cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Interpoderale, Caserta
Interpoderale je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Ksantin
Ksantin (ksantinska kiselina, 3,7-dihidro-purin-2,6-dion) je purinska baza koja se nalazi u većini ljudskih tkiva i fluida kao i u drugim organizmima. Brojni stimulansi su izvedeni iz ksantina, npr. kofein i teobromin.
Fernand Crommelynck
Fernand Crommelynck (19. novembar 1886 - 17. mart 1970) bio je belgijski književnik, najpoznatiji kao autor farsi. Odrastao je u glumačkoj porodici i u mladosti se sam neko vrijeme bavio glumom.
Ksantin
Ksantin je proizvod na putu purinske degradacije.
Ksantin se naknadno konvertuje u uričnu kiselinu dejstvom ksantiske oksidaze.
G.B.Cima, Treviso
G.B.Cima je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 100 m.
Ksantin
Avgusta 2011, objavljen je izveštaj baziran na NASA ispitivanjima meteorita nađenih na Zemlji koji sugeriše da je ksantin i srodni organski molekuli, među kojima su komponente DNK i RNK: adenin i guanin, možda mogu da budi formirani ektraterestrijalno u svemiru.
Patologija
Ljudima sa retkim genetičkim poremećajem ksantinurijom nedostaje dovoljna količina ksantin oksidaze, te ne mogu da konvertuju ksantin do urične kiseline.
Al ‘Araqah (razvrstavanje)
Al ‘Araqah ima više značenja:
El Codo, Tiquicheo de Nicolás Romero
El Codo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tiquicheo de Nicolás Romero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1690 m.
C7H14O7
Molekulska formula C7H14O7 se može odnositi na:
Monte Antico Alto, Grosseto
Monte Antico Alto je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 204 m.
Antony and the Johnsons
Istorija
Britanski eksperimentalni muzičar, David Tibet iz grupe Current 93 kada je čuo demo snimke, ponudio je Antonyju da snimi album za njegovu kuću Durtro. Prvi album Antony and the Johnsons objavljen je 1998. Godine 2001. izdali su EP I Fell in Love with a Dead Boy. Kada je Hal Willner čuo EP i predstavio ga Lou Reedu, Reed je odlučio da Antonyja angažuje za svoj novi projekat The Raven. Dobijajući veću pažnju, Antony je potpisao ugovor sa kućom Secretly Canadian, za koju su izdali novi EP, The Lake, na kome u jednoj pesmi gostuje Lou Reed. Secretly Canadian ponovo objavljuje i prvi njihov album, sada za veće tržište.
Njihov drugi album I Am a Bird Now (2005) dobio je veću pažnju mainstream publike i osvojio je Mercury Music Prize za najbolji album u 2005.
Jedna od prisutnih tema u njihovoj muzici je život transrodnih osoba, kao u pesmi For Today I Am A Boy, u kojoj dečak izražava nadu da će porasti u ženu.
Antony je 2006. nastupao u filmu Leonard Cohen: I’m Your Man, pevajući Cohenovu pesmu If It Be Your Will.
Štampa ih pominje kao deo pokreta New Weird America.
Neobičan glas Antony Hegartyja često se poredi sa glasovima Aaron Nevillea i Nine Simone. Antony ima veliki broj fanova u muzičkoj industriji, među kojima su Kate Bush, Björk, Philip Glass, Marc Almond, Devendra Banhart, Diamanda Galás, Kembra Pfahler i Laurie Anderson, kao i Lou Reed, Rufus Wainwright i Boy George, koji sugostujući vokali na I Am a Bird Now.
Al ‘Ariq (razvrstavanje)
Al ‘Ariq ima više značenja:
Antony and the Johnsons
Istorija
Novembra 2006. bend je imao uspešnu evropsku turneju, koja je bila multimedijalna saradnja sa Charles Atlasom, koja se fokusirala na teme transformacije i metamorfoze. Nova turneja najavljena je za kraj juna i jul 2007.
Treći album Antonyja se očekuje početkom 2008. godine.
Spichehat
Spichehat, jedno od indijanskih plemena poznatih tek po spominjanju Henri Joutela (1687), koji za njih kaže da su imali selo negdje između rijeke Colorado i zaljeva Matagorda u Teksasu. Joutel ih spominje jedino po pričanjima Ebahamo Indijanaca. O njihovoj jezičnoj pripadnosti nije ništa poznato, a Frederick Webb Hodge spominje ih samo kao pleme koje je živjelo na govornom području Karankawa.
El Chamizal, Santa Catarina Ticuá
El Chamizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Catarina Ticuá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2281 m.
Los Orozco, Zapotlán del Rey
Los Orozco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapotlán del Rey.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1890 m.
La Lomita, San Ciro de Acosta
La Lomita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Ciro de Acosta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 988 m.
Olimpijada 2000
'''XXVII. Olimpijske igre - Sydney 2000'''
XXVII. Olimpijske igre održane su 2000. godine u Sydneyu, u Australiji. MOO je 1993. godine birao domaćina između slijedećih gradova: Pekinga, Berlina, Istanbula i Manchestera.
Po općoj ocjeni, s obzirom na sjajan nivo organizacije, kvalitetu sportskih natjecanja, ljubaznost domaćina i fantastičnu atmosferu koja je vladala cijelo vrijeme Igara Igre su proglašene "najboljim Olimpijskim igrama u dotadašnjoj povijesti".
thumb|right|200px|Olimpijski stadion u Sydneyu Na spektakularnom otvaranju je Olimpijski plamen na stadionu upalila Cathy Freeman, koja je kasnije na istim Igrama osvojila zlato u atletici (utrka na 400 m). Time je postala prva osoba koja je na istim Igrama bila počasni palitelj baklje i osvajač zlatne medalje. Kao pripadnik izvorne domorodačke manjine Aboridžina, Freeman je svojim postignućem postala australska heroina za sva vremena.
Rekordan broj od 199 nacija je sudjelovao na Igrama, a jedina članica MOO koja nije sudjelovala bio je Afganistan, čiji nastup je zabranio tadašnji afganistanski talibanski režim iz vjerskih razloga.
U program Igara je uključen triatlon.
U natjecateljskom proramu su se istaknuli slijedeći pojedinci i događaji:
Clare, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 146 stanovnika, što je 44 (23,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Goriva ćelija
Goriva ćelija ili gorivi članak je elektrokemijski uređaj koji služi za neposrednu konverziju kemijske energije, sadržane u nekom kemijskom elementu ili spoju, u istosmjernu električnu struju. Gorivi se članak, isto tako kao i baterija, sastoji iz dviju elektroda uronjenih u isti elektrolit. Na anodi gorivog članka oksidira se gorivo, tj. neki kemijski element ili spoj visokog sadržaja unutrašnje energije. Elektroni, proizvedeni oksidacijom goriva, odvode se od anode vanjskim krugom vodiča i preko trošila (otpornik, električni motor istosmjerne struje, žarulja i sl.) do katode. Na katodi neki se drugi element ili spoj (oksidans) reducira zahvatom elektrona proizvedenih na anodi. Produkti reakcije, negativni i pozitivni ioni, spajaju se u elektrolitu, a nastali produkt odvodi se iz gorivog članka. Često je konačni produkt reakcije isti kao da je gorivo izgorjelo u oksidansu uz direktnu pretvorbu kemijske u unutrašnju termičku energiju. Odatle i potječe naziv gorivi članak.
Povijest gorivog članka
Gorivi članak otkrio je W. R. Grove 1839. godine opažanjem, da se obratom elektrolize vode, tj. dovođenjem vodika na jednu i kisika na drugu elektrodu može dobiti električna struja. Svoje eksperimente opisao je 1842. kada govori o plinskoj voltinoj bateriji. Grove je prvi opazio da se električna struja stvara na mjestu dodira triju faza: plinske (vodik ili kisik), tekuće (vodljivi elektrolit) i čvrste (platinska elektroda). Opazio je također da jakost struje određuje aktivna površina elektrode, te je stoga počeo eksperimentirati sa spužvastom platinom, poroznim metalom velike specifične površine. Tako je ne samo otkrio gorivi članak nego je zacrtao i problematiku istraživanja za više od jednog stoljeća. Groveova zapažanja obnovili su tek 1889. godine L. Mond i C. Langer. Oni su gorivom članku vodik - kisik dodali separator, poroznu, vodljivu membranu za odvajanje anodnog i katodnog prostora, smanjujući mu na taj način dimenzije. Krajem XIX stoljeća W. Ostwald i W. Nernst upozorili su na termodinamičke osnove konverzije energije i definirali termin gorivog članka. Iz tog doba poznati su pokušaji W. W. Jaquesa da kemijsku energiju ugljena iskoristi u gorivom članku. Iako su na razvoju gorivih članaka teorijski i eksperimentalno radili mnogi istaknuti kemičari i elektrokemičari (uz već spomenute još i F. Haber, K. A. Hofmann i E. Baur), moderna, tehnički primjenjiva rješenja počinju tek radom engleskog istraživača F. T. Bacona 1932. godine. Sredinom 50 – ih godina ostvarene su prve gorive članke pogodne za pogon transportnih sredstava i manjih električnih uređaja. Osobiti podstrek razvoju gorivih članaka dali su programi istraživanja svemira u SAD i SSSR. Sredinom 60-ih godina glavni sustavi napajanja svemirskih letjelica električnom energijom bili su zasnovani na gorivnim članaka tipa vodik-kisik s platinskim elektrodama i ionsko-izmjenjivačkim membranama kao nosačem elektrolita. Zbog nedovoljnog poznavanja osnova kinetike i mehanizama elementarnih elektrokemijskih procesa, istraživanja su sporo napredovala i nije bilo uspješnih ekonomičnih i tehničkih rješenja gorivih članaka. Saznanja o materijalima i njihovim površinskim svojstvima, o zakonitostima prijenosa mase i naboja preko granica faza i o strukturi elektrokemijskog dvosloja rezultat su istraživanja 50-ih i 60-ih g. mini|300px|lijevo|Goriva ćelija William-a Grovea
Princip rada
Princip rada gorivog članka može se najlakše objasniti na do sada najbolje razvijenom sustavu s vodikom kao gorivom i kisikom kao oksidansom. Kada se vodik i kisik u plinskom stanju dovedu u kontakt i aktiviraju, oni reagiraju, spajaju se u vodu i oslobađaju energiju: 2H2 + O2 › 2H2O + energija.
U gorivom članku ta se ukupna reakcija sastoji od dviju reakcija, od kojih svaka teče na jednoj elektrodi. Na anodi se oksidira vodik i oslobađaju se elektroni: H2 › 2H+ + 2e. Elektroni se vode kroz vanjske vodiče preko trošila na katodu, gdje se reducira kisik: O2 + 2H2O + 4e › 4OH-.
Redukcija kisika je kompleksna, višestruka reakcija, čiji mehanizam ovisi i o naravi elektrodne površine. Ukupna reakcija sastavljena je od nekoliko podreakcija: O2 › O + O (disocijacija), u kojoj se atomski kisik adsorbira na površini metalne elektrode. Reakcija sa vodom: O + H2O › 2OH  (hidroksilacija). Nastaju hidroksilne grupe, adsorbirane kao hidroksid na površini metala, koje se konačno reduciraju u ione OH + e › OH-(elektonacija, redukcija).
U gorivom članku s kiselim elektrolitom vodikovi ioni, stvoreni na anodi, putuju kroz elektrolit i spajaju se u reakcijskom sloju katode s hidroksilnim ionima u vodu. U članku s alkalnim elektrolitom hidroksilni ioni dolaze difuzijom kroz elektrolit u reakcijski sloj anode, gdje se s vodikovim ionima rekombiniraju u vodu. Spomenuti slijed reakcija jest tzv. oksidni put redukcije kisika. Postoji još čitav niz drugih mehanizama prema kojima se u gorivim člancima reducira oksidans, a oksidiraju različite molekule koje služe kao gorivo. Spomenuti primjer pokazuje kompleksnost elektrokemijskih reakcija i probleme s kojima se suočavaju konstruktori gorivih članaka. Radi ubrzavanja reakcija elektrode su prekrivene slojem katalizatora. Vrsta katalizatora ovisi o tipu gorivog članka.
Dijelovi i reagensi gorivih članaka
Dijelovi i reagensi gorivih članaka jesu elektrode, katalizatori, elektroliti, goriva i oksidansi.
Elektrode
Plemeniti metali su skupi i nema ih dovoljno. Neke od suvremenih elektroda upotrebljavaju plemenite metale u obliku finih disperzija u matrici nekog polimera (teflon, polietilen) na nosaču od nikla, bakra ili nekog drugog neplemenitog metala. Za takve elektrode s platinom potrebno je 1…20 mg platine za cm2 aktivne površine i oko 20 mg za svaki wat snage. Tipične su gustoće struje 0,5 A/cm2 uz napon na stezaljkama 0,6….0,9 V. Široka primjena gorivih članaka u budućnosti ovisi o pronalaženju drugih, jeftinijih materijala za elektrode.
Rad gorivih članaka s plinovitim reaktantima ovisi o transportu materije i prijenosu naboja na granici triju faza: plinovito - tekuće - čvrsto. Pri tome je najvažnija poroznost elektroda. Plin ulazi u pore elektroda i mora dospjeti do onog dijela koji je kvašen elektrolitom. Plin se tada ionizira, a elektrolit prihvaća i odvodi nastale ione. Znatna gustoća struje i dovoljan transport materije može se ostvariti samo na mjestu, gdje je put difuzije plina kroz tekućinu kratak, a debljina sloja tekućine ipak tolika da je odvod produkata reakcije dovoljno intenzivan. To se mjesto naziva područjem reakcije. Proračun promjera pora, tlaka ulaznog plina, te stanje površine elektroda kritični su elementi tehnologije elektroda gorive ćelije.
Tlak plina određuje položaj meniska u porama. Potapanje pora elektrolitom zbog premalog tlaka plina ili istiskivanje elektrolita iz pora prevelikim tlakom obustavlja elektrokemijsku reakciju u porama, a na taj način i rad gorivog članka. Najboljim su se pokazale elektrode s različitim veličinama pora. U takvim su elektrodama pore na strani elektrolita uske, pa imaju veliki kapilarni efekt. Na strani plina pore su široke, te plin u njih lako ulazi. Na taj način položaj meniska, koji se uspostavlja na granici između uskih i širokih pora, može bolje regulirati i nije toliko ovisan o tlaku plina. Karakteristični promjeri uskih i širokih pora u gorivnoj ćeliji tipa vodik – kisik iznose 10….15 µm, odnosno 30….50 µm. U proizvodnji tih elektroda upotrebljavaju se dvije vrste monodisperzivnih metalnih praškova. Sloj velikih čestica postupno se sinterira na već formiranu podlogu s manjim česticama.
Katalizatori
Tok elektrokemijske reakcije i gustoća struje ovise o katalitičkim pojavama na površini elektroda. Elektroda može biti ujedno i katalizator (elektrokatalizator) ako se određenim postupkom obradi ili ako se na njenu površinu katalizator adsorbira. Izbor katalizatora ovisi o najsporijem elementarnom stupnju ukupne reakcije, koji treba ubrzati ili mu smanjiti otpor.
Elektroliti
U elektrolitu se prenosi naboj difuzijom iona s jedne na drugu elektrodu. Upotrebljavaju se tekući i čvrsti elektroliti. Svaka polarna tekućina, koja otapa ionske kristale, može biti tekući elektrolit. To mogu biti i rastaljene soli, ponajviše one alkalijskih metala (kloridi i karbonati). Od čvrstih elektrolita važni su ionski izmjenjivači, membrane građene od polimera (npr. polistirena) s aktivnim skupinama SO3H, COOH, OH ILI NH2. Takve membrane odvajaju katodni od anodnog prostora, te smanjuje dimenzije gorivne ćelije. Djelovanje gorivog članka sa čvrstim elektrolitom ne ovisi o gravitaciji, te se oni stoga primjenjuju u svemirskim letjelicama. Visokotemperaturni gorivi članci sadrže čvrste elektrolite (Al2O3, ZrO2 i MgO), koji su dopirani (kontrolirano onečišćeni) dodatkom metala (iona iz grupe alkalija, zemnoalkalija ili lantanida). U novije vrijeme ispituju se elektrolitički vodljive membrane od nikal-borida i bor - nitrida.
Goriva
Svaki kemijski element ili spoj visokog sadržaja unutrašnje energije, koji tu energiju može oksidacijom osloboditi i prijeći u ione, može biti gorivo u gorivoj ćeliji.
Oksidansi
Oksidans u gorivoj ćeliji može biti svaka kemijska tvar koja ima jaki afinitet za elektrone i koja redukcijom prelazi u ionsko stanje. Kisik je najčešći oksidans. Upotreba zraka kao oksidansa nameće dodatni problem odvođenja dušika koji ne sudjeluje u reakciji. U nekim se reakcijama kao oksidansi upotrebljavaju halogeni elementi (Cl, Br, F) ili oksidirani oblik nekog redoks - sustava, npr. Fe3+ u Fe3+/Fe2+, Ce4+ u Ce4+/Ce3+. Redoks sustavi obično se upotrebljavaju u sekundarnim gorivim ćelijama, u kojima se produkti regeneriraju elektrolizom ili Sunčevom energijom na poluvodičkim elektrodama.
Stupanj djelotvornosti
Stupanj djelotvornosti (efikasnosti) gorive ćelije može se definirati na nekoliko načina, tj. kao termodinamički, naponski ili faradayski stupanj djelotvornosti.
Termodinamički stupanj djelotvornosti
Maksimalna moguća energija koja se može dobiti iz neke kemijske reakcije, tzv. slobodna energija kemijske reakcije, ΔG, definira se na sljedeći način: ΔG = ΔH - TΔS, gdje je ΔH ukupna oslobođena energija (reakcijska entalpija), T reakcijska temperatura (izoterma reakcija), a ΔS promjena entropije. Za elektrokemijske konvertere energije (baterije, gorivi članci) vrijedi ΔG = -nFE, gdje je n broj ekvivalenta (jednak broju elektrona) određen reakcijskom jednadžbom, F količina elektriciteta vezana uz jedan ekvivalent (Faradayeva konstanta), a E elektromotorna sila članka. Termodinamički stupanj djelotvornosti gorive ćelije (nazivan još i intrinzička djelotvornost) definira se izrazom: ήi = ΔG/ΔH. Gorive ćelije imaju velik termodinamički stupanj djelotvornosti. Procesi u njima ne podliježu nekim ograničenjima, pa je djelotvornost konverzije energije znatno veća nego u direktnom izgaranju goriva gdje ta ograničenja postoje.
Naponski stupanj djelotvornosti
Zbog unutrašnjeg otpora (otpor elektrolita, otpor reakcijskog sloja elektroda, energije aktivacije ionskih reakcija itd.) pojavljuje se unutrašnji pad napona, pa je napon V na stezaljkama manji od elektromotorne sile E. Kada je reakcija u gorivom članku beskonačno spora (kada struja teži 0), napon na stezaljkama jednak je elektromotornoj sili. Na temelju toga definira se naponski stupanj djelotvornosti gorive ćelije kao: ήV = V/E.
Faradayski stupanj djelotvornosti
Faradayski stupanj djelotvornosti gorivog članka jest mjera za potpunost iskorištenja goriva u onoj elektrokemijskoj reakciji koja daje električnu struju. Definiran je kao: ήF= Q/Qm ; gdje je Q količina elektriciteta (C, As) dobivena iz gorivne ćelije, a Qm količina elektriciteta koja bi se mogla dobiti iz goriva utrošenog samo u pretpostavljenoj elektrokemijskoj reakciji. Q je uvijek manje od Qm zbog toga što se najčešće ne postiže stehiometrijska potpunost elektrokemijske reakcije ili što se ponekad uz glavnu elektrokemijsku reakciju odvijaju i paralelne, elektrokemijski manje djelotvorne reakcije.
Ukupni stupanj djelotvornosti
Ukupni stupanj djelotvornosti gorivog članka definiran je kao umnožak prethodnih triju stupnjeva djelotvornosti:  ήT  = ήi × ήV × ήF. Ukupni stupanj djelotvornosti niži je od termodinamičkog uglavnom zbog unutrašnjeg pada napona i nepoželjnih promjena koje nastaju u članku tijekom rada. Do sada postignuti ukupni stupanj djelotvornosti gorivog članka tipa vodik – kisik jest oko 0.60.
Prema načinu rada
Prema načinu rada gorivi se članci razvrstavaju na primarne i sekundarne. U primarnim gorivim člancima gorivo i oksidans dovode se iz vanjskih spremnika, a produkt reakcije se odbacuje. U sekundarnim, regenerativnim gorivim člancima produkt reakcije se regenerira u polazne reaktante uz utrošak energije (npr. termičke, električne).
Za regeneraciju se može upotrijebiti i Sunčeva energija, te radijacijska energija iz nuklearnih reaktora ili fisionih produkata dugog vremena poluraspada. Produkti se mogu regenerirati u gorivom članka ili izvan njega, kontinuirano ili u ciklusima. Primarni gorivi članci slični su po principu rada bateriji, po tome što su obje proizvođači električne energije. Sekundarne gorive ćelije slične su akumulatoru jer su oboje samo sredstvo za posredno uskladištavanje energije.
Prema vrsti elektrolita
mini|300px|desno|PEMFC gorivi članci mini|300px|lijevo|MCFC goriva ćelija
Keresan
mini|200px|Govorno područje jezika plemena Keres Keresan, izolirana porodica sjevernoameričkih indijanskih jezika iz Novog Meksika koja se prijašnje svrstavala Velikoj porodici Hokan-Siouan. Jezicima ove porodice govore pripadnici pueblo-plemena Keres, to su:
Radna memorija
Radna memorija kod računalskih sustav je onaj dio RAMa koji je dostupan sustavu za obavljanje korisnog rada, tj. onaj dio koji je dostupan korisniku u kojem se mogu kratkoročno spremati i obrađivati podatci i u kojem se mogu smjestiti programi i to je obično izrađeno koristeći nekakvo sklopovlje. . Radna memorija također je sustavni koncept u kojem neki sustav drži podatke ili informacije koje se trenutno obrađuju i sinonim je za kratkoročnu memoriju koje se obično koristi u opisivanju rada ljudskog mozga.
Keresan
Zapadni [kjq] i istočni kereski [kee] bila su dva jezika kojima su govorili
Bristol, New Hampshire
Bristol je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.688, što je 18 (1,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Deimberg
Dajmberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 98 opštinskih središta okruga Kuzel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 97 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7336014.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kuzel Dajmberg se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kuzel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 360 metara. Površina opštine iznosi 2,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 97 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 46 stanovnika/km².
C7H15N
Molekulska formula C7H15N se može odnositi na:
Al ‘Arish (razvrstavanje)
Al ‘Arish ima više značenja:
Al ‘Arqayn (razvrstavanje)
Al ‘Arqayn ima više značenja:
C6H8O4
Molekulska formula C6H8O4 se može odnositi na:
Massa Marittima
Massa Marittima je općina od 8,219 stanovnika u Centralnoj Italiji u regiji Toskana.
Geografske karakteristike
Massa Marittima leži u brdima masiva Colline Metallifere, okružena krajolikom Maremme ,udaljena 46 km sjeverozapadno od grada Grosseto i svega 20 km od Tirenskog mora.
Historija
left|thumb|240px| [[Katedrala San Cerbone]] Historija Massa Marittime usko je povezana sa rudnicima srebra, bakra i pirita u brdima Metallifere, koji se eksploatiraju od ranog metalnog doba (3. milenij pne.), a naročito od Etruščana do srednjeg vijeka.
Preseljenje biskupije iz Populonije, koje se vjerojatno dogodilo još u 9. vijeku, bio je presudan faktor za razvoj naselja, koje je izraslo uz biskupski zamak Monteregio. Zenit grada bio je tokom 13-14. vijeka, to je bio period ekonomskog, političkog, kulturnog i demografskog progresa zahvaljujući rudarskom bogatstvu. Massa Marittima je 1225. dosegla 10 000 stanovnika, tad je i postala slobodna komuna i kovala vlastitu kovanicu Grosso Massetano.
U najvišem dijelu grada, opasanom bedemima nalazi se sienski zamak Cassero Senese sa tornjem Candeliere, samostan San Pietro all'Orto (12-13. vijek), danas muzej sakralne umjetnosti, crkva Sant'Agostino i samostan klarisa (13. vijek).
Massa Marittima izgubila je političku autonomiju 1335. nakon što ju je zauzela Republika Siena, koja je željela zauzeti rudnike. Nakon tog je započeo period ekonomskog i demografskog pada, koji je pogoršala epidemija kuge 1348.
I pored toga rudarstvo je i dalje radilo, iako značajno manje. Medici koji su 1557. anektirali Republiku Sienu u svoje Veliko Vojvodstvo Toskana, pokušali su oporaviti rudarstvo, ali je to djelomično uspjelo tek njihovim nasljednicima iz Habsburgško-Lotarinške dinastije.
Rudnici su zatvoreni 1980-ih. Od tada se Massa Marittima okrenula turizmu nastojaći revalorizirati svoju baštinu.
C7H14O2
Molekulska formula C7H14O2 se može odnositi na:
Al ‘Arīshah (razvrstavanje)
Al ‘Arīshah ima više značenja:
Via Iadanza, Benevento
Via Iadanza je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 501 m.
Casteldicroce (Vuttaro), Isernia
Casteldicroce (Vuttaro) je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 628 m.
I Am a Bird Now
I Am a Bird Now je drugi album grupe Antony and the Johnsons, objavljen 2005. godine. Album je jula 2005. nominovan za Mercury Music Prize, koju je kasnije iste godine i osvojio. Posle dobijanja nagrade prodaja je toliko porasla da je album sa 135. mesta na UK listi skočio na 16. za samo jednu nedelju, što je najveći skok u istoriji Mercury Music Prize-a. Nekoliko nedelja kasnije album je izbio na 5. mesto UK liste.
Na albumu gostuju Rufus Wainwright („What Can I Do?“), Devendra Banhart, Boy George i Lou Reed. Producent albuma bio je poznati kompozitor filmske muzike Thomas Newman.
Za omot albuma uzeta je poznata fotografija Peter Hujara Warholove superzvezde, Candy Darling.
Spisak pesama
Sve pesme je napisao Antony Hegarty.
General Emiliano Zapata (razvrstavanje)
General Emiliano Zapata ima više značenja:
Posljednji rimski trijumvirat
Posljednji rimski trijumvirat je organizirala Gala Placidija kako bi spriječila potencijalni pokušaj svrgavanja svoga maloljetnog sina Valentinijana III od strane pretjerano moćnog generala.
Organizacija
Gotovo odmah nakon svrgavanja cara Ivana 425 godine Gala Placidija se našla u političkom problemu što učiniti s rimskim generalom Aecijem koji je podržavao oborenog cara uz podršku Hunske vojske. Kako bi se kupio mir ona je ovom generalu ponudila upravljanje Galijom što on prihvaća. Nakon toga ona Gala Placidija potvrđuje Bonifacije upravljanje Afrikom zbog iskazane lojalnosti tijekom vladavine cara Ivana. Posljednje važnija slobodna provincija Zapadnog Rimskog Carstva ovoga doba je bila Italija koju na upravljanje dobiva general Flavije Felix. Njegovim postavljanjem na položaj Zapadno Rimsko Carstvo je bilo podijeljeno između tri trijumvira kako niti jedan od njih ne bi bio dovoljno jak da sam preuzme vlast
Građanski rat
Ta dioba države koja je trebala osigurati mir nije uspjela trajati niti godinu dana. Već 426 godine Felix napada svog afričkog kolegu Bonifaca i gubi bitku nakon čega se poražen vraća u Italiju. Kako se već nakon osnivanja trijumvirata Felix bio sprijateljio s Aecijem on nakon poraza nema drugih mogućnosti nego da nastavi s tom politikom. U pokušaju jačanja njegovog položaja najslabijeg trijumvira Placidija ga proglašava konzulom za 428 godinu, ali to je bilo premalo i prekasno. Sljedeće godine Flavije Aecije napada svoga "saveznika" koji se predaje bez borbe. Zbog navodnog pokušaja zavjere Flavije Felix će biti pogubljen od Aecija 430 godine.
Pobjeda Aecija
Ova potpuna pobjeda Aecija je kod Gale Placide izazvala paniku pošto je sada jedan general vladao svim europskim provincijama. U takvoj situaciji ona se oslanja na Bonifaca bez obzira na ličnu netrpeljivost prema njemu. S takvom potporom on napušta Afriku i vrši s svojom vojskom iskrcavanje u Italiji. Aecije koji nema dovoljno rimskih vojnika za ovaj rat novači barbare nakon čega dolazi do bitke kod Riminija 432 godine. Boniface je dobio bitku, ali izgubio život. Bez obzira na to Aecije bježi u Galiju čekajući nova barbarska pojačanja za rat sljedeće godine protiv generala Sebastijana (zet od Bonifacija) koji je preuzeo upravljanje pobjedničkom vojskom. Sljedeće godine uvidjevši veličinu barbarske vojske koju uspijeva Aecije skupiti general Sebastijan bježi u Istočno Rimsko Carstvo. Na činjenicu da je 433 godine po rimskom zakonu Valentinijan III. postao punoljetan (s 14 godina) Aecije se ne obazire i preuzima upravljanje Zapadnim Rimskim Carstvom.
Cheffois
Šefoa je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Vandeja koja pripada prefekturi Fontne le Konte.
Po podacima iz nomhab=Cheffoisiens, Cheffoisiennes. godine u opštini je živelo 821 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 110 metara (maksimalnoj 199 m, a minimalnoj 75 m).
Costișata, Bezdead
Costișata je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Bezdead.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 320 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 745 m.
El Tiple, Múzquiz
El Tiple je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Múzquiz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 469 m.
C7H12N2O4
Molekulska formula C7H12N2O4 se može odnositi na:
San Isidro, Aguascalientes
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1852 m.
Cubanicuilco, Los Reyes
Cubanicuilco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Los Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 432 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2071 m.
Ubaga Costa, Imperia
Ubaga Costa je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 438 m.
Pedrocca, Brescia
Pedrocca je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Srhinje
Srhinje je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Visoko koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.364 stanovnika.
C7H12O4
Molekulska formula C7H12O4 se može odnositi na:
As Sawdah (razvrstavanje)
As Sawdah ima više značenja:
Dellfeld
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Jugozapadni Palatinat Delfeld se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Jugozapadni Palatinat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 238 metara. Površina opštine iznosi 7,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.431 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 198 stanovnika/km².
Informatičko doba
Informacijsko doba (poznato i kao digitalno doba, doba novih medija i kompjutersko doba), razdoblje koje karakteriše mogućnost pojedinaca da slobodno razmenjuju informacije i da imaju brz pristup znanju, što je ranije bilo otežano ili čak nemoguće. Ova ideja je blisko povezana sa digitalnim dobom i smatra se pretečom istog. Informatičkom dobu je prethodilo industrijsko doba. Internet igra veliku ulogu u ovim promenama.
Informacijsko doba uslijedilo je nakon industrijskog doba, a u svom užem značenju odnosi se na razdoblje nakon 1972. g. koje obilježava brzina kretanja informacija koja je veća od brzine fizičkog kretanja. Njegova glavna odrednica je raspostranjenost informacijske tehnologije koja povećava brzinu i učinkovitost prijenosa informacija.
U širem smislu, početak informacijskog doba podudara se s izumom telegrafa 1837., nakon čega je uslijedio razvoj čitavog niza uređaja čija je svrha bila obrada i prijenos informacija. Informacijsko doba svoj puni zamah doživljava pojavom osobnih računala 80-ih godina prošlog stoljeća i uspostavom globalne mreže. S ekonomskog stajališta možemo reći da nakon njega slijede razdoblja ekonomije znanja i tzv. neopipljive ekonomija koja iskorištava znanje, kreativnost i nove mogućnosti suradnje.
Predinformatičko razdoblje
Uvođenje pisma je predstavljalo veliki korak u napretku civilizacije, a najviše je doprinelo razvoju prenosa informacija. Pre toga se znanje prenosilo govorom, tako što bi šegrt ili neko od rodbine nastavljao tradiciju, po principu „s kolena na koleno“.
Industrijsko doba je uvelo mašine i manufakturni rad. Istina, mnogi radnici su se osećali otuđenim usled pojave mašina, jer nisu mogli da osete svoj doprinos proizvodu.
Rat kao negativna ljudska tvorevina ipak ima i pozitivne strane. Kako raste konkurencija među suprotstavljenim stranama, dolazi i do razvoja tehnike. Posledica Prvog svetskog rata u tehnološkom smislu bila je masovna distribucija radio aparata. Posle Drugog svetskog rata su televizori postali dostupni masama. Hladni rat je uveo čoveka u svemir i doveo do stvaranja interneta 1968. godine u Pentagonu.
Le Cocu magnifique
Le Cocu magnifique je drama belgijskog pisca Fernanda Crommelyncka objavljena 1921. godine. Protagonist je Bruno, seoski pisar koji za život zarađuje pišući ljubavna pisma za svoje nepismene suseljane. Radnja prikazuje kako postane bolesno ljubomoran, odnosno uvjeren da oni žele spavati sa njegovom suprugom, te na kraju zaključi da se straha može riješiti jedino ako se on ostvari, a što izaziva neočekivano razorne posljedice. Le Cocu magnifique je sljedeće godine premijerno izveden u Moskvi u režiji Vsevoloda Mejerholjda, pri čemu je posebnu pažnju izazvalo korištenje jednostavne konstruktivističke scenografije.
Informatičko doba
Digitalna i ICT revolucija
mini|desno|250px|Računalni laboratorij Digitalna revolucija odnosi se na posljedice pada cijena digitalnih komunikacijskih uređaja te obuhvaća promjene u tehnologiji i društvu. Nastupila je 70-ih g. 20. st. izumom mikroprocesora, dok njen vrhunac započinje 90-ih smještanjem Interneta u privatnu sferu. Informacijska i komunikacijska tehnologija (ICT) obuhvaća računala, komunikacijsku opremu i s njima povezane usluge te se bavi proučavanjm informacijskog doba. Digitalna i ICT revolucija odvijale su se usporedno. Drugim riječima, analogni uređaji koji služe komunikaciji i prijenosu informacija prolaze kroz proces digitalizacije. Takvo povezivanje različitih usluga (telefonija, televizija, Internet itd.) u jedinstvenu digitalnu mrežu naziva se konvergencija. Osnovna pokretačka snaga informacijskog doba je Internet, koji omogućuje nove oblike komunikacije, poslovanja i učenja. Internet je plodno tlo za inovacije, a u svojim temeljima je demokratičan, jer svatko može biti autor sadržaja. Osobine digitalne tehnologije su integritet medija, integracija medija, fleksibilna interakcija, transakcije, mogućnost podešavanja alata, uređivanje tekstualnih, audio, vizualnih i video zapisa.
Informacijska ekonomija
U informacijskoj ekonomiji produktivnost i konkurentnost tvrtki ovisi o njihovoj mogućnosti stvaranja, obrade i primjene informacija utemeljenih na znanju, a oslanja se na intenzivnu uporabu informacijske tehnologije. Informacijska ekonomija je globalna, visoko produktivna i uključuje profit koji proizlazi iz brzine inovacija. Još neki od pojmova koji se odnose na istu pojavu, samo što naglašavaju različite aspekte jesu ekonomija znanja, nova i mrežna ekonomija. Utjecaj ICT revolucije očituje se u pojavi e-trgovine, tj. poslovnim transakcijama koje koriste elektroničku komunikaciju i digitalnu tehnologiju. S novom tehnološkom revolucijom došlo je do promjena na tržištu rada. Naime, sve su traženiji stručnjaci na području ICT usluga, tehnologije i informacijske ekonomije, ali i niz pružatelja intelektualnih usluga, kao što su odvjetnici, znanstvenici, profesori, novinari i dr. U ovom novom okružju neophodno će biti cijeloživotno učenje, koje će omogućiti upravo informacijska tehnologija.
Sociološki aspekti
Internet i digitalna tehnologija pružaju nove prilike za učenje, omogućuju pojedincima direktnu prodaju ideja, usluga ili proizvoda, pristup informacijama te zadovoljavanje emocionalnih i psiholoških potreba. Javljaju se tzv. virtualne zajednice utemeljene na zajedničkim interesima. S druge strane, vidljiva je i pojava otuđenja, najčešće unutar institucije obitelji, te ovisnosti o novim tehnologijama. Globalizacija podrazumijeva brisanje umjetnih granica slobodnim protokom dobara, usluga, kapitala, znanja i ljudi. Omogućile su ju niske cijene prijevoza i komunikacija, a potonje ukazuje na njenu povezanost s ICT revolucijom. Unatoč globalizaciji nemaju svi jednaku mogućnost pristupa informacijskoj tehnologiji i Internetu. Taj razdor između informacijski bogatih i informacijski siromašnih naziva se digitalna podjela.
Internet
Internet predstavlja najveću distributivnu mrežu koja povezuje računare širom sveta, otpornu na destruktivno ponašanje u globalnim razmerama i prestanak rada. Internet je nemoguće uništiti u jednom naletu. Čak i ako se velike distribucije pogaze, postoji mogućnost premoštavanja.
Izumom Vorld Vajd Veba 1989. godine internet dobija na značaju u globalnim razmerama. Danas internet predstavlja glavni protok informacija i kao medij beleži najbrži rast. Na taj način internet postaje ozbiljna konkurencija drugim vrstama medija (štampa, televizija).
Progresija
Shvatanje ovog aspekta društvenog života je svuda drugačije. Ipak, kao glavno obeležje javlja se činjenica da informacija postaje besplatna i svima dostupna. U Feniksu je osnovan prvi internet fakultet.
Mnogi ljudi pojam informatičkog doba razumeju pomoću termina kao što su mobilni telefoni, digitalna muzika, televizori visoke rezolucije, digitalne kamere, elektronska pošta, internet, kompjuterske igre i ostali skorašnji izumi. Usled ubrzanog razvoja tehnologije skoro je nemoguće pratiti domete informatičke revolucije.
El Maguey, Bolaños
El Maguey je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Bolaños.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1212 m.
Isola, Caserta
Isola je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Goriva ćelija s čvrstim oksidima kao elektrolitom
mini|250px|desno|Shema gorive ćelije s čvrstim oksidom Goriva ćelija s čvrstim oksidima kao elektrolitom (SOFC, eng. Solid Oxide Fuel Cell) je elektrokemijski uređaj za energetske pretvorbe koji proizvodi električnu energiju oksidiranjem goriva. Gorive ćelije karakterizira njihov elektrolitski materijal, a kako i samo ime govori, SOFC koriste čvrsti oksid ili keramiku kao elektrolit. Prednosti ove skupine gorivih ćelija su velika učinkovitost, dugotrajna stabilnost, fleksibilnost goriva, niske emisije i troškovi. Najveći nedostatak je visoka radna temperatura koja rezultira dužim vremenom pokretanja i problemima mehaničke i kemijske kompatibilnosti.
Uvod
Gorive ćelije s čvrstim oksidima imaju široko područje primjene, od uporabe za pomoćna napajanja u vozilima do stacionarne proizvodnje energije od 100W do 2MW. Rade na vrlo visokim temperaturama, obično između 500 i 1000°C. Iskoristivost za ovaj tip ćelije je relativno loša, oko 60%, ali se otpadna toplina može koristiti za proizvodnju pare čime iskoristivost može porasti i do 85%. U ovim ćelijama ioni kisika prolaze difuzijom kroz elektrolitni materijal čvrstog oksida pri visokoj temperaturi i reagira s vodikom na anodnoj strani.
Zbog visoke radne temperature SOFC nemaju potrebu za skupim katalizatorom za razliku od gorivih ćlanaka s polimernom membranom kao elektrolitom (PEMFC) i drugih vrsta ćelija, koji rade na nižim temperaturama. Kod njih se gorivo može reformirati unutar same anode dok bi kod PEMFC došlo do uništavanja katalizatora ugljičnim monoksidom. Zahvaljujući tome, SOFC mogu raditi na širok spektar goriva kao što su: metan, propan, butan, zemni plin, fermentacijske plinove, uplinjenu biomasu, itd. Sumpor sadržan u gorivu mora se ukloniti prije ulaska u ćeliju, što se lako postiže filtriranjem pomoću aktivnog ugljika ili cinkovim absorbentom. SOFC se može povećati učinkovitost uporabom topline dobivene iz egzotermnog procesa elektrokemijske oksidacije vodika za endotermni proces reforminga goriva. Unutarnje reformiranje omogućuje veliko smanjenje troškova.
Toplinska ekspanzija zahtijeva ujednačen i spor proces zagrijavanja na početku. Obično je to 8 ili više sati. Mikro-cjevaste geometrije daju puno kraće vrijeme pokretanja, reda veličine u minutama.
Za razliku od većine drugih tipova gorivih ćelija, SOFC može imati različite vrste geometrija. Pločasta geometrija je tipična geometrija koju rabi većina gorivih ćelija pri kojoj je elektrolit u sendviču između elektroda. SOFC mogu biti napravljeni u cjevastom obliku gdje zrak ili gorivo prolazi kroz unutrašnjost cijevi, a drugi plin prolazi s vanjske strane cijevi. Prednost takve geometrije je u puno lakšoj hermetizaciji goriva. Učinkovitost pločaste geometrije je zasad veća nego za cjevastu geometriju jer kada ih usporedimo, pločasta geometrija ima manji otpor. Među ostalim geometrijama se nalaze i modificirane pločaste ćelije (MPC ili MPSOFC) kod kojih ravnu površinu pločaste ćelije zamjenjuje valovita. Takve geometrije su obećavajuće jer imaju prednosti i pločastih (nizak otpor) i cjevastih ćelija (lakša hermetizacija).
Anoda
Keramički (anodni) sloj mora biti veoma porozan kako bi propustio gorivo do elektrolita. Najčešće rabljeni materijal je cermet sastavljen od nikla pomiješanog s keramičkim materijalom koji se rabi za elektrolit u datom članku, najčešće je to YSZ (cirkonij stabiliziran itrijem). Anoda je obično najdeblji i najjači sloj u svakom posebnom članu, jer ima najmanje polarizacijske gubitke i često je sloj koji daje mehaničku potporu. Elektrokemijski gledano, svrha anode je da upotrijebi kisikove ione koji difuziraju kroz elektrolit za oksidaciju goriva. Reakcija oksidacije između kisikovih iona i vodika proizvodi vodu i struju. Četiri minerala od kojih se sastoji SOFC su BSCF (barij, stroncij, kobalt i željezo).
Elektrolit
Elektrolit je gust sloj keramike, koja provodi kisikove ione. Njegova električna vodljivost mora biti što je moguće niža, kako bi se spriječili mogući gubitci od curećih struja. Visoke radne temperature dopuštaju, da prijenos kisikovih iona bude dostatan za dobre performanse. Ipak, kako se temperatura približava donjoj granici pri oko 600°C, elektrolit počinje pokazivati velik otpor ionskom transportu i utjecati na rad. Popularni elektrolitski materijali uključuju YSZ (najčešće 8%-ni oblik Y8SZ) i gadolinijem pročišćen cerij (GDC).
Bulldog Drummond Strikes Back (film, 1947)
Bulldog Drummond Strikes Back je američki crno-bijeli triler film snimljen 1947. godine u režiji Franka McDonalda. Predstavlja adaptaciju romana Knock-Out britanskog pisca H. C. McNeilea  o pustolovu Bulldogu Drummondu, odnosno nastavak iste godine snimljenog filma Bulldog Drummond at Bay. Australijski glumac Ron Randell ponavlja glavnu ulogu, a radnja prikazuje kako protagonist, istražujući ubistvo inspektora Scotland Yarda koji je tražio nestalu nasljednicu, u zamku pronalazi dvije različite žene koje tvrde da su upravo one nestala žena.
Goriva ćelija s čvrstim oksidima kao elektrolitom
Međuspoj
Međuspoj može biti ili metalni ili keramički sloj koji leži između pojedinih članaka. Njegova svrha je povezivanje svakoga članka u seriji kako bi se struje koje proizvode pojedine članke mogle kombinirati. Kako je pri tome izložen i oksidirajućoj i reducirajućoj strani članka na visokim temperaturama, mora biti izuzetno stabilan. Iz tog razloga keramike se dugoročno pokazuju bolji materijal za međuspoj od metala. Ipak, keramike koje se rabe za to su vrlo skupe u odnosu na metale. Niklove i čelične legure sve više obećavaju kako se razvijaju SOFC za niže temperature (600-800°C). Najčešći intermetalni materijali danas rabljeni su pročišćeni lantanovi kromidi. Keramičko-metalni kompoziti zvani cermet se također razmatraju jer su pokazali termalnu postojanost pri visokim temperaturama uz izvrsnu električnu vodljivost.
Bulldog Drummond Strikes Back (film, 1947)
Sljedeće godine je u produkciji 20th Century Fox sa filmom 13 Lead Soldiers pokrenuta nova serija filmova o Bulldogu Drummondu gdje je naslovni lik tumačio Tom Conway.
Goriva ćelija s čvrstim oksidima kao elektrolitom
Polarizacije
V = E0 − iRω − ηkatode − ηanode
Kod SOFC treba se usredotočiti na omsku i koncentracijsku polarizaciju jer je pri visokim temperaturama aktivacijska polarizacija mala. Ipak, kako se bližimo donjoj granici rada od ~600°C i aktivacijska polarizacija postaje bitna.
Omska polarizacija
Omski gubitci u gorivom članku proizlaze od ionske vodljivosti kroz elektrolit. To svojstvo ovisi od kristalne strukture materijala i atoma koji ju čine. Ipak, postoji više načina na koje se može povećati ionska vodljivost. Rad na višim temperaturama, npr., može znatno smanjiti omske gubitke. Povrh toga, supstitucijske metode poboljšavanja kristalne strukture i kontrola nepravilnosti također mogu odigrati značajnu ulogu u povećanju vodljivosti. Još jedan način za smanjenje omskog otpora je smanjenje same debljine elektrolitskog sloja.
Koncentracijska polarizacija
Koncentracijska polarizacija je rezultat konačnog difuzijskog procesa plina koji određuje kretanje plinova u i iz elektrokemijske reakcije. Količinu masenog protoka plinova opisuje prvi Fickov zakon. Maksimalna količina difuzije plina (koja je u direktnoj vezi s trenutno maksimalno postizivom gustoćom) se postiže kada se pretpostavi da je koncentracija goriva u elektrokemijski aktivnom području jednaka nuli. Razlika potencijala između slučaja u kojem struja teče i slučaja kad ne teče je koncentracijska polarizacija i jednaka je:
Pri čemu je:
R = plinska konstanta
T0 = radna temperatura
n = broj elektrona izmjenjenih u elektrokemijskoj reakciji
F = Faradayeva konstanta
i = radna struja
il = maksimalna struja
Koncentracijska polarizacija jako ovisi o vrsti korištenih plinova kao i o udaljenosti kroz koju moraju difundirati. Postotak volumena pora kao i duljina difuzije se mogu mijenjati u svrhu optimizacije ovih svojstava. Za slične geometrije, katodne koncentracije su mnogo veće nego anodne koncentracije zbog manje difuznosti O2/N2 u katodi nego H2/H2O u anodi.
Aktivacijska polarizacija
Aktivacijska polarizacija je rezultat kinetike povezane s elektrokemijskim reakcijama. Svaka reakcija ima određenu aktivacijsku barijeru koja se mora nadići kako bi se proces pokrenuo, a ta barijera vodi do polarizacije. Jednadžba polarizacije navedena niže se dobiva rješavanjem Butler-Volmerove jednadžbe za stanje velike gustoće struje (u kojem članak obično radi):
Pri čemu je:
R = plinska konstanta
T0 = radna temperatura
β = koeficijent prijenosa elektrona
z = elektroni povezani s elektrokemijskom reakcijom
F = Faradayeva konstanta
i = radna struja