cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ulysses S. Grant
Građanski rat
Kada je u aprilu 1861. predsjednik Lincoln, nakon južnjačkog napada na Fort Sumter, uputio poziv za 75.000 dobrovoljaca, Grant je pomogao regrutirati jednu takvu četu, te je doveo u Springfield, glavni grad Illinoisa. Sam Grant je odbio komandu nad tom četom, a guverner Richard Yates mu je dao zadatak da regrutira dobrovoljce po državi. Grant je uporno zahtijevao komandu na frontu, i Yates ga je, saznavši za diplomu West Pointa, imenovao pukovnikom i 17.6. udijelio komandu nad 21. pukom Illinoisa.
Slijedećih nekoliko mjeseci je Grant sudjelovao u operacijama snaga Unije u zapadnom Tennesseeju, a potom ga je zaokupio plan osvajanja Vicksburga - ključne južnjačke utvrde kojom se kontrolirala rijeka Mississippi. Nakon nekoliko bezuspješnih pokušaja u proljeće je lansirao složenu operaciju tokom koje je, suprotno dotadašnjim načelima ratovanja, operirao u neprijateljskom području bez vlastite logističke baze. Cilj je bio postići što je moguće veću mobilnost i spriječiti južnjake da protiv njega koncentriraju nadmoćne snage.
Međutim, rat se nastavio. U septembru su južnjaci poduzeli ofenzivu u istočni Tennessee, porazili sjevernjake u bitci kod Chickamauge i blokirali sjevernjački garnizon u gradu Chattanooga. Grant je u oktobru uspio deblokirati garnizon, a u novembru u odlučnoj bitci kod Chattanooge teško poraziti južnjake te tako stvoriti bazu za budući prodor u Georgiju.
left|200px|thumb|General Grant kod [[Cold Harbora, 1864.]]
Grantove snage su pretrpile teške gubitke, ali ih Grant, za razliku od Leeja, mogao nadoknaditi. U međuvremenu je Sherman uspješno probio južnjačke linije i u svojem maršu na more opustošio Georgiju i Južnu Karolinu, lišivši Jug hrane i drugih resursa.
Iscrpljeni južnjaci nisu više mogli pružati otpor ni Grantu. U martu su rovovi ispred Richmonda probijeni, a potom zauzet južnjački glavni grad. Leejeve snage su pokušali pobjeći, ali ih je Grant sustigao i natjerao na predaju kod Appomatoxa 9.4. 1865. Taj se dan obično uzima kao završetak građanskog rata.
Grant kao poratni general
U periodu neposredno nakon rata Grant je uživao zenit popularnosti. Novi predsjednik Andrew Johnson, zamjenik ubijenog Lincolna, imenovao ga je prvim generalom armije u američkoj historiji.
Sam Grant je ispočetka ostao vjeran svojoj tradiciji nemiješanja u politiku, ali je s vremenom došao u sukob, prvo s radikalnim republikancima u Kongresu koji su inzistirali na okupacijskom režimu koji bi uveo nužne reforme u južnim državama. Grant je 1866. pratio Johnsona na nacionalnoj turneji, kako bi svojim autoritetom pomogao predsjednikovu pomirljivu politiku prema poraženim južnjacima.
Međutim, kada je Johnson došao u sukob sa sekretarom rata Edwinom Stantonom, Grant se okrenuo republikancima i počeo podržavati njihov program Rekonstrukcije južnih država. Formalno je postao član stranke i u maju 1868. na republikanskoj konvenciji prihvatio kandidaturu za predsjednika. U novembru je relativno lako pobijedio demokratskog kandidata Horatija Seymoura.
Predsjednik Grant
Po dolasku u Bijelu kuću, ispostavilo se da Grantu nedostaju političko iskustvo kako bi uspješno mogao obavljati svoj mandat. To su zloupotrijebili mnoge nečasne ličnosti, te je Grantova administracija već na samom početku stekla reputaciju legla korupcije. Sam Grant, frustriran nizom skandala koje nije mogao spriječiti, sve je više utjehe pronalazio u piću.
Ako se zanemari korupcija, njegov prvi mandat je, s druge strane, bio relativno uspješan. Grant je provodio program Rekonstrukcije na jugu te nastojao suzbiti Ku Klux Klan i očuvati građanska prava netom oslobođenih robova. Istovremeno su SAD doživjele ekonomski bum, pogotovo na ratom nepogođenom Sjeveru, kao i na Zapadu, odnedavno s ostatkom zemlje spojenim Transkontinentalnom željeznicom.
Zahvaljujući tome je Grant lako dobio drugu republikansku nominaciju 1872. godine. Iako se pred izbore 1872. godine frakcija republikanskih nezadovoljnika otcijepila, formirala Liberalnu republikansku stranku i zajedno s demokratima podržala Horacea Greeleya, Grant je dobio još veći broj glasova.
Međutim, 1873. godine je SAD zahvatila velika ekonomska kriza. Slijedeće godine su demokrati osvojili većinu u Zastupničkom domu Kongresa, prvi put nakon građanskog rata. Drugi mandat su obilježili još gori korupcijski skandali nego u prvom. Zbog toga je Grant, svjestan gubitka popularnosti, odlučio ne natjecati se za treći mandat.
Posljednji Grantov predsjednički akt od važnosti bilo je imenovanje posebne predsjedničke komisije koja je imala zadatak riješiti spor oko rezultata predsjedničkih izbora 1876. godine. Ta se komisija drži zaslužnom za tzv. Kompromis 1877. godine, kojim je za skoro cijeli jedan vijek cementirana rasna segregacija na Jugu.
Grantova predsjednička administracija uživa neslavnu reputaciju jedne od najkorumpiranijih, a samog Granta se dugo držalo jednim od najgorih predsjednika u američkoj historiji. Međutim, u posljednje vrijeme takvu Grantovu reputaciju američki historičari manje tumače stvarnim rezultatima, koliko posljedicom ogromnog razočaranja suvremenika koji su, s obzirom na Grantove ratne uspjehe, imali nerealna očekivanja o njegovim političkim i državničkim sposobnostima.
Grant nakon Bijele kuće
|200px|right|thumb|Spomenik Grantu u Galeni, za koga je udovica Julia Grant tvrdila da je potpuno identičan liku njenog pokojnog muža
Grant je nakon odlaska iz Bijele kuće odlučio putovati po svijetu, pa je tako postao prvi američki predsjednik koji je posjetio Japan, a 1879. je kao arbitar u teritorijalnom sporu Japana s Kinom oko Ryukyu otočja presudio u japansku korist.
Pri povratku u SAD, Grant se ponadao kako bi ponovno mogao biti izabran za predsjednika. Međutim, njegov pokušaj je 1880. godine na republikanskoj izbornoj konvenciji lako suzbio James A. Garfield, koji će poslije biti izabran za predsjednika.
Grant se poslije preselio u New York, gdje je svu svoju imovinu uložio u posao koji je vodio burzovni mešetar i samozvani "Napoleon financija" Ferdinand Ward. Godine 1884. Ward je bankrotirao tvrtku i pobjegao sa svim novcem. Tako su Grant i njegova porodica ostali bez ikakvih izvora prihoda, a iste je godine Grant saznao da boluje od raka grla, najvjerojatnije izazvanog njegovom strašću za cigarama.
Očajnički nastojeći prehraniti porodicu, Grant je pristao na ponudu časopisa The Century da za sitan honorar opiše svoje ratne doživljaje u nekoliko članaka. Kada ih je pročitao čuveni pisac i izdavač Mark Twain, kontaktirao je Granta i naručio cijelu knjigu memoara, ovaj put za daleko bolju cijenu. Grant je nakon toga svu svoju preostalu energiju uložio u projekt, dovršivši knjigu na samrtnoj postelji, nekoliko dana prije smrti.
U knjizi je opisao svoj rani život, vojničku karijeru, sudjelovanje u meksičko-američkom ratu, civilni život između ratova te završio s trijumfom kod Appomatoxa. Iako je iz svoje biografije izbacio neke kompromitirajuće detalje, kao što je alkoholizam i držanje robova, Memoari predstavljaju izuzetno kvalitetan prikaz SAD i Meksika sredinom 19. vijeka, isto kao i vrijedan izvor mnogih historijskih podataka. U Memoarima je Grant iskoristio priliku da iskaže svoje mišljenje o mnogim važnim događajima, pa je tako meksičko-američki rat natvao "zločinom radi kojeg je Bog Ameriku kaznio građanskim ratom". Međutim, memoare je završio u optimističnom tonu, držeći kako će SAD biti jedna od glavnih svjetskih sila u 20. vijeku.
Grantovi memoari su doživjeli veliki uspjeh i prehranili njegovu porodicu. Danas se smatraju jednim od najboljih vojničkih memoara u historiji, odnosno jednim od najvećih djela u američkoj i svjetskoj književnosti.
San José, Aldama
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1228 m.
Ponte di Pietra, Treviso
Ponte di Pietra je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Alfredo V. Bonfil, San Carlos
Alfredo V. Bonfil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Carlos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
18-Kruna-6
18-Kruna-6 je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 264,315 Da.
La Aurora, Sochiapa
La Aurora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sochiapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 315 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1154 m.
Las Cuevas, Santa María del Río
Las Cuevas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1898 m.
Mitsumasa Yonai
Mitsumasa Yonai (米内 光政) bio je japanski admiral i političar, koji je u prvoj polovici 1940. vršio dužnost premijera.
Rođen je u porodici Carskoj mornaričkoj akademiji priključio Carskoj mornarici. U njoj je napredovao vršeći niz zapovjednih i upravnih dužnosti, a 1935. godine je imenovan zapovjednikom Kombinirane flote. Godine 1937. je dobio čin admirala, a potom i mjesto ministra mornarice u kabinetu premijera Senjuroa Hayashija, a koje će zadržati i kabinetima princa Konoea i [Hiranuma Kiichirō|Kiichira Hiranume]]. Kao i većina japanskih mornaričkih vođa je, za razliku od vođa kopnene vojske, smatrao kako Japan po svaku cijenu treba izbjeći sukob sa Britanijom i SAD, iako se nije protivio jaćanju mornaričkih efektiva.
Yonai je početkom 1940. imenovan za premijera uz blagoslov cara Hirohita, koji je tada podržavao pro-zapadnu politiku, odnosno neutralnost u Drugom svjetskom ratu. Yonaijevu politiku je, međutim, kompromitirao pad Francuske, koji je mnoge u Japanu uvjerio da će Sile Osovine dobiti rat, odnosno da se zapadne sile više neće moći suprotstavljati japanskoj ekspanziji. To je posebno bilo izraženo kod vojnih krugova, uključujući ministra rata Shunrokua Hate koji je javno kritizirao Yonaijevu pro-zapadnu politiku. Yonai je zbog toga prisiljen podnijeti ostavku.
Yonai se u vladu vratio u posljednjoj godini Drugog svjetskog rata kao ministar mornarice u vladi Kuniaka Koisoa. Njega je zadržao i u kabinetu Kantara Suzukija koga je u ljeto 1945. nastojao nagovoriti da prihvati Potsdamsku deklaraciju, kao i nakon kapitulacije kada je u kabinetu Kihura Shidehare nadgledao raspuštanje Carske mornarice.
Sudjelovao je na Tokijskom procesu kao svjedok, te se, kao i prvooptuženi general Hideki Tojo, trudio da sa cara Hirohita otkloni bilo kakvu odgovornost za rat i zločine.
ACH
ACH se može odnositi na:
Aramits
Arami je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Oloron-Sainte-Marie.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 653 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 30 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 391 metar (maksimalnoj 628 m, a minimalnoj 212 m).
San Paolo, Salerno
San Paolo je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 386 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
Concord, Illinois
Konkord je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 167, što je 9 (-5,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bertrade de Montfort
Bertrade de Montfort (o. 1070 - 14. februar 1117) bila je francuska plemkinja, najpoznatija kao kraljica Francuske, odnosno druga supruga kralja Filipa I te predmet jednog od najvećih skandala na dvorovima srednjovjekovne Evrope.
Catagnana, Lucca
Catagnana je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Bertrade de Montfort
Rodila se kao kćer sjevernofrancuskog feudalca Simona I de Montforta i grofice Agnes od Evreuxa. Srednjovjekovni kroničari navode da je bila izuzetno lijepa, ali da joj je to bila jedina pozitivna osobina, očigledno aludirajući na njenu sklonost promiskuitetu ili zavodničkoj manipulaciji. Kao njena prva žrtva se navodi pohotni grof Fulk IV od Anjoua koji ju je 1089. oženio kao svoju četvrtu po redu suprugu. Njemu je rodila sina po imenu Fulk koji će kasnije postati kralj Jeruzalema.
Catagnana, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 431 m.
Bertrade de Montfort
Vrlo brzo nakon toga je zavela kralja Filipa, koji je u to vrijeme bio oženjen za Bertu Holandsku, majku njegovo petoro djece. Godine 1092. je pobjegla s muževog dvora i preselila se kod Filipa koji je smjesta "otpustio" Bertu i vjenčao se za Bertrade. Dvostruka bigamija na francuskom prijestolju je izazvala sablazan kod predstavnika Katoličke crkve; kada je biskup Ivo od Chartresa, ugledni kanonski pravnik, odbio dati suglasnost za brak, nakratko je pritvoren. Godine 1095. su i Filip i Bertrade ekskomunicirani od strane pape Urbana II. Bez obzira na sve to, s bivšim mužem je ostala u dobrim odnosima i zahvaljujući njenom posredovanju su Filip i Fulk postali dobri prijatelji.
Bertrade je Filipu rodila troje djece. Kroničar Orderic Vitalis navodi kako je radi njih pokušala ukloniti svog posinka i francuskog prijestonasljednika Louisa, pa čak predlagala engleskom kralju Henryju I da ga u prikladnom trenutku uhapsi. Nakon Filipove smrti 1108. se povukla u Opatiju Fontenvraud.
Sapindolike
Sapindolike (Sapindales), biljni red u razredu rosopsida, nekada uključivan u Magnoliopsida. Obuhvaća devet porodica.
Porodice
U red se ubrajaju porodice
ALK
ALK se može odnositi na:
Ohaba, Melinești
Ohaba je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Melinești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 478 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
El Llano de López, Calvillo
El Llano de López je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Calvillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1679 m.
Ochtendung
Ohtendung je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 86 opštinskih središta okruga Majen-Koblenc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.198 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7137086.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majen-Koblenc Ohtendung se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Majen-Koblenc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 200 metara. Površina opštine iznosi 24,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.198 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 216 stanovnika/km².
Los Potreros, Urique
Los Potreros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1043 m.
Rovac
Rovac ili mrmak je krupniji insekt iz porodice Gryllotalpidae, dužine 3—5 cm, sa krupnim očima i lopatastim prednjim nogama dobro razvijenim za ukopavanje i plivanje. Rovci mogu i letjeti. Odrasli rovci mogu letjeti i do 8 km tokom sezone parenja. Aktivni su većinom godine, ali zimu provode u zimskom snu.
Mlađi primjerci rovca mogu imati kratka krila. Izgled im je promjenljiv po vrstama. Neki primjerci sa kratkim krilima su prilično slični skakavcima, veoma velikim mravima, ili tamnim termitima.
AXL
AXL se može odnositi na:
Rovac
Rovci su svaštojedi, hrane se larvama, crvima, korijenjem i travom. Uobičajeni prirodni neprijatelji rovaca su ptice, pacovi, tvorovi, oklopnjaci, rakuni i lisice.
Rovci su česti insekti, ali s obzirom da su noćne životinje i da skoro cio život provode u mnoštvu podzemnih tunela, rijetko su viđeni. Staništa su im agroekosistemi, livade i pašnjaci. Prisutni su na svim kontinentima izuzev Antarktika. Uobičajeno ih smatraju štetočinama. U istočnoj Aziji ponekad ih koriste kao hranu.
Klasifikacija porodice
Postoji šest savremenih rodova rovaca, svrstanih u tri plemena:
pleme Gryllotalpini
pleme Scapteriscini
izumrle vrste neodređenog položaja
Slobodnica
Slobodnica je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u sastavu općine Sibinj u Brodsko-posavskoj županiji.
Zemljopis
Slobodnica se nalazi južno od Sibinja i zapadno od Slavonskog Broda, susjedna naselja su Kaniža na jugozapadu te Bartolovci i Gromačnik na sjeveru.
Saeculum obscurum
Saeculum obscurum (na latinskom doslovno "mračno doba") je izraz za period historije papinstva koji je započeo izborom Sergija III za papa 904. a završio šest decenija kasnije smrću pape Ivana XII 964. Izraz se koristi dijelom zbog relativno nedostatka izvora u tom periodu, ali i zbog toga što ga postojeći (koji se često od strane kasnijih historičara optužuju za pristranost) opisuju kao vrijeme kada su pape bili u moralnom smislu najiskvareniji, a papinstvo uživalo najniži ugled. To se tumači kao posljedica tadašnjih političkih prilika u Rimu i Italiji, koje su najbolje iskoristili rimski aristokrati na čelu sa tuskulanskim grofom Teofilaktom I te pape učinili svojim marionetama. Zahvaljujući kroničaru Liutprandu od Cremone zasluge za takvo stanje se najviše pripisuju ženama iz Teofilaktove porodice - njegovoj supruzi Teodori i kćeri Maroziji - koje su se u političke svrhe koristile seksom, odnosno zavođenjem plemića i crkvenih vođa, a svoj status potvrdile uzimanjem titula patricija i senatora koje su dotada bile rezervirane za muškarce.
Slobodnica
Crkva
U središtu mjesta nalazi se crkva svetog Marka Evanđelista. Prvi spomen crkve je iz 1730. Crkva je na današnje mjesto preseljena oko 1781. Tada je bila od drveta. Tek 1831. je napravljena od opeke. Znatan dio novca u tom trenutku je dala i sibinjska kapetanija. Crkva je svoj današnji oblik dobila oko 1880. Nakon tog razdoblja događale su se samo estetske promjene na eksterijeru. Crkva je dobila orgulje za vrijeme župnika Dragutina Šlivarića u drugoj polovici 19.st.
Saeculum obscurum
U širem smislu se pod tim izrazom podrazumijeva period od 867. do 1049. odnosno do izbora reformatorskog pape Grgura VII. Izraz saeculum obscurum je, pak, prvi u 16. vijeku koristio italijanski kardinal i crkveni historičar Cesare Baronio. U isto vrijeme je, na osnovu Liutprandovih navoda o Teodori kao "bestidnoj kurvi" cijeli period dobio i naziv Pornokracija (doslovno "vladavina bludnica"); njega su u 16. vijeku popularizirali protestanski propagandisti nastojeći pronaći paralele sa bližim historijskim periodima, odnosno uvjeriti vjernike da su razvrat, nepotizam i korupcija renesansnih papa - koji su potakli Reformaciju - trajna značajka Rimokatoličke crkve, a ne privremena historijska aberacija.
Slobodnica
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Slobodnica je imala 1.557 stanovnika, dok je 2001. godine imala 1.592 stanovnika, od čega 1550 Hrvata i 17 Srba.
Saeculum obscurum
Dio historičara vjeruje da su zbivanja vezana uz saeculum obscurum poslužila kao podloga za kasniju srednjovjekovnu legendu o papisi Ivani.
Tuskulansko papinstvo 1012-59
Nakon nekoliko papa iz porodice Crescentii koji su vladali sve do 1012, porodica Theophylacti je povremeno nominirala sinove kao pape:
Dmitrij Vrubelj
Dmitrij Vladimirovič Vrubelj (ruski: Дмитрий Владимирович Врубель; Moskva, 14. srpnja 1960.) je ruski konceptualni umjetnik najpoznatiji po svom grafitu Gospode! Pomozi mi preživjeti ovu smrtonosnu ljubav, koji parodira povijesni poljubac Leonida Brežnjeva i Ericha Honeckera iz 1979. godine. Grafit je nastao 1990. godine na East Side Galleryju, gdje je stajao sve do 2009. godine, kada su ga vlasti uništile kako bi ga Vrubelj mogao ponovo naslikati. Na Berlinskom zidu naslikao je još i grafit Danke, Andrej Sacharow, koji prikazuje nobelovca Andreja Saharova.
Godine 2001., zajedno sa suprugom Viktorijom Timofejevom, Vrubelj je napravio ograničen broj velikog izdanja kalendara koji sadrži portrete Vladimira Putina, naslovljen Dvanaest Putinovih raspoloženja. Svaki je mjesec nudio različit portret Vladimira Putina te je bio neočekivani hit među Moskovljanima.
Makalu
Makalu (U Nepalu službeno मकालु; u Kini Makaru; Pinyin: Mǎkǎlǔ Shān) je planina na granici Nepala i Kine. S 8462 m, peta najviša planina na svijetu iza Mount Everesta, K2, Kangchenjunge i Lhotsea.
Opis
Makalu je dio lanca Himalaje. Nalazi se oko 22 km istočno od Everesta. Ime Makalu nejasnog je značenja, te se najčešće tumači kao izvedenica sanskrtskog termina Maha – kala (veliko vrijeme) jedan od naziva za hindusko božantvo Šiva. Makalu je izolirani vrh pravilnog piramidalnog oblika s četiri oštra ruba. Oko 3 km sjeveroistočno od glavnog vrhunca, nalazi se niži vrhunac Kangchungtse, (također nazvan Makalu II), visok 7678 m. Makalu se nalazi u zaštićenom području nacionalnog parka Makalu Barun.
Usponi
thumb|left|180px|Planina Makalu. Makalu se smatra među najtežim planinama za alpinističke uspone radi potpune izloženosti vjetrovima. Usponi su rijetki, te je to bila posljednja planina iznad 8000 metara visine osvojena po zimi. Prvi pokušaj osvajanja zbio se 1954., kada je američka ekspedicija dostigla visinu od 7100 m. Istog proljeća novozelandska ekspedicija u kojoj je sudjelovao i Edmund Hillary također nastoji osvojiti vrhunac ali ne uspjeva radi vremenskih prilika. U jesen 1954., francuska istraživačka ekspedicija osvaja niži vrh Kangchungtse. 15. svibnja iduće godine vrhunac osvajaju Lionel Terray i Jean Couzy, članovi francuske ekspedicije predvođene Jeanom Francom, koji se zajedno s G. Magnoneom i Sirdar Gyaltsen Norbuom popeo na vrh idućeg dana. Prvi uspon s jugoistočne strane obavili su Japanci Y. Ozaki i A. Tanaka 23. svibnja 1970. Uspon na vrh preko vrlo tehničkog sjevernog puta ostvarili su 1971, Francuzi B. Mellet i Y. Seigneur. Drugi uspon s zapadne strane uspješno su postigli 1980. John Roskelley, Chris Kopczynski, James States i Kim Momb, bez pomoći Sherpa nosača i kisika. 9. veljače 2009., Simone Moro i Denis Urubko, prvi su osvojili Makalu za vrijeme zime.
Uspon jugoslavenskih alpinista
Šesta jugoslavenska alpinistična ekspedicija u Himalaje, od 4. avgusta do 15. novembra 1975, uspješno je okončana usponom na Makalu. Marjan Manfreda (bez dodatnog kiseonika, što je tada bio svjetski visinski rekord) i Stane Belak su 6. oktobra 1975, po južnoj stijeni i prvenstvenom smjeru, izveli uspon u prvom pokušaju i time ostvarili cilj ekspedicije. Uspon su ponovili 8. oktobra Janko Ažman i Nejc Zaplotnik, a 10. oktobra Viktor Grošelj i Ivan Kotnik. Janez Dovžan je ostvario solo uspon 11. oktobra. Bio je to prvi uspon jugoslavenskih alpinista na vrh preko 8.000 metara.
Bek
BEK se može odnositi na:
Nagrada Empire za najbolji triler
Empajer nagrada za najbolji triler jedna je od Empajer nagrada koju svake godine dodeljuje britanski filmski časopis Empajer najboljem trileru iz prethodne godine. Empajer nagrada za najbolji triler jedna je od 4 nove tekuće nagrade za najbolje filmove koje su prvi put uvedene na 11. dodeli Empajer nagrada 2006. godine (nagrade za najbolju komediju, horor i naučno fantastični film). Pobednika svake godine biraju čitaoci časopis.
.ac
.ac je također drugi stepen za akademske institucije u nizu zemalja. V. .ac (drugi stepen).
Eksterni linkovi
Toppdomän
Nuevo Poblado el Caracol, General Heliodoro Castillo
Nuevo Poblado el Caracol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
Serin/treoninska proteinska kinaza LMTK1
Serin/treoninska proteinska kinaza LMTK1 (takođe poznata kao tirozinska kinaza asocirana sa apoptozom) je enzim koji je kod ljudi kodiran (AATK) genom.
Nuevo Poblado el Caracol, General Heliodoro Castillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 511 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 386 m.
Serin/treoninska proteinska kinaza LMTK1
Structura i izražavanje
Ovaj gen je identifikovan 1998. On je lociran na hromozomu 17 (17q25.3) i izražava se u pankreasu, bubrezima, mozgu i plućima. Protein se sastoji od 1.207 aminokiselina.
Funkcija
Ovaj protein se sastoji od tirozinskog kinaznog domena na N-terminusnom kraju i prolinom bogatog domena na C-terminusnom kraju. Studije mišjeg homoga indiciraju da je on verovatno neophodan za indukciju zaustavljanja rasta i/ili apoptozu mijeloidnih prekursornih ćelija. On takođe učestvuje u indukciji diferencijacije u neuronskim ćelijama. Nedavno je objavljeno da ima supresivnu ulogu u razvoju melanoma.
Jessica Chastain
Džesika Čestejn (, rođena kao Džesika Hauard, 24. marta 1977) je američka filmska, televizijska i pozorišna glumica. Polet u njenoj karijeri počinje 2011. godine, kada je igrala u čak sedam filmova, između ostalih i u kritičkom i komercijalnom hitu Služavke.
Serin/treoninska proteinska kinaza LMTK1
Funkcija
Smatra se da AATK indirektno inhibira SPAK/WNK4 aktivaciju Na-K-Cl kotransportera.
Jessica Chastain
Detinjstvo
Džesika je rođena sa prezimenom Hauard, ali je kasnije preuzela Čestejn, pseudonim njene majke koja se bavila veganstvom. Čestejnova je jedno od petoro dece, a njen otac je radio kao vatrogasac. Pohađala je njujoršku školu The Juilliard, gde je išla na dramske sekcije i učestvovala u studentskim predstavama. To joj je obezbedilo prve angažmane u pozorištu.
Karijera
Projekat sa kojim počinje karijera Čestejnove je bila TV–serija Mračne senke iz 2004. gde je igrala Kerolin Sodard. Nakon toga dobija manje uloge u serijama Red i zakon i Urgentni centar, a 2008. prvu filmsku ulogu. Radi se o filmu Džolin koji prikazuje život zlostavljane tinjedžerke koja iz loših ide u gore ljubavne veze, uništava svoj život među narkomanima, lezbijkama i psihopatama. Godine 2011. počinje njen vrtoglavi uspon u Holivudu,  sa čak šest komercijalno i kritički uspešnih filmova. Čestejnova je najpre snimila naunofantastičnu dramu Drvo života, gde igra pored Breda Pita i Šona Pena. Bila je u ulozi majke koja pokušava da posreduje između svog supruga i njihove dece, što uopšte nije lako s obzirom na to da se otac dosta autoritativno odnosi prema sinovima, koji se sve više udaljuju od njega. Potom je u filmu Služavke glumila dobrodušnu, ali ekscentričnu Siliju Fut, koju je konzervativni gradić na američkom Jugu odbacio zbog njenog nemoralnog braka. Silija je naime preotela dečka glavne devojke u gradu, neposredno pred njihovo venčanje. Film je smešten u šezdesete godine dvadesetog veka, a potpisuje ga velika, pretežno ženska, glumačka postava na čelu sa Vajolom Dejvis i Emom Stoun. Iste godine igrala je i u trileru Dug sa Helen Miren, psihološkom trileru Sklonište, kriminalističkoj drami Teksaška polja smrti. Al Pačino je Čestejnovoj poverio naslovnu ulogu u filmu Saloma, prvom u karijeri koji je režirao, a za koji je scenario napisan po istoimenom romanu Oskara Vajlda. U režiserskom debiju Rejfa Fajnsa, filmu Koriolan, Džesika tumači lik Virgilije. Za sve ove uloge je uglavnom dobijala nagrade za glumačko otkriće godine ili za najbolju sporednu glumicu (na Holivudskom filmskom festivalu, po mišljenju njujorških i losanđeleskih filmskih kritičara...), a krajem godine dobila je mnogo veće priznanje u vidu nominacija za Nagradu Udruženja filmskih glumaca, Nagradu filmskih kritičara, Zlatni globus i Oskara za najbolju glumicu u sporednoj ulozi, u filmu Pomoć.
Filmografija
nominovana — Oskar za najbolju sporednu glumicu nominovana — Zlatni globus za najbolju sporednu glumicu u igranom filmu nominovana — Nagrada Udruženja televizijskih filmskih kritičara za najbolju glumicu u sporednoj ulozi nominovana — Nagrada BAFTA za najbolju glumicu u sporednoj ulozi nominovana — Nagrada Udruženja filmskih glumaca za najbolju glumicu u sporednoj ulozi
La Purísima, Aldama
La Purísima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Aldama.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1261 m.
CAK
CAK se može odnositi na:
Banca, Benevento
Banca je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 270 m.
Crucero de Cofradía, Tuxpan
Crucero de Cofradía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 243 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1757 m.
Las Cuestas, Granjas, Tototlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1587 m.
Island Park, Idaho
Ajland Park je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 286, što je 71 (33,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Puerta de las Higueras, Mascota
Puerta de las Higueras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mascota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1241 m.
Delme
Delm je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Šato Salen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 728 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 143 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,09 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 130 metara (maksimalnoj 280 m, a minimalnoj 208 m).
Corte Franca, Brescia
Corte Franca je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6282 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 225 m.
Finale Vimbldona 2011.
Teniski meč između Srbina Novaka Đokovića i Španca Rafaela Nadala odigran u finalu Vimbldona 2011 godine završen je pobedom Đokovića, rezultatom 4:6 1:6 6:1 3:6. Ovom pobedom Đoković je postao broj 1 na ATP listi, a takođe i jedini teniser koji je posle osvajanja Vimbldona preuzeo prvo mesto. Glavni sudija meča bio je Karlos Bernardes iz Brazila.
Limón, Sochiapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 285 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1045 m.
Ascension (razvrstavanje)
Ascension se može odnositi na:
Planjsko
Planjsko je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 15 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 28 stanovnika).
Demografija
U naselju Planjsko živi 13 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 53,8 godina (48,1 kod muškaraca i 62,3 kod žena). U naselju ima 5 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,00.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Cascina Cignale, Alessandria
Cascina Cignale je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 197 m.
Offenbach-Hundheim
Ofenbah-Hundhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 98 opštinskih središta okruga Kuzel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.191 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7336075.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kuzel Ofenbah-Hundhajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kuzel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 170 metara. Površina opštine iznosi 7,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.191 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 152 stanovnika/km².
Río Lodo, Santa María Chilchotla
Río Lodo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Chilchotla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 717 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Hematologija
thumb|Krvne stanice
Hematologija je nauka koja se bavi proučavanjem krvi. Ona se bavi proučavanjem ćelijskog dela krvi, od nastanka u krvotvornim organima, preko funkcija i života u cirkulaciji i tkivima, do propadanja ili utroška ćelija tokom obavljanja funkcija i organizmu. Ime ove nauke ima korijen u grčkom jeziku (haima = krv, logos = riječ). Početni interes ove nauke bila je samo krv i može se reći da je tadašnja hematologija bila najbliža onome što danas zovemo laboratorijskom hematologijom. Upoznavanjem i proučavanjem ćelija krvi, razvojem tehnike, dijagnostike te razvitkom medicinskih nauka hematologija je tokom istorije obuhvaćala rad u klinici i rad u laboratoriji. Danas je to vrlo složena nauka koja obuhvaća kliniku u sklopu medicine unutrašnjih bolesti, transfuziologiju, hematološku laboratoriju, citološku laboratoriju, biokemijsku laboratoriju, bioinženjering, ali i još mnogo drugih timova stručnjaka koji svojim istraživanjima i radovima doprinose poznavanju i prepoznavanju funkcija ćelija krvi.
Aerodrom Podgorica
Aerodrom Podgorica je aerodrom u Golubovcima, Crna Gora, 12 km od centra Podgorice.
Spontani proces
Spontani proces je vremenska evolucija sistema pri čemu on oslobađa slobodnu energiju i prelazi na niže, termodinamički stabilnije energetsko stanje. Konvencija znaka za slobodnu energiju sledi opštu konvenciju za termodinamička merenja, prema kojoj oslobađanje slobodne energije iz sistema korespondira negativnoj promeni slobodne energije sistema, i pozitivnnoj promeni slobodne energije okruženja.
U zavisnosti od prirode procesa, slobodna energija se različito određuje. Na primer, Gibsova slobodna energija se koristi kad se razmatra proces koji se odvija pod uslovima konstantnog pritiska i temperature, dok se Helmholcova slobodna energija koristi pri razmatranju procesa koji se odvijaju pod uslovima konstantne zapremine i temperature. Pošto su supontani procesi karakterisani smanjenjem slobodne energije sistema, oni ne moraju da budu pokretani spoljašnjim izvorom energije.
U slučajevima izolovanih sistema, gde ne dolazi do razmene energije sa okolinom, spontani procesi su karakterisani povećanjem entropije.
Pregled
Generalno, spontanost procesa samo određuje da li proces može da se odvija ili ne, i ne daje nikakve indikacije o tome da li će se proces odvijati. Drugim rečima, spontanost je neophodan, ali nedovoljan uslov da se proces zapravo odvije. Osim toga, spontanost ne daje indikacije o brzini kojom se proces može odvijati. Na primer, konverzija dijamanta u grafit je spontani proces na sobnoj temperaturi i pritisku. Uprkos toga što je spontan, ovaj proces se ne odvija, zato što je energija razlaganja jakih veza između ugljenika veća od oslobođene slobodne energije.
Upotreba slobodne energije u određivanju spontanosti
Za proces koji se odvija pri konstantnoj temperaturi i pritisku, spontanost se može utvrditi koristeći promene Gibsove slobodne energije, koja je data izrazom:
gde je znak ΔG zavistan od znakova promene entalpije (ΔH) i entropije (ΔS). Znak ΔG se menja iz pozitivnog u negativan (i obrnuto), pri čemu je T = ΔH/ΔS.
U slučajevima gde je ΔG:
Ovaj set pravila se može koristiti za određivanje četiri zasebna slučaja na osnovu znakova parametara ΔS i ΔH.
U zadnja dva slučaja, temperatura na kojoj se spontanost menja će biti određena relativnim magnitudama ΔS i ΔH.
Upotreba entropije za određivanje spontanosti
Kad se koristi entropska promena procesa za procenu spontanosti, važno je da se pažljivo razmotri definicija sistema i okruženja. Drugi princip termodinamike navodi će da proces u izolovanom sistemu biti spontan ako se entropija sistema povećava tokom vremena. Za otvorene ili zatvorene sisteme, međutim, izjava mora da bude izmenjena da bi se naglasilo da se ukupna entropija kombiniranog sistema i okoline mora povećati, ili
Ovaj kriterijum se može zatim koristiti da se objasni kako može doći do smanjenja entropije otvorenog i zatvorenog sistema tokom spontanog procesa. Do smanjenja entropije sistema može jedino spontano doći ako je entropska promena okoline pozitivnog znaka i ima veću magnitudu od entropske promene sistema:
U mnogim procesima, povećanje entropije okoline se ostvaruje putem toplotnog transfera sa sistema na okolinu (i.e. egzotermni proces).
Ascension
Otok Ascension je otok u Južnom Atlantiku, udaljen oko 1000 milja(1,600 km) od obale Afrike. Predstavlja pridruženu teritoriju Britanske prekomorske teritorije Sveta Helena, od koga je udaljen oko 800 milja (1,287 km) na sjeverozapadu. Otok je ime dobio po danu kada je otkriven, Uzašašće.
Otok je najpoznatiji po aerodromu Wideawake, koji zajednički koriste britansko i američko ratno zrakoplovstvo. Otok se dosta koristio od strane britanskih oružanih snaga za vrijeme falklandskog rata.
Budafok-Tétény
Budafok-Tétény čita se Budafok-Tetenj, službeno mađarski: ''Budapest XXII. kerülete''- 22. Budimpeštanski okrug) je ime jednog od 23 okruga mađarskog glavnog grada - Budimpešte.
Taj okrug je 2015. imao je 54,504 stanovnika, koji žive na površini od 34.25 km².
Karakteristike i historija
Budafok-Tétény leži na jugozapadu grada na desnoj budimskoj strani Dunava, zapadno od otoka Csepel na putu za Érd. Okrug je poznat po rezervatu prirode koji se nalazi na dunavskom otoku Háros.
Okrug Budafok-Tétény osnovan je 1950. ujedinjenjem dotad samostalnih naselja.
Teritorij tog okruga kontinuirano je naseljen od neolitika, za Rimljana se kod današnjeg Nagytéténya nalazila fortifikacija Campona, jedna od glavnih na limesu, jer je tu bio važan prelaz preko Dunava.
Historija Budafoka počinje nakon razdoblja osmanske dominacije - 1698. kad je kao i susjedni otok Csepel, postao vlasništvo princa Eugena Savojskog. On je osnovao Promontor (latinski: Promontorium) koji je nakon prinčeve smrti - 1739. postao samostalno naselje. Kraj je naselio njemačkim kolonima i podigao prve vinograde. I susjedni Tétény je postao vinogradarsko mjesto, neprekinuti napredak tih mjesta zaustavljen je 1886., pojavom filoksere, koja je gotovo potpuno uništila vinovu lozu glavni izvor prihoda stanovnika.
Rancho Tío Pancho, Aldama
Rancho Tío Pancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Aldama.
Budafok-Tétény
Karakteristike i historija
Budatétény se sve do 1915., kad je postao samostalno naselje zvao - Kistétény, od tad se u njemu umjesto razbacanih kuća, grade vile. Od 1873. dotadašnji Tétény se zove Nagytétény (Veliki Tétény).
Adams Center, New York
Adams Senter je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.568, što je 68 (4,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Budafok-Tétény
Karakteristike i historija
Izgradnja južne željezničke pruge (1861. - 1882.) prema Pečuhu postavila je temelj za razvoj industrije. početkom 20. vijeka. Razvoj je ubrzan nakon izgradnje prigradske željeznice 1899. - 1909.
Rancho Tío Pancho, Aldama
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1258 m.
Bovecchio, La Spezia
Bovecchio je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Budafok-Tétény
Karakteristike i historija
Budafok koji je svoje ime dobio 1886. (dotad se zvao Promontor) dobio je status grada 1926. Njegova privreda se i nadalje najviše bazirala na vinogradarstvu.
Bovecchio, La Spezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 361 m.
Budafok-Tétény
Karakteristike i historija
Početkom 20. vijeka znatno je narastao broj stanovnika, nakon Drugog svjetskog rata većina Nijemaca je protjerana iz naselja okruga.
Recaina, Urique
Recaina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Golub pećinar
Golub pećinar ili golub uličar (Columba livia) spada u porodicu golupčarki i ima oko 15 podvrsta. Od ovog goluba potiču sve domaće pasmine golubova.
Razmnožavanje
thumb|left|260px|Gnijezdo sa jajima Golub pećinar u prirodi se leže bar dva puta godišnje, dok gradski golub to čini najmanje tri puta. Jednom spareni golubovi se rijetko kad rasparuju. Izuzeci su rjetki. Na mjestu koje je pogodno za gnijezdo mužjak se postavi glave spuštene prema zemlji i naročitim gukanjem zove svoju ženku. Golubica sa raširenim krilima i uzdignutim repom dolazi k njemu, pažljivo mu kljunom gladi perje glave, a on isto čini i njoj te se ljubavna igra nastavlja izvan gnijezda. Golub i golubica se ljube kljunovima, da bi se najzad izvršio sam čin parenja. Poslije sparivanja ponosno koračaju da bi trenutak kasnije odletjeli nekud bez cilja i opet se vratili na staro mjesto. Kasnije će golub potjerati golubicu na gnijezdo, donijet će joj slamke i grančice, pa će u nevješto sagrađeno gnijezdo snesti dva bijela, glatka, duguljasta i sjajna jaja. Golub i golubica zajedno sjede na jajima. Poslije 16-18 dana mladi se legu iz jaja. Roditelji ih ispočetka hrane kašom koja se stvara u sluzokoži voljke, a kasnije omekšalim sjemenjem, a na kraju tvrđim sjemenjem pomješanim sa kamenčićima i česticama zemlje. Poslje 4 sedmice golupčići izlijeću iz gnijezda i brinu se sami o sebi, a roditelji se pripremaju za novo leglo.
Malajski prolaz
thumb|250px Malajski prolaz (ili Malački prolaz) je tjesnac u Jugoistočnoj Aziji koji spaja Andamansko more s Južnokineskim morem. Dug je oko 800 km i širok između 50 i 300 km, ali na najužem mjestu širina mu je samo oko 2,8 km.
To je najugroženiji morski put, jer tu još i danas snažno djeluju suvremeni pirati.
Već duže vrijeme se povremeno pojavljuju planovi o uspostavljanju direktne pomorske veze između Andamanskog mora i Tajlandskog zaljeva gradnjom plovnog kanala preko Malajskog poluotoka na jugu Tajlanda. Takva pomorska veza bitno bi smanjila korištenje Malajskog prolaza (ali i singapurske luke). Stručnjaci procjenjuju troškove gradnje takvog kanala na iznos do najviše 28 milijardi američkih dolara.
Očekuje se određeno rasterećenje ovog pomorskog puta nakon dovršetka gradnje naftovoda i plinovoda koji Kina gradi uz Novi put svile.
Blade II
Blade II je američki akcioni horor-film snimljen 2002. u režiji Guillerma del Toroa. Predstavlja nastavak filma Blade, odnosno drugi film iz serije u kojoj je ekraniziran istoimeni strip-junak, polu-čovjek polu-vampir koga tumači Wesley Snipes. Radnja prati Bladeova nastojanja da se suoči sa tzv. Reaperima, mutiranim sojem vampira koji će ga natjerati da sklopi privremeni savez sa svojim vampirskim neprijateljima.
Bouzon-Gellenave
Buzon Želnav je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Žers koja pripada prefekturi Mirand.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 167 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,29 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 200 m, a minimalnoj 101 m).
Orlovac
Orlovac može biti:
San Pietro al Tanagro, Salerno
San Pietro al Tanagro je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 455 m.
Judin poljubac (Giotto)
Judin poljubac, freska u Kapeli Arena u Padovi, slikara Giottoa di Bodonea je remek-djelo slikarstva 14. vijeka; visoke gotike i preteča renesansnog slikarstva.
Historija
Giotto predstavlja značajnu inovativnu struju u talijanskom slikarstvu ranog 14. vijeka koje se udaljava od bizantske tradicije i teži obnoviti umjetnost klasične antike. Njegovo najznačajnije djelo je Kapela Arena (Capella degli Scrovegni) u Padovi koju je Giotto potpuno oslikao 1303.-1307. godine prizorima iz života Isusa Krista, Djevice Marije, vrlinama i monumentalnim Posljednjim sudom.
Graciano Sánchez, San Carlos
Graciano Sánchez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Carlos.
Judin poljubac (Giotto)
Odlike
Koplja i baklje iza Kristove glave se šire radijalno i poput aureole ističu glavni lik. Ovom pokrenutom i dramatičnom scenom Giotto prije svega gradi kazališnu scenu i želi naslutiti slijedeće događaje i Isusovu mučeničku smrt. Upravo zbog zanimanja za masu ljudskog lika i pokušaj prikazivanja dubokih emocija u realističnom okružju, Giotto je najvažniji pionir renesanse.
Kompozicija
Kvadratično polje podijeljeno je na dva pojasa. Gornji pojas je plava ploha na kojoj se križaju linijski moblici prikazanjih baklji u raspršenoj kompoziciji, a donji je gusto ispunjen prividom zbijenih masa sudionika prizora Kristova uhićenja. Osim te, nameće se i podjela na tri plana: prednji s artikuliranim likovima u jednom redu, drugi s gusto grupiranim kacigama, i treći s posve apstraktnom plošnom pozadinom.
Puerto Limpio, Santa María del Río
Puerto Limpio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2205 m.
Celle, Lucca
Celle je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
Banjani (pleme)
Opšte odlike
Banjani su staro-hercegovačko, dinarsko pleme, koje je u vrijeme turske okupacije pripalo Hercegovačkom sandžakatu, a sada savremenoj Crnoj Gori u čiji sastav su se vratili, neznatnim dijelom 1860, a konačno 1878. godine. Banjani su i prije dolaska Turaka, pripadali Crnoj Gori, Zeti i Duklji, a njima su vladale dinastije Crnojevići, Balšići i Vojislavljevići, kao i guvernadurske familije. Zauzimali su središnji prostor između Nikšića i Bileće – od vrhova Njegoša, gdje su u njegovom podnožju, u selu Muževice živjeli preci crnogorske Dinastije Petrović - Njegoš,koji su kao trgovačka porodica došli iz Zenice u Bosni, do rijeke Trebišnjice, odnosno do današnjeg Bilećkog jezera. Površina im je, po slobodnoj procjeni, oko 380 kvadratnih kilometara. Nalaze se između 42 stepena, 45 minuta, i 43 stepena sjeverne geografske širine, a leže na 18. meridijanu istočno od Griniča, između 30. i 46. minuta. Graniče se sa ostalim crnogorskim plemenima: Golijom na sjeveru, Trepačkim Rudinama na istoku, Grahovom na jugu, a na zapadu Oputnim rudinama koje se nalaze u istočnoj Hercegovini. U prošlosti je granica Banjana prema jugu i istoku bila drugačija. Na tom potesu pleme se graničilo sa Riđanima, vlaškim plemenom koje se asimilovalo ili raselilo do kraja 17. vijeka, pa se na njegovom prostoru formiraju dva nova plemena – Grahovo i Trepačke Rudine. Novoformirana plemena su se, dakle, proširila i na dijelu banjske teritorije. Planinski vijenci Njegoša i Somine čine prirodnu granici Banjana na sjeveru, dok je od sjeverozapada prema jugozapadu granica nešto otvorenija i ide vrhovima Brekovca, Bratogošta, Tisovca i spušta se na Trebišnjicu, odnosno Bilećko jezero. Južna i istočna granica Banjana ide brdovitom površi, bez većih prirodnih prepreka.