cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Várkerület
Karakteristike i historija
Várkerület je osnovan kao okrug 1873., ali vuče svoj nastanak još iz 10. vijeka. Svojevremeno je bio aristokratski kvart, ali se tokom 19. i početkom 20. vijeka pretvorio u umjetnički kvart. thumb|right|280px| Vojni muzej Najveće znamenitosti tog okruga su Budimski dvorac, Mađarska nacionalna galerija i Budimpeštanski historijski muzej.
NGC 2398
NGC 2398 je galaksija u zviježđu Blizancima.
El Bonete, Cihuatlán
El Bonete je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cihuatlán.
San Antonio Porvenir (razvrstavanje)
San Antonio Porvenir ima više značenja:
El Bonete, Cihuatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Petar Stambolić
Poratna biografija
Od 1945. do 1967. biran je za poslanika Savezne skupštine, a od 1946. do 1958. godine za poslanika Skupštine Socijalističke Republike Srbije. Biran je u republičko i savezno rukovodstvo Narodnog fronta, odnosno SSRN, i u Predsedništvo Saveznog odbora Socijalističkog saveza radnog naroda Jugoslavije (SSRNJ). Od 1948. do 1957. godine bio je politički sekretar Centralnog komiteta Komunističke partije Srbije. Član Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije bio je od Petog do Dvanaestog kongresa SKJ. U međuvremenu, biran je za člana Politbiroa CK KPJ, Izvršnog komiteta CK SKJ, Predsedništva SKJ i Predsedništva CK SKJ.
Balta (razvrstavanje)
Balta ima više značenja:
Ženska gimnazija Sarajevo
Historija
Zgrada Ženske gimnazije kod Drvenija mosta izgrađena je prije 1898. godine po projektu Hansa Niemeczeka za potrebe austrougarske Vojne komande. Dograđena je 1899. godine prema zapadu, u istome neorenesansnom stilu, po projektu Josip Vancaša. U istoj ulici Terezija, Ludwig Huber projektovao je godine 1900/01 zgradu “Filipovića kasarne”, tako da su u tri godine završena dva značajna vojno–komandna objekta austrougarske vojske na potezu od Bistrika do Drvenija mosta.
Djeci ženskog pola do 1909. godine nije bio dopušten redovan upis u Realnu gimnaziju u Sarajevu, smještenu u zgradi na suprotnoj obali Miljacke, već su ženska djeca mogla dobiti status hospitanata ili privatista, odnosno polagati ispit na kraju školske godine. Redovno pravo upisa u gimnaziju u Sarajevu djevojke su dobile tek nakon završetka Prvog svjetskoga rata, početkom školske 1919/20. godine
Nakon završetka Prvog svjetskog rata, 1919. godine u zgradu je prvobitno smješten Državni erar, a 1923. godine je smještena Ženska gimnazija. Već u drugoj godini broj učenica je narastao na 500, a bilo je 40 nastavnica, s tim da je kasnije otvorena mogućnost upošljavanja profesora muškoga spola. Neposredno prije Drugog svjetskoga rata, ženska gimnazija je po broju đaka bila među najvećim ustanovama u zemlji, s obzirom da se u njoj školovalo oko 1500 učenica. Broj maturantkinja se godišnje kretao između 30 i 40, a neposredno pred Drugi svjetski rat taj broj se popeo na 80.
Opis
Ženska gimnazija u Sarajevu ima približno pravougaonu osnovu dimenzija 36,50 x 27,00 m. Spratnost iznosi Sut+P+3+tavan, visina do krovne strehe 19,70 m, a do sljemena krova iznosi 23,90 m. Po stilskome određenju građevina se može svrstati u objekte građene u neorenesansnom duhu, i tokom postojanja dograđivana i mijenjala namjenu.
Petar Stambolić
Poratna biografija
Biran je za člana Saveta narodne odbrane i Saveta federacije. Polovinom osamdesetih se povukao iz političkog života, i živeo povučeno sve do svoje smrti 21. septembra 2007. godine. Kremiran je na Novom groblju u Beogradu a sahranjen na groblju u selu Brezova. Njegov sestrić bio je Ivan Stambolić, tragično preminuli predsednik SR Srbije.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih inostarnih i jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su Orden jugoslovenske velike zvezde, Orden junaka socijalističkog rada, Orden narodnog oslobođenja i dr. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 27. novembra 1953. godine.
Balta Verde (razvrstavanje)
Balta Verde ima više značenja:
El Guayabo, San Sebastián Coatlán
El Guayabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Sebastián Coatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1120 m.
Budza
Budza (albanski Buxa i Buxë [ˈbud͡zə]), naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 37 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 109 stanovnika).
Demografija
U naselju Budza živi 26 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,8 godina (36,7 kod muškaraca i 36,9 kod žena). U naselju ima 9 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,11.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Albancima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Gravà, Catania
Gravà je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 276 m.
Sobekhotep IV
Statua Sobekhotepa IV. (Louvre)|thumb
Sobekhotep IV Khaneferre bio je egipatski faraon koji se smatra najmoćnijim vladarom Trinaeste dinastije. Bio je sin 'Božjeg oca' Haankhefa i 'kraljeve majke' Kemi, te brat Neferhotepa I, koga je naslijdio na prijestolju.
Dvor Sobekhotepa IV je činila 'kraljeva supruga' Tjan, te nekoliko djece. Vezir je bio Neferkare Iymeru, blagajnikSenebi, a vrhovni upravitelj dvora Nebankh.
Kralj je vladao 10 godina i iza sebe ostavio brojne spomenike. Gradio je uglavnom po Abydosu i Karnaku. Spominju se također i vojni pohodi protiv Nubije.
Židovski pisac Artapan spominje kralja Chenephresa koji je napao Nubiju, te tvrdi da je bio Mojsijev suvremenik.
Ivrinezu Mic, Peștera
Ivrinezu Mic je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Peștera.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 420 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
L'invitation au voyage (film)
L'Invitation au voyage je francuski srednjemetražni nijemi film snimljen 1927. u režiji Germaine Dulac. Radnja je inspirirana Baudeleaireovom istoimenom pjesmom, i smještena u noćni klub koji posjećuje žena i čiji život gledamo kroz nekoliko vinjeta. L'Invitation au voyage se zbog nedostatka čvrste radnje i tadašnjih konvencija filmske naracije smatra ostvarenjem francuske međuratne filmske avangarde.
La Lajita (razvrstavanje)
La Lajita ima više značenja:
NGC 2399
NGC 2399 je trostruka zvijezda u zviježđu Malom psu.
Fox Island, Washington
Foks Ajland je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.633, što je 830 (29,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Balta Doamnei (razvrstavanje)
Balta Doamnei ima više značenja:
Platteville, Wisconsin
Platvil je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.224, što je 1.235 (12,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Balta Albă (razvrstavanje)
Balta Albă ima više značenja:
San Antonio Texas (razvrstavanje)
San Antonio Texas ima više značenja:
Orezzo, Bergamo
Orezzo je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 549 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 687 m.
La Lechería (razvrstavanje)
La Lechería ima više značenja:
Okrug Thula, 'Amran
Thula je okrug u Jemenu u pokrajini Amran.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 3028 m.
Canoítas, Tepalcatepec
Canoítas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tepalcatepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 499 m.
El Arenal, Matamoros
El Arenal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Bakotić
Bakotić je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Maglaj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 630 stanovnika.
Joya de Ipazotes, Rioverde
Joya de Ipazotes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rioverde.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1420 m.
Opsada Pariza (885–886)
Uvod
Vikinzi su postali glavna opasnost u kontinentalnoj Evropi tokom kasnog IX veka. Normani su napadali kontinentalnu Evropu, Danci britanska ostrva, a Varanginjani i Šveđani Rusiju i Baltik. Vikinzi su dolazili sve do Mediterana i napadali su i hrišćane i muslimane. Napadali su po obalama i duž plovnih reka Francuske, Španije i Italije. Najviše su napadali Holandiju i Belgiju i obližnja područja Francuske i Nemačke.
Karlo Ćelavi je još 865. stvorio odbrambeni sistem protiv Vikinga
Tako su 845. napali Pariz. Tokom 860ih učinili su to još tri puta, napuštajući područje tek kad bi nagomilali dovoljno opljačkanog blaga ili kad bi dobili dovoljan otkup da ne pljačkaju određeno područje.
Tokom 864, Karlo Ćelavi je pripremio Francusku za buduće opasnosti, pa su po Ediktu iz Pistra sagrađeni mostovi sa odbrambenim utvrđenjima preko Sene. U Parizu su tada izgrađena dva mosta, koja će imati veliku ulogu 20 godina kasnije, tokom opsade 885. godine.
Velike nade dolaskom Karla Debelog na vlast
Francuska je trpela zbog mnoštva kraljeva, koji su kratko vladali, sve do pojave Karla Debelog, koji je bio kralj Italije, Nemačke i Francuske. Nade su porasle zbog ujedinjenja carstva Karla Velikog.
Opsada
Vođa Danaca, Zigfrid zahtevao je otkup od Karla Debelog, ali Karlo je odbio. Zigfrid je došao sa 700 brodova i 30.000 Danaca do Pariza. Pariz je u to doba bio grad na ostrvu. Strateški značaj grada dolazi od mogućnosti blokade prolaska brodova niz Senu. Blokada se izvodila pomoću dva nisko-ležeća mosta. Jedan je bio drveni, a drugi kameni most. Čak ni niski vikinški brodovi nisu mogli proći ispod mostova. Odo Pariski se pripremao za dolazak Vikinga. Imao je dve kule, koje su branile svaki most. Imao je samo 200 ljudi sa oružjem.
Vikinzi su došli 25. novembra 885. i tražili su plaćanje danka. Kad je to odbijeno započeli su sa opsadom. Već 26. novembra napadaju severoistočnu kulu sa katapultima i kišom strela i kamenja. Odbijeni su vrelim uljem. Toga dana odbijeni su svi vikinški napadi, a Parižani su preko noći izgradili još jedan sprat na kuli.
Vikinzi napadaju 27. novembra ovnovima, vatrom i potkopavanjem. Toga dana se i opat pridružio obrani.
Velike kiše su 6. februara bile potpomognute bačenim otpadom u reku, tako da je reka potopila mostove. Potpore od mostova su popustile i jedan most je reka odnela. Severoistočna kula je postala izolovana sa samo 12 branilaca. Vikinzi su zahtevali od te dvanaestorice da se predaju, a kad su ovi to odbili, usledio je napad, u kome je jedanaest branilaca ubijeno, a dvanaesti je zarobljen. Taj zarobljenik se oslobodio i pobio je mnoge pre nego što su ga zaustavili.
Odo Pariski odlazi da traži pomoć
Vikinzi su ostavili deo vojske da drži opsadu, a većina je krenula u pljačku po okolnim područjima Le Mansa i Čartra. Odo Pariski je uspeo da se provuče kroz vikinške linije i krenuo je u Italiju da traži pomoć od Karla Debelog. Glavni Karlov vođa iz Nemačke Henrik Saksonski došao je do Pariza. Moral Vikinga je opao, pa je Zigfrid bitno smanjio cenu i tražio je 60 funti srebra da bi digao opsadu Pariza. Zigfrid je otišao u aprilu, a ostavio je Rola da drži opsadu.
Karlo Debeli ne žuri da se obračuna sa Vikinzima
U maju u Parizu se raširila bolest. Odo Pariski je ponovo prošao kroz vikinške redove da bi tražio pomoć Karla Debelog. Karlo je dao nešto vojske, pa su se Odo i Henrik Saksonski borbom probijali do Pariza. Međutim, Henrik je umro.
Leti su Danci izvršili poslednji pokušaj osvajanja grada, ali bili su odbijeni. Velika carska vojska stigla je tek u oktobru i razjurila je Vikinge. Karlo Debeli je opkolio vođu Vikinga Roloa i njegovu vojsku. Međutim, Karlo Debeli nije želeo da se bori, iako je bio mnogo jači. Karlo je u proleće 887. dao Vikinzima 700 funti srebra zbog toga što se povlače.
Posledice
Izdati Parižani i Odo Pariski nisu puštali Vikinge niz Senu, pa su Vikinzi morali da vuku čamce kopnom do Marne. Karlo Debeli je postao omražen u Francuskoj, a i u Italiji i Nemačkoj. Zbačen je sa vlasti 887, a Francuzi su izabrali Oda Pariskog da im bude kralj. Kasnije je i brat Oda Pariskog postao kralj.
San Antonio Tierra Colorada (razvrstavanje)
San Antonio Tierra Colorada ima više značenja:
Biesdorf
Bisdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 239 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232016.
Angles, Vendée
Angl je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Vandeja koja pripada prefekturi Sabl d'Olon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1582 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 46 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 34,27 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 9 metara (maksimalnoj 22 m, a minimalnoj 1 m).
San Antonio Uno (razvrstavanje)
San Antonio Uno ima više značenja:
TACE
Termin TACE ima više značenja.
Balinț (razvrstavanje)
Balinț ima više značenja:
Jasenica (Žitorađa)
Јасеница је насеље у Србији у општини Житорађа у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 989 становника (према попису из 1991. било је 970 становника).
Демографија
У насељу Јасеница живи 787 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,0 година (40,6 код мушкараца и 41,4 код жена). У насељу има 267 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,70.
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године).
Baldovinești (razvrstavanje)
Baldovinești ima više značenja:
La Lechuguilla (razvrstavanje)
La Lechuguilla ima više značenja:
Borgne, Udine
Borgne je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 280 m.
NGC 2400
NGC 2400 je trostruka zvijezda u zviježđu Malom psu.
San Isidro de los Esparza, Aguascalientes
San Isidro de los Esparza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Trecento, Firenze
Trecento je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
Chapultepec, México
Chapultepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 5828 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2596 m.
Colonia Río Grande Serbas, Piedras Negras
Colonia Río Grande Serbas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Piedras Negras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 228 m.
Magnet
desno|mini|300px|[[Magnetsko polje|Magnetske silnice mogu se pokusom zapaziti ako se iznad magneta postavi staklena ploča i na nju pospe željezna pilovina te se ploča lagano potrese. Slova N i S predstavljaju položaje sjevernog i južnog pola.]]
desno|mini|300px|Model prvobitnog [[kompasa (sinan) iz dinastije Han (206 pr.Kr. – 220.) za koji se pretpostavlja da je napravljen od prirodnog magneta.]]
mini|300px|desno|Djelovanje magneta.
mini|desno|300px|Pojednostavljeni uporedni pregled [[Magnetska permeabilnost|magnetske permeabilnosti: feromagnetika (μf), paramagnetika(μp), vakuuma (μ0) i dijamagnetika (μd).]]
mini|desno|300px|[[Dijamagnetizam|Dijamagnetička svojstva zlata: lebdenje ili levitacija pirolitičkog ugljika.]]
mini|desno|300px|Magnet koji lebdi iznad [[supravodljivost|supravodiča zbog Meissnerovog učinka.]]
mini|desno|300px|[[Alnico feromagnet u obliku potkove.]]
mini|desno|300px|Jednostavan [[elektromagnet se sastoji od zavojnice izoliranog električnog vodiča koji je namotan ono željezne jezgre. Jakost magnetskog polja H je sukladna s jačinom električne struje i.]]
mini|desno|300px|[[Ferit (magnet)|Feriti su izrazitih magnetskih svojstava.]]
Magnet (lat. magnes, genitiv magnetis < grč. Μαγνῆτıς λίϑος: kamen iz Magnezije) je svako tijelo koje stvara magnetsko polje u sebi i oko sebe, te ima svojstvo da može djelovati privlačnom silom na feromagnetske materijale (na primjer željezo). Trajni ili permanentni magnet to svojstvo ne mijenja tijekom vremena, osim ako se vanjskim djelovanjem ne demagnetizira. Privremeni ili promjenljivi magnet to svojstvo ima dok je izložen utjecaju magnetskog polja što ga stvara neki drugi magnet u okolini. Magnetsko polje nastaje i u okolini električnog vodiča kojim teče električna struja. Strujna petlja ili mnoštvo namotaja u obliku zavojnice ponaša se kao magnet.
Djelovanje magnetskog polja u nekoj točki može se ustanoviti magnetskom iglom, koja se lako zakreće na svojem uporištu u smjer magnetskog polja. Tako označeni smjerovi od točke do točke u prostoru čine magnetsku silnicu. Magnetsko polje što ga stvara neki magnet obično se prikazuje skupom magnetskih silnica. One izlaze iz sjevernoga magnetskog pola i ulaze u južni, a unutar magneta silnice idu od južnoga prema sjevernom polu tako da ukupno čine zatvorene linije. Magnetske silnice mogu se pokusom (eksperimentalno) zapaziti ako se iznad magneta postavi staklena ploča i na nju pospe željezna pilovina te se ploča lagano potrese.
Povijest
Po predaji, do naziva magnet došlo je tako što je svojstva magneta zapazio pastir Magnus na grčkom otoku Kreti. Po toj predaji, on je na sandalama imao željezne čavle te je, dok je išao preko kamenja, primjetio da mu to kamenje privlači sandale. Dakako, to kamenje je bila rudača magnetit. Tales Milećanin, a poslije i drugi grčki filozofi, pisao je o neobičnom ponašanju željezne rudače koja privlači željezne predmete. Naime, oblikovana željezna rudača - magnetit, crna ruda metalnog sjaja, ima sposobnost privlačenja željeza. Ruda magnetit kopala se u maloazijskom mjestu Magnezijum, po kojem je neobična pojava svojstvena oblikovanim komadima magnetita dobila naziv magnetizam. Dakle, za tijela koja imaju svojstvo privlačenja željeznih predmeta kaže se da su magnetična i nazivaju se magneti.
Magnetizam u drevnoj Kini
Za razliku od papira, magnetski kompas je bio naprava bez koje je kineska civilizacija mogla živjeti isto kao i s njom, ali ovaj slučaj upravo pokazuje ono malo veza između znanosti i tehnologije u drevnoj Kini. Tajnovita svojstva magnetnog kamena (prirodni magnetizam minerala magnetita) bila su poznata do 300. pr. Kr. i isprva su korištena kao sredstvo proricanja. Do 100. pr. Kr. je postalo poznato da se magnetna igla usmjerava duž pravca sjever-jug i to je svojstvo korišteno u geomantiji ili umijeću feng shui, pravilnom postavljanju kuća, hramova, grobnica, cesta i drugih građevina. Kasnije se pojavila razrađena naturalistička teorija koja je objašnjavala gibanje magnetne igle kao odziv na strujanje energije kroz i oko Zemlje, što je primjer koji pokazuje da tehnologija ponekad potiče pretpostavke o prirodi, a ne samo obratno, kako se danas uobičajeno misli.
U Kini su kasnije magneti proizvođeni na različite načine: trljanjem željeza magnetitom ili magnetiziranim željezom, kovanjem zagrijane željezne trake postavljene u smjeru sjever-jug, te naglim uranjanjem zagrijane željezne šipke, postavljene u smjeru sjever-jug, u vodu. Prvi pouzdani prikaz primitivnog, ali uporabivog kompasa ili sinana, nalazi se u knjizi iz 83., dok ostali izvori sežu možda i do 4. st. pr. Kr. Komad magnetita bi se izdubio u oblik zaimače (grabilice za uzimanje i prenošenje juha), koja bi se postavila na kamenu ploču ravne, uglačane površine, a drška bi se potom usmjerila prema jugu. Izvori navode da je osim u geomantiji korišten i za orijentaciju tijekom putovanja.
Magnetizam u srednjem vijeku
U 13. stoljeću utvrđeno je da i željezo postaje magnetično ako se preko njega prelazi drugim magnetom. Tako nastaju umjetni magneti. Magneti mogu biti različitih oblika. Najčešće su u obliku igle, štapića i potkove. Petrus Peregrinus prvi je u Europi (1269.) detaljnije opisao navigaciju s pomoću magnetne igle. William Gilbert (1600.) otkrio je magnetizam Zemlje, a Charles-Augustin de Coulomb postavio je 1785. zakon o privlačenju i odbijanju magnetnih polova. Do početka 19. stoljeća smatralo se da električne i magnetske pojave nisu povezane. Epohalno je otkriće danskog fizičara Hansa Christiana Ørsteda, koji je (1820.) utvrdio da električna struja djeluje na magnetnu iglu. Pet godina poslije André-Marie Ampère otkrio je zakon o silama među vodičima kojima teče električna struja. Tada je konstruiran i prvi elektromagnet. Oko 1830. Michael Faraday, Joseph Henry i Heinrich Lenz otkrili su elektromagnetsku indukciju i njezine zakonitosti, a James Clerk Maxwell je 1873. sjedinio Ørstedove i Faradayeve spoznaje u zaokruženu cjelinu električnih i magnetskih pojava.
Podjela
Magneti se dijele na trajne ili permanentne magnete i na elektromagnete. Elektromagneti se obično sastoje od zavojnice sa željeznom jezgrom, a razlikuju se od trajnih zbog ovisnosti o električnoj struji koja je uvjet za stvaranje njihova magnetskog polja. Trajni se pak magneti dijele na prirodne i umjetne. Prirodne čine rude, odnosno minerali koji su magnetizirani prirodnim putem, a umjetni se dobivaju željenim postupkom magnetiziranja posebnog materijala. Najpoznatiji primjer prirodnog magneta je magnetizirani magnetit, od čijeg naziva i potječu nazivi kao što su magnet ili magnetsko polje.
Polovi
Magneti nisu izotropni, nego imaju povlašteni smjer, a to je smjer vektora magnetskog polja unutar magneta. Mjesta gdje magnetsko polje magneta u značajnoj mjeri izvire ili ponire u magnet se nazivaju polovima magneta. Polovi se se nazivaju sjeverni (N ) i južni (S ) pol, a o kojem se polu radi ovisi o predznaku magnetskog polja. Magneti međusobno djeluju silom jedni na druge, a to međudjelovanje se dade opisati odbijanjem istoimenih polova i privlačenjem  raznoimenih polova.
Svojstva
Osim prirodnih magneta, postoje i umjetni magneti, koji se dijele na stalne magnete i elektromagnete. Stalni magneti izrađuju se od posebnih željeznih legura (tzv. tvrdih feromagnetskih materijala) i trajno zadržavaju magnetska svojstva. Uz stalne magnete postoje i elektromagneti (zavojnice s jezgrom od mekog željeza), koji su magneti samo dok kroz njihovu zavojnicu teče električna struja.
Dijamagnetizam
Dijamagnetizam je svojstvo mnogih kemijskih elemenata (npr. zlata, srebra, cinka, silicija, fosfora, vodika, plemenitih plinova) i većine organskih spojeva, koje obilježava slaba magnetska permeabilnost. To su dijamagnetici, njihova je relativna magnetska permeabilnost manja od 1 i gotovo ne ovisi o temperaturi. Kod tih se tvari vanjsko magnetsko polje neutralizira poljem koje stvara kružno gibanje elektrona, takozvana Larmorova precesija (Joseph Larmor), pa je zbog toga gustoća magnetskoga toka zapravo manja od gustoće toka u vanjskome magnetskome polju. Anomalni dijamagnetici, na primjer grafit i bizmut, imaju većinu svojstava dijamagnetičnih tvari, ali im je magnetska permeabilnost 10 do 100 puta veća od permeabilnosti ostalih dijamagnetika i na niskim temperaturama ovisi o temperaturi. Kod svih dijamagnetičnih tvari magnetsko polje prolazi gotovo nedeformirano (strogo uzevši samo za magnetsku permeabilnost 1), pa se te tvari u makroskopskim uvjetima očituju kao "nemagnetične" (ne privlači ih magnet). Dijamagnetska svojstva pokazuju i tvari kod kojih se javlja supravodljivost.
Paramagnetizam
Paramagnetizam je svojstvo mnogih tvari, kemijskih elemenata (na primjer aluminija i kisika) i kemijskih spojeva, koje obilježava relativna magnetska permeabilnost nešto veća od 1. To je u prirodi najčešći oblik magnetizma. Paramagnetične tvari u magnetskom polju dobivaju slab dodatni inducirani magnetizam istoga smjera kao i polje, koji nastaje djelomičnim usmjeravanjem atomskih magnetskih momenata i veći je na nižoj temperaturi. U paramagnetskom stanju magnetski momenti atoma slabo međusobno djeluju i nisu kolektivno uređeni. I te tvari ne pokazuju makroskopsku "magnetičnost", ali se, na primjer, kuglica od aluminija pri padu kroz jako polje potkovasta magneta usporava. Kod njih se zbog toplinskoga gibanja atoma ili iona stalno mijenjaju smjerovi rezultantnih magnetskih momenata tako da je ukupni magnetski moment jednak nuli iako su im rezultantni magnetski momenti različiti od nule.
Feromagnetizam
Feromagnetizam je svojstvo karakteristično za željezo, nikal, kobalt i gadolinij, za njihove međusobne slitine i neke spojeve s drugim elementima, a samo za malen broj tvari u kojima se ta četiri elementa ne pojavljuju. Feromagnetične tvari imaju izrazitu relativnu magnetsku permeabilnost, znatno veću od 1 (od 1000 do 10 000). Feromagnetizam nastaje kao posljedica jakih međudjelovanja (interakcija) magnetskih momenata atoma, zbog čega nastaje kolektivno magnetsko uređenje, takozvana spontana magnetizacija, koja se s porastom temperature smanjuje. Zbog toga feromagnetične tvari pokazuju jaku "magnetičnost", u vanjskome magnetskome polju postaju inducirani magneti koje zatim to polje privlači. To inducirano polje mogu zadržati neko vrijeme, pa i stalno.
Osobito je važna Curieva točka, tj. granična temperatura iznad koje te tvari gube feromagnetična svojstva i postaju paramagnetici (za željezo 758 °C, nikal 360 °C, kobalt 1075 °C, gadolinij 16 °C). Hlađenjem na temperaturu nižu od Curiejeve ponovno nastaje feromagnetsko stanje. Feromagnetične tvari imaju više ili manje izražen takozvani remanentni magnetizam ili zaostali magnetizam: ako ih se dovede u magnetsko polje i zatim djelovanje polja ukloni, njihova magnetizacija ne iščezne potpuno (histereza). Tako se od tvari s velikim remanentnim magnetizmom dobivaju jaki stalni ili permanentni magneti. Posebnu skupinu feromagnetičnih materijala čine tvari poznate pod nazivom ferit.
Antiferomagnetici (npr. manganov oksid, manganov sulfid, željezni sulfid) su tvari kojima magnetska permeabilnost na kritičnoj temperaturi (slično Curievoj točki) prolazi kroz maksimum. Te su tvari po ostalim magnetskim svojstvima vrlo slične feromagneticima, odnosno iznad takozvane antiferomagnetske Curiejeve točke paramagneticima.
Ferimagnetizam
Ferimagnetizam je pojava kod koje se magnetski momenti susjednih atoma ili iona u ograničenim područjima kristala (domena), koja su feromagnetska, međusobno poništavaju, slično nizu permanentnih magneta nasuprotnih orijentacija. Takve tvari, ponajviše feriti, odlikuju se velikom električnom otpornošću koja je uzrokovana prelascima elektrona na granicama domena, a na temperaturama višima od Curieve, kao i feromagnetične, prelaze u paramagnetične tvari.
Metamagnetizam
Metamagnetici pokazuju jaku anizotropiju magnetskih svojstava; u smjeru su jedne kristalne osi paramagnetici, a u smjeru druge feromagnetici. Takvih je tvari vrlo malo, na primjer kobalt, željezo i kalcijev klorid.
Elektromagnetizam
Elektromagnetizam je pojava magnetskoga polja izazvana promjenama električnoga polja, odnosno tokom električne struje. Tu je pojavu prvi uočio Michael Faraday, a teoretski razjasnio James Clerk Maxwell. Električno i magnetsko polje usko su povezani i svaka promjena jednog od polja izaziva promjenu drugoga, pa se shvaćaju kao jedinstveno elektromagnetsko polje (elektrodinamika). Ta su dva polja u svakoj točki prostora međusobno okomita. Prema Biot-Savartovu zakonu svi djelići (duljine ds) nekog električnog vodiča kojim teče električna struja (i) stvaraju u točki na udaljenosti (r) magnetsko polje jakosti (H), koje je određeno jednakošću:
gdje je c brzina prostiranja magnetskoga polja, to jest brzina svjetlosti. S pomoću te jednakosti može se izračunati jakost magnetskoga polja u svakoj točki prostora bilo kako oblikovanoga vodiča struje (elektrodinamičko djelovanje).
WinShell
WinShell је бесплатан програм затвореног кода, који ради у вишејезичном интегрисаном дизајн окружењу (IDE) за LaTeX и TeX за Windows.
Језици
Подржани су језици: Бразилски португалски, Каталонски, Кинески, Чешки, Дански, Холандски, Енглески, Француски, Галицијски, Немачки, Мађарски, Италијански, Јапански, Мексички Шпански, Пољски, Португалски, Руски, Српски, Шпански, Шведски и Турски.
Компатибилност
WinShell програм ради са MiKTeX, TeX Live и W32TeX дистрибуцијом. На почетку, WinShell аутоматски препознаје дистрибуцију и подешавања аргумената командне линије. Сличан је софтверу за гледање који је створио ПДФ докуменат. За Acrobat Reader, WinShell затвара пдф документ пре компајлирања. За SumatraPDF, WinShell аутоматски поставља исправне команде за прегледање унапред и обрнуту претрагу између WinShell и SumatraPDF.
Arpignano, Salerno
Arpignano je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 381 m.
Rancho San José, Cihuatlán
Rancho San José je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Birkenheide
Birkenhajde je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Rajna-Palatinat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.162 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7338003.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajna-Palatinat Birkenhajde se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajna-Palatinat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 90 metara. Površina opštine iznosi 2,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.162 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.079 stanovnika/km².
Apapokuva
Apapokuva (Apapocúva), pleme Tupian Indijanaca uže grupe Chiripá, grana Guaraní, nastanjeno kroz južni Brazil po državama Mato Grosso, Paraná (Terra Indígena Tekohá Anetete) i São Paulo. U drugoj polovici 20. stoljeća brojali su manje od 500 duša.
Tradicionalno su ratari, uzgajivači kukuruza i slatke i gorke manioke i drugog bilja, te sakupljači. Apapokuve su šamanisti, a zabilježeno je da je 1879. jedan šaman poveo cijelo svoje selo u 'zemlju bez zala', koje se prema legendi nalazi negdje na atlantskoj obali. Métraux njihovo glavno božanstvo, stvoritelja, naziva Ñandevuruçu naš veliki otac koji biva u zemlji tame, on ima i svoju ženu Ñandeçi ili naša majka koja se nalazi u 'zemlji bez zala'. Tupã, njihov sin, koji ima vunastu kosu, personifikacija je groma. Tupã se vozi u svojem drvenom koritu u pratnji ognjenih ptica, a kada god prođe nebom uzrokuje oluju. Jedan od heroja kulture je Nianderyquey, koji je lešinarima urubu ukrao vatru i tada je poklonio Apapokuvama. Ovaj mit zapisuju i Curt Nimuendajú i Schaden.
Tupi-Kawahíb
Tupi-Kawahíb (Kagwahiva, Kagwahiv, Kawaib), zbirno ime nizu manjih skupina Tupí Indijanaca nastanjenih u području brazilske države Rondônia, poglavito uz rijeku Machado. Tupi-Kawahib podrijetlo vuku od starog plemena Cabahyba koje se raspalo napadima drugog Tupian plemena, Mundurucu Indijanaca, pa su se podijelili na skupine Tupi-Kawahiba ili Cawahíb i Parintintin, smatra Levi-Strauss, ali moguće i na ostale grupe koje sebe nazivaju imenom Cavahiba, Cabaiba, Cabahiba, Kawahib, Kagwahív, koja u njihovom jeziku znači mi ili nas, to su: Amondawa (Amundáwa), Diahói (Jahói), Júma, Karipuna, Parintintin, Tukumanféd, Morerebi, Apiaká, Uru-Eu-Wau-Wau. Unutar Tupi-Kawahiba (govore tenyarín, tenharim) nalazimo niz lokalnih skupina koje govore srodnim dijalektima, na žalost neke skupine su nestale prije nego što se uspjelo doći sa njima u bliži kontakt, a takva je bila i skupina sa Igarape de Itapici. Podatke što znanost ima o Tupi-Kawahibima, zahvaljuje francuskom znanstveniku Claude Lévi-Straussu, koji dolaze u kontakt sa nekim skupinama, navodi njihova imena i piše o njihovom načinu života.
Kod pravih Tupi-Kawahiba nalazimo različite lokalne skupine koje sebe poglavito nazivaju različitim varijantama imenea Kawahib: Kagwahiva, Kagwahibm, Kagwahiv, Kawahip, Kavahiva, Kawaib, Kagwahiph.
Etnografija
Tupi-Kawahíbi su tipični stanovnici kišne šume podijeljeni na niz manjih skupina koje se bave lovom i sakupljanjem. Odjeća Tupi-Kawahiba je oskudna, kod muškaraca se sastoji od konične navlake za ud, jednostavnijim, nego što je dekorirani bá Orarimugudoge Indijanaca iz područja Pantanala. -Kod žena se javlja pamučna pregača i jako stegnute vrpce oko podlaktica i nožnih listova, ogrlice od zubi tapira ili pločice od srndaćevih kostiju. Obraze tetoviraju sokom od genipea, od ušne šupljine do spoja usnica, naglašena sa četiri vodoravne linije, jedna iznad druge, svaka odozdo urešena resicom od malih lukova. Kosu žene uglavnom nose kratku, začešljanu gustim češljem od drvenih štapića, povezanih pamučnim koncem.
O kućama
Tupi-Kawahibe otkriva istraživač i geograf, Brazilac Cândido Mariano da Silva Rondon rođen (1865 - 1958) u Mato Grossu. Rondon pacifizira cijeli niz plemena, od kojih su najpoznatiji Boróro, Paranawát, Urumí, Arikén, Rama-Rama, Urubu, Parintintin, Xavante i drugi. Rondon na Igarape do Leitâo (potok prasećeg mlijeka), otkriva skupinu Takwatip ('one od bambusa'), čiji je poglavica bio Abaitara, i još nekoliko skupina. Ove skupine Kawahiba općenito žive u jednom selu i imaju granicama određena lovišta koja se ljubomorno čuvaju. Kuće su im u vrijeme dolaska Rondona već bile kvadratnog oblika, sa visokim krovom na dva nagiba. U unutrašnjosti su jedini namještaj viseći ležaji (hamak), izrađeni od pamučne pređe. posuđe se sastoji od zemljanih lonaca i tikava, nadalje drvene stupe, strugače za manioku i zdjela za sušenje kukuruzne i maniokove jezgre, vretena, pletena sita. Luk je dug otprilike 1,70 m., a strelica ima nekoliko tipova: strelice za lov sa kopljastim vršcima od bambusa; drugi tip je za rat, sa zupčastim vrškom poput pile i za ribolov sa više vršaka. Od glazbenih instrumenata Tupi-Kawahibi su poznavali (Lévi-Strauss) panovu frulu sa trinaest cijevi i flažolete sa četiri rupe.
O imenima -Indijanci Mialat i Takwatíp
Tupi-Kawahibi pokazuju svoje srodstvo sa starim Tupijima i u mnogim običajima, kao i u materijalnoj kulturi. Putnici koji su u 16. stoljeću susretali Tupije govore o običajima da ime nije tajno, kao što ga pred nepoznatima sakrivaju Nambikwara Indijanci. Stari Tupi su zato mijenjali svoje svaki puta kada bi ubili neprijatelja. Isto kod Tupi-Kawahiba nalazi i Lévi-Strauss, koji spominje izvjesnog Tupi-Kawahiba pod imenom Karamua, koji se zove i Janaku, razlog promijene imena je što je ubio neprijatelja. Ime se mijenja i kod prijelaza iz uzrasta u uzrast, tako iz djetinjeg doba u dječačko, paiz dječačkog u zrelo doba. Skupine Tupi-Kawahiba svoja imena, izvode iz jednog korijena, poželjno je da taj naziv može donesti sreću. Lévi-Strauss ovdje osobna imena izučava na Mialat Indijancima, 'onima od vepra', koji su se ženili sa Paranawatima i Takwatipima, i pripadnicima još nekih drugih skupina. Kod Indijanaca Takwatip ime se izvodilo iz eponima: Takwame, Takwarume, Takwari, Walera i Karamua. Žene svoja imena dobivaju po pticama, ribama i voću, ako je njezin muž ubio nekog protivnika, onda i ona zajedno sa njime mora promijeniti svoje ime.
Mnogoženstvo
Tupi-Kawahibi su poligamni, a najviše prava na žene u skupini uzima si poglavica, koji ima po nekoliko žena.
Duhan i piće kaui
Svoje srodstvo sa starim Tupijima Tupi-Kawahibi pokazuju i u običaju izrade nekog pića što se proizvodi od chiche kukuruza, koje nastaje fermentacijom kukuruza kojeg žene žvaču i pljuju u posebne posude. Fermentaciju je izazivala slina žene. ovo piće Tupi su nazivali cahuin, a Tupi-Kawahibi ga nazivaju kaui. Kod starih Tupija, pišu putnici iz 16. stoljeća, posude za držanje cahuina bile su visoke poput čovjeka. Indijanci se koriste svakom prilikom da bi se počastili kauijem, a sanjom se ponudi i gost.
Duhan je u većini slučajeva kod Indijanaca jedna od najpoštovanijih kultura i svetih biljaka. Kod sjevernoameričkih Takelma iz Oregona, duhan je jedina biljka koju su uzgojili. kod Indijanaca Northern Arapaho, kaže John G. Carter, Flat Pipe u religiji zauzima mjesto čak iznad Sunca. Ipak ima iznimaka i kod Indijanaca, Tupi-Kawahibi se veoma rasrde kada ugledaju pušače i otimaju im cigarete iz usta i gaze ih, nazivajući ga pogrdnim imenima (ianeapit). Oni i Parintintini, drugo pleme nastalo raspadom starih Cabahiba, duhan niti uzgajaju, niti ga troše. Naziv za njega imaju, a to je tabak, ista riječ koju su koristili Indijanci na Antilima, i koji je možda porijeklom iz karipskog jezika, i koji se očuvao u nekim indoeuropskim nazivima.
Nim
Balcani (razvrstavanje)
Balcani ima više značenja:
Mainland (Shetland)
Mainland je najveći otok arhipelaga - Shetland i treći po veličini otok Škotske.
Otok administrativno podpada pod Područno vijeće (council area) - Shetland.
Karakteristike
Mainland što znači kopno, vrlo je dug - od sjevera prema jugu proteže se dobrih 90 km, i vrlo razveden brojnim zaljevima, uvalama i dražicama. Naročito je razveden sjeverni dio otoka, koji na svom najužem dijelu prevlaci - Mavis Grind ima samo 100 metara. Južni dio otoka puno je duži ali rijetko širi od 5 km, osim u sredini gdje se širi prema zapadu i poluotoku Walls.
Otočni glavni grad je Lerwick, koji leži u zaljevu na istočnoj obali centralnog dijela otoka. Drugo najveće otočko naselje je Scalloway, na suprotnoj obali, udaljen samo 8 km od Lerwicka.
Otok se za vikinške vladavine zvao Hjaltland što je na staronorveškom značilo Balčak mača.
Bijela Ploča
Bijela Ploča je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Maglaj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.004 stanovnika.
San Antonio Zaragoza (razvrstavanje)
San Antonio Zaragoza ima više značenja:
Balc (razvrstavanje)
Balc ima više značenja:
Gorica (provincija)
Provincija Gorica (talijanski: Provincia di Gorizia, slovenski: Goriška pokrajina, furlanski: Provincie di Gurize) je bila jedna od talijanskih provincija u okviru autonomne regije Furlanija-Julijska krajina u Sjevernoj Italiji. Sjedište provicije i najveće naselje bio je istoimeni grad Gorica.
Geografija
thumb|280 px|Karta provincije Gorica Bivša provincija Gorica je zapadni dio povijesne regije Julije koji je pripao Italiji i samo je manji dio nekadašnje Goriška. Sa zapada graniči sa provincijom Udine, sa jugoistoka sa provincijom Trst sa istoka s Občinom Nova Gorica u Sloveniji, a sa juga sa Jadranskim morem.
La Gobernadora (razvrstavanje)
La Gobernadora ima više značenja:
Gorica (provincija)
Geografija
Provincija Gorica nalazi se na krajnjem Sjeveroistoku Italije uz obale Jadranskog mora. Teren provincije je većinom brdovit a uz obale Jadranskog mora ravničarski.
Stanovništvo
Provincija Gorica bila je gusto naseljen kraj sa prosječno 293 st/km², a administrativno je bila podjeljena na 25 općina (talijanski: comuni). Najveća općina i administrativni centar provincije bio je grad Gorica (35.980 stanovnika). Drugi po veličini bio je grad Monfalcone (28.043), luka na Jadranskom moru. Oko 11% stanovnika bili su slovenske narodnosti kojih je najviše bilo u 9 od 25 općina provincije. Dio stanovnika govori furlanski, Jezici ovih zajednica su zaštićeni i predaju se osnovnim školama.
Općine i naselja
Općine i naselja u bivšoj provinciji Gorizia veći od 5.000 stanovnika:
Okrug Iyal Surayh, 'Amran
Iyal Surayh je okrug u Jemenu u pokrajini Amran.
Orio al Serio, Bergamo
Orio al Serio je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1662 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 242 m.
Thomas od Bayeuxa
Thomas od Bayeuxa (Thomas of Bayeux; Thomas de Bayuex; ? - 18. novembar 1100) bio je nadbiskup Yorka od 1070. do smrti.
Rodio se u gradu Bayeux u Normandiji, a obrazovao u Liègeu. Postao je kapelan normandijskog vojvode Guillaumea, kasnije poznatog kao William Osvajač. Nakon što je William osvojio Englesku, Thomasa je imenovao za nasljednika Ealdreda na mjestu nadbiskupa Yorka. Nakon što je izabran, Thomas je došao u sukob sa Lanfrancom, nadbiskupom Canterburyja, koji je od njega zahtijevao zakletvu vjernosti, tvrdeći da je on primas Crkve u Engleskoj. Kada je Thomas to odbio, Lanfranc ga je odbio posvetiti. Spor je privremeno riješio kralj William nagovorivši Thomasa da popusti. Dva nadbiskupa su se, međutim, i nakon toga nastavili sporiti oko crkvenih pitanja, odnosno nadležnosti nad biskupijama i načina na koji York mora izraziti svoju potčinjenost Canterburyju.
Nakon što je kralj William I umro, Thomas je služio kao savjetnik njegovog sina i nasljednika Williama II, te je pomogao ugušiti pobunu koju je organizirao njegov stari mentor, biskup Odo od Bayeuxa. Nakon pobune je Thomas sudjelovao u suđenju Williamu de St-Calaisu, svom sufraganskom biskupu Durhama]. Za vrijeme vladavine Williama II je ponovno izbio sukob oko toga tko je [[primas Engleske, ovog puta sa novim canterburyjskim nadbiskupom Anselmom. Kada je 1100. u lovu stradao kralj William II, Thomas je zakasnio na ceremoniju krunidbe njegovog brata Henryja I. Umro je nekoliko dana kasnije.
Balaciu (razvrstavanje)
Balaciu ima više značenja:
Tice, Florida
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Balaci (razvrstavanje)
Balaci ima više značenja:
Benson, Minnesota
Benson je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.240, što je 136 (-4,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Goleta (razvrstavanje)
La Goleta ima više značenja:
Baurech
Boreš je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Žironda koja pripada prefekturi Bordo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 695 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 90 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 56 metara (maksimalnoj 97 m, a minimalnoj 2 m).
Colmello Albano, Treviso
Colmello Albano je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Bala (razvrstavanje)
Bala ima više značenja:
Arechane
Arechane (Aratxâne, Arachane), pleme američkih Indijanaca porodice tupian, uže skupine Guarani, naseljeno u povijesno vrijeme na jugu Brazila u državi Río Grande do Sul na rijeci Gauíba i zapadnom dijelu lagune dos Patos. Po nekima, živjeli su i u susjednom Urugvaju na području današnjih departmana Maldonado, Lavalleja, Rocha, Cerro Largo i Treinta y Tres. Bili su u ratovima sa Charruama.
Radio Slobodna Evropa
Radio Slobodna Evropa (službeno Radio Slobodna Evropa/Radio Sloboda, engl. Radio Free Europe/Radio Liberty, akr. RFE/RL), radiodifuzijska organizacija koju je 1950. osnovala vlada Sjedinjenih Američkih Država radi propagande vlastitog društva, odnosno deklarativno - da pruži informacije i politički komentar ljudima iz komunističke Istočne Evrope i Sovjetskog Saveza, kojima je to bilo uskraćeno zbog nepostojanja nepristranih medija u vlastitim zemljama.
Historija
Radio Slobodna Evropa počeo je emitirati svoj program za Čehoslovačku iz sjedišta u Münchenu, Zapadna Njemačka - 4. jula 1950. Vrlo brzo je emitirao program na 15 jezika - zemalja pod sovjetskim utjecajem. Stanica je financirana od strane Američkog Kongresa preko Centralne Obavještajne agencije - CIA. Taj podatak je držan u strogoj tajnosti sve do kraja 1960-ih zbog straha od sovjetske odmazde.
Radio Slobodna Evropa se 1976. spojila sa sličnom radijskom organizacijom - Radio Sloboda (Radio Liberty), tako da se odtad zove Radio Slobodna Evropa / Radio Sloboda (RFE / RL). I pored toga što je formalno prestala upletenost Centralne Obavještajne agencije u poslovanje radija, Sovjetski Savez je nastavio sa pokušajima da omete rad stanice sve do 1988. thumb|left|280px| [[Karta Evrope sa zemljama u kojima se danas emitira program RFE/RL]] Zapravo su cijelo vrijeme Hladnog rata, socijalističke države pokušavale na sve moguće načine spriječiti emitiranje RFE / RL, blokiranjem radio signala ili emitiranjem smetnji na istoj frekvenciji.
Pored toga, neki su novinari - RFE / RL umrli pod misterioznim okolnostima, najpoznatiji takav slučaj bila je smrt bugarskog novinara Georgija Markova u Londonu 1978., nakon što je navodno uboden kišobranom u nogu, otrovnim ricinom. Još veći incident dogodio se 1981. u Münchenu, kad je bombama napadnuto sjedište RFE / RL, drži se da je taj napad organizirao slavni venecuelanski terorist Ilich Ramírez Sánchez - Carlos, a finacirala rumunjska vlada.
Nakon formalnog završetka Hladnog rata 1989., promijenila se pozicija i uloga RFE / RL -a, jer mu je dopušten rad u većini država za koje je emitirao program, osim Bjelorusije, Turkmenistana, Tadžikistana i Irana.
Početkom 21. vijeka RFE / RL je otvorio svoje urede po cijeloj Istočnoj Evropi, po bivšim sovjetskim republikama i na Bliskom istoku. Pored radijskih emisija, počeo emitirati i televizijski program i vijesti na internetu u 20 zemalja, na oko 30 različitih jezika, uključujući i manje poznate, kao što su baškirski, čerkeski, tatarski, čečenski (uglavnom na jezicima koji se govore u Ruskoj Federaciji).
Danas više uopće ne emitira programe engleskom jeziku, a 19 jezika na kojima emitira, pripada muslimanskim zajednicama, od Kosova (na Balkanu) do Pakistana u Južnoj Aziji. Nakon pauze od preko jedne dekade - RFE / RL je 2002. ponovno pokrenuo emisije na dariju i paštuju za Afganistan.
Od 2010. RFE / RL emitira program na različitim paštu dijalektima plemena duž afganistansko-pakistanske granice. Deklarativno pružanjem svojih usluga RFE / RL, želi pomoći zemljama u tranziciji da razviju svoja civilna društva (uključujući medije) i zaštite se od povratka totalitarne vladavine.
Balkanska redakcija
Uredništvo redakcije za zemlje bivše Jugoslavije, koje još nisu ušle u zapadne asocijacije ima sjedište u Pragu i dopisništva u Beogradu, Sarajevu, Podgorici, Prištini i Skopju.
Oni sami ciljeve svog programa objašnjavaju slijedećim riječima; Misija Radija Slobodna Evropa/Radio Liberty je da širenjem informacija i ideja promovira demokratske vrijednosti i institucije. i dalje; Stabilnost – zasnovana na demokraciji i slobodnom tržištu - širom ovog regiona je ključna za ostvarenje globalnog mira.
U redakciji Radija Slobodna Evropa radio je i Grga Zlatoper između 1950. - 1954.
NGC 2402
NGC 2402 je galaksija u zviježđu Malom psu.
La Golondrina (razvrstavanje)
La Golondrina ima više značenja:
Paso Limón, San Sebastián Coatlán
Paso Limón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Sebastián Coatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 844 m.
Baia Sprie (razvrstavanje)
Baia Sprie ima više značenja: