cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Srpska napredna stranka (istorijska)
Osnovana je u januaru 1881. godine oko grupe mladokonzervativaca okupljenih oko lista "Videlo". Prvaci Napredne stranke su bili Milan Piroćanac (prvi predsednik, do 1886), Milutin Garašanin (drugi predsednik, do 1898), Stojan Novaković (predsednik posle obnove 1906) i Čedomilj Mijatović. Obično se smatraju nastavljačima grupe starih konzervativaca (Ilija Garašanin, Jovan Marinović, Danilo Stefanović, Nikola i Filip Hristić, Đorđe Cenić, Kosta Cukić), ali su vođe naprednjaka od njih daleko liberalniji i moderniji.
SNS je došla na vlast podržana od strane kneza Milana Obrenovića i sprovodila je liberalne reforme, uverena da je to jedini put stvarnog osamostaljenja i napretka Srbije. U prvo vreme bili su u savezništvu sa radikalima ali su brzo ušli u sukob i oko vlasti i oko političkih načela. Donela je prve i napredne zakone o prosveti, sudovima, političkim strankama, Narodnoj banci i stajaćoj vojsci. Nakon Timočke bune 1883. i Srpsko-bugarskog rata 1885. postaje zavisna od kralja Milana, ali i nepopularna u narodu. Posle 1887. godine nalazi se u opoziciji, da bi oko 140 naprednjaka bilo iz osvete pobijeno 1889. godine, kada su radikali formirali vladu. Predstavnici naprednjaka i kasnije učetvuju u neradikalskim ili neutralnim vladama.
U programu Napredne stranke iz 1889. godine stoji: članovi ove stranke "ostaju i dalje verni načelu napretka srpskog", usvajajući načelo "da radnja i borba za srpski narod znači da se radi za samostalnost, uskrs i jedinstvo Srba. Da se za samostalnost Srba ne može raditi uspešnije nego u punoj slozi sa prosvetom i obrazovanošću svetskom, a pazeći uvek narodne potrebe i na velike interese budućnosti srpske. Da Napredna stranka, ostajući verna načelu napretka u narodnom i državnom životu, nastavi svoj rad na tome: da se ustavnost istinski razvija za sve i svakoga, da zakon i red postanu svetinja u zemlji, da se suzbija nasilje i ozgo i ozdo, da se rodoljublje srpsko oličava u stvarnome radu, da u srpskom državnom životu izvojuju pobedu znanje i poštenje, da se istinita prosveta kreće uporedo sa prosvetom naprednih naroda i da se suzbija polutanstvo, da se privredno stanje Srba unapređuje i da se Srbija približava ekonomskoj nezavisnosti svojoj, da, poštujući samostalnost i pravedne aspiracije drugih naroda, radi na tome da se poštuje samostalnost i da se ostvaruju pravedne aspiracije naroda srpskog i da u pogledu Balkanskog poluostrva za Naprednu stranku vredi i dalje načelo: Istok istočnim narodima".
1895. godine Stojan Novaković formira vladu, a krajem 1896. se stranka, po padu sa vlasti, samoraspušta. Deo naprednjaka, pod ocem i sinovima Marinković, učestvuje u tzv. fuzionašoj vladi sa radikalima Nikole Pašića 1901-1902. godine. 30. januara 1906. stranka je obnovljena pod vođstvom Novakovića (Garašanin je umro 1898. godine). Do 1919. u skupštini ima po nekoliko poslanika i nalazi se u opoziciji izuzev 1909. godine kada je Novaković, u vreme aneksije Bosne i Hercegovine, sastavio vladu uz podršku svih stranaka. 1914. se pod vođstvom Živojina Perića odvaja manji broj naprednjaka i osniva Konzervativnu stranku.
Naprednjačkoj orijentaciji pripadali su, kraće ili duže vreme, i mnogi drugi značajni ljudi Srbije svoga doba – predsednici vlade Ljubomir Kaljević, Vladan Đorđević, Svetomir Nikolajević Lazar Dokić i Aleksa Jovanović, Milan Đ. Milićević, Vukašin Petrović, Đura Horvatović, Dragutin Franasović, Milan Kujundžić, Andra Đorđević, Ljubomir Kovačević, Mita Rakić i drugi.
Posle I svetskog rata, naprednjaci zajedno sa samostalcima, liberalima, jednim delom radikalskih prvaka i većim delom srpskog i manjim hrvatskog krila Hrvatsko-srpske koalicije učestvuju u stvaranju Demokratske stranke Ljubomira Davidovića.
Nova stranka
Septembra 2008. godine, nekadašnji dugogodišnji zamjenik predsjednika Srpske radikalne stranke Tomislav Nikolić, koji je isključen iz SRS nakon sukoba sa Vojislavom Šešeljem, najavio je kako će se njegove pristaše, trenutno organizovane u poslanički klub Napred Srbijo, organizovati u novu stranku pod imenom Srpska napredna stranka.
21. oktobra iste godine, Tomislav Nikolić je izabran za predsjednika Srpske napredne stranke.
Sjeverna Bosna (1718–1739)
Sjeverna Bosna, Kraljevina Bosna ili Dio Kraljevine Bosne, je bila teritorija pod upravom Habzburške monarhije između 1718. i 1739. godine. Požarevačkim mirom iz 1718. godine, ovo područje je izdvojeno iz osmanskog Bosanskog pašaluka i priključeno Habzburškoj monarhiji. Teritorija je obuhvatala Semberiju i Posavinu, odnosno područje duž desne obale rijeke Save. Nakon Beogradskog mira iz 1739. godine, ovo područje je ponovo postalo dio Osmanskog carstva odnosno Bosanskog pašaluka.
Machemni
Machemni, jedna od skupina Miwoka iz Kalifornije, koji su živjeli između rijeka Cosumnes i Mokelumne, na popodručju današnjih okruga Eldorado i Amador.
Nacadade, Urique
Nacadade je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2221 m.
Schwarzschildova metrika
Scwarzschildova metrika (Scwarzschildov vakuum, Scwarzschildovo rješenje) je pojam iz Einsteinove teorije opće teorije relativnosti koji označava rješenje Einsteinovih jednadžbi polja. Opisuje gravitacijsko polje izvan sferne mase, uz pretpostavku da električni naboj mase, kutna količina gibanja mase i univerzalna kozmološka konstanta su jednake ništici. Rješenje je korisno zaokruženje za opisivanje sporo rotirajućih astronomskih objekata kao što su mnoge zvijezde i planeti, među njima Zemlja i Sunce. Rješenje se zove prema Karlu Schwarzschildu koji je prvi objavio rješenje 1916. godine.
Prema Birkhoffovom poučku, Schwarzschildova je metrika najopćenitije sferno simetrično, vakuumsko rješenje Einsteinovih jednadžbi polja. Scwarschildova crna rupa ili statična crna rupa je crna rupa koja nema električnog naboja niti kutnu količinu gibanja. Opisuje je Schwarzschilda metrika i ne može je se razlikovati od ikoje druge Schwarzschildove crne rupe osim po njenoj masi.
Karakterizira je sferna površina koja ju okružuje, zvana obzor događaja, koji se nalazi na Schwarzschildovom polumjeru, često zvanom polumjerom crne rupe. Svaka nerotirajuća i nenabijena masa koja je manja od njena Schwarzschildova promjera tvori crnu rupu. Rješenje Einsteinovih jednadžbi polja vrijedi za svaku masu M, tako da u načelu, prema općoj teoriji relativnosti, Schwarzschildova crna rupa bilo koje mase može postojati, ako uvjeti postanu dovoljno povoljni da bi dopustili njeno stvaranje.
Lake Miwok
mini|Jezero Clear Lake, dom Jezerskih Miwoka. Lake Miwok (Tuleyome), Jedna od sedam grana Miwok Indijanaca, porodica Moquelumnan, nastanjeni u bazenu jezera Clear Lake, okrug Lake, Kalifornija. Lake Miwok sami sebe i svoju domovinu nazivaju Tuleyome, u značennju "Deep Home Place", a i ime njihovog glavnog sela u Excelsior Valleyu, tri milje južno od Lower Lake. Sela oko Guenoca nazivana su imenom Oleyome.
Tuleyome žive u polu-podzemnim kućama dok su svoje ceremonije održavali u većim strukturama. Bili su eksperti u košaraštvu, ribarenju, bavili su se i sakupljanjem žira i održavali ceremonije kulta Kuksu, forma duha impersoniranog u Bole-maru (Big Head; Veliku glavu). Plesači nose na sebi velike ukrase za glavu koje predstavljaju duh Velikt glave. Ovaj običaj kulta duha Kuksu poznaju i Pomo Indijanci, njima nesrodog ali susjednog plemena.
Sela:
Lascheid
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Lašajd se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 530 metara. Površina opštine iznosi 3,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 72 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 21 stanovnika/km².
Put gospodina Perišona (TV drama)
Put gospodina Perišona je jugoslovenska crno-bela TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1969. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada francuskih pisaca Ežena Labiša i Eduarda Martena. Režirao ju je Zdravko Šotra.
Cerro de la Puerta, Mezquitic
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2574 m.
Los Mirasoles, Jesús María
Los Mirasoles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1925 m.
Kvantna gravitacija
Kvantna gravitacija je oblast u okvirima teorijske fizike koja ima za zadatak riješiti jedan od važnih fizičkih problema: objasniti kvantnomehaničku gravitaciju. Kvantna mehanika je potrebna da bi se fizika objasnila na vrlo kratkim rastojanjima i do sada su se uspjela objasniti tri od četiri fundamentalne interakcije uz pomoć kvantne teorije polja: elektromagnetske sile i slaba i jaka nuklearna sila. Gravitacija se međutim opisuje uz pomoć klasične teorije (ne kvantno-mehaničke) već tzv. opća teorija relativnosti. Kada se pokuša formulirati kvantna teorija polja za gravitaciju, tj. kvantno-mehaničku verziju teorije na isti način kako je primjenjena na ostale sile, ne dobije se funkcionirajuća teorija. Vrijedno je napomenuti da kvantna mehanika kao početnu točku ima želju promijeniti gravitacijsku teoriju a ne obrnuto.
Kvantna gravitacija je potrebna da bi se dobio jasan opis svih prirodnih sila, a posebice u situacijama s velikim masama i energijama na vrlo kratkim rastojanjima, da bi se objasnio nastanak npr. crnih rupa i samog univerzuma.
Kartuzijanski samostan u Paduli
Samostan Svetog Lovre u Paduli (talijanski: Certosa di San Lorenzo di Padula) je veliki kartuzijanski samostan koji se nalazi u mjestu Padula, u nacionalnom parku Cilento i Vallo di Diano (u blizini Salerna) u južnoj Italiji. Samostan je, nakon samostana u Parmi, drugi po veličini u Italiji, a proteže se na 51.500 m² (12,7 hektara), s 320 soba i dvorana. Njegova povijest traje već 450 godina, ali glavni dijelovi građevine su izvedeni u baroknom stilu. Od 1998. god. upisan je na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi.
Los Hacheros, Turicato
Los Hacheros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Kartuzijanski samostan u Paduli
Povijest i odlike
Samostan u Paduli osnovao je Tommaso di San Severino dana 27. travnja 1306. god. na mjestu ranijeg samostana. Posvećen je Svetom Lovri, a njegova arhitektonska struktura navodno podsjeća na rešetke na kojima je svetac bio mučenički ubijen. Samostan ima najveći klaustar na svijetu, koja pokriva 12.000 m² (2,97 jutara), a okružen je s 84 stupa. Poznato spiralno stubište od bijelog mramora, unutar dodatka, vodi u veliku knjižnicu.
Los Hacheros, Turicato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 804 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1906 m.
Kartuzijanski samostan u Paduli
Povijest i odlike
Samostanska kuća je danas "Arheološki muzej zapadne Lucanije", koji čuva sve nalaze prikupljene iskapanjima na nekropoli Sala Consilina i Padula. Ovaj muzej predstavlja povijest u rasponu od pretpovijesti do helenističkog doba.
Rancho Tepeyehual, Amecameca
Rancho Tepeyehual je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Amecameca.
Tovo, Brescia
Tovo je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 273 m.
Niculești, Niculești
Niculești je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Niculești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2383 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Vereeniging
Vereeniging je grad u Gautengu, Južna Afrika, na mjestu gdje se rijeka Klip ulijeva u sjeverni zavoj rijeke Vaal. Također je dio regije Vaalski trokut i nekada je bio u sklopu provincije Transvaal. Ime Vereeniging potiče od nizozemske riječi sa značenjem "udruženje" or "unija".
Geografija
Najgovoreniji jezik u Vereenigingu je afrikaans, blisko praćen engleskim i sothom.
Povijest
thumbnail| [[Blockhouse u Vereenigingu izgrađen od strane Britanaca tijekom Drugog burskog rata.]] Godine 1879., Georgeu Williamu Stowu je naloženo od strane vlade Slobodne Države Oranje da potraži naslage uglja u distriktu Bethlehem Pošto ništa nije pronađeno krenuo je na sjever ka Maccauvleiju na rijeci Vaal i tu je prešao rijeku na transvaalsku stranu. Na farmi Leeuwkuil je pronašao naslage uglja debele nekoliko metara. Pošto je vlada Slobodne Države Oranje vjerovala da je predaleko i da nema dovoljno prevoznih sredstava, odustali su od vađenja rude. Stow se naselio u Kimberleyju da bi pronašao posao i tu je sreo Samuela Marksa, koji se po slušanju njegove priče dosjetio mogućnosti generacije energije od uglja na kimberleyskim dijamantnim poljima. Marks je osnovao De Zuid Afrikaanshe en Oranje Vrystaatsche Kolen en Mineralen Vereeniging (Južnoafričko i slobodnodržavsko udruženje za ugalj i minerale) i poslao Stowa da kupi farme na mjestu gdje je pronađen ugalj. Dana 25. studenog 1880. godine je kupio farmu Leeuwkuil i 12.000 akera zemljišta za 5.000 tadašnjih funti. Marksov agent J.G. Fraser je kupio farmu Klipplaatdrift od 6.000 akera od Karla Augusta Pretoriusa u listopadu 1881. za 15.500 funti. Ona je bila nasuprot farmi Maccauvlei. Od 1881. godine, ugalj je prenošen volovskim zapregama (ossewa) do Kimberleyja i do 1882. godine usljed razvoja se javila potreba za osnivanjem sela na dvjema farmama i Volksraad je pristao da se imenuje po skraćenom imenu kompanije - Vereeniging.
Drugi burski rat
Grad je mjesto gdje su predstavnici Transvaala, Oranjea i Britanskog carstva dogovarali Sporazum u Vereenigingu koji je okončao Drugi burski rat (1899–1902). Tijekom ovoga konflikta, Britanci su u blizini otvorili koncentracioni logor. Koncentracioni logor u Vereenigingu je uspostavljen rujna 1900. godine i do listopada 1901. tu je bilo smješteno 185 muškaraca, 330 žena i 452 djece. Uslovi u logoru su bili teški: voda je dovožena zapregom (nije bilo direktne vodoopskrbe) i bila su samo 24 zahoda. Većina zatvorenika je živjela u zvonastim šatorima,a u logoru su postojale i ljekarna i škola. Danas se na mjestu logora nalazi golfski teren Maccauvlei.
Apartheid
Vereeniging je bio jedna od prvih općina u Južnoj Africi koja je ponudila bolji smještaj Afrikancima. U blizini Vereeniginga je pretežno crnačko naselje Sharpeville, poprište Sharpevillskog masakra 1960. godine.
Trgovina i industrija
Vereeniging se šaljivo spominje kao grad sa najviše prodavača vozila po kvadratnom metru u Južnoj Africi.
Predgrađa i općina
thumb|right|Poplave u Vereenigingu i Drie Riviere Na popisu 2001. godine u Vereeniginguje živjelo 73.283 ljudi.
Vereeniging se sastoji od 29 predgrađa, od kojih 7 sačinjavaju Drie Riviere (Three Rivers):
Karta Drie Riviere
Zdravstvo
Razne zdravstvene usluge su dostupne u Vereenigingu. Većina ovih usluga je dostupna u i u blizini većih zdravstvenih centara, među kojima su:
Batman (provincija)
Provincija Batman (turski: Batman ili) je jedna od 81 turskih provincija koja se nalazi na jugoistoku Turske.
Provincija nosi ime po rijeci - Batman, a tako se zove i glavni grad - Batman.
Geografske karakteristike
Batman leži na jugoistoku zemlje, blizu granice sa Sirijom i Irakom u turskom dijelu Kurdistana. On je površinom mala provincija, ima svega 4 649 km², ali je danas značajna jer su otkrivena bogata nalazišta nafte i plina.
Administrativna podjela
Provincija Batman u kojoj živi 510 200 stanovnika, administrativno je podjeljena na 6 okruga (ilçeler);
Sekta
Sekta ( i i pod uticajem ) je izdvojena ili zatvorena grupa ljudi koja čvrsto sledi svoja načela. Najčešće se sekta formira nasuprot osnovnoj grupi iz koje je potekla, razvijajući učenje, koje je po uverenju članova sekte, ispravnije u odnosu na učenje osnovne grupe. Za sve članove sekte karakteristično je da imaju čvrstu organizaciju i jedinstvene obavezne rituale. U jednom broju monoteističkih religija svako odstupanje od proklamovanih dogmi, proglašava se sektom.
U početku sekta je bila neutralan pojam za jednu manjinsku grupu koja bi dolazila u konflikt sa većinom. Taj pojam se najčešće koristio u antičkim filozofskim krugovima, opisujući manje filozofske grupe. U tom smislu i rano hrišćanstvo može da se razume kao sekta unutar judaizma. U srednjem veku pojmom sekte su opisivane jeretičke grupe koje su se odvajale od većinske Crkve. U moderno doba se pod sektama najčešće podrazumevaju zatvorene verske grupe, odnosno kultovi.
Definicije
Po nemačkom sociologu Maksu Veberu, sekte se od Crkve razlikuju po mehanizmima primanja članstva u svoje redove. Dok se po pravilu, nakon lične odluke kandidata a pre punopravnog učlanjivanja u sektu, mora proći određena procedura provere uslova za prijem, vernici Crkve su već kao takvi rođeni.
Američko-austrijski sociolog Peter Berger u sektama vidi organizacioni model samozaštite kolektivnih manjina.
Laubenheim
Laubenhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 766 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133056.
Vatroslav Mimica
Vatroslav Mimica (Omiš, 25. lipnja 1923. - 15. 2. 2020 ) jugoslavenski je i hrvatski filmski redatelj, scenarist i producent, poznat kao tvorac nekih od najpoznatijih ostvarenja jugoslavenske kinematografije.
Životopis
Prije Drugog svjetskog rata u Zagrebu je studirao medicinu, a za vrijeme NDH godine 1942. priključio se SKOJ-u, prije nego što će godinu dana kasnije prijeći u partizane.
Rad na filmu
Poslije rata pisao je filmske kritike, a 1950. postao direktor produkcije Jadran filma. Godine 1950. snimio je redateljski debi "U oluji", nakon koga se posvetio animaciji i napravio nekoliko značajnih ostvarenja Zagrebačke škole animiranog filma. 1960-ih vratio se igranim filmovima, od kojih su najpoznatiji nagrađivani "Prometej s otoka Viševice", "Seljačka buna" i posljednje ostvarenje "Banović Strahinja".
Privatni život
Otac je hrvatskog i američkog (holivudskog) filmskog djelatnika Sergija Mimice.
Ostalo
U srpskohrvatskim križaljkama najpoznatiji je po filmu "Jubilej gospodina Ikla" jer se u njima troslov Ikl obično opisuje kao naslovni junak filma Vatroslava Mimice.
Referentni okvir
300px|mini|desno|Kad se dva referentna sustava [[gibanje|gibaju jedan u odnosu na drugi konstantnom brzinom, bez vrtnje ili rotacije, zovemo ih inercijskim referentnim sustavima.]]
Referentni sustav ili referentni okvir je dogovorno određen koordinatni sustav u kojem se određuju (definiraju) položaji fizikalnih tijela (objekata) te promatra i opisuje gibanje. Najčešće je referentni sustav inercijski, što znači da njegove koordinatne osi ne rotiraju i da se ishodište ne ubrzava (inercija). Referentni sustavi mogu se međusobno povezati Galileijevim ili Lorentzovim transformacijama.
Inercijski sustav
Inercijski sustav je koordinatni sustav u kojem vrijedi zakon tromosti ili inercije. Svi inercijski sustavi su jednakovrijedni ili ekvivalentni, a to se odražava u zakonima sačuvanja impulsa, momenta impulsa, energije i stanja gibanja središta masa za izolirani fizički sustav. Ti zakoni sačuvanja upravo i jesu kriterij po kojem se za opisivanje nekoga konkretnoga gibanja odabire inercijski sustav.
U fizici, tijelo se jednoliko giba ako se na njega ne primjenjuje nikakva vanjska sila (Prvi Newtonov zakon gibanja). Kada se takvo stanje gibanja tijelo ekstrapolira na neko područje prostora tako da to područje obuhvaća sve druge moguće objekte u istom stanju gibanja, što se koristi da bi se definirao zajednički koordinatni sustav, takav zajednički sistem nazivamo referentni okvir ili sustav. Otuda se koordinatni sustav definiran jednolikim gibanjem objekata u zajedničkom smjeru i istom brzinom naziva inercijski referentni okvir. Ili, drugim riječima, kad se dva referentna sustava gibaju jedan u odnosu na drugi konstantnom brzinom zovemo ih inercijskim referentnim sustavima.
Serval
Serval (lat. Leptailurus serval) je vrsta iz porodice mačaka.
Tijelo mu je srednje veličine. Ima vrlo dugačke noge i poznat je po tome što može skočiti i do 3 metra, da bi uhvatio pticu u letu.
Široko je rasprostranjen u podsaharskoj Africi, živi u savanama, suhim travnjacima, na rubovima tropskih kišnih šuma, čak i na planinskim područjima. Nije prisutan u pustinjama i vlažnim tropskim šumama. Hrani se zečevima, krticama, žabama, vjevericama, flamingoima i dr.
Ova vrsta nije ugrožena, jer ima široko rasprostranjenje.
170px|lijevo|thumb|Serval Areal servala obuhvaća veći broj afričkih država. Vrsta ima stanište u: DR Kongu, Republici Kongo, Mozambiku, Angoli, Beninu, Bocvani, Burkini Faso, Burundiju, Gabonu, Gani, Gvineji Bisao, Eritreji, Etiopiji, Zambiji, Zimbabveu, Južnoafričkoj Republici, Kamerunu, Keniji, Liberiji, Malaviju, Maliju, Maroku, Namibiji, Nigeriji, Nigeru, Obali Bjelokosti, Ruandi, Svazilandu, Senegalu, Sijera Leoneu, Somaliji, Sudanu, Južnom Sudanu, Tanzaniji, Togu, Ugandi, Srednjoafričkoj Republici, Čadu i Džibutiju.
The Poseidon Adventure (roman)
The Poseidon Adventure je roman američkog književnika Paula Gallicoa objavljen 1969. godine. Inspiraciju za roman je pružio incident koji se krajem 1942. zbio na putovanju britanskog luksuznog prekooceanskog putničkog broda RMS Queen Mary, koji je umalo bio potopljen čudovišnim valom na Atlantskom oceanu. Radnja romana se događa na fiktivnom luksuznom prekooceanskom brodu S.S. Poseidon koji za vrijeme božićnog krstarenja Atlantikom bude prevrnut u iznenada stvorenom cunamiju. Protagonisti su mala grupa preživjelih, na čelu sa nonkonformističkim svećenikom vlč. Frankom Scottom koja se, našavši se na prevrnutom brodu, nastoji dočepati njegovog dna, odnosno probiti se na površinu prije nego što brod potone, a oni sami ostanu bez hrane, vode i kisika.
The Poseidon Adventure nije izazvao neku naročitu pažnju niti pohvale od strane književnih kritičara, ali ga je zato odlučio ekranizirati Irwin Allen, televizijski producent poznat po nizu hitova 1960-ih. Zahvaljujući njemu je 1972. snimljen istoimeni film koji je postao jedan od najvećih hitova godine te dobio brojen pohvale, a na kraju pokrenuo i hollywoodski trend niza uspješnih filmova katastrofe. Gallico je na Allenov zahtjev napisao nastavak pod naslovom Beyond the Posedion Adventure, koji će biti posthumno objavljen, a a čija se radnja, međutim, više naslanja na film, nego na sam roman, i koji će također biti ekraniziran kao istoimeni, iako daleko manje uspješni film.
Godine 2005. je Gallicov roman ekraniziran u obliku istoimenog televizijskog filma, a godinu dana kasnije u obliku filma Poseidon koji je doživio komercijalni neuspjeh.
Ilija Džuvalekovski
Životopis
Po povratku u domovinu počeo je raditi kao glumac u Makedonskom narodnom teatru, vrlo rano nastupio je na filmu već od 1952 godine, u Frosini, prvom makedonskom igranom filmu. Početkom 1960-ih preselio se u Zagreb, u kojem je djelovao jedno desetljeće. U Zagrebu je djelovao kao glumac Hrvatskog narodnog kazališta, Kazališta Komedija i Teatra &TD. Kazališna publika pamtit će ga po nastupu u mjuziklu Guslač na krovu iz 1970. godine u Kazalištu Komedija. Od 1967 radi na Akademiji za kazalište, film i televiziju gdje je vodio Katedru za glumu na makedonskom jeziku.
Nakon zagrebačke karijere vratio se u Makedoniju 1972. godine, te u Skoplju radio kao profesor na Fakultetu dramskih umjetnosti. Pored toga nastupao je u kazalištu, na filmu i televiziji. Džuvalekovski je glumio u približno 60 filmova.
Stanka Munćan
Stanka Munćan-Veselinov (Seka; 1920 — 1984) je bila srpska komunistkinja, učesnica Narodnooslobodilačke borbe i društveno-politička radnica SFR Jugoslavije i SR Srbije.
Jedna je od glavnih organizatora velikog bekstva komunista iz zatvora u Sremskoj Mitrovici avgusta 1941. godine.
1966. godine, nakon navodne ljubavne afere koja je uzburkala javnost, se povukla iz političkog i javnog života.
Biografija
Rođena je 5. februara 1920. godine u selu Kruščici, kod Bele Crkve, u južnom Banatu. Potiče iz siromašne zemljoradničke porodice. Posle završene osnovne škole u rodnom mestu, 1931. godine upisala se u gimnaziju u Beloj Crkvi.
Revolucionarni omladinski pokret
Revolucionarnom omladinskom pokretu pristupila je posredstvom svog rođaka, studenta prava i komuniste Slavka Munćana Save, narodnog heroja. Godine 1937. po osnivanju prve organizacije Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ) u Kruščici, postala je njen član, a ubrzo i rukovodilac. Početkom 1938. godine, kao učenica šestog razreda gimnazije, uhapšena je pod optužbom da je član ilegalne komunističke organizacije, čiji je cilj nasilna promena političkog i socijalnog sistema. Izbačena je iz gimnazije, sa zabranom upisa u sve škole na teritoriji Kraljevine Jugoslavije. Pored nje, kao prvooptužene, uhapšeni su i Aleksa Đilas, učitelj iz Bele Crkve, njegov brat Milivoj Đilas, student agronomije (braća Milovana Đilasa) i Draginja Savković, rukovodilac čitaonice u Vračevom Gaju.
Narodnooslobodilačka borba
Posle Aprilskog rata, okupacije Jugoslavije i stvaranja ustaške Nezavisne Države Hrvatske, 1941. godine, zatočenim komunistima i ostalim političkim osuđenicima pretila je smrtna opasnost od ustaško-nemačkih vlasti. Zatvorski partijski komitet je tada doneo odluku o bekstvu. Akcijom skojevaca i komunista spolja, kao i pomoći pojedinaca zaposlenih u zatvoru, omogućeno je bekstvo 32 politička osuđenika, u noći između 22/23. avgusta 1941. godine, kroz podzemni kanal koji su sami prokopali. Stanka je zajedno sa skojevcima Johanom Mikeom, Rosom Vilić, Boškom Palkovljevićem Pinkijem, Jovanom Štokovcem, Božicom Stojšić i Olgom Banjanin imala vrlo važnu ulogu u ovoj akciji.
Septembra 1941. godine postala je borac tada formiranog Fruškogorskog partizanskog odreda. U decembru je učestvovala u radu savetovanja Okružnog komiteta KPJ za Srem, održanog u Pećincima (tzv. „Pećinačko savetovanje“), čije su odluke bile presudne za organizovanje oslobodilačke borbe u Sremu. Od aprila 1943. do juna 1944. godine bila je organizacioni sekretar Okružnog komiteta KPJ za istočni Srem i rukovodilac Odeljenja za agitaciju i propagandu (Agitprop), čiju delatnost je činilo objašnjavanje ciljeva Narodnooslobodilačkog pokreta, mobolizacija za vojne jedinice, školovanje partijskih kadrova, itd. Avgusta 1944. godine preuzela je dužnost političkog sekretara Okružnog komiteta KPJ za istočni Srem.
U toku celog trajanja rata, Stanka Munćan je učestvovala u izdavanju partizanske štampe u Vojvodini, čiji je glavni zadatak bio stvaranje masovnog antifašističkog fronta, bez obzira na nacionalnu, versku, socijalnu i političku pripadnost. Urednici i pisci tekstova za ove listove bili su istaknute ličnosti revolucionarnog pokreta, a Stanka je pisala za listove „Glas omladine“, „Fruškogorski partizan“, „Istina“, „Naša borba“, „Vojvođanka u borbi“ i drugim.
Posle oslobođenja Vojvodine, oktobra 1944. godine, Stanka je u Novom Sadu preuzela rukovodstvo nad Agitpropom Pokrajinskog komiteta KPJ. Tada je pokrenula list „Slobodna Vojvodina“, i listove na jezicima vojvođanskih nacionalnosti: mađarskom, slovačkom, hrvatskom, rumunskom i rusinskom. Glavni zadaci Agitpropa su bili: razjašnjavanje suštine i karaktera nove države, mobilizacija svih snaga za pomoć jedinicama NOV i POJ za konačno oslobođenje, i mobilizacija ljudstva za obnovu zemlje. Na Sedmoj konferenciji KPJ za Vojvodinu, aprila 1945. godine izabrana je u članstvo Pokrajinski komitet KPJ.
Posleratna karijera
U leto 1945. godine Stanka je sa suprugom, Jovanom Veselinovim, tada predsednikom Glavnog narodnooslobodilačkog odbora Vojvodine, došla u Beograd. Tada je završila gimnaziju, iz koje je zbog hapšenja isključena, a kasnije Pravni fakultet i Višu političku školu „Đuro Đaković“ u Beogradu.
Od formiranja Ustavotvorne skupštine novembra 1945. godine do maja 1967. godine, birana je za narodnog poslanika Skupštine SFRJ. U saveznom parlamentu obavljala je sledeće funkcije:
Funkcije koje je obavljala u državnim organima Socijalističke Republike Srbije:
Funkcije koje je obavljala u društveno-političkim organizacijama:
Ljubavna afera
Kao predsednica, najpre republičkog, a potom i saveznog Saveta za kulturu družila se sa ljudima iz kulturno-umetničkog života. Jedan od njih je bio i mladi pesnik Matija Bećković, za koga je Uprava državne bezbednosti smatrala da je njen ljubavnik. U jesen 1965. godine odlukom Vojina Lukića, organizacionog sekretara CK SK Srbije, UDBA je pokrenula njeno praćenje i sakupljanje podatak o njoj. Početkom 1966. godine UDBA je počela da prati i Bećkovića i potom otkrila stan na Topličinom vencu u kome su se tajno sastajali. Stanka je potom bila uhapšena i pod optužbom za „nemoral“, zbog ljubavne afere sa devetnaest godina mlađim pesnikom, izvedena pred partijsku komisiju, koja ju je primorala da da ostavku na sve dotadašnje funkcije (ostala je jedino narodni poslanik Savezne skupštine, do kraja mandata maja 1967). Posle Brionskog plenuma i smene Aleksandra Rankovića i rukovodstva UDBE, jula 1966. godine, Stanka Veselinov i Matija Bećković (u međuvremenu dobio otkaz u Radio Beogradu) su rehabilitovani, ali se ona više nije vraćala u politički život.
Smrt
Umrla je 31. avgusta 1984. godine u Beogradu, a sahranjena je u Novom Sadu.
Dela
Pored mnogobrojnih članaka u ratnoj i posleratnoj štampi, objavila je i par knjiga:
Odlikovanja
Nosilac je više jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su:
U popularnoj kulturi
Godine 1998. pisac Velimir Lukić je prema knjizi Vojina Lukića i feljtonu Milana Đokovića Popa, obajvljenom u listu „Večernje novosti“ 1989. godine, napisao scenario za TV dramu „Dosije 128“, koju je režirao Petar Cvejić. U ovoj TV drami prikazana je „afera“ Stanke Veselinov i Matije Bećkovića u malo izmenjenom obliku - umesto mladog pesnika radi se o mladom slikaru, a i imena aktera su izmenjena, pa je glavni akter priče „drugarica Marija“ (Jasmina Avramović), mladi slikar „Miroslav Bojić“ (Vojin Ćetković) i njen suprug „drug Jasni“ (Miodrag Radovanović).
Arcadia, Louisiana
Arkejdija je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.919, što je 122 (-4,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Syriana
__SADRŽAJ__
Kratak opis
Reformistički orijentisan princ jedne bogate bliskoistoične zemlje želi da prekine dugogodišnje poslovne odnose sa Amerikom. Zbog toga odobrava eksploatisanje prirodnog gasa sa svojih polja jednom kineskom energetskom gigantu, umesto američkoj kompaniji „Koneks“. Istovremeno, mala naftna kompanija „Kilen“ iz Teksasa dobija pravo na vađenje gasa sa polja u Kazahstanu. Kako bi održala visok nivo proizvodnje, „Koneks“ će izdejstvovati da joj se „Kilen“ pripoji. Ceo taj slučaj privlači pažnju Ministarstva pravde SAD, koje šalje agenta da ga ispita.
Prijem
Film je generalno dobio pozitivne kritike, i pored filmova „Planina Broukbek“ i „Fatalna nesreća“, bio je najnagrađivaniji film 2005. godine. Ipak, neki kritičari nisu imali veoma pozitivno mišljenje o ovom filmu. Zamerili su na velikom broju priča, zbog kojih je praćenje radnje gotovo nemoguće. Rekli su i da je skakanje sa kontinenta na kontinent konfuzno. Piter Bredšo iz Gardijana je rekao da je radnju najviše zakomplikovalo rediteljevo preveliko kritikovanje Amerike. Za film je još rečeno i da ga ni Osama bin Laden ne bi bolje napisao, a osuđivan je i Džordž Kluni zbog svjih antiameričkih stavova. Filip Frenč iz Observera (The Observer) je pak napisao da je film misaon i uzbudljiv, a Piter Trevers da Džordž Kluni prosto pleni. Entertejnment vikli (Entertainment Weekly) je Sirijanu uvrstio među 25 najboljih političkih trilera.
Antonio Canevari
Antonio Canevari (Rim, 1681. - Napulj, 1764. ili 1759.) bio je talijanski rokoko i neoklasicistički arhitekt, poznat kao učitelj Nicole Salvija.
Na Canevarija je jako utjecao teoretičar neoklasicizma Francesco Milizia.
Biografija
Canevari je arhitekturu učio kod relativno anonomnog rimskog arhitekta - Antonia Calerija, kod kog je i započeo raditi. Još kao 22-godišnji mladić - 1703. osvojio je prvu nagradu na natječaju Akademije San Luca za projekt papinske rezidencije. Zna se da je 1715. sudjelovao na velikom natječaju za rekonstrukciju sakristije Bazilike sv. Petra, na kom je pobjedio Filippo Juvarra.
Projektirao je fasadu rimske crkve Stimmate di San Francesco (dovršena 1721.), a na inicijativu kardinala Fabrizia Paoluccia radio je i na rekonstrukciji bazilike Santi Giovanni e Paolo.
Izradio je neke projekte, koji nisu realizirani, kao onaj 1732. za obnovu Bazilike San Giovanni in Laterano.
Negdje oko 1727. odselio se u Portugal, gdje je angažiran na izgradnji Kraljevske palače i lisabonskog vodovoda Aguas Livres (1729.-1748.). Oko 1730. radi na izgradnji ljetnikovca prvog Lisabonskog patrijarha - Tomása de Almeide, udaljenom dvadesetak kilometara sjeverno od Lisabona
Najveći dio onog što je izgradio u Portugalu uništio je lisabonski potres - 1755., jedno od rijetkih djela koje je preostalo je zvonik u Univerziteta u Coimbri.
Latte, Imperia
Latte je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 798 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Rudyard, Montana
Radjard je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 258, što je 17 (-6,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opšta hirurgija
Da bi mogao ostvariti uspešan rad, pored manuelne spretnosti za hirurga je neophodno da ima široko medicinsko obrazovanje, kao i poznavanje tehnike i tehnologije. Zbog napredka hirurgije i sve većeg obima znanja i razvoja brojnih operativnih tehnika, a u cilju pružanja bolje medicinske usluge pacijentima, hirurzi se sve više specijalizuju, tako da dolazi do razvoja novih hirurških disciplina ili njihovih poddisciplina. Iz hiurgije su se danas izdvojile brojne grane:
= Kratak osvrt na razvoj hirurgije =
Praistorija i stari vek
Primtivna operativna hirurgija je rađena instiktivno i iskustveno- labavi zub je vađen, absces otvaran, krvarenje zaustavljano od strane ljudi koji su bili u okruženju. U Vavilonu su obolele stavljali na trg gde su mu svi mogli prići i ispitati kako bi se našao onaj koji može najviše pomoći. 1750 g.pne. je na stubu ispisan Hamurabijev zakonik u kome su predviđene nagrade i kazne za hirurge. Natpisi na egipatskim grobnicama 2000-3000 g.pne. opisuju lečenje preloma sa udlagama, vršenje cirkumcizije (obrezivanje), trepanacije lobanje (hirurško otvaranje lobanje), kao i amputacija ekstremiteta. U Indiji se takođe razvila istovremeno hirurgija a neke zapisane operativne tehnike u Susruti se primenjuju i danas (rekonstrukcija nosa, rinoplastike, vezikolitotomije, incizije abscesa i opis hirurških instrumenata). Jevreji su se isticali u higijeni i preventivnoj medicini, Kinezi u akupunkturi. U Grčkoj je najpoznatija od škola bila Hipokratova (460-370 g.pne.) škola (460-130 g.pne.), koji je predavao i pisao o hirurgiji (Corus Hipocraticum). Opisao je imobilizacija i ekstenziju, repoziciju luksacija i lečenje rana kao i izreku “Vis mediacatrih naturae”- moć prirode je velika. Grčku medicinu nasleđuje i unapređuje Aleksandrijska škola progresom u anatomiji sa podvezivanjem krvnih sudova i elektivnim operacijama. Od 150 g.pne. počinje grčko-rimska medicina (Galen i Celzus). Nakon pada rimske imperije hirurški centar postaje Vizantija (Oribszij i Persan).
Srednji vek
S pojavom islama i nadmoći islamskog drustva nastaje period Arapske medicine koja je preuzela znanja od hrišćanske sekte Nestorijanaca (grčka medicina). Ističu se Rasisa i Avicena koji je napisao “Canon”. Tokom ovog perioda nije bilo pravog napredka, čak je i nazadovala primenom kauterizacijom rane, što se nekritički prenosi i u evropsku medicinu. Napredku medicine je doprinela zabrana sveštenicima u XII veku da se bave medicinom. Laici počinju da se bave hirurgijom i “Fabrica” od Ruđera od Salerna postaje osnovni udžbenik tokom 300 godina. Krajem srednjeg veka hirurgija počinje da se razvija u severnoj Italiji Salerno, Padova, Bolonja) i Francuskoj (škola Montpelien), da bi krajem XV veka papa Sikst IV službeno dopustio disekciju leševa, tako da napreduju znanja iz anatomije. Međutim veliko unazađenje se dogodilo kada se od lekara, hirurgija prepustila pismenim berberima, kada je kao veština unazađena, a naučni razvoj prestao.
Savremena hirurgija
Naučna otkrića koja su omogućila današnji razvoj hirurgije su: - Anestezija (1844. Horace Wels i 1846. W.T. Morton izvode inhalacionu anesteziju u Opštoj bolnici u Massachusettsu. - Asepsa i antisepsa (Ignacz Semmelweis, mađar, akušer u Beču, uvodi obavezno pranje ruku pre ginekološkog pregleda, čime je smanjio njihovu smrtnost, a Louis Pasteur 1850 postavlja teoriju po kojoj su izazivači infekcija bakterije, a Josef Lister 1867. ta saznanja uvodi u hirurgiju). - Rentgen 1895 uvodi novi vid dijagnostike, radiografiju. - Transfuzija krvi je omogućena otkrićem Karla Landstainera o aglutinaciji eritrocita pod uticajem seruma drugog čoveka- tako da je omogućeno utvrđivanje krvnih grupa. - Otkriće penicilina (Fleming, 1928) omogućava pre- i postoperativno sprečavanje infekcija. Brojni su hirurzi tokom ovog perioda svojim umećem i ingenioznošću doveli do razvoja hirurgije u današnjem obimu, kao i napredkom tehnologije. Hirurgija budućnosti ide u smeru što manje traume tkiva i organizma, kao i na poljima mikrohirurgie, fetalne, endoskopske, transplantacione hirurgije, implantacije veštačkih organa I tkiva koja se dobijaju na tkivnim kulturama.
= Osnovni zadaci hirurgije =
Osnovni zadatak hirurgije u bilo kojim uslovima je da se pomogne obolelom ili povređenom. U zavisnosti od uslova okruženja, na medicinskim radnicima je da se pacijentu pruži adekvatna pomoć bez obzira na uslove koji su u okruženju. Osnovni princip pružanja medicinske pomoći je nikada ne nauditi pacijentu. Pomoć ukazuje kvalifikovano lice za obim pomoći koji pruža (u okviru prve pomoći to može biti i obučeni laik). Dijagnostika i lečenje se izvode u okruženju koje omogućava njihovo kvalitetno izvođenje. To znači da u mirnodopskim uslovima, prvu pomoć, dijagnostiku, lečenje i oporavak sprovode za to kvalifikovani medicinski radnici u okvirima svojih nadležnosti u ustanovama koje su za pružanje medicinskih usluga opremljene. U vanrednim uslovima (elementarne nepogode i rat), na svim medicinskim radnicima je da se prilagode uslovima okruženja i uz požrtvovan rad ostvare isti ili sličan stepen zdravstvene zaštite. Za takve uslove svaka zdravstvena ustanova ima pripremljene okvirne planove. Ukoliko medicinsko osoblje nije u mogućnosti da na datom mestu i vremenu pruži najbolje moguće lečenje pacijentu, dužno je sprovsti neophodne medicinske mere da osposobi pacijenta za transport do najbliže adekvatne ustanove, gde će se lečenje završiti.
Chirurgie Kirurgi Chirurgie Surgery Kirurgio Cirugía Chirurgie Máinliacht כירורגיה Sebészet Kirurgio Chirurgia 外科学 외과 Chirurgija Kirurgie Heelkunde Chirurgia Cirurgia Хирургия Surgery Општа хирургија Kirurgi Ngoại khoa 外科学
Laholo
Laholo je naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 263 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 233 stanovnika).
Squille, Caserta
Squille je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Laholo
Demografija
U naselju Laholo živi 180 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 30,8 godina (30,3 kod muškaraca i 31,2 kod žena). U naselju ima 63 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,17.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Bošnjacima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Squille, Caserta
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
El Tular, Santiago Tuxtla
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 277 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Bermering
Bermering je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Šato Salen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 223 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 38 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,73 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 260 metara (maksimalnoj 282 m, a minimalnoj 229 m).
Chihuirabo, Urique
Chihuirabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2316 m.
Coast Miwok
mini|Nastambe Coast Miwoka u selu [[Kule Loklo u okrugu Marin, Kalifornija.]]
Coast Miwok je grana Miwok Indijanaca, porodica Moquelumnan, sa pacifičke obale Kalifornije, od sadašnjeg Sausalitoa do Duncan's Pointa, uključujući i Bodega Bay, Tomales Bay, i San Pablo Bay, pa u unutrašnjost do Sonome. Mnogi Coast Miwoki danas žive na tradicionalnoj zemlji, ali nemaju priznatog plemenskog zemljišta. Ova Miwok populacija također se sastojala od više tribeleta među kojima i Licatiut.
Lingvistika navodi barem dva jezika kojima su govorili, bodega miwok i marin miwok. Marin bijaše poglavica plemena Licatiut, pod tim je imenom pokršten,i kasnije je po njemu okrug dobio ime. Domorodačka populacija Coast Miwoka brojala je oko 1,500 osoba u domorodačko vrijeme. Sada su organizirani kao Federated Indians of Graton Ranchiera.
Sela:
Amayelle, na San Antonio Creek. Awachi, na ušću Estero Americano. Awani-wi, San Rafael. Bauli-n, na Bolinas Bay. Chokeche, blizu današnjeg Novato. Echa-kolum, na Tomales Bay južno od Marshalla. Echa-tamai, u Nicasio. Etem, u Petalumi. Ewapalt, kod Valley Ford. Ewu, sjeverno od San Rafaela. Helapattai, na Bodega Bay. Hime-takala, na Bodega Bay. Ho-takala, on Bodega Bay. Huchi, u Sonoma. Kennekono, na Bodega Corners. Kotati, u Cotati. Likatiut, na Petaluma River sjeverno od Petalume. Liwanelowa, u Sausalitu. Lumen-takala, sjeveroistočno Cotati. Meleya, na San Antonio Creek jugozapadno od Petalume. Olema-loke, u Olemi. Olompolli, sjeverozapadno Novato-a. Oye-yomi, blizu Freestone. Pakahuwe, blizu Freestone. Patawa-yomi, blizu Freestone. Payinecha, zapadno od Cotati. Petaluma, istočno od Petaluma River i sadašnjoj Petalumi. Pulya-lakum, na oceanu uz ušće Salmon Creeka. Puyuku, južno od Ignacio. Sakloki, nasuprot Tomales Point. Shotokmo-cha, jugoistočno od Ignacio. Shotomko-wi, na Tomales Bay blizu ušća San Antonio Creeka. Susuli, sjeverozapadno od Petaluma. Suwutenne, sjeverno od Bodega Corners. Temblek, zapadno od Sonoma. Tiwut-huya, na obali blizu Bodega Baya. Tokau, na Bodega Bayu. Tuchayelin, sjeverozapadno od Petalume. Tuli, sjeverozapadno od Sonome. Tulme, sjeverozapadno od Petaluma. Uli-yomi, na Estero Americano. Utumia, blizu Tomalesa. Wotoki, na južnoj strani Petaluma Rivera. Wugilwa, na Sonoma Creek.
Povijest
Coast Miwoki sa zapada okruga Marin nazivani su i Marshall Indians, Marin Miwok, Tomales, Tomales Bay i Hookooeko. Njima na sjeveru susjedi su Bodega Miwok. Ove dvije Miwok grupe danas zajedno sa Southern Pomo Indijancima žive u konfederaciji na rezervatu Graton Rancheria pod imenom The Federated Indians of Graton Rancheria.
Prvi izvještaji o njime potječu 1579. iz vremena Francisa Drakea. Kasnije, 1595., 1775., 1793. i 1808. spominju ih španjolski I ruski putnici. 1809 godine. Rusi ovdje 1809 postavljaju svoje pred-straže. Misije se osnivaju 1776. (San Francisco de Asis), 1817. (San Rafael Arcangel) i 1823 (San Francisco Solano). Nakon perioda misionizacije od (1769-1834) dolazi do konfiskacija plemenskih zemljišta i kasnije do njihovog preseljenja.
(E)-Stilben
(E)-Stilben je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 180,245 Da.
San Gabriel, San Martín Chalchicuautla
San Gabriel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 140 m.
Plymouth, Massachusetts
Plymouth je grad u američkoj saveznoj državi - Massachusetts, na sjeveroistoku Sjedinjenih Američkih Država od 56 468 stanovnika.
Grad je dobio ime po istoimenom engleskom lučkom gradu - Plymouth, iz kojeg su isplovili krajem ljeta 1620. osnivači grada na brodu Mayflower.
Geografske karakteristike
Plymouth leži u istoimenom zaljevu Plymouth, udaljen 60 km jugoistočno od Bostona, sa kojim je praktički spojen u veliku konurbaciju - zvanu Veliki Boston koja ima preko 4 500 000 stanovnika.
Historija
Rana historija Plymoutha vezana je uz Koloniju Plymouth, prvu englesku koloniju u Novoj Engleskoj koju su osnovali plimutski hodočasnici u jesen 1620.
Oni su bili vjerski separatisti, nezadovoljni anglikanskom crkvom i njenom praksom (kasnije nazvani hodočasnici / pilgrims), koji su u potrazi za vjerskom tolerancijom, prvo pobjegli u holandski grad Leiden, gdje su 1608. osnovali svoje udruženje. Oko 1618. njih 35 odlučilo je nezadovoljno životom u stranoj sredini, otići u sjevernoameričku Virginiju, pa su se da bi prikupili novce vratili u Englesku i osnovali dioničko društvo, koje je dobilo kredite od nekih londonskih trgovaca. Krajem ljeta 1920. unajmili su jedrenjak Mayflower i ispovili iz engleske luke Plymouth sa 100 kolonista. Oni su još na brodu sastavili ugovor, o budućoj organizaciji života u svojoj koloniji. Suština tog ugovora je bila da će između sebe demokratski izabrati političko tijelo (zapravo crkveno vijeće) koje će upravljati kolonijom. . To je u ono vrijeme bio pravi kopernikanski obrat - jer se tad smatralo da se vlast može dobiti samo od boga, i od njegovih posrednika na zemlji ( dakle kraljeva, biskupa itd) koji su po predanju, takođe dobili vlast od boga, to da bi svoju vlast narod mogao sam izabrati - bilo je ravno bogohuljenju. thumb|left|260px| Replika orginalnog naselja prvih [[Kolonizacija|kolonista Plymouth Plantation]] Njih je bura skrenula s kursa, pa su umjesto do Zaljeva Chesapeake doplovili do obale Sjeverne Amerike kod Rta Cod u novembru 1620. pa su se 21. decembra (danas je taj dan američki praznik - Dan predaka / Forefathers’ Day) iskrcali u Plimutski zaljev.
Plymouth je nakon tog počeo zaostajati u konkurenciji sa Bostonom, pa je postao gradić ribarstva i brodogradnje okrenut pomorstvu.
Znamenitosti i atrakcije
thumb|left|260px| Replika [[jedrenjaka Mayflower]] Najveća atrakcija Plymoutha je muzej na otvornom, replika naselja prvih kolonista pilgrima - Kolonije Plymouth - Plymouth Plantation osnovan 1947. U gradskoj luci stoji usidren i jedrenjak - Mayflower (njegova replika) kojim su doplovili 1620.