cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Napor (mehanika)
Pravilo transformacije tenzora napona
Grafička predstava ovih transformacija napona, za dvodimenzionalni ravanski napon i ravanski napon i uopšteni trodimenzionalni napon, su Morovi krugovi za napon.
Normalna i smičuća komponenta napona
Intenzitet normalne komponente napona,, bilo kog vektora napona , koji deluje na proizvoljnoj ravni sa vektorom normale , u određenoj tački u kojoj deluje i komponenta tenzora napona , je skalarni proizvod vektora napona i vektora normale, dakle:
Intenzitet smičuće komponente napona,, koja deluje u ravni koju određuju dva vektora, i , se može odrediti primenom Pitagorine teoreme, odnosno:
gde je
Jednačine ravnoteže i simetrija tenzora napona
Kada je telo u ravnoteži, komponente tenzora napona u svakoj tački tela zadovoljavaju jednačine ravnoteže,
Kala (film)
Kala je jugoslavenski igrani film na slovenskom jeziku u režiji Krešimira Golika i Andreja Hienga i premijerno prikazan 1958. godine. Temelji se na romanu Ivana Ribiča, a radnja mu se događa u ratno vrijeme kada jedan dječak upozna psa koji će mu postati prijatelj.
Napor (mehanika)
Jednačine ravnoteže i simetrija tenzora napona
!Izvođenje jednačina ravnoteže Po definiciji, vektor napona je, pa je Ako se iskoristi Gausova teorema divergencije, površinski integral se može prevesti u zapreminski integral: Za proizvoljnu zapreminu integrand nestaje, pa se dobijaju jednačine ravnoteže:
U isto vreme, da bi se održala ravnoteža, zbir svih momenata u proizvoljnoj tački mora biti jednak nuli, što znači da je tenzor napona simetričan, tj.
!Izvođenje zakona simetrije tenzora napona gde je vektor pozicije, i izražen je kao
Ako se zna da je i primenom Gausove teoreme divergencije, površinski integral može se prevesti u zapreminski, pa je Drugi integral je jedak nuli, ako sadrži jednačine ravnoteže. Time se izostavlja prvi integral, pa je, therefore
Za proizvoljnu zapreminu V, dobija se:
koja je zadovoljena u svakoj tački unutar tela. Proširenjem ove jednačine, dobija se
ili u opštem slučaju
Ovim se dokazuje da je tenzor napona simetričan.
Međutim, kada na telo deluju dva napona, tj. dva momenta po jediničnoj zapremini, tenzor napona neće biti simetričan. Ovo se takođe događa kada Knudsenov broj teži jedinici,, ili je kontunuum ne-Njutnov fluid, koji može dovesti do rotacije ne-invarijantnih fluida, kakvi su polimeri.
Glavni naponi i invarijante napona
U svakoj tački tela, koje je izloženo naponu, postoje najmanje tri ravni, koje se nazivaju glavne ravni, sa vektorima normale, koji se nazivaju glavni pravci. Odgovarajući vektor napona je normalan u odnosu na ravan, tj. paralelan je vektoru normale, ili ima isti pravac kao on. U glavnim ravnima ne postoje komponente smičućeg napona,. Normale na ove tri ravni nazivaju se glavne komponente napona.
Los Magueyes, Turicato
Los Magueyes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 885 m.
Дражевац (Алексинац)
Дражевац је насеље у Србији у општини Алексинац у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 1188 становника (према попису из 1991. било је 1162 становника).
Географске одлике
Дразжевац се налази уз ауто-пут Београд Ниш, на пола пута од Алексинца до Ниша. Геостратешки положај Дражевца је одличан. Налази се између важних европских трансвезала, јужне пруге и Коридора 10.
Удаљеност Дражевца од Алексинца је 13 km, а од Ниша 17 km.
Дражевац има и развијену инфраструктуру која се састоји од: Дома културе, основне школе, спортских терена, амбуланте, ветеринарске станице, млина за млевење пшенице, ресторана, дискотека, кафића.
Простире се у равничарском пределу реке Јужне Мораве која протиче недалеко од села. Окружен је планинама Јастребац и Озрен са највишим врхом Лесковик -1174 метара.
Клима
Дражевац припада појасу умерено-континенталне климе. Клима је под утицајем континенталних ваздушних струјења, нарочито оних из правца запада, истока и југа. Температура ваздуха је врло значајан климатски елемент од ког доста зависе остали климатски елементи. Температура ваздуха показује велику устаљеност, разлике у току дана и ноћи, као и разлике прем годишњем добу су умерене. Највише мразних дана има у јануару (просек 24), а тропских дана када је температура већа од 30˚C просечно има највише у јулу и августу.
Привреда
Основна привредна делатност села је пољопривреда (повртарство).
Демографија
У насељу Дражевац живи 980 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,4 година (44,2 код мушкараца и 44,6 код жена). У насељу има 376 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,16.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
El Tezontle (razvrstavanje)
El Tezontle ima više značenja:
Wattsville, Virginia
Votsvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.128.
Funebrák
Funebrák je čehoslovačka crno-bijela filmska komedija snimljena 1932. u režiji Karela Lamača. Naslovni protagonist, koga tumači Vlasta Burian, je zaposlenik pogrebnog zavoda koji na poslovnom putu doživljava niz komičnih pustolovina.
Big endian
__BEZKN__ Big endian je način zapisa podatka u memoriji tako da je na nižoj adresi viši bajt memorijske reči.
Primer: Neka je podatak: <tt>0xABCD</tt>. Onda se on zapisuje u memoriji kao:
pri čemu je adresa <tt>100</tt> početna adresa podatka u memoriji.
Dos Arbolitos, San Martín Chalchicuautla
Dos Arbolitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Santa Lucía, Acambay de Ruíz Castañeda
Santa Lucía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Acambay de Ruíz Castañeda.
Slavko Vorkapić
Slavoljub „Slavko“ Vorkapić (Slavko Vorkapich; 17. mart 1894. — 20. oktobar 1976) je bio američki filmski teoretičar, montažer i reditelj jugoslovenskog porekla, dugogodišnji profesor filma na Univerzitetu Južne Kalifornije; predavao je i na beogradskoj Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju. Zastupnik shvatanja filma kao specifičnog i autohtonog medijuma koji se može tumačiti sa stanovišta psihologije geštalta, on u filmu vidi dinamično-plastični vizuelni potencijal nezavisan od pozorišta, literature ili bilo koje druge umetničke discipline. Kao stvaralac poznat po sekvencama takozvane "stvaralačke montaže" u holivudskim filmovima drugih reditelja iz tridesetih i četrdesetih godina. Samostalno režirao, pored niza dokumentarnih filmova, i eksperimentalna ostvarenja Život i smrt holivudskog statiste broj 9413 (The Life and Death of 9413: a Hollywood Extra, 1928), "Fingalova pećina" (Fingal's Cave, 1940), "Šuma šumori" (Forest Murmurs, 1941) i jugoslovenski dugometražni igrani film "Hanka" (1955)...
Detinjstvo i mladost
Slavoljub Vorkapić se rodio 17. marta 1894. godine u Dobrincima, a odrastao je i školu učio u Sremskoj Mitrovici i Zemunu. Posle šestog razreda gimnazije prešao je u Beograd i upisao se u tadašnju Umetničku zanatsku školu, a 1912. dobio je stipendiju Matice srpske i nastavio studije na Slikarskoj akademiji u Budimpešti. Rat 1912. godine zatekao ga je kod sestre u Kruševcu. Za vreme rata bio je nastavnik crtanja u gimnaziji u Kratovu. Posle povlačenja, preko Crne Gore i Albanije, dospeo je sa ostalim izbeglicama u Francusku. U Parizu je odmah primljen u Akademiju lepih umetnosti ("Académie des Beaux-Arts"), ali je tu bio svega godinu dana i slikarske studije nastavio u slobodnoj akademiji Ranson na Monparnasu. Međutim, ljubav prema filmu sve se više manifestuje, i izvrsni američki filmovi sa Čaplinom, Daglas Ferbanksom, Viljem Hartom i drugima, Grifitovi filmovi i filmovi Ensa, sve ga više učvršćuju u uverenju da će on svoje namere, ideje i snove najbolje moći da ostvari putem filma. U to doba francuski film "tapkao je u mestu" i jedino što je bilo značajno bili su teoretski članci Kanuda ili oduševljeni napisi Luj Delika. Vorkapić je osetio "da to nije to" i da ako želi – a on je to želeo – da stvori nešto umetničko, on to može da postigne samo u SAD. Ali da se želja ostvari da putuje u Ameriku trebalo je mnogo pokušaja. Najzad, umešala se malo i sreća.
Odlazak u Ameriku
Krajem 1920. pružila mu se prilika da putuje u Ameriku i to luksuznim brodom "Il de Frans", kao čistač palube. Svejedno, glavno je bilo stići u Njujork, a odatle u San Francisko i najzad 1921. u Holivud, i sve do 1927. godine njegovi planovi će se ostvariti samo delimično i retko. U prvo vreme bavio se slikarstvom i imao izvesnog uspeha, pa je čak jedno vreme izgledalo da će napustiti film, jer male uloge u nekim filmovima Reks Ingrama (mladi Napoleon u "Skaramušu"), nisu ga mogle zadovoljiti. Tek je 1927. godine, u saradnji sa Florejom, uspeo da ostvari prvi film Život i smrt holivudskog statiste broj 9413. I ta filmska satira, donela je prvo priznanje i pomalo slave i uspeh. Odmah sutradan "Paramaunt" ga je angažovao kao "specijalistu" za umetničku montažu i umetničke efekte. Vezan nekoliko godina ugovorom za to preduzeće prelazi docnije kod RKO pa MGM da bi najzad, uoči rata postao slobodni umetnik filma. Godine 1948, ostvario je davnašnju želju, a to da kao pedagog svoje znanje prenese na druge. Postao je profesor filmske katedre na univerzitetu Južne Kalifornije u Los Anđelesu. Za sve vreme Vorkapić je pisao studije o estetici filma, o filmskom jeziku, o vizuelnoj poeziji itd.
Od filmova koje je sam režirao i snimio u prvom redu ističu se kratkometražni umetnički filmovi, vizuelne ilustracije Vagnerove i Mendelsonove muzike: "Šume šumore" (1940) i "Fingalova pećina" (1941). Za vreme rata režirao je "Redova Smita" (1942) istoriju jednog od miliona američkih regruta. Od velikog broja filmova na kojima je sarađivao kao umetnik montaže bilo kao stručnjak za razne umetničke, svetlosne, vizuelne efekte, kao majstor u osvetljavanju izvesnih tema putem simbola psihološkim ili ritmičkim naglašavanjem asocijacija, pomenućemo samo nekoliko najznačajnijih: poetične scene iz "Davida Koperfilda", poletne momente iz filma "Dobra zemlja", zatim vanredne sekvence "Mister Smita u Senatu" i "Jovanke Orleanke" i najzad, prolog filma "Zločin bez strasti"...
Filmografija i najvažniji teorijski ogledi
Epizodne uloge:
Režija igranog filma:
Koreditelj igranog filma:
Pomoćnik reditelja igranog filma:
Samostalna ili korežija kratkih i eksperimentalnih filmova:
Autor montažnih sekvenci u igranim filmovima:
Saradnik na montažnim sekvencama:
Montažne sekvence u kratkim filmovima:
Scenarista:
Scenarista za nedovršene projekte:
Filmski inserti za predavanja:
Montažer novih verzija filmova:
Vorkapićevi materijali u drugim filmovima:
Najvažniji teoretski ogledi:
Betting
Beting je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Forbaš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 902 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 202 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,45 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 280 metara (maksimalnoj 360 m, a minimalnoj 204 m).
South Hills, Montana
Saut Hils je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Highway to Hell (album)
Highway to Hell je šesti studijski album australske hard rock grupe AC/DC, izdan u srpnju 1979. Ovo je posljednji album sa Bon Scottom.
South Hills, Montana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 517.
Highway to Hell (album)
Lista pjesama
Sve pjesme su napisali Angus Young, Malcolm Young i Bon Scott.
Poggio Badia, Livorno
Poggio Badia je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Santojanni, Caserta
Santojanni je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 190 m.
San Isidro, Santa María Apazco
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Apazco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2538 m.
Kranjci (Čabar)
Kranjci su pogranično naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Čabra. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno i sjeverozapadno je Slovenija. Sjeverozapadno u Sloveniji je Babno Polje, sjeverno u Hrvatskoj je Prezid, istočno je Prezid te Slovenija i naselje Novi Kot, jugoistočno su Bazli, Kozji Vrh, Lautari i Gorači.
Stlpulimuhkl
Stlpulimuhkl (Lower Cowlitz), jedna od četiri skupine Cowlitz Indijanaca, porodica salishan, iz jugozapadnog Washingtona. Etnička populacija iznosi oko 200 (1990 M. Kinkade), ali više nitko od njih ne govori materinskim jezikom.
Za razliku od Lower Cowlitza, Upper Cowlitz su poznati kao Taidnapam i govore šahaptinskim jezikom.
Castel di Tusa, Messina
Castel di Tusa je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 850 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Njih dvojica
Njih dvojica je jugoslavenski partizanski film snimljen 1955. u režiji Žorža Skrigina. Radnja je smještena u drugi svjetski rat a protagonisti seljaci koji se ispočetka nastoje kloniti borbe, ali ih na to tjera teror okupatora.
Zanimljivo je da je kompozicija iz ovog filma ponovo korišćena kao uvodna špica za seriju Ranjeni orao.
Totocapan, Santiago Tuxtla
Totocapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Minch
Minch (engleski: The Minch ili North Minch, škotsko-gelski: An Cuan Sgìth, Cuan na Hearadh ili An Cuan Leòdhasach) je morski kanal Atlanskog oceana, između arhipelaga Vanjski Hebridi na zapadu i škotskog kopna na istoku.
Geografske karakteristike
Kanal Minch varira u širini od 40 do 70 km, vrlo je dubok i ima snažne morske struje. Njegov južni produžetak zove se Mali Minch (Little Minch), on razdvaja Vanjske Hebride od Unutrašnjih Hebrida, odnosno otoke Lewis i Harris i Sjeverni Uist na zapadu od otoka Skye na istoku.
Lonsheim
Lonshajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Alcej-Vorms. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 582 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7331043.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Alcej-Vorms Lonshajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Alcej-Vorms. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 238 metara. Površina opštine iznosi 4,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 582 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 128 stanovnika/km².
Liješta
Liješta je naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 87 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 101 stanovnika).
Demografija
U naselju Liješta živi 75 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,4 godina (41,6 kod muškaraca i 47,1 kod žena). U naselju ima 26 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,35.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Kraljev Vrh (Čabar)
Kraljev Vrh je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Čabra. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Sjeverno-sjeverozapadno su Vrhovci, sjeverozapadno su Lazi, Tršće i Ferbežari, zapadno je Selo, jugozapadno su Sokoli, Prhci i Pršleti, južno je Smrečje, jugoistočno su Požarnica, Plešce i Kamenski Hrib, istočno su Okrivje i Mandli, istočno-sjeveroistočno su Donji Žagari, sjeverno-sjeveroistočno su Gornji Žagari.
Anthony Wong Chau Sang
Anthony Wong Chau-Sang (rođen kao Anthony Perry; 2. septembar 1961.-) je hongkonški glumac, scenarist i filmski režiser. Kao dijete Engleza i Kineskinje je u mladosti igrao uloge negativaca, da bi kasnije postao jedan od najuglednijih hongkonških glumaca.
Lautari
Lautari su naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Čabra. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Sjeverno su Bazli, sjeveroistočno je Kozji Vrh a iza njega Slovenija i u Sloveniji Novi Kot, jugoistočno su Gorači, Parg i Brinjeva Draga, istočno je dio Gorača, izvor rječice Čabranke i Slovenija te u Sloveniji Stari Kot,
Squawmish
mini|Poglavica i kćer; 1906 mini|Selo na Coal Harbouru, 1886 mini|Skupina Squawmisha, 1906 Squawmish (Squamish, Sk'qo'mic, Skwxwu7mesh), pleme američkih Indijanaca porodice Salishan naseljeno u kanadskoj provinciji Britanska Kolumbija na Howe Soundu, Burrard Inleti i ušću Fraser Rivera. Jezično su najsrodniji plemenu Nooksack iz Washingtona. Ner smiju se pobrkati sa plemenom Suquamish.
Ime
Značenje imena nije poznato.
Život i običaji
Povijest plemena Squawmish identična je susjednim Salishan plemenima, a njihova populacija iznosila je 1780. oko 1,800 (Mooney, 1928). Kultura ovih Indijanaca karakteristična je za Sjeverozapadnu obalu, i susjednim Salishan plemenima Sishiatl, Songish, Lillooet i drugima u Britanskoj Kolumbiji. Oni žive poglavito od ribolova a losos je glavni ulov. U lov na jelena idu sa psima, tjerajući ih u vodu, gdje predstavljaju lakšu metu strijelcima iz kanua. Kopanje korijenje i sakupljanje divljih bobica zaokružuje njihov način privređivanja hrane.
Kuće su im komunalne, 20-40 stopa (1 stopa = 30.48 cm) široke i 200-300 duge, građene od cedrovih dasaka. Svaka obitelj u jednoj takvoj kući ima svoje vlastito ognjište i platformu za spavanje. Razne vrste košara glavno su pokućstvo Squawmish-kuće. Pošto su orijentirani prema vodi, poput ostalih Sjeverozapadnih obalnih Indijanaca, vješti su i u izradi velikih kanua, također izrađivanih od cedrovine, a imaju ih nekoliko tipova, i za razne namjene. Pleme je podijeljeno na plemiće, puk i robove. Poglavištvo (chiefdom) je hereditarno ili nasljedno kao i kod Songisha, a svako selo nezavisno od ostalih. Poligamija je uobičajena. Svoje mrtve sahranjuju u sanduke ili kanue, položene iznad tla. Abortus je bio dosta čest običaj, a običaji davljenja ženske djece naveliko su se sprovodili.
Prosac je svoju namjeru prema odabranici iskazivao na način, da bi četiri dana i noći sjedio uz njezina vrata bez uzimanja hrane i pića. Potlatch je bio najveća međuplemenska svečanost, na kojima je moglo prisustvovati, kaže James Mooney, rekordno i 2,000 osoba, prilikom čega su Indijanci nemilice trošili, gledajući u našim omjerima, ogromna bogatstva, a priređivaču, koji je često ostao bez igdje ičega (osim časti), moralo se uzvratiti najmanje istom mjerom.
Pubertetski obredi za djevojku uključivali su i četverodnevnu apstinenciju od hrane i pića. Postojali su i hipnotički plesovi, u kojima glavni plesač drži u rukama živoga psa kojeg proždire komad po komad, za vrijeme plesa. Prema njihovoj kozmogoniji, ljudska rasa potiče od rase životinja s polu-ljudskim karakteristikama. Četiri brata, kulturnih heroja Squawmisha, prilagodili su svijet po mjeri čovjeka.
El Encinal, Mezquitic
El Encinal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1433 m.
Las Minitas, Reynosa
Las Minitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Two-Face
Two-Face, pravim imenom Harvey Dent, je stripovski superzlikovac koji se pojavljuje u stripovima koje izdaje DC Comics, primarno kao protivnik Batmana. Two-Facea su stvorili Bob Kane i Bill Finger, a svoje prvo pojavljivanje imao je u stripu Detective Comics #66 (kolovoz 1942.), gdje se pojavio kao Harvey Kent. Ime je kasnije promijenjeno kako bi se izbjegla poveznica s Clarkom Kentom, alter egom Supermana. Iako se u prvim godinama pojavljivao prilično malo, Two-Face je danas jedan od najustrajanijih Batmanovih protivnika, općepoznat i interpretiran na svim medijima, a spada u kolektiv Batmanovih najvećih suparnika znan kao Rogues Gallery.
Varijacije Two-Faceove geneze bile su brojne, međutim najčešća geneza govori o Harveyju Dentu kao uglednom okružnom tužitelju u Gothamu, spremnom da se bori protiv korupcije i kriminala u gradu, a koji doživi tragediju kada ga mafijaški vođa pospe kiselinom po lijevoj strani lica i tako ga trajno unakazi. Dent tada postaje Two-Face i započinje kriminalnu karijeru, donoseći sve svoje odluke temeljem bacanja kovanice koju uvijek nosi sa sobom. Ranije verzije Two-Facea svrstale su ga među komičnije Batmanove protivnike, a njegov zaštitni znak bio je broj dva, oko kojega je fokusirao svoje zločine, poput pljačke Druge nacionalne banke Gothama u 2:00, 2. veljače, odnoseći ukupno $2,000,000. Kasnije interpretacije oblikovale su Two-Facea u znatno opasnijeg i nasilnijeg zlikovca.
Bob Kane je u svojoj autobiografiji napisao kako je inspiracija za Two-Facea zapravo bila Stevensonova priča "Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde", točnije filmska verzija iz 1931. godine koju je gledao kao dječak. Dio inspiracije svakako je bio i lik Black Bata, koji se pojavljivao u šund magazinima, a čije je lice u jednoj priči također poliveno kiselinom. Kasniji autori su njegovu opsjednutost dualnošću i sudbinom nerijetko pripisivali bolestima poput shizofrenije, bipolarnog poremećaja ili disocijativnog poremećaja identiteta. Njegova opsesija leži u donošenju odluka pomoću bacanja kovanice koju uvijek nosi, a čija je jedna strana najčešće izrezana. Njegovo ranije prijateljstvo s Jimom Gordonom i Batmanom uglavnom je prisutno u svim modernim verzijama lika.
Two-Face je, kao što je već rečeno, prisutan na svim različitim medijima o Batmanu. Tako je Billy Dee Williams igrao Harveyja Denta u Burtonovom Batmanu, ali je za film Batman Forever zamijenjen Tommyjem Leejem Jonesom u ulozi Two-Facea. Aaron Eckhart je tumačio i Harveyja Denta i Two-Facea u Nolanovom The Dark Knight. U kultnoj animiranoj seriji Batman: The Animated Series glas mu je posudio Richard Moll, dok ga u igranoj seriji Gotham tumači Nicholas D'Agosto. U serijalu igara Batman: Arkham glas mu je posudio Troy Baker. IGN je Two-Facea proglasio 12. najboljim stripovskim zlikovcem svih vremena.
Pregled lika
Two-Face je jedan od najranijih Batmanovih protivnika te je, unatoč izvjesnim varijacijama tokom godina, jedan od najkonzistentnijih po pitanju geneze. Svoje prvo pojavljivanje imao je u stripu Detective Comics #66 (kolovoz 1942.) pod imenom Harvey "Apollo" Kent, a prikazan je kao mladi okružni tužitelj koji postaje zlikovac Two-Face nakon što mu boss Moroni lice polije kiselinom. Ime je kasnije izmijenjeno, a izgleda da je to bilo u izdanju Batman #81 (veljača 1954.), kako bi se izbjegla poveznica sa Supermanovim alter egom Clarkom Kentom te je Harvey Kent postao Harvey Dent.
Two-Face se pojavljivao rijetko u početnom razdoblju - samo četiri puta tokom 1940-ih te jednom tokom 1950-ih godina (s tim da se tu ne ubrajaju lažni Two-Faceovi o kojima će kasnije biti riječi). U tom je periodu Two-Face, zbog prirode samoga lika, odbačen u korist djeci simpatičnijih zlikovaca, iako je imao jedno pojavljivanje u stripu World's Finest #173 (veljača 1968.), u kojem Batman izjavljuje kako je Two-Face zlikovac kojega se najviše boji. Two-Facea je revitalizirao Dennis O'Neil u stripu Batman #234 (kolovoz 1971.) te je on od tada postao jedan od najvećih Batmanovih protivnika.
Kada je 1987. godine Frank Miller napisao svoj kultni Batman: Year One, koji donosi novu genezu Batmana, Andrew Helfer je nanovo napisao genezu Two-Facea kako bi odgovarala Millerovoj priči. Nova geneza predstavljena je u stripu Batman Annual #14 (1990.), a njome je dodatno naglašena Dentova tragična priroda, dok je pozadinska priča uključivala nasilnog oca alkoholičara te mladenačke probleme s bipolarnim poremećajem i paranojom. Upravo je Millerov Batman: Year One uspostavio priču prema kojoj je okružni tužitelj Harvey Dent bio dobar prijatelj i sa Jimom Gordonom i s Batmanom, zbog čega je njegov prijelaz na kriminal bio težak za obojicu. Posebno značajni za razvoj Two-Facea su stripovi Batman: The Long Halloween, u kojem je predstavljena geneza lika te nastavak Batman: Dark Victory, gdje je opisano njegovo sudjelovanje u rušenju starog kriminalnog poretka u Gothamu.
Biografija
Two-Face je jedan od likova koji se u sklopu Batmanova univerzuma pojavio vrlo rano. Međutim, tokom svojih prvih godina je korišten vrlo rijetko, a prominenciju je tek stekao tokom 1970-ih, kada postaje stalni Batmanov neprijatelj, ujedno i jedan od opasnijih. Njegova geneza, iako je u određenim detaljima varirala ovisno o periodu i mediju, uglavnom je konzistentna i govori o časnom okružnom tužitelju Harveyju Dentu koji nakon tragične nesreće u kojoj mu je unakažena jedna strana lica postaje kriminalac po imenu Two-Face.
Zlatno i Srebrno doba
Priča je nastavljena u izdanju Detective Comics #68 (listopad 1942.), u priči "The Man Who Led a Double Life". Nakon što nije uspio donijeti odluku treba li ubiti Batmana, Two-Face uzima novčić te ga odluči ponovo baciti, uvjeren kako će mu dati odgovor. U tom se trenutku u skrovištu pojavljuje policajac koji upuca Two-Facea i oslobodi Batmana. Međutim, Two-Face se ubrzo ustane, obori policajca i Batmana te pobjegne; otkriva se kako mu je novčić u džepu spasio život. Two-Faceov novi plan je otmica Henryja Logana uz otkupninu od $200,000. Uz pomoć Jima Gordona, Batman i Robin otkriju kako Two-Face zapravo drži Loganova dvojnika. Preruše se kako bi predali novac, no kada dolaze na mjesto zločina izbije borba i Two-Face pobjedne. Ponovo izbjegavši zatvor, Two-Face odluči ponovo se spojiti s bivšom zaručnicom Gildom. Naizgled oporavljen i zdrav, odlazi do nje i njih dvoje podijele večeru uz svijeće. Gilda ga moli da se preda policiji, a on ju upita hoće li ga čekati. No, prije no što ona uspije odgovoriti, svijeće otope vosak koji je koristio kako bi kamuflirao svoju ozljedu te se otkrije kako je sve bila krinka. Razočarana, Gilda promisli kako Harvey zapravo voli biti zao, no prije nego on uspije objasniti dolazi Batman i Two-Face ponovo bježi. Bijesan, Two-Face iz osvete zapali trgovinu u kojoj je kupio masku, nakon čega vlasnikov sin odluči pomoći Batmanu i Robinu. Batman organizira dobrotvornu bejzbol utakmicu na kojoj skupe $50,000. To namami Two-Facea, no kada se on pojavi sa svojom bandom, Batman i Robin ga uspješno svladaju.
Izdanje Detective Comics #80 (listopad 1943.) donosi priču "The End of Two-Face!", u kojoj je prikazan konačni obračun Batmana i Robina s naslovnim zlikovcem. Nakon ovoga izdanja, Two-Face se nije pojavljivao čak pet godina. Novo pojavljivanje u ovom periodu imao je tek u stripu Batman #50 (prosinac 1948.) i to u priči koja je simbolično naslovljena "The Return of Two-Face!", a u kojoj je opisan kao "najbizarniji zlikovac svih vremena". Bilo je to ujedno i posljednje Two-Faceovo pojavljivanje u Zlatnom dobu američkog stripa.
Nakon samo četiri pojavljivanja u Zlatnom, za Two-Facea je uslijedilo još gore razdoblje u Srebrnom dobu. Naime, prvi put u tom dobu pojavio se u stripu Batman #81 (veljača 1954.), nakon gotovo šest godina, u priči "Two-Face Strikes Again!". Tu je Two-Face nabavio divovski novčić te je zavezao Batmana i Robina za njega, naredivši svojim ljudima da ih bace s velike opruge. Batman i Robin uspješno prežive, no Two-Face i dalje zadržao bizaran ugled kojeg je vukao još iz prethodnog razdoblja. Ovo je izdanje posebno iz dva razloga. Prvi je taj da je ovo prvo izdanje u kojemu je Two-Faceov alter ego naveden kao Harvey Dent, a ne Kent, što će postati kanon u sklopu stripova o Batmanu. Isto tako, ljubičasta boja unakažene strane Two-Facea je ovdje zamijenjena zelenom. Druga stvar zbog koje je ovo izdanje značajno jest činjenica da je ovo bilo prvo i jedino pojavljivanje Two-Facea u Srebrnom dobu, odnosno njegovo posljednje pojavljivanje sve do 1971. godine, kada ga je Denny O'Neil revitalizirao u stripu Batman #234. Razlog Two-Faceova odbacivanja bila je priroda samoga lika. U to je vrijeme vladala uređivačka politika koja je forsirala zlikovce koji bi bili bliži i prihvatljiviji mlađoj publici, a uz to je uveden i Comics Code Authority koji je uveo znatnu cenzuru u svijetu stripa. Takva politika odrazila se i na druge likove, poput Catwoman (koja je bila odbačena više od 10 godina) ili Jokera (koji nije izbačen, ali se pojavljivao izrazito rijetko i bio je sveden na više komičnog lika, nego ozbiljnog suparnika), a Two-Face je zbog svoje bizarne prirode i zločinačkog karaktera odbačen jer nije bio prihvatljiv za najmlađu publiku.
Revitalizacija i Brončano doba
Kada je krajem 60-ih godina Denny O'Neil dobio posao u DC-ju, došlo je do zaokreta u uređivačkoj politici. Camp stil iz 60-ih je odbačen, a Batman je vraćen svojim mračnim korijenima. To je omogućilo revitalizaciju nekih od likova koji su bili pretjerano brutalni ili groteskni za takve standarde, a među njima je bio i Two-Face. U stripu Batman #234 (kolovoz 1971.), Denny O'Neil i njegov suradnik Neal Adams donose priču "Half an Evil", u kojoj se Two-Face vraća u stripove o Batmanu, a opisan je kao dvostruko zlobniji i dvostruko opasniji. Činjenica da uređivačka politika više nije diktirala likove za najmlađu publiku otvorila je mogućnost revitalizaciji likova koji su dotad bili pretjerano bizarni ili groteskni, a među njima i Two-Face. O'Neilu je omogućeno da revitalizira Two-Facea kao brutalnog lika i jednog od najvećih Batmanovih suparnika, što je on i uradio. Njegova povratnička priča centrirana je oko njegova pokušaja da iz starog broda ukrade davno izgubljeno blago, no Batman spriječi njegove planove. Novo pojavljivanje Two-Face je imao u izdanju Batman #258 (listopad 1974.), u priči "Threat of the Two-Headed Coin!", gdje je oslobođen iz zatvora od strane mahnitog generala koji planira ucijeniti Washington, D.C. s atomskom bombom. Ipak, Two-Face ga prevari i sam otme bombu, nakon čega Batman i Robin moraju intervenirati kako Two-Face ne bi digao u zrak glavni grad. O'Neil je Two-Faceu dao i kratak cameo nastup u izdanju Batman #260 (veljača 1975.), gdje se može vidjeti kao jedan od pacijenata u Arkhamu.
Nakon ovog pojavljivanja, Two-Face je tokom 70-ih postao redoviti negativac u stripovima, mada se pojavljivao u manje razvikanim izdanjima poput The Brave and the Bold ili Teen Titans. U prilog ovoga ide i činjenica da se samo tokom 1975. godine pojavio čak u šest izdanja, što je više nego sva njegova ukupna pojavljivanja u Zlatnom i Srebrnom dobu. Posebno interesantno pojavljivanje je u sklopu serijala Justice League of America, u pričama "The Men Who Sold Destruction!" i "The Evil Connection!". U tim dvama pričama Two-Face surađuje s Justice Leagueom, što mu je "naredio" novčić, kako bi spriječio izvanzemaljsku rasu da uništili zemlju.
Tokom mini-serijala "Where Were You on the Night Batman Was Killed?", prikazanog u stripovima Batman #291-294 (rujan - prosinac 1977.), Two-Face se pojavljuje kao tužitelj u procesu gdje nekoliko likova pokušava dokazati da su oni zapravo ubili Batmana. Na samom kraju, nakon što svoje svjedočenje odradi Joker, Two-Face skine svoju masku i otkrije kako je on zapravo Batman te kako Dent nikada nije ni bio na procesu. Batman svlada Jokera i pošalje ga u Arkham, gdje ovaj vidi pravog Two-Facea kako sjedi u svojoj ćeliji te, bijesan i lud, shvati kako ih je Batman prevario. Two-Face je imao još nekoliko manjih pojavljivanja u stripovima Batman i Detective Comics, a svoju novu samostalnu priču, "Two for the Money!", dobio je u izdanju Batman #313 (srpanj 1979.). Priča uključuje računalni kod kojeg Two-Face pokušava prodati Sovjetima, a zajedno ga sprječavaju Batman i tajni agent King Faraday, koji planira ubiti Two-Facea, međutim Batman mu to ne dozvoljava. Na kraju priče, Two-Face uspijeva pobjeći, a priča se nastavlja u sljedećem izdanju, u priči "Once Beaten, Twice Sly!". Na kraju te priče Two-Face skače za svojim novčićem na dno jezera te nestaje.
Nakon dvije manje uloge u stripovima Batman #327-328 (rujan - listopad 1980.), Two-Face je svoju novu veliku priču dobio u izdanju Batman #329 (studeni 1980.), naslovljenu "Twice Dies the Batman!", a koja je zapravo nastavak priče iz prethodnog izdanja. Batman i dalje radi na slučaju ubojstva Antona Karosellea. U prethodnom izdanju, Carl Ternion je oslobođen optužbi za Karoselleovo ubojstvo, no kasnije je poslao Batmanu video uradak u kojem ga izaziva da dokaže njegovu krivnju, priznajući kako je namjerno ubio Karosellea, ali kako mu sudovi više ne mogu ništa zbog pravila double jeopardy. Ternion se u međuvremenu približio Gildi Stevens, bivšoj Two-Faceovoj supruzi čijeg je drugog supruga, Davea Stevensa, ubio Karoselle. Batmanova istraga u međuvremenu urodi plodom i on govori Alfredu kako je otkrio ubojicu te kako ga namjerava privesti pravdi. Carl Ternion otkazuje večeru s Gildom nakon što mu plastična operacija propadne te tada otkriva svoj pravi identitet, onaj Two-Facea, za kojeg je, tako, otkriveno da je imao značajnu ulogu i u izdanju #328, mada pod pseudonimom. Batman otkrije dokumente o genezi Two-Facea te braku Harveyja Denta i Gilde Gold, čiju pomoć tada zatraži kako bi porazio Two-Facea. Naime, Batman je otkrio vezu između Sala Maronija i Harveyja Denta, povezavši činjenicu da je u spisu o Antonu Karoselleu našao podatke o navodnoj smrti Sala Maronija. Kako Karoselle nije tehnički postojao do godinu dana prije događaja stripa, kada se pojavio kao pacijent dr. Alberta Ekharta, Batman je zaključio kako si je Maroni, koji je nakon prvog okršaja s Two-Faceom (geneza prema kojoj Maroni pretvara Denta u Two-Facea je ostala neizmijenjena) ostao paraliziran, stvorio novi identitet, onaj Antona Karosellea te je dao ubiti Gildina drugog supruga, Davea Stevensa, kako bi napakostio Two-Faceu. Two-Face je to otkrio te je tada ubio Karosellea, odnosno Maronija. Batman se tada zamaskirao u Maronija i "oteo" Gildu, namjerno dozvolivši Two-Faceu da to vidi. Lažni Maroni odvodi Gildu do gradske sudnice, a Two-Face ih prati. Zlikovac napada lažnog Maronija i otkriva kako se radi o Batmanu, koji je u nesvijesti. Međutim, Alfred, koji je već bio u sudnici, pusti Two-Faceu film o njegovoj genezi, što ovoga osjetno destabilizira. Batman se u međuvremenu oporavlja te zaključuje kako Two-Face nije u potpunosti ubio svoju dobru stranu, niti ljubav prema Gildi. Tada se pojavljuje i Gilda, koja uvjerava Two-Facea da ga i dalje voli te ga nagovori da ode u Arkham kako bi se rehabilitirao i to bez pomoći novčića.
Izdanje Batman #346 (travanj 1982.) donosi novu priču o sukobu Two-Facea i Batmana, čime je sugerirano da rehabilitacija spomenuta u izdanju #329 nije uspjela. Two-Face se pojavio i u jubilarnom 500. pojavljivanju Batmana u stripu Detective Comics #526 (svibanj 1983.), zajedno s cijelom serijom zlikovaca. Two-Face se kao halucinacija pojavio i u stripu Batman #380 (veljača 1985.), također s cijelom serijom drugih Batmanovih protivnika. Ovaj cameo nastup bio je posljednje Two-Faceovo pojavljivanje tokom Brončanog doba, s obzirom da je sa zaključenjem serijala Crisis on Infinite Earths u ožujku 1986. godine uslijedilo Moderno doba, a Two-Face se među stripove vratio tek u lipnju 1986. godine.
Moderne verzije
Two-Faceovo prvo pojavljivanje u sklopu Modernog doba američkog stripa, a koje je uslijedilo već u lipnju 1986. godine, donosi veliku priču koja se paralelno protezala kroz ukupno četiri izdanja, dva iz serije Batman i dva iz serije Detective Comics. Prvi naslov iz priče, "Free Faces", pojavio se u izdanju Detective Comics #563 (lipanj 1986.), a uz ponovo ispričanu genezu Two-Facea (kroz flashback), donosi priču o tome kako zlikovac uz pomoć maske i hipnoze mijenja mjesta sa svojim odvjetnikom i bježi iz Arkhama, dok Batman i Catwoman istovremeno istražuju slučaj vezan uz Black Maska. Priča se nastavila već sljedeći mjesec, prvo u izdanju Batman #397 (srpanj 1986.), gdje Two-Face krade računala koja mu pomažu u određivanju lokacije sljedeće pljačke, a nakon čega uspješno izvršava pljačku banke Twin Towers. Istog mjeseca, u stripu Detective Comics #564 (srpanj 1986.) koji donosi priču "Double Crosses", Circe, koju je Catwoman pronašla u prethodnom dijelu priče, pretvara se da koristi Two-Facea kako bi se osvetila Black Masku, no zapravo se radi o Batmanovom dobro razrađenom planu da se aktivira Two-Faceova dobra strana. Zaključak priče uslijedio je u izdanju Batman #398 (kolovoz 1986.), gdje se otkrilo kako je Batmanov plan propao te kako je Two-Face pobjegao. Two-Face je imao cameo pojavljivanje u stripu Detective Comics #566 (rujan 1986.), u kojem je Batman, nakon dobivene poruke, pregledavao sve svoje protivnike na Batcomputeru. Priča je nastavljena u stripu Batman #400 (listopad 1986.), gdje se Two-Face pojavio kao jedan od zlikovaca oslobođenih iz Arkhama. Two-Face je nastavio s redovnim pojavljivanjima tokom 80-ih i 90-ih godina, nastavivši tako pozitivan trend započet u Brončanom dobu. Nakon kratkog cameo pojavljivanja u stripu Batman #403 (siječanj 1987.), u izdanjima Batman #410-411 (kolovoz - rujan 1987.) je dobio novu priču u kojoj je otkriveno kako je on ubio Williama Todda, oca Jasona Todda, drugog Robina. Iako se Todd želi osvetiti, ne dobiva priliku za to nakon što Batman i on spriječe Two-Facea prilikom pljačke kazina. Two-Face je krajem iste godine ponovo bio glavni zlikovac u trodijelnoj priči u izdanjima Detective Comics #579-581 (listopad - prosinac 1987.). U prvom dijelu, "The Crime Doctor's Crimson Clinic", Two-Face posjećuje Crime Doctora zbog posebnog zahvata, a u sljedećem izdanju, u priči "Double Image", počini seriju uspješnih pljački. Međutim, Batman posumnja kako je Two-Face koji čini te pljačke doista pravi Two-Face, što se u trećem dijelu, "One out of Two...isn't Bad", pokaže ispravnim kada se pravi Two-Face bori s vlastitim imitatorom, pravoga imena Paul Sloane. Na kraju priče, Sloane se potpuno oporavi.
Pojavljivanja s kraja 80-ih i početka 90-ih
Two-Face je imao cameo nastup u Mooreovom kultnom crtanom romanu The Killing Joke iz 1988. godine, a nešto veću, mada i dalje sporednu ulogu, imao je u Morrisonovom Arkham Asylum: A Serious House on Serious Earth iz 1989. godine. U sklopu Jokerova plana da namami Batmana u Arkham, Vitez tame susreće brojne zlikovce, tadašnje pacijente u Arkhamu. Jedan od njih je i Two-Face, čiji su novčić liječnici zamijenili špilom tarot karata u nadi kako će Two-Face, zbog velikog broja solucija, postati manje ovisan o donošenju odluka preko pomagala. Batman mu uspije vratiti novčić te prepusti odluku o svom životu njemu. Two-Face navodi kako će Batman preživjeti ako novčić padne na neoštećenu stranu, a umrijeti ako padne na suprotnu. Tada baci novčić i, kada mu padne na dlan, kaže kako će Batman preživjeti, nakon čega Vitez tame napušta Arkham. Na kraju je otkriveno kako je novčić pao na oštećenu stranu te kako je Two-Face zapravo svjesno, bez pomoći, donio odluku o poštedi Batmanova života. Nakon toga se osvrne na kulu od karata koju je izradio te ju simbolički razruši.
Od redovnih stripovskih pojavljivanja, Two-Face je imao kratak nastup u izdanju Batman #415 (siječanj 1988.), gdje se mogao vidjeti zajedno sa serijom drugih zlikovaca u Arkhamu. U sklopu mini-serije A Death in the Family, Two-Face se u dva navrata pojavljuje u flashback scenama, dok se u četverodijelnoj mini-seriji The Cult pojavio kratko u formi halucinacije.
U sklopu stripa Batman Annual #13 (siječanj 1989.), koji je prethodio kultnom Batman Annual #14 u kojem je Helfer razradio Two-Faceovu genezu, Two-Face se pojavljuje u svojstvu Batmanova pomoćnika. Naime, čovjek kojega je Batman prije dvije godine uhvatio zbog ubojstva čeka pogubljenje, ali se na televziji pojavljuje poruka Two-Faceovih ljudi, koji su skriveni negdje u Santa Prisci, koji arogantnu preuzimaju odgovornost za zločin. Batman je prisiljen osloboditi Two-Facea iz Arkhama te ga odvesti sve do Santa Prisce kako bi, uz njegovu pomoć, razriješio zločin. Značajnu ulogu je imao i u crossover događaju A Lonely Place of Dying, koji je prikazan kroz tri izdanja Batmana i dva izdanja New Titansa. U ovom serijalu, Two-Face se vraća u Gotham te, vođen nepoznatim glasom, želi ubiti Batmana. Dok Two-Face pokušava dohvatiti Batmana, a Vitez tame njega, mladi Tim Drake se pojavljuje, nakon što je uspio otkriti Batmanov tajni identitet. Two-Face pokušava otkriti odakle dolazi glas koji ga navodi da ubije Batmana, a u istragu se upliće i Nightwing. Kada, na samom kraju serijala, Two-Face planira aktivirati bombu, pojavljuje se Tim Drake odjeven kao Robin, međutim Two-Face ga ubrzo svlada. Samo Alfredova brza reakcija spriječi novu smrt, što Timu daje dovoljno vremena da se oporavi. Two-Face bježi do smetlišta, gdje ga Tim Drake, Nightwing i Batman zajedničkim snagama svladaju. Na kraju se otkriva da je misteriozni glas koji ga je kontrolirao bio Joker, koji je bio u bolničkom krevetu. Two-Face je imao svoju samostalnu priču u sklopu serijala Batman: Legends of the Dark Knight, točnije u izdanjima #28-30 (ožujak - svibanj 1992.), koja su sabrana u mini-seriju Batman: Faces. U ovoj mini-seriji, Two-Face bježi iz Arkhama, nakon čega započinje serija brutalnih ubojstava koja predstavlja priličan izazov za Viteza tame. Neuspjeh u rješavanju slučaja izaziva frustraciju kod Batmana, čemu doprinose i drugi problemi, a sve kulminira konačnom konfrontacijom s Two-Faceom i njegovom bandom. Two-Faceov plan bio je stvoriti cijelu naciju nakaza i tako ostvariti dominaciju, međutim Batman uspješno spriječi taj plan. Njihov konačni konflikt, u kojem Batman ponovo svlada svog protivnika, odvija se na cepelinu koji je predodređen za pad. Two-Face se pojavio i u sklopu mini-serije The Last Arkham, koja je objavljivana u izdanjima Batman: Shadow of the Bat #1-4 (lipanj - rujan 1992.).
Two-Face je imao cameo pojavljivanje u stripu Batman #491 (travanj 1993.), preludiju Knightfall serijala, a tokom istog serijala pojavio se i u dva izdanja stripa Showcase '93. Tu je, kroz flashback scene, prezentirana njegova geneza u pričama "Double Cross" i "Bad Judgment". Značajnu ulogu imao je u mini-seriji Prodigal, koja je bila direktni nastavak na događaje iz Knightfalla, tokom koje je Dick Grayson privremeno preuzeo ulogu Batmana. Kratko pojavljivanje imao je na kraju stripa Batman: Shadow of the Bat #32 (studeni 1994.), drugog dijela Prodigala, gdje ga vidimo kako planira svoj sljedeći napad na Gotham. Kasnije, tijekom hvatanja Ratcatchera, Batman i Robin otkriju kako je Two-Face pušten iz zatvora. Nedugo nakon puštanja, Two-Face je izazvao nered u lokalnom pubu, međutim uspio je pobjeći. Ubrzo se otkrije kako je njegov plan osakatiti pravosudni sustav u Gothamu, a istog započinje ubojstvom skupine odvjetnika. Nakon toga s motornom pilom odlazi do centralne baze podataka u kojoj su spremljeni podaci o kriminalcima, no to ga dočekaju Batman i Robin (Tim Drake). Iako srede njegove pomoćnike, Two-Face uspije pobjeći i ubrzo upadne u bazu podataka te sve zatvorenike oslobodi ili im osigura premještaj. Tokom jednog takvog premještaja, nasilni zatvorenici preuzmu kontrolu nad autobusom koji ih je prevozio i prijete kako će ubiti jednog taoca svakih 10 minuta, ukoliko ih se ne oslobodi. Kriznu situaciju uspješno riješe Batman i Robin, a Two-Face započinje s planiranjem druge faze svog plana - ubojstvo Batmana; Dick i Tim to shvate u posljednji trenutak. Kaos kojega je stvorio u Gothamu Two-Faceu nije bio dovoljan - plan je imao samo jednu stranu, a kako bi imao smisla, morao je imati dvije. Kako bi razriješio svoju dilemu, Two-Face odlazi u potragu za Harveyjem Kentom, čovjekom koji je zaslužan za njegovo puštanje na slobodu. Kada ga je konačno pronašao, oteo ga je i krenuo u konačno planiranje osvete nad Batmanom. Svoje posljednje pojavljivanje u sklopu Prodigala, Two-Face je imao u izdanju Detective Comics #680 (prosinac 1994.). Dok ga Batman pokušava pronaći i tako zaustaviti kaos u Gothamu, Two-Face odvodi Harveyja Kenta u gradski arhiv, gdje smisli plan kako istovremeno uništiti cijeli arhiv i ubiti Batmana. Tim Drake sudjeluje u potrazi za Two-Faceom te uz pomoć Oracle uspije doći do arhiva kao potencijalne lokacije. Kada tamo dođe, Two-Face ga svlada i zaveže zajedno s Kentom te ih planira oboje ubiti. U tom trenutku dolazi Batman, koji uspješno svlada Two-Faceovu bandu i spasi Robina i Kenta, nakon čega krene na Two-Facea. Nakon što ga svlada u borbi, čeka dolazak policije, koja na kraju odvodi Two-Facea. Upravo je ova mini-serija adekvatna ilustracija Two-Faceove uloge u ovom periodu, odnosno činjenice da je doista postao jedan od najznačajnijih i najopasnijih Batmanovih protivnika.
Godine 1995., J.M. DeMatteis i Scott McDaniel su autorizirali jednodijelno posebno izdanje naslova Two-Face: Crime and Punishment, koje se uvelike oslanja na Helferov Batman Annual #14. U tom stripu, Two-Face otima vlastitog oca te ga planira osramotiti i ubiti na nacionalnoj televiziji zbog godina zlostavljanja. DeMatteis je ponovo ispričao priču o brutalnom zlostavljanju koje je mladi Harvey Dent trpio te objasnio kako je to dovelo do kasnijeg nastanka Two-Facea. Two-Face i Harvey Dent se snažno sukobljavaju tokom stripa oko pitanja pravog i krivog, odnosno pravednog i nepravednog. Tokom stripa je otkriveno i to da Harvey Dent, iako ga mrzi, i dalje uzdržava svog oca, plaćajući mu skupi stan kako ne bi živio u mizernim uvjetima. Two-Face ga redovito naziva beskičmenjakom, no na samom kraju, Dent svom alter egu odluči dokazati suprotno. Odlaze na vrh zgrade, odakle Harvey želi skočiti kako bi zaustavio Two-Faceovo kriminalno djelovanje. Nesiguran, Dent baci novčić, koji padne na izrezanu stranu. Iznenađen, Two-Face prihvaća odluku novčića te njih dvojica skaču sa zgrade. Two-Facea prije pada spasi Batman, no šok je, izgleda, barem privremeno, "ubio" dio ličnosti kojeg je zauzimao Two-Face.