cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kašikara (biljka)
Kašikara (Cochlearia officinalis) je 15–30 cm visoka dvogodišnja ili višegodišnja razgranata zeljasta biljka. Spontano raste u umerenom i hladnom klimatskom pojasu Zemlje, najviše u blizini morskih i okeanskih obala Holarktika, i na pojedinim slanim terenima Zapadne i Srednje Evrope — npr. u vegetacijskim (biljnim) zajednicama klase Asteretea tripolii Westh. et Beeft. in Westh. et al. (1962). Cvetovi su bele boje, sitni, 3-5,5 mm u prečniku, sakupljeni u grozdaste cvasti. Plod je ljuščica. Seme je dužine 1,5mm. Broj hromozoma je 2n = 24.
U kulturi se javlja po celoj Evropi. Kašikara spada u istu botaničku, hemijsku i farmakodinamsku grupu kao i ren. Upotrebljava se sveža biljka, jer ako se ostavi da se osuši, izgubi ljutinu, koja se inače javlja kad se sveža biljka gnječi prstima i tada miriše kao slačica. Sadrži vitamin C, mirozin i sumporni glikozid kohlearin, koji hidrolizom daje jednu vrstu slačičnog ulja. Etarsko ulje u homeopatiji služi kao sredstvo koje popravlja metabolizam i kao diuretik. Inače, kašikara je narodni lek protiv raznih bolesti.
thumb|left|300px|Cochlearia officinalis
Oront (rijeka)
Oront ili ‘Āṣī (العاصي) je rijeka u Libanonu, Siriji i Turskoj.
U prošlosti je bila poznata kao glavna rijeka Levanta, također poznata kao Draco, Typhon i Axius. Njeno moderno ime ‘Āṣī ("buntovnik") potječe od Axius, ali i označava neuobičajen tok rijeke s obzirom da ona teče s juga na sjever, što nije slučaj s drugim rijekama u oblasti.
Oront izvire u Labwehu na istočnoj strani Dolina Bekaa, blizu izvora rijeke Litani koja teče na jug. Ona teče na sjever, paralelno s obalom te pada nekih 600 m kroz stjenovitu klisuru. Potom se širi u Jezero Homs, koje je stvoreno branom u antici. Dolina se potom širi u bogate oblasti Hamah (Hamaih-Epiphaneia), ispod koje se nalaze livade Amykes, te sadrže ruševine drevnih gradova Apameja i Larisa. Središnja dolina Oronta završava stjenovitom barijerom Jisr al-Hadid, gdje se okreće prema zapadu te se otvara Antiohijska ravnica.
Sa sjevera se u nju ulijevaju velike pritoke Afrin i Kara Su, i to kroz nekadašnje Antiohijsko jezero, koje je isušeno kroz umjetni kanal (Nahr al-Kowsit). Nastavlja teći na sjever kroz Antakyju (drevnu Antiohiju) te se okreće na jugozapad kroz veliku klisuru (u antici uspoređenu s Tempeom), te uz pad od 50 m sljedećih 16 km dolazi do mora u maloj luci Samandağı (bivša Suedia, u antici Seleukija Pijerija). Ukupna dužina joj je 240 km.
Uglavnom neplovna i od male koristi za irigaciju, Oront je u historiji imala važnost prije svega zbog doline koja je pružala prirodnu rutu za promet sa sjevera na jug; ceste od sjevera i sjeveroistoka, koje se spajaju u Antiohiji, prati rijeku do Homsa i brane Al-Rastan, te gdje se razdvajaju na putu za Damask i južnu Siriju; od davnine su tom dolinom išli putevi za i od Egipta. Na Orontu se vodila bitka kod Kadeša za vrijeme vladavine Ramzesa II (1279 – 1213. pne.). Na Orontu se također vodila i velika bitka kod Karkara 853. pne. između asirskog kralja Šalmanasara III i vojske 12 kraljeva pod Hadadezerom od Damaska. Godin 637. su snage Rašidunskog Kalifata i Bizantskog Carstva vodile bitku na Željeznom mostu, nazvanu po mostu koga su bili sagradili Rimljani.
Oront je također dugo vremena služio kao prirodna granica. Egipćani su ga smatrali sjevernom granicom naroda Amurru, istočno od Fenicije. Za križarskih ratova u 12. vijkeku, Oront je bio trajna granica Kneževine Antiohije i Alepa.
Oront je poslužio francuskom piscu Mauriceu Barresu (1862–1923) za njegovu knjigu Un Jardin sur l'Oronte.
Villaggio la Quercia, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 307 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 306 m.
Castelliri, Frosinone
Castelliri je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2300 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
Khajuraho
Khajuraho (hindski: खजुराहो) je naselje u oblasti Chhatarpur, u indijskoj državi Madhya Pradesh, oko 620 km jugoistočno od Delhija, na nadmorskoj visini od 283 metra. Khajuraho je jedno od najsposjećenijih turističkih mjesta u Indiji zbog najveće koncentracije srednjovjekovnih spomenika u Indiji. Riječ je o više skupina hinduističkih i džainističkih hramova koji su slavni po svojim raskošnim i erotskim reljefima kojima su potpuno ispunjeni. Zbog toga su Spomenici Khajurahoa upisani na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 1986. godine.
Ime mu potječe od sanskrtskog naziva starog grada Kharjuravāhaka, što je složenica od riječi kharjura ("palma datulja") i vāhaka ("koji nosi"). Naselje je 2001. godine brojalo 19.282 stanovnika s 53% pismenog stanovništva, što je manji prosjek od državnog (59,5%). mini|lijevo|300px| Lakshmana hram
Povijest
mini| Hram Visvanath s juga mini| Hram Devi Jagadambi mini| Hram Dulhadeo mini| Hram Adinath mini| Hram Jeveri Feudalni vladari (rajputi) dinastije Bargujar, koji su vladali sjeveroistočnim područjem Rajasthana kao vazali sjevernoindijskog carstva Gurjara-Pratihara (500.-1300.), su izgradili najvažnije spomenike u Khajurahou, ali i utvrdu Kalinjar. Oni su kasnije bili poznati kao rajputi Chandela koji su vladali iz Kalinjara, od 10.-12. stoljeća, ali im je kulturna prijestolnica bio Khajuraho. Spomenici Khajurahoa su izgrađeni u rasponu od oko 200 godina (oko 950.-1150.), no iako se prijestolnica Chandela rajputa preselila u grad Mahoba, Khajuraho je još jedno vrijeme nastavio prosperirati.
Tijekom vremena hramovi su zanemareni i džungla ih je polako prekrivala, samo se lokalno stanovništvo skrbilo o njima koliko je moglo. Oni su u 19. stoljeću skrenuli pozornost na njih Englezima, koji su se zgrazili njihovim raskošnim reljefima na kojima su otvoreno i detaljno prikazivani prizori seksa, zbog čega su ih nazvali "Kamasutra hramovi".
Tek su indijske vlasti, nakon stjecanja neovisnosti od Britanaca 1947. godine, započeli preuređivati ovo područje i od zarasle šikare napravili javni park s ukranim drvećem, obnovivši njegove spomenike. Danas se kritizira ova obnova koja nije obraćala pozornost na izgled krajolika u vrijeme nastanka njegovih građevina.
No, danas je ovo jedno od najposjećenijih mjesta u Indiji koje svake noći posjetiteljima pruža raskošan light-show o povijesti, filozofiji i kiparstvu slavnih hramova. Tu se svake veljače održava Festival plesa, pružajući priliku posjetiteljima da se upoznaju s klasičnim indijskim plesovima ispred fantastične scenografije Khajuraho hramova.
Znamenitosti
Cijelo područje Khajueahoa je okruženo zidinama s osam portala, od kojih je svaki bio uokviren s dvije zlatne palme. Unutra se izvorno nalazilo više od 80 hramova, od kojih je danas samo njih 25 u dobrom stanju, razbacani na području velikom oko 20 km². Ovi hramovi su izvrsni primjer srednjovjekovne indijske arhitekture, ali svojim prikazima i svjedočanstvo života ljudi u vrijeme Chandela vladara.
Hramovi su izgrađeni od pješčenjaka, bez veziva, a kamenje se povezivalo na utor i zator s velikom preciznošću. Njihovi stupovi i arhitravi su izgrađeni od megalita, do 20 tona teških. Svaki se sastoji od tri glavna elementa: ulaza (ardhamandapa), svečane dvorane (mandapa) i svetišta (garbha griha).
Hramovi su podijeljeni u tri skupine: zapadni, istočni i južni, a Dr. Kanhaiyalal Agrawal ih je poredao kronološki:
Ukrasi
Zidne slike i vanjski reljefni ukrasi hramova uglavnom slave ženu i njezina razna raspoloženja i stanja. Često s eksplicitnim prizorima seksa, koji se smatrao svetim kao izravna razmjena sokova između dva bića. Naime, Chandela vladari su bili sljedbenici tantričkog kulta koji je naukovao kako je zadovoljavanje zemaljskih želja prvi korak prema krajnjoj slobodi. Zbog toga su na erotskim prizorima uvijek samo ljudi, i to izvan hrama (tek oko 10% od svih prikaza), dok je unutrašnjost rezervirana za božanske prikaze, te se vjerovalo da za ući u hram treba ostaviti svoje seksualne želje vani.
BAR domen
BAR domeni se javljaju u kombinaciji sa drugim domenima
Mnogi proteini BAR familije sadrže alternativne domene lipidne specifičnosti koji pomažu u selektivnom vezivanju određenih membranskih sekcija. Neki takođe imaju SH3 domene za koje se vezuje dinamin, te su proteini poput amfifizina i endofilina implicirani u orkestraciju odvajanja vezikula.
Ljudski proteini koji sadrže ovaj domen
AMPH; ARHGAP17; BIN1; BIN2; BIN3; DNMBP; GMIP; RICH2; SH3BP1; SH3GL1; SH3GL2; SH3GL3; SH3GLB1; SH3GLB2;
Dezfulski okrug
Dezfulski okrug je jedan od 27 okruga u pokrajini Huzestan na jugozapadu Irana. Glavni grad okruga je Dezful.
Marino Biliškov
Marino Biliškov (Split, 17. ožujka 1976.), hrvatski nogometaš.
U zelenom dresu provodi narednih 6 godina odigravši preko 100 utakmica. Posljednju je sezonu odigrao samo 9, te odmah potom napustio klub otišavši u redove Duisburga. Od tad počinje češće mijenjati klubove, pa je već nagodinu u Grčkoj, točnije, Iraklisu. Prije Iraklisa aktualan je bio povratak u Split, međutim, putujući na utakmicu svjetskog prvenstva između Hrvatske i Brazila u Berlinu, doživio je prometnu nesreću zajedno sa splitskim ugostiteljem Dinom Petrinovićem koji, nažalost, poslije sudara pogiba. Biliškov se tek nakon dužeg vremena uspio oporaviti, ali je zbog tog dugog oporavka odbio dolazak u Hajduk.
Otišao je, dakle, u Grčku koju napušta sezonu poslije vrativši se u Njemačku, ovaj put 2. ligu gdje nastupa za Greuther Fürth.
Biliškov prvi službeni nastup ima za prvenstvo Hrvatske protiv Mladosti 127 u Splitu koju je Hajduk dobio s 3:0 pogocima legendarnog Popaja koji je ušao kao zamjena K. Vuliću.
Biliškov je zabio dva prvenstvena zgoditka, i to prvi ali pobjednički Osijeku u Splitu, koju je ovim pogotkom Hajduk dobio s 2:1 (1. gol zabio je Vučko). Svoj drugi gol dao Rijeci na Kantridi, ovaj puta izjednačujući, završilo je s 3:3. Prva dva gola dali su Baturina i Vučko.
Bricquebec
Brikebek je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Šerbur-Oktevil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4360 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 133 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 32,66 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 52 metara.
Stratonika od Sirije
thumb|300px|Jacques_Louis David: "Antioh I i Stratonika", (1774).
Stratonika (na grčkom Στρατoνικη, kraj 4. i početak 3. vijeka pne.) od Sirije je bila makedonska princeza, kći Demetrija Poliorketa i File, kćeri Antipaterove.
Oko godine 300. pne. je Stratoniku njen otac, nastojeći novim savezom osigurati opstanak nakon bitke kod Ipsa, dao vjenčati za svog nekadašnjeg neprijatelja, Seleuka. Stratonika, koja u tom trenutku nije mogla imati više od 17 godina, vjenčana je u raskošnoj ceremoniji na pijerijskoj obali. Brak sa daleko starijim Seleukom je bio sretan te mu je rodila kći po imenu Fila. Stari kralj je, međutim, ubrzo otkrio da je prijestonasljednik Antioh smrtno zaljubljen u svoju mladu pomajku. Nastojeći spriječiti da Antiohova strast postane povodom za spletke ili građanski rat, Seleuk se razveo od Stratonike te je odmah dao vjenčati za Antioha, istovremeno ga imenovavši guvernerom istočnog dijela carstva. Novi brak je proizveo dvoje djece: Seleuka, Laodiku, budućeg kralja Antioha II, Apamu koja će postati suprugom Magasa od Kirene, te Stratoniku od Makedonije.
Gert Hofmann
Gert Hofmann (Limbach, (Saksonija, 29.1. 1931 - Erding bei München, okolica Münchena, 1.7. 1993.) bio je njemački pisac i profesor njemačke književnosti.
Hofman je karijeru počeo kao pisac radio-drama. Godine 1951. je napustio Njemačku kako bi predavao njemačku književnost po univerzitetima SAD i Evrope. U Njemačku se vratio 1979. godine i dobio niz uglednih priznanja.
Njegov sin je ugledni pjesnik Michael Hofmann.
Daštazadeganski okrug
Daštazadeganski okrug je jedan od 27 okruga u pokrajini Huzestan na jugozapadu Irana. Glavni grad okruga je Susangerd.
Dragan Blatnjak
Dragan Blatnjak (Studenci, 1. kolovoza 1981.), bosanskohercegovački nogometaš
Kratko je na početku karijere igrao u rodnoj BiH za Brotnjo iz Čitluka dok nije prešao u Zadarkomerc. Tamo provodi dvije za njega dobre sezone kojima zarađuje transfer u splitski Hajduk gdje se od njega puno očekivalo.
Iako je došao sa preporukama napadača treneri su ga u Hajduku često zbog njegove brzine i prodornosti stavljali na desni bok. Isprva je to još dobro funkcioniralo, dok je sa klubom osvajao naslove prvaka 2004. i 2005. Kasnije je, doduše u lošijim generacijama kluba, igrao sve lošije pa počeo i gubiti mjesto u prvoj postavi. Duže vrijeme je kotirao kao pojačanje Rijeke, međutim, na zimskoj stanci sezone 2006./07. odlazi u ruski Himki.
Prvi muje nastp protiv zagrebačkog Dinama 20. srpnja 2003. za superkup zamijenivši Turkovića (4:1 za Dinamo). Uz 17 prvenstvenih golova dao je 17. srpnja 2004. pobjednički gol u hrvatskom superkupu Dinamu u Splitu, pobjeda Hajduka 1:0.
Bonanza Mountain Estates, Colorado
Bonanza Mauntin Estejts je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Kantarion
Kantarion (kantarijon, Gospina trava, bogorodična trava, gospino zelje, sentjanzovka, sentjanzevka) ili lat. Hypericum perforatum je višegodišnja zeljasta biljka iz istoimene porodice (Hypericaceae).
Opis
Biljka treba zemljišta srednje bogata hranjivim tvarima te umjereno topla i umjereno svijetla staništa.
Sastav
Biljka se sastoji od hipericina, pseudohipericina, izohipericina (u cvatima), hiperozida, kvercetina, rutina, kvercitrina, biapigenina, amentoflavona, katehina, epikatehina, klorogenske kiseline, hiperflorina, karotenoida, sterola, leukoantocijana i eteričnog ulja.
Uporaba
thumb|left|upright|List Kantarion se rabi kao antidepresiv, sedativ i kao antibiotik. Može se rabiti i za vanjsku uporabu. Aktivna supstanca je hiperflorin. Ekstrakt kantariona povisuje koncentraciju neurotransmitera seratonina i noradrenalina na sinapsama. Kantarionovo ulje (Oleum hyperici) je naširoko poznato i koristi se za ublažavanje i liječenje opeklina. Dobija se maceracijom svježih cvjetova kantariona maslinovim uljem.
Antidepresivno djelovanje je poznavao već u srednjem vijeku Paracelsus, a školska medicina ga je 1970-ih godina potvrdila. Kaže se da kantarion koji cvjeta usred ljeta skuplja sunčeve zrake da bi ih ljudima dao za vrijeme tamnih mjeseci.
Uzgoj
Uzgaja se na neplodnom tlu. Sjeme se sije u proljeće ili jesen.
Dodatna literatura
Wilfort, R. Ljekovito bilje i njegova upotreba, Zagreb 1974.
Vanjske poveznice
PFAF database Hypericum perforatum
Tomislav (hrvatski kralj)
282p|thumb|right|Kip kralja Tomislava [[Robert Frangeš-Mihanović|Roberta Frangeša-Mihanovića na Tomislavovom trgu u Zagrebu]] Tomislav je bio knez Primorske Hrvatske od oko 910.; tradicionalno se smatra da je proglašen kraljem 925., a vladao je bar do 928. O njemu se pouzdano zna dosta malo, u usporedbi s nekim drugim ranijim i kasnijim hrvatskim vladarima. Iz vladarske je kuće Trpimirovića.
Moslavina
mini|desno|[[Moslavačka gora kod Vrtlinske.]] Moslavina je mikroregija u Hrvatskoj. Sam naziv Moslavina potječe iz vremena Hrvatskog kraljevstva, odnosno gorja Mons Claudius, danas poznatog kao Moslavačka gora. Nalazi se na prijelazu iz središnje Hrvatske u Slavoniju. Upravnom podjelom podjeljena je u tri županije:
Ramhormuški okrug
Ramhormuški okrug je jedan od 27 okruga u pokrajini Huzestan na jugozapadu Irana. Glavni grad okruga je Ramhormuz.
Tomislav (hrvatski kralj)
Povijesni izvori
O Tomislavu imamo podatke iz svega nekoliko povijesnih izvora :
Moslavina
Najveće mjesto, prometno, gospodarsko i trgovačko središte je grad Kutina. Važnija središta Moslavine još su i gradovi, Čazma, Garešnica, Popovača i Ivanić-Grad u zapadnoj Moslavini. Na području Moslavine nalaze se značajni izvori nafte i plina, dio parka prirode Lonjsko polje. Jaki obrtnički centri, dva gospodarska diva "Petrokemija" (tvornica gnojiva,koja ima oko 3500 zaposlenika) i "Selk" (elektronska industrija,koja ima oko 1500 zaposlenika) nalaze se u gradu Kutini. U Garešnici se nalazi i poznata Ciglana "Finag" kao i tvornica rublja "Modea". Moslavina ima i razvijeno vinogradarstvo, poljoprivredu, špediciju te je povezana s ostatkom zemlje i Europom autocestom i glavnim željezničkim pravcem, koji spaja srednju Europu s Bliskim istokom.
Tomislav (hrvatski kralj)
Povijesni izvori
Zanimljivo je da Tomislava uopće ne spominju, primjerice, sljedeći izvori:
Moslavina
U Voloderu je sjedište bivše Televizije Moslavina, današnje NeT TV.
Tomislav (hrvatski kralj)
Povijesni izvori
Osim toga, Toma Arhiđakon izričito tvrdi da je Držislav prvi hrvatski kralj.
Dolazak na vlast i podrijetlo
Tomislav je vjerojatno došao na vlast 914. ili ranije; jedini podatak je napomena Tome Arhiđakona, koji piše "godine Gospodnje 914. u vrijeme kneza Tomislava". Po Ljetopisu popa Dukljanina, Tomislav je naslijedio svog brata.
Vladanje
O Tomislavovoj vlasti zna se malo, poznato je ratovanje s Mađarima i Bugarima, kao i dva održana crkvena sabora u Splitu; stručnjaci se ne slažu je li okrunjen, ili se samo proglasio, ili ga papa spominje kao kralja iz nekog drugog razloga.
Ratovi
Tomislav je vladao u doba prodiranja mađarskih konjanika, prema zapadnoj i južnoj Europi. Nakon osvajanja Panonske, Mađari su napali i Primorsku Hrvatsku, ali Tomislav ih je odbio.
Bizantski car Konstantin VII. Porfirogenet piše da je za u to doba
On navodi i sljedeće podatke:
Kalijum bisulfat
Kalijum bisulfat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 136,169 Da.
Tomislav (hrvatski kralj)
Ratovi
U djelu je car Konstantin također zapisao:
Godine 924. Bugari su napali Srbiju i porazili župana Zahariju, koji je potom pobjegao u Hrvatsku.
Bugarski car Simeon je 926. poslao jaku vojsku koja je poražena. Poraz bugarske vojske, u to doba jedne od najjačih u Europi, pokazuje moć hrvatskih vojnih snaga u to doba.
Crkveni sabori
Godina 925. i 928. su u Splitu održani crkveni sabori, koji su se uglavnom ticali crkvene jurisdikcije i upotrebe "slavenskog jezika" u bogoslužju. Na prvom je ukinuta Ninska biskupija.
Proglašenje kraljem
thumb|thumb|282px|right|[[Oton Iveković: Krunidba kralja Tomislava]] Tomislav se prvi put 925. spominje kao rex ("kralj"), u pismu pape Ivana X. U svojoj povijesti, Toma Arhiđakon spominje da je 914. Tomislav dux. Iz toga je povjesničar Franjo Rački godine 1871. zaključio da je Tomislav u međuvremenu postao kralj.
Uz to, u djelu Regnum Sclavorum (poznatom pod nazivom Ljetopis popa Dukljanina; smatra se dosta nepouzdanim) se opisuje krunidba jednog slavenskog kralja (koji se ne naziva Tomislav ni u latinskoj verziji, niti u tzv. hrvatskoj redakciji) krunom koju mu je poslao bizantski car na polju Dalmi. Prema pretpostavci Ivana Kukuljevića-Sakcinskog, krunidba kralja Tomislava je obavljena na Duvanjskom polju.
Jedini argument o kraljevanju Tomislava je titula rex, koja se pojavljuje od 925. godine, ali to nije nepobitan dokaz. Primjerice, bugarski kan Boris se u pismu Pape Ivana VIII. spominje kao "rex Vulgarorum" iako je bio samo kan.
O Tomislavu se vjerojatno može zaključiti da ga je papa smatrao kraljem, a da ga Bizant nije priznavao.
Popularna predodžba
thumb|thumb|282px|right|Spomenik kralju u [[Tomislavgradu]] Tomislav je vrlo popularan, kao prvi hrvatski kralj, i kao ujedinitelj Primorske s Panonskom Hrvatskom. U mnogim gradovima Hrvatske postoje trgovi i ulice s njegovim imenom, kao i spomenici, od kojih je najznačajniji onaj u Zagrebu i Livnu.
Mnogi prikazi hrvatske povijesti pisani za najšire krugove čitatelja ne spominju nesigurnosti i malu količinu informacija o Tomislavu. Tako npr. Rudolf Horvat piše (ali uz ograde primjetne u tekstu):
U literaturi, čak i enciklopedijama, se sve ponekad i dalje pojednostavljuje.
Spomenik u Zagrebu
Spomenik je trebao biti podignut 1925. u povodu tisuću godina hrvatske državnosti, ali naručen je tek tri godine kasnije. Glinena maketa spremna za odljev u bronci izrađena je tek 1930., a odljev je napravljen 1933. Spomeniku je trebalo dugo da se postavi zbog više razloga. Prvo zbog dugotrajnih polemika o mjestu postavljanja spomenika. Zatim ga Ante Pavelić nije htio postaviti jer je upravo predao Dalmaciju Talijanima pa mu je bilo ironično podizati spomenik kralju ujedinitelju, a i upravo je radio na likvidaciji velikog broja zagrebačkih Židova koji donirali sredstva za spomenik. Spomenik kralju Tomislavu postavljen je naposljetku tek u listopadu 1947. par mjeseci nakon što je uklonjen "kontrarevolucionar" ban Jelačić s Trga Republike. Na čelnom krilu postolja stajao je natpis koji je 1990. maknut i na koji je postavljena šahovnica:
1949. su postavljeni reljefi visoki 195 cm, a dugački 380 cm, al ne oni originalni reljefi kipara Roberta Frangeša-Mihanovića koji su prikazivali krunidbu Tomislava i Hrvatskog Sabora već reljefi kipara Želimira Janeša i Ivana Sabolića, "Mirenje" koje prikazuje kako Tomislav miri bugarskog kralja Petra sa srpskim knezom Zaharijem te reljef "Hrvatska mornarica". Originalno zamišljeni reljefi su postavljeni 1991. a oni koji su stajali 42 godine na postolju su odbačeni da propadaju u ruševnoj zgradi palače Grlečić-Jelačić. Nakon što su godinama stali zapušteni i otešćivani u veži palače te se izvještavalo o tom kulturocidu nad djelima akademskog kipara, 2012. godine je najavljeno da će biti preseljeni u Gliptoteku HAZUa al do tog preseljenja još nije došlo.
Hélder Postiga
Hélder Manuel Marques Postiga (Vila do Conde, 2. kolovoza 1982.) je portugalski nogometaš i reprezentativac koji je trenutno slobodan igrač.
Nakon što je karijeru započeo u Portu, Postigao je imao kraće periode igranja u Engleskoj, Francuskoj i Grčkoj, prije nego se vratio u Sporting CP. Tamo provodi tri sezone i odlazi u Španjolsku.
Postiga je za reprezentaciju, za koju igra od 2003., nastupio više od 50 puta te je sudjelovao na jednom svjetskom i tri europska prvenstva.
Produženje trajanja tona
Da bi se u muzici produžila notna vrednost koristi se:
Napad na Gojlo 1942.
thumb|250px|Izvori nafte u plamenu posle uspešno izvedenog napada na [[Gojlo|Gojilo, 6.9. 1942.]]
Napad na naftne izvore u Gojlu je bila jedna od najspektakularnijih partizanskih diverzantskih akcija u toku drugog svjetskog rata u Jugoslaviji, izvedena 6. septembra 1942. godine.
Akciju su izvele jedinice 7. hrvatske NO brigade, Banijske proleterske čete i Moslavačkog partizanskog bataljona i delovi 1. slavonskog NOP odreda i ostaci Krajiškog proleterskog bataljona.« Najveći teret borbe u samom mjestu je ponijela prva Slavonska udarna četa i Banijska proleterska četa.
Pripreme
Ovom pothvatu velikih razmera je prethodila pomna obavještajna priprema. Nakon što je Štab 3. operativne zone NOV i PO Hrvatske donio odluku o napadu na Gojilo, iz Slavonije s dva pratioca upućen zamjenik komandanta Zone Bogdan Crnobrnja sa zadatkom da izvrši sveobuhvatne pripreme za tu akciju, a zatim da komanduje svim jedinicama koje bi učestvovale u akciji. Bogdan Crnobrnja se toga priseća:
Istodobno, zbog neprijateljske ofenzive na Baniju, banijske su se snage povukle na Kordun, odakle su neki prebačeni u Moslavinu. Po naređenju Glavnog štaba za Hrvatsku, krajem avgusta u rejon Moslavine prebačena su, preko Save, tri bataljona Banijskog odreda, sa zadatkom da pomognu moslavačkim i slavonskim jedinicama u daljem razvoju borbe u tim krajevima. mini|175px|[[Nikola Demonja, komandant Banijske proleterske čete.]]
Početkom septembra u Moslavinu prebačeni su 7. banijska brigada, delovi I. slavonskog NOP odreda i Krajiškog proleterskog bataljona i Banijska proleterska četa. 2. septembra 1942. godine, po naređenju GŠ NOP odreda za Hrvatsku, od 3, 5. i Udarnog bataljona Banijskog partizanskog odreda formiran je Operativni štab NOP odreda Banije, kasnije Sedma banijska udarna brigada. Njena prva veća akcija bio je napad na petrolejske izvore u Gojilu. 4. IX Banijci su došli u vezu s Moslavačkim bataljonom.
mini|175px|[[Vicko Antić, komandant Psunjskog partizanskog odreda.]] Zajedno s Slavoncima stvoren je plan za akciju na petrolejske izvore kod Gojila.
Komandant Psunjskog partizanskog odreda Vicko Antić je nakon rata pisao o napadu na Gojilo. Naglasivši da je taj zadatak Štab 3. operativne zone povjerio "Psunjskom NOP odredu i Banijskoj i Bosanskoj proleterskoj četi", on opisuje njihov prelazak sa sektora Psunja za Moslavinu:
Bogdan Crnobrnja, koordinator akcije, je nakon rata ovako opisao finalne pripreme:
Izvođenje akcije
thumb|250px|Situacija uoči napada na Gojilo, 5. IX 1942.
U zoru 6. septembra 1942. godine partizani su izvršili napad na naftne izvore. Napad je počeo u pola pet ujutro. Banijci koji su bili umorni od duga puta dobili su zadatak da sa jednim bataljonom organizuju zasjedu prema Garešnici, sa drugim da ruše glavnu prugu Beograd-Zagreb kod Krivaje, a sa trećim da fingiraju napad na neprijateljske posade u Gornjoj Jelenskoj i Garešnici. Moslavački partizanski bataljon je bio u zasjedi prema Banovoj Jarugi. Bosanski proleteri su držali zasjedu prema Kutini. Neposredan napad na Gojilo izvršile su snage 1. i 3. bataljona Psunjskog partizanskog odreda i Banijska proleterska četa.
Petrolejske izvore je branilo oko 120 domobrana i oko 30-40 njemačkih vojnika. Njih je napadalo do 500 partizana. Iznenadnim naletom savladana je domobransko-njemačka posada u Gojilu kod Kutine (Moslavina), i zapaljeni petrolejski izvori. U napadu su pod privremenim zajedničkim Operativnim štabom učestvovali delovi 1. slavonskog odreda, Banijska proleterska četa i delovi Krajiškog proleterskog bataljona, dok su delovi Banijskog odreda i Moslavački bataljon obezbeđivali napad prema okolnim neprijateljskim garnizonima, naročito prema Kutini i Garešnici.«
Prema partizanskim izvorima je »zarobljeno 76 domobrana, pobijeno 32 Nijemca, zarobljeno 3, ubijen natporučnik domobrana, njemački zapovjednik poginuo.« Kod partizana su ostala 4 domobrana, ostali su pušteni.
Izvještaji
U izvještaju Operativnog štaba Partizanskog Odreda Banije stoji: thumb|250px|Marš slavonskih i banijskih jedinica kroz Hrvatsku posle napada na Gojilo.
Istoga dana organi Kotarske oblasti NDH u Kutini obavijestili Veliku župu Prigorje, čije je sjedište bilo u Zagrebu:
Deset dana kasnije, 16. septembra, u petnaesto-dnevnom izvještaju »Zapovjedničtva 1. oružničke pukovnije« »Vrhovnom oružničkom zapovjedničtvu« u Zagrebu ponavljaju se uglavnom podaci Kotarske oblasti u Kutini i dodaje:
Tito (Valter) je 23. septembra javio Moskvi da naftni izvori još uvek gore:
Bulend Biščević
Bulend Biščević (Sarajevo, 10. ožujka 1975.), bosansko-hercegovački nogometaš
Nakon što je postao "Željina" legenda prelazi na Cipar, tamošnji Pafos gdje igra samo do kraja 2004. godine. Tada zajedno sa Nikom Kranjčarom tvori najveća pojačanja splitskog Hajduka te zime, došavši na preporuku trenera Blaža Sliškovića i Igora Štimca. Na kraju sezone osvaja naslov, ali uz prosječnu igru momčadi, dok sljedeće sezone "Bili" doživljavaju potop i na domaćoj i na europskoj sceni. Biščević se zadržao tek do zime kada prelazi u Zrinjski iz Mostara neostvarivši veći utisak u Hajduku.
Prelazak u klub iz Mostara, gdje se vraća Baki Sliškoviću nakon što je ovaj dobio otkaz u Hajduku, razočarao je navijače njegova matičnog Željezničara, a nije dobro primljen ni u Zrinjskom. Nakon teže ozljede koljena u kolovozu 2006. prekida karijeru. Otad radi u Upravi sarajevskog Željezničara.
Prvi nastup ima protiv Osijeka 26. veljače 2005 u Osijeku (završilo sa 2:2). Postigao je dva prvenstvena zgoditka i to prvi 28. svibnja 2005. Varteksu u Splitu (završilo sa 6:0 za Hajduk), i drugi Osijeku u Splitu 20. srpnja 2005, završilo sa 6:0 za Hajduk.
Beriberi
Beriberi je neurološki i kardiovaskularni poremećaj koji nastaje usled nedostatka vitamina B1, takođe poznat i kao tiamin. Ova bolest i dan danas predstavlja veoma veliki problem na Dalekom istoku, jer pirinač koji se tamo koristi u ishrani, nema visoki nivo vitamina B1. Beriberi se takođe ponekad pojavljuje u poodmaklim fazama alkoholizma. Oštećenja koje izaziva bolest se najčešće karakteriše kao bol u ekstremitetima i promene u boji kože. Srce kod nekih ljudi može da bude uvećano, i broj otkucaja je neregularan.
TPP, ili tiamin pirofosfat je prostetična grupa triju veoma važnih enzima - piruvata dehidrogenaze, alfa-ketoglutarat dehidrogenaze i transketolaze (sva tri enzima su sastavni deo Krebsovog ciklusa). Pri reakcijama u kojima se koristi tiamin pirofosfat vrši se transfer aktivirane aldehid grupe. U bolesti Beriberi, nivo piruvata, odnosno pirogrožđane kiseline, i alfa-ketoglutarata u krvi su mnogo viši nego što je normalno. Vitamin B1 reaguje sa fosfatom kako bi se proizveo tiamin pirofosfat, neophodan u Krebsovom Ciklusu. Nedostatak vitamina B1 ili njegovo minilano konzumiranje dovodi do ili snižene proizvodnje ili do potpunog prestanka proizvodnje tiamin pirofosfata.
Pacijenti se često žale na potpunu malaksalost. Beriberi na jeziku kojim se služe domoroci u Šri Lanci, Singalskom, znači Ja ne mogu, ja ne mogu. Bolest je upravo prvi put i zabelešena u ovom regionu i danas je jedna od najvećih zdravstvenih problema Istoka. Pirinač u sebi najviše ima vitamina B1 u svojoj školjci. Na Istoku pirinač se pri kuvanju školjka se odvoji od jezgra, i na kraju se u ishrani koristi samo jezgro pirinča, te konzumiranje vitamina B1 je krajnje nepotpuno. Lekari na zapadu dugo vremena nisu mogli da razumeju šta je to što čini ljude toliko bolesnim, dok nisu shvatili način da koji se kuva pirinač. Beriberi je još jedna od bolesti koje su uzrok defekta ili nedostatka enzima.
Col dei Mich, Belluno
Col dei Mich je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 792 m.
Neuropeptidni Y receptor
Neuropeptidni Y receptori su klasa G-protein spregnutih receptora koje aktiviraju peptidni hormoni neuropeptid Y, peptid YY i pankreasni polipeptid. Ovi receptori učestvuju u kontroli raznovrsnog seta of procesa ponašanja, koji obuhvata apetit, cirkadijalni ritam, i anksioznost.
Tipovi
Poznata su četiri neuropeptid Y receptora kod sisara. Oni se označavaju sa: Y1 do Y5. Svaki od ovih receptora je kodiran zasebnim genom kod čoveka. Svi oni mogu da budu terapeutski ciljevi za gojaznost i druge poremećaje.
Stanko Bubalo
Stanko Bubalo (Široki Brijeg, BiH 26. travnja. 1973.) hrvatski je nogometaš i bivši reprezentativac.
Za reprezentaciju Hrvatske debitirao je 1999. godine protiv Meksika. Pored te utakmice ubilježio je još samo jedan nastup.
Black Angelika
thumb|right|250px|Black Angelika Black Angelika (u Rumunjskoj, 25. listopada 1987.), je rumunjska pornografska glumica. Ima pirsing na pupku i nekoliko tetovaža. 2009. je od strane Hot d'Ora nagrađena tako što je proglašena najboljom europskom starletom. 2010. dobila je nagradu Erotixxx Awarda za najbolju europsku (pornografsku) glumicu. Snimila je 63 filma. Visoka je 163 cm, mjere su joj 91-59-86. Plavih je očiju i smeđe kose.
Jeanette Winterson
Jeanette Winterson OBE (27.8. 1959.) je britanska spisateljica romana.
Jeanette Winterson je rođena u Manchesteru. Kao dijete bila usvojena od strane pentakostalnog para u Accrington u Lancashireu. Odgojena je u kršćanskom duhu, a usvajatelji su se nadali da će postati misionarka. Međutim, u dobi od 16 godina je objavila kako je u lezbijskoj ljubavnoj vezi te je napustila svoj dom. Na Oxfordu je studirala englesku književnost. Nakon odlaska u London je napisala poluautobiografski roman Oranges Are Not the Only Fruit, koji je dobio brojna priznanja, a 1990. adaptiran u hvaljenu TV-seriju.
Winterson je 12 godina živjela s Peggy Reynolds, BBC-ovom radio-spikericom. , a imala je i vezu s Pat Kavanagh, vlastitom književnom agenticom.
Šadeganski okrug
Šadeganski okrug je jedan od 27 okruga u pokrajini Huzestan na jugozapadu Irana. Glavni grad okruga je Šadegan.
Vedran Celiščak
Vedran Celiščak (Koprivnica, 16. srpnja 1982.) je hrvatski nogometaš i igrač NK Zagreb.
Prije dolaska u Zagreb igrao je za nekoliko hrvatskih prvoligaša. Igra u veznom redu.
Pevi službeni nastup protiv Slaven Belupa 4. studenog 2000
Šuški okrug
Šuški okrug je jedan od 27 okruga u pokrajini Huzestan na jugozapadu Irana. Glavni grad okruga je Šuš.
Gèdre
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 292 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 2 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1000 metara (maksimalnoj 3.194 m, a minimalnoj 905 m).
Fort Pierce, Florida
Fort Pirs je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 41.590 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 41.590 stanovnika, što je 4.074 (10,9%) stanovnika više nego 2000. godine.
Šuštarski okrug
Šuštarski okrug je jedan od 27 okruga u pokrajini Huzestan na jugozapadu Irana. Glavni grad okruga je Šuštar.
Masdžidsulejmanski okrug
Masdžidsulejmanski okrug je jedan od 27 okruga u pokrajini Huzestan na jugozapadu Irana. Glavni grad okruga je Masdžid-Sulejman.
Kalijum bisulfit
Kalijum bisulfit je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 120,169 Da.
Aschi Alto, L'Aquila
Aschi Alto je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 184 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1104 m.
Mayetta, Kansas
Mejeta je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 341, što je 29 (9,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Morsko prase
Ime
Ime morsko prase u srpskom jeziku potiče od nemačke reči Meerschweinchen istog značenja. Ovu životinju su Španci doneli brodovima iz Amerike, pa otuda pridev „morsko“. U prošlosti, morsko prase je bilo zgodan izvor svežeg mesa na brodovima. U francuskom, i još nekim jezicima, ova životinja se naziva „indijsko prase“.
Poreklo engleskog naziva guinea pig do sada nije objašnjeno na zadovoljavajući način. Verovatno je reč o geografskoj zabuni.
Lalijski okrug
Lalijski okrug je jedan od 27 okruga u pokrajini Huzestan na jugozapadu Irana. Glavni grad okruga je Lali.
Morsko prase
Životni vek i razmnožavanje
Morsko prase može da naraste do 40 cm u dužinu, težina varira oko jednog kilograma. Prosečan životni vek morskog praseta je 4-8 ili 5-10 godina. Kao i drugi glodari brzo se razmnožavaju. Ženke stiču polnu zrelost mesec dana po rođenju i svakih godinu dana, mogu da se okote tri puta. Trudnoća ženki jako je rizična, jer može da ugine ili da dobije premnogo mladunaca.
Ishrana
Morski prasići su biljojedi. Jedu: spanać, celer, paradaiz, šargarepu, papriku, krastavac, jabuku, dinju, breskve, grožđe, jagode, borovnice, kruške, travu, list maslačka.
Oglašavanje
Zamorac se oglašava glasnim skičanjem kad je uznemiren i kada je gladan.
Krešo Rakić
Biografija
Rođen je 1919. godine u Metkoviću. Osnovnu školu i dva razreda gimnazije završio je u rodnom gradu, nakon čega se 1932. godine njegova obitelj preselila u Zagreb, gdje je završio treći i četvrti razred gimnazije. Godine 1936., upisao je Srednju tehničku školu (građevinski smjer), koju je zbog bolesti završio tek u proljeće 1941. godine. Godine 1936., bio je primljen za člana Saveza komunističke omladine Jugoslavije. Bio je osnivač kulturno-umjetničkog društva „Tehničar“. Tada je postao i član Komunističke partije Jugoslavije.
Poslije ulaska njemačkog okupatora u Zagreb i proglašenja Nezavisne Države Hrvatske 1941., Krešo je već krajem svibnja bio jedan od organizatora demonstracija srednjoškolaca protiv ustaške nacionalističke politike. Bio je i jedan od pokretača i organizatora raspačavanja letaka po školama i pisanja antifašističkih parola po Zagrebu. Ubrzo je postao rukovoditelj udarne grupe, te organizator i izvršitelj nekoliko diverzantskih akcija po Zagrebu. Sredinom srpnja, sudjelovao je u organiziranju bijega grupe interniraca iz logora Kerestinec. Istog mjeseca, on i njegova grupa zapalili su stadion u Maksimiru, čiji je materijal bio predviđen za izgradnju logora. Sudjelovao je, početkom kolovoza, u akciji kod Botaničkog vrta, kada je udarna grupa bombama napala 28 ustaša. U rujnu je bio jedan od napadača na njemački autobus s vojnicima u Zvonimirovoj ulici. Pored planiranja i izvođenja diverzantskih akcija, radio je i na upućivanju novih boraca iz Zagreba u partizane.
Prilikom jednog sastanka, 22. studenog 1941., na uglu Kvaternikova trga i Heinzelove ulice, bio je uhićen sa još četvoricom drugova i odveden u policijsku postaju. Nakon ulaska u policijsku zgradu, izvukao je bombu iz džepa i pokušao je aktivirati, ali su ga policajci oborili na pod i spriječili. Poslije toga je sljedećih dana bio izložen brutalnom mučenju i batinanju, ali ništa nije priznao. Početkom prosinca, zajedno sa sedamnaestoricom drugova bio je odveden na stratište kod Rakova Potoka u blizini Zagreba, gdje su svi strijeljani.
Ukazom Prezidija Narodne skupštine Federativne Narodne Republike Jugoslavije, 23. srpnja 1952. godine, proglašen je za narodnog heroja.
Carl Ritter
mini|Carl Ritter Carl Ritter (Quedlinburg, 7. august 1779. - Berlin, 28. septembar 1859.), njemački geograf.
Carl Ritter je uz sunarodnjaka Nijemca Alexandera von Humboldta jedan od osnivača suvremene geografije (i Berlinskog geografskog društva). Od 1820. do svoje smrti bio je predstojnik katedre za geografiju na Univerzitetu u Berlinu.
Ritter je bio jedno od šestero djece, sin uglednog liječnika F.W. Rittera. U drugoj godini umire mu otac pa se upisuje na Schnepfenthal institut, školu usredotočenu na proučavanje prirode (očigledno pod utjecajem Rousseauovih rukopisa o obrazovanju djece). To iskustvo utjecat će na Rittera kroz čitav život ostavljajući zanimanje za nove načine obrazovanja, uključujući i načine Johanna Pestalozzija. Zapravo su mnogi Ritterovi rukopisi utemeljeni na tri Pestalozzijeva stupnja u učenju: stjecanje gradiva, općenita usporedba gradiva i izgradnja sveobuhvatnog sustava.
Godine 1819. postao je profesor povijesti na Univerzitetu u Frankfurtu, a 1820. izvanredni profesor povijesti na Univerzitetu u Berlinu. Također je predavao na obližnjem vojnom koledžu.
Ritter je svoje remek-djelo Die Erdkunde im Verhältnis zur Natur und zur Geschichte des Menschen (Znanost o Zemlji u odnosu na prirodu i historiju čovječanstva) u 19 svezaka napisao u razdoblju od 1817. - 1859. Djelo obrađuje u izvanrednoj duljini temu utjecaja prirodne okoline na ljudsku aktivnost. Unatoč svojoj duljini djelo je ostavljeno nedovršenim u vrijeme Ritterove smrti pokrivajući samo Aziju i Afriku.
Ritterov utjecaj na geografiju bio je posebno značajan zbog stvaranja nove predodžbe samog predmeta. Po njegovom shvaćanju "geografija je vrsta fiziologije i komparativne anatomije Zemlje: rijeke, planine, ledenjaci itd. bili su toliko različiti organi, svaki sa svojim vlastitim odgovarajućim funkcijama; i kao što fizička građa čini čovjekov temelj karakterističan velikim dijelom tijekom njegova života, tako struktura svake zemlje čini najznačajniji element povijesnog napretka naroda."
Ardalski okrug
Ardalski okrug je jedan od devet okruga u pokrajini Čahar-Mahal i Bahtijari u centralnom Iranu. Glavni grad okruga je Ardal.
Spisak tipova proteina
Spisak tipova proteina je deo tekućih pokušaja da se organizuje velika količina informacija o genima i proteinima. Rad na sekvenciranju gena i genoma je doveo do formiranja mnogih genskih baza podataka i pokušaja organizovanja dostupnih informacija. Jedan od pristupa klasifikaciji se bazira na strukturi. Taj pristup je osnova CATH i SCOP baza podataka.
Ovaj spisak tipova proteina je baziran na biološkim kategorijama opisanim u GO Slims spisku.
Nepoznati biološki proces
Koristi se za anotaciju genskih produkata čije proces je nepoznat ili ili se ne može pretpostaviti.
Proteini bez poznate biološke funkcije se mogu kategorisati na osnovu proteinskih strukturnih kriterija (distinktnih strukturnih domena), organizma iz kojeg potiču ili subćelijske lokacije.
Strukturne kategorije
Proteini sa nepoznatim funkcijama se ponekad mogu svrstati u kategorije na osnovu njihovih strukturnih svojstava, ako sadrže prepoznatljive proteinske domene.
Taksonomske kategorije
Ako je jedina dostupna informacija o proteinu organizam koji ga proizvodi, onda se on može kategorisati po toj osnovi.
Ćelijska komponenta
Deo ćelije u kojem je prisutan genski proizvod. Ekstracelularna sredina se takođe uzima u obzir. Genski proizvod može da bude komponenta jednog ili više delova ćelije.
Molekulska funkcija
Elementarne aktivnosti, poput katalize ili vezivanja, koje opisuju dejstva genskog produkta na molekulskom nivou. Dati genski produkt može da ima jednu ili više molekulskih funkcija.
Biološki proces
Fenomen obeležen promenama koje dovode do određenog rezultata, posredstvom jednog ili više genskih proizvoda.
Ćelijski proces
Procesi koji se sprovode na ćelijskom nivou, ali nisu nužno ograničeni na jednu ćeliju. Na primer, ćelijska komunikacija se javlja između više od jedne ćelije, ali se dešava na ćelijskom nivou.
Ćelijski fiziološki proces
Procesi relevantni za integrisane funkcije ćelije.
Katalitička aktivnost
Kataliza biohemijske reakcije na fiziološkim temperaturama. U biološki katalizovanim reakcijama reaktanti su poznati kao supstrati, i katalizatori su prirodne supstance poznate kao enzimi. Enzimi poseduju specifična mesta vezivanja za supstrate, i obično se sastoje u potpunosti ili u velikoj meri od proteina. RNK koja ima katalitičku aktivnost (ribozim) se često takođe smatra enzimom.
Aktivnost enzimske regulacije
Moduliše aktivnost enzima.
Aktivnost prenosa signala
Posreduje prenos signala iz spoljašnje sredine ka unutrašnjosti ćelije na način koji se razlikuje od unosa samog signala molekula u ćeliju.
Vezivanje
Selektivna, često stehiometrijska interakcija molekula sa jednim ili više specifičnih mesta na drugom molekulu.
Membranska fuzija
Spajanje dva lipidna dvosloja radi formiranja jedne membrane.
Ćelijska komunikacija
Svaki proces koji posreduje interakcije između ćelije i njenog okruženja. Obuhvata interakcije kao što su signalizacija ili vezivanje između ćelija, između ćelije i ekstracelularnog matriksa, ili između ćelije i bilo kojeg drugog aspekta njegovog okruženja.
Regulacija biološkog procesa
Svaki proces koji moduliše frekvenciju, brzinu ili obim biološkog procesa. Biološki procesi su regulisani na mnoge načine; primeri su kontrola ekspresije gena, proteinske modifikacije ili interakcija sa proteinima ili molekulima supstrata.
Razvoj
Biološki proces specifično usmeren na progresiju organizma tokom vremena iz inicijalnog stanja (npr. zigot, mlada osoba ili mladi jednoćelijski organizam) do kasnijeg stanja (npr. višećelijska životinja, starija odrasla osoba ili zreo jednoćelijski organizam).
Borudženski okrug
Borudženski okrug je jedan od devet okruga u pokrajini Čahar-Mahal i Bahtijari u centralnom Iranu. Glavni grad okruga je Borudžen.
Šahrekordski okrug
Šahrekordski okrug je jedan od devet okruga u pokrajini Čahar-Mahal i Bahtijari u centralnom Iranu. Glavni grad okruga je Šahrekord.
Castello, Frosinone
Castello je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 235 m.
Bonson (Primorski Alpi)
Bonson je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Primorski Alpi koja pripada prefekturi Nica.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 601 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 89 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 400 metara (maksimalnoj 841 m, a minimalnoj 119 m).
Villaggio Maddalena, Torino
Villaggio Maddalena je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Breuville, Manche
Brevil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Šerbur-Oktevil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 351 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 41 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,41 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 132 metara.
Salem, South Dakota
Sejlem je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.347, što je 24 (-1,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Plemeniti metal
thumb|230px|Gruda [[zlato|zlata]] Plemeniti metali su metali koji imaju specifične osobine i rijetki su u prirodi. Najčešće se koriste za izradu nakita, a ranije su se koristili za izradu novca (zlatnici, srebrenjaci itd). U grupu plemenitih metala spadaju zlato, srebro, platina i paladijum, a koriste se najčešće kao legure. Pored toga što se koriste za izradu nakita, koriste se za specijalne vrste lemova i kontakata, a u novije vrijeme imaju veliku primjenu u medicini.
Transteizam
Transteizam je izraz utemeljen od strane filozofa Paula Tiliha i indologa Hajnriha Cimera. Njime su obeležavali religijske filozofije koje nisu ni teističke ni ateističke, već izvan dogmi tih definicija. Izraz se upotrebava za đainizam, budizam, advaita vedantu i baktizam. U đainizmu, filozofija okarakterisana kao transteička naziva se mokša. Cimer ga upotrebljava i za stoicizam, ali Tilih naglašava da je stoička misao ipak teistička. Štošta, prema Tilihu, stoici nisu politeisti, već monoteisti, jer teže idealu ljudske hrabrosti koja potiče od Boga.
Allegheny (rijeka)
Allegheny (engleski: Allegheny River) je rijeka u Sjedinjenim Američkim Državama duga 516 km, koja zajedno sa Rijekom Monongahela formira Rijeku Ohio kod Pittsburgha.
Geografske karakteristike
Allegheny izvire brdima Potter countya na sjeveru Pennsylvanije odakle teče dobrih 130 km prema sjeveru, zatim ulazi u državu New York gdje ima veliko akomulaciono jezero. Od njega okreće na jugozapad, i teče oko 190 km, meandrirajući do Pittsburgha gdje se spaja sa Rijekom Monongahela i formira Rijeku Ohio. thumb|left|220px|Karta [[porječje|porječja Allegheny]]
Allegheny ima porječje veliko oko 30 300 km², to je plodna gusto naseljena dolina.
Allegheny je bio važan plovni put za splavaranje sve do pojave željeznice u 19. vijeku. Ali se je riječni promet obnovio od kad je između 1903. - 1938. izgrađeno par ustava, tako da je rijeka plovna do East Bradya.