cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Atrezija žučnih puteva
Klinički se manifestuje žuticom (konjugirana hiperbilirubinemija) i aholičnim stolicama, vremenom sa pojavom tamne mokraće, hepatomegalije i/ili splenomegalije kod odojčeta koje je do tada bilo dobrog opšeg stanja. Analogni patološki proces u starije dece i odraslih ne postoji. Nelečeni bolesnici razvijaju cirozu jetre i umiru zbog insuficijencije jetre do druge godine života. Intraoperativna holangiografija je zlatni standard i definitivna analiza u postavljanju dijagnoze. Hepatoportoenterostomija (HPE) je palijativni hirurški zahvat kojim se nastoji ponovno uspostaviti protok žuči u crevo. Od presudne je važnosti dijagnozu postaviti što ranije, po mogućnosti pre 60. dana života, jer uspeh operacije zavisi od starosti bolesnika u vreme zahvata. Iako operacija kod većine bolesnika (40-60 %) uspostavlja žučni protok, intrahepatični zapaljenjske proces ne jenjava i s vremenom bolesti, već progredira do bilijarne ciroze zbog čega u konačnom ishodu 70-80 % bolesnika zahteva transplantaciju jetre. Ukupno preživljenje bolesnika s bilijarnom atrezijom danas iznosi 90 %, a većina lečenih ima dobar kvalitet života.
Etiologija
Atrezija žučnih puteva je urođena brzoprogredirajuća upalna obliteracijska bolest ekstrahepatičnih žučnih puteva. Nepoznate je etiologije i javlja se u novorođenačkom uzrastu ili ranom dojenačkom uzrastu. Najčešći je uzrok hronične bolesti jetre i indikacija za transplantaciju jetre u dečjem uzrastu.
U predmnijevane patogenetske mehanizme danas se ubrajaju virusne infekcije, genetske mutacije, poremećaji morfogneze hepatobilijarnog sistema, imunološka oštećenja i autoimunost.
Klasifikacija
Atrezija žučnih puteva je heterogena bolest kod koje koja se na osnovu kliničkih karakteristika bolesnika i pojave simptoma razlikuju tri tipa bilijarne atrezije: U najčešćem „nesindromskom“ ili perinatalnom tipu bolesti bilijarna atrezija je izolovana anomalija, a simptomi se javljaju nakon perioda zdravlja obično krajem prvog ili početkom drugog meseca života. „Sindromski“, embrionalni ili fetalni tip bolesti karakteriše ranija pojava simptoma, obično neposredno po rođenju, a bilijarna atrezija je kod ovih bolesnika udružena sa drugim kongenitalnim anomalijama i poremećajima visceralnog situsa. U okviru sindromskog oblika bolesti izdvaja se BASM sindrom koga uz poremećaj simetrije visceralnih organa karakteriše i malformacija slezine. U poseban, treći tip bolesti ubrajaju se bolesnici koji uz bilijarnu atreziju imaju druge (udružene) kongenitalne malformacije, ali nemaju poremećaj simetrije visceralnih organa.
Klinička slika
U kliničkoj slici dominiraju aholična stolica i žutica, koja perzistira duže od dve nedelje odtrođenja deteta. Kod bolesnika se razvijaja distenzija trbuhase i hepatosplenomegalija.
Душан Анђелковић (писац)
Биографија
Анђелковић је рођен у Београду, 28. јула 1910, од оца Димитрија и мајке Косаре. Одрастао је у Савамали (у "Три кључа", крај изнад некадашње Баре Венеције). У Београду је завршио гимназију, стручну школу Министарства финансија и Економски факултет. Радио је унутрашњости Србије, а после ослобођења 1944. године у синдикату, Издавачком предузећу "Рад" и Савезном извршном већу. У Четвртој београдској гимназији у Београду историју му је предавао Милош Црњански, а српски језик и књижевност Момчило Настасијевић, што је, по његовим речима, утицало да већ у шеснаестој години објави своју прву песму и да се касније посвети писању.
Atrezija žučnih puteva
Klinička slika
U starije odojčadi razvijaju se ascit, izražen venski crtež na trbuhu, malnutricija, palmarni eritem i batičasti prsti.
Душан Анђелковић (писац)
Биографија
Пре Другог светског рата објављивао је песме по многим листовима и часописима, поред осталих у Летопису Матице српске и у Српском књижевном гласнику. Само мањи део тих песама обухваћен је првом објављеном збирком.
Atrezija žučnih puteva
Dijagnoza
thumb|Video animacija atrezija žučnih puteva Dijagnostika je usmerena na diferencijaciju između atrezije žučnih puteva i drugih uzroka žuticom proizvedenog hepatitisa (virusni, alfa-1-antitripsin deficijencija, neonatalni hepatitis).
Душан Анђелковић (писац)
Биографија
У романима обухвата бурно време од 1900. године до краја века и описује углавном Београд, нарочито део у којем је одрастао - крај око "Три кључа" у Савамали(сада Сарајевска улица), Бару Венецију и такозвану Лудничку башту, коју у својим романима сматра симболом живота.
Atrezija žučnih puteva
Dijagnoza
Dijagnostičke procedure obuhvataju:
Душан Анђелковић (писац)
Биографија
Био је ожењен Маријом (1910-2005), са којом је имао децу Миливоја (1940) и Владимира (1946).
Atrezija žučnih puteva
Terapija
Optimalan period za operativnu korekciju atrezije žučnih puteva je do tri meseca. Nakon toga i pored uspostavljanja toka žuči dolazi do definitivnog oštećenja jetre i smrtnog ishoda unutar dve godine života.
Душан Анђелковић (писац)
Дела у рукопису
У рукопису је оставио завршене рукописе: романе Мач истрошених корица, Бело доба, Смешећи се као Јапанац и Ноћне птице лепо певају; збирку приповедака Невидљива лица (или Невидљива љубав); радио-драме Камион већи него кућа и Бунтовник.
Atrezija žučnih puteva
Terapija
Postoperativno kod bolesnika se sprovodi produžena antibiotska terapija radi prevencije holangitisa.
Душан Анђелковић (писац)
Награде
• На конкурсу Телеграма, Загреб, 1965. године за роман Деца и рибе;
• На конкурсу Радио Београда 1974. године за радио-драму Победник;
• Награда „Душан Баранин“ Српске књижевне задруге 1992. године за роман Аписова ружа.
Progni, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Душан Анђелковић (писац)
Литература
Милутин Срећковић: Лудничка башта - библиотека Књижевне новине (Књижевна новинеБеоград, 1990);
Љиљана Шоп: Аписова ружа ((Српска реч, 1995. године);
Марко Недић: Аписова ружа (Књижевна новине, бр.892 од 15. септембра 1994. године);
Марко Недић: Ненаметљиви романсијер Београда ((Књижевна новине бр. 954 од 15. јуна 1997. године.
Спољашње везе
Био-библиографија, поезија, изводи из критика, веза за изводе из романа на Амика.рс Душан Анђелковић http://www.amika.rs/Biblioteka/DusanAndjelkovic.htm];
San Ignacio, Tapachula
San Ignacio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Veronica (film)
Veronica je rumunjski fantastični filmski mjuzikl snimljen 1972. godine u režiji Elisabete Bostan. Protagonistica, čiji lik tumači Lulu Mihăescu, je 5-godišnjica djevojčica u sirotištu kojoj njena vilinska kuma daruje čarobnu torbu koja će joj ispuniti sve želje, ali pod uvjetom da je dijeli sa drugom djecom. Radnja prikazuje kako Veronica torbu zadrži za sebe, te kako, u nastojanju da izbjegne kaznu i ispravi pogreške, odlazi u zemlju bajki gdje doživljava razne pustolovine. Napravljen za porodičnu publiku, Veronica je doživjela izuzetnu gledanost i postala jednim od najpopularnijih ostvarenja u historiji rumunjske kinematografije. Već sljedeće godine je snimljen nastavak pod naslovom Veronica se întoarce.
Nistorești, Breaza
Nistorești je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Breaza.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 957 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 538 m.
Hibifolin
Hibifolin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 494,359 Da.
Nova škola (New York)
Nova škola, je univerzitet koji se nalazi u New Yorku u Sjedinjenim Američkim Državama. Univerzitet je 1919. godine osnovala grupa progresivnih profesora iz New Yorka pod imenom Nova škola za društvena istraživanja.
La Mesa, Tlahuiltepa
La Mesa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlahuiltepa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2282 m.
Kensington, Minnesota
Kensington je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 292, što je 6 (2,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Opus mixtum
Opus mixtum je latinski naziv za građevinsku tehniku često korištenu u arhitekturi Rimskoga Carstva u kojoj zidnu masu sačinjavaju naizmjenični horizontalni redovi kamena (uglavnom složenog u tehnici opus quadratum) i opeke (opus lateritium).
Operation Daybreak
Operation Daybreak (Operace Daybreak; ) je američko-čehoslovački ratni film snimljen 1975. godine u režiji Lewisa Gilberta. Temelji se na knjizi Seven Man at Daybreak britanskog pisca Alana Burgessa, koja je, pak, opisivala operaciji Anthropoid, odnosno atentat koji su za vrijeme Drugog svjetskog rata u okupiranoj Češkoj pripadnici Čehosloslovačke vojske u izbjeglištvu izveli protiv nacističkog Reichsprotektora Reinharda Heydricha (koga u filmu tumači Anton Diffring).
Opus mixtum
Često je korišten u gradnji Dioklecijanove palače u Splitu.
Operation Daybreak
Operation Daybreak je bio četvrti film posvećen atentatu, ali i prvi napravljen u boji i prvi u kome su atentatori i druge ličnosti vezane za te događaje navedene pod pravim imenama. Napravljen je u za tadašnje hladnoratovske prilike neobičnoj koprodukciji između hollywoodskog studija i studija zemlje Istočnog bloka, pri čemu su korišteni znameniti studiji Barrandov kao i autentične lokacije u Pragu, koje će kasnije često koristiti zapadni sineasti.
Opus mixtum
Vitruvije ga pretkraj osmog poglavlja svoje druge knjige „O arhitekturi“ usputno spominje kao čvrst i pouzdan način gradnje višekatnica u samom Rimu.
Cruz Blanca, San Luis de la Paz
Cruz Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2034 m.
Noria de los Méndez, Romita
Noria de los Méndez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1737 m.
Jorge Cantú, Anáhuac
Jorge Cantú je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Anáhuac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
Spomen-park Borik
200px|desno|thumb|"Poziv na ustanak", središnji spomenik u spomen-parku Borik Spomen-park Borik je park-šuma u Bjelovaru na visoravni Vojnović (poznata i pod imenom visoravan Matije Gupca) u kojem se nalazi spomen-groblje Srba i revolucionara iz okolice Bjelovara, koje su ubili ustaše za vrijeme Drugog svjetskog rata.
Povijest
Spomen-park Borik uređen je 1946. godine, kada je nad Kosturnicom postavljeno djelo bjelovarskog kipara Vojina Bakića "Poziv na ustanak" (poznato i pod nazivom "Bjelovarac"). Bakić je darovao spomenik gradu Bjelovaru u spomen na četvoricu svoje braće, koji su kao antifašisti stradali od ustaša u doba NDH. Jedan od njih je Milan Bakić Baja. Po braći Bakić bila je nazvana osnovna škola, koja je nakon osamostaljenja Hrvatske, nazvana II. osnovna škola Bjelovar. Na ulazu je stajao natpis "Spomen-groblje strijeljanih revolucionara iž žrtava fašističkog terora 1941. - 1945. Bjelovar". Ploče s imenima žrtava bile su poređane uz stazu oko spomenika.
Rore, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 892 m.
Spomen-park Borik
Povijest
Spomenik je 1951. godine bio premješten u centar grada na Trg Stjepana Radića, da bi 1978. bio ponovo vraćen u Borik.
Godine 2001., inicijativna grupa sastavljena od akademika, kipara i Bakićevih prijatelja, pokrenula je akciju za obnovu spomenika i uređenje spomen - parka. Spomenik je do 2009. godine rekonstruirao kipar Alan Vlahov, a 8. prosinca 2010. godine, svečano je otvoren, zajedno s uređenim spomen-parkom Borik.
Sadržaj parka
Spomen-park se sastoji od borove šume (stabla bijelog bora i drugih vrsta crnogoričnog i listopadnog drveća) i čistine na kojoj se nalazi spomen-kompleks. Glavni prilaz, koji vodi do spomenika, pruža se od istoka. Na zapadnom dijelu, nalaze se športski tereni, prostor za rekreaciju i igralište.
Na središnjem dijelu spomen-parka nalazi se Bakićev "Poziv na ustanak". Iza spomenika poređane su kamene ploče s imenima ubijenih (koje su nekad stajale ukrug oko spomenika), a ispred se nalaze dvije masivne ploče sa stihovima Ivana Gorana Kovačića.
Na sjevernoj strani kompleksa nalazi se monolit posvećen svima ubijenima čija su imena ostala nepoznata.
Contrada Starà, Reggio Calabria
Contrada Starà je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 871 m.
Generalno gubernatorstvo
Generalno gubernatorstvo je ime koje je dobio deo teritorije Poljske koji su okupirale snage Trećeg rajha septembra 1939. To je bio autonomni deo Velike Nemačke. Avgusta 1941, drevno vojvodstvo Istočna Galicija, koju je pre toga okupirao Sovjetski Savez, priključena je Generalnom gubernatorstvu dekretom Adolfa Hitlera.
Rachiș, Mirăslău
Rachiș je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Mirăslău.
Generalno gubernatorstvo
Ovde se nije radilo o marionetskom režimu, niti je vlada pokušavala da sarađuje sa Poljacima. Nemci su se tokom rata trudili da ne pominju termin Poljska, sa konačnom namerom da ovo područje pretvore u nemačku provinciju. Poljsko stanovništvo je seljeno i ubijano da bi se napravilo mesta za nemačke koloniste.
Rachiș, Mirăslău
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 478 m.
Generalno gubernatorstvo
Stanovništvo do avgusta 1941. je brojalo 12.000.000 ljudi, od toga: 10 miliona Poljaka, 1,35 miliona Jevreja, 0,5 miliona Ukrajinaca i oko 300.000 ostalih (među njima 90.000 folksdojčera - Nemaca). Od proširenja teritorije avgusta 1941. Generalno gubernatorstvo je imalo 18 miliona stanovnika.
Vista Hermosa, Vega de Alatorre
Vista Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
La Trinidad, Ocosingo
La Trinidad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Vista Hermosa, Vega de Alatorre
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Mirko Sabolović
Mirko Sabolović (Bjelovar, 25. studenog 1935. - Bjelovar, 30. rujna 2005.), hrvatski romanopisac, književnik i scenarist.
Pisac je mnogih romana, pripovijesti te scenarija za televizijske filmove. Ocrtavao je sliku života hrvatske provincije.
Gustav Fleischer
Gustav Fleischer (Bjelovar, 1856. - Bjelovar, 1913.) - hrvatski kemičar, pedagog, novinar i kulturni djelatnik. Objavio je prvi tekst o povijesti kemije na hrvatskom jeziku.
Obitelj
Član je ugledne bjelovarske obitelji Fleischer. Njegov otac Alojzije Fleischer doselio se u Bjelovar iz Mađarske ili Češke. Nije Hrvat po nacionalnosti, ali vrlo brzo se asimilirao i dao velik doprinos kulturnom razvitku Bjelovara. Alojzije Fleischer surađivao je s Ferdom Rusanom i Vatroslavom Lisinskim. Pomogao je opernom pjevaču Franju Staziću, da započne karijeru, tako što ga je preporučio Lisinskom za ulogu u prvoj hrvatskoj operi Ljubav i zloba. Gustavova majka je Ida Fleischer r. Matić, kći liječnika iz Bjelovara. Dva Gustavova mlađa brata rano su umrla, a treći brat Alojzije-Antonije Fleischer bio je glavnik urednik zagrebačkih novina Agramer Tagblatt i kolega Antuna Gustava Matoša.
Školovanje i karijera
Gustav Fleischer završio je osnovnu školu i gimnaziju u Zagrebu. Diplomirao je na Tehničkoj visokoj školi u Grazu 1879. godine iz područja kemijskih znanosti. Položio je i dodatne predmete, kako bi mogao predavati sve predmete u gimnaziji. S njime je studirao Nikola Tesla. Nakon studija, vratio se 1879. godine u Bjelovar i predavao kemiju u gimnaziji. Upravitelj je i ravnatelj gimnazije u Bjelovaru od 1893. do smrti 1913. godine. Zbog porasta stanovništva i razvoja grada, zauzeo se za gradnju nove zgrade gimnazije, koja je otvorena 1901. godine i koristi se i danas. Povećao je broj razreda u gimnaziji i uveo veliku maturu. Jedan je od osnivača bjelovarske Ženske stručne škole 1894. godine. Pisao je stručne radove u kojima se zalagao, da dječaci i djevojčice idu u iste škole, a ne odijeljene. Dao je doprinos osnivanju Glazbene škole u Bjelovaru 1898. godine.
Prevođenje i izdavanje knjiga
Bavio se prevođenjem stručne literature i pisanjem radova iz područja pedagogije, kemije i matematike. U suradnji s Ferdom Wilbradom preveo je s njemačkog jezika za potrebe nastave "Naputak za metodično naučavanje anorganske lučbe" 1876. godine, te srednjoškolski udžbenik "Uvod u kemiju" 1881. godine. Napisao je prvi tekst iz povijesti kemije na hrvatskom jeziku pod nazivom "Nešto o alkimiji" 1888. godine. U tekstu je analizirao statove poznatih kemičara o alkemiji i dao svoje mišljenje. Zajedno s Josipom Mencinom objavio je udžbenik "Čitanka za šegrtske škole" 1890. godine. Surađivao je u nastanku "Deutsche Encyklopedie". Objavio je "Rječnik narodnih imena ljekarija" 1893. godine. U nastanku djela surađivao je s tridesetak ljekarnika iz Hrvatske, BiH i Srbije. Djelo je važan doprinos razvoju naziva ljekarničkih pripravaka i ljekovitih biljaka na hrvatskom jeziku. Preveo je knjigu "Uputu u kemiju" 1912. godine njemačkog nobelovca Wilheima Ostwalda. Prijevod je važan doprinos razvoju kemijskih naziva na hrvatskom jeziku. Ostwald je na njemačkom jeziku osmislio anionsku nomenklaturu kiselina, a Fleicher je napravio prilagodbu za hrvatski jezik.
Novinarstvo
Bavio se novinarstvom. Osmislio je i izdavao list "Tumač" za učitelje osnovnih i srednjih škola 1884. godine. Godinu dana kasnije, nastao je novi list "Hrvatski učitelj", kojeg je izdavao sa Stjepanom Njemčićem. U suradnji s uglednim Bjelovarčanima toga vremena, pokreće list "Bjelovarsko-križevački" 1891. godine. List je postojao do 1919. godine. Bio je jedan od najboljih hrvatskih regionalnih listova toga doba. Gustav Fleischer bio je glavni urednik od osnivanja do 1907. godine.
Kulturni rad
Bio je učitelj pjevanja, zborovođa i tajnik u Hrvatskom pjevačkom društvu "Dvojnice", koje se danas zove HORKUD Golub. Svirao je nekoliko glazbenih instrumenata.
Naslikao je nekoliko slika s motivima mrtve prirode i prolaznosti. Jedna od kćeri Ida, bila je amaterska slikarica.
Bavio se humanitarnim radom. Bio je predsjednik "Društva za podupiranje siromašnih učenika Realne gimnazije" u Bjelovaru. Nakon njegove smrti nastala je "Zaklada Gustav Fleischer" pripojena spomenutom društvu. Darovao je mnogo knjiga za bolničku te učiteljsku knjižnicu.
Bio je konzervator Zemaljskog povjereništva za očuvanje historijskih i umjetničkih starina u Hrvatskoj i Slavoniji. Radio je arheološka istraživanja.
La Capilla, El Fuerte
La Capilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Gustav Fleischer
Kulturni rad
Vjenčao se s Baricom r. Grahovac, učiteljicom i ravnateljicom ženske osnovne škole u Bjelovaru. Imali su četvero djece. Dva unuka Raoul Sabljak i Aleksandar Johanides istaknuli su se kao stručnjaci u gradnji hidroelektrana i industriji.
La Capilla, El Fuerte
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 387 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Veronica se întoarce
Veronica se întoarce je rumunjski fantastični filmski mjuzikl snimljen 1973. godine u režiji Elisabete Bostan. Predstavlja nastavak popularnog filma Veronica iz prethodne godine. U njemu Lulu Mihăescu ponavlja ulogu naslovne protagonistice, 5-godišnje djevojčice Veronice koja ponovno dobija čarobnu torbu koja ispunjava želje, ali i ponovno odlazi u zemlju bajki kako bi je naučila dijeliti sa drugom djecom.
Tepeapulco, Coatepec
Tepeapulco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 278 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 872 m.
Manantial, Tapachula
Manantial je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Martín Frausto, Romita
Martín Frausto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1740 m.
Friedensburg, Pennsylvania
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 858, što je 30 (3,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
San José Tercero, San Luis de la Paz
San José Tercero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1985 m.
Pioppone, Parma
Pioppone je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Opus quadratum
Opus quadratum je prastara tehnika zidnoga veza od obrađenih, kvadratnih kamenih blokova, često jednake visine, a ponekad i slične jednake dužine.
Pioppone, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 354 m.
Opus quadratum
U Evropi ta se tehnika najprije javlja na tlu današnje Grčke, te je često i rado bila korištena, osobito prigodom gradnje fortifikacija.
Riječ je zapravo o tehnici koja nasljeđuje kiklopsko zidanje gotovo posve neobrađenim masivnim kamenim blokovima, te poligonalno zidanje koje je njegov neposredni slijednik. Najraniji zidovi u opusu reticulatumu u pravilu su podignuti od masivnih, „megalistkih“ kamenih blokova. U početku pojedini blokovi nemaju do kraja dorađen kvadratni oblik. Sljubnice su često kose, pa mnogi blokovi imaju gotovo trapezoidni oblik. Stoga često pojedini blokovi unutar istog reda ne naliježu do kraja jedan uz drugi. Redovi su obično približno jednake visine, što je posljedica uslojenosti kamenih sedimenata u obližnjim kamenolomima, iz kojih je „bran“ kamen. Zato često nije bilo potrebno obrađivati gornju i donju površinu kamenih blokova. Ukoliko je ovakav zid imao dva lica, ona su u početku, dok su se zidovi gradili u suho, gradili diatonima, masivnim dugim poprečno postavljenim kamenim blokovima.
Tokom naprednijih faza razvitka ove tehnike, tzv. „manira“, obično se detaljno obrađuju samo rubovi pojedinog kamenog bloka, tehnikom anatiroze, koja blokovima s ispupčenom, rustičnim središnjim dijelom daje efekt, grubosti i snage, osobito prikladan za gradnju fortifikacija.
U gradnji najreprezentativnijih zdanja, korištena je međutim u pravilu tehnika gradnje savršeno oblikovanim, posve pravilnim kamenim kvadrima, koju Vitruvije spominje pod nazivom opus isodomum.
Hidantoin
Hidantoin je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 100,076 Da.
Đuro Sudeta
Đuro Sudeta (Stara Plošćica pokraj Bjelovara, 10. travnja 1903. - Koprivnica, 30. travnja 1927.), hrvatski književnik.
Pisao je pjesme, članke i političke rasprave u "Luči", "Hrvatskoj prosvjeti" i "Vijencu".
Crocifisso, Rieti
Crocifisso je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 515 m.
Miguel Hidalgo y Costilla, Tecpatán
Miguel Hidalgo y Costilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
La Agüita, Guadalupe y Calvo
La Agüita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Miguel Hidalgo y Costilla, Tecpatán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 837 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 334 m.
La Agüita, Guadalupe y Calvo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2386 m.
Huéymac, Chignahuapan
Huéymac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2336 m.
Rancho Viejo, Tlahuiltepa
Rancho Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlahuiltepa.
Mogoș, Mogoș
Mogoș je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Mogoș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 791 m.
Transacqua, Bolzano
Transacqua je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1193 m.
Izvor
Izvor je mjesto od kud počinje neki vodotok, rijeka ili potok, ili nastaje jezero, bara ili močvara. Izvor u hidrologiji, je otvor na površini zemlje iz kojeg izlazi voda iz podzemlja. Izvor je dakle prijelomna točka iz koje podzemne vode izlaze na površinu.
Karakteristike
Voda u izvorima i bunarima uglavnom potječe od kiša koje natope tlo i procjede se u temelje stijena. Propusne stijene pune pora kroz koje voda može teći, poput vapnenca i pješčenjaka, koje mogu akomulirati i propuštati vodu zovu se vodonosnici. Ponekad voda u vodonosniku postane zarobljena između dva sloja nepropusnih stijena, poput gline ili škriljevca. Tako da je voda u donjem dijelu vodonosnika stlačena. Ako je tlak dovoljno visok i probije se rupa do tog sloja, voda će izaći na površinu bez pumpanja. Takav izvor zove se arteški bunar.
Vodonosnici koji primaju i propuštaju najveće količine podzemnih voda su geološki nekonsolidirani materijali poput pijeska i šljunka. Većina izvora kod kojih je prosječni istjek prelazi tri kubika u sekundi potječu iz vapnenačkih i bazaltnih vodonosnika.
Izvor se može klasificirati i po temperaturi vode.Termalni ili vrući izvori imaju temperaturu vode znatno veću od srednje temperature zraka u okolici. Termalni izvori se javljuju u vulkanskim regijama te u područjima gdje su slojevi stijena nastali u geološki novije vrijeme. U tim krajevima česti su i gejziri, spektakularni oblici vrućih izvora, kod kojih voda sa plinovima i parom visoko štrca u zrak. Izvori koji sadrže značajne količine otopljenih tvari zovu se mineralni izvori. Većina termalnih izvora bogata je otopljenim mineralima, a brojni izvori mineralne vode su vrući.
Kvalitet vode koja izvire ovisi o vrsti vodonosnika i slojeva stijena kroz koju voda prolazi, uz brojne druge faktore; temperaturu, količinu voda. Pijesak i šljunak su vodonosnici koji daju dobar kvalitet voda, osobito u vlažnim regijama.
La Batidora, Anáhuac
La Batidora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Anáhuac.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 177 m.
Roreto, Cuneo
Roreto je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2048 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
Villa del Mar, Vega de Alatorre
Villa del Mar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Colonia Plan de la Cruz, Coatepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 253 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1350 m.
Llano de los Soto, El Fuerte
Llano de los Soto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 347 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Ruski rulet
Ruski rulet je popularni naziv za ekstremnu i potencijalno smrtnosonu igru na sreću koja se igra uz pomoć revolvera. Igrač u prazni doboš ubaci jedan ili nekoliko metaka, potom doboš provrti te, uperivši revolver u sebe (ili neku drugu osobu) povlači okidač ne znajući da li će to dovesti do ispaljenja metka ili ne.
Praksa nalik na ruski rulet je prvi put opisana u romanu Junak našeg doba Mihaila Ljermontova u prvoj polovici 19. vijeka. Sam izraz "ruski rulet" se prvi put iskoristio u kao naslov priče Russian Roulette švicarsko-američkog pisca Georgesa Surdeza 1937. godine, gdje protagonistu za vrijeme službe francuskoj Legiji stranaca veteran ruske carske vojske prepričava događaj iz Prvog svjetskog rata.
Ruski rulet je kasnije korišten kao čest motiv u djelima fikcije, od kojih su vjerojatno najpoznatije neke od najupečetljivijih scena znamenitog hollywoodskog filma Lovac na jelene.
Prognol, Verona
Prognol je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 233 m.
Surdești, Breaza
Surdești je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Breaza.
Opus latericium
thumb|370px|Opus latericium, Domus augustana, [[Rim]] Opus latericium je latinski naziv za tehniku zidanja opekama, koje su u zidnu masu bile vezane mortom ili betonom (opus caementicium). Tehnika je, naravno, mnogo starija od Rimljana, a u različitim se, osuvremenjenim inačicama očuvala sve do danas.
Ovaj način gradnje bio je vrlo često primjenjivan u vrijeme Rimskoga carstva, osobito u Italiji.
Na tlu Hrvatske znatno ga rjeđe srećemo, nešto češće u Istri nego u ostalim dijelovima.
Ako se primjenjivao, onda je to ponajprije bilo u instalacijama termalnih postrojenja ili hipokausta.
thumb|210px|Crkva Sant'Urbano alla Caffarella, Rim. Prizemna etaža datira iz sredine 2. vijeka.
U svojem glasovitom djelu „O arhitekturi“, Vitruvije se dosta opsežno osvrnuo na ovaj način gradnje. thumb|210px|Opus latericium, grobnica na Via latina, okolica Rima
Njegovo je mišljenje o ovom načinu gradnje vrlo pohvalno, pa kaže: „zato se i može vidjeti da su u nekim gradovima javne zgrade, privatne kuće, pa čak i kraljevske palače građene od opeke…“
Za primjer navodi Mauzolovu palaču u Halikarnasu, koja je, premda je bila obložena prokoneškim mramorom, imala zidove od opeke. „Oni se i danas odlikuju izvrsnom čvrstinom, a fasada im je sjajna i glatka da izgleda kao da su od prozirna stakla. A taj kralj to nije radio iz siromaštva. On je imao nebrojenih dohodaka, jer je vladao cijelom Karijom.“
Ipak na koncu upozorava: „O samoj opeki, da li je vrlo dobra ili slaba za građenje, ne može nitko odmah izreći sud, jer se u vremenskim nepogodama i ljeti kad se položi na krov tek pokaže da li je dobra. Ako nije od dobre gline ili je slabo pečena, pokaže se odmah da ne valja kad je takne led ili mraz.“
San Antonio la Sombra, Ocosingo
San Antonio la Sombra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Ciénega de Abajo, Guadalupe y Calvo
Ciénega de Abajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
San Antonio la Sombra, Ocosingo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 459 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 436 m.
Ciénega de Abajo, Guadalupe y Calvo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2324 m.
Blue Eye, Arkansas
Blu Ai je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 30, što je 6 (-16,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Los Mendoza, Romita
Los Mendoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1758 m.
Rómulo Calzada, Tecpatán
Rómulo Calzada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 882 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Pizzale, Parma
Pizzale je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Ruská Voľa
Ruská Voľa je naseljeno mjesto u okrugu Vranov na Toploj, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Nataša Vezmar
Vezmar je najuspješnija hrvatska taekwondoašica svih vremena. Godine 1998. i 2004. proglašena je najboljom sportašicom grada Zagreba. Godine 2006. uvrštena je i među velikane hrvatskog sporta na SRC 'Jarun'. Dobitnica je Državne nagrade za šport "Franjo Bučar" 2003. godine.
Opus caementicium
Opus caementicium je naziv za građevinsku tehniku i materijal usavršen i vrlo široko korišten u arhitekturi Rimskoga Carstva.
Riječ je o zidnom vezivu, često zvanom i rimski beton, koje se sastojalo od mješavine gašenog vapna, sitnog šljunka i pucolana - pjeskovitog vulkanskog pepela s padina Vezuva, koji je toj mješavini, kojoj se dodavala i voda, nakon sušenja davao i do osam puta veću čvrstoću od do tada korištenog morta (smjesa gašenog vapna, običnog pijeska i vode).
Grčka
Cementnu smjesu prvi su otkrili Grci, u 5. vijeku pne. Umjesto pucolana, koristili su, čini se, santorinsku zemlju, lokalno dostupnu vrstu vulkanskoga pijeska u koje spada i pucolan. Primjena tog materijala i tehnike gradnje polako se proširila s Rodosa na kopneni dio Grčke i na grčke kolonije u južnoj Italiji, odakle su je preuzeli Rimljani, iskoristivši blagodati bogatih ležišta pucolana u okolici Vezuva, dvjestotinjak kilometara južno od Rima.
Rim
U poglavlju „O naročitoj vrsti pijeska“ Vitruvije detaljno opisuje Opus caementicium, nabrajajući i ležišta vulkanskog pijeska neophodnoga za njegovo spravljanje. Taj pijesak „pomiješan s vapnom i zidnim kamenom ne daje samo čvrstoću drugim gradnjama, već otvrdnu i nasipi pod vodom kad se njime grade u moru.“
Doista, pucolan je vrlo bogat silicijem i aluminijem, pa je opus caementicium u kojem je bio korišten imao osobita svojstva lakoće, čvrstoće i vodonepropusnosti, idealna za uporabu u građevini.
Ipak, klasični opus caementicium bio je korišten relativno rijetko. Problem leži u činjenici što su ležišta poculana i sličnih vulkanskih pijesaka malobrojna, pa je upotreba rimskoga cementa idealnoga sastava bila geografski prilično ograničena. U krajevima gdje je njegova upotreba zbog cijene transporta bila neisplativa, opus caementicium je rađen mješavinom u kojoj je uz vapno, pijesak i šljunak umjesto vulkanskoga pijeska dodavan prah sitno smljevene opeke.
Tamo gdje je mogao biti korišten, opus caementicium se u žitkom stanju nalijevao u „šalunge“, drvene kalupe koji su se, kako je zid rastao, pomicali i podizali u visinu, te su mjestimice – kao na odlično očuvanoj cisterni na otoku Murteru (vidjeti sliku) - još uvijek vidljivi otisci dasaka tih kalupa. Opus caementicium lijevan u drvene kalupe nije se koristio samo za podizanje zidova, već i lukova, svodova i kupola. Ovisno o svrsi i okolnostima gradnje, u smjesu je bio dodavan gips, manje kamenje (radi pojeftinjenja gradnje) i slično.
Kasnije su se tako podignute strukture često oblagale opekom, kamenom ili štukom, što je to još i danas često praksa kod suvremenoga betona. Ponekad je, kao u Pompejima, opus caementicium korišten i za betoniranje putova.
Opus caementicium zaslužan je i za najveće postignuće rimske arhitekture: kupolu Panteona koja je i danas, nakon 1900 godina, najveća nearmiranobetonska kupola na svijetu. U njezinoj bazi uz caementicium je korišten teški bazalt, u središnjem dijelu kamen srednje gustoće, dok je na vrhu korišrten plovućac, kamen toliko lagan da pliva na vodi.
Opus caementicium na tlu Hrvatske
Osim na nekim čistim primjerima, kao što je onaj s otoka Murtera, Rimljani su na tlu Hrvatske opus caementicium koristili polažući u tijeku nalijevanja mase u kalup uz daske malo kamenje koje je po skidanju kalupa izgledalo kao svojevrsna oplata, ili su ga naprosto koristili kao vezivo prigodom podizanja zidova u drugim tehnikama gradnje.
U tehnici opus incertum beton se više nije lijevao u drveni kalup, već između dvaju redova priklesanog poligonalnog kamenja koje čini unutrašnje i vanjsko lice zida. Uz cement ubacivalo se i kamenje koje je znatno pojeftinjavalo ovaj način gradnje.
U tehnici opus reticulatum beton se nalijevao između vanjskog i unutarnjeg lica zida kojeg su činili manji kamenovi priklesani u formi piramide, kojoj je osnovica imala oblik kvadrata. Ta se baza postavljala s vanjske strane zida i to tako da joj je dijagonala tekla po vertikali, čime je nastala mreža romboidnih fuga koje su stvarale zanimljivu, i u nas rijetko viđanu strukturu zidnoga lica.
Na sličan način, nalijevanjem između vanjskog i unutarnjeg lica zida, beton se primjenjivao i u tehnici opus quadratum, zidanju dobro klesanim, ali ne do kraja pravilnim kvadrima.
U tehnici opus mixtum, često korištenoj u gradnji Dioklecijanove palače, betonom su povezivani horizontalni izmjenični redovi opeka i kvadratičnog kamenja.
U tehnici opus spicatum, rimski beton je korišten za povezivanje cigla postavljenih „na nož“, u formi riblje kosti tj. klasa, od kojeg i dolazi naziv spicatum.
Na koncu valja napomenuti da su u nas korištene inačice rimskog betona zapravo lokalne, kvalitativno u pravilu slabije varijante izvornoga recepta, koji zapravo nije sasvim poznat, i koji je, izgleda, imao mnoštvo izvedenica koje su ovisile o nizu specifičnih uvjeta svake pojedine gradnje.
Srednji vijek
Odmah po padu Rimskog carstva pada u zaborav te ga nasljeđuje klasična gradnja od kamena cigle i morta, koja prevladava sve do 20. vijeka
Ostaci rimskih građevina u kojima je bio primijenjen, svjedoče o nevjerojatnoj trajnosti ovog materijala, koji je svoju čvrstoću u cijelosti sačuvao čak i onda kada je korišten za gradnje pod morem.
Holodnojarska Republika
Holodnojarska Republika je bila nepriznata samoproglašena država na području današnje centralne Ukrajine koja je postojala od 1919. do 1922. za vrijeme Ruskog građanskog rata, odnosno Ukrajinskog rata za nezavisnost. Nastala je 1919. u nepristupačnoj oblasti Holodni Jar u Čigirinskom rajonu u današnjoj Čerkaškoj oblasti, a osnovali su je lokalni ukrajinski kozaci, koji su se nakon propasti Ukrajinske Države krajem 1918. godine odnosno dolaska sovjetske vlasti suprotstavljali kako boljševicima, tako i Bijeloj gardi koja je nastojala obnoviti Rusko Carstvo. Holodnojarska Republika, koja je sjedište imala u selu Meljniki, je Sovjetima pružala otpor nekoliko godina; njeni vođe su 1921. godine, kada je pobjeda Sovjeta u građanskom ratu postala izvjesna, pristali na sovjetsku ponudu o amnestiji, ali su zadržali de facto autonomiju. Konačno je likvidirana tek sljedećeg godine kada je sovjetska tajna policija ČEKA holodnojarske vođe uhapsila u klopci prilično sličnoj mnogo poznatijoj operaciji Trest.
Hidrametilnon
Hidrametilnon je organsko jedinjenje, koje sadrži 25 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 494,475 Da.
Brlog (Pirot)
Brlog je naselje u Srbiji u opštini Pirot u Pirotskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 83 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 130 stanovnika).
Demografija
U naselju Brlog živi 83 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 71,1 godina (69,2 kod muškaraca i 72,9 kod žena). U naselju ima 45 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,84.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Russian Roulette (film)
Russian Roulette je kanadsko-britanski triler film snimljen 1975. godine u režiji Loua Lombarda. Predstavlja adaptaciju romana Kosygin Is Coming. Protagonist, čiji lik tumači George Segal je pripadnik Kanadske kraljevske konjičke policije koji od pretpostavljenih dobija delikatan zadatak da diskretno pritvori latvijskog imigranta iz bojazni da bi zbog radikalnih antisovjetskih stavova mogao poremetiti predstojeći posjet sovjetskog premijera Alekseja Kosigina. Radnja prikazuje kako se njegov zadatak zakomplicira, nakon što se ispostavi da iza svega stoji komplicirana zavjera u koju je upetljana američka mafija, ali i KGB i sovjetski tvrdolinijaški krugovi kojima detant nije u interesu.
Russian Roulette je predstavljao režijski debi za Lombarda, dotada poznat po montaži i fotografiji nekih od najpoznatijih filmova Sama Peckinpaha i Roberta Altmana. Kritike mu nisu bile sklone, pri čemu se najviše zamjerala izuzetna razvučenost u prvih sat vremena, koju nije opravdao niti kompliciran zaplet, kao i loše replike. Tek je završni dio, u kome protagonist namjerava spriječiti apokaliptični atentat utrkujući se sa vremenom, dobio pohvale. Russian Roulette je dobio pohvale i zbog vještog korištenja vancouverskih lokacija, davši primjer mnogim budućim hollywoodskim filmskim i televizijskim produkcijama. Lombardova režiserska karijera je, međutim, nakon ovog filma bila praktički završena.
Nuevo Naranjo, Tecpatán
Nuevo Naranjo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
El Carmen de los Vargas, San Luis de la Paz
El Carmen de los Vargas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Nuevo Naranjo, Tecpatán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1119 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 208 m.
El Carmen de los Vargas, San Luis de la Paz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1995 m.
Brlog (Velike Lašče)
Brlog je naselje u Sloveniji koje pripada Općini Velike Lašče.
Cristești, Mogoș
Cristești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Mogoș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1004 m.
Ferdo Rusan
mini|Ferdo Rusan
Ferdo Rusan (Pavlin Kloštar, kraj Bjelovara, 10. prosinca 1810. - Virje, 2. svibnja 1879.), hrvatski glazbeni amater, ilirski i pučki pjesnik te nositelj prosvjetiteljskog i gospodarskog života Podravine.
Sin je krajiškog natporučnika. Završio je kadetsku školu u Bjelovaru i 1828. postao kadet. Službovao je kao časnik u Italiji, Zagrebu, Temišvaru i Pečuhu. Napušta vojsku 1842. zbog bolesti. Godine 1848. sudjelovao je u obrani Legrada, kojega je 28. studenog napao mađarski general Perczel. Kao umirovljeni poručnik, živio je do 1849. u Šemovcu, idućih 25 godina u Virju, a od 1874. u Bjelovaru. Iako nije imao formalnu glazbenu naobrazbu, bio je autor vrlo popularnih pjesama ("Složno, složno, braćo mila", "Nosim zdravu mišicu", "Bojna trublja trubi sad", "Brod nek ćuti udarca", "Lijepa moja rodna Podravina", itd.). Njegove mnogobrojne (ima ih preko 140) pjesme i budnice, zapisali su drugi. U Virju je osnovao 1850. i vodio amatersku kazališnu družinu, koja je izvela neka njegova djela.
Njegovu biografiju, napisala je Mira Kolar-Dimitrijević, 2004.
U Virju, djeluje Hrvatsko pjevačko društvo "Ferdo Rusan", osnovano 1884. godine, a tamo mu je već 1886. podignut i spomenik.
Rosata Armando, Cuneo
Rosata Armando je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Gacka
Gacka je tipična kraška rijeka ponornica duga 61 km u Lici.
Rosata Armando, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 555 m.
Gacka
Karakteristike
Gacka je danas duga samo 61 km, ali je prije izgradnje hidroelektrana Senj i Sklope bila dugačka čak 100 kilometara. Izvire na sjevernim obroncima Velebita kod Tonković vrila, odakle se polako spušta prema zapadu kroz Gacko polje usput primajući brojne pritoke. Od njenog praiskonskog toka dugog 32 kilometra, Gackoj je danas preostalo svega 11 km, nadalje je Gacka ukroćena kanalima i odvedena tunelom u Gusić polje u umjetno jezero. Odatle se ponovno tunelom ruši na turbine hidroelektrana kod Senja i otječe u Jadransko more.
Gacka ima izuzetno čistu, bistru i hladnu vodu, prosječna joj temperatura ljeti iznosi 10,8° C a zimi 7,9° C. Gacka ima brojne podvodne spilje i vrela. Prva istraživanja njena neobična vodotoka počela su tek u drugoj polovici 20. vijeka, tako da je i danas preko polovice njenih podvodnih prolaza i kanala još uvijek neistraženo.
Flora i fauna
Gacka ima bogatu floru i faunu. U njenom slivu raste oko 25 biljnih vrsta i 17 životinjskih vrsta; potočna pastrva, kalifornijska pastrva, štuka, čik, lipljen, potočni rak i čovječja ribica koja živi u dubokim vrelima i područjima vječne tame.
San Jacinto, Coatepec
San Jacinto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 199 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1234 m.
Krimska Narodna Republika
Krimska Narodna Republika ((Qırım Halq Cumhuriyeti); Крымская народная республика) je bila kratkotrajna nezavisna država koja je postojala na području Krima krajem 1917. i početkom 1918. godine. Nastala je u kaosu nakon Oktobarske revolucije, odnosno raspada bivšeg Ruskog Carstva. Osnovali su je 26. novembra 1917. predstavnici skupštine krimskih muslimana, odnosno krimsko-tatarskog Kurultaja na čelu sa muftijom Nomanom Çelebicihan, proglasivši Krim nezavisnom državom. Nova je država stupila u kontakt sa Centralnom radom Ukrajine te su se Krimska Narodna Republika i novoosnovana Ukrajinska Narodna Republika međusobno priznale. Nova se vlast, međutim, usprkos deklaracija o jednakosti svih građana, gotovo u potpunosti oslanjala na Krimske Tatare, koji su i tada činili manjinu krimskog stanovništva. Nasuprot tome, glavni populacijski centar - Sevastopolj - je već tada bio snažno uporište pristaša Oktobarske revolucije, odnosno boljševika i anarhista koji su uživali podršku među mornarima Crnomorske flote. 24. januara 1918. su snage Krimske Tatarske Republike krenule u pokušaj osvajanja Sevastopolja, ali su u sljedeća dva dana poražene, a što je boljševicima omogućilo da vrlo brzo zauzmu cijeli poluotok. Çelebicihan je bio zarobljen i ubrzo nakon toga strijeljan, a boljševici su na Krimu osnovali Sovjetsku Socijalističku Republiku Tauridu. I ona je, međutim, bila kratkog vijeka, jer su za samo tri mjeseca njemačke trupe zauzele poluotok i formirale tzv. Krimsku zemaljsku vladu.
Contrada Survì, Reggio Calabria
Contrada Survì je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Cruciano, Rieti
Cruciano je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 538 m.
Brlog (Krško)
Brlog je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Brlog se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Brlog je imao 23 stanovnika.