cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
OR5K1
Olfaktorni receptor 5K1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR5K1 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Svetac
U početku su kao sveci štovani apostoli, sveta Marija i prvi mučenici, a kasnije su im pridruživane i ostale osobe koje su mogle kršćanima poslužiti kao uzor kršćanskoga života. U ranom kršćanstvu svi pripadnici crkve su smatrani svecima, pa se prvi apostoli crkve (uključujući i sedamdeset apostola) poštuju kao sveci.
Svetitelji u Pravoslavlju
U Pravoslavnoj crkvi svetitelji su pobožni episkopi,patrijarsi,sveštenici,obični ljudi itd,koji su bili jako pobožni za vreme svog života i živeli po crkvenim zakonima.Po rečima apostola Pavla:"Živim ne više ja,nego Hristos živi u meni".
U Srpskoj Pravoslavnoj crkvi ,svaka porodica ima svoju slavu,odnosno sveca zaštitnika,koji označava dan kada je pleme pokršteno od strane Vizantijskih misionara.Za vreme Svetog Save,ustanovljena je slava,odnosno dan kada porodica odaje zahvalnost svom svecu zaštitniku.
Vinkovačko srebro
Vinkovačko srebro je ostava bogato ukrašenog rimskog srebrnog posuđa s početka 4. st., otkrivena 23. ožujka 2012. u Vinkovcima, prigodom zaštitnih arheoloških istraživanja u Dugoj ulici 26.
OR5I1
Olfaktorni receptor 5I1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR5I1 genom.
Vinkovačko srebro
Opis
Ostava se sastoji od oko 50 predmeta: pladnjeva, zdjela, tanjura, čaša, vrčeva i žlica, ukupne mase oko 36 kg, od kojih su neki ukrašeni tehnikama pozlate i niella. Prema prvim procjenama, većinu, a možda i sve predmete iz te stilski homogene ostave izradio je Antonin iz Akvileje, majstor koji je svoj autorski potpis urezao na jednom od predmeta. To vinkovački nalaz čini jedinstvenim, jer se u vrijeme Rimskog Carstva majstori koji su izrađivali i ukrašavali srebrno posuđe u pravilu nisu potpisivali na svoja djela, nego su u njih ponekad jedino urezivali imena naručitelja tj. vlasnika, npr. kao u slučaju glasovitog Seusova blaga.
Premda je u prvi mah datirano u kraj 4. i početak 5. st., mnogo je vjerojatnije da je Vinkovačko srebro izrađeno početkom 4. st. U prilog tome govore figuralni motivi dobrog pastira i konjanika u lovu na lava iz središnjih medaljona dvaju velikih pladnjeva, koji su česti u rimskoj umjetnosti prve polovice 4. st., dok kasnije gube popularnost. Naručitelj Akvilina posuđa je zacijelo bio poganin, jer ni jedan od ukrasa s posuđa nema isključivo kršćansko značenje, što također može ukazivati na dataciju u rano 4. stoljeće. Premda po masi i broju otkrivenih predmeta Vinkovačko srebro nadmašuje glasovito Seusovo blago, ono svojom umjetničkom kvalitetom ipak bitno zaostaje za glasovitim nalazom iz Barbarige, te se smatra da je moglo nastati u provincijalnoj radionici koja se mogla nalaziti u samim Cibalama, rimskom prethodniku današnjih Vinkovaca. Srebro je zakopao u ostavu neki istaknuti Cibalitanac, vjerojatno za nesigurnih vremena koncem 4. ili početkom 5. st.
Iako ćišćenje, konzervacija i znanstvena analiza Vinkovačkog srebra tek predstoji, ipak je već sada jasno da je riječ o jednoj od najvažnijih do danas otkrivenih garnitura ukrašenog rimskog srebrnog posuđa i pribora za jelo, te jednom od najznačajnijih rimskih nalaza ikada otkrivenih na tlu Hrvatske.
Literatura
Flego, Miroslav: Senzacionalno otkriće u Vinkovcima - Rimsko blago na restauraciju, Večernji list, br. 17334, Zagreb, 30. ožujka 2012., str. 22
Garmaz, Željko: Senzacija u Vinkovcima - Otkrili blago antičkih tajkuna, 24 sata, br. 2496, Zagreb, 29. ožujka 2012., str. 1-5
OR5I1
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Vinkovačko srebro
Literatura
Garmaz, Željko: Vinkovačko srebro - Ukleto blago, 24 sata, br. 2497, Zagreb, 30. ožujka 2012., str. 1, 14-15
Milinović, Dino: Seuso - autopsija jednog slučaja, Zagreb, 2016., str. 74-77
Schug-Wille, Christa: Bizant i njegov svijet, Rijeka, 1970., str. 22-23
Srebro antičkih Vinkovaca - Arheološki nalaz ostave blaga, Zagreb, 18. 5. - 10. 6. 2012., deplijan izložbe u Muzeju za umjetnost i obrt
Nejpls
Nejpls se može odnositi na
CCL8
__NOTC__
1918 Aiguillon
1918 Aiguillon je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 3,194 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,6.
Braća Wright
mini|150px|right|Wilbur Wright mini|150px|left|Orville Wright Braća Wright; Orville Wright (rođen 19. avgusta 1871. u Dayton, Ohio; umro 30. januara 1948.) i Wilbur Wright (rođen 16. aprila 1867. u Melville, Indiana; umro 30. maja 1912. u Dayton, Ohio) su bili pronalazači prvog motornog aviona. Takođe su bili prvi koji su uspješno izveli prvi kontrolisani avionski let.
Pakston
Pakston se može odnositi na
Willem Barentz
Vilem Barenc (je rođen oko 1550. godine u Terschelling, u Holandiji; a preminuo je 20. juna 1597 Nova Zemlja, Rusija) je bio holandski istraživač i jedan od prvih u istraživanju severa.
Lehigh, Kansas
Lihaj je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 175, što je 40 (-18,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Braća Wright
Prvi letovi
Orville uspijeva 20.rujna 1905. godine izvesti prvi kružni let spustivši se na mjesto uzlijetanja, a 1. prosinca Wilbur leti s putnicima. Unatoč svemu njihov prvi javni let radi loših vremenskih prilika završava nakon par "skokova" aviona. Američki novinari proglašavaju ih lažljivom braćom, a njihov avion utopijom.
Avion - letjelica budućnosti
mini|levo|Avion braće Wright (Rajt) U to su vrijeme mnogi graditelji u Francuskoj pokušavali napraviti avion. Svi su oni čuli za braću Wright i željeli su doznati što više o smještaju kormila, motora i obliku krila, ali su to braća Wright vješto skrivala.
Willem Barentz
Iste godine, vodio je ekspediciju od sedam brodova, sa kojom je uspeo da stigne u područje između sibirske obale i ostrva Vajgač, ali je bilo prekasno da nađu otvoreno more. Njegovo treće putovanje je takođe bilo neuspešno i okončalo se njegovom smrću. Na tu ekdpediciju krenuo je sa dva broda, pod vodstvom kapetana Jan Rijp i Jacob van Heemskerk. Brodovi su plovili razdvojeno. Na ovom putovanju otkrili su Medveđe ostrvo i Svalbard (poznato kao Spicbergen), gde su bili razdvojeni. Barencov brod, pod vodstvom kapetana Jacob van Heemskerk, je bio zarobljen ledom posle povratka iz Nove Zemlje, pa je posada bila primorana da prezimi na Novoj Zemlji. Brod su rastavili i od njega napravili kuću. Brod je bio pod ledom do početka 1597. kada su, 13. juna, krenuli u dva mala čamca zapadno. Brod Jana Rijpa ih je pokupio kod poluostrva Kola, blizu Murmanska. Ali je Barenc umro 20. juna. mini|levo|150px|Barencovo more Priča o strašnom putovanju i provedenoj zimi na Novoj Zemlji objavljena je kao dnevnik brodskog stolara, Gerrit de Veer, koji je bio prva osoba koja je posmatrala atosferski fenomen poznatiji kao efekt Nove Zemlje.
Alexander Graham Bell
Alexander Graham Bell [ ælɨɡˈzɑːndə ˈɡɹeɪəm bɛl ]  (Edinburgh, 3. marta 1847. – Beinn Bhreagh kraj Baddecka, 2. augusta 1922.), američki naučnik, izumitelj, i osnivač Bell telefonske kompanije. Pored svog rada na polju tehnologije telekomunikacija, zaslužan je i za važna otkrića u avijaciji i pomorstvu.
Kraljevina Aragon
mini|desno|160px|Grb Kraljevine Aragonije Kraljevina Aragonija je nastala 1035. godine, ujedinjenjem grofovija Aragonije, Sobrarbe i Ribagorza pod Ramirom I., a traje sve do 1516. godine, kada umire Fernando II. Aragonski poznat i kao Ferdinand Katolički. Brakom između Fernanda Katoličkog i Izabele I. Kastilijske, ova dva kraljevstva su ujedinjena.
Grofovija Aragonija
Grofovija Aragonija je stvorena krajem 8. i početkom 9. stoljeća u planinskom pojasu središnjih Pirineja radi obrane karolinške Franačke države protiv mogućih maurskih upada. Iako je u početku bio pod tutorstvom Franaka, širenjem se sve više oslobađala franačkog utjecaja. Njen prvi samostalni vladar je bio Aznar I. Galindez.
Brakom između Andregote, kćeri grofa Galinda I. od Aragona, i kralja Navare, Garcije Sančeza, došlo je do ujedinjenja kraljevine Navare sa grofovijom Aragonijom, koja je zadržala određenu samostalnost.
Godine 1035. Ramiro I., sin Sanča III. od Navare ujedinjuje grofovije Aragoniju, Sobrarbu i Ribagorzu i osniva Kraljevinu Aragoniju, pretvorivši se u prvog kralja Aragonije. Legitimitet nove dinastije uspjevaju postići Sančo Ramirez i Petar I., stavivši kraljevinu pod zaštitu Svete stolice. Tako je kraljevina Aragonija postala jedna od zapadnoevropskih kraljevina.
Kraljevina Aragonija
mini|desno|200px|Granice Aragonije 1210. godine Kad je kralja Navare, Sanča Garsesa je ubio rođeni brat 1076., stanovnici Navare, ne želeći njega za kralja izabrali su Sanča Ramireza od Aragonije za kralja, koji je tada pripojio krunu Pamplone kruni Aragonije. Sančo Ramirez i Petar I. vodili su uspješan rat protiv Maura. Godine 1095., Petar je osvojio Huescu, 1101. osvojio je Barbastro i Sarinenu, a 1104. mjesto Tamarite de Litera.
Pod vodstvom Alfonsa I., i uz suradnju francuskog plemstva osvojeni su bili gradovi Tudela, Tarazona, Calatayud, Daroca i Zaragoza. Osvajanje Zaragoze 1118. godine značilo je pad maurskog kraljevstva što je radikalno promijenilo socijalne strukture i duhovne horizonte malog kraljevstva gorštaka koje je do tada bila Aragonija.
Pošto nije imao nasljednika, Alfons I. je oporukom zemlju ostavio viteškim redovima, ali to u Aragoniji nije bilo prihvaćeno. Njegov brat, Ramiro II., monah, koji je u to vrijeme bio biskup Roda-Barbastre, proglašen je za kralja. U Navari, za kralja je bio izabran Garcia Ramirez, čime je došlo do odvajanja kraljevstava Aragonije i Navare.
Ujedinjenje Katalonije i Aragonije
Ramiro II. je oženio Ines Pitu, francusku udovicu plemićkog podrijetla, s kojom je 11. kolovoza 1136. dobio kćer Petronilu. Godine 1137. Ramiro II. je osigurao nasljednika prijestolja zaručivši Petronilu sa grofom Ramonom Berengerom IV. od Barcelone. Brak je bio zaključen 1150. godine, kada je Petronila imala 14 godina. Nešto kasnije Petronila je postala kraljica, a Ramon Berenger IV. grof Barcelone postao je princ Aragonije, što je ubrzalo ujedinjenje Aragonije s Katalonijom. Njihov sin, Alfons II., bio je prvi koji je naslijedio titule kralj od Aragonije i grof od Barcelone.
Norwich
Norwich (izgovor: [Norič]) je grad na istoku Engleske od 138,872 stanovnika (u užem centru) i 193,821 stanovnika sa predgrađima.
On je administrativni centar Grofovije Norfolk i istoimenog distrikta Norwich, koji ima 222,943 stanovnika.
Geografske karakteristike
Norwich leži u Grofoviji Norfolk duž rijeke Wensum, neposredno iznad njena ušća u rijeku Yare, udaljen oko 160 km, sjeveroistočno od Londona.
Historija
Izgleda da kraj na kom leži današnji grad nije bio naseljen sve do saksonskih vremena, kad je osnovano selo Northwic na šljunčanim terasama iznad rijeke Wensum. To naselje je do 1004, kad su ga opljačkali danski Vikinzi, postalo važno trgovište. Ubrzo nakon Normanskog osvajanja Engleske 1066., u neposrednoj blizini rijeke podignuta je katedrala i benediktinski samostan.
Krajem 18. vijeka Norwich je bio jedan od najprosperitetnijih engleskih provincijskih gradova, uz bok Bristolu i Yorku. Prvu povelju o statusu grada dobio je 1158.
Prosperitet srednjovjekog grada ogleda se i u broju crkava iz tog perioda, od kojih njih 30 i dalje postoji. Norwich je svoj prosperitet izgradio na manufakturnoj proizvodnji vunenih tkanina. U tom mu je pomogao i kralj Edward III, koji je 1336. svojim mjerama - potakao doseljavanje flamanskih tkalaca u Norwich. Ta politika se produžila i do vremena kad je vladala kraljica Elizabeta I, jedina razlika je bila ta što je za njene vladavine većina imigranata došla iz Holandije. Rezultat te politike bio je slijedeći - 1579. gotovo trećina gradskog stanovništva od njih 16.000 bili su imigranti.
Tokom 15. vijeka na glavnom gradskom trgu podignuta je kamena palača Gradske vijećnice / Guildhall.
Za Engleskog građanskog rata (1642.-1651), njegovi stanovnici su uglavnom bili uz Engleski parlament, pa je grad taj period preživo relativno mirno.
Od 18. vijeka Norwich je postepeno izgubio svoje prednosti u natjecanju sa novim industrijskim centrima na sjeveru. U međuvremenu se specijalizirao za proizvodnju cipela, i postao jedan od najvećih centara engleskih za tu robu.
Znamenitosti i obrazovanje
Katedrala koja je svojim većim dijelom izgrađena u gotičkom stilu, još uvijek ima normansku apsidu i brod, ali i impresivni gotički zvonik iz 15. vijeka visok 96 metara, koji je jedan od najviših u Engleskoj. Ona ima i dobro očuvan klaustar koji se također ubraja među najveće u Engleskoj.
Normanski zamak iz 12. vijeka istočno od glavnog trga, od 1894. služi kao muzej i umjetnička galerija, s arheološkom kolekcijom i slikama iz noričke škole, koja je cvjetala u 19. vijeku.
U njemu od 1964. djeluje Univerzitet East Anglia, u čijem sastavu djeluje i Centar za Istočnoanglijske studije. Grad ima veliku centralnu biblioteku i mali teatar Maddermarket.
Privreda
Norwich je jedna od većih engleskih tržnica za stoku i poljoprivredne proizvode, i regionalni centar Istočne Anglije.
Sport
Grad je poznat po nogometnom klubu Norwich City F.C. osnovanom 1902., koji igra na stadionu Carrow Road.
Simon Templar
Pregled
Porijeklo Simona Templara nije navedeno u knjigama, ali se sugerira da je on svoju karijeru počeo kao kriminalac te tako stekao mnoge vještine - prvenstveno vezane uz provalništvo - koje je koristio u svojim kasnijim pustolovinama. S vremenom je Templar stekao svojevrsnu savjest te su žrtve njegovih kriminalnih pothvata postale isključivo ličnosti koje po njegovom mišljenju to zaslužuju - korumpirani političari, ratni huškači, gangsteri i sl. Templar je za sebe zadržavao samo desetinu plijena stečenog u svojim kriminalnim pothvatima, a ostatak je davao u dobrotvorne svrhe, dijelio kolegama i suradnicima ili čak vraćao vlasnicima ako bi zaključio da su naučili lekciju. Templar je također imao i mračnu stranu - nije se ustručavao koristiti nasilje, a kada su u pitanju bili posebno opaki zlikovci, nimalo se nije ustručavao ubijati ih iz predumišljaja.
Parkland
Parkland se može odnositi na
Simon Templar
Pregled
1920-ih i 1930-ih, kada se odigravala radnja originalnih romana, Templar se iz svog londonskog stana borio protiv evropskih trgovaca oružjem, krijumčara droge i bijelog roblja. Tada je imao i suradnicu Patriciu Holm, pustolovku s kojom je imao za tadašnje vrijeme neuobičajenu otvorenu ljubavnu vezu. Glavni protivnik, ali i povremeni saveznik, mu je bio Claude Eustale Teal, inspektor Scotland Yarda. S izbijanjem drugog svjetskog rata Templar je počeo svoje vještine koristiti kao tajni agent za američku i druge savezničke vlade. Nakon završetka rata Templar je počeo napuštati London kako bi postao međunarodni pustolov.
Templar kao književni lik
Prema Burlu Bareru, književniku i historičaru koji je proučavao Charterisov opus, lik Templara je svojevrsnu podlogu imao u opskurnom romanu Daredevil čiji je protagonist prilično sličan Templaru, a u kome se pojavljuje lik inspektora Teala.
Templar se kao lik prvi put pojavio godine 1928. u romanu Meet the Tiger!. Charteris je svoj lik potom predstavljao u tri različita oblika - u romanima koje je izdavao kao knjige, pripovjetkama koje je izdavao u časopisima, a kasnije spajao u knjige te, također, novele koje je objavljivao u časopisima, a potom u zbirkama.
Kao i kod mnogih fiktivnih likova čija je popularnost opstala kroz decenije, Charterisov Templar je od 1920-ih pa sve do 1970-ih nastavio voditi pustolovine, a da nije ostario nijedan dan. 1960-ih je Charteris, shvativši da su neka od njegovih ranih djela zastarjela, pokušao ih preraditi i s radnjom smjestiti u suvremeno doba. Međutim, od toga je odustao, i umjesto toga je u novim izdanjima pisao predgovore u kojima se ispričava zbog zastarjelosti svojih djela.
Nakon što je godine 1963. napisao knjigu Saint in the Sun, Charteris se počeo povlačiti iz pisanja, odnosno sve više prepuštati rad na Simonu Templaru drugim piscima, među kojima se ističe poznati SF-autor Harry Harrison. Charteris je posljednji roman napisao 1971. godine, a potom su rad nastavili drugi, sve dok serija konačno nije prekinuta 1983. godine.
1960-ih su osim knjiga Charterisa i njegovih suradnika u Francuskoj izdavane knjige koje su predstavljale novelizaciju radio, a potom i tada popularne TV-serije.
Nakon što je Charteris umro 1993. godine, objavljena godine 1997. su još dva romana koje je napisao Burl Barer - The Saint, novelizacija istoimenog filma s Valom Kilmerom u glavnoj ulozi te Capture the Saint, koja je sadržajem i u stilu bliža originalnom Charterisovom liku.
Sam Charteris je od 1928. do 1971. ukupno napisao 14 romana, 34 pripovjetke i 95 novela. Od 1963. do 1997. su drugi autori napisali još 7 romana i 14 pripovjetki.
Radio-adaptacije
Charterisove knjige su adaptirane u nekoliko različitih radio-serija u nekoliko država. Najranija je bila za irski Radio Eireann 1940. godine u kojoj je lik Sveca tumačio Terence De Marney. Godine 1945. Svetac se pojavio kao junak američke radio-serije Saint koju su emitirali NBC i CBS a u kojoj su nastupali Edgar Barrier i Brian Aherne.
Area Industriale Appia, Latina
Area Industriale Appia je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Banja Koviljača
Banja Koviljača je gradsko naselje u Srbiji, koje administrativno pripada opštini Loznica u Mačvanskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 6340 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 5516 stanovnika).
Geografija
Banja Koviljača se nalazi u zapadnoj Srbiji na nadmorskoj visini od 128m, u regionu koji se naziva Podrinje po reci Drini koja kroz njega protiče. Priroda ovog regiona je bogata i raznovrsna. Tome doprinose Jadar, Lešnica, Račevina, Azbukovica i velika prostranstva severoistočne Bosne. Kroz mozaik srednje visokih planina (Gučevo, Boranja, Sokolske planine, Cer), ka prostranim ravnicama Mačvi i Semberiji, teče bistra i krivudava Drina. Nedaleko od reke, u podnožju šumovitog Gučeva (779m), uz magistralni put Zvornik-Loznica, nalazi se Banja Koviljača, banja pod legendarnim Koviljkinim Gradom, čiji se tragovi i danas zapažaju. Na Podrinje se ka severu nastavljaju brdoviti Jadar, blago zatalasana Pocerina i plodna i zaravnjena Mačva. Lokaciju Banje Koviljače odredili su mnogi elementi prirodne sredine. Najvažniji su Drina, koja se kod Malog Zvornika davno mogla prebroditi, Gučevo, šumovita planina koja je bila sklonište od neprijatelja, ravnica koja je omogućavala prehranu stanovništa i termomineralna voda koja je služila i koja i danas služi isceljenju bolesti.
Svetska liga u vaterpolu 2008.
200px|desno|Logo Svetske lige u vaterpolu Svetska liga u vaterpolu 2008. je sedma godina najmlađeg vaterpolo takmičenja pod okriljem Svetske plivačke federacije FINA Početak takmičenja je krajem maja, a finalni turnir u Đenova od 16. juna do 22. juna.
Banja Koviljača
Istorija
Arheološka istraživanja su pokazala da je prostor Banje Koviljače bio davno naseljen. Ima ostataka po kojima se zaključuje da je tu bilo veliko rimsko naselje Genzis. U srednjem veku, pod zidinama Koviljkinog grada, narod je masovno pohodio izvore lekovite vode. Iz tog perioda i potiče prvi pisani dokument (1533), gde se Banja spominje kao seosko naselje u nahiji Bohorina. U XVIII veku bogati Turci iz Mačve i Podrinja dolazili su na izlete u ovaj kraj. Postoje podaci da su Turci "zvorničani" 1720. godine sagradili jedan objekat-kupatilo za lečenje žena, kao i da je i pre toga korišćeno lekovito blato. Nekada je narod nazivao Smrdan-Bara ili Smrdan-Banja zbog smrdljive bare koja je bila tu gde je sumporovita voda sama izbijala na površinu i godinama i vekovima, u ritu, stvorila prirodno crno sumporovito blato, odakle je izbijao i širio se smrad na "zapaljen barut" ili "trula jaja"- na sumporvodonik. Preko naselja Smrdan, tj. preko izvorišta termomineralne vode vodio je karavanski put i postoji predanje da su lekovitost Smrdljive Bare otkrili pratioci jednog karavana, koji su morali da ostave svog iznemoglog i ranjavog tovarnog konja. Konj je jedva hodao, padao je od iznurenosti i valjao se u crnom mulju i blatu i ležao u toploj sumporovitoj vodi. Kada se karavan vraćao našli su svog konja izlečenog kako pase travu. Tako je lekovitost banje otkrivena.
Turističke informacije
Gučevo, je šumovita planina koja je natkrila Banju Koviljaču s južne strane. Planina i Banja su dva nedeljiva pojma, jer se uslovljavaju i na sto načina spajaju i prožimaju. Gučevo se pruža pravcem severozapad-jugoistok i od Koviljače do planine Boranja dostiže dužinu od 15 kilometara. Najviši vrh Gučeva naziva se Crni Vrh i njegova nadmorska visina je 779 metara. Geolozi su ustanovili da je Gučevo izrađeno od različitih stena, među kojima su krečnjaci i peščari. U davnoj prošlosti, na Gučevu je bilo rasedanje terena, što je od značaja za pojavu termomineralnih voda. Za potrebe turista i izletnika na Gučevu ima nekoliko smeštajnih i ugostiteljskih objekata. Gučevo je bogato izvorima hladne, čiste i pitke vode. Od izvora nastaju mali potoci, nad kojima se dižu visoka stabla prostranih bukovih šuma. Na vrhu Gučeva je podignuta je Spomen-kosturnica poginulih 1914.godine u borbi na ovoj planini. Proplanak oko Spomen-kosturnice je izvanredan vidikovac. Kao na dlanu prostorom dominira Drina tekući velikim meandrima između Mačve i Semberije.
Tršić, je selo na samo 9 km jugoistočno od Loznice, rodno mesto prosvetitelja i velikana srpske književnosti i kulture Vuka Stefanovića Karadžića. U selu se nalazi etnografski park sa spomen kućom i više objekata narodne arhitekture. Ceo etno park je smešten u živopisnoj dolini rečice Žeravija. Središnje mesto ovog osobitog etnografskog spomenparka je Vukova kuća, zapravo rekonstruisana kuća porodične zadruge sa okućnicom, kakve su bile uobičajene u XIX veku.
Svetska liga u vaterpolu 2008.
Sistem takmičenja
Dve prvoplasirane ekipe iz svake rupe će se kvalifikovati na finalni turnir, koji će se ove godine odigrti u Đenovi od 16. juna do 22. juna. Jedini sigurni učesnik je domaćin finalnog turnira ekipa Italije.
Banja Koviljača
Turističke informacije
Srednjevekovni manastir Tronoša, se nalazi na četiri kilometra od Tršića. Podignut je 1317. godine kao zadužbina Katarine, žene kralja Dragutina, praunuka Nemanjinog. Crkva u manastiru je obnovljena 1559. godine, a u njemu je 1791 godine monah Josif napisao poznati Tronoški letopis, čija se kopija čuva u manastiru a orginal se nalazi u Beču. Manastir je bio mesto Vukovog ranog školovanja.
Pensakola (razvrstavanje)
Pensakola se može odnositi na
Eparhija dalmatinska
Eparhija dalmatinska je eparhija Srpske pravoslavne crkve sa sjedištem u Šibeniku, gde se nalazi i saborna crkva eparhije.
Banja Koviljača
Turističke informacije
Manastir Sv. Nikola u Soko gradu, se nalazi na samoj granici tri opštine(LJubovija, Krupanj i Mali Zvornik). Podignut je 2000. godine u neposrednoj blizini srednjevekovnog Soko Grada iz XV veka, poznatog kao poslednje tursko utvrđenje u Srbiji. Okolina manastira je bogata bujnom i netaknutom prirodom, kojom dominiraju visovi i vodopadi.
Leonardo da Vinci
Leonardo di ser Pietro da Vinci, poznat kao Leonardo da Vinci (15. april 1452. — 2. maj 1519.), talijanski renesansni arhitekta, pronalazač, inženjer, kipar i slikar. Bio je opisan kao ideal "renesansnog čovjeka" i kao univerzalni genije. Poznat je po svojim remek-djelima, kao što su "Posljednja večera" i Mona Lisa, a njegovi izumi se danas koriste u modernoj tehnologiji, iako nisu bili primjenjivi u njegovo doba. Pomogao je razvoju anatomije, astronomije, i građevinarstva.
Eparhija dalmatinska
Nadležni arhijerej je gospodin Fotije.
Banja Koviljača
Turističke informacije
Manastir Čokešina Ovaj spomenik kulture i rasadnik pismenosti smešten je ispod Cerskog visa Kumovca i brda Starca. Ktitor manastira bio je mačvanski vlastelin Bogdan Čokešu u XV veku. Već početkom XVIII veka manastir je bio rasadnik pismenosti u kome su učili mladići iz okolnih mačvanskih, pocerskih i jadarskih sela. U ratovima je manastir nekoliko puta paljen i rušen, ali ga je narod uvek podizao. Manastir je svedok i čuvenog boja protiv Turaka 16. aprila 1804. godine, u kome su izginula braća Nedići sa 300 boraca. Ova pogibija se u istoriji poredi sa pogibijom spartanaca na Termopilima. Leopold Ranke, poznati nemački istoričar u svom delu "Srpska revolucija" naziva braću Nediće Srpskim Leonidama.
Eparhija dalmatinska
Istorija
thumb|d|250px|[[Manastir Krka]] thumb|d|250px|Jerotej Mutibarić
Banja Koviljača
Demografija
U naselju Banja Koviljača živi 5028 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,2 godina (38,1 kod muškaraca i 40,3 kod žena). U naselju ima 1972 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,01.
Eparhija dalmatinska
Otomansko razdoblje
Današnju južnu Dalmaciju naselili su Srbi već u doba seobe na Balkansko poluostrvo, a u sjevernu Dalmaciju počeli su prelaziti od 10. vijeka. U 14. vijeku javljaju se već i tri pravoslavna manastira: Krupa (1317), Krka (1350) i Dragović (1395), koje su pomagali i srpski despoti iz Srijema 1494. godine. Glavna seoba Srba u sjevernu Dalmaciju bila je u 16. vijeku. Nju su izveli Turci poslije 1540., kad su osvojili tu oblast, da nasele puste zemlje, pošto su se mnogi Hrvati pred Turcima uklonili na ostrva i u Italiju.
Stvarnost
mini|Posredovana stvarnost, umetnička fotografija
Eparhija dalmatinska
Otomansko razdoblje
Za vrijeme Turaka Dalmacija je, s Likom i Krbavom, sačinjavala kliski i lički sandžakat bosanskog pašaluka. Stoga je i Srpska pravoslavna crkva u sjevernoj Dalmaciji, poslije obnovljenja Pećke patrijaršije, došla pod vlast dabrobosanskog mitropolita, kao patrijarhova namjesnika — egzarha. Radi toga je mitropolit iz Banje u Dabru prenio krajem 16. vijeka svoju stolicu u zapadnu Bosnu, a naročito u manastir Rmanj, na tromeđi Bosne, Like i Dalmacije. U samoj Dalmaciji bio je i dalje, kao i ranije pod Ugrima, zamjenik mitropolitov iguman manastira Krke, koga su birali predstavnici crkve i naroda, a episkop proizvodio u čin. Nad Bokom kotorskom i južnom Dalmacijom vodili su i dalje duhovni nadzor episkopi zetski i zahumski, a glavno središte crkveno-narodnog života postao je manastir Savina.
U primorskim gradovima i na ostrvima, a naročito na ostrvu Hvaru, bilo je tada još ponešto pravoslavnih Srba, ali mnogo više Grka. Svi su oni od 1420. bili pod mletačkom vlašću, pa su Mlečići za njih postavili naročitog episkopa u Mlecima, s nazivom arhiepiskopa filadelfijskog, koji je bio podvrgnut carigradskom patrijarhu. Mletačka republika je nastojala, da sve svoje podanike, Srbe i Grke, pounijati, te su u pravoslavnim crkvama dizani rimokatolički oltari. Tako je bilo u Zadru, Šibeniku, na Hvaru i u Trogiru. Zatim su te crkve pretvorene u latinske.
Albert Einstein
Albert Einstein (Ulm, 14. ožujka 1879 – Princeton, 18. travnja 1955) bio je teorijski fizičar, jedan od najvećih umova i najznačajnijih ličnosti u povijesti svijeta. Rođen je u 14. ožujka 1879. godine u Ulmu, u Njemačkoj, a preminuo je 18. travnja 1955. godine u Princetonu u New Jerseyju, u Sjedinjenim Američkim Državama.
Stvarnost
Filozofi razlikuju misli koje odgovaraju realnosti, koherentne apstrakcije (zamislive stvari koje nisu stvarne), i one koje ne mogu biti ni razumno zamišljene. U kontrastu s tim, postojanje se često ograničava samo na ono što fizički postoji.
Realnost se često suprotstavlja onome što je imaginarno, iluzorno, deluziono, san, lažno, fiktivno ili apstraktno. U isto vreme, apstraktno igra ulogu u životu i u akadamskim istraživanjima. Na primer, uzročnost, vrlina, život, i pravda su apstraktni koncepti. Postojanje i realnost apstrakcija su sporni: jedna ekstremna pozicija ih smatra pukim rečima; druga pozicija ih smatra višim vidom istina od manje apstraktnih koncepata. Ovo neslaganje je osnova filozofskog problema univerzalija.
Istina se odnosi na ono što je realno, dok lažno obuhvata ono što nije.
Leonardo da Vinci
Život
Njegov život je prvi put opisan u biografiji Giorgia Vasarija „Le Vite de' più eccellenti pittori, scultori, ed architettori“ („Život slavnih slikara...“)
Albert Einstein
Albert Einstein formulirao je posebnu i opću teoriju relativnosti kojima je uveo revoluciju u modernu fiziku. Pored toga, doprinio je napretku kvantne teorije i statističke mehanike. Iako je najpoznatiji po teoriji relativnosti (posebno po ekvivalenciji mase i energije E=mc2), Nobelova nagrada za fiziku mu je dodijeljena 1921. godine za objašnjenje fotoelektričnog efekta (rada objavljenog 1905. u Anno Mirabile ili „Godini čuda“) kao i za doprinos razvoju teorijske fizike. U narodu, ime „Einstein“ je sinonim za čovjeka visoke inteligencije ili za genija.
Stvarnost
U filozofiji
Filozofija adresira dva različita aspekta: prirodu same realnosti, i odnos između uma (kao i jezika i kulture) i realnosti. Ontologija je proučavanje bića, onoga što jeste. Zadatak ontologije je da opiše najopštije kategorije bića i kako su one povezane. S druge strane, filozofske rasprave se bave načinima na koje je realnost zavisna (ili „konstruisana”) od faktora kao što su percepcija, verovanja i druga mentalna stanja, kao i kulture, religije i zajedničkog svetonazora.
Sveti Andrija (Vis)
Zemljopisne značajke
Najsjevernija točka mu je rt Trepina, najistočnija točka je rt Šijobod, a najzapadnija rt Fumor, uz koji je na zapadu klisurasti otočić Kamik. Daleko zapadnije na pučini je vulkanski otok Jabuka, a 2,5 km prema jugoistoku leži vulkanski otočić Brusnik.
Leonardo da Vinci
Život
Leonardo da Vinci je rođen u doba renesanse, 15. aprila 1452. na 3 km od Vincija na seoskom gospodarstvu, između naselja Anchiano i Faltognano. Leonardo je bio vanbračno dete. Njegov otac bio je mladi pravnik Pietro da Vinci a mati Katarina koja je bila verovatno seoska devojčica jer nema dokaza da je bila rob iz Srednjeg istoka koju je posedovao Pietro. Jedini pouzdani podatak o njoj jeste da se zvala Katarina. Leonarda je krstio paroh Pijero da Bartolomeo. Sa nepunih pet godina Leonardo je prešao da živi sa ocem i maćehom.
Leonardo je išao u školu u Vinciju. Učitelji mladog Leonarda su bili zatečeni njegovim pitanjima i razmišljanjima. U školi je učio da čita, piše i računa. Takođe je učio geometriju i latinski. Kasnije je usavršavao znanje latinskog, jer je smatrao da nije dovoljno naučio u školi. Sa 14 godina preselio se u Firencu, gde je radio kao pomoćnik u jednoj radionici.
Albert Einstein
Predmet njegovih istraživanja bile su kapilarne sile, posebna teorija relativnosti (kojom je ujedinio zakone mehanike i elektromagnetike), opća teorija relativnosti, kozmologija, statistička mehanika, Brownovo gibanje, kritična opalescencija, vjerojatnost elektronskih prijelaza u atomu, problemi probabilističke interpretacije kvantne teorije, termodinamika svjetlosti pri maloj gustoći zračenja, fotoelektrični efekt, fotoluminiscencija, fotoionizacija, Voltin efekt, stimulirana emisija zračenja, ujedinjene teorije polja, unifikacija bazičnih fizikalnih koncepata preko njihove geometrizacije itd.
CCL8
CCL8, hemokin (C-C motiv) ligand 8, je mali citokin iz CC hemokin familije koji se nekad zvao monocit hemotaksni protein-2 (MCP-2). CCL8 protein nastaje iz prekursora koji sadrži 109 aminokiselina, koji se preseca da bi nastao CCL8 sa 75 aminokiseline. Gen za CCL8 je kodiran sa 3 eksona i lociran je unutar velikog klastera CC hemokina na hromozomu 17 q11.2 kod ljudi. MCP-2 je hemoatraktant i activira mnoge vrste imunskih ćelija, uključujući mast ćelije, eozinofile i bazofile, (koji su implicirani u alergijske response), i monocite, T ćelije, i NK ćelije koje učestvuju u inflamatorni respons. CCL8 dejstvuje putem vezivanja za nekoliko različitih hemokin receptora na ćelijskoj površini. U toj grupi receptora su CCR1, CCR2B i CCR5.
Sveti Andrija (Vis)
Zemljopisne značajke
Najveći dio tog otoka prekriva sredozemna tvrdolisna makija, s nešto viših šuma hrasta česmine na sjevernoj strmini. Od nasada su uz naselje oko Slatine najvažniji rogači, a nekadašnji vinogradi na južnoj padini su uglavnom već odumrli.
Leonardo da Vinci
Život
Leonardo je rastao sa svojim ocem u Firenci. Ceo svoj život je bio vegetarijanac. Oko 1466. godine je postao učenik slikara Andreje del Verrocchia a kasnije je postao nezavisan slikar u Firenci.
Stvarnost
U filozofiji
Teorija korespondencije tvrdi da „istinsko” poznavanje realnosti predstavlja korespondenciju izjava sa stvarnošću.
Willem Barentz
Barencovo more i Barencov region su nazvani po njemu.
Albert Einstein
Djetinjstvo i srednjoškolsko doba
Albert Einstein je rođen 14. ožujka 1879. godine, otprilike u 11:30 sati, u židovskoj obitelji, nastanjenoj u gradu Ulm u pokrajini Württemberg, što je oko 100 km istočno od Stuttgarta. Njegov otac bio je Hermann Einstein, po zanimanju trgovac, koji se kasnije bavio elektrokemijskim poslovima, a majka mu je bila Paulina Einstein, djevojačko Koch. Oni su se vjenčali u Stuttgart-Bad Cannstattu. Po Albertovom rođenju, njegova majka navodno je bila preplašena, jer je mislila da je glava njenog novorođenčeta previše velika i da je loše oblikovana. Pošto je veličina njegove glave, čini se, bila manje vrijedna pažnje kako je on bivao stariji (što je očigledno sa svih fotografija na kojima se vidi da mu je glava bila proporcionalna veličini tijela u svim periodima života), ovu njegovu "osobinu" na dalje su tretirali kao neku vrstu benigne makrocefalnosti odnosno smatrali su da proporcije njegove glave nisu ni u kakvoj vezi sa nekom eventualnom bolešću, niti da imaju bilo kakvog utjecaja na njegove kognitivne sposobnosti. thumb|220px|Albert Einstein kao dijete, ovo je ujedno i najstarija postojeća slika Alberta Einsteina. Još jedan, poznatiji, aspekt Einsteinovog djetinjstva predstavlja činjenica da je on progovorio kasnije nego većina prosječne djece. Einstein je sam tvrdio da nije progovorio prije svoje treće godine i da je i tada to nevoljko radio sve do uzrasta od devet godina. Zbog ovog Einsteinovog zakasnjelog razvoja govornih sposobnosti i njegove kasnije dječačke sklonosti da izbjegava svaku temu u školi koja mu je dosadna, a da se intenzivno koncentrira samo na ono što ga interesira, neki od njegovih poznavalaca iz tog vremena, kao na primjer jedna obiteljska kućna pomoćnica, sugerirali su čak da je on možda retardiran. Ovo posljednje zapažanje nije, međutim, bilo i jedino u Einsteinovom životu koje je išlo za tim da mu se prikače nekakvi kontroverzni epiteti ili da se etiketira nekom "patološkom naljepnicom". Pošto se nitko od članova Albertove obitelji nije strogo pridržavao židovskih vjerskih običaja, i za njega je bilo dozvoljeno da pohađa katoličku osnovnu školu. Iako mu se u početku nisu baš sviđale sve lekcije koje je čuo u toj školi, a nerijetko ih je i propuštao, on je kasnije, na primjer, često nalazio veliko zadovoljstvo i utjehu u Mozartovim violinskim sonatama.
Kuš
Kuš je civilizacija koja se razvila južno od drevnog Egipta u Nubiji. Iako je bila pod velikim uticajem Egipta imala je različitu kulturu i često se posmatra kao prva civilizacija u podsaharskoj Africi. Narod koji je živio u tom području se zove Kušiti.
Braća Wright
Avion - letjelica budućnosti
Već 1909. godine Wilbur Wright otvara u južnoj Francuskoj pilotsku školu u koju dolaze učenici iz svih krajeva Europe a visoka tehnička škola u Můnchenu dodjeljuje braći Wilburu i Orvilleu naslov počasnog doktora.
Sent Pitersburg (razvrstavanje)
Sent Pitersburg se može odnositi na
Stvarnost
Ibn Arabi
Takozvana stvarnost, odnosno svet čula koji nas okružuje i koji smo navikli da smatramo stvarnošću, za islamskog filozofa Ibn Arabija nije ništa drugo nego san. Naša čula primaju utiske koje razvrstavamo i uređujemo umom, uspostavljajući čvrst poredak stvari. Ova konstruisana tvorevina uma zatim se naziva stvarnošću. Međutim, prema Ibn Arabiju, to nije stvarnost u pravom smislu te reči, odnosno nije biće kakvo jeste. Ljudima u svetu čula biće je jednako neprimetno kao što su objekti čula neprimetni čoveku koji spava.
"Ovaj svet je tek puki privid: on nema stvarno biće. I to je ono što se naziva uobraziljom ... Znajte da ste i vi sami samo jedna uobrazilja. I sve što opažate i kada kažete sami sebi „to nisam ja“, takođe je uobrazilja. Prema tome, čitav svet postojanja je uobrazilja unutar uobrazilje."
Neoasirsko Carstvo
Neoasirsko ili Novoasirsko carstvo, je period istorije Mesopotamije od 911. pne. do 612. pne. Neoasirsko carstvo je usledilo nakon Srednjeg asirskog perioda( 14. do 10. vek pne.). Tokom srednjeg asirskog perioda Asirija je bila manja kraljevina, koja se borila za dominaciju sa Vavilonom. Nakon pohoda Adadnirarija II Asirija je postala velika regionalna sila i izrasla je u opasnost za 25. dinastiju u Egiptu. Asirija je dostigla vrhunac moći za vreme Tiglat-Pilesara III ( vladao 745. pne.—727. pne. ). Persija pod Ahemedinidskom dinastijom je razrušila Ninivu 612. pne. i Asirija je otada postala persijska provincija.
Svetska liga u vaterpolu 2008.
Bodovanje
U Svetskoj ligi nema nerešenog rezultata. U slučaju da se meč završi bez pobednika izvode se peterci. Pobeda u regularnom delu donosi tri boda, pobeda posle peteraca boduje se sa dva, a poraz posle izvođenja peteraca donosi jedan bod.
Kuš
Počeci
Prva razvijena društva u Nubiji su nastala prije Druge egipatske dinastije (3100-2890. pne.). Oko 2500. pne., Egipćani su se počeli širiti na jug, i iz tog perioda većina današnjih podataka o Kušu (Kush, Cush). Ovaj prodor je zaustavio pad Srednjeg kraljevstva, te se u to doba razvilo nezavisno kraljevstvo u Nubiji. Oko 1500. pne. egipatski prodori su ponovno počeli, ali ih je ovaj put dočekao organizirani otpor. Historičari se spore da li je otpor došao od strane više nezavisnih gradova-država ili od strane jedinstvenog carstva, isto kao i da li su Nubijci ideju države stvorili sami ili kopirali od Egipćana. Na kraju su Egipćani pobijedili, a oblast Nubije je postala egipatska kolonija pod nadzorom Thutmosea I, čija je vojska izgradila niz snažnih tvrđava. Oblast Nubije je otada snabdijevala Egipat raznim resursima.
Leonardo da Vinci
Život
Prvo poznato Leonardovo delo je crtež Arnovaleja u mastilu - urađen 5. augusta 1473. Na njemu se vidi Leonardova darovitost, jer je ralistično naslikao pejzaž, što niko pre njega nije uradio.
Stvarnost
Ibn Arabi
- Ibn Arabi
Montebuglio, Verbano-Cusio-Ossola
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 194 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 483 m.
Leonardo da Vinci
Život
1476. Leonardo i Verrocchio po narudžbini su naslikali sliku Hristovog krštenja. Leonardo je naslikao prednjeg anđela i pejzaž. Razlika između ova dva umetnika vidi se u izradi anđela.
1476. godine je bio anonimno optužen za homoseksualni odnos sa 17 godišnjim poznanikom prostitutkom Jacopom Saltarelijem koji mu je bio model. Skupa sa nekolicinom mladih muškaraca je bio optužen za homoseksualnost. Usled nedostatka dokaza bio je proglašen nevinim. U sledećim godinama je bio pod prismotrom „Noćnih stražara“ - u renesansno doba moralna policija. Tvrdnja da je Leonardo da Vinci bio homoseksualac se javno akceptira. Najduži odnos je imao sa lepim delikventom Gian Giacomom Caprottijem zvanim Salaì i koji je u njegovu službu stupio kada je imao 10 godina kao njegov asistent. On je ovog mladića pomagao i posle smrti mu je ostavio svojim testamentom polovinu svojih vinograda.
Appenans
Apeno je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Monbelijar.
Svetska liga u vaterpolu 2008.
Konačna tabela grupe Evropa 1
Iz grupe Evropa 1 za finalni turnir su se klavifikovale ekipe Srbije i Španije.
Goran Mujanović
Goran Mujanović (Varaždin, 29. rujna 1983.) je hrvatski nogometaš koji trenutačno igra za HNK Rijeku. Igra na mjestu veznoga igrača.
Stvarnost
Ibn Arabi
Međutim, takozvanu stvarnost ne treba smatrati potpuno neosnovanom, jer ona ipak odražava istinsku stvarnost na nivou predstave. Takozvana stvarnost je san, ali ne i puki privid. Ona je oblik javljanja apsolutne stvarnosti koju Ibn Arabi naziva istina. Stoga Ibn Arabi smatra da je stvarnost potrebno protumačiti na pravilan način, baš kao što tumačimo snove. Promenljivi svet postojanja i nastajanja, sa mnoštvom pojavnih oblika, predstava je koja delimično otkriva i samu stvarnost. Onaj ko je u stanju da spozna ispoljavanje jedne stvarnosti u različitim oblicima mnoštvenosti, dosegao je najdublje tajne sufijskog puta. Međutim, ova spoznaja uglavnom ostaje nedostupna većini ljudi koji su uvereni da je čulni svet nešto materijalno i čvrsto. Ibn Arabi primećuje da u pogledu čulnog nema nikakve razlike između sna i stvarnosti jer je „funkcija uobrazilje da proizvodi čulne stvari i ništa više“.
Goran Mujanović
Reprezentativna karijera
U hrvatskoj nogometnoj A reprezentaciji još nije nastupio a u mlađim selekcijama ima nastupe u svim dobnim uzrastima i to: do 15, do 16, do 17, do 18, do 19, do 20 i do 21.
Albert Einstein
Djetinjstvo i srednjoškolsko doba
Kada je Einsteinu bilo pet godina, njegov mu je otac pokazao mali džepni kompas i Einstein je tada shvatio da nešto u "praznom" prostoru djeluje na magnetnu iglu kompasa, da bi kasnije ovaj doživljaj opisao kao najveći događaj njegovog života. On je, zabave radi, pravio modele i mehaničke spravice pokazujući tako od malena velike tehničke i matematičke sposobnosti.
Neoasirsko Carstvo
Uspon
Nakon Tiglat-Pilesara I Asirija je nazadovala dva veka. Imala je slabe i neefikasne vladarem a ratovala je sa Urartu i sa aramejskim nomadima. Dug period slabosti završio se dolaskom na vlast Adadnirarija II. On je čvsto potčinio oblasti, koje su ranije bile nominalni asirijski vazali, deportovao je stanovništvo u daleka područja. Polagano je pomerao granicu prema Vavilonu, ali na ostalim mestima je samo konsolidirao granice carstva. Nasledio ga je Tikulti Ninurta II, koji je tokom svoje kratke vlasti malo proširio carstvo na severu.
Leonardo da Vinci
Život
Oko 1482. godine do 1499. godine je radio za Ludovica Sforzu, milanskog vojvodu u Milanu gde je osnovao i vlastiti atelje sa učenicima. Tad je upotrebljeno 70 tona bronce za izradu oružja, koje je inače bilo namjenjeno za izradu velikog Sforzina konjaničkog spomenika - u neuspjelom Sforzinom pokušaju da odbrani Milansko Vojvodstvo od vojske francuskog kralja Luja XII. Milano se predao bez otpora i 1498. Sforza je bio svrgnut. Leonardo je ostao u Milanu sve do vremena kada je video kako francuski strelci lukovima treniraju na njegovom modelu skulpture „Gran Cavalo“ u polovičnoj veličini i otišao je onda najpre u Mantovu pa zatim u Veneciju. U Firencu se vratio aprila 1500. godine. U Firenci je stupio u službu Cesare Borgija sina pape Aleksandra VI. kojega su zvali „Vojvoda Valentino“ kao vojni arhitekta i graditelj. 1506. godine se vratio u Milano koje ja tada bilo u rukama Maksimiliana Sforze od kako su isterani Francuzi. 1507. godine se susreo sa lepim 15 godišnjim aristokratom, grofom Francescom Melzijem koji je postao njegov učenik životni drug i naslednik.
Rejford
Rejford se može odnositi na
Appenans
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 412 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 101 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,07 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 290 metara (maksimalnoj 400 m, a minimalnoj 284 m).
Galileo Galilei
Galileo Galilej, punim imenom Galileo di Vincenzo Bonaiuti de' Galilei (Pisa, 15. veljače 1564. – Arcetri, 8. siječnja 1642.), bio je talijanski matematičar, fizičar, astronom i filozof.
Stvarnost
Džordž Berkli
Irski filozof Džordž Berkli zastupa gledište nazvano subjektivni idealizam, po kome su opaženi predmeti samo ideje u umu. No, on ne tvrdi da je stvarnost „mentalna konstrukcija”; pošto opažaje kreira Bog.
Sveti Andrija (Vis)
Zanimljivosti
Od starinskih znamenitosti, na istočnom vrhu otoka (221 m) je ilirska gradina Kraljicin.
Riverland
Riverland se može odnositi na
Eparhija dalmatinska
Mletačko razdoblje
thumb|d|290px|[[Nikodim Milaš, jedan od najznačajnijih Episkopa dalmatinskih]] thumb|d|290px|[[Manastir Krupa]] thumb|d|290px|Pravoslavna crkva u [[Kninu]] Kad je 1699. i 1718. sva današnja Dalmacija došla u ruke mletačke, sva srpska crkva u Dalmaciji i Boki kotorskoj oduzeta je ispod vlasti pećkog patrijarha i predana grčkom mletačkom arhiepiskopu, koji je baš u to doba primio uniju s Rimom. Srbi u Dalmaciji nisu se htjeli odreći svoga patrijarha, te su oni u Boki sve do početka 19. vijeka priznavali za svog duhovnog starješinu cetinjskog mitropolita, a Šibeničani su uspjeli, da u sjevernoj Dalmaciji upravlja srpskom crkvom, bar neko vrijeme, prebjegli u Dalmaciju hercegovački mitropolit Savatije Ljubibratić. Za to je vrijeme i pećki patrijarh Mojsej Rajović (1712—1725) jednom uspio, da lično dođe u Dalmaciju.
Kuš
Počeci
U 11. vijeku pne. unutrašnji sukobi u Egiptu su doveli do kolapsa kolonijalne vlasti te se stvorilo nezavisno kraljevstvo sa središtem u Napati u Nubiji. Tim su kraljevstvom vladali lokalni vladari koji su bili svrgnuli kolonijalni režim. U to je vrijeme Kuš bio primjer kulturne difuzije s Egiptom. Kušiti i Egipćani su dijelili mnoga vjerovanja i bogove.
Leonardo da Vinci
Slikar
„Slikarstvo je poezija, koja je vidljiva i ne da se čuti a poezija je slikarstvo koje se sluša i nevidljivo je“
thumb|500px|[[Posljednja večera (Leonardo)|Posljednja večera (1498.)]]
Leonardo je jako poznat zahvaljujući svojim slikama i majstorskom slikom kao što je Posljednja večera koja je naslikana 1498. godine i „Mona Liza“ (koja je poznata i kao „La Gioconda “ na italijanskom ili „La Joconde “ na francuskom jeziku) koja se nalazi u Luvru u Parizu i naslikana je 1503 – 1506-ih godina i ako se vode polemike da li je ovu sliku napravio sam ili zajedno sa nekim od njegovih učenika. Do današnjih dana je sačuvano njegovih sedamdeset slika ali ni jedna njegova skulptura. Leonardo je često planirao velike slike sa velikim brojem projekata, nacrta i skica ali nisu bile završene. Godine 1481. bilo mu je povereno da napravi sliku „Klanjanje tri kralja“ ali sliku nije završio kada odlazi u Milano. U Firenci mu je bilo povereno da napravi veliku i opsežnu sliku „Bitka kod Angiarija“, dok je njegov rival Michelangelo trebao da napravi sliku na suprotnij strani zida. Posle razrade u nebrojanim skicama on je napustio slikanje iz tehničkih razloga.
Banja Koviljača
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Tabasco
Tabasco je država u Meksiku. Graniči se s državama Veracruz, Chiapas na jugu te Campeche na sjeveroistoku. Na istoku se Tabasco graniči s departmanom Petén Gvatemale, a na sjeveru s Meksičkim zaljevom. Tabasco predstavlja sjevernu polovicu Prevlake Tehuantepec.