cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1970. na filmu
thumb|Stefania Sandrelli i [[Jean-Louis Trintignant u sceni filma Il conformista, ostvarenju koje je svojim stilom značajno uticalo na svjetski film 1970-ih.]]
Croix-en-Touraine
Kroaks an Turen je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Centar, u departmanu Endr i Loara.
1970. na filmu
1970. godina bila je vrlo značajna za filmsku umjetnost te je uključivala neke klasike, kao što su Pet lakih komada, Mesar, Patton, M.A.S.H., Zovu me Trinity, El Topo, Zajednička postelja, Privatni život Sherlocka Holmesa, Ljubavna priča, Zabriskie Point, Mali veliki čovjek, Dečki u bendu, I patuljci počinju mali, Konformist, Divlje dijete, Clairino koljeno, Tora! Tora! Tora! i Preko doline lutaka.
Muntazar al-Zajdi
Muntazar al-Zajdi (, rođen 12. 11. 1979. u Bagdadu) je irački novinar koji je radio kao izvjestitelj iračke Al-Baghdadia TV stacionirane u Egiptu, te za libanonsku državnu TV. Tokom rata u Iraku bio je otet od strane nepoznatih napadača u Bagdadu, te ga je dvaput hapsila američka vojska. Muntazar al-Zajdi stekao je popularnost 14. 12. 2008. kada je prilikom posjeta tadašnjeg američkog predsjednika Georgea W. Busha bagdadskoj konferenciji na njega bacio cipele uz riječi Ovo je oproštajni poljubac od iračkog naroda, pseto!. Odmah potom al-Zajdija su uhapsile iračke snage sigurnosti i osuđen je na zatvorsku kaznu, a zbog dobrog vladanja pušten je 15. 9. 2009. godine (nakon devet mjeseci).
1970. na filmu
Na području Jugoslavije, značajniji filmovi bili su Tko pjeva zlo ne misli, Družba Pere Kvržice, Rdeče klasje i Bube u glavi.
Croix-en-Touraine
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.798, a gustina naseljenosti je iznosila 120 stanovnika/km².
1970. na filmu
Nagrade
Zlatna palma, Cannes:
Zlatna arena, Pula:
Thrilla in Manila
Thrilla in Manila (grubi prijevod sa engleskog: "Triler u Manili" ili "Uzbuđenje u Manili") je naziv za znameniti boks meč između američkog prvaka u teškog kategoriji Muhameda Alija i njegovog izazivača Joea Fraziera održan 1. oktobra 1975. u filipinskoj prijestolnici Manili. U njemu je Ali nakon izuzetno teške i iscrpljujuće borbe odnio pobjedu u 14. rundi kada su ljekari, zabrinuti zbog Frazierovih ozljeda, prekinuli meč. Thrilla i Manila je predstavljao je treći i posljednji meč kojim je završena dugogodišnja borba za prestiž između Alija i Fraziera, kao i jedan od najvećih sportskih i medijskih događaja u tadašnjem svijetu, odnosno jedan od najpoznatijih boks mečeva u historiji uopće.
The Rumble in the Jungle
The Rumble in the Jungle (na engleskom: "Grmljavina u džungli") je bio znameniti boks meč održan 30. oktobra 1974. u Kinshasi u Zairu (današnja DR Kongo) između američkog boksača Georgea Foremana, tadašnjeg svjetskog prvaka u teškoj kategoriji, i njegovog izazivača Muhameda Alija. Ali je u meču pobijedio nokautom u osmoj rundi.
Meč je bio poznat kao jedan od najspektakularnijih događaja godine, s obzirom da ga je tadašnji zairski predsjednik Mobutu Sese Seko shvatio kao sjajnu priliku za promoviranje svog režima u svijetu. Tome je pridonio i znameniti menadžer Don King, koji je organizirao meč.
Meč je bio predmet Oscarom nagrađenog dokumentarca When We Were Kings iz 1996. godine. Također je rekonstruiran u TV-filmu Don King: Only in America iz 1998. godine te u biografskom filmu Ali iz 2001.
Socchieve, Udine
Socchieve je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 320 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 410 m.
Steve Vai
Steven Siro Vai (Carle Place, New York, 6. lipnja 1960.), američki glazbenik.
EHF Euro 2012.
Deseto Europsko prvenstvo u rukometu održano je u Srbiji. Srbija je domaćinstvo dobila ispred Njemačke i Francuske. Kao i prije, na prvenstvu je sudjelovalo 16 momčadi, a igralo se u 5 dvorana u 4 grada: Beogradu, Novom Sadu, Nišu i Vršcu.
Hrvatski pomorski muzej u Splitu
Hrvatski pomorski muzej u Splitu (HPMS) osnovan je 1997. godine; sljednik je Pomorskog muzeja utemeljenog 1925. godine. Nalazi se u tvrđavi Gripe, fortifikacijskom objektu izgrađenom u 17. stoljeću.
Muzej istražuje, prikuplja, čuva i prezentira materijalnu i nematerijalnu pomorsku baštinu hrvatske obale Jadrana, od prapovijesti do danas.
EHF Euro 2012.
Izbor domaćina
320px|thumb|Za maskotu prvenstva izabran je bijeli [[orao Tasa.]] EHF je 1. listopada 2007. objavio kako su tri primljenje kandidature ušle u uži izbor za održavanje prvenstva. To su:
! width="100px"|Država ! Gradovi
Službena odluka doneđena je 27. rujna 2008. godine na EHF-ovom kongresu u Beču, a Srbija je većinskim glasovanjem dobila domaćinstvo EP-a 2012. ispred Francuske. Njemačka kandidatura ranije je ispala iz konkurencije.
Suci
EHF je prilikom sastanka sudaca u rujnu 2011. u Beogradu objavio širi popis od 15 sudačkih parova koji su ušli u uži izbor za suđenje na prvenstvu. Od tih 15, 12 parova bit će odabrano do kraja listopada 2011., dok će ostala 3 para biti zamjene:
Jakosne skupine
Ždrijeb je održan 15. lipnja 2011. u Beogradu u 12:00 po lokalnom vremenu. Raspored po jakosnim skupinama objavljen je 13. lipnja 2011. Prije samoga ždrijeba, četiri reprezentacije su već prije raspoređene u skupine, tako da je Hrvatska ždrijebana na mjesto D1, Mađarska na C2, Srbija na A3 te Makedonija na B4.
Faza po grupama
Raspored igranja je objavljen 18. travnja 2011. Prije starta natjecanja, četiri ekipe su razvrstane u gradove u kojima će igrati te tako Srbija igra u Beogradu, Makedonija u Nišu, Mađarska u Novom Sadu i Hrvatska u Vršcu. Termini su objavljeni 1. srpnja 2011.
Drugi krug
Vremenski termini za skupinu I su 16:15, 18:15 i 20:15, a za skupinu II 16:10, 18:10 i 20:10. Termini će se raspodijeliti ovisno o plasmanu momčadi i njihovim pozicijama u prvoj fazi.
Završnica
Utakmice za 7./8., odnosno 9./10. mjesto odigrat će se samo ukoliko to bude potrebno u svrhu kvalifikacija za Olimpijske igre.
Steve Vai
Gitaru je počeo svirati kao srednjoškolac a učitelj mu je bio Joe Satriani. Kako Satriani glasi za jednog od najboljih gitarista svih vremena ako ne i najboljeg to je uveliko pomoglo Vaiu da postane tako veliki glazbenik i gitarista. Nakon završene srednje škole seli u Boston i studira glazbenu akademiju. Potom seli u Los Angeles i tamo ga zapaža legendarni Frank Zappa. Zappa je bio iznenađen Vaievom tehnikom sviranja gitare i poznavanjem glazbe. Godine 1980. pridružuje se Zappinom bandu i dobiva status vrhunskog rock gitarista.
Frank Zappa
Sa Zappom snima albume Tinsel Town Rebellion i You Are What You Is 1981. godine, a zatim su uslijedili Ship Arriving Too Late 1982. g., The Man From Utopia 1983. g., Them or Us i Thing Fish 1984. g., nakon čega je odlučio pokrenuti solo karijeru. Godine 1984. seli u Kaliforniju, snima dva solo albuma Flex-Able i Flex-Able Leftovers, gdje još jednom dokazuje svoj talent. Iste godine mijenja gitaristu Yngwie Malmsteena u grupi Alcatrazz i godine 1985. s njima snima album Disturbing the Peace.
David Lee Roth
Kasnije 1985. g. na poziv prijatelja basista Billy Sheehana odlazi s Davidom Lee Rothom koji se razdvojio od Van Halena. Sastav tada čine članovi: S Davidom Lee Rothom snima multi-platinum album Eat'em And Smile i Skyscraper.
Godine 1989. s britanskom grupom Whitesnake snima jedini album pod nazivom Slip of the Tongue.
Solo karijera i projekt G3
Nakon burnih turneja odlučio je vratiti se solo karijeri te 1990. g. izdaje solo album Passion and Warfare. Album je zabilježio veliki uspjeh. Godine 1994. dobiva nagradu Grammy Awards za pjesmu "Sofa" s albuma Franka Zappe „Zappa's Universe“.
Vai se okrenuo instrumentalima te je izdao 1995. godine EP album, Alien Love Secrets koji povezuje njegov rad u proteklih deset godina i izlazi usred snimanja punog albuma Fire Garden. Godine 1996. nastavlja sa solo albumima pa izdaje 80 minutni CD Fire Garden ,a 1998. reizdanje njegovog drugog solo albuma s dodatnim pjesmama Flex-Able Leftovers te 1999. izdaje The Ultra Zone. 2000. izdaje svoj prvi kompilacijski album pod nazivom The Seventh Song a 2001. izdaje dvostruki live album s turneje 2000-te koji se zove Alive in an Ultra World. Zanimljivost s tog albuma je da je svaka pjesma snimljena iz drugog grada. Godine 2002. izdaje album filmske glazbe The Elusive Light and Sound, volume 1 s 40 pjesama koje je snimio u filmovima Crossroads i Bill and Ted's Bogus Journey. Dvostruki kompilacijski album The Infinite Steve Vai: An Anthology izlazi 2003. gdje su razni hitovi s albuma: Fire Garden, Passion and Warfare, Alien Love Secrets i The Ultra Zone. Na oduševljenje svoje ogromne publike nakon šest godina ,2005. izdaje album s novim pjesmama pod nazivom Real Illusions: Reflections.
Steve Vai i Joe Satriani 1996. pokreću projekt G3. Na turnejama po svijetu stalno mijenjaju trećeg glazbenika, no uvijek su to ljudi koji su i sami vrhunski svirači: Yngwie Malmsteen, John Petrucci, Robert Fripp, Eric Johnson, Kenny Wayne Shepherd, Paul Gilbert, Uli Jon Roth, Michael Schenker, Adrian Legg i specijalni gosti Steve Lukather, Steve Morse i bubnjar Mike Portnoy.
Godine 1997. izlazi live album naziva G3: Live in Concert na kojem sviraju Joe Satriani, Eric Johnson, Steve Vai s turneje po Sjevernoj Americi. G3: Rockin' in the Free World naziv je live albuma koji izlazi godine 2004. i na njemu sviraju Joe Satriani, Steve Vai, Yngwie Malmsteen, a godine 2005 live album G3: Live in Tokyo na kojem sviraju Joe Satriani, Steve Vai, John Petrucci na turneji po SAD-u i Japanu.
Glazbeni stil
Steve Vai u svom prepoznatljivom stilu pretežno svira rock i rock metal ali pridonosi i drugim stilovima glazbe. Svira s mnogim glazbenicima širom svijeta i uklapa se u svaki stil njihove glazbe.
Izvrsno izvodi tehniku tapping gdje koristi jedno-ručnu i dvo-ručnu metodu.
Duhovit i mršav, veliki je tehničar sviranja gitare i znalac glazbene teorije pa mu se između ostalog pripisuje da je oživio stil sviranja na 7 žičanoj gitari (7-string guitar).
Sućidar
Sućidar je gradska četvrt na istočnom dijelu grada Splita. Sa sjevera i istoka omeđen je Velebitskom ulicom, s juga Vukovarskom, a sa zapada Ulicom Brune Bušića. Ime kotara potječe iz srednjeg vijeka, a nastalo je prema predromaničkoj crkvici ''Sv. Izidora iz 9. stoljeća od koje je sačuvan nadvratnik s tri križa i ulomak zabata oltarne ograde koji se čuvaju u Muzeju grada Splita''.
The Martyrdom of Nurse Cavell
The Martyrdom of Nurse Cavell je australijski nijemi film snimljen 1916. u režiji Johna Gavina. Radnja se temelji na istinitim događajima u Belgiji pod njemačkom okupacijom za vrijeme prvog svjetskog rata, odnosno prikazuje kako je britanska bolničarka Edith Cavell (čiji lik u filmu tumači Vera Pearce) organizirala podzemnu mrežu za bijeg savezničkih ratnih zarobljenika, prije nego što su je njemačke vlasti uhvatile i pogubile. Gavin je film snimio nedugo nakon samih događaja, odnosno za vrijeme trajanja samog rata. U skladu s tadašnjim propagandnim stereotipima, istinitim događajima su dodani fiktivni melodramatski zapleti kako bi se Nijemci pokazali kao pohotni silovatelji i "barbari". Zbog toga je dobio značajnu podršku od strane australijske vlade, pa su svečanoj premijeri bili tadašnji generalni guverner i zamjenik premijera. The Martyrdom je uživao dobru gledanost kod domaće publike i smatra se jednim od komercijalno uspješnijih australijskih filmova nijeme ere. Usprkos toga, danas ne postoji nijedna kopija, te se smatra izgubljenim.
Ukrajinska pravoslavna crkva
Ukrajinska pravoslavna crkva može biti:
Ukrajinska pravoslavna grkokatolička crkva, nezavisna ukrajinska crkva koja se identificira i kao pravoslavna i katolička
Lektin
thumb|Hemaglutinin Lektini su proteini koji vezuju šećere. Oni su veoma specifični za pojedine šećere. Lektini se razlikuju od glikoproteina, koji su proteini u čijem sastavu su šećerni lanci ili ostaci. Lektini učestvuju u biološkom prepoznavanju ćelija i proteina. Na primer, neki virusi koriste lektine da se vežu za ćelije organizma domaćina tokom infekcije. Lektini se mogu onesposobiti specifičnim mono- i oligosaharidima, koji se vezuju za njih i sprečavaju njihovo vezivanje za ćeilijske membrane.
Wagener, South Carolina
Vejdžner je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Hrvatska radiotelevizija
Hrvatska radiotelevizija (skrać. HRT) je naziv za državnu radiodifuznu kompaniju u Hrvatskoj. Ona emitira televizijski program s nekoliko televizijskih kanala, kao i radio-program s nekoliko radio-stanica.
1990. godine promijenila je ime u Hrvatski radio i televizija, da bi 1995. postala Hrvatska radiotelevizija.
Među najuspešnijim emisijama TV Zagreba su bile Kviskoteka, Brojke i slova, Smogovci itd.
Prvih 14 godina rada Radio stanica Zagreb bila je u privatnom vlasništvu dioničkog društva Radio Zagreb, 1.7. 1940. je nacionalizirana, a poslije 1945. djeluje kao državno poduzeće, društveno poduzeće, javno poduzeće, da bi Zakonom o Hrvatskoj radioteleviziji iz 2001. godine bila proglašena javnom ustanovom.
Počeci emitiranja televizije
15.5. 1956. u Tomislavovom domu na Sljemenu proradio je prvi televizijski odašiljač u tadašnjoj Jugoslaviji, ali i u ovom dijelu Evrope. Sledeća TV stanica u regionu je bila TV Rumunija koja je počela da emituje redovni program u novogodišnjoj noći 31. decembra 1956, a mađarska televizija je počela sa redovnim programom 1.5.a 1957. (eksperimentalno emitovanje u Mađarskoj je počelo 1954).
Televizija je sve jača i utjecajnija tako da se 1962. u Radničkom domu u Šubićevoj oprema i počinje s radom novi veliki studio. Te se godine 23. 7. prvi put satelitom Telstar preuzima inozemni program.
Veliki tehnološki zaokret događa se 8.4. 1963. kad se prvi put emitira magnetoskopski snimljena emisija, a na Dan Radija i Televizije 15.5. 1966. novopostavljenim UHF odašiljačem od 10 KW na Sljemenu prvi se put emitira program u boji. Nakon toga kreće i prvi vlastiti TV dnevnik 1.10. 1968. nakon desetogodišnjeg stvaranja zajedničkog TV dnevnika.
Godine koje slijede bit će zapamćene po kvalitetnom rastu i programskih i kadrovskih potencijala. Dotada je većina zaposlenika došla na Televiziju s Radija, a sada u oba medija dolaze visokoobrazovani novinari i inženjeri izravno s fakulteta. Povremeno eksperimentalno emitiranje '''2. programa''' Televizije Zagreb počelo je 27.8. 1972. Također se postupno eksperimentira s programom u boji, a tih se godina ozbiljno razmišlja i o sjedinjavanju pogona na jednoj lokaciji jer su u to vrijeme redakcije i pogoni raštrkani na više od 20 mjesta po cijelome Zagrebu, tako da gradnja Doma Radiotelevizije na Prisavlju počinje polaganjem temeljnog kamena 2.4. 1975. Kraj 70-ih važan je i zbog velikog zaokreta Televizije u tehničko-tehnološkom pristupu. Televizija uvodi sustav elektroničkog prikupljanja vijesti, poznati ENG (Electronic News Gathering), a većina snimatelja i montažera s filma prelazi na elektroniku.
TV Zagreb je prva stanica u SFRJ koja je uvela regularno emitovanje trećeg programa 1988, poznatog pod nazivom Z3. Treći kanal je 2004. denacionalizovan, a licenca je pripala RTL-u.
29.6. 1990. Sabor Republike Hrvatske izglasao je Zakon kojim je Radiotelevizija Zagreb preimenovana u Hrvatsku radioteleviziju. Te je godine 30. travnja uveden teletekst kao stalni televizijski servis, a 4.5. 1990. prigodom održavanja eurovizijskog natjecanja za "Pjesmu Europe" u Zagrebu puštena je u rad odašiljačko-prijamna satelitska stanica na Prisavlju. Uz veliki organizacijski pothvat i uspješnu realizaciju Eurosonga u Zagrebu, te godine HRT postavlja nove standarde sportskih prijenosa praćenjem Prvenstva Europe u atletici održanog u Splitu. Godine koje su slijedile teško su, ali i slavno razdoblje Radija i televizije. Tijekom Domovinskog rata od srpnja 1991. do veljače 1992. zaposjednuto je ili uništeno 80 posto odašiljačkih objekata HRT-a. 15 velikih odašiljača i tridesetak pretvarača je izvan upotrebe, a 16. rujna i 4.10. raketiran je i središnji odašiljač Sljeme. Sve to vrijeme odašiljanje programa je bilo samo jedanput nakratko prekinuto na samo 15 minuta nakon bombardiranja odašiljača Sljeme 4. listopada. Mnoge su noći djelatnici proveli dežurajući u skloništu Doma, odlazeći bez pogovora na radno mjesto, izlažući se opasnosti mogućeg napada na jedan u očima agresora od najvažnijih strateških ciljeva. Još su hrabrije bile televizijske i radijske ekipe koje su se javljale s bojišnice, a koliko je poznato nitko nije odbio izvršiti povjerenu mu zadaću, štoviše mnogi su se i sami nudili ne pitajući za eventualne opasnosti. Većina dostupnih objekata popravljena je tijekom 1992, a dotada je program emitiran smanjenom snagom ili s pričuvnih lokacija. Hrvatska radiotelevizija je te godine i službeno istupila iz JRT-a. U to vrijeme ujedno HRT počinje analogno emitiranje preko satelita Eutelsat 1 29.8. 1991. uz usluge Austria Telecoma, a od 19.6. 1992. službu preuzima vlastita satelitska stanica na Eutelsatu 2.
Počeci radija
S radom je započela kao privatna radio-stanica Zagreb 15.5. 1926. Program je počeo rečima "Halo, halo! Ovdje Radio Zagreb!" i najavama ravnatelja dr. Ive Sterna i spikerice Božene Begović u 20.30 sati prvi se put u eteru na srednjem valu od 350 metara čula Radio stanica Zagreb i od tada kontinuirano emitira program. Temelje radiodifuziji u Hrvata postavila je u ožujku 1924. skupina uglednih intelektualaca i poslovnih ljudi, koja je osnovala Radio klub Zagreb. Nakon dvogodišnjih napora, uspjeli su pribaviti koncesiju i druge državne dozvole te utemeljiti Radio stanicu Zagreb koja je počela emitirati 15.5. 1926. godine. U Radio-klub Zagreb za predsjednika su izabrali astronoma i fizičara dr. Otona Kučeru. Radio-klub imao je 136 članova: 124 Zagrepčana i 12 iz drugih hrvatskih gradova. Radio-klub je izdavao i časopis Radio-šport koji je imao važnu ulogu u promicanju radiodifuzije. Na području tadašnje Zagrebačke direkcije pošta i telegrafa bilo je registrirano tek pedesetak radioprijamnika.
Radio Zagreb prije i poslije 2. svjetskog rata
U sezoni 1927./28. telefonskim vodom preko Beča stanica se pridruživala u zajedničke emisije "Mreže srednjoeuropskih stanica" (Beč, Prag, Varšava, Budimpešta ...), a u lipnju 1928. primljena je za punopravnog člana UIR-a (Union Internationale de Radiodifusion) u Ženevi zastupajući ondašnju Kraljevinu Srba, Hrvata i Slovenaca, u kojoj, kao ni u ostalim državama na prostoru jugoistočne Europe tada još nisu postojale druge radiodifuzne stanice. Stanicu je 14. prosinca 1939. kupilo Ministarstvo pošta, da bi od 1. siječnja njome upravljala Direkcija pošta u Zagrebu.
Poslije 1945. Radio Zagreb, a zatim i tadašnja Televizija Zagreb bili su članovi tadašnje Eurovizije, (Europske unije za radiodifuziju) kao dijelovi Jugoslavenske radiotelevizije, a nakon međunarodnog priznanja Republike Hrvatske i prijma u Ujedinjene narode, Hrvatska je radiotelevizija 1. siječnja 1993. postala punopravnom članicom Europske unije za radiodifuziju.
Prvo povijesno sjedište Radija Zagreb bilo je na Markovu trgu 9, drugo u Vlaškoj ulici 116, Šubićevoj 20, potom u Jurišićevoj 4 s dijelovima na mnogim adresama u Zagrebu. Televizija Zagreb počela je raditi u Jurišićevoj 4, zatim u Šubićevoj 20 i obližnjem Radničkom domu, dok je sjedište bilo u Dežmanovoj 10. Televizijski studiji bili su jedno vrijeme u adaptiranim prostorima Strojarsko-brodograđevnog fakulteta. Iako gradnja Doma Radiotelevizije Zagreb na Prisavlju počinje 1975. godine, tek 1988. počinje stalna proizvodnja i emitiranje televizijskog programa s Prisavlja, premda su pojedini dijelovi ondje bili u funkciji već od 1983. Početkom 1995. u Dom Radiotelevizije na Prisavlju seli se i Radio i prvi put u povijesti većina je djelatnosti Hrvatske radiotelevizije smještena na jednome mjestu.
Superior, Wyoming
Supirior je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 336, što je 92 (37,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Proteinska izoforma
Proteinska izoforma je jedna od nekoliko različitih formi istog proteina. Različite forme proteina mogu biti proizvedene srodnim genima, ili iz istog gena putem alternativnog splajsovanja. Veliki broj izoformi je izazvan pojedinačnim nukleotidnim polimorfizmima ( - SNP), malim genetskim razlikama između alela istog gena. One se javljaju na specifičnim individualnim pozicijama gena.
Otkriće izoformi delimično objašnjava naizgled mali broj kodirajućih regiona (gena) ustanovljenih projektom ljudskog genoma: sposobnost stvaranja kategorički različitih proteina iz istog gena povećava raznovrsnost proteoma. Izoforme se lako otkrivaju i opisuju putem studija DNK mikro čipovima i cDNK biblioteka.
Glikoforme
Glikoforme su izoforme proteina koje se razlikuju samo u pogledu broja i tipa vezanih glikana. Glikoproteini se ćesto sastoje od brojnih glikoformi, za koje su vezani različiti saharidi ili oligosaharidi. Te modifikacije mogu da budu posledica biosinteznih razlika tokom procesa glikozilacije, ili usled akcije glikozidaza ili glikoziltransferaza. Glikoforme se mogu detektovati detaljnom hemijskom analizom razdvojenih glikoformi, ali ih je jednostavnije otkriti putem diferencijalnih reakcija sa lektinima, i.e. korišćenjem lektinske afinitetne hromatografije i elektroforeze. Tipični primeri glikoproteina koji sadrže glikoforme su krvni proteini: orosomukoid, antitripsin, i haptoglobin. Jedna neobična glikoformna varijacija je primećena kod adhezionih molekula neuronskih ćelija (NCAM) gde je za proteine vezana polisijalinska kiselina.
Jod monobromid
Jod monobromid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 206,808 Da.
Rotelle, Chieti
Rotelle je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
Demetrije iz Falerona
thumb|200px|Statua Demetrija na ulazu u [[Bibliotheca Alexandrina|Bibliothecu Alexandrinu]]
Demetrije Faleronski (Δημήτριος Φαληρεύς), također poznat i kao Demetrije iz Falerona (cca. 350. pne. - cca. 280. pne.) bio je atenski političar i orator rodom iz Falera, učenik Teofrasta i jedan od prvih peripatetičara. Demetrije se istakao kao državnik nakon što ga je Kasandar imenovao da upravlja Atenom kao jedini vladar u korist oligarhijske stranke, a pri čemu su provedene značajne reforme pravnog sistema. Godine 307. pne. su ga protjerali njegovi politički protivnici, te je otišao u Aleksandriju na dvor Ptolemeja. Napisao je niz djela iz oblasti historije, retorike i književne kritike.
Dawn (film, 1928)
Dawn je britanski nijemi film snimljen 1928. u režiji Herberta Wilcoxa, koji je uživao status jednog od najkontroverznijih ostvarenja britanske kinematografije 1920-ih. Temelji se na kazališnom komadu Reginalda Berkeleya, koja se, pak, temeljila na istinitim događajima iz doba prvog svjetskog rata. Protagonistica, čiji lik tumači Sybil Thorndike, je Edith Cavell, britanska bolničarka koju je rat zatekao u Belgiji i koja je pod njemačkom okupacijom organizirala mrežu za bijeg savezničkih ratnih zarobljenika. Radnja prikazuje njeno hapšenje, suđenje pred vojnim sudom, bezuspješne pokušaje neutralnih diplomata da joj spase život i pogubljenje. Film je bio izložen masovnom kraćenju i cenzuri od strane BBFC-a, ali i pokušajima da se spriječe njegovo snimanje zbog poticanja anti-njemačkog raspoloženja koje nije odgovarala tadašnjoj službenoj britanskoj politici. U tome se posebno istakao ministar vanjskih poslova Austen Chamberlain.
Wilcox je 1939. u Hollywoodu obradio istu temu u zvučnom filmu Nurse Edith Cavell.
Thing Fish
Thing Fish trostruki je vinilin album Frank Zappe koji izlazi godine 1984. Izdavačka kuća Rykodisc godine 1995 izdaje digitalno reizdanje albuma na dva CD-a.
Histaminski H4 receptor
Distribucija u tkivu
H4 je visoko izražen u koštanoj srži i belim krvnim zrncima. On reguliše otpuštanje neutrofila iz kičmene moždine i naknadnu infiltraciju u zimosanom indukovanom mišjem modelu zapaljenja plućne maramice. On je takođe izražen u crevima, jetri, plućima, slezini, testisima, timusu, krajnicima, i dušniku.
Funkcija
Pokazano je da H4 posreduje hemotaksu mastocita. Smatra se da do toga dolazi putem mehanizma Gi spregnutog smanjenja cAMP.
Struktura
3D struktura H4 receptora nije rešena usled problema vezanih za GPCR kristalizaciju. Razvijen je niz strukturnih modela H4 receptora za različite svrhe. Prvi model H4 receptora je formiran putem homolognog modelovanja baziranog na kristalnoj strukturi goveđeg rodopsina. Taj model je korišten za interpretaciju podataka mutageneze pojedinih mesta sekvence, čime je otkriven značaj Asp94 (3.32) i Glu182 (5.46) ostataka za vezivanje liganda i aktivaciju receptora.
Drugi strukturni model H4 receptora baziran na rodopsinu je uspešno korišten za identifikaciju novih liganda.
Nedavni progres u GPCR kristalizaciji, posebno određivanje strukture ljudskog histaminskog H1 receptora u kompleksu sa doksepinom će uticati na poboljšanje kvaliteta novih strukturnih modela H4 receptora.
Terapeutski potencijal
Inhibicija H4 receptora se može koristiti u tretiranju astme i alergije.
Visoko selektivni antagonist histaminskog H4 receptora VUF-6002 je oralno aktivan i inhibira aktivnost mastocita i eozinofila in vivo. On ima antiinflamatorne i antihiperalgezivne efekte.
Psihologija
Jedan od utemeljitelja moderne psihologije bio je Zigmund Frojd, poznat kao otac psihoanalize.
Na zidu Delfskog proročišta, koje je izgradio Phoebus Apollo na brdu Parnassus, bilo je ispisano jedno od najpoznatijih upustava Stare Grčke "Upoznaj samog sebe". Savremeni čovjek je preokupiran takvim vrstama istraživanja i njegovo djelomično uspješno razumijevanje se reflektuje u disciplinama koje proučava moderna psihologija.
Discipline
Discipline psihologije su:
The Invisible Man (1975 TV serija)
Na području bivše Jugoslavije ju je krajem 1970-ih i početkom 1980-ih u okviru mreže JRT prikazala RTV Zagreb pod naslovom Nevidljivi čovjek.
Vallossera, Torino
Vallossera je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 490 m.
Mediteranska klima
Mediteranska ili sredozemna klima je svaka klima koja nalikuje klimi zemalja mediteranskog basena koji čini polovinu površine s tim tipom klime širom svijeta. Osim područja uz Sredozemno more, ovaj klimatski tip prevladava u zapadnim dijelovima Sjeverne Amerike, u dijelovima zapadne i južne Australije, na jugozapadu Južne Afrike i u središnjim dijelovima Čilea.
Klimu karakteriziraju vruća, suva ljeta i prohladne, vlažne zime. Na primer, u Pertu (Australija) na južnoj hemisferi u zimskim mjesecima od juna do avgusta padne 450 mm kiše, a prosječni dnevni minimum iznosi 8°C. Tokom ljetnih mjeseci, tj. od decembra do februara padne u prosjeku 32 mm padavina mjesečno.
Zone sredozemne klime povezane su s pet velikih suptropskih područja visokog pritiska nad okeanom, azorskim maksimumom, južnoatlantskim maksimumom, sjevernopacifičkim maksimumom, južnopacifičkim maksimumom i indijskookeanskim maksimumom. Ovi prostori visokog pritiska pomiču se u smjeru polova tokom ljeta, a prema ekvatoru tijekom zime, igrajući glavnu ulogu u formiranju svjetskih tropskih pustinja i zona mediteranske klime smještene polarnije od pustinja. Na primer, azorski maksimum je povezan sa Saharom i klimom mediteranskog basena. Južnoatlantski maksimum je slično povezan s pustinjom Namib i sredozemnom klimom zapadnog dijela Južne Afrike. Sjevernopacifički maksimum je povezan s pustinjom Sonora i kalifornijskom klimom, dok je južnopacifički maksimum povezan s pustinjom Atakama i klimom središnjeg Čilea. Indijskookeanski maksimum je povezan s pustinjama zapadne Australije (Velika pješčana pustinja, Velika Viktorijina pustinja i Gibsonova pustinja) i sredozemnom klimom jugozapadne, južne i središnje Australije.
Biom mediteranskih šuma i grmlja usko je povezan s mediteranskim klimatskim zonama. Posebna raznolikost klime su površine sklerofilnog grmlja koje se u mediteranskom basenu naziva makija, čaparal u Kaliforniji, matoral u Čileu, funbos u južnoj Africi, i male i kuongan u Australiji. Vodene zajednice u regijama s sredozemnom klimom prilagodile su se godišnjem ciklusu u kojem abiotski (okolišni) nadzori toka populacije i strukture zajednice dominiraju tijekom poplava, dok biotski (npr. kompeticija i predacija) nadzori postaju sve više važniji tokom opadanja nanosa. Nadzori prirode postaju sve dominantniji kako prirodni uslovi postaju sve više surovi (tj. vrući i suvi). Posljedica toga je sposobnost ovih zajednica na vrlo brzi oporavak nakon suša, poplava i požara.
Психологија
Latinična verzija
Психологија је скуп академских, клиничких и индустријских дисциплина које се баве проучавањем, објашњавањем и предвиђањем понашања, размишљања, осјећаја (емоција), мотивације, људских међуодноса и њихових потенцијала.
Дисциплине
Под јединственим именом психологија можемо наћи мноштво повезаних дисциплина. То су:
Психолози
Њихови радови, теорије и живот...
Вањске повезнице
علم نفس Psicoloxía fa:روانشناسی Psihologija
Osborne Reynolds
Ozborn Rejnolds (Osborne Reynolds; 23.8.1842 – 21.2.1912.), istaknuti inovator u razumevanju dinamike fluida. Osim toga, njegove studije prenosa toplote između čvrstih tela i fluida su donele poboljšanje u dizajnu kotlova i kondenzatora.
Život
Ozborn Rejnolds je rođen u Belfastu, ali se ubrzo sa roditeljima preselio u Dedham, Essex. Njegov otac je radio kao direktor škole i sveštenik, ali je takođe bio i vrlo sposoban matematičar s velikim interesovanjem za mehaniku. Ozbornov otac je prijavio nekoliko patenata za poboljšanje poljoprivredne opreme, a sin ga smatra za svog glavnog učitelja kada je bio dečak. Ozborn je pohađao Univerzitet u Kembridžu i diplomirao 1867. s visokim ocenama iz matematike. G. 1868. je imenovan za profesora inženjerstva na Owens College u Mančesteru, postavši jedan od prvih profesora u Ujedinjenom Kraljevstvu koji je imao naslov "Profesora inženjerstva". Ova profesura je bila novostvorena, finansirala ju je grupa industrijalaca iz mančesterske oblasti, koji su imali ulogu i u izboru 25-godišnjeg Rejnoldsa na tu poziciju.
Rejnolds je rano pokazao sposobnost i ljubav prema studijama mehanike. U poznim tinejdžerskim godinama, u godini pre nego što će otići na univerzitet, radio je kao šegrt u radionici Edwarda Hayesa, poznatog brodograditelja u Stony Stratford-u, gde je Rejnolds stekao praktično iskustvo u proizvodnji i opremanju priobalnih parobroda (i time rano uvideo praktični značaj razumevanja dinamike fluida). U godini nakon diplomiranja na Kembridžu, opet se zaposlio u inženjerskoj firmi, ovaj put kao građevinski inženjer u Londonskom (Croydon-skom) kanalizacionom sistemu.
Odabrao je da studira matematiku na Kembridžu jer, po sopstvenim rečima iz prijave za profesorsko mesto 1868.:
Rejnolds je do kraja karijere ostao na koledžu Ovens (1880. preimenovan u University of Manchester). Izabran je u Kraljevsko društvo (Royal Society) 1877., dobio je Kraljevsku medalju 1888. Penzionisao se 1905.
Mehanika fluida
Radove iz dinamike fluida je objavljivao od ranih 1870-tih. Njegov konačni teoretski model je objavljen sredinom 1890-tih i još uvek je standardni matematički okvir. Evo primera nekih značajnijih radova:
Rejnoldsov doprinos mehanici fluida nije promakao projektantima brodova ("mornaričkim arhitektima"). Mogućnost da se napravi umanjeni model broda i na osnovu njega dobiju podaci upotrebljivi za brod u punoj veličini, zavisi direktno od opitne primene Rejnoldsovih principa turbulencije na proračune otpora trenja, pored primene Frudovih teorija o uticaju gravitacije na kretanje fluida (v. Frudov broj). I Rejnolds je objavio nekoliko radova od dizajnu broda u Poslovima institucije Mornaričkih arhitekata.
Ostala dela
Rejnolds je objavio oko sedamdeset izveštaja o istraživanjima na polju nauke i inženjerstva. Kada su oni ponovo objavljeni krajem njegove karijere, zauzeli su tri toma (videti fusnote:) and. . Osim dinamike fluida, radio je i na termodinamici, kinetičkoj teoriji gasova, kondenzaciji pare, brodskim pogonima tipa propelera (zavrtnja), kao i turbine, hidrauličkim kočnicama, hidrodinamičkom podmazivanju i laboratorijskoj aparaturi za bolje merenje Džulovog mehaničkog ekvivalenta toplote.
Eksterni linkovi
(na engleskom:)
Crastatt
Kraštat je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna koja pripada prefekturi Savern.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 184 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 54 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,39 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 316 m, a minimalnoj 227 m).
Banks, Oregon
Banks je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.777, što je 491 (38,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
15. 6.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan ---
15. lipanj/jun (15. 6.) je 166. dan godine po gregorijanskom kalendaru (167. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 199 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Blagdani/Praznici
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Bol (Split)
Bol je splitski gradski kotar, smješten u središtu grada.
Francesco Zappa
Francesco Zappa studijski je album američkog glazbenika Frank Zappe, koji izlazi u studenom 1984.g. Album je značajan po tome što se na njemu nalazi klasična glazba talijanskog skladatelja Francesco Zappe, koju je komponirao 1763. i 1788. Zappa je do materijala za album došao preko biblioteke na sveučilištu "UC Berkeley".
Popis pjesama
Sve skladbe je komponirao Francesco Zappa, a izvodi ih Frank Zappa na synclavieru.
Brda (Split)
Brda su splitski gradski kotar.
Pujanke
Pujanke su jedan od kotareva i gradskih četvrti u gradu Splitu. Smještene su na istočnom dijelu grada a omeđene su sa sjevera Ulicom Domovinskog rata, s istoka Ulicom zbora narodne garde, s juga Vukovarskom ulicom a sa zapada Velebitskom ulicom.
Gradski kotar Pujanke koji je okružen susjednim gradskim kotarima Neslanovcem te Ravnim njivama nalazi se na istočnom dijelu Splita. Iako se gradska četvrt Pujanke smatra jednom od najvećih četvrti u Splitu, gradski kotar Pujanke ipak je manji. Razlog ovome je to što se granice ove četvrti ne podudaraju s granicama gradskog kotara, što je slučaj s većinom ostalih kotareva u Splitu. S preko 10.000 stanovnika ovaj dio grada može se smatrati gradom samim za sebe jer se stanovnicima ovog kotara sve nalazi na dohvat ruke.
Na području kotara pronaći ćete poštu, ljekarnu, osnovnu školu koja se nadograđuje da bi mogla primiti više učenika te čak i pazar.
Kman
Kman je splitski gradski kotar.
Movin' On (TV serija)
Movin' On je američka TV-serija koja se od 1974. do 1976. Zaplet je pratio dvojicu vozača kamiona - starog prekaljenog profesionalca Sonnyja Pruitta (koga je tumačio Cladue Akins) i mladog i obrazovanog Willa Chandlera (koga je tumačio Frank Converse) - kako putuju širom SAD i zapadaju u niz pustolovina. Serija, koja je, slično kao i Route 66, snimana na autentičnim lokacijama širom SAD, je doživjela veliku popularnost, a naslovna tema - pjesma Movin' On country pjevača Merlea Haggarda je u julu 1975. došla na prvo mjesto top liste Billboard Hot 100.
Serija je poznata i po tome što je popularizirala korištenje CB radio-stanica u SAD i u svijetu.
Eakid od Epira
Eakid (Aἰακίδης; ? - 313. pne.) bio je epirski kralj (331-316, 313. pne.). Bio je sin kralja Arimbe i unuk Alkete I. Na prijestolje je došao nakon što mu je u Italiji ubijen rođak Aleksandar I. Oženio se za Ftiju, kći Menona iz Farsala, te je s njom imao sina Pira te kćeri Deidamiju i Trojadu. Na početku perioda dijadoha su u Epiru utočište pronašli Olimpijada, majka Aleksandra Velikog, kao i Aleksandrova udovica Roksana i njen sin Aleksandar IV. Kada je godine 317. pne. za vrijeme drugog rata dijadoha u Epiru pronašao utočište regent Poliperhon, Eakid je s njim, isto kao i s Olimpijadom i Roksanom sklopio savez protiv Kasandra te napao Makedoniju. Invazija je nakon početnih uspjeha propala, jer su se Epiroti pobunili protiv Eakidove vlasti i natjerali ga u progonstvo. Godine 313. pne. Eakid se vratio, ali je na njega Kasandar poslao vojsku svog brata Filip. Eakid je poražen u bitci u kojoj je poginuo.
Jod monohlorid
Jod monohlorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 162,357 Da.
Candide, Belluno
Candide je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 836 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1215 m.
Nurse Edith Cavell
Nurse Edith Cavell je američki crno-bijeli film snimljen 1939. godine u režiji Herberta Wilcoxa. Radnja se temelji na drami Reginalda Berkeleya, koja je bila temeljena na istinitim događajima u Belgiji pod njemačkom okupacijom u prvom svjetskom ratu. Protagonistica, čiji lik tumači Anna Neagle je Edith Cavell, britanska bolničarka koju je rat zatekao u Bruxellesu, te koja je poslije organizirala mrežu za bijeg savezničkih zarobljenika u neutralnu Nizozemsku. Radnja prikazuje kako je Cavell uhvaćena, suđena i pogubljena nakon čega je postala mučenicom. Wilcox je istu temu 1928. godine u Britaniji bio obradio kao nijemi film Dawn. Igrom slučaja je premijera održana 1. septembra 1939. godine, odnosno na isti dan kada je otpočela njemačka invazija Poljske, odnosno drugi svjetski rat, što je temu učinilo aktualnom i filmu donijelo dodatni publicitet. Na dodjeli Oscara za 1939. godinu je bio nominiran za najbolju originalnu muziku.
Mejaši (Split)
Mejaši su kvart u istočnome dijelu Splita, smješten istočno od gradskih kotara Pujanka, Visoke, te sjeverno do gradskog kotara Sirobuje.
U samom središtu kotara je i istoimena škola, a stotinjak metara sjeverno je i novoizgrađena župa sv. Spasa. Iako su donedavno Mejaši bili sinonim za komunalnu neopremljenost i zapuštenost, danas su prepoznati kao perspektivno područje zanimljivo brojnim investitorima. U kotaru je također i gradsko groblje Lovrinac. U posljednjih par godina Mejaši su se razvili, gotovo kao grad za sebe, uz popratne sadržaje, ljekarnu, dječje parkove i igrališta, a prije 4 godine izgrađena je i školska dvorana u sklpou osnovne škole. Na samom rubu nalazi se veliki trgovački centar City Center One koji zapošljava ljude s Mejaša, ali i iz drugih gradskih kotareva, pa i iz okolnih gradova.
Prometna povezanost
Kao što je gore navedeno kroz samo središte kotara prolazi Vukovarska ulica, koja se planira izgraditi skroz do izlaza iz Splita, spaja ovaj kotar sa samim centrom Splita, pa i sa trajektnom lukom, te željezničkim i autobusnim kolodvorom. Gradskim autobusima broj 3, 6 i 18 moguće je izravno doći do ostalih dijelova grada, na zapadnome rubu kotara nalazi se tzv. Splitska zaobilaznica koja se spaja sa autocestom A1 u Dugopolju.
Berenika I od Egipta
thumb|Glava [[Ptolemej II|Ptolemeja I i Berenike I]] Berenika I (kraj 4. i početak 3. vijeka pne.), kći Magasova, bila je makedonska plemkinja, supruga relativno nepoznatog plemića po imenu Filip, s kojim je imala kći Antigonu i sina Magasa, kasnije poznatog kao vladara Kirene. Nakon Filipove smrti je otišla u Aleksandriju i postala dvorska dama Euridike, supruge Ptolemeja I, osnivača Ptolemejske dinastije. Kralj se zaljubio u Bereniku, na što je Euridika napustila dvor. Njen sin s Ptolemejem - Ptolemej II Filadelf, priznat je kao nasljednik iako je Ptolemej imao sinove s Euridikom. Osim njega je rodila i Arsinoju II.
Ptolemej je po Bereniki nazvao Bereniku, luku na Crvenom moru, a i njen zet Pir Epirski, odnosno muž Antigone je osnovao grad po naziu Berenicis Sin Ptolemej II ju je nakon smrti proglasio boginjom.
Zubni kamenac
thumb|right|200px|Zubni kamenac Zubni kamenac nastaje nakupljanjem anorganskih supstanci (minerala) u plaku. Mineralizacija plaka nastaje uglavnom u predjelima gdje se nalaze izlazi velikih pljuvačnih žlijezda: parotidna žlijezda – bukalno u predjelu molara, sublingvalna žlijezda – lingvalno u predjelu inciziva. Mineralizacija nastaje jer je pljuvačka preplavljena sa kalcijumom (Ca – Calcium). Zubni kamenac je građen u obliku lamela, što dokazuje da nastaje kroz duži period. Sam kamenac nije kariogen niti vodi ka parodontitisu, ali bakterije i plak koji se na kamencu nakupljaju i u njemu nalaze, su faktori nastanka navedenih bolesti.
Terapija
Zvučni i ultrazvučni instrumenti:
Nagrada OFCS za najbolji film na stranom jeziku
Nagrada Društva online filmskih kritičara za najbolji film na stranom jeziku (Online Film Critics Society Award for Best Foreign Language) je godišnja filmska nagrada koju od svog nastanka udjeljuje Društvo online filmskih kritičara kao znak priznanja za najbolje igrane filmove koji nisu snimljeni na engleskom jeziku.
Canouville
Kanuvil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 245 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 54 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,49 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 104 metara (maksimalnoj 106 m, a minimalnoj 27 m).
Kinoteka Zlatna vrata
Kinoteka Zlatna vrata, kulturna ustanova u Splitu specijalizirana za prikazivanje filmskih klasika i umjetničkih filmova. Nalazi se u okviru Centra za kulturu i cjeloživotno obrazovanje Zlatna vrata u Dioklecijanovoj palači, nedaleko Zlatnih vrata. Splitska Kinoteka postaje od 1. siječnja 2013. godine punopravna članica europske asocijacije Europa Cinemas, najznačajnije europske udruge kina.
Povijest
Kino-dvorana u Zlatnim vratima otvorena je 1964. godine. Premda je program klasike od početka imao zaslužan tretman u dvorani Zlatnih vrata, tek se koncem 60-tih, na inicijaztivu Centra za kulturu kojeg tada vodi Milka Barač, krenulo u osnivanje Filmskih klubova po školama i fakultetima, nastojeći se profiliranim programom izdvojiti od repertoarne politike koju vodeostala splitska kina.
Dvije godine kasnije cijelu ideju kvalitetno zaokružuje redatelj Ivan Martinac i formalizira je programu filmske klasike. Veliki poznavatelj filma, pokretanjem programa Filmske klasike omogućio je generacijama splitske mladeži druženje s filmom kao umjetnosti. Ivan Martinac pri tome je imao pomoć zaposlenika ustanove prevođenih već spomenutom M. Barač, te svojim vanjskim suradnicima, Vedranu Gligi i Svemiru Paviću.
Program filmske klasike temeljni je program Kinoteke, ali nije jedini. Svjesni odgojne i obrazovne uloge Kinoteke, posebno činjenice da novim generacijama treba približiti filmsku umjetnost, Kinoteka je svoju temeljnu djelatnost proširila brojnim izvanrednim programima. Osim suradnje s veleposlanstvima i kulturnim centrima europskih zemalja u RH, program Kinoteke posljednjeg desetljeća obogaćen je dokumentarnim programima, te snažnijom suradnjom s domaćim filmskim festivalima, ali i distributerima koji promoviraju evropski film, američki nezavisni film te manje zastupljene kinematografije.
Programe hrvatske filmske klasike te suvremene hrvatske produkcije ostvaruje zahvaljujući suradnji s Hrvatskom kinotekom i Hrvatskim filmskim savezom. Usljed velike tradicije filma u Splitu, posebice doprinosa splitskih autora hrvatskom filmu, organizira retrospektive filmova te promovira ostvarenja mladih redatelja.
Mes Kerman
Mes (perz. مس) je iranski nogometni klub iz grada Kermana. Osnovan je 2. 3. 1998. godine, a glavno igralište mu je Stadion Šahid Bahonar koji prima 15.000 gledatelja. Ranije je koristio i Stadion Kijani. Sudjelovao je u iranskoj prvoj nogometnoj lizi do 2013./14., a najveći uspjeh mu je 3. mjesto ostvareno u sezoni 2008./09. Između decembra 2009. i maja 2010. klub je trenirao Luka Bonačić, a od septembra 2011. do februara 2012. Miroslav Blažević. Bonačić je ponovo zasjeo na klupu početkom 2013. godine, iako ga je privremeno sredinom iste zamijenio ga je Modžtaba Tagavi.
Sveučilišna knjižnica u Splitu
Sveučilišna knjižnica u Splitu, znanstvena ustanova i središnja knjižnica Sveučilišta u Splitu koja pribavlja i distribuira izvore informacija za potrebe svih splitskih studija, pružajući korisnicima odgovarajuće uvjete za učenje i studijski rad.
Poslije Nacionalne i sveučilišne knjižnice u Zagrebu, građom je najbogatija knjižnica u Republici Hrvatskoj. Njen fond danas broji oko 400.000 knjiga i 12.000 serijskih publikacija, a u njenim specijalnim zbirkama krije se bogata građa rijetkih i vrijednih knjiga, zemljopisnih karata i atlasa, slikovnih materijala i muzikalija.
Povijest
Sveučilišna knjižnica započela je sa svojim radom 1903. godine pod imenom Gradska biblioteka u jednoj od prostorija Slavjanske narodne čitaonice u Splitu. Njen utemeljitelj i prvi predsjedatelj bio je gimnazijski profesor dr. Dušan Manger, koji je bio na čelu te ustanove do svoje smrti 1940. godine.
Knjižnica je od samih početaka djelovala u otežanim prostornim uvjetima. Godine 1905. knjiožnica je, uz općinsku potporu, unajmila nove prostorije u prizemlju kuće Illich na Obali, međutim kako je neprestanim donacijama broj knjiga znatno rastao, Općinsko ju je upraviteljstvo 1910. premjestilo u prostorije na prvom katu barokne palače Bernardi, na Pisturi, gdje je za posjetitelje je svečano otvorena u siječnju 1912. godine.
Za vrijeme Prvog svjetskog rata (1914.-1918.), Biblioteka je bila zatvorena za javnost, ali je ponovno otvorena početkom 1919. godine. Odlukom Pokrajinske uprave dobiva pravo na obvezni primjerak svih tiskanih publikacija s područja Dalmacije, preuzimajući time ulogu gradske i pokrajinske knjižnice, s fondom od preko 20.000 svezaka. Zbog toga su 20-ih godina uređene nove prostorije u zgradi Biblioteke.
Biblioteka je nastavila s radom i tijekom Drugog svjetskog rata (1939.-1945.), bivajući u teškim uvjetima okupacije jedinim utočištem u kojem se moglo govoriti i čitati hrvatskim jezikom. Početkom 1945. godine Biblioteka seli u bivše prostorije talijanaškog društva Gabinetto di lettura na Trgu Republike od kojeg preuzima vrijedni fond, prepun rijetkih knjiga i rukopisa. Istodobno, preuzela je fond i drugih ugaslih splitskih ustanova (talijanske Biblioteca Popolare, münchenske Akademije i njemačkog konzulata) čime je njen fond porastao na više od 45.000 knjiga.
Godine 1946. Biblioteka je premještena u zgradu neorenesansne palače izgrađene početkom 20. stoljeća. Iste je godine, odlukom Ministarstva prosvjete NR Hrvatske, ostvarila pravo na obvezni primjerak svih publikacija tiskanih u Hrvatskoj, pa je do 60-ih godina u njenom fondu već bilo preko 130.000 knjiga i znatan broj periodičkih publikacija, zbog čega je zgrada morala biti dograđena.
Godine 1962. Savjet za kulturu Općine Split preimenovao je naziv knjižnice u Naučna biblioteka. Osnivanjem Sveučilišta u Splitu 1974., Biblioteka je postala formalnom članicom Sveučilišta i središnjom sveučilišnom knjižnicom, no njen je naziv formalno promijenjen tek 1992. godine, pa se od tada zove Sveučilišna knjižnica u Splitu.