cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prvenstvo Splitskog nogometnog podsaveza 1963./64.
Grupno prvenstvo SNP
Prvenstvo otoka srednje Dalmacije
LT
Termin LT ima više značenja.
LTA
Termin LTA ima više značenja.
Kukurbitacin E
Kukurbitacin E je organsko jedinjenje, koje sadrži 32 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 556,687 Da.
Amherst
Amherst se može odnositi na
Limfotoksin alfa
Limfotoksin-alfa je protein koji je kod ljudi kodiran LTA genom.
Interakcije
Za limfotoksin alfa je bilo pokazano da interaguje sa LTB.
Građevinski kamen
Građevinskim kamenom se smatra svaki kamen koji se može koristiti u građevinarstvu.
Kamen nastaje drobljenjem (sitnjenjem) stena. Do prirodnog nastanka kamena obično dolazi dejstvom erozije, usled uticaja: kiše, vetra, mraza, plime, oseke, zemljotresa, poplava i drugih meteoroloških pojava.
Veštačkim putem se kamen dobija sečenjem stena testerama, sitnjenjem pomoću eksploziva, drobljenjem ili mlevenjem, cepanjem i na druge načine.
Kamen je važan i skoro nezamenljiv materijal u građevinarstvu, kako u niskogradnji, tako i u visokogradnji. Jedan je od najstarijih građevinskih materijala jer je bio lako dostupan u prirodi u davno doba, te su ga rani ljudi mogli koristiti za razne potrebe.
Kamen se u građevinarstvu najčešće pre upotrebe obrađuje: lomi, seče, polira itd. Za nasipanje puteva i izradu podloge za temelje i podove se obično koristi prirodni šljunak ili tucanik.
Lake Tekakwitha, Missouri
Lejk Tekakvita je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Građevinski kamen
Vrste kamena
Najčešće korišćene vrste građevinskog kamena su: granit, mermer, gnajs, andezit, breča, dolomit, peščar, krečnjak i travertin.
Pored prirodnog kamena kamen se može izrađivati i na veštački način. Ovo rade specializovani vešti majstori teraceri ili klesari za izradu veštačkih vrsta kamena, koji nabacaju na vreću od grugog tkanja slojod cementnog maltera u boji koji se fino oblikuje i uglača i onda se vrši povlačenje vreće da bi gornji sloj maltera ispucao u obliku mermernih žila koje se zatim ispunjavaju malterom ili gipsom u drugim bojama da bi se dobio kamen koji liči na prirodni sa finim „prirodnim“ žilama koje su izrađene na umetan način. Ovaj kamen se zatim ugrađuje na primer u zid od kamena koji opet treba da se lepo složi da bi delovao estetski. Za postzanje efekata od prirodnog i veštačkog kamena dobro su poznate osobine naročito dalmatinskih klesara.
Lake Tekakwitha, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 254.
Apomatoks (razvrstavanje)
Apomatoks se može odnositi na
Fulton, South Dakota
Fulton je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 91, što je 5 (5,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Estonska pravoslavna crkva
Pored nje, postoji još Estonska apostolska pravoslavna crkva pod jurisdikcijom Carigradske patrijaršije.
Istorija
Autonomiju je dobila 10. maja 1920. godine odlukom moskovskog patrijarha Tihona, Svetog sinoda i Visokog crkvenog savjeta Pravoslavne rusijske crkve. Jula 1923. godine dobila je status autonomnog mitropolitskog okruga pod jurisdikcijom Carigradske patrijaršije.
Početkom 1990-ih, Estonska pravoslavna crkva se podijelila na dvije grane: Estonsku pravoslavnu crkvu Moskovske patrijaršije i Estonsku apostolsku pravoslavnu crkvu Carigradske patrijaršije. Raskol se uglavnom odigrao po etnojezičkoj liniji. Većina vjerujućih ruskog govornog područja su prišli ka prvoj, a većina pravoslavnih Estonaca ka drugoj crkvi.
Savremeno stanje
Estonska pravoslavna crkva ima 2 eparhije (Talinsku i Narvsku) koje objedinjuju 32 parohije. Ukupno ima 57 pripadnika sveštenstva: 43 sveštenika i 14 đakona.
Od 11. avgusta 1992, predstojatelj Estonske pravoslavne crkve je mitropolit talinski i sve Estonije Kornilije (Jakobs, Vjačeslav Vasiljevič).
Dana 27. maja 2009, odlukom Svetog sinoda Ruske pravoslavne crkve, osnovana je dužnost vikarnog episkopa na koju je naznačen namjesnik Jovano-Bogoslovskog Makarovskog manastira grada Saranska — arhimandrit Lazar (Gurkin). Hirotonija je izvršena 21. jula 2009. godine.
Odlukom Svetog sinoda od 30. maja 2011. u sastavu Estonske pravoslavne crkve osnovana je Narvska eparhija, pored tada jedine postojeće Talinske eparhije kojom upravlja mitropolit talinski i sve Estonije. Na čelo eparhije postavljen je dotadašnji vikarni episkop Talinske eparhije g. Lazar (Gurkin) sa titulom episkop narvski i pričudski.
Srbija i Crna Gora
Srbija i Crna Gora (skraćeno SCG; službeno Državna zajednica Srbija i Crna Gora, skraćeno DZSCG), bilo je ime saveza Srbije i Crne Gore, državne zajednice u Europi koja je naslijedila bivšu Saveznu Republiku Jugoslaviju. Graničila se sa Mađarskom, Hrvatskom i Bosnom i Hercegovinom na zapadu, Rumunjskom i Bugarskom na istoku, te Albanijom i Makedonijom na jugu.
Srbija i Crna Gora, preostale federalne republike SFRJ, dogovorile su saradnju u određenim političkim područjima (npr. odbrambeni savez). Svaka ima svoju ekonomsku politiku i valutu. Zajednica Srbije i Crne Gore nije imala jedinstveni glavni grad; iako je većina ustanova bilo u Beogradu, neke su bile premeštene u Podgoricu.
Ustavna povelja donesena je 4. 2. 2003. Na temelju njega svaka država može tražiti punu nezavisnost putem referenduma. On je u Crnoj Gori održan 21. 5. 2006. godine (vidi: Referendum o nezavisnosti Crne Gore). Na temelju rezultata referenduma, Crna Gora je formalno proglasila nezavisnost 3. 6. 2006., čime je Državna zajednica razvrgnuta. Temeljem Ustavne povelje Srbija je preuzela međunarodnopravni subjektivitet bivše zajednice.
Privreda
Glavni članak: Gospodarstvo Srbije i Crne Gore
Gospodarstvo se upola smanjilo od 1990. godine zbog lošeg upravljanja, međunarodnih sankcija i štete zbog rata na Kosovu. Nakon zbacivanja predsjednika Slobodana Miloševića u listopadu 2000., koalicijska je vlada uvela mjere za stabilizaciju i agresivni program reforme tržišta.
Članstvo u MMF-u je obnovljeno u prosincu 2000. Donatorska konferencija Svjetske banke i Europske komisije održana u lipnju 2001. skupila je 1.3 milijarda dolara za gospodarsko restrukturiranje SiCG. U studenom 2001. dogovoreno je da će se otpisati 66% duga od 4.5 milijarda dolara prema Pariskom klubu, a još se priprema sličan sporazum o otpisu za 2.8 milijarda dolara duga prema Londonskom klubu.
Pokrajina Kosovo, pod upravom UN-a, prima financijsku i tehničku pomoć od međunarodne zajednice. Službene valute su euro i srpski dinar, dok UN-ova uprava prikuplja poreze i vodi proračun.
Složenost političkih odnosa Srbije i Crne Gore, spora privatizacija i stagnacija europskog gospodarstva koče razvitak. Sporazumi i MMF-om, a pogotovo porezni uvjeti, važan su element u određivanju politike. Velika nezaposlenost je jedan od ključnih političko-ekonomskih problema.
Pokrajine
Glavni članak: Pokrajine Srbije i Crne Gore
Karta SiCG Karta Srbije i Crne Gore
Gradovi
stanovnika 2002.: 31.760
Vanjska poveznica
<hr align="center" noshade size="4" width="100%" />
Luka (općina)
Luka je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, u Zagrebačkoj županiji.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2001. godine, općina Luka ima 1.419 stanovnika, odnosno 399 kućanstava.
Uprava
Administrativno općini Luka pripadaju naselja: Administrativno sjedište općine je u naselju Luka.
Dan općine obilježava se 2. travnja, na dan kad je prvi puta 1926. godine osnovana općina Luka.
Općinsko vijeće sastoji se od 11 članova. Načelnik općine, ujedno i predsjednik općinskog vijeća je Dragutin Mikšaj (HDZ).
Povijest
Općina Luka sa sjedištem u Luki osnovana je 1995. godine.
Doville (Manš)
Dovil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Kutans.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 256 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,09 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 23 metara (maksimalnoj 128 m, a minimalnoj 2 m).
Arlington
Arlington se može odnositi na
Bransvik
Bransvik se može odnositi na
Bedford (razvrstavanje)
Bedford se može odnositi na
Bland
Bland se može odnositi na
Limfotoksin beta receptor
Limfotoksin beta receptor je receptor za limfotoksin koji je kod ljudi kodiran LTBR genom.
Funkcija
Protein kodiran ovim genom je član TNF familije receptora. On je izražen na površini većine ćelijskih tipova, uključujući ćelije epitelnog i mijeloidnog porekla, ali ne na T i B limfocitima. Ovaj protein specifično vezuje limfotoksin membransku formu (kompleks limfotoksina-alfa i limftoksina-beta se formira). Limftoksin-beta i njegov ligand učestvuju u razvoju i organizaciji limfoidnog tkiva. Aktivacija ovog proteina može da podstakne apoptozu.
Ne samp da LTBR pomaže u podsticanju apoptoze, on može da dovede do oslobađanja citokina interleukin 8. Prekomerno LTBR izražavanje u HEK293 ćelima povećava IL-8 promotorsku aktivnost, i dovodi do IL-8 oslobađanja. LTBR je takođe esencijalan za razvoj i organizaciju sekundarnih limfoidnih organa i oslobađanje drugih hemokina.
Struktura
Ramačandranov dijagram pokazuje da je 64.6% ostataka u poželjnom regionu. Ova structura je ustanovljena putem difrakcije X-zraka. Njena rezolucija je 3.50 Å. Alfa i beta uglovi su 90 stepeni, dok je gama ugao 120 stepeni.
Interakcije
Za limfotoksin beta receptor je bilo pokazano da interaguje sa Dijablo homologom i TRAF3.
Kefej (Belov sin)
Kefej (Κηφεύς) bio je, u grčkoj mitologiji, sin Bela, suprug Kasiopejin i otac Andromedin. U predanjima se spominje kao kralj Persije ili Babilona ili Etiopije ili Jope. Kako nije imao muške dece, Kefeja je na prestolu nasledio unuk Pers, sin Andromedin i Persejev.
Džajls
Džajls se može odnositi na
Bakingem
Bakingem se može odnositi na;
Ukrajinska pravoslavna crkva Moskovskog patrijarhata
Ukrajinska pravoslavna crkva je samoupravna crkva s pravima široke autonomije pod jurisdikcijom Ruske pravoslavne crkve. To je jedini kanonski priznata pravoslavna crkva u Ukrajini.
Težnja ka autokefalnosti
U jesen 1989. godine, kao posljedica prestanka državne kontrole nad vjerskim životom u SSSR-u i u vezi sa rastom nacionalističko-separatističkih osjećanja, crkveno-politička situacija u Ukrajini se dosta pogoršala. Konkretno, među sveštenicima i parohijanima Ukrajinskog egzarhata su se javile tendencije za odvajanjem od Moskovskog patrijarhata.
Patrijarh moskovski Pimen i mitropolit kijevski, patrijaraški egzarh Ukrajine, Filaret su primili poruke od klirika iz zapadnoukrajinskih eparhija s pozivom da podare autokefalnost Egzarhatu. Arhijerejski sabor Ruske pravoslavne crkve je 30/31. januara 1990. godine donio Uredbu o egzarhatima, koja je pružila egzarhatima (u Ukrajini i Bjelorusiji) velika prava u pogledu samostalne uprave, a takođe i pravo da se predstavljaju kao Ukrajinska pravoslavna crkva i Bjeloruska pravoslavna crkva.
Dana 9. jula 1990. godine u Kijevu se održalo savjetovanje ukrajinskog episkopata, koje je razmatrajući složenu situaciju, konstatovalo da se u zapadnim eparhijama nije prestao vjerski sukob među pravoslavcima i grkokatolicima (unijatima): proces legalizacije unijatske crkve u Zapadnoj Ukrajini je dobio karakter vjerske agresije protiv Ukrajinske pravoslavne crkve i terora po odnosu ka pravoslavcima u tom regionu; nezakonita dejstva unijata nisu sprečavale mjesne vlasti, nego obrnuto, donosile su diskriminacijske odluke u odnosu ka pravoslavcima kada se radilo o predavanju hramova unijatima; u takvim uslovima pravoslavci su, pod pritiskom od strane unijata i mjesnih vlasti, ne želeći da prime uniju, često prisiljavani da pređu u Ukrajinsku autokefalnu pravoslavnu crkvu. U vezi sa tim, episkopat Ukrajinske pravoslavne crkve je uputio Apel ka patrijarhu moskovskom i sve Rusije Aleksiju II i Svetom sinodu Ruske pravoslavne crkve, u kojem su se nalazili predlozi da se ojača autoritet sveštenstva Ukrajinske pravoslavne crkve radi aktivnijeg suprotstavljanja raskolnicima i unijatima. Dana 10. jula 1990. godine održano je zasjedanje Svetog sinoda Ukrajinskog egzarhata koji je odobrio taj apel. Sveti sinod Ruske pravoslavne crkve se 20. jula 1990. godine upoznao s apelom i donio odluku da se razmatra na vanrednom zasjedanju Arhijerejskog sabora. Radi pripreme takvog Sabora, bila je obrazovana Komisija pod predsjedništvom mitropolita krutickog i kolomenskog Juvenalija. Dana 1. oktobra 1990. godine, Sveti sinod je odobrio rad Komisije. Materijali i predlozi su bili upućeni na razmatranje svim preosvećenim Ruske pravoslavne crkve i izneseni na pretres i potvrdu Arhijerejskom saboru.
Samoupravna crkva
Od 25. do 27. oktobra 1990, pod predsjedništvom patrijarha Aleksija II, u sinodalnoj rezidenciji u Danilovom manastiru, održao se Arhijerejski sabor u sastavu od 91. jerarha Ruske pravoslavne crkve. Nakon razmatranja apela, Arhijerejski sabor je ustanovio:
Sve do januara 2009, za vrijeme patrijarha Aleksija II, Pomjesni sabor se nije sastajao, tako da je status Ukrajinske pravoslavne crkve ostao nepotvrđen. Ali, bio je potvrđen od strane svih arhijerejskih sabora u periodu do sastajanja Pomjesnog sabora Ruske pravoslavne crkve u Moskvi krajem januara 2009. godine.
Ustrojstvo
Ukrajinska pravoslavna crkva ima prava i kanonski status, koji je znatno širi nego kod autonomnih crkava, i faktički je približena nivou autokefalnih crkava. Ona sebe smatra za nasljednicu drevne Kijevske mitropolije (u granicama Ukrajine) i Ukrajinskog egzarhata Ruske pravoslavne crkve.
Predstojatelj Ukrajinske pravoslavne crkve se bira od strane ukrajinskog episkopata i njegov izbor potvrđuje patrijarh moskovski i sve Rusije. Predstojatelj je stalni član Svetog sinoda Ruske pravoslavne crkve, a ukrajinski episkopat učestvuje na arhijerejskim i pomjesnim saborima, i u izboru patrijarha moskovskog i sve Rusije.
Predstojatelj Ukrajinske pravoslavne crkve od 1992. godine je mitropolit kijevski i sve Ukrajine Vladimir (Sabodan). Za vrijeme bogosluženja, predstojatelj se u crkvi spominje kao „Gospodin i Otac naš“.
Prema Ustavu Ukrajinske pravoslavne crkve, najviši organi crkvene vlasti i uprave su: Sabor, Sabor episkopa (arhijerejski sabor) i Sveti sinod pod predsjedništvom mitropolita kijevskog i sve Ukrajine.
Ukrajinska crkva se sastoji iz 43 eparhije, u kojima se nalazi 54 arhijereja (43 eparhijska i 11 vikarnih), i broji oko 10.900 crkvenih opština. U Ukrajinskoj pravoslavnoj crkvi ima 8.962 sveštenoslužitelja (8.517 sveštenika i 445 đakona), radi oko 20 školskih ustanova (1 akademija, 7 seminarija i 12 učilišta). Postoji 175 manastira (85 muških i 90 ženskih) u kojima se nalazi 4.650 monaha i monahinja.
Izuzimajući tri oblasti Galičine (Ljvovske, Ivano-Frankovske i Ternopoljske), Ukrajinska pravoslavna crkva se javlja najvećom konfesijom na cijeloj državnoj teritoriji.
Džejms Siti
Džejms Siti se može odnositi na
Algoma, Wisconsin
Algoma je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Andrijin krst
thumb|135px|Andrejin krst thumb|left|60px|Andrejin krst sa dodatnom svetlosnom indikacijom Andrejin krst čine dve linije iste dužine, ukrštene u obliku ćiriličnog slova H odnosno latiničnog slova X i zapravo u osnovi predstavlja grčki krst okrenut za 45°.
Naziv
Naziv je dobio po Svetom apostolu Andreju Prvozvanom, koji je razapet na takvom krstu. Predstavlja rasprostranjen oblik u heraldici i veksikologiji.
U saobraćaju
U saobraćaju se koristi kao saobraćajni znak koji najavljuje železničku prugu te traži posebnu opreznost prilikom prelaska preko pruge. Ako postoji više koloseka, onda se broj krstova povećava na broj koloseka.
Vestmorland
Vestmorland se može odnositi na
Kukurbitin
Kukurbitin je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 130,145 Da.
Nju Kent
Nju Kent se može odnositi na
Vajz
Vajz se može odnositi na
Keystone, Colorado
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.079, što je 254 (30,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Anfas
Anfas ili an fas (en face) može označavati:
Brunet (Gornjoprovansalski Alpi)
Brine je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornjoprovansalski Alpi koja pripada prefekturi Dinj le Ben.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 218 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 28,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 425 metara (maksimalnoj 690 m, a minimalnoj 369 m).
Vit
Vit se može odnositi na:
Cresti, Verbano-Cusio-Ossola
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 111 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 554 m.
Vitiligo
Vitiligo je stanje koje uzrokuje depigmentaciju na dijelovima kože. Očituje se kada melanociti, stanice koje su odgovorne za pigmentaciju kože, odumru ili postanu nestabilne za funkcioniranje. Uzrok vitiliga je nepoznat, ali istraživanja ukazuju na moguće podrijetlo iz autoimunih, genetskih, neuralnih, viralnih uzroka ili pak od oksidativnog stresa. Incidencija u svijetu je manja od 1%. Najčešći oblik je nesegmentalni vitiligo, koji ima obilježje da se pojavljuje u simetričnim obrascima, ponekad preko velikih dijelova tijela.
Liječenje
Postoje brojne vrste tretmana za liječenje vitiliga. Mogućnosti liječenja obično spadaju u četiri grupe:
UVB fototerapija
Izlaganje kože na UVB svijetlo iz UVB lampi je najčešća vrsta liječenja vitiliga. Tretman može biti proveden u kući s kućnom UVB lampom ili pak u ambulanti. U slučaju da su promjene malene potrebna je manja lampa. Tretman može trajati nekoliko tjedana ako su promjene na vratu ili na licu ili pak ako traju dulje od 3 godine. Ako su promjene na rukama ili nogama i traju dulje od tri godine, potrebno liječenje može trajati i nekoliko mjeseci. U ambulanti se tretmani vrše 2-3 puta na tjedan, a u kući svaki dan, što čini kućno liječenje još učinkovitijim. Ako su promjene na velikim dijelovima tijela, potreban je kompletan tretman za tijelo u ambulanti ili bolnici. Istovremeno se koriste uskopojasne i širokopojasne UVB lampe. Međutim, ovi tretmani su nepouzdani u najboljem slučaju. Još uvijek ne postoji tretman koji potpuno repigmentira kožu. Dodavanjem psoralena, fotosenzitizatora koji pojačava učinak UV svijetla, može se pripomoć u djelomičnoj repigmentaciji.
Istraživanja su pokazala da imunomodulatorne kreme poput Protopic i Elidel također uzrokuju repigmentaciju u nekim slučajevima kada se kombiniraju sa UVB uskopojasnim tretmanom. Izvješće iz 1997 sugerira da kombiniranje dodataka vitamina B12 i folne kiseline sa izlaganjem suncu uzrokuje repigmentaciju u 52% slučajeva.
Transplantacija melanocita
U listopadu 1992, publicirano je znanstveno izvješće o uspješnoj transplantaciji melanocita na područja zahvaćena vitiligom sa efektivnom repigmentacijom područja. U proceduru je uključeno uzimanje tankog sloja pigmentirane kože sa glutealne regije pacijenta. Tada su melanociti bili odvojeni u stanične suspenzije koje su bile proširene u kulturi. Područje koje se tretiralo je ogoljeno sa dermobraderom i melanocitna presadnica je primjenjena. Između 70 i 85 posto pacijenata su osjetili gotovo kompletnu repigmentaciju njihove kože. Duljina trajanja repigmentacije se razlikovala od osobe do osobe.
Kožno maskiranje
U blažim slučajevima, dijelovi kože zahvaćeni vitiligom mogu se sakriti makeup-om ili ostalim kozmetičkim maskirnim rješenjima. Ako je pogođena osoba blijedog tipa kože, dijelovi kože zahvaćeni vitiligom mogu se učiniti manje vidljivim tako da se izbjegava sunčanje i tamnjenje nezahvaćene kože.
Preokret
Tradicionalni tretman je aplikacija kortikosteroidnih krema.
Depigmentacija
U slučajevima opsežnog vitiliga, može se razmatrati i opcija da se nezahvaćena koža depigmentira sa topikalnim lijekovima poput monobenzona,mekvinola, ili hidrokinolona da bi se koži donijela jednaka boja. Uklanjanje potpunog kožnog pigmenta sa monobenzonom je trajno i snažno. Zaštita od sunca se mora primjenjivati kroz cijeli život kako bi se izbjegle ozbiljne sunčane opekotine i melanom. Za depigmentaciju je potrebno oko godinu dana da bi se cijeli postupak završio.
Nesegmentalni vitiligo
Tipovi nesegmentalnog vitiliga uključuju:
Segmentalni
Segmentalni vitiligo se razlikuje u izgledu, etiologiji i prevalenciji od povezanih bolesti. Liječenje je drukčije nego u onih oboljelih od nesegmentalnog vitiliga. Segmentalni vitiligo je skloniji pogoditi područja kože koja su povezana sa dorzalnim korijenovim kralježnice i najčešće je unilateralan. Širi se mnogo brže od nesegmentalnnog vitiliga, i bez liječenja je mnogo stabilniji u tijeku. Topikalno liječenje nije efikasno kod ovog tipa vitiliga, pa se preporučuje hirurški tretman.
Diferncijalna dijagnoza
Stanja sa sličnim simptomima uključuju:
Patogeneza
Vitiligo je poremećaj karakteriziran sa fragmentarnim gubitkom pigmentacije kože zbog imunog napada na melanocite. Iako za to nema značajnije potvrde ili dokaza, mnogi doktori vjeruju da su za to zaslužni uzroci u defektima mnogih gena. Varijacije u genima koji su dio imunosnog sustava ili dio melanocita su zajednički povezani sa vitiligom. Geni zaslužni za imunosni sustav su povezani sa drugim autoimunim oboljenjima.
Široka genomska udruga studija je pronašla 10 nezavisnih osjetljivih mjesta za generalizirani vitiligo, odgovornih za 7.4% genetskog rizika. Neki su pacijenti imali vitiligo odvojeno, dok su drugi imali generalizirani vitiligo povezan sa ostalim autoimunim bolestima. Većina mjesta je bila povezana sa obje forme. (Iznimka je bio PTPN22, koji je povezan samo sa generaliziranim vitiligom). U MHC regiji, koja kontrolira imunosni sutav, glavni udruženi signali su bili identificirani u regiji klase I gena (između HLA-A i HLA-HGC9) i regiji klase II gena (između HLA-DRB1 i HLA-DQAA1). Izvan regije MHC gena, povezani signali su pronađeni pokraj RERE, PTPN22, LPP, IL2RA, GZMB, UBASH3A i C1QTNF6 gena, koji su povezani sa drugim autoimunim bolestima. TYR enkodira tirozinazu, koja nije komponenta imunosnog sutava, ali je enzim melanocita koji katalizira biosintezu melanina, i glavni autoantigen u generaliziranom vitiligu. Glavni aleli TYR gena su povezani sa vitiligom, dok su manji povezani sa malignim melanomom. Vitiligo-povezana 402R tirozinaza može se učinkovitije prezentirati imunosnom sutavu. Melanom-povezana 402Q može propustiti identifikaciju imunosnog sustava.
Kod pacijenata sa vitiligom ispitivan je transkripcijski profil melanocita. Oligonukleotidni čipovi koji sadrže otprilike oko 16,000 jedinstvenih gena su korišteni za analizu mRNA ekspresije u melanocitima kod oboljelih od vitiliga i kontrolne skupine zdravih pojedinaca sa istom dobi. Ukupno, 859 gena je pronađeno kao različito ispoljenim.
Vitiligo je ponekad povezan sa autoimunosnim i upalnim bolestima, najčešće sa pojačanom ili smanjenom tiroidnom ekspresijom. Istraživanje koje je usporedilo 656 ljudi,sa i bez vitiliga u 114 obitelji, pronašla je nekoliko mutacija u NALP1 genu. NALP1 gen, koji je lociran na kromosomu 17 na 17p13, je bitan u kaskadi koja regulira upalu i smrt stanice, uključujući mijeloidne i limfoidne stanice, koje su dio imunosnog odgovora. NALP1 je ispoljen u visokom nivou u T stanica i Langerhansovih stanica, bijelih krvnih stanica koje su uključene u kožnoj autoimunosti. Polimorfizam CD4 je pokazao da je povezan sa vitiligom i ostalim autoimunim bolestima poput Diabetes Mellitusa tipa I.
Među upalnim produktima NALP1 su kaspaza 1 i kaspaza 7, koje aktiviraju upalni citokin interleukin-1β. Interleukin-1β je ispoljen u visokim dozama kod pacijenata sa vitiligom. Postoje spojevi koji inhibirau kaspaze i interleukin-1β, i tako mogu biti korisni kao lijekovi za vitiligo i ostale povezane autoimune bolesti. U jednoj od mutacija, aminokiselina leucin je u NAPL1 proteinu zamjenjena sa histidinom (Leu155->His). Izvorni protein i sekvenca su visoko sačuvani u evoluciji, i pronađeni su kod ljudi, čimpanza, rhesus majmuna što ukazuje na značajnost proteina i da će njegova promjena biti štetna. Addisonova bolest (autoimuno oštećenje adrenalnih žlijezda) može također uzrokovati vitiligo.
Poznati slučajevi
thumb|right|Michael Jackson je tvrdio da mu je dijagnosticiran vitiligo universalis.
Adison
Adison se može odnositi na
Archail
Aršaj je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornjoprovansalski Alpi.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 6, a gustina naseljenosti je iznosila 0 stanovnika/km².
Benington
Benington se može odnositi na
Križ (općina)
thumb|desno|300px|Križ, centar (foto: www.photoboris.com Boris Kržić)
Križ je općina i mjesto u Hrvatskoj. Nalazi se u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Općina Križ nalazi se u Zagrebačkoj županiji na graničnom djelu sjeverozapadne Moslavine, oko 50-tak kilometara jugoistočno od Zagreba. Kroz općinu prolazi pruga Zagreb - Vinkovci i autocesta A3 Zagreb - Lipovac. Općina se sastoji od 16 naselja na 118 km² površine.
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Križ imala je 7.406 stanovnika, raspoređenih u 16 naselja:
Uprava
Općinsko vijeće Općine Križ ima 15 članova. Predsjednik Vijeća je Josip Blažak. Izvršnu vlast u Općini izvršava peteročlano Općinsko poglavarstvo na čelu s predsjednikom Poglavarstva, koji je ujedno i načelnik Općine. Aktualni načelnik Općine je Đuro Paher. Općina ima i četiri upravna tijela (Upravni odjel za samoupravu i upravu, za financije i računovodstvene poslove, za prostorno uređenje, stambeno-komunalne poslove, graditeljstvo i zaštitu okolišta te za društvene djelatnosti), koja pomažu u radu općinske uprave. Još niti jedna lokalna vlast od osnutka općine Križ nije opstala cijeli mandat.
Općini Križ administrativno pripadaju 16 naselja (Bunjani, Donji Prnjarovec, Gornji Prnjarovec, Johovec, Konšćani, Križ, Mala Hrastilnica, Novoselec, Obedišće, Okešinec, Razljev, Rečica Kriška, Širinec, Šušnjari, Velika Hrastilnica, Vezišće), a administrativno sjedište Općine je istoimeno naselje Križ.
Dan Općine obilježava se 14. rujna na dan Uzvišenja svetog Križa.
Gospodarstvo
Proračun općine Križ je u prošloj godini bio oko 58 mil. kuna.
OX40L
OX40L je ligand za CD134. On je izražen na ćelijama poput DC2s (pod-tip dendritskih ćelija) i omogućava amplifikaciju Th2 ćelijske diferencijacije. OX40L se takođe obeležava sa CD252 (klaster diferencijacije 252).
Križ (općina)
Gospodarstvo
Najznačajniji su gospodarski subjekti drvna industrija "DIN Novoselec" i distribucijsko poduzeće Hrvatske elektroprivrede "Elektra Križ". Od nedavno u industrijskoj zoni posluje i AAG koji zapošljava veći broj ljudi. Nekad je jedna od značajnijih industrija bila i "Križanka" Križ - tekstilna industrija - koja je nažalost, nakon kupnje od strane jedne talijanske tvrtke, propala i ostavila mnoge bez posla. U tijeku je izgradnja prometnog čvora Križ i poduzetničke zone, što bi trebalo pridonjeti boljoj prometnoj povezanosti i razvoju Križa, ali i susjednih općina.
Slavni ljudi
Operna pjevačica Milka Trnina rođena je u mjestu Vezišću.
Spomenici i znamenitosti
Crkva Uzvišenja sv. Križa jednobrodna je, barokizirana građevina, a spada među najbolje očuvane srednjovjekovne objekte srednje Hrvatske i spomenik je nulte kategorije. Staroj je crkvi 1714. godine u požaru izgorio glavni oltar, pa je 1720. godine postavljen novi oltar s vrijednim drvenim skulpturama - jedan od najreprezentativnijih u cijeloj sjevernoj Hrvatskoj. Posebna vrijednost crkve su također i dva bočna oltara, sv. Roka i Antuna Padovanskoga, koji se spominju oko 1761. godine. U crkvi se nalaze i vrijedni zlatarski predmeti iz 18. i 19. stoljeća. Oko crkve je obnovljen stoljetni park, uređen 1894. godine po pravilima engleske parkovne arhitekture. Jedna od teorija o nastanku crkve Uzvišenja svetog Križa povezuje se s templarima koji su prolazili ovim područjima i na njima imali svoje posjede, čemu donekle idu u prilog pronađeni ostatci konstrukcije ispod crkvenog tornja.
Prvenstvo Nogometnog saveza općine Split 1968./69.
U sezoni 1968/69. bivši Splitski nogometni podsavez postao je Nogometni savez općine Split.
Po jakosti bio je u razini četvrtog ligaškog ranga.
Križ (općina)
Obrazovanje
Križ ima crkvenu školu od 17. stoljeća. Godine 1790. otvorena je i opća pučka škola, a prva školska zgrada podignuta je 1860. godine. Narodna čitaonica i knjižnica počinje raditi 1884. godine.
Prvenstvo Nogometnog saveza općine Split 1968./69.
4. rang
Križ (općina)
Kultura
Kulturni događaji:
Prvenstvo Nogometnog saveza općine Split 1968./69.
Grupno prvenstvo NSO Split
5. rang
Sakara
Sakara je veliko drevno groblje u Egiptu, koje sadrži najstariju danas stojeću stepenastu piramidu na svijetu. Nalazi se oko 30 km južno od suvremenog Kaira i pokriva područje dimenzija 7 x 1,5 km.
Križ (općina)
Kultura
U općini Križ održava se više tradicionalnih kulturno-umjetničkih i zabavnih događanja. Od važnijih valja spomenuti Lipanjske susrete Milke Trnine u Vezišću, te prosinačke zimske glazbene svečanosti povodom njezina rođenja. U prosincu se u Križu održava i Božićni koncert, te Dani Josipa Badalića. U veljači se održava tradicionalni Okešinečki fašnik koji ima pedesetjednogodišnju tradiciju.
Sakara
Dok je Memfis bio glavni grad Drevnog Egipta, Sakara je služila kao njegova nekropola. Iako su je zasjenili kraljevski grobovi u Gizi a kasnije i Dolina kraljeva u Tebi, ostao je važan kompleks za manje pogrebe i ceremonije raznih kultova preko 3.000 godina, sve do ptolomejskih i rimskih vremena.
Stepenastu piramidu u Saqqari je sagradio Imhotep za kralja Djosera (cca. 2667-2648. pne). To je najstarija potpuno očuvana kamena zgrada u historiji.
Križ (općina)
Kultura
Kulturno umjetnička društva:
Enigmatska udruga Orahovica
thumb|desno||300px|Osnivači EUO-a, 6. VIII. 2005. Enigmatska udruga Orahovica (kratica EUO), enigmatsko društvo iz Orahovice (Hrvatska), osnovano 6. VIII. 2005. godine, sa sjedištem u mjesnom šahovskom klubu.
Križ (općina)
Kultura
Društva tehničke kulture:
Sport
U Sportskom parku Križ postoje tereni za igranje rukometa, nogometa, košarke i tenisa. Teniski se tereni nalaze i na Kovačkom polju Novoselec, a na Dundinom brijegu u Šušnjarima se nalazi staza za motokross.
Sportske udruge:
Zanimljivosti
Općina Vojni Križ je već 1929. godine dobila javnu rasvjetu, a sljedeće 1930. godine električnu energiju su mogla koristiti i manja domaćinstva na području tadašnjeg Vojnog Križa.
Enigmatska udruga Orahovica
Članstvo
U trenutku osnivanja imalo je 20-ak, a koncem 2006. godine 40-ak članova i nekoliko počasnih (gradonačelnik Orahovice Josip Nemec, načelnik općine Zdenci Mato Barukčić, glavni urednici "Kvizorame" Boris Nazansky i "Feniksa" Pero Galogaža). Najviše je članova iz Orahovice, ali ih ima i iz Crnca, Črnkovaca, Donjeg Miholjca, Duge Međe, Duzluka, Feričanaca, Osijeka, Požege, Slatine, Virovitice te Orašja u BiH.
Planovi
Prema usvojenom planu rada EUO će razvi(ja)ti žive enigmatske aktivnosti u Orahovici i okolici i omasoviti svoje članstvo, učestvovaće u svim enigmatskim manifestacijama u Hrvatskoj i u susjednim zemljama, objavljivaće svoj list i bilten, a za godinu 2006. planirana je i organizacija državnog prvenstva u sastavljanju i rješavanju zagonetaka.
Rukovodstvo
Društvom rukovodi Izvršni odbor (IO) u sastavu: predsjednik Pavo Marko (bivši višegodišnji načelnik Općine Crnac), dopredsjednik Dragan Nekić, tajnik Stjepan Varaždinac (obojica aktivni sastavljači zagonetaka), rizničar Zvjezdan Grandić, članovi IO Josip Dubrović iz Osijeka, Miroslav Tot i Mario Vučković. Društvo ima i Nadzorni odbor (NO) u sastavu: Josip Molnar (predsjednik), Ivica Kramarić i Sandro Bartolić (članovi).
Aktivnosti
Od datuma osnivanja do kraja 2006. godine EUO aktivno je učestvovao na svim važnijim takmičenjima u Hrvatskoj:
EUO želi privući što više mladih članova pa zato organizuje enigmatska takmičenja po školama na području Grada Orahovice i susjednih opština, a pobjednike tih takmičenja vodi na neko od enigmatskih takmičenja u Hrvatskoj.
22. SOZAH
Od 27. do 29. oktobra 2006. EUO uspješno je organizovao 22. SOZAH u orahovačkom hotelu "Dukat".
Sakara
Na toj je lokaciji i nedavno (godine 2006) otvoren Imhotepov muzej.
Rani dinastički period
275px|right right|thumb|275px|Pogled na nekropolu u Sakari, uključujući [[Djoserovu stepenastu piramidu]] Iako se najstariji grobovi plemića u Sakari mogu datirati sve do Prve dinastije, tek su se za Druge dinastije počeli pokapati prvi kraljevi, uključujući Hotepsekhemwyja i Nynetjera.
Grelinski receptor
Grelinski receptor, takođe poznat kao GHSR i receptor za oslobađanje hormona rasta, je G protein-spregnuti receptor koji vezuje grelin kao endogeni ligand. Aktivacija ovog receptora dovodi do sekrecije hormona rasta. GHSR učestvuje u energetskoj homeostazi i regulaciji telesne težine.
Funkcija
Grelin je biohemijski faktor koji reguliše apetit. Njega izlučuju periferni organi. On učestvuje u regulaciji energetske homoeostaze putem vezivanja za receptor za oslobađanje hormona rasta. Posledica aktivacije ovog receptora je sekrecija hormona rasta od strane hipofize. Signalni put koji je aktiviran vezivanjem grelina za hormon rasta oslobađajući receptor, GHSR1a, reguliše aktivaciju nizvodne mitogenom-aktivirane proteinske kinaze, Akt, azot monoksid sintaze, i AMPK kaskade u različitim ćelijskim sistemima.
Jedna od važnih GHSR1a osobina je konstitutivna aktivnost, posedovanje bazalne aktivnosti u odsustvu agonista, što dovodi do visokog stepena internalizacije receptora, kao i signalne aktivnosti. Inverzni agonisti grelinskog receptora mogu da budu od posebnog interesa za lečenje gojaznosti. Smatra se da konstitutivna aktivnost proizvodi tonski signal koji je neophodan za razvoj normalne visine, verovatno kroz efekat na GH osi.
Selektivni ligandi
Mnogobrojni selektivni ligandi GHSR receptora su dostupni. Oni su u razvoju za više oblika kliničke primene. GHSR agonisti imaju apetit-stimulišuće i faktor-rasta oslobađajuće efekte. Smatra se da će oni biti korisni za lečenje propadanja mišića i iznemoglosti kod starostnih i degenerativnih oboljenja. S druge strane, GHSR antagonisti imaju anoreksične efekte i očekuje se da će naći primenu u lečenju gojaznosti.
Spoljašnje veze
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Sakara
Staro kraljevstvo
Najvažniji objekt nekropole, pak, datira iz Treće dinastije. Dan-danas se može vidjeti Stepenasta piramida faraona Djosera.
Uz Djoserovu, na nalazištu postoji još 16 piramida, u različitom stanju očuvanosti.
Piramida Unasa, faraona iz Pete dinastije, locirana je južno od stepenaste piramide te na vrhu Hotepsekhemwjevog groba. U njoj se nalaze najraniji poznati primjeri piramidskih tekstova – natpisa koji daju uputstva za zagrobni život kojima se ukrašavala unutrašnjost grobova, preteča Knjige mrtvih u Novom kraljevstvu.
U Sakari se također nalazi prilično impresivan broj mastaba grobova. S obzirom da je veći dio nekropole prekrio pijesak u posljednja dva milenijuma – čak ni veliki grobni kompleks oko Djoserove piramide nije bio otkriven do godine 1924 – mnogi od tih objekata sui dobro očuvani, uključujući raskošnu unutrašnju dekoraciju isto kao i vanjsku strukturu.
Najvažnije građevine Starog kraljevstva
Postoji nekoliko piramida koji datiraju iz Prvog prijelaznog perioda, od njih je najpoznatija Khendjerova piramida u Južnoj Sakari.
Nekropola Novog kraljevstva
Dok većina mastaba datira iz Starog kraljevstva, u Sakari je također predstavljena jedna važna ličnost Novog kraljevstva: Horemheb, posljednji faraon 18. dinastije, koji je sebi sagradio grob prije nego što će preuzeti prijestoljeright, dok je sluđio kao jedan od Tutankhamunovih generala. Međutim, treba napomenuti da faraon Horemheb nije odvdje sahranjen. Nakon smrti je pokopan, kao i mnogi drugi kraljevi 18. dinastije, u Dolini kraljeva u drevnoj Tebi.
Kasniji pogrebi i spomenici
Još jedan značajan spomenik Sakare je Serapeum: galerija grobova, izdubljenih u stijeni, koji su služili kao počivalipšte mumificiranih tijela Apisovih bikova, koje se štovalo u memfisu kao utjelovljenje boga Ptah. Otkrio ga je Auguste Mariette godine 1851, ali su grobovi ranije bili otvoreni i opljačkani – jedini izuzetak je bio grob koji je ostao netaknut 3.700 godina. Mumificirani bik iz njega se danas može vidjeti u Kairskom poljoprivrednom muzeju.
Na prilazu Serapeumu stoji pomalo nezgrapna grupa kipova zvana Krug filozofa: ptolemejsko proznanje najvećim pjesnicima i misliocima među njihovim grčkim precima. Ona je prvotno bila smještena u obližnjem hramu. Tu su predstavljeni Hesiod, Homer, Pindar, Platon i drugi.
Kumen
Kumen je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 120,192 Da.
Stafford, Ohio
Staford je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Chamouillac
Šamujak je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Žonzak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 322 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 39 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 60 metara (maksimalnoj 87 m, a minimalnoj 23 m).
Günter Parche
Günter Parche (Heringen/Helme, Istočna Nemačka, 4. jul 1954 - Nordhausen, august 2022), bio je tokar koji je najpoznatiji po tome što je 30. aprila 1993. kuhinjskim nožem napao do tad prvu teniserku sveta, tada devetnaestogodišnju Moniku Seleš, za vreme četvrtfinalnog meča protiv Magdalene Malejeve na turniru u Hamburgu. Navodno je to učinio kako bi omogućio povratak Štefi Graf na broj jedan svetske teniske lestvice koji je Monika Seleš preuzela od Nemice u martu 1991. godine. Ubodna rana u predelu leđa zacelila je nakon nekoliko nedelja, ali događaj je ostavio duboke posledice na psihu, a neposredno i na karijeru Selešove. Povukla se iz tenisa na više od dve godine, a povratak je ostvarila tek u leto 1995. godine, nikad ne dostignuvši nivo igre i rezultata uz pomoć kojih je dominirala ženskim tenisom početkom devedesetih.
Ginter Parhe kasnije je u Nemačkoj zbog smanjene uračunljivosti osuđen na uslovnu kaznu i obavezno psihijatrijsko lečenje, a Selešova je odlučila da više ne nastupa na turnirima u Nemačkoj, propustivši među ostalim i završni turnir Masters serije koji je 2001. godine održan u Minhenu. Događaj je podigao nivo bezbednosti na teniskim turnirima.
Fullerton, Pennsylvania
Fulerton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 14.925, što je 657 (4,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Stijena
mini|150px|desno|Rasprostranjenje stena u [[Severna Amerika|Severnoj Americi. Odozgo na dole: sedimentne, vulkanske, magmatske i metamorfne stene.]] Stijena (ijek.) ili stena (ek.) je skup, sačinjen od jednog ili više minerala određenog hemijskog sastava i određene strukture. Ispitivanjem svih vrsta stena koje grade Zemljinu koru ustanovljeno je da se u stenama nalazi samo 100-150 vrsta minerala koji ih grade, iako je utvrđeno postojanje preko 3000 vrsta prirodnih minerala na Zemlji.
Protojerej
Protojerej (grč. protos : prvi + jerej), prvi sveštenik, prvi među jerejima; počasni čin u pravoslavnoj crkvi, čiji nosilac ima prava na crveni pojas; također: sveštenik pod čijim su nadzorom svi sveštenici iz dijela jedne eparhije. Sinonimi: protopop, protoprezviter; skraćeno: proto, prota. Historijske ličnosti koje su bile protojereji obično se tituliraju skraćenim oblikom prota, npr. prota Mateja Nenadović, prota Stevan Mihaldžić i sl.
Napomena: Klaićev "Rječnik stranih riječi" i "Rečnik" Matice srpske pogrešno tvrde da je paroh sinonim riječi protojerej. Ne stoji ni tvrdnja iz "Opće enciklopedije" da je protojerej "starješina nad parohijskim svećenstvom" (jer parohije najčešće imaju samo jednog sveštenika).
Stijena
Nauka koja se bavi izučavanjem stena naziva se petrologija. Nauka koja se bavi opisivanjem stena naziva se petrografija.
Drobljenjem (sitnjenjem) stene dobija se kamenje i prašina. Do drobljenja može doći uticajem vremenskih prilika, erozijom ili veštačkim putem — eksplozivom ili mašinama.
Klasifikacija
Stene se prema broju minerala dele na:
Prema načinu postanka, dele se na:
Biljni svet na stenama
Stene predstavljaju ekstremno stanište za biljni svet. Vrsta biljaka koje rastu na stenama zavisi od gorskog (mineralnog) supstrata, njegovih osobina, od spoljašnjeg oblika stene, orijentacije i ekspozicije zidova stene suncu i vetru. Biljke koje su nastanjene na stenama se zovu petrofilne.
Životinjski svet stena
Stenski vrhovi su često gnezdišta raznih vrsta ptica, a pećine - otvori u stenama, često su nastanjeni medvedima i drugim vrstama životinja.
Arhijerej
Arhijerej, u pravoslavnoj crkvi, počasni naslov za vladiku (episkopa); episkop koji rukovodi eparhijom. Titula koju je najbolje obavljao Luka Radović prvohovelikoiskušenomučenikepiskop.
Prvotno značenje
U Starom zavjetu tim je imenom nazvan prvosveštenik, u Novom zavjetu - Isus Hristos.
Vidi još
Jerej
Izvor
"Veliki pravoslavni bogoslovski enciklopedijski rečnik" (tom I), Novi Sad, 2000.
Архиерей Arhijerej
Eutin
Ojtin je grad u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Ostholštajn. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1055012, NUTS (DEF08) i LOCODE (DE EUT) kod.
Geografski i demografski podaci
Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 33 metra. Površina opštine iznosi 41,4 km². U samom gradu živi 17.298 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 418 stanovnika/km².
Vladika
Vladika, narodski naziv za arhijereja, episkopa pravoslavne crkve (u starim izvorima i za biskupa, npr. Josipa Jurja Štrosmajera). Ponekad se odnosi i na Isusa Hrista. U Crnoj Gori vladikom su zvali vladara u čijim je rukama bila i crkvena i svjetovna vlast (npr. vladika Rade - Petar II Petrović Njegoš).
Ta je riječ prevod grčke riječi despot = vladar, gospodin.
Vladika ima i nekoliko zastarjelih i pokrajinskih značenja:
Izvori:
Fibronektin
Fibronektin je glikoprotein ekstracelularnog matriksa visoke molekulske težine koji se vezuje za proteinske receptore integrine koji premoštavaju membrane. Pored integrina, fibronektin se isto vezuje za komponente ekstracelularnog matriksa kao što su kolagen, fibrin i heparan sulfat proteoglukani (e.g. sindekani). Fibronektin protein je kodiran jednim genom, ali alternativno splajsovanje njegove pre-iRNK dovodi do kreiranja nekoliko proteinskih izoformi.
Dve vrste fibronektina su prisutne u kičmenjacima:
Fibronektin igra važnu ulogu u ćelijskoj adheziji, migraciji, i diferencijaciji. On je važan u procesima zarastanja rana i embrionskog razvića. Nepravilno ekspresija, degeneracija, i organizacija fibronektin gena su bili povezani sa brojnim patološkim okolnostima, uključujući rak i fibrozu.
Struktura
Fibronektin postoji kao dimer, koji se sastoji od dva skoro identična monomera povezanih parom disulfidnih veza. Svaki fibronektinski monomer ima molekulsku težinu od 230-250 kDa, i sadrži tri tipa proteinskih modula: tip I, II, i III. Sva tri modula se sastoje of dve antiparalelne β-ploče; međutim, tip I i tip II su stabilizovani intra-lančanim disulfidnim mostovima, dok tip III modul ne sadrži disulfidne mostove. Odsustvo disulfidnih intra-lanaca u tipu III modulima dozvoljava im da se delimično razviju pod uticajem sile.
Tri regiona promenljivog RNK sjedinjavanja se javljaju duž fibronektin monomera. Jedan ili oba "ekstra" tipa III modula (EIIIA i EIIIB) mogu biti prisutna u ćelijskom fibronektinu, ali oni nisu nikad prisutni u fibronektinu iz krvne plazme. Promenljivi V-region postoji između III14-15 (14tog i 15tog tipa III modula). V-region strukture je različit of tipa I, II, i III modula, a njegovo prisustvo i dužina mogu varirati. V-region sadrži vezujuće mesto za α4β1 integrine. Ono je prisutno u većini ćelijskih fibronektina, ali samo jedna of dve pod-jedinice fibronektin dimera plazme sadrži V-region sekvencu.
Moduli su aranžirani u nekoliko funkcionalnih i protein-vezujućih domena duž fibronektin monomera. Postoje četiri fibronektin-vezujuća domena, što dozvoljava fibronektinu da se asocira sa drugim fibronektin molekulima. Jedan of tih fibronektin-vezujućih domena, I1-5, se naziva "saborni domen", i on je neophodan za inicijaciju fibronektin matriks konstrukcije. Moduli III9-10 su "ćelijski vezujući domeni" fibronektina. RGD sekvenca (Arg-Gly-Asp) je locirana III10 i one je mesto ćelijskog pripajanja putem αVβ1 i αVβ3 integrina na ćelijskoj površini. "Mesto sjedinjavanja" je na III9 i ima ulogu u modulaciji fibronektinove asocijacije sa αVβ1 integrinima. Fibronektin isto sadrži domene za fibrin-vezivanje (I1-5, I10-12), kolagen-vezivanje (I6-9), fibulin-1-vezivanje (III13-14), i sindekan-vezivanje (III12-14).
mini|right|400p|Modularna struktura fibronektina i njegovih vezujućih domena
Funkcija
Fibronektin ima brojne funkcije koje osiguravaju normalno funkcionisanje kičmenjačkih organizama. On je posreduje ćelijsku adheziju, rast, migraciju i diferencijaciju. Ćelijski fibronektin je konstruisan u ekstra-ćelijskom matriksu, jednoj nerastvornoj mreži koja odvaja i podržava organe i tkiva organizma.
Fibronektin igra presudnu ulogu u lečenju rana. Zajedno sa fibrinom, plazma fibronektin se deponuje na mestu povrede, formirajući krvnu grudvu koja zaustavlja krvarenje i zaštićuje potporno tkivo. Dok se popravka tkiva nastavlja, fibroblasti i makrofage počinju da preuređuju površinu, degradirajući proteine koji formiraju privremeni matriks krvne grudve i zamenjujući ih sa matriksom koji više podseća normalnom okružujećem tkivu. Fibroblasti izlučuju proteaze, uključujući matriks metaloproteaze, koje svaruju fibronektin is plazme, i potom fibroblasti izlučuju ćelijski fibronektin i sklapaju ga u nerastvorni matriks. Fragmentacija fibronektina proteazama je bila predložena da promoviše kontrakciju rane, što je kritičan korak u zarastanju rane. Fragmentacija fibronektina isto tako izlaže njegov V-region, koji sadrži mesto za vezivanje α4β1 integrina. Ti fragmenti fibronektina se veruje da uvećavaju vezivanje ćelija koje izražavaju α4β1 integrin, što im dozvoljava da se priljube i kontraktuju okružujući matriks.