cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Centralni industrijski okrug (Poljska)
Centralni industrijski okrug (Centralny Okręg Przemysłowy, skraćeno COP) je industrijska oblast Poljske, odnosno ekonomski projekt koji je 1936. godine pokrenula vlada tadašnje poljske države sa ciljem industrijalizacije i modernizacije zemlje, kao i što bolje pripreme za eventualni svjetski sukob. Glavni pokretač plana bio je ekonomist i ministar financija Eugeniusz Kwiatkowski. Plan se službeno počeo provoditi 1. septembra 1936. i trebao je trajati četiri godine - do 1. septembra 1940. godine. Njegov ključni dio je bio izgradnja što je moguće više industrijskih postrojenja, kao i odgovarajućih transportnih veza i infrastrukture u centralnom dijelu države. Osim ekonomske svrhe - poticanja razvoja relativno zapuštenog dijela Poljske - bio je motiviran i vojnim obzirima, odnosno nastojanjem da Poljska razvije vlastitu vojnu industriju kako ne bi ovisila o uvozu i nadoknadila zaostajanje u modernom naoružanju u odnosu na susjedne države; centralna lokacija, relativno daleka od granica sa nacističkom Njemačkom i SSSR.om je takošer strateške industrijske pogone trebala učiniti manje ranjivom u odnosu na strane napade. Izgradnja novih industrijskih pogona je također trebala smanjiti nezaposlenost, koja je bila jedan od izuzetno teških problema u Velikom ekonomskom krizom pogođenoj Poljskoj.
COP je prestao postojati kada je 1939. nakon njemačke invazije uništena poljska država. Nakon oslobođenja 1945. su njegova postrojenja novi komunistički vlastodršci iskoristili kao temelj za vlastiti projekt industrijalizacije.
Tierra Colorada, Salto de Agua
Tierra Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
La Salud, Epitacio Huerta
La Salud je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Epitacio Huerta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2538 m.
Bankovci (Požega)
Zemljopis
Bankovci su smješteni oko 8 km sjeverno od Požega, susjedna naselja su Krivaj na sjeveru, Trenkovo na zapadu te Štitnjak, Marindvor i Kunovci na jugu.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Bankovci su imali 109 stanovnika.
Napomena: Bankovci se od 1910. do 1981. iskazuju pod imenom Bankovci Požeški.
El Quelele, San Ignacio
El Quelele je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini San Ignacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 275 m.
Cuamaxalco, Jopala
Cuamaxalco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Jopala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 301 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1207 m.
Montechiarugolo, Parma
Montechiarugolo je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Arheološko područje Vranjevo selo
Arheološko područje Vranjevo selo je lokalitet u današnjem opštinskom središtu Neumu, Bosna i Hercegovina. Na njemu su pronađeni nalazi iz ilirskog, rimskog i perioda srednjovjekovne bosanske države.
Nacionalni spomenik
Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 4. do 10. maja 20o4. godine u Sarajevu, donijela je odluku da se nalazište proglasi za nacionalni nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović, (predsjedavajući), Ljiljana Ševo i Tina Wik. Nacionalni spomenik sačinjavaju ostaci rimskog naselja, nekropola sa stećcima i pokretno naslijeđe koje se nalazi u Zemaljskom muzeju Bosne i Hercegovine u Sarajevu.
Casalvolone, Novara
Casalvolone je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Arheološko područje Vranjevo selo
Tumul iz ilirskog perioda
Tokom 2006. god, u sklopu proširenja trase magistralne ceste Neum–Stolac, obavljena su urgentna zaštitna istraživanja što je rezultiralo prikupljanjem i spašavanjem vrijedne arheološke građe.
Casalvolone, Novara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 815 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Arheološko područje Vranjevo selo
Tumul iz ilirskog perioda
Pronađeni su vrijedni nalazi materijalne kulture iz perioda željeznoga doba, iz ilirskog ratničkog groba (tumulusa) s više ukopa. Riječ je o bogatom i dobro očuvanom nalazu vojne opreme, nakitne garniture nošnje te o priloženom bogatom keramičkom servisu za piće različitih tipova. Predmeti odražavaju snažnu povezanost s glasinačkim te srednjobalkanskim horizontom kneževskih grobova, sa materijalom iz domaćih proizvodnih središta. S druge strane svjedoče i o importima iz klasičnog grčkog i makedonskog miljea. I ovdje je potvrđena teza o dobro strukturiranoj ratničkoj aristokratiji toga vremena.
Arheološko nalazište pripadalo je ilirskom plemenu Daorsa, te se zaključuje da su Daorsi, još iz svog prehelinističkog perioda, na ušću Neretve veoma rano uspostavili, stvarali i njegovali kontakte s Grcima i ostalima.
Kalotna pojasna kopča
Pronađena je okrugla kalotna, ili rozetna, pojasna funkcionalna kopča s laticama na vijencu i sa središnjom velikom zakovicom, slabe očuvanosti. Srodne kopče nađene su u Donjoj Dolini na Savi, Gotovuši, na području Skadarskog areala i kulture Mati u Albaniji, i sve dalje do Olimpije. Ti su nalazi okvirno smješteni u fazu IVb–IVc2 glasinačke kulture, s dugim trajanjem od 7. i kroz čitavo 6. st. pne.
Opsada Herceg Novog
Opsada Herceg Novog bila je jedna od epizoda u vrijeme Trećeg mletačko-osmanskog rata i osmansko-habsburških borbi za kontrolu Mediterana, koja se odvila u julu 1539.
Arheološko područje Vranjevo selo
Jantarna zrna
U grupu egzotičnih predmeta dolaze četiri jantarna zrna koja, s obzirom na njihovo porijeklo i značaj, najčešće obilježavaju luksuzne dijelove nakitnih garnitura. Sva su izrazito malih dimenzija i mogu se pripisati tipu 8a–b, ovalnog i pljosnatog oblika.
Opsada Herceg Novog
Historija
Godinu dana prije same opsade Herceg Novi su zauzeli španjolski terciosi prilikom propale kampanje Svete lige protiv Osmanskog Carstva po Levantu. Bedemima utvrđeni grad opkolila je sa kopna i mora snažna osmanska vojska admirala Hajrudina Barbarose. On je ponudio časnu predaju braniteljima, što su španjolski komandant Francisco de Sarmiento i njegovi kapetani, glatko odbili, iako su znali da je flota Svete lige, poražena u Bitka kod Preveze i da im nemože pomoći. Zbog tog je tokom opsade barbarosina vojska pretrpjela teške gubitke. Ipak je nakraju Herceg Novi konačno pao u Osmanske ruke pa su gotovo svi španjolski branitelji, uključujući i Sarmienta - pobijeni. Gubitkom grada završio je kršćanski pokušaj da preuzme kontrolu nad Levantom.
Arheološko područje Vranjevo selo
Ilirski šljem
Vojnu opremu obrambenog karaktera obilježavaju dva šljema ilirskog tipa koje se svojim morfološkim, tehnološkim i stilskim odlikama mogu pribrojiti njihovoj posljednjoj ili najmlađoj varijanti III A2. Svi očuvani dijelovi ukazuju na klasičnu formu s dvije izdužene a zaobljene paragnatide, s četvrtastim otvorom za lice i sa dva istaknutija rebra po sredini zaobljene kalote, koja započinju na čeonom dijelu iznad trna i završavaju na stražnjem dijelu iznad alke, između kojih su urezane tri linije. To je ležište u kojeg su se umetale i pričvršćivale perjanice.
Opsada Herceg Novog
Pozadina
Mletačka Republika uplašena gubitkom svojih domena i uništenjem trgovine, provela je snažnu akciju za stvaranje Svete lige, kako bi povratila izgubljena područja i protjerala Osmanlije s mora. U februaru 1538. papa Pavao III. konačno je uspio okupiti Ligu, u kojoj su pored Papinske Države bili Mletačka Republika, Sveto Rimsko Carstvo (zapravo Španjolsko Carstvo) i Malteški vitezovi.
Arheološko područje Vranjevo selo
Koplja
Na ovom nalazištu željezni vrhovi kopalja su najbrojnija, ali i najoštećenija grupa nalaza. Bila su dio vojne opreme ratnika, i ratničke aristokratije šireg balkanskog prostora, već od polovine 6. i posebno tokom 5. i 4. st. p.n.e., i to po više njih u kompletu.
Opsada Herceg Novog
Pozadina
Saveznici su po dogovoru za tu kampanju trebali okupiti flotu od 200 galija i 100 pomoćnih brodova, i vojsku od oko 50.000 pješadinaca i 4.500 konjarnika. Ali je nakraju u akciju krenulo samo 130 galija i vojska od oko 15.000 pješadinaca, uglavnom Španjolaca. Komanda nad flotom formalno je dana Genovežanu Andreji Doriji, ali kako su Vicenzo Capello i Marco Grimaldi, papinski i venecijanski admiral imali gotovo dvostruko više brodova od Dorije - nisu ga puno ni slušali. Dok je komandant vojske bio Ferrante Gonzaga podkralj Sicilije.
Trzavice između komandanata flote smanjile su njenu efikasnost i šanse protiv iskusnog protivnika kao što je Barbarosa, što je došlo na vidjelo u Bitci kod Preveze. Ali je flota Svete lige i nakon tog poraza uspjela podržati svoje kopnene snage u desantu na dalmatinsku obalu i kod zauzimanja Herceg Novog. Taj gradić bio je strateška utvrda između venecijanskog Kotora i Dubrovačke Republike. Zbog tog je Mletačka Republika zatražila da se Herceg Novi preda njima, ali je to habsburški car Svetog Rimskog Carstva Karlo V to odbio.
Garnizon Herceg Novog imao je oko 4.000 vojnika, od tog 150 lakih konjarnika i 15 topnika. Taj poprilično veliki garnizon, trebo je biti odskočna daska za slijedeći napad na Levant, ali kako je utvrda ovisila o podršci flote, koja se raspala nakon poraza kod Preveze - Herceg Novi nije imao nikakve šanse protivHajrudina Barbarose.
Opsada
Prema primljenim zapovijedima, Barbarosa je krenuo prema Herceg Novom sa flotom od oko 200 brodova i ​​20,000 vojnika, među njima i sultanovih janjičara. Namjera mu je bila da blokira Herceg Novi s mora, dok je to isto s kopna trebao uraditi Bosanski paša sa 30.000 vojnika.
Sarmiento se u međuvremenu pripremao za opsadu, i poslao izaslanike da zatraže pomoć, ali uzaludno jer je Andrea Doria, koji se nalazio u Otrantu sa flotom od 47 carskih i 4 malteških galija, znao da je preslab, pa je poručio Sarmientu da se preda.
Barbarosa je u junu poslao 30 galija da blokiraju ulaz u Boku Kotorsku, brodovi su doplovili do Herceg Novog 12. juna i iskrcali 1000 vojnika, koji su trebali pronaći izvore vode i pohvatati seljake da im daju informacije. Sarmiento je jurnuo na njih i natjerao ih da pobjegnu na brodove.
Nakon višednevnih borbi Osmanlije su provalile u Herceg Novi ujutro 6. augusta i konačno ga zauzele nakon velikih gubitaka u vlastitim redovima. Nakon tog je Herceg Novi ostao u osmanskim rukama gotovo 150 godina, sve do 1687. kad su ga zauzeli Venecijanci uz pomoć Crnogoraca Vučete Bogdanovića za Morejskog rata.
Ojo de Agua, Salto de Agua
Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Al Jawfah, Sa'dah
Al Jawfah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1900 m.
Elektra (film, 2005)
Elektra je kanadsko-američki akcioni superherojski) film snimljen u režiji Roba Bowmana, premijerno prikazan 2005. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog stripa Franka Millera, te nastavak, odnosno spin off filma Daredevil iz 2003. godine. Naslovni lik, koga tumači Jennifer Garner, je majstorica borilačkih vještina je smrtno stradala na kraju Daredevilla, ali je na početku filma oživljava Stick, slijepi majstor borilačkih vještina te ona nakon toga nastoji spasiti bračni par od zlikovaca. Elektra je snimana u pauzi snimanja TV-serije Alias, u kome je Garner također tumačila lik akcijske heroine. Slično, kao i prethodni film, doživio je neuspjeh i kod publike i kod kritike. Režiser Bowman je originalno namjeravao napravio "tvrdi" akcioni film sa realističnim nasiljem i drugim detaljima, ali je te scene morao izbaciti pod pritiskom producenata koji su tražili blaži cenzorski rejting; publici je njegova originalna verzija postala dostupna tek preko DVD-izdanja.
Uloge
Ben Affleck, tadašnji suprug i filmski partner iz prethodnog nastavka, je originalno nastupio u filmu u cameo ulozi ponavljajući ulogu Matta Murdocka, ali je scena isječena iz konačne verzije filma. Javnosti je postala dostupna zahvaljujući izbrisanim scenama na DVD-izdanju, odnosno režiserskoj verziji.
Well, Gelderland
Well je selo od 655 stanovnika na jugu Nizozemske u Provinciji Gelderland.
Geografske karakteristike
Well se prostire duž desne obale Rijeke Maas, preko puta 's-Hertogenboscha, udaljen osamdesetak km od centra Rotterdama
Historija
Selo je prvi put dokumentirano u 12. vijeku pod imenom welle, što je na straoholanskom značilo izvor, bunar.
U 15. vijeku porodica Malsen podigla je manji dvorac, kog su za Francusko-nizozemskog rata - 1672. teško oštetili francuski vojnici. Obnovljen je i dograđen je u 19. vijeku.
Well je postao poznat 1904. kad je podignuta brana na Maasu i odsječen Afgedamde Maas koji je donosio puno voda Waalu i zbog tog uzrokovao poplave.
Tres Hermanos, Uxpanapa
Tres Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Uxpanapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.
McIntosh, Minnesota
Makintoš je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 625, što je 13 (-2,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Arroyo, Epitacio Huerta
El Arroyo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Epitacio Huerta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2378 m.
Soconusco, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Soconusco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 401 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1261 m.
Grill, Pennsylvania
Gril je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.468.
Ștenea, Șeica Mare
Ștenea je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Șeica Mare.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 226 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 384 m.
Las Quebradas, Mezquital
Las Quebradas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Ranokršćanska bazilika u Zenici
Ranokršćanska bazilika u Zenici nalazila se na lokalitetu Bilimišće u opštini Zenici u Bosni i Hercegovini.
Istorija
U oblasti srednje Bosne pronađeno je nekoliko reprezentativnih ranokršćanskih crkvi. U ovoj oblasti su postojala naselja poput Aque S u Sarajevu i municpium Bistuensium sa upravnim i crkvenim središtem, oko čije se lokacije u nauci 120 godina vodi polemika. Reprezentativna bazilika, otkrivena u Zenici, ide u prilog lociranju Bistue Nova u Zenici.
Opis
Objekat je također veoma bitan iz razloga što je on vjerovatno bio sjedište episkopa Andrije iz biskupije Bistua Nova, koji se spominje na Salonitanskim koncilima iz 530. i 533. godine.
Spadala je u tzv. dvojne bazilike (basilica gemina) Riječ je o dvije crkve simetrički građene jedna do druge, tako da im je jedan uzdužni zid zajednički. Ovakav tip crkve je rijedak i ima ih nekoliko u Evropi.
Bădicea, Vedea
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 172 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 321 m.
Huizache Achichipic, Chicontepec
Huizache Achichipic je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 666 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 440 m.
Vidite još
Administrativna po
Splitski crkveni sabori
Splitski crkveni sabori, skupni naziv za više crkvenih sabora koji su se održali u Splitu u ranom srednjem vijeku, a čiji su zaključci imali značaj za prostor čitave ondašnje hrvatske države.
U ovom kontekstu, osobito su važna dva sabora održana u 10. stoljeću, a sazvana u doba pape Ivana X.
Prvi crkveni sabor iz 925.
Prvi crkveni sabor sazvao je papa Ivan X., a održan je u Splitu 925. godine. Glavna zadaća tog sabora bila je riješavanje pitanja crkvene jurisdikcije na području Hrvatske i Dalmacije te iskorjenjivanje "Metodijeve nauke", odnosno slavenskog jezika u liturgiji i glagoljice.
Uoči održavanja sabora, papa je poslao dva legata; ankonskog biskupa Ivana i palestrinskog biskupa Leona koji su uručili dva pisma. Jedno slavenskim vladarima, a drugo splitskom nadbiskupu i ostalim dalmatinskim biskupima.
Na saboru, kojem je nazočio i hrvatski kralj Tomislav († o.928.) i zahumski knez Mihajlo Višević, raspravljalo se o raznim crkveno-organizacijskim i disciplinskim pitanjima te je doneseno petnaest zaključaka. Najvažnije je bilo pitanje sjedišta nove crkvene pokrajine za Dalmaciju i Hrvatsku. Na metropolitansku čast pretendirali su splitski nadbiskup Ivan, kao nasljednik salonitanske Crkve koju je osnovao još navodni učenik apostola Petra sv. Dujam, zadarski biskup Formin i ninski biskup Grgur Ninski. Odlukom sabora (točka 1.), odlučeno je da će metropolitansku vlast zadobiti ona crkva i grad, gdje počivaju svete kosti blaženoga Dujma, dakle Split.
Nadalje, točkama 2, 3, 8 i 9. dogovoreno je pitanje granica među pojedinim biskupijama, a točkama 4. i 5. regulirani su crkveni posjedi. Što se tiče svećenstva, točkom 14. definira se neraskidivost kršćanske ženidbe i školovanja svećeničkog podmlatka, dok se točkom 15. regulira pitanje svećeničke ženidbe. Kazne u slučaju teških zločina kao što su ubojstvo gospodara, svećenika ili vladara sadržane su u točkama 6, 7 i 13. Točkom 11. posebno se naglašava da je od sada i ninski biskup sufragan splitskog metropolite. Donesena je i odluka uperena protiv glagoljaškog svećenstva kojom se zabranjivalo zaređivanje i promicanje u više redove onima koji nisu znali latinski (točka 10.).
Pošto u spisima sa ovoga sabora nije kao jedan od navedenih sudionika bio spomenut bizantski strateg Dalmacije, te pošto je navedeno da je Grguru bila ponuđena Sisačka biskupija, povijesničari to smatraju dokazom da je Tomislav vladao dalmatinskim gradovima i područjem nekadašnje Panonske Hrvatske, odnosno savsko-dravskim međuriječjem.
Drugi crkveni sabor iz 928.
Budući da se Grgur Ninski žalio papi na odluku splitskog sabora, papa je naredio sazivanje drugog crkvenog sabora koji bi razriješio sporna pitanja. Drugi je sabor održan 928. godine, također u Splitu pod predsjedanjem papina legata, biskupa Madalberta. Na tom saboru je potvrđen prvobitni zaključak o primatu splitskog nadbiskupa kao metropolite, a donesena je i odluka o ukidanju ninske biskupije, jer nije imala antičku tradiciju. Grguru je u zamjenu ponuđen izbor jedne od tri slobodne biskupije, da bi kasnije po nalogu pape Lava VI. preuzeo skradinsku. Splitskom nadbiskupu dano je pravo na župe i na teritoriju Hrvatske, a svi biskupi su ujedno strogo prekoreni zbog posezanja za tuđim područjima i svima se nalaže poslušnost splitskom nadbiskupu.
Caprara, Perugia
Caprara je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 521 m.
Puerto Bajo, General Zaragoza
Puerto Bajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2223 m.
Zadarska provincija
Zadarska provincija (talijanski Provincia di Zara) ime je za općine Zadar i Lastovo koje su bile pripojene Italiji nakon potpisivanja Rapalskog ugovora 1920. Zadarska provincija imala je površinu od 110 kvadratnih kilometara, i 1931. imala je 19,600 stanovnika.
Palos Blancos, Urique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1076 m.
Rudy Sarzo
Rodolfo Maximiliano Sarzo Lavieille Grande Ruiz Payret y Chaumont (Havana, Kuba, 18. novembar 1950. -), poznatiji kao Rudy Sarzo, američki je rock basist rodom iz Kube. Tokom svoje uspješne karijere koja traje više od 40 godina, svirao je s mnogim rock sastavima i muzičarima među kojima najpoznatiji su Quiet Riot, Ozzy Osbourne, i Whitesnake. Njegov trenutni sastav je Devil City Angels. Živi i radi u Los Angelesu.
Ahuastepec, Copanatoyac
Ahuastepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Copanatoyac.
Arco Bollani
Arco Bollani je slavoluk u centru Udina na današnjem trgu Piazza della Libertà, kog je projektirao i podigao Andrea Palladio 1556.
Historija i karakteristike
Slavoluk je naručio mletački poručnik Domanico Bollani, kao simbol mletačke moći on je trebao povezati zamak na vrhu brda i trg Contarenu (današnja Piazza della Libertà) dvije točke na kojima su se nalazile najvažnije mletačke institucije.
Gradnja koja je započela u aprilu 1556. završila je četiri mjeseca kasnije, kad je na vrh slavoluka postavljena skulptura lava, simbol sv. Marka i Venecije. Nema nikakve sumnje da je to Palladijev projekt jer je upravo on sedam godina kasnije radio na proširenju stepeništa do zamka.
Metropolitanski grad Milano
Metropolitanski grad Milano (talijanski: Città metropolitana di Milano) je jedna od 14 novih administrativnih jedinica Italije, koje su zamjenile dotadašnje istoimene provincije.
Geografske karakteristike
Metropolitanski grad Milano prostire se u Lombardiji u Sjevernoj Italiji, na površini od 1,575 km², u kojoj u 133 općina živi 3,190,340 stanovnika. Administrativni centar je grad Milano oko kog se stvorio prsten naselja koji formiraju tu konurbaciju.
Historija
Metropolitanski Milano osnovan je 3. aprila 2014. na osnovu zakona donešenog 8. juna 1990. kao zamjena za dotadašnju Provinciju Milano na istom terenu.
Paseo de las Reynas, Mineral de la Reforma
Paseo de las Reynas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 906 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2444 m.
Robert Hoffman (glumac)
Robert Hofman (21. septembar 1980) američki je glumac, plesač i koreograf poznata po ulozi Čejsa Kolinsa u filmu Uhvati ritam 2.
Cascina Baraggia, Novara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
La Calavera, San Ignacio
La Calavera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini San Ignacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Abraq al Majza‘, Sa'dah
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1278 m.
Las Avispas, General Zaragoza
Las Avispas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2869 m.
Petiș, Șeica Mare
Petiș je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Șeica Mare.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 439 m.
San David Fracción, Salto de Agua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Rancho de Usted, Uxpanapa
Rancho de Usted je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Uxpanapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 119 m.
Havelock, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 138 stanovnika, što je 39 (22,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rancho de Manuel Ruiz, Epitacio Huerta
Rancho de Manuel Ruiz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Epitacio Huerta.
Alt Ja‘dab, Sa'dah
Alt Ja‘dab je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2624 m.
Chalate, Mezquital
Chalate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1531 m.
El Aguaje, Urique
El Aguaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1862 m.
Cascina Tavernasco, Milano
Cascina Tavernasco je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Barranca Tecolote, Copanatoyac
Barranca Tecolote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Copanatoyac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1603 m.
Rinconadas de San Francisco, Mineral de la Reforma
Rinconadas de San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1011 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2360 m.
Metropolitanski grad Bari
Metropolitanski grad Bari (talijanski: Città metropolitana di Bari) je jedna od 14 novih administrativnih jedinica Italije, koje su zamjenile dotadašnje istoimene provincije.
Geografske karakteristike
Metropolitanski grad Bari prostire se u Apuliji u Južnoj Italiji, na površini od 3,821 km², u kojoj u 41 općina živi 1,251,004 stanovnika. Administrativni centar je grad Bari oko kog se stvorio prsten naselja koji formiraju tu konurbaciju.
Historija
Metropolitanski Bari osnovan je 3. aprila 2014. na osnovu zakona donešenog 8. juna 1990. kao zamjena za dotadašnju Provinciju Bari na istom terenu.
McKinley, Minnesota
Makinli je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 128, što je 48 (60,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Arroyo Hondo, Jopala
Arroyo Hondo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Jopala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 677 m.
Puzzle of a Downfall Child
Puzzle of a Downfall Child je američki igrani film snimljen 1970. godine u režiji Jerryja Schatzberga kome je to bio režijski debi. Po žanru je drama, a protagonistica, čiji lik tumači Faye Dunaway, je mlada i lijepa, ali duševno poremećena bivša manekenka koja živi u usamljenoj kolibi na plaži. Radnja kroz flashbackove prati njen život dok ga prepričava sineastu (čiji lik tumači Barry Primus) koji o njoj namjerava snimiti film.
Schatzberg, koji je dotada bio poznat kao uspješni modni fotograf, je film velikim dijelom osmislio na vlastitim iskustvima, odnosno na razgovorima sa Anne St. Marie, popularnom bivšom manekenkom.
San Nicolás, Salto de Agua
San Nicolás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Ranokršćanska bazilika u Turbetu
Ranokršćanska bazilika u Turbetu, nalazila se na lokalitetu Crkvina, Turbe, opština Travnik, Bosna i Hercegovina. Proglašena je, sa ostacima rimskog naselja i grobnice, za nacionalni spomenik BiH.
Lokacija
Turbe je naselje smješteno u dolini rijeke Lašve, 7 km zapadno od Travnika. Ostaci kasnoantičke bazilike se nalaze u zapadnom dijelu Turbeta, na lokalitetu Pašinac, uz magistralni put Travnik-Donji Vakuf.
Istraživanja
Godine 1893. izvršena su zaštitna arheološka iskopavanja pod rukovodstvom Ćire Truhelke. Godine 1923. istražene su grobnice pod nadzorom M. Mandića. Godine 1970. izvršene su sanacija i konzervacija zidova. Pokretni arheološki materijal je deponovan u prostorijama Zavičajnog muzeja u Travniku i Zemaljskog muzeja u Sarajevu.
Opis
Južna crkva (dimenzija 16, 5 x 29, 5 m) po dužini je podijeljena u dva dijela ispred kojih se nalazila velika prostorija, široka 4, 85 m, služila kao atrij. Imala je narteks, naos i polukružnu apsidu. U drugoj polovini crkve nalazilo se ukupno pet prostorija raspoređenih u nizu.
Sjeverna crkva (dimenzija 16 X 23,5 m) je takođe podijeljena u dva dijela. Imala je naos, koji se završavao polukružnom apsidom i još tri prostorije.
Grobnice
Ispod sjeverne bazilike u periodu 1919-1923. otkrivene su tri grobnice (dimenzija 2,95 x 1,66x 2,08 m). Ukopane su u stijenu, a svod je izgrađen od sedre. Ulaz u grobnicu bio je malen i četvrtast. U unutrašnjosti su zatečena ležajevi visine 0,20 m i na njima ostaci četiri ili pet pokojnika.
Godine 1919. u jednoj grobnici je pronađen zlatni nakit. Od tog nakita sačuvan je dio ogrlice -18 medaljona i mali krst.
Ogrlica je vizantijskog porijekla, datirana u 5. vijek. Medaljoni su izrađeni od tankog zlatnog lima. Na jedanaest primjeraka nalaze se prikazi jaganjaca, na šest poprsja anđela, a na jednom je poprsje ljudske figure koja oko glave ima natpis cariz. Svi likovi su s lica ispupčeni, a sa naličja udubljeni. Jagnjeći likovi su uokvireni širom trakom, koja je na unutrašnjem i spoljnom rubu oivičena po jednim nizom bobica. Traka oko anđeoskih likova ima bobice samo u unutrašnjem rubu. Lik cariz je uokviren nizom bobica, bez trake. Unutrašnje polje kod svih primjeraka, izuzev sa likom cariz, nije puna podloga, tako da likovi, zapravo, stoje slobodno, okruženi šupljinama. Veličina medaljona nije jednaka. Medaljoni sa jagnjećim likovima imaju promjer od 17 mm, sa anđeoskim 18-19 mm, a cariz 20 mm. Na naličju svakog medaljona, raspoređene uz sami rub, nalazile su se po četiri cjevčice pomoću kojih su se medaljoni prišivali za tkaninu.
Zlatni krstić je sastavljen od šest šupljih kutijica. Po jedna je na lijevom, desnom i gornjem kraku, dvije su na donjem i jedna okrugla u sredini. U svih šest kutijica prvobitno je bilo ugrađeno drago kamenje koje je ispalo iz sredine i gornjeg kraka. Ukupna dužina vertikalnih krakova iznosi 19 mm, a horizontalnih 14 mm.
Sadašnje stanje
Do danas je sačuvan dio građevinskog kompleksa - ostaci zidova i grobnice sjeverne crkve. Ostali, veći dio, bazilike: apsidalni dio sjeverne crkve, južna crkva i središnji prostor između njih su pod zemljom. Preko apsidalnog dijela danas prelazi magistralni put. Zidovi sjeverne crkve su konzervisani i u solidnom stanju. Nalaze se u okviru uređene zelene površine, koja sa južne strane graniči sa prometnom saobraćajnicom.
Monte Olivo, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Monte Olivo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 419 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1221 m.
S. E. Hinton
Susan Eloise Hinton (22. jul 1948 - ) je američka književnica najpoznatija kao autor uspješnih omladinskih romana i knjiga za djecu. Slavu je stekla svojim prvim romanom The Outsiders, napisanim u vrijeme kada je bila tinejdžerica i inspirirana vlastitim životom u rodnom gradu Tulsa. Mnogi njeni romani su ekranizirani, uključujući dva koja je režirao znameniti sineast Francis Ford Coppola koji se smatra njenim velikim poklonikom.
Diplomatska borba za Zadar
Diplomatska borba za Zadar uključuje diplomatske napore za očuvanje hrvatske obale od talijanskih aspiracija i zadržavanje Zadra unutar Hrvatske odnosno kraljevine SHS.
Zadar prije prvog svjetskog rata
Zadar je u periodu neposredno pred Prvi svjetski rat imao nešto manje od 20 000 stanovnika. Bio je jedan od najrazvijenijih i najvećih hrvatskih gradova. U njemu izlaze mnogobrojne novine i razvijena je industrija. Zadar je tada bio glavni grad Dalmacije, no slabe veze s kontinentalnom Hrvatskom i slabo razvijeno, te rijetko naseljeno zaleđe uzrokovali su da ga pretekne Split koji je uz šire zaleđe imao i granicu s gušće naseljenim djelom BiH gdje su Hrvati činili većinu stanovništva. Sve je to uzrokovalo da 1910. prema popisu stanovništva 60% gradskog stanovništva činili Talijani. Oni su uglavnom doseljavani iz područja Italije pod AU vlasti. Činili su gradsku elitu i činovnički aparat, te u Zadru autonomaši nikad nisu izgubili vlast. Zadar je kao i velik dio hrvatske obale bio uključen u Londonski ugovor. Tajni sporazum sklopljen 26. travnja 1915. između V. Britanije, Francuske i Rusije s jedne strane i Italije s druge strane, a prema kojem bi Italija stupila u rat protiv dotadašnjih saveznika Austro-Ugarske i Njemačke. Italiji su zauzvrat obećani veliki teritorijalni ustupci između ostalog - južni Tirol do Brenera, Gorica, Gradiška, dio Koruške, Trst, Istra, jadranski otoci do Mljeta, Zadar i Šibenik sa zaleđem.
Zauzimanje Zadra
Još i prije stupanja u rat u Italiji su se mogle čuti aspiracije za Goricom, Trstom, Istrom, cijelom Dalmacijom s Bokom Kotorskom te Tirolom. Ovo je uznemiravalo jugoslavenski odbor (koji se počeo okupljati u Rimu); organizaciju hrvatskih, srpskih i slovenskih političara i javnih radnika iz Austro-Ugarske čiji je cilj bio rad na stvaranju jedinstvene države Južnih Slavena. Oni su kontaktirali francuskog veleposlnika, ali im je on, koji je radio na uvlačenju Italije u rat na strani Antante odgovorio da jedino žali što Srbija ne može poslati 200 000 vojnika koji bi zauzeli Boku i Pulu, također kontaktirani su i Ruski i Britanski veleposlanici. Ruski je bio nezainteresiran, dok je britanski primio odbor prijateljski istaknuvši kako tada još nije bilo službenih kontakata sa strane Italije o aspiracijama prema Dalmaciji. No kako se rat razbuktavao Italija je sve otvorenije pokazivala aspiracije na Dalmaciju. Iako je velik dio Talijana bio za neutralnost jaka je propaganda bila za osvajanje Dalmacije. No nisu svi u Italiji tako mislili. Leonida Bissolati socijalistički disident bio je protiv aspiracija Italije na Dalmaciju. Njegov istomišljenik Giuseppe Prezzolini izdaje brošuru o Dalmaciji u kojoj realnu sliku loše vencijanske vlasti te se koristi poviješću Zadra da bi dokazao svoje teze i da bi pobijao talijanske pretenzije na Dalmaciju. 1915. Italija ipak ulazi u rat te ne uspijeva ostvariti u ratu gotovo ništa, a broj mrtvih je do kraja rata dosegao 600 000. U jesen 1917. talijanske su snage doživjele poraz kod Kobarida te su se njihove pretenzije prema istočnoj obali Jadrana smanjile. Raspad AU u Zadru je dočekan s veseljem. I sve su nacije (Talijani, Hrvati i Srpska manjina) bile složne. 4. studenog 1918. u 14 i 45 u Zadar je uplovila talijanska torpiljarka 55 AS sa 100 pješaka. Kako se brod priblićavao obali talijanski su vonjici (Sic!) uzvikivali : „Viva Jugoslavia!“ te su srdačno dočekani. Talijani su tvrdili da su došli dati potporu lokalnoj vlasti postavljenoj od države SHS i pomoći ako treba gradu. Zauzeto je tek nekoliko ureda. Nekoliko dana poslije uplovila su još dva broda, a zapovjednika drugog broda okupljeni je narod unio u grad, te su naknadno na njegovu izričitu molbu članovi „Sokola“ otpjevali „Lijepu našu“. Cijelo su se vrijeme pjevale pjesme, skandiralo se Italiji i Jugoslaviji, a vijali su se Hrvatski, Talijanski, Srpski i Američki barjaci. No već nekoliko dana poslije Talijani su pokazali pravo lice. Uskoro su uplovili u Šibenik i tamo još nekoliko godina držali najjaču posadu. U samome Zadru Talijani su tvrdili da je njihov ratni brod došao u Zadar 15 minuta prije stupanja na snagu primirja između AU i Italije, te je zato Zadar osvojen. Doskora je u Zadar došlo mnogo talijanskih okupacijskih snaga te su se Talijani dobro utvrdili u Zadru.
Diplomatski napori za zadržavanje Zadra u Hrvatskoj
Na mirovnoj konferenciji u Parizu 1919. godine centralni dio diplomatske borbe bio je očuvanje Dalmacije od primjene Londonskog ugovora. Iako je centralna tema ugovora bila Dalmacija, ugovor je u suštini bio komadanje Hrvatske. Srbiji je pouđena BiH, Slavonija, Srijem, Bačka i dobar dio Dalmacije, Italiji sjeverna Dalmacija, Istra, Tirol, Julijska krajina i otoci, a Crnoj Gori Dubrovačko područje i Boka Kotorska. Također, obečana su im i područja u Albaniji. Srećom, zbog geoplitičkih promjena do toga nije došlo, a jugoslavenski su se diplomati trebali zauzeti za Dalmaciju. Veliki problem predstavljala je činjenica što su Britaniji i Francuskoj bile vezane ruke zbog ugovora. No Rusiji i SAD-u nisu. Rusi su zauzeli defanzivan stav prema potrebana "Južnih Slavena", a Wilson jedna od ključnih osoba za obranu Dalmacije od Italije bio je protiv bilo kakvih tajnih ugovora. Pašić je Zadar i Dalmaciju smatrao djelom Velike Srbije kao što je uostalom to isto mislio i za kraljevinu SHS.
Talijani su tvrdili da je njima Dalmacija najvažnija zbog strateških ciljeva. Cijelo su vrijeme tražili njezin lavlji dio, a uz to i ogromna demilitarizirana područja što nije odgovaralo Pašiću. Wilson je tvrdio da bi primjena Londonskog ugovora bila nastavak iste one politike koja je i dovela do rata, te je bio za to da se Talijanima minimalno udovolji. Jedni od najvažnijih zagovornika hrvatskoga prava na obalu su bili Frano Supilo (koji je još od 1916. bio u sukobu s Pašićem) te Ante Trumbić kome se može zahvaliti na žestokoj obrani prava na Vis.
Na zapadu je vladalo mišljenje da talijanski zahtjeviu nisu u skladu sa skromnim ratnim doprinosom, no Francuzima i Britancima su ruke bile vezane. Nakon brojnih nesuglasica i prijetnji napuštanjem mirovne konferencije Talijani su odlučili riješiti pitanje dogovorom s južnoslavenskom stranom. Južni Slaveni su također bili spremni na kompromis jer je državu ekonomski iscrpljivala nemogućnost korištenja okupiranih jadranskih luka. No pritisak iredentista bio je prejak te je Italija ustrajala na svojim zahtjevima. Talijani su isticali kako od Dalmacije žele barem Šibenik zbog vojno-strateških pogodnosti i Zadar zbog „sentimentalnih“ razloga. Bio je tu uz Istru i Trst i problem Rijeke koja je također bila puna talijnskih doseljnika. Wilson je davao obilnu podršku no uskoro je izgubio na izborima, a Rusi su bili opterečeni isuviše svojim problemima. Lloyd George i Clemensaou su se sastali s Trumbićem te se raspitivali o Zadru i zamjeni glavnog grada Dalmacije. No Trumbić im je rekao kako su u Zadru već izrgrađene sve činovničke institucije, te je on povoljniji od Splita za centar Dalmacije iako je ovaj u geografskom centru. Također se tvrdilo da je razvoj Zadra uvjetovan njegovim administrativnim položaje, te da bi se eventualnim odsijecanjem od prirodnog zaleđa razvoj grada naprosto ugušio. Podrška određenih krugova u Italiji je slabila rastom ekstremne desnice, a nestrpljenje talijanske javnosti je raslo, tim više što su se stajališta pregovarača počela približavati. Ovo je izazvalo ministarsku krizu u Italiji, a novi je premijer Giolitti bio manje popustljiv. Javljala su se mnoga rješenja za Zadar, od toga da postane i nezavisna država ili kondominij. No nova je vlada bila sve manje otvorena prepustiti Zadar.
Novi pregovori vodili su se u Rapallu. Sforza, glavni talijanski pregovarač nudio je niz apsurdnih ideja za rješavanje pitanja Zadra, a pritisak na jugoslavenske pregovarače od strane Francuske bio je ogroman. Na kraju su se Talijani odrekli svih potraživanja u Dalmaciji (osim Zadra), prihvatili da se naknadno dogovore oko Rijeke koja bi bila nezavisna država te u si prisvojili Istru. Trst i dijelove Slovenije. Ali SHS više nije imala drugih reprekusija (neutralizacije i demilitarizacije). U travnju 1922. sastali su se u Santa Margheriti prestavnici kraljevina Italije i SHS. Odlučeno je da Zadar bude izvan talijanske carinske unije, te je isplanirano i provedeno potpuno povlačenje talijanskih snaga. Tada je u Italiji na vlast došao Mussolini i tražio da mu se u svrhu „odaha“ otok Ugljan. Međutim mu je iz Beograda došao negativan odgovor. Na kraju je ipak popustio i ugovor je ratificiran. Ovime je stvorena talijanska provincija s nešto više od 100 km2 i nešto manje od 19 000 ljudi. Grad je uskoro demografski i ekonomski potonuo, nagrđena mu je arhitektura, a odvojen od zaleđa je u potpunosti talijaniziran s jakim antihrvatskim pritiskom. Postao je leglo krijumčara i kriminala. Mnogo je Hrvata, ali i ostalih protjerano te je grad unatoč doseljavanju Talijana imao manje stnovnika nego 1910.
Metropolitanski grad Venecija
Metropolitanski grad Venecija (talijanski: Città metropolitana di Venezia) je jedna od 14 novih administrativnih jedinica Italije, koje su zamjenile dotadašnje istoimene provincije.
Geografske karakteristike
Metropolitanski grad Venecija prostire se u Venetu u Sjevernoj Italiji, na površini od 2,462 km², u kojoj u 44 općina živi 858,455 stanovnika. Administrativni centar je grad Venecija oko kog se stvorio prsten naselja koji formiraju tu konurbaciju.
Historija
Metropolitanska Venecija osnovana je 3. aprila 2014. na osnovu zakona donešenog 8. juna 1990. kao zamjena za dotadašnju Provinciju Venecija na istom terenu.
La Palma, San Ignacio
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini San Ignacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 229 m.
Veliki Sveti Bernard
Veliki Sveti Bernard (francuski: Col du Grand St-Bernard, talijanski: Colle del Gran San Bernardo, njemački: Grosser Sankt Bernhard) je planinski prijevoj u Peninskim Alpama u Švicarskoj koji povezuje Martigny u kantonu Valais sa Aostom u Italiji.
Karakteristike i historija
thumb|left|240px| [[Bernardinac (pas)|Bernardinac sa rumom]] thumb|left|240px| [[Jacques-Louis David|Davidova slika iz 1801 Napoleon prelazi Alpe]]
Taj prijevoj na nadmorskoj visini od 2,469 metara, između Švicarskog kantona Valais i talijanske Valle d'Aosta kod sela Bourg-Saint-Pierre, prvi je spomenuo Julije Cezar u svom De bello gallico, ne navodeći njegovo ime.
Tit Livije u svom djelu Ab Urbe condita, navodi ga kao - Summus Poeninus, po imenu lokalnog boga štovanog na prijevoju, kog su Rimljani uvrstili u svoju mitologiju krajem 1. vijeka. Od srednjeg vijeka koristi se ime Mons Iovis (Mont-Joux), po vrhovnom rimskom bogu Jupiteru. Počevši od 13. vijeka koristi se ime Mont-Saint-Bernard, po sv. Bernardu od Menthona (umro 1081.-kanoniziran 1123.) legendarnom osnivaču hospicija na prijevoju.
Prijevoj za Antike
Kao veza između Italije i sjeverozapadne Evrope, Veliki Sveti Bernard koristi se najmanje pet milenija. Od neolita, brončanog doba i trgovine bakrom do željeznog doba kad se promet povećao.
Prema Strabonu put za teške mazge postojao je u Augustovo doba. Integracija prijevoja u Rimsko Carstvo dogodila se oko 15. pne.. Kao najkraći put između Gornje Italije i limesa na Rajni prijevoj je imao veliku stratešku važnost. Dokaz za to je osnivanje Foruma Claudii Vallensiuma kod današnjeg Martignya, kog je osnovao car Klaudije u prvoj polovici 1. vijeka za kampanje na Bretanju.
Poneki historičari vjeruju da su legionari 47. izgradili pravi Rimski put sa miljokazima po kom su mogla ići i zaprežna kola, pozivajući se na Tabulu Peutingerianu i Antoninov itinerar. Za tu hipotezu ima čak i arheoloških dokaza, iako se točna trasa tog puta nemože odrediti zbog zbrke kasnijih srednjovjekovnih puteva i dionica građenih u 19. vijeku, koje se i danas pogrešno smatraju antiknim.
Rimljani su čak podigli castellum Agaunum za carinike, kod današnjeg Saint-Maurica a pretpostavlja da se sličan nalazio i u Aosti, vjerojatno jer je promet bio značajan.
Od srednjeg do 20. vijeka
Velikim Svetim Bernardom koristio se i Karlo Veliki 801. kad je išao na krunidbu za cara u Rim. Nakon oživljavanja trgovine u 12. vijeku, koriste ga brojni trgovci i hodočasnici jer je bio sastavni dio Hodočasničke Francigene. Putnicima je u to vrijeme pomoć u savladavanju prijevoja pružao hospicij i lokalne čete vodiča.
U 11. vijeku Savojska Grofovija proširila je svoj utjecaj na Dolinu Aoste, a od 12. vijeka kontrolirala je i sjeverni izlaz na Veliki Sveti Bernard, što joj je donijelo epitet Gospodara prijevoja. Počevši od kraja 15. vijeka pa sve do 18. vijeka, prijevoj je bio je veza između dva dijela istog Savojskog Vojvodstva.
Od 19. vijeka, prateći evoluciju međunarodne politike, prijevoj je dobio na ekonomskom značaju, pa su ceste poboljšane. I pored tog je ostao upotrebljiv samo tri do četiri mjeseca godišnje, jer ga je ostatak godine, visoki snijeg učinio neupotebljivim.
Nakon nekoliko godina rasprava između vlasti Kantona Valais, koje su bile naklonjenije Prijevoju Simplon, i onih iz Valle d'Aosta kojima je bio draži Mont-Cenis, Dijeta Kantona Valais odlučila je 1839. da izgradi cestu, koja je trebala biti dovršena 1893. sa švicarske strane, a sa talijanske između 1900.-1905. Bušenje tunela ispod Col de Menouve je prekinuto 1857. zbog tehničkih problema, pa je i rad na cesti zaustavljen. Kanton Valais dao je 1938. koncesiju za bušenje cestovnog tunela otvorenog cijele godine, ali je oštro protivljenje švicarskih vojnih vlasti, sklonijih Simplonu, i onih koji su predlagali tunel ispod Mont Blanca odgodilo realizaciju projekta.
Tako je tek 1958. uz podršku Kantona Vaud osnovana firma Tunnel SA, pa su započeli radovi koji su doveli do otvaranja prvog evropskog transalpskog cestovnog tunela dugog 5,85 km - 1964. godine. Tad je i modernizirana pristupna cesta iz 19. vijeka, pa je sve do 1980. promet rastao. Opao je nakon otvaranja konkurentskog Sankt Gottharda.
Ideja da se probije željeznički tunel kod Svetog Bernarda tinja od sredine 19. vijeka, ali je napuštena u korist Simplonskog tunela koji je imao bolju topografiju. Krajem 1980-ih ipak je probijen željeznički tunel između Martignya i Aoste.
Danas je Veliki Sveti Bernard poznat daleko van švicarskih granica po suvenirima; a to su Napoleon kako prelazi Alpe i pas Bernardinac sa bačvicom ruma kao posljednja nada za zalutale putnike.
La Cañada, General Zaragoza
La Cañada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1390 m.
Burețești, Vedea
Burețești je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Vedea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 161 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 376 m.
Jarácuaro, Erongarícuaro
Jarácuaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Erongarícuaro.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2817 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2069 m.