cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Delanson, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 377, što je 8 (-2,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lütjenburg
Litjenburg je grad u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Plen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.522 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1057048.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Plen Litjenburg se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Plen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 33 metra. Površina opštine iznosi 6,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.522 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 898 stanovnika/km².
Hornsby Bend, Texas
Hornsby Bend je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6.791 stanovnika.
982 Franklina
982 Franklina je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 32,5 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,066 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 13,649 stepeni, a orbitalni period iznosi 1961,857 dana (5,371 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,234. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 9,9 a geometrijski albedo 0,183.
Asteroid je otkriven 21. maja 1922. godine.
Bijil neoaramejski
Bijil neoaramejski jezik (barzani židovski neoaramejski, lishan didan, lishan dideni, ISO 639-3: bjf), gotovo izumrli istočnoaramejski jezik kojim govore još neke obitelji na području iračkog Kurdistana. Osam židovskih obitelji 1951. govorilo ga je u selu Bijil. Očuvao se i u selu Nerim. Nekada se govorio u tri sela blizu grada Aqrah.
Postoje tri dijalekta: barzan, shahe i bijil. Posljednji govornik dijalekta bijil umro je 1998.
Eus (Istočni Pirineji)
E je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Istočni Pirineji koja pripada prefekturi Prad.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 375 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,08 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 349 metara (maksimalnoj 1.143 m, a minimalnoj 244 m).
Bedford, Pennsylvania
Bedford je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Hértevin jezik
Hértevin jezik (ISO 639-3: hrt), istočnoaramejski jezik koji se govori u azijskom dijelu Turske na području provincije Siirt. Danas ga u Turskoj rabi svega oko 1,000 ljudi (1999 H. Mutzafi), jer su mnogi odselili na Zapad.
Bedford, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.841, što je 300 (-9,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hértevin jezik
Postoje tri dijalekta hértevin (arton), umraya i jinet, a služe se i sjevernokurdskim [kmr]. Piše se sirijskim (sirskim) pismom.
Klasični mandejski
Klasični mandejski jezik (ISO 639-3: myz), izumrli istočnoaramejski jezik mandejske podskupine koji se danas koristi samo u liturgijama mandejske religije ili mandeizmu, na području grada Basre u Iraku, te u manjim zajednicama u New Yorku i Australiji. Na području grada Sydneya živjelo je 300 Mandejaca (1995).
N-acetilglukozamin-1-fosfodiestar a-N-acetilglukozaminidaza
N-acetilglukozamin-1-fosfodiestar a-N-acetilglukozaminidaza (, alfa-N-acetilglukozaminilna fosfodiesteraza, lizozomalna alfa-N-acetilglukozaminidase, fosfodiestarska glikozidaza, alfa-N-acetil-D-glukozamin-1-fosfodiestar N-acetilglukozaminidaza, 2-acetamido-2-dezoksi-alfa-D-glukoza 1-fosfodiestar acetamidodezoksiglukohidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom glikoprotein-N-acetil-D-glukozaminil-fosfo-D-manoza N-acetil-D-glukozaminilfosfohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Caprara, Pescara
Caprara je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
N-acetilglukozamin-1-fosfodiestar a-N-acetilglukozaminidaza
Ovaj enzim deluje mnoštvo jedinjenja u kojima je N-acetil-D-glukozamin alfa-vezan za fosfatnu grupu.
Klopidogrel
Klopidogrel (INN) je oralni, antitrombotski agens iz tienopiridinske klase, koji se koristi za inhibiranje formiranja krvnih ugrušaka pri lečenju koronarne arterijske bolesti, periferne vaskularne bolesti, i cerebrovaskularne bolesti. Njega su izvele na tržište kompanije Bristol-Majers Skvib i Sanofi pod imenom Plaviks. Ovaj lek deluje putem ireverzibilne inhibicije P2Y12 receptora na ćelijskoj membrani trombocita. Endogeni agonist tog receptora je adenozin difosfat (ADP). Nepoželjna dejstva su krvarenje, jaka neutropenija, i trombocitička trombocitopenična purpura (TTP).
Farmakologija
Klopidogrel je prolek koji deluje na ADP receptor na ćelijskoj membrani trombocita. Ovaj lek specifično i ireverzibilno inhibira P2Y12 receptor, koji je značajan za agregaciju trombocita i umrežavanje proteina fibrina. Blokada ovog receptora inhibira agregaciju trombocita putem blokiranja aktivacije glikoprotein IIb/IIIa puta. IIb/IIIa kompleks deluje kao receptor uglavnom za fibrinogen i vitronektin, ali i za fibronektin i fon Vilebrandov faktor. Aktivacija tog kompleksa je "finalni zajednički put" agregacije trombocita.
Inhibicija trombocita počinje dva sata nakon oralne doze klopidogrela. Početak dejstva je spor, tako da se početna doza od 300–600 mg obično primenjuje.
Sin-šumu-lišir
Sin-šumu-lišir bio je asirski vojskovođa koji se oko godine 626. pne. proglasio kraljem i oko godinu dana vladao dijelom Babilonije. Prije toga je bio vojskovođa kralja Ašur-etil-ilanija. O njegovoj vladavini se ne zna mnogo, zahvaljujući malom broju asirskih izvora iz tog perioda.
Hadley, New York
Hadli je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Andy Knote
Andy Knote (München, 1962.), njemački muzički producent i kompozitor popularne muzike.
Nakon studija na muzičkoj akademiji (klavir i solo pjevanje) i daljnjeg obrazovanja, Knote je 1984., zajedno s Armandom Presserom osnovao firmu Toyco Studios. Ubrzo je započeo producirati filmsku i TV glazbu, kao i onu za reklame, a producirao je i nekoliko pop pjesama.
Prva velika filmska produkcija bila je ona za soundtrack filma Manta, Manta s Tilom Schweigerom. Ipak, najveći uspjeh postižu njegove platinaste i zlatne produkcije (i prijevodi) pjesama za anime serijale Digimon, Dragonball Z i Pokémon, koje je pisao zajedno s Noelom Pixom, Henkom Flemmingom i nekolicinom drugih suradnika. Ove produkcije učinile su ga poznatim među mlađom publikom koja je pratile anime.
Njegovi recentniji uratci uključuju muziku za film Avedis (s njim je surađivao Sarkis Gazaryan) i jinglove za Pokito, dječji program kanala RTL II (na kojem su prikazivani Digimoni i ostali anime serijali na kojima je surađivao).
Godine 1998., ime firme promijenjeno je u Edition Arts of Toyco.
L-arabinonatna dehidrataza
L-arabinonatna dehidrataza (, L-arabonatna dehidraza, L-arabonatna dehidrataza, L-arabinonatna hidrolijaza) je enzim sa sistematskim imenom L-arabinonatna hidrolijaza (formira 2-dehidro-3-dezoksi-L-arabinonat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Horseshoe Bay, Texas
Horseshoe Bay je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.418 stanovnika.
Elmore County, Alabama
je okrug u američkoj saveznoj državi Alabama.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 79.303, što je 13.429 (20,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bénévent-et-Charbillac
Benevant e Šarbijak je naselje i opština u jugoistočnoj Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornji Alpi koja pripada prefekturi Gap.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 260 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1120 metara (maksimalnoj 2.058 m, a minimalnoj 923 m).
983 Gunila
983 Gunila je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 73,87 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,462 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,855 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,096, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 14,871 stepeni, a orbitalni period iznosi 2050,959 dana (5,615 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 9,58 a geometrijski albedo 0,047.
Asteroid je otkriven 30. jula 1922. godine.
Horseshoe Bend, Texas
Horseshoe Bend je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 789 stanovnika.
Donji Kraljevec (Hrašćina)
Donji Kraljevec je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Hrašćina, Krapinsko-zagorska županija.
Galaktan 5-O-arabinofuranoziltransferaza
Galaktan 5-O-arabinofuranoziltransferaza (, AftA, Rv3792) je enzim sa sistematskim imenom galaktofuranan:trans,oktacis-dekaprenilfosfo-beta-D-arabinofuranoza 5-O-alfa-D-arabinofuranoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je izolovan iz Mycobakterija tuberculosis i Corynebakterija glutamicum.
Henrik Barić
Henrik Barić (Dubrovnik, 28. januara 1888. – Beograd, 3. aprila 1957.), jugoslavenski lingvist. Od 1906. započeo je u Gracu i Beču studije iz opšte lingvistike i uporedne gramatike i iz romanistike i slavistike. Univerzitetske studije završio je 1912. u Beču doktorskom disertacijom Istorija postanka italijanskog umetničkog epa. Već 1920. izabran je za docenta, 1923. za vanrednog i 1930. za redovnog profesora Beogradskog univerziteta, a poslije Drugog svjetskog rata i za redovnog profesora novoosnovanog Univerziteta u Sarajevu. Još 1910. javio se esejima iz oblasti književne i kulturne istorije, i ta oblast ostaće stalno u Barićevoj interesnoj sferi, što pokazuju i brojni objavljeni ogledi i rasprave s tematikom iz te oblasti. Prve rasprave iz lingvistike: Prilozi istoriji slovenskih jezika i Albanskorumunske studije već su predstavile prof. Barića kao budućeg balkanologa i albanologa. Nekoliko decenija on će biti jedan od naših najpoznatijih profesora opšte i uporedne lingvistike, a između dva rata Henrik Barić je sa A. Belićem, St. Kuljbakinom i M. Budimirom činio grupu naših eminentnih lingvista, koji su zauzeli trajno mjesto i u svjetskoj nauci o jeziku. Godine 1924. osnovao je u Beogradu Seminar za albanologiju, zatim na međunarodnom nivou zapaženi časopis Arhiv za arbansku starinu, jezik i etnologiju, Biblioteku Arhiva i Lingvističku biblioteku, organizovao osnivanje i bio direktor Balkanološkog instituta (novog) pri Naučnom društvu BiH u Sarajevu, pokrenuo i uredio dvije knjige Godišnjaka Balkanološkog instituta u Sarajevu, itd. Barićev naučni opus iznosi preko dvije stotine bibliografskih jedinica. Njegov lingvistički interes bio je stalno upravljen prema problemima albanskog i rumunskog jezika, a s tim u vezi i prema problemima ilirskog, tračkog i staromakedonskog jezika. Stvaralački opus prof. Barića može se podijeliti u dvije osnovne grupe radova: rasprave o pitanju individualizacije indoevropskih jezika, posebno o pitanju refleksa indoevropskih guturala, i rasprave o međujezičkim odnosima izumrlih i savremenih balkanskih jezika, gdje centralno mjesto zauzima albanski jezik. Obje grupe radova su ipak usko povezane jer on, i kad obrađuje prajezičke opšte probleme, uvijek prati i njihovo značenje za probleme balkanskih jezika, posebno albanskog jezika i obrnuto. To pokazuju, uostalom, i njegove najznačajnije rasprave i radovi: Iz kronologije arbanskog vokalizma; Etimološki i gramatički prilozi I, II; Ima li čakavskih pozajmica u arbanskom jeziku; O pitanju refleksa guturala u tračko-arbanskom; Miscellen O uzajamnim odnosima balkanskih jezika I; Ilirske studije O ilirskom karakteru staromakedonskog jezika; Rečnik srpskoga ili hrvatskoga i arbanskoga jezika I; Lingvističke studije; Istorija arbanskog jezika (na albanskom i srpskohrvatskom jeziku). Za člana Naučnog društva BiH izabran je 1955. godine.
Martins Ferry, Ohio
Martins Feri je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.915, što je 311 (-4,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Masseria Liuni, Lecce
Masseria Liuni je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 217 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Donji Macelj
Donji Macelj je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Đurmanec, Krapinsko-zagorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 558 stanovnika te 151 obiteljskih kućanstava.
22. 3.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
22. mart/ožujak (22. 3.) je 81. dan godine po gregorijanskom kalendaru (82. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 284 dana.
Događaji
.
Smrti
.
Blagdani/Praznici
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Klonidin
Klonidin je simpatolitički lek koji se koristi za tretiranje visokog krvnog pritiska, nekih oblika bola, ADHD i anksioznog/paničnog poremećaja. On je klasifikovan kao centralno delujući α2 adrenergički agonist.
Sinteza
Klonidin, 2-(2,6-dihlorofenilamin)imidazolin, se može sintetisati iz 2,6-dihloroanilina, reakcijom u kojom sa amonijum tiocijanatom daje N-(2,6- dihlorofenil)tioureju. Metilacija ovog produkta, i naknadna reakcija sa etilen diaminom daje klonidin.
Meldorf
Meldorf je grad u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.479 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051074, NUTS (DEF05) i LOCODE (DE MED) kod.
Ålänningens sång
Ålänningens sång je službena himna Ålanda, autonomnog i demilitariziranog švedskog arhipelaga u Finskoj. Himna je usvojena 1922. godine, a njezin je tekst napisao John Grandell, dok joj je kompozitor bio Johan Fridolf Hagfors. Himna je prvi put javno i izvedena 1922., na muzičkom festivalu u Mariehamnu.
Meldorf
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ditmaršen Meldorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ditmaršen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 6 metara. Površina opštine iznosi 21,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.479 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 352 stanovnika/km².
Rettore (Mezzavia), Padova
Rettore (Mezzavia) je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 413 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Cabannes (Tarn)
Kaban je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Tarn koja pripada prefekturi Albi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 320 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 51 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 173 metara (maksimalnoj 310 m, a minimalnoj 152 m).
Mosul
Mosul (arap. الموصل) je treći najveći grad Iraka, nakon glavnog grada Bagdada i Basre. Nalazi se na obalama rijeke Tigrisa u sjevernom dijelu države, oko 400 km sjeverno od Bagdada. U ovom je gradu 1987. godine živjelo 664.221 stanovnika, dok procjene iz 2002. godine govore o 1,739.800 ljudi. Arapi čine većinu stanovništva u gradu, a među manjine spadaju Kurdi, Ajsori, Armenci i drugi.
Kildani jezik
Kildani jezik (kaldejski, kaldejski neoaramejski, fallani, fellihi, kaldaya, lishana kaldaya, suvremeni kaldejski, neokaldejski, soorath, soorith, suras, sureth; ISO 639-3: cld), istočnoaramejski jezik kojim govori oko 110,000 ljudi (1994 H. Mutzafi) u Iraku (Mosul, Bagdad, Basra), i znatan broj iseljenih Kaldejaca u Australiju, Belgiju, Kanadu, Njemačku, Libanon, Nizozemsku, Švedsku, Siriju, Tursku (Azija) i SAD.
Neokaldejski ima nekoliko dijalekata: mangesh, alqosh, tel kepe, tisqopa, bartille, shirnak-chizre (bohtan) i dihok. Etnički su najbliži Ajsorima (Asircima), a jezici obadva naroda (Ajsora i Kaldejaca) članovi su sirjačkog makrojezika [syr]
984 Gretia
984 Gretia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 31,91 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,354 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,254 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,196, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 9,085 stepeni, a orbitalni period iznosi 1715,672 dana (4,697 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 9,03 a geometrijski albedo 0,423.
Asteroid je otkriven 27. avgusta 1922. godine.
Deale, Maryland
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.945, što je 149 (3,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Koy sanjaq surat jezik
Koy sanjaq surat jezik (koi sanjaq soorit, koi-sanjaq sooret, koy sanjaq sooret, koy sanjaq soorit; ISO 639-3: kqd), sjevernoaramejski jezik kojim još govori 900 ljudi (1995 H. Mutzafi) u sjevernoiračkim naseljima Koi-Sanjaq i Armota. Srodan je jeziku senaya [syn] u Iranu koji se govori u gradovima Tehran i Qazvin.
Pismo je sirijsko (sirsko, sirjačko).
987 Wallia
987 Wallia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 43,67 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,147 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 8,885 stepeni, a orbitalni period iznosi 2039,469 dana (5,583 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,230. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 9,30 a geometrijski albedo 0,176.
Asteroid je otkriven 23. oktobra 1922. godine.
Ašur-ubalit II
Ashur-uballit II (Aššur-uballiṭ II) bio je posljednji vladar asirske države. Vladao je iz grada Harrana od 612. pne. do 609. pne., a tamo se sklonio nakon pada Ninive, asirske prijestolnice u ruke babilonsko-medijske vojske 612. pne.
Iako su Asirija i Egipat u prošlosti bili neprijatelji, egipatski faraon Psametih I je odlučio pomoći Ašur-ubalitu II smatrajući kako bi oslabljeno Asirsko Carstvo moglo biti protuteža sve jačim Babiloncima pod kraljem Nabopolasarom. Uz egipatsku pomoć Harran i Ašur-ubalit su se održali, ali su nakon povlačenja egipatske vojske 610. pne. Babilonci opsjeli Harran.
Novi faraon Neho II je sljedeće godine pokrenuo vojsku nastojeći spasiti svog saveznika, a pokušaj Judejaca pod kraljem Josijom da ih zaustave je doveo do bitke kod Megida u kojoj je Josija ubijen. Neho, međutim, ipak nije stigao do Harrana na vrijeme i grad je pao. O Ašur-ubalitovoj sudbini više nema spomena, te se pretpostavlja da je tada poginuo, iako je ostatak asirske vojske našao utočište u Karkemišu.
Malena količina zapisa je izvor rasprava među historičarima o tome da li je Ašur-ubalit II bio brat kralja Sinšariškuna koji je stradao u Ninivi. Ime je najvjerojatnije dobio po Ašur-ubalit I|Ašur-ubalitu I, drevnom asirskom vladaru koji je oko 1330. pne. svrgnuo mitani|mitansku vlast i osnovao Srednje Asirsko Carstvo.
986 Amelia
986 Amelia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 50,94 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,136 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 14,793 stepeni, a orbitalni period iznosi 2028,560 dana (5,553 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,199. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 9,40 a geometrijski albedo 0,118.
Asteroid je otkriven 19. oktobra 1922. godine.
Escambia County, Alabama
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 38.319, što je 121 (-0,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mölln
Meln je grad u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 131 opštinskog središta okruga Hercogtum Lauenburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 18.712 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1053090, NUTS (DEF06) i LOCODE (DE MOE) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hercogtum Lauenburg Meln se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 19 metara. Površina opštine iznosi 25,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 18.712 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 747 stanovnika/km². thumb|left|Till Eulenspiegel (Meln)
Cellini, Pordenone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Nais
Nais je bio antički rimski grad, kog su prvog naselili Dardanci u 3. veku pne., a kasnije su ga utvrdili Rimljani. U Naisu su rođeni budući rimski carevi Konstantin Veliki i Konstancije III. Tokom 5. i 6. veka naizmenično su ga osvajali Huni, Istočni Goti, Gepidi, Vizantija i Avari. Slovenska plemena su ga osvojila oko 612.-614. godine. Na mestu antičkog Naisa danas se nalazi grad Niš.
Arheološka istraživanja
Feliks Kanic, koji je od 1850. godine, u nekoliko navrata posećivao i beležio ruševine Niša, obavio je prva obimnija istraživanja antičkog Naisa. Prvo je zabeležio nekoliko spomenika rimskog perioda na prostoru turske tvrđave. Istraživanja su nastavljena 1864ologiji|arheološka iskopavanja na prostoru Jagodin male i Medijane, koja su sa prekidima nastavljena do 1939. godine. 1956. obnavljaju se iskopavanja Jagodin male, a od 1962. godine arheološka iskopavanja su vršena na prostoru koji je obuhvatala turska tvrđava.
Howardwick, Texas
Howardwick je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 402 stanovnika.
Nais
Položaj i teritorija
Nais se razvio u zapadnom delu Niške kotline, koja je rečnim putem povezana sa susednim kotlinama centralno balkanskog prostora, na desnoj obali Nišave. Grad je obuhvatao teritoriju od oko 25 hektara, na severu se prostirao do kod Ražnja, a na jugu do  kod Žitorađe, na istoku se oblast Naisa graničila se teritorijom Remezijane. Privredni razvoj grada omogućila su rudišta koja su se nalazila na okolnim planinama, dok je sama kotlina bila pogodna za razvoj stočarstva i zemljoradnje.
U periodu između Tračkog ustanka (11.- 13. godina pne.) i dalmatsko-panonskog ustanka na teritoriji koju danas obuhvata Tvrđave razvio se vojni logor. Epigrafski spomenik pominje kohortu, koja je bila smeštena u Naisu, i koji se datuje u 1. vek. Kasnije u Nais dolazi kohorta. Oko logora se razvilo i civilno naselje. U 2. veku u gradu je bila smeštena kohorta.
Kroz grad su prolazili važni putevi, koji je od Singidunuma i Viminacijuma vodio u Serdiku i Konstantinopolj, vojni put koji je povezivao je Raciariju na Dunavu (Arčar u Bugarskoj) i Lisus (Lissus, Lješ u Albaniji) i put koji je vodio u Skupi. Do Dioklecijanove vladavine, grad je pripadao Gornjoj Meziji, a kasnije Sredozemnoj Dakiji. U Jagodin maloj i Gradskom polju otkrivene su nekropole.
Rimska vlast
thumb|right|150px|Gaius Aurelius Valerius Diocletianus
Rimljani su osvojili oblast centralnog Balkana u prvoj deceniji prvog veka, kada i dardanski grad Nais ulazi u sastav imperije. U prvom veku Nais nije imao naročitog značaja za rimsko carstvo, vremenom je kolonizovan i dobio je status municipija. Nais svoju ulogu u istoriji carstva dobija tek za vreme cara Dioklecijana kada je država podeljena na četiri oblasti, tetrarhije.
Dolaskom Dioklecijana na vlast 284. godine dešavaju se promene u uređenju države. Vlast je podeljena između četvorice tetrarha koji su upravljali istočnim provincijama (Dioklecijan), Ilirikom, Italijom, i Galijom i Britanijom. Ovom promenom uređenja oblasti većih gradova Naisa, Serdike i Pautalije (Ćustendil) sada su činile sredozemnu Dakiju. Ovo je bila mnogoljudna provincija smeštena u srednjebalkanskom području.
U vreme Dioklecijana (datovanje je izvršeno prema nalazima novca), severno od grada, izvan bedema, podignute su monumentalne terme sa hipokaustom.
Konstantin Veliki
thumb|right|150px|Konstantin Veliki, mozaik iz [[Aja Sofija|Aja Sofije u Carigradu]]
Podizanje javnih i luksuznih građevina u Naisu se pripisuju caru Konstantinu, pre svega zato što je rođen u ovom gradu 280. godine (a vladao 306-337). Otac Konstantinov, Konstancije Hlor (Dioklecijanov savladar) je takođe rođen u dardanskim oblastima gornje Mezije, po ženskoj liniji je možda bio rođak Klaudija II. Majka Konstantinova, carica Helena, Konstancijeva konkubina, je bila stabularija (krčmarica) u Naisu, poreklom je iz Drepanuma u Bitiniji. Više carskih edikta govori o Konstantinovim čestim boravcima u Naisu između 315. i 334. godine: 13. maj 315 (ili 329), 25. jul 319., 25. avgust 334. 316. i 317. Naisom je vladao Licinije, posle izgubljene bitke kod Vinkovaca 316. godine, koju je vodio protiv Konstantina. Nais, Solun i Serdika su 317. godine sporazumno pripali Konstantinu.
Konstancije i Konstans
Posle smrti Konstansa, uzurpator Magnus Magnencius je preuzeo vlast na zapadu. Konstancije je za to vreme bio zauzet ratom sa Persijancima i nije bio u mogućnosti da spreči Magnencija da proširi vlast i na istok. Tada se Vetranion, vojskovođa podunavskih legija, proglasio za cara po nagovoru Konstancijeve sestre. Dvojca careva su se sreli u Naisu 25. decembra 350. godine. Najpre se vojnicima obratio Konstancije koji ih je podsetio na zasluge svog oca i na vojničku vernost, a potom je Vetranion predao insignije carske vlasti. Konstancije mu je potom oprostio izdajstvo i dopustio da provede starost u jednoj palati u Brusi.
Konstancije II
Na pohodu protiv Konstancija II u Naisu se zadržao izvesno vreme i otpadnik Julijan. U grad je stigao u drugoj polovini oktobra 361. godine. U gradu je ostao do decembra iste godine, i za to vreme je upućivao poslanice senatu, Atinjanima, Korincanima i drugim grčkim gradovima tražeći pristalice.
Rimski carevi Valentijan i Valens su boravili u Medijani 364. godine (mestu udaljenom 5 kilometara od Naisa, kako beleži Amianus Marcelinus), pri povratku iz Trakije, kada su podelili svoju pratnju. Ovde je Valentijan izdao više carskih edikta u periodu od 2. do 13. jula.
Huni
Huni su 441. godine upali u Ilirik i opustošili Naisus, Singidunum i mnoge druge gradove i utvrđenja. Car Teodosije II je bio prinuđen da zaključi mir sa hunskim vođom Atilom, uz plaćanje visokog danka i ustupanja pojedinih teritorija. Međutim, 447. godine Atila je ponovo upao u Trakiju i opustošio oko 70 gradova u koje se ubrajaju i Naisus, Serdika, Marcianopolis… Istoričar Prisk, prolazeći 448. carskim drumom pored Nisa, zabeležio je da je on još lezao u ruševinama posle pustošenja iz 441. godine. Hunska država se raspada posle Atiline smrti 453. godine.
Nekoliko decenija kasnije Goti ponovo napadaju Ilirik. Po svedočanstvima Jordanesa, 471. gotski vladar Tjudimer je prešao Savu i napao Nais. 488. godine Teodorih je prešao sa svojom vojskom u Panoniju, a potom u Italiju boreći se protiv Odoakra.
Nais u 6. i 7. veku
thumb|150px|[[Imperator Justinijan|Justinijan I na mozaiku u crkvi Sveti Vitale u Raveni, Italija]]
Nais je obnovio car Justinijan I, koji je i rođen u njegovoj blizini. O ovoj obnovi pisao je istoričar Prokopije. Obnovljen i su pre svega bedemi i vojni logor, u okolini je izgrađeno i obnovljeno oko četrdeset utvrđenja. Usled ekonomskih teškoća i nedostataka vojske, region nije bio sposoban da se odbrani od slovenskih i avarskih napada koji su usledili.
Sloveni
U toku 6. veka Sloveni iz Panonije, Anti i Avari često su napadali oblasti Dardanije, pri čemu je više puta stradao i grad Nais. Početkom 7. veka usled stalnih borbi sa Persijancima i nemogućnosti da brane Balkanske teritorije, Vizantinci napuštaju gradove, odlaze na jug kada ove oblasti naseljavaju Sloveni. Vremenski period između 612. i 614. se može smatrati za kraj antike u Naisu.
Građevine otkrivene na teritoriji Naisa
thumb|150px|Martirijum iz ranovizantiskog perioda u centru grada Niša
Arheološka istraživanja Naisa vršena su u centralnom delu tvrđave, gde je otkrivena ulica koja se pružala u pravcu sever-jug, sa građevinama iz ranovizantijskog perioda. Pretpostavlja se da je ova ulica nastala na mestu starije gradske komunikacije.
U gradu su bili prisutni brojni kultovi, o čemu svedoče nalazi votivnih žrtvenika, skulptura i sitne bronzane plastike. Natpisi sa žrtvenika ukazuju da su pretežno zastupljeni kultovi rimskih božanstava, Jupitera, Junone, Fortune, Libera i Libere, Herkula ali i Mitre kao i tračkih ili ilirskih božanstva. Pretpostavlja se da su u Naisu postojali hramovi, ali izgled i lokacija nisu poznati. Prema nalazu iz Medijane, gde je otkriven grupni nalaz skulptura od belog mermera i porfira pretpostavlja se da je postojao hram posvećenog Asklepiju i Higiji.
Budući da nije utvrđena funkcija lukzunog objekta pod svodovima, sa ukrasima i zidnom i podnom dekoracijom, koji je otkriven na teritoriji turske tvrđave, pretpostavlja se da je u pitanju hram. Prema položaju (uz forum) pretpostavlja da je bio posvećen Jupiteru.
Na Gradskom polju otkriven je objekat koji čine oktogonalna prostorija i vestibul. Pretpostavlja se da je u pitanju carska rezidencija ili stan važne ličnosti. U ovoj građevini su sačuvani mozaici na podovima, koji su identični po kvalitetu i motivima onima otkrivenim u Medijani.
Građevina sa oktogonom sa lokaliteta Gradsko polje
Na lokalitetu Gradsko polje, udaljenom oko 300 metara severozapadno od središnjeg dela antičkog grada, između turske tvrđave i kompleksa tehničkih fakulteta, otkriveni su ostaci većeg objekta tokom iskopavanja vršenih 1987-1988. godine. Građevina, koja se sastojala od pet prostorija, od kojih je središnja bila u obliku oktogona, imale su podno grejanje i sistem hipokausta. Objekat je imao površinu od 320 m². Građevina je bila ukrašena mermernom arhitektonskom deokracijom, freskama i mozaicima, organizovanim u pojedinačne tepihe sa bordurom i poljima u prolazima između prostorija.
U malteru oktogonalne prostorije pronađen bronzani novac Maksimina Daje, prema čemu se građevina datuje u početak 4. veka, odnosno posle 309-310. godine.
Vile rustike
Utvrćeno je postojanje nekoliko rimskih vila, koje su se nalazile izvan gradskog jezgra. Oko 4 kilometara severno od Naisa nalazila se vila nazvana Vila na Viniku. Ova vila rustika nije poptuno istražena. U jednoj od prostorija vile pronađena je 1936. godine veća količina srebrnog novca, zajedno sa kalupima za livenje. Južno od grada nalazila se nešto manja Vila na Gorici. Od nalaza otkrivenih u ovoj vili izdvajaju se žrtvenik gradskog dekuriona Aurelija Lupa i srebrni tanjiri izrađeni u čast Licinijevih decenalija.
Fabrika i oficina
U jednom kasnoantičkom spisu je zabeleženo da je u Naisu postojala fabrika, radionica za proizvodnju vojne opreme. Fabrike su smeštane u oblastima bogatim rudama gvožđa, kakav je Balkan, i na kome su postojale fabrike u više gradova pored Naisa. Fabrika je snebdevala pogranične jedinice na dunavskom limesu, na kome su Rimljani imali sve više problema sa varvarskim napadima sa severa.
U isto vreme je u Naisu funkcionisala i oficina, radionica za izradu predmeta od plemenitih metala, pre svega od srebra. Najznačajniji predmeti iskovani u Naisu su posude namenjene proslavi desetogodišnjice vladavine cara Licinija. Licinije se posle poraza od Konstantina 316. godine kod Cibale (Vinkovci) sklonio u utvrđeni Nais. Krajem 316. i početkom 317. godine grad je još bio pod njegovom kontrolom. Na posudama iskovanim za ovu proslavu je napisano „božanski Licinije da uvek pobeđuješ”.
Nekoliko godina kasnije u ovoj radionici je iskovan i srebrni tanjir u čast decenalija Konstantinovih sinova, Krispa i Konstantina mlađeg (321-322 godine). Na ovom tanjiru je urezan natpis majstora koji ga je napravio, Euticus Naisi, danas se nalazi u Minhenu.
U Naisu su iskovani i drugi predmeti namenjeni potrebama Rimskih careva, predmeti iz radionice su nalazeni širom Evrope, radionica je radila najmanje do kraja četvrtog veka.
Gradske nekropole
Nekropola u naselju Jagodin mali je dobro istražena. Na lokalitetu je konstatovano 230 grobova i 30 grobnica. Nekropola se nalazila se istočno i severno od grada, pored puta ka Raciariji. Korišćena je u periodu od 4. do 6. veka. Grobne konstrukcije nisu bile uniformne, javljaju se slobodni ukopi, jednostavne konstrukcije ograđene kamenom i velike grobnice pravougaone ili kvadratne osnove, sa poluobličastim svodom ili kalotom. Grobnice su ponekad bile dekorisane, a većina je opljačkana u vreme antike. Od priloga prisutne su posude od keramike i stakla, kao i ukrasni predmeti.
Prva istraživanja vodili su Valtrović i Kanic, a između 1933. i 1934. godine Adam Oršić-Slavetić vodio je arheološka iskopavanja uz pomoć Kraljevske Banske Uprave u Nišu. Na istom prostoru između 1952. i 1953. iskopavanja je vršio je Đorđe Mano-Zisi, koji je otkrio ostatke ranohrišćanske bazilike i veći broj grobova. Bazilika predstavlja jedinstveni nalaz u kasnoantičkoj nekropoli u Jagodin mali. Prema odnosu grobnice, bazilike i grobova predpostavlja se da je ovaj prostor bio kultno mesto u dužem vremenskom periodu.
Grobnicu je Adam Oršić-Slavetić nazvao mauzolej. Detaljniji opis građevine objavljen je 1937. godine, prema kome su dimenzije grobnica 7,44 x 3,13 m. Imala je svod, sačuvan do visine od 3,38 m, na zapadnoj strani jednu veću i dve manje niše, a na severnoj i južnoj strani grobnice nalazila su se dva arkosolija. U kripti su otkriveni deo stuba od crvenog peščara, ranohrišćanski mermerni kapitel i veći broj skeleta. Prema ovom kapitelu, bazilika se datuje u kraj 5. veka ili početak 6. veka, u doba Anastasija (491. – 518.). Grobnica se sastojala iz kripte i nadzemnog dela koji je neznatno očuvan. Zidovi su bili ojačani pilastrima, raspoređenim na svim stranama građevine.
Bazilika se nalazila na istočnom delu, u osi grobnice. Bila je trobrodna, dimenzija 15,50 x 21,60 m sa polukružnom apsidom na istoku. Pretpostavlja se po ostacima zidova da je imala veću osnovu od istražene. Bila je ukrašena mermernom oplatom i fresko slikarstvom. Između grobnice i bazilike nalazio se ekzonarteks, ispod koga je bilo prilazno stepenište kripte.
Otkriven je veći broj grobova koji se dele na grobove sa konstrukcijom i slobodno ukopane pokojnike. Izdvajaju se grobovi sa konstrukcijom koja oponaša izgled sarkofag i zidani, dvoćelijski grobovi (koji imaju dve grobne pregrade) i koji čine jedinstvenu grobnu celinu. Oktrivena su dva olovna sarkofaga. Konstrukcije su bili ukopane ispod poda bazilike ili su bile vidljive. Najznačajnije je otkriće sarkofaga sa figuralnom dekoracijom (sa simbolom krsta i tročlanim bistama). Moguće je da su u pitanju prikazi Konstantinovih naslednika (Konstantin II, Konstans I i Konstancije II). Heide i Helmut Bušhausen su predložili drukčije datovanje, pretpostavljajući da je sarkofag iz perioda između 379. i 408. godine. Ovi autori su datovanje izvršili prema prema sličnosti sa predstavom na zlatnoj poluzi iz Transilvanije na kojoj su prikazani Gracijan I (367. – 383.) Valentinijan II (375. – 392.) i Teodosije I (379. – 395.). Pošto se poluga datuje u 379. ova godina bila bi donja granica datovanja za sarkofag.
Lishana deni jezik
Lishana deni jezik /=naš jezik; ISO 639-3: lsd/ jezik istočnoaramejske skupine kojim govori 7,500 ljudi (1999 H. Mutzafi) u i oko Jeruzalema u Izraelu. Izvorno se govorio u gradu Zakho i susjednim selima u sjevernom Iraku, na granici sa Turskom.
Nais
Gradske nekropole
Predstava na sarkofagu ukazuje na visok rang osobe koja je sahranjena, prema nekim teorijama u pitanju je dete iz carske porodice. U grobovima je otriveno još nekoliko nalaza koji ukazuju na visok rang pokojnika, poput svitka ili ostataka cipela i skupocenih tkanina.
Lishana deni jezik
Lishana deni ima nekoliko dijalekata koji su dobili imena po lokalitetima: zakho, amadiya, barashe, shukho, nerwa, dohuk, atrush, bétanure. Pismo: hebrejsko.
Nais
Portreti
Na teritoriji Naisa ili u njegovoj neposrednoj blizini otkrivena su 3 značajna carska portreta.
Glorianes
Glorjan je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Istočni Pirineji koja pripada prefekturi Prad.
Nais
Portreti
Najznačajniji je portret Konstantina Velikog. Reč je o bronzanoj glavi sa likom cara Konstantina, sina Konstancija I i Helene, dimenzije 24cm, izrađen od šuplje livene bronze. Portret je otkriven 1900. godine u šutu desnog obalskog stuba rimskog mosta, pripadao je statui cara, koja je stajala na forumu. Portret je datovan u vreme oko 324. godine n. e. Danas se nalazi u Narodnom muzeju u Beogradu.
Glorianes
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 23 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 793 metara (maksimalnoj 1.348 m, a minimalnoj 320 m).
Nais
Portreti
U slično vreme datovana je i glava od crvenog porfirita, koja je otkrivena 1958. godine u šutu severnog dela Tvrđave, za koju se takođe pretpostavlja da je pripadala Konstantinu.
Iste godine u blizini Niša, u okolini mesta Balajnac, otkrivena je glava vizantijske carice, od šuplje livene bronze, u prirodnoj je veličini i pripadala je statui Eufemije, žene Justinove, ili Teodore, Justinijanove žene.
Od portreta i skulptura koje su otkrivene na teritoriji Naisa, izdvajaju se statue od crvenog afričkog porfirita Asklepija i Higije, sa grčkim tekstovima urezanim na bazama.
U Medijani su oktrivene statue Dionisa, Herakla, Satira i Fortune.
U Naisu su otkriveni i reljefi, uglavnom sa mitološkim božanstvima i civilni ili vojnički reljefi. Otkriveno je i desetak primeraka sitne bronzane plastike.
Nais i Notitia Dignitatum
U osnovnom popisu vojnih jedinica Notacija ne navodi se Nais kao vojna baza, iako je grad bio važan administrativni, vojni i ekonomski centar tokom kasne antike. Navodi se da je u gradu postojala radionica za izradu predmeta od srebra, što upućuje da je grad bio jedno od mesta gde se proizvodilo oružje za rimsku vojsku. Amijan Marcelin je zabeležio da je Nais više puta opsedan, ali da nikada nije i osvojen, što ukazuje da je ovde bila stacionirana vojna jedinica. Prema analogiji sa Skupima i Ulpijanom, pretpostavlja se da je u Naisu postojala vojna formacija tipa. U 1. veku u Naisu je bila smeštena kohorta. Kasnije u Nais dolazi kohorta, a u 2. veku u gradu je bila kohorta. Navodi se i da je ovde smeštena tokom prva 3 veka prva kohorta Dardanaca, pa se pretpostavlja da je ostala u Naisu do kraja antike.
TRNK-guanin15 transglikozilaza
TRNK-guanin15 transglikozilaza (, tRNK transglikozilaza, transferna ribonukleatna glikoziltransferaza, tRNK guanin15 transglikosidaza, TGT, transfer ribonukleinska kiselina guanin15 transglikozilaza) je enzim sa sistematskim imenom tRNK-guanin15:7-cijano-7-karbaguanin tRNK-D-riboziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Tektorigenin
Tektorigenin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 300,263 Da.
Oradell, New Jersey
Oradel je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.978, što je 69 (-0,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gratz, Kentucky
Grats je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 78, što je 11 (-12,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Glicerolna dehidrataza
Glicerolna dehidrataza (, glicerolna dehidraza, glicerolna hidrolijaza) je enzim sa sistematskim imenom glicerol hidrolijaza (formira 3-hidroksipropanal). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za dejstvo ovog enzima je neophodan kobamidni koenzim.
Amijan Marcelin
Amijan Marcelin (lat: Ammianus Marcellinus, rođ. između 325.-335. god.-umro oko 400. god.) bio je rimski oficir helenskog porekla i istoričar. Njegova Istorija (Res Gestae= bukvalno Istorijski podvizi ), napisana na latinskom jeziku, iako samo delimično sačuvana, predstavlja najznamenitije delo rimske istoriografije posle Tacitovih, a ujedno je i poslednje veliko delo antičke istoriografije.
Antiohijski aristokrata
O životu Amijana Marcelina znamo gotovo isključivo zahvaljujući autobiografskim podacima iz njegove istorije. Rodio se najverovatniji u sirijskoj metropoli Antiohiji, negde između 325. i 335. godine. Može se samo pretpostaviti da je bio iz porodice koja je pripadala gradskoj aristokratiji - kurijalima (curiales), čije interese rečito zastupa u nekoliko slučajeva. Zahvaljujući društvenom položaju i porodičnom bogatstvu, Amijan se verovatno školovao u rodnom gradu koji je u to vreme bio čuven po svojim retorskim školama i tradicijama antičke paganske učenosti. Kasnije je izgleda bio korespodent sa učiteljem besedništva Libanijem, jednim od najčuvenijih paganskih intelektualaca 4. veka.
Carski gardista
Kao mladić Amijan je postao član elitnog gardijskog odreda protektora (protectores domestici), iz koga su regrutovani budući oficiri, pa i carevi (Dioklecijan i Jovijan). U sastavu jedinice Amijan je 353. god bio u pratnji Ursicina, zapovednika rimske konjice na Istoku (magister equitum Orientalis) čiji se štab nalazio u Nizibisu, važnoj tvrđavi isturenoj prema Persiji. Kada je 354. sumnjičavi Konstancije II uklonio cezara Gala, svog predstavnika na Istoku i sinovca, i Ursicin je pozvan u Milano da se opravda pred carem. Prateći svog komandanta, Amijan je krenuo put Italije, a zatim u Galiju gde je u Ursicinovoj pratnji učestvovao u atentatu na uzurpatora Silvana u Kelnu 355. godine. Ursicin je sada postao zapovednik galskih vojski, ali je komanda u leto 356. poverena novopostavljenom cezaru Julijanu, koji je svojom energijom, obrazovanjem i asketizmom stekao trajnu Amijanovu naklonost. Međutim, novi rat sa Persijom je otpočeo i Ursicin je sada poslat na Istok, a Amijan Marcelin je, kao jedan od mlađih članova garde, služio kao komandantov kurir. Pošto je zahvaljujući svojoj umešnosti spasao Ursicina i njegov štab od zarobljavalja u blizini Nizibisa, Amijan je sa svojim nadređenima poslat u utvrđenu Amidu (današnji Dijarbakir u Turskoj). Grad je ubrzo opsednut i posle teške opsade od 72 dana morao se predati persijskom kralju Šapuru II. Ursicin i nekolicina njegovih ljudi, uključujući i Amijana, uspeli su ipak da se spasu i sklone u bezbednu Antiohiju. Nakon pada važnog pograničnog grada, Ursicin je smenjen, a Amijan je izgleda ostao u službi pri štabu u rodnoj Antiohiji. Znamo još da je 363. učestvovao u zlosrećnom Julijanovom pohodu na Persiju, ali nam nije poznato u kakvom svojstvu. U nauci se atraktivno, ali nedovoljno osnovano predlagalo da je mogao biti zapovednik jednog odreda koji je opsluživao opsadne sprave. Posle Julijanove smrti, vratio se u Antiohiju i povukao iz vojne službe ili je možda bio otpušten po nalogu novog cara Valentinijana I 364. godine.
Harran
Harran se nalazi 44 km južno od Urfe, nekadašnje Edese, u središtu vruće i suhe harranske nizine.
Amijan Marcelin
Istoričar
Šta se dalje dešavalo sa Amijanom, znamo samo u crticama. Izgleda da je u Antiohiji počeo da prikuplja materijal iz različitih oblasti ljudskog znanja i dopunjava beleške koje je možda vodio tokom svoje vojne službe. Posetio je Egipat gde se divio kulturnom središtu Aleksandrije, ali i drevnim spomenicima Tebe. Nešto posle velikog podvodnog zemljotresa 21. jula 366. godine obišao je i Peloponez. Vratio se zatim u Antiohiju i 371. bio prisutan na suđenjima lokalnoj aristokratiji, kojoj je i sam pripadao, a koja je optužena za bavljenje magijskim obredima. Moguće je da se i sam istoričar našao na širem spisku osumnjičenih. Najzad, nešto posle 378. otputovao je u Rim, prestonicu Carstva kojoj se, kao paganin i rimski tradicionalista, neizmerno divio. U Večni grad, u kome je želeo da završi i prezentuje svoju Istoriju, stigao je preko Trakije gde je posetio jednu od pozornica fatalne bitke kod Hadrijanopolja. Iako je kao bivši gardista uživao položaj člana konjaničkog staleža (perfectissiumus), koji je na rimskoj društvenoj lestvici bio odmah ispod senatorskog, Amijan nije naišao na otvorenu dobrodošlicu među rimskim patronima umetnika i učenjaka. Sa gorčinom i sarkazmom istoričar beleži da kada je 383. u Rimu zavladala nestašica žita, gradski prefekt naredio svim strancima da napuste Grad, ali je ipak dozvolio da preko 3000 plesačica i drugih zabavljača ostane pri prebogatim domaćinstvima aristokrata. Amijan je kasnije ipak uspeo da stekne naklonost i podršku rimskih patricija, a među njima su mogli biti paganski senator Simah Mlađi i Konstancijev šurak hrišćanin Ipatije. Njegovo delo je većim delom objavljeno i steklo je poštovanje pre nego što mu je sugrađanin iz Antiohije, Libanije uputio čestitku u pismu iz 392. godine. Amijan je izgleda svoje delo završio pre 397. i verovatno je nedugo zatim i umro.
Istorija
Po sopstvenim rečima Amijan je sastavio istoriju Rimskog carstva od Nerve (96.-98) do velikog rimskog poraza u bici kod Hadrijanopolja 378. godine. Istorija je međutim sačuvana samo delimično, tačnije sačuvan je njen drugi deo: od početne 31 knjige do nas su stigle knjige od 14. do 31. koje opisuju period od 353. do 378. godine. Pri izboru vladavine Nerve za početak svog dela, Amijan je izgleda želeo da se nadoveže na Tacitove Istorije (68--98.). Tacit mu je bio uzor i po drugim merilima, ali se osećaju uticaji i Cicerona, Tukidida i Salustija. Izgubljene knjige su verovatno bile kompilativnog karaktera, ali bi nam danas svakako poslužile kao pouzdan izvor za događaje 3. i prve polovine 4. veka. Opis perioda u kome je sam autor živeo predstavljao je izgleda kvalitativnu i kvantitativnu polovinu Istorije. Amijan je bio vrlo posvećen idealu nepristrasnosti, ozbiljno je shvatao zadatak istoričara bez želje da sklizne u trivijalnost, vrlo je ubedljivo predstavljao dramatične trenutke poput opsade Amide kojoj je lično prisustvovao, kao i psihološke portrete vladara i drugih aktera događaja. Obično se Amijanova istorija jednostrano i uprošćeno ocenjuje kao panegirik Julijanu, što ona i jeste, ali neznatnim delom pošto i sam autor podvlači i one poteze i osobine koji nisu služili na čast poslednjem paganskom caru. Sa druge strane, Amijan je umetnuo u svoje delo i danas nama vrlo dragocene geografske-etnografske eskurse o raznim provincijama i krajevima Carstva (Istok, Trakija, Galija, Rim...) kao i o narodima koji žive na rimskim granicama (Persijanci, Huni, Alani...). Iako paganin, Amijan se u nekoliko navrata izjašnjavao vrlo povoljno i tolerantno prema hrišćanstvu, mada se, pre svega usred koncepcije dela, ne osvrće previše na prilike u hrišćanskoj crkvi i carskoj politici prema njoj. Poraz koji su Goti naneli Valensu kod Hadrijanopolja 378. godine, Amijan je izgleda smatrao upečatljivim krajem jedne epohe tako da se odlučio da sa tim događajem završi svoju istoriju.
Harran
Harran je u antici bio važno trgovačko središte. Najviše je trgovao s Tirom, (Ezekiel 27:23), a najtraženija roba je bila mirisna guma koju su pravila od stabla stobrum (Plinije Stariji, N.H. xii. 40).