cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tres Hermanos, González
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Šćepanje
Šćepanje je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Breznički Hum, Varaždinska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 405 stanovnika te 148 obiteljskih kućanstava.
Zuccherificio Volano, Ferrara
Zuccherificio Volano je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Loma del Nanche (razvrstavanje)
Loma del Nanche ima više značenja:
Patricio Gutiérrez, Ciudad Valles
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
L'Avru, Sassari
L'Avru je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 457 m.
Zomebazam
Zomebazam je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 284,313 Da.
Vještičarstvo
thumb|250px|Hans Baldug Grien: Vještice, drvorez iz 1508.
Vještičarenje ili vračanje u užem smislu može označavati magijsku aktivnost usmjerenu protiv nečijeg života, tijela i imovine; razni termini se, pak, koriste za razlikovanje "dobrog" i "lošeg" vračanja, pa tako postoji i vračanje čiji je cilj zaštita ili liječenje od posljedica "lošeg" vračanja. Koncept vračanja u mnogim kulturama često služi kao objašnjenje za razne nesreće koje su iz nepoznatih razloga zatekle pojedince ili širu zajednicu. U tom smislu se vračanje često povezuje s pojmom lov na vještice.
Vjerovanje u vračanje i vještice je bilo rašireno u svim svjetskim kulturama, ali je, zahvaljujući usponu institucionalne religije, a kasnije i nauke, bitno smanjeno u zapadnom svijetu i drugdje. Danas ga se najviše može pronaći u subsaharskoj Africi.
Vješticama i vješcima se danas nazivaju sljedbenici ogranka neopaganskog pokreta poznatog kao Vika.
Veštica u slovenskoj mitologiji
thumb|mini|Narodni prikaz coprnice (vještice), Etnografski muzej u Zagrebu Kod svih Slovena, prvobitno je bila preanimistički htonični demon, kao i vampir i ona je, po svojoj prirodi i funkcijama ženski korelat vampira. Veštice su, pretrpele velike promene od onih prvobitnih, pa do savremenih shvatanja i verovanja. One su prvobitno bile demoni samo jedne uže srodničke zajednice da bi kasnije bile žene koje koje u sebi imaju đavolski duh, koje noću izlaze iz groblja pa more decu. Za razliku od vampira koji uglavnom siše krv, veštica se hrani ljudskim srcima i džigericom.
Ove osobine i funkcije su izvorne i sve se mogu pronaći kod drugih indoevropskih naroda, naročito su srodne sa grčkim i rimskim strigama (koje su se javljale u obliku noćnih ptica dok se veštice inkarniraju u leptira). Reč veštica, sa osobenostima koje predstavlja, isključivo je slovenska i kao takva je zajednička za sve balkanske slovene.
Za odbranu od veštica najčešće su korišćene basme i utuci. Najjačim utukom se smatraju beli luk i glogov kolac. Često je upotrebljavan rog koji se palio, a u primorju se protiv sumnjivih veštica «bacaju rozi» (upiru ispruženi mali prst i kažiprst, dok su ostali prsti savijeni).
U nekim bosanskim predelima se za zaštitu od ulaska veštice u kuću koristi i nož, odozdo zaboden u okvir vrata ili prozora. Veoma efikasnim su se smatrali so i pokušaj stvaranja saveza sa vešticom upotrebom eufemizama. Dokaz saveza sa vešticom je što se ponekad apostrofira sa rečju kuma. Osim reči kuma upotrebljavani su mnogi drugi eufemizami koji su nastali iz osećanja velikok respekta i straha. I samo ime veštica je eufemizam, pravo ime za nju nije poznato, mada bi bilo logično da je to vešta (ako je muški rod veštac).
Niebla
Niebla je riječ koja na španskom jeziku znači "magla". Pod time se može podrazumijevati:
Vještičarstvo
Veštica u slovenskoj mitologiji
Po iskazima osoba koje su navodno imale susret sa vešticama, sposobnost govora u tom trenutku je oduzeta, iako je osoba svesna i vizuelno sve doživljava.
Baba Jaga
thumb|right|200px|Baba Jagina koliba
El Espolón (razvrstavanje)
El Espolón ima više značenja:
Vještičarstvo
Baba Jaga
Baba Jaga hvata junake i proždire ljude, a u peći peče ukradenu decu.
Najčešće je zamišljana kao ružna starica ogromnih grudi, slepa ili bolesnih očiju.
U nekim pričama se pominje da se kuća neće okrenuti i prikazati vrata dok se ne izgovore čarobne reči. Prema nekim teorijama koliba na kokošjim nogama zapravo je interpretacija uobičajene konstrukcije nomadskih naroda u Sibiru, Uralu i Tunguziji, namenjene čuvanju zaliha od životinja. Koliba bez vrata ili prozora postavila bi se na visoke stubove od drveća koji su ličili na kokošije noge. Sličnu ali manju konstrukciju koristili su u Sibiru za figure bogova koje su jedva stale u kuću, kao što u bajkama Baba Jaga ispuni unutrašnjost kolibe.
Spaljivanje veštica u istoriji
Tokom srednjeg veka u mnogim katoličkim zemljama Evrope postojali su zakoni protiv veštičarenja, koji su bili jedan od načina borbe protiv jeretika. Najčešće su osuđivane žene, a kazna je bila spaljivanje na lomači. Prvo veliko spaljivanje veštica odigralo se 1482. godine u Sevilji. thumb|right|200px|Spaljivanje veštica Ostaci poznatih jeretika, grešnika i »veštica« često bi po sudskom nalogu bili posle spaljivanja usitnjavani i razbacivani po đubrištu. Skelet individue, optužene za veštičarenje, po zakonu zvanom »Akt Veštičarenja« (Witchcraft Act) spaljen 1582. godine u engleskom mestu Sveti Osit (St. Osyt, Brightlingsea), otkriven je u relativno dobrom stanju, iako je bio izložen plamenu i velikim temperaturama koje lomača može razviti i bio položen u zemlju pre više od četiristotine godina. Antropolozi, koji su analizirali pronađene ostatke, prepostavili su da je telo bilo nepotpuno spaljeno i da su srodnici pri inhumaciji uspostavili anatomski raspored ostataka.
Najpoznatiji lov na veštice odigrao se 1692. godine, kada je devetnaestoro ljudi u američkom gradu Salem, u državi Masačusets, osuđeno na smrt. Salem je tako postao grad koji se kasnije i u filmovima, pozorišnim predstavama i literaturi koristio kao inspiracija za priče o vešticama, a danas se tamo nalazi i muzej. Artur Miler je 1953. napisao čuveni komad inspirisan vešticama iz Salema.
U Keniji je, iako su rasprostranjene različite afričke religije, islam i hrišćanstvo, i danas veoma izražen strah od magije koji je kulminirao u maju 2008, kada je u oblasti Kisii, policija je uhapsila 19 ljudi osumnjičenih da su spalili jedanaestoro sunarodnika koje su optužili za veštičarenje.
Izgled vještice u folkloru
Vještice se u narodnoj tradiciji obično zamišljaju kao stare, neugledne žene. predaja ih većinom oslikava kao usidjelice ili udovice. Važan simbol im je metla pomoću koje mogu letjeti te crna mačka ili neka druga divlja ili noćna životinja, poput sove. Donose sušu, nerodicu na poljima, odgovorne su za pomor stoke i za smrt djece i dojenčadi.
Savremeno veštičarstvo
left|thumb|200px|Veštičiji skup u Engleskoj, 2005. Krajem prošlog veka nastupa pravi procvat neopaganizma i veštičarstva, u želji da se očuva kontinuitet drevnih tradicija često se koriste mnogi panteoni iz različitih vremena i kultura. Nasuprot raširenoj predstavi veštica koje piju krv, veliki broj savremenih veštica izražavaju privrženost prirodi i životinjama, pa su vegetarijanci.
Veštičarstvo smatra život svakog pojedinca kao sveti dar i naglašava isprepletanost svih stvari, kako vidljivih tako i nevidljivih. Sticanje znanja o magijskoj upotrebi bilja je sastavni deo obuke svake veštice.
Noć veštica
thumb|right|150px|Karakterističan ukras od bundeve
Ovaj praznik je karakterističan po kostimima koje oblače deca i traža slatkiše od odraslih. Kuće i dvorišta se ukrašavaju izrezbarenim bundevama.
Kosmos-1762
Kosmos-1762 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1762 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 10. jula 1986. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1762 je bio satelit namijenjen za istraživanje prirodnih bogatstava Zemlje.
Marxen
Marksen je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 42 opštinska središta okruga Harburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.338 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3353024.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Harburg Marksen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Harburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 43 metra. Površina opštine iznosi 13,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.338 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 100 stanovnika/km².
Voljevac
Voljevac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gornji Vakuf-Uskoplje koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 700 stanovnika.
Westside, Iowa
Vestsajd je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 299 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 299 stanovnika, što je 28 (8,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ave Maria (film, 1918)
Ave Maria je britanski crno-bijeli nijemi film snimljen 1918. godine u režiji Wilfreda Noya. Po žanru je melodrama, a radnja prikazuje kako se djevojka udaje za bogatog plemića ne znajući da je zapravo njegova nećaka.
Kosmos-1763
Kosmos-1763 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1763 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 16. jula 1986. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 700 kilograma. Kosmos-1763 je bio komunikacioni satelit.
Œdipe ou le Roi boiteux
Kao jedno od posljednjih Anouilhovih djela, ova tragedija je gotovo pa pala u zaborav, čemu doprinosi i činjenica da nikada nije službeno izvedena na pozornici - ni u Francuskoj, niti igdje drugdje; Œdipe je tako jedino Anouilhovo djelo koje nikada nije izvedeno na pozornici (Jézabel nije nikada izvedena u Francuskoj, ali je uprizorena u Brazilu). Tragedija, doduše, jest uprizorena jednom od svog nastanka, i to u teatru Nation, u produkciji Claudine Augier, međutim radilo se o tek jednoj izvedbi, bez repriza. S druge strane, izdavačka kuća Éditions de la Table Ronde je 1986. godine tiskala djelo u pisanom obliku, učinivši tako tekst dostupnim. Djelo nije sabrano ni u jedan od Anouilhovih dramskih nizova.
Westmoreland County, Virginia
je okrug u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 17.454, što je 736 (4,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Forks, Washington
Forks je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.532 stanovnika.
Loma del Ocote (razvrstavanje)
Loma del Ocote ima više značenja:
La Cardona, San Juan de los Lagos
La Cardona je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1756 m.
Pufești, Pufești
Pufești je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Pufești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4179 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
El Espíritu Santo (razvrstavanje)
El Espíritu Santo ima više značenja:
Shawf Biqām, Hajjah
Shawf Biqām je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1169 m.
Busta, Treviso
Busta je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 554 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Bill Russell
William Felton Russell (Monroe, LA, 12. veljače 1934. – Mercer Island, WA, 31. srpnja 2022.) bio je američki košarkaš i trener, koji je od 1956. do 1969. igrao kao centar za Boston Celticse. Peterostruki MVP lige i dvanaesterostruki All-Star, Russell je bio predvodnik legendarne dinastije Celticsa koja je u 13 sezona pod Russellovim vodstvom osvojila čak 11 naslova. Bill Russel i hokejaš Henri Richard danas drže zajednički rekord za najviše naslova osvojenih od strane pojedinačnog sportaša u bilo kojem profesionalnom sportu u Sjevernoj Americi. Visok 208 cm i rasponom ruku od 224 cm, Bill Russell se danas smatra jednim od najboljih košarkaša svih vremena. Osim u Celticsima, uspjeha je imao i sa sveučilišnom momčadi San Francisco Donsa, s kojom je dvije godine za redom (1955., 1956.) bio sveučilišni prvak, a 1956. godine osvojio je i zlatnu olimpijsku medalju s američkom reprezentacijom u Melbourneu.
Kao igrač, Russell je bio izrazito jak u blokadama i u obrani čovjek na čovjeka, što je uvelike pomoglo Celticsima da dominiraju ligom 60-ih godina. Uz to, bio je i izvrstan skakač te je četiri puta bio najbolji skakač lige, čak je 12 uzastopnih sezona imao preko 1,000 skokova te je i danas drugi po broju skokova i skokova po utakmici u historiji lige. Uz to je i klupski rekorder po broju skokova. Russell ostaje jedan od samo dva igrača u historiji s preko 50 skokova na jednoj utakmici; drugi igrač je Wilt Chamberlain, koji je bio veliki Russellov rival i uz Russella drugi najvažniji igrač te generacije. Iako nikada nije bio fokus napada u Celticsima, Russell je uspio postići 14,522 poena u svojoj karijeri te je doprinio s učinkovitim asistiranjem. Trenutno drži osmo mjesto na listi najboljih strijelaca Boston Celticsa.
Osim u igračkom smislu, Russell je imao i važnu ulogu u društvenom kontekstu, s obzirom da je predvodio prvi val tamnoputih igrača u ligi, zajedno s Earlom Lloydom, Chuckom Cooperom i Nathanielom Cliftonom, a ujedno je bio i prvi tamnoputi košarkaš koji je postigao status superzvijezde. Osim kao igrač, tri je sezone vodio Celticse kao trener-igrač (od 1966. do 1969.), čime je također postap prvi tamnoputi trener u historiji sjevernoameričkog profesionalnog sporta te prvi tamnoputi trener s naslovom prvaka. Godine 2011., tadašnji predsjednik Barack Obama uručio je Russellu Predsjedničku medalju slobode za njegov doprinos na terenu i Pokretu za građanska prava.
Russell je jedan od samo sedam igrača u historiji koji su osvojili sveučilišni NCAA naslov, NBA naslov i olimpijsko zlato. Primljen je za člana Kuće slavnih Naismith Memorial i Sveučilišne kuće slavnih. Godine 1971. izabran je u momčad povodom 25. obljetnice lige, deset godina kasnije u momčad povodom 35. obljetnice, a 1996. godine je imenovan i među 50 najvećih igrača u historiji NBA lige, čime je postao samo jedan od četiri igrača koji su uvršteni u sve tri selekcije. Godine 2007. primljen je i u FIBA-inu Kuću slavnih. U čast Billa Russella, NBA je 2009. godine preimenovala Nagradu za MVP-a finalne serije u Nagradu Bill Russell za najkorisnijeg igrača NBA finala.
Rani život i košarkaški počeci
Russell je bio bliži majci nego ocu, tako da je s 12 godina doživio teški emocionalni šok kada je ona umrla. Njegov je otac tada odustao od posla vozača kamiona te se zaposlio u tvornici metala kako bi provodio više vremena sa svojom djecom. Na samom početku svog srednjoškolskog obrazovanja, Russell se mučio s košarkaškim vještinama. Bio je dobar trkač i skakač te je imao iznimno velike ruke, ali jednostavno nije razumio košarku te je izbačen iz momčadi. Tijekom druge godine srednje škole Russell se ponovno prijavio u momčad te je zamalo opet izbačen, ali tadašnji trener uočio je Russellov sportski talent te ga je poticao da usavrši osnove košarke. Ubrzo je postao solidan igrač, ali tek je tokom zadnjih godina srednje škole pokazao talent te je osvojio dva uzastopna naslova sa svojom momčadi. Bio je opsjednut s memoriranjem pokreta i poteza protivničkih igrača, a već je kao srednjoškolac bio poznat po neobičnom stilu igranja obrane.
Sveučilišna karijera
Zbog svoje rase, Russell je bio ignoriran od strane sveučilišnih skauta sve dok ga Hal DeJulio, skaut momčadi Univerziteta u San Franciscu, nije vidio na jednoj utakmici. DeJulio nije bio impresioniran njegovom sposobnošću zabijanja koševa ili poznavanja osnova, već je ostao zadivljen njegovim košarkaškim instinktom. Kada mu je Hal DeJulio ponudio stipendiju, Russell ju je bez većeg razmišljanja prihvatio. Sportski novinar John Taylor kasnije je napisao kako je ovo bio ključni trenutak u Russellovom životu, s obzirom da je Russell tada shvatio da mu je košarka jedini izlaz iz siromaštva i rasne diskriminacije.
Na sveučilištu je Russell postao startni centar momčadi San Francisco Donsa, a imao je sreću da je trener Phil Woolpert bio potpuno neopterećen rasnim pitanjima, vodeći prvu sveučilišnu momčad s čak tri tamnoputa igrača u početnoj postavi - Russellom, K. C. Jonesom i Halom Perryjem. Tijekom boravka na sveučilištu, Russell je usavršio svoj jedinstveni način igranja obrane koristeći se svojom brzinom i agresivnošću kako bi prisilio druge suparnike na promašaj ili blokadu.
Međutim, Russellu i njegovim suigračima nije uvijek bilo lako igrati, s obzirom da su bili mete uvreda od strane gledatelja, posebice na gostujućim utakmicama. Jednom je prilikom došlo i do incidenta kada su hoteli u Oklahoma Cityju odbili primiti Russella i njegove tamnopute suigrače, koji su tu bili zbog sveučilišnog prvenstva. Ostatak momčadi, uključujući i trenera, bio je zgrožen tom odlukom te su odlučili kampirati u zatvorenom studentskom domu, što je značajno povezalo članove ekipe.
Russell je vodio Donse do dva NCAA naslova 1955. i 1956. godine, ali i niza od čak 55 uzastopnih pobjeda. Bio je poznat po čvrstoj obrani i blokadama, a jednom je prilikom uspio napraviti čak 13 blokada u jednoj utakmici. Trener momčadi UCLA Bruinsa, John Wooden, jednom je prilikom rekao kako je Russell "najbolji obrambeni igrač što sam ga ikada vidio". Tijekom svoje sveučilišne karijere, Russell je prosječno postizao 20.7 poena i 20.3 skoka po utakmici.
Osim u košarci, Russell se natjecao i u atletici. Bio je posebno dobar u skoku u vis - časopis Track & Field News navodi da je bio sedmi visaš na svijetu u tom periodu, iako se nije natjecao za Olimpijske igre - a trčao je i na 400 metara, ostvarivši osobni rekord od 49.6 sekundi.
NBA draft
Trener Boston Celticsa, Red Auerbach, zainteresirao se za Russella na draftu 1956. godine, smatrajući kako su njegove obrambene vještine točno ono što je nedostajalo njegovoj momčadi. Međutim, retrospektivno gledajući, Auerbachove su vizije bile vrlo neobične za to doba, s obzirom da su se centri i krila u tom periodu procjenjivali prema njihovim napadačkim kvalitetama, dok su vještine u obrani bile sekundarne.
Celticsi su na tom istom draftu odabrali i K. C. Jonesa, Russellovog suigrača iz momčadi Donsa. Celticsi su tako u jednoj večeri uspjeli osigurati usluge čak trojice budućih članova Kuće slavnih - Russella, Jonesa i Heinsohna. Zamjena Russella na dan drafta smatra se jednom od najvažnijih zamjena igrača u historiji sjevernoameričkog sporta.
Američka reprezentacija
Prije početka svoje debitantske sezone u NBA ligi, Russell je imao dvije opcije - ostati sa Celticsima i odigrati cijelu sezonu, ili nastupiti na Olimpijskim igrama 1956. godine u Melbourneu i pokušati osvojiti olimpijsku medalju.
Russell se odlučio za potonju opciju, međutim, prije početka natjecanja nastali su problemi jer je Avery Brundage, tadašnji predsjednik MOO-a, rekao kako se Russell ne može natjecati jer je već bio potpisao profesionalni ugovor, iako nije odigrao profesionalnu utakmicu. Iako je rekao da bi se natjecao u skoku u dalj da mu je zabranjen nastup u košarci, Russell je ustrajao i na koncu dobio dozvolu za nastup na Olimpijadi. Izbornik Gerald Tucker dobro je iskoristio Russella, koji je pomogao reprezentaciji da osvoji olimpijsko zlato nakon pobjede nad Sovjetskim Savezom 89:55 u finalnoj utakmici. Američka reprezentacija dominirala je turnirom, pobjeđujući s prosječno 53.5 poena razlike. Russell je bio najbolji strijelac u momčadi, s prosjekom od 14.1 poena po utakmici. S njim je u reprezentaciji bio i K. C. Jones, koji je imao učinak od prosječno 10.9 poena po utakmici.
Počeci u NBA ligi (1956–1959)
Russell se nije mogao pridružiti Celticsima sve do prosinca 1956. godine zbog Olimpijskih igara. Svoj debi u dresu Celticsa, Russell je ostvario 22. prosinca 1956., upravo protiv St. Louis Hawksa, koje je predvodio Bob Pettit. Auerbach je postavio Russella da "ugasi" Pettitovu dominaciju. Russell nije nimalo razočarao, već je svojom sjajnom obranom jedan-na-jedan prisilio Pettita na promašaje ili blokade. Nakon povratka, odigrao je 48 utakmica te je prosječno postizao 14.7 poena i 19.6 skokova. Celticsi su prije toga bili više ofenzivna momčad te je upravo Russell donio tu obrambenu nadmoć koju je Auerbach iskoristio te momčad podučavao žestokoj obrani koja je protivnike prisilila na mnogo pogrešaka, što je onda dovelo do lakih poena. Njegova igra u obrani bila je izvrsna, a pogotovo njegove blokade, koje je često primjenjivao na utakmicama. Celticsi su sezonu završili s omjerom 44:28, što im je bio drugi najbolji omjer još od 1947. godine. Međutim, Russell se ponovno našao na meti provokatora te je tijekom utakmice s Knicksima primao brojne provokacije od strane njihovog centra, Raya Felixa. Nakon idućeg time-outa, Russell se požalio Auerbachu te mu je ovaj odgovorio da uzme stvar u svoje ruke. Nakon iduće provokacije Russell je udario Felixa šakom u glavu te je morao platiti kaznu od 25 dolara, ali više nije bio na meti provokacija i vrijeđanja. Unutar momčadi situacija je bila dobra, uz značajan izuzetak Tommyja Heinsohna, Russelovog starog rivala i također novaka. Heinsohn je vjerovao da ga Russell nije podnosio jer je Heinsohn dobio nagradu za novaka godine, a situacija je eskalirala kada je Russell odbio dati autogram Heinsohnovom rođaku te mu je otvoreno rekao da zaslužuje polovicu od novčane nagrade ($300) za novaka godine. Odnosi među njima ostali su rezervirani, ali je zato Russell imao izrazito dobar odnos s Bobom Cousyjem, unatoč različitim korijenima i nedostatku zajedničkih interesa izvan terena.
Godine 1957., u finalu Istočne konferencije, Celticsi su se susreli sa Syracuse Nationalsima, koje je predvodio Dolph Schayes. Prvu utakmicu doigravanja Russell je završio sa 16 poena, 31 skokom i prema zapisima sa 7 blokada (tada se još nisu brojile blokade). Celticsi su pobijedili u utakmici 108:89, a konačni rezultat serije je bio 3:0 te su Celticsi ostvarili prvo NBA finale u povijesti franšize. U NBA finalu susreli su se sa St. Louis Hawksima. Momčadi su podijelile prvih šest utakmica te je rezultat serije bio 3:3. Kako je serija odmicala, tenzije su sve više rasle tako da je u trećoj utakmici Auerbach udario suparničkog trenera i zaradio kaznu od $300. U sedmoj utakmici, Russell je davao sve od sebe kako bi "usporio" Pettita, ali je upravo Heinsohn, sa svojih 37 poena, držao Celticse u utakmici. Russell je svojom slavnom blokadom nad Colemanom održao vodstvo Celticsa 103:102 i to 40 sekundi prije kraja utakmice. U drugom produžetku, obje su se momčadi suočile s problemima u osobnim pogreškama, jer je bio Heinsohn izbačen, a Hawksima su ostala još samo sedmorica igrača na raspolaganju. Celticsi su vodili 125:123 sekundu prije kraja utakmice. Bek Hawksa, Alex Hannum, pokušao je dugim horogom naći Petitta, ali on nije uspio pogoditi koš te su Celticsi osvojili svoj prvi NBA naslov.
U sezoni 1957./1958., Russell je prosječno postizao 16.6 poena i 22.7 skokova. Ova sezona označila je početak zanimljivog fenomena, koji će Russella pratiti tokom cijele karijere. Naime, te je sezone Bill Russell izabran za najkorisnijeg igrača lige, ali je izabran tek u All-NBA dugu petorku, što je bilo prilično paradoksalno. NBA je svoju odluku obrazložila činjenicom da su drugi centri bili svestraniji igrači od Russella, međutim nitko nije bio korisniji za svoju momčad kao što je Russell bio koristan za Celticse. Celticsi su ostvarili 49 pobjeda te su lagano osigurali doigravanje. Ponovno su došli do finala, gdje su se ponovno susreli sa St. Louis Hawksima. Nakon prve dvije utakmice, rezultat je bio 1:1. U trećoj utakmici Russell je ozlijedio nogu te je igrao još samo u šestoj utakmici. Četvrtu utakmicu iznenađujuće su dobili Celticsi, dok su u petoj i šestoj utakmici pobjedu odnijeli Hawksi predvođeni Petittom koji je u odlučujućoj šestoj utakmici postigao 50 poena. Iduće sezone Russell je nastavio s odličnim igrama te je prosječno postizao 16.7 poena i 23 skoka. Celticsi su sezonu završili s 52 pobjede te su u NBA finalu s lakoćom svladali Minneapolis Lakerse rezultatom 4:0.
Osam uzastopnih naslova (1959–1966)
U sezoni 1959./1960., NBA liga dobila je još jednog sjajnog centra i budućeg člana Košarkaške kuće slavnih, Wilta Chamberlaina, koji je u rookie sezoni prosječno postizao čak 37.6 poena. Dana 7. studenog 1959. godine, po prvi puta sučelila su se i možda dva najbolja centra u historiji NBA lige, Bill Russell i Wilt Chamberlain. Russell je bio više obrambeni, dok je Chamberlain bio više ofenzivni igrač. Unatoč tome što je Chamberlain nadmašio Russella s 30 nasuprot 22 poena, Celticsi su ipak odnijeli pobjedu rezultatom 115:106. Tada je počelo jedno od najvećih rivalstava američke košarke (mediji su to rivalstvo nazivali "Veliki sudar" i "Borba titana"), a s njime je proglašeno i novo doba košarke. Russell je odveo Celticse do 59 pobjeda u regularnom dijelu, uključujući niz od 17 uzastopnih pobjeda. U finalu Istoka Celticsi su se susreli s Chamberlaineovim Philadelphia Warriorsima. Iako je Chamberlain nadmašio Russella s ukupno 81 poenom, njegovi su Celticsi su odnjeli pobjedu u seriji rezultatom 4:2. U NBA finalu 1960. Celticsi su pobijedili Hawkse rezultatom serije 4:3 i osvojili svoj treći NBA naslov u posljednje četiri godine. U drugoj utakmici finala Russell je postavio NBA rekord sakupivši čak 40 skokova, a u odlučujućoj sedmoj utakmici postigao je 22 poena i 35 skokova. U sezoni 1960./61. Russell je prosječno postizao 16.9 poena i 22.3 skokova i odveo momčad do omjera 57-22. U finalu Istoka svladali su Syracuse Nationalse u pet utakmica dok su u NBA finalu s lakoćom svladali St. Louis Hawkse rezultatom 4:1 i osvojili još jedan NBA naslov.
Iduće sezone Russell je imao prosjek od 18.9 poena i 23.6 skokova. Chamberlain je u toj sezoni bio na prosjeku od 50.4 poena te je postigao 100 poena u jednoj utakmici, ali je Russell odveo momčad do 60 pobjeda u regularnom dijelu te je izabran za najkorisnijeg igrača lige. U doigravanju su se još jednom susreli s Chamberlainom i njegovim Warriorsima. U toj seriji Russell je odigrao sjajnu obranu na Chamberlainu te je znatno smanjio onaj prosjek od 50.4 poena po utakmici. U sedmoj utakmici Sam Jones je dvije sekunde prije kraja postigao ključni koš kojim je odveo Celticse do pobjede. U NBA finalu Celticsi su se susreli s Los Angeles Lakersima koje su predvodili Jerry West i Elgin Baylor. Prvih šest utakmica bile su podijeljene te je serija bila izjednačena na rezultatu 3:3. U sedmoj utakmici rezultat je bio izjednačen sekundu prije kraja, a Lakersi su imali zadnji napad za pobjedu. Međutim, Frank Selvy je promašio te su se igrali produžetci. Nakon problema s osobnim pogreškama, Celticsi su ostali bez napadačke četvorke te je Russell ostao sam. Međutim Russell je sa suigračem Guarilijom prisilio Baylora na promašaje te je sa 30 poena i 40 skokova odveo momčad do pobjede i još jednog NBA naslova. U sezoni 1962./63. Bob Cousy je otišao u mirovinu te su Celticsi izgubili važnog igrača, ali su na draftu izabrali Johna Havliceka, koji je nadoknadio nedostatak. Te sezone Russell je prosječno postizao 16.8 poena i 23.6 skokova. Osvojio je još jednu titulu za najkorisnijeg igrača lige te je s 19 poena i 24 skoka proglašen najkorisnijim igračem NBA All-Star utakmice. U doigravanju su Celticsi ostvarili NBA finale te su pobijedili Los Angeles Lakerse rezultatom 4:2.
Trener-igrač (1966–1969)
Međutim, činilo se kako je Russell tokom naredne sezone došao do točke pucanja. Bio je šokiran atentatom na predsjedničkog kandidata Roberta F. Kennedya, potpuno razočaran početkom rata u Vijetnamu i u problemima zbog propadajućeg braka sa suprugom Rose (koji će kasnije završiti razvodom). Postao je uvjeren da su Sjedinjene Države korumpirana država i da troši svoje vrijeme baveći se nečim tako površnim kao što je košarka. Russell se udebljao 7 kilograma te je potpuno izašao iz forme, samo da bi u konačnici dobio dijagnozu akutne iscrpljenosti nakon jedne utakmice s New York Knicksima. Sabrao se nakon nekog vremena te se vratio na prosjek od 9.9 poena i 19.3 skokova, ali Celticsi su sezonu završili s lošim omjerom 48:34 i zauzeli tek četvrto mjesto na Istoku.
U doigravanju, Celticsi su preko 76ersa i Knicksa uspjeli doći do NBA finala i ponovno se susreli s dosta jačim Lakersima kojima se pridružio Wilt Chamberlain. Russell je odlučio ne udvajati Westa, a West mu je zahvalio s 53 u prvoj i 41 poenom i drugoj utakmici koje su Lakersi dobili. Russell je uvidjevši pogrešku odlučio udvajati Westa te su Celticsi pobijedili trećoj utakmici. U četvrtoj utakmici Celticsi su vodili za jedan poen sedam sekundi prije kraja utakmice. Nakon što je Baylor stao na crtu lopta je došla u ruke Celticsa. Jones je poveo loptu i dodao Havliceku, koji je pogodio koš za zvukom sirene i serija je bila izjednačena. Iduće dvije utakmice bile su podijeljene te se odluka o prvaku donosila u sedmoj utakmici. U sedmoj utakmici Celticsi su pobijedlili rezultatom 108:106, a Russell je osvojio svoj jedanaesti prsten u trinaest godina karijere. West je osvojio nagradu za najkorisnijeg igrača NBA finala (to je bio prvi put da je igrač iz poražene momčadi osvojio ovu nagradu). Russell je ubrzo otišao u mirovinu, a navijači Celticsa osjećali su se izdano jer je Russell napustio momčad koja je ostala bez kvalitetnog centra i trenera. Celticsi su iduću sezonu završili s omjerom 34:48 i propustili doigravanje po prvi put nakon 1950. godine.
Karijera nakon umirovljenja
Boston Celticsi su 1972. godine odlučili umiroviti dres s brojem 6, što ga je Russell nosio tokom karijere; dres s brojem 6 nosio je i na sveučilištu i na Olimpijskim igrama. Tri godine kasnije, primljen je u Košarkašku Kuću slavnih. S obzirom na loš odnos s medijima, Russell se nije pojavio ni na jednoj od ceremonija.
Uz sve to, Russell je ubrzo pao u financijske probleme nakon što je investirao $250,000 u plantaže gume u Liberiji, gdje je želio provesti ostatak života. Međutim, ta investicija nije se pokazala korisnom jer su plantaže ubrzo bankrotirale. Ista sudbina dogodila se s njegovim bostonskim restoranom Slade's. Nakon ove krize, Russell je postao vegetarijanac, počeo je igrati golf te je tokom 70-ih pa do sredine 80-ih godina bio televizijski komentator, iako je kasnije izjavio da mu je komentiranje predstavljalo priličan napor. Dana 3. studenog 1979. pojavio se kao voditelj emisije Saturday Night Live, a pojavio se i kao sudac Roger Ferguson u epizodi serije Miami Vice iz 1986. godine. U ovom je periodu i pisao knjige, mahom u suradnji s profesionalnim piscima.
Tokom 90-ih se rijetko pojavljivao u javnosti, ali je svejedno održao govor na komemoraciji svog prijatelja Wilta Chamberlaina, koji je preminuo 1999. godine. U siječnju 2006. godine, Russell je nagovorio Shaquillea O'Neala da se pomiri s Kobeom Bryantom, s kojim je imao loš odnos nakon odlaska iz Los Angeles Lakersa. Kanije te godine, primljen je u Sveučilišnu kuću slavnih zbog svog doprinosa sveučilišnoj košarci. Tokom 2007. godine dobio je dva počasna doktorata te je bio član prve generacije članova FIBA Kuće slavnih. Dana 14. veljače 2009. godine, povjerenik NBA lige David Stern preimenovao je nagradu za najkorisnijeg igrača NBA finala u Russellovu čast te ona danas nosi naziv Nagrada Bill Russell za najkorisnijeg igrača NBA finala. Nakon NBA finala 2009. godine, Russell je osobno uručio ovu prestižnu nagradu Kobeu Bryantu. Godine 2011., Barack Obama uručio mu je Predsjedničku medalju slobode.
Rivalstvo s Wiltom Chamberlainom
200px|mini|Bill Russell i Wilt Chamberlain tijekom košarkaške utakmice Tijekom većeg dijela svoje karijere, Russell je bio vrlo blizak prijatelj sa svojim rivalom Wiltom Chamberlainom. Chamberlain je često pozivao Russella na večeru povodom Dana zahvalnosti, a kod Russella se često razgovaralo o njegovim električnim vlakovima. Međutim, odnosi su se pogoršali nakon sedme utakmice NBA finala 1969. godine, kada se je Chamberlain teško ozlijedio koljeno šest minuta prije kraja utakmice i više nije mogao nastaviti s igrom. Tokom jednog razgovora sa studentima, novinar je — što ovaj nije znao — čuo Russella kako opisuje Chamberlaina kao simulanta koji se kukavički povukao iz utakmice kada je postalo jasno da će Lakersi izgubiti. Chamberlain je bio bijesan i doživio je ovaj čin kao izdajnički nož u leđa. Ispostavilo se kako je Chamberlainova ozljeda bila iznimno teška, a sljedeće sezone došlo je i do rupture koljena. Nakon ovoga, Russell i Chamberlain nisu pričali više od 20 godina, dok se Russell konačno nije došao kod Chamberlaina i ispričao se. Nakon tog čina, njih su dvojica ponovo postali prijatelji te su često viđeni zajedno na raznim događanjima. Kada je Chamberlain preminuo 1999. godine, njegov je nećak rekao kako je Russell bio druga osoba koju mu je rečeno da treba obavijestiti. Držeći govor na Chamberlainovom sprovodu, Russell je rekao kako nikada nije smatrao Chamberlaina rivalom, već je smatrao kako se njih dvojica jednostavno natječu te kako će "ostati prijatelji kroz vječnost".
Privatni život
Russell je od 1956. do 1973. godine bio u braku sa svojom srednjoškolskom djevojkom, Rose Swisher. Zajedno su imali troje djece - kći Karen Russell te sinove Williama Russella, Jr. i Jacoba Russella. S vremenom je došlo do emocionalnog distanciranja među supružnicima tako da su se 1973. godine razveli. Četiri godine kasnije oženio je Dorothy Anstett, Miss USA iz 1968. godine, ali je i taj brak 1980. godine zaključen razvodom. Njihova je veza izazivala velike kontroverze jer je Anstett bila bjelkinja. Godine 1996. oženio se treći put, za Marilyn Nault, s kojom je bio u braku do njezine smrti 2009. godine. Posljednja supruga bila mu je Jeannine Russell, s kojom je živio u Mercer Islandu, WA, do svoje smrti. Njegov stariji brat bio je dramski pisac Charlie L. Russell.
Godine 1959., Bill Russell je postao prvi NBA igrač koji je posjetio Afriku. Privatno, Russell je opisivan kao inteligentan, ponosan i duhovit, a bio je vrlo svjestan rasnog pitanja svog doba te se aktivno borio za prava Afroamerikanaca tokom Pokreta za građanska prava; za potonju borbu dobio je i Predsjedničku medalju slobode od Baracka Obame. Na terenu je bio izrazito borben i imao je gotovo "neurotičnu potrebu za pobjedom", kako je jednom prilikom rekao Tommy Heinsohn. Van terena, Russell je bio topao i prijateljski nastrojen prema bliskim osobama, ali vrlo hladan i nepovjerljiv prema novim ljudima, toliko da su novinari njegovom hladnom, nijemom pogledu dali nadimak "Russell Glower". Zanimljivo je kako je imao izražen antagonizam prema navijačima te je odbijao davati autograme. Među poznanicima je bio poznat po glasnom i karakterističnom smijehu.
Preminuo je 31. srpnja 2022. godine u svom domu u Mercer Islandu u dobi od 88 godina.
Sveučilišna karijera
{| class="wikitable sortable" style="text-align:right;" ! Godina ! Momčad ! U ! MPU ! P% ! SB% ! SPU ! APU ! PPU
Trenerska karijera
{| class="wikitable sortable collapsible " style="font-size:95%; text-align:right;" !Momčad !Godina ! data-sort-type="number" | U ! data-sort-type="number" | P ! data-sort-type="number" | I ! data-sort-type="number" | P–I% !Plasman ! data-sort-type="number" | PU ! data-sort-type="number" | PP ! data-sort-type="number" | PI ! data-sort-type="number" | PP–I% !Rezultat
Gospođa McGinty je mrtva
Gospođa McGinty je mrtva ili Krv će reći (izdan 1952) je roman Agathe Christie sa Poirotom i gđicom. Oliver u glavnim ulogama.
Loma del Palmar (razvrstavanje)
Loma del Palmar ima više značenja:
Gospođa McGinty je mrtva
Radnja
Gospođa McGinty je ubijena. Navodni ubojica je optužn i spreman za vješanje. Inspektor Spence traži Poirotovu pomoć. Misli da optuženi nije kriv. Poirot odlazi u to selo i započinje istragu. Na kraju otkiva tko je ubojica i rješava slučaj.
La Trinidad, El Llano
La Trinidad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini El Llano.
Kosmos-1764
Kosmos-1764 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1764 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 17. jula 1986. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 7000 kilograma. Kosmos-1764 je bio osmatrački satelit.
Tu étais si gentil quand tu étais petit
Izdavačka kuća Éditions de la Table ronde izdala je djelo kao samostalni tekst 1972. godine, a 1977. godine je reizdano kao prvo djelo u sklopu niza "tajnih komada".
Loma del Panteón (razvrstavanje)
Loma del Panteón ima više značenja:
Zometapin
Zometapin je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 274,749 Da.
El Espíritu (razvrstavanje)
El Espíritu ima više značenja:
Edward Arnold (glumac)
Edward Arnold (18. februar 1890 – 26. april 1956.) bio je američki glumac, najpoznatiji po zapaženim karakternim ulogama u filmovima Franka Capre.
Rođen je u Lower East Sideu u New Yorku pod imenomGunther Edward Arnold Schneider, kao dijete njemačkih imigranata Carla Schneidera i Elizabeth Ohse. Za glumu se zanimao u ranom djetinjstvu, a prvi nastup na pozornici imao s 12 godina. Godine 1909. imao je broadwayski nastupivši u predstavi s Ethel Barrymore. Nešto kasnije je radio kao statist, a potom i glumac za filmsku tvrtku Essanay Studios, tumačeći uloge u westernima. Nakon toga se vratio u kazalište, da bi na film došao tek s dolaskom zvuka. Godine 1932. je nastupio u svom zvučnom debiju Okay America!, a 1935. postao zvijezda u filmu Diamond Jim.
Zbog sklonosti debljanju Arnold je postupno gubio naslovne uloge, ali je zato počeo dobivati karakterne uloge osoba od autoriteta i negativaca koje su mu, po vlastitom priznanju, činile daleko veće zadovoljstvo.
Godine 1940. je Arnold postao predsjednik Screen Actors Guilda i na tom položaju ostao dvije godine. Počela ga je zanimati i politika, te se kandidirao za republikanskog aldermana, ali u tome nije uspio. Kao konzervativac je bio zabrinut zbog utjecaja komunista u Hollywoodu, ali je svoje kolege ipak branio od progona pred HUAC-om.
Žabnik (Trnovec Bartolovečki)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 178 stanovnika te 49 obiteljskih kućanstava.
Der Pauker
Der Pauker je zapadnonjemačka filmska komedija snimljena 1958. godine u režiji Axela von Ambessera. Protagonist, koga tumači Heinz Rühmann, je strogi učitelj iz provincije koji nakon premještaja u veliki grad dolazi u sukob sa nestašnim i neukrotivim učenicima. Radnja prikazuje kako mu u pomoć dolazi umirovljeni hrvač (čiji lik tumači Gert Fröbe) ou susjedstva, koji će ga podučiti borilačkim vještinama. Rühmann i Fröbe su iste godine zajedno nastupili u žanrovski bitno drukčijem, ali daleko poznatijem i uspješnijem filmu Es geschah am hellichten Tag
Le Foci, Pesaro e Urbino
Le Foci je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 289 m.
Zatvor Spandau
mini|desno|250px|Zatvor Spandau [[1951.]] Zatvor Spandau, ime kompleksa kaznionice u kojoj su nacisti osuđeni na procesu u Nürnbergu. Sedam nacista boravilo je u njemu. Funk, Neurath i Raeder su izašli prije kraja kazne. Iz zatvora 1956. izlazi Dönitz, a 1966. Schirach i Speer.
Niebla (Huelva)
thumb|right|150px|Karta Nieble, [[Huelva (provincija)|Huelva]]
Stan Laurel
Laurelova zvijezda na Hollywoodskoj stazi slavnih se nalazi na 7021 Hollywood Blvd u Los Angelesu.
El Establo (razvrstavanje)
El Establo ima više značenja:
Wise County, Virginia
je okrug u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 41.452, što je 1.329 (3,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Црљенац
Црљенац је насеље у Србији у општини Мало Црниће у Браничевском округу. Према попису из 2002. било је 969 становника (према попису из 1991. било је 1373 становника).
Назив села
О називу села постоји неколико прича. Село некада звало Грабовац, названо по потоку који је био обрастао грабовом шумом. Некада давно удари град и све грожђе на брдима обије тако да су текли потоци црвени од издробљеног грожђа. Село се после тога назва Црвенац, касније Црљенац.
Друга прича говори да су турци побили силан народ приликом паљења и разарања оближњег манастира Брадаче. Од крви побијеног народа текли су црвени потоци, те отуда и назив села.
Демографија
У насељу Црљенац живи 794 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,8 година (43,1 код мушкараца и 46,3 код жена). У насељу има 286 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,39.
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године).
Fosfoinozitid fosfolipaza C
Termin fosfoinozitid fosfolipaza C ima više značenja.
Ave Maria de Schubert (film)
Ave Maria de Schubert je francuski kratki crno-bijeli film snimljen u režiji Maxa Ophülsa premijerno prikazan 1936. godine. U njemu poznata pjevačica Elisabeth Schumann izvodi kompoziciju Ellens dritter Gesang Franza Schuberta, također poznatu kao Ave Maria.
Obreja, Obreja
Obreja je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Obreja.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
El Rosario, González
El Rosario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Victórico R. Grajales, La Trinitaria
Victorico R. Grajales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
El Rosario, González
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Victórico R. Grajales, La Trinitaria
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 151 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1532 m.
Spanish Lake, Missouri
Spaniš Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misuri.
Vrse
Vrse je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gornji Vakuf-Uskoplje koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 924 stanovnika.
Spanish Lake, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.650, što je 1.687 (-7,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Loma del Puente (razvrstavanje)
Loma del Puente ima više značenja:
Mechtersen
Mehterzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 43 opštinska središta okruga Lineburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 657 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3355023.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Lineburg Mehterzen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Lineburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 15 metara. Površina opštine iznosi 14,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 657 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 46 stanovnika/km².
Kosmos-1765
Kosmos-1765 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1765 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 24. jula 1986. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1765 je bio vojni satelit za fotografsku kartografiju.
East Kilbride
East Kilbride čita se Ist Kilbrajd (škotsko-gelski: Cille Bhrìghde an Ear) je novi satelitski grad Škotske od 74,395 stanovnika
East Kilbride administrativno podpada pod Područno vijeće (council area) - Južni Lanarkshire.
Kod bijelog konja
Kod bijelog konja (izdana 1961.) je kriminalistički roman Agathe Christie sa Ariadne Oliver u glavnoj ulozi.
East Kilbride
Geografske karakteristike
East Kilbride leži na zapadu Škotske u slivu rijeke Clyde udaljen 13 km jugoistočno od Glasgowa, pa je zapravo samo dio te metropole
Historija
East Kilbride je prvi novi grad Škotske, čija je izgradnja započela 6. maja 1947. da se rastereti pritisak na prenapučeni Glasgow.
Stanlio i Olio
thumb|250px|Sten Lorel - Stanlio (levo) i Oliver Hardi - Olio (desno) u filmu "Utopija" iz 1951 thumb|Karikatura Stanlija i Olija
Dva komičara su prvi put radila zajedno 1919 na filmu The Lucky Dog, koji je emitovan 1921. Posle toga su neko vreme snimali odvojeno kratke filmove za Hal Rouč studio tokom 1920-tih. Godine 1926 ponovo su počeli da se pojavljuju zajedno, a zvanično su postali tim 1927. Vremenom su postali najpoznatije i najisplativije zvezde filmskog studija Hal Rouč. Među njihovim najpopularnijim filmovima su Sons of the Desert (1933), Way Out West (1937), Block-Heads (1938); i kraći Big Business (1929), Helpmates (1932) i, njihov oskarom nagrađivan, The Music Box (1932).
Filmski par je napustio studio Rouč 1940, da bi se u to vreme pojavili u osam komedija niže produkcije za filmske studije 20th Century Fox i Metro-Goldwyn-Mayer. Od 1945 do 1950 nisu se pojavljivali na filmu već su se posvetili pozorištu. Svoj poslednji film (Atoll K/Utopija) su snimili u Francuskoj pre nego što su se povukli 1951. Zajedno su nastupali u 106 filmova. Glumili su u 40 zvučnih, 32 kratkometražna filma i 23 dugometražna, a u preostalih 11 filmova su imali gostujuće uloge.
Filmografija
Najpoznatiji filmovi:
Friday Harbor, Washington
Friday Harbor je gradić u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.162 stanovnika.
El Estanco (razvrstavanje)
El Estanco ima više značenja:
Loma del Rancho (razvrstavanje)
Loma del Rancho ima više značenja:
Jelek
Jelek (od turskog: yelek = prsluk ) je prsluk, koji su nosili brojni narodi diljem Bliskog istoka koji se raširio Balkanom za vrijeme Osmanskog Carstva.
Jelek je tako vremenom postao dio srpske narodne nošnje i nosio se kao odevni predmet sve do kraja 40-ih dvadesetog veka kada se počinju nositi kostimi koji dolaze iz grada. Na prostorima Srpske teritorije, jelek je imao veliku zastupljenost, jer je nošen u svim oblastima, počev od Vojvodine pa sve do juga, tj. Vranja, Kosova. Kroj je bio autentičan za svaku oblast i razlikovao se po šarama, vezu, obliku, materijalu i ostalim detaljima. Obično su se koristili materijala kao što su pliš, sukno i čoja, na koju bi se dodavali razni vezovi, traćice, ukrasi kako bi izgledali lepše, bogatije i zadržali svoju autentičnost. Ukrasi koji su se kačili na jelek su se nazivali gajtani, a njihov broj na jeleku je pokazivao iz koliko je bogate porodice momak ili devojka. Jeleke nisu nosile samo žene i devojke već i muškarci ali ukrašene sa manje ukrasa i detalja.
Izvori
Yelek
Courtenay, North Dakota
je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.