cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nineteen Eighty-Four
Povijest i naslov
desno|mini|155px|George Orwell George Orwell se 1937. borio u Španjolskom građanskom ratu protiv Francovih pristaša, kao član ljevičarske - ali anti-staljinističke - Radničke stranke marksističkog ujedinjenja (POUM). On se otišao boriti protiv Francovih fašista, ali je ostao zatečen i neugodno iznenađen totalitarnom strujom koja se pojavila i sa pro-staljinističkim frakcijama u Španjolskoj koje su se okomile na POUM. Poučen tim iskustvom, o kojem nitko u Ujedinjenom Kraljevstvu nije htio govoriti, Orwell je zamislio koncept ovog romana još 1944., te ga je tri godine kasnije napisao u velikom dijelu na škotskom otoku Jura, od 1947. do 1948., usprkos tome što je tada bolovao od tuberkoloze. Hladna zima u tom razdoblju još mu je pogoršala stanje, ali mu je velika pomoć bila sestra Avril, koja se brinula da ima tople obroke. 1947. imao je gotov sinopsis, ali nije bio zadovoljan te je izjavio da će "vjerojatno morati ponovno napisati dvije trećine." 4. prosinca 1948., poslao je završnu verziju romana izdavaču Secker & Warburg te je tako 1984. objavljena 8. lipnja 1949., godinu dana prije njegove smrti. Privatna bilješka izdavača je zabilježila: "Ako ne možemo ovo prodati u barem 15 do 20 tisuća kopija, trebalo bi nas strijeljati." Do 1989., Životinjska farma i 1984. su rasprodani u preko 40 milijuna primjeraka te prevedene u preko 60 jezika diljem svijeta, više nego ijedan engleski roman u tom dobu. Naslov romana, njegove teme, Novogovor i autorovo prezime su s vremenom postali simboli za državne pokušaje kontrole i uplitanje u privatni život građana, dok pridjev "orvelovski" opisuje totalitarnu distopiju u kojoj vlada želi imati potpunu kontrolu i potisnuti sve svoje građane. Orwellov satirični Novogovor ukazuje na dvoličnost države: primjerice, Ministarstvo ljubavi (Miniljub) nadgleda mučenja i ispiranje mozgova, Ministarstvo obilja (Minioblj) nadgleda glad i mjere štednje, Ministarstvo mira (Minimir) nadgleda ratne napore a Ministarstvo istine (Minist) nadgleda i upravlja propagandom i povijesnom revizijom.
Posljednji čovjek Europe je bio jedan od prvotnih naslova romana, ali u pismu 22. listopada 1948. svom nakladniku Fredricu Warburgu, osam mjeseci prije izdavanja, Orwell je već tada pisao o oklijevanju između tog naslova i 1984. 1980. i 1982. su također bila dva radna naslova. Warburg je izjavio sljedeće nakon što je pročitao 1984. prije objavljivanja: "Ovo je jedna od najstrašnijih knjiga koje sam ikada pročitao. Surovost Swifta je prešlo na njegovog nasljednika koji gleda na život i zaključuje da postaje sve nepodnošljiviji... To je odlična knjiga, ali se molim da ću biti pošteđen čitanja nečeg sličnog u budućnosti". Winston Churchill je pročitao knjigu dva puta dok je bio na bolovanju. Nakon što je roman stekao ogroman ugled, Warburg je priznao da nije mogao ni predvidjeti "koliki je golemi pokret misli pokrenuo Orwell". Orwell je sljedeće izjavio o 1984.:
Orwell je pažljivo pratio povijest i stanje svijeta 1940-ih, te ga je zabrinjavala totalitarna tendencija SSSR-a, koja je postala "prijetnja demokratskom socijalizmu." Upitan da li je "djetinjasto i nepotrebno brinuti se o totalitarnoj budućnosti", Orwell je zapisao kako je njegov tadašnji svijet (1940-te) bio noćna mora za stanovnike Europe prije 20 godina, te se zapitao kakvu bi moć imao vladar koji bi mogao promijeniti prošlost.
Neki smatraju da je naslov samo inverzija zadnje dvije brojke godine u kojoj je roman napisan - 1948. je tako postala 1984. - dok drugi navode kako protagonist Smith ima 36 godina u radnji, što je točno 1984. ako se uzme da se rodio 1948. Drugi izvori smatraju da naslov aluzija na britansko društvo Fabian, osnovano 1884.. Postoji i teorija da je to aluzija na roman The Iron Heel kojeg je napisao Jack London (u njemu, politički pokret počinje sa radom 1984.) ili priču The Napoleon of Notting Hill, smještenu u 1984., a koju je napisao G. K. Chesterton, jedan od Orwellovih najdražih pisaca. Veliki utjecaj na Orwella prilikom pisanja priče bio je slični ruski ZF roman Mi kojeg je 1924. napisao disident Jevgenij Zamjatin. Neki su uočili i sličnosti sa distopijskim romanima Brave New World kojeg je 1932. napisao Aldous Huxley; Kallocain kojeg je 1940. napisala Karin Boye i Fahrenheit 451 kojeg je dvije godine kasnije - 1951. - napisao Ray Bradbury. Mark Hillegas navodi da su Orwella nadahnula i futuristička djela H.G Wellsa, ali uz izuzetak što je Wells zamišljao utopiju, dok je Orwell zamišljao distopiju.
Status autorskog prava
Roman će ući u javno vlasništvo u EU i Rusiji 2020., a u SAD-u 2044. iako je već u javnom vlasništvu u Kanadi, Južnoafričkoj Republici, Argentini, Australiji i Omanu.
Pozadina
thumbnail|225px|Tri društvene klase 1984. 1984. se odigrava u Oceaniji, jednoj od preostale tri supersile koje su podijelile svijet nakon svjetskog rata. Radnja se odigrava na Aeropisti Jedan, bivšoj Engleskoj, tj. Londonu. Plakati vođe Partije, Velikog brata, uz naslov "Veliki brat te gleda", dominiraju gradom, dok rasprostranjeni tele-ekrani (TV uređaji koji primaju i emitiraju signale) promatraju privatne i javne živote stanovništva. Društvo se dijeli na tri klase:
Partija je jedina stranka, dio vlade, te upravlja stanovništvom putem četiri ministarstva: Ministarstvo ljubavi (Miniljub) nadgleda mučenja i ispiranje mozgova, Ministarstvo obilja (Minioblj) nadgleda glad i mjere štednje, Ministarstvo mira (Minimir) nadgleda ratne napore a Ministarstvo istine (Ministin) nadgleda i upravlja propagandom i povijesnom revizijom.
Glavni protagonist je Winston Smith, član Šire partije koji radi za Ministarstvo istine kao urednik u reviziji povijesnih arhiva kako bi se prošlost "korigirala" u skladu sa politikom Partije koja se stalno mijenja. Neke osobe se čak potpuno brišu iz arhiva jer vlast ne želi da se zna da su ikada uopće i postojali.
Priča počinje 4. travnja 1984., u 13 sati, iako Smith nije siguran da li je to stvarni datum pošto režim ima naviku stalno manipulirati poviješću. Smith čita knjigu Teorija i praksa oligarhijskog kolektivizma koju je napisao otpadnik Emmanuel Goldstein te time daje pobližu povijest svijeta u kojem se radnja odvija. Implicira se da se ranije dogodio atomski rat, nakon čega je izbio građanski rat da bi Partija napokon pobijedila i uspostavila poredak koji joj odgovara.
Svijet
225px|right|thumb|Fiktivni svijet 1984. podijeljen na tri države: [[Oceanija (1984)|Oceanija označena crveno; Eurazija označeno tamno plavo i Istazija označena svijetlo-plavo]]
San Ruperto, Tlacotalpan
San Ruperto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlacotalpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Nineteen Eighty-Four
Svijet
Svijet u kome živi Winston Smith je (prema navodima Teorije i prakse oligarhijskog kolektivizma) podijeljen na tri suparničke super-države:
Područje okvirno smješteno u paralelogramu između Tangera, Brazzavillea, Darwina i Hong Konga, je tzv. "sporno područje", oko koga sve tri države vode stalni rat, a koje također služi kao glavni izvor jeftinih sirovina i radne snage.
Takva podjela svijeta je okvirno nastala u periodu između 1945. i 1960. kada su SAD nasilno anektirale nekadašnji Britanski Imperij i zemlje Latinske Amerike, SSSR okupirao Evropu, dok se Istazija razvila nešto kasnije, ujedinjenjem Kine i Japana. Za sve tri države je karakteristično da su im vladajuće ideologije i načini vladanja gotovo identični; međusobni sukob je u pravilu ograničen i zapravo ima simbiotsku narav, jer bi potpuna pobjeda, odnosno nestanak vanjskog neprijatelja lišio njihovo stanovništvo objekta nezadovoljstva.
Oceanija
Oceanija je jednopartijska država u kome se gotovo sva ekonomska aktivnost nalazi u rukama države, a kultura je pod strogim nadzorom. Britanija je u Oceaniji dobila novo ime - "Aerodromska pista Jedan" - a njeno stanovništvo živi u krajnjem siromaštvu uz povremene napade raketnim bombama.
Društvo je strogo podijeljeno na tri klase. Najveći dio (cca. 85 %) čini niža klasa ili prolovi, koji žive u siromaštvu i obavljaju fizičke poslove, nemaju nikakvo obrazovanje ali, sa druge strane, uživaju određenu slobodu "da žive kao životinje". Srednju klasu čine članovi Vanjske partije koji obavljaju intelektualne ili birokratske poslove; uglavnom žive u državnim stanovima i predmet su najžešće represije. Višu klasu (oko 2 %) čini Unutrašnja partija čiji članovi uživaju u luksuzu i imaju vlastite robove.
Nadahnuće za 1984.
Orwell je nadahnuće za pisanje crpio iz raznih izvora, ali ponajviše na totalitarne tendencije SSSR-a i Trećeg Reicha. Izjava "2 + 2 = 5", koja se koristi za mučenje Winstona Smitha tijekom ispitivanja, bio je slogan boljševičke partije za drugi petogodišnji plan, koji je ohrabrivao ispunjavanje petogodišnjeg plana za samo četiri godine. Slogan je bio vidljiv po moskovskim kućama, reklamnim panelima i drugim lokacijama. Podjela svijeta na tri supersile djelomično se temelji na Teheranskoj konferenciji 1944: Isaac Deutscher, suradnik Observera, navodi kako je Orwell bio uvjeren da su tom konferencijom "Staljin, Churchill i Roosevelt svjesno odlučili podjeliti svijet".
Mijenjanje savezništva Oceanije između Eurazije i Istazije podsjeća na mijenjanje savezništva između SSSR-a i Trećeg Reicha tijekom pakta o nenapadanju 1940-ih. I kada su Ujedinjeno Kraljevstvo i SSSR postali saveznici 1941., Orwell je uočio kako se savezništva mogu lako promijeniti u slučaju koristi: "Odvratno je što je taj ubojica (Staljin) sada odjednom na našoj strani, a sve čistke, itd. su odjednom zaboravljene". Nakon poraza Trećeg Reicha, Orwell je radio za Observer te je posjetio razne zarobljeničke logore, te uočio kako su neki Rusi promijenili strane te su se borili za Nijemce.
Opis Emmanuela Goldsteina, sa kozjom bradicom, podsjeća na Lava Trockog. Goldsteinova knjiga podsjeća na parodiju stvarne Trockine knjige Izdana revolucija iz 1937., koja je kritizirala Staljinov model Sovjetskog Saveza. Gwyneth Roberts smatra da je uzor za Goldsteina bio i ljevičar Andres Nin, španjolski vođa POUM-a, sa kim se borio Orwell u španjolskom građanskom ratu, a koji je govorio da je Staljin izdao vrijednosti socijalizma. Nina su kasnije smaknuli sovjetski agenti.
Sveprisutnost Velikog brata, koji ima brkove, podsjeća na kult ličnosti, možda Staljinov ili Hitlerov. Vijesti Oceanije naglašavaju rekordne brojke produkcije, baš kao i u SSSR-u, gdje su se glorificirale tvornice i osobe koji su postigle nove rekorde u proizvodnji. Mučenja Ministarstva ljubavi podsjećaju na procedure NKVD-a i njihove metode ispitivanja, Orwellovi "špijuni", djeca i mladež koje su učili da paze na neprijatelje države, temelji se na mladim sovjetskim pionirima koji su tražili "neprijatelje ljudi", te ih izdavali NKVD-u. Te su aktivnosti bile dio Velike čistke od 1936 do 1938. Orwell je saznao o slučaju Pavlika Morozova, 14-godišnjeg pionira koji je 1930-ih prijavio svoju obitelj sovjetskoj policiji jer je gomilala žitarice, nakon čega su ga seljaci ubili a sovjetske vlasti mu potom sagradile spomenike diljem države kao primjer uglednog pionira mladim naraštajima.
Mlada liga protiv seksa se temelji na Mladim Komunistima, nazvanim komsomol. Iako nisu vršili eksplicitni celibat, komsomol nije ohrabrivao seksualnost među svojim članovima, jer se smatralo da sprječavaju posvećenost partiji.
Policija misli se temelji na NKVD-u, koja je znala uhititi ljude samo zbog "anti-sovjetskih" primjedbi, ali i na tajnoj policiji Tokubetsu Kōtō Keisatsu koja je osnovana 1911. u Japanu te stavljala u zatvor osobe koje su "zatrovane opasnim ideologijama" te su sumnjale u japansku vlast. Keisatsu je doista imao nadimak "policija misli", puno prije 1984.
Dvije minute mržnje i tjedan mržnje temelje se na stalnim okupljanjima koje su sponzorirali organi SSSR-a tijekom Staljinovog razdoblja, kao i njihova ritualna demonizacija neprijatelja. Orwell je predvidio i poplavu skraćenica raznih organizacija i ustanova. Režim Oceanije koristi razne skraćenice - Ministarstvo istine se zove "Minist", Partija Engleski socijalizam se zove "Ingsoc" - slično kao i sovjetske i nacističke česte skraćenice: npr. Komunistička unija mladih je skraćena na komsomol; Komunistička internacionala je skraćena na Kominterna; Geheime Staatspolizei je skraćena na Gestapo itd.
Posao Winstona Smitha je revizija povijesti, kao i izbacivanje "ne-osoba" koje režim više ne trpi iz povijesnih arhiva. To vuče paralele na Staljinove metode "brisanja" nepoželjnih osoba sa fotografija, knjiga i časopisa. Jedan je slavni primjer fotografija Staljina i Ježova, sa koje je izbrisan Ježov nakon što je smaknut i postao nepoželjan u SSSR-u.
"Naredbe dana" Velikog brata temelje se na Staljinovim "Naredbama dana" tijekom rata. Slogan ingsoca, "Naš novi, sretan život", se ponavlja na tele-ekranima, te također podsjeća na Staljinova izjavu iz 1935.: "Život je postao bolji, drugovi, život je postao veseliji." Zbog takvih paralela, 1984. je 1950. bila zabranjena u SSSR-u, ali skoro i u SAD-u i Britaniji tijekom kubanske krize.
Nacionalizam i ograničen vokabular
1984. zapravo proširuje Orwellov vlastiti esej Bilješke o nacionalizmu iz 1945. o manjku vokabulara potrebnog kako bi se objasnio nepriznat fenomen iza određenih političkih sila. Službeni "skraćeni" jezik Partije, Novogovor, ukazuje na tu problematiku. U eseju Why I Write [Zašto pišem], sam Orwell je utvrdio: "Pisati jednostavno snažnim jezikom podrazumijeva neustrašivo razmišljanje, a ako je netko neustrašiv, ne može biti politički komforan". Takva tema se nalazi i u 1984. jer država koristi jezik kako bi sve više proširila političku kontrolu nad ljudima koji govore isti. Partija stoga ima izvrnut i korumpirani jezik: Novogovor. Temelji se na teoriji tadašnjih pisaca da su misli ovisne o riječima koje ju izražavaju te stoga jezik koji ne sadrži određene riječi ili ideje neće moći odraziti te ideje među ljudima koji ga govore. Cilj Novogovora je da sve ideje koje ne slijede principe ingsoca postanu maglovite i neodređene, te su stoga nepodobne riječi kirurški uklonjene iz jezika. Time Partija ima 'vodootporan' politički jezik u kojem su sve "neodređene i plitke sjene značenja" starog jezika uništene, zajedno sa djelima velikih pisaca koji su ga koristili. I nacionalizam je utkan u radnju.
Ravnoteža između javnih i privatnih vrijednosti
Tijekom cijelog svog života, Orwell je nastojao ostvariti ravnotežu između javnih i privatnih vrijednosti, između kreativnog i neophodnog rada. Bio je zaokupljen javnim i političkim životom, ali je bio i svjestan važnosti privatnog života pojedinaca, kao i vrijednosti svakodnevice. Jedan od razloga zašto je smatrao da su prolovi u 1984. ostali ljudska bića - kao što je Winston komentirao Juliji - ležao je u njihovim privatnim životima i emotivnim vezama, koji su ostali nedodirnuti Partijom. Članovi Partije imaju privilegije koji prolovi nemaju, ali im Partija određuje koga će sresti, s kim će provesti slobodno vrijeme, s kim će stupiti u brak te njih stav prema svemu. Orwell je smatrao da bi država trebala opskrbiti društveni okvir za svoje građane, ali ne i diktirati kako će živjeti svoj privatni život; ako to učini, postati će manja ljudska bića.
Cenzura
Jedna od glavnih tema priče je cenzura, osobito u Ministarstvu istine, gdje se fotografije retuširaju a javni arhivi izmjenjuju kako bi se riješili neugodnih "ne-osoba" (ljudi kojih se Partija odlučila riješiti i izbrisati iz historije). Telekrani pokazuju nevjerojatno preuveličane i lažne brojke o stalno rastućoj ekonomiji i sve boljem životnom standardu, iako u stvarnosti građani žive sve lošije te čak i normalne namirnice postaju rijetkost. Stalno se dobivaju i izvještaji o velikim pobjedama na ratnom polju, iako je krajni cilj rata nepoznat a neprijatelji su neodređeni. No nitko od građana ne može neutralno povjeriti informacije jer Partija kontrolira sve medije. Sam Orwell je jednom izjavio: "Već u ranijoj dobi sam primjetio da se nijedan događaj ispravno ne objavljuje u novinama."
Poslušnost i slobodna volja
Partija zahtijeva da svi građani budu apsolutno poslušni prema državi. Za O'Briena, nije dovoljno što će netko postati potpuno poslušan rob: Winston mora u jednakoj mjeri zavoljeti Velikog brata u kojoj ga je isprva zamrzio. Stoga mu se mora slomiti otpor, prvo fizički, zatim psihički, kada izda Juliju, te tako izgubi svoj integritet i slobodnu volju. Julijina pobuna je pak više instinktivna i izravna od Winstonove, te zna čak bolje organizirati i sakriti svoje tajne aktivnosti. Ona također zna čemu Partija vodi restriktivnu politiku prema seksu: spolni čin mora biti ili dužnost u braku ili bezvoljni susret kako bi Partija seksualnu frustraciju mogla preusmjeriti u mržnju prema neprijateljima. Stoga, spolni odnos između Winstona i Julije je sam po sebi politička pobuna.
Nadziranje
Građani Oceanije, osobito članovi Šire partije, nemaju stvarne privatnosti. Mnogi žive u stanovima u kojima su dvosmjerni telekrani, koji istodobno emitiraju program ali i mogu služiti kao kamere koje snimaju sve oko sebe. Pošta se redovno otvara i čita prije slanja, Policija misli zapošljava tajne agente koji prijavljuju ljude subverzivnih misli. Ovo potpuno nadziranje građana osigurava kontrolu države.
Abbott Gleason, Jack Goldsmith i Martha C. Nussbaum navode kako se iz priče može interpretirati i nepolitička, ambivalentna tema. Prema njima, prava religija se ne nalazi u institucijama Oceanije, već u kontra-kulturi sljedbenika disidenta, Židova Emmanuela Goldsteina i njegovog teksta spasenja, zabranjene knjige. To vuče paralale sa ranim kršćanstvom tijekom Rimskog Carstva. Nova kultura agresivna prema religiji je potiskuje, ali se javlja prorok koji skuplja sljedbenike te se javlja novi zavjet koji potajno kruži po gradovima. Winston traži time oslobođenje od tiranije uz pomoć (ispostavlja se) zamišljenog proroka iz Izraela, što se može tumačiti kao doza poštovanja prema značenju kršćanskog evanđelja.
Recenzije
Recenzije romana bile su velikom većinom pohvalne. Kritika New York Timesa od 12. 6. 1949. bila je posebno pozitivna: "James Joyce, u liku Stephena Dedalusa, napravio je danas već slavnu podjelu između statične i kinetičke umjetnosti. Veliko umjetničko djelo je statično u svojem učinku: postoji u sebi samome, ne zahtijeva ništa izvan sebe. Kinetičko umjetničko djelo postoji kako bi zahtjevalo: nije samodostatno, već zahtjeva ili gnušanje ili žudnju kako bi ostvarilo svoju ulogu. [...] Orwellova 1984. je veliko ostvarenje kinetičke umjetnosti. Ovo možda znači da je njena veličina samo trenutna, njena snaga samo za nas, sada, za ovu generaciju, ovu godinu, da je možda osuđena da bude polog vremena. Svejedno je vjerojatno kako nijedno drugo djelo ove generacije nije stvorilo toliku žudnju za slobodom toliko iskreno a gnušanje tiranije sa tolikom punoćom."
Aldous Huxley, autor tematski slične distopijske knjige Vrli novi svijet, je 1949. napisao pismo Orwellu u kojem je hvalio 1984. kao "vrhunsku i duboko značajnu knjigu", ali je smatrao kako je totalitarna budućnost pogrešno predviđena jer je ipak izvjesnija 'meka moć' vladajuće klase: "Da li bi politika čizme-na-licu mogla trajati unedogled je upitno. Moje uvjerenje je da će vladajuća oligarhija pronaći manje agresivne i razorne načine vladanja i zadovoljavanja želje za moći, a ti će načini sličiti onima koje sam opisao u Vrlom novom svijetu." Orwell je odgovorio Huxleyju kako ipak sumnja u proročansku vrijednost Vrlog novog svijeta jer "nijedno društvo takve vrste ne bi moglo opstati duže od nekoliko generacija, jer bi vladajuća klasa koja jedino misli u terminima 'dobre zabave' brzo izgubila svoju vitalnost".
Odjek i utjecaj
Potkraj 1970-ih, i naročito u razdoblju uoči 1984. godine, došlo je prave hiperinflacije upotrebe ovog romana kako bi se opisali razni događaji: od afgansko-sovjetskog rata, iranske talačke kriza, politizacije olimpijskih igara 1980. i 1984., uvođenja policijskog sata u Poljskoj i Filipinima, američke umiješanosti u sukobima u Libanonu i Nikaragvi, pa sve do ponovnog izbora Ronalda Reagana za američkog predsjednika potkraj 1984. - sve je postalo prilika da vijesti govore i uspoređuju u "orvelovskim" konotacijama.
U rujnu 2009., engleski alternativni rock bend Muse je objavio album The Resistance, u kojemu su bile pjesme koje je nadahnula 1984.
Reference na teme, koncepte i detalje iz romana su se često javljale u popularnoj kulturi, osobito u popularnoj glazbi i medijima. Jedan je primjer popularna TV reality emisija Big Brother, u kojoj skupina ljudi žive zajedno u velikoj kući, izolirani od svijeta dok ih stalno snimaju kamere.
U studenom 2011., vlada Sjedinjenih Država je pred Vrhovnim sudom SAD-a izjavila da želi nastaviti koristiti praćenje individualaca pomoću GPS-a bez da prvo zatraži nalog. Kao odgovor, sudac Stephen Breyer je pitao što to znači za demokratsko društvo. Breyer je zapitao: "Ako pobijedite u ovom slučaju, onda ništa ne sprječava policiju ili vladu od javnog nadziranja svakog građana SAD-a 24 sata dnevno. Dakle, ako pobjedite, stvarate nešto što zvuči kao 1984...."
1984., roman je adaptiran u istoimeni film u kojem je glumio John Hurt kao Winston Smith. 2006., filmska verzija O za osvetu je puštena u kino distribuciju, te je imala iste teme i principe kao 1984., a u jednoj od ključnih uloga je također glumio John Hurt, ovog puta kao "Veliki brat." Epizoda serije Doctor Who, zvana The God Complex, opisuje svemirski brod maskiran kao hotel koji ima sobu broj 101. Mnogi uzimaju i slavni kultni ZF film Brazil Terryja Gilliam iz 1985. kao svojevrsnu parafrazu svijeta 1984. Radni naslov tog filma bio je ''1984. 1/2''.
Razni teoretičari zavjere, kao što su David Icke, Alex Jones i drugi, često su spominjali Orwella i 1984. u kontekstu svojih teorija o smjeru kojim neki političari žele odvesti moderno društvo.
2005., časopis Time je 1984. stavio na popis sto najboljih romana napisanih na engleskom jeziku od 1923. Prema istraživanju 500 britanskih profesora iz 2013., u kojem se tražilo da nabroje najdraže knjige, 1984. se našla na visokom šestom mjestu.
Adaptacije
Krajem 1983. je Radiotelevizija Beograd emitirala posebno izdanje emisije Petkom u 22 posvećeno Orwellovom romanu i pod naslovom Dobro veče, gospodine Orvel. U njoj je dramatizirana jedna scena iz romana, a u njoj je lik Winstona Smitha tumačio Petar Kralj, a lik Parsonsa Slobodan Aligrudić.
Nekropola stećaka Gorica (Stolac)
Nekropola sa stećcima i nišanima na Gorici, na lokalitetu Stari harem, opština Stolac, sadrži nadgrobnike iz istorije Bosne i Hercegovine u srednjem vijeku. Na sjednici komisije za očuvanje nacionalnih spomenika održanoj 4. februara 2008. godine, nekropola je proglašena za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik. Nacionalni spomenik čini nekropola sa 63 stećka i 3 preostala nišana, koji su vidljivi iznad zemlje.
Historija
Imena Stolac i Vidoški se od pojavljivanja u istorijskim izvorima stalno isprepliću. Oba su ostala u upotrebi skoro do kraja XIX vijeka. U srednjem vijeku područje naselja Stoca pripadalo je župi Vidoši. Vidovo polje javlja se 1417. godine u latinskom prevodu "Planum Sancti Viti“. Prvi siguran podatak o Stocu u srednjem vijeku je iz XV vijeka, tj. iz 1420. godine "Loco dicto Stolac", a ponovo se javlja nekoliko godina kasnije 1436. godine. Vidoški grad prvi put se pominje u povelji od 19. februara 1444. godine, te u seriji povelja koje slijede do 1454. godine, kao posjed Stjepana Vukčića Kosače. Arheološkim radovima 1976. godine nisu otkriveni jasni ostaci srednjovjekovnog grada, ali se pretpostavlja da su prekriveni gradnjom utvrđenja iz doba austrougarske uprave.
U dubrovačkim izvorima iz 1463. godine pod nazivom Stolac pominje se i Vidoški grad, odnosno stolačka tvrđava i naselje ispod njega.
Liberum veto
Liberum veto (prevedeno sa latinskog: slobodno zabranjujem) bilo je u poljskoj historiji zakonsko pravo svakog delegata Sejma (parlamenta koji je vršio zakonodavnu vlast) da sam svojim glasom pobije svaki prijedlog zakona koja se razmatra ili da raspusti Sejm i poništi sve akte donesene tokom zasjedanja.
Karakteristike i historija
To se pravo baziralo na pretpostavci da su svi pripadnici poljskog plemstva - politički apsolutno jednaki. Iz njihovih redova birali su se delegati za Sejm koji je zapravo bio Dijeta.
Nekropola stećaka Gorica (Stolac)
Opis
Natpis je urezan u dva reda. Transkripcija glasi:
Liberum veto
Karakteristike i historija
Iako je kralj Stanisław August Poniatowski (vladao 1764.-95.) pokušao provesti ustavne reforme, među kojima je bilo i ograničenje prava liberum veta, uspio je samo izazvati građanski rat i rusku vojnu intervenciju 1767., koja je kulminirala - Prvom podjelom Poljske 1772.
Nekropola stećaka Gorica (Stolac)
Opis
Slova natpisa urezana su plitko, a njihovi potezi nisu uvijek spojeni jedan s drugim, te se tekst nije mogao lako rekonstruirati. Iz natpisa se da zaključiti da je županica pokopana pod nadgrobni spomenik i da je njen muž bio župan u svojstvu političkog ili sudskog predstavnika mjesta, općine ili kraja imenom Ruda o kojem nema spomena na terenu. Treba naglasiti da u susjednom selu Ošanićima živi nekoliko obitelji Rudića, starosjedilaca ovog kraja.
Liberum veto
Karakteristike i historija
Tek nakon što je Poljska pretrpjela te nedaće, njeni su politički lideri usvojili novi Ustav 3. maja 1791. koji je ukinuo liberum veto.
Nekropola stećaka Gorica (Stolac)
Opis
Ne može se tačno odrediti vrijeme nastanka natpisa, ali scene turnira, figure luka sa strijelom, upućuju na vrijeme masovne upotrebe hladnog oružja i zabavljanja viteškim igrama, što je moglo biti od XIV do kraja XV vijeka, kada je i natpis mogao biti urezan.
Nišani
Na osnovu ilustrirane dvije osnovne varijante nišana; pravougaonog oblika sa piramidalnim završetkom i u formi stele, nišani se datiraju u period druge polovine XV i prve polovine XVI stoljeća, kojem pripadaju i najraniji primjeri nišana u Bosni i Hercegovini. Ukrasi ilustrirani na nišanima su traka i polujabučica.
Álvaro Obregón, Ignacio Zaragoza
Álvaro Obregón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ignacio Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2012 m.
Kuupik Kleist
Jakob Edvard Kuupik Kleist (Qullissat, 31. mart 1958. -) je grenlandski ljevičarski političar socijalističke orijentacije koji se trenutno nalazi na mjestu premijera Grenlanda.
Rodio se kao dijete danskog radnika i gluhe inuitske majke i odrastao kod udomitelja. Školovao se na Grenlandu, sve dok godine 1975. u dobi od 17 godina nije poslan u Dansku, iako nije govorio danski jezik. Godine 1983. je diplomirao socijalni rad na Univerzitetu Roskildea, pa se potom vratio na Grenland. U Nuuku je od 1988. do 1991. poučavao novinarstvo, da bi od 1996. radio kao direktor vanjskih poslova u grenlandskoj vladi. Od 2001. do 2007. je u danskom Parlamentu zastupao Grenland kao član separatističke stranke Inuit Ataqatigiit (IA). Nakon izbora u junu 2009. na kojima je pobijedila IA, postao je premijer Grenlanda, prvi koji će upravljati Grenlandom nakon proširenja ovlasti lokalne uprave.
St. James’s Palace
St. James’s Palace (prevedeno Palača sv.Jakova) je ime najstarije londonske rezidencije engleskih monarha u ulici Pal Mall u Boroughu City of Westminster.
Historija
Kraj oko Parka St. James bio je mjesto gdje se za srednjeg vijeka nalazila bolnica za gubavce. Kralj Henry VIII kupio je 1531. taj teren da sagradi palaču i groblje (danas je to mjesto gdje se nalazi Green Park, zbog tog je proveo drenažu tla i naselio ga jelenima. Blizina Westminsterske opatije, Whitehalla i Londonskog Citya ubrzo je pretvorila palaču u najomiljeniju i najfrekvenniju rezidenciju kraljevske porodice, a to se nastavilo i za vladavine monarha iz dinastije Tudor i Stuart.
U toj palači je umrla Mary Tudor, a Elizabeta navodno čvrsto spavala dok je se španjolska Nepobjediva armada približavala La Manchu. Tu je kralj Charles Stuart proveo svoju posljednju noć prije nego što je pogubljen. Njegov veliki rival Oliver Cromwell toliko je prezirao tu palaču da ju je htio pretvoriti u zatvor, ali ga je smrt spriječila u tom.
Palača je svoje najslavnije dane imala početkom 18. vijeka, i to nakon što je Palača Whitehall izgorjela do temelja. Tad je postala glavna rezidencija monarhije sve dok drugi katastrofalni požar 1809. nije prisilio Georga III da se preseli u Buckinghamsku palaču. Palača je ubrzo nakon toga obnovljena, ali nikada više nije dosegla nekadašnji sjaj, od kad je kraljica Viktorija stupila na tron 1837., Buckinghamska palača postala je službena rezidencija Britanske monarhije.
Palača St. James se danas uglavnom koristi za prijeme, vjenčanja i slične državne ceremonije, ali i kao službena rezidencija stranih državnika kad dolaze u službeni posjet Ujedinjenom Kraljevstvu, iako tehnički često ne odsjedaju u njoj. Princeza Diana živjela je u palači jedno kratko vrijeme do razvoda 1996. godine, nakon kojeg se preselila u Palaču Kensington. Jedini član kraljevske porodice koji danas živi u palači je Princeza Anne.
Popis iranskih vulkana
Popis iranskih vulkana:
Meiern, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 247 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1311 m.
Asswiller
Asviler je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna koja pripada prefekturi Savern.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 230 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 38 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,02 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 337 m, a minimalnoj 256 m).
Stupnje
Stupnje je naseljeno mjesto u okrugu Povaška Bistrica, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 706 stanovnika.
Presa de Joya de Mulas, Pénjamo
Presa de Joya de Mulas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Eupatolin
Eupatolin je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 492,429 Da.
Presa de Joya de Mulas, Pénjamo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1815 m.
Garessio, Cuneo
Garessio je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2612 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 578 m.
Opština Mexicaltzingo, México
Mexicaltzingo je opština u Meksiku, u saveznoj državi México. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2608 m.
Popis premijera Grenlanda
Slijedi popis premijera Grenlanda. Premijer predstavlja šefa vlade koji je obično vođa većinske stranke u Parlamentu Grenlanda, koji se na danskom zove Landsting. Funkcija je uvedena godine 1979. sa uspostavljanjem samouprava|samouprave Grenlanda u okviru Kraljevine Danska.
Za vodeće izvršne funkcije prije 1979 v. Popis guvernera Grenlanda.
Casalino I, Parma
Casalino I je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 617 m.
Zalate de los Ibarra, Culiacán
Zalate de los Ibarra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Buena Vista, Uriangato
Buena Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Uriangato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1859 m.
El Camionero, Restaurante, Rosamorada
El Camionero, Restaurante je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Rosamorada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Bedford, Indiana
Bedford je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13.413, što je 355 (-2,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Xahuentla, Atlixco
Xahuentla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Atlixco.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1756 m.
Bolsena, Viterbo
Bolsena je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3468 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 316 m.
Opština Dragomirești, Vaslui
Dragomirești je opština u Rumuniji u okrugu Vasluj.
Ukrajinska katolička crkva
Ukrajinska katolička crkva se može odnositi na:
Clinica Madonna del Tufo, Roma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 624 m.
Tlahuelilpan, Hidalgo
Tlahuelilpan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2064 m.
Suchá na Parni
Suchá na Parni je naseljeno mjesto u okrugu Trnava, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 2.202 stanovnika.
Nuevo Simojovel, Ocozocoautla de Espinosa
Nuevo Simojovel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Jonathan Motzfeldt
Jonathan Motzfeldt (25. septembar 1938.-28th october 2010) was grenlandski političar koji je bio prvi premijer Grenlanda nakon što je Grenland stekao godine 1979. stekao samoupravu u okviru Kraljevine Danske. Prvi put je premijer bio od 1. maja 1979. do 18. marta 1991. godine, a drugi put od 19. septembra 1997. do 14. decembra 2002. Nekoliko puta je bio predsjednik grenlandskog Landstinga. Motzfeld je trenutni predsjednik Zapadnonordijskog savjeta.
Ubice mog oca (sezona 3)
Treća sezona TV-serije Ubice mog oca je premijerno emitovana na programu srpske TV-mreže Top TV od 11. novembra 2018. godine do 21. januara 2019. godine.
Radnja sezone
Inspektor Aleksandar Jakovljević rešava novi slučaj - slučaj ubistva uglednog lekara koji ide u nekoliko pravaca sa neočekivanim preokretom na kraju. I ovde se opisuje tj. zahvata odnos ličnog i javnog odseka u oblasti zdravstva. Uporedo sa tim, odvija se veliki rat između narko klanova oko borbe za prevlast na tržištu droge od čega Marjanović dugo pokušava da skloni Aleksandra, ali je to nemoguće. Prošlost od koje se Aleksandar još nije oporavio, smrt njegovog oca Mileta, ponovo kuca na vrata jer saznaje bolnu istinu koja menja sve.
Povremena postava
• 2Dejan Josić kao Dr.Dimitrijević
Dresden, Tennessee
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.005, što je 150 (5,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
José María Morelos, Ignacio Zaragoza
José María Morelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ignacio Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 232 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2032 m.
Potoci, Bicaz
Potoci je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Bicaz.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 289 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 577 m.
Liga prvaka
Liga pravaka ili Liga šampiona je naziv koji se koristi za različita sportska natjecanja. Najčešća su:
Može se također donositi:
Sjeverni Ayrshire
Sjeverni Ayrshire (škotsko-gelski: Siorrachd Inbhir Àir a Tuath, engleski: North Ayrshire) je jedno od 32 područnih vijeća i namjesništva na zapadu Škotske.
Geografske karakteristike
Glavnina površine nalazi se u pokrajini Ayrshire, a područna vijeća sa kojima graniči su Renfrewshire, Istočni Ayrshire i Južni Ayrshire. Sadrži i otok Arran (tradicionalno u pokrajini Buteshire) i još neke otoke donjeg dijela zaljeva Firth of Clyde, uključujući Great Cumbrae (Veliki Cumbrae) i Little Cumbrae (Mali Cumbrae).
Istočni Ayrshire zauzima površinu od 885.39 km² i ima 136,920 stanovnika, a administrativni centar mu je Irvine.
Gari, Cuneo
Gari je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 995 m.
Baromesnil
Baromenij je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 259 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 124 metara (maksimalnoj 140 m, a minimalnoj 74 m).
Zapadnonordijski savet
Zapadnonordijski savet je organizacija za saradnju parlamenata i vlada: Farskih Ostrva, Grenlanda i Islanda. Savet je osnovan 1985 godine pod nazivom »Zapadnonordijski parlamentarni savet saradnje«, ali je naziv promenjen 1997. Savet se sastoji od šest članova parlamenata zemalja članica koje postavljaju sami parlamenti.
Članice saveta dele skoro identičnu istoriju, Farska Ostrva i Grendland su autonomne teritorije Danske i Island, bivša teritorija Danske. Takođe imaju slučnu privredu, sve zavise od ribarstva. Glavne teme razgovora su:
Zapadnonordijski savet i Nordijski savet su različite organizacije, iako postoji saradlja između njih.
Stari grad Doboj
Stari grad Doboj je srednjovjekovni grad na području Usore, Doboja, Bosna i Hercegovina.
Lokacija
Nalazi se na stjenovitom brijegu iznad doline rijeke Bosne, nasuprot ušću rijeke Spreče. Nešto južnije je i ušće rijeke Usore u Bosnu.
Historija
Sagrađen je u 13. ili u prvoj polovini 14. vijeka. Prvi put Doboj se spominje u pismu Dubrovčana od 28. 6. 1415. godine. U Doboju je 1449. godine postignut sporazum između bosanskog kralja Stjepana Tomaša i Ugarske o zajedničkom vojnom nastupu protiv Osmanlija. Sredinom 15. vijeka ovo podrušje bilo je poprište bosanske, mađarske i turske strane da bi konačno 1476. ušlo u sastav turske države.
Nakon Beogradskog mira 1739. godine osnovana je dobojska kapetanija. Po teritoriji i broju vojnika spadala je među male kapetanije. Grad je napušten 1851. godine.
Tokom Drugog svjetskog rata tvrđava u Doboju bila je adaptirana u savremeno ratno utvrđenje. Nijemci su južnu kulu, glavnu tabiju i plato gornje tvrđave adaptirali u savremene bunkere. Hala ispod glavne tabije prekrivena je betonskom pločom.
Opis
Dobojska tvrđava sastoji je iz gornjeg i donjeg dijela utvrđenja. Konfiguracija terena uslovila je oblik utvrđenja nepravilne trougaone osnove. Sjeverna strana je najbolje utvrđena.Gradski bedemi, dužine 70-80 m, spuštaju se niz najistaknutija “rebra” brda. Tokom vremena utvrđenje je pretrpjelo razne adaptacije. Cjelokupna površina utvrđenja iznosi oko 3600 m2. Plato gornjeg dijela utvrđenja koji je prvobitno bio krševit i strm, nasut i zaravnan u osmanskom periodu, kada se pojavila potreba za bastionima i podupiranjem bedema.
Gornji dio tvrđave, prvobitno sagrađeno srednjovjekovno utvrđenje, smješten je na vrhu kamene glavice. Sastoji se od glavne kule, cisterne, ekonomske zgrade ispod glavne kule, južne isturene kule i obziđa. Od prvobitnih spoljnih bedema na samom vrhu tvrđave sačuvan je samo sjeverozapadni ugao, kasnije pretvoren u bastion, i sjeverni dio zapadnog bedema. Srednjovjekovni bedemi prvobitnog utvrđenja debeli su oko 1 m. Svi vanjski prvobitni bedemi još su u periodu srednjeg vijeka ojačani. Južna kula je pretvorena u manji bastion šestougaone osnove. Nešto kasnije dozidan je obor na istočnoj strani, koji preuzima funkciju prednje linije odbrane.
U 18. stoljeću, funkciju prednje linije odbrane dobijaju dograđeni spoljni dijelovi utvrđenja. Vanjski plašt tih bedema je visok, a sa unutarnje strane bedem je bio visine do oko jednog metra. Bedemi gornjeg dijela tvrđave su takođe ojačani. Unutar njih sagrađena je manja kula u sjeveroistočnom uglu, a paralelno sa njom na vanjskoj strani bedema dograđena je velika tabija. Sjeverozapadni ugao takođe je adaptiran u veliku tabiju. Uz glavnu kulu sagrađena je manja barutana zidova debelih 1,5 m. Sjeverni zid i tabije imali su otvore za topove. Na istočnom zidu napravljen je tajni prolaz.
Stari grad Doboj je nacionalni spomenik BiH.
Locre, Vicenza
Locre je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 635 m.
Studjenjec
Studjenjec je naseljeno mjesto u okrugu Ljevoča, u Prešovskom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 492 stanovnika.
Eupatolitin
Eupatolitin je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 346,288 Da.
Straci, Reggio Calabria
Straci je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 100 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Zapotlán de Juárez, Hidalgo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8344 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2380 m.
Fudbalske pozicije
U nogometnoj igri, svaki od jedanaest igrača u momčadi ima svoju određenu ulogu u određenom dijelu terena. Momčad se sastoji od jednog vratara i deset aktivnih igrača, koji obavljaju razne zadatke u veznom redu, obrani ili napadu, ovisno koja je formacija izabrana. Kako je igra evoluirala, taktike i formacije su se mijenjale, baš kao i imena pozicija u nogometu.
Priroda modernog nogometa je da pozicije nisu toliko formalizirane kao u ostalim nogometu srodnim sportovima (američki nogomet, ragbi...). Svejedno, igrači tijekom svoje karijere najčešće igraju na jednoj poziciji, jer svaka pozicija zahtijeva određene sposobnosti. Igrači koji bez problema igraju na više pozicija se, u nogometnoj terminologiji, nazivaju korisni igrači.
Casalino, Parma
Casalino je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Ixtacabatempa, Atlahuilco
Ixtacabatempa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atlahuilco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1969 m.
Casalino, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 390 m.
Fudbalske pozicije
Vratar
Biti vratar u nogometu nije lako, jer to je najspecijaliziranija pozicija u cijeloj igri. Posao vratara je nadasve obramben: štite gol svoje momčadi i pokušavaju spriječiti protivnika da poentira. Oni nose opremu kojom se razlikuju od svojih suigrača, protivnika te sudaca. Dozvoljeno im je koristiti se rukama, ali samo u za to predviđenom prostoru, šesnaestercu. Vratar se mijenja kao i svaki drugi igrač, no ako je vratar dobio crveni karton ili je ozlijeđen, a više nema zamjena na raspolaganju, tada jedan od aktivnih igrača prelazi na mjesto vratara.
Palo Alto, Tlacotalpan
Palo Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlacotalpan.
Fudbalske pozicije
Vratar
Vratar u nogometu je specijaliziran za isključivo tu poziciju, pa se vratar ne pojavljuje u nijednoj drugoj ulozi, iako ima vrlo rijetkih iznimaka. Jorge Campos, vratar meksičke reprezentacije, osim što je bio vratar, imao je nevjerojatno dobre predispozicije i za mjesto aktivnog igrača. Kada je zatrebalo, Campos bi postao napadač! Vratari s dobrom tehnikom znaju izvoditi slobodne udarce i jedanaesterce, iako se ni to ne vidi često zbog očitog razloga: gubitak lopte dok vratara nema na golu znači lagan posao za napadače da zabiju gol. Primjeri ovakve vrste vratara su José Luis Chilavert, Paragvajac i vratar nacionalne momčadi, te Rogério Ceni, Brazilac. Oba vratara su postigla više od 60 pogodaka tijekom svojih profesionalnih karijera.
Palo Alto, Tlacotalpan
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Fudbalske pozicije
Vratar
Tjelesna snaga, visina, skakačke sposobnosti i dobro procjenjivanje su cijenjene kvalitete vratara zbog kontrole visokih lopti, pokretljivosti i baratanja loptom. Tradicionalno, dribling, kontrola loptom i dodavanje najčešće nisu bili potrebni vratarima. No, uvođenje pravila po kojem vratar ne smije uzeti loptu u ruke nakon što mu je ona vraćena nogom od suigrača, dovelo je i do potrebe za tim sposobnostima.
Lars Emil Johansen
Prije stvaranja grenlandskog parlamenta, Johansen je zastupao Grenland u danskom Folketingu, a potom godine 1979. postao njegov član. Od 1987. do 1997. je bio vođa stranke Siumut (Naprijed). Od 2001. ponovno zastupa Grenland u Folketingu.
Gugi, Verona
Gugi je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Fudbalske pozicije
Središnji branič
Posao središnjeg braniča (još zvanog i centarhalf) je zaustavljanje protivnika, najčešće napadača da zapucaju prema golu ili da loptu unesu u njihov šesnaesterac. Kao što im ime govori, igraju u sredini. Većina momčadi igra s dvojicom središnjih braniča smještenih ispred vratara. Dva su načina obrane koje koriste središnji braniči:
Središnji braniči su najčešće visoki s istaknutim sposobnostima uklizavanja i kontrole lopte glavom, kao i čitanje igre. Nimalo nisu privlačni što se tiče kvalitete nogometa, ali zato njihov učinak u obrani i stalno rušenje protivničkih napada čini ih vrlo poželjnima. Naravno, postoje i središnji braniči koji imaju i finu tehniku dodavanja, driblinga...
Gugi, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 187 m.
Fudbalske pozicije
Središnji branič
U današnjem nogometu stručnjaci smatraju da su Nemanja Vidić, John Terry, Alessandro Nesta i Carles Puyol najbolji središnji braniči.
Libero
Libero (tal. slobodan, nesputan) je višestruko upotrebljivi branič koji nastoji ometati protivnike i loptu da dođe do crte šesnaesterca. Njihova uloga je "maštovitija" od središnjih braniča koji uglavnom sudjeluju u obrani. Naime, libero igrači najčešće grade kontranapade iz svoje polovice, i kao takvima im treba poboljšana kontrola lopte i sposobnost dodavanja. Ipak, libero igrači su najčešče obrambeni igrači. U catenaccio sustavu igre, najpopularnijeg tijekom 60-ih godina 20. stoljeća, libero je služio isključivo u obrambene svrhe.
Kao što je već rečeno, brojni libero igrači uspješno iznose loptu izvan obrane i počinju kontranapade na drugoj strani koji znaju biti od velike koristi za momčad. To im omogućuju neke taktičke (čitanje igre, predviđanje, pozicioniranje...), te tehničke mogućnosti i sposobnosti (dodavanje, izvrstan pregled igre...). Takve sposobnosti su imali legendarni Franz Beckenbauer, Gaetano Scirea, Ronald Koeman i Franco Baresi. U današnjem nogometu, Rafael Marquez se ističe na libero poziciji.