cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brzina oslobađanja
Gibanje umjetnih satelita
Umjetni sateliti se lansiraju u putanje koje imaju različite ekscentricitete. Brzina kojom se gibaju ovisi o položaju na putanji. Na većim udaljenostima od Zemlje brzina kruženja vk manja je od 7.9 km/s. Na slici je nekoliko oblika putanje satelita koji prolaze točkom koja je na nekoj visini od površini Zemlje. Točka najbliža Zemlji na toj putanji zove se perigej, a točka najveće udaljenosti apogej. Putanja C je kružnica i satelit se giba stalnom brzinom, brzinom kruženja za tu daljinu. Staza D je eliptična. S približavanjem perigeju satelit postiže najveću brzinu, koja je veća od brzine kruženja na tom mjestu; da je jednaka brzini kruženja, satelit bi se gibao kružnicom. Eliptičnu putanju D ima umjetni satelit koji se giba brzinom većom od brzine kruženja, a manjom od brzine oslobađanja.
Po nekim osobinama gibanje umjetnih satelita razlikuje se od gibanja prirodnih satelita. Najveća je razlika u tome što je masa umjetnih satelita sasvim zanemariva prema masi Zemlje. Osim Zemlje, na putanju satelita utječu i Mjesec i Sunce. Zato se satelit giba u složenom gravitacijskom polju. Ni sama Zemlja nema jednostavno gravitacijsko polje kakvo ima točkasta masa jer je spljoštena na polovima, odnosno ispupčena na ekvatoru, a osim toga, unutar već složenog oblika, materija nije jednoliko raspoređena. Mase su različito raspoređene u području mora i kopna. Veću gustoću imaju slojevi tla koji se nalaze ispod oceana, manju slojevi ispod kopna. Putanja satelita stalno se poremećuje, neprestano se mijenjaju orbitalni elementi satelita, te se ta poremećenja upravo dadu iskoristiti da bi se ocijenio oblik Zemlje i raspored masa. Podaci dobiveni nakon analize gibanja satelita nadopunjuju podatke dobivene neposrednim geodetskim premjerima Zemlje i gravimetrijskim mjerenjima (mjerenjima ubrzanja sile teže).
Drugi uzrok koji dovodi do stalne promjene putanje Zemljina umjetnog satelita je otpor Zemljine atmosfere. Atmosfera postoji i na vrlo velikim visinama, makar i rijetka, pa se njezin utjecaj osjeti nakon nekog vremena. Jasno je da je utjecaj jači u nižim dijelovima putanje, dok je satelit blizu perigeja. Satelit gubi energiju, apogej se približava Zemlji i putanje se zaobljuje. Elipsa prelazi u kružnicu, a čitava se putanja smanjuje i približava Zemlji. Satelit tone sve dublje i spiralno ulazi u gušće dijelove atmosfere gdje izgara, a katkada pokoji njegov dio dospijeva i do tla.
Popis brzina oslobađanja
Uslijed trenja koje stvara Zemljina atmosfera, nije uvijek korisno, pa ni moguće, ubrzavati objekte do brzine od 11.2 km/s jer je ova brzina predaleko u hipersoničnom režimu za bilo koji model pogona. Kod slanja letjelica u svemir, prvo ih se lansira u nisku Zemljinu putanju (eng.: Low Earth Orbit), da bi ih se tak nakon toga ubrzalo do brzine oslobađanja koja na tim visinama iznosi oko 10.9 km/s (nešto manje nego na površini Zemlje). Da bi letjelica opće bila u niskoj zemljinoj orbiti, ona mora biti ubrzana do oko 8 km/s.
Pie' delle Piagge, Frosinone
Pie' delle Piagge je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
239. pne.
Godina '''239. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Turina i Faltona (ili, rjeđe, godina 515. Ab urbe condita). Oznaka 239. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Pie' delle Piagge, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 390 m.
239. pne.
mini|Antigon Gonata na kovanici
Krošnja
thumb|300px|right|Krošnja, deblo i korijenje (šematski) Krošnja je onaj dio stabla na kojem rastu iglice ili lišće. Nalazi se između prvih "pravih" grana i vrha stabla. U lišću krošnje, koja čini najteži dio stabla, odvija se fotosinteza koja stablo snabdijeva hranom.
Krošnje su svuda vrlo važni dijelovi životnog okoliša. Tako pticama služe kao mjesto za gnijezda, a vjevericama su izvor hrane. Krošnje stabala u uvijek zelenim kišnim šumama redovno nastanjuju tisuće živih organizama. Gusto obrasle krošnje drveća u tim šumama propuštaju vrlo malo svjetla na tlo i na biljke nižeg rasta, tako da se umjesto na tlu, u tim ekosistemima život "preselio" u krošnje stabala.
Hideyo Noguchi
Hidejo Noguchi (野口 英世), rođen kao Seisaku Noguchi (野口 清作), bio je prominentni japanski bakteriolog koji je otkrio da Treponema pallidum uzrokuje progresivnu paralitičku bolest.
Noguchi je rođen 24. studenog 1876. u mjestu Inawashiro kao Seisaku Noguchi. Kada je imao godinu i pol dana, Noguchi je upao u kamin i zadobio opekline. U malenom selu nije bilo liječnika, ali ga je pregledao jedan od muškaraca u selu, koji je utvrdio da su mu prsti lijeve ruke uglavnom oštećeni, dok je na lijevoj ruci, lijevoj nozi i desnoj ruci zadobio opekline. Nije znao odrediti stupanj istih. Nedugo nakon što je 1883. godine upisao osnovnu školu, njegov učitelj i prijatelji sakupili su sredstva kako bi ga poslali na operaciju ruke. Operacija je bila uspješna i Noguchi je povratio gotovo 70% funkcionalnosti i mobilnosti svoje lijeve ruke. Želeći pomoći ljudima, Noguchi je upisao medicinski fakultet. Pokazao je velik talent i već je s 20 godina položio sve ispite i postao liječnik.
Godine 1898., Noguchi je promijenio ime u Hidejo nakon što je čitao roman o liječniku koji se, kao i on, zvao Seisaku. Iako je i fiktivni Seisaku bio inteligentan, postao je lijen i uništio vlastiti život.
Godine 1900., Noguchi je otišao u Sjedinjene Države, gdje je dobio posao kao istraživač u Pennsylvaniji. Njegov početni rad bio je vezan uz otrovne zmije. Jedan od razloga njegovog odlaska u Sjedinjene Države bila je nemogućnost pronalaska posla u Japanu, s obzirom da su mnogi poslodavci bili zabrinuto oko toga kako bi Noguchijeva deformacija mogla utjecati na pacijente. U istraživačkom radu, njegov hendikep nije imao nikakvog značaja. U tom periodu, jedan od njegovih kolega bio je Francuz Alexis Carrel, koji je 1912. godine dobio Nobelovu nagradu.
U to su vrijeme kružile priče kako je i Noguchi jedan od istaknutih kandidata za nagradu, ali kako su arhivi u to vrijeme bili tajni, radilo se tek o nagađanjima. Kada je dio arhiva pušten u javnost, nekadašnja nagađanja su potvrđena - Hidejo Noguchi je bio kandidat za Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu 1913. - 1915., 1920., 1921. i 1924. - 1927.
Dok je 1911. godine radio na Rockefellerovom institutu, Noguchi je optužen da je siročadi davao sifilis. Iako je oslobođen svih optužbi, ovaj se slučaj smatra jednim od prvih slučajeva vezanih uz neetičke medicinske eksperimente na ljudima. Godine 1913., pokazao je kako se u mozgu paraliziranog pacijenta nalazi Treponema pallidum, dokazavši tako da je ta spiroheta uzrok paralize. Jedna druga spiroheta, Leptospira noguchii, nazvana je u njegovu čast.
Godine 1918., Noguchi je ekstenzivno putovao Centralnom i Južnom Amerikom kako bi proveo istraživanja vezana uz cjepivo za žutu groznicu, kao i ona vezana uz Carriónovu bolest, poliomijelitis i trahom. Naime, Noguchi je smatrao da žutu groznicu uzrokuje spirohetna bakterija, a ne virus te je sljedećih 10 godina proveo pokušavajući dokazati tu teoriju. Njegove teorije su naišle na brojne kritike, a tokom 1927. i 1928. su izašla tri znanstvena rada koja su kritizirala Noguchijev rad. Noguchi je, dakako, bio u krivu što se tiče žute groznice, ali, na sreću, ono što je on smatrao žutom groznicom bila je zapravo leptospiroza, tako da je njegovo cjepivo za "žutu groznicu" uspješno korišteno za liječenje leptospiroze.
Godine 1928., Noguchi je, pokušavajući dokazati svoju tezu o žutoj groznici, otputovao u Afriku. Radeći u Accri, podlegao je žutoj groznici i preminuo 21. svibnja 1928. godine. Njegove posljednje riječi bile su: "Ne razumijem."
Student
Student (od — „stremiti (nečemu), interesovati se (za nešto)“) je osoba koja pohađa ustanovu višeg obrazovanja, obično fakultet ili institut u okviru nekog univerziteta, sa ciljem sticanja višeg ili visokog obrazovanja.
Studenti prve godine fakulteta ili više škole se nazivaju brucošima, a studenti koji su odslušali sve studijske predmete, ali ne i položili, apsolventima. Studenti koji su upravo položili posljednji ispit, i kojima je za svršetak studija ostao samo diplomski ispit, nazivaju se diplomcima.
Studentski domovi
Studentski domovi (u studentskom žargonu često samo „domovi“) su ustanove posebne namjene, smještene u gradu u kojem se nalazi fakultet, sa ciljem da se obezbijedi stanovanje za studente koji dolaze iz drugih gradova i nemaju drugi smještaj na raspolaganju. U njima grupe od dva, tri, četiri ili više studenata mogu živjeti zajedno u istoj sobi (kaže se da su cimeri/cimerke), ili u zasebnim, jednokrevetnim sobama. Domovi su obično izdijeljeni na ženske i muške blokove ili, u slučaju da postoji samo jedna zgrada, ženske i muške spratove.
Iako su na teritoriji bivše Jugoslavije u domovima živjeli isključivo studenti koje finansira država (studenti na budžetu), i ova ustanova je doživjela određenu komercijalizaciju od raspada zajedničke jugoslovenske države; danas se često određeni dijelovi studentskog doma, pa i cijeli blokovi, namjenjuju za komercijalno izdavanje stranim ili domaćim državljanima, obično po znatno višoj cijeni od one koju plaćaju redovni studenti koje finansira država i koji obično plaćaju samo participaciju.
Studentska menza
Studentska menza, ili studentski restoran, obično se nalazi u sklopu studentskog doma, ali može biti i odvojena od njega. Kao i smještaj u studentskim domovima, studenti plaćaju samo dio realne cijene obroka. U studentskim menzama su obezbijeđena sva tri obroka za studente — doručak, ručak i večera, a svakom studentu koji stekne pravo na menzu je dozvoljeno jesti samo po jedan od ovih obroka dnevno.
Mayfield, Pennsylvania
Mejfild je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Student
Vidi još
תלמיד
Kitnjak
Kitnjak je vrsta bjelogoričnog drveta iz roda hrastova. Narodni nazivi za kitnjak su i brdnjak, gorun, beljik, črepinjak, graden, ljutik.
Rasprostranjenost
Raste na brežuljkastim i brdskim položajima, Srednje i Južne Europe, te Zapadne Azije. U Hrvatskoj je autohtona vrsta drveća.
Ekološka svojstva
Ne pojavljuje se na vlažnim tlima, slabo na vapnenastoj podlozi, voli kiselo tlo. Njegove šume su u velikoj mjeri iskrčene za potrebe poljoprivrede. Voli svjetlost, na zasjenu je manje osjetljiv od hrasta lužnjaka. Otporan je na prašinu i otrovne plinove. Njegovo drvo je vrlo visoke kvalitete. Uzgaja se u šumama do dobi od 120 godina. To mu je optimalna zrelost. Fiziološka zrelost je i do 1000 godina.
Vladimir Ruždjak
mini|250px|Grob Vladimira Ruždjaka na [[Mirogoju.]]
Vladimir Ruždjak (Zagreb, 21. rujna 1922. – Zagreb, 9. listopada 1987.), hrvatski operni pjevač (bariton) i redatelj, glazbeni pedagog i skladatelj.
Životopis
Svoju četrdesetogodišnju karijeru s više od 2500 nastupa dijelio je između Zagreba i Hamburga, gdje je u stalnom angažmanu bio od 1954. do 1972. i dobio naslov komornog pjevača. U Zagrebačkoj se operi isticao kao pjevač belkanta. Njegove kreacije Verdijevih Rigoletta, Germonta u Traviati, Pose u Don Carlosu, Lune u Trubaduru, Renata u Krabuljnome plesu i Amonasra u Aidi (u svijetu je pjevao i Don Carlosa u Moći sudbine), Evgenija Onjegina Čajkovskog, Valentina u Faustu, Figara u Seviljskom brijaču i Grofa u Figarovu piru ulaze u vrh hrvatske glazbene reprodukcije, a njegov Nikola Šubić Zrinjski postao je pojmom.
Debitirao je još kao student 1946. u naslovnoj ulozi čuvene produkcije Muzičke akademije Puccinijeva Giannija Schicchija. Nepunu godinu poslije već je kao solist Zagrebačke opere pjevao Rigoletta. Njegov lijep ujednačen baršunasti glas, istančan osjećaj za frazu, muzikalnost, uzorna dikcija, primjerno tumačenje teksta, izvrsna pjevačka tehnika, visoka glazbena i opća kultura izgradili su ga u jednu od najvažnijih ličnosti nakon Drugoga svjetskoga rata u Hrvatskoj. Dolaskom u Hamburg i radom s glasovitim redateljem Walterom Felsensteinom proširio je svoja umjetnička zanimanja pa se počeo baviti opernom režijom. Od 1962. do 1964. nastupao je u Metropolitanu. Prvi je u Londonu pjevao baritonsku dionicu u Ratnom rekvijemu Benjamina Brittena pod ravnanjem autora. Bio je vrhunski interpret koncertne popijevke, a djelovao je i kao operni redatelj te skladatelj. Bio je član Hrvatskog društva skladatelja.
Skladao je pretežito vokalnu glazbu obilježenu hrvatskim pučkim melosom: Suita antiqua croata.
Rhodri Molwynog ap Idwal
Rhodri Molwynog ap Idwal (Rhodri Ćelavi i Sivi, sin Idwalov) (? - 754) bio je kralj Gwynedda sredinom 8. vijeka. Period u kome je živio je bio opskuran, a o njemu ne postoji nijednih drugih podataka nego godina smrti, koja se navodi u Annales Cambriae.
Bologne
Bolonj je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Šomon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1943 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 62 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 31,26 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 241 metar.
Hae Mo-su od Buyeoa
Hae Mosu je bio drevni korejski general, princ i vladar koji je, prema predaji, oko 239. pne. osnovao Buyeo, državu koja se smatra jednom od preteča Goguryeoa, jednog od Tri kraljevstva Koreje.
Elzach
Elcah je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Emendingen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.039 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8316010.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Emendingen Elcah se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Emendingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 361 metra. Površina opštine iznosi 75,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.039 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 94 stanovnika/km².
Hae Mo-su od Buyeoa
Hae Mosu je bio član vladarske porodice carstva Gojoseon i odrastao u Jinjoseonu, tadašnjoj prijestolnici. Istakao se vojničkim talentom te postao generalom u dobi od 23 godine, vjerno služeći Goyeolgu, posljednjeg gojoseonskog cara.
Pirtleville, Arizona
Pirtleville je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,744 stanovnika.
Lakemore, Ohio
Lejkmor je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.068, što je 507 (19,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ciglitazon
Ciglitazon je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 333,445 Da.
Said ibn Džubajr
Said ibn Džubajr (سعيد بن جبير; 665-714), također poznat kao Abu Muhamed, bio je arapski islamski učenjak. Smatrao se jedan od vodećih članova Tabi‘ina, a prema navodima šejha al-Tusija bio i jedan od drugova šijitskog imama Alija ibn Huseina. Saida kao autoritet štuju i šijiti i suniti, a smatrao se jednim od vodećih islamskih pravnika svog doba. Ibn Hadžar al-Askalani i al-Zahabi su ga pohvalili u svojim traktatima. Poznat je i po hadisima koje je prenio od ibn Abasa.
USS Oneida (SP-432)
thumb|250px|Oneida u julu 1916. godine, fotografija objavljena u američkom pomorskom časopisu The Rudder Oneida, u službenim američkim pomorskim historijama poznata pod imenom USS Oneida i oznakom SP-432, bila je luksuzna parna jahta koja je u prvoj polovici 20. vijeka pod različitim imenima bila u vlasništvu nekoliko istaknutih američkih tajkuna. Sagrađena je 1897. godine i imala je deplasman 522 tona, dužinu od 62 m, širinu 7 m i gaz od oko 3 m. Prvo je, pod imenom Alcedo, bila u vlasništvu Georgea Williama Childsa Drexela. Potom ju je 1912. preuzeo diplomat i rudarski tajkun John Jays Hammond i dao joj ime Atreus. Sljedeće godine ju je kupio Elias Cornelius Benedict i dao joj ime Oneida. S njome je često plovio po svijetu; u julu 1917. nakon ulaska SAD u prvi svjetski rat ju je nakratko rekvirirala američka ratna mornarica, ali ju je dva mjeseca kasnije Benedict uspio vratiti u svoje vlasništvo. Sljedeće godine joj je zamijenio motore te je tako dobila širi radijus plovidbe. Godine 1920. je Benedict umro, ali je iste godine jahta ponovno renovirana, kada joj je ugrađena najmodernija navigacijska i druga oprema, a produžena je na 85 m.
Case Crema-Fasolo, Padova
Case Crema-Fasolo je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
USS Oneida (SP-432)
U augustu 1922. je jahtu od Benedictovih nasljednika otkupio novinski magnat William Randolph Hearst, pod čijim je vodstvom dodatno preuređena i postala još raskošnija. 15. novembra 1924. je Hearst sa njom iz San Pedra u Kaliforniji krenuo na krstarenje, na kome su mu se pridružili brojni pripadnici hollywoodske elite, uključujući producenta Thomasa H. Incea. Četiri dana kasnije je Ince umro, prema službenoj verziji od srčanog udara; međutim, godinama kasnije su se počele pričati priče da je pravi uzrok njegove smrti rana od metka ispaljenog na jahti, odnosno da je stradao kao slučajna žrtva sukoba ljubomornog Hearsta sa Charlijeom Chaplinom oko tadašnje Hearstvove ljubavnice Marion Davies. Hearst je Oneidu u svom vlasništvu zadržao još nekoliko godina, ali je 1932. počela služiti kao trajekt na Jezeru Champlain. Godine 1940. je prodana kanadskoj vladi kao staro željezo, i iskorištena za proizvodnju municije.
Case Crema-Fasolo, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
USS Oneida (SP-432)
Kobna zbivanja na Oneidi u novembru 1924. su postala predmetom filma The Cat's Meow Petera Bogdanovicha iz 2001. godine.
Marido en alquiler
Marido en alquiler, originalno znana kao Reina madre , je američka telenovela, produkcijske kuće Telemundo, čija su snimanja počnela krajem 2012. u Majamiju i Los Anđelesu.
Predstavlja rimejk brazilske telenovele Fina estampa iz 2011.
Sinopsis
Nakon što joj je suprug misteriozno nestao tokom morske plovidbe, Griselda je spremna na sve kako bi održala ostatak svoje porodice na okupu. Čak i da postane majstor, i bavi se poslom koji je neuobičajan za žene. Skromna i vredna, Griselda je ponosna na svoj posao, kojim uspeva da dokaže kako ljudi mogu da imaju pristojan i srećan život bez ugrožavanja tuđih vrednosti. Jedan od njenih sinova upušta se u vezu sa ćerkom Tereze Kristine, bogate, elegantne i površne žene. Tereza Kristina je zgrožena mogućnošću da se veže za ženu iz niže klase, i uprkos protivljenju svog supruga Renea, neprestano ponižava Griseldu.
Nakon višegodišnjeg igranja igara na sreću sa istim kombinacijama, Griselda osvaja 25 miliona dolara. Njen život se iznenada menja, ali ne i priroda. Tek stečeno bogatstvo ne samo da Griseldi olakšava život, već i uzrokuje "vaskrs" davno nestalog supruga, koji je pre nekoliko godina proglašen mrtvim, ostavivši tako niz komplikacija u životu Griselde i njene porodice. Uprkos tome što sada ima više novca nego što je ikad zamišljala, Griselda shvata da u životu nikada nije lako, ali da je za nekoga jakog i odlučnog sve moguće, čak i da u poznim godinama pronađe pravu ljubav.
Hemijska biologija
Hemijska biologija je naučna disciplina koja delom obuhvata polja hemije, biologije i fizike. Ona se bavi primenom hemijkih tehnika, oruđa i analiza, kao i sintetičkih jedinjenja, u izučavanju i manipulaciji bioloških sistema. Hemijska biologija koristi hemijske principe u istraživanju bioloških sistema i razvoju novih funkcija tih sistema. Hemijsko biološka istraživanja često imaju više srodnosti sa citologijom nego sa biohemijom. Biohemija izučava hemiju biomolekula i regulaciju biohemijskih puteva u ćelijama i tkivima, npr. cAMP ili cGMP, dok je fokus hemijske biologije na biološkoj primeni novih hemijskih jedinjenja.
Lost Springs, Wyoming
Lost Springs je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4, što je 3 (300,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
America (film, 1924)
America je američki crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1924. u režiji D. W. Griffitha. Radnja se okvirno temelji na romanu The Reckoning Roberta W. Chambersa te prikazuje najvažnije događaje iz perioda američke revolucije i rata za nezavisnost - od prvih okršaja pobunjenih sjevernoameričkih kolonista sa britanskim trupama 1775. do inauguracije Georgea Washingtona za prvog predsjednika SAD 1789. godine. Protagonisti su dvoje mladih koji se zaljube usprkos toga što su im se porodice našle na suprotnim stranama - mladi pobunjenik koga glumi Neil Hamilton i kćer lojalističkog suca koga glumi Carol Dempster; glavni antagonist, koga glumi Lionel Barrymore, je britanski kapetan Walter Butler koji u dolini Mohawka od irokeških plemena stvara vojsku s kojom nastoji stvoriti vlastiti imperij.
America se često navodi kao prekretnica u Griffithovoj karijeri. Prije nje uživao status najuglednijeg i najuticajnijeg svjetskog sineasta, ali već godinama nije u kina poslao nijedan veliki hit. America je predstavljala izuzetno ambiciozan projekt, u koji je Griffith uložio pozamašna sredstva od preko milion dolara. Kada se konačno pojavio u kinima, imao je gledanost, ali ni izdaleka onako visoku kao njegovi raniji filmovi. Kritičari su, pak, primijetili prevelike sličnosti sa Rađanjem nacije, nespretna scenaristička rješenja, nejasnu radnju i likove, ali najviše od svega to da su Griffithov stil i metode ostale nepromijenjene od 1910-ih, odnosno nisu se prilagodile Hollywoodu 1920-ih. Griffith se od tog udarca nije uspio financijski oporaviti, te je do kraja života ostao u dugovima.
The Iron Horse (film)
The Iron Horse je američki crno-bijeli nijemi vestern film snimljen 1924. u režiji Johna Forda. Radnja predstavlja prikaz izgradnje američke Transkontinentalne željeznice, odnosno pruge kojom su se 1869. spojile Zapadna i Istočna obala SAD. Protagonist je mladi prospektor koji 1860-ih u divljini nastoji pronaći što kraću i pogodniju trasu, a u čemu će ga neće spriječiti ni Indijanci koji su mu ubili oca. The Iron Horse se smatra jednim od prvih epskih vesterna u Fordovoj karijeri; snimao ga je na svojoj omiljenoj lokaciji Monument Valley u Utahu zajedno sa hiljadama statista radi čijeg smještaja su podignuta privremena naselja. The Iron Horse je, slično kao i The Covered Wagon prethodne godine, značajno uticao na kasnije vesterne uspostavivši neslužbeni hollywoodski "kanon" Divljeg Zapada.
1811 Kavalleriebuchse
1811 Kavalleriebuchse (Konjička puška Model 1811) je puška-žljebuša koju je 1811. pruska vojska uvela za vrijeme reformi kojima je cilj bio standardizirati njeno streljačko naoružanje. Razlikovala se od 1810 Neue Korps-Jägerbuchse koja je uvedena za specijalizirane jedinice pješadije, te je bila namijenjena konjici.
Specifičnost te puške je bio kalibar 15,24 mm i oktagonalni metak. Od 1823. su uvedene verzije koje su koristile kuglasto zrno.
Pisinemo, Arizona
Pisinemo je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 321 stanovnika.
Adelfia, Bari
Adelfia je naselje u Italiji u provinciji Bari, u regiji Apulija.
Bukbuyeo
Samguk Yusa navodi kako je Hae Buru, peti vladar dinastije, nakon što ga je oko 86. pne. porazio Go Dumak, zajedno sa dvorom i dijelom naroda preselio na istok prema obali Japanskog mora te osnovao državu Dongbuyeo. Go Dumak i njegovi potomci su nastavili vladati Bukbuyeom sve do 58. pne. kada je jedan od njih, Dongmyeong osnovao novu državu poznatu kao Goguryeo.
Biofizička hemija
Biofizička hemija je relativno nova grana hemije, koja pokriva širok spektar istraživačkih aktivnosti na biološkim sistemima. Njen fokus je najčešće na objašnjavanju raznih fenomena bioloških sistema na molekulskom nivou, na izučavanju supramolekulske strukture tih sistema.
Cantaing-sur-Escaut
Kanten sir Esko je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Kambre.
Biofizička hemija
Biofizička hemija koristi mnoštvo tehnika fizičke hemije u istraživanju bioloških sistema. Te tehnike obuhvataju spektroskopske metode poput nuklearne magnetne rezonance (NMR) i rendgenske strukturne analize. Na primer, Nobelova nagrada je 2009. godine dodeljena za rad baziran na studijama difrakcije X zraka ribozoma.
Cantaing-sur-Escaut
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 415 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 64 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,48 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 54 metara (maksimalnoj 97 m, a minimalnoj 47 m).
Kraljevina Asturija
thumb|desno|250px|Smještaj Kraljevina Asturije na Iberijskom poluotoku
Kraljevina Asturija bio je prvi kršćanski politički entitet na Iberijskom poluotoku ustanovljen nakon propasti vizigotskog kraljevstva. To je uslijedilo nakon poraza kralja Roderika u bitci kod Guadalete (711./712.) Kraljevstvo je postojalo od 718. do 925. godine, kada je posljednji asturijski kralj, Fruela II., postao kraljem Leóna.
Potsdamska puška
Predstavljala je verziju puške-žljebuše 1810 Neue Korps-Jägerbuchse koja je prilagođena novoj municiji, odnosno korištenju kapisli. Cijev je bila duga 65,53 cm, te imala kalibar 15,24 mm.
Vrlo brzo ju je zamijenila daleko suvremenija puška-ostraguša Dreyse Model 1849.
Bari
Bari, u srednjevekovnoj Srbiji poznat i kao Veliki Bar je deveti po veličini grad u Italiji. Bari je i glavni grad istoimene Provincije Bari i glavni grad Regije Apulije u jugoistočnoj Italiji.
Bari je drugo po značaju drugo privredno središte južne Italije, posle Napulja. Grad je poznat i kao grad svetoga Nikole, jer se u gradskoj katedrali nalaze mošti sveca, koje su stalno privlačile hodočasnike.
Poreklo naziva
Naziv grada je grčkog porekla od reči Barion.
Musketa Model 1828
Musketa Model 1828 je naziv za standardnu pušku austrijske vojske uvedeno 1828. godine. Predstavljala je verziju Musketa Model 1798|Modela 1798 kojoj je nešto skraćena cijev.
Bari
Položaj grada
Bari se nalazi u krajnje istočnom delu južne Italije. Pošto se grad nalazi blizu Otrantskih vrata, ulaza u Jadran, grad je oduvek imao važan strateški značaj i bio značajna luka ka Istoku (Balkan, Levant, Mala Azija).
Prirodne odlike
Reljef: Bari se razvio kao luka na krajnje južnom delu Jadranskog mora, gde je bila veoma lak nadzor ulaska u more preko obližnjih Otrantskih vrata. Grad se nalazi u središnjem delu pokrajine Apulije, u ravničarskoj primorskoj ravnici Tavoliere delle Puglie, koja je plodna i gusto naseljena. 20ak kilometara južno od grada izdiže apulsko pobrđe.
Istorija
Stari vek: Područje Barija bilo je naseljeno još u vreme praistorije. Barion (latinski -{Barium}-) je bilo područje koje nije bilo od velikog značaja za Veliku Grčku. Nađeni su samo bronzani novčići. Kada je područje došlo pod rimsku upravu u 3. veku pne. dobilo je strateški značaj kao mesto gde se spajao priobalni put sa Vija Trajanom. Luka na mestu grada se spominje 181. pne. Prvi istorijski potvrđen episkop Barija bio je izvesni Gervasije koji se pominje kao učesnik sabora u Serdiki (današnjoj Sofiji) 347. g., a episkopi su bili pod upravom patrijarha iz Konstantinopolisa sve do 10. veka.
Srednji vek: Nakon razarajućeg Gotskoga rata pod Langobardima su uspostavljeni pisani zakoni, koji su bili uzor za slične ustave u drugim južnim gradovima. Saraceni su 852. g. osvojili Bari. Od 885. g. je sedište Vizantijskog katapana. Longobardsko plemstvo se pobunilo (1009-1011.) protiv Vizantije. Pobuna je ugušena u bici kod Kane 1018. g. Tokom pobune Normani su prvi put stekli uporište u tome području. Arhiepiskop Barija se 1025. g. obratio Rimu i grad dobio je status provincije. Normani pod Robertom Guiscardom su 1071. g. zuzeli Bari. Majo od Barija je bio veliki admiral normanske Sicilije. Crkva svetoga Nikole osnovana je 1087. g. kako bi primila relikvije ovog sveca, koje su pod sumnjivim okolnostima donešene iz Mire u Likiji. Mošti svetoga Nikole privlačile su u Bari veliki broj hodočasnika, što je ojačalo gradsku privredu i položaj grada. Petar Pustinjak je 1095. g. propovedao Prvi krstaški rat u Bariju. Papa Urban II je 1098. g. sazvao Barski sabor (Barski koncil) sa ciljem da se postigne pomirenje katoličkog i pravoslavnog sveštenstva po teološkom pitanju filokvea. Pošto se dve strane nisu mogle složiti ni Veliki raskol (Velika šizma) nije zalečen.
U Bariju je 1117. g. izbio građanski rat. Bio je ubijen arhiepiskop, a nadzor nad gradom je preuzeo Longobard Grimoald Alferanit, koji je izabran od naroda da se odupre Normanima. Do 1123. g. je unapredio veze sa Vizantijom i Venecijom. Kasnije je bio prinuđen da prizna vlast Normana Ruđera II Sicilijanskoga. Ponovo se pobunio protiv Normana, pa je poražen 1132. g. Bari je 1156. g. bio opljačkan i uništen do temelja. Fridrik II., car Svetog rimskog carstva i kralj Kraljevine Sicilije je obnovio tvrđavu Bari. Bari je bio nekoliko puta razaran, ali je svaki put ponovo bio obnavljan.
Novi vek: Princeza Napulja Izabela Aragonska je proširila zamak u koji se nastanila od 1499. g. do 1524. g. Bari je postao deo Napuljskog kraljevstva. Zbog endemične malarije došlo je do nazadovanja grada. Kada je Napuljsko kraljevstvo došlo u ruke Francuza tokom Napoleonskih ratova kralj Napulja je bio Joachim Murat, koji je dao da se 1808. g. izgradi novi deo grada. Bari se razvio u najznačajniju luku te oblasti. 1860. g. Bari je priključen novosnovanoj Kraljevini Italiji.
Za vreme Drugog svetskog rata došlo je u Bariju do teškoga hemijskoga incidenta. Nemački bombarderi su 2. decembra 1943. g. u Bariju pogodili nekoliko savezničkih brodova, od kojih je na jednome bilo hemijsko oružje. Ta priča je dugo bila zataškavana. Broj mrtvih se kreća zavisno od izvora od 69, pa do 2.000 mrtvih, što civila, što savezničkih vojnika. Posle rata grad je doživeo rast, ali i haotičan urbani razvoj kao i drugi gradovi južne Italije, kada se veoma mnogo nekadašnjeg seoskog stanvoništva naselilo po obodu grada.
Stanovništvo
2008. g. Bari je imao nešto oko 320.000 stanovnika, 3,5 puta više kao na početku 20. veka, ali za 20% manje nego 1970. godine. Opadanje stanovništva tokom proteklih decenija uzrokovano je stalnim preseljenjem stanovništva (mahom mladih porodica) u mirnija predgrađa sa višim kvalitetom života. Ovo se odraža se i na gradsko stanovništvo, koje je staro i sa niskim prirodnim priraštajem. Treba spomenuti i brojno privremeno stanovništvo u vidu brojne studentske populacije.
Bari ima veliko gradsko područje sa oko 700.000 stanovnika (tzv. "Veliki Bari"), a u metropolitenskom području živi čak 1,6 miliona stanovnika.
Podela grada
Grad se sastoji od četiri dela. Na severu je staro gradsko jezgro sa katedralom, smešteno na poluostrvu između sve moderne luke. Tu se nalazi Crkva svetoga Nikole i Katedrala svetoga Sabina i Zamak Svevo od Fridriha II.
Privreda
Bari je važno privredno središte južne Italije. Grad je velika luka na Jadranu, a u vezi sa tim tu su se razvile i industrijske grane koje zavise od uvoza sirovina (valjaonice, čeličane, hemijska industrija). Grad ima razvijenu prehrambenu industriju, oslonjenu na bogatu poljoprivrednu proizvodnju u okolini.
Bari je već vekovima i važno turističko odredište i poglavito zbog hodočasnićkog turizma - poklonjenje moštima svetog Nikole. Takođe, grad je domaćin jednog od najvećih sajama u Italiji - tzv. Istočnog sajma.
Emmendingen
Emendingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Emendingen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 26.511 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8316011.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Emendingen Emendingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Emendingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 201 metra. Površina opštine iznosi 33,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 26.511 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 785 stanovnika/km².
Cijamemazin
Cijamemazin je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 323,455 Da.
Tlo
mini|Tlo Tlo (zemljište) je rahli površinski dio Zemljine kore u što ubrajamo: prah, glinu, pijesak, šljunak, mješavine pijeska, šljunka i praha, pa čak i glina.
Tlo nastaje mehaničkim trošenjem svih vrsta stijena.
Ovisno o vrsti tla, ono može povećavati svoj volumen ili ga smanjivati (ovisno o postotku vode koju sadrži). Tlo je nehomogeno i znatno je deformabilnije (stišljivije) od stijena.
Austrijska musketa Model 1842
Musketa Model 1842 je musketa koju je godine 1842. Austrija uvela kao standardno oružje svoje pješadije. Bila je temeljena na Modelu 1828, od koga se razlikovala po tome što je imala ugrađen tzv. Augustinov mehanizam za opaljivanje pomoću kapisli. Neki od ranijih modela su bili naknadno konvertirani za korištenje kapisli.
Tlo
U tlo neki svrstavaju još i treset (tj. ugljen, koji se najčešće nalazi u šljuncima, između proslojaka).
Austrijska musketa Model 1842
Ovu je musketu godine 1854. zamijenila Lorenz Model 1854 kao nova standardna puška-žljebuša, a koja je imala daleko veći domet i preciznost od dotadašnjih musketa.
Tlo
Znanost o tlu u građevinarskom smislu može se podjeliti prema područjima izučavanja na dva glavna dijela: mehanika tla i statika tla.
Grana geologije koja se bavi proučavanjem tala zove se pedologija.
Antički makedonski kalendar
Antički makedonski kalendar je lunisolarni kalendar korišćen u antičkoj Makedoniji u 1. mileniju stare ere. Sastojao se od 12 sinodičkih lunarnih meseci (tj. 354 dana u godini), sa povremenim interkalarnim mesecima kako bi ostao u koraku sa godišnjim dobima. U vreme kada je korišćen širom helenističkog sveta, u svakom 19-godišnjem metonskom ciklusu je dodavano sedam embolimoi-ja (interkalarnih meseci). Imena iz starog makedonskog kalendara su u Siriji ostala u upotrebi čak i nakon početka hrišćanske ere. Ovakav kalendar je koristio istoričar Flavije Josif, odn. hebrejski kalendar sa makedonskim imenima.
Postoji primer natpisa iz Dekapolisa u Jordanu, iz 6. veka n.e., sa solarnim makedonskim kalendarom, koji počinje od meseca Audynaeus-a (decembarskog "Meseca" u lunisolarnoj varijanti, vidi dole). Solarni tip je kasnije stopljen sa julijanskim kalendarom. U rimskoj Makedoniji su korišćena oba kalendara. Rimski je u natpisima posvedočen kao Kalandôn gen. Calendae a makedonski kao Hellenikei dat. (Helenski). Konačno, jedan natpis iz Kasandrije iz oko 306-298. pne. koji nosi mesec Athenaion, sugeriše da su neki gradovi imali sopstvene mesece i nakon makedonske ekspanzije u 4. veku pne.
Meseci
Slede nazivi meseci sa približno ekvivalentnim gregorijanskim mesecima.
Diodot II
Diodot II (cca. 252. pne. - cca. 223. pne.) bio je grčko-baktrijski kralj od 239. pne. Rodio se kao sin kralja Diodota I i njegove supruge. Za vrijeme vladavine je sklopio savez sa partskim kraljem Arsak, kako bi spriječio seleukidskog kralja Šeleuka II da svom carstvu ponovno pripoji Baktriju i Partiju.
Bonsai
mini|Bonsai javor čiji korijen raste preko kamena mini|Bonsai javor Bonsai ( [bonsai]) u doslovnom prijevodu znači "stabalce u posudi". Za njegovo oblikovanje i uzgoj je potrebno mnogo više od same hortikulturne vještine, a velik je naglasak na umjetničkim sklonostima samog uzgajivača. Osnovni princip je uzgojiti minijaturno stabalce koje ima sve karakteristike te biljne vrste u "normalnoj" veličini u prirodi.
Diodot II
Oko godine 230. pne. ili 223. pne. je Diodota ubio uzurpator, njegov šurjak Eutidem I, te osnovao novu vladarsku dinastiju.
Bonsai
Razvoj bonsaija i dolazak na Zapad
Ljudi uzgajaju biljke u posudama tisućama godina (začine, ljekovito bilje, te bilje za ukras), zbog ljepote cvijeta ili listova. Ali u Kini je, u doba Han dinastije (oko 200.g. prije Krista) stvoren novi koncept - kreiranje minijaturnih prirodnih pejzaža u posudama, zvanih penjing. Jedna od mnogih legendi govori kako je debeli car smatrao putovanje zamornim, pa je naredio da se minijaturna kopija njegova carstva sagradi u dvorištu palače, kako bi s prozora spavaće sobe, mogao vidjeti cijeli svoj posjed. Želeći sačuvati njegovu jedinstvenost, bilo je naređeno ako netko drugi pokuša napraviti nešto slično, da bude ubijen kao izdajnik. Bila ona istinita ili ne, jedno je sigurno, posjedovanje minijaturnih pejzaža bilo je statusni simbol.
Najstariji pisani dokument o bonsaima pronađen je u grobnici princa Zhang Huai-a, koji je umro 706. g. za vrijeme dinastije Tang. Dvije zidne slike u grobnici prikazuju sluge koje nose minijaturni pejzaž s kamenjem i biljkama u posudi lotosovog oblika. Penjing je bio iznimno cijenjen tijekom dinastije Song (960. -1279. g.), kada se je razvijao prema sofisticiranijem umjetničkom obliku. Tada počinje i uzgajanje pojedinačnog stabla u bonsai posudi. Ti prvi primjerci imali su debla izrezbarena tako da nalikuju na zmajeve i druge životinje. Zvali su se pun-sai.
Kroz 11. i 12. st. Kina je izvršila znatan kulturni utjecaj na okolne zemlje, posebno Japan, preko umjetnosti i filozofije. Za prenošenje bonsaija u Japan i širenje među japanskom aristokracijom, samurajima, najzaslužniji su Zen redovnici. Za njih je bonsai bio religiozni objekt "zelene stepenice koje vode na Nebo", odnosno spona između ljudi i boga. U centru uzgajanja bonsaija je uspostavljanje ravnoteže između čovjeka i prirode. Uzgajivač se posvećuje bonsaima, njeguje u sebi kreativnost, te svake godine ispočetka proživljava kroz njih ritam izmjene godišnjih doba. Sam uzgoj zahtjeva mnogo njege i pozornosti, ali kao nagradu donosi mirnoću uma, osjećaj osvježenja i unutrašnju smirenost.
Tek u Muromachi eri u 14.st. bonsai se popularizira i zajedno sa origamijem, ikebanom, suisekima i čajnom ceremonijom (Chado), postaje dio Japanske kulture. U 18.st. bonsai je na svom vrhuncu i veoma je cijenjen. Pojedine tehnike su se ritualizirale, a smještaj grana i debla određen je strogim pravilima.
Dallas, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 11.544 stanovnika, što je 6.488 (128,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
Bonsai
Razvoj bonsaija i dolazak na Zapad
Iz Japana bonsai se proširio na zapad krajem 19. st. Izložbe bonsaija održane su u Parizu 1878., 1889., 1900., dok je prva velika održana u Londonu 1909.g. Bonsai danas nije samo privilegij više klase. Pretvorio se je u poznatu i priznatu hortikulturnu umjetnost širom svijeta.
Chackbay, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.177, što je 1.159 (28,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bonsai
Načini uzgoja
Vađenje iz prirode je tehnika koja se ne preporuča početnicima. U prirodi treba pronaci pogodan primjerak (najbolje već zakržljali primjerak usljed teških životnih uvjeta) i pažljivo ga izvaditi.
Bioorganska hemija
Bioorganska hemija je naučna disciplina koja kombinuje organsku hemiju i biohemiju. Dok je biohemija usmerena na razumevanje bioloških procesa koristeći hemiju, bioorganska hemija se bavi organisko hemijskim istraživanjima, drugim rečima strukturama, sintezom i kinetikom biološki relevantnih jedinjenja. Pri istraživanju metaloenzima i kofaktora, bioorganska hemija se preklapa sa bioneorganskom hemijom. Biofizička organska hemija je termin koji se koristi za opisivanje intimnih detalja molekulskog prepoznavanja primenom bioorganske hemije.
Bioorganska hemija je grana prirodnih nauka koja izučava biološke procese koristeći hemijske metode.
Rortrude od Triera
Rortrude (? - 724/725) pozunata i kao Rotrude, Crotude, Chrodtrudis ili Ruadtrud bila je franačka plemkinja, poznata prije svega kao prva supruga austrazijskog i neustrijskog majordoma Karla Martela. Prema nekim navodima je bila kćer trierskog biskupa Liutwina. Karlu Martelu je rodila tri kćeri - Hiltrud (buduću suprugu bavarskog vojvode Odila, Landradu i Audu - te dva sina, Karlomana i Pipina Malog, prvog karolinškog kralja.
Poston, Arizona
Poston je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 285 stanovnika.
Josip Reymund
Josip Reymund je ime trojice graditelja podrijetlom iz Beča, koji su djelovali u Zagrebu krajem 18. i početkom 19. stoljeća. Nisu precizno razgraničena njihova djela jer je više projekata potpisano istim imenom. Jedan od njih radio je za Zagrebačku biskupiju. Najznačajnije djelo graditelja iz obitelji Reymund je vrtni paviljon u Vlaškoj 70 u Zagrebu (1790.), mala jednokatna klasicistička zgrada s mansardnim krovom, koja se nekoć nalazila usred biskupskog vrta.
Jupiter Inlet Colony, Florida
Džupiter Inlet Koloni je gradić u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 400 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 400 stanovnika, što je 32 (8,7%) stanovnika više nego 2000. godine.
Case Sferrella, Pescara
Case Sferrella je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Fina Estampa
Fina estampa je brazilska telenovela, produkcijske kuće Rede Globo, snimana 2011.
Godine 2013. bi se na programu američke mreže Telemundo trebao naći njen rimejk na španskom jeziku pod naslovom Reina madre.
U Srbiji se prikazivala na programu Happy TV.
Sinopsis
Priča počinje u Rio de Žaneiru, ova moderna i zabavna telenovela ima heroinu Griseldu, vrednu ženu koja je uprkos svojim teškim radom, uspela da vaspita i ukaže častan put svojoj deci, nakon misterioznog nestanka svog supruga. Sada živi sa svojom decom i unukom u jednom prestižnom naselju, dobro je poznata i voljena od svih. Ali put od siromaštva do bogatstva nije bio lak za Griseldu.
Njena ćerka Amalia je vredna devojka, koja se kasnije zaljubljuje u Rafaela, mladog čovek sumnjivih morala. Njen sin Žinze, otac jedinog unuka Griselde, je napušten od strane njegove supruge, Teodore. Njen drugi sin, Antenor, je student medicine i oseća se posramljeno po svom skromnom načinu odevanja. On se zaljubljuje u Patrisiju, Reneovu ćerku, ćerku poznatog kuvara i Tereze ​​Kristine, beskrupulozne žene čija je omiljena razonoda, ponižavanje svoje posluge. Rene voli Griseldu, inače obožava njen prost i častan pristup životu, što provocira ljubomornu Kristinu, koja će postati njen najveći rival i tražiće osvetu po svaku cenu.
Stvari se menjaju iz korena kada Griselda pobeđuje na lutriji, i ostvaruje joj se san da časno zaradi novac, ali i „dolazak“ njenog muža i bivše supruge njenog sina će dodatno zakomplikovati situaciju.
Litosfera
thumb|250px|right|[[Tektonska ploča|Tektonske ploče]]
Litosfera je vanjski tvrdi kameniti sloj koji seže do dubine 200 km. Ovaj sloj na površini naziva se Zemljina kora. Ispod litosfere do dubine 2.700 km nalazi se plašt ili mantija. U ovom sloju stijene su užarene zbog visokih temperatura koje narastaju do 3.000 stepeni. Ispod plašta do centra Zemlje nalazi se jezgra. Ona je duboka oko 3.400 km i u njoj se nalazi 1/3 ukupne mase Zemlje. Zbog veoma visokih temperatura, koje iznose preko 5.000 stepeni, jezgra Zemlje je užarena.
Postoji 7 velikih ploca i 6 manjih. Ploče se pomiču te dolazi do razmicanja, podvlačenja ili smicanja. Okeanske i kontinentalne ploče različite su debljine i specifične težine te se pomiču od nekoliko milimetara do nekoliko centimetara godišnje.Litosferne ploče se kreću zbog energije u unutrašnjosti zemlje.
Pedologija
Pedologija (ruski: Педология, od grčkog pedon = tlo, zemlja), je znanost o tlu njegovom sastavu i oblicima. Ona se bavi genezom, morfologijom, klasifikacijom i distribucijom tla.
Tlo nije samo potpora za vegetaciju, nego je i zona ('pedosfera') brojnih interakcija između klime (voda, zrak, temperatura), života u tlu (mikroorganizmi, biljke, životinje) i njegovih ostataka, mineralnog materijala od izvornih i dodanih stijena, te njegova položaja u krajobrazu. Tijekom njegove formacije i geneze, profil tla polagano se produbljuje i razvija karakteristične slojeve nazvane 'horizonti', dok se približava sigurnom stanju ravnoteže.
Korisnici tla (poput poljoprivrednika) u početku nisu pokazivali veliku brigu za dinamiku tla. Gledali su na tlo kao sredstvo čija su kemijska, fizička i biološka svojstva bila korisna za službu poljoprivredne produktivnosti. U drugu ruku, pedolozi i geolozi nisu se u početku usredotočili na poljoprivredne primjene karakteristika tla (edafična svojstva) već nad njegovim odnosom prema prirodi i povijesti krajobraza. Danas postoji integracija dva disciplinarna pristupa kao dio znanosti o krajobrazu i okolini.
Pedolozi se sada također zanimaju za praktične primjene dobro shvaćenih pedogenetskih procesa (evolucija i funkcioniranje tala), poput interpretiranja njegove povijesti okoline i predviđanja posljedica promjena u zemljišnoj upotrebi, dok poljoprivrednici shvaćaju da je kultivirano tlo složeno sredstvo koje je često rezultiralo kroz nekoliko tisuća godina evolucije. Oni shvaćaju da je trenutna ravnoteža krhka i da samo čitavo poznavanje njezine povijesti čini mogućim osiguravanje održive upotrebe.
OSU-03012
OSU-03012 je organsko jedinjenje, koje sadrži 26 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 460,450 Da.
Cijanodotiepin
Cijanodotiepin je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 320,451 Da.
Endingen am Kaiserstuhl
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Emendingen Endingen am Kajzerštul se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Emendingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 186 metara. Površina opštine iznosi 26,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.098 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 341 stanovnika/km².
Антички македонски календар
Антички македонски календар је лунисоларни календар коришћен у старом Македону (Македонији) у 1. миленију старе ере. Састојао се од 12 синодичких лунарних месеци (тј. 354 дана у години), са повременим интеркаларним месецима како би остао у кораку са годишњим добима. У време када је коришћен широм хеленистичког света, у сваком 19-годишњем метонском циклусу је додавано седам емболимои-ја (интеркаларних месеци). Имена из старог македонског календара су у Сирији остала у употреби чак и након почетка хришћанске ере. Овакав календар је користио историчар Флавије Јосиф, одн. хебрејски календар са македонским именима.
Постоји пример натписа из Декаполиса у Јордану, из 6. века н.е., са соларним македонским календаром, који почиње од месеца Аудyнаеус-а (децембарског "Месеца" у лунисоларној варијанти, види доле). Соларни тип је касније стопљен са јулијанским календаром. У римској Македонији су коришћена оба календара. Римски је у натписима посведочен као Kalandôn ген. Calendae а македонски као Hellenikei дат. (Хеленски). Коначно, један натпис из Касандрије из око 306-298 п.н.е. који носи месец Athenaion, сугерише да су неки градови имали сопствене месеце и након македонске експанзије у 4. веку п.н.е.
Месеци
Следе називи месеци са приближно еквивалентним грегоријанским месецима.
Luciano Moše Prelević
Luciano Moše Prelević (Zagreb, 28. 11. 1953.), hrvatski rabin.
Rabin Židovske općine Zagreb. Prvi je rabin rođen u Hrvatskoj nakon više od 60 godina. Njegov prethodnik, Miroslav Šalom Freiberger, stradao je kao žrtva holokausta.
Arbot
Arbo je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanja-Ardeni, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Langr.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 82 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 6 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 293 metara.
Magmatske stijene
thumb Magmatske stijene se drugačije nazivaju i eruptivne stene. Nastale su očvršćavanjem magme u zemljinoj unutrašnjosti odnosno očvršćavanjem lave na površini Zemlje. Dele se na dubinske i površinske.
Prva Zemljina kora je bila sastavljena samo od magmatskih stena.