cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Persepolis
Sjeverno stubište
Sjeverno stubište dodao je Kserkso I. kako bi olakšao pristup od „vrata svih naroda“ do apadane. Na reljefima stubišta nalaze se slični motivi kao i na istočnom stubištu, ali su degradirani. Glavna ploča prikazivala je Darija Velikog, Kserksa i njihove djelatnike poput ganzabara (upravitelja riznice) i quiliarca (zapovjednika straže), no kasnije je premještena u riznicu i zamijenjena drugom koja pokazuje osam stražara. Trojezičan natpis na stubištu ne spominje ime zgrade.
Tačara
Darijeva palača nalazi se južno od apadane, a naziv „tačara“ dobila je prema natpisu s jednog stupa na južnom portalu.
Jugozapadni ulaz u palaču vodi kroz prostoriju s velikim portalom, na kojem reljefi prikazuju stražare. Nakon ove prostorije nalaze se još jedna vrata koja vode u glavnu dvoranu, u kojoj postoje brojni reljefi s prikazima borbe kralja protiv divljih životinja. Ovi motivi pojavljuju se i na drugim portalima palače, u „dvorani od stotinu stupova“ i „haremu“, a osim kraljevog herojstva simboliziraju i religijsku tematiku borbe dobra i zla, te moguće astrologijske teme. U sklopu palače nalazi se i kupalište, također s reljefima koji prikazuju kralja uoči priprema ceremonije; služe ga dva dvoranina koji nose suncobran, pomast i ručnik, dok kralj nosi krunu i nakit. Opskrba prostorije vodom omogućena je sofisticiranom izgradnjom cjevovoda u terenu izgrađenih prije palače, a na podu kupališta vidljivi su ostaci od crvenog cementa. Na ulazu u palaču pronađeni su i urezani natpisi koji datiraju iz islamskog perioda. Na jugoistočnom dijelu palače nalazio se trijem s dvostrukom kolonadom od četiri stupa, dok se na razini ispod monumentalnog stubišta nalazilo zatvoreno kraljevsko dvorište okruženo ostalim palačama. Iznad svih portala i prozora nalaze se trojezični natpisi na klinastom pismu na kojima i Darije i Kserkso tvrde kako su podigli tačaru, a ta kontradikcija može se objasniti time što je Kserkso završio gradnju palače, a možda ju je dao i nadograditi.
Tripilon
mini|desno|Detalji reljefa na tripilonu
Dvorana palače odnosno Kserksova vijećnica tripilon nazvana je prema zapisima na tri jezika (perzijski, babilonski i elamski), a nalazi se na centralnom dijelu kompleksa Perzepolis. U dvoranu se pristupa sjevernim stubištem ukrašenim reljefima, na kojima su prikazani uglavnom perzijski i medijski stražari, dok ostale motive čine prizori pripreme gozbe. Južno stubište tripilona danas se čuva u iranskom Nacionalnom muzeju u Teheranu, a otvaralo se prema istočnom hodniku gdje vrata ukrašena reljefom prikazuju: Ovaj motiv jasno govori kako će Darije imenovati svog sina Kserksa kao legitimnog nasljednika na prijestolju.
Hadiš
mini|desno|Kraljevska procesija u hadišu
Hadiš ili Kserksova palača nalazi se južno od tripilona, izgrađen je prema tipologiji tačare (Darijeve palače) ali na dvostruko većem tlocrtu. Središnja dvorana sastojala se od 36 stupova izgrađenih od kamenih baza i drvenih kolumni velikih promjera, od kojih nijedna nije sačuvana. Na zapadu i istoku hadiš je okružen malenim sobama i hodnicima, u čije su portale urezani reljefi. Oni prikazuju kraljevsku procesiju u kojoj kraljevski podanik drži suncobran Kserksu I. Južni dio palače sastoji se od apartmana čija je uloga kontroverzna; neki smatraju kako se radi o kraljičinim odajama, dok neki prostoriju pripisuju proširenju riznice ili skladištu. Pristup hadišu vodi preko dvorišta ispred kojeg se nalazi jedno od monumentalnih stubišta, koje se u donjem dijelu spaja a potom u gornjem razilazi. Stubište je ukrašeno reljefima sličnim onima u tačari, a na njemu su prikazani bikovi i lavovi, perzijski stražari, sfinge i krilati disk (simbol zoroastrizma). Naziv „hadiš“ je drevna perzijska riječ za palaču, a spomenuta je na trojezičnim natpisima diljem prostorije. Palača se sa sigurnošću može pripisati Kserksu, budući da je njegovo ime spomenuto na barem četrnaest mjesta.
Dvorana od stotinu stupova
Dvorana od stotinu stupova naziva se i „prijestolna dvorana“. Dimenzije te kvadratne dvorane su 70 x 70 metara, što je čini najvećom prostorijom u cijelom kompleksu. Kada je pronađena prilikom arheoloških istraživanja, bila je pokrivena zemljom i cedrovim pepelom u sloju debljem od tri metra. Prostorija je jako oštećena požarom pa su sačuvane samo baze stupova i okviri kamenih portala. Sjeverno od palače nalazi se golemi portal s dvije kolosalne skulpture bikova koje služe kao glavna baza stupovima visine 18 metara. Portalni prolaz bogato je ukrašen reljefima s obje strane koji posloženi od vrha prema dnu prikazuju: Ahura Mazdu, kralja na prijestolju, a zatim tri reda vojnika iz kraljeve osobne straže. Ovi motivi žele prikazati kako Bog dobra (Ahura Mazda) štiti perzijskog kralja i vojsku, odnosno kako je kraljeva vlast legitimna.
Palača je ukrašena brojnim reljefima izvanredne očuvanosti, a česti motivi su bikovi, lavovi, cvijeće i razne biljke. S druge strane, južna vrata palače predstavljaju potpuno različite motive na ukrasnim reljefima. Ti motivi simboliziraju podršku perzijskom vladaru od strane svih naroda koji su živjeli diljem njegova imperija. Vojnici iz mnogih zemalja nalaze se na reljefima u pet redova, a prepoznatljivi su po njihovom odijevanju, kosi i oružju. Poruke takvih reljefa uglavnom se odnose na koheziju i bogatstvo imperija, a upućene su prije svega raznim diplomatima ili vazalnim kraljevima koji su posjećivali Perzepolis zbog iskazivanja počasti, trgovine, administracije ili plaćanja danka. Zapisi na klinastom pismu svjedoče o procijeni bogatstva koja su prolazila kroz ova vrata. Uglavnom, reljefi sa sjeverne i južne strane uglavnom su političkog karaktera i odnose se na cjelovitost monarhije odnosno legitimnost kraljeve vladavine, reljefi na istoku i zapadu dvorane (i u većini drugih palača) uglavnom pokazuju borbe kralja s raznim zvijerima ili Bogom zla Ahrimanom, što simbolizira kraljevu hrabrost i pobožnost.
Riznica
desno|mini|Muzej u Perzepolisu desno|mini|[[Kserksovi zapisi, Nacionalni muzej u Teheranu]]
Ova pravokutna skupina prostorija građena je u doba Darija I., a nalazi se na jugoistočnom uglu terase koji se proteže na 10.000 m². Glavne prostorije zgrade su dvije velike dvorane čiji se krov pridržan s 100 kamenih, odnosno drvenih stupova. Tu su pronađeni zapisi na drvu i glini koji sadrže potankosti o plaćanju i naknadi za radnike koji su radili na kompleksu. Prema Plutarhu, u doba Aleksandra 10.000 mula i 5000 deva bilo je potrebno za transport dragocijenosti iz ahemenidske riznice u Perzepolisu. Prema pronađenim dokumentima, u trezoru je 467. pne. radilo 1348 ljudi.
Riznica je više puta obnavljana i mijenjana. Mnogi natpisi pronađeni su na masivnim blokovima od diorita, a uglavnom se pripisuju Dariju Velikom. Sjeverno od apadane stubištem se dolazi do dvaju reljefa koji se danas čuvaju u Teheranskom muzeju. Reljef prikazuje Darija Velikog koji sjedi na prijestolju i prima posjetitelje koji se naginju prema njemu a desnu ruku stavljaju na usne u znak poštovanja. To bi mogao biti zapovjednik kraljevske grade od 1000 stražara, ili pak upravitelj riznice. Darijev sin Kserkso I. na reljefu stoji iza oca, skupa s perzijskim plemićima. Po dva kadiona nalaze se na strani kralja i dostojanstvenika.
Prema istraživanjima, zgrada je brzo identificirana kao riznica budući da se radi o velikom području koje je s ostatkom kompleksa povezano samo s dva malena ulaza.
Harem i Muzej
Ulazak u harem vodi s južne strane „Dvorane od stotinu stupova“. Zgrada ima oblik slova „L“, a glavno krilo ima orijentaciju sjever-jug. Središte zgrade čini prostorija s kolonadama, dok se na sjeveru nalazi otvoreno dvorište s portalom. Ulazna dvorana ima četiri stupa, a vrata su ukrašena brojnim reljefima koji prikazuju prizore borbi, karakteristične za Tačaru ili „Dvoranu od stotinu stupova“. Na reljefima je uglavnom prikazan kralj koji se bori protiv raznih životinja; rogatih bikova, krilatih lavova ili škorpiona, koji vjerojatno simboliziraju zoroastrijskog Boga zla (Ahrimana). Čest motiv reljefa je kraljevo zabijanje mača u trbuh životinja. Također, reljefi na jugu prikazuju i Kserksa I. i njegove sluge, što podsjeća na reljefe iz Kserksove palače (Hadiša). U južnom dijelu krila nalazi se proširenje prema zapadu s 25 apartmana, od kojih je svaki hipostil odnosno dvorana s 16 stupova. Zgrada ima dva stubišta koji je spajaju s Hadišem i dva dvorišta, koja su najvjerojatnije bila zatvorenog tipa.
Povjesničari dvoje je li zgrada imala funkciju harema, ili se pak radi o odajama za kraljicu i njeno osoblje. Neki vjeruju kako su žene prebivale uz vanjske zidove zgrade. Smještaj na visokoj razini, veličina i bogata ukrašenost reljefima upućuju kako je zgrada imala važnu funkciju, najvjerojatnije administrativnog karaktera. Zapadni povjesničari pretpostavili su funkciju harema prema osmanskoj tipologiji orijentalne palače, koja nema sličnosti s perzijskim palačama iz ahemenidskog doba. Zgradu je otkopao i djelomično obnovio E. Hertzfeld prema analizi njenih temelja. Nekoliko obnovljenih prostorija služile su kao radionica za restauraciju i prezentaciju dokumenata pronađenih u okolici, poslije čega je dio harema pretvoren u muzej.
Muzej sadrži široku paletu pronađenih predmeta:
Postoje i predmeti koji datiraju iz kasnijih razdoblja (sasanidsko i islamsko), pa čak i onih prahistorijskih. Raznolikost pronađenih dokumenata i predmeta daju predodžbu o životu i djelatnostima iz tog doba.
Ostale građevine
mini|300px|desno|Ostaci [[kamenih blokova u obliku bikovih rogova na terasi]]
Pretpostavlja se kako je građevina u jugozapadnom uglu kompleksa zapravo palača Artakserksu I. Ipak, njene ruševine ne odgovaraju tlocrtu karakteristične ahemenidske palače, a danas se u istraživačkim krugovima naziva „Palača H“. Skulpture u obliku rogova pronađene su zakopane u blizini, dok je funkcija zidova i terase nepoznata. Još jedna građevina za koju se smatra kako potječe iz post-ahemenidskog perioda, tzv. „Palača G“, smještena je sjeverno od Hadiša (Kserksove palače). Za nju se pretpostavlja kako je izgrađena na mjestu uništene palače Artakserksa III. Također, ostaci slične građevine („Palača D“) pronađeni su i istočno od Hadiša. Navedena post-ahemenidska zdanja sadržavala su ahemenidske krhotine ornamenata pronađene zakopane u zemlji.
Okruženje
Mnogi arhitektonski elementi pronađeni su izvan zidina terase. Uglavnom se radi o ostacima vrtova, domova i kraljevskih grobnica iz doba Ahemenida. Osim toga, unutar i izvan zidina nalazi se sofisticirana cjevovodna mreža koja je i danas pod istraživanjem.
Naselja
Ruševine naselja koja još nisu u potpunosti istražena nalaze se 300 metara južno od terase Perzepolisa. Pretpostavlja se kako su služili kao dvori, a zgrade se sastoje od brojnih domova. Centralna dvorana okružena je sekundarnim sobama i dostupna je pomoću stubišta. Sudeći prema tipologiji zgrada, bile su namijenjene za ljude visokog socijalnog položaja, najvjerojatnije plemiće ili bogate trgovce. Sjeverno od zgrada nalazi se terasa, čija je funkcija nepoznata.
Cjevovodna mreža
Sustav cjevovoda ispod terase i u okolnim područjima i dalje skriva mnoge dragocjene tajne, što potiče na daljnja istraživanja čiji je cilj detaljno analizirati sedimente sustava. Do sada je na širem području otkriveno preko 2 km mrežnih kanala, čije dimenzije variraju: od 60 do 160 cm širine, te od 80 cm do nekoliko metara dubine, što govori o njihovom značaju i arheološkoj vrijednosti. Kanali sadrže sedimente koji mogu biti korisni za arheološka istraživanja budući kako je već utvrđeno da neki od 600 komada lončarije iz Darijevog doba sadrže identičan talog pronađen onom u kanalima. Istraživanje je međutim naišlo na problem budući da uklanjanje sedimenata omogućava infiltraciju vode koja šteti strukturi pronalazaka. Mreže odvodnih i dovodnih kanala protežu se ispod cijelog kompleksa kroz temelje i pod terase, što upućuje na to kako su urezane u kamen prije početka izgradnje samog kompleksa. Zbog toga se Perzepolis smatra prvom građevinom u historiji koja koristi drenažni sustav.
Kraljevske grobnice
Nekoliko desetaka metara sjeveroistočno od terase kompleksa, u stijenama Kuh-e Ramata urezane su dvije goleme kraljevske grobnice koje dominiraju okolicom. Grobnice se pripisuju perzijskim vladarima Artakserksu II. i Artakserksu III. Oba groba okružena su uklesanim skulpturama čiji je glavni element pročelje tipične perzijske palače s kolonadom, arhitravom i sporednim zidovima. Ove grobnice zajedno s onima u Nakš-e Rustamu omogućile su bolje razumijevanje iranske arhitekture iz doba dinastije Ahemenida. Na vrhu groba Artakserksa III. kralj je prikazan na postolju od tri razine, pred svetom vatrom i Ahura Mazdom. Zidovi sadrže trojezičan natpis što je karakteristično za perzijsku arhitekturu još od doba Darija Velikog, koji je dao izgraditi Perzepolis. Grobnice se razlikuju prema određenim detaljima, dok su na jugu pronađeni ostaci nedovršene treće grobnice, koja se pripisuje zadnjem ahemenidskom kralju Dariju III. U podnožju planine 1 km sjeverno od terase kompleksa pronađeni su i ostaci grobnica koje datiraju iz post-ahemenidskog perioda.
Zapisi
mini|desno|300px|Glineni zapisi na [[Klinasto pismo|klinastom pismu]]
Tokom iskopavanja od strane Ernsta Herzfelda i Ericha Friedricha Schmidta, otkrivena su dva velika arhiva na klinastom pismu, pisana na glini i u drvu. Prvi arhiv koji je otkrio Herzfeld poznat je pod imenom „Pločice s utvrde Perzepolisa“, jer su pronađeni na području utvrde sjeveroistično od terase kompleksa. Sadrži oko 30.000 pločica od kojih su 6.000 čitljive. Sadržaj tih zapisa je proučavan, no do danas nije objavljen u cijelosti. Radi se uglavnom o administrativnim dokumentima koji datiraju između 506. i 497. pne., a pisani su na elamskom jeziku. Ostali jezici uključuju aramejski (od kojeg je 500 tekstova dešifrirano), te akadski, grčki, staroperzijski , jezike Anatolije , itd.
Pronađeni zapisi mogu se podijeliti u dvije podgrupe. Prva se odnosi na transport robe diljem imperija, a drugi je registar računa. Ove pločice dale su vrijedne informacije za razumijevanje funkcioniranja imperija i njegove administracije, budući da se radilo o imperiju raznolikih jezika, naroda, pisama, te platežnih sredstava. Neki zapisi spominju čak i imena radnika u riznici, kao i žena iz ahemenidske dinastije.
Zapisi predstavljaju neprocjenjivu historijsku baštinu koja je doprinijela boljem razumijevanju elamskog i staroperzijskog jezika, te političkih i vjerskih običaja Ahemenida.
Funkcija i kontroverze
mini|desno|Kolosalni bikovi (Nedovršena vrata) mini|desno|Detalj reljefa koji ističe snagu kralja, i njegovu privrženost [[Ahura Mazda|Ahura Mazdi]] desno|mini|Truba od bronce
Politički centar
Perzijska Monarhija u vrijeme dinastije Ahemenida sagradila je nekoliko glavnih gradova. Kir Veliki dao je podići Pasargad, dok su kao administrativna središta korišteni i gradovi Suza, Ekbatana, Babilon, te konačno Perzepolis. Ipak, povjesničari se slažu kako je Perzepolis imao uglavnom ceremonijalnu i vjersku funkciju, sudeći prema reljefnim ukrasima diljem kompleksa. Skupne delegacije brojnih naroda različitih kultura predstavljaju jedinstvo golemog imperija, borbe sa životinjama kraljevo herojstvo odnosno borbu dobra i zla, dok vjerski motivi poput zoroastrijskih „krilatih diskova“ simboliziraju kraljevu privrženost Ahura Mazdi, odnosno Bogu dobra.
Kosmos-929
Kosmos-929 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Persepolis
Teorija o „perzijskom gradu“
Neki povjesničari u početku su pretpostavljali kako je Perzepolis bio mjesto rezervirano isključivo za Perzijance. Ova pretpostavka temelji se na nekoliko antičkih zapisa, koji su taj zaključak najvjerojatnije izvukli od imena grada (Perzepolis: „Grad Perzijanaca“). Ipak, raznolikost brojnih naroda prikazanih na reljefima ceremonija u suprotnosti je s početnim pretpostavkama. Sudeći prema reljefima, Perzepolis je imao i astrološku funkciju slavljenja perzijske nove godine („Novruz“), te funkciju prikupljanja poreza koji su donosile delegacije iz svih krajeva imperija. Delegacije su poslagane prema važnosti, a plemići i vojnici prema statusu. Dvostruko simetrično stubište imalo je razvodnu funkcijsku ulogu; jednim krakom pristizale su delegacije, a drugim plemstvo i vojnici. Vrata svih naroda na ulazu u kompleks, kao i dvorana od stotinu stupova ispred ulaska u riznicu, svojom monumentalnošću trebale su impresionirati posjetitelje prilikom dolaska ili plaćanja poreza, te afirmirati moć države. Henri Stierlin, povjesničar umjetnosti i arhitekture, tvrdi kako je apadana korištena za velike prijeme, bankete i ceremonije. Tradicija velikih svečanih gozbi širila se iz Perzije diljem imperija; u Trakiju, Malu Aziju, Makedoniju, gdje su inkorporirali takve običaje.
Kosmos-929
Kosmos-929 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 17. jula 1977. Raketa-nosač Proton je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Persepolis
Teorija o „ceremonijalnom gradu“
Jedna od teorija o funkciji Perzepolisa bila je ona kako je kompleks korišten isključivo u proljeće za ceremoniju perzijske nove godine, odnosno kako je Perzepolis bio isključivo obredni grad. Ta pretpostavka se također pokazala krivom, budući da su glineni tekstovi na klinastom pismu koji sadrže informacije o plaćanju poreza dokazali ekonomski i administrativni značaj grada, koji je kao takav morao biti stalno naseljen i korišten. U slučaju ispravnosti teorije o obrednoj funkciji Perzepolisa, to bi impliciralo kako su reljefi i glinene pločice prikupljene tokom skupljanja danka po cijelom kraljevstvu, što je gotovo nemoguće s obzirom na jednoličnost motiva delegacija i umjetnički stil.
Simbol legitimiteta
Arheolog David Stronach kao funkciju grada navodi i političku simboliku Darijevog prava na prijestolje, uzimajući u obzir način njegovog dolaska na vlast; morao je poraziti brojne opozicije i uzurpatore poput Smerdisa. Zbog toga se tvrdi kako je Perzepolis simbol legitimnosti Darijeve vladavine, te njegova prijestolonasljednika, sina Kserksa I.
Citati
Jean Chardin: ''Ne znam kakav Vam se čini moj opis i podaci koji ga prate, ali pružiti će velike ideje i uvjeravam Vas kako je u pravim očima iznad svih izraza, jer ne postoji ništa što šte vidjeli ili pročitali; tako veliko i tako lijepo. Koliko hiljada ljudi moraju raditi tako nešto i za koliko godina? Ovo nije samo arhitektonsko remek djelo, poput egipatskih piramida gdje je rad bio kazna i što je ipak nakon svega hrpa kamenja; ovdje se nalazi mnogo umjetnosti i reda, i možemo reći kako je ovo knjiga dostojna tih najvećih majstora.''
Roman Ghirshman: Nikada u drevnoj umjetnosti nije pokazana takva hrabrost.
Marcel Dieulafoy: ''Neke stvari o ovoj veličanstvenog građevini pokušavam oživjeti u mom umu, pa vidim ona vrata sa stupovima od mramora ili uglačane portale, bikove čiji su rogovi, noge, oči i ovratnik bili premazani zlatnim premazom, grede od cedrovine, mozaik opeku u zidu, ukrase od zlata i srebra, tirkizno plavi emajl, velike zavjese na portalima, bogate sagove na podovima... ponekad se pitam jesu li egipatski ili grčki hramovi imali tako snažan dojam kao perzijska palača velikog kralja.''
Panorame
središte|800px|mini|Panoramski pogled na Perzepolis središte|800px|mini|Panoramski pogled na Perzepolis
Đorđe Bosanac
Đorđe Bosanac (Pavlovac kod Grubišnog Polja, 1948. - Osijek, 29. V. 2006), glumac, istaknuti dramski umjetnik, član osječkog HNK-a od 1971. godine. Gimnaziju je završio u Virovitici i upisao zagrebačku Akademiju dramske umjetnosti u zagrebu (ADU). Diplomirao je naknadno 1983. s polaznicima osječkog, dislociranog studija iste akademije.
Bellavista, La Trinitaria
Bellavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Đorđe Bosanac
Prvi nastup imao je 13. XI. 1971. godine u predstavi "Napola na drvetu" Petera Ustinova. U 35-ogodišnjem glumačkom stažu nanizao je brojne uloge, od visokog šekspirijanskog i krležijanskog repertoara do onih pučkog i robusnog karaktera: Bono u Šovagovićevom "Sokolu", McDuff u Shakespeareovom Macbethu, Štijef u Krležinom "Kraljevu", Jakov u Špišićevoj "Godini dobre berbe" sve do Djeda Mraza i Princa karnevala. Njegova posljednja umjetnička ostvarenja na osječkoj dramskoj pozornici bila su: Mak u Budakovom "Teštamentu", Ligniere u Cyranu de Bergeracu Edmonda Rostanda, gradski senator Božidar Burić u "Samu čovjeku" Ive Kozarčanina i Prestopil u "Događaju u mjestu Gogi" Slavka Gruma.
Glumio je i u mnogim drugim predstavama: "Neprijatelj naroda, Adam i Eva / Hrvatska rapsodija", "Pravac nebo", "Mačak u vreći", "Na tri kralja", "Utvare", "Tako je ako vam se čini", "Inoče", "Male komedije", "Romeo i Giulietta", "Plava soba", "Rodbinske veze", "Jedan dan istine", "Kažiprst", "Jug 2", "Ujak Vanja", "Idiot", "Vodena koka"...
Bellavista, La Trinitaria
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 654 m.
Đorđe Bosanac
Nemirnog duha u osječkom HNK-u proveo je glavninu profesionalne karijere, ali je bio i glumac (nešto manje od dvije godine i direktor) Dječjeg kazališta u Osijeku, glumac Kazališta Komedija u Zagrebu, slobodni umjetnik... U posljednje vrijeme bio je i reditelj amaterskog dramskog ansambla KUD-a "Branko Radičević" iz Pačetina i pripremao predstavu "Čudesna sprava" u Gradskom kazalištu Joze Ivakića u Vinkovcima.
Oprobao se u svim dramskim žanrovima, u mjuziklu i opereti, u dječjem i lutkarskom kazalištu, na radiju, televiziji i filmu. Svojedobno je vodio, osmišljavao i igrao u njemu histrionski Teatar u koferu.
Izvor:
Spisak narodnih heroja
200p|desno|mini|[[Orden narodnog heroja]] Orden narodnog heroja bio je najviše jugoslovensko odlikovanje za hrabrost, koje se dodeljivalo u Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji i kasnije u Saveznoj Republici Jugoslaviji, od 1943. do 2006. godine. Najčešće je dodeljivan pojedinicima koji su se posebno istakli hrabrošću i junaštvom u toku Narodnooslobodilčakog rata, a pored pojedinaca dodeljivan je i vojnim jedinicama, organizacijama i gradovima.
U periodu od 1943. do 1999. godine Ordenom narodnog heroja je odlikovano:
Fudbalska reprezentacija Srbije i Crne Gore
Fudbalska ili nogometna reprezentacija Srbije i Crne Gore je nastupala od 4. veljače 2003. do završetka Svjetskog prvenstva 2006., a od 1993. do 2003., zvala se Fudbalska ili nogometna reprezentacija SR Jugoslavije. Iako je državna zajednica Srbija i Crna Gora prestala postojati od osamostaljenja Crne Gore, 21. svibnja 2006., reprezentacija je igrala pod tim imenom do 9. srpnja i završetka Svjetskog prvenstva koji je bio u tijeku.
Nastupi
Pod ovim imenom, nogometna reprezentacija Srbije i Crne Gore je odigrala 35 službenih utakmica:
Sastav na SP 2006.
Posljednji sastav nogometne reprezentacije Srbije i Crne Gore:
Popis strijelaca
Prikazan je popis strijelaca koji su postigli pogotke za reprezentaciju Srbije i Crne Gore. Ukupno su postignuta 42 pogotka, koje su postigli 16 igrača.
St. John, Missouri
Sent Džon je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.517, što je 354 (-5,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Temamtipa, Tancanhuitz
Temamtipa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tancanhuitz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
Valmorre, Forlì-Cesena
Valmorre je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Babes in Toyland
Babes in Toyland se može odnositi na:
Pozo el Rosal, San Francisco de los Romo
Pozo el Rosal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini San Francisco de los Romo.
Bijeli nosorog
mini|245px|Ceratotherium simum u Novom Zološkom vrtu u [[Poznańu]] Bijeli nosorog (Ceratotherium simum), jedna od pet preostalih vrsta nosoroga. Poslije afričkog i azijskog slona, to je najveća kopnena životinja na svijetu. Poznat je po svojim širokim usnama prilagođenim za jedenje trave i po tome da je ova vrsta nosoroga najdruštvenija.
Bijeli nosorozi su također i najčešći, a postoje dvije podvrste, sjeverni (C. s. cottoni) i južni (C. s. simum) bijeli nosorog, koji je češći.
Etimologija
Ime bijelog nosoroga vodi podrijetlo iz Južne Afrike gdje se afrikanski jezik razvio iz nizozemskog. Afrička reč „wyd" (od nizozemskog „wijd") znači „širok" i odnosi se na širinu usana bijelog nosoroga. Rani engleski doseljenici u Južnoj Africi su ovu riječ pogrješno protumačili i izgovorili „white" (bijelo), tako da se nosorog sa širokim usnama i dalje zvao bijelim, kao i drugi, crni nosorog, koji ima uske usne. Ova široka usta su se specijalizirala za sječu velikih količina trave, dok su usta kod crnih nosoroga pogodna za kidanje žbunastog lišća. Rod kojem pripada bijeli nosorog, Ceratotherium, približno znači „rogata zvijer".
Epitet simum je od grčke reči simus i znači „sa ravnim nosom".
Izgled
Beli nosorog ima krupno, masivno tijelo, veliku glavu, kratak vrat i široke grudi. Odrastao nosorog teži 1800-4000 kilograma, dugačak je od 3,35 do 4,5 m, a do ramena visok od 150 do 195 centimetara. Rekordna težina je iznosila oko 4850 kilograma. Na njuški se nalaze dva roga izgrađena od keratina, za razliku od jelenjih koštanih rogova. Prednji rog je duži i prosječno mjeri blizu 90 cm, a može dostići 150 cm. Beli nosorozi imaju prepoznatljivu grbu na prednjem dijelu leđa, iznad glave. Svaka od četiri kratke noge ima po tri prsta. Boja kože varira od žućkasto-braon do sive boje. Dlaku jedino imaju na krajevima repa i u ušima. Uši mogu pokretati neovisno jedno od drugog kako bi nosorog prikupio što više zvukova, dok je čulo njuha najvažnije. Olfaktorni receptori zaslužni za miris su ukupno veći od cjelokupnog mozga.
Ponašanje
Žive u travnatim ravnicama i savanama. Biljojedi su koji pasu travu i preferiraju onu najkraću. Vodu redovito piju dva puta dnevno ako je dostupna. Ako prevladava suša može izdržati četiri do pet dana bez vode. Oko pola dana provede u jedenju, jednu trećinu odmarajući se, a ostatak dana u raznim drugim aktivnostima. Kao i svi drugi nosorozi, i bijeli vole kupanje i valjanje u blatu kako bi se ohladili.
Kada su izloženi opasnosti, beli nosorozi (većinom mužjaci) trljaju rogom o zemlju i obaranjem glave sa ušima okrenutim unazad, u kombinaciji sa režanjem i krikom ako su napadnuti. Trče brzinom od 28 kilometara na sat koju mogu održati na daljini od 3, 2 kilometra. Brzina galopa je 40 km/h.
Razmnožavanje
Ženke su spolno zrele sa 4-5 godina, a mužjaci kasnije, sa 10-12 godina. Parenje traje oko pola sata. Par ostaje zajedno između 5 i 20 dana kada svako svojim putem nastavlja. Trudnoća traje oko 16-18 mjeseci poslije čega se rađa jedno mladunče koje teži od 40 do 64 kilograma. Još su nesigurni dok ne prođe 2-3 dana. Kada se osjeti ugroženim, mladunče se sklanja pod majku koja je veoma zaštitnički nastrojena i snažno će ga štititi. Sisanje mlijeka može potrajati do dvanaestog mjeseca života. Ženka je sposobna da rađati na svake 2 do 3 godine. Bijeli nosorozi žive 40-50 godina.
Južni bijeli nosorog
Južni bijeli nosorog (Ceratotherium simum simum), jedna od dvije podvrste bijelih nosoroga. Godine 2005. ustanovljeno je da ih ima najviše u Južnoafričkoj Republici. Njihov broj se procjenjuje na oko 11 600, što govori o tome da je ova podvrsta nosoroga najobilnija u svijetu. Ako im se osigura dovoljan prostor i obilje hrane, lako će se razmnožavati u zoološkim vrtovima, pogotovo oni nosorozi koji su iz divljine prebačeni. Ovo dokazuje podatak da je u zoološkom vrtu u San Diegu od 1972. godine rođen 91 nosorog. Međutim, iz nerazumljivih razloga, izuzetno je niska stopa reprodukcije među ženkama južnih bijelih nosoroga rođenih u zatočeništvu.
Sjeverni bijeli nosorog
Sjeverni bijeli nosorog (Ceratotherium simum cottoni) je nekada živio u nekoliko zemalja u istočnoj i središnjoj Africi južno od Sahare, a danas je kritično ugrožena vrsta. Populacija u divljini je od 1970. godine do danas smanjena sa oko 500 na samo četiri nosoroga.
Prema izvještajima BBC-a, danas živi samo 13 divljih sjevernih bijelih nosoroga.
Status
Bijeli nosorog je otkriven 1817. godine, a već sedamnaest godina kasnije je postao, zbog pretjeranog lovljenja i sporog razmnožavanja rijetka životinja.
Sjeverni bijeli nosorozi se još jedino mogu naći u Demokratskoj Republici Kongo dok južna podvrsta živi širom Južne Afrike. 98.9% populacije bijelih nosoroga živi u samo četiri države (u Južnoafričkoj Republici, Namibiji, Zimbabveu i u Keniji). Skoro desetkovani i dovedeni do ivice istrjebljenja početkom 20. stoljeća, bijeli nosorozi su se povratili u ogromnom broju. 2001. godine je procjenjeno da 11 670 bijelih nosoroga živi u divljini, dok je još 777 nosoroga živjelo u zoološkim vrtovima. To ih čini najbrojnijom vrstom nosoroga u svijetu.
Sweet Adeline (pjesma)
thumb|right|Omot partiture iz 1903. godine, s fotografijom pjevačice Pearl Redding "(You're the Flower of My Heart,) Sweet Adeline" je američka balada iz 1903. godine poznata po tome što je popularizirala stil harmonijskog pjevanja poznat kao barbershop. Muziku je napisao Harry Armstrong, a tekst Richard H. Gerard.
Barbershop
thumb|right|250px|Dapper Dans, barbershop kvartet koji predstavlja dio zabavljačke postave u Disneylandu
Barbershop muzika (Barbershop music, doslovno: "muzika brijačnice") je naziv za stil a capella pjevanja koji je stekao popularnost u SAD početkom 20. vijeka. Karakteriziraju ga konsonantni četverodijelni akordi za svaku notu u dominantno homofonoj strukturi. Najčešće ga izvode kvarteti.
Na prostoru bivše Jugoslavije najpoznatiji izvođač barbershop muzike je slovenska grupa New Swing Quartet.
Kosmos-930
Kosmos-930 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Zuccherificio
Zuccherificio ima više značenja:
Kosmos-930
Kosmos-930 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 19. jula 1977. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Sandra Nurmsalu
Sandra Nurmsalu (Alavere, 6. prosinca 1988.), estonska pjevačica i violinistica, glavni vokal estonskog glazbenog sastava Urban Symphony.
Rođena je 1988., a školu je pohađala u gradu Alavere. Punih je 10 godina učila violinu i klasičnu glazbu, no glazbeni počeci su joj vezani uz estonsku narodnu glazbu i sastav Pillipiigad, gdje je u 7 godina koliko je bila u sastavu, održala koncerte diljem Estonije i Europe. Tri godine je bila članica sastava Virre, još jednog estonskog narodnog sastava. Sudjelovala je i na poznatom estonskom talent-showu Kaks takti ette, a 2008. je završila studije na prestižnom estonskom konzervatoriju Georg Ots u Tallinnu gdje je diplomirala kao jazz i pop pjevačica.
Godine 2007. postaje glavni vokal sastava Urban Symphony s kojim je osvojila 1. mjesto na estonskom natjecanju Eurolaul 2009. i time izborila pravo da predstavlja Estoniju na Eurosongu 2009. Nakon nastupa u drugom polufinalu, Urban Symphony je uspio izboriti nastup u finalu, što je bio prvi put za Estoniju otkada su uvedena polufinala na Eurosong. U finalu je sastav pjevao 15., a nakon zbrojenih glasova dobili su 129 bodova čime su zauzeli izvrsno 6. mjesto.
Dana 11. ožujka 2010. potvrđeno je kako je Sandra Nurmsalu trudna. Kći, Crystal Ingrid Nurmsalu, joj je rođena 26. srpnja 2010. Otac je Tarmo Kask. U ožujku 2015. rođena joj je druga kći, Flora Lee Nurmsalu; treće dijete, također kćerku, rodila je u svibnju 2018. godine.
Nakon rođenja prve kćeri, Nurmsalu je kratko obustavila muzičku karijeru, vrativši se krajem 2012. godine. Sudjelovala je na estonskom izboru za Eurosong 2014. godine, osvojivši peto mjesto u finalu s pjesmom "Kui tuuled pöörduvad". U narednom periodu izdala je još nekoliko singlova.
Sumatranski nosorog
Sumatranski nosorog (lat. Dicerorhinus sumatrensis) jedna je od najugroženijih vrsta nosoroga te jedna od tri vrste nosoroga koje žive u Aziji.
Rasprostranjenost
Sumatranski nosorog u prošlosti je naseljavao veliki dio jugoistočne Azije i Indije, no danas preživljava tek u nekoliko rascjepkanih populacija u kontinentalnom dijelu Malezije (NP Taman Negara), te na otocima Sumatri i Borneu.
Opis životinje
Sumatranski nosorog najmanja je vrsta nosoroga. Odrasla jedinka teži 500-800 kg, duga je 2,5 - 3,2 metra, a visoka je 120-145 cm. Ima dva roga, od kojih je duži dug 15-25 cm, a kraći 10 cm. Životni vijek ove vrste nosoroga je 30-45 godina.
Stanište i način života
Sumatranski nosorog živi u nizinskim i planinskim tropskim kišnim šumama i močvarama. Samačka je i noćna životinja. Hrani se biljkama - plodovima, lišćem, izdancima i stabljikama. Može pojesti i do 50 kilograma hrane dnevno. Kao i svim ostalim vrstama nosoroga, i sumatranskom nosorogu važan je dio prehrane sol, koju nalazi na prirodnim solištima.
Jedinke komuniciraju glasanjem, koje uključuje zviždanje, kratko pištanje i ispuštanje dubokih glasova. Drugi oblik komunikacije je označavanje teritorija izmetom i urinom. Ovaj način komunikacije se najviše koristi u vrijeme parenja.
Ženke sumatranskog nosoroga postaju plodne sa 7, a mužjaci s 10 godina. Trudnoća traje 15-16 mjeseci, a mladunče u trenutku poroda teži 40-60 kg. Mlado ostaje s majkom dvije do tri godine.
Ugroženost
Sumatranski nosorog je klasificiran kao kritično ugrožena vrsta s manje od 275 jedinki u divljini, s tendencijom daljnjeg pada brojnosti. U zatočeništvu živi još dvadesetak jedinki, većinom u zoološkim vrtovima u Indoneziji, Maleziji i SAD-u. Razlozi ugroženosti sumatranskog nosoroga su prvenstveno gubitak staništa zbog sječe šuma te krivolov. I ova vrsta nosoroga na je meti krivolovaca zbog svog roga koji se koristi u kineskoj tradicijskoj medicini.
Podvrste sumatranskog nosoroga
Istočni (borneoški) sumatranski nosorog (lat. D. s. harrissoni) najmanja je podvrsta sumatranskog nosoroga. Rasprostranjena je na Borneu i broji oko 50 jedinkâ. Nazvana je po zoologu i antropologu Tomu Harrisonu.
Sjeverni sumatranski nosorog (lat. D. s. lasiotis) nekoć je nastavao dijelove Indije i Bangladeša, no najvjerojatnije je izumro s malom mogućnošću preživljavanja u zabačenim dijelovima Burme. Ovo je najveća podvrsta sumatranskog nosoroga.
Spisak narodnih heroja/A
200p|desno|Orden narodnog heroja Spisak narodnih heroja čije prezime počinje na slovo A:
Appel
Apel je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 42 opštinska središta okruga Harburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.958 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3353001.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Harburg Apel se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Harburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 40 metara. Površina opštine iznosi 15,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.958 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 127 stanovnika/km².
Oker
mini|220px|Slika konja u okeru iz francuske pećine [[Lascaux]] Oker ( <, bijeložut < grč. žut; blijed) je prirodni anorganski pigment kojemu je, uz veće primjese (prirodne) gline, glavni sastojak hidratizirani željezov(III) oksid (FeOOH x 0.4 H2O), a sadrži i nešto manganovih i kalcijevih spojeva. Porastom udjela željeza (i mangana) boja okera prelazi iz žute u smeđu i crvenosmeđu. Boju mijenja i žarenjem; najprije postaje intenzivnijom, a zatim prelazi i tamnije nijanse uz istodobno povećanje pokrivne moći.
U prahistoriji se oker upotrebljavao za bojenje i slikanje, ali i u obredne svrhe. Crveni oker simbolizira boju života i stari su mu narodi pripisivali snagu krvi. Već od paleolitika rabio se za posipanje tijela pokojnika ili se pokojniku prilagao u grob kao grumen. Zbog toga su i neke prahistorijske zajednice dobile ime prema tom običaju, primjerice kultura grobova s okerom. Poslije se rabio kao važan pigment za boje i lakove, a danas su ga iz uporabe gotovo potpuno istisnuli sintetski željezni oksidi, pa se žuti sintetski željezni oksid također naziva okerom.
Rancho Agua Zarca, Huitzuco de los Figueroa
Rancho Agua Zarca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Huitzuco de los Figueroa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 923 m.
U braku sa švicarcem
U braku sa švicarcem hrvatski je dokumentarni film iz 2013. koji je napisao i režirao Arsen Oremović, kojemu je to bio redateljski prvijenac. Glavna okosnica filma je tabu tema dužničkog ropstva u Hrvatskoj uzrokovanog masovnim uzimanjem kredita u švicarskim francima jer su banke građanima obećavale kako je to dugoročno isplativije nego uzimanje kredita u eurima. Međutim, tečaj švicarskih franaka s godinama je masovno porastao u odnosu na euro, zbog čega je dužnicima postalo nemoguće isplatiti kredit. Oko 120.000 hrvatskih građana tako se našlo na rubu bankrota i osnovne egzistencije.
Razni sudionici govore o teškim uvjetima jer im kamate kredita "konzumiraju" sav njihov prihod od plaće. Oremović je progovorio iz iskustva, jer je i sam postao žrtva kredita u švajcarskim francima. Podnaslovio je film kao 'grotesku u 10 činova', a tako je i strukturirao priču, prikazujući prvo dužnike, ulazeći onda u poslovnu politiku banaka, ponašanje i izjave političara te šireći priču i do šireg, globalnog konteksta, kao i preispitivanje kapitalizma kao takvog.
Villanova del Ghebbo Canton, Rovigo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1604 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
La Gloria, Casas
La Gloria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Casas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 192 m.
Újkígyós
Újkígyós čita se Ujkiđjoš je grad na jugoistoku Mađarske od 5,072 stanovnika.
Újkígyós administrativno podpada pod Županiju Békés.
Geografske karakteristike
Újkígyós leži udaljen 17 km od jugozapadno od Békéscsabe.
Historija
Újkígyós je novo naselje, nastalo 1814. iako je dokumentirano još 1398.
Újkígyós je dobio status grada - 2009.
Montgomery County, Pennsylvania
je okrug u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 799.874, što je 49.777 (6,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pride 3
Pride 3 je bila manifestacija mješovitih borilačkih vještina organizirana od strane KRS-Pride organizacije (kasnije preimenovane u Pride Fighting Championships). Događaj se održao 24. lipnja, 1998. u Nippon Budokanu u Tokiju, Japan.
Vadediji
Valdediji je naselje u središnjoj Istri, u sastavu Općine Žminj, Istarska županija.
A Star Is Born (film, 1937)
A Star is Born (naslov preveden kao Zvijezda je rođena) je američki igrani film snimljen 1937. u režiji Williama A. Wellmana. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Janet Gaynor, je neugledna djevojka sa farme u Sjevernoj Dakoti koja dolazi u Hollywood kako bi se okušala kao glumica. Radnja prati njenu transformaciju u veliku filmsku zvijezdu, ali i brak sa ostarjelim i samodestruktivnim glumcem (čiji lik tumači Fredric March), koji će tragično završiti.
Film je doživio veliki uspjeh, i dobio niz oskarovskih nominacija, postavši, između ostalog i prvi film u boji nominiran za kategoriju najboljeg filma. Kasnije je postao predmetom brojnih špekulacija o tome koje su stvarne hollywoodske ličnosti poslužile kao model za likove u filmu (pri čemu su se najčešće spominjali Barbara Stanwyck i njen suprug Frank Fay).
Snimljena su dva remakea - 1954. godine sa Judy Garland i Jamesom Masonom, te 1976. godine sa Barbrom Streisand i Krisom Kristoferssonom u glavnim ulogama. Za 2018. je najavljena premijera još jednog remakea gdje bi glavnu ulogu trebala tumačiti Lady Gaga.
Vanjske veze
Streaming audio
Al Kūmā, Hajjah
Al Kūmā je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 833 m.
Merla, Lecco
Merla je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 496 m.
A Star Is Born (film, 1954)
A Star Is Born je američki igrani film snimljen 1954. u režiji Georgea Cukora. Po žanru je mješavina mjuzikla i drame, te predstavlja remake istoimenog filma iz 1937. godine. Naslovni lik, koji tumači Judy Garland, je mlada i još nepoznata pjevačica koja upoznaje popularnog hollywoodskog glumca, čiji lik tumači James Mason, te se uda za njega. Radnja prikazuje kako protagonistica stiče slavu i sa vremenom zasjenjuje svog muža, koji se sve više odaje alkoholizmu i autodestruktivnom ponašanju.
A Star Is Born je nastao po zamisli producenta Sidneya Lufta koji je njime namjeravao omogućiti svojoj tadašnjoj supruzi Judy Garland da se nakon četiri godine pauze vrati na naslovnice, odnosno ponovno započne karijeru. Projekt, koji je bio agresivno promoviran, su prilikom snimanja obilježile brojne poteškoće - od duge potrage za glavnim glumcem (pri čemu je Mason uskočio umjesto Caryja Granta do problema koje su izazivala Garlandina ovisnost o narkoticima i narušeno zdravlje. Najveće je probleme, međutim, izazvala odluka studija Warner Bros. da upravo A Star Is Born bude njegov prvi film koji će koristiti tehniku Cinemascope za prikaz widescreen slike, a što je dovelo do toga da se skoro cijeli film bude snimao ispočetka. Zbog svega toga su značajno narasli troškovi, te je Warner Bros., u nastojanju za što većim profitom i što većim brojem prikazivanja u kino-dvoranama, značajno skratio film u odnosu na originalnu verziju.
A Star Is Born je imao vrlo dobru gledanost, a pjesma The Man Who Got Away je postala veliki hit. Usprkos toga, zbog visokih troškova nije ostvario očekivani profit, a umjesto Oscara se morao zadovoljiti tek Zlatnim globusima koje su u glumačkim kategorijama za mjuzikl ili komediju osvojili Garland i Mason.
Godine 1983. je napravljena restaurirana, odnosno proširena verzija koja se kasnije distribuirala na videu.
Godine 1976. je snimljen istoimeni remake sa Barbrom Streisand i Krisom Kristoferssonom.
Kosmos-931
Kosmos-931 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-931 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 20. jula 1977. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1250 kilograma. Kosmos-931 je bio satelit za rano upozoravanje na pojavu interkontinentalnih balističkih raketa.
Tikagrelor
Ticagrelor (Brilinta, Brilique, Possia) je antitrombotik koji proizvodi kompanija AstraZeneca. Evropska komisija je odobrila ovaj lek za upotrebu u Evropskoj Uniji 3. decembra 2010. FDA je odobrila ovaj lek 20. jula 2011.
Indikcije
Ticagrelor se koristi za sprečavanje trombotičkih pojava (na primer nakon moždanog udara ili srćanog udara) kod pacijenata sa akutnim koronarnim sindromom ili miokardijalnom infarkcijom sa ST elevacijom. Ova lek se koristi kombinaciji sa acetilsalicilnom kiselinom ukoliko ona nije kontraindicirana. Lečenje akutnog koronarnog sindroma sa tikagrelorom u poređenju sa klopidogrelom znatno redukuje nivo rizika od smrtnog slučaja.
Veli Mlun
Veli Mlun je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Buzeta, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 59 stanovnika te 22 obiteljskih kućanstava.
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, naselje je imalo 63 stanovnika.
Las Defensas, Ixtlahuacán de los Membrillos
Las Defensas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ixtlahuacán de los Membrillos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1617 m.
Yogorente, Villa Sola de Vega
Yogorente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa Sola de Vega.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 173 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1508 m.
Ponte San Quirino, Udine
Ponte San Quirino je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Bellaguardia, Pesaro e Urbino
Bellaguardia je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 211 m.
Aerodrom Priština
minijatura|Novi terminal Aerodrom Priština se nalazi 16 kilometara od Prištine, Kosovo.
Aerodrom je zvanično otvoren na današnjoj lokaciji 1965. godine. 1985. godine je prištinski aerodrom opremljen modernom tehnologijom po zahtevu ICAO standarda.
U poslednjih 5 godina, aerodrom je sasvim transformisan u moderan evropski aerodrom. Putnički terminal je renoviran i proširen, a zgrada je ofarbana.
Aerodrom se nalazi na strateški važnoj poziciji, na ruti između Bliskog Istoka i zapadne Evrope.
Dobrușa, Ștefănești
Dobrușa je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Ștefănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1620 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 192 m.
Wheeling, West Virginia
Viling je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Hurst, Illinois
Hurst je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 795 stanovnika.
El Paraíso, Peribán
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Peribán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1501 m.
Moisica, Smeeni
Moisica je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Smeeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 366 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Romelova ofanziva
Romelova ofanziva je kolokvijalni naziv za dve sukcesivne nemačke operacije u Jugoslaviji u jesen 1943. godine:
Babes in Toyland (opereta)
Opereta je nekoliko puta adaptirana za velike i male ekrane. Godine 1934. je snimljen film sa Stanliom i Oliom u glavnim ulogama. 1950-ih su zabilježene tri televizijske adaptacije. Godine 1961. je snimljena adaptacija u produkciji Disneya, a 1986. TV-film s Drew Barrymore i Keanu Reevesom u glavnim ulogama. Posljednju adaptaciju predstavlja animirani film iz 1997. godine.
Veliki indijski nosorog
Veliki indijski nosorog (lat. Rhinoceros unicornis) najveća je od tri azijske vrste nosoroga te drugi najveći Azijski sisavac, nakon azijskog slona.
Rasprostranjenost
Veliki indijski nosorog nekoć je nastavao cijeli sjeverni dio indijskog potkontinenta, od Pakistana na zapadu, do Burme na istoku. No danas je stjeran tek u nekoliko džepova u južnom Nepalu, sjevernom Bengalu, dolini Brahmaputre i u butanskom NP Manasu.