cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Morčić
Povijest
Morčići su izrađivani prvenstveno kao naušnice, ali i privjesci, broševi, igle ili prsteni, u bezbroj inačica, od jeftinih malenih glavica emajliranih crnim i bijelim emajlom, pa do skupocjenih primjeraka koji su ukrašavani draguljima (rubin, briljant), koraljima i drugim vrstama emajla. Vještina taljenja emajla, koja je njegovana u svakoj radionici i prenošena sa oca na sina, činila je riječkog morčića jedinstvenim nakitom. Osnovna dva tradicionalana oblika glavica razlikuju se po obliku turbana, pa tako razlikujemo morčića 'Turco' s klasičnom polukružnom kalotom na vrhu turbana, ili morčića 'Indiano' čiji turban podsjeća na perjanicu.
Legenda o nastanku
mini|lijevo|Morčić kao zaštitni znak [[Riječki karneval|Riječkog karnevala]] O nastanku toga neobičnog nakita u našem kraju s likom crnca u bijelom turbanu postoje dvije legende: "Turci su na Grobničkom polju. U gradu strah, jer od Turčina ništa dobroga - samo pljačka i palež. Već dugo se čuju vijesti o njihovim upadima u našoj blizini, o krvavim borbama oko Senja, u Perušiću... Svi muški su na kuli. Srčano odoljevaju napadima, sve je manje snage, a pomoći niotkud. Žene i djeca zatvorili se u kuće i mole za spas, za Božju pomoć. Kamenje neka s neba zatrpa zlo, živi da ostanemo! Opsada traje... dani prolaze i onda Božjom rukom vođena strijela odapeta iz ruke plemenitog Zrinskog pogađa sljepoočnicu turskog paše. Vidjevši da im je vođa mrtav, Turci se razbježaše poljem. Uto i nebo usliši molitve Riječanki, te se otvori i zatrpa Turke kamenjem. Na polju su ostali samo razbacani bijeli turčinovi turbani. Kao uspomenu na tu pobjedu, riječki su muževi svojim ženama dali izraditi naušnice-morčiće."
"Jedna talijanska kontesa imala je crnu sluškinju koju je jako voljela. Darovala joj je slobodu, a kao uspomenu na nju dala je izraditi naušnice s njenim likom."
Zbog svoje omiljenosti u svim društvenim slojevima, morčić je prihvaćen kao suvenir Rijeke.
Rasprostranjenost i prepoznatljivost
mini|Morčić na karnevalskim zastavama [[Riječki karneval|Riječkog karnevala]] mini|Morčići
U drugoj polovici 19. stoljeća Rijeka sa svojim poznatim moretistima i njihovim umijećem izrade morčića postaje najjače središte za izradu takva nakita, pa tako "mori" (kako još nazivaju morčiće) dobivaju, kao izraz autohtonosti, pridjev "riječki". Izrada lika crnca s turbanom proširila se s naušnica i na druge vrste nakita kao što su prstenje, broševi, ogrlice, igle. Kako su se razvijale i jačale trgovačke veze, morčić je našao svoje mjesto i proširio se preko Senja u Liku, čak i u Bosnu, a morskim je putem stigao do Splita, Zadra i sjevernodalmatinskih otoka. U tom razdoblju Pavle Scarpa i Augustin Gigante osnivaju firmu "Gigante & Co" kao najjaču zlatarsku radionicu koja se bavila usavršavanjem i oblikovanjem nakita s morčićem i postižu zapažen uspjeh na svjetskoj izložbi u Parizu 1879. godine. Ta je radionica zaslužna za školovanje mnogih poslije poznatih moretista kao što su Tominich, Rollandi i Karlo Venazi.
U općoj atmosferi traganja za riječkim identitetom, potaknuti prikazivanjem predstave "Vježbanje života" Nedjeljka Fabrija 1990. godine, Riječani su izabrali upravo morčića kao simbol Rijeke, bolje reći "oživjeli" ga i vratili mu ono značenje koje je tijekom povijest imao. Nakon Drugoga svjetskog rata proizvodnje morčića umnogome je, naime, opala zbog iseljavanja velikog broja riječkih moretista, slabije kupovne moći stanovništva, a i zbog slabije zainteresiranosti novopridošlih stanovnika Rijeke. Godine 1991. Grad Rijeka i službeno prihvaća morčića i uzima kao "svoju masku" i simbol grada, pa se primjerice morčić kao zaštitni znak Rijeke nalazi na čelu povorke sve poznatijeg i popularnijega Riječkoga karnevala. U posljednje vrijeme morčići ponovno ukrašavaju izloge mnogih zlatara. Nažalost, posljednjih desetak godina možemo svjedočiti tihoj ali potpunoj devataciji tog nakita, koji se masovno nudi u brojnim zlatarnicama, ali vise kao jeftini suvenir. S iznimkom pojedinih sve rijeđih majstora, većina je zlatara plemeniti emajl, koralje i drago kamenje zamijenila lakovima i plastičnim masama koje se na prvi pogled doimaju slično emajlu. Medjutim, radi se o materijalima koji su znatno jeftiniji, neusporedivo lošije kakvoće i koji ne zahtijevaju majstorsku vještinu kao što je to slučaj s taljenim emajlom.
Santiago Quetzoltepec, Libres
Santiago Quetzoltepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Libres.
Santa Elena, Villa Comaltitlán
Santa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Santiago Quetzoltepec, Libres
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2350 m.
Santa Elena, Villa Comaltitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Fetești, Adâncata
Fetești je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Adâncata.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 590 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 364 m.
Cotumba, Agăș
Cotumba je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Agăș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1451 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 640 m.
Milton Palacios (razvrstavanje)
Milton Palacios se može odnositi na sljedeće osobe:
Goioasa, Agăș
Goioasa je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Agăș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 940 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 513 m.
El Gallo, Urique
El Gallo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Wolderwijd
Wolderwijd je slatkovodno umjetno jezero u sredini Nizozemske na granici provincija Flevoland i Gelderland.
El Gallo, Urique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2031 m.
Wolderwijd
Karakteristike
Jezero ima površinu od 18 km² i duboko do 3 m.
Wolderwijd je nastao 1967. melioracijom južnog Flevolanda. Zajedno sa povezanim jezerima; Drontermeer, Eemmeer, Gooimeer, Ketelmeer, Nijkerkernauw, Nuldernauw, Veluwemeer i Vossemeer formira pojas Graničnih jezera (Randmerena), koja trebaju osigurati da se tlo ne osuši i slegne. Vode mu donosi i odnosi IJsselmeer lancem Graničnih jezera.
Forest City, Iowa
Forist Siti je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.151 stanovnika.
Wolderwijd
Karakteristike
Jezero se koristi u rekreativne svrhe ima dvije marine, nekoliko plaža i tri otoka, na jugu ispred marine Zeewolde- Zegge, i na sjeveru Biezen i Knarland.
Forest City, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 4.151 stanovnika, što je 211 (4,8%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Wolderwijd
Karakteristike
Na južnom kraju jezera leže gradovi Zeewolde (zapad) a preko puta Harderwijk (istok).
Wolderwijd je zajedno sa 14 drugih jezera uvršten 2000. u Ramsarsku konvenciju.
Lista univerziteta u Moldaviji
minijatura|Mapa Moldavije Ova lista sadrži univerzitete u Moldaviji.
Javne institucije
minijatura|[[Državni univerzitet Bogdan Petriceicu Hasdeu]] minijatura|[[Државни универзитет Молдавије|Državni univerzitet Moldavije]] minijatura|[[Tehnički univerzitet u Moldaviji]]
La Florida, Pisaflores
La Florida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pisaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 785 m.
La Isla, San Rafael
La Isla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Rafael.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Mazacalco, Copalillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 632 m.
Palm Coast, Florida
Palm Koust je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 75.180 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 75.180 stanovnika, što je 42.448 (129,7%) stanovnika više nego 2000. godine.
Arbore, Arbore
Arbore je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Arbore.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6736 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 367 m.
Stipe Leko Ćipa
Stipe Leko Ćipa (Ledinac, Grude, 26. prosinca 1951.) je hrvatski ultramaratonac. Rođen je u obitelji s desetero djece. Odrastao je i školovao se u Banjoj Luci. Nogometom se bavio do 25. godine, a posljednjih tridesetak godina redovno trenirao i istrčavao staze duže od klasičnog maratona. Početkom Domovinskog rata seli se u Rijeku, a nakon rata se vraća u rodno mjesto gdje i danas povremeno živi.
Prvi je predstavnik Hrvatske na svjetskom prvenstvu u disciplini 24 sata. Sudjelovao je na svjetskim prvenstvima u Wörschachu, Austrija (2005.), u Taipeiu, Tajvan (2006.), u Drummondvilleu, Kanada (2007.), sve u disciplini 24 sata. Na zadnja dva bio je najstariji sudionik. Nekoliko puta je istrčao Zagrebački maraton kao i maraton "Trčimo Gospi", Grude - Međugorje 2007. i 2008. godine i još dvadesetak maratona s osobnim rekordom od 2 sata i 40 minuta. Utrku od Ledinca do Dubrovnika u dužini od 185 km istrčao je 19. travnja 2003., a 2. svibnja 2004. je istrčao utrku na dionici Slavonski Brod - Zagreb u dužini od 223 km što je i danas službeno najduža utrka istrčana u jednom danu u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini.
Dobitnik je mnogih priznanja, a prigodom Hanžekovićeva memorijala 2008. uručena mu je zlatna medalja Grada Zagreba za izuzetan doprinos razvoju športa.
Qaḑān, Sa'dah
Qaḑān je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1879 m.
Cascia, Perugia
Cascia je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1555 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 618 m.
Gilberto Yearwood
Gilberto Jerónimo Yearwood (La Lima, 15. ožujka 1956.) je umirovljeni honduraški nogometaš i reprezentativac, sada nogometni trener. Yearwood je igrao na poziciji veznog igrača, a tokom karijere je stekao nadimak Viking. Izrazito cijenjen kao igrač, Yearwood je bio jedan od malobrojnih honduraških nogometaša koji su ostvarili uspješnu karijeru u inozemstvu, igravši gotovo 10 godina u španjolskoj La Ligi. Umirovio se 1994. godine.
Za reprezentaciju je debitirao u lipnju 1982. godine protiv Španjolske, u debitantskom nastupu svoje zemlje na jednom Svjetskom prvenstvu. Aktivno je igrao sve do 1993. godine te je osvojio jedan UNCAF Kup nacija (1993.).
Trenersku karijeru započeo je 1996. godine te je mahom trenirao u Centralnoj Americi. U tri je navrata bio pomoćnik izbornika reprezentacija Hondurasa, Gvatemale i Salvadora, a vodio je i mladu reprezentaciju Hondurasa na Olimpijskim igrama 2008. godine u Pekingu.
Tzapullo Postectitla, Chicontepec
Tzapullo Postectitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Los Nopales, Mezquital
Los Nopales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1723 m.
Cascina San Giuseppe, Milano
Cascina San Giuseppe je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 154 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
Los Guajardo, General Zuazua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 399 m.
Agua Blanca, Sinaloa
Agua Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 242 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 284 m.
Nuevo Horizonte, Villa Comaltitlán
Nuevo Horizonte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Ocotillo, Copanatoyac
Ocotillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Copanatoyac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1788 m.
Doetinchem
Doetinchem je općina od 58,546 stanovnika i grad od 42,560 stan. na istoku Nizozemske u Provinciji Gelderland.
Općina se sastoji od grada Doetinchema i naselja Gaanderen i Wehl i niza zaselaka kao što su IJzevoorde i Langerak.
Geografske karakteristike
Doetinchem se prostire duž Rukavca IJssel, udaljen 30 km istočno od Arnhema.
Historija
Doetinchem se prvi put spominje u dokumentu iz 838., kao naselje sa crkvom pod imenom villa Deutinghem.
Historijski centar grada svoj karakteristični eliptični tlocrt dobio je u 13. vijeku, kad su podignuti bedemi od cigle sa gradskim vratima, kulama i širokim jarkom sa vanjske strane.
Zbog tog je sve do sredine 19. vijeka Doetinchem je imao ograničen prostor za širenje. Sve rekonstrukcije i dogradnje odvijale su se uglavnom unutar tlocrta srednjovjekovnog grada.
Tek od kraja 19. vijeka grad i njegovo stanovništvo rastu, između ostalog i radi izgradnje boljih prometnih veza. Tokom 20. vijeka se puno kompanija naselilo uz Oude IJssel i željezničku prugu.
Gaaderen
Gaaderen se nalazi južno od Doetinchema. Nastao je kao zaselak Doetinchema nedaleko od samostana Betlehem, osnovanog 1180.
U to vrijeme taj kraj se uglavnom sastojao od močvara i brda okruženih rijekom i potocima, krajolikom su dominirala dva reda riječnih dina, čiji su se vrhovi uzdizali do 20-25 metar]]a iznad okolice. Pretpostavlja se da ime mjesta Gaanderen, potječe od riječi - Gernere koja je značila šiljasti ili strijeloliki niz brda.
Pronalazak željezne rude omogućio je razvoj metalurgije, tako da je još 1689. kod Bielheimerbeeka osnovana najstarija ljevaonica željeza u Nizozemskoj.
Izgradnja željezničke pruge i državne ceste krajem 19. vijeka, potaknula je širenje naselja prema jugu te je na pruzi nastao novi centar naselja - Nieuw Gaanderen. Danas su Oude (Stari) i Novi Gaanderen povezani ulicom Hoofdstraat.
Wehl
Wehl se nalazi zapadno od Doetinchema. Još je antičkih vremena na tom terenu postojalo najmanje pet naselja. Srednjovjekovni Wehl (Weel) je prvi put dokumentiran oko 1200. kao utvrđeno selo sa bedemom i opkopima.
Dugo je zadržao svoj pretežno ratarski karakter. Poboljšanje željezničkih veza 1920-ih, rezultiralo je skromnim ekonomskim i demografskim rastom, ali prava industrijalizacija nikada nije zaživjela.
Zapadno od Wehla leži selo Nieuw-Wehl, nastalo iz zaselka Achterwehl, koji se sastojao od nekoliko raštrkanih farmi i mlina. Narastao je nakon 1900., kad su izgrađena škola, crkva i župni dvor.
Pobratimski gradovi
Doetinchem ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;
La Bolsa, Urique
La Bolsa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1322 m.
Harderwijk
Harderwijk je općina od 48,857 stanovnika i grad od 42,560 stanovnika u sredini Nizozemske u Provinciji Gelderland.
Santa Cruz, Salto de Agua
Santa Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 244 m.
Harderwijk
Historija
left|thumb|240px| [[Tlocrt utvrde Harderwijk iz 17. vijeka]]
Harderwijk je nikao na Zuiderzeeu i zarana se okrenuo pomorstvu i trgovini tako da već 1252. spominje kao hanzeatski grad, koji je dobio gradska prava od Gelrenskog grofa 1231.
Zbog svog povoljnog položaja prema Deventeru, Elburgu, Hattemu, Kampenu i drugim gradovima duž Zuiderzeea, Sjevernog i Baltičkog mora, brzo se razvio u vodeći trgovački grad. U to vrijeme čak je imao vlastitu trgovačku ispostavu u švedskom Skanöru, poznatom po najvećim godišnjim sajmovima u čitavom Baltiku. Ta su i sajmovi u samom Harderwijku bili su vrlo uspješni.
Zuiderzee je pored blagostanja, donosio i puno nevolja jer je redovito plavio. Velika poplava iz 1916. dovela je do zakona o Zuiderzeeu, koji je postavio temelje za njegovu melioraciju, tako da je nakon izgradnje Brane Afsluitdijk 1932. postao Jezero IJsselmeer.
Odtad više nije luka, pa se okrenuo turizmu i ugostiteljstvu. Početkom 21. vijeka izrađeni su planovi za uređenje rive sa otocima namjenjenim rekreaciji i stanovanju. Na jednom od njih već je smješten veliki akvarij sa delfinima, koji je atrakcija za turiste.
Casa Blanca, San Rafael
Casa Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Rafael.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
La Palma, Pisaflores
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pisaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 813 m.
La Verónica, Hidalgo
La Verónica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 425 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2385 m.
Tlazacoalco, Libres
Tlazacoalco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Libres.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2511 m.
Preluci, Agăș
Preluci je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Agăș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 885 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 509 m.
Balej
Balej (Βαλλαῖος) je bio ilirski vladar iz vremena Ilirske kraljevine. Poznat je po velikom broju arheološki pronađenog kovanog novca. Balej nije spomenut ni u jednom pisanom izvoru. Antički pisani izvori jedini donose podatke i na osnovu njih je uspostavljena hronološka linija ilirskih vladara. Izvori nisu pisani kao istorija Ilira, već su usmjereni na događaje koji su bili od značaja za Grke i Rimljane, a Iliri su prikazani kao učesnici.
Ko je bio Balej
Jedino je novac sredstvo na kojem se sačuvalo njegovo ime, pa otud postoji više verzija u pogledu njegove osobe, pa samim time i novca. Većina autora je mišljenja da period Balejeve vladavine treba smjestiti u period nakon 167. god. p.n.e, nakon Trećeg ilirskog rata i pada Ilirske kraljevine. Vladao je iz Risna (Risinium), te se pod njegovom vlašću našao i Hvar (Pharos), s kojim je došao u sukob oko 135. god. p.n.e. Ovu tezu je ustanovio Arthur Evans koji je 1970-ih u Risnu pronašao 8 komada bronzanih novčića kralja Baleja u toku manje od sat vremena.
Zašto Balej nije spomenut u istorijskim izvorima može se objasniti činjenicom da se njegov politički (ali ne nužno i ekonomski) značaj i uticaj ne mogu mjeriti s Pleuratovim i Gencijevim. Balej se ne može smatrati nasljednikom kralja Gencija je teza Marjete Šašel Kos. Pad Ilirskog kraljevstva u mnogo čemu bio je sličan padu makedonskog kraljevstva, iako u manjem obimu. U Makedoniji nije bilo kraljevstva nakon Trećeg makedonskog rata i zarobljavanja Perseja i njegovog dvora i bila je podijeljena na četiri dijela. Slično se dogodilo i sa Ilirikom, koji je nakon zarobljavanja Gencija i njegove porodice podijeljena na tri dijela, tako da nije bilo mjesta za domaćeg kralja da ostane kao vladar. Marjeta Šašel Kos iznosi tezu da se o Pinesu (Agronovom sinu i nsljedniku) nakon 217. godine ništa ne govori u izvorima pa je neko vrijeme nakon njegove smrti, Ilirskim (= Ardijejskim) kraljevstvom možda vladao Balej. Potomci ili nasljednici Pinesa nisu poznati iz istorijskih izvora i Balej je mogao biti čak i neposredni nasljednik Pinesa.
Pozivajući se na Tita Livija (XLIV, 3) gdje se spominju dvojica Ilira, Teuticium et Bellum, koje je kralj Gencije poslao Aniciju, rimskom vojskovođi radi pregovora albanski istoričar H. Čeka 1972. god. kaže da on u ovom Bellum-u vidi Baleja. On dalje objašnjava da je Bellus-Balej prešao na stranu Rimljana da bi sačuvao svoj društveni položaj - princeps gentis. Zbog toga je mogao dobiti jedan dio Ilirske kraljevine gdje je imao određenu vlast i kovao novac.
Emiliano Zapata, Chicontepec
Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Balej
Arheološka istraživanja u Risnu
Istorija Ilirije je prilično poznata od Prvog ilirskog rata (239. – 228. pr.n.e.) do rimskog uspostavljanja provincije Ilirije (167. p.n.e.), dok je period od kraja 4 vijeka (početak stvaranja kraljevine) do 230. godine p.n.e. manje pouzdan. Iz tog perioda ne postoji nijedan pisani antički tekst ili spomenik koji bi potvrdio postojanje ovih vladara. Sve informacije o njima nastale su kasnije. Termini koje su koristili antički pisci ne moraju biti precizni, jer neke ilirske "institucije" nisu našle pandan u grčkom sistemu. Iz tog razloga rezultati arheoloških istraživanja imaju značajnu ulogu i rasvjetljavanju ličnosti Baleja i njegovog novca.
Emiliano Zapata, Chicontepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 138 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 151 m.
Balej
Arheološka istraživanja u Risnu
Regionalni zavod za zaštitu spomenika kulture Kotor, pod vodstvom Vilme Kovačević, u saradnji sa Istraživačkim centrom za antiku Jugoistoka Evropa Univerziteta u Varšavi koje je predvodio Piotr Diček (Piotr Dyczek), obavlao je početkom XXI vijeka arheološka istraživanja u Risiniumu (današnji Risan) u Crnoj Gori i Scodri (današnji Skadar) u Albaniji. Istraživanja su realizovana u okviru međunarodnog projekta "Risinium –prijestonica kraljice Teute".
Rezultati pokazuju da je Risinium bio glavni grad Kraljevine Ilirije u 3. vijeku p.n.e. i ovdje je boravila kraljica Teuta, čak i kada je stupila u vezu s Rimskom Republikom. Skadar je bio središte posljednjeg kralja Gencija.
Tokom iskopavanja pronađeno je i nekoliko hiljada novčića, uključujući i veliku ostavu, sva izdanja kralja Baleja. Na poleđini novčića prikazana je stojeća Artemida odjevena u kratki hiton. Na reversu kovanica također se nalazi legenda ispisana grčkim slovima ΒΑΛΛΑΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ – Kralj (basileus) Balej. Artur Evans, koji je prvi pronašao ove novčiće, smjestio ih je u polovinu II. vijeka p.n.e. Nakon istraživanja poljskih arheologa i datiranja radioaktivnom metodom C14 i analizom keramike koja se pojavljuje zajedno sa serijom novca, sada je očigledno da je Balej vladao sto godina ranije, sredinom III vijeka p.n.e.
On je sebe zvanično nazivao basileusom da bi ojačao svoj status, ali je bio jedan od onih koji je vladao jednim od ilirskih plemena - regionalni vođa (zbog čega nije bio od onih koje spominju bilo koji od antičkih izvora), iz glavnog grada Risiniuma. Otkrivene ruševine pripadaju njegovoj palati. Njegov položaj je nestabilan, a njegova teritorija mijenjala je granice u zavisnosti od trenutne političke situacije.
American Sniper
Američki snajper je američki ratno-biografski film iz 2014. godine reditelja Klinta Istvuda. Scenarista filma je Džejson Hol po knjizi Američki snajperista: Autobiografija najsmrtonosnijeg snajperiste u američkoj vojnoj istoriji (2012) autora Krisa Kajla, Skota Makjuena i Džima Defelisa. Producenti filma su Klint Istvud, Robert Lorenz, Endru Lazar, Bredli Kuper i Piter Morgan. Muziku je komponovao Džozef Debjazi.
Glumačku ekipu čine Bredli Kuper, Sijena Miler, Luk Grajms, Kajl Galner, Sem Džeger, Džejk Makdorman i Kori Hardrikt.
Budžet filma je iznosio 58 000 000 dolara a zarada od filma je 547 000 000 dolara.
U Srbiji je prikazan pod naslovom Snajperista.
Radnja
Film prati život Krisa Kajla, koji je postao najsmrtonosniji strelac u američkoj vojnoj istoriji sa 255 ubistava iz četiri ture u rat u Iraku, od kojih je 160 zvanično potvrdilo Ministarstvo odbrane Sjedinjenih Američkih Država. Poslat u Irak kako bi štitio svoje saborce, Kris Kajl uskoro je dobio nadimak Legenda, a postao je nadaleko poznat i sa neprijateljske strane, pa mu je ucenjena glava. Uprkos životnoj opasnosti i porodici, koja je strepela kod kuće, Kris je odradio četiri misije u Iraku sledeći moto američkih marinaca "ne ostavljaj ni jednog čoveka iza sebe". Ali nakon što se vratio kući, svojoj supruzi Taji i deci, Kris je shvatio da se radi o ratu u kome ne može da pobedi.
Le Rayon vert (film)
Le Rayon vert je francuski igrani film snimljen 1986. godine u režiji Érica Rohmera. Po žanru je mješavina drame i romantične komedije, a predstavlja peti film iz ciklusa Comédies et proverbes, odnosno slobodnu adaptaciju istoimenog romana Julesa Vernea. Protagonistica, čiji lik tumači Marie Rivière, je usamljena žena koja postaje frustrirana time da svi potencijalni muški partneri koje pronalazi od nje traže seks za jednu noć umjesto stalnih veza. Le Rayon vert je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je osvojio Zlatni lav.
Zapote Mocho, Villa Comaltitlán
Zapote Mocho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Porohui, Sinaloa
Porohui je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 241 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Centar Zamet
mini|desno|275px|Centar Zamet Sportski centar Zamet otvoren je u jesen 2009. Riječ je o suvremenom javnom kompleksu smještenom pokraj sportskih objekata na Zametu, tržnice i osnovne škole, a u kojem se uz dvoranu nalaze knjižnica, ured Mjesnog odbora, brojni komercijalni sadržaji, javni trg i javna garaža te kompleks predstavlja društveni, sportski i poslovni centar zapadnog dijela grada Rijeke.
Povijest
Zbog velikih financijskih sredstava potrebnih za izgradnju objekata sportske i tehničke kulture, njihova izgradnja ne može se financirati sredstvima gradskog proračuna. Grad Rijeka se stoga opredijelio da se projekt Centra Zamet realizira putem modela projektnog financiranja. Rijeka sport upravlja objektom od početka trajanja leasinga, a otplatom zadnje rate postat će i vlasnikom Centra Zamet.
Pripremni radovi za izgradnju započeli su krajem 2007. godine, a kamen temeljac položen je 15. IV. 2008. godine. Mladi rukometaš RK Zamet Matija Hrvatin učenik 5. razreda OŠ Zamet uz proslavljene rukometaše Mirzu Džombu i Alvara Načinovića pročitao je tekst povelje kamena temeljca, koji je potom položen u temelje objekta.
Centar Zamet svečano je otvoren 10. IX. 2009. g..
Opis objekta
Centar nudi raznolike prostore koji mogu poslužiti za organizaciju najzahtjevnijih sportskih dvoranskih natjecanja, koncerata, kongresa, javnih predavanja i raznolikih kulturnih programa.
Dvorana
Prostor igrališta dvorane svojom veličinom, zbog pomičnoga teleskopskoga gledališta odnosno tribina, omogućuje pretvaranje partera u dva usporedna rukometna terena, što se postiže pomoću pomične zavjese ili pregrade. Glavne tribine imaju 2.198 sjedećih mjesta, a uz njih se nalazi i VIP tribina koja prima 128 posjetitelja. Tako gledalište ukupno ima 2.326 sjedećih mjesta, a uz to nalaze se i 23 mjesta za osobe s invaliditetom. Dvorana površine 6.768 m² je projektirana prema svjetskim standardima za međunarodna sportska natjecanja, a parket dvorane je rađen po certifikatu Svjetske košarkaške federacije (FIBA). Na katu iznad gledališta nalaze se reprezentativni prostori dvorane za potrebe klubova, uprave, VIP osoba, zatim tribina za novinare, režija i drugo. Glavni se ulaz u dvoranu nalazi na zapadnom pročelju na razini trga. Prateći su sadržaji smješteni u sjevernom dijelu dvorane, a sastoje se od svlačionica s tuševima za sportaše, sudce, službene osobe i trenere te ambulante i doping sobe. Uz ulazno se predvorje kao izdvojena cjelina nalaze prostorije za saunu i masažu te trim kabinet.
Multimedijalna dvorana
S površinom od 116 m² sala pruža produktivno okruženje za bilo koju vrstu sastanaka i kongresa kazališnog stila, za 90 osoba.
Mjesni odbor
Mjesni odbor Zamet, koji djeluje u sklopu Grada Rijeke, raspolaže prostorom od 190 m².
Ogranak Gradske knjižnice Rijeka
Ogranak Zamet ima površinu od 409 m² i broji oko 2000 članova.
Javna garaža
218 parkirališnih mjest te 14 mjesta za osobe s invaliditetom: Površina garaže je 6.625,19 m².
Komercijalni sadržaji
Ugostiteljski, uslužni i trgovački.
Centar Zamet prilagođen je pristupu osobama smanjene pokretljivosti.
Zanimljivosti
Specifičnost cijelom kompleksu daju nijansirane keramičke pločice jedinstvenog dizajna koji podsjeća na stijene ili pak rukometnu loptu, a kojih je preko 51.000 položeno na objekt. Od tih pločica napravljen je i natpis Centar Zamet položen na trg ispred dvorane, dobro uočljiv već s prvog kata objekta
Cascina Sottomontebello, Novara
Cascina Sottomontebello je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Centar Zamet
Natjecanja i događanja
Također, u Centru Zamet održale su se i mnogobrojne važne sportske i ine manifestacije. Izdvaja se 11. europsko pojedinačno prvenstvo u šahu za muškarce i žene EURO 2010, najveće šahovsko natjecanje ikad održano u Hrvatskoj i najbrojnije natjecanje do sada ovog prvenstva. U mjesecu svibnju održalo se Svjetsko prvenstvo u kuglanju za juniore i juniorke do 23 godine te dva svjetska pojedinačna kupa - za juniore i juniorke do 18 godina te za kadete i kadetkinje do 14 godina. Tu su i ostali komercijalni sadržaji: koncerti, eventi na trgu, rekreacijski programi, program predavanja i seminara, izložbe.
Cascina Sottomontebello, Novara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 310 m.
Centar Zamet
Nagrade za arhitekturu
Moderna arhitektura Centra Zamet, projekt studija 3LHD, dodatno je naglasila atraktivnost ovog projekta, kako eksterijera tako i interijera za čiju je izvedbu projektant dobio niz nagrada.
Plaža Kostanj
Plaža Kostanj u Rijeci prva je plaža posebno opremljena za osobe za invaliditetom u Hrvatskoj.
Korisnici plaže za osobe s invaliditetom su osobe s teškim i težim tjelesnim oštećenjima i njihove obitelji. Plaža nije zatvorenoga tipa, stoga se i ostali koriste plažom uz uvažavanje kućnog reda.
Plaža je dovršena posljednjeg dana u srpnju 1985. godine na inicijativu i sudjelovanje dr. Antona Nina Žikovića, liječnika u Zavodu za zaštitu zdravlja u Rijeci (današnji Zavod za javno zdravstvo), osnivača i prvog predsjednika Društva tjelesnih invalida u Rijeci.
Prema projektu kojeg je izradio arhitekt Vladi Bralić sa suradnicima Arhitektonsko-građevinskog atelje-a d.o.o. iz Rijeke, plaža je 1996. godine temeljito uređena. Novi prostorni koncept bazirao se na zamisli arhitektonske kombinacije funkcionalnih, te formalno-plastički gledano čak i racionalističkih kubističkih zahvata u prirodnu konfiguraciju obalne linije.
Svake godine zadnje subote u mjesecu lipnju Društvo tjelesnih invalida grada Rijeke organizira svečano otvaranje sezone kupanja.
Geografija
Plaža se nalazi na zapadnom dijelu grada Rijeke, neposredno uz obalnu cestu koja Rijeku povezuje s turističkim područjem opatijske rivijere. Smještena je uz šetalište u uvali Kostanj, na dijelu obale Kvarnerskog zaljeva, između područja Bivio i uvale Preluk.
Opis
Plaža Kostanj danas je jedna od najopremljenijih plaža te namjene na Mediteranu. Prostorno rješenje omogućava osobama s invaliditetom svih uzrasta jednostavno kretanje i funkcionalno korištenje cijelog protora za kupanje, rehabilitaciju i odmor.
Dio plaže izgrađen je u terasama koje su visinski denivelirane, a razlike u visinama savladavaju se blagim rampama u padu od 7% i širokim stubama malih dimenzija (13/36 cm).
Cerralvo Dos, General Zuazua
Cerralvo Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zuazua.
Plaža Kostanj
Opis
Denivelirane terase omogućavaju ugodno sunčanje, sjedenje i odmaranje.
Sve podne površine obrađene su tako da onemogućavaju klizanje. Plaža ima posebnu opremu: napravu za spuštanje teških invalida u more, rampu za ulazak lakših invalida u more, rampu za ulazak lakših invalida u more, sanitarni čvor, plažne tuševe i zaštitnu mrežu u moru. U neposrednoj blizini plaže je zasebno parkiralište.
Cerralvo Dos, General Zuazua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 358 m.
Plaža Kostanj
Opis
U suradnji s Komunalnim društvom Rijeka promet uređuje se prometna signalizacija, a prijevoz s Komunalnim društvom Autotrolej. Prijevoz uključuje prilagođeno vozilo - kombi za osobe s invaliditetom. Croatia osiguranje, podružnica Rijeka svake godine osigurava kontejnere i pripadajuće sadržaje u njima.
Za osobe s invaliditetom koje dolaze u Rijeku, Učenički dom Podmurvice osigurava smještaj u prilagođenom objektu. Učenički dom Podmurvice svake godine otvoren je za osobe s tjelesnim oštećenjima i njihove obitelji iz cijele Hrvatske od 1. srpnja do 15. kolovoza.
Službeno radno vrijeme plaže je od 7 do 20 sati.
Plava zastava
Plavu zastavu na plaži Kostanj podignuli su riječki gradonačelnik Vojko Obersnel te predsjednica Udruge za mlade i studente s invaliditetom PGŽ "Znam" Maja Mihelčić, a podizanju su nazočili predstavnici Grada, Županije, Mjesnog odbora i brojnih udruga s području grada Rijeke koje daju podršku osobama s invaliditetom.
Plava zastava je međunarodni odgojno-obrazovni ekološki program s ciljem održivog upravljanja i gospodarenja morem i obalnim pojasom, kojim se nastoji osigurati suradnja turizma i zaštite okoliša na lokalnoj, regionalnoj, nacionalnoj i međunarodnoj razini. Plaža nagrađena Plavom zastavom nosi međunarodno priznanje koje je u rangu ISO-norme, a po dalekosežnosti je još značajnija za lokalnu zajednicu, na čijem području se provodi. Osim toga, ona je danas u svijetu vrlo cijenjena turistička markica koja je milijunima turista glavni orijentir prilikom odabira destinacije.
S ciljem ugodnijeg boravka korisnika na plaži Grad Rijeka financira rad četiri banjina na plaži Kostanj u sezoni kupanja, koji se brinu o inventaru plaže, održavanju čistoće te pomažu korisnicima plaže. Radi se o osobama koje su prošle tečaj za spasioce te mogu u slučaju potrebe pružiti prvu pomoć.
Xitomatla, Copanatoyac
Xitomatla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Copanatoyac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1739 m.
Ar Raqw, Sa'dah
Ar Raqw je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 612 m.
Avesnes (dinastija)
Historija
Porodica Avesnes vuče porijeklo iz Avesnesa pored Maubeugea. Prvi poznati član bio je Jacob grof od Avesnesa i Condea, koji je poginuo 1191. u Trećem križarskom ratu pored Arsufa u Palestini.
Njegov sin - Bouchard (oko 1170.-1244), školovao se za svećenika čak je i zaređen kao đakon, ali se 1212. oženio sa drugu kćer cara Latinskog Carstva Balduina VI - Margaretu od Konstantinopola. Sa njom je izrodio troje djece nakon što je njegov brak proglasio ništavnim papa Inocent III - 1215.
Zbog tog je 1219. podpao je pod utjecaj svoje šogorice Johanne od Konstantinopola, grofice u Flandriji i Hainautu, koja mu je obećala pomoći ako ode u Rim i ishodi poništenje njezina braka. Dok je bio na putu njegova supruga se ponovno udala 1223., za Willema Dampierra. U tom braku rođeno je nekoliko djece, što je kasnije dovelo do borbi između Avesnesa i Dinastije Dampierre za nasljeđe na Flandriju i Hainaut.
Pravi osnivač te dinastije bio je Bouchardov sin Jan I (1218.-1257), kome je isprva bio osporavan grofovski tron na Hainaut i Flandriju jer je bastard. Nakon svađa i borbi sa majkom i polubraćom Dampierres arbitražom francuskog kralja Louisa IX dobio je 1246. pravo na Grofoviju Hainaut i titulu grofa.
Njegov sin Jan II (1247. - 1304. vladao je kao grof Hainautom od 1280. do 1304. a od 1299. do 1304. i Holandijom i Zeelandom. Nasljedio ga je sin Willem III (1304. - 1337.), a njega njegov sin Willem IV (1337. - 1345.)
Posljedna grofica iz te dinastije bila je Margaretha (1345. - 1349.).
Cerro de la Rodilla, Mezquital
Cerro de la Rodilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2044 m.
El Platanito, Pisaflores
El Platanito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pisaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 755 m.
Rapachicache, Urique
Rapachicache je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1967 m.
Milton Palacios
Milton José Palacios Suazo (La Ceiba, 2. prosinca 1980.) je umirovljeni honduraški nogometaš i reprezentativac koji je igrao kao stoper. Najstariji među nogometnom braćom Palacios, Milton je cijelu svoju profesionalnu karijeru proveo u rodnom Hondurasu, igrajući aktivno od 1998. do 2011. godine. Za reprezentaciju Hondurasa nastupio je 15 puta u trogodišnjem periodu.
Njegova mlađa braća Wilson, Jerry i Johnny također su nogometaši, dok je najmlađi brat, Edwin, godine 2007. godine postao žrtva otmice i ubojstva koje je potreslo svijet.
Sulța, Agăș
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 729 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 553 m.
Mata de Plátano, San Rafael
Mata de Plátano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Rafael.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
Xaltepec, Libres
Xaltepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Libres.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2371 m.
Ongina, Parma
Ongina je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
East Earl, Pennsylvania
Ist Erl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.144.
Clit, Arbore
Clit je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Arbore.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1302 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 444 m.
Cristobal Colón, Salto de Agua
Cristobal Colón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Leros
Leros (grčki: Λέρος, talijanski: Lèro, turski: İleriye) je deveti po veličini otok, od njih dvanaest u arhipelagu Dodekanez u Egejskom moru u Grčkoj.
Karakteristike
Leros leži između Patmosa i Lipsija na sjeveru i Kalimnosa na jugu, udaljen 179 nautičkih milja od Pireja i svega 7 n.m. od turske obale. Uskom prevlakom u sredini razdvojen je na dva gotovo identična dijela, na južnom je najviše brdo Skombardos visoko 327 metara, a na sjevernom Kleidi - 320 metara. Leros je zapravo vrlo nizak, zbog tog je i dobio svoje ime jer - leros, na starogrčkom znači - gladak.
Na Lerosu i pridruženim otocima koji su administrativno jedna općina (Dimos) ukupno živi 7,917 stanovnika u jedanaest naselja; Agia Marina (2,372 st.), Alinda (748), Drimon (284 st.), Gourna (282 st.), Kamara (643 st.), Kokali (182 st.), Lakíon (2,058), Parteni (172), Plakes (253), Temenia (399) i Xirokabos (514).
Administrativni centar, najveće naselje i luka je Agia Marina, koja leži na sjeveroistoku. Drugi po veličini je Lakki koji leži na jugozapadu u odličnoj prirodnoj luci jednoj od najboljih na Mediteranu. Zbog tog ju je Talijanska kraljevska ratna mornarica koristila kao pomorsku bazu Pored sela Parteni na sjeveru leži jedini aerodrom na otoku (IATA: LRS, ICAO: LGLE).
Historija
Leros je nastanjen od 3. milenija pne.. Njegovi najstariji stanovnici bili su Karijci, Lelezi, Feničani i Krećani (Minojci). I Leros je kao i ostali dodekaneški otoci sudjelovao u Trojanskom ratu.
Tokom 11. vijeka pne. otok su kolonizirali Dorani, a u 6. vijeku pne. Jonjani iz Mileta, koji su prema Herodotu donijeli novu kulturu na otok. Ovo vrlo važno razdoblje završilo 454. pne., kad su ga zauzeli Perzijanci.
Nakon poraza Perzijanaca, Leros je sudjelovao u atenskom Delskom savezu. U godinama koje su uslijedile, Leros je često mjenjao vladare sve dok ga Aleksandar Veliki nije trajno oslobodio od Perzijanaca. Taj period označio je prijelaz iz klasičnog u helenističko doba, iz tih vremena ostalo je nešto nadgrobnih spomenika sa makedonskim imenima i mnoštvo kovanica.
Za rimskih vremena strateški značaj otoka dokumentirao je Plutarh. Tadašnja prijestolnica bio je Leros, koji se nalazio na istom mjestu gdje se danas nalazi Agia Marina. O tome svjedoče ostaci rimske utvrde - Broutzi, kao i ruševine akvadukta sa kamenim lukovima i dijelovi hrama, koji je vjerojatno bio posvećen Asklepiju.
Leros je prosperirao za Bizanta (od kraja 3. vijeka nadalje) kad je podignuto puno crkava i utvrda. U tom periodu podignut je zamak Panteli, najznačajniji srednjovjekovni spomenik otoka, sa kojeg pogled puca na naselja Agia Marina i Platanos i Egejsko more. U njemu se danas mogu vidjeti tri faze njegove gradnje, najstariji unutrašnji dijelovi datirani su prije 1087. Crkva sv. Marije u zamku podignuta je krajem 17. vijeka. thumb|260px|left| Pogled na Agiju Marinu i [[fortifikacija|utvrdu Castro]] Od 1309. otokom vladaju Malteški vitezovi sa Rodosa, koji su ga uključili u svoju Provinciju Kos, zajedno sa još sedam dodekaneških otoka. Oni su do 1511. dogradili zamak i pretvorili ga u pravu utvrdu. Ali ni ona nije bila dovoljno snažna da se odupru Osmanlijama, pa su u januaru 1523. napustili otok.
Osmansko Carstvo vladalo je Lerosom relativno tolerantno, jer je sultan Sulejman Veličansteni dao je izvjesnu autonomiju svim otocima Dodekaneza, osim Rodosa i Kosa.
U selu Platanos su sredinom 20. vijeka iskopani ostatci akvadukta podignutog 1730-ih. na temeljima starijeg rimskog akvadukta. On je 1887. prestao raditi pa je srušen.
Za Talijansko-turskog rata 12. maja 1912. Talijanska kraljevska ratna mornarica zauzela je Leros.
Kraljevina Italija iskoristila je odlične prirodne uvjete zaljeva Lakki i pretvorila ga u veliku pomorsku bazu. Ona je do 1930. izrasla u garnizon od 6000 vojnika, za čiju odbranu je izgrađeno 26 fortifikacija za artiljerijske baterije, koje su raspolagale sa 115 topova velikog dometa. Tad je podignut i aerodrom na lokalitetu Agios Gerogios.
Između 1916. - 1918. Britanska vojska koristila je kao Lakki kao pomorsku bazu, jer je Kraljevina Italija postala pridruženi saveznik Antante. Nakon Prvog svjetskog rata Ugovorom iz Lausanne - 1923., potvrđeno je pravo Italije na Dodekanez. Nakon tog je Talijanski fašistički režim Benita Musolinija pokušao talijanizirati Dodekanez.
To je naročito došlo do izražaja od kraja 1936. kad je zabranjen rad svim školama na grčkom jeziku i rad svima koji nisu imali diplome talijanskih univerziteta.Tad je veći dio Lerosa proglašen vojnom zonom.
Pored svih negativnosti talijanske tridesetjednogodišnje uprave, ona je ostavila i dosta dobrog za otok. Tad je Izgrađena magistralna otočka cestu i planski podignut Lakki (tada zvan Porto Lagos) sa puno reprezentativnih građevina kao što je teatar Roma i gradska vijećnica.
Nakon Kapitulacije Italije 3. septembra 1943. Britanska vojska desantirala je otok. Nakon tog je uslijedila Bitka za Leros, koja je trajala od septembra do novembra 1943. - njemačka Luftwaffe je izvela 190 zračnih napada, koji su izazvali velika razaranja po otoku. To je bila posljednja pobjeda Trećeg Reicha u Grčkoj.
Bitka za Leros trajala je 52 dana, - 15. novembra 1943. na Lerosu se zateklo oko 25.479 ljudi, od tog oko 8000 talijanskih, oko 3800 britanskih i 2500 njemačkih vojnika uz 10.979 stanovnika Lerosa. Britanci su imali oko 250 poginulih, 3300 zarobljenih i 250 bjegunaca. Talijani oko 400 poginulih, od tog 12 streljanih oficira, 5351 zarobljenih i oko 2000 bjegunaca. Od stanovnika Lerosa 15 je poginulo, 164 nestalo, a Grčka mornarica je imala 71 poginulih. Nijemci su imali 520 poginulih.
Nakon kapitulacije Njemačke, Leros je jedno vrijeme ostao pod britanskom upravom, sve do 31. decembra 1947. kad je britanska zastava zamjenjena grčkom zastavom.
Za vladavine Grčke vojne hunte, od aprila 1967. do jula 1974., Leros je postao mjesto koncentracijskih logora za političke zatvorenike, protivnike hunte, uglavnom ljevičare. Od rujna 1967]]. kroz logore sv. Georgij i Partenija uz depadanse u Agiji Marini, prošlo je 1/3 od ukupnog broja svih političkih zatvorenika. (7900).
Transport
Leros je povezan dnevnom trajektnom linijom sa Pirejom, a preko nje i sa ostalim otocima Dodekaneza, avionskom linijom povezan je sa Atenom.
Zanimljivosti
Bitka za Leros bila je inspiracija za roman Topovi s Navarona po kom je 1961. snimljen britansko-američki ratni film Topovi s Navarona.
San Pablo Mochobampo, Sinaloa
San Pablo Mochobampo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 229 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Wilson Palacios
Wilson Roberto Palacios Suazo (La Ceiba, 29. srpnja 1984.) je honduraški nogometaš i bivši reprezentativac koji igra kao defenzivni vezni. Trenutno igra za Olimpiju, u kojoj je i započeo nogometnu karijeru.
Rođen u La Ceibi 1984. godine, Palacios je profesionalnu karijeru započeo u Olimpiji, odakle je 2007. godine otišao na posudbu u Birmingham City. Godine 2008. potpisao je ugovor s Wigan Athleticom, odakle je 2009. godine prešao u Tottenham Hotspur. Nakon dvije sezone prelazi u Stoke City, gdje ostaje do 2015. godine, iako se nikada nije nametnuo u prvoj momčadi. Nakon jedne sezone u Miamiju, vratio se u Honduras, odnosno u matičnu Olimpiju.
Za reprezentaciju Hondurasa debitirao je 2003. godine te je sudjelovao na Svjetskim prvenstvima 2010. i 2014. godine. Nakon potonjeg turnira se umirovio.
Palacios dolazi iz nogometne obitelji. Njegova braća Milton, Jerry i Johnny također su profesionalni nogometaši, dok je njegov najmlađi brat Edwin također trebao biti profesionalni nogometaš, ali je otet 2007. godine (imao je samo 14 godina) te je njegovo tijelo pronađeno 2009. godine, iako je otkupnina bila plaćena.
Bitka za Leros
Bitka za Leros (grčki: Μάχη της Λέρου) vodila se od 26. septembra do 16. novembra 1943., na Lerosu, jednom od otoka Arhipelaga Dodekanez u Egejskom moru u Grčkoj.