cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Holbrook, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 27.195, što je 317 (-1,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Manozil-oligosaharidna glukozidaza
Manozil-oligosaharidna glukozidaza (, Glc3Man9NAc2 oligosaharidna glukozidaza, podrezujuća glukozidaza I) je enzim sa sistematskim imenom manozil-oligosaharid glukohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe deluje u manjoj meri na korespondirajuće glikolipide i glikopeptide.
Zemaljsko antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Sandžaka
thumb|Članovi izvršnog odbora ZAVNO i Glavnog štaba Sandžaka 20. novembra 1943 godine u Pljevljima. S desna na levo:Mišo Pavićević, Prota Jevstatije Karamatijević, Sreten Vukesavljević, Šećeragić, Dušan Ivović, Jakša Bogdanović, Predrag Vlasonić, Edib Hasanagić. thumb|Područje u nadležnosti Zemaljskog antifašističkog veća narodnog oslobođenja Sandžaka (ZAVNOS-a), 1943-1945. godine. U Sandžaku je za vrijeme Drugoga svjetskog rata bila konstituisana uprava Zemaljskoga antifašističkog vijeća narodnog oslobođenja Sandžaka koje je utemeljeno u Pljevljima 20. studenoga 1943.
Barben (Francuska)
Barban je naselje i opština u jugoistočnoj Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Ušće Rone koja pripada prefekturi Eks an Provans.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 555 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 114 metara (maksimalnoj 204 m, a minimalnoj 87 m).
Zemaljsko antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Sandžaka
Istorijat
Slijedeći ideje o nacionalnom i socijalnom oslobođenju ugrađene u platformi Narodnooslobodilačke borbe, a cijeneći sudjelovanje i antifašističku borbu naroda Sanđaka, predsjedništvo Antifašističkog vijeća narodnog oslobođenja Jugoslavije na Drugom zasjedanju 29. studenog 1943. godine u Jajcu je donijelo odluku za osnivanje posebnog antifašističkog vijeća Sandžaka.
Gotalovec
Gotalovec je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Budinščina, Krapinsko-zagorska županija.
Zemaljsko antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Sandžaka
Ideja za osnivanje i rad Vijeća
Zemaljsko antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Sandžaka osnovano je 20. studenog 1943. godine u Pljevljima.
Torre Saracena, Lecce
Torre Saracena je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Garfield County, Colorado
je okrug u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 56.389, što je 12.598 (28,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gotalovec
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 187 stanovnika te 59 obiteljskih kućanstava.
Zemaljsko antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Sandžaka
Ideja za osnivanje i rad Vijeća
Prvi trag inicijative za osnivanje ZAVNOS može se naći u pismu Vrhovnog zapovjednika Narodnooslobodilačke vojske, Josipa Broza Tita upućenom u jesen 1943. godine Ivanu Milutinoviću, delegatu CK KPJ, u kojem Tito izražava želju da se formira jedno vijeće za cijelu teritoriju Crne Gore, Boke, Sandžaka i Metohije. U pismu se navodi: "Smatram da bi bilo potrebno da vi što prije pristupiti u Crnoj Gori, Boki, Sandžaku i Metohiji - pripremanju konferencije antifašističkog vijeća narodnog oslobođenja za te krajeve, i to, po mogućnosti, odozdo, demokratskim putem, tajnim biranjem po srezovima ". .
Torre Saracena, Lecce
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Zemaljsko antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Sandžaka
Ideja za osnivanje i rad Vijeća
Međutim, Titova ideja da se osnuje jedno vijeće za sve ove "krajeve", kako ih je on nazvao, nije ispoštovana, te mu Ivan Milutinović odgovara 15.oktobra 1943. godine da je osnovano vijeće za Crnu Goru i Boku, iu pismu uopće ne spominje Sandžak i Metohiju. Istovremeno, u jesen 1943. godine, kapitulacijom Italije u Drugom svjetskom ratu, došlo je oslobođenja Pljevlja, Bijelog Polja, Nove Varoši, pribija i dijela Novog Pazara, Tutina, Sjenice i Prijboja, što je izazvalo ubrzano rasplamsavanje narodnooslobodilačkog pokreta u ovim mjestima, i nekoliko mjeseci kasnije dovelo do osnutka ZAVNO Sandžaka.
Na prvom zasjedanju ZAVNOS odabrana su 62 vijećnika, i to: 14 iz pljevaljskog i bijelopoljskog sreza 0,12 iz mileševskog sreza i po 11 iz srezova Priboj i Nova Varoš. Među izabranim vijećnicima bilo je pripadnika svih nacionalnosti, socijalne strukture i vjeroispovesti, a također i pet žena. Kako se navodi u već citiranom pismu Inicijativnog odbora, na osnivačkoj skupštini bili su prisutni svi "koji su svojim držanjem i radom u narodnooslobodilačkoj borbi dokazali svoju ljubav prema narodu i slobodi, koji zaista leže interesi naše borbe, našeg naroda, bratstva Srba i Muslimana, njihove budućnosti i slobode ".
Tada je također formiran i Izvršni odbor sa Sretenom Vukosavljevićem kao predsjednikom i Murat ef.. Šećeragićem, kao podpredsjednikom.
Prestanak rada
ZAVNOS je ukinut 29. marta 1945. godine na zasjedanju u Novome Pazaru, a područje pod upravom ZAVNOS-a podijeljeno je između SR Crne Gore i SR Srbije, Na zasjedanju u Novome Pazaru 29. ožujka 1945. ZAVNO Sandžaka zaključilo je podijeliti područje Sandžaka između Crne Gore i Srbije, i time raspustilo to tijelo javne uprave. Zemaljsko antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Sandžaka poslužilo je svrsi rasplamsavanja narodnooslobodilačke borbe i širenja narodnooslobodilačkog pokreta, ali nije uspjelo prerasti u saveznu jedinicu Nove Jugoslavije. Odluka o podjeli Sandžaka donijeta je na sjednici Predsjedništva AVNOJ-a bez prethodnoga izjašnjavanja naroda, suprotno volji dijela političkog rukovodstva ovog upravnog područja, utjecala je da jedan dio vodećih ljudi Sandžaka ne sudjeluje u njezinoj primjeni. Za dio manjine radilo se o »političkoj grešci«. Sreten Vukosavljević, predsjednik i Mirko Ćuković, treći potpredsjednik ZAVNO Sandžaka, odbili su nazočiti poslijednjemu zasjedanju ZAVNO Sandžaka. Oni nisu ni potpisali odluku od 29. ožujka 1945., već su to učinili prvi potpredsjednik Murat Ševarović i drugi potpredsjednik Dušan Ivković.
Gostenje
Gostenje je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Desinić, Krapinsko-zagorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 96 stanovnika te 33 obiteljskih kućanstava.
Geroldshausen
Geroldshauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 52 opštinska središta okruga Vircburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.317 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9679137.
Bitka kod Cremone (200. pne.)
Bitka kod Cremone se odigrala godine 200. pne. između rimske vojske na jednoj i pobunjenih Cisalpinskih Gala na drugoj strani. U njoj su Rimljani odnijeli pobjedu, te počeli konsolidirati vlast nad Cisalpinskom Galijom, uzdrmanu kartaginskom invazijom u drugom punskom ratu.
Friedrich Paulus
Generalfeldmaršal Friedrich Wilhelm Ernst Paulus (Breitenau, 23. rujna 1890. - Dresden, 1. veljače 1957.) je bio časnik Njemačke vojske od 1910-ih do 1945. godine. Tijekom karijere je stekao čin generalfeldmaršala, a najpoznatiji je po zapovijedanju VI. armijom tijekom bitke za Staljingrad u sklopu Operacije Blau, 1942. godine. Ta je bitka predstavljala katastrofalan poraz osovinskih snaga, a ključni trenutak zbio se kada su sovjetske jedinice okružile više od 270.000 osovinskih vojnika i pomoćnika te pokrenule masivni kontranapad koji je uskoro rezultirao kapitulacijom Paulusove vojske.
Paulus se Sovjetima predao 31. siječnja 1943. (bitka je završena sljedećeg dana), samo dan nakon što ga je Hitler unaprijedio u čin generalfeldmaršala. Hitler je, nakon predaje, očekivao da će Paulus počiniti suicid jer takav čin dosad nije zabilježen u povijesti ratovanja u Njemačkoj. Tijekom zarobljeništva, Paulus je postao otvoreni protivnik nacističkog režima i član ruskog Nacionalnog vijeća za slobodnu Njemačku. Iz zarobljeništva je pušten tek 1953. Umro je u Dresdenu, tada u DDR-u, 1. veljače 1957.
Serin—piruvat transaminaza
Serin—piruvat transaminaza (, SPT, hidroksipiruvat:L-alanin transaminaza) je enzim sa sistematskim imenom L-serin:piruvat aminotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je piridoksal-fosfatni protein. Jetreni enzim može da bude identičan sa EC 2.6.1.44 alanin-glioksilat transaminazom.
Bloomington, Maryland
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 305.
2656 Evenkia
2656 Evenkia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,255 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,5.
Anšan (Perzija)
mini|desno|300px|Položaj Anšana u razdoblju [[Elama, s prikazanim proširenjem Perzijskog zaljeva kroz brončano doba]] Anšan (perz. انشان, današnji Tape-Malijan) starovjekovni je grad podno planinskog masiva Zagros, 36 km sjeverozapadno od Širaza u pokrajini Fars na jugozapadu Irana. Grad je u 3. milenijumu pne. bio jedan od ranih glavnih gradova Elama, dok je od 7. vijeka pne. postao prijestoljnicom iranske dinastije Ahemenida koji su stvorili moćan Perzijski imperij.
Elam
Prema arheološkim nalazima, Anšan je osnovan oko 5000. pne. Prije 1973. godine kada je identificiran kao Tape-Malian, Anšan se prema pretpostavkama učenjaka nalazio negdje u centralnom planinskom masivu Zagros.
Kao elamski grad, Anšan datira najkasnije iz 3. milenijuma pne. Sumerski ep Enmerkar i gospodar Arate iz 21. vijeka pne. opisuje Anšan kao mjesto na putu između Uruka i legendarne Aratte. Tijekom različitih historijskih perioda, Anšan je bio jedno od središta elamskih dinastija, koji je imao jak utjecaj na ostale elamske gradove.
Akadski kralj Maništušu prema zapisima tvrdi kako je pokorio Anšan, no Akadsko Carstvo slabi u doba njegovih nasljednika. Elamski kralj Kutik-Inšušinak iz Avanske dinastije oslobodio se od akadske dominacije i zauzeo je Anšan, zbog čega neki povjesničari pretpostavljaju kako je Avan oblik riječi Anšan. Kasnije je Gudea od Lagaša pokorio Anšan, dok su vladari Ura Šulgi i Šu-Sin tamo imali svoje namjesnike. Ipak, Ur u doba vladavine njihova nasljednika Ibbi-Sina postepeno gubi kontrolu nad Anšanom, a Elamiti 2004. pne. pustoše grad Ur i nose kipove sumerskog boga Mjeseca (Sin) i samog Ibi-Sina u Anšan.
Od 15. vijeka pne. elamski vladari iz Suze počinju koristiti titulu „Kralj Anšana i Suze“ (akadski izvori spominju toponim „Kralj Suze i Anšana“), pa postoji vjerojatnost kako su Anšan i Suza bili ujedinjeni tokom „Srednjeg elamskog perioda“. U to doba elamski kraljevi često su pustošili gradove u Babiloniji. Zadnji kralj koji se služio tom titulom je Šutruk-Nakhkhunte II. (717. - 699. pne.).
Ahemenidsko doba
Anšan se smatra kolijevkom Ahemenidske Perzijske Monarhije. U 7. vijeku pne. perzijski vladar Teisp osvaja Anšan i uzima titulu „Kralj Anšana“, dok tokom sljedećeg vijeka perzijska dominacija nad gradom slabi u korist Medije. Konačno, sredinom 6. vijeka pne. perzijski vladar Kir Veliki pokorava medijskog kralja Astijaga, a Anšan postaje jezgrom Ahemenidske Perzijske Monarhije. Perzijski vladari nastavili su koristiti titulu Kralj Anšana sve do vladavine Darija I. Velikog.
LR-5182
LR-5182 je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 312,277 Da.
Gonneville-en-Auge
Gonvil an Ož je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Kan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 351 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 81 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,32 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 10 metara (maksimalnoj 30 m, a minimalnoj 3 m).
2654 Ristenpart
2654 Ristenpart je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 20,52 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,334 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,757 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,094, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 7,461 stepeni, a orbitalni period iznosi 1942,082 dana (5,317 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 12,50 a geometrijski albedo 0,041.
Gerolfingen
Gerolfingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 58 opštinskih središta okruga Ansbah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.025 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9571154.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ansbah Gerolfingen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ansbah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 430 metara. Površina opštine iznosi 12,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.025 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 81 stanovnika/km².
Gornji Čemehovec
Gornji Čemehovec je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Kraljevec na Sutli, Krapinsko-zagorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 135 stanovnika te 40 obiteljskih kućanstava.
Tiazil trifluorid
Tiazil trifluorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 103,067 Da.
Gilpin County, Colorado
je okrug u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 5.441, što je 684 (14,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Metabolizam lekova
Metabolizam lekova su biohemijske modifikacije farmaceutskih supstanci u živim organizmima, koj se obično odvijaju putem specijalizovanih enzimskih sistema. On je oblik ksenobiotičkog metabolizma. Metabolizam lekova često konvertuje lipofilna hemijska jedinjenja u polarne proizvode koji se lakše izlučuju. Brzina metabolizma je važna odrednica dužina i intenziteta farmakološkog dejstva leka.
Skoro svi lekovi su ksenobiotici. Druga često korištena organska jedinjenja su takođe ksenobiotici, i ona su metabolisana istim enzimima kao i lekova. Time se stvara mogućnost za lek-lek i lek-hemikalija interakcije ili reakcije. One mogu bilo do aktiviraju ili inaktiviraju lek.
Reakcije faze I (ne-sintetičke reakcije) kao što su oksidacija, redukcija, hidroliza, ciklizacija, i deciklizaciona adicija kiseonika ili uklanjanje vodonika, se izvode putem oksidaza mešovite funkcije, često u jetri. Te oksidativne reakcije tipično posreduju citohrom P450 monooksigenaze (CYP), i koriste NADPH i kiseonik. Primeri klasa koje podležu ovom metodu metabolizma su fenotiazini, paracetamol, i steroidi. Ako su metaboliti reakcija faze I dovoljno polarni, oni mogu biti lako izlučeni. Međutim, mnogi proizvodi faze I se ne eliminišu brzo i podležu naknadnim reakcijama u kojima se endogeni supstrat kombinuje sa novo inkorporisanim funkcionalnim grupom da bu se formirali visoko polarni konjugati.
Closter, New Jersey
Kloster je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Metabolizam lekova
Reakcije faze II — obično poznate kao konjugacione reakcije (npr., sa glukuronskom kiselinom, sulfonatima (sulfacija), glutationom ili aminokiselinama) — su obično detoksikacione prirode, i obuhvataju interakcije polarnih funkcionalnih grupa metabolita faze I. Mesta na leku gde dolazi do konjugacionih reakcija su karboksil (-COOH), hidroksil (-OH), amino (NH2), i sulfhidril (-SH) grupe. Proizvodi reakcija konjugacije imaju povećanu molekulsku težinu i obično su neaktivni, za razliku od reakcija faze I koje često proizvode aktivne metabolite.
Closter, New Jersey
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.373, što je 10 (-0,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bitka kod Baidenga
Bitka kod Baidenga (白登之戰) je naziv za oružani sukob između Kine pod dinastijom Han i nomadskog naroda Xiongnu koji se dogodio godine 200. pne.. Kineska vojska pod carem Gaozuom je prodrla u teritoriju Xiongnua nastojeći ih pokoriti i tako osigurati sjeverne i zapadne granice carstva. Xiongnui su, međutim, pod vodstvom Modu Shanyua uspjeli okupiti ogromnu vojsku i opkoliti kineskog cara u Baidengu. Nakon sedam danas opsade, car je, na prijedlog Chen Pinga (陳平), poslao uhode u Moduov logor koje su uspjele potkupiti Moduovu suprugu. Zahvaljujući tome je opsada prekinuta, a kineska vojska se vratila na kinesku teritoriju.
Nakon što je poražen kod Baidenga, car je odustao od pokušaja da problem Xiongnua riješi vojnim putem. Umjesto toga je godine 198. pne. Xiongnuima poslao svog dvorjanina Liu Jinga (劉敬) koji je započeo pregovore. Oni su završili mirovnim sporazumom kojim je princeza iz dinastije Han udana za chanyua (zvan heqin 和親 ili "harmonični rođak"), a Kina se obavezala Xiongnuima kao danak slati svilu, žestoka pića i rižu; Xiongnui su se, pak, obavezali da će poštovati Veliki kineski zid kao granicu. Taj je sporazum stvorio uvjete za međusobni mir koji je potrajao oko šezdeset godina.
Ketosteroid monooksigenaza
Ketosteroid monooksigenaza (, steroid-ketonska monooksigenaza, progesteron, NADPH2:kiseonik oksidoreduktaza (20-hidroksilacija, formiranje estra), 17alfa-hidroksiprogesteron, NADPH2:kiseonik oksidoreduktaza (20-hidroksilacija, odvajanje bočnog lanca), androstendion, NADPH2:kiseonik oksidoreduktaza (17-hidroksilacija, laktonizacija)) je enzim sa sistematskim imenom ketosteroid,NADPH:kiseonik oksidoreduktaza (20-hidroksilacija, formiranje estra/20-hidroksilacija, odvajanje bočnog lanca/17-hidroksilacija, laktonizacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim sadrži jednu FAD grupu. On katalizuje tri tipa monooksigenaznih reakcija.
San Giovanni Valle Roveto Superiore, L'Aquila
San Giovanni Valle Roveto Superiore je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 527 m.
Evrecy
Evresi je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Kan.
Gornji Škrnik
Gornji Škrnik je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Zagorska Sela, Krapinsko-zagorska županija.
Evrecy
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1263 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 151 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,31 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 110 metara (maksimalnoj 122 m, a minimalnoj 58 m).
Gornji Škrnik
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 67 stanovnika te 20 obiteljskih kućanstava.
Green Island, New York
Grin Ajland je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.620, što je 342 (15,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
2657 Bashkiria
2657 Bashkiria je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 3,178 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,6.
Grand County, Colorado
je okrug u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 14.843, što je 2.401 (19,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mi Ranchito Estate, Texas
Mi Ranchito Estate je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 281 stanovnika.
Akant
Akant (Acanthus L.), u našim krajevima zvan i kao: popanak, medvjeđa stopa, primog, matruna, rod je od 30 trajnih zeljastih biljaka iz porodice primozi (Acanthaceae). Raste po Sredozemlju i Aziji.
Opis
Akant ima oštro izrezane rebraste listove i cvjetove (bijele, ružičaste ili ljubičaste) koji su skupljeni u debeli vršni klas. Visina biljaka varira od 40 cm do preko 2 m.
Kod nas rastu dvije vrste: Acanthus ongifolius i Acanthus mollis
Kultiviranje i upotreba
Akant se sadi kao ukrasna biljka za uljepšanje vrtova. Zbog ljekovitih sastojaka nekada se upotrebljavao protiv crijevnih upala, osipa, uboda pauka i kao lijek protiv tuberkuloze.
Od kultiviranih vrsta koje se sade kao ukrasno bilje valja spomenuti vrstu Acanthus mollis, koja ima velike nazubljene listove, duge do 80 cm, zelenkasto-smeđe boje, koji se sjaje na gornjoj strani, i bijelocrvenkaste cvjetove. Cvjeta od maja do jula.
Akant traži sjenovito i svježe mjesto s dosta vlage i s dobrom drenažom. Ne podnosi mraz i niske temperature. Sadi se, ovisno o vrsti, u proljeće ili u doba sjetve.
Akant u arhitekturi
Trnovito akantovo lišće čest je dekorativni element u drevnoj Grčkoj arhitekturi (korintski red), kao i kasnijoj rimskoj (kompozitni red).
North Brooksville, Florida
Nort Bruksvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.544, što je 2.083 (142,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tienamicin
Tienamicin je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 272,321 Da.
Rimska umjetnost
thumb|300px|[[Kolosej u Rimu iz 1. st. UNESCOva svjetska baština i jedno od novih sedam svjetskih čuda.]] Rimska umjetnost podrazumijeva umjetničku produkciju starih Rimljana od 9. st. pne. do pada Zapadnog rimskog carstva 476. godine
Stari Rim
[[Datoteka:Roman Republic Empire map.gif|thumb|250px|Razvoj Rimske države:
]]
U političkom smislu Rim je promijenio tri ustrojstva: Rimsko Carstvo, na vrhuncu moći (za cara Hadrijana), se prostiralo od sjeverne Engleske i Rajne do ivica Afričke pustinje, te od zapadne obale Pirinejskog poluotoka pa do Crvenog mora i Mezopotamije.
"Najveća građevina Rimljana bila je njihova država." Ta čvrsta i podatna politička tvorevina od skromnog saveza lacijskih plemena seoskog podrijetla postaje sila koja će sebi pripojiti Etruščane i provesti ujedinjenje Italije, snaga koja će pobijediti u suparništvu s punskom Kartagom, osiguravajući Rimu premoć na Sredozemlju, velika tvorevina koja će u Europi, Aziji i Africi prekriti cjelokupno područje zapadne civilizacije. Na tom području Rim uspostavlja svoju civilizaciju zasnovanu na osebujnoj mješavini samovlade i demokracije.
Stoga, nije čudo što svijet obuzet praktičnim potrebama (političke, vojne, ekonomske, organizacijske, financijske …) i u umjetnosti daje praktični biljeg. Tako će jedna od glavnih osobina rimske umjetnosti biti težnja veličanstvenošću kao znamenjem moći, dakle impozantnost i čvrstina ispred elegancije i ljupkosti, umjetnost koja se bavi potrebama velikog mnoštva. Upravo zato graditeljska i arhitektonska djela svojom originalnošću i monumentalnošću uvelike zasjenjuju ona u kiparstvu i slikarstvu.
Izvori rimske umjetnosti
Predrimske civilizacije Italije u razdoblju kraljevstva uvelike utječu na razvoj umjetnosti Rima.
Od 3 st. pne. Etrurski gradovi padaju pod vlast Rima koji preuzima i razvija Etrursku kulturu.
thumb|200px|Ranjena Niobida iz Rima, oko 430. pne., grčki mramor, visina 1,49 m, Državni muzej, [[Rim.]] U kasnijem razdoblju Republike Rimljani vremenski produljuju i prostorno šire grčku umjetnost. Grčka umjetnost je svoj utjecaj na rimske narode isprva vršila iz brojnih grčkih kolonija na Italskom tlu. Taj utjecaj je bio jak iako su Rimljani imali zakon protiv pretjerane javne potrošnje i osobne raskoši. Od 339. pne., kada su se riješili sukobi patricija i plebejaca, nastalo je društvo koje je bez obzira na obiteljsko podrijetlo počelo da umjetnost shvaća kao znak društvenog statusa. Za vrijeme Aleksandra Velikog (334.-323. pne.) nastaje oponašanje klasičnog i helenističkog grčkog stila. To je se pojačalo trgovinom i ratovima, putem kojih su u Rim stizala predivna umjetnička djela (osvajanje Sirakuze, 212. pne.) i nastala je kolekcionarska strast za grčkim umjetninama. Čak što više, većina umjetnika koja je radila u Rimu za vrijeme Republike (509.-27. pne.), i do kraja Carstva (27. pne. – 395. g.) bili su podrijetlom iz Grčke. Oni na svoje kopije nisu potpisivali svoja imena nego imena originalnih umjetnika po čijim je originalima kopija i nastala.
Gunnison County, Colorado
je okrug u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Rimska umjetnost
Odlike rimske umjetnosti
thumb|350px|Friz s [[Konstantinov slavoluk|Konstantinovog slavoluka, 313.-315. g. u Rimu. Primjer kasno-antičke umjetnosti.]] I u rimskoj umjetnosti postoje dvije faze:
Staraja Ladoga
thumb|left|Tvrđava Ladoga je sagrađena u 12. vijeku i obnovljena 400 godina kasnije. Danas je uglavnom rekonstruirana nakon što je bila teško oštećena u drugom svjetskom ratu.
Protein-glukozilgalaktozilhidroksilizinska glukozidaza
Protein-glukozilgalaktozilhidroksilizinska glukozidaza (, 2-O-alfa-D-glukopiranozil-5-O-alfa-D-galaktopiranozilhidroksi-L-lizin glukohidrolaza, protein-alfa-D-glukozil-1,2-beta-D-galaktozil-L-hidroksilizin glukohidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom protein-alfa-D-glukozil-(1->2)-beta-D-galaktozil-L-hidroksilizin glukohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Staraja Ladoga
Staraja Ladoga (Ста́рая Ла́дога), Vanha Laatokka ili Aldeigjuborg iz nordijskih saga je selo u Rusiji koje administrativno pripada Volhovskom rajonu Lenjingradske oblasti, smješteno na rijeci Volhov kraj Ladoškog jezera, 8 km sjeverno od grada Volhov. Selo je bilo bogato i prosperitetno trgovište u 8. i 9. vijeku. Tada je imalo multietnički karakter i u njemu je živjelo dosta Skandianavaca koji su se zvali Rusi i zbog toga se ponekad naziva prvom prijestolnicom Rusije.
Protein-glukozilgalaktozilhidroksilizinska glukozidaza
Za dejstvo ovog enzim su neophodni slobodne pozitivno naelektrisane epsilon-amino grupe hidroksilizina.
Gunnison County, Colorado
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 15.324, što je 1.368 (9,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sarmeola, Padova
Sarmeola je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7797 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Rimska umjetnost
Odlike rimske umjetnosti
U prvoj fazi vrijede sva pravila koja su ustvrdili još Grci. U 3. st. nakon društvene i gospodarske krize Carstva uslijed pre-glomaznosti teško održivog Carstva i robovlasničkog sustava, Carstvo je podijeljeno na više-manje samostalne provincije, a u 4. st. su opet ujedinjene zajedničkom religijom – kršćanstvom koje je dokinulo rimski pluralizam. Možemo prepoznati previranja i utjecaje tih kriza kroz promjene u umjetničkom izrazu.
thumb|250px|Rekonstrukcija centra starog [[Rima. Na ovoj slici se vide sve vrste građevinskih poduhvata starih Rimljana. Najočitije su monumentalne građevine Koloseja i Circusa Maximusa, ali nije za zanemariti i fortifikacijski akvadukt, te brojne palače, insulae, cenacule i domuse. Naravno sve ih spajaju brojne ulice i široki Forumi. U sredini se vidi i kompleks Forum Romanum lijevo od Koloseja, a sastoji se od niza trgova (Forum Julium, Nervin, Mirin, Augustov i Trajanov forum) spojenih u jedinstven kompleks. Forum, Kolosej i Circus Maximus činili su najveličanstveniju arhitektonsku panoramu rimskog svijeta, a i šire.]]
Urbanizacija
thumb|left|400px|[[Rimski forum|Forum Romanum, današnji izgled.]] Prije arhitekture, Rimljani su bili poznati građevinari. Iza njih su ostali brojni mostovi, brane, kanali, popločane ceste i općenito brojna inženjerska remekdjela koja su bila rasijana po cijelom Rimskom Carstvu. Prva cesta, Via Appia iz 312. pne., protezala se 300 km od Rima do Capue; kasnije su Rimljani popločali do 5000 000 km cesta i oko 1500 urbaniziranih gradova.
Rimski grad bi rastao unutar utvrde (castruma), oko centralnih ulica koje su se sjekle na sredini (cardo i decumanus) što je predstavljalo oblik urbanizacije koja nije postojala od grčkih kolonija, zatim bi se gradilo izvan zidina (suburbium) (npr. Split oko Dioklecijanove palače) itd. U grad bi se uveo vodovod (akvadukt) i kanalizacija (rimska Cloaca maxima i dan danas, nakon 2500 g., služi svojoj svrsi).
Urbanizacija bi se nastavljala i izvan grada gdje su zemljane parcele bivale podijeljene u pravilne kvadrate – agera (400 x 400 m) i obično darivane rimskim veteranima. Osnova današnje agrarne organizacije poljoprivrednih, agronomskih dobara.
Rimska civilizacija donijela je novinu vezanu za grad, ta novina je trg (forum) kao organizirana i urbanizirana cjelina. Taj glavni gradski prostor je sa svih strana bio okružen javnim objektima i hramovima koji kao pojedinačni objekti nisu važni nego značaj dobivaju uklopivši se u cjeli kompleks i čineći forum.
Na vrhuncu Carstva grad Rim je imao više foruma. Forum nije imao isključivo službene funkcije nego i trgovačke, pa je najveći Forum Romanum (građen od 5. st. pne. do 3. st.) pored ostalih javnih objekata imao i 2 reda dućana. Njega čini nekoliko trgova s zajedničkom glavnom osi, a svaki je okružen zgradama različitih funkcija vezanih za javni život (bazilikama) i raspoređenih sasvim slobodno. Upravo te zgrade svojim volumenima određuju raznolike, manje ili veće prostore – trgove. Na njemu se nalazila i govornica (24 m), prolazila je kroz njega sveta cesta koja je služila za procesije.
Dugo su se na forumima odigravale i gladijatorske igre, sve dok Rimljani nisu stvorili prostor amfiteatra samo za tu svrhu.
Arhitektura
thumb|250px|left|Akvadukt [[Pont du Gard blizu Nimesa u Francuskoj, 19. g., 275 x 49 m. UNESCOva svjetska baština.]] Uzimajući grčke elemente Rimljani su stekli preduvjete za monumentalnost, te sasvim nove pojmove kao što je luk i svod bez kojih ne bi postojala arhitektura zapada.
Razvoj arhitekture od samih početaka odražava specifično rimski karakter i rimski način privatnog i javnog života, tako da su svi elementi pozajmljeni od Etruščana i Grka, ubrzo dobili nesumnjivo rimsko obilježje. To se na prvi pogled vidi na raznovrsnim tipovima rimskih hramova bazilikalnog, kružnog ili osmokutnog oblika, rimskih kuća i palača, samostalnih (domus) ili grupiranih u blokove (insula), carskih palača - veličanstvenih po razmjerima, teatrima, amfiteatrima, hipodromima i javnim kupatilima (termama).
Rimljani su shvatili etrurski polukružni luk i koristili sve njegove sposobnosti (do 16 m). Redanjem lukova u istom smjeru dobiva se bačvasti ili lučni svod (do 20 m). Križanje dvaju bačvastih svodova pod kutom od 90º stvara križni svod (30x30 m). Rotacijom polukružnog luka za 360º stvara se kupola (najpoznatija je Hadrijanova kupola Panteona, 43,60 m). Sve ove rimske konstrukcije izvedene su zahvaljujući jednom od najvećih dostignuća rimske civilizacije, a to je cement (cementum, oko 4. st. pne.).
thumb|250px|Presjek [[Panteona u Rimu iz 125. g.]] Arhitektonska djela koja su počivala upravo na konstrukciji luka bili su rimski akvadukti. Jedan od najljepših primjera je Pont du Gard (Nimes, Francuska), 19. pne. s dužinom od 269 m. Njegove jasne i čiste linije koje premošćuju široku dolinu ne govore samo o graditeljskom umijeću Rimljana, nego i trajnom osjećaju za red koji je bio vječna inspiracija. Tako se prirodan tok vode simulira usitnjenim ritmiziranjem najmanjih lukova na trećem horizontalnom pojasu akvadukta.
Rekonstrukcija Konstantinove (prvotno Maksencijeve) bazilike, Rim, oko 310. – 320. g. Jedna od prvih trobrodnih građevina čiji je glavni, tj. središnji, brod bio viši od ostala dva, čime se dobio dodatni prostor za prozore. Ovakav tip bazilike je bio sigurno pun svjetlosti i zraka i od tada ovakav tip osvjetljenja nazivamo – “bazilikalno osvjetljenje”. Ovakvu konstrukciju ćemo naći u mnogim kasnijim građevinama, od crkvi do željezničkih stanica. Rimljani trg okružuju građevinama koje su rađene isključivo zbog potrebe za velikim natkrivenim prostorom – Bazilike, to su jednostavno pokrivene hale čiji krov drže dva reda stupova. Tu su se skupljali svi koji su imali posla na forumu u vrijeme vrućina i kiša. Bazilika je pravokutnog oblika, a kasnije su u njoj radili sudovi, tržnice, sastanci i dr. Tlocrt longitudinalne građevine će preuzeti kršćanstvo za oblik svoje sakralne bazilike, koja mora biti izdužena i podijeljena na 3 broda.
thumb|left|250px|Tlocrt [[Konstantinova bazilika|Konstantinove bazilike u Rimu iz 312. g., 23 x 17 m.]] Stambene zgrade su bile samostalne kuće (domus), stambena zgrada višekatnica (cenacule) ili stambeni blokovi (insulae = otoci) koje su obično imale 4 kata, a nerijetko i do deset katova.
Dover, Kentucky
Dover je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Rimska umjetnost
Arhitektura
Domusi u Rimu su bile raskošne, ali i funkcionalne stambene kuće. Obično su se sastojale od brojnih kvadratnih prostorija raznih namjena koje su bile orijentirane prema središnjem otvorenom dvorištu s bazenom, etruščanskog podrijetla – atriju. Takvim se rasporedom rimska kuća izolira od ulice i okolnih kuća, ali su zrak, svjetlost i zelenilo prisutni u samom njenom središtu. Takva je i Vila Misterija s konca 2. st. pne. iz Pompeja. U carske palače čak uvode i podno grijanje (hipocastum), kao u Vespazijanovoj vili na Velikom Brijunu.
thumb|250px|Rekonstrukcijski crtež Karakalinih termi u Rimu. Terme su bile velika zajednička kupatila s uglavnom sličnim osnovnim rasporedom prostorija. Sastojale su se od kupaonica s toplom vodom, kupaonica s hladnom vodom, prostorija za masažu, prostorija s toplim zrakom, parne kupaonica, vestibula, prostora za razgovor, sobe za vježbu, pa čak i čitaonice. Uz terme su bili vrtovi, terase, biblioteke, pa su terme zapravo predstavljale jedan od centara društvenog života. Tlocrtni kompleksi rimskih termi su ujedno najkompliciraniji i najuspješniji primjeri rimskog napretka. Iznenađuje činjenica da su od svih monumentalnih rimskih građevina, upravo terme bile najveći samostalni objekti. Najveće rimske terme su Karakaline terme, građene od 212. do 223. Bili su to golemi prostori nadsvođeni križnim svodovima u rasponima od 25 m, bogato ukrašeni mozaicima, štukaturama, i posebice novim razigranim arhitektonskim elementima koji se mogu vidjeti iz njenog složenog plana.
thumb|left|250px|[[Konstantinov slavoluk u Rimu iz 312. g. je najveći rimski slavoluk: 21 x 25.7 x 7.4 m.]] Što se tiče kazališta (teatar), Rimljani grade zatvoreni kompleks po uzoru na grčki teatar, ali s razlikom što je skena prelazi u prvi plan, a u orkestri sjede rimski odličnici. Rimska kazališta se uvelike razlikuju od grčkih, prije svega u tome što su Grci iskorištavali prirodnu padinu brijega za pravljenje mjesta za sjedenje, dok su Rimljani gradili sjedalište kao posebnu građevinu koju su nastavljali i iza skene (scene) zatvarali dinamiziranim zidnim plaštom.
Dover, Kentucky
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 252, što je 64 (-20,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rimska umjetnost
Arhitektura
No, amfiteatar je čisto rimska tvorevina koja jednostavno spaja dva teatra u eliptičan objekt za zabavu (Kolosej – 50 000 mjesta za sjedenje).
Slavoluci su osobit arhitektonski oblik koji su izmislili Rimljani. Oni su bili monumentalni arkadni spomenici podignuti u čast pobjeda imperatora ili velikih vojskovođa, obično su označavali kraj ulice i početak foruma. U početku su podizani u čast vojnih pobjeda i trijumfalnih dočeka, kako bi vojskovođa mogao s pobjedničkom vojskom kroz trijumfalni luk ujahati u grad. Najčešće su s jednim ili tri zasvođena prolaza, ukrašena stupovima ili polu-stupovima koji stoje na visokoj bazi. Ukrašeni su brojnim reljefima koji su i bit slavoluka. Najpoznatiji slavoluci su u Rimu: Titov slavoluk, Slavoluk Septimija Severa i Konstantinov slavoluk, te u Francuskoj u Nimesu, i u Hrvatskoj u Puli.
Skulptura
thumb|left|200px|Bista Rimljanina (vjerojatno Lucije Brut), 3. st. pne., [[bronca s bijelim i smeđim inkrustratom u očima, visina 32 cm, Palazzo dei Conservatori, Rim.]] thumb|200px|Rimska skulptura je bila originalna i odlikuje se karakternim [[portretima kao što je ova bista nepoznatog Rimljanina iz Gliptoteke u Münchenu. Mramor visine 64.5 cm.]] Počeci rimske skulpture oslanjaju se na etruščansku skulpturu ili su doslovna kopija grčkih majstora u mramoru. Dok su u klasičnoj Grčkoj interesi bili usredotočeni na traženje, oblikovanje općeg, idealnog ljudskog lika, u rimskoj je umjetnosti akcent na prikazivanju pojedinačnog, karakterističnog. To najbolje dolazi do izražaja u mnoštvu portreta rimskih građana (14 000 statua).
Na tim portretima se postižu meki prijelazi svjetla i sjene mekanom obradom površine. Karakterizacija ponekad ide do potpune naturalizacije, kao kod Portreta Rimljanina iz 1. st. pne.
Jedinstveni su i rimski reljefi koji su obično bivali vezani za zavjetne objekte, sarkofage, trijumfalne stupove ili slavoluke.
Ara Pacis Augustae (13. pne. - 9. g.) je zavjetni objekt koji je car August dao napraviti i najšire izražava carsku koncepciju portreta. Na licima iz svečanog mimohoda prevladava realistični naglasak bez insistiranja na pojedinostima, samo jednostavan ritam nabora koji su pokrenuti svečanim hodom.
Najbolji reljefi se nalaze na Titovom slavoluku iz 81. g., a predstavljaju osvajanje i razaranje Jeruzalema. Dojam prostornosti na ovim rimskim reljefima postiže se kombinacijom visokog reljefa u prvom i plitkoga u drugom planu.
Trajanov stup, Rim, 106. –113., mramor, visina trake reljefa oko 1,27 m. Najpoznatiji trijumfalni stup u Rimu je svakako Trajanov stup visok 38 m, (106. - 113.) podignut u spomen Trajanovih osvajanja Dacije. On je ukrašen od baze do vrha narativnim reljefima koji u vidu spiralne trake obavijaju stup i u plitkom reljefu prikazuju pobjedonosni rat protiv Dačana. Na pretrpanom reljefu postignuta je zavidna karakternost, čak i portretnost svakog lica, bogata igra svjetlosti i sjene i mnogostruki prostorni planovi. Unutar stupa nalazi se stubište, a na vrhu stubišta se nalazila skulptura Trajana (danas Sv. Petra).
thumb|left|250px|Konjanički spomenik [[Marko Aurelije|Marka Aurelija s kaptolskog trga, danas u kaptolskom muzeju u Rimu. Između 165. i 173. g., bronca nekoć pozlaćena, visina 5,12 m.]] Jedini sačuvani konjanički spomenik je onaj Marka Aurelija, rimskog cara, filozofa i pjesnika (161. - 180.). Na ovoj brončanoj skulpturi veliki oblici su sitnim detaljima spojeni na krajnje prirodan način. Ovo djelo bilo je uzor velikim konjaničkim skulpturama renesanse (Donatello i Andrea del Verrocchio).
thumb|200px|[[Konstantin Veliki, 313.–324., 2 m visoka glava nekad monumentalne figure, Kaptolski muzej, Rim.]] Konstantin Veliki, početak 4. st., mramor, visina 2,44 m, Kapitolski muzej, Rim. Kada Rimsko carstvo zapada u krizu, u 3. st., umjetnici na kasnim portretima iskazuju svojevrsnu krizu, tako oni izgledaju mistično. Rimski portret se sve više udaljava od objektivne slike stvarnog, a postaje sve više vidljivi simbol duhovne ličnosti. Tako portret cara Konstantina Velikog, imperatora koji će priznati kršćanstvo i time, na izvjesno vrijeme, doprinijeti stabilnosti i jedinstvu Rima, je nezgrapan u omjerima i proporcijama, grub i neprecizan u pojedinostima i izrazito ukočena pogleda (kao da želi reći kako vidi sve i svakoga) - više uopćen portret cara nego njegov realističan prikaz. Ogromne, ozarene oči, masivno, nepokretno lice, ne govore nam mnogo o Konstantinovom stvarnom izgledu, ali nam govore veoma mnogo o tome kako je on gledao na sebe i svoje zvanje.
Jedna od važnijih promjena u kasnoantičkim reljefima, u odnosu na klasične, jeste gubitak osjećaja za prostor i dubinu.
Slikarstvo
thumb|left|300px|Detalj [[mozaika Bitka kod Issa s likom Aleksandra Velikog, oko 350. pne., 3,23 x 5,82 m, Napulj.]] thumb|200px|[[Freska iz Pompeja s najstarijim, tzv. Arhitektonskim stilom, 2. st. pne.]] Bitka kod Issa Aleksandra i Perzijanaca, mozaik, kopija helenističkog originala iz 315. pne., Pompeji, 2,7 x 5,1 m, Arheološki muzej, Napulj. Ova slika pokazuje izvjesnu kolekcionarsku strast Starih Rimljana koju su oni gajili za sve što je podrijetlom iz Antičke Grčke. Izuzetno velik i tehnički savršen podni mozaik ipak nema onu bitnu sastavnicu svakog umjetničkog djela – originalnost. Rimsko slikarstvo sačuvano je u manjoj mjeri u Rimu, a ponajviše u Pompejima i Herkulaneju stradalim u prirodnoj katastrofi vulkana Vezuva i "konzerviranima" u pepelu. Slikarstvo se vjerojatno oslanjalo na helenističko slikarstvo, iako od helenističkog slikarstva nije ostalo gotovo nikakvih tragova. Ipak, jedan veliki mozaik prikazuje helenistički motiv – "Bitka kod Issa" gdje Aleksandar Veliki pokorava perzijskog cara Darija. To je veličanstveni prizor potenciran snažnim pokretima ljudskog mnoštva; oblici su modelirani sjenama, a prostorna rješenja poznaju smjela skraćenja.
thumb|300px|left|Pogled na freske u „Vili misterija” blizu [[Pompeji|Pompeja, oko 65.-50. pne.]] Mnoge imućne, pa i one ne tako imućne, građanske kuće bile su ukrašavane zidnim slikama (freskama). Isprva te freske pokušavaju prikazati iluzionističku arhitektonsku perspektivu s iluzijom mramornih ploča i dekorativnih stupova koji uokviruju neobične poglede na plošne ili iluzionističke pejzaže (od 2. st. pne. do prve polovice 1. st. pne.), no iako prelijepih dometa, ta perspektiva je nevješta, a pokatkad i obrnuta.
Kasnije nestaje arhitektonskih okvira, a slike su slikane s velikom prirodnom uvjerljivošću. Iz druge polovice 1. st. pne. je i veliki friz u Vili misterija u Pompejima. Na uskoj površini zelenog poda, a ispred crvene pozadine, koja je okomitim crnim prugama podijeljena na manja polja, nalazi se niz prizora iz nama nepoznatog obreda. Tijela u elegantnim pozama i raskošne draperije oslikane su sa dotad nepoznatom modelacijom i realizmom, umijeće koje će se brzo zaboraviti dok se ponovno ne otkrije u renesansi.
thumb|200px|Portret ratnika, [[Fayum, donji Egipat, 2. st., enkaustika na dasci, 39 x 19 cm, Metropolitan muzej, New York.]] Portreti su u rimskom slikarstvu bili veoma rijetki (za razliku od skulptura), a najljepši su primjeri iz Fayuma u donjem Egiptu. Oni su slikani enkaustikom na drvenim pločama, veoma teškom tehnikom koja zahtijeva brzo slikanje, te zbog toga slike odišu izrazitom svježinom, a kako su imali ulogu grobnog priloga (iz staro-egipatske tradicije) savršeno su odgovarali da prikažu životnost portretiranog. Ti najstariji očuvani portreti su sačuvani zahvaljujući prastarom egipatskom običaju da se portret preminuloga pričvrsti za njegovo mumificirano tijelo. Oni su očuvani jasnih i svježih boja zato što su rađeni u veoma trajnoj tehnici enkaustike koja se sastoji u boji rastopljenoj u toplom vosku. Ova tehnika je dozvoljavala slikanje od neprozirnih i gustih sve do prozirnih namaza.
Lu AA-33810
Lu AA-33810 je potentan i visoko selektivan antagonist neuropeptid Y receptora Y5, sa Ki vrednošću od 1.5 nM. On je 3300x selektivniji za ovaj receptor nego za Y1, Y2 i Y4 receptore. U životinjskim studijama on proizvodi anoreksne, antidepresantne i anksiolitske efekte. Dalja istraživanja se sprovode s ciljem njegovog njegove primene kao potencijalnog leka za poremećaje ishrane. Ovaj lek je razvila kompanija Lundbeck.
Bojan Đorđević
thumb|desno|dr. Bojan Đorđević, historičar književnosti
Grabrovec
Grabrovec je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Zaboka, Krapinsko-zagorska županija.
Bojan Đorđević
Dr. Bojan Đorđević (Trstenik, 1965), historičar književnosti, naučni saradnik. U rodnom gradu završio je osnovnu i srednju školu. Studirao je "jugoslovenske književnosti i opštu književnost" na Filološkom fakultetu u Beogradu. Diplomirao je 1989, a magistrirao 1994. godine. Doktorirao je 2003. godine. Od 1995. godine radi u Institutu za književnost i umetnost u Beogradu, a od 2003. godine je u zvanju "naučnog saradnika". Od 2003. godine radi kao gostujući profesor na Filozofskom fakultetu u Nišu, na Katedri za srpski jezik i književnost. Bavi se historijom književnosti renesanse i baroka, kao i kulturnom historijom Srba. Jedan je od urednika Zbornika Matice srpske za književnost i jezik. Saradnik je na projektu izrade Srpskog biografskog rečnika Matice srpske.
Napomena
Dr. Bojan Đorđević je bio predavač na Tribini "Braća Kašanin", izloživši svoju studiju "Filozofija vitalizma: Milan Kašanin".
2658 Gingerich
2658 Gingerich je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 3,076 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,4.
Gerolsbach
Gerolsbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Pfafenhofen an der Ilm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.295 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9186125.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Pfafenhofen an der Ilm Gerolsbah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Pfafenhofen an der Ilm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 459 metara. Površina opštine iznosi 58,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.295 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 56 stanovnika/km².
Gommersdorf
Gomerzdorf je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Gornja Rajna koja pripada prefekturi Altkirh.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 375 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 90 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 305 metara (maksimalnoj 326 m, a minimalnoj 287 m).
Publije Sulpicije Galba Maksim
Publije Sulpcije Galba Maksim (Publius Sulpicius Galba Maximus) bio je rimski vojskovođa i političar u doba drugog punskog i prva dva makedonska rata.
Godine 211. pne. je izabran za konzula, te je branio Rim za vrijeme Hanibalovog pokušaja opsade. Sljedeće godine je kao prokonzul poslan u Antička Grčka|Grčku kako bi ratovao protiv makedonskog kralja Filipa V. Njegovi napori su bez nekih većih rezultata završili 206. pne.
Godine 203. pne. je postavljen za diktatora. Konzulom je ponovno postao 200. pne. kada je vodio rimske snage u drugom makedonskom ratu. Uspio je zauzeti Apoloniju, ali se poslije toga povukao u Iliriju. Ta je demonstracija ipak impresionirala Etolski savez da stane na rimsku stranu.
Godine 197. i 196. pne. je zajedno s Titom Flaminijem sudjelovao u diplomatskoj misiji u Grčkoj, a godine 193. pne. je poslan na dvor Antioha III Velikog.
Sinod u Riminiju
Sinod u Riminiju, poznat i kao sinod u Ariminumu, je naziv za crkveni sinod (koncil, sabor) održan 359. u Ariminumu (današnji Rimini) u nastojanju da se razriješi arijanski spor, odnosno pokušaju otkloniti doktrinarne razlike između "pravovjernih" pristaša Nikejskog vjerovanja i arijanaca. Predstavljao je jedan od dva sinoda koja je u tu svrhu sazvao rimski car Konstancije II; u Riminiju su se okupili biskupi iz zapadnog, a u Seleukiji episkopi iz istočnog dijela Carstva. Zaključci sinoda - prema kojima je Sin "isti kao i Otac" su shvaćena kao pobjeda arijanaca, ali, prema navodima Jeronima, nisu opće prihvaćeni. Arijanski spor se zato nastavio sve do Prvog carigradskog sabora 381.
Vergari Alti, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
1913
Februar/Veljača
mini|250px|Srpska artiljerija kod Jedrena mini|150px|[[Raymond Poincaré]]
Mart/Ožujak
mini|120px|[[Woodrow Wilson]] mini|Bugarski vojnici u jedrenskoj džamiji Selimiji
Tiepan
Tiepan je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 116,224 Da.
Mirando City, Texas
Mirando je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 375 stanovnika.