cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Šema Izrael
Šema Izrael
Prve riječi koje se nazivaju Šema Izrael na hebrejskome: שמע ישראל יהוה אלהנו יהוה אחד. Hrvatska transkripcija: Šema Izrael, Adonaj elohenu, Adonaj ehad.
Prijevod glasi: "Čuj Izraele, Gospodin je naš Bog, Gospodin je jedan". Moguć je i prijevod «Čuj, Izraele! Gospodin je Bog naš, Gospodin jedini!» koji izrazitije pokazuje monoteističku vjeru u jedinoga Boga, Boga živoga (usp. Pnz 5,26) koji je gospodar svega svijeta i svog naroda.
V'ahavta
thumb|400px|V'ahavta na hebrejskom
Značenje Šema
Sam naslov potječe od prve riječi odlomka, čime se naglašava da je Bog taj koji se preko Mojsija obraća Izraelskom narodu, a ne Izrael Bogu. Time ovaj odlomak postaje objava vjere i srž židovstva. Šema je tako prvenstveno jamstvo podaničke vjernosti Jednome Bogu čime je naglasak stavljen na dimenziju osobnog svjedočanstva. Bog je jedan, i traži posvemašnje predanje srca i poslušnosti svoga naroda. Uz osobnu dimenziju, Šema je i obvezatna molitva zajednice, koja njome izražava svoju vezanost na Boga koji im je objavio Toru, izbavio ih iz ropstva, a nastavit će im i ubuduće pomagati.
Recitiranje Šema
Tora kaže da se Šema moli "Kada liježeš i kada se budiš", dakle ujutro i navečer. Ortodoksni i konzervativni judaizam kaže da se Šema mora moliti dva puta dnevno bez obzira na uvjete. S time se povezuje i molitveni položaj tijela. Ujutro se recitira stojeći, a uvečer ležeći. Prema Talmudu, redovitom molitvom ujutro i uvečer, Židovi ispunjavaju obvezu iz Knjige Jošuine (Jš 1,8) „razmišljaj o njoj (Knjizi zakona) dan i noć.“ Citiranje prvog retka naziva se i „prihvaćanjem jarma Boga Kralja“. Čim dijete progovori, otac ga poučava retku iz Pnz 33,4 (Mojsije nam je odredio zakon, Zbor Jakovljev njegovom posta baštinom) i uči ga čitati Šema. Šema se čita dok se svitak Tore vadi iz zavjetnog kovčega za Šabat, te u drugim važnim životnim situacijama. Također je i molitva umirućih. Ukoliko je umirući ne može sam govoriti u trenutku umiranja, prisutni oko njega govorit će je za njega. Žene je mogu moliti samo u prisustvu muškaraca, što znači da je najčešće moli cijela obitelj.
U kršćanstvu
Jedna je od mnogih rečenica Staroga zavjeta spomenutih u Novome. U Evanđeljima (Mk 12,28-31; Mt 22,34-40; Lk 10,25-28) Isus je navodi kao najveću i prvu zapovijed koja zajedno sa zapovijedi ljubavi prema bližnjemu čini srž Zakona i Proroka. Vrlo slično govori i rani kršćanski spis Didahe, navodeći također kako prvo treba ljubiti Boga koji te načinio i drugo bližnjega kao samoga sebe. (usp. Didahe 1, 2). Te dvije zapovijedi, od kojih je prva identična onoj koju sadrži Šema, a druga isto ima utemeljenje u Starom zavjetu (Lev 19,18) nazivaju se Isusovim zapovijedima ljubavi i temelj su kršćanskoga shvaćanja Zakona koji je bez ljubavi tortura, a u ljubavi sloboda. Na Šema upućuje i Isusova izjava «Ja i Otac jedno smo» (Iv 10,30). Iako se prvenstveno odnosi na njihovu zajedničku moć, daje naslutiti i dublje i obuhvatnije jedinstvo što je bitno u kršćanskom shvaćanju jednoga i jedinoga Boga koji se objavio u Isusu Kristu. Apostol Pavao izriče tu vjeru da je «nama jedan Bog, Otac, od koga je sve, a mi za njega; i jedan Gospodin, Isus Krist, po kome je sve, i mi po njemu», što ne znači podjelu u jedinstvu Božje biti kako kaže Katekizam Katoličke Crkve: «Čvrsto vjerujemo i iskreno ispovijedamo da jest samo jedan pravi Bog, vječan i neizmjeran, svemoguć, nepromjenljiv, nepojmljiv i neizreciv, Otac, Sin i Duh Sveti: tri Osobe, ali jedna bit, jedna suština ili posvema jednostavna narav» (KKC 202), Crkva ispovijeda u nicejsko-carigradskom vjerovanju: «Vjerujem u jednoga Boga».
U islamu
Vjera u jednoga i jedinoga Boga odjekuje i u Kur'anu: «Tvoj Bog je jedan, nema drugog nego On!» (Qur'an 2, 136). Također, kratka ispovijest vjere u islamu glasi: «Nema Boga osim Alaha, Muhamed je Alahov prorok».
Literatura
JewishEncyclopedia.com
Alef, Bet Židovstva (Julia Koš)
Židovstvo (Život, Teologia i filozofija), rabin Kotel Da-Don
Jeruzalemska Biblija, KS, Zagreb 2004.
Katekizam Katoličke Crkve
Religija i religije, T. Ivančić, skripta
Crawford County, Missouri
je okrug u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 24.696, što je 1.892 (8,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Crosara I, Rovigo
Crosara I je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Borasca e Boraschina, Lodi
Borasca e Boraschina je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Al-Hadi
Abu Abdullah Musa ibn Mahdi al-Hadi (أبو محمد موسى بن المهدي الهادي) (rođen 764 ; umro: 786 ) bio je četvrti po redu abasidski kalif koji je naslijedio svog oca Al-Mahdija i vladao od 785 do smrti 786.
Bio je Al-Mahdijev najstariji sin, te je tokom svoje kratkotrajne vladavine nastavio tradiciju prosvijećenosti svojih prethodnika. U isto vrijeme se morao nositi s pobunama, poput one koju je u Medini podigao Husayn ibn Ali ibn Hasan, proglasivši se kalifom. Nju je ugušio, ali je, Idris bin Abdallah, jedan od Husaynovih rođaka uspio pobjeći u današnji Maroko i osnovati Idrisidsku državu. Prema nekim navodima je umro od čira na želucu, a po drugim ga je vlastita majka Al-Khayzuran dala otrovati. Njegova smrt je na prijestolje dovela njegovog mnogo poznatijeg brata Haruna al-Rašida.
Venecijanski jezik
Venecijanski ili venetski jezik  (venecijanski: Łéngua vèneta, venexiàn/venesiàn talijanski: veneto; ISO 639-3: ) je jedan od pet galoitalskih jezika iz iz sjeveroistočne Italije.
Geografska rasprostranjenost
Venecijanskim govori oko 2,180,000 ljudi u Venetu, od Venecije do Verone na zapadu, južno do rijeke Po, a istočno do Furlanije i Trsta. Venecijanski se govori i u primorskom dijelu Slovenije i na poluotoku Istri i nešto manje po Dalmaciji u Hrvatskoj (računa se da oko 50,000 ljudi govori taj jezik). U Brazilu se njime služi oko 4 000 000 ljudi u državama; Espírito Santo, São Paulo, Paraná, Rio Grande do Sul i Santa Catarina. Venecijanski se govori i u Meksiku (Chipilo venecijanski dijalekt) thumb|left|220px|Oznaka na venecijanskom Ovdje se govori i venecijanski
Dijalekti
Venecijanski ima nekoliko dijalekata; bisiacco (govori se u provinciji Gorizia), triestino (provincija Trieste), istrian (po Istri i sam venecijanski (provincija Venecija).
Venecijanski se nesmije brkati sa antičkim venetskim jezikom kojeg su govorili Veneti, u istoj regiji u 6. vijeku pne.
Historija
thumb|left|220px|Ulica u Veneciji sa oznakom calle, a ne kao što je uobičajeno u Italiji via Venecijanski jezik nastao je od vulgarnog latinskog, pod utjecajem Kelta (eventualno Veneta) i jezika germanskih plemena (Vizigota, Langobarda i Ostrogota) koja su provalila u Sjevernu Italiju u 5. vijeku. Venecijanski se kao poznati pisani jezik, pojavio već u 13. vijeku, sa puno riječi iz grčkog i latinskog; "piròn" (viljuška), "carega" (stolica) "fanela" (potkošulja)
Venecijanski jezik bio je ugledan za vrijeme Mletačke Republike, tada je bio lingua franca Mediterana. Poznati pisci na venecijanskom bili su komediografi Ruzante (1502-1542) i Carlo Goldoni (1707-1793). Ruzante i Goldoni, slijedbenici su antičke talijanske kazalište tradicije - commedia dell'arte, svoja djela pisali su na narodnom venecijanskom govoru. Od ostalih autora koji su pisali na venecijanskom valja spomenuti prijevode Ilijade od Casanove (1725-1798) i Francesca Boarettia, te pjesme Biagia Marina (1891-1985). Poznat je i rukopis pod nazivom "Dijalog Cecca da Ronchitija od Bruzene o novoj zvijezdi" pripisan Galileu (1564-1642).
Danteov toskanski je kao književni jezik zasjenio venecijanski. Nakon propasti Mletačke Republike, venecijanski se postupno prestao koristiti i za administrativne svrhe. A od ujedinjenja Italije 1866, standarni talijanski (toskanski), potpuno je zasjenio venecijanski. Trenutno se venecijanski koristi samo u neformalnim oblicima razgovora po Venetu. Mnogi stanovnici Veneta su se zbog naglog osiromašenja regije, iselili u prekomorske zemlje (Brazil, Meksiko) osobito između 1870 - 1905 i 1945 i 1960.
Venecijanski emigranti stvorili su velike zajednice u Argentini, Brazilu (Talian), Meksiku (Chipilo venecijanski dijalekt), i Rumunjskoj, gdje se Venecijanski jezik još uvijek govori.
Regionalni parlament Veneta službeno je priznao postojanje Venecijanskog jezika (Łéngua Veneta) 28. marta 2007. - Zakonom o zaštiti i valorizaciji venecijanskog jezika i kulture.
Mali etimološki rječnik venecijanskog jezika
Kao izravni regionalni nasljednik latinskog, većina riječi u venecijanskom leksiku potječe iz latinskog, a od novijeg doba od toskanskog, tako da je većina riječi srodna s odgovarajućim riječima u talijanskom. No u venecijanskom ima puno riječi izvedenih iz drugih jezika, kao što su; grčki, gotski i njemački, koje nemaju srodnosti sa talijanskim riječima, takvi primjeri su:
Prosjek (Ravno)
Prosjek je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ravno koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 4 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini.
Istorija
Prosjek se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazio u sastavu opštine Trebinje.
Stanovništvo
Od stanovništva, bile su tri kuće Pikića i jedna kuća Morića. Svi su bili pravoslavne vjere i slavili Svetog Jovana Krstitelja, kao krsnu slavu.
Privreda
Do sela nema puta, struje, vode... Stanovnici su svoje potrebe ispunjavali pomoću mazgi. Bavili su se zemljoradnjom, stočarstvom, vinogradarstvom.
Crkva svetog Krsta
U selu Prosjek nalazi se najstarija crkva na području Bobana, koja datira iz, nepotvrđeni izvori, 15. vijeka. Po predanju, sagrađena je za jednu noć i jedan dan, jer su Turci sve drugo rušili. Malena je, a posvećena je Vozdviženju Časnog Krsta - 27. septembar. Obnovu, posljednju u svojoj dugoj istoriji, doživjela je u drugoj sredinom sedamdesetih godina prošlog vijeka. U vrijeme građanskog rata u bivšoj Jugoslaviji (1991-1995) predstavljala je liniju razgraničenja između srpske i hrvatske vojske. Jedina je crkva na prostoru Bobana koja nije srušena od strane HVO-a. Nalazi se u minama i do nje se dolazi pješke, oko 2.5 kilometara hoda. Nakon rata, prva Liturgija je služena 2009. godine. Tom prilikom pronađene su i knjige, koje su kasnije date na čuvanje umirovljenom episkopu zahumsko-hercegovačkom i primorskom Atanasiju Jevtiću. Jedna od tih knjiga je i Sveto Pismo pisano rukom.
Građanski rat
U proteklom građanskom ratu od 1991. do 1995. godine, selo Prosjek je u potpunosti uništeno i opljačkano, a kuće pogođene granatama. Specifičan element je i to da je selo bilo linija razdavajanja, a obje vojske, i srpska i hrvatska, bile su u selu na početku rata, da bi kasnije selo bilo pusto, tj. nije dolazilo do silaska vojske sa okolnih brda. Četvoro stanovnika je napustilo selo i preselili su se u Trebinje. Danas u selu ne živi niko, a uništena i opljačkana imovina podsjeća na dane rata i zla na ovim prostorima.
Zastava Bruneja
Zastava ima grb Bruneja centriran na žutoj pozadini koja je presečena crnim i belim dijagonalama koje se oficijeno nazivaju paralelogramima. Grb se sastoji od polumeseca koji je simbol islama. Kraci su mu ujedinjeni suncobranom koji je simbol monarhije i dve rukavice s obe strane. Ispod polumeseca je vrpca na kojoj arapskim slovima piše: "država Burnej, boravište mira" i "Uvek na usluzi pod vođstvom Boga".
U Jugoistočnoj Aziji žuta je tradicionalno boja plemstva i može se naći i na drugim zastavama.
Frati
Frati ima više značenja:
Großerlach
Groserlah je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Rems-Mur. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.517 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8119024.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rems-Mur Groserlah se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rems-Mur. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 522 metra. Površina opštine iznosi 27,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.517 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 93 stanovnika/km².
Ruska stranka (Srbija)
Ruska stranka (skraćeno „RS”) je registrovana manjinska partija ruske nacionalne manjine u Srbiji, osim ruske manjine partija okuplja i veliki broj proruski nastrojenih građana, uglavnom Srba.
Predsednik Ruske stranke Slobodan Nikolić, javno je podržao izbornu listu političke organizacije Dveri srpske na lokalnim izborima u Beogradskoj opštini Voždovac 2013 godine.
Izbori
Stranka je prvi put učestvovala na izborima 2014. godine na izbornoj listi Ruska stranka - Slobodan Nikolić, gde je osvojila 0,18% glasova.
Program
Prema svom programu Ruska stranka se zalaže za ulazak Srbije u Evroazijsku uniju, i za punopravno članstvo Republike Srbije u vojnoj organizaciji ODKB..
Takođe se zalaže za povećanje saradnje sa Ruskom Federacijom u oblasti ekonomije, kulture i obrazovanja.
Antitelo
thumb|255px|Svako antitelo se vezuje za specifični [[antigen]] Antitelo ili imunoglobulin (prema međunarodnoj konvenciji obeležavaju se sa Ig) je sastavni deo imuniteta. Antitelo je glikoprotein koji se proizvodi kao rezultat stimulansa antigena. Antitela su prisutna u krvi, limfnom sistemu, tkivima, kao i membranama sluzokože. Kada se glikoproteini elektroforezom analiziraju na osnovu njihovog naelektrisanja, dobijamo sledeći rezultat: postojanje pet vrsta molekula imunoglobulina: Kao što možemo da vidimo na grafikonu, gama globulin je najširi i razlog tome je što se gama globulin sastoji od pet podklasa imunoglobulina, koji su najaktivniji u imunskom sistemu: IgG, IgA, IgM, IgD, IgE. Ovi imunoglobulini se razlikuju među sobom na osnovu molekularne težine, strukture, naelektrisanja, sekvenca amino kiselina i ugljenik hidrata.
Struktura imunoglobulina
Antitela su glikoproteini simetrične strukture izgrađeni od dva identična laka i dva identična teška lanca. Produkuju se u formi integralnih membranskih proteina na površini B-limfocita i u sekretovanoj formi od strane antigenom stimulisanih B-ćelija koja su distribuirana u plazmi, mukoznim sekretima i intersticijalnoj tečnosti. Asocijacije lakog sa teškim lancem, kao i između dva teška lanca, su ostvarene posredstvom disulfidnih veza. Teški i laki lanci se sastoje od amino-terminalnog varijabilnog (V) regiona i karboksi-terminalnog konstantnog (C) regiona.
Varijabilni regioni učestvuju u prepoznavanju antigena i poseduju kapacitet da vežu ogroman broj strukturno različitih antigena. Varijabilni region jednog teškog lanca (VH) i varijabilni region jednog lakog lanca (VL) su naspramni jedan drugom i formiraju antigen-vezujuće mesto, tako da molekul antitela sadrži dva antigen-vezujuća mesta.
U okviru varijabilnih regiona teških i lakih lanaca nalaze se tri hipervarijabilna regiona oko 10 aminokiselina dužine u kojima je najvećim delom skoncentrisana razlika u sekvenci između različitih antitela. Hipervarijabilni regioni VL i VH domena zajedno u trodimenzionalnom prostoru formiraju površinu koja je komplementarna trodimenzionalnoj strukturi vezanog antigena, odakle i potiče njihov naziv, regioni koji determinišu komplementarnost (complementaritu determining regions, CDRS). Počev od amino-kraja nazvani su CDR1, CDR2 i najvarijabilniji među njima, CDR3.
Konstantni region teških lanaca posreduje u efektorskim funkcijama. Antitela se mogu podeliti na različite klase i subklase na osnovu strukturnih razlika u okviru konstantnih regiona teških lanaca. Klase antitela, ili izotipovi, su IgA, IgD, IgE, IgG i IgM. Konstantni regioni teških lanaca svih antitela jednog izotipa imaju istovetnu aminokiselinsku sekvencu.
Postoje dve klase, ili izotipovi, lakih lanaca κ i λ koji se međusobno razlikuju po karboksi-terminalnom konstantnom regionu.
Molekuli antitela su fleksibilni zahvaljujući zglobnom regionu, dužine od 10 do preko 60 aminokiselina, lociranom u konstantnom regionu.
Izotipovi
Izotopi antitela B ćelija se menjaju tokom razvoja i aktiviranja. Nezrele B ćelije, koje nikada nisu bili izložene antigenu, ispoljavaju samo IgM + isotop u obliku koji je vezan za površinu. B limfocit, u svom zrelom obliku (koji je spreman za odgovor), poznat je kao "naivni B limfocit". Takav limfocit ima površinske IgM + i IgD +. Ko-ekspresija oba ova imunoglobulinska izotipa čini B ćelije 'zrelim' i spremnim da odgovore na antigen. Aktivacija B ćelija prati angažman ćelijski vezanih molekula antitijela sa antigenom, uzrokujući ćeliju diobu i diferencijaciju i nastanak ćelija (zvanih plazma ćelije), koje stvaraju antitijela. U ovom aktiviranom obliku, B ćelija počinje proizvoditi antitijela u obliku za lučenje, a ne membranski-vezani oblik. Neke ćelije kćeri aktivirane B ćelije prolaze isotipsko prebacivanje, mehanizam koji uzrokuje proizvodnju antitela za promjenu IgM ili IgD u druga izotipska antitela: IgE, IgA ili IgG, koje imaju definirane uloge u imunom sistemu.
Nikopolj
Nikopolj može biti:
Rancho los Pinos, Tizapán el Alto
Rancho los Pinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tizapán el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1587 m.
Vidite još
Administrativna po
Pavlovac (Veliki Grđevac)
Pavlovac je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu općine Veliki Grđevac, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 679 stanovnika te 242 obiteljskih kućanstava.
Švabica (TV drama, 1968)
Švabica je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1968. godine. Režirao ju je Vlada Petrić, a scenario su napisali Vlada Petrić i Ljudmila Stanojević na osnovu istoimene pripovetke Laze Lazarevića.
1516
Godina 1516 (MDXVI) bila je prijestupna godina koja počinje u utorak (1. jan./sij. po julijanskom kalendaru).
Januar/Siječanj – Mart/Ožujak
mini|180px|left|[[Ludovik II. Jagelović|Ludovik II. (vl. 1516-26)]]
Oktobar/Listopad – Decembar/Prosinac
mini|250px|[[Damask (1511)]]
Qaşabat al Ghārib, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1337 m.
Tuli
Tuli su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Trebinje koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 54 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini.
La Perla, Tonalá
La Perla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Criț, Bunești
Criț je naselje u Rumuniji u okrugu Brašov u opštini Bunești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 593 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 472 m.
Rykynčice
Rykynčice je naseljeno mjesto u okrugu Krupina, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 265 stanovnika.
Hemoglobin
thumb|Struktura hemoglobina 180px|thumb|Hem
Hemoglobin je respiratorni pigment (protein) koji se nalazi u eritrocitima. Pripada klasi heteroproteina kod koga ulogu apoproteina igra molekul globina, dok je prostetična grupa predstavljena hem grupom.
Sinteza i vrste hemoglobina
Sinteza hemoglobina počinje u proeritroblastima i nastavlja se sve do stadijuma retikulocita, a odvija se kroz pet faza: Hemoglobin je član porodice metaloproteina, u okviru koje pripada grupi hemoproteina. Postoji nekoliko vrsta hemoglobina u zavisnosti od tipa hemoglobinskih lanaca, koji ga čine. Najveći deo hemoglobina odraslog čoveka (95-98%) čini hemoglobin A ili adultni hemoglobin (2 α i 2 β lanca), a mogu se naći i hemoglobin A2 (2 α i 2 δ lanca) ili fetalni hemoglobin (2 α i 2 γ lanca), ali u manjim količinama.
Pošto svaki molekul hemoglobina ima četiri atoma gvožđa, za njega se vezuju 4 molekula (8 atoma) kiseonika.
Uloga u organizmu
Glavna osobina hemoglobina jeste njegova sposobnost da se labavo i reverzibilno vezuje sa kiseonikom putem tzv. koordinativnih veza. Litar krvi sadrži 140-160g hemoglobina, a svaki gram vezuje oko 1,34ml kiseonika. Kada je parcijalni pritisak O2 visok (kao u plućima) on se vezuje za hemoglobin (koji 300px|thumb|Sigmoidna krivapostaje oksihemoglobin), a kada je nizak (kao u tkivima) O2 se oslobađa. Sigmoidna kriva (kriva disocijacije oksihemoglobina) pokazuje upravo kako se menja saturacija hemoglobina u zavisnosti od parcijalnog pritiska kiseonika. U arterijskoj krvi saturacija hemoglobina obično iznosi oko 96%, a u venskoj krvi 75%.
Svaki litar krvi normalno transportuje oko 50ml kiseonika tkivima, međutim za vreme aktivnosti ova vrednost se uvećava i do tri puta (s obzirom da se povećava i minutni volumen srca za 6-7 puta, količina kiseonika isporučena tkivima za vreme aktivnosti se povećava 20 puta).
Postoje brojni faktori koji utiču na vezivanje ili otpuštanje kiseonika za hemoglobin. Faktori koji pomeraju krivu disocijacije oksihemoglobina udesno (odnosno olakšavaju otpuštanje kiseonika) su: pad pH vrednosti krvi, porast koncentracije CO2, porast temperature krvi, porast koncentracije 2,3-difosfoglicerata itd. Olakšano otpuštanje kiseonika je karakteristično za tkiva, pogotovo za vreme mišićnog rada. Jedan od faktora koji pomera krivu disocijacije oksihemoglobina ulevo je HbF, kao i pad koncentracije CO2 i sl.
Vrste hemoglobina
Kada je za hemoglobin vezan kiseonik on se naziva oksihemoglobin, a kada je vezan CO2 naziva se karbaminohemoglobin. Postoje i patološki oblici kao npr. karboksihemoglobin (kada ce za njega veže ugljen-monoksid, za koga je afinitet hemoglobina 200 puta veći u odnosu na kiseonik), methemoglobin i sl.
Fratta
Fratta ima više značenja:
Rosedale, Maryland
Rouzdejl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.257, što je 58 (0,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dezoksiadenozin-trifosfat
Dezoksiadenozin trifosfat (dATP) je nukleotidni prekurzor koji ćelije koriste za DNK sintezu. dATP je derivat nukleinske kiseline ATP (adenozin-trifosfat), u kome je -OH (hidroksilna) grupa na 2' ugljeniku nukleotidne pentoze bila odstranjena (stoga deoksi- deo imena).
Kazanj
Kazanj (rus. Каза́нь) ili Kazan (tat.: Казан) je glavni grad Republike Tatarstan i jedan od najvećih gradova Ruske Federacije. Veliko je industrijsko, trgovinsko i kulturno središte, i najvažnije središte tatarske kulture. Kazanj leži na sutoci rijeke Kazanke (tatarski: Qazansu) u Volgu (nom. tatarski: İdel), u središnjoj europskoj Rusiji. Kazanski kremlj je upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi kao jedinstven ruski kremlj koji je izgrađen na temeljima bugarske islamske utvrde.
Ime
Podrijetlo imena je nejasno. Doslovni prijevod s tatarskog bi bio "kotao". Alternativno, može biti izvedeno od qazğan, tatarske riječi za jamu, iskop.
"Kazan" je izvorno ime za posebnu vrstu tave, prosulje, obla dna, ali čvršće i teže (za razliku od turcizma "kazan" u hrvatskom – kotao). Među Tatarima se vjeruje da je grad imenovan prema ovom predmetu zbog sličnosti sa zemljopisnim oblikom mjesta gdje se nalazi, nizine U-oblika.
Fratte
Fratte ima više značenja:
Kazanj
Povijest
Godina kada su Kazanj osnovali Povolški Bugari predmet je rasprava, budući da su spisi iz tog razdoblja rijetki. Procjene se kreću od ranog 11. stoljeća do kasnog 13. stoljeća (vidi Iske Qazan). Kazanj je bio utvrđena utvrđena postaja na granici između Povolške Bugarske i ugro-finskih plemena Marijaca i Udmurta. Drugo pitanje u svezi s gradom jest gdje je gradska tvrđa izvorno sagrađena. Arheološkim istraživanjima pronađeni su ostatci gradskog naselja na tri mjesta u današnjem gradu: Najstariji je kremlj, kojeg se datira najkasnije u 11. stoljeće, a od 2000. uvršten je u UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi.
U 11. i 12. stoljeću, Kazanj je možda štitio povolški trgovački put koji je išao od Skandinavije do Perzije. Bio je trgovačko središte, glavno naselje Povolško-Bugarskih doseljenika u širem području. U 13. stoljeću, Kazanj su ponovo naselili stanovnici Bolğara i Bilära, koje su razorili Mongoli. Kazanj je postao središte kneževine, koja je bila u vazalnom odnosu prema Zlatnoj hordi. Po uništenju Zlatne horde, Kazan je 1438. godine postao glavni grad moćnog Kazanskog kanata. Gradska tržnica Taş Ayaq (Kamena noga) postala je najvažnije trgovinsko središte u cijeloj regiji, posebice za namještaj. Tvrđava i kanal Bolaq su obnovljeni čime je pojačana obrambena sposobnost grada. Ipak, Rusi su uspjeli nakratko zauzeti grad, ali su se 1487. godine povukli.
Godine 1552. grad je nasilno pripojila Rusija pod Ivanom IV. Groznim. Za vrijeme uprave Aleksandra Gorbatji-Šujskog, većina kazanjskih Tatara bila je ubijena, prognana ili prisilno pokrštena, a džamije i palače su razrušene. Preživjelo tatarsko pučanstvo preseljeno je na mjesto 50 km udaljeno od grada, a ovo je područje naseljeno ruskim poljodjelcima i vojnicima. Tatari u ruskoj službi naseljeni su u predgrađu Tatar Bistäse pokraj gradskih zidina. Ondje su se nastanili i kasniji tatarski doseljenici, trgovci i obrtnici. mini|lijevo| Kazanj ([[Adam Olearius, 1630.)]] mini| Katedrala Navještenja u [[Kazanski kremlj|Kazanskom kremlju]] Kazanj je uvelike uništen velikim požarima. Nakon jednog od njih, 1579. godine, u gradu je otkrivena ikona Gospe Kazanske. Za vrijeme Doba nevolja u Rusiji, neovisnost Kazanskog kanata ponovno je uspostavljena uz pomoć ruskog stanovništva. Razdoblje neovisnosti okončao je Kuzma Minjin 1612. godine. O povijesti tog razdoblja nema puno podataka.
Godine 1708. Kazanski je kanat ukinut, i grad je postao sjedište gubernije. Nakon što ga je posjetio Petar Veliki, Kazanj je postao brodograđevna baza za Kaspijsku flotu. Uvelike je razoren 1774. tokom pobune pograničnih postrojba i seljaka, predvođenih atamanom Donskih Kozaka Jemeljanom Pugačovim. Grad je uskoro, tokom vladavine Katarine II. Velike, obnovljen. Katarina je izdala ukaz kojim je ponovno dopuštena gradnja džamija u Kazanju, ali diskriminacija prema Tatarima je nastavljena.
Početkom 19. stoljeća osnovano je Kazansko državno sveučilište i počelo se znatnije razvijati tiskarstvo. Kuran je prvi put tiskan u Kazanju 1801. godine. Do konca 19. stoljeća, Kazanj je postao industrijsko središte Srednjeg Povolžja. Stanovništvo je iz okolnih sela dolazilo u Kazanj tražeći posao. 1875. godine pojavila se konjska željeznica, a 1899. Kazanj je dobio tramvaj.
Nakon ruske revolucije 1905., Tatarima je dopušteno oživljavanje Kazanja kao tatarskog kulturnog središta. Osnovano je prvo tatarsko kazalište i pokrenute prve tatarske novine. Kazanj je 1918. godine postao sjedište Povolško-Uralske države (Idel-Ural) koju je boljševička vlada zatrla. Kazanj je bio središte i anti-boljševičke republike Bolaq artee. Nakon listopadske revolucije, 1919. godine, Kazanj je postao sjedištem Tatarske ASSR. 1920-ih i 1930-ih godina većina gradskih crkava i džamija je srušena u sklopu proturelgijske kampanje koja je tada trajala u cijelom SSSR-u.
Prazepam
Prazepam je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 324,804 Da.
Kazanj
Povijest
Za vrijeme drugog svjetskog rata, brojni industrijski pogoni preseljeni su u Kazanj, izvan dometa snaga Trećeg Reicha, pa je grad postao središte vojne industrije s proizvodnjom tenkova i zrakoplova. Po raspadu SSSR-a, 1990-ih, Kazanj je opet postao središte tatarske kulture, a separatističke su težnje ojačale.
Od 2000. godine Kazanj se ubrzano obnavlja. Prva linija podzemne željeznice otvorena je 27. kolovoza 2005. Ova "Središnja linija" (Centraljnaja linija) vozi smjerom sjever-jugoistok. Ima pet postaja. a postoje planovi za proširenje linije u oba smjera, tako da bi broj postaja bio 11; 5 postaja na kraku koji bi prelazio rijeku Kazanku i išao dalje prema sjeveru, dok bi jedna postaja upotpunila jugoistočni kraj linije. Kazanj je proslavio svoju tisućgodišnjicu 2005., kada je u kremlju otvorena Džamija Qolsharif, najveća u Rusiji, a ikona Gospe Kazanjske vraćena je u grad. Ipak, nadnevak "tisućljetnice" postavljen je poprilično odoka.
Povijesna imena
Vjerojatno je da je "Qazan" kao neformalno ime korišten u razdoblju 1278.-1430.
Vidi još: Iske Qazan
tatarski: (sada, 1928.-1939.): Qazan; (1939.-2000.): Казан (1918.-1928).: ﻦﺍﺯﺎﻘ (1922.-1918).:, arapski: ﻦﺍﺯﻘ ruski: Каза́нь [Kazań] arapski (povijesno): Bulgar al-Jadid (u tatarskom prijevodu: Bolğar âl-Cädid) - Novi Bolğar njemački: Kasan, latinski: Casan, francuski: Kazan
Monte Castello, Forlì-Cesena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 924 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
Ureidoglikolatna hidrolaza
Ureidoglikolatna hidrolaza je enzim sa sistematskim imenom (S)-ureidoglikolat amidohidrolaza (dekarboksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Coldstream, Kentucky
Kouldstrim je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.100, što je 144 (15,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Poenari, Râmnicu Vâlcea
Poenari je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Râmnicu Vâlcea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 549 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 290 m.
Mogote el Guajolote, San Marcial Ozolotepec
Mogote el Guajolote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Marcial Ozolotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1967 m.
Los Charquitos, Florencio Villarreal
Los Charquitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Florencio Villarreal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
NGC 6132
NGC 6132 je spiralna galaksija u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 11° 47' 12" a rektascenzija 16h 23m 38,7s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6132 iznosi 13,9 a fotografska magnituda 14,7. NGC 6132 je još poznat i pod oznakama IC 4602, UGC 10363, MCG 2-42-2, CGCG 80-20, IRAS 16213+1153, PGC 58002.
Szob
Szob čita se Sob (njemački: Zopp an der Donau) je gradić na sjeveru Mađarske od 2,730 stanovnika. , koji administrativno podpada pod Županiju Pest.
Geografske karakteristike
Szob leži udaljen oko 75 km sjeverno od centra Budimpešte, pored slovačke granice, na ušću rijeke Ipeľ u Dunav.
Historija
Historija Szoba počela je još rimskih vremena jer su oni tu izgradili utvrdu kao dio dunavskog limesa.
Srednjovjekovni Szob je prvi put dokumentiran 1280.
La Escondida, Encarnación de Díaz
La Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1869 m.
Pristinamicin IIA
Pristinamicin IIA je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 525,593 Da.
Ghetto Fondi, Rimini
Ghetto Fondi je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Las Cocinas, Nocupétaro
Las Cocinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Nocupétaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 237 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 642 m.
Švabica (TV drama, 1980)
Švabica je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1980. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene priče Laze Lazarevića, a za koju je scenario napisao austrijski pisac Milo Dor. Režiju je potpisao nemački režiser Rajner Volfhart.
Custer, Michigan
Kaster je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Gabella Nuova, Macerata
Gabella Nuova je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 540 m.
Dva presudna dana
Dva presudna dana je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1963.. godine. Režirao jhu je Sava Mrmak, a scenario napisala Marija Tucaković. Predstavlja adaptaciju priče Selo Stepančikovo ruskog pisca Fjodora Dostojevskog.
Trogrošni dan (Plaut)
Trogrošni dan je komedija rimskog književnika Tita Makcija Plauta, sastavljena od pet činova i prologa, za koju se pretpostavlja da je napisana oko 190. pne. i da se zasniva na komediji Blago grčkog komediografa Filemona, jednog od najistaknutijih pesnika nove atičke komedije.
Ovo je najozbiljnija Plautova komedija, u kojoj se Plaut, poput Terencija, dotiče savremenih etičkih problema. Misli se da je ovu komediju Plaut napisao pri kraju svoje karijere, odnosno između 188. i 186. pne., a ta se pretpostavka zasniva na bogatstvu i ritmičkoj raznolikosti pevanih delova (cantica) i po insistiranju na suprotstavljanju starih i novih običaja, koje nalazimo ne samo u grčkim uzorima rimske palijate, nego npr. i u Katonovoj obradi rimskih tema (184. pne.).
Naslov je komedija dobila po tome što jedan lik dobija "zadatak od tri groša" (trinummus), u okviru koga treba da izvrši jednu obmanu.
Zaplet
Harmid, bogati Atinjanin, čiji se imetak značajno smanjio zbog raskalašnog života njegovog sina, Lezbonika, odlazi u inostranstvo. Lezbonik ostaje u Atini i potroši i ono malo novca što mu je ostalo, a onda stavi na prodaju očevu kuću. Pre no što je otišao, Harmid je poslove, kao i svog sina i ćerku, poverio na staranje svom prijatelju Kaliklu, koga je istovremeno obavestio i da je u kući sakriveno blago za eventualne hitne slučajeve u budućnosti. Kako bi sačuvao blago, Kalikle za malu svotu novca kupi kuću od Lezbonika. Ne znajući za njegov motiv, Kaliklovi sugrađani ga kritikuju zbog takvog ponašanja i optuže ga da je prekršio poverenje koje mu je poverio Harmid, jer je Lezboniku obezbedio još novca za njegov raskalašni život. Zbog toga starac Megaronid ozbiljno raspravlja s Kaliklom, svojim prijateljem, i teško ga prekoreva; na to mu Kalikle, da se opravda, poveri tajnu o skrivenom blagu.
Harmid je ostavio na brigu Kaliklu i svoju odraslu ćerku. Lisitel, mladić plemenita roda i uzorna ponašanja, zaljubi se u nju i zaprosi je preko svog oca, Filtona. Njen brat, Lezbonik, ne protivi se u načelu tom braku, ali odbija dati formalnu saglasnost sestri da se uda bez miraza. Stoga nudi Lisitelu, uz sestrinu ruku, komad zemlje blizu grada koji mu je još jedino ostao od celog imetka, ali Lisitel odbija tu ponudu. U međuvremenu, Kalikle, na Megaronidov predlog, odlučuje da za devojku obezbedi miraz iz onog blaga sakrivenog u kući koju je otkupio. Da Lezbonik ne bi posumnjao odakle zapravo potiče novac, Kalikle unajmi varalicu "(sikofanta)" da se pretvara kako od Harmida donosi pismo i hiljadu filipeja na ime miraza za svoju ćerku kad ona odluči da se uda. Međutim, dok sikofant ide prema Kaliklovoj kući, dogodi se da se Harmid iznenada vratio u Atinu i ide ka svojoj kući. Sretne sikofanta, koji mu otkrije svoj zadatak; na to mu Harmid saopšti ko je on, a onda sretne roba Stasima, koji ga obavesti o tome da je Kalikle kupio njegovu kuću; Harmid zaključi da ga je prijatelj izdao. Kasnije, saznavši istinu, on hvali Kaliklovu lojalnost, predaje Lisitelu svoju ćerku za ženu uz miraz od hiljadu filipeja, i naposletku, uz posredovanje Lisitela, oprašta svom sinu, Lezboniku, i saopštava da će ga oženiti za Kaliklovu ćerku.
Argument
U sačuvanim rukopisima Trogrošni dan počinje argumentom, tj. kratkim sažetkom drame, kao i druge Plautove komedije. Te argumente nije pisao Plaut, već su dodati kasnije, nakon Plautove smrti. U njima se daje kratak pregled sadržaja drame, s posebnom osvrtom na opšte okolnosti, razvoj zapleta i njegov epilog. U nekim komedijama argument je dat u obliku akrostiha, a takav je slučaj i u ovom komadu:
Prolog
Prolog izgovaraju dve apstrakcije ― Raskoš (Luxuria) i Beda (Inopia) ― pri čemu je Beda kći Raskoši. Raskoš kaže Bedi da je sledi, a ova odgovara da će je slediti, ali da ne može reći gde je kraj njihova puta. U ostatku prologa Raskoš objašnjava zbog čega su njih dve povezane s mladim Lezbonikom: on je, name, potrošio ceo imetak njegova oca, Harmida. Zato Raskoš, shvatajući da je mladić nema više čime hraniti, ostavlja svoju ćerku Bedu da provede s njim ostatak njegova života.
Prvi čin
Prvi čin počinje tako što stari Megaronid, Kaliklov i Harmidov prijatelj, kritikuje ponašanje Kalikla, kome je Harmid poverio na brigu svog sina Lezbonika, kao i ćerku, kojoj ne znamo ime i koja se u celom komadu uopšte ne pojavljuje na pozornici. Harmid je bio prisiljen da otputuje u inostranstvo u potrazi za poslom i zaradom. Tokom njegovog odsustva Lezbonik je potrošio i skoro sav preostali imetak, pa je i očevu kuću oglasio za prodaju. Tu je kuću kupio isti taj Kalikle, prijatelj Harmidov. Neki sugrađani optužuju ga da je kuću kupio za male pare i da je iskoristio Harmidovo odsustvo i tako izigrao prijateljevo poverenje. Međutim, Kalikle je kuću kupio upravo da bi pomogao prijatelju i da bi spasao nešto što je Harmid sakrio u kući. Megaronid, koji ne zna za Kaliklove plemenite motive, u svom kratkom monologu kritikuje Kalikla i priprema publiku za kritiku koju će on u sledećoj sceni uputiti direktno Kaliklu. U monologu su primetne i aluzije na "iskvarene" običaje u Rimu. U sledećoj sceni Megaronid optuži Kalikla da ne samo da nije pomogao mladom Lezboniku, nego da je još profitirao na njegov račun. Tu Kalikle, povređen ovom optužbom, otkrije Megaronidu tajnu, da je, naime, kupio tu kuću zato što je Harmid u njoj sakrio tri hiljade filipeja i zamolio ga da taj novac čuva za slučaj da njegovoj ćerki bude trebao miraz. Megaronidovim izvinjenjem završava se prvi čin.
Drugi čin
Na sceni se sad prvi put pojavi mladi Lezbonik, koji naglas razmišlja o ljubavi i bogatstvu, te kaže da onaj ko voli neku devojku, zaluđen njenim poljupcima, razbacuje novac i tako na kraju proćerda ceo imetak. Kao i u Ćupu, i u ovom se monologu navodi ceo katalog odeće, nakita i drugih predmeta neophodnih da bi se zadovoljile potrebe jedne devojke.
U drugoj sceni Filton, otac mladog Lisitela, skreće sinu pažnju na važnost plemenitog sistema vrednosti i etičkih vrlina i upozorava ga da ne treba kršiti dobre stare običaje. Kaže mu da se ne druži s nevaljalim ljudima, jer oni i dobroga čoveka mogu navesti na loš put. Lisitel odgovara da se on uvek čuvao lošeg društva, da nikad nije krao i da se uvek pridržavao svega čemu ga je otac naučio. Potom Lisitel ispriča ocu o tome kako je njegov prijatelj Lezbonik potrošio gotovo sav svoj imetak i kako zbog toga namerava da mu pomogne tako što će se oženiti njegovom sestrom ne tražeći od nje nikakav miraz. Nakon toga moći će da finansijski pomaže porodicu prijatelja i svoje buduće supruge. Nakon što je procenio celu situaciju, Filton neočekivano pristaje na sinovljev plan.
U kratkom monologu Filton razmišlja naglas o tome kako je često neophodno ugoditi svojoj decu, ako čovek ne želi da od svoje starosti napravi nepodnošljivu studen. Potom, kako se i dogovorio sa sinom, odlazi do Lezbonika da porazgovara o braku.
U četvrtoj sceni Lezbonik i njegov rob Stasim razgovaraju o tome kako su potrošili 40 mina, dobijenih od prodaje kuće. Za oko petnaest dana Lezbonik je gotovo sav taj novac potrošio na gozbe, parfeme i terme. Uto stiže Filton, koji Lezboniku saopštava nameru svoga sina da se oženi njegovom sestrom, pri čemu ona ne mora doneti nikakav miraz. Lezboniku nije lako, jer su njih dvoje u sasvim različitoj finansijskoj situaciji, a s druge strane, smatra pitanjem porodične časti da se sestri obezbedi nekakav miraz. Stoga, nemajući novca, u tom trenutku ponudi kao miraz jedan komad zemljišta van grada, jedini preostali porodični imetak. Tu na scenu stupa lik "lukavog roba": Stasim, shvativši da je to zemljište sad jedini preostali izvor prihoda za tu porodicu, žuri da za tu zemlju izmisli svake moguće mane i prokletstva, tako da ga Filton odbije. Naposletku, zahvaljujući i Filtonu i Stasimu, Lezbonik odluči da prihvati Lisitelovu ponudu i pošalje Stasima da o tome obavesti njegovu sestru, a njih dvojica, Lezbonik i Filton, upute se Lisitelu da odrede datum venčanja.
Treći čin
Nakon što je rob Stasim saopštio Kaliklu Lisitelove namere, starac pita za savet svog prijatelja Megaronida, jer bi udaja devojke bez miraza mogla proizvesti skandal. Stasim, koji ne zna za tri hiljade filipeja, strahuje da Kalikle ima nameru da opljačka Lezbonika i da, nakon kuće, preuzme i njegovo zemljište.
Druga scena otvara se oštrom prepirkom između Lisitela i Lezbonika, jer Lezbonik razmišlja o tome šta će ljudi pomisliti ako bogata Lisitelova porodica odbije miraz. U tom trenutku, u vezi s prijateljevim raskalašnim ponašanjem, Lisitel kaže da nije trebalo da tako uništava reputaciju svojih predaka i da sam postane rob lenjosti. Što se njega samoga tiče, Lisitel ima svoja načela i odbija da u miraz primi prijateljev poslednji izvor prihoda za život. S druge strane, Lezbonik je uveren da nikako ne može dopustiti da mu se sestra uda bez miraza, jer bi to bilo vrlo nečasno, te insistira da Lisitel primi zemljište koje mu ovaj nudi. Obojica ostanu kod svog mišljenja i napuštaju pozornicu. Zatim se pojavi Stasim, koji je sve čuo i koji je zaključio da mu je sad preostalo jedino to da postane plaćenik i ode u inostranstvo da ratuje. No prvo mora otići na trg da od nekog uzme jedan talenat, koji je bio posudio, kako bi imao neki novac za put.
U trećoj sceni Kalikle obaveštava Megaronidova o svemu što se dogodilo. Videći da Kalikle nema nameru da popusti i da insistira da uz sestrinu ruku obezbedi i miraz, Megaronidu padne na pamet jedna ideja: pošto su Kalikla optužili da je opljačkao Lezbonika i tako ga lišio i eventualnog miraza za sestru, Megaronid mu predloži da nađe nekog neznanca "(sikofanta)", koji će se pretvarati da ga je iz Sirije poslao Harmid s dva pisma, jednim za Kalikla i jednim za Lezbonika, u kojima se nalazi i novac na ime miraza za njegovu ćerku. Tako će Kalikle izneći da tri hiljade filipeja preda direktno Lezboniku, koji bih ih svakako opet proćerdao, a opet će od tog novca obezbediti potreban miraz za devojku.
Četvrti čin
Iznenada, Harmid se vraća u Atinu. U svom monologu zahvaljuje dobrohotnom Neptunu, koji "obično spašava siromahe i progoni bogataše". Na trgu vidi nekog čoveka obučenog u čudnu odeću. Stoga, pre no pto ode svojoj kući, odluči da prati tog neznanca, da vidi kamo se uputio i šta namerava.
Sikofant je već primio "nadnicu od tri novčića" (trinummus) za svoj zadatak, a to je da izjavi kako je došao iz Sirije, odakle donosi dva pisma. Dijalog Harmida i sikofanta u ovoj sceni vrlo je duhovit. Jadni sikofant, ne znajući da pred sobom ima pravog Harmida, stane mu pričati kako je on blizak prijatelj Lezbonikovog oca, koji je poslom zadržan u Siriji i koji mu je poverio dva pisma s novcem. Ali kad ga Harmid pita za ime Lezbonikovog oca i o njegovim putovanjima, sikofant shvati da je sve to zaboravio. Nakon nagađanja i iznošenja celog niza imena, sikofant se konačno seti da se Lezbonikov otac zove Harmid, ali onda počne da priča o nekim neverovatnim putovanjima brodom, rekom koja "izvire ispod Jupiterovog prestola" i onda pravcem koji posred Crnog mora vodi ka Arabiji. Umoran od cele ove farse, Harmid otkrije svoj identitet, čime se izjalovi ceo zadatak koji je trebalo da izvrši sikofant, koji pobegne, ali ne pre nego što Harmidu poželi sve najgore.
Stasim je u nekoj gostionici zaboravio da stavi svoj condalium, tj. prsten koji pokazuje da se radi o robu. Otkrivši da su ga ukrali neki lopovi, on žali za starim, neiskvarenim vremenima i izgubljenim vrednostima. Harmid, koji je svog roba prepoznao po glasu, doziva ga, a ovaj, premda srećan zbog gospodarevog povratka, ispriča mu da je Lezbonik u njegovom odsustvu prodao njegovu kuću Kaliklu.
U četvrtoj sceni Kalikle objasni Harmidu da je kupio kuću da bi sačuvao tri hiljade filipeja te da Lisitel želi da se, uz njegov blagoslov, oženi njegovom ćerkom. U međuvremenu, Stasim dobija zaduženje da pomogne kod istovara Harmidovih stvari s broda i da obavesti Lisitela o Harmidovom povratku.
Peti čin
Harmid zahvaljuje Kaliklu na odanosti. Stiže Lisitel, ali ostaje na vratima da bi čuo razgovor između dvojice staraca. Harmid ispriča svoj susret sa sikofantom, a Kalikle mu otkrije da je tog čoveka upravo on unajmio, uz Megaronidov savet, kako bi na siguran način obezbedio miraz za devojku. Jer Lezbonik bi poverovao da novac stiže od oca i ne bi saznao da u kući postoji sakriveno blago. Lisitel se sad pojavi i lično od Harmida zatraži ruku njegove ćerke. Harmid kaže da će pristati jedino ako Lisitel prihvati hiljadu filipeja kao njen miraz. U međuvremenu, vraća se Lezbonik, srećan što vidi svog oca. Gledaoci saznaju da su se Kalikle i Hermid dogovorili i o braku između Lezbonika i ćerke Kaliklove, pod uslovom da se Lezbonik od sada ponaša i dostojno i živi časno. Nakon njegovog svečanog obećanja, odluči se da će Lezbonik venčati narednog dana.
Turani (Trebinje)
Turani su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Trebinje koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 6 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini.
Andrej Markov
Andrej Andrejevič Markov (, 14. jun 1856 — 20. jul 1922) je bio ruski matematičar. Markov je rođen u Rjazanu. Studirao je na univerzitetu u Sankt Peterburgu 1874. godine. Godine 1886. postaje član Ruske akademije nauka. Najpoznatiji je po svom proučavanju u teoriji stohastičkih procesa. Njegova istraživanja su posle postala poznata kao Markovljevi procesi.
Großrinderfeld
Grosrinderfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 18 opštinskih središta okruga Main-Tauber-Krajs. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.054 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8128045.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Main-Tauber-Krajs Grosrinderfeld se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Main-Tauber-Krajs. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 311 metara. Površina opštine iznosi 56,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.054 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 72 stanovnika/km².
An Nushmah, Hajjah
An Nushmah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1280 m.
La Costa, Aldama
La Costa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Aldama.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Vidite još
Administrativna po
Meșendorf, Bunești
Meșendorf je naselje u Rumuniji u okrugu Brašov u opštini Bunești.