cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ampliación Miguel Hidalgo, Xochitepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1149 m.
Pontska Olbija
Arhajsko i klasično doba
Olbija je bila trgovački vrlo važna i trajala je tisuću godina. Prvi dokazi o grčkom naseljavanju na tom mjestu potječu s otoka Berezana, gdje je pronađena keramika koja potječe s kraja 7. stoljeća. Pretpostavlja se da je kolonija utemeljena oko 655. pne. Ime na grčkom znači "sretan" ili "bogat". Moguće je da je to bilo mjesto ranijeg autohtonog naselja, a možda je u antici to bio poluotok, a ne otok. Danas se smatra da je grad Berezan opstao do 5. stoljeća pne., kada je možda apsorbiran u sve veću Olbiju na kopnu.
Opština Santa María Lachixío, Oaxaca
Santa María Lachixío je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Pontska Olbija
Arhajsko i klasično doba
Tijekom 5. stoljeća pne, Olbiju je posjetio Herodot, koji daje najbolji opis grada i njegovih stanovnika sačuvan iz antike.
Opština Santa María Lachixío, Oaxaca
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1595 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2239 m.
Pontska Olbija
Arhajsko i klasično doba
Tijekom 5. stoljeća pne. Olbija je kovala prepoznatljiv lijevani brončani novac u obliku kružnih žetona s gorgonskim glavama i jedinstvenog novca u obliku dupina koji skaču. To je neobično s obzirom na udarene okrugle novčiće uobičajene u grčkom svijetu. Za ovaj oblik novca smatra se da potječe od žrtvenih znakova korištenih u hramu Apolona Delfinija.
M. L. West spekulirao je da je rano grčka religija, posebno orfičke misterije, bila pod velikim utjecajem srednjoazijskih šamanističkih praksi. Čini se da značajna količina orfičkih grafita otkrivenih u Olbiji svjedoči da je taj grad bio jedna od glavnih doticajnih točaka grčke i orijentalne kulture.
Helenističko i rimsko doba
Nakon što je grad usvojio demokratski ustav, njegovi odnosi s Miletom bili su regulirani ugovorom, koji je u 4. stoljeću pne. omogućio dvama državama da koordiniraju svoje operacije protiv Zopiriona, vojskovođe Aleksandra Velikog. Krajem 3. stoljeća grad je ekonomski opao – što se vidi po tome da je bila uspostavljena komisija za raspodjelu žitarica stanovništvu – pa je prihvatio nadmoć kralja Skilura iz Skitije. Pod Mitridatom Eupatorom grad je cvjetao, ali su ga opustošili Geti pod Burebistinim vodstvom, što je predstavljalo katastrofu, koja je naglo stavila točku na ekonomski prosperitet Olbije.
Izgubivši dvije trećine svog naseljenog područja, Olbiju su obnovili Rimljani, iako u malom opsegu i vjerojatno s većinski barbarskim stanovništvom. Dion Hrizostom posjetio je grad u 1. stoljeću nove ere i opisao ga u svom Boristenskom govoru (grad se u antici često zvao i Boristen, po obližnjoj rijeci). Naime, premda su ga njegovi stanovnici uvijek nazivali Olbijom, stranci su ga obično zvali Boristenom, po glavnoj skitskoj rijeci, a njegove su stanovnike zvali Boristencima (Βορυσθενεΐται). Dion se u Olbiju sklonio od Domicijanovog i opisuje kako su Geti uništili grad otprilike 150 godina prije njegova dolaska, tj. oko. 50. pne., ali o kako su ga stari stanovnici obnovili.
Naselje, koje je bilo u sastavu rimske provincije Donje Mezije, na kraju je napušteno u 4. stoljeću nove ere, kada je u dva navrata spaljeno tijekom gotskih ratova. Grad je po svoj prilici uništen u invaziji Gota 250. godine, budući da se nakon tog datuma njegovo ime više ne pojavljuje u izvorima.
Iskapanja
thumb|Upečatljivi olbijski novčić s prikazom dupina, 5. ili 4. stoljeće pne. Lokalitet Olbije, određen arheološkim rezervatom, nalazi se u blizini sela Parutine u okrugu Očakovu. Prije 1902. godine nalazište je bilo u vlasništvu grofova Musin-Puškina, koji nisu dopuštali nikakva iskopavanja na njihovom posjedu. Profesionalna iskapanja provodila su se pod vodstvom Borisa Farmakovskog od 1901. do 1915. i od 1924. do 1926. godine. Budući da nalazište nikad više nije zauzeto drugim naseljem, arheološki nalazi (osobito natpisi i skulpture) pokazali su se bogatima. Danas su arheolozi pod pritiskom da što prije istraže nalazište, budući da ga nagriza Crno more. Godine 2016. istraživanja u Olbiji započela je poljska arheološka misija "Olbia" Nacionalnog muzeja u Varšavi na čelu s Alfredom Twardeckim. Mnogi značajniji nalazi iz tog razdoblja mogu se vidjeti u muzeju Ermitažu u Sankt Peterburgu u Rusiji.
Značajni nalazi iz grada uključuju arhajsku grčku kuću u dobrom očuvanom stanju s područja na kojem je kasnije podignuta akropola te jedno privatno pismo (napisano na olovnoj pločici) iz oko 500. pne, u kome se autor žali se na nečiji pokušaj da položi pravo na njegovog roba.
Rancho Nuevo, José Azueta
Rancho Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini José Azueta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Ramzes VI
thumb|250px|left|Mumija Ramzesa VI. Ramzes VI. bio je peti faraon 20. egipatske dinastije. Vladao je od 1142.-1134. pr.Kr., u razdoblju poznatom kao Novo Kraljevstvo. Njegovu vladavinu obilježio je daljnji raspad nekada moćnog carstva. Naslijedio je svoga brata Ramsesa V. kojega je možda zbacio s prijestolja, te priskrbio njegovu grobnicu koju je proširio i uredio. Danas ta grobnica zbog svojih živih boja i zanimjivosti privlači brojne turiste. Ubrzo nakon njegovog pokopa, pljačkaši su provalili u grobnicu koja je danas poznata kao KV9 te je opljačkali.
Njegova je prilično unakažena mumija pronađena u grobnici Amenofisa II.
Žirovski Vrh Sv. Antona
'''Žirovski Vrh Sv. Antona''' je naselje u slovenskoj Općini Gorenjoj vasi - Poljane. Žirovski Vrh Sv. Antona se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 47 stanovnika.
Guano
Guano ili gvano (od kečuanskog huanu = izmet ) je ime za nakupine oksidiranog izmeta i strvina ptica, šišmiša i tuljana koji se koristi kao gnojivo.
Karakteristike
Najveća nalazišta guana nalaze se duž obala Južne Amerike, Peru, Čile ali i u meksičkoj saveznoj državi Donja Kalifornija i Africi. Uglavnom na mjestima gdje se skupljaju velika jata oceanskih ptica; poput kormorana i pelikana. Guano se zbog svog bogatog mineralnog sastava i danas korist kao je gnojivo, iako više ne toliko odkad su u modu ušla umjetna gnojiva.
Guana od šišmiša, može se naći u spiljama širom svijeta, a naslage tuljanskog na velikim dubinama pored otoka na sjeverozapadu Perua.
Iako treba reći da guano od šišmiša i tuljana nije toliko kvalitetno gnojivo kao ptičji guano, koji sadrži oko 11 do 16 % dušika, 8 do 12 % fosforne kiseline i 2 do 3 % potaše.
Sibano, Bologna
Sibano je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 286 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Etrurski brojevi
Etrurske brojeve su koristili stari Etrurci. Sistem je bio adaptacija atičkih brojeva iz Grčke, a sa svoje strane je bio inspiracija kasnijim rimskim brojevima.
Osnovni simboli
U tabeli je dat približan izgled simbola, kakve je moguće prikazati na kompjuteru. Pored toga, drugi znak za 100 bio je X sa vertikalnom linijom kroz centar - znak za 50 bio je njegova donja polovina.
Sačuvano je vrlo malo dokaza o ovim brojevma. Poznati su primeri simbola za veće brojeve, ali je nepoznato koji je simbol predstavljao koji broj.
Nazivi brojeva
Zahvaljujući brojevima ispisanim na Tuskanijskoj kockici, postoji sporazum da su zal, ci, huθ i śa ostali brojevi do 6 (osim 1 i 5). Ovo zavisi od odgovora na pitanje je li zbir brojeva na suprotnim stranama etrurske kockice iznosio sedam, kao na danjašnjoj. Neke pronađene kockice ne potvrđuju ovo.
Zanimljiv aspekt etrurskog numeričkog sistema je to što su neki brojevi, kao u rimskom sistemu, predstavljani kao delimične suptrakcije (tj. putem oduzimanja). Tako se "17" nije pisalo *semφ-śar, nego <ci-em zaθrum> - "tri (oduzeto) od dvadeset". Po tom principu su pisani brojevi 17, 18 i 19.
Generalni konsenzus
Uprkos stalne debate oko toga je li <huθ> ili <śa> predstavljalo "četiri" ili "šest", današnji koncenzus među etruskolozima je ovakav:
U skorije vreme je izneseno mišljenje da zar = śar znači '12' (up. zal = ‘2’ i zaθrum = ‘20’) a da je halχ bilo '10'. Prema ovom tumačenju huθzar bi bilo "16" a ne "14".
Reči za 17, 18 i 19 su mogle uticati na latinsko duodeviginti (18) i undeviginti (19), doslovno "dva-od-dvadeset" i "jedan-od-dvadeset" (etrursko -(n)em je izgleda značilo "od"). Ovakvi oblici brojeva 18 i 19 su nestali u modernim romanskim jezicima.
Brojevi kao da pokazuju da etrurski nije indoevropski jezik, zbog nemogućnosti pronalaženja uverljivih pravilnih korespondencija u promeni glasova između etrurskih i protoindoevropskih brojeva.
Vanjske veze
(na engleskom:)
Mattina, Cosenza
Mattina je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
Bourg-Fidèle
Bur Fidel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ardeni koja pripada prefekturi Šarlvil Mezjer.
Torrecilla, Tepelmeme Villa de Morelos
Torrecilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Tepelmeme Villa de Morelos.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2121 m.
Hacienda el Potrero, Huehuetla
Hacienda el Potrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huehuetla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Jordan (biskup Poljske)
thumb|Epitaf Jordan u [[Arhikatedralna bazilika sv. Petra i sv. Pavla u Poznańa|Arhikatedralnoj bazilici sv. Petra i Pavla u Poznańu]]
Jordan (? - 982 ili 984) je bio prvi biskup Poljske, koji je stolovao od 968. do smrti, najvjerojatnije iz današnjeg Poznańa. Pretpostavlja se da je bio italijanskog ili njemačkog porijekla.
Dio historičara pretpostavlja da je bio misionarski biskup podređen neposredno papi. U današnju Poljsku je stigao oko godine 966. i sudjelovao u krštenju poljskog kneza Mješka I.
Ne zna se da li ga je nakon njegove smrti zamijenio novi biskup ili je nastupila sedevakancija. U svakom slučaju, prvi sljedeći biskup Poljske čije je ime poznato je Unger, koji je na na biskupsku stolicu zasjedo 992. godine.
Aleuadi
Aleuadi (starogrčki: ) su bili drevna tesalijska porodica rodom iz Larise koja je tvrdila da potječe od mitskog junaka Aleuasa. Aleuadi su se, prema antičkim izvorima, smatrali najplemenitijom i najmoćnijom među svim porodicama Tesalije, a Herodot ih je nazivao "vladarima" ili "kraljevima".
Aleuadi su na početku grčko-perzijskih ratova stali na stranu Perzijanaca i pomagali Kserks I|Kserksu prilikom njegovog pohoda na Grčku. Zbog toga su ih drugi grčki polisi odlučili kazniti te poslali spartanskog kralja Leotihida|Leotihidu na Tesaliju, ali su njega Aleaudi uspjeli potkupiti. Moć Aleuada slabi nakon peloponeskog rata, pa se početkom 4. vijeka pne. Tesaliji kao vladar nametnuo Jason iz Fere. Okrutnost njegovog sina Aleksandra je potakla Aleuade da dignu ustanak i zatraže makedonsku pomoć. Aleksandar se kasnije vratio na vlast uz tebansku pomoć, ali su Aleaudi kasnije ponovno povratili svoju dominaciju uz pomoć makedonskog kralja Filipa, te je održali sve do kraja 4. vijeka pne.
Jaime II od Aragona
Biografija
Kad mu je 11. novembra 1285. umro otac Pedro III, Jaime ga je kao mlađi nasljedio kao vladar Sicilije, dok je njegov stariji brat stupio na tron Krune Kastilje (Kastilja, Valencia i Aragon) kao Alfonso III od Aragona.
Nakon što mu je 1291. umro brat, preuzeo je vladavinu nad Krunom Kastilje, ali se 1295. nakon ženidbe za Blanche Anžujsku (kćerku Carla II od Napulja) odrekao sicilijanskog trona u nastojanju da postigne mir s Anžuvincima, rodbinom svoje žene.
Nasljedio ga je sin Alfonso IV.
Karelo-Finska Sovjetska Socijalistička Republika
Karelo-Finska Sovjetska Socijalistička Republika (finski: Karjalais-suomalainen sosialistinen neuvostotasavalta, ruski: Карело-Финская Советская Социалистическая Республика bila je jedna od kratkotrajnih republika Saveza Sovjetskih Socijalističkih Republika.
Historija
Historija te republike u Karelijii otpočela je nakon Sovjetsko-finskog rata (1939–1940), kad je SSSR odlučio spojiti dotadašnju Karelijsku Autonomnu Sovjetsku Socijalističku Republiku sa tek osnovanom Finskom Demokratskom Republikom na teritoriju anektiranom od Finske.
Republika je osnovana 31. mart 1940. i egzistirala je do 16. jul 1956., kad joj je promjenjen status na niže, pa je postala ono što je bila Karelijska Autonomna Sovjetska Socijalistička Republika u sklopu velike Ruske Sovjetske Federalne Socijalističke Republike.
Predsjednici Savjeta narodnih komesara (1946– Predsjednici Vijeća ministara)
thumb|left|260px|Svirači [[Kantelea iz KSSR na 2. svjetskom festivalu omladine i studenata (1949)]]
Bitka kod Silistre
Bitka kod Silistre (Битка при Силистра) se odigrala godine 968. u blizini današnjeg bugarskog grada Silistra između bugarske vojske na jednoj i kijevske ruske vojske pod knezom Svjatoslavom Igorevičem na drugoj strani. Predstavljala je dio velikog Svjatoslavovog pohoda na Balkan koga su bili potakli Bizantinci kako bi se riješili svojih bugarskih neprijatelja. Iako su imali dva puta manje ljudstva od Rusa, Bugari su pružili žestok otpor te je bitka potrajala skoro cijeli dan; kada se činilo da će Bugari odnijeti prevagu, Svjatoslav je ličnim primjerom potakao svoje ljude da izvojuju pobjedu. Vijest o porazu je dovela do abdikacije bugarskog cara Petra I; Svjatoslav, međutim, nije mogao odmah iskoristiti pobjedu, jer je došla vijest o napadu Pečenega na Kijev, pa se morao vratiti. Novi je pohod pokrenuo tek sljedeće godine i u njemu su opustošene bugarske zemlje.
El Fuerte, Acayucan
El Fuerte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acayucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 137 m.
Opština Sângeorgiu de Mureș, Mureș
Sângeorgiu de Mureș je opština u Rumuniji u okrugu Mureš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 405 m.
Giovanni III od Napulja
Giovanni III (Ivan III; ? - kraj 968/početak 969) bio je vojvoda Napulja poznat po najdugotrajnijoj vladavini, koja je trajala od 928. do smrti. Bio je sin i nasljednik prethodnog vojvode Marina I.
Na samom početku vladavine je vodio rat sa Saracenima, okončan mirovnim sporazumom sklopljenim pod zidinama Napulja. Poslije se udružio sa langobardskim prinčevima Atenulfom III i Landulfom I kako bi zbacio bizantsku vlast; njegov pokušaj je brzo spriječen dolaskom bizantske vojske koja ga je prisilila da se ponovno pokori carskoj vlasti.
Godine 946. se zajedno sa Landulfom II od Beneventa udružio protiv suparničkog vojvode Gisulfa u Salernu. Pokušaj je zaustavila intervencija Mastalusa I od Amalfija, a nakon toga se Landulf udružio sa Gisulfom i Napolitancima oduzeo Nolu.
955. je još jednom pokušao zbaciti bizantsku vlast, ali ga je dolazak bizantske flote koja je opustošila napuljsku luku prisilila da se ponovno pokori. Prilika za oslobođenje se pružila 962. kada je u Italiju došao njemački kralj Oton Veliki, koji je okrunjen za svetog rimskog cara; Giovanni je priznao Otona za svog sizerena te je time Sveto Rimsko Carstvo steklo formalnu vlast nad Napuljem. Godine 958. je uspješno odbio saracensku opsadu.
Giovanni je bio oženjen za Teodoru, kćer Teodore i Teofilakta I od Tuskuluma, te je na taj način bio u srodstvu sa klanom Tusculani, koji je za vrijeme saeculum obscuruma dominirao papinstvom. Teodorina (zloglasna) sestra Marozia je, pak, odgajala njegovog sina Marina. Svoju sestru Oraniju je dao vjenčati za Docibilisa II od Gaete.
Giovanni je bio sklon nauci i književnosti, te je svoju suprugu i glavnog svećenika Leona poslao u Carigrad odakle su se vratili s velikom količinom na Zapadu dotle izgubljenih antičkih tekstova koje je dao prevesti s grčkog na latinski.
Naslijedio ga je sin Marin II.
Berea, Ohio
Berija je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Orihuela
Orihuela je grad i općina od 76,097 stanovnika na istoku Španjolske, koji administrativno podpada pod Autonomnu zajednicu Valenciju i Provinciju Alicante.
Geografske karakteristike
Orihuela leži sjeveroistočno od grada Murcije u plodnoj Dolini Vega, duž obala rijeke Segure.
Historija
Orihuela je iznikla kao ibersko naselje, prije dolaska Rimljana na Iberijski poluotok. Za rimske vlasti bila je poznata pod imenom Orcelis. Za vizigotske vlasti Orihuela je bila prijestolnica pogranične zone koja je obuhvaćala današnji Alicante i Murciju. Tokom 8. vijeka bila je rezidencija Theudimera, vizigotskog grofa koji je uspio zadržati svoju autonomiju i pod omejadskom vlašću. On je prema legendi na bedeme postavio žene odjevene u ratničke uniforme, na taj način je prisilio Maure na pregovore. Grad je ipak tokom 9. vijeka izgubio svoju autonomiju pa je postao dio Omejidskog Kalifata, a kasnije raznih maurskih Taifa.
To je trajalo sve do 13. vijeka, točnije do 17. jula 1242. kad su vojnici kastiljskog kralja Alfonsa X zauzeli Orihuelu.
Grad je 1296. odlučio promjeniti vladara pa je izabrao Jaima II pa je tako postao dio Kraljevine Valencije. Orihuela od 1564. ima status biskupije.
Grad je orobljen za nemira na samom početku vladavine Karla V - 1520., i ponovno za Rata za španjolsko nasljeđe - 1706. Još gore je bilo to što je za vrijeme tog rata tadašnji guverner Marqués de Rafal stao je na stranu pretendenta Karla VI pa je zbog tog nakon pobjede Filipa V - grad pao u nemilost i izgubio sve dotadašnje privilegije.
Orihuela je pretrpjela nekoliko epidemija kuge, dijelom je uništena u potresu koji ju je zadesio 1829., a više puta je bila poplavljena od rijeke Segure.
Pettano, Biella
Pettano je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 732 m.
La Sierrita de los Rivera, Técpan de Galeana
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 479 m.
Flute Springs, Oklahoma
Flut Springs je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 130, što je 52 (-28,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sant'Antonio, Sondrio
Sant'Antonio je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1546 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1330 m.
Kōji Nakata
(9. jul 1979.) je bivši japanski nogometaš.
Timoet
U grčkoj mitologiji su postojale najmanje tri ličnosti po imenu Timoet (Thyometes).
Куманица
Куманица је насеље у Србији у општини Ивањица у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 240 становника (према попису из 1991. било је 319 становника).
Демографија
У насељу Куманица живи 209 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 48,9 година (44,5 код мушкараца и 53,6 код жена). У насељу има 96 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,50.
Euridika I od Makedonije
Bila je udana za kralja Amintu te mu rodila četvero djece: sinove Aleksandra, Perdiku i Filipa te kći Eurinoju. Sva tri sina su joj kasnije postali kraljevi Makedonije.
Dalibor Jevtić
Dalibor Jevtić (Priština, 31. mart 1978.) srpski je političar, bivši zamenik predsednika opštine Štrpce, kao i bivši i aktuelni Ministar za zajednice i povratak i Zamenik predsednika Vlade u Vladi Kosova.
Biografija
Dalibor Jevtić rođen je u Prištini 31. marta 1978. godine. Do imenovanja na pozicije potpredsednika Vlade i ministra za zajednice i povratak Vladi Kosova obavljao je dužnost ministra za zajednice i povratak od aprila 2015. godine do septembra 2017. godine. Prethodno je u opštini Štrpce bio na poziciji zamenika gradonačelnika i to u periodu mart-april 2015. godine. Na poziciji ministra za zajednice i povratak bio je i u periodu od marta 2013. do decembra 2014. godine. Pre svoje političke karijere od 2001. do 2009. godine radio je za američku kompaniju KBR na Kosovu i u Iraku gde je radio kao menadžer. Nekoliko puta je nagrađivan od strane Vlade i Vojske SAD-a za izuzetan rad i doprinos i bio proglašen za menadžera godine 2009. u vreme kada je radio kao menadžer na projektu logističke podrške u mirovnim misijama u Iraku. Od Srpske pravoslavne crkve (SPC) dobio je posebno priznanje Eparhije Raško-prizrenske "Gramata" za veliki doprionos u obnovi pravoslavnih svetinja na Kosovu. Po zanimanju je master pravnik, govori srpski, engleski i služi se albanskim jezikom.
Politička karijera
Političku karijeru započeo je u Samostalnoj liberalnoj stranci (SLS) gde je najpre učestvovao na lokalnim izborima u Štrpcu, kada je ta stranka prvi put učestvovala i odmah osvojila zapažene rezultate, kao i lokalnu vlast u Štrpcu. U opštini Štrpce oktobra 2009. godine počeo je da radi kao savetnik i šef Kabineta predsednika opštine u Opštini. Februara 2010. godine postao je visoki funkcioner u Samostalnoj liberalnoj stranci kada je izabran za direktora Stranke i od tada je preuzeo u nadležnost organizaciju stranke i svih narednih izbora. U opštini Štrpce marta 2010. godine zauzeo je poziciju izvršnog direktora i direktora za odnose sa javnošću, da bi marta 2013. godine preuzeo dužnost ministra za zajednice i povratak u Vladi Kosova. Kao ministar bavio se problemima povratnika ali posebno je radio na pitanju opstanka srpskog naroda na Kosovu i za vreme njegovog mandata izgrađeno je više od 400 kuća i realizovano više projekata u okviru podrške procesu povratka i opstanka. Nakon izbora 2014. godine i završetka mandata Vlade Kosova ponovo se vraća u lokalnu samoupravu gde je marta 2015. godine postao zamenik predsednika opštine Štrpce, da bi se već aprila iste godine na predlog Liste Srpska vratio na čelo Ministarstva za zajednice i povratak. Prethodno je usled neslaganja sa politikom SLS-a u leto 2014. godine napustio ovu političku partiju i zajedno sa svojim saradnicima i političkim saborcima septembra 2015. godine priključio se Srpskoj naprednoj stranci (SNS).
Ciklopropilmeskalin
Ciklopropilmeskalin je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 251,321 Da.
Burrè, Savona
Burrè je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 336 m.
Ramzes VII
Usermaatre Meryamun Setepenre Ramzes VII (također Ramses) bio je šesti po redu faraon Dvadesete dinastije Drevnog Egipta. Vladao je od 1137. pne. do 1130. pne. i bio sin faraona Ramzesa VI.
Žirovski Vrh Sv. Urbana
'''Žirovski Vrh Sv. Urbana''' je naselje u slovenskoj Općini Gorenjoj vasi - Poljane. Žirovski Vrh Sv. Urbana se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 123 stanovnika.
Serhii Plokhii
Serhii Plokhii (Nižnji Novgorod, Sovjetski Savez, 1958) je profesor na Harvard Univerzitetu, odeljenje za istoriju.
Diplomirao je društvene nauke i istoriju na Dnipropetrovsk univerzitetu 1980. godine, magistrirao je 1982. na Univerzitetu Patris Lumumba u Moskvi, a doktorirao sa temom iz istorije na Univerzitetu u Kijevu. Njegova porodica je poreklom iz Zaporožja.
Good Hope, California
Good Hope je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 9.192 stanovnika.
Los Marines, José Azueta
Los Marines je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini José Azueta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Poggio San Marcello, Ancona
Poggio San Marcello je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 442 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 407 m.
Los Mangos, Matlapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 135 m.
Žiganja vas
Žiganja vas je naselje u slovenskoj Općini Tržiču. Žiganja vas se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 435 stanovnika.
Montitlán, Cuauhtémoc
Montitlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 173 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1450 m.
Lunca la Tisa, Bocicoiu Mare
Lunca la Tisa je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Bocicoiu Mare.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1030 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 309 m.
El Lobo, Cuauhtémoc
El Lobo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2265 m.
Križevci
Križevci su grad u Hrvatskoj, koji administrativno pripada Koprivničko-križevačkoj županiji.
Geografija
Križevci su grad u Koprivničko-križevačkoj županiji, prema popisu stanovništva iz 2001 ima ukupno 11.894 stanovnika. Zbog blizine Zagreba (57 km), Križevci se razvijaju kao satelitsko gradsko naselje s povoljnim smještajem u blizini regionalnih središta Koprivnice (31 km), Bjelovara (33 km) i Varaždina (48 km). Za nastanak je Križevaca bio važan makroprometni položaj. Još od antike i srednjeg vijeka na križevačkom prostoru se nalazilo križište prometnih pravaca, a kroz Križevce je prolazila poznata cesta kralja Kolomana koja je povezivala panonski i jadranski prostor. Suvremeni raster prometnih veza, nakon izgradnje makadamskih regionalnih putova između Podravine, kalničkog prigorja i Posavine u 18. st., završen je izgradnjom željezničkih pruga prema Zagrebu i Koprivnici (1870.), te Bjelovaru (1894.). Grad je danas cestovno križište koje je, osim smještaja na prometnici koja povezuje Koprivnicu s Vrbovcem, ishodište regionalnih cestovnih veza iz smjera Bjelovara, iz Sudovca i doline rijeke Bednje, iz zelinskog prigorja preko Čanjeva te iz Rasinje preko Apatovca. Križevci leže na 140 m nadmorske visine, na južnom ishodištu kalničkog prigorja.
Topografski se nalazi na diluvijalnoj (pleistocenoj) gradi, na otcjeditom terenu između zamočvarenih aluvijalnih dolina potoka Vrtlina s istoka te Koruške sa zapada, na povoljnoj poziciji južnog izlaza kalničkog prigorja prema dolini potoka Glogovnice. Rebrasto raščlanjen reljef je uvjetovao mikrotopografski razvitak grada. U novije vrijeme Križevci prelaze u aluvijalnu holocenu dolinu Glogovnice prema željezničkom kolodvoru. Prigorski reljef s vertikalom horsta Kalnika, geološko-petrografski sastav, povoljna klima i bogatstvo voda bili su elementi gospodarskog i demografskog razvoja Križevaca. Suvremena demografsko-gospodarska transformacija je izmijenila odnose u prostoru i u strukturi stanovništva, a vidljiva je kroz procese deagrarizacije i industrijalizacije, te deruralizacije, odnosno ne samo napuštanja poljoprivredne proizvodnje nego i okolnih sela te pojačanog preseljavanja u grad Križevci koji je u posljednjim desetljećima znatno napučen i industrijaliziran.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 1991. godine, prijeratna velika općina Križevci imala je 39.060 stanovnika.
Nacionalni sastav:
Grad Križevci, iste godine imao je 11.236 stanovnika, i to:
Na istom popisu iz 1991. godine, kada se stanovništvo podjeli po današnjim općinama stanje je bilo sljedeće:
Historija
Križevački župan se spominje 1193. što govori da je tada postojala križevačka utvrda Cris. Naselje Križevci se prvi puta spominje 1209. Ono je bila manja naseobina bez posebno reguliranog upravnog položaja. Dio Križevaca, kasnije nazvan Gornji grad, dobio je 1252. privilegije slobodnog naselja. Uz Gornji grad se razvio Donji grad, koji je povlasticu slobodnog kraljevskog grada dobio 1405. Križevci su postali mjesto održavanja sabora i gotovo redovito boravište bana i župana. Najpoznatiji je sabor onaj održan 27. veljače 1397. godine, poznat pod nazivom Krvavi sabor križevački. Pretpostavlja se da je održan u crkvi sv. Križa, iako to nije u potpunosti potvrđeno. Na njemu su se okupili kralj Žigmund Luksemburški s jedne, te ban Stjepan Lacković s druge strane. Obojica su pored sebe imali stotine pristaša, a sabor se zove "krvavim" jer je na zasjedanju došlo do razmirica te su kraljevi vojnici sasjekli bana Stjepana i njegovu pratnju. Od sredine XIV. st. Križevačka županija je bila najveća u Slavoniji. Posebnu važnost Donjem gradu je davala župna crkva sv. Križa (spominje se od 1326.), jer su oba naselja potpadala pod istu župu. Oko Donjeg grada su u XV. st. izgrađene zidine pa se jedan dio našao unutar njih, dok je drugi dio, na južnoj strani, ostao izvan njih, tvoreći podgrađe. Naglo propadanje grada je započelo u tridesetim godinama XVI. st. Gornji grad su 1539. spalili Osmanlije, kada je stradao i utvrđeni samostan augustinaca. Nakon dolaska Čazme pod osmansku vlast 1552. Križevci su se našli na neposrednoj graničnoj crti. Ustaljivanjem granice i stvaranje obrambenog sustava u Križevcima dolazi vojna posada pretežno njemačkih vojnika.
S vremenom je Križevačka županija smanjena te sjedinjena sa Zagrebačkom županijom, ali ne i ukinuta. Križevci su 1560. postali središtem istoimene kapetanije u sastavu Slavonske vojne krajine, u koju su spadale utvrde u Cirkveni, Sv. Petru Čvrstecu, Glogovnici, Sv. Ivanu Žabnu, Toplicama, Remetincu i Gradecu. Istovremeno se modernizira utvrda oko grada, a 1587. grade gradska vrata od cigle. Nakon Žitvanskog mira 1606. dolazi do gospodarske i demografske obnove Križevaca, a 1635. reguliraju se odnosi između civilnih i vojnih vlasti. Obnovljaju se ceste (npr. 1641. se gradi cesta za Varaždinske Toplice) i jača trgovina, a 1660. je postavljena mitnica. God. 1697. car je građanima dozvolio ubiranje «piacovine» te pravo vinotočja i mesarenja. Aktivno sudjelovanje Križevaca u trgovini stvorilo je potrebu za razvojem cehova i osnivanjem novih (1646. – čizmari i lončari, 1647.- željezari, 1649. – krznari). Obnovu Križevaca potvrđuje dolazak crkvenih redova (1626. – franjevaca i 1667. – pavlini) i osnivanje gimnazije 1674. god (ukinuta 1786.). Oba križevačka grada su funkcionalno srasla u jedno naselje pa je 1661. počelo njihovo ujedinjenje koje je završeno 1752. God. 1777. osnovana je grkokatolička biskupija kojoj je od 1791. središte u Križevcima u 1782. napuštenom franjevačkom samostanu. U 18. st. nastavljeni polagani demografski rast i otklanjanje neposredne opasnosti od Osmanlija stvorili su potrebu za jačenjem proizvodnje. Sredinom XVIII. st. u Križevcima djeluje sedam cehova (kovački, krojački, postolarski, čizmarski, lončarski, remenarski i gumbarski). U Križevcima je osnovana jedna od prvih hrvatskih manufaktura – tvornica keramike baruna I. Magdalenića, ali je proizvodnja trajala samo šest godina (1775.-1781.). U Križevcima se razvija i svilarstvo (1776.), a pojačava se obujam trgovine pa je grad 1780. od Josipa II. dobio pravo na održavanje dva, a 1784. još četiri nova sajma, dok je pravo na tjedni sajam imao od 1846. U drugoj pol XVIII. st. vojska je napustila Križevce i oni ponovo postaju središtem osamostaljene Križevačke županije (1759.), a u gradu Križevci jačaju društvene djelatnosti poput glazbene škole (1813.), čitaonice (1839.), kazališta itd. Sredinom XIX. st. Križevci su započeli gospodarsku modernizaciju koja se vidi osnivanjem podružnice Hrvatsko-slavonskog gospodarskog društva (1847.), gospodarskog učilišta (1860.) i izgradnjom željezničkih pruga. Križevci 1886. prestaju biti središtem županije kada je Križevačka županija spojena s Bjelovarskom županijom.
Spomenici i znamenitosti
U srednjem vijeku u Križevcima postoji augustinski samostan i crkva Sv. Križa uz koju se 1643. podiže zvonik, a unutrašnjost je barokizirana u XVIII. st. U njoj je nekoliko baroknih slika i mramorni oltar (F. Robba, 1756.). U XVII. st. se grade franjevački samostan i pavlinska crkva Sv. Ane (1689.). Krajem XVIII. st. dolazi do pojačane građevinske djelatnosti, izgrađene su prve veće zgrade svjetovnog karaktera, a pristupa se uređenju javnih površina. Izlazak grada izvan srednjovjekovnih okvira najbolje potvrđuje izgradnja kapele Majke Božje Koruške (1712.-1725.) zapadno od utvrde. Godine 1786. preseljeno je sjedište župe iz crkve Sv. Križa koja je bila izvan zidina u napuštenu pavlinsku crkvu unutar utvrde. Osamostaljivanje Križevačke županije je zahtjevalo županijsku zgradu za potrebu koje je 1768. kupljena palača obitelji Gladki, nadograđivana 1779. i 1780. Uz nju se istiću palače obitelji Karas (1796.) i rodna kuća Franje Markovića (1798.). Nekadašnji franjevački samostan, preuređen u biskupsku palaču (F. Arnold, 1843.-1845.). Bivša franjevačka crkva, koja je postala grkokatoličkom katedralom, restaurirana je u neogotičkom stilu (H. Bollé) s ikonostasom i slikama na zidovima C. Medovića, I. Tišova i B. Čikoša te oltarom S. Pardona.
Čl. 7 Ugovora o Europskoj uniji
Čl. 7 Ugovora o Europskoj uniji predstavlja procedure ugovora Europske unije kojima se mogu suspendirati određena prava država članica. Procedura za izbacivanje države-članice EU, međutim, ne postoji.
Procedura je predviđena za slučajeve kada EU jednu od članica jasno odredi kao opetovanu kršiteljicu temeljnih vrijednosti EU (prije svega poštovanja ljudskog dostojanstva, slobode, jednakosti, demokracije, ljudskih prava i prava manjina).
El Refugio, San Miguel de Allende
El Refugio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Čl. 7 Ugovora o Europskoj uniji
Evropski savjet može izglasati suspendiranje bilo kojeg od prava države-članice, kao što su pravo glasa i predstavljanja u institucijama EU. Za utvrđivanje kršenja vrijednosti države članice je nužna jednoglasnost s izuzetkom same države-članice, dok je za izglasavanje sankcije dovoljna i kvalificirana većina. Država-članica pod sankcijama je još vezana svojim obavezama iz Ugovora, a sankcije se mogu modificirati ili ukinuti glasovima većine u Savjetu.
Čl. 7 je prvi put primijenjen na Mađarsku 2018. godine.
El Refugio, San Miguel de Allende
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2052 m.
Kazan
Kazan se može odnositi na:
Friedrichskoog
Fridrihskog je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.483 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051034.
Roncaglio Inferiore, Reggio Emilia
Roncaglio Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Melant
Drugi Melant je bio kralj Atene, nasljednik Timoetov, i prethodnik Kodrov.
Roncaglio Inferiore, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Friedrichskoog
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ditmaršen Fridrihskog se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ditmaršen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2 metara. Površina opštine iznosi 53,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.483 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 47 stanovnika/km².
Donja Lučka
Donja Lučka je naseljeno mjesto u općini Cazin, Bosna i Hercegovina.
Tsuneyasu Miyamoto
(7. februar 1977.) je bivši japanski nogometaš.
Ernst May
May je uspješno primijenio urbanistička rješenja u svom rodnom gradu Frankfurtu na Maini, za vrijeme Weimarske republike, a zatim je 1930-ih sa puno manje uspjeha pokušao te ideje prenijeti u Sovjetski Savez pri gradnji novih gradova u vrijeme Staljinove vladavine. Govorilo se da su takozvane Mayove brigade (sastavljene od njemačkih arhitekata i urbanista) uspjele podići dvadesetak potpuno novih gradova u tri godine, uključujući i grad Magnitogorsk.
Maya je ta avantura sa sovjetima skupo koštala, zbog nje je izgubio domovinu, jer su u međuvremenu nacisti došli na vlast u Njemačkoj, a u SSSR-u je izgubio posao, tako da je dobar dio svog života proveo kao izbjeglica po Africi, tek pred kraj života vratio se u Njemačku.
Biografija
May je bio sin kožarskog obrtnika. Školovao se u razdoblju od 1908. do 1912., dio školovanja proveo je u Britaniji, gdje se upoznao sa novim urbanističkim idejama - pokreta grada parka. Školovanje je završio na Tehničkom univerzitetu u Münchenu - 1913., studirajući zajedno sa Friedrich von Thierschom i Theodorom Fischerom, suosnivačima Deutscher Werkbunda (njemačko udruženje dizajnera). U vremenu od 1913. do 1914. radio je kao samostalni arhitekt u Frankfurtu, od 1914. do 1918. za vrijeme Prvi svjetski rat]] bio je u carskoj njemačkoj vojsci. Nakon rata pobijedio je na urbanističkom natječaju za gradnju periferijskih kuća u Wrocławu (tadašnji Breslau). Njegov koncept decentraliziranog planiranja, bio je djelomično inspiriran principima grada parka. Od 1919. - 1921. bio je tehnički direktor urbanističkog zavoda u Breslau. Zatim je dobio posao u rodnom Frankfurtu, kao gradski arhitekt i glavni urbanist). Radivši pod upravom gradonačelnika Ludwiga Landmanna, imao je veliku slobodu planiranja, financiranja i zapošljavanja, - on je tu priliku izvrsno iskoristio. To je bilo doba velike nestašice stanova, za vrijeme velike poslijeratne njemačke krize i političke nestabilnosti. thumb|left|260px| Škola Hallgartenschule u Frankfurtu
Novi Frankfurt
May je oko sebe okupio snažan tim vizionarskih arhitekata i inicirao zamašan projekt izgradnje stanova. Mayov rezultat bio je impresivan, u kratkom razdoblju uspio je izgraditi kompaktna naselja, sa kućama u nizu (koje su posjedovale i kvalitet individualnog stanovanja), dobro komunalno opremljenih, sa zajedničkim igralištima, školama, kino dvoranama i parkovima. Zbog lošeg i skromnog privrednog stanja u zemlji, koristio je pojednostavljene polufabricirane građevinske elemente pri gradnji. Ova naselja još i danas zrače svojom funkcionalnošću, i vrlo zorno manifestiraju ideale jednakosti, poput istog prava na dijelić sunčevog svijetla i komadić zajedničkih površina. Od svih novih naselja koje je podigao danas je najpoznatiji - Römerstadt, i dio grada sa kućama u nizu zvan Zickzackhausen. May je 1926. pozvao ljevičarsku austrijsku arhitekticu Margarete Schütte-Lihotzky da se pridruži njegovom timu u Frankfurtu, jer je ona imala neobičan istančan osjećaj za probleme života, i unijela je funkcionalističku jasnoću u probleme stanovanja. Ona je nakon mnogo studija životnih navika i običaja projektirala frankfurtsku kuhinju (današnju modernu kuhinju u kojoj je domaćici sve na dohvat ruke), a svoje ideje sublimirala je u rečenici izgradnja kuća je organizirana ugradnja navika stanovanja.
Mayev koncept Novog Frankfurta bio je popraćen uspjehom kako od strane kritike tako i od građana. Tako je John R. Mullin njegov rad opisao kao jedan od najznačajnijih urbanističkih eksperimenata u 20. vijeku.
U dvije godine May je izgradio više od 5 000 stambenih jedinica, te preko 15 000 jedinica u pet godina. Njegova aktivnost se toliko proširila da je izdavao je i vlastiti magazin - Zeitschrift Das Neue Frankfurt. Njegov rad privukao je pažnju stručne javnosti tako da je 1929. dobio priznanje na Congrès International d'Architecture Moderne. Ova nagrada, privukla je pažnju novih sovjetskih vlasti, koji su mu povjerili veliki posao u Sovjetskom Savezu. thumb|right|280px| Kuća Rundling na Römerstadtu u Frankfurtu
Mayeve Brigade u SSSR-u
May je 1930. pokupio gotovo cijelu ekipu iz Frankfurta u tadašnji SSSR. Mayove Brigade brojale su 17 ljudi, uključivo gospođu Lihotsky, njezinog muža Wilhelma Schuettea, mađara na radu u Njemačkoj Freda Forbata, švicarca Hansa Schmidta i Holanđanina Marta Stama. Nada u socijalistički raj bila je još uvijek svježa, i Mayeve Brigade poput ostalih sličnih grupa zapadnih planera nadala se planiranju i izgradnji čitavih novih gradova. Na kraju krajeva u ugovoru se govorilo o izgradnji dvadeset novih gradova u tri godine.
Opština Sântana de Mureș, Mureș
Sântana de Mureș je opština u Rumuniji u okrugu Mureš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Ernst May
Mayeve Brigade u SSSR-u
Prvi grad koji su trebali izgraditi bio je Magnitogorsk, u stvarnosti je Magnitogorsk već bio u izgradnji, a prioritet pri gradnji i planiranju bio je rudnik oko kog se sve vrtilo. Lokalni rukovodioci nisu mogli o ničemu samostalno odlučiti, usput su bili i silno sumnjičavi, prema svemu pa je to Mayu išlo silno na živce. Radovi su se otezali, a uz njih se pojavila i korupcija, usput May se silno razočarao i klimatskim prilikama u krajevima gdje su radili jer je to bilo u Sibiru. Tako je i on jedva čekao da mu istekne ugovor - pri kraju 1933., te je nakon toga otišao u tadašnju britansku afričku koloniju Keniju - 1934, jer se u Njemačku nije mogao vratiti. Neki od njegovih kolega našli su se u nebranom grožđu, jer ih Sovjeti više nisu htjeli a ni u Njemačku se više nisu mogli vratiti, tako su izgubili domovinu.
May je radio kao samostalni arhitekt, na nekim projektima po Keniji, zatim se je nakon završetka rata vratio u Njemačku. Između 1954. - 1956. vodio je ured za planiranje u Hamburgu, a potom je radio na projektima većih stambenih zgrada po drugim gradovima, umro je 1970.
Artaise-le-Vivier
Artez le Vivje je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanja-Ardeni, u departmanu Ardeni koja pripada prefekturi Sedan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 55 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 6 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 205 metara.
Požega
Požega ima više značenja:
Izvori: ELZ, ER6, IMJ
Carmelita, Mexicali
Carmelita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Loma Bonita, Xochitepec
Loma Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Xochitepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1095 m.
Belvedere, Verona
Belvedere je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Opština Santa María Mixtequilla, Oaxaca
Santa María Mixtequilla je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 431 m.
El Catrín, Huehuetla
El Catrín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huehuetla.
Ingalls Park, Illinois
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Ciklosarin
Ciklosarin je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 180,157 Da.
Opsada Kijeva (968)
Opsada Kijeva 968. godine (Осада Киева; Осада Киева) je naziv za događaj, kada su, prema navodima srednjovjekovne kronike Povijesti minulih ljeta grad Kijev, tadašnje sjedište Kijevske Rusije, pokušali zauzeti Pečenezi. Priliku za to im je pružio pohod kijevskog kneza Svjatoslava Igoreviča na Bugarsku, koji je Kijev ostavio nebranjenim. Dio historičara špekulira kako su Pečenezi mogli biti potaknuti i mitom koji je platio bizantski car Nikifor II Foka, nominalni ruski saveznik koji se tim potezom htio riješiti dva potencijalna suparnika.
Carpineto, Siena
Carpineto je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 328 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 252 m.
Opsada Kijeva (968)
Kada se Svjatoslav konačno vratio sa Dunava, Olga ga je kritizirala zbog toga što je prijestolnicu ostavio nebranjenu. Svjatoslav ju je zbog toga odlučio premjestiti daleko od Pečenega, na ušće Dunava, gdje je osnovano naselje Perejaslavec.
Hamilton, Montana
Hamilton je grad u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.348, što je 643 (17,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
368. pne.
Godina '''368. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina tribunata Kornelija, Pretekstata, Strukta, Kapitolina, Krasa i Cicurina (ili, rjeđe, godina 386. Ab urbe condita). Oznaka 368. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Grejpfrut
Grejpfrut je biljka iz porodice Rutacea. To je zimzeleno drvo koje uobičajeno raste do 6 metara u visinu, ali može doseći i trostruko veću visinu. Treba toplu klimu i veliku vlažnost. Plodovi grejpa narastu od 10 do 15 centimetara u promjeru, a imaju žutu ili narančastu boju kore. Lišće je duguljasto, kožasto, eliptično i veoma široko. Plod je veličine do 15cm.
Aguacatoso, Técpan de Galeana
Aguacatoso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1378 m.
Žirovski Vrh (Žiri, Slovenija)
Žirovski Vrh je naselje u slovenskoj Općini Žiriju. Žirovski Vrh se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 240 stanovnika.
Car Kazan
Prije stupanja na prijestolje je nosio ime Morosada-shinnō (師貞親王). . Bio je najstariji sin cara Reizeija, a majka mu je bila Fujiwara no Kaneko/Kaishi (藤原懐子), kćer dvorskog ministra (sesshō) po imenu Fujiwara no Koretada. Kasniji car Sanjō mu je bio brat.
Na prijestolje je došao nakon abdikacije svog prethodnika. Njegovu kratku vladavinu je obilježila izrada službene pjesničke antologije Shūi Wakashū, ali i borba sa klanom Fujiwara. Godine 986. ga je Fujiwara no Kaneie uspio na prevaru ishoditi njegovu abdikaciju, nakon čega je carem postao njegov unuk, poznat kao car Ichijo. Kazan je ostatak života proveo kao budistički redovnik.
Aleksandar II od Makedonije
Aleksandar II (grčki Ἀλέξανδρος Β΄, ? - 368. pne.) je bio kralj Makedonije od 370. pne. i 368. pne. Na prijestolje je stupio kao najstariji sin kralja Aminte III, kao relativno neiskusni mladić. To su odmah nastojali iskoristiti njegovi neprijatelji - Iliri su mu kraljevstvo napali sa sjevera, dok je s juga napao pretendent Pauzanija, ugrozivši kraljevsku palaču u Peli gdje se nalazila njegova majka Euridika. Aleksandar je potonjeg porazio pozvavši u pomoć Ifikrata, atenskog vojskovođu koji je u to vrijeme vodio pohod s ciljem osvajanja Amfipolisa.