cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Knjižnica na Marulićevu trgu
Povijest
Knjižnica se tijekom 19. st. povećavala brojnim darovnicama (među kojima se izdvajaju one Josipa Sermagea, Eleonore Patačić i Maksimilijana Vrhovca te zaslugom Ise Kršnjavog otkupljene knjižnice Antona Springera, bana Nikole Zrinskog i Ljudevita Gaja) pa je Kostrenčića u nastojanjima za novim prostorom podržao Velimir Deželić, prvi upravitelj Knjižnice (Kraljevske sveučilišne) na Marulićevu trgu. Knjižničarom postaje Matija Smodek koji je knjižnu građu uskladio prema tadašnjim knjižničarskim pravilima. Prva prava modernizacija slijedi za vrijeme Bachova apsolutizma, kada prema zakonskoj odredbi postaje glavnom knjižnicom zemlje uz stalnu dotaciju s naslovom Bibliotheca nationalis. Godine 1875. pridodana joj je i imovina Muzejske knjižnice, utemeljene u vrijeme ilirskog pokreta.
Od 1914. u prostorijama Sveučilišne knjižnice nalazi se i Metropolitana, bogata zbirka knjiga i dokumenata Kaptolske prvostolne crkve. Usprkos osiguranim prostorima u novoj zgradi, Metropolitana je zadržala staru lokaciju na Marulićevu trgu.
Umjetnička djela
''Na sjevernoj strani zgrade iznad glavnog ulaza u zgradu nalaze se četiri reljefa, koje je izradio kipar Robert Frangeš, a simboliziraju tadašnja četiri fakulteta sveučilišta. Na onom mudroslovlja filozof koji motri golu istinu lik je dra Velimira Deželića. Na južnoj fronti zgrade nalazi se rad kipara Rudolfa Valdeca.'' ''Atrij je ukrašen slikama, koje prikazuju krajolike u historiji hrvatske kulture, istaknute gradove, i to lijevo Senj (slikar M. Crnčić), Dubrovnik (slikar O. Iveković), nad ulazom u veliku čitaonicu: Zagreb (slikar F. Kovačević) s pogledom na nekadašnju akademiju, gdje se nalazila "Bibliotheca Regiae Academiae Zagrebiensis" koja je začetak sveučilišne knjižnice. Na desnoj strani: Đakovo (slikar R. Kovačević), Jajce (slikar G. Jurkić); profesorska čitaonica ukrašena je slikama I. Tišova ("Lijepe umjetnosti" i "Primijenjene znanosti") i jednom R. Auera (Pallas Athena). U velikoj čitaonici na južnom zidu nalazi se velika slika Vl. Bukovca ("Razvitak hrvatske kulture"), zatim na južnom zidu tri su slike M. Račkoga (s temom nauka u starom, srednjem i novom vijeku). Usadjeni u drvenu oplatu nalaze se dekorativni reljefi M. Vodsedalek.'' ''Unutarnje uređenje sveučilišne knjižnice bilo je dovršeno u ljetnim mjesecima 1913. Zgrada je predana knjižničkoj upravi 29. rujna 1913, a već 11. listopada 1913. počelo je preseljavanje knjižničke imovine u novu zgradu.''
1499
Godina 1499 (MCDXCIX) bila je redovna godina koja počinje u utorak (1. jan./sij. po julijanskom kalendaru).
Riječke ljetne noći
Namjera je u poznatim ili nepoznatim prostorima Rijeke stvarati ambijentalni teatar. Za vrijeme festivala riječki trgovi i terase pretvaraju se u pozornice na otvorenom, a u namjeri da se propita suodnos industrijske arhitekture i kazališta, dio programa odvija se i u napuštenim tvorničkim halama.
Festival 2010.
Na 7. riječkim ljetnim noćima koje su održane od 29. 6. do 24. 7. pod motom "Odaberi svoju zvijezdu" izvest će se 30 kazališnih, glazbenih, literarnih i filmskih programa na 12 mjesta u gradu. Posjetiteljima je u 26 dana ponuđen raznovrstan kulturno-umjetnički program u sklopu kojega je izvedena premijera drame "Cirkus destetika" Daniila Harmsa u režiji Aleksandra Popovskog, veristička opera "Cavalleria rusticana" Pietra Mascagnija i komedija Talijanske drame "Tutto sulle donne". Izvedene su i dvije reprizne predstave - "Mirisi, zlato i tamjan", te "Lukrecija o'bimo rekli požeruh", a gosti festivala bili su "Prekidi" Kazališta "Planet Art" iz Zagreba. Koncerti na otvorenom ugostili su violiniste Stefana Milenkovicha i Marca Grazianija, gitarista Edina Karamazova, violončeliste Stjepana Hausera i Petra Kovačića te jazz-glazbenika Darka Jurkovića. Među popratnim programima održani su "Pisci pod zvijezdama" i "Film pod zvijezdama".
Festival 2011.
Osme Riječke ljetne noći otvorene su svečanošću ispred zgrade HNK Ivana pl. Zajca uz pirotehnički spektakl na Gatu Karoline Riječke, nastup zbora i orkestra lokalnog kazališta, solistice Kristine Kolar pod ravnanjem maestre Nade Matošević Orešković. Održano je 14 različitih programskih događanja u 30 izvedbi i 13 različitih ambijenata. uključujući glazbeni program, dramske predstave i filmove na otvorenom. Glavni projekt održan 21. 7. bila je predstava "Baba Jaga je snijela jaje" ispod nekadašnjeg hotela Park, u adaptaciji Ivora Martinića odnosno režiji Ivice Buljana prema istoimenom romanu Dubravke Ugrešić. U predstavi su sudjelovale i dive Ana Karić i Alma Prica.
Festival 2012.
Godine 2012. devete Riječke ljetne noći održane su od 19. 6. do 24. 7., prema riječima organizatora, u znaku koprodukcija. Festival je otvoren baletnim spektaklom u zraku "Do Do Land" kojeg je izvela španjolsko-argentinska grupa Puja!. Dvije održane koprodukcije bile su mjuzikl "Guslač na krovu" s Festivalom Opatija i komedija "Gostioničarka Mirandolina" u suradnji s Festivalom Grad teatar Budva. Festival je ponudio i neke reprize uspješnih predstava kao što su "Baba Jaga je snijela jaje", "Mirisi, zlato i tamjan", "Hamlet u selu Mrduša Donja" i "Ćelava pjevačica". Trg Grivica ugostio je operu "Cavalleria rusticana" P. Mascagnija, hala tvornice Torpedo baletnu predstavu "Carmina Burana", a Hartera tradicionalni festivalski koncert Riječke filharmonije i dramu "Antigona". U hotelu Park na Pećinama zbor riječke Opere izveo je "Mondschein koncert", a u perivoju obližnje Ville Ružić koncert New sax quarteta i glazbeno-pjesnički performans "I ja ponekad pišem u jazzu". Na pozornici HNK Ivana pl. Zajca održana je multimedijalna izložba "Pozornice" Dalibora Laginje. Zatvaranje festivala uz plesni program i dodjelu nagrada održano je krovu Tower centra.
Festival 2014.
Godine 2014. Riječke ljetne noći održane su od 1. do 24. 7. Jednoglasnom odlukom žirija za nagradu Novog lista, za najcjelovitiji događaj jedanaestih Riječkih ljetnih noći proglašen je koncert Zagrebačkog kvarteta održan u Auli pape Ivana Pavla II. na Trsatu. Prvo mjesto prema odluci publike odnosno Nagrada publike, s ocjenom 4,89, pripala je koncertu Riječke filharmonije i Hrvatske glazbene unije "Riječka filharmonija i riječki rokeri". Koncert je izveden 10. 7. u Hateri pod ravnanjem maestra Igora Vlajnića, u izvedbi Riječke filhamonije i vokalnih solista Damira Urbana, Zorana Prodanovića Prlje, Deana Škaljca i Žanila Tataja Žaka. Nagradu publike uručila je Sonja Ulčakar.
Festival 2015.
Dvanaeste Riječke ljetne noći održane su od 18. 6. do 18. 7. pod motom "(Us)prkos svemu!". Predstavljena su 53 programa na 17 različitih lokacija u gradu Rijeci i na Ljetnoj pozornici u Opatiji.
Etrappe
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 161 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 55 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,92 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 365 metara (maksimalnoj 463 m, a minimalnoj 296 m).
Stara Evropa (razvrstavanje)
Stara Evropa može označavati:
Solomon, Kansas
Soloman je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.095, što je 23 (2,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Loewyeva visoka kuća
mini|250px|Poslovno-stambena zgrada Radovan Loewyeva visoka kuća odnosno poslovno-stambena zgrada Radovan zagrebački je "neboder" s devet katova. Sagrađen je 1933.-1934. godine za Eugena Radovana, tadašnjeg generalnog direktora kemijske industrije Titanit i glavnog zastupnika industrijske i trgovinske tvrtke Bosch AG. Autor osnove je arhitekt Slavko Löwy, a zadatak mu je povjeren na temelju pobjede na užem pozivnom natječaju. Radove je izvelo građevno poduzeće Otto i Erwin Sorg. Dosljednost oblikovnog govora internacionalnog stila, čistoća prostornog rješenja s naročito izraženom velegradskom aspiracijom, primjerenom mjerilu i mogućnostima sredine svrstavaju je među najbolja ostvarenja hrvatske moderne arhitekture. Ovaj neboder je zaštićeno kulturno dobro (Z-2154) od 2005. godine.
Soverzene, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 314 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 421 m.
Marmaduke, Arkansas
Marmadjuk je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.111, što je 47 (-4,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Selenova kiselina
Selenova kiselina je hemijsko jedinjenje sa formulom. Ona je oksokiselina selena, i njena struktura se preciznije opisuje sa.
Kao što je predviđeno VSEPR teorijom, selenski center je tetraedralan, sa Se–O dužinom veze od 161 pm. U čvrstom stanju, njeni kristali imaju rombičnu strukturu.
Meneghini, Chieti
Meneghini je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Selenova kiselina
Priprema
Usled nestabilnosti selen trioksida, nije praktično sintetisati selenovu kiselinu rastvaranjem selen trioksida u vodi, poput načina na koji se sintetiše sumporne kiseline rastvaranjem sumpor trioksida. Umesto toga ona se priprema oksidacijom jedinjenja selena na nižim oksidacionim stanjima.
Meneghini, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 132 m.
Selenova kiselina
Priprema
Selenova kiselina se može pripremiti oksidacijom selen dioksida koristeći vodonik peroksid: Da bi se dobila anhidratna kiselina kao kristalni materijal, rezultirajući rastvor se uparava na temperaturama ispod 140 °C u vakuumu.
Selenova kiselina se isto tako može pripremiti oksidacijom selenaste kiseline halogenima, kao što su hlor ili brom, ili sa kalijum permanganatom. Korišćenje hlora ili broma kao oksidicionih agensa proizvodi hlorovodoničnu ili bromovodoničnu kiselinu kao sporedni proizvod. Ovu kiselinu je neophodno ukloniti iz rastvora pošto ona može da redukuje selenovu kiselinu do selenaste kiseline.
Još jedan metod pripreme selenove kiseline je oksidacija elementarnog selena u vodenoj suspenziji hlora:
Hemija
Poput sumporne kiseline, selenova kiselina je jaka kiselina koja je higroskopna i ekstremno rastvorna u vodi. Koncentrovani rastvori su viskozni. Kristalni mono- i di-hidrati su poznati. Monohidrat se topi na 26 °C, a dihidrat na −51.7 °C.
Selenova kiselina se razlaže na oko 200 °C:
Selenasta kiselina
Selenasta kiselina je hemijsko jedinjenje sa formulom H2SeO3. Strukturno, ona se preciznije opisuje sa (HO)2SeO. Ona je glavna oksokiselina selena. Druga je selenova kiselina.
Formiranje i osobine
Selenasta kiselina je analogna sumporastoj kiselini, mada se ona lakše može izolovati. Selenasta kiselina se lako formira dodatkom selen dioksida u vodu. Kao kristalina materija, ova ima piramidalne molekule koji su međusobno povezani vodoničnim vezama. U rastvoru ona je diprotična kiselina:
Ona ima blago oksidacionu prirodu, mada su njene reakcije kinetički spore. U 1 M :
Ona se koristi u organskoj sintezi za pripremu 1,2-diketona (e.g. glioksala).
Radio Televizija Crne Gore
Radio Televizija Crne Gore (RTCG) je državno radiodifuzno preduzeće Crne Gore. Potiče od Radio Cetinja, odnosno radio-stanice koja je sa radom započela 27. novembra 1944. odnosno od Radio Titograda koji je s radom započeo 1949. Svoj današnji oblik je dobila kada je godine 1963. osnovana Radiotelevizija Titograd (RTT) kao prva crnogorska TV-stanica, odnosno kao nacionalna medijska kuća tadašnje SR Crne Gore. Do godine 1991. RTT je bila član jugoslovenske TV-mreže JRT. Godine 2001. je postala pridruženi član EBU, a nakon osamostaljenja Crne Gore i punopravni član EBU 2006.
RTCG emituje dva nacionalna radio programa (Radio CG 1 i Radio CG 2), te dva redovna (zemaljska) TV-kanala TV CG 1 i TV CG2, kao i satelitski kanal TV CG Sat.
Aromatičnost
right|thumb|Dve rezonantne forme benzena (gore) se kombinuju da proizvedu prosečnu strukturu (dole) U organskoj hemiji, strukture nekih atomskih prstenova su neuobičajeno stabilne. Aromatičnost je hemijska osobina kojom konjugovani prsten nezasićenih veza, slobodnih parova, ili praznih orbitala pokazuje stabilizaciju jaču nego što bi se očekivalo kao posledica same konjugacije. To se takođe smatra manifestacijom ciklične delokalizacije i rezonance.
Obično se smatra da je to zato što su elektroni slobodni da se kreću oko kružnog aranžmana atoma koji su alternativno jednostruko- i dvostruko-vezani jedan za drugog. Na te veze se može gledati kao hibrid jednostrukih i dvostrukih veza, gde je sve veza u prstenu identične. Ovaj uobičajeni model aromatičnog prstena, zapravo ideju da je benzen formiran od šestočlanog ugleničnog prstena sa naizmeničnim jednostrukim i dvostrukim vezama (cikloheksatrien), je razvio Fridrih Kekule. Model benzena se sastoji od dve rezonantne forme. Benzen je stabilniji molekul nego što bi se očekivalo bez uzimanja u obzir delokalizacije naelektrisanja.
Teorija
left|100px|Moderni prikaz benzena Kao što je standardno za rezonantne dijagrame, dvoglava strela se koristi da se ukaže da dve strukture nisu distinktni entiteti, nego samo hipotetične mogućnosti. Nijedna od njih nije precizna reprezentacija stvarnog jedinjenja, koje je najbolje prikazano kao hibrid (prosek) tih struktura, što se može videti sa leve strane. -{C=C}- je kraća od -{C−C}- veze, dok je benzen perfektno heksagonalan — svih šest ugljenik-ugljenik veza imaju istu dužinu, koja je između jednostruke i dvostruke veze.
Bolja reprezentacija je ta sa cirkularnom π vezom (Armstrongov unutrašnji krug), u kojoj je elektronska gustina ravnomerno distribuirana kroz π-veze iznad i ispod prstena. Ova model korektnije predstavlja lokaciju elektronske gustine unutar aromatičnog prstena.
Jednostruke veze su formirane sa elektronima u liniji između dva ugljenika. One se nazivaju σ-vezama. Dvostruke veze se sastoje of σ-veze i π-veze. π-veze se formiraju preklapanjem atomskih p-orbitala iznad i ispod ravni prstena. Sledeći dijagram pokazuje pozicije tih p-orbitala:
330px|thumb|center|Elektronske orbitale benzena
Sacca Fisola
Sacca Fisola je umjetni otok u Venecijanskoj laguni koji leži sjeverno od Giudecce u Veneciji. Otok je stambena zona i povezan je s južnom Giudeccom velikim drvenim mostom.
Aromatičnost
Teorija
Pošto su one van ravni atoma, te orbitale mogu slobodno da interaguju jedna s drugom, i da postanu delokalizovane. To znači da umesto da su vezeni za jedan atom ugljenika, svi elektroni se deli između svih šest atoma u prstenu. Pošto, nema dovoljno elektrona da se formiraju dvostruke veze na svim ugljenikovim atomima, nego "ekstra" elektroni pojačavaju sve veze prstena podjednako. Rezultirajuća molekularska orbitala ima π simetriju.
Sacca Fisola
Karakteristike
thumb|left|240px|Drveni most koji povezuje Sacca Fisolu sa Giudeccom thumb|left|240px|Položaj otoka u Veneciji Sacca Fisola je otok od 18 hektara, izgrađen 1970-ih da se dobije prostor za izgradnju stanova. U augustu 2009. na otoku je stanovalo 1480 ljudi. Sacca Fisola zajedno sa susjednom Giudeccom je dio venecijanskog gradskog kvarta (sestiere) Dorsoduro. U sklopu naselja podignuta je crkva San Gerardo od armiranog betona, bez nekih posebnih ukrasa. Naselje ima i sportski centar s terenima za tenis i nogomet, kao i bazen koji je vrlo posjećen jer je jedini javni bazen u Veneciji. Zapadno od Sacce Fisole leži Sacca San Biagio, venecijansko odlagalište smeća koje bi se trebalo zatvoriti i napraviti spalionica.
Aromatičnost
Teorija
330px|thumb|center|Delokalizacija orbitala benzena
Tipovi aromatičnih jedinjenja
Velika većina aromatičnih jedinjenja su jedinjenja ugljenika, mada ta jedinjenja ne moraju da budi ugljovodonici.
Heterociklična jedinjenja
Kod heterocikličnih aromatičnih jedinjenja (heteroaromata), jedan ili više atoma u aromatičnom prstenu nije ugljenik. To može da umanji aromatičnost prstena, i tako (kao što je to slučaj sa furanom) poveća njegovu reaktivnost. Drugi primeri su piridin, pirazin, imidazol, pirazol, oksazol, tiofen, i njihovi benzanilisani analozi (npr. benzimidazol).
Policiklična jedinjenja
Policiklični aromatični ugljovodonici su molekuli koji sadrže dva ili više jednostavna aromatična prstena vezan putem zajedničke veze, i.e. prsteni dele dva atoma. Primeri su naftalen, antracen i fenantren.
Supstituisani aromatici
Postoji veliki broj hemijskih jedinjenja koja su aromatični prstenovi sa jednim ili više vezanih supstituenata. Primeri su trinitrotoluen (TNT), acetilsalicilna kiselina (aspirin), paracetamol, i DNK nukleotidi.
Atipična aromatična jedinjenja
Aromatičnost je isto tako nađena kod jona: ciklopropenilni katjon (2e sistem), ciklopentadienilni anjon (6e sistem), tropilijumski jon (6e) i ciklooktatetraenski dianjon (10e). Aromatične osobine su bile pripisane ne-benzenoidnim jedinjenjima kao što je tropon. Granični slučaj aromatičnih osobina poseduje klasa jedinjenja zvanih ciklofani.
Oksitanija
thumb|thumb|right|295px|desno|[[Jezička karta Oksitanije]] thumb|295px|Veći gradovi u Oksitaniji Oksitanija ili u izvorniku Occitània je zemlja tj. teritorij na jugozapadu Europe koji odgovara modernom lingvističkom teritoriju oksitanskog jezika. Po nekima Oksitanija je i posebna nacionalnost (i oksitanci poseban narod), dok je po drugima to samo specifičan kulturni i lingvistički prostor.
Karta Oksitanije se veže direktno na definiciju oksitanskog jezika i kulture.
U ovisnosti o dijalektima, Occitània se može izgovarati kao.
Ime
Oksitanija tj. Occitània dolazi od latinskog srednjovjekovnog Occitania. Prvi dio riječi, Occ-, je iz oksitanskog òc i izraz lenga d'òc, na talijanskom lingua d'oc, je ime koje Dante daje oksitanskom te oni sami sebe nazivaju "òc" (za razliku od lenga de si kako kažu talijani ili lenga d'oïl po francuzima). Sufiks -itània je vjerojatno imitacija starog imena [Aqu]itània.
Geografija
Oksitanija je prostor koji omeđuju Atlantski ocean i Mediteran), Alpe i Centralni masiv u Francuskoj i Pirineji, u Zapadnoj Europi.
Klima je umjerena.
Populacija se procjenjuje na 14 do 15 milijuna stanovnika. Površina je otprilike 190 000 do 200 000 km2.
Opština Ub
Opština Ub prostire se na 456,7 km² severozapadno od Šumadije, 55 km od Beograda. Obuhvata doline dveju reka Tamnave i Uba, kao i niske i blago brežuljkaste terene. U opštini živi oko 32.000 stanovnika u 37 sela. Centar opštine je grad Ub sa 8.000 stanovnika.
Oksitanija
Geografija
Stanovnici su joj Oksitanci/ke.
Opština Ub
Istorija
Prve ljudske zajednice formirane na području današnje opštine Ub, prema istorijskim tragovima i tragovima ljudske civilizacije koji su otkriveni u današnjim naseljima Trlić, Kalinovac, Brgule i drugim, potiču još iz vremena Vinčanske kulture, dakle u periodu oko 5.000 godina pre nove ere. U naselju Čučuge i danas postoje tragovi iz bronzanog doba. Po pisanim tragovima mesto Ub je smešteno između sela Gunjevac i Sovljak, a najrealnija je legenda o postanku imena ovog mesta, ona koja govori da sama reč "UB" znači "mesto". Inače, grad Ub je uvek bio varoš i ostaće varoš. Od kulturno istorijskih spomenika svakako je najznačajniji crkva - manastir u selu Dokmir koji potiče iz XV veka. Preciznija istraživanja ukazuju da je manastir obnovljen 1415. godine tako da se s pravom može tvrditi da manastir potiče i iz nekog ranijeg perioda.
Vidi još
Ub (Serbia)
Oksitanija
Jezici
Jezik koji obilježava Oksitaniju je Oksitanski, koji je u podložnom položaju u Francuskoj (priznavanje regionalnih jezika odobreno je tek Ustavnom reformom iz 2008., no konkretno ne mjenja mnogo na terenu), dok je u Italiji i u Španjolskoj Kataloniji kao Aranski, dobio status (trećeg) službenog jezika (od 2006. ovaj status službenog jezika se priznaje na cijelom teritoriju Katalonije).
Osim jezika država i regija (Španjolski i Katalonski, Francuski, Talijanski i Pjemonteški), može se naići i na druge jezike uvezene izraženom ekonomskom migracijom i turističkim putovanima.
Trešnjevačka ljepotica
Trešnjevačka ljepotica ili stambeno-poslovni toranj Ozaljska je stambeno-poslovni neboder u zagrebačkom kvartu Trešnjevka. Projektant nebodera je arhitekt Slavko Jelinek.
Investitor i izvođač radova bila je tvrtka G.P. Industrogradnja. Neboder je građen od 1967. do 1969. godine i upamćen je kao prvi neboder građen novom tehnologijom gradnje, takozvano kliznom oplatom, koja do tada u nas nije korištena za stambene zgrade. Projektiran je da može izdržati i najrazorniji potres.
Neboder je visok 73 metra. Ima 22 kata, od toga su prizemlje i prva dva kata poslovni prostor (trgovine i uredi) a ostatak je stambeni prostor. Na svakom katu nalazi se 9 stambenih jedinica.
Trešnjevačka ljepotica je posljednji u nizu projekata arhitekta Slavka Jelineka, čiji su radovi uvelike utjecali na suvremeni vizualni identitet Trešnjevke. Vjeruje se da su ime Trešnjevačkoj ljepotici nadjenuli prolaznici.
Luang Prabang
Luang Prabang ili Louangphrabang (lao: พระนครศรีอยุธยา), je glavni grad istoimene provincije u središtu sjevernog Laosa. Nalazi se 210 kilometara sjevernije od Vijentijana. Zbog njegovog položaja u planinama sačuvan je njegov tradicionalni izgled. Naime, Luang Prabang je bio kraljevska rezidencija i prijestolnica kraljevstva Lan Sang od 14. stoljeća do 1946. godine. Zbog toga je upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 1995. god. .
Povijest
mini|lijevo| Karta Starog grada Povijest Luang Prabanga je neodvojiva od povijesti Laosa. Prema predaji, grad Muang Sua je osnovao vojskovođa Khun Lo 698. godine dok je kraljevstvo Nančao ratovalo na drugom mjestu. Nančao ga je okupirao 709. godine, a njihovi upravitelji su ga proširili do donjeg toka Mekonga. Lokalni tajlandski vladar i vazal Kmerskog Carstva, Xay Fong, je prihvaćen kao vladar 1070. godine i od tada je grad bio poznat kao Xieng Dong Xieng Thong i vazal tajlandskih kraljeva. Do 12. stoljeća mahajana budizam je zamijenio dotadašnji vladajući teravada budizam.
Metil-DMA
Metil-DMA je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 209,285 Da.
Luang Prabang
Povijest
Političkim padom Kraljevine Sukotaj u sjevernom Tajlandu 1345. god., politički centar se premjestio u Ajutaju na jugu, a 1351. godine su sjeverne pokrajine istočno od Mekonga iskoristile za osamostaljenje. God. 1354., nastalo je kraljevstvo Lan Sang ("Zemlje milijun slonova" - aluzija na vojnu moć) kojim je vladao kraljević Fa Ngum iz Luang Prabanga. Kralj Setthathirath I. je premjestio glavni grad 1560. godine u Vientiane, koji je glavni grad Laosa i danas.
God. 1707., kraljvina Lan Sang se raspala i Luang Prabang je postao glavni grad nezavisnog Kraljevstva Luang Prabang. Kada je Francuska pripojila Laos, Francuzi su priznali Luang Prabang kao kraljevsku rezidenciju Laosa. Na posljetku, vladar Luang Prabanga je postao sinonim za figuru francuskog protektorata. Kada je Laos postigao neovisnost, kralj Luang Prabanga, Sisavang Vong, je postao je premijerom Kraljevstva Laos.
Znamenitosti
mini| Hram Vat Mahathat sa stupom straga Luang Prabang je izvanredan primjer spajanja tradicionalne arhitekture s europskim kolonijalnim stilom u 19. i početkom 20. stoljeća. Njegova izvanredno sačuvana veduta predstavlja ključnu fazu u spajanju ove dvije potpuno različite kulturne tradicije. Političko i vjersko središte grada je na poluotoku rijeke Mekong koji je odvojen od zaleđa visokim kamenim zidom. Građevine su tradicionalno građene od drveta na kamenim osnovama, dok su kolonijalne građevine izgrađene od opeke i često imaju balkone i druge dekorativne elemente od drveta.
Hramovi i kraljevske rezidencije su nanizani s jedne strane avenije Pavie koja se pruža cijelim poluotokom, dok su s druge strane stambene kuće u tradicionalnom i kolonijalnom stilu. Samostani se sastoje od kultnih građevina (svetište, kapela, knjižnica, stupa i podij), stambenih zgrada i zgrada za posjetitelje (ćelija, refektoriji, itd.). Jednostavniji hramovi imaju tri broda i jedan trijem, dok unutra imaju pijedestal s likom Bude, propovjedaonicu, terasu i lampu. Većina je bogato ukrašena rezbarijama dok su zidne slike poprilično jednostavne. Kapele su jednostavni objekti za čuvanje slika i često su otvoreni.
Tradicionalne drvene kuće obično imaju dva jasno odijeljena prostora, privatne sobe i javne terase. Obično stoje na drvenim stupovima ispod kojih je prostor za rad ili sklonište za ljude ili životinje. Zidovi su od dasaka ili bambusa na drvenim okvirima, dok razvijenije kuće imaju zidove od opeke (koju su uveli Francuzi), ali tradicionalnog oblika.
Najznamenitiji spomenici Luang Prabanga su:
2-Metoksietil-18-metoksikoronaridinat
2-Metoksietil-18-metoksikoronaridinat je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 412,522 Da.
Indica (Arijan)
Indica je knjiga koju je u 2. vijeku napisao grčko-rimski pisac Arijan, a u kojoj se opisuje Nearhovo putovanje iz Indije do obala Perzijskog zaljeva po završetku Aleksandrovog pohoda i osvajanja doline Inda. Djelo, karakteristično po tome što ga je Arijan napisao u svoje vrijeme arhaičnim jonskim dijalektom grčkog jezika, predstavlja jedan od najvrijednijih izvora podataka o pohodima Aleksandra Velikog, odnosno Indiji u starom vijeku i načinu na koji su drevni Grci i Rimljani vidjeli indijsku civilizaciju i kulturu.
Brandon (Saona i Loara)
Brandon je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Makon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 245 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,14 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 286 metara (maksimalnoj 570 m, a minimalnoj 272 m).
Suio Alto, Latina
Suio Alto je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Opština Valjevo
Opština Valjevo je jedna od opština u Republici Srbiji. Nalazi se u Centralnoj Srbiji i spada u Kolubarski okrug. Po podacima iz 2004. opština zauzima površinu od 905 km² (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 58.369 ha, a na šumsku 26.503 ha). Centar opštine je grad Valjevo. Opština Valjevo se sastoji od 78 naselja. Po podacima iz 2002. godine u opštini je živelo 96.761 stanovnika, a prirodni priraštaj je iznosio -3,2 %. Po podacima iz 2004. broj zaposlenih u opštini iznosi 32.215 ljudi. U opštini se nalazi 56 osnovnih i 6 srednjih škola.
Gradsko kazalište Trešnja
mini|Pogled iz Selske ulice na zgradu kazališta Gradsko kazalište Trešnja osnovano je 1969. godine. Tada imenom Malo kazalište Trešnjevka radilo je kao profesionalno kazalište za djecu, što je značilo suradnju s najpoznatijim imenima hrvatskoga glumišta i vrhunskim redateljima. Desetak godina poslije stvara se stalni glumački ansambl i raste prateća ekipa tehničkih suradnika.
Povijest
Davne 1954. godine utemeljeno je Pionirsko amatersko kazalište sa sjedištem na današnjoj adresi. Malo kazalište naporno radi i nakon više od 300 izvedbi i prve nagrade na prvom Festivalu djeteta u Šibeniku ( s predstavom " Timpetil, grad bez roditelja") polako prelazi u profesionalizam. I tako se 1969. godine osniva Malo kazalište Trešnjevka kao profesionalno kazalište za djecu, što je značilo suradnju s najpoznatijim imenima hrvatskoga glumišta i vrhunskim redateljima. Desetak godina poslije stvara se stalni glumački ansambl i raste prateća ekipa tehničkih suradnika
Trešnja sada
Svake kazališne sezone, pomno birajući naslove i redatelje, nastaju nove predstave koje imaju obrazovno – odgojnu zadaću, ali i misiju da djeci uvesele svakodnevicu, da ih povedu na bajkovita putovanja te da potiču maštu i kreativnost. Trešnjin ansambl čine najtraženiji glumci u Hrvatskoj, a predstave stvaraju vrhunski redatelji poput Dore Ruždjak Podolski i Renea Medvešeka. Moramo spomenuti predstavu "Ljepotica i Zvijer" koja je postigla nezapamćen uspjeh kod publike i kazališne kritike, a Trešnju je pridružila dugačkom popisu svjetskih metropola u kojima je rušila rekorde gledanosti. Ova je predstava osvojila čak 6 nagrada hrvatskoga glumišta u različitim kategorijama. Mjuzikli "Ljepotica i Zvijer" i "Svaki pas ima svoj dan" u režiji Dore Ruždjak Podolski te predstave "Oliver Twist" i "Ne, prijatelj!" u režiji Renea Medvešeka ponovno otvaraju vrata odrasloj publici.
Nagrade
5. festival hrvatske drame za djecu Mali Marulić u Splitu: Nagrada za najbolju predstavu u cjelini – predstavi RENT A FRIEND Nagradu za najbolju žensku ulogu – ALEKSANDRI NAUMOV za ulogu u predstavi RENT A FRIEND Nagrada za najbolju predstavu prema ocjeni dječjeg ocjenjivačkog suda - predstavi RENT A FRIEND
Dodjelom nagrada hrvatskoga glumišta 2011. osvojene su nagrade: Za najbolju lutkarsku predstavu ili za predstavu za djecu i mladež - predstava "VELI JOŽE", V. Nazora u režiji Zorana Mužića. Za najbolje glumačko ostavrenje u lutkarskim predstavama ili za predstavama za djecu i mladež /muška uloga - JERKO MARČIĆ, za ulogu Velog Jože u predstavi "Veli Jože". 14. Susreti profesionalnih kazališta za djecu i mlade Hrvatskog centra ASSITEJ-a: Nagrada za najbolje glumačko ostvarenje za mušku ulogu u predstavi "Tijelo", autora Ksenije Zec i Saše Božića. - Damir Klemenić Međunarodni festival u Kotoru: glavna nagrada za predstavu u kategoriji dramskog kazališta za djecu - VIS ŽIVOTINJE 4. festival hrvatske drame za djecu Mali Marulic u Splitu: Nagrada za najbolju predstavu – predstavi VIS ŽIVOTINJE Nagrada za najbolju kolektivnu igru – predstavi VIS ŽIVOTINJE Nagrada za scenski pokret – Ksenija Zec za predstavu VIS ŽIVOTINJE Nagrada za scenski pokret – Ksenija Zec za predstavu TIJELO Nagrada za najbolju scensku glazbu – Damir Šimunović za predstavu VIS ŽIVOTINJE Nagrada za najbolju scensku glazbu – Damir Šimunović za predstavu TIJELO Naj, naj naj festival 2011. predstava "Veli Jože" osvojila je nagrade u dvije kategorije: Nagrada za najbolju režiju - Zoran Mužić za predstavu Veli Jože Nagrada za najbolju mušku ulogu - Radovan Ruždjak za ulogu Civette u predstavi Veli Joze
Naj, naj naj festival 2010. predstava "VIS Životinje" osvojila je nagradu: Nagrada za najbolju sporednu žensku ulogu – Maja Posavec u predstavi VIS Životinje Nagrada hrvatskog glumišta: nominacija Rakanu Rushaidatu za najbolju mušku ulogu u predstavi VIS Životinje 2009.Dodjelom nagrada hrvatskoga glumišta 2009. osvojene su nagrade: Za najbolju lutkarsku predstavu ili predstavu za djecu i mladež – DRAMA- Muška uloga: Saša Anočić za ulogu Vojnika u predstavi "Ne, prijatelj" Nina d’Introna – Giacoma Ravicchia u režiji Renea Medvešeka Za najbolju lutkarsku predstavu ili predstavu za djecu i mladež – DRAMA: "Ne, prijatelj" Nina d’Introna – Giacoma Ravicchia u režiji Renea Medvešeka 33. Dani satire, osvojena je nagrada: Od pet ravnopravnih glumačkih nagrada jednu je osvojio Saša Anočić, za ulogu vojnika u predstavi "Ne,prijatelj!" Naj, naj naj festival 2009. predstavA "Ne,prijatelj!" osvojila je nagrade u dvije kategorije: za najbolju predstavu u cjelini za najboljeg glumca - Saša Anočić
Dodjela nagrada hrvatskog glumišta 2008. protekla je u znaku Trešnje; od 11 nominacija, nagrade su osvojene u 8 kategorija: nagrada za najbolji mjuzikl (predstava "Ljepotica i Zvijer") nagrada za najbolje redateljsko ostvarenje OPERETA/MJUZIKL (Dora Ruždjak Podolski za predstavu "Ljepotica i Zvijer") nagrada za najbolju mušku ulogu OPERETA/MJUZIKL (Radovan Ruždjak za ulogu Gastona u predstavi "Ljepotica i Zvijer") nagradu za najbolju žensku ulogu OPERETA/MJUZIKL (Renata Sabljak za ulogu Belle u predstavi "Ljepotica i Zvijer") nagrada za najbolje glumačko ostvarenje glumaca do 28 godina (Vanda Winter za ulogu Belle u predstavi "Ljepotica i Zvijer") nagrada za kostimografiju (Barbara Bourek za predstavu "Ljepotica i Zvijer") nagrada za najbolju mušku ulogu u predstavama za djecu (Sanja Hrenar za ulogu Olivera Twista u predstavi "Oliver Twist") nagrada za najbolju žensku ulogu u predstavama za djecu (Aleksandra Naumov za ulogu Betsy u predstavi "Oliver Twist") 2004.Kazalištu "Trešnja" dodijeljena je POVELJA GRADA ZAGREBA za 50. obljetnicu rada.Povelja Grada Zagreba dodijeljena 2004. godine GK Trešnja u kategoriji Lutkarskih predstava i predstava za djecu i mladež.1981.Zlatna ruža dodijeljena je na međunarodnom festivalu H.C. Andersena u Danskoj 1981. godine.Najbolja glumica u predstavi: Hrvatsko društvo dramskih umjetnika dodijelilo je Senki Bulić nagradu za najbolju glumicu u predstavi "Andersenove priče"
Čampasak
Čampasak (lao: ຈຳປາສັກ) je ime naselja koje je središte istoimenog distrikta i istoimene pokrajine u jugozapadnom Laosu, te graniči s Tajlandom na zapadu i Kambodžom na jugu.
Kraljevstvo Čampasak (1713.-1946.) je bilo jedno od tri malena kraljevstva koja su nastala raspadom Lan Sanga. Iako je bilo uspješno početkom 18. stoljeća, kasnije je svedeno na vazalnu državu Tajlanda. Za Francuske uprave kraljevstvo je postalo upravnom jedinicom i njegovi kraljevi su izgubili mnoge svoje priviliegije. Kad se Laos osamostalio 1946. godine, ukinuto je i Kraljevstvo Čampasak.
Posljednji kralj Čampasaka, Ratsadanay (vl. 1904.-45.) je imao palaču u Pakseu, koji je danas glavni grad Porvincije Čampasak, dok je grad Čampasak sveden na naselje koje se većinom sastoji od ladanjskih kuća uz riječnu obalu Mekonga, dok se njegovo malobrojno stanovništvo bavi posluživanjem turista koji dolaze posjetiti obližnji hramski kompleks Vat Fou koji je UNESCO-va svjetska baština, udaljen samo 10 km u podnožju planine Fu Kao.
6 km od Vat Foua se nalaze ostaci i planiranog pred-kmerskog drevnog grada (površine 4 ha) na obalama Mekonga. Čini se da je on napušten i zamijenjen kao urbano središte drugim planiranim gradom odmah južno od Vat Foua u Angkorskom razdoblju. od njega je vodila cesta prema jugu, pokraj kamenoloma i drugih drevnih industrijskih objekata. Mnoge od tih značajki stoje u pažljivo planiranom krajoliku koji je pažljivo oblikovan kako bi odražavao vjerske odlike hinduizma i budizma.
Znamenitost provincije Čampasak, osim navedenog hramskog kompleksa Vat Fou, je i slap Khone Fafeng (visok 21 m, s nekoliko kasakada u duljini od 9,7 km) koji je najveći razlog zašto rijeka Mekong nije plovna sve do Kine. Donji dio slapa je ispresjecan mnogim rukavcima i stijenama, te ga zovu Si Fan Don ("4,000 otoka").
Rupilija
Rupilija Faustina (Rupilia Faustina, cca. 87 - iza 138) bila je rimska plemkinja iz Nervo-Antoninske dinastije. Bila je kćer Salonine Matidije i suffect konzula Lucija Skribonija Libona Rupilija Frugi Bonusa. Preko majke je bila nećaka cara Trajana, a polusestre su joj bile carica Vibia Sabina i Matidia Minor. Odrasla je na ujakovom dvoru, a kasnije se udala za rimskog prefekta Marka Anija Vera. S njim je imala četvoro djece:
Cavallino-Treporti
Cavallino-Treporti je venecijanska općina od 12.897 stanovnika.
Geografija
Cavallino-Treporti leži na poluotoku tj. pješčanoj sprudi Cavallino koji zatvara Venecijansku lagunu od Jadrana. Rijeka Sile, koja tu ima ušće, tvori sjeveroistočnu granicu sa susjednom općinom Jesolo. Općina Cavallino-Treporti ima nekoliko kvartova: Cavallino, Lio Grando, Lio Piccolo, Ca' Ballarin, Ca' di Valle, Ca' Pasquali, Ca' Savio, Treporti, Ca' Vio, Mesole, Saccagnana i Punta Sabbioni.
Historija
Ime za poluotok Cavallino (konj) govori jasno da je nekoć ovaj kraj korišten za uzgoj konja iz obližnje Venecije. Područje je cvjetalo za vrijeme rimske vladavine, a dokaz za to su pronađeni podni mozaici iz vile pronađene na lokalitetu Lio Piccolo. Kraj je prosperirao i za ranog srednjeg vijeka kada su u sjevernom dijelu lagune također prosperirali gradovi Torcello, Ammiana i Costanziaca. Nakon uspona Venecije, kraj je pao u njenu sjenu, a vremenom je postao i malaričan odnosno slabo naseljen u kasnijim vjekovima. Oporavku kraja doprinjelo je prokopavanje kanala i isušivanje močvarnog zemljišta. Nakon pada Mletačke Republike i osnivanja općina, Cavallino Treporti potpao je pod Burano i slijedio je njegovu sudbinu, dok je kasnije pripojen Veneciji (1923), ukinućem općine Burano. Nova općina Cavallino Treporti osnovana je 29. marta 1999 nakon provedenog referenduma.
Privreda
Privreda grada temelji se uglavnom na ljetnom turizmu. Po broju noćenja (gotovo 6 milijuna godišnje), Cavallino-Treporti je druga po veličini turističko-balnearna destinacija u Italiji. Obala Cavallina je duga pješčana plaža, uz nju leži 30 kampova vrlo visoke kvalitete u koje rado dolaze turisti iz sjeverne Evrope (Njemačka, Austrija i posebno Danska). Cavallino-Treporti ima relativno mali broj hotela i to uglavnom omanjih kapaciteta. Početkom 21. vijeka izgrađeno je dosta vikendica i apartmana za iznajmljivanje.
Poslovni centar Strojarska
Poslovni centar Strojarska je poslovno stambeni centar koji se gradi u neposrednoj blizini Autobusnog kolodvora u Zagrebu. Projekt se sastoji od šest zgrada, od čega su dvije stambene i četiri poslovne namjene. U sklopu centra se nalaze i dva nebodera, zasad neimenovana Zgrada A visine 13 katova i 54 m. Dominantna građevina je neimenovani neboder poznat samo kao Zgrada B sa 25 katova i 96,15 metara visine.
Sve građevine su dovršene 2015. godine. Neboder od 25 katova useljen je krajem 2014., dok su ostale gradevine useljene već ranije. mini|lijevo|300px|Pogled na neboder u izgradnji u sklopu Poslovnog centra Strojarska Poslovni centar Strojarska ima garaže na četiri podzemne etaže za 850 automobila. Projekt je vrijedan oko 750 milijuna kuna. Na dijelu zemljišta između zgrada i Autobusnog kolodvora uredit će se javni park i dječje igralište.
James City, North Carolina
Džejms Siti je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.899, što je 479 (8,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Santa Cristina
Santa Cristina je otok u Venecijanskoj laguni koji leži sjeveroistočno od Torcella.
Geografija
Santa Cristina je otok dug 880 i širok 420 metara, ima površinu od 13 hektara i najveću visinu od 2,0 metra. Po rezultatima popisa iz 2001. bio je nenaseljen. Otok administrativno pripada venecijanskom kvartu Burano-Mazzorbo-Torcello.
Historija
Otok je nekad bio znan kao San Marco jer su u njegovu benediktinskom samostanu 1325. pohranjene relikvije sv. Marka, ukradene iz Konstatinopolisa. Obzirom na teške uvjete života, redovnicama je billo dozvoljeno da se presele ako to žele na obližnji otok Murano. Samostan je ipak nekako životario sve do 1452. kada ga je napustila i Filippa Condulmer, posljednja redovnica koja je otišla u Torcello. S njom su prebačene i relikvije sv. Kristine. Otok je ipak ostao nastanjen s nekoliko seljačkih obitelji koje su ga obrađivale sve do 1930-ih kada je i posljednji stanovnik napustio otok. U novije vrijeme, jedan privatni poduzetnik pokrenuo je poljoprivrednu proizvodnju na otoku (povrće, voće i riba).
Aiguillon
Egijon je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Lot i Garona koja pripada prefekturi Ažan.
Po podacima iz 2007. godine u opštini je živelo 4344 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 154 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 28,28 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 41 metar (maksimalnoj 168 m, a minimalnoj 22 m).
Millport, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 312, što je 15 (5,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Richterovi neboderi
desno|mini|300px|Richterovi neboderi na Slavonskoj aveniji, Zagreb. Richterovi neboderi, poznati i pod nazivom Rakete, tri su stambene zgrade u zagrebačkom kvartu Trnje, izgrađene u brutalističkom stilu (adresa ul. Lavoslava Ružičke/ul. Slavonska Avenija).
Sottomarina
Sottomarina je pješčani otok u Venecijanskoj laguni i frazione grada Chioggie, poznata turistička destinacija u Venetu.
Geografija
Sottomarina je zadnji pješčani otok na jugu, u produžetku Pellestrine koja zatvara Venecijansku lagunu. Otok ima trokutasti oblik, dug je 5,5 km, a širok prosječno 300 m. Od Venecije je udaljen 22 km. Veći dio Sottomarine su duge pješčane plaže smješene na istočnoj, jadranskoj obali otoka. Naselje je podignuto na obali okrenutoj prema laguni i Chioggi, s kojom je povezana brojnim mostovima poput Venecije. Današnja Sottomarina je ladanjsko naselje s više od 60 hotela i 17 kampova, te brojnim objektima namjenjenim kupačima. Na južnoj strani otoka nalazi se parkovna zona koju zatvara rijeka Brenta koja tu utječe u Jadransko more. U staroj jezgri ima nekoliko srednjovjekovnih crkava.
Historija
Ponovno je naseljena u 17. vijeku, a stanje se još više poboljšalo u 18. vijeku izgradnjom Murazza kojim je istočna (jadranska) obala otoka ojačana valobranom zidanim od velikih kamenih blokova (to je napravljeno i na susjednom otoku Pellestrini). Veliko poboljšanje napravljeno je krajem 19. vijeka kada je premješteno korito rijeke Brente i 1930. izgradnjom brane južno od luke u Chioggi (San Felice), tako da je se otok počeo povećavati za oko 3,0 metara godišnje.
Ogulinski festival bajke
Ogulinski festival bajke (kratica OGFB) je kulturno-turistička manifestacija u Ogulinu od 2006. godine.
Ogulinski festival bajke je kulturno-turistička manifestacija u kojoj se, kroz slavljenje bajke i bajkovitog stvaralaštva ostvaruje umjetnička i kulturna produkcija namijenjena djeci, mladima i odraslima. Potaknut je stvaralaštvom Ivane Brlić-Mažuranić, koja je rođena u Ogulinu. Grad i okolica bili su joj inspiracija za pisanje.
Program festivala obuhvaća sadržaje s područja kazališta, animiranih filmova, glazbe, s velikim brojem edukativnih i kreativnih radionica. Program se dijeli na 3 dana: Dan prirode, Dan Društva i Dan sretnog kraja. Jedan od ciljeva Festivala je pružiti doživljaj zajedništva pričanjem, gledanjem i slušanjem priča. U sklopu Festivala održava se i biciklijada – Ciklobajka.
Festival organiziraju Udruga Ogulinski festival bajke i Turistička zajednica Grada Ogulina.
XCimos
xCimos ili Cimosova Zgrada je zgrada na križanju ulice Hrvatskog sokola i Ljubljanske avenije u Zagrebu. Zgrada je u izgradnji, biti će izgrađena u ljeto 2014. godine. Izgradnja zgrade počela je u jesen 2013. godine. Na mjestu nekadašnje nedovršene zgrade Cimosa. Natječaj je raspisao investitor Consultants Group. Prvu nagradu na natječaju dobio je 3LHD. Zgrada će imati 9 katova, u prizemlju biti će trgovine, a u višim djelovima zgrade biti će poslovni prostori. Površina zgrade je 23 000 metara kvadratnih, tlocrtna površina zgrade je 3865 metara kvadratnih. Obuhvat zgrade je 7300 metara kvadratnih. Volumen zgrade sastoji se od dva dijela, višeg - poslovne namijene, i nižeg namijenjenog trgovačkim sadržajima i parkiranju.
Marko Anije Ver Cezar
thumb|200px|Marko Anije Ver Cezar Marko Anije Ver Cezar (Marcus Annius Verus Caesar, iza maja 162 – 10.9. 169.) bio je rimski plemić iz Nervo-Antoninske dinastije. Bio je jedno od trinaestoro djece cara Marka Aurelija i Faustine Mlađe. Godine 166. je proglašen prijestonasljednikom. Kao dijete se razbolio i umro, a novim je nasljednikom postao Komod.
Jednostavni aromatični prsten
Jednostavni aromatični prsteni (jednostavni areni, jednostavni aromatici) su aromatična organska jedinjenja koja se sastoje samo od konjugovanih planarnih prstenastih sistema sa delokalizovanim pi elektronskim oblakom. Mnogi jednostavni aromatični prsteni imaju trivijalna imena. Oni su nalaze kao podstrukture kompleksnijih molekula (supstituisani aromatici). Tipična jednostavna aromatična jedinjenja su benzen, indol, i ciklotetradekaheptan.
Jednostavni aromatični prsteni mogu da budu heterociklični ako sadrže neugljenične atome, npr, kiseonik, azot, ili sumpor. Oni mogu da budu monociklični kao benzen, biciklični kao naftalen, ili policiklični kao antracen. Jednostavni monociklični aromatični prsteni su obični petočlani prsteni poput pirola ili šestočlani poput piridina. Kondenzovani aromatični prsteni se sastoje od monocikličnih prstena koji dele spojne veze.
{| border="1" cellpadding="0" cellspacing="0" align="right" style="margin-left: 1em" {| border="0" cellpadding="5" cellspacing="0" style="margin: 1em"
Tabela jednostavnih aromatičnih prstena
Furan Benzofuran Izobenzofuran Pirol Indol Izoindol Tiofen Benzotiofen Benzo[c]tiofen Imidazol Benzimidazol Purin Pirazol Indazol Oksazol Benzoksazol Izoksazol Benzizoksazol Tiazol Benzotiazol
! Šestočlani prstenovi: ! colspan="2" | kondenzovani šestočlani prstenovi Benzen Naftalen Antracen Piridin Hinolin Izohinolin Pirazin Hinoksalin Akridin Pirimidin Hinazolin Piridazin Cinolin
Heterociklični aromatični prstenovi
Aromatični prstenovi koji sadrže azot se mogu podeliti u bazne aromatične prstenove koji se lako protonuju, i formiraju aromatične katjone i soli (npr., piridinjium), i nebazne aromatične prstene.
Kriterijuma za aromatičnost
U kontrastu s tim, molekuli sa 4n pi elektrona su antiaromatični.
Etrabonne
Etrabon je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Marko Anije Libon
Marko Anije Libon (Marcus Annius Libo, Μαρκου Αννιου Λιβωνος, ? - 162) bio je rimski plemić i velikodostojnik iz Nervo-Antoninske dinastije.
Bio je sin konzula Marka Anija Vera i Rupilije Faustine. Sestra Faustina Starija je bila rimska carica, odnosno supruga cara Antonina Pija, a mlađi brat Marko otac cara Marka Aurelija.
Bio je oženjen za plemkinju po imenu Fundanija, sa kojom je imao dvoje djece:
2-Metil-MDA
2-Metil-MDA je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 193,242 Da.
Izbori za narodne poslanike u Narodnu skupštinu Republike Srbije 2008.
Vanredni izbori za narodne poslanike u Narodnu skupštinu Republike Srbije su održani 11. maja 2008. godine.
Uvod
Parlamentarne izbore je raspisao predsednik Srbije, Boris Tadić, 13. marta 2008.
Vlada je prethodno na vanrednoj sednici donela odluku da predsedniku Republike uputi predlog za raspuštanje Narodne skupštine.
Propisi
Na ovim izborima, izborne liste koje se kandiduju moraju, da bi kandidatura bila prihvaćena od strane Republičke izborne komisije, dobiti podršku najmanje 10.000 birača. Liste nacionalnih manjina moraju imati podršku najmanje 3.000 birača.
Poslanički mandati se raspoređuju D'Ontovim sistemom najvećih količnika. Da bi dobile mandate u Skupštini, izborne liste moraju da pređu i cenzus od 5%, osim listâ nacionalnih manjina, za koje cenzusa nema.
Zvanične izborne liste
Izborne liste su poređane po redosledu proglašenja od strane Republičke izborne komisije i tim redom će biti ispisane na glasačkom listiću. Predaja izbornih lista traje od 20. marta do 25. aprila 2008.
Ukupni rezultati izbora
Dana 20. maja 2008., RIK je objavio ukupne rezultate izbora. Broj birača upisanih u birački spisak je bio 6.749.688 birača, ukupan broj birača koji su glasali je 4.141.176, broj primljenih glasačkih listića 6.814.527, broj neupotrebljenih glasačkih listića 2.673.351, broj upotrebljenih glasačkih listića 4.139.384, broj nevažećih glasačkih listića 88.148, a broj važećih glasačkih listića je bio 4.051.236.