cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jelena Balšić Hranić
Period od 1435. do 1443. godine
Jelena je ponovo postala udovica 1435. godine i napustivši humske predele, vratila se u Zetu. Savremenik je novih burnih događaja u Despotovini Srbiji, od 1441– 1443. kada je bratanac i naslednik njenog poslednjeg supruga Sandalja Hranića - humski vojvoda Stefan Vukčić Kosača (u savezu sa Stefanicom Crnojevićem) sa vojskom upao u Zetu i osvojio trg Podgoricu, Medun i Soko (štitarski) u Gornjoj Zeti i Bar u Donjoj Zeti.
Gorički zbornik
Jelena se nikad nije zakaluđerila, za razliku od svoje majke Milice. Uspomene iz mladosti vezivale su Jelenu za opustele pravoslavne crkve rasute po ostrvcima i obali Skadarskog jezera. Na ostrvu Beška (Beška gorica) obnovila je zapuštenu crkvu sv. Đorđa i u njenoj blizini podigla crkvu sv. Bogorodice, sa željom da je u njoj sahrane. Ostarela supruga dvojice vladara, žena diplomat, sada više misli o vrednostima koje „nisu od ovoga sveta“. Nikon Jerusalimac, Jelenin lični ispovednik, sastavlja za svoju gospodaricu Gorički zbornik (1441-1442).
Smrt
Jelena je umrla 1443. godine. Sahranjena je u crkvi sv. Bogorodice, na ostrvu Beška (Beška gorica). Te godine, Bar (nekada prestono mesto njenog sina) po treći je put pao u ruke Mlečana, koji su ga držali narednih 128 godina, sve do turskog osvajanja. Tokom vidovdanskih svečanosti, deo Jeleninih mošti je vraćen u rodni Kruševac.
Nagrada „Jelena Balšić“
Od 2007. godine uvedena je Nagrada za književnost „Jelena Balšić“.
Clara Pontoppidan
1906. godine se udala za glumca Carla Wietha, a od koga se razvela 1917. godine.
Fulminska kiselina
Fulminska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 43,025 Da.
Casas Chicas, Pénjamo
Casas Chicas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Schiri, Vicenza
Schiri je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Casas Chicas, Pénjamo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1682 m.
A. J. Cronin
Rani život
Arčibald Kronin rođen je u Kardrosu u Škotskoj, otac mu je bio Patrik Kronin, koji je bio katolik, a majka mu je bila Džesi Kronin (rođena Montgomeri) koja je po veroispovesti bila protestant. Kada mu je bilo sedam godina otac mu umire od tuberkuloze, a nedugo zatim on i majka napuštaju Helensburg u kome su do tada živeli i odlaze u Dambarton gde njegova majka dobija posao zdravstvenog inspektora. U školi u Dambartonu pokazao se kao odličan đak, ali je i pored toga bio dobar sportista (bavio se fudbalom i golfom). Godine 1914. dobija stipendiju i upisuje se na medicinu Univerziteta u Glazgovu, koji će na kratko napustiti zbog službe u mornarici od 1916.-1917. Godine 1919. završio je medicinu kao jedan od najbiljih studenata. Iste godine odlazi u Indiju, na brodu na kome je putovao, bio je hirurg. Godine 1925. je doktorirao sa radom „Istorija aneurizme".
Dela
Njegovo prvo delo bio je roman „Hetersov dvorac" koji je napisao 1931. godine. Zatim je usledio roman „Zvezde gledaju s neba" koji prati uspon jednog čoveka od rudara do poslanika u parlamentu. Pored ovih romana napisao je još i :
Porodica
Arčibald Kronin je tokom studija medicine upoznao svoju buduću suprugu Agnes Meri Gipson, takođe sudenta medicine. Venčali su se avgusta 1921. godine. Imali su tri sina Vinsenta, Patrika i Endrua. Pošto su neke njegove priče dobile ekranizaciju Arčibald se sa porodicom preselio u Sjedinjene Američke Države gde je živeo od 1939. do 1945. godine. Arčibald Kronin se neprestano selio nakon dolaska iz Amerike, te je tako živeo na Bermutskim ostrvima, u Francuskoj, Irskoj...
Na kraju se skrasio u Švajcarskoj gde je i umro januara 1981. godine. Nakon studija medicine Kronin se izjašnjavao kao agnostik.
L'Essor (film, 1920)
L'Essor je francuski nijemi serijski film snimljen u režiji Charlesa Burgueta i premijerno prikazan 1921. godine. Po žanru pripada pustolovnom filmu, a protagonistica je Suzanne Lefranc, djevojka čijeg je zaručnika Maxa de Cheroya (koga tumači Maurice Escande) oteo zli aristokrat. Radnja, prikazana u 10 epizoda, prikazuje kako ga nastoji izbaviti. 18. augusta 1920. godine, tokom snimanja, došlo do prometne nesreće u kojoj je poginula glumica Suzanne Grandais, koja je bila tumačila glavnu ulogu, zajedno sa snimateljem Marcelom Ruetteom. Producenti, međutim, nisu odustali od nastavka snimanja, te su za ulogu Suzanne angažirali Suzanne Wurtz.
Epizode
Film se sastoji do deset epizoda :
Husein Bašić
Husein Bašić (Brezojevica, 1938. – 4. 11. 2007), umjetnik, književnik, hroničar, istraživač i sakupljač narodnog stvaralaštva Bošnjaka. Jedan je od istaknutih bošnjačkih i sandžačkih književnih stvaralaca.
Nakon završetka Filozofskog fakulteta duže vrijeme radio je kao profesor u gimnaziji, a onda u Ministarstvu za obrazovanje, nauku i kulturu Crne Gore. Pisao je poeziju i prozu i bavio se prikupljanjem, istraživanjem, proučavanjem, objavljivanjem i prezentacijom usmene književnosti sandžačkih Bošnjaka. Osnivač je Udruženja „Almanah” i pokretač i prvi urednik istoimenog časopisa za proučavanje, zaštitu i prezentaciju kulturno-historijske baštine Bošnjaka. Od 1996. godine bio je predsjednik Kulturnog društva Bošnjaka Sandžaka „Preporod”.
Od 2002. godine bio je predsjednik Udruženja književnika Crne Gore, iz kojeg je istupio 1990. godine, priključujući se novoformiranom Crnogorskom društvu nezavisnih književnika i Crnogorskom PEN centru. Bio je redovni član Dukljanske akademije nauka i umjetnosti, iz koje je protestno istupio 2004. godine. Tokom više od četiri decenije stvaralačkog rada Husein Bašić je objavio deset romana, jedanaest knjiga poezije, tri knjige priča i novela, kao i više antologija iz usmene književnosti Bošnjaka Sandžaka.
Autor je petoknjižja „Zamjene”, koje se smatraju kapitalnim djelom cjelokupne bošnjačke i južnoslavenske pismenosti uopšte. Za roman „Tuđe gnijezdo” dobio je nagradu „Svjetlosti” za najbolji roman godine, kao i najveće crnogorsko državno priznanje „Trinaesto julsku nagradu”. Isti roman uvršten je u programe lektire za srednje škole, kao i u programe studija književnosti u Bosni i Hercegovini. Za roman „Krivice“ dobio je jugoslavensku nagradu za najbolji roman na temu revolucije, a osim ovih, dobitnik je i nagrade „Isak Samokovlija”, kao i brojnih drugih književnih i društvenih nagrada i priznanja.
Mravojedi
Mravojedi (lat. Myrmecophagidae), porodica viših sisavaca iz reda krezubica. Porodica obuhvaća samo četiri vrste podijeljene u tri roda, i jedina je porodica podroda Vermilingua. Životni prostor im se prostire Srednjom i Južnom Amerikom.
Husein Bašić
Cjelokupno Bašićevo književno djelo, bilo da je riječ o poeziji ili prozi, svoje utemeljenje nalazi u narodnom stvaralaštvu i životu običnog bošnjačkog čovjeka. U svojim djelima Bašić prikazuje cjelokupnu životnu dramu bošnjačkog naroda, njegovu sudbinu i kontinuiranu borbu za očuvanje identiteta Bošnjaka, njegove kulture i tradicije, kroz različite historijske periode i događaje.
Za sveukupan književni rad i stvaralaštvo i poseban doprinos razvoju kulture sandžačkih Bošnjaka, Bošnjačko nacionalno vijeće dodijelilo je, 11. maja 2005. godine, Huseinu Bašiću najveću nacionalnu nagradu sandžačkih Bošnjaka „Povelju Kulina bana”.
Mravojedi
Opis
Na prednjim nogama sve vrste imaju upadljivo dugačke i vrlo oštre kandže. Njima se koriste za otvaranje mravinjaka i termitnjaka, i za obranu od grabežljivaca. Broj kandži je različit. Dok dvoprsti mravojed ima dvije, veliki mravojed ih ima tri a obje vrste roda Tamandua imaju po četiri. Kandže na stražnjim nogama su daleko manje izražene.
Sve vrste imaju duge repove koji se ponešto razlikuju. Rep velikog mravojeda je obrastao dugom dlakom i djeluje čupavo. Ostale vrste imaju kratku dlaku na repovima koji su s donje strane goli. Goli dio repa je prilagodba funkciji koju ima kod tih vrsta da im služi za prihvaćanje za grane, kao "peti ekstremitet".
Oči su im male i niti jedna vrsta ne vidi dobro, no zato imaju vrlo dobro razvijeno osjetilo mirisa. Ušima se služe kao drugim vrlo dobro razvijenim osjetilom, obje vrste roda Tamandua.
Način života
Kao što se razlikuju veličinom i razvijenošću osjetila, mravojedi i nastanjuju različiti životni okoliš. Maleni dvoprsti mravojed živi isključivo na drveću, i hrani se mravima koji također žive na drveću, nastanjujući pretežno šume odnosno šumovita područja. Veliki mravojed se kreće samo po tlu i najrađe se zadržava na savanama, dok su obje vrste tamandua prilagođene i životu na stablima ali i tlu.
Prehrana
Kao što im ime govori, mravojedi se hrane gotovo isključivo mravima i termitima. Kandžama otvaraju mravinjake i termitnjake, te svojim dugačkim (veliki mravojed ima jezik dug 60 cm) jezikom prevučenim ljepljivom slinom, skupljaju kukce iz nastambi. Nakon što progutaju kukce, vrlo mišićav ulazni dio želuca ih zdrobi. U zatočeništvu, jedu i ponuđeno voće.
Montalto Sotto I Brentegani, Verona
Montalto Sotto I Brentegani je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 199 m.
Mravojedi
Razmnožavanje
O razmnožavanju mravojeda ne zna se puno. Nakon skotnosti od 120 do 190 dana, ženka koti samo jedno mladunče. Slijedećih mjeseci majka mladunče nosi na leđima. Dvoprsti mravojed ponekad ostavi mladunče na zaštićenim račvama grane i sama odlazi u potragu za hranom. Veliki mravojed postaje spolno zreo u dobi od dvije do tri godine, a za druge vrste nije poznato. Isto tako, nije poznat ni očekivani životni vijek mravojeda u divljini.
Ugroženost
Mravojede se ne smatra ugroženim, jer žive na vrlo velikim područjima, a pored toga nisu ovisni o isključivo jednoj vrsti hrane, tako da ih se smatra nezahtjevnim. Jedino je veliki mravojed uvršten u popis UICN kao ugrožen.
Sistematika
Porodica se dijeli na tri roda s ukupno četiri vrste:
Najbliži srodnici mravojeda su ljenivci (Folivora), s kojima čine red krezubica (Pilosa). Fosilni nalazi mravojeda nađeni su i u Europi. Povijest razvoja danas živućih vrsta može se pokazati i ovako: Mravojedi (Myrmecophagidae) |--Svileni mravojed `--Myrmecophaginae |--Divovski mravojed `--Tamandua |--Sjeverni četveroprsti mravojed (''Tamandua mexicana) `--Južni četveroprsti mravojed (Tamandua tetradactyla)
Drugi projekti
Mravojedi su rasprosranjeni po Srednjoj i Južnoj Americi.
Vanjske veze
آكلات النمل Ameisenbären fa:مورچه‌خوار Muurahaiskarhut דובי נמלים Hangyászok 개미핥기 ഉറുമ്പുതീനി Āzcacoyōtl Maurslukere Wóláchííʼ yildeełí Mrówkojady Anteater Thú ăn kiến
Лаћислед
Лаћислед је насеље у Србији у општини Александровац у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 821 становника (према попису из 1991. било је 954 становника).
Демографија
У насељу Лаћислед живи 667 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,4 година (42,3 код мушкараца и 44,5 код жена). У насељу има 218 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,76.
General Emiliano Zapata, Atlapexco
General Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Atlapexco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
Mondagnola, Cuneo
Mondagnola je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 768 m.
Vista Hermosa Dos, Tepic
Vista Hermosa Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tepic.
La Ciénega Prieta, Guerrero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2376 m.
Južni vetar
Južni vetar je jugoslavenska muzička grupa poznata po mnogobrojnim folk i turbo-folk hitovima. Bend je osnovao Miodrag Ilić (Mile Bas), iskusni muzičar iz grada Leskovca koji je u južnom dijelu Srbije pa je bend po tome dobio naziv.
Članovi su bili Ilić kao bas-gitarista, Sava Bojić kao glavni gitarista i Perica Zdravković za klavijaturama, dok su pjevači bili Dragana Mirković, Šemsa Suljaković, Kemal Malovčić, Sinan Sakić i Mile Kitić (poznati kao ’Velika petorka’). Zlatno doba benda je trajalo od 1982. godine, do 1991. kada su ratovi na prostoru bivše Jugoslavije primorali članove da se razdvoje. Kako su ideali Bratstva i jedinstva u jugoslavenskom društvu počeli da iščezavaju tokom sredine 1980-ih, bend je sve više prihvatao identitet Jugoslavena. Miješali su folk (narodnu) muziku i „orijentalne” zvuke, što im je donijelo masovnu popularnost. Bend je dosegao vrh popularnosti albumom iz 1986. godine, Pristajem na sve, koji je prodat u preko 500.000 primjeraka. Jedan od vokalnih članova benda, Šemsa Suljaković, snimila je solo album Što me pitaš kako živim, prodat u milion kopija.
Vista Hermosa Dos, Tepic
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 880 m.
Rancho las Galeras de Chávez, La Cruz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1205 m.
Južni vetar
Dva hita Južnog vetra koja se mogu izdvojiti kao značajna su pjesme Mi se volimo (1986. god.; pjevaju Šemsa Suljaković i Mile Kitić) i Nek’ puknu dušmani (1988. god.; pjevaju Dragana Mirković, Šemsa Suljaković, Sinan Sakić i Mile Kitić).
Pjevači koji su takođe bili dijelom Južnog vetra su:
Grandson
Grandson je gradić i općina od 3280 stanovnika u kantonu Vaud na zapadu Švicarske.
Geografija
Grandson leži na jugozapadnoj obali Neuchatelskog jezera.
Historija
Zamak Grandson uz koji je izniklo naselje datira od 11. vijeka, a možda je i stariji. Grandson je postao slavan po bitci koja se vodila 2. marta 1476. između snaga Švicarske konfederacije i Burgundskog Vojvodstva, a pobjedu su odnjeli Švicarci i osvojili velik plijen. Kraj je 1554. zahvatila reformacija, pa je crkvena imovina podjeljena između Fribourga, Berna i Grandsona.
Privreda
Stanovnici se uglavnom bave poljoprivredom i stočarstvom, naročito vinogradarstvom i uzgojem duhana.
Smicanje
desno|okvir|200px|Klasičan primer tangencijalnog napona - smicanje površina na [[vijak|vijku.]] Smicanje ili klizanje jeste vrsta deformacije tela pod delovanjem sile na njega, u kojem sila deluje paralelno sa unutrašnjim ili spoljašnjim površinama tela. Površine tela prelaze jedna preko druge međusobno. To odgovara deformaciji smicanja tela geometrijskih figura u trodimenzionalnom prostoru. Varijabla koja označava smičući napon je \tau\, (tau).
Fizička veličina tangencijalnog napona se meri kao sila podeljena sa površinom. SI jedinica je Paskal (Pa), odnosno N/m² - Njutn po kvadratnom metru. U SAD-u, tangencijalni napon se meri u funtima po kvadratnom inču (psi). Za površinu se uzima ona površina koja se opire djelovanju smicanja, a ne površina na koju djeluje sila.
Obično smicanje
thumb|Princip smicanja Kao ilustracija, može se zamisliti knjiga: listovi su paralelni jedan drugom, formiraju kičmu knjige i čine ugao jednak 90°.
Muquén, Las Margaritas
Muquén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1643 m.
Smicanje
Smicanje u geologiji
U geologiji razlika između dva kraja formira čisto smicanje (također koaksijalno smicanje ili čista kompresija) i jednostavno smicanje (također nekoaksijalno smicanje). Jednostavno smicanje uključuje, u poređenju sa čistim smicanjem, dodatnu komponentu rotacije. Ove dvije komponente se koriste kako bi govorili o transpritisku (kompresija plus bočni napon) i transzatezanju (ekstenzija plus bočni napon) tektonike.
Daniela Bianchi
Rodila se u porodici pukovnika italijanske vojske, a prije bavljenja glumom studirala balet te se bavila manekenenstvom. Godine 1960. je pobijedila na natjecanju za Miss Universo Italia, da bi kao predstavnica Italije iste godine postala prva pratilja Miss Universe. U filmu Iz Rusije sa ljubavlju je njen glas sinkronizirala Barbara Jeffords. Četiri godine kasnije je vlastitu ulogu parodirala u špijunskoj komediji O.K. Connery gdje joj je partner bio Neil Connery, mlađi brat Seana Conneryja. Nakon nastupa u filmu Scacco internazionale se udala za đenoveškog brodovlasnika, kome će kasnije roditi sina, te napustila glumu. Godine 2012. se pojavila u dokumentarnom filmu Noi non siamo come James Bond.
El Nopal, Pénjamo
El Nopal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Shelby, North Carolina
Šelbi je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Colonia Fátima, Tlalnelhuayocan
Colonia Fátima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalnelhuayocan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1912 m.
Shelby, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 20.323, što je 846 (4,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Nopal, Pénjamo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1694 m.
San Antonio Cuayuca, Cuayuca de Andrade
San Antonio Cuayuca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuayuca de Andrade.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1059 m.
Ljubov Orlova
Ljubov Petrovna Orlova, (Любо́вь Петро́вна Орло́ва; 29. januar 1902 - 22. januar 1975) bila je ruska i sovjetska glumica, pjevačica i zabavljačica, najpoznatija po ulogama u izuzetno popularnim filmskim mjuziklima koje je 1930-ih režirao njen drugi suprug Grigorij Aleksandrov, a koje su je učinile jednom od prvih međunarodno priznatih zvijezda sovjetske kinematografije.
Schivi, Vicenza
Schivi je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1043 m.
Țibucani, Țibucani
Țibucani je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Țibucani.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4403 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 382 m.
Río Caliente, Las Margaritas
Río Caliente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 394 m.
Las Canoas, Culiacán
Las Canoas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 286 m.
Ljudska sigurnost
Ljudska sigurnost je relativno novi pristup u sigurnosnim studijima i praksi koja kritički preispituje neke od tradicionalnih principa nacionalne sigurnosti. Zagovornici ljudske sigurnosti tvrde kako sigurnost treba da se ostvaruje na nivou čoveka kao individue, a ne na nacionalnom nivou. Kao pristup koji je usredsređen na čoveka ljudska sigurnost podrazumeva interdisciplinarni pristup sigurnosti i uključuje studije ekonomskog i društvenog razvoja, međunarodnih odnosa, strateških studija i ljudskih prava. Izveštaj Programa Ujedinjenih nacija za razvoj iz 1994. smatra se jednom od temeljih publikacija u domenu ljudske sigurnosti. Dokument navodi kako je "sloboda od oskudice" i "sloboda od straha" za sve najbolji put za rešavanje problema globalne nesigurnosti.
Kritičari koncepta ljudske sigurnosti zameraju mu (namernu) neodređenost što omogućuje da se koncept zloupotrebljava za ostvarivanje specifičnih ciljeva zagovornika.
Лесеновци
Лесеновци су насеље у Србији у општини Александровац у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 193 становника (према попису из 1991. било је 209 становника).
Демографија
У насељу Лесеновци живи 161 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 45,8 година (44,5 код мушкараца и 47,1 код жена). У насељу има 54 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,57.
Ово насеље је скоро у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња четири пописа, примећен је пад у броју становника.
Dragoljub Jovanović Ljube
Lični život
Dragoljub Jovanović rođen je u Mečkovcu (današnje Ilićevo) 6. februara 1924. godine, u seljačkoj porodici. Preživeo je streljanje 1941. godine, kada je pogođen sa 12 metaka. Nakon rata jedno vreme je bio učitelj, da bi se kasnije uključio u izgradnju Spomen parka Kragujevački oktobar i zatim postao njegov dugogodišnji direktor. Njegovo iskustvo je tokom 2010ih, dobilo veliku medijsku pažnju, kada Dragoljub ostaje jedan od poslednjih preživelih svedoka Kragujevačkog masakra. Bio je aktivan član SUBNOR-a Srbije. Živeo je zajedno sa suprugom Radmilom Jovanović.
Streljanje
Nemci su ga pokupili u nedelju 19. oktobra 1941. dok je ocu pomagao u seoskim poslovima. Zajedno sa oko 200 seljaka odveden je ispred seoske škole, gde su Nemci odvojili starije od 60 i mlađe od 16 godina, a ostale, uključujući Dragoljuba su streljali. Dragoljub je pogođen 12 puta u noge, nakon čega ga je među leševima pronašla njegova majka. U trenutku streljanja je imao svega 17 godina. Međutim, uspeo je uspeo da se oporavi uz angažovanje porodice i lokalnog lekara.
Dragoljub je svoje iskusvo izneo u dokumentarnom filmu Krvavo brojanje, koji daje svedočanstva živih svedoka streljanja u Kragujevcu i okolini tokom 19. 20. i 21. oktobra.
Odlikovanja
Dragoljub Jovanović je 2011. odlikovan Zlatnom medaljom za zasluge, zbog zasluga u očuvanju vrednosti i antifašističke borbe naroda Srbije.
House of Anubis
Prva sezona
Kuća boga Anubisa je rezidencija u engleskom internatu izgrađena u ranim 1900-ima. Kuća je dom devetero djece koje pazi strogi vlasnik, Victor Rodenmaar Jr (Francis Magee). Američka djevojka Nina Martin (Nathalia Ramos) se useli u kuću Anubisa, no u isto vrijeme druga djevojka, Joy Mercer (Klariza Clayton), sumnjivo i bez upozorenja nestane nakon što ju glavni učitelj, Eric Sweet (Paul Anthony-Barber), odvede u kombi iza škole, nakon toga, osoblje se riješi svih tragova Joy, osim onoga što je ostavila u kući Anubisa. Joyina najbolja prijateljica, Patricia Williamson (Jade Ramsey), nije zadovoljna s ovim vijestima i čim vidi Ninu, pomisli da je ona kriva za sve. Sljedeći dan, nesretna Nina ode u školu prije sviju, no zaustavi ju starija gospođa. Objasni da je Kuća boga Anubisa njezin dom i da se zove Sarah (Rita Davies), no nikad ne kaže svoje prezime. Nina ju odvede u starački dom, i radnica tamo ju zove "Emily", iako joj to nije ime. Sarah Nini kaže da se "Pazi Crne Ptice", preparirane vrane Victora. Nakon još par dana, Patricia izmisli lažnu inicijaciju koja će namamiti Ninu da prizna da je Joy nestala zbog nje, uz pomoć druga dva učenika, Jerome Clarcke (Eugene Simon) i Alfie Lewis (Alex Sawyer). Odvede Ninu na tavan i zaključa ju, Nina kaže da ne zna ništa o Joy, pa ju Patricia ostavi tamo i baci ključ za tavan kroz prozor. U tavanu Nina slučajno otkrije tajnu skrivenu mnogo godina, o kojoj nije znao nitko u kući. Tajnu krije snimljen dnevnik skriven u sobi koju Nina otključa ogrlicom koju joj je Sarah dala. Dnevnike je snimila Sarah, i u njima opisuje povijest i razne misterije u kući, koje planiraju otkriti Nina i njen prijatelj Fabian Rutter (Brad Kavanagh), a kasnije im se pridruže Amber Millington (Ana Mulvoy-Ten), nakon što joj Nina slučajno oda tajnu, i Alfie, nakon što ga Amber i Fabian uvjere da sve ove tajne imaju veze s vanzemaljcima. Još prije toga im se Patricia pridružila nakon što su se ona i Nina pomirile. Pomirile su se nakon što je Patricia zaposlila privatnog istraživača, Rufus "Ranee Zeldman" Zeno (Roger Barclay), da joj pomogne otkriti što se dogodilo Joy, i zašto joj nitko ne pomaže otkriti što se dogodilo. No nakon što je Rufus saznao da je Patricia rekla Nini o njemu, odveo ju je u staru napuštenu kuću, ali su je Nina, Amber i Fabian spasili jer nastavnici nisu htjeli da itko zna o Rufusu. Svi zajedno sklope grupu "Sibuna" (Anubis unazad). U međuvremenu Jerome sazna da Rufus postoji, ali Rufus želi da sve bude njihova tajna, i da neće ništa napraviti Jeromeu ako mu donese dijelove šalice Ankha i da ju Joy mora napraviti, jer je ona odabrana. Kasnije svi saznaju da je Nina zapravo odabrana, jer se rodila sedmog srpnja u sedam u jutro, i Sibuna pokušaju napraviti šalicu Ankha bez da itko primijeti. Mara Jaffray (Tasie Dharnaj), Mick Campbell (Bobby Lockwood) i domaćica Trudy Rehmann (Mina Anwar) nemaju pojma da se sve ovo događa.
The Touchstone of Ra
Učenici kuće boga Anubisa su spremni za diplomiranje. Prije nego što završi zadnji sat, Eric najavi da će Mara biti učenica koja daje oproštajni govor, što rastuži Fabiana. Kad se vrate kući, cure pronađu dvije mlađe učenice, Erin Blakewood (Kae Alexander) i Cassie Tate (Roxy Fitzgerald). Dečki također pronađu mlađeg učenika, Dexter "Dex" Lloyd (Jake Davis), u kuhinji. Trudy im objasni da se njihova škole renovira, pa su se preselili u Anubisovu kuću. Također im se pridruži Sophia Danae (Claudia Jessie), kojoj se sviđa Eddie, no Patricia joj ne da da mu se približi. Svi se okupe u hodniku i Victor kaže da idu na ekshibiciju u muzej povijesti. Sophia, Eddie i Dex pronađu tajnu sobu u kojoj se nalazi kamen Boga Ra. Jedan od stražara kaže da je kamen jedan od četiri kamena s kojim se može složiti piramida Ra. Onaj koji složi piramidu i pronađe žrtvu dobiti će svo zlato Ra. Kasnije na večeri, Victor i Eric saznaju da je netko ukrao kamen Ra iz muzeja. Učenici pokušaju sakriti kamen ali Victor ga pronađe u Alfievoj ruci. Victor i Eric odu u školu nakon što nestane struja da ju pokušaju vratiti, i nakon što odu Patricia kaže svima za podrum. Ona ih odvede u podrum i odluči da svi zajedno provedu noć u njemu. Svi se zabavljaju dok se struja ne vrati i Victor i Eric se vrate. Victor pronađe sviju osim Sibuna, Sophie i Mare. Sibuna odluči dopustiti Sophiji da im se pridruži, i čim Mara to vidi, pita se što se događa. Sibuna i ona se slože da će to biti njihova tajna, i za sad se slože sakriti kamen.
Kasnije Sophia ukrade kamen i sakrije ga od Sibune. Otkriveno je da je sakrila mnoge druge tajne, kao da je živjela više od stotinu godina. Na kraju napravi piramidu Ra i pokuša žrtvovati Maru, no Eddie žrtvuje sebe. Kao kazna, Ra pretvori Sophiju u kip, i Eddie preživi bez svojih moći Oziriana. Na kraju se svi vrate na tulum diplomiranja gdje Victor napusti kuću.
Zahorska Bistrica
thumb|300px|Mapa Zahorske Bistrice
Zahorska Bistrica je gradska četvrt Bratislave, u okrugu Bratislava IV, u Bratislavskom kraju, Republika Slovačka.
Geografija
Oblast je najpoznatija po starim čuvenim kućama, novim vilama i raznim crkvama. Ovde se nalazi sedište popularnog slovačkog programa TV Markiza.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine gradsko naselje je imalo 3.503 stanovnika.
Spiška Stara Ves
Prirodni uslovi
Spiška Stara Ves je smeštena u severnom delu države, blizu državne granice sa Poljskom - 2 kilometra severno od grada. Glavni grad države, Bratislava, nalazi se 390 kilometara jugozapadno od grada.
Reljef: Spiška Stara Ves se razvila u dolini reke Dunajec, u severnoj podgorini planine Spiška Magura, dela Tatri. Grad je položen na približno 510 metara nadmorske visine.
Vode: Neposredno severno od Spiške Stare Vesi protiče reka Dunajec, koja je istovremeno i granica ka susednoj Poljskoj.
Istorija
Ljudska naselja na ovom prostoru vezuju se još za vreme praistorije. Prvi pomen grada je iz 1309. godine. Sledećih vekova Spiška Stara Ves je oblasno trgovište na severu Ugarske.
Krajem 1918. Spiška Stara Ves je postala deo novoosnovane Čehoslovačke. U vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan, pa je došlo do naglog povećanja stanovništva. Posle osamostaljenja Slovačke grad je postao njeno opštinsko središte, ali je došlo do privrednih teškoća u vreme tranzicije.
Stanovništvo
Danas Podoljinec ima oko 2.200 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika opada.
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. sastav je sledeći:
Opština Luica, Călărași
Luica je opština u Rumuniji u okrugu Kalaraš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Club Atlético River Plate
FK River Plejt profesionalni je argentinski fudbalski klub iz Nunjeza, okoline Buenos Ajresa i dio je sportskog društva River Plejt. Ime je dobio nakon što su Britanci vratili gradski estuar Rio de la Plata. Iako se u okviru sportskog društva praktikuje dosta sportova, River je najpoznatiji po svom profesionalnom fudbalskom timu, koji je prvenstvo Argentine osvojio 35 puta, što je rekord. Titule u domaćim takmičenjima uključuju i 11 nacionalnih kupova, što čini River najtrofejnijim klubom u argentinskim takmičenjima, sa ukupno 47 titula u najvišem rangu. U Drugoj diviziji, klub je osvojio dvije titule, 1908. godine i u sezoni 2011/12.
U međunarodnim takmičenjima, River je osvojio 17 titula, od čega deset na takmičenjima koje je organizovao KONMEBOL. Osvojio je četiri puta Kopa libertadores, dva puta Rekopa sudamerikana te po jednom Interkontinentalni kup, Superkup libertadores, Kopa sudamerikana, Kopa interamerikana i prvenstvo Suruga bank, koje se igra između prvaka Japana i pobjednika Kopa libertadores. Klub je takođe osvojio i šest turnira koje su organizovali fudbalski savezi Argentine i Urugvaja: pet puta Kopa Aldao i jednom Tie kup. Rezervni tim Rivera osvojio je Kopa libertadores za igrače do 20 godina 2012. godine.
U anketi objavljenoj od strane fudbalskog saveza Argentine 2016. godine, za izbor 11 najboljih fudbalera svih vremena koji su igrali za reprezentaciju Argentine, za River je nastupalo šest od 11 izabranih fudbalera. Prije toga, FIFA je u svom izboru najboljih klubova 20. vijeka, 2000. godine, svrstala River na diobu devetog mjesta, zajedno sa italijanskim Milanom i brazilskim Flamengom, dok se Real Madrid našao na prvom mjestu. River je bio najbolji argentinski klub na toj listi, dok su se Boka juniors i Independijente našli na diobi 12 mjesta zajedno sa još pet klubova.
Među drugim dostignućima, River je na prvom mjestu na vječnoj listi argentinske Primere, klub je sa najviše ostvarenih pobjeda i treći sa najmanje poraza na listi top 20 klubova, s tim što su dva kluba koja imaju manje poraza odigrala preko dvije hiljade utakmica manje od Rivera. Na prvom je mjestu po broju osvojenih bodova, sa najviše postignutih i među klubovima sa najmanje primljenih golova, sa najboljom gol razlikom. Prvi je i na vječnoj listi Kopa libertadoresa, sa najviše ostvarenih pobjeda i najvećim brojem bodova.
River je prvi i jedini tim koji je istovremeno bio prvak četiri glavna turnira koja organizuje KONMEBOL, nakon što je osvojio Kopa sudamerikana 2014, Kopa libertadores 2015, Rekopa sudamerikana 2015 i Suruga bank prvenstvo 2015.
Godine 2000. našao se na devetom mjestu na listi najboljih klubova 20 vijeka, kao najbolji argentinski klub na listi. Godine 2010. Međunarodna organizacija za fudbalsku istoriju i statistiku svrstala je River na deveto mjesto na listi najboljih klubova svijeta za decenije 1990 i 2000, kao najbolji južnoamerički klub na listi.
Osim fudbala, klub je aktivan i u raznim drugim sportovima, kao što su: atletika, pelota, kuglanje, kestobal, šah, košarka, rukomet, gimnastika, karate, hokej na travi, hokej sa rolerima, plivanje, klizanje sa rolerima, tekvondo, tenis, odbojka, vaterpolo i eSportovi.
Trenutni sastav
Od 10. avgusta 2018.
Rezerve
center|800px|
San Miguel de Llanos, San Felipe
San Miguel de Llanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2422 m.
Tsushimski tjesnac
thumb|300px|Cušimski tjesnac je istočni kanala/dio Korejskog tjesnaca. Tsushimski tjesnac (対馬海峡) je istočni kanal/tjesnac većeg Korejskog tjesnaca, smještenog između Koreje i Japana, koji spaja Japansko i Istočno kinesko more.
Tsushimski tjesnac je širi istočni kanal istočno i jugoistočno od otoka Tsushima; istočno od Tsushimskog tjesnaca se nalazi japanski otok Honshu; a na jugu i jugoistoku Kyushu i Gotō otoci. Najuži je jugoistočno od Shimono-shime, južnog kraja otoka Tsushima, odnosno zatvoren od otoka Iki, smještenog u samom tjesnacu kraj krajnje točke Honshua. Južno od te točke se sa njim miješaju vode japanskog Unutrašnjeg mora kroz uski Kanmonski tjesnac uzmeđu Honshua i Kyushua, a to Tsushimski tjesnac čini jednom od najprometnijih pomorskih ruta na svijetu.
Geografija
Tjesnac je širok oko 100 km duž Otoka Tsushima i oko 65 kilometres na najužoj točki. Prosječna dubina mora je oko 90 m; tjesnac je omeđen Otocima Tsushima na zapadu.
Tsushimska struja, topli ogranak Kuroshio (Japanska struja) prolazi kroz tjesnac. Ona nastaje duž japanskih otoka, potom prolazi kroz Japansko more, a potom se jedan njen ogranak izlijeva u Sjeverni Pacifik preko Tsugaru tjesnaca južno od Hokaida. Drugi ogranak nastavlja teći na sjever bilo duž Sahalina; na kraju se izlijeva u Ohotsko more preko Tjesnaca La Perouse sjeverno od Hokaida i preko Tatarskog tjesnaca u Ohotsko more sjeverno od Sahalina kraj Vladivostoka.
U tjesnacu operira trajektna veza Između Shimonosekija na zapadnom kraju Honshua i Busana (Pusan) u Južnoj Koreji. Još jedan trajekt operira između Shimonosekija i Otoka Tsushima. Gradovi Kitakyushu (Kyushu) i Shimonoseki (Honshu) su spojeni sa mostom preko Kanmonskog tjesnaca, odnosno Nagasakijem, koji služi kao sjedište prefekture koja uključuje Tsushimu i Iki. Kanmonski tjesnac je oko 135 km istočno od Otoka Tsushima, odk je grad Nagasaki oko 165 km južno-jugoistočno od južnog dijela otoka.
Historija
Vjeruje se kako su prvi stanovnici Japana od koji potiču suvremeni Japanci došli u primorski dio sjevernog Kyushua preko Tsushimskog tjesnaca. Tjesnac, odnosno tjesnaci, su kroz historiju bili ruta za rizične pomorske pothvate, odnosno trgovinu između država Korejskog poluotoka i Japana. Oni su također služili kao invazijska ruta u oba smjera.
Arheolozi vjeruju kako je upravo preko Tsushimskog tjesnaca sa azijskog kontinenta na Honshu oko 10. vijeka pne. došla mezolitska kultura (Jōmon) i počela potiskivati tadašnje paleolitske domoroce doseljene upleistocenskom ledenom dobu prije 100.000 godina, kada je razina mora bila daleko niža. Valova doseljevanja iz susjedne Kine i Koreje je bilo i kasnije, iako je njihov intenzitet i efekt na kasniju historiju Japana predmet intenzivne debate među historičarima. S druge strane se zna da je preko Tsushimskog tjesnaca u 5. vijeku iz Koreje u Japan došao budizam.
Mongolske invazije Japana pod Kublaj Kanom su također koristile ovu rutu, pri čemu su osvojeni otoci Tsushima prije nego što su invazijsku flotu uništili "božanski" tajfuni po kojima su kasnije dobili ime kamikaze. U 16. vijeku je, pak, Toyotomi Hideyoshi koristio istu rutu za svoj pokušaj osvajanja Koreje.
Ipak, najvažniji događaj u historiji Tsushimskog tjesnaca se zbio za vrijeme rusko-japanskog rata od 27. do 28. maja 1905. godine kada je u znamenitoj tsushimskog bitci, u kojoj je japanska flota uništila rusku carsku flotu, čime je ne samo odlučen rat, nego promijenjena ravnoteža sila u svijetu sa nesagledivim posljedicama po 20. vijek.
Japanske teritorijalne vode se pružaju na 3 nautičke milje (5,6 km) od obala tjesnaca umjesto uobičajenih dvanaest, što se obično tumači željom japanskih vlasti da omoguće nuklearno naoružanim američkim ratnim brodovima prolaz bez kršenja vlastite zabrane snještanja nuklearnog naoružanja na vlastitoj teritoriji.
Le Selve, Roma
Le Selve je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
La guerre est finie
La guerre est finie je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1966. godine u režiji Alaina Resnaisa. Protagonist, čiji lik tumači Yves Montand, je Diego Mora, španski komunist koji je nakon poraza u građanskom ratu četvrt vijeka proveo u egzilu u Parizu, ali koji povremeno tajno prelazi granicu kako bi svojim drugovima pomagao da održe ilegalni pokret otpora protiv Francove diktature. Radnja prikazuje kako sredovječni Mora sve više preispituje koliko takve aktivnosti imaju smisla, odnosno da li bi se trebao ostaviti politike i posvetiti normalnom životu; njegove dileme još više izaziva razilaženje sa mlađom i radikalnijom generacijom emigrantskih aktivista za koju se boji da će ponoviti njegove pogreške.
Film je velikim dijelom bio autobiografskog karaktera, s obzirom da je scenarist Jorge Semprun, poput protagonista, veliki dio života proveo kao komunistički ilegalac, prije nego što je 1964. izbačen iz Partije zbog neslaganja sa službenom linijom i njenim tadašnjim vođom Santiagom Carillom. Njegov scenario, kao i sam film, su kasniji historičari smatrali jednim od prvih odraza tada aktualnog generacijskog jaza na francusku i svjetsku ljevicu, odnosno da je kroz prikaz razilaženja ostarjelog protagonista sa svojim mlađim drugovima predvidio događaje koji će eskalirati za vrijeme majskih događaja 1968. godine. Film je zbog svog kritičkog stava prema službenoj komunističkoj ideologiji pao u nemilost vlasti u Istočnom bloku te ga je vodstvo festivala u Karlovym Varyma u tadašnjoj Čehoslovačkoj namjeravalo prikazati izvan službene konkurencije; ta je odluka promijenjena tek nakon lobiranja Miloša Formana.
El Futuro, Ayahualulco
El Futuro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Ayahualulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1280 m.
Fulvalen
Fulvalen je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 128,171 Da.
El Presón, Guerrero
El Presón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2134 m.
Cicelj
Cicelj je planina u istočnom delu Bosne i Hercegovine, opština Čajniče, Republika Srpska. Najviši vrh planine Stražica se nalazi na 1.432m nadmorske visine, a najniža tačka je 768 m, gdje Janjina napušta područje planine. Ostali vrhovi su Trojan, Cicelj i Orlovica.
Najveći vodotok je riječica Janjina koja kroz prolazi dužinom od 1 km. Od ostalih hidroloških vrijednosti izdvajaju se vrela: Cicelj, Hladna voda i Trojan-voda.
Osnovnu vrijednost čini floristički diverzitet i bogatstvo pejzaža razasutih na bogatoj mreži geomorfologije i hidrologije. Posebnu geološku vrijednost čine Orlovačke vulkanske stijene kao i sedrene formacije na tom prostoru.
Zaštićeno područje
Zaštićenim područjem Cicelj je prvi put proglašen 1969. god, u vrijeme Jugoslavije. Ponovo je proglašen 2018. god, slijedećih karakteristika:
Stepen zaštite Ib znači da je zabranjeno:
Calvanella, Modena
Calvanella je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 421 m.
Ured za strateške usluge
Ured za strateške usluge je obaveštajna služba Sjedinjenih Država, koja je osnovana tokom Drugog svetskog rata. Bila je u ratno vreme obaveštajna služba i preteča Centralne obaveštajne agencije. Na njenom čelu se nalazio Vilijam Donovan.
Les Mystères de Paris (film, 1922)
Les mystères de Paris je francuski crno-bijeli nijemi film u nastavcima snimljen 1922. godine u režiji Charlesa Burgueta. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Eugenea Suea i sastoji se od 12 epizoda. Protagonist, koga tumači George Lannes, je princ iz fiktivne njemačke kneževine koji inkongnito dolazi u Pariz i sa identiteom čovjeka iz niže klase upada u niz pustolovina, pomažući siromasima.
Scopel, Vicenza
Scopel je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Područje upravljanja resursima
Područje upravljanja resursima je prema Međunarodnoj uniji za zaštitu prirode i prirodnih resursa, zaštićeno područje - kategorija VI. Prema sadašnjem sistemu uvedenom 1978. i revidiranom 1994. godine, područje upravljanja resursima je:
Scopel, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Područje upravljanja resursima
Ostali ciljevi:
Davideni, Țibucani
Davideni je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Țibucani.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 988 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 259 m.
Rancho el Refugio, La Cruz
Rancho el Refugio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini La Cruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1209 m.
Bitka kod Grandsona
Bitka kod Grandsona vodila se 2. mart 1476. između snaga Švicarske konfederacije i Burgundskog Vojvodstva. Pobjedu su odnjeli Švicarci i osvojili velik plijen.
Historija
Nakon smrti Guillauma 1475. godine, posljednjeg oranskog vlasnika zamka u Grandsonu, švicarske trupe iz Berna silom su ga zauzele. To je bila jedna od nekoliko akcija u nizu poduzetih radi odmazde zbog burgunsko-austrijskog napredovanja u Alsacu.
Charles Smjeli, koji je u januaru 1476. zauzeo grad Nancy, pokrenuo je svoju vojsku prema Grandsonu. Naselje je lako zauzeo, pa je počeo opsjedati zamak i razarati njegove bedeme teškom artiljerijskom paljbom. Zbunjeni švicarski branitelji koji su izgubili nadu da će im stići pomoć i predali su se. U jutro 28. februara nešto više od 400 preživjelih branitelja je obješeno.
Ley Agraria 6 de Enero, Atlapexco
Ley Agraria 6 de Enero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Atlapexco.
Bitka kod Grandsona
Historija
Pomoć od nekih 20.000 ljudi ipak se probijala kroz šume na sjevernoj obali Neuchatelskog jezera. Dvije konfederalne predhodnice izbile su iz šume pred burgunsku konjicu i artiljeriju. Iako znatno slabiji, prihvatili su borbu, a Charles je svojim vojnicima naredio da se malo povuku prema ravnici, s ciljem da ih lakše dotuče. U taj čas je iz šume nagrnula glavnina švicarskih snaga i pomeli su Burgunđane koji su se dali u bijeg. Na bojnom polju ostalo je ležati 300 poginulih Burgunđana i oko 200 Švicaraca.
Ley Agraria 6 de Enero, Atlapexco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
Bitka kod Grandsona
Historija
Stara Švicarska Konfederacija je zahvaljujući pobjedama kod Grandsona i Morata skršila ambicije Charlesa Smjelog i potpuno promijenila političku kartu Evrope. Nakon te bitke je i Fribourg uključen u Švicarsku Konfederaciju, pa je od tada zajednički sa Bernom sve do 1798. upravljao zamkom u Grandsonu.
Mondarello, Cuneo
Mondarello je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 95 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 405 m.
Vrakunja
thumb|300px|Mapa Vrakunje
Vrakunja je gradska četvrt Bratislave, u okrugu Bratislava II, u Bratislavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine gradsko naselje je imalo 19.275 stanovnika.
El Sauce, Cuayuca de Andrade
El Sauce je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuayuca de Andrade.
Brooksville, Mississippi
Bruksvil je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.223, što je 41 (3,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Opština Santa Elena, Yucatán
Santa Elena je opština u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Crne trojke
minijatura|Četnička trojka kolje. Jedan od prisutnih čita presudu. Crne trojke su bile tročlane četničke formacije za likvidaciju političkih protivnika klanjem. Iako su osnovane radi likvidacije saradnika okupatora, na njihovom udaru našli su se mnogi komunisti, borci i simpatizeri pokreta otpora i članovi njihovih porodica.
Šef crnih trojki u Jugoslaviji je bio general Dragoljub Mihailović. Četničke trojke su imale zadatak da eliminišu svakoga koga general Mihailović stavi pod slovo „Z". Komandanti brigada su bili zaduženi potreban broj trojki za izvršenje specijalnih zadataka. Trojka koja ne bi izvršila svoj zadatak bila bi osuđena na smrt.
Jedan od egzekutora, pop Milorad Vukojčić iz crne trojke koja je klala porodice partizanskih boraca u Pljevljima, proglašen je za sveca Srpske pravoslavne crkve 2005. godine.
Slovo "Z"
Četničke trojke su imale zadatak da eliminišu svakoga koga general Mihailović stavi pod slovo „Z". Slovo „Z" se obično tumači kao skraćenica od "zaklati", iako se Mihailović na sudu branio da znači "zaplašiti". Imena za likvidaciju su čitana preko Radio-Londona ili direktno slata depešom komandantima.
7. maja 1942. godine Draža Mihailović je javio Predsedniku jugoslovenske Vlade da otpočne rad sa slovom „Z“ protiv izdajnika:
Britancima se nije sviđalo da se preko BBC-ja objavljuje spisak "izdajnika" koji su stavljeni pod slovo Z, jer su to smatrali kontraproduktivnim. U pristalice ovakvih mera spadale su predsednik izbegličke vlade Slobodan Jovanović i braća Živan i Radoje Knežević.
Hronologija terora
Pored izvesnog broja ubistava ljotićevaca i nedićevaca, u Srbiji je četnički teror bio usmjeren poglavito protiv partizana, njihovih obitelji i simpatizera, i temeljio se na ideološkim razlozima. Kao što to četnički dokumenti i u općim i u posebnim naređenjima uvijek nanovo dokazuju, cilj je uvijek bio potpuno uništenje partizana. Ukupni broj poginulih partizana neće se nikada saznati. Bile su sastavljane liste pojedinaca označenih za likvidaciju, a ponekad su ih izdvajali i četnički oficiri, kao na primjer pukovnik Jevrem Simić, inspektor svih četničkih snaga. Za izvođenje tih terorističkih akata bile su uvježbavane specijalne jedinice, poznate »crne trojke«. Uobičajena metoda primjenjivana u tim likvidacijama, osobito na seoskim područjima, bilo je klanje nožem.
30. jula 1942. godine četnički vođa Draža Mihailović upućuje raspis svim svojim komandantima za obrazovanje crnih trojki:
minijatura|185px|Četnici kolju uhvaćenog partizana u Šumadiji. 6. avgusta 1942. godine, na osnovu Mihailovićevog naređenja, komandant istočne Bosne i Hercegovine Petar Baćović je naredio svojim komandantima formiranje crnih trojki radi primene "slova Z". Baćović za početak naređuje klanje nepodobnih ljudi u četničkim redovima, koje se ima izvršiti isključivo kamom:
Mihailovićev komandant Milo Rakočević iz Vučjeg Dola u Crnoj Gori ga izveštava o ubistvima političkih protivnika uz pomoć fašističke Italije:
25. septembra 1943. general Mihailović naređuje majoru Radoslavu Đuriću da sa trojkama "čisti" simpatizere:
18. maja 1944. general Mihailović je primio izveštaj da njegove crne trojke ubijaju nevine ljude:
Među mnogobrojnim ubijenima, pored pristalica narodnooslobodilačkog pokreta, nalazili su se i nedićevci, ljotićevci, četnici Koste Pećanca (i sam Kosta Pećanac), kao i slučajni pojedinci ubijeni iz najnižih motiva (pljačka, ucena).
Suđenje Mihailoviću
Nakon rata, 1946. godine, suđeno je generalu Draži Mihailoviću, šefu svih crnih trojki u Jugoslaviji. mini|desno|Optuženi [[Dragoljub Mihailović na suđenju u Beogradu 1946.]]
Mihailović je u početku poricao, ali je tokom suđenja priznao da je on dostavljao spiskove za likvidaciju.