cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maracay
Historija
Pojas obalnog masiva Karipskih Andi, sjeverno od grada dekretom je 1937. proglašen Nacionalnim parkom Rancho Grande. On je 1953. preimenovan u Henri Pittier, po imenu istaknutog švicarskog geografa, botaničara i etnologa, koji je 1917. došao u Venezuelu, klasificirao više od 30.000 biljaka i posvetio se proučavanju flore i faune u parku.
Od 1951. u gradu djeluju agronomski i veterinarski fakultet u sklopu Centralnog univerziteta Venezuele.
Privreda i transport
Pored tog što je trgovački centar poljoprivredno-stočarske okolice, Maracay je izrastao u snažan industrijski centar i jedan od najvećih gradova Venecuele. U Maracayu se danas proizvodi; tekstil, šećer, papir, viskoza, guma, prehrambeni proizvodi i cement.
Kako Maracay leži na trasi Panameričkog autoputa, odlično je povezan sa ostalim gradovima Venecuele i Južne Amerike. Grad ima i dva aerodroma; civilni Mariscal Sucre (IATA: MCY, ICAO: SVBS) i vojni El Libertador (IATA: MYC, ICAO: SVBL). U Maracayu je 1929. osnovana prva nacionalna aviokompanija Aeropostal, čiji je matični aerodrom bio vojna baza Mariscal Sucre.
Songrim
Songnim (korejski: 송림) je grad od 95,878 stanovnika ) na jugozapadu Demokratske Narodne Republike Koreje u Provinciji Sjeverni Hwanghae.
On je centar metalurgije u zemlji, grad čeličana i velika luka.
Geografske karakteristike
Songnim leži na rijeci Taedong, nedaleko od ušća njene lijeve pritoke Chaeryŏnga, tako da je luka za obadvije rijeke, za brodove do 4,000 tona. . Od glavnog grada Pyongyanga udaljen 41 km - južno, a od svog provincijskog centra Sariwŏna 34 km.
Historija
Prije Japanske okupacije 1910. - 1945. bio je malo beznačajno selo, naglo se počeo razvijati od 1916. kad je podignuta prva čeličana. U to vrijeme zvao se Kyŏmip'o. Za Korejskog rata (1950. - 1953.) teško je razoren bombardiranjem, pa je nakon rata obnovljen.
Dobro je povezan željezničkim prugama i cestama sa ostatkom zemlje, a velik dio prometa odvija se rijekama.
Sjeverno od grada nalaze se rudnici željezne rude, koja se do čeličana transportira željeznicom.
Okolica grada je bogat poljoprivredni kraj.
Piedra Hincada de la Soledad, Tlacotepec de Benito Juárez
Piedra Hincada de la Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Tlacotepec de Benito Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2179 m.
Agua de Guaje, Coatecas Altas
Agua de Guaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Coatecas Altas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1519 m.
Ana María Hernández Tinoco, Isla
Ana María Hernández Tinoco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Isla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Licenciado Gustavo Díaz Ordaz, Carmen
Licenciado Gustavo Díaz Ordaz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Carmen.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1239 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Doug McClure
Douglas Osborne McClure (11. maj 1935 – 5. februar 1995) bio je američki glumac, najpoznatiji po ulozi kauboja Trampsas u vestern TV-seriji The Virginian.
El Porvenir, Mapimí
El Porvenir je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mapimí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1182 m.
Vista Hermosa, Ecatepec de Morelos
Vista Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Ecatepec de Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2402 m.
La Cieneguita, Cananea
La Cieneguita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Cananea.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1456 m.
La Tepetatera, Tlacotepec de Benito Juárez
La Tepetatera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Tlacotepec de Benito Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1910 m.
Nayd Ḑumrān, Sa'dah
Nayd Ḑumrān je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1087 m.
Rankweil
Rankweil je trgovište na krajnjem zapadu Austrije od 11,712 stanovnika, koje administrativno podpada pod Okrug Feldkirch.
Geografske karakteristike
Rankweil leži na zapadu Vorarlberga, u dolini rijeke Rajne u istočnom dijelu - Laternsertal, na obroncima brda Liebfrauen visokog 502 metara. Udaljen je svega 5 km sjeverno od administrativnog centra Feldkircha, sa kojim je gotovo spojen.
Historija
Pored mjesta na lokalitetu Brederis iskopani su ostatci rimske vile, danas je to muzej na otvorenom.
Rankweil je prvi put dokumentiran između 917. - 1209. pod imenom Vinomna, u to vrijeme u njemu se nalazio karolinški sud. Austriji je pripao 1390. Od 1354. - 1806. bio je sjedište okružnog carskog suda.
Znamenitosti
Najveća znamenitost mjesta je utvrđena parohijska crkva, koja je nekad bila i hodočasnička, dokumentirana prvi put oko 1300., proširena prvi put 1470., a onda i 1657.
Privreda
Rankweil je 1991. imao 5,667 zaposlenih, od kojih je 56% radilo u industriji koja je proizvodila električne uređaje, tekstil, dijelove za automobile i voćne sokove.
Venustiano Carranza, Mapimí
Venustiano Carranza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mapimí.
Rankweil
Privreda
Ostali su radili u tercijarnom sektoru (administracija, trgovina, usluge).
Rancho el Rebozo, Jerez
Rancho el Rebozo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Jerez.
Venustiano Carranza, Mapimí
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1185 m.
Rancho el Rebozo, Jerez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1994 m.
Jeshbotic, Chamula
Jeshbotic je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Chamula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 371 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2423 m.
Ontološki argument
Ontološki argument je filozofski argument za postojanje Boga koji koristi ontologiju. Obuhvaća više različitih tipova koji imaju tendenciju uključivanja argumenata o stanju bića ili postojanja, točnije skloni su započinjati s a priori teorijama o organizaciji svemira. Ukoliko je takva organizacijska struktura vjerna, argument će pružiti razloge zašto Bog mora postojati. Porijeklo ontološkog argumenta nije u potpunosti utvrđeno – aluzije se mogu naći u djelima grčkih filozofa poput Platona i neoplatonista, <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:7 no prevladavajući stav je da se isti po prvi put decidirano izložen javlja kod Anselma Canterburyjskog (1033–1109). <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:34 <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:80 Pojedini stručnjaci tvrde da je iranski filozof Avicena (980–1037) razvio specijalnu vrstu ontološkog argumenta prije Anselma, dok drugi sumnjaju u takav razvoj događaja. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:76 <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:254 <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:48
Srednji vijek
U svom djelu Proslogion iz 1078. godine, benediktinski redovnik Anselmo dolazi na ideju da se postojanje Boga može utvrditi na temelju analize samog pojma. Prema njegovoj definiciji, radi se o biću od kojeg se ništa veće i savršenije ne može zamisliti odnosno kojem ništa ne nedostaje, te tvrdi da ono postoji i u umu onih koji negiraju njegovo postojanje. Nadalje tvrdi da ukoliko se shvati takva definicija, onda poricanje Božjeg postojanja nije moguće jer bi se od najsavršenijeg bića kojemu manjka postojanje moglo zamisliti još savršenije biće, ono koje postoji. Stoga, prema Anselmu nema sumnje da postoji biće od kojega se ništa veće ne može zamisliti, odnosno da ono postoji i u razumu, i u stvarnosti.
Anselmov argument naišao je na kritike suvremenika i kasnijih srednjovjekovnih filozofa. Prvu kritiku, svođenjem na apsurd, uputio je redovnik Gaunilo iz Opatije Marmoutier u Toursu. On je držao da se još mnogi predmeti mišljenja (ne samo Boga) mogu definirati savršenim, te na temelju toga a priori zaključiti njihovo postojanje. Konkretno, u djelu Liber pro insipiente Gaunilo za subjekt uzima otok koji obiluje većim bogatstvom nego legendarni izgubljeni otok. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:254 Na ove opaske Anselmo je odgovorio u djelu Liber apologeticus adversus insipientem gdje stoji da se Gaunilo služi zamjenom teza odnosno da jedino Bogu pripadaju sva savršenstva, dok savršenom otoku ona po definiciji ne mogu pristajati. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:255
Drugi srednjovjekovni prigovor na račun Anselma izložio je Toma Akvinski (1225–1274). Kao prvu zamjerku navodi da neće baš svi pod riječju Bog podrazumijevati biće od kojeg se nešto veće ne može zamisliti s obzirom da neki Boga zamišljaju kao tjelesno biće, <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:122 a kao drugu da se svejedno ne bi moglo zaključiti da nešto takvo postoji u stvarnosti. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:123
Duns Skot smatra da Anselmov dokaz može da se "ulepša" i da ga treba shvatati na sledeći način:
"Bog, budući zamišljen neprotivrečno, jeste ono od čega ništa veće ne može da se zamisli bez protivrečnosti."
Novi vijek
Ontološki argumenti ponovo su zaživljeni tokom novog vijeka, točnije u Francuskoj i safavidskom Iranu 17. vijeka. Nekoliko godina prije Descartesa, iranski filozof Mula Sadra usavršava tzv. sedikinski argument koji pokušava dokazati postojanje Boga kroz stvarnost postojanja i koji će postati oslonac za transcendentalnu teozofiju, jednu od dvije glavne grane islamske filozofije.
René Descartes (1596–1650) formulira vlastiti tip argumenta čija je logička struktura jasnija od Anselmove jer koristi geometrijske i geografske analogije. Descartes tako tvrdi da i postojanje spada u Božju bit, isto kao što u bit trokuta spada da ima tri kuta ili što u bit brijega spada da ima dolinu. Bog je biće koje ima sva savršenstva, a kako je postojanje jedno od savršenstava, nužno slijedi da Bog postoji. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:221-227
Pristaša ontološkog argumenta bio je i Gottfried Leibniz (1646–1716) koji je držao da bi se on mogao popraviti tj. učiniti strožim na način što će se pokazati kako ideja Boga nije proturječna. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:24-26 Ostali pobornici argumenta su Georg W. F. Hegel (1770–1831) koji mu kao i Spinoza pristupa spekulativno i panteistički, te Nicolas Malebranche (1638–1715), Alexander Gottlieb Baumgarten (1714–1762) i Christian Wolff (1679–1754) koji su ga prihvatili uglavnom u kartezijanskoj formi. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:5 Istovremeno, istaknuti kritičari argumenta bili su škotski filozof David Hume (1711–1776) koji je kao predani empirist držao da se nikakvo postojanje ne može dokazati samo pomoću apriornog rasuđivanja, <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:26-29 te Immanuel Kant (1724–1804) koji je u svojoj Kritici čistoga uma napao pretenziju uma da nadilazi svako moguće iskustvo i da predmetom čini ono što se nalazi izvan prostora i vremena, pa tako i mogućnost dokazivanja postojanja Boga. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:29-39
Suvremena filozofija
O validnosti ontološkog argumenta raspravljali su i filozofi 20. vijeka. Britanski filozof Bertrand Russell (1872–1970) je tokom kratke hegelijanske faze 1890-ih bio pristaša argumenta, no kasnije ga je odbacio kao ne pretjerano uvjerljivog. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:6 G. E. Moore (1873–1958) također je kritizirao argument i to s objašnjenjem da postojanje ne spada u savršenstva, odnosno da postojeće nije savršenije od nepostojećeg. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:136-137 Nakon ovih opaski stari Anselmov argument u filozofskim krugovima postao je generalno percipiran kao problematičan, no sredinom 20. vijeka pojavila se nova verzija argumenta, bazirana na modalnoj logici. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:229
Prvi koji je izložio modalni ontološki argument bio je američki filozof Charles Hartshorne (1897–2000), <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:318-319 a nakon njega uslijedio je i Norman Malcolm (1911–1990). <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:246-247 Godine 1970. filozof David Lewis (1941–2001) objavljuje rad Anselm and Actuality koji se smatra ključnom kritikom (dotadašnjih) argumenata. Četiri godine kasnije analitički filozof Alvin Plantinga (1932–) u djelu The Nature of Necessity izlaže vlastitu modalnu verziju koja se smatra najsofisticiranijim ontološkim argumentom današnjice. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:247 Drugi značajan i logički valjan modalni argument ponudio je austrijsko-američki logičar i matematičar Kurt Gödel (1906–1978), no njegovo obrazlaganje objavljeno je postumno tek 1995. godine. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:224-225 <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:403-404 <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:195
El Manicomio, Jerez
El Manicomio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Jerez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2024 m.
Rincón de Sompantle, Tlacotepec de Benito Juárez
Rincón de Sompantle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Tlacotepec de Benito Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2512 m.
Chimtic, Chamula
Chimtic je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Chamula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 371 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2234 m.
Casa de Lámina, Cananea
Casa de Lámina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Cananea.
Lamorak
Lamorak (ili Lamerake, Lamorat i slično) je jedan vitezova Okruglog stola iz legende o Kralju Arthuru.
Lamorak je bio sin kralja Pellinora, a po nekim legendama i Percivalov brat. Poznat kao je jedan od najjačih vitezova Okruglog stola i kao ljubavnik Morgause, supruge orknejskog Kralja Lota, kog je pak ubio Lamorakov otac - Pellinore.
Lamorak je bio jedan od trojice vitezova Okruglog stola čuven po svojoj snazi, tako da je još kao dječarac postao vitez, jer je bio odličan borac. U nekoliko različitih prigoda borio se sam protiv više od tridesetak vitezova.
Po nekim izvorima Lamoraka je ubio Mordred, koji se uvukao iza njega i ubo ga mačem u leđa, ali u večini priča Lamoraka ubije Gawain iz osvete za njegov preljubnički odnos sa njegovom majkom - Morgause.
U suvremenim adaptacijama legende o Kralju Arthuru bazirane na Maloryju, njegovu ljubavnicu Morgause ubija vlastiti sin Gaheris, kad je uhvati inflagranti u krevetu sa Lamorakom. Nakon tog uz pomoć druge braće, lovi Lamoraka i ubija ga u nepravičnoj borbi.
Las Cabañas, Cananea
Las Cabañas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Cananea.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1688 m.
Catlanetti, Torino
Catlanetti je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
El Mixteco, Mapimí
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1166 m.
Catlanetti, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 416 m.
Robert Bolt
Robert Oxton Bolt, CBE (15. august 1924 – 21. februar 1995) bio je engleski dramski pisac i scenarist, poznat prije svega po plodnoj suradnji sa uglednim sineastom Davidom Leanom kome je napisao scenarije za dva filma - Lawrence of Arabia i Doctor Zhivago - za koje je nagrađen Oscarom. Za teatar je napisao historijsku dramu A Man for All Seasons, koja je godine 1966. adaptirana u istoimeni film, također nagrađen Oscarom.
Rocca Porena, Perugia
Rocca Porena je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 704 m.
Las Salinitas, Coatecas Altas
Las Salinitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Coatecas Altas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1540 m.
Colonia Emiliano Zapata, Carmen
Colonia Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Carmen.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1311 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
La Magueyera, Jerez
La Magueyera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Jerez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1976 m.
Los Remedios, Isla
Los Remedios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Isla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Ciudad del Carmen, Carmen
Ciudad del Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Carmen.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 141308 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
El Dorado, Isla
El Dorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Isla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
El Alamito, Jerez
El Alamito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Jerez.
Tierra Blanca, Coatecas Altas
Tierra Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Coatecas Altas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1574 m.
Al Muqāhim, Sa'dah
Al Muqāhim je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1039 m.
Ivan Pirijev
Ivan Aleksandrovič Pirijev (17. novembra 1901 - 7. februar 1968) bio je sovjetski filmski režiser, poznat kao jedan od najuspješnijih sineasta u Staljinovoj eri, odnosno šesterostruki dobitnik Staljinove nagrade. Specijalnost su mu bili mjuzikli i komedije 1940-ih, pri čemu se posebno ističu oni u kojima je zvijezda bila njegova druga supruga Marina Ladjinjina, a koji su uživali veliku popularnost u SSSR-u, a nakon Drugog svjetskog rata i u zemljama Istočnog bloka. Iako se danas navodi kao Staljinov režimski sineast i jedan od graditelja Staljinovog kulta ličnosti u sovjetske kinematografije, nakon Staljinove smrti se brzo prilagodio procesu destaljinizacije i, izbjegao pad u nemilost koji je, pak, snašao njegovu suprug Marinu Ladjinjinu. Od nje se 1954. razveo i oženio četiri desetljeća mlađu glumicu Lionelu Skirdu, a potom počeo snimati ozbiljne dramske filmove temeljene na djelima Dostojevskog.
El Mirador, Tlacotepec de Benito Juárez
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Tlacotepec de Benito Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1969 m.
La Aguanosa, Jerez
La Aguanosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Jerez.
Loma del Chilillo, Coatecas Altas
Loma del Chilillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Coatecas Altas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1526 m.
Mesa de los Leones, Ecatepec de Morelos
Mesa de los Leones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Ecatepec de Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 578 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2329 m.
Bregne, Pavia
Bregne je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
La Bohemia, Isla
La Bohemia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Isla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Lude godine (Francuska)
Lude godine je izraz koji se u kontekstu historije Francuske koristi za period koji je okvirno počeo po završetku ili nekoliko godina nakon Prvog svjetskog rata 1918. godine, a završio slomom njujorške burze i početkom Velike ekonomske krize 1929. godine, a koga je, prije svega u Parizu, karakterizirao procvat moderne i nonkonformističke kulture kome je podlogu dao relativni ekonomski opravak, ali i dolazak novih tehnologija nakon rata. Lude godine u Francuskoj se često navode kao dio šireg, međunarodnog trenda, odnosno perioda poznatog kao Burne dvadesete.
La Mexicana, Cananea
La Mexicana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Cananea.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1505 m.
Nueva Estrella, Mapimí
Nueva Estrella je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mapimí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1167 m.
Şilat ar Raq‘ah, Sa'dah
Şilat ar Raq‘ah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1046 m.
El Cebollal, Jerez
El Cebollal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Jerez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2008 m.
Tres Cruces, Chamula
Tres Cruces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Chamula.
Yolonchén, Chamula
Yolonchén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Chamula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 375 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1865 m.
Die Marquise von O....
mini|desno|275px|Die Marquise von O.... Die Marquise von O.... je novela njemačkog književnika Heinricha von Kleista originalno objavljena 1810. godine. Radnja se odvija u Italiji za vrijeme Rata Druge koalicije 1799. godine. Protagonistica je plemkinja koja je za vrijeme ruskog napada na jedan garnizon pala u nesvijest te poslije otkriva da je trudna. Radnja prikazuje kako se na kraju vjenča za ruskog oficira za koga pretpostavlja da joj je napravio dijete dok je bila u nesvijesti.
Die Marquise von O... je bila ekranizirana dva puta – kao istoimeni film u režiji Erica Rohmera 1976. godine te kao italijanski film Il seme della discordia 2008. godine radnjom smješten u suvremeno doba.
Valerija Pap
Valerija Pap (rođena: Valerija Kario) (Leskovac, 27. 9. 1912 - Bari, Italija, 1945), jugoslavenska komunistkinja, učesnica Narodnooslobodilačke borbe (NOB), vernica narodnog heroja Jugoslavije Pavle Pap Šilje.
Biografija
Valerija Pap je rođena 27. 9. 1912 godine u Leskovcu za vrijeme Kraljevine Srbije. Potječe iz jevrejske porodice Hajima i Bukice Kario. Hajim Kario je bio kožarski trgovac, ali se još tokom Valerijinog djetinjstva razbolio od posljedica sudjelovanja u Prvom svjetskom ratu, tako da je porodica živjela u dosta teškim prilikama. Bukica Kario je bila rodom iz Carigrada. Još kao djevojčica Valerija se razboljela od šarlaha, koji je prouzročio srčanu manu od koje je patila tokom cijelog života i koja joj je bila uzrok prerane smrti. U septembru 1931 godine položila je viši tečajni ispit u Državnoj realnoj gimnaziji u Leskovcu. Odmah potom, 2. 10. iste godine, upisala se na tadašnju XIII grupu (srpskohrvatski jezik i jugoslavenska književnost) Filozofskog fakulteta Univerziteta u Beogradu. Studije međutim nije završila. U oktobru 1934 prešla je sa XIII na XXVII grupu (pedagogija). Iako je dotle imala položenih već šest semestara, ovoga puta se upisala na treći semestar.
Valerijino poznastvo sa Pavlom vjerovatno potiče iz jevrejske akademske menze, gdje su se oboje hranili. Postepeno se iz toga razvila ljubav, tako da se u proljeće 1934 Valerija već smatra Pavlovom verenicom. Ona se tako predstavljavala i nakon njegovog hapšenja u julu iste godine, kada ga je obilazila u vrijeme njegovog boravka u zatvoru na Adi Ciganliji. Pavla i Valeriju međutim nije spajala samo ljubav, već i isti pogledi na život i društvo. Da li je i ona bila članica Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ) prije njegovog hapšenja, teško je utvrditi. Izgleda da nije, ali je svakako bila upoznata sa Pavlovom aktivnošću. Njegovo hapšenje i zlostavljanje u policiji ju nije pokolebalo, već je ona donekle preuzela njegov posao obnavljanja partijske i SKOJ-evske organizacije u Beogradu. Početkom 1935 godine Valerija je počela raditi u SKOJ-evskoj tehnici, zajedno sa Vidakom Markovićem i Dobrim Bradistilovom (bugarski emigrant koji je studirao u Beogradu). Valerija je nabavila pisaću mašinu, ciklostil i ostali materijal potreban za umnožavanje letaka i ostaloga. Ta je tehnika uskoro bila izdala treći broj lista "Mladi komunist".
Prvih dana aprila 1935 godine vlasti Kraljevine Jugoslavije su provalile tehniku u kojoj je radila Valerija, uslijed neopreznosti Davida De Maja Dide koji je radio u istoj partijskoj tehnici. Uslijed toga Valerija je uhapšena sa većim brojem komunista 7. 4. iste godine. Pored Beograda provala je zahvatila i neka mjesta u unutrašnjosti, tako da je uhapšeno preko sto ljudi. Valeriju je na suđenju branio advokat Bora Prodanović. Osuđena je na četrnaest mjeseci strogog zatvora od Suda za zaštitu države. Upućena je na odsluženje kazne u ženski zatvor u Požarevcu, gdje je odslužila cijelu kaznu. Prema tome može se uzeti kao pouzdano da je Valerija iz zatvora izašla prvih dana juna 1936 godine. Njeno hapšenje i suđenje izazvalo je težak "potres" u porodici Kario i u čitavoj patrijarhalnoj jevrejskoj zajednici u Leskovcu uopšte. U to vrijeme umro joj je i otac, tako da se nakon izlaska iz zatvora morala osloniti sama na sebe u borbi za život, jer je na pomoć braće slabo mogla računati. To ju, međutim, nije pokolebalo. Vratila se u Beograd i ponovno se upisala na studije, izdržavajući se od podučavanja đaka. Uskoro zatim Valerija se preselila kod Pavlove majke Teodore. Preuzela je na sebe brigu oko posjeta Pavlu u mitrovačkoj kaznionici, tim prije što joj je buduća svekrva bila slabog zdravlja. Posjete je, prema sjećanjima nekih robijaša, vješto koristila za prenošenje raznih poruka. Ubrzo po Pavlovom izlasku iz zatvora, u jesen 1937, vjenčali su se u Leskovcu.
Valerija je nakon Pavlovog prelaska u ilegalnost, i pored stalnog pogoršavanja svoje bolesti, nastavila aktivno raditi. Nekoliko puta je bila hapšena, ali uvijek na kraće vrijeme. Sa Pavlom se susretala kad bi on po zadatku dolazio u Beograd, a i ona je ponekad odlazila u Zagreb. Odlazila je i u Novi Sad po partijskim zadacima. 1938 izabrana je za člana Komisije za rad sa ženama pri Pokrajinskom Komitetu (PK) Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) Srbije. U jesen 1939 godine prevela je s ruskog, zajedno sa povratnikom iz Španjolske Tošom Tišmom, proglas Kominterne povodom godišnjice Oktobarske revolucije. Aprilski rat i okupacija Jugoslavije ju je zatekla u Beogradu. Na kraće vrijeme bila se sklonila u Valjevo i tu je dočekala dolazak okupatora. Ubrzo je po dolasku okupatora, u maju ili junu 1941, prisustvovala nekom sastanku u Beogradu. Nije isključeno da je u pitanju zemaljsko savjetovanje Narodne pomoći. Po direktivi Partije otišla je u Zagreb, gdje se od početka ustanka aktivno uključila u NOB. Bila je izabrana za člana Pokrajinskog odbora Narodne pomoći. Po direktivi Centralnog komiteta (CK) Komunističke partije Hrvatske (KPH) odlazi u Gorski kotar, na slobodni teritorij, gdje je djelovala kao politički pozadinski radnik. Tako je u drugoj polovini novembra 1941 u ličkom selu Kamensko srela Ivu Družića, koji je tada upravio bio stigao iz Šibenika. Od njega je saznala detaljnije podatke o Pavlovoj smrti. Na slobodnom teritoriju obavljala je razne političke dužnosti, poznata pod ilegalnim imenom Marija. Valerija je izvjesno vrijeme bila sekretar Sreskog komiteta (SK) KPH u Ogulinu. Učestvovala je kao delegat Hrvatske na Prvoj zemaljskoj konferenciji Antifašističkog fronta žena (AFŽ) Jugoslavije u Bosanskom Petrovcu 6. 12. 1942 godine. U to vrijeme je bila izabrana za sekretara Mjesnog komiteta (MK) KPH Delnice i za člana Okružnog komiteta (OK) KPH za Gorski kotar. Kasnije se mahom bavila poslovima oko partijske štampe i tehnike u Gorskom kotaru. Između ostalog, napisala je dvije brošurice: "Borba nam govori" i "Naša pilana je proradila". Prva je štampana u julu 1943 u štampariji "Naprijed" u Škalićima, u Gorskom kotaru, a druga marta iste godine u štampariji "Vjesnika" u ličkom selu Bijeli Potoci. Uređivala je list "Drugarice" i "Žena u borbi". 1943 bila je izabrana za člana Oblasnog odbora AFŽ-a i za člana uredništva lista "Žena u borbi". Međutim, Valerijino srce je sve više slabilo, tako da se ponekada nije mogla niti kretati. Zbog toga je u jesen 1944, najvjerovatnije u septembru, prebačena avionom u talijanski Bari na liječenje. Na žalost, bilo je već kasno, te je Valerija ubrzo umrla u jednoj od jugoslavenskih bolnica u okolici Barija. Imala je 32 godine.
San Lorenzo, Campeche
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Jacales, Jerez
Jacales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Jerez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2090 m.
Chiaretto, Teramo
Chiaretto je naselje u Italiji u provinciji Teramo, u regiji Abruzzo.
Les Biches (film)
Les Biches je francusko-italijanski igrani film snimljen 1968. godine u režiji Claudea Chabrola, poznat kao jedno od najboljih ostvarenja u njegovoj filmografiji, ali i kao jedno od prvih značajnijih ostvarenja evropske kinematografije sa eksplicitno lezbijskom tematikom.
Chiaretto, Teramo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 235 m.
Les Biches (film)
Protagonistica, koju tumači Jacqueline Sassard, je Why, mlada i lijepa pariška ulična umjetnica koju slučajno sretne bogatašica Frédérique (čiji lik tumači tadašnja Chabrolova supruga Stéphane Audran), te je pozove u svoj stan, zavede, a nakon toga odvede u luksuznu vilu u Saint-Tropezu gdje sve vrijeme provode na zabavama sa dokonim bogatašima. Radnja prikazuje kako se Why tamo zaljubi u arhitekta Paula Thomasa (koga tumači Jean-Louis Trintignant), a na što ljubomorna Frédérique reagira tako što ga i ona zavede, te odvede u Pariz, ostavivši Why samu i bijesnu u vili.
Les Biches je napravljen u jeku seksualne revolucije te je, kao i mnoga ostvarenja u to vrijeme, svojim sadržajem razbijao dotadašnje tabue, prije svega kroz izvrtanje tradicionalnih motiva ljubavnog trokuta i ménage à trois kroz biseksualne likove. Chabrol je, sa druge strane, u neposrednom prikazu seksualnosti bio mnogo suzdržaniji, te su scene zavođenja, iako sadrže erotski naboj, bile mnogo implicitnije. Les Biches je prikazan na berlinskom filmskom festivalu gdje je Audran dobila Srebrni medvjed za najbolju glumicu.
Godine 1979. je slovenski sineast Boštjan Hladnik filmu Les Biches odao homage u svojoj crnoj komediji Ubij me nježno koja također sadrži motive biseksualnog ljubavnog trokuta.
San Pedro, Tlacotepec de Benito Juárez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1948 m.
La Chiveta, Coatecas Altas
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1559 m.
Santa Rita, Isla
Santa Rita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Isla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Francisco Montes de Oca, Mapimí
Francisco Montes de Oca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mapimí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1113 m.
Sariwŏn
Sariwon čita se Sarivon (korejski: 사리원시) je grad od 307,764 stanovnika (271,434 u užem centru ) na jugu Demokratske Narodne Republike Koreje.
On je administrativni centar Provincije Sjeverni Hwanghae, i deseti grad u zemlji po veličini.
Geografske karakteristike
Sariwon leži na kanalu rijeke Chaeryŏng, nedaleko od granice sa Provincijom Južni Hwanghae. Od glavnog grada Pyongyanga udaljen 66 km - južno, a od lučkog Haejua 74 sjeverno. . Grad ima kontinentalnu klimu sa prosječnom temperaturom od -5,1 °C u januaru i 24.3 °C u augustu. Administrativno je podjeljen na 31 dongova (kvartova) i 9 ria (sela), tako da 88.2 % njegovih stanovnika živi u urbanim a 11.8 % u ruralnim dijelovima.
Historija
thumb|left|240px| Zgrada [[teatar|teatra]]
Na samom početku vladavine Dinastije Joseon (1392. - 1910.) blokiran je planinski prijevoj Jabi, pa se počeo koristiti prijevoj Tongson, bliži Sariwonu, koji je dobio na važnosti. Željeznica je stigla do grada 1905 pa se razvilo rudarstvo na obližnjim planinama, tad su počela nicati i prvi industrijski pogoni prerađujući te rudače. Vremenom je postao transportni čvor pruga za Pyongyang, Kaesŏng i Haeju. Na samom početku Japanske okupacije 1912. provincijski administrativni centar je preseljen iz Pongsana u Sariwon. U to vrijeme podignuta je prva predionica svile. Grad je počeo rasti tako da je pred kraj Japanske okupacije imao je 50 000 stanovnika, zbog tog je 1947. dobio i status grada. Za Korejskog rata 95 % grada bilo je razrušeno.
Veliki doprinos razvoju, bilo je prokapanje kanala od rijeke Chaeryŏng do centra grada - 1954., na taj način postao je i luka za manje brodove, istovremeno su formirana i dva jezera u samom centru, koja danas služe rekreaciju. Tvornica cigareta počela je sa radom 1969. Najveći privredni pogon tvornica umjetnih gnojiva i potaše podignut je između 1986-1990 uz pomoć SSSR-a.
Znamenitosti
Atrakcije Sariwona su hram Songbul sa petokatnom pagodom podignut 898. rekonstruiran za Dinastije Goryeo u podnožju brda Chonsong. Zatim utvrda Jongban izgrađena za dinastije Dinastije Goryeo (rekonstruirana 1632-1635) sa 12 km bedema.
U samom gradu je 2007. otvorena Ulica narodnih običaja, koja upoznaje posjetioce sa tradicionalnim koreanskim jelima, pićima, nošnjama i životom. thumb|left|240px| [[Rekreacija|Rekreaciono jezero]]
La Nopalera, Donato Guerra
La Nopalera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Donato Guerra.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2217 m.
Rancho las Flores, Jerez
Rancho las Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Jerez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2167 m.
Sariwŏn
Privreda i obrazovanje
Sariwon je prvenstveno centar bogatog poljoprivrednog kraja, dolina rijeke Chaeryŏn (Jaeryong) odavnina je poznata kao jedna od najvećih korejskih žitnica. Dobro navodnjavana daje velike količine riže.
tvornice u gradu proizvode; traktore, alat za poljoprivredu, mašine, tekstil, cigarete i građevinski materijal. Sariwon je i sjedište Univerziteta sa 10 fakulteta, od kojih su najpoznatiji; agronomski, medicinski i geološki. Pored toga ima i institute posvećene agronomiji i stočarstvu.
La Esperanza, Jerez
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Jerez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2010 m.
Ch'ŏngch'ŏn
Ch'ŏngch'ŏn ili Chongchon (korejski: 청천강) je rijeka na zapadu Sjeverne Koreje duga dvjestotinjak km.
La Marquise d'O...
La Marquise d'O... (Die Marquise von O.; ) je francusko-zapadnonjemački igrani film snimljen 1976. godine u režiji Érica Rohmera. Predstavlja adaptaciju istoimene novele njemačkog pisca Heinricha von Kleista. Radnja se događa u Italiji za vrijeme Rata Druge koalicije, a naslovna protagonistica, čiji lik tumači Edith Clever, je kćer zapovjednika pro-francuskog garnizona koji se predao pred ruskim napadom, a koja je nakon toga ostala trudna. Radnja prikazuje kako se za nju nastoji oženiti ruski grof (čiji lik tumači Bruno Ganz koji je zapovijedao napadom i navodno je zaštitio od silovanja. La Marquise d'O... koji se odlikovao teatarskim stilom i, između ostalog, nije koristio muziku, osvojio je Veliku nagradu žirija na Kanskom festivalu.
Ch'ŏngch'ŏn
Karakteristike
Chongchon se formira u masivu Rangrim u Provinciji Chagang, oko 120 km sjeverozapadno od grada Hamhŭnga. Od tamo teče prema jugozapadu preko žitorodne doline  do ušća u Korejski zaljev oko 24 km zapadno od Sinanja (kvart grada Anjua).
U donjem dijelu svog toka formira granicu između provincija Sjeverni i Južni P’yŏngan.
Palo Verde, Tlacotepec de Benito Juárez
Palo Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Tlacotepec de Benito Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2204 m.
San Isidro de Yermo, Mapimí
San Isidro de Yermo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mapimí.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1174 m.
Dhamshār, Sa'dah
Dhamshār je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 960 m.
Cristo en el Camino, Campeche
Cristo en el Camino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Campeche.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Las Canoras, Carbó
Las Canoras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Carbó.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 446 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 506 m.
Rocca Sant'Angelo, Perugia
Rocca Sant'Angelo je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Yakampot, Chamula
Yakampot je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Chamula.
Rocca Sant'Angelo, Perugia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 324 m.
Yakampot, Chamula
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 376 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2305 m.
Pavle Goranović
mini Pavle Goranović crnogorski književnik, rođen je 5. 4. 1973. godine u Nikšiću. Piše poeziju, prozu i eseje.
Direktor je Zavoda za udžbenike i nastavna sredstva Crne Gore.
Objavio je sljedeće knjige: Ornamentika noći (1994), Čitanje tišine (1997), Knjiga privida (2002), Kako mirišu knjige (2008), Tin Ujević i Crna Gora (2008), Cinober (2009), Grad punog mjeseca (2014), Imena čežnje (2015), Poezija (2019), te zbirku eseja Udvojena čitanja (2022). Javna ustanova Ratkovićeve večeri poezije objavila je multimedijalno izdanje knjige Antologija Pavle Goranović, u kojoj su objavljene njegove pjesme, a u audio-izdanju, do kojeg se dolazi preko QR koda, stihove govore Žana Gardašević, Petar Novaković i Vladimir Savićević.
Za književno stvaralaštvo dobio je niz priznanja i nagrada. Između ostalih dobitnik je Nagrade Risto Ratković, za najbolju knjigu poezije objavljenu u Crnoj Gori, Bosni i Hercegovini, Srbiji i Hrvatskoj – za 2009. godinu i Nagradu Vito Nikolić za najboljeg crnogorskog lirika u 2010/2011. godini. Dobitnik je najvažnijeg državnog priznanja – Trinaestojulske nagrade za 2019. godinu.
Nagrađen je Državnom nagradom Miroslavljevo jevanđelje u 2014. godini za najbolje književno, istoriografsko, etnografsko i publicističko djelo objavljeno u Crnoj Gori u prethodne tri godine.
Priredio je izbore iz savremene crnogorske književnosti koji su objavljeni u Italiji, Slovačkoj, Hrvatskoj, Makedoniji i Sloveniji, kao i sljedeća izdanja: antologija savremene crnogorske poezije i proze na italijanskom jeziku Dalla montagna nera ‒ Lecce (2010), izbor iz poezije Lesa Ivanovića Jutra jugova (prvo izdanje ‒ Cetinje 2010, drugo, dopunjeno izdanje ‒ Cetinje 2011); antologija Što vidiš? ‒ savremeno crnogorsko pjesništvo (Zagreb, 2005); monografija Ratkovićeve večeri poezije (Bijelo Polje, 2006); Poezija članova Crnogorske akademije nauka i umjetnosti (Podgorica, 2018); Izabrana djela Radovana Zogovića (u dva toma, Podgorica, 2019); Proza članova Crnogorske akademije nauka i umjetnosti (Podgorica, 2020).
Član je domaćih i međunarodnih književnih organizacija (CDNK, Crnogorski PEN centar ).
Bio je urednik i umjetnički direktor kulturnih manifestacija i festivala, član žirija za dodjelu pojedinih domaćih i međunarodnih književnih nagrada, predsjednik žirija Državne nagrade Oktoih za izuzetne rezultate u oblasti obrazovanja i vaspitanja. Bio je predstavnik Crne Gore u Komitetu za obrazovanje pri Savjetu Evrope u Strazburu, kao i član Savjeta za kvalifikacije.
Učestvovao je na više značajnih međunarodnih konferencija iz oblasti kulture i obrazovanja.
Bio je član Savjeta Pokreta za nezavisnu Crnu Goru.
Bio je predstavnik Crne Gore u Programskom savjetu, a sada je član Upravnog odbora Foruma slovenskih kultura, međunarodne organizacije koja promoviše očuvanje kulturnih vrijednosti i tradicije na prostoru slovenskih zemalja. Član je Nacionalnog savjeta za kulturu.
Od 2003. do 2010. godine bio je savjetnik predsjednika Vlade Crne Gore.
Godine 2010. imenovan je za direktora Zavoda za školstvo Crne Gore.
Od 18. marta 2015. godine do 28. novembra 2016. godine bio je ministar kulture u Vladi Crne Gore.
Od novembra 2016. godine do marta 2017. godine bio je poslanik u Skupštini Crne Gore.
Od decembra 2013. član je Odbora za književnost Crnogorske akademije nauka i umjetnosti.
Njegova bibliografija (autorke mr Vere Đukanović, Nacionalna biblioteka Crne Gore „Đurđe Crnojević”, Cetinje, 2020) sadrži više od 2000 jedinica.
Za vanrednog člana Crnogorske akademije nauka i umjetnosti izabran je 18. decembra 2015. godine.
Los Choritos, Jerez
Los Choritos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Jerez.
Ichilho, Chamula
Ichilho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Chamula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 385 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1743 m.
Stéphane Audran
Stéphane Audran (8. novembar 1932 -) je francuska glumica, najpoznatija po zapaženim nastupima u nizu hvaljenih ostvarenja francuske kinematografije 1960-ih i 1970-ih, među kojima se posebno ističu ona koja je režirao njen drugi suprug Claude Chabrol. Prije udaje za Chabrola je nakratko bila u braku sa glumcem Jean-Louis Trintignantom sa kojim će također nastupiti u nekoliko filmova, uključujući Les Biches iz 1968. godine, za nastup u kome je na berlinskom festivalu osvojila Srebrni medvjed za najbolju glumicu.
Njen sin Thomas Chabrol je također postao glumac.
Zanjón, Carbó
Zanjón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Carbó.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 424 m.
Kimch'aek
Kimch'aek čita se Kim čhak (korejski: 김책시) nekadašnji Sŏngjin je grad od 155,284 stanovnika ) na sjeveroistoku Demokratske Narodne Republike Koreje u Provinciji Sjeverni Hamgyŏng.
Geografske karakteristike
Kimch'aek leži nedaleko od granice sa Provincijom Južni Hamgyŏng, na obali Japanskog mora. Od glavnog grada Pyongyanga udaljen 547 km - sjeveroistočno, a od svog provincijskog centra Ch'ŏngjina 172 km. Kao i drugi gradovi u toj regiji - Kimch'aek ima suviše planinsko zaleđe, koje nije pogodno za poljoprivredu, ali je ono zauzvrat bogato rudama, pa je razvijeno rudarstvo.
Historija
Sve do 1899. bio je malo beznačajno ribarsko selo, tad se počeo razvijati kao slobodna luka specijalizirana za izvoz, poljoprivrednih proizvoda riba, drva i ruda.
Cattarelli, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 499 m.
Kimch'aek
Historija
Od 1930--ih za Japanske okupacije počinje se razvijati kao industrijski grad prerađujući rude iz obližnjih rudnika. Kasnije se razvio kao grad metalurgije i obrade mramora.
Za Korejskog rata 1952. ime grada je promijenjeno iz Sŏngjin u Kimch’aek u čast Kim Chaeka generala Korejske narodne armije i ličnog prijatelja Kim Il Sunga, koji je poginuo 1951.
Kimch'aek ima (malu) ali odličnu prirodnu luku dobro zaštićenu rtovima, dobro povezanu željezničkim prugama sa ostatkom zemlje i rudarskim zaleđem.
Il seme della discordia
Il seme della discordia je italijanska filmska komedija snimljena 2008. godine u režiji Pappija Corsicata. Predstavlja slobodnu adaptaciju noevle Die Marquise von O... njemačkog pisca Heinricha von Kleista. Protagonistica, čiji lik tumači Caterina Murino, je prodavačica u luksuznom butiku koja je godinama sa svojim mužem (čiji lik tumači Alessandro Gassman) pokušavala dobiti dijete. Radnja prikazuje da otkrije kako je trudna upravo u trenutku kada otkrije da joj je muž sterilan, te se postavlja pitanje tko je pravi otac i kako je, zapravo, došlo do začeća.
El Zapote, Donato Guerra
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Donato Guerra.
Al Khayshah, Sa'dah
Al Khayshah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
El Zapote, Donato Guerra
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 134 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2071 m.
Al Khayshah, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1021 m.
Peppermint frappé
Peppermint frappé je španski igrani film snimljen 1967. godine u režiji Carlosa Saure. Po žanru predstavlja kombinaciju drame i trilera, a protagonist, koga tumači José Luis López Vázquez je ljekar koji se zaljubi i postane opsjednut suprugu (čiji lik tumači Geraldine Chaplin) svog najboljeg prijatelja. Radnja prikazuje kako ga ona odbije, a nakon čega on, zamijetivši kako joj bolničarka (koju također tumači Chaplin) sliči, odluči da je fizički transformira u njenu kopiju.