cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tešanj
Zemljopis
Područje Općine Tešanj čine naseljena mjesta: Bukva, Blaževci, Bobare, Cerovac, Ciglana, Ćaglici, Ćifluk, Dobropolje, Drinčići, Džemilić Planje, Glinište, Jevadžije, Jelah, Jablanica, Jelah-polje, Kalošević, Karadaglije, Koprivci, Kotlanice, Kraševo, Kulica, Lepenica, Logobare, Lončari, Ljetinić, Mala Đonlagićka, Mrkotić, Miljanovci, Medakovo, Mekiš, Musala, Novo Selo, Novi Miljanovci, Obješenica, Orašje Planje (Oraš Planje), Piljužići, Potočani, Putešić, Raduša, Ripna, Rosulje, Roše, Šehagička, Šehino Brdo, Šije, Tešanj, Trepče, Tešanjka, Tugovići, Vukovo i Hrvatinovići.
Stanovništvo
Po posljednjem službenom popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Tešanj imala je 48.390 stanovnika, raspoređenih u 47 naselja.
Naseljena mjesta su:
Bejići, Blaževci, Bobare, Bukva, Cerovac, Ciglana, Čaglići, Čifluk (Ćifluk), Dobropolje, Drinčići, Džimilić Planje, Hrvatinovići, Jablanica, Jelah, Jelah - Polje, Jevadžije, Kalošević, Karadaglije, Koprivci, Kraševo, Lepenica, Logobare, Lončari, Ljetinić, Mala Đonlagićka, Medakovo, Mekiš, Miljanovci, Mrkotić, Novi Miljanovci, Novo Selo, Obješenica, Omanjska, Orašje Planje (Oraš Planje), Piljužići, Potočani, Putešić, Raduša, Ripna, Rosulje, Roše, Sivša, Srednja Omanjska, Šehagička, Šehino Brdo, Šije, Tešanj, Tešanjka, Trepče, Tugovići, Vitkovci, Vrela, Vukovo i Žabljak.
Historija
Još je 1557. godine otvorena osnovna i srednja škola, han, trideset i dva dućana, mlinove, čifluke (feudalne posjede) Jablanica i Čaglići (danas sela), ogromnu svotu novca... Ferhad-beg je umro 1568. godine i sahranjen je pred svojom džamijom u Tešnju. Epitaf na njegovu nišanu najstariji je islamski natpis u ovom kraju.
Tešanj u Austrijske ruke pada 4.9. 1878. godine. Tada je već bio skršen otpor okupaciji Bosne i situacija je išla ka smirivanju. Na ovim prostorima počinje gradnja. Grade se putevi, zgrade za javni život (zgrada današnje općine), otvaraju se škole, apoteke i bolnice. Tešanj dobiva svoj prvi hotel. Austro-ugarska u Tešnju zatiče i tri medrese.
Tešanj doživljava nagli privredni razvoj. Otvoreno je nekoliko banaka i one kreditiraju zanatstvo i trgovinu. Tako se nastavlja tradicija bankarstva započeta još 1630 godine. Razvoj bankarstva u Tešnju utiće na razvoj bankarstva u cijeloj Bosni i Hercegovini.
Austro-ugarski period značajan je za Tešanj i u poljoprivrednom pogledu. Voćarstvo uzima zamah u razvoju. Brojni su zasadi šljive, a dobar rod i kvalitet donijeti će priliv velikih sredstava iz inozemstva.
U toku jedne sezone Tešanj izvozi u Europu do 100.000 tona sirove i suhe šljive. I druge aktivnosti su zapažene. To je vrijeme kada se u Bosni i Hercegovini pokreću prvi muslimanski književni časopisi - Behar i Biser. Sredstva za njihovo izdavanje i tiskanje osiguravao je Tešnjak Adem-aga Mesić.
U vrijeme kada funkcije grada slabe dolazi i vrijeme Drugog svjetskog rata. U periodu 1941-45 tešanjsko područje dalo je 2.800 pripadnika NOVJ, od kojih je 380. Oslobođenje je Tešanj dočekao s hipotekom, obzirom da je iz Tešnja bio doglavnik NDH Adem-aga Mesić. Ponovo se iz Tešnja ljudi sele. Jedan dio stanovništva odlazi u Banoviće, Zenicu i Sarajevo. Ponovo je nastupilo vrijeme stagnacije.
Calatafimi, Trapani
Calatafimi je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Tešanj
Historija
U Tešnju vlast uzima srpski (iako manjinski) ruralni živalj. U vrijeme objave Rezolucije Inform-biroa protiv Komunističke partije i Josipa Broza srpski živalj se opredjeljuje za Staljina i Sovjetski Savez. To će imati za posljedicu smjenjivanje srpskog aparata vlasti na svim nivoima. Vlast preuzima domaće, mahom gradsko stanovništvo. Počinje reorganizacija sreskih odbora. Dolazi do preporoda. Jača perspektiva razvoja komune. Uspostavlja se motorna, drvna i tekstilna industrija.
Calatafimi, Trapani
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4572 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 349 m.
Tešanj
Historija
Pojačava se urbanizacija prostora, odnosno područja. Ipak potrebno je spomenuti da će Tešanj doći pod svojevrstan embargo u oblasti industrijskog razvoja, ali i u drugim oblastima razvoja u vrijeme pokreta "Mladi Musliman", početkom šezdesetih godina. U tom pravcu Tešanj je jako uporište. No, razumnom politikom i mudrošću ljudi s ovih prostora ta blokada biće razbijena, pa će Tešanj krajem 70-tih godina naglo krenuti u svom razvoju. Uz privredne subjekte počinje gradnja komunikacija, institucija zdravstva i obrazovanja.
La Mora, Huasca de Ocampo
La Mora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huasca de Ocampo.
Chupaderos, Cuauhtémoc
Chupaderos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Tešanj
Turizam
U Mjesnoj zajednici Šije Općina Tešanj nalazi se Restoran "Ribarska kuća" Šije-Tešanj i Restoran "Ponikve".
La Mora, Huasca de Ocampo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2143 m.
Chupaderos, Cuauhtémoc
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2157 m.
Tating
Tating je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 990 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054134.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordfrizland Tating se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 0 metara. Površina opštine iznosi 29,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 990 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 34 stanovnika/km².
Vannevar Bush
Vannevar Bush (11. mart 1890 – 28. jun 1974) bio je američki inženjer, izumitelj i državni službenik, poznat po tome što je za vrijeme Drugog svjetskog rata vodio Ured za naučno istraživanje i razvoj (OSRD), tijelo koje koordiniralo sva vojna istraživanja i razvoj, uključujući i projekt Manhattan. Bush se prije toga istakao kao izumitelj koji će značajno uticati na razvoj analognih kompjutera, te kao osnivač kompanije Raytheon. Godine 1945. je u časopisu The Atlantic objavio esej pod naslovom As We May Think u kome je opisao koncept memexa, hipotetskog mikrofilma za skladištenje znanja koji bi se koristio na način sličan današnjem hipertekstu; zbog njega, kao i uticaja koji je imao na kasnije informatičare, se smatra jednim od najvećih vizionara svog vremena. Također se smatra zaslužnim za stvaranje Nacionalne naučne fondacije.
Jovan Mladenović
Osnovnu školu je završio u rodnom selu. Sa jedanaest godina odlazi u manastir Sv. Arhangeli u Klisuri u kojem ostaje kao iskušenik. Krajem 1963. godine prelazi u manastir Studenicu gde ostaje trideset godina. Godine 1969. završava Monašku školu SPC u manastiru Ostrogu sa odličnim uspehom a zatim odlazi na služenje vojnog roka u Sloveniju u Vipavu. U manastiru Studenici 1971. godine prima monaški postrig. Tu ga episkop žički dr Vasilije (Kostić) rukopolaže u čin đakona i postavlja za sabrata manastira Studenice. Iste godine se upisuje se u petorazrednu Bogosloviju Svetog Save u Beogradu, koju završava 1974. godine sa odličnim uspehom. Bogoslovski fakultet upisuje iste godine, a diplomira 1980. godine i 25. jula postaje studenički iguman gde je od 1983. do 1989. godine prošao zvanja od sinđela, protosinđela i arhimandrita. Na zasedanju Svetog arhijerejskog sabora SPC 1993. godine postaje episkop tetovski i vikar srpskog patrijarha sa dužnostima arhijereja za eparhije SPC u Makedoniji. Hirotoniju je izvršio 25. jula 1993. godine u manastiru Studenici Njegova svetost patrijarh srpski gospodin Pavle uz učešće 24 episkopa. Naredne godine izabran je za episkopa zapadnoameričkog, a osam godina kasnije (2002), posle smrti episkopa Save Vuković postaje episkop šumadijski. Dok je bio u SAD izgradio je crkve u Moragi, Los Anđelesu, Džeksonu, Judžinu itd. Postarao se da se objave dela vladike Nikolaja na engleskom jeziku. Trenutno je na čelu jedne od eparhija koja ima najviše vernika u SPC gde se takođe stara o izgradnji i završavanju velikog broja hramova i izdavačkom delatnošću. Na Svetom arhijerejskom saboru 2004. godine održanom u manastiru Žitomislić izabran je u Sveti arhijerejski sinod Srpske pravoslavne crkve.
Darko Damevski
Darko Damevski (Prilep, 12. maj 1932 — Skoplje, 14. decembar 1983) je bio jugoslovenski i makedonski filmski i pozorišni glumac. Poznat je po nizu zapaženih uloga, među kojima se ističe lik Andona Sovičanova u filmu Crno seme za koji je 1971. godine nagrađen Zlatnom arenom za najbolju mušku ulogu.
Škofja vas
Škofja vas je naselje u slovenskoj Općini Celju. Škofja vas se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 386 stanovnika.
Čivava (pas)
Chihuahua je jedna od pasmina pasa. Postoje dugodlake i kratkodlake chihuaue.
Jean Daniélou
Život
Već stupanjem u jezuitski red (1929) Danielu postaje zapažen učesnik javnog i crkvenog života Francuske i deluje u najuglednijim intelektualnim krugovima, sarađujući sa istomišljenicima, među kojima su bili Anri de Lubek, Hans Urs fon Baltazar, Iv Kongar, Viktor Fontuano, Tajar de Šarden. Nakon stupanja u sveštenički čin (1938), vrlo je zainteresovan za pastirski rad, tako da će biti duhovnik u Parizu do pred smrt. Godine 1940, sa Lubakom i Fontuanom pokreće najugledniju izdavačku ediciju ranohrišćanske literature "Hrišćanski izvori" (Sources chretiennes), u kojoj je do danas izašlo preko 500 kritički priređenih izdanja starih hrišćanskih mislilaca. Kao inspirator pokreta Nova teologija (Nouvelle theologie), na Drugom vatikanskom saboru zastupaće ideje ove duhovne orjentacije RKC.
Čivava (pas)
Chihuahue potječu od psa techichija iz Južne Amerike te su, u Asteka, one nekoć bile svete životinje.
Jean Daniélou
Život
Višedecinijski je profesor najčuvenijih rimokatoličkih i svetovnih fakulteta u Parizu. Kardinal postaje 1969, a član Francuske akademije 1972. godine. Tokom bogatog naučnog veka, napisao je četrdesetak monografija i veliki broj rasprava u kojima se bavi širokim spektrom bogoslovskih disciplina - patrologijom, istorijom Crkve, misionarstvom, hrišćanskom etikom, problemima savremenog bogoslovlja, učestvujući kao vodeći crkveni intelektualac Zapada u filosofskom dijalogu sa marksistima, Frojdovim pristašama, protestantima...
Čivava (pas)
Opis
Chihuahua je malena i izrazito živahna pasmina psa koja ima velike uši i oči. Osjeća se kao gospodar svoga svijeta i ničega se ne plaši, jer tako izgleda po svom okretnom, samouvjerenom držanju. Vrlo je inteligentna, umiljata i privržena vlasniku. Katkad je se kao gracioznog, okretnog psića prkosna pogleda, čije osobine podsjećaju na temperamentnog terijera.
Jean Daniélou
Dela
Najreprezentativnija dela Danielouve teologije su:
Čivava (pas)
Opis
Dobri su čuvari jer imaju prodoran lavež kojeg često i koriste. Zbog toga ih radije drže stariji vlasnici i ljudi koji mnogo vremena borave u stanu, ali često ih drže i osobe koje se ne vole odvajati od svojih ljubimaca. Chihuahua može biti visoka od 16 do 20 centimetara, a teška od 0,9 do 3,5 kilograma.
Obično ne podnose hladnoću te, zbog toga, lako gube tjelesnu toplinu i dršću.
Čula kod čivave
Vid: Osim njihovog prostora koji vide, čivave, kao i svi psi, mogu uočiti kretanje iz veće daljine nego mi, jer ne mogu videti tako dobro iz bliza. Mogu videti bolje kad je manje svetla, ali ne mogu razlikovati mnogo boja.
Sluh: Čivave čuju bolje četiri puta od nas, a posebno visokotonske zvuke.
Ukus: Čivave imaju slabije čulo ukusa nego mi, tako da su sklonije probati sve, što najčešće i urade, tako da je važno da njihovi vlasnici kontrolišu uzimanje hrane.
Njuh: Nos čivave je najjači čulni organ. Čulo njuha je kod pasa tako dobro da oni mogu pratiti trag star nekoliko nedelja, otkriti mirise razblažene na milioniti deo koncentracije koja je potrebna da bi mi osetili te mirise.
Opština Husnicioara, Mehedinți
Husnicioara je opština u Rumuniji u okrugu Mehedinci.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 251 m.
Medora, Indiana
Medora je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 693, što je 128 (22,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tepapalotla, Tequila
Tepapalotla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tequila.
Los Reyes, Acayucan
Los Reyes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acayucan.
Bellavista, Siena
Bellavista je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1540 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 140 m.
Los Reyes, Acayucan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Tavernelle Emilia Pesa, Bologna
Tavernelle Emilia Pesa je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Ninguno, Centro de Readaptación Social de Atlacholoaya, Xochitepec
Ninguno, Centro de Readaptación Social de Atlacholoaya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Xochitepec.
Tavernelle Emilia Pesa, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 308 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Ninguno, Centro de Readaptación Social de Atlacholoaya, Xochitepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2487 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1090 m.
Pump Back, Oklahoma
Pamp Bak je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 175, što je 20 (12,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Santa María Yaviche, Tanetze de Zaragoza
Santa María Yaviche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Tanetze de Zaragoza.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 611 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1339 m.
Šmarjeta pri Celju
Šmarjeta pri Celju je naselje u slovenskoj Općini Celju. Šmarjeta pri Celju se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 196 stanovnika.
Vojislava Latković
Vojislava "Beba" Latković (Njeguši, 1936 - ) je srpska i crnogorska književnica.
Na Cetinju je završila osnovnu školu, gimnaziju i Višu pedagošku školu, gde je kratko vreme i službovala. Predavala je francuski i srpski jezik u Tivtu, a od 1969. godine u Kragujevcu gdje i danas živi. Specijalnost su joj pjesme za djecu i biografije poznatih žena srpske i crnogorske istorije.
Bibiliografija
http://www.facebook.com/pages/Vojislava-Latkovi%C4%87/299860496727300
Primaore, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 884 m.
La Peñita, Matlapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 453 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 601 m.
Fort Bragg, California
Fort Bragg je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 7.273 stanovnika.
Bușag, Tăuții-Măgherăuș
Bușag je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Tăuții-Măgherăuș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 520 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Teočak
Teočak je općina u Bosni i Hercegovini, u Tuzlanskom kantonu Federacije BiH. Općina je nastala Daytonskim mirovnim sporazumom, kada je odvojena od bivše općine Ugljevik koja je ostala Republici Srpskoj.
Geografija
Teočak je smješten na sjeveroistočnim padinama planine Majevice, na nadmorskoj visini od 300 do 600 metara. Čini ga više naselja: Tursunovo Brdo, Stari Teočak, Bilalići, Uzunovići, Jasenje, Ogorelica, Bešići, Luke, Sitno, Jasikovac, Husejnovići, Centar, Sarići, Skakavica, Sniježnica (Snježnica) i Krstac.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 1991. godine broji 7.200 stanovnika (uglavnom Bošnjaci).
Historija
Teočak je u dalekoj prošlosti imao veoma važnu ulogu zbog svoje tvrđave i strateškog položaja. Teočak ima takav položaj da se iz njega vide Drina i Sava, Bijeljina i Brčko i mnoga naselja Semberije. U Starom Teočaku su ostaci tvrđave, a uz nju i naselja. Pod samom tvrđavom je džamija za čiju se gradnju spominje ime sultana Fatiha II., poslije zauzimanja tvrđave od Ugara početkom 1474. godine, kada se u osmanlijskoj vlasti spominju tuzlanska područja. Stanovništvo oko Teočaka nekada je bilo katoličko. Do danas su u Teočaku očuvane priče o mađarskoj i rimskoj crkvi i samostanu. U Teočaku su bile dvije nekropole stećaka Mramor i Harci, koje svjedoče o bosanskoj posebnosti, a i do danas su neki od stećaka očuvani. Na obroncima Majevice prema Drini i Semberiji smješten je Teočak, na nadmorskoj visini od 300 do 600 m. Čini ga više zaseoka i to: ST. Teočak, Tursunovo Brdo, Bilalići, Uzanovići, Husejnovići, Jasenje, Jasikovac, Krstac i Sniježnica. Sa sjeverozapada protiče rijeka Janja, sa zapada rječica Rastošnica, sa južne strane uzdiže se Visoka Glavica, jedan od vrhova Majevice i sa istoka rječica Tavna i Tursanovo Brdo. Sa Mejdana (600 m. nadmorske visine) kada je sunčan dan vide se Drina i Loznica, Semberija sa Bijeljinom, Sava i Brčko, te mnoga sela Podrinja, Semberije, Posavine i Majevice.
U St. Teočaku su ostaci staroga grada, za čiju je gradnju vezano ime Teočaka. Legenda kaže da su Zvornički stari grad i ovaj Teočanski, gradile dvije sestre, i kada su završile gradnju razgovarale su, kakve su gradile gradove. Ona što je gradila Zvornički, reče da je kao zvono, te tako dobi ime Zvornik, a što je gradila Teočak, da je kao telećak (tor za telad), te tako dobi ime Teočak. A druga priča kaže da je ova druga rekla Teos, te da tako nastade ime Teočak.
Centar Teočaka je Krstac, za čije ime je vezana legenda koja kaže: da je na jednoj uzvišici bio franjevački samostan, čiji se krst daleko vidio i da je tako dobio ime Krstac. Priča dalje kaže, da je u samostanu bio razboj od zlata za tkanje, i kada su trebali da samostan napuste njegovi žitelji, oni su ga rasklopili i bacili u bunar koji je bio uz samostan i zatrpali ga. Žitelji samostana su nestali jedne noći, tako da lokalitet bunara nije imao ko da označi. Mnogi su poslije tragali za zakopanim zlatom, i zna se iz novijeg doba 1920 do 1925 g. da je pošlo za rukom jednom mještanu Teočaka da na lokalitetu gdje bi trebao da bude samostan, ispod kamene ploče iskopa 3 šipke zlata, teške 7 kg. Ali tadašnja vlast kada je to prijavio, oduzela mu je i rekla da se radi o mesingu i nešto mu minimalno platila.
Opština Santa Inés Yatzeche, Oaxaca
Santa Inés Yatzeche je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1475 m.
Teočak
Historija
Na Mramoru (dio Krstaca) se nalazi nekropola Bogumilskih stećaka, sve do 1945. g. I danas se nalaze stećci na lokalitetu Bjelovnica i Begova Mejdana. Nedaleko od Mramora, između Jukanovića i Hodžića (dvije manje mahale Krstaca) nalazi se dosta velika kamena ploča, nešto koso postavljena prema sjeveru, na kojoj su uklesane potkovice konja, koziji papci, kokošije i tučje (ćureće) noge (pandže), od nepoznatog umjetnika vajara. Priča kaže da je tu erzelez Alija skočio sa svojim konjima sa Kušleta, a odavde na Brezovo Polje, Nakića Kuli.
Navodi Dr. A. Handžića u knjizi Tuzla i njena okolina u XVI vijeku, da je džamija pod starim gradom, podignuta na temeljima franjevačkog samostana ne odgovara činjenicama. Krstac je udaljen od Staroga grada 4 do 5 km, gdje se po svim kazivanjima kriju temelji. Kada se opravljala džamija pod Starim gradom, jedan dio temelja su iskopani, ali se ni na kakve temelje nije naišlo. Usmena kazivanja nisu tu locirala samostan. Priča se da je džamiju podigao Sultan Fatih II za posadu grada, a poslije i za stanovništvo. Lokalitet franjevačkog samostana po svim usmenim kazivanjima i imenima zemljišta se mora nalaziti na prostoru od Mramora preko Gaja. Ilazovače, čiji je dio i Karazan i Vinograda, to je sve dužine dva kilometra, lokalitet na Krstacu. Sigurno bi arheološka ispitivanja i iskopavanja na tom lokalitetu to potvrdila.
Marina di Saluto, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 413 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
Teočak
Historija
Neposredno uz tvrđavu nalaze se lokaliteti Šehitluci, Metevizi, Karaula, Numera, Halka Bunar, itd. Priča se da su na Šehitlucima ukopani poginuli u borbama sa braniocima tvrđave Mađarima, bili čak iz Anadolije i drugih krajeva turske carevine. Bili su podignuti nišani sa imenima, prezimenima, godinom rođenja i odakle su. Ali vremenom i ljudskom nemarnošću nišani su polomljeni i raznešeni, tako je ta lijepa dokumentacija, klesana i pisana nestala.
Ispod tvrdjave protiče rječica Tavna, na kojoj se nalazi vodenica koja nosi ime Krvdija, Krndija, za koju se kaže da je dobila ime zbog prolivene krvi branilaca i napadača koja se slijevala u Tavnu i vodenica mljela sa vodom i krvlju, i do danas nosi taj naziv.
Sredinom XV vijeka (1453) godine Usora je obuhvatala još i Zvornik i Teočak. Ugarska Panonska nizija se prirodno prostirala i preko Save u Bosansku Posavinu. Zbog toga je ovu granicu najčešće određivao niz utvrđenih gradova južno od Save, između rijeka Bosne i Drine, raspoređenih poslednjim gorovitim obroncima Majevice prema sjeveru, odnosno njihovim padinama koje prelaze u plodnu Posavsku ravnicu. Može se reći da su uočljive dvije paralelne linije takvih utvrđenja i to: a) sjevernija: Dobojgrad, Gradačac i Koraj, koja konačno izlazi na grad Mačvu u Mačvi, i b) južnije: Dobojgrad, Sokograd, srebrenik i Teočak. Kako se između župe Soli i linije spomenutih utvrđenja protezala planina Majevica, ona je u drugoj liniji sa sjevera i sjeveroistoka zaklanjala ovo pdručje. Isto tako ovim područjem nisu prolazili nikakvi značajniji putevi, pa je i stog gledišta to područje bilo prilično zavučeno.
Na temelju do sada poznatih izvora nije se sa sigurnošću moglo utvrditi kada je tuzlansko područje definitivno potpalo pod tursku vlast. U nauci je bilo prihvaćeno stanovište da se to dogodilo 1512. godine. Taj događaj je, naime, povezan sa padom srebreničke banovine, iako se tom prilikom Soli (Tuzla) direktno ne spominje. U pomanjkanju izvora smatralo se, iz čisto logičkih razloga, da je sudbina Soli kao neutvrđenog naselja bila direktno povezana sa sudbinom susjednih utvrđenih gradova Srebrenika i Teočaka. Grad Teočak je, čini se, pao Sigismundu u ruke nešto ranije, vjerovatno već 1405. godine kada je prvi puta bio „zaratio na Bosnu“. On ga je zatim nešto poslije 1427 godine darovao Despotu Đurđu Branokoviću. U sukobu oko Srebrenice između bosanskog kralja Tvrtka II i despota Đurđa koji je prerastao u pravi rat vođen od jeseni 1432. godine do ljeta 1433. godine, kralj je bio poražen negdje kod Zvornika, pa je despot zauzeo oblast Zlatonosovića, koji su bili gospodari Zvornika, i Usore, a sačuvao je Srebrenicu. Od tada se despot Đurađ nazivao gospodarem Zvornika i cijel Usore. Tako su gradovi: Srebrenica, Zvornik, Teočak, kao i oblast Usora došli pod vlast despota. Ali šta je sve ovdje obuhvatala Usora ne može se precizirati. Na temelju već istaknutih činjenica, međutim, vidi se da despoti nisu gospodarili cijelom Usorom nego samo istočnim dijelom te oblasti, što je obuhvatalo teritorij nešto zapadnije od linije Zvornika i Teočaka, izlazeći tako na Savu.
Srednovjekovni gradovi u Usori koje su Turci zatekli i dalje održavali bili su svi građeni od tvrdog materijala. Većina tih gradova sačuvala se do dan danas, i dobro su nam poznati, a to su: Teočak, Srebrenik, Soko i Gradačac. Postojala su, istina, tu još dva srednjovjekovna grada koja su turci zatekli i održavali sve do bečkog rata (1683do1699.). To su: Brčko i Novi kod Brezova Polja, oba na Savi, koji su za vrijeme tog rata bili porušeni. Teritorijalne promjene u korist Turaka u oblasti Usore nastale su ponovo u vezi sa događajima iz 1463. godine. Kako je poznato operacija sultana Mehmeda II u Bosni koja je trajala svega oko 45 dana od početka maja do sredine juna 1463. godine zapečatila je sudbinu bosanske države.
Pojavom sultana u Podrinju, početkom maja, predali su mu se bez borbe Pavlovići i Kovačevići, vjerovatno uslijed vijesti o sklopljenom primirju, što je omogućilo Turcima nesmetan prodor do središta države, samog Bobovca. Zatim neočekivana brza predaja toga grada od strane vojvode Radaka, demoralisala je posade ostalih gradova. Jajce se sultanu predalo bez borbe. Poslije predaje na vjeru kralja Stjepana Tomaševića u Ključu seraskeru Mehmedpaši Andjeloviću, i kraljeva smaknuća u Jajcu, po naređenju sultana, zajedno sa zarobljenim vojvodom Pavlovićem i Kovačevićem, što se dogodilo polovinom juna, predale su se posade i drugih gradova. Naime, kralj je kako navodi Thalloczy, bio prisiljen da izda i proglasi kostelanima bosanskih gradova da se predaju Turcima. Tako se završila tragična sudbina bosanske države i kraljevstva. Sultan Mehmed II postao je time gospodarem Bosne, tj. Kraljeve zamlje, oblasti Pavlovića i Kovačevića i dijela osvojene Hercegovine, po prilici do linije Gacko, Nevesinje, Ljubuški Primorje. Time je svakako bio pao i preostali dio Usorke oblasti, tako da se turska vlast proširila i sjeverno od Tuzle, odnosno na cijelu ravničarsku oblast sjeverno do Majevice između Save i donjih tokova Drine i Bosne.
Ugarska protuofaniziva započeta je u jesen 1464. godine u kojoj je učestvovao i kralj Matija okrenula se istočnoj Bosni. Prešavši Savu pod zapovjedništvom Ivana Zapolje ugarska vojska je osvojila grad Srebrenik i još tri grada, najvjerovatnije gradove na Savi: Brčko i Novi, te grad Teočak i pošla uz Drinu. Cilj joj je bio grad Zvornik koji je kao prelazna tačka preko Drine između Bosne i Srbije imao veliku strategisku važnost i upravo predstavljao ključ Drine. Naime smatram da ovdje, po mogućnosti, treba utvrditi šta je bilo sa Teočakom, kada je taj grad potpao pod Tursku vlast. Datum ni približno nije utvrđen, a uzimalo se obično da je dijelio sudbunu ostalih gradova ugarse srebreničke banovine i da je definitivno potpao pod tursku vlast 1512. godine. Međutim, upada u oči činjenica što izvori koji govore o propasti srebreničke banovine ne spominju među najbrojnijim gradovima pored Srebrenika i grad Teočak. Imajući to u vidu kao i činjenicu da bi se tuzlansko područje teško moglo držati cijelo pola vijeka kao i isturena granična zona prema ugarskim posjedima na sjeveru, ako Turci nisu bili gospodari bar jednog utvrđenog grada sjeverno od Zvornika, ne može se drugo pretpostavljati nego da je tuzlansko područje moralo dijeliti sudbinu Teočaka, tj. da su Turci tek osvajanjem Teočaka mogli da zaposjednu tuzlansko područje. Izvor za to ne postoji, ali se čini da je Nikola Iločki (1471. do 1477.) uglarski marioneta, formalni kralj Bosne, koji je faktički posjedovao samo neke gradove usorske banovine, kao i grad Teočak sa istoimenom župom gdje mu je trebalo biti sjedište, a u stvari je stalno sjedio u Budimu, izgubio Teočak još početkom 1474. godine, tj. od kada se Tuzla spominje u turskoj vlasti. Dolaskom pod tursku vlast grad Teočak i cijelo tuzlansko područje morali su čuvati vlasti koje su Turci ovamo naselili. U cijelom kraju došlo je do značajnijih etničkih promena. Mnogo katoličkog stanovništvaa povuko se na sjever. Nestalo je i franjevačkog samostana u Teočaku, čije temelje vjerovatno krije današnja stara džamija pod gradom. Krajem treće decenije XVI vijeka u teočačkoj nahiji je sedam sela, uglavnom oko istoimenog grada, bilo naseljeno vlasima. Starješine knežine, knez teočačke nahije, sjedio je u selu Srednjem Lokanju, gdje je prema turskim popisima, bila podignuta i prva pravoslavna crkva u ovoj oblasti, crkva Grabova, koja se prvi put spominje 1533. godine.
Zvornički sandžak u XVI vijeku bio je administrativno podijeljen na 31 nahiju, od koji su se 21 nalazile na bosanskoj strani, i to (od juga prema sjeveru) Šubin, Srebrenica, Budimir (ludmer), Kušlat, Zvornik, Gostilj, Spreča, Dramešin), Sapna, Teočak, Bijeljina, Koraj, Završ, Gornja Tuzla, Donja Tuzla, Vislori, Jasenica, Smoluća, Srebrenik, Soko i nenaviše (Gradačac), dok se na srbijanskoj strani nalazilo 10 naihija i to: Branik, Gošćenica, Krupanj, Bohorina, Jadar, Ptičar, Rađevina, Šabac, Donja i Gornja Mačva.
Kadiluk Bijeljina spominje se prvi puta 02. avgusta 1580. godine a formiran je, svakako, kada i susjedna dva kadiluka, između februara 1572. godine i kraja te godine. Pripale su mu osim Bijeljine još nahije Koraj i Teočak.
Takve sudsko administratina podjela u zvorničkom sandžaku kakva je ovdje prikazana nije se mijenjala do kraja XVI vijeka tj. nije došlo do formiranja novih kadiluka.
U četvrtom deceniju XVI vijeka po svojoj važnosti, donosno po broju, angažnovanih posada, pored Zvornika se 120 stalnih mustahfiza dolaze gradovi u sjevernom dijelu ovog sandžaka: Teočak 55, Srebrenik 46 i Soko 32 mustahfiza, Šabac koga su još čuvali ulufedžije, morao je imati više od 37 mustahfiza, koliko ih se ovdje spominje 1548. godine, zatim je grad Srebrenica 1533. godine imao 40 stalnih mustahfiza. Ti gradovi su po svojoj arhitekturi bili značajniji od ostali.
Već sredinom vijeka promijenio se redoslijed važnosti tih gradova. Čim je sjeverni dio sandžaka prestao biti serhat, tj. čim se turska vlast bila proširila u Slavoniju, izgubili su znatno od svoje strategijske važnosti gradovi: Teočak, Srebrenik i Soko, kao što su ranije gubili na svojoj važnosti južniji gradovi pomicanjem sjeverne granice sandžaka. Tako je 1548. godine Teočak sa 55 mustahfiza spao na 22, Srebrenik sa 46 na 21 i Soko sa 33 na 19 mustahfiza. Do te su godine preostalih pet gradova (Šaba, Noća, Novi, Brčko i Gradačac) po karakteru posada prestali biti granični gradovi, tj. dobili su stalne mustahfize, timerlije. Po broju posada imali su te godine slijedeći raspored: Zvornik sa 107, Srebrenik i Šabac po 37, Teočak 22, Srebrenik 21, Soko 19, Novi 14, Kušlat 12, Gradačac 10, Perin 9, Noćaj 8 i Brčko 12 mustahfiza. Prema tome cjelokupan broj gradskih posada u 12 spomenutih gradova sredinom toga vijeka iznosio je 308 stalnih mustahfiza, naprema maksimalnom broju od 417 operativnih vojnika u sandžaku. Taj odnos u brojonoj snazi posada u pojedinim gradovima zadržao se i kasnije, pokazujući izvjesnu tedenciju opadanja.
U dijelovima Usore i Podrinju koji su bili u vlasti despota (granice moguće utvrditi) pristalice bosanske crkve održale su se i poslije 1450. godine. Franjevci sa tog područja koji su imali samostane u Teočaku, Zvorniku i Srebrenici očito su pokušali da donekle slijede metode koje su provođene u ostaloj Bosni, tj. da prevode patarene u katoličku vjeru.
Isto tako politika pape, odnosno franjevačke vikerije u Bosni u pogledu podizanja franjevačkih samostana, ukazuje na to da je morao postojati poseban razlog što je ta papina vojska u ovoj oblasti kao nigdje u Bosni bila gusto naseljena (Zvornik, Teočak, Bijeljina, Koraj, Gornja Tuzla, Donja Tuzla, Modriča).
Kada govorimo o katoličkoj crkvi i njenim pristalicama u ovoj oblasti moramo zapravo govoriti samo o franjevcima i njihovom djelovanju jer su oni tu predstavljali jedino katoličko svećenstvo. Vjeruje se da su prvi franjevci došli najprije u Bosansko Podrinje još krajem XIII vijeka. Spomenuto je da je još godine 1291. srpski kralj Stefan Dragutin, koji se, kako neki tvrde, jedno vijeme priznavao katolikom, zamolio papu da mu pošalje nekoliko učenika franjevaca vještih jeziku. Ali organizovan rad franjevaca započeo je ovdje tek poslije osnivanja franjevačke vikarije u Bosni, koja je utemeljena oko 1340. godine.
U nahiji Teočaku čije je središte bio utvrđeni istoimeni grad pri izvoru Tavne i koja je obuhvatala 11 sela Vlasi su naseljavali 7, uglavnom. značajnih sela: Rudine (Srednji Lokanj), Vrh Lokanj, Gornji Lokanj, Branjevo (Donji Lokanj), Dolnja Pihlica /D.pilica), Gornja Pihlica i Orahovo Selište, svega 151 kuća sa 140 taia. Ali uporište Vlaha bilo je ovdje jako, a datira i odavno, kako je već istaknuto, jer su i vlaška neselja koja su formalno pripadala zvoničkoj nahiji, odnosno knezu u Trbosilju, faktički spadala u područje ove nahije tj. Tavna ili Krćina, Tavna ili Jasikovac i Glavičica.
Ovdje je bila istovjetna situacija kao i u načvanskoj banovini koja je kao i srebrenička banovina bila prethodno u vlasti Mađara, pa je poslije turskog zaposjedanja masovno naseljena Vlasima. Da se u Podrinje i Posavinu u drugoj polovini XV i u XVI vijeku doselilo novo stanovništvo iz Hercegovine, Crne Gore i zapadne Srbije postoji više dokaza. Sukcesivno dokidanje vlaških povlastica između 1476. i 1533. godine, po pojedinim područija od juga prema sjeveru, i to prvo u Brveniku, zatim u području oko Srebrenice, pa u naihiji Dremetinu, jasno govori o kretanju vlaha u tom pravcu.
Spomenici i znamenitosti
Još 1990. godine Mirko Babić, sadašnji direktor bijeljinskog muzeja, započeo je arheološka ispitivanja na ovom mjestu. Međutim, ratni sukobi spriječili su ga da okonča ispitivanja na ovom spomeniku bosanskohercehovačke kulture koji je registriran kod Zemaljskog zavoda u Sarajevu 1959. godine. Među Teočanima kruže razne priče, kao na primjer da je u unutrašnjosti Starog grada turska vojska ostavila veće količine zlata i drugih vrijednih eksponata iz tog doba. Ni jedan prilaz koji vodi u unutrašnjost stare zidine već više od 450 godina nije otvaran. Mještani su radoznali što se krije unutar utvrde, ali s obzirom na to da se radi o spomeniku kulture bilo koji pokušaj štete na ovom objektu bio bi sankcioniran kaznenim mjerama. Mještani Starog Teočaka, koji su najbliži Starom gradu, tvrde da su neki od njih na ovom prostoru pronalazili eksponate iz 16. stoljeća kao što su razne vrste oruđa, zemljane posude, a da je bilo slučajeva i nalaska dukata u podnožju grada.
Charmauvillers
Šarmauvjer je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Monbelijar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 207 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 850 metara (maksimalnoj 1.007 m, a minimalnoj 500 m).
Cikloheksankarboksilna kiselina
Cikloheksankarboksilna kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 128,169 Da.
Osteria, Ancona
Osteria je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1144 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 138 m.
Šmartno v Rožni dolini
Šmartno v Rožni dolini je naselje u slovenskoj Općini Celju. Šmartno v Rožni dolini se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 294 stanovnika.
La Esmeralda, Técpan de Galeana
La Esmeralda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 799 m.
San Agustín del Bordito, San Miguel de Allende
San Agustín del Bordito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 161 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2085 m.
Suzana Đozo
Suzana Đozo (Kiseljak, 3. augusta 1956. — Sarajevo, 11. ožujka 2021.), bila je bosanskohercegovačka novinarka, jedno od najznačajnih imena radijskog novinarstva u Bosni i Hercegovini.
Biografija
Đozo je rođena 1956. godine u Kiseljaku. Diplomirala je na Fakultetu političkih znanosti u Sarajevu. U razdoblju od 1978. do 1992. godine bila je zaposlena na Radiju Sarajevo, kao novinarka u Unutarpolitičkoj redakciji; potom je bila urednica Informativnog programa, urednica Vijesti, Dnevnika, te kontakt-emisija Otvoreni studio i političkog magazina Dežurni mikrofon.
Od 1992. godine Radio Sarajevo se transformira u Radio BiH, u kojemu je od 1993. do 1995. Đozo obavljala dužnost šefice redakcije. Nakratko, od 1996. do 1997. godine, radila je kao redaktorica u redakciji lista Oslobođenje. Novinarske poslove obavljala je i na Radiju Stari Grad. Na Radiju Federacije BiH bila je urednica Redakcije informativnog programa, urednica emisija Otvoreni studio, magazina 'Crno, bijelo, sivo', Centralnih informativnih emisija, specijalnih programa. Bila je autorica brojnih informativnih reportaža tokom Rata u BiH.
Rancho Méndez, Mexicali
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Aco Jovanovski
Aleksandar „Aco” Jovanovski (Skoplje, 31. decembar 1930 — Skoplje, 18. mart 2016) bio je jugoslovenski i makedonski filmski i pozorišni glumac.
Suzana Đozo
Biografija
Od 2001. pa do 2011. godine radila je u RTVFBiH kao urednica Informativnog programa Federalnog radija, a nakon toga, pa do umirovljenja 2015. godine, kao urednica smjene u redakciji i autorica reportaža, specijalnih emisija, intervjua i sl. Kao urednica Informativnog programa RFBiH, vodila je praktičnu nastavu za više generacija studenata četvrte godine Fakulteta političkih znanosti Odsjeka žurnalistika u Sarajevu.
Dobitnica je brojnih novinarskih priznanja za svoj rad. Na takmičenju jugoslavenskih radio-stanica u Ohridu 1987. godine, za vođenje i uređivanje centralne informativne emisije osvojila je drugo mjesto. Kao autorica, 1999. godine osvojila je prvu nagradu Udruženja novinara BiH za radioemisiju ('Zajedno' na radiju RSG) i prvo mjesto u izboru za najbolju radioreportažu Alter media festival "Mostar 99" ('Đorđe Balašević ponovo u Sarajevu'). Dobitnica je najvećeg priznanja Radija BiH Zlatna značka.
Preminula je u Sarajevu od bolesti izazvane koronom, 13. marta 2021. godine.
Šošonski jezici
Shoshonean.- Porodica ili dio porodice Uto-Aztecan, Velike pororice Aztec-Tanoan, koja obuhvaća jezike Indijanaca Shoshoni, Ute, Paiute, Northern Paiute, Bannock, Serrano, Gabrieleño, Juaneño, Luiseño, Cupeño, Nicoleño, Vanyume, Alliklik, Comanche, Kawaiisu, Koso, Gosiute, Weber Ute, Hopi, Tübatulabal, Wind River, Chemehuevi, Mono, Cahuilla, Aguas Calientes, Owens Valley Paiute, Walpapi. Jezici šošonskog roda granaju se na 4 galvne skupine, to su:
Rogolo, Sondrio
Rogolo je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 555 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Марковица
Марковица је насеље у Србији у општини Лучани у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 193 становника (према попису из 1991. било је 225 становника).
Демографија
У насељу Марковица живи 158 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 47,1 година (46,1 код мушкараца и 48,0 код жена). У насељу има 73 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,64.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Seništa (TV drama)
Seništa ) je jugoslovenska crno-bela makedonskom jeziku emitovana 1969. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada Henrika Ibsena. Režirao ju je Duško Naumovski.
Monteferrario II, Biella
Monteferrario II je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 245 m.
Bamja
Bamja je jugoslovenska crno-bela TV drama na makedonskom jeziku emitovana 1969. godine. Režirao ju je Branko Gapo, a scenario je napisao Dmitar Šolev.
Boragni, Savona
Boragni je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Balinovce
Balinovce je naselje u Srbiji u opštini Vladičin Han u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 154 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 177 stanovnika).
Demografija
U naselju Balinovce živi 128 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,1 godina (45,5 kod muškaraca i 44,6 kod žena). U naselju ima 50 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,08.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Woodland, Illinois
Vudland je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Opština Eșelnița, Mehedinți
Eșelnița je opština u Rumuniji u okrugu Mehedinci.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 81 m.
Kraljevina Poljska (1385–1569)
Kraljevina Poljska (1385–1569) (poljski: Królestwo Polskie, latinski: Regnum Poloniae) bila je kraljevina u personalnoj uniji sa Velikom Kneževinom Litvanijom, preko zajedničkih monarha iz litvanske Dinastije Jagelovića.
Historija
Prema ugovoru sa ugarskim anžuvincima, nakon smrti 1370. posljednjeg kralja iz Dinastije Pjastovića, na poljski je tron stupio Ludovik I. Veliki (Nagy Lajos) a nakon njegove smrti vlast je 1384. preuzela njegova kćer Jadwiga, koja se na bazi dogovora iz Kreve 1385. udala za velikog kneza Litvanije Jagela, za čije se vladavine trasirala personalna unija sa Velikom Kneževinom Litvanijom.
El Novillero, Ixtlahuacán
El Novillero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Ixtlahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Orhomen
Orhomen (Orchomenos, Orkhomenos ili Orchomenus, grčki: ) je ime koje se koristi za sljedeće:
John Hillerman
John Benedict Hillerman (20. decembar 1932 - 9. novembar 2017) je bio Emmyjem i Zlatnim globusom nagrađivan američki karakterni glumac.
Biografija
Hillerman se rodio u teksaškom gradu Denison kao dijete Lenore Joan Medlinger i Christophera Bena Hillerman, vlasnika benzinske pumpe. Obrazovao se na St. Xavier's Academy a na teksaškom univerzitetu u Austinu je stekao diplomu iz novinarstva. Godine 1953. se priključio ratnom zrakoplovstvu i za četiri godine napredovao do čina narednika. Tamo je sudjelovao u ameterskim glumačkim družinama, a nakon izlaska iz zrakoplovstva je otišao u New York studirati glumu preko oraganizacije American Theatre Wing. Profesionalnu karijeru je počeo u kazalištu Chatauqua Playhouse u gradu Middleton u državi Ohio.
Hillerman se godine 1959. prvi put pojavio na Broadwayu gdje je nastupao u nizu predstava prije filmskog debija godine 1970. Sljedećih je godina napravio niz malih, ali prilično zapaženih uloga u ostvarenjima kao što su The Last Picture Show (1971), High Plains Drifter (1973), Paper Moon (1973), Blazing Saddles (1974) i Chinatown (1974). Osim njih je nastupao i u filmu Lucky Lady (1975), te imao malu ulogu u komediji Up the Creek (1984).
Osim na filmu Hillerman je nastupao i u TV-serijama kao što su Ellery Queen i One Day at a Time, a 1977. je bio partner Betty White u TV-seriji The Betty White Show. Međutim njegova najpoznatija uloga je Jonathan Quayle Higgins III ("Higgins"), bivši narednik britanske vojske u TV-seriji Magnum, P.I. (1980-1988). Radi uloge je Hillerman, porijeklom Teksašanin, morao savladati britanski naglasak i to učinio tako dobro da mnogi dan-danas vjeruju da je on rođeni Englez. Za tu je ulogu dobio i Zlatnog globusa i Emmy.
Techelsdorf
Tehelsdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 157 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058160.
John Hillerman
Biografija
Godine 2000. se povukao iz glume.
Techelsdorf
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Tehelsdorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 33 metra. Površina opštine iznosi 4,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 157 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 36 stanovnika/km².
Beaver, Utah
Biver je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Škarnice
Škarnice je naselje u slovenskoj Općini Dobju. Škarnice se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 109 stanovnika.
Merișor, Tăuții-Măgherăuș
Merișor je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Tăuții-Măgherăuș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 235 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
Episkop humski
Episkop humski je nekadašnja titula vikarnog arhijereja u Srpskoj pravoslavnoj crkvi. Bila je počasna titula pomoćnom episkopu mitropolita dabrobosanskog.
Odlukom Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve, održanog u maju 2004, za vikarnog episkopa humskog izabran je Maksim Vasiljević. Od 2006. on je episkop zapadnoamerički, a dužnost humskog episkopa je upražnjena.
Ras El Bar
Ras El Bar (arapski: راس البر) ljetovalište je od 9.677 stalnih stanovnika na sjeveru Egipta u Muhafazi Dumjat.
Ljeti za velikih vrućina broj stanovnika, odnosno turista, naraste i do 250.000.
Campo Número Cinco, Cuauhtémoc
Campo Número Cinco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Palma Antigua el Vite, Huasca de Ocampo
Palma Antigua el Vite je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huasca de Ocampo.
Campo Número Cinco, Cuauhtémoc
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 138 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2050 m.
Palma Antigua el Vite, Huasca de Ocampo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 160 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2058 m.
Tazzola, Bologna
Tazzola je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 364 m.
Puianello, Reggio Emilia
Puianello je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1443 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Belvedere, Siena
Belvedere je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 237 m.
Plan del Aire, Tataltepec de Valdés
Plan del Aire je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Tataltepec de Valdés.
L.A. Law
L.A. Law je bila američka pravosudna TV-serija koja se originalno emitirala od 1986. do 1994. Bila je jedna od najpopularnijih američkih TV serija s kraja 1980-ih i početka 1990-ih.
Opština Santa Lucía del Camino, Oaxaca
Santa Lucía del Camino je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1555 m.
L.A. Law
Radnja serije je bila smještena u i oko fiktivne losanđeleske advokatske firme McKenzie, Brackman, Chaney & Kuzak i za protagoniste imala njene advokate kao i članove pomoćnog osoblja.
L.A. Law je na području bivše Jugoslavije premijerno prikazala krajem 1980-ih Radiotelevizija Zagreb u okviru programa JRT-a pod naslovom Zakon u Los Angelesu.
Glumačka postava i linkovi
Originalni glumački ansambl:
Kasnije su se postavi serije priključili:
Šentrupert (Laško, Slovenija)
Šentrupert je naselje u slovenskoj Općini Laškom. Šentrupert se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.