cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crkva Svetog Georgija u Smederevu
Crkva Svetog velikomučenika pobedonosca Georgija nalazi se na gradskom trgu u centru Smedereva i treći je po veličini u Srbiji. Zidan je po ugledu na manastir Manasiju. Gradnja je trajala od 1850. do 1854. godine, a crkva je osveštana na dan Svetog Andrije Prvozvanog. Freske je naslikao ruski ikonopisac Andrija Bicenko.
Naranjalito (razvrstavanje)
Naranjalito ima više značenja:
Mânăstirea, Mânăstirea
Mânăstirea je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Mânăstirea.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Riviera di Marcigliano, Napoli
Riviera di Marcigliano je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Morven (planina)
Morven (škotsko-gelski: A' Mhòr Bheinn) je planina na sjeveru Škotske, visoka 705 metara.
Geografija
Morven leži na sjeveru Highlandsa na teritoriju Namjesništva Caithness.
Al Jaryūh, Taiz
Al Jaryūh je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 540 m.
Sastanak u Brajićima
thumb|175px|Četnički vođa [[Draža Mihailović|Mihailović]] desno|thumb|175px|Partizanski vođa [[Tito]] Sastanak u Brajićima je bio sastanak partizana i četnika na najvišem nivou na kojem je sklopljen sporazum o zajedničkoj borbi protiv okupatora. Sastanak je održan 27. oktobra 1941. godine u četničkom štabu u selu Brajići kod Gornjeg Milanovca, na inicijativu partizanskog rukovodstva.
Partizansku delegaciju su činili: Josip Broz Tito, Mitar Bakić i Sreten Žujović. Četničku delegaciju su činili: Draža Mihailović, Dragiša Vasić, potpukovnik Dragoslav Pavlović i kapetan Milorad Mitić. Tito je tražio da razgovorima prisustvuje i britanski oficir za vezu Bil Hadson, ali je Mihailović to odbio, pa je Hadson sve vrijeme sjedio u drugoj sobi.
Na sastanku je načelno garantovao održavanje statusa qou u međusobnim odnosima i sugerisao izbegavanje sukoba, dok se partizanska strana obavezala da je ispuniti određene isporuke četničkoj strani (1.200 pušaka, municiju i izvesna novčana sredstva). Inače, u svim pregovorima između narodno-oslobodilačkog i četničkog pokreta uvek je sporno pitanje bilo organizacija vlasti na oslobođenoj teritoriji.
Pozadina
Nakon dvadesetodnevnih pokušaja da ugovore sastanak sa najvišim četničkim vođstvom, predstavnici partizanskog Vrhovnog štaba, uspeli su da izdejstvuju sastanak na kome su prisustvovali Josip Broz Tito i Draža Mihailović. Sastanak je održan u Brajićima, u blizini Ravne gore 26. oktobra 1941. godine. Osnova za pregovore bilo je pismo sa 12 tačaka koje je Tito 20. oktobra 1941. uputio Mihailoviću, sa predlogom o sklapanju sporazuma i zajedničkoj saradnji.
Saradnja četnika sa Nedićevom vladom
Odmah po obrazovanju "Vlade nacionalnog spasa, kod Nedića su došli Mihailovićevi izaslanici na pregovor koji su trajali od 29. avgusta do 5. septembra 1941. godine. Delegaciju su činili Aleksandar Mišić, Radoslav Đurić i Pavlović. Prema Nedićevom svedočenju, između Mihailovićeve delegacije i njega je postignut sporazum o zajedničkoj borbi protiv partizana, davanju novčane pomoći, određivanju oficira za vezu i kasnijem formiranju zajedničkog operativnog plana. Sporazum o saradnji između Nedića i Mihailovića je sadržao sledeće stavke:
Nakon sklapanja sporazuma Nedić je odmah izdao novčanu pomoć, koju je delegacija ponela sa sobom.
Nedić je potom izdejstvovao preko nemačke komande da Nemci ne progone četnike Mihailovića. On je obavestio nemačkog zapovednika Srbije generala Dankelmana o dolasku delegacije i postignutom dogovoru. Rekao je Dankelmanu da Mihailović traži legitimaciju četnika, da se mogu nesmetano kretati bez bojazni od gonjenja od strane Nemaca, da bi mogli voditi borbu protiv komunista. Dankelman je odmah to prihvatio i izdao naređenje u tom smislu nemačkim jedinicama.
Četničko-partizanski sukob
Četničko-partizanski sukob je sve više izbijao na površinu među ustanicima. Prisustvo britanskog oficira Bila Hadsona u ovom području donekle je uticalo na obuzdavanje Mihailovića, koji je bio podstaknut izveštajima da ima podršku jugoslovenske vlade u Londonu kao glavni vođa otpora u zemlji. Hadson je imao zadatak da ujedini dva pokreta otpora, ali Mihailović ga je isključio iz pregovora u Brajićima.
Crkva brvnara u Krnjevu
Jedna od najstarijih i najvećih crkava brvnara nalazi se u selu Krnjevo blizu Smedereva, na putu za Smederevsku Palanku. Posvećena je svetom Đorđu i po predanju je nastala sredinom 18. veka, ali je krajem istog i početkom sledećeg veka više puta prepravljana. Krnjevački hram poseduje veliku zbirku ikona s prelaska iz 18. u 19. vek. Crkva je delimično konzervirana 1957. godine.
Sastanak u Brajićima
Četničko-partizanski sukob
Tito je bio spreman da se formira zajednički operativni štab, ali nije imao nameru da se bilo na koji način stavi lično pod Mihailovićevu komandu, niti je bio spreman da odobri odluku Mihailovića da odustane od napada na nemačke okupatorske jedinice, što je ovaj pravdao sve težim represalijama protiv stanovništva.
Četnički kapetan Vučko Ignjatović je "mrzeo partizane koliko i Nemce" i predlagao Mihailoviću da Titu postavi zasedu na povratku iz Brajića.
Titov identitet
Josip Broz se po izlasku iz Beograda na slobodnoj teritoriji pojavljuje pod nadimkom Tito, bez navođenja imena i prezimena. Titovo ime i prezime nije bilo poznato ni partijskom članstvu, a kamoli širim krugovima.
Kvislinška i nemačka propaganda širile su jedno vreme glasine da se na čelu partizanskih odreda nalazi Vladimir Lebedev, savetnik poslanstva SSSR-a u Beogradu.
Posledice
Neposredno po sklapanju sporazuma, Vrhovni štab NOPOJ je četničkoj strani isporučio 500 pušaka i 24.000 puščanih metaka, a četničkoj komandi u Požegi 5.000 kg žita.
Operacija Krumm
Operacija Kriv (nem. Krumm, Krum) je bila nemačko-bugarska operacija protiv četnika u Srbiji. Trajala je od 10. do 20. oktobra 1943. godine. Sastojala se u čišćenju terena zapadno od Užica.
Sastanak u Brajićima
Ponuda Mihailovića Nemcima
U vreme pregovora o saradnji između partizana i četnika u selu Brajići, opunomoćenici D. Mihailovića su u Beogradu vodili preliminarne razgovore sa predstavnicima nemačkih vojnih vlasti o zajedničkoj borbi protiv partizana.
Wick, Škotska
Wick (škotsko-gelski: Inbhir Ùige) je kraljevski grad i ribarska luka na sjeveroistoku Škotske od 7,155 stanovnika.
Jarkko Nieminen
Jarkko Nieminen (rođen 23. jul 1981. godine u Makuu, Finska) je finski teniser. Najbolji plasman na ATP listi mu je trinaesto mesto.
Operacija Maiskolben
Operacija Klip kukuruza (nem. Maiskolben, Majskolben) je bila nemačko-bugarsko-ljotićevska operacija protiv četnika u Srbiji. Trajala je od 3. do 8. oktobra 1943. godine.
Operacija "Maiskolben" je bila operacija „planskog pretresa terena" u prostoru Požega - Kosjerić - Maljen - Ravna Gora.
Wick, Škotska
Wick administrativno podpada pod Područno vijeće (council area) - Highland, a nekada je bio administrativni centar historijskog countya Caithness.
Geografske karakteristike
Wick leži na obali Sjevernog mora u istoimenom zaljevu, udaljen oko 23 km južno od rta i sela John o'Groats.
Historija
Wick je izvorno bio nordijsko naselje, koje se tokom srednjeg vijeka razvio kao ribarska luka i regionalni centar, pa je 1589. dobio status kraljevskog grada. Naglo je procvjetao u 19. vijeku za ekspanzije ribolova na haringe. Kad je potražnja za haringama splasnula, Wick se preorjentirao na ulov bijele ribe, koja nije toliko unosna.
Privreda
Wick je dobro povezan cestama (A99 - A9) i željeznicom sa gradovima na jugu, a ima i aerodrom (IATA: WIC, ICAO: EGPC) smješten 2 km sjeverno od grada, sa redovnim linijama prema Aberdeenu i Edinburghu.
Gornji Ajdovec
Gornji Ajdovec je naselje u slovenskoj Općini Žužemberku. Gornji Ajdovec se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 47 stanovnika.
Scarcioni, Benevento
Scarcioni je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Sastanak u Brajićima
Ponuda Mihailovića Nemcima
Pozadinu četničkog ponašanja najbolje otkriva veza koju je Mihailović prethodno uspostavio sa Nemcima, preko svojih ovlašćenih predstavnika. Dan posle razgovora sa Titom u Brajićima, 28. oktobra 1941, pukovnik Branislav Pantić izjavio je oficiru Abvera Jozefu Matlu da je od strane Mihailovića opunomoćen da stupi u vezu sa nemačkim instancama kako bi im se četnički odredi Jugoslovenske vojske stavili na raspolaganje u cilju savlađivanja komunizma u Srbiji. Mihailović je jamčio da će srpski prostor istočno i zapadno od Morave očistiti od komunista. Zauzvrat je očekivao da Nemci obustave kaznene akcije protiv srpskog stanovništva i masovna streljanja na područjima koja drže njegovi odredi.
Scarcioni, Benevento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 752 m.
Sastanak u Brajićima
Četničko-partizanski sukob
Partizani navode da se četnici nisu držali sklopljenog sporazuma. Još iste noći 27/28. oktobra četnici su oteli Milana Blagojevića, komandanta 1. šumadijskog partizanskog odreda, i kasnije ga mučki ubili. Blagojević je u Požegi, na putu za Čačak izvučen iz voza, zatvoren, mučen i ubijen 28. oktobra 1941. godine. Već sutradan izbio je incident kada je delegacija VŠ NOPOJ, po povratku u Užice, naišla na minirani most kod Požege, i samo zahvaljujući Titovoj intervenciji nije došlo do težih posledica.
Četnici, s druge strane, navode da su vođi partizanskih odreda na sve moguće načine ometali su izvršenje ovog sporazuma, te da umesto da iz Užica šalju naoružane ljude na front prema neprijatelju oni su ih slali na Požegu da se dočepaju vlasti.
William Deakin navodi da u danima koji su usledili posle sastanka s Titom u Brajićima, ohrabren od svojih savetnika, Mihailović je podstakao prve otvorene oružane sukobe između svojih jedinica i nekih partizanskih grupa koje su još bile nezvanično združene s njegovim. Do ovih napada došlo je 2. novembra blizu varoši Loznice, ispod jedne od borbenih planinskih baza na Ceru i na ivici mačvanske ravnice na severu.
Istoričar Branko Petranović smatra da je građanski rat započet opštim napadom četnika na Užice, Ivanjicu, Čačak, Gornji Milanovac i druga mesta slobodne teritorije u noći između 31. oktobra i 1. novembra 1941.
Glavni štab NOPO Srbije je 6. novembra 1941. izdao Proglas srpskom narodu o „izdajstvu Draže Mihailovića" koji je napao partizane i nastoji da obmane „poštene srpske seljake i četnike".
Nemačka ofanziva
Ubrzo nakon dogovora o zajedničkoj borbi, Nemci su započeli ofanzivu na slobodnu teritoriju. Oko 23. novembra Tito je iz napadnutog Užica pitao telefonom: „Šta ćete vi raditi?" a Mihailović mu je odgovorio da vraća odrede na svoje terene. Na to je Tito rekao da će se oni boriti protivu Nemaca.
Posleratno suđenje
Na posleratnom suđenju Mihailoviću je između ostalog pomenut i sastanak u Brajićima:
Naranjastitlán (razvrstavanje)
Naranjastitlán ima više značenja:
3 de Mayo (razvrstavanje)
3 de Mayo ima više značenja:
Andrista, Brescia
Andrista je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 100 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 564 m.
Cămărașu, Cămărașu
Cămărașu je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Cămărașu.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2768 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 334 m.
24 de Febrero (razvrstavanje)
24 de Febrero ima više značenja:
Crkva Uspenja Presvete Bogorodice na Starom smederevskom groblju
350px|right|thumb|Crkva Uspenja Presvete Bogorodice na Starom smederevskom groblju. Uz crkvu se nalazi grob [[Dimitrije Davidović|Dimitrija Davidovića.]] Crkva Uspenja Presvete Bogorodice je spomenik kulture od izuzetnog značaja i nalazi se na Starom smederevskom groblju.
O ktitoru i vremenu izgradnje hrama nema istorijskih podataka, pa se datovanje u prvu polovinu 15. veka određuje na osnovu stilske analize arhitekture. Crkva pripada spomenicima moravske graditeljske škole.
Agua Salada, Tamazula de Gordiano
Agua Salada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tamazula de Gordiano.
Las Margaritas, Autlán de Navarro
Las Margaritas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Autlán de Navarro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 884 m.
Agua Salada, Tamazula de Gordiano
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1150 m.
27 de Febrero (razvrstavanje)
27 de Febrero ima više značenja:
San Giovanni, Pordenone
San Giovanni je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1410 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
San Vito sul Cesano, Pesaro e Urbino
San Vito sul Cesano je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 347 m.
Gornji Kot
Gornji Kot je naselje u slovenskoj Općini Žužemberku. Gornji Kot se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 54 stanovnika.
Byron Center, Michigan
Biron Senter je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Pentland Firth
Pentland (engleski: Pentland Firth, škotsko-gelski: An Caol Arcach = Orknijski tjesnac) je morski tjesnac koji povezuje Sjeverno more i Atlanski ocean. Smješten je između arhipelaga Orkney na sjeveru i škotskog kopna na jugu.
San José de los Laureles, Tacámbaro
San José de los Laureles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tacámbaro.
Wabasha, Minnesota
Vobašo je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.521, što je 78 (-3,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Juanito, Hidalgo
San Juanito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 384 m.
Crkva Svete Trojice u Paraćinu
Crkva Svete Trojice se nalazi u središtu Paraćina i pripada Eparhiji braničevskoj Srpske pravoslavne crkve.Građena je u nekoliko navrata,tokom druge polovine XIX veka,završena je 1898.godine,a njeno osvećenje obavio je mitropolit beogradski Inokentije Pavlović (1898—1905) 06.06.1899.godine.Tokom svetskih ratova doživela je oštećenja,a poslednji radovi na njenoj obnovi izvedeni su 1985.godine.
Izgradnja
Gradnja crkve u Paraćinu,posvećene gradskoj slavi,Svetoj Trojici,otpočela je 1862.godine.Prvobitna građevina,je imala kulu zvonaru nad narteksom,koja se 1864.godine urušila,usled čega je došlo do rušenja čitavog krova,na već gotovoj građevini.
Ponovno građenje crkve,na starim ostacima,otpočelo je 1893.godine,da bi,posle odlaska prethodnog izvođača,gradnju preuzeo požarevački inženjer Miroslav Pavlović,koji je 1898.godine završio njenu izgradnju.
Tokom Prvog svetskog rata,crkva je oštećena usled bombardovanja,dok je za Drugog svetskog rata ostala bez prozora,usled eksplozije vojnih magacina.
Arhitektura
Crkva Svete Trojice,rađena prema projektu Jovana Ilkića,podignuta je u srpsko-vizantijskom stilu i ima osnovu jednobrodne građevine,sa kupolom okrugle osnove nad naosom.Na njenom zapadnom kraju,nalazi se kula zvonara,podignuta u stilu romanike.Njena unutrašnjost je izvedena u baroknom stilu,osnova drvenog ikonostasa rađena je u Beogradu,dok su ikone na njemu iz Rusije.
Vidi još
__BEZSADRŽAJA__
Naranjillo (razvrstavanje)
Naranjillo ima više značenja:
Los Cinco, Ensenada
Los Cinco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 310 m.
Warlitz
Varlic je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ludvigslust. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 476 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13054111.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ludvigslust Varlic se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ludvigslust. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 16 metara. Površina opštine iznosi 23,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 476 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 20 stanovnika/km².
Crkva brvnara Silazak Svetoga duha (Selevac kod Smedereva)
Crkva brvnara silaska Svetoga duha je spomenik kulture od velikog značaja i nalazi se u Selevcu, dvadesetak kilometara južno od Smedereva. Podignuta je početkom tridesetih godina prošlog veka i posvećena prazniku Silaska Svetog duha. Selevačka bogomolja je sagrađena unutar sela što nije uobičajena lokacija za crkvu brvnaru. Prostrani naos pokriven je svodom od šašovaca i na istočnoj strani završen poligonalnom oltarskom apsidom. Severna i zapadna vrata nose jednostavnu, ali preciznu dekoraciju: Ikonostasne pregrade je izveo omiljeni slikar kneza Miloša, Janja Moler. Crkva u Selevcu je kasnijim prepravkama uveliko izmenila svoj prvobitni izgled, pa čak zahvaljujući tremu sa zidanom ogradom-postala veća. Selevačke ikone su nastale 1834. godine i po broju, poznobaroknom načinu obrade i bogatoj upotrebi zlata predstavljaju najreprezentativniju ikonostasnu celinu u jednoj crkvi brvnari.
La Florida, General Cepeda
La Florida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini General Cepeda.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1192 m.
3 Hermanos (razvrstavanje)
3 Hermanos ima više značenja:
Žutica (razvrstavanje)
Žutica može da bude:
ili
Nekropole stećaka Poljice
Nekropole stećaka Poljice, nalaze se u neposrednoj blizini, pored ljetnog stočarskog naselja Poljice, na planini Visočica, 25 km. zračne linije od Konjica, Bosna i Hercegovina.
Polovinom 11. vijeka područje planine Visočice, u župi Neretva, priključeno je bosanskoj državi. Od tada do dolaska bana Tvrtka na vlast 1353. godine imalo je poseban status. Početkom 15. vijeka došlo je do podjele na „Kraljevu zemlju” i feudalnu oblasti Kosača. Granica ovih dviju oblasti je bila rijeka Neretva.
Natpisi na stećcima
Na dva stećka se nalaze natpisi pisani bosanskom ćirilicom. Natpis na krstači u transkripciji glasi: . Iznad natpisa nalazi se motiv krsta u krugu, čiji se kraci u produžetku završavaju kao krugovi. Iznad ukrasa krsta nalazi se polukružni luk, dok se u zabatu nalazi motiv polujabuke. Ukras je rađen kombinacijom reljefnog ispupčenja i udubljenja, datira poslije 1496. godine.
Natpis na sljemenjaku: Sa istočne strane nalazi se predstava konjanika koji kopljem napada zmaja koji je već uhvatio ruku žene, dok se iznad glave konjanika nalazi dio natpisa. U gornjem dijelu stećka ispod ivica krovnih ploha sa sve četiri strane stećka pruža loza sa trolistom ispod koje se nalazi tordirana vrpca (traka). Na zapadnoj bočnoj strani nalazi se pradstava sa više životinja.
Le Catese, Firenze
Le Catese je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Naranjito (razvrstavanje)
Naranjito ima više značenja:
San Miguel, Guadalcázar
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Guadalcázar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1521 m.
Drugi rimski građanski rat
Drugi rimski građanski rat ili Drugi Sulin građanski rat se vodio između 83. pne. i 82. pne. u Rimskoj Republici između optimati|optimata na čelu sa Lucijem Kornelijem Sulom te populares|populara na čelu s Gajem Marijem Mlađim. Predstavljao je nastavak prvog građanskog rata 88. pne. - 87. pne. završenog privremenom Sulinom pobjedom nad popularima koji su, koristeći njegov odlazak u prvi mitridatski rat, preuzeli vlast u Rimu i proglasili ga odmetnikom. Sula se, nakon pobjede s Mitridatom, s vojskom iskrcao u Italiji, porazio populare, proglasio se diktatorom i zaveo strahovladu. Dio populara je kraće vrijeme nastavio pružati u otpor u provincijama, ali se najduže održao Kvint Sertorije u Hispaniji čiji je ustanak ugušen tek 72. pne. Ovaj se sukob često navodi kao dio šire cjeline - Sulinog odnosno Prvog rimskog građanskog rata.
Sulin odlazak na istok i početak sukoba
Pre svog odlaska na istok, Sula je 87. godine pne. odredio za konzule, marijevca, Lucija Kornelija Cinu i optimata, Gneja Oktavija. Pristalice prognanih marijuevaca su odmah počele da agituju kod Cine da nove rimske građane razdeli po starim tribama, da ne bi gubili uticaj kada glasaju poslednji. Dolazi do jasne polarizacije koju Apijan smatra početkom povratka marijevaca. Na jednoj strani je Cinina podrška novim građanima, a na drugoj Oktavijevo konzerativnije držanje do tradicije preimućstva starog građanskog prava. Zanimljivo je Apijanovo isticanje Cininog karaktera, konkretno korumpiranosti, u navodima da je davao podršku novim građanima iz koristi od 300 talanata. Na jednom od gradskih trgova došlo je do oružanog sukoba između novog i starog građanstva u kome su brojniji bili novi građani. Takav odnos snaga dao je Cini krila za proglas oslobođenja robova koji je bio bezuspešan i naterao ga da ode u obližnje gradove sa novim rimskim pravom i pozove na ustanak prikupljajući usput i novac za ratne poduhvate. U međuvremenu, Senat ga je razeršio funkcije konzula zbog pokušaja oslobađanja robova i dovođenja grada u opasnost. Na negovo mesto je izabran Jupiterov visoki sveštenik, Flamin, Lujija Merul. Cina je došao iz Kapue, prethodno pridobivši starešine ondašnjih legija, pred Senat i teatralno bacio snopove odigravši svojevrstan performans kakav se i danas može videti u nekim parlamentima. Održao je govor, pocepao sve sa sebe i ležao dok se nisu smilovali da mu vrate konzulsko ovlašćenje. Kada je ponovo dobio podršku tribuna kao vojskovođa, tražio je pomoć u vojsci i novcu od ostalih gradova, a grupa optimata kojoj nije mir bio od koristi potpirivala je vatru. Oktavije sa Merulom je takođe bio zauzet ratnim pripremama utvrđujući grad jarkovima, popravljajući zidove i ratne mašine. Mobilisao je odane gradove, a vojne redove je popunjavao i iz Galije. Prokonzul Gnej Pompej je takođe opozvan sa vojinm snagama kojima je komandovao u oblasti Jadrana.
4 de Octubre (razvrstavanje)
4 de Octubre ima više značenja:
Drugi rimski građanski rat
Početak vojnih operacija
Vreme kada su se suparničke vojske ulogoravale u bilizini Rima bilo je odlična prilika da Gaj Marije sa mnogobrojnim ljudstvom doplovi u Etruriju. Tamo je prikupio još šest hiljada ljudi na “staru slavu” u borbi sa Kimbrima i po mnogobrojnim konzulatima, stanovništvo Etrurije je takođe bilo oduševljeno zbog vesti o novom zakonu. Sa pozamašnim ljudstvom se pridružio Cini stvarajući mnogobrojnu vojsku. Njihova taktika je bila opsada grada odsecanjem svih komunikacija, Marije je cak razorio Ostiju i sprečavanjem vojne intervencije iz Galije. Rimski konzuli su u strahu od malobrojnosti, a grad je zahvatila glad i kuga, pozvali Celicija Metela koji je ratovao sa Samnitima da potpiše mir i vrati se sa vojskom, međutim Marije je u pregovorima diplomatski pridobio Samnite. Uz pomoć vojnog tribuna Apija Klaudija koji je bio na Janikulu, Marije sam uspeva da uđe u grad, ali biva odbijen od Oktavijea i Pompejea. U isčekivanju frontalnog sukoba, Cina je ponovo privukao stanovnike ka sebi, ovog puta neslobodne, propagirajući slobodu. Prišlo mu je i puno slobodnih ljudi u strahu od gladi. Marije i Cia su bili potpuno nadmoćniji pa je i sam senat odlučio da kapitulira u ovoj situaciji obavezujući Cinu zakletvom da neće praviti pokolj. Ukinuta je Sulina odluka o progonstvu i ušli su u grad, za to vreme se Oktavije sa svim konzulskim obeležjima ulogorio na Janikulu ne želeći da napusti grad. Tu je i ubijen, mirno čekajući egzekuciju, od strane Cenzorina, sa čim se u tradiciju političke borbe uvodi novi metod represije – izlaganje odsečenih glava na gradskom trgu koji će postati sve učestaliji i učestaliji. Trijumf marijevaca je pratila ogromna surovost, ubistva i revanšizam prema Sulinim simaptizerima su trajali danima nailazeći čak i na osudu kod pristalica.
Konačni obračun
Sledeća 86. godina bila je upamćena po poslednjem, sedmom, Marijevom konzulatu koji je posle nekoliko dana prekinut smrću. Konzulat je delio sa Cinom. Smrt tako bitnog aktera je mogla da ima razne posledice. U svrsi sprečavanja najgorih po sebe Cecina je naredio da se pobiju robovi kojima je obećana sloboda. Lucije Valerije Flak je nastavio Marijev konzulat, upućen je u borbu na istočnom Frontu umesto smenjenog Sule čiji su zakoni takođe bili ukinuti. Novo građanstvo je podeljeno u 35 triba, sprovedena je delimična kasacija dugova, organizovana je kolonija u Kapui, obećana plebsu još od strane Graha. Glavni finansijski oslonac marijevaca predstavljali su vitezovi, publikani kojoma je punovredna moneta išla na ruku.
Sulina struja u senatskim krugovima je i dalje postojala i trudila se da zagovara Sulin povratak u Italiju. Ne obraćajući pažnju na to, Cina je spremao vojsku za okršaj sa Sulom, ali je pao kao žrtva pobune vojnika. Sula je po poslanicima garantovao bezbednost Senatu i nije želeo da se odrekne vojne moći kojom je raspolagao. Kada je čuo da je suparnička vojska i politička frakcija obezglavljena sakupi vojsku i u 1600 lađa se preveze do Brindizija, gde je bio dobro dočekan. Počeo je da pivlači značajne ljude oko sebe. Celicije Metel Pobožni, prokonzul koji nezadovoljan političkom situacijom u Rimu ostao sa svojim trupama u Liguriji prišao je Suli. Uprkos očevom neslaganju sa Sulom, Gnej Pompej je sa svojim legijama takođe podržao Sulu i počeo sebi krčiti put cenjenog vojskovođe i komandanta, ističući se u Africi, Španiji, na Pontu. Sula mu je, iako nije imao godina za to dozvolio trijumf. Prišli su mu mnogi optimati, pa čak i najveći protivnik i prognanik Sule, Ceteg, prebegao je njemu spreman na svaki dokaz lojalnosti. Uplašeni Sulinom pojavom rimski konzuli su takođe ubrzali pripremanje za sukob znajući veličinu njegove mržnje i želje za osvetom. Gaj Narbom i Lucije Scipion su iz straha i mržnje krenuli protiv Sule sa vojskom iz Italije i Španije. Rat je po Apijanu trajao tri godine i dogodilo se mnogo bitaka, čarki i opasni. Dosta ljudi je iz straha od Sulinog terora prilazilo konzulskoj vojsci, ali je Sula ipak bio nadmoćniji. Vojska Lucija Scipiona, iscrpljena i bezvoljna, prišla je Suli, a konzul je stradao u zaveri. Ostale konzulske vojske su dobro stajale i prikupljale snagu, kao i Sula koji nije oklevao. Metel u bici pobeđuje Karinata Karbonovog legata, a Sula Marija, Gajevog sinovca, kod Peneste. Vreme za koje se Sula primicao Rim, konzul Marije je koristio da se obračuna sa svojim protivnicima. Sulinu vojsku su svi gradovi primali iz straha, a kada su stigli blizu kapije, građani izmoreni glađu im otvoriše. Došlo je do sukoba kod Kolonskih vrata gde su marijevci potpuno poraženi, padom Preneste Sula je definitivno imao potpunu vlast. Mali broj marijevaca je pobegao. Marijev sin je izvršio samoubistvio. Porazu su prkosili do 79. godine samo malobrojni italski gradovi, gradovi zapadnih provincija, Sicilije, Afrike.
Sulina pobeda je donela nastavak i intenziviranje surovosti kao političkog revanšizma. Marsovo polje napilo se krvi nekoliko hiljada Samnita u cilju zastrašivanja Senata. U Etruriju i Samnij slate su kaznene ekspedicije. U samom gradu odmah po ulazu na vlast počela je likvidacija protivnika po specijalnim spiskovima, tzv. Proskripcije. Glave ubijenih izlagane su na Forumu. Situacija se ponekad otimala kontroli, pa je mnogo pljačkano i ubijano iz koristoljublja. Iz čitavog sukoba bogat plen su izvlačili Sulini oslobođenici i veterani.
Drakoncije
Drakoncije, punim imenom Blosije Emilije Drakoncije (, oko 455‒oko 505. n.e.), bio je ranohrišćanski latinski pisac, koji je rođen u Kartagini i čije stvaralaštvo pada u drugu polovinu 5. veka nove ere.
Život
Rođen je u porodici zemljoposednika i u svom je rodnom gradu izgradio pravničku karijeru. Kad su Afriku osvojili Vandali, Drakonciju je prvo bilo dopušteno zadržati svoja imanja, ali mu je potom vandalski kralj Guntamund oduzeo imovinu i bacio ga u tamnicu, navodno zatio što nije opevao njegove pobede, a napisao je panegirik nekom tuđinskom i neprijateljskom vladaru. Drakoncije je potom u tamnici sastavio jednu elegiju u kojoj kralja moli za milost i oproštaj. Ishod nije poznat, ali se pretpostavlja da je Drakoncije oslobođen i zatim otišao u severnu Italiju u potrazi za mirnim životom. Ta se pretposvka slaže s okrićem jednog rukopisa iz 15. veka u Bobbiju, koji se sad nalazi u Nacionalnoj biblioteci u Napulju, a u kome se nalazi nekoliko kraćih Drakoncijevih pesama (Carmina minora).
Delo
Najvažnije Drakoncijevo delo jeste O pohvalama Bogu (De laudibus Dei) u tri knjige, napisano u 575 daktilskih heksametara, koje se bavi nastankom sveta i njegovim daljim postojanjem po milosti božjoj. Premda ovom delu ne nedostaje duha, ono je ipak prepuno nejasnih mesta i komplikovanih izraza. Prikaz postanja, koji obuhvata veći deo prve knjige, rano se pojavio kao zaseban spis pod naslovom Šestodnev (Hexameron) i sve tri knjige zajedno je priredio tek Faustino Arévalo 1791. U 7. veku Eugenije, biskup u Toledu, po nalogu kralja Hindasvint preradio je Drakoncijev tekst i dodao opis sedmog dana, čime je celu pesmu produžio na 634 stiha; sačuvane su i izvorna Drakoncijeva varijanta i Eugenijeva redakcija.
Al Haljilah, Taiz
Al Haljilah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Drakoncije
Delo
Vandalskom kralju Guntamundu upućena je Zadovoljština (Satisfactio) od 158 elegijskih distiha, pisana između 484. i 486. godine. Njegove Manje pesme (Carmina minora), nazvane i Romulea, gotovo sve u heksametru, sastoje se od školskih vežbi i retorskih deklamacija (npr. reči Herkulove [Verba Herculis]), dva epitalamija i mitoloških epilija, npr Hila (Hylas), Otmica Helene (De raptu Helenae), Medeja (Medea), kao i Orestova tragedija od oko 1.000 heksmetara, koja je u rukopisu sačuvna anonimna, ali je danas dokazano da joj je autor bio Drakoncije. Ispred priče o Hili, miljeniku Heraklovom, nalazi se posveta autorovom učitelju, gramatičaru Felicijanu.
Al Haljilah, Taiz
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 528 m.
Drakoncije
Delo
Drakoncije u svojim delima pokazuje značajnu pesničku veštinu i odjeke klasičnih pesnika, posebno Lukrecija i Vergilija, no njegov je jezik često "hrapav i mračan", sintaksa je "smela" a prozodija neispravna. S druge strane, i pored retorskih preuveličavanja i nedostatka jasnoće, ne nedostaje mu snažnog izraza i izvrsnog poznavanja kako Biblije tako i rimske književnosti.
Druge osobe
Drakoncija ne treba mešati s drugim osobama istog imena, od kojih je jednom Atanasije uputio jedno svoje pismo, drugoga Paladije naziva "uglednim" i "čudesnim", a trećeg Drakoncija, biskupa u Pergamu, spominju Sokrat Sholastik i Sozomen.
Naranjo Dulce (razvrstavanje)
Naranjo Dulce ima više značenja:
Dunnet Head
Dunnet Head (škotsko-gelski: Ceann Dùnaid) je poluotok na sjeveru Škotske u područnom vijeću Highland. Dunnet Head je najsjevernija točka Britanskih otoka.
Geografija
Dunnet Head strši u more tjesnaca Pentland odnosno Atlanskog oceana u dubinu od oko 5 km. Sastavljen je od pješčenjaka, obale mu se strmoglavljuju u more visokim klifovima. Ima formu zaobljenog platoa visokog oko 30 metara, u čijoj se bazi dižu brda visoka 129 metara. Na krajnjem sjevernom rtu godine 1831. podignut je 105 metara visoki svjetionik.
Beli Mawr
Beli Mawr (na velškom: "Beli Veliki") bilo je ime za božanstvo predaka u velškoj mitologiji. On je otac Caswallawna, Arianrhoda, Lludd Llaw Erainta i Llefelysa. Nekoliko kraljevskih loza u srednjovjekovnom Walesu je tvrdilo da potiče od njega.
Beli i Belenus
Često se smatra da mu ime potiče, odnosno da je istovjetan s keltskim bogom Belenusom. Brojne i međusobno proturječne lingvističkih teorija nude porijeklo njegovog imena. Jedna od njih navodi da bi to mogao biti Bolgios, ime koje je nosio jedan od vođa galskog pohoda na Grčku u 3. vijeku pne. S drughe strane se vjeruje da element bel- potiče od staroirskog Beltane (suvremeni irski bealtaine, gelski bealtuinn "Majski dan", "maj"), a što znači "svjetla vatra". Galska božanska imena "Belenos" (*Svijetli) i "Belisama" su vjerojatno vezana uz njih. Osim toga postoje brojne druge teorije.
Velška tradicija
S druge strane, u velškoj srednjovjekovnoj tradiciji Beli Mawr nosi i i patronimsko ime fab Manogan/Mynogan ("sin Manoganov"). Čini se da to potiče od tekstualne zbrke i pogrešno prenesenog imena stgvarne historijske ličnosti, Adminija, sina Kunobelinovog; nakon što je ono preneseno preko rimskih pisaca Svetonija i Orosija, postao je Bellinus filius Minocanni u velškom srednjovjekovnom latinskom tekstu Historia Brittonum. Tako je Beli u srednjovjekovnoj pseudohistoriji postao zasebna ličnosti od Kunobelina (velški Cynfelyn, Shakespearov Cymbeline), te se općenito navodio kao kralj koji je vladao u periodu neposredno pred rimsku invaziju; njegov "sin" Caswallawn je historijski Kasivelaun.
Case Daniel, Treviso
Case Daniel je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Jugoslovenska komunistička grupa
Jugoslovenska komunistička grupa, poznata i kao Jugoslavenska sekcija pri Ruskoj komunističkoj partiji (kasnije Komunistička partija (boljševika), Srba, Hrvala i Slovenaca) je bila zaverenička organizacija jugoslovenskih učesnika ruske revolucije, formirana u Moskvi, 1918. godine.
Članovi ove grupe će postati jezgra mladog komunističkog pokreta u Kraljevini SHS. Cilj grupe bio je širenje sovjetske revolucije na Balkan. Radilo se o konspirativnoj organizaciji sličnoj zavjereničkim, blankističkim organizacijama.
Članovi CK KP(b) SHS su djelovali u Hrvatskoj (Primorje, Dalmacija, Slavonija), Bosni i Hercegovini, i Srbiji.
Jugoslovenska komunistička grupa
Jugoslovenska komunistička grupa pri RKP(b) je osnovana na Kongresu socijaldemokrata internacionalista (uglavnom bivših austrougarskih zarobljenika) 1918. u Moskvi. To je prvi kongres poslije oktobarske revolucije čiji je inicijator bio Lenjin. U pripremi kongresa najviše su bili angažovani od strane Mađara Bela Kun, a od strane Jugoslavena dr Vukašin Marković. Kongresu je prisustvovalo oko 500 ljudi. Vukašin Marković je govorio o potrebi stvaranja organizacije austrougarskih zarobljenika koji će, kada se vrate u svoju zemlju, biti sposobni da izvrše revolucionarne zadatke po uzoru na boljševike.
Komitet buduće komunističke partije
5. novembra 1918. godine organizirano je vodstvo buduće Komunističke partije Srba, Hrvata i Slovenaca u Moskvi. Tom prilikom je dogovoreno da se po povratku u Kraljevinu SHS organizira ilegalni revolucionarni rad. Predviđeno je da radom KP SHS upravlja uski krug ljudi, prvenstveno bivši sudionici oktobarske revolucije i ruskog građanskog rata.
Fedora Bikar kao članove Komiteta navodi:
Ivan Očak navodi da su članovi tajnog Komiteta bili još:
Program
Inicijativni Komitet KP SHS je planirao revolucionarno preuzimanje vlasti. Neke od tačaka programa su predviđale:
Sekretar Komiteta Nikola Kovačević u svojim sjećanjima navodi da su jugoslovenski komunisti još u Moskvi odlučili kod kuće stvoriti konspirativne partijske organizacije po uzoru ruskih boljševičkih za vrijeme carizma.
Povratak revolucionara u Kraljevinu
Među komunistima povratnicima, parola svjetske revolucije je bila veoma aktualna. Učesnici revolucije su se vraćali u Kraljevinu SHS kao prekaljeni borci, sa partijskim zadatkom da pripremaju revoluciju na Balkanu. Komunisti-povratnici osnivali su nakon povratka u domovinu pretežno ilegalne partijske organizacije.
Kao što je u Budimpešti dogovoreno, povratnike su dočekivali u Beogradu Dragiša Lapčević i drugovi, u Novom Sadu Mihajlo Vič, Gojko Vuković, Lorišić i dr. Sa Sarajevom i drugim gradovima također su uspostavljene dobre veze.
Rad Franje Drobnog
Drobni je iz Rusije sa Matuzovićem stigao u Peštu, gde su se povezali sa vodećim komunističim revolucionarima:
Decembra 1918. godine, kao član CK Komunističke partije Srba, Hrvata i Slovenaca upućen je na partijski rad u Kraljevinu SHS. Uče­stvuje u ilegalnom pokretu vršeći poverljive kurirske i druge dužnosti. 5. prosinca 1918. dolazi u Zagreb, gdje zatiče republikanske prosvjede, koji su krvavo ugušeni intervencijom vojske novoproglašene Kraljevine SHS (vidi prosinačke žrtve). Drobni i Ciliga su pokušali da ubace sovjetske parole u povorku, ali su socijaldemokrati bili protiv:
14. XII 1918. rukovodioci Filip Filipović i Ivan Matuzović su iz Budimpešte izvestili Moskvu o delovanju Franje Drobnog:
Drobni je potom otišao za Osijeku, gdje je također je stvorena ilegalna organizacija. Iz policijskih se materijala vidi da je sastajalište te organizacije bilo kod nekog Kiša, da je ona imala skladište za ilegalnu literaturu i dobro razvijenu ilegalnu tehniku, pa i originalan službeni pečat za krivotvorenje putnih isprava.
Rad Ćopića i Kovačevića
U prosincu 1918. stigli su u Zagreb rukovodioci KP SHS Vladimir Ćopić i Nikola Kovačević. Po povratku u Zagreb, počeli su vrbovati bivše socijaldemokrate i stvarati revolucionarnu organizaciju. Ubrzo je uspostavljena veza s vođama radničkog pokreta Slavkom Kaurićem, Svetozarom Delićem, Gabrijelom Kranjecom, Stjepanom Turkovičem, Antunom Božičevićem i drugima. Uspostavljena je i veza s istaknutim lijevičarima Augustom Cesarcem, Miroslavom Krležom, Simom Miljušem i Franjom Ljuštinom. Sa njima je usklađen stav prema najvažnijem pitanju radničkog pokreta, obrani Sovjetske Rusije.
Rad Vukićevića i Grulovića
U veljači 1919. stigli su u Novi Sad kao posljednji članovi rukovodstva KP(b) SHS Lazar Vukićević i Nikola Grulović. Prema sjećanjima Vukićevića, on se pred odlazak iz Rusije sreo s Lenjinom koji mu je savjetovao da se balkanski komunisti ujedine, jer će samo jedinstvo osigurati uspjeh u borbi i pomoć mladoj sovjetskoj republici. Po povratku, vojvođanska grupa je počela djelovati neovisno, neznajući za djelovanje Ćopićeve grupe u Hrvatskoj i drugim krajevima.
U Vojvodini su također počeli osnivati ilegalne partijske organizacije i grupe. To se vidi iz njihova izvještaja koji su 15. ožujka 1919. poslali budimpeštanskoj grupi RKP (b), u kom kažu da su »po mnogim mjestima organizirali Komunističke kružoke«.
Policijska saznanja
Ilegalna komunistička aktivnost nije prošla neopaženo. Policija je pažljivo pratila aktivnosti Nikole Kovačevića u Sarajevu. Već 2. siječnja 1919. predsjednik vlade Bosne i Hercegovine V. Šola javio je ministru unutrašnjih poslova S. Pribićeviću da se »boljševik Kovačević nalazi u Sarajevu« i da je on »najsposobniji i najopasniji boljševik«.
Ministar unutrašnjih poslova Kraljevine SHS Svetozar Pribićević istog dana je izvestio hrvatskog bana Antuna Mihalovića kako ima saznanja da su iz Moskve poslani ljudi "da u našim krajevima šire boljševizam":
Pribićević od hrvatskog bana zahtjeva da spomenute osobe »treba strogo kontrolirati«. Policija je 4. siječnja javila da Nikola Kovačević nije zaregistriran i da još nije uhapšen. Pribićević je 14. siječnja u telegramu zemaljskoj vladi javio da je Kovačević »jedan od glavnih vođa jugoslavenskih boljševika«.
Hapšenje Ćopića
Obzirom da su u primorju postojale socijal-demokratske organizacije čiji su članovi pristajali uz ljevicu, Ćopić je predložio da se siječnja 1919. u Sušaku ili Rijeci održi ilegalna konferencija u cilju ujedinjenja lijevih snaga u tom kraju. Konferencija je održena sredinom siječnja. Istovremeno, vojna policija hapsi Ćopića u Zagrebu, a pušta ga nakon mesec dana pritvora.
Veza sa Moskvom
Jugoslovenski komunisti koji su ostali u Moskvi logistički su pomagali mladi komunistički pokret u Jugoslaviji. Filip Filipović u pismu Moskvi opisuje napredovanje komunista u zemlji, i govori o pomoći koju očekuje od Jugoslavenske ko­munističke grupe pri RKP (b):
Spor oko metoda borbe
Članovi Komiteta KP SHS su tražili da se organizuje ilegalna komunistička partija, no levi socijaldemokrati su bili protiv toga, uvereni da će zadobiti većinu članstva postojećih radničkih partija. Komuniste-povratnike su prije svega napadali "desni" socijalisti, a njihovu propagandu oktobarske revolucije smatrali su »opasnom po radnički pokret i demokratski razvoj«.
Balkan tiposistem
Balkan tiposistem, tiposistem koji objedinjuje latinično i ćirilično pismo, autorâ Marije Juze i Nikole Đureka, nastao 2011. Na bijenalnoj Izložbi hrvatskog dizajna 1314 otvorenoj početkom rujna 2014. Balkan tiposistemu dodijeljena je Velika nagrada Hrvatskog dizajnerskog društva. Ovaj tipografski sistem osvojio je također Posebnu nagradu žirija na BIO 23 u Ljubljani 2012.
San Pedro Cafetitlán, San Pedro Pochutla
San Pedro Cafetitlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Pochutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 418 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1135 m.
Sam Rockwell
Sem Rokvel (5. novembar 1968) je američki glumac poznat po glavnim ulogama u filmovima Ispovest opasnog uma, Mesec i Presuda. Takođe je igrao značajne sporedne uloge u filmovima Zelena milja, Autostoperski vodič kroz galaksiju, Frost/Nikson, Gvozdeni čovek 2, Sedam psihopata i The Way Way Back.
5 de Febrero (razvrstavanje)
5 de Febrero ima više značenja:
Warlow
Varlov je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ludvigslust. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 541 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13054112.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ludvigslust Varlov se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ludvigslust. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 32 metra. Površina opštine iznosi 13,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 541 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 39 stanovnika/km².
Los Rusios, Tamazula de Gordiano
Los Rusios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tamazula de Gordiano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1241 m.
Hume, Missouri
Hjum je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 336, što je 1 (-0,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cijanoza
Cijanoza, , je znak bolesti koji karakteriše pojava tamnoplave (modre) boje tkiva u organizmu, nastao kao posledica redukcije hemoglobina u kapilarnoj krvi. Cijanoza se najlakše primećuje na korenu nokta, vidljivim sluzokožama, skleri, resici uva, usnama i na prstima gde je koža najtanja.
Patofiziologija
Cijanoza se ne javlja u anemičnoj hipoksiji i ako je količina hemoglobina mala kao i pri trovanju ugljen-monoksidom, koja je maskirana karboksihemoglobinom (koji je crvene boje kao trešnja), i u histotoksičnoj hipoksiji u kojoj je sadržaj gasova u krvi normalan.
Uzroci
Prema uzroku (mehanizmu) nastanka, cijanoza se deli na centralnu (kada su promene vidljive na usnama i vidljivom delu sluzokuže glave) i perifernu (kod koje su promene najčešće lokalizovane na gornjim i donjim udovima. Cijanoza može biti i generalizovana ako je praćena istovremenim znacima i simptomima perifernih i centralnih uzroka cijanoze).
Roccarainola, Napoli
Roccarainola je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Cijanoza
Centralna cijanoza
Centralna cijanoza nastaje usled niske arterijske saturacije kiseonikom uzrokovane najčešće poremećajima funkcija krvotoka, mozga i organa za disanje, koji dovode do nepotpune oksigenacije krvi u plućima ili većeg otpuštanja kiseonika u tkivima, zbog usporavanja cirkulacije krvi u krvnim sudovima kože i vidljive sluzokože. Prema dužini trajanja cijanoza može biti akutna (kada najčešće nakon 3-5 minuta zahteva hitnu intervenciju lekara) ili hronična u toku hroničnog toka nekih bolesti ili poremećaja. Akutni cijanoza može biti i posledica gušenja (asfiksija) ili mehaničke opstrukcije disajnih puteva, i jedna je od najsigurnijih znakova postojanja blokade ventilacije kroz disajne puteve, i zahteva hitnu intervenciju.
Roccarainola, Napoli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6821 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Cijanoza
Periferna cijanoza
Periferna cijanoza je pojava plave boje na prstima ili udovima, zbog neadekvatne cirkulacije. Kada krv koja dospeva do udova nije dovoljno obogaćena (saturisana) kiseonikom ona ima tamniju boju i kroz kožu vidi kao plava prebojenost kože. Svi faktori koji izazivaju centralnu cijanozu mogu izazvati i simptome periferne cijanoze, međutim, periferna cijanoza se može manifestovati i bez promena na srcu, plućima i drugim organima.
Lečenje
Lečenje cijanoze je simptomatsko u zavisnosti od bolesti-poremećaja koji je doveo do njene pojave.
Naranjo (razvrstavanje)
Naranjo ima više značenja:
Ansonia, Connecticut
Ansonia je grad u američkoj saveznoj državi Konektikat. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 19.249 stanovnika.
Wijdewormer
Wijdewormer je polder u općini Wormerland u nizozemskoj provinciji Sjevernoj Holandiji. U svim naseljima tog poldera živi 1610 stanovnika. Nekad je na tom prostoru ležalo jezero koje je u 17. vijeku isušeno u polder.
Cammarata, Agrigento
Cammarata je naselje u Italiji u provinciji Agrigento, u regiji Sicilija.
Wijdewormer
Geografija
Wijdewormer leži 8 km jugozapadno od centra Purmerenda, sjevernog predgađa Amsterdama.
Gradenc
Gradenc je naselje u slovenskoj Općini Žužemberku. Gradenc se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Cammarata, Agrigento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5646 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 867 m.