cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fagarè, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 550 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Мала Драгуша
Демографија
У насељу Мала Драгуша живи 133 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 46,8 година (43,9 код мушкараца и 49,9 код жена). У насељу има 54 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,91.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Gornji Bogovići
Gornji Bogovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Goražde koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 9 stanovnika.
Istorija
Tokom rata 1992. godine selo je spalila Armija BiH.
Arikapú
Arikapú (Aricapu), pleme američkigh Indijanaca porodice Yabuti, nastanji na gornjem toku Rio Branca, pritoke Guaporé, u brazilskoj državi Rondônia na rezervatima Terra Indígena Rio Branco i Terra Indígena Guaporé, općina Guajará-mirim. Njihovo točno brojno stanje nije poznato (23 prema CIMI-ju ), a broj govornika iznosi 6 (1998 SIL). Njihovi bliži srodnici bili su Maxubí koje 1914. spominje piukovnik Fawcett. Franz Caspar (1955) drži da bi mogli biti identični Maxubima.
Cristian Mungiu
thumb|200px|Cristian Mungiu Kristijan Munđu (rum. Cristian Mungiu) je rumunski filmski reditelj rođen 27. aprila 1968. u Jašiju. Posle studija engleske književnosti na Jašijskom univerzitetu, radio je nekoliko godina kao nastavnik i novinar. Posle toga, upisuje se na Univerzitet za film u Bukureštu gde započinje studije filmske režije. Diplomirao je 1998.
Posle diplomiranja, Munđu je snimio nekoliko kratkih filmova. Prvi film, „Zapad“ (Occident) iz 2002. dobio je pozitivne ocene kritike i nekoliko nagrada na filmskim festivalima. Za taj film je dobio nagradu za debitantski film na filmskom festivalu u Kanu 2002. godine,
Godine 2007. Munđu je režirao i napisao scenario za film „4 meseca, 3 nedelje i 2 dana“ koji je dobio nagradu Zlatna palma na 60. Kanskom filmskom festivalu.
Aleksandar od Judeje
Aleksandar (gr. , ? - 48./47. pne.) ili Aleksandar Makabejac bio je judejski princ iz hasmonejske dinastije.
Bio je najstariji sin judejskog kralja Aristobula II. Bio je oženjen za Aleksandru Makabejku, kćer svog strica Hirkana II. Njihova kćer je bila hasmonejska princeza Marijamna.
Godine 63. pne. ga je, zajedno sa ocem, prilikom osvajanja Jeruzalema zarobio rimski vojskovođa Pompej te poslao kao taoca u Rim. Za razliku od oca, Aleksandar je na putu uspio pobjeći, a godine 57. pne. je digao ustanak u Judeji, zbog čega se njegov stric i nominalni vladar Judeje Hirkan II obratio za pomoć Rimljanima. Aleksandrovi ustanici su iste godine poraženi od Marka Antonija. Aleksandru je, međutim, uz posredovanje majke, dozvoljeno da ode u egzil. Sljedeće je godine, međutim, koristeći zauzetost rimskog guvernera Aula Gabinija u Egiptu, ponovno digao ustanak i masakrirao sve Rimljane koje je našao u Judeji, natjeravši preživjele da utočište pronađu u utvrđenju na brdu Gerizim. Nakon što je odbio novu mirovnu ponudu od Gabinija, poražen je na planini Tabor prilikom čega su Rimljani masakrirali 10.000 njegovih sljedbenika. Novi je ustanak, pak, izbio nakon katastrofalnog rimskog poraza kod Kare 53. pne. ali je već sljedeće godine ugušen od Kasija.
Aleksandar je novu priliku za ustanak dobio izbijanjem građanskog rata u Rimu 49. pne. Julije Cezar je iz zatočeništva pustio Aristobula II u namjeri da Judeju stavi na njegovu stranu. Aristobul je, međutim, na putu otrovan, dok je Pompej uspio zarobiti Aleksandra te ga pogubiti u Antiohiji.
Wintersheim
Vintershajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 66 opštinskih središta okruga Majnc-Bingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 311 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7339066.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majnc-Bingen Vintershajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Majnc-Bingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 190 metara. Površina opštine iznosi 3,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 311 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 81 stanovnika/km².
Jyllands-Posten
Jyllands-Posten je jedan od tri najveća danska dnevna lista (druga dva su Politiken i Berlingske Tidende). Jyllands-Posten je najčitaniji danski list. U osnivačkom dokumentu ovih dnevnih novina stoji da Jyllands-Posten treba da izlazi kao liberalne i nezavisne novine. Jyllands-Posten je osnovan 1871. i izdaje se od strane društva koje također štampa i Politiken i Ekstra Bladet. Sjedište Jyllands-Postena je u Aarhusu.
Historijske simpatije
Historijski gledano, ove dnevne novine su uvijek zauzimale jasnu desničarsko-konzervativnu liniju. U 1920-im i 1930-im su ove novine privukle pažnju sa svojim jasnim simpatijama prema fašizmu i razumijevanju za njemačku nacističku diktaturu. Kada je Benito Mussolini došao na vlast u Italiji 1922. godine, u Jyllands-Postenu je napisano: "Vrlo snažan čovjek, kakav je Mussolini, je upravo ono što je potrebno italijanskom narodu". Godine 1933. Jyllands-Posten je čak argumentirao uvođenje diktature u Danskoj: "Sada glasači znaju da je narodna uprava pretvorena u partijsku upravu, bez ikakvog obzira se sklanja u stranu zbog partijskog politikanstva. To nas dovodi do zaključka da većina glasača iskreno želi diktaturu kao jedini izlaz do zdravog stanja u državi". Za vrijeme Drugog svjetskog rata više radnika ovog lista je bilo uključeno u otpor protiv nacista, a telefonska linija je često korištena za komunikaciju sa Danskim odborom za slobodu (Dansk Frihedsråd).
12 Muhamedovih crteža
Kada je Jyllands-Posten objavio 12 karikatura Muhameda 30. septembra 2005., novine su postale epicentar internacionalne debate o slobodi govora. Konflikt je nastao jer Islam ne dozvoljava slikanje poslanika Muhameda. Dvojica karikaturista su dobili prijetnje smrću, te su zbog toga morali "pod zemlju". Ambasadori iz Turske, Saudijske Arabije, Irana, Pakistana, Egipta, Indonezije, Alžira, Bosne i Hercegovine i Libije su, zajedno sa predstavnicima Maroka i palestinske delegacije, obznanili svoje nezadovoljstvo i tražili sastanak kod danskog premijera Anders Fogh Rasmussen, što je ovaj odbio, objašnjavajući da on tu nema nikakvog uticaja, te da je u Danskoj na snazi sloboda govora. U Kašmiru je više stotina hiljada ljudi protestvovalo na ulicama. Dana 26. januara 2006. Saudijska Arabija je povukla svog ambasadora, a u zemlji je počeo masovni bojkot danskih proizvoda što je posebno pogodilo mliječnog giganta Arla Foods.
C20H26O2
Molekulska formula C20H26O2 se može odnositi na:
Termoli, Campobasso
Termoli je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Columbus City, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 391 stanovnika, što je 15 (4,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Tugtakin
Zahir ad-Din Toghtekin (također Tughtigin ili Toghtekin) (turski: Tuğtekin) (ظاهر الدين طغتكين) (u. 12. februara 1128) bio je turski vojskovođa, atabeg Damaska i osnivač Buridske dinastije, kojim je Damaskom vladao od 1104. do smrti.
Karijeru je započeo kao niži oficir u službi Tutuša I, seldžučkog vladara Damaska i Sirije. Nakon Tutuševe smrti 1095. se stavio na stranu njegovog sina Dukaka, koji je kao emir zavladao Damaskom, a protiv njegovog brata Radwana, emira Aleppa. Tokom sukoba između braće je zemlja zapala kaos, i on je trajao u trenutku kada su u Siriju došli prvi križari. Toghtekin je pod Dukakovim vodstvom sudjelovao u pokušaju da se Antiohija oslobodi od križarske opsade, ali je 31. decembra 1097. poražen od strane Bohemonda Tarantskog i Roberta II od Flandrije. Nekoliko mjeseci kasnije je Antiohija pala, nakon čega je Togtekin također sudjelovao u pokušaju mosulskog atabega Kerboge da zauzme grad, koji je zaustavljen 28. juna 1098.
Togtekin je nakon toga nastavio vjerno služiti Dukaku. Svog sina Taj al-Muluk Burija je postavio za vladara strateški važnog grada Jebleh. Godine 1103. je nakon ubistva Janah ad-Dawle za račun Dukaka preuzeo Homs.
Sljedeće godine je Dukak umro, ali ne prije nego što je Toghtekina imenovao regentom za svog malodobnog sina Tutuša II. Toghtekin je poslije toga oženio Dukakovu udovicu i za sebe uzeo titulu atabega. Prvo je svrgnuo Tutuša II i za nominalnog vladara postavio Dukakovog drugog sina Baqtasha. Kada je Baqtash pokušao preuzeti vlast, i on je prognan, te je utočište našao na dvoru kralja Balduina I Jeruzalemskog.
Mera (razvrstavanje)
Mera ima više značenja:
Tugtakin
Godine 1106. Toghtekin je svojom intervencijom privremeno razbio križarsku opsadu Tripolija, ali nije mogao spriječiti konačni pad grada. U maju 1108. je uspio poraziti manji križarski odred pod Gervaiseom od Bazochesa, gospodarom Galijeje; križarima je predložio Gervaiseovo puštanje na slobodu u zamjenu za predaju Galileje, a kada je to odbijeno, dao je Gervaisea pogubiti. U aprilu 1110. je zauzeo Baalbek gdje je njegov sin Buri imenovan za guvernera.
Krajem novembra 1111. su Balduinove trupe opsjele Tir, grad čije su vlasti Toghtekina zamolile za pomoć. On je uz fatimidsku pomoć uspio razbiti franačku opsadu 10. aprila 1112. Kada je atabeg Mawdud od Mosula zatražio nastavak pohoda protiv križara, Togthekin je u tome odbio sudjelovati, bojeći se da bi Mawdud stekao prestiž i teritorije na njegov račun.
Novi savez je sklopio sa Ilghazijem od Alepa, te napao Athareb u križarskoj Kneževini Antiohiji, ali je poražen kod atHaba 14. augusta 1119. U junu sljedeće godine je poslao pomoć Ilghaziju. Godine 1122. su mu Fatimidi, koji više nisu bili u stanju braniti grad, prodali Tir. Toghtekin je tamo poslao svoj garnizon, ali je grad svejedno pao u križarske ruke 7. jula 1124.
Godine 1125. je Alepom zavladao Bursuqi i sklopio novi savez sa Toghtekinom protiv Kneževine Antiohije. 11. juna su obje muslimanske vojske poražene u bitci kod Azaza. U januaru 1126. Toghtekin je odbio ofanzivu Balduina II Jeruzalemskog, a krajem 1126. je opet s Bursuqijem bez uspjeha napao Kneževinu Antiohiju.
Umro je 1128. Naslijedio ga je sin Buri.
Togthekin se pojavluje kao lik u ciklusu starofrancuskih križarskih šansona pod imenom "Dodequin".
El Moro (razvrstavanje)
El Moro ima više značenja:
Tepozán (razvrstavanje)
Tepozán ima više značenja:
Villa SantaTeresita, Zapopan
Villa SantaTeresita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1601 m.
Robert Zoellick
framed|right|Robert B. Zoellick Robert Bruce Zoellick (rođen 25.7. 1953.) bio je američki zamjenik državnog sekretara, koji je dao ostavku 7.7. 2006. Prije toga je služio kao trgovinski predstavnik SAD od 7.2. 2001. do 22.2. 2005.
Ostavku je najavio 19.6. 2006 kako bi počeo raditi u investicijskoj banki Goldman Sachs kao izvršni direktor i predsjednik Odjela međunarodnih savjetnika kompanije.
Predsjednik George W. Bush je 30.5. 2007. Zoellicka nominirao da zamijeni Paula Wolfowitza kao predsjednika Svjetske banke. Nominaciju treba odobriti Odbor direktora Banke.
NTE
Termin NTE ima više značenja.
Tan Jajnec, San Antonio
Tan Jajnec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Antonio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 564 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 273 m.
San José del Monte, Aguascalientes
San José del Monte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1841 m.
Melinești (razvrstavanje)
Melinești ima više značenja:
Harlingen, New Jersey
Harlindžen je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 297.
El Norte (razvrstavanje)
El Norte ima više značenja:
Tequimilpa (razvrstavanje)
Tequimilpa ima više značenja:
Drugo otkrivenje po Jakovu
thumb|desno|[[Knjižnica Nag Hamadi, otkrivena u Egiptu 1945.]] Drugo otkrivenje po Jakovu je ranohrišćanski apokrifni spis otkriven u 20. vijeku u okviru knjižnice Nag Hamadi. Dvadeset stranica teksta sačuvano je u fragmentima. Djelo ima formu "dijaloga otkrivenja" između Isusa i Jakova.
U Drugoj apokalipsi Jakovljevoj preovlađuje svest o progonu hrišćana i povlači se analogija između hrišćanskog iskustva i Hristove muke.
Naslov
Ovaj spis je nazvan (Drugo) otkrivenje po Jakovu, kako bismo ga mogli razlikovati od prethodnoga teksta u kodeksu (nazvanog Prvo otkrivenje po Jakovu), budući da oba nose isti izvoran naslov: Otkrivenje po Jakovu.
Nastanak
O nastanku se ne zna ništa pouzdano. Na temelju židovsko-kršćanskih predaja sadržanih u tekstu, njegovo se podrijetlo može povezati sa židovsko-kršćanskim krugovima. Nedostatak naznaka o kasnijim gnostičkim sustavima, i gotovo posvemašnja odsutnost naznaka koje se odnose na novozavjetnu predaju, upućuju na rani datum nastanka.
Sadržaj
thumb|175px|Sveti [[Jakov Pravedni, po kome je nazvan spis.]]
Tekst ima oblik izvješća koje Theudi, Jakovljevu ocu, iznosi Mareim, svećenik i rođak Theudin, koji je, čini se, osobno promatrao kamenovanje Jakova.
Tekst sadrži barem četiri uređena dijela. Tri dijela predstavljaju aretalogije. Jedna (49) je niz izreka uskrsnuloga Isusa o sebi, u stilu "ja sam". Druga (58) je niz Jakovljevih izreka o uskrsnulome Isusu, u trećem licu (tj. "on je"). U trećoj aretalogiji (55; 56), uskrsnuli Isus opisuje Jakovljevu ulogu, u drugom licu (tj. "ti si"). Jakovu je namijenjena uloga otkupitelja. Četvrta cjelina (62; 63) je molitva Jakovljeva, kao molitva mučenika neposredno prije njegove smrti.
Apokalipsa dostiže vrhunac u okrutnom prizoru Jakovljevog mučenja i smrti kamenovanjem:
Dok umire, Jakov izgovara molitvu čija je svrha da da snagu ostalim hrišćanima kojima predstoji mučeništvo.
Analiza
Iako je tekst očito gnostički, ograničeno rabi uobičajene gnostičke izraze. Ne se može identificirati ni sa jednim poznatim gnostičkim sustavom iz 2. vijeka. S druge strane, pisac je uvelike crpio iz judeokršćanskih predaja. Jakov je u jevrejsko-kršćanskim krugovima uživao osobit ugled. U gnostičkoj predaji je smatran posjednikom posebnoga Isusova otkrivenja, te mu se dodjeljuje uloga koja čak nadilazi ulogu Petra u kanonskoj predaji. Primjerice, Jakov je "pratnja" koja gnostika vodi kroz vrata nebeskoga kraljevstva i nagrađuje ga (55; 55-56). Opis je sličan Petrovoj ulozi čuvara ključeva neba (Mt 16,19).
Dva Jakovljeva otkrivenja naglašavaju različite aspekte predaje o Jakovu, te su međusobno komplementarna. Struktura (Prvoga) otkrivenja po Jakovu upućuje na razdoblje prije Jakovljevih muka, dok (Drugo) otkrivenje po Jakovu opisuje njegove muke i smrt, u skladu s predviđanjima iz (Prvoga) otkrivenja po Jakovu.
Mehadica (razvrstavanje)
Mehadica ima više značenja:
C20H24N2O5
Molekulska formula C20H24N2O5 se može odnositi na:
Saint-Genis-Laval
Saint-Genis-Laval je grad u Francuskoj u regionu Rhône-Alpes, u departmanu Rhône.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 20.357.
El Norteño (razvrstavanje)
El Norteño ima više značenja:
Il Maglio, Bergamo
Il Maglio je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 134 m.
C20H25NO2
Molekulska formula C20H25NO2 se može odnositi na:
Antigny (Vijena)
Antinji je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Vijena koja pripada prefekturi Monmorijon.
Gunjačići
Gunjačići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Goražde koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 65 stanovnika.
Tercera Manzana (razvrstavanje)
Tercera Manzana ima više značenja:
Alungeni, Turia
Alungeni je naselje u Rumuniji u okrugu Kovasna u opštini Turia.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 387 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 665 m.
Berbatovo
Berbatovo je naselje u Opštini Palilula, jednoj od gradskih opština Niša. Prema popisu iz 2002. bilo je 364 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 367 stanovnika).
Demografija
U naselju Berbatovo živi 324 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 49,3 godina (48,1 kod muškaraca i 50,5 kod žena). U naselju ima 160 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,28.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Lupeni (razvrstavanje)
Lupeni ima više značenja:
El Noventa (razvrstavanje)
El Noventa ima više značenja:
C20H21NO3
Molekulska formula C20H21NO3 se može odnositi na:
Rovittello, Catania
Rovittello je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Lupac (razvrstavanje)
Lupac ima više značenja:
Los Pinos, Tiquicheo de Nicolás Romero
Los Pinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tiquicheo de Nicolás Romero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1504 m.
Gorica (Danilovgrad)
Gorica je naselje u opštini Danilovgrad u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 142 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 155 stanovnika).
Demografija
U naselju Gorica živi 101 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,8 godina (33,3 kod muškaraca i 41,8 kod žena). U naselju ima 43 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,07.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
C20H26O3
Molekulska formula C20H26O3 se može odnositi na:
Winterspelt
Vinterspelt je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 807 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232329.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Vinterspelt se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 500 metara. Površina opštine iznosi 25,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 807 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 32 stanovnika/km².
Kod amidže Idriza
Kod amidže Idriza je bosanskohercegovački igrani film snimljen 2004. u režiji Pjera Žalice.
Ozoir-la-Ferrière
Ozoir-la-Ferrière je grad u Francuskoj u regionu Île-de-France, u departmanu Seine-et-Marne.
Kod amidže Idriza
Na 77. dodjeli "Oskara" bosanskohercegovački kandidat u kategoriji za najbolji strani film. Film nije ušao u užu konkurenciju.
Ozoir-la-Ferrière
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 20.268.
Kod amidže Idriza
Radnja
Radnja filma smještena je u poratnoj Bosni. Dolazak Fuketa (Fuad), Idrizovog nećaka, mijenja svakodnevicu Idriza i Sabire (bračnog para koji je u ratu izgubio sina, i potom se otuđio od njegove žene i svoje unuke).
Uloge
Stavite i ostale uloge. Nisu samo 4 glumca u ovome filmu
Tercera Sección (razvrstavanje)
Tercera Sección ima više značenja:
Bitka kod Harrana
Bitka kod Harana (Harrana) se odigrala 7. maja 1104. za vrijeme križarskih ratova u današnjoj sjevernoj Siriji između križarske vojske pod knezom Bohemondom I Antiohijskim i grofom Balduinom od Edese na jednoj, i muslimanske seldžučke vojske pod mosulskim atabegom Džikirmišem i Sokmanom, artukidskim emirom Mardina na drugoj strani. Do bitke je došlo tokom pokušaja križarskih vođa zauzmu muslimanski grad Harran i priključe ga svojim državama; tome su se nastojali suprotstavili seldžučki vođe. O preciznim detaljima bitke, uključujući lokaciju, postoje nepouzdani i kontradiktorni podaci; prema nekim tumačenjima su Seldžuci napali Edesu kao diverziju s kojom bi križare odvukli od Harrana, prema drugima su koristili taktiku fingiranog povlačenja. U svakom slučaju, križarska vojska je tokom tog manevra iznenada napadnuta, pa su se Balduin i Bohemond morali boriti bez da su prethodno obukli oklop. Balduinova vojska je posve razbijena, a Balduin i Joscelin od Courtenaya zarobljeni; Bohemond se sa svojim kontingentom uspio povući do Edese. Sokman ih nije gonio, zadovoljivši se pljačkom križarskog logora, a kasnije je križarima ponudio otkup Balduina i Joscelina. Dvojica križarskih vođa su na slobodu puštena 1108. godine.
Bitka je imala značajne posljedice po dalji tok križarskih ratova; kroničar Guillaume Tirski ju je kasnije opisao kao poraz "koji križari nisu pretrpili nikad prije", a suvremeni historičari drže da je njime kod tamošnjih muslimana slomljen mit o križarskoj nepobjedivosti, odnosno dan podsticaj za nastavak borbe za protjerivanje križara koja će biti uspješno završena nepuna tri vijeka kasnije. Neposredne posljedice po križare su također bile znatne, pogotovo za Bohemonda koji je morao odustati od pohoda s ciljem da Latakiju i druga područja preotme od Bizantskog Carstva. Umjesto toga je bio prisiljen sklopiti za po njega ponižavajući Sporazum u Devolu kojim Antiohiju čini bizantskom vazalnom državom.
Richard Burton
Richard Burton, CBE (10. novembar 1925 – 5. august 1984) bio je velški glumac koji je tokom karijere primio brojne prestižne nagrade, te neko vrijeme bio najbolje plaćeni glumac u Hollywoodu. Na prostoru bivše Jugoslavije je najpoznatiji po tome što je 1973. godine u filmu Sutjeska tumačio Tita. Također je poznat i po tome što se dva puta oženio za poznatu glumicu Elizabeth Taylor.
El Novillero (razvrstavanje)
El Novillero ima više značenja:
San Lucas, Santa Catarina Juquila
San Lucas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Catarina Juquila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 703 m.
Passaggio Verona, Caserta
Passaggio Verona je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Mašubi
Mašubi (Maxubi, Mashubi), pleme amerićkih Indijanaca sa rijeke río Mequens u brazilskoj državi Rondônia, na podrućju Reserva Biológica do Guaporé i rezervatu AI Mequens. Mašubije opisuje Percy Harrison Fawcett (1914), koji za njih kaže daq su imali 24 sela, i da ih je bilo preko 2,000. Prema istom izvoru, stanovali su u velikim kolektivnim kolibma nalik košnicama, u kojima je bilo dvadesetak obitelji. Niskog su rasta. Muškarci su nosili dugu kosu, žene kratku. Odjeća muškaraca, se satojala od ukrasa, narukvica od sjemenja i gumenih vrpci obojenih crvenim šarama biljke uruku, koje su nosili oko nožnih članaka i ručnih zglobova. Kroz donju usnu nosili su probodene drvene štapiće a na ušima ukrase od štapići i školjki. žene nisu nosile nikakvog nakita.
Maxubi su bili obožavaoci sunca koje su u svakom selu dva ili tri čovjeka pozdravljala uz neku obrednu pjesmu. Prema Fawcettu imali su i nazive za planete, a zvijezde su nazivali viravira. Uzgajali su duhan i upušili na lulu ili umotan u list kukuruza. Svoje mrtve su Maxubi jeli, dijeleći raskomadano meso rodbini koja stanuje u kući pokojnika, dok su utrobu vadili i sahranjivali je u urni. Kako bi se riješili duha pokojnika, primjenjivali su naročitu ceremoniju, poznatu kao tapi.
Zbog straha od susjednih ljudožderskih plemena, koje zovu maricoxi, imali su organiziranu stražarsku službu na granici svoga teritorija.
Mašubi su jezično pripadali porodici Yabuti.
C20H22N2O2
Molekulska formula C20H22N2O2 se može odnositi na:
C20H29NO
Molekulska formula C20H29NO se može odnositi na:
La mujer de mi vida
Žena mog života je američko-venecuelanska telenovela produkcijskih kuća Venevision i Fonovideo, snimana tokom 1998. i 1999., koja je u Srbiji prikazivana tokom 2001. i 2002. na RTV Pink.
Sinopsis
Barbarita, lepa ali siromašna devojka, udata je za Valentina Tompsona, sina najbogatije žene u Majamiju. Njih dvoje doživljavaju nesreću prve večeri nakon venčanja i Barbaritu odvoze u bolnicu gde joj govore da je Valentino poginuo. Rikarda, Valentino majka, krivi snahu za smrt svoga sina i želi da joj se osveti tako što nagovara svog drugog sina i želi da se surovo poigra sa njenim osećanjima. Antonio to prihvata, ali se i sam uskoro zaljubljuje u plemenitu Barbaritu koja je ostala trudna sa njegovim bratom i rađa sinčića Tinita. Rikarda ne može da prihvati da se i njen drugi sin zaljubio u Barbaritu, pa koristi svoje veze i uticaj da joj oduzme dete. Na drugom kraju Majamija, uspešna poslovna žena Emilija traži bebu koju je napustila pre dvadeset godina, a to je Barbarita. Severio, pravi Barbaritin otac, koji ne zna da ona postoji, mrzi je zato što planira brak sa Antiniom koji je ranije bio verenik njegove kćerke jedinice Aleksandre. Barbarita i Antonio zakazuju venčanje, ali se na ceremoniji pojavljuje i Valentino koji je ipak živ....
Teresita (razvrstavanje)
Teresita ima više značenja:
Lungulețu (razvrstavanje)
Lungulețu ima više značenja:
Cedral, Zapopan
Cedral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1584 m.
Elmo, Grosseto
Elmo je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Lungești (razvrstavanje)
Lungești ima više značenja:
C20H28O3
Molekulska formula C20H28O3 se može odnositi na:
Tanchahuil, San Antonio
Tanchahuil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Antonio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 432 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 225 m.
El Novillo (razvrstavanje)
El Novillo ima više značenja:
Gargano
Gargano (talijanski: Promontorio Del Gargano ili Monte Gargano) je rt koji strši u Jadransko more na istočnoj obali Italije, u provinciji Foggiji (regija Apulija). Zbog njegovog oblika ga zovu i Sperone d’Italia (mamuza talijanske čizme).
Geografija
Gargano je brdoviti poluotok dug 65 i širok km, površine od 2015 km², koji se sastoji od vapnenca, okružen terasama iz različitih geoloških razdoblja, čija je najviša točka Planina Calvo visoka 1065 m. Duž sjeverne obale poluotoka leže dvije velike lagunae Lesina i Varano, koje razdvaja brdo Elia visoko 260 m. thumb|left|240px| Karta Gargana Sjeverne strane polotoka duž obale, kultivirane su citrusima, maslinama i vinogradima, a južne koje se spuštaju do Ravnice Foggia, poznate su po svojim teškim crnim vinima. Od nekadašnjih velikih hrastovih šuma, poznatih još od antike, ostalo je danas jako malo, tako da je velik dio unutrašnjosti Gargana danas ogoljen do kamena. Ima nešto bukovih šuma, kao relikta nekadašnjeg bujnog šumskog pokrova. thumb|left|240px| Stjenovite obale Gargana Gradovi Vieste na istoku i Manfredonia na jugu poluotoka su najveće turističke destinacije na obali, a Monte Sant'Angelo, drevni hodočasnički centar uz obližnji San Giovanni Rotondo u kojem se kopa boksit, najveći su gradovi u unutrašnjosti.
Vjekovna izolacija Gargana dokinuta je izgradnjom autoputa Foggia–Manfredonia. U cilju očuvanja prirode, šuma i močvara po lagunama Lesina i Varano, koje su važne za migraciju ptica, godine 1995. osnovan je Nacionalni park Gargano na površini od 1200 km².
David Storey
David Malcolm Storey (13. jul 1933 - 27. mart 2017) je bio engleski književnik i scenarist, najpoznatiji po djelima koji su prikazivali život mladića iz radničke klase u Sjevernoj Engleskoj u prvim decenijama nakon Drugog svjetskog rata. Slavu je stekao s debitantskim romanom This Sporting Life 1960. godine koji je kasnije poslužio kao predložak za istoimeni film.
C20H28I3N3O9
Molekulska formula C20H28I3N3O9 se može odnositi na:
San Bartolomeo, Imperia
San Bartolomeo je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 518 m.
San Miguel, Ramos Arizpe
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ramos Arizpe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 958 m.
Terranova (razvrstavanje)
Terranova ima više značenja:
Bratte (Francuska)
Brat je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Nansi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 42 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,28 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 330 metara (maksimalnoj 405 m, a minimalnoj 260 m).
Lunga (razvrstavanje)
Lunga ima više značenja:
El Nueve (razvrstavanje)
El Nueve ima više značenja:
C20H28O
Molekulska formula C20H28O se može odnositi na:
Gunjevići
Gunjevići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Goražde koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 109 stanovnika.
Lungani (razvrstavanje)
Lungani ima više značenja:
Rockingham
Geografske karakteristike
Rockingham je smješten duž obale Indijskog oceana u Zaljevu Cockburn, udaljen oko 40 km jugozapadno od centra Pertha. Grad se prostire na površini od 260 km², sa sjevera graniči sa gradom Kwinana, a sa juga sa Mandurahom. Rockingham je danas praktički predgrađe Pertha, sa velikim zonama kuća za stanovanje, parkova, trgovačkim centrima i zonama industrije. Na obližnjem otoku Garden nalazi se najveća baza australske mornarice.
Historija
Britanski pomorac James Stirling istraživao je 1827., ušće rijeke Swan. Dvije godine kasnije vratio se u isti kraj, ovaj put sa kolonistima koje je iskrcao na otoku Garden. To je bila treća kolonija u Australiji i prva koja nije bila kažnjenička.
Jedrenjak Rockingham usidrio se 1830. pored naselja Garden, u Zaljevu Cockburn ali mu sidro nije izdržalo olujno more, pa se nasukao i potonuo, posada i putnici su se spasili - a kraj na kom se nasukao dobio je tako svoje ime - Rockingham. Prvi naseljenici na tom području pojavili su se tek oko 1850. i počeli baviti zemljoradnjom. Naselje je doživilo uspon od 1871. kad su se počele eksploatirati šume Jarrah u unutrašnjosti. Zbog tog je izgrađena velika pilana i lukobran za brodove, koji su dolazili po drvenu građu. Ubrzo je izgrađena i željeznička pruga pa je naselje naraslo do te veličine da je dobilo status grada i vlastito gradsko vijeće 1897.
Od kad je Rockingham postao lako dostupan stanovnicima obližnjeg Pertha, razvio se od 1920-ih u popularno ljetovalište zbog svojih plaža i mirnog mora, pa su izgrađeni brojni hoteli. Tako je još i danas turizam glavna privredna aktivnost Rockinghama.
Submission (film)
Podčinjenost je kratkometražni film kojeg su 2004. izradili Theo van Gogh i Ayaan Hirsi Ali. Traje 10 minuta i originalno je prikazan 29. 8. 2004. na radioteleviziji VPRO. Film prikazuje stihove Kurana na golom ženskom tijelu i optužuje islam za promociju nasilja protiv žena. Analitičari su film opisali žestoko islamofobnim, navodeći da prezentira muslimanske muškarce kao životinje koje oplođuju, tuku i napuštaju žene. Nizozemski historičar Geert Mak usporedio je Podčinjenost s nacističkim antisemitskim filmom Vječni Jevrej (1940).
Ismailia
Ismailia (arapski: الإسماعيلية/al-Ismāʻīlīyah) je grad od 397,446 stanovnika na sjeveroistoku Egipta u muhafazi Ismailia u kojoj je i administrativni centar.
Geografske karakteristike
Ismailia leži skoro na samoj sredini Sueskog kanala, na sjeverozapadna obali Jezera Timsah, u depresiji, koja je za faraonskih vremena bila povezana sa Sueskim zaljevom Crvenog mora.
Historija
thumb|left|240px| Centar grada Grad je osnovao 1863. francuski inženjer Ferdinand de Lesseps, graditelj Sueskog kanala, kao bazni logor. Nazvan je po tadašnjem nominalnom vladaru Egipta kedivu Ismail-paši, kom je za svečano otvorenje kanala - 1869. podignuta velelepna palača (danas u ruinama).
Izgrađen je u stilu 19. vijeka sa ortogonalnim planom ulica, kao grad širokih bulevara, duž kojih se protežu drvoredi, velelepni trgovi i parkovi.
Ismailija je igrala važnu ulogu u novijoj egipatskoj historiji. Ključni događaj dogodio se u januaru 1952. kad je Britanska vojska ugušila pobunu koju su poveli egipatski policajci. Taj čin bio je povod za svrgavanje kralja Faruka I i kasnije te iste godine i do Egipatske revolucije. Ismailia je u periodu kad je kanal bio otvoren za promet (1869-1956, 1957-67) bila prosperitetan grad, zahvaljući činjenici što je bila operativno sjedište kompanije Suez Canal Company i Centralnog ureda za regulaciju prometa kanalom. Ekonomska kriza zahvatila je grad nakon Šestodnevni rat u junu 1967., jer je narednih osam godina kanal bio zatvoren, pa se dobar dio stanovnika raselio po Egiptu.
Stvari su krenule nabolje nakon Jomkipurskog rata sa Izraelom 1973., i primirja koje je uslijedilo, pa je kanal ponovno otvaren za promet 1975. Nakon tog se stanovništvo počelo vraćati pa su građeni i novi stambeni kvartovi, a kao dio politike otvorenih vrata (Intifah) Anvara Sadata otvorena je Slobodna ekonomska zona. Te iste 1975. otvoren je i Univerzitet Ismailia. thumb|left|220px| Pokretni [[željeznica|Željeznički most Ferdan preko kanala]] thumb|right|280px| Stari [[plan grada]]
Privreda i transport
Ismailija je snažni industrijski centar, sa brodogradilištem,  tvornicom traktora i motora i pogonima prehrambene industrije. Početkom 1980-ih podignuta je i velika termoelektrana.
Ismailia je i snažni garnizon sa aerodromom (IATA: QIV). Grad je povezan s nacionalnom željezničkom mrežom u Egiptu preko Benhe u Muhafazi Kaljubija. Druga željeznička linija ide duž Sueskog kanala. Do Ismailije vodi i autoput, a preko kanala se automobil prevoze trajektima.
Od 2015. gradi se tunel dug 4.7 km dubok 70 metara koji bi trebao olakšati automobilski promet preko kanala.
Lagny-sur-Marne
Lagny-sur-Marne je grad u Francuskoj u regionu Île-de-France, u departmanu Seine-et-Marne.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 20.236.
Terrerito (razvrstavanje)
Terrerito ima više značenja:
Forest Hills, Pennsylvania
Forist Hils je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.518, što je 313 (-4,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Luncșoara (razvrstavanje)
Luncșoara ima više značenja:
Coropó
mini|Indijanci Coroado i Coropo Coropó (Koropó, Cropó, Carpó), pleme američkih Indijanaca porodice Puri-Coroado, naseljeni u 19. stoljeću u istočnobrazilskoj državi Minas Gerais u dolini rijeke rio Pomba i na Alto Paraíba. Jezično su im najsrodniji bili Coroados i Purí, sa kojima su klasificirani velikoj porodici Macro-Ge.
Kasnije žive sa plemenom Coroado uz rijeku rio Xipotó.
C20H23NO3
Molekulska formula C20H23NO3 se može odnositi na:
Branko Šotra
Branko Šotra (Kozice kod Stoca, 1906 – Stockholm, 1960) bio je bosanskohercegovački umjetnik. Završio je 1929. godine Kraljevsku umjetničku školu u Beogradu. U vrijeme studiranja povezao se sa Komunističkom partijom Jugoslavije. Učestvovao je u Drugom svjetskom ratu boreći se na prostorima Hercegovine, Crne Gore, Kosova i Metohije i Srbije. Nakon rata radio je na formiranju Doma Jugoslavenske narodne armije u Beogradu, a kasnije je izabran za njegovog načelnika. Za redovnog profesora i prvog rektora Akademije za primjenjenu umjetnost u Beogradu izabran je 1948. godine i na toj dužnosti se zadržao do 1956. godine.
Victor, Montana
Viktor je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Branko Šotra
Bavio se slikarstvom, grafikom, primijenjenom umjetnošću i likovnom kritikom. Šotra je poznat prvenstveno po grafikama koje karakteriše crno- bijeli kontrast. U počecima likovnog izražavanja radio je ulja i ikone, a drvorezom i linorezom se bavio do kraja života. Tokom četrdesetih, u fazi socijalističkog realizma, grafikama je nastojao prikazati motive i predjele iz rata. Umjetnik je u sebi, kao aktivan borac i komandir koji je istovremeno obavljao i političke aktivnosti i zaduženja, nosio bezbroj sjećanja i snažnih utisaka iz ofanziva i borbi s neprijateljem, uopšteno govoreći, iz partizanskog života. Vremenom će polako ljudi nestati sa grafika, a ostaće samo veličanstvena priroda koju umjetnik pamti.Kasnije ih zamjenjuje prikazima hercegovačkog krša, planinama, vodonošama, starcima. Vremenom, oko šezdesetih, ti motivi iskoračuju iz sfere realnog i prelaze u domen apstraktnog. Tom fazom približio se najvećim jugoslavenskim grafičarima tog vremena, Đorđu Andrejeviću Kunu i Pivu Karamatijeviću.
Victor, Montana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 745, što je 114 (-13,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Branko Šotra
Galerija u Stocu
Šarića kuća je zapaljena i uništena 26. jula 1993. godine, a izložena djela su izuzeta, od strane «ratnih vlasti». Nakon toga na njemu nisu vršeni nikakvi radovi konsolidacije i zaštite.
Izložba 2019. god. u Sarajevu
Umjetnička galerija Bosne i Hercegovine u saradnji sa SPKD „Prosvjeta“ Sarajevo, priredila je 2019. god, nakon skoro trideset godina od posljednje, izložbu retrospektivnog karaktera na kojoj su izložena djela Branka Šotre. Na ovoj izložbi predstavljeno je deset slika, devet ulja na platnu i šperploči koja se čuvaju u fundusu Umjetničke galerije, kao i jedno ulje koje se nalazi u vlasništvu Muzeja Sarajeva. To je mali broj slika koji je ostao iza Šotre. U pitanju su slike nastale tokom tridesetih godina kada je umjetnik živio u Bosni.
Freske Branka Šotre
Uspomenu na Branka Šotra i njegovu sestru čuva i Galerija legata Milene Šotre u Muzeju Hercegovine u Trebinju. Galerija sadrži 24 Milenine umjetničke slike s motivima Hercegovine i Putopis po Rusiji te 15 grafika Branka Šotre.
Berčinac
Demografija
U naselju Berčinac živi 108 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 47,2 godina (46,4 kod muškaraca i 47,9 kod žena). U naselju ima 51 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,53.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Pomazanje bolesnika
mini|lijevo|Bolesničko pomazanje, djelo anonimnog autora, oko 1600. godine Bolesničko pomazanje, koje se u prošlosti nazivalo i "posljednje pomazanje", sakrament je Katoličke Crkve koji se dodjeljuje teško bolesnim i umirućim osobama. Dodjeljuje ga svećenik, biskup.
Sakrament se sastoji od pomazanja bolesnika blagoslovljenim uljem na čelu i rukama (ponekad i na drugim dijelovima tijela), uz molitvu svećenika, koji zaziva posebnu Božju milost na bolesnika ili umirućeg. Ako se bolesnik nije mogao ispovijediti, dobiva se oproštenje grijeha. Uz ovaj sakrament često se dijeli i sveta pričest.
Luncile (razvrstavanje)
Luncile ima više značenja:
Luncoiu de Jos (razvrstavanje)
Luncoiu de Jos ima više značenja:
Heksogen
Heksogen (RDX) je eksplozivni nitroamin sa širokim spektrom vojnih i industrijskih upotreba. On je razvijen kao eksploziv koji je moćniji od TNT-a i u znatnoj meri je korišten tokom Drugog svetskog rata. Heksogen je takođe poznat kao ciklonit (posebno na nemačkom govornom području), i T4. Njegovo hemijsko ime je ciklotrimetilentrinitramin (ciklotrimetilen-trinitramin, ciklotrimetilen trinitramin).
U svom čistom stanju RDX je bela kristalna materija. On se često koristi u smeši sa drugim eksplozivima i plastifikatorima. RDX je stabilan tokom skladištenja i smatra se jednim od najmoćnijih i najrazornijih eksploziva.
Winterwerb
Vinterverb je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 137 opštinskih središta okruga Rajn-Lan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 177 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7141140.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Lan Vinterverb se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Lan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 340 metara. Površina opštine iznosi 3,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 177 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 60 stanovnika/km².
Trnski Odorovci
Trnski Odorovci je naselje u Srbiji koje administrativno pripada opštini Dimitrovgrad u Pirotskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 183 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 277 stanovnika).
C20H27NO2
Molekulska formula C20H27NO2 se može odnositi na:
Isola di Fondra, Bergamo
Isola di Fondra je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 184 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 775 m.
Trnski Odorovci
Geografija
Kroz selo teče reka Jerma.
Demografija
U naselju Trnski Odorovci živi 162 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 55,5 godina (51,3 kod muškaraca i 59,1 kod žena). U naselju ima 94 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,95.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Puerto de las Canoas, Tiquicheo de Nicolás Romero
Puerto de las Canoas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tiquicheo de Nicolás Romero.
Valea Crișului, Valea Crișului
Valea Crișului je naselje u Rumuniji u okrugu Kovasna u opštini Valea Crișului.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3405 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 613 m.
Testara, Campobasso
Testara je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 673 m.
Arnobije
thumb|Arnobije, gravura, H. Schedel, Liber chronicarum, 1493. Arnobije iz Sike (, umro oko 330. n.e.) bio je rimski ranohrišćanski apologetski pisac, koji je delovao za vreme Dioklecijanove vladavine (284‒305). Da bi ga se razlikovalo od drugog Arnobija, koji je živeo u 5. veku nove ere, on se ponekad obeležava Arnobije Stariji. Prema Jeronimovoj Hronici, Arnobije je, pre no što se preobratio na hrišćanstvo (oko 295), bio istaknuti retor u numidskom gradu Sicca Veneria (danas El Kef u Tunisu), koji je u to doba bio jedan od glavnih hrišćanskih središta u prokonzularnoj provinciji Africi, a na hrišćanstvo je prešao zahvaljujući jednom snu koji je usnuo. Kako sam Arnobije u svom spisu o snoviđenjima piše kritički, moguće je da je Jeronim projektovao svoje vlastito poštovanje koje je gajio prema onome što se ljudima ukazuje u snovima. Prema Jeronimu, da bi prevazišao sumnje lokalnog biskupa u iskrenost Arnobijevog preobraćenja, ovaj je oko 303. godine napisao apologetsko delu u sedam knjiga, koje Jeronim naziva Adversus gentes, no koje se u jedinom rukopisu u kojem je sačuvano (iz 9. veka) zove Adversus nationes. Ovi podaci kod Jeronima, njegova napomena da je Laktancije bio Arnobijev učenik, i Arnobijev sačuvani spis sve je što se danas o njemu zna.
Protiv pagana
Delo Adversus nationes Arnobije je napisao u svetlu Dioklecijanove politike progona hrišćana i u njemu nastojao pobiti argumente pagana o tome zašto je taj progon opravdan. Arnobije napada one koji su tvrdili, kao i kasniji protivnici Avgustinovi, da svet srlja u propast otkad su se u njemu pojavili hrišćani te da je Isus Hrist bio smrtni mag, ništa bolji od Apolonija iz Tijane ili Zoroastera.
Arnobije se pokazuje kao žestok i borben apologeta i vešt retor, koji niže retorske ukrase, pitanja i gradacije, te po stilu nalikuje Tertulijanu. Premda svojim nemilosrdnim šibanjem paganstva prelazi i u pamfletistu, ipak nije stekao veću popularnost među važnijim hrišćanskim piscima, poglavito stoga što se pokazuje kao slab poznavalac Biblije i hrišćanskog učenja. Više se poziva na platonski nego na hrišćanski nauk i pri tom, osuđujući paganska verovanja i kultove, donosi obilje važnih podataka o staroj rimskoj religiji. Hrista poredi s antičkim filozofima, npr. Sokratom i Pitagorom, a kad ga hvali, ugleda se na Lukrecijevu pohvalu Epikura. Potonji hrišćanski pisci Arnobija ili uopšte ne spominju ili ga čak osuđuju.
Delo Adversus nationes sačuvano je u jednom jedinom pariskom rukopisu, nastalom u 9. veku, te jednoj rđavoj belgijskoj kopiji tog rukopisa. U pariskom se rukopisu nalazi i Oktavije Municija Feliksa.
Gusići
Gusići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Goražde koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 58 stanovnika.
Vitulano, Benevento
Vitulano je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1970 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 431 m.
Међухана
Међухана је насеље у Србији у општини Блаце у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 187 становника (према попису из 1991. било је 263 становника).
Guarulho
Guarulho (pl. Guarulhos), pleme američkih Indijanaca porodice Puri-Coroado, sa planina Serra dos Órgãos i obala rijeka Piabanha, Paraíba i njihovih pritoka, uključujući i Muriaé u brazilskim državama Rio de Janeiro gdje se nazivaju Guarú i u Minas Gerais, pod imenom Guarulhos. Guarulhosi možda pripadaju široj skupini Coroada. Jezik se naziva guarú ili guarulho.
Међухана
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Manfredonia
Manfredonia je grad u talijanskoj provinciji Foggia u regiji Apulija od 56 285 stanovnika.
Geografske karakteristike
Manfredonia leži na jugu poluotoka Gargano, na ulazu u istoimeni zaljev u Jadranskom moru, sjeveroistočno od Foggie.
Historija
thumb|left|260px| Panorama grada Romanička crkva Santa Maria di Siponto iz 1117., udaljena 3 km jugozapadno od grada, označava mjesto na kom se nalazio antički grad Sipontum kog su Rimljani zauzeli 217. pne.
Još od 1. vijeka Sipontum (kasniji Siponto) je biskupsko središte, koje su stanovnici napustili početkom 13. vijeka, zbog nezdrave klime iz obližnjih laguna i preselili se u obližnju Manfredoniju koju je 1260. osnovao kralj Sicilije Manfred. Grad su - 1620. razorili Turci.
Znamenitosti
Najveće znamenitosti Manfredonije su zamak i romanička crkva San Domenico. U gradu se nalazi i muzej sa artefaktima iz antičkog grada Sipontuma.
Ali Baba et les Quarante voleurs (film, 1954)
Ali Baba et les Quarante Voleurs je francuska filmska komedija snimljena 1954. u režiji Jacquesa Beckera. Predstavlja adaptaciju znamenite istoimene priče iz drevne zbirke 1001 noć. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Fernandel, je Ali Baba, siromašni sluga bogatog trgovca koji, krijući se od razbojnika, sticajem okolnosti otkrije pećinu gdje kriju oteti plijen. Radnja prikazuje kako tako pronađeno blago koristi kako bi se obogatio, ali kako pri tome upada u niz problema. Ali Baba je bio dijelom sniman na lokacijama u Maroku. Filmskim historičarima je zanimljiv zbog recenzije koju je o njemu napisao François Truffaut i u kojoj se prvi put spominje riječ "autor", a što se ponekad smatra jednim od začetaka autorske teorije.
Terrero Colorado (razvrstavanje)
Terrero Colorado ima više značenja: