cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chiesa di Santa Maria Nova (Vicenza)
Historija
Ipak je najveći dokaz sama arhitektura crkve koja isključuje mogućnost da bi Groppino, jednostavan poslovođa, mogao biti njen autor. Jednobrodna crkva izgleda kao dvorana antičkog hrama, potpuno ispunjena korintskim polustupovima, vrlo nalik Rimskom hramu u Nîmesu, Palladijevom projektu kog je objevio u svom traktatu I quattro libri. Snaga i inventivna sloboda enterijera i fasade govore same po sebi, pa je teško zamisliti da to nije Palladijevo djelo.
Santa Maria Nova je 1994. uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao jedan od objekata lokaliteta Historijski centar Vicenze i Palladijeve vile.
El Rincón Citlaltépetl, Nopalucan
El Rincón Citlaltépetl je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Nopalucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5326 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2600 m.
Conkal, Yucatán
Conkal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6395 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Coast of Skeletons
Coast of Skeletons ( ili Sanders und das Schiff des Todes je britansko-zapadnonjemačko-južnoafrički pustolovni film snimljen u režiji Roberta Lynna i premijerno prikazan  1965. godine. Predstavlja nasatavak filma Death Drums Along the River te je, kao i on, koristio motive romana Sanders of the River Edgara Wallacea. U njemu Richard Todd ponavlja ulogu Harry Sandersa, šefa britanske kolonijalne policije u neimenovanoj zapadnoafričkoj zemlji, koji je, nakon što je ona stekla nezavisnost, ostao bez posla. Radnja prikazuje kako se po povratku u London zaposlio u osiguravajućem zavodu kao istražitelj, te kako ga novi posao vodi na obale Jugozapadne Afrike gdje treba nadzirati iskopavanje dijamanata, a pri čemu se upetlja u prevaru osiguranja i lov na blago iz njemačke podmornice iz doba Drugog svjetskog rata. Film je sniman na autentičnim lokacijama u Jugozapadnoj Africi (današnja Namibija), koja je u to vrijeme bila pod južnoafričkom vlašću.
La Esperanza, San Francisco de Conchos
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini San Francisco de Conchos.
Las Víboras, Mezquital
Las Víboras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 516 m.
Río Colorado, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Río Colorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 530 m.
Royal, Iowa
Rojal je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 446 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 446 stanovnika, što je 33 (6,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Predio Santiago, San Cristobal De Casas
Predio Santiago je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Cristobal De Casas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 487 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2331 m.
Sălăgeni, Dumbrăveni
Sălăgeni je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Dumbrăveni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 616 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 339 m.
El Zarzal, Coyuca de Benítez
El Zarzal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Altamira, Chicontepec
Altamira je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Mesa del Zapotillo, Sinaloa
Mesa del Zapotillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 915 m.
ŽKK Pleter
HKK Pleter je hrvatski ženski košarkaški klub iz Rijeke. Sjedište je u Rijeci.
Castellare, Perugia
Castellare je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 673 m.
Al Quthub, Sa'dah
Al Quthub je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2184 m.
Colonia Obrera, Nopalucan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1258 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2380 m.
Viki Glovacki
Viki Glovacki (Rijeka, 11. rujna 1919. - Zagreb, 14. siječnja 1976.), bio je hrvatski zabavni umjetnik, pjevač, redatelj i glumac.
Životopis
Viki Glovacki rođen je u Rijeci 1919. godine. Završio je gimnaziju u vrijeme izbijanja Drugoga svjetskog rata pa se prijavio u domobransku dočasničku školu. U Zagrebu je tijekom Drugoga svjetskog rata, kao pripadnik Prosvjetne bojne, preuzeo vođenje radio emisije Hrvat u borbi. Za tu je emisiju izabirao sugovornike i pisao tekstove, te je bila najslušanija emisija toga doba. Istodobno je sa svojim skečevima i stihovima redovito nastupao na zabavama i čajankama u Hrvatskoj radničkoj komori. Nakon Drugoga svjetskog rata Glovacki je uhićen kao narodni neprijatelj i osuđen na 6 godina tamnice. U kaznionici u Staroj Gradiški bio je od 1945. do 1951. godine. Otpušten s robije, imao je zabranu javnog nastupanja pa je neko vrijeme anonimno pisao tekstove za priredbe Zagrebačkog varijetea, preteče današnjeg Kerempuha. U Varijeteu je Glovacki pokazao da robija nije utjecala na raskoš njegova satiričkog talenta.
Iznimno darovit i poduzetan Glovacki se okrenuo i pisanju pjesama. "Posljednji fijaker" i "Dobro mi došel prijatel" samo su neke od njegovih najpoznatijih pjesama. Vrlo čest gost na Krapinskom i Zagrebačkom festivalu veliku je naklonost publike stekao i organizacijom Prvog pljeska, natjecanja u kojem su karijeru počele mnoge hrvatske glazbene zvijezde.
Jedan od hrvatskih najpoznatijih zabavnih umjetnika Viki Glovacki umro je 14. siječnja 1976. godine u Zagrebu. Pokopan je na zagrebačkome groblju Mirogoju.
Edmundo Carreón Mata, Iturbide
Edmundo Carreón Mata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Iturbide.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1452 m.
Zara, Mantova
Zara je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Il corpo (film, 1974)
Il corpo je italijanski igrani film snimljen 1974. godine u režiji Luigija Scattinija. Po žanru je drama sa primjesama erotike. Glavni lik, koji tumači Zeudi Araya, je trinidadska princeza koja postaje predmetom suparništva dva muškarca - oženjenog alkoholičara (koga tumači Enrico Mario Salerno i mladića (čiji lik tumači Leonard Mann).
Zara, Mantova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Blaga, Dealu Morii
Blaga je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Dealu Morii.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 249 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 179 m.
Fray Bartolomé, San Cristobal De Casas
Fray Bartolomé je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Cristobal De Casas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 488 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2403 m.
Al ‘Adnī, Sa'dah
Al ‘Adnī je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1634 m.
Musiara Superiore, Parma
Musiara Superiore je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Downing, Missouri
Dauning je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Agua Azul, Hidalgo
Agua Azul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2300 m.
Musiara Superiore, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1058 m.
Las Palmas, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Las Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
La Fábrica, Iturbide
La Fábrica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Iturbide.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1208 m.
Cerro Azul, Chicontepec
Cerro Azul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 333 m.
La ragazza fuoristrada
La ragazza fuoristrada je italijanski igrani film snimljen 1973. godine u režiji Luigija Scattinija. Po žanru je drama sa primjesama erotike. Protagonistica, čiji lik tumači Zeudi Araya je Marayam, crna djevojka koju u Egiptu upozna italijanski novinar (čiji lik tumači Luc Merenda). Radnja prikazuje kako je vodi u svoje rodno mjesto i oženi, ali kako se tamo suočava sa rasističkim predrasudama, zavišću i spletkama.
La Ceiba, Tepehuacán de Guerrero
La Ceiba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tepehuacán de Guerrero.
Temax, Yucatán
Temax je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán.
Timones, Mezquital
Timones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Temax, Yucatán
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 6125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Timones, Mezquital
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2553 m.
Stamate, Fântânele
Stamate je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Fântânele.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2056 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Dagnente, Novara
Dagnente je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 518 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 374 m.
Unidad Grajales INFONAVIT, Nopalucan
Unidad Grajales INFONAVIT je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Nopalucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1074 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2396 m.
Vatroslav Donegani
Vatroslav Donegani (Rijeka, 1836.. - Đakovo, 1899.), hrvatski kipar.
Umjetnik iz riječkog kruga kipara koji djeluje od sredine 19. stoljeća kada dolazi do svojevrsne umjetničke dekadencije i zamiranja skulptorske djelatnosti u Hrvatskoj, a skulpturalne se narudžbe povjeravaju primarno inozemnim kiparima kao što su Austrijanac Anton Dominik Fernkorn i Talijan Antonio Canova. On je u takvim okolnostima, zajedno sa nekolicinom pojedinaca kojima pripada i Ivan Rendić, uspio otići izvan granica države na školovanje te, vrativši se u Hrvatsku, istaknuti se svojim djelima za biskupa J. J. Strossmayera i postati jednim od glavnih predstavnika kasnog akademizma nazarenskog smjera u hrvatskom kiparstvu.
Životopis
Vatroslav Donegani rođen je u Rijeci 1836. godine kao sin Hrvatice i Talijana, a njegovi talijanski korijeni vidljivi su i u njegovu prezimenu. Jedan dio svog života provodi prvo u rodnoj Rijeci, a kasnije i u Đakovu jer će mu rad na đakovačkoj katedrali odrediti velik dio života. On je kipar koji svoje formalno obrazovanje stječe u Veneciji, a nešto kasnije u Rimu gdje će oblikovati svoj stil kao mješavinu klasicizma, romantizma i realizma. Njegova prva velika narudžba iz 1861. godine bio je model za Spomenik banu Jelačiću koji je naposljetku odbijen, a zadaća je povjerena bečkom kiparu Antonu Dominiku Fernkornu. Taj neuspjeli posao za hrvatsku prijestolnicu dovodi ga u vezu s Josipom Jurjem Strossmayerom, đakovačkim biskupom koji model otkupljuje. Biskup Strossmayer će kao mecena i ljubitelj umjetnosti odigrati važnu ulogu u životu Vatroslava Doneganija. Naručuje od njega svoju bistu koja će ostati jedino Doneganijevo djelo iz šezdesetih godina. Također, biskup prepoznaje talent u mladom Riječaninu i šalje ga na školovanje u Zavod sv. Jeronima u Rimu, da bi mu od 1867. godine povjerio nadgledanje gradnje, kao i izradu skulptura unutrašnjosti svoje historicističke prijestolnice u Đakovu.
Đakovačka katedrala
Đakovačka je katedrala kao najvažnija historicistička sakralna građevina na našem području ideja biskupa Josipa Jurja Strossmayera. Biskup je sudjelovao u svakom segmentu njezine gradnje: od odabira arhitekata, kipara, stila gradnje, materijala, fresko majstora pa sve do ikonografskog programa. Kao obrazovan čovjek sa senzibilitetom za umjetnost, Strossmayer je znao što želi, a to je bila romanička građevina sa gotičkom ornamentacijom u unutrašnjosti, što će Friedrich Schmidt, kao autor nacrta za ukrase i namještaj, poštovati u izvedbi. Gradnja katedrale trajala je petnaest godina (1866.-1882.), a arhitekti su bili Karl Rösner i Friedrich Schmidt. Uzor za gradnju bile su romaničke građevine, prije svega bamberška katedrala, ali i ostale njemačke katedrale koje je Strossmayer vidio na svojim putovanjima Srednjom Europom pedesetih godina 19. stoljeća. U odabiru konačnog oblikovanja prijestolnice poslužio se i projektima Rösnerove crkve Sv. Ćirila i Metoda u Karlinu kraj Praga. Skulpturalni dio unutarnjeg uređenja izvodi se posljednjih godina gradnje, od 1875. do 1882. godine, gdje Donegani vodi glavnu riječ tako da će upravo njegov udio u kiparskom opusu katedrale biti najveći. Izvedba posla povjerena Doneganiju neće proći mirno. Naime, njegova sporost i lijenost izazvat će sukobe sa Strossmayerom. Moguće je da ga je konkurencija Ivana Rendića potaknula da ipak ubrza kiparske radove, no s druge strane biskup nikako nije bio zadovoljan stilskim odlikama Rendićeva rada u kojima je vidio previše utjecaja slikarstva, tako da je Donegani ostao glavni kipar đakovačke prijestolnice. Reljef Krista Spasitelja za zabat iznad glavnog portala bio je prvo dovršeno djelo, dok je skulpture na svim oltarima u katedrali, osim oltara svetog Ilije Georga Feursteina, kao i skulpture i reljefe propovjedaonice izradio sedamdesetih godina 19. stoljeća.
Glavni oltar (1876.-1878.)
Autor glavnog, kao i sporednih oltara je Friedrich Schmidt. Glavni oltar sastoji se od pozlaćenog četverostranog ciborija na čijem se vrhu nalazi još jedan ciborij manjih dimenzija. Dio kiparskog programa crkve koje je izradio Vatroslav Donegani predstavljaju četiri evanđelista na uglovima većeg ciborija i medaljoni s reljefima crkvenih otaca na zabatima istom ciboriju (Sv. Grgur Veliki, Sv. Ambroz, Sv. Augustin i Sv. Jeronim). Unutar manjeg ciborija nalazi se kip sv. Petra, a na samom vrhu anđeo s lancem kojim je Sveti Petar vezan i anđeo s križem na kojem je Sveti Petar razapet. Odlika tih djela izostanak je polikromije (osim u zlatnim detaljima), odnosno bjelina kojom kipar stvara određen kontrast s obzirom na bogato ornamentiranu pozadinu zidova građevine, čemu će težiti i pri izradi ostalih kipova sporednih oltara.
Pokrajnji oltari (od 1878. godine)
Oltari u apsidama transepta trodijelni su, a skulpture su smještene unutar gotičkih arhitektonskih okvira. Južna apsida sadrži oltar Sv. Dimitrija, zaštitnika srijemske biskupije koji je pomalo idealistično prikazan kao vojnik u odori rimskog časnika, kao što je nekoć prikazivan Oktavijan August, s mučeničkom palminom granom u ruci. Uz njega su prikazani Sv. Kapistran, reformator franjevačkog reda i Sv. Juraj. Oltar u sjevernoj apsidi djelo je G. Feuersteina i sadrži monumentalni kip sv. Ilije koji, za razliku od Doneganijevih skladnih skulptura, svojom pokrenutošću izlazi iz gotičkog okvira oltara.
Propovjedaonica (od 1881. godine)
Propovjedaonica je kao arhitektonsko djelo u cjelini ideja Hermanna Bollea. Ona je šesterokutna s reprezentativnim pristupnim stubištem, smještena s desne strane oltara, a predstavlja skulpturalno najbogatiji komad namještaja u Strossmayerovoj stolnoj crkvi. Skulpturalni program sastoji se od šest gotovo punih skulptura u uglovima, čije uzore možemo pronaći u renesansi. Predstavljaju šest najvažnijih kršćanskih propovjednika Sv. Ivana Zlatoustog, Sv. Bernardina Sijenskog, Sv. Alfonsa Ligurskog, Sv. Antuna Padovanskog, Sv. Ignacija Loyolu i Sv. Tomu Akvinskog. Program upotpunjuju četiri plitka reljefa na ogradi propovjedaonice s prikazima scena iz života Krista i Bogorodice (Navještenje, Zaruke Marijine, Prikazanje u hramu i Raspeće).
Reljefi izvana (od 1870. godine)
Reljefi u lunetama portala s prikazima Dobrog pastira, Veronikina rupca i Polaganja u grob, kako navode neki izvori, nastala su prema modelima koje je napravio Donegani, a izveo suradnik Čeh Tomo Wodička, nakon što ga je Strossmayer otpustio iz svoje službe 1884. godine. Osim Wodičke na luneti glavnog portala radio je i Slovenac Alojz Gangl koji je dovršio reljef s prikazom Uskrsnuća. Lunete iznad ulaza u bočne kapele s prikazima Pilata koji pere ruke i Isusa koji pada pod križem djela su Ivana Rendića.
Las Camaguas, Coyuca de Benítez
Las Camaguas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
Al Maḩrath, Sa'dah
Al Maḩrath je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Versayes, Tepehuacán de Guerrero
Versayes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tepehuacán de Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
El Garrapato, Hidalgo
El Garrapato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Louis XIII od Francuske
Luj XIII (francuski: Louis XIII; 27. septembar 1601. - 14. maj 1643.) je bio monarh iz dinastije Bourbon koji je vladao kao kralj Francuske od 1610. do 1643. godine i kralj Navare (kao Luj II) od 1610. do 1620. godine kada je spojena Navara sa Francuskom.
Nekoliko mjeseci prije njegovog devetog rođendana, Luj je postao kralj Francuske i Navare nakon što je njegov otac Henrik IV ubijen. Njegova majka, Marija Medici, je vladala kao regent tokom Lujeve maloljetnosti. Loše upravljanje carstvom i neprekidne političke intrige Marije de Medici i njenog italijanskog miljenika, naveli su mladog kralja da preuzme vlast 1617. godine i da protjera svoju majku i njenog miljenika Concina Concinija, najuticajnijeg italijana na francuskom dvoru.
Luj XIII, ćutljiv i sumnjiv, se čvrsto oslonio na svog glavnog ministra kardinala Richelieua koji je vladao Francuskom. Kralj i kardinal se pamte po osnivanju Francuske akademije i okončanju revolta francuskog plemstva. Vladavina Luja XIII je bila u znaku borbe protiv Hugenota i Habsburške Španije.
Najveća pobjeda Francuske u sukobima protiv Habsbuške Španije u periodu od 1635. do 1659. godine je bila u bici kod Rocroia 1643. godine, pet dana nakon Lujeve smrti od komplikacija crijevne tuberkuloze. Ova bitka je označila kraj španske vojne dominacije u Evropi i nagovještaj francuske dominacije u Evropi za vrijeme njegovog sina i nasljednika Luja XIV.
Mladost
Iznenadna smrt kralja Henrika IV u atentatu 1610. godine postavila je na Francusko prijestolje njegovog sina Luja XIII koji je tada imao samo devet godina. Upravljanje državom u toj situaciji preuzima njegova majka, Maria de' Medici, koja će kasnije odbijati predati de facto vlast punoljetnom sinu.
Formalno po tadašnjem zakonu Luj XIII postaje punoljetan u svojoj trinaestoj godina, ali realnu vlast on će preuzeti tek 1617. godine. Kako mu majka niti tada nije dopuštala samostalno upravljanje, dolazi do njihove žestoke svađe što rezultira njenim protjerivanjem u zabačenu provinciju iz koje će ona dignuti dvije neuspješne oružane bune protiv sina.
El Catorce, San Francisco de Conchos
El Catorce je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini San Francisco de Conchos.
Casas Grandes, Sinaloa
Casas Grandes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
El Catorce, San Francisco de Conchos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1284 m.
Louis XIII od Francuske
Brak
Dana 24. novembra 1615. godine oženio je Anu, infantu od Kastilje i nadvojvotkinju od Austrije, kćerku kastiljskog kralja Filipa III. Brak nije bio dugo sretan i par se rijetko viđao. Nakon 23 godine braka i četiri pobačaja, kraljica Ana je rodila nasljednika, budućeg Luja XIV. Dvije godine kasnije rođen je još jedan sin, Filip.
Casas Grandes, Sinaloa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1713 m.
Louis XIII od Francuske
Brak
Luj XIII je bio biseksualac; među njegovim ljubavnicima bili su njegov sluga, François de Baradas, i Henri Coiffier de Ruzé, markiz od Cinq-Marsa. Kardinal Richelieu je želio dobiti veću kontrolu nad Lujem pa ga je upoznao s markizom, nadajući se da će ga kralj uzeti za ljubavnika i da će preko markiza kontrolisati kralja Umjesto toga, markiz je pokušao riješiti se kardinala i uzrokavati njegovo pogubljenje. Kardinal je to prozreo, te je markiz izgubio Lujevu naklonost i bio pogubljen. Lujev sin Filip je također bio biseksualac, ali s još izraženijom naklonošću prema muškarcima.
Kardinal Richelieu
Tako javno ukazana nesloga unutar dinastije je ohrabrila hugenote da podignu bunu koja je ugušena 1621. godine tek kraljevim izlaskom na bojno polje. U tako dugoročno nestabilnoj situaciji Luj XIII se odlučuje 1624. godine na postavljanje kardinala Richelieua na mjesto prvog ministra. Tom odluka do tada neodređena vanjska politika Francuske dobija konture koje se neće mijenjati do kraja života ovog kralja.
U Njemačkoj toga doba traje tridesetogodišnji građanski rat između protestanata okupljenih oko Švedske i katolika okupljenih oko Austrije. Francuska kao katolička sila ostaje formalno neutralna, ali finansijski potpomaže protestante s ciljem smanjivanja moći Habsburga. U odlučujućim trenucima koje Richelieu i Luj XIII proglase posebno važnim Francuska skida tu prikrivenu neutralnost i objavljuje rat katoličkim silama. Taj trenutak se ukazuje 1635. godine kada su protestanti u Njemačkoj potučeni i spremni potpisati bilo kakav mir samo da rat prestane. Od tada do kraja vladavine Luja XIII, Francuska se nalazi u ratu s Španijom i Austrijom.
Povećanje poreza radi finansiranja rata dovodi do neorganiziranih buna od 1636. do 1639. godine, koje su lahko skršene.
Smrt i ostavština
Historijska ostavština ovog kralja je naređenje iz dvadesetih godina sedamnaestog vijeka da svi dvorci, utvrđenja i slične tvorevine unutar Francuske moraju srušiti svoje odbrambene zidine. Tom provedenom naredbom plemići su izgubili i najmanju šansu za uspjeh budućih pobuna pošto je samo kralj od sada imao upravu nad svim utvrdama unutar države. Rezultat te promjene postaje kraljev apsolutizam koji se ostvaruje u punom svjetlu tokom vladavine njegovog sina.
Luj XIII koji je cijelog života bio slabog zdravlja umire od tuberkoloze nekoliko mjeseci poslije kardinala Richelieuea 16. maja 1643. Poslije njega svi Francuski kraljevi nose i titulu kralja Navare.
Mani Gotovac
Mani Gotovac (djevojačko ime Manda Birimiša) (Split, 12. studenoga 1939.), kritičarka, dramaturginja, teatrologinja i spisateljica. Prva izbornica Sterijina pozorja i prva intendantica u povijesti hrvatskoga kazališta.
Životopis
Mani Gotovac rođena je u Splitu, 1939. godine, u znaku škorpiona. Kći je odvjetnika Zdravka Birimiše i glumice Marije Danire. Završila je klasičnu gimnaziju koju su u isto vrijeme pohađali Petar Brečić, Igor Mandić, Tonko Maroević, Zvonimir Mrkonjić, Igor Zidić i drugi. Kao studentica piše kazališne kritike, zapošljava se kao novinarka na radiju, piše kritike i eseje o kazalištu koje objavljuje u časopisima Prolog, Scena, Forum, talijanskoj reviji Sipario i drugdje. Diplomirala je komparativnu književnost i teatrologiju kod prof. Ive Hergešića na Filozofskom fakultetu u Zagrebu.
Živi u Zagrebu, piše prozu, kazališne spise i bavi se dramaturgijom u zemlji i inozemstvu.
Dramaturgija
Izbor:
Istraživanje, promjene, rizik
Mani Gotovac posvećuje se kazalištu kao prostoru istraživanja u umjetnosti. Njezino kazalište uvijek se izlaže riziku. Ona ne priznaje koncept fotelje i funkcije. Zato ima mnogo pobornika i mnogo protivnika.
Kersey, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 937.
Panales, Mezquital
Panales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Dzilam González, Yucatán
Dzilam González je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5941 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
William Smith
William Smith može označavati sljedeće ličnosti:
Castelleone, Perugia
Castelleone je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 394 m.
El Pajarito, San Francisco de Conchos
El Pajarito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini San Francisco de Conchos.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1304 m.
Bănești, Fântânele
Bănești je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Fântânele.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1154 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 258 m.
Oak Hill, Florida
Ouk Hil je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.792 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.792 stanovnika, što je 414 (30,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Āl Qimlān, Sa'dah
Āl Qimlān je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1764 m.
Manuel Ávila Camacho, Nopalucan
Manuel Ávila Camacho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Nopalucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 696 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2548 m.
La Florecilla, San Cristobal De Casas
La Florecilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Cristobal De Casas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 491 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2462 m.
Banca, Dealu Morii
Banca je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Dealu Morii.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 143 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
Palmarito, Iturbide
Palmarito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Iturbide.
Rafajlo Ban
Rafajlo Ban je bio hrvatski i jugoslavenski gimnastičar iz Sušaka. Uspio je ući u državnu reprezentaciju u vrijeme kad je bila jednom od triju najjačih na svijetu, što je malo kojem Hrvatu u ono vrijeme uspjelo. Slično je uspjelo samo njegovom mještaninu Dragutinu Ciottiju.
1930. je na svjetskom prvenstvu u Luksemburgu osvojio brončano odličje u momčadskom nastupu. To je odličje bilo prvo odličje na nekom svjetskom prvenstvu koju je osvojio jedan Hrvat.
Palmarito, Iturbide
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1517 m.
La Ciénega de Parra, Sinaloa
La Ciénega de Parra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1194 m.
Colonia Jardines, Chicontepec
Colonia Jardines je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 455 m.
La Hinojosa, Coyuca de Benítez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Tlaíca, Tepehuacán de Guerrero
Tlaíca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tepehuacán de Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 532 m.
El Campanario, Pueblo Nuevo Solistahuacán
El Campanario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1709 m.
La Granja, Hidalgo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2678 m.
Zaragnino, Mantova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Rancho Santa Cruz, San Francisco de Conchos
Rancho Santa Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini San Francisco de Conchos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1253 m.
SWANU
Jugozapadnoafrička nacionalna unija (SVANU) (, SWANU) je najstarija politička partija u Namibiji, osnovana još 1959. godine. Njeni članovi pretežito potiču iz naroda Herero, dok njenu sestrinsku partiju SVAPO popunjavaju kadrovi iz naroda Ovambo. Predsednik partije je Usutuaije Mamberua.
Prvi vođa SVANU-a bio je Fanuel Kozonguizi od 1959. do 1966. godine .
Na parlamentarnim izborima 1999. godine, ušla je sa Radničkom revolucionarnom partijom u koaliciju Socijalistički savez. Koalicija je osvojila 0.35 % glasova. Na izborima 2004. godine, koalicija je osvojila 0.44 % glasova.
Politika SVANU-a temelji se na radikalnom socijalizmu i nacionalizmu.
Januara 2009. godine, vođe SVANU-a osudile su Izrael u operacijama protiv pojasa Gaze. Pozvali su na trenutno povlačenje izraelskih snaga iz pojasa Gaze i vladu Namibije na prekid ekonomskih i diplomatskih odnosa s Izraelom.
Dhū Dhiyāb, Sa'dah
Dhū Dhiyāb je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
SWANU
Vođstvo SVANU-a je takođe protestovalo loš način provođenja agrarne reforme, jer zemlja tokom raspodele uglavnom završava u vlasništvu političara, a ne seljaka bezemljaša.
Dhū Dhiyāb, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1938 m.
Bodeasa, Dealu Morii
Bodeasa je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Dealu Morii.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
Fântânele, Fântânele, Suceava
Fântânele je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Fântânele.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1100 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 240 m.
La Ciruela, Sinaloa
La Ciruela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
Nemanja Cvijanović
Nemanja Cvijanović (Rijeka, 1972.), hrvatski multimedijalni umjetnik. Djeluje na polju video umjetnosti, fotografije, performansa i konceptualne umjetnosti.
SWAPO
Jugozapadnoafrička narodna organizacija (SVAPO) je politička stranka u Namibiji. Na izborima idu pod nazivom "SVAPO partija"
Na zadnjim zakonodavnim izborima, održanim 15. i 16. novembra 2004, stranka je osvojila 75,1% ili 55 od 78 mesta u parlamentu.
SVAPO je osnovan sa nekoliko drugih grupa grupa kao oslobodilačka organizacija. Posle Prvog svetskog rata, kada je Jugozapadna Afrika - bivša Nemačka kolonija predata Južnoafričkoj Republici pod mandatom za Ujedinjeno Kraljevstvo. Južnoafrička Republika je ovaj mandat pretvorila u vojnu okupaciju, pod aparthejdom.
SVAPO je imao sedište među Ovampo narodom na severu Namibije. 1960ih, SVAPO se spojio sa oslobodilačkom organizacijom Namibijskog naroda, protiv organizacija iz Južne Afrike. SVAPO je bio vojna organizacija, koristeći gerilske borbe u borbi protiv Južnoafričke vojske. Organizacija je imala sedište u Zambiji do 1975, posle toga u Angoli, gde se SVAPO ujedinio sa Marksističkim MPLA organizacijom.
Runnells, Iowa
Ranels je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 507 stanovnika.
Nemanja Cvijanović
Životopis
Živi i radi u Rijeci i Veneciji.
Panabá, Yucatán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5723 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Rancho la Peña, Mezquital
Rancho la Peña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Runnells, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 507 stanovnika, što je 155 (44,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Rancho la Peña, Mezquital
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1775 m.
SWAPO
Kada je Namibija dobila nezavisnost 1990. godine, SVAPO je postao dominantna politička partija, sa predsednikom Sem Nujoma, koji je izabran za prvog predsednika Namibije. Nujoma je promenio ustav da bi se mogao ponovo kandidovati 1999. na predsedničkim izborima. 2004, za predsednika je izabran pripadnik SVAPO parije za novog predsednika republike, Nifikepunje Pohamba. Sadašnji predsednik Namibije i SVAPO partije je imao te funkcije do 2007. godine.
Nemanja Cvijanović
Izbor radova
U svojim radovima Cvijanović se bavi propitivanjem društveno-političkih tema, uspostavljajući veze s događajima iz nedavne prošlosti, fasciniran fenomenom kolektivne memorije. Zastupa ljevičarske i antiglobalističke ideje, a njegov stav često je radikalan, ironičan i buntovan. On pripada onom polu suvremenih umjetnika koji progovaraju s naglašenom pozicijom odgovornosti i osviještenosti prema anomalijama suvremenog društva pri čemu nas, promatrače, uvodi u intrigantan odnos prema memoriji, promjenama vrijednosnih sistema, propagandi, politici, konzumerizmu i masovnim medijima.
Branko Fučić
Branko Fučić (Bogovići u Dubašnici kraj Malinske, 8. rujna 1920. – Rijeka, 31. siječnja 1999.) istaknuti je hrvatski povjesničar umjetnosti i kulture, znanstvenik, esejist, paleograf, arheolog, putopisac, vodeći stručnjak i promicatelj glagoljaške baštine i srednjevjekovnog zidnog slikarstva Istre. Od 1989. godine dopisni je član Slovenske akademije znanosti in umetnosti u Ljubljani, a od 1991. godine redoviti je član Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti.
Nemanja Cvijanović
Izbor radova
Nastojanje ovog rada, između ostalog, je da mijenja značenje simbola kojim je postala jedna drevna darovnica – Bašćanska ploča. Autor smatra da je svim simbolima koji postaju argumentima za manipulaciju (proizvodnju zla) neophodno mijenjati značenje. Cvijanović je ovim radom bio finalist za nagradu Radoslav Putar.
Branko Fučić
Život i obrazovanje
Već u najranije doba Branko Fučić s obitelji napušta rodni kraj Dubašnicu na otoku Krku. Nakon nekoliko godina mladosti provedenih u Generalskom Stolu, opet zbog službe oca seli, ovaj put u Zagreb. U Zagrebu je pohađao osnovnu školu, a zatim i u Četvrtu gornjogradsku gimnaziju. Nakon gimnazije upisuje Umjetničku akademiju, smjer slikarstvo, ali ju napušta. No, znanje i vještine koje je stekao u njoj trajno su mu pomogle u stručnom radu tijekom života. Zatim upisuje Filozofski fakultet na kojem 1944. godine stječe diplomu iz grupe predmeta Povijest umjetnosti i kulture i talijanskog jezika. Već krajem studija radio je u Gipsoteci gdje je naučio izradu odljeva u gipsu, što mu je također koristilo tijekom životnih istraživanja kada je radio odljeve brojnih glagoljaških spomenika i grbova s istarskog i primorskog područja.
Nemanja Cvijanović
Izbor radova
Izložba objedinjuje četiri rada koji se bave propitivanjem povijesno društvenog naslijeđa i kolektivne memorije na prostoru bivše Jugoslavije. Rad Plaćam struju autentična je kopija nadgrobnog spomenika Josipa Broza Tita, koju je Cvijanović adaptirao u zidni radijator za kućnu uporabu. Ovaj je rad je po završetku izložbe postao dio fundusa MMSU-a. Ujedno, ovo je njegova prva samostalna izložba.
Branko Fučić
Život i obrazovanje
Prvo je dvije godine radio kao zaposlenik Konzervatorskog zavoda u Zagrebu, a zatim 1946. godine odlazi u novoosnovani Konzervatorski zavod za Istru i Hrvatsko primorje u Rijeci, također na samo dvije godine. Naposlijetku se zaposlio u Historijskom institutu Jugoslavenske akademije znanosti i umjetnosti u Zagrebu (danas Odsjek za povijesne znanosti Zavoda za povijesne i društvene znanosti Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti). Iako je službeno imao mjesto u Zagrebu, veliku većinu vremena proveo je u Rijeci i to najviše na terenu, istražujući pretežno po Istri, Kvarneru, otocima. Doktorirao je pri Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Ljubljani 1964. godine, disertacijom Srednjevjekovno zidno slikarstvo u Istri. mini|Grob Branka Fučića uz staru crkvu sv. Apolinara u Dubašnici Umro je u Rijeci 31. siječnja 1999. a sahranjen je, prema izričitoj svojoj volji, na groblju u Dubašnici uz staru crkvu sv. Apolinara.
Nemanja Cvijanović
Izbor radova
Osnovno pitanje koje ovim radom Cvijanović postavlja jest: zašto šutimo?
Branko Fučić
Područje istraživanja i djelovanja
Tijekom dugogodišnjeg plodnog rada Fučić je bio ponajprije terenski istraživač – propješačio je gotovo cijelu Istru, Hrvatsko primorje i Kvarnerske otoke, tragajući uvijek za nečim novim, vodeći se često tek izvjesnim naznakama. Njegov je interes bio usmjeren na srednjovjekovne kulturne spomenike, naročito na zidno slikarstvo i glagoljicu. Otkrio je i obradio srednjovjekovne freske na čak šezdesetak mjesta u Istri te više od polovice registriranih glagoljskih natpisa na prostoru bivše Jugoslavije, prema tome i današnje Hrvatske. Vodio je arheološka iskapanja opatije Sv. Lucije u Jurandvoru kraj Baške na otoku Krku, kada je došao do zaključka da Bašćanska ploča nije spomen-ploča nego zapravo lijevi plutej septuma tj. dio pregradnog zida ispred oltara, sagrađen istodobno s crkvom. Pri tom je zaključio da mora negdje postojati i desni plutej te je za njim tragao do konca života, pišući, samo dvije godine prije smrti: „..još uvijek tragam“.
Nemanja Cvijanović
Važnije nagrade i priznanja
Za svoj umjetnički rad višestruko je nagrađivan. Do sada je na skupnim izložbama izlagao preko 170 puta u 12 zemalja (Austrija, Belgija, Bosna i Hercegovina, Italija, Francuska, Kina, Rusija, Velika Britanija, Švicarska, Koreja…), a samostalno pedesetak puta.
Branko Fučić
Područje istraživanja i djelovanja
Doprinos Branka Fučića istraživanju glagoljskih natpisa, uz otkrića, očituje se i u obradama, rekonstrukcijama, revizijama, čitanjima ili novim interpretacijama glagoljskih natpisa. Pronašao je srednjvjekovne frske u crkvici sv. Jerolima u Humu iz 12. stoljeća. Našao je i brojne grafite na glagoljici, a među njima i poznati „Humski grafit“.
Glagoljski grafiti su do istraživačkog rada Branka Fučića bili gotovo potpuno zanemareni u znanstvenim istraživanjima. Tek je Fučić počeo njihovo značajnije obrađivanje. Smatrao je naime, da su grafiti prvorazredni povijesni izvori jer otkrivaju ono što ne otkrivaju veliki dokumenti, a to je tzv. mala povijest, povijest malih ljudi, njihove svakodnevnice. To su mala zrcala u kojima se spontano odrazuje život.
Promoviranje struke
Osim što je bio vrstan stručnjak u spomenutim područjima važno je navesti još jedan njegov, ne manje važan talent. Branko Fučić je na razumljiv i privlačan način znao obratiti pozornost laika i dočarati mu mnoga svoja otkrića i spoznaje: freske, glagoljicu, glagoljske grafite, čime je odigrao važnu ulogu njihova promicanja u širem društvu, ne samo znanstvenim i kulturnim krugovima. Bio je čest gost u školama gdje je na slikovit, a opet jednostavan način budio u učenicima interes za kulturnu i povijesnu baštinu. Tu istu baštinu, osim što ju je otkrivao, obrađivao, dokumentirao i konzervirao, na razne je načine promovirao i u široj javnosti. Tako je od 1992. godine do 1994. godine, subotom na Radiju Rijeka i Radiju Zagreb imao kratke emisije, svaki put na neku novu temu iz povijesti, o freskama, glagoljskim grafitima, legendama i zanimljivostima na koje je naišao tijekom istraživanja. Zbog velike slušanosti emisija, na temelju njih je potom sastavio i njegovu najčitaniju knjigu „Terra incognita“. U njoj je, gotovo na literaran način, ne lišavajući se, ovisno o potrebi, koristiti i dijalektom, izložio spomenutu tematiku.
Bibliografija
Najznačajnija Fučićeva djela su: Istarske freske ( 1963), koautorstvo u Leksikonu ikonografije liturgike i simbolike zapadnog kršćanstva (1979., 1985., 1990.), Glagoljski natpisi (1982.) - po mnogima njegovo kapitalno djelo, ''Apsyrtides. Kulturno-povijesni putopis po otočju Cresa i Lošinja (1990., 1995., na više jezika), Vincent iz Kastva (1992., na više jezika) i Terra incognita'' (1997., 1998., 2001.).
Prema Tomislavu Galoviću, njegova se bibliografija može svrstati u pet skupina.
Nagrade i priznanja
Za svoj znanstveni i stručni rad Branko Fučić dobio je brojne nagrade i priznanja. Neka od najvažnijih su:
Aguas Calientes, Coyuca de Benítez
Aguas Calientes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
William Smith (geolog)
Vilijam Smit (Čerčil, 23. mart 1769. – Northempton, 28. avgust 1839) je bio engleski geolog, zaslužan za stvaranje prve nacionalne geološke karte. Iako poznat kao „otac engleske geologije“, proces priznavanja njegovog dela tekao je prilično sporo. Drugi su prisvajali njegov rad, on je bio finansijski uništen, pa je proveo i neko vreme u zatvoru. Tek mnogo kasnije Smitu su priznate zasluge za dostignuća u oblasti geologije.
Njemačka Jugozapadna Afrika
250p|mini|Zastava Nemačka jugozapadna Afrika je bila kolonija nemačkog carstva između 1884. godine i 1920. godine. Ova kolonija se nalazila na teritoriji današnje Namibije.
Istorija Nemačke Jugozapadne Afrike počinje u 1883. godini. Te godine nemački trgovac Adolf Lideric kupuje zemljište od vođe lokalnog plemena na teritoriji poznatom pod imenom Angra Pekuenja. Zbog straha od preuzimanja njegovog zemljišta od strane Velike Britanije on 24. aprila 1884. godine stavlja svoje zemljište pod kontrolu Nemačkog carstva. 17. avgusta iste godine teritorija postaje i zvanično delom Nemačkog carstva. 1890. godine koloniji je dodata teritorija Kaprivi na severoistoku. Sa svojih 835.000 km² Nemačka jugozapadna Afrika je bila gotovo jedan i po put veća od samog Nemačkog carstva.
Nemačka jugozapadna Afrika je jedina nemačka kolonija u kojoj su se Nemci naselili u većem broju. 1914. godine na teritoriji kolonije je živelo približno 12.000 Nemaca, oko 2.000 ostalih evropljana (Englezi i Holanđani) i približno 150.000 domorodaca. Domoroci koji su se sastojali od tri etničke skupine su od strane evropljana zvani hotentoti. 80.000 domorodaca je pripadalo etničkoj grupi Herero, 60.000 Ovambo i 10.000 Nama.
Pleme Herero je 1904. godine podiglo ustanak protiv surove nemačke okupacije ondašnje „Jugozapadne Afrike”. U prvih nekoliko dana pobune Herero su pobili 123 nemačka civila u centralnoj Namibiji. Ustanku se na jugu brzo pridružilo pleme Nama, a zatim je Nemačka na teren u pustinji Namib poslao generala Lotara Fon Trotu. Poznat po surovosti u obračunu sa pobunama u nemačkim kolonijama u Aziji i na istoku Afrike, general Lotar Fon Trot je izdao nalog da se istrebe svi domorodci na tlu nemačke Jugozapadne Afrike.
Nemačke kolonijalne Šuc-trupe su u klanac kod Vartemberga na ulazu u pustinju Namib saterale više od 60.000 pripadnika plemena Herero i zatrovale izvore vode miljama u krug. Potonji pomor u pustinji Namib današnja istoriografija, smatra – prvim genocidom u 20. veku. Više od tri četvrtine Herero stanovništva pobile su nemačke snage 11. avgusta 1904. godine, a 15.000 odvedeno je u pustinju i ostavljeno da umre od gladi. Južna Afrika preuzela je vlast nad tim područjem 1915. godine. Nemačka je uputila izvinjenje prilikom 100. godišnjice masakra.
Spoljašnje veze
http://www.politika.rs/rubrike/Svet/Nemacka-vraca-africke-lobanje.sr.html
Slobozia, Fântânele
Slobozia je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Fântânele.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 251 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 238 m.
Rada Ciganović
Rada Ciganović je hrvatska rukometašica iz Rijeke.
Za seniorsku reprezentaciju igrala je na Mediteranskim igrama 1993. godine.
Igrala je za slavnu postavu hrvatske reprezentacije zajednom sa sugrađankom Ljerkom Krajnović koja je 1993. na Trsatu u kvalifikacijskoj utakmici protiv Španjolske nadoknadila minus devet golova i plasirala se na europsko prvenstvo.
2006. je trenirala rukometašice Zameta. 2010. je bila tajnica ŽRK Zameta.
Športsko društvo Primorje '08
Športsko društvo Primorje '08 je športsko društvo iz Hrvatske, iz grada Rijeke.
Povijest
Na Sušaku je prva plivačka priredba održana 1912. na kupalištu Strauss na Brajdici. Hrvatski športski klub Victoria 1. srpnja 1914. osnovao je svoju plivačku sekciju, čime su zasnovani temelji budućoj aktivnosti športskog društva Primorja. Prvi je referent sekcije bio Đorđe Banjanin, a Rudolf Reš prvi trener.
Viktorijini članovi, vaterpolist Boris Polić i plivač Zmaj Defilipis, nastupali su na Olimpijskim igrama 1936. godine u Berlinu.
El Zacatal, Tepehuacán de Guerrero
El Zacatal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tepehuacán de Guerrero.
Športsko društvo Primorje '08
Povijest
Godine 1945. formirano je športsko društvo "Primorac". Od početka 1948. godine djeluje novostvoreni plivački klub "Primorje" koji je poslije postao plivački i vaterpolo klub Primorje. PVK je reorganiziran 1. siječnja 1991. godine te djeluje kao Športsko društvo "Primorje '08" u koji su danas udruženi: plivački klub Primorje, vaterpolski klub Primorje te klub za sinkronizirano plivanje Primorje.
Departman La Paz (Honduras)
Departman La Paz (španjolski: Departamento de La Paz) je jedan od 18 Departmana Hondurasa koji se prostire u unutrašnjosti na jugozapadu zemlje. U njemu živi 217,204 stanovnika (2018.) na površini od 2,525 km² (što iznosi 86.02 stan/km²).
Geografske karakteristike
Sa sjevera graniči sa departmanima; Comayagua i Intibucá, sa juga sa Republikom El Salvador| i Departmanom Valle, sa istoka sa departmanima; Francisco Morazán i Comayagua i sa zapada sa Departmanom Intibucá.
Administrativno je podijeljen na 19 općina, 114 sela i 1143 zaseoka (farmi).
Administrativni centar departmana je La Paz, osnovan još za kolonijalnih vremena 1537., on je trgovačko-servisni centar toga kraja, i mjesto sa bolnicom, helidromom i stadionom.
Historija
Drevni stanovnici toga kraja bili su indijanci - Lenka, oni su svoj kraj zvali Kamena dolina, zbog kamenitog tla, to ime prihvati su i španjolski kolonisti pa se taj kraj odtad zove - Valle de Las Piedras.