cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pink
PETA
mini|175px|desno|Pink na žurci nakon dodele Zlatnih Globusa 2007. Pink je vegetarijanac, a takođe i jedan od irazitih boraca za zaštitu životinja. Javno je izrazila svoje negodovanje što veliki broj ponatih ljudi koristi životinjsko krzno kao odeću. Između ostalih kritikovala je Princa Vilijema, Kraljicu Elizabetu i svoju kolegenicu Bijonse Nouls.
Steven Spielberg
Kralj blockbustera (1975. - 1993.)
Spielbergov uspjeh s mainstream i komercijalnim filmovima dočekan je s prijezirom među filmskim kritičarima. Njegov film 1941, visokobudžetna farsa iz 2. svjetskog rata, razočarala je i publiku i kritiku. Za sljedeći film udružio se s prijateljem Georgeom Lucasom, kreatorom  Ratova zvijezda, na akcijskom pustolovnom filmu, Otimači izgubljenog kovčega, prvom iz serije filmova o Indiani Jonesu. Bio je to izraz njegova poštovanja napetim serijalima iz zlatnog doba Hollwooda, s Harrisonom Fordom (s kojim je Lucas prethodno surađivao u filmovima Ratovi zvijezda) u ulozi arheologa i pustolova Indiane Jonesa. Postao je najuspješniji film 1981. te zaradio nekoliko nominacija za Oscara, između ostalih i one za režiju (druga Spielbergova nominacija) i najbolji film (drugi Spielbergov film nominiran za najbolji film). Otimači se još smatraju školskim primjerom akcijskog žanra.
Trouble in Paradise
Trouble in Paradise je američka crno-bijela filmska komedija snimljena 1932. u režiji Ernsta Lubitscha. Predstavlja adaptaciju kazališnog komada A Becsületes Megtaláló (Pošteni pronalazač) mađarskog pisca Aladara Laszla. Protagonisti - koje tumače Miriam Hopkins i Herbert Marshall - su Lily i Gaston, dvoje ljubavnika i profesionalnih varalica koji nastoje opljačkati bogatu vlasnicu tvornice parfema Mariette Colet (čiji lik tumači Kay Francis. Radnja prikazuje komplikacije koje nastanu kada se Gaston zaljubi u Mariette. Film je doživio veliki uspjeh kod publike, ali i kod kritike, koja je prvi put počela govoriti o tzv. "Lubitschevom dodiru", odnosno njegovom talentu za romantične komedije. Sve to, međutim, nije spriječilo Breenov ured da, zbog implicitno seksualnog sadržaja i "nemoralnih" protagonista, nakon stupanja na snagu strogog Produkcijskog kodeksa 1934. godine Trouble in Paradise zabrani. Zbog toga je proveo u "bunkeru" gotovo tri decenije.
Steven Spielberg
Kralj blockbustera (1975. - 1993.)
Godinu dana poslije, Spielberg se vratio SF žanru, s filmom E.T.. Bila je to priča o prijateljstvu dječaka i izvanzemaljca koji se pokušava vratiti u svemir. E.T. je postao financijski najuspješniji film svih vremena, sve dok ga nije nadmašio jedan drugi njegov film, Jurski park, 1993. E.T. je bio nominiran za mnoštvo Oscara, između ostalih i za najbolji film i režiju. U isto vrijeme, Spielberg je bio povezan s produkcijom filma Poltergeist. Spielberg i George Lucas snimili su novi film o Indiani Jonesu, Indiana Jones i ukleti hram. Recenzije filma su bile nešto manje pozitivne nego za njegova prethodnika, iako je film bio hit u kinima. Kritike su bile usmjerene na manjak energije u odnosu na original i na netočan prikaz kulture Istočne Indije. 1983. i 1984. Spielberg je snimio dva nova uspješna filma, Zona sumraka i The Goonies.
1985. je objavio film Boja purpura, adaptaciju istoimenog romana Alice Walker, koji je dobio Pulitzerovu nagradu, o generaciji potlačenih afro-američkih žena (Whoopi Goldberg i Oprah Winfrey) tijekom Velike gospodarske krize u Americi (Danny Glover) odigrao je nasilnog kućnog starješinu). Film je financijski bio neuspješan, ali kritičari su pozdravili uspješan Spielbergov zaokret prema dramskom žanru. Roger Ebert proglasio ga je najboljim filmom godine, a kasnije ga je uvrstio u svoju zbirku Great Films. Film je nominiran za 11 Oscara, uključujući dvije nominacije za Whoopi Goldberg i Oprah Winfrey. Međutim, Spielberg nije zaradio nominaciju za režiju. 1987., kako se Kina počela otvarati svijetu, Spielberg je snimio prvi američki film u Šangaju još od tridesetih godina, adaptaciju autobiografskog romana J.G. Ballarda, Carstvo sunca. Film je zaradio pohvale kritike, nominiran je za nekoliko Oscara, ali nije ostvario očekivanu zaradu u kinima. Kritičar Andrew Sarris prozvao ga je filmom godine, a kasnije ga uvrstio među najbolje filmove desetljeća.
Nakon dva zalaska u dramski žanr, Spielberg je snimio još jednog Indiana Jonesa, nazvanog Indiana Jones i posljednji križarski pohod, a uz Harrisona Forda nastupio je i Sean Connery. Film je primio pozitivne kritike i ostvario veliku zaradu na box officeu. Nakon toga Spielberg je ponovno ujedinio snage s Richardom Dreyfussom za film Uvijek o vratolomnom pilotu koji gasi šumske požare. Bio je to njegov prvi romantični film, a doživio je neuspjeh u kinima te primio različite kritike.
Spielbergov film Schindlerova lista temeljen je na istinitoj priči Oskara Schindlera, čovjeka koji je riskirao vlastiti život kako bi spasio 1100 ljudi od holokausta. Schindlerova lista donijela je Spielbergu njegovog prvog Oscara za režiju (proglašen je i najboljim filmom). Iako je film postigao veliki uspjeh, Spielberg je izjavio kako je upotrijebio profit od filma da uspostavi fond Shoah, neprofitnu organizaciju koja bi arhivirala filmska svjedočenja preživjelih iz holokausta. Neki kritičari tvrde kako je Schindlerova lista najprecizniji prikaz holokausta, a 1999. Američki filmski institut ga je uvrstio na 9. mjesto 10 najboljih filmova ikad snimljenih.
1993. do danas
1993. Spielberg je uzeo četverogodišnji odmor od režiranja da može provesti više vremena sa svojom obitelji i izgraditi svoj novi studio, DreamWorks. 1997. je preuzeo kormilo za nastavkom Jurskog parka, Jurski park: Izgubljeni svijet, koji je zaradio oko 230 milijuna dolara u domaćim kinima unatoč podijeljenim kritikama. Amistad (kao i Schindlerova lista) bio je temeljen na istinitoj priči o pobuni afričkih robova. Iako su pohvale kritike pljuštale sa svih strana, film ipak nije dobro prošao u kinima. Spielberg je izdao Amistad pod etiketom svog novog studija DreamWorks Pictures, a svi njegovi sljedeći filmovi će biti snimani u njegovom studiju.
thumb|thumb|300px|Spielberg 1999.
1998. Spielberg je snimio dramu iz 2. svjetskog rata, Spašavanje vojnika Ryana, o grupi američkih vojnika koju predvodi satnik Miller (Tom Hanks) koji pokušavaju pronaći nestalog vojnika u Francuskoj. Spielberg je osvojio drugi Oscar za režiju. Realistični prikaz borbenog nasilja utjecali su na kasnije ratne filmove kao što su Pad crnog jastreba i Neprijatelj pred vratima. Film je, osim toga, bio prvi veliki hit njegova studija, koji je producirao film zajedno sa studijom Paramount Pictures. Kasnije su Spielberg i Hanks producirali televizijsku miniseriju prema romanu Stephena Ambrosea, Združena braća. Serija je dobila mnoštvo nagrada na dodjeli Zlatnih globusa i Emmyja.
2001. Spielberg je snimio zadnji projekt svog prijatelja i redatelja Stanleyja Kubricka,  Umjetna inteligencija, koji Kubrick nije uspio snimiti tijekom svog života. Futuristički film o humanoidnom androidu koji žudi za ljubavlju udario je temelje nekim novim vizualnim efektima i ponudio višeslojnu, alegoričnu priču. Spielberg i glumac Tom Cruise surađivali su prvi put na futurističkom neo-noir filmu Specijalni izvještaj, temeljenom na kratkoj SF priči Phillipa K. Dicka o policijskom kapetanu iz Washingtona koji radi odjelu za predviđanje i sprečavanje ubojstava. Film je zaradio odlične kritike, a web stranica Rottentomatoes.com objavila je kako je 199 od 217 recenzija koje su pregledali, bilo pozitivno.
Iako je kritiziran zbog izostavljanja nekih tema iz Dickove priče, film je hvaljen zbog futurističke počasti film noiru, sa svojim inteligentnim pretpostavkama i strukturom "krimića". Film je zaradio preko 300 milijuna dolara u kinima širom svijeta. Roger Ebert, koji ga je nazvao najboljim filmom 2002., pohvalio je vizije budućnosti od kojih zastaje dah. Spielbergov film Uhvati me ako možeš govorio je o smionim avanturama mlađahnog prevaranta (kojeg je glumio Leonardo DiCaprio). Christopher Walken zaradio je nominaciju za Oscara u kategoriji najboljeg sporednog glumca. Film je prepoznatljiv i po glazbi Johna Williamsa i jedinstvenoj uvodnoj špici. Spielberg je ponovno surađivao s Tomom Hanksom u filmu Terminal, zajedno s Catherine Zeta-Jones i Stanleyjem Tuccijem. Bila je to romantična komedija o čovjeku iz Istočne Europe koji ostaje zarobljen u zračnoj luci. Kritike su bile pomiješane, ali je film prošao relativno dobro u kinima. 2005. časopis Empire stavio je Spielberga na prvo mjesto najvećih redatelja svih vremena. 2005. Spielberg je snimio moderniziranu adaptaciju romana H.G. Wellsa, Rat svjetova (u ko-produkciji Paramounta i DreamWorksa), a u glavnim ulogama nastupili su Tom Cruise i Dakota Fanning. Kao i na prošlim Spielbergovim filmovima, Industrial Light and Magic pobrinuo se za vizualne efekte. Za razliku od E.T.-ja i Bliskih susreta treće vrste, koji su opisivali prijateljske izvanzemaljske pridošlice, Rat svjetova govorio je o nasilnim izvanzemaljskim napadačima.
Film München, koji govori o masakru izraelskih sportaša na Olimpijskim igrama 1972. u Münchenu, je bio drugi film koji je govorio o židovskim vezama u svijetu (prvi je bio Schindlerova lista). Film je nastao po knjizi kanadskog novinara Georgea Jonasa, knjizi čiju su istinitost novinari često dovodili u pitanje. Film je dobio odlične kritike, ali je podbacio u američkim i svjetskim kinima, a ostaje i jedan od najkontroverznijih Spielbergovih filmova. München je zaradio nominacije za Oscara u kategorijama za najbolji film, montažu, glazbu (Johna Williamsa), adaptirani scenarij i režiju. Bila je to šesta Spielbergova nominacija za režiju i peta nominacija za najbolji film.
Producentski rad
Od sredine osamdesetih Spielberg je sve više vremena posvećivao producentskom radu. Producirao je nekoliko crtanih filmova, kao što su Tiny Toon Adventures, Animaniacs, Pinky and the Brain, Toonsylvania i Freakazoid!. Kratko vrijeme je bio i izvršni producent serije Hitna služba.
1993. se pojavio u ulozi producenta dugoočekivane televizijske serije, SeaQuest DSV; SF serija smještena u "blisku budućnost" s Royom Scheiderom i Jonathanom Brandisom. Serija se prikazivala na NBC-u nedjeljom u 20 sati. Dok je prva sezona bila srednje uspješna, druga je još više podbacila. U trećoj sezoni se Spielbergovo ime nije pojavljivalo, a serija se prestala snimati sredinom iste sezone.
Spielberg je producirao film Gejšina sjećanja, adaptaciju najprodavanijeg romana Arthura Goldena, a isprva se njegovo ime dovodilo u vezu s režijom filma. 2006. je bio jedan od producenata, zajedno s čuvenim filmašem Robertom Zemeckisom, dječjeg filma Monster House, označivši tako njihovu prvu suradnju još od 1990. i filma Povratak u budućnost 3. Osim toga, prvi se put udružio s Clintom Eastwoodom, producirajući Eastwoodove filmove Zastave naših očeva i Pisma s Iwo Jime s Robertom Lorenzom i samim Eastwoodom. Tako je zaradio svoju dvanaestu nominaciju za Oscara jer je potonji film bio nominiran za najbolji film.
Od televizijskih projekata, valja istaknuti serije Združena braća i Taken.
Teme
Teme Spielbergovih filmova često se ponavljaju. Većina njegovih filmova bavi se običnim ljudima koji traže ili koji dolaze u kontakt s neobičnim bićima ili nalaze sami sebe u neobičnim okolnostima. Ovo je evidentno u filmovima Dvoboj, Ralje, Bliski susreti treće vrste, E.T., Carstvo sunca, Kuka, Jurski park, Spašavanje vojnika Ryana, Uhvati me ako možeš, Terminal, Rat svjetova i München. U intervjuu AFI-ju iz kolovoza 2000., Spielberg je govorio o mogućnosti postojanja izvanzemaljskog života te kako je to utjecalo na neke njegove filmove. Tu fasciniranost svemirom, Spielberg je pokazao nekoliko puta, primjerice snimajući zvijezde u pozadini svojih filmova kao što su Ralje. Spielberg je izjavio kako se u djetinjstvu osjećao kao izvanzemaljac, te da je zanimanje pokupio od oca, obožavatelja znanstvene fantastike, koji je tvrdio kako izvanzemaljci ne bi putovali svjetlosnim godinama kako bi se sukobili s ljudima, nego kako bi s njima podijelili znanje.
Najpostojanija tema njegovih filmova su napetosti u odnosu između roditelja i djece. Roditelji (često očevi) se opiru, odsutni su i ignoriraju svoju djecu. Peter Banning u Kuki na početku je prikazan kao roditelj koji se više bavi svojim poslom nego djecom, a tijekom filma stječe poštovanje svoje djece. Najupečatljiviji primjer ove teme je uloga Elliottova odsutnog oca u E.T.-u. U filmu Indiana Jones i posljednji križarski rat, otkriva se da je Indyjev odnos s ocem uvijek bio nategnut. Otac, također arheolog, bio je uvijek više zainteresiran za svoj posao, pogotovo za svoje studije o Svetom Gralu, nego za svog sina, te nije uvidio ili shvatio negativni efekt koji njegova priroda ostavila na Indyju (on čak vjeruje kako je bio dobar otac u smislu da je naučio sina "samopouzdanju"). Oskar Schindler, iz Schindlerove liste, gnuša se ideje da bi mogao imati dijete sa svojom ženom. München opisuje Avnera, čovjeka udaljenog od svoje žene i tek rođene kćeri. Postoje, dakako, i iznimke; Brody u Raljama je predan obiteljski čovjek, dok je John Anderton u Specijalnom izvještaju slomljen nakon nestanka sina. Ova tema je možda autobiografski aspekt Spielbergovih filmova, budući da je Spielberg kao dijete doživio razvod roditelja i očevu odsutnost. Osim toga, protagonisti njegovih filmova često dolaze iz obitelji s razvedenim roditeljima, što se najjače osjeća u u filmovima E.T. (majka glavnog junaka, Elliota, je razvedena) i Uhvati me ako možeš (roditelji Franka Abagnalea na početku filma se rastaju).
Spielbergovi filmovi većinom su pozitivno obojeni. Kritičari često prigovaraju da su njegovi filmovi očigledno sentimentalni, dok Spielberg u tom ne vidi ništa loše sve dok to nije usiljeno, a kao najveće uzore navodi redatelje Franka Capru i Johna Forda. Ima i iznimaka, kao u njegovom debitantskom filmu The Sugarland Express, koji ima nesretan završetak kad Ill Fae gubi skrbništvo nad kćerkom, te primjer iz bliske prošlosti: u Umjetnoj inteligenciji kad njegova prava majka ne prihvaća Davida. Ipak, njegov opus od 2000. pa nadalje, od Umjetne inteligencije do Municha, malo je drukčiji u odnosu na njegove ranije filmove. U Umjetnoj inteligenciji, obitelj izbjegava i ne prihvaća Davida, a velika većina svijeta nikad ne mora zaraditi ljubav prave majke jer je ona bezuvjetna. U filmu Uhvati me ako možeš situacija je dosta ironična: Frank, koji se neprestano buni protiv autoriteta, na kraju postaje dio sistema protiv kojeg se bunio. Rat svjetova je bio prvi Spielbergov pokušaj da prikaže nasilne izvanzemaljce, dok je München dosta nejasan, jer na kraju nije jasno hoće li ciklus nasilja zapravo ikad prestati.
Suradnici
Kad je riječ o angažiranju glumaca i ostalog filmskog osoblja, Spielberg je poznat po dugim suradnjama s glumcima i osobljem. Na primjer, angažirao je Richarda Dreyfussa u nekoliko filmova: Ralje, Bliski susreti treće vrste i Uvijek. Osim njega, angažirao je i Harrisona Forda kako za manje, tako i glavne uloge, kao učitelja u kratkoj sceni iz E.T.-a, kao i za glavnu ulogu u trilogiji o Indiani Jonesu. Isto tako, angažirao je Toma Hanksa u više prilika te mu povjerio uloge u filmovima Spašavanje vojnika Ryana, Uhvati me ako možeš i Terminal. Osim njih, surađivao je i s Tomom Cruiseom na dva filma, Specijalnom izvještaju i Ratu svjetova. Spielberg voli raditi s produkcijskim osobljem koje poznaje duže vrijeme. Primjer je suradnja s Kathleen Kennedy, koja je bila producent na svim njegovim glavnim filmovima, od E.T.-a do Münchena. Od filma Schindlerova lista surađuje sa snimateljem Januszom Kaminskim, sa montažerom Michaelom Kahnom od Bliskih susreta. Kahn je montirao sve njegove filmove nakon toga, osim E.T.-a. Većina Spielbergovih filmova koji su izašli na DVD-u kao dodatak ima dokumentarac Laurenta Bouzereaua.
Najpoznatija Spielbergova dugogodišnja suradnja je ona s Johnom Williamsom, čiju je glazbu koristio u svim svojim filmovima nakon Sugarland Expressa (osim u filmu Boja purpura). Jedan od najistaknutijih Spielbergovih zaštitnih znakova vjerojatno je upotreba Williamsove glazbe koja daje pečat vizualnim scenama i pokušava ostaviti dojam na gledatelje. Ove scene često prikazuju sunce (npr. Carstvo sunca, Spašavanje vojnika Ryana, posljednja scena u Jurskom parku i odjavna špica filma Indiana Jones i posljednji križarski rat (u kojoj jašu sa zalaskom sunca), a u zadnjim dvjema koristi se Williamsova glazba. Spielberg i njegovi suradnici filmaši George Lucas, Francis Ford Coppola, Martin Scorsese, John Milius i Brian De Palma poznati su kao "filmski balavci". Uz primarnu ulogu redatelja, Spielberg se često pojavljuje kao producent mnogih svojih filmova, kao i u ranim hitovima Joea Dantea i Roberta Zemeckisa.
Rocchetta Alta, Isernia
Rocchetta Alta je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Steven Spielberg
Ostalo
Spielberg često angažira svoje prijatelje redatelje kao glumce u nekim svojim filmovima: Richarda Attenborougha u Jurskom parku, Edwarda Burnsa u Spašavanju vojnika Ryana, Tima Blake Nelsona u Specijalnom izvještaju, Tima Robbinsa u Ratu svjetova, i Matthieua Kassovitza u Münchenu. Francois Truffaut pojavio se kao znanstvenik u Bliskim susretima treće vrste.
Rocchetta Alta, Isernia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 650 m.
Steven Spielberg
Privatni život
Od 1985. do 1989. Spielberg je bio u braku s glumicom Amy Irving. Nakon njihova razvoda 1989. dobila je 100 milijuna dolara nakon što je sudac kontroverzno odbacio predbračni ugovor napisan na salveti. Njihov razvod bio je treći najskuplji razvod poznatih osoba u povijesti. Spielberg i Irving podijelili su skrbništvo nad njihovim sinom Maxom.
Nakon razvoda, Spielberg je započeo vezu s glumicom Kate Chapshaw, koju je upoznao kad ju je angažirao za film Indiana Jones i prokleti hram. Vjenčali su se 12.10. 1991. Chapshaw se preobratila na judaizam kako bi se mogla vjenčati s židovsko-američkim redateljem.
San Francisco Chalchihuapan, Atlacomulco
San Francisco Chalchihuapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Atlacomulco.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2201 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2555 m.
Fornaci, Livorno
Fornaci je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 302 m.
Ferdinand de Saussure
thumb|Ferdinand de Saussure
Ferdinand de Saussure [ fɛʁdiˈnɑ̃ də soˈsyʁ ]  (Ženeva, 22. studenoga 1857. – Vufflens-le-Château kraj Morgesa, 22. veljače 1913.), švicarski lingvist koji je svojim postavkama utemeljio modernu lingvistiku (jezikoslovlje) i dao temelje europskom strukturalizmu, lingvističkom pravcu koji se razvio dvadesetih i tridesetih godina 20. stoljeća.
Životopis
Rodio se u Ženevi gdje je i odrastao. Smatran je talentiranim i inteligentnim mladićem. Učio je latinski, grčki i sanskrt te razne druge kolegije na ženevskom sveučilištu, a diplomirao je na leipziškom sveučilištu 1876.. Dvije godine poslije u Berlinu je u 22. godini napisao svoje jedino cjelovito djelo Mémoire sur le système primitif des voyelles dans les langues indo-européenes (Teza o primitivnom vokalnom sustavu u indoeuropskim jezicima) kojom je postavio temelje teoriji laringala.
Vratio se u Leipzig i nagrađen je 1880. za svoj doktorat. Nedugo potom preselio se u Pariz gdje je predavao gotski i starovisokonjemački. 1891. vratio se u Ženevu, a na sveučilištu je predavao sanskrt i indoeuropeistiku ostatak svog života. Od 1906. počinje predavati tečaj opće lingvistike i povijest uspoređivanja indoeuropskih jezika sve do svoje smrti 1913.
1914. jedan ženevski učenik i prijatelj piše da je živio poput usamljenika, da se udaljavao od ljudi i šutio u znanosti. Za života je imao malo prijatelja, a to bjehu lingvisti Michel Bréal, Gaston Paris i Wilhelm Streitberg.
Njegovi su izravni učenici Antoine Meillet i Mikołaj Kruszewski, od kojih je prvi osnovao sociolingvističku školu u okviru francuske lingvistike 20. stoljeća, a drugi je priopćio što je čuo kod de Saussurea prvaku Kazanjske škole, de Courtenayu.
Tečaj opće lingvistike
Zanimljivo je da on nije napisao knjigu koja ga je proslavila, a vjerojatno je uopće i nije namjeravao objaviti. Knjigu Cours de linguistique générale (Tečaj opće lingvistike) objavili su nakon njegove smrti studenti koristeći se bilješkama s njegovih predavanja. Bili su to Charles Bally i Albert Sechehaye. Tečaj se temelji na trima ciklusima bilježaka iz razdoblja predavanja u Ženevi od 1877. do 1906. Nakon Saussureove smrti, Bally i Sechehaye htjeli su objaviti njegova predavanja, ali su ustvrdili da nije pisao nikakve osobne pripreme, stoga su prikupili bilješke devetorice studenata, koje su bile neujednačene i nepotpune. Najdetaljnije su bile Degallierove i Riedlingerove bilješke, ali promaknule su im Constantinove koje je objavio Robert Godel 1957. godine.
U tom djelu postoji pet temeljnih dihotomija ili dijada:
Jezici se proučavaju kao strukture, bitan skup odnosa među elementima zatvorena sustava čije su jedinice jezični znakovi koji su voljni i stečeni proizvod mase govornika. Istodobno se jezik i govor oponiraju, jedan teži k stabilnosti, a drugi k dinamici; onkraj ovog odnosa nastaje jezična kreativnost, u vidu humboldtovske teze da je jezik djelovanje (grč. enérgeia), a ne dovršen čin (grč. érgon). Konačno, u jeziku, kako kaže de Saussure, postoje smo razlike. Vrijednost koja nastaje na granici označenika i označitelja podložna je samo diferencijalnosti, a u svojoj je prirodi arbitrarna te ovisi o vremenskoj i prostornoj linearnosti označitelja, čije su najmanje jedinice pak bez toga načela pa su samim tim sastavljene od distinktivnih obilježja koja se međusobno supraponiraju i koja je de Saussure, na sebi osobit način, anticipirao u kasnijem djelu Praške lingvističke škole. Upravo je pogled na jezik kao sustav, strukturu, ono što je kasnije razvilo strukturalizam. Po tom pravcu, zadaća lingvista jest proučavanje jezika kao sustava.
Richfield, Idaho
Ričfild je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 482, što je 70 (17,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Seymour Cassell
Seymour Joseph Cassel (22. januar 1935 – 7. april 2019) je bio američki glumac, najpoznatiji po karakternim i epizodnim ulogama. U počecima karijere je tumačio glavne uloge u filmovima Johna Cassavettesa koji mu je bio dobar prijatelj.
Rancho el Agua, Mezquitic
Rancho el Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1487 m.
Valle de los Hongos, Urique
Valle de los Hongos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2217 m.
Cerro Luna, Santa Cruz Zenzontepec
Cerro Luna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Zenzontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 660 m.
Calascì, Messina
Calascì je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Горњи Душник
Горњи Душник је село у општини Гаџин Хан у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 237 становника (према попису из 1991. било је 296 становника).
Село се налази у подножју Суве планине. У селу постоји и црква посвећена светом Николи која је саграђена 1845. године, а освећена 1850. године. Иконостас у цркви је постављен 1871. године. На речици која пролази кроз село постоји неколико воденица, а налази се и рибњак са калифорнијском пастрмком. Кроз село пролази локални асфалтиран пут.
Према турском попису нахије Ниш из 1516. године, место је било једно од 111 села нахије и носило је исти назив као данас, а имало је 34 кућа, 4 удовичка домаћинства, 8 самачка домаћинства.
Демографија
У насељу Горњи Душник живи 218 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 56,7 година (53,5 код мушкараца и 59,6 код жена). У насељу има 103 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,30.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Tuathal Techtmar
Túathal Techtmar ("legitimni"), sin Fíachu Finnolacha, bio je, prema irskim srednjovjekovnim legendama, veliki kralj Irske. Po predaji je, odnosno preko unuka Conna od Sto Bitaka predak dinastija Uí Néill i Connachta. Moguće je da je to ime nosilo i pred-kršćansko božanstvo.
Legenda
Túathal je bio sin prethodnog velikog kralja, svrgnutog u ustanku "podaničkih ljudi/naroda", a koji se vratio sa vojskom kako bi vratio prijestolje. Najstariji izvor za priču o Túathalu je pjesma Mael Mure od Othaina iz 9. vijeka. Prema njoj je Tuathalov otac Fíacha Finnolach, svrgnut od strane četiri pokrajinska kralja - Elim mac Conracha od Ulstera, Sanba (sina Cet mac Mágacha) od Connachta, Foirbrea od Munstera i Eochaida Ainchenna od Leinster]a]; Elim je nakon toga postao veliki kralj. Za vrijeme njegove vladavine je Irsku pogodila velika glad kao Božja kazna za odbacivanje legitimnog kralja. Túathal zajedno sa braćom Fiacha Cassánom i Findmallom te 600 ljudi je marširao na Taru i porazio Elima u bitci na brdu [[Achall. POtom je u bitkama pobijedio Ligmuinije, Gailióine, Fir Bolge, Fir Domnanne, Ulaide,klan Muma, Fir Ól nÉcmacht i Érainne te potom okupio sve irsko plemstvo na Tari kako bi ih natjerao da se zakunu na vjernost njemu i njegovim potomcima.
Kasnije verzije priču su izbacile sve reference na učešće lokalnog plemstva u ustanku, a "podanički ljudi" su postali obični irski seljaci. Lebor Gabála Érenn dodaje detalje o Túathalinom izgnanstvu. Majka Eithne Imgel, kćer kralja Albe (prvotno Britanije, kasnije Škotska), je bila trudna za vrijeme Fíachuovog svrgavanja, te je pobjegla u domovinu gdje je rodila Túathala. Dvadeset godina kasnije Túathal i majka su se vratili u Irsku, potom su im se pridružili Fiacha Cassán i Findmall, te su marširali na Taru da preuzmu prijestolje.
Annals of the Four Masters navode priču o sličnom ustanku koji je nekoliko generacija prije voduo Cairbre Cinnchait protiv velikog kralja Crimthann Nia Náira. U ovoj verziji je Crimthannov sin Feradach Finnfechtnach budući kralj koji je izbjegao smrt u majčinom trbuhu, iako Annals potom navode da je na prijestolje došao samo pet godina kasnije. Priča se ponavlja nekoliko generacija poslije Elimovog ustanka protiv Fíachua, zajedno sa progonstvom i povratkom Túathala. Geoffrey Keating dva ustanka spaja u jedan. Po njemu je Crimthann prijestolje neposredno dao svom sinu Feradachu, a Cairbre Cinnchaita, koga smatra potomkom Fir Bolga, navodi kao vođu ustanka prilikom koga je Fíachu ubijen na gozbi. Trudna Eithne potom bježi kao u drugim izvorima, a Cairbre vlada pet godina, umire od kuge i nasljeđuje ga Elim. Nakon što je Elim vladao dvadeeset godina, 20-godišnji ili 25-godišnji Túathal se iskrcava sa vojskom kod Inber Domnainna (Malahide Bay), povezuje sa braćom i njihovim ustanicima, maršira na Taru i tamo proglašava kraljem. Elim protiv njega vodi bitku na brdu Achall kraj Tare, ali je poražen i ubijen.
Potom je zaratio sa Leinsterom, spalivši uporište Aillen (Knockaulin) i nametnuvši bórama - težak danak u stoci - na pokrajinu. Jedna od priča to tumači time što je Eochaid Ainchenn, kralj leinstera, oženio Túathalovu kćer Dairine, a potom Túathalu lagao da je umrla kako bi se oženio za njegovu drugu kćer Fithir. Kada je Fithir otkrila da joj je sestra živa, umrla je od sramote, a kada je to doznala Dairine, umrla je od tuge.
Túathal ili njegova supruga Baine su po predaji sagradili Ráth Mór, brdsku tvrđavu iz Željeznog doba čiji se ostaci danas mogu pronaći u Clogheru, Grofovija Tyrone. Poginuo je u bitci protiv Mal mac Rochridea, kralja Ulstera, kod Mag Linea (Moylinny kraj Larnea, Antrim). Njegov sin Fedlimid Rechtmar ga je kasnije osvetio.
Datumi
Annals of the Four Masters navodi 56. kao godinu Tuathalovog izgnanstva, 76. kao godinu povratka i 106. kao godinu smrti. Keatingova Foras Feasa ar Érinn se sa time uglavnom slaže, navodeći 55. kao godinu izgnanstva, 80. kao godinu povratka i 100 kao godinu smrti. Lebor Gabála Érenn ga smješta nešto kasnije, navodeći da je izgnan u doba rimskog cara Domicijana (81-96), vratio se na početku vladavine cara Hadrijana (122-138) a poginuo u doba vladavine Antonina Pija (138-161).
Prvi gelski vladar?
Učenjak T. F. O'Rahilly je pretpostavio da, kao i kod mnogih sličnih priča o "povratku izgnanih", Túathal zapravo predstavlja stranu invaziju koja je Irskoj nametnula novu vladarsku dinastiju, a čiji su propagandisti kasnije izmislili domaće porijeklo kako bi joj dali legiti,mnost. Po njemu je Tuathal ili njegov historijski ekvivalent zapravo vladao u 1. ili 2. vijeku pne. i predstavljao gelske osvajače koji su pokorili starosjedioce. Kasniji genealozi su za Tuathala stvorili divovski rodoslov kako bi ga učinili potomkom mitskog Míl Espáinea.
Rimljani u Irskoj?
Neki od historičara su, uzimajući u obzir datume srednjovjekovnih autora, počeli špekulirati da je priča o Tuathalu vezana uz navode rimskog historičara Tacita. On je navodio kako je Agrikola kao guverner rimske Britanije (78 - 84) ugostio irskog princa te ga nastojao koristiti kao izgovor za moguću rimsku invaziju Irske. Međutim, ni Agrikola ni njegovi nasljednici nikada nisu osvojili Irsku. Posljednjih godina su arheološki nalazi doveli u sumnju opće uvriježeni stav da Rimljani nikada nisu nogom stali u Irsku. To se prvenstveno odnosi na rimske i rimsko-briatsmek artefakte u Leinsteru, odnosno ostatke tvrđave na rtu Drumanagh, dvadesetak kilometara sjeverno od Dublina, te grobnice na obližnjem otoku Lambay, nedaleko od mjesta gdje se Túathal navodno iskrcao, slično kao lokacije vezane uz Túathala kao što su Tara i Clogher. Međutim, nije jasno da li su ti artefakti dokaz vojne, diplomatske ili tek trgovačke aktivnosti. Moguće je, doduše, da su Rimljani mogli podržati Túathala ili nekoga poput njega kako bi dobili prijateljskog susjeda koji bi zaustavio irske prekomorske pljačkaške pohode. Rimski pjesnik Juvenal u svojim Satirama pak spominje kako je "oružje otišlo preko obala Irske",.
El Faro, Reynosa
El Faro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Kostenica (Bijelo Polje)
Kostenica je naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 133 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 169 stanovnika).
Demografija
U naselju Kostenica živi 99 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 35,8 godina (36,1 kod muškaraca i 35,5 kod žena). U naselju ima 36 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,69.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine).
Polemon I od Ponta
Polemon Pitodor, također poznat kao Polemon I ili Polemon I od Ponta (ο Πολέμων Πυθόδωρος, Polemon Pythodoros, ? - 8. pne.) bio je rimski klijentski vladar Kilikije, Ponta, Kolhide i Bosporskog Kraljevstva.
What Ever Happened to Baby Jane? (film)
Šta se dogodilo sa Bebi Džejn? je američki psihološki triler iz 1962. reditelja Roberta Oldriča sa Beti Dejvis i Džoun Kraford u glavnim ulogama. Dejvisova je za svoju izvedbu bila nominovana za Oskar za najbolju glavnu glumicu. Ovaj film je prvi u podžanru horora sa poremećenim ženama, gde je glavni negativac starija, mentalno obolela žena. Američki filmski institut je ovaj film proglasio za jedan od 100 najuzbudljivijih filmova svih vremena, dok je lik Bebi Džejn Hadson, u izvedbi Beti Dejvis, na 44. mestu na listi 100 najvećih filmskih negativaca.
Radnja
thumb|200px|left| Beti Dejvis kao mala Džejn
Prijem
Film je bio veliki bioskopski hit 1962. koji je zaradio 15.000.000 dolara. Časopis Variety je napisao da ''Beti Dejvis lagano prolazi kroz sve faze nadolazećeg ludila... Krafordova je pružila tihu i nežnu izvedbu obogaljene žene koja je u skladu sa temperamentom same Blanš...''
Pray, Montana
Prej je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 681.
Nagrada Tito Strozzi
Nagrada Tito Strozzi je hrvatska kazališna nagrada.
Utemeljena je 1993., a nosi ime po hrvatskom glumcu, redatelju, piscu i prevoditelju Titu Strozziju.
Dodjeljuje ju se za najbolje pojedinačno ostvarenje u zagrebačkom HNK-u u protekloj sezoni.
Siniga, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 762 m.
El Vallado (razvrstavanje)
El Vallado ima više značenja:
Tepetate, Mezquitic
Tepetate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2297 m.
Curcio, Napoli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 243 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Tito Strozzi
Tito Strozzi (Zagreb, 14. listopada 1892. - Zagreb, 23. ožujka 1970.), hrvatski glumac, redatelj, pisac i prevoditelj. Filozofski fakultet i Akademiju za glumačku umjetnost i pjevanje studirao je u Beču. Od 1919. godine član je HNK, a glumio je u drami, komediji i opereti. Njegove briljantne kreacije Krležinm junaka, klasičnih heroja i salonskih umjetnika drže se antologijskima, a režije obuhvaćaju najširi repertoar hrvatskih i stranih autora.
Bavio se i filmom improvizirajući klavirsku pratnju za nijeme filmove, a osniva i filmska poduzeća (Jugoslavija film d.d., Strozzi film), te glumi u više filmova ("Brišem i sudim", "U lavljem kavezu", "Karolina riječka", "Pod sumnjom", "Tri Ane"). Autor je niza proznih djela, eseja, osvrta u dnevnom tisku i kazališnih komada ("Alenka", "Ecce homo", "Zrinski", "Gaj", "Kameleoni", "Tomislav", "Umorstvo na pozornici"), a poznati su i njegovi prijevodi klasičnih djela svjetske dramske i druge literature (npr. Goetheov "Faust").
Istaknuo se pedagoškim radom i pokretanjem dječjih emisija na zagrebačkoj radiopostaji, a pokretao je i časopise (Rampa) i dramsku biblioteku (Scena).
1993. je utemeljena kazališna nagrada koja nosi njegovo ime, a dodjeljuje ju se za najbolje pojedinačno ostvarenje u zagrebačkom HNK-u u protekloj sezoni.
U popularnoj kulturi
Tito Strozzi se pojavljuje kao lik u biografskom filmu Lea i Darija, gdje ga tumači Dražen Čuček.
Băcești, Valea Lungă
Băcești je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Valea Lungă.
Nuklid
mini|desno|Stilizirani prikaz atoma [[litija.]]
Geigerov brojač
mini|250px|desno|Geigerov brojač Geigerov brojač je instrument koji se koristi za otkrivanje i mjerenje radioaktivnog zračenja te se rutinski primjenjuje za mjerenje stupnja ozračenosti iz bilo kojeg izvora: nuklearnih elektrana, istraživačkih laboratorija ili atmosfere. Budući da jako nuklearno zračenje predstavlja opasnost po život, neobično su važne pouzdane i brze detekcije nuklearnog zračenja. Tome služi Geigerov brojač koji je ostao uglavnom nepromijenjen otkako je prvi puta izumljen.
Povijest
Geigerov brojač je 1910. godine izumio mladi i daroviti njemački fizičar Hans Geiger koji je s kolegom Rutherfordom radio na britanskom Sveučilištu u Manchesteru. U to vrijeme Rutherford i njegovi suradnici radili su na proučavanju alfa-čestica koje su u stvari jezgre helija. Njih je osobito zanimala mogućnost brojenja pojedinih alfa-čestica.
Nuklid
U prirodi postoji samo 92 kemijska elementa i još 12 umjetno proizvedenih, a poznato je oko 1500 različitih nuklida, od kojih je 350 prirodnih i 1100 umjetnih. Većina nuklida je nestabilna (radioaktivna), oko 1200. Pogodna kombinacija protona i neutrona čini atomsku jezgru stabilnom, čim je drugačije jezgra se nastoji izbacivanjem nukleona približiti stabilnoj konfiguraciji. Energijske razine u jezgri se popunjavaju kako bi se dostigla konfiguracije minimalne energije tj. maksimalne stabilnosti.
Geigerov brojač
Način rada
Prvobitni instrument za brojenje alfa-čestica sastojao se od fine tanke žice nabijene visokom napetošću, a prolazila je središtem valjka iz kojeg je bio gotovo isisan zrak. Kada su alfa-čestice prolazile razrijeđenim plinom, u valjku su uzrokovale nabijanje čestica plina. Taj proces naziva se ionizacija. Slijedilo je kratkotrajno opadanje električnog napona a impuls struje pobuđen svakom pojedinom alfa-česticom mogao se opaziti na brojčaniku. Danas se to ponekad čuje kao "klik" na zvučniku brojača.
Nuklid
Radionuklid
Radionuklid ili radioizotop je nuklid kod kojeg postoji višak mase ili energije, pa stabilnost postiže radioaktivnim raspadom: alfa raspad, beta raspad (beta minus i beta plus), gama zračenje, elektronski uhvat i drugi. Nuklid je atom kemijskog elementa za koji je točno poznat ne samo redni ili atomski broj Z, već i ukupan broj nukleona (protona i neutrona) u atomskoj jezgri. Prema svojstvima jezgre, nuklidi se dijele na stabilne i nestabilne. Nestabilni nuklidi ili radionuklidi pokazuju svojstvo radioaktivnosti i njihova se količina u uzorku tijekom vremena smanjuje prema zakonitostima radioaktivnoga raspada.
Geigerov brojač
Način rada
Geigerov brojač može razlikovati alfa-čestice od ostalih vrsta radijacije - beta i gama zraka (putem snižavanja napetosti tanke žice u valjku). Stoga je vrlo jednostavno otkriti koju vrstu radioaktivnosti zrači pojedini radioizotop i kolika je njezina energija. Vrlo jednostavna inačica Geigerova brojača je "dozimetar" kojem nisu potrebni elektronički uređaji Geigerova brojača. On je veličine i oblika obične olovke te ga koriste zaposlenici koji rade pokraj radioaktivnih izvora. Dozimetar služi za grubo mjerenje radioaktivnog zračenja oko njih.
Nuklid
Podjela radionuklida
Preko 60 radioaktivnih elemenata ili radionuklida se može naći u prirodi i oni se mogu svrstati u tri kategorije: Radioaktivni elementi se često nazivaju radioaktivni izotopi, radionuklidi ili jednostavno nuklidi. Postoji preko 1500 različitih radioaktivnih nuklida. Oni se označavaju pomoću kemijskog simbola i atomske mase. Radionuklidi se nalaze u zraku, vodi, tlu i u nama i oni su proizvod nas i naše okoline. Svaki dan mi unosimo u svoje tijelo nuklide putem zraka kojeg dišemo, hrane koju jedemo, vode koju pijemo. Radioaktivnost nalazimo u tlu, stijenama, vodi oceana i svakoj građevini i kući. Ona je svuda. Ne postoji mjesto na zemlji gdje možemo pobjeći od prirodne radioaktivnosti.
Prosječna ekvivalentna doza iznosi oko 3 mSv po osobi godišnje. Oko 82% od ukupne primljene apsorbirane doze uzrokuju prirodni izvori zračenja, od kojega je najveći dio od radona. Ostatak od 18% zračenja dolazi od umjetnih izvora. To su prije svega medicinske dijagnoze i tretmani.
Arhelaj od Kapadokije
Arhelaj IV, kasnije Arhelaj od Kapadokije (na grčkom ο Αρχέλαος, rođen kao Sisin (Sisines, ? - 17. n.e.?) bio je posljednji kralj antičke Kapadokije. Rodio se kao sin Arhelaja III, prosvećenika grada Komana i Glafire, koja je kasnije postala ljubavnicom Marka Antonija. Bio je praunuk Arhelaja, pontskog generala u prvom mitridatskom ratu.
Godine 36. pne. je Marko Antonije ušao u Kapadokiju, svrgnuo i pogubio tadašnjeg kralja Arijarata X te postavio Arhelaja na njegovo mjesto. Usprkos toga, Arhelaj je za vrijeme rata Istoka i Zapada prebjegao Oktavijanu i na njegovoj strani sudjelovao u bitci kod Akcijuma. Oktavijan mu je za tu uslugu dao dijelove teritorija Kilikije i Male Armenije. Među svojim podanicima, međutim, nije bio popularan, koji su se na njega kasnije žalili caru Tiberiju. Iako ga je Tiberije branio, kasnije ga je doveo u Rim, optužio za pripremanje pobune i zatvorio. Arhelaj je umro u zatočeništvu a Kapadokija je anektirana Carstvu te postala rimska provincija.
Las Salinas, Tumbiscatío
Las Salinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 610 m.
Viejo Al, San Juan Evangelista
Viejo Al je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
I Am a Fugitive from a Chain Gang
I Am a Fugitive from a Chain Gang je američki crno-bijeli kriminalističko-dramski film snimljen 1932. u režiji Mervyna LeRoya. Predstavlja adaptaciju I Am a Fugitive from a Georgia Chain Gang!, autobiografske knjige Roberta Elliotta Burnsa. Protagonist, čiji lik tumači Paul Muni, je veteran prvog svjetskog rata koji sticajem okolnosti završi u zatvoru gdje je prisiljen zajedno s drugim zatvorenicima vezan lancima (u chaing gangu) obavljati javne radove. Radnja prikazuje kako bježi u Chicago, ali ga ljubomorna supruga izdaje vlastima i vraća natrag u zatvor.
Viejo Al, San Juan Evangelista
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
I Am a Fugitive from a Chain Gang
I Am a Fugitive from a Chain Gang je svojom temom bio aktualan za publiku koja se, na vrhuncu Velike depresije našla suočena s istim dilemama kao i protagonist. Također je zaslužan i za reputaciju Warner Bros.a kao društveno angažiranog hollywoodskog studija. Kritičari su, pak, hvalili završnu scenu filma kao jednu od najefektnijih u hollywoodskoj historiji. Film se, pak, često navodi kao jedan od najzaslužnijih za postepeno ukidanje dotada široko rasprostranjene prakse korištenja chain gangova u američkim državama.
Aminta od Galatije
thumb|Galatijska kovanica s Amintim likom
Aminta (grčki Ἀμύντας, Amyntas, 1. vijek pne.), poznat i kao Tetrarh Trokmija, bio je kralj antičke Galatije od 36. pne. do 25. pne. Bio je sin kralja Brogitariksa, a služio je kao sekretar kralju Diotaru. Za vrijeme rata Trijumvirata i cezaroubica poslan je kao komandant galatijskog kontingenta u vojsci Bruta, ali je prebjegao trijumvirima pred bitku kod Filipa 42. pne. Nakon preuzimanja prijestolja je podržavao Marka Antonija, ali je godine 31. pne. pred bitku kod Akcija prešao Oktavijanu.
Los Ibarra, Pabellón de Arteaga
Los Ibarra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1907 m.
Kirschweiler
Kiršvajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 96 opštinskih središta okruga Birkenfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.077 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7134047.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Birkenfeld Kiršvajler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Birkenfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 445 metara. Površina opštine iznosi 4,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.077 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 221 stanovnika/km².
Sazviježđe
konstelacija (kasnolat. constellatio: sazviježđe, zviježđe), skupina zvijezda koje su prividno povezane u posebne zvjezdane skupove. U trodimenzionalnom prostoru većina zvijezda koje vidimo su relativno povezane, ali se nerijetko grupišu u nebeskoj sferi noćnoga neba. Ljudi su kroz historiju grupisali zvijezde u sazviježđa prema tome koliko su daleko jedna od druge. "Neslužbeno" sazviježđe je poznato kao asterizam. Zvijezde u sazviježđu ili asterizmu rijetko imaju bilo kakve veze jedna s grugom, a kad se gledaju sa Zemlje čini se da su vrlo blizu jedna drugoj, iako su na velikim međusobnim udaljenostima. Grupisanje zvijezda u sazviježđa je u biti proizvoljno, jer su razne kulture na razne načine imenovale sazviježđa, mada njih nekoliko očitijih teže da se često vrate u upotrebu, kao npr. Orion i Scorpius (Škorpion).
Internacionalna Astronomska Unija (IAU) dijeli nebo na 88 službenih sazviježđa s preciznim granicama, tako da svaki pravac se pridružuje tačno jednom sazviježđu. U sjevernoj nebeskoj hemisferi većina naziva su preuzeta iz antičke grčke tradicije i tako prešli u upotrebu i u srednjem vijeku. Dvanaest sazviježđa iz južne nebeske hemisfere Grci nisu bili u stanju promatrati, te su njihove nazive u upotrebu uveli holandski moreplovci Pieter Dirkszoon Keyser (Piter Dirkson Kejser) i Frederick de Houtman (Frederik de Hautman) u XVI vijeku, a prvi ih je katalogizirao Johann Bayer (Johan Bajer).
Lista sazviježđa
right|thumb|450px|Podjela neba na zviježđa
U znakove zodijaka spadaju:
Prema Ptolomejevih 36 koji sada ima 38:
Novih 38 sazviježđa:
Razni drugi manje službeni znaci su:
Stari asterizam, Coma Berenices, je sada službeni naziv sazviježđa.
Moltedo, Imperia
Moltedo je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 346 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
Robert Evans
Robert Evans (rođen kao Robert J. Shapera; 29. jun 1930 – 26. oktobar 2019) bio je američki filmski producent i poslovni čovjek, poznat kao direktor studija Paramount Pictures krajem 1960-ih i početkom 1970-ih kada je igrao značajnu ulogu u stvaranju nekih od najcijenjenijih filmova Novog Hollywooda.
Säter
Säter (čita se Seter) je grad od 4,429 stanovnika u sredini Švedske, on je i administrativni centar Općine Säter koja ima 10,840 stanovnika.
Geografske karakteristike
Säter leži u Grofoviji Dalarna, na ušću riječice Ljusterån u Jezero Ljustern, udaljen oko 17 km sjeveroistočno od Hedemore.
Historija
Teritorij današnjeg grada bio je kraljevski feud, u kom su se 1619. naselili brojni rudari i topioničari bakra privučeni brojnim nalazištima te kovine. Tako da je vrlo rano 1624. u njemu proradila i kovnica novca, čiji su pogoni 1637. izmješteni izvan mjesta.
Sater je dobio kraljevsku povelju o statusa grada još 1642. Ali je usprkos snažnom rudarstvu i manufakturama ostao mali gradić, koji je čak početkom 19. vijeka imao oko 500 stanovnika.
Tokom 19. vijeka Säter se počeo transformirati iz rudarskog u mjesto za pružanje usluga, iako je i tad bio jedan od najmanjih gradova u zemlji. Nakon što je u njemu početkom 20. vijeka podignuta bolnica uslijedio je period snažne ekspanzije grada, tako da mu je broj stanovnika 1950. porastao na oko 2 500 ljudi.
Pobratimski gradovi
Finska, Joutseno
Barba Žvane
„Barba Žvane“ je jugoslovenski film, snimljen 1949. godine u režiji Vjekoslava Afrića.
Kratak sadržaj
Seljaci u Istri, kako bi pomogli partizanima šalju kao svoju pomoć deset grla stoke izgladnjelim partizanima u Gorskom Kotaru. Stoku treba da potjera Barba Žvane, koji, služeći se raznim lukavstvima, savladava sve prepreke i opasnosti na svom putu i uspijeva je dovesti u Gorski Kotar. On se tada i priključuje partizanima. Po završetku rata, 1945. godine Istra je slobodna, a na čelu kolone partizana i oslobodilaca, u svoje selo, pobedonosno ulazi i sam Barba Žvane.