cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nobody Knows Your Mask
Reference na popularnu kulturu
Drugu referencu ponovo je izvršio Shōgo Makishima, koji je čitao Orwellov roman Nineteen Eighty-Four i to s koricama prvog britanskog izdanja tog djela iz 1949. godine. Orwellov roman se smatra jednim od najboljih distopijskih djela u historiji književnosti, a odnos Velikog brata prema društvu je jasna referenca na odnos Sibyla prema društvu u Japanu. Makishima koristi taj roman kao inspiraciju za svoje kaotično djelovanje.
Château-sur-Allier
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 172 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 6 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 27,75 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 187 metara (maksimalnoj 233 m, a minimalnoj 180 m).
Nobody Knows Your Mask
Reference na popularnu kulturu
Također, iako se ne radi o direktnoj referenci na zapadnu kulturu, epizoda se simbolički osvrće i na koncept kozmičke kornjače, prisutan u kineskom folkloru te u folkloru sjevernoameričkih Indijanaca. Naime, Talismanov Saloon, jedna od soba u CommuFieldu, zapravo je cirkus koji se nalazi na leđima divovske želve, čime je simbolički prikazana kornjača koja na svojim leđima nosi cijeli svijet.
Glazba
Uvodna pjesma korištena tokom prve polovice prve sezone bila je "abnormalize" benda Ling Tosite Sigure. Glazbu i tekst uvodne pjesme potpisuje frontmen benda TK. Tokom ove epizode nije prikazana i uvodna špica koja će kasnije biti prisutna, već je uvodna pjesma pratila radnju same epizode. Odjavna pjesma, uz prisutnu odvajnu špicu, bila je "Namae no Nai Kaibutsu" u izvedbi dua EGOIST. Glazbu, tekst i aranžman za pjesmu potpisuje ryo, instrumentalist benda.
Ostalu glazbu potpisuje kompozitor Yūgo Kanno, koji je potpisao glazbu za cjelokupni anime.
Croceferrata, Vibo Valentia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 887 m.
Nobody Knows Your Mask
Kritike
Sestre Ashley i Stella Chen su, pišući za portal Paper Droids.com, bile oduševljene četvrtom epizodom. Ashley je naglasila kako je epizoda po svim aspektima nadmašila prethodne, posebno istučući činjenice da je donijela veliki zločin koji završava cliffhangerom te nenaglašavanje odnosa Akane i Kōgamija uz istovremeno otkrivanje novih detalja. Pohvalila je i korištenje tehnologije u epizodi, opisujući ju kao "Criminal Minds s tehnologijom koja razvaljuje". Stella je svoje oduševljenje izrazila nešto umjerenijim tonom, tvrdeći kako je epizoda imala sve što je trebala i kako jedva čeka daljnji rasplet događaja. U svojoj kritici za The Fandom Post.com, Thomas Zoth je bio zadovoljan epizodom, ali ne bez kritike, dajući joj ocjenu "B". U svom sumarnom pregledu, istaknuo je kako je Psycho-Pass odlučio "skakati s teme na temu", dajući seriji misterioznost i mogućnost otkrivanja različitih aspekata toga svijeta, međutim bez konkretnog objašnjenja cjelokupnog koncepta, koji i dalje ostaje maglovito nejasan.
Domenico Berardi
Domenico Berardi ( Cariati, 1. kolovoza 1994.), talijanski nogometaš i reprezentativac koji igra kao napadač. Od početka svoje profesionalne karijere 2012. godine igra za Sassuolo. S preko 100 postignutih golova u svim natjecanjima, Berardi je trenutno najbolji strijelac u historiji kluba.
Od 2018. godine član je reprezentacije Italije, s kojom je 2021. godine postao europski prvak.
Chapala, Cosalá
Chapala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Cosalá.
Iranska visoravan
mini|desno|250px|Tektonska karta - Iranska visoravan južni je ogranak [[Euroazijska ploča|Euroazijske ploče; između Arapske i Indijske ploče]] Iranska visoravan (poznata i kao Perzijska visoravan) je prostrani geološki oblik u jugozapadnoj Aziji. Područje je dijelom Euroazijske ploče i uklještena je između Arapske i Indijske ploče, a nalazi se između Zagrosa na zapadu, Kaspijskog jezera i Kopet-Daga na sjeveru, Hormuškog tjesnaca i Perzijskog zaljeva na jugu, te Inda na istoku.
Kao historijska regija obuhvaća Partiju, Mediju i Perziju koje su žarište kulture Velikog Irana. Iranska visoravan okvirno je sastavljena od dijelova Irana, Azerbajdžana, Turkmenistana, Afganistana i Pakistana (Balučistan), a ponekad se u pojam uvrštava i nizinski Huzestan koji je ogrankom ravničarske Mezopotamije.
Područje obuhvaća približno 3,7 milijuna km² i proteže se približno 1800 km u smjeru sjever-jug odnosno 2500 km u smjeru istok-zapad. Unatoč nazivu „visoravan“, reljef područja je zapravo izrazito raznolik i sastoji se od više planinskih planaca među kojima se ističe vrh Damavand (5610 m) na Alborzu, kao i od ravničarskih dijelova pustinje Dašt-e Lut iz Kermanske pokrajine u središnjem Iranu čija je prosječna nadmorska visina ispod 300 m.
Opština Cărpiniș, Timiș
Cărpiniș je opština u Rumuniji u okrugu Timiš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 81 m.
Miho Celije Gradić
Miho Celije Gradić (lat. Michaele Coelius Gradius, o. 1465.-1527.) bio je dubrovački humanist, književnik, pjesnik i prevoditelj. Obrazovanje je stekao u školi znamenitog Demetrija Halkondila, a Celije se zarana upustio u prevoditeljsku djelatnost. Povrh ostalog, preveo je Ksenofontovu Anabazu, što je najstariji sačuvan prijevod tog djela na latinski.
Porijeklo, obrazovanje i smrt
Miho Gradić, sin Marina, rodio se najvjerojatnije poslije 1465., svakako prije 1472., a umro je u osami Šipana 1527., i to najvjerojatnije od kuge koja je poharala dubrovačko područje. Nadimak Celije, kojim ga oslovljavaju i Giovanni Bembo i Damjan Beneša, upotrebljavao je i sam u latiniziranom obliku svojeg imena kod potpisa vlastitih djela, a zapravo je najvjerojatnije riječ o latinskoj inačici talijanskog hipokoristika imena Michaele. Inače bliski rođak jednog od najistaknutijih dubrovačkih humanista, Marina Bunića, Miho je potomak uglednog ogranka obitelji Gradić, koji je osim o trgovačkim poslovima brinuo i o tome da njegovi nadareni predstavnici dobiju vrhunsko humanističko obrazovanje, tako da je Celije svoje stekao vjerojatno u Firenzi, kao učenik slavnog Demetrija Halkondila (1423.-1511.), priređivača prvog tiskanog izdanja Ilijade i Odiseje 1488. Sam Celije nikada nije zasnovao vlastitu obitelj, no unatoč relativno rano sastavljenu prvom testamentu i Benešinim aluzijama na njegovu iznimnu duhovnu čistoću, podatak da je neposredno prije smrti obnašao dužnost dubrovačkog kneza ukazuje na to da se ipak nikada nije odrekao svjetovna života. Celije je, naime, za kneza biran dvaput: 1521. i 1524.
Prijevodi Anabaze na latinski
Celijev prijevod je najstarije sačuvana latinska verzija Anabaze uopće, obzirom da su dva starija rukopisna prijevoda izgubljena, a prvo tiskano izdanje potječe iz 1533. Međutim, uzbudljiva priča o bratoubilačkom okršaju Kira Mlađeg i Artakserksa II. te o povratku 10.000 grčkih najamnika preko armenskih visova i crnomorskog priobalja privukla je pozornost i drugih humanista. Stoga nije zgorega ugrubo iscrtati odnos Celijeve epohe prema Ksenofontu i grčkoj historiografiji. Rani humanizam, uopćeno govoreći, u pravilu se zanimao za rimski ogranak antičkog povjesništva, dok se grčkim piscima pribjegavalo uglavnom u svrhu boljeg razumijevanja rimske povijesti. Pa i kad se sredinom 15. st. pojavilo nekoliko prijevoda s grčkoga, oni su načelno obuhvaćali neprijeporne autoritete nalik Herodotu i Tukididu. Tako je redovito na marginama ostajao i Ksenofont (izuzevši Kirupediju, koju ni antika ni humanizam nisu držali povijesnim djelom). Međutim, početkom 16. st. jača zanimanje za izdanja grčkih pisaca, da bi u drugoj polovici stoljeća prevodilačka djelatnost doživjela vrhunac. U takav trend lijepo se uklapaju i prijevodi Ksenofonta. Koliko je znano, do konca 16. st., pojavilo se ukupno sedam latinskih prijevoda Anabaze. Među nesačuvanim edicijama najranija potječe iz pera Lampugnina Biraga (o. 1390.-?) i datira se u 1460. Iz kodeksa posvećena ferarskom vojvodi Borsu d'Este sačuvao se samo uvodni dio Biragova prijevoda. Ni Laskarisov rukopis iz 1500. nije preživio kasnija stoljeća. Prvu tiskanu verziju priredio je Romolo Quirino Amaseo u Bologni 1533. Prevodilac je iskoristio uvod u Anabazu da usporedi borbu grčkih plaćenika s konca 5. st. pr.n.e. s nevoljama što su zahvatile Europu u doba osmanskih prodora. Zatim su uslijedili prijevodi Henrija Estiennea (1561.), Johannesa Levvenklaiusa (1569.) i jedan anonimni prijevod s Cambridgea. Napokon, Francuz Marc-Antoine Muret (1526.-85.) priredio je komentar Kirupedije i Anabaze. Da se Anabaza razmjerno brzo prometnula u popularno štivo, najbolji je dokaz to što je u rasponu od sredine 15. do konca 17. st. doživjela ukupno 23 izdanja na klasičnim i sedam na narodnim jezicima. Moguće je da su se izdanja izvornika rabila kao pedagoško štivo u poduci grčkog jezika, jer Kirupedija je prevedena na latinski mnogo prije Anabaze i našla je primjenu u nastavi obaju klasičnih jezika. Sva je prilika da se Celije u Firenci prvo susreo s tom didaktičnom pripovješću, a tek se onda, zacijelo potaknut radnim okruženjem, odvažio na prevođenje drugoga velikog Ksenofontova djela.
Halkondilova škola grčkoga jezika (Firenza) i Celije
S obzirom na to da im se prijevodi nisu sačuvali, gotovo je nemoguće ustanoviti u kojoj su mjeri Celijevi prethodnici utjecali na njegov književno-prevodilački rad. Ipak, Demetrije Halkondil, priređivač prvog tiskanog izdanja Ilijade i Odiseje (1488.), nesumnjivo je poticajno djelovao na Celijev angažman. Ako je vjerovati jednome pismu mletačkog humanista Giovannija Bemba (1473.-1545.), Celije je prve prevodilačke korake napravio upravo u Halkondilovoj školi. Kao vodeći predavač grčkoga u drugoj polovici 15. st. ovaj rođeni Atenjanin preuzeo je katedru u Firenzi 1475. godine, da bi u poodmakloj dobi objavio gramatički priručnik pod naslovom Erotemeta (Milano, 1493.). Poput prethodnika Hrisolore (1353.-1415.), Halkondil je odlučio pojednostaviti morfološko-sintaktičke paradigme, dok je u nastavi uglavnom posezao za primjerima iz Ksenofontova korpusa. Pored rukopisnih izdanja, na raspolaganju je imao samo dva tiskana prijevoda, Kirupediju i Hijerona, što iznova ukazuje na to kolike su poteškoće u to doba pratile poduku iz drugog klasičnog jezika. U takvim je, dakle, okolnostima Celije stekao humanističko obrazovanje i počeo vlastiti prevodilački rad.
Celijev prijevod Anabaze
Jedini poznati rukopis Celijeva prijevoda Anabaze nastao je početkom 16. st., a od kraja 18. st. čuva se u Berlinu u knjižnici Staatsbibliothek zu Berlin, pod signaturom Ms. Phillipps 1900 i pod naslovom Xenophontis de Cyri expeditione libri VII, Coelio Michaele Gradio interprete. Tekst obuhvaća 140 obrojčanih listova. Rukopis je čitak i uredan, ali ne možemo reći je li riječ o autografu. Celije u prijevodu zadržava Ksenofontovu jednostavnost i eleganciju. Ne prevodi doslovno niti proširuje tekst. Upotrebljava konstrukcije i imenske riječi tipične za latinski, a ne postoje u grčkom, čime pokazuje dobro poznavanje mogućnosti izražavanja na latinskom. U izboru riječi može se primijetiti sklonost Ciceronu, što je vidljivo iz samog prijevoda brojnih takvih primjera (primjerice izrazi insidias tendere i terra marique posuđeni su tako od Cicerona i tsl.). Iako ima i ponešto krivih dijelova prijevoda, Celijev prevodilački rad na Anabazi ipak ima svoju vrijednost. Smatra se, stoga, da bi Celijev prijevod doživio znatan uspjeh među suvremenicima da nije ostao u rukopisu. Zazirući doslovna prevođenja i ponavljanja istih gramatičkih rješenja, dubrovački je humanist pokazao uspješno ovladavanje gramatike grčkog jezika te suvereno vladanje finesama latinskog. Pitanje predloška, tj. verzije grčkog teksta kojim se prevodilac služio, ostaje, međutim, i dalje otvoreno.
Celije i latinsko pjesništvo
Osim prevodilačkim radom, Celije se bavio i latinskim pjesništvom, međutim o opsegu, sadržaju i sudbini toga korpusa zasad se nažalost ne može ništa detaljnije reći.
ELQ-300
ELQ-300 je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 475,844 Da.
El Cerrito de las Colmenas, Ajacuba
El Cerrito de las Colmenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Ajacuba.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2164 m.
Colle Diana, Viterbo
Colle Diana je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 618 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 378 m.
Aracely, Tihuatlán
Aracely je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Sestola, Modena
Sestola je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1229 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 993 m.
El Metate, Guadalupe y Calvo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1992 m.
Greenbrier, Tennessee
Grinbrajer je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.433, što je 1.493 (30,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Muranska Zdihava
Muranska Zdihava je naseljeno mjesto u okrugu Revuca, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 257 stanovnika.
Ferraresa, Verona
Ferraresa je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Međunarodni kodeks nomenklature algi, gljiva i biljaka
thumb|250px|Linnaeusova bašta ([[Uppsala)]] thumb|250px|Naslovna strana Species Plantarum, [[1753.]] Međunarodni kodeks nomenklature algi, gljiva i biljaka (eng. International Code of Nomenclature for Algae, Fungi, and Plants: ICN), koji je izveden iz  Međunarodnog kodeksa  botaničke nomenklature (eng. International Code of Botanical Nomenclature: ICBN) je skup pravila i preporuka koje uređuju  formalno obilježavanje  botaničkih imena, odnosno  taksonomskih rangova  kod biljaka, gljiva i još nekih grupa  organizama,  koje  se "tradicijski smatraju algama, gljivama ili biljkama". (Preambula, paragraf 8)
Prvobitno ime je promijenjeno na Međunarodnom botaničkom kongresu u Melbourneu, 2011.,  kao dio Melburnskog koda koji je zamijenio Bečki kod iz 2005. godine. Kao i prijašnji kodovi, stupio je na snagu nakon što ga je Kongres  ratificirao, u subotu 23. juna 2011.). Međutim, dokumentacija kodeksa se  ne  uređuje tako brzo,  već je bilo potrebno izvjesno vrijeme  neko vrijeme za uređivanje finalnog oblika. Preliminarni tekstovi članaka s najznačajnijim promjenama objavljeni su  u septembru  2011. godine.
El Ranchito, Cosalá
El Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Cosalá.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 282 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 201 m.
Cheix (Pij de Dom)
Še je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Pij de Dom koja pripada prefekturi Riom.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 602 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 130 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 338 metara (maksimalnoj 350 m, a minimalnoj 314 m).
Stefan Batory
Stefan Batory mađarski István Báthory (Şimleu Silvaniei, 27. septembar 1533. - Grodno, 12. decembar 1586.), bio je transilvanijski Veliki vojvoda od 1571. do 1576. i poljski kralj od 1575. - 1586.
Stefan se uspješno othrvao habsburgškoj konkurenciji kod izbora za poljskog kralja, nakon tog branio poljske istočne baltičke pokrajine od ruskih nasrtaja, i pokušao stvoriti veliku državnu zajednicu od Poljaka, Rusa i Transilvanaca.
Biografija
Poljsko plemstvo (šlahta) je 1575. odbacilo kandidaturu habsburgškog cara Maksimilijana II za poljski tron i izabralo Stefana za kralja, jer im je on bio bliži kao zet pokojnog Sigismunda I. Jagelovića. Nakon što je osigurao da transilvanijski tron pripadne njegovom bratu Kristofu, - Stefan je odjurio u Krakow gdje je okrunjen 1. maja 1576.
Ganduglia, Savona
Ganduglia je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Stefan Batory
Biografija
Svoju vlast konsolidirao je tek 1577. kad je pokorio Gdanjsk. Tek tad bio je u stanju da se suoči sa tadašnjim velikim neprijateljem Poljske - Carskom Rusijom koja joj je htjela oduzeti izlaz na Baltičko more. Stefan je prvo osigurao primirje sa Osmanskim Carstvom, zatim je ojačao poljsku vojsku primivši u njene redove kao stalne jedinice Kozake. Stefan je 1579. napao vojsku cara Ivana IV Groznog i ušao u Livonski rat, koji je sretno okončao po njega, jer je prisilio Ivana Groznog da mu prepusti grad Polock i cijelu Livoniju, na osnovu Sporazuma iz Jam-Zapoljskog potpisanog 15. januara 1582a.
Opština San Juan Huactzinco, Tlaxcala
San Juan Huactzinco je opština u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala.
Ganduglia, Savona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 235 m.
Opština San Juan Huactzinco, Tlaxcala
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 6818 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2201 m.
Stefan Batory
Biografija
Iako je izgleda bio vjerski tolerantan, Stefan je ipak bio uvjereni katolik i čovjek snažne volje, pa je zbog tog naišao na znatan otpor kod svojih podanika, kad ih je pokušao pridobiti za protureformaciju i za snaženje autoriteta monarhije. Ali on i pored toga nije dopustio da ga te unutrašnje poteškoće zaustave u njegovim ambicioznim planovima po inozemstvu. Njegov cilj bio je ujedinjenje Poljaka, Rusa i Transilvanaca pod njegovim vladarskim žezlom.
Unutrašnje morske vode
mini|300px|Morski pojasevi prema međunarodnom pravu Unutrašnje morske vode obalne države su vode koje se nalaze od polazne crte teritorijalnog mora u smjeru kopna. Unutarnje morske vode obuhvaćaju luke i zaljeve na obali kopna i otoka, dijelove mora između crte niske vode na obali kopna i ravne polazne crte za mjerenje širine teritorijalnog mora. Zaljevom se smatra jasno istaknuta uvala uvučena u kopno, čija je morska površina jednaka površini ili je veća od površine polukruga kojemu je duljina promjera jednaka duljini prave crte koja zatvara ulaz u zaljev. Morska površina zaljeva mjeri se od crte niske vode uzduž obale zaljeva i prave crte koja zatvara ulaz u zaljev.
Saltillo Fracción II, Ocozocoautla de Espinosa
Saltillo Fracción II je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Unutrašnje morske vode
Kad se određivanjem ravne polazne crte kao unutarnje morske vode obuhvate vode koje se prije toga nisu smatrale takvima, u tim će vodama postojati pravo neškodljivog prolaska.
Saltillo Fracción II, Ocozocoautla de Espinosa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1194 m.
Stefan Batory
Biografija
Netom prije svoje smrti htio je ponovno pokrenuti rat protiv Carske Rusije, a planirao je pokrenuti križarski rat protiv Osmanskog Carstva. Sve u svemu Stefan Batory bio je jedan od najvažnijih snažnih i ambicioznih vladara u historiji Poljske.
Unutrašnje morske vode
Unutrašnje morske vode, zajedno s teritorijalnim morem čine obalno more nad kojim se prostire suverenitet obalne države.
Colombero, Cuneo
Colombero je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Hortenzija
Hortenzija (lat. Hydrangea) je rod od oko 70-75 vrsta kritosjemenjača koje su nastale u južnoj i istočnoj Aziji, Kini, Koreji, Japanu, Himalaiji i Indoneziji, te Sjevernoj i Južnoj Americi. Većina vrsta su grmovi, oko 1-3 m visoki, ostale su mala stabla i penjačice, koje mogu doseći do 30 m u visinu uspinjući se na stabla. Mogu biti listopadne ili vazdazelene, a većina kultiviranih vrsta su listopadne.
Izvezene su na Azore u Portugalu. Najviše je vrsta izvezeno na otok Faial, koji je poznat kao plavi otok po ogromnom broju plavih hortenzija koje i sad rastu na otoku i na otok Flores.
Rejuybo, Bocoyna
Rejuybo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Hortenzija
Vrste u rodu Schizophragma i u Hydrangeaceae poznate su kao obične hortenzije. Schizophragma hydrangeoides i Hydrangea petiolaris poznate su kao hortenzije penjačice.
Dvije su vrste cvatova hortenzije:
Hortenzija cvjeta od ranog proljeća do kasne jeseni. Mnoge vrste imaju cvatove koje sadrže dva tipa cvjetova, male plodne cvjetove u sredini cvata i velike, neplodne cvjetove raspoređene u kružnicama oko centra svakog cvata. Ostale vrste imaju sve jednake i plodne cvjetove.
Boje
Većina vrsta ima bijele cvjetove, ali cvjetovi nekih vrsta (naprimjer H. Macrophylla) mogu biti plavi, crveni, ružičasti, svjetloljubičasti, ili tamnoljubičasti. Boja cvjetova zavisi od pH vrijednosti tla; ako je tlo kiselo cvjetovi će biti plavi, ako je tlo neutralno cvjetovi će biti blijedi, a ako je alkalijalno bit će ružičasti ili ljubičasti. Ta promjena cvjetnog pigmenta zavisi od čestica aluminija, koje hortenzije sadržavaju.
Lista vrsta
right|thumb|240px|Hydrangea sp, individualan cvijet. right|240px|thumb|Hydrangea, cvjetovi zimi.
240px|thumb|right|latice
Kultivacija i korist
Hortenzije su popularne ukrasne biljke, uzgajane zbog njihovih velikih cvatova. Hydrangea macrophylla ukrižana je s preko 600 raznih vrsta biljaka, najčešće odabiranih da imaju samo velike sterilne cvjetove u cvatovima. Neke je kultivirane vrste najbolje obrezivati svake godine kad se novo lišće tek pojavljuje. Ako nisu dobro obrezane, grane će postati jako uvijene, rast će sve dok težina grana ne postane veća od njihove snage, čija je posljedica savijanje grana prema dolje i vjerovatno njihovo prelamanje. Ostale vrste cvjetaju samo na starim granama, tj. ne cvjetaju iduće sezone ako se obrežu.
Neke su hortenzije umjereno otrovne za jelo; svi djelovi biljke sadrže glikozide. Hydrangea paniculata ponekad se koristi kao opojno sredstvo, usprkos opasnosti od bolesti i smrtnoj dozi cijanida.
U Koreji se vrsta Hydrangea serrata (hangul:산수국 hanja:山|水|菊) koristi za biljni čaj, zvani sugukcha (수국차) ili ilsulcha (이슬차). Japanski je ama-cha, (što znači slatki čaj) još jedan biljni čaj napravljen od vrste Hydrangea serrata, čiji listovi sadrže supstancu koja ima sladak ukus (phyllodulcin). Za puniji ukus, svježi listovi se savijaju, kuhaju na pari i suše, i tako se dobiju tamnosmeđi listovi čaja. Ama-cha uglavnom se koristi za kan-butsu-e (ceremoniju Budinog kupanja) 8. travnja svake godine — dan za koji se u Japanu vjeruje da je Budin rođendan. Ama-cha polijeva se po kipu Bude na toj ceremoniji. Prema legendi, na dan Budinog rođenja, devet je zmajeva polijevalo Amritu po njemu; ama-cha je zamijena za Amritu u Japanu.
Izvori
1 http://www.erowid.org/herbs/hydrangea/hydrangea.shtml
El Capulinar, Angel R. Cabada
El Capulinar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Angel R. Cabada.
Baksei Chamkrong
Baksei Chamkrong (kmerski za "Ptica koja štiti pod svoje krilo") je maleni kmerski piramidalni terasasti hram u Angkoru, Kambodža. Izgradio ga je kralj Harshavarman I. (v. 944.-968.) za svog oca Yasovarmana kao hinduistički hram posvećen Šivi, a nalazi se s lijeve strane južnog ulaza u grad Angkor Thom.
Ime mu potječe od legenda da je jedan kralj Kmerskog carstva morao bježati kada je Angkor bio pod opsadom, na što je s neba sletjela jedna ptica i skrila ga pod svoje krilo.
Ovaj hram je bio prvi koji je izgrađen od trajnih materijala, kao što su opeka i kamen laterit s ukrasima od vapnenca. Ipak je većina štuko ukrasa s fasade hrama propala, no greda od vapnenca iznad ulaza u središnji toranj ima raskošno isklesan prizor Indre koji jaše troglavog slona Airavatu. Njih s obje strane povezuje raskošni vijenac, a s obje strane malenog ulaza nalaze se natpisi.
Od 1992. godine, Baksei Chamkrong je, kao dio Angkora, na popisu svjetske baštine UNESCO-a.
Fracassi, Vicenza
Fracassi je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 503 m.
Șandru, Papiu Ilarian
Șandru je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Papiu Ilarian.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
Waveland, Mississippi
Vejvland je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.435, što je 239 (-3,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tres Viejos, Del Nayar
Tres Viejos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 361 m.
Gomion, Bolzano
Gomion je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 749 m.
Canyon City, Oregon
Kanjon Siti je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 703, što je 34 (5,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Elimoklavin
Elimoklavin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 254,327 Da.
Siberia, Modena
Siberia je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 575 m.
Domaća kokoš
Domaća kokoš (Gallus gallus domesticus) je uzgojni, odomaćeni oblik divlje kokoši, vrste porijeklom iz Jugoistočne Azije. Pripada porodici fazanki iz reda kokoški.
Kao domaća životinja, domaća kokoš ili kako ju se češće zove, kokoš je uzgojena u velikom broju najrazličitijih oblika, obilježja i varijacija boja. Trenutno europski standardi pasmina domaćih kokoši prihvaćaju više od 180 poznatih pasmina. U svijetu se uzgaja još daleko veći broj pasmina. Postoje i različite boje jaja, kao na primjer bijela, smeđa, zelena, crvena...
U komercijalnoj proizvodnji mesa i jaja koriste se najčešće hibridne pasmine.
O najdužem životnom vijeku kokoši ima vrlo malo pouzdanih podataka. U starijoj literaturi mogu se naći navodi o starosti do 50 godina. Većina izvora navodi da domaće kokoši (ako ih se ne zakolje ranije), doživljavaju 5-7 godina, u pojedinačnim slučajevima do 8-9 godina. Kokoši nesilice najčešće ugibaju ranije od kokoški koje žive slobodno i nisu izložene stresu neprekidnog nošenja jaja. U dobi od dvije godine značajno opada "proizvodnja" jaja jedne kokoši.
Izgled
Domaća kokoš (mužjak pijetao ili oroz, ženka koka ili kokoš tijekom godine, a u vrijeme kad leži na jajima i vodi piliće naziva se kvočka, mladunče pile, kastrirani pijetao kopun) teži od 1,5 do 5 kilograma, što ovisi o pasmini. Kod životinja iste pasmine mužjak, pijetao, teži je do jednog kilograma od ženke, koke. Pored toga, uzgojene su i patuljaste pasmine koje teže između 500 i 1.200 grama.
Kao kod većine vrsta kokoši, i kod domaćih je izražen spolni dimorfizam. Posebno obilježje cijelog roda Gallus pa tako i domaćih kokoši je crvena krijesta koja može biti različitih oblika. To je mesnata izraslina na vrhu glave ptica ovog roda koju imaju oba spola, no kod mužjaka je uvijek veća, a obilježava ga i rep u obliku srpa.
Donji dio noge je najčešće bez perja, no postoje i pasmine kod kojih i na tom dijelu nogu raste perje, sve do perja na prstima. Stopalo im je u pravilu anisodaktilno, što znači da imaju 4 prsta, tri okrenuta prema naprijed, a jedan prema natrag. No, postoje i pasmine s pet prstiju, kod njih su prema natrag okrenuta dva prsta.
Odrasli pijetlovi imaju i "stražnji prst", često nazvan i ostruga ili mamuza. Pijetlovi ga koriste kao oružje u napadu na konkurenta. Ta mamuza neprekidno raste, i kod starijih pijetlova može biti prilično dug i šiljast, može služiti i za određivanje starosti životinje.
Glasanje, "kukurikanje", pijetao koristi kao zvučno obilježavanje vlastitog teritorija. Obično se javlja u svitanje, oko podneva i u sumrak. U doba antike kukurikanje je služilo i kao oznaka doba dana, iako pijetlovi mogu kukurikati u svako doba dana.
Oči su im postavljene postrano na glavi, pa ne vide prostorno. Zbog toga, da bi dobro vidjele svoju okolinu, prisiljene su na brzo kretanje glave lijevo-desno, kako bi vidjele s oba oka.
Ponašanje
thumb|Jednodnevno pile U prirodnom okolišu kokoši jedu sjemenke, gliste, kukce pa čak i miševe. Dok traže hranu, kokoši se rado zadržavaju u okolišu u kojem postoji mogućnost skrivanja. Tvrdu hranu u želucu usitnjavaju gastroliti.
Domaće kokoške mogu godišnje snijeti 250 do 300 jaja ako se sneseno jaje svaki dan uklanja. Ako se jaja ne uklanjaju redovno, kokoška će početi sa sjedenjem na jajima ako joj je nagon za ležanjem dovoljno izražen. Kod suvremenih pasmina, ovaj nagon je izbjegnut, ili snažno reduciran. Promjenom hrane isključivo na pšenicu nagon se najčešće ponovo javlja. Nagon za ležanjem na jajima može biti i narušen, tako da kvočka napusti gnijezdo prije nego što se pilići izlegu. Ova je pojava često prisutna kod kokoši koje su se izlegle u inkubatoru. Ležanje na jajima traje normalno 21 dan.
Jamajčanski dolar
Jamajkanski dolar je službena valuta karibske države Jamajke od 1969. godine.
Istorija
Istoriju službenog novca korištenoga na Jamajci treba se posmatrati u sklopu istorije korištenja valuta u ostatku Britanske Zapardne Indije u cjelini. Specifičnost Jamajke bila je samo u tome što je jedina od ostrva Britanske Zapadne Indije mogla koristiti posebno dizajnirane kovanice Britanske funte, osim specijalnih srebrnih kovanica Goata (tradicionalni naziv engleskih srednjovjekovih srebrnjaka) koji su se izdavali samo za Britansku Zapadnu Indiju ali su se naknadno počeli koristiti samo u Britanskoj Gvajani.
Prvi novac koji se koristio na Jamajci bile su španjolske bakrene kovance koje su se zvale maravedi. To se nadovezuje na činjenicu kako je približno 400 godina španjolski dolar bio širokoraširen na globalnim trgovačkim rutama, uključujući u region Karibskog mora. Ipak, zbog revolucionarnih ratova u Latinskoj Americi, izvori tih srebrnih trgovačkih novčića su iščezli. Posljednji španjolski dolari iskovani su 1825. u Boliviji. Ujedinjeno je Kraljevstvo 1821. usvojilo vrlo uspješan zlatni standard, pa se 1825. godina nakon toga učinila kao savršena za uvođenje britanskih kovanica i u Britanske prekomorske kolonije. Ta je odluka ipak pogodila karibske zajednice budući da se za jedan španjolski dolar dobijalo četiri šilinga i četiri penija što nije odgovaralo realnoj vrijednosti kovanog metala. Ova je politika imala negativne posljedice na uvođenje nove valute tako da je 1838. promjenjena tečajna lista kako bi više odgovarala realnoj vrijednosti. Za Jamajku, Britanski Honduras, Bermudu i kasnije Bahame uspostavljen je poseban set pravila a njihova zajednička institucija bila je Banka Nove Škotske.
1839. britanski je parlament usvojio odluku po kojoj je jedino legalno platežno sredstvo na Jamajci postala britanska valuta (osim španjolskih zlatnika). Odluka je stupila na snagu 31.12. 1840.
Oslobođenje robova, do kojega je došlo 1838. godine povećana je potreba za kovanicama, posebno onima manje vrijednosti pa je i zbog toga 1869. uvedena dodatna vrsta kovanica. U tom periodu, do 1880., nastaju i prve jedinstveno jamajkanske kovanice.
1904. godine proizvedene su i prve novčanice, a 1918. uvedeni su i novi apoeni novčanica, od kojih je dio povučen iz upotrebe 1922., a dio 1940.
U 10. 1960. Banka Jamajke stekla je pravo da samostalno proivodi novac u službenoj upotrebi na Jamajci koja je svoje prve novčanice izdala 1961.
U 1. 1968. jamajkanski parlament odlučio je napraviti decimalizaciju valute te je uveo novu valutu Jamajkanski dolar i zamijenio dotadađnje Jamajkanske funte.
Jamajkanski se dolar koristio i na Kajmanskim ostrvima do 1972.
Las Higueras, Victoria
Las Higueras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1750 m.
Omfala
thumb|340px|Herakle i Omfala. Detalj sa [[stari Rim|rimskog mozaika, Ljirija (Španija), 3. vek.]]
Omfala je u grčkoj mitologiji bila kraljica Lidije.
Mitologija
Bila je Jardanova kćerka i Tmolova supruga, koja je od svog muža nasledila presto. Herakle se nakon Ifitovog ubistva razboleo i proročište mu je reklo da neće ozdraviti dok ne bude služio kod nekog tri godine. Zato ga je Hermes prodao kraljici Omfali. Pominje se da je Herakle bio grešan i zbog krađe delfskog tronošca.
U vreme dok je služio Omfalu, grčki junaci su počinili mnoga herojstva; ulovili Kalidonskog vepra, Argonauti su doneli zlatno runo, a Tezej se proslavio na Istmu. Međutim, i sam Herakle je počinio mnoga junačka dela; zarobio je Kerkope, ubio Sileja i pobedio Itonce. Omfala je napokon saznala za božansko poreklo svog roba i uzela ga za ljubavnika. Sa njim je imala sina Lamona (ili Lama ), ali im se pripisuju i druga deca; Agelaj, Tirsen i Alkej (pominje se i Laomed ). Takođe se pominje da je Herakle sa Omfalinom robinjom imao sina čiji su potomci vladali Lidijom pet stotina godina. Sama Omfala je bila majka Tantala.
Prema kasnijem predanju, njegova služba je trajala samo godinu dana, ali on za to vreme ne samo da nije počinio junačka dela, već je radio ponižavajuće poslove, obučen u ženske haljine. Zbog toga su ga slikari predstavljali obučenog u žutu haljinu, dok mu Omfaline sluškinje čiste nokte i češljaju ga. Za to vreme je Omfala nosila lavlju kožu i batinu. Kada ne bi izvršavao njena obesna naređenja, tukla ga je zlatnom sandalom. Prema nekim pričama, ona se odmah zaljubila u njega i priuštila mu je život u izobilju i dokolici, što ga je načinilo mekušcem. Obučen u ljubičaste haljine, išao je za njom i štitio je suncobranom. U jednoj od takvih šetnji, video ih je Faun (ili Pan) i zaljubio se u Omfalu. Omfala i Herakle su nakon šetnje stigli kuda su i naumili — u jednu usamljenu grotu, gde su iz obesti promenili odeću. Ona ga je opasala čipkanim pojasom, koji je bio isuviše kratak za njegov struk, te mu navukla svoju purpurnu odoru, ali je morao da pocepa rukave. Vezice njenih sandala su bile isuviše kratke za njegove debele risove. Posle večere oni su otišli na spavanje u zasebne postelje, pošto su obećali Dionisu da će mu prineti jutarnju žrtvu, što je zahtevalo uzdržavanje od seksualnog čina. Oko ponoći Pan je došao u pećinu, pa pipajući po mraku, pronašao je postelju za koju je mislio da je Omfalina, najverovatnije po Heraklovoj svilenoj odori. Uvukao se u postelju, ali se herakle probudio i ritnuo ga nogom. Čuvši snažan udarac i jauk, probudila se i Omfala, upalila svetlo i vrlo brzo im se razjasnilo šta se zaista desilo. To je nateralo u smeh Herakla i Omfalu, ali od tog dana, pričalo se da se Pan užasavao odeće i zahtevao da u njegovim obredima svi učestvuju nagi. Ljut na Herakla, klevetao ga je da je izopačen jer se oblačio u žensku odeću.
Tumačenje
Klasični pisci su pridavali Heraklovom robovanju Omfali alegorično značenje; i najsnažniji čovek može postati rob raskalašne i ambiciozne žene. Oni su pupak smatrali „središtem“ pohote prema ženi, o čemu svedoči i njeno ime, koje znači upravo to. Ipak, prema Robertu Grevsu, priča beleži odnose u svetom kraljevstvu na prelasku iz matrijarhata u patrijarhat, kada je kralj, kao kraljičin suprug, mogao samo da zastupa kraljicu prilikom žrtvenih obreda, ali pod uslovom da nosi njenu odeću. To je bio običaj u rano sumersko doba, ali o njemu svedoče i izvesni kritski umetnički predmeti tokom obreda. Na primer, muškarci tako odeveni su prikazani na sarkofagu Trojne Hagije, a i na freskama dvorca u Knososu. Heraklovo robovanje objašnjava se zapadnoafričkim starosedelačkim matrijarhalnim običajem. Kod Abrona, Daura i Loanga, ali i drugih naroda, kralj je bio zapravo rob koga je birala kraljica. U nekim plemenima, ona se nije udavala. Sličan poredak zadržao se i u klasično doba kod plemstva u Lokridi. Oni su bili prinuđeni da se 683. p. n. e. isele iz središnje Grčke, zbog skandala koji su prouzrokovale plemkinje nedozvoljenim ljubavnim odnosima sa robovima. U Lokridi se pravo nasleđevinja sticalo isključivo po ženskoj liniji, o čemu su pisali Dionisije i Polibije. Isti običaj je verovatno bio zajednički u prehelenskoj Grčkoj i u Italiji, ali je samo u Bagnari, u blizini ruševina Epizefirske Lokride, sačuvano matrijarhalno uređenje. Tamo je podela poslova vrlo jasna, a iako je zvanični zaštitnik Bagnare Sveti Nikola, žene daleko više poštuju Devicu Mariju, jer je ona „nasledila“ Devicu Koru, po čijem je hramu Lokrida bila čuvena u klasična vremena.
Staroslavenski institut
Povijest
Temelji Staroslavenskom institutu položeni su osnivanjem Staroslavenske akademije''' 1902. u Krku. U siječnju 1928. godine ona je "ujedinjena" s Hrvatskom bogoslovskom akademijom''' u Zagrebu kao njezin Staroslavenski odsjek. Pročelnikom odsjeka imenovan je mons. dr. Svetozar Ritig. No, god. 1939. podnio je ostavku čekajući bolja vremena za oživljavanje djelatnosti.
Akademija je sa sjedištem u Zagrebu obnovljena je 15. rujna 1948. godine na skupštini Društva svećenika Hrvatske u Rijeci. Predsjednik vlade Narode Republike Hrvatske Vladimir Bakarić povjerio je vođenje Akademije mons. Ritigu, predsjedniku Komisije za vjerske poslove Vlade Narodne Republike Hrvatske, koji mu je predložio da se Staroslavenska akademija preimenuje u Staroslavenski institut.
Dana 18. ožujka 1952. predsjednik vlade Vladimir Bakarić potpisao je uredbu kojom se osniva Staroslavenski institut sa zadatkom da skuplja, obrađuje i proučava staroslavenske i stare hrvatske spomenike i drugo gradivo potrebno za izdavanje stručnih rječnika, monografija, zbornika i sličnih izdanja i da ih objelodanjuje te da uz stručnu biblioteku osnuje fototeku, u kojoj će prikupljati snimke svih važnijih glagoljskih spomenika, kao i ostalih spomenika koji se nalaze u bibliotekama i arhivima izvan Zagreba ili u inozemstvu.
Msgr. Ritig bio je ravnateljem do smrti 1961. Najveći je dio svoje osobne knjižnice darovao institutu u posjed. Nakon njegove smrti institut je preimenovan u Staroslavenski institut Svetozar Ritig.
Godine 1977. Staroslavenski institut "Svetozar Ritig" po je sili zakona zajedno s Institutom za jezik i Institutom za narodnu umjetnost integriran je u Institut za filologiju i folkloristiku te djeluje unutar njega kao Staroslavenski zavod Svetozar Ritig. Godine 1991. s filološkim je institutom izdvojen u Hrvatski filološki institut. Konačno se osamostalio 1997. godine u samostalnu znanstvenu instituciju pod nazivom Staroslavenski institut.
Colonia el Santo Niño, Ajacuba
Colonia el Santo Niño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Ajacuba.
Staroslavenski institut
Povijest
Mons. Svetozar Ritig osigurao je Staroslavenskom institutu prostorije pri Republičkoj komisiji za vjerske poslove u Zagrebu u dijelu zgrade u Demetrovoj ulici br. 11 (palača Balbi). Sama je palača iz prijelaza 17. u 18. stoljeće. U njoj se Staroslavenski institut nalazi i danas.
Colonia el Santo Niño, Ajacuba
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2126 m.
Staroslavenski institut
Povijest
Ravnatelji Staroslavenskog instituta:
Aktivnosti
U Staroslavenskom se institutu proučava jezik, književnost i povijest srednjovjekovne i ranonovovjekovne hrvatske glagoljične, latinične i ćirilične baštine. U pola stoljeća svoga postojanja Staroslavenski je institut stvorio veliku stručnu knjižnicu, skupio mikrofilmove i fotokopije gotovo svih glagoljskih rukopisa diljem svijeta. Rezultati dosadašnjih jezičnih, književnih i paleografskih istraživanja hrvatske glagoljske baštine objavljeni su u mnogim znanstvenim knjigama i časopisima. Institutski znanstveni časopis Slovo, koji izlazi od 1952. godine, jedan je od vodećih časopisa paleoslavistike u svijetu.
Djelatnici
Staroslavenski institut u radu na svojim projektima uključuje veći broj znanstvenika, stručnih suradnika te djelatnika koji su potrebni za rad samog instituta
Ravnateljica instituta je dr. Marica Čunčić.
Znanstvenici na institutu:
Znanstveni novaci i asistenti na institutu:
Stručne savjetnice i stručni suradnik: Knjižničarka:
Vanjski članovi uredništva Slovo:
Umirovljeni i zaslužni članovi i suradnici instituta:
Arhipelaške vode
Arhipelaške vode su vode obuhva­ćene arhipelaškim polaznim crtama bez obzira na njihovu dubinu ili udaljenost od obale. Na arhipelaškim vodama arhipelaška država proteže svoju suverenost, kao i na zračni prostor iznad njih, a i na njihovo dno i podzemlje i bogatstva koja oni sadrže.
Santa Bárbara, Guadalupe y Calvo
Santa Bárbara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2100 m.
Chauvincourt-Provemont
Šovenkur Provmon je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Andelys.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 293 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,83 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od ??? metara (maksimalnoj 102 m, a minimalnoj 64 m).
Muranska Duga Luka
Muranska Duga Luka je naseljeno mjesto u okrugu Revuca, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 890 stanovnika.
Opština Cenad, Timiș
Cenad je opština u Rumuniji u okrugu Timiš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Colle Farnese, Viterbo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 603 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 225 m.
Huaxtitla, Ajalpan
Huaxtitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ajalpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2092 m.
Huebachi, Bocoyna
Huebachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2331 m.
Hajberski prijevoj
thumb|Planinski prijevoji Afganistana thumb|right|Khyberska željeznica. thumb|Razglednica iz 1910. godine.
Hajberski prijevoj, (nadmorska visina: 1070 m) je planinski prijevoj koji spaja Pakistan i Afganistan.
Kroz historiju je predstavljao važnu trgovačku rutu između Centralne i južne Azije te jednu od najvažnijih strateških lokacija. Vrh Khybera je 5 km unutar Pakistana u Landi Kotalu te se probija kroz planine Safed Koh koje predstavljaju jugoistočni ogranak Hindukuša.
Znameniti osvajači
Dolje su navedeni znameniti osvajači koji su prošli kroz Hajberski prijevoj kako bi osvojili Indiju.
Daffinà, Vibo Valentia
Daffinà je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 211 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 308 m.
Banteay Kdei
Hram se nalazi 600 m jugoistočno od hrama Ta Prohm i 3 km istočno od grada Angkor Thoma. Sastoji se od tri kvadratična obzida, jedan unutar drugog (700 x 300, 320 x 300 i 65 x 50 m), s portalima (gopura) te dvije koncentrične galerije i dvorište s "knjižnicama" i svetištem (36 x 30 m) iznad kojeg se uzdižu tornjevi (prasat). Na njegovoj istočnoj strani nalazi se ritualni budistički bazen za kupanje Srah Srang, promjera 700 x 300 m, iz 10. stoljeća.
U hramu je sve do 1960-ih bio smješten budistički samostan koji je danas poprilično propao zbog pogreške u gradnji i lošeg kvaliteta pješčenjaka od kojega je izgrađen hram. Trenutačno su u tijeku radovi na njegovoj obnovi.
Od 1992. godine, Banteay Kdei je, kao dio Angkora, na popisu svjetske baštine UNESCO-a.
Neškodljivi prolazak
Neškodljivi prolazak je pravo plovidbe stranih brodova teritorijalnim morem obalne države radi:
Prolazak je neškodljiv sve dok ne dira u mir, red ili sigurnost obalne države. Prolazak mora biti neprekinut i brz. Prolazak, međutim, obuhvaća zaustavljanje i sidrenje, ali samo ukoliko su to uzgredni događaji u redovitom tijeku plovidbe ili ih nameće viša sila ili nevolja, ili su potrebni radi pružanja pomoći osobama, brodovima ili zrakoplovima u opasnosti ili nevolji.
Obalna država ne smije ometati neškodljivi prolazak stranih brodova teritorijalnim morem, ali može poduzimati mjere potrebne radi sprečavanja prolaska koji nije neš­kodljiv. Obalna država može donositi zakone i druge propise o neškodljivom prolasku teritorijalnim morem koji se odnose na sva ili na neka od ovih pitanja:
Pravni režim neškodljivog prolaska pod oređenim uvjetima primjenjuje se i u arhipelaškim vodama, tjesnacima koji služe međunarodnoj plovidbi i u unutarnjim morskim vodama.
Colonia, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 442 m.
San Ignacio, Apaseo el Grande
San Ignacio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Grande.
Primer Paso, Del Nayar
Primer Paso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 409 m.
Perdika
Perdika (Περδίκκας, Perdikas; ? - 320. pne.) je bio jedan od generala Aleksandra Makedonskog, a nakon Aleksandrove smrti 323. pne. i regent celog Aleksandrovog carstva.
Swat (Pakistan)
Swat (Pakhto: سوات) je dolina i upravni distrikt u Sjeverozapadnoj graničnoj provinciji (NWFP) Pakistana smještena 160 km/100 milja od glavnog grada Islamabada. Predstavlja gornji dio doline rijeke Swat koja izvire u gorju Hindukuš. Glavni grad Swata jeSaidu Sharif, ali je najveći grad distrikta Mingora. Bio je kneževina (v. Swat (kneževina)) u NWFP prije nego što je ukinuta 1969. S visokim planinama, zelenim livadama i čistim jezerima je postao poznat kao mjesto velike prirodne ljepote, te postao popularno turističko odredište poznato pod nadimkom "Švicarska Pakistana". .
U decembru 2008. su ga zauzeli talibanski pobunjenici i nakon toga je prestalo biti sigurno za turiste. Vođa islamističkih militanata Maulana Fazlullah i njegova grupa Tehreek-e-Nafaz-e-Shariat-e-Mohammadi su zabranili obrazovanje djevojčicama i spalili "više od 170 škola ... zajedno s drugim vladinim zgradama." Krajem maja 2009. je pakistanska vlada započela vojnu ofanzivu s ciljem da povrati vlast u toj oblasti.
Perdika
Kao komadant bataljona teške pešadije Perdika se ističe 335. pne. prilikom osvajanja Tebe, kada biva teško ranjen. Bio je značajan komadant prilikom indijske kampanje. Godine 324. pne. komadant čuvene Aleksandrove elitne konjice.
Postaje regent
Posle Aleksandrove smrti 323. pne. Aleksandrovi generali naslednici (dijadosi ) odlučuju da kao kraljevi budu priznati maloumni epileptični nezakoniti Aleksandrov polubrat Filip III Makedonski i nerođeni Aleksandrov sin Aleksandar IV. Perdika je proglašen regentom celog carstva. Delujući u ime dva kralja Perdika se pokazuje netolerantnim prema rivalima. Želio je čitavo kraljevstvo držati pod svojom kontrolom.