cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Genska terapija
Genska terapija nasljednih oboljenja
Problemi u napretku takvih tehnologija se vežu za činjenicu da je broj genetičkih oboljenja za koja je identificiran odgovarajući gen odgovoran za bolest, u suštini, mali. Problem je i pojava da se niti jedan od vektorskih sistema za isporuku gena nije pokazao kompletno uspješnim. Neka nasljedna oboljenja se odlikuju kompleksnošću jer se efekti nedostatka gena manifestiraju u više organa, tj. tkiva. Zato je ciljani gen teško ubaciti u aficirane ćelije. Regulacija nivoa ekspresije se također pokazala problematičnom. I konačno, pitanje atraktivnosti obrade pacijenata na ovaj način je također diskutabilno zato što se farmaceutske kuće više bave tretmanom oboljenja poput kancera koja su moderna oboljenja današnjice, a broj pacijenata koji imaju genetička oboljenja, u poređenju sa ovim prvim, relativno je mali. U inicijalnoj fazi ispitivanja ovih oboljenja, naučnici su se fokusirali na hemoglobinopatije. One su davno bile okarakterizirane na molekulskoj razini, kada je uočeno da se njihova detekcija svodi na analizu α–  i β–lanaca hemoglobina. Ovom u prilog je išla i činjenica da se ciljane ćelije koštane srži mogu (relativno lako) ukloniti i zamijeniti. Kod hemoglobinopatija, međutim, sinteza odgovarajućih koncentracija funkcionalnog hemoglobina je ovisna o prisustvu α– i β–gena sa ispravnom sekvencom aminokiselina, ali također i sa detaljnom regulacijom genske ekspresije. Tako čvrsta regulacija ekspresije transferiranih gena je iznad kapaciteta tehnologije genske terapije. Drugo oboljenje koje se pokušalo tretirati genskom terapijom je bila SCID (ozbiljna kombinirana imunodeficijencija). Praćena je nedostatkom adenozin–dezaminaze (ADA'). To je rijetka genopatiju koja se ispoljava kao vrlo ozbiljna imuna deficitarnost kod djece. Enzim, inače, ima važnu ulogu u degradaciji purinskih nukleotida i katalizira izdvajanje amonijaka iz adenozina, pri čemu se stvara inozin koji se, obično, prevodi u mokraćnu kiselinu. Ovo vodi ka disfunkciji T i B limfocita. Kao što je već pomenuto, nedostatak efektivnog imunološkog sistema znači da oboljeli od SCIDa moraju, uvjetno, biti  u sterilnom ambijentu. Kada se ovaj tretman uporedi sa onim kod talasemija, regulacija ekspresije ADA je, izgleda, manje važna za terapeutski ishod. Kod najvećeg broja metaboličkih oboljenja izazvanih enzimskom deficitarnošću, čak je ekspresija i male frakcije enzima dovoljna za poboljšanje simptoma bolesti. Tako je 1990. godine funkcionalni ADA–gen bio ubačen u nukleusni materijal. Genski korigirani autologni T–limfociti su bili injicirani dvjema djevojkama koje pate od ovog oboljenja. Jedna pacijentica je primila 11 infuzija i od tada ta djevojčica živi, u biti, normalnim životom. I ona, kao i druga djevojčica, nastavile su primati polietilen glikola. U svojoj cirkulaciji obje imaju T–limfocite dobijene genetičkim injženjerstvom. Terapija se, u oba ova slučaja, pokazala uspješnom jer su se imune funkcije kod pacijenata poboljšale, ali je terapija tekla sa PEG (polietilen glikol) i ADA lijekom koji je također uspješan u terapiji.
Sankt Veit an der Glan
Znamenitosti
Pored tog tu je i Carinthiahaus, zvan i Knežev dvor iz 1523.-1529., u kojoj je danas lokalni historijski muzej, fontanu iz 1566., barokni kužni stup podignut 1715./1716., zamak Koelnhof (orginalno gotički, rekonstruiran između 1778. - 1884., te renesansni zamak Weyer iz 1532.
Privreda
Od 5,817 zaposlenih koliko ih je bilo 1991. oko 70 % radi u tercijarnom sektoru, a ostali u drvnoj industriji (Funder Industrie GmbH) i građevinarstvu. Pored tog u manjim pogonima proizvode se metalne konstrukcije, eksplozivi i predmeti od kože.
Genska terapija
Genska terapija nasljednih oboljenja
Gen za cističnu fibrozu je identificiran 1989. godine. On kodira 170–kD–protein, tzv. transmembranski regulator provodljivosti cistične fibroze, koji u epitelnim ćelijama djeluje kao hloridni kanal. Nasljeđivanje mutantnog cftr gena od oba roditelja se ispoljava kao CF fenotip, pri čemu  5%–10% ciljane populacije mora ima ekspresiju CFTR gena. Za isporuku CF gena u epitel pacijenata koristi se nekoliko vektora. Najčešći sistemi su adenovirusi i katjonski liposomi. Transfer vektora u ciljane ćelije se može ostvariti i tehnologijom aerosola. Isporuka CFTR–a je demonstrirana sa oba vektorska tipa.
Rizici kloniranja i genske terapije
Uz sve elaborirane prednosti kloniranja i genske terapije, postoje i brojni (stvarni ili hipotetski) rizici aplikacije navedenih biotehnologija. Reproduktivno kloniranje je skupo i relativno neefikasno. Tako, npr., više od 90% pokušaja kloniranja ne producira vijabilne potomke, a za realizaciju jednog viabilnog klona potrebno je više od 100 transnuklearnih operacija. Također je uočeno da su kod kloniranih životinja frekventne pojave potiskivanja imune funkcije, uz visoku stopu infekcija, kancera i drugih bolesti. Zabilježeno je da takve životinje umiru ranije nego što je prosječni vijek vrste kojoj pripadaju. Budući da se u procesu kloniranja multipliciraju obilježja samo jedne individue, takav genetički imprinting može dovesti i do razvoja abnormalnosti kloniranih embriona. Mnogi eksperti upozoravaju i na mogućnost inkorporiranja ebola ili MSC virusa ("kravljeg ludila") u ljudski genom i pojave odgovarajućih i drugih pandemija. Istovremeno, u jednoj od prihvatljivijih hipoteza, naučnici vjeruju da je HIV u genom ljudske vrste inkorporiran konzumacijom majmunskog mesa. Argumentacija da je takva opasnost izbjegnuta u slučaju prehrane svinjskim mesom i njegovim prerađevinama traži se u činjenici da je ono u ljudski jelovnik uključeno još prije 10–12 milenija (u bliskoistočnoj i kineskoj regiji domestikacije), a bez registriranih masovnih i ozbiljnijih infekcija takve prirode.
Club de Caza y Tiro de Durango, Durango
Club de Caza y Tiro de Durango je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Durango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1933 m.
Roy Kinnear
Roy Mitchell Kinnear (8. januar 1934 – 20. septembar 1988) bio je engleski glumac, najpoznatiji po karakternim ulogama i nastupima u filmovima Richarda Lestera, a među kojima se ističe pustolovno-historijski spektakl The Threee Musketeers gdje je tumačio lik Plancheta. Prilikom snimanja njegovog nastavka The Return of the Musketeers u Španiji je pao sa konja i teško se ozlijedio, te nekoliko dana kasnije od ozljeda preminuo u bolnici.
Kinnear je imao troje djece, među kojima je njegov sin Rory istaknuti glumac.
Santa Teresa, Fresnillo
Santa Teresa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Fresnillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2145 m.
Marco Antillón, Cajeme
Marco Antillón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Cajeme.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Al Qu‘ayd, Sa'dah
Al Qu‘ayd je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1060 m.
Tonatilco, Tejupilco
Tonatilco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Tejupilco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1606 m.
San Cayetano II, Chiapa de Corzo
San Cayetano II je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Chiapa de Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1150 m.
Al Washāḩ, Sa'dah
Al Washāḩ je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1399 m.
Rancho Hernández, Acatlán de Pérez Figueroa
Rancho Hernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Acatlán de Pérez Figueroa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
TV5
TV5 Network, Inc. (poznatiji kao TV5) je filipinska medijska tvrtka sa sjedištem u Mandaluyongu, sa svojim alternativnim studijima koji se nalaze u Quezon Cityju. Osnovan je 1960. godine Chino Roces.
Kenneth McMillan (glumac)
Kenneth McMillan (2. jul 1932 – 8. januar 1989) bio je američki glumac, najpoznatiji po karakternim i ulogama negativaca. Među njima se posebno ističe lik barona Vladimira Harkonnena u SF-filmu Dune.
Piura (departman)
Piura (španjolski: Departamento de Piura) je jedan od 24 departmana na koji je Peru podjeljen.
Karakteristike
Piura ima površinu od 35,892 km², na kojoj živi 2,047,954 stanovnika (po tom je drugi najgušće naseljeni departman nakon Lime).
Administrativni centar departmana je grad Piura koji ima 155,552 stanovnika. a kao aglomeracija 522,400 stanovnika
Departman je administrativno podjeljen na 8 provincija to su; Ayabaca (127,737), Huancabamba (118,533), Morropón (173,193), Paita (148,289), Piura (894,847), Sechura (89,597), Sullana (341,490) i Talara (154,268) i 65 distrikta.
Cuatepantle, Tepeaca
Cuatepantle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Tepeaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2238 m.
Cascina della Cappella, Torino
Cascina della Cappella je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 328 m.
Cinco de Febrero, Hueyapan de Ocampo
Cinco de Febrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Hueyapan de Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 296 m.
El Cubilete, Carmen
El Cubilete je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Carmen.
Lucien Ballard
Lucien Ballard, (6. maj 1908 – 1. oktobar 1988) je bio američki direktor fotografije poznat po plodnoj karijeri koju je počeo u klasičnom Hollywoodu i 1930-ih dobio niz prestižnih nagrada. Kratkotrajni brak sa glumicom Merle Oberon, čije je lice bilo unakaženo ožiljcima zadobivenim u prometnoj nesreći, ga je potakao da stvori "Obie", uređaj koji je posebnim tehnikama osvjetljivanja omogućavao da se oni "elegantno" sakriju na filmu. Kasnije je imao plodnu suradnju sa autorima vestern filmova kao što su Bud Boetticher i Sam Peckinpah. Poginuo je u prometnoj nesreći.
El Cubilete, Carmen
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Halden
Halden je značajan grad u Norveškoj. Grad se nalazi unutar pokrajine Istočne Norveške i pripada okrugu Viken, na samoj švedskoj granici. Prije administrativne reforme 2020. godine, grad je pripadao grofoviji Østfold, gdje je bio četvrti najveći grad.
Prema podacima o stanovništvu iz 2011. godine u Haldenu je živjelo oko 22.000 stanovnika, dok je na širem području grada živjelo blizu 30.000 stanovnika.
Zemljopis
Grad Halden se nalazi u krajnje jugoistočnom djelu Norveške, na samoj granici sa Švedskom, koja se nalazi preko puta zaljeva, dva kilometra zračne linije od grada. Udaljen je 130 kilometra južno od glavnog grada Osla.
Reljef: Halden se nalazi na južnoj obali Skandinavskog poluotoka. Grad se razvio u delti rijeke Tiste, u nevelikoj dolini uz more. Istočno od grada izdižu se brda. Shodno tome, nadmorska visina grada ide od 0 do 120 metara nadmorske visine.
Klima: klima u Haldenu je umereno kontinentalna s utjecajem Atlantika i Golfske struje. Nju odlikuju blage zime i hladnija ljeta.
Vode: Halden se razvio kao morska luka u delti rijeke Tiste, koja se par kilometara zapadno ulijeva u Severno more, tačnije u Idski fjord.
Povijest
Prvi tragovi naseljavanja na mjestu današnjeg Haldena javljaju se u doba preistorije. Današnje naselje prvi put se spominje 1629. godine. Međutim, uslijed sukoba između Danske i Švedske krune sredinom stoljeća, koja se velikim dijelom provodio na ovom području, Halden je već 1665. godine dobio gradska prava. Ubrzo je iznad grada izgrađena moćna tvrđava Fredriksten. Staro ime grada je bilo Fredrikshald.
U blizini grada je 30. studenog 1718. godine ubijen švedski kralj Karl XII tijekom opsade tvrđave Fredriksten (v. Veliki sjeverni rat).
Tijekom petogodišnje okupacije Norveške (1940–1945) od strane Trećeg rajha Halden i njegovo stanovništvo nisu značajnije stradali.
Stanovništvo
Danas Halden ima oko 22.000 stanovnika, dok šire područje grada ima blizu 30.000 stanovnika. Posljednjih godina broj stanovnika u gradu raste godišnjom stopom od 0,5%.
Privreda
Gospodarstvo grada tradicionalno se temelji na industriji i pomorstvu. U posljednjih nekoliko desetljeća grad je mnogo ulagao u razvoj industrije računarske i telekomunikacione opreme, pa je Halden danas jedno od stecišta razvoj IT sektora u Norveškoj.
Posljednjih godina značaj trgovine, poslovanja i usluga je sve veći.
Priroda
Haldenska meteorološka stanica se nalazi u Bueru.
Gradovi pobratimi
Halden je pobratimljen sa gradovima:
Philip Kitcher
Philip Stuart Kitcher (London, 1947), britanski filozof. Bavi se filozofijom znanosti, filozofijom biologije, filozofijom matematike, filozofijom književnosti, te u novije vrijeme i pragmatizmom.
Biografija
Rođen u Londonu, Kitcher je svoj rani život proveo u Eastbourneu, u istočnom Sussexu, na južnoj obali Ujedinjenog Kraljevstva, gdje je još jedan istaknuti filozof starije generacije ( AJ Ayer ) također bio u školi. Sam Kitcher je išao u školu u Christ's Hospital, Horsham, West Sussex. Diplomirao je matematiku/historiju i filozofiju nauke na Christ's College, Cambridge, 1969. godine, a doktorirao historiju i filozofiju nauke na Univerzitetu Princeton 1974. godine, gdje je blisko surađivao sa Carlom Hempelom i Thomasom Kuhnom.
Kitcher je trenutno John Dewey profesor filozofije emeritus na Univerzitetu Columbia. Kao šef programa Columbia's Contemporary Civilization (dio osnovnog nastavnog plana i programa), također je bio profesor James R. Barker za savremenu civilizaciju. Prije nego što se preselio u Kolumbiju, Kitcher je bio na stalnim pozicijama na Univerzitetu Vermont, Univerzitetu Minnesote i Univerzitetu Kalifornije u San Dijegu, gdje je bio predsjednički profesor filozofije.
Kitcher je bivši predsjednik Američkog filozofskog udruženja. Kičer je 2002. godine imenovan za člana Američke akademije nauka i umjetnosti, a 2006. godine dobio je inauguralnu nagradu Prometej od Američkog filozofskog udruženja u čast velikog dostignuća u filozofiji nauke. Izabran je u Američko filozofsko društvo 2018. Kitcher je bio glavni urednik časopisa Philosophy of Science od 1994. do 1999., a bio je i član NIH / DOE radne grupe za etičke, pravne i društvene implikacije projekta ljudskog genoma od 1995. do 1997. godine.
Obučavao je brojne filozofe nauke, uključujući Petera Godfrey-Smitha ( Univerzitet u Sidneyu ), Kylea Stanforda (Univerzitet Kalifornije, Irvine ) i Michaela R. Dietricha (Univerzitet u Pittsburghu ). Takođe je predavao na katedrama C. Kenneth Waters (Univerzitet u Calgaryju) i Michael Weisberg (Univerzitet Pennsylvania) kao dodiplomski.
Oženjen je Patrišom Kičer. Ona je kantovski učenjak i filozof uma, te je bila Mark Van Doren profesor humanističkih nauka na Kolumbiji. Njihov sin, Charles Kitcher, pomoćnik je glavnog savjetnika u Federalnoj izbornoj komisiji.
Filozofski rad
Unutar filozofije, Kitcher je najpoznatiji po svom radu u filozofiji biologije, nauke i matematike, a izvan akademskih krugova po svom radu koji ispituje kreacionizam i sociobiologiju. Njegovi radovi pokušavaju povezati pitanja koja se postavljaju u filozofiji biologije i filozofiji matematike s centralnim filozofskim pitanjima epistemologije, metafizike i etike. Također je objavio radove o Johnu Stuartu Millu, Kantu i drugim ličnostima iz historije filozofije. Njegova knjiga iz 2012. dokumentirala je njegovo sve veće zanimanje za Džona Djuija i pragmatičan pristup filozofskim pitanjima. On vidi pragmatizam kao objedinjujući i rekonstruktivni pristup pitanjima tradicionalne filozofije. Godinu dana ranije objavio je knjigu koja opisuje naturalistički pristup etici, The Ethical Project (Harvard University Press, 2011). Radio je i na filozofiji klimatskih promjena.
Kriteriji za ono što čini "dobru nauku"
Kitcherova tri kriterijuma za dobru nauku su:
Telefoni bianchi
250px|thumb|right|[[Assia Norris u sceni filma La casa del peccato iz 1938. godine, u kojoj njen lik u ruci drži slušalicu bijelog telefona, rekvizit po kome su filmovi tog žanra dobili ime.]]
Kinematografija bijelih telefona, filmovi bijelih telefona ili, jednostavnije, bijeli telefoni je naziv za specifični filmski žanr, odnosno vrstu filmova koja se snimala u fašističkoj Italiji u drugoj polovici 1930-ih i početkom 1940-ih, odnosno, u širem smislu za period u historiji italijanske kinematografije. Po svom žanrovskom određenju su predstavljali podvrstu romantičnih komedija, ali ih je odlikovalo to što su svojom radnjom i likovima u pravilu bili smještani u milje više ili, u najboljem slučaju, srednje klase te prikazivali svakodnevni život okružen luksuzom koji većina publike u tadašnjoj Italiji nije mogla priuštiti; to se, između ostalog ogledalo u telefonskim aparatima koji su bijele boje, umjesto tzv. "narodnih" telefona od bakelita koji su u pravilu bili crni. Po njima je žanr, također, dobio ime.
Specifičnost žanra je bila u i tome što se maksimalno nastojalo imitirati hollywoodske uzore, ali i što se inzistiralo na Art deco scenografiji, zbog čega se takvi filmovi ponekad nazivaju i cinema déco. Kao čest predložak su se koristili i teatarski komadi mađarskih autora, te je zbog toga za takve filmove korišten i naziv commedia all'ungherese. Kako bi izbjegli neusklađenost nekih od motiva radnje sa tadašnjim italijanskim moralnim shvaćanjima i zakonima (razvod, koji nije bio dozvoljen, i preljub koji se kažnjavao kao kazneno djelo), scenaristi su često radnju smještali u fiktivne srednjoevropske ili istočnoevropske zemlje.
Philip Kitcher
Kriteriji za ono što čini "dobru nauku"
Sve je više prepoznavao ulogu vrijednosti u praktičnim odlukama o naučnim istraživanjima.
Telefoni bianchi
Fašistički režim Benita Mussolinija je podržavao snimanje takvih filmova, dijelom zato što se smatralo da se njima stvara komercijalna baza sa "ozbiljne" propagandne filmove, a dijelom zato što su oni uživali veliki popularnost kod publike, pružajući im eskapistički otklon od svakodnevnice kojom su dominirali nepravladane posljedice ekonomske krze, a potom i Drugi svjetski rat. Među samim italijanskim filmašima, uključujući i one koji su, poput Vittorija De Sice, zahvaljujući takvim filmovima stekli slavu i postali zvijezde, filmovi bijelih telefona su bili manje popularni te se smatralo kako njihovo inzistiranje na formuli guši njihovu kreativnu energiju; tako je još za vrijeme fašističke vladavine napravljeno nekoliko filmova koji su predstavljali svojevrsnu antitezu bijelih telefona i koji se smatraju začetkom pokreta koji će nakon rata postati poznat kao italijanski neorealizam.
1976. je Dino Risi filmovima bijelih telefona odao svojevrsni komični homage kroz film pod naslovom ''Telefoni bianchi.
Philip Kitcher
Kuhn i kreacionizam
Kitcher je autor knjige Zloupotreba nauke: Slučaj protiv kreacionizma. U njoj je komentirao način na koji su kreacionisti pogrešno protumačili Kuhna:"Knjiga Thomasa Kuhna „Struktura naučnih revolucija“ vjerojatno je čitanija – i pogrešnije tumačena – od bilo koje druge knjige u novijoj filozofiji nauke. Široka cirkulacija njegovih stavova stvorila je popularnu karikaturu Kuhnove pozicije. Prema ovoj popularnoj karikaturi, naučnici koji rade u nekoj oblasti pripadaju klubu. Od svih članova kluba se traži da se slože oko glavnih točaka doktrine. Zaista, cijena upisa je nekoliko godina postdiplomskog obrazovanja, tokom kojih se usađuju glavne dogme . Stavovi autsajdera se ignorišu. Sada želim naglasiti da je ovo beznadežna karikatura, kako prakse naučnika, tako i Kuhnove analize prakse. Ipak, karikatura je postala općeprihvaćena kao vjerna reprezentacija, dajući na taj način podršku tvrdnjama kreacionista da se njihovi stavovi arogantno zanemaruju."
San Evaristo, Acatlán de Pérez Figueroa
San Evaristo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Acatlán de Pérez Figueroa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 139 m.
Bob Fosse
Bob Fosse (23. lipnja 1927. - 23. rujna 1987.), kazališni koreograf i redatelj i filmski redatelj. Osvojio je osam nagrada Tony za koreografiju, kao i jednu za režiju, a 1972. je osvojio Oscara za režiju mjuzikla Cabaret.
Životopis
Rođen je kao Robert Louis Fosse u Chicagu u obitelji  Norvežanina i  Irkinje kao najmlađe od šestero djece. Nakon mature, udružio se s Charlesom Grassom, još jednim mladim plesačem, i počeo suradnju pod imenom, The Rift Brothers. Nastupali su po kazalištima diljem Chicaga.
Fosse je angažiran za show Tough Situation, koji se održavao u vojnim i mornaričkim bazama u Pacifiku. Kasnije je rekao kako je tijekom te turneje usavršio svoje performerske, koreografske i redateljske vještine.
Preselio se u Hollywood s ambicijom da bude novi Fred Astaire. Prvi filmski nastupi bili su mu u filmovima poput Give Girl A Break, The Affairs of Dobie Gillis i Kiss Me, Kate'', svi objavljeni 1953. U posljednjem je izradio koreografiju za kratku sekvencu, što je privuklo pozornost producenata s Broadwaya.
Iako je Fosseova karijera na filmu neplanirano završena ranim gubitkom kose, što je ograničilo uloge koje je mogao dobiti, nevoljko se preselio iz Hollywooda u kazalište. 1954. je izradio koreografiju za svoj prvi mjuzikl, The Pajama Game, nakon čega su slijedili Damn Yankees 1955. Dok je radio na potonjem, upoznao je Gwen Verdon.
Fosse je razvio plesni jazz stil koji je odmah postao prepoznatljiv jer je isijavao stiliziranu, ciničnu seksualnost. Njegov stil je uključivao tehnike kao što su koljena okrenuta prema unutra, zaobljena ramena i izolaciju tijela.
Piura (rijeka)
Piura (španjolski: Río Piura) je rijeka na sjeveru Perua, duga 295 km.
Bob Fosse
Životopis
Fosse je režirao pet dugometražnih filmova. Njegov prvi, Sweet Charity iz 1969., bio je adaptacija njegova brodwayskog mjuzikla. Njegov drugi film, Cabaret, osvojio je osam Oscara, uključujući onog za najbolju režiju. Nakon toga je 1974. režirao Lenny, biografski film o samodestruktivnom komičaru Lennyju Bruceu. Lenny je bio nominiran za Oscare za najbolji film i najboljeg redatelja. 1979. je bio jedan od scenarista i redatelj poluautobiografskog filma Sav taj jazz, koji je osvojio četiri Oscara. Sav taj jazz donio je Fosseu njegovu treću nominaciju za Oscara za najboljeg redatelja, a film je bio nominiran i za najbolji film. Osim toga, Sav taj jazz je osvojio Zlatnu palmu na  Filmskom festivalu u Cannesu 1980. Fosseov posljednji film, Star 80 iz 1983., bio je kontroverzni biopic o Playboyevoj zečici Dorothy Stratten. Kritike su bile podijeljene, iako su Richard Schickel iz Timea i Rex Reed napisali veličanstvene recenzije.
Piura (rijeka)
Hidrologija
Piura se formira sutokom rijeka Pata i Huarmaca u planinama Anda. Od tamo teče prema sjeverozapadu, spušta se u nizinu i protiče preko grada Piura.
La Colgada, Durango
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2507 m.
Bob Fosse
Životopis
Bob Fosse umro je od srčanog udara u šezdesetoj godini.
Ash Shuqrah, Sa'dah
Ash Shuqrah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Bob Fosse
Brakovi
Fosse je prvo bio oženjen plesačicom Mary Ann Niles, zatim s plesačicom Joan McCraken od 1951. do 1959., a nakon toga je oženio plesačicu Gwen Verdon, 1960. Dobili su jednu kćer, Nicole Providence Fosse, koja je također plesačica. U sedamdesetima se rastao od Gwen, ali su ostali u braku do njegove smrti. U međuvremenu je bio u vezi s Ann Reinking i Jessicom Lange.
Inovativna koreografija
Fosse je bio inovativan koreograf koji je postigao mnoga dostignuća u svom životu. Tijekom The Pajama Game, Fosse je publici pokazao ključni element svoje koreografije, nešto što je smatrao krucijalnim: element iznenađenja. Za Damn Yankees, Fosse je inspiraciju pokupio od "oca američkog jazz plesa", Jacka Colea. Na njega je utjecaj izvršio i Jerome Robbins. Tijekom mjuzikla Redhead, Fosse je uveo jednu od prvih baletnih sekvenci u predstavi koja je sadržavala pet različitih plesnih stilova; Fosseov jazz, can-can, romski ples, koračnicu i stari engleski dvoranski broj. The Conquering Hero je bio Fosseov najizazovniji komad. Tijekom showa je objavljeno da Fosse ima epilepsiju jer je imao napadaj na pozornici tijekom probe.
Nagrade
Fosse je za svoj rad zaradio mnoge nagrade, uključujući nagrade Tony za Pippina i Sweet Charity, Oscar za Cabaret i Emmyja za Liza sa "Z". On je bio prva osoba koja je osvojila sve tri nagrade u istoj godini (1973.).
Njegov poluautobiografski film, Sav taj jazz (1979.), osvojio je Zlatnu palmu. Prikazuje strastvenog pušača koji podliježe svojim radoholičarskim navikama.
Revija Fosse osvojila je nagradu Tony za najbolji mjuzikl, a 2001. njemu (zajedno s Ann Reinking) Nagradu Laurence Olivier za najbolju kazališnu koreografiju.
Dokumenatarac Billa Henryja o Fosseovom radu iz 1990., produciran za PBS-ovu seriju Dance in America: Great Performances, osvojio je Emmyja te godine.
Interes za Fosseov rad oživio je nakon ponovnih postavljanja njegovih djela i filma  Chicago (2002.). Koreografija Roba Marshalla za film oponaša Fosseov stil, ali izbjegava specifične tehnike iz originala.
Piura (rijeka)
Hidrologija
U svom donjem ravničarskom dijelu, dugom nekih 100 km, isprva teče prema jugu preko velikih jezera Ramón-Ñapique i Niña. Zatim se razliva u rukavce i zavija prema zapadu i teče do ušća u Pacifik - estuarijem Virril, kod selaa Parachique.
Casa Andrini, Pavia
Casa Andrini je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Piura (rijeka)
Hidrologija
Rijeka ima sliv od 12,216 km² koje se prostire po Departmanu Piura. Prosječni protok je 13.6 m³/s. U slivu rijeke živi 929,247 stanovnika.
Casa Andrini, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 681 m.
Piura (rijeka)
Hidrologija
Piura je izazvala velike poplave za El Niña 1998..
San Isidro de Ábrego, Fresnillo
San Isidro de Ábrego je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Fresnillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2177 m.
La Parota, Tejupilco
La Parota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Tejupilco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 952 m.
Establo los Compadres, Cajeme
Establo los Compadres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Cajeme.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Antonio Mendoza Pulido, Fresnillo
Antonio Mendoza Pulido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Fresnillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2093 m.
Santo Domingo, Carmen
Santo Domingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Carmen.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Meghan, vojvotkinja od Sussexa
Meghan, vojvotkinja od Saseksa (Los Anđeles, 4.8. 1981) je američka glumica rođena kao Rejčel Megan Markl. Bavi se i humanitarnim radom, a 19.5. 2018. godine postala je deo kraljevske porodice venčanjem za princa Harija. Odrasla je u Los Anđelesu, (Kalifornija) i nakon diplomiranja na Severozapadnom univerzitetu, sa diplomom iz pozorišta i međunarodnih studija 2003. godine, igrala je male uloge u nekoliko američkih televizijskih serija.
Od 2011. do 2018. igrala je sedam sezona ulogu Rejčel Zejn u seriji Odela. Proslavila se filmovima Zapamti me i Užasni šefovi. 2017. godine se verila za princa Harija i najavila je da se povlači iz glume ali da će nastaviti da se ozbiljnije bavi humanitarnim radom.
Par se venčao 19. 5. 2018. godine, te je time Megan postala vojvotkinja od Saseksa.
Mladost
Rejčel Megan Markl je rođena 4. 8. 1981. godine u Los Anđelesu, Kalifornija. Njena majka, Dorija Regland je socijalni radnik i instruktor joge. Roditelji su joj se razveli kada je imala 6 godina. Otac živi u Meksiku, a majka u Kaliforniji. Ima starijeg polubrata Tomasa Markl i polusestru Samants Grant, po ocu. Opisujući njeno poreklo, Megan kaže: "Moj tata je belac i moja mama je Afroamerikanka, pola sam crna i pola bijela ... došla sam da prihvatim to i kažem ko sam ja, da podijelim sa vama odakle sam, da izrazim svoj ponos u tome što sam jaka, samopouzdana žena mješovite rase. Njena majka potiče od Afroamerikanaca porijeklom iz Džordžije, a očevo porijeklo potiče od engleskih, holandskih i irskih naseljenika.
thumb|Megan Markl, Toronto Film Festival 2012.
Piedicammoro, Perugia
Piedicammoro je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Meghan, vojvotkinja od Sussexa
Obrazovanje
Megan je odrasla u Holivudu i obrazovala se u privatnim školama. Markl je pohađala Haert High School, svečanu katoličku privatnu školu u Los Anđelesu, mada se izjašnjava kao protestant. Markl je diplomirala 2003. godine na Severozapadnom univerzitetu, gde je stekla dvostruku diplomu za pozorište i međunarodne studije. Markl je 2013. godine za Vog rekla kako je u svojoj 20. godini, navodno, ostala bez bodova za završetak godine studija, i da se uspješno prijavila za stažiranje u američkoj ambasadi u Buenos Ajresu, Argentina.
Piedicammoro, Perugia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 774 m.
Las Noritas, Fresnillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2272 m.
Meghan, vojvotkinja od Sussexa
Karijera
Markl je radila kao slobodni kaligraf da bi napredovala u samim počecima glumačke karijere.
Cabeza de Agua, Chiapa de Corzo
Cabeza de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Chiapa de Corzo.
Meghan, vojvotkinja od Sussexa
Karijera
Njeno prvo pojavljivanje na ekranu bilo je u pozadini epizode dnevne sapunice Opšta bolnica. U ranoj karijeri, Markl je imala male gostujuće uloge na televizijskim emisijama kao što su "Srednji grad" (2004), "Rat u kući" (2006) i "CSI:NY" (2006). Takođe je preuzela nekoliko ugovora koji su delovali i modelovali poslove koji su uključivali neku vrstu "aktovke" u američkom šou "Dogovor ili Bez Dogovora".
El Zaranto, Tepeaca
El Zaranto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Tepeaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2197 m.
Meghan, vojvotkinja od Sussexa
Karijera
Pojavila se u Foksovoj seriji "Kraj" kao mladi agent Ami Džesup u prve dvije epizode druge sezone.
Markl je imala neke poteškoće u ranoj karijeri. U 2015. godini napisala je: "Nisam bila dovoljno crna za crne uloge i nisam bila dovoljno bela za belce, ostavivši me negde u sredini kao etničkog kameleona koji nije mogao da rezerviše posao." Od jula 2011, Markl je igrala Rejčel Zejn u američkom šou, koji je snimljen u Torontu, Ontario. Njen karakter počinje kao paralelan i na kraju postaje advokat. Ona je kompletirala svoja rad u sedmoj sezoni serije "Odela" krajem 2017. godine. Megan se pojavila u dva filma krajem 2010. godine, "Vodi ga u Grčku", "Zapamti me" i na kraju 2011. godine, u filmu "Užasni šefovi".Od 2014. do 2017. Markle je bio osnivač i glavni urednik veb sajta "Tig". Ime je izvela od naziva crvenog vina Tignanello. Neke od žena koje su bile profilisane u ovoj kolumni su Džesika Alba, Gail Simons, Ela Vudvard, Dafne Oz, Elizabet Hurlej, Loren Buš Loren, Ivanka Tramp, Dana Agron i Džesika Stam. U aprilu 2017. zatvorila je Tig. U novembru 2016. godine Markl i kanadska kompanija za odeću Rejtmans objavili su liniju ženskih modnih radionica. Tokom intervjua, Markl je rekla da se neće vratiti u Odela i da će, nakon svog braka, završiti sa radom kao glumica.
Privatni život
Markl je započela ljubavnu vezu sa glumcem i producentom Trevorom Engelsonom 2004. godine. Oni su se venčali u Očo Riosu, Jamajka, 10. septembra 2011. godine. Razveli su se u avgustu 2013. godine.
Od juna 2016. godine, u vezi je sa princem Harijem, koji je šesti u skladu s britanskim prestolom. Princ Hari i Markl su se upoznali na slepom sastanku koji je organizovao njihov zajednički prijatelj. Novine su počele da izveštavaju o njihovom odnosu u oktobru 2016. 8. novembra 2016. sekretar za komunikacije britanske kraljevske porodice objavio je zvaničnu izjavu koja se glasila "talas zlostavljanja i uznemiravanja" usmerenih prema Megan. U saopštenju se govorilo o seksizmu, rasizmu i klevetničkim pričama uperenim u Markl, uključujući neodređeno "mrlje na naslovnoj strani nacionalnih novina". Pozvali su štampu da "pauzira" pre lansiranja ovih priča. Tokom intervjua u septembru 2017. godine, Markl je prvi put govorila o njenoj ljubavi prema princu Hariju, rekavši: "Mi smo dvoje ljudi koji su zaista srećni i zaljubljeni. Šest meseci smo bili zajedno pre nego što se to plasiralo u javnost, ja sam radila svo to vreme i jedino što se promenilo je ljudska percepcija." Kasnije tog mjeseca, prvi put su se pojavili zajedno na zvaničnom kraljevskom angažmanu u Torontu. Markl je živela u iznajmljenoj kući u Torontu tokom svoje uloge u Odelu, koja je snimljena u tom gradu. Odselila se krajem novembra 2017. godine, nakon što su završeni radovi na sedmoj sezoni. U januaru 2018. Markl je obrisala svoje profile na društvenim mrežama, a u izjavi koju je dala zahvalila se "svima koji su pratili njene profile na društvenim mrežama tokom svih ovih godina".
Veridba za princa Harija
thumb|Princ Hari od Velsa i Megan Markl
Njihova veridba objavljena je 27. 11. 2017. godine. Do tada, nekoliko puta je srela kraljicu Elizabetu II. Saopštenje veridbe podstaklo je mnogo komentara o mogućem društvenom značaju (ili nepomičnosti) Megan kada postane član kraljevske porodice. Prsten koji je dobila od princa Harija sastoji se od velikog centralnog dijamanta iz Bocvane i od dva manja dijamanta iz kolekcije svoje majke, princeze Dijane. Prvo zvanično javno pojavljivanje Megan sa princem Harijem nakon njihove veridbe bio je obilazak u Notingemu 1. 12. 2017. Događaj je naveden u Sudskom ciklusu, ne pominjući Meganino prisustvo. Par je pozvan da proslavi Božić 2017. godine sa kraljevskom porodicom na imanju kraljice Sandringham.
U januaru 2018. Markl se pridružila princu Hariju u poseti baze Reprezent FM stanice u Briktonu. Ponovo, Sudski Cirklus je ovaj događaj obradio kao solo angažman "Princa Harija od Velsa". Markl je takođe pratila princa u Kardifu, gde su upoznali mlade ljude koji su bili uključeni u dobrotvornu organizaciju "Ulične igre". 1. 2. 2018. Markl je pratila princa Harija na prezentaciji nagrade Endeavor Fund vojnim herojima u Hali Goldsmitsa. Markl je 13. 2. pratila princa Harija u Edinburgu. Tokom posete glavnom gradu Škotske, par je upoznao mnoštvo ljudi koji su se okupili na Esplanadi ispred dvorca u Edinburgu da bi videli čuveni "One O'Clock Gun"; takođe su posetili kafe "Društveni zalogaj" - preduzeće koje zapošljava beskućnike.
28. 2. 2018. godine, Markl je imala prvi zajednički zvanični angažman s princem Harijem i vojvodom i vojvotkinjom iz Kembridža na prvom godišnjem forumu Kraljevske fondacije "Napravi razliku zajedno". Očekuje se da Markl postane četvrti pokrovitelj, zajedno sa Harijem, Vilijem i Katarinom, nakon njenog braka u kraljevskoj porodici. Bilo je prijavljeno u nekoliko slučajeva da je Markl napravila najmanje dve privatne (u to vreme "tajne") posjete Centru za kulturnu baštinu Muslimana Al Manaar, gde je rečeno da je tešila preživele posle Grenfel Tover požara u junu 2017. Bila je u pratnji službenika za obezbeđenje i ličnog pomoćnika iz Kraljevskog doma. Markl i princ Hari obeležili su Međunarodni dan žena prisustvujući događaju u Birmingemu, u čijem je sastavu grupa koja podstiče devojke u napredovanju u nauci i tehnologiji. Par je prvi put posetio Sjevernu Irsku 23. 3. 2018. godine. Markl je krštena i potvrđena u Engleskoj crkvi 6. 3. 2018. Privatna ceremonija održana je u Kraljevskoj kapeli palate Sent Džejms, a nadbiskup Kenterberija, Džastin Velbi, koristio je vodu iz reke Jordana kako bi krstio Megan u anglikanskoj crkvi. Vjenčanje će se održati 19. 5. 2018. godine u St Georgeovoj kapeli u Vindzorskom zamku. Nakon vjerdbe, Markl je započela dugogodišnji proces postajanja britanskog građanina. Prema nekim izvorima, ona će zadržati i američko državljanstvo, ali Kensington Palata je krajem 11. 2017. godine naznačila da odluka još nije doneta. Posle venčanja, oni će živeti u Notingem Kotidžu u Londonu, na temelju Kensington palate.
Humanitarni rad
Markl je bila savjetnik međunarodne humanitarne organizacije "Jedan mladi svet", na godišnjem samitu u Dablinu 2014. godine o temama rodne ravnopravnosti i modernog ropstva. Takođe, u 2014. godini putovala je u Avganistan i Španiju u sklopu predsedavajućeg USO-a. U 2016. godini, Megan je postala globalni ambasador Svetske vizije.
Kada je putovala za kampanju za čistu vodu, kampanju agencije za pružanje sigurne i čiste vode za piće, otputovala je u Indiju kako bi podigla svijest o pitanjima žena. Ona je takođe radila sa entitetom Ujedinjenih nacija za rodnu ravnopravnost i osnaživanje žena kao advokata. Ona se identifikuje kao feministkinja. Markl je ponovo prisustvovala Samitu mladih svetova 2016. godine.
Júlia Zsolnay
Životopis
Za razliku od sestre Teréz, koja se većinom inspirirala motivima narodne umjetnosti, Júlia je imala ekstravagantniji ukus i vrela na kojima se napajala njezina umjetnost. U početku su to bili japanski i tursko-perzijski motivi, dok je njezin suprug Tádé Sikorsky još ekstravagantnije osmišljao vaze u španjolsko-maurskom stilu, kao i perforirane posude dvostrukih stjenki koje imaju kineske uzore. Po želji oca Vilmosa, 1878. je osmislila amblem obitelji s 5 shematski prikazanih pečujskih crkava, koji se odonda u pravilu koristio kao žig kvalitete keramika iz njihove obiteljske tvornice. Koncem 1880-tih Júlijin keramički izraz dosiže vrhunac u raznolikim dekorativnim posudama – vrčevima, nastalim po uzoru na antičke forme s ručkom u obliku zmije. Pratila je tokove suvremene likovne i primijenjene umjetnosti, a zajedno sa sestrom Teréz posjetila je slavnog slikara i primijenjenog umjetnika Hansa Makarta u njegovom bečkom atelieru.
Prema broju reprodukcija u izložbenim katalozima i monografijama Tvornice Zsolnay, može se zaključiti da je u doba najvećeg uspona te tvrtke upravo Julia bila njezin najplodniji umjetnik.
Cabeza de Agua, Chiapa de Corzo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 502 m.
Júlia Zsolnay
Životopis
Júlia nije bila tradicionalist, te je bile prva u obitelji koja se odvojila od obiteljskog biznisa i posvema se posvetila klasičnom slikarstvu, živeći i dalje u obiteljskoj kući, ali ne radeći više za tvornicu. Slikarstvu je bila odana i nakon rođenja djece, sve do duboke starosti.
Campo de Róbinson Bours, Cajeme
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Júlia Zsolnay
Životopis
U svojim sedamdesetim godinama, iznova se uključila u proizvodnju obiteljske tvornice, dekorirajući japanskim i kineskim cvjetnim šarama velike zdjele.
Ručni sat
Ručni sat je mali prenosivi časovnik koji pokazuje vreme. Pored toga, oni mogu imati i druge funkcije (tzv. Komplikacije pri satu) - najčešće datumsku knjigu, tj. Prikazuju i dan u nedelji i mesecu ili čak ceo datum. Takođe mogu da budu opremljeni uređajem za merenje kraćih vremena (hronograf, štoperica), mogu da imaju rotacijski brojčanik, itd.
Sat je takođe modni dodatak, predmet društvenog predstavljanja i prestiža. Dragi su od zlata, od titanijuma, ukrašeni su kao nakit i podložni su promenama u modi. Pored toga, postoje i posebni satovi.
Túpac Katari
Túpac Katari rođen kao Julián Apasa (Ayo Ayo, oko 1750.-Peñas, 15. novembar 1781.) bio je vođa ustanka domorodačkih Ajmara u Vicekraljevstvu Peru 1781.
Biografija
Julián Apasa je kao vrlo mlad ostao siroče, pa nije stekao nikakvo obrazovanje, živio je kao skromni seljak, gledajući bijedu svog naroda, koji je morao trpjeti nepravičnu vladavinu, i slušao tradiciju Civilizacije Inka i svoga naroda.
Nakon smrti posljednjeg vladara Inka Túpac Amarua, sa kojim je održavao kontakte, i Tomása Katarija, vođe ustanka u Boliviji i Peruu uzeo je ime Túpac Katari, i 1781. poveo najveći domorodački ustanak u regiji Aymara.
Njegov pokret tražio je oslobođenje domorodaca od kolonijalnog ropstva. Tokom pobune uspio je okupiti vojsku od oko 40,000 domorodaca, koja je uspjela zavladati velikim teritorijem na granici Bolivije i Perua (Carangas, Chucuito, Sica Sica, Pacajes, Yungas) i držala grad La Paz pod opsadom tri mjeseca.
Al Mishbāḩ, Sa'dah
Al Mishbāḩ je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 703 m.
Paso del Mango, Hueyapan de Ocampo
Paso del Mango je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Hueyapan de Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Harry Andrews
Harry Fleetwood Andrews, CBE (10. novembar 1911 – 6. mart 1989) bio je britanski glumac najpoznatiji po ulogama "tvrdih" oficira u nizu zapaženih filmova u drugoj polovici 20. vijeka.
Amdrews, koji je Drugi svjetski rat proveo služeći u artiljeriji, u privatnom životu je bio gej te je posljednje decenije proveo živeći sa glumcem Basilom Hoskinsom.
Albert DeSalvo
Albert Henry DeSalvo (3. septembar 1931 - 25. novembar 1973) bio je američki kriminalac, najpoznatiji po tome što je priznao, odnosno što se tradicionalno smatra počiniteljem 13 ubistava žena koje je se pripisuju serijskom ubici Bostonskom davitelju.
DeSalvo je bio uhapšen pod sumnjom za seriju uz ubistva nevezanih silovanja, gdje je pristup u domove žrtva dobio izdajući se za radnika za održavanje. Tokom ispitivanja je istražiteljima priznao ubistva, ali je poslije, nakon što je za silovanja bio osuđen na doživotni zatvor, priznanja povukao. Tvrdnje da je nedužan je ponavljao sve dok 1973. godine nije bio izboden nožem na smrt u zatvorskoj ambulanti, pri čemu nijedan od počinitelja nije pronađen. S obzirom da DeSalvu nije bilo suđeno za ubistva, te zbog niza kontradiktornih detalja u njegovim priznanjima i načinu vođenja istrage, kasniji historičari su počeli izražavati ozbiljne sumnje u to da je DeSalvo Bostonski davitelj, odnosno da je uopće postojao jedan ubica odgovoran za svih 13 zločina. DeSalvovo originalno priznanje je, međutim, 2013. godine djelomično potvrdila DNK-analiza povezavši ga sa posljednjom od žrtava Davitelja.
Río Verde, Fresnillo
Río Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Fresnillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2054 m.
Cascina della Guardia, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Mačja metvica
Mačja metvica (Nepeta cataria) je trajna biljka porodice ruževa.
Opis
Mačja metvica dobila je ime po tome što njen miris privlači mačke. Koreni i lišće imaju karakterističan miris na nane. Hemijski sastojak koji izaziva interesantne reakcije mačke je nepetalakton. Ne odgovaraju sve mačke na biljku podjednako; mlade i stare mačke jedva brinu o njoj. Ova hemijska supstanca se oslobađa mirisa koji delimično halucinogeno deluje na mačke.
Odrasla biljka može narasti do jednog metra u visinu i ima sitne ovalne listove i ljubičasto cvijeće.
Rasprostranjenost i upotrebljivost
Dom biljke je Kavkaz, a danas je raširen od Kine do južne Evrope. Veoma je otporan na hladnoću, ali najbolje uspeva u polusenciranom zemljištu.
Mačja metvica ima umirujuće dejstvo, deluje protiv grčeva, povećava telesnu temperaturu i znojenje, zbog čega se koristi za lečenje prehlade i iritacije stomaka.
Svježi listovi se koriste u kuvanju da omekšaju meso i pripreme marinade.
Aurora Buenavista, Chiapa de Corzo
Aurora Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Chiapa de Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 450 m.
Fano a Corno, Teramo
Fano a Corno je naselje u Italiji u provinciji Teramo, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 377 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 646 m.
Campo Grande, Acatlán de Pérez Figueroa
Campo Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Acatlán de Pérez Figueroa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 113 m.
Ḩarf Mahdam, Sa'dah
Ḩarf Mahdam je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 781 m.
Casa Arcano, Pavia
Casa Arcano je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 336 m.
Piura
Geografske karakteristike
Grad se prostire u dolini rijeke Piure, udaljen 65 km) zapadno od pacifičke luke Paita.
Historija
Sufiks - Piura je dobio po kečuanskoj riječ]]i "Pirhua" što znači ambar (skladište zaliha), jer je u davna vremena Piura bila baza za snabdjevanje Kečua kolonista.
Privreda i transport
Danas je Piura grad prehrambene i tekstilne industrije u kom se prerađuju plodovi njegove poljoprivredne okolice; šećerna trska, riža i pamuk.
Kako se nalazi na trasi Panameričkog autoputa dobro je povezan sa ostalim gradovima u zemlji, pored tog ima i Internacionalni aerodromom Guillermo Concha Iberico (ICAO: SPUR, IATA: PIU) koji se nalazi istočno od centra grada.
Khaţwat Siḩāq, Sa'dah
Khaţwat Siḩāq je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Campo de Eduardo Prieto, Cajeme
Campo de Eduardo Prieto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Cajeme.
Piedicolle, Perugia
Piedicolle je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 316 m.
Campo de Eduardo Prieto, Cajeme
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Rancho el Sauz, Durango
Rancho el Sauz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Durango.