cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Savijanje cijevi
Zupčaste savijačice
U kućištu se nalazi reduktor s kaljenim zubima velikog prijenosnog omjera. Okretanjem ručice dolazi do pomaka držača cijevi, u kojem je cijev pritegnuta oko profila koji određuje polumjer zakrivljenja. Kut zakrivljenja može biti do 180º. Promjeri cijevi koje se hladno savijaju je do 40 mm za bakrene, mjedene, aluminijske i čelične cijevi, dok je za cijevi od nehrđajućeg čelika promjer do 30 mm. Debljina stijenke je za mekše materijale do 3 mm, dok je za kruće materijale do 1,5 mm. Standardni polumjeri savijanja su od 3 do 4 polumjera cijevi.
Navojne savijačice
Kućište je najčešće od aluminija. U njemu je asinkroni elektromotor koji okreće navojno vreteno. Vreteno potiskuje alat koji savija cijev prema profilu. Bolji modeli su opremljeni mikroprocesorski upravljanim digitalnim uređajem za kontrolu kuta savijanja. Postoji mogućnost memoriranja više različitih programa savijanja. Pogodno je za savijanje:
Hidrauličke savijačice
Hidrauličke savijačice se koriste za savijanje različitih promjera cijevi od ugljičnih čelika, mekanih čelika, legiranih čelika, nehrđajućih čelika, aluminija i legura, bakra i legura, mjedi. Promjeri koji se savijaju su cijevi okrugle, pravokutne, kvadratne, ovalne, različitih profila, šipke, trake. Savijačice su opremljene hidrauličkim pogonom, kojim se kontrolira stezanje cijevi, savijanje, pozicioniranje trna s velikom preciznošću (kod savijanja ispod 0,1º). Kontrola je pomoću PLC uređaja, koja može biti poluautomatska ili potpuno automatska, programi se mogu spremati u memoriju (do 200 programa).
Trnovi za savijanje
Trn je alat koji se upotrebljava kod hladnog savijanja tankostijenih cijevi da bi se održao kontinuitet presjeka na mjestu zakrivljenosti. Proizvode se prema unutarnjem presjeku cijevi koja se savija, a prema obliku dijele se na: cilindrične, žličaste, kuglične i zglobne.
Tlačne savijačice
Tlačno savijanje je slično rotacijskom. Klizač alata rotira oko nepomičnog profila za koji je stegnuta cijev. Kutlačno savijanje je najčešće do 90º, a može biti i do 180º. Tlačna savijačica za teške profile ima kućište izrazito čvrste konstrukcije. Standardno je opremljena elektro mehaničkim prigonom koji tlači alat za savijanje. Stezanje cijevi je hidrauličko. Upravljanje je elektronsko, kojim se određuje duljina i kut savijanja. Savijačice su opremljene napravama za brzu izmjenu alata. Povrat trna se također može programirati.
Savijačice za savijanje žigom
Kod savijanja sa žigom, zaobljeni alat na žigu daje profil (polumjer zaobljenja) pritiskom na obradak položen na dva oslonca (klizača). Sila savijanja može se ostvariti ručno (polužno) ili korištenjem hidraulike. Kod ove vrste savijanja ne mogu se koristiti trnovi koji se umeću u cijevi, pa je ova metoda savijanja pogodna je samo za debelostjene cijevi i velike polumjere savijanja. Kućište savijačice je jako dimenzionirano (jedinstveni blok), kako bi moglo zadovoljiti potrebna naprezanja koja nastaju prilikom savijanja. Radni cilindar u jednoj operaciji savija postavljeni obradak oslonjen na klizačima. Graničnik se može programirati kao i cijeli postupak savijanja, te spremiti u memoriju stroja. Računalno upravljanje (CNC) alatnim strojem omogućuje visoku preciznost savijanja (do 0,1 mm). Preko računalno upravljanog zaslona mogu se precizno regulirati radni tlak, broj koraka, brzina i kutovi savijanja. Veličina obratka (dimenzije) i debljina stijenke ovise o snazi stroja, te orijentaciji obratka.
Savijačice s tri valjka
Savijanje s 3 profilna valjka se koristi za izradu obradaka s velikim polumjerima savijanja. Ova metoda koristi jedan pogonski (radni valjak) i dva stacionarna protuvaljka koja rotiraju. Obradak koji prolazi između valjaka postepeno dobiva zaobljenje polumjera, koji ovisi o razmaku među valjcima. Strojevi za savijanje cijevi s 3 valjka su robusne čelične konstrukcije, koja mora podnijeti velike sile savijanja. Radna pozicija valjaka može biti u horizontalnoj ili vertikalnoj izvedbi. Pogonski valjak je jedan, ali kod velikih strojeva postoje izvedbe s 2 ili sva 3 pogonska valjka. Kako ne bi došlo do gubitka okretnog momenta na valjcima, hidraulički motori su spojeni direktno preko prigona s planetarnim zupčanicima. Pogonski valjak se hidraulički pokreće i podešava, digitalno se očitava položaj, određuje brzina rotacije valjka. Sve se može spremiti u memoriju i pozvati po potrebi (CNC ili računalno upravljanje alatnim strojem).
Crevant
Krevan je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Endr koja pripada prefekturi la Châtre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 713 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 36,54 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 369 metara (maksimalnoj 467 m, a minimalnoj 272 m).
Tamolotes, Atzalan
Tamolotes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atzalan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 179 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 633 m.
Santa Úrsula, Carichí
Santa Úrsula je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2148 m.
Ljubičice (TV film)
Ljubičice je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1975. godine. Predstavlja adaptaciju dela Branislava Dimitrijevića. Radnja prikazuje kako mladi novinar u potrazi za člankom intervjuiše svoju bivšu nastavnicu, drugaricu poznatog španskog borca te otkriva njenu potresnu životnu priču. Režirao ju je Milenko Maričić.
Loudon Wainwright III
Loudon Snowden Wainwright III (5. septembar 1946) je američki kantautor, folk pjevač, humorist i glumac. Poznat je i kao otac muzičara Rufusa Wainwrighta, Marthe Wainwright i Lucy Wainwright Roche, brat Sloana Wainwrighta i bivši suprug folk pjevačice Kate McGarrigle. Tokom karijere je izdao preko 22 albuma, a nagrađen je i s Grammyjem.
Brege
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Brege je imalo 188 stanovnika.
El Nanche, Tlalixcoyan
El Nanche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Tigers (film, 2014)
Tigrovi (prvotno naslovljen White Lies ) je indijski igrani film iz 2014. godine u režiji Danisa Tanovića, u zajedničkoj produkciji Cinema Time, francuske producentske kuće ASAP Films i Sikhya Entertainment. Film se počeo snimati 2013. godine, a premijeru je imao u rujnu 2014. na Međunarodnom filmskom festivalu u Torontu.
El Nanche, Tlalixcoyan
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Tigers (film, 2014)
Tigrovi su premijerno prikazani na streaming platformi ZEE5 21. studenoga 2018.
Radnja
Prateći istinitu priču 24-godišnjeg Pakistanca Syeda Aamira Raze (u filmu Ayaan), prodavača zaposlenog u velikoj korporaciji, u filmu preimenovanoj u Lasta, Tanović raskrinkava praksu koja desetljećima uzrokuje smrti djece u najsiromašnijim zemljama svijeta. Mladi Pakistanac se kao trgovac dječjom mliječnom hranom uspinje na korporativnoj ljestvici sve dok mu jedan liječnik na njegovo pitanje o tome zašto djeca umiru u siromašnim mjestima i onima gdje je voda nečista, jasno odgovara: „Zbog ljudi poput vas."
Mladi Syed Aamir Raza tada shvaća da je on, kao i brojni zaposlenici kompanija koje zdravstvenom osoblju agresivno nude dječju mliječnu hranu, uvjeravajući ih u superiornost tog proizvoda, suodgovoran za smrt nedojene djece u njegovoj zemlji. Protagonist daje otkaz i kreće u borbu za istinu u kojoj ga podržava IBFAN (International Baby Food Action Network), globalna mreža organizacija i pojedinaca koji se bave zaštitom roditelja i djece od agresivnog reklamiranja dječje mliječne hrane.
Snimanje filma
Prema Tanovićevim izjavama, situacija iz filma se dogodila 1995. godine, a za priču je doznao od Andyja Patersona koji je 2005. godine napisao i prvu verziju scenarija koji su kasnije zajedno dorađivali. Tanović je 2006. godine prvi put otišao u Pakistan kako bi doznao detalje i tamo otkrio da priča ima ozbiljnu manu - stvarni prodavač je razgovarao s predstavnicima farmaceutske kompanije o uzimanju novca u zamjenu za šutnju. Međutim, Raza nikada nije uzeo novac, što je Tanovića navelo da ipak snimi film. U nakani da ih spriječi da snime film, Nestle je poslao snimak koji dokazuje da je Syed Aamir Raza zaista obavio taj razgovor, ali Tanović kaže "da je to zapravo bilo fantastično jer su im dali najbolji dokaz koji im je pomogao da snime tu scenu". Scenarist i producent Andy Peterson izjavio je da nitko, uključujući i televizijsku kuću BBC nije htio financirati film iz straha od ogromnih tužbi, ali predstavnici Nestlea u intervjuu uoči prikazivanja filma u Torontu najavili su da neće tužiti producente. Prije nego je BBC odustao od snimanja filma, tražili su svaki dokument koji dokazuje svaku tvrdnju. Tanović kaže "da je jedno vrijeme razmišljao da napravi film o tome kako njemu ne uspijeva da napravi ovaj film". Tanović je podvukao "da jedan strašan podatak dovoljno govori o ozbiljnosti ove teme, a to je da Svjetska zdravstvena organizacija (WHO) navodi kako bi šest milijuna djece godišnje moglo biti spašeno od smrti kada se ne bi hranila dječjom mliječnom hranom. Zbog mogućih pravnih problema s Nstleom, rad na filmu trajao je gotovo osam godina. a značajnu ulogu u njegovoj finalizaciji ima ima producent Čedomir Kolar, koji živi i radi u Parizu. Film se snimao u Indiji jer je bilo previše opasno snimati ga u Pakistanu, a neke scene snimljene su u Londonu. U filmu se Nestle ne spominje, ime kompanije je promijenjeno, kao i imena glavnih aktera. Zahvaljujući glumcu Emranu Hashmiju koji u filmu igra glavnog junaka, uključili su se i neki privatni sponzori zbog njegove popularnosti u Bollywoodu.
Prikazivanje u Hrvatskoj
U Hrvatskoj je film premijerno prikazan već 2014. godine u suradnji Human Rights film festivala i udruge Roditelji u akciji:
María Martínez Sierra
María de la O Lejárraga García (28. prosinca 1874. - 28. lipnja 1974.), obično poznatija pod pseudonimom María Martínez Sierra bila je španjolska feministička spisateljica, dramatičarka, prevoditeljica i političarka. Surađivala je sa suprugom Gregoriom Martínezom Sierrom.
Prve godine
Maria de la O Lejárraga rođena je u bogatoj obitelji u San Millánu de la Cogolla (La Rioja, Španjolska). U dobi od četiri godine, Maria i njezina obitelj preselili su se u Carabanchel Bajo (Španjolska), jer je njezin otac, Leandro Lejárraga, bio kirurg i bavio se medicinom u Madridu. Majka Marije de la O Lejárraga, Natividad García-Garay, osobno se brinula o obrazovanju svoje djece i slijedila je francuske obrazovne programe.
Marija je studirala na Asociación para la Enseñanza de la Mujer gdje je prvi put došla u dodir s pedagoškim idejama Institución Libre de Enseñanza. Diplomirala je trgovinu 1891. i postala profesorica engleskog jezika na Escuela de Institutrices y Comercio. Maria je završila studij obrazovanja na Escuela Normal u Madridu. Kao studentica, Maria de la O Lejárraga pohađala je Congreso pedagogico Hispano-Americano, gdje je podržavala obrazovne postulate Emilije Pardo Bazán. Radila je kao učiteljica između 1897. i 1907. godine.
Godine 1905. Maria de la O Lejárraga otputovala je u Belgiju sa stipendijom koja joj je omogućila studiranje obrazovnih sustava te zemlje. Tijekom svog boravka u Belgiji također je naučila o Casas del Pueblo i socijalističkim tezama.
Brak i kazališni uspjeh
Godine 1899. Maria de la O Lejárraga objavila je svoje prvo djelo: Cuentos Breves, koje je njezina obitelj hladno prihvatila. To i činjenica da je učiteljica potaknuli su ju da svoje ime sakrije pod imenom svog supruga za kojeg se udala 1900. Godine 1901. izdali su časopis Vida Moderna u kojem su objavljivali i modernističke i realističke pisce.
Uz to, Juan Ramon Jiménez, Gregorio i Maria osnovali su Helios (1903.-1904.), časopis posvećen pjesničkom modernizmu, gdje su objavljivali, između ostalih, Emiliju Pardo Bazán, Antonio Machado, Jacinto Benavente i braću Quintero. Godine 1907. osnovali su i časopis Renacimiento, kratkog trajanja, ali odlične kvalitete. Ove su suradnje učvrstile prijateljstvo između Lejarrage i Juana Ramona Jiméneza. Obje su publikacije bile u skladu s europskim književnim trendovima. Lejárraga je bila poliglot i bila je ta koja je prevela većinu engleskih prijevoda i neke francuske koji su se pojavili u Renacimientu.
Maria de la O napustila je nastavnički rad i uzela dopust 1908. godine kako bi se u potpunosti posvetila književnosti. Njena predstava Canción de cuna, premijerno izvedena 1911. godine, dobila je nagradu Real Academia Española kao najbolje djelo kazališne sesije od 1910. do 1911. godine. Od svih drama postavljenih u Madridu, najmanje je 20 drama napisala Maria de la O Lejárraga. Osim toga, "Compañia cómico-dramática Martinez Sierra", koju je režirao njezin suprug, nije nastupala samo u Španjolskoj, već je i ostvarila nekoliko turneja po Francuskoj, Velikoj Britaniji, Sjedinjenim Državama i Latinskoj Americi. I Marijino i Gregoriovo ime pojavilo se u programima izvedbi. Kad je Gregorio bio odsutan, Maria je također bila zadužena za kazalište svog muža Teatro Lara.
Horasan (pokrajina)
mini|desno|300px|Bivša [[iranska pokrajina Horasan]] Horasan (perz. خراسان; Horāsān) je bila jedna od iranskih pokrajina koja je 2004. godine podijeljena na tri manje pokrajine: Sjeverni, Južni i Razavi Horasan. Iako je izgubila status upravne jedinice, pod njenim bivšim granicama podrazumijeva se geografska regija u sjeveroistočnom Iranu koja je dijelom veće povijesne regije Velikog Horasana koji se osim Irana prostire i preko teritorija današnjih suverenih država Afganistana, Turkmenistana, Uzbekistana i Tadžikistana. Bivša iranska pokrajina Horasan bila je najveća i prostirala se 242.673 km² što približno odgovara teritoriju Ujedinjenog Kraljevstva, a brojila je više od sedam milijuna stanovnika. Administrativni centar bio joj je grad Mašhad.
María Martínez Sierra
Brak i kazališni uspjeh
Maria de la O Lejarraga surađivala je i s etabliranim književnicima poput Eduarda Marquine, na njegovom djelu El pavo real i Carlosom Arnichesom, u La chica del gato, koje je kasnije adaptirano u filmsko djelo i emitirano u kinima. Godine 1914. Maria de la O Lejarraga producirala je Margot, s glazbom Joaquina Turine, u lirskoj drami u tri čina.
Maria i njezin suprug došli su u kontakt s Manuelom de Fallom u Parizu 1913. godine na zahtjev Joaquina Turine. Kad se Falla vratio u Madrid, počeli su surađivati na raznim projektima, uključujući El amor brujo koji je premijerno izveden 1915. godine u Teatru Lara de Madrid s Pastorom Imperiom u glavnoj ulozi. El amor brujo kombinirao je glazbu i ples Manuela de Falla i scenarije Marije de la O Lejárraga.
Feminizam i politika
Tijekom 1920-ih i 1930-ih Lejarraga je bila aktivna u mnogim feminističkim aktivističkim skupinama. Postala je tajnica španjolskog ogranka Međunarodnog saveza za pravo glasa žena. Kad je 1930. godine osnovan Savez žena za građansko obrazovanje, bila je prva predsjednica. Na općim izborima u Španjolskoj 1933. María Lejárraga izabrana je u Kongres kao predstavnica Socijalističke partije za Granadu. Sredinom 1933. godine Svjetski odbor za borbu protiv rata i fašizma poslao je izaslanstvo u Španjolsku kako bi kontaktiralo žene zainteresirane za osnivanje lokalne podružnice. Dolores Ibárruri, Encarnación Fuyola, Lucía Barón i Irene Falcón osnovale su Nacionalni odbor žena protiv rata i fašizma. María Lejárraga pomogla im je da stupe u kontakt s republikanskim i socijalističkim ženama u tom cilju.
María Lejárraga podnijela je ostavku u parlamentu nakon oštre akcije vlade tijekom štrajka asturijskih rudara 1934. godine. Na početku Španjolskog građanskog rata (1936.–1939.) republikanska vlada poslala ju je u Švicarsku kao komercijalni ataše. Godine 1938. preselila se u Francusku, zatim se preselila u New York, Los Angeles, Meksiko, da bi konačno 1953. u Buenos Aires, Argentina gdje je 1974. umrla u siromaštvu.
Progonstvo i smrt
Nakon smrti Martíneza Sierre objavila je memoare pod naslovom Gregorio y yo ('Gregorio i ja', 1953.) u kojima otkriva dokaz o autorstvu.
María je cijeli život radila kao prevoditeljica - od prvih anonimno objavljenih prijevoda (Librería extranjera de Leonardo Williams, Vida Moderna, Helios) i prijevoda objavljenih pod imenom María Martínez Sierra za izdavačku kuću Garnier početkom 1900-ih, do mnogih kazališnih prijevoda koji su objavljeni pod imenom njenog muža od 1915. do 1930. te prijevoda proze i kazališta koji su objavljeni u njezinom egzilu u Argentini (1950.-1974.) koji su joj pomogli da zarađuje za život do svoje smrti. Kao što je rekla u pismu Mariji Lacrampe 1962. godine: "Prevođenje je za književnika upoznatog s poslom izvrstan oblik lijenosti. Drugi je čitanje. "(Traducir, para un escritor que sabe su oficio, es una forma exquisita de pereza. La otra es leer).
Canterano, Roma
Canterano je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Flopristin
Flopristin je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 531,616 Da.
Castelvecchio, Modena
Castelvecchio je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 445 m.
La Bavisa, Guazapares
La Bavisa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Théophile Gautier
Teofil Gotje (Tarb, 30. avgust 1811 — Pariz, 23. oktobar 1872) je francuski pisac iz XIX veka. Po poetskom stilu bio je romantičar, ali ga je teško svrstati samo u tu kategoriju. Osnivač je teorije larpurlartizma, pripadao je krugu pesnika Parnasovske škole, a bio je blizak i idejama simbolizma.
U mladosti se bavio slikarstvom, ali se pod uticajem Viktora Igoa opredelio za pesništvo. Kao književnik, pored poezije, bavio se i pripovedaštvom, pisao je putopise, fantastične romane i priče. Bio je još teoretičar umetnosti i novinar.
El Orégano, Ocampo
El Orégano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2386 m.
Paso Real de Cahuipa, Santiago Ixcuintla
Paso Real de Cahuipa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Santiago Ixcuintla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 236 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 124 m.
La Mariquilla, Coxcatlán
La Mariquilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Coxcatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1180 m.
El Gato, Culiacán
El Gato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Las Tires, Cuautepec de Hinojosa
Las Tires je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Cuautepec de Hinojosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2602 m.
Choctaw, Oklahoma
Čokto je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.146, što je 1.769 (18,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Salto, San Felipe
El Salto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2009 m.
Opština Sutești, Vâlcea
Sutești je opština u Rumuniji u okrugu Valča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 170 m.
Macra, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 821 m.
Cappella, Crotone
Cappella je naselje u Italiji u provinciji Crotone, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Opština Tantima, Veracruz
Tantima je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4782 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Peretti, Vicenza
Peretti je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 312 m.
Los Colgados, Culiacán
Los Colgados je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Legende i balade — Mehmed Paša Sokolović
Legende i balade — Mehmed Paša Sokolović je jugoslovenska muzička TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1975. godine. Režirao ju je Milo Đukanović a scenario je napisao Gojko Đogo.
Blanche Monnier
Blanche Monnier (1. ožujka 1849. - 13. listopada 1913.), često poznata u Francuskoj kao la Séquestrée de Poitiers (otprilike "zatvorena žena iz Poitiersa"), bila je žena iz Poitiersa, Vienne, Francuska, koja je držana zaključana u maloj sobi od strane svoje aristokratske majke 25 godina. Kada ju je pronašla policija, tada srednjih godina i u mršavom i prljavom stanju; prema službenicima, Monnier nije vidjela sunčevu svjetlost tijekom cijelog svog zatočeništva.
Biografija
Monnier je bila članica francuskog Visokog društva iz ugledne, konzervativne buržoaske obitelji u Poitiersu starog plemenitog podrijetla. Bila je poznata po svojoj fizičkoj ljepoti i privukla je mnoge potencijalne udvarače za brak. Godine 1874., u dobi od 25 godina, poželjela se udati za starijeg odvjetnika koji nije bio po volji njezine majke Louise, koja je tvrdila da se njezina kći ne može udati za "odvjetnika bez novaca". Tada ju je, razljućena kćerinim prkosom, zatvorila u sićušnu, mračnu sobu na tavanu njihove kuće, gdje ju je držala osamljenu 26 godina. Louise Monnier i njezin brat Marcel nastavili su sa svakodnevnim životom, pretvarajući se da žale za Blancheinim nestankom. Nitko od njezinih prijatelja nije znao gdje se nalazi, a odvjetnik za kojeg se željela udati neočekivano je umro 1885. Dana 23. svibnja 1901. pariški državni tužitelj primio je anonimno pismo – čiji je autor još uvijek nepoznat – koje je otkrilo njeno zatočeništvo:
"Gospodinu Državnom tužitelju: Imam vas dužnost obavijestiti o iznimno ozbiljnom slučaju. Riječ je o neudatoj ženi koja je zaključana u kući gospođe Monnier. Polu-izgladnjela živi na raspadnutom ležaju zadnjih 25 godina - ukratko, u vlastitoj prljavštini."
Monnier je policija spasila iz užasnih uvjeta, prekrivenu starom hranom i izmetom, s kukcima po krevetu i podu, s težinom od jedva 25 kilograma. Jedan policajac opisao je stanje Monnier i njezin krevet ovako:
"Nesretna je žena ležala potpuno gola na trulom madracu od slame. Sve oko nje bila je svojevrsna kora od izmeta, komadičaka mesa, povrća, ribe i pljesnjivoga kruha... Također smo vidjeli ljuske od kamenica, kao i kukce koji su gmizali preko kreveta gospođice Monnier. Zrak je bio neprozračan, smrad sobe bio je tako oštar da je bilo nemoguće duže se zadržavati u sobi kako bi provodili istragu."
Majka joj je uhićena, ali nedugo nakon toga joj je pozlilo i umrla je 15 dana kasnije nakon što je vidjela bijesnu rulju kako se okuplja ispred njihove kuće. Njezin brat Marcel Monnier pojavio se na sudu te je u početku bio osuđen, ali je kasnije po žalbi oslobođen jer je okarakteriziran kao osoba smanjenih mentalnih kapaciteta pa su, iako su suci kritizirali njegove odluke, ustanovili da "dužnost spašavanja" tada nije postojala u kaznenom zakonu s dovoljno pravila da ga osudi.
Nakon što je puštena iz sobe, Monnier je nastavila patiti od problema s mentalnim zdravljem. Dijagnosticirani su joj različiti poremećaji uključujući anoreksiju nervozu, shizofreniju, egzibicionizam i koprofiliju. To je ubrzo dovelo do njezina prijema u psihijatrijsku bolnicu u Bloisu u Francuskoj, gdje je na kraju i umrla 1913. godine.
Naslijeđe
Godine 1930. André Gide objavio je knjigu o incidentu, nazvanu La Séquestrée de Poitiers, koja je promijenila samo imena protagonista. Prema Hervéu Guibertu, ova je knjiga imala veliki utjecaj na mladog Michela Foucaulta.
Peroni, Vicenza
Peroni je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 480 m.
Colonia José Preza, Atzalan
Colonia José Preza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atzalan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 171 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 901 m.
San Antonio las Flores, Las Margaritas
San Antonio las Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 635 m.
Berville (Primorska Sena)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 480 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 71 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 164 m, a minimalnoj 123 m).
Lamar Odom
Lamar Joseph Odom (, 6. studenog 1979.) američki je profesionalni košarkaš. Igra na poziciji niskog krila, a može igrati i krilnog centra. Izabran je u 1. krugu (4. ukupno) NBA drafta 1999. od strane Los Angeles Clippersa.
Srednja škola
Prve tri godine Odom je pohađao srednju školu Christ The King Regional High School. Poslije se prebacio u srednju školu Redemption Christian Academy. 1997. godine Odom je proglašen igračem godine po izboru magazina "Parade". Na četvrtoj godini izabran je u All-USA prvu petorku.
Sveučilište
Poslije srednje škole Odom se odlučio na pohađanje sveučilišta Nevada u Las Vegasu. Nakon burnih događanja na sveučilišta, Odom se odlučio prebaciti na sveučilište u Rhode Islandu. Na sveučilištu Rhode Island proveo je jednu godinu i prosječno je postizao 17.6 poena. Izabran je u All-Pac 10 momčad te je odveo Ramse do konferencijskog naslova. Upravo Odomovom tricom Ramsi su osvojili svoj prvi naslov A-10 prvenstva. Nakon završetka sezone Odom se odlučio prijaviti na NBA draft 1999. godine.
Los Angeles Clippers (od 1999. do 2003.)
Izabran je kao četvrti izbor NBA drafta 1999. od strane Los Angeles Clippersa. U svojoj prvoj, rookie, sezoni s Clippersima Odom je prosječno postizao 16.6 poena, 7.8 skokova i 4.2 asistencije te je na kraju sezone izabran u All-Rookie prvu petorku. U studenom 2001. Odom je bio suspendiran zbog konzumiranja marihuane. Krajem sezone 2002./03. Odom je postao slobodan igrač te je odlučio potpisati za Miami Heate.
Miami Heat (od 2003. do 2004.)
U dresu Miamia, Odom je prosječno postizao 17.1 poena i 9.7 skokova te zajedno s Dwyaneom Wadeom odveo momčad do doigravanja. Nakon završetka sezone, Odom je mijejan u Los Angeles Lakerse zajedno sa Caronom Butlerom i Brianom Grantom za Shaquillea O'Neala.
Los Angeles Lakers (od 2004. do 2011.)
U prvoj sezoni s Lakersima, Odom je odigrao samo 64 utakmica, zbog ozljede lijevog ramena, i prosječno postizao 15.2 poena, 10.2 skokova i 3.7 asistencija. Krajem sezone Lakersi su ponovno potpisali trenera Phila Jacksona. U sezoni 2005./06. Odom je prosječno postizao 14.8 poena, 9.2 skokova i 5.5 asistencija. U prvom krugu doigravanja ispali su od Phoenix Sunsa u sedam utakmica, unatoč vodstvu Lakersa od 3-1. U sezoni 2007./08., nakon ozljede centra Andrewa Bynuma, Odom je zauzeo mjesto krilnog centra i vrlo se dobro snašao te sezonu završio s prosjekom od 14.2 poena, 10.6 skokova i 3.5 asistencija. Međutim tijekom NBA finala protiv Boston Celticsa, Odomove statistike su oslabile i prosječno je postizao 13.5 poena, 9 skokova i 3 asistencije. Celticsi predvođeni "Big Threem" pobijedili su Lakerse u šest utakmica. Početkom sezone 2008./09. Odom je zauezo mjesto šestog igrača i ulazio s klupe. Nakon još jedne Bynumove ozljede Odom se vratio u prvu petorku. U travnju Odom se vratio na klupu nakon Bynumovog povratka. U doigravanju bio je važan igrač u rotaciji te je s Lakersima osvojio, svoj prvi, NBA naslov. Sezonu je završio s prosjekom od 11.3 poena, 8.2 skokova, 2.6 asistencija, 1 ukrdenom loptom i 1.7 blokada za 29.7 minuta na terenu. 31. srpnja 2009. Odom je potpisao novi četverogodišnji ugovor vrijedan 33 milijuna dolara s Lakersima te prekinuo nagađanja o njegovom nastavku NBA karijere.
Reprezentacija
Odom je bio član momčadi koja je na Olimpijskim igrama u Ateni 2004. osvojila brončanu medalju. Tijekom natjecanja ostvario je prosjek od 5.8 poena. Izabran je za sudjelovanje na Svjetskom prvenstvu u Japanu 2006. i kvalifikacijama u Las Vegasu 2007., ali nije prihvatio pozive zbog smrti svog sina.
Privatni život
Odom je rođen u Queensu, u jednoj od pet gradskih četvrti New Yorka. Otac mu je bio ovisan o heroinu, a majka mu je umrla od raka debelog crijeva kad je imao 12 godina. Zatečena ovom situacijom, Odoma je odgojila njegova baka Mildred. Odom i njegova dugogodišnja djevojka Liza Morales imaju dvoje djece, desetogodišnju djevojčicu Destiny i sedmogodišnjeg sina Lamara Jr. 29. lipnja 2006. njihov šest i pol mjesečni sinčić Jayden umro je od takozvanog sindroma iznenadne smrti novorođenčeta. 27. septembra 2009. godine, samo mesec dana nakon što su se prvi put videli, oženio se poznatom tv zvezdom, Kloi Kardašijan, koja je svoje ime promenila u Kloi Kardašijan Odom. Sa njom nije imao dece, a već 13. decembra 2013. godine Kloi je pokrenula postupak za razvod od poznatog NBA igrača koji je idalje u toku. Oktobra 2015. godine Odom je hospitalizovan, nakon što je pronađen u nesvesnom stanju pod dejstvom zabranjenih supstanci. Bio je u komi 4 dana, a za to vreme Kardašijanova je povukla peticiju za razvod. Po intervjuu koji je Kloi dala za People Magazine saznalo se da se par nije pomirio već je potez povlačenja peticije bio da bi ona dobila punomoćje pri odlukama u toku njegovog lečenja.
Stéphane Mallarmé
Stefan Malarme (Pariz, 18. mart 1842 — Vulen sir Sen, 9. septembar 1898) francuski pesnik, jedan od osnivača simbolizma. On je najpotpunije izrazio težnje simbolizma da novim pesničkim jezikom stvaraju čistu poeziju, koja treba da otkrije apsolutnu stvarnost oslobođenu od vulgarnosti svakodnevnog života. Poezija ne treba da imenuje stvari već da stvara njihovu atmosferu, ona ne treba da kazuje nego da nagoveštava, ne da deluje opisom i slikom nego sugestijom. Ovim shvatanjem pesnik jeziku daje glavnu prednost. Za razliku od drugih simbolista koji su svoje nazadovoljsto izražavali boemskim životom, Malarme je živeo mirnim životom profesora engleskog jezika. Ali to mu nije nimalo smetalo da poeziji posveti svoj život.
Zbirke pesama:
Florbetapir (18F)
Florbetapir (18F) je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 359,425 Da.
Flamansko slikarstvo
Flamansko slikarstvo doživjelo je procvat u periodu od ranog 15. vijeka do 17. vijeka. Flandrija je dala vodeće slikare u Sjevernoj Evropi i privukla mnoge obećavajuće mlade slikare iz susjednih zemalja. Ti slikari pozivani su na rad na stranim dvorovima i bili su utjecajni u čitavoj Evropi. Od kraja napoleonske ere, flamanski slikari su ponovo doprinosili reputaciji koju su uspostavili Stari majstori.
Kasna gotika
Takozvani flamanski primitivci prvi su popularizirali upotrebu uljanih boja. Njihova umjetnost vuče porijeklo od minijaturnog slikarstva kasnog gotičkog perioda. Glavni među njima bili su Jan van Eyck, Hans Memling, Hugo van der Goes, Robert Campin i Rogier van der Weyden.
Renesansa
Od ranog 16. vijeka, talijanska renesansa počela je utjecati na flamanske slikare. Rezultat je bio vrlo različit od tipičnog talijanskog renesansnog slikarstva. Vodeći umjetnik bio je Pieter Brueghel Stariji, koji je izbjegavao direktan talijanski utjecaj, ja razliku od sjeverni maniristi.
Opadanje
Nakon smrti glavnih umjetnika poput Rubensa 1640. i kraja Osamdesetogodišnjeg rata 1648. godine, kulturni značaj Flandrije je opao.
Oživljavanje
Oživljavanje slikarstva u toj regiji došlo je u zoru Belgijske revolucije 1830. i djela iz tog perioda obično se smatraju flamanskim.<ref name=insecula> Slikari koji su postali uspješni nakon tog patriotskog perioda obično se nazivaju belgijskim, a ne flamanskim. To kraljevstvo koje je obuhvatalo Flandriju često utiče i na kategorizaciju novijih umjetnika (vidjeti Popis belgijskih slikara).
Moderno flamansko slikarstvo
Iako se James Ensor isticao od svojih savremenika, taj inovator u umjetnosti 19. vijeka značajno je utjecao na umjetnike 20. vijeka kao što su Paul Klee, Emil Nolde, George Grosz, Alfred Kubin, Wols, Felix Nussbaum i ostali ekspresionistički i nadrealistički slikari 20. vijeka.<ref name=Becks-Malorny>
San José de los Hornos, Tlalixcoyan
San José de los Hornos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Shubuta, Mississippi
je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 441, što je 210 (-32,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Marcellise, Verona
Marcellise je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 730 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
Dexter, Kentucky
Dekster je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Ricubina, Carichí
Ricubina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Dexter, Kentucky
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 277.
Ricubina, Carichí
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1965 m.
Kin-dza-dza!
Kin-dza-dza! (ruski Кин-дза-дза!) ruska/sovjetska je ZF crna komedija koju je 1986. objavio Mosfilm, režirao Georgij Danelija, a scenarij napisao Danelija i Revaz Gabriadze. Glavne uloge tumače Stanislav Ljubšin, Jevgenij Leonov, Juri Jakovljev i Levan Gabriadze.
Poput većine filmova redatelja Danelije, i ovaj predstavlja dvostruku razinu komunikacije radi svrhe parodije te predstavlja mračne i groteskne sadržaje ljudskog društva, koje se ovdje mogu opisati kao distopija. Radnja se odvija oko dva Moskovljana koji slučajno bivaju teleportirani na pustinjski planet Pljuk u u galaktici Kin-dza-dza, koji je jedno veliko siromašno i opustošeno mjesto kojim vladaju velike nejednakosti u statusu društvenih slojeva, privilegirane i potlačene klase.
Radnja
Moskva, 1986. Građevinski stručnjak Vladimir stiže umoran s posla u svoj dom. Kada otiđe u trgovinu nešto kupiti, naiđe na jednog čudnog čovjeka koji ispred trgovine govori: "Recite mi broj vašeg planeta? Ili barem broj vaše galaktike?" te tvrdi da je sa drugog planeta. Vladimir i jedan violinist, Gedevan, misle da je poludio, ali ipak započnu razgovor s njim. Stranac im pokaže daljinski upravljač kojim putuje kroz galaktike, te ih upozori da ne pritisnu gumb. Vladimir svejedno iz znatiželje stisne gumb, te se istog trenutka zajedno sa Gedevanom nađe na pustinjskom planetu Pljuk, u galaksiji Kin-dza-dza.
Njih dvojica krenu stoga tražiti put natrag na Zemlju, te naiđu na dva čovjekolika vanzemaljca u ofrcanoj odjeći, Wef i Bi, koji putuju u ogromnoj limenoj konzervi sa propelerom te jedino, čini se, znaju izgovoriti riječ "Koo". Vladimir misli da im ne može ništa ponuditi za njihovu pomoć, sve dok ne otkrije da su šibice koje su mu ostale u džepu na tom planetu vrlo vrijedne i dragocjene. Wef i Bi ih povezu u letećoj spravi te se ispostavi da su iščitali njihove mozgove i naučili njihov ruski jezik. Objasne im da se na ovom planetu ljudi dijele na dvije klase - privilegirane Čatlaniane i podređene Patsakse. Kad god naiđu na Čatlaniane, moraju se sagnuti i iskazati poštovanje. Ipak, to nije konstanta, jer na drugim planetima vlada obrnut poredak i tamo se Čatlaniani moraju pokloniti Patsaksima.
Vladimir i Gedevan odluče zamijeniti šibice za spravu za teleportiranje, ali ih jedna skupina ljudi prevari i pobjegne. Ni Wef i Bi nisu sasvim pouzdani, no Vladimir ih ipak drži u šaci jer je našao jednu rezervnu šibicu u džepu. Pojavi se stranac sa početka i ponudi Vladimiru da ga vrati na Zemlju, ali ovaj odbije jer su Wef i Bi zbog njega uhićeni i zatvoreni. Nakon puno nezgoda, Vladimir i Gedevan spašavaju Wefa i Bija te se uz pomoć sprave za teleportiranje vrate natrag u Moskvi, sa izgubljenim sjećanjem. Ipak, kada uoče svjetleću lampu, refleksno se poklone, te se na ulici prepoznaju i vrati im se sjećanje.
Momčine (TV drama)
Momčine je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1975. godine. Režirao ju je Aleksandar Đorđević a scenario je napisao Novak Novak.
Icusești, Icusești
Icusești je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Icusești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4648 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
Брзеће
Брзеће је насеље у Србији у општини Брус у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 258 становника (према попису из 1991. било је 251 становника).
Демографија
У насељу Брзеће живи 199 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 37,8 година (38,1 код мушкараца и 37,6 код жена). У насељу има 81 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,19.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Lake Lorelei, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.170.
Chicago (mjuzikl)
mini| Mjuzikl Chicago se u kazalištu Ambassador (na slici) izvodi već 13 godina, New York, svibanj 2010
Mjuzikl "Chicago" prvi je put izveden na Broadwayu u New Yorku 1975. godine. Originalna produkcija mjuzikla je izveden čak 936 puta. U toj produkciji koreograf je bio Bob Fosse i stil te koreografije čvrsto je vezan uz identitet mjuzikla. Tek 1996. godine mjuzikl je ponovno oživljen, također u broadwayskoj produkciji. Ta je produkcija u povijest ušla kao najdulje izvođena obnova nekog mjuzikla s čak 4400 izvedaba prema podatcima iz srpnja 2007. godine. Nakon te obnovljene produkcije, "Chicago" je još jednom postavljen na londonskom West endu 1997. godine. Nakon toga zaredale su se mnoge nove produkcije i turneje diljem svijeta. 2002. godine po popularnom je mjuziklu snimljen još popularniji, istoimeni film.
Larpurlartizam
Larpurlartizam (od francuskog l'art pour l'art - umetnost radi umetnosti) je estetska teorija koja drži da umetnost nema nikakvu društvenu ili moralnu funkciju, i da je jedini cilj umetničkog dela da bude lepo. Ova teorija osporava didaktička i utilitaristička gledišta na umetnost, prisutna još od antičkih vremena, u Horacijevom učenju o lepom i korisnom.
Geneza
Termin je uveo Viktor Kuzen 1818, ali osnove teorije postavljene su još ranije, npr. u Kantovom učenju o bezinteresnom dopadanju i u ideji o autonomiji umetničkog dela. Edgar Alan Po u eseju „Pesničko načelo“ iznosi gledište da je zadatak pesnika da stvori pesmu radi nje same, a ne radi pouke. Teofil Gotje u predgovoru romana „Gospođica de Mopen“ (1836) smatra da umetnost po svojoj prirodi treba da bude nezainteresovana i da ne sme da bude korisna, jer sve što je korisno - to je ružno. Za Šarla Bodlera lepo je vrhunski kriterijum umetnosti, a umetnost je nezavisna od morala.
Uticaj i nasleđe
Larpurlartizam je nastao u pesničkom krugu oko Teofila Gotjea, ali s vremenom ova načela prihvataju i drugi pisci, kao što su Oskar Vajld i Gistav Flober. Od književnih pravaca i škola, poseban uticaj izvršio je na parnasizam i simbolizam. Učenje avangardnih pokreta o autonomiji umetnosti vodi porekla upravo iz doktrine larpurlartizma, kao i gledište postmodernističkih filozofa, za koje postoji samo virtuelna stvarnost i istina fikcije.
Perozzi-Filisedo, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 332 m.
Medellín del Carmen, Las Margaritas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1156 m.
Michel Odent
Michel Odent (rođen 1930.) francuski je liječnik - opstetričar i stručnjak za porode.
Obrazovanje
Rođen 1930. u jednom francuskom selu, Odent je studirao medicinu u Parizu, a 50-ih je godina specijalizirao kirurgiju. Časopis Lancet ga opisuje kao "jedan od posljednjih pravih općih kirurga".
Profesionalna karijera
Od 1962. do 1985. Odent vodi odjele kirurgije i rodilište bolnice Pithiviers (Francuska) te u to vrijeme razvija poseban interes za čimbenike okoliša koji utječu na proces rađanja. Uveo je koncept soba za porode koje podsjećaju na kućne uvjete, bazene za porode i satove pjevanja za trudnice. Nakon bolničke karijere bavio se porođajima kod kuće, osnovao je u Londonu Primal Health Research Center i osmislio bazu podataka (primalhealthhresearch.com) kako bi prikupio epidemiološke studije koje istražuju korelacije između onoga što se događa u "primarnom razdoblju" i zdravlja kasnije. Michel Odent gostujući je profesor na Nacionalnom medicinskom sveučilištu Odessa i doktor Honoris Causa Sveučilišta u Brasiliji.
Publikacije
Odent je autor prvih članaka o početku dojenja unutar sat vremena nakon poroda, prvog članka o korištenju bazena za rađanje tijekom poroda i prvog članka koji primjenjuje Gate teoriju kontrole boli u porodničarstvu.
Lomelí, Ocampo
Lomelí je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Ocampo.
Michel Odent
Publikacije
U knjizi objavljenoj 1986. (“Primal Health”) dokazao je da se homeostaza uspostavlja tijekom “primarnog razdoblja” (fetalni život, rođenje i mjeseci nakon rođenja): ovo je faza života kada se osnovni adaptivni sustavi čovjeka prilagođavaju svoje "razine zadanih vrijednosti". Odent se trenutno bavi proučavanjem utjecaja evolucije homo sapiensa na suvremene načine poroda.
Lomelí, Ocampo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2288 m.
Michel Odent
Publikacije
Neke od njegovih knjiga:
Castelvetro di Modena, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3648 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Cours (De Sevr)
Kur je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Nior.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 414 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,92 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 102 metara (maksimalnoj 169 m, a minimalnoj 63 m).
Pederoa, Bolzano
Pederoa je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 251 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1165 m.
Canary Wharf
Canary Wharf (slobodni prevedeno Kanarsko pristanište) je ime novog londonskog financijsko-poslovnog kvarta u Boroughu Tower Hamlets na istoku metropole. Canary Wharf se nalazi na prostoru nekadašnjih Karipskih dokova (West India Docks) na Temzinom otoku Isle of Dogs.
Historija
Između 1802. i 1939. taj kraj bio je jedna od najprometnijih luka na svijetu, promet je nakon 1960. počeo naglo opadati, pa su dokovi zatvoreni 1980. godine. Ime je dobio jer se tu dovozilo voće sa Kanarskih otoka i Mediterana. Projekt izgradnje Canary Wharfa, započela su braća Reichmann iz Kanade na napuštenim dokovima 2.4 km istočno od Londonskog Citya, ali su bankrotirali pa je projekt izgradnje preuzela grupa Canary Wharf Group.
Canary Wharf je kao dio urbanističkog projekta London Docklands iznikao u rekordno kratkom vremenu od 1980-ih do 90-ih prošlog vijeka. Danas je to kvart visokih nebodera, trgovina, hotela i restorana, u kom se nalazi jedna od najimpresivnijih stanica londonskog metroa. Razvoj Canary Wharfa doveo je do umiranja Fleet Streeta, nekadašnjeg sjedišta londonskog novinarstva i izdavaštva, jer su se velike novine kao Daily Telegraph i Independent tu preselile. U Canary Wharfu se nalazi donedavno najviši britanski neboder One Canada Square. Taj čelično-stakleni toranj od 50 katova i visok 235 metara podignut je 1991.
Palita, Coxcatlán
Palita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Coxcatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1237 m.
Opština Tantoyuca, Veracruz
Tantoyuca je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 50820 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 140 m.
Anđelika
Anđelika ili angelika (lat. Angelica archangelica) je dvogodišnja biljka iz porodice Apiaceae.
Opis biljke
Anđelika je vrlo krupna i snažna, do 2 m visoka zeljasta biljka. Rizom je mesnat, krupan, kratak i gusto obrastao dugačkim korenjem. Stablo je pravo, šuplje, na osnovi kao ruka debelo i crvenkasto, oblo, pri vrhu razgranato. Listovi su triput perasto usečeni, vrlo krupni (donji 60–80 cm) i na osnovi mjehurasto obuhvataju stabljiku.
Štitaste cvati se nalaze na vrhu stabljike i ogranaka, vrlo su krupne i imaju mnogo cvjetova zelenkaste ili žućkaste boje. Plod je jajolik, plosnat i krilat, do 7 mm dugačak i do 5 mm širok, žućkastobjeličaste boje. Cvjeta tijekom srpnja i kolovoza. Angelika raste po močvarnim mjestima. Rijetko se nalazi divlja biljka.
Sastav
Cijela biljka ima svojstven ugodan aromatičan miris. Okusa je najprije oslatkog, a zatim aromatično ljutog. Rizomi se vade prve godine prije nego što list otpadne, očiste, operu, uzduž na četvoro rasijeku i suše na jakom propuhu. Rizomi i korijenje sadrže 0,30-1 % eteričnog ulja, oko 6 % smole, pektina, sitosterola, kumarina, raznih kiselina i drugih materija.
U plodovima ima 0,5-1,5 % eteričnog ulja, oko 16 % masnog ulja, kumarina i drugih sastojaka. Eterično ulje se proizvodi u industrijskim količinama, destilacijom samljevenih plodova, rizoma i korijenja. Glavni sastojak ulja je felandren. Ulje je vrlo skupo. Najviše ulja potroše tvornice raznih desertnih pića.
Las Águilas, Cuautepec de Hinojosa
Las Águilas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Cuautepec de Hinojosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2714 m.
Krhkost
mini|desno|250px|Prikaz raznih vrsta [[lom materijala|lomova materijala:
(a) Krhki lom
(b) Žilavi lom
(c) Potpuno žilavi lom.]] mini|desno|250px|[[Dijagram naprezanja|Dijagrami vlačne čvrstoće češćih tehničkih materijala. Bakar je žilav materijal, dok je sivi lijev krhak.]] mini|desno|250px|Tipični [[dijagram naprezanja za žilavi materijal (plavo) i krhki materijal (crveno).]] mini|desno|250px|Krhki lom uzorka od [[lijevano željezo|lijevanog željeza.]]