cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Milovan Vitezović
Književni rad
Kao pripovedač, tok radnje vodi neosetno, spontano i sa puno humora prilagođenim situaciji; dela se odlikuju razvijenom fabulom, anegdotskom naracijom, potpuno dočaranom atmosferom doba o kom se govori. Dijapazon tema kojima se Vitezović služi je veoma širok, od istorijskih ličnosti i događaja, preko izmišljenih likova našeg vremena, pa do omladinskog štiva koje predstavlja hroniku mladosti svih nas. U svojim delima pruža ne samo uvid u život i svet likova, već slika različite predele dajući opštu sliku prostora i vremena. Radovi Milovana Vitezovića zauzeli su mesto u školskoj lektiri, takođe i u nemačkoj srednjoškolskoj čitanci. Kao gost-urednik u Zavdu za udžbenike i nastavna sredstva, u ediciji kapitalnih izdanja uredio je izabrana dela Bogdana Popovića, Jovana Skerlića, Milana Kašanina i Stojana Novakovića.
Najznačajniji romani
Hajduk Veljko Petrović, Evropske godine kneza Miloša i Čarape kralja Petra su romani istorijske tematike na čijoj je građi Vitezović radio gotovo dvadeset godina.
Druga dela
Poezija za decu, sabrana dela: Antologija jugoslovenske poezije za decu ( I- IV), Zeleni miš, Lepim suncem odlikovani, Sve boje sveta...
Nagrade
Dobitnik je brojnih nagrada od kojih su najznačajnije: Zmajeve dečije igre (1978. god.), Velike Bazjaške povelje u Bukureštu 2005. godine, Kočićeva nagrada (2005. god. ) ־ Republika Srpska, Zlatno Gašino pero (2006. god.), nagrada Glasa javnosti Meša Selimović drugo mesto (2000. god.).
U Novom Sadu, juna 2007. godine, pripala mu je čast da dobije Zmajev pesnički štap i otvori Zmajeve dečije igre, najveći festival dečijeg stvaralaštva u Evropi.
Ekranizacija njegovog romana Lajanje na zvezde osvojila je prestižnu domaću nagradu Zlatna novosadska arena i nagradu festivala u Herceg Novom.
Ramello, Asti
Ramello je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 228 m.
James S. Sherman
Džejms Skulkraft Šerman (Jutika, 24. oktobar 1855 — Jutika, 30. oktobar 1912) je bio američki političar koji je služio kao 27. potpredsednik Sjedinjenih Država, u periodu od 1909. do 1912. godine, za vreme mandata predsednika Vilijama Hauarda Tafta. Bio je član povezanih porodica Boldvin, Hoar i Šerman iz Nove Engleske, poznatih po pravnicima i političarima (nije u srodstvu sa generalom Vilijamom T. Šermanom).
Bio je prvi potpredsednik Sjedinjenih Država koji je leteo avionom (1911. godine), kao i prvi koji je izveo ceremonijalno prvo bacanje na bejzbol utakmici.
San Gregorio, Ensenada
San Gregorio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 733 m.
Tavolaia, Pisa
Tavolaia je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
El Carmen, San Marcos
El Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Marcos.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Suceava (rijeka)
Geografske karakteristike
Suceava gotovo čitavim svojim tokom teče kroz istoimeni Okrug Suceava (sliv rijeke je 26% okruga), praktički odmah po izlasku iz okruga, kad skrene prema jugu, utječe u Rijeku Siret kod gradića Litenija - 21 km jugoistočno od grada Suceave.
Najveće pritoke Suceave su rijeke Brodina, Putna, Sucevita, Solca, Solonet.
Obrežje pri Zidanem Mostu
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 135 stanovnika.
Suceava (okrug)
Suceava čita se Sučava (rumunjski: Județul Suceava) je jedan od 41 rumunjskih okruga (județa / jedinica lokalne uprave) na sjeveru Rumunjske uz granicu sa Ukrajinom.
Geografske karakteristike
Suceava graniči sa okruzima Botoşani i Iaşi sa istoka, sa okruzima Maramureş i Bistriţa-Năsăud sa zapada, sa Ukrajinom sa sjevera i sa okruzima Mureş, Harghita i Neamţ sa juga.
Okrug Suceava ima površinu od 8,553 km² a po popisu stanovništva iz 2011. imao je 634,810 stanovnika, od toga 588,358 Rumunja, 12,178 Roma, 5,916 Ukrajinaca i 1,721 Rusa (Lipovena) i zanemariv broj ostalih nacija.
Privreda i atrakcije
Administrativni centar je grad Suceava, koji je i industrijski centar okruga. Okrug Suceava je poznat po proizvodnji tekstila, kože, obradi drva i prehrambenoj industriji. Ostali veći gradovi okruga su Fălticeni, Siret, Rădăuţi i Câmpulung Moldovenesc.
Suceava je i poljoprivredni kraj u kom se uzgoja žito, stoka.
Foulques II od Anjoua
Fulk II od Anjoua (Foulques, ? - 958 ), sin Fulka Crvenog, bio je grof Anjoua od 942. do smrti.
Često je ratovao s Bretoncima, ali usprkos toga postoje indicije da je bio prosvijećen vladar, sklon kulturi, te da se bavio poezijom i slikarstvom. Naslijedio ga je sin Geoffrey Sivi Plašt.
Fulk II je umro u Toursi. Datum od 11. novembra 958. navodi Christian Settipani u djelu La Noblesse du Midi Carolingien, ali u njemu nisu citirani izvori.
Sa suprugom Gerbergeom je imao nekoliko djece:
Resnik (Rakovica)
Resnik je naselje u beogradskoj opštini Rakovica, koje se većim delom nalazi na brdu (tzv. Resnik Brdo) koje je deo Avalskog planinskog masiva.
Ime
Ime je dobio po istoimenoj biljci resnik (lat: eupatorium cannabinum, u narodu poznata kao konopljuša, konopljika, rashodnik i sl.) koju naš narod koristi zbog njenih lekovitih svojstava. Iz tog razloga, Resnika ima puno na južnoslovenskim prostorima, a neki od njih se nalaze u Zagreb u, Sarajev u, Split u, itd. U Srbiji postoji još nekoliko naseljenih mesta pod imenom Resnik i to:
Istorija
Resnik je nekada bilo selo udaljeno od Beograda, koje je vremenom preraslo u beogradsko naselje. Postoji priča da su na mestu današnjeg Pariguza u Prvom srpskom ustanku Srbi napravili zasedu Turcima, sasuvši im prilično sačme u stražnjice, pa otuda i takvo ime za ovaj predeo. U Prvom svetskom ratu, kada su Austrijanci napali Srbiju u julu 1914. godine, polazna stanica iz Beograda za unutrašnjost tada je postao Resnik, jer su preko reke Save neprijatelji vatrom zasipali vozove koji su polazili sa glavne beogradske stanice. U Drugom svetskom ratu je Resnik oslobođen nekoliko dana pre Beograda, 13. oktobra 1944. godine. Spomenik palim borcima narodno-oslobodilačkog rata i žrtvama fašističkog terora nalazi se u ulici 13. oktobra u starom centru Resnika, ispred zgrade mesne zajednice. 1970-ih godina Resnik je bio poznat po diskotekama Bis (vlasnici Stanko i Seka Brkić)i Cvetni breg (vlasnik Tale-Tasić, danas glavna lokacija Reto Centra Srbije- lečenje bolesti zavisnosti ),koje su u to vreme bile veoma popularne u Beogradu i šire.
Geografija
Resnik je danas ujedno najjužnija urbana tačka Beograda. Danas obuhvata sledeća naselja: Sunčani breg, Jelezovac, Straževica, stari Resnik i novo urbano naselje Avala grad izgrađeno početkom 1990-ih. U starom Resniku se nalazi Romsko naselje. Naselja koja okružuju Resnik su Petlovo brdo, Kijevo, Kneževac, Rakovica, Miljakovac, Jajinci, Pinosava i Rušanj.
Resnik je poznat i po jezeru neuobičajenog imena Pariguz. Priča se da je pre jezera tu bilo blato koje je lečilo šuljeve. Zbog mnogobrojnih poplava na mestu blata krajem 1980-ih je napravljeno veštačko jezero da bi se zaustavile poplave. Danas je resničko jezero Pariguz pre svega oaza za ribolovce, ali je delimično nemarom zagadjeno, samo jezero uskoro dobija novi izgled i postaje nova turistička destinacija grada Beograda. Kroz Resnik prolazi i Topčiderska reka, koja je prilično zagađena. Najviša geografska tačka u Resniku je tzv. brdašce koje se nalazi u Podavalskoj ulici, u blizini stanice Resnik brdo, na otprilike 200 m nadmorske visine.
Na široj teritoriji Resnika postoji samo jedna osnovna škola, Kosta Abrašević, poznata po tome što joj je septembra 2003. godine vetar srušio skoro čitav krov. .Početkom 2000-ih izgrađeno je obdanište u naselju Avala grad, pored Doma zdravlja. U blizini Resnika se nalazi manastir Rakovica podignut u 14. veku u stilu moravske škole.
U Resniku postoji veliki broj samostalnih trgovinskih i zanatskih radnji, kojih je najveća koncentracija u tržnom centru, na brdu i na okretnici autobusa. Najpoznatije kompanije su ZARE ELEKTRONIK DOO, MAK TRADE DOO, ELEKTROFLEŠ DOO, MIŠKOMERC DOO, LEKON DOO, ST GEORGE DOO, ČAUŠ KOMERC DOO, GASOP DOO, BEOROL DOO. U naselju postoje tri mesne zajednice: MZ Resnik i MZ Železnička stanica koje se nalaze u starom centru i MZ Avala Grad koja se nalazi u novom centru Resnika. Čitavo naselje Resnik administrativno pripada opštini Rakovica, ali poslednjih godina postoji inicijativa da se osnuje opština Avalski venac, koja bi obuhvatala podavalska naselja Ripanj, Beli potok, Pinosava, Zuce, Vrčin i eventualno Resnik. Međutim, građani Resnika su veoma zadovoljni svojim statusom gradskog naselja, tako da ova inicijativa ne nailazi na dobar odziv kod njih.
Saobraćaj
Resnik se nalazi blizu saobraćajnice Kružni put, a kroz njega prolazi BG Voz, železnička pruga Beograd-Niš, pruga Beograd-Požarevac, i pruga Beograd-Bar. Nedavno je asfaltnim putem Resnik povezan sa obližnjom Pinosavom, kao i sa selom Rušanj, tj sa ibarskom magistralom, tako da iz Resnika do auto-puta Niš-Zagreb, avalskog puta prema Kragujevcu, i ibarske magistrale stiže se za 5 minuta vožnje. Takođe, obilaznica oko Beograda prolazi kroz Resnik, a do Terazija ima 15 km, tj 25 minuta vožnje. Iz Resnika polaze autobusi gradskog saobraćaja 47 (Resnik - Slavija), 94 (Resnik - Blok 45), 503 (Resnik - Trošarina), 504 (Resnik - Vidikovac) i 506 (Resnik - Patin Majdan) i 507 (Kneževac – Rušanj). Postoje i planovi o izgradnji saobraćajnice između Resnika i Banjice, kako bi se skratio put, kao i o produžetku gradske linije 37 do Resnika. Postoji i predlog za izgradnju biciklističke staze Rakovica-Resnik-Avala,potencijalno i od Ade ciganlije koja bi išla obalom Topčiderke i prolazila pored jezera (za koji je uradjen plan detaljne regulacije i uskoro se očekuje izgradnja neophodne infrastrukture za buduću turističku destinaciju Beograda)
Stanovništvo
Kuću su sagradili na mestu današnjeg doma zdravlja. Današnji "resničani" su prepoznatljivi po prezimenima, kao što su: Mitrović, Šargić, Nedeljković, Lazarević, Paunović, Nikolić, Radojičić, Tacić, Đorđević, Vićentijević, Ranković, Petrović, Marinković, Marjanović, Jeremić, Živojinović, Matić, Gajić, Janković, Stojanović, Ignjatović, Milenković, Tanasijević, Đurđević, Milovanović, Milić, Radovanović, Milojević, Vasiljević, Martić, Bobičić, Jovanović i Šolajić... 1970-ih godina počinje da se gradi prvo urbano naselje, koje je sagrađeno do kraja 1975. godine. Tada se u Resnik doseljava oko 10.000 ljudi, iz svih krajeva tadašnje Jugoslavije. Među njima su uglavnom Srbi, Makedonci, Romi a jedan blok zgrada bio je naseljen Albancima, kojih danas ima znatno manje, a mnogi su zaboravili svoje poreklo i primili srpska imena. Stanovnici su uglavnom radili u Rakovici koja je tada imala razvijenu motornu industriju. Mnogi od stanova su deljeni ljudima koji su radili u DMB-u i IMR-u. Danas ove blokove zgrada Resničani nazivaju Stare zgrade. Početkom 1990-ih izgrađeno je urbano naselje Avala grad u koje se doselio novi talas gradskog stanovništva. Između “dođoša” (odnosno vrcana) i “džudža” (odnosno Bugaraša), kako su jedni druge pogrdno zvali, je u početku postojalo mnoštvo kulturoloških razlika, koje se vremenom sve manje osećaju, ubrzanom urbanizacijom svih krajeva grada.
U prvoj polovini 1990-ih u Resnik stižu mnoge izbeglice sa ratom zahvaćenih područja, uglavnom iz Bosne i Hrvatske. Doseljenici iz Dalmacije su u Resnik, kao i u mnoge druge krajeve grada, doneli običaj igranja balote ili boćanja. Poslednji talas doseljenika krajem 1990-ih čini izbeglo i prisilno raseljeno stanovništvo iz kosovsko-metohijskih krajeva. U Resniku živi nekoliko hiljada izbeglih i raseljenih lica. Mnoge porodice još uvek žive u radničkim barakama, u kojima po nekoliko stotina osoba koristi jedan mokri čvor. Jedva 10% odraslih osoba koje žive u kolektivnim centrima ima stalno zaposlenje. Izbeglički kampovi ne ispunjavaju ni osnovne uslove za život, a neki od njih nisu ni priznati od strane države.
Broj stanovnika
Resnik je, prema popisu iz 1921. godine, imao 1.475 stanovnika. 1971. godine, tada već predgrađe Resnik imalo je 7.553. žitelja. Deceniju kasnije, 1981. godine Resnik je kao mesna zajednica imao skoro dvostruko više stanovnika, odnosno 14.122. 2002. godine taj broj se popeo na 16.304. Treba imati u vidu da u ovaj broj ne ulaze mnoge izbeglice, Romi, pečalbari i drugi koji žive bez uredno prijavljenog boravka u Resniku. U ovaj broj ne ulaze ni stanovnici okolnih naselja koje Resnik danas obuhvata, tako da je relan broj stanovnika znatno viši.
Sport i kultura
U donjem Resniku se nalazi stadion FK Resnik-a, koji postoji još od 1930-ih godina. Starija grupa navijača, koja je sada manje aktivna se naziva košmari. Ulični fudbal se igra na više lokacija, među kojima su zemljani teren kod starih zgrada, i „zica“ i „terenče“ (odnosno parking) pored brdašceta. U Avala gradu, na terenu iza obdaništa se redovno održavaju igre boćanja, a povremeno (jednom u nekoliko meseci) se održavaju i turniri kojima prisustvuje i preko 100 ljudi.
U starom centru Resnika nalazi se kulturno-umetničko društvo Mladost, koje je u medjuvremenu preimenovano u Mladost - Avala. Društvo izvodi tradicionalne pesme i igre sa ovih prostora. Nekada je tu postojao i bioskop, koji već dugi niz godina nije u funkciji.
Železnička stanica Šid
Železnička stanica Šid je poslednja stanica na pruzi Beograd-Šid. Nalazi se u naselju Šid u opštini Opštini Šid. Pruga se nastavlja ka Tovarniku u jednom smeru i u drugom prema Kukujevcima. Železnička stanica Šid sastoji se iz 10 koloseka.
Ávila
Ávila de los Caballeros, Ávila del Rey ili jednostavno Ávila (latinski: Abila i Óbila) je grad u istoimenoj španjolskoj provinciji Ávili, pokrajina Kastilja i León. Stari dio Ávile nalazi se na UNESCOvom popisu svjetske baštine.
Povijest
mini|lijevo| Utvrđena polukružna [[apsida Avilske katedrale]] U rimsko doba (5. st. prije Krista) ovo područje je bilo naseljeno Vetoncima, koji su grad, jednu od svojih najjačih utvrda, nazvali Obila ("Visoka planina"). Ávila je možda i drevni grad poznat kao Abula, kojeg spominje Ptolomej u svojoj Geografiji (II. 6., 60) kao grad u iberijskoj regiji Bastetaniji. Abula se spominje kao jedan od prvih gradova u Hispaniji koja je bila pokrštena, i to zahvaljujući sv. Sekundu (San Segundo). No, Abula je možda južniji španjolski grad Abla.
Grad je doživio razdoblje prosperiteta pod katoličkim kraljevima početkom 16. stoljeća, i njihovim nasljednicima, Karlu V. i Filipu II., ali opet propada početkom 18. stoljeća, kada se populacija smanjila na samo 4.000 stanovnika.
Znamenitosti
U gradu se nalazi i gotička katedrala koja svojim utvrdbenim zidovima i dva masivna tornja više podsjeća na tvrđavu. Iako je prema predaji sagrađena 1107. god., vjerojatno je sagrađena u 13. ili 14. stoljeću. U njoj se nalaze mnoge zanimljive skulpture i slike, te iznimno vrijedan srebrni pyxis iz 1571. god. (Juán de Arfe).
Uz katedralu i maurski dvorac, grad sadrži još mnoštvo zanimljivih povjesnih i kulturnih građevina kao što su romaničke crkve iz 12. st. (San Vicente, San Pedro) i renesansna Don Diego del Águila iz 16. st. Romanička crkva sv. Petra (Iglesia de San Pedro) je započeta oko 1100. godine, gotovo u isto vrijeme kada i San Vicente izvan zidina. Njen najznamenitiji detalj je raskošna cistercijska rozeta na pročelju. Iznutra je trobrodna i tro-apsidalna, dok joj izvana dominira veliki kvadratični toranj iz istog razdoblja.
U gotičkom samostanu sv. Tome (Santo Tomás), koji je dala izgraditi kraljica Izabela I. Kastiljska 1482. god., nalazi se iznimno vrijedan nadgrobni spomenik kraljevića Ivana, jedinog njenog sina s kraljem Ferdinandom II., rad firentinskog kipara Domenica Fancellija.
U samostanu bosonogih karmelićanki (La Encarnación) iz 1515. godine, živjela je sveta Terezija Avilska, a sada je tamo bivša hrvatska glumica Edita Majić, koja ima redovničko ime Edita Marija od Križa. U samostanu su još i dvije Splićanke Mihaela od Raspete Ljubavi i Gabriela od Svetoga Lica.
Pored povijesnog središta grada, UNESCO-vu svjetsku baštinu predstavljaju i crkve izvan gradskih zidina (Extra-Muros) kao što su:
Carrie Babcock Sherman
Carrie Babcock Sherman (16. novembar 1856 – 6. oktobar 1931) bila je supruga američkog potpredsjednika Jamesa S. Shermana od 1909. do 1912. godine.
Za njega se bila udala 1881. godine i rodila mu tri sina. Muž joj je preminuo pred kraj mandata.
Ojstro (Laško, Slovenija)
Ojstro je naselje u slovenskoj Općini Laškom. Ojstro se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 117 stanovnika.
Boris Gromov
Biografija
Potiče iz vojničke porodice. Iste godine kada je Boris Gromov rođen, njegov otac Gromov Vsevolod Alekseevič je poginuo na frontu kao Sovjetski vojnik. Boris Gromov je u svojoj dvanaestoj godini, 1955. godine, sledeći primer svog starijeg brata Alekseja otpočeo školovanje u Saratovskoj vojnoj kadetskoj školi. Završio je najpre vojnu kadetsku školu Suvorov, zatim vojnu komandnu školu u Sankt Peterburgu,tadašnjem Lenjingradu, nakon toga u periodu od 1969 do 1972 sa odličnim uspehom završio je vojnu akademiju Frunze u Moskvi,kao i Sovjetsku generalštabnu akademiju. Nakon početnog školovanja i usavršavanja u vojsci Boris Gromov je raspoređen u Pribaltički vojni okrug, (grad Kalinjingrad)gde je najpre obavljao dužnosti komandira voda, nakon čega je postao komandir čete motostreljačke (motorizovane) divizije. Po završetku vojne akademije Frunze obavljao je dužnost komandanta prvog bataljona 36. motostreljačke divizije,načelnika štaba i komandanta 428. motostreljačkog puka, i načelnika štaba 9. motostreljačke Krasnodarske divizije. U činove major, potpukovnik i pukovnik je unapređivan vanredno.
mini|Boris Gromov na konferenciji za štampu u Kabulu.
Politička aktivnost
Početkom 1989. godine u Sovjetski Savez Sovjetskom Savezu je uspostavljen novi, viši organ državne vlasti-Savez narodnih poslanika SSSR. Te godine Boris Gromov je bio izabran za narodnog poslanika SSSR-a. Takođe, iste godine izabran je za kandidata za članstvo CK KPSS. Prvog decembra 1990. godine postavljen je na dužnost prvog zamenika ministra unutrašnjih poslova SSSR-a, a nakon devet meseci na tom mestu ga je nasledio Viktor Erin. Od 1990. do 1991. godine, bio je član politbiroa komunističke partije Ukrajine. Na Ruskim predsedničkim izborima 1991. godine bio je izabran kao kandidat za podpredsednika Komunističke partije dok je kao kandidata za predsednika podržavao bivšeg premijera Nikolaja Ivanoviča Rižkova. Uporedo sa političkim aktivnostima obavljao je i dužnosti u sistemu odbrane, gde je u periodu od kraja 1991. godine do avgusta 1995. godine bio na dužnostima komandanta kopnene vojske, zamenika ministra odbrane Ruske Federacije, a nakon penzionisanja 1994. godine postavljen je na dužnost glavnog vojnog eksperta ministarstva inostranih poslova Ruske Federacije. Od 1995. pa do 1999. godine bio je izabran za poslanika državnog parlamenta a na izborima 1999. godine i početkom 2000. godine podržao je novoizabranog predsednika Ruske Federacije Vladimira Putina. Dužnost gubernatora (guvernera) Moskovske oblasti obavljao je u tri navrata od 2000. do maja 2012. godine.
Porodica
U februaru 1969. godine, Boris je izgubio starijeg brata Alekseja Gromova. Trećeg maja 1985. godine,u avionskoj nesreći stradala je prva supruga Borisa Gromova, Natalija Nikolaevna. Do nesreće je došlo, kada su se zbog greške kontrolora leta sudarili putnički avion Tu-134 i vojni avion An-26 u kome se nalazila Natalija Nikolaevna. Iz braka sa prvom suprugom Boris Gromov je imao dva sina, Maksima, rođenog 1974. godine i Andreja, rođenog 1980. godine. Prilikom nesreće u istom avionu u kome mu je stradala supruga, stradao je i Borisov drug sa akademije i lični prijatelj sa čijom porodicom se porodica Gromov u Moskvi družila, Jevgenij Krapivin ,zajedno sa dvojicom svojih sinova,Andrejem i Aleksandrom. Borisa koji je ostao bez supruge i Fainu,udovicu njegovog prijatelja Jevgenija Krapivina koja je ostala sama sa dvoje male dece, zbližila je zajednička nesreća. Nakon pet godina od nesreće, 1990. godine, Boris, iako više ne mlad,oženio se Fainom i usvojio je njene dve ćerke Evgeniju i Valentinu. Tokom 1998. godine, dobili su ćerku Lizu.
Gulbudin Hekmatjar
Gulbuddin Hekmatyar (ګلبدین حکمتیار; ; rođen 1947) je afganistanski političar, najpoznatiji kao najmoćniji, ali i najkontroverzniji od vođa mudžahedina u ratu protiv Sovjeta, kao i po ulozi koju je igrao u nastavku sukoba nakon odlaska Sovjeta i pada komunističkog režima.
Nakon sovjetske invazije su Hekmjatar i njegove pristaše dobili lavovski dio vojne, logističke, financijske i druge pomoći od strane SAD i drugih zapadnih država, te ga je, između ostalog, u Downing Streetu svečano primila britanska premijerka Margaret Thatcher. Iako je zbog toga raspolagao s najjačom od svih mudžahedinskih formacija, nije se smatrao najuspješnijim; to se tumači time da se, pogotovo u završnim godinama sukoba, manje borio protiv Sovjeta, a više protiv suparničkih mudžahedinskih frakcija, prije svega onih vezanih uz Ahmada Šah Masuda.
Neprijateljstvo sa Masudom ga je potaklo da odbije potpisati Pešavarski sporazum o podjeli vlasti u postkomunističkom Afganistanu, a u proljeće 1992. godine, nakon sloma komunističkog režima njegove trupe su pokušale samoinicijativno zauzeti prijestolnicu Kabul, te odmah otpočele sukobe sa Masudovim pristašama, otpočevši novi građanski rat. Hekmatjarove snage su istjerane iz Kabula, ali su ga zato izložile višegodišnjem bombardiranju, a rat se odužio i zato što su mu iz oportunistićkih razloga prišle druge frakcije.
Hekmatjar se od 1994. godine suočio s novom frakcijom - pokretom kasnije zvanim talibani, koji ga je usprkos ideološke bliskosti smatrao neprijateljem, ali, što je važnije, uživao daleko veću podršku stanovništva, pogotovo na jugu zemlje. Hekmatjar je nakon nekog vremena potisnut sa dvije strane, te je izgubio podršku svojih pakistanskih pokrovitelja. U proljeće 1994. se nakratko pomirio sa svojim suparnicima koji će kasnije stvoriti Sjeverni savez, ali ni to nije moglo spriječiti pad Kabula u talibanske ruke nekoliko mjeseci kasnije.
Hekmatjar je pred talibanima pobjegao u susjedni Iran gdje je ostao živjeti sljedećih nekoliko godina, potpuno se povukavši iz javnog života. Međutim, nakon američke invazije se vratio u zemlju i organizirao novu gerilsku formaciju koja se, samostalno od talibana i al Qaede bori protiv američkih snaga i njihovih saveznika.
Opština Băneasa, Galați
Băneasa je opština u Rumuniji u okrugu Galac.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Casaldonato, Piacenza
Casaldonato je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 884 m.
Opština Rosamorada, Nayarit
Rosamorada je opština u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit.
Conilhac-Corbières
Konijak Korbjer je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Narbon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 601 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 49 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,18 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 125 metara (maksimalnoj 204 m, a minimalnoj 55 m).
Opština Rosamorada, Nayarit
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 11874 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Felipe Calderon
200px|right|thumb|Felipe Calderón Hinojosa Felipe de Jesús Calderón Hinojosa (r. 18.8. 1962. u Moreliji) je meksički političar koji trenutno vrši dužnost predsjednika. Pripada Partiji nacionalne akcije (PAN).
Felipe Calderon je sin Luisa Calderona Vege, osnivača PAN-a, a u mladosti je vodio omladinsku organizaciju stranke. Nekoliko puta je izabran u meksički parlament. Od 1996. do 1999. bio je predsjednikom stranke.
Godine 2000. ga je novoizabrani predsjednik Vicente Fox imenovao direktorom nacionalne banke, a potom ministrom energetike. Godine 2004. je podnio ostavku kako bi se pripremio za predsjedničku kampanju.
2.7. 2006. na predsjedničkim izborima, prema službenim podacima, porazio karizmatskog ljevičarskog kandidata Andresa Manuela Lopeza Obradora. Tu pobjedu je Obrador osporio, ali ju je 5.9. 2006. jednoglasno potvrdio meksički Federalni izborni sud i tako učinio konačnom. Njegova pobjeda je bila predmetom osporavanja i kampanje građanskog neposluha od strane Obradorovih pristaša, zbog kojih je i njegova inauguracija 1.12. 2006. morala biti održana u predsjedničkoj palači umjesto u zgradi meksičkog Kongresa.
Zapolžani
Zapoljžani su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Zapoljžani pripadaju opštini Doljneni.
Prirodni uslovi
Reljef: Zapoljžani se nalaze u severnom delu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naseljski atar je mahom ravničarski, bez većih vodotoka, dok se dalje ka istoku izdiže planina Treskavac. Nadmorska visina naselja je približno 600 metara.
Klima u naselju je kontinentalna.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine, Zapoljžani su imali 243 stanovnika.
Između straha i dužnosti
Između straha i dužnosti (Med strahom in dolžnostjo) je jugoslavenski igrani film snimljen na slovenskom jeziku 1975. godine u režiji Vojka Duletiča. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Vojka Duletiča. Radnja se događa na jednom usamljenom seoskom imanju u Sloveniji za vrijeme Drugog svjetskog rata, a protagonist, čiji lik tumači Boris Juh, je njegov vlasnik, skromni seljak koji nastoji zadržati neutralni stav prema raznim vojskama koje mu dolaze i sumnjiče ga za suradnju sa neprijateljem.
Zapolžani
Stanovništvo
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Ankhesenpaaten Tasherit
Ankhesenpaaten Tasherit (ili Ankhesenpaaten-ta-sherit) bila je kći Ankhesenamuna. Njen otac je mogao biti drevni egipatski faraon Akhenaten, oca i supruga Ankhesenamun, odnosno Akhenatenov suvladar i nasljednik, faraon Smenkhkare.
Njeno ime znači "Ankhesenpaaten Mlađa". Neki egiptolozi smatraju da je to posljedica činjenice što se s, obzirom na monoteistički kult Atena, smanjio izbor dozvoljenih kraljevskih imena na egipatskom dvoru.
Ankhesenpaaten Tasherit je rođena u posljednjoj godini Akhenatenove vladavine, te se to smatra važnim indikatorom duljine vladavine tog faraona. S obzirom da je Ankhesenamun rođena oko 5. godine Akhenatenove vladavine, najranija godina kada je mogla roditi vlastito dijete je 17. godina Akhenatove vladavine, u dobi od 12 godina.
Ankhesenpaaten Tasherit je arheolozima poznata od 1938. godine, kada je talatat s njenom slikom i imenom pronađen u Hermopolisu.
Li Jing (razvrstavanje)
Li Jing se može odnositi na:.
Partija nacionalne akcije (Meksiko)
Partija nacionalne akcije (španski Partido Acción Nacional, PAN) je konzervativna demokršćanska stranka u Meksiku.
Osnovana je 1939. godine, a tada je okupljala uglavnom desno orijentirane konzervativne i katolike nezadovoljne pomirljivim stavom Crkve prema režimu oličenom u vladajućoj Revolucionarno-institucionalnoj partiji.
PAN je tada bio u opoziciji, jer je PRI čuvao vlast uz kombinaciju korupcije, klijentelizma i terora. Stranka je ojačala tek 1980-ih, a 1989. napravili veliki uspjeh osvojivši mjesto guvernera Baja Californije.
Na izborima 2006. tijesno je pobijedio njen kandidat Felipe Calderon, a kandidati PAN su osvojili relativnu većinu u meksičkom Kongresu.
Brskut
Brskut je naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 19 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 35 stanovnika).
Demografija
U naselju Brskut živi 19 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 65,3 godina (63,5 kod muškaraca i 66,7 kod žena). U naselju ima 10 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,90.
Kozara
Kozara je planina u sjeverozapadnom dijelu Bosne i Hercegovine. Prostire se između tokova rijeka Save na sjeveru, Vrbasa na istoku, Sane na jugu i Une na zapadu. Najviši vrh Kozare je Lisina (978 m).
Kozara je pitoma planina, bogata svakovrsnom lovnom divljači: srnom, divljom svinjom, lisicom, zecom, potom fazanom, divljom patkom, jarebicom, što sve čini lovni rezervat rijedak u ovome dijelu Balkana. Na vrhu planine podignut je raskošni memorijalni spomenik Mrakovica na istoimenome visu u spomen na prošloratna stradanja u čijem podnožju se prostiru crnogorične šume koje smjenjuju bjelogorične, a ove opet pašnjaci ispresjecani bogatim izvorima i sve tako do podnožja gdje se smjestilo plodno Potkozarje.
I pored toga što je Kozara stara-gromadna planina i relativno male nadmorske visine, ona posjeduje veliki broj strmih strana, stjenovitih predjela, uvala, zavala. Na sjeveru dominiraju visoke jelove i bukove šume a u južnom dijelu su površine obrasle niskim šumama hrasta i kulturama četinara- crni bor, bijeli bor i smrijeka (smrča).
Nacionalni park Kozara
U središnjem dijelu planine, smjerom istok-zapad, uzdiže se vrh Mrakovica (804 m). U cilju očuvanja i zaštite kulturno-istorijskih i prirodnih vrijednosti, ovaj dio planine Kozare, površine 3.907,54 ha, proglašen je nacionalnim parkom 1967. godine.
Nadesini, Venezia
Nadesini je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Kozara
Nacionalni park Kozara
U podnožju Mrakovice izvire potok Mala Mlječanica, koji se daljim tokom, ostavljajući sa svoje desne strane veoma strmu stranu, Vitlovsku kosu, spaja sa rječicom Gračanicom, na mjestu Sastavci.
Nadesini, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Kozara
Planinarenje i lov na Kozari
Prirodne ljepote Kozare i njeni raznoliki predjeli česta su odrednica mnogih planinarskih i lovačkih društava iz okolnih gradova, Prijedora, Kozarske Dubice, Banje Luke i Gradiške. Posebno aktivna društva na području Kozare su Planinarsko alpinistički klub Pauk-Prijedor, Planinarsko društvo Klekovača iz Prijedora kao i planinarsko društvo Previja iz Banja Luke.
Brskut
Demografija
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
{| width="50%" style="background:transparent; "
Cabras, Villa de Reyes
Cabras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Reyes.
El Tordillo, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
El Tordillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Cabras, Villa de Reyes
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 196 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2033 m.
El Tordillo, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2028 m.
Questa, New Mexico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.770, što je 94 (-5,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rampone, Asti
Rampone je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
Solbiate Arno, Varese
Solbiate Arno je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3016 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 323 m.
Скадар (Осечина)
Скадар је насеље у Србији у општини Осечина у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 573 становника.
Овде се налази Црква брвнара у Скадру код Пецке.
Демографија
У насељу Скадар живи 606 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,6 година (42,4 код мушкараца и 44,9 код жена). У насељу има 213 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,46.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Montezuma, Indiana
Montezuma je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.022, što je 157 (-13,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Laguna de Hueyapan, Jiutepec
Laguna de Hueyapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Jiutepec.
Stjenjka Razin
thumb|250px|Stjenjka Razin na engleskoj ilustraciji iz 1672. godine.
Laguna de Hueyapan, Jiutepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1391 m.
Stjenjka Razin
Stepan Timfejevič Razin ili Stenjka Razin (1630 — 16. juna 1671. u Moskvi) bio je ataman donskih kozaka. Bio je vođa ustanka protiv Ruskog carstva.
Wang Gui
Wang Gui (王珪) (571–639), kurtoazno ime Shujie (叔玠), formalno Duke Yi of Yongning (永寧懿公), bio je kineski kancelar za vrijeme vladavine cara Taizonga od Tanga (Li Shimin). Bio je unuk Wang Sengbiana, generala i regenta dinastije Liang. Wang Sengbian je svog sina Wang Yija (王顗) poslao u sjevernu Kinu kao taoca na dvor dinastija Sjeverni Qi. Tamo se Wang Gui rodio, a nakon očeve smrti 573. ga je odgojio stric Wang Po (王頗), uvaženi učenjak. Mladi Wang Gui je kasnije ušao u službu cara Wena od Suija, a nakon njegove smrti u službu princa Yang Lianga. Nakon prinčeve neuspjele pobune protiv svog brata, cara Yang, Wang Gui je, nastojeći izbjeći pogubljenje, pobjegao u Qinling planine gdje se skrivao više od jedne decenije.
Stjenjka Razin
Stenjka Razin je sa svojim ljudima od 1667. do 1669. bio pirat na Kaspijskom moru, boreći se protiv Persijanaca i pljačkajući njihove gradove. Godine 1670. krenuo je uz tok reke Volge. Jezgro njegove vojske činili su kozaci, a njima su se brzo pridružili seljaci, staroverci i etničke i religijske manjine. Razinove jedinice su zauzele i brutalno opljačkale više gradova, među njima Astrahanj i Samaru, tako da su ustanici nakratko kontrolisali velika područja južne Rusije. U svojim proklamacijama Razin je tvrdio da mu je cilj da iskoreni bojare i druge moćnike, i da uspostavi kozačku republiku oko Volge zasnovanu na apsolutnoj jednakosti. Veliki poraz je doživeo pri opsadi tvrđave Simbirsk. Kada su mobilisani plemići cara Alekseja, oni su brzo suzbili ustanak, a Razinova vojska se raspala. Dana 14. aprila/24. aprila zarobili su ga kozaci iz njegove pratnje. Kasnije je pogubljen u Moskvi odsecanjem udova i glave.
Razinov ustanak bio je jedan od mnogobrojnih ustanaka druge polovine 17. veka koji su izbili kao posledica pojačane eksploatacije kmetova pod carem Aleksejem, što je uzrokovalo masovnu pojavu odbeglih seljaka. Njegovi početni vojni uspesi su bili vezani za okupljanje religijskih frakcija koje nisu pripadale zvaničnoj Pravoslavnoj crkvi.
Stenjka Razin je opevan u brojnim ruskim narodnim pesmama. Kompozitor Aleksandar Glazunov je kao dvadesetogodišnjak napisao simfonijsku poemu Stenjka Razin, opus 13. Dmitrij Šostakovič je 1964. napisao kantatu „Pogubljenje Stenjke Razina“ za solo bariton, orkestar i mešoviti hor. Stenjki Razinu je takođe 1908. bio posvećen i Stenjka Razin, prvi igrani film u istoriji ruske kinematografije.
Wang Gui
Skrivati se prestao kada je godine 617. general Li Yuan digao ustanak protiv cara Yanga. Li Gang (李綱), jedan od generalovih pomoćnika, preporučio je da ga se uzme u službu. Li Yuan, koji će sljedeće godine preuzeti carsku titulu pod imenom Gaozu i osnovati dinastiju Tang, ga je poslao u štab svog sina i prezumptivnog nasljednika Li Jianchenga. Tamo se Wang Gui istakao svojom sposobnošću, ali je s vremenom došao u carevu nemilost, s obzirom da je car Gaozu savjetnike Li Jianchenga i njegovog brata Li Shimina (car Taizong) smatrao odgovornim za potpirivanje sukoba među braćom. Godine 626. je Wang Gui prognan. Međutim, iste godine je, pak, Li Shimin kod kapije Xuanwu ubio Li Jianchenga i još jednog brata, Li Juanjija.
Niederdorfelden
Niderdorfelden je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 28 opštinskih središta okruga Majn-Kincig. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.593 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6435022.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majn-Kincig Niderdorfelden se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Majn-Kincig. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 111 metara. Površina opštine iznosi 6,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.593 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 549 stanovnika/km².
Wang Gui
Car Gaozu je, nastojeći izbjeći dalje krvoproliće, abdicirao u korist Li Shimina. Ta se odluka pokazala opravdanom, jer je Li Shimin, sada car Taizong, odlučio ne samo poštediti savjetnike i suradnike svoje suparničke braće, nego ih angažirati u svojoj službi. To je uključilo i Wang Guija, koji je s vremenom postao kancelar. Na tom mjestu se istakao svojom čestitošću, ali i spremnošću da otvoreno i bez uvijanja kritizira cara; Taizong je, pak, takve osobine cijenio te Wang Guiju davao brojne počasti. Wang Gui je u carevoj službi ostao do smrti 639.
Plan de Mazate, Santiago Yaveo
Plan de Mazate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Yaveo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Olešče
Olešče je naselje u slovenskoj Općini Laškom. Olešče se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 253 stanovnika.
7. milenijum pne.
Za vrijeme 7. milenijuma pr.n.e. poljoprivreda se proširila iz Anadolije na Balkan. Svjetsko stanovništvo je u suštini bilo stabilno i brojalo oko5 miliona ljudi, uglavnom raštrkanih širokim globusa na mala plemena lovaca-sakupljača. U poljoprivrednim zajednicama Bliskog istoka je pripitomljena krava, a upotreba grnčarije postala uobičajena te se počela širiti na Evropu i Južnu Aziju, a isto vrijeme su napravljeni prvi ukrasi od metala (zlato i bakar).
Stjenjka Razin (film, 1908)
Stjenjka Razin (Стенька Разин), također poznat kao Stjenjka Razin i princeza (Стенька Разин и княжна) ili, pod originalnim naslovom, Ponizovaja voljnica je ruski kratki crno-bijeli historijski nijemi film snimljen 1908. u režiji Vladimira Romaškova, najpoznatiji kao prvo igrano ostvarenje u historiji ruske kinematografije.
Radnja se temelji na ruskoj narodnoj pjesmi Ponizovaja voljnica (Volga Volga, rodna mati), za koju je tekst 1883. napisao Dmitrij Sadovnikov. Naslovni junak je Stjenjka Razin, legendarni kozački vođa, a radnja, smještena u 17. vijek, prikazuje kako sa svojom družinom plovi Volgom vodeći sa sobom perzijsku princezu zbog koje će doći u sukob sa svojim sljedbenicima. Film se sastoji od nekoliko kratkih, ali masovnih scena.
Film je snimljen u produkciji Aleksandra Drankova, fotografa koji je, između ostalog, bio potaknut žestokim suparništvom sa Aleksandrom Hanžonkovom, vlasnikom prve ruske filmske kompanije. Scenario za film je napisao Vasilij Gončarov koji će kasnije surađivati sa Hanžonkovom.
Jacob Grimm
Jacob Grimm (Hanau, 4. siječnja 1785. - Berlin, 20. rujna 1863.), njemački filolog i književnik
Životopis
Studirao je pravo, a radio kao privatni knjižničar. U Göttingenu je s bratom Wilhelmom držao predavanja iz njemačke pravne povijesti. Posebnu ljubav pokazao je prema folklornoj tradiciji. Njegove povijesne studije obuhvaćaju područje germanske etnografije, kulture u svezi s razvojem i uporabom jezika. Utemeljitelj je germanske filologije. Sa bratom počeo je 1852. izdavati Rječnik njemačkog jezika, čije je izdavanje nastavljeno i poslje njegove smrti.
El Treinta y Cinco, Álamo Temapache
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Li Jing
Li Jing (李靖, pinyin: Lǐ Jìng) (571 – 2. jul 649 ), né Yaoshi (藥師/药师, pinyin: Yàoshī), formalno Vojvoda Jingwu od Weija (衛景武公), bio je kineski general i kancelar dinastije Tang. Najpoznatiji je po tome što je godine 630. porazio Istočne Tujue (Nebeske Turke) pod Jiali Khanom sa samo 3.000 konjanika, nakon čega je Istočni Tujue postao vazalna država Tanga. On i Li Shiji se smatraju najistaknutijim vojskovođama rane dinastije Tang.
Grindu, Grindu, Ialomița
Grindu je naselje u Rumuniji u okrugu Jalomica u opštini Grindu.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2412 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Jagoda
Jagoda (Fragaria) je rod biljaka iz porodice ruža s desetak vrsta, od koje su gotovo sve rasprostranjene u sjevernom umjerenom pojasu, a samo jedna u Čileu. Donji su listovi biljaka sastavljeni od 3 liske; od bijelih se cvjetova razvija zbirni plod (jagoda) koji na mesnatom cvjetištu nosi brojne orašćiće. Šumska jagoda (Fragaria vesca) rasprostranjena je u umjerenoj Europi i umjerenoj Aziji, a udomaćila se i izvan toga područja.
Axayopa, Xochimilco
Axayopa je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Xochimilco.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2246 m.
Collo del Lupo, Cosenza
Collo del Lupo je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 128 m.
Žitoše
Žitoše su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Žitoše pripadaju opštini Doljneni.
Prirodni uslovi
Naselje Žitoše je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Prilepa, naselje je udaljeno 30 km zapadno.
Reljef: Žitoše se nalaze u severozapadnom delu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naseljski atar je mahom ravničarski, bez većih vodotoka, dok se severozapadno od naselja izdiže Buševa planina. Nadmorska visina naselja je približno 640 metara.
Klima u naselju je kontinentalna.
Olimje
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 250 stanovnika.
Žitoše
Stanovništvo
Većinska veroispovest u naselju je islam.
Plateosauridi
Plateosauridi (lat. Plateosauridae) su bili porodica plateosaurskih sauropodomorfa. Oni su bili rani dinosauri sauropodomorfi koji su postojali u Aziji, Evropi i Južnoj Americi tokom kasnog trijasa. Iako se tokom godina nekoliko dinosaura klasificiralo kao plateosauride, istraživanje Adama M. Yatesa iz 2007. pokazalo je da su samo Plateosaurus i Unaysaurus pravi plateosauridi. U jednom drugom istraživanju, Yates (2003) je spojio rod Sellosaurus u Plateosaurus (kao P. gracilis). Jaklapallisaurus, plateosaurid iz Indije, dobio je naziv 2011. godine.
Klasifikacija
Plateosauridae, koje je prvi imenovao Othniel Charles Marsh 1895. godine, je takson zasnovan na grani, a Sereno ga je 1998. definirao kao sve životinje u bližem srodstvu sa vrstom Plateosaurus engelhardti nego sa Massospondylus carinatus. Galton i Upchurch su 2004. predložili sljedeću definiciju: sve životinje u bližem srodstvu sa Plateosaurus engelhardti nego sa Massospondylus carinatus i Yunnanosaurus huangi. Yates ga je 2007. definirao kao sve životinje u bližem srodstvu sa Plateosaurus engelhardti nego sa Diplodocus longus. Novije kladističke analize sugeriraju da je kladus Prosauropoda, kojeg je Huene imenovao 1920. i Sereno definirao 1998. kao sve životinje u bližem srodstvu sa Plateosaurus engelhardti nego sa Saltasaurus loricatus, sinonim za Plateosauridae, budući da oba sadrže iste taksone.
Befloksaton
Befloksaton je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 349,302 Da.
Terra dei Ceci, Pisa
Terra dei Ceci je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Casaldrino, Piacenza
Casaldrino je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 432 m.
Châtillon-sur-Oise
Šatijon sir Oaz je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Sen Kenten.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 128 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 48 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,62 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 70 metara (maksimalnoj 119 m, a minimalnoj 61 m).
Opština Braniștea, Galați
Braniștea je opština u Rumuniji u okrugu Galac.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Obrežje (Radeče, Slovenija)
Obrežje je naselje u slovenskoj Općini Radeču. Obrežje se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 166 stanovnika.
Niedernhausen
Nidernhauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 17 opštinskih središta okruga Rajngau-Taunus. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 14.534 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6439011.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajngau-Taunus Nidernhauzen se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Rajngau-Taunus. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 254–592 metra. Površina opštine iznosi 35,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 14.534 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 412 stanovnika/km².
Opština Ruiz, Nayarit
Ruíz je opština u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 3311 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 197 m.
Rancho Tepeyahualco, Terrenate
Rancho Tepeyahualco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Terrenate.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2529 m.
Setepenre
Setepenre je česta titula egipatskih kraljeva (faraona), što znači "Izabran od Re".
Setepenre također ime šeste i najmlađe kćeri Akhenatena i Nefertiti. Njeno ime ne sadrži izraz -aten. Najvjerojatnije je rođena u 9. ili 10. godini očeve vladavine.
O Setepenre se ne zna mnogo, osim da je vrlo vjerojatno umrla mlada, prije Meketaten koja je umrla u 14. godini Akhenatenove vladavine.
Huntington, West Virginia
Hantington je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 49.138, što je 2.337 (-4,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Santo Domingo, San Marcos
Santo Domingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Marcos.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Las Gualupas, Villa de Reyes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 174 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1820 m.
Valle, Savona
Valle je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 560 m.