cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Valkire
Odin ih šalje na bojna polja da pokupe odabrane mrtve borce (koji su časno i hrabro poginuli). Gunn, Rota i Skuld uvijek idu u izvidnicu i odlučuju tko će poginuti. Prelijepe ratnice, često prenose Odinove poruke. Kada Valkire krenu na svojim krilatim konjima, oklopi im tako sjaje da prouzroče Auroru Borealis (sjeverno svjetlo).
El Esfuerzo, Tantima
El Esfuerzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantima.
Java (otok)
Java (ili zastarelo Jawa) je jedan od četiri glavna ostrva Indonezije (pored Sumatre, Bornea i Sulavesija, a sva četiri zajedno čine Velika sundska ostrva).
Geografija
Java se nalazi u Indijskom okeanu, južno od Bornea, a istočno od Sumatre. Otok ima 126.650 km² a s malim okolnim ostrvima i otokom Madura površina mu je 132.107 km²
Java ima oko 127 miliona (stanje 2004. godine) stanovnika, više od bilo kojeg drugog ostrva na svetu. Sa gotovo 1.000 stanovnika po kvadratnom kilometru, Java je jedno od najgušće naseljenih područja na svetu. Na Javi se nalazi i glavni grad Indonezije, Džakarta. To je grad s više od deset miliona stanovnika koji se i dalje širi prema susednim gradovima Bogor, Tangerang i Bekasi, tako da su mu stanovnici skovali od početnih slogova novo ime, "Jabotabek", koje sve učestalo koristi.
Ostrvo je izuzetno plodno. Na zapadnom delu su još samo male površine pokrivene džunglom, a prema istoku postaje sve suvlje. Sve slobodne površine su kultivisane i uzgaja se čitav niz poljoprivrednih kultura. No, prevladava uzgoj pirinča.
Priroda je na Javi vrlo raznolika. Od džungle, preko savana i močvara s mangrovama do niza vulkana od kojih su neki još aktivni i kraterskih jezera. Brojni hramovi dokaz su vrlo raznolike kulturne istorije iz pretkolonijalnog vremena. Najznačajniji su budistički hram u Borobuduru i hinduistički u Prambananu.
Pored Jakarte koja ima oko 11 miliona stanovnika, na Javi još tri grada imaju više od milion stanovnika. To su Surabaya sa oko 2,5 miliona, Bandung oko 1,7 miliona i Semarang oko 1,3 miliona.
Geologija
Java se, zajedno sa susednim sjeverozapadno smeštenim većim ostrvom Sumatrom i nizom manjih ostrva istočno od Jave nalazi uz rub jarka Sunda koji je deo subdukcijske zone severnog dela australijske tektonske ploče. To će područje - s gledišta zemljine istorije - relativno brzo nestati sa zemljine površine.
Java, koja je gotovo u celini vulkanskog porekla, je deo tzv. pacifičkog vatrenog prstena koji se nalazi uz rub čitavog Pacifika. Na ostrvu se nalazi 38 delimično ugašenih a delimično aktivnih vulkana. Broj aktivnih vulkana u Indoneziji je oko 130.
Među najpoznatije vulkane na Javi spadaju Bormo (2.329 m) i Merapi (oko 2.985 m). Merapi se smatra jednim od najopasnijih vulkana na svetu.
Pored vulkanizma, temeljem geoloških datosti često dolazi do zemljotresa. Zadnji težak zemljotres dogodio se 27. svibnja 2006. Centar se nalazio oko 25 km jugozapadno od Džakarte u dubini od oko 10 km. Glavni zemljotres, nakon kojeg je sledilo još oko 1.000 manjih, prema podacima OUNa od 5. juna 2006. poginulo je oko 5.800 a ranjeno je oko 57.800. Uništeno je ili teško oštećeno više od 130.000 kuća, a do 650.000 ljudi je ostalo bez krova nad glavom. Vulkan Merapi koji je u blizini najteže pogođenog grada Bantul, je nedeljama prie zemljotresa pojačao svoju aktivnost, a kratko nakon prvog zemljotresa izbacio je oblak plinova i pepela visok 3,5 km. U danima nakon potresa, vulkan je najmanje udvostručio svoju aktivnost.
Praistorijsko doba
Dokaz da je Java bila naseljena još u praistorijskom razdoblju je javanski čovek, podvrsta Homo ercetusa, koga je još 1891. našao holandski antropolog Eugen Dubois u provinciji Java Timur.
Pretkolonijalno razdoblje
U prvom milenijumu posle Hrista na Javi su se učvrstili budizam i hinduizam i stopili se s od ranije postojećim verovanjima tamošnjeg stanovništva. Oblikovalo se više kraljevina, od kojih su neka bila vrlo snažna. Tako je u nekom dužem razdoblju, od polovine 14. veka pa sve do početka 16. veka kraljevina Majapahit proširila svoj uticaj na celu Javu, Sumatru, Borneo, veći dio malajskog poluostrva pa sve do Timora i današnjih Filipina. Glavni grad je bio u istočnoj Javi, u okolini današnjeg grada Surabadža.
Java je imala velike koristi od kontrolisanja važnih morskih puteva prema Kini, no kulturni uticaj su imale prije svega zasade koje su došle iz Indije. Slični procesi odvijali su se i na susednoj Sumatri.
Početkom 15. veka iz indijske pokrajine Gudjarat na ostrvo dolaze muslimanski trgovci, i počinje islamizacija.
Razdoblje kolonijalizma
Istovremeno sa utvrđivanjem kolonijalne vlasti, na Javi se širi islam. Domaće stanovništvo ga je doživelo kao protivtežu evropskoj kulturi kolonizatora, što je pomoglo njegovom popularizovanju. S druge strane, Holanđani se nisu preterano trudili da hristijaniziraju Javance.
Holanđani su kao porezne izvršitelje zapošljavali Kineze, što ih je učinilo vrlo omraženim kod domaćeg stanovništva. Napetosti su rasle i između kolonijalne vlasti i Kineza, jer su vlasti doživljavale nekontrolisano useljavanje Kineza kao opasnost za svoju vlast. Rezultat takvih odnosa je bio pogrom hiljade Kineza koji se 1740. dogodio u Bataviji.
Početkom 19. veka Holandska država preuzima direktnu kontrolu nad kolonijom bez posredovanja svoje Istočnoindijske kompanije, i u suradnji sa mesnim plemstvom pojačava gospodarsko zloupotrebljavanje domaćeg stanovništva.
1825.-1830. dolazi do narodnog ustanka protiv Holanđana zbog uvođenja novih davanja koju su domaći stanovnici trebali plaćati na žetvu pirinča. Borbe su životom platili više od 200.000 Javanaca i oko 8.000 Evropljana.
1830. kolonijalna vlast umesto najma, određuje seljacima obvezu, da 1/5 svoje zemlje stave na raspolaganje vlastima i da na tom delu uzgajaju ono što im vlast propiše. Uz to, bili su obvezni 66 dana godišnje raditi za račun vlasti. U praksi, ova je obaveza seljaka prema vlasti često značajno nadilazila zvanično propisanu obvezu. Proizvodi su kasnije prevoženi u Evropi i tamo prodavani uz vrlo visok profit.
Jezik
Pored službenog indonezijskog jezika, u središnjem i istočnom delu Jave govori se javanski jezik. Na zapadnom delu Jave prevladava sundski.
Religija
Kao na Sumatri (90%), i na Javi su muslimani ogromna većina. Tokom 15. i 16. veka Java je islamizovana, tako da danas čine 91% Javanaca.
Oko 1815. Holanđani šalju po prvi put misionare na Javu. Kao posledica tih napora, mnogi Kinezi prelaze na hrišćanstvo, a uz njih i mali deo Javanaca koji u međuvremenu nisu prešli na islam.
I na Javi postoje konflikti između muslimana i hrišćanske manjine.58% javanskih muslimana izjašnjava se abanganima, što znači da šeriju razumiju simbolično-mistično, a ne kao neposredno važeći zakon.
Knocked Up
Knocked up je američka filmska komedija snimljena 2007. godine, koju je režirao, ko-producirao i napisao Judd Apatow. Na prostorima bivše Jugoslavije je distribuiran pod naslovom Zalomilo se.
Kratak sadržaj
U serdištu filmskog zapleta je lijeni Ben i ambiciozna novinarka Elison. Elison i Ben, potpuno pijani, završe u krevetu i nakon toga krene svako svojim putem. Dva mjeseca kasnije, Elison dolazi do Bena i šokira ga izjavom da je trudna. Suočena s odlukom hoće li imati dijete sama ili bolje upoznati oca, Elison odlučuje dati šansu simpatičnom, ali ne posebno odgovornom Benu koji se baš i nije planirao smiriti.
Dok se pokušavaju upoznati i ponašati kao par, imaju svojih uspona i padova, ali radosti očinjstva se polako, ali sigurno otvaraju i pred njihovim očima. Benu se s jedne strane nalaze njegovi prijatelji, koji su gotovo beskorisni, ali odani. S druge strane, on i Elison vide kako život u braku, s djecom, utiče na njenu sestru Debi, i njenog muža Pita. Njihov brak je daleko od savršenog, ali njihov pogled na njega je definitivno gorko smiješan.
Nakon obećavajućeg početka veze, Elison i Ben shvataju na težak način da baš i nisu srodne duše te prekidaju vezu. Nakon prekida, Pit i Ben odlaze na put u L- Vegas. Pod uticajem psihodeličnih gljiva shvataju šta mogu izgubiti te odluče prihvatiti odgovornost. Tokom porođaja, Elison se izvinjava Benu zbog svojih sumnji. Nakon dočeka djevojčice, par ostaje zajedno.
Var (nordijska mitologija)
Var je jedna od boginja u nordijskoj mitologiji. Opisuje se kao duh svjesnosti, od nje se ništa ne može sakriti.
Valhalla
thumb|Valhala (Max Brückner) right|thumb|Valhalla u ilustraciji islandskog rukopisa iz 17. vijeka
Valhalla (Valhall) u nordijskoj mitologiji označava Halu mrtvih heroja, ogromnu rajsku dvoranu, dvorac boga Odina. Ratnici heroji, poginuli u ratu, ovdje čekaju Ragnarok ili Sudnji dan. U trenutku Ragnaroka oni će se boriti na Odinovoj strani.
Valhala ima 540 dveri kroz koja svako jutro izlaze tisuće ratnika kako bi se borili; tako vježbaju za konačnu borbu, Ragnarök. Nakon bitke jedu meso vepra Sehrimnira koji svaku večer ponovno oživi. Koza Heidrun stoji na Valhali i hrani se lišćem i grančicama drveta koje se nazivlje Lerad; iz njena vimena teče medovina koju piju ratnici. Poslužuju ih lijepe Valkire (Valkyrje), one i biraju koji će ratnici iz borbe doći u Valhalu, naime, samo polovica palih ratnika pripada Odinu; druga polovica pripada božici Freyji. Asgard je raj ratnika i sjedište bogova. U njega vodi stotine vrata. Grede su tamo od koplja, a crepovi od štitova. Ratnici izlaze samo da bi se borili. Valhala je ogromna dvorana u kojoj stoluje Odin. Tu okuplja sve svoje ratnike na velike gozbe. Valkire ih poslužuju.
Neki od glavnih bogova poznatih iz Valhalle su nordijski bogovi Odin, Thor, Freja, Ndzkri itd...
Arroyo el Sauz, Valle de Zaragoza
Arroyo el Sauz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Valle de Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1351 m.
Vidar (nordijska mitologija)
Vidar (Vithar, Víðarr) je ličnost iz nordijske mitologije. Opisuje se kao Odinov sin poznat po svojoj šutljivosti i svojoj neustrašivoj borbi te uništenju vuka Fenrisa, pomaže bogovima kad im prijeti opasnost.
Bratto, Massa e Carrara
Bratto je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 878 m.
Opština Magdalena Contreras, Distrito Federal
Magdalena Contreras je opština u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal.
Prema proceni iz 2013. u opština je živelo 606 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2503 m.
Los Laureles Dos, Zapopan
Los Laureles Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1358 m.
Pozzengo, Alessandria
Pozzengo je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 234 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 257 m.
Vedrfolnir
200px|right|thumb|Vedrfolnir na ilustraciji islandskog rukopisa iz 17. vijeka
Vedrfolnir (Veðrfölnir, Vedfolnir ili Veðrlaufnir) je u nordijskoj mitologiji sokol koji sjedi u orlovu oku na vrhu Yggdrasila.
El Cerro Blanco, Yurécuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 217 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1713 m.
Los Lázaro, Tamazunchale
Los Lázaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Champagné-Saint-Hilaire
Šampanje Sent Iler je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Vijena koja pripada prefekturi Monmorijon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 821 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 46,36 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 194 metara (maksimalnoj 195 m, a minimalnoj 99 m).
Boca, Samarinești
Boca je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Samarinești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 282 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
Purinski metabolizam
Mnogi organizmi imaju metaboličke puteve za sintezu i razlaganje purina.
Pearl, Illinois
Perl je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Purinski metabolizam
Biosinteza
thumb|float|400px| IMP sinteza. Boje su korištene na sledeći način: enzimi, <span style="color: rgb(219,155,36);">koenzimi , <span style="color: rgb(151,149,45);">imena supstrata , <span style="color: rgb(227,13,196);">metalni joni , <span style="color: rgb(128,0,0);">neorganski molekuli
Purini se biološki sintetišu kao nukleotidi, i posebno kao ribotidi, i.e baze vezane za ribozu 5-fosfat. Ključni regulatorni korak je proizvodnja 5-fosfo-α- D -ribozil 1-pirofosfata (PRPP) posredstvom PRPP sintetaze, koja se aktivira neorganskim fosfatom, a deaktivira purinskim ribonukleotidima. Ovaj stepen nije specifičan za sintezu purina. PRPP se takođe koriste u pirimidinskoj sintezi i selvidž putu. Prvi usmereni korak je reakcija PRPP, glutamina i vode do 5'-fosforibozilamina, glutamina, i pirofosfata - koji katalizuje pirofosfat amidotransferaza, koju aktivira PRPP, a inhibiraju AMP, GMP i IMP.
Pearl, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 138, što je 49 (-26,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Purinski metabolizam
Biosinteza
Adenin i guanin su derivati nukleotida inozin monofosfat (IMP), koji je prvo jedinjenje na putu koje ima kompletno formirani purinski prsten.
Inozin monofosfat se sintetiše počevši od riboza-fosfata putem kompleksnog sintetičkog puta. Postoji više mogućih izvora atoma ugljenika i azota purinskog prstena, 5 i 4 respektivno. Aminokiselina glicin daje sve svoje atome ugljenika (2) i azota (1). Dodatni atomi azota potiču od glutamina (2) i asparaginske kiseline (1), a dodatni atomi ugljenika sa formil grupe (2), koji se prenose sa koenzima tetrahidrofolata kao 10-formiltetrahidrofolat, i atomi ugljenika sa bikarbonata (1). Formil grupe formiraju ugljenik-2 i ugljenik-8 purinskog prstena.
Degradacija
Purini se metabolizuju posredstvom nekoliko enzima:
Historija modernog Sarajeva
Historija modernog Sarajeva počinje od proglašenja nezavisnosti Bosne i Hercegovine od Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije, 1. marta 1992. godine. Sarajevo je postalo glavni grad nove države. 5. aprila su se održali masovni antiratni protesti i taj dan se obično uzima kao početak rata. Snajperista sa obližnjeg nebodera je tada ubio prvu znvaničnu žrtvu rata, Suadu Dilberović koja je učestvovala na protestima.
Opsada sarajeva
Tri godine koje su uslijedile, stavile su Sarajevo pod opsadu koja je trajala 1.425 dana i smatra se najdužom opsadom u historiji (pogledajte: Opsada Sarajeva). Grad je ostao bez struje, grijanja, vode, lijekova i ostalih medicinskih potrepština. Tokom opsade, srpske snage su, sa okolnim planina, granatirale gradske vojne ciljeve. Prosječno je ispaljivano 329 granata dnevno na Sarajevo, a najviše je ispaljeno 22. jula 1993. godine - čak 3.777 granata tokom zestokih borbi toga dana.
Osim potpunog uništenja ekonomije i politike grada, uništeni su i objekti od velikog kulturnog značaja. Mjesta kao Gazi Husrev-begova džamija, katolička katedrala ili jevrejsko groblje su granatirani i u manjoj ili večoj mjeri oštećeni, dok su objekti kao Vijećnica i Olimpijski muzej totalno uništeni. Srpske snage su granatama zapalile Nacionalnu i Univerzitetsku biblioteku dok su gadjale Muslimanske snage stacionirane u neposrednoj blizini, glavni Bošnjački kulturni centar na Balkanu kao i mnoge druge značajne kulturne objekte koji su sluzeni kao stitovi Muslimanskih snaga. U opsadi je uništeno oko 700 rukopisa, vrijedna Inkunabula kao i jedinstvena kolekcija bosanskih publikacija, nekih još iz vremena bosanskog kulturnog preporoda iz 19. vijeka. Biblioteke širom svijeta su surađivale kako bi vratile bar dio izgubljenog, kroz donacije u vidu elektronskih tekstova, na taj način obnavljajući elektronsku kolekciju Biblioteke.
Procjenjuje se da je tokom rata u Bosni i Hercegovini stradalo oko 12000 ljudi i još oko 50000 ranjeno. Poslije potpisivanja Dejtonskog sporazuma i perioda stabilizacije države i grada, Bosanskohercegovačka vlast je odredila 29. februar 1996. kao službeni datum prestanka opsade.
Poslijeratni period
Zahvaljujući inostranoj pomoći i domaćem radu, grad se počeo polahko oporavljati. 2003. godine, praktično da nije bilo ruševina u gradu i rupe od granata su postale rijetkost. Sarajevo je opet postao centar međunarodnih zbivanja, kao što je izuzetno uspješan filmski festival, Sarajevo Film Festival i Sarajevo je opet ponudilo da bude grad - domaćin Zimskim olimpijskim igrama.
Danas je Sarajevo jedan od gradova sa najbržim razvojem u regiji. Veliki broj različitih modernih zgrada je izgrađen ili je gradnja još uvijek u toku. Jedan od takvih je nedavno izgrađeni Bosmal City Centar, koji predstavlja najvisočiju zgradu na Balkanu. Pri kraju je i rekonstrukcija zgrade Vijeća ministara BiH koja je oštećena u ratu, a također se gradi Avazov Twist Tower, koji će biti jedna od najvisočijih zgrada u Evropi. nedavno je završena izgradnja autoputa koji povezuje Visoko sa Sarajevom. Sarajevo se nada kontinuiranom razvoju grada i stalnom povećanju stanovništva. Ako se nastavi izgradnja i razvoj ovim tempom, Sarajevo će uskoro vratiti prijeratno stanovništvo (mada neki stručnjaci procjenjuju da je trenutni broj stanovnika veći od od onog prijeratnog, ponajviše zbog doseljavanja stanovništva iz ruralnih dijelova države). Predviđa se da će, do kraja prve polovine 21. vijeka imati preko milion stanovnika što je dvostruko više nego sada. Cilj grada je da ponovo ugosti Zimske olimpijske igre 2014., ili bar 2018. ili 2022. godine
Prizren
Prizren grad je koji se nalazi na jugu Kosova. Sedište je istoimene opštine i Prizrenskog okruga.
Prizren se nalazi na padinama Šar planine, u blizini granice s Albanijom i Makedonijom (na 42,23° SGŠ, 20,74° IGD ). Čuven je po velikom broju istorijskih crkava i starih džamija. Većina stanovništva su Albanci, a postoji i velika Bošnjačka zajednica u gradu.
Antički period
Poznat u antičko vreme kao grad Theranda,(lat.raskrsnica) grad se razvijao između VI i IX veka (grad je utvrđen na brdu, sa podgrađem i manjom naseobinom oko bazilike na čijim ostacimaa je kasnije podignuta crkva Bogorodica Ljeviška).Iz turskog perioda starom utvrđenom gradu na brdu ostao je naziv Kaljaja-(ar.tvrđava).
Srednjovekovni period
thumb|right|Prizrenska tvrđava.
Od 1275. godine Prizren pripada srpskoj srednjovekovnoj državi i postaje privredno i duhovno središte. Grad na Bistrici ekonomski jača naročito u vreme kralja Milutina, cara Dušana i cara Uroša. U to vreme Prizren kuje i svoj novac. Iz tog perioda su najznačajniji istorijski spomenice srpske srednjovekovne baštine crkva Bogorodica Ljeviška i manastirski kompleks Sveti Arhangeli, zadužbina cara Dušana. Povremeno je Prizren bio i prestonica careva Dušana i Uroša. U to vreme u Prizrenu se naseljavaju trgovci iz Dubrovnika i Kotora i tu se počinju organizovati poznati sajmovi (panađuri), u dane velikih verskih praznika. Prizrenskim gradom upravljao je srpski kefaliija, dok je trgom upravljao knez koji je po pravilu bio iz primorskih gradova Dubrovnika i Kotora. Srednjovekovno prizrensko stanovništvo bilo je raznorodno i pored Srba su ga činili i Arbanasi, Grci, Vlasi, Dubrovčani, Korčulani, Splićani, Zadrani, Mlečani i Sasi. Oni su obično živeli u kolonijama. Najveću koloniju su sačinjavali Dubrovčani. Putopisci toga vremena Prizren nazivaju „carski grad“ i „carska prestonica“, a u narodnim epskim pesmama navodi se kao „srpski Carigrad“.
Posle smrti cara Dušana Prizrenom je ovladao kralj Vukašin i držao ga od 1362. do 1371. godine. Kraljević Marko je vladao Prizrenom do 1372, a Balšići od 1372. do 1376. godine i već od tada počinje opadanje Prizrena i pominje se 1433. među napuštenim trgovačkim mestima.
Otomanski period
thumb|Sinan pašina džamija
Za vrijeme Osmanlijskog carstva Prizren je bio kulturni i administrativni centar šire regije. Pretpostavlja se da je Prizren pao pod tursku vlast između 1455 i 1459. godine. U periodu turske vlasti Prizren dobija novu urbanu strukturu formiranjem čaršija i mahala i izgradnjom monumentalnih islamskih građavina (Sinan pašina džamija, Mehmed pašina džamija, Amam, Sahat kula, Kameni most i dr). Prizren je bio važno islamsko sedište i u njemu su podignute brojne džamije, tekije, turbeta i medrese. Tokom ovog perioda neke od srednjovekovnih crkava su pretvorene u džamije. Tako je crkva Bogorodice Ljeviške pretvorena u džamiju a manastir Svetih Arhangela je razgrađen i od tog kamena sagrađena je Sinan pašina džamija. U Prizrenu je bilo razvijeno prepisivanje arapskih, persijskih i turskih dela sa književnim i naučnim sadržajem.
Vör
Vör je drevna nordijska boginja. Svjedok je pri davanju prisega i kažnjava one koji se ne drže svoje prisege, uključujući i bračne zavjete.
Prizren
Otomanski period
Krajem 19. veka, Prizren postaje središtem albanskog narodnog preporoda. 10. juna 1878. godine na skupu Albanaca sa Kosova i severne Albanije u Prizrenu je osnovana Prizrenska liga, čiji je cilj bio borba za autonomiju i ujedinjenje Albanaca u jedan veliki albanski vilajet. Zahteve prizrenske podržali su i prizrenski Srbi. Prvih godina 20. veka umnožavaju se pobune Albanaca, usmerene na dobijanje autonomije u okviru Turske carevine.
Balkanski rat
thumb|right|Zgrada u kojoj je osnovana [[Prizrenska liga.]]
Srpska vojska je zauzela grad Prizren u prvom balkanskom ratu 1912. godine i zavela represivne mere nad civilnim stanovništvom. Prema neimenovanom mađarskom izveštaju, srpski odredi su provaljivali po kućama, pljačkajući, vršeći nasilja i ubijajući. Leševi su ležali na ulicama, a prema izjavama očevidaca tih dana je oko Prizrena bilo oko 1.500 leševa Albanaca. Stranim novinarima nije bilo dopušteno da idu u Prizren. Nakon dejstava srpske vojske i paravojnih jedinica, Prizren je postao jedan od najviše razorenih gradova Kosovskog vilajeta i stanovništvo ga je prozvalo "Kraljevstvo Smrti".
Procenjuje se da je 5.000 Albanaca ubijeno na području Prizrena. Nakon svega, general Božidar Janković je primorao albanske glavare Prizrena da potpišu izjavu zahvalnosti srpskom kralju Petru za njihovo oslobođenje. Posle balkanskih ratova Prizren ulazi u sastav Srbije.
Filogenetsko stablo
Izvori podataka i njihovo interpretiranje
Filogenetska stabla danas se grade uglavnom na analizi segmenata gena pojedinih vrsta. Pri tome se izračunavaju dužine pojedinih segmenata istog gena (ili eventualno istih gena) određene vrste i koriste se sličnosti i razlike za izgradnju stabla. Vrste čiji su segmenti slični, verovatno se na stablu nalaze bliže od onih, kod kojih se iste sekvence jako razlikuju. Kako kompleksnost izračuna takvih stabala sa brojem segmenata eksponencijalno raste, za generisanje stabala koristi se heuristika. U standardne metode molekularno filogenetičke konstrukcije stabla spada više matematičko-statističkih metoda.
Prizren
Jugoslovenski period
Tokom prvog svetskog rata Prizren i njegova okolina bili su pod bugarskom okupacijom sve do priključenja Kraljevini SHS 1918. godine. Po priključenju Kraljevini SHS 1918. Prizren postaje sedište okruga i njemu se obrazuju Okružni sud. U ovom periodu u Prizrenu se otvaraju prve fabrike i osnivaju prva sportska društva.
Montepegli, Genoa
Montepegli je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
El Guayabal, Tlapehuala
El Guayabal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlapehuala.
Montepegli, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
Filogenetsko stablo
Izvori podataka i njihovo interpretiranje
Cilj izrade filogenetskog stabla je što detaljnije objašnjenje evolucije. Danas je poznato, da se geni nisu razvijali ravnomjerno. Neki geni koji se danas nalaze kod čovjeka, imaju zajedničkog pretka samo sa čimpanzama, dok se neki drugi pojavljuju kod svih sisara, i tome slično.
Londonderry (otok)
Londonderry (španjolski: Isla Londonderry) je otok u Ahipelagu Ognjena zemlja, na jugu Južne Amerike.
Filogenetsko stablo
Izvori podataka i njihovo interpretiranje
Zbog toga može da se dogodi, da filogenetske analize različitih gena iste vrste rezultiraju različitim filogenetskim stablima od kojih je svako korektno. Kako bi se utvrdio razvojni niz kao i grananja u evoluciji pojedinih vrsta, neophodno je ispitivanje različitih segmenata gena. Osim toga, u interpretaciji treba uzeti u obzir kako rezultate klasične filogeneze tako i morfološka obeležja.
El Guayabal, Tlapehuala
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 565 m.
Prizren
Jugoslovenski period
Posle aprilskog sloma Kraljevine Jugoslavije 1941. godine i okupacije, Prizren ulazi u sastav italijanske Velike Albanije. Za vreme okupacije 1941-1944 dolazi do iseljavanja srpskog življa. Po oslobađanju Prizrena 17. novembra 1944. godine, on postaje središte autonomne oblasti Kosovo i Metohija, koje će kasnije biti premešteno u Prištinu.
Londonderry (otok)
Geografske karakteristike
Otok administrativno podpada pod Čileansku regiju Magallanes y Antártica Chilena (Provincija Magallanes).
Londonderry leži na jugu u Kanalu Beagle, udaljen 120 km od južnoameričkog kontinenta.
Otok je relativno mali - površina mu iznosi 643 km², dobro je razveden - obala mu je duga 402 km i brdovit, najviša planina visoka je 914 metara.
Prizren
Kosovski rat
thumb|right|Pravoslavna crkva u Prizrenu, srušena tokom nemira [[2004.]]
Nakon povlačenja srpskih snaga u junu 1999. došlo je do paljenja srpskih kuća i odmazde nad preostalim prizrenskim Srbima. Srpski verski objekti su posebno stradali tokom nemira na Kosovu 2004. godine. U tim neredima stradali su manastirski kompleks Sveti Arhangeli, saborna crkva u Prizrenu kao i crkva Bogorodice Ljeviške.
Naseljena mjesta
Atmađa, Belobrod, Biluša, Bljač, {Bogoševce}, Brezna, Brodosavce, Brut, Buzec, Buča, Veleža, Vlašnja, {Vrbičane}, Vrbnica, Gornja Srbica, {Gornje Ljubinje}, {Gornje Selo}, Gorožup, Graždanik, Grnčare, Dedaj, Dobrušte, Dojnice, Donja Srbica, {Donje Ljubinje}, {Drajčići}, Dušanovo, Đonaj, {Živinjane}, Žur, Zaplužje, Zgatar, Zjum Opoljski, Zjum Has, Zojić, Zrze, {Jablanica}, Ješkovo, Kabaš, Kabaš Has, Kapra, Karašinđerđ, Kobanja, Kojuš, Koriša, Kosovce, {Krajići}, Krajk, Kuklibeg, Kukovce, Kušnin, Kuštendil, Landovica, Lez, Leskovac, {Lokvica}, Ljubižda, Ljubižda Has, Ljubičevo, Ljukinaj, Ljutoglav, Mazrek, Mala Kruša, Mamuša, {Manastirica}, Medvece, {Milačići}, Miljaj, Muradem, {Mušnikovo}, Našec, {Nebregošte}, Nova Šumadija, Novake, Novo Selo, {Pejčići}, Petrovo Selo, Pirane, Plava, Plajnik, Planeja, {Planjane}, Poslište, {Pousko}, Prizren, Randubrava, {Račići}, Rence, {Rečane}, Romaja, Skorobište, Smać, {Sredska*}, {Stajkovce}, {Stružje}, Trepetinca, Tupec, Hoča Zagradska, Caparce, Šajinovac, Škoza i Špinadija. Napomena:{u zagradi}, naselja u slivu Bistrice (u Sredačkoj župi)
Naselja u podnožju Šar Planine: Bаćkа, Brоd, Vrаništе, Glоbоčicа, Gоrnjа Rаpčа, Gоrnji Krstаc, Dikаncе, Dоnjа Rаpčа, Dоnji Krstаc, Drаgаš, Zli Pоtоk, Krušеvо, Kukulјаnе, Lеštаnе, Ljubоvištе, Мlikе, Оrćušа, Rаdеšа i Rеstеlicа.
Stanovništvo
Demografska situacija opštine Prizren poslednjih godina (svi podaci su procene):
5-Bromo-4-hloro-3-indolil fosfat
5-Bromo-4-hloro-3-indolil fosfat je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 326,468 Da.
Agua Clara, Zapopan
Agua Clara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1609 m.
Sun, Louisiana
San je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 470, što je 1 (-0,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rancho Varela, Tijuana
Rancho Varela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Harmonville
Armonvil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Nefšato.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 185 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12,23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,13 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 313 metara (maksimalnoj 398 m, a minimalnoj 295 m).
Solinga, Pavia
Solinga je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 256 m.
Koncert (razvrstavanje)
Koncert se odnosi na:
Neuhausen/Erzgeb.
Hojhauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Srednja Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.111 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14522400.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Srednja Saksonija Hojhauzen se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Srednja Saksonija. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 661 metra. Površina opštine iznosi 48,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.111 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 65 stanovnika/km².
Il ferroviere
Il ferroviere je italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1956. u režiji Pietra Germija. Po žanru je drama, a u njemu Fermi nastupa u naslovnoj ulozi, kao strojovođa Andrea Marocci, koji se nakon 30-godišnje karijere suočava sa ozbiljnim iskušenjima kako na profesionalnom planu, tako i u porodičnom životu. Il ferroviere je film koji se često navodi kao jedno od posljednjih ostvarenja italijanskog neorealizma, odnosno socijalno angažirani film čiji su autori prepoznali promjene koje je Italiji tada počeo donositi ekonomski bum, pa je tako veliki naglasak u priči stavljen na sukob starijh konzervativnih generacija koje predstavlja naslovni junak i mlađih generacija koje predstavljaju njegova djeca. Sylva Koscina, koja u filmu tumači protagonistovu kćer, zahvaljujući filmu je postala velika zvijezda.
Opština Melchor Ocampo, México
Melchor Ocampo je opština u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4604 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2270 m.
Waldmichen
Njezine sluge su zečevi od kojih su dva držala rubove Freyinog ogrtača, a dva su joj osvjetljavala put svijećama. Imala je mlin u kojem je mogla stare žene i muškarce ponovo pretvoriti u mlade.
Opština Gepiu, Bihor
Gepiu je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 110 m.
Banja Klokot
Banja Klokot sa Klokotom su neodvojivi delovi naselja u opštini Vitina, Kosovo i Metohija, Republika Srbija. Od 1999. godine uglavnom prostor oko banje zauzeli su Albanci.
Geografija
Klokot banja sa Klokotom su neodvojivi delovi naselja u opštini Vitina, Kosovo i Metohija, Republika Srbija. Klokot banja se nalazi na 15 kilometara jugozapadno od Gnjilana i isto koliko istočno od Uroševca. Od Vitine je 6 kilometara sever-severoistočno.
Termalni izvori
Ima nekoliko termalnih izvora čija se temperatura kreće od 16 do 32 °C, pa i do 50 °C. Stara banja je imala 200 kada i dva bazena za po 50 osoba u jednoj smeni, a sada su kapaciteti duplo veći, sa izgradnjom privatnog hotela sa stacionarom i bazenima. Voda iz banje se flašira i prodaje i ima više manjih privatnih pogona, pored većeg nekada društvenog pogona, kao što su Akvasana, vlasništvo Spasić Srećka, Jeta, Uje i mir, vlasnik privatnog preduzeća Šendi iz Kačanika sa pogonom u Klokotu.
Thermalbad Wiesenbad
Termalbad Visenbad je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Ercgebirge. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.638 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14521630.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ercgebirge Termalbad Visenbad se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Ercgebirge. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 418 metara. Površina opštine iznosi 24,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.638 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 151 stanovnika/km².
Pisciotta, Salerno
Pisciotta je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 750 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 192 m.
La Travesía, Pihuamo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 534 m.
Elqui (rijeka)
Elqui (španjolski: Río Elqui) je rijeka na sjeveru Čilea duga 75 km, koja oplakuje sušnu Regiju Coquimbo.
Hidrologija
Elqui se formira od sutokom dvije glavne pritoke; Turbio i Claro na nadmorskoj visini od 815, kod grada Vicuñe. Danas se na tom mjestu nalazi akumulaciono jezero Puciaro.
Lijeva pritoka Turbio, ima sliv od 3.895 km², i prosječni protok od 6,48 m³/s, a desna Claro, sliv od 1.515 km², i protok od 3,9 m m³/s. Obadvije izviru u planinama Anda.
Od akumulacionog jezera rijeka teče prema zapadu, do ušća kod La Serene u Zaljev Coquimbo.
Sliv rijeke velik je 9.826 km² i proteže se po Rediji Coquimbo.
Prosječna količina padavina je mala (120 mm) i vrlo neujednačena po godinima, sa jasnim gradijentom nadmorske visine od svega 83 mm na obali do 200 mm na 3 750 m. n. s., prema statističkim podacima posljednjih 50 godina.
Prosječni nagib sliva rijeke i njenih pritoka je vrlo strm, u manje od 150 km zračne linije, od 0 m. n. s. na ušću kod La Serene do 4.800 m. n. s. u planinama Anda kod argenitske granice.
Dolina rijeke u svom donjem dijelu na južnom rubu Atacame danas je poznat vinogradarski kraj.
La Cañada, Valle de Zaragoza
La Cañada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Valle de Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1428 m.
Misija Hidra
Vinston Čerčil je januara 1942. godine odobrio slanje dve misije u Jugoslaviju pod šifrovanim imenima Hidra i Hena.
Väinämöinen
200px|right|thumb|Väinämöinen na ilustraciji Kalevale iz 1896. godine
Misija Hidra
thumb|Britanska podmornica [[HMS Thorn kojom je stigla misija.]]
Väinämöinen
Väinämöinen je ličnost iz finske mitologije.
Opisuje se kao sin glavne boginje Luonnotar. Posjedovao je golemu mudrost već u samom trenutku rođenja, jer bio je u majčinoj rodnici 30 godina. Njegova potraga za ženom dovodi Kalevalu u prijateljske, ali zatim neprijateljske odnose sa tamnom prijetećom zemljom na sjeveru zvanom Pohjola.
Misija Hidra
Aterton je radio u Beogradu deset godina pre rata kao slobodni novinar, a kasnije kao odgovorni urednik lista Južnoslovenski glasnik (South Slav Herald). Bio je oženjen jednom Muslimankom iz Sarajeva. Nakon bekstva ispred Nemaca iz Jugoslavije, prijavio se kao dobrovoljac britanskoj S. O. E. (Special Operations Executive).
Ni pre, ni tokom svog boravka u Foči, misija "Hidra" nije uspela da uspostavi radio-kontakt sa bazom u Kairu, verovatno usled kvara na uređajima.
U Foči su članovi misije stupili u kontakt sa generalom kraljevske jugoslovenske vojske Ljubom Novakovićem, koji je imao ambiciju da organizuje sopstvene grupe otpora i nudio saradnju partizanima.
Trojica članova misije iznenadno su napustila Foču 15. aprila zajedno sa generalom Novakovićem bez ikakve najave. General Novaković i kapetan Nedeljković kasnije su stigli na teritoriju koju su kontrolisali Mihailovićevi odredi, a Atertonu i Donovanu izgubio se svaki trag.
16. aprila, Tito je poslao poruku Đilasu, delegatu Vrhovnog štaba pri Glavnom štabu za Crnu Goru i Boku:
Jedanaestog maja major Zaharije Ostojić načelnik štaba Isturenog odeljenja Mihailovićeve Vrnovne komande, poslao je sledeću poruku Mihailoviću:
Mihailovićevo prvo reagovanje na ove događaje bilo je da, kao pronicljiv propagandni potez, natukne Londonu da su članove britanske grupe ubili partizani. On je ovo izjavio u jednoj poruci, datiranoj 27. maja, u trenutku kada su on i britanske vojne vlasti u Kairu imale razloga da veruju da je Aterton bio živ. Na kraju ove poruke Mihailović je obznanio da je on, zbog ovih ubistava, "objavio otvoren rat svim partizanima".
Brojni listovi i radio-stanice prihvatili su ovu vest u ovom obliku i plasirali je u javnost.
Na podsticaj Bila Hadsona, šefa britanske misije u Mihailovićevom štabu, a pod pritiskom Londona, Mihailović je 20. juna naredio zvaničnu istragu o sudbini Atertonove misije, s tim da je sprovede jedan žandarmerijski oficir u njegovoj komandi, kapetan Uzelac. Kratak pregled rezultata ovog istraživanja Hadson je poslao Kairu. Prema ovoj poruci, Aterton i njegova grupa pobegli su iz Foče noću 15. aprila "u pratnji četničkog vođe Spasoja Dakića".
Usled članaka u štampi i vesti na radiju, partizanski štab bio je ubeđen da Britanci drže partizane odgovornim za Atertonovu smrt. Major Bil Dikin, šef S. O. E. misije Tipikal (Typical), koji je u Titov štab stigao 28. maja 1943, vrlo brzo bio je suočen sa ovim pitanjem.
Na posleratnom suđenju generalu Mihailoviću je utvrđeno da su Atertona ubili četnici:
Novi Zeland (kolonija)
Kolonija Novi Zeland (engleski: Colony of New Zealand) je bio naziv za britansku koloniju koja je od 1841. do 1907. godine postojala na teritoriju Novog Zelanda. Isprva krunska kolonija na čelu s guvernerom kojeg je imanovalo Ujedinjeno Kraljevstvo, Novi Zeland je 1853. godine dobio samoupravu, a 1907. godine je postao dominion.
Nakon što je kapetan William Hobson u siječnju 1840. godine iz Syndeyja proglasio suverenitet nad Novim Zelandom, uputio se na put iz Australije te je, 1. veljače iste godine, ponovio taj proglas na samom otoku. Nekoliko dana kasnije, točnije 6. veljače, potpisan je i sporazum iz Waitangija, a Hobson je u svibnju iste godine ponovo proglasio britansku kontrolu nad otokom. Isprva je Novi Zeland bio dio kolonije Novi Južni Wales, međutim Kruna je 16. studenog 1840. godine izdala Povelju o uspostavi kolonije Novi Zeland, koja je na snagu stupila 1. srpnja 1841., kada je Novi Zeland formalno postao samostalna krunska kolonija. Hobson je postao guverner, a došlo je i do uspostave Izvršnog (kojeg su sačinjavali državni odvjetnik, kolonijalni tajnik i kolonijalni rizničar) i Zakonodavnog vijeća (koje su sačinjavali guverner, Izvršno vijeće i tri suca mira koje je imenovao guverner), koji su asistirali guveneru. Krunska kolonija bila je podijeljena na tri provincije.
Razvojem kolonije i osnivanjem novih europskih naselja, jačali su zahtjevi za formiranjem samouprave na Novom Zelandu. Prvi Ustavni zakon o Novom Zelandu donesen je 1846. godine, međutim guverner George Grey se oštro usprotivio predloženoj podjeli na europske i maorske okruge tako da je taj zakon suspendiran na ukupno šest godine, prije nego je 1852. godine donesen novi; jedina odredba koja je stupila na snagu bila je ona o uspostavi provincija na Novom Zelandu. Donošenjem drugog Ustavnog zakona, Novi Zeland je konačno dobio centralni, ustavni zakon koji je regulirao kolonijalno uređenje; uspostavljena je Opća skupština, koja se sastojala od Zakonodavnog vijeća i Predstavničkog doma, a prvi saziv otvoren je 24. svibnja 1854. godine. Ubrzo je došlo do sve većih zahtjeva za formiranjem odgovorne vlade, što je konačno najavljeno 1855. godine. Guverner je Henryju Sewellu povjerio formiranje vlade, koja je 1856. godine konačno i potvrđena. Sewell je de facto postao prvi premijer (tada kolonijalni tajnik), međutim njegova vlada je brzo oborena, a njegovo je mjesto preuzeo William Fox.
Uz brojne promjene u izvršnoj vlasti, kolonijalni Novi Zeland je nastavio postojati sve do 26. rujna 1907. godine, kada je kralj Edward VII. istom dodijelio status dominiona. Iako je to bio put prema potpunoj nezavisnosti Novog Zelanda, promjena statusa iz kolonije u dominion bila je čisto simbolična, a puna nezavisnost ostvarena je tek nakon Drugog svjetskog rata.
Kolonija Novi Zeland je isprva koristila Union Jack kao svoju službenu zastavu, dok je službeni grb bio onaj britanski. Promjene su se počele odvijati nakon donošenja Zakona o kolonijalnoj mornarici 1865. godine, koji je zahtijevao da sve kolonijalne brodice viju mornaričke plave zastave s kolonijalnim grbom. Kako Novi Zeland nije imao nikakav grb, na zastavu su dodana crvena slova "NZ" kako bi se napravila distinkcija. Godine 1869., mornarički časnik Albert Hastings Markham je tadašnjem guverneru Bowenu predstavio prijedlog novozelandske zastave, koju su isprva koristili samo vladini brodovi, ali je nakon porasta nacionalne svijesti nakon Drugog burskog rata 1902. godine usvojena kao de facto državna zastava. Kako bi se razriješila situacija oko zastave, Edward VII. je 1902. godine potvrdio povelju kojom je Markhamov prijedlog postao službena zastava.
Nordijski vilenjaci
Vilenjaci u nordijskoj mitologiji dolaze u dva glavna oblika: Ljossalfi i Swartalfi.
Ljossalfi (svijetli vilenjaci), žive u Ljossalfsheimu - domu "svjetlih" vilenjaka. Njihov vladar je bog Frey, oni su duhovi koji pomažu.
Swartalfi (crni vilenjaci), žive u Swartalfsheimu - dom "tamnih" vilenjaka, koji se proteže od Midgarda do Helheima. Swartalfi su vješti obrtnici i izrađuju mnoga zadivljujuća blaga. Njihova koža poprima crnu boju od čađe koja nastaje od vatre ugljena koji koriste u svojim kovačnicama, zato ih i nazivaju Crni vilenjaci. Među njih spadaju i Tamni vilenjaci koji žive u Midgardu, mogu i pomagati i odmagati, zavisno o tome kako su raspoloženi.
Opština Miguel Hidalgo, Distrito Federal
Miguel Hidalgo je opština u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2273 m.
Filozofija fizike
U filozofiji filozofija fizike proučava temeljna filozofska pitanja moderne fizike, proučavanje materije i energije te njihovu Interakciju. Filozofija fizike počinje promišljajući o osnovnim metafizičkim i epistemološkiml pitanjima koja postavlja fizika: uzročnost, determinizam i prirodda fizičkih zakona. Potom se okreće pitanjima vezanim uz važne teme suvremene fizike:
Prije nekoliko vijekova, proučavanje slučajnosti i temeljne prirode svemira, vremena, materije i univerzuma je bilo dio metafizike. Danas je filozofija fizike u svojoj biti dio filozofije nauke.
Filogenija životinja
Predačke eukariotske linije koje se mogu smatrati životinjama su postojale još u prekambrijumu, pre oko 700 miliona godina. Neki autori smatraju da se postanak prve životinjske ćelije desio pre oko milijardu godina. Velike morfološke razlike koje su prisutne između današnjih grupa su se pojavile još u kambrijumu, ili u Vendskoj periodi, Edijakara epohi. Tada su verovatno bile prisutne sledeće grupe životinja: sunđeri, žarnjaci, mekušci, člankoviti crvi (anelide), zglavkari. Prisustvo morfološki izvedenijih grupa, poput mekušaca, anelida i zglavkara ukazuje na pozamašan evolucioni hod i diferencijaciju životinja u prekambrijumu.
Carstvo životinja je na osnovu plana građe tela podeljeno na tridesetak tipova (filuma) - podelu videti na posebnoj strani. Tradicionalno shvatanje evolucionih odnosa i filogenije unutar carstva životinja je bilo uveliko bazirano na:
Novijim filogenetskim istraživanjima se ustanovilo da su pojedini morfološki i embriološki karakteri u poređenju sa pojedinim genetičkim informacijama evoluciono nestabilniji (labilniji). Tradicionalni pogledi na filogeniju životinja počinju da bivaju uzdrmavani novim pogledima od kraja 80-ih godina prošlog veka naovamo.
I prema tradicionalnim i prema savremenim hipotezama, životinje (Metazoa) su monofiletska grupa. Postoje kako morfološke sinapomorfne karakteristike životinja (višećelijska građa, prisustvo ekstracelularnog matriksa, spermatozoidi), tako i sličnosti u sekvenci rDNK gena, gena za proteine toplotnog šoka, gena za elongacione faktore i dr. Sestrinska grupa, od koje su verovatno nastali prvi predstavnici višećelijskih životinja su hoanoflagelate.
[[Datoteka:Metazoan phylogeny.PNG|thumb|right|380px|Kladogram filogenetskih odnosa među životinjama
1 - Životinje (Metazoa)
2 - Bilateria/Triploblastica
3 - Deuterostomia
4 - Lophotrochozoa
5 - Ecdysozoa
6 - Ambulacraria
7 - Platyzoa
8 - Panarthropoda
9 - Nematoida
10- Scalidophora ]]
Filogenetski primitivne grupe
Tokom evolucije, unutar životinja morfološki i genetički su se definisale pojedine veće i manje grupe. Na jednoj strani se nalaze filogenetski primitivnije životinje sa dva embriološka (klicina) lista - tzv. Diploblastica, u koje se svrstavaju sunđeri, žarnjaci, rebronoše i plakozoe. Grupa Diploblastica je parafiletska, svi navedeni filumi životinja su grane koje se sukcesivno odvajaju sa stabla Metazoa.
Bilateria
Bilateralno simetrične životinje (klada Bilateria) uključuju tri velike grupe prisutne još od prekambrijuma. Usled starosti grupe, događaji koji su vodili ka stvaranju deuterostomija (Deuterostomia), lofotrohozoa (Lophotrochozoa) i ekdizozoa (Ecdysozoa) nisu najjasniji, i najveći napori se ulažu u otkrivanje najbazalnije klade. Trenutno postoje dva glavna kandidata - acelomorfni pljosnati crvi (Acoelomorpha) i miksozoa.
Acelomorfni crvi (Acoelomorpha = Acoela + Nematodermatida) su u nizu morfoloških i genetičkih osobina različiti od ostatka pljosnatih crva (Platyhelminthes) među koje su ranije svrstavani, a filogenetske analize gena upućuju na njihov bazalni položaj među bilaterijama.
Miksozoa su mali enigmatični paraziti sa veoma jednostanim planom građe tela. Do skora su smatrani protozoama, ali su podrobnije genetička i morfološka istraživanja ukazala na njihovu metazojsku prirodu i postavila ih filogenetski blizu žarnjacima. Druga istraživanja molekularne sistematike postavljaju ovu grupu kao bazalnu u Bilateria.
Deuterostomia
Do sredine 90ih godina prošlog veka, smatralo se da se Deuterostomia sastoje od tri središnja filuma (Echinodermata, Hemichordata i Chordata), Chaetognatha i lofoforatnih taksona (Brachiopoda, Phoronida i Bryozoa).