cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Klinika Mayo
thumb|right|200px|Glavni kampus u središtu Rochestera u Minnesoti. Klinika Mayo je svjetski poznata medicinska institucija sa sjedištem u Rochesteru u američkoj državi Minnesoti. Prvi i najveći objekti Klinike Mayo su smješteni u Rochesteru, ali postoje dodatne bolnice i ordinacije u Jacksonvilleu na Floridi i Scottsdaleu u Arizoni. Uz to Klinika Mayo vodi brojne manje klinike i bolnice u Minnesoti, Iowi i Wisconsinu, poznate kao "Zdravstveni sistem Mayo". Klinika Mayo se redovno navodi kao druga po kvaliteti bolnica u SAD, iza Johnsa Hopkinsa, u istraživanju U.S. News & World Reporta; za 2006. godinu v.. thumb|left|200px|Glavna zgrada Klinike Mayo iza studentskog centra [[Medicinski fakultet Mayo|Medicinskog fakulteta Mayo.]] Izraz "klinika" u nazivu Klinike Mayo bi u normalnim okolnostima značio manji objekt. Klinika Mayo je započela kao takva, ali danas predstavlja sveobuhvatni sistem zdravstevne zaštite u svojoj matičnoj regiji južne Minnesote (Zdravstveni sistem Mayo) koji pruža potpunu bolničku i vanbolničku njegu kroz bolnice i klinike. Također predstavlja organizaciju za medicinsko istraživanje s velikim ugledom unutar SAD i u svijetu.
Klinika Mayo je prema prihodima druga najveća besprofitna organizacija u svojoj državi državi, odmah iza zdravstvenog osiguravatelja Blue Cross and Blue Shield u Minnesopti. Godine 2004. organizacija je dobila 5,6 milijardi US$. Aktivnosti obrazovanja i istraživanja se djelomično financiraju iz prihoda kliničke prakse.
Statistike za 2004. godine:
Klinika Mayo se razlikuje po načinu na koji se plaćaju ljekari. U većini sistema zdravstvene zaštite, ljekari se plaćaju po broju pacijenata koje su pregledali i liječili. Što su više pacijenata primili, to su bolje plaćeni. U Klinici Mayo, ljekari primaju plaću nezavisno o broju pacijenata. Plaće se određuju po tržištu rada, odnosno po prosjeku plaća ljekara u drugim bolnicama. To omogućava ljekarima da se više posvete svojim pacijentima i ne brinu toliko o vremenu. Ljekari i kirurzi, stoga, nemaju financijske poticaje za povećan broj terapija i postupaka. thumb|right|Ulazak u zgradu Gonda u centru Rochestera.
Sufizam
Sufizam odnosno tasavuf (arapski تصوف, tasavuf, persijski عرفان, erfan) je zajednički naziv za razne mističke pokrete unutar islama koji se odlikuju inzistiranjem na askezi, ljubavi, spoznaji duhovne istine i ekstatičkom jedinstvu sa voljenim Tvorcem, kao krajnjem cilju svakog pojedinca.
Sufisti su organizirani u različita bratstva i sestrinstva (tarikate) koja mogu biti sunitska, šijitska, zajednička ili ne pripadati nijednoj od te dvije zajednice. Sufijske bratovštine uključivale su derviške redove i fakirski pokret. Sufizam inzistira na unutarnjim aspektima islama, odnosno usavršavanju vjere i odricanju od ega, nasuprot inzistiranju na pravnim aspektima islama. Kroz molitvu i meditaciju sufiji su željeli ponirati sve dublje u Božju ljubav.
Sufiji su među običnim ljudima bili štovani kao sveci, a nailazili su na žestok otpor službenog islama. Mnogi od sufijskih redova postoje i danas, najviše na sjeveru Afrike.
Naziv
Termin sufi i sufizam (tasavuf) potiču od belog vunenog ogrtača (suf) koju su nosili muslimanski asketi. Naziv se proširio među orijentalistima 19. vijeka, a korijen mu dolazi od arapske riječi تصوف tasawwuf.
Klasični period
Prvi počeci sufizma nisu poznati. Neki osnovni koncepti islamskog misticizma kao što su pobožno siromaštvo (fakr), potpuno predavanje Bogu (tawakkul) i određeni oblici religijske prakse, poput ponavljanja Božjeg imena (zikr) i slušanja poezije i muzike (sama'), imaju svoje paralele u prvim vekovima islama. Postoje mišljenja da je sufizam bio neodvojivi deo ranog islama i da je sam Muhamed bio sufija, kao i njegovi drugovi i prva četvorica halifa. U decenijama nakon smrti Muhameda, u zajednici su se javila pitanja: ''Da li naglasak treba staviti na rituale i zakon ili na unutrašnju veru i ljubav? Da li je Bog daleki Gospodar ili je pristupačan u duši?'' Kada je kalifat prešao u Damask, u kulturnom pogledu udaljen od Arabijskog poluostrva, mnogi su se usprotivili sekularizaciji vladara koji bi trebalo da budu Božji upravitelji na zemlji. Jedan od ranih muslimanskih asketa i preteča sufija je bio Hasan al-Basri (umro 728). Asketski pokret se u islamu javlja u drugoj polovini 8. veka u istočnom, šiitskom islamu na granicama Mesopotamije. U to vreme, otprilike sto godina nakon Muhamedove smrti, postojali su pobožni muslimani, koji su se odricali svakog posjeda, željeli su živjeti jednostavnim životom, a u znak asketizma odijevali su se u grube vunene haljetke (suf). Neki od njih postali su lutajući propovjednici, a drugi su živjeli u duhovnim zajednicama u kojima je bio i znatan broj žena. Najpoznatija sufijska učiteljica i svetica iz 8. stoljeća je bila Rabija al-Adevija koja je propovedala strastvenu ljubav (ar. jiubb) prema Bogu. U 9. veku se mistički pokret sukobljuje u Basri i Bagdadu s racionalističkom teologijom (kalam) sunitskog smera. Sufiji su nailazili su na žestok otpor službenog islama, i na optužbe zbog panteizma, libertinizma i zapuštanja ritualnih dužnosti.
thumb|left|Pogubljenje [[Mansur al-Haladž|Mansura al-Haladža.]]
Članovi asketskih pokreta koji su želeli obnovu islama u njegovoj prvobitnoj čistoti mogli su biti inspirisani stupanjem u kontakt sa zoroastrejcima, budistima, hinduistima, a takode i hrišćanskim monofizitima. Smatra se da su na sufizam, između ostalog, uticali asketizam hrišćanskih monaha i neke neoplatonističke ideje. Poznato je da su neke hrišćanske askete nosile vunene halje slične onima koje su donele ime prvim sufijama. No bez obzira na to gde se nalazio izvor početne inspiracije, sufizam je u svom formativnom periodu odražavao stavove, aktivnosti i rituale geografske okoline u kojoj su tokom IX i X veka učitelji živeli i propovedali. Tako je Fudeil ibn Ijad (Fudayl ibn 'Iyad) iz Horasana postao čuven zbog napuštanja života u porodici, Zunun al-Misri iz Egipta zbog poetskog iskazivanja sume ontoloških problema, Abu Jazid Bistami iz planinskog Bistama po svojim paradoksalnim aforizmima, a Džuneid iz Bagdada po privrženosti socijalnim normama uprkos neprestanoj unutrašnjoj borbi. Mansur al-Haladž, pogubljen u Bagdadu, je u očima sledbenika ostao upamćen kao model mističkog ljubavnika. Neki kasniji teoretičari pripisivali su asketske sklonosti učiteljima iz Horasana, a umerenija i prilagodljivija učenja sufijama iz Iraka. Međutim, svi oni su više predstavnici određenog životnog stava nego određenog mesta.
U 10. veku naziv sufi za islamske mistike i askete poznat je u celom muslimanskom svetu. Mnogi su se odvojili od prijatelja, presekli porodične veze i odbacili hranu i zaklon. Odnos između učitelja i učenika je predstavljao samu srž sufijske prakse. Poneki veliki učitelj je smatran i svecem (vali alah - „prijatelj Boga"), u kom slučaju bi nastavio da pruža blagodatnu moć čak i posle smrti, a njegov grob bi postao mesto hodočašća. Skupine učenika su počele da se okupljaju oko velikih učitelja, a zajednička staništa su se razvila u manastire. Krajem X veka su činjeni pokušaji da se sistematišu svi elementi sufijskog učenja. Formativni period sufizma se svodi na lavirint ličnih imena i arapskih izraza. Napisani su priručnici koji obiluju korelacijama poželjnih vrlina, uzornih pojedinaca, tehničkih termina i škola mišljenja. Ali Hudžviri (Ali Hujwiri) je dobar primer takvog pristupa. Njegovo delo Kashf al-Mahjub, cenjeno kao najstarija persijska rasprava o sufizmu, daje pregled čitave klasične faze u samo jednom poglavlju, povezujući svakog čuvenog učitelja sa određenom doktrinom i zatim obraćajući pažnju na razne interpretacije te iste doktrine. Na primer, ideja borbe sa animalnom dušom (nefs) je pripisana sehlidijama, sledbenicima šejha Sehl ibn Abdelaha Tustarija.
Pine Ridge, Collier County, Florida
Pajn Ridž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Sufizam
Srednjovekovni period
Srednjovekovni period se odlikuje novim pokušajima doktrinarnih sistematizacija s jedne, i popularizacijom učenja putem osnivanja mističkih redova, s druge strane. Sufijske zajednice, u prvo vreme slučajne i prolazne, u 12. veku postale su razvijene organizacije sa političkom moći, hijerarhijskom lestvicom, monaškim pravilima i institucionalizovanim lancima inicijacije. 12. vek svedoči i o usponu sufijskih redova ili bratstava. Ugledni među redovima bili su bektašije (sredina 14. veka), suravadije (od otprilike 1200; postali su uticajni u Indiji), rifaije, ili zavijajući derviši (sredina 12. veka, poznati po neverovatnim egzibicijama), egipatske šazilije, kadirije i nakšbendije.
thumb|right|"Okupljanje ptica", oslikani [[Attarov rukopis iz 12. veka.]]
Dva najuspešnija pokušaja da se sistematizuje misao sufizma potekla su iz pera dva velika islamska filozofa koji su se približili sufizmu na holističkoj osnovi, povezujući ga sa drugim oblastima srednjovekovnog filozofskog i teološkog izučavanja. Prvi od njih, al-Gazali, bio je profesor u čuvenoj medresi Nizamiji u Bagdadu, da bi se zatim povukao 1091. i postao sufija. U svom magnum opusu »Oživljavanje verskih nauka« (Ihya Ulum Al-Din) ispitao je različite načine i puteve saznanja da bi došao do zaključka da samo unutrašnja istina koju traže sufije može zadovoljiti zahteve islamske vere. On je time povezao sufizam i sunitski islam a ne umanjujući autoritet nijednog od njih. Drugi filozof, Ibn Arabi, španski mistik, upoznat i sa hrišćanskim i sa muslimanskim filozofskim kategorijama, ispitao je najdublje nivoe značenja Kurana i opisao suštinsku ideju tavhida (Božjeg jedinstva) tako originalno, da je to u isto vreme privlačilo i odbijalo njegovu muslimansku sabraću. Kasnija izlaganja teološkog sufizma bavila su se pojmovima kao što su savršen čovek (al-insdn al-kamil), stožer (kutb), metafizičkim dimenzijama svetlosti, ljubavi itd, upravo zbog velikog Gazalijevog i Arabijevog uticaja.
thumb|[[Mevlevije, »derviši koji se vrte«.]]
Podcetin
Podcetin je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Cetingrad, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 69 stanovnika te 27 obiteljskih kućanstava.
Sufizam
Srednjovekovni period
thumb|Derviš kroti lava i tigra, mogulska umetnost, oko [[1650.]]
Razni oblici okupljanja u cilju zajedničkog bogosluženja karakterisali su većinu sufijskih zajednica; tipični su zikr-obredi praćeni dugim muzičkim predstavama (Mehfil-E-Sama). Sve to je izazivalo neprijateljstvo zvanične uleme, čuvara rituala molitve. Posebno su u onim delovima sveta gde je islamizacija tek otpočela, sufijski šejhovi, sa svojom harizmom, sledbenicima i veselim ceremonijama su privlačili pažnju i simpatije mnogo više od uleme. Budući da je islam, uz malo izuzetaka (Španija, Indija), bio državna religija, sufije su predstavljale izazov ne samo ulemi već i državnim vlastima. Ponekad su sufije sarađivale sa pobožnim vladarima, a ponekad odbijale učešće u dvorskom životu.
Tokom čitavog srednjovekovnog perioda, doktrinarne raspave su pratile velike šejhe i njihove sledbenike. Izuzetno poštovanje ukazivano učitelju učinilo je neophodnim razlikovanje između njega i Proroka koji je, u srcima muslimana, bio iznad svih. Prvobitni islam je strogo zabranio obožavanje Muhameda ili bilo kog drugog čoveka. Pa ipak su se sufije molile Proroku, kao i preminulim svecima. Ortodoksni muslimani su protestvovali protiv takvih preterivanja, što je dovelo do pokušaja da se odvoji pojam »svetac« od pojma »prorok«, da se jedan uzdigne a da se pri tom drugi ne omalovaži. Šiiti su, sa svoje strane, zbog privrženosti Proroku i njegovoj porodici, svoje molitve i verski život usmeravali prema Aliju i njegovim potomcima, imamima. Po njihovom mišljenju, preterano ukazivanje poštovanja Proroku i obožavanje svetaca odvlačilo je pažnju od skrivenog imama i zbog toga su ga smatrali grešnim. Pošto su skoro svi sufijski učitelji podržavali verovanja i ritualni obrazac sunitskog islama, razvoj šiitskog sufizma je uvek bio fenomen manjeg značaja.
Važno je pomenuti da je islamski misticizam postojao i van utvrdenih verskih bratstava. Sufizam su predstavljali i »sveti lakrdijaši«, duhovni ekscentrici koji su namerno i otvoreno kršili norme prihvatljivog socijalnog ponašanja. Poznati pod imenom malamatije ili kalanderi, ovi lutajući derviši, koje su Evropljani nazvali fakirima, ismevali su čak i život u sufijskim zajednicama okupljenim oko nekog svetog groba pod vođstvom čuvenog šejha. Oni su oličavali povratak idealima ranijih sufija čiji se asketski život razlikovao od svetovne pobožnosti Bagdada IX veka.
Moderni period
Vreme najvećeg uticaja mističkih bratstava podudarilo se sa regionalnom hegemonijom Osmanskog, a zatim Mogulskog carstva, odnosno, trajalo je otprilike od 1500. do 1800. Broj muslimana koji su bili povezani sa sufijskim redovima u to vreme prevazilazio je polovinu populacije, pa čak dostizao i neverovatnih 80%. Jedan od osnovnih uzroka ležao je u značajnoj ulozi sufijskih bratstava u ekspanziji islama. Ona su poslužila — bilo da se radi o panislamskim redovima kao što su radirije i rufaije, koji su omogućili islamizaciju Anadolije i zapadne Afrike, ili lokalnim, kao što su badavije ili šadilije, koji su ojačali privrženost islamu u Egiptu, i Magrebu — kao sredstvo kojim je islam osvojio brojna nova georafska područja. Važnu ulogu u Indiji su odigrali sufije-propovednici, pripadnici bratstava čistija i suhravardija, oko čijih su grobova nastajali kompleksi zgrada i zajednice njihovih sledbenika širom severne Indije. Isto tako, u jugoistočnoj Aziji, koja se sve do kasnog XVI veka odupirala islamizaciji, upravo su kadiritski i šataritski učitelji uspeli da prodru u složen sistem hinduističko-javanskih verovanja, da preobrate stanovništvo i da lokalne ustanove pretvore u strukture sufijskih naselja i medresa.
Šta se desilo sa sufizmom posle toga, posebno u toku evropske ekspanzije, nije sasvim jasno. Dva međusobno povezana toka mišljenja su u velikoj meri doprinela negativnoj oceni kasnije uloge bratstava: (1) vahabiti, koji su se pojavili u Arabiji u XVIII veku kao puritansko-reformistički pokret, osudili su sufizam, kao i sve ostale pojave u islamu koje su izmenile veru koju je Muhamed objavio u VII veku ili joj nešto dodale. Verska bratstva su bila osudena ne samo za sinkretističko razvodnjavanje islama nego i kao jedan od uzroka političko-vojne slabosti vladajućih grupa u muslimanskim zemljama u sukobu sa Evropljanima. (2) Evropski naučnici su potvrdili sud vahabita, veličajući formativni period teorijskog sufizma, dok su kasniji razvoj i istoriju bratstava potcenjivali.
U Indiji, u XVIII veku, živela su dvojica velikana koji spadaju u najsvetlija imena islamske istorije. Oni su bili povezani i sa teorijskim sufizmom i sa organizovanjem redova: Abdelkadir Bedil (u. 1721) i šah Valilah Dihlavi (Walillah Dihlawi; u. 1762).
thumb|[[Bektašijska tekija u Vlori.]]
Tokom XIX veka, sufizam je odigrao značajnu ulogu u oživljavanju islamske samosvesti i mobiliziranju otpora evropskom kolonijalizmu. Pri tom su oni, kao i neki drugi pokreti (mahdisti i prohalifatski pokret), bili preusmereni na nemističku sferu aktivnosti, tj. džihad ili sveti rat protiv nevernika, u čemu su, uprkos međusobnih razlika, delili sličnu ideologiju sa vahabitima. Predanost sufizmu i militantnom antikolonijalizmu karakterisala je severnoindijski muslimanski pokret mudžahidina (mugahidin — »sveti ratnici«) koji su bili opisivani kao neosufije i neovahabiti. Naklonjenost sufizmu i antikolonijalizmu karakterisala je i nekoliko afričkih reformatora XIX veka, od Usmana dan Fodija koji je pripadao kadirijama, do al-Hadža Omara Tala iz neosufijskog bratstva tidžanija. Čak i afrički redovi, koji su se posvećivali klasičnim mističkim traganjima i izbegavali vojne konfrontacije, nisu mogli izbeći da budu uvučeni u sukobe hrišćana i muslimana.
U islamskom svetu danas organizovani sufizam nema onu političku moć kakvu je imao u XIX veku. S jedne strane, u pojedinim redovima su se sačuvale izdvojene manifestacije tradicionalnih oblika udruživanja, autoriteta i učenja, na primer, šeih Ahmed al-Alavi iz reda darkavija inspirisao je mnoge Evropljane, uključujući engleskog orijentalistu M. Lingsa, dok su, s druge strane neosufijski učitelji kao što su Idries Šah, Pir Vilajet Kan i Sem Luis (Sam Lewis), pokušali da predstave sufizam Evropljanima i Amerikancima.
Učenje i praksa
Sufizam se zasniva na učenju o bliskosti Boga. U jednom kuranskom stihu koji je drag sufijama, Bog kaže: „Mi stvorismo čoveka i svakako znamo koje zebnje razdiru njegovu dušu, jer Mi smo bliži njemu nego njegova žila-kucavica" (Sura 50:16). Jedan od izvora sufizma u Kuranu se nalazi u preporuci da se praktikuje zikr, koji znači pamćenje, kontemplaciju ili prizivanje Boga. U sufijskoj praksi, to može biti praćeno molitvenim brojanicama, kontrolom disanja, muzikom ili okretnim plesom po kojem znamo Mevlevije. Kroz molitvu i meditaciju sufiji su želeli ponirati sve dublje u Božju ljubav. Molitva sufijske učiteljice iz osmog stoleća Rabie al-Adavije bila je: "''O Bože, ako te obožavam iz straha od pakla, tada daj neka u paklu izgorim, ako te obožavam radi nade u raj, onda mi ga ne daj. No ako te obožavam zarad tebe samoga, ne ustegni od mene svoju vječnu krasotu!''"
Ideje sufičkog misticizma bliske su stavovima indijske religiozne filozofije. Ta se srodnost zasniva i na izvornim neposrednim kontaktima. Jedno od učenja koji su sufiji usmeno prenosili s kolena na koleno bilo je učenje o Eneagramu pomoću kojeg se pomagalo ljudima na putu prema Bogu. Duhovna staza je bila raznoliko shematizovana od strane raznih pisaca sufijskih priručnika. Stanice (makamaš) do kojih su askete stizale na putu, i Bogomdano stanje (ahval) javljaju se u različitom broju. Abu Nasr al-Saraj (umro 988), navodi ovih sedam stanica:
thumb|Sufijski ritual u [[Sudanu]]
Stanja su mnogo više personalizovana i neuhvatljivija nego stanice. Saraj navodi njih deset:
Međutim, mistična poezija, kao što su matnave „Mesnevije" Mevlane Dželaludina Rumija i Faridudina Atara „Sastanak ptica“, unosi u široke krugove više lepote sufizma nego bilo koji sufijski priručnici.
Odnos islama i sufirzma po sufizmu
Osim što se riječ "sufizam", kojima se danas najčešće imenuje shvatanje, tumačenje i prakticiranje Islama od strane muslimana koji se nazivaju sufije ili derviši, vezuju za značenje "čistoća", one se, takođe, vezuju i za značenje "obući na sebe vunenu odjeću". Ovo, drugo značenje asocira na asketizam, a nastalo je zbog toga što su prve sufije nosili grubu vunenu odjeću. Međutim sufizam se ne može izjednačiti sa asketizmom, jer se neki elementi asketizma javljaju u sufiskom učenju samo kao sredstva i metode da bi se postigli određeni ciljevi. Dakle sufizam je mnogo širi pojam od asketizma. Isto tako se niti pojam misticizam ne može izjednačavati sa sufizmom, iako se to redovito čini. Pojam misticizam označava nešto što je nepoznato, tajnovito, izvanosjetilno, odnosno preciznije rečeno taj termin označava ljude, pravce, pokrete, tehnike i metode koji nastoje da dosegnu nevidljivi svijet, da uspostave kontakt sa njim i da otkriju njegove tajne. Istina je da sufizam ima to svojstvo da želi da uroni u dubinska značenja i shvatanja Allahovih dž.š. Ajeta i u Kur’anu Časnom i u univerzumu. Istina je i to da sufije nastoje preći barijeru koja odvaja nevidljivi svijet (gajb) od vidljivog svijeta. Ali i u ovom slučaju kao i u prethodnom riječ je o sredstvu, a nikako ne o cilju. Prave sufije ne žele da ostanu na stepenici saznanja o stvorenjima koja egzistiraju u nevidljim svjetovima, oni žele da za sobom ostave sve svjetove stvorenja da ih oni ne bi "ometali" u približavanju Stvoritelju. Svi svjetovi, sva stvorenja i sva bogastva i riznice na njima - sve to za pravog sufiju ne znači ništa bitno i značajno, njega interesuje jedino Gospodar odnosno Stvoritelj svega toga. Čak i sve posebne sposobnosti (kerameti) za pravog sufiju samo su sredstva, a nikako ne ciljevi na njegovom putu. Njegov cilj samo je jedan - Allahovo dž.š. Zadovoljstvo. Jasno je dakle da se sufizam ne može objašnjavati niti sa jednim od pojmova "asketizam" i "misticizam" niti sa njima izjednačavati. On je po sufizmu viši od njih. Najbliže objašnjenje pojma sufizam po sufizmu bi bilo da je to islamski ezoterizam - unutrašnje shvatanje islama.
Da bismo pokušali objasniti šta je to što se obično imenuje imenima "sufizam", najbolje je da koristimo jedan drugi pojam, koji je isto tako mnogo u opticaju, a to je "tarikat". Ova riječ potiče od arapske riječi "tariq" koja znači put, prolaz od nečega ka nečemu i upravo njome se na najbolji način može definirati ono što je predmet našeg sadašnjeg razmišljanja.
Pojmovi "tesavuf", "sufizam", "tarikat" ne označavaju ništa drugo do jedan sistem shvatanja, radnji i postupaka kojima se Allahov dž.š. rob želi približiti svome Gospodaru, te zadobiti i uvećati Njegovu ljubav i Njegovo zadovoljstvo. Znači "tarikat" je "putovanje ka Allahu dž.š.", a i sama riječ "derviš" ima značenje "putnik".
Odavde se vidi da se u stvari pojmovi "Islama" (potpune predanosti Bogu), kao prirodne vjere čovjekove i "tarikata" (putovanja u Božiju blizinu) nikako ne mogu razdvojiti.
Tarikat, shvaćen u širem smislu riječi kao univerzalni put približavanja Allahu dž.š., nije ništa drugo do islam (zato što se svako ko iskreno i dosljedno živi u islamu de facto približava Allahu dž.š.). Tarikat shvaćen u užem smislu riječi kao tradicija, učenje i praksa derviša (sufija), nije opet ništa drugo do samo jedna dimenzija islama i to ona duhovna. Ovo najbolje potvrđuje izreka:'Šerijat može bez tarikata ali tarikat ne može bez Šerijata!
CDP-glicerol difosfataza
CDP-glicerol difosfataza (, CDP-glicerolna pirofosfataza, citidin difosfoglicerolna pirofosfataza) je enzim sa sistematskim imenom CDP-glicerol fosfoglicerohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Maria Luisa od Parme
Biografija
Maria Luisa je rođena je kao kći Filippa I, vojvode od Parme, te njegove supruge Louise-Élisabeth od Francuske. Udala se vrlo mlada, u dobi od 14 godina, dana septembra 1765. u palači La Granja u San Ildefonsu.
El Manguito, Nocupétaro
El Manguito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Nocupétaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 740 m.
Rancho los Riachuelos, Aquismón
Rancho los Riachuelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Aquismón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
Zastava Kameruna
thumbnail|200px|Zastava Kameruna thumbnail|200px|Bivša zastava Kameruna 1961-1975
Zastava je trobojka na kojoj su panafričke boje, a smatra se da je šema trobojke usvojena od Francuske. Pruga centru označava jedinstvo, crvena boja je boja jedinstva a zvijezda je zvijezda jedinstva. Žuta označava savane i sunce, a zelena šume ujužnom dijelu Kameruna.
Planta Purificadora la Sierrita, Chilpancingo de los Bravo
Planta Purificadora la Sierrita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Chilpancingo de los Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1005 m.
Prahistorijska naselja sojenica oko Alpa
Naselja su jedinstvene skupine izvanredno sačuvanih i kulturno bogatih arheoloških lokaliteta koji čine najvažniji izvor za istraživanje ranih poljoprivrednih društava u ovom području. Zbog toga su upisana na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi 2011. godine.
Popis lokaliteta
mini| Rekonstruirane sojenice na [[Bodensko jezero|Bodenskom jezeru kod Unteruhldingena (Njemačka)]] mini| Rekonstruirana sojenica u muzeju [[Allerheiligena (Švicarska)]] mini| Rekonstruirane sojenice u selu Lacustre Gletterens ([[Švicarska)]][[Datoteka:Bund-ro-altburg.jpg|mini| Rekonstruirane sojenice u Bundebachu kod [[Trier]]a (Njemačka) iz 170. pr. Kr.]]
Make Mine Music
Make Mine Music je američki cjelovečernji animirani film snimljen 1946. godine u produkciji Walta Disneya. Po strukturi je omnibus koji se sastoji od deset tematski različitih segmenata od kojih je najpoznatiji Peter and the Wolf, adaptacija ruske bajke o Peći i vuku. Film je nastao prije svega iz Disneyevog nastojanja da održi svoj "pogon" čiji su najvažniji članovi tokom Drugog svjetskog rata bili mobilizirani u vojsku, a veliki dio projekata morao biti napušten.
Uňatín
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 177 stanovnika.
Taney County, Missouri
je okrug u američkoj saveznoj državi Misuri.
Podgorje Krnjačko
Podgorje Krnjačko je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Krnjak, Karlovačka županija.
Taney County, Missouri
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 51.675, što je 11.972 (30,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Podgorje Krnjačko
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 41 stanovnika te 20 obiteljskih kućanstava.
Hišam I od Cordobe
Hišam I ili Hišam Al-Reda (Hišam Al-Reda; هشام بن عبد الرحمن الداخل) bio je drugi omejadski emir Kordobe, koji je od 788. do 796 vladao Al-Andalusom (maurska Iberija).
Bio je najstariji sin Abd ar-Rahmana I, osnivača omejadske države u Hispaniji. Poznat je po tome što je dovršio velebnu Mezquitu. Godine 792. je pokrenuo džihad protiv svojih sjevernih kršćanskih susjeda - Kraljevine Asturije i Grofovije Toulouse. Pohod, kome su se pridružili brojni dobrovoljci iz islamskog svijeta, godine 793. je zaustavljen kada je Hišamovu vojsku porazila franačka vojska vojvode Guillaume de Gellonea. Umro je 796. i naslijedio ga je sin Al-Hakam I.
Groppo
Groppo ima više značenja:
San José la Loma, Amatán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 444 m.
Benzil reduktaza (formira (S)-benzoin)
Benzil reduktaza (formira (S)-benzoin) (, YueD) je enzim sa sistematskim imenom (S)-benzoin:NADP+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe redukuje 1-fenilpropan-1,2-dion. Enzim iz Bacillus cereus dodatno redukuje 1,4-naftohinon i 1-(4-metilfenil)-2-feniletan-1,2-dion sa visokom efikasnošću.
Sasbach
Zasbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 51 opštinskog središta okruga Ortenau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.556 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8317116.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ortenau Zasbah se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ortenau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 147 metara. Površina opštine iznosi 16,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.556 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 332 stanovnika/km².
Čerkesko muhadžirstvo
Čerkesko muhadžirstvo, preseljenje u Istanbul (ИстамбылакIуэ) ili čerkeski genocid (Адыгэм я лъэпкъгъэкIуэд) je naziv za masovno protjerivanje čerkeskog stanovništva sa Sjevernog Kavkaza koje je carska Rusija provela 1864. godine po završetku kavkaskih ratova. Prema procjenama, deportirano je između 700.000 do milion Čerkeza, uglavnom na područje današnje Turske, a možda je i do 50% preminulo kao posljedica tog postupka. Najniže procjene govore o minimumu od 100.000 poginulih.
Uvod
1850-ih, Čerkezija je na zapadu Kavkaza imala površinu od 55.663 km2 te brojala oko dva miliona stanovnika. Prostirala se nad velikim dijelom zapadnog Kavkaza, na sjeveru sve do kerčkog prolaza. Porijeklo Čerkeza seže sve do Bosporskog Kraljevstva iz 8. vijeka p. n. e., te su imali trgovačke odnose sa starim Grcima, osobito sa Atenjanima, te su sudjelovali na olimpijskim igrama. Većinu historije bili su poljoprivredni narod, sa feudalnom i patrijarhalnom društvenom strukturom.
Čerkezija je primila hrišćanstvo pod Bizantskim Carstvom u 5. i 6. vijeku. Iako je Dagestan islamizaran već u 8. vijeku, Čerkezija je ostala izvan arapske i muslimanske sfere utjecaja. U 16. vijeku, stupila je u savezništvo sa Gruzijom te pozvala Rusko Carstvo da ih zaštiti. Car Ivan Grozni imao je čerkešku suprugu. Taj se odnos mijenja u 18. vijeku kada, zbog prijetnje ruske invazije, Čerkezi biraju manje zlo te prelaze na islam kako bi ušli u odbrambeno savezništvo sa Osmanskim Carstvom i Krimskim kanatom.
Od svih kavkaskih naroda, Čerkezi su se borili protiv ruskih osvajanja najduže, preko stoljeća, od 1763. do 1864. - čak i duže od Čečena.
Deportacije
right|thumb|225px|Karta lokacija sa kojih su protjerani Čerkezi u Tursku Kada je završio kavkaski rat, ruski vojnici su izvršili masakre i prisilne deportacije domorodaca, većinom preko Crnog mora u današnju Tursku. Neke od tih izbjeglica, Turci su nekoliko godina kasnije regrutirali kako bi se borili protiv Srba, ali su kasnije gotovo svi preseljeni u unutrašnjost Anatolije.
Ruski general Nikolaj Jevdokimov je dobio zadatak izvršiti prisilno raseljavanja Čerkeza uz pomoć vojske i kozaka: već 1860., oko 4.000 familija je lađama napustilo regiju Kuban i krenulo prema Turskoj. Okruženi ruskom vojskom, jedna enklava kavkaskih domorodaca, na današnjem području Sočija, je uzalud pozvala Osmanlije i Britance upomoć.
1861., car Aleksandar II je primio delegaciju čerkeških starješina koji su mu ponudili prihvaćanja ruskog vazalstva ako se ruski vojnici povuku izvan rijeka Kuban i Laba, ali je njihov prijedlog odbijen.
1862., krenulo je sustavno uništavanja čerkeških sela, dok su usjevi namjerno zgaženi od konja kozaka. Oni koji su prihvatili rusku vlast su odvedeni od ruske vojske kako bi se preselili na sjever, dok su oni koji su odbijali odvedeni do obale kako bi ih deprotirali u Tursku. Žene i djeca koji su preživjeli vatre po uništenim selima su često umirali od gladi u šumama i planinama. I druga manja kavkaska plemena - Psku, Akcipsu, Aibgo i Džigit - su još gore nastradala, jer su istrijebljena sve do posljednjeg čovjeka. Dio Čerkeza koji su prihvatili rusku vlast su postali ruski građani te su i služili u ruskoj vojsci. Deportacije su otpočele 28.5. 1864. Ruski historičar Adolf Berge je zapisao uslove ljudi koji su čekali kraj obale:
Sveukupno, oko 500.000 ljudi je deportirano u Tursku. Uz to, oko 200.000 osoba je dobrovoljno migriralo usred rata već prije, 1858., dok je dodatnih 120-150.000 Čerkeza raseljeno na drugim mjestima Kavkaza po naredbi ruske vlade. Hermann Daniel, koji je pažljivo posmatrao taj događaj, navodi da je do 1875. sveukupno 1.008.000 raseljeno, od čega je 595.000 naselilo razne evropske osmanske provincije. Berge tvrdi da su čerkeške migracije bile ukupno 493.194 osoba između 1858. i 1866., te 332.068 samo između 1863. i 1864., dakle sveukupno 825.262 izbjeglica. S obzirom da se procjenjuje da je mortalitet bio i do 50%, procjene o broju mrtvih sežu od 350.000, pa i do milion. Najniže procjene govore o minimumu od 100.000 poginulih.
Od tada, oko 90% Čerkeza je živjelo u egzilu, uglavnom u Turskoj i na Bliskom istoku. Njihova napuštene domove i zemlju Rusija je kolonizirala Rusima, Ukrajincima i Armencima. Dio Gruzijaca naselio se i u Abhaziju, što je dovelo do gruzijsko-abhaškog sukoba. Nakon deportacija, broj preostalih Čerkeza bio je tek 40-60.000, ili tek oko 4-6% prvotnog stanovništva.
Moderne interpretacije
right|thumb|225px|Istanbulska komemoracija žrtava progona iz 1864. George Ditson, koji tvrdi da je prvi Amerikanac koji je posjetio Čerkeziju, je povukao paralelu između podređivanja Čerkeza i američkih Indijanaca u 19. vijeku.
Paul Henze navodi da je deportacija Čerkeza poslužila kao presedan za armenski genocid. Razni historičari tvrde kako ruska vojska nije prije masovno raseljavala cijele nacije, čak niti prilikom osvajanja Sibira, te da se ono dogodilo stoga jer su znali kako neće moći potčiniti Čerkeze. Neki akademičari stoga smatraju da je masovni i sustavni progon Čerkeza iz njihove domovine bio genocid. Oko ovoga se vodi rasprava, pošto neki smatraju da se političari i vojnici ne mogu okriviti za neki zločin koji je definisan i utvrđen tek stoljeće nakon što se odigrao.
U samoj Rusiji, odnosno na području Kavkaza, je preispitivanje masovnog protjerivanja Čerkeza prestalo biti tabu tema tek nakon raspada SSSR i uvođenja demokracije u modernu Rusiju. Godine 1992. je Vrhovni sovjet Kabardino-Balkarije, ruske republike gdje živi Čerkezima srodno kabardinsko stanovništvo, izglasao deklaraciju kojom se progon Čerkeza proglašava genocidom. Godine 1994. je isti primjer slijedio parlament Adigeje, male republike na sjeveru Kavkaza u kojoj Čerkezi čine oko 20 % stanovništva. 15. oktobra 1997. je Narodni sabor (parlament) tada nepriznate države Abhazije progon Čerkeza proglasio zločinom protiv čovječnosti.
20.5. 2011., Gruzija je godine 2011. postala prva suverena i međunarodnbo priznata država čiji je parlament zvanično priznao čerkeški genocid.
Tijekom Olimpijade 2014. u Sočiju, razne čerkeške skupine su iskazale interes da se vrate natrag u svoju domovinu, pogotovo nakon rat u Siriji. Međutim, moderna ruska vlada je izjavila da ih ne smatra zemljacima, niti da ima osnove da se vrate.
Vigarolo, Lodi
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Rubeus Hagrid
Rubeus Hagrid (r. 6. decembra, o. 1928.) je zamišljeni lik iz serije romana o Harry Potteru. Gotovo je uvijek oslovljavan prezimenom. Hagrid je čuvar ključeva i posjeda u Hogwartsu i profesor Skrbi za magična stvorenja.
Očnjak
Očnjak je veliki lovački pas, i čini se da je uz iznimku svoje veličine sasvim običan pas. I dok je Očnjakov izgled zastrašujuć on je zapravo, Hagridovim riječima - kukavica. Čini se da Očnjak najviše voli Harryja.
Zastava Južnoafričke Republike
mini|desno|250px|Zastava Južnoafričke Republike Zastava Južnoafričke Republike usvojena je 27. travnja 1994. godine, dobivanjem demokratske vlade.
Sastoji se od crvene i plave boje razdvojene zelenom u obliku slova Y. Y pravi istostranični crni trokut sa žutim rubovima. Središnji dio zelenoga Y uovičen je bijelom bojom.
Crvena i plava nalaze se i na zastavama Nizozemske i Ujedinjenog Kraljevstva.
NGC 6433
NGC 6433 je spiralna galaksija u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 36° 48' 2" a rektascenzija 17h 43m 56,2s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6433 iznosi 13,3 a fotografska magnituda 14,1. NGC 6433 je još poznat i pod oznakama UGC 10962, MCG 6-39-15, CGCG 199-13, IRAS 17422+3649, PGC 60766.
Grotta
Grotta ima više značenja:
Lateis, Udine
Lateis je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1182 m.
Opioidni receptor
Opioidni receptori su grupa G protein-spregnutih receptora sa opioidima kao ligandima. Endogeni opioidi su dinorfini, enkefalini, endorfini, endomorfini i nociceptin. Opioidni receptori su ~40% identični sa somatostatinskim receptorima (SSTR).
Otkriće
Sredinom 1960-tih, postalo je očevidno iz farmakoloških studija da opijatni lekovi deluju na specifičnim receptorskim mestima, i da je verovatno da postoji više takvih mesta. Ti receptori su prvo identifikovani kao specifični molekuli putem upotrebe studija vezivanja liganda, u kojima je za opijate obeležene sa radioizotopima nađeno da se vezuju za moždane membranske homogenate. Prva takva studija je objavljena 1971, koristeći 3H-levorfanol. Kandas Pert i Solomon H. Snider su 1973. objavili prvu detaljnu studiju μ opioidnog receptora, koristeći 3H-nalokson. Ta studija se smatra prvim definitivnom potvrdom postojanja opioidnog receptora, mada su dve druge studije objavljene kratko posle toga.
Razboj Ljevčanski
Razboj Ljevčanski su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Srbac koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 903 stanovnika.
Opioidni receptor
Prečišćavanje
Prečišćavanje receptora je proizvelo dodatne potvrde o njegovom postojanju. Prvi pokušaj da se prečisti receptor se sastojao od upotrebe novog antagonista opioidnog receptora, hlornaltreksamina, za koji je bilo pokazano da se vezuje za opioidni receptor. Karuso et al. su 1980. prečistili deterdžentom-ekstraktovanu komponentu membrane mozga pacova koja se ispira sa specifično vezanim 3H-hlornaltreksaminom.
Glavni podtipovi
(I). Ime je bazirano na redosledu otkrivanja.
Zastava Kenije
thumb|right|200px|[[Datoteka:FIAV 111100.svg|20px Zastava Kenije (Proporcije 2:3)]] Zastava Kenije je prvi put postavljena 12. decembra 1963.
Grottaglie
Grottaglie ima više značenja:
Zastava Kenije
Crna pruga je simbol naroda koji tu živi, crvena simbolizuje krv prolivenu u borbi za nezavisnost, a bela predstavlja mir.
Al Maḑbār, Hajjah
Al Maḑbār je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Podbrežje
Podbrežje je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Ozlja, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 332 stanovnika te 103 obiteljskih kućanstava.
El Aro, Tonalá
El Aro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
L'Immacolata I, Macerata
L'Immacolata I je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 427 m.
San Pietro Irpino, Avellino
San Pietro Irpino je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 424 m.
Barbechitos, Degollado
Barbechitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Degollado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1795 m.
Položaj LGBT osoba u Saudijskoj Arabiji
LGBT osobe u Saudijskoj Arabiji su žrtve sveopšte diskriminacije, nasilja i ubistava, jer se sudstvo, koje se temelji na šerijatskom zakonu, sa krivičnim delom homoseksualnog odnosa obračunava smrtnom kaznom, a u retkim slučajevima dugom zatvorskom kaznom ili javnim poniženjem. Homoseksualnost i cross-dressing se smatraju nemoralnim i tretiraju se kao ozbiljni zločini. Kraljevstvo je pod stalnom kritikom međunarodne javnosti zbog ubijanja homoseksualnih osoba, dok se oni brane da se ponašaju samo u skladu sa islamskim zakonom.
Krivični zakon
Tradicionalno, krivični zakon Saudijske Arabije nije kodifikovan i sastoji od kraljevskih dekreta i mišljenja sunitskih pravnika i službenika. Veći deo pisanog zakona odnosi se na sfere ekonomije i spoljne politike. Reformisti se zalažu za kodifikovanje zakona i postoji trent sastavljanja i objavljivanja krivičnih i građanskih zakona. .
Godine 1928. saudijski sudski odbor je savetovao muslimanske sudije da za smernice konsultuju dve knjige hanbelijskog pravnika Mar'I ibn Yusuf al-Karmi al Maqdisi (umro 1033/1624). Liwat (homoseksualni odnosi) "se treba smatrati bludom i tako se treba i kazniti. Ako su muhsan (oženjen ili u zakonskom konkubinatu) i slobodan, jedan se mora kamenovati do smrti, a slobodan mora dobiti 100 udaraca i proterati se na godinu dana." Istopolni odnosi se dokazuju ili četvorostrukim priznanjem učesnika ili svedočenjem četvorice uglednih muslimana. Ako nema četvorice svedoka, ili ako jedan od njih nije moralan, onda se svi moraju kazniti sa 80 udaraca zbog klevete.
Nije poznato da li ove preporuke još uvek važe, niti koliko je ljudi pogubljno zbog istopolnih odnosa. Zvanični izveštaji često donose kontradiktorne informacije.
Međunarodni protesti organizacija za ljudska prava rezultirali su u nezvaničnom saopštenju ambasade Saudijske Arabije u Washingtonu da će kraljevstvo koristiti smrtnu kaznu samo u slučajevima slivanja, zlostavljanja dece, ubistva ili učestvovanja u bilo čemu što se može smatrati nekom vrstom političkog zagovaranja.
Zakoni o ljudskim pravima
Saudijska Arabija nema zakone o zabrani diskriminacije na osnovu seksualne orijentacije. Poslodavac je slobodan da diskriminiše svog gej radnika ili da ga ucenjuje. Dokumentacija pri ulasku i napuštanju zemlje ne sadrži pitanja o seksualnoj orijentaciji, iako sadrži pitanja o bračnom statusu. Istopolni brakovi, građanske zajednice i registrovana partnerstva nemaju zakonski status u Saudijskoj Arabiji i mogu se koristiti kao dokaz u pokretanju krivičnog postupka.
Cenzura
Saudijska vlada cenzurište sve vidove komunikacije za teme koje se smatraju uvredljivim za kraljevsku porodicu ili islam prema vehabizmu. To uključuje sve novine, časopise, stripove, reklame, filmove, televizijske emisije, internet stranice, CD-ove, DVD-ove, VHS-ove, video ili kompjuterske softvere koji se prodaju u kraljevstvu. Takođe, cenzuri podleže i materijal koji pojedinci unose u državu bez obzira na to da li su za ličnu upotrebu ili ne.
1545
Godina 1545 (MDXLV) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak (1. jan./sij. po julijanskom kalendaru).
Položaj LGBT osoba u Saudijskoj Arabiji
Cenzura
Javni bioskopi su nezvanično zabranjeni od ranih 1980-ih, premda postoji tiha javna diskusija o ukidanju ove zabrane i dozvoljen je četvorodnevni filmski festival. Gledanje filmova kod kuće (DVD, VHS) je dozvoljeno, ukoliko su filmovi cenzurisani. Postoji spisak filmova koji su zabranjeni u državi i konfiskuju se ukoliko se pronađu na granici.
Satelitska televizija je u sivoj zoni. Ranije je bila ilegalna, premda je zabrana bila često ignorisana i prema skorašnjim istraživanjima preko 90% domaćinstava ima satelitsku televiziju. . Premda je i dalje tehnički ilegalna, vlada je otvorila svoje satelitske stanice i radi na tome da razvije pan-arapsku politiku cenzure na talk showove i druge emisije koje sadrže kontroverzne političke debate.
Saudijska vlada često blokira pristup web stranicama koje sadrže LGBT političke ili društvene teme. Ovakve blokade se često skidaju zbog međunarodnih kritika.
LGBT zajednica
Mnogim posetiocima se može u početku činiti da običaji i zakoni podstiču homoseksualnosti. Neudate žene se drže odvojeno od slobodnih muškaraca i održavenje veze ili zabavljanje se smatra tabuom, ako je i nemoralom. Različitopolni parovi mogu da budu maltretirani ako pokažu nežnost u javnosti, ali nije neobično videti muškarce kako se drže za ruke.
Držanje za ruke između muškaraca u javnosti je znak prijateljstva, a ne homoseksualnosti. Takođe, zbog ograničenih seksualnih kontakata sa suprotnim polom i zbog opasnosti od trudnoće van braka, postoji određeni nivo situacione biseksualnosti o kojoj se ne govori. . Postoje izveštaji o ovakvom biseksualnom ponašanju kao rastućem trendu među višim klasama.
Barovi i noćni klubovi su zabranjeni, mada postoje izveštaji o tajnim klubovima u većim gradovima. Privatna okupljanja su dozvoljena, ali su muškarci i žene podeljeni kako bi se smanjio rizik od racije policije ili Komiteta za propagiranje vrline i prevenciju greha, koji homoseksualnost smatra jednim od svojih prioriteta.
Rodni identitet
Cross-dressing se često povezuje sa homoseksualnošću, te je stoga ilegalan. . Prema novinskim izveštajima, kazna uključuje novčanu, zatvorsku ili telesnu kaznu, ili deportaciju za strance. Transseksualne osobe ne mogu da urade korekciju pola u državi niti im je dozvoljeno da promene svoj zvanični pol u dokumentima. Jedini izuzetak su interseksualne osobe. Neme žene se oblače u mušku odeću kako bi prevazišle zabrane koje su inače nametnute ženama, na primer, zabrana vožnje ili ulaska u neke javne objekte.
Buflomedil
Buflomedil je vazoaktivni lek koji se koristi za tretiranje klaudikacije ili simptoma periferne arterijske bolesti. On je dostupan u obliku tableta pod imenom Loftyl.
Toksičnost
Moguće je da će ovaj lek biti suspendovan iz prodaje u Evropskoj Uniji, jer potencijalno može da proizvede ozbiljnu neurološku i srčanu toksičnost.
Niz nepoželjnih efekata je objavljen u FDA izveštaju.
Promin
Promin je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 736,740 Da.
Hidetoki Takahashi
Hidetoki Takahashi (11. april 1916. - 5. februar 2000.) je bivši nogometni izbornik japanske nogometne reprezentacije (1957, 1960-1962).
Hadrijan II
Hadrijan II. (792 - 14. prosinca 872) je bio papa od 14. prosinca 867. do 14. prosinca 872. godine.
Rodio se u plemićkoj rimskoj porodici, a prije zaređenja je imao ženu po imenu Stefanija te kćer. Oboje su bili živi kada je godine 867. u poodmakloj dobi izabran za papu, i oboje su se s njim preselili u Lateransku palaču. Kao i njegov prethodnik Nikola I, nastojao je posredovati u sporu Lotara II sa italijanskim kraljem i rimsko-njemačkim carem Louisom II. Car Louis ga je, kao i Nikolu, nastojao držati pod kontrolom, a to je povjereno biskupu Arseniju od Orte i njegovom nećaku, kasnijem anti-papi Anastaziju, koji je imao službenu titulu papinog bibliotekara. Godine 868. je Anastazijev brat dao ubiti Hadrijanovu suprugu i kćer.
Najvažniji događaj njegovog pontifikata je bilo nastojanje da se izgladi spor s bizantskom Crkvom, nastao sukobom carigradskog patrijarha Fotija sa njegovim prethodnikom. Priliku za to je pružilo Fotijevo svrgavanje od strane bizantskog cara Vasilija I i postavljanje patrijarha Ignjatija. Godine 869. i 870. je poslao delegate na Četvrti carigradski sabor, na kome, međutim, nije uspio pronaći zajednički jezik sa Ignjatijem.
Forestville, Maryland
Forestvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.353, što je 354 (-2,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Razboj Župski
Razboj Župski su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Srbac koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 481 stanovnika.
Los Potros, Aldama
Los Potros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Aldama.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Mândra, Mândra
Mândra je naselje u Rumuniji u okrugu Brašov u opštini Mândra.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2856 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 459 m.
Lav I (papa)
'''Sv. Lav I., nazivan i Lav Veliki''' bio je papa (440.-461.) u Katoličkoj Crkvi, a kako u Katoličkoj, tako i u Pravoslavnoj Crkvi štuje se kao svetac. Prema zbirci Liber pontificalis, rođen je u Toskani.