cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
LGBT istorija antičke Grčke
Proučavanje i kontroverze
Postoje naučnici koji danas veruju da je pederastička praksa bila prisutna jedino među aristokratijom, dok je bila retka među običnim svetom (demos). Jedan od takvih istoričara je Brice Thornton, koji smatra da je ismevanje pasivne uloge u seksu između muškaraca u Aristofanovim komedijama pokazatelj da demos nije cenio pederastiju. S druge strane, Victoria Wohl naglašava da je istopolna želja u Atini bila deo „seksualne ideologije demokratije“ koju su poštovali i aristokrati i demos i da se to prikazuje na primeru Harmodija i Aristogitona. Međutim, čak i oni koji veruju da je pederastija bila ograničena samo na aristokratske krugove slažu se sa tim da je bila „deo društvene strukture polisa“. Van akademskih krugova, grčki nacionalisti protivnici prava LGBT osoba negiraju prisutnost pederastije u širem grčkom društvu i smatraju da je ona bila ograničena na elitu.
Ova tema pokrenula je velike kontroverze u sadašnjoj Grčkoj kada je 2004. godine izašao film Alexander koji je Aleksandra Velikog prikazao kao biseksualca. Grčkih 25 advokata je tada zapretilo tužbama, od koje su odustali kada su pogledali film. Film je u Grčkoj doživeo ogroman neuspeh i prikazivan je svega 4 dana.
Geza I od Mađarske
Géza I (I. Géza) (cca. 1044 – 25. april 1077) bio je kralj Mađarske od 1074. do smrti. Za vrijeme vladavine kralja Solomona je, kao knez, vladao trećinom Kraljevine Mađarske. Nakon toga se Géza pobunio protiv vladavine svog rođaka, a sljedbenici su ga proglasili kraljem. Međutim, nikada nije uspio ojačati svoj položaj, jer je kralj Solomon očuvao vladavinu nad zapadnim dijelom kraljevstva.
Aleksije IV Anđeo
Aleksije IV Anđeo (grč: Αλέξιος Δ' Άγγελος, rođ. 1182 - ubijen 8. februara 1204) bio je vizantijski car od avgusta 1203. do januara 1204. kao savladar svog oslepljenog oca Isaka II. Aleksije je najpoznatiji po tome što je, kako bi srušio svog strica Aleksija III Anđela, koji je prethodno svrgao i oslepeo Isaka II, pozvao u pomoć krstaše i Mlečane. Time je Četvrti krstaški pohod umesto ka Egiptu usmeren ka vizantijskoj prestonici Konstantinopolju gde su se krstaši prvo umešali u razmirice unutar vizantijske dinastije Anđela, a zatim su zauzeli i između sebe razdelili vizantijske teritorije. Da bi se razlikovao od svog strica Aleksija III, Aleksije IV se ponekad naziva i Aleksije Mlađi.
Pretendent
Kada je 1195. godine Aleksije III svrgnuo i oslepeo rođenog brata Isaka II, Aleksije Mlađi je zatvoren u tamnicu. Tek 1201. uspeo je da se spase zahvaljujući saradnji sa dvojicom pizanskih trgovaca koji su ga krišom izvukli iz Carigrada i prevezli na zapad. Aleksije se obratio za pomoć zetu Filipu Švapskom, a ovaj ga je zauzvrat preporučio svom rođaku Bonifaciju, markizu od Monferata. Bonifacije je upravo bio izabran za jednog od vođa predstojećeg Četvrtog krstaškog rata, ali se pokazalo da krstaši, koji su se okupili u Veneciji, nemaju dovoljno novca da plate Mlečanima prevoz na istok. Mletački dužd Enriko Dandolo je predložio da krstaši nadoknade neophodnu sumu tako što će za Veneciju zauzeti Zadar, grad koji je priznavao vlast ugarskog kralja. Upravo tokom opsade Zadra (10.-23. novembar 1202) Aleksije Mlađi je predstavljen vođama krstaša. Aleksije je zatražio da ga, kao legitimnog prestolonaslednika, krstaši vrate na očev tron u Konstantinopolju dok im je on izdašno obećao da će, kada se dokopa vlasti, isplatiti 200.000 srebrnjaka Veneciji na ime duga krstaša, da će vođama krstaša staviti na raspolaganje 10.000 vojnika i 20 brodova i da će izdržavati 500 vitezova u Svetoj zemlji. Pored toga, Aleksije je obećao da će pokrenuti pitanje unije Carigradske patrijaršije sa Rimskim papstvom. Nakon opširnih dogovora, Aleksije se pridružio krstašima na Krfu gde su i Mlečani odobrili plan. Flota je najposle prispela pod Carigrad 24. juna 1203. i Aleksije se prikazao stanovnicima Konstantinopolja sa jednog od mletačkih brodova. Ipak, Carigrađani nisu bili preterano zainteresovani za princa koji je važio za štićenika Latina. Sada su krstaši za račun mladog Aleksija opseli Konstantinov grad i Aleksije III je pobegao iz grada u toku noći 17/18. jul 1203. ali je sa sobom odneo i carsku riznicu.
Vladavina i pad
Ujutru 18. jula 1203. Vizantinci su vratili na presto oslepljenog Isaka II koji je zatim pod pritiskom Latina proglasio sina Aleksija za savladara 1. avgusta. Pošto je riznica bila prazna Aleksije je pretopio obredno posuđe iz carigradskih crkvi, konfiskovao imovinu svojih neprijatelja i najposle je opljačkao nekoliko gradova Trakije koji su još uvek priznavali vlast njegovog strica. Uz sve to jedino je mogao da sakupi polovinu sume koju je dugovao krstašima tj oko 100.000 srebrnjaka. U međuvremenu, u samoj prestonici raslo je neprijateljstvo između Vizantinaca i Latina dok su i jedna i druga strana dodatno pritiskale Aleksija Mlađeg i njegovog oca. Najposle, decembra 1203. Aleksije je definitivno otkazao poslušnost krstašima, a već u januaru 1204. njegovi ljudi su zapalili 17 brodova i poslali ih na ukovitljenu mletačku flotu. Sam pokušaj nije uspeo, a krajem januara Aleksije IV se ponovo morao obratiti Latinima za pomoć. Svetina okupljena u sabornoj crkvi Presvete Mudrosti pokušala je da 25. januara 1204. carsku krunu nametne izvesnom Nikoli Kanavu. Kanava je odbio ovu opasnu počast, ali je Aleksije IV, zabarkadiran u carskoj palati u strahu od pobunjenika, poslao protovestijara Aleksija Duku Murzufla da zatraži pomoć od krstaša. Murzufl, koji je bio vatreni protivnik Latina, se zatim okrenuo protiv Anđela i u toku noći 27/28 januara je svrgao i zatočio oca i sina. Isak II je uskoro umro u tamnici, dok je Aleksije IV Anđeo zadavljen 8. februara 1204. godine. Nakon ovih vesti o dolasku antilatinski nastrojenog Aleksija V na carski presto, krstaši i Mlečani su odlučili da zauzmu Carigrad za svoj račun i podele vizantijske teritorije između sebe. Svrgavanje Aleksija IV i njegovog oca predstavljalo je uvod u prvi pad Vizantijskog carstva 12. aprila 1204. godine.
Borgo Doimo, Treviso
Borgo Doimo je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 158 m.
Kosmos-1405
Kosmos-1405 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1405 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 4. septembra 1982. Raketa-nosač R-36 ili RT-2 (8K67, NATO oznaka SS-9 Scarp ili 8K98, NATO SS-13 Savage) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1500 kilograma. Kosmos-1405 je bio vojni izviđački satelit za praćenje flote.
Wa‘ir, Hajjah
Wa‘ir je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Chelo Alonso
Chelo Alonso (rođena kao Isabella Garcia, 10. april 1933 - ) je bivša kubanska plesačica i glumica, koja je stekla popularnost zahvaljujući nastupima u italijanskim peplum filmovima krajem 1950-ih i početkom 1960-ih.
Wa‘ir, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 506 m.
Chelo Alonso
Prije nego što se počela baviti filmskom glumom, postala je zapažena zahvaljujući nastupima u pariškim noćnim klubovima, uključujući znameniti Folies Berger, zbog kojih su je proglasili "novom Josephine Baker" i "kubanskom H-bombom".
El Batán (razvrstavanje)
El Batán ima više značenja:
Hawkins County, Tennessee
je okrug u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 56.833, što je 3.27 (6,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Caballo Blanco (razvrstavanje)
El Caballo Blanco ima više značenja:
Las Carboneras (razvrstavanje)
Las Carboneras ima više značenja:
Calolziocorte, Lecco
Calolziocorte je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Operacija Forstrat
Operacija Šumar (nem. Forstrat) je bila nemačka akcija pretrage doline Ibra, radi hvatanja četničkog vođe Draže Mihailovića, koji se tada sa svojim štabom skrivao na planini Goliji.
Calolziocorte, Lecco
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13794 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 225 m.
Operacija Forstrat
Pozadina
Oko 9. aprila 1942. godine Draža Mihailović je stigao sa svojim štabom na Goliju, gde je očekivao britansku isporuku. Naredbom generala Badera od 10. aprila 1942. godine svi legalizovani četnici, Mihailovićevi i Pećančevi, stavljeni su pod komandu nemačkih posadnih divizija, kako bi ih bliže kontrolisali. Kad su Nemci doznali iz srpskih izvora da se Mihailović krije na Goliji, 13. aprila šalju jedan delove 739. puka iz 717. divizije da ga uhvate, ali se on 14. aprila povlači na jug. Gonjenje je obustavljeno 17. aprila posle saznanja da je Draža Mihailović prešao u italijansku okupacionu zonu. Dva dana potom, on se vraća na Goliju.
30. aprila nemački general Bader upozorava da Mihailović hoće da preotme četnike verne vladi:
Dan Evrope
thumb|Proslava Dana Evrope 2006. godine u [[Briselu]] Dan Evrope / Dan Europe obilježava se 9. V. svake godine. Naime, 9. V. 1950. Robert Schuman (Šuman), tadašnji ministar vanjskih poslova Francuske, predstavio je svoj prijedlog formiranja Evropske zajednice za ugljen i čelik. Taj prijedlog, poznatiji kao "Šumanova deklaracija", smatra se početkom formiranja onoga što je danas poznato kao Evropska Unija.
Operacija Forstrat
Pozadina
9. maja 1942. godine general Mihailović je preko izbegličke vlade tražio bombardovanje vojnih ciljeva u Srbiji:
Dan Evrope
Evropski simboli
Danas se deveti maj / deveti svibnja, uz himnu i zastavu, uzima kao evropski simbol. Vijeće Evropske Unije u Milanu 1985. godine donijeo je odluku kojom se 9. V. svake godine obilježava kao "Dan Evrope".
Operacija Forstrat
Tok operacije
Akciju je, od 15. maja do 3. juna 1942. godine, izvodila 7. četa za specijalnu namenu 800. puka »Brandenburg« pod komandom kapetana Milera, ali bez uspeha.
Dan Evrope
Evropski simboli
Dan Evrope je prilika za aktivnosti i festivale koji Evropu približavaju njenim građanima. Za posjetioce su tog dana sve Institucije Evropske Unije otvorene. Slogan pratećih akcija svake godine određuje zemlja koja je u tom periodu predsjedavajuća Evropske Unije.
Operacija Forstrat
Tok operacije
Uporedo sa akcijom "Forstrat", delovi nemačke 704, 714. i 717. pešadijske divizije su izveli i nekoliko manjih akcija protiv četnika u rejonu Požege, Užica, Bajine Bašte, Ivanjice, Čačka, Gornjeg Milanovca i na teritoriji istočne Srbije. Opkoljenim četnicima je redovno polazilo za rukom da se izvuku iz nemačkog obruča tako što bi sakrili oružje i onda bi produžili da idu kao obični seljaci.
Srpska vojska Krajine
Srpska vojska Krajine je bila oružana formacija stvorena 1991. za vrijeme pobune Srba na područjima Republike Hrvatske koje su pobunjenici proglasili Republikom Srpskom Krajinom.
Prestala je da postoji 1995. nakon vojne akcije Oluja.
Las Capillas (razvrstavanje)
Las Capillas ima više značenja:
Operacija Forstrat
Nakon operacije
Naredbom nemačkog generala Badera od 20. maja je zabranjeno primanje novih četnika u vladine odrede. Komanda Jugoistoka krajem maja 1942. godine zaključuje da Srbiji više ne preti opasnost od Mihailovićevog pokreta:
El Cabellal (razvrstavanje)
El Cabellal ima više značenja:
Operacija Forstrat
Nakon operacije
General Mihailović je početkom juna sa svojom grupom prešao u italijansku okupacionu zonu, Sandžak i Crnu Goru. 13. jula 1942 godine Draža Mihailović je poslao uputstvo Zvonku Vučkoviću, komandantu I Ravnogorskog korpusa, da stvori njegove obrijane dvojnike u Srbiji, kako bi Nemcima zavarao trag:
Istog dana je to naredio i Siniši Ocokoljiću, komandantu Mlavskog korpusa:
Ventura Hernández, Gómez Farías
Ventura Hernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Gómez Farías.
Dan Evrope
Europski tjedan (Hrvatska)
Dan Evrope obilježava se i u Hrvatskoj i to tako da se tjedan u koji pada 9. svibnja obilježava kao Europski tjedan.
Srpska vojska Krajine
Povijest
Od oružja koje je ostalo od Teritorijalne obrane te oružja koje je ostavila Jugoslavenska narodna armija stvara se Srpska vojska Krajine koja je bila organizirana u šest korpusa:
Ventura Hernández, Gómez Farías
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 134 m.
Chalkyitsik, Alaska
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 69, što je 14 (-16,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Borba za investituru
desno|mini|350px|Henrik IV i Grgur VII u Kanosi, slika Karla Emanuela
Borba za investituru je najznačajniji konflikt između sekularne i crkvene vlasti u srednjovekovnoj Evropi. Počeo je u 11. veku kao spor između cara Svetog rimskog carstva i pape Grgura VII oko toga ko kontroliše postavljanje (investitura) viših sveštenika (biskupa). Taj spor dovodi do gotovo 50 godina građanskog rata u Nemačkoj u kome pobeđuju velike vojvode i opati, a Nemačko carstvo se raspada i ne oporavlja se do ujedinjenja Nemačke u 19. veku.
Poreklo
Pre borbe za investituru, postavljanje biskupa je samo teoretski bio zadatak Crkve, ali u praksi su ih postavljale sekularne vlasti (carevi, kraljevi i vojvode). Sa biskupskom ili opatskom službom dolazilo je dosta zemlje i bogatstva, tako da su se crkveni položaji često kupovali, iako je to bio greh. Prodaja crkvenih položaja postaje značajan izvor prihoda sekularnih vladara. Osim toga biskupi su bili zbog svoje pismenosti deo sekularnih vlada. Vladaru je bilo veoma korisno da na položaj dovede biskupa ili opata koji će biti odan.
Pored svega ostalog car Svetog rimskog carstva imao je mogućnost da postavlja papu, a papa je postavljao i krunisao cara Svetog rimskog carstva.
Gregorijanska reforma
mini|levo|200px|Papa Grgur VII
Kriza je započela kada je jedna grupa biskupa, predložila da se sprovede „gregorijanska reforma crkve“. Osnovni razlog reforme je prodaja crkvenih položaja. Zato je predloženo da crkva postavlja sveštenike. Gregorijanski reformisti su znali da to neće moći izvesti, dok god car može postavljati papu. Prvi korak je zato bio da car ne postavlja papu.
Šansa se pokazala, kad je na vlast došao 1050-ih car Henrik IV. Pošto je car bio još dete, reformatori proglašavaju 1059. na crkvenom koncilu u Rimu da sekularni vladari neće više birati pape. U tu svrhu su formirali kolegijum kardinala, koji bira papu. Taj način biranja papa se održao do danas. Kad je Rim uspeo da kontroliše izbor pape, krenuo je na ukidanje prava vladara na investituru ostalih sveštenika.
Henrik IV smenjuje papu
Papa Grgur VII je 1075. tvrdio da je Rimska crkva osnovana od boga i da je papska vlast univerzalna i da jedino papa može postavljati biskupe i sveštenike. To je bio otklon od srednjovekovne ravnoteže snaga i Grgur VII po tome eliminiše investituru, po kojoj je božanski postavljeni monarh imao pravo da postavlja prelate, koji bi opet imali i sekularnu, i duhovnu moć. Kada je Henrik IV prestao biti dete, poslao je Grguru VII pismo, kojim ga smenjuje i saziva izbor novog pape.
Put u Kanosu
Henrik IV je bio suočen sa pobunama, pa mu nije preostalo ništa drugo nego da se izvini papi. Pokajnički putuje u Kanosu 1077. i tu mu se izvinjava. Kao dokaz da se kaje za grehe, došao je bos usred zime i u košulji od grube oštre dlake. Grgur VII mu oprašta i skida ekskomunikaciju sa njega. Ali nemačke aristokrate ne prestaju sa pobunom. Izabrali su rivalskog kralja Rudolfa Rajnfeldskog.
Henrik IV ponovo pokušava smeniti papu
Henrik ubija 1081. Rudolfa i iste godine napada Rim sa ciljem nasilne smene Grgura VII i postavljanja novog pape. Grgur VII je pozvao u pomoć svoje prijatelje Normane, koji su bili u južnoj Italiji. Normani su spasili papu od Nemaca. Pri tome su opljačkali Rim, pa su građani Rima ustali protiv pape Grgura VII. Grgur je pobegao južno Normanima i ubrzo je umro.
Sukob oko investiture nastavio se još nekoliko decenija i svaki sledeći papa je nastojao da potakne pobunu u Nemačkoj protiv Henrika. Henrika IV je 1106. nasledio sin Henrik V, koji je nastavio sa sukobom oko investiture.
Sukob oko investiture u Engleskoj (1103—1107)
Vilijam Osvajač je prihvatio blagoslov Grgura VII kad je izvršio invaziju Engleske. Međutim Vilijam Osvajač odbija papin zahtev da dođe u Rim i da prihvati takozvani dokument „Donacija Konstantina“, po kojima bi papa imao puna prava postavljanja, a ne kraljevi.
Biskupi i opati Engleske ostali su lojalni Vilijemu Osvajaču, iako je papa 1075. tvrdio da samo papa postavlja biskupe. Tokom vlasti Henrika I bilo je dosta prepirki između Rima i Vestminstera, pa nadbiskup Anselmo Kenterberijski podnosi ostavku i povlači se u manastir. Bio je ekskomuniciran Henrikov ključni savetnik, ali papa se nije usuđivao da ekskomunicira Vilijema Osvajača. Papi je bila potrebna engleska podrška tokom problema sa Henrikom IV. Osim toga i za krstaški rat bila je potrebna engleska podrška.
Kompromisni Londonski konkordat (1107)
U Engleskoj je postignut kompromis, zvan Londonski konkordat 1107, koji je kasnije poslužio kao uzor za Vormski konkordat u Nemačkoj. U Engleskoj su se razlikovali sekularne i duhovne moći visokih sveštenika. Engleski kralj je predao papi pravo postavljanja biskupa i opata, ali zadržao je pravo da se biskupi njemu zakunu kao sekularni vazali, jer su posedovali zemlju, koju im je kralj udelio.
Konkordat iz Vormsa
Posle 50 godina rata sklopljen je kompromis 23. septembra 1122, poznat kao konkordat iz Vormsa. Dogovoreno je da se ukine investitura, tj da kraljevi ne postavljaju biskupe. Međutim sekularni vladari su zadržali neslužbeni bitan uticaj na proces postavljanja.
Značaj
Pre sukoba za investituru Nemačka je bila vrlo moćno i ujedinjeno kraljevstvo. Tokom 50 godina rata smanjila se moć Nemačke, a proces raspada je uzeo maha. Lokalno plemstvo je povećalo svoja prava na račun seljaka, pa se povećalo kmetstvo. Povećali su se lokalni porezi i dažbine, a kralj je dobijao sve manje. Sudstvo je postalo lokalizovano i nije odgovaralo kraljevskom autoritetu. Smanjenje carskih moći je držalo podeljenu Nemačku sve do 19. veka.
Pape su dobile mnogo veću moć. Međutim sukob se nije time okončao. Ponovo će izbiti sukobi papa i svetih rimskih careva, sve dok Italija ne bude izgubljena za Sveto rimsko carstvo.
Las Delicias, Tumbalá
Las Delicias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tumbalá.
832
Godina 832. (DCCCXXXII) bila je prijestupna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru.
San Antonio, Ciudad Valles
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
Düdenbüttel
Didenbitel je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Štade. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 941 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3359014.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štade Didenbitel se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Štade. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 15 metara. Površina opštine iznosi 10,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 941 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 92 stanovnika/km².
Las Cardonas (razvrstavanje)
Las Cardonas ima više značenja:
Diplomatska akademija u Beču
desno|200px Diplomatska akademija Beč (njem. Diplomatische Akademie Wien, engl. Vienna School of International Studies) ustanova je za poslijediplomske studije, koja apsolvente raznih sveučilišta priprema na međunarodnu karijeru u javnoj službi i gospodarstvu te vodećim mjestima u međunarodnim organizacijama i Europskoj uniji. Izobrazba obuhvaća slijedeća područja: međunarodni odnosi, političke znanosti, međunarodno pravo, pravo Europske unije, ekonomija, povijest i jezici.
Dodatna ponuda Diplomatske akademije uključuje:
Bag (Bužim)
Bag je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bužim koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 644 stanovnika.
Diplomatska akademija u Beču
Diplomski program (Diplomlehrgang)
Takozvani Diplomski program (njem. Diplomlehrgang) „klasični“ je program Diplomatske akademije Beč, koji postoji od 1964. godine kad je akademija nanovo otvorena iza Drugog svjetskog rata.
Bag (Bužim)
Istorija
Bag se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazio u sastavu opštine Bosanska Krupa.
Diplomatska akademija u Beču
Diplomski program (Diplomlehrgang)
Diplomski je program jednogodišnji poslije-diplomski program na engleskom, njemačkom i francuskom jeziku, čiji je cilj pružiti studentima ekstenzivno znanje na području međunarodnih odnosa. Na principu interdisciplinarnog razmišljanja povezujući ekonomiju, pravo i politiku, studenti razvijaju stručne i analitičke kompetencije koje im omogućavaju ocjenjivanje kompleksnih tematika i razvoj inovatnivnih rješenja. Osim toga, program nudi kurseve za razvoj praktičnih sposobnosti kao retorike, tehnika prezentacije i pregovaranja, timskog menadžmenta itd. Ovaj program pridodaje vrlo veliku pozornost intenzivnom treningu engleskog, njemačkog i francuskog jezika.
Tripamid
Tripamid je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 369,866 Da.
Diplomatska akademija u Beču
Master of Advanced International Studies (MAIS)
Od akademske godine 1997/98 Diplomatska akademija u svojoj ponudi ima Master program MAIS, organiziran u kooperaciji s Bečkim sveučilištem (Universität Wien). Akademski fokus ovog interdisciplinarnog studija leži u učenju analitičkih sposobnosti koje su potrebne za ocjenjivanje aktualnih europskih i globalnih događaja. Kako bi se taj pedagoški cilj ostvario, prva godina studija pruža predavanja s područja međunarodnih odnosa, ekonomije, povijesti te međunarodnog prava i prava Europske unije. Na drugoj godini težište leži na analizi specijalnih pitanja. Na osnovu stečenih znanja studenti se u specijaliziranim kursevima i seminarima te pisanjem tzv. “master thesis” bave konkretnim problemima međunarodnih odnosa, i to s gledišta najmanje dva studijska područja.
Master of Science in Environmental Technology & International Affairs (ETIA)
Od akademske godine 2007/08 Diplomatska akademija u kooperaciji s Tehničkim sveučilištem Beč (Technische Universität Wien) nudi Master program ETIA. U prvom desetljeću 21. stoljeća ekološke su se teme preselile s periferije u centar politike. Zbog tih su okolnosti Diplomatska akademija i Tehničko sveučilište Beč odlučili osnovati post-diplomski studij koji će novoj generaciji “ekoloških menadžera” ponuditi znanja koja su potrebna za razvoj i implementaciju raznih mjera na međunarodnoj razini. ETIA Master program traje 2 godine: prva se godina odvija na DA,a druga na Tehničkom sveučilištu (TU). Na Diplomatskoj akadmiji studenti polažu predavanja s područja međunarodnog prava, međunarodnih odnosa, ekonomije i povijesti uz posebno težište ekološkom pravu, ekološkoj politici i ekološkoj ekonomiji. Tehnički dio izobrazbe uključje, između ostalog slijedeća stručna područja: upravljanje vodama, zrakom i resursima, tehnologija zaštite okoliša, održiv razvoj, klimatske promjene.
Ljetni tečaj njemačkog jezika (Sommerkurs)
Ljetni tečaj njemačkog jezika i austrijskih studija osnovan je 1997. godine i otvoren je za studente iz svih zemalja. U malim grupama i šest različitih razina znanja učesnici treniraju sve aspekte njemačkog jezika. Teme kojima se učesnici bave tokom tečaja uvijek su aktualne i autentične. Prioritet imaju povijesni, politički, ekonomski i kulturni sadržaji, pri čemu studij Austrijske kulture, povijesti i zemljopisa ima posebno stajalište.
Posebni kursevi
Svake godine Diplomatska akademija organizira brojne seminare i programe daljnjeg obrazovanja na području međunarodnih odnosa, diplomacije, protokola, Europske unije itd.
Događanja i publikacije
Pored studijskih programa, Diplomatska akademija Beč organizira mnoga javna predavanja. Poznate ličnosti iz svijeta politike, diplomacije, ekonomije i kulture referiraju i diskutiraju o aktualnim događanjima. Osim toga, Diplomatska akademija otprilike dva puta godišnje organizira velike konferencije koje su uvijek posvećene nekoj velikoj aktualnoj temi. Primjeri takvih konferencija su: “Islam u Europi” (2007) ili “Praško proljeće: kraj jedne iluzije” (2008). Predavanja s tih konferencija objavljuju se u publikaciji Diplomatske akademije “Favorita Papers”.
Život na Diplomatskoj akademiji Beč
Diplomatska se akademija nalazi u bivšoj carskoj palači u centru Beča. Budući je DA u isto vrijeme i kampus, mnogi studenti istovremeno studiraju i žive u njoj. Pored predavaonica na akademiji se tako nalaze i studentske sobe, prostorija sa računalima, biblioteka Ministarstva vanjskih poslova, studentski bar i vrlo lijepi vrt. Fitness studio i bazen susjednog Theresianuma (privatna srednja škola) dostupni su i za studente akademije. Posebnu ulogu u životima studenata akademije igra tzv. DASI (DA Student Initiative). Ta studentska organizacija studentima pruža priliku organiziranja raznih projekata (konferencije, dobrotvorni bal...). DA-Club (apsolventski klub Diplomatske akademije) omogućava studentima uspostavu kontakata s apsolventima.
Europski tjedan
thumb|right|250px|[[Zastava Evropske Unije i zastava Hrvatske]] Europski tjedan je manifestacija u Hrvatskoj kojom se obilježava 5. V. 1949. godine (dan osnivanja Vijeća Europe) i 9. V. 1950. godine (dan potpisivanja tzv. Schumanove deklaracije, koji se u Europskoj Uniji obilježava kao Dan Evrope). Za Europski tjedan proglašava se onaj tjedan u koji pada '''9. V.''', a obilježava se u organizaciji Ministarstva vanjskih poslova i europskih integracija Republike Hrvatske.
Način obilježavanja
Europski tjedan svake godine uključuje niz različitih događanja u kojima sudjeluju županijski savjeti za europske integracije, lokalne nevladine organizacije i pojedinci, tijela državne uprave, osnovne i srednje škole, kao i vodeća hrvatska poduzeća, čiji doprinos i zalaganje u velikoj mjeri pridonose uspjehu cijelog projekta. Svake godine manifestacija sve više dobiva na značenju i sve više ljudi u njoj učestvuje.
Diplomatska akademija u Beču
Direktori
Pater Joseph Franz (1754-1769), Pater Johann von Gott Nekrep (1770-1785), Pater Franz Höck (1785-1832), Joseph Othmar von Rauscher (1832-1849), Max Selinger (1849-1852), Philippe von Körber (1852-1861), Ottokar Maria Freiherr von Schlechta von Wschehrd (1861-1871), Heinrich Barb (1871-1883), Konstantin Freiherr von Trauttenberg (1883), Paul Freiherr Gautsch von Frankenthurn (1883-1885), Michael Freiherr Pidoll von Quintenbach (1886-1904), Anton Winter (1904-1933), Friedrich Hlavac (1933-1941), Ernst Florian Winter (1964-1967), Robert Friedinger-Pranter (1967), Johannes Coreth (1967-1968), Arthur Breycha-Vauthier (1968-1975), Emmanuel Treu (1975-1976), Arthur Breycha-Vauthier (1976-1977), Johannes Coreth (1977-1978), Heinrich Pfusterschmid-Hardtenstein (1978-1986), Alfred Missong (1986-1993), Paul Leifer (1994-1999), Ernst Sucharipa (1999-2005), Jiří Gruša (seit 2005).
Apsolventi
Celso Amorim (bivši brazilski Ministar vanjskih poslova), Cela Fatimir (generalna direktorica u albanskom Ministarstvu vanjskih poslova), Agenor Gawrzyal (predsjednik Warta osiguranja Varšava), Kolinda Grabar-Kitarović (bivša hrvatska Ministrica vanjskih poslova i europske integracije), Friedrich Hamburger (direktor u Europskoj komisiji), Shigeo Katsu (vice predsjednik Svjetske banke za Europu i Centralnu Aziju), Shpresa Kureta (bivša veleposlanica Albanije u Austriji), Igor Lukšić (Ministar financija Crne Gore), Gerlinde Manz-Christ (odgovorna za PR u lihtenštajnskoj vladi), Gabriele Matzner (austrijska veleposlanica u Londonu), Leopold Maurer (generalni direktor u Europskom vijeću), Heinz Schaden (gradonačelnik Salzburga), Anita Pipan (generalna direktorica u slovenskom Ministarstvu vanjskih poslova), Hans Dietmar Schweisgut (Austrijsko predstavništvo u Bruxellesu), Ranko Vujačić (direktor u UNIDO-u), Kurt Waldheim (bivši glavni tajnik UN-a i bivši predsjednik Republike Austrije), Hans Winkler (državni tajnik u Ministarstvu za europske i vanjske poslove Republike Austrije).
Predavaci
Michel Cullin, Robert Evans, A.J. R. Groom, Hubert Isak, Wilhelm Kohler, Ludger Kühnhardt, Gerhard Mangott, Denis Mueller, Hanspeter Neuhold, Manfred Nowak, Charles Pearson, Anton Pelinka, Michael Plummer, Arthur Rachwald, Adam Roberts, Erich Streißler, Arnold Suppan, Wolfgang Wessels, Georg Winckler i mnogi drugi.
Banjani (Bosanska Krupa)
Banjani su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bosanska Krupa koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 501 stanovnika.
Planinski pećinar
Planinski pećinar (Procavia capensis) je sisavac iz reda pećinara (Hyracoidea) i jedina je vrsta roda Procavia. Nalik je glodavcima, a najbliži srodnici su mu slonovi i sirene. Dug je od 30 do 53 cm, rasprostranjen po stjenovitim terenima Afrike i jugozapadne Azije.
Case Baldi, Ferrara
Case Baldi je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Planinski pećinar
Planinski pećinar ima kratke uši, kratke noge i kratak rep i šiljastu glavu. Čaporci su mu dugi i zakrivljeni nalik kopitima. Ima četiri prsta na prednjim i 3 na stražnjim nogama. Gornji zubi su mu triangularni, srašteni. Planinski pećinar živi u kolonijama od oko 50 životinja, travojed je, a vode pije vrlo malo.
Case Baldi, Ferrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -1 m.
Planinski pećinar
Planinski pećinar se odlično prilagodio stjenovitom terenu. Neprijatelj mu je leopard, zmije, ptice, i maleni predatori (grabežljivci), kao što su mungosi. Glavna obrana mu je bijeg u stjenovitim pukotinama. Oštrim krikovima upozorava ostale pripadnike vrste da je neprijatelj u blizini, slično kao što to rade prerijski psi u Americi.
Central Aguirre, Puerto Rico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.301, što je 287 (-18,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Prisaca, Constantin Daicoviciu
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 449 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
Bagnatoio, Firenze
Bagnatoio je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Cisterna, Pesaro e Urbino
Cisterna je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
LM-51 Korčula
Projekt i gradnja
Odluka o gradnji protuminskog broda donesena je 1993., a gradnja je započela 1994. godine. Unatoč velikim očekivanjima, gradnja broda tekla je dosta sporo tako da je do 1997. dovršen veći dio trupa, a unutrašnjost broda bila je tek djelomično opremljena. 2004. MORH raskida ugovor s Brodarskim institutom i dovršetak minolovca povjerava Montmontaži-Greben dok je Brodarski institut izradio projekt broda i cjelokupnu tehničku dokumentaciju te isporučio kao proizvođač nekoliko bitnih sustava za funkcioniranje broda (sustav upravljanja brodom, sustav za hidroakustičnu prognozu, sustav za protuminsku borbu, sustav za automatsku kompenzaciju brodskog magnetizma, sustav za nadzor vlastitog šuma, mehanizmi za spuštanje i okretanje antene pramčanog sonara i antene uređaja za podvodno praćenje). Pomorski centar za elektroniku (PCE)  iz Splita isporučio je sustav unutarnjih i vanjskih brodskih veza te dio navigacijskog sustava, Inženjering za industrijsku elektroniku (IEL)  iz Zagreba isporučio je sustav upravljanja i nadzora propulzijskim i brodskim sustavima. Praćenje gradnje nadzirale su stručne službe MORH-a.
Cisterna, Pesaro e Urbino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 957 m.
LM-51 Korčula
Karakteristike
Brod je izgrađen je iz stakloplastike, amagnetskih materijala, a elastično temeljen pogonski sustav omogućava mu i nisku akustičnu zamjetljivost.
Brod ima dva glavna dizelska motora tipa MTU 8V 183 TE62 snage po 365 kW, koji su smješteni u glavnoj strojarnici te tri dizelska generatora MTU-ULJANIK (2x100 kVA, 1x30 kVA), koji se nalaze u pomoćnoj strojarnici. mini|250px|[[Pramac broda]] Pogonski i upravljački sustavi omogućuju održavanje pozicije unutar kruga polumjera 15 m, dok je točnost plovidbe po zadanoj putanji unutar odstupanja od 7,5 m. Maksimalna brzina Korčule je 12 čvorova, a brzina krstarenja 10 čv. Brzinom krstarenja od 9 čv može preploviti 1000 nautičkih milja.
Oprema i naoružanje
Osnovna namjena ovog broda je otkrivanje, lociranje i identifikacija na dnu ležećih i sidrenih mina, te njihovo obilježavanje ili uništavanje. Zbog toga je opremljen brodskim sustavom podvodnog motrenja koji obuhvaća tegljeni i pramčani sonar, sustavom podvodnog protuminskog plovila SuperSeaROVER i taktičkom konzolom CMS 2000. Za zadaće klasičnog minolova opremljenje sustavom mehaničke divergentne minolovke MDL-3.
Od veće specijalne opreme na brodu se nalazi minersko vitlo s tri bubnja, elektrohidraulička zglobna dizalica, elektrohidraulički agregat za pogon minerskog vitla i dizalice, podvodno plovilo sa svojim vitlom i tegljeni sonar sa svojim vitlom, pramčani sonar s mehanizmom za spuštanje i zakretanje antene sonara, uređaj za podvodno praćenje i mehanizam za spuštanje njegove antene. Brod je opremljen specijalnom opremom za mehanički minolov, kao što su dubinski i širinski zmajevi, noseći plovci širinskog zmaja, sidreni plovci za obilježavanje.
Brod je naoružan jednim automatskim topom kalibra 20 mm smještenim na pramcu te ručnim protuzračnim raketama.
Protuminska borba
Osnovna namjena ovog broda je otkrivanje, lociranje i identifikacija na dnu ležećih i sidrenih mina, te njihovo obilježavanje ili uništavanje. Protuminska borba zbog svoje složenosti predstavlja veliki projektni i tehnološki pothvat. Naime, dok drugi tipovi ratnih brodova mogu poduzimati operacije izbjegavajući područje glavne opasnosti, protuminski brod mora ući u područje maksimalnog rizika, u minsko polje koje svojom razornom moći i nepredvidljivim djelovanjem trenutačno kažnjavaju bilo kakvu površnost u projektu ili tehnološku nepripremljenost za takvog protivnika. Stoga je protuminski brod jedan od najsloženijih proizvoda ratne brodogradnje zbog brojnosti ugrađenih sustava i složenosti njihove konstrukcije.
LM-51 Korčula je mali protuminski brod koji predstavlja jedinstveno rješenje takvog broda u svijetu, jer je osposobljen za obavljanje zadaća i minolova i lova morskih mina. Minolov i lov mina su dvije temeljne tehnike razminiravanja morskih mina. Pri minolovu, koji je zapravo čišćenje minskih polja, rabe se minolovke (mehaničke, akustične ili magnetske), koje tegle brodovi minolovci (engl. mineswepers). Mehaničkim minolovkama se uz pomoć posebnih mehaničkih ili eksplozivnih rezača režu sidreni lanci ili čelik-čela sidrenih mina, dok se akustičnim ili magnetnim minolovkama aktiviraju odgovarajući senzori morskih mina. Lov mina predstavlja pojedinačno traženje i uništavanje morskih mina. Naime, čišćenje minskih polja minolovkama relativno je jednostavno i brzo, ali ne jamči uspjeh, pogotovo ako polje sadrži mine s egzotičnim senzorima. Lov mina je niz postupaka određenog redoslijeda: nadzor plovnih puteva, traženje mina, detekcija, klasifikacija, identifikacija i neutralizacija. Za lov mina se rabe brodovi lovci mina (engl. minehunter), koji uz pomoć sonara i daljinski upravljanih podvodnih plovila traže i uništavaju mine. mini|desno|250px|Krmeni dio broda mini|desno|250px|Top kalibra 20 mm na pramcu LM-51 Korčula u potpunosti zadovoljava kriterije protuminskog broda:
Sve funkcije, kako u automatskom (poluautomatskom), tako i u ručnom daljinskom režimu upravljanja, izvršavaju se s pulta upravljanja. Naredbe se prenose na izvršne organe propulzije, i to ovisno o režimu plovidbe na kormilarenje (okretanje po azimutu krmenih propulzora), na pogon vijaka krmenih propulzora, te na pogon pramčanog propulzora, na sve ili prema potrebi samo na neke od toga.
Civilna uporaba
Uporabljivost prvog hrvatskog protuminskog broda u civilnim zadaćama obuhvaća sudjelovanje u podmorskim znanstveno-istraživačkim projektima, podvodnim snimanjima, pronalaženju predmeta, pomoći u podvodnim radovima. Zbog svoje opremljenosti može služiti i za nadzor morskih puteva, za traženje potonulih objekata (brodova, zrakoplova, helikoptera), snimanje arheoloških nalaza, itd. 2008. godine LM-51 je sudjelovao u potrazi i otkrivanju nestalog Lufthansinog zrakoplova pomoću svog sonara dokazujući tako svoju višestruku korisnost.
Kosmos-1406
Kosmos-1406 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Haywood County, Tennessee
je okrug u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Američka pita (filmska serija)
Američka pita je filmski serijal tinejdžerskih filmova. Prvi film ovog serijala je premijerno emitovan 9. jula 1999., u produkciji Univerzal Pikčers i postao popularan u celom svetu, nakon čega su snimana tri direktna i četiri indirektna odnosno spin-of nastavaka.
Las Carmelitas (razvrstavanje)
Las Carmelitas ima više značenja:
Američka pita (filmska serija)
mini|desno|300p|Glumci iz filma 2012. godine: [[Kris Klajn, Mina Suvari, Šon Vilijam Skot, Džejson Bigs, Tara Rid i Judžin Livaj.]]
Radnja
U prvom delu Džim je potpuno opsednut seksom. Njegovi roditelji su to otkrili kada su ga zatekli kako masturbira, gledajući porno film na skremblovanom kanalu. Osim Džima slična situacija prati i njegove prijatelje Krisa Ostrajkera, Kevina Majersa, Stivena Stiflera i Pola Finča koji idu u srednju školu i svi osim Stiflera jedan drugom daju zavet da će izgubiti nevinost pre mature. Kevin je naizgled u prednosti, jer već ima devojku Viki, ali pre nego što se prepusti svom prvom seksualnom iskustvu, mora da prouči Sveto pismo - rukom pisani priručnik prepun erotskih mudrosti, koji se među maturantima prenosi s kolena na koleno. Oz je fini momak što je upravo i deo njegovog problema jer se zaljubio u takođe finu devojku Heder, koja nije raspoložena da brzo stupi s njim u seksualne odnose kao što on želi. Finč nema nikoga, a za Džima je to beznadežan slučaj. Nakon što se njegov pokušaj da zavede Nađu pretvori u propast, Džim na matursko veče odlazi sa Mišel, pričljivom štreberkom.
U drugom delu su bili razdvojeni godinu dana jer je svako od njih bio na svom fakultetu. Kada su završili prvu godinu i vratili se kući Džim, Kevin, Krisa, Finč i Stifler su iznajmili kuću na jezeru Mičigen, u nadi da će imati uspeha kod devojaka. Međutim, planovi im se komplikuju zbog Džima, kao i zbog toga što im u posetu dolazi stara prijateljica Mišel. Oz zbog putovanja u inostranstvo mora da se razdvoji od Heder, Finč ponovo ima bliski susret sa Stiflerovom mamom.
U trećem delu Džim i Mišel se venčavaju, a njihovi prijatelji i rodbina su spremni da im pomognu da prođu kroz crkveni špalir i preko praga do sveta konačno odraslih. Mišel želi savršeno venčanje. Nimalo lak zadatak, čak i kada bi se svi lepo ponašali i međusobno slagali, što je, naravno, malo verovatno. Došla je i njena sestra Kadens da bi bila deveruša. Odmah pošto su je Stifler i Finč primetili, počela je borba za osvajanje njene naklonosti. Kako u toj borbi nema pravila, Stifler se odlučuje da upotrebi svoj harizmatični šarm. Pošto ga je Džim upozorio da treba da pazi na ponašanje, Stifler odlučuje da odbaci prvobitni plan. Tako Finču preostaje samo da preuzme ulogu lošeg momka. Džim je potpuno okupiran šarmiranjem Mišelinih roditelja, Harolda i Meri. Kadens se nalazi u nedoumici između Stiflera i Finča. Džimov otac Noa je kao i uvek dobronameran, ali često i van priče, na svoj način želi da posavetuje sina i buduću snaju; pri tom koristi previše primera koji se tiču njega i Džimove majke.
U četvrtom delu Stiflerov mlađi brat Met mora da leto provede u muzičkom kampu gde pravi potpuni haos sa skrivenim kamerama i zgodnim savetnicama. Međutim zaljubljuje se u Elis, koleginicu iz benda, i tada njegovi napori da upropasti stvari imaće užasne rezultate. Džimov otac dolazi kao savetnik koji pokušava da urazumi Meta.
U petom delu Erik Stifler i njegovi prijatelji odlaze i pridružuju se Goloj milji, trci u kojoj su učesnici potpuno goli. On misli da ne postoji bolje mesto za rešenje njegovih problema.
U šestom delu radnja se odvija na Univerzitetu Mičigen koji je poznat po Beta Bratstvu, koje je dalo novo značenje zabavi. Erika je ostavila devojka iz srednje škole i sada pokušava ponovo da se pronađe u bratstvu. Erikov prijatelj Majk Koz i njegov cimer takođe su pristupili Beta bratstvu kako bi uživali u zabavama koje se organizuju. U međuvremenu Dvajt se trudi da spasi bratstvo od napada sve jačeg štreberskog bratstva Gek. Rivalstvo postaje previše jako i kao najbonje rešenje organizuju Grčku olimpijadu gde se takmiče za njihove prostorije.
U sedmom delu troje učenika jedne škole slučajno otkriju Knjigu ljubavi koju je pisao nekadašnji učenik škole. Polaze na nezaboravno putovanje kako bi izgubili nevinost sa devojkama iz njihovih snova ali na njihovu nesreću, knjiga je uništena.
U osmom delu se Džim, Mišel, Viki, Kevin, Oz, Heder i Finč posle deset godina vraćaju se u Ist Grejt Fols kako bi proslavili deset godina mature. U jednom produženom vikendu otkrivaju ko se promenio a ko nije, kao i da vreme i udaljenost ne mogu da prekinu prijateljstvo.
Loma Alta, San José de Gracia
Loma Alta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini San José de Gracia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2016 m.
ATMP
ATMP se može odnositi na:
El Cabrito (razvrstavanje)
El Cabrito ima više značenja:
Hunerih
Nije poznato kada se i kako Hunerih vratio ocu u Afriku. Poznato je samo da je u to vreme sklopio prvi brak sa ćerkom vizigotskog kralja Teodoriha I čije nam ime nije ostalo zabeleženo. Međutim, Valentinijanov vojskovođa Aecije, inače pravi vladar Zapadnog rimskog carstva, je želeo da raspali staro rivalstvo između Vizigota i Vandala tako da je podsetio Gejseriha na Hunerihovu veridbu sa carskom ćerkom. Gotska princeza je stoga nabeđena da je pokušala da otruje svog svekra, a zatim je osakaćena i poslata nazad ocu.
Paderno, Udine
Paderno je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Hunerih
Aecijev naum je uspeo, ali je vojskovođa pao kao kao žrtva atentata 454., a ubrzo je slična sudbina zadesila i njegovog dželata, cara Valentinijana III. Novi car Petronije Maksim je naterao Valentinijanovu udovicu da se uda za njega, a svog sina cezara Paladija je oženio Eudokijom. Gejserih je ovakav sled događaja iskoristio da organizuje čuvenu vandalsku pljačku Rima 455. pod izgovorom da dolazi da odbrani narušenu porodičnu čast. Vandali su sa sobom odveli i caricu majku Liciniju Eudoksiju i njene dve ćerke. Ovoga puta Gejserih je u Kartagini organizovao svadbu svog sina i carske neveste Eudokije.
Paderno, Udine
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
Robert II od Škotske
Robert II rođen kao Robert Steward (?, 2. mart 1316. - zamak Dundonald (Ayrshire), 19. april 1390.), bio je škotski kralj od 1371. do 1390.
Buda, Corbița
Buda je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Corbița.
Robert II od Škotske
Robert je bio prvi monarh iz Dinastije Stuart, ali kad se nakon punih pedeset godina provedenih kao prijestolonasljednik konačno kao starac uspeo na tron, gotovo da nije ni vladao već su to umjesto njega radili njegovi sinovi kao regenti.
Hunerih
Eudokija je Hunerihu rodila samo jedno dete, sina Hilderiha. Vremenom su razlike između dvoje supružnika postale sve veće, naročito u pogledu verskih pitanja. Hunerih je, kao i većina Vandala, bio sledbenik arijanskog učenja, osuđenog kao jeres na Prvom vaseljenskom saboru 325., a njegova žena pravoslavlja. Eudokija je napustila Huneriha i otišla na hodočašće u Jerusalim. Nekoliko dana po prispeću u Sveti grad Eudokija je preminula 471. ili 472. i sahranjena je u grobnici svoje bake Elije Eudokije, supruge cara Teodosija II.
Robert II od Škotske
Biografija
Nakon smrti svog oca - Waltera 1326. koji je bio majordom (steward) (zbog tog porodica nosi prezime Steward) na škotskom dvoru, i Robert je sa samo deset godina, postao sedmi nasljedni majordom. Od 1318 slovio je kao prijestolonasljednik jer je djed njegove majke bio kralj Robert Bruce (umro 1329). Položaj majordoma (stewarda) izgubio je 1324., kad je Bruce dobio sina Davida (kasniji kralj David II) ali dvije godine kasnije Škotski parlament potvrdio Robertovo nasljedno pravo na položaj majordoma (stewarda) bez obzira na Davida.
Hunerih
Hunerih je najposle nasledio presto pošto je njegov vremešni otac Gejserih umro 25. januara 477. godine. Gejserih je ustanovio zakon po kome se u Vandalskoj kraljevini kruna nasleđivala po principu seniorijata, dakle za prestolonaslednika je automatski proglašavan najstariji muški član dinastije.
Robert II od Škotske
Biografija
Od 1334. - 1335. za vrijeme kad je David II bio engleski zatvorenik, Robert je upravljao Škotskom kao regent zajedno sa Johnom Randolphom, 3. earlom od Moraya, a u periodu 1338. - 1341., i ponovno od 1346. do 1357. kao jedini regent. Kad su Škoti napokon (djelomično) platili otkupninu za Davida II i oslobodili ga iz zarobljeništa, Robert se pobunio protiv njega i vodio neuspješnu bunu od 1362. - 1363. Ali je u sporu sa njim ipak uspio obraniti svoje prijestolonasljedničko pravo, kad je David II predložio da se ostatak njegove otkupnine Englezima namiri tako da sin engleskog kralja Edwarda III postane škotski prijestolonasljednik.
Hunerih
Drugi deo Gejserihovog nasleđa bio je mirovni sporazum koji je vandalski kralj sklopio sa istočnorimskim (vizantijskim) carem Zenonom 474. godine, a koji je Hunerihovim pravoslavnim podanicima garantovao slobodu veroispovesti. Po stupanju na presto novi kralj je poslao svoje emisare u Konstantinopolj da obnove sporazum sa Zenonom. U početku svoje vlade Hunerih je bio popustljiv prema pravoslavnima i dozvolio im je da izaberu novog episkopa Kartagine. Kasnije je pak Hunerih počeo da sprovodi agresivniju politiku prema pravoslavnima koja se pred kraj njegove vladavine pretvorila u pravi progon. Već 480. Hunerih je počeo da proteruje pravoslavne sveštenike i monahe i da kažnjava Vandale koji su prešli iz arijanstva u pravoslavlje. Najzad, kralj je 24. februara 484. objavio zakon kojim su rimski zakoni upereni protiv jeretika sada trebali da se primene upravo protiv pravoslavne, uglavnom romanske populacije Afrike ukoliko ne prihvati arijanstvo do 1. juna te godine. Po ovom zakonu pravoslavnoj crkvi su oduzete sve crkve, sveštenstvu je zabranjeno da vrši verske obrede a mirjanima da poklanjaju ili zaveštavaju crkvi imovinu. Po pravoslavnoj tradiciji nekoliko uglednih Rimljana je u tom periodu postradalo mučeničkom smrću poput bivšeg prokonzula Kartagine Viktorijana iz Hadrumenta, Frumentija i nekoliko imućnih trgovaca. Međutim, taman kada se progon zahuktao, Hunerih je umro 23. decembra 484. godine.
Robert II od Škotske
Biografija
Robert se konačno uspeo na tron - 22. februara 1371., kad je 22. februara 1371. umro David II, ali kako je već bio onemoćao period njegove vladavine, bio je silazna faza njegovog života. Nije aktivno sudjelovao u obnovljenom ratu s Kraljevinom Engleskom koji se vodio od 1378. do 1388. A već od 1384. Škotskom je upravljao njegov prvorođeni sin John earl od Carricka (kasniji kralj Robert III ), a od 1388. mlađi sin Robert, earl od Fifea (kasnije 1.vojvoda od Albanya ).