cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Melatoninski receptor 1B
Klinički značaj
Nekoliko studija je identifikovalo da su mutacije MTNR1B receptora vezane za povišeni prosečne nivoe krvnog šećera, i za oko 20 procenata povišen rizik razvoja tip 2 dijabetesa. MTNR1B iRNK je izražena u ljudskim Langerhansovim ostrvcima, i imunocitohemija potvrđuje da je prvenstveno lociran u beta ćelijama.
MT2R ligandi
Sledeći MT2R ligandi su selektivni u odnosu na MT1R:
Cany-Barville
Kani Barvil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3364 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 247 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 25 metara (maksimalnoj 126 m, a minimalnoj 10 m).
Kaurava
Izraz Kaurava potječe iz sanskrit i označava potomka Kurua, legendarnog kralja koji je predak mnogih likova u Mahabharati.
1. u širem značenju on predstavlja sve potomke Kurua. To uključuje i braću Pandava, pa se to značenje koristi i u Mahabharati, pogotovo u ranijim dijelovima.
2. češće i uže značenje je ono koje prestavlja stariju lozu potomaka kralja Kurua. To ga ogrnaičava na djecu kralja Dhritarashastre, s obzirom da je njegova loza starija među potomcima Kurua. Ono isključuje djecu mlađeg brata brother Pandua, koji je osnovao vlastitu lozu Pandave.
Ostatak članka se bavi s Kauravama u užem smislu, odnosno djeci Dhritarashtre i kraljice Gandhari. Kada se ona spominju, ponekad koristi još uži termin -, izvedenica (Dhritarashtre).
Prema standardnim tekstovimna, Gandhari je htjela stotinu sinova, te joj je Vyasa udijelio tu blagodat. Zatrudnjela je, ali nije rodila dvije godine, sve dok iz nje nije izašao komad mesa. Vyasa je taj komad mesa izrezao na stotinu i jedan komad, i iz njih se s vremenom izrasli stotinu dječaka i jedna djevojčica.
Priču valja tumačiti u svjetlu spora oko nasljedstva kraljevskog prijestolja. Ona tvrdi da se Duryodhana, najstariji sin Dhritarashtre, kasno radio, usprkos očevog ranijeg braka. To ide u prilog u njegovom rođaku Yudhisthitri kada bude tražio prijestolje, jer je on najstariji iz svoje generacije.
Iako su svih stotinu sinova poznati po imenu, samo prvih nekoliko se obično spominje u Mahabharati. Prvih pet su;
Ostali imenovani sinovi su Vikarna, Durmukha i Chitra.
Sinovi Kaurava su se borili u Velikom ratu. Duryodhana je imao 29 sinova, od kojih je malo preživjelo. Nakon smrti Dushasana, drugog kaurave, Purujit je postao Kaurava Yuvaraja. Nakon njegove smrti, Sudarsha je postao Yuvaraj. Nakon što su svi poraženi, Ashwathhama je okrunio Durmukhu, najmlađeg sina Duryodhane, za kralja i nastavio borbu. Odselili su na zapad i osnovali pleme Kathi koje danas živi u Kathiawaru, u Gujaratu.
Kći je dobila ime Dushala.
Svi muški Kaurave su ubijeni u velikoj bitci kod Kurukshetre.
Serotoninski receptor
thumb|[[Serotonin]] Serotoninski receptori, takođe poznati kao 5-hidroksitriptaminski receptori ili 5-HT receptori, su grupa G protein-spregnutih receptora i ligandom-kontrolisanih jonskih kanala (LGIC) nađenih u centralnom i perifernom nervnom sistemu. Oni posreduju pobuđivačku i inhibitornu neurotransmisiju. Serotoninski receptori su aktivirani neurotransmiterin serotoninon, koji deluje kao njihovi prirodni ligand.
Serotoninski receptori posreduju oslobađanje mnogih neurotransmitora, kao što su glutamat, GABA, dopamin, epinefrin / norepinefrin, i acetilholin, kao i mnogih hormona, oksitocin, prolaktin, vazopresin, kortizol, kortikotropin, i supstanca P, između ostalih. Serotoninski receptori vrše uticaj na razne biološke i neurološke procese kao što je agresija, anksioznost, apetit, spoznaja, učenje, memorija, raspoloženje, mučnina, spavanje, i termoregulacija. Serotoninski receptor su meta mnogobrojnih farmaceutskih i zabranjenih medikamenata, uključujući mnoge antidepresante, antipsihotike, anoreksike, antiemetike, gastroprokinetičke agense, antimigrenske agense, halucinogene, i entaktogene.
Klasifikacija
Sa izuzetkom 5-HT3 receptora, koji je ligandom-kontrolisani jonski kanal, svi drugi serotoninski receptori su G protein spregnuti receptori koji aktiviraju intracelularnu kaskadu sekundarnih glasnika čime proizvode pobuđivački ili inhibitorni respons.
Hinsdale, Illinois
Hinsdejl je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 16.816, što je 533 (-3,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
NGC 582
NGC 582 je galaksija u zviježđu Trokut.
Krišna
Krišna ili Kršna (sanskrt Kṛṣṇa, कृष्ण na Devanagariju,  na IAST-u), je prema raznim hindu tradicijima osmi avatar Vishnua. U Bhagavad Giti (e.g., 10.15 i 15.19 ), on je prikazan kao Vrhovno Biće i najviši Bog. Tako je, prema tradicijama kao što je Gaudiya Vaishnavizam on izvor svih drugih inkarnacija.
Caracoi Agoin, Belluno
Caracoi Agoin je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Krišna
Krishna i priče vezane uz njega se pojavljuju kroz cijeli spektar hinduističkih filozofskih i teoloških tradicija. Iako se ponekad razlikuju u detaljima s obzirom na osnovna pitanja kojima se bavi određena tradicija, srž vjerovanja dijele sve. Ta srž uključuje božansku inkarnacijsku, pastoralno djetinjstvo i mladost, te život kaod herojski ratnik i učitelj. Ogromna popularnost Krishne u Indiji je dovela do toga da mnoge indijske religije koje ne pripadaju hinduizmu imaju vlastita tumačenja o njegovom liku.Krishna se često prikazuje kao dječak koji jede maslac ili koji svira flautu.
Alberti
Alberti (de Albertis, degli Alberti), splitska patricijska obitelj. Prema Francescu Carrari podrijetlom su iz Firence odakle su kao pristaše gibelina u sukobima s gvelfima morali pobjeći, pa se jedan ogranak doselio u Split. Od 14. stoljeća nastavali su četvrt Sv. Petra zajedno s obiteljima Cindro, Grisogono i Marulić. Austrijsku potvrdu plemstva dobili su 1822. godine.
Caracoi Agoin, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1265 m.
Alberti
Povijest
Prvi članovi obitelji u Splitu spominju se od 13. stoljeća, ali se sa sigurnošću mogu pratiti od kraja 14. stoljeća. Tako se prvom osobom iz obitelji može smatrati Teodozija, unuka Dujmovog koji je 1243. godine poginuo u sukobu s Ugrima i Hrvatima iz Klisa.
U 14. stoljeću istaknuo se Janko Alberti, čija se nadgrobna ploča s ugraviranim likom viteza može vidjeti u splitskoj katedrali. Godine 1553. obitelj Alberti navodi se u popisu splitskog plemstva.
Za vrijeme kratkotrajnog oslobođenja Klisa 1596. godine istaknuo se kao junak Ivan Alberti.
Austrijsko plemstvo potvrđeno im je 1822. godine, a titula conte 1907. godine. U 19. stoljeću djeluju splitski načelnik Petar i autonomaš Ivan Lovro. U 20. stoljeću obitelj se odselila u Italiju.
Jodobenzen dihlorid
Jodobenzen dihlorid je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 274,914 Da.
Beat the Boots
Beat the Boots box set je američkog glazbenika Franka Zappe, koji izlazi u srpnju 1991.g. Set je bio dostupan na svim formatima, LP, kazeta i CD. Na njemu se nalazi materijal od 15 godina Zappinog rada iz vremena od 30. rujna 1967. ('Tis the Season to Be Jelly) do 21. svibnja 1982. (dvije skladbe na As an Am).
Popis pjesama
Sve pjesme napisao je Frank Zappa, osim gdje je drugačije naznačeno.
As an Am
As an Am sadrži skladbe koje su snimane u različito vrijeme. Skladba 1, 19. svibnja 1981. studio Rockline, KLOS-FM, Los Angeles, California; skladba 2 i 3 21. svibnja 1982. studio Sporthalle, Cologne, Germany skladba 4 i 6, 31. listopada 1981. studio The Palladium, New York City.
The Ark
The Ark sniman u Boston, Massachusetts, 8. srpnja, 1969.
Freaks & Mother*#@%!
Freaks & Mother*#@%! sniman u Fillmore East, New York City, 13. studenog 1970. Originalano izdanje zvalo se Freaks and Motherfuckers.
Unmitigated Audacity
Unmitigated Audacity snimano u University of Notre Dame, South Bend, Indiana on 12. svibnja 1974.
Any Way the Wind Blows
Any Way the Wind Blows sniman u Nouvel Hippodrome, Pariz, 24. veljače 1979.
'Tis the Season to Be Jelly
'Tis the Season to Be Jelly sniman u Konserthuset, Stockholm, Sweden, 30. rujna 1967.
Saarbrücken 1978
Saarbrücken 1978 sniman u Ludwigparkstadion, Saarbrücken, Germany, 3. rujna 1978.
Ekonomija
Ћирилична верзија
Beat the Boots
Piquantique
Piquantique sniman u Solliden, Skansen, Stockholm, 21. kolovoza 1973.
Ekonomija
thumb|250px|[[Evropska centralna banka u Frankfurtu ]] thumb|250px|Berza u [[Njujorku]] Ekonomija je naučna disciplina koja proučava osnovna pravila ponašanja i ekonomske zakonitosti u ekonomskim aktivnostima. U svakoj epohi razvoja, ekonomija proučava ekonomske aktivnosti, kako društvo koristi oskudne resurse radi proizvodnje dobara i usluga i vrši njihovu raspodelu među članovima društva. Ekonomija je povezana i sa drugim naukama: sociologijom, demografijom, politikom i drugim.
Predmet izučavanja ekonomije je podeljen na dve glavne oblasti: mikroekonomiju koja proučava privredne subjekte (domaćinstva i preduzeća) sa stanovišta troškova proizvodnje, i makroekonomiju koja se bavi izučavanjem pojava i procesa kao što su: inflacija, nezaposlenost, industrijska proizvodnja i ekonomija države..
Racionalno korišćenje resursa u proizvodno-uslužnim delatnostima stvara mnoge proizvode i usluge. U razvijenim zemljama sveta poljoprivreda stvara 2% domaćeg učinka, industrija oko 30%, a ostatak su usluge, koje uključuju: bankarstvo, transport, zabavu i kulturu, komunikacije i informacije, turizam i javne usluge (odbrana, policija, obrazovanje i zdravlje). Usluge u ovim zemljama beleže najbrži rast učinka i izvoza. S druge strane, u nerazvijenim zemljama sveta poljoprivreda stvara najznačajniji deo domaćeg učinka, sa najvećim brojem stanovnika i sa najnižim prihodima. Tako usluge u ovim zemljama beleže veoma spor rast učinka i izvoza.
Može se zaključiti: ili
Etimologija
Današnji naziv ekonomske nauke koji se sa engleskog „economics” u srpskom jeziku prevodi i kao ekonomija i kao ekonomika, potiče od grčke reči „oikonomikos“ (οικονομικός). Ova reč je složenica koja povezuje grčke reči „nomos“ (νόμος), običaj, zakon i „oikos“ (οικος), kuća, i izvorno znači: zakoni upravljanja domaćinstvom. Veruje se da ju je prvi put upotrebio grčki mislilac Ksenofon (Ξενοφῶν, 427–355. pne.) koji je svoju knjigu koja objašnjava kako uspešno voditi poljoprivredno domaćinstvo nazvao „Oikonomikos“ (Oικονομικός)
Istorijska geneza razvoja ekonomije
Ekonomija je doživela dugi razvojni put, zavisno od promena ekonomske rezvijenosti i društvenih odnosa. Ekonomska misao započinje učenjem antičkih filozofa Ksenofonta, Platona i Aristotela, a nastavljaju je srednjovekovni skolastici i kanonisti, od kojih je najpoznatiji bio sveti Toma Akvinski. Opšta karakteristika tog razdoblja bio je normativizam, o čemu govore stavovi o trgovini, kamati, pravdnoj ceni itd., što je u vezi sa vrednostima i ciljevima, za razliku od pozitivne ekonomije koja predstavlja skup sintetizovanih znanja o onome što postoji u praksi – životu.
Prvi ekonomski teoretičari bili su merkantilisti (od 15. do 18. veka), koji su se zalagali za pozitivan platni bilans zemlje u međunarodnoj trgovini, koji bi se ostvarivao uz snažnu intervenciju države.
Engleski politički ekonomista Adam Smith je započeo modernu ekonomiju kao naučnu disciplinu preko svoje knjige "Bogatstvo naroda". Smith je u navedenoj knjizi zaključio da pojedinci vođeni "nevidljivom rukom" tržišta ostvarujući svoje interese ujedno ostvaruju i interese društva u cjelini. Smith je i odbacio merkantilistički zahtjev za ograničavanjem trgovine, tvrdeći da je trgovina korisna i da zemlje trguju na bazi apsolutnih prednosti ("teorija aposolutnih prednosti"). Smithov nasljednik David Ricardo je ponudio svoju teoriju međunarodne trgovine koja se odnosi na komparativne prednosti zemalja ("teorija komparativnih prednosti").
Naslanjajući se na radnu teoriju vrijednosti ekonomskih klasika, Karl Marx uvodi pitanje eksploatacije radnika u ekonomiji. Naime, smatrajući da rad čini osnovu vrijednosti nekog proizvoda, Marx je zaključio da višak rada prisvaja kapitalista, a protivno pravima radnika koji su uložili svoj rad u taj proizvod. Marksisti naknadno odbacuju druge teorije vrijednosti poput proizvodne teorije vrijednosti i grupe subjektivnih teorija vrijednosti.
Osnivačem Austrijske ekonomske škole se smatra Carl Menger koji je poznat po marginalnoj teoriji korisnosti. Ova teorija korisnosti spada u red subjektivnih teorija vrijednosti i suprotna je proizvodnoj teoriji vrijednosti koju su primjenjivali klasici prije Mengera. Austrijska ekonomska škola je najpoznatija po primjeni metodološkog individualizma koji pretpostavlja posmatranje individue i njenih akcija, te primat dedukcije nad indukcijom u procesu zaključivanja. Tržište se posmatra kao spontani poredak (katalaksija). Poznati predstavnici austrijske škole ekonomije su Friedrich August Hayek, Ludwig von Mises i Eugen von Böhm-Bawerk. Neki smatraju da je i Joseph Schumpeter pripadao ovoj školi mišljenja.
Vrste tržišta
Tržišnom ekonomijom smatramo ekonomiju zasnovanu na ravnoteži ponude i potražnje. Što je manje vlast uključena u tržište, to je tržište slobodnije. Krajnji vid takve ekonomije je liberalno društvo u kojem državni aparat nema uticaja na ekonomiju. Zagovornici takvog društva polaze od shvatanja da ekonomija teži ka ravnoteži zahvaljujuci zakonu spojenih posuda. Pojam globalizacije je usko vezan za ovakvo poimanje ekonomije.
Zagovornici planske ekonomije smatraju da je ekonomiju moguće kontrolisati kroz državnu intervenciju. Planska ekonomija podrazumijeva da postoji centralni planski organ koji će donositi odluke o cjelokupnom ekonomskom sistemu. Oštru kritiku ovakvom pristupu ekonomiji iznijela je Austrijska ekonomska škola.
Teorije ekonomije
Teorije ekonomije su: • 2
Predmeti izučavanja ekonomije
Ekonomija kao nauka bavi se razotkrivanjem, analizom i produbljivanjem saznanja o ekonomskim zakonitostima i pojavama u društvenoj proizvodnji sa stanovišta analize odnosa proizvodnje (klasična ekonomska teorija), odnosno racionalnosti upotrebe ograničenih resursa i neograničenih ljudskih potreba. Analiza se vrši na makro i mikro nivou.
Praksa
Savremena ekonomija koristi matematiku. Ekonomisti se oslanjaju na alate kalkulusa, linearne algebre, statistike, teorije igara, i informatike. Od profesionalnih ekonomista se očekuje da budu upoznati sa tim alatima, mada se samo manji broj njih specijalizuje u polju ekonometrije i matematičkih metoda.
Teorija
Formalna ekonomska teorija se oslanja na a priori kvantitativne ekonomske modele, koji zahvataju mnoštvo koncepata. Teorija se tipično bazira na ceteris paribus pretpostavci, što znači na držanju konstantnim svih promenljivih osim razmatrane. Pri kreiranju teorija, cilj je da se nađu one koje nemaju povećane informacione zahteve, koje proizvode preciznija predviđanja, i koje su proliferne u generisanju rezultata istraživanja u odnosu na prethodne teorije.
U mikroekonomiji, glavni koncepti su ponuda i potražnja, marginalizam, teorija racionalnog izbora, oportunitetni trošak, budžetska ograničenja, korisnost, i teorija firme. Rani makroekonomski modeli su bili usredsređeni na modeliranje odnosa između agregatnih promenljivih, međutim pošto se ispostavilo da se odnosi vremenom menjaju makroekonomisti, uključujući nove kejnzijaniste, su reformulisali svoje modele u obliku mikrofondacija.
Gore pomenuti mikroekonomski koncepti igraju važnu ulogu u makroekonomskim modelima – na primer, u monetarnoj teoriji, kvantitativna teorija novca predviđa da povećanje novčane mase povišava inflaciju, i za inflaciju se smatra da je pod uticajem racionalnih očekivanja. U ekonomiji razvoja, sporiji rast razvijenih nacija je u nekim slučajevima bio predviđen zbog opadajućih marginalnih povraćaja na investicije i kapital, i ta pojava je uočena u slučaju četiri azijska tigra. U nekim slučajevima ekonomska hipoteza je samo kvalitativna, a ne kvantitativna.
Prezentacije ekonomskih razmatranja često koriste dvodimenzionalne grafikone za ilustrovanje teorijskih relacija. Na višem nivou uopštenosti, Pol Samjuelsonova rasprava Fondacije ekonomske analize (1947) je koristila matematičke metode za predstavljanje teorija, posebno radi maksimizovanja bihevioralnih odnosa agenasa koji dosežu ravnotežu. Knjiga ima fokus na ispitivanju klase izjava zvanih operaciono smislene teoreme u ekonomiji, što su teoreme koje mogu da budu opovrgnute empiričkim podacima.
Empirijska istraživanja
Ekonomske teorije se frekventno empiriski testiraju, uglavnom putem ekonometrije koristeći ekonomske podatke. Kontrolisani eksperimenti koji su uobičajeni u fizičkim naukama su teško izvodivi i retko se sreću u ekonomiji. Umesto toga široke grupe podataka se obzervaciono studiraju; ovaj tip testiranja se tipično smatra manje rigoroznim od kontrolisanih eksperimenata, i zaključci su tipično u većoj meri okvirni. Međutim, polje eksperimentalne ekonomije je u porastu, i u sve većoj meri se koriste prirodni eksperimenti.
Statistički metodi, kao što je regresiona analiza, se često koriste. Praktičari koriste takve metode za procene veličine, ekonomskog značaja, i statističkog značaja („jačine signala“) hipotetizovanih relacija i za podešavanje nivoa buke drugih promenljivih. Takvim sredstvima, hipoteze mogu da budu prihvaćene, mada do toga dolazi u probabilističnom smislu, umesto izvesnosti. Prihvatanje je zavisno od opovrgavajućih hipoteza testovima preživljavanja. Upotreba široko prihvaćenih metoda ne proizvodi uvek konačne zaključke, niti čak konsenzus po datom pitanju, imajući u vidu različite testove, setove podataka, i prethodna verovanja.
Kritike bazirane na profesionalnim standardima i nereplikabilnosti rezultata služe kao dodatne provere protiv predrasuda, grešaka, i prekomerne generalizacije, mada je najveći deo ekonomskih istraživanja obeležen kao nereplikabilan, i prestižni žurnali su optuživani da ne omogućavaju replikaciju putem davanja pristupa kodu i podacima. Poput korošćenja teorija, upotrebe statističkih testova su otvorene za kritičku analizu. Kritički komentari ekonomskih publikacija u prestižnim žurnalima poput American Economic Review su znatno opali u zadnjih 40 godina. Ovaj trend se delom pripisuje podsticajima žurnala da se maksimizuje broj citacija radi ostvarivanja višeg ranga u indeksu citacija društvenih nauka (SSCI).
U primenjenoj ekonomiji, ulazno-izlazni modeli koji koriste metode linearnog programiranja se veoma često sreću. Velike količine podataka se obrađuju putem računarskih programa da bi se analizirao impakt pojedinih smernica; IMPLAN je jedan od dobro poznatih primera.
Eksperimentalna ekonomija promoviše upotrebu naučno kontrolisanih eksperimenata. Time je umanjena dugo primetna distinkcija ekonomije i prirodnih nauka, omogućavanjem izvođenja direktnih testova za ono što je ranije prihvatano u obliku aksioma. U nekim slučajevima je utvrđeno da aksiomi nisu bili u potpunosti korektni; na primer, igra ultimatuma je pokazala da ljudi odbacuju nejednake ponude.
U bihevioralnoj ekonomiji, psiholog Daniel Kahneman je dobio Nobelovu nagradu za ekonomiju 2002. godine zajedno sa Amosom Tverskim za njihovo empirijsko otkriće nekoliko kognitivnih sklonosti i heuristika. Slično empirijsko testiranje se vrši u neuroekonomiji. Još jedan primer je pretpostavka usko sebičnih preferencija u modelu kojim se testira za sebične, altruističke, i kooperativne preferencije. Te tehnike su podstakle neke autore da trvrde da je ekonomija „istinska nauka“.
Profesija
Profesionalizacija ekonomije, izražena u vidu porasta diplomskih programa ovog predmeta, je bila opisana kao „glavni izazov ekonomije od oko 1900-tih“. Većina većih univerziteta i mnogi koledži imaju smer, školu, ili departman u kojem se akademska zvanja dodeljuju za ovaj predmet, bilo da je to u okviru liberalnih umetnosti, poslovnih, ili profesionalnih studija.
U privatnom sektoru, profesionalni ekonomisti su zaposleni kao konsultanti, i u industriji, uključujući bankarstvo i finansije. Ekonomisti takođe rade za razne vladine departmane i agencije, na primer, za nacionalnu riznicu, centralnu banku ili statistički biro.
Nobelova nagrada za ekonomiju je nagrada koja se dodeljuje ekonomistima svake godine za izvanredne intelektualne doprinose polju.
Vidite još
• 2
NGC 583
NGC 583 je galaksija u zviježđu Kit.
Svetla faza fotosinteze
Svetlosna Reakcija sveukupnog procesa pod nazivom Fotosinteza, je onaj deo rekacije koji je nemoguć bez prisustva svetslosti. I ovom koraku solarna energija se transformiše u hemijsku energiju.
Kratak opis
Svetlost apsrobovana u hlorofilu, ili drugim fotosintetičkim pigmentima kao što su karoteni, se koristi kao energija za prenos elektrona i vodonika iz vode (ili nekog drugog donor molekula) u prihvatioca NADP+, koji se redukuje u oblik NADPH dodavanjem elektronskog para i jednog protona (atomsko jezgro vodonika). Voda, ili neki drugi donor molekul se cepa tokom procesa i tako svetlosna reakcija proizvodi kiseonik.
Svetlosna reakcija takođe proizvodi ATP molekul dodavanjem fosfatne grupe (ADP), procesom fotofosforilacijom. ATP je odličan izvor hemijske energije korišćene u mnogim biološkim procesima. Pritom imati na umu, da svetlosna reakcija ne proizvodi ugljene hidrate, kao na pr. šećer. Svetlosna reakcija se odvija u granama tilakoidne membrane. Kiseonik je sporedni proizvod.
Cachan (Dolina Marne)
Kašan je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Dolina Marne koja pripada prefekturi l'Haÿ-les-Roses.
Vanjske veze
{{Departman Dolina Marne u Francuskoj}} {{Departmani Francuske}} {{Klica-Francuska}}
Melatoninski receptor 1C
Melatoninski receptor 1C (MTNR1C) je protein koji je kodiran Mtnr1c genom. Ovaj receptor je identifikovan kod riba, vodozemaca, i ptica, ali ne kod ljudi.
Cachan (Dolina Marne)
Vanjske veze
{{Koordinate|48_47_31_N_02_19_55_E_type:city_region:FR|48° 47' 31" SG Š, 02° 19' 55" IGD}}
Tartaglia
Tartaglia (također i Jakovlić), stara splitska patricijska obitelj koja je imala značajnu ulogu u političkoj, vojnoj i kulturnoj povijesti Splita. Prezime obitelji (u prijevodu mucavac) čuva uspomenu na Andriju Nikole koji zbog svoje govorne mane nije mogao obavljati javne gradske dužnosti.
Palača Tartaglia nalazi se u južnom dijelu predgrađa u četrvti ''Sv. Klara''.
Povijest
Obitelj Tartaglia pripada među najstarije splitske plemićke obitelji. U izvorima se može pratiti od 12. stoljeća, ali je nesumnjivo starijeg postanka. U splitskom Statutu iz 1312. godine spominje se njihovo salonitansko podrijetlo što je teško utvrditi.
Rodonačelnik obitelji bio je plemić Mihacije koji se kao odvjetnik spominje 1201. godine. Njegov unuk Andrija Mihacijev spomenut je kao sudac prilikom sklapanja mira između Splita i Trogira 1239. godine.
Sorzento, Udine
Sorzento je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 189 m.
Филозофија
Latinična verzija
Филозофија се може дефинисати као покушај разумевања мистерија егзистенције и стварности. Такође покушава разумети природу истине и знања али и наћи основне вредности и важности у животу.
Однос између људског друштва и природе је такође битан део филозофије која покушава створити жељу код особа ка чуђењу, занимању и жељи за разумевањем. Дакле, филозофија је процес анализирања, критиковања, интерпретације и спекулација.
Под философијом Платон разумева активну културу, мудрост која улази y конкретан живот и практичан рад; не мисли он ни на каквог учауреног и непрактичног метафизичара.
Периодизација развоја филозофије
哲學
Splitsko-makarska nadbiskupija
Splitsko-makarska nadbiskupija (lat. Archidioecesis metropolitana Spalatensis-Macarskensis) rimokatolička je metropolitanska nadbiskupija, utemeljena oko 300. sa sjedištem u Saloni kao Salonitanska biskupija. Oko 640. sjedište se seli u Split. Splitskoj metropoliji od davnih je vremena tradicionalno pripadao primat nad ostalim hrvatskim biskupijama izražen kroz naslov primasa Dalmacije i čitave Hrvatske (Dalmatiae ac Totius Croatiae primas) koji su do 19. stoljeća nosili splitski nadbiskupi.
Na teritoriju Republike Hrvatske obuhvaća grad Split i prostor Splitsko-dalmatinske, Šibensko-kninske i Dubrovačko-neretvanske županije te primorski dio susjedne Crne Gore. Sufraganske su joj biskupije Šibenska, Hvarsko-bračko-viška, Dubrovačka i Kotorska biskupija.
Apostolski administrator nadbiskupije je Želimir Puljić.
Povijest
Uspostavljena je u 3. stoljeću kao Salonitanska biskupija. Najznamenitiji salonitanski biskup bio je sveti Dujam († 304.), kasniji svetac zaštitnik grada Splita i nadbiskupije.
Nakon razaranja rimske Salone 641. godine, izbjeglo stanovništvo naseljava se u obližnjoj Dioklecijanovoj palači, gdje nastaje grad Split s katedralom posvećenoj Uznesenju Marijinu, a prvi nadbiskup bio je, prema tradiciji, Ivan Ravenjanin, koji je prema pisanju Tome Arhiđakona, obilazio krajeve Dalmacije i Hrvatske i poganskim Hrvatima navještao kršćansku vjeru. U katedralu se u 7. stoljeću prenose relikvije salonitanskog biskupa mučenika iz 304. godine, svetog Dujma, te svetog Anastazija, Staša, koji postaju zaštitnicima i suzaštitnicima grada Splita.
Splitska je nadbiskupija održavala bliske odnose s hrvatskim knezovima i kraljevima koji su je obilato darivali posjedima. Tako je knez Trpimir I. darovao splitskoj Crkvi crkvicu sv. Jurja na Putalju, što je zabilježeno u tzv. Trpimirovoj darovnici.
Odlukama splitskih crkvenih sabora 925. i 928. koje je potvrdio papa Ivan X. (914.-928.), splitski biskup uzvišen je na čast nadbiskupa i metropolita kojemu su bile podređene sve biskupije na području tadašnje Dalmacije i Hrvatske, od Kotora na istoku do Osora na zapadu. Splitska je Crkva snažan zamah u razvoju dobila u doba crkvenih reformi koje je u Splitu i cijeloj Hrvatskoj uspješno provodio nadbiskup Lovro (1059.-1099.) zahvaljujući potpori hrvatskih kraljeva Petra Krešimira i Dmitra Zvonimira.
Nakon dolaska mađarske dinastije Arpadovića na hrvatsko prijestolje 1102. godine i uslijed povremenih mletačkih osvajanja u Dalmaciji, umanjilo se značenje Splitske nadbiskupije. Osnivanjem Dubrovačke metropolije (1120.), Zadarske (1154.) te osnutkom Zagrebačke biskupije (1094.) uključene u sastav mađarske metropolije, suzio se teritorij splitske metropolije na središnju Dalmaciju i unutrašnjost do Gvozda. Unatoč tome, pape su i dalje pridavale izniman značaj ulozi splitskih nadbiskupa. Tako su u drugoj polovici 12. stoljeća trojica nadbiskupa zaredom (Petar VI., Gerard i Arnir) dobili i trajno držali naslov legata "Apostolske Stolice" (legatus Apostolicae sedis) koji je označavao ovlasti veće od onih koje su imali metropoliti.
Tijekom 13. stoljeća splitski nadbiskup postaje primas Dalmacije i cijele Hrvatske (primas Dalmatiae et totiusque Croatia, odnosno Dalmacije i sve Harvatske zemlje parvostolni). Prvi je taj naslov, koliko je poznato, nosio Bernard I. (1199.-1217.), a naslov se u rečenom obliku ustalio u 17. stoljeću.
U vrijeme osmanlijske opasnosti, osobito se istaknuo nadbiskup Bernard II. Zanne (1503.-1514.) koji je održao govor protiv Turaka na V. Lateranskom koncilu 1512. godine, pozivajući europske vladare na pružanje pomoći Hrvatskoj. Na nadbiskupskoj stolici sjedio je i znameniti hrvatski znanstvenik i teolog Markantun de Dominis (1602.-1616.), koji je došao u sukob s papom i splitskih klerom pa je napustio službu i grad 1616. godine. Za obnovu crkvenog života u Splitu i Dalmaciji najviše je učinio nadbiskup Stjepan I. Cosmi (1678.-1707.) koji je, između ostalog, u Splitu osnovao Nadbiskupsko sjemenište (1700.), a posvetio je i brigu očuvanju glagoljskog bogoslužja.
Posljednji splitski nadbiskup koji je nosio titulu primasa Dalmacije i Hrvatske bio je Lelije Cipiko (1784.-1807.), nakon čije smrti je uslijedilo dugogodišnje razdoblje sedisvakancije.
Padom Mletačke Republike 1797. i nakon mira u Campo Formiju, Dalmacija se našla u sastavu Austrije gdje je, osim kraćeg perioda francuske vlasti, ostala do propasti Austro-Ugarske Monarhije 1918. godine. Dana 30. lipnja 1828., bulom pape Lava XII. (1823.-1829.) Locum Beati Petri, a intervencijom austro-ugarskog cara, splitskoj nadbiskupiji ukinut je status metropolije i snižena je na status obične biskupije. Tim činom je ujedno združena s Makarskom biskupijom i uključena u Zadarsku crkvenu pokrajinu. Područje splitsko-makarske biskupije prošireno je primorskim dijelom ukinute Trogirske biskupije.
Prvi splitsko-makarski biskup bio je Pavao Klement Miošić (1830.-1837.), koji je ustoličen za biskupa nakon što je mjesto (nad)biskupa bilo upražnjeno dvadeset i tri godine. U razdoblju do Prvog svjetskog rata, svojim se radom i zalaganjem najviše istaknuo biskup Filip Franjo Nakić (1890.-1910.) koji je u Splitu osnovao katoličku tiskaru (Leonova tiskara), knjižaru (Sjemenišna knjižara, poslije Hrvatska knjižara) i katoličke novine (Dan) te podupirao širenje katoličkog pokreta među mladima. Jedan od njegovih nasljednika na biskupskoj stolici, dr. Kvirin Klement Bonefačić (1924.-1954.) uspio je u splitskom sjemeništu upopuniti osmorazrednu biskupsku klasičnu gimnaziju, osnovati Centralno bogoslovno sjemenište i premjestiti Visoku bogoslovnu školu iz tada talijanskog Zadra.
U većem razdoblju postojanja komunističke Jugoslavije, biskupom je bio dr. Frane Franić (1954.-1988.) za čijeg se biskupovanja dogodio značajan događaj. Dana 27. srpnja 1969. godine papa Pavao VI. (1963.-1978.) ponovno je bulom Qui vicariam, za vrijeme biskupa Franića, uzdignuo splitsku biskupiju na rang nadbiskupije i metropolije te joj kao sufraganske dodijelio šibensku, hvarsku, dubrovačku i kotorsku biskupiju.
Uprava
mini|desno|Splitska katedrala Splitsko-makarska nadbiskupija prostire se na površini od 4.088 km2 te ima oko 400.000 vjernika. U crkvenopravnom pogledu splitsko-makarska nadbiskupija je metropolija kojoj su podložene 4 biskupije (šibenska, hvarska, dubrovačka i kotorska). Po teritorijalno-pastoralnom ustrojstvu splitsko-makarska nadbiskupija sastoji se, u užem smislu, od 13 dekanata sa 183 župe :
Statistički podaci Splitsko-makarske nadbiskupije
Statistički podaci za broj svećenika i katolika u ukupnom stanovništvu na teritoriju Splitsko-makarske nadbiskupije :
Popis biskupa i nadbiskupa
=== Popis salonitanskih biskupa === desno|mini|Sveti Dujam
NGC 584
NGC 584 je galaksija u zviježđu Kit.
Ward, South Carolina
Vord je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 91, što je 19 (-17,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ten Sleep, Wyoming
Ten Slip je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Karavan-saraj Sangi-Aliabad
mini|desno|250px| [[Karavan-saraj Sangi-Aliabad]]
Ten Sleep, Wyoming
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 260, što je 44 (-14,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Karavan-saraj Sangi-Aliabad
Karavan-saraj je izgrađen od kamenih blokova i datira se u seldžučki period (11. − 12. v.), no ostaci opeka na svodovima odnosno pri vrhovima kula svjedoče o mogućoj rekonstrukciji tijekom vladavine safavidske dinastije (16. − 18. v.). Građevina je kvadratičnog tlocrnog oblika i približne dimenzije su joj 60 x 60 m, a opasana je s četiri kružne kule na uglovima odnosno tri polukružne kule na sredini sjevernog, istočnog i zapadnog bedema. Na jugu se nalazi monumentalni ulazni portal, dok ajvan nije očuvan. Glavna os koja prolazi kroz ulaz blago je nakošena prema istoku odnosno klancu s pogledom na farmu Darbandak i presušeno slano jezero Hovz-e Soltan. Kroz klanac i uz zapadni bedem protječe sezonski potok koji je igrao važnu ulogu u vodoopskrbi karavan-saraja i okolice. Oko 500-1000 m istočno od građevine nalazi se niz arheoloških nalazišta koji uključuju brdsku tvrđavu, groblje, kanate, te toranj Sangi-Aliabad.
NGC 585
NGC 585 je galaksija u zviježđu Kit.
Jodoform
Jodoform je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 393,732 Da.
Patton (film)
Patton je ratni biografski film Franklina J. Schaffnera iz 1970. o američkom generalu Georgeu S. Pattonu tijekom Drugog svjetskog rata. U glavnim ulogama pojavili su se George C. Scott, Karl Malden, Michael Bates i Karl Michael Vogler. Osvojio je sedam Oscara, uključujući onaj za najbolji film.
Uvodni Scottov monolog sa ogromnom američkom zastavom iza sebe, ostaje kultni dio filmske povijesti. Usprkos jačanju protesta protiv Vijetnamskog rata i sve manjem zanimanju za filmove o Drugom svjetskom ratu, film je postigao veliki uspjeh i postao američki klasik.
Radnja
Film govori o generalu Georgeu S. Pattonu (George C. Scott) tijekom Drugog svjetskog rata, počevši sa preuzimanjem zapovjedništva nad demoraliziranim američkim snagama u Sjevernoj Africi nakon katastrofalne Bitke kod Kasserine Passa. Sudjeluje u invaziji Sicilije i utrkuje se s jednako egoističnim britanskim generalom Bernardom Lawom Montgomeryjem u zarobljavanju sicilijanske luke Messine. Nakon što je ušao u grad prije Montgomeryja, oduzimaju mu zapovjedništvo zato što je ošamario istraumatiziranog vojnika u vojnoj bolnici. Taj incident, uz standardnu naviku da se često obraća novinarima, dovodi ga u nevolju s Washingtonom, koji ga udaljuje od invazije na Normandiju. Kasnije, on moli svog bivšeg podređenog, generala Omara Bradleyja (Karl Malden), za zapovjedništvo prije nego što rat završi. Daju mu Treću pješadijsku diviziju, a on se ističe prelaskom preko Francuske i kasnijim oslobađanjem vitalnog grada Bastognea tijekom Bitke za Bulge. Kasnije, Patton razbija njemački "Zapadni zid" i sam ulazi u Njemačku.
Film prikazuje neke od Pattonovih najkontroverznijih akcija, primjerice njegove primjerdbe nakon pada Njemačke, kad uspoređuje mnoge prosjećne naciste s američkim republikancima i demokratima, i objavljujući britanskoj gomili kako će SAD i Velika Britanija dominirati poratnim svijetom, što tisak prenosi kao uvredu za Ruse. Također vjeruje u reinkarnaciju, iako ostaje kršćanin. U jednom trenutku u filmu, tijekom sjevernoafričke kampanje, Patton odvodi svoje časnike na neočekivan izlet na mjesto Bitke kod Zame. Ondje počinje pričati o bitki, inzistirajući Omaru Bradleyju da je bio ondje. Iako je prikazan kao vojni genij, film ne otkriva Pattonove mračnije, elitističke i brutalne aspekte.
Nagrade
Scottova izvedba donijela mu je 1971. Oscar za najboljeg glavnog glumca. Odbio je nagradu, kao prvi, ali ne i zadnji glumac.
Film je osvojio još šest Oscara, za scenografiju, najboljeg redatelja, montažu, najbolji film, zvuk i originalni scenarij. Bio je nominiran i za najbolju fotografiju, specijalne efekte i najbolju originalnu glazbu.
Kritike
Popularni internetski filmski kritičar James Berardinelli nazvao je Pattona svojim najboljim filmom svih vremena.
Prema knjizi Boba Woodwarda i Carla Bernsteina, Posljednji dani, bio je to i omiljeni film Richarda Nixona. Nekoliko puta ga je gledao u Bijeloj kući i tijekom krstarenja na predsjedničkoj jahti.
Prigovori obitelji Patton
Bilo je nekoliko pokušaja da se snimi film, počevši od 1953. Producenti su se za pomoć obratili obitelji Patton. Tražili su pristup Pattonovim dnevnicima i informacije od članova obitelji. Igrom slučaja, dan kad su pitali obitelj bio je dan poslije sprovoda Beatrice Ayer Patton, generalove udovice. Nakon toga, obitelj se protivila snimanju filma i odbila pružiti pomoć producentima.
Uvod
Patton počinje sa Scottom sa slavnim govorom koji je general Patton održao članovima Treće pješadijske divizije, ispred ogromne američke zastave. Scenaristi su morali ublažiti stvarne Pattonove riječi i izjave kako bi film učinili podobnim i za maloljetnu publiku.
Tijekom svog govora, Patton izjavljuje (u stvarnom životu i filmu) da "Amerikanci nikad nisu i nikad neće izgubiti rat". Povjesničar Shelby Foote primijetio je kako je ova izjava bila začuđujuća, budući da se Pattonov djed borio na strani Konfederacije tijekom Američkog građanskog rata.
Sting
right|250px Gordon Matthew Thomas Sumner, (rođen 2. listopada, 1951)., poznatiji pod umjetničkim imenom Sting, je engleski glazbenik. Solo karijeru je započeo kao već etablirano ime, nakon velikog uspjeha njegove rock grupe The Police.
Patton (film)
Uvod
Kad je Scott čuo da će govor otvoriti film, odbio ga je održati jer je mislio kako će zasjeniti ostatak izvedbe. Zato je redatelj Frank Schaffner lagao i uvjerio ga da će govor biti prikazan na kraju. Snimljen je u podrumu.
Sting
Sting u Hrvatskoj
Sting je u dva navrata održao koncerte u pulskoj Areni u sklopu svojih svjetskih turneja, i to 13. srpnja 1997. kao dio Mercury Falling turneje te 13. svibnja 2000. u sklopu turneje Brand New Day. Oba koncerta su bila rasprodana i, prema reakcijama kritike i publike, "izuzetna".
Sting na filmu
Karizmatični glazbenik je često radio soundtrackove za filmove i serije, a i sam se okušao u glumi. Najpoznatija njegova uloga svakako je ona iz 1984., Feyd-Rauthe u filmu Davida Lyncha, Dina - pustinjska planeta.
Patton (film)
Lokacije
Cijeli film snimljen je u Španjolskoj, osim jedne scene u Tunisu gdje Patton posjećuje ruševine Kartage. Scene smještene u Afriku i Siciliju snimane su u južnoj Španjolskoj, dok su zimske scene u Francuskoj snimljene blizu Madrida (u koji se ekipa požurila kad su čuli da pada snijeg).
Netočnosti
Iako je trebala osvijetliti tenziju između Pattona i Montgomeryja, utrka između dvojice generala tko će prije ući u Messinu zapravo nije ni postojala. Montgomery je 24. srpnja predložio da Patton zauzme Messinu budući da je bio u boljoj poziciji.
U jednoj sceni, general Patton netočno citira Fridrika II. Velikog: "L'audace, l'audace, toujours l'audace!" ("Odvažno, odvažno - uvijek odvažno!"). To su zapravo riječi Georgesa Dantona.
Postoji scena smještena u ratnu Englesku sa crnim Packardom, poratnim modelom iz 1948.
Nastavci
1986. je snimljen televizijski nastavak, Pattonovi posljednji dani. Scott je reprizirao svoju naslovnu ulogu. Temeljen je na Pattonovim posljednjim tjednima nakon što je teško ozlijeđen u prometnoj nesreći, s prisjećanjima na Pattonov život.
Salce I, Chieti
Salce I je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 668 m.
Carville-Pot-de-Fer
Karvil Po de Fer je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Avr.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 111 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 120 metara (maksimalnoj 149 m, a minimalnoj 82 m).
Toranj Sangi-Aliabad
Toranj Sangi-Aliabad (perz. میل‌سنگی علی‌آباد; dosl. kameni toranj na Aliabadu) nalazi se na južnom ogranku planine Kuh-e Aliabad u Komskoj pokrajini u Iranu, oko 3 km jugoistočno od sela Aliabada odnosno suvremene autoceste između Teherana i Koma. Valjkasti toranj zajedno s plosnatom kubusnom bazom visok je oko 12 m, građen je od kamena i ima unutrašnje stubište. S obzirom da fasada dijeli sličnosti s istoimenim karavansarajem Sangi-Aliabadom datira ga se u seldžučki period (11. − 12. v.), no niz okolnih arheoloških nalazišta uključujući brdsku tvrđavu, groblje i kanate svjedoče o starovjekovnom naseljavanju zbog čega postoji mogućnost da je ranije imao funkciju zoroastrijskog tornja tišine (perz. dahma). Toranj Sangi-Aliabad vijekovima je služio kao promatračnica i u 20. vijeku temeljito je rekonstruiran, a u martu 2001. godine uvršten je na popis iranske kulturne baštine.
Ante Jurić
Ante Jurić (Vranjic, 17. svibnja 1922. - Pula, 20. ožujka 2012.), hrvatski rimokatolički nadbiskup i splitsko-makarski metropolit (1988.-2000.).
Bio je na čelu Splitske metropolije u vrijeme osamostaljenja hrvatske države početkom 1990-ih i tijekom posjeta pape Ivana Pavla II. Splitu i Solinu 1998. godine, povodom obilježavanja 1700. obljetnice od osnutka grada Splita i mučeništva splitskog nebeskog zaštitnika sv. Dujma.
Životopis
Klasičnu gimnaziju završava u Splitu, a Katolički bogoslovni fakultet u Zagrebu. Zaređen je za svećenika 18. svibnja 1947. u Vranjicu. Od 1947. do 1953. godine bio je župnik u Desnama, a od 1953. do 1957. godine stariji prefekt i vicerektor u dijecezanskom sjemeništu u Splitu. Od 1957. do 1963. godine rektor je dijecezanskog sjemeništa, a od 1968. do 1970. godine duhovnik u Bogoslovnom sjemeništu u Splitu. Od 1970. do 1978. duhovnik je u dijecezanskom sjemeništu u Splitu, a od 1978. do 1988. župnik, dekan i biskupski vikar u Makarskoj.
Za vrijeme obnašanja nadbiskupske dužnosti, osnovao je sedam novih župa u Splitu. To su župe ''Sv. Leopolda Mandića za Sirobuju (1989.), Sv. Andrije Apostola za Sućidar (1990.), Sv. Josipa za Mertojak (1991.), Sv. Ivana Krstitelja za Trstenik (1991.), Sv. Mateja Apostola i Evanđelista za Ravne njive (1993.), Sv. Luke Evanđelista za Kocunar (1994.) i Sv. Marka Evanđelista'' za Neslanovac (1994.).
U to vrijeme su vodstvo splitsko-makarske nadbiskupije i splitska Teologija preustrojili dotadašnji Institut za teološku kulturu laika pri Teologiji u Splitu u četverogodišnji Teološko-katehetski studij s ciljem naobrazbe novih kvalificiranih vjeroučitelja. Nadalje, 1997. godine ujedinila se splitska Teologija i Franjevačka teologija u Makarskoj i ustrojila u samostalni Katolički bogoslovni fakultet u Splitu uklopljen u sastav Splitskog sveučilišta.
Pastoralni posjet Svetog Oca Ivana Pavla II. Splitu 4. listopada 1998. godine bio je jedan od najznačajnijih događaja tijekom nadbiskupovanja mons. Jurića. Zbog navršene kanonske dobi umirovljen je 21. lipnja 2000.
Preminuo je 20. ožujka 2012. ; u Sjemeništu Redemptoris Mater u Puli, gdje je obavljao službu duhovnika bogoslovâ. Njegovi posmrtnih ostatci položeni su 24. ožujka 2012. u kriptu konkatedrale sv. Petra u Splitu. Svetu Misu zadušnicu uz koncelebraciju zagrebačkog nadbiskupa kardinala Josipa Bozanića, vrhbosanskoga nadbiskupa kardinala Vinka Puljića,splitsko-makarskoga nadbiskupa msgr. dr. Marina Barišića i gotovo sve hrvatske i bosanskohercegovačke biskupe predvodio predsjednik HBK i đakovačko - osječki nadbiskup msgr. dr. Marin Srakić.
Prisioneros de la tierra
Prisioneros de la tierra je argentinski crno-bijeli film snimljen 1939. u režiji Marija Sofficija. Po žanru je drama, a radnja je smještena 1915. godine te prikazuje život mensúa, radnika na plantažama matea sjeveru Argentine koji se nalaze u poluropskom položaju, te njihov sukob sa poslodavcima koji će imati krvave posljedice. Prisioneros de la tierra se, zbog svoje eksplicitne socijalne angažiranosti, kao i uzora koji je dao kasnijim ostvarenjima istog tipa, smatra jednim od najznačajnijih naslova latinoameričke kinematografije.
Varisella, Torino
Varisella je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 5
You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 5 dvostruki je uživo album na CD-u, američkog glazbenika Frank Zappe, koji izlazi u lipnju 1992.g. Na prvom disku nalazi se materijal sniman sa njegovim sastavom The Mothers of Invention iz vremena 1965.-1969., dok drugi disk sadrži materijal sa ljetne turneje po Europi iz 1982.g.
Popis pjesama
Sve pjesme napisao je Frank Zappa, osim koje su drugačije naznačene.
NGC 586
NGC 586 je galaksija u zviježđu Kit.
Cambi
Cambi (Cambio, Cambj, Kambi), splitska patricijska obitelj podrijetlom iz Italije, odakle se početkom 15. stoljeća doseljavaju u Split.
Godine 1517. grade utvrdu Kaštel Kambelovac oko koje se formira naselje. Plemstvo stječu 1671. godine.
Povijest
Rodonačelnik obitelji je firentinski trgovac Francesco de Cambis koji se 1412. godine doselio u grad Split. Obitelj je uskoro postala jedna od najbogatijih u gradu. Imali su velike posjede u splitskom dijelu Kaštelanskog polja gdje su dozvolom mletačkih vlasti izgradili kaštel za obranu svojih imanja.
Godine 1671. primljeni su u splitsko plemićko vijeće. U 17. i 18. stoljeću članovi obitelji sudjeluju u protuturskim ratovima, a u 19. stoljeću aktivni su u radu gradske uprave.
Zemene Mesafint
thumb|right|280px|Car Tevodros II Zemene Mesafint (giz: ዘመነ መሳፍንት zamana masāfint, obično se prevodi kao Razdoblje sudaca, Razdoblje prinčeva po uzoru na biblijsku Knjigu o Sucima) je razdoblje bezvlašća, velike nestabilnosti i čestih ratova u Etiopskom carstvu od kraja 18. vijeka do kraja 19. vijeka.
Cambi
Grb obitelji Cambi
mini|Grb obitelji Cambi Grb se sastoji od dva polja, bijelo i crveno.Crna kolona preko polja prelazi dijagonalno. Postoji i druga varijanta: u gornjem desnom uglu se nalazi dvoglavi orao.
Zemene Mesafint
U tom periodu moć etiopskih careva bila je ozbiljno ugožena i svedena na okolicu Gondara. Tad su se brojni lokalni moćnici (neguši, rasevi, dejazmači) - gospodari rata, međusobno borili za uvećanje svojih teritorija. Česti uzroci ratova bili su i vjerski sukobi između Etiopske pravoslavne tevahedo crkve i Islama. .
Historija
Početak razdoblja Zemene Mesafint obično se veže uz cara Joasa I (1755 -1769 ), kojeg je s carskog trona 1. maja1769 svrgnuo Ras Tigraja Mikael Sehul (1691 – 1779 ). Neki od historičara za početak te ere uzimaju krunidbu cara Joasa I (26. juna 1755) a neki to vežu uz ubistvo cara Ijasua I (13. oktobar 1706), kad je po njima otpočeo pad carske moći u Etiopiji. Za kraj te ere uzima se krunidba cara Tevodrosa II, koji je nakon niza krvavih borbi sa brojnim lokalnim moćnicima (od Bitke kod Gur Amabe 17. septembar 1852 do Bitke kod Derazge 1855) uspio ponovno kontrolirati cijelu Etiopiju.
Beat the Boots II
Beat the Boots II box set je američkog glazbenika Franka Zappe, koji izlazi u lipnju 1992.g. Set je bio dostupan na svim formatima, LP, kazeta i CD i sadrži materijal iz 1968.-1978. Obuhvaća i materijali ''Swiss Cheese / Fire! '' sa koncerta u Montreuxu, iz 1971.g. kada mu je vatra uništila svu opremu i inspirirala članove sastava Deep Purple da napišu skladbu "Smoke on the Water".
Popis pjesama
Sve pjesme napisao je Frank Zappa, osim gdje je drugačije naznačeno.
Disconnected Synapses
Disconnected Synapses sniman u Palais Gaumont, Pariz 15. prosinca 1970.
Tengo Na Minchia Tanta
Tengo Na Minchia Tanta sniman u Fillmore East, New York City 13. studenog 1970.
Electric Aunt Jemima
Electric Aunt Jemima materijal na albumu varira u datumu snimanja: skladbe 1, 2, 5 i 7 dolaze iz The Dog, Denver, Colorado, 3. svibnja 1968.; skladbe 3 i 6 iz Concertgebouw, Amsterdam, 20. listopada 1968. i skladba 4 iz, ''Essen, Germany, 28. rujna 1968.
At the Circus
Sve skladbe na At the Circus snimane su u Circus Krone, Munich, 8. rujna 1978., osim skladbi 6 i 7, koje su snimane u VPRO TV, Uddel, Netherlands 18. lipnja 1970.