cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Progon Srba u Drugom svjetskom ratu
Broj žrtava Srba, ili bilo koje druge jugoslovenske nacije, je nemoguće tačno utvrditi jer postoji nekoliko različitih procena. Demografski gubici Jugoslavije u drugom svjetskom ratu iznose 1.685.000 ljudi prema zvaničnom izveštaju objavljenom 26. maja 1945. godine, odnosno 1.706.000 prema kasnijem izveštaju. Pritom, broj od 1.706.000 je ukupan demografski gubitak, koji uključuje i umrle. Broj ubijenih ljudi svih nacionalnosti Vladeta Vučković procenjuje na oko 1 milion. Prema popisu žrtava Jugoslavenske državne komisije iz 1964., broj umrlih civila i partizana kojima se zna ime i prezime u cijeloj Jugoslaviji je bio 597.323 na što je dodano i dodatnih 20 % nepoznatih žrtava. Od tog broja, 346.740 (ili 58 %) su bili Srbi.
Bivio Brecciarola, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 463 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Progon Srba u Drugom svjetskom ratu
Pozadina
thumb|desno|Podela Jugoslavije (1941) Poslije Aprilskog rata i okupacije Jugoslavije 1941. Kraljevina Jugoslavija je podijeljena u nekoliko okupacionih zona.
Carl Friedrich Gauss
Jochann Karl Friedrich Gauss (30.4. 1777. - 23.2. 1855.) je njemački matematičar i naučnik poznat po ključnom doprinosu razvoju teorije brojeva, analize, diferencijalne geometrije, geodezije, magnetizma, astronomije i optike. Uz Arhimeda, Newtona i Eulera se smatra jednim od najvećih matematičara u historiji.
Školovanje
Već su u osnovnoj školi bili iznenađeni njegovim brzim zbrajanjem brojeva od 1 do 100, kada je zaključio da je zbroj 50 parova brojeva, a svaki par je 101. Proučavao je antičke jezike u gimnaziji Martino-Katharineum, no sa 17 godina Grof od Brunswick-Wolfenbüttela mu daje stipendiju, te se ulaskom u koledž Carolinum zainteresirao za matematiku i samostalno otkrio Bodeov zakon proporcija, pridonio binarnom teoremu, aritmetičkom, geometrijskom prosjeku, zakonu kvadratne recipročnosti te teoremu prim brojeva. S tim otkrićima odustao je od jezika i okrenuo se matematici.
Progon Srba u Drugom svjetskom ratu
Genocid nad Srbima u NDH
Nakon odbijanja hrvatskih političara iz doba kraljevine Jugoslavije da preuzmu vlast u NDH pod "zaštitom" Njemačke, nacisti su vlast dali ustašama koje su počele sa masovnim progonom i ubijanjima Srba.
Makedonsko devojče
Makedonsko Devojče (makedonski: Македонско девојче; srpskohrvatski: Makedonska Devojka) je popularna pjesma iz Makedonije pravljena u stilu narodnih pjesama. Autor je Jonče Hristovski (http://mk.wikipedia.org/wiki/Јонче_Христовски), a napisana je 1964. godine.
Progon Srba u Drugom svjetskom ratu
Genocid nad Srbima u NDH
Poznatiji koncentracioni logori i stratišta u NDH su bili:
Takođe, veliki broj Srba je pobijen van koncentracionih logora, na raznim gubilištima, i bačen u jame, rijeke i druge lokacije. Njihova tijela nikad nisu pronađena, stoga ne možemo znati preciznu brojku ubijenih.
Zločini nad Srbima u Srbiji
Za razliku od Hrvatske gdje su političari odbili preuzeti vlast u Srbiji pod njemačkom okupacijom vladu preuzimaju srpski ministri iz doba kraljevine Jugoslavije. U oktobru 1941, njemački okupatori će ubiti 2.800 civila u samo jednom danu u Kragujevcu (vidjeti Kragujevački oktobar).
Poznatiji koncentracioni logori i gubilišta u Srbiji su bila:
Mnogi ljudi su poubijani i van logora i gubilišta, masovnim strijeljanjima u cilju odmazde, u pokretnim gasnim komorama i drugdje.
Zločini nad Srbima u Vojvodini
thumb|Spomenik žrtvama [[Novosadska racija|racije u Novom Sadu]] U Vojvodini, njemačka i mađarska vojska i ustaše su počinili brojna zvjerstva nad civilima. Oko 50.000 je ubijeno a oko 280.000 je mučeno ili uhapšeno. Žrtve su bili uglavnom Srbi, Jevreji i Romi. Poznato masovno zvjerstvo je Novosadska racija, u kojoj je više od 1.300 ljudi ubijeno za 3 dana samo u Novom Sadu.
Racija je počela 21. januara 1942. oko 6 časova ujutro. Po celom gradu izlepljeni su plakati koje su objavljivali početak racije: "Pošto se na području Novog Sada kriju razna sumnjiva lica kao i velika količina oružja, to je Ministarstvo vojske naredilo da se održi pretres svih stanova kao i legitimisanje svih lica." Po tekstu plakata niko nije mogao pomisliti da okupator namerava pod "racijom" da izvrši masovnu likvidaciju Srba i Jevreja.
!Vojvodina ! class="background: red; color: purple" |Srbi ! class="background: red; color: white" |Mađari ! class="background: red; color: white" | Nemci
Zločini nad Srbima na Kosovu
Tokom Drugog svjetskog rata, Italija je stavila veći dio Kosova i Makedonije naseljen Albancima pod upravu kvislinške vlade Kraljevine Albanije. Progon Srba i ostalih nealbanaca je bio surov. Srbi su ubijani i mučeni, njihova imovina je pokradena, a kuće spaljene.
Mustafa Kruja, premijer Albanije je bio na Kosovu u junu 1942, i na sastanku sa vođama kosovskih Albanaca je izjavio: "Srpsko stanovništvo treba što pre skloniti sa Kosova. Srpski kolonisti trebaju biti ubijeni.
Snouvil
Snouvil se može odnositi na
Progon Srba u Drugom svjetskom ratu
Broj žrtava
Tačan broj ubijenih Srba ne može se precizno utvrditi zato što su posleratne komisije utvrđivale broj poginulih građana Jugoslavije, a ne njihovu nacionalnost. Službeni izvještaj Demokratske Federativne Jugoslavije, objavljen 26. maja 1945, navodi da je ukupan broj žrtava rata (ljudi svih nacionalnosti, ubijeni ili umrli kao posljedica rata) iznosi 1.685.000 (jedan milion i šest stotina i osamdeset pet hiljada). Kasnije, Državna komisija zadužena za utvrđivanje ratnih zločina na prostoru Jugoslavije utvrđuje da je broj žrtava rata 1.706.000. Srpski autori uglavnom smatraju da su većina ukupnog broja žrtava bili Srbi.
Tijekom pregovora o ratnoj odšteti Njemačka je odbila prihvatiti broj od 1.706.000 žrtava rata, tako da je Jugoslavenska državna komisija 1964. godine bila prisiljena napisati popis žrtava. Taj popis iz 1964 godine ima puno ime i prezime 597.323 ubijene osobe kao i 509.849 onih koji su preživjeli. Taj broj ne uključuje i broj poginulih kolaboracionista osovinskih sila, čime se broj penje za još 10-20 %.
Vladimir Žerjavić procjenjuje da je u Drugom svjetskom ratu poginulo ukupno oko 487 000 Srba, od toga preko 300 000 u NDH. U relativnom pogledu, Srbi su izgubili 6,9 % svoje ukupne nacionalne populacije u ratu, čime su pretrpjeli treće najveće gubitke u Jugoslaviji, iza Židova i Cigana. Srđan Bogosavljević na temelju svojih istraživanja smatra da su u sklopu granica zamišljene NDH, u Bosni i Hercegovini Srbi činili 72 % svih žrtava, Muslimani 17 % a Hrvati 4 %, dok su u Hrvatskoj Srbi činili 50 % svih žrtava a Hrvati 37 %.
Prema podacima Američkog muzeja holokausta, ustaše u NDH (Bosni i Hercegovini i Hrvatskoj) ubili 330.000 - 390.000 Srba. Po procjenama njemačkih okupatora, oficira i dimplomata, ubijeno je do dva puta više Srba. Na primjer Hitlerov izaslanik Herman Nojbaher je pisao: "Kada glavni ustaše tvrde da su ubili jedan milion pravoslavnih Srba (uključujući bebe, djecu, žene i starce), to je po mom mišljenju pretjerivanje. Na bazi dokumenata koje sam ja dobio, procjenjujem da je ubijeno 750.000 nezaštićenih ljudi."
Osporavanje genocida u NDH
Protivnici teorije da je nad Srbima izveden genocid tokom Drugog svetskog rata se pozivaju pre svega na službene jugoslovenske podatke o broju stanovnika Jugoslavije pre i posle rata pošto oni ukazuju da se povećao broj Srba na području države. Ti podaci su prikazani u sledećoj tablici:
Primjedba: U ovim popisima Bosnjaci su morali da se izjasne ili kao Srbi ili kao Hrvati pa to moze da objasni netacne podatke o broju Srba i Hrvata prije i poslije Drugog svjetskog rata.
Carl Friedrich Gauss
Matematika
Studirao je na Götingenskom sveučilištu od 1795. do 1798, gdje mu je učitelj bio Kästner kojeg je često ismijavao; a doktorirao je 1799., dokazavši da svaka algebarska jednadžba ima najmanje jedno rješenje. Taj je teorem nazvan temeljni teorem algebre. Tu je pokušao konstruirati pravilni sedmerokut pomoću ravnala i šestara. Ne samo da je došao do zaključka da je to nemoguće, već je otkrio metode konstrukcije pravilnog 17, 257, 65537 – kuta. Tako je dokazao da je konstrukcija pravilnog mnogokuta, ravnalom i šestarom, moguća samo kada su stranice prim brojevi serije 3, 5, 17, 257, 65537 i tako dalje; to je opisao u knjizi o teoriji brojeva, Disqvisitiones Arithmeticae (Pitanja o aritmetici, 1801.), koje je klasično djelo na polju matematike. mini|Disquisitiones Arithmeticae (1801.)
Astronomija
Gauss se nakon toga posvetio astronomiji te je po njegovim izračunima planetoid Ceres, otkriven 1801. Dao je također novu metodu izračunavanja orbita svemirskih tijela. Godine 1807., nakon smrti Grofa od Brunswika, postao je matematički profesor i direktor opservatorija u Göttingenu, gdje je ostao sve do svoje smrti 1855. godine. Nakon niza obiteljskih tragedija, 1809. izdaje svoju drugu knjigu u dva dijela Theoria motus corporum celestium in sectionibus concis Solem ambientum, o gibanju nebeskih tijela. U prvom dijelu raspravlja o diferencijalnim jednadžbama, dijelovima stošca i eliptičnim orbitama, dok u drugom, glavnom dijelu pokazuje kako naći i izračunati orbitu planeta.
Gaussov doprinos teorijskoj astronomiji prestaje nakon 1817., iako nastavlja s promatranjima. No iako u opservatoriju provodi većinu vremena, nalazi vremena za rad na drugim područjima znanosti. Njegova dijela iz tog perioda su: Disquisitiones generales circa seriem infinitam, uvod u hipergeometrijsku funkciju; Methodus nova integralium valores per approximationem inveniendi, praktični esej o integralnom računu, Bestimmung der Genauigkeit der Beobachtungen, rasprava o statističkim procjenama te Theoria attractions corporum sphaeroidicorum ellipticorum homogeneorum methodus nova teactata, inspirirana geometrijskim problemima.
Geodezija
Gauss je prvi razvio neeuklidsku geometriju, diskutirajući sa Farkasom Bolyaiom, Janosom Bolyaiom i Lobačevskijem. Proučavao je diferencijalnu geometriju, te je o toj temi napisao djelo Disquisitiones generales circa superfices curva, (1828.), njegovo najvažnije djelo na tom području, koje sadrži ideje kao Gaussova krivulja (normalan graf vjerojatnosti) i teorem egregrium.
Fizika
Sa njemačkim fizičarom Wilhelm Eduard Weberom, Gauss je proveo opširno istraživanje o magnetizmu, a njegovo primjenjivanje matematike na magnetizam i elektricitet je jedno od njegovih važnijih doprinosa (u čast njemu jedinica intenziteta magnetskog polja dobila je naziv gauss). O toj je temi napisao mnoga djela kao: Intensitas vis magneticae terrestris ad mensuram absolutam revocata (1832.), Allgemeine Theorie des Erdmagnetismus (1839.) i Allgemeine Lehrsätze in Beziehung auf die im verkehrten Verhältnisse des Quadrats der Entfernung wirkenden Anziehungs - und Abstossungskräfte (1840.). Gauss i Weber su otkrili Kirchhoffove zakone, konstruirali primitivni telegraf te stvorili vlastite novine Magnetischer Verein.
Među njegovim zadnjim djelima je rasprava s Gerlingom o Foucaultovom njihalu (1854.). Doživio je otvorenje hanoverske željezničke mreže, te je preminuo 23. veljače 1855. u Göttingenu, a da rijetko koje polje matematike, astronomije i matematičke (teorijske) fizike nije ostalo taknuto od Gaussa.
Jean Baptiste Joseph Fourier
Joseph Fourier (Auxerre, 21. ožujka 1768. – Pariz, 16. svibnja 1830.), francuski matematičar i fizičar. Profesor na École Normale i Politehničkoj školi u Parizu (fr. École Polytechnique). Sudjelovao u Napoleonovu pohodu na Egipat (1798.) i postao guverner Donjeg Egipta. Godine 1822. objavio je djelo Analitička teorija topline (fr. Théorie analytique de la chaleur), koje je posebno značajno u matematičkoj fizici (Fourierovi redovi). Njegovo nedovršeno djelo o matematičkoj analizi određenih jednadžbi dopunio je i objavio 1831. francuski matematičar Henri Navier. Fourier je bio tajnik Francuske akademije znanosti (1822.), član Kraljevskog društva (eng. Royal Society) od 1823. i predsjednik vijeća Politehničke škole u Parizu (1827.). Po njem je nazvan krater na Mjesecu (Fourier (krater)).
Jedan od prvih koji je došao do spoznaje učinka staklenika bio je Joseph Fourier. On je 1820. izračunao da bi nebesko tijelo veličine Zemlje trebao biti znatno hladniji da toplina dolazi samo od Sunčeve energije. 1824. shvatio je da temperatura Zemljine površine u velikoj mjeri ovisi o plinovima u Zemljinoj atmosferi, te je postavio temelje pojmove, koji će mnogo kasnije dobiti ime učinak staklenika. Već je 1872. bilo poznato da su vodena para i ugljikov dioksid CO2 glavni staklenički plinovi, i da povećanje njihove koncentracije može uzrokovati povišenje temperature u nižim slojevima atmosfere.
Fourierovi redovi
Trigonometrijski razvoji funkcija prvi se put spominju početkom 18. stoljeća kod titranja i sličnih fizikalnih pojava, ali sve do početka 19. stoljeća nisu bili sistematično proučavani. Godine 1807. francuski fizičar i matematičar Joseph Fourier je tvrdio da se svaka funkcija na ograničenom intervalu može prikazati u obliku trigonometrijskog reda:
Iako su redove sličnih oblika promatrali i njegovi veliki prethodnici poput Bernoullija, D’Alemberta i Eulera, Fourierova metoda je bila toliko napredna da je trebalo proći još petnaest godina dok ne bude priznata od autoriteta njegovog doba, Laplacea, Poissona i Lagrangea. Oni su opravdano zamjerali Fourieru nedostatak matematičke strogosti, jer su neke njegove tvrdnje bile pogrešne. Fourier je konačno 1822. objavio svoj rad pod naslovom Analitička teorija topline (fr. Théorie analytique de la chaleur) u kojem analizira problem širenja topline, opisan parcijalnim diferencijalnim jednadžbama i koristi svoj revolucionarni način prikazivanja funkcija kako bi riješio taj problem. Matematičku strogost Fourierovom radu dali su kasnije Dirichlet i Riemann.
Staklenički efekt
Staklenički efekt, staklenički učinak, efekt staklenika ili učinak staklenika je zagrijavanje Zemljine površine i donjih slojeva Zemljine atmosfere selektivnim propuštanjem toplinskog zračenja: atmosfera propušta velik postotak vidljive Sunčeve svjetlosti koja zagrijava Zemlju, a dio te energije reemitira se u obliku dugovalnoga toplinskog zračenja natrag u atmosferu. Najveći dio te energije upija (apsorbira) se u atmosferi molekulama vodene pare, ugljikovog dioksida, te u manjoj mjeri nekih drugih plinova (klorofluorougljici, metan i drugi) i odbija (reflektira) natrag prema Zemlji. Da nema učinka staklenika, temperatura bi na Zemlji bila –73°C. Zbog povećanog stvaranja ugljikovog dioksida industrijskim procesima (industrijska revolucija) posljednjih se stotinjak godina učinak staklenika povećava i dovodi do općeg zagrijavanja atmosfere, a samim time i klimatskih promjena. To je proces u kojem naš planet ne uspijeva održati ravnotežu između energije prikupljene sa Sunca i topline izračene u svemir. Plinovi čija je koncentracija porasla zagađenjem atmosfere odbijaju dio topline natrag na Zemlju, što izaziva podizanje temperature atmosfere ne bi li se uspostavila nova ravnoteža. Sličan proces odvija se u stakleniku, pa odatle i naziv.
Bernhard Riemann
250px|right
Georg Friedrich Bernhard Riemann (17.9. 1826. - 20.7. 1866.) je njemački matematičar koji je dao značajan doprinos razvoju analize i diferencijalne geometrije. Neka od njegovih otkrića su utrla put kasnijoj teoriji opće relativnosti.
Kratki životopis
Riemann je rođen u Breselenzu, selu pokraj Dannenberga u Kraljevini Hannover, u danjašnjoj Njemačkoj. Njegov otac, Friedrich Bernhard Riemann ja bio siromašan luteranski pastor u Breselenzu koji se borio u Napoleonskim ratovima. Georgova majka je umrla prije nogu što su njezina djeca odrasla. Bernhard je bio drugo od šestoro djece. Bio je sramežljivo dijete i patio od brojnih živčanih slomova. Od vrlo mladih dana je Riemann pokazao izvaredne numeričke vještine, ali je patio od povučenosti i straha od javnih istupa.
U srednjoj školi Riemann se bavio proučavanjem Biblije, ali se stalno okretao matematici; čak je pokušavao matematički dokazati ispravnost Knjige Postanka. Njegovi učitelji su bili iznenađeni njegovim sposobnostima; često je nadmašivao znanje predavača. 1840. Riemann odlazi živjeti kod bake u Hannover, a nakon njene smrti 1842. odlazi u Johanneum u Lüneburg. S 19 godina, 1846. počinje studij filologije i teologije, s namjerom da postane svećenik.
Godine 1847. njegov otac skuplja dovoljno novca za sveučilište, te Riemann prekida studij teologije i započinje studij matematike na cijenjenom sveučilištu u Göttingenu, gdje sreće Gaussa, i pohađa njegova predavanja o metodi najmanjih kvadrata. Iste godine odlazi u Berlin, gdje ostaje dvije godine, a potom se vraća u Göttingen.
Godine 1862. se oženio Elisom Koch i dobio kćer.
Teorija brojeva
Riemann je objavio jedan jedini rad u teoriji brojeva (Über die Anzahl der Primzahlen unter einer gegebenen Größe), u kojem je uveo zeta-funkciju koju je povezao s raspodjelom prim-brojeva, a sadrži dosad neriješenu Riemannovu hipotezu:
Tisuće ljudi su pokušavale dokazati ili opovrgnuti Riemannovu hipotezu. Trenutno se zajedno s Goldbachovom slutnjom ona smatra najvećim neriješenim problemom matematike.
Geometrija
Riemannova geometrija je poopćenje Gaussove diferencijalne geometrije s 2 na n dimenzija; glavna ideja je da za svaku točku u n-dimenzonalnom prostoru postoji n×n tenzor zakrivljenosti (tzv. riemannov tenzor) gij.
Naprimjer, udaljenost između 2 točke a i b u riemannovom prostoru je:
Erin Brockovich
Erin Brockovich-Ellis (22. jun 1960 -) je američka ekološka aktivistica, poznata po tome što je, usprkos nedostatka formalnog pravnog obrazovanja, odigrala ključnu ulogu u znamenitoj sudskoj parnici protiv kalifornijske kompanije Pacific Gas and Electric Company (PG&E) koja je 1993. isplatila rekordnu odštetu zbog zagađenja vode grada Hinkley. Taj je slučaj kasnije poslužio kao zaplet filma Erin Brockovich u kojoj je njen lik tumačila Julia Roberts. Brockovich je nakon toga nastupala kao TV voditeljica dokumentarnih serija Challenge America with Erin Brockovich i Final Justice. Trenutno vodi konzultantsku firmu Brockovich Research & Consulting.
Osorkon III
Usermaatre Setepenamun Osorkon III Si-Ese je znameniti egipatski krunski princ i Visoki svećenik Amuna poznat kao Osorkon B, sin Takelota II i njegove Velike kraljevske supruge Ka<ro>mama-Merytmut II. Princ Osorkon B je poznat po tome što je ostavio svoju Kroniku — seriju tekstova koja opisuje njegove djelatnosti u Tebi — na Bubastitskom Portalu u Karnaku. Kasnije je kao kralj Osorkon III vladao Gornjim Egiptom, pošto je nakon dvadeset osam godina iscrpljujućeg građanskog rata porazio snage suparničkih vladara Pedubasta I/Shoshenqa VI. Osorkon, za koga se vjeruje da se kraljem proglasio u osamdesetim godinama života, posljednjih pet godina je proveo kao suvladar svog sina Takelota III, o čemu svjedoči karnački Tekst razine Nila br. 13. To je suvladarstvo bilo posljednje u historiji Drevnog Egipta.
Logan, Kansas
Logan je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 589, što je 14 (-2,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gradski stadion Užice
Stadion Radomir Antić ili stadion Slobode je stadion sa više namena u Užicu, Srbija. Trenutno se koristi najviše za fudbalske mečeve i on je domaći teren Slobode Užice. Stadion ima kapacitet za 15.000 gledalaca.
Istorija
Gradnja stadiona je počela aprila 1946. godine, a nezvanično je otvoren 9. juna 1946. prijateljskom utakmicom Slobode i Slavije iz Sarajeva, dok je zvanično otvaranje imao 24. septembra 1946. u prijateljskoj utakmici protiv Partizana, a po tom datumu (oslobođenje Užica u Drugom svetskom ratu) stadion je i dobio ime. Stadion je 1980. rekonstruisan, kada su izgrađene istočna i južna tribina.
Nakon plasmana FK Sevojno u Superligu Srbije, Sevojno i Sloboda Užice su spojeni u jedan klub, Sloboda Point Sevojno, i zbog toga je stadion bio kompletno renoviran da bi mogao da zadovolji kriterijume za igranje superligaških utakmica. Izgrađena je nova zapadna i severna tribina, istok i zapad su bili rekonstruisani, a vrednost radova je bila 220 miliona dinara. Na zapad (2650) i istok (3348) su postavljene stolice pa na stadionu ukupno ima 5998 sedećih mesta i sa stajaćim mestima na jugu i severu stadion ima kapacitet za oko 15 hiljada gledalaca.
Renovirani stadion je zvanično otvoren 21. avgusta 2011. prvenstvenom utakmicom Slobode PS i Partizana, a domaćin je pobedio sa 2:1.
Najveća poseta je bila 18.000 gledalaca na meču Kupa Maršala Tita 1967. protiv Crvene zvezde (1:2).
14. septembra 2013. odigrana je prva utakmica pod svetlošću novih reflektora, kada se Sloboda pred oko 10.000 gledalaca u meču Superlige Srbije sastala sa Partizanom (1:2).
Utakmice reprezentacije
Dana 6. septembra 2011. reprezentacija Srbije do 21. godine odigrala je meč kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 2013. sa Farskim ostrvima na ovom stadionu.
Velsvil
Velsvil se može odnositi na
Mirna Jukić
Mirna Jukić (Novi Sad, 9. travnja 1986.) je austrijska plivačica hrvatskog podrijetla.
Životopis
Mirna Jukić živjela je u Vukovaru do 1991. godine kada nakon pada grada odlazi sa roditeljima u progonstvo u Zagreb gdje se počinje baviti plivanjem. Godine 1999. se s obitelji iz Zagreba preselila u Beč, te je nakon godine dana uzela i austrijsko državljanstvo. Od tada osvaja medalje za Austriju.
Trenirao ju je otac Željko Jukić, a brat Dinko je također uspješan plivač. Godine 2005. je maturirala i započela studij publicistike.
Mafosfamid
Mafosfamid je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 401,267 Da.
Vest Hejven
Vest Hejven se može odnositi na
Karl Kautsky
thumb|Karl Kautsky
Kautsky je bio intelektualna i politička savjest, te jedan od najuvaženijih teoretičara Druge internacionale nakon Engelsove smrti 1895. do izbijanja Prvog svjetskog rata 1914. Nakon boljševičke revolucije, Kautsky je oštro kritikovao boljševički režim kao devijaciju, ulazeći u polemiku sa boljševičkim liderima oko prirode Sovjetske države.
Dijela
Neka od poznatijih dijela su:
Stavovi
Kautsky se zalagao za opšte pravo glasa, slobodu medija i štampe, slobodu okupljanja i udruživanja, te druge demokratske slobode koje radništvu mogu pomoći u težnji za svojom emancipacijom u budućnosti.
Smatrao je da je demokratska republika jedini oblik političkog uređenja u kojem se ekonomski socijalizam može realizovati, što znači da pojam radničke revolucije podrazumijeva postojanje političke demokratije. Karl Kautsky zaključuje da, kada se u budućnosti ispune ekonomski uslovi potrebni za realizaciju ekonomskog socijalizma, parlament i demokratski mehanizmi mogu postati oruđe demokratske radničke vlasti za korijenitu promjenu, kao što je parlament sada oruđe za vlast kapitala.
Izučavao je rano hrišćanstvo, poredeći ga sa socijalističkim pokretom.
Kautsky je bio blizak saradnik i prijatelj demokratskog socijaliste, Dimitrija Tucovića. Povodom njegove smrti u Prvom svjetskom ratu je rekao:
„Među mnogobrojnim krvavim žrtvama koje je Internacionala podnela na bojnim poljima, Tucović je najpoznatija i najuglednija žrtva. Internacionala će s čašću čuvati uspomenu na njega.“
Izvori
Goran Marković, Socijalizam i demokracija
Spomenici na točkove, http://www.nin.co.rs/
Tahikininski receptor 2
Tahikininski receptor 2, receptor supstance-K, je protein koji je kod čoveka kodiran TACR2 genom.
Selektivni ligandi
Nekoliko selektivnih liganda je dostupno za NK2, i mada su većina jedinjenja razvijenih do sad peptidi, jedan mali-molekul, antagonist Saredutant je u kliničkim ispitivanjima kao anksiolitik i antidepresant.
Pralongo, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 983 m.
Vilard
Vilard se može odnositi na
Nikomedija
Nikomedija ili Nikomidija (antgrč. Νικομήδεια [Nikomedeia, moderno Nikomídeia; suvremeni İzmit u Turskoj) je bio helenistički grad koga je na obalama Astačkog zaljeva, odnosno Propontis osnovao i po sebi nazvao bitinijski kralj Nikomed I od Bitinije. Na njegovom mjestu je ranije - 712/11. pne. - bila osnovana megarska kolonija po imenu Astak (jastog). Astak je u vrijeme ratova dijadoha uništio trakijski vladar Lizimah. Nakon što ga je oko godine 264. pne. obnovio bitinijski kralj Nikomed I, postao je jedan od najvažnijih gradova na sjeverozapadu Male Azije. U Nikomediju je kasnije došao Hanibal kako bi proveo posljednje godine života, te je izvršio samoubistvo u obližnjoj Libisi (Diliskelesi, Gebze). U istom gradu je rođen znameniti historičar Arijan. Pod Rimskim Carstvom je Nikomedija bila glavni grad provincije Bitinije, a Dioklecijan ju je godine 286. proglasio glavnim gradom istočnog dijela carstva, nakon što je uveo sistem tetrarhije. Nikomedija je ostala istočnom (i najvažnijom) prijestolnicom carstva sve dok ko-car Licinije nije poražen od Konstantina Velikog u bitci kod Hrizopolisa (Üsküdar) godine 324. Konstantin je sljedećih šest godina vladao iz Nikomedije kao privremene prijestolnice, sve dok 330. godine nije proglasio obližnji Bizantij - Konstantinopolis, budući Carigrad - za Novi Rim. Konstantin je godine 337. preminuo u carskoj vili nedaleko Nikomedije. Iako je Konstantinopolis postao novi glavni grad, Nikomedija je zbog azijskih cesta koje su vodile prema njemu, ostalo važno središte.
24. augusta 358. Nikomediju je pogodio težak potres, a nakon njega i požar koji je potpuno uništio grad. Nikomedija je obnovljena, ali nije vratila nekadašnju veličinu. U 6. vijeku joj je car Justinijan obnovio sagradivši nove javne zgrade. Kasnije je imala važnu ulogu kao vojno uporište, odnosno bizantinska baza za pohode protiv Kalifata.
Vudland Hils
Vudland Hils se može odnositi na
Biolle (Savoja)
Biol je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Šamberi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1760 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 134 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,04 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 880 metara (maksimalnoj 849 m, a minimalnoj 300 m).
Baltik (razvrstavanje)
Baltik se može odnositi na:
Јасеница
Јасеница може да буде:
или
Bajson
Bajson se može odnositi na
Dante (razvrstavanje)
Dante se može odnositi na
The Ring (film, 2002)
The Ring je američki horor film snimljen 2002. u režiji Gora Verbinskog. Predstavlja rimejk japanskog horor-filma Ring iz 1998. odnosno drugu po redu ekranizaciju originalnog romana Ring japanskog pisca Koji Suzukija.
Sadržaj
Dve drugarice Kejti Embri (Amber Tamblyn) i Beka Kotler (Rachel Bella) su jedne noći zajedno gledale televiziju u Kejtinoj kući. Kejti je rekla Beki kako je prošlog vikenda sa prijateljima bila na planini Shelter Mountain Inn i gledala kasetu. Kada se kaseta završila, telefon je zazvonio i dečiji glas je rekao: "Umrećeš za sedam dana".
Te noći je Kejti umrla, dok je Beka otišla u mentalnu bolnicu. Kejtin devetogodišnji rođak Ejden (David Dorfman) je veoma potrešen Kejtinom smrću. Kejtina Majka je zamolila Ejdanovu mamu Ričel (Naomi Watts) da sazna kako je njena ćerka umrla, jer ni jedan lekar nije tačno znao zašto je njeno srce stalo.
Ričel saznaje od Kejtinih prijateljica kako je gledala kasetu koja čini da umreš nakon što je gledaš. Na mestu gde je Kejti odsela pre nedelju dana Ričel je našla ukletu kasetu, gledala je, a zatim je telefon zazvonio i dečiji glas je rekao: "Umrećeš ze sedam dana". Sledećeg dana Ričel je zvala svog bivšeg muža Nou (Martin Henderson)(takođe Ejdanovog oca) i rekla mu za kasetu. On je tražio da je pogleda, iako je ona bila protiv toga. I njemu je zazvonio telefon, ali se Ričel nije javljala. Nakon toga je kasetu pogledao i njen sin. Ričel je kasnije imala noćne more, i što je više puta gledala kasetu i proučavala je to je bila bliže odgovoru na pitanje ko ju je napravio i odakle je. Otkrila je da snimak nije napravljen elektronskim uređajima. Otkrila je da se svetionik sa snimka nalazi na ostrvu Moesko, a žena sa snimka je živela na njemu (jahala je konje i kasnije izvršila samoubistvo).
Otišla je na ostrvo i srela njenog muža Ričarda. Predstavila se kao novinar koji želi da sazna više o njegovim konjima, ali kada je na kraju rekla da želi da sazna nešto o kaseti, on ju je izbacio iz kuće. Pogledala je crtež njenog sina Ejdana i uočila kako je kuća koji je nacrtao i kuća Ričarda Morgana zapravo ista kuća. Pozvala je njenog sina i on joj je rekao da mu je to rekla devojčica. Otkrila je da je tu kasetu zapravo napravila ćerka Morganovih, Samara (Daveigh Chase), koja je bila nešto drugo, a ne obična devojčica. Uveče je ušla u kuću Morganovih i Našla kasetu na kojoj je prikazano vreme koje je Samara Morgan bila u bolnici. Nije spavala nikada, tvrdila je kako nije crtala crteže, već ih je videla, a oni su se sami stvarali. Na kraju joj je doktor rekao kao ne treba da ubija, ali ona je rekal da ona to ipak želi.
Na žalost, tada je Ričard Morgan ušao u sobu i otišao u kupatilo i izvršio samoubistvo. Ričelin bivši muž je tada došao do ostrva i pronašao Ričel. Zajedno su otkrili gde je Samara umrla- našli su njeno telo na dnu bunara u koji ju je bacio otac dok je bila mala. I iako je tada prošlo onih nedelju dana otkako je Ričel gledala ona nije umrla, pa je verovala da neće ni Noa, a ni Ejden. Ipak, sutradan je saznala da je Noa mrtav. Bila je očajna, ali je ipak saznala zbog čega je ona ostala živa a on umro. Ona je napravila kopiju kasete i pokazala je nekome, a on nije. Onda je znala kako da spase i sina.
Јошева
Јошева може бити:
Pecciola, Verbano-Cusio-Ossola
Pecciola je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 574 m.
Embden, North Dakota
Embden je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 59.
De Smit
De Smit se može odnositi na
NGC 739
NGC 739 je galaksija u zviježđu Trokut.
Nož (film, 1999)
Nož, jugoslovenska ratna drama snimljena 1999. godine. Scenarij su pisali Miroslav Lekić, Slobodan Stojanović i Igor Bojović na osnovi istoimenog romana Vuka Draškovića. U glavnim ulogama su Žarko Laušević i Bojana Maljević. Film ističe besmisao vjerskih podjela i osuđuje rješavanje vjerskih nesuglasica nasiljem. Ovo je gotovo epska priča, koja kroz priču likova govori o priči naroda i zlu koje se ponavlja kao prokletstvo kroz stoljeća. U potrazi za svojim korijenima, glavni junak filma otkriva nešto mnogo dublje i suptilnije. Kroz potragu za vlastitom samobitnošću on sve više upada u zatvoreni krug motivacije zla. Film je ljubavni triler s epskim sastavnicama, a ljubav je njegov ključni potencijal koji pokazuje kako iznad svakog osjećaja zla postoji još dublji i snažniji osjećaj.
Na 34. filmskim susretima 1999. u Nišu četiri glumca iz ovog filma dobili su nagrade. Ljiljana Blagojević za najbolju žensku ulogu dobila je nagradu Carica Teodora, a Aleksandar Berček za najbolju mušku ulogu nagradu Car Konstantin. Bojana Maljević dobila je povelju za najbolju žensku ulogu, a Svetozar Cvetković nagradu za najbolju epizodnu mušku ulogu.
Radnja
Glavna nit filma prati život Ilije Jugovića/Alije Osmanovića, dok sporedna radnja prati događaje iz života Atifage Tanovića. Događaji počinju u jednom selu kraj Gacka tijekom Drugog svjetskog rata. Jugovići (pravoslavci) i Osmanovići (muslimani) susjedi su i kumovi zavađeni oko granice između njihovih imanja. Hodža Vehbija je svjestan kako Osmanovići potječu od Jugovića, ali na njegovo inzistiranje Osmanovići na Božić po julijanskom kalendaru 1942. naoružani upadaju u dom Jugovića. Tu izvrše stravičan pokolj cijele obitelji koja se bila okupila kako bi proslavila svoj blagdan, ali poštede malog Iliju, tek rođenu nekrštenu bebu. Njega odnesu u svoje selo i predaju ga Rabiji, čiji je muž poginuo te noći u pohodu na Jugoviće. Namjera im je da Rabija odgaja malog kao svoje dijete i da naprave od njega Muslimana koji će mrzjeti i ubijati Srbe. Protu Nićifora Jugovića spalili su zajedno sa seoskom crkvom.
Međutim, u Osmanoviće upadaju četnici i pokolju Muslimane, ali Rabija se uspijeva sakriti na tavanu kuće s malim Ilijom, a četnici odnose njenog pravog sina, vjerujući da je to srpsko dijete koje su Osmanovići oteli Jugovićima. Mali Ilija preživljava rat i odrasta kao Alija Osmanović uz Rabiju, vjerujući da mu je ona prava majka, a da su četnici odnijeli njegovog brata. Alija kasnije odlazi u Sarajevo na studije, ali ga slučaj njegovoga nerođenog brata proganja i on ga odlučuje pronaći. U Sarajevu se uz veliko negodovanje majke Rabije zaljubljuje u Srpkinju Milicu. Prilikom jednog posjeta Osmanovićima gotovo slučajno susreće seoskog hodžu, tajanstvenog čovjeka poznatog kao „Sikter“ efendija. Od njega Alija, tj. Ilija, saznaje strašnu istinu o svom podrijetlu i istina se počinje otkrivati.
Odstupanja od romana
Kraj filma bitno odstupa od kraja romana, u svijetlu oružanih sukoba na području Bosne i Hercegovine tijekom devedesetih godina 20. stoljeća, koji su omogućili radnji filma dati jednu novu dimenziju koja u romanu ne postoji. Na kraju filma, Ilija (odnosno Alija, koji se vratio svom srpskom imenu i samobitnosti) tijekom rata ukršta puteve sa Selimom Osmanovićem, koji je kao beba ukraden od Ilijine pomajke Rabije. Selim, kojeg su ukrali četnici, odgojen je kao Srbin (pod imenom Miloš) i zapovjednik je jedne jedinice srpske vojske. Kada Miloš legitimira Iliju, otkriva da su obojica navodno rođeni u istom selu u isto vrijeme, i sumnja da je Ilija špijun s lažnom samobitnošću. U međusobnom sukobu, koji prijeti tragičnim završetkom, otkrivaju strašnu istinu i konačno pronalaze jedan drugog.
Međutim, u romanu ova scena uopće ne postoji, budući da je roman prvi put objavljen više od deset godina prije početka sukoba u Jugoslaviji. U romanu, Ilija i Selim se također sreću i upoznaju na kraju, ali pod potpuno drugim okolnostima. Naime, kada Milan Vilenjak posjeti Atifagu Tanovića kako bi osvetio svog strica, Atifaga mu otkriva istinu o Jugovićima i Osmanovićima, ali mu također otkriva i da je on (Vilenjak) zapravo Selim Osmanović, kojeg su ukrali četnici i odgojili kao Srbina. Ipak, u filmu su Vilenjak i Selim Osmanović dva različita lika.
Uloge
...
Delmont
Delmont se može odnositi na
Kaslvud
Kaslvud se može odnositi na
Цикоте
Цикоте могу да буду:
Kolton
Kolton se može odnositi na
Belvoir
Belvoar je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Monbelijar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 102 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,31 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 600 metara (maksimalnoj 671 m, a minimalnoj 506 m).
Robert Roklicer
Robert Roklicer (Vukovar, 4. prosinca 1970.) je hrvatski književnik i glumac.
Korsika
Korsika se može odnositi na
Robert Roklicer
Životopis
Robert Roklicer osnovnu školu završio je u rodnom gradu, a nakon toga pohađao gimnaziju u Fellbachu (Njemačka). Od 1994. do 1996. studirao je na zagrebačkoj Akademiji dramske umjetnosti (odsjek Dramaturgije). Od 1995. godine do 2000. godine radi u novinarstvu. U tom periodu mnoge njegove književne, filmske i kazališne kritike te eseje prenose eminentne tiskovine diljem svijeta (primjerice - francuski list Le Monde – «Granatiranje Zagreba»).
Autor je scenarija za igrano - dokumentarni serijal „Domovinski rat“ (produkcija HTV-a): Orkan, Maslenica i Vukovar.
Član je Društva hrvatskih književnika i Matice hrvatske. Od 2008. godine predsjednik je i voditelj kultne zagrebačke tribine Jutro poezije. U bibioteci "Lude gljive" (nakladnik Jutro poezije) uredinik je nekoliko knjiga suvremene domaće poezije priznatih hrvatskih autora: Franje Nagulova, Ružice Orešković, Mirka Ćurića, Lidije Dujić, Zvonimira Husića...
Živi u Zagrebu.
Nagrade
Za svoj književni rad dobio je sljedeće Nagrade:
Alica Wertheimer-Baletić
Alica Wertheimer-Baletić (Vukovar, 10. prosinca 1937.) hrvatska je ekonomistica, pedagoginja i akademkinja.
Znanstveni rad
Napisala je 17 knjiga, i monografija, među kojima se izdvajaju: "Stanovništvo SR Hrvatske - studije", 1971; "Ekonomska aktivnost stanovništva - demografski aspekt" 1978; Demografija - stanovništvo i ekonomski razvitak, 1972. i 1983.; "Stanovništvo Vukovara i vukovarskog kraja", 1993; "Stanovništvo i razvoj", 1999. Napisala je 170 članaka, studija, priloga u zbornicima, referata kao i brojne stručne radove.
Član je svjetskih demografskih udruženja (International Union for the Scientific Study of Population i European Association for Population Studies). Bila je član redakcija i savjeta mnogih časopisa (European Population Journal, Stanovništvo, Statistička revija, Encyclopaedia moderna, Rad – HAZU, Suvremeni ekonomski problemi - HAZU, Acta oeconomico-historica, Sociologija sela, Ekonomski pregled, Zbornik radova Ekonomskog fakulteta u Rijeci, itd.). Bila je član delegacije Hrvatske na Europskoj konferenciji o stanovništvu u Genevi i podnijela nacionalno izvješće o stanovništvu Hrvatske (1993.) te član delegacije Hrvatske na pripremnom sastanku za izradu završnog dokumenta UN Konferencije o stanovništvu i razvoju u Kairu (New York, 4-23. travnja 1994). Od godine 1998. do 2002. bila je kao stručnjak za demografiju predstavnik Hrvatske pri UN Komisiji za stanovništvo i razvoj, a na 33. zasjedanju te komisije (27.-31. ožujka 2000.) izabrana je za potpredsjednika te komisije za jedno mandatno razdoblje.
U 1986. izabrana je za člana suradnika, a u 1992. godini za redovitog člana Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti. Od 1995. do 2000. godine bila je tajnik Razreda za društvene znanosti, a od 2001. - 2003. član Predsjedništva, a od 2004. godine je potpredsjednik Akademije. U listopadu 2004. izabrana je za člana Académie Européene des Sciences, des Arts et des Lettres u Parizu.
Marijan Klanac
Marijan Klanac rođen je u Vukovaru 1943. godine. Diplomirao je na Visokoj školi za fizički odgoj Sveučilišta u Beogradu.
Sense and Sensibility (film)
Razum i osjećaji (eng. Sense and Sensibility) je britanska drama iz 1995. godine koju je režirao Ang Lee. Scenarij filma napisala je Emma Thompson, a temeljen je na istoimenom romanu autorice Jane Austen iz 1811. godine. U filmu su glavne uloge ostvarili Emma Thompson, Hugh Grant, Kate Winslet i Alan Rickman.
Marijan Klanac
Glavni tajnik je Športske zajednice Zadarske županije koja udružuje preko 400 športskih udruga u više od 50 športskih grana. Od 2004. zastupnik je u Skupštini Hrvatskog olimpijskog odbora i član Vijeća Hrvatskog olimpijskog odbora
Sense and Sensibility (film)
Nakon što se pojavio u kinima, film je dobio prave hvalospjeve kritike i osvojio mnoge ugledne filmske nagrade i nominacije. Bio je nominiran u čak 11 kategorija za britansku nagradu BAFTA, a na samoj dodjeli proglašen je najboljim filmom godine, dok su Emma Thompson i Kate Winslet obje pobijedile u svojim kategorijama za najbolju glavnu, odnosno najbolju sporednu glumicu.
Emma Thompson je ovim filmom osvojila i svoj drugi Oscar u karijeri (prvi je bio za glavnu žensku ulogu u filmu Howards End iz 1993.) za najbolji adaptirani scenarij i time postala prva osoba u povijesti koja je osvojila glumački i scenaristički Oscar. Film je također bio nominiran u još šest dodatnih kategorija za nagradu Oscar, uključujući one za najbolji film godine, najbolju glumicu (Thompson) i sporednu glumicu (Winslet). Uz sve to, Emma Thompson je osvojila i nagradu Zlatni globus u kategoriji najboljeg scenarija, dok je sam film na istoj dodjeli odnio pobjedu u kategoriji najboljeg filma godine (drama).
Marijan Klanac
Od 1957. do 1962. igra rukomet u RK Arsenal i RK Izviđač iz Zadra i nastupa za reprezentaciju grada Zadra na turnirima diljem Hrvatske i tadašnje Jugoslavije.
Od 1962. do 1968. godine bavi se atletikom i postiže značajne rezultate. Višestruki je prvak i osvajač kupa u štafeti 4x400 m i finalist u disciplini 400 metara, dva puta je član reprezentacije bivše države.
Sense and Sensibility (film)
Produkcija
U jednoj od epizoda popularnog kviz showa QI, Emma Thompson je otkrila da je skoro izgubila scenarij zbog kvara na kompjuteru. Nakon što joj je majstor rekao da ne može doći do izgubljene datoteke, odnijela je kompjuter taksijem svom prijatelju Stephenu Fryju koji je proveo punih sedam sati pokušavajući spasiti datoteku, što mu je u konačnici i uspjelo. Emma mu je zahvalila na odjavnoj špici filma.
Marijan Klanac
Obnašao je razne sportske dužnosti u Zadru:
Sense and Sensibility (film)
Produkcija
Film Razum i osjećaji snimljen je na mnogim lokacijama u Devonu, uključujući i Saltram House, veliku farmu Orcheton, seosku crkvu u Berry Pomeroyju, dvorcu Compton i u kamenim ulicama Barbicana u Plymouthu. Scene u Londonu snimane su u Somerset House on the Strand i u Nacionalnom pomorskom muzeju u Greenwichu. Dodatne scene snimane su u Trafalgar House i Wilton House u Wiltshireu, zatim u Mopesson House u Salisburyju i u Montacute House u južnom Somersetu.
Produkcijski budžet filma iznosio je 16.5 milijuna dolara. Samo u SAD-u film je zaradio 42,993,774 milijuna dolara, dok je u ostatku svijeta zaradio dodatnih 92 milijuna dolara čime ukupan box-office Razuma i osjećaja danas iznosi 134,993,774 milijuna dolara.
NGC 740
NGC 740 je galaksija u zviježđu Trokut.
Marijan Klanac
2004. godine osvajač je Godišnje nagrade Zadarske županije. Državna nagrada za šport "Franjo Bučar" dodijeljena mu je za 2007. godinu.
Урсуле
Урсуле могу бити:
Brus
Brus se može odnositi na
Bafalo Gap
Bafalo Gap se može odnositi na
Vitello, Frosinone
Vitello je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 342 m.
Fishkill, New York
Fiškil je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.171, što je 436 (25,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Magelanin
Magelanin je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 275,386 Da.
Elkton
Elkton se može odnositi na
NGC 741
NGC 741 je galaksija u zviježđu Ribe.
Shoshenq III
U osmoj godini vladavine Shoshenqa III Egipat je postao politički razjedinjen, s obzirom da se uzurpator-kralj Pedubast I pojavio u Tebi. Otada su kraljevi XXII dinastije kontrolirali jedino Donji Egipat. S druge strane, Visoki svećenik Amuna u Tebi Osorkon B (kasniji faraon Osorkon III) je formalno ostao vjeran Shoshenqu III nakon smrti svog oca Takelota II, iako je bio de facto samostalni vladar.
Porodica
Shoshenq III je oženio Djed-Bast-Es-Ankh, kći Takelota, Visokog svećenika Ptah u Memfisu, i Tjesbastperu, kći Osorkona II. Imao je najmanje 4 sina i 1 kći: Ankhesen-Shoshenq, Bakennefi A, Pashedbast B, Pimaya kao Velikog poglavara naroda Ma', i Takelota C, vrhovnog vojskovođu. Izvjesni Padehebenbast se ponekad navodi kao sin Shoshenqa III. Za sve njih se čini da su umrli prije oca koji je vladao gotovo četiri decenije. Za njegovog trećeg sina - Pimay- ('Lav' na egipatskom), se mislilo da je kralj Pami ('Mačak' na egipatskom), ali se dans misli da su različite ličnosi. Umjesto toga je Shoshenqa III naslijedio Shoshenq IV za koga nije sigurno u kakvom je rodu s ovim faraonom.
Shoshenq III je bio sahranjen u kasnije opljačkanom Kralevskom grobu NRT V u Tanisu.
Pasoš Kostarike
Pasoš Kostarike je javna putna isprava koja se državljaninu Kostarike izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju.
Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu.
Pasoš se izdaje za neograničen broj putovanja.
Ба
Ба се може односити на:
Pasoš Kostarike
Građanima Kostarike nije potrebna viza za ulazak u Republiku Srbiju i u EU.
Jezici
Pasoš je ispisan španskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Erin Brockovich (film)
Džulija Roberts je za naslovnu ulogu dobila Zlatni globus, Nagradu Udruženja filmskih kritičara za najbolju glumicu u glavnoj ulozi, Nagradu Udruženja glumaca za najbolju glavnu glumicu, BAFTA nagradu, kao i Oskar za najbolju glavnu glumicu. Pored filmova „Mrtav ugao“ sa Sandrom Bulok, „Đavo nosi Pradu“ sa Meril Strip i „Moja velika mrsna pravoslavna svadba“ sa Nijom Vardalos, ovo je komercijalno najuspešniji film u grupi filmova sa glavnim ženskim likom.
Sandra Paović
Sandra Paović (Vukovar, 15. travnja 1983.) je hrvatska reprezentativka u stolnom tenisu.
Estelin
Estelin se može odnositi na
Sandra Paović
Sandra Paović uspjela se kvalificirati za OI 2008., gdje je došla do drugog kruga natjecanja. A trenutačno igra za francuski klub Mondevilleo, koji je na vrhu nacionalnog klupskog stolnog tenisa. Dana 30. siječnja 2009. imala je prometnu nesreću u kojoj je teško ozlijeđena prilikom prevrtanja timskog kombija pokraj Pariza.
Nagrade i priznanja
Sandra je 2009. godine dobila nagradu Ponos Hrvatske.
Groton
Groton se može odnositi na
Radio-amaterizam
mini|200p|Internacionalni simbol za radio-amaterizam Amaterski radio je popularan hobi u svetu. U svetu je 2004. bilo oko 3 miliona registrovanih radio-amatera. U Nemačkoj 70.000, 5.000 u Norveškoj, 57.000 u Kanadi, i 700.000 u Sjedinjanim Američkim Državama.
Nosilac radioamaterske dozvole je studirao i položio potrebne testove u svojoj zemlji, i dobio je svoj pozivni znak od državnih organa (u nekim zemljama je pozivni znak vezan za operatora-osobu, dok je u drugim vezan za radio-stanicu). Pozivni znak je poseban za svakog radio-amatera i vlasnici ga često ističu sa ponosom. Nosilac pozivnog znaka koristi ga u eteru da bi legalno identifikovao svu svoju komunikaciju.
Pozivni znak
Pozivni znak se sastoji od prefiksa i sufiksa. Prefiks označava zemlju (napomena: radio-amatersko shvatanje zemlje nije isto kao i političko shvatanje, tako na primer Svalbard jeste radio-amaterska zemlja, iako to ostrvo pripada državi Norveškoj)
Do početka 90-tih godina republikama u SFRJ su pripadali sledeći brojevi: 2=Hrvatskoj, 3=Sloveniji, 4=Bosni i Hercegovini, 5=Makedoniji, a do 2007. godine Crna Gora je koristila broj 6 u prefiksu. Danas Hrvatska koristi prefiks 9A, Slovenija S5, BiH koristi prefiks E7, Makedonija Z3, a Crna Gora 4O.
Sufiks se sastoji od jednog, dva ili tri slova.
Getizburg
Getizburg se može odnositi na
Rimski most
Rimski most (turski: Bosna basi kuprisi = Most kod izvora Bosne) premošćuje rijeku Bosnu nedaleko od Vrela Bosne na Ilidži, na starom (danas napuštenom) putu, blizu magistralne ceste koja vodi prema Blažuju. Rimski most je jedan od četiri stara kamena mosta na širem području grada Sarajeva koji su još uvijek sačuvani, ostala tri mosta su Šeher-Ćehajina ćuprija, Latinska ćuprija i Kozja ćuprija.