cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kneževina Srbija
Ustavobranitelji
Period vladavine kneza Aleksandra Karađorđevića (1842-1858) poznat je kao period vlade ustavobranitelja, jer su pravu vlast imali članovi Državnog saveta, koji su zapravo činili jedno oligarhijsko telo. Naziv ustavobranitelji potiče od njihovog zalaganja za strogo poštovanje Turskog ustava. Ovaj period predstavljao je period razvoja Srbije, jer su ustavobranitelji svoja široka ovlašćenja koristili za donošenje brojnih zakona, izgradnju prvih industrijskih postrojenja i ustanovljavanje institucija od značaja za mladu državu. Srbija dobija birokratski aparat, a započinje se i politika slanja mladih i perspektivnih studenata na čuvene inostrane univerzitete. Period ustavobranitelja okončan je sukobom između kneza i Saveta, što je neočekivano rezultovalo vraćanjem na presto kneza Miloša i njegovom kratkotrajnom drugom vladavinom. Posle njegove smrti, 1860. godine na presto po drugi put dolazi knez Mihailo.
Vlada kneza Mihaila
Period vladavine kneza Mihaila obeležen je na spoljašnjem planu velikim napretkom u pogledu samostalnosti Srbije. Knez Mihailo je upornom politikom uspeo da izdejstvuje povlačenje turskih posada iz srpskih gradova 1867. godine, poslednji utvrđeni gradovi bili su: Beograd, Smederevo, Kladovo, Šabac, Užice i Soko. Ovom događaju predaje gradova prethodio je sukob sa Turcima 1862. i bombardovanje beogradske varoši od strane Turaka iz kalemegdanske tvrđave.
Na unutrašnjem planu knez Mihailo vladao je apsolutistički, a važeći Turski ustav je promenio nizom organskih zakona bez saglasnosti Porte, što je trebalo da pokaže samostalnost Srbije i na unutrašnjem planu. Period druge vladavine kneza Mihaila karakteriše prerastanje Liceja u Veliku školu 1863. godine što predstavlja pomak u visokom školstvu Srbije. Velika škola bila je smeštena u Kapetan-Mišino zdanje koje je poklonio Miša Anastasijević „svome otečestvu“ i 1905. je transformisana u univerzitet. Knez je 1864. raspustio Društvo srpske slovesnosti i umesto njega osnovao Srpsko učeno društvo, ovo su bili prethodnici današnje Srpske akademije nauka i umetnosti. Tih godina je počela izgradnja i Narodnog pozorišta koje je počelo sa radom 1869.
Lični režim kneza, koji bi se mogao nazvati i prosvećenim apsolutizmom (jer je knez ulagao napore u modernizaciju i reforme u Srbiji) stvorio je otpor kod određenih liberalnih krugova u Srbiji, koji će preuzeti ekstremne korake u uklanjanju kneza sa vlasti. Pod okolnostima koje do danas nisu razjašnjene, knez Mihailo ubijen je 29. maja, 1868. godine u Košutnjaku. Budući da knez Mihailo nije ostavio zakonitih potomaka za naslednika je izabran unuk Miloševog brata Jevrema, Milan Obrenović. Vlast je u ime maloletnog kneza Milana preuzelo Namesništvo. Namesništvo je bilo tročlano i činili su ga: Milivoje Blaznavac, Jovan Ristić i Jovan Gavrilović.
Nezavisnost Srbije i stvaranje kraljevine
U Srbiji se uvode političke stranke 1881. godine, od kojih će najznačajniju ulogu imati Radikalna stranka.
Kneževina Srbija je 1882. godine uzdignuta na rang kraljevine i postaje Kraljevina Srbija, a Milan Obrenović postaje njen prvi novovekovni kralj.
Folk (TV serija)
Folk je srpska televizijska serija koja je snimana tokom 2011. do 2012. godine.
Pilot epizoda prikazana je 7. januara 2012. godine na Prvoj srpskoj televiziji, a od 11. novembra počelo je redovno prikazivanje.
Villanuova, Caserta
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Santa Cruz Bombatevi, Atlacomulco
Santa Cruz Bombatevi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Atlacomulco.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2843 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2572 m.
Bajo las Palmas, San Juan Evangelista
Bajo las Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 186 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Rabbit Lake Chippewa
Rabbit Lake Chippewa, Chippewa banda sa jezera Rabbit Lake u Minnesoti.
Spominju se u ugovorima (1863) koje SAD imaju sa Chippewa plemenima Gull Lake, Mille Lac, Sandy Lake, Rabbit Lake, Pokegama Lake (Pokagomin Lake) i Rice Lake, iz Minnesote, sa kojima pripadaju (uz još neke) široj skupini Mississippi Chippewa ili Gichi-ziibiwininiwag. Njihovi potomci danas sa još nekim srodnim skupinama čine dio White Earth Chippewa na rezervatu White Earth.
Contoocook, New Hampshire
Kontukuk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.444, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Masayoshi Matsukata
Princ Matsukata Masayoshi (松方 正義) bio je japanski političar, poznat po tome što je vršio niz visokih dužnosti u periodu Meiji restauracije, uključujući mjesto premijera u dva navrata (od 1891. do 1892. te od 1896. do 1898. godine).
Rođen je u samurajskoj porodici u provinciji Satsuma, gdje je karijeru kao mladić započeo kao službenik feudalne uprave. Kada su se njegovi feudalni gospodari počeli okretati šogunskog režima, za njihov je raćun kupio trgovački brod Kasuga, koji je imao važnu ulogu u Bohinskom ratu. Nakon uspostave Meijiveoig režima je vršio niz upravih funkcija u provincijama, prije nego što je dobio mjesto u centralnoj vladi. Tamo se istakao reformama poreznog sistema, kao i nastojanjem da se stvori moderna japanska industrija, a što će kasnije dovesti do stvaranja zaibatsua. Matsukata je također imao važnu ulogu u kreiranju Meijevog ustava 1890. godine. Za vrijeme njegovog prvog premijerskog mandata je važnu ulogu na japansku vanjsku politiku počelo sticao tajno Društvo Crnog oceana (Gen'yosha) koje će svojim zalaganjem za ekspanzionističku i panazijanstvo imati značajan uticaj na japansku politiku u prvoj polovici 20. vijeka.
Cautano, Benevento
Cautano je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1552 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 306 m.
Kallstadt
Kalštat je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 48 opštinskih središta okruga Bad Dirkhajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.209 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7332028.
Boyce, Louisiana
Bojs je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.004, što je 186 (-15,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sylvester Stallone
Silvester Encio Stalone je američki filmski glumac, režiser i scenarista, koji je rođen 6. jula 1946. godine u Njujorku. Najpoznatiji je po filmskim serijalima Roki i Rambo.
Biografija
thumb| Stalone je rođen u Njujorku, od Franka Stalonea Starijeg (italijanskog porekla) i Žaklin „Džeki“ Labofiš.
Svoju glumačku karijeru započinje u pornografskom filmu Žurka u "Kiti i pastuvi", 1970. godine. Kasnije dobija malu ulogu sa Vudi Alenom u filmu Banane (1971). Posle toga dobija još nekoliko manjih filmskih uloga, a kasnije se pojavljuje kao gost u TV serijama Policijska priča i Kodžak. Filmsku slavu stiče 1976. godine ulogom boksera u velikim filmskom hitu Roki. Za snimanje ovog filma potrošeno je svega milion dolara, a zaradio je u svetu preko 225 miliona dolara. Posle Rokija popularnost mu raste i igra velikim filmskim hitovima kao što su: Roki 2, Rambo, Roki 3, Rambo 2, Tango i Keš i mnogim drugim.
Privatni život
Bio je oženjen sa Sašom Ček (1974-1985) sa kojom ima dva sina. Nakon razvoda 1985. godine, oženio se sa glumicom Brigit Nilsen od koje se dve godine kasnije razveo. Trenutno je u braku sa Dženifer Flavin, sa kojom ima tri kćerke.
Plaćen po filmovima
Plaćenici (2014) - $45,000,000
Shabwasing
Shabwasing, jedno od plemena ili manjih plemenskih skupina Chippewa Indijanaca, porodica algonquian, koji su u 19. stoljeću (1851.) živjeli vjerovatno na mičigenskom poluotoku Lower Peninsula (Lower Michigan). Spominje ih Smith u ''Ind. Aff. Rep.'' 53, 1851
Campitelli (regija u Rimu)
Campitelli (akronim R. X) je 10. od 22 riona talijanskog glavnog grada Rima, koji leži na lijevoj obali rijeke Tibar. Od mitskih korijana na Palatinu do ostataka Rimskog foruma i zgrada na Piazza Venezia, ovaj rione ima amblematske simbole grada.
Historija
To je rione sa najmanjim brojem stanovnika, jer u njemu gotovo da i nema stambenih zgrada, manje više su to muzeji, ili neke državne institucije. Ime mu dolazi od - Capitoliuma, mjesta na kom su stajala tri hrama najvažnijih bogova Rimske mitologije; Jupitera, Junone i Minerve. Rione Campitelli je službeno kreiran 18. maja 1743. potpisom pape Benedikta XIV..
Alfred Gusenbauer
Poslije njega je obavljao niz dužnosti u privatnim kompanijama i organizacijama, a od septembra je savjetnik srpskog premijera Ivice Dačića
Svjetska prvenstva u rukometu
Svjetska prvenstva u rukometu su:
Vitez na raskršću
Vitez na raskršću (rus. Витязь на распутье) je ulje na platnu ruskog slikara Viktora Mihajloviča Vasnjecova. Djelo je nastalo 1882. godine u vrijeme kada se Vasnjecov vratio u Moskvu gdje se koncentrirao na ilustriranje ruskih bajki i herojskih epova (bilina).
Vasnjecov je prvu verziju ove slike izradio 1877. a predstavio ju je sljedeće godine dok je konačna inačica stvorena 1882. Inspirirana je ruskim narodnim bajkama a prikazuje viteza na konju koji se nalazi na raskršću te gleda u menhir. Na njemu u prenesenom smislu piše: "Ako jašeš s lijeve strane izgubit ćeš konja a ako jašeš s desne strane uzgubit ćeš glavu". Drugi izvor navodi da menhir predstavlja izbor koji je stavljen na viteza: "Ako jašeš s lijeve strane izgubit ćeš konja, ako jašeš s desne strane uzgubit ćeš glavu a ako jašeš po sredini izgubit ćeš oboje" (ili varijantu od ova tri izbora).
Slika se danas nalazi u ruskom državnom muzeju u Sankt Peterburgu.
Campagnan
Kampanjan je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Ero koja pripada prefekturi Lodev.
Cheech & Chong
Cheech & Chong je komičarski par koji su činili Richard "Cheech" Marin i Tommy Chong, a koji je 1970-ih i 1980-ih stekao slavu stand-up točkama koje su inspiraciju imale u hippiejima, slobodnoj ljubavi i subkulturama vezanim uz drogu.
Campagnan
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 391 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 104 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,75 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 32 metara (maksimalnoj 123 m, a minimalnoj 18 m).
Odmetnik
Odmetnik u najširem smislu predstavlja naziv za pojedinca koji se ne smatra vezanim, odnosno za koga se smatra da je povrijedio pravne, moralne i druge norme države, društva, zajednice ili organizacije kojoj je pripadao. U užem smislu se pod time podrazumijevaju osobe koje se smatraju "izvan zakona", odnosno za koje više ne važe redovna pravila interakcije s državnim organima. Osobe odmetnicima mogu postati ili tako da ih se službeno proglasi takvim ili tako da se sami "odmetnu".
U još užem smislu se odmetnicima smatraju profesionalni kriminalci, odnosno osobe kojima biti "izvan zakona" predstavlja specifičan životni stil, odnosno zarađivanje za život imovinskim kriminalom i stalnim nastojanjem da se izbjegnu državne vlasti. Za takvu vrst odmetnika se koristi i izraz bandit. Takva vrst odmetnika, s druge strane, može biti predmetom romantiziranja, pogotovo od strane potlačenih društvenih grupa u nekoj zajednici koji u banditskoj aktivnosti vide svojevrsnu reakciju, odnosno odmazdu za vlastitu potlačenost od strane vlasti i viših klasa; kao primjer mogu poslužiti hajduci na prostoru bivše Jugoslavije.
La Ciénega, Múzquiz
La Ciénega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Múzquiz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 435 m.
Baratti, Livorno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Gabrijel Horvat
Gabrijel Horvat (Čakovec, 13. prosinca 1905. - Varaždin, 10. studenog 1985.) je hrvatski slikar.
Hadis o dvanaest nasljednika
Hadis o dvanaest nasljednika (hadis al-ithna ašar halifah, dosl. hadis o dvanaest kalifa) je islamsko proročanstvo koje se pripisuje Muhamedu, a prenosi ga više sakupljača hadisa u tri osnovna oblika. Prema ovom hadisu, Muhamed će imati dvanaest nasljednika i svi će biti iz redova njegovog plemena Kurejša. Sadržaj i egzegeza istog su među centralnim elementima sunitsko-šijitske debate. Hadis je naročito popularan među imamitskim šijitima koji ga tumače kao potvrdu njihovog koncepta dvanaest imama, dok ga suniti i drugi pravci uvelike smatraju vjerodostojnim, ali tumače različito.
Gabrijel Horvat
Od 1931. godine živio je u Lepoglavi. Slikarstvom se bavio kao samouk i stalno je izlagao na izložbama slikara i kipara Hrvatskog zagorja i Međimurja od 1946. godine. Bio je član Hrvatskog društva likovnih umjetnika (HDLU) od 1979. godine. Retrospektivnu izložbu je imao u Varaždinu 1984. godine. Zbirka njegovih slika i crteža se nalazi u Gradskom muzeju Varaždina.
Hadis o dvanaest nasljednika
Tekst
Sunitske zbirke hadisa sadrže tri osnovna oblika proročanstva o dvanaest Muhamedovih nasljednika, pripovijedanih od strane sedam ashaba – najčešće Džabira ibn Samure, ali i Abdulaha ibn Omara, Abdulaha ibn Masuda, Anasa ibn Malika, Omara ibn al-Hataba, Vajle ibn Aske, te Abu Hurajre. Prema pojedinačnim ashabima, tri osnovne verzije su: Ovisno o prenosiocu i sakupljaču, nasljednici se u specifičnim hadisima nazivaju amirima (dosl. zapovjednik), kalifima (dosl. nasljednik), nakibima (dosl. poglavar) ili imamima.
Gabrijel Horvat
U predgovoru kataloga izdanog uz izložbu Gradskog muzeja Varaždin, 1984. godine, Darko Sačić napisao je :
Hadis o dvanaest nasljednika
Primarni izvori
Primarni izvori za ovaj hadis su zbirke više sakupljača hadisa, među kojima su Muhamed ibn Ismail al-Buhari, Muslim ibn al-Hadžadž, Ahmed ibn Hanbel, Abu Isa Muhamed al-Tirmizi, Abu Davud, Hakim Nišapuri i Naim ibn Hamed.
U Muslimovom Sahihu hadis se javlja u više oblika:
Srodan tekst ovom javlja se i u Mustadraku od Hakima Nišapurija. Kao i Muslim, ibn Hanbel isto spominje da će vladavina dvanaestorice završiti zajedno s krajem islama:
Također, slični eshatološki oblici hadisa javljaju se još u odlomku Kitab al-Mahdi Abu Davudovog Sunana, zatim u odlomku Kitab al-Fitan Tirmizijevog Sunana, te u Kitab al-Fitanu od Naima ibn Hameda.
Uz tradicionalne zbirke, relevantna je i abasidska verzija hadisa koja se pojavljuje u biografiji kalifa al-Mansura, odnosno knjizi Tarih Madinat Dimašk od ibn Asakira. Prema toj verziji, ibn Abas predviđa liniju od dvanaest amira pri čemu spaja vladavinu članova Ahl al-bajta (Muhamedove porodice), abasidskih kalifa al-Mansura i al-Mahdija, te Isusa. Razni oblici hadisa kasnije se spominju i analiziraju u djelima drugih srednjovjekovnih muslimanskih učenjaka, kao što su al-Kolajni (Usul al-Kafi), al-Numani, ibn Babavajh (Kamal al-din va tamam al-nima), Hazaz Komi (Kifajat al-Atar), ibn Tavus (al-Malahim va al-Fitan), al-Hili, ibn Tajmija, ibn Kasir (Tarih), al-Navavi (Šarh Sahih Muslim), al-Sujuti (Tarih al-Hulafa), al-Kastalani (Iršad al-Sari), itd. U šijitskim zbirkama hadisa, često se javlja Muhamedov citat da će se pojaviti dvanaest muhadisa iz njegove porodice.
Tumačenja
Hadis u svim njegovim oblicima otvara niz pitanja vezanih za identifikaciju dvanaest ličnosti, Muhamedovo nasljedstvo, interpretaciju protezanja dvanaest životnih vijekova do kraja vremena, traženje izvora egzaltacije za islam, itd. Tradicionalno, muhadisi svakog pojedinačnog islamskog pravca pokušavali su tumačiti tekst hadisa za potvrdu vlastitih perspektiva i doktrina. Osim teoloških nesuglasica, podatak iz hadisa da će dvanaest nasljednika biti iz plemena Kurejša važan je i za tumačenja političke historije islama.
Sunitsko gledište
Proomejadska interpretacija prisutna je u djelu Iršad al-Sari od al-Kastalanija (u. 1517), inače osvrtu na Buharijin Sahih, u kojem autor nudi tri moguća objašnjenja. Prema prvom, kao dvanaest nasljednika identificira četvoricu rašidunskih kalifa (tzv. pravedne kalife) i uspješne omejadske kalife, iako ih ne spominje poimenice. Al-Kastalani pritom argumentira da je muslimanska zajednica u to doba bila snažna i ujedinjena, te da je period prosperiteta okončan usponom al-Valida ibn Jazida (v. 743–744) za čije je vladavine islam utonuo u sukobe. Sukladno ovom tumačenju, dvanaest nasljednika implicitno su rašidunski kalifi Abu Bakr, Omar, Osman i Ali, odnosno relativno stabilni i moćni omejadski kalifi Muavija, Jazid, Abd al-Malik i njegova četiri sina (al-Valid, Sulejman, Jazid i Hišam), te Omar ibn Abd al-Aziz.
Druga mogućnost prema al-Kastalaniju je da dvanaest nasljednika iz hadisa zapravo pripadaju istoj generaciji i da se istovremeno predstavljaju kao legitimni vladari, izazivajući tako raskol unutar muslimanske zajednice. Autor dodaje da se takva situacija zaista odigrala u 11. vijeku kada su se šestorica nakon raspada Kordopskog Kalifata borila za vlast, dok su se u ostatku islamskog svijeta u isto vrijeme za prevlast također borili fatimidski vladar i abasidski kalif, kao i više haridžitskih i alidskih pretendenata. Konačno, kao treću mogućnost al-Kastalani navodi da su dvanaestorica zapravo kalifi iz prvog islamskog vijeka, tj. do smrti Omara II 720. godine (101. AH). Tokom tog perioda, često nazivanog islamskim zlatnim dobom, bilo je četrnaest vladara (konkretno četvorica rašidunskih, Hasan ibn Ali, Abdulah ibn al-Zubajr i prva osmorica omejadskih), međutim, dvojica omejadskih (Muavija ibn Jazid i Marvan ibn al-Hakam) vladala su prekratko da ih se uključi na listu dvanaest kalifa. Osim u radovima al-Kastalanija, proomejadske interpretacije javljaju se i u starijem djelu Šarh Sahih Muslim od al-Navavija (u. 1278) koji nudi slična objašnjenja temeljena na doslovnom tumačenju broja 12.
Kritike na račun svih sunitskih tumačenja dolaze primarno od suprotstavljenih šijita koji im zamjeraju da nisu dosljedna i da nisu uspjeli postići konsenzus. Primjerice, ističe se da su brojni sunitski muhadisi na listu dvanaest nasljednika pokušavali uključiti sve kalife počevši od Abu Bakra, međutim, kada bi došli do Jazida ibn Muavije, bili bi prisiljeni isključiti ga jer je dotični ubio Muhamedovog unuka i brojnu njegovu rodbinu, te napao Medinu godinu dana kasnije. Dodatan problem s kojim se suočavaju je izbor posljednjeg (dvanaestog) na listi s obzirom da vladar poslije njega najčešće ima iste karakteristike. Zbog svega navedenog, Šomali navodi da sunitske interpretacije nisu dale nikakve zadovoljavajuće rezultate.
Šijitsko gledište
Hadis o dvanaest nasljednika izuzetno je popularan kod šijita, naročito imamita (najveće šijitske podgrupe) koji ga tumače kao potvrdu svih osnovnih elemenata njihove doktrine imamata. U prvom redu, dvanaest nasljednika odgovara broju dvanaest imama, prema njihovom vjerovanju nepogrešivih pojedinaca što isto potkrepljuje tekst hadisa. Nasuprot tome, ističu da omejadski i abasidski kalifi ne posjeduju opisane vrline, niti njihov broj odgovara onom danom u hadisu. Imamitski šijiti drže da je nasljedna linija kontinuirana i da je prvo Muhamed za nasljednika imenovao Alija, nakon čega su drugi imami također imenovali svoje nasljednike. Takvo gledište isto je sukladno s navodima iz hadisa da će dvanaest nasljednika biti iz Kurejša, plemena kojem pripadaju Muhamed i njegova porodica. Konačno, navodi o protezanju dvanaest životnih vijekova do kraja vremena imamitima su kongruentni s njihovim konceptom skrivenosti (okultacije) dvanaestog imama Muhameda odnosno Mahdija, iako se po tome razlikuju od drugih šijitskih podgrupa poput zejdita.
Za potvrdu navedene doktrine, imamiti često tumače hadis u sprezi s drugim izvorima, među kojima su i šijitska i sunitska literatura, te kuranski ajeti. Najraniji imamitski osvrti koji obrađuju ovaj hadis su Usul al-Kafi od Kolajnija (u. 941), djela njegovog učenika al-Numanija (u. 971), zatim Kamal al-din va tamam al-nima od ibn Babavajha (u. 991) i Kifajat al-Atar od njegovog učenika Hazaza Komija (u. 991). Ibn Babavajh (šejh Saduk) tvrdi da se imamitske tradicije javljaju još u Al-Usul al-arba mia, starijem djelu koje potpisuju sljedbenici Džafara al-Sadika i drugih imama. Slično tome, al-Numani (ibn Abi Zajnab) navodi da mu je želja okončati diskusiju i otkloniti sve sumnje u vezi s imamitskom doktrinom, ističući da se dokazi o dvanaest imama javljaju u Kitab Sulajm ibn Kajsu, zbirci za koju mnogi šijiti vjeruju da je sastavljena od strane Alijevog sljedbenika Sulajma ibn Kajsa. Hazaz Komi pak citira niz ashaba poznatih po proalidskim stajalištima, među kojima su Salman al-Farisi, Džabir ibn Abdulah i Huzajfa ibn al-Jaman.
Kasnija srednjovjekovna djela koja sadrže imamitsku perspektivu hadisa uključuju al-Malahim va al-Fitan od ibn Tavusa (u. 1266) koji prenosi tekst od Naima ibn Hameda, te radovi al-Hilija (u. 1325) u kojima se povlače analogije između dvanaest imama i dvanaest sinova Jišmaela. Značajan novovjekovni osvrt na istu temu je Amilijev Itbat al-hudat iz 17. vijeka, a među relativno recentnima su Muntahab al-Atar od ajatolaha Golpajeganija i Dalail al-Sidk od al-Muzafara. Prema jednom od šijitskih hadisa, Džabir je na Fatiminoj kući vidio pločicu (lavh) na kojoj su navedena imena dvanaest imama, a prema drugom, Džibril je Muhamedu dao nebeski svitak sastavljen od dvanaest segmenata zapečaćenih zasebnim pečatom, od kojih je svaki sadržavao upute (vasija) za dvanaest imama. Imamitski šijiti se služe i drugim tekstovima iz sunitskih zbirki, poput al-Džuvajnijeve predaje od Muhameda prema kojoj su samo on, Ali, Hasan, Husein i devet njegovih potomaka od Alaha očišćeni i bezgrešni. Glede koncepta okultacije, imamiti navode da je ovjerena još u djelima ibn Hanbela i Buharije, odnosno prije nego što je nastupila.
Kritike šijitskih tumačenja prvenstveno se svode na to da velik dio primarnih izvora ne sadrži imena dvanaest nasljednika, niti se izravno spominje koncept skrivenosti. Sunitski tekstovi tako decidirano navode da će Muhamed imati dvanaest nasljednika, međutim, nijedan među njima ne tvrdi da će posljednji završiti u okultaciji ili da će to biti Mahdi (al-Kaim). Usto, stručnjaci tvrdnje ibn Babavajha i al-Numanija opisuju kao nominalno točne, ali ističu da se imena dvanaest imama zapravo ne pojavljuju u navođenim djelima. Al-Usul al-arba mia, na kojeg se poziva ibn Babavajh, sadrži određene nedorečenosti – npr. hadis o jedanaest neimenovanih imama među kojima će posljednji biti al-Kaim, odnosno citat Džafara al-Sadika prema kojem će nakon Muhameda biti sedam imama s al-Kaimom kao posljednjim. Također, ističe se i da je autentičnost raznih segmenata Kitab Sulajm ibn Kajsa dovođena u pitanje od strane šijitskih i nešijitskih učenjaka.
Međureligijske analogije
Niz historijskih učenjaka i suvremenih stručnjaka navodi analogije između hadisa o dvanaest nasljednika i starijih kršćanskih, jevrejskih i drugih staroistočnih tradicija temeljenih na broju 12. Rani muslimani nesumnjivo su bili upoznati s tim tradicijama, zbog raširene usmene i pisane književnosti. Takve paralele javljaju se i u samim primarnim izvorima, konkretno u trećoj verziji hadisa koju prenosi npr. ibn Hanbel u svom Musnadu. U njoj se navodi da je broj dvanaest kalifa sličan broju vođa [al-nukaba] dvanaest jevrejskih plemena. Usporedbama su se bavili srednjovjekovni muhadisi poput ibn Tajmije, ibn Kasira i al-Hilija koji je istaknuo analogiju s dvanaest Jišmaelovih sinova. Naučnici dodatno ističu da hebrejsko ime Jišmael i arapsko ime Muhamed imaju identično značenje ("Slavljeni"), odnosno da prema islamskom vjerovanju pleme Kurejš i njegov utemeljitelj Fihr vuku porijeklo od Jišmaelovog sina Kedara. Decenijama nakon al-Hilija, al-Sujuti u svom djelu Tarih al-Hulafa povlači usporedbu i s dvanaest Mojsijevih sljedbenika. Ostale paralele koje navode suvremeni naučnici uključuju Drvo života s dvanaest plodova, svećenike s dvanaest dragulja, dvanaest vrata Novog Jeruzalema, Isusovih dvanaest apostola, itd. Simbolika broja 12 ima sveti i kozmički značaj kod imamita.
Umjetnost
Hadis o dvanaest nasljednika javlja se kao motiv u islamskoj umjetnosti. Jedan od takvih primjera je Inša-je Alamara, administrativno-književno djelo s teozofskim elementima iz ranog safavidskog perioda (956. AH ili 1549/1550. AD) koje potpisuje Nasir al-Hak Nurbahši, isfahanski birokrat iz sufijskog reda nurbahšija. Djelo počinje dugom posvetom Bogu odnosno dvanaestorici imama i u njemu se isprepliću poezija poezija, hadisi i kuranski stihovi, a autor se naročito fokusira na broj 12 počevši s upravo ovim hadisom: "Postoji dvanaest nasljednika iz moje porodice, o Bože, pošalji im moje razumijevanje i mudrost!". Nadalje, u tekstu se također povezuje broj mjeseci s "dvanaest vladara na religijskom prijestolju", itd.
Sheshegwaning
Sheshegwaning (Sheshegwaning First Nation), jedna od Chippewa bandi na zapadu otoka Manitoulin u kanadskoj provinciji Ontario. Populacija na rezervatu Sheshegwaning 20 iznosi 88 (2001), 107 (2006). U Sheshegwaningu se nalaze 42 domaćinstva, policija, škola, zdravstvena stanica (podignuta 1998) i administrativni ured bande.
Knežlaz
Knežlaz je naselje u opštini Kotor u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 26 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 43 stanovnika).
Demografija
U naselju Knežlaz živi 23 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 49,8 godina (45,4 kod muškaraca i 59,9 kod žena). U naselju ima 12 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,17.
Tuberkulostearinska kiselina
Tuberkulostearinska kiselina je zasićena masna kiselina koji proizvodi bakterija Actinomycetales.
San Carlos, Aguascalientes
San Carlos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1849 m.
Los Manantiales, Ocampo
Los Manantiales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Ocampo.
Guadalupe Etla (razvrstavanje)
Guadalupe Etla ima više značenja:
Los Manantiales, Ocampo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 251 m.
Mavrodin, Răcari
Mavrodin je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Răcari.
Bismarckov arhipelag
Bizmarkov arhipelag je grupa ostrva zapadno od Nove Gvineje u jugozapadnom Tihom okeanu. Ime je dobio po Nemačkom kancelaru Otou fon Bizmarku i pripada Papua Novoj Gvineji. thumb|Bizmarkov arhipelag Arhipelag se uglavnom sastoji od vulkanskih ostrva, od kojih su najznačajnija:
Trans-mast
Trans-masti je zajedničko ime za nezasićene masti sa transizomernim (E-izomernim) masnim kiselinama. Termin se odnosi na konfiguraciju dvostruke veze između ugljenika, te su trans-masti mononezasićene ili polinezasićene, ali nikad nisu zasićene. Trans-masti se javljaju u prirodi, ali isto tako nastaju pri obradi polinezasićenih masnih kiseline tokom proizvodnje hrane.
Mavrodin, Răcari
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 137 m.
Bismarckov arhipelag
Glavnih naselja i luke su Rabaul (Nova Britanija), Keving (Nova Irska) i Lorengo (Admiralska ostrva).
Prvi stanovnici arhipelaga su stigli pre 33.000 godina, doplovivši sa Nove Gvineje. Kasnije je došao Lapita narod. Prvi evropljanin koji je pronašao ostrva je holandski istraživač Vilem Shauten 1616, ali ga evropljani nisu naselili sve dok nije postao deo nemačkog protektorata Nemačka Nova Gvineja 1884. Po izbijanju Prvog svetskog rata australijske snage su zauzele ostrvo 1914. i kasnije su od Lige Naroda dobile mandat nad arhipelagom. Ostrva su ostala pod australijskom kontrolom, prekinuto samo japanskom okupacijom tokom Drugog svetskog rata, sve dok Papua Nova Gvineja nije postala nezavisna 1975.
Trans-mast
Konzumiranje trans-masti povećava rizik od koronarne srčane bolesti putem povišenja nivoa LDL holesterola i snižavanja nivoa „dobrog“ HDL holesterola. Već duže vreme se vodi debata o mogućoj diferencijaciji između trans-masti prirodnog porekla i trans-masti iz povrća. Dve kanadske studije su pokazale da prirodna trans-mast vakcenska kiselina, koja je prisutna u govedini i mlečnim proizvodima, možda može da ima suprotni zdravstveni efekat i da zapravo može bude korisna u poređenju sa hidrogenisam biljnim masnoćama, ili smešama svinjskog sala i masti soje, e.g. ona snižava totalne, LDL holesterolne i trigliceridne nivoe. Zbog nedostatka priznate evidencije i naučne saglasnosti, nutricione vladine organizacije smatraju sve trans-masti jednako štetnim za zdravlje  i preporučuju da se kozumiranje transmasti redukuje do najmanjih mogućih količina.
La Soledad, San Martín Chalchicuautla
La Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Camillo Benso di Cavour
mini|Camillo Benso di Cavour mini|Camillo Benso di Cavour, 1858 Grof Camillo Benso di Cavour (Torino, 10. kolovoza 1810. - Torino, 6. lipnja 1861.), talijanski državnik
La Soledad, San Martín Chalchicuautla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 356 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 128 m.
Camillo Benso di Cavour
Borba za ujedinjenje Italije
Italija je u to doba razjedinjena na niz manjih država, a sjeverni dio je pod austrijskom dominacijom. Cavour oblikuje talijanski nacionalni program: ujedinjenje Italije na čelu s Pijemontom (odnosno savojskom dinastijom), kao ustavne monarhije po ugledu na Englesku i (nakon 1830.) Francusku. Kao zastupnik umjerene liberalno-nacionalističke političke ideologije suprotstavlja se kako reakcionarnom klerikarizmu, tako i republikanstvu i revolucionarnom jakobinizmu. Naruprot vatrenom revolucionaru i republikancu Giuseppeu Mazziniju, vodi pragmatičnu, opreznu politiku, služeći se diplomacijom i lukavstvima.
Godine 1847. osniva, s Cesareom Balbom list "Il risorgimento". Godine 1850. ulazi u vladu Pijemonta kao ministar gospodarstva. U godinama 1852.–1859. i 1860.–1861. je ministar predsjednik, koji drži niz resora uključujući i vanjske poslove. U sukobu s Austrijom nalazi saveznika u Napoleonu III.. Nakon uspješnog ratovanja 1859., Pijemont dobiva Lombardiju. Cavour iskorištava republikanski nacionalno-oslobodilački pokret pod vodstvom Garibaldija i Mazzinija, da bi zemlje srednje i južne Italije doveo pod savojsku krunu. U tome i uspjeva, te pred kraj života, 1861., proglašava ujedinjenje talijanskih zemalja u Kraljevinu Italiju, te postaje njen prvi ministar predsjednik.
Cavour, njemstvo i jugoslavenstvo
Cavouru se pripisivala izjava, koju je na prvom zasjedanju talijanskog parlamenta zapravo izrekao drugi političar (Massimo d'Azeglio): »Stvorili smo Italiju; sada moramo stvoriti Talijane.« Sve prethodne nacionalne borbe zapravo nisu zahvatile talijanske mase; nasuprot ujedinjenoj državi stajala je velika šarolikost tradicija, institucija, mentaliteta i narječja.
Svojim primjerom snažno je utjecao na Bismarcka, koji deset godina kasnije na sličan način ujedinjuje Njemačku pod pruskom krunom. Utjecao je i na Nikolu Pašića i druge srbijanske ideologe koji su težili stvaranju Velike Srbije. Nasuprot Pašiću, Svetozar Pribićević, ideolog integralnog jugoslavenstva, bio je bliži koncepcijama Mazzinija. Srbiju su u posljednjim desetljećima XIX. stoljeća počeli nazivati "pijemontom" južnih Slavena. U Beogradu je npr. prije Prvog svjetskog rata izlazio dnevni list "Pijemont".
Spomenutu izjavu, parafraziranu (»Stvorili smo Jugoslaviju; sada moramo stvoriti Jugoslovene.«), slijedili su ideolozi Šestojanuarske diktature (1929.-1935.).
Cavour i ban Jelačić
U revolucionarnoj godini 1848., kada je austrijska vlast koristila lojalne trupe iz Hrvatske za gušenje pobune u Milanu, nasuprut ogorčenju protiv Hrvata, u govoru u parlamentu u Torinu ističe da uloga bana Josipa Jelačića nije reakcionarna; ona je znak nacionalnog buđenja južnoslavenskih naroda. »Zastava koju su razvili Hrvati i drugi južnoslavenski narodi zastava je slavenska, a ne, kako neki drugi misle, zastava reakcije i despotizma. Njihova je stvar pravedna i ona će u budućnosti pobijediti.« Bio je to izraz solidarnosti potlačenih naroda u borbi protiv austrijske krune.
Tropinon
Tropinon je alkaloid. Robert Robinson je 1917. izveo čuvenu sintezu tropinona. On je sintetički prekurzor atropina, deficitarne robe tokom Prvog svetskog rata. Tropinon i alkaloidi kokain i atropin imaju zajedničku tropansku osnovu.
Sinteza
Prvu sintezu tropinona je izveo Rišard Vilstater 1901. Početni materijal je bio naizgled srodni cikloheptanon, ali je bilo potrebno mnogo koraka da se uvede azotni most. Sveukupni prinos sinteze je samo 0,75%. Vilstater je ranije sintetisao kokain iz tropinona, što je bila prva sinteza i evaluacija strukture kokaina.
500px
El Valle, Tumbiscatío
El Valle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 536 m.
Montaquila, Isernia
Montaquila je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 702 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 412 m.
Novagli, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1322 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Врело (Ниш)
Историја
Као и суседно село Јасеновик тако је и Врело давнашње село чије црквиште указује да је егзистирало још у српском средњем веку. Турски попис 1498. године евидентирао га је под истим називом (Врело) као спахилук (зеамет) Ибрахим-бега из Ниша са 60 домова, 24 неожењена, 5 удовичких домова, 4 рајинске воденице (које раде пола године) и са давањима која износе 8.912 акчи. Према турском попису нахије Ниш из 1516. године, место је било једно од 111 села нахије и носило је исти назив као данас, а имало је 74 кућа, 6 удовичка домаћинства, 10 самачка домаћинства. . Планински смештај и скровитост су вероватно разлог што о овом селу у каснијим вековима једва да има података, све до ослобођења од Турака. Крајем 19. века (1895. године) Врело је мање село са 33 домаћинства и 274 становника, а 1930. године у њему је живело 50 домаћинстава и 289 становника.
По ослобођењу од Турака атарска земља је коначно прешла у руке месних, већином задружних домаћинстава, али је било и заједничких (сеоских) терена под шумом и испашом. С распадом породичних задруга крајем 19. и почетком 20. века одвијао се процес уситњавања земљишта, а са постепеним укључивањем у тржишну привреду током прве половине 20. века, нарочито после изградње железничке пруге Ниш - Зајечар 1922. године, почела је знатно слабити шумско-сточарска, а јачати ратарска и непољопривредна оријентација (рад на прузи и радничко запошљавање). Старо сеоско насеље боље је одговарало старим економским и друштвеним погодбама, а било је и ближе врелу (по којем је и добило име), али је било стешњено у долу. Поједина домаћинства почела су се од 1950/52. године измештати из старог насеља и лоцирати 1 км ниже и ближе друму и железничкој прузи; ускоро је на новој локацији никло ново насеље док је старо запустело. Истовремено, одвијао се и процес напуштања чисте пољопривреде преласком на градска занимања и мешовиту привреду. Године 1971. Врело је имало 6 пољопривредних, 67 мешовитих и 11 непољопривредних домаћинстава.
Badia, Messina
Badia je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Врело (Ниш)
Демографија
У насељу Врело живи 237 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,8 година (43,0 код мушкараца и 44,5 код жена). У насељу има 84 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,42.
Badia, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 351 m.
Врело (Ниш)
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Žena koja plače
Žena koja plače (Dora) je slika Pabla Picassa nastala 1937. godine.
O slici
U listopadu 1937. godine Picasso crta sliku "Žena koja plače". Patnja kao aktualna tema umjetničkog djela sažeta je u prikazu jednog jedinog lika promatranog iz neposredne blizine. Na prvi pogled slikom dominiraju brojni, čisto slikarski elementi: šarena pozadina, žena na slici ima moderan ljetni šešir, lice joj je prikazano istodobno en face i iz profila, metodom koja nam je već otprije poznata. Ali, kako god na nju gledali, središte slike zauzima rupčić koji je metafora patnje. Žena ga u svojem očaju steže zubima i kao da ga grize, dok na njega pada kiša nezaustavljivih suza iz njezinih očiju. Čini se kao da će se i ženini nokti pretvoriti u suze u trenutku kad se smoče. Rupčić joj kao veo skriva usta istodobno otkrivajući jezu njezine boli. Odnos ženina lica i rupčića sažima cijelu tragediju njezine patnje. Ovaj put kao da je Picasso otišao predaleko sa svojim ambicijama. Najvažniji element njegovih kubističkih djela, primjerice, bio je kontrast između svagdašnje teme i razorene forme kojom se priopćuje. Sad je razaranje udvostručeno. Razorena forma, karakteristika Picassova djela, sad nosi i ideju razaranja, fragmentacije i zbrke. Ovaj postupak možemo nazvati tautološkim, on će obilježiti više slika koje Picasso stvara u to doba.
Adaincourt
Adenkur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Bule Mozel.
Ejido Francisco J. Moreno, San Juan Evangelista
Ejido Francisco J. Moreno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Adaincourt
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 107 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,42 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 160 metara (maksimalnoj 273 m, a minimalnoj 221 m).
Ejido Francisco J. Moreno, San Juan Evangelista
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 184 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Kalt
Kalt je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 86 opštinskih središta okruga Majen-Koblenc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 484 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7137041.
Tecoac, Atlacomulco
Tecoac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Atlacomulco.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3175 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2563 m.
EMM
EMM se može odnositi na:
Wanamakewajenenik
Wanamakewajenenik /=people eating meat out of skin bags; odnosno pemmican-eaters; jedači pemikana/ (Tecomimoni), jedna od brojnih odžibvanskih skupina, porodica algonquian, koji su nekada živjeli u blizini jezera Lake of the Woods nagranici Minnesote i Kanade.
Naziv se kod još nekih autora nalazi u sličnim oblicima. Chauvignerie ih naziva Tecomimoni.
Valley Park, Oklahoma
Vali Park je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 77, što je 53 (220,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Wenceslao Victoria Soto, Santa Cruz Xoxocotlán
Wenceslao Victoria Soto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Xoxocotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 146 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1608 m.
Branimir Ćosić
Biografija
Rođen je 1903. godine u Mačvi, u Štitaru, u učiteljskoj porodici. Rano je ostao bez oca, pa je čitavo detinjstvo i mladost proveo uz majku Darinku. Majka je pratila svaki njegov intelektualni i misaoni korak. To je imalo tragova u Ćosićevom idejnom određivanju prema progresivnim književnim i političkim strujanjima njegovog vremena. Veoma rano oboleo je od tuberkuloze, što ga je još više vezivalo za majčine moralne nazore. Gimnaziju je završio u Beogradu, a potom je jedno vreme studirao prava. Međutim, vrlo brzo je promenio odluku i opredelio se za književnost. Bolest ga je otrgla od studija i vezala za bolesničku postelju. Izvesno vreme je proveo u jednom sanatorijumu u Švajcarskoj, ali materijalne neprilike su mu onemogućile trajnije lečenje. Vratio se u Srbiju i počeo da radi kao korektor kulturne rubrike beogradske „Pravde“; sarađivao u gotovo svim beogradskim listovima. Na tom poslu ga je i smrt zatekla, 29. januara 1934. godine, u trideset prvoj godini života.
Književni rad
Ćosić je za života objavio tri knjige pripovedaka i tri romana, kao i zbirku intervjua sa istaknutim piscima svoga vremena. On pripada grupi pisaca koji su stvarali u međuratnom periodu. Međuratna književnost je stvarana sa naglašenom, tendencioznom osećajnošću prema životu obespravljenih ljudi. Ćosić pripada onoj grupi pisaca koja je dozrevala u danima okupacije u Prvom svetskom ratu, a koja je svoje ideale nije videla u društveno-političkom životu versajske Jugoslavije. Ćosić je svoje književne uzore prvenstveno nalazio u stranoj književnosti: tu su sva Stendalova dela, dela Prusta, njihove monografije, kao i monografije o Dostojevskom, Židu i Floberu.
U književnosti se oglasio 1922. godine pričom „Ubica senke gospođice Marije“. Prve zbirke pripovedaka „Priče o Boškoviću“ i „Egipćanka i druge romantične priče“, obeležene su početničkim slabostima i knjiškom iskonstruisanošću. Međutim, treća zbirka pripovedaka „Kao protekle vode“ (1933), pokazuje sazrevanje Ćosićevog talenta. Ćosićevo književno delo pokazuje koliko je on napora ulagao da, kao pisac, shvati put svog idejnog određivanja u odnosu na život i njegova kretanja.
Izdao je i tri romana u kojima je slikao prestonički život svoga vremena. To su „Vrzino kolo“ (1925), „Dva carstva“ (1928) i „Pokošeno polje“ (1933).
Takođe je objavio i zbirku intervjua sa istaknutim piscima svoga vremena „Deset pisaca-deset razgovora“. Nakon njegove smrti, izdati su i njegovi kritičko-publicistički radovi u knjizi „Kroz knjige i književnost“.
Moralna posrnulost beogradske „zlatne mladeži“ posle Prvog svetskog rata, naslikana je u „Vrzinom kolu“. Romanom „Dva carstva“, Ćosić ističe konvencionalnu hrišćansku tezu o borbi dobra i zla, koju će sprovesti do kraja sa moralističkim završetkom: nesmotreni mladić se zaljubljuje u udatu ženu, ali pod uticajem manastira i kaluđera, on se odriče grešne ljubavi i vraća se u Beograd.
Pod neposrednim uticajem političkih događaja u zemlji, a naročito posle 1929. godine, dogodile su se značajne izmene u Ćosićevim shvatanjima i u književnom stvaranju. Novinarski poziv koji ga je sve češće suočavao sa naličjem života i ljudi, podsticao ga je na kritičko sagledavanje političkih i društvenih problema. Sve više je bivao nezadovoljan onim što je do tada stvorio, pa je 1930. godine spalio rukopis romana „Bezimeni“, drame Vir, komedije Medved i dnevnika vođenog od 1921. do 1924. godine. Sa izmenjenim životnim uverenjem, pristupio je stvaranju svog najboljeg dela, romana „Pokošeno polje“. Ovim delom, srpska međuratna književnost je dobila istinski dobar roman o životu Beograda.
Dela
Pripovetke
Romani
Zbirka intervjua
Kritičko-publicistički radovi
Ličnu biblioteku Branimira Ćosića, poklonila je njegova majka Darinka, nakon njegove smrti, 1934. godine. Biblioteka Branimira Ćosića nalazi se u Univerzitetskoj biblioteci „Svetozar Marković“ u Beogradu. Tu su knjige iz domaće i strane književnosti, oko 1300 svezaka. Većinom su to knjige iz književnosti, književne kritike, istorije, kulturne istorije, ekonomije, sociologije, etnologije.
Legat Branimira Ćosića nalazi se u Muzeju grada Beograda, zaostavština je u muzej predata 1947. godine i sadrži dokumenta, rukopise i fotografije, a najznačajniji deo ovog legata čini Ćosićeva prepiska.
Dubois, Idaho
Dubojs je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 677, što je 30 (4,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Wiaquahhechegumeeng
Wiaquahhechegumeeng /at the end of the great lake/, jedna od seoskih bandi ili sela Chippewa Indijanaca, porodica algonquian, koje se nalazilo uz jezero Superior na području današnjeg okruga Douglas u Wisconsinu. Ostale varijante imena su Fond du Lac i Wi-a-quah-he-che-gume-eng (Warren, 1852)
Beli Breg (Aleksinac)
Демографија
У насељу Бели Брег живи 242 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 52,5 година (50,8 код мушкараца и 54,3 код жена). У насељу има 101 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,66.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Colacu, Răcari
Colacu je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Răcari.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1094 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 138 m.
Rancho la Hermosa, Cabo Corrientes
Rancho la Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cabo Corrientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 593 m.
Bellosguardo, Livorno
Bellosguardo je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Vitulazio, Caserta
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6550 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Beni Suejf (muhafaza)
Muhafaza Beni Suejf ( / Muḥāfāzah Banī Suwayf) je jedna od 27 muhafaza na koje je Egipat administrativno podjeljen.
Cetta, Imperia
Cetta je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Beni Suejf (muhafaza)
Geografske karakteristike
Muhafaza Beni Suejf se nalazi na sjeveru Gornjeg Egipta, prostire se na površini od 10,954 km², u kojoj živi 3,249,351 stanovnika
Cetta, Imperia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 803 m.
Beni Suejf (muhafaza)
Geografske karakteristike
Pojas koji je naseljen i obrađen svodi se uglavnom na dolinu rijeke Nil, koji je dug nekih 80 km od sjevera prema jugu, a u svom najširem dijelu kod grada Beni Suejfa ima 24 km. Kako je rijeka tokom historije erodirala istočnu obalu, danas je ona svedena na usku šljunkovitu ravnicu koja naglo završava ispod litica Istočne pustinje.
Administrativna podjela
Muhafaza je administrativno podjeljena na 9 okruga; El Fašn, Vasta, Beni Sujef (urbani), Beni Sujef, Biba, Ihnasija, Novi Beni Sujef (urbani), Naser i Samsata.
Trgovački i administrativni centar muhafaze je grad - Beni Suejf, udaljen 110 km južno od Kaira.
Historija
Muhafaza Beni Suejf je 1964. bila inicijator nacionalne kampanje zadrugarstva, objedinjavanja raspršenih malih farmi u velike jedinice.
Privreda i transport
Preko muhafaze prolazi magistralna željeznička pruga Kairo-Asuan, koja od grada Beni Suejf ima krak prema gradu Fajumu
Znamenitosti
Od historijskih znamenitosti Muhafaza Beni Suejf ima piramidu faraona Hunia iz Treće dinastije u Meidumu i arheološki lokalitet Heraklopolis Magna (Μεγάλη Ἡρακλέους πόλις) na zapadnoj periferiji grada, pored kanala Bar Jusuf.