cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Likujući Satana
Likujući Satana (Сатана ликующий) je ruski crno-bijeli nijemi film snimljen 1917. u režiji Jakova Protazanova. Radnja filma se sastoji od dva dijela - u prvom tajanstveni neznanac potakne dotada besprijekornog svećenika (čiji lik tumači Ivan Mozžuhin) da zavede suprugu svog brata i napravi joj sina; u drugom dijelu se sada već odrasli sin (koga također tumači Mozžuhin) suočava sa sličnim moralnim dilemama. Protazanov je film napravio u periodu neposredno nakon februarske revolucije kada su on i njegovi kolege koristili kolaps dotadašnje carističke cenzure kako bi u svoja ostvarenja uveli dotada zabranjene mistične sadržaje, uključujući prikaz Satane. Filmu nedostaju završnice oba dijela, te se danas smatra djelomično izgubljenim.
Opština Drăgoești, Vâlcea
Drăgoești je opština u Rumuniji u okrugu Valča.
Italcementi, Cuneo
Italcementi je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Opština Drăgoești, Vâlcea
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 167 m.
Italcementi, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 635 m.
Hrahovište
Hrahovište je naseljeno mjesto u okrugu Novo Mesto na Vahu, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 676 stanovnika.
Opština Misantla, Veracruz
Misantla je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 16920 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Silla
Silla je naziv koji se koristi za:
Glavoč bjelaš
Glavoč bjelaš (lat. Gobius geniporus) riba je iz porodice glavoča (Gobiidae). Kod nas se još naziva i glavoč/glamac bilac ili blijedac. Jedna je od najčešćih vrsta glavoča u Jadranu koji se često sreće i lovi. Boje je svijetlo smeđe ili žućkastosmeđe, s mrljama po cijelom tijelu, koje su tamnije po bokovima. Naraste do 18 cm duljine, a živi uz obalu, na malim dubinama, do 40 m. Najčešće obitava na pjeskovitom dnu, nedaleko trave ili kamena koji mu pružaju zaklon, ponekad i na šljunkovitom ili muljevitom dnu. Može ga se pronaći i na ušćima rijeka. Hrani se zooplanktonom, ali i svime što može uhvatiti. Prilikom ribolova, zalijeće se na mamac i vrlo ga je lako uhvatiti na udicu. Ima vrlo ukusno meso i cijenjena je poslastica kod znalaca.
Rasprostranjenost
Glavoč bjelaš živi samo u Mediteranu, a nema ga u Crnom moru.
Fenobukarb
Fenobukarb je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 207,269 Da.
Trillas, San Pedro Lagunillas
Trillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini San Pedro Lagunillas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1281 m.
Monte San Lorenzo, Vicenza
Monte San Lorenzo je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
Benais (Endr i Loara)
Bene je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Centar, u departmanu Endr i Loara.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 862, a gustina naseljenosti je iznosila 43 stanovnika/km².
Hradok
Hradok je naseljeno mjesto u okrugu Novo Mesto na Vahu, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 661 stanovnika.
Las Maravillas, Las Margaritas
Las Maravillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 998 m.
Groesbeck, Ohio
Grozbek je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.788, što je 414 (-5,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Musandam
thumb|right|240px| [[Satelitsko snimanje|Satelitska fotografija sjevernog Musandama]] Musandam (arap. مسندم) je poluotok u Perzijskom zaljevu, ali i ime istoimene omanske enklave muhafaze Musandam.
Geografija
Muhafaza Musandam administrativno je podjeljena na četiri vilajeta: Hasab, Buk, Diba i Mada. Privredom poluotoka prevladava ribarstvo i brodogradnja, a najveći grad i luka je Hasab.
Horna Streda
Horna Streda je naseljeno mjesto u okrugu Novo Mesto na Vahu, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.299 stanovnika.
Put
mini|desno|250px|Put sa serpentinama u Francuskoj Cesta ili drum je naziv za građevinski objekt koji je namijenjen saobraćaju ljudi i kopnenih vozila koje ne koriste tračnice. S istim značenjem upotrebljava se i riječ put koja u širem smislu znači bilo kakvu saobraćajnu liniju, a u najširem smislu pravac kretanja.
Villa Moranda, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Las Ciruelas, Chapulhuacán
Las Ciruelas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Chapulhuacán.
Pădureni, Cândești
Pădureni je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Cândești.
Las Ciruelas, Chapulhuacán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 100 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
Lora, Verona
Lora je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
El Recreo, Tlalixcoyan
El Recreo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Grijanje
Grijanje (ijek.) ili grejanje (ek.), postupak održavanja određene temperature u stambenim i radnim prostorijama iskorištavanjem topline izgaranja čvrstoga, tekućeg ili plinovitoga goriva, pretvaranjem električne energije u toplinu ili iskorištavanjem prirodnih izvora topline.
Kroz historiju su se koristili mnogi načini grijanja, a danas se za grijanje najčešće koriste plin, električna energija, solarna energija, loživo ulje, kruta goriva (drva, ugljen) i drugi načini.
Sistemi grijanja kroz historiju
U srednjem vijeku nije zabilježen neki značajniji pomak u razvoju tehnike grijanja. Kroz gotovo cijeli srednji vijek kao izvor topline u nastambama običnog puka služi otvoreno ognjište postavljeno u središtu prostorije, a u kućama plemenitaša otvoreni kamin postavljen u prostoriji u kojoj se najviše boravilo. Ostale se prostorije nisu grijale ili su se grijale tako što je kroz njih prolazio dimnjak. Prvo veliko poboljšanje su predstavljale kaljeve peći, koje su se uz neke izmjene održale do danas. mini|200px|desno|[[Kotao]] Najznačajnije novosti se pojavljuju u 18. vijeku; u Švedskoj je izveden prvi sistem centralne pripreme potrošne tople vode, a u Engleskoj prvi sistem parnog grijanja. Potkraj tog vijeka su konstruirani prva željezna peć i ljevanoželjezni kotao. Svojevrsna kulminacija tih događaja bila je u 19. vijeku, kada u SAD-u počinje tvornička proizvodnja ljevanoželjeznih kotlova i radijatora, a posljednja desetljeća toga vijeka donose pravu ekspanziju proizvođača opreme za grijanje, od kojih su neki opstali i do danas.
U 20. vijeku se izgrađuju prve toplane i toplinarski sistemi, a u vrijeme nakon Drugog svjetskog rata dolazi do sve veće primjene novih tehnologija grijanja te se sistemi grijanja sve više povezuju sa sistemima pripreme potrošne tople vode.
Podjela
Sistemi grijanja se mogu podijeliti na nekoliko načina:
Блажево
Блажево је насеље у Србији у општини Брус у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 183 становника (према попису из 1991. било је 210 становника).
Grijanje
Podjela
Podjela sistema grijanja prema energentu se zasniva na izvoru energije koji se koristi za pretvorbu u toplinu, pa oni mogu biti:
Podjela prema načinu zagrijavanja u obzir uzima položaj izvora topline u odnosu na prostoriju koju je potrebno zagrijavati:
Блажево
Демографија
У насељу Блажево живи 145 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,7 година (39,2 код мушкараца и 44,5 код жена). У насељу има 61 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,00.
Grijanje
Podjela
Podjela prema izvedbi ogrjevnih tijela se temelji na načinu na koji se toplina predaje prostoriji:
Блажево
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Grijanje
Plinska goriva
To su plinovi i plinske smjese čijim izgaranjem nastaje toplina. Kao energenti se koriste u sistemima grijanja i pripreme potrošne tople vode, proizvodnji električne i toplinske energije itd. Plinska se goriva mogu podijeliti prema izvoru, odnosno načinu ili procesu dobivanja te prema značajkama izgaranja:
Loživa ulja
Radi se o tekućem gorivu koje se dobiva frakcijskom destilacijom sirove nafte, a koristi se u malim i velikim energetskim postrojenjima. Sastoje se najvećim dijelom od ugljika, a ostatak čine vodik, kisik i dušik. Sistemi za opskrbu ložišta izvora topline loživim uljem mogu biti izvedeni na tri osnovna načina:
Kruta goriva
Ugljen  je kruto fosilno gorivo koje je ranije bilo vrlo često, a danas je njegova primjena u sistemima grijanja uglavnom napuštena te se kao energent najviše koristi u velikim energetskim postrojenjima i u industriji. Najvećim dijelom se sastoji od ugljika, vodika, kisika, a ostatak otpada na sumpor, dušik, vodu, pepeo i razne druge primjese. S obzirom na porijeklo, način dobivanja te sastav postoji nekoliko vrsta ugljena:
Biomasa je kruto gorivo biološkog porijekla, odnosno obnovljivi izvor energije, a može biti u raznim oblicima. Dijeli se na:
Za primjenu u sistemima grijanja se koristi ogrjevno drvo ili razni proizvodi koji se dobivaju obradom drveta i drvnih otpadaka kao što su piljevina, briketi, peleti i sl.
Sunčeva energija
Obnovljiv i neograničen izvor energije od kojeg izravno ili neizravno potječe najveći dio drugih izvora energije na Zemlji. Sunčeva energija u užem smislu podrazumijeva količinu energije koja je prenesena Sunčevim zračenjem, a izražava se u džulima. U svom se izvornom obliku koristi (najčešće) za pretvorbu u toplinsku energiju za sustave pripreme potrošne tople vode i grijanja te u solarnim elektranama.
Solarnisistemi za grijanje
Solarni sistemi su izvori topline za grijanje i pripremu potrošne tople vode koji kao osnovni izvor koriste Sunčevu energiju. U najvećem broju slučajeva se koriste kao dodatni izvor topline, dok kao osnovni služe plinski, uljni ili električni kotlovi. Njihova je primjena kao osnovni izvor topline za sisteme grijanja rijetka i ograničena na područja s dovoljnom količinom Sunčevog zračenja tijekom cijele godine, u kojima su ujedno i klimatski uvjeti povoljniji pa je sezona grijanja kratka.
Osnovni dijelovi solarnih sistema su:
minijatura|200px|lijevo|Kolektor
Kolektor je osnovni dio svakog solarnog sistema i u njemu dolazi do pretvorbe Sunčeve u toplinsku energiju. Dozračena Sunčeva energija prolazi kroz prozirnu površinu koja propušta zračenje samo u jednom smjeru te se pretvara u toplinu koja se predaje prikladnom prijenosniku topline: solarnom mediju. Kolektori mogu biti pločasti (ravni) te cijevni, vakuumski ili s vakuumskim cijevima. Spremnik tople vode je dio solarnog sistema koji služi za izmjenu topline s ogrjevnim medijem sistema grijanja ili potrošnom toplom vodom te za njihovu pohranu. Pojavljuju se u dvije osnovne izvedbe; kao jednostavan i kombiniran. U oba slučaja mora biti dobro izoliran. Solarna stanica s crpkom predstavlja središnji dio cijelog solarnog sistema jer omogučava strujanje solarnog medija, dok automatska regulacija vodi računa o sigurnom pogonu cijelog sistema i usklađivanju njegovog rada sa sistemom grijanja i pripreme potrošne tople vode. Treba napomenuti da postoje i izvedbe solarnih sistema koji ne koriste crpku (tzv. termosifonski sistemi) već se u njima strujanje osniva na gravitacijskom djelovanju zbog razlike temperatura, odnosno gustoće solarnog medija.
Solarni medij je tvar koja cirkulira kroz sistem, odnosno cijevi razvoda solarnog kruga od kolektora do spremnika u kojemu dolazi do izmjene topline s potrošnom toplom vodom ili ogrjevnim medijem sistema grijanja. Kao solarni medij najčešće služi voda, odnosno njezina smjesa s glikolom ili drugim sredstvima za sprječavanje smrzavanja.
Oprema sistema grijanja
mini|200px|desno|Ekspanzijska posuda mini|200px|desno|Kalorifer mini|200px|desno|Radijator Cijevni razvod  je dio centralnih sistema grijanja koji služi za prijenos topline od izvora do ogrjevnih tijela pomoću prikladnog ogrjevnog medija. Za izvođenje cijevnog razvoda uglavnom se koriste:
Spojevi cijevnog razvoda sistema grijanja mogu biti izvedeni kao nerastavljivi ili rastavljivi i, s obzirom na to, koriste se različite tehnike spajanja kao zavarivanje, lemljenje, lijepljenje, ... Osnovno načelo pri postavljanju cijevnog razvoda je da se cijevi trebaju voditi usporedno sa zidovima i stropom. Pri tome se instalacije mogu postavljati podžbukno (u zidu), nadžbukno (po zidu) ili kroz posebno izvedene kanale. Toplinska izolacija cijevnog razvoda služi za sprječavanje nepotrebnog odvođenja topline u okoliš, a uz to materijali kojima se oblaže cijevni razvod mogu poslužit za smanjivanje buke i vibracija. Armatura obuhvaća sve elemente cijevnog razvoda koji služe za otvaranje ili zatvaranje, odnosno za namještanje ogrjevnog medija kroz cijevi. U pravilu se izrađuju od materijala koji su otporni na koroziju. U armaturu se ubrajaju ventili, zasuni, slavine i sklopke.
Crpke ili pumpe su uređaji koji služe za prijenos fluida s niže na višu razinu, odnosno s nižeg na viši tlak. Dijele se na nekoliko osnovnih načina:
Mjesto na kojem se crpka ugrađuje ima veliki utjecaj na odnose tlaka u instalaciji, a pri tome polazište predstavlja tzv. neutralna točka.
Ekspanzijske posude  su dio sigurnosne opreme toplovodnih sistema centralnog grijanja čija je osnovna namjena preuzimanje toplinskih rastezanja vode zbog promjena njezine temperature. S obzirom na izvedbu sistema u kojima se ugrađuju mogu biti otvorene i zatvorene.
Ogrjevna tijela su dijelovi sistema grijanja koji služe za izmjenu topline s prostorijom kako bi se u njoj ostvarili uvjeti toplinske ugodnosti. S obzirom na izvedbu, način izmjene topline i korišteni ogrjevni medij, postoji nekoliko osnovnih vrsta ogrjevnih tijela:
La Puerta, Culiacán
La Puerta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 213 m.
Hrlica
Hrlica je naseljeno mjesto u okrugu Revuca, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 85 stanovnika.
Sorgiulia, Reggio Calabria
Sorgiulia je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
La Palma, Tierra Blanca
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2273 m.
Nekropole stećaka u Kreševu
Nekropole stećaka u Kreševu, se nalaze na nekoliko lokaliteta u opštini Kreševo,  Bosna i Hercegovina.
The Doobie Brothers
The Doobie Brothers je američki rock bend. Osnovan je 1970. u Sjevernoj Kaliforniji, i tokom sljedećih godina je njegov repertoar isprobavao crossover sa raznim stilovima. Raspao se 1983. da bi se ponovno okupio četiri godine kasnije. Do sada je uspio prodati 40 miliona albuma.
Nekropole stećaka u Kreševu
Nekropola stećaka Brdo (Križ) u Deževicama
Deževice su smještene na zaravni omeđenoj planinama Inač i Gradac. Od opštine Kreševo udaljeno je 6, 74 km vazdušne linije u pravcu zapada. Nekropola je za nacionalni spomenik BiH. Nacionalni spomenik čini nekropola sa 52 stećka. Pripadaju vrsti položenih i uspravnih kamenih monolita, javljaju se u tri forme; sanduk, sljemenjak i stub. Na ovoj nekropoli postignut je visoki nivo estetske vrijednosti forme: pojedini stećci imaju relativno velike dimenzije. Osnovni umjetnički kvalitet stećaka predstavljaju ukrasi izvedeni u visokom reljefu i udubljivanju. Od ukupno 52 spomenika 31 je sanduk, 18 sljemenjaka, 1 stub i 2 spomenika, čiji oblik nije moguće definsati jer su utounli. Ukrašeno je 6 primjeraka, 4 sanduka i 2 sljemenjaka. Motivi zastupljeni na spomenicima su; krst, rozeta, polumjesec, jabuka i srp.
Winamac, Indiana
je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Nekropole stećaka u Kreševu
Nekropola stećaka Crkvenjak i Klupe u Komarima,
Na putnom pravcu iz Kiseljaka prema Kreševu, 3 km pred ulaz u Kreševo, na sjevernom obodu kreševskog polja, nalaze se nekropole sa stećcima na lokalitetima Crkvenjak i Klupe u Komarima. Na lokalitet se s navedenog pravca dolazi uskom asfaltiranom cestom (150 – 200 m). Proglašene su za nacionalni spomenik BiH.
La Cieneguilla, Hidalgo del Parral
La Cieneguilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Hidalgo del Parral.
Monte Schiavi, Vicenza
Monte Schiavi je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 235 m.
Nekropole stećaka u Kreševu
Nekropola stećaka Crkvenjak i Klupe u Komarima,
Nacionalni spomenik čine dvije nekropole sa ukupno 53 stećka. Nekropola stećaka Crkvenjak zauzima prostor od 67 x 30 m i sastoji se od ukupno 28 stećaka, od čega su 3 ploče, 21 sanduk, a kod 4 spomenika se ne može ustanoviti oblik, jer su skoro u potpunosti zatrpani. Nekropola sa stećcima Klupe se sastoji od 25 stećaka koji su uglavnom u obliku sanduka. Većina je u vrlo lošem stanju tako da se ne može utvrditi da li su bili ploče ili sanduci. Stećci su poredani u redove od sjevera ka jugu, a orijentirani su u pravcu zapad–istok. Slabo su obrađeni i bez ukrasa.
Winamac, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.490, što je 72 (3,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Cieneguilla, Hidalgo del Parral
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1563 m.
Nekropole stećaka u Kreševu
Nekropola stećaka Kose u Crnićima
U podnožju planine Inač (1413m nv) sa sjeverozapadne strane, na 874 m nv smješteni su Crnići. Od općine Kreševo selo je udaljeno 6 km vazdušne linije u pravcu sjeverozapada. U spomenutom naselju na lokalitetu Kose nalazi se nekropola sa stećcima, koja je nacionalni spomenik BiH.
Ahuatepec, Caltepec
Ahuatepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Caltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2264 m.
Châtelaudren
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 921 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 2002 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 0,4 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 120 metara (maksimalnoj 133 m, a minimalnoj 95 m).
Nuevo Montecristo, Las Margaritas
Nuevo Montecristo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1677 m.
El Salto, Pénjamo
El Salto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2160 m.
Gasisuchi, Bocoyna
Gasisuchi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 216 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2392 m.
Vila Stefanija
Vila Stefanija predstavlja jednu od najočuvanijih i najkarakterističnijih vila iz austrougarskog perioda na području Starog Grada u Sarajevu, Bosna i Hercegovina. Posebnu vrijednost objektu daje činjenica da je građen tokom 1911. i 1912. godine u istoricističkom duhu, kada većina stvaralaca postaju sljedbenici bosanskog sloga. Izrađena je od visoko kvalitetnog materijala, a očuvani zanatski detalji su izrađeni sa velikom preciznošću. Istorijska građevina ima i veliku ambijentalnu vrijednost, jer se nalazi u ambijentalnoj cjelini naselja Mjedenica gdje se skladno prožimaju arhitekture iz osmanskog, austrougarskog i perioda moderne.
Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 8. do 11. septembra 2009. godine, donijela je odluku da se zgrada proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Historija
Naselje Mjedenica je osnovana u prvoj polovini XVI stoljeća. Ime „Mjedenica“ je slavenskog porijekla, i označava bronzu ali ima i druga značenja. Na jednom malom urbanističkom potezu, nalaze se historijske građevine iz svih perioda gradnje u Sarajevu.
La Ceibita, Chapulhuacán
La Ceibita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Chapulhuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 532 m.
Hradisko
Hradisko je naseljeno mjesto u okrugu Kežmarok, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 100 stanovnika.
Abilly
Abiji je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Centar, u departmanu Endr i Loara.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.145, a gustina naseljenosti je iznosila 38 stanovnika/km².
Brevig Mission, Alaska
Brevig Mišon je grad u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 388, što je 112 (40,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hwanguk
Mitska država Hwan-guk (환국, 桓國) je prva država Koreje opisana u Hwandan-gogiju, a kojom je vladao Hwanin.
Prema Hwandan-gogiju, njome je vladalo sedam careva kroz 3301 godina. Zbog njihove duge vladavcine (čiji je prosjek 471,6 godina po vladaru), za ovu državu se smatra da nije u domeni historije.
Nakon njenog uništenja, naslijedio ju je Baedalguk.
Opština Făurești, Vâlcea
Făurești je opština u Rumuniji u okrugu Valča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
Franjevački samostan u Kraljevoj Sutjesci
mini|desno|Franjevački samostan u Kraljevoj sutjesci Franjevački samostan u Kraljevoj Sutjesci je franjevački samostan u opštini Kakanj, i pripada Vrhbosanskoj nadbiskupiji, Bosna i Hercegovina. Izgrađen je u 14. vijeku.
Istorija
Samostan je bio podignut polovinom 14. stoljeća, u vrijeme osnivanja provincije Bosne Srebrene. Prvi put samostan se spominje u popisu italijanskog franjevačkog pisca fra Bartola Pisanskog iz 1385. godine, u djelu De conformitate vitae B. Francisci. U franjevačkim ljetopisima Luke Wadinga iz 14. stoljeća spominje se samostan u Sutjesci pod imenom Bani. Srušen je početkom 16. stoljeća. Samostan je popravljen prije 1530. godine. Nakon toga ponovno je srušen, a godine 1596, sutješki franjevci su ponovno podigli samostan i crkvu. Samostan je bio podignut na istom mjestu, a sagrađen, prvobitno, od pletera, a nešto kasnije od građe razorenog samostana.
U septembru 1658. godine, izgorio je samostan sa svim dragocjenostima (samostan, biblioteka sa arhivom i drugim dragocjenostima). U ovom požaru nije izgorjela crkva, jer je bila 20-ak metara odmaknuta od samostana. Novi samostan, izgrađen od ćerpića (nepečene gline, sušene na suncu) je podignut 1664. godine.
Franjevci su punih 16 godina (od 1683. do 1699) izbivali iz samostana. Kada su se političke prilike smirile, ponovno su se vratili 1704. godine.
Krajem 19. stoljeća(1889-1897) sazidan je današnji samostan i nova crkva (1906-1908) po nacrtima arhitekte Josipa Vancaša. Obnovljen je (1928-1988).
Opis
Samostan, u građevinskom smislu, sastoji se od tri cjeline. Prva cjelina je istočno krilo samostanske zgrade dužine 40 m, paralelno sa rijekom. U istočnom krilu smješten je stambeni dio bratstva. Druga cjelina je sjeverno krilo samostanske zgrade, dugačko 20 m. Zgrada samostana je zdanje koje ima visoki podrum, prizemlje te I i II sprat. Treća cjelina je crkva sa dva tornja, koja, ustvari čini zapadno krilo. Sa sjeverozapadne strane kompleksa, ispod padine brda Fratarski gaj, nalazi se potporni zid, koji zatvara samostansku cjelinu. Između potpornog zida i objekata samostana sa crkvom, formirao se klauster-unutrašnje dvorište. Sa sjeverozapadne strane samostana nalazi se sestrinska kuća.
Crkva
Crkva pripada tipu trobrodnih bazilika u neorenesansnom obliku. Ova crkva, dugu 39,40 m, široku 18,10 m, a visoku 13,60 m (“svijetla”, unutrašnja mjera-mjereno od kote poda molitvenog prostora, pa do tjemene tačke svoda u enterijeru), može se podijeliti na prilazni prostor, na središnji molitveni prostor, te na apsidalni prostor svetišta.
Ulazna fasada je okrenuta prema istoku. U sredini stoji portal, a nad njim veliki polukružni prozor i onda zabat s drugim, manjim kružnim prozorom. Srednji dio pročelja uokviruju dva skladna, dosta vitka zvonika kvadratnog presjeka, visine 45 m, pokrivena bakarnim krovom. U donjim spratovima zvonici imaju po jedan, a na završnom po dva prozora unaokolo; završava ih krov u obliku pravilne piramide.
Crkvu sv. Ive Krstitelja je 1908. godine oslikao Marko Antonini. Zidove je obojio svijetlom bojom, stupove i polukružne lukove bijelom i oker, a strop plavom. Konstruktivnu logiku bačvastog svoda naosa naglasio je oslikavanjem lukova sitnim, vegetabilnim motivima, dobijajući na taj način polukružna polja svoda, u čijim je uglovima, u medaljonima, predstavio više različitih svetitelja. Lukove krstastog svoda bočnih brodova crkve je također naglasio oslikavanjem vegetabilnih motiva. Kako je crkva posvećena sv. Ivanu Krstitelju, Antonini je centralno mjesto u crkvi, konhu apside, oslikao scenom «Krštenja na rijeci Jordanu».
U samostanu su sakupljani i čuvani najrazličitiji predmeti od kulturnog, historijskog i umjetničkog značaja. Tako samostan posjeduje vrijednu zbirku kasnorenesansnog i baroknog slikarstva: zbirku crkvenog posuđa, vrijednu zbirku starog crkvenog ruha, staru arhivsku građu među kojom se ističu najstarije matične knjige u Bosni i Hercegovini, te brojni pisani dokumenti, biblioteku samostana sa starijim i novijim izdanjima, brojnom i vrijednom periodikom, te najvećom zbirkom inkunabula čuvanih na jednom mjestu u Bosni; također, samostan posjeduje i vrijednu zbirku arheoloških spomenika.
Nacionalni spomenik
Samostan i crkva sv. Ive Krstitelja proglašeni su za Nacionalni spomenik BiH. . Nacionalni spomenik čini i: 25 slika, 1 skulptura, 187 predmeta izrađenih od metala, 11 predmeta izrađenih od tekstila, 11 spisa pohranjenih u arhivu, 1 kameni spomenik i orgulje u samostanskoj crkvi.
Huaynamota, San Pedro Lagunillas
Huaynamota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini San Pedro Lagunillas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1262 m.
Glavoč bjelčić
Glavoč bjelčić (lat. Gobius bucchichi) je riba iz brojne porodice glavoča. Naziva se još i Bučićev glavoč/glamac po poznatom prirodoslovcu Grguru Bučiću. Dosta je brojan na našoj obali, nalazimo ga u samom plićaku, na dubinama do 5 m, a može ga se naći i u malim lokvama. Duguljastog je tijela. Bjelkaste je ili svijetlosmeđe boje, sa malo tamnijim smeđim malim mrljama. Preko očiju ima tamnosmeđu crtu, a ista je vidljiva isprekidana bočno. Naraste do 10 cm a hrani se manjim organizmima koje može uhvatiti, te algama. Često se drži u kućnim morskim akvarijima.
Antracit
Antracit (od starogrčkog: ἄνϑραξ - antraks = ugljen ) je vrsta visokokaloričnog, kamenog ugljena - najstariji fosilni ugljen. Sadrži najviše ugljika (od 86 % na više) i najmanje količine hlapljivih sastojaka (do najviše 14 % ), a ima ogrjevnu vrijednost blizu 35 MJ / kg.
Glavoč bjelčić
Zanimljivost
thumb|lijevo|250px|Glava glavočića bjelčića. [[Toskana, Italija.]] Bjelčić je razvio poseban način obrane od grabežljivaca. kada se osjeti ugroženim, on se ne skriva u rupe kao moge druge riblje vrste već zaštitu traži među žarnim nitima smeđe vlasulje (Anemonia sulcata), gdje siguran čeka dok opasnost prođe.
Antracit
Karakteristike
Antracita ima od crnih do čelično sivih, svi imaju gotovo metalni sjaj. Vrlo je vrdi i krhak, a kad se razlomi iscjepa se na oštre fragmenate.
Glavoč bjelčić
Rasprostranjenost
Glavoč bjelčić živi u Mediteranu, te u malenom dijelu Atlantika, uz južni dio Portugala.
Antracit
Karakteristike
Za razliku od mnogih kamenih ugljena - antracit je čist na dodir. Teško se pali, ali kad se razgori više se ne gasi i polako izgara blijedo plavim plamenom, pa se oko njega nije bilo potrebno truditi održavati vatru. Zbog tog je u prošlosti korišten za grijanje domova, jer je polako izgarao, gotovo bez dima, i ostavljao vrlo malo pepela. Danas se rijetko koristi za te namjene, zato što je rijedak, skup a postoje i drugi jeftiniji izvori energije, kao što je zemni plin i električna energija.
Nalazišta antracita obično ima u geološki deformiranim područjima, kao što je Pennsylvania u Sjedinjenim Američkim Državama gdje su sedimentne stijene intenzivno stješnjene.
La Víbora, Tlalixcoyan
La Víbora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Antracit
Karakteristike
Antracit nastaje zbog visokih temperatura, bilo zbog erupcije magme u blizini ili visokog geotermalnog gradijenta. Obje pojave proizvode temperature znatno više od uobičajenih na toj dubini. Tako na primjer na u dubinama Antarktike, ogromni blokovi minulih erupcija pretvaraju neke od postojećih naslaga kamenog ugljena u antracit.
La Víbora, Tlalixcoyan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 442 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Antracit
Karakteristike
Pretpostavlja se da su temperature u rasponu od 170 do 250 °C potrebne da se formira antracit.
Piton (sin Agenorov)
thumb|250px|Piton je vladao južnim dijelom porječja Inda, od ušća [[Akesina u u Ind do mora.]]
Piton, sin Agenorov (? - 312. pne.) bio je oficir u vojsci Aleksandra Velikog koji je sudjelovao u njegovom pohodu na Indiju. Godine 325. pne. se kao komandant falange istakao u borbi protiv plemena Malijaca u današnjem južnom Punjabu. Zbog toga ga je Aleksandar, prije odlaska iz Indije, imenovao satrapom novoosvojenih teritorija u južnoj dolini Inda. Taj mu je položaj priznat godine 323. pne. nakon Aleksandrove smrti i podjele u Babilonu, a dvije godine kasnije i podjelom u Triparadisu.
Godine 317. pne. Pitonov imenjak, satrap Medije, jke pokušao pod svoju vlast staviti istočne provincije bivšeg Aleksandrovog carstva. Piton je godine 316. pne. protiv njega pokrenuo vojsku ns zapad, oslabivši makedonske pozicije. Godine 315. pne. ga je Antigon I Monoftalmos imenovao satrapom Babilona. Na tom je mjestu 314. pne. sudjelovao u ratu protiv Kasandra i Ptolemeja. Pridruživši se Antigonovom sinu Demetriju, sudjelovao je u bitci kod Gaze u kojoj je poginuo.
Sorta (botanika)
Sorta – u botanici i agronomiji – je prirodna, odnosno kultivirana populacija sa karakteristikama koje ju čine prepoznatljivom, unatoć slobodnoj hibridizaciji sa drugim populacijama iste vrste. To je taksonomski rang ispod podvrste, a iznad forme. U zoološkoj nomenklaturi izjednačena je sa rangom rase.
Status sorte je uređuje Međunarodni kodeks botaničke nomenklature. Nije moguće sve gajene  biljke uključiti u  botaničku klasifikaciju, ali  se sve mogu botanički  svrstati  do određenog stepena.
Sorta ili varijetet je  također legalni termin, prema  Konvenciji Međunarodne unije za zaštitu novih biljnih varijetata (International Union for the Protection of New Varieties of Plants: UPOV). Kod kultiviranih biljaka se prepoznaje kao kultivar, odnosno kao "varijetet", u smislu  križanac,  sa posebnom zaštitom, zvanom pava  proizvođača biljnih križanaca  (plant breeders' rights), što zavisi od unutrašnje i/ili vanjske legislative.
Ovaj „varijetet“  (koji se razlikuje od pravnog statusa)  nije taksonomski  rang u botanici, koji je  reguliran  Međunarodnim kodeksom algi, gljiva i biljaka  (International Code of Nomenclature for algae, fungi, and plants), niti  terminom "sorta" (regulirao Međunarodni kodeks nomenklature gajenih biljaka). Neki voćari koriste termin  "sorta" neprecizno; na primjer,  vinari gotovo uvijek se odnose na varijante grožđa kao " sorte.
Costișa, Costișa
Costișa je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Costișa.
Ixtlahualuca, Caltepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2123 m.
Costișa, Costișa
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3540 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Villa Motta, Modena
Villa Motta je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 557 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Opština Mixtla de Altamirano, Veracruz
Mixtla de Altamirano je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 8575 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1932 m.
Stambeno-poslovna zgrada u ulici Mula Mustafe Bašeskije
Stambeno-poslovna zgrada u ulici Mula Mustafe Bašeskije broj 5, nekadašnja upravna zgrada Trgovačko-transportnog akcionarskog društva, nalazi se u opštini Centar u Sarajevu, Bosna i Hercegovina. Proglašena je za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo (predsjedavajuća).
Historija
Građena u vrijeme važenja novog Građevinskog reda za „Zemaljski glavni grad Sarajevo“ iz 1893. godine po kojem se vodilo računa o budućem izgledu grada. U pogledu građenja i primjene građevinskog materijala standardi su bili bliski tadašnjim evropskim standardima. . Do Drugog svjetskog rata dva puta je mijenjala vlasnika, a 1949. god je nacionalizovana i postaje društvena svojina.
Opis
Tlocrtna osnova zgrade je pravougaona osnova dimenzija 18,00 m x 13,00 m, a spratnost iznosi Sut+P+2+Potkrovlje. .
Južna fasada nosi dekorativni program izveden u maniru secesije. Fasada je simetrična – horizontalno podijeljena u dva nivoa – prizemni, lišen svake dekoracije i spratni koji je dekoriran. Prizemlje je uvučeno u odnosu na viši nivo zgrade. Na serklažu iznad izloga, nazire se natpis na njemačkome jeziku "LAGERHUIS". U donjoj zoni fasadnoga platna ukrašeni su parapeti ispod prozorskih otvora i istaka (vertikalni pojas) koje odvajaju središnju plohu. Dekoracija sedam parapeta podrazumijeva ponavljanje istovjetnog floralnog motiva – struka grana sa jabučastim plodovima usmjerena prema tlu. Ornamentalna kompozicija koja se ponavlja dva puta i ukrašava dno istaka čine dva zasebna motiva – lira ukrašena floralnim prepletom i raskošna girlanda iznad. Dva motiva su povezana pozadinom koja podrazumijeva profilirane vertikalno postavljene linije. U gornjoj zoni dekoracija je nešto razvijenija. Istovjetni, dominantno floralni ornament - spojene girlande koje nose krug - ukrašava završetke prozorskih otvora (sa uvučenih fasadnih ploha). Polja između prozora su ukrašena sa dvije krilate zmije, spiralno prepletene oko štapa. Dominantni motiv dekorativnog programa su tri ljudske glave postavljene iznad prozora središnjeg fasadnog platna. Glave predstavljaju neko mitsko biće, a s obzirom na naglašenost krila moguće je pretpostaviti da je u pitanju Hermes.
Minu
Minu (perz. مینو, poznat i kao Muhala ili Salbuh) je riječni otok smješten na Šat al-Arabu (Arvand-Rudu) odnosno u iranskoj pokrajini Huzestan. Minu ima površinu od 6,83 km² i prosječna nadmorska visina kreće se između 1,5 i 2,0 m. Njegova zapadna obala prometni je plovni put između Horamšahera i Abadana, a usporedno s njegovom istočnom obalom pruža se Aerodrom Abadan i Internacionalni univerzitet Arvand. Na otoku se nalazi niz manjih abadanskih satelitskih naselja s ukupno oko 2000 stanovnika među kojima su najveći Gejsije (214), Horejbe (112) i Gazbanije (59). Korito Šat al-Araba na zapadu također predstavlja iransko-iračku prirodnu granicu koja je usklađena Alžirskim sporazumom iz 1975. godine. Na adi je identificirano 16 vrsta biljaka odnosno velik broj ptica među kojima i crna frankolina.
Mali Tunb
Mali Tunb (perz. تنب کوچک) je otok smješten u Perzijskom zaljevu odnosno iranskoj pokrajini Hormuzgan. Geografski je smješten 11,2 km zapadno od Velikog Tunba, te 38,4 km od luke Bandar-e Lengeh. Otok je trokutastog oblika i proteže se 1,6 km u smjeru sjever-jug odnosno 1,2 na naširem južnom dijelu. Površina mu iznosi približno 2,0 km², a najveća visina 36 m. Flora se sastoji od bujne trave i grmlja, dok fauna uključuje ptice i zmije. Mali Tunb lišen je izvora vode. Historijski, otok je bio pod iranskom kontrolom do sredine 1900-ih godina kada ga zauzimaju Britanci i upravljaju njime iz današnjih Emirata. Prilikom britanskog povlačenja s ovih protektorata Iran je Veliki i Mali Tunb zaposjeo vojskom, a nakon proglašenja nezavisnosti Ujedinjeni Arapski Emirati počinju svojatati otoke čime započinje dugogodišnji spor. Mali Tunb je nenaseljen otok, no na njemu se nalazi stalna vojna baza s pomorskom lukom na istoku odnosno Aerodromom Mali Tunb na sjeveru.
Las Tinajas, Pénjamo
Las Tinajas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1787 m.
Orajõgi
Orajõgi je rijeka na jugoistoku Estonije duga 39 km, desna pritoka rijeke Ahje.
Hidrologija
Orajõgi se formira par kilometara južnije od grada Põlve sutokom potoka Peri (11 km) i Tanassilma ((12 km). Od tamo teče prema sjeveru, protiče kroz grad Põlva i nešto sjevernije ima ušće u rijeku Ahju.
Porječje rijeke prostire se na površini od 176 km² po Okrugu Põlva.
Neuhaus II, Bolzano
Neuhaus II je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Hotin (Komoran)
Hotin je naseljeno mjesto u okrugu Komoran, u Njitranskom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.390 stanovnika.
Monte, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 596 m.
Vienna, South Dakota
Vajena je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 45, što je 33 (-42,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bouregreg
Bouregreg ili Bou Regreg (arapski: أبو رقراق) je osma po veličini rijeka u Maroku duga 240 km, poznata po ušću koje razvaja Salé od Rabata.
Bouregreg Izvire u masivu Srednji Atlas na nadmorskoj visini od 1.627 metara. Od tamo teče prema sjeveru do ušća u Atlanski ocean između Rabata i Saléa.
Bouregreg prosječno donosi vode vrlo malo svega 23 m³/s, ali zimi za velikih kiša to naraste na čak 1.500 m³/s. Utjecaj plime osjeća se do 24 km uzvodno.
thumb|left|240px| Rijeka kod [[Salea]]
Ušće je tokom 17. vijeka postalo slavna luka berberskih pirata, koji su između 1627. - 1666. tu imali svoju piratsku - Republiku.
Los Sabinitos, Culiacán
Los Sabinitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Hranjičnje
Hranjičnje je naseljeno mjesto u okrugu Stara Ljubovnja, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 193 stanovnika.
El Mirador, Hidalgo del Parral
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Hidalgo del Parral.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1394 m.
Albert Vajs
Albert Vajs (Zemun, 3. 10. 1905 – Beograd, 4. 4. 1964), istaknuti jugoslavenski pravnik i predsednik Saveza jevrejskih opština Jugoslavije (SJOJ) od 1948 do 1964 godine.
Biografija
Albert Vajs je rođen 3. 10. 1905 u Zemunu za vrijeme Austro-Ugarska Monarhije u jevrejskoj porodici Hermana i Mari Vajs. Herman Vajs je za života bio trgovac i predsednik Jevrejske opštine u Zemunu. Osnovnu školu i gimnaziju Albert je pohađao i završio u rodnom Zemunu. Uporedo je studirao filozofiju, ekonomiju i pravo u Berlinu, Parizu, Beogradu i Zagrebu. Za vreme studija u Zagrebu, bio je aktivan u kulturnim i socijalnim organizacijama jevrejske omladine: "Židovskom akademskom društvu Judeja", "Židovskom akademskom potpornom društvu" i "Savezu židovskih omladinskih udruženja". Objavljivao je pesme u jevrejskim omladinskim časopisima "Gideon" i "Hanoar". Diplomirao je 1928 na Pravnom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu, a sledeće godine je doktorirao. Kao sudski i advokatski pripravnik, praktična znanja je sticao u Novom Bečeju i Zrenjaninu. Nakon položenog advokatskog ispita, počeo se baviti advokaturom u Beogradu, prvo kao partner u advokatskoj kancelariji, a ubrzo i kao njen suvlasnik. Za potpredsednika "Jevrejske aškenaske opštine" u Beogradu izabran je 1938 godine. Nešto kasnije, izabran je za člana Izvršnog odbora SJOJ-a i člana Saveza cionista Jugoslavije. U vreme Aprilskog rata bio je mobilisan kao rezervni oficir vojske Kraljevine Jugoslavije. Nakon kapitulacije i okupacije Kraljevine Jugoslavije, Albert je bio odveden u zarobljeništvo u Nacističku Nemačku. Tokom Drugog svjetskog rata, bio je zatočen u zarobljeničkim logorima: Ofenburg, Nirnberg-Oflag XIII b, Osnabrik-Oflag VI c, Štrasburg i Barkenbrige. U Osnabriku je, u drugoj polovini 1943, osnovan Logorski univerzitet, na kome je Albert držao predavanja iz opšte istorije. Iste jeseni, formirano je i Antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ). Albert je bio član Izvršnog odbora i Sekretarijata Izvršnog odbora AVNOJ-a. U istom logoru, bio je glavni urednik ilegalnog lista "Tridesetsedmica". Nakon premeštaja u logor Barkenbrige, uređivao je list "12. čas". Tijekom Holokausta izgubio je majku, suprugu, sina jedinca i više članova šire porodice.
Nakon oslobođenja i povratka u domovinu tj. FNR Jugoslaviju, Albert je od 1945 do 1948 godine radio u Državnoj komisiji za utvrđivanje zločina okupatora i njihovih pomagača. Bio je rukovodilac operativnih, stručnih i straživačkih poslova i učesnik u redakciji publikacija Komisije. Učestvovao je u pripremi i obradi jugoslovenskog optužnog i dokaznog materijala za suđenje u Nirnbergu i drugim procesima protiv ratnih zločinaca u zemlji i inostranstvu. Kao član jugoslovenske delagacije na Nirnberškom procesu, 1946, proveo je nepunu godinu dana u SR Nemačkoj. Radeći na tim poslovima, pripremio je veliki broj studija i elaborata i postao vodeći stručnjak za međunarodno krivično pravo u FNR Jugoslaviji. Učestvovao je u pripremi nacrta propisa o krivičnim delima protiv čovečnosti i međunarodnog prava za izradu Krivičnog zakonika FNR Jugoslavije iz 1951 godine. Tokom 1955, bio je stručni savetnik pri Jugoslovenskoj ambasadi u Vašingtonu, u postupku za izručenje ustaškog ratnog zločinca Andrije Artukovića. Bio je saradnik više stručnih grupa i komisija pri Državnom sekretarijatu za inostrane poslove. Učestvovao je u pripremi materijala koje je FNR Jugoslavija poslala na suđenje ratnom zločincu Adolfu Ajhmanu, koga je Albert saslušao u toku sudskog postupka. Posle napada na Jugoslovensko privredno predstavništvo u Bonnu 29. 11. 1962 godine, Albert je sarađivao na prikupljanju materijala za optužnicu.
Od 1947, angažovan je kao honorarni nastavnik na Pravnom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Docent na predmetu "Opšta istorija države i prava" postao je 1953, vanredni profesor 1955, a redovni 1961 godine. Jedan je od osnivača "Instituta za pravnu istoriju" na Pravnom fakultetu u Beogradu i pisac njegovog prvog statuta. Na Višoj školi Ministarstva unutrašnjih poslova FNR Jugoslavije, u periodu 1950 do 1953, predavao je Međunarodno pravo, što je predavao i školske godine 1957/58 na Višoj upravnoj školi za unutrašnje poslove. Na Visokoj školi političkih nauka u Beogradu, bio je stalni honorarni nastavnik za predmet "Razvitak civilizacije, od školske godine 1960/61. Ciklus predavanja iz istorije prava održao je na Pravnom fakultetu Univerzitet u Sarajevu 1956/57 godine. Na poziv "Odeljenja za istoriju, na Filozofskom fakultetu u Beogradu održao je predavanja: o jevrejskoj istoriji od buržoaskih revolucija do savremenog trenutka; o Ajhmanovom procesu; o Holokaustu. Od osnivanja "Instituta za međunarodnu politiku i privredu FNR Jugoslavije 1948, pa do decembra 1952 godine, rukovodio je "Sekcijom za međunarodno pravo. U Institutu društvenih nauka, u okviru koga je organizovao "Odsek za opštu istoriju 20. veka", od juna 1960, bio je viši naučni saradnik. Kao šef ili član delegacija FNR Jugoslavije, učestvovao je na više međunarodnih skupova: Međunarodno krivično pravo u Nirnberg 1946 i Briselu 1947, Kongres demokratskih pravnika u Briselu 1947, Međunarodni komitet za Aušvic u Frankfurtu 1957 i Svetska federacija bivših boraca u Bad Godesbergu 1960 godine. Bio je član "Saveta za zakonodavna pitanja" pri "Savetu za zakonodavstvo i izgradnju narodne vlasti Vlade FNR Jugoslavije" 1951, od 1954 do 1955 "Komisije za proučavanje međunarodno-pravnih obeležja Narodnooslobodilačkog pokreta Jugoslavije" (NOB), "Komisije za prikupljanje i objavljivanje međunarodno-pravnih akata Jugoslavije u periodu od 1918 do 1941", "Udruženja pravnika FNR Jugoslavije" i SUBNOR-a. Po povratku iz zarobljeništva, povereno mu je da, sa saradnicima, obnovi rad SJOJ-a, čiji je potpredsednik bio od 1945 do 1948, a predsednik od 1948 do smrti. Zahvaljujući njegovom naporu i autoritetu, u tom periodu pokrenuti su mjesečnici "Jevrejski pregled (1950) i "Jevrejski almanah (1954), osnovan je Jevrejski istorijski muzej u Beogradu i započeto je prikupljanje arhivske građe, objavljene su publikacije "Zločini fašističkih okupatora i njihovih pomoćnika protiv Jevreja u Jugoslaviji" 1952 i Dubnovljeva "Kratka istorija jevrejskog naroda" 1962 godine. Albert je podsticao rad omladinskih klubova. Posebno se starao o vezama sa svetskim jevrejskim organizacijama (Svjetski jevrejski kongres, JOINT, Konferencija o jevrejskim materijalnim potraživanjima od Njemačke) i sa organizacijama jugoslovenskih Jevreja u inostranstvu. Kao delegat SJOJ-a, učestvovao je na evropskoj konferenciji Svetskog jevrejskog kongresa u Parizu 1945 godine. Bio je član Izvršnog odbora Svetskog jevrejskog kongresa.
Albert je za života objavljivao radove iz sledećih oblasti: opšta istorija (pravna, politička i kulturna), međunarodno krivično pravo s akcentom na problemu ratnih zločina i zločina protiv čovečnosti tokom Drugog svetskog rata, prava čoveka, istorija Jevreja i njihov položaj u socijalističkoj Jugoslaviji. SJOJ je, u znak zahvalnosti, Albertu podigao spomenik na Jevrejskom groblju u Beogradu. U kibucu Gat, u Izraelu, zasađena je šuma, a njegovo ime nose Dečije zabavište Jevrejske opštine Beograd i Jevrejski dom u Skoplju.
Albert Vajs je preminuo 4. 4. 1964 godine u Beogradu.
La Branzola, Cuneo
La Branzola je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 506 m.
Río Grande, Tierra Blanca
Río Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1905 m.
Villa Capita, Rieti
Villa Capita je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.