cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cod (rt)
Privreda
Ekonomija poluotoka zasniva se uglavnom na turizmu, ima i nešto farmi koje proizvode brusnice i šparoge. Dobar dio prihoda donose i avijacijske baze Nacionalne garde u Bournu, Sandwichu i Mashpeeju. Od 1930. u mjestu Woods Hole djeluje poznati Oceanografski institut.
Na sjeveroistočnoj strani poluotoka nalazi se Nacionalni park Cape Cod National Seashore osnovan 1961. godine, a na jugoistočnoj Nacionalni park Monomoy National Wildlife Refuge.
Los Rosales, Rancho, Rincón de Romos
Los Rosales, Rancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1948 m.
Remedello di Sotto, Brescia
Remedello di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 721 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Мали Крчимир
Мали Крчимир је насеље у Србији у општини Гаџин Хан у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 256 становника (према попису из 1991. било је 330 становника). Село је познато по производњи креча.
Демографија
У насељу Мали Крчимир живи 214 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 47,2 година (43,9 код мушкараца и 50,7 код жена). У насељу има 90 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,84.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Vodeni val
U dinamici fluida, vetrom generisani valovi su površinski valovi koji se javljaju na slobodnoj površini vodene mase (kao što su okeani, mora, jezera, reke, kanali ili bare). Oni su rezultat duvanja vetra preko područja površine fluida. Valovi u okeanima mogu putovati hiljadama kilometara pre nego što stignu do kopna. Valovi uzrokovani vetrom se javljaju u opsegu veličina od malih valova, do onih sa preko 100 ft visine.
Slobodna površina tečnosti u ravnoteži u gravitacionom polju je ravna. Ako se pod uticajem vanjskog dejstva površina tečnosti na nekom mestu izvede iz ravnotežnog položaja, u tečnosti nastaje gibanje. Ovo gibanje prostire se celom površinom tečnosti u vidu valova, koji se nazivaju valovi na površini tečnosti ili valovi u tečnosti.
Elementi vala
Valovi se razlikuju po dimenzijama, što zavisi od jačine vetra i veličine morskog basena. Okeanski vetrovni valovi imaju prosečnu dužinu oko 100 m i visinu 3-4 m. Najviši, do 25 m, zabeleženi su u morima oko Antarktika i u severnom delu Tihog okeana. U Jadranskom moru najviši val bio je visok 10 m. Najmirnije more, u kojem preovladavaju tišine, jeste Crveno more, zato što je male širine i pruža se poprečno u odnosu na smer dominantnih vetrova.
Valovi izazvani telom
Ako se na mirnoj površini izazove poremećaj padanjem tela u vodu, čestice vode u blizini površine izvode dvostruko kretanje, paralelno površini vode i normalno na površinu vode. Na slobodnoj površini vode se zbog toga javlja izbočina koja se ne zadržava trajno zbog dejstva Zemljine teže i/ili sila površinskog napona. Svaka čestica izvodi složeno kretanje oscilujući istovremeno u horizontalnom i vertikalnom pravcu. Zato su talasi na površini vode istovremeno i transverzalni i longitudinalni.
Veličine jezerskih talasa
Veličina jezerskih talasa zavisi od veličine jezera - površine njegove akvatorije i prosečne dubine. Zato je razumljivo da se najveći jezerski valovi pojavljuju na najvećem jezeru na Zemlji - Kaspijskom jezeru. Pri jačem severcu (tzv. "bakinski nord") dužeg trajanja valovi na Kaspijskom jezeru iznad Apšeronskog praga dostižu visinu do 11 m - veću nego na Jadranskom moru, pa čak i na Sredozemnom moru. Oni imaju dužinu 90-98 m, što prema visini daje strminu u odnosu kao 1:8,18 do 1:8,90. Valovi su visoki i na Velikim američkim jezerima - na Mičigenu dostižu visinu od 6 do 9 m, a na manjem Iriju do 3,6 m. Na Ladoškom jezeru visina talasa je 5-8 m, na Bajkalskom i Teleckom 4 m i više, na Onješkom 2,4-3 m, na Aralskom 2,5 m itd. Treba imati u vidu da toliko visoke talase podižu samo jaki vetrovi (sa brzinama iznad 20 m/s) i koji duže duvaju iz istog smera. Inače, na većini velikih jezera preovlađuju valovi visoki 0,5-0,8 m.
Koliki je uticaj dubine vode na visinu vetrovnih talasa pokazuje primer Ohridskog jezera i Balatona. Na Ohridskom jezeru, koje je manje akvatorije od Balatona (348 km², odnosno 596 km²) i prosečne dubine 144 m, najviši (izračunati) valovi dostižu visinu do 2 m, a na Balatonu, čija je prosečna dubina 3,18 m, samo 0,8-1,2 m. Dužina talasa srazmerna je dužini akvatorije, na kojoj se razvijaju vetrovni valovi, kao i brzini vetra. Na veštačkim jezerima najveće visine talasa zabeležene su na Cimljanskom jezeru - preko 3 m, potom na Kujbiševskom i Kahovskom jezeru - po 2,5 m, na Gorkovskom jezeru 2,3 m itd. Proučavanje dimenzija jezerskih talasa ima vrlo veliki praktičan značaj za izgradnju raznih hidrotehničkih objekata na jezerskim obalama, kao i za plovidbu.
Cunami
Cunami su posebna vrsta talasa koja nastaje pod uticajem podmorskih zemljotresa i vulkanskih erupcija. Kreću se brzinom 600-800 km/h, na otvorenom moru su male visine (oko 1 m), ali kada dođu do obale ona se povećava i do 30 m, tako da imaju rušilačko dejstvo. Cunami se najčešće javljaju u "vatrenom pojasu Pacifika", duž obala Japana, Filipina, Indonezije i Havajskih ostrva. Najrazorniji cunami zabeleženi su u japanskom gradu Sanriko, koji je val visok 39 m opustošio 1896. godine (27.000 mrtvih) i val od 28,5 m 1933. godine (3.000 mrtvih). Zato je upravo u Japanu 1952. godine formirana "cunami služba", koja može samo petnaestak minuta posle trusnog udara da predvidi dejstvo cunamija i upozori ugroženo stanovništvo.
Pierce, Idaho
Pirs je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
1,2,3-Tribromopropan
1,2,3-Tribromopropan je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 280,784 Da.
Braniște, Filiași
Braniște je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Filiași.
Mayflower
Mayflower čita se Majflover (prevedeno Đurđica) bio je jedrenjak koji je krajem 1620., prevezao hodočasnike iz engleske luke Plymouth do njihova odredišta u Novoj Engleskoj, gdje su osnovali Koloniju Plymouth.
Braniște, Filiași
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
Mayflower
Plovidba
Mayflower je na put preko Atlantika prvi put isplovio iz luke Southampton u pratnji manjeg pomoćnog broda Speedwell 15. augusta 1620. ali se Speedwell zbog nevremena dvaput vratio u luku. Nakon tog je sve putnike buduće kolonije ukrcao Mayflower i krenuo iz Plymoutha 16. septembra sam na put.
Nakon plovidbe od 66 dana, praćene teškim vremenom i bolestima putnika, na kojem je brod skrenuo s rute, doplovili su do obale Amerike kod Rta Cod - 21. novembra a ne kako su željeli kod Zaljeva Chesapeake u Virginiji. Mayflower je koloniste iskrcao 21. decembra u Plimutskom zaljevu na mjestu gdje se danas nalazi grad Plymouth. Brod je prezimio u Americi, a na put u Englesku krenuo je u aprilu slijedeće godine.
Karakteristike
thumb|left|260px| Replika [[jedrenjaka Mayflower II]] Mayflower je bio teretni brod, koji je najčešće prevozio vino iz Portugala, Španjolske i Francuske do Engleske i ostalih evropskih zemalja.
Castelnau-le-Lez
Kastelno l Le je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Ero koja pripada prefekturi Monpelije.
Mayflower
Karakteristike
Brod je bio težak 180 tona, dugačak 27 metara, širine oko 9 metara. Posada mu se sastojala od 35 do 50 mornara i oficira.
Replika broda Mayflower II (napravljena u Engleskoj) preplovila je Atlantik 1957. na istoj ruti za 53 dana.
Castelnau-le-Lez
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 14 214 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1271 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,18 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 60 metara (maksimalnoj 93 m, a minimalnoj 19 m).
Sophie Marceau
Sofi Marso je francuska filmska glumica, rođena 17. novembar 1966. godine u Parizu. Najpoznatije uloge je ostvarila u filmovima: Hrabro srce sa Melom Gibsonom, Ana Karenjina i Svet nije dovoljan sa Pirsom Brosnanom u jednom od filmova o Džejmsu Bondu.
Biografija
Rođena kao Sofi Danijel Silvi Mopi u Parizu (Francuska). Filmsku karijeru započinje sa 14 godina tinejdžerskim filmom Kloda Pinotoa Žurka (La Boum, 1980). Igra i u nastavku Žurka 2 (La Boum 2) i za tu ulogu nagrađena je Sezarom za glumicu koja najviše obećava. Sa 18 godina nastupa kao partnerka Žerara Depardjea i Katrin Denev u filmu Tvrđava Sagan. Te iste godine se pojavila sa Žan-Polom Belmondom u filmu Joyeuses Pâques.
Privatni život
Ima dvoje dece, jedno sa poljskim rediteljom Andžejom Zulavskim, a drugo sa producentom Džimom Lemlijem.
Möntenich
Mentenih je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 92 opštinska središta okruga Kohem-Cel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 142 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7135062.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kohem-Cel Mentenih se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kohem-Cel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 230 metara. Površina opštine iznosi 4,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 142 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 35 stanovnika/km².
Gojira (film, 1954)
Godzilla (ゴジラ) je japanski crno-bijeli science fiction film snimljen 1954. u režiji Ishira Honde, poznat kao prvi film iz istoimene serije o orijaškom čudovištu, odnosno kao začetnik specifično japanskog žanra kaiju filmova.
Godzilla je snimljena gotovo slučajno, nakon što je producent Tomoyuki Tanaka od filmskog studija Toho u posljedni trenutak dobio narudžbu da, nakon propasti prethodnog projekta, snimi "bilo kakav" film. Tanaka je inspiraciju, pak, dobio u stvarnim događajima, odnosno stradanjem posade ribarskog broda Sretni zmaj br. 5, ozračenog radijacijom stvorenom američkim nuklearnim pokusima. Film je snimljen sa relativno niskim budžetom, i u crno-bijeloj tehnici (a što je kasnije navođeno kao ispravna odluka, s obzirom da su primitivni specijalni efekti bili uvjerljiviji); za dočaravanje destrukcije koju Godzilla izaziva po Japanu su se, pak, koristile minijature i posebno odijelo u kome je naslovni lik "glumio" Haruo Nakajima.
Uz brojne animirane filmove, TV-serije i video-igre, Godzilla je dobila i dva istoimena američka remakea - 1998. i 2014. godine.
Mura, Treviso
Mura je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 180 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Branko Marjanović
Branko Marjanović (Zagreb, 12. svibnja 1909. - Zagreb, 13. veljače 1996.), hrvatski filmski redatelj i montažer.
Završio je Dramsku školu u Zagrebu, a filmska iskustva stjecao je u Pragu i radom na prosvjetnom filmu u Zagrebu. Za Drugog svjetskog rata rukovodio je proizvodnjom Hrvatskog slikopisa, režirao, pisao scenarije i montirao dokumentarne filmove, od kojih je najpoznatiji Straža na Drini (1942), nagrađen na Venecijanskom filmskom festivalu. Kao i mnogi drugi hrvatski filmaši u to vrijeme, surađivao je sa NOP-om, te je poslije dolaska komunista na vlast nastavio je s redateljskim i montažerskim radom, postavši jednim od najvažnijih imena jugoslavenske kinematografije.
Njegovu karijeru je, međutim, ozbiljno obilježio film "Ciguli miguli", komedija o birokraciji malog mjesta, dovršen 1952. Zbog navodne kritike socijalističkog sistema bio je zabranjen, a prikazivanje je odobreno tek 1977. godine. Marjanović je nakon toga snimio još nekoliko igranih filmova, ali je od njih na kraju odustao posvetivši se dokumentarnim filmovima o prirodi ("Mala čuda velike prirode", "Svizac", "Bjeloglavi sup"). Dobio je nagradu za životno djelo "V. Nazor".
Puerto Rico, Reynosa
Puerto Rico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 115 m.
Familia Regalado (razvrstavanje)
Familia Regalado ima više značenja:
Dorking
Dorking je grad od 17,386 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Surrey.
Dorking je administrativni centar Distrikta Mole Valley.
Geografske karakteristike
Dorking leži na rijeci Mole, udaljen oko 34 kilometara jugozapadno od Londona.
Historija
Izrastao je još za rimskih vremena, kao naselje na putu koji povezivao London i Chichester. Tokom 18. i 19. vijeka bio je poznat po svom velikom sajmu.
Metaljka (Pljevlja)
Demografija
U naselju Metaljka živi 31 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 51,2 godina (56,6 kod muškaraca i 47,5 kod žena). U naselju ima 11 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,09.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
PlayStation 4
Plejstejšn 4 (, romanizovano: Pureisutēshon Fō}-) zvanično skraćeno PS4, je novodolazeća igračka konzola Sony Computer Entertainment-a. Proglašena kao naslednik plejstejšna 3 na konferenciji za štampu 20. februara 2013, PS4 je izašao 15. novembra 2013. u Severnoj Americi, a 29. novembra u Evropi, i konkurirati zajedno sa Wii U-om i Majkrosoftovim Xbox One-om, kao deo osme generacije igračkih konzola.
Udaljavajući se od ćelijske arhitekture plejstejšna 3, plejstejšn 4 će krasiti jednostaniji AMD procesor u nadi da će privući širi okrug razvijača i podrške za sistem. Soni takođe planira da stavi više fokusa na socijalni gejmplej, pripajanjem “šer” dugmeta na novom kontroleru i omogućavanjem gledanja igara u toku strimovanih uživo od prijatelja. Konzola će se fokusirati na interaktivnosti sa drugim uslugama i uređajima, uključujući Gaikai, igračka usluga bazirana na oblačićima koja će nuditi sadržaj i igre koji mogu biti preuzeti; plejstejšn ep koja će povezivati pametne telofone i tablete u sekundarni ekran da poboljša gejmplej; i Plejstejšn Vitu koja će biti u mogućnosti da pokrene veliki broj igara preko opcije Rimout plej.
San Pedro Llano Grande, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
San Pedro Llano Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 241 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1983 m.
Loma la Gravera, Santiago Tuxtla
Loma la Gravera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Metafosfataza
Termin metafosfataza ima više značenja.
Schiopparello V, Livorno
Schiopparello V je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Das doppelte Lottchen (film)
Das doppelte Lottchen je zapadnonjemački crno-bijeli film za djecu snimljen 1950. u režiji Josefa von Bakyja. Predstavlja prvu po redu adaptaciju istoimenog romana Ericha Kästnera koji je napisao scenario. Protagonistice - čije likove tumače Isa i Jutta Günther - su dvije djevojčice koje se slučajno sretnu u ljetnom kampu te otkriju kako su, zapravo, sestre blizanke, odnosno da su im roditelji razvedeni. Radnja prikazuje kako odlučuju zamijeniti identitete, a kako bi svog oca i majku nagovorili da se ponovno vjenčaju i tako spoje porodicu.
Kästnerov roman je tokom sljedećih nekoliko godina bio ekraniziran u više zemalja, a najpoznatija je Disneyeva američka verzija iz 1961. godine pod naslovom The Parent Trap.
Ševa (film, 1965)
Ševa je sovjetski crno-bijeli ratni film snimljen 1945. godine u režiji Nikite Kurihina i Leonida Menakera. Radnja se događa 1942. godine za vrijeme Drugog svjetskog rata na jednom poligonu u Njemačkoj gdje nacistička vojska, koristeći zarobljene sovjetske tenkove T-34 testira protivtenkovsko oružje. Protagonisti su tri zarobljena sovjetska tenkista, koji, uz francuskog logoraša, služe kao "pokusni kunići" vozeći tenk, ali koji iskoriste priliku da sa svojim tenkom pobjegnu sa poligona te izazovu sveopći kaos u obližnjem njemačkom gradiću. Ševa, koja je ratna zbivanja prikazivala s manje dotada uobičajene propagande, a sa više naglaska na akciju, je stekla izuzetnu popularnost u tadašnjem SSSR-u.
Потврђивање у два корака
Потврђивање у два корака је мултифакторска двостепена сигурносна опција провере приликом приступања корсничким рачунима. Ова метода се показала имуном на методе поновљеног упада (тзв. „риплеј“ напада), нападе преко посредника, као и друге претње по сигурност налога.
Неки од добављача ове услуге су -{YubiKey}-, -{Google Authenticator}-, -{Toopher}-, -{Duo Security}- итд. Ова врста заштите може се применити на високо посећеним сајтовима као што су Фејсбук, сервиси е-поште, Гугл налози и сл. Метода функционише тако што након уобичајеног система провере лозинком, следи метод провере сигурносним кôдом којем се може приступити преко нпр. Гуглове или Еплове платформе уз претходно очитан бар-кôд, или путем СМС поруке.
Taverna Vecchia, Caserta
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
La Cuchilla, Santa Catarina
La Cuchilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa Catarina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 180 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1010 m.
Las Anonas, Turicato
Las Anonas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 487 m.
I complessi
I complessi je italijansko-francuska crno-bijela omnibus filmska komedija snimljena 1965. godine u režiji Dina Risija, Luigija Filippa D'Amica i Franca Rossija. Sastoji se od tri vinjete o muškarcima na čiji ljubavni ili profesionalni život značajno utiču njihova stidljivost, tradicionalna uvjerenja ili fizički nedostaci.
Dvorac Neuschwanstein
mini|300px|Dvorac Neuschwanstein, pogled s juga mini|300px|Dvorac Neuschwanstein između [[1890. i 1905.]] Neuschwanstein (u prijevodu Novi labuđi kamen) je njemački dvorac na jugozapadu Bavarske u regiji Allgäu, koja pokriva dijelom južni dio Švapske (Bavarske) i jugoistočni dio pokrajine Baden-Württemberg, na području općine Schwangau kraj Füssena. Dao ga je sagraditi godine 1869. bavarski kralj Ludwig II.
Jedan je od najpoznatijih dvoraca i romantičnih prizora na svijetu, te omiljeno turističko odredište. Građen je od 1869.-1886. uglavnom u stilu njemačke romanike iz 13. stoljeća, premda vrlo slobodno interpretirane. Pojedini su detalji preuzeti iz stvarnih zgrada, ali je dvorac u cjelini originalna građevina.
Prostire se na površini od 5.935 m² na nadmorskoj visini od 965 m. Od planiranih 228 prostorija dovršeno je svega 15, a troškovi izgradnje dvorca iznosili su u trenutku Ludwigove smrti nevjerojatnih 6.180.047 maraka. U neposrednoj blizini nalazi se i obližnji dvorac Hohenschwangau.
Povijest
Ludwigov otac Maximillian II. je u blizini današnjeg dvorca Neuschwanstein 1837. godine kao svoju ljetnu rezidenciju sagradio dvorac Hohenschwangau i to u gotičkom stilu. U njemu je odrastao i mladi Ludwig gdje se upoznao i s Richardom Wagnerom čije su opere izrazito dojmile budućeg kralja. Na mjestu Hohenschwangaua nalazila se utvrda Schwanstein čije je ime Ludwig II. kasnije iskoristio za svoj novi dvorac. Na mjestu današnjeg dvorca Neuschwanstein nalazile su se također ruševine prijašnjeg dvorca koje su u potpunosti uklonjene pri izgradnji temelja novog dvorca građenog u stilu drevnih njemačkih vitezova. Dvorac je trebao postati privatno mjesto na kojem će u kazališnim izvedbama oživljavati heroji Wagnerovih glazbenih drama.
mini|Dvorac [[Wartburg poslužio je kao uzor za Neuschwanstein]]
Bulat Okudžava
Bulat Okudžava (, gruz. ბულატ ოკუჯავა) (9. maj 1924 — 12. jun 1997) je bio sovjetski i ruski pesnik, prozaist, kompozitor i scenarist.
Poreklom iz Gruzije, rođen u Moskvi, umro u Parizu. Komponovao više od 200 muzičkih kompozicija čijih tekstova je autor. Njegove pesme su mešavina ruskog tradicionalnog folklora i francuske šansone.
Zlatko Madunić
Studirao je glumu na Akademiji kazališne umjetnosti u Zagrebu, veliki glumac malih rola. Nosioc brojnih kazališnih i filmskih i televizijskih uloga.
Dvorac Neuschwanstein
Povijest
Početne skice dvorca načinio je 1868. godine scenograf münchenskog dvorskog kazališta Christian Jank, koje je u arhitektonske nacrte pretvorio Eduard Riedel, a s izgradnjom se započelo 1869. godine. Sama lokacija bila je veliki problem pri gradnji dvorca, jer se nalazila na oko 200 metara iznad postojeće ceste na bezvodnoj hridi. Pronađen je izvor koji je preusmjeren prema dvorcu u koji i danas uvire. Riedel je vodio radove sve do 1872. godine, a gradnju su do 1886. godine nastavila još dva arhitekta. Gradnja je obustavljena Ludwigovom smrću 1886. godine kada je većina dvorca već bila završena, kao i dekoracije kraljevskih odaja, no drugi su interijeri ostali nedovršeni.
Unutrašnjost dvorca
mini|250px|Prijestolna dvorana, razglednica s kraja 19. st. Iako nije u potpunosti dovršen, dvorac ima veliki broj vrijednih prostorija uređenih u stilu neoromanike. Vanjski izgled dvorca stvara jaki dojam rasporedom raznih elemenata, a masivni su kameni zidovi olakšani s iznimno malo dekoracija. Stoga se i ne očekuje bogatstvo i složenost unutrašnjih prostorija, jer je teško pronaći i djelić površine bez nekakvog figurativnog ili ornamentalnog uzorka. Posebno raskošna je Ludwigova spavaonica u gotičkom stilu s izrezbarenim hrastovim panelima i slikama koje ilustriraju legendu o Tristanu i Izoldi. Masivni krevet s dekorativnim baldahinom izrađivalo je 14 majstora preko četiri godine. Ludwig je uhićen u noći s 11. na 12. lipnja 1886. godine upravo u svojoj spavaonici i uskoro proglašen duševno bolesnim.
Dvije najvrijednije i najatraktivnije prostorije u dvorcu su Prijestolna dvorana (Thronsaal) i Dvorana pjevača (Sängersaal). Prva je okružena kićenim bizantinskim arkadama, a projektirao ju je Eduard Riedel po uzoru na Aju Sofiju. Prvotno je zamišljena kao Dvorana Grala u Wagnerovom Parsifalu. Prijestolje koje je trebalo biti postavljeno u središtu dvorane nažalost nikada nije načinjeno. Prijestolna dvorana je druga dvorana dvorca po svojoj veličini, a posebno je vrijedna zbog izuzetno dekoratvinih mozaika na apsidi i kružnom prikazu životinja na podu. Najveći prostor u dvorcu zauzima Dvorana pjevača koja je izvedena prema originalu u Wartburgu i ima uzdignuti strop s panelima ukrašenim intarzijama s dekorativnim motivima prema znacima zodijaka. Zidovi dvorane dodatno su ukrašeni motivima iz Lohengrina i Parsifala. Prema nekim izvorima upravo je ova dvorana potakla Wagnera na skladanje Tannhäusera.
Jedna od posljednjih uređenih prostorija nalazi se na vrhu stubišta u visokoj sjevernoj kuli. Posjetitelji koji se uspnu tako visoko nagrađeni su pogledom ne samo na romantični okoliš dvorca, već i na plavičasti zvjezdani svod dvorane sa skulpturom zmaja i stupovima bogato dekoriranim cvjetnim uzorcima. Ovu prostoriju izradio je Julius Hoffman 1884. godine.
Zanimljivosti
mini|250px|Dvorac Neuschwanstein Pred kraj Drugog svjetskog rata u dvorcu su pohranjene zalihe zlata Deutsche Reichsbanke koje su posljednjih dana rata odvezene na do današnjih dana nepoznato mjesto. Prema nekim teorijama potopljene su u obližnjem jezeru Alatsee, no te pretpostavke nikada nisu dokazane. Po svršetku rata Bavarski državni arhiv koristio je pojedine prostorije dvorca za pohranu arhivskih spisa, spašenih ih porušenog Münchena.
Dvorac Neuschwanstein je jedno je od najpoznatijih njemačkih turističkih odredišta koje godišnje posjeti oko 1,3 milijuna turista. Uvršten je i na UNESCO-ovu listu Svjetske kulturne baštine. Poslužio je i kao uzor za bajkoviti dvorac u tematskim parkovima Disneylanda, kao i scenografija za brojne igrane filmove.
Čuj, mali čoveče
Čuj, mali čoveče! naslov je jednog eseja koji je napisao Wilhelm Reich. Esej je napisan na nemačkom 1945. godine pod naslovom Rede an den kleinen Mann, a na engleski ga je 1948. preveo Theodore Peter Wolfe.
Steyning
Stening (, IPA: ) je mesto i opština okruga Zapadni Saseks u južnoj Engleskoj, 69 km severoistočno od Londona. Postojao je još u doba anglosaksonaca. Seoska crkva je prvobitno bila posvećena Svetom Katmanu (koji je po legendi i izgradio), a potom Svetom Andreju. Vilijam Holand je 1614. ovde osnovao Steyning Grammar School. U Steningu se održava tradicionalni Prolećni vašar kao i Steninški festival. Godine 1939. u Stening se doselio ser Lorens Olivije i tu ostao do smrti 1989.
Alg2 manoziltransferaza
Termin Alg2 manoziltransferaza ima više značenja.
Ne okreći se, sine
Ne okreći se, sine je jugoslavenski film, snimljen 1956. godine u režiji Branka Bauera. Smatra se jednim od najboljih ostvarenja jugoslavenske i hrvatske kinematografije 1950-ih.
Kratak sadržaj
Partizanski ilegalac, inžinjer Neven Novak beži iz voza sa kojim ustaše prevoze zatvorenike u Jasenovac. Posle uspešnog bekstva on, iz zagrebačkog ustaškog dečijeg doma, pokušava izbaviti sina Zorana, dečaka koji je indoktriniran ustaškom i nacifašističkom ideologijom. Kada Zoran sazna da mu je otac neprijatelj režima, odbija da beži sa njim na partizansku teritoriju. Novak se suočava sa sinovljevim otporom i mrežom koju oko njega steže policija i agenti.
East Rocky Hill, New Jersey
Ist Roki Hil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Ne okreći se, sine
Zanimljivosti
Jedna od scena u filmu, u kojoj ustaški agenti tokom racije na ulici privode Židova, a on bez uspjeha moli građane da mu pomognu, se temelji na anegdoti kojoj je sam Bauer bio svjedočio za vrijeme rata.
Film je poznat i po tome što je u njemu budući hrvatski predsjednik Stipe Mesić statirao u ulozi ustaškog časnika. Kao pomoćnik režisera u snimanju filma je sudjelovao i bivši partizanski oficir Simo Dubajić, poznat po sudjelovanju u blajburškom masakru.
East Rocky Hill, New Jersey
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 469.
Stephen Hadley
frame|right|Stephen J. Hadley, predsjednički savjetnik za pitanja nacioanlne sigurnosti u drugom mandatu Georgea W. Busha.
Stephen John Hadley (rođen 13.2. 1947. u Toledu u saveznoj državi Ohio) je trenutni pomoćnik predsjednika za poslove nacionalne sigurnosti (kolokvijalno savjetnik za nacionalnu sigurnost) u administraciji predsjednika Georgea W. Busha. Od 22.1. 2001. je bio pomoćnik predsjednika i zamjenik savjetnika za nacionalnu sigurnost. Dana 26.1. 2005. je zamijenio Condoleezzu Rice na mjestu savjetnika za nacionalnu sigurnost, nakon što je potvrđeno njeno imenovanje za državnog sekretara.
Baiarda, Alessandria
Baiarda je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 248 m.
John Negroponte
John Dimitri Negroponte (21.7. 1939.-) je diplomat koji je služio kao direktor nacionalnih obavještajnih službi SAD od 2007. do 2009. Negroponte je služio u američkoj diplomaciji od 1960. do 1997. te bio američki ambasador pri Ujedinjenim narodima od septembra 2001. do juna 2004. te kao američki ambasador u Iraku od juna 2004. do aprila 2005. Od 1985. do 1987. je držao položaj pomoćnika državnog sekretara za oceane, međunarodne ekološke i naučne poslove; u karijeri je imao i položaj zamjenika pomoćnika predsjednika za nacionalnu sigurnost od 1987 do 1989, ambasadora u Meksiku od 1989. do 1993. te ambasadora u Filipinima od 1993. to 1996.
Negroponte je član Savjeta za vanjske odnose i Američke diplomatske akademije te je bivši predsjednik | Francusko-američke fondacije.
Negroponte je prvi direktor obavještajnih službi SAD - čija je funkcija uvedena godine 2005. na preporuku senatske komisije koja je istraživala napade 11. septembra.
Farrell, Pennsylvania
Farel je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.111 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 5.111 stanovnika, što je 939 (15,5%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mörlen
Merlen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 593 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143264.
ALG2 (gen)
Termin ALG2 (gen) ima više značenja.
Mörlen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Merlen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 416 metara. Površina opštine iznosi 3,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 593 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 193 stanovnika/km².
Bayachi, Urique
Bayachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1817 m.
Los Amoles, Mezquitic
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1579 m.
Mjerna ura
Drška mjerne ure ili komparatora je zglobno povezana sa stalkom, a stalak je s magnetskom stopicom za pričvršćenje na metalnu podlogu. Mehanizam za pretvaranje pravocrtnog gibanja ticala u kružno gibanje kazaljke sastoji se od zupčanika i zubne letve. Mogu biti mehanički, optički, električni. Finomjerna mjerna ura ima skalu s podjelom 10 μm ili 1 μm, a mehanizam za pretvaranje gibanja sastoji se od segmentiranih zupčanika, pa ima veću točnost, ali uže područje mjerenja.
Luni Mare, La Spezia
Luni Mare je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 909 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
San Isidro el Labrador, Rincón de Romos
San Isidro el Labrador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1933 m.
Astis (Francuska)
Asti je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Pau.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 266 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 84 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 234 metara (maksimalnoj 242 m, a minimalnoj 160 m).
Severna zemlja
mini|300px|Položaj Severnaje Zemlje u odnosu na Rusiju
Severna Zemlja ili Sjeverna zemlja je ruska otočna skupina smještena u Arktičkom oceanu u blizini Tajmirskog poluotoka između Karskog i Laptevskog mora, a po upravnoj podjeli pripada Tajmirskom autonomnom okrugu u Krasnojarskom kraju. Otočje zauzima ukupnu površinu od otprilike 37.000 km², a sastoji se od četiri glavna otoka među koje spadaju Oktobarska Revolucija, Boljševik, Komsomolec i Pionir te nekolicine malih otoka.
Povijest
Severna Zemlja je otkrivena tek 1913. i prema tome je najkasnije otkrivena otočna skupina na Zemlji, a igrom slučaja ju je otkrio Boris Аndrejevič Vilkickij tijekom jedne privatno financirane brodske plovidbe u kojoj je nastojao pronaći severoistočni prolaz. Otočje se do 1926. zvalo Zemlja Nikole II., a sve do 1931. vjerovalo se da ga čini samo jedan otok. No, tada je iznad Severne Zemlje preletio njemački zračni brod Graf Zeppelin te je otkriveno da je zapravo riječ o otočju koje se sastoji od najmanje dva otoka, a u predstojeće dvije godine ekspedicija Nikolaja Urvanceva i Georgija Ušakova proučavala je područje i tada se konačno pokazalo da Severna Zemlja ima više otoka negoli je dotad bilo poznato.
Familia Reyes (razvrstavanje)
Familia Reyes ima više značenja:
Palo Gacho, Santiago Tuxtla
Palo Gacho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Nikolaj Buharin
Nikolaj Buharin (9.10.1888. - 15.3.1938.) je bio član sovjetskog politbiroa (1924-29), centralnog komiteta (1917-37), predsjedavajući kominterne (1926-29), tvorac Nove ekonomske politike, glavni urednik Pravde (1918-29), Velike Sovjetske enciklopedije, pisac Abecede komunizma (1919) i drugih djela. Tokom Staljinove Velike čistke Buharin će biti osuđen na moskovskim suđenjima kao posljednji značajni sovjetski komunistički lider. Smrtna presuda će biti slučajno ili ne izvršena 15.3.1938. godine u doba nacističke aneksije Austrije pa je vijest o njegovom pogubljenju prošla gotovo nezapaženo u medijima. Zbog političkog značaja pre svega njegove Nove ekonomske politike koja će biti dogmatski zabranjena u SSSRu,ali na primer prihvaćena u Jugoslaviji i Kini Buharin neće biti rehabilitiran tokom vladavine Hruščova nego tek 1988. godine na stotu godišnjicu rođenja.
Zamorci
mini|[[morsko prase|Cavia porcellus]]
Zamorci (lat. Cavia), su rod glodavaca iz porodice prasenaca (Caviidae), porijeklom iz Južne Amerike. Ima sveukupno devet vrsta, ali je najpoznatija Cavia porcellus, domaći zamorčić
Povijest
U engleskom jeziku poznat kao gvinejsko prase (engl. guinea pig), kavija ili savija (engl. cavy, od port. çavia: oboružani bodljaš), ova životinja potječe od pretka Cavia cutleri, koji još obitava u Južnoj Americi. Zamorčiće su držali Inke više ili manje kao kućne ljubimce (točnije, za jelo) davno prije dolaska Europljana. Osvajanjem u 16. stoljeću španjolski konkvistadori su ih pronašli kako slobodno trče po kućama ljudi i prevezli su ih u europske krajeve, no zamorčići su i dalje zadržali svoju ulogu kao hrana. . Ponekad se glasaju kao svinje, i zbog toga neki ljudi ih nazivaju morskim prascima. Danas su zamorčići jedno od najomiljenijih dječjih kućnih ljubimaca širom svijeta.
Razmnožavanje
Ženka zamorčića nosi u prosjeku 2 mjeseca, a dužina graviditeta ovisi o broju mladunaca, jer što je više mladunaca ženka će se prije okotiti. Mladi na svijet dolaze u naprednijoj fazi od drugih vrsta glodavaca. Kote se s dlakom, otvorenim očima, stalnim a ne mliječnim zubima, i već su nakon 2 dana sposobni uzimati čvrstu hranu, ali je ipak potrebno da neko vrijeme (20 - 30-ak dana) provedu s majkom zbog stjecanja imuniteta preko mlijeka. Ženka može imati 3 legla godišnje, a spolno je zrela s mjesec dana, dok je mužjak spolno zreo s 2-3 mjeseca. Mužjaka nije potrebno odvajati od ženke poslije parenja, ni poslije okota, jer kod njih nije izražena pojava kanibalizma kao kod drugih glodavaca.
Puszta
mini|desno|250px|Puszta. Puszta je veliko stepsko područje na sjeveroistoku i istoku Mađarske.
Predstavlja najravnije predjele Alfölda, istočnog predjela Panonske nizine. Ime je dobilo po tipičnom istočnopanonskom krajoliku, pusti.
Od 1999. je Hortobágy (Puszta), t.j. nacionalni park Hortobágy, UNESCO-vo mjesto svjetske baštine u Mađarskoj.
Puszta predstavlja eksklavu Euroazijske stepe.
Segarcea, Segarcea
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7944 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Remedello, Brescia
Remedello je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3006 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Condurso, Messina
Condurso je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 212 m.
1,2,3-Trihloropropan
1,2,3-Trihloropropan je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 147,431 Da.
Eiji Yoshikawa
Život
Rođen je kao Jošikava Hidecugu u prefekturi Kanagava, današnjem dijelu Jokohame. Zbog propasti očeva obrta, morao je otići iz osnovne škole i početi raditi s 11 godina. Kad je navršio osamnaestu godinu, preselio se u Tokio. Pridružuje se pjesničkom društvu i počinje pisati haiku pjesme pod pseudonimom Kiđiro.
Na Zapadu je postao poznat kroz svoje romane "Musaši" i "Taiko".
U romanu Taiko, Jošikawa opisuje epohu japanskog ujedinjenja, koje se završava u bitki kod Sekigehare, djelo događanja na početku knjige "Musaši". U potonjem djelu govori o poznatome mačevaocu Mijamotu Musašiju.
Jošikava je jedan od najčitanijih pisaca Japana.
Pero Kvrgić
Rani život
Rođen je u Srpskim Moravicama u Gorskom kotaru, 4. ožujka 1927. godine. Polazio je nekadašnju zagrebačku Zemaljsku glumačku školu i Dramski studio u Zagrebu. Godine 1944., kao sedamnaestogodišnjak, pridružio se partizanskim kazališnim skupinama "Ivan Goran Kovačić" i "August Cesarec". Od 1950. do 1954. član je ansambla Hrvatskog narodnog kazališta u Zagrebu, a već godinu dana nakon toga pridružuju se novoustrojenoj skupini ‘pobunjenika’ tadašnjeg HNK-a, odnosno ansamblu zagrebačkog Dramskog kazališta, današnje Gavelle, gdje je u svojstvu glumačkog prvaka. Nakon rada u zagrebačkog Dramskom kazalištu, ponovno se vraća u HNK Zagreb, u čijem anasmblu ostaje do umirovljenja.
Karijera
Pero Kvrgić glumio je po svim većim hrvatskim kazalištima, skupinama i festivalima: ZDK Gavella, Teatar &TD, Zagrebačko kazalište mladih-ZKM, HNK Zagreb, HNK Split, riječki HKD teatar, dubrovačko Kazalište Marin Držić, Komedija, Kerempuh, Teatar u gostima, Epilog teatar, brijunski Teatar Ulysses, Žar ptica, Bagatella, Dubrovačke ljetne igre, Splitsko ljeto itd., ostvario je mnoštvo gostovanja po cijeloj Hrvatskoj, ali i šire. Ostvaruje uloge kako u nizu klasika, tako i u suvremenim djelima, a od toga se svakako treba izdvojiti cijeli niz likova iz dramskih djela Marina Držića, od Muna iz drame Skup koju 1950. režira Branko Gavella, pa sve do uloga Pometa, Dunda Maroja, Zlatikuma, Arkulina, Negromanta, Staniše, Gulisava Hrvata, itd.
Prema nekim podacima, broj uloga koje je Pero Kvrgić ostvario tijekom svoje karijere premašuje 190, a među njima se može naći zaista sve: Scapin iz Molierovih Scapinovih spletki, Harpagon iz Škrtca, Sganarelle iz Don Juana, Sampognetta iz Pirandellove drame Večeras improviziramo, uloga Oca iz Šest osoba traži autora, Mockinpotta iz Weissove drame Patnje gospodina Mockinpotta, Don Zane iz Marinkovićeve Glorije, Pathelina iz istoimene drame Maitre Pierre Pathelin nepoznatog autora, Nemoćnika u preradi Molierove drame Umišljeni bolesnik, i to u režiji slavnog Jiria Menzela, Nepoznatog u Begovićevu Pustolovu pred vratima, Perikla u Shakespearovoj istoimenoj drami, Poljskog Židova u Krležinoj drami U logoru, Kir Janju u istoimenoj drami Popović, Jovana Sterije, ponovno u režiji Branka Gavelle, te svakako Stilske vježbe Raymonda Queneaua u režiji Tomislava Radića, s Lelom Margitić i Perom Kvrgićem. Predstava je premijerno prikazana 19. siječnja 1968. godine i od tada je konstantno na repertoaru, predstava je oborila sve hrvatske rekorde a slovi i kao potencijalno najdugovječnija predstava s istim ansablom na svijetu. Pero Kvrgić svoje kolumne, također pod imenom Stilskih Vježbi  piše u Vijencu od 2000. do 2002. godine, a knjiga tih kolumni izdana je 2004. Nastupao je i u nizu televizijskih i igranih filmova.
Nagrade
Pero Kvrgić dobio je i brojne nagrade, među kojima nagradu Vladimir Nazor za životno djelo i nagradu Dubravko Dujšin, nagrade Grada Zagreba, Grada Dubrovnika, Sterijinog pozorja, sarajevskih Malih scena, Orlanda, Tita Strozzija, Nagrade kritike, Nagrade hrvatskog glumišta, Nagrade Eleonora Duse, Marula itd. Počasni je građanin grada Kastva. Godine 2006. predsjednik Republike Hrvatske Stjepan Mesić odlikovao ga je Redom Kneza Branimira s ogrlicom za izniman i dugogodišnji doprinos kulturi Republike Hrvatske, a 2007. godine, dobio je vlastitu zvijezdu u hrvatskoj Ulici slavnih  na opatijskoj šetnici Slatini.
Panavia Tornado
Panavija tornado je višenamenski, borbeni, dvomotorni avion, 4. generacije, sa promenljivim uglom strele krila. Zajednički je razvijen i proizveden, u saradnji Velike Britanije, Zapadne Nemačke i Italije. Realizovane su tri osnovne varijante: lovac-bombarder (Tonado IDS), avion za elektronsko ratovanje i izviđanje (Tornado ECR) i presretač Tornado ADV (PVO varijanta). Program se odvijao u okviru Panavija korporacije, multinacionalnog sastava, koji čine britanski Britiš aerospejs, MBB iz Zapadne Nemačke i italijanska Aeritalija. „Tornado“ je napravio prvi let, 14. avgusta 1974. godine, a uveden je u operativnu upotrebu u 1979. Zbog svojih višenamenskih svojstava, u stanju je da zameni nekoliko različitih vrsta aviona u ratnom vazduhoplovstvu. Kraljevsko vazduhoplovstvo Saudijske Arabije je kupilo i uvelo u svoju operativnu upotrebu 96 aviona Tonado IDS.
Tri nacije, pored razvoja i proizvodnje, organizovale su zajedničku obuku, održavanje i proces uvođenja aviona u operativnu upotrebu, u svojim jedinicama.
Do razvoja i proizvodnje Jurofajtera tajfuna, program aviona „tornado“ je bio najveći međudržavni poduhvat kooperacije u Evropi, u domenu visoke vazduhoplovne tehnologije.
Borbeno je „tornado“ korišćen tokom Zalivskog rata, Rata u Bosni i Hercegovini, NATO bombardovanja Savezne Republike Jugoslavije, 1999. godine, Rata u Iraku, Rata u Libiji (2011) i u epizodnim ulogama u sukobima u Avganistanu i Jemenu.
Za potrebe triju zemalja, kooperanata i Saudijske Arabije, jedinog kupca, serijski je proizvedeno 992 primerka aviona „tornado“, uključujući sve postojeće varijante.
Početna ideja i razvoj
Umetnička ilustracija koncepcije, koja je predak programu MRCA |desno|thumb|250px Tokom šezdesetih godina prošlog veka, vazduhoplovni konstruktori su prišli metodi adaptacije oblika krila aviona, aerodinamičkim potrebama, u uslovima leta u sve tri oblasti brzina (podzvučna, krozvučna i nadzvučna), kroz rešenje mehaničkog podešavanja njegovog ugla strele. Na taj način je aerodinamika krila mogla da se približi optimalnim i protivrečnim uslovima, dobrog manevra pri malim brzinama, potrebama dugog krstarenja i dobrih letnih karakteristika na velikim nadzvučnim brzinama. Velika Britanija je otkazala nabavku BAC TSR-2 i kasnije aviona F-111K. Tražili su rešenje za zamenu svojih zastarelih aviona za podršku, Avro vulkana i Bukanira. Britanija i Francuska su zajedno pokrenuli program razvoja aviona sa promenljivom geometrijom krila (promena ugla strele krila), u 1965. godini. To se završilo sa francuskim odustajanjem, u 1967. godini. Ovo se odvijalo u ranom periodu razvoja 4. generacije borbenih aviona. Tada se verovalo u taj pravac rešavanja problema sa promenljivom geometrijom krila i Britanija je nastavila da razvija taj koncept aviona, uz traženje novih partnera za zajedničku realizaciju.
Zapadna Nemačka, Holandija, Belgija, Italija i Kanada, 1968. godine, formirali su radnu grupu za ispitivanje načina zamene zastarelih aviona F-104 starfajter. Početni naziv toga potencijalnog novog aviona je bio Višenamenski avion, kasnije je preimenovan u Višenamenski borbeni avion. Potrebe i zahtevi su bili širokog spektra, tako da je odlučeno da se razvije jedan avion, koji bi imao više namena, koje je ranije izvršavala flota različitih aviona. Britanija se pridružila grupi za program MRCA u 1968. godini. Napravljen je memorandum o saglasnosti, između Britanije, Zapadne Nemačke i Italije, u maju 1969. godine. Do kraja 1968. godine, procenjena je potencijalna nabavka aviona, od šest zemalja, u nivou od 1.500 primeraka. Kanada i Belgija su odustale, ​​pre nego što su počele dugoročne obaveze u programu. Program su nastavili Velika Britanija, Zapadna Nemačka i Italija.
Panavija korporacija
Logo programa Panavija tornado, simbolično sačinjavaju boje zastava triju zemalja kooperanata. |desno|thumb|160px Formacija dva „tornada“, u poletanju. |desno|thumb|250px Četiri partnerske nacije: Velika Britanija, Zapadna Nemačka, Italija i Holandija, dogovorile su se 26. marta 1969. godine, da formiraju multinacionalnu kompaniju Panavija korporacija, za razvoj i proizvodnju aviona MRCA. Cilj je bio da se zajednički realizuje avion, sposoban da odgovori nameni taktičke podrške, izviđanja, protivvazduhoplovne odbrane i dejstva iznad mora. Planirano je da u toj ulozi MRCA zameni nekoliko različitih tipova aviona, u operativnoj upotrebi u vazduhoplovstvima partnerskih zemalja. Razmatrana je čitava lepeza koncepcija, uključujući i varijantu sa fiksnim uglom strele krila i jednim motorom. Holandija se povukla iz programa u 1970. godini, navodeći razloge, da je avion previše komplikovan za eksploataciju. Oni su tražili jednostavniji avion, sa izuzetnom upravljivošću. Dodatni udarac programu je bila i promena nemačkog plana nabavke broja aviona, 1972. godine. Umesto planiranih 600, nemci su naručili 324 primerka.
Po konačnom sporazumu, Velika Britanija i Zapadna Nemačka su određeni sa pojedinačnim učešćem u programu sa po 42,5%, a preostalih 15% je pripalo Italiji. Ta podela proizvodnog dela, bila je rezultat međunarodnog političkog pregovaranja. Prednji deo trupa aviona, rep i montaža, pripali su britanskoj firmi BAE. Centralni deo trupa nemačkom MBB, a krilo italijanskoj firmi Aeritalija. Po sličnom prilazu, raspodeljene su obaveze i za motor, avionsku opremu i sve ostale aktivnosti. Posebna multinacionalna kompanija, Turbo-union, formirana je u junu 1970. godine, za razvoj i proizvodnju motora RB199, sa sličnom podelom aktivnosti i obaveza, 40% Rols Rojs, 40% MTU, a 20% Fijat.
Na kraju procesa projektovanja, u maju 1970. godine, aktuelni koncepti su svedeni na dva projekta: Panavija 100 jednosed, koji je zagovarala Zapadna Nemačka i Panavija 200 dvosed, koji su zagovarali Britanci. Ovaj koncept je preovladao i on je prerastao u Panavija tornado. Projekat Panavija tornado dvoseda (Panavija 200), usvojile su tri vlade i potpisale su o tome sporazum u septembru 1971. godine. Avion je bio namenjen isključivo da služi za podršku u niskom letu i u toj ulozi je trebalo da predstavlja pretnju sovjetskoj protivvazduhoplovnoj odbrani. Britanci su najavili „da će dve trećine prednje odbrambene linije biti popunjeno samo ovim tipom aviona“.
Prototipovi i ispitivanje
Prototip Panavija Tornado ADV sa polu-„utopljenim“ raketama „skajfleš“, na Farnborou u [[Engleska|Engleskoj. |desno|thumb|250px]]Razvijeno je i proizvedeno deset prototipxova aviona Tornado IDS i ECR; četiri u BAE (Vorton, Britanija), četiri u MBB (Nemačka) i dva u Aleniji (Italija). Prvi prototip je poleteo 14. avgusta 1974. godine, u Zapadnoj Nemačkoj. Pilot Pavle Milet je izjavio: „rukovanje avionom je bilo sjajno ... stvarni let se odvijao toliko glatko da sam se pitao da li je ovo još jedna simulacija“. Rezultati ispitivanja u letu, ukazali su na potrebu manjih modifikacija. Poremećaji protoka vazduha su zahtevali da se koriguje oblik uvodnika i napajanje motora. Smanjena je pojava „bafetinga“ na nadzvučnim brzinama. Ispitivanja su pokazala nedostatke u upravljanju nosnim točkom, usled grešaka u konstrukciji. Bilo je neophodno i da se poništi destabilizujući efekat, proizveden postavljanjem režima obrnutog potiska pri zaustavljanju aviona, posle sletanja. Dva prototipxa su izgubljeni u nesrećama, treći je ozbiljno oštećen greškom pilota, koji je indukovao kratkoperiodične uzdužne oscilacije aviona. U avgustu 1976. godine, otkriveno je da sovjetska špijunaža pokušava pribaviti informacije o avionu.