cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dughera, Vercelli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 889 m.
VANG
ima više značenja.
Peking
Peking (na kineskom: 北京, Běijīng - severna prestonica) je glavni grad Narodne Republike Kine (NRK).
Peking je sa 14,5 miliona stanovnika drugi najveći grad u Kini posle Šangaja. Peking je jedna od četiri gradske oblasti koje su pod direktnom kontrolom Centralne vlade. Veliki je saobraćajni centar sa mnoštvom pruga, puteva i autoputeva koji ulaze i izlaze iz njega u svim pravcima. Peking je takođe i politički, kulturni i obrazovni centar NRK, dok su Šangaj i Hong Kong značajniji ekonomski centri od Pekinga. Peking će biti domaćin Letnjih olimpijskih igara 2008.
Rana istorija
180px|left|thumb|[[Džoukoudijen]] Najraniji ostaci ljudskog stanovanja u Pekingu su nađeni u pećinama Brda zmajeve kosti kod mesta Džoukoudijen u distriktu Fangšan, u kojima je živeo pekinški čovek. Fosili homo erektusa iz ove pećine potiču iz vremena od pre 230-250.000 godina. Na lokalitetu je otkopano stotine hiljada artefakata od kamena, većinom sitno oruđe raznih oblika. Karakteristične su grube alatke većeg obima za bacanje i sečenje (rani period). Tokom poznog doba koriste se mikroliti, a česta su kamena šila. Sinantropusi su živeli uglavnom sakupljačkim načinom života, ali su se bavili i lovom. Arheološko nalazište na kome je otkriven pekinški čovek je od 1987. na listi Svetske kulturne baštine.
Paleolitski homo sapiens je takođe živeo ovde pre oko 27.000 godina. U blizini Pekinga su do pre 1000. godina pre nove ere postojali gradovi, kao i glavni grad države Jan, jedne od zaraženih strana u Periodu zaraćenih država, Ji je osnovan na mestu današnjeg Pekinga.
Nakon pada države Jan, potonje dinastije Ćin, Han i Jin su postavili lokalne prefekture u ovoj oblasti. Za vreme dinastije Tang, Peking je postao štab fanjaškog jiedušija, vojnog upravitelja sadašnje severne hebejske oblasti. An Lušan je odavde poveo ustanak An Ši 775. godine
Srednjovekovni period
180px|left|thumb|[[Pagoda hrama Tijening u blizini Guananmena u Pekingu, sagrađena 1120. za vreme dinastije Lijao.]] Godine 936. kasna dinastija Jin (936-947) iz severne Kine je ustupila svoje severne teritorije, uključujući današnji Peking, narodu Kitan. Godine 938. dinastija Lijao je osnovala novu prestonicu Nanking (Južna prestonica). Jurčenska dinastija Jin je zauzela teritoriju dinastije Lijao i 1153. prenela svoju prestonicu u Nanking i promenila mu ime u Džungdu. Džungdu se nalazio u području oko današnjeg Tijeningsi, malo jugozapadno od današnjeg Pekinga. Neki od najstarijih ostataka koji dana postoje u Pekingu, uključujući džamiju Nijuđije i hram Tijening, potiču iz vremena dinastije Lijao.
Mongoli su spalili Džungdu do temelja 1215. i ponovo ga izgradili godine 1267. severno od prestonice Jina. U pripremama za osvajanje cele Kine, osnivač dinastije Juan Kublaj Kan je podigao grad Kanbalik i učinio ga svojom prestonicom. Izgradnja grada je završena 1293. Kanova odluka je umnogome poboljšala status grada koji se nalazio na severnim granicama Kine. Kanbalik se nalazio severno od centra današnjeg Pekinga. Centar mu se nalazio na mestu gde je sada severni deo 2. kružnog puta, a prostirao se na sever do između 3. i 4. kružnog puta.
Period dinastija Ming i Ćing
thumb|left|Ugaona kula [[Zabranjeni grad|Zabranjenog grada, koja se nalazi u centru Pekinga.]] Nakon pada dinastije Juan 1368, grad je obnovila dinastija Ming i osnovala prefekturu Šuntijen u oblasti oko grada. Godine 1403. treći car iz dinastije Ming Jugnle je premestio prestonicu Minga iz Nankinga u Peking. Tokom dinastije Ming, Peking je dobio današnji oblik, a zidine iz vremena Minga su služile kao gradske zidine Pekinga sve do modernih vremena, kada su porušene, a 2. kružni put je sagrađan na njihovom mestu.
Veruje se da je Peking bio najveći grad na svetu od 1425. do 1650. i od 1710. do 1825. Danas je on 17. po redu najvećih svetskih gradova. thumb|250px|right|Zabranjeni grad i [[Dvorana savršene harmonije, pogled sa Kapije savršene Harmonije]] Zabranjeni grad je sagrađen uskoro nakon toga (1406-1420), a pratio ga je Hram neba (1420) i brojni drugi graditeljski projekti. Tjenamen, koji je postao državni simbol Narodne Republike Kine i nalazi se na njenom grbu, je dva puta spaljen za vreme dinastije Ming, a poslednja obnova je izvršena 1651.
Nakon što su Manču zbacili dinastiju Ming i uspostavili dinastiju Ćing, Peking je ostao prestonica Kine tokom vladavine dinastije Ćing. Kao i tokom prethodnih dinastija, Peking je nosio i ime Đingši, što je imalo isto značenje kao i Manču izraz G'mun H'cen. Peking su tokom Boskerskog ustanka 1900. opsele i zauzele strane armije.
Period Republike Kine
Sinhajska revolucija iz 1911, čiji je cilj bio da se dinastija Ćing zameni republikom, je u početku nameravala da uspostavi svoj glavni grad u Nankingu. Nakon što je visoki zvaničnik Ćinga Juan Šikaj primorao na abdikaciju poslednjeg cara iz dinastije Ćing i osigurao uspeh revolucije, revolucionari u Nankingu su prihvatili da Juan bude predsednik nove Republike Kine, a da glavni grad ostane Peking.
Juan je postepeno konsolidovao vlast, što je kulminiralo njegovim prolašenjem Kineskog carstva krajem 1915. sa njim kao carem. Ovaj potez je bio vrlo nepopularan, a sam Juan je umrlo manje od godinu dana kasnije. U Pekingu je 1919. počeo Pokret 4. maja usmeren protiv feudalizma i imperijalizma. Kina je nakon Juanove smrti potpala pod kontrolu regionalnih komandanata, a najjače frakcije su vodile česte ratove (Džilsko-anhujski rat, Prvi džilsko-fengtijenski rat i Drugi džilsko-fengtijenski rat) da bi preuzeli vlast nad Pekingom.
Nakon uspeha Kuomintangove Severne ekspedicije koja je primirila komadante na severu, Nanking je zvanično proglašen prestonicom Republike Kine 1928, a Peking je preimenovan u Pejping 28. juna 1928. , što znači „severni mir“.
Tokom Drugog kinesko-japanskog rata, Japanci su osvojili Pejping 29. jula 1937. Tokom okupacije, gradu je vraćeno staro ime Peking i postao je sedište Privremene Vlade Republike Kine, marionetske države koja je upravljalo kineskim delom severne Kine pod okupacijom Japana. Kasnije je ta vlada spojena sa većom vlada vladom Vang Jingveja, čije je sedište bilo u Nankingu. Carska japanska armija je u gradu osnovala centar za bakteriološko istraživanje jedinica 1855, u kom su japanski doktori proizvodili i testirali biološko i hemijsko oružje nad ljudima.
Nakon predaje Japana u Drugom svetskom ratu, Pekingu je 15. avgusta 1945. opet promenjeno ime u Pejping.
Period Narodne Republike Kine
Na dan 31. januara 1949, tokom Kineskog građanskog rata, komunističke snage su ušle u Peking bez borbe. Komunistička partija Kine na čelu sa Mao Cedungom je 1. oktobra 1949. na Tjenamenu objavila stvaranje Narodne Republike Kine. Samo nekoliko dana ranije, Narodna politička konsultativna konferencija Kine je odlučila da će Pejping biti glavni grad nove države i da će mu ime biti promenjeno nazad u Peking.
Tokom poslednjih godina, širenje Pekinga je takođe donelo na videlo neke probleme urbanizacije, kao što je gust sabraćaj, loš kvalitet vazduha, gubitak istorijskih delova grada i značajan priliv migranata iz siromašnijih delova države, posebno iz seoskih krajeva. Početkom 2005. vlada Kine je odobrila plan da se konačno zaustavi nekontrolisani razvoj Pekinga u svim smerovima. Razvoj glavnog grada Kine će se sada odvijati u dva polukružna pojasa izvan centra grada (na zapad i istok), umesto u koncentričnim krugovima.
Geografija i klima
thumb|200px|right|Peking viđen iz satelita. Peking se nalazi u severnom vrhu približno trouglaste Severnokineske nizija, koja se otvara na jug i istok od grada. Planine na severu, severozapadu i zapadu štite grad i poljoprivredne oblasti od pustinjskih stepa. Nad severozapadnim delovima gradske oblasti, posebno okrugom Jenćing i distriktom Huaižou, dominiraju Đindu planine, dok zapadne granice oblasti uokviruju Sjišan planine. Veliki kineski zid, koji se prostire duž severnih delova gradske oblasti Pekinga, se koristio ovon neravnom topografijom da odbrani Kinu od nomadskih upada iz stepa. Vrh Dongling u vencu Sjišan i na granici sa Hebejskom oblašću je najveći vrh gradske oblasti Pekinga, sa visinom od 2303 m. Glavne reke koju protiče kroz pekinpku oblast su Jungding i Čaobai, deo sistema reke Haj, koje teku na jug. Peking je takođe sverni terminal Velikog kineskog kanala, koji je iskopan kroz Severnokinesku ravnicu do Hangdžoa. Rezervoar Mijin, izgrađen na gornjim rukavcima reke Čaobai je najveći pekinški rezervoar i od krucijalne je važnosti za snabdevanje vodom grada.
Urbani deo Pekinga se nalazi u centralnom delu gradske oblasti i zauzima mali, a li sve više rastući deo gradske oblasti. Urbani deo Pekinga se širi izvan granica koncentričnih kružnih puteva, od kojih je najudaljeniji od centra 6. kružni put, koji prolazi kroz nekoliko prigradskih naselja. Kapija i trg Tjenamen se nalaze južno od Zabranjenog grada, bivše rezidencije kineskih careva. Zapadno od Tjenamena je Džungnanhai, rezidencija najviših političara Narodne Republike Kine. Kroz centar Pekinga, pravcem istok-zapad je Avenija Čang'an, jedna od glavnih ulica u Pekingu.
Klima u Pekingu je monsunska vlažna kontinentalna klima, koju odlikuju topla i vlažna leta usled istočnoazijskih monsuna i uglavnom hladne, vetrovite i suve zime zbog uticaja sibirskog anticiklona. Prosečna temperatura u januaru je od -7 do -4 °C, dok je temperatura u julu 25 do 26 °C. Najviša ikad zabeležena temepratura je 42 °C, a najniža -27 °C. Godišnja količina padavina je preko 600 mm, od kojih 75% padne leti.
Zagađenje
thumb|Veliko zagađenje vazduha je rezultovalo čestim [[smogom.]] Nivo zagađenja vazduha u Pekingu je pet puta viši od standarda bezbednosti Svetske zdravstvene organizacije. Velika potrošnja uglja - glavnog izvora energije Kine - je rezultovalo zagađenjem. Uprkos obećanjima da će vazduh biti bolji do Olimpijskih igara, nivo zagađenja je ostao konstantan. Zato zvaničnici Pekinga planiraju da redukuju saobraćaj motornim vozilima na pola tokom Igara kako bi se poboljšao kvalitet vazduha. U februaru 2008. kineska vlada je objavila da će zatvoriti 144 benzinske pumpe u Pekingu, što je 10% svih benzinskih pumpi u gradu.
Od 2001. kada je Peking dobio pravo da organizuje Olimpijske igre, skoro 7 milijardi dolara je utrošeno da se očisti vazduh, ali je smog i dalje ostao problem grada, zbog čega se sportisti žale.
Peščane oluje
Prašina nastala erozijom pustinja u severnoj i severositočnoj Kini rezultuje sezonskim peščanim olujama koje muče grad. Pekinški ured za modifikaciju vremena ponekad veštački izaziva kišu kako bi se borili sa takvim olujama i umanjili njihove efekte. U aprilu 2002. samo jedna peščana oluja je na grad izbacila skoro 50.000 tona prašine pre nego što je krenula na Japan i Koreju.
Opštine
mini|Peking noću mini|Knjižara u [[Sjidanu.]]
Opštine u urbanom delu Pekinga su:
Nekoliko imena opština se završava sa „men“ (mén, ), što znači „kapija“, pošto su ona bila lokacija kapija u bivšim Gradskim zidinama Pekinga. Druga mesta se završavaju sa „cun“ (cūn, ), što znači „selo“, pošto su ona prethodno bila sela izvan gradskih zidina.
Naselja
Naselja unutar gradske oblasti Pekinga, ali izvan urbanog područja su:
Potpodela
Gradska oblast Pekinga se sastoji iz 18 administrativnih podjedinica, okruga kojima direktno upravlja grad. Od toga, 16 su distrikti, a 2 su okruzi. Urbana i podurbana područja grada su podeljena u 8 distrikta:
Sledećih šest distrikta obuhvataju udaljenija predgrađa i prigradska naselja:
Preostala dva distrikta i dva okruga se prostiru nad polururalnim i ruralnim oblastima:
18 distrikta i okruga Pekinga je dalje podeljeno u 273 nižih administrativnih jedinica na nivou grada: 119 gradova, 5 etničkih gradova i 125 poddistrikta.
Politika
Politički sistem Pekinga ima dvostruko partijsko-upravno uređenje kao i sve upravne ustanove u Kini. Gradonačelnik Pekinga je najviši zvaničnik u Narodnoj upravi Pekinga. Kako Peking ima status gradske oblasti u okviru administrativne podele Kine, pa gradonačelnik ima isti status kao i guverner pokrajine. Međutim, u dvostrukom političkom sistemu, gradonačelnik ima manju moć od sekretara gradskog komiteta Komunističke partije Kine.
Ekonomija
Godine 2006. BDP u Pekingu je iznosio 772,03 milijardi juana (oko 97 milijardi američkih dolara) i povećao se za 12% u odnosu na prethodnu godinu. BDP po glavi stanovnika je iznosio 49.505 juana i povećao se za 8,8% u odnosu na prethodnu godinu, a skoro duplo u odnosu na 2000. godinu. Godine 2005. primarna, sekundarna i tercijarna industrija u Pekingu su vredele redom 9,77 milijardi juana, 210,05 milijardi juana, i 461,63 milijardi juana. Godine 2006. prosečan prihod po glavi stanovnika koji žive u gradskom području je iznosio 19.978 juana, i realno se povećao za 12,9% u odnosu na prethodnu godinu. U seoskim sredinama prosečan prihod je iznosio 8.620 juana, a realan porast je iznosio 9,6%.
U Pekingu trgovina nekretninama i automobilski sektor doživljavaju pravi procvat poslednjih godina. Godine 2005. prodato je ukupno 28,032 miliona kvadratnih metara stambenog prostora čija je vrednost iznosila 175,88 milijardi juana. Ukupan broj registrovanih automobila u Pekingu je 2004. godine iznosio 2.146.000, od kojih je 1.540.000 bilo u privatnom posedu.
U Pekingu je osnovana centralna poslovna četvrt koja se smatra ekonomskim centrom grada, i u kojoj se nalaze regionalna sedišta raznih kompanija, tržni centri i najmoderniji stambeni prostor. Ulice Vangfuđing (Wángfǔjǐng) i Sjidan (Xīdān) su glavni trgovački centri. Džungancun, nazvan „Kineska silicijumska dolina“ je glavni centar elektronske i računarske industrije, kao i medicinskih istraživanja. Peking je takođe poznat po tome što je centar falsifikovane robe Peking je takođe svetski lider u proizvodnji i prodaji melamina i proizvoda od melamina.
Poljoprivreda je razvijena van urbanog dela grada. Glavni poljoprivredni proizvodi su pšenica i kukuruz. Povrće se takođe gaji u okolini grada.
Stanovništvo
mini|250px|Moderne zgrade u Pekingu Prema proceni, u gradu je 2009. živelo 7.817.968 stanovnika.
Na širem području Pekinga je krajem 2007. godine živelo 17,43 miliona. Oko 12 miliona ljudi živi u samom gradu, a ostatak u selima koja se nalaze u okolini. Stalno prebivalište je imalo 12,03 miliona stanovnika, a 5,4 miliona je imalo dozvolu za boravak na 6 meseci i duže u toku godine.
Lokalne vlasti predviđaju porast broja stanovnika na 19,5 miliona u 2015. godini i 21,4 miliona do 2020. godine.
U popis nisu uračunati aktivni članovi Narodnooslobodilačke vojske.
Arhitektura
Tri arhitektonska stila su preovladavajuća u urbanom Pekingu. Prvi je tradicionalna arhitektura carske Kine, koju najbolje oličavaju masivna kapija Tjenanmen („Kapija nebeskog mira“), koja je postala simbol Narodne Republike Kine, Zabranjeni grad i Hram neba. Drugi stil se ponekad naziva kinesko-sovjetski stil, a korišćen je na objektima građenim između 1950ih i 1970ih. Objekti građeni ovim stilom su jednostavnog izgleda i podsećaju na kutije. Poslednji stil je moderna arhitektura — najpoznatiji primer je poslovna oblast Pekinga.
Saobraćaj
Uz razvoj grada usled ekonomskih reformi, Peking je evoluirao u važan saobraćajni čvor. Grad okružuju 5 kružnih puteva, 9 brzih puteva i zaobilaznica, 11 nacionalnih auto-puteva, nekoliko železničkih pravaca i međunarodni aerodrom.
Železnica
U Pekingu se nalaze dve železničke stanice: Pekinška železnička stanica (centralna stanica) i Pekinška zapadna železnička stanica. Tri preostale železničke stanice u pekinškoj oblasti: Pekinška istočna železnička stanica, Pekinška severna železnička stanica i Železnička stanica Fengtai bave se redovnim prevozom putnika. Takođe postoje i manje železničke stanice u predgrađima.
Peking je važan železnički čvor. Železničke pruge vode od Pekinga do Guangdžoua, Šangaja, Harbina, Baotoua, Tjencina, Čangdea i Ćinhuangdaoa. Direktni polasci za Kaulun (Hongkong) takođe saobraćaju iz Pekinga.
Međunarodni pravci, uključujući linije do gradova u Rusiji i Pjongjanga takođe prolaze kroz Peking. Izgradnja brze pruge Peking-Tjencin je počela 4. jula 2005. godine, a otvaranje je zakazano za avgust 2008. godine.
Drumski saobraćaj
mini|Autobus u Pekingu. U Pekingu postoji devet brzih puteva (uz šest novih koji se još uvek projektuju ili grade) i 11 auto-puteva. U samom Pekingu je razvijena mreža između pet kružnih puteva.
Jedan on najvećih problema saobraćaja u Pekingu su redovne saobraćajne gužve, posebno u vreme saobraćajnih špiceva. I van saobražajnih špiceva, nekoliko puteva je zagušeno saobraćajem. Brzi putevi su nedavno produženi u teritorije unutar 3. kružnog puta, tako da vozači ne moraju da prolaze kroz raskrsnice sa semaforima.
Drugi problem je da javni prevoz nije dovoljno razvijen i da se i autobusi zaglave u saobraćajnim gužvama. Sam urbanistički plan Pekinga dodatno otežava stanje u saobraćaju.
Avenija Čang'an se prostire pravcem istok-zapad kroz centar Pekinga, pored Tjenanmena. To je glavni putni pravac, a vlasti ga često nazivaju „prvom ulicom Kine“.
Vazdušni saobraćaj
250px|Međunarodni aerodrom Peking|mini Glavni pekinški aerodrom je Međunarodni aerodrom Peking kod Šunjija, koji se nalazi oko 20 km severoistočno od centra Pekinga. Najveći broj unutrašnjih i skoro svi međunarodni letovi poleću ili sleću na ovaj aerodrom. Aerodrom je glavni hab za Er Čajnu. Sa centrom Pekinga povezan je brzim putem i potrebno je oko 40 minuta vožnje od centra grada kada nisu gužve. U toku priprema za Olimpijske igre 2008, izgrađen je još jedan brzi put do aerodroma, kao i laki šinski sistem.
Drugi aerodromi su Lijansjang aerodrom - Peking, Nanjen aerodrom - Peking, Sjiđiao aerodrom - Peking, Šah aerodrom - Peking i Badaling aerodrom - Peking. Međutim, ovi aerodromi su uglavnom za vojne svrhe i manje su poznati u javnosti.
Javni prevoz
desno|mini|Unutrašnjost stanice pekinškog metroa Pekinški metro, koji se još uvek gradi, ima pet linija (dve nadzemne i tri podzemne), a još nekoliko se gradi za potrebe olimpijskih igara. U Pekingu je 2004. godine bilo 599 autobuskih i trolejbuskih linija. Taksisti su prisutni u velikom broju, uključujući veliki broj, čak oko 30.000, neregistrovanih taksista.
Kultura
mini|desno|250px|Pekinška izvedba klasične opere „Zbogom, moja konkubino“.
Ljudi koji su rodom iz urbanog dela Pekinga govore pekinškim dijalektom, koji pripada mandarinskoj podgrupi govornog kineskog jezika. Pekinški dijalekt je osnova za standardni mandarinski jezik, koji se koristi u Narodnoj Republici Kini, na Tajvanu i u Singapuru. Ruralne oblasti gradske oblasti Pekinga imaju svoje dijalekte, srodne onima koji se govore u pokrajini Hebej, koja okružuje gradsku oblast Pekinga.
Nekada svuda prisutni u Pekingu, sihjueni i hutonzi sada brzo nestaju, pošto su čitave gradske četvrti porušene i zamenjene visokim zgradama. NJihovi stanovnici dobijaju stanove u novim zgradama čija je površina barem jednaka njihovim bivšim kućama. Međutim, mnogi se žale da se tradicionalni osećaj zajednice i uličnog života iz hutoga ne može zameniti. Kineska vlada je sačuvala i renovirala neke izuzetno značajne istorijske ili lepe hutonge, posebno pred Olimpijske igre. Jedan takav primer je Nanč'c.
Mandarinska kuhinja je lokalni stil kuvanja u Pekingu, a pekinška patka je njeno najpoznatije jelo. Manhan Ćijensji („Mandžu-han kineski kompletan banket“) je tradicionalna gozba koja je prvobitno bila namenjena samo etničkim mandžurskim carevima iz dinastije Ćing. I sada su oni vrlo prestižni i skupi. Restorani za pijanje čaja su takođe česta slika u Pekingu. Fuling Đijabing je tradicionalna pekinška brza hrana koja podseća na palačinke sa filom načinjenim od fu ling - pečurke slične tartufu, koji je čest sastojak tradicionalne kineske medicine.
Klozon (ili đingtailan) tehnika za obradu metala i tradicija je specijalnost pekinške kulture, i jedna od najpoštovanijih tradicionalnih zanata u Kini. Pekinške lakirane posude su čuvene po svojim šarama i slikama urezanim na svojim površinama.
Obrazovanje
mini|[[Univerzitet u Pekingu|200px]] Peking je sedište velikog broja koledža i univerziteta, uključujući nekoliko koji imaju međunarodni ugled. Naročito su za Kinu važne dve prestižne institucije, Pekinški Univerzitet i Ćinghua Univerzitet. S obzirom na politički i kulturni status Pekinga, u odnosu na druge gradove u Kini, u ovom je proporcionalno veća koncentrisanost obrazovnih institucija i ima ih najmanje 59. Praktikuje se i razmena studenata, pa mnogi od njih iz Japana, Koreje, Severne Amerike, Evrope, jugoistočne Azije, kao i iz drugih krajeva sveta dolaze u Peking da studiraju svake godine. Slede institucije koje se nalaze na listi kineskog Ministarstva prosvete.
Mediji
desno|mini|[[Novinska agencija Sjinhua]]
Televizija i radio
Pekinška televizija (BTV) proširila je broj svojih kanala sa jedan na deset. Za razliku od nje, Kineska centralna televizija (CCTV), danas nema ekskluzivnih televizijskih kanala na engleskom jeziku u okviru gradske zone Pekinga.
Tri radio-stanice emituju svoj program na engleskom: „Hit FM“ na FM 88,7, „Easy FM“ koji emituje Međunarodni radio Kine (CRI) na FM 91,5, kao i „Radio 774“, novijeg datuma na AM 774.
Druge Pekinške radio stanice su:
Štampa
Veoma poznate „Pekinške večernje novosti“ („Pekinški Vanbao“) se prodaju svako poslepodne i bave se svim dešavanjima u Pekingu. Druge novine su „Pekinške novosti“ („Sjin Đing Bao“), „Pekinška zvezda dana“, „Pekinške jutarnje novosti“, „Pekinška omladina danas“ („Pekinški Ćingnijen Bao“), kao i nedeljni časopisi na engleskom jeziku „Pekinški vikend“ i „Peking danas“ (što bi bila engleska edicija „Omladine danas“). Dnevne novine „People's Daily“ i „China Daily“ na engleskom se takođe izdaju u Pekingu.
Časopis „Rolling Stone“ se bazira na kineskoj verziji uređivanja u Pekingu.
Međunarodna štampa, uključujući novine i magazine na engleskom i japanskom, dostupna je u glavnim internacionalnim hotelima i radnjama („Friendship stores“).
Sport
mini|250px|[[Nacionalni stadion u Pekingu|Nacionalni stadion prilikom ceremonije otvaranja olimpijskih igara]] Peking je grad-domaćin Letnjih olimpijskih igara 2008. i Letnjih paraolimpijskih igara 2008. Peking je u prošlosti bio domaćin Azijskih igara 1990., koorganizator Azijskog kupa nacija 2004. i domaćin Azijskog prvenstva u košarci 1989.
Profesionalni klubovi iz Pekinga su:
Gradovi pobratimi
Peking održava pobratimske veze sa sledećim gradovima ili pokrajinama:
Mario Sertić
Mario Sertić (Zagreb, Hrvatska, 11. veljače 1988.) hrvatski je profesionalni hokejaš na ledu. Igra na poziciji braniča, a trenutačno je član hrvatskog KHL Medveščaka koji se natječe u EBEL-u.
Di Quinzio, Chieti
Di Quinzio je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Scott Reynolds (hokej na ledu)
Scott Reynolds (Kerrobert, Saskatchewan, 17. ožujka 1981.) kanadski je profesionalni hokejaš na ledu. Igra na poziciji napadača, a trenutačno je član slobodan igrač nakon što je prije početka sezone 2010. raskinuo ugovor s KHL Medveščak koji se natječe u EBEL-u
Karijera
Tijekom studentskih dana igrao je na sveučilištu Merchurst College NCAA ligu od 2002. do 2006. Godine 2006. potpisuje profesionalni ugovor s momčadi Cincinnati Cyclones u čijim je redovima ostao do 2008. S Cyclonesima je osvojio i EHCL ligu, tj. Kellys Cup u sezoni 2007./08.
U talijanski HC Fassa dolazi u sezoni 2008./09., no odmah sezonu iza (2009./10.) ponovno se vraća u Cincinnati Cyclonese s kojim ponovno osvaja Kellys Cup pri čemu je u 70 odigranih utakmica zabilježio 23 gola i 33 asistencije. 31. svibnja 2010. Reynolds je kao novo pojačanje potpisao za zagrebački KHL Medveščak koji nastupa u EBEL-u. Međutim, Reynolds nije zadovoljio očekivanja kluba te mu je ugovor raskinut prije početka sezone.
VANE
ima više značenja.
ŽKK Medveščak
ŽKK Medveščak je hrvatski ženski košarkaški klub iz Zagreba. Sjedište je na adresi Zg Velesajam, Paviljon 25, A.Dubrovnik 15, Zagreb.
Busserolles
Biserol je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Nonron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 507 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 32,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 156 metara (maksimalnoj 303 m, a minimalnoj 135 m).
VANC
ima više značenja.
Strumica (rijeka)
Rijeka Strumica, ili Strumešnica (makedonski: Струмица, Струмешница) je rijeka u jugoistočnoj Makedoniji, koja kod Zlatareva ulazi u južnu Bugarsku i potom se ulijeva kao desna i najveća pritoka rijeke Strume. Najveće naselje kroz koje rijeka prolazi je makedonski grad Strumica.
Geografske osobine
Strumica izvire na padinama planine Plačkovica, u okrugu grada Radoviša. Isprva teče prema jugu, kroz veliku kotlinu, u tom dijelu zovu je Stara Reka. Zatim ulazi u kotlinu grada Radoviša, prolazi kroz grad, a zatim skreće prema jugoistoku prema Strumičkoj dolini, i prolazi kroz okruge: Vasilevo, Strumica i Novo Selo. Rijeka potom skreće na istok i ulazi u Bugarsku, kroz široku krivudavu dolinu, zatim se ulijeva u rijeku Strumu sjeverno od naselja Mitino.
Altropan
Altropan je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 429,268 Da.
A Bird in a Gilded Cage
A Bird in a Gilded Cage je američka balada iz 1900. godine za koju je muziku komponirao Harry Von Tilzer, a tekst napisao Arthur J. Lamb. Tekst govori o mladoj i lijepoj ženi koja je nesretna nakon što se udala za starca zbog novca, a ne zbog ljubavi. Von Tilzer je napisao originalni tekst, ali je zamolio Lamba da ga prepravi kako bi bilo jasno da je junakinja pjesme u braku, a ne kurtizana. Kada je Von Tilzer na jednoj zabavi za probu izveo pjesmu na klaviru, vidio je da sve žene u društvu plaču, te je znao "da ima hit". Pjesma je ubrzo uistinu postala najveći hit 1900. godine, te je prodano čak dva miliona partitura u SAD. . Pjesma je Von Tilzeru donijela uspjeh i učinila ga jednim od dominantnih kompozitora SAD na početku 20. vijeka.
Needham, Alabama
Needham je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 94 stanovnika.
Imboden, Arkansas
Imboden je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Gwoyeu Romatzyh
Gvoji Romadzi, skraćeno GR, je sistem za pisanje mandarinskog jezika u latinici. Sistem je smislio Juenžen Džao i razvijen sa grupom lingvista uključujući Džaoa i Lin Jutanga od 1925. do 1926. godine. Džao je sam kasnije objavio uticajne radove o lingvistici koristeći Gvoji Romadzi. Osim toga mali broj drugih udžbenika i rečnika u Gvoji Romadzihu su objavljeni u Hong Kongu i inostranstvu od 1942. do 2000.
Kina je 1928. godine usvojila Gvoji Romadzi kao službenu latinizaciju. Gvoji Romadzi je bio korišten da naznači izgovor u rečnicima nacionalnog (mandarinskog) jezika. Zagovornici su se nadali da će se jednog dana uspostaviti kao sistem za pisanje reformisanog kineskog pisma. Ali uprkos podršci malog broja treniranih lingvista u Kini i inostranstvu, GR se susreo sa javnom ravnodušnosti, pa čak i neprijateljstvom zbog svoje složenosti. Još jedna prepreka sprečavanjem svojeg rasprostranjenog usvajanja bila je činjenica da se previše oslanja na osnovu pekinškog dijalekta, u periodu kojim je nedostajala snažna centralizovana vlast da sprovodi njegovu upotrebu. Na kraju Gvoji Romadzi je izgubio tlo prema pinjinu i drugih kasnijih sistema latinizacije. Međutim, njegov uticaj je još uvek očevidan, jer nekoliko principa uvedena od svojih stvoritelja su bili korišteni u latinizacijama koji su da ga sledili. Redosled tonskog pravopisa ostaje u standardnom pravopisu imena kineske pokrajine Šensji Shaanxi, koji se ne može razlikovati od Šanjsi Shanxi kada je pisano u pinjinu bez dijakritika.
Istorija
thumb|left||[[Lin Jutang, prvi koji je predložio tonski pravopis po redu slova]]
Tonski pravopis po redu slova, Gvoji Romadziova naj uočljiva osobina, je bila uprvo predložena Juenžen Džaou od strane Lin Jutang. Do 1922. Džao je već uspostavio glavna načela Gvoji Romadziu. Detalji sistema su razvijeni u 1925-1926, od strane grupe pet lingvista, predvođeni za Džaom uključujući i Lin, pod pokroviteljstvom Pripremne komisije za ujedinjenje Nacionalnog jezika. 1928. godine Gvoji Romadzi je zvanično usvojen od strane vlade. Gvoji Romadzi je namenjen da postoji uz Džujin fonetske simbole, otuda postoji alternativno ime za Gvoji Romadzia: „Drugi uzorak nacionalne abecede.“ Oba sistema su bila korištena za označavanje revidiranog standardnog izgovora u novo službeno izdanje: Vokabular nacionalni izgovora za svakodnevnu upotrebu iz 1932. Dizajneri Gvoji Romadzia su imali veće ambicije: njihov cilj je bio potpuna reforma pisma, koristeći Gvoji Romadzia kao praktičan sistem pisanja. thumb|desno|[[Juenžen Džao, glavni dizajner Gvoji Romadzija, kao mladić oko 1916.]]
Tokom 1930-tih godina dva kratka pokušaja su bila sprovođena da se nauči GR željezničkim radnicima i seljacima u pokrajinima Henan i Šandong. Podrška za GR, ograničena na mali broj treniranih lingvista i sinologista: „je bika odlikovana više za svoj kvalitet nego količinu.“ U ovom periodu GR se suočavao sa sve više neprijateljstva zbog svoje složenosti i tonski pravopis po redu slova. Isto tako, sinolog Bernhard Karlgren je kritikovao GR za nedostatak fonetske tegobe. Na kraju, kao što je suparnički (bez-tonski) sistem Latinhua Sinvendz, GR nije uspeo dobiti rasprostranjenu podršku, prvenstveno zbog toga što „nacionalni“ jezik je bio previše usko temeljen na pekinški dijalekt: „jedna dovoljno precizna i jaka jezička norma još nije postala stvarnost u Kini.“
Jedno preostalo korištenje GRa Sistem latinizacije se promenio od strane vlade Narodne Republike Kine u 1958. na trenutni sistem korišten u zemlji, i drugim stranim i međunarodnim institucijama, kao što su Ujedinjene nacije, Biblioteka Kongresa, Međunarodna organizacija za standardizaciju, te se naširoko koristi za učenje mandarinskog kineskog jezika za strane studente: hanju pinjin. U međuvremenu, u Republici Kini (Tajvanu), GR je preživeo do 1970-tih kao pomoć za izgovor u jednojezičnim rečnicima. ali se zvanično zamijenio u 1986. za modifikovan oblik poznat kao Mandarinski fonetski simboli 2.
Osnovni oblici (Ton 1)
Pravopis Gvoji Romadzia ima ove dodatne osobine:
Tonske modifikacije
Po podrazumevanim vrednostima, osnovni GR pravopis gore opisan se koristi za ton 1 slogove. Osnovni oblik je tada modifikovan da pokaže tonove 2, 3 i 4. To je izvršeno na jedan od tri načina:
Narcein
Narcein je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 445,462 Da.
Eckental
Ekental je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Erlangen-Hehštat. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 14.055 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9572121.
Gwoyeu Romatzyh
Tonske modifikacije
Kad god je to moguće sažet prvi način se koristiti. Sledeća pravila palca pokriva većinu slučajeva.
Eckental
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Erlangen-Hehštat Ekental se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Erlangen-Hehštat. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 350 metara. Površina opštine iznosi 29,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 14.055 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 473 stanovnika/km².
Gwoyeu Romatzyh
Tonske modifikacije
Ton 1 (osnovni oblik)
ŽKK Dubrava Zagreb
ŽKK Dubrava je hrvatski ženski košarkaški klub iz Zagreba.
Poznate igračice
Karijeru su u Dubravi počele:
Gwoyeu Romatzyh
Tonske modifikacije
Ton 3: i/u → e/o; ili dupli samoglasnici
Ton 4: promjeni/udvostruči zadnje slovo; ili dodaj -h
Neutralni ton: počni sa tačkom
Izuzetak Slogovi sa početnim sonantom (l-/m-/n-/r-) upotrebljavaju osnovni oblik za T2 umesto T1. U ovim slogovima (retki) T1 je obeležen sa -h- za drugo slovo. Na primer mha je T1 (mā), dok ma je T2 (má). T3 i T4 su regularni: maa (mǎ) i mah (mà).
Složene reči
Važan princip Gvoji Romadzia je da slogovi koji stvaraju reč trebaju biti napisani zajedno. Ovi izgleda prema govornicima evropskih jezika kao očito, ali u kineskom pojam „reč“ nije lako ustanovljen. Osnovna jedinica govora, popularno se misli da je to jedan slog zastupljen sa znakom (字 tzyh, zì), koji u većini slučajeva predstavlja značajan slog ili morfem, manja jedinica od „lingvističke reči“. Znakovi su pisani i štampani bez razmaka između reči, ali u praksi većina kineskih reči se sastojati od dvosložnih jedinjenja, i bila je Džaova hrabra inovacija u 1922. da prikaže to u GR pravopisu da grupiše odgovarajuće slogove zajedno u reči. To je predstavljao radikalni odstup od pisanja spojnica u Vejd-Džajlsu kao što je Kuo2-yü3 Lo2-ma3-tzŭ4 („Gvoji Romadzi“ u Bejd-Džajlsu). Ovaj princip prikazan dole je bio kasnije usvojen u pinjinu.
Primer
Ovo je izvod iz J. R. Džaovog govorenog kineskog. Tema je naučno-stručna ("Šta je sinologija?"), ali izgled kolokvijalan. Tonske beleške su istaknuti koristeći istu šemu boja kako što je gore. Verzije u kineskim znakovima, pinjinu i našem jeziku su dane ispod Gvoji Romadziovim tekstovima.
Uprošćeno kinesko pismo : 汉学的名称对中国有一点不尊敬的意味. 我们听说有印度学、埃及学、汉学，而没有听说有希腊学、罗马学，更没有听说有英国学、美国学. 汉学这个名称完全表示欧美学者对那些已经沉沦的古老国家的文化的一种轻看的态度.
Tradicionalno kinesko pismo : 漢學的名稱對中國有一點不尊敬的意味. 我們聽說有印度學、埃及學、漢學，而沒有聽說有希臘學、羅馬學，更沒有聽說有英國學、美國學. 漢學這個名稱完全表示歐美學者對那些已經沉淪的古老國家的文化的一種輕看的態度.
<span id="naš">Prevod : Izraz „sinologija“ nosi lagan ton nepoštovanja prema Kini. Jedan čuje „indologoju“, „egiptologiju“ i „sinologiju“, ali nikada „grčkologiju“ ili „rimologiju“—a kamoli „anglologiju“ ili „amerikologiju.“ Izraz „sinologija“ saževa pokroviteljski odnos evropskih i američkih naučnika prema kulturama propalim drevnim imperijima.
Izdanja knjiga
Juenžen Džao je koristio Gvoji Romadzi u četiri uticajna dela:
Čitanje u uobičajenom kineskom jeziku je napisano „da bi naprednom student govornog kineskog imao stvar za čitanje koja se zapravo može koristiti u svom govoru.“ Sastoji se od tri sveske kineskog teksta sa Gvoji Romadziovom latinizacijom. One sadrže neke uživo snimljenih dijaloga: „Fragmenti autobiografije,“ dve drame i prevod Luis Kerolove „Alisa s one strane ogledala (Tzoou daw Jinqtz lii)“.
Volter Sajmon 1942. upoznao je sinologe koji govore engleski jezik sa Gvoji Romadziom u posebnoj brošuri, Nova službena kineska latinica. Preko ostatka 1940-tih godinama on je objavio niz udžbenika i časopisa, kao i kinesko-engleski rečnik, sve koristeći GR. Njegov sin Hari Sajmon je kasnije koristio GR na književnim radovima o kineskoj lingvistici.
J. Liu 1960. godine, kolega Volter Sajmoa u Školi orijentalne i afričke studije, objavio je Pedeset kineskih priča. Ovi izbori iz klasičnih tekstova su predstavili u oba klasičnom i savremenom kineskom jeziku, zajedno sa GR latinizacijama i romanizovane japanska verzije pripremljeni od strane Sajmona (u to vreme profesor kineskog u Univerzitetu Londona).
Lin Jutangov kinesko-engleski rečnik (1972) uključuje niz inovativnih karakteristika, od kojih jedna je pojednostavljena verzija Gvoji Romadzia. Lin je eliminisao najveći deo pravopisnih pravila o zamjenjivanja samoglasnika, kao što se može videti iz njegovog pisanja Guo r y uu Romatzyh, u koje obično -r je upotrebljeno za T2 i udvostručeni samoglasnik za T3.
Učenje jezika
Većina učenika kineskog sada počinju sa hanju pinjinom, koju je lakše naučiti nego GR. Ali GR ima svoje prednosti. Prema Juenžen Džaou: [GR] pravi pravopis reči više komplikovanim, ali daje individualnost na licu reči, sa kojim se može povezati značenje … Kao instrument nastave, tonski pravopis reči se pokazao u praksi da je najmoćniji pomoć u omogućavanju učenika da shvatiti materijal sa preciznošću i jasnoću. Na primer, možda može biti lakše zapamtiti razliku između GR-ovog Beeijing (grad) i beyjiing („pozadina“) od pinjinskih verzija Běijīng i bèijǐng gde se tonovi čine da su gotovo naknadni misao.
Nisu svi učitelji uvereni u superiornost GR-a kao sredstvo da se učenici obuče ispravan tonove reči. Jedna studija sprovedena u Univerzitetu Oregon 1991-1993 uporedila je rezultat korištenja pinjina i GRa u poučavanju osnovnog kineskog dvojim grupama podudaranim učenicima. Zaključak je bio da „GR nije dovelo do znatno veće tačnosti u tonskom izgovoru.“
Gvoji Romadzi se još nastavlja da se koristi od strane nekih profesora kineskog. 2000. godine Princetonska serija kineskih početnih udžbenika objavljeno je u obim verzijama GRa i pinjina.
COFE
ima više značenja.
Tundža
Tundža (bugarski: Тунджа, turski: Tunca) rijeka je u Bugarskoj i Turskoj najveća lijeva pritoka rijeke Marice, koja se u nju ulijeva kod grada Edirne.
Geografske osobine
Tundža izvire ispod vrha Botev na Staroj Planini, sjeverno od grada Kalofer, zatim plovi ravno na istok, tada naglo skreće na jug, prije grada Jambola. Nakon grada Jambola Tundža ulazi u Tursku, i tu se kod Edirnea ulijeva u rijeku Maricu. Rijeka Tundža duga je 390 km, od toga 350 kilometara u Bugarskoj, te je jedna od najvažnijih bugarskih rijeka. Tundža ima 50 pritoka, od kojih su najvažnije rijeka; Močurica, Popovska i Sinapovska rijeka. U gornjem dijelu rijeke napravljena su dva velika akomulaciona jezera; Jezero Koprinka (prije zvano jezero Georgi Dimitrov) i Jezero Žrepčevo.
Aluminijum acetoacetat
Aluminijum acetoacetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 414,383 Da.
ŽKK Croatia 2006 Zagreb
2006. je klub zbog velikih dugova otišao u stečaj. Poslije je osnovan novi klub, Croatia 2006.
Poznate igračice
Za Croatia su igrale:
Domaći uspjesi
U Europskom su kupu 2005. došle do poluzavršnice.
Newbern, Alabama
Newbern je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 186 stanovnika.
CPHA
ima više značenja.
Opština Prokuplje
Opština Prokuplje je jedna od opština u Republici Srbiji. Nalazi se u centralnoj Srbiji i spada u Toplički okrug. Prema popisu iz 2011. godine, opština je imala 43.631 stanovnika, površine 759km².
Santa Rosa, Latina
Santa Rosa je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
VAND
ima više značenja.
NGC 1063
NGC 1063 je galaksija u zviježđu Kit.
Santa Rosa, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
MADH
may refer to:
Richmond, Kansas
Ričmond je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 464, što je 46 (-9,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
VANA
ima više značenja.
Runan
Runan se može odnositi na:
-->
Bager
Bager se može odnosti na:
Winter Haven, Florida
Vinter Hejven je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 33.874 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 33.874 stanovnika, što je 7.387 (27,9%) stanovnika više nego 2000. godine.
Bouquemont
Bukmon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Komersi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 107 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,49 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 216 metara (maksimalnoj 348 m, a minimalnoj 209 m).
Narkotolin
Narkotolin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 399,394 Da.
Zvekovica
Zvekovica je naselje u Dubrovačko-neretvanskoj županiji, smješteno u općini Konavle.
Zemljopisni položaj
Zvekovica se nalazi tik uz jadransku turističku cestu, 17 km jugoistočno od Dubrovnika, a 2 km sjeverno od Cavtata, na raskrižju Jadranske turističke ceste i lokalne ceste koja vodi od Cavtata u konavoska brda prema gornjim selima.
Gospodarstvo
Gospodarstvo se na Zvekovici zasniva na turizmu, ali je mjesto gospodarski nerazvijeno jer je jedina tvornica (tvornica elektroničkih proizvoda - TEP) u mjestu tijekom rata potpuno uništena.
Stanovništvo
Na Zvekovici, prema popisu stanovnika iz 2011. godine, živi 570 stanovnika uglavnom Hrvata katoličke vjeroispovjesti.
Aluminijum klofibrat
Aluminijum klofibrat je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 471,264 Da.
Beolhyu od Sille
Beolhyu od Silla (? - 196, vl. 184–196) bio je deveti po redu kralj Sille, jednog od Tri kralkjevstva. Također je poznat i kao Beolhyu Isageum, pri čemu isageum označava kraljevsku titulu Sille. Bio je potomak kralja Talhaea, a prezime mu je bilo Seok.
Prema Samguk Sagiju za kralja ga je izabrao narod, nakon što je njegov prethodnik Adalla od Sille umro bez nasljednika. Njegovim stupanje na prijestolje je prekinuta viševjekovna vladavina klana Park, otpočeta sa osnivačem države Bak Hyeokgeoseom.
Godine 185. je pokorio mali plemenski savez/državu Somun-guk (u današnjem Uiseongu). Silla je potom ratovala sa susjednom državom Baekje 188. (oko Jincheona), 189. i 190. (oko Yecheon).
Eggenfelden
Egenfelden je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Rotal-In. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 12.837 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9277116.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rotal-In Egenfelden se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Rotal-In. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 416 metara. Površina opštine iznosi 44,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 12.837 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 289 stanovnika/km².
Liaodong
200px|thumb|right|Položaj Liaodonga Liáodōngski poluotok je poluotok u Liáoníngu, sjeveroistočnoj provinciji NR Kine, odnosno oblasti koja se u zapadnoj literaturi dugo vremena nazivala jugoističnom Mandžurijom. Liaodong (koji se nekada pisao Liaotung) znači "Istočno od Liáoa". To se odnosi na rijeku Liáo River koja je u periodu Zaraćenih država dijelila kapetanije države Yan Liáoxī (zapadno od Liáoa) i Liaodong.
Geografija
Poluotok se nalazi na sjevernoj obali Žutog mora, između Bohjajskom mora na zapadu i Korejskog zaliva na istoku.
Predstavlja južni dio lanca planina koji se na sjever nastavlja kao Changbai planine. Dio planinskog lanca na samom polutoku je poznat kao Qianshan planine, nazvan prema planini Qian u Anshanu, a uključuje i planinu Dahei u Dalianu.
Postoje dvije luke: Dalian, na sredini poluotoka i na njegovom najužem dijelu, i Port Arthur/Lushun (danas dio grada Dalian), smješten na najjužnijem dijelu. Lüshun/Port Arthur ima ogromnu prirodnu luku i dobre komunikacije koju su ga učinile atraktivnim imperijalističkim velesilama na kraju 19. vijeka. Luka Dalny/Dairen/Dalian je pak tražila daleko veće investicije, koje su prvo učinili Rusi, ali se najviše razvio pod japanskom upravom (1905–1945). Dvije luke su udaljene 25 km željeznicom, i oko 65 morem. Lüshun se nalazi oko 900 km južno od mandžurijskg željezničkog središta Harbin na historijskoj Južnoj mandžurijskoj željeznici (današnja Kineska dalekoistočna željeznica, čija je izgradnja bila jednim od uzroka rusko-japanskog rata).
New Brockton, Alabama
New Brockton je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.146 stanovnika.
Châtel-Moron
Šatel Moron je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Šalon sir Saon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 59 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,54 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 504 metara (maksimalnoj 497 m, a minimalnoj 294 m).
The Secret of the Sword
He-Man i She-Ra: Tajna mača (eng. He-Man and She-Ra: The Secret of the Sword) američki je animirani film fantastike iz 1985. koji je nastao po slavnim likovima iz animirane serije He-Man i Gospodari svemira. Film je prikazan nakon završetka emitiranja animirane serije He-Man i Gospodari svemira i prije početka nove serije, She-Ra: Princeza moći. Radnja se odvija oko He-Manovog pronalaska svoje sestre, She-Re.
Eggolsheim
Egolshajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Forhhajm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.444 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9474123.
Modruš
Modruš je danas selo u Republici Hrvatskoj od 197 stanovnika, u sastavu općine Josipdol u Karlovačkoj županiji.
Geografija
Modruš leži na istočnim obroncima Velike Kapele u Gorskom Kotaru, na nekadašnjom putu od unutrašnjosti prema Senju.
The Secret of the Sword
Film je u kinima SAD-a izašao 22. ožujka 1985. te je zaradio 7.7 milijuna $. U Njemačkoj je u kinima izašao 11. prosinca 1986. S druge strane, u Hrvatskoj nije igrao u kinima nego je otišao direktno na video tržište.
Eggolsheim
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Forhhajm Egolshajm se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Forhhajm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 255 metara. Površina opštine iznosi 48,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.444 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 132 stanovnika/km².
Modruš
Historija
Modruš je za srednjeg vijeka bio jedno od najznačajnih naselja u Hrvatskoj, sjedište županije i prijestolnica plemićke porodice Frankapani od 1193. do sredine 16. vijeka. Na brijegu iznad naselja uzdizala se tvrđava Tržan-grad.
The Secret of the Sword
Radnja
Princ Adam, koji skriva da se uz pomoć tajnih moći dvorca Grayskull (Siva Lubanja) pretvara u junaka He-Mana i bori protiv „zlih sila koje predvodi Skeletor”, dobiva jedne noći poziv od Čarobnice. Ona mu objavi da joj se pojavila vizija tajnovitog mača koji traži svojega vlasnika te koji je otvorio portal u drugi svijet. Kako bi razotkrio o čemu se radi, Adam se s tajnovitim mačem i Cringerom (Straškom), tigrom koji govori, uputi u portal u drugi svijet, Eteriju. Tamo u jednoj krčmi spasi nekoliko ljudi od vojnika Zle horde te ga automatski unovačuje u grupu pobunjenika Velike pobune stanoviti Bow. No ubrzo otkrije: Eteriju je okupirala vojska koju vodi despot Hordak.
U jednoj raciji na selo, pobunjenici napadnu Zlu hordu a Adam se pretvori u He-Mana. No njega zarobi Horda te upozna mladu zapovjednicu snaga, Adoru. Nakon niza komplikacija, Adam otkriva da je Adora njegova sestra, koju je davno oteo Hordak, te da se ona uz pomoć Zaštitnoga mača može pretvoriti u She-Ru. Horda zarobi He-Mana, no Adorina savjest (koju je do tada kontrolirala Shadow Weaver) proradi te ga oslobodi, zauvijek napuštajući Hordakovu službu. Adam se vrati u svoj svijet i povede Adoru kako bi ju predstavio njenim roditeljima, kralju Randoru i kraljici Marleni. Skeletor napadne dvorac i otme Adoru, no ona se pretvori u She-Ru te se oslobodi i napravi kaos u njegovom skrovištu zvanom Snake Mountain (Zmijska Planina). Adam i Adora na kraju se vrate na Eteriju te pomognu pobunjenicima osloboditi kraljicu Angellu i njenu palaču Bright Moon od Hordaka i njegove vojske.