cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muhammadu Buhari
On i pokojni "predsjednik" Johnson Aguiyi-Ironsi su jedini uz čija imena nije vezivana korupcija. Danas mu je jedini izvor prihoda vojna mirovina.
Marta 2010, napustio je Svenigerijsku narodnu stranku, i priključio se Kongresu naprednih promena, čiji je bio saosnivač.
Bio je predsednički kandidat nove stranke na izborima 16. aprila 2011. godine, ali je završio na drugom mestu po broju glasova. Pobedio ga je Gudlak Džonatan.
Godine 2015. je pobijedio Jonathana na predsjedničkim izborima, prilikom kojih mu je šef izborne kampanje bio David Axelrod, bivši šef izborne kampanje američkog predsjednika Baracka Obame.
La Soledad, Zaragoza
La Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1867 m.
Tri Češmi
Tri Češmi su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Tri Češmi su selo u sastavu opštine Štip.
Prirodni uslovi
Tri Češmi su smeštene u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 6 kilometara severozapadno.
Naselje Tri Češmi se nalazi u istorijskoj oblasti Ovče polje. Naselje je položeno u dolini reke Bregalnice. Oko naselja se pruža polje pod oranicama i vinogradima. Nadmorska visina naselja je približno 320 metara.
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (88%), a ostalo su mahom Vlasi (12%).
Testemelci
Testemelci su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Testemelci su selo u sastavu opštine Štip.
Prirodni uslovi
Testemelci su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 10 kilometara zapadno.
Naselje Testemelci se nalazi u istorijskoj oblasti Ovče polje. Naselje je položeno u klisuri reke Bregalnice. Oko naselja se pruža golet, do je samo malo površi obradivo. Nadmorska visina naselja je približno 240 metara.
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Testemelci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine bili bez stanovnika.
Većinsko stanovništvo bili su etnički Turci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva bio je islam.
Branko Ivanković (kompozitor)
Životopis
Po završetku osnovne škole te osnovnog i srednjeg školovanja u Glazbenoj školi Vatroslava Lisinskog u Zagrebu, Branko Ivanković je na Muzičkoj akademiji u Zagrebu upisao studij kompozicije. Osnove skladateljskoga umijeća učio je kod prof. Stanka Horvata, a zatim je studirao u razredima prof. Marka Ruždjaka i prof. Frane Paraća.
Dirigiranje je učio privatno kod Ina Perišića u Zagrebu, te potom kao stipendist Fonda Lovro i Lilly Matačić na Visokoj školi za glazbu i scenske umjetnosti u Beču (njem. Hochschule für Musik und darstellende Kunst Wien, današnji Universität für Musik und darstellende Kunst Wien) u razredima prof. Uroša Lajovica i prof. Günthera Theuringa. Godine 2010. na zagrebačkoj je Muzičkoj akademiji u razredu prof. Frane Paraća završio preddiplomski studij kompozicije.
Godine 1994. je zajedno s kolegom Antunom Tomislavom Šabanom i violinistom Božidarom Ljubinom bio inicijator obnove rada Zagrebačkog komornog orkestra (pri Hrvatskom društvu skladatelja), s kojim je održao nekoliko zapaženih koncerata.
Kao skladatelj, aranžer i dirigent surađivao je i surađuje s mnogim folklornim ansamblima, amaterskim i profesionalnim pjevačkim zborovima te instrumentalnim ansamblima u zemlji i u inozemstvu: primjerice Ansamblom narodnih plesova i pjesama Hrvatske LADO, Studentskim kulturno-umjetničkim društvom »Ivan Goran Kovačić«, Zagrebačkim folklornim ansamblom dr. Ivana Ivančana, Kulturno-umjetničkim društvima »Jedinstvo« i »Brodosplit« iz Splita, Folklornim ansamblom »Matija Gubec«, Folklornom družinom »Vuga« i Tamburaškim sastavom »Grofovi«  iz Karlovca, Tamburaškim orkestrom »Campanera« iz Đakova, Folklornim ansamblom »Štokavci« iz Čajte u južnoaustrijskome Gradišću, Ženskim pjevačkim zborom »Jele« i Tamburaškim orkestrom »Kardinal Stepinac« iz Vancouvera, Zborom bečke glazbene mladeži (njem. Wiener Jeunesse Chor), Mješovitim zborom Hrvatske radiotelevizije, Simfonijskim puhačkim orkestrom Hrvatske vojske, itd.
U razdoblju od 2002. do 2005. godine bio je angažiran kao dirigent Mješovitoga pjevačkog zbora na Glazbenoj školi Vatroslava Lisinskog u Zagrebu, gdje je povremeno poučavao i teorijske glazbene predmete.
Od veljače 2007. do studenoga 2010. godine bio je vanjski honorarni suradnik u Fono-odjelu Glazbene dokumentacije Hrvatskoga radija, gdje je osim digitalizacije fonograđe editirao glazbu te obrađivao podatake o autorima i izvođačima za programske potrebe redakcija zabavne i narodne glazbe. Od listopada 2012. do danas za potrebe Prvoga programa Hrvatskoga radija autorski uređuje emisije u ciklusu »Amaterska glazba i stvaralaštvo«. Povremeno je angažiran i kao glazbeni producent za studijska i koncertna snimanja za potrebe radijskoga i televizijskoga programa te produkciju trajnih snimaka za fonoteku Hrvatskoga radija (primjerice Akademski harmonikaški orkestar »Ivan Goran Kovačić« iz Zagreba, Tamburaški orkestar KUD-a »Dragutin Domjanić« iz Adamovca, Vokalna skupina »Arete« iz Konjščine, Puhački orkestar »Rozga« i dr.).
Kao svestrani glazbenik – pijanist, klavijaturist, harmonikaš, bas-gitarist i tamburaš te poznavatelj i svirač mnogih tradicijskih narodnih glazbala poput duda, gajda, dipli, tambura samica, šargije, lijerice, okarina, žveglica, diplica, šurli i sopila – djeluje u raznim glazbenim žanrovima, posebice tzv. ozbiljnoj te zabavnoj i folklornoj glazbi. Član je Hrvatskoga društva glazbenih teoretičara i Hrvatske glazbene unije, piše knjige o glazbi te prevodi stručnu literaturu.
Castagneto, Reggio Emilia
Castagneto je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
In Cold Blood
In Cold Blood (na prostoru bivše Jugoslavije objavljena pod naslovom Hladnokrvno ubistvo) je knjiga autora Trumana Kapotea, objavljena 1966. godina.
Knjiga opisuje pojedinosti brutalnog višestrukog ubistva četvoro članova porodice Klater, koje se desilo 1959. godine u gradiću Holkombu, u Kanzasu, u SAD. Kada je Kapote saznao za ubistvo, dok ubice još uvijek nisu bile uhvaćene, odlučio je da otputuje u Kanzas kako bi pisao o tom zločinu. Sa sobom je poveo prijateljicu iz djetinjstva, takođe pisca Harper Li. Zajedno su razgovarali sa lokalnim stanovnicima i istražiteljima koji su raspoređeni na taj slučaj, i zajedno su napisali hiljade stranica bilješki. Ubice, Ričard „Dik“ Hikok i Peri Smit, uhapšeni su nedugo nakon ubistva, a Kapote je na kraju proveo šest godina u radu na toj knjizi. Knjiga se smatra početkom stila koji se naziva -{non-fiction}- roman i prethodnicom pokreta Novo novinarstvo.
Radnja knjige plete složenu psihološku priču o dvojici bivših zatvorenika puštenih na uslovnu slobodu koji zajedno počine višestruko ubistvo, čin za koji ne bi bili u stanju da ga izvedu pojedinačno. Kapoteova knjiga opisuje i pojedinosti iz života žrtava, kao i uticaj koji je zločin imao na lokalno stanovništvo. Veliki dio priče uključuje dinamičan psihološki odnos dvojice prestupnika koji vrhunac dostiže tim besmislenim zločinom.
Adaptacije
Knjiga, ali i Kapoteov rad na knjizi, bili su nadahnuće za nekoliko filmova:
Rok grupa Smoking Popes je u svom albumu Stay Down iz 2008. godine uključila i pjesmu The Corner, koja je u potpunosti zasnovana na radnji iz knjige.
Vincio, Pistoia
Vincio je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 303 m.
XML
XML je kratica za EXtensible Markup Language - odnosno jezik za označavanje podataka. Ideja je bila stvoriti jedan jezik koji će biti jednostavno čitljiv i ljudima i računalnim programima. Princip realizacije je vrlo jednostavan: odgovarajući sadržaj treba se uokviriti odgovarajućim oznakama koje ga opisuju i imaju poznato, ili lako shvatljivo značenje. Format oznaka u XMLu vrlo je sličan formatu oznaka u npr. HTML jeziku. Danas je XML jezik vrlo raširen i koristi se za različite namjene: odvajanje podataka od prezentacije, razmjenu podataka, pohranu podataka, povećavanje dostupnosti podataka i izradu novih specijaliziranih jezika za označavanje. XML je standardizirani jezik i za njegovu standardizaciju brine se World Wide Web Consortium.
Povijest
Ideja jezika za označavanje podataka je da se korisni sadržaj uokviri odgovarajućim oznakama. Oznake bi trebale biti jednostavno čitljive i razumljive i čovjeku koji ih gleda u bilo kojem programu za uređivanje teksta, a i računalni programi koji parsiraju taj sadržaj trebali bi moći na jednostavan način izvaditi određene podatke.
Standard Generalized Markup Language (SGML)
GML se pokazao kao uspješan proizvod tako da je razvoj u tom smjeru nastavljen. 80ih godina 20. stoljeća American National Standards Institute (ANSI) radio je na razvoju standarda jezika za označavanje podataka. Zahtjevi kojima su autori pokušali zadovoljiti bili su da nastali proizvod bude dovoljno formaliziran da može jamčiti vjernost dokumenta izvorniku, dovoljno strukturiran da se može nositi s kompleksnim dokumentima i dovoljno otvoren da može podržati rukovanje velikim količinama podataka. Nastali jezik nazvan je Standard Generalized Markup Language (SGML) i 1986. objavljen je kao međunarodna norma ISO 8879. Problem SGMLa, kao i mnogih sličnih proizvoda koji su razvijani na takav način, od strane organizacija za standardizaciju je što je bio golem. Autori su pokušali pokriti svaku moguću primjenu jezika i nastali proizvod je bio opširan, složen za korištenje te zbog toga skup u upotrebi. Zbog tih osobina SGML nije bio jako raširen u praksi i korisnici SGMLa bile su uglavnom velike kompanije, državne službe i znanstvene institucije.
HyperText Markup Language (HTML)
HTML je nastao kada je Tim Berners Lee izabrao jedan mali skup oznaka iz SGML skupa koji je korišten na CERNu i primjenio ih na formatiranje dokumenata. HTML je imao mali skup oznaka koje su opisivale osnovne dijelove dokumenta. Programi koji su tumačili strukturu takvih dokumenata bili su HTML preglednici.
Extensible Markup Language (XML)
Problem HTMLa je što ima mali skup zadanih oznaka. Kada se želi proširiti s novim oznakama mora se mijenjati standard što ga čini nepraktičnim. Osim toga, iako je HTML izvorno zamišljen kao jezik za opisivanje sadržaja, zbog potreba i želja tržišta te razvoja pregledničkih tehnologija (naročito za vremena "pregledničkog rata" između Microsofta i Netscapea proširivan je nestandardnim oznakama koje su prvenstveno služile za formatiranje sadržaja u smislu njegovog prikaza u internet pregledniku. Za opisivanje sadržaja SGML je bolji izbor od HTMLa, ali ima veliki nedostatak što je preglomazan za korištenje i izvršavanje unutar internet preglednika. Zbog toga je trebalo kreirati jezik koji će s jedne strane biti dovoljno malen i jednostavan da se može izvršavati unutar internet preglednika, a s druge strane dovoljno prilagodljiv da se može proširivati korisničkim oznakama. Posla izrade specifikacije takvog jezika prihvatio se početkom 90ih godina 20. stoljeća World Wide Web Consortium. Željeli su razviti jezik koji će objediniti jednostavnost HTMLa i izražajnu snagu SGMLa. Na početku su odredili su 10 ciljeva kojih su se u razvoju trudili pridržavati: World Wide Web Consortium je 10. veljače 1998. objavio prvu verziju XML preporuke.
Primjer XML dokumenta
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?> <za>Pero</za> <od>Kate</od> Podsjetnik Otiđi kupiti kruh
XML dokument se sastoji od 2 dijela. Prvi dio je prolog ili zaglavlje. <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?> U njemu se navode podaci koji opisuju XML dokument kao što su verzija XML preporuke prema čijim pravilima je dokument napravljen i kodnu stranicu. Ako se ne navede ispravna kodna stranica programi koji barataju s XML dokumentom kada naiđu na nestandardni znak (npr. naše slovo č) javiti će grešku.
Drugi dio je sadržaj dokumenta u kojem se nalazi korisni sadržaj omeđen XML oznakama. <za>Pero</za> <od>Kate</od> Podsjetnik Otiđi kupiti kruh Svaki XML dokument mora imati jedan korijenski ili root element koji uokviruje kompletan sadržaj. Taj element opisuje XML dokument i npr. kaže "ovaj XML dokument je jedna poruka". ...
Unutar korijenskog elementa ugniježđeni su svi ostali.
XML elementi
Ovaj element kaže da je sadržaj unutar njega naslov naše poruke. Početna oznaka je Oznaka ima svoj naziv omeđen znakovima "trokutastih zagrada" (< >).
Završna oznaka je Završna oznaka identična je početnoj osim što s lijeve strane prije naziva ima kosu crtu. Sadržaj ovog elementa je Podsjetnik
Međusobni odnos XML elemenata
XML elementi međusobno mogu biti u odnosu roditelj-dijete (eng. parent-child) ili sestrinskom (eng. siblings).
Kod odnosa roditelj-dijete jedan element hijerarhijski je nadređen drugome. ... Podsjetnik ... U ovom primjeru element poruka je roditelj elementu naslov (nadređen je elementu naslov). Kaže se da je element naslov ugniježđeni unutar elementa poruka. U XMLu elementi moraju biti pravilno ugniježđeni što znači da ne smije doći do preklapanja oznaka.
Ovo je neispravno ...   Podsjetnik ...
Ovo je ispravno ...   Podsjetnik ...
Kod sestrinskog odnosa elementi se nalaze na istoj razini. Podsjetnik Otiđi kupiti kruh
''U ovom primjeru element i naslov i tijelo hijerarhijski se nalaze na istoj razini.
XML atributi
XML atributi nude podatke koji dodatno opisuju XML elemente. Podaci koji se navode kao atributi mogu biti zanimljivi čovjeku koji gleda sadržaj XML dokumenta (npr. ime osobe koja je kreirala poruku) ili računalnom programu koji parsira XML dokument (npr. vrsta i veličina fonta kojim se treba prikazati sadržaj poruke na ekranu). Atributi imaju svoj naziv i vrijednost koja se navodi pod navodnicima.
<za font_face="Arial" font_size="10">Pero</za> <od font_face="Arial" font_size="10">Kate</od> <naslov font_face="Arial" font_size="14">Podsjetnik <tijelo font_face="Arial" font_size="10">Otiđi kupiti kruh
Mišljenja oko korištenje atributa unutar XML dokumenta
Oko korištenja atributa unutar XML dokumenta postoje 2 struje mišljenja. Jedna struja zastupa "čistoću elemenata" i smatra da se atributi ne bi smjeli koristiti za obogaćivanje smisla sadržaja. To u praksi znači da se npr. kao atribut našeg XML dokumenta poruke ne bi smjelo navoditi ime osobe koja je autor poruke već bi se to trebalo navesti kao poseban element u dokumentu. Atributi su dozvoljeni samo za dodavanje dodatnih informacija koje služe programima za parsiranje XML dokumenata da na željeni način prikažu sadržaje. Prema njihovom mišljenu npr. dozvoljen je atribut koji opisuje vrstu i veličinu fonta jer on ništa ne dodaje u osnovnu informaciju naše poruke. On samo pomaže da se poruka na odgovarajući način prikaže na određenom mediju. Druga struja smatra da se atributi mogu slobodno koristiti za dodavanje korisnih informacija u XML dokument jer se time smanjuje inflacija elemenata. Prema njihovom mišljenju sasvim je u redu da se u XML dokument dodaju atributi koji nose korisni sadržaj. Naš XML dokument iz primjera mogao bi prema njima izgledati i ovako
<poruka za="Pero" od="Kate"> Podsjetnik Otiđi kupiti kruh
Sintaksna pravila
<?xml version="1.0"?>
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?> Podsjetnik podsjetnik <> PODsjetnik Ovo je neispravno ...   Podsjetnik ...
Ovo je ispravno ...   Podsjetnik ...     	<za>Pero</zaKoga> <od>Kate</odKoga> Podsjetnik Otiđi kupiti kruh Ovo je neispravno <za font_face=Arial font_size=10>Pero</zaKoga> Ovo je ispravno <za font_face="Arial" font_size="10">Pero</zaKoga>
Ovo je "stvarno 'dobar' dan"
Provjera ispravnosti XML dokumenta
XML dokument koji je kreiran u skladu sa sintaksnim pravilima je formalno ispravno kreiran (Well Formed). Osim te formalne ispravnosti, ispravnost XML dokument se može kontrolirati u odnosu na propisanu shemu. Shema određuje koje elemente smije sadržavati XML dokument te redoslijed i broj tih elemenata. Ispravnost se proverava u odnosu na određenu Document Type Definition (DTD) ili XML schemu. Dokument sheme se navodi u zaglavlju XML dokumenta.
Povezivanje XML dokumenta s XML schemom <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?> <poruka xmlns="http://hr.wikipedia.org" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="poruka.xsd"> <za>Pero</za> <od>Kate</od> Podsjetnik Otiđi kupiti kruh
XML i HTML
XML i HTML sintaksno su slični, iako su razvijeni s različitim namjenama. XML je prvenstveno razvijen za opisivanje podataka. XML ne radi ništa osim što opisuje podatke. Oznake kod XMLa su slobodne i korisnici ih moraju sami smisliti i kreirati. U HTMLu postoji predefinirani skup oznaka koje uglavnom služe za prikazivanje sadržaja u internet pregledniku na odgovarajući način. Sintaksna pravila XMLa vrlo su stroga i ako dokument nije formatiran u skladu s njima, računalni program neće moći pročitati XML dokument. S druge strane HTML dokument koji je sintaksno neispravan većina internet preglednika će uredno pročitati i pokušati protumačiti na najbolji mogući način iz ispravnih informacija. EXtensible HyperText Markup Language (XHTML) je novi standard razvoja HTML jezika u skladu sa strožim pravilima XMLa. Namjena tog jezika je da s vremenom u potpunosti zamjeni stari HTML standard.
Prikaz XMLa na web stranicama
XML je jezik namijenjen opisu podataka i u sebi ne nosi informacije o tome na koji način se određeni podaci trebaju prikazati. To se može napraviti pomoću odgovarajućih atributa, ali u tom slučaju potreban je poseban računalni program koji će na odgovarajući način protumačiti te atribute. Kada se XML dokument gleda u internet pregledniku prikazuje se kao običan tekstualni dokument. Neki internet preglednici prikazuju stablo na kojem se klikom na odgovarajući čvor njemu podređene grane mogu prikazati ili sakriti od prikazivanja. Želimo li prikazati sadržaj u odgovarajućem formatu, to možemo napraviti na nekoliko načina:
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?> <?xml-stylesheet type="text/xsl" href="poruka.xslt"?> <za>Pero</zaKoga> <od>Kate</odKoga> Podsjetnik Otiđi kupiti kruh
Odvajanje podataka od prezentacije
Unutar HTML dokumenta sadržaj se može odvojiti od prezentacije. Na takav način web dizajneri imaju veću slobodu u formatiranju i promjenama izgleda web stranica. Kada se promjeni izgled web stranice, ne mora se mijenjati njezin sadržaj. Sadržaj bi se čuvao unutar XML dokumenta, a HTML dokument služio bi za prezentaciju toga sadržaja.
Razmjena podataka
XML dokument je obična tekstualna datoteka. Njezin sadržaj je vidljiv i pristupačan čovjeku, bez ikakvog posebnog programa kao i svakom računalnom programu koji može čitati tekstualne datoteke. Razmjena između sustava na različitim platformama najčešće ide na način da jedan sustav ispiše svoje podatke u dogovorenom formatu u tekstualnu datoteku, a drugi sustav ih pročita. Format tih datoteka obično je bio pozicijski (svi podaci u jednom retku, a svaki podatak ima određenu duljinu) ili delimiterski (podaci razdvojeni posebnim znakom - delimiterom npr. zarez ili točka-zarez). Problem kod toga je što je za svaku posebnu razmjenu potrebno raditi novi format prema dogovoru strana u razmjeni. osim toga ti formati su neintuitivni. Kada pogledate tekstualnu datoteku u pozicijskom formatu bez dokumentacije toga formata nećete moći niti naslutiti kakvi podaci se u njoj nalaze. XML omogućuje da svaka strana opiše podatke koje ima, odnosno one koje im trebaju odgovarajućim oznakama koje su čitljive i čovjeku i koje dosta dobro opisuju podatak koji se unutar određene oznake nalazi.
Pohrana podataka
XML dokument opisuje sadržaj i kao takav može se koristiti za njegovu pohranu. Najjednostavniji način je izravna pohrana u tekstualne datoteke koje se spremaju na disk. Podaci iz datoteka mogu se čitati izravno, korištenjem običnog programa za uređivanje teksta ili korištenjem nekog od posebnih programa za rad s XML podacima. Nešto napredniji način pohrane je da se XML elementi pohranjuju u relacijsku bazu podataka. Nedostatak tog pristupa je da relacijska struktura baze ne odgovara hijerarhijskom pristupu XML dokumenata. Zbog toga su se počele kreirati posebne XML baze podataka koje su svojim načinom rada posebno prilagođene pohrani i radu s XML podacima.
Izradu novih specijaliziranih jezika za označavanje
XML je jezik ali i platforma koja služi za stvaranje novih, specijaliziranih jezika za označavanje. Neki od jezika koji su kreirani iz XMLa
Verzije XMLa
Postoje 2 verzije XMLa. Prva XML 1.0 inicijalno je kreirana 1998. godine. Do danas je imala nekoliko manjih revizija. Širom je prihvaćena i još i danas se preporučuje za korištenje. Verzija XML 1.0 bazira se na filozofiji da je zabranjeno sve što nije dozvoljeno. S razvojem drugih standarda na koje se oslanja (prvenstveno Unicode koji je u međuvremenu s verzije 2.0 došao do verzije 4.0 dolazilo je prvenstveno na velikim sustavima (IBM mainframe) do određenih problema jer se nisu mogli koristiti oni znakovi koju u vrijeme definiranja standarda nisu postojali. Druga verzija XML 1.1 inicijalno je objavljena 2004. godine i ima određena svojstva koja olakšavaju rad programima na velikim računalima. Njezin pristup je da je dozvoljeno sve što nije zabranjeno. Na takav način omogućuje se korištenje svih budućih Unicode znakova koji će se bilo kada u budućnosti definirati. Zbog svoje raširenosti uglavnom se još uvijek koristi verzija XML 1.0 jer je zadovoljavajuća za većinu korisnika. Korisnici na velikim računalnim serverima koji imaju problema s ograničenjima verzije XML 1.0 uglavnom su prešli na korištenje verzije XML 1.1
Istraga
Istraga je riječ koja označava postupke koji za cilj imaju ustanoviti činjenice vezane uz neki događaj, najčešće zločin ili katastrofalni udes, a koje obično provode za to posebno ovlaštena državna tijela, odnosno istražni organi - policija, tužilaštvo, istražni sudac, istražni odbor parlamenta i sl.
Također može označavati:
Henrik IV Pravični
Henrik IV Pravični (poljski: Henryk IV Prawy) (oko 1257. / 1258 - 1290.) bio je član Dinastije Pjastovića koji je vladao Poljskom kao Seniorski vojvoda Poljske od 1288. do 1290.
Biografija
Život na otakarom praškom dvoru, izvršio je velik utjecaj na Henrika, koji je prihvatio manire tadašnjeg dvorskog života, od organiziranja (i sudjelovanja) na Viteškim turnirima, do pisanja poezije na njemačkom.
Od oca i strica Boleslava II Rogatog, nasljedio je wrocławsko vojvodstvo, najveći i najbogatiji dio Šleske. Domenu je proširio (1274.-1277.) otkupivši od Brandenburžana - Krosno (1274.
Prevrtljivi stric iz Legnice oteo je Henrika 1277. iz lovačke kuće u Jelczu i prisilio da se odrekne Środe Śląske sa okolicom. Kako se češki kralj nije previše angažirao da oslobodi, vjerojatno je to bio razlog da se ni on godinu dana kasnije, nije odazvao njegovom pozivu da mu se pridruži u ratu protiv njegova rivala njemačkog kralja Rudolfa Habsburškog.
Santo Niño, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Santo Niño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1995 m.
Henrik IV Pravični
Biografija
Nakon Otakarove pogibije u Bitci na Moravskom polju 1278., Henrik je pokušao preuzeti vlast u Češkoj kraljevini kao regent maloljetnog Vaclav II, ali mu pobjednik Rudolf Habsburški to nije dopustio, ali mu je dozvolio da proširi svoju domenu na Kłodzko, koje je dotad pripadalo Češkoj. Pretpostavlja se da je to zbog tog što je Henrik 1280. priznao Rudolfa kao svog suverena.
Kao vladar i gospodar najbogatijeg feuda, Henrik je smatrao da mu pripada i pravo na položaj Seniorskog vojvode Poljske u Krakovu. Zbog tog je vršio pritisak na ostale šleske vojvode, da ga priznaju za suverena. Neke je uspio privoliti mirnim putem, ali se nije libio ni sile, pa čak ni provjerene metode otmice, pa je 1281. zarobio njih petoricu, a velikopoljskog vojvodu Przemyśla Il tako što mu je 1284. zauzeo Kalisz.
Veći dio Henrikove vladavine protekao je u žestokim svađama sa wrocławskim biskupom Tomaszem II, koji je od vojvode tražio iste privilegije, koje je dotad imala crkva za vladavine predhodnih pjastovskih vojvoda. Srž sukoba se svodio na Tomaszev stav da krakovski (vojvodski) sud nema jurisdikciju nad biskupskim domenama. Vojvoda je sa svoje strane glatko odbio raditi bilo kakve ustupke, pa čak i zaplijenio nekoliko desetaka biskupskih sela, koja si biskupija prisvojila kao pogranične feude bez njegova odobrenja.
Taj sukob počeo je još 1273. i rastegao se skoro do kraja Henrikove vladavine u wrocławskom vojvodstvu, uz povremene neuspješne pokušaje pomirenja. Biskup ga je nekoliko puta ekskomunicirao, ali je 1284. bio prisiljen pobjeći iz Wrocława i skloniti se u zamak u Racibórzu, kog je okružila Henrikova vojska.
Sukob je rješen kompromisom 1287., tako što je biskup priznao Henriku vladarske prerogative, a Henrik je 1290. dao podići crkvu sv. Križa u Wrocławu.
Kad je umro Seniorski vojvoda Poljske - Lešek II Crni, Henrik je uz pomoć lokalnih stanovnika zauzeo Krakov.
Kao vladar nije bio osobito popularan u malopoljskom društvu, podržavali su ga samo rijetki stanovnici gradova, kojima je dodjeljivao brojne privilegije. Za svoje kratke vladavine osnovao je Wieliczku, i želio se okruniti za kralja, uz pomoć Rudolfa Habsburškog i pape, ali nije dočekao rezultat.
Na samrti je wrocławskom biskupu dodijelio privilegije, koje mu je prije tog uskratio. Kako nije imao djece oporukom je svoje wrocławsko vojvodstvo dao Henriku I od Głogówa, a krakovsko Przemyślu Il.
Pokopan je u crkvi sv. Križa u Wrocławu.
Vrbnje
Vrbnje je naselje u slovenskoj Općini Radovljici. Vrbnje se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 336 stanovnika.
SPJ
SPJ se može odnositi na:
Dragovan Jovanović
Dragovan Jovanović (Dubona, 24. jul 1937 — Beograd, 11. jul 2012) bio je srpski filmski i pozorišni reditelj i pisac filmskih scenarija i radio drama.
Biografija
Dragovan Jovanović je rođen u Duboni kod Mladenovca, 24. jula 1937. godine. Dramaturgiju je diplomirao na Fakultetu dramskih umetnosti, a još za vreme studija je na poziv Bojana Stupice postao dramaturg Jugoslovenskog dramskog pozorišta. Osnovao je festival Slobodarske svečanosti (danas Sofest) u Sopotu. Bio je direktor Muzeja pozorišne umetnosti i osnivač najvećeg glumačkog priznanja Dobričin prsten koje dodeljuje Savez dramskih umetnika Srbije.
Godine 1959. je za dramu A šta sad dobio prvu nagradu Beogradskog univerziteta. Sa Bajom Šaranovićem je osnovao avangardno pozorište Teatar u podrumu 1963. godine. Na festivalu u Karlovim Varima je nagrađen za najbolji antiratni film, dok je u Avelinu u Italiji nagrađen za režiju i glumu. Na festivalu filmskog scenarija u Vrnjačkoj Banji je za filmski scenario Momak protiv dobio gran pri.
Režirao je predstave u domu kulture u Mladenovcu i bio direktor Jugokoncerta kao i zamenik direktora u Zavodu za naučnu i tehničku saradnju.
Dva puta je tražio nacionalnu penziju koju nije dobio. Poslednje dane svog života je proveo u staračkom domu na Voždovcu, gde je preminuo 11. jula 2012. godine.
Popis filmova s dinosaurima
Slijedi abecedni popis filmova u kojima se pojavljuju dinosauri, bili u većim ili manjim ulogama u radnji.
Mohrkirch
Morkirh je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Šlezvig-Flensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.029 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1059060.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šlezvig-Flensburg Morkirh se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Šlezvig-Flensburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 27 – 70 metara. Površina opštine iznosi 14,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.029 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 71 stanovnika/km².
Administrativna podjela Sjeverne Koreje
Administrativne jedinice Sjeverne Koreje organizirane su na tri razine. Velik dio tih jedinica ima svoj ekvivalent u administrativnom sustavu Južne Koreje. Na prvoj razini se nalazi devet provincija, dva direktno kontrolirana grada i tri specijalna grada. Na drugoj razini se nalaze gradovi, okruzi i distrikti, dok treću razinu zauzimaju naselja, četvrti, sela i radnički distrikti.
Trorazinski administrativni sustav je uveo Kim Il-sung još 1952. godine u sklopu masovnog restrukturiranja lokalne uprave. Prije toga, Sjeverna Koreja je imala višerazinski sustav sličan onome u Južnoj Koreji.
Administrativne jedinice prve razine
Devet provincija (To; 도, 道) Sjeverne Koreje potječe još od tradicionalnih provincija Koreje, s tim da su nakon podjele zemlje one dodatno razdijeljene. Radi se o velikim regijama koje uključuju urbane, ruralne i planinske sredine. Dva grada koja se nalaze pod direktnom upravom (Chikhalsi; 직할시, 直轄市) su zapravo metropolitanska područja koja su izdvojena iz svojih bivših provincija kako bi postali zasebne cjeline. Ranije, još su četiri grada imala taj status, međutim isti je kasnije ukinut, a gradovi su vraćeni njihovim provincijama.
Tri posebne upravne regije stvorene su 2002. godine kako bi se njegovala suradnja s Južnom Korejom i drugim zemljama. Jedna od njih, Sinŭiju, formirana je kako bi privukla kineske investicije, no čini se kako nikada nije provedena u praksu. Te posebne upravne jedinice, koliko je poznato, nemaju jedinica druge i treće razine.
Administrativne jedinice druge razine
Najbrojnije administrativne jedinice druge razine su okruzi (Kun; 군, 郡), slabije urbanizirano područje u sklopu provincije ili specijalnog grada. Naseljenije jedinice u sklopu provincija su gradovi (Si; 시, 市), s tim da Namp'o ima status specijalnog grada (T'ŭkkŭpsi; 특급시, 特級市). Neke provincije također imaju dva tipa distrikta.
Središta gradova pod posebnom upravom organizirana su u posebne vrste distrikata.
Administrativne jedinice treće razine
Ruralni dijelovi zemlje organizirani su u sela (Ri, 리, 里). Gradski centri podijeljeni su na četvrti (Tong, 동, 洞), a naseljeniji dio okruga sačinjava naselje (Ŭp, 읍, 邑). Neki okruzi također imaju posebne radničke distrikte.
Cageroli, Bergamo
Cageroli je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
The Daughters of the Late Colonel
The Daughters of the Late Colonel je novela novozelandske spisateljice Katherine Mansfield, originalno objavljena 1922. u časopisu London Mercury. Radnja opisuje kako se dvije sestre nose sa smrću svog tiranskog oca. Tradicionalno se smatra jednim od primjera modernističke književnosti. Nekoliko puta je adaptirana - godine 1951. kao TV-drama u produkciji BBC, a kasnije i u Pakistanu u režiji Mehreen Jabbar.
Cageroli, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 605 m.
Guadalupe Tepejillo, Santos Reyes Tepejillo
Guadalupe Tepejillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santos Reyes Tepejillo.
Tjorven, Båtsman och Moses
Tjorven, Båtsman och Moses je švedski igrani film za djecu snimljnen 1964. u režiji Ollea Hellboma. Predstavlja adaptaciju istoimene knjige Astrid Lindgren. Naslovni lik (čiji lik tumači Maria Johansson) je djevojčica koji je kao kućnog ljubimca dobija mladunče tuljana, te zbog koga dolazi u cijeli niz nevolja. Film je doživio izuzetnu popularnost, te je već sljedeće godine snimljen nastavak pod naslovom Tjorven och Skrållan, a 1966. još jedan pod naslovom Tjorven och Mysak.
Toplić
Toplić je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Toplić je selo u sastavu opštine Štip.
Prirodni uslovi
Toplić je smešten u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 13 kilometara zapadno.
Naselje Toplić se nalazi u istorijskoj oblasti Serta. Naselje je položeno na pobrđu iznad klisure reke Bregalnice. Oko naselja se pruža golet. Nadmorska visina naselja je približno 350 metara.
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Toplić je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bio bez stanovnika.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva bio je pravoslavlje.
Huertas de Hidalgo, Tetipac
Huertas de Hidalgo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tetipac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2042 m.
Stazzona, Sondrio
Stazzona je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 473 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Opština Bistra, Maramureș
Bistra je opština u Rumuniji u okrugu Maramureš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 400 m.
Mona, Utah
Mona je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.547, što je 697 (82,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ixtlahuac, Huautla
Ixtlahuac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huautla.
Campo los San Juanes, Tlaltizapán de Zapata
Campo los San Juanes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tlaltizapán de Zapata.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1062 m.
Champsecret
Šansekre je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Alanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1030 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 44,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 313 m, a minimalnoj 140 m).
Wonder Lake (village), Illinois
Vander Lejk je naseljeno mesto u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.026, što je 2.681 (199,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Franzoi, Biella
Franzoi je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 468 m.
Cefluprenam
Cefluprenam je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 556,591 Da.
Voglje (Šenčur, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 639 stanovnika.
San Giorgio I, Siracusa
San Giorgio I je naselje u Italiji u provinciji Siracusa, u regiji Sicilija.
Toxtlacoayilla, Acajete
Toxtlacoayilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acajete.
San Giorgio I, Siracusa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Toxtlacoayilla, Acajete
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 163 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2200 m.
Molfsee
Molfze je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.770 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058107.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Molfze se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 24 metra. Površina opštine iznosi 7,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.770 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 665 stanovnika/km².
Rancho de Mariano Castillo, Cuauhtémoc
Rancho de Mariano Castillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2034 m.
Tanatarci
Tanatarci su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Tanatarci su selo u sastavu opštine Štip.
Prirodni uslovi
Tanatarci su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 18 kilometara južno.
Naselje Tanatarci se nalazi u istorijskoj oblasti Jurukluk. To je pobrđe koje čini zapadnu prethodnicu planine Plačkovice. Južno od naselja teče rečica Kriva Lakavica. Nadmorska visina naselja je približno 580 metara.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Tanatarci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 8 stanovnika.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
La Reforma, Tenochtitlán
La Reforma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tenochtitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 767 m.
La Lucecita, San Pedro
La Lucecita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Pedro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1099 m.
Vione, Pistoia
Vione je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 228 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Satu Nou, Scheia
Satu Nou je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Scheia.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 339 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
Arden, Delaver
Arden je selo u američkoj saveznoj državi Delaver. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 439 stanovnika.
La Casa de Piedra, Tecate
La Casa de Piedra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 953 m.
Opština San Pedro Ixcatlán, Oaxaca
San Pedro Ixcatlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 5678 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Voklo
Voklo je naselje u slovenskoj Općini Šenčuru. Voklo se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Središnja Slovenija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 480 stanovnika.
Gradiška
Gradiška (do 1993. Bosanska Gradiška), grad i opština u Bosni i Hercegovini koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 16.841 stanovnika. Zahvata Lijevče polje i Potkozarje, s površinom od 762 km². Na sjeveru graniči s općinama Nova Gradiška i Novska u Hrvatskoj uz rijeku Savu u dužini od 40 km, na istoku graniči s općinom Srbac, na jugu najvećim dijelom s Laktašima i djelimično s banjalučkom općinom, a na zapadu i jugozapadu s Dubičkom i prijedorskom općinom.
Geografija
U Bosanskoj Gradišci se nalazi i jedan od najznačajnijih međunarodnih graničnih prijelaza u Bosni i Hercegovini za putnički i teretni saobraćaj.
Bosanska Gradiška je smještena na nadmorskoj visini od 92 m, plodna lijevčanska ravnica je na prosječnoj nadmorskoj visini od 110 m, a pojedina sela u brdskom području i do 300m.
Povoljni klimatski kontinentalni uslovi i geografski položaj, veliko šumsko bogatstvo planine Kozare i Prosare, plodno Lijevče polje i dijelovi Posavine, pogodno brežuljkasto obradivo zemljište, nalazišta kamena dijabaza, bogato nalazište mermera u Prosari, plovnost rijeke Save i druge pogodnosti, uticale su na razvoj brojnih oblasti privređivanja, a prvenstveno primarne poljoprivredne proizvodnje, prehrambene i drvne industrije kao i drugih privrednih grana
Istorija
Bosanska Gradiška se prema pisanim dokumentima, prvi put pominje prije nešto više od 700 godina i to pod nazivom Gradiški Brod. Međutim, život na prostorima sadašnjeg grada, u bližoj i široj okolini, datira još od prethistorijskog doba.
Prethistorijsko doba
U prethistorijsko doba ovaj kraj je bio naseljen i prije dolaska Rimljana, a dokaz za to su arheološka nalazišta i brojni pronađeni predmeti. O bogatstvu ovog kraja šumskim blagom u prošlosti govore današnji nazivi brojnih sela i naselja: Liskovac, Dubrave, Topola, Lipovača, Kruškik, Brezik, Bukvik, Vrbaška, Vrbovljani, Dubovac i sl., dok drugi nazivi govore o čestim poplavama Save i njenih pritoka: Dolina, Polij, Liman, Čatrnja, Greda, Jame, Mokrice i dr. Nekadašnjim stanovnicima su šume služile za lov, a drvo im je bilo potrebno za gradnju građevina i utvrđenja, te čamaca i većih plovila. Sistematska istraživanja na ovom lokalitetu su započela krajem 19. stoljeća, a Donja Dolina je najstarije i najpoznatije arheološko nalazište na ovom području. Donja Dolina je postala poznata širom Evrope zahvaljujući eminentnim austrijskim znanstvenicima češkog porijekla Franji Fijali i Ćiri Truhelki. Veliki drveni čamac iskopan je u jednom komadu, star 3.000 godina, kao i brojni drugi predmeti nađeni u grobnicama i sojnicama. Sve se ovo čuva u Zemaljskom muzeju u Sarajevu, a dosta alata, oružja i posuđa iz Donje Doline nalazi se i u muzejima u Banja Luci i Bosanskoj Gradišci.
Srednji vijek
Oko 1330. godine Bosanska Gradiška se spominje kao slobodna varoš. U srednjem vijeku Bosanska Gradiška je imala veliki značaj kao mjesto prelaska preko rijeke Save.
Osmanlijsko doba
Historičari se slažu, da je između 1535. i 1537. godine Bosanska Gradiška konačno mogla potpasti pod osmansku vlast. Osmanlije su se na ovim prostorima zadržale sve do austrougarske okupacije Bosne i Hercegovine 1878. godine. Već 1532. godine osmanska vlast kod Kobaša uspostavlja mostobran za svoja daljnja osvajanja u pravcu sjevera. Stjepan Berislavić, krupni feudalac u to vrijeme prelazi na stranu Osmanlija i postaje osmanski vazal gdje nastavlja da vlada nad svojim posjedima, ali pod uvjetima da priznaje novu vlast i pomaže prilikom ratnih operacija. 1535. godine se navodi u jednom zapisu da je požeški župan Đuro Banfina imenovan za upravnika tvrđave Gradiška, koju je zatim utvrdio i naoružao i da se branio od Osmanlija. U tekstu se dalje navodi da je nešto kasnije tvrđava napadnuta te da su ''"Turci posla imali dok su je pridobili i od ljutosti sa zemljom sravnili." ''
Vjerovatno je ova informacija tačna, jer prema nekim drugim izvorima Gradiška je te godine pala pod osmansku vlast. Vojnu akciju je poveo bosanski sandžak-beg Gazi Husrev-beg 1535. godine gdje je također učestvovao i sultanov vazal Stjepan Berislavić. Tom prilikom je došlo do sukoba između njih, koji se završio bijegom Stjepana Berislavića. Nakon toga u kratko vrijeme čete Gazi Husrev-bega su zauzele njegove gradove Kobaš, Brod, Gradišku i druga mjesta, što znači da je Gradiška sa susjednim mjestima došla vjerovatno 1535. (definitivno 1537.) pod osmansku vlast. Narod se iz tih krajeva iseljavao u Hrvatsku, Sloveniju, a neki čak i u Austriju i Mađarsku. Od onih koji su ostali jedan dio prihvata islam. Historijski dokumenti 1553. godine spominju Gradišku i u kontekstu, kad ju je upravitelj Siska Petar Erdedi spalio do temelja. Ovo isto su učinili 1600. godine i slavonski pljačkaši, braća Marko i Mato Lapsanović.
17. stoljeće je period kad je ratna aktivnost bila smanjena, a vjerska tolerancija bila veća. Prema izvještaju Tome Ivkovića iz 1630. godine franjevci iz Visokog, sasvim neometani od osmanskih vlasti, obavljaju crkvenu upravu u Gradišci, a fra Mirijan Marović navodi da 1665. godine u Gradišci pored muslimanskih ima i 200 kršćanskih kuća.
Krajem 17. vijeka je, nakon otomanskog poraza pod Bečom, na lijevoj obali Save uspostavljena austrijska vlast, te Gradiška postaje pogranično naselje, koje se naziva Turska Gradiška.
Austrougarsko doba
Odlukom Berlinskog kongresa, Bosna i Hercegovina je 1878. predana na upravljanje Austro-Ugarskoj. Austro-ugarske snage su kod Gradiške 29.7. 1878. prešle Savu bez otpora i otpočele prodor u dubinu bosansko-hercegovačke teritorije.
1882. Gradiška je od strane Austro-Ugarske dobila novo ime Bosanska Gradiška.
20. vijek
Godine 1918. je Gradiška postala dio Kraljevine SHS.
Za vrijeme drugog svjetskog rata, u aprilu 1941. je Bosanska Gradiška postala dio NDH. Zločini ustaša nad stanovništvom kotara Bosanska Gradiška 1941-1945. odnijeli su najveći broj od ukupno poimenice poznatih žrtava (16.067). Od ukupno poznatih 16.067 imena stradalih stanovnika kotara ustaše i vlasti NDH odgovorne su za najmanje 11.653, Nijemci za 543, dok za 3.823 žrtve nije utvrđen počinilac, ali se opravdano pretpostavlja da su ustaše odgovorne za smrt većine od ova 3.823 lica.
Za vrijeme rata u Hrvatskoj Bosanska Gradiška je dobila značajnu stratešku važnost, s obzirom da je most preko Save bio jedina komunikacija između snaga JNA u BiH te snaga Republike Srpske Krajine u Zapadnoj Slavoniji. Preko tog mosta se u maju 1995. povuklo srpsko stanovništvo nakon Operacije Bljesak.
Na početku rata u BiH, Bosanska Gradiška je potpala pod Republiku Srpsku. Lokalne vlasti su provele etničko čišćenje većine ne-srpskog stanovništva te promijenile ime grada u Gradiška.
Nakon završetka neprijateljstava, veliki broj srpskih izbjeglica iz Hrvatske i Federacije BiH je dodatno promijenio demografsku strukturu.
Stanovništvo
Po posljednjem zvaničnom popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Bosanska Gradiška imala je 59.974 stanovnika, raspoređenih u 68 naselja.
Privreda
Privredni razvoj industrijskih preduzeća uspješno je pratio i razvoj komunalnih i uslužnih djelatnosti. U proteklih 50 godina izgrađen je cjelokupni privredni potencijal, stambeni fond, te infrastrukturni objekti, sa tendencijom stalne dogradnje. U privredi općine Bosanska Gradiška, zaposleno je 6.000 radnika, a u vanprivrednim oblastima oko 2.000. Osnovni nosioci privrednih aktivnosti su državna preduzeća. U toku je proces transformacije državnog kapitala. U odnosu na prijeratni period dostignut je nivo industrijske proizvodnje od 25%. Na području općine posluje preko 600 privatnih preduzeća i više od 1.400 privatnih radnji. Većina aktivnosti privatnog sektora usmjerena je na područje trgovine i ugostiteljstva, a manji broj u nekim od proizvodnih djelatnosti.