cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gaggio, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1280 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Bures-en-Bray
Bir an Bre je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 266 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,99 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 83 metara (maksimalnoj 201 m, a minimalnoj 47 m).
High Shoals, North Carolina
Haj Šouls je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 696, što je 33 (-4,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Betim
Betim je grad u Brazilu u saveznoj državi Minas Žerais. Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 415.098 stanovnika.
Nalazišta Glasinačke kulture u Srbiji
Najvažniji kneževski grobovi željeznog doba nađeni su u zapadnoj Evropi, u Njemačkoj i Francuskoj, ali se oni javljaju i u istočnoj Bosni, na Glasinačkoj visoravni i u jugozapadnoj Srbiji. Posljedica su neizbježnog društvenoekonomskog procesa raslojavanja društvenih zajednica, čiji su se rezultati manifestovali na tako eklatantan način, zbog veza sa jugom (Grčka i Italija), odakle potiču prilozi od zlata, srebra nađeni u grobnicama. Tri kneževske nekropole se izdvajaju od ostalih nalaza: Pilatovići, po svojoj arhitekturi, Atenica, po pogrebnom ritualu i Novi Pazar, po svom bogatstvu u zlatu, srebru i grčkim importovanim predmetima.
Kneževska humka u Pilatovićima kod Užičke Požege
Humka je monumentalnih razmjera i ima masivni vjenac sastavljen od tri kamena prstena. U okviru humke su otkrivena četiri groba, tri unutar prstena i četvrti sa spoljne strane.
Trafinello I, Crotone
Trafinello I je naselje u Italiji u provinciji Crotone, u regiji Kalabrija.
Nalazišta Glasinačke kulture u Srbiji
Kneževska humka u Pilatovićima kod Užičke Požege
Prvi grom je muški sa ostacima oružja od gvožđa i egipatskim skarabejem. Drugi je dječiji sa skromnim prilozima. Treći grob pripada odrasloj ženskoj osobi sa bogatim prilozima u nakitu, keramici i bronzanom posuđu (fiala, narebrena zdjela i bazen), Nalazi odgovaraju po obliku posuđu na Glasincu u Ilijaku, Osovu i Čitlucima i datuju se najkasnije u drugu polovinu VI vijeka pre n.e. Uz ove grobove pronađeni su i figura ležećeg lava, blizak spartanskim radionicama i bronzane drške grčkih posuda, kotla i hidrije, zatim tobolac sa skitskim strelicama i figurina koja koja je najverovatnije bila ukras na nekoj bronzanoj faleri.
Trafinello I, Crotone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 589 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Nalazišta Glasinačke kulture u Srbiji
Kneževska nekropola u Atenici kod Čačka
Sastoji se od dvije humke, jedne veće i druge manje. U većoj humci, sahranjena je muška osoba, knez, uz složeni pogrebni ritual, dok su u manjoj, sahranjeni kneginja, u centru humke, i mlađa muška osoba sa strane. Svi grobovi su spaljeni, zajedno sa jednim brojem priloga, koji su zbog toga oštećeni u priličnoj mjeri, ali se uprkos tome može zaključiti da su bili veoma brojni i bogati u svim grobovima i da su se sastojali od oružja, zlatnog i srebrnog nakita, koštanih ukrasa, grčkog bronzanog posuđa, keramike, konjske opreme, kultnih i ritualnih predmeta itd. Na osnovu priloga u grobovima, prije svega etrurske kutije sa reljefnim ukrasima, može se zaključiti da je kneževa humka starija od kneginjine i da se datuje negde u sam kraj V vijeka. U grobovima su nađeni ostaci grčkih bronzanih posuda ( dinos–krater, jedan kotao i jedan podanipter, hidrija, tanjir, kotao), izrezana figura vepra od zlatnog lima i druge aplike. Primjetna je paralela sa nalazima u kneževskoj grobnici iz Novog Pazara. Predpostavlja se da se radi o darovima.
Доњи Ступањ
Доњи Ступањ је насеље у Србији у општини Александровац у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 1068 становника (према попису из 1991. било је 1243 становника).
Nalazišta Glasinačke kulture u Srbiji
Kneževska humka u Novom Pazaru
Ilirsko-grčko blago iz Novog Pazara predstavlja priloge jednog kneževskog groba, verovatno ženskog, koji se sastoje od grčkog bronzanog posuđa, keramike, nakita od zlata, srebra i bronze, stakla i više hiljada ćilibarskih perli, od kojih su mnoge figuralno obrađene. Humka se nalazi ispod Petrove crkve, pa su istraživanja bila ograničenog obima. Riječ je o spaljenom grobu iz V vijeka. Sam materijal govori da je reiječ o osobi velikog bogatstva i moći. Bronzani nakit jasno ukazuje na veze sa Glasincem, pa se može pomišljati da se radi o glasinačkim kneževima koji su svoju vlast početkom V vijeka raširili na ovom prostoru.
Srebrni pojasevi tipa Mramorac
Njihova pojava u Srbiji se objašnjava grčkim putujućim majstorima i korišćenju lokalnih resursa srebra u V vijeku. Nađeni su u bogatijim, najverovatnije ženskim, grobovima, koji se ne mogu smatrati za kneževske, s obzirom da je prateći materijal uz ove pojaseve prilično siromašan. Jedini primerak od zlata je iz Novog Pazara, i predstavlja jedan od najstarijih, datovan u prvu četvrtinu V vijeka.
Доњи Ступањ
Демографија
Ово насеље је скоро у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последњих пет пописа, примећен је пад у броју становника.
Nalazišta Glasinačke kulture u Srbiji
Srebrni pojasevi tipa Mramorac
Milutin Garašanin (arheolog) je predpostavio da veliki, bogato ukrašeni mramorački pojasevi od srebrnog lima, nađeni u dolini Velike Morave označavaju prodor Autarijata na istok jer su slične bronzane narukvice u velikom broju nađene na Glasincu i Zapadnoj Srbiji.
Ostala nalazišta
U tumulu u Velikoj Krsni nađeni su prilozi u nakitu, oružju i bronzanom posuđu, koji po svojim karakteristikama jasno govore da je ovdje sahranjen jedan iz nove generacije kneževa.
U Ražanima kod Kosjerića nađen je ilirski šljem i koplje, u Trsteniku samo šljem. U pijesku na obali Tamiša, u Temišvarskom okrugu, nađen je 2003. g. ilirski bronzani šljem iskovan od jednog komada lima sa figuralnim ukrasima od bijelog metala na čelu i paragnitidama. Datovan je aproksimativno u VI–V vijek p.n.e. Ovo nije jedini ilirski šllem nađen na teritoriji Rumunije. Vlasnik šljema bio je neka ugledna ličnost iz tog vremena.
U Zabrnjici kod Poblaćenice, u ratničkom grobu s kraja VII vijeka otkrivene su knemide ukrašene iskucavanjem, mač, nož, dva koplja, brus i igla, sve isto kao na Glasincu.
Jelšava
Jelšava je grad u Slovačkoj, koji se nalazi u okviru Banskobistričkog kraja, gde je u sastavu okruga Revuca.
Prirodni uslovi
Jelšava je smeštena u južnom delu države. Glavni grad države, Bratislava, nalazi se 310 kilometara zapadno od grada.
Reljef: Jelšava se razvila u dolini reke Muranj, podno Muranskih planina. Grad je položen na približno 260 metara nadmorske visine.
Klima: Klima u Jelšavi je umereno kontinentalna.
Vode: Kroz Jelšavu protiče reka Muranj. Ona deli grad na veći, zapadni i manji, istočni deo.
Istorija
Ljudska naselja na ovom prostoru vezuju se još za vreme praistorije. Prvi pomen grada je iz 1243. godine.
Krajem 1918. Jelšava je postala deo novoosnovane Čehoslovačke. U vremenu 1938-44. godine grad je bio vraćen Hortijevoj Mađarskoj, ali je ponovo vraćen Čehoslovačkoj posle rata. U vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan, pa je došlo do naglog povećanja stanovništva. Posle osamostaljenja Slovačke grad je postao njeno opštinsko središte, ali je došlo do privrednih teškoća u vreme tranzicije.
Stanovništvo
Danas Jelšava ima preko 3.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika stagnira.
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. sastav je sledeći:
Verski sastav: Po popisu iz 2001. sastav je sledeći:
Righele, Vicenza
Righele je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 390 m.
Rinconadas del Bosque, Moroleón
Rinconadas del Bosque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Moroleón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1044 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1892 m.
Hans Holbein Stariji
Njegov opus obuhvata veliki broj ciklusa slika za oltare na rasklapanje, portrete i nacrte za slikarstvo na staklu i zlatarske radove. U njegovom poznom slikarstvu uočavaju se elementi italijanske renesanse ali je Holbajn ipak ostao odan poznogotičkoj tradiciji naročito u pogledu ikonografije i perspektive kao i kod telesnih svojstava figura. Prevazišao je lokalni kolorit poznog srednjeg veka. Individualno oblikovanim crtama lica na svojim portretima uticao je na slikare Direrove epohe a naročito na svoje sinove, Hansa Holbajna Mlađeg i Ambrozijusa Holbajna.
Loma Cuache, Mazapa de Madero
Loma Cuache je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mazapa de Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1909 m.
Pontormo
thumb|225px|Pontormo, Polaganje Krista u grob, [[1525.-1528., ulje na platnu, 313 × 192 cm, crkva sv. Felicije'' u Firenci. Grupa skoro nematerijalnih figura u prozirnim odorama su organizirrani tako da predstavljaju sekvence silazećih pokreta, više nego jedinstvenu scenu.]]
Jacopo da Pontormo, pravog imena Jacopo Carrucci (Pontormo kraj Empolija, 24. svibnja 1494. – Firenca, 2. siječnja 1557.) bio je talijanski slikar i istaknuti predstavnik ranoga manirizma. Jedan od inicijatora talijanskog realističnog portreta i smionih, nekonvencionalnih kompozicija osebujna kolorita svjetlijih tonova.
Djela
Najpoznatija djela su mu ciklus fresaka Muke Kristove i oltarne slike Polaganje Krista u grob, te Vizitacija.
Sliku Polaganje Krista u grob naslikao je za oltar crkve sv. Felicije u Firenci. Na izrazito koloristički jakoj slici Krist je u sivim tonovima čime se naglašava njegova nedavna smrt. Michelangelov utjecaj je očit u kiparskom oblikovanju Kristova tijela i osobe desno s istaknutim naborima na draperiji, ali svjetlosni efekti plave i ružičaste, te nestvarni prostor u kojemu se nalaze likovi su potpuno novi. U pojačanom su kontrastu tamni okoliš atmosfere s intenzivnim bojama odjeće likova, čime su trodimenzionalno izdvojeni likovi koji nose Krista, a ostvarena je atmosfera panike i nemira.
Rana djela (do 1521.)
thumb|right|200px|Za ovu figuru sa slike Polaganje u grob vjeruje se da je Pontormov autoportret kao [[Josipa iz Arimateje.]] thumb|200px|[[Leda (mitologija)|Leda s labudom, 1512.-13., Uffizi, Firenca.]]
Zreli radovi (1522.-1530.)
thumb|200px|Portret Marije Salviati, majke Cosima di Medicia.
Pori
Pori (švedski: Björneborg) je lučki grad i općina na jugozapadu Finske od 85,418 stanovnika.
Pori je i administrativni centar Regije Satakunta, poznat u Finskoj po najjačoj kratkovalnoj radio stanici.
Geografske karakteristike
Pori leži duž rijeke Kokemäenjoki nedaleko od njena ušća u Botnijski zaljev, sjeverozapadno od Turkua.
Historija
Pori je izrastao još u 12. vijeku pod imenom - Kokemäen, a status grada dobio je 1365. pod imenom Ulvila. Na sadašnju lokaciju preseljen je 1558., teško je stradao u požarima tokom 16. i 19. vijeka ali je uvijek obnavljan zbog svoje idealne lučke i trgovačke pozicije.
Znamenitosti
Najveće znamenitosti grada su teatar podignut 1884. i muzej Regije Satakunta, osnovan 1888.
Privreda i transport
More kod Porija ne ledi pa je luka otvorena čitavu godinu, iz nje se izvozi drvena građa. To su ustvari tri luke, jedna na rijeci Kokemäenjoki i druge dvije Mäntyluoto i Reposaari u Botnijskom zaljevu.
Pori ima i industrije livnice bakra i nikla, tvornicu strojeva i predionicu pamuka.
Grad je željeznicom povezan sa Tampereom, a avio linijama sa Turkuom i Helsinkijem.
Duđince
Duđince su grad u Slovačkoj, koji se nalazi u okviru Banskobistričkog kraja, gde je u sastavu okruga Krupina.
Duđince su poznate kao najmanji grad u Slovačkoj. Status grada su dobili zahvaljujući postojanju banjskim delatnosti u naselju.
Prirodni uslovi
Duđince su smeštene u južnom delu države. Glavni grad države, Bratislava, nalazi se 170 kilometara zapadno od grada.
Reljef: Duđince su se razvile u dolini reke Krupinskoj dolini, koja se na jugu otvara ka Panonskoj niziji, a ka severu je ograničena planinom Štjavnjičkim vrhovima. Grad je položen na približno 140 metara nadmorske visine.
Klima: Klima u Duđincama je umereno kontinentalna.
Vode: Kroz Duđince protiče rečica Štjavnjica. Ona deli grad na dva dela, zapadni i istočni.
Istorija
Ljudska naselja na ovom prostoru vezuju se još za vreme praistorije. Prvi pomen grada je iz 1284. godine. 1551. godine prvi put se beleže banjske delatnosti u Duđincama.
Krajem 1918. Duđince su postale deo novoosnovane Čehoslovačke. U vreme komunizma grad se nije značajno razvijao, a gradska prava dobio je 1989. godine. Posle osamostaljenja Slovačke grad je postao njeno opštinsko središte, ali je došlo do privrednih teškoća u vreme tranzicije.
Stanovništvo
Danas Duđince ima oko 1.400 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika opada.
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. sastav je sledeći:
Verski sastav: Po popisu iz 2001. sastav je sledeći:
Dreptu, Poiana Teiului
Dreptu je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Poiana Teiului.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 662 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 582 m.
East River
East River (prevedeno "Istočna rijeka") zapravo uopće nije rijeka već plovni plimni tjesnac koji povezuje Gornji njujorški zaljev sa estuarij Long Island Sound u New Yorku, SAD.
Karakteristike
On razdvaja otok Manhattan od Brooklyna i Queensa, dug je oko 26 km i širok od 200 do 1200 metara. Povezan je sa Rijekom Hudson preko rijeke Harlem i potokom Spuyten Duyvil na sjevernom kraju Manhattana. Po njemu leže otoci Roosevelt (nekadašnji Welfare), Wards - Randalls i Rikers.
Preko njega je izgrađeno osam automobilskih mostova; Brooklynski, Manhattan, Williamsburg, Queensboro, Triborough, Triborough (danas Robert F. Kennedy), Bronx-Whitestone i Throgs Neck i jedan željeznički Hell Gate.
Pored toga ispod njega probijeno je nekoliko tunela.
Lučki objekti nalaze se na jugu East Rivera.
Stevan Jakovljević
mini|desno|200px|Stevan Jakovljević Stevan Jakovljević (Knjaževac, 7. decembar 1890. – Beograd, 2. novembar 1962) je bio profesor Univerziteta u Beogradu i rektor od 1945. do 1950, biolog, književnik i redovni član Srpske akademije nauka i umetnosti.
Biografija
Završio je studije biologije na Filozofskom fakultetu u Beogradu, gde je i doktorirao. Bio je profesor Farmaceutskog fakulteta.
Kao oficir srpske vojske borio se u Prvom svetskom ratu, a u Drugom svetskom ratu je bio u italijanskim i nemačkim zarobljeničkim logorima. Književno ime i popularnost stekao je trilogijom romana pod nazivom „Srpska trilogija“ (1937), koju čine „Devetstočetrnaesta“ (1935), „Pod Krstom“ (1936) i „Kapija slobode“ (1937). Na osnovu "Srpske trilogije", urađena je drama "Na leđima ježa" 1938. Ostala dela obuhvataju: romani „Smena generacija“ (1939) o društvenom životu Beograda između dva svetska rata, „Velika zabuna“ (1952) ratna hronika Drugog svetskog rata i „Likovi u senci“ (1956) opis zarobljeničkog života u Italiji i Nemačkoj i dela iz botanike „Studije o biljnom svetu Prespanskog jezera“, „Makrofitska vegetacija Ohridskog jezera“ i „Sistematika lekovitog bilja“.
Njegova sestra bila je književnica Milica Jakovljević Mirjam.
Okrug Banja Luka
Okrug Banja Luka (njem. Kreis Banjaluka) bio je niža bosanskohercegovačka administrativna jedinica u Austrougarskoj, Državi Srba, Hrvata i Slovenaca, Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca. Pprvi puta osnovan je nakon aneksije Bosne i Hercegovine pod austrougarsku upravu 1878., na području dotadašnjeg Banjalučkog sandžala, а ukinut 1923., kada je osnovana Vrbaska oblast.
Djelovanje u Narodnoj Republici BiH
μικρογραφία|thumb|350px|Raspored okruga u Kraljevini [[SHS, 1918-1922]] Okrug Banja Luka ponovo je uspostavljen u SFRJ, 1945. i postojao sve do 1964., kada je, kao i svi drugi okruzi bio ukinut Zakonom o komunalnoj reorganizaciji.
Koncem avgusta, pred izbore lokalnih organa uprave i  Ustavotvorne skupštinu Demokratske Federativne Republike Jugoslavije, imenovane su okružne i sreske izborne komisije. U mjesecu septembru povedena je velika politička kampanja. Prvi izbori mjesnih, gradskih i sreskih narodnih odbora održani su 16. septembra 1945. U Srezu Banja Luka bilo je registrirano 19.948 birača, od kojih glasalo je 17.513. Narodnooslobodilački front (NOF), sa  [[Nikom Jurinčićem kao nosiocem liste,  dobio je 97% glasova.
Konstitutivna skupština novoizabranog Gradskog narodnog odbora Banjaluke (GNO) održana je  22. septembra, u vijećnici Okružnog narodnog odbora (Banskom dvoru). Od 50 izabranih odbornika prisustvovalo ih je 40. Sastava ovog NO izabrali su Izvršni odbor grada Banjaluke. Za predsjednika izabran je Hasanbeg Džinić, a za potpredsjednike Sveto Đorđević i Franjo Odić. Sekretari su postali Duško Đurić, a članovi Munib Demirović, dr. Šime Fabijanić, Abduselam Gvožđar, Sida Marjanović i Naim Ćejvan. Dan kasnije održan je i sastanak 700 članova sreskih narodnih odbora sa članovima GNO Banjaluke i izabralo novi Okružni narodni odbor. Okružni odbor i konstituisan je već narednog dana (23. 9. 1945.) kada je svoju prvu sjednicu održao i Izvršni odbor GNO Banja Luke.
Stanovništvo
Broj stanovnika u Banjalučkom okrugu od 1898. do 1955., povećavao se različitom dinamikom:
Eureka Canners, Envasadora, Culiacán
Eureka Canners, Envasadora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Righi, Vicenza
Righi je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Kronštat
Kronštadt (ruski: Кроншта́дт) je ratna luka i grad, jedan od 18 rajona Sankt Peterburga, na sjeverozapadu Rusije u kom živi 44,374 stanovnika.
Njegovo ime je njemačkog porijekla, to je sintagma od krone = kruna + stadt = grad (krunski grad).
Historija Kronštata usko povezana sa pomorstvom iz njegove luke je isplovio prvi ruski parobrod, prvi ledolomac na svijetu i prvi ruski moreplovac koji je oplovio svijet Ivan Kruzenštern. Zbog tog se smatra koljevkom Ruske ratne mornarice.
Geografske karakteristike
Kronštad leži na otoku Kotlin na istoku Finskog zaljeva udaljen 48 km zapadno od Sankt Peterburga.
Historija
Kronštad je osnovao Petar Veliki nakon što je osvojio otok koji se dotad zvao - Kronslot od Šveđana 1703. i podigao utvrdu sa dokovima koja je trebala štititi pristup Sankt Peterburgu. Sve dok nije iskopan kanal do Sankt Peterburga između 1875.-85. Kronštad je bio i luka trgovačke mornarice u kojoj se prekrcavao teret sa manjih na veće brodove.
Njegove fortifikacije koje su često rekonstruirane i dograđivane, odigrale su značajnu ulogu u obrani stare ruske prijestolnice. Kronštad se naročito istakao za Opsade Lenjingrade 1941. - 44. Mornari i vojnici Kronštada igrali su glavne uloge u nekoliko ruskih revolucionarnih pokreta; njegovi oficiri bili su vođe Dekabrističkog ustanka u Sankt Peterburgu 1825., a jedan od mornara bio je vođa vojne organizacije revolucionarne Narodne volje pa je zbog tog strijeljan 1882. Među kronštadskim mornarima i vojnicima izbila je pobuna 1905. / 06, ali je ugušena. Nakon Februarske revolucije 1917. - Kronštadski sovjet pobunio se protiv privremene vlade i proglasio Kronštadsku Republiku, a nakon tog je sudjelovao je julskoj buni - 1917.
U vrijeme Oktobarske revolucije 1917., iz krstarice Aurora bombardiran je Zimski dvorac u Sankt Peterburgu, što je smatra jednim od ključnih događaja kojim su Boljševici došli na vlast. U martu 1921. Kronštadski mornari podigli su Kronštatski ustanak, usmjeren protiv sovjetske vlasti.
Znamenitosti
Najveća znamenitost grada je Mornarička saborna crkva podignuta u neobizantskom stilu.
Hans Holbein Mlađi
250px|thumb|Autoportret 250px|thumb|right|Portret [[Tomas Mor|Tomasa Mora, Hans Holbajn mlađi (1527).]]
Hans Holbajn Mlađi (1497. ili 1498. Augsburg — 1543. London), bio je nemački slikar, koji je stvarao u Bazelu, a kasnije u Engleskoj na dvoru Henrija VIII. Pripadao je među poznatije renesansne slikare i bio veoma slavan u svom vremenu.
Biografija
Hans Holbajn potiče iz poznate augsburške umetničke porodice. Njegov otac Hans Holbajn Stariji (1465-1524) spadao je među poznatije slikare toga vremena, i od njega je sin primio prve instrukcije u slikarstvu. Slikao je u stilu Severne renesanse. Sa bratom Ambrođom (1494-1519) doselio se 1515. u Bazel gde je živeo, uz povremena putovanja u Francusku i Italiju.
1519. u godini kada mu je umro mlađi brat Ambrođo, ženi se Hans Holbajn Mlađi sa četiri godine starijom Elizabetom Binzenštok, udovicom jednog Bazelskog kožara, što mu je omogućilo da postane član Bazelskog udruženja slikara koje se zvalo: „Nebesko udruženje“, i tako postaje Holbajn 1520. građanin Bazela. Sa Elizabetom je dobio četvoro dece tri sina i jednu ćerku. Tu je upoznao mnoge umetnike i filozofe, poput nizozemskog humaniste Erazma koga je Holbajn više puta portretirao. Holbajn je ilustovao neke njegove knjige, kao i Bibliju u prevodu Martina Lutera. Uz Erazmovu pomoć upoznaje Holbajn Mlađi humanistu Tomasa Mora koji ga snadbeva sa prvim poslovima, i koji ga kasnije upoznaje sa kraljem Henrijem VIII. Pokret reformacije nije bio sklon izradi slika, tako da se Holbajn preselio u London. Od 1526. do 1528. živeo je u Londonu. Holbajn je tu izradio mnoge portrete velikaša na dvoru Henrija VIII.
1528. vraća se ponovo za Bazel gde provodi četiri godine, i 1532. konačno napušta Bazel sa svojom porodicom u pravcu Londona. Godine 1536. Henri VIII ga je proglasio dvorskim slikarem.
Portreti
Holbajn je uvek prvo izrađivao detaljnu studiju modela olovkom, mastilom i kredom. Ovaj šablon bi prenosio na sliku koristeći male otvore na slici na koje je bio nanesen ugljen. Kasnije je koristio neku vrstu ugljenog indiga. Na skicama je veoma detaljno obrađivao lica, ali nije crtao neke druge detalje, recimo ruke ili odeću. Na nekim od portreta (Henri VIII, Erazmo) vidljiva je karakterizacija portretisanih ličnosti.
Zanimljivost
Ruski književnik Fjodor Mihajlovič Dostojevski bio je snažno impresioniran Holbajnovom slikom Hristos u grobu koju je 1867. video u Bazelu. U njegovom romanu Idiot, ličnosti često diskutuju o ovoj slici.
São José do Rio Preto
São José do Rio Preto je grad u Brazilu u saveznoj državi Sao Paulo. Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 402.770 stanovnika.
Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 402.770 stanovnika.
Chédigny
Šedinji je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Centar, u departmanu Endr i Loara.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 445, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km².
Hartford, Illinois
Hartford je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.429, što je 116 (-7,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Martinetto-Consolata, Cuneo
Martinetto-Consolata je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 317 m.
Hamlet na Savi
Hamlet na Savi je jugoslovenski televizijski dokumentarni film snimljen 1976. godine u produkciji RTV Beograd i režiji i po scenariju Ratka Ilića. Posvećen je gostovanju znamenitog sovjetskog i ruskog glumca Vladimira Visockog u Beogradu u jesen 1976. godine gde je, kao učesnik pozorišnog festivala BITEF nastupao u Šekspirovom Hamletu.
Forhlorfenuron
Forhlorfenuron je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 247,680 Da.
Mella, Verona
Mella je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 402 m.
El Rodeo, San Felipe
El Rodeo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2153 m.
Bacasorare, Carichí
Bacasorare je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2074 m.
Rigine, Vicenza
Rigine je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 375 m.
Katedrala u Chartresu
thumb|300px| Katedrala u Chartresu thumb|300px| Južni transept i apsida katedrale noću thumb|200px| Tlocrt katedrale Katedrala u Chatresu je remek-djelo gotičke umjetnosti s kojom počinje razvoj francuske klasične gotike. Na njoj se nalaze najbolje sačuvani ranogotički dijelovi u kombinaciji s kasno-gotičkim, kao i prigodne skulpture i najslavniji vitraji na svijetu. Katedrala je 1979. godine upisana na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi.
Povijest
mini|lijevo|200px Oko 1134. biskup Chartresa započeo je pregradnju stare građevine u novom stilu. Za grad kao Chartres koji je u 13. stoljeću imao oko 10,000 stanovnika, gradnja katedrale bio je poduhvat koji je financijski iscrpio grad. Gradnja se nastavila s povremenim prekidima gradnje od 1145. do 1220. godine, ali najveći radovi su bili nakon požara 1194. kada su morali obnoviti glavni brod i kor.
Biskup i poglavnik (upravitelj) katedrale bili su zaduženi za zapošljavanje radne snage, ali su njihova sredstva dolazila iz cijelog srednjovjekovnog Francuskog društva. Crkva je obično skrbila za svoje posjede, a u Chartresu su se svećenici odrekli svojih trogodišnjih stipendija (plaća) kako bi se moglo započeti s obnovom. Također, Blanche, majka kralja Luja IX., platila je novce za cijelu sjevernu fasadu, sa skulpturama i prozorima. Vojvoda Bretanje donirao je novce za južni transept, a druge bogate obitelji u okolici platile su prozore, a njihove donacije su zabilježene na vitrajima u obliku njihovih obiteljskih grbova. Cehovi raznih obrtnika i trgovaca također su donirali prozore koji prikazuju njihove profesije. Hodočasnici i manje bogati puk donirali su u skladu sa svojim mogućnostima, što je nekad bilo dovoljno za poneku relikviju i mise zahvale. Ali su većinom ta sredstva išla u skupne troškove koji nisu imali točnu mjesto. Koliko je sudjelovanje u gradnji katedrale bilo znak pripadnosti pridonosi i priča da su građani Chartresa upregnuli sami sebe u kola i i iz kamenoloma vukli goleme blokove vapnenca za svoju novu katedralu.
Arroyo Seco, Guerrero
Arroyo Seco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Katedrala u Chartresu
Povijest
Sjeverni i južni transept su posljednji završeni 1260. godine. Drvena krovna konstrukcija transepta i glavnog broda uništena je u požaru 1836. godine, nakon čega je zamijenjena sadašnjim metalnim okvirom i pokrivena bakrom.
Arroyo Seco, Guerrero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2209 m.
Katedrala u Chartresu
Osobitosti
mini|lijevo|200px| Trodijelni zapadni portal
Eksterijer
Poslije požara arhitekt da bi brže završio građevinu upotrebljavaju se temelji prethodne romaničke katedrale i zadržava pročelje iz sredine 12. st. kojem dodaje novi brod. Visina glavnog broda je 37 metara, a bočnih brodova 14. Katedrala je izgrađena na uzvišenju kako bi se naglasila njezina visina i kako bi se vidjela iz velike daljine.
Katedrala ima tri fasade zapadnu, sjevernu i južnu a svaka od fasada ima dvije kule. Zapadno pročelje je jedino sačuvano nakon požara tako da se na njemu može primijetiti sukob romaničke tradicije i novih gotičkih graditeljskih zamisli. Dvije nejednake kule uokviruju pročelje. Južna kula (visoka 106 metara) pokrivena je 1160. i predstavlja najraniju pravu gotički vrh u Europi, a oblikom prijelaz iz kasne Romanike u ranu Gotiku. Sjeverna (visoka 115 metara) je započeta 1507. godine u stilu kasne Gotike; ona je viša, vitkija i ukrašenija od južne. Njena visina odražava napredak u tehnologiji gradnje.
Tri portala zapadnog pročelja govore da se radi o trobrodnoj bazilici. Oni se sastoje od istih romaničkih elemenata poput samostanske crkve u Conquesu; iznad svakog portala nalazi se visoki vitraj u luku. Iznad njih se nalazi golema rozeta s vitrajima, a iznad nje galerija s nišama u kojima su figure starozavjetnih kraljeva. Na kraju, iznad galerije se nalazi trokutasti zabat s nišom u kojoj je skulptura Djevice Marije s malim Isusom. Ponavljanje trostrukih elemenata (portala, lukova, horizontalna podjela katova, i trokutasti zabat) je numerička asocijacija na Sveto Trojstvo.
Isto tako, na rozeti se nalaze kršćanski simboli organizirani u geometrijske oblike. Tri grupe od po dvanaest elemenata okružuju manji središnji krug. Krug simbolizira Kraljevstvo Nebesko ili samog Boga, a broj 12 na 12 apostola.
Iznad ulaza na južnom transeptu nalazi se pet visokih vitraja i još veća rozeta od one na zapadnom pročelju. Vanjski potisak golemog svoda neutraliziran je potpornim sustavom kontrafora pomalo arhaičkog oblika.
Skulpture
mini|lijevo|200px| Ranogotičke skulpture kraljeva thumb|200px| Kasnogotičke skulpture kraljeva thumb|200px| Vitraji južnog portala thumb|200px| Vitraji sjeverne apside Na fasadi katedrale u Chartresu nalazi se toliko kiparskih detalja da bi mogli ispuniti cijelu knjigu, ali najkarakterističniji su na zapadnoj i južnoj strani katedrale. "Kraljevski portal" (Zapadni portal) tipološki predstavlja kršćansku povijest. Desni, južni portal, sadrži scene Kristovog rođenja i mladosti oko vrata, a u timpanu se nalazi skulptura okrunjene Djevice s Kristom, okruženi sa Sedam srednjovjekovnih umjetničkih vještina (gramatika, retorika, dijalektika, aritmetika, geometrija, astronomija i glazba). One predstavljaju važnost obrazovanja i katedrale kao mjesta učenja. Na sjevernom portalu nalaze se scene Uzašašća i astronomski simboli sezonskih radova vezanih za 12 kalendarskih mjeseci.
Središnji portal sadrži starozavjetne kraljeve i kraljice na dovratnicima i apokaliptičnu viziju sv. Ivana u timpanu iznad vrata. Ovi dovratnici su najstariji primjeri rano-gotičke skulpture (1140.-1150.); svaka figura je visoka i vitka, odražavajući oblik stupova iza njih. Između njih su cvjetni uzorci koji ih uokviruju. Kao i u ranokršćanstvu i bizantskim mozaicima, oni su frontalni, ruke su im priljubljene uz tijelo, a aureole su tanjuraste iza glava. Stopala im vise prema dole stvarajući dojam da figure lebde, a ne stoje. Draperija na odjeći odražava umjetnikovo zanimanje za uzorke i dekoraciju svojim stiliziranim uvijanjem i paralelnim linijama, poput onih na stiliziranoj kosi i bradama.
La Casa Verde, Chapulhuacán
La Casa Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Chapulhuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 511 m.
Katedrala u Chartresu
Skulpture
Posljednji sud u timpanu prikazuje Krista u slavi koji se nalazi u mandorli okružen s četiri apokaliptična simbola evanđelista. Krist gleda frontalno kao da opominje promatrača katedrale na njegovu sudbinu kada nastupi posljednji čas. Ispod timpana, na arhitravu, 12 apostola su poredani u četiri grupe po trojica. Svaka grupa je odvojena stupom koji nosi polukružne arkade koje svojim oblikom podsjećaju na aureole. Na svakom kraju grede stoji po jedan prorok koji drži svitak. Od tri arhivolte, dva vanjska sadrže 24 starca apokalipse, a unutarnji 12 anđela (središnja dva drže krunu iznad glave Krista).
Usporedba skulptura sa zapadnog portala s onima s južnog transepta otkriva razlike između rane i kasne Gotike. Sveci koji tvore lijevi dovratnik portala južnog transepta stoje manje ukočeni, a njihove noge počivaju prirodno na oblikovanim bazama. Figure su šire i doimlju se realističnijim. Različitih su visina, izraza lica i nisu više strogo frontalni – njihove glave su blago pokrenute, a poze pokreti i odore variraju. Na figuri sv. Teodora, na primjer, desni kuk je blago uvijen u skladu s njegovim oslanjanjem na desnu nogu. Dijagonala njegova pojasa prati težinu korica od mača, ali i pojačava taj opušteni pokret. Općenito, ovaj pojačani osjećaj za dubinu još je istaknut dubljim klesanjem, ne samo lica nego i dijelova arhitekture oko figura.
Interijer
Unutrašnjost po prvi put pokazuje novine: napuštaju se empore, a raščlanjivanje zidova svodi se ponovo na tri savršeno uravnotežena kata. Ona je najstariji primjer visoko-gotičke umjetnosti koja je težila velikim visinama svodova. Visina je ostvarena novom konstrukcijom nadsvođivanja križno-rebrastim lukovima koji stoje na snopastim stubovima. Kako je konstrukcija olakšana stubovima ostale su velike površine slobodnog zida koji su mogli biti zamijenjeni prozorima. Iznad prizemnih arkada proteže se horizontalna galerija s lučnim otvorima, nad kojima se diže, što je također novina, zona visokih prozora, koji ispunjavaju svu širinu raspoloživog zidnog polja. Iznad su produženi okruglim prozorom sve do svoda. Svjetlo koje prolazi kroz ove vitraje boje cijelu unutrašnjost veličanstvenim bojama.
El Ingenio, Atzalan
El Ingenio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atzalan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 813 m.
They Were Not Divided
They Were Not Divided je britanski crno-bijeli ratni film snimljen 1950. godine u režiji Terencea Younga. Protagonisti su tri regruta Britanske vojske različitih nacionalnosti (Englez, Amerikanac i Irac) koji se sredinom Drugog svjetskog rata priključuju Gardijskoj oklopnoj diviziji. Radnja prikazuje njihovu obuku za tenkiste, kao i sudjelovanje u borbama na zapadnoevropskom ratištu nakon savezničkog iskrcavanja 1944. godine.
They Were Not Divided je za Younga bio film djelomično autobiografskog karaktera, s obzirom da se i on, poput protiv protagonista, u Drugom svjetskom ratu borio kao tenkist u Gardijskoj oklopnoj diviziji. Kritičari, međutim, nisu bili skloni filmu, smatrajući njegovo veličanje savezničke borbe u Drugom svjetskom ratu zastarjelima. Historičarima je, međutim, zanimljiv zbog toga što je u scenama borbi koristio autentična oklopna vozila, a što je kasnije bila izuzetna rijetkost čak i u najskupljim ratnim filmovima. To uključuje njemačke Panthere, ali Tigar; sve do 2014. i filma Fury je They Were Not Divided bio jedini film koji se za rekonstrukcije borbi koristio stvarnim primjerkom njemačkog tenka. U filmu su u manjim ulogama tenkista nastupili buduća zvijezda Christopher Lee te velški glumac Desmond Llewelyn, kome je Young nekoliko godina kasnije dao ulogu Q-a u filmu Iz Rusije sa ljubavlju, učinivši ga jednim od najpopularnijih glumaca u seriji o Jamesu Bondu.
Opština Slobozia-Ciorăști, Vrancea
Slobozia-Ciorăști je opština u Rumuniji u okrugu Vranča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Mauá
Mauá je grad u Brazilu u saveznoj državi Sao Paulo. Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 402.643 stanovnika.
Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 402.643 stanovnika.
Matija Nenadović
Prota Matija Nenadović ili prota Mateja Nenadović (Brankovina, 26. februar 1777 — Valjevo, 11. decembar 1854) je bio vojvoda iz Prvog srpskog ustanka, prvi predsednik Praviteljstvujuščeg sovjeta i diplomata. Bio je sin kneza Alekse Nenadovića, pogubljenog u Seči knezova. Sa stricem Jakovom pokrenuo Prvi srpski ustanak u valjevskoj i šabačkoj nahiji. Pregovarao je s Turskom i Rusijom i time uspostavio prve diplomatske kontakte srpskih ustanika sa stranim državama. Njegovi „Memoari”, pored književne vrednosti, predstavljaju i dragocen dokument vremena.
Biografija
Rođen je u Brankovini 1777. godine, u porodici kneza Alekse Nenadovića. Njegovo najznačajnije delo su Memoari koji su napisani na srpskom narodnom jeziku.
Jedan je od organizatora Prvog srpskog ustanka u valjevskom kraju, vojvoda i državnik. Putovao je u Rusiju i s njom uspostavio prve ustaničke veze, i više puta putovao u Austriju radi nabavke oružja i municije. Komandovao je delom ustanika pri oslobođenju Valjeva i Šapca 1804. godine, Karanovca (danas Kraljevo) i Užica 1805. i delom konjice u bici na Mišaru 1806. godine. Od 1805. do 1807. prvi je predsednik Praviteljstvujuščeg sovjeta, a od 1807. do 1811. njegov član, potom tamnavski vojvoda, a sa Lukom Lazarevićem komandant ustaničkih snaga na Drini.
U turskoj ofanzivi protiv Srbije 1813. komandovao je sa Simom Markovićem ustanicima na frontu od Loznice do ušća Drine. Posle pada Srbije prešao je u Austriju i u periodu 1814—1815. nastojao da zainteresuje velike sile za borbu Srbije protiv Turske. Posle izbijanja Drugog srpskog ustanka prešao je u Srbiju, postao valjevski knez i član Narodne kancelarije. Zbog neslaganja sa načinom vladavine kneza Miloša penzionisan je 1832. godine. Član novoosnovanog Državnog sovjeta postao je 1838, ali zbog neslaganja sa knezom Mihailom morao je 1840. napustiti Srbiju. Posle dolaska Aleksandra Karađorđevića za kneza Srbije 1842. godine postao je državni savetnik; 1844. sa svojim ljudima ugušio je katansku bunu protiv kneževe vlasti; penzionisan je 1852. godine. Umro je u Valjevu, 11. decembra 1854. godine (29. novembra 1854. po julijanskom kalendaru).
Napisao je knjigu svojih sećanja „Memoari“. Njegovi „Memoari“, pored književne vrednosti, predstavljaju dragocen dokument vremena.
U više gradova postoje ulice koje nose njegovo ime, kao i osnovna škola u rodnoj Brankovini.
Citati
— prota Matija Nenadović, o prvom zasedanju Praviteljstvujuščeg sovjeta, održanom u manastiru Voljavča.
Gaianello, Modena
Gaianello je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Belvedere, Roma
Belvedere je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Gaianello, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 708 m.
Foye-Monjault
Foa Monžo je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Nior.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 682 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 59 metara (maksimalnoj 74 m, a minimalnoj 33 m).
Benvenuto Cellini
thumb|200px|Bista Benvenuta Cellinija na mostu Ponte Vecchio, [[Firenca.]] Benvenuto Cellini (Firenca, 3. studenog 1500. – Firenca, 13. veljače 1571.) bio je talijanski zlatar, kipar i pisac manirizma; jedan od najslavnijih zlatara svih vremena.
Biografija
On je bio prava osobnost manirizma, tog nemirnog umjetničkog stila. Bio je oduvijek nemirna duha, seljakajući se iz mjesta u mjesto, često kako bi izbjegao mnoge tužbe. Bio je optužen za dva ubojstva u Rimu 1529. g. i imao je reputaciju nasilne osobe. Radio je u Firenci, Rimu i Parizu kao dvorski zlatar Cosimo Medici, papa i francuskog kralja Franju I.
Majstor je sitnih zlatarskih predmeta od kojih se malo sačuvalo. Harmonično spajanje likova i ukras čine ga prvim zlatarom njegova doba.
Godine 1558. se zaredio za svećenika, ali se ubrzo odrekao zavjeta i oženio majku svoja dva sina. Svoj burni život ispunjen ubojstvima, krađama, zavišću, bježanjem iz grada u grad i dugogodišnjim tamnovanjem, Cellini je opisao u autobiografiji "Moj život". Ovo djelo postalo je važno za poznavanje kulturne povijesti kasne renesanse. Djelo je napisao u svojoj 58. godini u kućnom pritvoru zbog sodomije. Njegov plameni način života, koji opisuje u svojoj autobiografiji, uključuje homoseksualnost, biseksualnost i epizode transvestitivnosti.
Djela
thumb|200px|Perzej s Meduzinom glavom, bronca, [[1545.-1554., trg Piazza della Signoria, Firenca.]] Cellini je njegovao stilski renesansni izraz, ali se u njegovom radu javljaju jasna obilježja manirizma i nemirni oblici ranoga baroka.
Za francuskog kralja Franju I. Izradio je zlatnu, obogaćenu emajliranim detaljima, Soljenku s likovima Posejdona (kao bog mora, on je simbol soli) i božice Geje (kao božica Zemlje, ona je simbol papra) na postolju bogatom reljefima. Za kralja Franju I. izradio je i Nimfu iz Fontainableaua.
Novogodišnji televizijski program
Novogodišnji televizijski program predstavlja skup svih sadržaja, odnosno televizijski program koji određena TV stanica ili TV mreža povodom proslave Nove godine. Pod time se prije svega podrazumijevaju specijalne emisije koje se emitiraju na večer Stare godine odnosno u prvim satima Nove godine, kao svojevrsna televizijski ekvivalent dočeka Nove godine. U takve emisije, u pravilu zabavnog tipa, se tradicionalno ulažu najveća sredstva i nastup u njima izvođačima (glumci, pjevači, plesači, muzičari i dr.) donosi najveći prestiž. Kao dio novogodišnjeg programa se ponekad podrazumijevaju i neki uz Novu godinu direktno nevezani sadržaji, kao što je, na primjer, emitiranje najpopularnijih ili najatraktivnijih igranih filmova, uključujući hollywoodske blockbustere, koji upravo na Novu godinu imaju svoju televizijsku premijeru.
Benvenuto Cellini
Djela
Kao dvorski zlatar i kipar radio je skulpture za Cosima Medicija u Firenci (Perzej s Meduzinom glavom; Cosimo Medici itd.) i rimske pape. Malo je njegovih radova u mramoru kao što su: Narcis, te Apolon i Hijacint.
Bavio se i medaljerstvom (Pietro Bembo), rezao matrice za kovanje novca, ali i napisao Dvije rasprave o zlatarstvu i kiparstvu (1568.).
San José Torija, Cuapiaxtla de Madero
San José Torija je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuapiaxtla de Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2071 m.
Lepše od snova
Lepše od snova je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana krajem 1976. godine kao deo novogodišnjeg programa JRT. Protagonisti, koje tumače Ljubiša Samardžić i Milena Dravić su ljubavni par koji se nakon deset godina veze sprema za proslavu Nove 1977. godine i rekapituliše svoj odnos, pre svega razlike stvarnosti od onoga kako su zamišljali svoju budućnost. Režirao ju je Dejan Ćorković, a scenario je pisao Siniša Pavić, delimično inspirisan znamenitom pričom Tajni život Voltera Mitija Džejmsa Terbera.
Bombardovanje Niša kasetnim bombama
Poginulo je 14-15 civila, a ranjeno 28. Ostaci kasetnih bombi pali su na tri široko udaljena područja: kraj zgrade za patologiju niškog medicinskog centra; središte grada kraj ureda sveučilišta i u blizini gradske pijace te autobusnu stanicu kraj Niške utvrde te parkiralište "Niš Expressa" preko rijeke od utvrde. Ostaci kasetnih bombi našli su se tako i po dvorištima stanovnika grada. Jedna kuća je uništena u požaru, tucet drugih imale su razbijene prozore, nekoliko automobila je uništeno dok su krhotine prekrile područje. left|thumb|225px|Ostaci kasetnih bombi u izlogu NATO je prije već napao grad: deponij goriva koji je pogođen je eksplodirao. Glavni tajnik NATO-pakta, Javier Solana potvrdio je odgovornost NATO-ovih snaga za napad, te se ispričao jer su borbeni avioni promašili svoju metu. Human Rights Watch (HRW) osudio je napad i upozorio da se kasetne bombe ne smiju koristiti prilikom napada na urbane mete zbog guste naseljenosti područja.
Nakon ovoga, po američkoj propagandi je navodno od sredine maja stupila na snagu zabrana korištenja kasetnih bombi u daljnjoj ratnoj kampanji NATO pakta, što je navodno imalo učinak na smanjenje ubojstva civila do kraja rata, a činjenica je da britansk ratna avijacija nastavila koristiti kasetnu municiju u još četiri navrata (17.5., 31.5., 3.6. i 4.6.).
Amnesty International je zapisao:
2015., oko Niša je očišćena površina od 10.830.927 metara kvadratnih zagađena kasetnim minama, dok je najavljeno čišćenje još 6.000.000.
Las Presitas, León
Las Presitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2020 m.
Rigon, Vicenza
Rigon je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 377 m.
Caxias do Sul
Caxias do Sul je grad u Brazilu u saveznoj državi Rio Grande do Sul. Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 399.038 stanovnika.
Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 399.038 stanovnika.
A Distant Trumpet
A Distant Trumpet je američki vestern film snimljen 1964. godine u režiji Raoula Walsha, poznat kao posljednje ostvarenje njegove filmografije.
Scenario za A Distant Trumpet je u značajnoj mjeri odstupio od književnog predloška, prije svega u prikazu sudbine zarobljenih Indijanaca, a u nastojanju da se filmu da hepi end. Kritičarim su mu, međutim, daleko više zamjerali loše dijaloge i izbor Donahuea za glavnog glumca; Walsh, koji je tokom pola vijeka dobio reputaciju specijalista za vesterne i pustolovne filmove, je dobio pohvale jedino u scenama koje su prikazivale borbe.
Los Hoyos, Culiacán
Los Hoyos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Distant Trumpet
Distant Trumpet je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1952. godine u režiji Terencea Fishera. Po žanru je drama, a protagonist, čiji lik tumači Derek Bond, je ljekar čiji su pacijenti pripadnici visokog društva, i koji, kada mu se idealistički brat-misionar (koga tumači Elphinstone) razboli, nevoljko preuzima njegov posao i počne liječiti siromahe.
Komarno
Komarno se može odnositi na:
Opština San Rafael, Veracruz
San Rafael je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Planca di Sotto, Bolzano
Planca di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Galu, Poiana Teiului
Galu je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Poiana Teiului.
Planca di Sotto, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1220 m.
Galu, Poiana Teiului
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 414 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 545 m.
Vila Velha
Vila Velha je grad u Brazilu u saveznoj državi Espirito Santo. Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 398.068 stanovnika.
Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 398.068 stanovnika.
Foretinib
Foretinib je organsko jedinjenje, koje sadrži 34 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 632,654 Da.