cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Manjinski problem u novoj Jugoslaviji
Čubrilović napominje da su "ovi ratovi najpogodniji za rešavanje tih problema", jer "ono, zašto bi u mirno doba trebale decenije i vekovi, za vreme ratova svršava se za koji mesec i koju godinu." Stoga on predlaže da NOVJ još u toku ratnih operacija "planski i nemilosrdno" očisti od nacionalnih manjina ove krajeve, da bi bili naseljeni "nacionalnim elementom".
Petar II Petrović Njegoš
Njegoš je udario temelje moderne crnogorske države uspostavljanjem organa vlasti: Senata, Gvardije i Perjanika i uvođenjem plaćanja poreza. Objedinio je svetovnu i versku vlast proterivanjem guvernadura Radonjića iz zemlje, čime je ukinuta tradicionalna podela vlasti između guvernera koji se oslanjao na Zapad i episkopa koji se oslanjao na Rusiju.
Njegovo najuticajnije pjesničko djelo je Gorski vijenac, objavljeno 1847. godine.
Manjinski problem u novoj Jugoslaviji
Tekst memoranduma je prvi put objavljen u Mladini (br. 49, 18. XI 1988), a zatim i u Nedeljnom telegrafu (18. i 25. IX 1996). Na engleskom jeziku ga je objavio Robert Elsie, u: Gathering clouds: the roots of ethnic cleansing in Kosovo and Macedonia: early twentieth century documents, Peja 2002, 68–76. Ovaj memorandum se pominjao i na suđenjima Haškog tribunala. U njemu se prvi put u srpskohrvatskom jeziku upotrebljava termin “etnički čist”.
Petar II Petrović Njegoš
Mladost
1825. godine vladika Petar I, dovodi Rada k sebi u cetinjski manastir da ga školuje i pripremi za naslednika. Stric je ranije za naslednika spremao Njegoševa brata od strica, ali je ovaj više voleo vojsku i oficirski poziv. Njegoš se nije redovno školovao. Kod cetinjskih i bokeljskih kaluđera učio se samo osnovnoj pismenosti. Tih godina Rade sastavlja svoje prve pesme. Posle mu je stric doveo za učitelja Simu Milutinovića Sarajliju. Sima Milutinović upućuje Rada u klasiku, umetnost, istoriju, filozofiju i književnost. Njegoš je bio pod jakim uticajem antičkog klasicizma. Klasičnu grčku poeziju čitao je na ruskom. Sarajlija je kod Njegoša razvio ljubav prema narodnoj poeziji i potsticao ga na pisanje. Njegoš je zaneseno voleo narodne pesme, skupljao ih i sam stvarao nove. Na Njegoša je uticao i Lukijan Mušicki, koji je 1830-ih godina imao glas velikog pesnika.
Vladavina
Vladika Rade|thumb
Stratton, Ohio
Straton je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Petar II Petrović Njegoš
Vladavina
18. oktobra 1830 preminuo je njegov stric, vladika Petar, nakon čega je sedamnaestogodišnji Rade Tomov proglašen za „namjesnika mitropolita crnogorskog“. Prema predanju, stric mu je na samrti rekao posljednje riječi: "moli se Bogu i drž se Rusije." Dva dana kasnije, Rade se zakaluđerio, uzeo ime Petar i primio episkopsku upravu nad Crnom Gorom. U to vreme, Crna Gora je bila savez plemena bez atributa države, njene granice nisu bile određene a centralna vlast skoro da nije postojala. U međunarodnim odnosima Crna Gora smatrana je turskom teritorijom. Srpski vladika često je potajno obavljao i neke svetovne vladarske dužnosti u susednim plemenima, dok je u Boki Kotorskoj i oko Skadra bio samo episkop. Uz vladiku kao duhovnog vladara, pod uticajem Rusije, postojao je i svetovni vladar guvernadur (guverner), pod uticajem zapada. Neka crnogorska plemena priznavala su vladikinu, ali i mletačku, austrijsku ili tursku vlast. Njegoš je nastojao da centralizuje državnu vlast. On je bio u sukobu sa guvernadurom Vukolajem Radonjićem, koji je pokušavao da ograniči svetovnu vlast porodice Petrović. Guvernadur je nakon smrti Petra I osporio njegovom sinovcu Radu pravo na nasljednu vlast na crnogorskom tronu. Pod optužbom da je činio prijestupe i prkosio vladiki, donesena je odluka da se guvernarudu Vukolaju Radonjiću oduzme zvanje i crnogorski pečat (mohur).
Stratton, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 294, što je 17 (6,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Petar II Petrović Njegoš
Vladavina
Radi uspostavljanja vlasti uzemlji Njegoš pozvao u pomoć dvojicu Crnogoraca koji su živeli u Petrogradu - Mateju Vučićevića, crnogorskog poverenika u Rusiji i njegovog ujaka Ivana Vukotića, podoficira u ruskoj vojsci. Na zboru koji je Njegoš sazvao, 21. septembra 1831. se donose odluke o uspostavljanju organa vlasti: Senata, Garde i Perjanika. Na čelo svetovne vlasti dolazi vladika Rade koji vlada u dogovoru sa Senatom koji čine predstavnici najutjecajnijih srpskih porodica. Za prvog predsednika Senata izabran je Ivan Vukotić, a za potpredsednika Mateja Vučićević. Sedište Senata bilo je na Cetinju, a Gvardije u Rijeci Crnojevića. Ovim odlukama ukinuta je dugogodišnja tradicija da Crnom Gorom upravlja vladika sa guvernadurom. Njegoš u oktobru 1831. i u februaru naredne godine, u dva navrata, bezuspešno pokušava da osvoji Podgoricu i Zetu. Protivnici su ga kritikovali da se više bavi lovom i pesništvom nego vladarskim poslovima i da često odlazi u Boku da se udvara damama i igra karte.
Početkom januara 1832. zbog navodnih "zavereničkih nastojanja", Senat proteruju porodicu guvernadura Radonjića, koja je više od sto dvadeset godina obavljala guvernadurske funkcije u Crnoj Gori. Kazna je bila da se Vuko i njegov rodni brat Marko Radonjić metnu u okove i zatvore u špilji Cetinjskog manastira i da se 6 kuća Radonjića, odnosno 32 člana njihove obitelji protjeraju na austrijski teritorij (Kotor). Napad je izvršen noću i Radonjićeva kuća je najprije potpaljena, pa je Pejo uspio da uhvati bivšega guvernadura Vuka, a pored toga ubijeno je još 5-6 lica na Lovćenu, gdje su im bili katuni. Svi ostali su se predali i pošli su u Kotor, dok im je imanje razgrabljeno, a kuće zapaljene i srušene. Bivši guvernadur je sa svojim bratom doveden na Cetinje i zatvoren u jednoj manastirskoj pećini, koja će se otada zvati Guvernaturovica. Vukolaj je pušten iz tamnice 20. 04. 1832. pod pratnjom gvardije odveden je u Kotor, gdje je ubrzo umro 30. 05. 1832. usled posljedica tamnovanja. Ukidanje i proterivanje guvernadura je izazvalo žestoku opoziciju, čak i Njegoševog nekadašnjeg učitelja Sarajlije.
1833 putovao je u Petrograd, gde bude zavladičen. Iste godine je zaveden porez („harač“, kako su ga zvali Crnogorci), koji je počeo da se naplaćuje naredne godine. Po zavladičenju uzima ime Petar i od tada se potpisivao vladika Petar Petrović, ali ga je narod zvao vladika Rade (vladikom Petrom je nazivan njegov stric). Na Cetinje donosi nekoliko stotina knjiga za potrebe Crkve i škole. Tokom tog putovanja, Njegoš nabavlja štampariju koja je na Cetinje doneta početkom januara 1834. 1834. Objavljuje na Cetinju prvu zbirku pesama Pustinjak cetinski, odštampanu u svojoj štampariji. Iste godine objavljuje drugu zbirku Lijek jarosti turske.
thumb|[[Cetinjski manastir, sedište pravoslavnog vladike.]]
1837. godine vladika Rade je od kneza Miloša Obrenovića zatražio zabranu izdavanja sabranih djela pokojnog srpskog prosvjetitelja Dositeja Obradovića, nazivajući njegova dela "zlim i razvratnim":
1840. odlikuje Aleksandra Karađorđevića vojvodskim činom. 1841. Od Johana Turskog, zamenika austrijskog guvernera Dalmacije, dobija na poklon mikroskop. 1842. Odesko društvo ljubitelja istorije i starine bira ga za svog člana 20. januara, a Društvo srbske slovesnosti u Beogradu za svog počasnog člana 11. juna. Meseca marta 1842. Edoardo Grije je na Cetinju uručuje Njegošu brilijantni krst, dar austrijskog cara, kao priznanje za suradnju na uređenju granice. Istim povodom ruski car Nikolaj ga odlikuje ordenom sv. Ane prvog stepena. Septembra 1842. u Dubrovniku potpisuje sa hercegovačkim vezirom Ali-pašom Rizvanbegovićem ugovor o prestanku neprijateljstava, koji je ubrzo prekršen kada su krajem jula 1843. Crnogorci ubili izaslanike Ali-paše Rizvanbegovića. Sredinom septembra na Grahovu dolazi do nekoliko sukoba između Crnogoraca i hercegovačkih Turaka:
thumb|[[Knjaževina Crna Gora 1862.]]
U proleće 1845. završava pisanje Luče mikrokozma, religiozno-filozofskog speva o nastanku sveta. 1846. završava pisanje Gorskog vijenca, epa o istrebljenju "poturica".
U prvoj polovini 1847. godine, izazvana velikom glađu, izbija buna u pograničnoj Crmničkoj nahiji, koju je pomogao skadarski paša hranom, municijom i svojom vojskom. Pobuna u korenu biva ugušena u krvi. Njegoš osuđuje na streljanje nekoliko vođa pobune.
Tokom revolucije 1848. u Austriji, Njegoš je nudio hrvatskom banu Josipu Jelačiću vojnu pomoć od dve hiljada ljudi. U pismu od 17. studenog 1848. Njegoš guverneru Dalmacije Turskom odgovara:
Njegoš odvraća stanovnike Boke od pobune protiv austrijske vlasti. Istovremeno počinju pobune u Turskoj. Njegoš prihvata Garašaninovu politiku: protiv je revolucije u Austriji, a za revoluciju u Turskoj. Njegoš počinje da razvija planove o oslobođenju okolnih teritorija od turske vlasti. Njegovi poverljivi ljudi obilaze krajeve od Neretve na zapadu, do Višegrada na severu i Peći na istoku. Njegoš pregovara sa okolnim turskim vladarima pobunjenim protiv centralne sultanove vlasti. Sredinom aprila kod Njegoša dolazi Matija Ban, poverljivi izaslanik Aleksandra Karađorđevića i srpske vlade, čiji je plan bio "oslobođenje Srpstva" i stvaranje zajedničke države Srba, Hrvata i Bugara, u kojoj bi Njegoš bio duhovni poglavar u Peći, a srpski knez svetovni poglavar u Prizrenu. Ban izlaže plan Njegošu i daje mu 1000 dukata. Plan uključuje izlazak oko sedam hiljada crnogorskih ratnika na okolne teritorije. Krajem 1848. godine, Njegoš uviđa da se usled "strašnih pogreški" ti planovi ne ostvaruju.
thumb|Unutrašnjost Njegoševa [[Mauzolej|muzoleja na Lovćenu, rad Ivana Meštrovića.]]
Početkom proleća 1850. biva obustavljen plan pobune hrišćana u Hercegovini, Bosni i Albaniji, koju bi predvodila Crna Gora a pomagala Srbija. Njegoš je veoma teško primio izvješće izaslanika srbijanske vlade o obustavi ustanka, nakon čega je srdito vikao:
Bolest i smrt
Krajem 1850. godine odlazi u Beč i Italiju radi lečenja. Početkom 1851. godine boravi u Napulju i Rimu, teško bolestan. Bolovao je od teške bolesti, tuberkuloze, od koje je preminuo 19 oktobra 1851 na Cetinju. Planirana sahrana na Lovćenu je odložena pa je Njegoš 21. oktobra privremeno sahranjen u manastiru Cetinje.
Njegoševa štamparija je prestala da postoji 1852. kada su njena slova prelivena u zrna za puške. Knjaz Danilo je izvršio amanet, i preneo stričeve ostatke u kapelicu na Lovćen 1855. godine. Kad su Austrijanci u I. svetskom ratu osvojili Crnu Goru, spustili su Njegoševe kosti na Cetinje 12. avgusta 1916. godine, a kapelu na Lovćenu oštetili topovskom vatrom. 23. septembra 1925. godine, kralj Aleksandar Karađorđević je izvršio svečan prenos Njegoševih kostiju u novu kapelu, koja je podignuta umesto stare kapele.Mauzolej na Lovćenu je, na mestu te kapele, sagrađen početkom 70-tih godina XX veka, gde sada počivaju posmrtni ostaci ovog velikog pesnika i državnika. Prihvatao je ideju jugoslovenstva.
Djela
thumb|[[Gorski vijenac]]
1854 objavljena je Slobodijada, epski spev u deset pevanja, u kome slavi crnogorske pobjede nad Turcima i Francuzima. Njegoš je radio i na prikupljanju narodnih pjesama i izdao ih u zbirci Ogledalo srpsko. Po suvremenim listovima i časopisima izišao je znatan broj njegovih kraćih pjesama, prigodnog i moralnog karaktera, kao i veliki broj oda i poslanica.
Njegoš vremenom sve više razvija svoj stil te poslednjih sedam godina života daje tri svoja glavna djela:
Kosovski mit
Njegoš u Gorskom vijencu i drugim djelima na osnovu elemenata kosovske legende formuliše razrađen sistem. Prema Njegoševom obrascu, srpski srednjovjekovni lideri su počinili smrtni greh razdora i nelojalnosti. Bog ih je kaznio preko poraza na Kosovu, nakon čega su Srbi pali pod tursku vlast, što predstavlja nacionalnu paralelu biblijskoj priči o padu, po kojoj je ljudski pad kazna za prvobitni Adamov greh neposlušnosti Bogu. Da bi se Srbi iskupili pred Bogom, oni moraju biti jedinstveni. Glavna pretnja srpskom jedinstvu nije osvajačka turska vojska, već otrov u samom srpskom narodu, tzv. “poturice”, odnosno domaći muslimani, koji su prihvatili neprijateljsku veru. Njegoš stvara kult Obilića, svetog ratnika koji daje život u borbi za veru. Kao što se čovečanstvo može spasti sledeći Isusa, tako i Srbi mogu sledeći Obilića. U Njegoševom sistemu glavni neprijatelji više nisu Turci, već domaći muslimani, koji postaju ljudska žrtva kojom se iskupljuje prvorodni greh nacionalnog nejedinstva. Smatra se da je Njegoš, pravoslavni episkop i vladar, podsticao kult Obilića kao „žertve blagorodne“ vođen svojim državničkim rezonom.
Zoran Grubić
Zoran Grubić je bio hrvatski nogometaš.
Igrao je za RNK Split tijekom 1950-ih godina. U prvoj Splitovoj prvoligaškoj sezoni odigrao je tri utakmice.
Breuil-sous-Argenton
Brej suz Aržanton je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Bresir.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 412 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19,55 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 117 metara (maksimalnoj 157 m, a minimalnoj 67 m).
Villa Formicone II, Chieti
Villa Formicone II je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
Saulsbury, Tennessee
Solsberi je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Oristano
Oristano (sardinski: Aristanis) je grad od 31.155 stanovnika u Italiji, glavni grad Oristanske provincije na Sardiniji.
Geografija
Oristano leži na zapadu Sardinije, pored ušća rijeke Tirso. Udaljen je nekih 7 km od mora, odnosno 95 km sjeverozapadno od Cagliarija.
Historija
mini|lijevo|225px| [[Katedrala Santa Maria Assunta]] Oristano je osnovan u 11. vijeku pne. od strane feničkih izbjeglica iz grada Tharrosa, čije ruševine još i danas stoje pored grada. Još za ranog srednjeg vijeka postao je prijestolnica guidicata Arborea. Poziciju administrativnog centra i biskupskog središta zadržao je i u kasnijim vjekovima kad su njime zavladali španjolski Aragonci.
Znamenitosti
Oristano ima arheoloških ostataka iz rimskih vremena. Jedna od znamenitosti grada je spomenik Eleanore Arborejske, vladarice Giudicata Arborea koja je vladala od 1383. do 1404. i bila važna figura u sardinijskoj historiji. Važan je i toranj sv. Kristofora iz 1291. te romaničko-gotička katedrala Santa Maria Assunta, dovršena 1288. i temeljno rekonstruirana u 18. vijeku.
Privreda
Oristano je centar poljoprivrednog kraja, a od industrije ima tvornicu ribljih konzervi poznatoj po jeguljama i ciplima.
Frane Fradelić
Frane Fradelić je bio hrvatski nogometaš. Igrao je u nogometnom klubu Split tijekom 20-ih i 30-ih godina 20. stoljeća Kao kapetan momčadi, predvodio je svoj tim u najuspješnijoj Splitovoj sezoni prije 2. svjetskog rata - 1933. godine. Tada su se Crveni plasirali u najviši rang nekadašnje države: Nacionalnu ligu. Raznim spletkama Split je bio prisiljen ponovo ići u nove kvalifikacije, ali nije u njima uspio ponoviti raniji uspjeh.
ExPASy
__NOTC__ ExPASy je proteomski server Švajcarskog instituta za bioinformatiku (SIB) koji analizira proteinske sekvence i strukture i podatke 2D gel elektroforeze (elektroforeze 2D stranice). Ovaj server funkcioniše u kolaboraciji sa Evropskim bioinformatičkim institutom. ExPASy takođe proizvodi bazu-znanja proteinskih sekvenci, UniProtKB/Swiss-Prot, i njen računarski komentarisan dodatak, UniProtKB/Trembl.
Između instalacija od 1. avgusta 1993 i 5. aprila 2007, ExPASy je bio konsultovan 1 milijardu puta.
Josip Belotti
Josip Belotti je bio igrač Splita između dva svjetska rata. Počeo je igrati početkom 1924. godine u pretečama današnjeg Splita. Bio je član momčadi iz 1933. koja plasirala u tadašnju Nacionalnu ligu, ali je raznim makinacijama od strane tadašnjeg Saveza morala proći kroz ponovljene kvalifikacije i sa prepolovljenom momčadi (polovica igrača pozvana na odsluženje vojnog roka) u kojima se više nisu uspjeli popeti u elitni rang. Dugo godina bio je aktivan u radu "Splita".
Refraktometrija
Refraktometrija je metoda za određivanje indeksa prelamanja, jedne od osnovnih osobina supstancije, u nameri da se, na primer:
Indeks prelamanja supstance strogo zavisi od temperature i talasne dužine upotrebljene svetlosti i to tako da opada sa porastom ovih parametara, pa se mora obratiti pažnja na temperaturne razlike i talasne dužine (sistem se termostatira). Merenja se obično vrše na standardnoj temperaturi od 20 °C (68 °F) i koja se smatra sobnom temperaturom. Za talasnu dužinu obično se koristi natrijumova D linija dužine 589,3 nm. Indeks prelamanja je bezdimenziona veličina (nema jedinice) a za pomenute uslove obeležava se: nD20 gde je D oznaka da se radi o pomenutom natrijumovom dubletu a 20 predstavlja temperaturu merenja. Pa se tako za ineks prelamanja vode na standardnim uslovima piše nD20 = 1,3330.
Abeov refraktometar
Ovaj refraktometar služi za merenje indeksa prelamanja tečnosti u opsegu od 1,3 do 1,7 sa preciznošću od ±0,0002. Sastoji se od izvora svetlosti, durbina i ogledala za osvetljavanje dve pravougaone prizme spojene dijagonalno između kojih se postavlja ispitivana tečnost. Svetlost iz izvora preko ogledala pada na donju prizmu, prelama se na granici vazduh-staklo i pada na granicu staklo-ispitivana tečnost. Ako je ugao upada manji od 90° svetlost će dospeti u durbin. Međutim, ako je veći od 90° dolazi do refleksije. Obrtanjem prizmi njihov položaj se podešava dok se oštra granica između svetlog i tamnog polja u okularu ne poklopi sa presekom končanica (linije postavljene u obliku H). Za dati položaj prizmi očitava se indeks prelamanja (relativni).
Pulfrihov refraktometar
Takođe se koristi za merenje indeksa prelamanja u intervalu od 1,3 do 1,7 ali sa većom preciznošću od ±0,00002. Tečnost se sipa u cilindar smešten na gornjoj površini prizme. Naravno, merenje se izvodi po principu kritičnog ugla. Ako je N indeks prelamanja po Pulfrihu, a φ kritični ugao pod kojim svetlost izlazi iz prizme, veza tih veličina data je relacijom (Snelijus-Dekartov zakon):
Imerzioni refraktometar
Kao i prethodna dva i ovaj se koristi za tečnosti sa indeksom prelamanja od 1,3 do 1,7 ali sa preciznošću od ±0,00004. Bitno se razlikuje od prethodna dva jer je za određivanje ovim putem potrebna veća količina tečnosti. Optički princip je isti kao i kod Abeovog, prizma je pričvršćena za cev durbina. Merenje se izvodi tako što se prizma uroni u tečnost u čaši a koja se nalazi u termostatu da bi se održala konstantna temperatura od 17,5°S (za tu temperaturu je kalibrisan instrument). Svetlost se reflektuje pomoću ogledala koje je postavljeno ispod čaše. Da bi se odredila preciznija vrednost na skali postoji jedan zavrtanj za finije doterivanje skale. Nakon određivanja položaja ivice svetlosne trake iz broja podeoka na skali, indeks prelamanja se traži u tablicama datih uz instrument koje su predviđene za natrijumovu D liniju.
Vanjski linkovi
Refraktometrie
Episkopija debarsko-kičevska
Episkopija debarsko-kičevska je eparhija Pravoslavne ohridske arhiepiskopije pod jurisdikcijom Srpske pravoslavne crkve.
Osnivanje
Episkopija debarsko-kičevska je zvanično uspostavljena uručivanjem Tomosa o crkvenoj autonomiji za Pravoslavnu ohridsku arhiepiskopiju od strane poglavara Pećke patrijaršije, patrijarha srpskog Pavla dana 21/11. maja 2005. godine.
Struktura
Koristi se za objašnjenje na primjer od dječjeg verbalnog opisa sniježnih pahuljica do detaljne analize znanstvenih svojstva magnetskih polja: pojam strukture bitan je temelj za gotovo svaki način istraživanja i otkrića u znanosti, filozofiji te umjetnosti.
Duenweg, Missouri
je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.121, što je 87 (8,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Leyner, Colorado
Lejner je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Motilin receptor
Motilin receptor je G protein-spregnuti receptor koji vezuje motilin. Motilin je intestinalni peptid koji stimuliše kontrakcije glatkih mišića stomaka.
Mitropolija dabrobosanska
Mitropolija dabrobosanska je eparhija Srpske pravoslavne crkve. Čelni čovjek eparhije je mitropolit dabrobosanski gospodin Hrizostom, a sjedište mitropolije se nalazi u Sarajevu — izmješteno u Sokolac.
Motilin receptor
Spoljašnje veze
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Mitropolija dabrobosanska
Ustanove
Na prostoru Mitropolije dabrobosanske se nalaze dvije visokoškolske ustanove: Sarajevska bogoslovija (u obnovi) i Duhovna akademija u Foči.
Leyner, Colorado
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 29.
Mitropolija dabrobosanska
Ustrojstvo
U sastavu mitropolije se nalaze četiri arhijerejska namjesništva: sarajevsko, travničko-zeničko, fočansko i goraždansko-višegradsko.
Na prostoru mitropolije se nalaze tri manastira: Manastir Uspenja Presvete Bogorodice u Dobrunu, manastir Svete trojice u Vozući i manastir Svetog velikomučenika Georgija na Ravnoj Romaniji.
Mas, Belluno
Mas je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 921 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 372 m.
Episkopija prespansko-pelagonijska
Episkopija prespansko-pelagonijska je eparhija Pravoslavne ohridske arhiepiskopije pod jurisdikcijom Srpske pravoslavne crkve.
Nadležni arhijerej je gospodin Marko.
Osnivanje
Episkopija prespansko-pelagonijska je zvanično uspostavljena uručivanjem Tomosa o crkvenoj autonomiji za Pravoslavnu ohridsku arhiepiskopiju od strane poglavara Pećke patrijaršije, patrijarha srpskog Pavla dana 21/11. maja 2005. godine.
Bijela Volta (rijeka)
Bijela Volta (engleski: White Volta, francuski: Volta Blanche) je afrička rijeka duga 640 km, koja uz rijeku Crnu Voltu formira rijeku Voltu.
Hidrografija
thumb|left|220px| [[Porječje (razvrstavanje)|Porječje rijeke Volta]] Bijela Volta izvire na visoravni između dva masiva u Burkini Faso, sjeverno od glavnog grada Ouagadougou, kao Nakambe. Od izvora teče u smjeru juga, prema Gani nakon ulaska u Ganu prima svoju najveću pritoku Crvenu Voltu, zatim se malo zavija prema zapadu, a onda ponovo teče prema jugu do uvira u jezero Volta. Bijela Volta teče relativno sporo, svega 40 cm na km, i ima mali dotok voda jer joj je porječje relativno suh kraj za taj dio svijeta.
Monterej (razvrstavanje)
Monterej se može odnositi na
Glacerie
Glaseri je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 5.576, a gustina naseljenosti je iznosila 298 stanovnika/km².
Santa Barbara
Santa Barbara se može odnositi na:
Portugal
In the archipelago of the Azores:
San Luis Obispo
San Luis Obispo se može odnositi na
Cuzzego, Verbano-Cusio-Ossola
Cuzzego je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 500 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 237 m.
Ante Tomić (Splitov nogometaš)
Ante Tomić, jugoslavenski nogometaš. Igrao za RNK Split. Početkom 1930-ih i 1933. bio u momčadi koja se kvalificirala u Nacionalnu ligu Jugoslavije.
Mersed
Mersed se može odnositi na
Gama-glutamiltransferaza
Gama glutamil transferaza (GGT) ili gama glutamil transpeptidaza (GGTP), takođe γ-glutamiltransferaza, gama-GT,, je membranski enzim iz grupe peptidaza koji katalizuje prenos hidrolizom oslobođenog ostatka glutaminske kiseline na neku aminokiselinu ili peptid. Takođe je uključen u metabolizam glutationa. U organizmu se javlja pretežno vezan na ćelijske membrane. Najviše gama glutamil transferaze ima u bubrezima, prostati, jetri, epitelu tankog creva i mozgu, nalazi se na mestima intenzivne apsorpcije aminokiselina. GGT je veoma osetljiv indikator za oboljenja jetre, mada je prisutan i u pankreasu i bubrezima. Porast katalitičke aktivnosti GGT u serumu je najosetljiviji pokazatelj oštećenja jetre, a naročito je izražen ako su oštećenja uzrokovana alkoholom. Dobar je pokazatelj u diferencijalnoj dijagnostici hepatocelularne i opstruktivne žutice.
Aktivnost je povišena kod ciroze jetre, akutnog virusnog hepatitisa, hroničnog hepatitisa, pankreatitisa, infarkta miokarda, postojanja opstrukcije (prepreke) u žučnim putevima, primarnih ili metastatskih tumora jetre, oštećenja jetre izazvanog alkoholizmom, dekompenzovane srčane bolesti i zloćudnog tumora pankreasa.
Budući da se povišen nivo GGT nalazi kod bolesnika sa alkoholnom cirozom jetre i kod ljudi koji su teški alkoholičari, GGT je značajan u otkrivanju alkoholizma, alkoholnih oštećenja jetre i praćenju alkoholne apstinencije. Snižene vrednosti nisu klinički značajne.
Moja Republika
Himna Republike Srpske je kompozicija „Moja Republika” autora Mladena Matovića. Ranija himna do 2008. je bila „Bože pravde“, kompozitora Davorina Jenka i tekstopisca Jovana Đorđevića iz 1872. godine.
Istorija
Ustavni sud BiH je 20. juna 2007. godine objavio odluku da je dotadašnja himna „Bože pravde“ neustavna, tako da je Narodna skupština Republike Srpske bila pozvana da je promijeni. Pokušaj Narodne skupštine Republike Srpske da himna bude melodija „Bože pravde”, ali bez teksta, osporen je u Ustavnom sudu Republike Srpske. Narodna skupština Republike Srpske je usvojila novu himnu 15. jula 2008. godine. Sadašnja himna Republike Srpske je „Moja Republika“. Istog dana je usvojen i novi prijedlog za grb Republike Srpske koji je 22. decembra 2008. godine ponovo neustavnim proglasio Ustavni sud Republike Srpske, tako da se umjesto grba još uvijek upotrebljava amblem Republike Srpske.
Usvojena himna zvanično je u upotrebi posle odluke Veća za zaštitu vitalnog interesa Ustavnog suda Republike Srpske koje je 22. decembra 2008., nakon pokušaja osporavanja od strane Kluba Bošnjaka u Veću naroda Republike Srpske, potvrdilo njenu ustavnost. Ustavni sud je utvrdio da nema povrede vitalnog nacionalnog interesa bošnjačkog naroda, jer himna u tekstualnom i melodijskom delu ne slavi, niti veliča bilo koji od konstitutivnih naroda Republike Srpske.
Himna Republike Srpske „Moja Republika” prvi put je izvedena 9. januara 2009. godine na svečanoj akademiji u Koncertnoj dvorani Banskog dvora u Banjoj Luci, u okviru proslave Dana Republike Srpske.
Zanimljivosti
Na konkurs za izbor himne bilo je pristiglo 27 predloga. U uži izbor je, uz izabranu kompoziciju „Moja Republika”, ušla i pesma „Majko zemljo” banjalučkog kompozitora Dušana Šestića, koji je autor aktuelne himne Bosne i Hercegovine.
Harwick, Pennsylvania
Harvik je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 899.
Marin
Marin se može odnositi na
Ksilenol oranž
Ksilenol oranž je organsko jedinjenje, koje sadrži 31 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 672,656 Da.
Episkopija bregalnička
Episkopija bregalnička je eparhija Makedonske pravoslavne crkve.
Nadležni arhijerej je gospodin Marko, a sjedište episkopije se nalazi u Štipu.
Osnivanje
Episkopija bregalnička je zvanično uspostavljena uručivanjem Tomosa o crkvenoj autonomiji za Pravoslavnu ohridsku arhiepiskopiju od strane poglavara Pećke patrijaršije, patrijarha srpskog Pavla dana 21/11. maja 2005. godine.
Kolusa
Kolusa se može odnositi na
Limbara (masiv)
Limbara (talijanski: Monte Limbara, sardinski: Monte ‘e Limbara) je stjenoviti granitni planinski masiv koji se proteže preko sjeveroistoka otoka Sardinije.
Geografija
Masiv Limbara se prostire između Sassarija i Olbia u smjeru zapad-istok, po kraju koji se naziva Gallurom. Najviši vrh masiva je Punta Balistreri od 1359 m. Masivom dominira umjetno jezero Coghinas i kotlina Rio Alzolas. Izvorni šumski pokrov je danas vrlo degradiran, tako da je danas pretvoren u pašnjake, jedino još u podnožju i po dolinama ima šumaraka pluta i maslina. Po masivu i danas ima dosta divljih svinja.
Giglio, Latina
Giglio je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Toma Tomić
Toma Tomić je bio nogometaš "Splita" iz njegove "zlatne" generacije sa početka 30-ih godina 20. stoljeća.
Sagaponack, New York
Sagaponak je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Breuil-Bernard
Brej Bernar je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Partne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 419 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 50 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,25 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 221 m, a minimalnoj 159 m).
Sagaponack, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 313, što je 269 (-46,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Alpajn
Alpajn se može odnositi na
Mitropolija skopska
Mitropolija skopska je eparhija autonomne Pravoslavne ohridske arhiepiskopije pod jurisdikcijom Srpske pravoslavne crkve.
Nadležni arhijerej je gospodin Jovan VI, a sjedište mitropolije se nalazi u Bitolju.
Istorija
Uspostavljanjem jedinstvene Srpske pravoslavne crkve 1920. u rangu patrijaršije, Mitropolija skopska potpada pod njenu jurisdikciju dok je do tada bila pod jurisdikcijom Carigradske patrijaršije. Mitropoliti su bili: Varnava Rosić (1920—1930) i Josif Cvijović (1932—1957). Mitropolita Josifa su 1941. iz Skoplja proterale okupacione bugarske vlasti, a po završetku Drugog svetskog rata nova vlast mu nije dozvolila da se vrati na upravljanje eparhijom.
Potom je usledilo nekanonsko proglašenje autokefalnosti Makedonske pravoslavne crkve 1967. godine. Od 2002. godine počeli su razgovori za povratak u kanonske okvire koji su kao rezultat dali osnivanje kanonski priznate Pravoslavna ohridska arhiepiskopija i njene autonomije 2005. godine.
Organizacija
Mitropolija skopska je zvanično uspostavljena uručivanjem Tomosa o crkvenoj autonomiji za Pravoslavnu ohridsku arhiepiskopiju od strane poglavara Pećke patrijaršije, patrijarha srpskog Pavla dana 21/11. maja 2005. godine.
Manastiri:
Zvonko Antonini
Zvonko Antonini je bio nogometaš RNK Split 20-ih i 30-ih godina prošlog stoljeća. Pripadao je generaciji igrača koja je izborila nastup u tadašnjoj 1. ligi ili kako se zvala Nacionalna liga.
Petar Lin
Petar Lin je bio nogometaš tijekom druge polovice 20-ih i prve polovice 30-ih godina. Igrao je u Hajduku i dugo vremena bio prvotimac. Nakon uspješnih Splitovih kvalifikacija 1933. i plasmana u Nacionalnu ligu bivše države Lin (zajedno sa još jednim igračem Hajduka - Radovnikovićem) odmah nakon Nove godine 1934. prelazi u redove novog splitskog prvoligaša. .
Dromedar
Dromedarska deva, poznatija pod nazivom dromedar (Camelus dromedarius) je veliki parnoprstaš čiji primjerci žive u sjevernoj Africi i zapadnoj Aziji, odnosno najpoznatiji član porodice deva. Dromedarska deva ima jednu grbu na svojim leđima, te je zovu jednogrba deva, za razliku od baktrijske ili dvogrbe deve. Dromedar se nekad naziva i arabijska deva. Neki, pak, tvrde da se riječ "dromedar" mora isključivo koristiti za trkaće deve. Prema web-stranici Oaklandskog ZOO.a-a,
thumb|left|250px|A caravan of dromedaries in [[Algeria]] Iako je postojalo još nekoliko vrsta camelidae, jedina koja je do danas preživjela je baktrijska deva. Ona je pripitomljena nešto prije 2500. pne. u Aziji, odnosno nešto prije takvih procjena za dromedare. Baktrijska kamila je krupnija, jača životinja, koja može preživjeti u području od Irana do Tibeta. Dromedar je viši i brži: s jahačem može satima održavati brzinu od 13–14 km/h. U usporedbi s njim, zajahana baktrijska deva se kreće oko 4 km/h.
Oko 2. milenijuma pne. deve su došle u oblast Sahare, ali su potom nestale oko godine 900. pne. Perzijska invazija Egipta pod Kambizom je dovela pripitomljene deve u oblast. Pripitomljene deve su potom korištene širom Sjeverne Afrike, a Rimljani su održavali korupus kamilara-ratnika koji su patrolirali rubom pustinje. Perzijske deve, međutim, nisu bile posebno prilagođene za trgovinu i putovanje preko Sahare; rijetka putovanja preko pustinje su se činila uz pomoć kočija koje su vukli [konj]i.
Jače i izdržljivije baktrijske deve su prvi put počele dolaziti u Afriku u 4. vijeku. Međutim, sve do islamskog osvajanja Sjeverne Afrike te deve nisu bile uobičajene. Dok se osvajanje izvelo uglavnom uz pomoć konja, nove veze s Bliskim Istokom su omogućile da se deve uvoze en masse. Te deve su bile dobro prilagođene za pustinjska putovanja i mogle su nositi velike terete. Tako su po prvi put omogućile opsežnije trgovačke rute preko Sahare.
Dromedari-mužjaci imaju meko nepce, koje prošire u veliki ružičastu vreću zvanu doula na arapskom, koji visi sa stranbe njihovih usta kako bi privukao ženke za vrijeme sezonje parenja. Dromedari su također poznati po svojim debelim obrvama i malim dlakavim ušima.
Skotnost kod dromedara traje oko 12 mjeseca. Obično se rađa jedno mladunče, te doji do 18 mjeseci. Ženke su seksualno zrele nakon 3 do 4 godine, mužjaci nakon 5 do 6 godina. Životni vijek u zatočeništvu je obično oko 25 godina, dok neke životinje navrše i 50.
Odrasli primjerci narasi do dužine od 3 metra i visine od 1,8 - 2,1 m. Masa se obično kreće oko 400 – 600 kg.
Suvremeni pripitomljeni dromedari se koriste za meso i mlijeko, odnosno za prijevoz robe i putnike. Za razliku od konja, oni kleknu kako bi omogućili utovar. Na mnogim pustinjskim lokacijama kraj turističkih odredišta u Egiptu se može vidjeti policija na devama.
Userkaf
Userkaf je bio osnivač Pete egipatske dinastije. Njegovo ime znači "njegov ka je moćan." Vladao je 2465-2458. pne. Sagradio je kompleks piramida u Saqqari
Userkafova bista je izložena u Egipatskom muzeju. Glava je pronađena u prvom (od pet) sunčevih hramova u Abu Ghurobu koje su sagradili Pete dinastije. Userkafova glava je visoka 45 cm i izrezbarena od pješčenjaka. Skulptura se smatra važnom jer je jedna od rijetkih iz perioda Starog kraljevstva koja pokazuje monarha kako nosi Crvenu krunu Donjeg Egipta. Glava je otkrivena godine 1957. godine za vrijeme zajedničkog iskopavanja od strane Njemačkog i Švicarskog instituta u Kairu.
Vjeruje se da je bio otac dvojice faraona: Sahurea i Neferirkare Kakaija, koji su zajedno naslijedili prijestolje. Drugo, nešto manje rašireno vjerovanje se temelji na priči iz Papirusa Westcar, te tvrdi kako su prva tri vladara Pete dinastije bila braća, sinovi kraljice Khentkaus I. Pripisuje mu se 7 godina vladavine u Torinskom popisu kraljeva i Manethonovim spisima; prema Euzebiju, Manethon tvrdi da su Userkafa ubili vlastiti tjelohranitelji.
Egipatski pisac-nobelovac Naguib Mahfouz napisao je godine 1938. priču o Userkafu s naslovom Afw al-malik Usirkaf: uqsusa misriya. Nju je 2003. godine Raymond Stock preveo kao King Userkaf's Forgiveness (Opraštanje kralja Userkafa) u zbirci priča Voices From the Other World.
Melanokortinski 5 receptor
Melanokortin receptor 5 je protein koji je kod ljudi kodiran MC5R genom. On je lociran na hromozomu 18 u ljudskom genomu. Kad se melanokortin 5 receptor onestposobljen kod transgenetskih miševa, indukuju se poremećaji rada njihovih eksokrinih žlezda, što rezultuje u umanjenoj produkciji lojnih žlezdi.
Glen (razvrstavanje)
Glen se može odnositi na
Masarè, Belluno
Masarè je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Impirijal
Impirijal se može odnositi na
Susan George
Susan George (1934 - ) je poznata franko-američka politologinja, sociologinja, aktivistica i spisateljica u čijem se primarnom interesu nalaze socijalna pravda, neimaština u trećem svijetu, nerazvijenost i dug.
Biografija
Rodila se 1934. u Akronu u američkoj državi Ohio u episkopalnoj porodici kao kćer Edith i Waltera Akersa, prodavača osiguranja. Prema vlastitom svjedočenju, odrasla je u relativnom blagostanju, a roditelji su ohrabrivali njeno obrazovanje i bavljenje "muškim" poslovima. Godine 1954/55. je u okviru razmjene studenata otišla u Pariz gdje se obrazovala na Sciences Po i Sorbonnei, gdje je diplomirala filozofiju. Prilikom studija je upoznala advokata Charlesa Henryja, za koga se 1956. udala i kome je kasnije rodila troje djece.
1960-ih se počela baviti političkim aktivizmom, prije svega protiv francuskog vojnog angažmana u Alžiru, a potom je postala jedan od najžešćih kritičara vijetnamskog rata. Bila je jedan od osnivača Transnacionalnog instituta, čiji je danas predsjednik. Također je i počasni predsjednik Udruženja za oporezivanje financijskih tranzakcija i građansku akciju (ATTAC).
Chapelle-des-Pots
Šapel de Pot je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Sent.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 875 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 85 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,27 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 75 metara (maksimalnoj 88 m, a minimalnoj 19 m).
PubMed Central
PubMed Central je slobodna digitalna bibliografiska baza podataka naučne literature sa fokusom na biomedicinu i nauke o životu. Ona je proizašla iz onlajn Entrez PubMed biomedicinskog sistema za pretragu literature. PubMed Central je razvila američka Nacionalna medicinska biblioteka (NLM) kao onlajn arhivu biomedicinskih naučnih publikacija.
Pun tekst svih PubMed Central članaka je slobodno dostupan. Neke participirajuće izdavačke kuće, međutim, odlažu oslobađanje njihovih članaka tokom određenog vremenskog perioda nakon objavljivanja publikacije (često šest meseci).
Sredinom 2011. arhiva je sadržala oko 2,2 miliona unosa, uključujući artikle, editorijale i pisma. Ona raste najmanje 7% godišnje. Septembra 2004, PubMed Central, PubMed, i srodni NLM servisi su opsluživali oko 1,300 zahteva u sekundi, i isporučivali 1,3 terabajta podataka dnevno.
Andromeda (zviježđe)
Andromeda (lat: Andromeda) je zviježđe nazvano po princezi Andromedi (grčki: Ανδρομέδη), liku iz grčke mitologije. Konstelacija sjeverne polutke pozicionirana kraj Pegaza. Andromeda je poznata po Andromedinoj galaksiji.
Ratko Kuljiš
Ratko Kuljiš je bio istaknuti predratni nogometaš tadašnjeg RSK Split. Igrao je za Splita tijekom 20-ih i 30-ih godina 20. stoljeća.
Andromeda (zviježđe)
Najsjajnija zvijezda u zviježđu je Alpheratz (Sirrah), koja čini glavu Andromede, i ima Bayerovu oznaku Alfa Andromede. Prije je ta zvijezda pripadala Andromedi i Pegazu, pa je bila poznata kao Delta Pegaza. Danas, zajedno s Alfom, Betom i Gamom Pegaza čini Veliki pegazov kvadrat.
Ratko Kuljiš
Igračka karijera
Poznat po zalaganju i požrtvovnosti, Kuljiš je dugo godina nosio Splitov crveni dres. Svojim igrama doprinio je velikom uspjehu Crvenih 1934. godine. Bio je član momčadi koja se tada kvalificirala u Nacionalnu ligu - elitni nogometni rang nekadašnje države. Ipak, radost nastupanja u prvoligaškom društvu nije iskusio, kao ni ostali igrači Splita. Teškim spletkama od strane tadašnjih nogometnih struktura, Splitu je onemogućeno nastupanje u Nacionalnoj ligi. Za vrijeme odsluženja vojnog roka, igrao je u vojnoj momčadi "Divulje", kako se zvala vojna baza ratne mornarice. Po izlasku iz vojske, vraća se u matični "Split".
Andromeda (zviježđe)
Beta Andromede je poznata pod imenom Mirach. Nalazi se 200 ly od nas i ima prividni sjaj od + 2.1 magnitudu.
Madera
Madera se može odnositi na
Ratko Kuljiš
Sjećanja na događaje iz karijere
Kao događaj koji ga se najviše dojmio i kojega se rado sjeća, Ratko Kuljiš je naglasio da su se igrači Splita uvijek žestoko borili za boje svoga kluba, izdvojivši kao primjer veliku požrtvovnost svoga suigrača Jelaske (Pjerinac) koji se - na utakmici HAŠK - Split odigranoj u Zagrebu 1939. godine - prsima bacio u noge slavnom Ici Hitrecu spasivši siguran gol.
Andromeda (zviježđe)
Gama Andromede, ili Alamak, je dvostruka zvijezda udaljena 350 ly i ima prividni sjaj od + 2.1 magnitude.
Važniji nebeski objekti
Od ostalih objekata treba napomenuti NGC 891, bridom okrenutu spiralnu galaksiju. NGC 752, otvoreni skup južno od Miracha i planetarnu maglicu NGC 7662 poznatu još i pod imenom "Plava pahulja".
Marcel Boban
Marcel Boban je bio nogometaš RNK Split. Bio je član u obje Splitove momčadi koje su igrale prvoligaške sezone 1957/58. i 1960/61. U prvoj sezoni odigrao je samo jednu utakmicu zbog odlaska na odsluženje vojnog roka, a u drugoj sezoni zbog teške ozljede lijevog koljena prekinuo je nogometnu karijeru. U toj sezoni odigrao je 13 utakmica.
Mendosino
Mendosino se može odnositi na
Modok
Modok se može odnositi na
Srpski pokret otpora
Srpski pokret otpora je politička organizacija kosovskih Srba.
Srpski pokret otpora je nastao kao reakcija na demonstracija kosovskih Albanaca 1981. godine. '82. počinju prvi protesti Srba protiv "perfidnih pritisaka sa pozicija države." '83. organizuju grupu koja je otišla kod tadašnjeg predsjednika Predsjedništva Srbije Ljubičića, a naredih godina protestuju po raznim gradovima. 1985. je apsolutno konstituisan Srpski pokret otpora. Neki od njegovih osnivača su Kosta Bulatović, Miroslav Šolević i drugi.
Srpski pokret otpora je organizovao demonstracije Srba u Kosovu Polju 1987. godine, gde je Slobodan Milošević izgovorio čuvene reči "Niko ne sme da vas bije!", i koje su mu pomogle da dođe na vlast.
Ante Bubić
Ante Bubić je bio branič Splita u njegovoj drugoj prvoligaškoj sezoni. U sezoni 1960/61 odigrao je 5 utakmica.
Amherst Junction, Wisconsin
Amerst Džankšon je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 377, što je 72 (23,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hanno rapito un uomo
Hanno rapito un uomo je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1938. u režiji Gennara Righellija. Protagonist, koga glumi Vittorio De Sica, je filmski glumac koga ruska princeza (koju tumači Caterina Boratto), angažira kako bi prevarila roditelje koji je namjeravaju udati protiv njene volje. Premijerno je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio priznanje žirija.
Mate Plazibat
Mate Plazibat je bio igrač RNK Split tijekom 80-ih godina 20. stoljeća.
Giudicato Arborea
Giudicato Arborea (sardinski: Rennu de Arbaree ) je bio jedan od 4 srednjovjekovnih guidicata Sardinije (nešto poput evropskih kneževina ili kraljevina), koji je egzistirao od početka 9. vijeka do 1420. godine. Giudicato Arborea prostirao se na zapadu Sardinije, a njegova najdulja prijestolnica bio je Oristano.
Historija
mini|lijevo|225px|Eleonora Arboreju Giudicato Arborea iznikao je iz bizantske administrativne jedinice, koja se osamostala nakon što su muslimani osvojili Siciliju 827. i tako onemogućili komunikaciju između Sardinije i Bizanta. Prvi poznati vladar (giudice) Arboreje bio je Mariano I od Zoria, krajem 11. vijeka (oko 1060). Tokom 12. vijeka, za vrijeme vladavine Barisonea I od Serre, Giudicato Arborea pokušao je osvojiti sve ostale ostale guidicate i tako ujediniti Sardiniju. Nakon njega Giudicato Arborea počeo je slabiti pa su mu djelove teritorija zauzeli rivali iz Giudicata Cagliari. Njih je u prvoj polovici 13. vijeka uspio povratiti Pietro II i ponovno konsolidirati Arboreju.
Kad su svi ostali guidicati tokom 13. vijeka podpali pod vlast stranaca, Giudicato Cagliari 1258. pod Republiku Pisu, Giudicato Logudoro 1259. pod Republiku Genovu, a Giudicato Gallura 1288. također po Republiku Pisu, Giudicato Arborea se čak početkom 14. vijeka uspio proširiti na teritorij Logudora i Cagliarija. U to vrijeme su se u sardinske prilike umješali španjolski Aragonci koji su zauzimali jednu po jednu teritoriju i ušli u otvoreni sukob s Arborejom. Njima je išla na ruku i papina investitura regnum Sardiniae, kojom je dodjelio čitavu Sardiniju Aragoncima. Sukobi su potrajali do 1410. kad su Aragonci zauzeli njihovu prijestolnicu Oristano.
Akosombo (brana)
Brana Akosombo (engleski: Akosombo Dam) je brana na rijeci Volti pored naselja Akosomba u Gani.
Historija
Izgradnju brane Akosombo zajednički su financirali vlada Gane, Svjetska banka, Sjedinjene Američke Države i Ujedinjeno Kraljevstvo. Brana je podignuta između 1961. i 1965. od nasutog kamena i betona. Brana je 671 m duga i 134 m visoka. Nakon izgradnje brane nastalo je akumulaciono jezero Volta, dugo 400 km i široko do 25 km, površine od 8502 km², te kapaciteta od 153 km³ vode za potrebe hidroelektrane od 912 megavata, ali i za navodnjavanje suhe ganske savane nizvodno. Brana i danas zadovoljava sve državne potrebe za električnom energijom. Najveći dio se troši za potrebe elektrolize aluminija u pogonima kod lučkog grada Teme, a dio se i izvozi u susjedne zemlje. Hidroelektrana je 2006. povećana na snagu od 1020 megavata.
Klasifikacija zvijezda
Zvijezde se u astronomiji dijele u spektralne tipove koji su direktno vezani uz njihove boje. Boja zvijezde govori nam kolika je temperatura na njenoj površini. Više podataka možemo dobiti ako svjetlo koje stiže s zvijezda promatramo u spektroskopu. Spektroskop nam može pokazati raspored apsorpcijskih linija koje nam mnogo govore o evolucijskom stadiju zvijezde i procesima koji se u njoj odvijaju. Svakom elementu pripada točno određena spektralna linija.
Podjela na spektralne klase
Postoje razne klasifikacije za zvijezde, ali najpopularnija klasifikacija je ona koja je izmislila Annie Jump Cannon. Kod ove klasifikacije zvjezde se svrstavaju po sjajnosti i veličini tako da svaka klasa zvijezde dobiva obilježavajuće slovo: O,B,A,F,G,K,M poslje čega slijedi jednoznamenasti broj od 1 do 9 koja obilježava subkategoriju sjajnosti i veličine. Tako na primjer. Slovo O označava veliku sjajnu zvijezdu, dok na samom kraju slovo M su zvijezde koje su na pragu veličine dovoljne za pokretanje nuklearne fuzije. U ovoj klasifikaciji naše Sunce pripada zvijezdama G2 klase. 700px|thumb|lijevo| Ova ilustracija predstavlja spektralne klase s bojama kako ih doživljava ljudsko oko
Klasa O
Zvijezde klase O veoma su rijetke, sjajne, masivne i vruće. Na svakih 32,000 zvijezda dolazi jedna klase O. Prosječna O zvijezda svijetlija je od Sunca nekoliko stotina tisuća puta, pa čak i nekoliko milijuna puta. Veliku količinu zračenja ove zvijezde ispuštaju u UV dijelu spektra. Spektar ovih zvijezda odlikuju snažne apsorpcijske linije He II, snažno ionizirane (zajedno s linijama SI IV, O III, N III i C III), neutralne linije He i snažne vodikove Balmerove linije. Zbog svoje velike mase, gorivo troše veoma brzo te im je životni vijek veoma kratak. Ovakve zvijezde često završavaju kao supernove. Nastanak planeta uz ovakve zvijezde je malo vjerojatan zbog snažnog zračenja zvijezda.
Klasa B
Zvijezda klase B veoma su vruće, sjajne i masivne. Njihov spektar obilježen je linijama neutralnog helija i umjereno snažnim linijama vodika. Od ioniziranh metala mogu se naći linije Mg II i Si II. Kao i zvijezde klase O, veoma su masivne, kratko žive i zbog toga ih se često nalazi u blizini područja gdje su nastale. Zvijezde klase B često se nalaze u grupacijama koje se zovu OB asocijacije koje su pak povezane s velikim međuzvijezdanim molekularnim oblacima. Orion OB1 asocijacija zauzima veći dio našeg spiralnog kraka u Mliječnoj stazi i sadrži neke od najsvijetlijih zvijezda u zviježđu Orion. Zvijezde tipa 'B čine 0.13% zvjezdane populacije glavnog niza.