cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Drugi Hristov dolazak
Brzo posle Konstantinove smrti "pojavila se misao da Zemlja u svom sadašnjem stanju" predstavlja "teritoriju prorečenog carstva; da je sadašnji poredak vreme kada će ono biti realizovano; i da je uspostavljanje zemaljske Crkve ljudskim rukama način ostvarenja tog proročanstva. I tako se počelo smatrati da je hijerarhijska vladavina Crkve u stvari proročanstvom najavljeno Hristovo carstvo na Zemlji" (PFOF 1,373). Nekoliko činilaca je doprinelo nastajanju ovog novog misaonog smera. Najvažniji je bio novi zakonski položaj Crkve i podrška koju je Imperija davala Crkvi. U skladu s tim duhom, Jevsevije iz Cezareje (340. posle Hrista), iako je do tada govorio da će drugi Hristov dolazak označiti uspostavljanje božanskog carstva (Proof of the Gospel 4,16; 9,17), počinje da dokazuje u kojoj meri je hrišćanska Imperija ispunila starozavetna proročanstva o zavetu (Commentary on Isaiah, 19.18). I isto vreme, obasuo je Konstantina pohvalama, govoreći da je on ispunjenje hrišćanske nade (Life of Constantine 2.28; 3.1). Niko nije odricao da je konačni cilj istorije spasenja nada u drugi Hristov dolazak. U stvari, drugi dolazak je spominjan mnogo puta u propovedima i raspravama. Kiril Jerusalimski bio je čak uveren da "kraj sveta... neposredno predstoji" (Catechetical Lectures, 15.12). Međutim, hitnost parousije nije hrišćanima više bila tako važna kao teološke rasprave o drugim doktrinama. Pod uticajem aleksandrijske alegorijske škole tumačenja Biblije, Tikonije (četvrto stoleće posle Hrista) je izneo misao da sedmi milenijum treba računati od hrišćanske ere, a ne tek od drugog Hristovog dolaska (Landa 86). Avgustin iz Hipoa (354-430. posle Hrista), uzimajući Tikonija kao temelj, označio je Crkvu kao Božje carstvo i izjavio da Hristos svakoga dana dolazi u svoju Crkvu i da je hiljadu godina vladavine Crkve na Zemlji započelo sa samim Hristom (City of God 20,5-9). U isto vreme, Avgustin je potvrdio da "cela Crkva pravoga Boga smatra i ispoveda kao svoje verovanje da će Hristos doći sa Neba da sudi živima i mrtvima; i da će to biti ono što mi zovemo poslednji dan ili poslednje vreme Božjega suda." (Isto, 20,1). U toku celoga Srednjega veka većina hrišćanskih teologa je sledila Avgustinove ideje. Oni su verovali u konačni drugi dolazak tvrdeći istovremeno da Crkva predstavlja Božje carstvo. Mnogi komentatori su u to doba objavljivali svoja tumačenja knjige Otkrivenja. Dolazak Antihrista i božanski sud postali su značajan, ali bolan deo zajedničkog interesovanja. Flagelanti u Italiji (trinaesto stoleće) i Danteova Božanstvena komedija pokazuju do koje mere je strah od pakla dominirao mislima ljudi u Srednjem veku. Sve više je raslo uverenje da "čovek bezakonja" ili Antihrist, čiji dolazak je predstavljao važan znak kraja sveta, neće biti neki imperator ili prorok, već umesto toga vidljiva glava hrišćanske Crkve. Ova preokupacija je predstavljala kvasac iz kojega je izrasla Reformacija.
D. Reformacija
Od Avgustina na dalje (peto stoleće) eshatološka očekivanja su bila protumačena kao pobeda Crkve nad svetom. Međutim, neuspeh Crkve i Avgustinovih teza zahtevali su reformaciju. Za Lutera, Antihrist, čiji dolazak se očekivao pre kraja sveta, već je postao stvarnost u ustanovi papinstva. Razmatrajući "Hristove reči i znake", Luter je 1522. godine izjavio da Hristov dolazak nije daleko (Weimar Ausgabe 10/1,2,95). Godine 1532. prilikom razgovora za stolom, potvrdio je da veruje da je "pred vratima" (Tischreden, 1291). Ovo očekivanje je bilo trajan i duboko ukorenjeni deo njegove vere. Daleko od toga da u drugom dolasku vidi samo izraz božanskog gneva, Luter ga je u stvari smatrao radosnim događajem, događajem koji se može očekivati s poverenjem, jer mu je doktrina o opravdanju verom dala novo značenje. Molio se da dođe taj dan, da bi hrišćani mogli da budu oslobođeni patnji i da dobiju tela nedostupna fizičkim slabostima (WA 41,37). Godine 1537, u propovedi o tekstu u Mateju 25, Luter je dao sledeću sliku: "On će se vratiti u poslednji dan sa velikom silom, i slavnim veličanstvom i sa njime celokupna vojska anđela... Biće to slavan sud i neizrecivo veličanstven sa svim Njegovim anđelima i sa Njime u sredini." (Isto, 45,325). Luterova nada je ostala živa u srcu nemačke Reformacije. Njegovi sledbenici, među njima Melanhton (Melanchton) i Nikolaus Herman, čvrsto su verovali u drugi dolazak. Njegove pesme, pevane na skupovima vernika, govorile su o tom slavnom očekivanju. Slično tome, Žan Kalvin (Jean Calvin) je savetovao svojim sledbenicima da "čeznu za dolaskom Gospodnjim" kao za "najradosnijim od svih događaja", kada će Hristos doći "kao Otkupitelj da nas izbavi" od "zla i bede i odvede u blaženo nasledstvo svog života i slave" (Institutes 3.9.5). Kalvin je potvrdio da nada u drugi Hristov dolazak i sud koji će ga pratiti donosi radost vernicima (Catechism of the Church of Geneva). Godine 1560. posvetio je dva paragrafa u svojim Institucijama povoljnom sudu koji će Hristos izreći svom narodu prilikom svog dolaska (2.16.18). Kalvin je obećanje o vaskrsenju povezao sa drugim Hristovim dolaskom (3.25.1-4). I Luter i Kalvin su u protestantskoj Reformaciji videli ispunjenje Hristovih reči u Mateju 24,14. Proučavanje Biblije i propovedanje evanđelja čistijega nego u vreme Avgustina i Jeronima pripremiće put za dolazak Božjeg nebeskog carstva. Iako nijedan od njih nije očekivao da će se celi svet obratiti, Lurter je rekao: "Verujem da poslednji dan nije daleko, jer i evanđelje sada ulaže svoje poslednje napore." (Tischreden, 5488).
E. Od vremena Reformacije do devetnaestog stoleća
F. Savremeno doba
Posle velikog razočaranja 1844. godine, oni koji su verovali u drugi dolazak morali su da se suoče s problemom odlaganja parousije. Taj problem se danas nalazi u središtu teološke problematike. Postalo je neophodno da se protumači zašto se Hristov drugi dolazak, iako tako jasno nagovešten u Bibliji, nije odigrao. Najpoznatiji teolog koji se pozabavio tim problemom bio je Albert Švajcer (Albert Schweitzer), koji je načinio razliku između razumske vere koja se pita da li smo zaista ušli u natprirodnu eru i jednostavne vere koja živi u očekivanju mesijanskog carstva (75,90,99). Za Švajcera je događaj krsta već predstavljao eshatološku katastrofu, koja je učinila kraj svim apokaliptičkim očekivanjima. Dijalektička teologija Karla Barta i Paula Althausa, koju je prihvatio i E. Bruner (E. Brunner), nalazi svoje ostvarenje u transcendentalnoj eshatologiji. Ovi autori ne veruju da će se konkretna istorija završiti nekom sveopštom dramom. Bog nadilazi vreme i Njegov "dolazak" se događa u svako doba. Rudolf Bultman (Rudolph Bultmann) je načinio još jedan korak dalje u demitologizaciji eshatologije i istorije. On razvija neku egzistencijalnu eshatologiju, prema kojoj se Hristov dolazak ostvaruje u objavljivanju srži evanđelja, koje primorava slušaoca da donosi odluke u pitanjima vere. U takozvanoj ostvarenoj eshatologiji C. H. Doda (C.H. Dodd), završni događaji su se već odigrali u Isusovom životu i propovedanju. Prema njemu, božanska eshatološka intervencija je već dovršena. Razlikujući se od drugih, Jirgen Moltman (Juergen Moltmann) nudi teologiju nade. Budućnost počiva na Božjim obećanjima, čije ispunjenje možemo videti u političkim, društvenim i ekološkim delovanjima vernika u svetu. Tako Moltman nudi novu humanističku perspektivu istorije. Najistaknutiji predstavnik "teologije nade" krajem dvadesetog stoleća je Volfhart Panenberg (Wolfhart Pannenberg), čija je eshatologija utemeljena na "konačnoj budućnosti", koja određuje konačno značenje istorije kao celine i kao istorije života svakog pojedinca. Međutim, poseban sadržaj ove "konačne budućnosti" može se odrediti jedino metaforički i ne može se predvideti. Razlikovanje između sadašnjosti i budućnosti izgleda da se gubi u večnom sastajanju svih događaja (Pannenberg 81) i nagoveštava da u izvesnoj meri Panenberg prihvata Moltmanovu perspektivu. Oskar Kulman (Oscar Cullmann) vratio je u istoriju spasenja centralno gledište Biblije. Istorija se razvija objektivno u prošlosti, sadašnjosti i budućnosti. Crkva se nalazi između "već" i "još ne"; sada je vreme očekivanja i objavljivanja evanđelja. Za Kulmana je Hristovo vaskrsenje temelj procesa čekanja. Vernik mora da živi u "još ne" vremenu, očekujući nešto što mora da dođe. Svesti eshatologiju na lični susret vere znači osiromašiti veru. Biblijska eshatologija ne počiva samo na vaskrsenju tela, nego i na obnavljanju svega.
G. Adventisti sedmog dana
'''IV. Komentari Elen G. Vajt'''
"Doktrina o drugom Hristovom dolasku predstavlja ključnu, osnovnu misao celog Svetog pisma." (GC 299)
A. Drugi Hristov dolazak u Svetom pismu
1.	Središte nade
"Služba Gospodnje večere ukazuje na Hristov drugi dolazak. Ona je određena da ovu nadu sačuva živom u mislima učenika. Kada god se budu okupljali da ožive uspomenu na Njegovu smrt, sećaće se kako On 'uze čašu i davši hvalu dade im; i piše iz nje svi. I reče im: ovo je krv moja novoga zaveta koja će se proliti za mnoge. Zaista vam kažem: više neću piti od roda vinogradskoga do onoga dana kad ću ga piti novoga u carstvu Božjemu!' (Marko 14,23-25) U svojim stradanjima nalazili su utehu u nadi da će se njihov Gospod vratiti. Neizrecivo draga bila im je misao: 'Kada god jedete ovaj hleb i čašu ovu pijete, smrt Gospodnju obznanjujete dokle ne dođe!' (1. Korinćanima 11,26)" (DA 659)
2.	Božje carstvo
"'Nebesko carstvo' za koje su govorili da je pred vratima bilo je uspostavljeno Hristovom smrću. Ovo carstvo nije bilo, kao što su oni bili naučeni da veruju, neka zemaljska imperija. Nije to bilo ni ono buduće, nepropadljivo carstvo, koje će biti osnovano kada 'carstvo i vlast i veličanstvo carsko bude dato narodu svetaca Višnjega; njegovo će carstvo biti večno carstvo i sve će vlasti njemu služiti i slušati ga.' (Danilo 7,27) U Bibliji se izraz 'Božje carstvo' upotrebljava da označi i carstvo blagodati i carstvo slave. Carstvo blagodati je Pavle najavio u Poslanici Jevrejima. Pošto je ukazao na Hrista, samilosnog Posrednika, koji može 'postradati s našim slabostima', apostol kaže: 'Da pristupimo, dakle, slobodno k prestolu blagodati da primimo milost i nađemo blagodat za vreme kada nam zatreba pomoć!' (Jevrejima 4,16) Presto blagodati predstavlja carstvo blagodati; jer je za postojanje prestola neophodno postojanje carstva. U mnogim svojim pričama Hristos se služio izrazom 'nebesko carstvo' da bi opisao delovanje božanske blagodati na ljudska srca. Isto tako i presto slave predstavlja carstvo slave; o tome carstvu Spasitelj govori kada kaže: 'A kada dođe sin čovečji u slavi svojoj i svi sveti anđeli s njime, onda će sesti na presto slave svoje. I sabraće se pred njime svi narodi.' (Matej 25,31.32) To carstvo je još u budućnosti. Ono se neće uspostaviti sve do drugog Hristovog dolaska." (GC 347)
3.	Način Njegovog dolaska
"Između prvog i drugog Hristovog dolaska videće se prekrasna razlika. Nijedan ljudski jezik neće biti u stanju da opiše prizor drugog dolaska Sina čovečjeg na nebeskim oblacima. On će doći u svojoj slavi i u slavi Oca i svetih anđela. Doći će odeven u odeću svetlosti, koju je nosio od večnosti. Anđeli će ga pratiti. Deset hiljada puta deset hiljada pratiće ga na tom putu. Čuće se glas trube, koji poziva zaspale mrtve iz njihovih grobova." (R&H, 5. septembar 1899) "Kao završni čin u velikoj drami obmane, sam Sotona će se prikazati kao Hristos. Crkva je već dugo tvrdila da čeka Spasiteljev dolazak kao ostvarenje svojih nada. Sada će veliki varalica učiniti da izgleda da je Hristos već došao. U različitim delovima sveta, Sotona će se pokazati kao veličanstveno biće blistavog sjaja, koje će izgledom podsećati na opis Božjega Sina koji je Jovan dao u Otkrivenju (Otkrivenje 1,13-15). Slava koja će ga okružavati nadmašivaće sve što su oči smrtnika ikada ugledale. Poklič pobede će se prolamati vazduhom: 'Hristos je došao! Hristos je došao!' Narod će se pun strahopoštovanja bacati ničice pred njime, dok on bude podizao svoje ruke da im izrekne blagoslov, isto onako kao što je Hristos blagosiljavao svoje učenike dok je bio na Zemlji. Njegov glas će biti mek i prigušen, a ipak tako melodičan. Nežnim i saosećajnim rečima iznosiće neke ugodne, nebeske istine koje je i Spasitelj izgovarao; lečiće bolesti u narodu, i onda će, uživljavajući se u ulogu Hrista, izjaviti da je on promenio subotu u nedelju, zapovedajući svima da svetkuju dan koji je on blagoslovio. Objaviće da svi koji i dalje uporno svetkuju sedmi dan hule na njegovo ime odbijajući da poslušaju njegove anđele koji im donose svetlosti i istinu. To će biti silna, skoro neodoljiva obmana." (GC 624) "Sotona će se pojaviti s velikom silom, služeći se svom prevarnom snagom nepravde među onima koji ginu; ali nije neophodno da bilo ko bude prevaren; mi to nećemo ni biti ako budemo potpuno stali na Hristovu stranu, ako ga budemo slediti i u dobru i u zlu. Glava velike zmije biće uskoro skršena i uništena." (R&H, 5. septembar 1899)
4.	Znaci Hristovog drugog dolaska
"Jovan u Otkrivenju ovako opisuje prve znake koji će prethoditi drugom dolasku: 'I gle, zatrese se zemlja vrlo, i sunce posta crno kao vreća od kostreti, i mesec posta kao krv.' (Otkrivenje 6,12) Ovi znaci su se pokazali pre početka devetnaestog stoleća. Kao ispunjenje ovog proročanstva došlo je 1755. godine do najstrašnijeg zemljotresa koji je ikada zabeležen. Iako je obično poznat kao zemljotres u Lisabonu, osetio se u većem delu Evrope, Afrike i Amerike." (GC 304) "Bračni odnos je svet, ali u ovom degenerisanom vremenu pokriva svojim plaštom pokvarenost svih vrsta. On je zloupotrebljen, i sada se pretvorio u zločin koji predstavlja jedan od znakova poslednjeg vremena." (2T 252) "Jedan od znakova da živimo u poslednjem vremenu je i činjenica da su deca neposlušna svojim roditeljima, nezahvalna, neposvećena." (FE 101) "Duhovni mrak je pokrio zemlju i tama narode. U mnogim Crkvama vlada skepticizam i neverstvo kada se radi o tumačenju Pisma. Mnogi, vrlo mnogi, sumnjaju u istinitost i verodostojnost Biblije. Ljudsko mudrovanje i pomisli ljudskog srca potkopavaju nadahnuće Božje Reči, i ono što bi trebalo primati kao sigurno, sada se okružuje oblakom misticizma. Ništa im nije jasno i određeno, ništa ne počiva na čvrstom temelju. I to je jedan od istaknutih znakova poslednjih dana." (1SM 15) "Duh potpune svetovnosti koji sada postoji, raspoloženje da se ne priznaju nikakvi uzvišeniji zahtevi od onih koji služe zadovoljavanju vlastitih prohteva, predstavlja jedan od znakova poslednjih dana." (5T 365)
5.	Razlozi za Isusov drugi dolazak
B. Implikacije doktrine o drugom dolasku
1.	Uticaj na svakodnevni život vernika
"Ako ste se otuđili jedno od drugoga, ako niste uspeli da živite po Bibliji; obratite se Bogu; jer karakter koji imate u vreme milosti biće karakter koji ćete imati u vreme Hristovog dolaska. Ako želite da kao posvećeni hrišćanin živite na Nebu, prvo morate kao posvećeni hrišćanin da živite na Zemlji. Karakterne osobine koje ste izgradili u ovom životu, neće se promeniti prilikom smrti ili vaskrsenja. Vi ćete izaći iz groba sa istom prirodom koju ste pokazivali u svom domu i u društvu. Isus prilikom svog dolaska neće menjati vaš karakter. Delo preobraženja mora da se sada obavi. Naš svakodnevni život će odrediti našu sudbinu." (AH 16) "Sudovi Božji će se vrlo skoro izliti na svet, i mi se moramo pripremiti za taj veliki dan. Naše vreme je dragoceno. Imamo samo malo, vrlo malo dana vremena milosti da bismo se pripremili za budući, besmrtni život. Nemamo vremena za besciljne pokrete. Trebalo bi da se plašimo da smo jedva dodirnuli površinu Božje Reči." (6T 407) "Trebalo je da se mole za Hristov dolazak kao za događaj koji će se odigrati u budućnosti. Međutim, ta molba im je davala i sigurnost. Iako nije trebalo da očekuju da će se nebesko carstvo ostvariti u njihove dane, već sama činjenica da im je Isus zapovedio da se mole na njega bila dokaz da će ono sigurno doći u vreme koje Bog bude odredio." (MB 108)
"Mnogi među onima koji su sebe nazivali adventistima određivali su vreme Hristovog dolaska. Datim za datumom je postavljan kao vreme Hristovog dolaska, ali su samo ponavljani promašaji bili rezultat. Rečeno nam je da je tačno vreme dolaska našeg Gospoda izvan domašaja smrtnih ljudi." (R&H, 16. avgust 1887) "Različita vremena su bila postavljana kao vreme dolaska našeg Gospoda i nametana braći. Ali, Gospod mi je pokazao da će ona proći, jer vreme nevolje treba da dođe pre Hristovog drugog dolaska, i da će svako vreme koje se odredi samo slabiti veru Božjeg naroda." (1T 72) "Mi smo zastupali mišljenje da treba da čekamo i da budemo budni, i da ne objavljujemo nikakvo vreme dolaska između završetka proročkog razdoblja 1844. godine i vremena stvarnog dolaska našeg Gospoda. Mi ne znamo ni dan ni čas, niti kada će doći određeno vreme, ali ipak, proročko računanje pokazuje da je Hristos blizu, pred vratima." (10MR 270) "Oni koji misle da moraju propovedati neko određeno vreme da bi ostavili utisak na ljude, ne kreću sa pravog polazišta. Oni mogu da pokrenu osećanja ljudi, da ih ispune strahom, ali ipak ne deluju u skladu s načelima. Može se izazvati uzbuđenje ljudi, ali, kada vreme istekne, kao što se već nekoliko puta događalo, oni koji su se pokrenuli uplašeni vremenom, pašće nazad u hladnoću u tamu i u greh i njihovu savest više ništa neće moči pokrenuti osim nekog velikog uzbuđenja. (R&H, 16. avgust 1887) "Uzimajući u obzir kratkoću vremena, mi se kao Crkva moramo moliti i biti budni, i ni u kojem slučaju ne smemo dozvoliti sebi da nas bilo šta odvoji od svečanog dela pripremanja za taj veliki događaj u budućnosti. Pošto je vreme očigledno produženo, mnogi su postali bezbrižni i ravnodušni što se tiče svojih reči i dela. Oni ne shvataju opasnost u kojoj se nalaze, i ne vide niti shvataju milost našeg Gospoda koji im je produžio vreme milosti da bi imali vremena da oblikuju karakter za budući, besmrtni život." (Isto)
C. Istorijski pregled
1.	Apostolsko doba
2.	Poslenikejski period do vremena Reformacije
"Valdenžani su gajili istu veru." (Isto, 303) "Viklif je gledao unapred na Otkupiteljev dolazak kao na nadu Crkve." (Isto)
3.	Reformacija
"Luter je objavio: 'Stvarno sam sebe ubedio da dan suda ne može još čekati pune tri stotine godina. Bog neće, i ne može više da trpi ovaj pokvareni svet." (Isto) "Melanhton je rekao da ovaj ostareli svet nije daleko od svoga kraja." (Isto) "Kalvin je pozivao hrišćane 'da ne oklevaju, vruće želeći da dođe dan Gospodnjeg dolaska koji je od svih zbivanja najradosniji'; i izjavio da će 'cela porodica vernih imati u vidu taj dan'." (Isto) "'Zar nije Gospod Isus u našem telu otišao na Nebo?' – rekao je Noks (Knox), škotski reformator, 'i zar se neće vratiti? Mi znamo da će se vratiti, i to sa pratnjom!'" (Isto) "Ridli (Ridley) i Latimer, koji svoje živote položili za istinu, očekivali su u veri Gospodnji dolazak." (Isto) "'Misli o Gospodnjem dolasku su mi najslađe i najradosnije!' – rekao je Bakster (Baxter)." (Isto) "Takva je bila nada apostolske Crkve, Crkve u pustinji i Reformatora." (Isto, 304)
4.	Od Reformacije do devetnaestog stoleća
"Ali, kada je duh poniznosti i pobožnosti u Crkvi bio zamenjen duhom oholosti i formalizma, tada je ohladnela i ljubav prema Hristu i vera u Njegov dolazak... Doktrina o drugom dolasku je bila zanemarena, tekstovi koji su govorili o njemu pomračeni pogrešnim tumačenjima, sve dok nisu u velikoj meri bili zanemareni i zaboravljeni. Posebno je to bio slučaj sa Crkvama u Americi." (Isto, 309) "Učeni teolozi nisu razumeli ovu istinu niti su se zauzeli da je objave. Da su bili budni stražari, da su marljivo i s molitvom istraživali Pisma, znali bi koje je vreme noći; proročavstva bi ih uputila koji događaji treba uskoro da se odigraju. Ali, oni nisu bili na svom mestu i poruka je bila poverena skromnijim ljudima." (Isto, 312) "Kao i velika Reformacija u šesnaestom stoleću, pokret čekalaca Hristovog dolaska pojavio se u raznim hrišćanskim zemljama u isto vreme. U Evropi i u Americi ljudi vere i molitve bili su navedeni da proučavaju proročanstva i da, prateći nadahnute izveštaje, pronađu ubedljive dokaze da je kraj svega pred vratima." (Isto) "U Južnoj Americi... Lakunca, Španac i jezuita, uspeo je da se upozna s Biblijom i da tako otkrije istinu o Hristovom skorom dolasku... Lakunca je živeo u osamnaestom stoleću, ali je tek 1825. godine njegova knjiga, koja je uspela da stigne do Londona, bila prevedena na engleski jezik. Njeno objavljivanje je pomoglo da se u Engleskoj produbi već postojeći interes za temu o drugom Hristovom dolasku." (Isto, 363) "U Nemačkoj je ovu doktrinu u osamnaestom stoleću propovedao Bengel, propovednik Luteranske Crkve i ugledni teolog i kritičar." (Isto, 363) "Bengelovi spisi su se proširili po celom hrišćanstvu. Njegovi pogledi o proročanstvima bili su uglavnom prihvaćeni u njegovoj domovini Virtembergu (Wuertemberg) i u izvesnoj meri i u ostalim delovima Nemačke." (Isto, 364) "Svetlost je zasijala i u Francuskoj i Švajcarskoj. U Ženevi, u kojoj su Farel I Kalvin proširili istinu Reformacije, Gosen je propovedao vest o drugom Hristovom dolasku." (Isto, 364) "I u Skandinaviji je vest o drugom dolasku bila objavljena, i bio je probuđen sveopšti interes. .. Ali, klerici državne Crkve su se usprotivili pokretu... U mnogim mestima u kojima su Gospodnji vesnici bili na taj način ućutkani, Bogu je bilo ugodno da vest pošalje na čudesan način, preko male dece." (Isto, 366) "Godine 1821. tri godine pošto je Miler formulisao svoje tumačenje proročanstava koja su ukazivala na vreme suda, dr Džozef Volf, počeo je da objavljuje skori Gospodnji dolazak." (Isto, 357) "Još oko 1826. godine vest o drugom Hristovom dolasku počela je da se propoveda u Engleskoj." (Isto, 362)
V. Literatura
Althaus, Paul, The Theology of Martin Luther, Trans. Robert C. Schultz, Philadelphia: Fortress, 1966.
Andreasen, Niels-Erik, "The Advent Hope in the Old Testament". In The Advent Hope in Scripture and History, Ed. V. Norskov Olsen, Hagerstown, Md. Review and Herald, 1987, pp 15-30.
Bacchiocchi, Samuele, The Advent Hipe for Human Hopelessness, Berrien Springs, Mich, Biblical Perspectives, 1986.
_________ A Great Expectation: Eschatological Thought in English Protestantism to 1660. Leiden, Brill, 1975.
Berkhof, Louis. The SSecond Coming of Christ. Grand Rapids: Eerdmans, 1953.
Berkouwer, Gerrit Cornelius, The Return of Christ. Studies in Dogmatics. Grand Rapids: Eerdmans, 1972.
Causse, Antonin. L'evolution de l'esperance messianique dans le christianisme primitif. Paris: Fichmacher, 1908.
Emmerson, Richard K. Antichrist in the Middle Ages: A Study of Medieval Apocalypticism, Art and Literature. SYeattle: University od Washington Press, 1981.
Fagal, Harold E. "The Advent Hope in the New Testament" in The Advent Hope in Scripture and History. Ed. V. Norskov Olsen. Hagerstown, Md. Review and Herald, 1987. pp. 46-64.
Ferch, Arthur J, The Son of Man in Daniel Seven. Anrews University Seminary Doctoral Dissertation Series, No 6. Berrien Springs, Mich. Andrews University Press, 1979.
Froom, LeRoy, The Prophetic Faith od Our Fathers, 4. vols. Wascington D.C. Review and Herald, 1950-1954.
Hasel, Gerhardt F, "The Little Horn, the Heavenly Sancuary and the Time of the End: a Study of Daniel 8,9-14." In Symposium on Daniel. Ed. Frank B. Holbrook, Washington D.C. Biblical Research Institute, 1986. pp. 378-461.
_________ The Remnant: The History and Theology of the Remnant Idea from Genesis to Isaiah, Berrien Springs, Mich. Andrews University Press, 1980.
_________ Symposium on Daniel. Daniel and Revelation Committee Series, Vol 2. Washington D.C. Biblical Research Istitute, 1986.
Kelly, J.N.D, Early Christian Creeds, London: Longmans, 1950.
Kubo, Sakae, God Meets man: A Theology of the Sabbath and Second Advent. Nashville: Southern Publishing, 1978.
Landa, Paul, "The Advent Hope in Early Christianity" In The Advent Hope in Scripture and History. Ed. V. Norskov Olsen, Hagerstown, Md. Review and Herald, 1987. pp. 65-94.
Lehmann, RRichard, "Advent on Ice". Ministry, November 1984.
Miller, William, Evidence from Scripture and History of the Second Coming of Christ about the Year 1843. Boston, Ariz. Leaves on Autimn, 1985.
Moore, Atthur L, The Parousia in the New Testament. Supplements to Novum Testamentum, No 13. Leiden: Brill, 1966.
Olsen, V. Norskov, ed. The Advent Hope in Scripture and History, Washington D.C. Review and Herald, 1987.
Pache, Rene, The Return of Jesus Christ. Trans. William S. LaSor, Chicago: Moody, 1955.
Pannenberg, Wolfhart, What is Man? Philadelphia: Foirtress, 1970.
Peace, Norval F, "The Second Advent in Seventh-Day-Adventist History and Theology". In The Advent Hope in Scrioture and History, Ed. V. Norskov Olsen, Wshington D.C. Reviev and Herald, 1987. pp. 173-190.
Pelikan, Jaroslav, The Christian Tradition: A History of the Development of Doctrine. Vol 4. Reformation of Church and Dogma (1300-1700). Chicago: University of Chicago Press, 1984.
Pidoux, Georges, Le Dieu qui vient, esperance d'Israel. Cahiers theologiques de l'actualite protestante, 17. Neuchatel: Delashaux et Niestle, 1947.
Rast, Thimoteus, "L'eschatologie" Bilan de la theologie du XXle siecle. Ed. Robert Vander Gucht et Herbert Vogrimler. Paris: Castelman, 1970. Vol 2. pp. 501-515.
Schwantes, Siegfried J, "Ereb Boqer of Daniel 8,14. Re-examined." In Symposium on Daniel. Ed. Frank B. Holbrook. Washington D.C. Biblical Research Institute, 1980. pp. 462-474.
Schweitzer, Albert, The Mysricism of Paul the Apostle. New York, Seabury, 1968.
Shea, William, Selected Studies on Prophetic Interpretation. Daniel and Revelation Committee Series, vol. 1. Washington D.C. General Conference of Senenth-Day-Adventists. 1982.
Smith, Uriah, The Prophecies of Daniel and the Revelation. Washington D.C. Revuew and Herald, 1944. First published in 1867.
Torrance, Thomas F. Les reformateurs et la fin des temps. Cahiers theologiques,35. Neuchatel: Delachaux et Niestle, 1955.
Vaucher, Alfred F, Une celebrite oubliee: le P. Manuel de Lacunza y Diaz (1731-1801) Collonges- sous- Saleve, France, Fides, 196
Mata de Caña, Texistepec
Mata de Caña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Texistepec.
Ioggi, Cosenza
Ioggi je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Mata de Caña, Texistepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Cuisy-en-Almont
Kizi an Almon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Soason.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 352 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 38 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,17 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 144 metara (maksimalnoj 153 m, a minimalnoj 44 m).
Paula Hitler
Paula Hitler (21.1. 1896 – 1.6. 1960) bila je mlađa sestra Adolfa Hitlera i posljednje dijete Aloisa Hitlera i njegove treće supruge Klare Poezl. Paula je rođena u Hafeldu u Austriji.
Mladost je provela u Beču radeći kao sekretarica. Brat Adolf ju je od početka 1930-ih financijski pomagao, a iz sigurnosnih razloga je živjela pod pseudonimom Paula Wolf. Nakon rata su je uhapsili i ispitivali Amerikanci, ali je puštena.
Godine 1959. je neposredno pred smrt dala TV-intervju u kome je opisivala Hitlerovo djetinjstvo.
Masakatsu Miyamoto
(4. jul 1938. - 7. maj 2002.) je bivši japanski nogometaš.
El Embarcadero, Actopan
El Embarcadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Actopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Lennox, California
Lennox je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 22.753 stanovnika.
Shrewsbury, West Virginia
Šrouzberi je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Oprișor, Mehedinți
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3030 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 205 m.
Shrewsbury, West Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 652.
Opština Români, Neamț
Români je opština u Rumuniji u okrugu NJamc.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 266 m.
Raedwald od Istočne Anglije
Rædwald (Rædwald, "vlast u savjetu"); također Raedwald iliRedwald, (? - cca. 624) bio je kralj Istočne Anglije, anglosaksonskog kraljevstva na području današnjih engleskih grofovija Norfolk i Suffolk. Bio je sin Tytile i član dinastije Wuffinga (nazvane po djedu Wuffi), osnivaču države). O Rædwaldovoj vladavini postoje oskudni podaci, što se tumači vikinškim prepadima u 8. vijeku, koji su uništili samostane Istočne Anglije gdje su se čuvali službeni dokumenti. Po podacima koji su opstali, vladao je od oko 599. do smrti, ispočetka pod sizerenstvom kralja Aethelberta od Kenta. Godine 616. je sudjelovao u velikoj bitci na rijeci Idle, gdje je porazio Aethelfritha od Nortumbrije te zahvaljujući tome mogao postaviti svog štićenika Edwina za novog kralja Nortumbrije. U bitci su poginuli i Æthelfrith i Rædwalov sin Rægenhere.
Otada se Raedwald smatrao najmoćnijim od svih engleskih kraljeva južno od rijeke Humber. Prema historičaru Bedi Uvaženom je bio četvrti kralj koji je držao imperium nad južnim anglosaksonskim kraljevstvima; u Anglosaksonskoj kronici, napisanoj vijekovima nakon njegove smrti se navodi kao bretwalda (staroengleski izraz za 'vladara Britanije'). Poznat je i kao prvi istočnoanglijski kralj koji je bio kršćanin, a do njegovog pokrštenja je došlo na Aethelbertovom dvoru oko 605. godine; usprkos toga, Raedwald je, vjerojatno iz političkih razloga, na dvoru uz kršćanski oltar održavao i stari paganski hram. Njegovo ostajanje u kršćansku vjeru je, pak, omogućilo da se kršćanstvo održi među Anglosaksoncima u periodu apostaze anglosaksonskih vladara Essexa i Kenta. Većina historičara drži da je upravo on bio zakopan u znamenitom brodu-grobnici u Sutton Hoou. Rædwald je umro sredinom 620-ih, najvjerojatnije 624.
Opština Santo Domingo Zanatepec, Oaxaca
Santo Domingo Zanatepec je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Valdolmo, Ancona
Valdolmo je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 480 m.
Popis slovenskih filozofa
Popis slovenskih filozofa:
Fraccionamiento Campestre Irazú, Silao de la Victoria
Fraccionamiento Campestre Irazú je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1803 m.
Cuchilla de Cachoana, Ahome
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 554 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Lucate-Poreggia, Varese
Lucate-Poreggia je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 383 m.
D-hiro-Inozitol
D-hiro-Inozitol je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 180,156 Da.
Trivero-Renecco, Biella
Trivero-Renecco je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 457 m.
La Parota Herrada, Minatitlán
La Parota Herrada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Minatitlán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 633 m.
Dreuilhe
Drej je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Arjež koja pripada prefekturi Foa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 326 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 47 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 494 metara (maksimalnoj 765 m, a minimalnoj 464 m).
Filomela
mini|right|250p|Filomela i Prokna Filomela je žena trakijskog kralja Tereja.
Mitologija
mini|left|200p|Terej sa glavom svog sina Itija Rubens, 1636. Filomela je srećno živela kod svog oca Pandiona kralja Atine, sve dok nije sa Terejom otišla u posetu kod svoje sestre Prokne u Trakiju.
Na putu do Trakije, terej se zaljubio u Filomelu i došavši u Trakiju, on je nije poveo u palatu već u gustu šumu nadomak palate, gde je pokušao nasilno obljubiti. Filomela je uspela da mu se odupre, ali je Terej zatvorio u usamljenu kolibu, ne bi li je primorao popustljivost. Kada je, nakon nekog vremena ponovo došao, Filomela mu je rekla da o njegovom sramnom pokušaju neće čutati, pa je Terej, uplašen pretnjom, odsekao jezik. Filomela je, našavši u kolibi razboj za tkanje, satkala platno na kome je napisala sve šta joj se dogodilo, i to poslala svojoj sestri Prokni.
Prokna je, kada je primila vest od Filomele, kradomice oslobodila svoju sestru i dovela je u palatu, gde su smislile osvetu Tereju. prokna je ubila svoga sina, koga je terej najviše voleo, i dala Tereju da jede njegovo meso.
Zevs je, kako sličan zločin nije oprostio ni svom sinu Tantalu, tako nije ni sestrama Prokni i Filomeli, kao ni Tereju koji je sve počeo, te je i njih, kao i svog sina, lišio ljudskog lika. Zevs je Tereja pretvorio u pticu kukavicu, Proknu u slavuja, a Filomelu u lastu.
Taumant
Taumant je grčki morski bog.
Etimologija
Taumant znači "čudo" (grč. N. Θαῦμας, thaumatos, G. Θαύμαντος), budući da vlada mnogim čudesnim i zadivljujućim pojavama na moru. Drugo mu je ime Taumat.
Karakteristike
Taumant je čudesni i prelijepi bog, koji se ljudima objavljuje u svoj svojoj čudesnoj ljepoti, često iznenada. Jedino stanovnici zemalja koje su udaljene od mora ne mogu vidjeti Taumanta, ali im je to velika želja.
Bog Taumant
Taumant je rođen iz braka Geje, prelijepe Majke Zemlje, i njezinog sina, Ponta od Mora, nakon kastracije nebeskog boga Urana. Heziod nabraja Taumantovu braću i sestre, morska božanstva: starac Nerej, ponosni Fork, lijepa Keta i Euribija. Fork je oženio svoju sestru Ketu i postao predak čudovišta, a Taumant je oženio božicu lijepu kao i on, svoju nećakinju, Okeanidu Elektru, kćer Okeana i Tetije, morskih bogova i starih Titana. Elektra je rodila brzu i predivnu Iridu (Duga) i ružne nakaze, poluptice Harpije (Divlji vjetrovi) "lijepe kose". S tim da je Irida doista Taumantova kćer slaže se i Platon: "Onaj tko kaže da je Irida bila Taumantovo dijete čini dobru genealogiju." Higin tvrdi da su Harpije kćeri Taumanta, ali ne i njegove žene, već Ozomene; ipak, moguće je da je to ustvari samo Elektrin nadimak. Ciceron potvrđuje srodstvo Irde i Taumanta tako što piše da, budući da je prelijepa i čudesna, duga mora biti božanstvo povezano s bogom čuda, Taumantom.
Familia Solorio Ayala, Mexicali
Familia Solorio Ayala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Terej
mini|right|250p|Terej Terej  je trački kralj, saveznik kralja Pandion i muž njegove kćerke Prokne.
Mitologija
Terej se oženio sa Proknom zato što je njenom ocu, kralju Pandionu, pomogao da porazi varvare koji su opseli Atinu. Terej je Proknu odveo u Trakiju, a posle pet godina srećnog braka, ona ga je zamolila da u goste pozove njenu sestru Filomelu, koja je ostala da živi u Atini. Terej je prihvatio molbu svoje žene, i brodovima krenuo po Filomelu u Atinu.
Kada je Terej, stigavši u Atinu, ugledao Filomelu, koja se od njihovog poslednjeg viđenja razvila u predivnu devojku, odmah se zaljubio u nju i strasno je poželeo. Svoje želje je uspeo sakriti dok je bio u palati kod kralja Pandiona, i uspeo ga je ubediti da dopusti svojoj kćerci da ode u posetu kod svoje sestre. Ni u toku putovanja brodom, Terej nije ništa pokušavao, ali čim su stigli u Trakiju, odveo je Filomelu u šumu i tamo je pokušao obnjubiti. Filomela je uspela da se odbrani, a tada je Terej zatvorio u pastirsku kolibu, da bi je silom naterao da bude sa njim.
Prokna je krišom dovela Filomelu u Terejevu palatu, i tamo su skovale plan o strašnoj osveti. Bila je to najstrašnija osveta kakvu je mogla žena i majka da izmisli - Prokna je ubila svog sina koga je Terej veoma voleo, i uz Filomelinu pomoć pripremila ga za večeru svome mužu. kada se Terej najeo, prokna mu je rekla kakvim se mesom upravo pogostio. Terej je, u besu nasrnuo na Proknu mačem, a tada bogovi kazniše tereja i pretvoriše ga u pticu kukavicu, Filomelu u lastu, a Proknu u slavija, kojem je zauvek ostala na grudima mrlja crvena od krvi.
Scottville, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 116, što je 24 (-17,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Marotta, Trapani
Marotta je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Dapson
Dapson (diamino-difenil sulfon) je farmakološka supstanca najčešće korišćena u kombinaciji sa rifampicinom i klofaziminom kao multi-lek terapija za tretiranje Mycobacterium leprae infekcije (lepre). On se isto tako koristi za tretiranje Pneumocystis carinii pneumonije koju uzrokuje Pneumocystis jiroveci (P. carinii). Dapson se koristi u kombinaciji sa pirimetaminom u tretmanu malarije.
Marotta, Trapani
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
Dapson
Istorija
U ranom 20. veku nemački hemičar Paul Erlih je razvijao teorije selektivne toksičnosti koje su se uglavnom bazirale na sposobnostima određenih boja da ubiju mikrobe. Gerhard Domagk, koji je kasnije dobio Nobelovu nagradu, napravio je značajan progres 1932. godine otkrićem antibakterijskog svojstva prontosil crvene boje. Dalje potraga za aktivnim hemikalijama je dovelo do otkrića dapsona i antibakterijskih sulfonamida.
Mehanizam
U svojstvu antibakterijskog agenta, dapson inhibira bakterijsku sintezu dihidrofolične kiseline. Iako je strukturno različita of dapsona, sulfonamidna grupa antibakterijskih lekova funkcioniše na istom principu.
Kad se koristi kao tretman za kožnih bolesti koje nisu prouzrokovane bakterijama, dapson dejstvuje putem mehanizma koji nije dovoljno istražen. Postoje tvrdnje da je u slučajevima uboda pauka dapson je često efikasan, međutim klinička istraživanja nisu demonstrirala takvu efektivnost.
Sinteza
Dapson su prvo napravili From i Vitman 1908. godine. 4,4'-dinitrodifenil sulfid je oksidiran do sulfona u rastvoru kalijum dihromata, glacijalne acetil kiseline, i sumporne kiseline.
Administracija
Dapson se oralno dozira kao tableta od 100 mg ili alternativno kao tableta od 25 mg.
Ringhiera, Bologna
Ringhiera je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
El Centralito, Texistepec
El Centralito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Texistepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Giovancorso, Siena
Giovancorso je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 146 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 330 m.
Teruki Miyamoto
(26. decembar 1940. - 2. februar 2000.) je bivši japanski nogometaš.
Cayuse, Oregon
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 68, što je 9 (15,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bigrenica
Бигреница је насеље у Србији у општини Ћуприја у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 717 становника.
Los Amates, Yecapixtla
Los Amates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Yecapixtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1610 m.
Bigrenica
Демографија
У насељу Бигреница живи 801 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 46,3 година (44,1 код мушкараца и 48,4 код жена). У насељу има 269 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,64.
Ово насеље је у углавном насељено Власима (према попису из 2002. године).
Lenwood, California
Lenwood je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.543 stanovnika.
Colonia Seis de Abril, Acámbaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1882 m.
Bouvigny-Boyeffles
Buvinji Bojefl je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Lans.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2439 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 268 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,07 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 116 metara (maksimalnoj 192 m, a minimalnoj 68 m).
Rocharachi, Guachochi
Rocharachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2360 m.
Bugojno
Bugojno je grad i središte općine u središnjem dijelu Bosne i Hercegovine, na putu sa sjeveroistoka ka jugozapadu i Jadranskom moru.
Geografija
Pogled na Bugojno|thumb Bugojno se nalazi u srednjoj Bosni, tačnije u Srednjobosanskom kantonu u području gornjeg toka rijeke Vrbas u dolini koja se zove Uskopaljska dolina između gradova Gornji i Donji Vakuf.
Bugojno se nalazi na nadmorskoj visini od oko 550 m, a okruženo je planinama Kalin (1530 m), Rudina (1385 m) i Stožer (1662 m). U kontinentalnom dijelu Bosne i Hercegovine vlada kontinentalna klima sa toplim ljetima, prijatnim proljećima i jesenima i hladnim zimama sa puno snijega. Sredozemna i kontinentalna klima susreću se u srednjoj Bosni i formiraju poseban ekosistem. Nad okolnim planinama vlada planinska klima.
Historija
Uskopaljska dolina je prvi put spomenuta 1244. godine u jednoj povelji kralja Ugarske Bele IV. Padom Bosne pod tursku vlast 1463. godine ovi krajevi su uključeni Klisaški sandžak. Nakon austrougarske okupacije Bosne i Hercegovine, Bugojno je postalo sjedište kotara. Poslije Prvog svjetskog rata, Bugojno je postalo dio Kraljevine Jugoslavije.
Nakon Drugog svjetskog rata Bugojno je izraslo u centar regije. Bugojno je u socijalističkoj Jugoslaviji bilo poznato kao jedno od rezidencija Josipa Broza Tita, a kasnije se otkrilo da je tamo postojalo podzemno sklonište za rukovodstvo SFRJ u slučaju rata.
Za vrijeme rata u BiH, na području Bugojna su 1993. zabilježeni sukobi između pretežno bošnjačke Armije BiH i pretežno hrvatske milicije HVO. To se odrazilo na etničko čišćenje Hrvata iz tog kraja. Tek nakon završetka rata je došlo do povratka izbjeglica, pa Bugojno polako vraća svoj multietnički karakter. Nakon zaršetka rata opština Bugojno je pripala Federaciji Bosne i Hercegovine.
Istina je da su Bugojno 1993 god napale postrojbe HVO i Hrvatske vojske. U tom napadu su vojnicki poraženi. Prilikom povlačenja iz Bugojna učinili su urbicid tako što su do temelja uništili Titovu vilu a prethodno vrijedne stvari opljackali. U Čipuljicu zapalili pravoslavnu crkvu i veliki broj domačinstava.U Vrbanji su 93 učinili najveci zločin u Bugojnu za koji do 2020 nije niko odgovarao.
Naseljena mjesta
Alibegovići, Arnauti, Babići, Barbarići, Bašići, Bevrnjići, Bode, Brda, Bristovi, Brižina, Bugojno, Ceribašići, Ciglane, Crniče, Čipuljić, Čardaci, Čaušlije, Čavići, Ćurčića Lug, Donje Karadže, Donji Boganovci, Donjići, Drvetine, Gaj, Garačići, Glavice, Golo Brdo, Gorica, Gornji Boganovci, Goruša, Gračanica, Gredine, Grgići, Hadrovići, Hapstići, Harambašići, Hum, Humac, Ivica, Jagodići, Jaklić, Jazvenik, Kadirovina, Kandija, Karadže, Kopčić, Kordići, Koš, Kotezi, Kovačuša, Kula, Kutlići, Lenđerovina, Lug, Ljubnić, Maslići, Medini, Milanovići, Mlive, Mračaj, Novo Naselje, Nuhići, Odžak, Okoliće, Pavice, Pirići, Planinica, Podgaj, Podripci, Popovići, Poriče, Potočani, Prijaci, Ripići, Rostovo, Rosulje, Rovna, Sabljari, Seferovići, Servani, Skrte, Stojići, Stolac, Sultanovići, Šići, Šušljići, Trge, Udurlije, Vedro Polje, Vesela, Veselski Podovi (Veselski podovi), Vileši, Vrbanja, Vrbas naselje, Vrpeć (Vrpeč), Vučipolje, Zanesovići, Zlavast, Zlokuće i Ždralovići.
Slavni ljudi
Hasan Ajkunić, načelnik općine Bugojno
Dževad Mlaćo, političar i profesor
dr. Melika Mahmutbegović, političar
Kemal Balihodžić, novinar i publicista izdavač Monografije Bugojno
Vahid Duraković, režiser
Branko Mikulić-prijeratni političar u BiH i Jugoslaviji
Cairo Montenotte, Savona
Cairo Montenotte je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Bugojno
Slavni ljudi
Stjepan Domaćinović(Domačinović)-Kokan -prijeratni političar u BiH i sportski radnik; Hrvoje Ištuk-prijeratni političar u BiH;
Cairo Montenotte, Savona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8925 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 344 m.
Bugojno
Slavni ljudi
Božo Vuleta-prijeratni političar i privrednik u BiH;
Aleksandar Vučić-poznati političar porijeklo vodi iz sela Čipuljić u Bugojnu;
Ivica Strujić - Profesor, muzičar i slikar
Želimir "Željko" Bebek - poznati pjevač, kompozitor i član grupe"Bijelo Dugme"
Pijay, Nicolás Flores
Pijay je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Nicolás Flores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1270 m.
Bugojno
Slavni ljudi
Ermin Zec - nogometaš i reprezentativac BiH
Mehmed Alispahić - nogometaš i reprezentativac BiH
Tomislav Piplica - bivši nogometaš i reprezentativac BiH
Stjepan Tomas - bivši nogometaš i reprezentativac Hrvatske
Opština Roznov, Neamț
Roznov je opština u Rumuniji u okrugu NJamc.
Bugojno
Slavni ljudi
Vlatko Marković - poznati bivši nogometaš i predsjednik HNS-a
Opština Roznov, Neamț
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 271 m.
Bugojno
Slavni ljudi
Otmar Kreačić - "Kultura" - vojno lice i jedan od osnivača Fudbalskog Kluba Partizan iz Beograda
Zenit Đozić - glumac
Jasmin Duraković
Reuf Karabeg- doktor
Ranko Stojić - bivši nogometaš i reprezentativac SFRJ, fudbalski menadžer
Tone Vukadin - Profesor i sportski radnik
Stipe Pejak - nogometni trener
Asim Šahman - rukometaš i rukometni trener u Kataru
Igor Mišan - nogometaš