cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Romeo Drucker
Karijera
U svojoj karijeri Romeo Drucker je kao orkestralni umjetnik surađivao sa mnogim dirigentima od kojih vrijedi spomenuti imena kao što su: Kiril Kondrašin, Moshe Atzmon, Stanislav Wislocki, Carlos Kleiber, Zubin Mehta, Lovro von Matačić, Neeme Järvi, Nikolaj Aleksejev, Wolf Dieter Hauschild, Hartmut Haenchen, Milan Horvat i mnogi drugi.
Na mnogim koncertima je kao komorni glazbenik nastupio sa poznatim solistima među kojima su: flautistica Irena Grafenauer, harfistica Maria Graf, klarinetist Mate Bekavac, hornist Radovan Vlatković, pijanist Lovro Pogorelić, kontrabasist Gary Karr, violist Bruno Giuranna, čelist Rocco Filippini, hornist Peter Damm, flautist Davide Formisano, violončelistica Monika Leskovar, violinist Wolfgang Sengstschmid, pijanist Daniel Goldstein, violinist Franco Gulli, pijanistica Enrica Cavallo, oboist Albrecht Meyer, violinist Arvid Engegard, pijanist Konstantin Bogino, gitarist Alirio Diaz, gitaristica Maria Livia Sao Marcos, violist Harald Schoneweg, pijanistica Jasminka Stančul, pijanist Anthony Spiri i mnogi drugi.
Nagrade
Romeo Drucker je dobitnik dviju studentskih Prešernovih nagrada – Akademije za glasbo (1980) i Univerziteta u Ljubljani (1981), te nagrade Prešernove zaklade (2001) za najviša umjetnička dostignuća na području glazbene kulture. U povodu proslave 300 godišnjice Academiae Philharmonicorum Labacensum dodijeljena mu je plaketa za posebne zasluge na području glazbene kulture.
Od sezone 2004/2005. je angažiran kao prvi koncertmajstor orkestra Opere HNK Ivan pl. Zajc i orkestra Riječke Filharmonije. Romeo Drucker svira na dragocjenom instrumentu kojeg je 1850. godine izradio francuski majstor – graditelj violina Jean Joseph Honore Derazay.
Akrecija (astrofizika)
U astrofizici, izraz akrecija (srastanje) se koristi za najmanje dva različita procesa.
Palleroso, Lucca
Palleroso je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 505 m.
Centro de Readaptación Social, El Salto
Centro de Readaptación Social je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini El Salto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13071 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1564 m.
Nastavno-sportska dvorana u Belom Manastiru
right|thumb| 260px| Unutrašnjost dvorane (za vrijeme snimanja priloga za TV-emisiju "Hrvatska uživo", 17. III. 2009) right|thumb| 260px|Gledalište Nastavno-sportska dvorana u Belom Manastiru je sportska dvorana u vlasništvu Grada Belog Manastira u Školskoj ulici broj 3, sagrađena na igralištu (koje je školsko zemljište) pokraj srednjoškolskog kompleksa, na uglu Školske i Ulice kralja Petra Krešimira IV, preko puta Doma zdravlja.
Gradnja
Kamen temeljac položili su u aprilu 2006. godine tadašnji predsjednik Hrvatskog sabora Vladimir Šeks i ministri prometa i poljoprivrede Božidar Kalmeta i Petar Čobanković.
Izradnja je trebala biti završena u maju 2007. godine, no osječka tvrtka "Gradnja" poslove je užurbano završavala tek pred Dan Grada Belog Manastira (Sveti Martin) 11. XI. 2007. godine, kad je uz vatromet dvorana svečano otvorena. Izgradnja dvorane rezultat je dobre saradnje lokalne HDZ-ovske vlasti i vlasti na državnom nivou iz iste stranke.
U toku gradnje dvorane uređen je i prostor oko nje (uključujući i dotada oronulu trafo-stanicu), a iza dvorane izgrađeno je rukometno igralište. Pri gradnji dvorane čak je očuvan drvored u Ulici kralja Petra Krešimira IV, a izrezana su samo stabla koja su bila ispred dvorane u Školskoj ulici.
Korištenje
Korištenje dvorane počelo je u januaru 2008. Uz belomanastirske učenike koji u toj dvorani odrađuju nastavu iz fizičkog odgoja, u njoj treniraju i igraju utakmice i belomanastirski sportski klubovi, ali se ona koristi i za kulturne priredbe i druge skupove pa je tako u njoj 11. februara 2009. godine snimana emisija iz HTV-ove serije "Lijepom našom", a 17. marta iste godine uživo prilog za HTV-ovu emisiju "Hrvatska uživo".
Dvorana se koristi za sljedeće aktivnosti: boks, gimnastiku, karate, košarku, odbojku, ples, rukomet, sportsku rekreaciju, stolni tenis, šah te za "aiki dojo takeda" i "ki aikido".
Ime i kapacitet
Belomanastirska Nastavno-sportska dvorana, osim tog opisnog imena, nije dobila nikakvo, čak ni kolokvijalno ime.
Tuljan mjehuraš
Naziv roda Crystophora na grčkom jeziku znači 'onaj koji ima mjehur', zbog čudnog napuhanog privjeska na nosu odraslih mužjaka. Zbog toga se i na srpskohrvatskom jeziku naziva tuljan mjehuraš.
Opis
Odrasli mužjaci u prosjeku su dugi 2,74-3,04 metara, a teški su 408 kilograma. Spolni dimorfizam je izražen još od rođenja, pa su ženke znatno manje, u prosjeku su duge 1,83-2,14 metara, a teške su 317 kilograma. Boja tuljana mjehuraša je srebrna, tijelo je posuto tamnim, nepravilnim mrljama. Glava je tamnija od tijela, na njoj nema nikakvih mrlja.
Odrasli mužjaci na čelu i nosu imaju izbočinu nalik na kapu, koja ne visi prema dolje, za razliku od izbočina kod morskih slonova. Ta izbočina izrasta kada muški tuljan dosegne starost od četiri godine. Mužjaci mogu napuhati izbočinu, tako da bude veličine njihove glave.
Način života
Od travnja do lipnja, nakon sezone parenja, ovaj tuljan putuje na velike udaljenosti u potrazi za hranom ili eventualno na kraju se okupe na zasebnim područjima na kojima se mitare od lipnja do kolovoza. Nakon mitarenja, ponovno se rasprše i traže hranu u kasno ljeto i jesen prije povratka na područja parenja u kasnu zimu. Glavna četiri područja na kojima se pare su: Zaljev sv. Lawrenca, istok Newfoundlanda, Davisov prolaz (između Grenlanda i sjeverne Kanade) i West Ice u blizini Jan Mayena.
Prehrana i prirodni neprijatelji
Prehrana se uglavnom svodi na dubokovodne ribe kao što su škarpina, haringe, Grenlandska ploča, bakalar, kapelin, iverak, a tu su i lignje, hobotnica, škamp i dagnja. Kad traži hranu, roni do dubine od 100-600 metara, a u vodi može ostati i do 15 minuta, ali nađeni su i neki primjerci koji mogu roniti do 1000 metara čak i do sat vremena.
Prirodni neprijatelji ovom tuljanu su polarni medvjed i orka.
Potomci
Mladi su tuljani pri rođenju dugi oko 1 metar, a teški 24 kilograma. Rađaju se na ledu od sredine ožujka do početka travnja. Tijelo im je škriljasto plavo-sive boje, a trbuh blijede kremaste boje. Ženke spolnu zrelost steknu s 3-6, a mužjaci s 5-7 godina. Životni vijek ovim tuljanima je 30-35 godina.
La Esperanza, Soto la Marina
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 81 m.
Aubignan
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3837 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 244 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 56 metara (maksimalnoj 153 m, a minimalnoj 41 m).
Jutarnji list
Jutarnji list, hrvatske dnevne novine, treće po prodaji u Hrvatskoj s tiražom od oko 53.000 primjeraka.
Jutarnji list izlazi u sklopu medijskog koncerna Hanza Media (EPH) i dostupan je na području cijele Hrvatske svakodnevno kroz pet izdanja podijeljenih po regijama.
Jutarnji list je poznat po više otkrića svojih istraživačkih novinara, među kojima odskače otkriće tajnih bankovnih računa tadašnjeg predsjednika Republike Franje Tuđmana. Pamti se i skandal iz 2008. godine kada je objavljen lažni intervju Davora Butkovića s premijerom Ivom Sanaderom. Intervju je, lažno se predstavljajući na elektronskoj pošti Butkoviću kao premijer, dao 23-godišnji Viktor Zahtila, bivši novinar konkurentskog Nacionala. Odgovore na Butkovićeva pitanja poslao iz stana novinarke konkurentskoga Večernjeg lista Milene Zajović. .
Arenal de San José, Batopilas
Arenal de San José je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Atenulf I od Kapue
Atenulf I (Atenolfo; ? - 910), također poznat i po nadimku Veliki (magnus), bio je princ od Kapue od 7. januara 887. te princ (knez) Beneventa od 899. do smrti.
Bio je potomak langobardskih velmoža, odnosno sin Landenulfa gestalda (grofa) od Teanoa. Od godine 879. je vodio borbu s braćom nastojeći postati knez Kapue. U tome je konačno uspio godine 887. zahvaljujući pomoći Atanazija, hypatusa (guvernera) Napulja. Međutim već sljedeće godine su se saveznici posvađali oko oblasti zvane "Liburnia"; došlo je do bitke čiji je ishod bio neodlučen.
Atenulf se nakon toga okrenuo prema Kneževini Benevento, oko koje su borbu vodili Bizant i Vojvodstvo Spoleto. Godine 899. je uspio protjerati princa Radelchisa te se u januaru okrunio za knezu u crkvi Santa Sofia. Tome se usprotivio biskup Petar, ali ga je protjerao u Salerno. Tako su se pod Atenulfovom vlašću našle sve zemlje nekadašnjeg langobardskog Mezzogiorna. Atenulf je za sebe uzeo titulu princeps gentis Langobardorum (knez naroda Langobarda), smatrajući se prvim pravim langobardskim vladarom nakon propasti langobardske države 774.
Bitka između Sydneyja i Kormorana
Uvod
Australija je 1934. godine dogovorila kupovinu od Velike Britanije građene lake krstarice koja će dobiti ime Sydney. S svojom brzinom od 32 čvora, osam 150 milimetarskih topova, četri 100 milimetarska topa, 8 torpednih cijevi i oklopom debljine između 25 i 76 milimetara osnovna zamišljena namjena ove brze krstarice je bila pomorska patrola i zaštita trgovačkih i putničkih brodova.
S druge strane trgovački brod Kormoran je izgrađen 1938. godine,a nakon izbijanja drugog svetskog rata biti će prenamjenjen u pomoćnu krstaricu to jest na njega će biti ugrađeno šest 150 milimetarskih topova i šest torpednih cijevi dok je dostizao brzinu od samo 18 čvorova. U poslednjim danima 1940. godine pomoćna krstarica Kormoran se uspešno probila na Atlantski ocean i tamo počela svoj ratni pohod. Tokom sledećih 10 meseci Kormoran će potopiti 11 brodova među kojima će se naći i jugoslavenski Velebit nakon čega mu je naređeno da pređe u Indijski ocean.
Nakon bitke
thumb|130px|Izvlačenje Nemaca iz čamaca za spašavanje
Bitka je u potpunosti završila kada su se oba teško oštećena broda našla na udaljenosti od 10.000 metara. Posada nepokretnog Kormorana je na pučini mogla vidjeti požare s Sydneya do ponoći tako da se mislilo da je brod eksplodirao, ali se otkrićem olupine početkom 21 veka otkrilo da je jednostavno potonuo. S druge strane posada je napustila teško oštećeni Kormoran također oko ponoći dok je brod sporo tonuo što će biti ubrzano aktiviranjem od posade postavljene mine dok se ona nalazila u čamcima za spašavanje.
Kako se bitka vodila u Indijskom okeanu ispred obala Australija ona je pokrenula operaciju traženja krstarice Sydney pri čemu je pronašla 23.11.1941. Nemce njih 317 od sveukupno 399 u svojim čamcima za spašavanje, dok nije našla niti jednog preživjelog od 645 članova posade Sydneya što je ubrzo stvorilo bezbroj teorija zavere pošto je stanovništvo Australije kao i tamošnja vojska odbilo prihvatiti mogućnost da je teretni brod naoružan topovima i torpedima mogao potopiti oklopljenu krstaricu. Osim raznih teorija zavere koje su govorile o izdajničkom napadu Kormorana dok je bio pod holandskom zastavom, napadom japanske podmornice i Kormorana na Sydney, pogubljenju svih članova posade Sydneya (iako je u ratu 14 sličnih krstarica potonulo s gubicima između 95 i 100 % članova posade) Australija je aktivno tražila gotovo od početka olupine i Kormorana i Sydneya kako bi definitivno otkrila što se dogodilo,a ta upornost će biti nagrađena 2008. godine kada su oba broda nađena.
Na vest od bitki i pirovoj pobedi Kormorana svi članovi njegove posade su nagrađene željeznim križevima od nacističke nemačke dok je Australija dala odlikovanje Kormoran 1941. brodu Sydney čiji gubitak 645 života predstavlja 35 % svih mornaričkih gubitaka Australije u Drugom svetskom ratu.
Bethpage, New York
Betpejdž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 16.429, što je 114 (-0,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
2-Piron
2-Piron je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 96,084 Da.
Maravarman Rajasimha II
Maravarman Rajasimha II bio je posljednji pandjanski kralj tzv. prvog Pandjanskog Carstva. Bio je sin i nasljednik Parantaka Viranarayane. Kraljevstvom je vladao od oko 900. do 920.
Godine 910. ga je porazio Parantaka Chola I, sin Aditye Chole. Parantaka je nakon toga napao pandjansku državu, nakon čega je stekao titulu Maduraikonda (onaj koji je osvojio Madurai). Rajasimha se za pomoć obratio Kassapi V, kralju Šri Lanke. Međutim, čak i uz njegovu pomoć, Čole su se pokazale prejakima te su porazili saveznike kraj Vellur u blizini Maduraiaj.
Rajasimha II je nakon poraza pobjegao na Šri Lanku, ali nakon što se ispostavilo da tamo nije bezbjedan, otišao je u Keralu gdje je ostatak života proveo kao opskurna, zaboravljena ličnost.
Prefektura Evros
Prefektura Evros ( - Nomos Evrou) je oblast na istoku Istočne Makedonije i Trakije u Grčkoj. Oblast je deo istorijske pokrajine Trakije. Naziv je prefektura dobila po reci Evros, grčki naziv za reku Maricu, koja čini istočnu granicu prefketure prema Turskoj. U sastavu prefekture Evros nalazi se i ostrvo Samotraki. Glavni grad je Aleksandrupolis, a drugi veći gradovi su Didimotika i Orestijada.
Prefektura Evros je jedina prefektura Grčke koja ima kopnenu granicu sa Turskom.
Prirodne odlike
thumb|280 p|Ušće reke Arde blizu tromeđe [[Grčka|Grčke, Bugarske i Turske]] Prefektura Evros nalazi se na krajnjem severoistoku Grčke. Veći deo granica ove prefekture je istovremeno i državna granica. Tako je svojom severnom i severozapadnom granicom prefektura pogranična prema Bugarskoj), odk je na istoku, preko Marice, Turska. Na jugu prefektura izlazi na Egejsko more. Na zapadu se ova prefektura graniči sa prefekturom Rodopi i to jedino mesto gde se prefektura vezuje za ostatak Grčke.
Klima je sredozemna duž obale i na Samotrakiju, da bi sa pomeranjem od obale postala izmenjeno sredozemna, jer se uticaji sa Sredozemlja mešaju sa uticajima iz unutrašnjosti Balkana (toplija leta i hladnije zime). U zapadnim brdskim krajevima klima je još oštrija.
Istorija
U antici oblast današnjeg Evrosa prvo pripadalo je naseobini Tračana i bila je legendarna domovina Orfeja. U doba starog Rima ovo područje bilo je deo pokrajine Trakija, da bi 395. g. pripalo Vizantiji i bilo jedna od njenih središnjih i najvažnijih oblasti sve do 15. veka.
Rimokatolička nadbiskupija Santiago de Compostela
thumb|right|250px|[[Katedrala u Santiagu de Composteli]]
Prefektura Evros
Istorija
Područje Evrosa zauzele su Osmanlije krajem 14. veka i početkom 15. veka. Udeo hrišćana je brzo opadao u sledećim vekovima, tako da je do 20. veka područkje izgubilo svoj nekadašnji grčki karakter. Tokom 20. veka na ovom području desile su se znatne promene. 1912. g. Prvim balkanskim ratom dotad tursko područje postaje prvo deo Bugarske, ali je posle Prvog svetskog rata pripao Grčkoj. Posle toga, usled Grčko-Turskog rata 1922-23. g., došlo je do iseljavanja Turaka i Bugara i doseljavanja Grka iz Male Azije. Ovo je dovelo do velikih promena u strukturi stanovništva i ono je posle ovih dešavanja postalo homogeno, isključivo grčko.
Grčka država je sledećih decenila 20. veka pomagalo ovo granično područje raznim načinima osavremenjavanja, ali i pored toga ono je postepeno gubilo stanovništvo. 1947. g. obrazovana je prefektura Evros izdvajanjem iz ukinute prefekture Trakija. Poslednjih dve decenije sa ponovnim zanimanjem za put Ignjaciju (Solun-Istanbul) i njegovom igradnjom u savremeni autoput pružaju se nade za bolju budućnost prefekture Evros.
Stanovništvo
Stanovništvo prefeture Evros uglavnom čine Grci, a manjinu od 4,5% čine i muslimani (bez nacionalnog opredeljenja), koji naseljavaju brdska područja na zapadu prefekture. Mnogi Grci vode poreklo od izbeglica iz Male Azije.
Frascaro, Alessandria
Frascaro je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Rimokatolička nadbiskupija Santiago de Compostela
Nadbiskupija Santiago de Compostela (Archidioecesis Compostellana) predstavlja jednu od pet rimokatoličkih crkvenih provincija u Galiciji na sjeverozapadu Španije. Sjedište joj se nalazi u Katedrali u Santiagu de Composteli. Status nadbiskupije je dobila 1120. od strane pape Kalista II. Nadležnost joj obuhvaća većinu župa u središnjoj Galiciji, uključujući gradove A Coruña i Pontevedra.
Frascaro, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 365 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
El Banco, Tzitzio
El Banco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1253 m.
Palma de Mallorca
Palma kolokvijalno poznata kao Palma de Mallorca je grad od 406,492 stanovnika i administrativni centar Španjolske autonomne pokrajine Baleari u zapadnom Mediteranu.
Geografske karakteristike
Grad leži na jugozapadnoj obali otoka Mallorca u centru 16 km širokog Zaljeva Palma.
Historija
Malo se toga zna o Palmi, prije nego što su 123. pne. Rimljani zauzeli Mallorcu i sav arhipelag i od njega formirali jednu od svojih provincija. left|thumb|240px| [[Zamak Bellver]] Tokom 5. vijeka napadali su je Vandali, a vijek kasnije postala je dio Bizantskog carstva. U 8. vijeka padpala je pod Arape, a 1229. je zauzeo aragonski kralj Jaime I. Kad je on umro Palma je postala nezavisna, ali je ponovno potpala pod Aragon za Pedra IV od Aragona.u 14. vijeku. left|thumb|240px| [[Katedrala Santa Maria de Palma]] Palma je postala dio Španjolske monarhije 1469. nakon ženidbe Fernanda II od Aragona i Isabele I od Castille.
Znamenitosti
Stari kvartovi Palme imaju mnoge važne kuće podignute od 16. do 18. vijeka.
Od historijskih građevina treba spomenuti gotičku katedralu podignutu od 1230. do 1601., Zamak Bellver iz 14. vijeka, na istoimenom brdu, nekadašnju mjenjačnicu La Lonja (početak 15. vijeka) današnji muzej, palaču Almudaina (obnovljena u 12 i 16. vijeku), nekadašnju rezidenciju arapskih vladara danas štab lokalnog garnizona, Palaču suda (Consolat de mar) iz 17. vijeka, Biskupsku palaču iz 17. vijeka i Gradsku vijećnicu iz 16. vijeka, u kojoj se danas nalazi arhiv starog Kraljevstva Majorka.
Moderni dio grada, sa svojim lijepim zgradama, šetnicama i vrtovima, proteže se duž obale nekih 11 km. Od kulturnih institucija Palma ima muzeje i galerije, Univerziteta Balearski otoci i filijalu Univerziteta u Barceloni.
Privreda
Palma ima vrlo raznoliku ekonomiju, od turizma, trgovine do industrije koja proizvodi namještaj, obuću, tkanine i prehrambene proizvode.
Turistički bum koji je započeo u drugoj polovici 20. vijeka pretvorio je Palmu u atraktivnu destinaciju za posjetitelje i radnike s kopna, tako da je stanovništvo značajno poraslo, a to je potaklo i graditeljski bum, uključujući i luksuzne hotele duž obale. historijske građevine i spomenici obnovljeni su uz pomoć useljenika, uglavnom iz Latinske Amerike i Afrike. Brojni lokalni zanatlije proizvode suvenire od keramike, stakla, drva i metala.
Međunarodni aerodrom Aeropuerto de Palma de Mallorca (IATA: PMI, ICAO: LEPA) nalazi se oko 8 km istočno od centra grada.
Wiota, Iowa
je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 116 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 116 stanovnika, što je 33 (22,1%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Località Grillo, Brescia
Località Grillo je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Neritička zona
Neritička zona je dio oceana koji se proteže od točke oseke do ruba kontinentalnog šelfa, sa relativno malom dubinom, uglavnom do 200 metara. Neritička zona ima uglavnom vodu bogatu kisikom, nizak vodeni pritisak, kao i relativno stabilnu temperaturu i razinu saliniteta. Ovo, uz prisustvo svjetlosti, što rezultira u fotosintetičnom životu poput fitoplanktona i plutajućih Sargassuma, čini neritičku zonu lokacijom na kojoj se nalazi većina morskih živih bića.
Zooplanktoni, slobodno plutajuća bića koja mogu biti mikroskopske veličine do veličine malenih riba i škampa, žive u ovoj zoni i zajedno sa fitoplanktonima čine bazu hranidbenog lanca koji podržava većinu svjetskih područja za ribolov.
Na rubu neritičke zone se završavaju kontinentalni šelfovi i naglo se strmoglavljuju do dubljih voda i pelagijske zone.
Hergenfeld
Hergenfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 506 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133044.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Hergenfeld se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 317 metara. Površina opštine iznosi 5,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 506 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 86 stanovnika/km².
Los Liros, Xochistlahuaca
Los Liros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Xochistlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1095 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
Rancho de León, Tijuana
Rancho de León je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 298 m.
Prato Officioso, Genoa
Prato Officioso je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Crveni Oblak
mini|Makhpiya-Luta ili Crveni Oblak.
Makhpiya-Luta ili Crveni Oblak (1822.-10. prosinca 1909.), poglavica plemena Oglala Siouxa rođen oko 1822. na mjestu sadašnjeg grada North Platte u Nebraski. Po majci je bio Oglala a po ocu Brulé Sioux. Svoja prva ratna iskustva stekao je još u mladim danima u borbama sa tradicionalnim neprijateljima Siouxa, Vranama i Ponijima. Godine 1866./67. vodi svoje Siouxe u nekoliko okršaja protiv američke vojske, a najznačajnija mu je pobjeda nad kapetanom Williamom Fettermanom, iskusnim veteranom koji je sa 18. regimentom učestvovao u građanskom ratu. U ovoj bitci poznatoj kao  'Fetterman Massacre'  ili  'the Battle of the Hundred Slain'  stradali su Fetterman i njegovih 79 vojnika. U bitci na Little Bighornu ne sudjeluje, kao ni u pokretu Plesa duhova. Umro je 1909. na rezervatu Pine Ridge u 79. godini života.
XILI kapija
XILI kapija je isključivo ILI logička kapija čiji izlaz prati pripadajuću tablicu istine. Logička jedinica „1“ se pojavljuje na izlazu samo ako je bilo koji od ulaza u stanju logičke jedinice „1“, ali ne oba (odatle naziv isključivo, ekskluzivno).
Simboli
Postoje 2 simbola za EKSILI kolo, obični („vojni“, „američki“) i četvrtasti (IEC).
mini|levo|150p|Obični EKSILI simbol
Četvrtasti EKSILI simbol|mini|centar|100p
Zamjena
Ako EKSILI kolo nije dostupno, može se složiti iz univerzalnih logičkih NI ili NILI kola. Primjeri su prikazani na slikama.
mini|desno|300p|EKSILI vrata sastavljena od NI vrata|mini mini|desno|300p|EKSILI vrata sastavljena od NILI vrata|mini
Bonnelles
Bonel je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Ivlen.
San Agustín, Soledad de Graciano Sánchez
San Agustín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
Bonnelles
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 2.193, a gustina naseljenosti je iznosila 202 stanovnika/km².
San Agustín, Soledad de Graciano Sánchez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1846 m.
Opština Șeitin, Arad
Șeitin je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Hacienda el Rincón de Jame, Arteaga
Hacienda el Rincón de Jame je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2358 m.
Tuostolo, Salerno
Tuostolo je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 189 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
Los Cobertizos, Tomatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Las Pintitas, El Salto
Las Pintitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini El Salto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26500 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1541 m.
Slatina (Šavnik)
Slatina je naselje u opštini Šavnik u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 106 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 130 stanovnika).
Demografija
U naselju Slatina živi 78 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,4 godina (38,8 kod muškaraca i 37,9 kod žena). U naselju ima 31 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,42.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Santa Lucia, Treviso
Santa Lucia je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
San José de Colima, Batopilas
San José de Colima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 421 m.
Najmanji stražnjični mišić
mišić je zdjelice trokutasta oblika. Mišić inervira gornji stražnjični živac (lat. nervus gluteus superior).
Polazište i hvatište
Mišić se nalazi smješten ispod srednjeg stražnjičnog mišića. Polazi s vanjske strane bočne kosti i hvata sa na veliki obrtač (lat. trochanter major) bedrene kost.
Nelson, Nevada
Nelson je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Walter Lord
John Walter Lord, Jr. (8. oktobar 1917 – 19. maj 2002) bio je američki historičar i publicist, najpoznatiji po knjizi A Night to Remember iz 1955. godine, koja se dan-danas smatra najdetaljnijim i najuatoritarnijim prikazom potapanja RMS Titanic 1912. godine.
Nelson, Nevada
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 37.
Papatlar, Tamiahua
Papatlar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 257 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Walter Lord
Pažnju je na sebe privukao kao urednik The Fremantle Diary, knjige dnevničkih zapisa Arthura Fremantlea, britanskog oficira i južnjačkog simpatizera u građanskom ratu. Njegova sljedeća knjiga je bila A Night to Remember, temeljena na intervjuima sa 63 preživjela putnika, i koja je napustila tradicionalni kronološki faktografski prikaz kako bi zbivanja prikazala iz njihove perspektive. A Night to Remember je postala bestseler, a godine 1958. je u Britaniji adaptirana u A Night to Remember.
Lord se nakon toga posvetio knjigama koje su na sličan pristup trebali prikazati neke od značajnijih događaja iz američke historije. Otkrivanje olupine RMS Titanica 1985. ga je potaklo, da sljedeće godine izda svojevrsni nastavak svoje najpoznatijeg djela, odnosno knjigu The Night Lives On. Njome je potvrdio reputaciju najvećeg stručnjaka za Titanic u svijetu. 1990-ih ga je James Cameron uzeo kao jednog od stručnih savjetnika za svoj film Titanic.
Bibliografija
Lord je objavio dvanaest historijskih djela:
Palmata, Lucca
Palmata je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 140 m.
Diego Gelmírez
Diego Gelmírez (ili Xelmírez) (o. 1069 – o. 1149) bio je španski katolički biskup (od 1100.) odnosno prvi nadbiskup (od 1120.) Santiaga de Compostele u Galiciji. Na tom je mjestu učinio Santiago de Compostelu jednom od najpopularnijih odredišta za hodočašće, te uveo sistem oporezovanja hodočasnika koji je iskoristio kako bi u gradu otpočeo intenzivnu graditeljsku djelatnost koja će se nastaviti decenijama poslije njegove smrti. Bio je i jedna od najuticajnijih političkih ličnosti Španije, te je postao umiješan u sukob između kraljice Urrace Leonske i njenog muža Alfonska I Aragonskog sa leonskim plemstvom, pri čemu je stao na stranu mladog Alfonsa Raimundeza koji je uživao podršku leonskih plemića. Zbog toga je nekoliko puta bio zatvaran, te su mu oduzimane svjetovne ovlasti. Te i druge sukobe je, pak, opisao u tekstu Historia Compostelana, u kojem je opisao svoj episkopat od 1100. do 1139. godine, u stilu srednjovjekovnih viteških gesta.
Óscar Romero
Oscar Arnulfo Romero y Galdámez (Ciudad Barrios, 15. kolovoza 1917. - San Salvador, 24. ožujka 1980.) je bio salvadorski katolički svećenik i biskup San Salvadora, čuven po borbi za prava siromašnih i potlačenih.
Rana biografija
Romero se rodio u mjestu Ciudad Barrios, a imao je šestero braće i sestara. Pohađao je javnu školu, koja je nudila samo prva tri razreda. Kad je to završio, do 12. ili 13. godine privatno ga je podučavala Anita Iglesias. U 13. godini ide u sjemenište u San Miguelu gdje ostaje 7 godina. Nakon toga ide u nacionalno sjemenište u San Salvadoru. Kasnije je upućen u Rim gdje je živeo u studentskom domu zajedno sa ostalim latinoameričkim sjemeništarcima. Na polovici prve godine studija teologije na Gregoriani umire mu otac. Kad je 1939. izbio Drugi svjetski rat, većina njegovih prijatelja otišla je kući, ali je on ostao u Europi. Završio je studije, postao dotor teologije, i zaređen je za svećenika 1942. godine. Ipak, u Italiji nije dugo ostao jer ga je biskup pozvao u domovinu kad je imao samo 26 godina.
Putovao je s prijateljem, posjetili su Kubu i Španjolsku, zadržani su nekoliko mjeseci u logoru, a onda poslani kući s Kube. Tamo je Oscar radio kao župnik, osnovao razne apostolske grupe, društvo liječenih alkoholičara, pomogao sagraditi i posvetiti katedralu u San Miguelu, gdje je služio preko 20 godina. Oscar Romero je bio poznat kao konzervativni biskup koji puno više energije polaže u održanje dobrih odnosa s vladajućom vojnom diktaturom nego u zalaganje za siromašne seljake koji su činili većinu salvadorske populacije.
thumb|300px|left|Óscar Romero (mural)
Biskup Romero
Kad je postao biskup, kasnije i nadbiskup, doživeo je svoj preobražaj, i postao čuven po svojim propovedima na strani siromašnih i potlačenih. Stao je na stranu siromašne većine stanovništva koja je trpjela pod diktaturom desničarskog režima bogate manjine. Postao je vođa oporbe desničarskoj vladi koja se popela na vlast 1979.
Bio je prijatelj siromaha s kojima se često susretao. U jednoj svojoj propovijedi taj stav je izrekao ovako:
"Ovog sam tjedna dobio obavijest da sam na listi onih koji će sljedećih tjedana biti ubijeni. Želim, međutim, jasno reći da glas pravde nitko ne može ubiti."
Ubijen je 24. ožujka 1980. godine u bolničkoj kapelici. Ubijen je za služenja mise, a krv se priolila po oltaru. Zadnje riječi su mu bile: "Neka se Bog smiluje ubojicama". Njegovom pokopu prisustvovalo je 250.000 ljudi.
Hergenroth
Hergenrot je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 438 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143238.
Óscar Romero
Nasleđe
minijatura|Komemoracija 27. godišnjice ubistva episkopa Romera, 2007. godine. Kip mu je postavljen iznad Velikih Zapadnih vrata Westminsterske opatije u Londonu. Predstavlja jednog od 10 mučenika 20. stoljeća. U El Salvadoru ga zovu "San Romero". Bio je jedan od velikih latinoameričkih biskupa 20. stoljeća, koji su se poput njega i dom Heldera Camare snažno i odlučno zauzimali za prava obespravljenog naroda.
Hergenroth
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Hergenrot se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 394 metra. Površina opštine iznosi 1,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 438 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 232 stanovnika/km².
XNILI kapija
XNILI kapija je digitalna logička kapija čiji izlaz prati tablicu istine za isključivo NILI. Logička nula „0“ se pojavljuje na izlazu samo ako je bilo koji od ulaza u stanju logičke jedinice „1“, ali ne oba (odatle naziv isključivo, ekskluzivno).
XNILI logička kapija se može shvatiti i kao XILI kapija sa inverterom (NE kapija) spojenim na izlaz.
Simboli
Postoje 2 simbola za EKSNILI kolo, obični („vojni“, „američki“) i četvrtasti (IEC).
mini|levo|120p|Obični EKSNILI simbol
Zamjena
Ako EKSNILI kolo nije dostupno, može se složiti iz univerzalnih logičkih NI ili NILI kola, kao i sva druga logika.
Narodnooslobodilački pokret Jugoslavije
Oružanu silu pokreta otpora predstavljali su narodnooslobodilački partizanski odredi, stvarani tokom leta 1941. godine, koji su tokom 1942. godine prerasli u Narodnooslobodilačku vojsku Jugoslavije. U gradovima su pokret otpora predstavljali tvz. "ilegalci".
Na slobodnim teritorijama stvarani su civilni organi narodnooslobodilačkog pokreta, Narodnooslobodilački odbori, koji su predstavljali prve organe „narodne vlasti“. Oni su imali su zadatak da pomažu iz pozadine oružanu narodnooslobodilačku borbu. Pored Narodnoosolobodilačkih odbora u okviru pokreta otpora su stvarane i druge antifašističke organizacije, poput Antifašističkog fronta žena (AFŽ), Ujedinjenog saveza antifašističke omladine Jugoslavije (USAOJ) i Saveza pionira Jugoslavije.
Narodnooslobodilački pokret je, za razliku od drugih pokreta u Jugoslavije, tokom Drugog svetskog rat, uspeo masovno da okupi pripadnike svih naroda: Srbe, Hrvate, Slovence, Muslimane, Crnogorce i Makedonce, kao i pripadnike svih nacionalnih manjina u Jugoslavije: Mađare, Albance, Italijane, Slovake, pa čak i Nemce.
Jedan od ciljeva Narodnooslobodilačkog pokreta bio je i stvaranje nove države - Nove Jugoslavije, koja bi počivala na nacionalnom i socijalnom jedinstvu. Na taj način se ostvariovao i deo programa Komunističke partije Jugoslavije, koji se odnosio na izvođenje socijalističke revoluciji. Ovi planovi su se posebno odvijali na oslobođenim teritorijama tzv. „Partizanskim republikama“ (Užička republika, Drvarska republika, Bihaćka republika i dr.) gde je stanovništvo moglo u praksi da vidi delotvornost NO odbora i primenu načela socijalne pravde.
Narodnooslobodilački pokret se razvijao na čitavom području Jugoslavije. Glavni protivnici bili su strani okupatori (Nemci, Italijani, Bugari i Mađari), kao i „domaći izdajnici“, odnosno saradnici okupatora: Nezavisna Država Hrvatska (ustaše i domobrani), režim Milana Nedića u Srbiji (Srpska državna straža), četnici Draže Mihailovića, četnici Koste Pećanca, Balisti, Bela grada u Sloveniji, režim Sekule Drljevića u Crnoj Gori, Ljotićev „Zbor“ i dr. Pokret je vodio doslednu borbu protiv širenja međunacionalne mržnje, masovnih progona i pokolja stanovništva, što mu je donelo široku narodnu podršku.
Narodnooslobodilački pokret je 1943. godine stekao priznanje Saveznika, koji su uskratili dotadašnju podršku četnicima. Nakon toga je došlo do sporazuma sa Jugoslovenskom vladom u izbeglištvu, na osnovu kojih je 7. marta 1945. godine stvarena Demokratska Federativna Jugoslavija.
Hapšenja komunista
Pre rata su po broju i ugledu članova KPJ prednjačili Zagreb i Hrvatska (na primer, bilo je mnogo Hrvata španskih boraca). Međutim, policijske vlasti u Zagrebu su spremno predale kartoteke novim okupatorskim vlastima, dok su u Beogradu pristalice komunista oko Srđana Budisavljevića u Ministarstvu unutrašnjih poslova Simovićeve vlade uništili komunističku kartoteku predratne policije. Tako da, kada počinju masovna hapšenja komunista posle napada na SSSR, komunisti u Srbiji, jednostavno, nisu bili tako vidljivi za Gestapo.
Ovobodilna fronta
Za razliku od drugih krajeva Jugoslavije, gde je u Narodnoosolobodilačkom pokretu isključivu rukovodeću ulogu imala Komunistička partija Jugoslavije, u Sloveniji je na inicijativu Komunističke partije Slovenije formiran Oslobodilački front koji je okupio desetak predratnih stranaka i organizacija i stvorio čvrsto jedinstvo u borbi protiv okupatora.
Narodnooslobodilački odbori
minijatura|Narodni zbor u [[Borbe za Livno 1942.|oslobođenom Livnu avgusta 1942. godine.]] minijatura|Narod i borci na ulici u [[Gackom za vreme neke proslave.]] minijatura|Prvi miting u oslobođenom Leskovcu, 1944. "Oni su brinuli da izgrade škole i nauče čitanju i pisanju i aritmetici svakoga, i to bi trajalo generaciju ili dve; a nakon toga da izgrade univerzitete i razviju nauku, i to bi trajalo još nekoliko; i da ukinu mračnjaštvo i nepismenost i sljepoću i zvjerstvo, i da postave kanalizaciju i navodnjavanje i električnu energiju, i suvremeni način transporta i čelične plugove, i bolja rasplodna grla i i učinkovitije metode proizvodnje i distribucije, i milijun prednosti koje im stara politika nije pružila."
- Basil Davidson
Narodnooslobodilački odbori su bili organi revolucionarne narodne vlasti u Jugoslaviji, formirani za vreme Narodnooslobodilačkog rata u periodu od 1941. do 1945. godine.
Stvarani su, odonsno birani ili imenovani, od početka oružanog ustanka 1941. godine, na oslobođenoj, a kasnije i na neoslobođenoj teritoriji i od osnivanja su bili klica novog društvenog sistema, jer su svojim revolucionarno-demokratskom praksom izražavali revolucionarne i socijalne težnje.
Njihovo osnivanje sukobljavalo je komuniste sa Kominternom, koja je suspendovala sve socijalne promene dok traje rat, a na drugoj strani sa četnicima koji su u njihovom stvaranju videli nameru da se odstrani „legalni poredak" i preuzme vlast.
Stvaranje AVNOJ-a
Antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Jugoslavije, skraćeno AVNOJ, je bila krovna organizacija narodnooslobodilačkih komiteta, uspostavljena 26. novembra 1942. radi upravljanja slobodnim teritorijama na području okupirane Jugoslavije.
Odnos NOP-a i Izbegličke vlade u Londonu
Između Josipa Broza Tita (kao predstavnika jugoslovenske narodnooslobodilačke vlade) i Ivana Šubašića (kao predstavnika jugoslovenske kraljevske vlade) potpisana su dva sporazuma:
minijatura|Zbor u oslobođenoj Topoli oktobra 1944.
Istaknute ličnosti NOP-a
200px|desno|thumb|[[Ivan Ribar|dr Ivan Ribar i Josip Broz Tito na Sutjesci, juna 1943. godine]]
El Saladito, Soto la Marina
El Saladito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Stoliv
mini|Donji Stoliv Stoliv je dvojno naselje na severoistočnoj strani poluostrva Vrmac, naspram Perasta. Gornji Stoliv smešten je u kestenovoj šumi na nadmorskoj visini od 200 do 240 metara. Sačuvao je svoju izvornu ruralnu fizionomiju. Danas ima dvadesetak stanovnika, jer su mnogi tokom XVII i XVIII veka naseljavali „Novo selo“, kako su tada nazivali Donji Stoliv. Gornji Stoliv je jedno od retkih naselja seoskog tipa koje svojim urbanim rešenjima podseća na grad. Naseljem dominira crkva sv. Ilije. Godine 1721, Donji Stoliv je dobio status pomorskog naselja.
Relativno mala temperaturna kolebanja tokom dana i tokom godine pogoduju ranom sazrievanju voća i uspevanju pojedinih vrsta cveća, posebno kamelija. U crkvi sv. Ilije u Gornjem i sv. Marije u Donjem Stolivu nalazi se nekoliko slika slovenačkog slikara Josipa Tominca.
Najvredniji kulturni spomenik je crkva sv. Bazilija u Donjem Stolivu, na lokaciji Markov Rt, sa svojim freskama rađenim krajem XV veka sa likovima svetaca Istočne i Zapadne crkve, sa ćiriličnim i latiničnim natpisima, koji govori o svojevrsnoj simbiozi istočnih i zapadnih uticaja u srednjovekovnom slikarstvu na ovom području.
Hladni izvori
Tijekom vremena, hladni izvori razviju jednu jedinstvenu topografiju, jer reakcije između metana i morske vode stvaraju karbonatne stijene i grebene. Ove reakcije mogu ovisiti o bakterijskoj aktivnosti. Ikait, hidrat kalcijevog karbonata, je možda povezan sa oksidacijom metana iz hladnih izvora.
Ovi podvodni "mofeti" možda leže na područjima podvodnih vulkana. Mjehurići plina, ponekada otrovni, izlaze iz malenih rupica u obroncima kratera, u oceanskim procjepima, u zonama sa visokom tektonskom aktivnošću i u zonama bogatim ugljikovodicima. Ako su ti izvori otrovni (s visokim razinama sumpornog dioksida i ugljika), nije neuobičajeno naći malene ribe i škampe ugušene oko "oceanskih fumarola". Za razliku od toga, ako izvori ispuštaju ugljikovodike poput metana (na primjer, u Meksičkom zaljevu), mogu održavati podvodni život (dagnje, mekane koralje, rakove itd.) koji ovisi o bakterijama koje se hrane metanom. Ovo se dešava oko crnih dimnjaka, koji se nalaze u zonama podvodnih vulkana i koji su isto dom jedinstvenim bićima koja ovise o parama iz hidrotermalnih izvora. Ovo se također dešava na dnu mora sa velikom vulkanskom aktivnošću (oko Antila, Galapagosa, itd.).
El Mortero, Tzitzio
El Mortero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1080 m.
Ludi Konj
Izvanredno hrabar ratnik. Vlastiti narod ga priznaje kao vizionara odanog indijanskom načinu života.
Ne zna se gdje se rodio. Pretpostavlja se da je rođen 1840. Imao je tri žene, sestru i polubrata. Ime Ludi Konj dobio je u 18. godini. Vizija koju je imao nakon Grattanskog masakra pratit će ga do smrti.
1870. uzima prvu suprugu. Iduće godine uzima i drugu. 14. kolovoza 1872. on i Bik Koji Sjedi napali su pratnju željeznice. 26. lipnja 1876. ponovno se susreo s Bikom Koji Sjedi te su izvojevali najveću pobjedu u povijesti indijanskog otpora bijelcima. Tada se odigrala bitka kod Little Big Horna gdje je poginuo general Custer.
U Fort Robinsonu oženio se treći put.
Proboden je bajunetom 5. rujna 1877. i umro tijekom noći sa samo 37 godina.
Frascata, Alessandria
Frascata je naselje u Italiji u provinciji Алесандрија, u regiji Пијемонт.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 311 m.
Alluy (Nijevr)
Alij je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgundija, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Šato Šenon (grad).
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 403 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 27,44 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 255 metara (maksimalnoj 287 m, a minimalnoj 221 m).
Posljednji skretničar uzanog kolosjeka
Posljednji skretničar uskog kolosjeka je jugoslavenski igrani film snimljen 1986. u režiji i po scenariju Vesne Ljubić. Radnja je smještena u malo bosanskohercegovačko mjesto u kome je lokalna željeznička pruga jedini kontakt sa vanjskim svijetom, a zaplet opisuje nastojanje stanovnika da se prilagode ukidanju pruge.
José Cruz Miranda Rangel, Soledad de Graciano Sánchez
José Cruz Miranda Rangel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1837 m.
Parcelas Peñuelas, Puerto Rico
Parselas Penjuelas je grad u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 941, što je 191 (-16,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fontana dei Fieri, Benevento
Fontana dei Fieri je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 385 m.
Ben Nicholson
Ben Nicholson (Denham, 10. travnja 1894. – London, 6. veljače 1982.), britanski slikar i kipar.
Pionir je nefigurativne umjetnosti u Engleskoj. Njegov likovni razvoj išao je od postimpresionizma do apstrakcije. Apstraktne kompozicije često je radio kao reljefe koji tvore višeslojne naslage u obliku osnovnih geometrijskih likova.
Colonia Renacimiento, Xochistlahuaca
Colonia Renacimiento je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Xochistlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1290 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 478 m.
Megafauna
thumb|right|[[Loxodonta africana, najveća kopnena životinja na Zemlji.]] Megafauna (grč. megas "velik" + lat. fauna "životinja") su velike, vrlo velike ili ogromne životinje. Njihova uobičajena definicija je težina od 45 kilograma. Time u megafaunu spadaju mnoge životinje koje se inače ne smatraju vrlo velikim, poput crvenog klokana, ali i čovjeka.
Ovaj termin se najčešće koristi da bi se opisale životinje koje su dosta veće od čovjeka, ali nisu pripitomljene. Njega se posebno povezuje sa pleistocenskom megafaunom — divovskim kopnenim životinjama poput mamuta, dlakavih nosoroga i sl. Također se koristi za najveće moderne divlje životinje, posebno za slona, žirafu, nilskog konja, nosoroge, losa, kondora, itd.
Osim toga se često koristi za neke divovske vodene životinje, posebno kitove, za bilo koje veće divlje ili pripitomljene životinje poput većih antilopa i goveda, kao i za dinosaure i druge izumrle divovske gmazove.
Ovaj termin se ponekad koristi za opisivanje životinja (obično izumrlih) koje su veće u odnosu na češći ili jedini preživjeli oblik te životinje, npr. za vilin konjica iz perioda karbona koji je imao raspon krila od 1 m.