cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Geografija Indije
Istočna obala
Ravni su podijeljene u sedam regija: delta Mahanadija, južna ravan Andhre Pradesh, delte Krishne i Godavarija, obala Kanyakumari, obala Coromandel i pjeskoviti litoral.
Zapadna obala
thumb|240px|Pogled na indijsku zapadnu obalu kod Goe blizu granice s Maharashtrom.
Zapadna obalna ravan je uzak pojas zemlje uklještene između Zapadnih Gata i Arapskog mora. Pojas započinje u Gujaratu na sjeveru i prostire se kroz države Maharashtru, Gou, Karnataku i Keralu. Ravni su uske te se protežu od 50 do 100 km u širinu.
Malene rijeke i brojne bare poplavljuju regiju. Rijeke koje izviru u Zapadnim Gatima imaju brzi tok i većinom su trajne. Priroda brzih riječnih tokova rezultira u formiranju estuarija umjesto delta. Veće rijeke koje utječu u more su Tapi, Narmada, Mandovi i Zuari.
Obala se dijeli u tri regije. Sjeverna regija Maharashtra i Goa poznata je kao obala Konkan, središnja regija Karnataka poznata je kao obala Kanara, a južna obalna crta u Kerali poznata je kao obala Malabar. Vegetacija je u regiji većinom listopadna. Obala Malabar ima svoju vlastitu jedinstvenu ekoregiju poznatu kao vlažne šume obale Malabar.
Otoci
Indija ima dva veća priobalna otočna posjeda: otoci Lakshadweep te Andamanski i Nikobarski otoci. Obje otočne grupe nalaze se pod upravom Savezne vlade Indije kao Savezni teritoriji.
Otoci Lakshadweep leže u Arapskom moru 200 do 300 km podalje od obale Kerale. Sastoje se od dvanaest koraljnih atola, tri koraljna grebena i pet obala. Deset otoka je naseljeno.
Andamanski i nikobarski otočni lanac leži u Bengalskom zaljevu blizu mianmarske obale. Smješten je 950 km od Kolkate (Calcutte) i 193 km od rta Negrais u Mianmaru. Teritorij se sastoji od dvije otočne grupe, Andamanskih i Nikobarskih otoka. Andamanski otoci sastoje se od 204 otoka čija ukupna duljina iznosi 352 km. Nikobarski otoci leže južno od Andamana i sastoje se od dvadeset dva otoka ukupne površine 1.841 km². Najviša točka je Mount Thullier na 642 m nadmorske visine. Indira point, najjužnija indijska točka smještena na Nikobarskim otocima, leži samo 189 km od indonezijskog otoka Sumatre na jugoistoku.
Značajni otoci koji se nalaze podalje od indijske obale uključuju Diu, bivšu portugalsku eksklavu; Majuli, najveći azijski slatkovodni otok; otok Salcette, najnaseljeniji indijski otok na kojem se nalazi grad Mumbai (Bombay); Elephanta u bombajskoj luci; te barijerni otok Sriharikota u Andhri Pradeshu.
Rijeke
Sve glavne rijeke Indije izviru iz jedne od triju glavnih razvodnica. One su:
Dvanaest se indijskih rijeka klasificiraju kao glavne, a ukupna površina njihova slijeva prelazi 2,528.000 km².
thumb|220px|left|Rijeka [[Teesta, pritoka Brahmaputre u sjevernom dijelu Zapadnog Bengala.]]
Himalajske ili sjeverne rijeke koje teku zapadno u Pakistan su Ind, Beas, Chenab, Ravi, Sutlej i Jhelum.
Sustav Ganga-Brahmaputra-Meghana ima najveće slijevno područje koje zauzima 1,100.000 km². Rijeka Ganga izvire na ledenjaku Gangotri u Uttaranchalu. Ona teče u jugoistočnim smjeru prema Bangladešu. Rijeke Jamuna i Gomti također nastaju u Zapadnim Himalajama, te se u ravnima spajaju s rijekom Gangom. Brahmaputra, druga pritoka Gange, izvire u Tibetu, a u Indiju ulazi u najistočnijoj državi Arunachal Pradesh. Njen se tok nastavlja prema zapadu sve do Bangladeša u kojemu se spaja s Gangom.
Chambal, druga pritoka Gange, izvire iz razvodnice Vindhya-Satpura i teče dalje prema istoku. Rijeke koje teku zapadno od svojih razvodnica su rijeke [[Narmada (također nazvana Nerbudda) i Tapti (također pisano Tapi), koje otječu u Arapsko more u državi Gujarat. Riječna mreža koja teče od istoka prema zapadu čini 10 posto ukupnog protoka.
Vode
Glavni zaljevi uključuju zaljev Cambay, zaljev Kutch i zaljev Mannar. Važni prolazi su Palk prolaz koji odvaja Indiju od Šri Lanke, Desetstupanjski kanal koji odvaja Andamane od Nikobarskih otoka, te Osamstupanjski kanal koji odvaja Lakadive i Amindivske otoke od otoka Minicoyja na jugu. Važni rtovi uključuju rt Comorin, južni vršak indijskog kopna, Indira point, najjužnija lokacija Indije, Ramin most i Point Calimere.
U manja mora spadaju Lakadivsko i Andamansko more. U Indiji postoje četiri koraljna grebena koja se nalaze u Andamanskim i Nikobarskim otocima, Mannarskom zaljevu, Lakshadweepu i zaljevu Kutch.
Važna su jezera Chilka jezero, najveće indijsko slano jezero u Orissi; Kolleru jezero u Andhri Pradeshu; Loktak jezero u Manipuru, Dal jezero u Kashmiru, Sambhar jezero u Rajahstanu i Sasthamkotta jezero u Kerali.
Močvare
Indijski močvarni ekosistem široko je razdijeljen od hladnog do aridnog, od onih u regiji Ladakh u državi Jammu i Kashmir do onih u vlažnoj i humidnoj klimi poluotoka Indije. Većina močvara je izravno ili neizravno povezano s indijskim riječnim mrežama. Indijska vlada je identificirala ukupno 22 močvare predviđene za zaštitu. Među zaštićenim močvarnim zemljištima nalaze se tropske šume mangrove na poluotočnoj Indiji te slane blatne zaravni u zapadnoj Indiji.
Šume mangrove se pojavljuju duž čitave indijske obale u zaklonjenim estuarijima, dragama, žabokrečinama, slanim barama i blatnim zaravnima. Površina mangrova iznosi ukupno 6.740 km² i obuhvaća 7 posto ukupnog mangrovskog pokrivača na svijetu. Velike pokrivače mangrova imaju Andamanski i Nikobarski otoci, Sundarbani, zaljev Kutch, delte Mahanadija, Godavarija i Krishne, te dijelovi Maharashtre, Karnatake i Kerale.
Većina identificiranih močvarnih zemljišta graniči sa svetištima i nacionalnim parkovima (ili čine njihove dijelove), pa su stoga zaštićeni.
Hazel, Kentucky
Hejzel je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 410, što je 30 (-6,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Geografija Indije
Sundarbani
Delta Sundarbana predstavlja najveću šumu mangrove na svijetu. Smještena je na ušću rijeke Ganges i prostire se preko površina Bangladeša i Zapadnog Bengala u Indiji. Bangladeški i indijski dijelovi džungle upisani su u listu svjetske baštine UNESCO-a zasebno pod imenom Sundarbans i Nacionalni park Sundarbani, iako su to dijelovi iste šume. Sundarbani su ispresijecani složenom mrežom plimnih vodenih putova, blatnih zaravni i malenih otoka kserofilnih šuma mangrove, te predstavljaju izvrstan primjer tekućih ekoloških procesa.
Dalmatinski pršut
Dalmatinski pršut je gastronomski specijalitet nastao sušenjem na dimu i buri mesa stražnjih (ponekad i prednjih) nogu svinje. Zbog svog specifičnog okusa i neobičnog načina dobijanja smatra se jednim od najorginalnijih proizvoda hrvatske kuhinje a samim time je postao nezaobilazan dio ponude turističke, ugostiteljske pa i privatne ponude ne samo područja Dalmacije već i ostatka Hrvatske. Po okusu i načinu izrade sličan je istarskom pršutu, te nekim šunkama u sjeverozapadnom dijelu Hrvatske.
Geografija Indije
Sundarbani
Područje je poznato po svojem širokom rasponu faune. Najslavniji primjerak faune je bengalski tigar, ali osim njega tu žive brojne vrste [[ptica, točkastog jelena, krokodilâ i zmija. Procjenjuje se da ondje trenutno obitava 400 bengalskih tigrova i oko 30.000 točkastih jelena.
Dalmatinski pršut
Odabir svinje za Dalmatinski pršut
Prilikom odabira svinje za uzgoj ili kupnja iste a u svrhu dobijanja pršuta treba voditi računa o različitim mesnim karakteristikama pojedinih pasmina jer su različite po omjeru masnog i mišićnog tkiva. Smatra se da treba izabrati svinju križanaca svinje pasmine Yorkshire i Landras, težine od 120-180 kg jer ta svinja daje najbolji omjer.
Vrijeme kolinja
Vrijeme kolinja ovisi od područja na kojem se vrši pa tako može biti od sredine studenog (Dalmatinska zagora) pa do siječnja ili veljače u narednoj godini dok se ne zadovolje određeni uvjeti jer treba čekati buru za kolinje i temperaturu do 10 °C zbog mogućnosti pojave muha i njihove sposobnosti da unište meso postavljanjem larvi.
Mesna kategorija
Pršut je dio stražnje noge svinje od vrha bedrene kosti do početka gornjeg zgloba koljenice. Ovaj dio mesa spada u prvu kategoriju kvalitete mesnih dijelova svinje.
Geografija Indije
Rann of Kutch
Rann of Kutch je močvarna regija smještena u indijskoj državi Gujarat, koja graniči s pakistanskom državom Sindh. Ime Rann dolazi iz hindi riječi ran što znači "slana močvara." Rann of Kutch zauzima ukupnu površinu od 27,900 km².
Dalmatinski pršut
Mesna kategorija
"Pršut" dobijen od prednje noge svinje zove se plećka ili špaleta u nekim dijelovima Dalmacije ali to je meso druge kategorije što automatski rezultira i slabijom kvalitetom pršuta koji se dobije.
Po rasijecanju mesa sa svinja treba odstraniti koljenicu od ostatka noge jer ona nije dio pršuta te nogu od trupa odvojiti na gornjem kraju bedrene kosti u samome zglobu zajedno sa pripadajućim mesom u ravnini trupa. Prilikom odvajanja pršuta od trupa svinje valja pripaziti da su rezovi što pravilniji jer se u nepravilno odrezanom mesu može javiti kvarenje.
Priprema pršuta za sušenje
mini|Soljenje pršuta morskom soli Meso pršuta treba očistiti, oprati i soliti u čistoj prostorij, samo meso se soli na temperaturi do 10 °C i tako stoji 7-8 dana te se po potrebi dosoljava i ostavi se stajati još 10-ak dana za kojih se meso stavlja pod pritisak tj. tijeskanje da se iz njega ocijedi višak vode koju sol privlači na površini, te zaostala krv. Pri reguliranju težine za pritisak kod tiješnjenja valja pripaziti da ne puknu kosti unutar mesa jer će zbog toga nakon nekog vremena meso propasti.
Prije stavljanja na sušenje meso treba zaštititi od kukaca tako da se pršut premaže mješavinom oštrog brašna, masti i papra, mljevene ljute paprike i luga (samo onog nastalog sagorijevanjem kvalitetnog drveta) ili lojem od svinje.
Geografija Indije
Rann of Kutch
Regija je prvotno činila dio Arapskog mora. Geološke sile, najvjerojatnije potresi, uzrokovali su pregrađivanje regije, pretvorivši je u veliku slanovodnu lagunu. Ovo se područje postupno napunilo muljem koji je stvorio sezonsku slanu močvaru. Tijekom monsuna područje se pretvara u močvarni plićak čija visina doseže do koljena. Nakon monsuna regija se isušuje i postaje opržena.
Zvonimir Wyroubal
Zvonimir Wyroubal (1900. – 1990.) bio je jedan od  prvih  školovanih hrvatskih  konzervatora  restauratora. Slikarstvo je studirao u Zagrebu 1916. - 1917.,te je studij  nastavio u Beču ,Parizu i Italiji.Od 1942. - 1946. bio je u Muzeju za umjetnost i obrt u Zagrebu zaposlen kao restaurator.Radionica je  1947. preseljena iz muzeja a od 1948. nastavila je djelovati  kao Restauratorski zavod Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti (ondašnje JAZU). Wyroubal je u zavodu radio do 1964. godine kada je  umirovljen,uz napomenu da  je   od 1948. pa skoro do umirovljenja bio ravnatelj istog. Po umirovljenju bavio se intenzivno  numizmatikom.Autor je  monografije o Bernardu Bobiću.
Geografija Indije
Klima
Indijska se klima nalazi pod jakim utjecajem Himalaja i pustinje Thar. Himalaje, uz planine Hindukuša, osiguravaju prepreku hladnim vjetrovima iz središnje Azije. To čini veći dio indijskog potkontinenta toplijim od većine lokacija na sličnim geografskim širinama. Pustinja Thar je odgovorna za privlačenje vlagom krcatih monsunskih vjetrova koji osiguravaju većinu indijskih padalina.
Dalmatinski pršut
Proces sušenja
Nakon soljenja i zaštite pršuti se oko 70 dana lagano dime uz protok svježeg zraka (što hladnija temperatura prostorije) i izvor dima. Proizvodnja dima je najčešće od sagorijevanja drvene mase kvalitetnog drveta pri čemu se dobija specifična boja i aroma pršuta. Sušenje treba trajati barem 12 mjeseci a smatra se da najbolju kvalitetu pokazuju pršuti sušeni oko dvije godine.
Utjecaj bure na sušenje pršuta
Bura ima specifičan utjecaj na sušenje pršuta te je u početnoj fazi sušenja ključna jer tada pršuti imaju najveću količinu vlažnosti u sebi a bura ih isušuje na prirodan a neagresivan način.
Za dobar pršut, osim bure, potrebno je i jugo jer na suhom zraku kora se presuši i puca, a sredina ostaje premekana a bura kad puše u zraku je vlažnost minimalna.
Zanimljivosti
Pršut treba rezati isključivo nožem (a ne strojem za rezanje) kako bi mu se sačuvao okus. Idealno narezani pršut debeo je između 1 i 1,5 mm i trebao bi biti što dulji komad odrezan. Pršut se obični servira uz neku od tvrdih vrsta sireva, a posebno je cijenjen domaćin koji uz pršut servira Paški ili Livanjski sir.
U Dalmaciji je kao delicija neizbježno serviran na gotovo svim pirevima te kulturnim i društvenim događanjima kao dio predjela ili švedskog stola.
Zvonimir Wyroubal
Od 2012. na godišnjim susretima  studenata  konzervacije restauracije    za najbolje  usmene i Powerpoint(R) prezentacije te  plakate dodjeljuje  se nagrada "Zvonimir Wyroubal".
Dalmatinski pršut
Zanimljivosti
s time da se tijekom godina zbog povećane potražnje i porasta proizvodnje pršuta određeni proizvođači istakli iznimnom kvalitetom i zbog toga na proizvedene pršute zasluženo stavljaju znak Izvorno hrvatsko te je uz sireve najzastupljeniji prehrambeni proizvod koji je dobio čast da nosi znak Izvorno hrvatsko.
Sale Creek, Tennessee
Sejl Krik je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Dalmatinski pršut
Zanimljivosti
Proizvođači čiji pršuti nose znak Izvorno hrvatsko:
Na području Hrvatske proizvodnja pršuta osim u Dalmaciji poznata je i u Istri (Istarski pršut). U svjetskim razmjerima proizvodnja pršuta je najviše zastupljena u Italiji.
Sale Creek, Tennessee
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.845.
Zvonimir Wyroubal
Dodatna literatura
1.Vokić,D. Ferdo Goglia i Zvonimir Wyroubal - začetnici sustavne restauratorske dokumentacije u Hrvatskoj ,Muzeologija 41/42,Zageb 2007
3.Premerl,N. In Memoriam Zvonimir Wyroubal,Vijesti muzealaca i konzervatora Hrvatske, 1-4/1991.
4.Wyroubal,Z. Konzerviranje i restauriranje plastike u Hrvatskoj,Zagreb 1958.
5.Wyroubal,Z. Restauracija 6 slika v.Carpaccia iz zadarske katedrale.,Zbornik zaštite spomenika kulture,knjiga 1 svezak 1,Beograd 1951.
DPA
__NOTC__ Termin DPA ima više značenja.
Zvonimir Wyroubal
Dodatna literatura
6.Wyroubal,Z. Restauracija slika u Hrvatskoj,Zbornik zaštite spomenika kulture,knjiga 2 svezak 1,Beograd 1952.
7.Wyroubal,Z. Tri restauracije izvedene u Restauratorskom zavodu(oltarski retabl Vicka Lovrina,velika oltarna slika Bartolomea Vivarinija, Oltarski retabl Meštra Antona iz Padove),Bulletin JA,1953,1-2
8.Wyroubal,Z. Tri slike restaurirane u Restauratorskom zavodu Jugoslavenske akademije(Nikola Božidarević Navještenje,D.Teniers Scena iz dvorišta seoske krčme, Josip Račić Sestra Pepica),Zbornik zaštite spomenika kulture,knjiga 3 svezak 1,Beograd 1953.
9.Wyroubal,Z. Restauracija fresaka u sakristiji zagrebačke katedrale,Peristil 1954.
10.Wyroubal,Z. Nekoliko riječi o našem restauratorskom zavodu i njegovim problemima,Vijesti muzealaca i konzervatora N.R. Hrvatske,1960,2
11.Wyroubal,Z. Iz naše restauratorske radionice (Restauriranje slike Bernarda Bobića Kralj Ladislav dijeli milostinju,restauriranje slike Navještenje iz Opatijske riznice u Korčuli,neki tobožnji Račićevi raniji radovi)Bulletin JA,1962,1-2
Geografija Indije
Klima
Teško je generalizirati klimu Indije. Njena ogromna veličina uvjetuje da su klimatski uvjeti u Kashmiru malo povezani s onima na krajnjem jugu. Štoviše, različita topografija zemlje uzrokuje da malene regije imaju vlastitu mikroklimu. Klima se u Indiji proteže od tropske na jugu do umjerene klime na sjeveru. Dijelovi Indije na Himalajama imaju polarnu klimu.
Meteorolozi dijele godinu u većini zemlje na četiri glavna godišnja doba: monsun, ljeto, zima i povlačenje monsuna. Dijelovi Indije koji leže u himalajskoj regiji prolaze kroz pet godišnjih doba: proljeće, ljeto, monsuni, jesen i zima. Ravnomjerno padanje snijega pojavljuje se samo na uzvišenim dijelovima.
Ljeto traje između ožujka i lipnja u većini dijelova Indije. Temperature tijekom dana prelaze 40 °C. U obalnim regijama temperatura prelazi 30 °C, a povezana je s visokim razinama humidnosti. U području pustinje Thar temperature mogu prelaziti 45 °C.
Nakon ljeta slijede kiše koje donosi jugozapadni monsun, a koje osiguravaju padaline za većinu Indije. Kišonosne oblake privlači sustav niskog tlaka koje stvara pustinja Thar. Službeni datum dolaska monsuna je 1. lipnja kada monsun prelazi obalu Kerale. Jugozapadni se monsun razdvaja u dvije grane, granu iz Bengalskog zaljeva i granu iz Arapskog mora. Grana iz Bengalskog zaljeva kreće se prema sjeveru i prelazi sjeveroistočnu Indiju u ranom lipnju. Ona dalje napreduje prema istoku i do 29. lipnja prelazi Delhi. Grana iz Arapskog mora kreće se prema sjeveru i većinu svoje kiše odlaže na privjetrinskoj strani Zapadnih Gata. Od početka srpnja većina Indije prima kišu iz monsuna.
Monsuni se od kolovoza započinju povlačiti iz sjeverne Indije, a od rujna iz Kerale. Taj kratki period nakon povlačenja poznat je kao povlačenje monsuna i karakterizira ga postojano vrijeme. Od studenog u sjevernim područjima započinje pojavljivanje zime.
Zime započinju u sjevernoj Indiji u studenome, a u južnoj Indiji u kasnom prosincu. Zime na Indijskom poluotoku karakteriziraju blagi do topli dani i prohladne noći. Dalje prema sjeveru temperatura je niža. Temperature u nekim dijelovima indijskih ravni ponekad padaju ispod ledišta. Većina se sjeverne Indije tijekom ove sezone nalazi pod maglom.
Najviša temperatura zabilježena u Indiji iznosila je 50,6 °C, a izmjerena je u Alwaru 1955. godine. Najniža je izmjerena u Kashmiru, a iznosila je −45 °C. Nedavne tvrdnje govore da je temperatura u Orissi dosegla 55 °C, ali Indijski meteorološki odsjek je izrazio skeptičnost prema metodi zabilježavanja tog podatka.
Geologija
thumb|240px|Geološke regije Indije
Indija ima raznoliku geologiju koja obuhvaća čitav spektar geoloških vremenskih razdoblja. Geološka se obilježja Indije klasificiraju na temelju njihove ere formiranja.
Formacije iz paleozojske ere kambrija, ordovicija, silura i devona pronađene su u regiji Zapadnih Himalaja u Kashmiru i Himachal Pradeshu.
Iz mezozojske ere potječu formacije Dekanskih stupica koje se nalaze nad većinom sjevernog Dekana. Geolozi vjeruju da su Dekanske stupice posljedica subaeralne vulkanske aktivnosti. Tlo Stupice je crne boje, pa je pogodno za poljoprivredu. Karbonski, permski, trijaski i jurski sustavi mogu se vidjeti u zapadnim Himalajama. Jurski sustav je također viđen u Rajasthanu.
Obilježja iz tercijarnog razdoblja se nalaze u dijelovima Manipura, Nagalanda, dijelovima Arunachala Pradesha i duž himalajskog pojasa. Kredski sustav je zastupljen u središnjoj Indiji u Vindhyama i dijelu indogangeskih ravni. Gondvanski sustav se također može vidjeti u području rijeke Narmade u Vindhyama i Satpurama. Eocenski sustav je pronađen u zapadnim Himalajama i Assamu. Oligocenske su formacije zastupljene u Kutchu i Assamu.
Pleistocenski sustav je pronađen nad središnjom Indijom. Bogat je mineralima poput lignita, željezne rude, mangana i aluminija. Vjeruje se da su u toj eri vulkani formirali otočne grupe Andamana i Nikobara.
Himalaje su rezultat konvergencije i deformacije indoaustralske i euroazijske ploče. Posljedica njihove neprekidne konvergencije je uzdizanje Himalaja svake godine za 1 cm.
Prirodne katastrofe
thumb|240px|Regije u Indiji koje su sklone katastrofama
Indija je sklona prirodnim katastrofama koje su odgovorne za ogromne gubitke života i blagostanja. Prirodne katastrofe u Indiji uključuju suše, iznenadne poplave, kao i raširene i destruktivne poplave uzrokovane monsunskim kišama, te nekoliko ciklona i potresa.
Poplave su najuobičajenija prirodna katastrofa u Indiji. Tijekom monsunske sezone padaline uzrokuju izljevanje rijeka iz svojih korita, koje onda poplavljuju svoje obale i okolna područja. Rijeka Brahmaputra je sklona neprestanom poplavljivanju tijekom sezone monsuna. Poplave su odgovorne za brojne smrti i gubitak imovine u mnogim dijelovima Indije. Gotovo je čitava Indija sklona poplavama s iznimkom nekoliko država.
Cikloni su druga prirodna katastrofa koja pogađa na tisuće ljudi koje žive u obalnim regijama. Cikloni su ozbiljni i donose sa sobom obilne kiše koje odsijecaju opskrbu i pomoć pogođenim područjima. Snažan potres u Indijskom oceanu 26. prosinca 2004. godine uzrokovao je tsunami koji je opustošio Andamanske i Nikobarske otoke, te istočnu indijsku obalu, a u njemu je poginulo preko deset tisuća ljudi. Do tada se smatralo da Indija ima neznatnu aktivnost povezanu s tsunamijima, iako postoji povijesni anegdotalni dokaz njegova pojavljivanja u prošlosti.
Indija ima jedan aktivni vulkan koji se nalazi na otoku Barren. Zadnji put je eruptirao u svibnju 2005. Ondje je također i uspavani vulkan Narcondum i blatni vulkan kod Baratanga. Svi se navedeni vulkani nalaze na Andamanskim otocima.
Klizanje terena uobičajeno je u Donjoj Himalaji zahvaljujući labilnim stjenovitim formacijama koje su karakteristične za mlade planine. Dijelovi Zapadnih Gata također pate od klizanja terena niskog intenziteta. Lavine se javljaju u Kashmiru, Himachal Pradeshu i Sikkimu.
Tijekom ljetnih mjeseci pješčane oluje uzrokuju nesagledive imovinske štete u sjevernoj Indiji. Te oluje donose sa sobom velike količine prašine iz aridnih regija. Tuče su uobičajene u dijelovima Indije gdje uzrokuju ozbiljne štete stajaćim usjevima.
Prirodna bogatstva
Indija je obiluje raznim prirodnim bogatstvima. Uz 56 posto obradive zemlje Indija ima značajne izvore ugljena (četvrte najveće rezerve na svijetu), željezne rude, mangana, tinjca, boksita, titanijeve rude, kromita, prirodnog plina, dijamanata, nafte, vapnenca, torija (najviše na svijetu duž obala Kerale).
Nafta je otkrivena blizu obala Maharashtre i Gujarata te u Assamu, ali pokriva samo 40 posto indijske potražnje. Otkrivaju se sve veće količine prirodnog plina, posebice podalje od obale Andhre Pradesh. U Andhri Pradesh se također iskopava uranij, dok je najznačajniji rudnik zlata Kolar Gold Fields u Karnatki.
Međunarodni sporazumi
Indija je članica nekoliko međunarodnih sporazuma povezanih s okolišem i klimom, a najvažniji među njima su:
Gordijan III
right|thumb|Gordijan III
Marko Antonije Gordijan Pije (rođen 20. januara 225. - umro 11. februara 244. godine), poznat kao Gordijan III, bio je rimski car od 238. do prve polovine 244. godine. Gordijan je bio sin Antonije Gordijane, ćerke Gordijana I i sestre Gordijana II. Ime njegovog oca nije poznato.
Nakon smrti cara Aleksandra Severa, Maksimin Tračanin je proglašen za cara, uprkos protivljenju senata, i većine naroda. Deda i ujak Gordijana III, Gordijan I i Gordijan II proglasili su se za careve u Africi. Upravnik Numidije, Kapelin, koji je podržavao Maksimina, ugušio je pokret dvojice Gordijana. Stariji Gordijan je umro.
U međuvremenu, senat je izabrao za careve Pupijena i Balbina. Ovi senatori nisu imali podršku u narodu. Ipak, pobedili su Maksimina Tračanina, uglavnom zato što je ovoga vojska napustila. Zajedničak vladavina Pupijena i Balbina bila je obeležena ustancima, pa i velikim požarom koji je izbio u Rimu juna 238. godine. Konačno dvojicu careva je ubila pretorijanska garda. Za cara je onda proglašen Gordijan III, na koga su računali još Pupijen i Balbin, davši mu titulu cezara. U prvim godinama njegove vlasti, došlo je do ustanka u Africi pod vođstvom Sabinijana.
thumb|left|300px|Novac iskovan u čast ženidbe Gordijana sa Sabinom Trankvilinom Kako je Gordijan III bio samo dečak, pravu vlast su preuzele neke plemićke familije i senat. 241. Gordijan se oženio Sabinom Trankvilom, ćerkom pretorijanskog prefekta Timesiteja. On je ubrzo postao de facto vladar Rimskog carstva.
Kada su Persijanci pod Šapurom I napali Mesopotamiju mladi car je krenuo na Istok. Persijanci su odbačeni preko Eufrata i pobeđeni 243. godine. Ali, onda je njegov tast umro pod nerazjašnjenim okolnostima. Bez Timesteja sigurnost cara je dovedena u pitanje.
Filip Arabljanin postao je novi pretorijanski prefekt i ratni pohod je nastavljen. Početkom 244. Persijanci su krenuli u protivnapad i kod Faludže porazili Rimljane. Gordijan III je poginuo: to se dogodilo između 13. januara i pre 14. marta te godine. Nasledio ga je Filip Arabljanin, za koga se ponekad misli da je organizovao ubistvo Gordijana III.
Gordijan je kasnije bio veoma poštovan među Rimljanima. Posle smrti je deifikovan, kako bi se izbegle narodni ustanci.
Berislav Šipuš
Berislav Šipuš (Zagreb, 14. svibnja 1958.), hrvatski skladatelj, dirigent i glazbeni pedagog. Od prosinca 2011. zamjenik je ministrice kulture Republike Hrvatske.
Životopis
Usporedno sa studijem povijesti umjetnosti na zagrebačkom Filozofskom fakultetu studirao je i diplomirao kompoziciju (1987.) na Muzičkoj akademiji u Zagrebu u razredu prof. Stanka Horvata. U kompoziciji se usavršavao kod Gilberta Bosca u Udinama (1986.) te François-Bernarda Mâchea i Iannisa Xenakisa u Parizu (1987.).
Dirigiranje je usavršavao kod Vladimira Kranjčevića, Željka Brkanovića, Krešimira Šipuša i Milana Horvata.
Od 1979.-1982. djeluje kao korepetitor Baleta HNK u Zagrebu, od 1987.-1989. nastavnik teorije glazbe na Glazbenom učilištu Elly Bašić u Zagrebu, od 1988.-1989. je korepetitor u Bermuda Civic Ballet, a 1989. producent u Koncertnoj dvorani Vatroslava Lisinskog. 1989. započinje suradnju s Teatro alla Scala u Milanu, gdje je korepetitor Baleta (1989.-1999.), dirigent orkestra u baletnim produkcijama (1997.-1999.) te korepetitor i asistent dirigentima u Operi (1999.-2001.). Istodobno je aktivan i u Zagrebu, osobito na Muzičkoj akademiji, gdje je predavač teorijskih glazbenih predmeta (1988.-1989.), docent na Odsjeku za kompoziciju i glazbenu teoriju (od 1998.), izvanredni profesor (od 2005.) i redovni profesor od 2009. Bio je producent (1987. i 1989.) i umjetnički direktor (od 1997. do 2011.) Muzičkog biennala Zagreb.
Od 2001. do 2005. bio je ravnatelj Zagrebačke filharmonije i umjetnički voditelj ansambla Cantus. Od 2012. godine počasni je umjetnički voditelj tog ansambla. Od godine 2007. voditelj je i prvi dirigent Hrvatskog komornog orkestra. Poslije smrti Daniela Marušića, bio je umjetnički direktor Osorskih glazbenih večeri (od 2009. do 2011.) te predsjednik-volonter Hrvatske glazbene mladeži.
Pedeset zabluda manihejskih u Bosni
Pedeset zabluda manihejskih u Bosni je naziv dokumenta koji je 1461. godine sastavio kardinal Huan de Torkemada, inkvizitor, stric zloglasnog španskog velikog inkvizitora Tomasa de Torkemade.
Te godine dovedena su u okovima u Rim tri bosanska velikaša ("tri prvaka jeresi moćna na kraljevu dvoru"), i to: Đuro Kačinić, Stojšan Tvrtković i Radmil Voćinić. Oni su naterani da se pred papom svečano odreknu svojih "manihejskih zabluda". Saslušao ih je sam Torkemada, pa je na temelju toga sastavio abjuraciju s popisom "pedeset zabluda manihejskih u Bosni". Ovaj dokument je protiv bosanskih hrišćana korišćen kao optužni materijal, a "zablude" su shvaćene kao gresi protiv katoličkih dogmi.
Uglavnom se smatra da gledišta bosanskih hrišćana (bogumila), koji se ovde optužuju za jeres manihejizma, nisu verodostojno iznesena. Ali, u nedostatku drugih izvora, ovaj dokument se može kritički koristiti za sagledavanje bogumilskog učenja. Inkvizicija tako optužuje bosanske hrišćane da veruju u postojenje dva Boga, da ne priznaju Stari zavet i proroke, da su oni jedini pravi naslednici apostola, da nazivaju Rimsku crkvu crkvom idola, itd.
Salustija Orbijana
thumb|Venus felix, statua koja prikazuje Orbijanu.
Seja Herenija Salustija Barbija Orbijana Augusta (Seia Herennia Sallustia Barbia Orbiana Augusta, 3. vijek) bila je rimska plemkinja iz doba Severske dinastije, poznata kao rimska carica, odnosno supruga cara Aleksandra Severa.
Odrasla je u uglednoj rimskoj porodici, kao kćer uticajnog senatora Seja Salustija. Odlikovala se izuzetnom ljepotom, koja je ovjekovječena u nizu statua, od kojih su se neke očuvale do današnjih dana. U augustu 225. se, u aranžmanu careve majke Julije Mamee udala za mladog Aleksandra te dobila titulu augusta. Mladi car se u nju zaljubio i postao joj neobično privržen, što je izazvalo ljubomoru od strane Julije Mamee, koja je u to vrijeme zbog uticaja na sina bila de facto gospodarica Carstva. Ubrzo je Salustiju počela psihički i fizički zlostavljati, što je eskaliralo dotle da je 227. Salustija pobjegla iz carske palače i potražila zaštitu u očevom domu. Njen otac se potom počeo raspitivati kod oficira Pretorijanske garde ne bi li je zaštitili; to je, pak, protumačeno kao veleizdaja odnosno pokušaj zavjere protiv cara. Sej Salustije je uhapšen i pogubljen, a Salustija prisilno razvedena od cara i protjerana u Afriku. Što se poslije dogodilo sa njom nije poznato.
Od svih prikaza Salustije je najpoznatija Venus felix ("Sretna Venera"), statua koju su joj posvetili njeni oslobođenici Helpidije i Salustija. Ona je kasnije iskopana u blizini rimske crkve Santa Croce in Gerusalemme.
Castiglione
Kastiljone je naselje i opština u Francuskoj u regionu Korzika, u departmanu Gornja Korzika koja pripada prefekturi Kor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 25 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 23,17 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 600 metara (maksimalnoj 2.160 m, a minimalnoj 360 m).
Sun Lakes, Arizona
Sun Lakes je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 13,975 stanovnika.
TEA
__NOTC__ Termin TEA ima više značenja.
HETE
__NOTC__ Termin HETE ima više značenja.
Contrada Fratta, Bari
Contrada Fratta je naselje u Italiji u provinciji Бари, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 132 m.
Cokeville, Wyoming
Kokvil je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 535, što je 29 (5,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Anstaing
Onsta je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Lil.
Urbino
Urbino (za antike znan po svojim latinskim imenima Urbinum Hortense i Urvinum Mataurense) je grad u talijanskoj provinciji Pesaro i Urbino u regiji Marche od 15.373 stanovnika. (2006. godine).
Anstaing
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1183 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 514 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,3 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 27 metara (maksimalnoj 40 m, a minimalnoj 23 m).
Dokozapentaenoinska kiselina
Dokozapentaenoinska kiselina označava sve 22:5 masne kiseline pravog lanca.
Urbino
Urbino je od ranog srednjeg vijeka značajan grad, a od renesanse sjedište istoimenog vojvodstva, tako da je već od 1506. sjedište univerziteta. Značaj je imao sve do 17. vijeka kad je bio poznat po proizvodnji majolike. Nakon tog je počeo stagnirati, jer se našao izvan glavnih prometnih pravaca, u brdima Apenina, taj hendikep mu je s druge strane donio i sreću da je zadržao dobro očuvanu strukturu srednjovjekovnog grada. Pa je upravo zbog svog izvrsno očuvanog historijskog centra, uvršten 1998. na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi
Geografija
Urbino leži na nadmorskoj visini od 451 m, na obroncima masiva Apenini, u Centralnoj Italiji, udaljen oko 25 km sjeverozapadno od provincijskog centra Pesara i Jadranskog mora.
Dokozapentaenoinska kiselina
Dva izomera su od posebnog značaja thumb|left|600px|Hemijska struktura klupanodonske kiseline na kojoj je prikazana fiziološka (crveno) i hemijska (plavo) numerička konvencija.
Urbino
Historija
Urbino su osnovali Umbri u predrimskom razdoblju. Nakon njih gradom su vladali Etruščani, Kelti i Gali. Pod vlast Rima dolazi u 3. st. pne.
Skromni rimski gradić Urvinum Mataurense ("mali grad na rijeci Mataurus") postao je važno vojno uporište tokom Gotskih ratova u 6. vijeku kada ga je 538. osvojio rimski general Belisarius od Ostrogota. thumb|220px|lijevo| Urbino 1689. god. Urbino dolazi u vlasništvo crkve u 9. vijeku, kada ga je kao feud poklonio Pipin Mali, a od 12. vijeka je vlasništvu porodice Montefeltro. Upravo pod njima grad počinje doživljavati svoj najveći procvat, jer postaje prijestolnica Vojvodstva Urbino (1474.-1616.). Najslavniji iz dinastije Montefeltro je bio Federico III. da Montefeltro, vojvoda Urbina od 1444. do 1482. godine, izrazito uspješan kondotjer, vješt diplomat i entuzijastičan sponzor umjetnosti i književnosti. Na njegovom dvoru je Piero della Francesca pisao naučna djela o perspektivi, a Francesco di Giorgio Martini napisao svoj Trattato di architettura ("Traktat o arhitekturi") dok je Rafaelov otac, Giovanni Santi, napisao svoja poetska viđenja umjentika svog doba. Federicov sjajni dvor je, prema opisima u djelu Il Cortegiano ("Dvorjanin", Baldassare Castiglione), postavio standarde modernog evropskog "vladara".
Dokozapentaenoinska kiselina
thumb|left|600px|Hemijska struktura ω-6 dokozapentaenoinske kiseline <br style="clear:both;"/>
Urbino
Historija
Od 1626. do 1860. je u vlasništvu papa (prvi Urban VIII.) kada postaje dio Kraljevine Italije.
Znamenitosti
thumb|left| Portret [[Federico da Montefeltro|Federica III. (Piero della Francesca, 1492.) ]] thumb|200px| Duždeva palača thumb|200px| Renesansni [[atrij Duždeve palače ]] Najveća atrakcija Urbina je Palazzo Ducale (Duždeva palača) iz 15. vijeka u kojoj je danas muzej Galleria Nazionale delle Marche s jednom od najvažnijih kolekcija renesansnih slika na svijetu. Ova palača vojvode Federica da Montefeltra (građena od 1466. do 1472.), velikog humanista i najvećeg vojskovođe svoga doba, o kojoj postoji nepodijeljeni sud kao o remek-djelu renesansne arhitekture, je jedino dokumentacijom dokazano dovršeno djelo dalmatinskog arhitekta Luciana Laurane (Lucijana Vranjanina). Kroničar urbinskog dvora Giovanni Santi (Raffaelov otac) palaču je nazvao božanskom, a ne ljudskom građevinom. Dvorište palače proglašeno je jednim od arhitektonski i cjelovito estetski najutjecajnijih talijanskih djela. Iznimnost urbinske palače još više dolazi do izražaja u usporedbi s ranorenesansnim palačama koje joj neposredno prethode, poput firentinskih palača Medici-Riccardi (Michelozzo) i Palača Ruccelai (Alberti i Rossellino) — jednostavnih kvadratičnih formi s centralnim dvorištem u naslijeđenoj srednjovjekovnoj strukturi, za razliku od urbinskoga grada sagrađenog u obliku palače, samostalne prostorne kompozicije novovjekovne palače i renesansnoga grada.
Utvrdu Albornoz (lokalno znana kao La Fortezza), izgradio je papinski legat Gil de Albornoz u 14. vijeku. Kada je 1507.-1511. godine, vojvoda Della Rovere nadogradio gradske zidine, okružio je njima ovu utvrdu i od tada je ona dio gradskog parka.
Tu se nalaze i palače: Albani (Palazzo Albani) iz 17. vijeka, Palača Odasi (Palazzo Odasi) i palača Passionei (Palazzo Passionei), ali i Univerzitet (osnovan 1506.), te Rafaelova kuća i spomenik iz 1897. godine.
Crkve
thumb|200px| Katedrala
Privreda
Današnji Urbino je prije svega grad koji živi od turizma i od svog starog univerziteta, kao i od brojnih stranih studenata koji dolaze učiti talijanski upravo u Urbino.
226
thumb|Cao Pi
Godina 226. (CCXXVI) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Severa i Marcela (ili, rjeđe, godina 979. Ab urbe condita). Oznaka 226. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
McDonald, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.149, što je 132 (-5,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Belchertown, Massachusetts
Belčtaun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.899, što je 273 (10,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
CTEP
CTEP je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 391,774 Da.
Buševec
Ime
Ime je najvjerojatnije dobilo po plemićkoj obitelji Buševec (Bussewetz de Bussewetz), koja je do kraja 16. stoljeća živjela u selu. Osim plemićke obitelji Turhan, u Buševcu su na kmetskim selištima živjeli u to doba kmetovi plemičke obitelji Berislavić Malomlački, zagrebačkog Kaptola te kasnije Ambroza Gregorjanca (Medvedgradskog).
Povijest
Zbog čestih turskih provala stradavale su mnoge turopoljske obitelji i njihovi posjedi. Kad je 1592. godine Hasan-paša bosanski opustošio Turopolje i odveo u ropstvo oko 35.000 ljudi, iskorijenjene su brojne turopoljske obitelji i nestala čitava sela. Iz Buševca zauvijek nestaju plemičke obitelji Buševec i Turhan. Danas živi obitelj Buševec (u štokavskom narječju Buševac) u Bosni, u mjestu Buševu kod Kladnja i islamske je vjeroispovijedi.
Od 17. stoljeća zabilježene su u Buševcu nove plemičke obitelji, od kojih većina i danas živi u selu. Nije poznato odakle su i kako stigle u Buševec. Tada je bila sagrađena i drvena kapelica sv. Apostola, koja je vjerojatno bila srušena ili izgorjela i stotinu godina kasnije, 1768. godine, u sadašnjem obliku ponovno podignuta. Početkom 20. stoljeća kapelica je iz nepoznatog razloga posvećena sv. Ivanu Krstitelju.
Buševec danas
Danas Buševec ima oko 1.000 stanovnika. U selu se nalazi dječji vrtić, osnovna škola (četiri razreda), novoizgrađena crkva, društveni dom, vatrogasni dom, sportski dom s igralištima, par poduzeća i trgovine. U selu djeluje niz udruga - Ogranak "Seljačke sloge" s folklornom i dramskom sekcijom, sportski klub "Polet" s nogometnom i šahovskom sekcijom, te PoletINFO, Dobrovoljno vatrogasno društvo Buševec, Lovačka udruga "KUNA", Društvo žena Buševec.
Patuletin
Patuletin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 332,262 Da.
Ciafalone, Pescara
Ciafalone je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 115 m.
Rob Stewart (razvrstavanje)
Rob Stewart se može odnositi na:
Džerimandering
Džerimandering je politički pristrana podjela izbornih okruga/jedinica. Riječ je o oblicima manipulacije kojima se granice izbornih okruga/jedinica svjesno povlače i uspostavljaju prema određenim političkim interesima. Time se iskorištava zemljopisna raštrkanost birača različitih političkih stranaka kako bi se manipuliralo izbornim rezultatima.
Postoje dvije osnovne strategije gerrymanderinga:
Pojam je nastao spajanjem prezimena guvernera Massachusetts-a Elbridga Gerrya, te riječi "salamander" ( eng. daždevnjak ) koja je upotrijebljena kako bi opisala nepravilan oblik izbornog okruga koji je 1812. prolazio Massachusetts-om, a stupio je na snagu Gerryjevom inicijativom. Cilj tog pothvata bio je dolazak na vlast pomoću neutralizcije izbornog potencijala protivnika.
NK Samobor
Povijest
mini|200px|lijevo|Utakmica na stadionu NK Samobor
Nogometni klub Samobor utemeljen je 1. srpnja 1925. godine pod imenom HŠK Samobor, a predhodili su mu ŠK Okić iz Samobora 1921. godine.
1996. godine Samoborski prvak se uspio provući kroz 2. HNL i plasirati u 1. HNL. Te godine NK Samobor je prvi puta ušao u 1. HNL, ali se nije uspio zadržati. Tražila se karta viška i nije bilo mjesta na popularnoj zapadnoj tribini. Samobor je cijelu sezonu odigrao odlučno ali ne dovoljno odlučno da ostane u društvu najboljih.
Kup maršala Tita
1985./86.
Tioketen
Tioketeni su organosumporna jedinjenja analogna ketenima sa opštom formulom R2C=C=S, gde je R alkil ili aril. Tioketen (etenon) je isto tako jedinjenje CH2=C=S, koje je najjednostavniji tioketen. Tioketeni su reaktivni, i skloni polimerizaciji. Neki tioketeni se formiraju kao tranzijentne vrste nakon pirolize 1,2,3-tiadiazola.
Bis(trifluorometil)tioketen ((CF3)2C=C=S) je redak primer stabilnog tioketena. Još jedan stabilan tioketen je ugljen subsulfid (S=C=C=C=S).
Vojislava Kastriot
Vojislava Kastriot ili Vojislava Tribalda je bila albanska princeza koja je krajem 14. i početkom 15. veka živela na Balkanu. Poreklom je iz oblasti Polog u Makedoniji. Poznata je po tome što je bila Skenderbegova majka.
Jovan Muzaka, pripadnik porodice Muzaka iz 15. veka, navodi da je Vojislava pripadala njegovoj plemićkoj porodici Muzaka.
Tvrdnje o Vojislavinom slovenskom poreklu navode i brojni istoričari iz 19. veka  kao i brojni istoričari iz 20. veka.
Sun Valley, Arizona
Sun Valley je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo. stanovnika.
Ambly-sur-Meuse
Ambli sir Mez je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Verden.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 254 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 40 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 212 metara (maksimalnoj 273 m, a minimalnoj 204 m).
APN
__NOTC__ Termin APN ima više značenja.
Masna kiselina veoma dugog lanca
Pojedini peroksizomalni poremećaji, kao što je adrenoleukodistrofija, su povezani sa akumulacijom masnih kiselina veoma dugog lanca.
AAP
__NOTC__ Termin AAP ima više značenja.
Seymour, Tennessee
Simor je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.919, što je 2.069 (23,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Anzin
Onzan je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 14.064, a gustina naseljenosti je iznosila 3,864 stanovnika/km².
Tufo Varaccani, Frosinone
Tufo Varaccani je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Sabor protiv bogumila u Raškoj
thumb|250px|right|Stara Petrova crkva u Rasu. thumb|desno|250px|[[Stefan Nemanja|Nemanjin sabor protiv bogumila, freska iz crkve svetog Ahilija u Arilju, oko 1290. godine.]] Crkveno-državni sabor protiv bogumila je oko 1186. sazvao raški vladar Stefan Nemanja kod stare Petrove crkve u Rasu.
Na saboru je osuđena hrišćanska jeres kojoj je pripisana tvrdnja da Isus Hrist nije bio Sin Božji. Pominjanje ove jeresi je zabranjeno, njihovom poglavaru je "urezan jezik u grlu njegovu", verske starešine su spaljene na lomači, dok su mnogi vernici kažnjeni raznim telesnim kaznama i prognani iz zemlje, a sva njihova imovina je oduzeta.
Savremena nauka ovo zabrenjeno učenje uglavnom prepoznaje kao bogumilstvo.
Prilike uoči sabora
Stefan Nemanja 1172. preduzima neuspešan vojni pohod protiv Vizantije, prilikom kojeg je odveden u Carigrad, kao zarobljenik cara Manojla I Komnina. Po povratku iz vizantijskog zatočeništva, obavezavši se caru Manojlu da će mu do kraja života ostati veran vazal, Stefan Nemanja započinje svoju drugu vladavinu velikog župana (1172-1196). Nakon povratka iz zatočeništva, Nemanja uređuje rašku državu po ugledu na Vizantijsko carstvo, a jedan od prvih poteza mu je obračunavanje sa bogumilima koji nisu prihvatali vizantijsku vlast i crkvenu hijerarhiju.
Tok sabora
thumb|200px|right|[[Stefan Nemanja, od crkve slavljen kao Sveti Simeon, je započeo progone bogumila u Raškoj.]] Na tom saboru su bile prisutni ne samo crkveni velikodostojnici već i sve važnije velmože. Prisustvo velmoža znači da su bogumili prestali biti samo stvar crkve, koja sa njihovim učenjem više ne može da se nosi, već su toliko ojačali da su postali i stvar države. Bogumili nemaju uporište samo u raškoj sirotinji, već i među samim velmožama, koji se uopše nisu trudili da sakriju svoje verovanje. "I dok je govorio ovaj Sveti, i dok je bila velika prepirka..." mnoge velmože na saboru se otvoreno protive predloženim merama, pokušavajući da spreče predstojeće Nemanjine progone.
I dok se na Saboru vodila velika raspra, dođe kći jednoga od Nemanjinih pravovernih velmoža, čiji je muž bio jedan od krivovernih, i od kog je pobegla. Ona pade Nemanji pred noge, govoreći mu: "Gospodine, gospodine moj, evo vidim kako država tvoja raspravlja o ovoj mrskoj i odvratnoj veri. Vaistinu, gospodine moj, po bračnom zakonu bih isprošena od oca mojega, sluge tvojega, koji je mislio da je jednoverstvo u tvojoj državi. I bih u tih zakonoprestupnika, i videh, gospodine, gde uistini služe otpadniku od slave Božje, samome sotoni. I ne mogući trpeti smrada gluvih idola i mrske jeresi, istrgoh se iz ruke njihove i pobegoh, i vapijem moći tvojoj: porazi krstom one koji se bore s nama, da nauče nečastivi neprijatelji kako je moćna vera tvoja, gospodine".
„A Sveti, izvedav ovu pred sabor svoj, sabran protivu te lukave jeresi, izobliči krivoverje njihovo, i savetova se sa svetiteljem svojim Jeftimijem i sa časnim črncima, i sa velmožama svojim, i, nimalo ne zadocnev, posla na njih vojsku, naoružanu od slavnih svojih, govoreći: `Revnujući porevnovah za Gospodom Bogom svedržiocem` .“
Posledice sabora
Uskoro je Nemanjina vojska krenula po Raškoj tražeći jeretike i vršeći pogrom nepravovernog stanovništa. „I on izobliči bezboštvo njihovo, i jedne popali, druge raznim kaznama kazni, treće progna iz države svoje a domove njihove, i sve imanje sakupiv, razda prokaženim i ubogim.“ Uskoro je Nemanji dopao šaka i sam vođa bogumila, koji je surovo mučen: „Učitelju i načelniku njihovu jezik ureza u grlu njegovu, što ne ispoveda Hrista, sina božjeg. “
U ovim pogromima stradale su i bogumilske knjige, koje bi danas bile od neprocenjive vrednosti, obzirom da bi predstavljale najstarije spomenike raške i makedonske škole. Surov progon bogumila i uništavanje njihovih knjiga i jeste razlog što se o njima malo zna, a skoro sva znanja dolaze od njihovih neprijatelja. „''Knjige njegove nečastive spali, i izagna ga, zapretiv da se nikako ne ispoveda niti pominje trikleto ime. I sasvim iskoreni tu prokletu veru, da se i ne pominje nikako u državi njegovoj, nego da se slavi jednobitna i nerazdeljiva i životvorna Trojica: Otac i Sin i sveti Duh, svagda i sad i uvek na veke vekova. Amin.''“
Veliki deo bogumila tada beži u susedne zemlje, a posebno u Bosnu, gde nalaze utočište kod Bana Kulina, zbog čega će mu probleme praviti papa i Ugarska. Iako je mnoštvo bogumila bilo proterano, a mnoštvo stradalo, ipak Raška i dalje ostaje njihovo središte. Oni su još dugo živeli u Srbiji, ali uglavnom pritajeno, jer im je javno ispovedanje vere bilo zabranjeno. I naredni srpski vladari će preduzimati akcije protiv njih, ali nikada više tako drastične kao Nemanja.