cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Ciénega de los Ayala, Guadalupe y Calvo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2330 m.
Rancho Largo, San José Iturbide
Rancho Largo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San José Iturbide.
San Pedro Candelaria, General Felipe Ángeles
San Pedro Candelaria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini General Felipe Ángeles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2294 m.
Rancho Largo, San José Iturbide
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 463 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2041 m.
Caldana, Varese
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 755 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 391 m.
1443 Ruppina
1443 Ruppina je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,938 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,4 a geometrijski albedo 0,046.
Nenad Maslovar
(20. februar 1967.) je srpski nogometaš.
Ojo de Agua de la Ordeña, Jerécuaro
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2248 m.
Die Zeit der Schuldlosen
Die Zeit der Schuldlosen je zapadnonjemački crno-bijeli igrani film snimljen 1964. u režiji Thomasa Fantla. Radnja je smještena u fiktivnu zemlju čiji diktatorski vlastodržac postane metom neuspješnog atentata prilikom koga je uhapšen počinitelj. Protagonisti su desetorica običnih građana koje je režim pritvori i smjesti u istu ćeliju sa atentatorom, obećavši im slobodu ukoliko od njega uspiju dobiti informacije o suučesnicima. Film, čiji je sadržaj dijelom bio inspiriran Julskom zavjerom, čija se 20. obljetnica obilježavala u tadašnjoj Zapadnoj Njemačkoj, imao je svečanu premijeru na berlinskom festivalu kojoj su prisustvovali predsjednik Heinrich Lübke i kancelar Ludwig Erhard, odnosno gotovo cijela političko vodstvo zemlje. Na samom festivalu je dobio posebno priznanje kao film pogodan za prikazivanje omladini. Kritičari su, međutim, bili manje oduševljeni, zamjerajući mu preveliku didaktičnost.
Kula Norinska (utvrda)
Kula Norinska je monumentalna utvrda iz 16. stoljeća, uz rijeku Neretvu, nasuprot ušća pritoke Norin po kojoj kula nosi ime, a tik uz magistralnu cestu na ulazu u grad Metković.
= Povijest = Povijest Kule Norinske predstavlja i povijest cijele doline Neretve. Radi svoje znamenitosti i povijesne uspomene, naselje koje je nastalo s druge strane Neretve prozvalo se upravo po njoj — Kula Norinska, a danas je sjedište i istoimene općine. O važnosti Kule svjedoči i podatak da je ona bila na starom grbu nekadašnje općine Opuzen, pod koju je administrativno pripadala, a i danas se nalazi u grbu grada Opuzena. Kula je podignuta kao branič Turskog carstva od upada venecijanskih brodova u Neretvu. U vojne svrhe korištena je do 19. stoljeća kad je pretvorena u vjetrenjaču, a danas je vrijedni spomenik kulture, nažalost dosta zapušten i obrasla bršljanom.
Tursko carstvo
Ne zna se precizno godina kada je Kula sagrađena, ali se zna da je građena oko 1500. godine, odmah po dolasku Turaka u dolinu Neretve.
Kraj četrnaestog i početak petnaestog stoljeća predstavlja kraj slobodnih država jugoistoka Europe i provalom Osmanlija kršćanski narodi s tih prostora postaju tursko ropstvo. Godine 1453. Osmanlije osvajaju slavni Carigrad i od tada se još slobodnije kreću na balkanskom poluotoku. Sultan Mehmed I., koji je oborio Carigrad i hvalio se da je "dva carstva i dvanaest kraljevina srušio, a dvije tisuće gradova osvojio", 1463. godine zauzima i Bosnu. Devetnaest godina kasnije, 1482. godine pod njegovu vlast pada i Hercegovina. Potom su Turci 1483., godinu dana iza pada Hercegovine, preoteli i porušili Brštanik (tvrđavu kraj današnjeg Opuzena, danas zvanu Gradina). Tu je tvrđavu sagradio bosanski kralj Tvrtko i prodao je kasnije Dubrovčanima.
Ubrzo potom pala je i cijela današnja neretvanska dolina i pridružena Hercegovačkom sandžaku, a 1499. godine i cijelu tadašnja neretvanska krajinu s Makarskom. Tada se neretvanskom krajinom nije zvala samo dolina Neretve, nego čitav predio od Neretve do Cetine, po nekadašnjoj samostalnoj srednjovjekovnoj Neretvanskoj kneževini. Krajina je bila u rukama hrvatsko-ugarskih kraljeva do 1440. godine, kada je Stjepan Vukčić Kosača, gospodar Hercegovine, oduzima hrvatskom kralju i drži je samo dvanaest godina. 1452. godine krajinu osvajaju Mlečani i drže je u posjedu sve do osvajanja od Turaka.
Kao za sve krajeve koji su pali pod Turcima, nastali su teški dani i za Neretvu. Turci nisu štedjeli kršćane, te su i u Neretvi mnoge pogubili, a mnogi su pobjegli na razne strane, osobito u primorje i na otoke. Znajući da je Neretva prirodni ulaz u Hercegovinu i Bosnu, Turci su se upravo izgradnjom Norinske kule pobrinuli da ovaj prolaz utvrde i tako neprijatelju zatvore ulaz s mora. Ova jaka utvrda izgrađena usred neretvanske doline, na samom ušću gdje je pritok Norin ulazio u tadašnji tok Neretve. Na tom mjestu je Kula imala neosvojiv obrambeni položaj.
Kula Norinska u turskom putopisu
Tko ju je napravio i kakva je izgledala opisuje turski putopisac Evlija Čelebija, koji je nekoliko puta proputovao cijelo tursko carstvo, a kroz Bosnu i Hercegovinu prošao je dva puta i to 1660. i 1665. godine. Opis Kule Norinske pisan je u putopisnim bilješkama iz drugog putovanja, 1665.. Evo njegova opisa:
Iako ovaj opis Kule sa sedam katova ne odgovara današnjem stanju, u narodnoj predaji postoji i priča da su dva kata Kule utonula u močvarno tlo, a postoji i teorija da su gornja dva kata srušena što zbog oštećenja, a što zbog stvarne opasnosti od potonuća Kule.
Kula je radi svog posebnog položaja i dobre opskrbe vojskom i oružjem bila pravi strah i trepet kršćana, a branik i straža turskih posjeda. Izgledala je upravo neosvojiva. Evlija Čebalija navodi da je njezin graditelj "Kodža Mustapaša Ušćuplija (Skopljak), zapovjednik vojske sultana Mehmeda I. u Bosni".
Mletačka Republika
Turci su i u svojim porazima bili okrutni, a posebno su stradavali kršćanski svećenici, koji su dizali narod na uzbunu i bodrili ga u borbama. Tako u starim samostanskim knjigama, tadašnji kroničari bilježe da su u ovom kraju i to upravo oko Kule Norinske, pogubljeni, kako oni pišu franjevci "Neretvani":
Legenda o osvajanju "Kule od Norina"
O osvajanju Kule tadašnji kroničari pišu kako su se 40 "primoraca" u dogovoru sa Mletačkim providurom Petrom Valierom sakrili pola milje od Kule, a jedan od njih kojega je aga iz Kule poznavao, približio se Kuli izazivajući agu, da će mu dati neke darove. Aga se polakomi i dok je otvatao vrata Kule taj primorac se uvuče unutra. Turci ga ipak uspjeli izbaciti, ali dok su za njim zatvarali vrata, primorac podmetne ruka između zida i vrata, te ostali primorci uspiju provaliti u Kulu gdje su sasjekli na komade sve koje su našli unutra. Tada im se pridruži i mletačka vojska pod upravom generalnog providura Petra Valiera i zauzmu "Kulu od Norina".
Ponovno tursko osvajanje Kule
To je bilo prvo osvajanje Kule od Mlečana, ali već slijedeće godine (1686.) paša Hercegovine okupio je vojnike koji su mu bili dostupni i uputio se osvojiti nazad Norinsku kulu. Predaja kaže da je straža Kule bila je malobrojna, ali se ipak junački oduprla, te na taj način izmorila i oslabila neprijatelja. Nakon nekoliko dana otpora malobrojna straža zapali već pripremljene mine u zidu i kroz napravljene rupe pobjegnu i ostave Kulu. Tako se Kula opet vratila u turske ruke.
Drugo Mletačko zauzimanje
Dvije godine potom, 1688. opet je mletačka vojska odlučila zauzeti Kulu, ovaj put su krenuli pod upravom generala Cornera na galijama u Neretvu. Kako su Mlečani napali Kulu topovskom paljbom, Turci su brzo pobjegli iz Kule, vidjevši da se neće moći obraniti. Ali im su ih Mlečani sustigli, zarobili zapovjednika, a ostale pobili. I to je bio kraj turskih posjedovanja Kule.
Ovaj događaj je bio od velike važnosti, jer je od tada donja Neretva bila potpuno slobodna i od tada počinje ponovno naseljavanje što povratnika i drugih iz primorja, što izbjeglica iz drugih krajeva, koji su bježali od turske torture. Važnost zauzimanja Kule je i u oformljenju jakog uporišta za planiranje konačnog zauzimanja turskog središta na Neretvi, grada Čitluka (Gabela).
Francusko Carstvo
Kada je 1797. godine pala Mletačka Republika pred Napoleonom, Dalmacija je došla u vlast Francuskog carstva. Dekretom cara Napoleona od 14. studenog 1811. vodstvo Kule Norinske povjereno je Frani Nonkoviću (potomak Nikole Nonkovića, serdara neretvanske krajine, koji je u ove krajeve prebjegao iz Hutova u Hercegovini oko 1685. god. i nastanio se u Opuzenu).
Austrijsko Carstvo
Nakon Napoleonovog poraza, vojska Austrijskog Carstva počele su postepeno ulaziti u Dalmaciju, te su 1813. godine došli i u Opuzen, gdje je austrijski zapovjednik major Marojević piše 30. studenog 1813. iz Opuzena Frani Nonkoviću "zapovjedniku Kule Norinske" i poziva ga da mu preda Kulu. Frano Nonković iz Kule odgovara pismom 2. siječnja 1814.: "Pod svaku cijenu vojnička dužnost ne samo da mi ne dopušta, da predam Kulu, već mi priječi svako daljnje ovakovo dopisivanje."
I tako je još punih šest mjeseci Kula bila u rukama francuskog pristaše Frane Nonkovića. Tek nastojanjem svećenika franjevaca iz Zaostroga i svoje obitelji Frane Nonković ostavi Kulu, ali prije toga potopi topove u Neretvu, a spise, kasu i zastavu zakopa u gabeoskoj tvrđavi, te Kula dođe u vlast Austrije.
Vjetrenjača
Kula je služila u vojničke svrhe još za vrijeme okupacije Bosne i Hercegovine, a kasnije su je austrijske vlasti stavile na dražbu, te ju je kupio unuk Frane Nonkovića, Niko Nonković, koji je Kulu preuredio u mlin na vjetar.
= Kula Norinska danas = Tako je ova nekoć slavna i odlučujuća Kula izgubila svoju negdašnju moć, slavu i svoj sjaj. Već cijelo prošlo stoljeće kula je napuštena, a povodom Svete godine 1933./34., 200. godišnjice župe Metković i 250. godišnjice od kada je kula pod hrvatskom vlašću, narod neretvanske doline stavio je na Kulu veliki bijeli križ i spomen ploču za koju je natpis sastavio don Frane Bulić:
Blagoslov križa i svečano slavlje obavljeni su tek 30. rujna 1935., jer za vrijeme Šestosiječanjske diktature to nije bilo dopušteno.
RK Jerkovac
RK Jerkovac je rukometni klub iz Metkovića osnovan 1988. godine.
Puerto Grande, Zacualpan
Puerto Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zacualpan.
RK Jerkovac
Osnivanje kluba
Rukometni klub Jerkovac osnovan je 1988. g. i djelovao je nekih 4 godine. Zbog rata se gasi i na snagu stupa tek 1996. g. Nakon rata djeluje zajedno sa RK Metković, ali se odvaja i samostalno počinje raditi. Osnovačka skupština bila je 6. prosinca 2002. g. a klub je upisan u registar udruga Republike Hrvatske 26. veljače 2003. godine. Veoma skroman klub koji trenira u maloj dvoranici 20x10m. Prvo ime kluba koje je potaklo iz Jerkovca i otišlo među profesionalne rukometaše su Davor Dominiković, Goran Čarapina. Prva generacija debitira u Švedskoj 1998. gdje osvajaju 2. mjesto na međunarodnom turniru. Iz te generacije potiče Damir Batinović. .
Puerto Grande, Zacualpan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1956 m.
RK Jerkovac
Prve godine RK Jerkovca
Rukomet kao najpopularniji u gradu na Neretvi pružio je svoje korijene i na desnu stranu. Od prošlogodišnjeg blagdana sv. Nikole (2002.) djeluje RK Jerkovac, koji ima i mušku i žensku ekipu. Na osnivačkoj skupštini kluba za presjednika imenovan je Ivo Jerković, dok je Mario Barbir izabran za tajnika. Kao treneri s muškom momčadi rade Ante Mateljak i Mario Batinović, dok su treneri ženske ekipe Mate Nikolić te Nataša Lončarević. Da bi klub mogao koristiti športske terene OŠ don Mihovila Pavlinović, osnivači su bili prisiljeni osnovati udrugu ili klub i mi smo se odlučili za klub. Uz to su smatrali da na strani grada s koje su ponikla znana metkovska rukometna imena ima dovoljno zanimanja za još jedan klub koji bi uglavnom radio s mlađim dobnim skupinama. Cilj im je obuhvatiti što veći broj mlađe populacije, uglavnom učenika OŠ don Mihovila Pavlinovića, te ih odgajati u športskom duhu, ali i sa željom da mogu odgovoriti i zahtjevima vrhunskog rukometa. Naša aktivnost je vezana uz sportske terene OŠ don Mihovila Pavlinovića, s kojom imamo izvanrednu suradnju. Zajednička nam je želja završiti izgradnju još jednog rukometnog igrališta, što bi dodatno poboljšalo uvjete rada. Što se tiče financiranja, uglavnom su to članarine, potpora sponzora, ali ponajviše potpora roditelja naših članova.
El Fresno, Coalcomán de Vázquez Pallares
El Fresno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coalcomán de Vázquez Pallares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1130 m.
Deephaven, Minnesota
Diphejven je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.642, što je 211 (-5,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Tule, Arandas
El Tule je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 645 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2006 m.
Alergen
300px|mini|Čestice polena spadaju u najčešće alergene u prirodi Alergen je materija koja unete u organizam izaziva alergijsku reakciju. Teško ih je pri uobičajenom načinu života izbeći jer su svuda u životnoj sredini; hrani, sredstvima za održavanje higijene, lekovima, odeći, nakitu, prirodi, na radnom mestu u okolini u kojoj živimo. Najčešći alergeni su; proteini u hrani, grinje, perje i hemikalije u kući, polen i insekti u prirodi, hemijska i druga isparenja na radnom mestu itd.
Osnovne postavke
Osnovna uloga ljudskog i životinjskog organizma je da štiti i odbrani telo od mnogih čestica sa kojima je on došao u kontakt, i koje se u njemu ponašaju kao strano i potencijalno štetna supstanca, bilo da su poreklom iz unutrašnje ili spoljašnje sredine.
Tako alergen može kod zdravih osoba da pokrene, alergijsku reakciju ili promenjeno, preosetljivo stanje imunog sistema pojedinih osoba na materije iz našeg okruženja, a na koje većina ne reaguje, jer suštinski ne pretstavljaju pretnju.
U skopu opšte imunološke reakcije, materije koje predstavljaju „okidače” reakcije nazivaju se antigeni. Antigenom se danas smatra bilo koja supstanca koja u kontaktu sa odgovarajućim tkivom indukuje stanje preosetljivosti i/ili rezistencije na infekciju. Nakon što je Pirket uveo termin „alergen”, došlo se do sledeće definicije:
Iako se alergen danas definiše kao antigen koji pokazuje svojstvo imunogenosti, jer indukuje stvaranje ali i ulazi u interakciju sa IgE antitelima, razlika između antigena i alergena još uvek nije potpuno jasna, jer nisu uvek prisutna gore navedena dva svojstva. Najbolji primer za to su hapten-materije male molekularne težine, koje nisu imunogeni, ali reaguju specifično sa antitelima i tako stvaraju hapten-proteinske komplekse.
Na osnovu usvojene podele antigena u dve grupe: T-limfocit zavisne i T limfocit nezavisne antigene, alergeni se svrstavaju u prvu grupu T-limfocit zavisnih.
Epidemiologija
Sklonost ka alergiji izazvanoj alergenima je nasledna i u oko 30% populacije je prisutna u vidu poremećaja, a kod oko 20% osoba ona se i ispolji. Broj obolelih sklonih na štetno dejstvo alergena je u stalnom porastu u svetu.
Etiologija
Alergeni se najčešće dele u nekoliko velikih grupa na osnovu način na koji organizam čoveka dolazi u kontakt sa njima na: U kontakne alergene spadaju: hemikalije, kozmetika, nakit .. Ova vrsta alergena potiče iz hrana (orasi, kikiriki, čokolada, jaja, riba, mleko, konzervansi i aditivi u hrani i dr.) U aeroalergene spadaju; polen, spore gljiva i plesni, dlake, epitel i izlučevine sisara, komadiće tela i izlučevine člankonožaca (najčešće grinje i bubašvabe), komadiće biljnog tkiva i sl. Aeroalergenske čestice koje prevladavaju u ambijentalnom vazduhu su polen i spore gljiva i plesni, dok u vazduh u zatvorenim prostorima prevladavaju grinje i bubašvabe sa svojim izlučevinama, dlake, epitel i izlučevine sisara, a u vlažnim prostorima i spore plesni.
Izlaganje aeroalergenima uzrokuje kod određenog dela populacije alergijske bolesti disajnog sistema, načešće kijavicu, zapaljenje vežnjače oka i astmu. Dubina ulaska čestica aeroalergena u disajni sistem zavisi od njihove veličine i dubine udaha vazduha. Čestice veće od 10 μm uglavnom se deponuju u ekstratorakalnoj regiji (nos, usta, ždrelo). Manje čestice u rasponu veličina između 5 i 8 μm dopiru do traheobronhijalnog dela disajnog sistema, dok se male čestice (1-3 μm) deponuju u plućnim alveolama.
U zavisnosti od veličine čestica postoje tri mehanizma koji omogućavaju odlaganje čestica u disajnom sistemu. To su impakcija, sedimentacija i difuzija. Alergeni iz životinjskih otrova najčešće u organizam dospevaju nakon uboda insekata. Neki od najčešćih alergena
Hemijski sastav alergena
Po hemijskom sastavu alergeni su molekuli proteina velike molekularne težine (uključujući konjugovane proteine kao što su glikoproteini, lipoproteini i nukleoproteine) i polisaharidi (uključujući lipopolisaharide).
Na površini alergena nalaze se fragmenti - epitopi, koji se vežu na receptore T i B-limfocita i na slobodne molekule antitela. Veličina epitop ekvivalentna je 5-15 aminokiselina ili 3-4 ugljikohidratnih rezidua. Polisaharidni antigeni imaju velik broj epitop koji svi imaju istu specifičnost, dok proteinski antigeni imaju manji broj epitopa različite specifičnosti.
Laz, Vințu de Jos
Laz je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Vințu de Jos.
Alergen
Određivanje alergena
Nedostatak ove dijete je njena cena i trajanje, kao i poremećaj u unosu potrebnih nutritienata.
Laz, Vințu de Jos
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 591 m.
Camocelli Inferiore, Reggio Calabria
Camocelli Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
El Platanar, Comapa
El Platanar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Comapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 735 m.
Simonini, Cuneo
Simonini je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 475 m.
Dušan Petković
(13. juni 1974.) je srpski nogometaš.
1444 Pannonia
1444 Pannonia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 29,20 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,590 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,710 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,139, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 17,769 stepeni, a orbitalni period iznosi 2042,649 dana (5,592 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 9,10 a geometrijski albedo 0,474.
Asteroid je otkriven 1937. godine.
La Cuestona, Guasave
La Cuestona je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Guasave.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 439 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
El Tesoro, Cadereyta Jiménez
El Tesoro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Cadereyta Jiménez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 347 m.
Indira Bajramović
Indira Bajramović (rođena 28. januara 1968., Jajce), bosanskohercegovačka je romska aktivistkinja i predsjednica nevladinog Udruženja žena Romkinja "Bolja budućnost" osnovanog 8. februara 2001. u Tuzli. Uz udruženje, koje je prvo takvo u državi, radi na osnaživanju socio-ekonomskih uslova, ravnopravnosti, zapošljavanja i podizanju svjesti o poteškoćama sa kojima se suočavaju nezaposlene Romkinje i žrtve porodičnog nasilja ili zlostavljanja.
Biografija
Roditelji Indire razveli su se potom njenog rođenja, a brigu o njoj je preuzela njena baka, koja joj je bila najveća podrška u osnovnoj i srednjoj školi. Kao mlada se udala i preselila u Tuzlu, ne završeći srednju školu onako kako je željela. Bez posebne potrebe da se zaposli jer joj je muž imao dobru platu i jer je dobila dijete, kćerku, bila je domaćica, no to joj je dosadilo i htjela je napraviti kakvi doprinos. Uz podršku muža, odlučila se za studiranje na Ekonomskom fakultetu na Univerzitetu u Tuzli, kako zbog diplome, tako i da bude primjer drugim ženama svoje zajednice. Po uzoru na svog pokojnog ujaka koji je volio da uči te završio fakultet, isto je uspjela sama.
Stalna maltretiranja koja doživljavaju romske porodice, kako od bh. institucija, tako i građana, probudila su u Indiri želju da zajedno sa svojim poznanicama osnuje današnje udruženje. Prvotno je bila član jednog muško-dominiranog romskog udruženja u kojem je htjela napraviti ženski ogranak, na što oni nisu pristali, potom čega je iz njega istupila da formira svoje udruženje.
Aktivizam
Udruženje kojemu je voditeljica pruža pomoć ruralnim romskim selima, a na 13,9 hektara zemljišta posjeduju 4 plastenika od po 100m² (uz montažu novih) kojima proizvode oko 4 tone povrća godišnje. Organizovano pokreće programe socio-ekonomskog osnaživanja, ljudskih prava, političke participacije, obrazovanja i zdravstvene zaštite, s preko 300 provedenih lokalnih, nacionalnih i regionalnih projekata i 30.000 korisnica i korisnika. Radi na promicanju ravnopravnog učešća i integracije Romkinja i Roma u svim sferama bosanskohercegovačkog društva, po ciljevima Istanbulske konvencije. Aktivno radi na osposobljavanju žena romske nacionalnosti kroz otvaranja kurseva opismenjavanja, kućnih radinosti, stranih jezika i brojnih drugih. Udruženje je također usredotočeno na obezbjeđivanje hrane i higijenskih proizvoda, kao i školskog pribora, za malu djecu u romskim zajednicama. Financira privatne medicinske preglede siromašnim ženama, posebno na otkrivanju raka dojke.
Od posebne značajnosti su bili tijekom pandemije COVID-19, kada su se udružili s ženskom romskom mrežom BiH, fondacijom tuzlanske zajednice i međunarodnim forumom solidarnosti Emmaus da prvi ustupe pružiti pomoć najugroženijim romskim obiteljima osnovnim namirnicama i zalihama hrane. Pomogla je u koordinaciji distribucije nekoliko stotina obroka svakodnevno od strane dobrovoljaca u području Kiseljaka, kao i nekoliko građevinskih projekata, uključujući fudbalsko igralište i rekonstrukciju oštećenog kanala. Pored pomoći, anketirali su romske zajednice diljem BiH, primajući poražavajuća saznanja o stanjima u kojima oni žive, a koje je pandemija dodatno pogoršala. Nitko od anketiranih nije bio testiran na COVID-19, mali dio učenika je imao uslove da pristupa online nastavi, a neki danima nisu imali hrane. Istakla je veću stopu porodičnog nasilja i diskriminaciju u zdravstvenoj zaštiti, sve posebno odraženo na žene.
Politika
Smatra da je problem učešća Roma kao glasača i, posebno, kandidata na izborima u Bosni i Hercegovini najčešće gurnut u stranu iz javnog diskursa zbog preovlađujućeg etnonacionalizma koji oblikuje izborne debate. Dejtonski mirovni sporazum je ustavno i zakonski uskratio osnovno pravo državljana BiH koji ne pripadaju jednom od tri "konstutivna naroda" da budu birani u tročlano Predsjedništvo i Dom naroda u Parlamentarnoj skupštini. Sporazum, kao i nedostatak interesa za sprovođenje reformi od tada, pravno su kodificirali i normalizirali kršenja prava Roma, te otežava njihov pristup prostorima za donošenje odluka.
El Saltillo, Jerécuaro
El Saltillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Jerécuaro.
Hrizoeriol
Hrizoeriol je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 300,263 Da.
Podenii Noi, Podenii Noi
Podenii Noi je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Podenii Noi.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4644 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 206 m.
1445 Konkolya
1445 Konkolya je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 3,123 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,84 a geometrijski albedo 0,474.
La Arbolada, Tapachula
La Arbolada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 267 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
Casali Natali, Rieti
Casali Natali je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 728 m.
Crkva svete Neđelje u Baru
'''Crkva sv. Neđelje''' je pravoslavni hram na vrhu brda u naselju Rap, Bar, Crna Gora. Pripada Mitropoliji crnogorsko-primorskoj Srpske pravoslavne crkve.
Povijest
Crkva je manjih dimenzija, a oko crkve je pravoslavno groblje. Posvećena je svetoj velikomučenici Nedjelji, a u lokalnom govoru se kaže Neđelja. Obitelj Ratković iz Sustaša (selo je dobilo ime po sv. Anastaziji, kao i Zadarska katedrala) kod Bara je tridesetih godina 20. stoljeća u Splitu kupila zvono za ovu crkvu, a ono je 2019. godine ukradeno. Na zvonu je postojao natpis o dobrotvorima, a bilo je teško između 30 i 50 kg. Potomci iste obitelji su 2019. kupili novo zvono za istu crkvu. Krađu zvona s vjerskih objekata u barskoj općini ne pamte ni najstariji žitelji (ukradena su još zvona s dvije katoličke crkve i još jedne pravoslavne), a lopovi su bili narkomani. Crkva je u velikom zemljotresu 1979. godine oštećena, a zatim i obnovljena. Liturgije se služe rijetko, par puta godišnje, a svakako na dan svete velikomučenice Nedjelje, 20. srpnja.
La Meza, Cadereyta Jiménez
La Meza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Cadereyta Jiménez.
Argelia Alta Luz, Motozintla
Argelia Alta Luz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 151 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 455 m.
Mechelen (arondisman)
Arondisman Mechelen (nizozemski: Arrondissement Mechelen, francuski: Arrondissement de Malines) je jedan od 43 Belgijskih arondismana i jedan od 3 u Provinciji Antwerpen.
Karakteristike
Arondisman Mechelen se prostire na sjeveru zemlje, po Flandriji na površini od 510.2 km² na kojoj živi 348,539 stanovnika.
Administrativna podjela
Teritorij arondismana je administrativno podjeljen na 12 općina, a administrativni centar arondismana je grad Mechelen u kom je 2021. živjelo 86,911 stanovnika.
Los Encinos, San José Iturbide
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 463 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2151 m.
Mihovil Španja
Mihovil Španja (Dubrovnik, 20. travnja 1984.) hrvatski je plivač. Višestruki je nositelj zlatnih, srebrenih i brončanih odličja s brojnih natjecanja te vlasnik nekoliko svjetskih i europskih rekorda. Natječe se u kategorijama osoba s tjelesnim nedostatkom i najtrofejniji je hrvatski športaš uopće.
Medalje i sportski uspjesi
Mihovil Španja osvajač je više od stotinu medalja s raznih svjetskih plivačkih natjecanja za osobe s invaliditetom a više od polovice su zlatne. Najzapaženije rezultate je postigao na Paraolimpijskim igrama u Ateni 2004. godine, gdje je osvojio tri brončane medalje u disciplinama 100 m leđno, 200 m mješovito i 400 m slobodno.
Na Svjetskom prvenstvu za osobe s invaliditetom 2002. godine u Mar del Plati u Argentini, osvojio je srebrenu i brončanu medalju u disciplinama 100 m leđno i 400 m mješovito. Vrlo uspješan je bio i na Europskom prvenstvu u plivanju 2001. godine u njemačkom Braunschweigu gdje je u disciplini 400 m mješovito osvojio zlatnu medalju, a 1999. je u istoj disciplini na Europskom prvenstvu u Stockholmu (Švedska) osvojio brončanu medalju.
Na svjetskom prvenstvu u malim 25-metarskim bazenima u brazilskom gradu Rio de Janeiro Mihovil Španja je 30. studenog 2009. godine u disciplini 100 m leđno osvojio zlatnu medalju. U istoj je disciplini dva puta rušio svjetski rekord, prvi puta u kvalifikacijama kad je tu dionicu isplivao za 1:12.17 što je 2 sekunde i 30 stotinki brže od starog rekorda te u finalu s vremenom 1:11.14 čime je svoj svjetski rekord popravio za sekundu i 3 stotinke. Na istom svjetskom prvenstvu 1. prosinca 2009. godine Mihovil se okitio novom zlatnom medaljom u disciplini 200 m mješovitim stilom te s vremenom 2:34.31 postao vlasnik svjetskog rekorda i u ovoj disciplini. Nakon dvije zlatne medalje Mihovil Španja je 2. prosinca 2009. u Rio de Janeiru osvojio i srebrnu medalju u disciplini 100 m mješovito te s rezultatom 1:13.40 oborio novi europski rekord. U kvalifikacijskoj utri na 100 m prsno 3. prosinca 2009. Španja je s vremenom 1:26.77 postavio novi svjetski rekord i najavio novu medalju na svjetskom prvenstvu u plivanju za plivače s tjelesnim nedostatkom u Rio de Janeiru te je istog dana u finalnoj utrci na 100 m prsno osvojio srebrnu medalju.
Svjetski je rekorder u disciplini 50 m prsno. Mihovil Španja je 20. travnja 2008. na 3. međunarodnom plivačkom mitingu Zlatni Orlando u Dubrovniku tu dionicu isplivao za 38.71 sekundi, što je za 13 stotinki brže od dotadašnjeg svjetskog rekorda. Isti rekord je rušio još dva puta na Svjetskom kupu održanom krajem svibnja 2008. godine u Berlinu. Na paraolimpijadi u pekingu nastupio je u 3 finala u disciplinama 200 mješovito, 100 prsno te 100 leđno.
2009. godine na svjetskom kupu u Berlinu ponovo ponavlja isti uspjeh od godine prije i dva puta ruši svjetski rekord na 50 prsno.
Na svjetskom plivačkom prvenstvu za osobe s invaliditetom u 50-metarskim bazenima koje se održava u nizozemskom Eindhovenu, Mihovil Španja je 15. kolovoza 2010. u disciplini 400 m slobodno osvojio svoju prvu zlatnu medalju u velikim bazenima postavivši novi svjetski rekord u vremenu 4:47.39. Dan poslije 16. kolovoza Mihovil je osvojio i drugu zlatnu medalju u disciplini 100 m prsno opet s novim svjetskim rekordom u vremenu 1:25.11. Dana 18. kolovoza na istom svjetskom prvenstvu za osobe s invaliditetom u Eindhovenu, Mihovil Španja osvojio je srebrnu medalju u disciplini 100 m leđno, a 19. kolovoza srebrnu medalju u disciplini 200 m mješovito uz novi europski rekord u vremenu 2:37.32.
Na 25. Svjetskom plivačkom kupu za plivače s invaliditetom održanom u Berlinu od 28. travnja do 1. svibnja 2011. godine, Mihovil Španja je osvojio 4 zlatne i 2 srebrne medalje. Zlatne medalje je osvojio u disciplinama 50 m prsno, 50 m prsno za pobjednike svih kategorija invaliditeta, 200 m mješovito i 100 m leđno, a srebrne u disciplinama 200 m prsno i 400 m slobodno. Uz to je dva puta obarao svjetski rekord u disciplini 50 m prsno i to vremenima 38.49 i 38.30.
Na Europskom prvenstvu održanom od 3. srpnja do 9. srpnja 2011. u Berlinu Mihovil Španja je u pet disciplina u kojima je nastupio na EP-u osvojio isto toliko medalja, i to zlato (200 m mješovito), tri srebra (400 m slobodno, 100 m leđno i 50 m leptir) te broncu (100 m prsno).
Bruxelles (arondisman)
Arondisman Bruxelles Glavni grad (francuski: Arrondissement de Bruxelles-Capitale, nizozemski: Arrondissement Brussel-Hoofdstad, njemački: Verwaltungsbezirk Brüssel-Hauptstadt) je jedan od 43 Belgijskih arondismana i jedini u Regiji glavnoga grada Bruxellesa.
Mihovil Španja
Medalje i sportski uspjesi
Osvojio je brončanu medalju na Paraolimpijskim igrama u Londonu, na 100 leđno isplivavši vrijeme 1:12.53 što je njegov osobni rekord.
Shippensburg University, Pennsylvania
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Bruxelles (arondisman)
Karakteristike i historija
Arondisman glavnog grada Bruxellesa, teritorijalno odgovara Regiji glavnoga grada Bruxellesa, specifičan je po tom što od 1. januara 1995. ne pripada nijednoj Belgijskoj provinciji. On je bio jedini belgijski arondisman na čijem su čelu bili guverner i viceguverner do 2014., kada su ta mjesta ukinuta u skladu sa reformom državne uprave iz 2011.
Shippensburg University, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.625.
Bruxelles (arondisman)
Karakteristike i historija
Arondisman Bruxelles nastao je 1800. za vrijeme Prve Francuske Republike kao prvi od 3 Francuskih departmana pod imenomm Dyle.
Nakon tog je 1963. nastao u današnjem obliku, podjelom tadašnjeg Arondismana Bruxelles na današnji i Arondisman Halle-Vilvoorde koji ga okružuje.
Prostire se u sredini zemlje, na površini od 161.4 km² na kojoj živi 1,219,970 stanovnika.
Administrativna podjela
Teritorij arondismana je administrativno podjeljen na 19 općina, a administrativni centar arondismana je grad Bruxelles u kom je 2021. živjelo 186,916 stanovnika.
Montalcinello, Siena
Montalcinello je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Rinconada de los Vázquez, Fraccionamiento, Arandas
Rinconada de los Vázquez, Fraccionamiento je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 786 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2051 m.
Pero Vukota
Dr. Pero Vukota (Dubrovnik, 1923. – Argentina, 1994.), u Madridu studirao ekonomske i političke znanosti (1947.–1951.) gdje je i doktorirao radnjom Formas estatales en los Balcanes. Ocijenivši da je ta disertacija vrijedna, objavilo ju je kao knjigu Društvo međunarodnih i kolonijalnih studija god. 1951. Knjiga je pozitivno recenzirana u uglednim madridskim dnevnicima ABC i Hoja de Lunes te u časopisima Oriente i Politica internacional (Madrid). Na nju su se osvrnuli dnevnici i revije u Francuskoj, Portugalu, Italiji i Njemačkoj. U hrvatskom časopisu na španjolskom Studia croatica objavio niz znanstvenih radova o hrvatskoj i balkanskoj problematici, a djeluje i u ustanovi »Instituto Croata Latinoamericano de Cultura« (Buenos Aires).
Krajem 1950-ih ušao je u krug inicijativnog odbora časopisa Studia croatica, zajedno s kolegama, od kojih su neki bili visoki ustaški dužnosnici, koji su se uspjeli dokopati Argentine. Taj Odbor tvorili su: Ivo Bogdan, dr Anđelko Belić, dr Milan Blažeković, dr Ivo Huehn, Branko Kadić, Srećko Karaman, braća Latković (dr Božidar i dr Radovan Latković), dr Mato Luketa, dr Franjo Nevistić, Vinko Nikolić, Ivo Rojnica(kasnije su im se pridružili Danijel Crljen, Vjekoslav Paver i Ljeposlav Perinić).
Pisao je za Hrvatsku reviju.
Monte de Oro, Comapa
Monte de Oro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Comapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 788 m.
Tierra Palma, General Felipe Ángeles
Tierra Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini General Felipe Ángeles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2214 m.
Cut, Cut
Cut je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Cut.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1391 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 290 m.
Željko Petrović
(3. novembar 1965.) je crnogorski nogometaš.
Buenavista, Zacualpan
Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zacualpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2132 m.
1446 Sillanpaa
1446 Sillanpaa je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,245 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,7 a geometrijski albedo 0,474.
El Agostadero, Coalcomán de Vázquez Pallares
El Agostadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coalcomán de Vázquez Pallares.
Budimir Vujačić
(4. januar 1966.) je srpski nogometaš.
El Agostadero, Coalcomán de Vázquez Pallares
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1146 m.
Božidar Adžija
Božidar Adžija (Drniš, 24. 12. 1890 — Zagreb, 9. 7. 1941), jugoslavenski pravnik, političar, istaknutih djelatnika na području radničke zaštite i osiguranja, popularizator marksizma, jedan od prvih jugoslavenskih antifašističkih publicista i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Božidar Adžija je rođen 24. 12. 1890 godine u Drnišu, od oca Hrvata Damasa Adžije i majke unijatkinje Jele (Dereta) Adžije. Njegov stariji brat, Nikola, bio je načelnik drniške opštine. Osnovnu školu pohađao je u Drnišu, gimnaziju do VII razreda u Splitu, a potom u Zadru jer je zbog sudjelovanja u protutalijanskim demonstracijama 1908 bio izbačen iz splitske gimnazije. Kao srednjoškolac pripadao je omladini koja je radila na oslobođenju i stvaranju zajedničke države južnoslavenskih naroda. Privučen Masarikom, studirao je u Pragu, gde je doktorirao pravo 24. 7. 1914 godine. U Pragu se povezao sa socijaldemokratima i narodnim socijalistima. Publicističku djelatnost započeo je u zadarskom Narodnom listu 1914 godine. Po povratku u rodni kraj, nije se stigao zaposliti jer je bio mobilisan u Austro-ugarsku vojsku zbog izbijanja Prvog svetskog rata. Do kraja rata bio je zaposlen kao pisar i prevodilac u vojnim sudovima u Sinju, Šibeniku i Dubrovniku. Za rata je objavljivao pod šiframa u časopisu Hrvatska njiva 1917 i 1918, te pod pseudonimom A. Božinski i Božidar Pavlekov u socijalističkom tjedniku Pravda i Koraćevoj smotri Novo društvo 1918 godine. Nakon povratka iz rata u Drnišu je 1918 godine bio izabran za člana Narodnog vijeća SHS-a.
Prestwich
Prestwich je grad od 34,400 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Greater Manchester.
1447 Utra
1447 Utra je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,534 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,3 a geometrijski albedo 0,474.
Božidar Adžija
Biografija
Nakon italijanske okupacije pojedinih delova Dalmacije, Božidar je prešao u Zagreb i tamo uspostavio vezu sa tamošnjim socijalistima. Zaposlio se u Zemaljskoj blagajni za potporu bolesnih radnika i za osiguranje proti nezgodama pa je krajem 1919 otišao u Prag gdje proučava reforme i uredbe radničke zaštite i osiguranja u Čehoslovačkoj. Na konferenciji Socijaldemokratske stranke Hrvatske i Slavonije (SDSHS), 26. i 27. 6. 1919 godine, bio je izabran u Glavni odbor stranke sastavljenog od desnih socijalista. Bio je također i urednik njihova glasila-lista "Sloboda". Iako se u jeku idejno-političkog sukoba unutar stranke opredijelio za desnicu, nije prihvatio njezin negativni stav prema lijevoj opoziciji. U novembru 1919 ušao je u Zemaljsku vladu Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca (SHS) kao povjerenik za socijalnu skrb, ali je već u februaru 1920 podnio ostavku. Zapostavio je stranačku politiku i počeo se baviti zaštitom, osiguranjem, obrazovanjem i sindikalnim organizovanjem radnika. Neko vrijeme 20-ih godina bio je dopisnik praškog dnevnika Právo Lidu. Bio je vrlo aktivan u širenju socijalističkih ideja. 1921/22 bio je tajnik Jugoslavenske matice u Zagrebu. Od osnivanja sindikalnog Saveza bankovnih i trgovačkih činovnika (SBOTIČ) 1922 godine, bio je četiri godine glavni sekretar, a zatim načelnik pravnog odjeljenja Središnjeg ureda za osiguranje radnika (SUZOR) u Zagrebu. Od 1925 do 1928 bio je glavni urednik Radničke zaštite, službenog glasila SUZOR-a. Od 1928 do 1933 pokrenuo je i uređivao časopis Socijalna misao, te u njemu pisao o društvenim, političkim i kulturnim pitanjima, kritizirao nacizam, socijalnu politiku u Kraljevini Jugoslaviji, teoriju o krizi socijalističke doktrine Hendrika de Mana i analizirao uzroke svjetske ekonomske krize. Kako je Socijalnoj misli okupio suradnike bliske SDSHS-u, ljevičarski pisci su kritizirali marksizam Socijalne misli.
Prestwich
Administrativno podpada pod Metropolitanski borough Bury.
Geografske karakteristike
Prestwich leži nedaleko od rijeke Irwell u sredini Grofovije Greater Manchester, udaljen oko pet km sjeverno od centra Manchestera i isto toliko od Salforda i nekih osam km južno od svog administrativnog centra Burya.
Božidar Adžija
Biografija
desno|mini|230p|Bista Božidara Adžije u Nišu.
Pokrenuo je i vodio kulturno-prosvjetnu djelatnost zagrebačke Radničke komore gdje je kao predsjednik Radničke akademije i pročelnik Kulturno-prosvjetnog odsjeka organizirao tečajeve i znanstveno-popularna predavanja za radnike, poticao osnutak radničkog kazališta, radio na formiranju Muzeja rada te utemeljio Radničku čitaonicu 23. 11. 1926 i Radničku biblioteku 8. 1. 1927. Božidar je bio jedan od prvih koji je upozoravao na fašističku opasnost, ostajući izvan ortodoksne komunističke ideologije. Za esej o Maksimu Gorkom, 1928 godine, dobio je nagradu Društva hrvatskih književnika. Početkom 30-ih godina napustio je socijaldemokratske i reformističke ideje. U članku "Kojim putevima", 1932, pozvao je radničku klasu na ustanak i revoluciju. Autor je brojnih stručnih i popularnih studija i brošura iz filozofskog, političkog, ekonomskog, sociološkog i drugih područja.
Prestwich
Historija
Prestwich je prvi put dokumentiran 1193. kao feud porodice Prestwich. U njihovim rukama ostao je do 1362., nakon tog je postao feud porodice Langley, koja je dominirala manchesterskim krajem od 1350. do 1660.
U to vrijeme bio je centar parohije Prestwich-cum-Oldham.
Božidar Adžija
Biografija
Posle petomajskih izbora 1935, radio je na stvaranju Jedinstvene radničke partije. Nezadovoljan radom Socijalističke partije Jugoslavije (SPJ), iste godine prišao je Komunističkoj partiji Jugoslavije (KPJ). Od te godine predsjednik je Glavnog inicijativnog odbora KPJ, te je s partijskim drugovima radio na osnutku Jedinstvene radničke stranke i organiziraju Narodne fronte. Liniju i akciju KPJ je popularizirao u mnogobrojnim člancima u legalnom i ilegalnom partijskom tisku. Bio je jedan od glavnih boraca za politiku Narodne fronte u Kraljevini Jugoslaviji. Od 1934 više puta se sastajao sa Josipom Brozom Titom. 1936 objavio je studiju Karl Marks, koju je žandarmerija zabranila 1939, a od 1937 do 1938 s Ognjenom Pricom je uređivao časopis Znanost i život. Surađivao je i u naprednim časopisima Književnik od 1936 do 1939 i Kultura 1937 godine. Na osnivačkom kongresu Komunističke partije Hrvatske (KPH) 1. i 2. 8. 1937. godine, na predlog Tita, izabran je za člana Centralnog komiteta KPH, ali u nj nije ušao kako bi se mogao potpuno posvetiti radu u Inicijativnom odboru KPJ. 1939 Božidar je bio jedan od glavnih suradnika partijskog časopisa Izraz, te glavni urednik tjednika Naše novine. Sudjelovao je u radu redakcije Političkog vjesnika 1940 godine.
Krajem leta 1937, ponovno je pokrenuo pitanje stvaranja legalne radničke partije, Stranke radnog naroda (SRN). Bio je na čelu Glavnog inicijativnog odbora stranke sa sedištem u Zagrebu. Zbog revolucionarne djelatnosti i ilegalnog partijskog rada hapšen je i izveden pred Sud za zaštitu države u novembru 1936, u septembru 1938, potom u decembru 1939 kad je zatočen u kaznionici u Lepoglavi, odakle je kao težak bolesnik pušten krajem 1940.
Prestwich
Historija
Nakon izgradnje makadamske ceste 1754. i u Prestwichu se razvila tekstilna industrija, koja se razbuktala nakon gradnje željezničke pruge 1879.
Današnji Prestwich je jedno od stambenih predgrađa Manchestera.
Božidar Adžija
Biografija
Ukazom Predsedništva Antifašističkog veća narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ), 26. 7. 1945.godine, među prvim borcima Narodnooslobodilačke vojske, proglašen je za narodnog heroja Jugoslavije.
Puno ulica dan danas, u mnogim gradovima (Beograd, Kragujevac, Zagreb, Đakovo, i dr.) bivše SFR Jugoslavije, kao i mnogi spomenici i institucije nose ime Božidara Adžije.
San Michele-Montecchio, Verona
San Michele-Montecchio je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
Valea Dulce, Podenii Noi
Valea Dulce je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Podenii Noi.
Velika nagrada Emilia Romagne
Velika nagrada Emilia Romagne utrka je Formule 1.
Valea Dulce, Podenii Noi
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1119 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Neretvanska lađa
Lađa, zbog svoje autohtonosti u delti Neretve, poznata i kao Neretvanska lađa, tradicionalno je plovilo u ovoj najjužnijoj dolini u Hrvatskoj.
Povijest
Stotinama godina, sve do početka 1970-ih godina XX. stoljeća lađe su bile osnovno teretno prijevozno sredstvo u dolini Neretve, za razliku od trupica, koje su bile svojevrsno "osobno" prijevozno sredstvo.
Prema pučkom vjerovanju postanak i naziv lađe temelji na nazivu jednog njezinog dijela - kobilice, također tradicionalnom i autohtonom neretvenskom plovilu, koju puk naziva trupom ili trupicom. Produženjem dna trupe i dizanjem boka novim daskama, "mala" trupa prerasta u lađu.
Takvim podrijetlom trupe vezuju se s pojmom copula, primitivnog čamca koji je bio poznat duž hrvatske obale. Prvi podatci o copulima u Neretvi pripadaju mletačkim izvorima iz XVII. stoljeća, i "Kronici fra Pavla Šilobadovića o četovanju u Primorju (1662.-1686.)":
Prema tim i drugim podatcima, i po broju ljudi u jednom copulu, šestorica, trebalo bi zaključiti da se radi o većem čamcu, te da Mlečani neretvanske copule izjednačuju s barkama ili čamcima. U tom slučaju ime čopula ili čopul odnosi se na veći neretvanski čamac, dakle lađu.
Pred Drugi svjetski rat lađe su pojedinačno imale i svoja imena, bilo zemljopisna kao "Hrvatska", "Zagreb", "Kozjak", "Vis"; opća kao "Vila", "Vezir"; vlastita kao "Marita"; ili pridjevna kao "Nevridna", zbog toga što ih je pod vlastitim imenom trebalo prijaviti lučkom uredu koji bi im tada izdao i prijavni broj.
Dimenzije
U dnu su duge 3,40 do 4,10 metara, u vrhu oko 8 metara. Široke su u sredini za teret 3,10 metara do 3,40 metara. Sa strana je visoka 0,80 do 1,5 metra, a rijetko i manje od 60 do 70 centimetara. Bez tereta gaz joj je oko 0,25 metara. Karine (grede od kobilice do vrhova pramca i krme) su duge 1,60 metara.
Parićanje
<tt>Parićanjem</tt> (veslanjem) se vesla uz rijeku ili uopće kada je teret težak, veslači sjede leđima okrenuti provi, a ako je lađa prazna ili plovi niz rijeku, prvi veslač sjedi leđima okrenut provi, a drugi veslač može sjedati gledajući u provu. Obično veslaju dva prva vesla. Rjeđe sa po četiri vesla jer obično smeta teret. Timunava (kormilari) se na krmi, parićem, nešto kraćim veslom ili čak i veslom od trupe koje se provuče kroz gužvu ili štrop na krmi. Kad se kormilari veslom, nekad se postavljaju dva vesla; jedno desno, drugo lijevo na krmi. Timuni se nizvodno.