New_York_Yankees
Godine Stengel i druga zlatna era (1948-1956 godine)
1955. godine pokazalo se da je jedna od najvažnijih godina za organizaciju Yankees, jer se trudila da vrati povratak ligaškog zastavice koju je izgubila tokom godinu dana. Osvojivši šampionsku Liga Amerika tog septembra samo tri boda ispred Indijanaca, Yankees na čelu sa Stengelom i pojačani prvim timom Afroamerikanca plaier, lovac Elstonom Howardom, koji je debitovao iste godine u redovima, vratili su se na Svetsku seriju jednom više, ali samo da izgube na finalnoj utakmici kod kuće od tada već prvi put prvaka, Brooklin Dodgers iz Nacionalne lige. Howardov dolazak uslijedio je osam godina nakon što je prekinuta linija boja MLB-a, pošto je menadžment Iankees-a nastojao da izbjegne integraciju u popis kluba. U vreme svojih prvih igara, uprava se bojala otuđenja belih navijača ekipe i podupirala stereotipe afroameričkih igrača. Autor Robert Cohen nazvao je te poglede „simbolima sveukupne arogancije vlasništva i upravljanja Iankeejem, kao i njihovih prevladavajućih rasnih stavova“. Howard je bio zapažen dolazak u nizu novih dodavanja u tim te godine. U offsezoni, u zamenu za Gene Woodling, Harry Byrd, Jim McDonald, Hal Smith, Gus Triandos i Willy Miranda, koji su godinu dana ranije trgovani Oriolesima, tim je pozdravio Don Larsen, Billy Hunter i Bob Turley. Kasnije će im se pridružiti tri novopridošla, Sonny Dixon, Jim McDonald i Jerry Staley. Do 1956. godine, Yankees su se pregrupisali, nadajući se da će vratiti prvenstvo svom sada većem broju obožavalaca širom Severne Amerike. Nakon teške borbe sa Atletikom, Enos Slaughter se vratio u Bronx u sezoni koja bi takođe bila jedna od velikih razmera, posebno za Mikija Mantela, koji je na kraju bio dobitnik Trostruke Krune (Triple Crown Award). Prebio je 50-minutnu trku koju je Ruth postavio 1928. godine, a 50. je bila 18. septembra, onog dana kada je tim još jednom osvojio šampionat američke lige pobedivši sa 3-2 nad Beo Carape. Mantle je sezonu završio sa 52, plus prosek od .330 i postignutih 130 RBI-ja, što je u to vreme vodeći rekord u ligi. Tim je ove godine zaradio nove dodatke trgovinama sa ostalim timovima: Gerry Staley, Tommy Lasorda, Moe Burtschy i Bill Renna. Uz osigurano prvenstvo lige, tim se vratio u Svetsku seriju, pobedivši nad Brooklyn Dodgers u 7 utakmica (četiri pobede, tri poraza), osvećući tako poraz prethodne godine. Očigledno je da će Dodgersi sledeće godine napustiti svoje domove, poslednja serija biti odigrana protiv njih, čime se okončalo dugo poglavlje bejzbolske istorije, jer je ovo ujedno označilo i poslednju Svetsku seriju odigranu protiv timova iz Njujorka (kao Giantsi su takođe igrali svoje poslednje utakmice sledeće godine pre nego što su napustili svoj grad). Igra 5 serije kod kuće na Iankee stadionu predstaviće jednom u životnom trenutku istoriju profesionalnog bejzbola sa savršenom pobedom igre bacač Don Larsena kod kuće nad Dodgersima. To je bila jedina savršena igra koja se ikada igrala ne samo u Svetsku seriji, već i u poslesezonskim igrama u duvoj istoriji sporta. Bila bi to i finalna sezona Phil Rizzutoa kao Iankeesov igrač, povlačeći se pre postsezone, pre nego što je započeo dugu i uglednu karijeru televizijskog predajnika, pridruživši se Allenu.