cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
SMS Kaiserin Elisabeth
Specifikacije
Porinut u Pomorskom arsenalu u Puli 25. rujna 1890. godine, Kaiserin Elisabeth bio je plovilo s čeličnim trupom i deplasmanom od 3967 tona. Mjerio je 98 m duljine vodne linije i 15 m širine, dok je srednji gaz iznosio 5,8 m. Posadu je činilo 450 časnika i mornara.
Pogon
Pogon su činila dva skupa vodoravnih trostrukih ekspanzijskih motora s četirima cilindričnim dvokrajnim kotlovima. Naznačena performansa izosila je 6 400 konjskih snaga za 18 čvorova i 8 000 konjskih snaga (6,000 kW) za 19 čvorova (35 km/h). Na pokusima je postigao brzinu od 20 čvorova (37 km/h).
Naoružanje
Originalno je Kaiserin Elisabeth bio naoružan dvama topovima od po 24 cm i šest topova od po 15 cm, obaju tipa Model 1886. Godine 1905.-1906. brod je rekonstruiran s dvama dugocijevnim topovima od po 15 cm i šest kratkocijevnim topovima od po 15 cm, obaju tipa Model 1901. Zaokružujući, njegovo naoružanje činilo je 16 brzopoteznih topova od po 4,7 cm, jedna strojnica i četiri torpedne cijevi od po 360 mm smještene iznad vodne razine od čega po dvije na svakome boku.
Služba
thumb|Opsada Tsingtaa, japanska [[litografija.]] Iako je Kaiserin Elisabeth sagorijevao enormne količine ugljena, on je 1914. godine još uvijek mogao ploviti pri vrlo povoljnoj brzini te je bio stacioniran u Kini. Pri izbijanju Prvoga svjetskog rata Kaiserin Elisabeth sudjelovao je u obrani njemačke mornaričke baze u Tsingtau koju su opsjedali Japanci 25. kolovoza 1914. godine. U Tsingtau su bili uz Kaiserin Elisabeth njemačka laka krstarica Cormoran, topovnjače Iltis, Jaguar, Tiger i Luchs te torpiljarka S90.
Rano u opsadi Kaiserin Elisabeth i Jaguar postavili su se protiv Japanaca. Poslije su topovi od 15 cm i 4,7 cm s Kaiserin Elisabeth skinuti i postavljeni na bitnicu Elisabeth. Kako je opsada napredovala, morska plovila zarobljena u luci su samopotopljena -- Cormoran, Iltis i Luchs 28. rujna, S90 17. listopada i Tiger 29. listopada. Konačno, Kaiserin Elisabeth je samopotopljen 2. studenoga nakon čega je isto učinjeno s Jaguarom 7. studenoga kada se tvrđava predala Japancima.
San Primo, Como
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1112 m.
Hrvački klub Istarski borac
Hrvački klub Istarski borac je hrvački klub iz Pule.
Klupsko sjedište je na adresi Matija Divkovića 4, dvorana Mate Parlovi, Pula.
Treneri su Miloš Delić i Danijel Bošković.
Mata de Caña, Cosoleacaque
Mata de Caña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cosoleacaque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Aţ Ţalḩah, Ma'rib
Aţ Ţalḩah je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2103 m.
Park Johna Lennona
Park Johna Lennona (španjolski: Parque John Lennon), ranije znan kao Parque Menocal, javni je park koji se nalazi u četvrti Vedado u glavnom gradu Kube, Havani.
Cepari Pământeni, Argeș
Cepari Pământeni je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Park Johna Lennona
Park je najpoznatiji po tome što se na jednoj njegovoj klupi, blizu križanja 17. i 6. ulice, nalazi brončana skulptura Johna Lennona, bivšeg člana Beatlesa, koju je izradio kipar José Villa Soberón, a koja se nalazi na desnom kraju klupe. U podnožju klupe nalazi se i brončana ploča na kojoj piše: "Dirás que soy un soñador pero no soy el único", John Lennon. Radi se o španjolskom prijevodu prvog stiha Lennonove pjesme "Imagine", a koji u izvorniku glasi "You may say I'm a dreamer, but I'm not the only one" (srpskohrvatski: "Moglo bi se reći da sam sanjar, ali nisam jedini").
Cepari Pământeni, Argeș
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2452 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 535 m.
Vaterpolski klub Pula
Vaterpolski klub Pula je vaterpolski klub iz Pule.
Klupsko sjedište je na adresi Valsaline 31, Pula.
Hipodrom Beograd
thumb|Pogled na Hipodrom iz vazduha thumb|[[Hipodrom '81 (muzički događaj)|Hipodrom '81 je veliki dvodnevni muzički festival koji se održao na Hipodromu Beograd]] Hipodrom Beograd ili Hipodrom kod Careve Ćuprije je hipodrom za konjske trke i najstariji sportski objekat u Beogradu u Srbiji. Izgrađen je 15. novembra 1920. godine na državnom zemljištu pod besplatnim zakupom na 75 godina, ukazom jugoslovenskog Kralja Aleksandra I Karađorđevića Dunavskom kolu jahača „Knez Mihajlo“. Na hipodromu je 1921. godine održan prvi galopski derbi i prva trka grada Beograda, koje od tada postaju tradicionalne. U septembru 1930. godine održane su prve kasačke trke revijalnog karaktera.
Uredbom Ministarskog saveta Kraljevine Jugoslavije od 3. septembra 1934. godine isto zemljište je izdato Dunavskom kolu jahača pod zakup na period od 75 godina uz nadoknadu od 1 dinara godišnje, a upravljanje hipodromom oduzeto im je 1949. godine, nakon nacionalizacije. Trkalište potom dobija naziv "Hipodrom Beograd". U više navrata preduzeće je menjalo pravni status i delatnost, da bi konačno 29. 2. 2008. godine Odlukom Skupštine grada Beograda promenilo oblik organizovanja u JP "Hipodrom Beograd".
Crucica, Zontecomatlán de López y Fuentes
Crucica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zontecomatlán de López y Fuentes.
La Loma, Contepec
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Contepec.
Hipodrom Beograd
Pre ovog hipodroma, zabeleženo je da su se prve galopske trke u Srbiji dogodile 14. aprila 1863. pod organizacijom Kneza Mihajla Obrenovića i Srpske vlade. Trkalište je bilo uređeno na mestu iza groblja pored Carigradskog druma, gde su tada priređivani vašari. Dunavsko kolo jahača „Knez Mihajlo“ je osnovano 1890. godine kada se počelo aktivnije razvijati sportsko konjarstvo. Vladislav Ribnikar, osnivač i direktor dnevnog lista Politika je od 1905. godine bio pripadnikom i upravnikom Dunavskog kola, te se zalagao za izgradnju stalnog beogradskog hipodroma.
Crucica, Zontecomatlán de López y Fuentes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 474 m.
Hipodrom Beograd
Kompanija koja stoji iza hipodroma bavi se organizovanjem takmičarskih sezona, različitih akcija na popularizaciji konjarstva i konjičkog sporta, održavanjem zelenih i parkovskih površina, saradnjom na rekreaciji i školama jahanja za osobe sa invaliditetom, donošenjem novih sadržaja na hipodromu i slično. Kroz održavanje Mediteran kupa razvija i značajne međunarodne odnose.
Hipodrom Beograd raspolaže sa četiri staze. Najduža staza od 1500 metara je peskovita i sadrži tri ugla (nije elipsasta kao što je standard) koja od džokeja traži veliku veštinu, te je široka 20 metara. Druga, radna galopska staza je takođe peskovita i prati glavnu galopsku stazu, ali je od nje znatno uža, s 5 metara širine. Kasačka staza je standardna elipsa dužine 1000 i širine 30 metara, nasuta belom kamenom rizlom. Hipodrom poseduje Kraljevu ložu za VIP posetioce, 2260 mesta za sedenje na glavnoj tribini, te dve pomoćne tribine postavljene kao nadoknadu nakon incidentnog požara na glavnom tribini.
Na beogradskom hipodromu se 2005. godine održala oproštajna turneja Bijelog dugmeta, koja je sa preko 220 hiljada ljudi postala najposećenijim koncertom sa ulaznicama na svetu.
La Cuesta, Ojinaga
La Cuesta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ojinaga.
Dioșod, Hereclean
Dioșod je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Hereclean.
Vaterpolski klub UPAS Jadrograd
Vaterpolski klub UPAS Jadrograd je vaterpolski klub iz Pule.
Klupsko sjedište je na adresi Sisplac 21, Pula.
Tetelilla, Hueyapan
Tetelilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueyapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 250 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 976 m.
RK Arena
Muški rukometni klub "Arena" je rukometni klub iz Pule.
Godina osnivanja:
Klupsko sjedište je na adresi Galiotova 3, Pula.
Los Arrayanes, Mazatlán
Los Arrayanes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mazatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
Johannes Vares
Johannes Vares (Kiisa, 12. siječnja 1890. – Tallinn, 29. studenog 1946.), estonski komunistički političar, liječnik i pjesnik. Profesionalno je bio poznat pod imenom Johannes Vares Barbarus. Vares od 1940. godine pa do smrti 1946. godine bio Predsjednik Prezidija Vrhovnog sovjeta Estonske Sovjetske Socijalističke Republike. Iako je imao značajnu ulogu u turbulentnim godinama estonske historije, iz suvremene perspektive većina je njegovog djelovanja proglašena protuzakonitom.
Varse je rođen 1890. godine u farmerskoj obitelju u selu Kiisa, nedaleko od Viljandija. Gimnaziju je završio u Pärnuu, a od 1910. do 1914. godine studirao je medicinu na Univerzitetu u Kijevu. Za vrijeme Prvog svjetskog rata radio je kao vojni liječnik u carskoj vojsci, a isti je posao obavljao i u sklopu Estonske vojske tokom Estonskog rata za nezavisnost. Za svoje sudjelovanje u ratu nagrađen je Križom slobode. Tokom 1920-ih zaposlio se kao liječnik u Pärnuu, gdje je istovremeno bio poznat i kao pjesnik, ali i kao radikalni socijalist; u tom je periodu djelovao pod pseudonimom Johannes Barbarus.
Kada je Sovjetski Savez okupirao Estoniju u lipnju 1940. godine, Andrej Ždanov prisilio je tadašnjeg predsjednika Konstantina Pätsa da imenuje Varesa za novog premijera prosovjetske marionetske vlade, što je formalizirano 21. lipnja 1940. godine; tadašnji premijer Jüri Uluots smijenjen je, a na čelo Estonije došla je Moskvi sklona marionetska vlast. U Estoniji se mnogo pitanja povelo oko legalnosti Varesovog dolaska na vlast, pri čemu je sovjetska opozicija tvrdila kako je Varesovo preuzimanje vlasti bilo potpuno neustavno, zbog čega ga se u suvremenoj estonskoj historiografiji uopće ne smatra premijerom u kontekstu povijesnog kontinuiteta. Ustavnopravno, Jüri Uluots je zbog nesposobnosti predsjednika Pätsa da obavlja svoje dužnosti posao vršitelj dužnosti predsjednika, zadržavajući pritom premijersku funkciju, tako da je kontinuitet estonske državnosti zadržan kroz vladu u egzilu, a ne kroz događaje koji će uslijediti ubrzo nakon Varesovog dolaska na čelo estonske vlade.
Naime, Päts je već u srpnju formalno odstupio s mjesta predsjednika, čime je Vares - mada neustavno - postao vršitelj dužnosti predsjednika na nekoliko tjedana. Vlada je ubrzo Estoniju proglasila "sovjetskom socijalističkom republikom", a Vares je tako ostao na čelu zemlje kao Predsjednik Prezidija Vrhovnog sovjeta Estonske Sovjetske Socijalističke Republike (funkcija koja je zamijenila onu premijera). Kasnije je bio na čelu delegacije koja je 6. kolovoza 1940. godine otputovala u Moskvu kako bi od Staljina tražila pripojenje Estonske SSR Sovjetskom Savezu, što je potez koji mu je među većinom Estonaca donio status izdajnika. Dana 12. rujna 1940. godine došao je na čelo Centralnog komiteta KP Estonije, koja se nedugo zatim pridružila KP Sovjetskog Saveza.
Nedugo nakon njemačke invazije u Drugom svjetskom ratu, Vares je pobjegao u Rusiju, gdje je živio u egzilu od 1941. do 1944. godine.
Dana 20. travnja 1944. godine, Izborni odbor Republike Estonije imao je tajni sastanak u Tallinnu, na kojem je prisustvovao i tada još uvijek legalno izabrani premijer Uluots. Odbor je donio zaključak kako je Varesovo imenovanje bilo protuustavno te kako Päts nije imao ovlasti učiniti takvo što, čime je Varesu (tek) formalno oduzeta premijerska funkcija, a retroaktivno je proglašeno kako je Uluots u kontinuitetu vodio državu od tog spornog 21. lipnja 1940. godine. Jasno, faktički je Varesovo imenovanje sa svim svojim posljedicama ostalo na snazi, ali formalnopravno, ono je proglašeno protuustavnim, kakvim se smatra i u suvremenoj estonskoj historiografiji. Isto tako, suvremena Estonija smatra sve zakone iz Varesovog doba nevažećima, uključujući i onaj kojim su omogućeni namješteni izbori iz srpnja 1940. godine, a temeljem kojih je "Narodni Riigikogu" donio odluku o pripajanju Sovjetskom Savezu.
Međutim, iako je bio vjeran prosovjetski činovnik, Vares je po povratku u Estoniju postao meta istrage NKVD-a zbog svojih aktivnosti u Estonskom ratu za nezavisnost. Pritisnut istragom, Vares je 29. studenog 1946. godine počinio suicid u predsjedničkoj rezidencijiu u tallinnskoj četvrti Kadriorg.
Magnus Abelvik Rød
Magnus Abelvik Rød (Oslo, 7. srpnja 1997.) je norveški rukometaš i reprezentativac koji igra na poziciji desnog vanjskog; od 2017. godine je član njemačkog kluba SG Flensburg-Handewitt. Karijeru je započeo 2013. godine u Bækkelagetsu, odakle je 2017. godine prešao u Njemačku. Za reprezentaciju je debitirao 2016. godine u utakmici protiv Bjelorusije te je sudjelovao u osvajanju srebra na Svjetskom prvenstvu 2017., ali i na Svjetskom prvenstvu 2019. godine, gdje je s Norveškom igrao finale i bio jedan od njezinih najvažnijih igrača.
Coats, North Carolina
Kouts je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.112, što je 267 (14,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Al ‘Abāyah, Ma'rib
Al ‘Abāyah je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Tomatlán, Jalisco
Tomatlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 8360 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
SMS Zenta
SMS Zenta bio je laka krstarica izgrađena za Austro-ugarsku ratnu mornaricu i vodeći brod svoje klase nazvan po gradu Senti. Njegovi bratski brodovi bili su SMS Aspern i SMS Szigetvár. Zenta je originalno zamišljena za razmještanje u stranim kružnim putovanjima, primarno za pokazivanje zastave u inozemstvu usprkos tomu što Carevina Austro-Ugarska nije imala velike kolonijalne ambicije.
Kružno putovanje na Daleki istok
Nakon gradnje tijekom 1898.-1899. godine brod je napustio Pulu u studenome 1899. radi kružnoga putovanja do Azije preko Port Saida, Sueza, Adena i Colomba. Doplovio je do Singapura u siječnju 1900. godine gdje je ostao 14 dana, a zatim je nastavio plovidbu do Hong Konga, Macaua i dalje do Šangaja. Odande je krenuo prema Japanu, posjetivši Nagasaki, Kagošimu, i Sasebo.
Bokserski ustanak
Vijesti su dosegle Austro-Ugarsku o tome da Bokserski ustanak u Kini brzo postaje sve teži. Zenta je pozvana radi ispomoći u evakuaciji međunarodnoga diplomatskog osoblja, ali i austrougarske delegacije. Sedamdeset i pet članova njezine posade pripojeno je opskrbnoj ekspediciji koju je predvodio admiral Seymour, a koja je krenula prema Tientsinu.
Zenti se pridružila oklopna krstarica SMS Kaiserin und Königin Maria Theresia, pa je 160 mornara s obaju brodova (i dvama kopnenim topovima) pomagalo njemačkih mornarima u napadu na tvrđave Taku. Kapitän von Thomann, zapovjedni časnik Zente poginuo je u toj akciji.
U angažmanu u Kini ukupno poginuli su: kapetan, 2 časnika i 4 mornara. Za junaštvo u ovoj ekspediciji odlikovani su Juraj Uršić iz Selaca, Petar Fantov iz Tijesna, Nikola Hranueli iz Postira, Juraj Petrovac iz Jelse i posmrtno Josip Badurina Jerić iz Luna.
San Regolo, Siena
San Regolo je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 449 m.
SMS Zenta
Južnoameričko kružno putovanje
Brod se vratio kući u prosincu 1901. godine i stavljen je u pričuvu sve do listopada 1902. godine kada je poslan na još jednu stranu turu do Cape Towna. Odande je isplovio za Južnu Ameriku do Montevidea i potom do Buenos Airesa kamo je stigao u svibnju 1903. godine. Odande je otplovio do Rio de Janeira kamo je stigao u lipnju prije nego što je započeo povratak preko Atlantika, posjetivši među ostalima luke Funchal, Cadiz, Tangier, Malagu, Tunis i Krf, vrativši se naposljetku kući u Trst. Tamo je stavljen u pričuvu gdje je sudjelovao u godišnjim mornaričkim vježbama sve do izbijanja Prvoga svjetskog rata.
Prvi svjetski rat
16. kolovoza 1914. združena anglo-francuska flota pod zapovjedništvom admirala Augusta Bouéa de Lapeyrera započela je mesti Jadransko more. Zenta se nalazila u pratnji razarača koji je blokirao crnogorsku obalu. U zamku su ju uhvatile sedamnaest francuskih i britanskih mornaričkih jedinica sastavljenih od bojnih brodova i oklopnih krstarica koje su priječile joj pobjeći na sjever. Nakon što je razarač SMS Ulan uspio uzmaknuti, potopljena je topovskom paljbom tijekom pomorske bitke uz obalu Bara pri čemu je živote izgubilo 179 osoba. Zenta nije imala nikakve izglede. Bila je sama protiv cijele flote, a k tome njeni topovi kalibra 120 mm bili su kraćeg dometa od neprijateljskih. Preživjeli zapovjednik Paul Pachner, časnici i posada doplivali su do obale gdje su internirani sve do 1916. godine (anglo-francuska flota nije pokušala spasiti nikoga preživjelog). thumb|SMS Zenta nakon stavljanja u službu 1899. godine. Nepotpuni popis imena zarobljenika naveden je u publikaciji "Verlustliste / Popis gubitaka / Seznamek izgub / Lista delle perdite" koju je od početka rata svakih nekoliko dana objavljivalo Ministarstvo rata. Po njima se vidi da su velikom većinom bili Hrvati, najviše iz Istre, Kvarnera i Dalmacije. Dijelove toga popisa objavila je Smotra dalmatinska u broju od 21. studenog 1914. godine, a zarobljenih časnika zadarski Narodni list. Popis poginulih nikad nije objavljen. Zarobljenici su bili smješteni u Danilovgrad.
Zarobljenici su bili Hrvati iz južnih hrvatskih gradova i otoka te dvojica Crnogoraca iz Boke kotorske.
Počasti
Prema istraživanjima splitskog toponomastičara i povjesničara Perislava Petrića, splitska uvala Zenta ime je dobila u spomen na poginule junake s ovog broda. Pretpostavlja da je prvotno ime dobio greben - istaknutu sika u uvali Kalafatiću, a poslije je dobila cijela uvala. Drugi izvori navode da je ovaj brod prije ove bitke dugo vremena bio usidren u ovoj uvali.
Nalaz
Ostatci broda dugo su vremena ležali na morskom dnu na nepoznatom mjestu. Otkrili su ih ronioci 87 godina poslije.
Seyhan Kurt
Seyhan Kurt (Grenoble, 16. 12. 1971.) je francusko–turski književnik.
Život
Rođen u gradiću blizu Grenoblea, studirao je u Lyonu da bi kasnije podučavao dramaturgiju i povijest umjetnosti u Izmiru. Godine 1992./1993. izložio je nekoliko svojih likovnih radova u Državnoj galeriji likovnih umjetnosti u Mersinu. Nastavio je studije u Francuskoj, Italiji i magistrirao je u Ankari. Pjesme su mu objavljivane u književnim časopisima Varlik, Jurnale, Yom Sanat, Le Poète travaille, Cali, Tohum, Turk Dili a neke su prevedene na više jezika. Godine 1998. napisao je “Afaziju tuge” (Hüznün Sözyitimleri), što je bilo njegovo prvo djelo u žanru eseja. U ovom djelu bavio je se problemima kao što su ljudi koji se udaljavaju od sebe i svijeta, katastrofe uzrokovane ratovima, mir i čovjekoljublje te egzistencijalizam. Bio je urednik serije članaka «Osmanske studije o filozofiji» koju su pripremili akademici Odsjeka za filozofiju Univerziteta Atatürka. Godine 2020. uredio je djelo Faliha Rıfkıja Ataya (1894–1971) pod nazivom Taymis Kıyıları (1934.), koje se već godinama ne tiska, a koje uključuje Atayeve analize i zapažanja u Engleskoj i Europi. U knjizi Haneden Ev Haline (2021) skrenuo je pozornost na važnost ne samo arhitekture već i drugih disciplina (antropologija, sociologija, itd.) kada je riječ o pojmu turske kuće. U svom radu je usvojio interdisciplinarnu metodu koristeći različita područija, od turske kinematografije do usmene kulture. Član je Međunarodnog udruženja pisaca (Švedska) i Udruženja umjetnika Antalije (Turska).
Campi Golf, Trento
Campi Golf je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
La Aurora, Hueyapan
La Aurora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueyapan.
Tetto Cordonotto, Cuneo
Tetto Cordonotto je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
La Aurora, Hueyapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 239 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 778 m.
Tetto Cordonotto, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 534 m.
Campi Golf, Trento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1431 m.
SM UB-8
SM UB-8 bio je njemačka podmornica ili U-boot tipa UB I u Njemačkoj carskoj mornarici (njem. Kaiserliche Marine) tijekom Prvoga svjetskog rata. Prodan je Bugarskoj 1916. godine i preimenovan u Podvodnik No. 18 (bug. Пoдвoдник №18), te je postao prva bugarska podmornica u povijesti.
UB-8 bio je naručen u listopadu 1914. godine, a položen je u brodogradilištu AG Wesera u Bremenu u studenome. UB-8 bio je nešto kraći od 28 metara duljine i deplasmana između 127 i 141 metričkih tona (140 i 155 kratkih tona) ovisno o tome je li nalazio na površini ili ispod nje. Nosio je dva torpeda u svojim dvjema pramčanim torpednim cijevima, a također je bio naoružan s palubnim strojnicama. UB-8 bio je originalno jedan od para brodova UB I poslanih Austrougarskoj ratnoj mornarici radi zamjene austrijskoga para poslanog na Dardanele, pa je razlomljen u sekcije i prevezen željeznicom do Pule u ožujku 1915. na sastavljanje. Porinut je i stavljen u službu kao SM UB-8 u Njemačkoj carskoj mornarici u travnju kad su Austrijanci odbili sporazum.
Iako nakratko dio flotile Pole pri stavljanju u službu, UB-8 proveo je većinu svoje njemačke karijere patrolirajući Crnim morem kao dio flotile Konstantinopela. U-boot je potopio dva broda. Jednog od njih, SS Meriona, Britanski admiralitet maskirao je u bojnu krstaricu Kraljevske ratne mornarice kao dijela lažne operacije. U listopadu je pomogao odagnati rusko bombardiranje Bugarske.
U svibnju 1916. godine podmornica je prebačena u Bugarsku ratnu mornaricu kao Podvodnik No. 18 i stavljena u službu u ceremoniji kojoj je nazočio krunski princ Boris i princ Kiril. U Bugarskoj službi podmornica je patrolirala bugarskom crnomorskom obalom i u nekoliko prilika susretala se s ruskim plovilima. Nakon što je rat završio podmornica se predala Francuskoj u veljači 1919. godine i izrezana je u Bizerti u kolovozu 1921.
Bilješke
<references group="Note"/>
Colonia de los López, Irapuato
Colonia de los López je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1737 m.
Torretta, Verona
Torretta je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 157 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Panic, Hereclean
Panic je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Hereclean.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 892 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
Ricardo Flores Magón, Pijijiapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Ciocănești, Argeș
Ciocănești je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2265 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 580 m.
Nueva Rosita, Doctor Arroyo
Nueva Rosita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Doctor Arroyo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1666 m.
Tenango, Zontecomatlán de López y Fuentes
Tenango je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zontecomatlán de López y Fuentes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 588 m.
Huerta de los López, Atoyac de Álvarez
Huerta de los López je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Atoyac de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
Ahmed al-Ahmar
Za egipatsku reprezentaciju debitirao je 2004. godine te je od tada redovni reprezentativac te aktualni kapetan. Dva je puta bio afrički prvak, a sudjelovao je i na nekoliko Svjetskih prvenstava i olimpijskim turnirima.
Tepeyac, Teopisca
Tepeyac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Teopisca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2114 m.
Nerstrand, Minnesota
Nerstrand je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
La Rueda, Contepec
La Rueda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Contepec.
Erupcija Tambore 1815.
Erupcija Tambore 1815., u Indoneziji, je najsnažnija vulkanska erupcija u ljudskoj povijesti: indeks eksplozivnosti vulkana ju svrstava na razinu 7. Vulkanski pepeo smanjio je globalnu temperaturu narednih šest mjeseci do tri godine. Prema procjenama, oko 100.000 ljudi je poginulo od posljedica erucpije.
Torricchia, Rieti
Torricchia je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 658 m.
El Olvido, Mazatlán
El Olvido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mazatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 170 m.
La Menace (film, 1961)
La Menace je francusko-italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1961. godine u režiji Gerarda Ouryja. Po žanru je drama, i predstavlja adaptaciju romana Les Mariolles Frederica Darda, koji je također sudjelovao u pisanju scenarija. Protagonist, čiji lik tumači Robert Hossein, je apotekar koga mlada i buntovna djevojka (čiji lik tumači Marie-Jose Nat) optuži za ubistvo.
Al Ḩajnah as Suflá, Ma'rib
Al Ḩajnah as Suflá je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1200 m.
El Imperial, Atoyac de Álvarez
El Imperial je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Atoyac de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 930 m.
El Piñal, Cosoleacaque
El Piñal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cosoleacaque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Santa Maria, Mantova
Santa Maria je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 114 m.
San Francisco Tierra Nueva, Cosoleacaque
San Francisco Tierra Nueva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cosoleacaque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Marysville, Iowa
Merisvil je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 66 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 66 stanovnika, što je 12 (22,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Copezzato, Parma
Copezzato je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Beleți, Argeș
Beleți je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1974 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 294 m.
Patoloya, Zontecomatlán de López y Fuentes
Patoloya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zontecomatlán de López y Fuentes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 741 m.
Badon, Hereclean
Badon je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Hereclean.
Bitka za kotu Hamburger
Bitka za kotu Hamburger je bila poslednja kopnena ofanziva američke vojske u Vijetnamskom ratu. Vođena je između američkih i južnovijetnamskih snaga s jedne i severnovijetnamski snaga s druge strane od 10. do 20. maja 1969. u Južnom Vijetnamu u blizini granice sa Laosom na brdu Dong Ap Bija, koje je u američkim vojnim kartama bilo označeno kao kota 937.
Iako je teško utvrđena kota 937 imala mali strateški značaj, američki komandanti su naredili veliku kopnenu ofanzivu, s namerom da ga očiste od snaga Vijetnamske narodne armije. Američke vazdušno-desantne jedinice kretale su se uz strmo brdo na dobro ušančenog neprijatelja. Branioci su u više navrata odbili napadače. Loše vreme je takođe otežalo operacije. Uprkos tome, padobranci su direktim jurišem zauzeli kotu, nanevši velike gubitke severnovijetnamskoj vojsci. Na američkoj strani palo je 72 vojnika, a na severnovijetnamskoj oko 630.
Međutim, samo dva dana po zauzimanju, kota je napuštena, što je izazvalo kontroverze u američkoj vojsci i javnosti. Kasnije je među američkim vojnicima kota 937 prozvana kota Hamburger, pošto je vatra iz minobacača severnovijetnamske vojske od većine Amerikanaca napravila doslovno „mleveno mesto“. Neki autori nazivaju ovu bitku simbolom besmislenosti rata u Vijetnamu.
As Sāḩah, Ma'rib
As Sāḩah je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1161 m.
Nataša Antoniazzo
Nataša pl. Antoniazzo hrvatska operna pjevačica, mezzosopran.
Biografija
Studij pjevanja završila na Muzičkoj akademiji u Zagrebu. Za vrijeme studija nastupa u Opernom studiju zagrebačkoga HNK u ulozi Clarine iz opere Bračna mjenica G. Rossinija, dobiva 3. nagradu na Nacionalnom glazbenom natjecanju u Hrvatskoj, nagradu publike glazbenog natjecanja Hrvatskog radija Radio podij te Rektorovu nagradu Sveučilišta u Zagrebu.
Osim opernih i oratorijskih nastupa, redovito priredjuje solističke koncerte na koncertnim i kazališnim pozornicama Njemačke i Hrvatske. Od sezone 2006/07. vraća se u Hrvatsku i nastupa u HNK u Zagrebu, kao Mere Jeanne u operi Razgovori Karmelićanki Francisa Poulenca u njezinom prvom uprizorenju na hrvatskoj sceni pod ravnanjem Michaela Helmratha i u režiji Krešimira Dolenčića. Predstava je nagrađena Nagradom hrvatskog glumišta kao najbolja predstava u kazališnoj sezoni 2006/07. u Hrvatskoj. Redovito snima i nastupa za razne radio stanice kao npr. Rundfunk Berlin - kulturni program, Radio Lausanne - Švicarska i za HRT Zagreb, kao npr. u emisiji prvog programa HTV-a »Dobro jutro Hrvatska«, zatim »Od portreta do portreta« Prvog programa Hrvatskog radija Zagreb - Branka Magdića, »Nedjeljom u Operi« urednice Marije Barbieri, »Putevi hrvatske glazbe« Ive Lovrec i drugo.
Od 2006. godine članica je Hrvatskog društva glazbenih umjetnika u Zagrebu. Zajedno s klarinetistom Radovanom Cavallinom i pijanisticom Miom Elezović osniva Trio Elcaan. Skladba Dalibora Bukvića Lux aeterna u izvedbi Nataše Antoniazzo koristi se u filmu Sorrow L.Resnik – Cyclofilm New York, koji se trenutačno prikazuje na nekoliko filmskih festivala u svijetu. U sezoni 2007/08/09. nastupa kao solist u HNK u Zagrebu u predstavama Triptih G. Puccinija i Razgovori Karmelićanki Francisa Poulenca, te solističkim koncertima predstavlja djela hrvatskih skladatelja Europi s prvim koncertom u Frankfurtu, zatim u Berlinu, Madridu ( 28.11. 2008) i (24.06. 2009) te Barceloni.
El Garbanzo, Irapuato
El Garbanzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2030 m.
Juanacatlán, Jalisco
Juanacatlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 8542 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1529 m.
El Chichalaco, Atoyac de Álvarez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 284 m.
Los Artones, Contepec
Los Artones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Contepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 421 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2214 m.
Noah Baumbach
Noah Baumbach (3.9. 1969., -) je američki scenarist, filmski režiser i nezavisni filmaš.
Za svoj film The Squid and the Whale (2005) je nominiran za Oscar za najbolji izvorni scenarij. Poznat je po dramedijama. Poznatiji filmovi su mu Margot at the Wedding (2007), Greenberg (2010), Frances Ha (2012), While We're Young (2014) i Mistress America (2015). Napisao je i dva scenarij zajedno sa režiserom Wesom Andersonom:The Life Aquatic with Steve Zissou (2004) i Fantastic Mr. Fox (2009).
San Quirico, Como
San Quirico je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 220 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
El Oaxaqueño, Pijijiapan
El Oaxaqueño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Los Gavilanes, Mazatlán
Los Gavilanes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mazatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Beaverdale, Pennsylvania
Biverdejl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.035.
Nueva Esperanza, Teopisca
Nueva Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Teopisca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1835 m.
Tecolotlán, Jalisco
Tecolotlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Mate Balota
Mijo (Miho) Mirković (literarni pseudonim Mate Balota; Rakalj, 28. rujna 1898. – Zagreb, 17. veljače 1963.), jugoslavenski ekonomist i književnik. Docent na Pravnom fakultetu u Subotici (1928–41), profesor na Ekonomsko-komercijalnoj visokoj školi u Beogradu (1939–41) i Ekonomskom fakultetu u Zagrebu (1945–63). Pravi član (1947) i glavni tajnik (1958–61) Jugoslavenske akademije znanosti i umjetnosti.
Biografija
Iz istarskog sela Raklja, smještenog nad slikovitim Raškim zaljevom, potekao je Mijo Mirković - Mate Balota. Na nadgrobnoj ploči uz datum rođenja, Rakalj, 28. rujna 1898., i smrti, Zagreb, 17. veljače 1963., piše da ondje počiva: težak, ribar, mornar, akademik, pjesnik, prvi Rakljan ki je napisal 50 knjig. Stoji i to, vrlo važno za Mirkovićev životopis, da je pokopan uz zvuke dragih roženic.
Objavljujući već kao đak u pazinskom listu Nada, Mijo Mirković služio se raznim pseudonimima. Mnogi suvremenici nisu ni znali da imena Mirković i Balota kriju istu osobu. Prvu pjesmu sročio je s devet godina. Tema, kao i drugih Balotinih pjesama, bio je težak život ribara i mornara. Već s devet godina ukrcao se na talijanski trabakul kojim je prevožen kamen. Radio je kao kamenolomac i miner, radnik na željezničkoj pruzi u Moravskoj. Bio je slagar u tiskari, novinar i urednik lista u Puli te dopisnik domaćih i inozemnih listova. Školovao se u Čehoslovačkoj, gdje je završio klasičnu gimnaziju, i Njemačkoj, gdje je diplomirao i doktorirao ekonomske i društvene znanosti. I nakon završetka najvišega školovanja morao je najprije obavljati ribarske i konobarske poslove, a tek poslije sveučilišno-profesorske, i to najdulje na Ekonomskom fakultetu u Zagrebu.
Kao znanstvenik najprije se predstavio uspjelom obranom doktorske disertacije O glavnom uzroku ograničene gospodarske djelotvornosti slavenskih naroda 1923. na Sveučilištu u Frankfurtu na Majni. S područja kulturne povijesti Mirković je 1960. objavio veliku znanstvenu monografiju Matija Vlačić Ilirik (Flacius), o istaknutom hrvatskom i europskom latinistu i reformatoru 16. stoljeća. Za tu je knjigu dobio nagradu Hrvatskoga sabora za životno djelo. U hrvatskoj književnosti Mirković je pod pseudonimom Mate Balota zauzeo istaknuto mjesto svojom zbirkom čakavskih pjesama Dragi kamen, romanom Tijesna zemlja, monografijama Stara Pazinska gimnazija i Puna je Pula te drugim proznim tekstovima. U Dragom kamenu Balota je ispjevao odu zavičaju, majci, ocu i ljudima svoga kraja te, uz Pera Ljubića i Dragu Gervaisa, dao temeljni pečat ponovnom procvatu čakavske poezije. Impresivnim umjetničkim jezikom on je u književno djelo ugradio i svoje izvrsne gospodarske studije o Raklju, Puli i Istri s kraja 19. i početka 20. stoljeća.
Le crime ne paie pas (film)
Le Crime ne paie pas je francusko-italijanski crno-bijeli omnibus film snimljen 1962. godine u režiji Gerarda Ouryja. Sastoji se od četiri priče, radnjom smještene u različita historijska razdoblja, a koje se temelje na epizodama popularnog istoimenog stripa. Le Crime je postigao dobru gledanost i predstavljao je prvi značajniji uspjeh u Ouryjevoj karijeri kao režisera.
Mate Balota
Biografija
Surađivao je u Pečatu (1939–1940).
Mirkovićev domoljubni rad bio je osobito intenzivan od kraja I. do kraja II. svjetskog rata, a vrhunac je postigao na Pariškoj mirovnoj konferenciji 1946. Na njoj se, kao voditelj domaćih stručnjaka za etnička, gospodarska i geografska pitanja znanastvenim argumentima i domoljubnim žarom, izborio za međunarodno priznanje sjedinjenja Istre s Hrvatskom u sastavu ondašnje Jugoslavije, što je jedino i bilo moguće.
Djela
Znanstvenom je području pridonio nizom djela iz područja ekonomije i ekonomske povijesti, a hrvatskom umjetničkom području nekolicinom knjiga pjesama i proze.
Valle Hermoso, Doctor Arroyo
Valle Hermoso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Doctor Arroyo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1693 m.
Anton Kolendić
Anton Kolendić (Omiš, 1914 - Marina di Ragusa, 29. april 1999) bio je jugoslavenski diplomat, publicist i historičar, najpoznatiji po tome što je 1969. godine prilikom službe u Zapadnom Berlinu preživio atentat od pripadnika radikalne hrvatske emigracije. Njegova knjiga Poslednji dani kulta ličnosti, posvećena smrti sovjetskog vođe Josifa Staljina i borbi za njegovo nasljedstvo, je prevedena na nekoliko svjetskih jezika.
San Rocco-Lischeto, Siena
San Rocco-Lischeto je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 233 m.
Torri del Benaco, Verona
Torri del Benaco je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2453 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Cerros Colorados, Ojinaga
Cerros Colorados je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ojinaga.
Nada Galant
Nada Galant (Pula, 1. septembar, 1961.), pjesnikinja.
Stihove je objavljivala je u časopisima “Istra” (Pula) i “Nova Istra” (Pula). Uvrštena je u pjesnički zbornik “Verši na šterni”, u antologijama “Hrvatsko pjesništvo Istre 19. i 20. stoljeća - Istarska pjesmarica” Mirjane Strčić (“Istra kroz stoljeća”, Čakavski sabor, Pula 1989.), '“I ča i što i kaj”  Borisa Biletića (Sveučilišna knjižnica u Puli / Istarski ogranak Društva hrvatskih književnika, Pula, 1997.) i grafičko-pjesničkoj mapi “Istarski rukopisi”.
Nagrađena je prvom nagradom na Međunarodnom natjecanju dijalektalnih pjesnika “Histria” 2000.
Isla del Arenal, Cosoleacaque
Isla del Arenal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cosoleacaque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Mercedes de María, Teopisca
Mercedes de María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Teopisca.
Guruslău, Hereclean
Guruslău je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Hereclean.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 637 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 239 m.
Drăganu-Olteni, Argeș
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1962 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 378 m.
As Sirrah, Ma'rib
As Sirrah je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
El Volante, Pijijiapan
El Volante je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Pozo de Parras, Irapuato
Pozo de Parras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1743 m.
El Volante, Pijijiapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Velika narodna skupština Turske
Velika narodna skupština Turske (skraćeno TBMM ili samo Meclis) je jednodomno parlamentarno tijelo odnosno zakonodavni organ Republike Turske.
O turskoj skupštini
Turska je imala parlamentarnu povijest i prije osnivanja sadašnje narodne skupštine. Pojam turskog parlamenta je se razvio u posljednjim fazama života Osmanskog carstva (vidi: Tanzimat) pa je Atatürkova revolucionarna vlast zamijenila istanbulsku Opću skupštinu sa revolucionarnim parlamentom nacionalističke i republikanske orijentacije, sa sjedištem u Ankari. Prema Ustavu, ona je jedino tijelo sa zakonodavnom funkcijom. Osnovana je u Ankari 23. aprila 1920. usred Turskog rata za nezavisnost. Geslo skupštine je uklesano na zidu turskog sabora i ovako glasi:
što znači «Suverenitet bezuvjetno pripada narodu». Parlament je bio temeljni čvor političke vizije koju su razvili Mustafa Kemal Atatürk i njegovi drugovi u borbi za stvaranje nove države, udaljene od onoga što je još preživjelo Osmansko Carstvo nakon Prvog svjetskog rata.
U povijesti Turske održani su sljedeći parlamentarni izbori:
Sljedeći predsjednički izbori:
Republika Turska je doživjela nekoliko državnih udara:
Colostitán, Hueyapan
Colostitán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueyapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 148 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1661 m.
Ostalgija
thumb|Majice suveniri iz DDR-a u Berlinu 2004. godine thumb|Memorabilije DDR-a u Berlinu 2006. thumb|Na cestama se još nalaze originalni stari istočnonjemački automobili (na slici je [[Trabant snimljen 2015. godine u Mađarskoj)]] thumb|N’Ostalgiemuseum u [[Leipzigu]] thumb|Ampelmännchen istočnonjemački je bivši i sadašnji simbol na pješačkim semaforima, kao jedna od rijetkih omiljenih stvari koje su preživjele pad [[Gvozdena zavesa|Željezne zavjese postigao je kultni status i postao čestim suvenirom]] thumb|Ulaz u 1. Berlinski DDR muzej motocikala Ostalgija (Ostalgie) je njemački izraz nastao spajanjem riječi Ost ("istok") i Nostalgie ("nostalgija") koji označava nostalgiju za aspektima života u bivšoj Istočnoj Njemačkoj. Pojmove "ostalgija" i "ostalgičari" (Ostalgiker) je skovao stand-up komičar Uwe Steimle 1992. godine. Ovaj se fenomen katkad naziva i DDR-nostalgijom (DDR-Nostalgie).
Socijalni i kulturni identiteti različito su se kultivirali kod zapadnih i istočnih Nijemaca tijekom 40-ak godina svoje razdvojenosti. Nakon pada Berlinskog zida i ujedinjenja Njemačke, istočni Nijemci svoje načine života gube, ali svoja iskustva, sjećanja i vrijednosti zadržavaju kroz ostalgiju za „dobrim starim danima“. Proučavanje ostalgije pokazuje da je često pogrešno shvaćena kao pokušaj ponovne uspostave DDR-a, međutim ona je samo način snalaženja u novom zapadnjačkom društvu, čežnja za izgubljenim osjećajem društvenog statusa ili stabilnosti, a kod nekih ljudi predstavlja nedostatak spremnosti za integracijom.
Ekonomija
U vrlo kratkom su roku skoro svi proizvodi iz DDR-a nestali iz trgovina i zamijenjeni zapadnim. Istočna Njemačka je odmah po ujedinjenju ekonomski propala - zapadnonjemačka vlada je još otprije imala plan da se izvrši privatizacija istočnonjemačke ekonomije. Zapadnonjemačka agencija Treuhandanstalt je preuzela imovinu i obveze oko 8,000 istočnonjemačkih poduzeća kako bi ih prodala njemačkim i drugim ponuđačima. Do trenutka kada je Treuhandanstalt raspušten krajem 1994. godine, privatizirao je oko 14,000 poduzeća. Politika Treuhandanstalta nije bila posvuda prihvaćena, a agencijin izvršni direktor Detlev Karsten Rohwedder ubijen je u Düsseldorfu 1991. godine. Dvije godine po ujedinjenju, industrijska proizvodnja na istoku je pala za 73% u odnosu na 1989. godinu.
Nezaposlenost prije ujedinjenja službeno nije postojala u Istočnoj Njemačkoj, a ujedinjenjem je sigurnost zaposlenja nestala. Zapad Njemačke je morao snositi nove troškove socijalne skrbi manje produktivne i niže kvalificirane radne snage istoka. Omjer doprinosa prema primanjima socijalne skrbi je padao, a do sredine 1990-ih je nezaposlenost na novim istočnim pokrajinama bila dvostruko veća u odnosu na zapad. Već je po prvoj godini porasla na preko 3 milijuna radnika. Nezaposlenost se posebno odrazila na žene, od kojih je 70% izgubilo posao potom 1990. Produkcija cijele bivše Istočne Njemačke je 1991. pala na manje od 8% one na zapadu. Pritom je još nastala zbrka oko originalnih imovinskih prava mnogih istočnonjemačkih objekata - više od 2 milijuna zahtjeva za nekretnine na području bivše Istočne Njemačke (DDR) podneseno je do roka 31. prosinca 1992. godine. Kako se pojavljivalo sve više tužitelja uz mnogo dobivenih slučajeva na sudovima, potencijalni ulagači često su bili uplašeni.
Proces ujedinjenja je među bivšim građanima Istočne Njemačke izazvao ogorčenost i osjećaj zakinutosti. Nezaposlenost, posebno u istočnim okruzima, ostala je tvrdoglavo visoka uprkos velikoj potrošnji na podsticaje. Između 1998. i 2009. nezaposlenost se popela sa 9.2% na 11.1%. Velika recesija 2007–2009. godine nije bitno utjecala na nezaposlenost, ali je stanje dodatno pogoršala. Nakon 2010. godine istočnonjemačka ekonomija se polako oživljava, ali će biti još dugo do ujednačavanja sa zapadnonjemačkom. Masovno iskustvo nezaposlenosti i percepcija ekonomskog uništenja njihove regije izgradili su retrospektivnu sliku DDR-a kao stabilne i brižne sredine.
Komercijalizacija
Ostalgija se u današnjoj Njemačkoj izražava kroz robu i proizvode koji podsjećaju na doba Istočne Njemačke. U susret ostalgičarima, mnoge njemačke, posebito regionalne firme daju na raspolaganje artefakte koji imitariju originalne. Tu su brendovi istočnonjemačkih prehrambenih proizvoda, stari televizijski programi snimljeni na videotraku ili DVD, automobili Wartburg i Trabant koji su stekli kultni status među tjunerima, i slično.
Neki od filmova koji prikazuju živote u Istočnoj Njemačkoj su Sonnenallee (1999), Zbogom, Lenjine (2003) i Kleinruppin Forever (2004).
Argumenti i ankete
Sedmične novine Der Spiegel su u jednoj anketi 2009. godine upitali bivše građane Istočne Njemačke da li je ona imala "više dobrih nego loših strana", na što je 57% sudionika ankete odgovorilo "da". Na izjavu novinara da "stanovnici DDR-a nisu imali slobodu putovati kamo god su htjeli", sudionici su odgovorili da "tu slobodu nemaju ni današnji radnici s niskim plaćama".