cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Savremene obloge za rane
Mehanizmi vlažnog zarastanja rane
Efekat bržeg zarastanje rane u vlažnoj, nego u suvoj sredini dokazan je još 1961. godine analizom komparativnog zarastanja u istoj rani. U tim istraživanjima jedna polovina rane je prekrivana vlažnim oblogama, a druga je ostavljana da zaraste na vazduhu. Polovina rane koja je bila prekrivena vlažnim medijem, zarasla je brže. U retrospektivnoj analizi 75 studija, koje su upoređivale primenu gaze i savremenih obloga, Hutchinson i McGuckin (1990), uočili su da je incidenca infekcija rane pod okluzijom, u 36 studija bila 2,6% kod savremenih obloga, u odnosu na 7,1% kod primene gaze.
Nakon četrdesetogodišlje primene, sasvim je sigurno utvrđeno da okluzivno lečenje rana primenom savremenih obloga, dovodi do bržeg zarastanja u odnosu na lečenje primenom običnih gaza. Učinci koji su kasnije otkriveni na ćelijskom nivou su merljivi i u konačnom rezultatu
Otkriće metode vlažnog zarastanja rane, omogućilo je u kasnijem periodu istraživanja, razvoj i proizvodnju različitih tipova obloga za različite vrste promena u rani.
Vlažni uslovi u rani stimulišu autolitiki debridman jer zadržavaju enzime i telesnu tečnost koja pomaže u rastvaranju i razgradnji izumrlog tkiva. Pored toga, postoje indicije da vlažni uslovi na rani stimulišu fibrinolizu. Da bi se oslobali faktori rasta, potrebno je aktivirati više različitih mehanizama. fibrinoliza može imati i dejstva koja nisu vezana isključivo za debridman rane. Produkti razgradnje fibrina mogu stimulisti funkciju makrofaga na subsekvencijalnu produkciju faktora rasta. Uslov za odvijanje spomenutih mehanizama moderne obloge stvaraju vlažnim i hipoksičnim stanjem, tj okluzijom. Dokazano je da ćelije brže i bolje migriraju u vlažnoj sredini. Hipoksija koju obloge stvaraju deluje stimulativno na rast fibroblasta, endotelijalnu i epidermalnu proliferaciju. Istraživanja u kojima je primenjena mikroangiografija dokazala su da se angiogeneza značajnije odvija u vlažnom, okluzivnom miljeu u odnosu na suve uslove. Otkriće određenog broja bakterija u vlažnom, okluzivnom miljeu nije razlog za povećan rizik od infekcije. Hipoksija i relativna kiselost koju obloge stvaraju deluju inhibitorno na bakterijsku proliferaciju.
Mere opreza
U toku primene savremenih obloga za rane treba obratiti pažnju na sledeće mere opreza u njihovom pravilnom odabiru:
Guadagnolo, Roma
Guadagnolo je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1153 m.
El Dedhó, Zimapán
El Dedhó je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zimapán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1715 m.
Utrka čamaca Oxforda i Cambridgea
Utrka čamaca (The Boat Race) je godišnja veslačka utrka između studentskih klubova Oxford University Boat Club i Cambridge University Boat Club, koja se održava između dva osmerca na rijeci Temzi u Londonu. Također je poznata kao Univerzitetska utrka čamaca University Boat Race i Urtka čamaca Oxforda i Cambridgea, odnosno po trenutnom sponzoru (od 2013. Utrka čamaca BNY Mellon). Obično se održava posljednje subote u martu ili prve subote u aprilu.
Prvi put je održana 1829. godine, a od 1856. se održava svake godine, osim u vrijeme prvog i drugog svjetskog rata. Staza pokriva 6,8 km rijeke Temze u zapadnom Londonu, od Putneya do Mortlakea. Članovi oba time su poznati kao plavci (blues) a svaki čamac kao "Plavi čamac" (Blue Boat), s time da je Cambridge svjetoplavi, a Oxford tamnoplavi. Sa 2019. godinom Cambridge je imao 84, a Oxford 80 pobjeda, a jedna je utrka završila neriješeno.
Utrka se smatra jednim od najvažnijih događaja britanskog sportskog kalednara. Godine 2009. ju je promatralo oko 270.000 gledatelja sa obale rijeke.
Spartakijada
Spartakijada (od ruski: спартакиада) bile su sportske igre sovjetski pandan Olimpijskim igrama koje su održavane do Drugog svjetskog rata.
Igre su nazvane Spartakijada u spomen na Spartaka - vođu najvećeg Ustanka robova u Antičkom Rimu.
Historija
Komplicirani i neprijateljski odnosi koje je Sovjetski Savez imao sa većinom država svijeta od 1920-ih do 1930-ih utjecali su i na sport. Sovjetski Savez nije sudjelovao na Olimpijskim igrama sve do 1952., što zbog ignoriranja Međunarodnog olimpijskog odbora, ili zbog tog što je sam bojkotirao igre iz političkih i ideoloških razloga. thumb|left|280px| Defile [[Austrija|austrijskih sportaša na Spartakijadi 1928. u Moskvi]] Zbog tog je 1921. osnovao - Crvenu sportsku internacionalu (skraćeno Sportinternu), kao pandan Međunarodnom olimpijskom odboru, koja se trebala baviti radničkim sportom diljem svijeta.
Koncept radničkih sportskih društava, nastao je u Socijaldemokratskoj partiji Njemačke -SPD. Još prije 1914. SPD je inspirirao i vodio široku lepezu društava radničke klase od pjevačkih horova, planinara do obrazovnih institucija. Prije Prvog svjetskog rata SPD je imao mrežu sportskih društava sa oko 350 000 članova. thumb|left|280px| Spartakijada na [[prag|praškom Stadionu Strahov]] Komunistička omladinska internacionala dala je svoju podršku -Sportskoj Internacionali u julu 1923., otad te dvije organizacije njeguju blizak odnos. Omladinska internacionala odabrala je delegata koji je sudjelovao u radu Centralnog komiteta Sportinterne.
Kad je Lucernska internacionala najavila radničku olimpijadu 1925., odbila je prijavu Sportinterne za sudjelovanje, štoviše Savez iz Luzerna odbio je održavati bilo kakve kontakte sa tom prokomunističkom organizacijom, i odbio je kasniji poziv da sudjeluje na prvoj Spartakijadi 1928.
Prva međunarodna Spartakijada održana je iste godine kad i IX Olimpijske igre u Amsterdamu 1928. Štoviše sovjetske igre počele istog dana kada su olimpijske zatvorene.
U Moskvu je stiglo 612 sportaša iz 17 stranih zemalja, većinom iz Weimarske Njemačke i Finske, svi u bili članovi radničkih sportskih društava, jer je Sovjetski Savez inzistirao da to budu proleterske igre kao kontrapukt buržuaskim Olimpijskim igrama.
Od 1952., kad je Sovjetski Savez počeo redovito sudjelovati na Olimpijskim igrama, uloga Spartakijada se potpuno promijenila. One više nisu bile alternativa Olimpijskim igrama, već su postale mjesto za testiranje sovjetskih sportaša prije velikih međunarodnih natjecanja.
Spartakijade su godinama bile jedan od najpopularnijih sportskih događaja u Sovjetskom Savezu i inkubator za buduće olimpijske šampione, - 1991. su prestale postojati zajedno sa Sovjetskim Savezom.
Međunarodne Spartakijade
Za rukovodioce Sportinterna uspjeh Spartakijade u Antwerpenu došao je prekasno, jer ih je tri mjeseca ranije, u aprilu 1937. Kominterna raspustila.
Spartakijade u Sovjetskom Savezu
Federalne Spartakijade nakon 1956. bile su natjecanja timova i pojedinaca iz svih republika Sovjetskog Saveza, Moskve i Lenjingrada, održavane su svake 4 godine, nešto prije Olimpijskih igara.
Prva federalna Spartakijada održana je 3 mjeseca prije XVI Olimpijskih igara u Melbournu 1956. Na natjecanjima u 22 sporta sudjelovalo je 9 200 sportaša.
Glavna karakteristika federalnih Spartakijada bila je to što su pobjednici bili istovremeno i prvaci Sovjetskog Saveza, iznimke su bile Spartakijade 1971., 1986. i 1991. koje su održane kao samostalna natjecanja.
Pored federalnih održavane su i Spartakijade; Sovjetske armije, strukovnih udruženja, sindikata, pojedinih sportskih klubova i većih tvornica.
Prva federalna Spartakijada pionira i učenika održana je u Moskvi 1919. Nakon duge pauze, tek od 1954. počele su se održavati redovne federalne Spartakijade učenika.
Spartakijade su postale tradicija u radu sportskih organizacija SSSR-a, održavane su svake godine kao kvalifikacione u osnovnim, srednjim školama i fakultetima, tvornicama, kolhozima i ustanovama, uz sudjelovanje miliona natjecatelja.
Spartakijade u Čehoslovačkoj
Nakon raspuštanja Sokolskog pokreta 1948., u Čehoslovačkoj je nastupio vakum u masovnim sportskim događajima.
Na prijedlog predsjednika Republike Zápotockog iz 1954. organizirana je prva nacionalna Spartakijada 1955. kao dio proslave oslobođenja Čehoslovačke 1945. od strane Crvena armije.
Od tad se svake pete godine na praškom Stadionu Strahov održavaju nacionalne Spartakijade. Taj interval prekinut je 1970. zbog događaja vezanih uz Praško proljeće 1968.
Spartakijade u Narodnoj Republici Albaniji
Po uzoru na Sovjetski Savez i u tadašnjoj Narodnoj Republici Albaniji održavane su Spartakijade, na početku svake desete 1959, 1969, a nakon tog svake pete godine; 1974., 1979., 1984., i 1989.
Ipotești, Olt
Ipotești je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Ipotesti.
Barbarska umjetnost
Barbarska umjetnost označava umjetnička djela germanskih naroda tokom velike seobe naroda (oko 300.-900.). Obuhvaća barbarsku umjetnost germanskih naroda u migracijskom periodu u kontinentalnoj Evropi i početak insularne umjetnosti ili hiberno-sakskonske umjetnosti koja je nastala fuzijom anglosaksonske i keltske umjetnosti na Britanskim otocima. Pojam pokriva mnoge različite umjetničke stilove uključujući i polikromni stil i animalni stil. Nakon kristijanizacije, barbarska se umjetnost u ranom srednjem vijeku u Zapadnoj Evropi razvila i podijelila u različite škole, danas klasificirane po regijama, kao npr. anglosaksonska umjetnost i karolinška umjetnost, prije nego je došlo do razvoja stilova koji su obuhvaćali cijeli kontinet kao što je romanika i kasnije gotika.
Ipotești, Olt
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1519 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 114 m.
Barbarska umjetnost
Pozadina
Mada ta kraljevstva nisu nikad bila homogena, dijelila su zajedničke kulturalne karakteristike. Njihovi su narodi naselili nove zemlje i postepeno postali poljoprivrednici, stočari i ribari. Arheološki nalazi ne pokazuju postojanje tradicije monumentalnih umjetničkih djela, bio arhitektonskih, bilo u smislu skulptura od trajnih materijala, već preferenciju ka "mobilnoj" umjetnosti za osobnu upotrebu i s praktičnom primjenom, kao npr. oružje, opremu za jahanje, alat, i nakit koji je i služio kao kopča za odjeću. Sačuvani umjetnički predmeti germanskih naroda su gotovo uvijek osobni predmeti i nakit, koji se odijevao i nosio i koji se, prije prijelaza na hrišćanstvo zakapao s pokojnikom. Većina umjetničkih predmeta izrađena od organskog materijala nije se očuvala.
Tri su stila dominantna u germanskoj umjetnosti. Polikromni stil nastao od Gota nastanjenih u području oko Crnog mora. Animalni stil tipičan je za područje skandinavskih zemalja, sjeverne Njemačke i Engleske. Posljednji je insularna umjetnost ili hiberno-saksonski stil, kratki ali bogati period nakon kristijanizacije u kojem se zbiva fuzija animalnog stila, keltske umjetnosti, mediteranskog utjecaja i drugih motiva i tehnika.
Polikromni stil
Tokom 2. vijeka među Gotima iz južne Rusije razvio se velik interes za ukrasne figure od zlata i predmete ukrašene dragim kamenjem. Ovaj umjetnički stil je preuzet od Skita i Sarmata, uz nešto grčko-rimskog utjecaja, a bio je popularan i kod Huna. Vjerojatno najpoznatiji primjeri datiraju iz 4. vijeka, pronađeni su u Rumunjskoj i poznati su danas kao Pietroaselsko blago, među kojim je pronađen i veliki broš s motivom zlatnog orla (vidi sliku ). Motiv orla dolazi iz Istočne Azije i preuzet je u vrijeme kad su preci Gota bili dio Hunskog Carstva. Isti je motiv vidljiv gotičkoj kopči pojasa u obliku orla iz 4. vijeka (vidi sliku ) iz južne Rusije.
Goti su donijeli svoj umjetnički stil u Italiju, južnu Francusku i Španiju. Jedan dobro poznati primjer je ostrogotska fibula u obliku orla iz esene u Italiji, danas u muzeju u Nürnbergu. Drugi primjer je vizigotska polikromna votivna kruna (slika ) Recceswintha, kralja Toleda, pronađena u votivnom blagu datiranom oko 670. u Fuente de Guarrazar, u blizini Toleda. Popularnost stila potvrđena je i otkrićem polikromnog mača (slika ) u grobnici franačkog kralja Childerica I (umro oko 481. ), puno sjevernije od Alpa.
Animalni stil
Švedski arheolog Bernhard Salin bio je sa svojim radom objavljenim 1904. začetnik studija sjevernoevropskih ili "germanskih" zoomorfnih dekoracija. On je podijelio animalni stil, koji je trajao otprilike od 400. do 900. godine, u tri faze: stil I, stil II i stil III. Uzroci promjena koji su doveli do formiranja triju faza još su uvijek predmet diskusija, a objašnjavaju se uglavnom promjenama trendova u kasnorimskoj umjetnosti u provincijama i utjecaju tradicija nomadskih stepskih plemena. Prva dva stila vrlo su raširena diljem Evrope u vidu umjetnosti "barbarskih" naroda za vrijeme velikih seoba.
Stil I. Najprije se pojavljuje u sjeverozapadnoj Evropi i oblikuje se u zapaženi zasebni stil s uvođenjem tehnike chipcarving (njem. kerbschnitt), plitkog urezivanja površine metala sličnom onome u drvorezu. Ova se tehnika koristila za obradu srebra i zlata u 5. vijeku. Karakteriziraju ga prikazi životinja čija su tijela podijeljena u sekcije i pojavljuju se na predmetima na kojima dominiraju apstraktni ukrasi.
Stil II. Nakon 560.-570. stil I polako gubi na važnosti i zamjenjuje ga stil II. Kod tog stila životinje se prikazuju u cijelosti, ali njihovo je tijelo izduženo tako da formira "trake" koje se isprepliću u simetrične oblike. Životinjski ukrasi nisu imali za cilj vjerni prikaz životinjskog tijela, često nisu prikazane noge pa se obično opisuju kao "zmije", iako glave prikazuju druge životinjske vrste. Prikaz životinjskog tijela je podređen ukrasnim motivima, tipično se koristi motiv isprepletenosti često formirajući oblik srca ili sl. Jedan od primjera je na ilustraciji gore.
Oko 700. godine lokalizirani stilovi se razvijaju i više se ne priča o "germanskom" stilu. Salinov stil III nalazi se uglavnom na Skandinavskom poluotoku i poznat je kao vikinška umjetnost.
Hrišćanski utjecaj
Nakon propasti Rimskog Carstva, crkva se nameće kao jedina nadnacionalna sila u Evropi. Bila je element zajedništva i jedina institucija koja je selektivno sačuvala rudimente klasične civilizacije. Nakon što se krajem 7 vijeka pokrštavanje germanskih naroda bližilo kraju, crkva postaje najznačajniji pokrovitelj umjetnosti i naručitelj iluminiranih rukopisa i drugih liturgijskih predmeta. Prema nalazima vidljivo je jasno opadanje germanskih načina ukrašavanja i povećanje mediteranskog utjecaja. Ovaj je proces bio brz kod Gota u Italiji i Španiji, a sporiji kod sjevernijih naroda. Ova je promjena jasna na merovinškom kodeksu Gelazjanskom sakramentariju iz 8. vijeka: ne sadrži elemente animalnog "stla II" već koristi mediteranske motive riba kako bi izgradio inicijale na početku poglavlja.
Insularna umjetnost
Insularna umjetnost, često poznata kao hiberno-saksonska umjetnost, pogotovo kod iluminiranih rukopisa, bila je ograničena na Veliku Britaniju i Irsku, a formirala se kao fuzija germanske tradicije (preko Angla i Sasa) i keltske tradicije (preko irskih monaha). Prvi se puta pojavljuje u kasnom 7. vijeku i prisutna je na Britanskom otočju oko 150 godina sve do vikinških invazija u 9. vijeku (nakon čega dolazi do pojave anglo-saksonske umjetnosti). U Irskoj je pak prisutna do 12. vijeka nakon čega je zamjenjuje romanika.
Historija
Irska se preobraća na kršćanstvo sredinom 5. vijeka s dolaskom misionara iz Britanije i Evrope, dok se istovremeno u Engleskoj naseljavaju paganski Angli, Sasi i Juti. Izuzetna politička fragmentacija Irske i potpuni manjak urbanog razvoja spriječio je razvoj jake episkopalne strukture. Kao posljedica toga pojavljuje se monasticizam kao dominantna sila irskom kršćanstvu, a tako i u irskoj kršćanskoj umjetnosti.
Keltsko kršćanstvo daje poseban naglasak na misionarsku aktivnost. Oko 563. sveti Kolumba osniva samostan na škotskom otoku Ioni, iz kojeg je započeo preobraćenje piktskih pagana u Škotskoj. Ovo samostansko naselje dugo je ostalo ključnim centrom kršćanske kulture u sjevernoj Britaniji. Kolumbovi monasi kasnije sele u Nortumbriju gdje 635. osnivaju samostan na otoku Lindisfarne iz kojega kreću u preobraćenje stanovništva sjeverne Engleske. Međutim, iz Rima je već započeo proces pokrštavanja Angla i Sasa s juga iz Kentskog samostana 597. godine. Dolazi do sukoba između irskih monaha i Rima oko dana proslave Uskrsa, što je za posljedicu imalo povlačenje irskih misionara iz Lindisfarnea natrag na Ionu. Međutim, vrlo raširena uporaba irskih dekorativnih oblika u engleskoj umjetnosti i obrnuto svjedoči velikom značenju interakcije među ovim dvjema kulturama. Engleska će postepeno dolaziti pod sve veći mediteranski utjecaj, ali ne prije nego su se irsko-keltska i anglo-saksonska umjetnost spojile.
Prvo važno djelo koje se moglo nazvati hiberno-saksonskim bila je Knjiga iz Durrowa iz kasnog 7. vijeka. Slijedi zlatno doba obrade metala, proizvodnje manuskripta i kamenih skulptura. U 9. vijeku, s provalama Vikinga i povećanjem utjecaja mediteranskih formi, vrhunac hiberno-saksonskog stila bliži se kraju.
Iluminirani rukopisi
Preživjeli primjeri irske keltske umjetnosti iz željeznog doba pripadaju uglavnom artefaktima u stilu La Tène. Neki od najpoznatijih artefakata tog razdoblja su tzv. "viseće zdjele", kao one pronađene u nalazištu Sutton Hoo. Već u samom početku širenja evanđelja, irski su misionari shvatili da su im potrebne knjige i, već od prvih primjeraka, započeli su s ukrašavanjem teksta motivima preuzetim iz tradicije obrade metala. U najranijim rukopisima, kao što je psaltir sv. Kolumbe iz 7. vijeka, prisutni su motivi spirala i zavojnica direktno preslikani iz keltskih emajliranih posuda i metalnih predmeta u stilu LA Tène.
Nakon psaltira sv. Kolume, dekoracija knjiga postepeno postaje sve kompleksnija, te se unose novi stilovi ukražavanja preuzeti iz drugih kultura. Na početku svakog evanđelja, često nalazimo čitave stranice bogato dekorirane ukrasnim motivima bez ikakvog teksta, tzv. "tepih stranice". Geometrijski motivi i isprepleteni uzorci mogli bi se objasniti i utjecajem egipatskih Kopta ili utjecajem Bizanta. Povećana upotreba animalnih dekoracija je posljedica utjecaja anglo-saksonskog stila. Svi su se ti utjecaji i tradicije složili u zasebni stil kojeg se naziva hiberno-saksonski stil, a prvi rukopis tog tipa bila je knjiga iz Durrowa iz kasnog 7. vijeka, dok je najpoznatiji primjer tog stila Lindisfarnska evanđelja.
Knjiga Kellsa je vjerojatno stvorena u Ioni u 8. vijeku. S provalom Vikinga 807. godine, monasi iz Ione bježe u Irsku, te odnose knjigu za sobom u grad Kells. Ovaj je rukopis najbogatije dekorirani primjer hiberno-saksonskog stila u kojemu se nalazi širok spektar motiva i tehnika ukrađavanja korištenih tokom čitavog 8. vijeka.
Obrada metala
U 7. vijeku dolazi do preporoda obrade metala razvojem novih tehnika kao što je filigranstvo u zlatu, što je omogućilo manje i detaljnije ukrase. To je posebno vidljivo kod keltskih broševa, važnih statusnih simbola vladajuće elite, ali i samog klera koji ih je nosio kao dio odežde. Broš iz Tare i ostava iz Ardagha najspektakularniji su primjeri insularne umjetnosti, dok je su kraljevski dragulji iz nalazišta Sutton Hoo iz 7. vijeka karakteristični primjeri predhrišćanskog anglo-saksonskog stila. Kod tih primjera vidlijivi su sve moguće vještine na raspolaganju obrađivačima zlata onog doba: urezivanje metala (chip carving), filiganstvo, cloisonné i ukrašavanje kvarcom.
Stazione, Bolzano
Stazione je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 788 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 948 m.
Colonia el Palomar, Pueblo Nuevo
Colonia el Palomar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pueblo Nuevo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1748 m.
Los Vázquez, Agualeguas
Los Vázquez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Agualeguas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 199 m.
Seth and Apep
Seth and Apep je 194. epizoda, odnosno 15. epizoda 9. sezone TV-serije CSI: NY i crossower za serijom CSI: Crime Scene Investigation. Prvi put je prikazana na programu američke TV-mreže CBS 8. februara 2013. godine. Scenario za epizodu su pisali Steven Lilien i Bryan Wynbrandt, a režirao ju je Eric Laneuville.
La Parota, Buenavista
La Parota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Buenavista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 436 m.
Ghost World
Svet duhova je film iz 2001. u režiji Terija Zvigofa snimljen po istoimenom stripu Danijela Klauza, koji je ujedno i scenarista filma.
Radnja prati dve autsajderke Inid i Rebeku nakon završetka srednje škole. Glavne uloge tumače Tora Berč, Skarlet Džohanson i Stiv Busemi.
Uprkos slaboj zaradi na bioskopsim blagajnama, Svet duhova je naišao na dobar prijem kod kritičara i vremenom je stekao kultni status. Bio je nominovan za nagrade Oskar, Zlatni globus i Spirit.
Radnja
Radnja prati najbolje prijateljice Inid i Rebeku posle završetka srednje škole. Tokom školovanja obe su bile autsajderke i oduvek su sanjale o zajedničkom životu nakon diplomiranja. Inid dobija diplomu pod uslovom da tokom leta pohađa časove umetnosti. Iako je Inid talentovana umetnica, profesorka Roberta smatra njene skice usputnom zabavom koje nemaju društveni angažman, zbog čega ih ne vidi kao pravu umetnost.
Inid i Rebeka jednog dana u novinama vide lični oglas usamljenog čoveka Simora koji pokušava da nađe ženu koju je jednom prilikom sreo. Inid zove Simora, predstavlja se kao žena koju traži i poziva ga na ručak u restoran gde ona i Rebeka često provode slobodno vreme. Simor dolazi u restoran, a devojke ga u tajnosti posmatraju i ismevaju. Inid na kraju počinje da ga žali i nekoliko dana kasnije devojke ga prate do zgrade u kojoj živi. Saznaju da Simor prodaje stare ploče na garažnoj rasprodaji, a Inid odlučuje da kupi jedan bluz album, a kasnije se vraća po još ploča. Oni vremenom postaju prijatelji i Inid pokušava da nađe devojku za Simora.
u međuvremenu Inid pohađa časove umetnosti, i kako bi ugodila Roberti ubeđuje Simora da joj pozajmi stari poster na kome se nalazi groteskna karikatura tamnoputog muškarca, koji je nekada bio promotivna fotografija restorana Kun Čiken In u kome je Simor menadžer. Tokom predavanja, Inid predstavlja poster kao socijalni komentar na temu rasizma, a Roberta je toliko impresionirana konceptom da joj kasnije nudi stipendiiju za umetnički univerzitet.
U to vreme, Inidin i Rebekin život kreću se u potpuno suprotnim pravcima. Dok Inid provodi mnogo vremena sa Simorom, Rebeka radi u restoranu brze hrane da bi skupila novac za zajednički stan. Inid odlučuje da se zaposli u bioskopu kako bi joj pomogla, ali otpuštena je nakon prvog dana. Posle velike svađe, Rebeka odustaje od potrage za stanom i dečijih snova o zajedničkom životu. Ubrzo nakon toga, Simor dobija poziv od Dejne, žene kojoj je pisao u ličnom oglasu. Inid ga ohrabruje da se upusti u vezu sa Dejnom, ali postaje ljubomorna jer Simor počinje da je izbegava, a krajem leta se potpuno udaljavaju.
Tokom izložbe u školi umetnosti, posetioci smatraju da je Inidin poster previše uvredljiv, a školski zvaničnici primoravaju Robertu da obori Inid i da joj oduzme stipendiju. Nakon toga ona odlazi kod Simora da je uteši i pod uticajem alkohola imaju vezu na veče. Ne shvatajući da veza sa Inid nema budućnost, Simor sutrdan raskida sa Dejnom, a pošto je poster sa izložbe objavljen u lokalnim novinama, Simor dobija otkaz. Rebeka otkriva Simoru da je Inid bila ta koja mu se prvi put javila na oglas i on završava u bolnici, nakon što napada njihovog priijatelja Džoša, siguran da je i on učestvovao u neslanoj šali.
Inid se na kraju prepušta fantaziji iz detinjstva da pobegne od kuće. Vidi starijeg čoveka Normana, koji je svakodnevno čekao na autobuskoj stanici koja više ne radi, kako konačno ulazi u bus. Sledećeg dana, dok Simor razgovara sa terapeutom o događajima koji su se zbili tokom leta, Inid odlazi na klupu na kojoj je Norman uvek sedeo i ulazi u autobus koji odlazi u nepoznatom pravcu.
Harabo, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2047 m.
Roadevolpi, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 842 m.
Nuevo Chamizal, Ocosingo
Nuevo Chamizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 403 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 925 m.
The Ashes
The Ashes (na engleskom doslovno: "pepeo") je trofej koji se dodjeljuje pobjednike serije utakmica test kriketa između Engleske i Australije. The Ashes drži reprezentacija koja je osvojila Test seriju, odnosno, ako je posljednji Test bio neriješen, posljednja koju a je osvojila u prethodnom Testu. Godine 2013. The Ashes drži Engleska, s obzirom da je osvojila tri serije odigrane od 2009.
Delianuova, Reggio Calabria
Delianuova je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
The Ashes
Izraz potiče od satiričnog nekrologa koji su objavile britanske novine The Sporting Times neposredno nakon australijske pobjede 1882. godine na Ovalu, prve Test pobjede na engleskom terenu. Nekrolog je utvrdio da je engleski kriket umro, i da će tijelo biti kremirano a pepeo odnesen u Australiju. Mitski pepeo se odmah počeo vezivati uz seriju 1882–83 odigranu u Australiji, prije nego što se engleski kapetan Ivo Bligh zarekao da će "vratiti taj pepeo". Engleski mediji su tada turneju prozvali pohodom za povratak Pepela.
Delianuova, Reggio Calabria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3436 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 617 m.
The Ashes
Nakon što je Engleska pobijedila dva od tri testa na turneji, mala urna je bila predana Blighu od strane melburnskiuh žena uključujući Florence Morphy, za koju se Bligh oženio tokom godine. Za sadržaj urne se tvrdi da predstavlja pepeo drvene letvice, i bio je opisivan kao "pepeo australijskog kriketa". Nije jasno da li je "mala srebrna urna" ista kao i urna od terakote koju je MCC-u predala Bligheva udovica nakon njegove smrti 1927.
Urna nikada nije bila službeni trofej serije Ashes, s obzirom da je predstavlja lični poklon Bligha. Replike urne se, međutim, često nose kao simbol pobjede od strane pobjedničkih timova Ashes serija. Od serije Ashes 1998–99, prikaz urne koju je proizvela tvrtka Waterford Crystal (poznat kao Trofej Ashes) se daje kao službeni trofej pobjednicima serije. Kojagod strana držala Ashes, urna ostaje u Muzeju MCC na Lord'su; dva puta je, međutim, bila poslana u Australiju, kao dio proslave Australijske dvjestogodišnjice 1988. godine, te tokom Ashes serije 2006–07.
Ashes serija predstavlja jedan od pet testova koji se igraju svake dvije godine pri čemu se Engleska i Australija izmjenjuju kao domaćini. U septembru 2013. Engleska drži trofej, s obzirom da je pobijedila u posljednje tri serije, uključujući seriju 2013. u Engleskoj. Rijetka ubrzana serija se igra u Australiji od novembra 2013. Ukupno je svaka zemlja osvojila 31 seriju, a pet je bilo neriješeno.
Rovinaglia, Parma
Rovinaglia je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 805 m.
Henodezoksiholinska kiselina
Henodezoksiholinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 392,572 Da.
La Soledad, Tapachula
La Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 124 m.
Lake St. Croix Beach, Minnesota
Lejk Sent Kroj Bič je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Palmito del Verde, Escuinapa
Palmito del Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Escuinapa.
Katedrala u Mainzu
Katedrala u Mainzu ili '''Katedrala sv. Martina''' (na njemačkom Mainzer Dom, Martinsdom ili - službeno - Der Hohe Dom zu Mainz) je rimokatolička katedralna crkva smještena kraj historijskog centra, odnosno glavnog trga u njemačkom gradu Mainzu. Ona predstavlja službeno sjedište biskupa Mainza.
U svom prvobitnom obliku je Katedrala bila pretežno u romaničkom stilu, ali su kasnije obnove i dograđivanja dovele do fuzije sa drugim stilovima. Sastoji se od tri broda, a posvećena je sv. Martinu iz Toursa. Istočni kor je posvećen Svetom Stjepanu.
U unutrašnjosti katedrale se nalaze grobnice i spomenici nekada moćnim izbornim kneževima-nadbiskupima Mainza, a također sadrže brojna umjetnička djela prikupljena tokom više od hiljadu godina postojanja. Katedrala također ima dvorište u kome se nalaze kipovi Svetog Bonifacija i Djevice Marije.
Njena izgradnja je započela 975. nakon što je na mjesto nadbiskupa Mainza došao Willigis. Dovršena je 1009. ali je na dan otvaranja - 29. augusta 1009. - došlo do požara u kome je teško oštećena. Willigis je smjesta naredio da počne obnova, koju je dovršio njegov nasljednik Bardo. Nakon još jednog požara je opsežnu rekonstrukciju krajem 11. vijeka proveo i rimsko-njemački car Heinrich IV. Nakon toga je obnavljana još nekoliko puta, a dva puta je bila oštećena - za vrijeme francuskih revolucionarnih ratova 1792. i savezničkog bombardiranja u drugom svjetskom ratu.
Katedrala ima veliku historijsku važnost, s obzirom da su u njoj okrunjeni mnogi monarsi.
Dinastija Lý
Dinastija Lý (nhà Lý,, kao Lee; Hán tự: 李朝, Lý Triều), ponekad poznata i kao Kasnija dinastija Lý (nhà Hậu Lý, ), bila je dinastija vijetnamskih vladara započeta 1009. kada je Lý Thái Tổ svrgnuo Raniju dinatsiju Lê (nhà Tiền Lê) a okončana 1225. kada je 8-godišnja carica Lý Chiêu Hoàng prisiljena abdicirati u korist svog supruga Trần Cảnha. Tokom njenog 216-godišnjeg postojanja, jedan od najvažnijih događaja je vladavina Lý Thánh Tônga tokom kojih je Vijetnam dobio službeno ime Đại Việt. Tokom prvih decenija dinastije, Vijetnam se uspješno odupirao nastojanjima kineske dinastije Song da okupira Vijetnam, kao i otpočeo ekspanziju na jug prema područjima tadašnje hinduističke države Champa. Kasnije je došlo do dugog perioda mira i ekonomskog razvoja, tokom koga je, s jedne strane uveden budizam kao državna religija, a s druge strane se iz Kine počeo širiti konfucijanizam, te je uvedena državna uprava i obrazovni sistem po kineskom uzoru.
Șard, Ighiu
Șard je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Ighiu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1861 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 252 m.
Don Ramón, Cazones de Herrera
Don Ramón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cazones de Herrera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Toisvesi
Toisvesi je srednje veliko jezero u sredini južne Finske] koje leži u Regiji Uusimaa.
Karakteristike
Jezero Toisvesi leži u slivu rijeke Kokemäenjoki, na nadmorskoj visini od 98 metra, sjeverno od grada Virrata. Toisvesi ima oblik slova V i prilično je izduljen, sa površinom od 29.4 km², prosječnom dubinom od 19.47 metara, i najvećom od 85 m.
Toisvesi je jedno od jezera u nizu, iznad njega su još Ähtärinjärvi i Tarjanne, a ispod Ruovesi u kog otječe.
Papinska bula
250px|desno|mini|Papinska bula pape [[Urban VIII.|Urbana VIII. iz 1637. godine zapečaćena olovnom bulom]] Papinska bula (lat. Bulla apostolica), svečana javna pisana papina okružnica. Nazvana je prema buli kojom se pečatila radi dokazivanja autentičnosti.
Šepšin
Šepšin je naselje u Gradskoj opštini Mladenovac u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2011. bilo je 736 stanovnika.
Papinska bula
Isprva su korištene za raznovrsnu javnu komunikaciju, a od 15. stoljeća rezervitrane su isključivo za službene i iznimno svečane prilike.
Šepšin
Istorija
lijevo|bezokvira Šepšin se nalazi južno od Grocke. Šepšin je svakako novije naselje. Predanje nam veli da su prvi doseljenici, kad su ovde došli, naišli na madžarske kuće. U aračkim spiskovima iz prvih desetina 19.veka pominje se Šepšin koji je 1818.g. imao 16 a 1822.g. 20 kuća. Po popisu iz 1921.g. selo je imalo 134 kuće sa 918 stanovnika. Za najstarije porodice smatraju se Krnjići-Milušići. Stara su porodica i Tinugići, od koje danas nema potomaka. Ostale su porodice doseljene i to: Ratkovići iz Lisica (Dragačevo); Janoševci od novog Pazara, koji su najpre naselili u užičkom okrugu, pa ih je otud raselio knjaz Miloš što su pljačkljli Turke; Gajići su iz Crnića odakle je pobegao njihov predak Gaja. Jeremijići su starinom od Leskovca; Ristići od Timoka. Selo ima svoju školu od 1893. godine.. (podaci krajem 1921. godine).
Demografija
U naselju Šepšin živi 673 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,8 godina (41,0 kod muškaraca i 42,7 kod žena). U naselju ima 240 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,56.
Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Literatura
Letopis period 1812—2009. godine. Sastavio od Pisanih tragova, Letopisa, po predanju mesta u Južnoj Srbiji, mesta i običaji nastanak sela ko su bili Doseljenici čime se bavili meštani
U uvodnom delu autor je dao kratak istorijski pregled ovog područja od praistorijskih vremena do stvaranje države Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Najveći prilog u ovom delu čine ,»Letopisi« i trudio se da ne propusti nijednu važnu činjenicu u prošlosti opisivanih mesta.
Sóstenes Vega, Zimapán
Sóstenes Vega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zimapán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2205 m.
Osica de Jos, Osica de Jos
Osica de Jos je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Osica de Jos.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1430 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Roagna, Cuneo
Roagna je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 197 m.
El Rodeo, Chignahuapan
El Rodeo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 127 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2415 m.
El Timbiriche, Buenavista
El Timbiriche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Buenavista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1178 m.
Porcella, Verona
Porcella je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Rubbiano, Parma
Rubbiano je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Bressler, Pennsylvania
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Rubbiano, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 461 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 164 m.
Bressler, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.437.
Guado Tufo, Roma
Guado Tufo je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 173 m.
Bicuechi, Guachochi
Bicuechi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2258 m.
Virrat
Virrat (švedski: Virdois) je grad i općina u sredini Finske od 7 280 stanovnika.
Geografske karakteristike
Virrat leži u Regiji Pirkanmaa na kanalu Herraskoski koji povezuje jezera Toisvesi i Näsijärvi, u kraju brojnih  krivudavih rijeka i jezera kojih ima više od 300, tako da ima preko 1000 km obala. Grad je udaljen 106 km sjeverno od Tamperea i 270 km od Helsinkija.
Nedaleko od centra grada sijeku se magistralne ceste 23 (Pori - Joensuu) i 66 (Orivesi - Lapua).
La Gloria, Agualeguas
La Gloria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Agualeguas.
Virrat
Historija
Općina Virrat osnovana je 1868., mjesto je 1974. dobilo status trgovišta, a nakon toga 1977. i status grada.
La Gloria, Agualeguas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 154 m.
Virrat
Historija
Za mjesto je bilo značajna izgradnja 960 metara dugog kanala Herraskoski, koji je izgrađen između 1903. - 1907.
Znamenitosti
Najveća znamenitost je njegova drvena crkva - Kustaa, podignuta 1774.
La Concha, Escuinapa
La Concha je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Escuinapa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1400 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Hacienda de Alonso, Pueblo Nuevo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1709 m.
Santa María de las Flores, Ocosingo
Santa María de las Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 404 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1059 m.
Heleritrin
Heleritrin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 348,372 Da.
Rancho Oculto, Cazones de Herrera
Rancho Oculto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cazones de Herrera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Vadenia, Tapachula
Vadenia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Roapiana, Cuneo
Roapiana je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 245 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 527 m.
Steger Aue, Bolzano
Steger Aue je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1028 m.
Potreritos, Zimapán
Potreritos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zimapán.
Țelna, Ighiu
Țelna je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Ighiu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1222 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 325 m.
Diminniti, Reggio Calabria
Diminniti je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 241 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 388 m.
San Andrés, Agualeguas
San Andrés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Agualeguas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Ikaalinen
Ikaalinen (švedski: Ikalis) je grad i općina u sredini Finske od 7 203 stanovnika.
Geografske karakteristike
Ikaalinen leži u Regiji Pirkanmaa na obali jezera Kyrösjärvi, udaljen 55 km sjeverozapadno od Tamperea i 230 km od Helsinkija.
Historija
Parohija Ikaalinen osamostalila se 1641., ruski car Aleksandar II dodjelio je 1858. istoimenom naselju status trgovišta.
Općina i trgovište ujedinili su se 1972. pod imenom - Ikaalinen, a nakon toga je 1977. to naselje dobilo status grada.
Bobu, Osica de Jos
Bobu je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Osica de Jos.
Tecualilla, Escuinapa
Tecualilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Escuinapa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1252 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Ravenden Springs, Arkansas
je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 118, što je 19 (-13,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Ahogado, Buenavista
El Ahogado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Buenavista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 709 m.
Rusino, Parma
Rusino je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 974 m.
Apaseo el Alto, Pueblo Nuevo
Apaseo el Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pueblo Nuevo.
Kyrösjärvi
Kyrösjärvi je srednje veliko jezero u sredini južne Finske koje leži u Regiji Uusimaa.
Karakteristike
Jezero Kyrösjärvi leži u slivu rijeke Kokemäenjoki, na nadmorskoj visini od 83.2 metra, kod grada Ikaalinena. Kyrösjärvi je prilično je izduljen, sa svojih 33 km, on ima površinu od 29.4 km², prosječnu dubinu od 10.38 metara, i najveću od 47 m.
El Limoncito, Ursulo Galván
El Limoncito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Ursulo Galván.
Kyrösjärvi
Karakteristike
Najveći otoci. na jezeru su Tolkien (75 ha.) i Isosaari (74 ha).
El Limoncito, Ursulo Galván
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 258 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
El Madroño, Guachochi
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2363 m.
Pelillos, Zimapán
Pelillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zimapán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2229 m.
Univerzitet u Salzburgu
Univerzitet u Salzburgu, poznat i kao Univerzitet Parisa Lodrona, je jani austrijski univerzitet u Salzburgu u istoimenoj austrijskoj saveznoj zemlji Salzburg. Univerzitet je podijeljen na četiri fakulteta; katoličko-teološki, pravni, humanistički i fakultet prirodnih nauka. Univerzitet je osnovan 1622. godine i najveći je univerzitet u saveznoj zemlji. Univerzitet je zatvoren 1810. godine i na njegovom je mjestu započeo sa radom Lyzeum, institucija slična visokoj tehničkoj školi. 1850. Lyzeum je zatvoren, a u gradu su nastavila da funkcionišu četiri zaseba fakulteta, uključujući i iste godine osnovan teološki fakultet. Univerzitet je ponovo osnovan 1962. godine, a nastava na njemu je započela 1964. godine.
Helidoninska kiselina
Helidoninska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 184,103 Da.
Concepción Villegas, San Luis de la Paz
Concepción Villegas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2009 m.
Astillero, Tapachula
Astillero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Car Go-Suzaku
Car Go-Suzaku (後朱雀天皇) bio je 69. car Japana, prema tradicionalnom popisu careva,, a koji je vladao od 1036. do 1045.
Ime je dobio po ranijem caru Suzakuu a go- (後), se doslovno prevodi kao "kasniji;" zbog toga se ponekad naziva "Kasniji car Suzaku", te, pogotovo u ranijim izvorima, "Suzaku II".
Rodio se po imenom Atsunaga-shinnō (敦良親王). Otac mu je bio car Ichijō, a majka Shōshi (ili Akiko) (藤原彰子), kćer moćnog službenika Fujiwara no Michinage (藤原道長) iz klana Fujiwara. Stariji brat i prethodnik mu je bio car Go-Ichijō. Na prijestolje je stupio nakon njegove abdikacije 1036. Umro je devet godina kasnije, a naslijedio ga je sin Go-Reizei.
Vitănești, Sârbii-Măgura
Vitănești je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Sârbii-Măgura.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2273 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Beljina (Barajevo)
Beljina je naselje u opštini Barajevo u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2011. bilo je 775 stanovnika.
Demografija
U naselju Beljina živi 686 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,9 godina (43,3 kod muškaraca i 46,5 kod žena). U naselju ima 303 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,67.
Sulejman ibn al-Hakam
Sulejman II ibn al-Hakam (ili Sulayman al-Musta'in) (? - 1016) bio je peti po redu omejadski kalif Kordobe, odnosno vladar al-Andalusa (maurska Iberija), koji je vladao u dva navrata - od 1009. do 1010. te od 1013. do 1016.
Sulejman, međutim, nije bio u stanju konsolidirati svoju vlast niti dokrajčiti Muhameda u Toledu. Muhamed je, pak, našao saveznike u vojsci slavenskih robova pod generalom al-Wahdidom, kao i barcelonskim grofom Ramonom Borrellom. U maju iste godine je najamničko-katalonska vojska zauzela i opljačkala Kordobu, a Muhamed nakratko postao kalif, prije nego što ga je al-Wahdid ubio i za kalifa ponovno postavio Hišama.
Sulejman se sa svojim pristašama povukao u Algeciras. Odatle je uz pomoć berberskih trupa godine 1013. ponovno zauzeo Kordobu i svrgnuo Hišama, koji je nedugo potom ubijen. Ponovno je postao kalif, ali je zbog brojnih ustupaka najamnicima i kršćanskim saveznicima autoritet dinastije toliko degradiran, da se njegova vlast de facto odnosilo isključivo na Kordobu. U sljedeće tri godine su tako Ziridi u Granadi formirali emirat koji će kasnije funkcionirti kao nezavisna država. Godine 1016. je na Kordobu pohod pokrenula velika berberska vojska na čelu sa Ali ibn Hammud al-Nasirom, hamudiskim guvernerom Ceute. Ona je grad osvojila 1. jula 1016. Sulejman je zarobljen i nedugo potom pogubljen.
Juan Felipe, Cerro Azul
Juan Felipe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cerro Azul.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 874 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 136 m.
Društveni ugovor
Društveni ugovor je politički i filozofski koncept kojim se objašnjava odnos između pojedinaca i vlasti. Zagovornici teorije društvenog ugovora tvrde da se pojedinci ujedinjuju u političku zajednicu na osnovu uzajamne saglasnosti i pristajanja da se pridržavaju zajedničkih pravila i da prihvate određene obaveze kako bi zaštitili sebe i jedni druge od nasilja i drugih nepravdi.
Teorije društvenog ugovora ističu da su ljudi po prirodi jednaki i da nijedan društveni zakon ne može da dovede u pitanje zakone prirode. Pošto su jednaki i slobodni, ljudi mogu da odluče na koji način će urediti međusobne odnose i uopšte kako će živeti. Oni „potpisuju ugovor“ kojim uspostavljaju društvo koje im odgovara. S obzirom na to da ugovor, kao pravni akt, mogu da potpišu samo slobodni i jednaki građani, oni samim tim činom uspostavljaju i odgovarajuće društvo — građansko društvo.