cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Robert Zemeckis
Prvi uspjesi i Forrest Gump
Nakon tog filma, redatelj je konačno mogao snimiti svoj scenarij o putovanju kroz vrijeme, koji je nazvan Povratak u budućnost. S Michaelom J. Foxom u glavnoj ulozi, film je 1985. ostvario nevjerojatan uspjeh, a uslijedila su i dva nastavka, objavljena 1989. i 1990. Prije nego što su nastavci objavljeni, Zemeckis je snimio još jedan film, vratolomnu misteriju smještenu u četrdesete, Tko je smjestio Zeki Rogeru?, koji je brižno spojio tradicionalnu animaciju i akciju uživo; s budžetom od 70 milijuna dolara, bio je to jedan od najskupljih filmova ikad snimljenih. Film je bio veliki kritički i komercijalni uspjeh, a osvojio je četiri Oscara. Kad su ga 1990. upitali želi li snimiti ne-komični film, Zemeckis je odgovorio, "Htio bih snimiti bilo što. Ali sada sam previše nemiran da bih radio nešto što nije lakrdijaško."
Zemeckis je 1992. režirao crnu komediju Smrt joj dobro pristaje, s Meryl Streep, Goldie Hawn i Bruceom Willisom. Slijedio je njegov najveći uspjeh do tada, Forrest Gump iz 1994. S Tomom Hanksom u naslovnoj ulozi, Forrest Gump govori o mentalno zaostalom čovjeku koji nesvjesno sudjeluje u nekim od najvećih događaja dvadesetog stoljeća, zaljubljuje se i dolazi u kontakt s nekim od najvećih povijesnih ličnosti. Film je u cijelom svijetu zaradio 677 milijuna i postao najuspješniji američki film 1994.; osvojio je šest Oscara, uključujući najbolji film, najboljeg glumca za Hanksa, a Zemeckis je odnio nagradu za najboljeg redatelja. 1997. je režirao Kontakt, projekt koji je dugo bio na čekanju, a snimljen je prema istoimenom romanu Carla Sagana iz 1985. Film govori o Eleanor Arroway, znanstvenici koju glumi Jodie Foster, koja vjeruje da je stupila u kontakt s izvanzemaljskim bićima.
2000-te i digitalna tehnologija
Zemeckis je 1999. donirao 5 milijuna dolara Centru Robert Zemeckis za digitalne umjetnosti na Južnokalifornijskome sveučilištu. Taj kompleks sastoji se od produkcijskih prostora, velikog laboratorija za digitalnu montažu i 50 dvorana za projekcije. Kad se centar otvorio u ožujku 2001., Zemeckis je govorio o budućnosti filma, zajedno s prijateljima Stevenom Spielbergom i Georgeom Lucasom. O onima (uključujući Spielberga) koji se drže celuloidne vrpce i ne razmišljaju o digitalnoj produkciji, Zemeckis je rekao, "Ovi dečki su isti oni koji su govorili da je zvuk s LP ploča bolji od CD-a. Možete raspravljati o tome dok ne poplavite, ali ja ne znam nikoga koji i dalje kupuje vinil. Film, kao što smo tradicionalno razmišljali o njemu, će se promijeniti. Ali kontinuum je čovjekova želja da ispriča priču oko logorske vatre. Jedina stvar koja se mijenja je logorska vatra."
Zemeckis je 1996., zajedno s Tomom Hanksom i scenaristom Williamom Broylesom mlađim, počeo projekt nazvan Brodolom života, o čovjeku koji se nađe na pustom otoku i prolazi kroz fizičku i duhovnu promjenu. Dok je radio na Brodolomu, Zemeckis se vezao za hitchcockovski triler Ispod površine, priču o bračnom paru koji prolaze kroz teški slučaj sindroma praznog gnijezda koji je bio temeljen na Spielbergovoj ideji. Kako je Hanksov lik trebao dramatično izgubiti na težini u Brodolomu života, Zemeckis je shvatio da je jedini način da ista ekipa ostane na okupu dok Hanks izgubi težinu, da snima Ispod površine između dva perioda. Prvi dio Brodoloma je snimio početkom 1999., a Ispod površine je snimljen u jesen 1999., dok je rad na Brodolomu života dovršen početkom 2000. Kad su ga kasnije pitali o istodobnom snimanju dvaju filmova, Zemeckis se našalio "Ne bih to nikome preporučio". Ispod površine, s Harrisonom Fordom i Michelle Pfeiffer, objavljen je u srpnju 2000. te je zaradio podijeljene kritike. Ipak, dobro je prošao u američkim kinima, sa zaradom od 155 milijuna dolara. Brodolom života objavljen je tog prosinca, a u Americi je zaradio 233 milijuna dolara; Hanks je za ulogu Chucka Nolanda zaradio nominaciju za Oscara za najboljeg glumca.
Zemeckis se 2004. ponovno udružio s Hanksom i režirao Polar Express, temeljen na istoimenoj dječjoj knjizi Chrisa Van Allsburga. Polar Express je koristio kopjutersku animaciju u kojoj su pokreti glumaca digitalno preneseni kao pokreti animiranih likova. Bio je to prvi veliki film koji je koristio tu tehniku, a The New York Times je napisao, "Što god kritika i publika mislili o ovom filmu, iz tehničke perspektive bi on mogao označiti prekretnicu u tranziciji od analognog prema digitalnom filmu."
U veljači 2007., Zemeckis i predsjednik studija Walt Disney Dick Cook su najavili planove o osnivanju nove produkcijske kuće koja bi se bavila snimanjem digitalnih, 3-D filmova. Kompanija, Image Movers Digital će stvarati filmove tehnologijom kojom je snimljen Polar Express, a očekuje se da bi Zemeckis trebao režirati mnoge projekte. Disney će filmove distribuirati filmove diljem svijeta.
Privatni život
Zemeckis je izjavio kako je dugo vremena žrtvovao svoj privatni život u korist svoje karijere. "Osvojio sam Oscara kad su mi bile 44 godine", objasnio je, "ali sam platio za to svojim dvadesetima. To desetljeće mog života od filmske škole do 30. nije bilo ništa do rada, ništa osim apsolutnog, iscrpljujućeg rada. Nisam imao novca. Nisam imao život." Početkom osamdesetih Zemeckis se oženio s glumicom Mary Ellen Trainor, s kojom ima sina, Alexandera. Rekao je kako je brak teško uskladiti s filmskom karijerom, a njegova veza s Trainor je na kraju okončana razvodom. 2001. se oženio s glumicom Leslie Harter Zemeckis.
Kandijski rat
Kandijski rat (grčki: Κρητικός Πόλεμος, talijanski: Guerra di Candia) ili Rat za Kretu trajao je od 1645 do 1669 između snaga Otomanskog carstva i Mletačka republike za otok Kretu (koju su venecijanci zvali Kandija). Rat je završio otomanskom pobjedom i potpunom okupacijom Krete.
To je bio peti Otomansko-mletački rat, u kojem su se na strani Mletačke republike borili i Malteški vitezovi, Papinska Država i Francuska, a na otomanskoj berberski sultanati iz Sjeverne Afrike. Rat se pored Krete vodio po cijelom Egejskom moru i Dalmaciji.
Kulminacija rata bila je neuspjela mletačka pomorska blokada Dardanela i pad Utvrde Kandija nakon 22 godišnje turske opsade.
Uzroci rata
Čitavo 17. st. vodio se dug i iscrpljujući sukob između Mletačke republike i Otomanskog carstva za kontrolu Istočnog Mediterana na kraju je nekad moćna Venecija ograničena na Jadran, Jonske otoke i isturenu Kretu koja je ostala njen posljednji posjed u Egeju. Otomansko carstvo jedva je čekalo bilo kakav povod da pomete i tu posljednju mletačku posesiju. Mletačka republika bila je bitno siromašnija, nego stoljeće prije, jer je izgubila monopol na trgovinu začinima, a i pomorska trgovina se preselila na Atlantik. Veliki kupci u njenom zaleđu bili su u Tridesetogodišnjem ratu tako da su prihodi i s te strane bili bitno manji, s druge strane ovisili su o trgovini sa Orijentom i nadalje, tako da su na svaki način željeli zadržati dobre odnose sa Visokom Portom.
Casus belli bio je Prepad na osmanski konvoj brodova koji je plovio iz Istanbula za Aleksandriju na hodočašće u Meku 28. septembra 1644 koji su izveli Malteški vitezovi pored otoka Rodos. Oni su zarobili svu posadu od 350 muškaraca i 30 žena iz sultanova "harema" nakon prepada njihova eskadra zaustavila se na Kreti, da se opskrbi za daljnju plovidbu. Ovaj događaj bio je dovoljan razlog da Visoka Porta objavi rat Mletačkoj republici.
Rane operacije na Kritu
Mlečani su bili zatečeni dolaskom Turske flote na Krit 23. juna 1645, jer su očekivali da će napasti Maltu. Uprkos naporima nedavno imenovanog providura Andrea Kornera odbrana Krita i dalje je bila slaba. Ostrvska utvrđenja iako su bila značajna, bila su u veoma lošem stanju i ako je dosta truda uloženo u njihovu opravku. Zabrinuti zbog Osmanskih priprema, Mlečani su ojačali krajem 1644 Krit sa 2.500 vojnika i počeli naouružavanje svoje flote, a obećanje za pomoć u slučaju rata su dobili od pape i Toskane. Ipak, lokalno grčko stanovništvo nije bilo naklonjeno Mlečanima, a to će biti nešto od ključnog značaja.
Osmanlije su ispalili prvu granatu 15 milja zapadno od Kanije (Hanija) gde je lokalna milicija pobegla pred njima. Oni su zatim napali malu ostrvsku tvrđavu Sveti Todero (-{St. Todero}-) čiji je komandant, Istranin Blazio Zulian razneo sebe, tvrđavu i njen garnizon, kako ne bi pali u ruke Osmanlijama. osmanlijka vojska je zatim osvojila grad Kaniju 22. avgusta, nakon bitke koja je trajala 56 dana. u međuvremenu Mlečanima je stigla obećana pomoć od strane Papske države, Toskane, Malta i Napulja. U septembru Osmanlijka flota je bila u rasulu, ali to nije iskoristila hrišćanska flota pod komandom Nikola Ludovizija, papinog sinovca. Kada su hrišćanske snage konačno bile spremne da povrate Kaniju sa flotom od oko 90 brodova, njihov napad je bio osujećen. Ubrzo nakon toga hrišćani su se vratili u svoje baze.
U novembru, Silahdar Jusuf-paša ostavio je jak garnizon i vratio se u Carigrad na zimovanje. U Carigradu je on na zahtev sultana pogubljen. Osmanlije su zimu iskoristile da se pripreme za nastavak rata, dok su Mlečani pokušavali na sve načine da skupe novac i ljude, i pokušavali da podstaknu druge zemlje da im se pridruže protiv Turaka. Međutim veći deo Evrope bio je zauzet Tridesetogodišnjim ratom. Mlečani su bili bili u teškim finansijski problemima, pa su zbog toga povećali porez i počeli da prodaju plemićke titule. Za nastavak borbe protiv Osmanlija, Senat je izabrao osmadesetogodišnjeg dužda Venecije Frančeska Eriza. Nakon njegove smrti, 3. januara 1646. za glavnokomadujućeg došao je Đovani Kapelo.
Kapelo je 1646. godine imao dosta neuspeha. Nije uspeo da spreči dolazak turskog pojačanja pod vođstvom Kara Musa-paše, napad na tursku flotu u avgustu u zalivu Kanije nije uspeo i nije uspeo da spreči tursku blokadu Retimna. Kao rezultat toga grad je pao 20. oktobra, dok se tvrđava održala do 13. novembra. Tokom zime 1646/1647 obe zemlje su bile zahvaćene epidemijom kuge, pa tokom proleća 1647. nisu mnogo napredovali. Međutim, sredinom juna, mala Otomanska vojska je pobedila venecijanske plaćenike. Ovaj uspeh omogućio je Gazi Husein-Paši da osvoji celu istočnu polovinu ostrva, osim tvrđave Sitija. Mlečani i lokalno stanovništvo su pretrpeli teške gubitke: procenjuje se da je do 1648. godine 40 posto kritskog stanovništva stradalo zbog bolesti ili ratovanja. Godine 1677. populacija Krita je sa 260.000 spala na 80.000. Do početa 1648, ceo Krit osim Kandije i nekoliko jakih utvrđenja kao što je bilo ostrvo Gramvusa, bili su u rukama Osmanlija.
Opsada Kandije
Opsada je počela u maju 1648. Turci su proveli tri meseca u pripremama za opkoljavanje grada, što je uključivalo smanjenje dovoda vode. Na kraju, opsada će trajati sve do 1669, što je druga najduža opsada u istoriji, nakon mavarske opsade Seute pod Mulajem Ismailom ( 1694-1727). Na tursku vojsku je negativno uticalo lošeg snabdevanje izazvano delovanjem hrišćanske flote na Egejskom moru, koja je presretala otomanske konvoja koji su nosili zalihe i pojačanja na ostrvo. Pored toga, sveukupnim turskim ratnim naporima veoma je smetala sve veća nestabilnost kod kuće izazvane nestalnom politikom sultana Ibrahima i njegovim pogubljenjima vodećih državnih zvaničnika na prekim sudovima. To je na kraju dovelo do njegovog uklanjanja u korist njegovog sina Mehmeda IV, što je pokrenulo novi period konfuzije u otomanskog vlasti.
Nedostatak zaliha je primorao turski komandanta Gazi Husein-pašu da prekine opsadu početkom 1649, ali je ona obnovljena u kratkom roku od dva meseca nakon dolaska turske flote u junu. Osmanlije su napali utvrđenja, detonirali preko 70 mina, ali su se braniociodržali. Turci su izgubili više od 1.000 ljudi, a naknadno povlačenje 1.500 janjičara i nedostatak bilo kakvih daljih pojačanja tokom 1650. godine ostavilo je Husein-paši malo opcija, osim da i dalje održava što je moguće čvršću blokadu. Osmanlije su pojačali položaje izgradnjom tri utvrđenja na području Kanea, a dolazak pojačanja krajem 1650. im je omogućilo da održe svoju čvrstu blokadu. Uprkos mletačkoj blokadi Dardanela i političkim previranjima na otomanskom dvoru, otomanske snage su bile dovoljno snabdevane da mogu da se održe, iako su bile suviše slabe da se upuste u ofanzivne akcije protiv same Kadnije. Turci su 1653. zauzeli ostrvske tvrđave Selino u zalivu Suda, a tvrđava San Todero, osvojena nekoliko godina ranije, je bila ponovo utvrđena. Venecijanski pomorski uspesi u narednih nekoliko godina su dodatno smanjile ofanzivnu sposobnost otomanske vojske na Kritu, ali je opsada Kandije nastavljena, a Turci su zadržali u svom posedu druge osvojene oblasti na ostrvu, sve do dolaska novih otomanskih ekspedicionih snaga 1666. godine.
Pomorski rat
Mlečani su shvatili da su inferiorni na kopnu, zato su se odlučili za pomorski rat, u kojem su bili superiorni, i uživali pomoć kršćanskog zapada, kojeg su uvjerili da se radi "Obrani krišćanstva". Njihova namjera bila je jednostavna, blokirati osmanlije da nemogu dostavljati rezerve na Kretu. Zbog tog su uputili eskadru od 23 broda pod komandom Tommasa Morosinija da spriječi prolaz turskim brodovima kroz Dardanele. On je uspio zaustaviti flotu kapudan paše Kara Muse od 80 brodova 26. maja 1646. , ali slijedeći otomanski konvoj je zahvaljući vjetru prošao kroz blokadu 4. juna i opskrba osmanskih trupa u Kandiji se nastavila. Veliki gubitak za Veneciju bila je smrt Tommasa Morosinija, koji je poginuo 27. januara 1647 kad se njegov brod našao pred cijelom otomanskom eskadrom od 45 galija, Morosini se hrabro suprostavio i nanio velike gubitke otomanskim brodovima (sam kapudan paša Kara Musa je poginuo). Usprkos brojnim pobjedama u pomorskim bitkama te godine, Venecijanci nisu uspjeli spriječiti osmanlije u dostavi rezervi i ljudsva na Kretu. Mlečani su se vratili u Dardanele 1648. sa nekih 65 broda, i ponovno pokušali uvesti blokadu, koju su relativno uspješno i proveli cijelu tu godinu, pored svih nevolja (u oluji im je stradao admiral Grimani u martu)
Zbog tog su se osmalije okrenule novoj taktici, dostavu na Kandiju su prebacili u luke u Maloj Aziji, novi komandant mletačke flote Riva, morao je razdvojiti svoje snage koje nisu bile dostatne da drže tako veliku liniju. Tako da je novi otomanski kapudan paša Voinok Ahmed probio blokadu kod Dardanela 1649. Usprkos ponekom uspjehu, kao što je bila Bitka kod Fokeje 2. maja 1649 u kojoj je Riva pobjedio otomansku eskadru i potopio im nekoliko brodova, on nije bio u stanju spriječiti otomansko brodovlje da doplovi do Krete. Mlečani su usprkos tome nastavili blokadu Dardanela i kroz 1650, sa 41 broda, osmalije su pričekali zimu, kad se mletačka flota povlačila zbog nevremena na sidrišta, i tad sigurno u više navrata manjim brodovima osvježili svoje snage na Kreti.
Prunazin
Prunazin je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 295,288 Da.
Kandijski rat
Pomorski rat
Jedini značajni događaj na moru bila je Bitka kod Naksosa 10. jula 1651 u kojoj je Alvise Mocenigo sa 58 brodova pobjedio skoro dva put brojniju otomansku eskadru koja se morala povući na Rodos. Slijedeće dvije godine na moru se nije zbivalo ništa značajnije, osmalije su čuvali svoje brodove, ali su ipak nekako snabdjevali svoje snage na Kreti.
Bitke za Dardanele (1654–1657)
Osmanlije su 1654. uspjele značajno obnoviti svoju flotu brodovima izgrađenim u Tripolitaniji i Tunisu, tako su uputili početkom maja flotu od 79 brodova (40 jedrenjaka, 33 galija i 6 galijuna), kojim se priključilo 22 galije iz cijelog Egeja i 14 brodova berberskih sultanata koje su značajno ojačale njihove snage kod Dardanela. Tako da je njihova flota imala 26 brodova više od mletačke koja je držala blokadu pa su je napali 16. maja 1654 i uspjeli natjerati u bijeg. Mletačke posade držale su se hrabro za vrijeme bitke, i nanijele veliku štetu osmanskom brodovlju, ali nakon toga Egej više nije bio pod potpunom mletačkom kontrolom. Osmanski brodovi napali su otok Tinos ali su se povukli nakon bitke sa Alvisom Mocenigom 21. juna.
Novi mletački admiral Francesco Morosini koji je naslijedio Alvise Moceniga, pokazao je više energičnosti, u proljeće 1655., razorio je osmansko skladište na Egini i porušio luku Volos u noćnom napadu 23. marta. Početkom juna Morosinijeva flota doplovila je do Dardanela, čekajući isplovljavanje otomanske flote, koje je odgođeno zbog političkih previranja na Visokoj Porti. Zbog tog je Morosini otplovio na Kiklade, ostavljajući svog zamjenika Lazzara Moceniga s polovicom flote (36 broda) da bdije nad tjesnacom. Nakon tjedan dana pojavila se otomanska flota od 143 broda pod komandom Mustafa Paše. U pomorskoj bitci koja je uslijedila 21. juna 1655 venecijanska flota odnijela je uvjerljivu pobjedu, nakon toga osmanlije do kraja godine nisu poduzeli nikakve značajnije pomorske akcije. U septembru je Morosini postavljen za Generalnog providura Kandije, a na njegovo mjesto postavljen je Lorenzo Marcello.
Mlečani su nastavili sa blokadom Dardanela, i uglavnom kontrolirali gornji Egej, ali su Osmanlije ipak uspijevale dostavljati zalihe na Kretu iz Aleksandrije, Rodosa, Hiosa ili sa Peloponeza.
Udružena mletačko malteška flota od 67 brodova, je u junu 1656. pod komandom Lorenza Marcella, nanijela najteži poraz otomanskoj floti od 108 brodova pod komandom Kenan Paše "Bitci kod Dardanela" usporediv sa "Bitkom kod Lepanta 1571" Šezdeset osmanskih brodova je potopljeno, 24 zarobljeno i oslobođeno 5000 kršćanskih galeota, pritom su i mletačko-malteški saveznici imali velike gubitke, poginuo je komandant Marcello. Maltežani su nakon toga otplovili kući, a venecijanci zauzeli strateške važne otoke na ulazu u Dardanele Tenedos (8. jul) i Limnos (20. august). Nakon toga je njihova blokada bila puno efikasnija, tako da je i sam Carigrad trpio od nestašice hrane.
Novi i energični otomanski Veliki vezir Ahmed Köprülü unio je 1657. preokret u odnos snaga. U martu je osmansko brodovlje bez borbe uspjelo isploviti iz Dardanela, kad su drugi put pokušali isploviti 17. jula čekala ih je udržena mletačko-malteško-papinska flota, ali je ona ovaj put zbog loše kordinacije pretrpjela poraz u trodnevnoj Bitci za Dardanele koja je završila u večernjim satima 19. jula, eksplozijom koja je uništila mletački zastavni brod sa komandantom Mocenigom. Osmalije su probili blokadu i ubrzo nakon toga ponovno zauzeli otoke Limnos (31. august) i Tenedos (12. novembar), i time razbili svaku nadu Mlečana da ponovno uspostave efikasnu blokadu.
Zatišje (1658–1666)
Nakon tog su Mlečani ponovno pokušali provesti blokadu Dardanela, i izvršili puno iznenadnih napada po cijelom Egeju na osmanske utvrde, ali kako nisu imalli snaga da ih trajno zaposjednu, time nisu ništa konkretno postigli. Osmalije su su s druge strane bili 1658 okupirani ratom na sjeveru sa Habsburškom Monarhijom, tako da nisu poduzimali veće akcije. Materijalno iscrpljeni Mlečani bili su voljni sklopiti mir, sa zatečenim stanjem (većina Krete bila je u otomanskim rukama) ali je to Visoka Porta odbila.
Sklapanje Pirinejskog mira između Francuske i Španjolske 7. novembara 1659, išlo je na ruke Veneciji, jer je mogla očekivati veću pomoć Zapadnih saveznika.
Ta podrška je doista došla od pojedinaca i vladara iz cijele Evrope. Mnogi su se došli kao dobrovoljci boriti se za Mletačku republiku, s druge strane brojni kršćanski vladari pružili su Mlečanima pomoć u ljudstvu, robi i brodovima. Prvi francuski kontingent od 4200 vojnika pod komandom princa Almeriga d'Este došao je na Kretu u aprilu 1660., uz kontingent njemačkih plaćenika i vojnika iz Savoje. Mletačkom brodovlju pridružili su se malteški, toskanski i francuski brodovi. Unatoč značajno povećanim snagama, providur Krete Morosini nije bog zna što postigao, prva akcija bio mu je neuspješni pomorski desant na Kaniju u augustu 1666. Nakon tog pokušao je razbiti obruč oko Kandije, ali je unatoč početnim uspjesima osmanski obruč oko grada ostao neokrnjen. Francuski kontigent se povukao nakon smrti njihovog vođe princa Almeriga d'Este na Naksosu, nakon tog su Venecijanci smijenili demoraliziranog Francesca Morosinija, i na njegovo mjesto postavili njegova rođaka Giorgia Morosinija. On je zabilježio manje pomorske uspjehe (razbio je blokadu Tinosa i pobijedio osmansku flotu u vodama otoka Milosa) ali se na Kreti ništa nije promjenilo. Mlečani nisu iskoristili priliku tih godina kad su osmanlije bili fokusirani na rat na sjeveru.
Završetak rata 1666. -1669.
thumb|left|150px|Il [[Vezir|Veliki vezir Ahmed Köprülü]] Velika prekretnica zbila se u augustu 1664, kad je Osmansko Carstvo sklopilo mir sa Habsburškom Monarhijom, potpisivanjem Vašvarskog mira, tako da su se oslobodili briga na sjeveru i punom snagom posvetiti se sukobu s Venecijom. Veliki vezir Ahmed Köprülü pokrenuo je u zimu 1665. /66 velike ratne pripreme, opremljeno je 9000 vojnika, koji su u maju 1966. su prebačeni na Peloponez, a tokom zime 1666/67 na Kretu. U februaru 1667 su i Mlečani dobili značajna pojačanja iz Francuske i Savoje, ukupno 21 ratnih brodova i oko 6000 ljudi, ali, kao i proteklih godina, među saveznicima je vladala velika zbrka oko komandiranja. U maju je Kretu je stigao posljednji otomanski kontigent vojnika i sa njima Veliki vezir Ahmed Köprülü da osobno komandira operacijama opsade Kandije koja je odolijevala već 19 godina.
Završne operacije zauzimanja Kandije trajale su 28 mjeseci, ukupno je poginulo oko 70.000 Turaka, 38.000 stanovnika Krete i robova koji su radili na opsadi i 29.088 kršćanskih branitelja Kandije.
Rat u Dalmaciji
300px|thumb|right|Utvrda [[Klis koju su Venecijanci uz pomoć Morlaka zauzeli od Osmanlija]] Rat u Dalmaciji bio je u sjeni većeg sukoba na Kreti, tu su uvjeti za osmanlije bili puno nepovoljniji od onih na Kreti, Dalmacija je bila suviše daleko i za njih relativno beznačajna. Za venecijance je stvar bila potpuno obrnuta, to im je bilo blizu, a na Jadran u su imali neospornu kontrolu i mogućnost da lako pojačaju svoja uporišta na obali. Osim toga imali su i veliku podršku lokalnog stanovništva, posebno Morlaka iz dalmatinskog zaleđa. Osmanlije su pokrenule ofenzivu velikih razmjera iz Bosne i Like 1646, i u prvo vrijeme uspjeli napraviti značajne dobitke, uključujući zauzimanja Skradina i što je najvažnije dotad neosvojive utvrde Novigrad, koja se predala 4. jula, nakon samo dva dana bombardiranja. Osmalije su sada bili u poziciji da ugroze dvije najveće mletačke utvrde u Dalmaciji; Zadar i Split. Iduće godine, okrenula se ratna sreća, tad je venecijanski komandant Leonardo Foscolo zauzeo nekoliko otomanskih utvrda, preoteo Novigrad i privremeno zauzeo utvrde Knin i Klis. Osmanlijama s druge strane višemjesečna opsada Šibenika u augustu i septembru nije donijela ništa. Tokom nekoliko narednih godina, vojne operacije u Dalmaciji su smanjene, s jedne strane zbog izbijanja gladi i kuge u Zadru, a s druge strane zaraćene strane su fokusirale svoje snage na Egej. Mir koji su obje strane sklopile 1669 donio je Mletačkoj republici značajne teritorijalne dobitke u Dalmaciji, tako da se njezin teritorij se utrostručio, te je na taj način osigurala kontrolu nad Jadranom.
Potpisivanje primirja
Mirovni ugovor između Venecije i Visoke Porte potpisan je dvije godine nakon pada Kandije 1671. Mletačka republika trajno je izgubila Kretu, svoju najstariju, najveću i naprosperitetniju koloniju, uz koju je uspjela zadržati samo izolirane utvrđene otoke Gramvousa, Souda i Spinalonga i dva otoka u Egejskom moru (Tinos i Kiteru), gdje su mletački brodovi mogli naći sklonište na svom putu na istok. S druge strane u Dalmaciji je kao neka kompezacija za to mletački posjed utrostručen.
Savez za promjene
Savez za promjene može označavati:
Anica Tomić
Anica Tomić (Zagreb, 13. 8. 1980.) je hrvatska kazališna redateljica i glumica.
Diplomirala je komparativnu književnost i kroatistiku na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, te kazališnu režiju i radiofoniju na Akademiji dramske umjetnosti u Zagrebu. Bila je stipendistica Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten, te je provela semestar na IUP - University of Pennsylvania, SAD; odsjek režije. Osnivačica je Theatre de femmes (amaterske kazališne skupine) koji je djelovao od 1995.–2003.
Kao glumica nastupa u kazalištu, te na filmu i televiziji.
Car Kōnin
Car Kōnin (光仁天皇) bio je 49. car Japana, prema tradicionalnom popisu Kōnin's reign lasted from 770 to 781. koji je vladao od 770. do smrti.
Rodio se kao sin princa Shikija, a ime po rođenju mu je bilo princ Shirakabe. Bio je unuk cara Tenjija. Bio je oženjen za princezu Ikami, kćer cara Shomua. Ikamina sestra je bila carica Shotoku, njegova prethodnica. Nakon njene smrti su dvorjani pronašli testament u kome se upravo Shirakabe imenuje nasljednikom. Prije toga je, prema japanskih kronika, bio "blag čovjek" bez ikakvih političkih ambicija. Imao je pet supruga i sedmero djece.
Međutim, nakon dolaska na vlast je došlo do sukoba unutar porodice. Prilikom samog dolaska na vlast je Konin imenovao suprugu, princezu Ikamni za caricu, a njenog sina, princa Osabea za nasljednika. Godine 772. je, pak, Ikami smijenjena sa mjesta carice, a Osabe sa mjesta krunskog princa. Zamijenio ga je princ Yamabe, Koninov sin sa konkubinom Takano no Niigasa, kasnije poznat kao car Kammu. Konin je godine 770. abdicirao u korist svog sina i nedugo potom umro.
Oscilator promjenljive frekvencije
Oscilator promenljive frekvencije (OPF) u elektronici je oscilator čija se frekvencija može podesiti preko nekog opsega. To je neophodna komponenta u svakom podesivom radio prijemniku ili predajniku koji radi po superheterodinskom principu, i kontroliše frekvenciju na koju je podešen aparat. thumb|upright=1.5|A Heathkit amateur radio transmitter circa 1969, with external VFO
Namjena
Na jednostavan prijemnik superhet radija, dolazeća radio frekvencija signala (na frekvenciji f_{IN}) sa antenom se meša sa OPF i izlaznim signalom podešenim na f_{LO}, proizvodeći međufrekvenciju (jez-eng-lat|intermediate frecvency - IF). Međufrekvencija signala je izabrana tako da bude ili zbir dvije frekvencije na ulazu ili češće razlika frekvencija  u zavisnosti od dizajna prijemnika.
Pored željenog međufrekventnog signala i njegove neželjene slike (mješanje proizvoda suprotnog znaka), mikser izlaza će takođe sadržati dve originalne frekvencije f_{IN} i f_{LO} i razne kombinacije ulaznih harmonika signala. Ovi neželjeni signali su odstranjeni IF-filtrom. Ako je dvostruki uravnoteženi mikser aktivan, ulazni signali koji se pojavljuju na izlazima miksera su puno prigušeni, smanjujući potrebnu izloženost IF-filtra. Prednost korišćenja OPF kao heterodnog oscilatora je da samo mali dio radio prijemnika (u dijelu pre miksera, kao što je pojačalo) treba da ima široki opseg. Ostatak filtra može se fino podesiti na IF frekvenciji.
U prijemniku sa direktnom konverzijom OPF je podešen na istoj frekvenciji kao i dolazna radio frekvencija. Demodulacija se obavlja korišćenjem niskopropusnih filtara i pojačala. U radiofrekvencijskom (RF) predajniku, OPF se često koristi za podešavanje frekvencije izlaznog signala, ponekad posredno kroz hetrodinski proces sličnom onom gore opisanom. U ostalim slučajevima koristimo ih u cvrkut generatorima za radarske sisteme gdje oscilator prolazi vrlo brzo kroz niz frekvencija, vreme generisanja signala za osciloskope i refleksiju vremenskog domena i promjenljivih generatora audio frekvencija koji se koriste u muzičkim instrumentima i audio opremi.
Postoje dve osnovne vrste OPF u upotrebi: analogni i digitalni.
Analogni OPF
Analogni OPF je elektronski oscilator, gdje je vrednost bar jednog podesiva pod kontrolom korisnika tako da mjenja svoju frekvenciju izlaza. Pasivna komponenta čija se vrednost može podešavati je obično kondenzator, ali bi mogao da bude i promjenljivi kalem.
Promjenljivi kondenzator
Promjenljivi kondenzator je mehanički uređaj kome se mijenjanjem razmaka ploča mijenja kapacitivnost. Podešavanje ovog kondezatora je ponekad olakšano mehaničkim step-down menjačem kako bi se postiglo fino podešavanje.
Spinaci, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 714 m.
Oscilator promjenljive frekvencije
Varikap dioda
Obrnuto-polarisana poluprovodnička dioda pokazuje kapacitivnost. Budući da širina njenog neprovodnog područja zavisi od jačine inverznog napona koji se priključi, taj napon se može koristiti za kontrolu kapacitivnosti. Varaktor prednapon se može generisati na više načina, i ne mora da ima značajnih pokretnih delova u konačnom dizajnu.Varaktori imaju niz nedostataka uključujući temperaturu drifta i starenje, niski Q-faktor i nelinearnost.
Digitalni kristalni OPF
Savremeni radio prijemnici i predajnici obično koriste neki oblik digitalne sinteze frekvencija da generišu signal OPF. Prednosti uključuju manje projekte, nedostatak pokretnih delova, kao i lakoća kojom se frekvencije sa lakoćom mogu uskladištiti i manipulisati u digitalnom računaru koji je obično ugrađen u dizajnu za druge svrhe.
Takođe je moguće da radio postane frekventno agilan u tome da kontrolni kompjuter moze da promjeni frekvenciju podešenu na radiju nekoliko desetina,hiljada čak i miliona puta u sekundi. Ova mogućnost prijemnika dozvoljava efikasno praćenje različitih vrsta kanala istovremeno koristeći digitalni selektivni poziv tehnike da odluči kada će otvoriti izlazni audio kanal i obavjestiti korisnika o dolaznom signalu. Unapred programirana frekventna agilnost takođe predstavlja osnovu nekog vojnog radija i stelt tehnike. Ekstremna frekventna agilnost leži u srcu proširenog spektra tehnika koje su stekli redovnu upotrebu u umreživanju računara, kao što su bežični Wi-Fi.
Performanse
Kriterijumi kvaliteta OPF uključuju stabilnost frekvencije, fazu šuma i spektralnu čistoću. Svi ovi faktori imaju tendenciju da budu obrnuto proporcionalni faktoru dobrote Q. Pošto je u cjelini podešavanje opsega takođe proporcionalno Q faktor dobrote OPF će se pogoršavati sa porastom frekvenciskog opsega.
Stabilnost
Stabilnost je mjera koliko se izlazna frekvencija jednog OPF pomjeri sa vremenom i temperaturom. Da bi se ublažio ovaj problem OPF su fazno zaključani do stabilizacije referentnog oscilatora. PLL koristi negativnu povratnu spregu za popravku frekvenciskog drifta na OPF i omogućava širok spektar promjenljive frekvencije i dobru stabilnost.
Ponovljivost
U idealnom slučaju u istom kontrolnom ulazu u OPF oscilator treba da generiše potpuno istu frekvenciju. Promjena u kalibraciji OPF može promijeniti kalibraciju prijemnika; povremeno podešavanje prijemnika je potrebno. OPF koji se koristi kao dio faznog sintisajzera frekvencije imaju manje stroge zahtjeve jer je sistem stabilan, kristal kontroliše referentnu frekvenciju.
Čistoća
Grafik amplitude OPF sa frekvencijom može pokazati nekoliko vrhova verovatno harmonično povezanih.Svaki od ovih vrhova može se potencijalno miješati sa drugim dolaznim signalom i proizvoditi lažni signal. Ovo može dovesti do povećanja šuma ili postojanja dva signala tamo gdje treba da postoji samo jedan. Dodatni djelovi mogu da se dodaju na OPF da suzbije visoke frekvencije parazitskih oscilacija. U predajniku ovi lažni signali se generišu sa zeljenim signalom.Filtriranje može zahtjevati da se prenosni signal zadovoljava propise za propusni opseg i sporedne emisije.
Kristalna kontrola
U svim slučajevima, kristalno kontrolisani oscilatori su se bolje ponašali od poluprovodnika i LC-alternative. Oni imaju tendenciju da budu stabilniji, više ponovljivi, imaju sve manje i manje harmonije i manji šum od svih alternativa u njihovoj grupi. Ovo djelom objašnjava njihovu ogromnu popularnost u jeftinim i kompjuterski kontrolisanom (PLL i synthesizer-based ) OPF.
Prekorin-6A sintaza (deacetilacija)
Prekorin-6A sintaza (deacetilacija) (, prekorin-6X sintaza (deacetilacija), CobF) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:prekorin-5 C1-metiltransferaza (deacetilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
U aerobnoj biosintezi kobalamina, četiri enzima učestvuju u konverziji prekorina 3A i prekorin 6A. Prva četiri koraka izvodi enzim EC 1.14.13.83, prekorin-3B sintaza (CobG), i formira prekorin-3B. Tome slede tri reakcije metilacije, kojima se uvodi metil grupa u C-17 (CobJ; EC 2.1.1.131), C-11 (CobM; EC 2.1.1.133) i C-1 (CobF; EC 2.1.1.152) poziciji makrociklusa, čime se formira prekorin-4, prekorin-5 i prekorin-6A, respektivno.
Waverly, Nebraska
Waverly je grad u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3,277 stanovnika.
Chen Tai
Chen Tai (? -260) bio je ministar na dvoru kineske države Wei, jednog od Tri kraljevstva. Otac mu je bio ministar Chen Qun. Chen Tai je opisan kao stručnjak za ratnu vještinu koji se prema vojnicima odnosio kao prema vlastitoj djeci. Bio je poznat i po dubokoj odanosti carskoj porodici. Kada je car Cao Mao 260. ubijen u dvorskom puču, Chen Tai je prkosio regentu Sima Zhaou noseći odjeću žalovanja na dvoru.
RNK uridililtransferaza
RNK uridililtransferaza (, terminalna uridililtransferaza, TUT) je enzim sa sistematskim imenom UTP:RNK uridililtransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za rad ovog enzima je neophodan oligoribonukleotid ili poliribonukleotid sa slobodnom terminalnim 3'-OH kao prajmerom.
Mazu Daoyi
Mǎzŭ Dàoyī (709–788) (kin.: 馬祖道一) (WG: Ma-tsu Tao-yi) (jap.: Baso Döitsu) bio je majstor i učitelj Ch'an škole (kin: Ch'an-tsung) of budizma. Mazu, čije je ime bilo Ma (Ma-tsu znači Ma Otac ili Majstor Ma), živio je u vrijeme vrhunca Ch'ana pod dinastijom Chan. Bio je rodom iz provincije Sichuan (sjeverozapadno od Chengdua), te živio u provinciji Kiangsi.
Dionizije Aleksandrijski
Papa Dionizije (Dyonisius), također poznat i kao Dionizije Veliki, je bio četrnaesti nadbiskup, odnosno papa Aleksandrije (poglavar crkve od koje su nastale Koptska crkva i Aleksandrijska pravoslavna crkva) u periodu od 248 do 265.
Bio je učenik Origena i uticajni teolog.
Život
Rodio se u bogatoj paganskoj porodici, a na kršćanstvo se preobratio u starijoj dobi, nakon vizije u kojoj mu je Bog rekao da počne proučavati kršćanstvo kako bi se borio protiv hereza. Priključio se Kateheteskoj školi u Aleksandriji i studirao pod Origenom i Heraklom. 231. je postao predstojnik škole, a 248. je naslijedio Herakla na mjestu biskupa Aleksandrije.
Dionizije je tokom života održavao stalnu korespondeciju sa drugim biskupima tadašnjeg Rimskog Carstva; iako je samo jedno od tih pisama sačuvano, ostala je citirao Euzebije iz Cezareje. U njima je tumačio Novi zavjet, ali i davao detaljne opise progona kršćana za vrijeme vladavine cara Decija 250-251. Sam Dionizije je tada bio uhapšen, ali ga je masa kršćana oslobodila iz zatvora i sklonila u pustinju.
Tri godine proveo u zatvoru.
Djela
Pravila koja je sveti Dionisije izložio u jednom pismu iz 260. godine, upućenom episkopu Vasilidu, na Šestom Vaseljenskom saboru priznata su kao kanonska i obavezna za čitavu Crkvu. Većina radova svetog Dionisija do nas su sačuvana u odlomcima koje navode drugi autori. Jevsevije u svojoj Istoriji navodi fragmente iz knjige „O zavetima".
Authie (Kalvados)
Oti je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Kan.
Wayne, Nebraska
Wayne je grad u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5,660 stanovnika.
Authie (Kalvados)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 983 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 306 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,21 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 65 metara (maksimalnoj 73 m, a minimalnoj 60 m).
Yan Zhenqing
Poticao je iz ugledne porodice. Među precima mu je bio znameniti učenjak Yan Zhitou, a čukundjed Yan Shigu je bio znameniti lingvist. Otac Yan Weizhen je bio osobni tutor prinčeva dinastije Tang. Sam Yan Zhenqing je nakon položenog carskog ispita prešao u carsku službu godine 734. Napredovao je do mjesta guvernera Pingyuana, gdje su ga zatekle političke napetosti koje će eskalirati u An Shi ustanak. Yan Zhenqing se za vrijeme tog sukoba istakao odanošću carskoj dinastiji, kao i uspješnim borbama protiv pobunjenika. Njegovo napredovanje u carskoj službi je ozbiljno smetala sklonost borbi protiv korupcije. Zbog toga je došao u sukob s kancelarom Lu Qijem, koji ga je 785. dao ubiti.
Starkville, Colorado
Starkvil je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Sorbola, Brindisi
Sorbola je naselje u Italiji u provinciji Brindisi, u regiji Apulija.
Starkville, Colorado
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 59, što je 69 (-53,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sorbola, Brindisi
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 206 m.
Prunetin
Prunetin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 284,263 Da.
1,5-anhidro-D-fruktoza reduktaza
1,5-anhidro-D-fruktoza reduktaza (, 1,5-anhidro-D-fruktozna reduktaza) je enzim sa sistematskim imenom 1,5-anhidro-D-glucitol:NADP+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
1,5-Anhidro-D-fruktozna reduktaza takođe redukuje piridin-3-aldehid i 2,3-butandion. Acetaldehid, 2-dehidroglukoza (glukozon) and glukuronat su slabi supstrati. Ovaj enzim ne koristi glukozu, manozu i fruktozu.
Hancourt
Ankur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Peron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 100 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 102 metara (maksimalnoj 110 m, a minimalnoj 82 m).
Pepperell, Massachusetts
Peperel je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.504, što je 13 (-0,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Jakobsdorf
Jakobsdorf je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 64 opštinska središta okruga Nordforpomern. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 527 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13057041.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nordforpomern Jakobsdorf se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordforpomern. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 5 metara. Površina opštine iznosi 17,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 527 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 30 stanovnika/km².
261
Godina 261. (CCLXI) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Sekularisa i Donata (ili, rjeđe, godina 1014. Ab urbe condita). Oznaka 261. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Bašibozuk
thumb| 'Poglavica bašibozuka', autor: [[Jean-Léon Gérôme|Žan-Leon Žerom, ulje na platnu, 1881]] mini|Tamnoputi bašibozuk, rad Žan-Leona Žeroma, 1869. Bašibozuk (, oštećene glave, bez glave, u značenju bez vođe ) je bio pripadnik neregularnih vojnih snaga osmanske armije. Sastavljenе od dobrovoljaca, najčešće Čerkeza, Albanaca, Kurda i Roma-muslimana. Ove jedinice su bile poznate po nedostatku discipline, pljački i brutalnosti.
Iako je turska vojska uvek bila sastavljena i od bašibozuka pored regularnih vojnika, pritisak na osmanski feudalni sistem, uzrokovan uglavnom širenjem imperije je zahtevao veće oslanjanje na neregularne snage. Država ih je naoružavala i održavala, ali nisu primali platu, već su živeli od pljačke, i nisu nosili uniforme niti neke oznake. Usled nedostatka discipline, nisu bili sposobni za preduzimanje većih vojnih operacija. Usled nepredvidivosti i nediscipline, povremeno su redovne turske snage morale nasilno da ih razoružavaju. Međutim, bašibozuci su često bili korisni u izviđačkim misijama.
Cheomhae od Sille
Cheomhae od Sille (? - 261, vl. 247-261), poznat i po tituli Cheomhae Isageum, bio je dvanaesti po redu vladar korejskog kraljevstva Silla. Pripadao je klanu Seok, a na prijestolje došao naslijedivši svog brata Jobuna.
Samguk Sagi navodi kako je Cheomhae sklopio primirje sa državom Goguryeo i često ratovao sa državom Baekje. Cheomhaeov rođak, vojskovpođa Uro, poginuo je 250. u sukobu sa japanskom državom Wa.
Greenleaf, Kansas
Grinlif je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 331, što je 26 (-7,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Lorenzo Isontino, Gorizia
San Lorenzo Isontino je naselje u Italiji u provinciji Gorica, u regiji Friuli-Venezia Giulia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1546 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Angels & Demons (razvrstavanje)
Angels & Demons se također može odnositi na:
Fenbufen
Fenbufen je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 254,281 Da.
Digital Fortress
Radnja
Mašina za dešifrovanje agencije za nacionalnu bezbednost nailazi na kod koji ne može da reši. Posle niza bezuspešnih pokušaja pozivaju matematičarku Suzan Flečer u nadi da će im pomoći u rešavanju preblema. Suzan ubrzo dolazi do otkrića koje prouzrokuje nestabilnost vlasti. Naime otkriva da ne dešifrovani kod može da uništi čitavi obaveštajni sistem države. Odlučije da spasi agenciju od propasti nailazeći na niz poteškoća i laži suočena sa nerazumevanjem kolega.
Cassagne (Gornja Garona)
Kasanj je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 618, a gustina naseljenosti je iznosila 56 stanovnika/km².
Jarmen
Jarmen je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Demin. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.295 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13052039.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Demin Jarmen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Demin. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 7 metara. Površina opštine iznosi 30,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.295 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 108 stanovnika/km².
Michu od Sille
Michu od Sille je bio trinaesti po redu vladar korejske države Silla (262-284). Bio je prvi vladar iz klana Kim na prijestolje Sille; njegovi članovi će nakon toga dominirati državom. Bio je sin Gudoa, vodećeg generala Sille i potomak osnivača klana Kim Aljija.
Prema Samguk Sagiju za vrijeme vladavine je odbijao napade države Baekje, a nije imao kontakata sa drugim državama.
Michuova grobnica je očuvana u današnjem centralnom Gyeongjuu. Poznata je kao Jukjangneung, "Grobnica poglavice bambusa" i uz nju se vezuju brojne legende.
Giora, Padova
Giora je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Weeping Water, Nebraska
Weeping Water je grad u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,050 stanovnika.
Prunin
Prunin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 434,393 Da.
TRNK nukleotidiltransferaza
TRNK nukleotidiltransferaza (, fosfat-zavisna eksonukleaza, RNaza PH, ribonukleaza PH) je enzim sa sistematskim imenom tRNK:fosfat nukleotidiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim vrši finalno eksonukleolitičko odsecanje na 3'-terminusu tRNK prekursora kod Escherichia coli putem fosforolize.
Sirušo
Sirušo Harutjunan (rođena 7. januara 1987. u Jerevanu, Jermenija), znana kao Sirušo (jer. Սիրուշո) je jermenska pevačica, kompozitor i pisac pesama. Predstavljala je Jermeniju na Pesmi Evrovizije 2008. godine u Beogradu, Srbija, i sa pesmom "Qele Qele" zauzela četvrto mesto, iza Rusije, Ukrajine i Grčke.
Riverton, Utah
Riverton je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 38.753, što je 13.742 (54,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Lionel Atwill
Lionel Alfred William Atwill (22. april 1885 - 22. april 1946) bio je britanski glumac, najpoznatiji po karakternim ulogama u horor filmovima klasičnog Hollywooda 1930-ih i 1940-ih.
U mladosti je studirao arhitekturu, prije nego što se 1904. okušao na pozornici u domovini. S vremenom je nastupao u Australiji i na Broadwayu, prije nego što je 1919. godine dobio svoj prvi filmski angažman. S vremenom se specijalizirao za dva tipa uloga - duševne bolesnike i osobe od autoriteta.
Imao je izuzetno buran privatni život, koji je 1941. godine ozbiljno uticao na njegovu karijeru, nakon što je seksualna orgija u njegovom domu postala predmetom suđenja za krivokletstvo.
Spoltore, Pescara
Spoltore je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3693 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Savez za promjene (hrvatska stranka)
Savez za promjene je bila libertarijanska politička stranka osnovana 2011. u Hrvatskoj. Njen osnivač je bio libertarijanski aktivist Ivan Pernar. Godine 2014. je Pernar zajedno sa većinom članstva pristupio novostvorenoj stranci Živi zid.
Teräsbetoni
Grupa je predstavljala Finsku na Pesmi Evrovizije 2008. Njihov energetičan nastup pratila je puna pirotehnička podrška. Osvojili su 8. mesto u prvoj polufinalnoj večeri, plasiravši se tako u finale, u kojem su zauzeli 22. mesto (u konkurenciji 25 zemalja u finalu, od ukupno 43 zemalja učesnica).
1-dezoksi-D-ksiluloza-5-fosfat reduktoizomeraza
1-dezoksi-D-ksiluloza-5-fosfat reduktoizomeraza (, DXP-reduktoizomeraza, 1-dezoksi-D-ksiluloza-5-fosfat izomeroreduktaza, 2-C-metil-D-eritritol 4-fosfat (MEP) sintaza) je enzim sa sistematskim imenom 2-C-metil-D-eritritol-4-fosfat:NADP+ oksidoreduktaza (izomerizacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za delovanje ovog enzima su neohodni Mn2+, Co2+ ili Mg2+, pri čemu je mangan najefektivniji. Enzim iz nekoliko eubakterija, uključujući Escherichia coli, formira deo alternativnog nemevalonatnog puta za biosintezu terpenoida.
Fenbutrazat
Fenbutrazat je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 367,481 Da.
Čedo Kapor
Čedo Kapor (1914 — 2004), učesnik španskog građanskog rata i Narodnooslobodilačke borbe i društveno-politički radnik SFR Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 7. aprila 1914. godine u Trebinju. Posle završene osnovne škole, izučio je grafički zanat u Beogradu.
Godine 1936. godine, otišao je u Španiju gde se u redovima Internacionalnih brigada borio za odbranu Španske republike i protiv fašizma. U Španskoj republikanskoj armiji je bio politički radnik u četi, bataljonu i brigadi. Godine 1939. posle pada Barselone i poraza Španske republike, zajedno sa drugim borcima Internacionalnih brigada, odlazi u Francusku. U Francuskoj se sve do kraja 1941. godine nalazio u koncentracionim logorima Sen Siprijen i Girs, gde su bili zatočeni borci Internacionalinh brigada.