cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Petar Perica
Petar Perica (Kotišina kraj Makarske, 27. lipnja 1881. - otočić Daksa kraj Dubrovnika, 24. listopada 1944.) bio je hrvatski katolički svećenik, pripadnik isusovačkog reda, poznat autor do danas u narodu općepoznatih katoličkih pjesama "Rajska Djevo Kraljice Hrvata" i "Do nebesa nek se ori", ali i kao jedna od najistaknutijih žrtava pokolja na Daksi, zbog kojih je u hrvatskim katoličkim krugovima stekao status kršćanskim mučenikom.
Životopis
Rođen je 27. lipnja 1881. godine u Kotišini, kraj Makarske. Osnovnu školu pohađao je u Makarskoj. Poslije toga, školovanje je nastavio 1895. godine, u sjemeništu u Travniku.
Tijekom dugogodišnjeg isusovačkog školovanja, bio je aktivan u javnom radu. Nakon što je papa Lav XIII. zajedno sa svim biskupima svijeta 1899. godine, posvetio svijet Presvetom Srcu Isusovu, u Hrvatskoj je slijedeće 1900. godine bila pokrenuta inicijativa, da se hrvatska mladež još posebno posveti Srcu Isusovu. Povodom toga, bila je objavljena brošura u 30 tisuća primjeraka, u kojoj se našla pjesma Petra Perice "Do nebesa nek se ori", koja je i danas jedna od najpopularnijih hrvatskih katoličkih pjesama. Početkom srpnja 1900. godine, održano je hodočašće velikog broja hrvatskih katolika u Rim. Pri tome su Petar Perica i Franjo Scholz uručili papi Lavu XIII., veliki umjetnički Album hrvatske omladine s preko 160 000 potpisa mladih.
Godine 1901., postao je isusovac. Novincijat je obavio u Velehradu pa se dalje školovao u Austriji i Bratislavi. Napisao je 1904. godine, pjesmu "Zdravo Djevo", koja je postala vrlo popularna katolička pjesma. Kao redovnik boravio je u Zagrebu, Travniku, Splitu, Šibeniku i Dubrovniku.
Tijekom rada u Splitu 1920.- ih godina duhovnik je udruga koje čine dio tadašnjeg hrvatskog katoličkog pokreta, među kojima i u Hrvatskom orlovskom savezu; u to se vrijeme živo dopisuje sa blaženim Ivanom Merzom (1896. - 1928.), tadašnjim predsjednikom Hrvatskog orlovskog saveza.
Od 1937. godine padre Petar Perica živi u Dubrovniku, gdje postaje superior tamošnje isusovačke zajednice. Na službi je u dubrovačkom biskupijskom sjemeništu.
Nakon što su 18. listopada 1944. godine jedinice NOVJ ušli u Dubrovnik, u nedjelju 22. listopada iza 22 sati su uhitili Petra Pericu. Tada je, prema svjedočenjima drugih redovnika, kratko rekao da je rado spreman podnijeti žrtvu, zatražio oprost od u kući prisutne redovničke braće i od svih se oprostio.
U noći sa 23. na 24. listopada 1944. godine iz zatvora u samom Dubrovniku prevežen je sa većom grupom drugih uglednih građana Dubrovnika na obližnji otočić Daksu: njih pedesettrojica su ondje potom pobijeni u pokolju na Daksi, bez suđenja.
Nakon ekshumacije tijela ubijenih, DNK analizom su identificirani posmrtni ostaci Petra Perice, pa je nakon gotovo 66 godina, 26. lipnja 2010. dostojno pokopan uz svoju redovničku subraću na dubrovačkom gradskom groblju Boninovo.
Osnovna škola oca Petra Perice u Makarskoj nosi ime njemu u čast.
Friedrich Wilhelm II od Pruske
Fridrih Vilhelm II (25. septembar 1744 – 16. novembar 1797) bio je pruski kralj od 1786. do 1797. godine. Pripadao je dinastiji Hohenzollern.
Univerzitet u Ankari
Univerzitet u Ankari (turski:Ankara Üniversitesi) je javni univerzitet u Ankari, grlavnom gradu Turske. Univerzitet u Ankari prva je visokoobrazovna institucija osnovana u Turskoj nakon uspostave republike. Na svim razinama obrazovanja univerzitet ukupno nudi 264 studijska programa. 1984. univerzitet je osnovao Turski centar za izučavanje i podučavanje stranih jezika TÖMER koji danas ima lokalne ogranke u 11 gradova u Turskoj van Ankare i u kojima se izučavaju i podučavaju turski, engleski, njemački, francuski, španjolski, talijanski, ruski, japanski, savremeni grčki, holandski, bugarski, kineski, osmanski turski, arapski, poljski i jezici turkijskih naroda centralne Azije dok im se povremeno prema potrebi dodaje i izučavanje drugih jezika.
Friedrich Wilhelm II od Pruske
Biografija
Rođen je u Berlinu kao sin Vilijama Avgusta Pruskog, drugog sina kralja Fridriha Vilhelma I i Lujze Amalije od Braunšvajga. Starija sestra njegove majke, Elizabeta, bila je supruga Fridriha Velikog. Nakon očeve smrti (1758), Fridrih II je postao naslednik prestola pošto Fridrih Veliki nije imao dece. Fridrih Vilhelm II se 1765. godine oženio Elizabetom Kristinom od Braunšvajga, ćerkom Karla I od Braunšvajga. Od nje se razveo 1769. godine kada je oženio Frederiku Lujzu, ćerku Ludviga IX od Hesena. Sa njom je imao sedmoro dece. Imao je i ljubavnicu Vilhelminu Enke sa kojom je imao petoro dece. Fridrih se interesovao za umetnost. Bio je mecena Betovena i Mocarta, a njegov privatni orkestar bio je poznat širom Evrope. Takođe je bio i talentovani violončelista. Godine 1786. nasledio je svoga strica. Nije bio upoznat sa diplomatijom niti pripreman za vladavinu, što je izazvalo sumnju u pogledu njegove spremnosti za vladavinu. Na početku vladavine donosi mere kojima je povećao teret obaveza stanovništva. Izgrađuje puteve i kanale, smanjuje carinske dažbine, podstiče trgovinu, uvodi nove poreze. Intelektualni slojevi bili su zadovoljni Fridrihovom merom koja ukida zabranu nemačkog jezika. On vrši prijem nemačkih pisaca na Prusku akademiju i aktivno podstiče rad univerziteta i škola. Ukida državni monopol na trgovinu kafom, duvanom i šećerom. Fridrihov rad na kodifikaciji zakona završen je 1794. godine.
Univerzitet u Ankari
Istorija
Inicijativa za osnivanje Univerziteta u Ankari stigla je od Mustafe Kemala Ataturka kada su već postojeći fakulteti i neki novi spojeni u jednu instituciju.
Friedrich Wilhelm II od Pruske
Biografija
Vojska Pruskog kraljevstva jača tokom vladavine Fridrihovog prethodnika. Prva briga Fridriha Vilhelma II bila je da vrši stalni nadzor nad pruskom vojskom. Fridrih je sebe proglasio "gospodarem rata" (nem. Kriegherr) i stavio se na čelo kolegijuma rata (Oberkriegs-Collegium). Vojne reforme Fridriha pokazale su se neuspešnim. Pruska vojska katastrofalno je poražena kod Jene 1806. godine od Napoleona Bonaparte. U mirnodopskim uslovima, pruska vojska brojala je 189.000 vojnika pešadije i 48.000 konjanika. Pruski kralj pokušava da interveniše u Rusko-austrijsko-turskom ratu, ali nije uspeo da ostvari svoj cilj. Pruska nije dobila nikakve ustupke. Fridrih napušta anti-austrijsku politiku.
Lista epizoda serije El internado
Internat je španska televizijska serija snimana od 2007. do 2010.
Friedrich Wilhelm II od Pruske
Biografija
Fridrih i austrijski car Leopold 1791. godine ulaze u rat protiv revolucionarne Francuske. Avgusta te godine izdali su Plinicku deklaraciju u kojoj su pozvali francuske revolucionare da prekinu sa kršenjem prava kralja Luja XVI. Fridrih lično učestvuje u kampanjama 1792. i 1793. godine, a Pruska izlazi iz rata 1795. godine nakon potpisivanja Bazelskog mira kako bi mogla da učestvuje u podeli Poljske. Fridrih je umro 1797. godine. Nasledio ga je Fridrih Vilhelm III.
Lista epizoda serije El internado
U Srbiji se od 24. marta 2012. emituje na televiziji B92.
Serija ima 71 epizodu.
Sedmi pečat
Sedmi pečat (šved. Det sjunde inseglet, eng.: The Seventh Seal) je film Ingmara Bergmana iz 1957. Priča prati viteza koji na putu kroz srednjovjekovnu Švedsku preispituje vlastitu vjeru i pokušava pronaći Boga i smisao postojanja. Film je poznat po scenama u kojima vitez igra šah protiv Smrti kako bi produžio vlastiti život. Naslov je preuzet iz Biblije (Apokalipsa), a cijeli citat se tijekom radnje nekoliko puta spominje.
1957. na festivalu u Cannesu dobio je posebnu nagradu žirija. Iste godine Bergman je objavio Divlje jagode, također vrlo uspješan film slične tematike.
Radnja
Sredinom 12. stoljeća, vitez Antonius Block i njegov štitonoša su se vratili u Švedsku nakon desetogodišnjeg križarskog pohoda. Zemljom hara kuga, a Antonius brzo otkriva da je Smrt došla i po njega. Kako bi dobio na vremenu, i uspio se vratiti kući, izazova Smrt na višednevnu partiju šaha. Usput igrajući šah, putuje zemljom i pokušava dokučiti postojanje Boga i smisao vlastitog života. Vjera mu je potresena, a dodatno ju potkopavaju događaji iz okoline i cinični štitonoša.
Putem nailaze na razne likove i pojave srednjovjekovnog života: flagelante, spaljivanje vještice, ljudsku okrutnost i ljubavne jade; vrlo je naglašena kritika svećenstva koje se služi strahom da bi kontroliralo narod. Antonius sve više sumnja u postojanje Boga i boji se ništavila koje možda slijedi nakon smrti. Očaju viteza i ogorčenosti štitonoše, suprotstavljena je sreća i duhovnost bračnog para putujućih zabavljača. Pri završetku šahovske partije, Antonius nadmudruje Smrt i omogućuje spas mladom paru. Dok su vitez i ostatak družine uvučeni u ples smrti, njih dvoje nastavljaju svoje putovanje.
Zanimljivosti
mini|lijevo|Bergmanov izvor inspiracije: na slici kostur igra šah.
Šaherdari Tabriz
Šaherdari (perz. شهرداری) je iranski nogometni klub iz grada Tabriza u Istočnom Azarbajdžanu. Osnovan je 1986. godine. Glavno igralište kluba je Stadion Jadegar-e Imam koji prima 70.000 gledatelja, a povremeno se koristi i Stadionom Tahti kapaciteta 20.000 gledatelja. Najveći uspjeh mu je nastup u prvoj lizi sezone 2011./12. u kojoj je ostvario 16. mjesto.
Rancho Calderón, Guadalupe
Rancho Calderón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1082 m.
Panzano, Modena
Panzano je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 468 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Bark Širaz
Bark (perz. برق; ili Barg) je iranski nogometni klub iz grada Širaza. Tradicionalni pokrovitelj kluba bila je općinska električarska tvrtka. Od stručnjaka koji su radili u Hrvatskoj i u Barku, ondje su bili Ibrahim Biogradlić 1996. i Zlatko Ivanković (brat Branka Ivankovića) 2005./06.
Las Lajas, La Yesca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 768 m.
Capopiccolo, Crotone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Рујишник
Рујишник је насеље у Србији у општини Трстеник у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 559 становника (према попису из 1991. било је 631 становника).
Историја
До Другог српског устанка Рујишник се налазио у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Рујишник улази у састав Кнежевине Србије и административно је припадао Јагодинској нахији и Левачкој кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства.
Демографија
У насељу Рујишник живи 457 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,1 година (43,1 код мушкараца и 45,2 код жена). У насељу има 139 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 4,02.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
El Reclusorio, Chalchicomula de Sesma
El Reclusorio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chalchicomula de Sesma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 329 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2458 m.
Gilmore, Arkansas
Gilmor je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 188, što je 104 (-35,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mlin za šećernu trsku
mini|300px|desno|Mlin za šećernu trsku u [[Australija|Australiji.]] mini|300px|desno|Unutrašnjost mlina za šećernu trsku. mini|300px|desno|U [[Centrifugalna i centripetalna sila|centrifugama se izdvaja kristal šećera iz melase.]] mini|300px|desno|Okomiti uređaj za hladnu kristalizaciju šećera.
Tradicionalno proizvodnja šećera od šećerne trske zahtijeva dva koraka. Prvi korak je u mlinovima za šećernu trsku gdje se dobiva šećer od svježe šećerne trske (ponekad se i bijeli da bi se dobio bijeli šećer za lokalnu upotrebu). Drugi korak se obavlja u rafinerijama ili šećeranama (u Sjevernoj Americi, Europi i Japanu), gdje se dobiva čisti bijeli šećer koji sadrži oko 99% saharoze. Noviji trend je da se uz mlinove obavlja i rafinacija šećera.
Mljevenje
Male željezničke pruge su uobičajene za prijevoz šećerne trske od plantaže do mlina. Nakon što stigne do mlina, vrši se ispitivanje sadržaja šećera i ostalih tvari. Nakon ispitivanja vrši se pranje i sjeckanje ili rezanje (industrijska rezalica). Isjeckana šećerna trska se miješa s čistom vodom, protiskuje kroz valjke u stroju za mljevenje, da bi se dobio sok koji ima od 10 do 15% saharoze.
Kogeneracija
Preostala vlakna iz šećerne trske (bagasa) se obično nakon sušenja pali u peći da bi se dobila pregrijana vodena para. Dio pregrijane vodene pare (koji se ne koristi u mlinu) prolazi kroz parnu turbinu, koja ja povezana s generatorom koji stvara električnu energiju (kogeneracija). Izlazna para iz parne turbine prolazi kroz višestepene stanice za isparavanje, gdje se koristi za grijanje vakuumskih kotlova koji vrše kristalizaciju saharoze (šećera). Bagase ima u tolikoj količini da nakon koogeneracije dio ostane za dodatak stočnoj hrani, za papirnu industriju ili se višak električne energije isporučuje u elektroenergetski sustav i prodaje.
Prerada soka šećerne trske
Melasa koja preostane iz prve kristalizacije se vraća, miješa s novim sokom, da bi se opet vršila kristalizacija šećera u vakuumskim kotlovima. Melasa koja preostane iz druge kristalizacije prolazi kroz okomiti uređaj za hladnu kristalizaciju šećera, sve dok ne postigne temperaturu od 45 ˚C, zatim se opet grije i dodaje za treću kristalizaciju, nakon čega postaje konačna melasa koja se ne može više iskoristiti za dobijanje šećera.
Sirovi šećer je od žute do smeđe boje. Mjehurići sumporovog dioksid|sumpornog dioksida SO2 se upuhuju prije isparavanja da bi se šećer izbjelio (uklonio nečistoće koje daju boju). Takav šećer se prodaje u državama gdje se proizvodi šećerna trska, dok u drugim razvijenim državama još se pročišćuje u rafinerijama šećera (šećerana).
Šećerane ili rafinerije šećera
Šećerane ili rafinerije šećera dalje pročišćavaju sirovi šećer. Sirovi šećer se miješa s gustim sirupom i zatim centrifugira da bi se odvojio vanjski dio kristala šećera, koji je manje čist od unutarnjeg dijela. Zatim se preostali šećer otapa da bi se dobio sirup koji ima 60% krute tvari (težinski). Otopina šećera se dalje pročišćava dodavanjem kalcijevog hidroksida (vapneno mlijeko Ca(OH)2) i fosforne kiseline (H3PO4), koji zajedno dovode do izdvajanja kalcijevog fosfata. Čestice kalcijevog fosfata prihvaćaju još neke nečistoće, plutaju na vrhu spremnika gdje se mogu odstraniti. Osim fosfatacije postoji i drugi način (karbonatacija), vrlo sličan postupak koji koristi ugljikov dioksid CO2 i kalcijev hidroksid, koji stvara kalcijev karbonat za uklanjanje.
El Porvenir, Camargo
El Porvenir je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Camargo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 247 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1279 m.
Antun Bauer (muzeolog)
Antun Bauer (Vukovar, 18. kolovoza 1911. - † Zagreb, 9. travnja 2000.), bio je hrvatski povjesničar umjetnosti, kolekcionar i kustos.
Životopis
Antun Bauer rodio se u Vukovaru 1911. godine. Pohađao je osnovnu školu u Vukovaru a gimnaziju u Osijeku. Doktorirao je 1935. godine na Sveučilištu u Beču. Od 1936. do 1945. godine radio je kao asistent i predavač na Sveučilištu u Zagrebu.
Godine 1937. osnovao je Gliptoteku. Od 1952. do 1968. godine vodio je zagrebački školski muzej, a 1964. godine osnovao je zagrebački "Muzejski dokumentacijski centar" kojem je bio na čelu do 1976. godine.
Jedno od njegovih glavnih dostignuća spas je brončanog stojećeg kipa bana Josipa Jelačića od propasti kada je 1947. godine po nalogu tadašnje komunističke vlasti rastavljen i srušen. Dr Antun Bauer čuvao je njegove dijelove u podrumu zagrebačke Gliptoteke. Kip je vraćen na glavni zagrebački trg 11. listopada 1990. godine jednim od prvih poteza novih demokratskih vlasti.
Od 1990. do 1992. je bio prvi veliki meštar obnovljenog katoličkog viteškog reda Družba Braća Hrvatskog Zmaja sa titulom "Prazmaj Vučedolski".
Rincón Perdido, Carrillo Puerto
Rincón Perdido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Carrillo Puerto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 132 m.
La Main du diable
La Main du diable je francuski crno-bijeli horor film snimljen 1943. godine u režiji Maurice Tournerura, poznat kao jedno od rijetkih klasičnih ostvarenja žanra u francuskoj kinematografiji 1940-ih. Protagonist, čiji lik tumači Pierre Fresnay, je siromašni umjetnik koji kupuje tajanstveni talisman koji će mu donijeti sreću u ljubavi, bogatstvo i slavu, ali za koga se kasnije ispostavi da mu je prava cijena to što će dušu predati Vragu. Radnja započinje u usamljenom planinskom hotelu gdje je protagonist došao kako bi se pokušao riješiti duga, te se kasnije odvija kroz flashbackove dok svoju priču govori drugim gostima. La Main du diable je napravljen za vrijeme njemačke okupacije, ali zbog nedostatka eksplicitnih referenci na suvremene događaje nije imao problema sa cenzurom ni za vrijeme ni poslije rata.
Atezco, Calnali
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1473 m.
Loma de Ancón, Salamanca
Loma de Ancón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 193 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1743 m.
Fontana Candida, Roma
Fontana Candida je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Стари Трстеник
Стари Трстеник је насеље у Србији у општини Трстеник у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 733 становника (према попису из 1991. било је 849 становника).
Fontana Candida, Roma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 215 m.
Стари Трстеник
Демографија
У насељу Стари Трстеник живи 609 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,9 година (43,2 код мушкараца и 46,4 код жена). У насељу има 223 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,29.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Passatore, Cuneo
Passatore je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 753 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 511 m.
Etta James
Etta James (Los Angeles, Kalifornija, 25. januar 1938. - Riverside, Kalifornija, 20. januar 2012.), bio je cjenjena američka blues pjevačica, kaja će ostati upamćana po interpretacijama pjesama At Last, All I Could Do Was Cry i Tell Mama.
Biografija
Ettu je njena majka Dorothy Hawkins (siromašna prostitutka) rodila sa samo 14 godina, oca nije upoznala, sve do duboke starosti, tako da su je odgajali dobri susjedi. Pa se i ona vrlo rano odvojila od majke, njen pjevački dar otkrio je muzičar i lovac na talente - Johnny Otis, pa je svoju ploču Roll With Me Henry snimila sa 15 godina - 1954.
Glukozamin
Glukozamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 179,171 Da.
Etta James
Biografija
Nakon tog je nastavila nastupati, ali je postepeno pala u zaborav, sve do 1987. kad je snimila Chuck Berryev - Rock & Roll Music, zajedno s njim u njegovu dokumentarcu ''Hail! Hail! Rock 'n' Roll''. Od tad pa sve do smrti Etta je imala status pjevačke veličine, pa je dobila šest Grammya i svoju zvijezdu na holivudskom Šetalištu slavnih.
Smrt
Umrla je od akutne leukemije u losanđeloskoj bolnici Parkview. Ona se pojavljuje kao jedan od naslovnih likova u filmu Cadillac Records iz 2008., u kom ju je glumila Beyoncé.
Botești, Zlatna
Botești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Zlatna.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 574 m.
La Pulga, La Yesca
La Pulga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1030 m.
Bălănești, Mărunței
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1588 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Emiliano Zapata, Las Margaritas
Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1193 m.
Salpausselkä
Salpausselkä (čita se Salpauselke) je morenski greben koji se proteže duž cijele južne Finske i dijeli je na dva dijela.
Los Mimbres, Choix
Los Mimbres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Salpausselkä
Geografske karakteristike
Salpausselkä se proteže od grada Hanko stotinama kilometara prema istoku do ruske granice. On je vododjelnica, tako da najveći dio voda]] iz Jezerskog sistema Saimaa otječe rijekom Vuoksi na istok u Jezero Ladoga, pa tek onda Nevom u Finski zaljev, zaobilazeći greben. S druge strane vode iz Jezera Päijänne otječu na zapad Rijekom Kymijoki.
Kraj južno od grebena je glinena ravnica prošarana oranicama i šumama, a onaj na sjeveru je poznat kao Finska jezera (Järvi-Suomi) u kom leži preko 1000 jezera.
Greben Salpausselkä formiran je prije 11.000 godina, kao rezultat topljenja i klizanja kontinentalnog glečera koji je trajao 250 godina.
Najviša točka Grebena Salpausselkä je Tiirismaa pored Lahtija na 223 m nadmorske visine - 142 m iznad razine Jezera Vesijärvi.
Greben Salpausselkä se vijekovima koristio kao sigurni put za transport zbog lakšeg terena, pa i danas obje željezničke pruge i autoput idu trasom grebena.
Pored glavnog grebena, postoje i dva manja zvana Druga i Treća Salpausselkä, koji su geološki slični, ali manji i mlađi, oni leže sjeverno od glavnog grebena.
Oswaldo López Arellano
Oswaldo Enrique López Arellano (Danlí, 30. lipnja 1921. – Tegucigalpa, 16. svibnja 2010.) bio je honduraški general, političar i biznismen, najpoznatiji po tome što je u dva navrata bio predsjednik Hondurasa. Došavši na vlast nakon vojnog udara, López Arellano je tokom svojih mandata vodio diktaturu, a konačno je smijenjen, također u puču, nakon skandala "Bananagate", u sklopu kojega je primio milijunsko mito iz Sjedinjenih Država.
Rodio se u Danlíju u utjecajnoj obitelji; njegov otac se zvao Enrique López, a majka Carlota Arellano. U dobi od 18 godina pridružuje se vojsci, diplomiravši pri ratnom zrakoplovstvu; za vrijeme Drugog svjetskog rata boravio je u Arizoni, gdje se dodatno usavršavao. Dugo godina je držao čin pukovnika, ali je pred kraj svoje vojne karijere unaprijeđen u generala.
Njegov prvi politički angažman bilo je kratko sudjelovanje u radu vojne hunte iz 1956. godine, u sklopu koje je djelovao samo par mjeseci prije nego je ista prepustila vlast demokratski izabranom predsjedniku 	Ramóu Villedu Moralesu. Nezadovoljan Villedinom liberalnom politikom, López Arellano je 1963. godine predvodio vojni udar, nakon kojega je preuzeo vlast u zemlji; Villeda je nakon puča deportiran u Kostariku. Državni udar izveden je samo deset dana prije zakazanih općih izbora, na kojima su, prema svim prognozama, liberali trebali ponovo osvojiti vlast. Kao predvodnik puča, López Arellano je preuzeo mjesto predsjednika države te je ukinuo ustavna prava i parlament, a zabranio je i sve opozicijske novine. Godine 1965. promulgirao je novi ustav kojim je ozakonio svoj mandat.
Loma de los Contreras, Totutla
Loma de los Contreras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Totutla.
Oswaldo López Arellano
Kao diktator je vladao sve do 1971. godine, kada je dopustio održavanje izbora na kojima ga je zamijenio Ramón Ernesto Cruz. Demokratska vlast nije dugo izdržala jer je López Arellano već u prosincu 1972. godine poveo novi državni udar u kojemu je ponovo preuzeo predsjedničku funkciju. Tokom svog drugog mandata, López Arellano je nadzirao veliku zemljišnu reformu koja je započela još 1965. godine, a od 1972. do 1975. je kompletirala svoju posljednju fazu. Pokušavajući izbalansirati nacionalne interese s onim američkim (Sjedinjene Države su i dalje snažno gospodarski eksploatirale Honduras), López Arellano se 1975. godine našao u centru skandala kada je otkriveno da mu je kompanija United Brands Company dala $1,250,000 (i obećala dodatnih $1,250,000) mita kako bi smanjio porez na izvor banana. Izbila je međunarodna afera, u Hondurasu znana kao "Bananagate", koja je dovela do toga da je López Arellano u travnju 1975. godine svrgnut u vojnom udaru, a na njegovo mjesto je došao general Juan Alberto Melgar.
Loma de los Contreras, Totutla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1033 m.
Loma del Hoyo, Carrillo Puerto
Loma del Hoyo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Carrillo Puerto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 139 m.
Fjodor Mahin
Fjodor Jevdokimovič Mahin – Ataman (1882—1945), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i general-lajtnant Jugoslovenske armije.
Četnici su sve do 1942. godine mislili da je pukovnik Mahin vođa partizana.
Biografija
Rođen je aprila 1882. godine u mestu Nikolajevsk na Amuru u Sibiru. Iz porodice orenburških kozaka. Otac, Jevdokim Vasiljević Mahin, zbog uvrede višeg oficira ražalovan i preseljen u Sibir gde se Fjodor rodio. Posle pomilovanja oca, vratio se u okolinu Orenburga. U Rusiji je završio Vojnu kozačku školu i generalštabnu akademiju.
U Prvom svetskom ratu stupio je sa činom generalštabnog majora ruske carske vojske u Srpsku dobrovoljačku diviziju i s njom se, nakon borbi u Dobrudži, prebacio na Solunski front. Tokom rata unapređen u čin generalštabnog pukovnika. Učestvovao je u proboju Solunskog fronta. Za vreme građanskog rata u Rusiji bio je član partije esera, i pripadao belima. Posle poraza belih, preko Sibira i Japana odlazi u Francusku. Godine 1923. došao je u Kraljevinu Srba, Hrvata i Slovenaca, gde je radio kao publicista i pisao je o Sovjetskom Savezu. Kao vojni istoričar i dobar poznavalac ratne veštine na operativnom i strategijskom nivou bio je priznat i popularan u Kraljevini Jugoslaviji.
Bio je simpatizer Komunističke partije Jugoslavije, a 1939. godine je postao i njen član. Učesnik je Narodnooslobodilačke borbe od 1941. godine. Radio je u propagandnom odeljenju Vrhovnog štaba NOV i POJ. U Narodno oslobodilačkoj vojsci, radio je na pisanju izveštaja ko je ko na jugoslovenskom ratištu, analizirao svetska ratišta, propagirao je NOV Jugoslavije. Zaslugama za razvoj i popularizaciju Narodno oslobodilačkog pokreta, dva puta posle rata unapređen u činove general majora i general lajtanta. Po završetku rata bio je prvi načelnik Istorijskog odeljenja Generalštaba Jugoslovenske armije.
Po povratku iz "matuške Rusije" (tada SSSR-a), preminuo je 2. juna 1945. godine u Beogradu.
Dela
Objavio je sledeća dela:
Fadžr Sepasi Širaz
Fadžr Šahid Sepasi (perz. فجر شهید سپاسی) je iranski nogometni klub iz grada Širaza.
Osnovan je 1988. godine, a glavno igralište mu je Stadion Hafezije koji prima 22.000 gledatelja.
Sudjeluje u iranskoj prvoj nogometnoj lizi i najveći uspjeh mu je 4. mjesto ostvareno u sezoni 2002./03.
Godine 2001. Fadžr Sepasi osvojio je i državni kup.
San Antonio Tecajetes, Chalchicomula de Sesma
San Antonio Tecajetes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chalchicomula de Sesma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 255 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2493 m.
Ruotsalainen (jezero)
Ruotsalainen je 58 po veličini jezero u Finskoj, koje leži na jugu zemlje u Regiji Päijänne Tavastia.
Karakteristike
Jezero Ruotsalainen je prirodni nastavak Jezera Konnivesi, s kojim je povezano kanalom Jyrängönvirta, kod grada Heinola.
Ruotsalainen je dug 20,5 km, leži na nadmorskoj visini od 77.5 metra, prosječna dubina mu iznosi - 9.87 m, maksimalna 56.43 m, a ukupna površina mu je 74.12 km².
Jezero je podjeljeno na više sektora, koji se zovu; Hopeaselkä, Kollarinselkä, Kausanselkä, Ruokosalmenpohja i Onalinselkä.
Las Carretas, Arteaga
Las Carretas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 605 m.
San Nicolò, Bolzano
San Nicolò je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 264 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1247 m.
Sulphur Springs, Ohio
Salfur Springs je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 194.
Passo Sant'Anna, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Le Genou de Claire
Le Genou de Claire je francuski igrani film snimljen 1970. godine u režiji Éric Rohmer. Po žanru je drama sa elementima komedije, a predstavlja peti film iz Rohmerovog ciklusa koji će kasnije postati poznat kao Šest moralnih priča. Protagonist, čiji lik tumači Jean-Claude Brialy, je 35-godišnji diplomat koji, prije nego što će se vjenčati, odluči provesti posljednje dane samačkog života odmarajući se na obalama jezera Annecy. Radnja prikazuje kako sticajem okolnosti upoznaje adolescentsku kćer svoje stanodavke (čiji lik tumači Laurence de Monaghan) te njome postaje opsjednut, a prije svega željom da dotakne njeno koljeno. Le Genou de Claire, u kome je izuzetan trud uložen u fotografiju, odnosno korištenje prirodnih znamenitosti u svrhu stvaranja specifične atmosfere, je dobio niz prestižnih nagrada.
Družba Braća Hrvatskoga Zmaja
mini|Spomen ploča na ulazu Družbe »Braća Hrvatskoga Zmaja« mini|Zastava Braće Hrvatskoga Zmaja Družba »Braća Hrvatskoga Zmaja« (akr. DBHZ, lat. Ordo fratres draconis croatici) je hrvatsko bratstvo i kulturna udruga utemeljena na načelima prijateljstva, bratstva, dragovoljnosti, kolektivnog rada i odlučivanja, sa svrhom da čuva i obnavlja hrvatsku kulturnu baštinu i oživljuje uspomenu na događaje iz hrvatske prošlosti i na zaslužne Hrvate.
Povijest
Družbu su u Zagrebu formalno osnovali 16. studenoga 1905. godine Emilij Laszowski i Velimir Deželić stariji, mada ona tradiciju vuče od tzv. hrvatskih vitezova zmajskoga reda Ordo equestris draconis (Red zmajskih vitezova) hrvatsko-ugarskoga kralja Žigmunda Luksemburškoga, viteškog reda utemeljenog 1408. godine, u kojem su tada većinu činili hrvatski plemići. Njihovi potomci iz tadašnjeg dijela plemstva su Družbu smatrali nastavkom nekadašnjeg viteškog reda. Kao osnovnu zadaću je Družba navela čuvanje "hrvatske katoličke kulture i domovine od nevjernika i krivovjeraca".
Pravila Družbe potvrđena su 1906. godine, ali su više puta mijenjana i dopunjavana. Rad Družbe vodi Meštarski zbor koji se prema sadašnjim pravilima sastoji od Velikog meštra i 10 meštara, a bira se na 5 godina.
U svojim je redovima Družba imala velik broj istaknutih imena hrvatske kulture i javnoga života; sudaca, odvjetnika, gospodarstvenika, svećenika, osoba koje su radile u državnoj i gradskoj upravi, te osoba mnogih drugih zanimanja.
Za vrijeme NDH je osnovan »Vitežki red hrvatskog zmaja«, te je tako prestala postojati Družba braće hrvatskoga zmaja u Zagrebu, temeljem § 4. Zakonske odredbe o osnivanju »Vitežkog reda hrvatskoga zmaja« od 11. ožujka 1943.
Nakon propasti NDH i uspostave komunističke Jugoslavije, Družbi je poonovno prekinut rad, ovaj put odlukom vlasti tadašnje NR Hrvatske od 4. ožujka 1946., a cjelokupna imovina je konfiscirana.
Rad Družbe je obnovljen nakon prvih višestranačkih izbora u Hrvatskoj 1990. i dolaska HDZ na vlast, čiji će istaknuti članovi i simpatizeri imati važnu ulogu u djelovanju Družbe tokom sljedećih nekoliko godina.
Mexiquito, La Yesca
Mexiquito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1166 m.
El Mezquite, San Felipe
El Mezquite je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 243 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2345 m.
Pastura, Cuneo
Pastura je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 317 m.
Dana Hill
Dana Hill (rođena kao Dana Lynne Goetz; 6. maj 1964 – 15. jul 1996) bila je američka glumica, najpoznatija po ulozi Audrey Griswold u popularnoj filmskoj komediji National Lampoon’s European Vacation. Na karijeru, koju je počela kao 10-godišnje dijete, je značajno uticao dijabetes tip 1 koji joj je dijagnosticiran u dobi od 10 godina, i zbog čijih je posljedica dobila [[moždani udar] od koga je preminula u dobi od 32 godine.
El secreto de Puente Viejo
El secreto de Puente Viejo je španska telenovela koja se originalno prikazuje na programu Antena 3 od početka 2011. Radnja je smeštena u Asturiju u prvim decenijama 20. veka. Prvotno je bilo planirano snimanje samo jedne sezone od 381 epizoda, ali je velika popularnost potakla producente da snime drugu sezonu u kojoj će prikazivati život potomaka protagonista.
U Srbiji je emitovana tokom 2011. i 2012. na Prvoj televiziji pod naslovom Tajna starog mosta.
Paganina, Verona
Paganina je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Glukonolakton
Glukonolakton je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 178,140 Da.
Paganina, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
El secreto de Puente Viejo
Sinopsis
Jedne olujne noći, mlada nepismena devojka Pepa, koja izučava zanat babice, izdata je od strane Karlosa – svog gazde i ljubavnika. Oteo joj je tek rođeno dete da bi ga predao svojoj ženi, koja je rodila mrtvog dečaka. Prognana iz sela i polumrtva, hrani se besom i obećava da nikada neće zaboraviti oteto dete.
Hualul, Calnali
Hualul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Calnali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 796 m.
Zmajski red
Viteški red Zmaja nastao je prema ugledu na burgundijski viteški red Sv. Đorđa. Red je prvobitno bio zadužen za zaštitu kraljevske porodice cara Svetog rimskog carstva Žigmunda (u vreme dok je još uvek bio kralj Mađarske). Članovi reda nazivali su se drakonima. U hrvatskim stručnim tekstovima koristi se i naziv zmajonosci.
Uspostavljanje Viteškog reda Zmaja
mini|desno|Simbol Viteškog reda Zmaja uklopljen u grb Nemanjića postao je simbol despota Stefana Lazarevića 13. decembra 1408. godine objavljena je povelja reda u kojoj je naznačeno da je osnovni zadatak reda odbrana krsta od neprijatelja, naročito od Turaka. Među 24 viteza koji su učestvovali u uspostavljanju (ili obnavljanju) reda 1408. god. nalazili su se:
Članovi reda iz osnivačke povelje 1408. godine
Prema: G. Fejér: Codex Diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis, X/4, Budae, 1841, 317.
Simbol reda
Simbol reda je zmaj sa repom obavijenim oko vrata. Na leđima zmaja, od vrata pa sve do repa, nalazio se crveni krst Svetog Đorđa, dok je čitav simbol bio na srebrnoj pozadini. Zmaj je predstavljao zver iz Knjige otkrovenja, dok je crveni krst simbolizovao pobedu Hrista nad zlim silama. Od članova reda očekivalo se da stalno nose simbol, najčešće u obliku medaljona oko vrata i često su sahranjivani sa njim.
Predstavnici Univerziteta u Bukureštu smatraju da je originalni naziv povelje o osnivanju reda 'O Quam Misericors est Deus, Pius et Justus' najverovatnije bio deo amblema.
Rast reda
1431. god. Žigmund je doneo odluku da proširi red. Da bi to učinio, pozvao je veliki broj tadašnjih politički uticajnih ličnosti i vojno korisnih vazala da postanu članovi viteškog reda Zmaja. Među značajnim ličnostima kojima je ukazana ova čast bio je i Vlad II Drakul, otac Vlada Cepeša, koji je bio zadužen za odbranu dela granice, tj. prolaza od Transilvanije ka Vlaškoj. (Nadimak „Drakul“ dodeljen mu je kada je postao član viteškog reda zmaja.)
Uvođenje novih članova u red Zmaja dovelo je do stvaranja različitih klasa unutar samog reda. Svaka klasa imala je malu varijaciju u simbolu reda, iako je figura zmaja još uvek bila dominantna. Najčešće promene obuhvatale su upotrebu natpisa kao što su "O quam misericors est Deus" ("Oh, kako je Bog milostiv") i "Iustus et paciens" ("Pravedno i miroljubivo"). Viteški red Zmaja je imao veoma snažan uticaj sve do Žigmundove smrti 1437. god. Međutim, bez snažnog zaštitnika, red je ubrzo izgubio na značaju i prestižu.
Moderno doba
Iako je simbol reda prisvojen od strane mnogobrojnih plemićkih porodica u Evropi, do danas je očuvano malo istorijskih artefakata reda. Kopija povelje o osnivanju reda iz 1707. godine, koja se čuva u univerzitetu u Bukureštu, predstavlja najstariji sačuvani istorijski artefakt reda.
Danas „Imperijalni i kraljevski sud i red zmaja“ predstavlja nedavno nezvanično obnovljeni red Zmaja. Iako se ne smatra viteškim redom, stekao je veliki broj sledbenika. Jedan od njegovih najistaknutijih članova je Majkl Stjuart od Olbanija, poznatiji pod titulom „Princ Majkl od Olbanija“, koju je sam sebi nadenuo. Olbani tvrdi da je direktan potomak Čarlsa Edvarda Stjuarta, poslednjeg predstavnika kraljevske kuće Stjuarta.
U Hrvatskoj danas djeluje Družba Reda Hrvatskog Zmaja koja se poziva na tradicije srednjovjekovnog reda.
La Joyita de Villafaña, Salamanca
La Joyita de Villafaña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2023 m.
Spisak asteroida (500—999)
Ovdje je naveden spisak asteroida pod rednim brojevima od 500—999. Imena su data u obliku na koji se nailazi u stranoj stručnoj literaturi.
Ondata di calore
Ondata di calore je italijansko-francuski igrani film snimljen 1970. godine u režiji Nela Risija. Po žanru je drama, a protagonistica, čiji lik tumači Jean Seberg, je supruga američkog inženjera koji je došao u marokanski grad Agadir raditi na obnovi tog grada nakon katastrofalnog zemljotresa 1960. godine. Radnja prikazuje kako je njen muž ignorira i tajanstveno nestaje, a zbog čega se osjeća osamljenom, otuđenom i seksualno frustriranom. Ondata di calore je snimljen pod snažnim uticajem egzistencijalnih drama Michelangela Antonionija, ali su ga kritičari nazvali pretencioznim. Usprkos toga je osvojio glavnu nagradu na filmskom festivalu u San Sebastianu.
Nuevo San Antonio, Las Margaritas
Nuevo San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 634 m.
Colonia los Naranjos, Totutla
Colonia los Naranjos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Totutla.
Treća bitka kod Port-Saint-Pèrea
Treća bitka kod Port-Saint-Pèrea ili Boj kod Port-Saint-Pèrea se odigrala 10. septembra 1793. godine na zapadu Francuske za vrijeme Rata u Vendéeu između snaga republikanske vlade na jednoj, i vandejskih kontrarevolucionarnih pobujnenika na drugoj strani. Predstavljala je prvi okršaj u kojem su na strani republikanaca sudjelovali veterani Rata Prve koalicije, odnosno opsade Mainza poznati pod neslužbenim imenom Majnčka armija. Završila je republikanskom pobjedom uz neznatne gubitke.
Donald Glaser
Donald Arthur Glaser (Cleveland, Ohio, 21. rujna 1926 - 28. veljače 2013.), je američki fizičar, neurobiolog i dobitnik Nobelove nagrade za fiziku 1960., za otkriće komore na mjehuriće koja se koristi za otkrivanje elementarnih čestica u nuklearnoj fizici i fizici elementarnih čestica.
Biografija
Donald Glaser je studirao fiziku i matematiku, a doktorat je obranio 1949. na temu prisutnosti kozmičkih zraka na razini mora. Nakon toga je uglavnom radio kao profesor fizike na raznim sveučilištima. Roditelji su mu bili ruski doseljenici u SAD. U slobodno vrijeme je svirao violu u orkestru.
Svoj naučni rad je započeo s proučavanjem kozmičkog zračenja. Za promatranje je koristio maglenu komoru, koja je imala čitav niz nedostataka kod snimanja prisutnosti ionizirajućeg zračenja. Njen je nedostatak što poslije svakog stvaranja tragova magle, treba potrajati par sekundi dok komora bude u mogućnosti ponovno otkriti tragove novih čestica. U međuvremenu, može se pojaviti neki događaj koji se neće primjetiti. Umjesto vodene pare, počeo je koristiti pregrijane tekućine, koje prije dostizanja temperature vrelišta, stvaraju mjehuriće, koje je Donald Glaser iskoristio za praćenje raznih čestica koje ioniziraju atome i molekule.
Na pitanje da li mu je za komoru na mjehuriće poslužila ideja s pivom, Donald Glaser odgovara da nije, ali da je u prvim prototipova koristio i pivo u njoj. Ustvari, pokusi su počeli s tekućim eterom, da bi kasnije nastavio s tekućim vodikom. Njegovo otkriće je vrlo brzo bilo iskorišteno kod akceleratora čestica, što je dokazalo njegovu važnost.
Molekularna biologija
Nakon što je primio Nobelovu nagradu za fiziku 1960., Donald Glaser je počeo proučavati molekularnu biologiju. Vršio je razne pokuse u labaratorijima, a pogotovo vezano za rak kože i utjecaj ultraljubičastog zračenja.
Budeni, Zlatna
Budeni je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Zlatna.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 651 m.
Río Grande, Guadalupe
Río Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 943 m.
Stadion Hafezije
Stadion Hafezije (perz. ورزشگاه حافظیه; Varzešgah-e Hafezije, dosl. Hafizov stadion) je višenamjenski stadion u iranskom gradu Širazu. Nalazi se oko 200 m jugozapadno od mauzoleja perzijskog pjesnika Hafiza. Stadion je projektirao iranski arhitekt Reza Mahabadi, a građen je od 1. 3. 1945. do 2. 2. 1946. godine. Renoviran je 1972, 2009. i 2012. godine. Trenutačno se najviše rabi za nogometne susrete, a domaće je igralište nogometnim klubovima Barku i Fadžru Sepasiju. Stadion ima 22.000 sjedećih mjesta.
El Realito de los Espinoza, Choix
El Realito de los Espinoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 803 m.
Bolivia, North Carolina
Bolivija je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 143, što je 5 (-3,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rancho Monte Bello, Guadalupe
Rancho Monte Bello je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1087 m.
Ampliación Perico de Razo, Salamanca
Ampliación Perico de Razo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 226 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1724 m.
Fontana Cercia, Roma
Fontana Cercia je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 275 m.
Villaggio I Maggio, Cosenza
Villaggio I Maggio je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 521 m.
Passonà, Modena
Passonà je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 959 m.
La Bayamesa
"La Bayamesa" je državna himna Republike Kube. Pjesma je prvi puta izvedena 1868. godine tokom Bitke kod Bayamoa, a njezin tekst je napisao Perucho Figueredo. Pisanje teksta navodno je uslijedilo nakon španjolske kapitulacije kod Bayamoa, nakon što je veseli narod okružio Figuereda i zamolio ga da napiše tekst prema melodiji koju su pjevušili. Navodno jašući na konju, Figueredo je napisao tekst koji je bio osjetno duži od moderne verzije i tako je nastala pjesma nazvana po velikom vojnom pothvatu. Dvije godine kasnije, doduše, Figueredo će biti strijelan od strane Španjolaca.
Pjesma je 1902. godine službeno usvojena kao kubanska himna, a zadržana je i nakon revolucije 1959. godine. Izuzev himne, postoje još dvije jako poznate i popularne pjesme istoga imena, nastale u različitim vremenskim periodima.
El Cuernito, La Yesca
El Cuernito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1141 m.
Malu Roșu, Mărunței
Malu Roșu je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Mărunței.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 186 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
Los Reyes, Camargo
Los Reyes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Camargo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 295 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1220 m.
Crnogorsko primorje
Crnogorsko primorje ili Primorska regija je deo Crne Gore koji zahvata prostor koji se reljefom, klimatskim osobinama, sastavom vegetacije i društveno-ekonomskom strukturoma razlikuje od susedne središnje regije. Omeđena je uzdužnom granicom manje-više povezanih planinskih bila: Orjenom, Lovćenom, Sutormanom i Rumijom. 265p||mini|Budva, pogled sa Gospoštine
Osnovno obeležje daje joj more, koje utiče na njene privredne i društveno-ekonomske specifičnosti. Krajnja tačka regije na jugu je Ada Sveti Nikola, nedaleko od albanske granice, a krajnja severna tačka je u blizini Crkvica na području Krivošija, severno od Risanskog zaliva. Krajnja tačka na zapadu nalazi se u ataru sela Sutorina zapadno od Herceg Novog, a na istoku na reci Bojani istočno od Šaskog jezera.