cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Banatsko Novo Selo
Постанак и развој села
После напуштања северне Србије и Олтеније, београдским миром 1739. године, дошло је до новог насељавања у Банат и Срба и новог вала Олтенаца. Колонизације су настављене и даље. Стварањем Војне границе 1764. године, досељено је у Банат поприлично румунских породица из Ердеља. Али су у каснијим деценијама колонизације фаворизовале у првом реду Немце. Било је чак и присилног исељавања осталог становништва и евакуисања читавих насеља да би се Немцима направило места. За нас је од посебне важности директива Ратног савета бечког двора од 19. XI 1765. године, у којој се изричито каже да може „да се даје земља Србима и Власима у пределима Немачко-банатске регименте само ако ова није потребна Немцима“. Исте године царица Марија Терезија забрањује даље усељавање Румуна у Војну границу (баш због форсираног колонизирања Немаца - Срби су били изузети због раније добијених, а касније потврђених, царских привилегија). После познатих битака код Сенте и Петроварадина, крајем августа 1716. године, аустријска војска опседа Темишвар, а турски гарнизон (од 18.000 војника, са 200 топова) капитулира 13. X 1716. године. Према претходном обећању, у преговорима пре капитулације темишварског гарнизона, Турци су, пошто су оставили ратну опрему, ослобођени и спроведени путем Темишвар-Дета-Вршац-Алибунар-Панчево (дакле, прошли су и кроз место будућег села), те према Борчи, где су пребачени преко Дунава. Постављањем генерала Мерсија за команданта и гувернера Баната, значи уводење војничке власти овде, све до 1751. године. Иначе, Банат у целини остаје, све до 1779. године, као крунски посед, под бечком комором, упркос ревендикацијама угарске Дијете за јурисдикцију над овом покрајином. Међутим јужни Банат, са појасом од неких 70 км. од Дунава (све до Уљме, Добрице и Перлеза) постаје 1764. године граничним кордоном (Банатска војна граница) за одбрану од нових турских упада (ова је развојачена тек 1872. године). То је нови режим сељака-слободњака (у Провинцијалу има грофова и спахија), са земљом коју обрађују (али нису њени власници, све до 1851. године), али су и наоружани и врше војне „егзерцире“, у црквеној порти или другде, или вежбе из гађања, на „ шицерају „ , изван села. Команда чете, са стражом, управља местом (у Новом Селу је била стационирана 9. Чета Немачко-банатског пука из Панчева).
Касније ће подофицири бити и председници општина. Војне власти, заједно са црквеним властима, надзиравају, непосредно или преко специјалних инспектора, рад школа, „немачких“ (граничарских) или националних. У општини је и непосредни судски орган, командант чете, који држи „рапорте“ о распрама граничара. Казне се састоје и у физичким облицима (тзв. шибе), а до 1848. године се смртне казне у Граници врше, по војничкорн закону, одсецањем главе сабљом. Породични живот граничара - да би их власти имале на окупу и лакше мобилисале, односно водиле бољу евиденцију одвија се у тзв. породичним задругама (,, кућна заједништва“), тј. деца се нису смела одвајати, без посебног одобрења војних власти, од родитеља, тако да су домаћинства била врло бројна. Свака је задруга имала на уживање, и обраду (то је опет била предност породичних задруга), одређену „сесију“ земље од 12, па 18 и, најзад, 24. кат. јутра обрадиве земље и пашњака (сточарство је, нарочито код румунског живља, било врло бујно). То је био режим у коме су делали и живели и Новосељани, од оснивања села, 1765. године, и његовог инокорпорирања у Војну границу 1767. године, до развојачења исте (1872).
На предлог грофа Мерсија, аустријски цар Карло III одобрава 28. VI 1719. године статут о политичкој управи Баната. Цео Банат је подељен на 13 диштрикта и више војних јединица на челу са земаљском администрацијом у Темишвару. На овом терену био је бечкеречки диштрикт, с једне, те панчевачки, с друге стране, са врло проређеним становништвом (сам Бечкерек је 1717. године имао свега око 100 кућа, са око 400 становника, а град Панчево, исте те године, свега 70 кућа, са свакако још мање становника у целом панчевачком диштрикту је у том моменту било свега 19 насељених места, са свега 776 кућа). У другом периоду, оном Војне границе (1764—1872), цивилна управа скоро потпуно замире (појавиће се, у неким формама, пред 848. годину и, нарочито, иза тога, када је већ граница као институција преживела, али без неке нарочите сврхе, јер је турска моћ све више сплашњавала). Круте војне форме управљања и полувојнички начин живљења становништва притискују ове, ипак, слободне сељаке (у поређењу са онима из Провинцијала). Кратак период цивилне власти (1751—1764) брзо је прошао. Рат од 1737. године, са новим турским упадима у Банат и пустошењем насеља, осећао се и у овим крајевима, а још више аустријско-турски рат од 1788. године, када су Турци упали у Панчево и јужни Банат, па и у Ново Село, те, међу осталима, спалили и постојећу цркву-брвнару (по акту-жалби српског живља митрополиту од
Иначе, црквене књиге, по неким прописима, воде се тек после 1789. године, када је објављен (6. јуна) рескрипт Ратног савета бечког двора, којим се свештеници обавезују да уредно воде евиденцију о рођеним, венчаним и умрлим. Исте године и карловачки митрополит пренаша ову наредбу подређеним му епи- скопима, а ови протопрезвитеријатима, те парохијама. Већ наредне (1790), најкасније 1791. године, налазимо такве књиге у црквама на овом подручју. Биће да је у Новом Селу било ових књига у црквама и из ранијих година, али су оне по предању (информација је добијена од месних свештеника пре више деценија) уништене у рату 1848—1849. године (опет на основу усмене традиције, ове су протоколе тада спалили неки Младен и Ференђану).
Иначе, слубжбене матичне књиге, по општинама, уводе се у Угарској 1. октобра 1894. године, а устанвољене су законским чланом XXXIII/ 1894. године, односно наредбом министарства просвете и вероисповести бр. 38633 од 24. VIII 1895. године. Такође су законским чланом XXXI/1894. године (наредба бр. 2020 од 29. VI 1895. године) донете уредбе о грађанском браку, те законским чланом XXXII/1894. године о вероисповести деце из мешовитих бракова.
Демографија
Према попису из 2002. било је 7345 становника (према попису из 1991. било је 7987 становника).
Ово насеље је углавном насељено Србима (према попису из 2002. године).
El Cascalote, General Canuto A. Neri
El Cascalote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Canuto A. Neri.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 160 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 974 m.
Crasciana, Lucca
Crasciana je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Ludvig Dijete
thumb|200px|Ludwig III.Dijete u jednoj knjizi iz 19.stoljeća
Crasciana, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 792 m.
Ludvig Dijete
'''Ludvig IV. Dijete''' (* rujan ili listopad 893. u Altöttingu; † 20. ili 24. rujna 911. vjerojatno u Frankfurtu na Majni) bio je jedini legitimni sin cara Arnulfa Karantanskog. 4. veljače 900. Ludvig je u dobi od otprilike sedam godina okrunjen za kralja Istočne Franačke pri čemu je njegova krunidba najstarija zabilježena krunidba nekog istočnofranačkog kralja.
Unatoč svojoj dječjoj dobi postao je središtem državnoga života. Zbog dječje dobi i čestih bolesti nije mogao samostalno vladati tako da su stvarni vladari bili plemstvo i biskupi što navodi na sumnju da su ga postavili za kralja upravo zbog toga.
U ratovima s Madžarima Ludvig nije imao uspjeha. Njegova vojska je 910. teško poražena. Ludvig Dijete umro je 20. ili 24. rujna 911. vjerojatno u Frankfurtu na Majni u dobi od 18 godina. S njim je izumrla njemačka linija dinastije Karolinga.
Plemstvo je nakon njegove smrti izabralo za kralja Konrada I.
Masseria Orefice, Benevento
Masseria Orefice je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Čovek koji je bacio atomsku bombu na Hirošimu
Čovek koji je bacio atomsku bombu na Hirošimu je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovanma 1972. godine. Predstavlja adaptaciju romana francuskog pisca Mišela Perna. Režirao ju je Joakim Marušić, a scenario napisao Alojz Majetić.
Bijeli Nil (vilajet)
Bijeli Nil ( / An-Nīl al-Abyaḍ) je jedan od 18 vilajeta na koje je Sudan administrativno podjeljen.
Geografske karakteristike
Vilajet Bijeli Nil se prostire na jugu Sudana, u slivu Bijelog Nila.
Sa sjevera graniči sa Vilajetom Kartum, sa zapada graniči sa vilajetima Sjeverni i Južni Kordofan, sa istoka sa Gezirom i Senarom i sa juga sa Južnim Sudanom.
Vilajet ima površinu od 30 411 km², na kojoj živi 2 493 900 stanovnika.
Administrativno uređenje i historija
Administrativni centar vilajeta je Rabak, a najveći grad je Kosti.
Vilajet Bijeli Nil je osnovan 1974. odvajanjem od dotadašnjeg Vilajeta Plavi Nil, u to vrijeme administrativni centar bio je Ed Dueim. On je od 1994 premješten u Rabak.
Cuesta de Ovejas, Tototlán
Cuesta de Ovejas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tototlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 282 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1556 m.
2,3-Oksidoskvalen
2,3-Oksidoskvalen je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 426,717 Da.
Rainer Weiss
mini|desno|300px|[[Gravitacijski valovi naizmjenično sabijaju i rastežu prostor kroz koji prolaze.]]
Rainer Weiss (Berlin, 29. rujna 1932.), američki fizičar njemačkoga podrijetla. Doktorirao (1962.) na Massachussettskom tehnološkom institutu u Cambridgeu, gdje je i zaposlen od 1964. Bavi se astrofizikom, istraživanjem kozmičkoga pozadinskoga zračenja i gravitacijskom fizikom. Izumio je interferometrijski detektor gravitacijskih valova. Član je Američke akademije umjetnosti i znanosti (od 1998.) i Nacionalne akademije znanosti SAD-a (od 2000.). Za važan doprinos uporabi detektora LIGO (eng. Laser Interferometer Gravitational-Wave Observatory) i prvo izravno bilježenje gravitacijskih valova s B. C. Barishem i K. S. Thorneom dobio je Nobelovu nagradu za fiziku (2017.).
Gravitacijski valovi
Gravitacijski valovi ili gravitacijsko zračenje je poremećaj gravitacijskog polja, širi se poput valova. Javlja se kod ubrzanja masa: eksplozija supernovih, obilaženja zvijezda u bliskome dvojnom sustavu i slično. Kod nekih dvojnih zvijezda utvrđeno je da smanjenje ukupne orbitalne energije odgovara energiji koju odnose valovi.
Od četiriju poznatih osnovnih sila u prirodi, gravitacija je najslabija pa je u području atoma i molekula potpuno zanemariva prema elektromagnetskim i nuklearnim silama. U svemirskim veličinama, gdje međusobno djeluju velike nakupine masa, međuzvjezdani plinovi, zvijezde, galaktike, gravitacija igra važnu ulogu. Astronomska otkrića pulsara i kvazara i teorije o razvoju zvijezda stavljaju teoriju gravitacije pred nove probleme, kao što su pitanje stalnosti gravitacijske konstante tijekom vremena, mehanizam gravitacijskoga kolapsa koji uzrokuje energetsku degeneraciju zvijezda. Kod gravitacijskoga kolapsa, sile zvjezdane gravitacije posve nadjačaju sile tlaka elektromagnetskog zračenja i zvijezda se sve više komprimira. Nakon porasta gravitacije iznad neke veličine, zvijezda postane za promatrača nevidljiva (crna rupa), jer kvanti zračenja više ne mogu napustiti zvijezdu. Za objašnjenje tih pojava može se pokazati nužnim da se u gravitacijskoj teoriji provede kvantizacija (kvantna mehanika). Energija gravitacijskoga polja bila bi kvantizirana i širila bi se kroz polje u gravitacijskim valovima. Kvant gravitacijskoga polja zove se graviton.
Zamora
Historija
Na početku rekonkviste tokom 8. - 11. vijeka Zamora je zbog strateške važnosti bio poprište velikih bitaka između kršćanskih i maurskih snaga, pa je više puta prelazila iz ruke u ruku, sve dok je 1073. nije zauzeo Alfonso VI od Kastilje.
Tokom 15. vijeka zauzeli su ga i neko vrijeme vladali njime portugalske pristalice kraljice Juane I, sve do 1475. kad ga je zauzeo Fernando II od Aragona.
Znamenitosti
Od arhitektonskih spomenika valja spomenuti Citadelu iz 8. vijeka, most preko Doura iz 14. vijeka, sa šesnaest lukova, romaničku katedralu, jednu od četiri crkve iz 12. vijeka čija je gradnja dovršena 1174.
Privreda
Zamora je prvenstveno trgovački centar poljoprivrednog kraja i administrativno - servisni centar tog dijela zemlje. On je i velik transportni centar jer preko njega ide velik dio prometa sa Portugalom sa kojim je povezan autoputom i željezničkom prugom.
Na početku rekonkviste tokom 8. - 11. vijeka Zamora je zbog strateške važnosti bio poprište velikih bitaka između kršćanskih i maurskih snaga, pa je više puta prelazio iz ruke u ruku, sve dok ga 1073. nije zauzeo Alfonso VI od Kastilje. Tokom 15. vijeka zauzeli su ga i neko vrijeme vladali njime portugalske pristalice kraljice Juane I, sve do 1475. kad ga je zauzeo Fernando II od Aragona.
Bikovo
Биково је насеље у Србији у општини Суботица у Севернобачком управном огругу. Према попису из 2011. било је 1487 становника. Већину чине Хрвати и Срби.
Демографија
У насељу Биково живи 1462 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 40,2 година (38,8 код мушкараца и 41,8 код жена). У насељу има 617 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,96.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Case dei Rei, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 292 m.
Castellet, Vaucluse
Kastele je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Vokliz koja pripada prefekturi Apt.
El Carrizal, Santa María del Río
El Carrizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1902 m.
Canove, Brescia
Canove je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
El Vergel Estrada, Ascensión
El Vergel Estrada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ascensión.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1302 m.
Ramon, Treviso
Ramon je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1013 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
King and Queen Court House, Virginia
King and Kvin Kort Haus je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 85.
Citozin
Citozin je jedna od 5 glavnih nukleobaza koje se koriste za skladištenje i transport genetskih informacija u ćeliji unutar nukleinskih kiselina DNK i RNK. Derivat je pirimidina, sa heterocikličnim aromatskim prstenom i prikačena dva supstituenta (amino grupa na poziciji 4 i keto grupa na poziciji 2). Nukleozid citozina je citidin.
Citozin je otkriven 1894. godine. Struktura je predložena 1903, a sintetizovan je (čime je potvrđena struktura) iste godine.
Citozin je nedavno dobio primenu kvantnom računanju. Prvi put je neko kvantno mehaničko svojstvo iskorišćeno za procesuiranje informacija 1. avgusta 1998, kada su istraživači na Oksfordu implementirali Dejvid dojčov algoritam na dva kvantna bita NMRKR (Nuklearnog Magnetno Rezonantnog Kvantnog Računara) baziranog na molekulu citozina.
Citozin se može naći kao deo DNK, RNK ili kao deo nukleotida. Kao citozin trifosfat (CTP), može da se ponaša kao ko-faktor enzima, i može da vrši transfer fosfata kako bi od adenozin difosfata (ADP) načinio adenozin trifosfat (ATP).
U DNK i RNK, citozin se uparuje sa guaninom. Međutim, nije stabilan, i može da se pretvori u uracil (spontanom deaminacijom). Ovo može dovesti do mutacije ako ne bude ispravljeno od strane enzima za popravku DNK.
Genoa, Nevada
Dženoa je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 939.
Rheinzabern
Rajnacabern je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Germershajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.902 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7334024.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Germershajm Rajnacabern se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Germershajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 113 metara. Površina opštine iznosi 12,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.902 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 384 stanovnika/km².
Popov Do (Pljevlja)
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Mata Redonda, Soledad de Doblado
Mata Redonda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soledad de Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 194 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 208 m.
Churiravo, Urique
Churiravo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Čučuk Stana (TV drama)
Čučuk Stana je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1972. godine. Režirao ju je Ljubiša Ristić. Posvećena je Čučuk Stani, drugoj ženi Hajduk Veljka.
Churiravo, Urique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1927 m.
El Zapato, Jesús María
El Zapato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1869 m.
Scala, Salerno
Scala je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 432 m.
Adenozin difosfat
Adenozin difosfat, skraćeno ADP, je kemijski spoj nukleotid, koji se sastoji od pirofosfatne skupine, riboze (šećer pentoza) i nukleobaze adenina.
Cutting
Kuting je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Šato Salen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 147 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 26 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,62 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 253 metara (maksimalnoj 256 m, a minimalnoj 213 m).
Adenozin difosfat
ADP je važan spoj u sustavu pohranjivanja i oslobađanje kemijske energije u stanicama. ADP nastaje u stanicama defosforilacijom ATP-a djelovanjem enzima ATPaze, pri čemu se oslobađa energija koja se koristi za ostale procese u stanici. Obratno, djelovanjem enzima ATP sintaze iz ADP-a nastaje ATP, kao kemijski spoj u kojem je pohranjena energija i čijom se defosforilacijom može dobiti iskoristiva energija za procese u stanici.
Ed Dueim
Ed Dueim (arapski: الدويم/ Ad-Duwaym) je grad od 73,622 stanovnika u centru Sudana u Vilajetu Bijeli Nil. Sve do 1994 bio je i administrativni centar tog Vilajeta.
Geografske karakteristike
Ed Dueim leži na zapadnoj obali Bijelog Nila, udaljen 140 km sjeveroistočno od Vad Madanija, i oko 100 km južno od Kostija.
Ed Dueim je trgovački centar poljoprivrednog kraja, i grad prehrambene industrije (mlinovi, uljare, tvornica sapuna).
Piscu Sadovei, Sadova
Piscu Sadovei je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Sadova.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1344 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Pokolj u Kuljanima
Pokolj u Kuljanima je bio ratni zločin kojeg su 26.7. 1991. počinile srpske paravojne postrojbe za vrijeme Rata u Hrvatskoj u selu Kuljanima (općina Dvor na Uni), kada su zarobile nekolicinu hrvatskih civila.
Informacije o događaju su oskudne, međutim utvrđeno je da su srpske postrojbe iz Kozibroda ubile 10 hrvatskih policajaca i 17 civila iz obližnjih sela Strugari i Kuljani.
Kambodžanska polja smrti
Kambodžanska polja smrti (kmerski: វាលពិឃាត; ) su lokacije na teritoriju današnje Kambodže na kojima su Crveni Kmeri, tokom vladavine državom od 1975. do 1979. godine, masovno ubijali i pokapali svoje žrtve; u sklopu nekoliko lokacija diljem zemlje, pretpostavlja se da je na poljima smrti stradalo više od 1,000,000 ljudi. Masovna ubojstva na poljima smrti smatraju se dijelom šireg autogenocida, što ga je sustavno provodila država tokom četverogodišnjeg perioda.
Termin "polja smrti" skovao je novinar Dith Pran nakon što je pobjegao iz Kambodže u Tajland. Tokom 60 kilometara dugog puta prema slobodi, Dith je susreo brojne gomile leševa i kostura žrtava režima na poljima u ruralnim dijelovima zemlje; to iskustvo stoji u pozadini nastanka termina "polja smrti".
Polja smrti su dokinuta nakon pada režima povodom uspješne vijetnamske invazije u siječnju 1979. godine. Pol Pot i Ieng Sary su tokom iste godine osuđeni na smrt in absentia za počinjeni genocid, ali kazna nikada nije izvršena. Uspostavom Kambodžanskog tribunala 2003. godine, preživjeli Crveni Kmeri su procesuirani za zločine i masovna ubojstva na poljima smrti.
Postupak
Crveni Kmeri su po preuzimanju države dokinuli stari pravosudni sustav, raspustili sudove i uskoro potpuno ukinuli sudačku te odvjetničku profesiju. Ustav zemlje je stipulurao osnivanje novih, narodnih sudova, ali isti nikada nisu utemeljeni. Suci i odvjetnici su ubrzo postali metama režima i u kratkom je roku pravosudna struka u Kampućiji gotovo u potpunosti eliminirana. Postupak koji se provodio tokom naredne četiri godine bio je partijski dirigiran od strane Angkara, kako se partija nazivala u javnosti, a radilo se o arbitrarnom postupku koji se vodio zanemarujući potpuno sva prava (potencijalnih) okrivljenika.
Postupak je započinjao pisanom opomenom od strane Angkara, bilo da se radilo o sitnim ili političkim prijestupima. Ljudi su imali pravo na dvije pisane opomene, prije nego bi bili poslani na obvezni "preodgoj", koji je u većini slučajeva značio gotovo sigurnu smrt. Pred istražiteljima, okrivljenici bi bili poticani da pričaju o svojim "predrevolucionarnim životima i zločinima" (to bi, najčešće, uključivalo neke oblike kapitalističke djelatnosti, kontakte sa stranim zemljama ili općenito strancima, ...), uz obećanje da će im Angkar oprostiti i da će "krenuti od početka". Nakon što bi okrivljenici priznali (nerijetko i lažno), bili bi odvedeni u S-21 ili na neko od polja smrti, gdje bi bili mučeni i/ili pogubljeni.
Mrtvi su pokapani u masovnim grobnicama, s tim da je bilo situacija da su buduće žrtve morale kopati vlastite grobove. Metode egzekucije bile su različite, od klasičnog strijeljanja pa do primitivnijih metoda, koje su se koristile da bi se sačuvali metci, a uključivale su trovanje, naoštrene stabljike bambusa, sjekire i lopate. Djeci čiji su roditelji bili osuđeni zbog zločina protiv države, Crveni Kmeri bi nerijetko razbijali lubanje lupanjem u drvo, smijući se pritom jer je izostanak smijeha bio potencijalno opasan za njih same. Logika iza ovih zvjerstava prema djeci bila je da ih se ubija kako ne bi kao odrasli ljudi htjeli osvetiti smrt svojih roditelja.
RGS10
Članovi familje regulatora G proteinske signalizacije (RGS) su regulatorni molekuli koji deluju kao aktivirajući proteini GTPaze (GAP) za G alfa podjedinice heterotrimernih G proteina. RGS proteini imaju sposobnost deaktivacije G proteinskih podjedinica Gi alfa, Go alfa i Gq alfa podtipova. Oni dovode G proteine u njihove neaktivne, GDP-vezane forme. Regulator G proteinske signalizacije 10 pripada toj familiji. Svi RGS proteini imaju zajedničku, konzerviranu 120-aminokiselina dugu sekvencu koja se naziva RGS domen. Ovaj protein se specifično vezuje za aktivirane forme dve srodne G-proteinske podjedinice, G-alfai3 i G-alfaz, i ne formira interakcije sa strukturno i funkcionalno različitim G-alfa podjednicama. Regulator G proteinske signalizacije je lociran u jedru. Njegove dve transkriptne varijante kodiraju različiti izoforme.
Kambodžanska polja smrti
Postupak
Vojnici koji bi izvršavali pogubljenja najčešće su bili mladi muškarci i žene iz seoskih obitelji.
RGS10
Interakcije
Poznato je da RGS10 formira interakcije sa SAP18 i GNAI3.
Kambodžanska polja smrti
Procjena broja žrtava
Točan broj žrtava na poljima smrti još uvijek nije utvrđen, ali je sigurno kako je na istima pogubljeno i/ili pokopano više od 1,000,000 ljudi. Program za mapiranje DC-Cama i Univerziteta Yale navode najmanje 1,386,734 žrtava u masovnim grobnicama, što je bila posljedica pet godina istraživačkog rada. Procjena ukupnog broja žrtava, koja uključuje i žrtve izgladnjivanja i one pogubljene na drugim lokacijama, navodi između 1,700,000 i 2,500,000 žrtava; tadašnja ukupna populacija bila je oko 8,000,000 ljudi.
Osuda i komemoracija
Progoni u sklopu kambodžanskog genocida naišli su na jednoglasnu međunarodnu osudu. Novinar William Branigin nazvao je Pol Pota "genocidnim tiraninom", dok je britanski sociolog Martin Shaw ustvrdio kako je kambodžanski genocid bio "najčišći genocid iz perioda Hladnog rata". Danas je u Kambodži na snazi zakon koji zabranjuje bilo kakvo poricanje kambodžanskog genocida. Od 2001. godine djeluje i Kambodžanski tribunal, koji je u sklopu šireg procesa protiv preživjelih Crvenih Kmera izrekao i osuđujuće presude za masovna ubojstva na poljima smrti.
Najpoznatije polje smrti je Choeung Ek, koje se nalazi južno od Phnom Penha. Na lokaciji se danas nalazi budistička memorijalna stupa, u kojoj su pohranjeni posmrtni ostaci žrtava iskopanih na tom polju. Muzej genocida Tuol Sleng nalazi se u prostorijama bivšeg zatvora S-21, a sadrži eksponate koji daju potpuni prikaz grozota počinjenih za vrijeme genocida. U Seattleu postoji i Muzej polja smrti.
Tonalisco, Mezquitic
Tonalisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1919 m.
Wolfenbüttel
Volfenbitel je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 37 opštinskih središta okruga Volfenbitel. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 53.797 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3158037, NUTS (DE91B) i LOCODE (DE WBL) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Volfenbitel Volfenbitel se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Volfenbitel. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 77 metara. Površina opštine iznosi 78,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 53.797 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 685 stanovnika/km².
La Playa, Tuzantla
La Playa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuzantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 503 m.
Zerni, Imperia
Zerni je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 713 m.
Južnjačka gotika
Južnjačka gotika je podžanr gotičke fikcije u američkoj književnosti koji primarno tematizira i čija je radna isključivo smještena na jug Sjedinjenih Država. Iako je primarno nastala kao književni pravac, južnjačka gotika se s vremenom proširila i na druge grane umjetnosti poput glazbe i filma.
Stilski začeci južnjačke gotike datiraju još od sredine XIX. vijeka, u periodu prije i poslije Građanskog rata, posebice u groteskama Henryja Clayja Lewisa te deidealiziranim vizijama juga u djelima Marka Twaina. No, unatoč gotičkom tretmanu juga u tom periodu, pravac se zapravo formirao tek u XX. vijeku, kada su se mračni romantizam, južnjački humor i naturalizam stopili u jedan pravac koji je jug pretvorio u grotesku. Među čestim temama u književnosti javljaju se ekscentrični i problematični likovi prepuni mana, korištenje hoodoo magije, ambivalentne rodne uloge, zastarjeli ugođaj, groteskne situacije i zlokobni događaji koji potječu od ili dovode do siromaštva, otuđenosti, kriminala i nasilja.
Što se južnjačke gotike kao glazbenog pravca tiče, ona je znana još i kao gothic americana ili death country. Radi se, zapravo, o spoju između alternativnog rocka i klasičnog countryja te folka. Tematski je vrlo slična književnoj južnjačkoj gotici te ima mnogo više sličnosti s književnim nego tradicionalnim glazbenim temama. Rani radovi R.E.M.-a spadaju u ovaj žanr, kao i radovi benda Murder by Death.
Croce, Lucca
Croce je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
RNK
thumb|200px|desno|Dio zavojnice pre-mRNK. Označene su baze (svijetlo zeleno) i skelet zavojnice (svijetlo plavo) Ribonukleinska kiselina (RNK) je biološki važan tip molekula koji se sastoji od dugih kovalentno vezanih jedinica nukleotida. Svaki nukleotid se sastoji od nukleobaze, šećera riboze i fosfata. RNK je veoma slična DNK, ali se od nje razlikuje u nekoliko važnih strukturnih detalja. RNK u ćelijama se sastoji iz jedne zavojnice dok je kod DNK dvostruka zavojnica, dok RNK nukleotide čine riboza i uracil za razliku od DNK koja se sastoji od deoksiriboze (tip riboze kojoj nedostaje jedan atom kiseonika) i timina.
RNK nastaje transkripcijom DNK pomoću enzima koji se nazivaju RNK polimeraze, a dalje se procesira preko drugih enzima. Uloga RNK u sintezi bjelančevina je nezamjenjiva. U tom procesu, vrsta RNK koja se naziva prijenosna RNK prenosi informacije sadržane u vidu aminokiselina sa DNK na strukture koje se nazivaju ribozomi. Ovi ribozomi su načinjeni iz bjelančevina i ribozomske RNK, koji zajedno formiraju molekularnu mašinu za čitanje prijenosne RNK i prevodi informacije koje ona prenosi u bjelančevine. Postoji mnogo vrsta RNK sa različitim ulogama: od određenih reguliranja kako je pojedini gen izražen do sačinjavanja genoma većine virusa.
Struktura
thumb|desno|230px|Watson-Crick parovi baza u siRNK (atomi vodonika nisu prikazani) Svaki nukleotid u RNK sadrži šećer ribozu, sa atomima ugljika označenim od 1 do 5. Baza je spojena na poziciju 1, obično je na poziciju 3 jedne molekule riboze spojena fosfatna grupa i na poziciju 5 slijedeće riboze. Fosfatne grupe imaju negativni naboj, svaka sa fiziološkom pH vrijednošću, čineći RNK molekulu polianionom. Baze mogu formirati vodonikove veze između citozina i guanina, između adenina i uracila te između guanina i uracila. Međutim, moguće su i druge interakcije, poput međusobnog povezivanja grupe adeninskih baza ili kao tetrakružni GNRA koji ima guanin-adenin bazni par.
thumb|lijevo|Hemijska struktura RNK Važna strukturalna osobina RNK koja je razlikuje od DNK je prisustvo hidroksil grupe na poziciji 2 šećera riboze. Prisustvo ove funkcionalne grupe uzrokuje da zavojnica poprimi geometriju A-forme DNK umjesto B-forme koja je obično prisutna u DNK. Ova osobina dovodi do veoma dubokih i uskih glavnih brazda i plitkih i širokih sporednih brazda u molekuli. Druga posljedica prisustva hidroksilne grupe na drugoj poziciji je ta da konformaciono fleksibilna područja molekule RNK (ona koja nisu uključena u formiranje dvostruke zavojnice) mogu hemijski napasti susjedne fosfodiesterske veze vezane na kostur zavojnice.
thumb|Sekundarna struktura RNK telomeraze RNK se transkribira sa samo četiri baze (adenin, citozin, guanin i uracil) , ali postoje brojne izmijenjene baze i šećeri u starijim molekulama RNK. Pseudouridin, u kojem je veza između uracila i riboze izmjenjena iz C-N veze u C-C vezu, te ribotimidin (T) su pronađeni na raunim mjestima (među najznačajnijim u T?C zavoju u transportnoj RNK). Druga značajna izmijenjena veza je hipoksantin, deaminizirana adeninska baza čiji se nukleosid naziva inosin (I). Inosin igra ključnu ulogu u dinamičkoj hipotezi genetskog koda. Postoji gotovo 100 drugih prirodnih izmijenjenih nukleosida, od kojih su najčešći pseudouridin i nukleosid sa 2'-0-metilribozom. Detaljne uloge mnogih od ovih modifikacija u RNK nisu u potpunosti istražene. Međutim, značajno je da se u ribozomskoj RNK pojavljuju mnoge od post-transkripcijskih modifikacija u visoko funkcionalnim područjima, poput središta peptidil transferaze i interfejsu podjedinica, što vodi do zaključka da su veoma važne za normalne funkcije.
Funkcionalna forma jednostruko uvijene molekule RNK, poput bjelančevina, često zahtijeva određene tercijarne RNK strukture. Osnova za ovu strukturu je zasnovana na sekundarnim strukturalnim elementima koji su u principu vodonikove veze unutar molekule. Ovo dovodi do nekoliko prepoznatljivih domena sekundarne strukture poput zašiljenih prstenova, unutrašnjih prstenova i deformacija. Pošto je RNK molekula sa naelektrisanjem, ioni metala poput magnezijuma Mg2+ su neophodni za stabilizaciju mnogih sekundarnih i tercijarnih struktura.
Usporedba sa DNK
thumb|desno|50S ribozomska podjedinica. RNK (narandžasto), bjelančevina (plavo). Aktivno mjesto je u sredini (crveno) RNK i DNK su nukleinske kiseline, ali se razlikuju u tri važna elementa. Prvo, za razliku od DNK koja je dvostruka zavojnica, molekula RNK je samo jednostruko uvijena u većini svojih bioloških uloga i ima daleko manji lanac nukleotida. Drugo, dok DNK sadržo šećer deoksiribozu, RNK sadrži ribozu (u kojoj nema hidroksil funkcionalne grupe spojene na pentozni prsten na poziciji 2' kod DNK). Ove hidroksilne grupe čine RNK manje stabilnom molekulom od DNK jer su daleko podložnije hidrolizi. Treće, komplementarna baza adeninu nije timin, kao što je slučaj kod DNK, nego je uracil, koji je nemetilirana forma timina.
Poput DNK, biološki najaktivnije RNK poput mRNK, tRNK, rRNK i druge nekodne RNK, sadrže sekvence komplementarne sebi koje omogućavaju dijelovima RNK da se dijele i uparuju sa samom sobom obrazujući na taj način dvostruke zavojnice. Strukturalna analiza ovih RNK je otkrila da su one veoma kompleksno struktuirane. Za razliku od DNK, ove strukture se ne sadrže iz dugih dvostrukih zavojnica, već od nakupina kratkih zavojnica spojenih zajedno u strukture dosta slične bjelančevinama.
Na ovaj način, molekule RNK mogu biti podvrgnute hemijskoj katalizi, poput enzima. Na primjer, proučavanje strukture ribozima - enzima koji katalizira formiranje peptidne veze - otkriva da je njegovo aktivno mjesto sastavljeno u potpunosti iz RNK.
Sinteza
Sinteza RNK se obično katalizira djelovanje enzima - RNK polimeraze - koristeći DNK kao šablon, što je proces poznat kao transkripcija. Pokretanje trankripcije uređuje vezivanje enzima na sekvencu promotera u DNK (obično se nalazi iznad gena u zavojnici). Dvostruka zavojnica DNK se odmotava djelovanjem enzima helikaze. Enzim zatim napreduje u pravcu šablona u smijeru od 3' prema 5' vezi, sintetizirajući komplementarnu RNK molekulu sa izduženjem u smijeru od 5' prema 3' vezi. DNK sekvenca također određuje kada će se desiti prekid sinteze RNK. Molekule RNK se često mogu izmijeniti nakon transkripcije djelovanjem enzima.
Postoji i veliki broj RNK polimeraza koje zavise od RNK i koje koriste RNK kao svoj šablon za sintezu novih lanaca RNK. Na primjer, veliki broj RNK virusa (kao što je poliovirus) koriste ovaj tip enzima za repliciranje svog genetskog materijala. Također, RNK zavisna RNK polimeraza je dio interferentne putanje RNK u mnogim organizmima.
Pregled
thumb|desno|Struktura ribozoma koji režu RNK Informacijska RNK (iRNK) je RNK koja prenosi informacije od DNK do ribozoma, mjesta u ćeliji gdje se vrši sinteza bjelančevina (translacija). Kodna sekvenca iRNK određuje sekvencu aminokiselina u bjelančevinama koje se trebaju proizvoditi. Međutim, mnoge RNK se ne kodiraju za proizvodnju bjelančevina (oko 97% transkripcijskog izlaza su informacije koje se ne odnose na kodiranje bjelančevina kod eukariotskih ćelija   ).
Ove takozvane ne-kodne RNK (nkRNK) se mogu dekodirati putem vlastitih gena (RNK gena), ali se mogu i derivirati iz introna iRNK. Najpoznatiji primjeri nekodnih RNK su transportne RNK (tRNK) i ribozomske RNK (rRNK). Obje ove vrste RNK su uključene u proces translacije. Postoje i nekodne RNK koje su uključene u regulaciju gena, procesiranje RNK i druge uloge. Određene RNK imaju mogućnost da kataliziraju hemijske reakcije poput isjecanja i vezivanja drugih RNK molekula, te katalizu formiranja peptidnih veza u ribozomima; te RNK su poznate i kao ribozimi.
Translacija
Informacijska RNK (iRNK) prenosi informacije o sekvencama bjelančevina u ribozomima, organelama u ćeliji gdje se sintetiziraju bjelančevine. One su tako kodirane da su neopdhona tri nukleotida (kodon) da se sintetiše jedna aminokiselina. U eukariotskim ćelijama, nakon što se inicijalna iRNK prepiše sa originalnog mjesta u DNK, prenosi se do zrele iRNK. Ona uklanja initrone inicijalne iRNK, njene nekodne dijelove. Zatim se iRNK izvozi iz ćelijskog jedra u citoplazmu, gdje se veže na ribozome i translatira u odgovarajuću formu bjelančevinu uz pomoć tRNK. U prokariotskim ćelijama, koje nemaju organele koje odgovaraju jedru i citoplazmi, iRNK se može vezati za ribozome istovremeno dok se prepisuje sa DNK. Nakon određenog vremena, informacije se degradiraju u svoje nukleotidne komponente uz pomoć ribonukleaze.
Transportna RNK (tRNK) je malehni RNK lanac od oko 80 nukleotida koji prenosi određene aminokiseline prilikom translacije u rastući polipeptidni lanac na ribozomskom mjestu sinteze bjelančevina. Ona ima mjesta za pripajanje aminokiselina i antikodonski region za prepoznavanje kodona na koji se spaja određena sekvenca na lanacu iRNK putem vodikovih veza.
Ribozomska RNK (rRNK) je katalitička komponenta ribozoma. Eukariotski ribozomi sadrže četiri različite rRNK molekule: 18S, 5.8S, 28S i 5S rRNK. Tri od ove rRNK molekule se sintetiziraju u jedarcetu, dok se jedna sintetizira drugdje. U citoplazmi, rRNK i bjelančevine se kombiniraju u formi nukleobjelančevina zvanih ribozomi. Ribozomi vežu iRNK, a u njima se odvija sinteza bjelančevina. Nekoliko ribozoma može biti istovremeno vezano na jednu iRNK. rRNK je veoma raširena u ćeliji, čini oko 80% uzorka od 10 mg/ml RNK ekstraktovane iz tipične eukariotske citoplazme.
Transportno-informaciona RNK (tiRNK) je pronađena u mnogim bakterijama i plastidima. Ona označava bjelančevine dekodirane od iRNK kojima nedostaju zaustavni kodoni za degradaciju te onemogućavaju prekid rada ribozoma.
Regulatorne RNK
Postoji nekoliko tipova RNK koje mogu deregulirati izražavanje gena tako što djeluju kao komplementarni dio iRNK ili DNK gena.
Zidni instrument
thumb|300px|[[Tycho Braheov zidni kvadrant]] Zidni instrument je naprava za merenje ugla, montirana na ili ugrađena u zid. U astronomske svrhe, ovi zidovi su orijentisani tako da leže tačno na meridijanu (sever-jug). Zidni instrument koji meri uglove od 0 do 90 stepeni se može nazvati i zidni kvadrant.
RNK
Regulatorne RNK
Antisense RNK su široko rasprostranjene, najviše kao deregulatori gena, a nekoliko od njih su aktivatori transkripcije. Jedan od načina kako antisense RNK može djelovati je putem vezivanja na iRNK formirajući tako dvospiralnu zavojnicu RNK koja se enzimski degradira. Postoji veliki broj dugih nekodnih RNK koje regulišu gene u eukariotskim ćelijama, jedna od tih RNK je Xist koja prekriva jedan X kromosom u ženkama sisara i deaktivira ga.
Zidni instrument
Konstrukcija
Mnogi stariji zidni kvadranti su napravljeni direktnim nanošenjem oznaka na zid. Noviji instrumenti su pravljeni kao precizno konstruisan okvir, trajno montiran na zid.
RNK
Regulatorne RNK
iRNK i sama može sadržavati regulatorne elemente, poput riboprekidača, u 5' neprevedenom regionu ili 3' neprevedenom regionu; ovi cis-regulatorni elementi reguliraju aktivnosti te iRNK. Neprevedeni regioni također mogu sadržavati elemente koji reguliraju druge gene.
Otkriće
Nukleinske kiseline su otkrivene 1868. godine. Otkrio ih je Friedrich Miescher, koji je otkrivene supstance nazivao nuklein jer su nađene u ćelijskom jedru. Kasnije je otkriveno da prokariotske ćelije, koje nemaju ćelijsko jedro, također sadržavaju nukleinske kiseline. Uloga RNK u sintezi bjelančevina je pretpostavljena već od 1939. godine. Naučnik Severo Ochoa je dobio Nobelovu nagradu za medicinu 1959. godine nakon što je otkrio način sinteze RNK. Sekvenca od 77 nukleotida kod tRNK plijesni je otkrivena 1965. godine od strane Robert W Holleya, što je Holleyju donijelo Nobelovu nagradu za medicinu 1968. godine.
Zidni instrument
Konstrukcija
Napravljeni su mnogi zidni kvadranti, koji su posmatračima davali mogućnost merenja svih 90° ugaone visine. Postojali su i zidni sekstanti, koji su očitavali 60°.
RNK
Otkriće
Godine 1967, Carl Woese je iznio teoriju da RNK može djelovati kao katalizator te je pretpostavio da su se najraniji oblici života zasnivali na RNK koja im je služila i kao genetski materijal a ujedno je i vršila kataliziranje biohemijskih reakcija. Ta teorija je poznata i kao hipoteza RNK svijeta.
Plaidt
Plajt je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 86 opštinskih središta okruga Majen-Koblenc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.832 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7137088.
RNK
Otkriće
Godine 1976, tim naučnika na čelu sa Walter Fiersom je otkrio prvu potpunu nukleotidnu sekvencu RNK genoma virusa, i to od bakteriofaga MS2.
Zidni instrument
Upotreba
Da bi izmerio položaj nebeskog tela, npr. zvezde, osmatraču je osim zidnog instrumenta bio potreban i sideralni časovnik. Dok sat meri vreme, zvezda se osmatra instrumentom dok ne pređe preko indikatora koji pokazuje da ona tranzitira meridijan. U tom trenutku se osim ugaone visine zvezde beleži i vreme na časovniku. Ovo daje poziciju u koordinatama instrumenta. Ako luk instrumenta nije označen u odnosu na nebeski ekvator, tada se očitana visina koriguje za razliku, što daje deklinaciju zvezde (ugao u odnosu na nebeski ekvator). Ako je sideralni časovnik precizno sinhronizovan sa zvezdama, očitano vreme daje direktno rektascenziju (ugao u odnosu na tačku ravnodnevice).
Plaidt
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majen-Koblenc Plajt se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Majen-Koblenc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 107 metara. Površina opštine iznosi 9,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.832 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 621 stanovnika/km².
RNK
Otkriće
Godine 1990, pronađeno je da strani geni koji su uneseni u biljku petuniju mogu da onemoguće slične gene koji su prisutni u biljci, što je danas poznato i kao interferencija RNK. Otprilike u istom periodu, otkrivene su ribonukleinske kiseline duge 22 nukleotida, danas poznate kao mikroRNK, a koje imaju ulogu u razvoju nematode Caenorhabditis elegans.
Zidni instrument
Čuveni zidni instrumenti
thumb|300px|[[Ulugh Begov zidni sekstant, izgrađen u Samarkandu tokom 15tog veka.]]
Panta rei
Panta Rei (starogrčki Πάντα ῥεῖ panta rhei, skraćenica od Τα Πάντα ῥεῖ ta panta rhei), što znači "sve teče", je znamenita fraza koju je prvi izrekao Simplikije kako bi opisao jedan od koncepata Heraklitove filozofije.
Zidni instrument
Reference originala
Kvadrant Quadrant (Astronomie) Mural instrument Kvadrant (astronoomia) Quadrante Квадрант (астрономический инструмент)
RNK
Otkriće
Otkriće regulatornih RNK u genu je dovela do pokušaja da se razviju lijekovi na bazi RNK, kao što je siRNK, u svrhu onemogućavanja djelovanja određenih gena.
Panta rei
Fraza se često pogrešno pripisuje Heraklitu, iako nje nema u sačuvanim Heraklitovim spisima ili kasnijim citatima.
Palo Dulce, Tototlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 287 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1553 m.
Vektorska analiza
Vektorska analiza je grana matematike koja proučava diferencijalni i integralni račun nad vektorskim poljima.
Najveću primjenu u matematici nalazi u diferencijalnoj geometriji i parcijalnim diferencijalnim jednadžbama, a od ostalih grana znanosti, najviše se koristi u fizici, posebno u elektrodinamici, mehanici fluida, gravitaciji i sl.
Ponekad se pojam vektorska analiza koristi kao sinonim za funkcije više varijabli, što nije ispravna bijekcija.
Vektorski operatori
Vektorska analiza koristi nekoliko temeljnih operatora, i proučava djelovanje tih operatora na funkcije, vektorska polja i sl.
Sve se te operacije mogu prikazati preko Hamiltonova operatora \nabla, što se izgovara kao [nabla]. U kartezijevu sustavu je definiran kao
a definicija operatora \nabla u zakrivljenim koordinatama malo je složenija.
Najjednostavnije operacije su:
Najpoznatiji teoremi
U vektorskoj analizi postoje četiri najbitnija teorema:
Villa Alta, Santa María Chilchotla
Villa Alta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Chilchotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 126 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
Pisanosaurus
Pisanosaurus ("Pisanov gušter") je rod primitivnih pripadnika reda Ornithischia iz perioda kasnog trijasa; nastanjivao je današnju Južnu Ameriku. Bio je dvonožni biljožder kojeg je opisao argentinski paleontolog Rodolfo Casamiquela 1967. godine. Do sada je priznata samo jedna, tipična vrsta, Pisanosaurus mertii, na osnovu nepotpunog skeleta. Fosili su otkriveni u formaciji Ischigualasto u Argentini i smatra se da potiču iz perioda između 228 i 216,5 milijuna godina p.n.e..
Točna klasifikacija Pisanosaurus tema je znanstvenih debata već više od 40 godina; trenutni konsenzus je da je Pisanosaurus najstariji poznati pripadnik Ornithischia, raznovrsne grupe dinosaura koji su živjeli gotovo tijekom cijele ere Mezozoika.
Opis
Na osnovu poznatih fosilnih ostataka, Pisanosaurus je bio malen i lako građen dinosaur dug oko 1 m. Težio je između 2,27 i 9,1 kg. Ove procjene variraju zbog nepotpunosti fosila. Smatra se da je rep Pisanosaurusa bio dug kao i ostatak tijela (na osnovu ostataka drugih primitivnih pripadnika Ornithischia), ali ovo je spekulativno, s obzirom na to da rep nikada nije otkriven. Bio je dvonožac i vjerojatno je bio biljožder, kao i svi poznati pripadnici njegove grupe.
Otkriće i naziv
Vrstu Pisanosaurus mertii opisao je 1967. godine argentinski paleontolog Rodolfo Casamiquela. Naziv Pisanosaurus dat je ovoj vrsti u čast Juana A. Pisanoa, argentinskog paleontologa, a saurus (σαυρος) na sarogrčkom znači gušter. Pisanosaurus je poznat iz jednog jedinog i nepotpunog skeleta pronađenog u Argentini. Bazira se na primjerku PVL 2577, iz formacije Ischigualasto.
Klasifikacija
Kladogram reda Ornithischia prema Butler et al. (2008.); pokazuje poziciju Pisanosaurusa kao prvog pripadnika reda.
Pisanosaurus je veoma primitivan pripadnik Ornithischia; čini se da postkranijalnom sleketu nedostaju prepoznatljive sinapomorfne osobine pripadnika Ornithischia; Paul Sereno je 1991. godine čak predložio da je fosil zapravo himera (fosil koji se sastoji od ostataka više životinjskih vrsta). Međutim, nedavna istraživanja su pokazala da ostaci pripadaju samo jednoj vrsti.
Pisanosaurus se klasificira ili kao heterodontosaurid ili kao prvi poznati pripadnik Ornithischia. Istraživanje 2008. godine svrstalo je Pisanosaurusa izvan Heterodontosauridae (što znači da je još primitivniji od njih). Prema tom istraživanju, Pisanosaurus je prvi i najprimitivniji pripadnik Ornithischia.