cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
San José Río Minas, San Pedro Teozacoalco
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 321 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1490 m.
Snæfellsnes
Snæfellsnes (doslovno prevedeno sa islandskog: Snježni brdoviti poluotok) je poluotok koji sa sjevera zatvara zaljev Faxaflói, na jugozapadnoj obali Islanda, u sjevernom Atlantiku.
Geografija
Snæfellsnes leži zapadno od fjorda Borgarfjörður, dug je nekih 75 km, a širok od 10 do 30 km. Duž sjevernih obala poluotoka leže ribarska mjestašca kao što su Rif, Olafsvik, Grundarfjordur, Stykkisholmur i Búðardalur. Poluotok zovu Island u malom jer se tu nalaze mnoge nacionalne znamenitosti, uključujući i ugasli stratovulkan Snæfellsjökull koji se smatra jednim od simbola Islanda. Sa svojom visinom od 1446 metara, najviša je planina na poluotoku i ima glečer koji se za vedrih dana može vidjeti iz Reykjavika, s udaljenosti od oko 120 km. Velik dio poluotoka je 28. juna 2001. proglašen nacionalnom parkom.
Popularna kultura
Snæfellsnes je poslužio Julesu Verneu kao ispiracija za roman Put u središte Zemlje. Poluotok je također jedna od glavnih pozornica gdje se odvija staronordijska saga Laxdœla, prema kojoj se tu rodio glavni junak Bolli Bollasson.
Snæfellsjökull
Snæfellsjökull (doslovno prevedeno sa islandskog: Snježni glečer) je 700 000 godina star stratovulkan na jugozapadnoj obali Islanda.
Geografija
Snæfellsjökull leži zapadno od grada Borgarfjörður, na vrhu poluotoka Snæfellsnes, udaljen nekih 180 km sjeverno od Reykjavika. Visok je 1446 metara, a na vrhu mu se nalazi glečer, koji se za vedrih dana može vidjeti iz Reykjavika.
Snæfellsjökull je najviša planina na poluotoku i jedan od simbola Islanda. On je poslužio Julesu Verneu kao ispiracija za roman Put u središte Zemlje.
On je kao i velik dio poluotoka Snæfellsnes proglašen 28. juna 2001. nacionalnom parkom Snæfellsjökull (islandski: Þjóðgarðurinn Snæfellsjökull.
Gaël Monfils
Gael Monfils (rođen 1. septembra 1986) je profesionalni francuski teniser. Trenutno je treći najbolje rangirani francuski teniser, i zauzima 14. mesto na ATP listi (9. aprila 2012).
Osvojio je dve titule u pojedinačnoj konkurenciji, prvu 2005. u Sopotu, a drugu 2009. u Mecu. Bio je i finalista Pariz mastersa 2009. i 2010. i polufinalista Rolan Garosa 2008.
Odnos pobjeda i poraza sa teniserima iz prvih 10
Imena prvoplasiranih tenisera su podebljana:
La Caja (razvrstavanje)
La Caja ima više značenja:
Panguaro (razvrstavanje)
Panguaro ima više značenja:
La Escondida, Tancítaro
La Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tancítaro.
Dipeptidna hidrolaza
Termin dipeptidna hidrolaza ima više značenja.
La Escondida, Tancítaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2154 m.
Četvrti carigradski sabor (katolički)
Četvrti carigradski sabor je naziv za veliki crkveni sinod održan u Carigradu od 5. oktobra 869. do 28. februara 870. a koga Rimokatolička crkva danas smatra osmim ekumenskim koncilom. Na njemu je sudjelovalo 102 biskupa/episkopa, 3 papska legata i četiri patrijarha. Ukupno je održano deset sjednica i izdano 27 kanona.
Sabor su zajedno sazvali bizantski car Vasilije I i papa Hadrijan II. Njegovim odlukama je potvrđeno svrgavanje carigradskog patrijarha Fotija i povratak njegovog smijenjenog prethodnika Ignjatija.
Sabor je također potvrdio odluke Drugog nikejskog sabora kojim se dozvoljava štovanje ikona.
Kasnije, odnosno 879-880. godine, je održan još jedan sinod koji se naziva Četvrti carigradski sabor, ovaj put nakon što je Fotije vraćen na mjesto patrijarha. Njega pravoslavci priznaju kao legitimni sabor, a Fotija slave kao sveca. Dva različita sabora sa istim imenom su predstavljala prvi slučaj da se oko jednog ekumenskog sabora ne mogu složiti zapadna i istočna Crkva, a što je posijalo sjeme budućeg Velike šizme 1054.
Tri četvrtine sunca
Tri četvrtine sunca (slovenski Tri četrtine sonca) je jugoslavenski crno-bijeli film slovenskog režisera Jožeta Babiča, snimljen 1959. u Gorici i bližnjoj okolini. Po žanru je drama, a radnja je smještena u Češku pred sam kraj Drugog svjetskog rata. Protagonisti filma, koje interpretiraju domaći i strani glumci iz Jugoslavije i inozemstva, zatvorenici su njemačkih koncentracionih logora, rodom iz raznih zemalja diljem Europe, koji se pješice vraćaju kući i koji su se tijekom događaja zatekli u željeznički vagon, koji je otkačen iz kompozicije i ostavljen na stranski tir jer su ga pogrešno zasjeli misleći da je namjenjen njihovu povratku. Čekajući na pravi vlak sučeljavaju se simpatičnim prigodama šetajući gradom, a u svojim vrstama otkrivaju i bivšeg SS-ovca koji se izdaje za jednog od njih. Posebice nesretno se zaljubljuje jugoslavenski povratnik Slavo koji u gradiću ostavi svoju svježu ljubav Helenu, neznajući da njegova zaručnica kojoj mu se tako žuri, više ne živi.
C10H13NO4
Molekulska formula C10H13NO4 se može odnositi na:
La Cajeta (razvrstavanje)
La Cajeta ima više značenja:
Costa di Serina, Bergamo
Costa di Serina je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 333 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 888 m.
Sâncraiu, Sâncraiu
Sâncraiu je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Sâncraiu.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1826 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 573 m.
The Silmarillion
Silmarilion je kolekcija radova Dž. R. R. Tolkina, koju je nakon njegove smrti priredio i izdao njegov sin Kristofer Tolkin 1977. godine, uz pomoć Gaja Keja, koji je kasnije postao poznat pisac fantastike. "Silmarilion", zajedno sa drugim Tolkinovim delima, formira obimnu, ali nedovršenu priču koja opisuje univerzum Srednje zemlje, u kome se odvijaju priče iz "Hobita" i "Gospodara prstenova".
Nakon uspeha "Hobita", a pre izdavanja "Gospodara prstenova", Tolkinovi izdavači su zahtevali knjigu koja prethodi priči iz "Hobita", pa im je Tolkin poslao ranu skicu "Silmariliona". Zbog nerazumevanja, izdavači su odbacili ovaj tekst pre nego što su ga do kraja pročitali. Posle tog neuspeha, Tolkin je počeo da radi na tekstu "Dugo očekivana zabava", koji je po njegovim rečima prvo poglavlje "priče o Hobitima", a kasnije i "Gospodara prstenova".
"Silmarilion" je podeljen u pet delova. Prvi deo, "Ainulindale", govori o stvaranju Ee, sveta u kome je smeštena Srednja zemlja. "Valakventa" je drugi deo koji daje opis Valara, Majara i drugih natprirodnih elemenata Ee. Sledeći odeljak, "Kventa Silmarilion", prema kome je i celokupnom delu dat naziv, govori o događajima koji su se desili pre i tokom Prvog doba, uključujući i ratove Noldora protiv Morgota za povratak svetih dragulja Silmarila. Četvrti deo, "Akalabet" opisuje istoriju i pad ostrvskog kraljevstva Numenor i njegovog stanovništva. Ovaj događaj je smešten u Drugo doba Sunca. Poslednji deo, "O Prstenovima moći i Trećem dobu", je kratak sažetak istorije Trećeg doba, zaključno sa događajima opisanim u "Gospodaru prstenova".
Opšte crte
thumb|200px|Prednja korica srpskog izdanja Silmariliona iz [[2006. godine.]] Radnja "Silmariliona", kao i drugih Tolkinovih dela o Srednjoj zemlji, smeštena je negde u Zemljinoj prošlosti. Da bi se ta ideja održala, "Silmarilion" je, u okviru konteksta legendi i hronologije Tolkinove kosmologije, prevod tri Bilbova zapisa Prevodi sa vilenjačkog, koje je pisao dok je boravio u Rivendelu.
Značajna poglavlja knjige:
U unutrašnjosti knjige postoji zapis ispisan tengvarom. U prevodu znači: "Priče o Prvom dobu kada Morgot obitavaše u Srednjoj zemlji i Vilenjaci vodiše rat sa njim za povratak Silmarila kojem treba dodati pad Numenora i istoriju Prstenova moći i Trećeg doba gde se ove priče završavaju."
Ainulindale i Valakventa
Prvi odeljak Silmariliona, Ainulindale, jeste mit o nastanku sveta. Iluvatar je prvo stvorio Ainure, grupu večnih duhova ili demijurga, nazvavši ih "izdankom svoje misli". Iluvatar ih je sve okupio i predstavio im muzičku temu, prema kojoj im je dao da stvaraju Veliku Muziku. Melkor, Ainu kome je Iluvatar dao "najveću moć i znanje", udaljio se od harmonije i počeo stvarati svoju muziku. Neki Ainuri su mu se pridružili, dok su drugi ostali uz Iluvatara, prouzrokujući neslaganje u muzici. Ovo se desilo tri puta, ali Eru Iluvatar je svaki put uspešno nađačavao svog podređenog novom muzičkom temom. Iluvatar je tada zaustavio muziku i pokazao im je Ardu i njene stanovnike. Vizija je nestala posle nekog vremena i Iluvatar je ponudio Ainurima šansu da uđu u Ardu i da upravljaju tim svetom.
Mnogi Ainuri su prešli u Ardu gde su uzeli fizičku formu, time se vezujući za svet. Viši Ainuri postali su Valarima, dok su niži postali Majarima. Valari su nastojali da pripreme svet za dolazak stanovnika, "dece Iluvatara" (Ljudi i Vilenjaka), dok je Melkor, želeći Ardu za sebe, stalno uništavao njihov rad, sve dok, kroz stalno uništavanje i stvaranje, svet nije poprimio oblik.
Valakventa opisuje Melkora i svakog od četrnaest Valara u detaljima, kao i nekoliko Majara. Takođe govori o tome kako je Melkor zaveo mnogo Majara (uključujući Saurona i Balroge) i privoleo ih u svoju službu.
Kventa Silmarilion
Kventa Silmarilion, koja predstavlja najveći deo knjige, je niz međusobno povezanih priča, smeštenih u Prvo doba, koje oblikuju tragičnu sagu tri dragulja Silmarila.
Valari su pokušali da svet urede za Vilenjake i Ljude, ali je Melkor konstantno uništavao njihov rad. Stoga su se povukli u Aman, kontinent zapadno od Srednje zemlje, gde su osnovali svoj dom koji su nazvali Valinor. Kada su se Vilenjaci probudili, Valari su odlučili da se bore protiv Melkora kako bi Vilenjaci bili bezbedni. Porazili su i zarobili Melkora, a potom pozvali Vilenjake da im se pridruže u Amanu. Mnogi Vilenjaci su pošli u Aman, neki su posustajali usput, dok preostali, nazvani Avarima, nisu ni pošli. Tri plemena koji su pošla su Vanjari, Noldori i Teleri.
U Amanu, noldorski Vilenjak Feanor je napravio Silmarile, dragulje koji su sijali svetlošću Dva Drveta Valinora. Silmarili su osvetljavali Aman pre nego što su Mesec i Sunce bili stvoreni. Melkor je pobegao u Srednju zemlju, pritom uništivši Dva Drveta, ubivši Feanorovog oca i ukravši Silmarile. Feanor i njegovi sinovi zakleli su se da će se osvetiti Melkoru, koga je Feanor tada nazvao Morgotom, kao i svakome ko im uskrati pravo na Silmarile. Ne osvrćući se na savet Valara, krenuli su u poteru protiv Morgota u Srednju zemlju. Kako bi prešli u Srednju zemlju, napavši i ubivši mnoge Telere, ukrali su njihove brodove.
Odmah po dolasku u Srednju zemlju Morgot je napao vilenjačko kraljevstvo Dorijat, ali je njegov napad odbijen. Ova bitka je prva od pet bitaka (kasnije nazvanih Ratom Dragulja) Morgota protiv Vilenjaka, kasnije uz pomoć Patuljaka i Ljudi. Noldori su pod vođstvom Feanora stigli u Srednju zemlju i napali Morgota. Feanor je u svom išitrenom napadu poginuo, ali Noldori su izvojevali pobedu, a Morgot se zatvorio u svojoj tvrđavi Angband. Posle mirnog perioda Morgot je napao Noldore, ali je ponovo poražen i njegova tvrđava je držana pod opsadom. Gotovo četiri stotine godina kasnije, Morgot je u iznenadnom napadu probio opsadu i potisnuo Noldore.
Čovek po imenu Beren preživljava tu bitku i dospeva u Dorijat, gde se zaljubljuje u Vilu Lutijenu, kraljevu ćerku. Kralj je nastojao da spreči njihov brak, tako što je dao, kako se njemu činilo, neostvariv uslov: da se povrati jedan Silmaril od Morgota. Lutijena je pošla za Berenom da ga ispune. Sauron, moćni Morgotov sluga, ih je usput zarobio, ali su oni uspeli da pobegnu i uđu u Angband, gde su ukrali jedan Silmaril iz Morgotove krune. Beren ga je doneo kralju i tada je ostvareno prvo spajanje Ljudi i Vilenjaka.
Noldori, videvši da smrtnik i Vila mogu da se infiltriraju u Angband, švatili su da Morgot nije nepobediv. Napali su ga ponovo, ovaj put sa velikom vojskom, sačinjenom od Vilenjaka, Patuljaka i Ljudi. Ali Morgot ih je prevario, pošto je prethodno tajno zamračio srca Ljudi iz Maidrosove vojske. Na kraju je vojska Vilenjaka u potpunosti poražena, delimično i zbog izdaje Ljudi. Ipak, mnogi Ljudi su ostali verni Noldorima i kasnije su bili počastvovani.
Najveće počasti su dobili braća Hurin i Huor, od kuće Hadora. Morgot je zarobio Hurina i prokleo čitav njegovu porodicu. Hurinov sin Turin Turambar je usled tog prokletstva počinio mnoga dela, uzvišena i strašna, od kojih je najveće bilo ubistvo zmaja Glaurunga, najvećeg od Morgotovih slugu u to vreme.
Huorov sin Tuor je bio umešan u sudbinu skrivenog noldorskog kraljevstva Gondolin. Venčao se sa Idrilom, ćerkom Turgona, gospodara Gondolina, što je bilo drugo spajanje Vilenjaka i Ljudi. Nakon pada Gondolina, Tuor je spasao mnoge njegove žitelje od uništenja. Sin Tuora i Idrile, Earendil Polu-vilenjak se oženio Elvingom, potomkom Berena i Lutijene. Uz pomoć Elvinge i Silmarila koji je ona nosila, Earendil je uspeo da pronađe put za Aman i zatražio je, u ime Vilenjaka i Ljudi, pomoć Valara u ratu protiv Morgota. Uslišivši njegovu molbu, Valari su napali Morgota i u Ratu Besnih, nakon koga je Belerijand nestao pod morem, potpuno uništili Angband. Morgot je prognan iz okvira Arde i Prvo doba Sunca je okončano.
Earendil i Elvinga, kao i njihova deca, blizanci Elrond i Elros su, kao Polu-vilenjaci, potomci besmrtnih Vilenjaka i smrtnih Ljudi, dobili mogućnost da odaberu kom rodu će pripasti. Elrond je odabrao da pripada Vilenjacima, dok je njegov brat izabrao ljude. Elros je postao i prvi kralj Numenora.
Akalabet
Akalabet ("Srušen" ) govori o istoriji i padu ostrvskog kraljevstva Numenor, nastanjenom Dunedainima. Posle poraza Morgota, Valari su dali ostrvo trima kućama Edaina koji su pomagali Vilenjacima u ratu protiv njega. Naklonošću Valara, Dunedainima je data mudrost i duži život veći od bilo koje smrtne rase, time postavši sličniji Visokim Vilenjacima iz Amana. Zaista je Numenor bio bliži Amanu nego Srednjoj zemlji, ali njihova moć je bila u sreći i prihvatanju svoje smrtnosti. Za pad Numenora u velikoj meri je bio odgovoran Sauron (nekada glavni zapovednik Morgota), koji se pojavio tokom Drugog doba i pokušao da pokori Srednju zemlju.
Numenorejci su krenuli na Saurona, koji je video da ih ne može pobediti silom i dozvolio im je da ga odvedu kao zarobljenika u Numenor. Tamo je obmanuo njihovog kralja Ar-Farazona. Stalno mu je govorio da ide da traži besmrtnost koji su mu Valari uskratili, i time je sadio mržnju Numenorejaca prema Valarima i Vilenjacima na zapadu. Zbog toga su sva moć i znanje Numenorejaca bile usmerene ka traženju besmrtnosti, ali ih je to slabilo, smanjujući njihov životni vek sličan onome običnih ljudi. Sauron je požurivao kralja da započne rat sa Valarima i da se mole njegovom starom gospodaru Melkoru, za koga je rekao da bi im mogao darovati žarko željenu besmrtnost. Ar-Farazon je sagradio flotu i zaplovio prema Amanu. Valari i Vilenjaci u Amanu su u očajanju prizvali Iluvatara za pomoć, jer su se plašili da ni u svoj svojoj snazi ipak neće nađačati Numenorejce. Kada se Ar-Farazon iskrcao na obalu, Iluvatar je uništio njegovu flotu i potopio i sam Numenor u znak odmazde zbog pobune protiv pravične vladavine Valara. Stvorio je veliki talas, nikada viđen do tada, koji je uništio i potopio ostrvo Numenor, ubijajući skoro sve stanovništvo i menjajući oblik Srednje zemlje. Preživeli su samo oni Dunedaini koji su pre toga zaplovili na istok.
Međutim, Sauron, koji je bio besmrtni Majar, izbegao je smrt i pobegao u Srednju zemlju. Oni Numenorejci koji su ostali verni Valarima su bili pošteđeni i izbačeni na obale Srednje zemlje. U Srednjoj zemlji su osnovali kraljevstva Gondor i Arnor. Među preživelima su bili Elendil, njihov vođa, i njegova dva sina Izildur i Anarion. Elendil je postao gospodarem severnog kraljevstva Arnor. Izildur, koji će u predstojećem ratu odseći Jedinstveni Prsten sa Sauronove ruke, i njegov brat Anarion su postali gospodari Gondora. Iako je njihova moć bila manja nego moć Numenora, bila je velika u Srednjoj zemlji među divljim Ljudima.
O Prstenovima moći i Trećem dobu
Zaključni deo knjige govori o događajima koji su spomenuti u Gospodaru prstenova. Sastoji se od dvadesetak stranica koje opisuju događaje iz Drugog i Trećeg doba u Srednjoj zemlji. U Drugom dobu, Sauron se pojavio kao glavna sila u Srednjoj zemlji i Prstenovi moći su iskovali Vilenjaci predvođeni Kelebrimborom. Sauron je tajno iskovao svoj prsten u nameri da njime kontroliše vlasnike ostalih prstenova, što je dovelo do rata između naroda Srednje zemlje i Saurona, Rata poslednje Alijanse, u kome su se Vilenjaci i preostali Numenorejci ujedinili kako bi porazili Saurona, čime je završeno Drugo doba. U Trećem dobu Jedinstveni Prsten je pripao Izilduru, koga su ubili Orci u Anduinu i od tada je Prsten izgubljen. Takođe je dat kratak opis događaja koji su se desili u knjizi Gospodar prstenova, o slabljenju Gondora i ponovnom pojavljivanju Saurona, o Belom savetu, Sarumanovoj izdaji, o Sauronovom konačnom uništenju i o uništenju Prstena.
Razvoj teksta
Tolkin je prvi put počeo da radi na pričama koje će postati Silmarilionom 1914. godine, nameravajući da od njih stvori englesku mitologiju, koja će objasniti postanak engleske kulture i istorije. Veći deo je napisan kada se Tolkin vraćao iz Francuske tokom Prvog svetskog rata zbog bolovanja ili kada je bio u bolnici zbog povreda. Završio je prvu priču, Pad Gondolina, krajem 1916. godine.
U tom periodu, nazvao je kolekciju priča o nastanku Knjiga Izgubljenih priča, koje su postale prvim dvema knjigama Istorije Srednje zemlje. Priče u Knjizi Izgubljenih priča su ispričane u prvom licu kroz mornara Eriola koji je pronašao ostrvo Tol Ereseju, gde su mu Vilenjaci ispričali svoju istoriju. Međutim Tolkin, nikada nije završio Knjige Izgubljenih Priča, jer ih je ostavio da bi napisao dva speva: "Priča o oslobođenju od ropstva" i Priča o deci Hurinovoj".
Kristofer Tolkin je u predgovoru Silmariliona iz 1977. rekao sledeće o najranijim verzijama:
Palmentata, Benevento
Palmentata je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
The Silmarillion
Posthumna objava
right|thumb|175px|Dizajn korica ilustrovanog izdanja je uradio [[Ted Nejsmit (ISBN 0-618-39111-8)]] Nekoliko godina nakon očeve smrti, Kristofer Tolkin počinje da sastavlja celovitu priču "Silmariliona". Kristoferova namera, kako se čini, bila je da koristi poslednje spise svoga oca i da koliko god može, sačuva izvornu zamisao knjige, ali i poklapanje sa "Gospodarem prstenova", premda je priznao da nije mogao sve da sačuva i uklopi. Kako je objašnjeno u "Istoriji Srednje zemlje", Kristofer je koristio mnoge izvore za naraciju u knjizi, oslanjajući se na izvore iz "Gospodara prstenova" kad god je to bilo moguće. Na kraju je uspeo da nađe "Knjigu izgubljenih priča" iz 1917. godine, kojom je dopunio naraciju koju je njegov otac planirao da piše, ali nikada nije započeo. U jednom od kasnijih poglavlja Kventa Silmariliona, "O slomu Dorijata", u kome tekst nije menjan još od ranih tridesetih, morao je da rekonstruiše naraciju ispočetka. Krajnji rezultat, koji uključuje mape, indekse, rodoslove i prvi indeks vilenjačkih reči, izdat je 1977. godine.
Zbog Kristoferovog opširnog objašnjenja (u Istoriji Srednje zemlje) o tome kako je radio i završavao sva objavljena dela, oko većeg dela sadržaja Silmariliona je vođena rasprava među čitaocima. Kristoferov zadatak da prikuplja i obrađuje tekstove je priznat kao težak zbog stanja u kojem je njegov otac ostavio tekstove i zbog činjenice da svi tekstovi nisu bili u posedu porodice Tolkin. Kristofer otkriva u kasnijim tomovima "Istorije Srednje zemlje" da neke ideje odstupaju od objavljene verzije. On navodi da bi, da je imao više vremena i da su mu bili dostupni svi tekstovi, možda proizveo znatno drugačije delo. Ali bio je pod velikim pritiskom i stalno požurivan od strane čitalaca svoga oca da što pre sastavi materijal koji se može objaviti. Neki tvrde da su neki delovi Slimariliona više proizvod sina nego oca, i zbog toga se o njegovom mestu u kanonu Srednje zemlje često diskutuje.
U oktobru 1996. Kristofer Tolkin je angažovao ilustratora Teda Nejsmita da oslika scene iz knjige za prvo ilustrovano izdanje Silmariliona. Izdato je 1998., a pratila ga je druga edicija 2004., u kome su se našle prepravke, kao i dodatni Nejsmitovi radovi.
Tokom osamdesetih i devedesetih godina, Kristofer Tolkin je izdao većinu očevih tekstova kao serijal od 12 tomova nazvanih "Istorijom Srednje zemlje". Kao dopunu izvornog materijala i ranijih skica nekih delova Gospodara prstenova, ove knjige velikim delom proširuju originalno izdanje Silmariliona i u mnogim slučajevima odstupaju od njega. Mnoge tekstove Tolkin je hteo da pregleda ili započne, ali je samo pisao beleške i neki novi tekstovi su pronađeni nakon izdavanja Silmariliona. Ove knjige svedoče koliko je Silmarilion zapravo nedovršen u kasnijim poglavljima.
Uticaji
"Silmarilion" je kompleksno delo u kome se primećuju uticaji mnogih izvora. Veliki uticaj na njega je imao finski ep Kalevala, naročito priča o Kulervu. Uticaji iz grčke mitologije su takođe prisutni. Ostrvo Numenor, na primer, podseća na Atlantidu. Tolkin čak pozajmljuje ime Atlantida i prerađuje ga u Atalante, vilenjačko ime za Numenor, time nagovštavajući da se njegova mitologija samo nadovezuje na istoriju i mitologiju stvarnog sveta.
Grčka mitologija je takođe prisutna u opisu Valara, koji pozajmljuju mnoge osobine od olimpskih bogova. Valari, baš kao i olimpski bogovi, žive u svetu smrtnika, ali ne zajedno sa njima već na drugom kontinentu. Međutim, u opisu Valara se vide i elementi nordijske mitologije. Nekoliko Valara imaju karakteristike koje su slične Aeisirima, bogovima Asgarda. Tor, na primer, najjači od svih bogova, može se prepoznati u Oromeu, koji se bori protiv Melkorovih stvorenja i u Tulkasu, fizički najjačem Valaru. Manve, vođa Valara, ima sličnosti sa Odinom, Svih-ocem. Tolkin je takođe napisao da je zamislio Majara Olorina (Gandalf) kao odinskog lutalicu.
Uticaj Biblije se u "Silmarilionu" primećuje u konfliktu između Melkora i Iluvatara, paralela između Boga i Đavola. Osim toga, Silmarilion govori o nastanku i padu Vilenjaka, kao što Knjiga postanja, govori o nastanku i padu čoveka. Kao i sva Tolkinova dela, "Silmarilion" ostavlja mesta i za kasniju hrišćansku istoriju, čak u jednoj verziji Tolkinovih tekstova Finrod, lik u "Silmarilionu", govori o neizbežnoj inkarnaciji Iluvatara (Boga) kako bi spasao čovečanstvo.
Uticaj keltskih legendi je prikazan u izgnanstvu noldorskih Vilenjaka, koje pozajmljuje elemente iz legende o Plemenima boginje Danu (irs. Tuatha Dé Danann). Velški uticaj je prisutan u sindarinskom jeziku, kome je Tolkin dao "lingivstički duh veoma nalik (iako ne identičan) britanskom-velškom jeziku ... jer liči kao da više odgovara "keltskom" tipu legendi i pripovetkama koje su ispričali njegovi govornici."
Kritika
Onovremene kritike "Silmariliona" su bile prilično negativne. "Silmarilion" je kritikovan zbog toga što je preozbiljan, zato što mu nedostaju poneki lepi i smešni trenuci koji se mogu naći u "Gospodaru prstenova", a naročito u "Hobitu". Časopis "Tajm" je žalio zbog toga što u knjizi nije bilo nijednog sveobuhvatnog zadatka i nijednog lika u kome bi se čitaoci mogli prepoznati. Druge kritike su bile upućene arhaičnom jeziku, teškom za čitanje, kao i teškoći pamćenja velikog broja imena.
Uprkos ovim kritikama, neki kritičari su uzdizali ovo Tolkinovo delo. Njujork Tajms Buk Rejvju je priznao da je najviše uzbudljiv ekscentričan heroizam Tolkinovog pokušaja. Tajm je opisao Silmarilion kao "veličanstveno delo koje je veoma dugo i tako snažno živelo u piščevoj zamisli da nijedan čitalac ne ostaje ravnodušan". Horn Buk Magazin je čak u svojoj recenziji hvalio "izuzetan skup legendi zamišljen sa imaginativnom moću i ispričan predivnim jezikom".
Neki kritičari su međutim imali samo negativne kritike. Njujork Rejvju of Buk je naveo da je Silmarilion "jedna prazna naduvena napast", "književna manifestacija nikakve veličine" i čak je tvrdio da je glavni razlog zbog "ogromne prodaje" "Tolkinov kult" stvorene popularnosti Hobita i Gospodara prstenova. Skul Lajbrerj Džurnal je napisao da je Silmarilion "mrtvorođeni postskript" Tolkinovih ranijih dela. Piter Konard iz Nju Stejtsmena je otišao toliko daleko da je rekao da "Tolkin u stvari ne ume da piše."
Muzika inspirisana Silmarilionom
Uticajni nemački pauer metal bend Blind Guardian je 1998. izdao konceptualni album pod nazivom Nightfall in Middle Earth, koji je zasnovan na Silmarilionu. Album ne sadrži samo pesme već i neke narativne delove iz priče.
Italijanski bend Ainur snimio je tri albuma ispirisana pričama iz Silmariliona: From Ancient Times 2006. i Čildren of Hurin 2007. Treći album je izdat u septembru 2009. pod nazivom Lay of Leithian i govori o priči o Berenu i Lutijeni.
Progresivni rok bend Marillion originalno su se zvali Silmarillion, ali su skratili ime da bi izbegli konflikt zbog autorskih prava.
C10H12N2
Molekulska formula C10H12N2 se može odnositi na:
Mazatepec, Estación, Tala
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 201 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1501 m.
Catrocca, Campobasso
Catrocca je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 789 m.
Manjak enzima glukoza-6-fosfat dehidrogenaze
Manjak enzima glukoza-6 fosfat dehidrogenaze je nasljedni poremećaj metabolizma eritrocita. Hemolitička anemija zbog deficita G-6-PDH je primjer bolesti za čiji je razvoj osim genetske podloge potreban i utjecaj okoline.
Definicija
Deficit G-6-PDH predstavlja enzimopatiju koja prvenstveno pogađa eritrocite te im smanjuje mogućnost da se sami brane od štetna djelovanja oksidanasa te se razvija slika hemolitičke anemije.
Genetska podloga
Gen za G-6-PDH nalazi se na X kromosomu, a taj lokus pokazuje znatan polimorfizam. Poznato je da postoji više od 250 genetskih uvjetovanih inačica nedostataka G-6-PDH. Budući da je taj gen lokaliziran na X kromosomu, u muškaraca se javlja nedostatak enzima u svim eritrocitima, dok heterozigotne žene imaju dvije populacije eritrocita – jednu s normalnom enzimatskom aktivnošću, a drugu s nedostatkom G6PD. U većine drugih stanica G-6-PDH određuje drugi gen. Prema tome, muškarci su znatno osjetljiviji na oksidativna oštećenja, dok su žene najčešće asimptomatski nosioci.
Vanjski faktori
Sama genska podloga ne dovodi i do manifestacije bolesti. Klinički očitovanje deficita G-6-PDH razvija se tek kada eritrociti dođu u kontakt s oksidansima, a to se najčešće događa kada eritrociti dođu u kontakt s nekim lijekovima ili toksinima. Najčešći lijekovi koji izazivaju manifestnu sliku jesu: antimalarici, sulfonamidi, aspirin (u visokim dozama), nesteroidni antiinflamatorni lijekovi, nitrofurantion, fenacetin i drugi. Također, česti uzrok hemolize su i zaraze jer fagocitne stanice oslobađaju slobodne radikale.
Patofiziologija
Patofiziološka zbivanja na molekularnoj razini. U mladim stanicama eritrocitopoeze stvara se normalna količina enzima, ali on se raspada mnogo brže nego normalno, tako da «stari» eritrociti sadrže progresivno sve manje enzima i postaju sve osjetljiviji na djelovanje oksidanasa. Kod smanjene ili izostavljene produkcije G-6-PDH dolazi do smanjenja koncentracije reduciranog glutationa pa se eritrociti ne mogu braniti od oksidanasa te se raspadaju (hemoliza). Neki od uzročnika stvaranjem vodikova peroksida uzrokuju oksidaciju GSH u GSSG, a kako je regeneracija GSH oštećena dolazi do nakupljanja peroksida koji uzrokuje denaturaciju globinskih lanaca zbog oksidacije sulfhidrilnih grupa. Denaturirani hemoglobin se taloži i tako nastaju inkluzije – tzv. Heinzova tjelešca. Tako eritrociti gube svoju funkciju, a danje oštećenje membrane odvija se u slezeni (groblje eritrocita) gdje fagociti nastoje «izvući» inkluzije iz eritrocita. Budući da koštana srž stalno stvara nove eritroblaste i mlade stanice, često je usprkos prisutnosti hemolitičkih agenasa hemoliza minimalna.
Klinička slika
Bolest se može očitovati kao akutna hemolitička kriza i kao kronična hemolitička anemija. srčana akcija); dispneja (subjektivan osjećaj nestašice zraka); glavobolje; omaglice; smetnje vida; ikterus – žutica (javlja uslijed povećane koncentracije bilirubina koja nastaje razgradnjom eritrocita, a koju jetra ne može konjugirati pa se odlaže u kožu i bjeloočnice)
malaksalost.
Dijagnoza
Dijagnoza se postavlja temeljem anamneze i fizikalnog pregleda kojom obuhvaćamo simptome i znakove koje pacijent navodi. Biokemijskim laboratorijskim pretragama određujemo koncentraciju bilirubina (vrijednosti povišene); laktat-dehidrogenaze (vrijednosti povišene) i haptoglobina (snižene vrijednosti). U crvenoj krvnoj slici nalazimo smanji broj eritrocita i hemoglobina.
Diferencijalna dijagnoza. Zbog razlučivanja hemolitičke anemije uzrokovane deficitom G-6-PDH od ostalih vrsta hemolitčkih anemija određuje se koncentracija enzima G-6-PDH koja je snižena.
Terapija
Liječenje je simptomatsko i nalaže prekid uzimanja lijeka koji je doveo do manifestacije bolesti i u težim stanjima transfuziju. Splenektomija (kirurško odstranjenje slezene) pokazalo je prolazno poboljšanje.
Dumbrăveni, Balotești
Dumbrăveni je naselje u Rumuniji u okrugu Ilfov u opštini Balotești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 275 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
La Cajita (razvrstavanje)
La Cajita ima više značenja:
C10H13NO2
Molekulska formula C10H13NO2 se može odnositi na:
Kostoski - Međunarodni Festival
Kostoski međunarodni festival (folklora, mažoretkinje, orkestri, zbor, moderni ples) je festival koji se svake godine održava u Ohridu - Severna Makedonija, u više termina u prolječe, ljeto i jesen. Festival je osnovan u 2019 godinu i ima puno sudionika iz cijelog svijeta. Na festival nastupaju: i dr.
Kostoski međunarodni festival organizuje Kostoski turistički biro Ohrid. Cilj "Kostoski" međunarodni festival je prikazati kulturu, glazbu, nošnje, pjesme, kola i tradiciju različitih država diljem svijeta, a uz to i steći nova prijateljstva, nove veze među sudionicima te upoznavanje sa ljepotama Ohrida i Ohridskog jezera.
3:10 to Yuma (film, 1957)
U 3:10 za Yumu (eng. 3:10 to Yuma) je američki western film iz 1957. godine u kojem glavne uloge igraju Glen Ford i Van Heflin a kojeg je režirao Delmer Daves. Predstavlja ekranizaciju priče istoimene priče Elmorea Leonarda. Nakon što je pušten u javnost, film je dobro prihvaćen, te se još i danas vrlo cijeni.
Radnja
Nakon što vođa odmetničke bande, po imenu Ben Wade (Glen Ford), bude uhvaćen u jednom malom gradiću, lokalni rančer, Dan Evans (Van Heflin), biva nagovoren da ga potajno odvede u susjedni grad kako bi izbjegli sukob sa Wadeovom bezobzirnom bandom. Dok obojica provode vrijeme čekajući u hotelu vlak koji kreće za Yumu u 3:10, Wadeova banda saznaje sve o tajnom premještaju, nakon čega slijedi velika bitka pištoljima.
Prijem
Nakon što je prvi put prikazan u ljeto 1957., film je postao zbog svojih prikaza predivne prirode, kao i svoje same kinematografije popularan kako među publikom, tako i među kritičarima.
Sljedeće godine, 3:10 za Yumu je bio nominiran za nagradu Britanske akademije filma i televizijskih umjetnosti u kategoriji najboljeg filma. Od svog prvog prikaza pa do danas, film je postao neizostavni dio programa raznih kabelskih televizija a samim tim je skupio i nekoliko generacija publike. Danas, široko je zastupljeno mišljenje kako je ovo jedan od najboljih vesterna ikada napravljenih.
Obrada
Obrada filma U 3:10 za Yumu u kojem glavne uloge tumače Christian Bale i Russell Crowe je režirao James Mangold. Film je doživio svoju premijeru 7. rujna 2007. godine.
Zanimljivosti
Warren Zevonova pjesma "My Ride's Here" sadrži rečenicu "To je vlak koji u 3:10 kreće za Yumu" (u originalu That's the 3:10 to Yuma).
Los Olivos, Ensenada
Los Olivos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
La Cueva, Mexquitic de Carmona
La Cueva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Mexquitic de Carmona.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 161 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2218 m.
Khudhfān, Taiz
Khudhfān je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1049 m.
Pantoja (razvrstavanje)
Pantoja ima više značenja:
Poggiolo-Salaiole, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 264 m.
C10H14ClN
Molekulska formula C10H14ClN se može odnositi na:
Palmer, Michigan
Palmer je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 418, što je 31 (-6,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Panza Cola (razvrstavanje)
Panza Cola ima više značenja:
Lohrville, Iowa
Lorvil je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 368 stanovnika.
La Cajuela (razvrstavanje)
La Cajuela ima više značenja:
Lohrville, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 368 stanovnika, što je 63 (14,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pritzier
Pricir je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ludvigslust. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 500 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13054090.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ludvigslust Pricir se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ludvigslust. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 37 metara. Površina opštine iznosi 19,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 500 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 26 stanovnika/km².
C10H13ClN2
Molekulska formula C10H13ClN2 se može odnositi na:
NAO
Termin NAO ima više značenja.
Babino (Berane)
Babino je naselje u opštini Berane u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 436 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 391 stanovnika).
Demografija
U naselju Babino živi 289 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 33,9 godina (35,0 kod muškaraca i 32,9 kod žena). U naselju ima 111 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,93.
Ovo naselje je većinom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine).
Paredón, Arteaga
Paredón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2066 m.
La Cal (razvrstavanje)
La Cal ima više značenja:
Paso Nuevo, Arandas
Paso Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2100 m.
Ojmjakon
Ojmjakon (rus.: Оймякон, jak.: Өймөкөөн) je selo u Jakutskoj u Rusiji, u dalekoistočnom dijelu Sibira u Ojmjakonskom okrugu. Najhladnije je naseljeno mjesto na Zemlji (najniža izmjerena temperatura -67,7 °S) i nalazi se na lijevoj obali reke Indigirke. Ovdje živi oko 500 stanovnika, koji se pretežno bave stočarstvom i ribolovom. Od glavnog grada Jakutska, Ojmjakon je udaljen oko 1 100 kilometara prema istoku. Najbliža područna cesta je Kolimska autocesta udaljena oko 32 kilometra sjeverozapadno. Najbliža susjedna naselja su Hara-Tumul i Bereg-Jurdja.
Podrijetlo naziva
Mjesto je dobilo ime po rijeci čiji je naziv došao od riječi kheium iz evenskog jezika, što bi u slobodnom prijevodu značilo nesmrznuta voda, mjesto gdje ribe provode zimu. Prema drugom izvoru, rječnik tunguskog jezika, navodi da evenska riječ heyum znači zaleđeno jezero.
Položaj i reljef
Mjesto Ojmjakon nalazi se u istočnom dijelu Sibira na obali rijeke Indigirke. Upravno pripada Jakutskoj. Smješten je na svega tri stupnja od polarnog kruga (66° 33‘ sgš). Predjel se odlikuje zajednicom tundre i tajge, a nadmorska visina mjesta je 741 metar. Mjesto je omeđeno ojmjakonskim planinama (3 003 m) na zapadu i jugozapadu i planinom Tas Kistabit (2 341 m) na sjeveru i sjeveroistoku. Rijeka Indigirka je s istoka usjekla svoju dolinu i ojmjakonsku kotlinu. Zemljište se zaleđuje do dubine od čak 1 500 metara[3]. Kako je Ojmjakon blizu sjevernog pola, duljina dana i noći tijekom godine iznimno varira; tijekom prosinca dan traje tri, a u lipnju 21 sat.
Klima
Najviša ikada izmjerena temperatura u Ojmjakonu iznosila je 34,6°S u srpnju 2010. godine, dok je najniža temperatura zabilježena 6. veljače 1933. godine i iznosila je -67,7°S. Srednja godišnja temperatura je -15,5°S. Količina padalina je iznimno niska i iznosi svega 212 milimetara godišnje. Vjetar rijetko puše u Ojmjakonu. Prosječna brzina 1,2 m/s, a najčešće se javlja sa zapada i sjeveroistoka. Vlažnost zraka je visoka i prosječna godišnja iznosi 71%. Najviša je u siječnju (75%), a najniža u lipnju (59%). Ukupan broj dana sa snježnim pokrivačem je 213, a najsnježnije razdoblje je od listopada do travnja. Prosječna visina pokrivača u tom razdoblju je 21 cm, a maksimalna izmjerena 51 cm (veljača). Prosječna godišnja oblačnost u Ojmjakonu iznosi 6,5 desetina.
Hidrografija
Okolina Ojmjakona je bogata izvorima tople vode. Glavni vodeni tok je Indigirka, koja teče s istoka. Izvire na Halkanskim planinama, točnije nastaje od dva manja toka (Tura Urjah i Tarin Jurah). Dugačka je 1 726 kilometara i ulijeva se u Istočnosibirsko more. U razdoblju od listopada do svibnja površina rijeke se zaledi. Pogodna je za ribolov budući da je bogata vrstama poput repuške, čira, muksune, zatim omulja i dr. Jugoistočno od sela nalaze se i dva veća jezera, Boljšoj i Mendereljah.
Povijest
Među prvim istraživačima koji su posjetili ovaj dio Sibira bili su Semjon Dežnjev i Mihail Straduhin u 17. i Gavril Saričev u 18. stoljeću. Matvej Matvejevič Gedenštrom (1780.—1845.), estonski istraživač, spomenuo je naselje Ojmjakon u svom putopisu k Novosibirskim otocima, iz prve polovine 19. stoljeća. Tijekom 1920-ih i 1930-ih godina Ojmjakon je bilo tipično povremeno naselje, gdje su svoje utočište tražili stočari i lovci na sobove.
Sovjetska vlast, u želji nomadima osigurati normalne uvjete za život i stalan boravak, izgradila je trajno naselje. Tijekom Drugog svjetskog rata u blizini sela izgrađena je pista za slijetanje zrakoplova na liniji Aljaska-Sibir, koja je uspostavljena na osnovu Zakona o zajmu i najmu (program opskrbe saveznika za vrijeme rata od strane SAD-a). Ojmjakonski okrug je formiran 1931. godine, a 1954. upravno središte postalo je mjesto Ust-Nera. Danas je Ojmjakon stalno naseljeno selo.
Gospodarstvo
Stanovništvo Ojmjakona se najvećim dijelom bavi stočarstvom, točnije gajenjem sobova i divljih konja. Osim toga zastupljen je i ribolov na rijeci Indigirki. Okolina mjesta bogata je nalazištima i rudnicima zlata koji se koriste. Uslijed niskih temperatura u Ojmjakonu nema mobilne telefonije i signala. Turizam je razvijen na osnovi klimatske specifičnosti (najniže temperature), što je razlog dolaska turista. Tijekom 2012. godine Ojmjakon je posjetilo 57 turista od čega najviše iz Njemačke i Engleske. Svaki posjetitelj u okviru organizirane ture dobiva „certifikat za boravak na Polu hladnoće“.
Infrastruktura
Ojmjakon je malo mjesto povezano mjesnim cestama sa susjednim naseljima: Hara-Tumul i Terjut na sjeverozapadu, Očjugej na jugu i Tomtor i Bereg-Jurdja na jugoistoku. U selu se nalaze škole i vrtić, zatim dom kulture i športski centar. U istočnom dijelu se nalazi mjesna mljekara i pilana. Južno od sela Tomtor nalazi se zračna luka Ojmjakon (ICAO kod — UEMJ ), koja je izgrađena tijekom Drugog svjetskog rata, a zatvorena je 1970-ih godina. Ima jednu zemljanu pistu duljine 1,9 kilometara. Općinska zgrada se nalazi u središtu Ojmjakona.
Ojmjakon u medijima
Ojmjakon se spominje i pojavljuje u brojnim televizijskim serijama i emisijama:
Poznati stanovnici
Za povijest Ojmjakona važan je Nikolaj Josipovič Krivošapkin (1832.—1926.), trgovac, humanist i filantrop. Rodio se u Tarin-Jurjahskom okrugu (danas Ojmjakonski) 1832. godine. Tijekom života i školovanja stekao je bogatstvo koje je uložio u svoj rodni kraj. Nikolaj je dao izgraditi dvije crkve, dom kulture, osnovnu školu i knjižnicu u Ojmjakonu i okolini. Umro je 1926. u 95. godini života.
Košarkaška reprezentacija Irana
Iranska košarkaška reprezentacija predstavlja državu Iran u međunarodnoj muškoj košarci. Jedna je od najjačih na azijskom kontinentu i tri puta prvak Azije. Naslov je osvojila 2007., 2009. i 2013. godine.
Trenutačna momčad
(sastav na SP 2015.)
Svjetska prvenstva
mini|desno|250px| Iranska reprezentacija [[2010.]]
Domoșu, Sâncraiu
Domoșu je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Sâncraiu.
Проваљеник
Проваљеник је насеље у Србији у општини Бабушница у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 202 становника (према попису из 1991. било је 282 становника).
Демографија
У насељу Проваљеник живи 173 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 51,2 година (50,9 код мушкараца и 51,5 код жена). У насељу има 75 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,69.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Januarski ustanak (1918)
Januarski ili siječanjski ustanak (Січневе повстання; Январское восстание), također poznat i kao Ustanak u kijevskom Arsenalu je bio kratkotrajni oružani sukob koji se odigrao početkom 1918. u Kijevu između snaga novoproglašene Ukrajinske Centralne rade na jednoj, i pobunjenih radnika na čelu sa boljševicima s druge strane. Do njega je došlo tokom burnih događaja izazvanih Ruskom revolucijom i raspadom dotadašnjeg Ruskog Carstva, čiji su se pojedini dijelovi, uključujući Ukrajinu, počeli proglašavati za nezavisne države. Tim je događajima dodatni poticaj dala Oktobarska revolucija kojom je okončano postojanje dotadašnje ruske države, a koji su se u samom Kijevu odrazili kroz ustanak u novembru 1917. gdje su ukrajinski nacionalisti i lokalni boljševici kao saveznici uklonili posljednje tragove ruske vlasti. Pitanje o ustrojstva buduće ukrajinske države, njenog državnopravnog odnosa i eventualnog razgraničenja prema novouspostavljenoj Sovjetskoj Rusiji je, pak, izazvalo sukob između boljševika i nacionalista koji je postepeno eskalirao u ukrajinsko-sovjetski rat. Lokalni boljševici su 29. januara po nastojali iskoristiti prodor sovjetskih trupa u Ukrajinu da podignu ustanak, kao i spriječiti snage Centralne rade da okupiraju Arsenal, glavnu tvornicu oružja u gradu koja je predstavljala glavno uporište boljševika i radikalnih ljevičara. Ustanak se pretvorio u seriju višednevnih kaotičnih uličnih borbi u kome su na kraju prevagu odnijele nacionalističke trupe na čelu sa Simonom Petljurom. One su 4. februara 1918. na juriš osvojile Arsenal i, prema, kasnijim sovjetskim navodima, pogubile oko 300 zarobljenih ustanika. Ustanak tako nije uspio, ali su već istog dana sovjetske trupe prodrle do predgrađa Kijeva i zauzele grad 7. februara 1918. U kasnijoj sovjetskoj historiografiji su ustanici proglašeni revolucionarnim mučenicima.
U gušenju ustanka je kao pripadnik ukrajinskih nacionalističkih trupa sudjelovao mladi Aleksandar Dovženko koji će deset godina kasnije snimiti znameniti sovjetski film Arsenal posvećen tim događajima.
Savezne države Sjedinjenih Američkih Država
lang=sh|right|500px|thumb|Karta SAD sa imenima saveznih država. Aljaska i Havaji su prikazani na dnu Savezne države SAD su administrativne jedinice SAD. Ima ih 50 i one dele suverenitet sa federalnom vladom. Zbog ovakve podele suvereniteta, jedan Amerikanac je građanin i cele države i savezne države iz koje potiče. Državljanstvo savezne države je fleksibilno i nije potrebno odobrenje vlade da se menja boravište između država (sa izuzetkom osuđenika na uslovnoj slobodi).
Kongres SAD može prihvatiti nove savezne države na jednkoj osnovi sa postojećima. To je poslednji put urađeno 1959. godine. Ustav SAD ne govori da li savezne države imaju pravo da jednostrano otcepe od SAD, ali je Vrhovni sud SAD presudio da je secesija neustavna, što je delimično posledica Američkog građanskog rata.
Korozija u stomatologiji
ŠTO JE KOROZIJA?
Korozija-je proces rezaranja - nagrizanja raznih materijala
-prvenstveno se odnosi na metale i njihove legure
KAKO SPRIJEČITI KOROZIJU?
Metalne i nemetalne zaštitne prevlake i premazi su najčešći oblik zaštite od korozije. Metalne prevlake mogu imati galvansko djelovanje ili su otpornije na koroziju od osnovnog materijala pa djeluje kao barijera. Nemetalne prevlake mogu biti oksidi (npr.aluminij), netopljive soli na željezu i čeliku, keramika i organski premazi.
SLUČAJEVI KOROZIJE U USNOJ ŠUPLJINI
Pravovremeno ispunjavanje zuba je zadatak prve zadaće, jer karijes ima svojstvo da se brzo širi, time uništavajući zube iznutra.
Kompozicija za punjenje je cink, koji je, kao što je gore spomenuto, jedan od glavnih inicijativa alergije metala.
Uobičajeni postupak za punjenje zuba može se pretvoriti u dodatni problem za osobu.
Naravno, to se ne odnosi na sve ljude, već samo na one koji su predisponirani za alergije.
Prisutnost zubnih krunica, proteza i drugih metalnih elemenata u usnoj šupljini povećava rizik od reakcije.
Razlog za to - prisutnost nikla, zlata i bakra u sastavu tih proizvoda.
LIJEČENJE ALERGIJA NA METAL
Prije početka liječenja alergije na metal, potrebno je osigurati potpun prestanak kontakta alergena s površinom kože i sluznice.
Da bi se uklonili ingerirajući alergeni, posebni enterosorbenti se koriste u obliku praha ili gela (enterosgela).
Za vanjsku upotrebu koriste se antialergijske masti, čija je djelovanja usmjerena na uklanjanje upale, svrbeža i ljuštenja.
Odabir masti se provodi uzimajući u obzir ozbiljnost tijeka bolesti.