfokeli limfna tečnost najčešće potiče iz organizma primaoca ali može poticati i iz limfnih struktura grafta ili sa njegove površine.
Ostali uzroci mogu biti:
Klinička slika
Kako je limfokela pretežno asimptomatska bolest, ona ne uzrokuje postoperativni bol, mađutim, kod simptomatskih limfokela, dosta retko, pacijenti se mogu žaliti na osećaj pritiska u području operisanog dela.
Dijagnoza
Postavlja se najčešće ultrasonografijom.
Ako je dijagnoza ultrasonografijom nejasna ili u pripremi za operativni zahvat može se primeniti komjutericovana tomografije (CT).
Malatesta
Historija
Malateste su za srednjeg vijeka bili lideri Gvelfa (papinske partije) u Riminiu i široj okolici. Porodica je postala moćna u Riminiju u 13. vijeku, kad je Malatesta da Verucchio (umro 1312) 1295. istjerao iz grada lidere Gibelina (carska partija) i zagospodario Riminijem. Vjerojatno najpoznatija epizoda iz historije porodice vezana uz njegova sina Gianciotta (umro 1304) koji je zbog preljuba ubio svoju ženu Francescu da Polenta i njenog brata Paola. Ovaj događaj opisao je i Dante u svojoj Božanstvenoj komediji. U vrijeme kad je u Rimini 1353. došao papin legat kardinal Albornoz, Malateste su proširile svoju vlast sve do Ascolija, udaljenog 160 km južnije. Albornoz ih je prisilio da se povuku iz dobrog dijela osvojenih teritorija, ali im je 1355. dopustio da i nadalje budu papini vikari u Riminiju i okolici.
Limfokela
Tarapija
Terapijske mogućnosti u lečenju limfokela uključuju: perkutanu drenažu, ubrizgavanje sklerozirajućeg sredstva, otvorenu hiruršku peritonealnu marsupijalizaciju ili u novije vreme laparoskopsku fenestraciju. Dana se u hirurgiji sve više koristi, kao metoda izbora, laparoskopska marsupijalizacija limfokele. Perkutana drenaža je jednostavna, sigurna i relativno jeftina metoda koja se, u slučaju potrebe, može više puta ponavljati. Izvodi se tako što se u lokalnoj anesteziji iglom prodre u šupljinu limfokeli i potom špricem, isprazni njen sadržaj.
Malatesta
Historija
Malateste su uzeli aktivno učešće u ratovima vođenim tokom 14 i 15. vijeka sa milanskom porodicom Visconti. Kondotjer Carlo Malatesta (umro 1429) čak je i vladao Milanskim Vojvodstvom neko vrijeme nakon smrti Gian Galeazza Viscontija, dok je njegov brat Pandolfo (umro 1427) uspio zauzeti Bresciu (1404) i Bergamo (1408), ali ih je morao napustiti 1421. Carlo je bio u odličnim odnosima sa papom Grgurom XII krajem Velike zapadne šizme, čak je bio i prisutan kad se Grgur XII i formalno odrekao od papinskog trona na Koncilu u Konstanzu 1416. Carloovog nećaka Sigismonda Pandolfa Malatestu (1417–1468) se često uzima za prototip talijanskog renesansnog princa, iako je u osnovi bio samo ratnik koji je usput stekao reputaciju mecene pisaca i umjetnika.
Limfokela
Tarapija
Drugi način je punkcija, tokom koje se pod lokalnom anestezijom u limfokelu ubaci set cevi, kroz koje limfa izlazi, a zatim se u ispražnjenu šupljine ušpricava sklrozirajuće sredstvo.
Malatesta
Historija
Moć porodice Malateste počela je kopniti krajem Velike zapadne šizme 1417. i sve većeg utjecaja papa. Stanje je postalo još gore 1461. kad je papa Pio II pokrenuo križarski rat protiv Sigismonda i zaplijenio većinu Malatestinih domena. Nakon smrti Sigismunda njegov sin Roberto Malatesta (Roberto il Magnifico, umro 1482) preoteo je Rimini (1469) od svog polubrata Sallustia, uz cijenu vazalnog odnosa prema Mletačkoj Republici. U međuvremenu su Malateste izgubili podršku građana Riminija, pa su bili prisiljeni pobjeći iz grada 1500., kad je Cesare Borgia sa vojskom krenuo na grad. Nakon tog su triput pokušali da se vrate na vlast u Riminiju (1503, 1522. i 1527-1528), ali u tom nisu uspjeli.
Limfokela
Tarapija
Stopa recidiva kreće se od 33% kod samostalne drenaže, i smanjuje se korištenjem sklerozirajućeg sredstva na 5,5—25% slučajeva.
Iako je perkutana drenaža relativno jednostavan i siguran postupak, u literaturi su opisani slučajevi gubitka presađenog organa nakon skleroterapije limfokele primenom sirćetne kiseline zbog razvoja tromboze arterije i vene transplantiranog organa. Ova hirurška tehnika, ima za cilj stvaranje adekvatnog peritonealnog „prozora“ kroz koji će se limfa drenirati iz limfokele u peritonealnu šupljinu (i zasnovana je na velikoj površini i sposobnosti apsorpcije).
Iako se ova metoda smatra idealnom za definitivno rešenje promene bez komplikacija, kod nje postoji stopa recidiva koja se kreće od 10% do 20%, a povezana je i sa značajnim posleoperativnim morbiditetom.
Ova metoda je postala alternativa otvorenoj metodi, zbog toga što smanjuje morbiditet a daje podjednako dobre rezultatate.
Limfokeli koje su locirane lateralno i iza presđenog organa su teško dostupne ovim pristupom, a jedna od relativnih kontraindikacija je raniji višestruki intraabdominalni hirurški zahvat što otežava sigurno uvođenje troakara.
Laparoskopska marsupijalizacija limfocele ima — stopu recidiva od 13%, u 6% bolesnika dolazi do povrede drugih organa, a u 6% bolesnika se mora obaviti otvorena konverzija.
Prilikom laparoskopske fenestracije limfokele, identifikacija mesta za inciziju zida limfokele je izuzetno bitna za dobar uspeh intervencije.
Cañarabo, Guachochi
Cañarabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2252 m.
Dellview, North Carolina
Delvju je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13.
Târgșoru Vechi, Târgșoru Vechi
Târgșoru Vechi je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Târgșoru Vechi.
Meteș, Meteș
Meteș je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Meteș.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 346 m.
Raisio
Raisio (švedski: Reso) je grad i općina na jugozapadu Finske od 24,371 stanovnika.
Geografske karakteristike
Raisio leži u Regiji Prava Finska, na rijeci Raisionjoki udaljen 12 km sjeverozapadno od administrativnog centra Turkua, i oko 170 km od Helsinkija.
Historija
Najstariji poznati dokument koji se odnosi na Raisio datira iz 1292. u njoj se spominje novčana donacija data tadašnjoj parohiji.
Raisio je sve do 19. vijeka bio poljoprivredni kraj poznat po mlinovima kojih je bilo više od 30. Upravo na poljoprivredi je izrasla kompanija - Raisio Oyj, danas jedna od vodećih u finskoj prehrambenoj industriji, koja je pomogla Raisiu da od mjesta od 2000 stanovnika u 1900. izraste u današnji grad od više 23,000 stanovnika.
I pored brzog rasta Raisio je tek 1974. dobio status grada.
Privreda
U današnjem Raisiu djeluje čak 1700 poduzeća ipak je najveći poslodavac još uvijek prehrambena industrija - Raisio Oyj, a nakon nje IKEA, kojoj je to treći pogon po veličini  u Finskoj.
Lázaro Cárdenas, Anáhuac
Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Anáhuac.
Raisionjoki
Raisionjoki zvana i Ruskonjoki ili Vahdonjoki je rijeka na jugozapadu Finske, duga 22 km.
Preabocco, Verona
Preabocco je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 134 m.
La Genoveva, El Fuerte
La Genoveva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 711 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Los Terreros, San Luis de la Paz
Los Terreros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Videme de Ocampo 1ra. Sección, Tapilula
'''Videme de Ocampo 1ra. Sección''' je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapilula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 405 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 878 m.
Cuahuilacats, Tlanchinol
Cuahuilacats je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlanchinol.
Hidroelektrana Peć Mlini
Hidroelektrana Peć Mlini smještena je na području opštine Grude (oko 40 km zračne linije od Mostara). To je prva hidroelektrana izgrađena na prostoru bivše Jugoslavije nakon ratnih djelovanja.
Elrama, Pennsylvania
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Loma del Coyote, Vega de Alatorre
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Hidroelektrana Peć Mlini
Kroz Imotsko polje teče rijeka Matica (Trebižat) i gubi se u ponoru kod naselja Drinovci u Grudskom polju. Uz taj ponor Elektroprivreda je izgradila tunel. Metalnim zatvaračima moguće je uticati na režim voda u rejonu ponora. Tako je nastalo vještačko jezero (kompenzacijski bazen Nuga) koji je smješten na krajnjem i najnižem jugoistočnom dijelu Imotsko-grudskoga polja. Jezero se napaja vodom iz rijeke Matice (Trebižat), ali i iz područja samog polja. Te se vode u količini od Qsr=11,1 m3/s sakupljaju u kompenzacijski bazen Nuga, korisnog volumena 800.000 m3.
Strejnicu, Târgșoru Vechi
Strejnicu je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Târgșoru Vechi.