cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Abenaki
Plemena saveza
Danas Abenake dijele na istočne i zapadne. Istočni Abenaki su potomci plemena Amaseconti. Androscoggin, Kennebec, Ossipee, Pigwacket, Rocameca.i Wewenoc. –Ova plemena su nekon ratova morala pobjeći, kao saveznici Francuza, u Quebec gdje još danas žive na rezervatu Wolinak (Reserve of Wôlinak). Njih poznajemo kao Abnake. Takozvani Zapadni Abenaki u stvari je pleme Sokoki ili Sokoni, koji su usput asimilirali nadvladane algonkinske grupe Cowasuck (iz grupe Pennacook), stanovnike sela Hoosac, iz grupe Mahican), pleme Missisquoi (ili Mazipskwik), pleme Squawkeag ili Squakheag (koji su porijeklom od Pocomtuc-a), dijelove Indijanaca Schaghticoke (koji su porijeklom od Mahicana; danas se ovi Schaghticoke vode kao samostalno pleme). Sokoki su danas često nazivani i imenom St. Francis, oni su naseljeni u Quebecu na rezervatu Odanak, te u Vermontu i New Hampshireu. O plemenima Maliseet ili Malecite, Passamaquoddy i Penobscot oduvijek se govorilo kao o posebnim plemenima, i ne vode se pod abnačkim imenom. Njima je dozvoljen ostanak na području SAD-a gdje su dobili i zemlju na kojima su utemeljeni njihovi rezervati. –Savez Abenaka osnovan je zbog zaštite od napada njihovih južnih susjeda Mohawk-Irokeza, plemena koje je bilo sa svima u ratu. –Raspad saveza počinje 1724. kada su Englezi uništili njihovo glavno selo Norridgewock. Misionar, Otac Sebastian Rasle je ubijen, selo je spaljeno, Indijanci bježe u Kanadu pod francusku zaštitu. Godine 1759. Englezi ubijaju 50 žena i djece Abenaki Indijanaca u St. Francisu.
Život i običaji
thumb|lijevo|Wigwam Abenaki u svojoj domovini žive već 10,000 godina. Svoja sela podizali su na obalama rijeka i potoka. Tijekom zime lutali bi svojim lovištima, obično su to bile 'proširene obitelji' čija su se lovna područja nasljeđivala po očevoj liniji. Svoje kolibe, koje su izrađivali od brezove kore ,nazivali su 'wigwam', riječ je ušla u engleski jezik pa se kasnije i internacionalizirala. –Bile su kupolastog oblika. –Sela su bila zaštićena palisadama. Abenaki bijahu lovci i ribari, ali su uzgajali i kukuruz, grah, 'squash' i duhan (sadnja je počinjala u svibnju), sakupljali su javorov sok i od njega kuhali sirup. –Vjerovali su u besmrtnost duše. Abenaki imaju bogatu mitologiju a cijeli niz kulturnih heroja. Najpoznatiji je Glooskap, on je stvaralac svijeta, nadalje tu su: Pomola, pticolika mitska kreatura; Tabaldak, stvoritelj ljudi i Glooskapa.
Danas
Danas pleme Abenaki s rezervata Wolinak (Abenakis de Wôlinak; ima ih oko 400) žive od turizma i proizvodnje kanua od fiberglas-a. Svoje škole nemaju. Zastupa ih lokalno vijeće ' Conseil de bande des Abenakis de Wôlinak' koja je dio 'Grand conseil de la nation Waban-Aki' (ili Velikog vijeća naroda Abenaki). Pleme Sokoki je brojnije, 1,500 na rezervatu Odanak, i 2,500 u Vermont-u i New Hampshire-u. Oni se vode kao Sokoki-St. Francis Band of the Abenaki Nation. Houlton Maliseet broje oko 400 u Maine, ostali Maliseet-i žive u Quebecu (preko 400) i New Brunswick-u (2,000). Pleme Passamaquoddy (2,500) živi na 3 rezervata u Maine: Pleasant Point, Peter Dana Point i Indian Township. Penobscot (2,000) imaju svoj rezervat na istoimenoj rijeci, na otoku Indian Island kod gradića Old Town.
Serre Sud, Messina
Serre Sud je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 359 m.
Stradella, Pavia
Stradella je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10835 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Villa de Guadalupe, Tlapa de Comonfort
Villa de Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlapa de Comonfort.
Cagliari Calcio
Cagliari Calcio je talijanski nogometni klub iz Cagliarija, koji trenutačno igra u Serie A.
Klub je osnovan 1920. godine, a najveći uspjeh im je osvajanje Serie A sezone 1969/70., kada je za Cagliari igrao najbolji strijelac talijanske reprezentacije svih vremena, Luigi Riva. Budući da je sjedište kluba na Sardiniji, nadimak im je Isolani (otočani). Svoje domaće utakmice igraju na stadionu Sant'Elia.
Ponteprimario, Salerno
Ponteprimario je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Hermanos López, Valle Hermoso
Hermanos López je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Valle Hermoso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Brianny
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 100 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,53 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 324 metara (maksimalnoj 342 m, a minimalnoj 299 m).
Jūrmala
Jurmala ( – "Obala"; – "Riška Plaža"; ) je peti po veličini grad u Letoniji, smešten u središnjem delu države, blizu glavnog grada Rige. Grad čini i samostalnu gradsku opštinu.
Jūrmala je najznačajnije i najpoznatije primorsko letovalište Letonije na Baltičkom moru, pre svega zahvaljujući prigradskom položaju u odnosu na Rigu.
Prirodni uslovi
Grad Jūrmala je smešten u središnjem delu Letonije. Od glavnog grada Rige grad je udaljen svega 20 km zapadno (preko predgrađa gradovi su spojeni).
Reljef: Jūrmala se nalazi u istorijskoj pokrajini Vidzema. Grad se razvio na obali Riškog zaliva Baltičkog mora, kod ušća reke Lielupe u more. Tle oko grada je ravničarsko i močvarno.
Klima: U Jūrmali vlada kontinentalna klima.
Vode: Grad Jūrmala se obrazovao na obali Riškog zaliva Baltičkog mora, na poluostrvu između mora i reke Lielupe, koje dugačko 25 km, a široko oko 3 km. Grad se stoga razvio velikom dužinom ka moru, što je bilo idealno za razvoj letovališta.
Stanovništvo
mini|300 p|d|Pešačka ulica u Jūrmali Sa približno 55 hiljada stanovnika Jūrmala je peti grad po veličini u Letoniji. Međutim, od vremena nezavisnosti (1991. godina) broj stanovnika je opao (1989. - preko 60 hiljada st.). Razloga za ovo je nekoliko - iseljavanje Rusa i drugih „sovjetskih“ naroda u matice, odlazak mladih u inostrastvo ili Rigu zbog bezperspektivnosti i nezaposlenosti, negativan priraštaj.
Etnički sastav: Matični Letonci čine nešto više od polovine gradskog stanovništva. Nacionalni sastav je sledeći:
Naim Logić
Damawand i Ararat - 1984
Godine 1984. u periodu juli-avgust Planinarski savez Vojvodine organizovao je ekspediciju na Damawand (5610 m) u masivu Elburs na teritoriji Irana i na Ararat (5165 m) na teritoriji Turske. Kao članovi ekspedicije učestvovao je i veći broj planinara iz Bosne i Hercegovine, a njih 18 su ostvarili uspone na oba vrha, među njima i Naim Logić. Tokom ekspedicije ispenjao je i nekoliko alpinističkih smjerova u Alam Kuhu (4850 m) - Iran.
Lazuri, Scoarța
Lazuri je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Scoarța.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 323 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Naim Logić
Pamir - 1991
Godine 1991. u periodu 15. juli – 24. august Planinarski savez Bosne i Hercegovine organizovao je ekspedicija na Tian Shan u planinskom masivu Pamir, na teritoriji Kirgistana. Zajedno sa još trojicom penjača (Edin Durmo, Muhamed Gafić i Dragan Zlatanović (Beograd)) Naim Logić ispenjao je vrh Han Tengri (7.010 m).
Sedam vrhova
Svoje dugogodišnje planinarenje opisao je u knjigama „Od Peruna do Everesta“ i „Svih 7 najviših vrhova kontinenata“. Perun je planina kod Vareša gdje je Nogić počeo planinariti u svojoj šestoj godini. U drugoj knjizi naveo je par statističkih podataka koji govore o veličini ovog poduhvata. Za kompletiranje ovog projekta obavio je 57 letova avionom i tom prilikom u zraku boravio 273 sata, odnosno blizu 12 dana. Preletio je 193.706 km što je ekvivalentno oblijetanju zemlje blizu 5 puta (tačnije 4,83 puta), i zbog ovih razloga van kuće je boravio 174 noći pod šatorom (na ledu), a što je blizu pola godine.
Zschaitz-Ottewig
Cšajc-Otevig je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Srednja Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.406 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14522620.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Srednja Saksonija Cšajc-Otevig se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Srednja Saksonija. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 141 metra. Površina opštine iznosi 18,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.406 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 77 stanovnika/km².
Penobscot
thumb|Lokacija Penobscota Penobscot, pleme Algonquian Indijanaca iz skupine Istočnih Abenaka naseljeno uz istoimeni zaljevi uzvodno uz rijeku Penobscot u američkoj državi Maine. Penobscoti su bili članovi plemenskog saveza Abenaka, danas naseljeni na rezervatu Penobscot Indian island na Indian Islandu blizu Old Towna na rijeci Penobscot.
Sela
Agguncia, Asnela, Catawamtek, Kenduskeag, Mattawamkeag, Meecombe, Negas, Olamon, Oldtown, Passadumkeag, Pentagouet, Precaute, Segocket i Wabigganus.
Povijest
U ranom 17. stoljeću Penobscoti žive u području zaljeva Penobscot i duž istoimene rijeke u Maineu. Francuzi su među njima 1688 utemeljili misiju na mjestu današnjeg Bangora, pa će kroz sve buduće ratove podupirati Francuze dok 1749. nisu sklopili mir sa Englezima. Ovaj potez na štetu je abenačke konfederacije, jer su se ostala plemena (Androscoggin, Norridgewock, Sokoki i dr.) nakon poraza morala povući u Kanadu, i kasniji povratak im je zabranjen. Penobscoti za nagradu što su poptisali mirovni ugovor dobiše rezervat u Old Townu na Indian Riveru, gdje im i danas žive potomci.
Populacija
Rana populacija (prema NAHDB-u) iznosila je oko 700 (1700). Kasnije procjene daje Swanton, po kojemu ih je ilo 650 (1726.) i 700 (1765.), ali kasnije im broj opada na 350 (1786.) i kreće se na oko 300 sve do 1930. Sredinom druge polovice 20. stoljeća populacija Penobscota polako raste a 2000. prema Snowowlu, ima ih oko 2,000.
Etnografija
Penobscoti kulturno pripadaju šumskom području američkog Sjeveroistoka. Oni su kanu-Indijanci i stanovnici šume koji žive od lova i ribolova. Veliki značaj za njihovu materijalnu kulturu ima brezova kora koja služi za izradu, kanua, košara i wigwama. Tijekom zime napuštali su sela i odlazili na vlastita obiteljska lovačka područja, da bi se u sela ponovno vraćali proljeće. Zimi su se kretali na krpljama i za transport se koristili tobogganima. -Žene su nosile duge kožne haljine sa rukavima koji su se mogli otkloniti, a muškarci pregače i leggingse (nogavice). Nosile su se i kabanice sa šiljastim kukuljicama i naravno mokasine. Luk i strijela i drvena ratna kijača glavno su oružje kojim su se služili u ratu ili u lovu. -Prema nekim izvještajima koja navodi Eva Lips, poznavali su uzimanje trofeja glave.
Puente Escondido, Santa María Tonameca
Puente Escondido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tonameca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Salinella, Cosenza
Salinella je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 606 m.
Висибаба (Пожега)
Висибаба је насеље у Србији у општини Пожега у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 1232 становника (према попису из 1991. било је 1215 становника).
Демографија
У насељу Висибаба живи 1008 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,2 година (40,9 код мушкараца и 41,6 код жена). У насељу има 370 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,33.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
El Fresnito, Pihuamo
El Fresnito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Pihuamo.
Fort Belvoir, Virginia
Fort Belvor je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.100, što je 76 (-1,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Ilva Mare, Bistrița-Năsăud
Ilva Mare je opština u Rumuniji u okrugu Bistrica-Nasaud.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 851 m.
Pueblo of Sandia Village, New Mexico
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 369, što je 25 (7,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Igre na skelama
Igre na skelama je jugoslovenski, crno-beli igrani film iz 1961. godine. Režirao ga je Srećko Vejgand, a scenario je pisala Zora Dirnbach. Film je nastao pod uticajem filma Varalice, francuskog režisera Marsel Karnea. Tadašnji jugoslovenski filmski kritičari su dali loše ocene filmu, a i publika nije bila mnogo zainteresovana za film. Film je izvezen u Poljsku, Mađarsku i Čehoslovačku. Ovo je bio debitantski film Ljubiše Samardžića koji je posle postao poznat glumac.
Radnja
Saša sebi i drugima negira ljubav prema Bojani. Međutim sve se menja na dan Sašine mature, kad Bojana padne sa građevinskih skela koje se nalaze oko Sašinog stana. Tada Saša priznaje ljubav prema Bojani..
Quargnento, Alessandria
Quargnento je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1042 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 119 m.
Neuron
Nervne ćelije (neuroni) imaju ulogu provodnika (konduktora) nadražaja od receptora do CNS-a, od CNS-a do odgovarajućih ćelija i organa (efektori) koji će odreagovati na nadražaj, i ulogu prenosa i skladištenja informacija u nervnom sistemu. To su visokodiferencirane ćelije koje nemaju sposobnost deljenja (izuzetak su mirisni neuroni koji se kod čoveka obnavljaju svakih dva meseca).
Morfologija neurona
350px|right|thumb|Šema građe multipolarnog neurona i sinapsi Neuroni se sastoje od:
Dendriti su kratki, razgranati nastavci koji nadražaj dovode do tela neurona. Broj dendrita može biti manji ili veći ili mogu i potpuno da odsustvuju. Oni se dalje mogu granati i na ograncima se uočavaju bojni dendritski trnići.
Akson (grč. axon=osovina) ili neurit (nervno vlakno) je neparan nastavak koji se samo na kraju grana. Akson nadražaj odvodi od tela neurona ka sledećem neuronu.
Sa svim delovima nervne ćelije, dakle telom, dendritima i aksonom uspostavljaju vezu mnogobrojni kako neuroni tako i nastavci glijalnih ćelija pa se svi ti nastavci zajedno nazivaju neuropila (od gr. pilos= svaljana vuna, filc).
Telo neurona
Telo je prošireni deo nervne ćelije koji može biti različitog oblika. Nislovom metodom oboje se tela nervnih ćelija u kojima se uočavaju:
Na osnovu tog bojenja moguće je ustanoviti broj, veličinu, oblik kao i raspored tela neurona i ćelija glije.
Veličina tela
Veličina tela neurona kreće se u mikroskopskim razmerama. Prečnik tela patuljastih neurona, kakvi su npr. zrnasti neuroni kore malog mozga čoveka je 7-8 μm. Divovski neuroni, kao što su Purkinjeove ćelije u kori malog mozga čoveka, imaju prečnik od 120 - 150 μm. Između ovih, prema veličini krajnjih, mogu se opisati neuroni koji su mali, srednje veliki i veliki.
Oblik tela
Smatra se da se prema morfologiji (obliku) tela može razlikovati čak nekoliko stotina neurona, među kojima se mogu izdvojiti:
Međusobni raspored tela neurona
Tela neurona mogu biti raspoređena tako da obrazuju strukture:
1. u centralnom nervnom sistemu su to:
2. izvan CNS-a su ganglije i to dva tipa:
Funkcije tela neurona
Kada je otkrivena struktura i sastav Nislovih tela postalo je jasno da su tela nervnih ćelija centri metabiličkih aktivnosti kojima se ispunjava trofička funkcija tela u odnosu na dendrite i aksone. U njima se odvijaju procesi sinteze svih bitnih proteina koji regulišu procese ne samo u telu već i u nastavcima koji sa njega polaze.
Dendriti
Dendriti su kratki, mnogobrojni produžeci citoplazme koji polaze sa tela nervne ćelije i granaju se čime se povećava površina kojom primaju signale. Imaju funkciju primanja nadražaja koji dolaze od drugih neurona i njihovom provođenju ka telu nervne ćelije. U citoplazmi dendrita nalaze se:
Ostvaruju brojne sinapse. Kao receptori, senzitivni završeci, primaju različite vrste osećaja: bol, toplotu, dodir, ukus, miris, zvuk itd.
Akson
Akson, neurit ili nervno vlakno je cilindrični nastavak koji prenosi impulse od tela nervne ćelije i sastavni je deo nerava. Sa tela neurona polazi sa područja koje se naziva aksonski brežuljak jer se uočava kao blago uzdignuće, bleđe boje koje ne sadrži organele uključene u procese sinteze, kao što su rapavi ER, Goldžijev aparat, poliribozomi. Pored aksonskog brežuljka, na aksonu je moguće razlikovati:
Akson kičmenjaka može biti kratak (kod većine njegova dužina je oko 5 μm) ili kod krupnih životinja značajno duži, kao kod npr. plavog kita njegova dužina iznosi do 10 m. Kratki aksoni se granaju u neposrednoj okolini tela neurona i karakteristični su za umetnute neurone (interneurone). Dugački aksoni se završavaju u udaljenom području sive mase prenoseći signale iz jednog dela mozga u drugi. Takvi aksoni mogu biti:
(Uobičajeno je da se pojmovi aferentnogas
i eferentno izjednače sa pojmovima senzitivno i motorno pa su zato aferentni aksoni, aksoni senzitivnih puteva, a eferentni su aksoni motornih puteva.)
Akson koji se nalazi van nervnih centara je obavijen omotačem nazvanim mijelinski omotač, koji je prisutan kod kičmenjaka dok je kod beskičmenjaka relativno redak. Taj omotač daje vlaknima belu boju, dok nervna vlakna sa malo mijelina izgledaju sivo. Mijelinski omotač u PNS-u obrazuju Švanove ćelije, a u CNS-u ga obrazuju oligodendrociti. Omotač se obrazuje od segmenata između kojih su prekidi nazvani Ranvijerovi čvorovi (francuski patolog Ranvijer, Ranvier, 19. vek). Plazma membrana koja obavija akson naziva se aksolema, a unutrašnjost je aksoplazma.
Fiziologija neurona
Nervne ćelije u okviru nervnog sistema, ma koliko izgledale prostorno udaljene, ne funkcionišu odvojeno i nezavisno. One su uvek morfološki i funkcionalno povezane što obezbeđuje normalno funkcionisanje svih delova nervnog sistema.
Vrste neurona
Neuroni se prema broju nastavaka koji polaze sa tela dele na :
Unipolarni neuroni imaju samo jedan nastavak i to akson, dok dendriti ne postoje; nalaze se u sluzokoži čula mirisa kičmenjaka.
Bipolarni imaju dva nastavka dendrit i akson i ima ih u spinalnoj gangliji kičmenjaka.
Postoje neuroni koji se ne mogu svrstati ni u jednu od prethodno navedenih tipova kao što su:
Senzitivni neuroni (aferentni) prenose nadražaj od receptora do odgovarajućih centara u CNS-u, a motorni (eferentni) prenose nadražaj od centara u CNS-u do efektora. Asocijativni neuroni (umetnuti) se nalaze u CNS-u i prenose nadražaj od senzitivnih ka motornim neuronima.
Membranski i akcioni potencijal
Pored čulne i mišićne ćelije i nerva ćelija ima sposobnost nadražljivosti. Nadražljivost je sposobnost ćelije da na određeni nadražaj (stimulus) odreaguje promenom svog membranskog potencijala. Kada je ćelija u stanju mirovanja taj membranski potencijal se naziva potencijal mirovanja.
Stimulacijom membrane neurona dolazi prvo do depolarizacije koja kada dostigne kritični nivo nastaje akcioni potencijal koji se dalje prenosi duž nervnog vlakna po zakonu sve ili ništa koji govori o tome da :
Sinapse
Informacija u obliku akcionog potencijala se sa jedne na drugu nervnu ćeliju ili sa nervne na mišićnu ćeliju prenosi kroz specijalizovane međućelijske veze komunikacijoskog tipa, sinapse.
Prema tome koji delovi neurona stupaju u međusobne veze razlikuje se nekoliko tipova sinapsi:
Refleksni luk
Put koji nadražaj pređe od receptora sezitivnim neuronom do nervnog centra u CNS-u, a zatim motornim neuronom do efektora (radnog organa) naziva se refleksni luk.
Obnavljanje neurona
U nervnom tkivu, bilo CNS-a bilo PNS-a, nema izvornih ćelija pa tome i ne postoji mogućnost da se oštećene ili uginule nervne ćelije nadoknade.---Ovo je bilo relativno doskorašnje verovanje. Noviji radovi pokazuju stvaranje novih neurona u toku celog života u hipokampusu i subventrikularnoj zoni mozga.(videti englesku wikipediju na temu neurogenesis, rad J. Altmana, 1962, kao i Neurogenesis in the adult human hippocampus iz 1998. autora P.S. Eriksson et al.)--- Prirodno starenje i propadanje neurona, koji jesu dugovečne ali nisu večne ćelije, u mnogim slučajevima ne dovodi do bitne promene u održavanju informativne mreže nervnog sistema. To se postiže velikom plastičnošću neurona koja se ogleda u promeni dužine i pravca pružanja njihovih nastavaka čime se postiže:
Regeneracija aksona u početnim fazama obuhvata degeneraciju dela aksona koji nije u vezi sa telom neurona i delovanje makrofaga koji otklanjaju ostatke tog dela. Onaj deo koji je ostao u vezi sa telom neurona počinje da se grana i svaka grana se izužuje u pravcu efektora, ali samo jedna od njih uspostavlja kontakt sa efektorom. Oko te grane umnožene Švanove ćelije obrazuju mijelinski omotač i time se završeno obnavljanje aksona. Procesi obnavljanja se ne dešavaju brzo, kod čoveka mogu trajati mesecima i u perifernom nervnom sistemu nisu uvek uspešni.
Evolucija neurona
Evolucija nervnih ćelija vezana je za evoluciju višećelijskih životinja. Tokom evolucije životinja dolazi do:
U najjednostavnijem obliku nervnog sistema, kakav se sreće kod žarnjaka, senzitivni neuroni istovremeni i primaju i provode nadražaje do epitelo-mišićnih ćelija (efektora). Takvi, prvobitni neuroni su unipolarne ćelije jer je njihovo telo na površini organizma u kontaktu sa spoljašnjom sredinom, a citoplazmatični nastavak, nervno vlakno se pruža do efektora.
Složeniji stupanj u evoluciji razvijaju se brojne nervne ćelije koje uspostavljaju kontakte - sinapse. Tako dolazi do toga da senzitivni neuron predaje nadražaj motornom neuronu koji taj nadražaj prenosi do većeg broja efektora. Ako se između senzitivnog i motornog neurona umetne i treći, asocijativni neuron, onda je reč o tzv. troneuronskom načinu prenošenja nadražaja. Neuroni se raspoređuju tako da formiraju prvo jednostavne, a zatim sve složenije refleksne lukove.
Kod većine beskičmenjaka senzitivni neuroni imaju funkcije:
La Cuchilla, Zapopan
La Cuchilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Neuron
Neurohistološke metode
Elektronska mikroskopija, u kombinaciji sa drugim metodama, dala je glavna saznanja o strukturi i funkciji nervnog tkiva, ali svakako treba se osvrnuti i na metode koje su joj prethodile. Tri osnovne metode za izučavanje nervnog tkiva uvedene su krajem 19. veka značajno su doprinele saznanjima iz ove oblasti:
La Cuchilla, Zapopan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1712 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1608 m.
Večernja sapunica
Večernja sapunica ili sapunica u udarnom terminu (engleski: prime time soap) je izraz koji se, pogotovo u SAD, koristi za igranu TV-seriju koja formatom odgovara klasičnoj dramskoj seriji, a sadržajem sapunici. Mnogo rjeđe je to izraz koji se koristi za sapunice koje i formatom odgovaraju klasičnoj, odnosno dnevnoj sapunici, ali se emitiraju u udarnom terminu.
Večernja sapunica se u svom prepoznatljivom obliku prvi put počela pojavljivati 1960-ih na američkoj televiziji, kada su pojedine dramske serije počele koristiti zaplete i podzaplete koji su se razrješavali kroz nekoliko epizoda. Kao prvi takav primjer se spominje popularna TV-serija Peyton Place.
Kasnije je taj format poslužio kao podloga za niz uspješnih i širom svijeta gledanih serija kao što su Dallas i Dinastija.
Izraz večernja sapunica, kao i sapunica općenito, često ima pejorativan naziv, te se njime često nazivaju dramske serije kojima se na umjetni način, korištenjem neuvjerljivih sapunskih zapleta i obrata, pokušava povećati gledanost, odnosno produžiti snimanje.
Archettes
Aršet je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.038, a gustina naseljenosti je iznosila 75 stanovnika/km².
La Yesca, Zacapu
La Yesca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zacapu.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2254 m.
West Ham United F.C.
West Ham United Football Club je engleski nogometni klub iz West Hama u istočnom Londonu. Od 1904. godine svoje domaće utakmice igra na stadionu Boleyn Ground, poznatijem kao Upton Park.
Povijest
Klub je osnovan pod imenom Thames Ironworks F.C., a nakon pet godina mijenja ime u West Ham United. Godine 1919. počinje nastupati u engleskoj nogometnoj ligi. Iako nisu nikad osvojili naslov prvaka, (najbolji plasman su imali 1986. kad su zauzeli 3. mjesto), tri puta su osvajali FA kup, 1965., 1975. i 1980. Od europskih trofeja osvojili su Kup pobjednika kupova 1965. te Intertoto kup 1999. Također su osvojili i prvi War cup 1940. Zanimljivo je da je West Ham zasada jedini engleski klub koji je ispao iz Premier lige iako je osvojio više od 40 bodova (2003.) West Ham je također zadnji klub koji je osvojio FA kup sa svim engleskim igračima, te zadnji kojemu je to uspjelo dok su igrali u drugoj ligi.
Rivali
Rivali West Hama su njihovi susjedi iz Londona, Tottenham i Arsenal te Chelsea s kojim je izraženo rivalstvo između istočnog i zapadnog Londona. Zanimljivo je da je West Ham posljednji klub koji je pobijedio Arsenala na stadionu Highbury te prvi koji ih je pobijedio na novom Emirates Stadiumu.
Najveći rival West Hama još od njegovog osnutka je Millwall.
Selvedin Beganović
'''Selvedin ef. Beganović''' (Zenica, 1971), bosanskohercegovački i trnovski imam koji je postao poznat široj javnosti, na prostoru nekadašnje SFR Jugoslavije, nakon što je otvoreno kritizirao odlazak Bošnjaka u redove terorističke organizacije Islamske države (ID).
West Ham United F.C.
Navijači
thumb|200px|Tribine Upton Parka prilikom susreta s [[Aston Villa F.C.|Aston Villom]] West Hamovi navijači imaju reputaciju jednih od najvatrenijih u Engleskoj. Brojne su sukobe imali posebice s Millwallovim navijačima, što je prikazano u filmu Huligani iz 2005. Najzloglasnija je tijekom 1970-ih i 1980-ih bila huliganska skupina Inter City Firm.
Selvedin Beganović
Biografija
Imam Selvedin ef. Beganović je rođen 1971 godine u Zenici. Rahmetli otac mu je bio također imam i profesor u Medresi u Visokom. Imam Beganović je završio Gazi Husrev-begovu medresu u Sarajevu, oženjen je i otac dvoje djece. Postao je poznat javnosti nakon što je uputio otvoreno pismo Bilalu Bosniću, neformalnom vođi salafijskog pokreta u Bosni i Hercegovini (BiH), u kojem je kritikovao praksu vrbovanja i slanja bošnjačkih mladića na sirijsko i iračko ratište kako bi se priključili ID-u. Konstatno upozorava Bošnjake da to nije "naš rat" i da bi se "džihad trebao voditi u BiH oko nezaposlenosti, malih penzija i brige oko socijalno ugroženih". Isto tako ih je upozorio da akt odlaska na navedena ratišta je "protivljenje samoj Božijoj volji". Imam Beganović propovjeda svaki tjedan pred prepunom džamijom u naselju Trnovi kod Velike Kladuše. Prilikom propovjedi više puta je kritizirao ID i njihove pristaše optužujući ih da "šire izopačenu verziju Islama". Nakon uhićenja Bosnića u septembru 2014 godine, počele su verbalne, a zatim i fizičke pretnje i napadi na imama Beganovića i njegovu porodicu. Do sada je fizički bio napadnut tri puta, prvi put 8. 12. 2014 kada je bio povrijeđen u napadu nožem. Imam Beganović je do sada proživio podmetanje požara pod automobil, vrijeđanje, zastrašivanje porodice, prijetnje likvidiranjem djece, kukavički napadi iz mraka, udarci u glavu, napadi nožem i razna druga zastrašivanja. Zadnji put je bio napadnut 21. 2. 2015 kada je zadobio ubodnu ranu nožem u predjelu ramena, nakon čega je nepoznati napadač pobjegao. Napad se dogodio nedaleko od džamije gdje se pripremao za vjerski obred.
West Ham United F.C.
Navijači
West Hamovi navijači imaju i svoju himnu, I'm Forever Blowing Bubbles, koja je potekla iz brodvejskog mjuzikla The Passing Show of 1918 i koja je u Engleskoj gotovo jednako poznata kao Liverpoolova You'll Never Walk Alone. Poznati su i po vrijeđanju igrača koji prešli iz West Hama u redove drugih klubova, kao što su Paul Ince (kojeg su zvali Judom), Frank Lampard, Stuart Pearce, Liam Brady, Jermain Defoe, Jimmy Greaves, Rio Ferdinand, Carlos Tévez, Javier Mascherano, Craig Bellamy, Andy Carroll, David James, Paulo Futre, Gábor Király, John Hartson, Igor Štimac, Fredrik Ljungberg , Paulo Wanchope , Kieron Dyer , Scott Parker , Pavel Srníček , Paul Kitson , Rigobert Song, Les Ferdinand , Tony Parks , Roy Carroll, Shaka Hislop , Alessandro Diamanti , Robert Green , Dimitri Payet ,  Stewart Downing , Nigel Reo-Coker , Matthew Upson , Luís Boa Morte , Benni McCarthy , Guillermo Franco , Mido , Nenê , Valon Behrami , Radoslav Kováč , Raimond van der Gouw , Carlton Cole , Paul Konchesky , Marc-Vivien Foé , Julien Faubert , Lionel Scaloni , Guy Demel i Neil Mellor
Poznati igrači
Godine 2003. izabran je Dream Team West Hama.
Treneri
West Ham je od svog osnutka imao samo 12 trenera, najmanje od svih velikih engleskih klubova, od kojih su samo dvojica ne-Englezi: Škot Lou Macari i Talijan Gianfranco Zola.
Trofeji
{| Europski trofeji Liga
Kup
Opština Benito Juárez, Zacatecas
Benito Juárez je opština u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 3110 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2186 m.
Cuecillos, Tantima
Cuecillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantima.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Neirone, Genoa
Neirone je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 154 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 391 m.
Canaletto, Massa e Carrara
Canaletto je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 190 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.
Don Juan, Tijuana
Don Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
Alerce Andino
Nacionalni park Alerce Andino (španjolski: Parque nacional Alerce Andino) je nacionalni park na jugozapadu Čilea u Regiji Los Lagos (Provincija Llanquihue.
Historija i karakteristike
Park se nalazi u planinama sjeveroistočno od grada Puerto Montt i Zaljeva Reloncaví.
Te šume prostiru se na gotovo 20 000 hektara parka, iznad 400 metara nadmorske visine. Pored tog u parku se nalazi pedesetak jezera i bezbroj bara.
Texalco, Milpa Alta
Texalco je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Milpa Alta.
Rancho Viejo, Valle Hermoso
Rancho Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Valle Hermoso.
Texalco, Milpa Alta
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2486 m.
Rancho Viejo, Valle Hermoso
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Cozapa, Tamazunchale
Cozapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
5-bromo-4-hloro-3-indolil-β-D-galaktopiranozid
5-bromo-4-hloro-3-indolil-β-D-galaktopiranozid je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 408,629 Da.
Zschepplin
Cšeplin je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Sjeverna Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.123 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14730360.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Sjeverna Saksonija Cšeplin se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Sjeverna Saksonija. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 103 metra. Površina opštine iznosi 68,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.123 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 46 stanovnika/km².
Liepāja
Liepāja (litavski: Liepoja, ruski: Лиепая, do 1920. Либава, njemački: Libau, poljski: Lipawa) je lučki grad od 68,200 stanovnika na jugozapadu Latvije u Kurlandiji.
Geografske karakteristike
Liepāja je treći po veličini grad u Latviji i deseti u Baltičkim državama, koja se prostire duž kanala između Baltičkog mora i Jezera Liepāja, udaljena 216 km jugozapadno od Rige.
Ona je grad sa najstarijim simfonijskim orkestrom i tramvajem na Baltiku.
Historija
thumb|left|240px| [[Katedrala i tržnica]] thumb|left|240px| Gradski [[tramvaj]] thumb|right|300px| Pogled na [[luka|luku]] Početak mjesta može se pratiti od 13. vijeka kada je između Jezera Liepāja i mora tekla danas nepostojeća rijeka Līva, uz koju je izraslo selo Līva, koje je prvi put dokumentirano 1253. Teutonski viteški red je na tom mjestu osnovao svoje naselje Libau, koji je dobio status grada od kurlandskog kneza Friedricha Kettlera 1625.
Libau je 17. vijeku ekonomski prosperirao pa je od gradića od nekih 1000 stanovnika, izrastao u mali lučki grad. Nakon tog perioda uslijedile su godine iskušenja, veliki požari i epidemija kuge.
Nakon Treće Podjele Poljske 1795., Rusko Carstvo anektiralo je Kurlandiju i Labiau. Grad je ponovno doživio prosperitet krajem 18. vijeka proširenjem luke, procvatom trgovine i zanatstva, pa je narastao na oko 5000 stanovnika.
Ruska Libava se u 19. vijeku transformirala iz beznačajnog provincijskog gradića u industrijski centar. To se dogodilo nakon završetka željezničke pruge prema Ukrajini. U to vrijeme postavljeni su temelji metaloprerađivačke industrije – tradicije koja je jaka i danas.
Libava je 1899. postala prvi grad na Baltiku sa električnim tramvajem (on vozi i danas).
Moderna luka koja se ne ledi, razvijena industrija i transportna povezanost bili su razlozi zašto je Libava dobila značajnu ulogu u ruskoj vojnoj strategiji i zašto je izabrana za bazu ruske baltičke flote. U proljeće 1899. odobren je projekt izgradnje fortifikacija uz more, pa je sljedećih dekada izgrađena pomorska baza sa kopnenim fortifikacijama po cijelom gradu.
U novembru 1908., odnosno za manje od 10 godina nakon izgradnje, baza je likvidirana i priznata kao strateška pogreška. Dio topova je rastavljen i prebačen u utvrdu Kaunas, a ostatak je pretopljen. Fortifikacije su dva put minirane, ali su samo djelomično razorene, pa se i danas mogu vidjeti njihovi ostatci.
Metaloprerađivačka i tekstilna industrija uz tranzitnu trgovinu bilu su ekonomska baza grada početkom 20. vijeka. Libava je tad bila najveći ruski emigracijski centar, jer je imala direktnu brodsku liniju za New York. U to vrijeme preko libavske luke otputovalo je 50 000 do 70 000 ljudi.
Uslijedio je Prvi svjetski rat koji je u Latviji započeo 2. augusta 1914. pucnjavom po luci. Libavu su okupirale trupe Njemačkog Carstva u maju 1915, tako da je krajem godine grad spao na 43 600.
Latvija je proglasila nezavisnost 1918. tad je Liepāja postala prijestolnica Latvije na pola godine. Nakon puča kojeg je izvela njemačka vojska 1919. latvijska privremena vlada sklonila se na parobrod Saratov usidren u luci.
U međuratnim periodu se privreda oporavila, ali je naročito procvjetala kultura i umjetnost, osnovani su opera, konzervatorij i filharmonija. U Liepāji je otvoreno nekoliko novih škola među njima i prva umjetnička na Baltiku. Broj stanovnika dostigao je 67 000, štoviše od 1937. do 1939. između Liepāje i Rige postojala je redovna avionska linija.
Drugi svjetski rat donio je nove nevolje za grad, 1941. i 1944. stradalo je puno zgrada u historijskom centru.
Nakon rata za Latvijske SSR izgrađeni su novi stambeni kvartovi i industrijski kombinati po sovjetskom modelu. Kvart Karosta pretvoren je u zatvoreni vojni kompleks, broj stanovnika zajedno sa sovjetskim garnizonom premašio je 100 000 stanovnika.
Nakon proglašenja nezavisnosti 1990. došlo je do demonstracija i štrajkova. Bivša sovjetska pomorska baza u Liepāji potpuno je prestala postojati tek u augustu 1994., kad su i posljednji ruski vojnici otišli.
Privreda
Liepāja je i danas prvenstveno grad metaloprerađivačke, tekstilne i prehrambene industrije, uz brodogradnju, građevinarstvo i transport. Liepajska luka je treća u Latviji po količini otpremljene robe.
Pobratimski gradovi
Liepāja ima pobratimske ugovore sa slijedećim gradovima;
Zona Industriale Maserada, Treviso
Zona Industriale Maserada je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Heraklid Pontski
Heraklid Pontik odn. Heraklid Pontski (Ἡρακλείδης ὁ Ποντικός, Heraclides Ponticus ili Herakleides; rođen 387. pne., umro 312. pne.). Grčki filozof, koji je živeo i umro u Herakleji Pontici u Bitiniji (danas Karadeniz Ereğli, Turska) na Crnom moru (Pontu).
Često ga nazivaju začetnikom heliocentričke teorije, mada to nije izvesno.
Život
Heraklidov otac beše Eutifron, bogati plemić. On ga je poslao na učenje u Platonovu Akademiju u Atini, i to kod njenog osnivača Platona i naslednika Speusipa, mada je takođe učio i kod Aristotela. Prema leksikonu Suda, Platon je pred odlazak za Siciliju 360. pne. ostavio svoje učenike na staranje Heraklidu. Speusip je pred smrt 339. pne. za naslednika izabrao Ksenokrata nakon glasanja, pri čemu je Ksenokrat pobedio za samo pet glasova ispred Heraklida i Menedema iz Pire.
Jedna igra reči na njegovo ime, koja ga naziva Heraklid Pompicus, sugeriše da je bio tašt i pompezan čovek i meta mnogo ismevanja. Ipak, Heraklid je izgleda bio svestran i plodan pisac o filozofiji, matematici, muzici, gramatici, fizici, istoriji, retorici, bez obzira na sumnje u vezi autorstva mnogih ovih dela, od kojih su uglavnom sačuvani samo fragmenti. Izgleda da je sastavljao razna dela u obliku dijaloga. Glavni izvor ove mase biografskih podataka je zbirka Diogena Laertija.
Astronomija
Poput Pitagorejaca Hikete i Ekfanta, Heraklid je pretpostavio da prividno dnevno kretanje zvezda potiče od rotacije Zemlje na svojoj osi jednom na dan. Prema jednoj kasnijoj tradiciji, takođe je verovao da se Venera i Merkur okreću oko Sunca. Ovo bi značilo da je anticipirao Tihov sistem (16. vek n.e.), u suštini geocentrički model sa heliocentričkim aspektima.
Filozofija
Zastupao je neku vrstu atomizma. Takođe je proučavao transeve, kosmološke vizije, proročanstva, znamenja i kataklizme, pokušavajući da dokaže postojanje bogova, božanske retribucije i reinkarnacije. Time je oličavao natprirodne tendencije platonizma i anticipirao neke aspekte neoplatonizma.
Kredibilnost Heraklidovih tvrdnji je ojačana posle otkrića dugog gvozdenog ražnja 1894, tokom iskopavanja Hereona u Argosu. Razni književni izvori su pominjali da su dugi ražnjevi bili korišćeni kao novac, a Heraklid je pomenuo da je ražanjski novac posvećen u Hereonu, nakon što je zamenjen srebrnim novcem. Još jedan njegov citat, zanimljiv istoričarima, navodi da je Rim u četvrtom veku bio grčki grad (fr. 106 Wehrli).
Izvori
(na engleskom:)
Vanjske veze
(na engleskom:)
Brnjak
Brnjak (kod lokalnog stanovništva uobičajeni su i nazivi Brnjaci i Brnjake) je naselje u opštini Zubin Potok na Kosovu i Metohiji.
Stradellino, Pavia
Stradellino je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Brnjak
Istorija
Zbog puta koji je vodio iz Metohije u dolinu Raške i zbog neposredne blizine Jeleč grada (Jelenin Grad), Brnjak je postao jedno od važnijih naselja u Kolašinu. U Brnjacima, na mestu poznatom kao Jerinjino Selo ili Jelač Do je bio dvorac kraljice Jelene Anžujske, žene kralja Uroša I i majke kralja Milutina i kralja Dragutina. Kao dvor Jelenin Brnjaci se pominju već od 1267/68. U okviru dvorca je bila čuvena kraljičina škola za vaspitavanje mladih devojaka. U mestu Krnje otkriveni su ostaci crkve i groblja u njenoj blizini. Drugi ostaci su vezani za Sastavce na razvođu Brnjačke i Oklačke reke pri samom ušću u Ibar. Tu je verovatno živela Kraljica Jelena, jer su otkriveni ostaci zgrada vrlo velikih dimenzija. U turskom popisu iz 1455. godine kaže se da Brnjak ima 30 srpskih kuća. Prema zapisima iz kasnijeg turskog doba, u blizini manastira Svetog Petra Koriškog i njegove isposnice pronađene su mošti ovog pustinjaka i svetitelja. U selu se nalazila crkva Sv. Nedelje od koje su danas ostale samo ruševine. Selo je visećim mostom koji prelazi preko jezera Gazivode povezano sa magistralnim putem Ribariće-Kosovska Mitrovica na kojem je i kontrolni punkt i administrativni prelaz MUP Srbije. Posle oslobađanja od turske vlasti mesto je u sastavu Zvečanskog okruga, u srezu mitrovičkom, u opštini brnjačkoj i 1912. godine ima 473 stanovnika (zajedno sa zaseocima: Sašče, Dobrići, Jeremići, Popovići, Ćukovac i Švikovići). U periodu 1952-1955. godina Brnjak je bio sedište Opštine Brnjak u sastavu Zvečanskog sreza za današnja naseljena mesta: Babiće, Banja, Brnjak, Vitakovo, Vukojeviće, Gornje Varage, Dragalica, Klečke, Oklace i Preseka. Ukidanjem opštine Brnjak njena teritorija je ušla u sastav opštine Zubin Potok.
Demografija
Naselje ima srpsku etničku većinu. Broj stanovnika na popisima:
Brzance
Brzance je naselje u opštini Leposavić na Kosovu i Metohiji. Površina katastarske opštine Borčane gde je atar naselja Brzance iznosi 7.888 ha. Pripada mesnoj zajednici Sočanica. Brzance je granično selo leposavske opštine prema opštini Kosovska Mitrovica. Nalazi se 15 km istočno od Sočanice odnosno 25 km jugoistočno od Leposavića. Po geografskom položaju spada u red planinskih sela sa prosečnom nadmorskom visinom 1177m. S obzirom da je udaljeno od važnijih puteva, a sa istočne strane zagrađenog planinom može se reći da Brzance spada u zabačena sela.
Ponti Rossi, Salerno
Ponti Rossi je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Brzance
Demografija
U selu 2004. godine živi 34 stanovnik. Uglavnom su staračka domaćinstva. U Brzancu žive rodovi: Anđelkovići, Aleksići, Leventijevići, Miladinovići, Milutinovići, Petrovići, Stefanovići, Janićijevići, Jankovići.
Borčane
Borčane je naselje u opštini Leposavić na Kosovu i Metohiji. Površina katastarske opštine Borčane gde je atar naselja iznosi 7.888 ha. Pripada mesnoj zajednici Sočanica. Selo se nalazi 6 km istočno od Sočanice, i 23 kmjugoistočno od Leposavića. Zahvata prostor Borčanske visoravni koja je oivičena planinskim visovima Kopaonika. Po položaju i nadmorskoj visini 1138m Borčane spada u planinska sela. To je kraj prostranih pašnjaka pogodnih za gajenje ovaca i krupne stoke. Stanovništvo živi od stočarskih proizvoda mleka, sira, kože i vune. Ratarski proizvodi daju niske prinose pa ima manjih njiva pod raži, ovsom i krompirom. Prema teritoriji koju zauzima Borčane spada među najveća sela u opštini. Borčne je van svih važniji komunikacija. Postoji put koji iz Sočanice vodi do sela i dalje do planinskog venca Šatorice. Planinski venac Šatorice je nadmorske visine 1750m čija je površina 2286 ha, od čega je pod šumom 1154 ha, a 1132 ha čine livade i pašnjaci. Borčane se prvi put pominje u Svetostefanskoj hrisovulji srpskog kralja Stefana Milutina iz 1315. godine. Borčane je imalo osnovnu školu koja je radila punih 47 godina, da bi u septembru 1995. godine, zbog malog broja učenika prestala da funkcioniše.
Demografija
U selu 2004. godine živi 71 stanovnik i broji 33 domaćinstva. Uglavnom su staračka domaćinstva. Većina stanovništva je odseljena za Kragujevac. U Borčanu žive rodovi: Aksentijevići, Janićijevići,Vasiljevići, Simići, Dimitrijevići, Isailovići, Radenkovići, Petrovići, Milanovići, Blagojevići, Spasojevići, Milentijevići, Milenkovići, Radosavljevići, Nikolići, Mitrovići, Gaići, Matići. Doseljeni su rodovi: Anđelkovići, Nikolići i Radenkovići. Iz sela Borčane potiče Tomo Radosavljević, autor pet romana: Godine užasa, Ciganče, Janičar, Osveta i Suđenje bogovima.
San Miguelito, Tlapa de Comonfort
San Miguelito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlapa de Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 231 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1829 m.
Galipolje
thumb|250px|Satelitski snimak poluostrva Galipolje Galipolje je poluostrvo u turskoj Trakiji, u evropskom delu Turske. Zapadno je Egejsko more, dok je na istoku moreuz Dardaneli. Poluostrvo je dugo oko 90 km (pravac jugozapad - severoistok). Širina mu je do 20 km. Najviša tačka je na 420 metara.
Sama reč Galipolje potiče iz grčkog jezika gde Καλλίπολις znači „lepi grad“.
Istorija
U antičko doba je Galipolje bilo poznato kao Trakijski Herson. Posle razornog zemljotresa 1354. grčki grad na poluostrvu je opusteo, a naselili su ga Turci iz Anadolije. Time je Galipolje postalo prva turska naseobina u Evropi i baza za njihovo osvajanje Balkana.
Galipolje je bila baza britanskih i francuskih snaga koje su se 1854. borile u Krimskom ratu.
Poluostrvo je poznato po Galipoljskoj operaciji u Prvom svetskom ratu (februar 1915— januar 1916). U ovoj operaciji Britanci su, uz pomoć svojih trupa iz Australije i Novog Zelanda, pokušali da poboljšaju savezničku poziciju na istoku zauzimanjem turskih moreuza i izbacivanjem Turske iz rata. Turcima su u odbrambenoj strategiji pomagali nemački vojni stručnjaci.
Bjelica
Bjelica ili Eskulapova zmija (Elaphe longissima ili Zamenis longissimus) najveća je europska zmija.
Ova dugačka i vitka neotrovna zmija izvrsna je penjačica po drveću. U mladosti se hrani gušterima, dok se prehrana odraslih sastoji od glodavaca, krtica i rovki, mladih ptica i jaja koje ubija stezanjem ili gušenjem tako što prvo počne gutati žrtvinu glavu. Ženke u leglo ležu 5-8 jaja u lipnju/srpnju.
Osim naziva bjelica i Eskulapova zmija, mogu se susresti i nazivi obična bjelica, kravosas, smuk ili guž. Samoodrživa kolonija bjelica nastala je u sjevernom Walesu tijekom 1970-ih i održala se do danas. Iako je ova zmija alohtona vrsta u Ujedinjenom Kraljevstvu, ne smatra se štetnom i ne predstavlja nikakvu prijetnju. Malena kolonija postoji u zoološkom parku Welsh Mountain Zoo, a mogu se pronaći i u okolnim vrtovima.