cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Srbi u Vojvodini
Austrougarska uprava
Vlada autonomne Ugarske nastavlja nacionalnu politiku iz doba revolucije, nasilno se nameće mađarski jezik i sprovodi se mađarizacija nemađarskog stanovništva. Po podacima iz 1840. godine, procenat Mađara u Ugarskoj iznosio je 37%, a usled navedenih mera ugarske vlade, ovaj procenat se popeo na 48% u 1910. godini. Menja se i sastav stanovništva na području današnje Vojvodine, gde se smanjuje udeo Srba, a povećava udeo Mađara, delom zbog naseljavanja Mađara iz drugih delova tadašnje Ugarske, a delom zbog „pomađarivanja“ nemačkog, jevrejskog, slovačkog, bunjevačkog i drugog stanovništva.
Politički predstavnici srpskog naroda nisu se slagali sa novim položajem Srba na području Vojvodine i nastavili su političku borbu za kulturnu i teritorijalnu autonomiju. Najznačajniji politički vođa vojvođanskih Srba bio je Svetozar Miletić, koji je zbog svoje borbe za prava srpskog i drugih nemađarskih naroda tadašnje Ugarske uhapšen i poslat na robiju.
Savremeno doba
mini|desno|250p|Banat, Bačka i Baranja 1918. godine Posle propasti Austrougarske, 29. oktobra 1918. godine, stvorena je Država Slovenaca, Hrvata i Srba sa sedištem u Zagrebu, kojoj je pripadao i Srem, a u Banatu je 31. oktobra proglašena kratkotrajna Banatska republika (trajala je nekoliko dana) sa sedištem u Temišvaru. Srbi na području Vojvodine organizuju Srpske narodne odbore (prvi ovakav odbor organizovan je u Velikom Bečkereku 31. oktobra), koji su bili organizacioni oblik narodnog pokreta za prisajedinjenje, a koji su imali za cilj da vrše lokalnu vlast i da se brinu o bezbednosti građana i njihove imovine. Centralni Srpski narodni odbor bio je organizovan u Novom Sadu, a na njegovom čelu bio je Jaša Tomić. Srpska vojska je posela teritoriju Vojvodine između 5. i 14. novembra, a posle potpisivanja Beogradskog primirja i uspostave demarkacione linije, srpska vojska je kontrolisala Srem, veći deo Banata, Bačku i Baranju.
Bulova algebra
Izvedene operacije
Druga operacija, x NAND y, se zove ni. Kombinacija dve promenljive, ¬(x ∧ y), jednaka je 0 ako i samo ako su obe promenljive jednake 1.
Srbi u Vojvodini
Savremeno doba
U organizaciji Srpskog narodnog odbora iz Novog Sada sazvana je Velika narodna skupština Srba, Bunjevaca i ostalih Slovena u Banatu, Bačkoj i Baranji, koja 25. novembra 1918. godine u Novom Sadu proglašava prisajedinjenje ovih regiona Kraljevini Srbiji. Na Velikoj narodnoj skupštini bili su zastupljeni skoro svi brojniji narodi Vojvodine (izuzev Rumuna), s tim da neki narodi nisu bili zastupljeni s onim brojem predstavnika koji bi bio srazmeran brojnosti tih naroda na području Banata, Bačke i Baranje. Velika narodna skupština brojala je ukupno 757 delegata, od kojih je bilo 578 Srba, 84 Bunjevca, 62 Slovaka, 21 Rusin, 6 Nemaca, 3 Šokca, 2 Hrvata i 1 Mađar. 24. novembra, dan pre sazivanja Velike narodne skupštine u Novom Sadu, održan je Veliki narodni zbor u Rumi na kome je proglašeno prisajedinjenje Srema Kraljevini Srbiji.
Bulova algebra
Izvedene operacije
Treća operacija, x ⊕ y, ili x XOR y, se zove eksplicitno ili. Kombinacija dve promenljive, x ⊕ y, je jednaka 1 ako i samo ako je tačno jedna promenljiva jednaka 1.
Zakoni i svojstva
Definicija Bulove algebre polazi od jednog nepraznog skupa B koji ima najmanje dva elementa i na kome se uvode jedna unarna (NE) operacija i dve binarne (I i ILI) operacije, a za koje važi izvestan broj aksioma.
Osnovni identiteti Bulove algebre
Osnovni postulati:
Ostali identiteti:
Definicija 1.
Neprazan skup B na kome su definisane dve binarne operacije "∨" (zbir, disjunkcija, ili) i "∧" (proizvod, konjunkcija, i) je Bulova algebra ako važe sledeće aksiome:
Definicija 2.
Neprazan skup B na kome su definisane dve binarne operacije "V" (zbir, disjunkcija, ili), "Λ" (proizvod, konjunkcija, i) i jedna unarna operacija "⌐" (negacija, komplement, ne) je Bulova algebra ako važe sledeće aksiome:
Industrija seksa
Za osobe koje pružaju neposredne seksualne usluge odnedavno se koristi izraz seksualni radnik ili seksualni djelatnik (sex worker).
Srbi u Vojvodini
Savremeno doba
Pored odluke o prisajedinjenju Kraljevini Srbiji, Velika narodna skupština u Novom Sadu je takođe donela odluku o formiranju pokrajinske vlade (narodne uprave) i pokrajinske skupštine (velikog narodnog saveta) za Banat, Bačku i Baranju. Za predsednika narodne uprave izabran je dr Jovan Lalošević, a za predsednika velikog narodnog saveta dr Slavko Miletić. Narodna uprava za Banat, Bačku i Baranju bila je aktivna sve do 11. marta 1919. godine, kada je održala svoju poslednju sednicu.
Bulova algebra
Princip dualnosti
Svaka aksioma sastoji se iz dva dela (a) i (b). Uočljivo je da se deo (b) može dobiti ako operacije V i Λ zamene mesta i ako elementi 0 i 1 zamene mesta. Stoga, ako imamo neku teoremu u Bulovoj algebri, i ako smo izveli njen dokaz, tada zamenom operacija V i Λ i elemenata 0 i 1 dolazimo do nove, tzv. dualne, teoreme čiji se dokaz dobija iz dokaza polazne teoreme zamenom operacija V i Λ i elemenata 0 i 1. Otuda proizilazi sledeći princip.
Srbi u Vojvodini
Savremeno doba
mini|desno|250p|Dunavska banovina 1931. godine Kraljevstvo Srba, Hrvata i Slovenaca bilo je u početku podeljeno na okruge i županije, a okružni centri na području Vojvodine bili su Novi Sad (Bačka i Baranja), Veliki Bečkerek (Banat) i Vukovar (Srem). Od 1922. godine, zemlja se administrativno delila na oblasti, a na području Vojvodine bile su sledeće oblasti: Bačka oblast sa sedištem u Novom Sadu (zapadni deo Bačke i Baranja), Sremska oblast sa sedištem u Vukovaru (Srem), Beogradska oblast sa sedištem u Beogradu (Grad Beograd, deo Šumadije, zapadni deo Banata i istočni deo Bačke) i Podunavska oblast sa sedištem u Smederevu (deo Šumadije i istočni deo Banata). Od 1929. godine, zemlja je podeljena na banovine (pokrajine), a područje Vojvodine je uglavnom pripalo Dunavskoj banovini sa sedištem u Novom Sadu, koja je obuhvatala Bačku, Baranju, veći deo Banata i Srema, kao i deo Šumadije i Braničeva. Gradovi Zemun i Pančevo nisu bili u sastavu Dunavske banovine, već su pripadali zasebnoj Upravi Grada Beograda. Kada je formirana Banovina Hrvatska 1939. godine, šidski i iločki srez su izdvojeni iz Dunavske banovine i priključeni Banovini Hrvatskoj. Etnički sastav Dunavske banovine bio je sledeći: Srbi i Hrvati (56,9%), Mađari (18,2%), Nemci (16,3%) i drugi.
Bulova algebra
Venovi dijagrami
Venovi dijagrami su korisna alatka za predstavljanje skupova i proučavanje njihovih operacija. U njima su skupovi predstavljeni (u ravni) unutrašnjošću krugova, presecima krugova, unijama krugova i tako dalje. Univerzalni skup je predstavljen pravougaonikom. Na slici su prikazana tri Venova dijagrama i prikazuju konjunkciju, disjunkciju i negaciju: center|500px|thumb|Figure 2. Venovi dijagrami za konjunkciju, disjunkciju i negaciju Dijagram 1 predstavlja presek dva elementa, drugi predstavlja uniju istih, a treći komplement jednog elementa.
Srbi u Vojvodini
Savremeno doba
levo|mini|200p|Okupatorska podela [[Vojvodina|Vojvodine 1941. godine]] mini|levo|200p|Spomenik žrtvama [[Novosadska racija|racije u Novom Sadu]] mini|levo|200p|Oslobođena partizanska teritorija u Sremu krajem 1942. godine Posle Aprilskog rata i vojnog sloma Kraljevine Jugoslavije 1941. godine, područje današnje Vojvodine je okupirano od strane Sila Osovine i podeljeno u tri okupacione zone. Bačka i Baranja su priključene Hortijevoj Mađarskoj, dok je Srem priključen takozvanoj Nezavisnoj Državi Hrvatskoj. Krnja Dunavska banovina (uključujući Banat i Šumadiju) postojala je kao deo Nedićeve Srbije između 1941. i 1944. godine, a upravni centar banovine je bilo Smederevo. Banat je, međutim, iako zvanično u sastavu Nedićeve Srbije, faktički predstavljao posebnu autonomnu oblast kojom je upravljala nemačka nacionalna manjina.
Koštani morfogenetički protein
desno|bezokvira Koštani mofogenetički proteini (BMP) grupa su faktora rasta. Oni su takođe poznati kao citokini i metabologeni. Originalno otkriveni po njihovoj sposobnosti da indukuju formiranje kostiju i hrskavice, BMP proteini se smatraju konstitutivnom grupom ključnih morfogenenih signala koji orkestruju arhitekturu tkiva širom tela. Na važnost dejstva BMP signala u fiziologiji ukazuje mnoštvo njihovih uloga u disregulaciji BMP signalizacije u patološkim procesima. Misregulacija BMP signalnog sistema se često javlja kod kancerogenih bolesti. Odsustvo BMP signalizacije je, na primer, važan faktor u progresiji raka debelog creva, i nasuprot tome, prekomerna aktivacija BMP signalizacije nakon refluksom indukovanog ezofagitisa uzrokuje Baretov ezofagitis, i stoga dovodi do razvića adenokarcinoma u proksimalnom delu gastrointestinalnog trakta.
Bulova algebra
Venovi dijagrami
Za konjunkciju, oblast u oba kruga je osenčena da ukaže da h ∧ u ima vrednost 1 kada obe varijable uzimaju vrednost 1. Ostali regioni su ostali neosenčeni što prikazuje da h ∧ u ima vrednost 0 za ostale tri kombinacije.
Srbi u Vojvodini
Savremeno doba
Tokom rata, okupatori su počinili brojne zločine na teritoriji Vojvodine, a naročito je mnogo stradalo srpsko, jevrejsko i romsko stanovništvo. Teror i fizičko uništenje nedužnog naroda, privredna pljačka, opšta obespravljenost, beda i očaj karakterisali su četvorogodišnju okupaciju. U toku okupacije, u Vojvodini je oko 50.000 ljudi ubijeno, a preko 280.000 je bilo internirano, hapšeno, zlostavljano i mučeno. Jedan od najtežih zločina okupatora bila je racija u južnoj Bačkoj 1942. godine, u kojoj je ubijeno oko 4.000 ljudi, uglavnom srpske, jevrejske i romske narodnosti.
Bulova algebra
Venovi dijagrami
Drugi dijagram predstavlja disjunkciju h ∨ u senčenjem onih regija koje leže unutar jednog ili oba kruga. Treći dijagram predstavlja komplement ¬ h, što je demonstrirano senčenjem regiona koji nije unutar kruga.
Perje
thumb|right|300px|Različite vrste perja Perje je oblik kožne izrasline koje je razvijeno kod ptica i specifično je samo za ptice. Perje je proizvod rožnatog sloja kože, slično kao ljuske kod reptila, kojima morofološki najviše nalikuju. Sačinjena su od keratina, istog proteina koji čini kosu i nokte kod ljudi ili rogove kod drugih životinja.
Srbi u Vojvodini
Savremeno doba
Pokret otpora, koji su komunisti pokrenuli već u leto 1941. godine, nedovoljno pripremljen i osmišljen prema datim uslovima, pretrpeo je u Banatu i Bačkoj težak poraz, dok je u Sremu, posle solidnijih priprema, postepeno prerastao u opštenarodni ustanak. Na oslobođenoj teritoriji u Sremu organizovana je partizanska vlast, sa masovnim antifašističkim organizacijama, štampom i školstvom. Iskustva iz Srema u organizovanju oslobodilačke borbe prenesena su u leto 1944. godine u Banat, Bačku i Baranju, tako da je pre dolaska Crvene armije, oktobra 1944, ovde već bila ustrojena nova narodna vlast sa oslobodilačkim institucijama. U oružanoj borbi palo je 15.000 boraca, koji su se borili u mnogobrojnim partizanskim odredima, u 15. vojvođanskih brigada, svrstanih u tri divizije, kao i u drugim jedinicama NOVJ.
Vojvodina je oslobođena od okupacije 1944. godine, a region je politički obnovljen 1945. godine kao autonomna pokrajina u sastavu Srbije. Skupština izaslanika naroda Vojvodine 31. jula 1945. godine odlučila je u Novom Sadu da autonomna Vojvodina uđe u sastav Narodne Republike Srbije, što je na Trećem zasedanju AVNOJ-a 10. avgusta 1945. godine u Beogradu i ozakonjeno. Ovo se istorijski posmatra kao drugo prisajedinjenje Vojvodine Srbiji.
Umesto ranijeg imena (Dunavska banovina), pokrajini je vraćeno istorijsko ime – Vojvodina. Glavni grad pokrajine je ostao Novi Sad, a pokrajina je dobila današnje granice, koje uključuju Srem, Banat, Bačku i mali deo Mačve, na desnoj obali reke Save. Baranja i zapadni deo Srema pripali su tada Narodnoj Republici Hrvatskoj, dok su mali delovi Srema i Banata u blizini Beograda pripali užoj Srbiji.
Perje
Upotreba perja
thumb|desno|Pisaće pero Perje se može koristiti za punjenje jastuka, prekrivača, madraca, vreća za spavanje i sl. Također se perje koristi za ukrašavanje, npr. djelova odjeće, strijela, a u nekim kulturama (američki indijanci) perje se koristilo i u religiozne svrhe. Nekada se perje koristilo i za pisanje (pisaće pero). Velika pera mogu koristiti ljeti i kao sredstva za hlađenje (lepeze).
Srbi u Vojvodini
Savremeno doba
mini|desno|250p|Granice Vojvodine iz 1945. godine U početku je Vojvodina imala ograničeni stepen teritorijalne autonomije, ali je ustavom SFRJ iz 1974. godine Socijalistička Autonomna Pokrajina Vojvodina dobila status federalnog subjekta SFRJ sa elementima državnosti, iako je formalno ostala u okviru Socijalističke Republike Srbije. Vojvodina je tada imala sopstveni ustav, predsedništvo, ustavni i vrhovni sud, kao i druge institucije.
Posle dolaska na vlast Slobodana Miloševića, kao i takozvane jogurt revolucije iz 1988. godine, novi ustav Srbije iz 1990. godine menja položaj Vojvodine, koja gubi dotadašnji visoki (polufederalni) autonomni status i postaje autonomna pokrajina sa ograničenim stepenom teritorijalne autonomije u okviru Republike Srbije.
Posle demokratskih promena u Srbiji 2000. godine, Vojvodini je Omnibus zakonom iz 2002. godine dat malo veći stepen autonomije i poveren joj je određen broj različitih nadležnosti. Pokrajinska skupština je zatim usvojila simbole Vojvodine, grb (2002.) i zastavu (2004.), kao i pokrajinski statut (2008.), čija je delimično izmenjena verzija potvrđena u republičkom parlamentu 2009. godine. Prema Zakonu o regionalnom razvoju, koji je usvojen u Skupštini Srbije 2009. godine, Vojvodina je jedan od sedam statističkih regiona Republike Srbije.
Bulova algebra
Venovi dijagrami
Iako nismo prikazali Venov dijagram za konstante 0 i 1, koji bi bio trivijalan, budući da su predstavljeni, respektivno, kao svetao i taman kvadrat, od kojih nijedan ne sadrži krug. Međutim, mi bismo mogli da ubacimo krug za h u kvadrate, i u tom slučaju bi svaki kvadrat označavao funkciju jednog argumenta, h, koja vraća istu vrednost nezavisno od promenljive h, što se zove konstantna funkcija. Što se tiče njihovih izlaznih vrednosti, konstante i konstantne se ne mogu razlikovati. Razlika je u tome što konstantne ne uzimaju argumente, i zovu se nularne operacije, dok konstantne funkcije imaju jedan argument, koji se ignoriše, što ih čini unarnim operacijama.
Venovi dijagrami su od pomoći pri vizuelizaciji zakona. Zakon komutativnosti za ∧ i ∨ može se lako videti iz simetrije dijagrama: binarna operacija koja nije komutativna neće imati simetrične dijagrame jer bi smenjivanje h i u imalo efekat odražavanja dijagrama horizontalno i svaki neuspeh komutativnosti bi se onda delovao kao neuspeh simetrije.
Koštani morfogenetički protein
Rekombinantni humani BMP proteini imaju ortopedijske primene, na primer u spinalnim fuzijama i oralnoj hirurgiji.
Kim Stanley
Kim Stanley (11. februar 1925 – 20. august 2001) je bila američka glumica, koja je uglavnom nastupala u kazalištu i na televiziji, iako je povremeno imala i zapažene filmske uloge, među kojima se ističu naslovna protagonistica filma The Godess te naracija u filmu Ubiti pticu rugalicu. 1980-ih je imala zapažene nastupe kao majka naslovne protagonistice u filmu Frances te Pancho Barnes u epskom filmu Put u svemir. Godine 1985. je dobila Emmy za ulogu Big Mame u TV-adaptaciji poznate drame Mačka na vrućem limenom krovu.
Ziprasidon
Ziprasidon (Geodon, Zeldoks) je atipični antipsihotik. FDA je odobrila ovaj lek februara 2001 za lečenje šizofrenije. U obliku intramuskularne injekcije ziprasidon je odobren za akutnu agitaciju šizofreničnih pacijenata. Ziprasidon je isto tako odobren za akutni tretman manije i mešovitih psihijatrijskih stanja vezanih za manično-depresivnu psihozu.
Farmakologija
Ziprasidon poseduje afinitet za i deluje na sledećim receptorima i transporterima:
Bulova algebra
Venovi dijagrami
Da bismo vizualizovali prvi zakon apsorpcije, h ∧ (h ∨ u) = h, počnimo sa dijagramom u sredini za h ∨ u i primetimo da je deo osenčene površine zajednički za krug h, ceo krug h. Za drugi zakon apsorpcije, h ∨ (h ∧ u) = h, počnimo sa levim dijagramom za h ∧ u i primetimo da senčenje kompletnog h kruga rezultuje time da je samo na h kruga osenčen, jer je prethodno senčenje bilo unutar h kruga.
Nassau, New York
Naso je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Ziprasidon
Farmakologija
Ziprasidon ima visok afinitet za dopaminske, serotoninske, i alfa adrenergičke receptore i umereni afinitet ha histaminske receptore. Smatra se da deluje kao antagonist na tim receptorima. Ziprasidon takođe pokazuje umerenu inhibiciju sinaptičkog ponovnog preuzimanja serotonina i norepinefrina, mada je klinički značaj toga nepoznat.
Mehanizam dejstva ziprasidona je nije razjašnjen. Pretpostavlja se da je njegovo antipsihotičko dejstvo prvenstveno posredovano antagonizmon na dopaminskim receptorima, specifično D2 podtipu. Serotoninski antagonizam takođe može da ima ulogu u efektivnosti ziprasidona, mada je značaj 5-HT2A antagonizma predmet debata među naučnicima. Zipratidon je verovatno najselektivniji za 5-HT2A receptore u odnosu na D2 i 5-HT2C receptore među neurolepticima. Antagonizam na histaminskim i alfa adrenergičkim receptorima je verovatan razlog za neke od nuspojava ziprasidona, poput sedacije i ortostaze.
Nassau, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.133, što je 28 (-2,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bulova algebra
Venovi dijagrami
Zakon duple negacije se može videti dopunjujući senčenje u trećem dijagramu za ¬ h, što osenčava h krug.
Da bismo vizuelno predstavili prvi De Morganov zakon, (¬ h) ∧ (¬ u) = ¬ (h ∨ u), počnimo sa središnjim dijagramom za h ∨ u i komplementirajmo senčenje, tako da je samo oblast izvan oba kruga osenčena, što je ono što desna strana zakona opisuje. Rezultat je isti kao da smo osenčili oanj region koji je i izvan kruga h i izvan kruga u, odnosno konjunkciju njihovih spoljašnjosti, što je ono što je leva strana zakona opisuje.
Drugi De Morganov zakon, (¬ h) ∨ (¬ u) = ¬ (h ∧ u), funkcioniše na isti način samo sa dva dijagrama koji se smenjuju.
Prvi zakon komplementacije, ¬ h ∧ h = 0, kaže da se unutrašnjost i spoljašnjost h kruga ne preklapaju. Drugi zakon komplementacije, h ∨ ¬ h = 1, kaže da se sve nalazi ili unutar ili izvan kruga h.
Francillon-sur-Roubion
Fransijon sir Rubion je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Di.
Bulova algebra
Digitalna logička kola
Sa obzirom da postoji osam načina označavanja tri porta I-kola ili ILI-kola sa invertorima, ta konvencija pruža širok spektar mogućih Bulovih operacija koje su realizovane kao kola koja su tako ukrašena. Nisu sve kombinacije su ipak razlikuju : bilo koje obeležavanje I - kola sa invertorima realizuje istu Bulovu operaciju kao i suprotno obeležavanje ILI-kola (dati port I-kola je označen invertorom ako i samo ako odgovarajući port ILI nije tako označen). Ovo sledi iz De Morganovih zakona.
Francillon-sur-Roubion
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 140 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,8 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 462 metara (maksimalnoj 651 m, a minimalnoj 287 m).
Bulova algebra
Digitalna logička kola
Ako komplementiramo sve portove na svakom kolu, i zamenimo I – kola i ILI - kola, kao na slici ispod 4, dobijamo istu operaciju od koje smo počeli, ilustrujući kako De Morganove zakone tako i princip dualnosti. center|400px|thumb Zbog uparujuće identifikacije kola preko principa dualnosti, iako 16 šematskih simbola mogu biti proizvedeni iz dva osnovna binarna kola I i ILI tako što se njihovim portovima dodeli invertor, oni predstavljaju samo osam logičkih operacija, prvenstveno onih sa neparnim brojem jedinica u istinitosnoj tablici. Ukupno postoji 16 binarnih Bulovih operacija, drugih osam su ​​one sa parnim brojem jedinica u njihovim istinitosnim tablicama. Konstanta 0, koju posmatramo kao binarnu operaciju koja igrnoriše oba svoja ulaza, nema jedinica. Šest operacija h, u, ¬ h, ¬ u, h ⊕ u, h ≡ u imaju dve jedinice, i konstanta 1 ima četiri jedinice.
Crnogorska književnost
Crnogorska književnost u najširem smislu označava književnost nastalu na području Crne Gore ili od strane crnogorskih autora. U užem smislu se pod time podrazumijeva književnost na crnogorskom jeziku.
18. - 19. vijek
thumb|150px|[[Petar II. Petrović Njegoš za Crnogorce je isto što i Englezima William Shakespeare ili Talijanima Dante.]] thumb|150px|[[Stjepan Mitrov Ljubiša]] thumb|250px|[[Marko Miljanov|Vojvoda Marko Miljanov Popović]]
Juniti
Juniti se može odnositi na
25. 5.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
25. maj/svibanj (25. 5.) je 145. dan godine po gregorijanskom kalendaru (146. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 220 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani/Praznici
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Tonči Valčić
Tonči Valčić (Zadar, 9. lipnja 1978.), hrvatski rukometaš i član hrvatske rukometne reprezentacije. Igra na poziciji lijevog vanjskog, a može igrati i srednjeg vanjskog. Član je rukometnog kluba Zagreb, u koji je došao iz španjolskog Ademar Leona.
Stariji je brat Josipa Valčića, također hrvatskog rukometnog reprezentativca. Oženjen je Anelom Filipović Valčić.
Margaret Sullavan
Margaret Brooke Sullavan (16. maj 1909 – 1. januar 1960 bila je američka kazališna i filmska glumica. Najpoznatija je po nastupima u hollywoodskim filmovima 1930-ih, gdje je bila česta partnerica Jimmyja Stewarta. Filmsku karijeru je 1940-ih prekinula kako bi se posvetila kazalištu i porodici. Umrla je 1960. od prekomjerne doze barbiturata, a nikada nije utvrđeno da li je riječ o samoubistvu ili nesretnom slučaju.
Bila je poznata po burnom temperamentu i privatnom životu. Kćer Brooke Hayward ju je 1977. opisala u memoarskoj knjizi Haywire adaptiranoj u TV-film gdje ju je portretirala Lee Remick.
Campo del Fico-Sele, Latina
Campo del Fico-Sele je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 213 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Baden (razvrstavanje)
Baden se može odnositi na
Kanonsberg
Kanonsberg se može odnositi na
Zoran Pavelić
Zoran Pavelić (Osijek, 1961), hrvatski akademski slikar, slobodni umjetnik.
Životopis
Djetinjstvo i mlađe godine proveo je u Baranji, živeći do rata u Branjinom Vrhu. Osnivač je neformalne umjetničke grupe "Močvara" - Baranja, koja je djelovala u Belom Manastiru od 1988. do 1991. godine. Godine 1998. diplomirao je slikarstvo na Akademiji likovnih umjetnosti (ALU) u Zagrebu. Bavi se restauracijom uljanih slika i skulptura.
Baranjska umjetnička kolonija
Sa svojom životnom saputnicom Katom Mijatović, također likovnom umjetnicom, rođenom u Branjini, živi u Zagrebu. Od 1998. godine njih dvoje su među najaktivnijima u timu organizatora Baranjske likovne kolonije pa često dolaze u Baranju. Od 2003. godine imaju atelje na Žitnjaku u Zagrebu. Nalazi se u staroj osnovnoj školi, gdje redovito rade i izlažu zajedno s petnaestak drugih umjetnika.
Bradek
Bradek se može odnositi na
KD
KD može biti:
Bič Krik
Bič Krik se može odnositi na
Klintonvil
Klintonvil se može odnositi na
Senka Paleka-Martinović
Životopis
Senka Paleka-Martinović, pjesnikinja, rođena je 2. veljače 1948. godine u Zadru, gdje je završila osnovnu školu i gimnaziju, dok je na Filozofskom fakultetu u Zadru diplomirala hrvatski jezik i književnost. Nakon studija kratko radi kao glumica u Kazalištu lutaka Zadar, a potom kao srednjoškolska profesorica hrvatskog jezika i književnosti u rodnom gradu. Pjesnikinja Senka Paleka-Martinović živi i radi u Zadru.
Književni rad
Pjesme je počela pisati relativno rano, još kao gimnazijalka. Odmah se ispostavilo, s obzirom na način refleksivno-sugestivnog joj pjevanja, da je zadarsko-mediteransko podneblje iznjedrilo još jedno nadasve darovito pjesničko ime, pa je, tako, već otada, počela sudjelovati na mnogim susretima poezije ....
Članica je Društva književnika Hrvatske, ogranak u Zadru.
Djela
Nagrade: Prva nagrada za poeziju na Susretu mladih pjesnika u Čakovcu.
Kouldejl
Kouldejl se može odnositi na
Lisac (Dubrovačko primorje)
Lisac je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Dubrovačko primorje, Dubrovačko-neretvanska županija.
Pace, Mississippi
Pejs je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 274, što je 90 (-24,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lisac (Dubrovačko primorje)
Stanovništvo
Treenutno se ljudi počinju vraćati nazad na područje Dubrovačkog primorja koje je od Domovinskog rata gotovo pusto.
Bilježi se rast broja stanovništva od 2001. godine nakon gotovo 100 godina.
Povijest
Važna godina u povijesti Dubrovačkoga primorja je 1399. Te je godine istoimeno područje ušlo u sastav Dubrovačke Republike, te se u istom uspostavljaju upravno-administrativni, ekonomski i ostali okviri slavne Republike. Cijelo je područje proglašeno knežijom čiji knez stoluje u Slanom i ima mandat od 1 godinu. Godine 1806. ovo je područja pretrpjelo velike štete od rata Napoleonovearmade s rusko-crnogorskom vojskom.
Nažalost, povijest se ponovila, kad je područje pretrpjelo kaotično uništenje za vrijeme Domovinskog rata pri čemu je lokalno stanovništvo protjerano, a njihovi domovi kao i ostali gospodarski i javni objekti sustavno opljačkani, uništeni, spaljeni, minirani i sl.
Gospodarstvo
Stanovnici Lisca od davnina se bave poljoprivredom. Selo Lisac ima matičnu crkvu, ljeti seoski turizam, te zgradu stare škole i trokatnicu bivšeg Župnog dvora.
Rawson, Ohio
Rosan je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 570, što je 105 (22,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rembrandt van Rijn
Rembrandt Harmenszoon van Rijn (Leiden, 15.7. 1606. - Amsterdam, 4.10. 1669.) bio je nizozemski barokni slikar; najsnažnija je i najsvestranija ličnost u nizozemskoj umjetnosti 17. stoljeća.
Ostvarivši uspjeh još kao mladi slikar, kasnije godine njegova života obilježila je tragedija financijskih poteškoća. Unatoč tomu, njegove slike i grafike bile su popularne cijeloga njegova života, i njegova reputacija kao slikara ostala je neokaljana te je dvadesetak godina naukovao gotovo sve važnije Nizozemske slikare. Rembrandtova najveća inovativnost se ispoljila u njegovim portretima suvremenika, autoportretima i ilustracijama biblijskih motiva. Njegovi autoportreti tvore jedinstvenu intimnu biografiju u kojoj je umjetnik promatrao sebe bez taštine i potpuno iskreno.
U slikarstvu, kao i u grafici, pokazao je iznimno poznavanje klasične ikonografije kojuje preoblikovao kako bi se uklopila u njegovo iskustvo. Tako su njegovi prikazi biblijskih scena sadržavali njegovo poznavanje teksta, asimilaciju klasičnih kompozicija i njegova istraživanja židovske populacije u Amsterdamu. Zbog svog dubokog suosjećanja s ljudskom prirodom često je zvan i „jednim od velikih proroka civilizacije“
Biografija
thumb|left|200px|Autoportret u kapi sa širom otvorenim očima, bakropis, 1630. Rembrandt Harmenszoon van Rijn je rođen u Leidenu u Nizozemskoj kao deveto dijete roditelja Harmena Gerritsza van Rijna i Neeltgene Willemsdr van Zuytbrouck. Njegova obitelj je imala mnogo prihoda, ali i posla; otac mu je bio mlinar a majka pekareva kći. Najprije je pohađao latinsku školu, a potom i sveučilište u Leidenu da bi završio kao šegrt kod slikara povijesnih tema Jacoba van Swanenburgha kod kojeg je proveo tri godine. Nakon kratkog, ali važnog naukovanja kod slavnog slikara Pietera Lastmana u Amsterdamu, Rembrandt je otvorio svoj studio u Leidenun 1624. ili 1625., koji je dijelio s kolegom Janom Lievensom. Godine 1627. Rembrandt započinje primati učenike, između ostalih i Gerrita Doua.
Od 1629. Rembrandt intenzivno radi za dvor u Den Haagu, te naposljetku i za princa Frederika Hendrika sve do 1646.
Do kraja 1631., Rembrandt se i seli u Amsterdam, tada brzorastući i glavni trgovački grad Nizozemske, te tamo uspješno počinje raditi portrete. Rembrandt je 1634. oženio Saskiju van Uylenburg, nećakinju trgovca umjetninama Hendrickvan Uylenburga Iste godine Rembrandt postaje Amsterdamskim majstorom i članom lokalne udruge slikara, te prima u naukovanje brojne slikare kao što su Ferdinand Bol i Govert Flinck.
thumb|left|200px|Saskia kao Flora, oko. 1635., ulje na platnu, 123,5 × 97,5 cm, Nacionalna galerija, [[London.]] Godine 1639. Rembrandtovi se sele u novu kuću (danas Rembrandtov muzej) u ulici Jodenbreestraat koja je tada bila židovski kvart. Rembrandt je često koristio svoje susjede židove kao modele u svojim slikama s tematikom iz Starog zavjeta. Rembrandtovi su izgubili nekoliko novorođenčadi (sin Rumbartus je imao samo dva mjeseca 1635. god., a njihova kći Cornelia samo tri tjedna 1638. god., a druga kći Cornelia, samo mjesec dana 1640.). Samo je njihovo četvrto dijete, Titus, rođen 1641., preživio do zrelosti, no ubrzo nakon njegova rođenja Saskia je umrla, najvjerojatnije od tuberkuloze. Rembrandtovi crteži bolesne supruge nemoćne u krevetu su jedni od najpotresnijih njegovih djela.
Krajem 1640tih Rembrandt je započeo vezu s mnogo mlađom Hendrickje Stoffels, koja je najprije bila njegova kućopaziteljica. Godine 1654. rodila im se kći Cornelia, te je Hendrickje morala odgovarati pred Nizozemskim reformističkim sudom optužena da je “učinila prostitutski čin sa slikarom Rembrandtom”. Ona je priznala i nije joj bilo dozvoljeno da krsti kći. Ona i Rembrandt su bili u priznatoj pravnoj obiteljskoj zajednici, ali nikada u građanskom braku, jer je Rembrandt želio očuvati zakladu sinu Titusu koju mu je ostavila pokojna majka. thumb|desno|Rembrandtov sin Titus kao redovnik, 1660., ulje na platnu, 79,5 × 68 cm, [[Rijksmuseum, Amsterdam.]] Rembrandt je živio iznad svojih primanja, kupujući umjetnine (pa čak i licitirajući za svoje slike), grafike i rijetkosti do te mjere da je sud, kako bi Rembrandt izbjegao bankrot 1656., odredio da mora prodati slike i veliki dio svoje kolekcije antikviteta. Iz prodajne liste 1657. i 1658. (s razočaravajućim cijenama) saznajemo kako je u posjedu pored brojnih slika starih majstora imao i biste rimskih careva, samurajske oklope, kolekciju prirodoslovnih izložaka i minerale. Također je morao prodati svoju kuću i tiskarsku prešu, te se preseliti u skromniju kuću u Rozengrachtu in 1660. Amsterdamski slikarski ceh mu je okrenuo leđa, a njegove naruđbe su često mijenjane još za vrijeme slikanja Rembrandt je još slikao brojne portrete kada ga je 1667. god. posjetio obožavatelj, toskanski knez Cosimo III. de' Medici, na svom putu u Amsterdam.
Rembrandt je nadživio i svoju ženu Hendrickje, koja je umrla 1663., i svog sina Titusa, koji je preminuo 1668., ostavivši za sobom kćerkicu. Rembrandt je umro godinu dana kasnije, 4. listopada, 1669. u Amsterdamu, te je pokopan u neoznačenu grobnicu na groblju Westerkerk.
Djela
thumb|left|200px| Krist u oluji na Galilejskom jezeru, 1633. ulje na platnu. U svom pismu prijatelju Huyghensa, Rembrandt je napisao jedinu očuvanu izjavu o svojoj umjetnosti: die meeste ende di naetuereelste beweechgelickheijt (najveće i najprirodnije emocije). Bilo da govori o motivima ili formi, Rembrandt je bez premca u isto vrijeme i prizeman i nebesko duhovan kao niti jedan zapadnjački slikar prije njega, a možda i poslije.
Iako se u 20. st. mislilo kako je Rembrandt naslikao gotovo 600 slika, danas se vjeruje kako je taj broj bliži brojci od 300. Njegove grafike se obično nazivaju bakropisima, premda je veliki broj bakroreza a ponekad i u tehnici suhe igle, a kreću se oko brojke od 300 djela. Najvjerojatnije je za života napravio i više od 2,000 crteža.
Jednom je utvrđeno devedeset njegovih autoportreta, ali se isto tako zna da je svojim učenicima kao zadatak često davao da kopiraju neki njegov autoportret. Moderni znanstvenici smanjuju tu brojku na četrdesetak slika, kao i nekoliko crteža i 31 bakropis. Na mnogima je prikazivao sebe u kvazi-povijesnim pozama i iskreveljenim licem. Njegove slike uljenim bojama otkrivaju napredak od nesigurna mladića, preko sigurna i uspješna slikara portreta 1630tih, do nemirnih ali snažnih portreta koje je radio u starosti. One skupa daju neobično jasnu sliku čovjeka, njegova izvanjskog izgleda, ali i psihološki karakter koji je vidljiv na njegovom bogato oslikanom licu.
Tijekom karijere Rembrandt najčešće je slikao portrete, pejzaže i narativne slike. Za ove posljednje najviše je bio cijenjen od svojih suvremenika koji su mu odavali počast za vještinu prikazivanja biblijskih prizora s bogatstvom emocija i neprikosnovenom pozornosti za detalje. Stilski se njegove slike razvijaju od ranog 'glatkog' načina sikanja, karakterističnog po iluzionističkim težnjama, do kasnog 'grubog' tretmana bogato raznolikih tekstura koje su dozvoljavale i iluziju forme pretpostavljajući i taktilne osobine same slike.
thumb|left|190px| Autoportret, 1658., remek-djelo posljednjeg stila, "najmirniji i ponajbolji od svih njegovih portreta". Od kasnih 1640tih sloboda i dubina njegovih crteža i slika ponavlja se i u njegovim grafikama. Djela su širokog raspona tema i tehnika; ponekad ostavlja velike površine praznog papira, a ponekad opet koristi kompleksnu mrežu linija kako bi stvorio bogate tamne tonove. Za djelovanja u Amsterdamu (1632.-1636.), Rembrandt je započeo slikati velike dramatične biblijske i mitološke scene s izrazitim kontrastom (Osljepljavanje Samsona, 1636., Belshazzarova gozba, oko 1635.) u želji da dosegne barokni stil Rubensa. Do 1630tih, Rembrandt je naslikao i nacrtao nekoliko pejzaža s pojačanom dramom prirode, drvećem visokih korijena i slikovitim nebom (Barake ispod olujnog neba, oko 1641., Tri drveta, 1643.). Od 1640tih njegova djela postaju manje dotjerana i teža u tonu, vjerojatno oslikavajući njegovu osobnu tragediju. Biblijske scene su češće iz Novog zavjeta nego iz Starog zavjeta. Godine 1642. naslikao je i svoju najveću sliku - Noćna straža, najpoznatiju zbog mnoštva naručenih portreta koje je pokušao uklopiti u svoj stil koji je razvijao proteklih godina.
1650tih, Rembrandtov stil se mijenja, slike postaju veće, boje bogatije a potezi kistom izraženiji čime se udaljio od mode vremena koja je težila glatkijim i detaljnijim radovima. Ovo se može opravdati njegovim upoznavanjem s kasnim radovima Tiziana, i željom da se djela doimlju “nedovršenima” s bogatom teksturom i brojem slojeva čineći tako prostor ne samo iluzionistički, nego i doista dubokim.
Kasnijih godina se posvetio portretnim figurama iz biblije ( Apostol Jakov, 1661.), i duboko reflektivnim autoportretima (od 1652. to 1669. naslikao ih je petnaest), te nekoliko potresnih slika žena i muškaraca (Židovska nevjesta, oko 1666.). Na ovim njegovim kasnim velikim portretima možemo prepoznati stvarne ljude, osjetiti njihovu toplotu, njihovu žudnju za suosjećanjem, ali i njihovu usamnjenost i patnju. Njegove prodorne oči s posljednjih autoportreta kao da prodiru duboko do našeg srca.
Grafike
right|thumb|300px| Grafika od stotinu Goldena, oko1647.-1649., [[bakropis. ]] Rembrandt je stvarao grafike tijekom cijele svoje karijere od 1626. to 1660., jedina godina iz koje ne postoji datirana grafika je problematična 1649. Sloboda graviranja je bila iznimno važna u njegovom djelu. Najprije je koristio stil sličan svojem crtežu, ali se kasnije približio slikarskim efektima koristeći mnoštvo jetkanja kiselinom kako bi postigao različite jačine linija. Tijekom 1640tih radio je u više faza na grafici Grafika od stotinu Goldena i bilo je to "krunsko djelo sredine njegove karijere" iz čega je iznikao njegov finalni stil. Iako je otisak preživio samo u dvije faze, mnoštvo prerada se može vidjeti ispod finalnog otiska i u mnoštvu crteža. thumb|left|270px| Tri križa, [[bakropis, 1653., III. Otisak od IV. ]] U svojim zrelim djelima iz1650tih, Rembrandt je više improvizirao na pločama i preživjeli su brojni veliki otisci u mnogo faza (do jedanaest u nekom slučaju), često promijenjeni do temelja. Sada je često koristio ukriživanje linija kako bi stvorio tamne dijelove koji su prekrivali većinu ploče. Također je eksperimentirao i s papirima koristeći čak i japanski papir, a znao je i ostaviti malo boje (ne očisti je do kraja) kako bi dobio tamnije tonove. Također je često koristio i suhu iglu, osobito u maglovitim dijelovima u pejzažima.
Njegovi otisci imaju iste teme kao i njegove slike, iako su pejzaži malih dimenzija, koji su ustanovili standard grafičkog tretmana u 19. stoljeću, češći od portreta. Jedna trećina njegovih grafika je religijske tematike u pejzažu često tretirani veoma jednostavno, dok su ostali monumentalni otisci. Pokoja erotska, čak pornografska grafika nema svoga ekvivalenta u slikama. Prije nego je bio primoran da ih proda, Rembrandt je posjedovao zavidnu kolekciju grafika starih majstora. Iz grafika umjetnika kao što su: Andrea Mantegna, Rafael, Hercules Segers i Giovanni Benedetto Castiglione crpio je inspiraciju i često je čak posuđivao detalje.
Li Xian (princ dinastije Tang)
thumb|right|200px|Likovi u pogrebnoj povorci, detalj sa freske u Li Xianovoj grobnici u [[Mauzolej Qianling|Mauzoleju Qiangling, 706; svaki od likova je visok oko 160 cm.]]
Salgarda Nuova, Belluno
Salgarda Nuova je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Li Xian (princ dinastije Tang)
Li Xian (李賢) (29. jan 655–684), kurtoazno ime Mingyun (明允), formalno Krunski princ Zhanghuai (章懷太子), od 672. do 674. pod imenom Li De (李德) bio je kineski krunski princ iz dinastije Tang. Bio je šesti po redu sin cara Gaozonga i drugi sin njegove druge supruge Carice Wu (kasnije poznate kao Wu Zetian). Poznat je po tome što je napisao komentare na Knjigu Kasnijeg Hana, službenu historiju Istočne dinastije Han. Godine 675. je postao krunskim princom nakon smrti svog starijeg brata Li Honga (koju su tradicionalni historičari pripisali njegovoj majci Carici Wu), ali je ubrzo i sam došao u caričinu nemilost. Godine 680. je carica Wu preko svojih pristaša optužila Li Xiana za izdaju, degradirala ga u običnog pučanina i dala prognati. Nakon što mu je godine 684. umro otac car Gaozong, carica Wu, tada sa statusom carice majke, je naredila svom službeniku Qiu Shenjiju (丘神勣) da posjeti Li Xiana i natjera ga na samoubistvo.
Godine 706. je njegov mlađi brat car Zhongzong pružio Li Xianu posmrtnu rehabilitaciju, organiziravši svečani pogreb njegovih ostataka u Mauzolej Qianling.
Koulmont
Koulmont se može odnositi na
Aron (Majan)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1550 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 47 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 32,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 137 metara (maksimalnoj 160 m, a minimalnoj 103 m).
Senterport
Senterport se može odnositi na
Galicijci
Galicijci ili Galižani (galicijski: Pobo Galego) je naziv za romansku etničku grupu koja živi na sjeverozapadu Iberijskog poluotoka, pretežno u Galiciji, autonomnoj zajednici Španije.
Galicijce, koji su kao i većina naroda na Iberijskom poluotoku po vjeri uglavnom katolici, od španskog etničkog korpusa osim kulture i historije razdvaja galicijski jezik, koji ima velike sličnosti s portugalskim. Njega danas razumije oko 80 % stanovnika Galicije, a u svakodnevnom govoru se služi oko 60 %.
Šilfhanti
Šilfhanti se može odnositi na
Galicijci
Galicijski nacionalizam datira od 1840-ih kao pokret za kulturni i jezički preporod, dok se od 1931. nametnuo kao pokret za autonomiju Galicije u okviru Španije. Krajem 20. vijeka je Galicija ostvarila autonomiju u skladu s trendovima regionalizma, a galicijski je, uz španski, proglašen službenim jezikom. Međutim, autonomija Galicije, za razliku od Baskije i Katalonije, nije dovela do zahtjeva za daljom devolucijom, odnosno nezavisnošću. To se najčešće objašnjava relativnom ekonomskom nerazvijenošću kao i velikim brojem ekonomskih emigranata.
Pretpostavlja se da Galicijaca ima oko 3-4 miliona.
加列戈斯
Čeri Tri
Čeri Tri se može odnositi na
Kreson
Kreson se može odnositi na
Pearisburg, Virginia
Perisburg je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.786 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.786 stanovnika, što je 57 (2,1%) stanovnika više nego 2000. godine.
Champagneux (Savoja)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 379 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 223 metara (maksimalnoj 820 m, a minimalnoj 207 m).
Kros Rouds
Kros Rouds se može odnositi na
Norma Aleandro
Norma Aleandro Robledo (Buenos Aires, 2. maj 1936 -) je argentinska glumica i filmska scenaristica. Odrasla je u porodici glumaca. Krajem 1970-ih, za vrijeme vladavine vojne hunte, je zbog svojih ljevičarskih stavova prisiljena bježati u Urugvaj, a potom u Španiju. U domovinu se vratila tek nakon obnove demokracije te 1985. nastupila u filmu Službena verzija. Za tu je ulogu dobila nagradu na Kanskom festivalu, te bila nominirana za Oscar i Zlatni globus.
Ante Mitrović
Ante Mitrović (Zadar, 1. travnja 1988.), hrvatski je nogometaš koji trenutačno igra za NK Zadar.
Soldier's Girl
Soldier's Girl je dramski, televizijski film u produkciji Showtimea iz 2003. godine. Film je zasnovan na istinitom događaju i prati ljubavnu vezu između vojnika Barrya Winchella i transžene Calpernije Addams, kao i okolnosti koje su konačno dovele do ubistva Barrya od strane drugog vojnika. Scenario za film je napisao Ron Nyswaner, a režirao ga je Frank R. Pierson. Glavne uloge tumače Troy Garity, koji glumi Barrya, i Lee Pace u ulozi Calpenije.
Radnja
Barry Winchell (Troy Garity) je primeran vojnik koji se priključuje 101. Airborne Diviziji američke vojske. Calpernia Addams (Lee Pace) je transžena koja nastupa u klubu u Nashvilleu, Tennessee u vreme kada se njih dvoje upoznaju. Barryev drug sa kojim deli sobu u vojsci, Justin Fisher (Shawn Hatosy) odvodi Barrya u klub gde Calpernia nastupa. Nakon nekog vremena Barry i Calpernia počinju redovno da se viđaju. Fisher počinje da širi glasine o njihovoj vezi i to tome da je Barry gej, što predstavlja kršenje američke vojne politike po pitanju homoseksualnosti, poznate pod nazivom Don't ask, don't tell, kojom se zabranjuje razgovor o seksualnoj orijentaciji pripadnika i pripadnica vojske. Fisher, koji je prikazan kao manipulant i seksualno zbunjen mladić, koji je ljubomoran na Barryevu vezu sa Calpernijom, počinje da koristi novog vojnika, Calvina Glovera (Philip Eddolls navodeći ga da prijavi starešinama sumnju da je neko u njihovoj diviziji gej. Premda bez dokaza vojne starešine ne mogu ništa da urade po tom pitanju, čak ni da direktno ispitaju taj slučaj, jedan od narednik Paxton (Barclay Hope) počinje izokola da se raspituje i širi homofobično raspoloženje među vojnicima. Barry počinje da se suočava sa velikim pritiskom i maltretiranjem, koje kulminira za tokom prazničnog vikenda oko Dana nezavisnosti. U vreme dok Calpernia nastupa na takmičenju u Nashvilleu, Glover izmanipulisan od strane Fishera napada Barrya u snu bejzbol palicom i nanosi mu teške povrede glave od kojih Barry umire. Film se završava diskusijom o ubistvu.
Nominacije i nagrade
Američki filmski institut je, takođe, hvalio film Soldier's Girl kao jedan od deset najboljih televizijskih emisija u 2003. godini.
Poquonock Bridge, Connecticut
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Rongeno-La Crosa, Verbano-Cusio-Ossola
Rongeno-La Crosa je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 648 m.
Poquonock Bridge, Connecticut
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.727, što je 135 (8,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dir Lejk
Dir Lejk se može odnositi na
Zagrebački zbor
Zagrebački zbor je naziv međunarodne gospodarske izložbe i dioničarskog društva, koje djelovalo u Zagrebu između 1909. i 1946., preteča Zagrebačkog velesajma.
Povijest zbora
Nakon velikih uspjeha, Prve dalmatinsko-hrvatsko-slavonske izložbe (18. kolovoza, 1864. koju je osobno otvorio ban Josip Šokčević) i Jubilarne gospodarsko-šumarske izložbe, održane 1891. na prostorima zgrade Zemaljske bolnice (danas Rektorat Sveučilišta) i na prostoru novostvorenog Sajmišnog trga (današnji Trg maršala Tita), grupa istaknutih hrvatskih gospodarstvenika, potaknuta pozitivnim rezultatima predhodnih izložbi na razvoj nacionalnog gospodarstva, osnovala je 1909. na poticaj tadašnjeg zagrebačkog gradonačelnika dra. Milana Amruša, društvo Zagrebački zbor sa svrhom da priređivanjem izložbi i velikih sajmova intenziviraju razvoj svih grana industrije i gospodarstva općenito.
Privremeni odbor s ciljem osnivanja društva bio je ustrojen još 1908. Konstituirajuća skupština održana je 14. studenog 1909. Tada je privremeni odbor ovome društvu dao ime Zagrebački zbor. Društvo je funkcioniralo na osnovu pravila koja je odobrila Zemaljska vlada kraljevine Hrvatske, Slavonije i Dalmacije 11. listopada 1909. Sjedište Društva bilo je u Zagrebu.
Prve izložbe (sajmovi) organizirane su 1910., 1911. i 1913. na prostoru Sajmišta (danas prostor između Martićeve i Heinzelove ulice).
Međunarodne okolnosti održavanja Zagrebačkog zbora
Zagrebački zbor nastao je na valu mode osnivanja stalnih gospodarskih izložbi koje je počelo od Svjetske izložbe u Londonu (World EXPO London 1851.). Zatim su taj primjer slijedile sve naprednije europske zemlje. U zemljama Austro - Ugarske monarhije prva veća izložba bila je Svjetska izložba u Beču 1873, zatim ju je slijedila Austrougarska industrijsko-poljoprivredna izložba u Trstu 1882., potom Zemaljska jubilarna izložba u Pragu 1891., te velika Milenijska izložba u Budimpešti 1896.).
Carpineto Sinello, Chieti
Carpineto Sinello je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 526 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 379 m.
Trsteno
Trsteno je naselje u Dubrovačko-neretvanskoj županiji. Upravnom organizacijom pripada Gradu Dubrovniku.
Zemljopisni položaj
Trsteno je smješteno u samom središtu Dubrovačko-neretvanske županije, 20-tak kilometara sjeverozapadno od Dubrovnika. Smjestilo se na podnožju kamenih masiva Velikog i Malog Stola te Vračeva brda, blago se spuštajući sve do mora gdje se nalazi mjesna luka. Kroz Trsteno prolazi i Jadranske turističke ceste. Ljepota prirode, bujna vegetacija, kao i čisto more, čine Trsteno jednim od najljepših mjesta dubrovačkog kraja.
Povijest
Mjesto je bilo naseljeno već u 5. stoljeću o čemu svjedoče arheološki nalazi kršćanske kapelice i brojni stećci pronađeni u okolici.
Godine 1399. Trsteno ulazi u sastav Dubrovačke Republike te je od tada vezano uz sve funkcije grada. Tako tijekom 15. i 16. stoljeća u Trstenom dubrovačka vlastela gradi svoje ljetnikovce od kojih je napoznatiji onaj obitelji Gučetić-Gozze, smješten u Arboretumu, najstarijem botaničkom vrtu u Republici Hrvatskoj. To je u svezi s činjenicom da kada je Trsteno došlo pod upravu Dubrovačke republike onda je ono pripalo dvjema plemićkim obiteljima: Benešićima i Kružićima, a kasnije i Gučetićima, koji su na svom imanju podigli ljetnikovac s perivojem na čijoj je osnovi 1948. utemeljen Arboretum Trsteno.
O starosti mjesta u kojem su oduvijek obitavali pomorci i kapetani svjedoce i zavjetne slike u župnoj crkvi Sv. Vida.