cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Перлез
Историја
Та школа је била регистрована и 1777. године опет без свог дома, што значи да је радила у каквој ненаменској просторији. Међутим, 1797. се помињу и учитељ и школа, коју деца „приљежно“ похађају, па је вероватно иста у међувремену подигнута вероватно од набоја. Године 1810. Несторовић је констатовао да је та школа „врло лоша“, али није рекао да ли при томе мисли на њену зграду или пак само на учење. Школски инспектор XVII пука је 1813. забележио да је зграда српске школе у добром стању. У школској 1802/1803 школа је имала 29 ђака, а 1813. 59 дечака и 1 девојчицу, од којих је њих 15 ретко похађало наставу. Први учитељ којем се зна име је био Василије Јовановић (1802), док је 1813. учитељ био Јефтимије Јерковић, те исте године катихета је био поп Григорије Мартинов, а школски надзорник оберлајтнант Нојман.
Становништво се осим ратарством бавило и сточарством. Године 1910. Перлез је велико село поред Бегеја са 979 кућа и 6190 становника, где доминирају три националности: Срби, Немци и Хрвати. Село има пошту и телеграф, Срески суд, катастар, Срески штедионицу, штедну задругу, испоставу Панчевачке народне банке, испоставу јужно-Мађарске привредне банке и парни млин.
По завршетку Првог светског рата, Перлез припада Краљевини СХС као и друга насељена места овог дела Баната, али у развоју знатно заостаје, за јаким регионалним центром Зрењанином, тадашњи Бечкерек. Године 1925. Перлез је повезан железничком пругом преко Титела за Нови Сад и преко Орловата са Бечкереком и Панчевом. Следеће године општина доводи електричну струју из Титела.
У Другом светском рату Перлез је ослобођен 4. октобра 1944. године. Колонизација Перлеза је почела с пролећа 1945. године када су колонисти почели да пристижу у групама а највећа група је стигла у априлу 1945. године. Приликом насељавања колониста, у Перлез је дошло 123 породица. Неки су се вратили у стари крај, тако да је остало 118 домаћинства. Колонисти Перлеза потичу из Босне и Херцеговине и Хрватске.
Демографија
У насељу Перлез живи 3108 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,3 година (39,7 код мушкараца и 42,9 код жена). У насељу има 1284 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,97.
Ово насеље је углавном насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Stephen J. Cannell
Stephen Joseph Cannell (5. februar 1941 – 30. septembar 2010) bio je američki televizijski producent, scenarist i romanopisac, najpoznatiji kao tvorac televizijske kompanije Stephen J. Cannell Productions. Na njenom čelu je stvorio mnoge uspješne TV-serije, među kojima se ističe 21 Jump Street.
Pruno, Lucca
Pruno je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 456 m.
Mali Botinovac
Mali Botinovac je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Sokolovca. Nalazi se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Zemljopis
Zapadno je Veliki Botinovac, sjeverozapadno su Veliki Grabičani, sjeveroistočno su Vrhovac Sokolovački, Jankovac i Domaji, istočno su Prnjavor Lepavinski i Grdak, jugoistočno su Sokolovac, Mali Grabičani i Lepavina, jugozapadno su Donjara i Mali Poganac.
Las Pilitas, Totatiche
Las Pilitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Totatiche.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1826 m.
Los Algodones, Comondú
Los Algodones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 257 m.
Opština Poiana Lacului, Argeș
Poiana Lacului je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 319 m.
Schillingen
Šilingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 103 opštinska središta okruga Trir-Sarburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.247 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7235119.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Trir-Sarburg Šilingen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Trir-Sarburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 480 metara. Površina opštine iznosi 19,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.247 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 64 stanovnika/km².
Innesto, Benevento
Innesto je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 462 m.
Mali Grabičani
Zemljopis
Zapadno su Lepavina, Donjara i Stari Bošnjani, jugozapadno je Carevdar, sjeverozapadno su Mali Poganac, Veliki Botinovac i Mali Botinovac, sjeverno je Prnjavor Lepavinski, sjeveroistočno su Grdak i Velika Mučna, istočno je Sokolovac, jugoistočno su Miličani, Srijem i Mala Branjska, južno je Velika Branjska.
Aninoasa, Aninoasa, Gorj
Aninoasa je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Aninoasa.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4288 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 155 m.
La Yerbabuena, Arteaga
La Yerbabuena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2193 m.
Morton Grove, Illinois
Morton Grouv je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 23.270, što je 819 (3,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Grješnice
Grješnice je jugoslavenski crno-bijeli nijemi igrani film snimljen 1930. u režiji Joze Ivakića. Podnaslov mu je Macina i Ankina sudbina, a napravljen je u produkciji Škole narodnog zdravlja u edukativne svrhe. Protagonistice su dvije mlade seljanke od kojih jedna odlučuje rađati djecu, a druga koristi pobačaje, te na kraju bude odbačena kao "nerotkinja". Navodi se kao jedan od prvih hrvatskih igranih filmova koji je danas sačuvan.
Остојићево (Чока)
Остојићево је насеље у Србији у општини Чока у Севернобанатском округу. Према попису из 2011. било је 2324 становника.
Историја
Остојићево је једно од најстаријих места на северу Војводине. Од давнина су се овде мештани бавили риболовом, а потом и земљорадњом. Своје садашње име је добило за време Краљевине Југославије по Тихомиру Остојићу, књижевнику и угледном члану Матице српске родом из овог места.
Ранији назив места је био Tiszaszentmiklós (у преводу Потиски Свети Никола).
Демографија
У насељу Остојићево живи 2298 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,4 година (39,6 код мушкараца и 43,1 код жена). У насељу има 1048 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,71.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Anan (Gornja Garona)
Anan je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Sen Godan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 230 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,43 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 327 m, a minimalnoj 199 m).
Rancho el Pedregal, Tamasopo
Rancho el Pedregal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 457 m.
Saguajichi, Batopilas
Saguajichi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1968 m.
Farmaci
Farmaci je naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 372 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 289 stanovnika).
Demografija
U naselju Farmaci živi 280 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 35,5 godina (34,5 kod muškaraca i 36,6 kod žena). U naselju ima 105 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,54.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Arroyo Naranja, Xochistlahuaca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 599 m.
El Filetito, Soto la Marina
El Filetito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Livellero, Alessandria
Livellero je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
My World and Welcome to It
My World and Welcome to It je bio polusatni američki televizijski sitcom temeljen na humoreskama i karikaturama Jamesa Thurbera. Glavna zvijezda je bio William Windom u ulozi Johna Monroea, pisca i karikaturista temeljenog na stvarnom Thurberovom liku, a koji je radio za fikltivni časopis The Manhattanite, sličan stvarnom časopisu The New Yorker za koga je radio Thurber. Pomalo šašav Monroeov lik je opažao i komentirao svijet oko sebe, zabavljajući svoju ozbiljnu suprugu Ellen (Joan Hotchkis) i inteligentnu kći Lydiju (Lisa Gerritsen). Monroeove fantazije su često bile inspirirane Thurberovim djelima. Serija je ime dobila po Thurberovoj knjizi ilustracija i eseja My World — And Welcome To It.
Seriju je stvorio Melville Shavelson, koji je napisao i režirao pilot-epizodu. Sheldon Leonard je bio izvršni producent. Jedan od producenata, Danny Arnold, često je pisao scenarije i režirao epizode, a pojavio se i kao Djed Mraz u epizodi "Rally Round the Flag."
Usprkos pohvala, serija nije bila previše gledana, te joj je snimanje obustavljeno nakon jedne sezone.
3-Amino-1,2,4-triazol
3-Amino-1,2,4-triazol je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 84,080 Da.
Berthe Morisot
Morizo je rođena u Buržeu, u Francuskoj u uspešnoj buroanskoj porodici. Ona kao i njena sestra Edma Morizo odlučuju da postanu slikarke; kada Berta uveri roditelje u ozbiljnost odluke, nailazi na negodovanje. Njeni roditelji nisu želeli da im ćerke budu slikari.
Sa svojih 20 godina sreće i sprijateljuje se sa važnim slikarom pejžaza, pripadnikom Barbizonske škole, Kamij Koroom. Stari slikar je počeo da uči Bertu i njenu sestru osnovama slikanja, ali ih osim toga i predstavio drugim slikarima i učiteljima. Pod Koroovim uticajem, Morizo počinje da se ograničava samo na slikanje u prirodi. Kao studenti umetnosti Berta i Edma počinju da rade zajedno, sve dok se Edmina karijera kao slikarke nije završila sa njenom udajom, posle koje ubrzo dobija decu kojima se potpuno posvećuje nemajući više vremena za intenzivno slikanje kao što je imala Berta. Sačuvana pisma između dve sestre i danas pokazuje ljubav i razumevanje, i jedinstvenu vezu koju su imale između sebe, ali i praćeno Bertinim kajanjem zbog daljine između njih, kao i zbog Edminog odustajanja od umetnosti. Edma do kraja života nastavlja da podržava Bertinu umetnost, i tako porodice dve sestre ostaće bliske do kraja.
Morizo je prvo izlagale imala na Pariskom salonu 1864. godine zajedno sa pojavljivanjem dva slikara pejžaza, i posle toga regularno nastavlja da izlaže u Salonu sve do 1874, godine prve impresionističke izložbe.
Oko 1867 Morizo upoznaje Eduard Manea. On razvija posebno interesovanje za Bertu, što dokazuju brojni portreti uključujući u to čak i portret Berte Morizo u crnom šalu dok je u žalosti zbog očeve smrti. Prijateljstvo među njima počinje da se javlja: Mane ju je čak jednog dana poklonio nogare za slikanje kao božićni poklon. Takođe se i dobrovoljno javlja u prenošenju njenih radova u salon, urgirajući na razne načine kada nije postojalo srestava da se normalno transportuju. Jednom se desilo da Mane pogrešno shvatio jedno od Morizovih standardnih samokritika kao dozvolu da na njenim platnima doda ispravke, što je Mane i uradio na Bertino zaprepašćenje. Mada je tradicionalno Mane viđen kao učitelj dok je Morizo bila njegov pristalica, postoje dokazi da je ta veza bila drugačija i obostrana. Dosta Maneovih slika i potezi četkica pokazuje da je kao što je Morizo bila pod Maneovim uticajem, tako je i Mane bio pod Morizinim uticajem. Određene Bertine kompozicije, kao i imitaciju njenog stila zrače njegovim delima, dok je Morizo od Monea razvila takozvani umetnički karakter. Morizo je bila ta koja je naterala Manea da se oproba u slikanju u prirodi, uvodeći ga pritom u krug slikara koji su nazivali sebe impresionistima.
Godine 1874 Morizo se udaje za Maneovog brata Ežena. Imali su samo jedno dete, ćerku Žili.
Morizo, zajedno sa Kamij Pisaro, su bili jedini slikari koji su izlagali na svim originalnim impresionističkim izlaganjima.
Kao i njena savremenica u godinama koje dolaze Meri Kasat, tako i Berta Morizo je najčešće uzimala teme dece, majki, kao i porodičnih scena. Okarakterisana i prihvaćena kao impresionista, i kao član "haute bourgeoisie", Morizo je slikala sa iskustvom i dnevnom navikom teme komfora, svakodnevnice i imtimnosti života porodice.
Njene slike se prodaju i do preko 4 miliona dolara u SAD.
Djela
Berthe Morisot se, poput Mary Cassatt, opredijelila za intimne obiteljske scene, krajolike i marine profinjenih bojaizvedenih širokim potezima kista. Iste motive je radila i u grafici, najčešće bakropisu.
Na slici Kolijevka (1873.) Morisot istražuje bliskost majke i djeteta kroz krupni kadar u kojemu os kompozicije čine dijagonale zastora i majčinog pogleda. Na slikama se ponavljaju slične krivulje (zastora, majčine i djetetove ruke) koje pojačavaju vezu majke i djeteta. Opušteni potezi kista (zbog kojih je, poput drugih impresionista, često bila podvrgnuta kritici) dočaravaju prozirnost zastora kolijevke i sjaj vanjskog svjetla na prozorskoj zavjesi, dok su ostali dijelovi slike potpuno tamni. Time se stvara dinamičan kontrast koji umiruje jedino majčina haljina koja je tamna, ali sa svijetlijim prugama.
Las Granadas, Tzitzio
Las Granadas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2035 m.
Los Panchos, Tamiahua
Los Panchos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
Popis gradova u Italiji po broju stanovnika
thumb|right|250px|[[Rim]] thumb|right|250px|[[Milano]] thumb|right|250px|[[Napulj]] thumb|right|250px|[[Torino]] thumb|right|250px|[[Palermo]]
Dolje je naveden popis italijanskih općina koje imaju više od 100.000 stanovnika.
Podaci potječu od ISTATa na dan 30. juna 2008. . Brojke se temelje na posljednjem popis stanovništva|popisu stanovništva iz 2001. godine, kao i službenom bilancio demografico (demografskoj bilanci) procijenjenoj od 22. oktobra 2001. do 30. juna 2008.
Podebljanim slovima su označene provincijska središta.
Río San Cristóbal, Santa María Ozolotepec
Río San Cristóbal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Ozolotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1117 m.
Mali Poganac
Mali Poganac je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Sokolovca. Nalazi se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Blismes
Blim je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Šato Šenon (grad).
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 191 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 26,89 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 407 metara (maksimalnoj 492 m, a minimalnoj 268 m).
Sile, Treviso
Sile je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Steven Larsson
Steven Larsson (Scarborough, 1. svibnja 1981.) je britanski rukometaš koji trenutno igra za norveški Drammen HK.
Schindhard
Šindhard je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Jugozapadni Palatinat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 599 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7340043.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Jugozapadni Palatinat Šindhard se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Jugozapadni Palatinat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 214 metara. Površina opštine iznosi 4,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 599 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 137 stanovnika/km².
Kalcijum fluorid
Kalcijum-fluorid je neorgansko hemijsko jedinjenje hemijske formule CaF2.
Nalaženje u prirodi
Ovo je čest mineral u prirodi, koji se ponekad javlja u vidu kristala utisnutih u krečnjak. Tada je ili bezbojan ili obojen zbog primesa, odnosno metalnih oksida, poput plavog fluorita („blue-john“).
Fizička i hemijska svojstva
Ovaj nerastvorljivi mineral ima kubičnu strukturu gde je svaki jon fluora okružen sa četiri kalcijumova jona. . Na temperaturi od 1360 °C topi se i prelazi u mutnu sivkastobelu supstancu.
Primena
Ima višestruku primenu; topitelj je u metalurgiji, u proizvodnji stakla, emajla i glazura, a i glavni je izvor za dobijanje fluorovih jedinjenja. Takođe, obojeni varijeteti se koriste kao ukrasno kamenje za nakit. Po podacima iz devedesetih, godišnje se proizvede oko 5 miliona tona.
Steven Larsson
Na internacionalnom planu, Larsson je nositelj britanskog, švedskog i norveškog državljanstva te je dobio pozive da igra za sve tri reprezentacije. Ipak, odlučio se nastupati za Britaniju, koju je predstavljao na Olimpijadi 2012.
Franzina, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 180 m.
Steven Larsson
Govori engleski i norveški jezik.
Paunovac
Zemljopis
Zapadno je Sokolovac, sjeverozapadno je Velika Mučna, sjeveroistočno je Reka, istočno su Kamenica i Jagnjedovec, jugoistočno su Peščenik i Hudovljani, jugozapadno su Miličani i Srijem.
Saurischia
Saurischia (od grčkog sauros (σαυρος) - "gušter" i ischion (ισχιον) - "zdjelica") su jedan od dva reda dinosaura. Harry Seeley je 1888. godine klasificirao dinosaure u dva reda na osnovu strukture njihove zdjelice (kuka). Pripadnici Saurischia se razlikuju od pripadnika Ornithischia po tome što su zadržali konfiguraciju zdjeličnih kostiju svojih predaka.
Svi dinosauri mesožderi (teropodi) su pripadnici ovog reda, kao i jedna od dvije glavne linije dinosaura biljoždera, sauropodi. Na kraju perioda krede, svi pripadnici ovog reda (osim ptica) su izumrli. Ptice se, kao direktni potomci grupe teropodnih dinosaura, smatraju podkladusom ovih dinosaura u filogenetičkoj nomenklaturi.
Opis
Struktura zdjelice kod Ornithischia je slična zdjelici ptica, što je navelo Seeleyja da ih nazove "pticokuki" (eng. "bird-hipped"), ali on nije pretpostavio nikakvu srodnost između njih i ptica. Nazvao je "gmazokuke" (eng. "lizard-hipped") tako jer su zadržali staru anatomiju zdjelice koja se može vidjeti i danas kod guštera.
Međutim, kasnija istraživanja su otkrila da je struktura zdjelice kod modernih ptica evoluirala neovisno od "gmazokukih dinosaura" u periodu jure. U ovom primjeru konvergentne evolucije, ptice su razvile zdjelicu sličnu zdjelici Ornithischia, vjerojatno kao prilagodbu ishrani biljkama ili i biljkama i mesom.
Klasifikacija
thumb|200px|left|Dijagram strukture kuka kod Saurischia. thumb|right|240px|Brachiosaurus thumb|right|240px|Herrerasaurus U svom radu u kojem je dao nazive za ove dvije grupe, Seeley je pregledao prošle klasifikacije koje su stvorili drugi paleontolozi da bi razdjelili tradicionalni Red Dinosauria. Najviše mu se dopala ideja Othniela Marsha iz 1878. godine, koja je dijelila dinosaure u četiri reda: Sauropoda, Theropoda, Ornithopoda, i Stegosauria (ovi nazivi se i danas koriste na sličan način i odnose se na podredove ili kladuse u redovima Saurischia, odnosno Ornithischia).
Seeley je, međutim, htio formulirati klasifikaciju koja bi ukazivala na jednu glavnu razliku između glavnih grupa dinosaura na osnovu karakteristike koja ih je također razlikovala od drugih gmazova. Otkrio je tu konfiguraciju u kostima zdjelice i shvatio da bi se četiri Marshova reda mogla jednostavno podijeliti na dvije glavne grupe na osnovu ove osobine. Svrstao je Stegosauria i Ornithopoda u Ornithischia, a Theropoda i Sauropoda u Saurischia. Nadalje, Seeley je iskoristio ovu glavnu i još mnogo sitnih razlika između ove dvije grupe za svoj prijedlog da "dinosauri" nisu uopće prirodno grupirani, već da su oni dva različita reda koja su nastala neovisno jedni od drugih od primitivnih arhosaura. Ovaj koncept da je "dinosaur" zastarjeli izraz za dva različita reda je trajao mnoga desetljeća u znanstvenoj i popularnoj literaturi, sve dok 1960-ih znanstvenici nisu počeli promatrati mogućnost da su Saurischia i Ornithischia srodniji jedni drugima nego arhosaurima.
Iako ovaj koncept više ne prihvaća većina paleontologa, Seeleyjeva početna razdioba na dvije grupe dinosaura je opstala do danas i podržavaju je moderne kladističke analize srodnosti između dinosaura. Jednu alternativnu hipotezu koja proturječi Seeleyjevoj klasifikaciji je postavio Robert T. Bakker u svojoj knjizi The Dinosaur Heresies (1986.). Bakkerova klasifikacija dijeli teropode u zasebnu grupu i stavlja dvije grupe dinosaura biljoždera (sauropode i Ornithischia) u grupu koju je nazvao Phytodinosauria. Hipoteza o postojanju Phytodinosauria se jednim dijelom bazira na navodnoj vezi između Ornithischia i prosauropoda. Ta je ideja nastala na osnovu jedne enigmatične nadporodice koja je, izgleda, imala osobine obiju navedenih grupa: Therizinosauroidea. Međutim, kasnije je otkriveno da su dinosauri iz te porodice zapravo bili neobičan tip teropoda biljoždera, koji su bili u bliskom srodstvu sa pticama, pa je tako hipoteza o Phytodinosauria netočna.
Taksonomija
thumb|Postavljeni skeleti [[tiranosaura (lijevo) i Apatosaurusa (desno).]]
Uz to, rodovi Teyuwasu i Agnosphitys možda predstavljaju rane pripadnike Saurischia ili primitivnije ne-dinosaure.
Joza Ivakić
Joza Ivakić (Vinkovci, 18. ožujka 1879. – Zagreb, 6. kolovoza 1932.) hrvatski književnik, kazališni i filmski redatelj. Poznat je, između ostalog, kao autor nijemih obrazovnih filmova Birtija i Grješnice, koje se danas navode kao najstarija sačuvana igrana ostvarenja hrvatske kinematografije.
Po njemu nosi ime Gradsko kazalište "Joza Ivakić" u Vinkovcima.
Životopis
Joza Ivakić gimnaziju je završio u Vinkovcima, klasičnu filologiju i slavistiku diplomirao je na Mudroslovnom fakultetu u Zagrebu.
El Chilicote, Batopilas
El Chilicote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Miličani
Miličani su naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Sokolovca. Nalaze se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Zemljopis
Jugozapadno su Srijem, Velika Branjska, Mala Branjska, Trnovac Sokolovački i Velike Sesvete, sjeverozapadno su Lepavina, Mali Grabičani i Sokolovac, sjeveroistočno su Velika Mučna i Paunovac, jugoistočno su Mala Mučna, Brđani Sokolovački, Gornji Maslarac i Donji Maslarac.
Reitano, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 501 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 427 m.
Schladt
Šladt je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 110 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231114.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bernkastel-Vitlih Šladt se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bernkastel-Vitlih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 330 metara. Površina opštine iznosi 5,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 110 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 22 stanovnika/km².
Opština Popești, Argeș
Popești je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Don Adams
Don Adams (13.4. 1923 – 25.9. 2005.), rođen kao Donald James Yarmy, bio je američki glumac najpoznatiji po ulozi Maxwella Smarta (Agenta 86) u TV sitkomu Get Smart (1965–1970, 1995), koga je isto tako režirao i pisao scenarije. Adams je tri puta uzastopce osvojio Emmyja za ulogu Smarta (1967–1969). Kasniju slavu je stekao davši glas naslovnom junaku animirane serije Inspector Gadget.
Biografija
Adams se rodio u porodici Williama Yarmyja, mađarskog Židova, te Consuelo Morgan, katolkinje irsko-nizozemskog porijekla. Tokom kasnijeg života se opredijelio za majčinu vjeru i i sam postao katolik.
Za vrijeme drugog svjetskog rata Adams je služio u američkim marincima i sudjelovao u krvavim borbama za Guadalcanal. Tom prilikom je ranjen, a kasnije obolio i umalo umro od komplikacija izazvanih malarijom.
Nakon završetka rata počeo se baviti show-businessom te se oženio za Adelaide Efantis Adams 1945. godine, i od nje preuzeo prezime "Adams". Od nje se razveo 1950. godine, a ona mu je rodila četvoro djece.
Na televiziju se probio 1954. godine pobijedivši na NBC-jevom natjecanju za stand up komičarske talente. Nakon toga je glumio uglavnom u malim i sporednim ulogama sve dok 1965. godine nije angažiran za Get Smart!.
Nakon završetka serije je dugo vremena pokušavao ponoviti njen uspjeh nastupima u manjim sitkomima, kao i kvizovima. Međutim, uglavnom je bio prisiljen posuđivati glasove likovima u animiranim filmovima, pri čemu je doživio uspjeh. Godine 1985. je otišao u Kanadu gdje je doživio uspjeh sa sitcomom Check It Out!, međutim ta serija nije bila naročito gledana u SAD.
Adams je, s druge strane, sve vrijeme imao stalne izvore prihoda jer je umjesto honorara za Get Smart odabrao opciju vlasništva nad autorskim pravima.
Godine 2005. je umro od upale pluća, oslabljen dugogodišnjom borbom s limfomom kostiju.
Adamas je od 1960. do 1976. bio oženjen za Dorothy Bracken, a od 1977. do 1990. za Judy Luciano. Iz svih tih brakova je imao sedmoro djece, od čega je kći Stacey Adams danas poznata kao producentica serija CSI, a Cecily Adams (1958-2004) po nastupu u TV-seriji Star Trek: Deep Space Nine.
Mesa de González, Totatiche
Mesa de González je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Totatiche.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2154 m.
Lavaderos, Quitupan
Lavaderos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Quitupan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1692 m.
Costești, Aninoasa
Costești je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Aninoasa.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1096 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 190 m.
Los Ailes, Tzitzio
Los Ailes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1932 m.
Sándor Petőfi
250px|thumb|right|Šandor Petefi
Šandor Petefi (1. januar 1823., Kiškereš, Mađarska - 31. jul 1849, Šegešvar, Mađarska (danas Sigišoara, Rumunija) ) je mađarski pesnik i jedan od vođa nacionalnog pokreta 1848. Zavisno od interpretacija otac mu je bio Slovak srpskog porekla Stevan Petrović ili Slovak slovačkog porekla dok mu je majka bila Slovakinja Marija Hruzova. Nakon rođenja roditelji su dali Šandoru kršteno ime Aleksandar. On se smatra najtalentovanijim i najboljim mađarskim lirskim pesnikom 19. veka. Još kao gimnazijalac je počeo da piše i objavljuje poeziju.
U burnim godinama koje su potresale veći deo Evrope, veoma se isticao kao vatreni mađarski nacionalista, pobornik republike i pristalica revolucije. Godine 1848. došao je na čelo peštanske omladine i ubrzo postao ideolog mađarske revolucije za otcepljenje od Habzburške monarhije i osamostaljenje Mađarske. Međutim, ubrzo su mađarski plemići preuzeli rukovodstvo i ušli u dogovore sa austrijskim dvorom o povlasticama i ustupcima. Revolucionar Šandor se pridružio pobunjeničkoj vojsci koja je krenula u rat protiv habzburških trupa. Na nesreću po pobunjenike Rusija se aktivno uključila u događaje podržavši bečki dvor, a u nameri da se uguši revolucionarni republikanizam. Petefi je najverovatnije poginuo 1849. u bici kod Šegešvara, mada je ispravnije reći da mu se tu izgubio svaki trag.
Njegova poezija je imala veliki uticaj na južnoslovenske pesnike, posebno na Đuru Jakšića i Jovana Jovanovića Zmaja. Najpoznatija dela su mu Petefijeve pesme, Apostol i Vitez Janoš.
Danas most u Budimpešti nosi njegovo ime. thumb|left|300px|Izvod iz knjige rođenih (Petefi muzej u Kiškerešu)
Operacija Trio
minijatura|Za vreme izvođenja operacija u istočnoj Bosni, početkom 1942. godine, nemačke trupe spalile su čitava naselja. minijatura|Neprijateljska ofanziva u istočnoj Bosni, Crnoj Gori i Hercegovini (od 20. aprila do sredine juna 1942. godine).
Operacija Trio ili Operacija istočna Bosna je bila združena osovinska operacija protiv ustaničkih snaga (partizana i dela četnika) u istočnoj Bosni (NDH), u ploleće 1942. godine. Predstavlja završnu fazu borbi za Istočnu Bosnu, vođenih početkom 1942. godine.
U jugoslavenskoj historiografiji je poznata kao treća neprijateljska ofanziva, koja u širem smislu obuhvata ope­racije nemačkih, italijanskih i kolaboracionističkih snaga protiv jedinica NOP i DVJ od polovine aprila do sredine juna 1942. u istočnoj Bosni, Crnoj Gori i Hercegovini. Operacija Trio je bila prva anti-ustanička operacija većeg obima u NDH. Trajala je od 8. travnja do 14. lipnja 1942. Cilj je bio uništiti ustaničke snage u istočnoj Bosni. Kodni naziv "Trio" je izabran da simbolizuje saradnju triju saveznika: Nemaca, Italijana i NDH.
Naređenje je glasilo da se uhvaćeni partizani odmah streljaju, a da četnici koji se ne opiru ne budu tretirani kao ustanici:
Takođe je naređeno da se sva naselja, koja pomažu par­tizane, spale i unište.
Pozadina
Neuspeli po­kušaji da se u jesen 1941. i u zimu 1941/42. uguši ustanak u Ju­goslaviji, razvoj narodnooslobodilačke borbe i stvaranje slobodnih teritorija u istočnoj Bosni, Crnoj Gori, Bosan­skoj krajini i raznim oblastima Hrvatske, prisilili su nemačku i italijansku Vrhovnu komandu da u proleće 1942. preduzmu šire i prvi put planski koordinirane ope­racije, da unište jedinice NOP i DVJ na slobodnim teritorijama u istočnoj Bosni, Hercegovini, Crnoj Gori i Sandža­ku, a zatim u zapadnoj Bosni, Hrvatskoj i Sloveniji.
2. i 3. marta je održana osovinska konferencija u Opatiji na kojoj su pri­sustvovali nemački zapovednik oružanih snaga Jugoistoka general Walter Kuntze, komandujući general za Srbiju Paul Bader, nemački general za vezu pri italijanskoj Vrhovnoj ko­mandi Enno Rintelen, načelnik Generalštaba ita­lijanske vojske general Vitorio Ambrozio, komandant italijanske 2. armije ge­neral Mario Roata, predstavnik italijanske Vrhovne komande general Antonio Gandin i načelnik Glavnog stožera hrvatskog domobranstva Vladimir Lakša. Oni su dogovorili da prvo preduzmu operacije protiv partizana u istočnoj Bosni, a zatim na teritoriji zapadne Bosne, Kordunu i Baniji. Istovremeno s operacijama u istočnoj Bosni, planirana su i dejstva italijanskih trupa i čet­nika protiv partizanskih odreda u Sandžaku, Crnoj Gori i Hercegovini.
Angažovane snage
Za izvođenje operacije u istočnoj Bosni formirana je posebna borbena grupa pod komandom nemačkog generala Badera, borbena grupa Bader (Kampfgruppe Bader), sastava: nemačka 718. divizija i 3. bataljon 737. puka 717. divizije, italijanske divizije Taurinense, Cacciatori delle Alpi i Pusteria i 8-10 ustaških i domobranskih bataljona.
minijatura|Borci 4. kraljevačkog bataljona [[Prva proleterska brigada|Prve proleterske brigade na putu Foča - Goražde, 1. maja 1942.]]
(Sve ukupno oko 18 000 vojnika)
Njemačke snage:
Talijanske snage:
Hrvatske snage:
Tok operacije
Mada dugo pripremana, ofanziva u istočnoj Bosni nije počela predviđenog dana, niti se odvijala onako kako je planirana. Glavni stožer NDH je bez znanja Štaba generala Badera uputio ustašku Crnu legiju 31. marta iz rejona Han-Pijeska u pravcu Vlasenice, koju je zauzela 1. aprila; zatim je 4. aprila zauzela Drinjače, u teškom sukobu sa četnicima, a 9. aprila Bratunac i Srebrenicu i izbila na Drinu, čime je pre planiranog roka izvedena druga etapa operacije Trio II i samim tim poremećen opšti plan operacije.
Partizani su se povukli na jug, u talijansku okupacijsku zonu, što je poremetilo operaciju. Pošto su italanske divizije Cacciatori delle Alpi i Taurinense zbog ometanja od partizana u Hercegovini i u rejonu Kalinovika zakasnile s prebacivanjem u polazne rejone za napad (u rejone Kalinovik—Foča i Sarajevo—Trnovo), prva etapa izvedena je u nešto izmenjenom planu. Njemački general Bader je čak razmatrao da otkaže cjelokupnu operaciju.
Hrvatsko-njemačke jedinice su u međuvremenu pomogle Crnu legiju i odbacili četnike, čisteći tako Drinu od četnika do 25. travnja. Crna legija pod komandom Jure Francetića je izvršila masovne zločine nad srpskim civilima i zarobljenim četnicima u selu Stari Brod na Drini.
Nemci su, ne čekajući da italijanske divizije izbiju na demarkacionu liniju i s juga zatvore obruč oko partizana u tzv. kotlu Rogatice, prešli u napad. Neusklađenost neprijateljevih operacija omogućila je partizanima veću slobodu manevra. Posle zauzimanja polaznih položaja (15—20. aprila), okupatori i kvislinzi su 22. aprila sa polukružne osnovice počeli napad na jedinice NOV na Romaniji i Glasincu, na prostoriji severno od r. Prače i u ši­rem rejonu Rogatice. Južni luk obruča, od Kalinovika prema Foči do Višegrada, trebalo je da zatvore italijanske snage. Dok su delovi italijanske divizije Pusteria krenuli u nastupanje iz rejona Pljevalja i Višegrada ka Čajniču i Goraždu, divizije Taurinense i Cacciatori delle Alpi, zbog pregrupisavanja u Crnoj Gori i Her­cegovini nisu bile pravovremeno prebačene u svoje polazne re­jone, te će do njihovog dejstva doći tek početkom maja.
Talijanska divizija "Pusteria" ponašala se kao obrambeni zid na južnom dijelu obuhvata operacije.
Pošto je ocenio da su snage neprijatelja suviše jake, Vrhovni štab je odustao od dalje blokade Rogatice i naredio da se jedinice povuku preko Prače, u italijansku zonu. Zbog toga je umesto koordiniranog nemačko-italijansko-ustaškog koncentričnog napada na jedinice NOV oko Rogatice, došlo samo do njihovog frontalnog potiskivanja sa severa na jug. Glavnina 1. i dva bataljona 2. prol. brigade ostali su na levoj obali Drine radi zatvaranja pravaca nastupanja neprijatelja sa severa, iz doline Prače ka Goraždu i Foči. Dajući mestimičan otpor, delovi 1. i 2. prol. brigade i neke istočnobosanske jedinice Dobro­voljačke vojske povukle su se poslednjih dana aprila južno od r. Prače; nemačke, ustaške i domobranske snage ušle su 27. aprila u Rogaticu i deblokirale njen garnizon, a za naredna dva dana izbile u do­linu r. Prače, gde su se na demarkacionoj liniji zadržale u očeki­vanju dejstva italijanskih trupa iz Sarajevskog i Nevesinjskog polja ka Kalinoviku i Foči.
Veći deo istočnobosanskih dobrovoljačkih jedinica raspao se pod uticajem četničke propagande, a osipanje je zahvatilo i neke partizanske jedinice.
Posle kraćeg predaha, 718. divizija i divizija Pusteria nastavile su prvih dana maja dejstva prema Foči 4. maja (operacija Foča). Operacija "Trio", zajedno s "Fočom" koja je sljedila, bila je jedna od najvećih na prostoru NDH i Jugoslavije. Najžešće borbe bile su 25. travnja u Crnoj Gori, Sandžaku i Hercegovini između partizana i Talijana (Operacija Foča).
Gubici
Nijemci su imali 4 mrtva i 11 ranjenih, Hrvati 9 mrtvih i 11 ranjenih, Talijani 3 mrtva i 1 ranjeni, a partizani 80 mrtvih i 786 zarobljenih. Ovi podatci obuhvaćaju samo razdoblje od 8. travnja do 25. travnja, i nisu ubrojani gubici partizana i Talijana u operaciji Foča.
Zločini
Francetićeva Crna legija tokom ove operacije činila je masovne pokolje stanovništa i o tome je zapisano: Tokom operacije ubijeno je preko 6500 Srba u mest Stari Brod i Miloševići. Ustaski pokolj je dobio genocidne razmere. Zabrinjavajuci podatak je da je u Foci bio partizanski stab a da nije preduzeta akcija spasavanja srpskog civilnog zivlja. U celoj operaciji je zverski zaklano, iskasapljeno i na druge načine ubijeno preko 10.000 srpskih civila.
Carmen Silvera
Carmen Silvera (2. lipnja 1922. - 3. kolovoza 2002.) je kanadsko-britanska glumica
Isola, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Rancho Florencio Librado, Xochistlahuaca
Rancho Florencio Librado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Xochistlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 300 m.
Stipe u gostima
Radnja
Radnja serije započinje dolaskom Stipe u Zagreb na liječničke pretrage. Stipe je udovac, iz Zagore. Usprkos najavljenom kraćem dolasku, Stipe se udomaćuje u stanu sina Ive, diplomiranog veterinara koji nikako ne može naći posao, niti se pretrgava ga naći. U braku je s Lanom, pravom Zagrepčankom, vlasnicom frizerskog salona i sinom Dinom.
Stipin mentalitet, razmišljanje i neshvaćanje navika gradske obitelji dovodi do niza smiješnih, komičnih situacija.
Deinonychus
Deinonychus (lat. "Užasna pandža") je bio dinosaur mesožder iz perioda rane krede. Dobio je naziv po pandži poput srpa na drugom prstu noge. Opisana je jedna vrsta, Deinonychus antirrhopus.
Opis
thumb|levo|200px|Odnos veličine čovjeka (plavo) i Deinonychusa (zeleno). thumb|levo|200px|Ilustracija Deinonychusa dok leži na jajima. Deinonychus je, po najvećim poznatim primjercima, mogao biti dug do 3,4 m, sa najvećom duljinom lubanje od 410 mm, visinom u kuku od 0,87 m, a mogao je težiti najviše 73 kg. U snažnim čeljustima je imao oko 60 oštrih zakrivljenih zuba. Ostrom je rekonstruirao loše očuvane lubanje koje je imao, kao široke, trokutaste i vrlo slične Allosaurusovoj glavi. Kasnije su pronađeni bolje očuvani trodimenzionalni fosili lubanje Deinonychusa i sličnih vrsta koji pokazuju da je nepce bilo više zasvođeno nego što je Ostrom mislio, zbog čega je njuška bila mnogo uža, a i jagodične kosti su bile široke, pa je tako Deinonychus imao dobar stereoskopski vid. Lubanja Deinonychusa je bila drugačija od Velociraptorove u tome što je imala glomazniji krov lubanje kao kod Dromaeosaurusa i nije imala pritisnute nosnice. I u lubanji i u donjoj čeljusti su postojali otvori koji su lubanju činili lakšom. U Deinonychusa, antorbiatlni otvori (otvor u lubanji između očiju i nosnica) su bili prilično veliki.
Kao i kod svih dromeosaura, Deinonychus je imao velike ruke sa po tri pandže. Prvi prst je bio najkraći, a drugi je bio najduži. Na zadnjim nogama je na drugom nožnom prstu imao pandžu poput srpa, koju je vjerojatno koristio u lovu.
Mexicali Lote 16, Comondú
Mexicali Lote 16 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
San Bernardo, Genoa
San Bernardo je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Mexicali Lote 16, Comondú
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Bobovica (razvrstavanje)
Bobovica se može odnositi na ove geografske pojmove:
San Bernardo, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 216 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
Bazouges-la-Pérouse
Bazuž la Peruz je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Il i Vilen koja pripada prefekturi Fužer.
Deinonychus
Opis
Nikada nije bila pronađena veza između perja i fosila Deinonychusa, ali ipak, dokazi ukazuju na to da su Dromaeosauridae, uključujući i Deinonychusa, imali perje. Rod Microraptor je i stariji geološki i primitivniji filogenetski od Deinonychusa, a uz to su u istoj porodici. Na više fosila Microraptora su ostala očuvana pera na rukama, nogama i repu, zajedno sa pokrivnim i konturnim perima. Velociraptor je geološki mlađi od Deinonychusa, ali je još srodniji. Na jednom primjerku Velociraptora su pronađena badrljca na ulni, a ona su direktan pokazatelj prisutnosti perja.
Bazouges-la-Pérouse
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1854 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 58,18 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 108 metara (maksimalnoj 116 m, a minimalnoj 10 m).
Deinonychus
Razmnožavanje
Pronađeno je nekoliko ostataka jaja Deinonychusa, ali su bila u previše lošem stanju da bi se procijenila veličina. Smatra se da je Deinonychus snosio jaja koja su imala dijametar od 7 cm, što je procjenjeno širinom pelvisa kroz koji bi jaja morala proći. Veličina njegovih jaja je slična veličini jaja Citipatija, koja su imala dijametar od 7,2 cm. Uz to, ova dva dinosaura su bila slične veličine, a ljuske jaja su bile skoro isto debele. Budući da je debljina ljuske povezana sa zapremina jaja, to dokazuje da su jaja ova dva dinosaura bila skoro iste veličine.
William Windom (glumac)
right|thumb|200px|William Windom (1972)
Fluorovodonik
Fluorovodonik ili hidrogen fluorid (HF) je spoj u kojem fluor ima oksidacijsko stanje -1.
Dobijanje
Dobiva se reakcijom između kalcijum fluorida i sulfatne kiseline:
William Windom (glumac)
U drugom svjetskom ratu Windom je služio u američkoj vojsci na evropskom bojištu, kao padobranac u Četi B 1. bataljona 508. padobranskog puka 82. zračnodesantne divizije.
Fluorovodonik
Dobijanje
Bezvodni HF se dobija po reakciji:
William Windom (glumac)
Nakon rata se počeo baviti glumom, uglavnom na televiziji, te je nastupio u nekoliko epizoda Zone sumraka. Potom je dobio glavnu ulogu kongresnika Glena Morleya u sitcomu The Farmer's Daughter. Njegova najuspješnija uloga bio je lik Johna Monroea u nagrađenom sitcomu My World and Welcome to It, za koji je dobio i Emmyja. Nakon te serije je isti lik tumačio u kazališnim predstavama na turneji po SAD.
Fluorovodonik
Osobine
Zbog prisustva vodikove veze, fluorovodonik je tečnost, čija je tačka ključanja +20 °C. Miješa se s vodom i komercijalno dolazi kao 40%-tni rastvor. Vodeni rastvor fluorovodonika se naziva fluorovodonična kiselina. Ako rastvor dospije na kožu, uzrokuje gnojne rane. Bezvodni HF nije hemijski reaktivan, ali u prisustvu tragova vode reaguje s metalima i njihovim oksidima. Fluorovodonik reaguje sa silicijum dioksidom, pri čemu se oslobađa gasoviti SiF4. Kako je silicijum dioksid glavna komponenta stakla, HF se ne smije držati u staklenom posuđu.
William Windom (glumac)
Windomova najpoznatija uloga je, pak, lik dr. Setha Hazlitta u popularnoj krimi-seriji Murder, She Wrote. U njoj se nakratko pojavio u aprilu 1985. godine, ali je prodicente oduševio, te su ga učinili članom stalne postave.
Fluorovodonik
Osobine
thumb|left|[[Vodikova veza između molekula HF]]
William Windom (glumac)
William Windom je poznat i po ulozi komodora Matta Deckera u TV-seriji Zvjezdane staze, odnosno epizodi "The Doomsday Machine". Nju je ponovio u fanovskoj seriji Star Trek: New Voyages, odnosno epizodi "In Harm's Way".
Popis gostujućih uloga u "Stipe u gostima"
U hrvatskoj humorističnoj seriji "Stipe u gostima", gostovali su brojni glumci, pjevači i ostali umjetnici. Njihovo pojavljivanje u seriji je najčešće limitirano na jednu-dvije epizode.
Gostujući likovi 1. sezone
po abecednom redu
Gostujući likovi 2. sezone
po abecednom redu
Hudson, New Hampshire
Hadson je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.336, što je 478 (-6,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Puglianella, Lucca
Puglianella je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 662 m.
Puerto de San Juan, Batopilas
Puerto de San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 766 m.
Unutarnji otpor
Električnim izvorom općenito smatramo svaku napravu ili sustav koji stvaraju tzv. elektromotornu silu na svojim izlaznim priključnicama.
Svojstvo je svakog električnog izvora da uz nazivnu elektromotornu silu ima i neki unutarnji otpor. U elektrotehnici, elektronici i drugdje stvarne električne izvore prikazujemo nadomjesnim naponskim i strujnim električnim izvorima koji se predočuju idealnim naponskim ili strujnim izvorima te njima serijski ili paralelno spojenim odgovarajućim unutarnjim otporima.
Fizikalne osnove
Svako razdvajanje električnih naboja koje je i temelj principa rada svakog električnog izvora vezano je uz neki od fizikalnih ili kemijskih procesa. Unutarnji otpor električnog izvora (u daljnjem tekstu, otpor, struja, napon i td.) javlja se u tom smislu kao neizbježni sastavni dio električnog izvora.
Unutarnji otpor s radnim obilježjima
Unutarnji otpor s radnim obilježjima karakterističan je za električne izvore istosmjerne struje što se danas odnosi uglavnom na različite vrste električnih baterija i akumulatora te gorive i fotonaponske ćelije. Unutarnji otpor posljedica je s jedne strane tromosti kemijskih, odn. fizikalnih procesa gdje se uz određenu površinu elektroda izvora može u jedinici vremena osloboditi samo neka određena količina električnog naboja, a s druge strane posljedica je gubitka kinetičke energije nosilaca naboja pri prolasku kroz strukturu materije što se sa stanovišta električnog kruga očituje kao unutarnje zagrijavanje električnog izvora uslijed prisustva unutarnjeg otpora izvora.
Unutarnji otpor s induktivnim obilježjima
Unutarnji otpor s induktivnim obilježjima karakterističan je za električne izvore gdje se elektromotorna sila generira na temelju elektromagnetske indukcije. Kako svaku od takvih naprava konstrukcijski prati jedan ili više svitaka s odgovarajućim radnim otporom (otpor zavoja za istosmjernu struju) i odgovarajućim induktivnim otporom (reaktancijom), unutarnji otpor električnih generatora se u električnim mrežama predstavlja električnom impedancijom generatora:
gdje je {Z_g} unutarnja impedancija generatora, R_L radni otpor zavoja svitka generatora, a L induktivitet zavoja svitka generatora.
Kao izvori električnog napona unutarnji otpor s induktivnim obilježjima imaju i svi transformatori te općenito i sve naprave koje sadrže transformator (dinamički mikrofon na pr.).