cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Paloma, Santa Cruz de Juventino Rosas
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1752 m.
Fraccionamiento las Lomas, Alvarado
Fraccionamiento las Lomas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 559 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Sons of Anarchy
Prijem kod kritike
James Poniewozik je premijeru treće sezone opisao riječima "oduzima dah" te je pohvalio izvedbu Katey Sagal sa Halom Holbrookom. Kasnije je izjavio da je nestanak Abela pomogao da se serija vrati na središnji problem. Ken Tucker iz Entertainment Weekly slaže se da su scene glumaca Holbrook i Sagal "prekrasne" te je pozvao Stephena Kinga da portretira Bachmana. Također je komentirao da serija dobro obrađuje teme vezane uz odanost obitelji. Maureen Ryan napisao je upitna vjerodostojnost priče Hectora Salazara u seriji uz napomenu da je bio inferioran ostalim negativcima kao što su Stahl, Zobelle i Weston. Međutim, pohvalio je glumu Ally Walker, uspoređujući njezin lik sa likom Vic Mackey u filmu Štit. Kritičar Alan Sepinwall rekao je kako je treća sezona "zanimljiva, ali neravnomjerna".
Glazba
Uvodna pjesma na otvaranju serije je "This Life" koju izvode Curtis Stigers i The Forest Rangers.
8. rujna 2009. iTunes je objavio EP "Sons of Anarchy: North Country - EP" koji sadrži pet pjesama koje su svirale u seriji.
Drugi EP, pod nazivom "Sons of Anarchy: Shelter - EP" iTunes je objavio 24. studenog 2009.
Treći EP, pod nazivom "Sons of Anarchy: The King is Gone" iTunes je objavio 1. prosinca 2010.
Međunarodno prikazivanje
Serija Sinovi anarhije prikazuje se osim na sjevernoameričkom i europskom kontinentu, i u Arabskim zemljama JZ Azije i sjevera Afrike.
Voynichev rukopis
Šifre
Glavni argument za ovu teoriju je da je upotreba neobičnog alfabeta od strane evropskog autora previše čudna da bi se objasnila, a jedino što preostaje je da je autor želeo da sakrije informacije. U stvari, čak je i Rodžer Bejkon znao o šiframa, a procenjeni datum za rukopis — igrom slučaja — grubo se poklapa sa rođenjem kriptografije kao relativno sistematične discipline u Evropi.
Protivargument je da skoro svi sistemi šifrovanja konzistentni sa tom erom ne mogu nikako da se poklope sa onim što se zaista vidi u Vojničevom rukopisu. Na primer, jednostavno monoalfabetsko šifrovanje može da se isključi zato što distribucija učestalosti slova ne liči na niti jednu drugu distribuciju u bilo kom (sličnom) jeziku. S druge strane, mali broj različitih oblika slova korišćen u rukopisu implicira odbacivanje nomenklatorskog kao i homofoničnog šifrovanja (zato što ovi načini uglavnom zahtevaju alfabete sa više znakova). Slično tome, polialfabetsko šifrovanje, prvi put upotrebljeno od strane Leona Batiste Albertija u 1460-im, a kasnije unapređeno i Vižnerovim šifrovanjem, takođe ne vodi ka uspehu jer ove šifre sadrže oblike koji se pojavljuju otkprilike sa istim verovatnoćama, što nije nalik na distribuciju slova u jeziku kojim je pisan Vojničev rukopis.
Kako god, prisustvo velikog broja usko grupisanih oblika u Vojničevom rukopisu (kao što su or, ar, ol, al, an, ain, aiin, air, aiir, am, ee, eee itd.) ukazuje na to da bi njegov sistem šifrovanja mogao da koristi tzv. „verbalno šifrovanje”, gde pojedina slova u otvorenom tekstu bivaju šifrovana u grupe ili tzv. „lažna slova”. Na primer, prve dve linije stranice f15v (na slici desno) sadržavaju „or or or” i „or or oro r”, što veoma liči na ono kako bi rimski brojevi izgledali kada bi bili verbalno šifrovani (na primer, „CCC” ili „XXXX”). Međutim, iako je verbalno šifrovanje neosporno najbolji pristup, ono i dalje ne uspeva da u velikoj meri dogura daleko u objašnjavanju svih tekstualnih svojstava Vojničevog rukopisa.
Takođe, sasvim je moguće da je sistem enkripcije počeo od fundamentalno jednostavne šifre, a da se kasnije zakomplikovao i proširio dodavanjem nula (beznačajnih simbola), homofona (duplih simbola), transpozicije šifri (preraspoređivanja slova), lažnih razlamanja reči itd.
Kodovi (šifrarnik)
Prema teoriji „kodne knjige za šifrovanje” (tzv. šifrarnik), „reči” Vojničevog rukopisa zapravo bi trebalo da budu kodovi koji bi moglo da se pronađu u „rečniku” ili „šifrarniku”. Glavni dokaz za ovu teoriju je to da su unutrašnja struktura i distribucija dužina mnogih reči slične onima zastupljenim kod rimskih brojeva, koji — uzimajući u obzir vreme nastanka rukopisa — mogu da budu prirodan izbor za kodove. Kako god, šifre bazirane na knjigama održive su samo za kratke poruke zato što su veoma glomazne, kako za pisanje tako i za čitanje.
Steganografija
Ovom se teorijom tvrdi da je tekst Vojničevog rukopisa većinskim delom besmislen tj. bez značenja, ali da sadržava informacije sa značenjem koje su sakrivene u neprimetnim detaljima (na primer, drugo slovo svake reči ili broj slova u svakoj liniji). Ova tehnika šifrovanja — poznata kao steganografija — veoma je stara, a prvi ju je opisao Johan Tritemije godine 1499. Iako se spekulisalo da je otvoreni tekst trebalo da se prvobitno ekstrahuje Kardanskom rešetkom neke vrste, ovo se danas baš i ne čini verovatnim jer reči i slova nisu poređani na način da liče na bilo kakvu pravilnu rešetku. Ipak, steganografske tvrdnje je teško dokazati ili opovrgnuti zato što stegotekstovi mogu da budu proizvoljno teški za pronaći. Argument protiv steganografije je to da posedovati tekst nalik na šifru na samim koricama nagoveštava veoma jasno postojanje tajne poruke, što je samoanulirajuće. Međutim, pošto tekst na koricama ne liči na nešto manje nepoznat prirodni jezik, ovaj argument nije uveliko ubedljiv.
Navođeno je da bi se tekst sa značenjem mogao da dekodira po dužini ili obliku određenih poteza perom. I zaista postoje primeri steganografije iz otprilike tog doba koji koriste oblik slova (kurziv naspram uspravnih slova) da bi skrili informacije. Međutim, kada se pregledaju koristeći velike procente uveličavanja, potezi pisaćim perom u Vojničevom rukopisu čine se poprilično prirodnim te znatno izobličenim zbog neravnomerne debljine veluma tj. ispupčenja na njegovoj površini.
Prirodni jezik
Statističke analize teksta otkrivaju uzorke slične onim u prirodnim jezicima. Na primer, entropija reči (oko 10 bita po reči) slična je entropiji u engleskim ili latinskim tekstovima. Godine 2013, Dijego Amansio i sur. naveli su mogućnost da je Vojničev rukopis „većinskim delom kompatibilan sa prirodnim jezicima, ali nekompatibilan sa nasumičnim tekstovima”.
Selo (Moravske Toplice)
Selo (mađarski: Nagytótlak) je naselje u slovenskoj Općini Moravskim Toplicama. Selo se nalazi u pokrajini Prekomurju i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 300 stanovnika.
Voynichev rukopis
Prirodni jezik
Lingvista Žak Gaj jedne prilike je naveo da bi tekst Vojničevog rukopisa mogao da bude malo poznati prirodni jezik, napisan otvorenim tekstom i izmišljenim alfabetom. Struktura reči je slična onoj strukturi koja je prisutna kod mnogih jezičkih porodica Istočne i Centralne Azije, uglavnom strukturi sinotibetanskih (kineski, tibetanski i burmanski), austroazijskih (vijetnamski, kmerski itd.), a možda i tajlandskih jezika (tajlandski, laoski itd.). U mnogim od ovih jezika, reči imaju samo jedan slog, a slogovi imaju poprilično bogatu strukturu, uključujući tonske obrasce.
Ova teorija ima određenu istorijsku verodostojnost. Dok su oni jezici generalno imali izvorna pisma, ovi su bili izuzetno teški za posetioce sa Zapada. Ova teškoća u razmevanju motivisala je pronalazak nekoliko fonetskih pisama, većinom sa latinskim slovima, ali katkad i sa izmišljenim i stvorenim novim alfabetima. Iako stoji da su poznati primeri nastali mnogo kasnije nego Vojničev rukopis, istorija beleži stotine istraživača i misionara koji bi mogli to da urade u vreme nastanka manuskripta — čak i pre putovanja Marka Pola u 13. veku, a naročito nakon što je Vasko da Gama pronašao i preplovio morsku rutu do Orijenta 1499. godine. mini|340px|Prva stranica uključuje dva velika crvena [[simbola, koji su poređeni sa naslovima za knjige kineskog stila]] Glavni argument za ovu teorju je to da je konzistentna sa svim statističkim svojstvima teksta Vojničevog rukopisa koja su do sada testirana, uključujući dvostruko i trostruko napisane reči (koje su se pronalazile kao česta pojava u kineskim i vijetnamskim tekstovima sa otprilike istom frekvencijom kao i u Vojničevom manuskriptu). Takođe se objašnjava i očigledni manjak cifara i zapadnjačkih sintaktičkih odlika (kao što su članci i kopule), te generalna zagonetnost ilustracija. Drugi mogući nagoveštaj su dva velika crvena simbola na prvoj stranici, koji su poređeni sa naslovima za knjige kineskog stila i koji su obrnuti i loše iskopirani. Takođe, jasna podela kalendarske godine na 360 dana (a ne na 365 dana), u grupama od po 15 i počinjući od Riba, odlika je Kineskog poljoprivrednog kalendara. Glavni argument protiv teorije je činjenica da niko (uključujući i učenjake na Kineskoj akademiji nauka u Pekingu) nije bio u stanju da pronađe niti jedan primerak azijskog simbolizma ili azijske nauke u ilustracijama.
Peter Kolar
thumb|right|270px|Mála biblija z-kejpami (Mala Biblija sa slikama), treće izdanje [[1898. godine.]] Peter Kolar (mađarski: Kollár Péter) (Ratkovci, 18. lipnja 1855. – Beltinci, 31. prosinca 1908.) slovenski je pisac i rimokatolički svećenik.
Voynichev rukopis
Prirodni jezik
Džejms R. Čajld iz Državne bezbednosne agencije — takođe lingvista, za indoevropske jezike — 1976. godine je naveo da je manuskript napisan na „dosad nepoznatom severnonemačkom dijalektu”. U manuskriptu je identifikovao „skeletnu sintaksu nekoliko elemenata od kojih neki podsećaju na [tačno] određene germanske jezike”, dok je sam sadržaj izražen koristeći „ogromnu količinu opskurnosti”.
Peter Kolar
Rođen je bio u današnjom Prekmurju od oca Petra Kolara i majke Judite Železen. Posvetili su ga 13. lipnja, 1882. Nekoliko mjeseci u Črenšovcima je bio kapelan. Od studenog 1882, do sprnja 1885 kapelan i administrator u Bogojini, zatim kapelan u Murskoj Soboti dvije godine. Jedno-jedno godine u Beltincima i u Turnišču je bio kapelan, napokon u Beltincima svećenik.
Voynichev rukopis
Prirodni jezik
Februara 2014. godine, profesor Stiven Baks sa Univerziteta u Bedfordširu objavio je u javnost svoje istraživanje u kom je koristio metodologiju „odozdo prema gore” da bi razumeo rukopis. Njegova metoda uključuje traženje i prevođenje vlastitih imenica, a u vezi sa relevantnim ilustracijama i u kontekstu drugih jezika iz istog perioda. Papir koji je postavio na internet nudi tentantivni (provizorni, privremeni, okvirni) prevod za 14 slova i za 10 reči rukopisa. Baks misli da je tekst traktat o prirodi napisan na prirodnom jeziku, a ne kao kod.
Peter Kolar
Pisao je školsku bibliju i udžbenik o krizmi na prekomurskom jeziku.
Voynichev rukopis
Prirodni jezik
Artur O. Taker i Reksford H. Talbert su 2014. godine objavili hartiju na kojoj se tvrdila pozitivna identifikacija 37 biljaka, 6 životinja i 1 minerala navedenih u Vojničevom rukopisu, s tim da je poklapanje pronađeno sa crtežima iz Knjige o indijskom lekovitom bilju, odnosno sa crtežima iz Badijanusovog rukopisa (kako se knjiga još naziva po svom prevodiocu) odnosno sa crtežima iz Kodeksa de la Kruz-Badijano (kako se knjiga još naziva po svom originalnom autoru i prevodiocu) odnosno sa crtežima iz Kodeksa Barberini (kako se knjiga još naziva po katoličkom kardinalu Frančesku Barberiniju koji je u njen posed došao u ranom 17. veku). Reč je o astečkom herbalu iz 15. veka. Taker i Talbert misle da rukopisi potiču iz kolonijalne Nove Španije i da su napisani na navatlu (astečki jezik), dok kao godinu nastanka navode period od 1521. godine (godina Osvajanja) do oko 1576, što je očigledno u kontradikciji sa dokazima koje je za velum i mnoge druge elemente manuskripta pružio veoma pouzdani metod radioaktivnog ugljenika. Analiza ovog dvojca je bila kritikovana od strane drugih istraživača Vojničevog rukopisa, koji su tvrdili — između ostalog — da bi vešt falsifikator mogao konstruisati biljke koje imaju prolaznu sličnost sa postojećim biljkama koje upravo zbog toga do tada nisu ni otkrivene.
Planski jezik
Koncept veštačkog jezika je poprilično star; 1668. godine „atestiralo” ga je delo episkopa Džona Vilkinsa po imenu Esej prema stvarnom liku i filozofski jezik, ali bez obzira na njegovu starost — i dalje premašuje generalno prihvaćeno vreme nastanka Vojničevog rukopisa, za oko dva veka. U većini poznatih primera, kategorije se dele na manje delove dodajući sufikse; kao posledica, tekst za određeni subjekat imao bi i mnogo reči sa sličnim prefiksima — na primer, sva imena biljaka bi počinjala sa sličnim slovima, što bi se slično preslikalo i na sve bolesti itd. Ova odlika bi tada mogla da objasni ponavljajuću prirodu Vojničevog teksta. Kako god, još niko nije uspeo da pridruži verodostojno značenje bilo kom od prefiksa ili sufiksa u Vojničevom rukopisu.
Masovna obmana (houks)
mini|285px|Cvetna ilustracija na stranici 32; boje su još uvek žive Bizarne odlike teksta Vojničevog rukopisa (kao što su dvostruke ili trostruke reči), kao i sumnjiv sadržaj njegovih ilustracija, podržavaju ideju da je celi rukopis u stvari masovna obmana. Drugim rečima, ako se još uvek nije našao niko sposoban da uz pomoć svih savremenih sredstava i aparature ekstrahuje značenje iz knjige, to je verovatno zato što dokument zapravo nema nikakav sadržaj sa značenjem, na prvom mestu. Razne teorije o obmani su kroz istoriju predlagane kao univerzalno rešenje misterije.
Računarski stručnjak i naučnik Gordon Rag je 2003. godine pokazao da bi tekst sa karakteristikama sličnim onima koje se mogu prepoznati u Vojničevom rukopisu mogao da bude proizveden koristeći tabelu sa prefiskima reči, maticama te sufiksima za iste, što bi bilo odabirano i kombinovano posredstvom perforiranja (isprobadanja) preklopljenih papira. Uređaj za izvođenje poslednjeg pomenutog koraka, poznat kao već pomenuta Kardanska rešteka, izmišljen je oko 1550. godine kao alatka za enkripciju, što je više od 100 godina posle procenjenog vremena nastanka Vojničevog rukopisa. Neki se i dalje drže toga da je sličnost između pseudotekstova generisanih u eksperimentima Gordona Raga i Vojničevog rukopisa površna, a da bi metoda rešetke mogla da bude korišćena za emulaciju bilo kog jezika do određenog stepena.
U aprilu 2007. godine, studija koju je sproveo austrijski istraživač Andreas Šiner i koja je objavljena u žurnalu-tromesečniku Kriptologija, podržala je hipotezu o masovnoj obmani. Šiner je pokazao da su statistička svojstva teksta rukopisa više konzistentna sa beznačajnim „trtljanjem” i besmislicama proizvedenim upotrebom kvazistohastičke metode kao što je ona koju je opisao Rag, nego sa latinskim i srednjovekovnim nemačkim tekstovima.
Argument za autentičnost je to da se rukopis doima previše sofisticiranim da bi bio masovna obmana. Dok su obmane tog perioda težile da budu poprilično grube, Vojničev rukopis eksponira mnoge suptilne karakteristike koje se pojavljuju samo posle pažljive statističke analize. Međutim, postavlja se potom pitanje zašto bi autor upotrebio tako kompleksan i naporan algoritam pri pravljenju jednostavne obmane, ako niko u očekivanoj „publici” (misli se na tvorčeve savremenike) ne bi mogao da primeti razliku. Marselo Montemuro, teorijski fizičar sa Univerziteta u Mančesteru, koji je proveo godine analizirajući lingvističke uzorke i obrasce koji mogu da se nađu u Vojničevom rukopisu, pronašao je semantičke mreže kao što su reči koje nose osnovni sadržaj, a koje se pojavljuju unutar posmatranog grupisanog obrasca, te nove reči koje bivaju korišćene kada dolazi do promene u temi. Sa ovim dokazom, on veruje da je malo verovatno da su ove odlike jednostavno „inkorporisane” (ugrađene) u tekst kako bi se obmana učinila više realističnom, ponajviše zato što većina akademskog znanja ovih struktura nije postojala u vreme nastanka Vojničevog rukopisa. Ovi „fini radovi” zahtevali su mnogo više vremena nego što bi to bilo potrebno za jednostavnu krivotvorinu, dok su — s druge strane — neke kompleksnosti (složenosti) vidljive samo uz pomoć modernih alatki.
Glosolalija
mini|330px|Stranica iz „biološke” sekcije koja prikazuje „[[Nimfa|nimfe”]] U njihovoj knjizi iz 2004. godine, Džeri Kenedi i Rob Čerčil ukazuju na mogućnost da je Vojničev rukopis možda slučaj glosolalije, izazovne (medijumske), ili pak marginalne umetnosti.
Ako je ovo tačno, onda se autor osećao primoranim da napiše velike količine teksta na način koji nekako liči na struju svesti, ili zbog glasova koje je čuo, ili zbog čiste potrebe. Dok se kod glosolalija ovo najčešće događa sa izmišljenim jezicima (uglavnom napravljenim od fragmenata maternjeg jezika autora), izmišljena pisma za ovu namenu su retka. Kenedi i Čerčil koriste radove Hildegarde Bingenske da bi ukazali na i istakli sličnosti između ilustracija koje je ona crtala kada je patila od nekoliko intenzivnih napada migrene — što može da indukuje stanje nalik transu i podložno nastanku glosolalije, te tako i Vojničevog rukopisa. Istaknute odlike koje se pronalaze u crtežima obeju strana su obilne „struje zvezda”, te ponavljajuća priroda „nimfi” u biološkoj sekciji rukopisa.
Teoriju je praktično nemoguće dokazati ili opovrgnuti, sve dok nedostaje dešifrovani tekst; sami Kenedi i Čerčil nisu uvereni u hipotezu koju su postavili, ali je smatraju verodostojnom. U kulminirajućem delu njihovog rada, Kenedi iskazuje svoje mišljenje da je reč o masovnoj obmani ili falsifikatu. Čerčil priznaje mogućnost da je manuskript sintetički i zaboravljeni jezik (što ide u prolog Fridmanu), ili da je reč o falsifikatu, što smatra dvema najpreeminentnijim (najistaknutijim) teorijama. Međutim, on zaključuje da u slučaju ako je rukopis autentičan — mentalna bolest ili deluzija mora da su uticale na autora dok je pisao tekst i crtao ilustracije rukopisa.
Istorijske tvrdnje o dešifrovanju
Otkako je rukopis otkriven u novo doba godine 1912, mnogo ljudi je tvrdilo da su izvršili uspešno dešifrovanje. Kako god, svi pokušaji pokazali su se neupešnima.
Vilijam Romejn Njubold
Jedan od najranijih napora uloženih da bi se tajne rukopisa otključale (i prva od mnogih preuranjenih tvrdnji o dešifrovanju) napravio je 1921. godine Vilijam Romejn Njubold sa Univerziteta u Pensilvaniji. Njegova jedinstvena hipoteza bila je da je sam vidljivi tekst beznačajan, ali da je svako očigledno „slovo” u stvari konstruisano od serije sitnih označavanja primetnih samo pri većim postocima uveličavanja. Ova označavanja je trebalo da budu bazirana na starogrčkoj stenografiji, čime bi se formirao drugi nivo skripta koji bi tako čuvao stvarni sadržaj tj. značenje teksta. Njubold je tvrdio da je on iskoristio ovo (sa)znanje da bi napisao cele pasuse koji dokazuju autorstvo Bejkona i njegovu upotrebu optičkog mikroskopa četristo godina pre Van Levenhuka. Jedan kružni crtež u „astronomskoj” sekciji oslikava objekte nepravilnog oblika sa četiri zakrivljene ruke, a Njubold ga je interpretirao kao sliku galaksije, što bi moglo da se postigne samo korišćenjem teleskopa. Slično tome, on je interpretirao druge crteže kao ćelije koje se vide kroz mikroskop.
Međutim, Njuboldova analiza je odonda bila odbacivana, i to kao „analiza prekomerno spekulativnog karaktera”. Naime, Džon Metjuz Manli sa Univerziteta u Čikagu, prvi je istakao ozbiljne nedostatke u njegovoj teoriji. Svaki stenografski karakter smatralo se da ima više interpretacija, bez pouzdanog načina da se odredi koja od njih je namenjena kom određenom slučaju. Njuboldova metoda je takođe zahtevala preraspoređivanje slova po svojoj volji da bi se proizveo latinski jezik koji je shvatljiv i razumljiv. Samo ovi faktori osiguravaju sistemu dovoljnu fleksibilnost da bi skoro pa bilo šta moglo da se nazre iz mikroskopskih označavanja. Iako korišćenje mikrografije koja upotrebljava hebrejski jezik može da se prati unazad i do 9. veka, nije ni blizu kompaktna ili kompleksna kao oblici koje je Njubold izmislio. Pomnim proučavanjem rukopisa otkriveno je da su označavanja u stvari artefakti za čiji je nastanak uzrok pucanje mastila kako se vremenom suši na grubom velumu. Opažajući značaj za ove artefakte može da se pripiše pareidoliji. Zahvaljujući Manlijevim temeljnim demantacijama, mikrografska teorija se sada generalno ignoriše.
Džousef Martin Fili
Džousef Martin Fili je 1943. godine objavio Šifru Rodžera Bejkona: Pravi ključ pronađen, delo u kom je tvrdio da je knjiga tj. rukopis naučni dnevnik. Filijeva metoda je bila stajališta da je tekst bio „visoko skraćeni srednjovekovni latinski [jezik] napisan jednostavnim supstitucionim šifrovanjem”. On je, pored toga, tvrdio da je pisac rukopisa bio Rodžer Bejkon.
Leonel S. Strong
Leonel S. Strong, naučnik koji se bavi istraživanjem raka i amaterski kriptograf, verovao je da je rešenje za Vojničev rukopis „čudnovati dupli sistem aritmetičke progresije višestrukog alfabeta”. Strong je tvrdio da je otvoreni tekst otkrio kako je Vojničev rukopis napisao engleski autor iz 16. veka po imenu Entoni Ašam, čiji radovi uključuju i Mali herbal objavljen 1550. godine. Glavni argument protiv ove teorije je to da se kriptografija ravne štampe koju ona zagovara kosi sa svim kompleksnim unutrašnjim strukturama prezentovanim u tekstu.
Robert S. Brambo
Robert Brambo, profesor srednjovekovne filozofije na Univerzitetu Jejl, tvrdio je da je rukopis bio falsifikat s namerom da se prevari vladar Rudolf II koji bi ga kupio. Tekst je na latinskom jeziku, ali je šiforvan kompleksnom, dvofaznom metodom.
Džon Stojko
Džon Stojko je 1978. godine objavio Pisma Božjem oku, delo u kom je tvrdio da je Vojničev rukopis bio serija slova napisanih na ukrajinskom jeziku, ne koristeći samoglasnike. Međutim, datum koji je Stojko dao za slova, nedostatak povezanosti između teksta i slika, kao i generalna „opuštenost” u metodi dekripcije, ne idu u korist Stojkove teorije.
Leo Levitov
Međutim, Levitovo dešifrovanje je pobijeno po nekoliko osnova, ali ni najmanje se nije dokazalo da je u celosti neistorijsko. Naime, Levitov je imao loše poznavanje istorije Katara, a njegovo oslikavanje endure kao razrađenog ritualnog samoubistva u suprotnosti je sa pronađenim i sačuvanim dokumentima koji ga opisuju kao brz obred. Slično tome, ne postoji poznata veza između katarizma i Izide.
Kulturni uticaj
Mnoge knjige i članci napisani su o rukopisu. Prvo faksimil izdanje objavljeno je 2005. godine, a ime mu je bilo Vojničev kod. To je bio celi rukopis objavljen u formi krakte prezentacije na francuskom jeziku.
Rukopis je takođe poslužio i kao inspiracija za nastanak mnogih knjiga fikcije, uključijući Knjigu krvi i senke Robina Vasermana, Putnike kroz vreme: Kod Sudnjeg dana  Aleksa Skaroua, Kodeks  Leva Grosmana, PopKo  Skarlet Tomas, Prajm  Džeremija Robinsona sa Šonon Elis, Mojsijev mač  Dominika Selvuda iz 2013. godine, Povratak Lojgora Kolina Vilsona, Daturu, ili deluziju koju svi vidimo  Lene Kron /finska verzija/ iz 2001. godine, Atentatorov kod Džonatana Maberija i Izvor  Majkla Kordija.
Između 1976. i 1978. godine, italijanski umetnik Luiđi Serafini napravio je Kodeks Serafinijanus, koji sadrži sve pogrešne tekstove i slike imaginarnih biljaka u stilu koji podseća na Vojničev rukopis.
Savremeni kompozitor klasične muzike Hanspeter Kiburc, objavio je komorni rad pod nazivom Vojničev šifrirani rukopis, za hor i ansambl, inspirisan originalnim rukopisom.
U igrici Assassin's Creed IV: Black Flag, igrač može da sakuplja stranice Vojničevog rukopisa kako prolazi kroz svet igrice. U igrici se otkriva da je rukopis napisala rasa koja je preteča današnjoj, a koju su činile vrste visoko naprednih humanoida koji su stvorili današnju ljudsku rasu pre nego što su bili uništeni u apokalipsi. U nastavku video-igrice, Assassin's Creed: Rogue, otkriva se da je rukopis ključ za aktiviranje moćnog artefakta poznatog kao Kutija Prethodnika, koja pokazuje mapu koja detaljno locira hramove napravljene od strane rase koja je preteča današnjoj.
Veb-sajt xkcd.com, koji je u stvari internetska zbirka većinom šaljivih stripova, jedan je strip posvetio i Vojničevom rukopisu (v. V OYNICH M ANUSCRIPT ). Šala u stripu vezana je za igru fantazijskih likova Lagumi i zmajevi (, skr. D&D; DnD). Ova šala iskomentarisana je i na forumu xkcd-a.
Catherine Monvoisin
220px|desno|mini|Caterine Deshayes "La Voisin", portret iz 17. stoljeća Catherine Monvoisin, poznata kao "La Voisin" (o. 1640. - 22. veljače 1680.), francuska okultistkinja i trovačica, znamenita zbog tzv. Afere s otrovom (fr. affaire des poisons), koja se dogodila za vladavine francuskog kralja Luja XIV.
Životopis
Rođena je kao Catherine Deshayes (udana Monvoisin). Bavila se hiromantijom kako bi zaradila. S vremenom počela se baviti i vještičarenjem zajedno s bivšim opatom Etienneom Guibourgom s kojim je organizirala crne mise.
Uskoro je stekla bogatu klijentelu među pariškim damama iz visokog društva, što je i njoj samoj priskrbilo znatan imetak.
Bila je optužena da je zajedno s markizom de Montespan pokušala otrovati kralja Luja XIV. i njegovu trenutnu ljubavnicu, nakon čega su joj pripisana i druga tobožnja ubojstva da bi naposljetku bila optužena zbog vračanja i magije i bila javno spaljena na trgu u Parizu.
Melrose, Oregon
Melrouz je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 735.
Opsada Namura (1792)
Opsada Namura se odigrala od 21. novembra do 1. decembra 1792. godine za vrijeme Rata Prve koalicije kada su francuske revolucionarne snage pod vodstvom generala Valencea nastojale zauzeti Namur, utvrđeni grad i važno austrijsko uporište u tadašnjoj Austrijskoj Nizozemskoj (današnja Belgija). Do opsade je došlo nedugo nakon bitke kod Jemappesa u kojoj su austrijske snage poražene i natjerane na povlačenje iz Belgije. Namur je u vrijeme izbijanja rata bio relativno slabo pripremljen za eventualnu opsadu, te se garnizon nakon dolaska Valanceovih snaga povukao u citadelu. Valance je 27. novembra naredio pripreme za napad, koji je izveden noću 1. decembra, te je njen dio zauzet. Ostatak garnizona, koji je brojao oko 2300 ljudi, položio je oružje, te su Francuzi tako zauzeli grad.
Celesia, Genoa
Celesia je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 308 m.
Belina (Lučenjec)
Belina je naseljeno mjesto u okrugu Lučenjec, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 642 stanovnika.
Morirato, Badiraguato
Morirato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Bossolasco, Cuneo
Bossolasco je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 523 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 749 m.
Numan I ibn Imru-l-Qays
Nu'man je bio sin Imru al-Qaysa II koga je naslijedio na prijestolju. Najpoznatiji je po izgradnji dviju velebnih palača kraj prijestolnice al-Hira - Khawarnaq i Sadir, koje su njegovi arapski suvremenici nazivali svjetskim čudiima. Khawarnaq je sagrađena kao odmaralište za njegovog sizerena, perzijskog šaha Jezdigerda I (vl. 399–420) i njegovog sina Bahrama V (vl. 420–438), koji je u al-Hiri proveo djetinjstvo.
Izvori
[[en:Al-Nu'man I ibn Imru' al-Qays]
Apango de Zaragoza, Acajete
Apango de Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acajete.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2500 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2353 m.
Ecos
Eko je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Andelys.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 887 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 58 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara (maksimalnoj 153 m, a minimalnoj 40 m).
Godzilla: Tokyo S.O.S.
Godzilla: Tokyo S.O.S. (ゴジラ×モスラ×メカゴジラ 東京SOS) je japanski science fiction film snimljen 2003. godine u režiji Maasakija Tezuke. Predstavlja 28. film u seriji o Godzilli, peti u tzv. Millennium seriji i neposredni nastavak prethodne godine snimljenog filma Godzilla: Završni ratovi. Radnja prikazuje kako Godzilla ponovno prijeti Japanu, ali i kako ga čak ni moćni robot Kyriu ne može zaustaviti bez pomoći Mothre.
Vile
Vile se može odnositi na:
Santa Eduviges, Guadalupe y Calvo
Santa Eduviges je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2029 m.
San Carlos, California
San Carlos je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 28.406 stanovnika.
Lucy Hale
Karen Lucille Hale (Memphis, Tennessee, SAD, 14. lipnja 1989.), poznatija kao Lucy Hale, američka je filmska i TV glumica i pjevačica. Slavu je stekla glavnim ulogama u TV serijama Savršeno oružje, Na visokoj nozi i Slatke male lažljivice. Također se pojavljuje u filmu Vrisak 4 i kao glavna uloga u filmu Ostrvo fantazija.
Životopis
Hale je rođena u Memphisu, Tennessee. Visoka je 157 cm (5'2"). Voli pjevanje i izjavila je da želi postati pjevačica. Nekoliko mjeseci je bila u vezi s glumcem Davidom Herniem. Iako se nagađalo kako je u vezi sa svojim kolegom iz serije Slatke male lažljivice, Ianom Hardingom, nekoliko puta je to opovrgnula.
Karijera
Zatim se pojavila u gostujućim ulogama u TV serijama Drake & Josh, Ned's Declassified School Survival Guide, The O.C., Kako sam upoznao vašu majku i Čarobnjaci iz Waverlyja.
U siječnju 2010. je gostovala u seriji CSI: Miami. U kolovozu 2010. je izabrana za sporednu ulogu u filmu Vrisak 4.
U veljači 2011. je snimila film A Cinderella Story: Once Upon A Song, koji je na DVD-u izašao 6. rujna 2011., a televizijska premijera filma je bila 22. siječnja 2012. na američkom TV programu ABC Family.
Ashley Benson
Ashley Victoria Benson (Anaheim Hills, Kalifornija, SAD, 18. prosinca 1989.) američka je filmska i televizijska glumica i model. Najpoznatija je po ulozi Hanne Marin u seriji Slatke male lažljivice. Pojavljuje se u filmovima "Spring Breakers", "Christmas Cupid" , "Elvis i Nixon" , "Ratter" i drugima.
Ima stariju sestru Shaylene, a roditelji se zovu Shannon i Jeff Benson.
Hasselbach (Westerwald)
Hazelbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Altenkirhen (Vestervald). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 332 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7132046.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenkirhen (Vestervald) Hazelbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Altenkirhen (Vestervald). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 265 metara. Površina opštine iznosi 5,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 332 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 58 stanovnika/km².
Sjevernoamerička ploča
Sjevernoamerička ploča je jedna od glavnih litosfernih ploča na Zemlji, površine od 75,888.000 km².
Karakteristike
Sjevernoamerička ploča obuhvaća većinu Sjeverne Amerike, a proteže se istočno do Srednjeatlantskog hrpta odnosno zapadno do lanca Čerskij u istočnom Sibiru.
Zapadna strana je konvergentna granica s Juan de Fucovom pločom na sjeveru te transformni rasjed s Pacifičkom pločom na jugu duž rasjeda San Andreas.
Na sjevernoj strani nastavlja se Srednjeatlantski hrbat, pod imenom Srednjearktički hrbat.
Mahmud ibn Muhamed ibn Omer Čagmini Horezmi
Dela
U islamskom svetu stekao je slavu uglavnom zbog svog astronomskog dela al-Mulahas fi al-haj'a [Sažeti prikaz astronomije].
Od njegovih matematičkih dela posebno se izdvaja čuveni skraćeni prikaz Euklidovih Elemenata, ipak to ne znači da se može zanemariti naučna vrednost ostalih Čagminijevih spisa. Naime, istoričari nauke s velikom naklonošću pišu o njegovom Decimalnom aritmetičkom sistemu, o komentaru Aritmetičkih metoda merenja ostavštine iz testamenta i o njegovoj Aritmetičkoj pravičnosti.
Konvergentna granica
thumb|200px|[[Vulkan u području subdukcije]]
Konvergentna granica (ili aktivni rub) je granica litosfernih ploča koja se javljaja na mjestu gdje se dvije ploče pomiču jedna prema drugoj obično tvoreći zonu subdukcije (ako jedna ploča tone pod drugu) ili kontinentalne kolizije (ako obje ploče sadrže kontinentalnu koru). Dubokomorski su jarci tipični za zone subdukcije. Zbog trenja i zagrijavanja subducirane ploče, gotovo su uvijek povezane s vulkanizmom. Najbolji su primjeri za ove procese Ande u Južnoj Americi i Japanski otočni luk.
Al-Numan II ibn al-Aswad
Al-Nu'man II ibn al-Aswad (? - 503) je bio deseti po redu lahmidski kralj, koji je vladao od 497. do 503. Sudjelovao je na strani Perzijanaca u Anastazijevom ratu. Bez uspjeha je napao Harran, ali je kasnije porazio bizantske trupe u Kirkesiji. Umro je od zadobivenih rana. Nakratko ga je naslijedio Abu Ya'fur ibn Alqama, guverner prijestolnice al-Hire.
Rancho Quemado, Chínipas
Rancho Quemado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chínipas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1287 m.
Eevee
Ime "Eevee" skraćenica je od riječi evolucija, u kojoj se ovaj Pokemon posebno specijalizirao, budući da ima sposobnost da se razvije u pet različitih vrsta Pokemona. Eevee se u početku trebao zvati "Eon", što je zapravo sufiks svih evolucija Eeveeja (Vaporeon, Jolteon, Flareon, Espeon, Umbreon).
Biološke karakteristike
Eevee ima još dva evolucijska pravca na koje utječe njegova veza s njegovim trenerom ili uzgajivačem, u kombinaciji s okolišem, odnosno dobu dana. Eevee koji ima snažnu vezu sa svojim trenerom razvit će se u Espeona tokom dana ili u Umbreona tokom noći.
U videoigrama
Statistike Eeveeja prosječne su za Elementarnog Pokémona, ali bi ga se trebalo razviti da bi se iskoristio njegov maksimalni potencijal. Eevee je isto tako jedini Pokémon iz prve generacije koji izgubi svoj prvotni tip (Normalni) kada evoluira.
Campotamaso, Vicenza
Campotamaso je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 225 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 409 m.
Južnoamerička ploča
Južnoamerička ploča je jedna od glavnih litosfernih ploča na Zemlji, površine od 43,617.000 km².
Središče (Moravske Toplice)
Središče (mađarski: Szerdahely) je naselje u slovenskoj Općini Moravskim Toplicama. Središče se nalazi u pokrajini Prekomurju i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 66 stanovnika.
Dihidrolipoinska kiselina
Dihidrolipoinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 208,341 Da.
Južnoamerička ploča
Karakteristike
Južnoamerička ploča obuhvaća Južnu Ameriku, a proteže se istočno do Srednjeatlantskog hrpta.
Na istočnoj strani je divergentna granica s Afričkom pločom, južnim dijelom do Srednjeatlanstkog hrpta. Na jugu se nalazi složena granica s Antarktičom i Skošanskom pločom, dok je na zapadu konvergentna granica sa subducirajućom Naskanskom pločom. Na sjeveru graniči s Karipskom pločom.
Bistričani
Bistričani je naseljeno mjesto u okrugu Prjevidza, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Don Eulalio, Celaya
Don Eulalio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Bistričani
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.832 stanovnika.
Don Eulalio, Celaya
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1748 m.
Casa Bracchi, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 859 m.
North Enid, Oklahoma
Nort Inid je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Pressocito, Reggio Calabria
Pressocito je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
North Enid, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 860, što je 64 (8,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Colimilla, Compostela
Colimilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Compostela.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 370 m.
Manu, Tâmna
Manu je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Tâmna.
Pueblo Nuevo Coatzacoalcos, Ocosingo
Pueblo Nuevo Coatzacoalcos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Manu, Tâmna
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 316 m.
Pueblo Nuevo Coatzacoalcos, Ocosingo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 227 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 992 m.
San Clemente, California
San Clemente je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 63.522 stanovnika.
Abu Ya'fur ibn Alqama
Abu Ya'fur ibn Alqama ibn Malik ibn Uday ibn Dhumayl ibn Thawr ibn Asis ibn Ruba ibn Namara ibn Lakhm je bio lahmidski general koji je nakratko vladao gradom al-Hirah nakon smrti kralja al-Nu'man II ibn al-Aswada 503.
Sirijski kršćanski vođa Filoksen od Mabuga mu je poslao pismo u kome ga upoznaje sa "herezom" Nestorija.
Tres Puertas, Tierra Blanca
Tres Puertas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Al-Mundhir I ibn al-Numan
Al-Mundhir ibn al-Nu'man (? - 461) je bio sedmi lahmidski kralj, koji je vladao od 418. do smrti. (418-461). Otac mu je bio kralj al-Nu'man I, a majka Hind bint Zayd-Manāt ibn Zayd-Allah al-Ghassani. Porodica mu je bila u izvrsnim odnosima sa Sasanidima, čiji su vladari imali palaču nedaleko od lahmidske prijestolnice al-Hire. Mundhir je na vlast došao 418. nakon što mu je otac, po predaji, kao pobožni kršćanin odlučio napustiti prijestolje kako bi se posvetio asketskom životu. Perzijski kralj Jezdegerd I je bio poslao svog sina Bahram Gura da bude podignut na dvoru u al-Hiri. Nakon Jezdegerdove smrti, dio perzijskih plemića je nastojao spriječiti Bahramov uspon na prijestolje, a na što je Mundhir reagirao poslavši vlastite trupe na Ktesifon. Mundhir je igrao važnu ulogu u rimsko-sasanidskom ratu 421-422, kojima us povod, između ostalog, bili progoni kršćana u Sasanidskom Carstvu, koje su zoroastrički Perzijanci smatrali rimskom petom kolonom. Kako bi dokazao svoju vjernost, Mundhir se odrekao kršćanske vjere i postao paganin. Njegove trupe su pomagale Bahramu u napadima na Nisibis, a kasnije i pustošile okolicu Antiohije sve dok ih nije porazio rimski vojskovođa Vicijan. Prilikom drugog pohoda je prelazio Eufrat i tada se, prema raznim izvorima, došlo do masovnog utapljanja njegove vojske, pri čemu je, ovisno o različitim izvorima, poginulo nekoliko desetaka hiljada ljudi. Rat je završio 422. Mundhir je, međutim 457. izvršio još jedan pohod na rimske teritorije kada je zauzeo "Beth Hur" kraj Harrana i njegove stanovnike odveo u roblje.
Mundhira je naslijedio sin al-Aswad ibn al-Mundhir (vl. 462–490).
Opština Culciu, Satu Mare
Culciu je opština u Rumuniji u okrugu Satu Mare.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 128 m.
Ceranesi, Genoa
Ceranesi je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3762 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
3. 11.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
3. novembra/studenog (3. 11.) je 307. dan godine po gregorijanskom kalendaru (308. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 58 dana.
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani
.
Praznici i dani sećanja
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Suhi Vrh (Moravske Toplice)
Suhi Vrh (mađarski: Szárazhegy, prekomurski: Sühi Vrej) je naselje u slovenskoj Općini Moravskim Toplicama. Suhi Vrh se nalazi u pokrajini Prekomurju i statističkoj regiji Pomurju. U Suhom Vrhu je bio rođen Adam Farkaš pjesnik.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 95 stanovnika.
Bracovce
Bracovce je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 963 stanovnika.
Opština Jalpan de Serra, Querétaro
Jalpan de Serra je opština u Meksiku, u saveznoj državi Querétaro.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 7933 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1036 m.
Hiromantija
300px|desno|mini|Prikaz gatanja iz crta na dlanu, slika [[Michelangleo Caravaggio|Michelangela Caravaggija iz 1594.]] Proricanje iz dlana, hiromantija ili hiromancija (grč. χειρομαντεία) je vještina proricanja sudbine i karaktera osobe iz praćenja rasporeda linija na dlanu ruke. Osim tumačenja rasporeda linija potrebno je obratiti pažnju i na cijelu šaku, uključujući nokte, gornji dio šake, jagodice prstiju, teksturu i boju kože.
Povijest hiromantije
Vjeruje se da je ova metoda proricanja nastala na području današnje Indije i Kine. Najstariji spis koji spominje ovu mantičku disciplinu je Vasišhta, napisana prije više od 2000 godina. Hiromantija se, kasnije tijekom helenizma i rimskog perioda rasprostranila na europski kontinent. Na Zapada o njoj prvi piše grčki filozof Aristotel (384.-322.pr.Kr.).
U razdoblju srednjeg vijeka na europskom je tlu zamrlo zanimanje za hiromantiju, a novu je popularnost stekla u 16. i 17. stoljeću s razvojem drugih okultnih znanja i filozofija, jer je tada počeo opadati crkveni progon takvih učenja i praksi.
Najstarija od knjiga – gatalica iz slavenskih književnosti, poznata je poljska knjiga od 1610. (sredine 1600.-ih), pod naslovom, polj. Fortuna albo Szczęście (Fortuna – povoljna sreća), autora Seweryna Bączalskija. Knjigu je 1690. dao ponovno tiskati Jan Gawiński.
Od 19. stoljeća, hiromantija, kao i druge vještine proricanja (tarot, gledanje u talog kave i sl.), dobiva na popularnosti o čemu svjedoči i brojna literaturâ iz ovoga područja.
Opsada Maastrichta (1793)
Opsada Maastrichta se odigrala od 6. februara do 1. marta 1793. godine u današnjoj Nizozemskoj za vrijeme Rata Prve koalicije kada su francuske snage pod generalom Franciscom de Mirandom pokušale zauzeti grad Maastricht u tadašnjoj Nizozemskoj Republici. Do opsade je došlo nedugo nakon što je republikanska Francuska Nizozemskoj objavila rat te zapovijedila svojim snagama iz nedavno zauzete Austrijske Nizozemske (današnja Belgija) da zauzmu njenu teritoriju. Ofenziva je krenula iz dva pravca - duž obale Sjevernog mora prilikom čega su francuske snage grad Breda i duž rijeke Maas, pri čemu je jedan od važnih ciljeva bio Maastricht, ne samo iz vojničkih nego i iz političkih razloga, s obzirom da je prije izbijanja rata bio jedno od glavnih uporišta francuskih kontrarevolucionarnih emigranata organiziranih u vlastitu vojsku. Mirandine snage su grad uspjele opkoliti 6. februara, ali su ozbijniji pokušaji da se grad zauzme počeli tek 21. februara, i to zbog problema u logistici i nedostatka opsadne artiljerije. To je braniteljima, koji su uz lokalnu gradsku miliciju uključivali i francuske emigrante, omogućilo da pruže efikasan otpor. 27. februara su braniteljima u pomoć došle austrijske i pruske snage koje su uživale brojčanu nadmoć pred Mirandom. Nakon nekoliko dana je Miranda morao odustati od opsade i povući se u Belgiju, gdje će Francuzi nedugo potom biti poraženi u bitci kod Neerwindena.
Hiromantija
Tipovi ruku
Ruke možemo, prema njihovu obliku, podijeliti u sedam tradicionalnih tipova, slijedeći podjelu koju je, u 19. stoljeću, utvrdio francuski hiromant Casimir d'Arpentigny. On je oblik ruke podijelio na:
Druga podjela dijeli ruke prema četiri temeljna elementa - zemlji, zraku, vatri i vodi.
Osim ovih podjela, razvijene su još neke, poput klasifikacije šaka ruku Comte C. de Saint Germaina, koji pored već navedenih tipova ruku raspoznaje i tzv. šaku ubojice te šaku idiota.
Tipovi prstiju
Hiromanti vjeruju da se pomoću promatranja oblika prstiju, također može odrediti karakter osobe i životna područja u kojima je osoba najbolja, odnosno ona kojima nije tako sklona. Svaki prst pripada određenom planetu pa je palac Venerin prst, kažiprst Jupiterov prst, srednjak Saturnov, prstenjak Sunčev (Apolonov), a mali prst Merkurov. Razlikujemo četiri oblika prstiju:
Također, moguća je i zasebna analiza oblika palca o čemu opširno govori Comte C. de Saint Germain u svojoj knjizi.
Linije
Prilikom čitanja linija potrebno je posvetiti pažnju njihovoj punini, ispresijecanosti, račvanju i drugim znacima.
Osim ovih linija, postoje i druge, od kojih su važnije linija sudbine i linija braka, a ostale su Venerin pojas, Apolonova linija, linija intuicije, linija jetre (Merkurova linija), linija časti i tzv. "narukvice".
San Bartolo Pinal, Acajete
San Bartolo Pinal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acajete.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 471 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2590 m.
Los Tejocotes, Juárez Hidalgo
Los Tejocotes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Juárez Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1906 m.
Couture (Pa de Kale)
Kutir je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa de Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Béthune.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2249 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 166 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 18 metara (maksimalnoj 20 m, a minimalnoj 15 m).
Tešanovci
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 375 stanovnika.
Heimbach (Nahe)
Hajmbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 96 opštinskih središta okruga Birkenfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.147 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7134036.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Birkenfeld Hajmbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Birkenfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 330 metara. Površina opštine iznosi 6,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.147 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 169 stanovnika/km².
La Piedra, Alvarado
La Piedra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 503 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.