cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Opšta teorija relativnosti
Opšta teorija relativnosti je geometrijska teorija gravitacije koju je Albert Ajnštajn objavio u članku Osnove opšte teorije relativnosti 1915. godine u Annalen der Physik. Teorija predstavlja poopštenje njegove specijalne relativnosti i Newtonove teorije gravitacije. Ona pruža objedinjeni opis gravitacije kao geometrijskog svojstva prostora i vremena, odnosno prostor-vremena. Specifično, zakrivljenost prostor-vremena je direktno povezana sa energijom i momentom nezavisno od toga koja materija i radijacija su prisutne. Odnos je određen Ajnštajnovim jednačinama polja, sistemom parcijalnih diferencijalnih jednačina.
Neka od predviđanja opšte relativnosti se znatno razlikuju od stavova klasične fizičke, posebno u pogledu protoka vremena, geometrije prostora, kretanja tela pri slobodnom padu, i prostiranja svetlosti. Razlika obuhvataju još i gravitaciono rastezanje vremena, gravitationa sočiva, gravitacioni crveni pomak svetlosti, gravitaciono vremensko kašnjenje i singularnost/crne rupe. Opšta teorija relativnosti predviđa da gravitacija usporava vreme.
Predviđanja teorije opšte relativnosti su do sad bila potvrđena u svim opažanjima i eksperimentima. Mada opšta relativnost nije jedina relativistička teorija gravitacije, ona je najjednostavnija teorija koja je konzistentna sa eksperimentalnim podacima. Međutim, pitanja bez odgovora ostaju, najfundamentalnije od kojih je usaglašavanje opšte relativnosti sa zakonima kvantne fizike kojim bi se proizvela kompletna i usaglašena teorija kvantne gravitacije.
Postulati i struktura teorije
thumb|300px|Dvodimenzionalna analogija zakrivljenosti prostorvremena Za razliku od klasičnog, njutnovog opisa gravitacije kao sile koja se javlja među masivnim tijelima na pozadini apsolutnog prostor-vremena, u općoj teoriji relativiteta ulogu gravitacije uzima samo prostor-vrijeme. Njega sada opisujemo pomoću metričkog tenzora (g_{\mu \nu}) koji je rješenje Einsteinove jednadžbe
gdje je R_{\mu \nu} Riccijev tenzor, R Riccijev skalar, a T_{\mu \nu} tenzor energije-impulsa. Konstante u jednadžbi su c, brzina svijetlosti i G, gravitacijska konstanta. Utjecaj gravitacije na čestice definiran je zakrivljenošću prostor-vremena (tj. njegovom geometrijom) koju definiraju mase i sva fizikalna polja (osim gravitacijskog).
Implikacije
Ajnštajnova teorija ima važne astrofizičke implikacije. Na primer, iz nje proističe mogućnost postojanja crnih rupa — prostornih regiona u kojima su prostor i vreme zakrivljeni na takav način da ništa, čak ni svetlost, ne može da pobegne — kao krajnjeg stadijuma masivnih zvezda. Postoji obilje dokaza da je intenzivna radijacija koju emituju pojedine vrste astronomskih objekata uzrokovana crnim rupama; na primer, mikrokvazari i aktivna galaktika jezgra su rezultat prisustva zvezdanih crnih rupa i supermasivnih crnih rupa. Savijanje svetlosti dejstvom gravitacije može da dovede do fenomena gravitacionog sočiva, usled kojeg su višestruke slike istog udaljenog astronomskog objekta vidljive na nebu. Opšta relativnost takođe predviđa postojanje gravitacionih talasa, koji su indirektno uočeni; direktna merenja su cilj projekata kao što su LIGO i NASA/ESA  i raznih nizova za pulsarske vremenske proračune. Pored toga, opšta relativnost je osnova današnjih kosmoloških modela konzistentno ekspandirajućeg svemira.
Burince
Burince može biti:
Tizoapatz, Tanlajás
Tizoapatz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tanlajás.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 223 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 244 m.
Santa Maria del Porto, Genoa
Santa Maria del Porto je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1029 m.
Opština Ciclova Română, Caraș-Severin
Ciclova Română je opština u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 291 m.
Barbone, Asti
Barbone je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 183 m.
Seabrook Island, South Carolina
Sibruk Ajland je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.714, što je 464 (37,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Boljetin
Boljetin može biti:
Signano, Massa e Carrara
Signano je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 442 m.
Brunk
Brunk je naselje u slovenskoj Općini Radeču. Brunk se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Ataronchronon
Ataronchronon (Bog People), pleme američkih Indijanaca iz Ontarija naseljeno u ranom 17. stoljeću u krajevima istočno od Nottawasaga Baya, Kanada. Ataronchrononi su kao peto pleme primljeni u konfederaciju Wendat čiji su članovi bili Arendahronon (rock people), Attignawantan (bear people), Attigneenongnahac (cord people) i Tahontaenrat (deer people). Teritorij Ataronchronona, prostirao se između Attignawantana na zapadu, Attigneenongnahaca na istoku i Tahontaenrata na Jugu, bio je prekriven baruština, a sam njihov naziv i prevodi se kao Bog People, Ovaj narod o kojemu je veoma malo poznato imao je (1639) 4 sela (A.F. Hunter in JR 19:269n7) i oko 1,400 duša.
Chavençon
Šavanson je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Bove.
Brunk
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 12 stanovnika.
Chavençon
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 114 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,76 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 185 metara (maksimalnoj 213 m, a minimalnoj 90 m).
La Bolsa, Cuajimalpa de Morelos
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2794 m.
Bebelamas, Comondú
Bebelamas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 268 m.
Las Mesillas, Tantoyuca
Las Mesillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Göllingen
Gelingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Kifhojzer. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 757 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16065021.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kifhojzer Gelingen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Kifhojzer. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 170 metara. Površina opštine iznosi 10,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 757 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 70 stanovnika/km².
La Morita, Comonfort
La Morita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1862 m.
Atasi
Atasi /u creek jeziku, 'warclub;' prema Gatschet/, jedno od plemena Muskogee ili Upper Creek Indijanaca iz Alabame gdje su imali tri sela i Georgije (dva sela) odnosno na rijekama Ocmulgeeje, Chattahoochee i Tallapoose. Istoimeno selo Atasi nalazilo se na južnoj strani Tallapoose u okrugu Macon u Alabami, a 1776. imalo je 43 ratnika. 29 studenog 1813. u selu Atasi vodi se bitka između Creeka i Jacksonovih trupa. Nakon seobe na Indijanski Teritorij (Oklahoma) osnivaju istoimeno selo, a sebe nazivaju Atasálgi.
Barrio de Reyes, Jalostotitlán
Barrio de Reyes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jalostotitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1674 m.
Brus (razvrstavanje)
Brus može da se odnosi na:
ili
Smirna (drevni grad)
Smirna (Σμύρνη /  Smýrnē  ili Σμύρνα / Smýrna) bio je drevni grčki grad smješten na strateškoj točki na egejskoj obali Male Azije. Zbog svojih povoljnih lučkih uvjeta, lakoće obrane i dobrih veza s kopnom, Smirna je izrasla u prosperitetan i značajan antički grad. Moderno ime grada je Izmir.
Dva lokaliteta na kojima se razvio drevni grad danas se nalaze unutar granica modernog Izmira. Prvi lokalitet, koji su vjerojatno osnovali autohtoni narodi, razvilo se tijekom arhajskog razdoblja kao jedno od glavnih drevnih grčkih naselja na zapadu Male Azije. Drugi lokalitet, čiji se osnutak dovodi u vezu s Aleksandrom Velikim, dosegao je razmjere grada tijekom razdoblja Rimskog Carstva. Većina današnjih ostataka antičkog grada potječe iz rimskog doba i uglavnom je podignuta nakon potresa u 2. stoljeću n.e. U praktičnom smislu, često se pravi razlika između ova dva lokaliteta. Stara Smirna prvotno je naselje osnovano oko 11. stoljeća prije n.e., prvo kao eolsko naselje, a kasnije su ga preuzeli i razvili Jonjani tijekom arhajskog razdoblja. Prava Smirna bio je novi grad, u koji su se stanovnici počeli naseljavati od 4. stoljeća prije n.e. i čiji je osnutak potaknuo Aleksandar Veliki.
Jezgra Smirne iz vremena poznog helenizma i ranog rimskog razdoblja sačuvana je na velikom području Otvorenog muzeja izmirske agore, koji se danas nalazi na tom lokalitetu. Istraživanja se provode na lokalitetima starog i novog grada. To se provodi od 1997. za Staru Smirnu i od 2002. za grad klasičnog razdoblja, u suradnji Arheološkog muzeja Izmir i Gradske općine Izmir.
Etimologija
Za ime grada ponuđeno je nekoliko objašnjenja. Prema grčkom mitu, grad je nazvan po Amazonki koja se zvala "Σμύρνα" (Smirna), što je ujedno bilo i ime jedne četvrti grada Efeza. To je osnova imena grada Mirine u Eolidi.
Na natpisima i kovanicama ime je često bilo napisano kao Ζμύρνα (Zmýrna), Ζμυρναῖος (Zmyrnaîos, "smirnejski“ ili "iz Smirne").
Ime Smirna moglo bi potjecati i od starogrčke riječi za smolu smirnu (smýrna),  koja je u antici bila glavna izvozna sirovina grada.
Od 3. milenija do 687. g. pne.
Ovo je područje bilo naseljeno barem od početka 3. milenija prije n.e., a možda i ranije, kako sugeriraju nalazi pronađeni na lokalitetu Yeşilova Höyük tijekom iskapanja koja traju od 2005. godine. To je možda bio grad autohtonih Lelega prije nego što su se grčki kolonisti počeli naseljavati uz obalu Male Azije na prijelazu iz 2. u 1. milenija prije n.e. Tijekom klasične antike Smirna je bila jedan od vodećih polisa Jonije, koji je vršio velik utjecaj pirom egejske obale i otoka. Smirna je također bila među gradovima koji su za sebe tvrdili da predstavljaju rodno mjesto Homera.
Rani eolski grčki naseljenici s otoka Lezba i iz grada Kume, krećući se prema istoku, zauzeli su dolinu Smirne. Tako je nastala od konfederacija eolskih gradova-država i označavala je eolsku granicu s jonskim kolonijama.
U Smirni su se nastanili stranci ili izbjeglice iz jonskog grada Kolofona. Tijekom jednog ustanka 688. godine prije n.e., oni su preuzeli kontrolu nad gradom i tako ga učinili trinaestim jonskim polisom. Kasniji antički autori pisali su da je Smirna nastala kao kolonija Efeza. Godine 688. prije n.e. jonski boksač Onomast iz Smirne osvojio je nagradu na Olimpijskim igrama, ali jonsko preuzimanje grada u tom je trenutku vjerojatno još bio nedavni događaj. Kolofonsko osvajanje spominje Mimnermo (prije 600. prije n.e.), koji sebe smatra podjednako i Kolofonjaninom i Smirnjaninom. Eolski oblik imena zadržao se čak i na atičkom dijalektu, a epitet "eolska Smirna" ostao je aktualan dugo nakon jonskog preuzimanja grada.
Smirna se nalazila na ušću rijeke Herma (današnjeg Gediza) i na vrhu dubokog morskog usjeka, tzv. Smirnejskog zaljeva (Smyrnaeus Sinus), koji je sezao daleko u unutrašnjost. To je omogućilo grčkim trgovačkim brodovima da uplove u srce Lidije, što je grad činilo dijelom ključnog trgovačkog puta između Male Azije i Egejskog mora. Tijekom 7. stoljeća prije n.e. Smirna se uzdigla do moći i sjaja. Jedan od velikih trgovačkih putova koji prolaze Malom Azijom spušta se dolinom Herma pored Sardisa, a zatim, razilazeći se iz doline, prolazi južno od planine Sipila i prelazi niski prijevoj u malu dolinu gdje Smirna leži između planina i mora. Milet i kasnije Efez nalazili su se na obalnom kraju drugog velikog trgovačkog puta preko Male Azije; jedno su se vrijeme uspješno natjecali sa Smirnom; ali nakon što su luke oba grada zamrle, Smirna je ostala bez takmaca.
Rijeka Meles, koja je protjecala kraj Smirne, poznata je u literaturi i štovala se kao božanstvo u toj dolini. Uobičajena i dosljedna antička tradicija povezuje Homera s dolinom Smirne i obalama Melesa; njegov se lik često nalazi na kovanicama Smirne i čini posebnu klasu, koju numizmatičari nazivaju "homerskom". Homer se u literatutri ponegdje naziva Melesigenes (doslovno = "rođen od Melesa"); špilja u kojoj je navodno imao običaj sastavljati svoje pjesme prikazivana je u blizini izvora rijeke; njegov hram, Homereum, nalazio se na obali Melesa. Postojani protok Melesa, sličan ljeti i zimi, i njegov kratki tok, koji počinje i završava u blizini grada, slave Aristid i Himerije. Rijeka izvire iz obilnih izvora istočno od grada i ulijeva se u jugoistočni kraj zaljeva.
Pad pod lidijsku vlast
Kad su kraljevi iz mermnadske dinastije uzdigli moć i ratobornost Lidije, Smirna je bila jedna od prvih točaka napada. Gig (oko 687–652. pr. n.e.) bio je, međutim, poražen na obalama rijeke Herma, pri čemu situacija na bojnom polju pokazuje da se moć Smirne širila daleko na istok. Snažnu su tvrđavu sagradili su vjerojatno Jonjani iz Smirne kako bi kontrolirali dolinu Nimfi. Ruševine te tvrđave i danas su impozantne, a nalaze se na brdu u prijevoju između Smirne i doline Nimfi.
Belgrade, Montana
Belgrejd je grad u okrugu Galatin u američkoj saveznoj državi Montana. Prema popisu iz 2010. Belgrejd je imao 7.389 stanovnika.
U gradu se nalazi i aerodrom Galatin fild. Lokacija grada je, a nadmorska visina 1357 m. Prema popisu SAD, grad ima ukupnu površinu od 4.3 km².
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.389, što je 1.661 (29,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Zanimljivosti
Ovo je jedan od 8 gradova u SAD sa ovim imenom.
Bukoš
Bukoš može biti:
Padri-Orlini-Chiesa, Piacenza
Padri-Orlini-Chiesa je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 483 m.
Svincolo Autostrada, Cosenza
Svincolo Autostrada je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 471 m.
Atastagonie
Atastagonie, jedno od niza neidentificiranih plemena američkih Indijanaca u prvoj polovici 18. stoljeća naseljenih na jugu Teksasa. Poznati su iz izvještaja Pedro de Rivere iz 1736. godine. Možda su identični sa plemenom Taztasagonie.
Češki jezik
Specifičnost je današnjega češkog jezika postojanje jasne oprjeke između pisanoga (spisovný jazyk) i govornog jezika (obecná čeština) koji se koristi u neslužbenoj i poluslužbenoj usmenoj komunikaciji. Ipak, neki noviji gramatički priručnici češkog jezika nastoje obuhvatiti i pisani i govoreni jezik. Kao jedan od najstarijih europskih književnih jezika, češki je još od srednjeg vijeka predmet brojnih opisa, počevši od Jana Husa, preko J. A. Comeniusa, J. Dobrovskoga pa do Praškoga lingvističkog kruga u 20. stoljeću. Povijest se češkog jezika dijeli na četiri razdoblja: pračeški (od kraja 10. do sredine 12. stoljeća), staročeški (od sredine 12. do 15. stoljeća), srednjočeški (od 16. do 18. stoljeća) i novočeški (19. i 20. stoljeće).
Iz staročeškog su razdoblja posvjedočena samo imena i glose u latinskim tekstovima te čehizmi u staroslavenskim tekstovima. Od druge polovice 13. stoljeća započinje procvat češke književnosti. U vrijeme Jana Husa jezik je demokratiziran brojnim pučkim izrazima, a u doba humanizma i renesanse obogaćen i brojnim tuđicama i posuđenicama, na što je reagirao puristički pokret u vrijeme baroka. Tek je u vrijeme nacionalnoga preporoda u 19. stoljeće (obrozeni) ponovno uspostavljena ravnoteža.
Češko pismo
Češko je pismo latinica koja je od Husova vremena proširena dijakritičkim znakovima: "háček"-kvačica, koji označava mekoću (palatalnost) suglasnika i "čárka"-crtica koja označuje duljinu samoglasnika. Osim kvačice i crtice, postoje i treći znak, apostrof koji se piše direktno uz malo slovo d ili t: d' odnosno t', a čita se đ odnosno ć. Velika takva slova pišu se s kvačicom. Od Jana Husa u češkom je preostao samo jedno slovo sastavljeno od više znakova a to je ch, što se čita h.
Atakapa
thumb|Atakapa Indijanac, 1735, Alexandre De Batz thumb|Statu Atakapa indijanca u St. Martinvilleu, Louisiana. Atakapa (Attacapa) /od hatak = 'man'  + apa = 'eats' ; odnosno kanibal,/ pleme Indijanaca porodice Attacapan kojoj su i dali svoje ime. Naseljavali su priobalni kraj Louisiane i Teksasa od Vermillion Bayoua do Trinity Baya. Podaci o Atakapama dolaze nam iz druge ili treće ruke iz osamnaestog ili devetnaestog stoljeća. Zna se da su to bili ljudi niskog rasta, čvrsti i tamnije puti. Odjeća im se sastojala od pregača i bizonovog ogrtača. Društveno su organizirani po labavim bandama koje su lutale s mjesta na mjesto, usput se baveći lovom, sakupljanjem i ribolovom. Veliku važnost imao je aligator od kojega su dobivali meso, kožu i ulje koje je služilo za tjeranje dosadnih insekata. Kultura Atakapa nestala je ranih 1800.-tih godina. Ostala plemena porodice Attacapan, a s time njima i srodni bili su Akokisa, Bidai, Patiri i Deadose.
Ime
U Mobile i Choctaw jeziku njihovo ime znači "man eater", zbog običaja što su oni i neki zapadni im susjedi prakticirali konzumirati meso svojih neprijatelja. Sami sebe nazivali su Yuk'hiti ishak.
Populacija
Pleme Atakapa 1650. godine, prema Mooneyu, brojalo je 2000 duša, od toga 1,500 u Louisiani i 500 u Teksasu, isti brojevi vrijede i za 1700. godinu. Kasnije žive samo u Louisiani i broj im opada 900 (1747.) po španjolskim izvorima; 150 (1800) i svega 9 (1908.) prema Swantonu.
Povijest
Pleme u kontakt s bijelcima dolazi 1528. kada su spasili od gladi brodolomce Cabeza de Vaca, naučivši ih preživljavanju u divljini. Ovi su njih nazivali imenom Han. Atakape kasnije postaju saveznici sa Španjolcima i 1779. španjolskom guverneru Galvezu pomažu u ratnoj ekspediciji protiv britanskih utvrda na rijeci Mississippi u kojoj je učestvovalo 60 ratnika iz bande sa Vermillion Bayou-a i 120 ratnika iz bande Mermentou. U kasnijim vremenima 18. stoljeća mnogi Atakape prodaju francuskim kreolima dijelove svoje zemlje. Posljednje naselje u kojemu su još živjeli pripadnici najistočnije bande Mermentou i govorili istočnim dijalektom, održalo se do 1836. Banda Calcasieu isto u Louisiani očuvala se do 1908. na Indian Lake, odnosno jezeru Prien. Dr. Gatchet, iz ovih je posljednjih Atakapa-sela u siječnju 1885. sačinio svoj lingvistički materijal jezika atakapa. Posljednji puta Atakape su viđeni 1907. i 1908. godine a služili su se još uvijek svojim jezikom.
Tiye
thumb|240px|right|Fragment zagrobne maske Tiye
El Limoncito, Villa Corzo
El Limoncito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 638 m.
Aluminijum hidroksid oksid
Aluminijum hidroksid oksid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 59,988 Da.
Località Cadonica, Pavia
Località Cadonica je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Ljubišnja
Ljubišnja je planina na sjeveru Crne Gore. Njen najviši vrh Dernečište se nalazi na 2238 metara. Jedan deo Ljubišnje nalazi se u Bosni i Hercegovini.
Preko nje ide i lokalni put koji vodi za Foču. Na njoj se nalazi rudnik olova i cinka "Šuplja Stijena". Obrasla je uglanom četinarskom šumom. U Crnoj Gori poznata je po raznim endemičnim i ljekovitim biljkama. Često se sneg zadržava i leti, a zimi padne i po nekoliko metara, kada su sela i zaseoci na njoj potpuno odečeni.
Legenda kaže da je ime dobila za vreme hercegovačkog srednjovekovnog vladara Stjepana Vukčića Kosače. On je pošao po nevestu za svog sina u tadašnja Pljevlja preko Ljubišnje. Međutim, mlada latinka mu se veoma svidela pa ju je obljubio na obroncima planine, koja je u narodu od tada poznata kao Ljubišnja. Sin je, čuvši šta se desilo, krenuo sa vojskom na oca, ali ovaj je okrenuo potkovice konjima naopačke i tako zavarao sina i pobegao.
Na njenim obroncima nalazi se rudarsko naselje Šula
Vranište
Vranište može biti:
Ropotovo (razvrstavanje)
Pojam Ropotovo se može odnositi na:
Srbija:
Republika Makedonija:
Njegoš (planina)
Njegoš, planina u Crnoj Gori, oko 26 -{km}- istočno-sjeveroistočno od Bileća, odnosno 22 -{km}- sjeverozapadno od Nikšića. Pruža se u dinarskom pravcu, od sjeverozapada prema jugoistoku, i u tome pravcu su najviši visovi: Planinica oko 1.520 m, Njegoš 1.725 m. Na sjeverozapadu od Njegoša nastavlja se Somina, a na jugoistoku Zla Gora. Na jugozapadu od Njegoša dižu se vrhovi: Koplje 1.407 m, Ciganka i Cigan, oko 1.400 m. Veći deo Njegoša je pod vegetacijom, a sjeverni kraj je gol.
Dinastija Petrović Njegoš je po ovoj planini dobila ime. Petrovići potiču od bosanske vlastele koja je poslije pada Bosne pod tursku vlast 1463. godine došla u selo Muževice na planini Njegoš. Poslije su odselili u Njeguše.
Srbijanka Bukumirović
Stradala je, sa svojom sestrom Jovankom, u Banjičkom logoru neposredno uoči oslobođenja.
Rana biografija
Rođena je 1920. godine u selu Šetonje, kod Petrovca na Mlavi. Potiče iz revolucionarne učiteljske porodice Bukumirović.
Kao student Medicinskog fakulteta, zajedno sa bratom Miroslavom, studentom prava, priključila se revolucionarnom studentskom pokretu na Beogradskom univerzitetu. Učestvovala je u raznim političkim akcijama i demonstracijama koje je Komunistička partija Jugoslavije (KPJ), čiji je bila član, organizovala pre rata. Zbog revolucionarne aktivnosti bila je više puta hapšena i proganjana od policije.
Okupacija i pokret otpora
U leto 1943. godine, Srbijanka i Jovanka su na ime svoje sestre Ružice Bukmirović-Đurović, za potrebe KPJ i NOP-a, zakupile kuću u Mokroluškoj ulici broj 7. U kući su tada bila izgrađena skloništa za skrivanje partijskih funkcionera i ilegalnog materijala, a takođe su u njoj često bile i održavane sednice Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju.
Atchatchakangouen
Atchatchakangouen (Miami /vlastiti/, Atchakangouen ).- glavna divizija Miami Indijanaca koji su ime dobili po riječi atchitchak, u značenju ‘crane’, ždral, ptica čije ime oni nose bio je jedan od dva vodeća totema (Chauvignerie, 1736.) Miami Indijanaca. Atchatchakangouen su se morali zbog neprijateljstava Illinoisa povući zapadno od Mississippija. Ni ovdje ne nađoše mira od napada Sioux Indijanaca, pa ponovno prelaze Mississippi i naseljavaju se blizu jezuitske misije na Green Bayu, a otuda u illinois i indianu sa ostatkom plemena. Povijest ove skupine Miamija zajednička je povijesti naroda Miami. Ime Atchatchakangouen javlja se kod raznih autora u više varijanti: Atchatchakangouen (Perrot ; ca. 1721); Chacakengua, Coxe, Carolana, map, 1741; Tchidüakoüingoües, Bacqueville de la Potherie, Hist. Am., II, 261, 1753.
Bandiagara
Bandiagara je maleni grad u malijskoj pokrajini Mopti, istočno od grada Moptija i oko 63 km od raškršća Sévaré. U gradu obitava oko 25.000 stanovnika iz više etničkih skupina: Dogoni, Fulbe, Bamana i Mandinka. Ime mu na jeziku Dogona znači "velika zdjela" po lokalnim zdjelama za ručavanje, ali i obliku slavnih Bandiagarskih litica.
Srbijanka Bukumirović
Logor i smrt
Oktobra 1943. godine, agenti Specijalne policije uspeli su da uhapse Vasilija Buhu i Veru Miletić, pripadnike NOP-a u Beogradu, koji su pod batinama odali sve osobe koje su znali. Tada je usledilo hapšenje velikog broja članova KPJ, aktivista NOP-a i simpatitera. U okviru ove akcije policija je upala i u kuću Srbijanke i Jovanke i one su tada uhapšene, kao i njihova sestra Ružica. Pred islednicima, one su se hrabro držale i nisu rekle nijednu reč. Zbog toga su prebačene u Banjički logor. Srbijanka i Jovanka su tada označene zatvorenicama prve, a Ružica druge kategorije.
Pier Antonio Quarantotti Gambini
Pier Antonio Quarantotti Gambini (Pazin, 23. februar 1910 - Venecija, 22. april 1965) bio je italijanski književnik, novinar i bibliotekar.
Srbijanka Bukumirović
Logor i smrt
Obe sestre su streljane od strane kvislinške Srpske državne straže, neposredno uoči oslobođenja Srbije. 7. septembra 1944. Srbijanka Bukumirović je prozvana za odvođenje na streljanje na Jevrejskom groblju, zajedno sa 12 drugih komunistkinja. Prilikom prozivke, koju je sproveo pomoćnik komandanta logora, Peter Kriger, sve one kojima je bilo namenjeno streljanje bile su mirne, osim Srbijanke:
Bandiagara
Prema predaji grad je osnovao Dogonski lovac, Nangabanu Tembély, 1770. godine. God. 1864., nećak i nasljednik velikog vladara Toucouleura El Hadj Umar Talla, Tidiani Tall, je odabrao Bandiagaru za prijestolnicu Toucouleurskog carstva.
Srbijanka Bukumirović
Logor i smrt
Srbijanka je prilikom izvođenja iz logora izvikivala parole, zbog čega je pretučena, a u „marici“ je pokušala zubima da odreši kanap s ruku jednog druga, zbog čega je ponovo pretučena, neposredno pred streljanje. Istog dana njena sestra Jovanka je uspela da pošalje pismo majci, u kojem je opisala poslednje trenutke sestre Srbijanke:
Nakon par dana, i Jovanka je izvedena na streljanje 11. septembra 1944. godine, zajedno sa još 25 zatvorenica, u jednoj od poslednjih grupa streljanih pred zatvaranje Banjičkog logora. Jovanka Bukumirović je ubijena u hodniku logora Banjica od strane zamenika upravnika logora, Radomira Čarapića, prilikom napada golorukih žena na stražare i upravu logora, uoči izvođenja na streljanje.
Bandiagara
Litice Bandiagare
Litice Bandiagare su upisane na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi kao "jedan od najdojmljivijih afričkih krajolika litica i pješčanih visoravni s prekrasnom dogonskom arhitekturom (kuće, žitnice, oltari, svetišta i toguna, tj. seoske vijećnice)". U ovom području su sačuvane brojne društvene tradicije (maske, festivali, rituali i ceremonije obožavanja predaka) u geološki i arheološki jako značajnom krajoliku.
Srbijanka Bukumirović
Logor i smrt
desno|mini|275p|Grob Srbijanke Bukumirović na [[Novo groblje (Beograd)|Novom groblju]]
Posle oslobođenja Jugoslavije, posmrtni ostaci sestara Bukumirović preneti su i sahranjeni u Aleju boraca Narodnooslobodilačkog rata na Novom groblju u Beogradu. Tu je sahranjen i njihov brat Miroslav, koji je maja 1942. godine izvršio samoubistvo u policiji i koji je proglašen za narodnog heroja.
Bandiagara
Litice Bandiagare
Litice pješčenjaka se uzdižu oko 500 metara iznad pješčane doline na jugu i imaju duljinu od oko 150 km do planine Hombori Tondo. Ona je svojom visinom od 1.115 m najviši vrh Malija i odatle započinje gorje Grandamia. Litice su većinom naseljene narodom Dogoni koji su zamijenili starija naselja Tellema i Toloya. Tellemi su bili primorani žvijeti u skloništima na liticima, krijući se od Dogona ali i od sezonskih poplava, i tu su ostavili brojna blatna naselja (kao što je selo Kani Bonzon) i slike na stijenama.
Zbog porasta turizma u ovom području izgrađena je novi autoput koji ugrožava lokalnu tradicionalnu kulturu
Srbijanka Bukumirović
Nasleđe
Ulica sestara Bukumirović u Višnjičkoj banji od 1977. memorijalizuje stradanje Srbijanke i Jovanke Bukumirović, ali i učešće cele porodice Bukumirović u antifašističkoj borbi.
Sećanje na njih takođe čuva vrtić "Sestre Bukumirović" na Voždovcu.
Göllnitz
Gelnic je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Altenburger Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 347 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16077009.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenburger Land Gelnic se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Altenburger Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 245 metara. Površina opštine iznosi 5,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 347 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 69 stanovnika/km².
Bracon
Brakon je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Lon le Sonije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 332 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 52 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,29 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 400 metara (maksimalnoj 626 m, a minimalnoj 345 m).
New Fist of Fury
New Fist of Fury je hongkonški film borilačkih vještina simljen 1976. godine u režiji Lo Weija. Predstavlja nastavak popularnog filma Fist of Fury iz 1972. godine u kome je glavni lik Chen Zhena tumačio, u međuvremenu preminuli, Bruce Lee. Radnja, smještena u prvu polovicu 20. vijeka, prikazuje kako Chen Zhenova zaručnica (čiji lik tumači Nora Miao) iz Šangaja pred progonom bježi na Tajvan, koji se tada nalazio pod japanskom vlašću. Protagonist, čiji lik tumači Jackie Chan, je sitni lokalni lopov koji će od nje naučiti kung fu te se suprostaviti japanskim majstorima borilačkih vještina koji zlostavljaju kinesko stanovništvo. New Fist of Fury je predstavljao prvi poznatiji film u kome je Jackie Chan, tada relativno još nepoznat, tumačio glavnu ulogu. Film je zadržao ozbiljan ton prethodnika te, kao i on, nema konvencionalni hepi end, te ne sadrži humor koji će kasnije postati zaštitni znak ostvarenja sa Chanom u glavnoj ulozi. Usprkos toga je postigao veliki uspjeh i značajno pomogao Chanu da postane velika zvijezda.
1977. je snimljen neslužbeni nastavak sage o Chen Zhenu pod naslovom Fist of Fuy II.
Amarna
thumb|300px|Reljef iz Amarne
Amarna (današnje ime) bila je prijestolnica faraona Ekhnatona koji ju je sagradio na mjestu koje je on smatrao svetim. Svetost nove prijestolnice faraon je protumačio oblikom brda koje podsjeća na hijeroglifski znak za horizont. Svakog jutra sunce bi se pojavljivalo točno unutar hijeroglifskog oblika te je grad bio idealan za kult posvećen bogu sunca. Grad je nazvan Akhetaton što u prijevodu znaći Atonov horizont. Grad se sastojao od brojnih hramova i goleme kraljevske palače. Na vrhuncu prosperiteta grad je imao oko 25.000 stanovnika. Ubrzo nakon Ekhnatonove smrti Amarna je napuštena i razorena.
Grad, sagrađen u samo četiri godine, bio je dom kraljevskoj obitelji, palači birokrata, Atonovim svećenicima, kraljevskoj straži i brojnum umijetnicima. Glavne građevine u gradu bile su veliki Atonov hram i kraljevska palača. U blizini je bilo radničko selo izgrađeno kao dom radnicima koji su tada počeli sa izgradnjom grobnica za elitu na obližnjim liticama. Na vrhuncu prosperiteta grad je imao oko 25.000 stanovnika.
Ubrzo nakon Ekhnatonove smrti Amarna je napuštena i razorena.Kamen iz hramova bio je ukraden i ponovno iskorišten za lokalne građevinske projekte, grobnice su opljačkane a zgrade od blata i opeka postupno su se urušile. Amarna, koja se još uvijek iskapa, pružala nam je niz jedinstvenih arheoloških otkrića. Pisma iz Amarne, kopije diplomatske korespondencije 18. dinastije napisane klinastim pismom, otkrila je lokalna žena u kasnom 19.stoljeću. Godine 1912., uništena radionica kraljevskog kipara Tutmozisa otkrila je bistu kraljice Nefertiti, žene Ekhnatona, koja je danas izložena u Berlinskom muzeju.
Brunška Gora
Brunška Gora je naselje u slovenskoj Općini Radeču. Brunška Gora se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 74 stanovnika.
Archia, Deva
Archia je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Deva.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 263 m.
La Esperanza, Santiago Jocotepec
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Jocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Bardella, Asti
Bardella je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Todorka Kondova
Todorka Kondova (Prilep, 1. februar 1926 — Skopje, 29. maj 2003) je bila jugoslovenska i makedonska filmska i pozorišna glumica i prva makedonska režiserka. Završila pozorišnu i filmsku režiju u Beogradu. Tetka poznatog jugoslovenskog/makedonskog glumca Nikole Koleta Angelovskog.
Bukovje pri Slivnici
Bukovje pri Slivnici je naselje u slovenskoj Općini Šentjuru. Bukovje pri Slivnici se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Ateacari
Ateacari, ogranak Cora Indijanaca, šira skupina Coran ili Corachol, koja je nekada obitavala na rijeci Rio de Nayarit ili Rio de San Pedro u meksičkoj državi Jalisco. Spominje ih Orozco y Berra (u Geog., 59, 1864.) i kao Ateakari Pimentol, u Lenguas de Mex., II, 83, 1865. Orozco y Berra njihov jezik naziva i Ateanaca.
931
Godina 931. (CMXXXI) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru.
12 Coddovih pravila
12 Kodovih pravila čini skup od trinaest pravila koja je predložio Edgar F. Kod, sa ciljem da definiše šta je potrebno da poseduje jedan sistem za manipulaciju bazom podataka da bi ga mogli smatrati relacionim (u engleskoj literaturi RDBMS).
Kod je sročio ova pravila kao deo lične potrebe da spreči razbijanje svoje vizije relacione baze podataka, s obzirom da su prodavci baza podataka nastojali početkom osamdesetih godina dvadesetog veka da zapakuju postojeće proizvode u relacionu oblandu. Pravilo broj 12 je posebno bilo navedeno da se suprotstavi takvim nastojanjima. U suštini, pravila su toliko stroga da nijedan od popularnih tzv. "relacionih" sistema za manipulaciju bazama podataka ne ispunjava sve Kodove kriterijume.
Pravila
0. Sistem se mora kvalifikovati kao relacioni, kao baza podataka, i kao sistem za manipulaciju.
1. Pravilo informacije:
2. Pravilo garantovanog pristupa:
3. Sistematično tretiranje null vrednosti:
4. Aktivni, uvek dostupan katalog zasnovan na relacionom modelu:
5. Pravilo razumljivog podjezika:
6. Pravilo ažuriranja pogleda:
7. Unošenje, ažuriranje i uklanjanje podataka na nivou skupova:
8. Fizička nezavisnost podataka:
10. Nezavisnost od pravila integriteta:
11. Nezavisnost od distribucije:
12. Pravilo zaštite podataka:
Tilzapotla, Morelos
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 5256 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1014 m.
Budoš
Budoš je planina u Crnoj Gori, južno od Nikšićkog polja, visoka 1217 -{m}-. Sastavljen je od krečnjaka kredne starosti. To je teško prohodan ljuti krš, s mnogo dubokih jama i pećina (Budoška pećina je značajan spomenik iz NOB-e).
Budoš je poznat po borbama Crnogoraca protiv Turaka i oružanim akcijama crnogorskih komitskih družina u doba austrougarske okupacije 1916—18, te po borbama vođenim u toku NOB.
Bjelasica
Bjelasica je planina u Crnoj Gori. Nalazi se u srcu Crne Gore tj. u centralno-kontinentalnom dijelu, a tako se ravnomjerno grana u četiri pravca i zapravo ima oblik kruga. Njena i dužina i širina iznosi 30 kilometara.
Površina oko 630 -km². Granice su dvije velike rijeke, Lim i Tara, a sa sjevera Ljuboviđa i Lepenica. Pripada opštinama Kolašin, Mojkovac, Bijelo Polje, Berane i Andrijevica.
Planinu Bjelasicu karakterišu tri specifičnosti i važne komparativne prednosti: veoma laka prohodnost i pristupačnost do najviših planinskih vrhova, veliko bogatstvo šumskog fonda i bogatstvo tekućih voda. Planina ima izuzetno dobar potencijal za ski terene.
Bjelasica je za razliku od ostalih planina u regionu vulkanskog porijekla. Otuda, zelena ljeta, a bijele zime. I dok na Durmitoru ili Lovćenu vode propadaju, ovdje sve ostaje na površini, sliva se u mnogobrojne potoke i rijeke, od kojih je možda najvažnija i najljepša Biogradska Rijeka, koja se uliva i biser ove planine Biogradsko jezero.
Najviši vrh Bjelasice je Crna glava, visoka 2.139 metara.
Na južne padine planine Bjelasice se naslanjaju ništa manje živopisni lanci planine Komova.
Od 1990. godine na Bjelasici postoji i istoimeni ski-centar, sa 15 uređenih kilometara staza.
Opština Tlalixtaquilla de Maldonado, Guerrero
Tlalixtaquilla de Maldonado je opština u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero.
Cuitzabtzén, Tanlajás
Cuitzabtzén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tanlajás.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 214 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Opština Tlalixtaquilla de Maldonado, Guerrero
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2924 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1287 m.
Opština Ciuchici, Caraș-Severin
Ciuchici je opština u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 145 m.
Soglio, Massa e Carrara
Soglio je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Campalto, Venezia
Campalto je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3854 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Henuttaneb
Henuttaneb je bila jedna od kćeri drevnog egipatskog faraona Amenhotepa III iz 18. dinastije i njegove Velike kraljevske supruge Tiye. Bila je sestra budućeg faraona Akhenatena.
Njeno ime znači Gospa svih zemalja, što se često koristilo kao titla za kraljice. Vjerojatno je bila treća kći (iza Sitamun i Iset). Njen lik se pojavljuje na kolosalnoj statui u Medinet Habu.
Nije jasno je li Henuttaneb ikada bila proglašena kraljicom kao Sitamun i Iset. Jedina sugestija za to je jedan natpis u kome se njeno ime pojavljuje u kartušu, što je bila povlastica samo za kraljeve i njihove supruge.
Nakon smrti svog oca više se nije spominjala.
Prolongación Constitución, Cuajimalpa de Morelos
Prolongación Constitución je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Cuajimalpa de Morelos.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2745 m.
Palareto, Piacenza
Palareto je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Manastir Miljkovo
Miljkov manastir, ranije poznat kao manastir Bukovica (do 18. veka). Prvi pisani dokument o manastiru Bukovica datira iz 1374. godine. Te godine knez Lazar svojom Hrisovuljom daruje metohe manastiru Ravanici. Između ostalih se pominje i 'Bukovica Brod na Gložanah na Moravi'. Ima istorijskih podataka koji govore da je u manastiru Bukovica oko 1420. radila prepisivačka škola. U 16. i 17. v, u vreme turske vladavine nama podataka o manastiru. U vreme austrijske okupacije Srbije, na geografskoj karti je ucrtan manastir Bukovica, a pretpostavlja se da je ponovnom okupacijom od Turske manastir porušen i spaljen. Godine 1787. manastir obnavlja Miljko Tomić, trgovac iz Gložana, po kome dobija sadašnje ime - Miljkov Manastir. Miljko je u starijim godinama živeo i umro u manastiru i sahranjen u porti.
Od 1787. preko Miljkovog manastira održavana je veza sa ustanicima Koče Anđelkovića (Kočina krajina). Resavski knez Petar Erčić - Jakovljević je 1793. na osnovu turskog fermana izabran za Vrhovnog kneza 12 srpskih nahija i počinje obnovu manastira spaljenog posle propasti Kočine krajine. Krajem 18. veka dolazi iz Lapova sveštenik Miljko Ristić i delotvorno nastavlja sa započetom obnovom. Obnavlja se rad manastirske škole za opismenjavanje i obrazovanje budućih popova, pisara, učitelja. Ovde je školu nešto ranije - 1780-85. pohađao kao mladić kasniji vojvoda Stevan Sinđelić.
U periodu preiprema za podizanje ustanka, Miljkov manastir postaje mesto okupljanja resavskih i šumadijskih ustanika. Godine 1803. u manastiru se sastaju nahijske starešine i za vođu biraju kneza Petra Dobrnjca, ali on to odbija. Godine 1808. u znak zahvalnosti manastir dobija od Karađorđa zvono na kome je pisalo 'Liveno za vlade Verhovnog vožda naroda serbskog Georgija Petroviča'. Zvono je 1830. skinuto, odneto u Kragujevac i prvo zazvonilo u slobodnoj Srbiji. Kasnije je poslato u Ravanicu, a od kneza Miloša manastir dobija novo zvono. Slomom Prvog srpskog ustanka manastir je za odmazdu spaljen i opljačkan. Oko 1820. je delimično obnovljen i nastavlja sa duhovnim radom. Godine 1926. u manastir su došli ruski emigranti - monasi na čelu sa jeromonahom Amvrosijem Kurganovim, do sada najobrazovanijim duhovnikom u istoriji manastira koji je puno doprineo u obnovi manastira. Godine 1952. manastir je pretvoren u ženski opštežiteljni, a od dolaska igumanije Doroteje 1967. počinje procvat manastira. 1968. završen je konak sa južne strane, a 1996. sa jugoistočne - bliže crkvi. Obližnji Manstir Dobreš, koji je proglašen za metoh Miljkovog manastira, u obnovi je od 2003. Manastirska slava je Vavedenje presvete Bogorodice (4. decembar) a tradicionalno se održava proslava Sv. Preobraženja Gospodnjeg (19. avgust) kao zavetina nekadašnjeg naselja u blizini manastira i opštenarodni sabor.
Union City, Ohio
Junion Siti je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.666, što je 101 (-5,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Радијевићи (Нова Варош)
Радијевићи су насеље у Србији у општини Нова Варош у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 169 становника (према попису из 1991. било је 208 становника).
У селу се налази Црква брвнара у Радијевићима, споменик културе. Црква је обновљена 2013. године.
Демографија
У насељу Радијевићи живи 156 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 53,4 година (50,7 код мушкараца и 56,0 код жена). У насељу има 66 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,56.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
El Rancho Escondido, Zirándaro
El Rancho Escondido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zirándaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 296 m.
Livov
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 62 stanovnika.
Nikola Kečanin
right|thumb|230px|Spomenik palim borcima u [[Bolmanska bitka|Bolmanskoj bici]] Nikola Kečanin (Čepin kod Osijeka, 1913–1985) bio je jugoslovenski i hrvatski akademski kipar.
Biografija
Kao mladi vajar, prije Drugog svjetskog rata boravio je i stvarao u SAD-u i Francuskoj. Po političkoj orijentaciji bio je ljevičar te poznavalac historije umjetnosti i filozofije.
Bio je učesnik Narodnooslobodilačkog pokreta u zapadnoj Slavoniji.
Poslije rata radio je kao profesor likovnog odgoja u daruvarskoj gimnaziji "Maršal Tito".
Coyote, New Mexico
Kajoti je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Nikola Kečanin
Stvaralaštvo
Autor je većeg broja spomenika posvećenih Narodnooslobodilačkoj borbi širom Slavonije, od kojih su neke srušili hrvatski nacionalisti ili uklonile lokalne vlasti nakon 1991. godine.
Neka njegova djela su:
Coyote, New Mexico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 128.
Bukovje v Babni Gori
Bukovje v Babni Gori je naselje u slovenskoj Općini Šmarje pri Jelšahu. Bukovje v Babni Gori se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 85 stanovnika.
Sitamun
Sitamun (također Sitamen, Satamun; (cca. 1370. pne. – ?) bila je drevna egipatska princeza i kraljica u periodu 18. dinastija. Ona je bila najstarija kći faraona Amenhotepa III i njegove Velike kraljevske suprughe Tiye, a Amenhotep III ju je oko 30. godine vlastite vladavine oženio, te neki egiptolozi pretpostavljaju da bi mogla biti majkom Smenkharea.
Gotovo ništa se ne zna o njoj osim da je bila najstarija kći moćne i dugovječne kraljice. U posljednjoj deceniji očeve smrti je dobila status Velike kraljevske supruge. The
U palači Malkata je dobila vlastite prostorije, a Amenhotep, sin Hapuov je imenovan nadzornikom njene imovine. Mnogi egiptolozi pretpostavljaju da je Sitamun kao najstarija kči bila obučavana za političku funkciju, ali taj potencijal nikada nije ispunila. Kao moguća objašnjenja se spominje brak za prijestonasljednika koji nikada nije zauzeo prijestolje ili prerana smrt.
Historijski zapisi je ne spominju za vrijeme vladavine njenog brata, faraona Akhenatena.
Reference
Važnije knjige o Sitamun:
Chelles (Oaza)
Šel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Kompjenj.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 384 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 42 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,08 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 57 metara (maksimalnoj 150 m, a minimalnoj 56 m).
Vasiljevo
Vasiljevo može biti:
Göpfersdorf
Gepfersdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Altenburger Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 238 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16077011.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenburger Land Gepfersdorf se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Altenburger Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 260 metara. Površina opštine iznosi 5,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 238 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 40 stanovnika/km².
Brasilia, Villa Corzo
Brasilia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 610 m.
Contrada Pistavecchia, Palermo
Contrada Pistavecchia je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 239 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Iset (kćer Amenhotepa III)
Iset ili Aset bila je jedna od kćeri drevnog egipatskog faraona Amenhotepa III iz Osamnaeste dinastije i njegove Velike kraljevske supruge Tiye. Bila je sestra budućeg faraona Akhenatena.
Njeno ime predstavlja originalnu egipatsku verziju imena Izide. Vjerojatno je da je bila druga po redu kćer kraljevskog para (iza Sitamun). Postala je suprugom svog oca u 34. godini njegove vladavine, oko Amenhotepovog drugog sed festivala.