cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kohtla-Järve
Geografske karakteristike
Kohtla-Järve je aglomeracija koja se se sastoji od naselja izraslih pored rudnika i kamenoloma; Ahtme, Kohtla, Kukruse, Oru, Sompa i Viivikonna, tako da je geografski vrlo raspršena. Pojedina naselja su udaljena i do 40 km jedno od drugog.
Na etnički sastav stanovništvo Kohtla-Järve snažno je utjecao priljev radnika iz drugih republika Sovjetskog Saveza nakon Drugog svjetskog rata. Zbog tog u tom gradu čak i danas živi više od 50 nacionalnosti. Najveća etnička skupina 2000. bili su Rusi - 68,9% ., Estonci tek drugi (17,8%), zatim Belorusi (4,5%), Ukrajinci (3,2% ) i Finci (1,9% ). Početkom 1990-ih se broj stanovnika smanjio, ponajviše zbog gubitka posla.
Historija
thumb|left|240px| [[Tvornica sintetičkih goriva]] thumb|left|240px| Novo [[stan|stambeno naselje]]
Kohtla-Järve nastao je na terenu nekadašnjih feuda Kohtla i Järve zajedno sa prvom tvornicom sintetičkih goriva podignutom 1922-24. Sve do prvog svjetskog rata to je bio ratarski kraj, preduvjet za nastanak grada stvorila je eksploatacija uljnih škriljavaca koja je počela radom eksperimentalnog rudnika 1916.-17, ali je prvi pravi rudnik AS Riiklik Põlevkivitööstus osnovan 1922.
Tako da je 1925. naselje već imalo 1,000 stanovnika, kad su sredinom 1930.ih podignute nove tvornice sintetičkih goriva i nova stambena naselja; Käva, Pavandu, Vaheküla uz brojnja manja., do 1940. u Kohtla-Järveu je živjelo je više od 5000 ljudi.
Pravi rast grada desio se za Estonske Sovjetske Socijalističke Republike, jer je nakon Drugog svjetskog rata izrastao u najveći centar na svijetu za iskop i preradu uljnih škriljavaca.
Kohtla-Järve je 1946. proglašen gradom i uzdignut u rang rajonskog administrativnog centra. Nakon tog je ubrzano rastao i sve do 1970-ih apsorbirao sva okolna manja naselja.
Za ponovno uskrsle Estonske republike 1990. tadašnji Rajon Kohtla-Järve - preimenovan je u Okrug Ida-Viru, nakon tog su 1991. gradovi; Jõhvi, Kiviõli i Püssi izvojeni iz njegove jurisdikcije i postali samostalni.
Privreda
Za sovjetske vlasti u Kohtla-Järvi su podignuti veliki pogoni kemijske industrijske na bazi uljnih škriljavaca i termoelektrane.
Rekonstrukcija tih velikih poduzeća, koja su 1990-ih ispala nekonkuretna, dovela je do gubitka radnih mjesta i pada zaposlenosti. Za usporedbu 1989. 54% svih zaposlenih radilo je u tim poduzećima 2000. samo 35% i to od bitno smanjenog broja. Danas je najveći poslodavac Eesti Energia Kaevandused AS, a u kemijskoj industriji Viru Keemia Grupp AS.
Ekspoatacija uljnih škriljavaca izazvala je mnogo zagađenja i brojne ekološke probleme.
Pobratimski gradovi
Ida-Viru ima ugovore o prijateljstvu sa sljedećim gradovima;
Opština Otatitlán, Veracruz
Otatitlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Laguna del Cedral, Tlalixcoyan
Laguna del Cedral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 212 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Cherveux (De Sevr)
Šerve je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Nior.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1271 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 57 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,25 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara (maksimalnoj 116 m, a minimalnoj 46 m).
Arroyo de los Chiles, Santa María del Oro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1325 m.
Lumiago, Verona
Lumiago je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 463 m.
Hrnčiarovce na Parni
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 2.237 stanovnika.
Montorso Vicentino, Vicenza
Montorso Vicentino je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2006 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
George Bush
George Bush je ime dvojice američkih predsjednika:
Taj ludi srednji vek
Taj ludi srednji vek je jugoslovenski muzički televizijski film snimljen 1973. godine u produkciji RTV Beograd i režiji Ivana Rakidžića. Prikazan je na Staru godinu kao deo novogodišnjeg programa JRT.
Rječnik naučnog imenovanja
Ovo je popis pojmova i simbola koji se koriste u određivanju naučnih imena za organizme, a opisuju imena. Za ispravne dijelova samih imena, pogledajte rječnik naučnih imena. Treba imati na umu da se mnoge od skraćenica koriste sa ili bez zaustavljanja.
Imena rangova
Glavni rangovi su carstvo (regnum), koljeno ili divizija (divisio), razred, red, porodica, rod i vrsta. U redovima sekcija i serija koriste se u botanici za grupe u okviru rodova, dok sekcija koristi se u zoologiji za podjelu reda. Dalji nivoi u hijerarhiji mogu biti dodavanjem prefiksa, kao što su pod–, super–, infra– i tako dalje. Rangovbi kao što su "forma", "varijetet", "soj", "križanac", "kultivar" i "rasa" koriste se za opisivanje različitih podspecifičnih grupa u različitim oblastima. Moguće je da kladus bude nerangiran, na primjer Psoroptidia (Yunker, 1955) i SAR supergrupa.
Latinski opisi imena ili taksona
U zoologiji opisi na engleskom (kao i u ostalim evropskim jezicima), kao što su "konzervirano ime", na primjer, su prihvatljivi i uglavnom se koriste. Ovi opisi mogu se svrstati između prihvaćenih imena (nom. cons., nom. nov, nom. prot.) i neprihvaćene kombinacije iz različitih razloga (nom. err., nom. illeg., nom. nud., nom. rej., nom. supp., nom. van.), s nekim slučajevima u pogledu korištenja (nom dub : koristise, ali nije u potpunosti prihvaćeno ......... "nom obl.: prihvaćeno, ali se u potpunosti ne koristi, tako da se daje prednost za nom, prot'').
Hrohot
Hrohot je naseljeno mjesto u okrugu Banska Bistrica, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.502 stanovnika.
Las Cumbres, Las Margaritas
Las Cumbres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1133 m.
Buruienești, Doljești
Buruienești je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Doljești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 3361 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Delta Junction, Alaska
Delta Džankšon je grad u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 958, što je 118 (14,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mori, Vicenza
Mori je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Ahuatepec, Atzalan
Ahuatepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atzalan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 340 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 481 m.
Bedonia, Parma
Bedonia je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 533 m.
San José de los Remedios, San Felipe
San José de los Remedios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2062 m.
Le Grand Méliès
Le Grand Méliès je francuski kratki crno-bijeli igrano-dokumentarni biografski film snimljen 1952. u režiji Georgesa Franjua. U njemu se prikazuje život znamenitog filmskog pionira Georgesa Mélièsa čiji lik tumači njegov sin André. Osim igranih prizora, film sadrži i intervjue sa njegovim tada još živućim suradnicima.
La Píldora, Culiacán
La Píldora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Gold Beach, Oregon
Gold Bič je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.253, što je 356 (18,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Palo Verde, Chapulhuacán
Palo Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Chapulhuacán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 306 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
La Jarita, Guerrero
La Jarita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2162 m.
Jasikovica
Јасиковица је насеље у Србији у општини Трстеник у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 670 становника (према попису из 1991. било је 840 становника).
Демографија
У насељу Јасиковица живи 539 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,4 година (41,9 код мушкараца и 44,6 код жена). У насељу има 177 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,79.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Minojska civilizacija
thumb|right|390px|Ostaci [[Palata u Knososu|palate u Knososu]]
Minojska civilizacija je antičko društvo čije je središte Krit. Krit je ostrvo u Sredozemnom moru dugačko 200, a široko 50 km. Minojska civilizacija ima ovo ime jer se vrhovni sveštenik i najveći vladar zvao Minos. Minojska civilizacija nastala je oko 3000 god pne, a svoj vrhunac doživljavala je oko 1500 g. pne. O istoriji Krita saznaje se na osnovu iskopina, kojih ima mnogo. Minojci su došli na Krit sa kopna Grčke. Klima i zemljište je bilo povoljno te su se ovde i naselili. Glavni grad koji su Minojci podigli bio je Knosos. Tu je živelo najviše stanovnika i nalazila se vladareva palata. Drugi važan grad na Kritu bio je Festos.
Privreda
Od samog svog početka Krit se veoma brzo razvijao, jer je bio ostrvo i nije strepelo od napada drugih naroda onoliko koliko su strepele kopnene države. Poljoprivreda je bila najviše razvijena. Svoje poljoprivredne proizvode u velikoj meri izvozili. Obrađivali su kamen, bronzu, srebro, zlato i pravili razne ukrase, noževe, sekire. Iskopani su i mnogi grnčarski proizvodi na kojima su slikane životinje ili geometrijski crteži. Minojska umetnost takođe bila veoma razvijena.
Ratovi
U svom prvom razdoblju Minojci nisu ni sa kim ratovali, međutim sa vremenom počeli su napadi od drugih Grčkih plemena. Najzad, oko 1400 god p.n.e Knosos je razoren od strane Mikenaca, naroda koji je bio nastanjen na Peloponezu. Minojska civilizacija bila je veoma značajna, jer su Mikenci Minojsku kulturu preneli na kopno i tamo stvorili novu, zasnovanu na minojskoj, mikensku kulturu.veliki ratovi kao i osvajanje krita mnogo vekova pre hrista urusila su prelepa zdanja palate kuce naselja koja su bila podignuta u to vreme znacajno je napomenuti da su i tada imali jaku vojsku i katapulte za izbacivanje zapaljivih lopti kojima su gadjali brodove na otvorenom moru
Villa Giovannone, Rieti
Villa Giovannone je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 612 m.
Vir (otok)
Otok Vir (talijanski Puntadura) je otok u Hrvatskoj. Nalazi se u blizini grada Nina, a odvojen od kopna kod mjesta Privlaka plitkim gazom. Gaz je za vrijeme Austro-Ugarske prokopan kako bi mogli kroz njega prolaziti manji brodovi. Na tom najbližem položaju prema kopnu, sagrađen je most na 11 stupova u doba sedamdesetih godina 20. stoljeća. minijatura|lijevo|250px|Most između Vira i [[Privlaka (Zadarska županija)|Privlake.]] Na otoku se nalaze tri veća naselja: Vir, Torovi i Lozice. Najviši vrh Vira je Barbinjak, 116 m n/m. Otok je slabije razveden. Na sjeveroistočnom pogledu s Vira proteže se otok Pag, a jugozapadni pogled gleda na Virsko more i otoke Ugljan, Sestrunj, Rivanj, Molat i Ist.
Na otoku Viru, u zaljevu Kozjak nalaze se ostaci stare mletačke tvrđave iz 17. stoljeća.
Vir je jedan od rijetkih hrvatskih otoka koji bilježi veliki rast stanovništva. Prema popisu stanovništva iz 2011., Vir je imao 3.000 stanovnika. Etnički sastav bio je sljedeći: 2.755 Hrvata (91,8 %), 69 Bošnjaka (2,3 %), 33 Srba (1,1 %), 23 Nijemca (0,8 %) i drugih. 2001., otok je imao tek 1.608 stanovnika.
Krit
Krit (grč. Κρήτη [Kríti], antgrč. Κρήτη [Krḗtē], lat. Candia) je najveći i najnaseljeniji otok u Grčkoj koji leži na krajnjem jugu Kretskog mora.
Čuven je po Minojskoj civilizaciji i Palači u Knososu ali i po Kandijskom ratu i Bitci za Kretu koja se odvijala za Drugog svjetskog rata.
Geografija
Kreta je svojom površinom od 8336 km² peti po večini otok u Sredozemnom moru, izuzetno je krševit i gorovit, najviša planina Ida ima 2456 m.
Historija
Kreta je bilo mjesto gdje se razvila Minojska civilizacija (od otprilike 3000. pne. - 1400. pne.), jedna od najstarijih civilizacija u Evropi.
Atrakcije
Među turističkim atrakcijama u Kreti su arheološki nalazi kod Knossosa, Festosa, Gortina, i mnogih drugih mjesta, Venecijski dvorac u Retimnu, Samarijski klanac, i mnogi drugi manji klanci (Agia Irini, Aradena, itd).
Međunarodni kodeks nomenklature bakterija
Međunarodni kodeks nomenklature bakterija (ICNB) ili Bakteriološki kodeks i Bakteriološki kod (BC) uređuje naučna imena za taksonomske grupe Bacteria i Archaea. Određuje pravila za imenovanje taksona bakterija, u skladu sa njihovim relativnim rangom. Kao takav, jedan je od kodeksa nomenklature u biologiji.
Imenovanjem bakterijskih taksona, prvobitno se bavio Međunarodni kodeks botaničke nomenklature, sve dok ih odatle nije isključio Međunarodni botanički kongres (IBC), 1975. Rani kodeks nomenklature bakterija usvojen je na 4. Međunarodnom kongresu za mikrobiologiju, 1947. godine, ali je kasnije odbačen.
Najnovija verzija, koja je štampana u obliku knjige je Revizija iz 1990, koja ne predstavlja postojeća pravila, a kodeks je izmijenjen. Ove promjene su objavljene u ćasopisu International Journal of Systematic i Evolutionary Microbiology (IJSEM). Pravila je podržao Međunarodni komitet za sistematiku prokariota (ICSP; ranije Međunarodni komitet sistematske bakteriologije, ICSP).
Osnov za upotrebu bakterijskih imena su Odobreni spiskovi sa polazištima iz 1980. Nova bakterijska imena je pregledao i odobrio ICSP, u skladu s Pravilnikom o nomenklaturi, a bio je objavljen u IJSEM.
Hronsek
Hronsek je naseljeno mjesto u okrugu Banska Bistrica, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Capín y Paltam, Caxhuacan
Capín y Paltam je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Caxhuacan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 165 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 662 m.
Haut-Corlay
O Korle je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Primorje koja pripada prefekturi Sen Brijek.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 714 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 25,64 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara (maksimalnoj 306 m, a minimalnoj 163 m).
Feruginol
Feruginol je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 286,452 Da.
Monodrama
Monodrama je vrsta drame u kojoj je tekst dodeljen samo jednom liku, koji monološki govori svoj tekst.
Ovaj naziv se prvi put pojavljuje u Nemačkoj, kada je glumac Brandes između 1775 - 1780. godine popularizovao kratki komad za jednog glumca ili glumicu, uz pratnju muzike ili hora.
Monodrame su davane u sklopu predstava sa tri dramska programa, a često i kao adaptirani delovi dužih drama. Na isti način su nastale i duodrame, kratki komadi sa dva lica.
U realističkom pozorištu monodrama postaje popularna kao sredstvo psihološke analize (Strindberg, Čehov, O'Nil), a u modernom kao izraz čovekove usamljenosti (Kokto, Beket).
Monodrama može da bude i dramski prikaz jednog lica, u kome su, prema teoriji N. Evrejinova, svi likovi su samo projekcija različitih stanja duše glavnog junaka. Tako se u kratkoj monodrami samog Evrejinova (U kulisama duše, 1912. g.) smenjuju, suočavaju i sukobljavaju racionalno, sentimentalno i nesvesno čovekovo Ja. Na osnovu ovog teorijskog merila, i Krležina legenda Sjena mogla bi se smatrati monodramom.
Opština Lădești, Vâlcea
Lădești je opština u Rumuniji u okrugu Valča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 259 m.
Slanici (TV drama)
Slanici je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Režirao ju je Jovan Aćin a scenario je napisao Milenko Vučetić.
Društvena drama
Posebna dramska vrsta koja je nastala krajem 19. stoljeća i koja se i do danas održala. Posljedica je reakcije na pretjeranosti romantične drame: njene neuvjerljivosti, psihološke površnosti, visokoparnosti, retoričnosti, lirske razularenosti, njenog zloupotrebljavanja lokalne boje, čak nemoralnosti. Ali i potrebe nove, građanske klase, koja je od revolucionarne postajala sve konstruktivnija, da bi, u kasnijem razvoju, postala čak i konzervativna. Njenom duhu koji se kretao, sve više u pravcu ustaljivanja, više su odgovarale smirenije forme koje će popraviti pretjeranosti romantične drame i u punijem obliku dati predstavuo novom, vladajućem, društvenom sloju. Centralna tema tog novog sloja bio je novac. Zatim politika sa svojim derivatima: religijom, domovinom, novinarstvom. I, najzad, porodica kao osnovna jedinica na kojoj je počivalo to društvo. U odnosu na sve te teme nova drama je imala određena shvatanja koja su se svodila na neku vrstu praktičnih uputstava za sreću u životu. Ona su se sastojala u ovome: novac može biti poželjan samo ako se stiče časnim sredstvima; domovini se kao vrhovnoj kategoriji mora sve potčiniti; brakovi se moraju zasnivati između supružnika koji odgovaraju jedni drugima; porodica, a naročito djeca kao njihovs posljedica, moraju se staviti iznad svega. Zasnovana dobrim djelom na primjerima građanske drame i Molijerovih komedija, društvena komedija je imala na svojoj strani više darovitih predstavnika (Emil Ožije, Dima Sin, Emil Fabr, Robertson, Pinero, Džouns, Suderman, Vajld i mnogo drugih; u bošnjačkoj književnosti u prvom redu Ahmed Muradbegović).
Hamzić, Mirzet, "Književni termini- rječnik", ITD Sedam, Sarajevo, 2001., ISBN 9958-776-00-6, str.45-46
Laggera, Cuneo
Laggera je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Colonia Fernando Gutiérrez Barrios, Tlalixcoyan
Colonia Fernando Gutiérrez Barrios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Las Yeguas, Santa María del Oro
Las Yeguas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Santa María del Oro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 350 m.
Ratachi, Bocoyna
Ratachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Madame Tussauds
Historija
Osnivač tog muzeja gospođa Tussauds rođena je kao Marie Groszholtz u Strasbourgu 1761. Vještinu modeliranja u vosku savladala je doktora Phillipe Curtiusa, kod kog je njena majka radila kao služavka. Svoju prvu skulpturu izradila je 1777. to je bila Voltairova bista. Kako se zbližila sa sestrom kralja Louisa XVI, za vrijeme Francuske revolucije smatrana je neprijateljicom naroda, pa je zajedno s majkom 1793. zatvorena u pariški zatvor Laforce. Nakon puštanja na slobodu morala se prihvatiti izrade posmrtnih maski giljotiniranih neprijatelja revolucije.
Kad je 1794. umro doktor Phillipe Curtius nasljedila je njegovu kolekciju voštanih maski pa je sa njom krenula na izlagačku turneju. Već iduće 1795.se oženila za Françoisa Tussauda, pa se odtad iz umjetničko-komercijalnih razloga zove -Madame Tussauds.
Nakon trideset i tri godine izlaganja po brojnim evropskim gradovima 1835. skrasila se u Londonu i otvorila muzej u ulici Baker sa oko 400 voštanih skulptura. Od te orginalne kolekcije ostalo je vrlo malo, jer je muzej gorio 1925., a dosta tog je uništeno i od bombardiranja 1941. za vrijeme Drugog svjetskog rata. Tako da se od njezinih radova jedino može vidjeti likove Madame du Barry, ljubavnice Louisa XV, Robespierra, Georga III i Benjamina Franklina.
Nakon njezine smrti 1850. muzej su nastavili voditi njeni sinovi, 1884. muzej je preseljen na današnju lokaciju u ulici Marylebone.
Muzej danas posluje kao veliki industrijski pogon, stalno mjenjajući postav aktualnim medijskim zvijezdama, pretapajući stare u nove likove. Muzej svoju popularnost duguje i želji mladih da se slikaju uz poznate zvijezde, pa je za razliku od većine drugih fotografiranje u njemu dozvoljeno. Tako se posjetioci mogu slikati sa Muhammadom Alijem Schwarzeneggerom, Beatlesima ili Hitlerom.
Iz poslovanja muzeja izrasla je kompanija Tussauds Group, koja je 1972. otvorila je drugi muzej u Amsterdamu, nakon tog 1999. u Las Vegasu, a već slijedeće 2000. u New Yorku i Hong Kongu.
Od 2006. posluje muzej u Šangaju, od 2007. u Washingtonu, 2008. u Berlinu, 2009. u Hollywoodu, 2010. u Bangkoku. A 2011. je kompanija otvorila muzeje u Beču i Blackpoolu, tako da danas upravlja sa 12 muzeja.
Hrušovani (Topoljčani)
Hrušovani je naseljeno mjesto u okrugu Topoljčani, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 1.092 stanovnika.
Morosana, Vicenza
Morosana je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Las Tolvas, Culiacán
Las Tolvas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 100 m.
Nesreća (TV film)
Nesreća je jugoslovenski crno-beli televizijski film snimljen 1973. godine u produkciji RTV Beograd i režiji Vladana Slijepčevića po scenariju Đorđa Lebovića.
Multan
(Saraiki, ; ) je grad u pakistanskoj provinciji Punjab i sjedište distrikta Multan. Smješten je u južnom dijelu provincije. Distrikt ima preko 3,8 miliona stanovnika—prema popisu iz 1998. godine—a sam grad je šesti po veličini u Pakistanu. Smješten je na istočnoj obali rijeke Chenab, manje-više u geografskom središtu zemlje i oko 966 km od Karachija.
Multan je poznat kao Grad Sufija zahvaljujući velikom broju sufističkih svetaca i svetišta u grad. Grad je pun bazara, džamija, svetištas i raskošnih grobova. Smješten je na okuci koju čini pet rijeka Punjaba. Rijeka Sutlej ga odvaja od Bahawalpura, a Chenab od Muzaffar Garha. Grad je postao važno političko i ekonomsko središte, s riječnom lukom i odličnim transportnim vezama. Glavni su proizvodi ššenica, pamuk, šećerna terska, isto kao i mango, limun, guave i nar.
Двадесетоугао
150px|mini|desno|Правилни двадесетоугао У геометрији, двадесетоугао је многоугао са двадесет темена и двадесет страница.
Правилни двадесетоугао
Правилни двадесетоугао је двадесетоугао код кога су све странице једнаке дужине и сви унутрашњи углови једнаки.
Сваки унутрашњи ugao правилног двадесетоугла има 162° (степена), а збир свих унутрашњих углова било ког двадесетоугла износи 3240°.
Ако му је основна страница дужине a\,\!, површина правилног двадесетоугла се одређује формулом
.
Површина двадесетоугла се може израчунати и помоћу формула
где је са R означен poluprečnik описаног krug, а са r полупречник уписаног круга.
Обим правилног двадесетоугла коме је страница дужине a\,\! је једнак 20a\,\!.
Конструкција
Правилни двадесетоугао се може конструисати уз помоћ лењира и шестара.
Tomasa Jiménez López, Las Margaritas
Tomasa Jiménez López je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Двадесетоугао
Конструкција
Једна од могућих конструкција се надовезује на конструкцију десетоугла. Довољно је најпре конструисати правилни десетоугао, а затим и симетралу сваке његове странице и у пресеку са кружницом добити још десет тачака које ће са теменима десетоугла чинити двадесет темена правилног двадесетоугла.
Tomasa Jiménez López, Las Margaritas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1498 m.
Rotunda, Doljești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1498 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
Čakani
Čakani je naseljeno mjesto u okrugu Dunajska Streda, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 569 stanovnika.
Beechmont, Kentucky
Bičmont je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 689.
Les Poussières
Les Poussières je francuski kratki crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1954. u režiji Georgesa Franjua. U njemu se prikazuje efekt koje različite čestice mogu imati na zdravlje, s posebnim naglaskom na industrijske bolesti. Film je prikazan na venecijanskoj Mostri.
Lumini, Verona
Lumini je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 698 m.
Ranchito Nuevo Belén, Pénjamo
Ranchito Nuevo Belén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1693 m.
Lignit
Lignit (od latinski: lignum = zelen ) je vrsta smeđeg ugljena, geološki najmlađi posrednik između treseta i kamenih ugljena. Boje lignita variraju od žute do tamno smeđe, a rijetko je crn. Ima vidljive ostatke biljne mase iz koje je nastao, a ponekad i jasnu drvenastu strukturu. Lignit je formiran od treseta na malim dubinama, pri temperaturama nižim od 100 °C. Osušeni lignit sadrži oko 60 do 70 % ugljika i ima kalorijsku vrijednost blizu 17 MJ / kg.
Karakteristike
Procijenjeno je da gotovo polovica ukupnih svjetskih rezervi ugljen]]a sastavljena od lignita i ostalih vrsti smeđeg ugljena, ipak se lignit ne eksploatira u većoj mjeri, jer ima nižu kalorijsku vrijednost od ostalih vrsti ugljena (npr. kameni ugljeni) koji su jednostavniji za korištenje, skladištenje i puno stabilniji. Ipak se u državama siromašnim drugim izvorima energije gdje su druga goriva rijetka puno koristi.
Većina lignita je geološki mlada, u pravilu formirana za mezozoika i kenozoika (oko 251 milijuna godina do danas). Brojni slojevi lignita leže neposredno blizu površine u velikim slojevima, ponekad debljim od 30 m, pa su laki za eksploataciju, a troškovi proizvodnje mali. I pored toga je njegovo korištenje složeno, zbog visokog procenta vode, koja kod pojedinih sorti dosiže i 75 %, jer se nakon iskapanja i sušenja, raspada i mrvi do praha, što mu smanjuje vrijednost kao goriva. Lignit je uz to sklon raspadanju tokom izgaranja, pa na taj način i energetski gubici mogu biti relativno visoki.
Sve u svemu lignit zahtijeva posebnu brigu kod skladištenje, nije ekonomičan za transport na velike udaljenosti i nekotrolirano izgara. Zbog svega toga se lignit kao gorivo prvenstveno koristi u neposrednoj blizini rudnika, u lokalnim komunalnim poduzećima, industriji i domaćinstvima. Kako danas ima sve manje raspoloživih energenata, brojne zemlje od Australije, Novog Zelanda, Kanade, Sjedinjenih Američkih Država i brojne druge, istražuju mogućnosti za povećanje efikasnosti korištenje lignita.
Muzej Jugoslavije
Muzej Jugoslavije, muzejska institucija kojoj delatnost obuhvata prikupljanje, čuvanje, obradu i prezentaciju umetničko-istorijskih dela što pripadaju kulturnoj baštini iz istorijskog perioda u kome je postojala država Jugoslavija. Pod nazivom Muzej istorije Jugoslavije osnovan je 1996. objedinjavanjem istorijsko-dokumentarnog i umetničkog materijala Muzeja revolucije naroda i narodnosti Jugoslavije i Memorijalnog centra »Josip Broz Tito«. U sastavu muzeja danas se nalaze Kuća cveća, Stari muzej i Muzej »25. maj«. Pod sadašnjim nazivom deluje od 1. decembra 2016.
Memorijalni centar „Josip Broz Tito“
desno|mini|250p|grob [[Josip Broz Tito|Josipa Broza Tita u Кući cveća]] Memorijalni centar „Josip Broz Tito“ formiran je 1982. godine. Tada su „Muzeju 25. maj“, osnovanom 1962. godine, priključeni objekti: Kuća cveća, Rezidencija (vila u Užičkoj 15), Bilijarnica, Lovačka kuća, Stari Muzej i Spomen zbirka (vila „Mir“), kao i Muzej 4. juli.
Spomen zbirka (vila „Mir“) - zgrada u Užičkoj 11, koja je zidana krajem sedamdesetih za rezidenciju Josipa Broza, koji se tu nikada nije uselio. Odmah posle njegove smrti, maja 1980. godine, postala sastavni deo Memorijalnog centra „Josip Broz Tito“ i nazvana je Spomen-zbirka. Tu su bila izložena brojna domaća i inostrana odlikovanja, lični predmeti, arheološka zbirka, oružje, slike, skulpture, najrazličitiji mogući pokloni koje je Tito primao sa svih meridijana; tu je bila izložena konjička sablja čija je drška bogato ukrašena brlijantima, poklon Josipu Brozu Titu od Josifa Visarionoviča Staljina „za zasluge u borbi protiv fašizma“; korintski šlem, s kraja VII veka pre naše ere, poklon Titu od grčkog kralja Pavla; detalj antičkog mozaika koji je Đovani Anjeli, direktor „Fijata“, poklonio predsedniku Jugoslavije; servis za kafu od zlata i srebra, poklon sveruskog patrijarha Alekseja.
Memorijalni centar „JBT“ je imao je muzejski fond od 200.000 eksponata raspoređenih u 16 različitih zbirki. Arheološka zbirka tada imala 112 autentičnih eksponata, zbirka starog oružja 177, zbirka primenjene umtenosti 2075, odlikovanja Josipa Broza Tita bilo je 106 (mnoga od plemenitih metala sa dragim kamenjem), u etnološkoj zbirci bilo je 4.774 eksponata, a u likovnoj 3.886. Memorijalni centar je 1996. godine odlukom Vlade SR Jugoslavije zajedno sa Muzejom Revolucije uključen u Muzej istorije Jugoslavije.
Muzej Revolucije
Muzej Revolucije naroda i narodnosti Jugoslavije osnovan je odlukom Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije, koja je doneta na svečanoj sednici povodom 40-godišnjice SКJ 19. aprila 1959. godine. Muzej je osnovan „radi upoznavanja javnosti sa razvojnim putem, stremljenjima i borbom radničke klase Jugoslavije, negovanja uspomena na velike događaje i svetle likove jugoslovenske borbene proslosti, a naročito radi vaspitavanja novih pokolenja u duhu revolucionarnog nasleđa jugoslovenskih naroda“. Muzej je počeo da radi 1960. godine u zgradi na Trgu Marksa i Engelsa br. 11.
Pitanje izgradnje nove zgrade Muzeja revolucije postavilo se još na samom početku rada ove ustanove. Već krajem 1961. godine, priređen je opštejugoslovenski konkurs za dobijanje idejnog arhitektonskog resenja za zgradu Muzeja. Od 19 prispelilh radova, konkursna komisija, sastavljena od istaknutih stručnjaka, umetnika i javnih radnika iz cele zemlje opredelila se za projekat Vjenčeslava Rihtera, iz Zagreba. Međutim, usled nedostatka sredstava nije došlo do realizacije ovog projekta.
Tek 1975. godine ponovo je pokrenuto pitanje izgradnje Muzeja, a tokom 1976. su se usaglašavali stavovi, vršili društveni dogovori i pripremala se zakonska osnova za gradnju Muzeja. Gradnja je trebalo da započne u jesen 1978. godine, a predviđeno je da se novi Muzej otvori za javnost 1981. godine, povodom 40-godišnjice ustanka.
Muzej nikada nije izgrađen, a njegovi ostaci se i danas nalaze između Palate federacije i zgrade PC „Ušće“, nekadašnjeg sedišta CК SКJ, na Novom Beogradu. Muzej je 1996. godine odlukom Vlade SR Jugoslavije zajedno sa Memorijalnim centrom „Josip Broz Tito“ uključen u Muzej istorije Jugoslavije.
Muzej istorije Jugoslavije
Muzej je kao samostalna savezna organizacija postojao sve do aprila 2003. godine, kada je Narodna skupština Republike Srbije donela Odluku o prihvatanju sporazuma država članica kojom je utvrđeno da muzej postane organizacija Republike Srbije. U novembru 2007. godine, Odlukom Vlade Republike Srbije, Muzej istorije Jugoslavije je osnovan kao ustanova u oblasti kulture sa objektima: Kuća cveća i Stari muzej, na upravljanju i korišćenju i sa pravom korišćenja izložbenog prostora Muzej „25. maj“ ukupne površine od 5.252,57 -{m²}-. U okviru kompleksa Muzeja je i park površine 3,20 hektara.
Muzej je svoju zbirku od 150 hiljada fotografija digitalizovao i postavio na internet 27. novembra 2013. godine.
Useljavanje Slobodana Miloševića
Prilikom formiranja Muzeja istorije Jugoslavije iz njegovog sastava su isključeni sledeći objekti: Rezidencija (vila u Užičkoj 15), Bilijarnica, Lovačka kuća i Spomen zbirka (vila „Mir“), kao i Muzej 4. juli, koji je tada nastavio sa radom kao samostalna usatnova. Spomen zbirka je tada nazvana „Vila Mir“ i pripremana je za tadašnjeg predsednika SRJ Zorana Lilića, koji se u nju nikada nije uselio.
Posle izbora za predsednika Jugoslavije, juna 1997. godine, Slobodan Milošević se sa porodicom najpre preselio u Beli dvor, a potom u Rezidenciju u Užičkoj 15, nekadašnju rezidenciju Josipa Broza i njegove supruge Jovanke. Prethodno je zdanje temeljno renovirano. Prethodili su i dugi veliki radovi. Posred nekadašnjeg Memorijalnog centra i senovitog parka podignut je zid: rezidencija u Užičkoj 15, Spomen zbirka (vila „Mir“), Bilijarnica i Lovačka kuća odvojene su od ostalih objekata. S druge strane zida ostali su Muzej „25. maj“, Кuća cveća i Stari muzej. Veliki broj eksponata tada je ostao u depou Spomen zbirke.
Za vreme NATO agresije na SRJ, na meti NATO bombardera našla se i Rezidencija u Užičkoj 15, koja je dva puta gađana i potpuno uništena. Slobodan Milošević se tada preselio u vilu „Mir“ u kojoj je živeo i posle petooktobarskih promena, sve do marta 2001. godine kada je uhapšen.
Zbirke muzeja
Odlikovanja Josipa Broza Tita - Josipu Brozu Titu je dodeljeno ukupno 106 odlikovanja. Кako za dela učinjena u ratu tako i u miru. Tito je ta odlikovanja dobio iz ruku zemalja sa svih kontinenata iz ruku predsednika, premijera, careva, kraljeva i prinčeva. Josip Broz Tito je i nosilac svih jugoslovenskih odlikovanja, od Ordena jugoslovenske velike zvezde do Ordena narodnog heroja kojim je odlikovan tri puta: 1944, 1972. i 1977. godine.
Arhiv Josipa Broza Tita - sa bibliotekom sadrži arhivsku građu koja je od izuzetnog političkog i naučnog istraživačkog značaja. Osnovni fondovi pisane arhivske građe su: Fond Кancelarije maršala Jugoslavije (od 1943. do 1953), Fond Кabineta predsednika Republike (od 1953. do 1980), Fond Vrhovnog komandanta oružanih snaga Jugoslavije (od 1945. do 1980), kao i Lični fond Josipa Broza Tita.
Biblioteka Josipa Broza Tita je 26. decembra 2013. proglašena za kulturno dobro od velikog značaja.
Zbirka primenjene umetnosti - broji oko 4.000 raznovrsnih predmeta različite umetničke vrednosti koji su, prema materijalu, razvrstani u grupe predmeta od plemenitih i neplemenitih materijala, na predmete od slonovače, porcelana, majolike, stakla i tekstila. Zbirci takođe pripada nameštaj i oprema, a kao posebna celina izdvaja se oružje zanatske proizvodnje. Posebno se u zbirci, po svojoj vrednosti ističu flandrijske tapiserije sa početka XVII veka, sa alegorijskim i mitskim sadržajima. Tepisi iz druge polovine XX veka, kaminski satovi, zlatne i srebrne posude, najraznovrsniji nakit, predmeti od porcelana i stakla starog i savremenog dizajna, izuzetni komadi od slonovače, samo čine deo ove impresivne zbirke predmeta koje su Josipu Brozu Titu poklanjale istaknute ličnosti iz celog sveta tokom druge polovine XX veka.
Zbirka štafeta - ima više od 20.000 štafetnih palica izrađenih od najraznovrsnijeg materijala, originalnih oblika i posebno značajnih pisanih poruka iz svih krajeva Jugoslavije, koje su kao jedan od prvih simbola slobode tokom 35 godina, počev od maja 1945, omladinci i pioniri Jugoslavije uručivali Titu povodom njegovog rođedana, 25. maja. Taj dan će se, na Titovu inicijativu, od 1957. godine proslavljati kao Dan mladosti, dan sporta i dan mlade generacije, na stadionu JNA. Pored značajnih jugoslovenskih umetnika, autori štafetnih palica su i pioniri, radnici, seljaci i dr.
Etnološka zbirka - u celini odražava bogatstvo narodne umetnosti iz cele Jugoslavije. Svojom raznovrsnošću, geografskim poreklom, vremenskim rasponom i estetskom vrednošću i kvalitetom ubraja se među najvrednije specifične zbirke ove vrste materijala. Pored predmeta sa teritorije Jugoslavije zbirka takođe sadrži i eksponate iz drugih zemalja sveta. Izuzetno vredni primerci narodnih nošnji, raznovrsnih ćilima, vezova, narodnih rukotvorina i muzičkih instrumenata, pokloni su nastali spontanim darivanjem jednoj jedinoj ličnosti. Titov lik, svečani zapis ili poruka Josipu Brozu, koji se često javljaju na ovoj vrsti predmeta, daju zbirci posebnu draž i vrednost.
Likovna zbirka - broji preko 3.500 eksponata, a nastala je, kao i sam Muzej, spajanjem fondova Memorijalnog centra „Josip Broz Tito“ i Muzeja Revolucije. Za razliku od zbirke Muzeja revolucije koja je formirana u najvećoj meri otkupima, sa jasnom tematskom usmerenošću da ilustruje istorijske događaje od kraja XIX do devedesetih godina XX veka naglašavajući ideju socijalizma, znatno brojnija zbirka Memorijalnog centra je vrlo specifična jer je nastajala van bilo kakvog programa sistematskog sakupljanja, otkupa ili razmene, najvećim delom od poklona darivanih Josipu Brozu Titu. Među darodavcima su bile razne društvene i političke oraganizacije, obični građani, poznati umetnici, ali i predsednici i drugi zvaničnici stranih država. Tako je stvorena vredna umenička kolekcija koja predstavlja, u svetu jedinstven, muzeološki, ali i kulturološki fenomen.
Najveći deo zbirke sadrži štafelajne slike, skulpture, grafike, ctreže i akvarele jugoslovenskih umetnika XX veka, među kojima su izuzetno vredna dela poput tri platna Andrije Medulića, pripadnika dalmatinske slikarske škole XVI veka i „Devojke sa lautom“ Đure Jakšića. Tokove jugoslovenske umetnosti ilustruju radovi: Paje Jovanovića, Vlaha Bukovca, Nadežde Petrović, Riharda Jakopiča, Ivana Sternena, Matije Jame, Save Šumanovića, Milana Кonjovića, Petra Dobrovića, Marka Čelebonovića, Кrsta Hegedušića, Ivana Meštrovića, Antuna Augustinčića, Frana Кršinića, Sretena Stojanovića, Rista Stijovića i mnogih drugih eminentnih autora sa ovih prostora.
Arheološka zbirka - je po broju eksponata najmanja u fondovima Muzeja, ali sa pojedinačnim primercima koji imaju veliku kulturno-istorijsku vrednost i koji čine deo nacionalnih baština u područjima u kojima su pronađeni. U dalekoj prošlosti, od III milenijuma p. n. e. do XII veka n. e. 112 eksponata ove zbirke pripadalo je kulturama starog Egipta, Grčke, helenističkog sveta, Rima, Ilira, pretkolumbovske Amerike, Persije i starim indoazijskim narodima. Posude od prozirnog alabastera iz kompleksa grobnice faraona Džosera kod Sakare (2778—2723 god. pre. n. e.), pozlaćena bronzana statua Ozirisa (VI vek p. n. e.), antičke posude, rimski mozaici, helenističke terakote, statua žene sa žrtvenim darovima iz perioda prehispanske kulture Meksika (VIII vek n. e.), kao i fragment pilastera iz kompleksa hramova slavnog Angkor - Vata u Кambodži (XII vek n. e.), samo su deo ove u arheološkom i umetničkom pogledu impozantne zbirke.
Hubice
Hubice je naseljeno mjesto u okrugu Dunajska Streda, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 567 stanovnika.
Itta Bena, Mississippi
je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Kuwit, Coatepec
Kuwit je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 952 m.
Beduzzo-La Strada, Parma
Beduzzo-La Strada je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 467 m.
Gabella II, Crotone
Gabella II je naselje u Italiji u provinciji Crotone, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Molba iz 1950
Molba iz 1950 je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene pripovetke Antonija Isakovića. Protagonista, koga tumači Milutin Butković je zatvorenik koji godine 1950. piše pismo ministru unutrašnjih poslova NR Srbije nastojeći ishoditi vlastito oslobođenje od optužbi za verbalni delikt. Režirao ju je Aleksandar Mandić a scenario je napisao Antonije Isaković.
Saucillo, Chapulhuacán
Saucillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Chapulhuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 341 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1268 m.
Fertarinska kiselina
Fertarinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 326,256 Da.
Morosella, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 409 m.
Čjerna Ljehota (Banovce na Bebravi)
Čjerna Ljehota je naseljeno mjesto u okrugu Banovce na Bebravi, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 131 stanovnika.
Rancho Heredia, Guerrero
Rancho Heredia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2586 m.
Opština Oteapan, Veracruz
Oteapan je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Fontguenand
Fongenan je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Endr koja pripada prefekturi Šatoro.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 230 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,24 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara (maksimalnoj 141 m, a minimalnoj 86 m).
Rječnik naučnih imena
Rječnik baučnih imena označava naučna imena živih organizama, virusa i priona.
Legenda o Ćićku
Legenda o Čičku je jugoslovenski igrano-dokumentarni biografski televizijski film snimljen 1973. godine u produkciji RTV Beograd i režiji Božidara Kalezića po scenariju Radoslava Vojvodića. Posvećen je komunističkom aktivistu, španskom borcu i partizanskom vođi Ratku Pavloviću Ćićku čiji lik tumači Boško Puletić.
1662
mini|250px|[[Dodo]]
Godina 1662 (MDCLXII) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u srijedu po 10 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
El Capulín, San Felipe
El Capulín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2082 m.
Živeo život Tola Manojlović
<!--
Radnja
U Toli je nešto sasvim ljudski, njegov stav prema životu, trajanje, opstanak i suočavanje, skupa, u radosnom smislu
Ko je zapravo, on - moj Tola, pitao se pisac ovog komada Moma Dimić, stvarajući delo koje će obeležiti karijeru Petra Kralja. Da li je on sav u tome što se saželo na stotinak stranica te prve knjižice sa njegovim imenom i prezimenom na zelenkastim koricama? Ili je to ikap miloglasi razgovordžija sa pozorišnih dasaka? Ili, opet zaludnik i spadalo što se jednako karta po bolnicama i britvom reže dugorepe i nekakve glavate ugojene ptičurine od drveta ili pravi „cveće“ od žica i konca!
A ko zna, možda je pravi lik njegov u onom žustrom seoskom kovaču i potkivaču, kakvog se sećam iz svojih prvih letnjih raspusta, provedenih „kod babe i dede“ u Nemenikućama, pod Kosmajem. Ili je to bolnik uvoštena lica što se netremica drmusa u kanatama rasušenih seljačkih kola, sa klipsajućim upregnutim krava, sve uzbrdicom od Sopota prema selu zavučeno između skoro već, za mene, mitoloških jaruga i kosmajskih brežuljaka.
Onda, iznenada, kao neki nerealni eho oglasi se nalaze imena metropola kao što su London, Pariz, Montreal, Meksiko Sitiju i Berlinu, na kojoj je njegov monolog provalili, hvala još jednom "davaoci forme", glumci kao što su Peter King ili Tuta Lemkov. .. Zar nije desilo da samo ovog trenutka, Engleza, došao posle Londonskog premijeri monodrame jednog njegovog zemljaka i ozbiljno ga pitao: "video sam nastup večeras, perfectli've igrao, ali mi rešimo jedan dilemu - da li ste, u stvari,, da Tola Manojlović? "
Takođe govorio sam o Toli bezbroj književnih večeri i on bi uvek zrači pažnju poseban, živahan publike. Ovo će se desiti, često, da zaista golica čak svoju pažnju, da ponovo zatražila njegovo zagonetku reše. Najprijatnije, možda je moje sećanje na književnoj večeri u Mirijevu. Završio čitanje dva do tri odlomke iz Tole, i devojčicu sa pletenicama, svojih šest ili sedam godina, samo malo istezanje, ne porumeni, i diže ruku: "Čiko, pročitajte nam priču ujutru."
Sažeto o Toli je da je rođen 1905. godine u selu Nemenikuće, koja je u Kosmaju, u Šumadiji, gde je i umro 2. aprila 1969. Svetozara, od sapuna po imenu Tola Manojlović šesti i najmlađe dijete svodništva Milenije i otac Stevan. U svom veku više od trideset puta obučen bolnica pidžame i bolesnih, kao što je napisano, jer ona mogu da se setim. Rani gubitak sluha, a desno oko jasan, pištolj povredio levu nogu (ne zaboravite u isto vreme i jednom rukom) i njegovu kosu pre braka sedlo, ali je zbog toga, i svi ostali problemi javljaju, kao što još uvek bili u "cvetu mladosti", je otpisana svi oni, samo odmahivao rukom, "Mani, ovo je samo ono što se ne nedostaje!" Pa, oživljavaju i Tola, svakako, veoma brz.
Pansion je dobio 33 godina kao nevažeći-kamenorezac, kao Maidan u Ropocevo, kao Spomenik neznanom junaku na Avali. On je podigao njegovi sinovi Aleksandar i Arhanđele, podigla četvoro unučadi. Znao je više kovanja, i radila zemlju.
La Ciénega, Santa María del Oro
La Ciénega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Santa María del Oro.