cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Miloš Obilić
Ubistvo Murata
Konstantin Filozof, dvorski biograf koji je pisao za Stefana Lazarevića, navodi sledeću verziju:
Vizantijski pisac druge polovine XV veka, Laonik Halkokondil, navodi i grčku i tursku verziju pogibije Murata. Po turskoj je poginuo posle boja dok Ovde se prvi put pominje ime čoveka koji je ubio Murata.
Turski istoričar Nešri ide za tezom da je Murat ubijen kada je bitka već bila okončana, kada je Murat kan Gazi težio za smrću mučeničkom na bojištu:
Turski hroničari prvi put pominju ime nevernika i prokletnika zbog koga je padišah postao šehit 1484. godine kada ime viteza navode kao Miloš Kobila. Potpuno razrađenu kosovsku legendu zapisao je Mavro Orbin u knjizi „Kraljevstvo Slovena“ objavljenoj 1601. godine. Prema njegovoj verziji, pre početka bitke odjaše Miloš do Turaka i uspe da prevari stražu koja je okružila sultana te ga ova pusti kod njega. Prišavši sultanu Miloš se sagnuo, tobož želeći da mu poljubi ruku, i iznenada izvadi nož te ga zarije sultanu u trbuh. Ipak nije uspeo da pobegne pa ga Turci tu i ubiju. Ovakva pogibija sultana pre nego što je bitka i počela dobro je zaplašila sve one paše koje su okruživale sultana, tako da oni odluče da sve ovo sakriju od vojske da ne bi došlo do kakve panike. Za to vreme u srpskom logoru je nastala uzbuna jer su primetili da nema Miloša pa je izgledalo kao da se Vukova optužba o Miloševoj izdaji pokazala istinitom. To je u dobroj meri izazvalo strah pa je bilo čak predloga i za predaju.
Miloš Obilić u epskoj poeziji
thumb|Pravoslavna [[ikona Miloša Obilića kao svetog ratnika, u Hilandaru.]] U narodnim epskim pesmama i legendama, Miloš je slavljen kao heroj natprirodnog rođenja i snage (njegova majka je vila ili je njegov otac zmaj; Miloš je dobio svoju snagu kobiljeg mleka, od čega potiče njegovo prezime Kobilić ili Kobilović). Imao je izuzetnog konja po imenu Ždral. Njegovi pobratimi su bili Milan Toplica i Ivan Kosančić, a njegova verenica ili žena je bila Olivera, kćerka kneza Lazara Hrebeljanovića.
Kult Miloša Obilića je zasnovao Njegoš u Gorskom vijencu u 19. veku. Miloš Obilić tako postaje uzor svetog ratnika koji je dao svoj život u borbi za veru. Smatra se da je Njegoš, pravoslavni episkop i vladar, podsticao kult Obilića kao „žertve blagorodne“ vođen svojim državničkim rezonom. U Njegoševom delu Obilić izrasta u neku vrstu "srpskog Supermana". Miloš Obilić i Lazar Hrebeljanović u kosovskom kultu postaju oličenje srpskih vitezova koji su dali život za Kosovo u borbi protiv nevernika i tako postali stanovnici nebeske Srbije.
Nasleđe
Po Milošu Obiliću je nazvan grad Obilić na Kosovu. Po njemu je također nazvan i fudbalski klub FK Obilić.
Savremena tumačenja
Prema drugom tumačenju, koje zastupa istoričar Dragoljub Simonović, Miloš Obilić je bio Nikola Vratković, srpski princ, rođeni brat knjeginje Milice, ali je istina skrivana "iz diplomatskih razloga".
Mandan, North Dakota
Mandan je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18.331, što je 1.613 (9,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Arieșeni (razvrstavanje)
Arieșeni ima više značenja:
Vratislavice
thumb|Lokacija Vratislavica Vratislavice nad Nissom (njem. Maffersdorf) je mjesto u Češkoj, danas dio Libereca. Ima oko 6,700 stanovnika.
To je mjesto rođenja inženjera Porschea.
Tupian
250px|thumb Tupian je velika porodica južnoameričkih Indijanskih jezika rasprostranjena osobito uz atlantsku obalu Brazila i amazanskom slivu, pa na jug do Chaca u Paragvaju i sjevernoj Argentini. Velika porodica Tupian, sastoji se od više porodica, a glavna i najveća je Tupi-Guarani. Prema mitu bijahu dva brata Tupi i Guarani. Oni se raziđoše. Tupi je ostao više na sjeveru, a drugi brat Guarani poveo je svoj narod na jug. Njegovi potomci su današnji paragvajski Guarani. Porodice ove Velike porodice su: Plemena i jezici porodice su (uvijek dobivaju ime po plemenu, ili lokalnoj skupini): Aizuare, Amanage, Amoipira, Amundáwa, Anambe, Anta, Apairande, Apapokuva, Apiaca, Apoto, Ararandeuara, Arauine, Arauiti, Arechane, Aricobe, Arupai, Asurini, Auetö, Avachiripa, Avahuguái, Bonama, Caeté, Caiabi, Caingua, Camacom, Camaiura, Canoeiro, Carima, Catanduva, Catuquinaru, Cauaiua, Chane (Bolivija), Cheiru (Brazil, Praragvaj), Chipaia, Chiriguano (Bolivija, Argentina), Chiripa (Brazil, Paragvaj), Cocama (Peru), Cocamilla (Peru), Cubenepre, Cuperob, Curuaia, Curuzicari, Cussari, Emerillon (Francuska Gijana), Guaiapi, Guaja, Guajajara, Guaracaio, Guarani (Paragvaj, Argentina, Brazil), Guarayu (Bolivija), Guayana (Brazil, Paragvaj), Guayaqui (Paragvaj), Itatin, Itogapuc, Ivapare, Ivytygua, Jacunda, |Juruna, Kepkiriwát, Makuráp, Manitsaua, Maue, Mbya, Miranho, Mundurucu, Muriapigtanga, Nhengahiba, Odiahuibe, Oguiva (Oguauíva), Oiampi (Brazil, French Guiana), Omagua (Brazil, Peru), Pacaja, Paguana, Paiguassu (Paiguaçú), Paiquipiranga, Panh, Paracana, Paranae (Paragvaj), Paranauat, Parintintin, Pauserna (Bolivija), Potiguara, Ramarama, Siriono (Bolivija), Soliman, Tacunhape, Taioba, Taipechichi, Takwatíp, Tamoia, Tamoio, Tanygua (Tañguá), Tapanhuna, Tape, Tapiete (Bolivija, Paragvaj), Tapirape, Tarumã, Tembé, Timimino, Tobajara, Tobatin (Paragvaj), Torá, Tupí, Tupi-Kawahib, Tupina, Tupinambá, Tupinambarana, Tupiniquin, Turiuara, Uaraguassu, Uirafed, Urubu, Zo'é, Zoró. (Brazil ako ne stoji drugačije)
Etnolingvistička klasifikacija
Tupi (70 jezika)
TAC1
Protahikinin-1 je protein koji je kod ljudi kodiran genom.
Ariceștii-Rahtivani (razvrstavanje)
Ariceștii-Rahtivani ima više značenja:
Anna Christie
Anna Christie je kazališna drama u četiri čina američkog književnika Eugenea O'Neilla premijerno prikazana 2. novembra 1921. na Broadwayu. Naslovna protagonistica je švedska imigrantica u SAD koja svog oca ali i budućeg muža mora suočiti sa time da je u prošlosti bila prostitutka. Predstava je doživjela veliki uspjeh i sljedeće godine bila nagrađena Pulitzerovom nagradom za dramu.
Predstava je tri puta adaptirana kao film - u istoimenoj nijemoj verziji 1923. godine sa Blanche Sweet u naslovnoj ulozi te dva puta kao zvučni film sa Gretom Garbo u glavnoj ulozi - 1930. na engleskom i 1931. na njemačkom jeziku. Godine 1957. je po njenim motivima stvoren i na Broadwayu prikazan mjuzikl pod naslovom New Girl in Town.
Biebelsheim
Bibelshajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 658 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133012.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Bibelshajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 149 metara. Površina opštine iznosi 3,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 658 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 212 stanovnika/km².
Khenifra (provincija)
Provincija Khenifra je jedna od pet provincija - Regije Béni Mellal-Khénifra u Kraljevini Maroko.
Geografske karakteristike
Provincija se nalazi u centru sjevernog dijela zemlje, prostire se na površini od 6713 km². U provinciji živi 371 145 stanovnika od tog 228 567 stan. živi u urbanim sredinama a 142 578 u ruralnim sredinama.
Administrativna podjela
Provincija je administrativno podjeljena na 2 urbane i 20 ruralnih općina. Administrativni centar provincije je grad Khenifra.
Argetoaia (razvrstavanje)
Argetoaia ima više značenja:
Tigliano, Firenze
Tigliano je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 166 m.
La Huerta (razvrstavanje)
La Huerta ima više značenja:
Brecha 128 de Kilómetro 81 a Carretera 82 Norte, Matamoros
Brecha 128 de Kilómetro 81 a Carretera 82 Norte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Baron, Gironde
Baron je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Žironda koja pripada prefekturi Liburn.
Brežice
Brežice (njemački:Rann) je grad i administrativni centar istoimene općine u istočnoj Sloveniji od 6 600 stanovnika.
Svojevremeno su bile poznate po velikom aerodromu Jugoslavenskog ratnog zrakoplovstva - Cerklje, koji leži udaljen 5 km od grada.
Geografske karakteristike
Brežice leže na jugu slovenske pokrajine Štajerska, nešto sjevernije od ušća rijeke Krke u Savu.
Centar Brežica je udaljen samo 7 km zapadno od hrvatske granice (35 km od centra Zagreba), pa su mnogi Zagrepčani dolazili kupovati u Brežice, ali i brojni Brežičani odlazili u Zagreb (ovisno tko je u kojem trenutku bio povoljniji i bolje opskrbljen).
Sama Općina Brežice ima površinu od 268 km², na kojoj živi 24 473 stanovnika u preko desetak naselja od kojih su pored Brežica veća; Bizeljsko, Pišece, Čatež i Mokrice.
Historija
Mjesto se prvi put spominje 1241. pod njemačkim imenom Rein (Brdo), ono je negdje početkom 14. vijeka dobilo privilegiju sajmovanja, pa se 1345. navodi kao feud salzburgških biskupa. Grad se razvijao oko zamka, koji je podignut još u 12. vijeku na tom strateškom mjestu da kontrolira promet dolinom Save.
Krajem 15. vijeka u vrijeme rivaliteta i ratovanja između habsburgovaca i Ugara oko vlasti, ugarski kralj Matija Korvin poharao je grad i okolicu Brežica.
Zna se i da su opljačkane i poharane u par navrata za vrijeme turskih provala. Zamak su zapalili lokalni kmetovi za vrijeme ustanka 1515. Nakon tog je obnovljen i opasan zidanim bedemom, pa je uspio odoliti seljačkim napadima za Velike seljačke bune Matije Gupca - 1573.
Prva škola u Brežicama proradila je još 1668. u franjevačkom samostanu, a prva bolnica - 1872. thumb|left|260px| Brežički [[fortifikacija|zamak]] Za Drugog svjetskog rata Brežice je zajedno sa okolicom anektirane u Treći Reich (u sklopu reobnovljene Štajerske), u to vrijeme taj kraj su Nijemci zvali Ranner Dreieck (Brežički trokut), po njihovim zamislima u njega su trebali biti preseljeni svi stanovnici njemačkog porijekla - Gottscheri (ili Kočevari) kako ih Slovenci zovu) koji su živjeli u talijanskoj okupacionoj zoni oko Kočevja, ali i svi drugi Nijemci, raštrkani po Istočnoj Evropi, kao oni iz rumunjske Besarabije. Zbog tog je iseljeno 17 259 stanovnika grada i okolice.
Znamenitosti
Najveća znamenitost grada je zamak kog je na mjestu starijeg iz 12. vijeka dao nanovo izgraditi habsburgški car Ferdinand I. u 16. vijeku, on je temeljito obnovljen i preuređen u baroknom stilu u 18. vijeku. U njemu se danas nalazi Muzej Savske doline Pored tog spomenik je i barokna župna crkva sv. Lovre iz 18. vijeka i Dvorac Mokrice nedaleko od grada u selu Nova vas pri Mokricah.
Privreda
Najpoznatiji privredni pogon u Brežicama bila je puniona pića poduzeća Slovin, koja je odlično radila dobrih dvije dekade prije raspada Jugoslavije, najviše zahvaljujući blizini Zagreba. Kako je Slovin bankrotirao sredinom 1990-ih i puniona više ne radi.
Tako da su danas uz rad u lokalnoj administraciji, zdravstvu i školstvu, najveći poslodavcii Terme Čatež, par vulkanizerskih radionica (koje žive na prodaji jeftinijih guma Hrvatima) i dvije manje hidroelektrane.
Trivo Inđić
Trivo Inđić (Lušci Palanka, Jugoslavija, sadašnja Bosna i Hercegovina, 1938), srpski sociolog, političar i diplomata. Od 2004. do 2011. bio je savetnik predsednika Srbije Borisa Tadića.
Život
Rođen je u mestu Lušci Palanka u Bosanskoj Krajini (sadašnja Bosna i Hercegovina) 1938. godine. Diplomirani je pravnik, magistar socioloških nauka. Pripadao je disidentskoj grupi „Praksis“, zbog čega je 1975. izbačen sa Filozofskog fakulteta Beogradskog univerziteta sa još sedmoro profesora (Ljubomir Tadić, Nebojša Popov, Zagorka Golubović, Miladin Životić, Dragoljub Mićunović, Svetozar Stojanović i Mihailo Marković).
Federico da Montefeltro
Federico da Montefeltro službeno Federico III da Montefeltro (Gubbio, 7. jun 1422. – Ferrara, 10. septembar 1482), bio je nezakoniti sin Guidantonija Montefeltra kneza Urbina i Montefeltra, koji je nakon smrti brata postao vojvoda Vojvodstva Urbino.
Trivo Inđić
Život
Radio je kao sociolog - istraživač u Zavodu za proučavanje kulturnog razvoja, u Institutu za međunarodnu politiku i privredu i u Institutu za evropske studije u Beogradu. Bio je pomočnik saveznog ministra za prosvetu i kulturu SR Jugoslavije od 1992. do 1994. godine i ambasador SR Jugoslavije/Srbije i Crne Gore u Španiji od 2001. do 2004. godine. Bio je i politički savetnik predsednika Republike Srbije od 2004. do 2012. godine. Bio je predsednik Nacionalne komisije za UNESCO od 2010. do 2012. godine, koju je napustio nezadovoljan statusom komisije.
Federico da Montefeltro
Federico je bi jedan od najpopularnijih likova renesanse, veliki i rafinirani mecena umjetnosti i književnosti, neobično vješti vođa i političar. Kao kondotjer se istaknuo u službi napuljskog kralja Ferdinanda I (1460), a zatim pape Pija II u borbi protiv Sigismonda Pandolfa Malateste, vladara Riminija (1417–1468), na čiji je račun proširio svoje vojvodstvo 1463. godine. Proslavio se u bitci kod Molinella 1467. kada je kao vojskovođa Italskog saveza, na čije čelo je stupio 1466. godine, pobjedio snage Mletačke Republike, a zatim se uspješno opirao ekspanzionističkim namjerama papa.
Trivo Inđić
Radovi
Objavio je više radova iz sociologije, socialne teorije i međunarodnih odnosa, kao i knjige:
Uređivao je časopise Vidici, Gledišta, Sociološki pregled, Kultura, Pravo i društvo kao i ediciju za političku filozofiju „Libertas“ izdavačke kuće „Filip Višnjić“ u Beogradu.
Federico da Montefeltro
Biografija
Kao kondotjer se borio na ručun milanske i firentinske milicije sve do 1451. kada je stupio u službu napuljskog kralja Ferdinanda I koji se borio protiv Anžuvinaca i vlastitih pobunjenih feudalaca. U njegovo ime odnio je pobjedu u Bitci kod San Fabiana d'Ascoli, 22. jula 1460. Nakon tog je stupio u službu pape Pija II u borivši se protiv Sigismonda Pandolfa Malateste iz Riminija, koji je zauzeo dva grada u Markama; Senigalliu (1462) i Fano (1463). Federico ga je pobjedio i na račun njegove domene uvećao svoje vojvodstvo.
Na vrhuncu svoje karijere Federico Montefeltro postao je 1466. komandant Italskog saveza. Kao vojskovođa tog saveza uspio je pobjediti u bitci kod Molinella 23. jula 1467, snage Mletačke Republike koje je vodio njegov konkurent kondotjer Bartolomeo Colleoni. U kasnijim godinama borio se protiv papa koji su nagrnuli na njegovo vojvodsvo i preostale domene dinastije Malatesta, a nakon pobjede u Bitci kod Mulazzana 30. augusta 1469. uspio je osigurati Robertu, sinu Sigismonda Pandolfa Malateste (koji ga je nasljedio 1468) vlast u Riminiju. Stvarno stanje na terenu, na kraju je morao prihvatiti i papa Siksto IV i priznati mu status vojvode 1474. jer je tad njegova domena bila tri puta veća, od one koju je naslijedio.
Dilema zatvorenika
Dilema zatvorenika predstavlja jedan od misaonih problema u grani matematike, teoriji igara. Ovaj eksperiment služi za proučavanje strategija ponašanja dve strane (pojedinac ili grupa) koje se nalaze u situaciji kada između njih nema komunikacije (to jest ne postoji mogućnost dogovora), i svaka strana mora da načini izbor, da li da se ponaša kooperativno, ili da se okrene protiv druge strane.
Arefu (razvrstavanje)
Arefu ima više značenja:
Dilema zatvorenika
Ovaj problem je formalizovao Albert V. Taker, a u original potiče od radnika RAND korporacije, Merila Flada i Melvina Drešera.
Federico da Montefeltro
Biografija
Svoje veliko bogatstvo nakupljeno stalnim ratovanjem utrošio je na opremu svog sjajnog dvorca Palazza Ducale (koji je po njegovim željama projektirao Luciano Laurana) u Urbinu, kroz koji su prodefilirala gotovo sva velika imena talijanske renesanse.
Dilema zatvorenika
Postavka problema
U svom klasičnom obliku, dilema zatvorenika glasi:
Problem može da se predstavi tabelom:
Ardusat (razvrstavanje)
Ardusat ima više značenja:
Auetö
Auetö (Aweti, Aueti, Auêtê), pleme Tupian Indijanaca iz brazilske države Mato Grosso, danas na rezervatu Parque Indígena do Xingu (municipij Gaúcha do Norte). Kraj što ga naseljavaju nalazi se uz rijeku Tuatuari, gdje ih je ostalo oko 100 u novom tisućljeću. U kontakt sa Europljanima dolaze kraju 1800-tih godina. Broj im ubrzo počinje opadati, da bi 1954. iznosio svega 24. Stvaranjem Nacionalnog parka Xingu, pomalo se oporavljaju. Njihov jezik sedamdesetih godina počela je proučavati brazilska lingvistkinja Ruth Monserrat. Neki Aweti bilingualni su i u jeziku kamayura. Bave se lovom, ribolovom, sakupljanjem i uzgojem kukuruza i manioke. Ppćine na kojima žive su: São Félix do Araguaia, Marcelândia, Paranatinga, Canarana, Querência, São José do Xingu, União do Sul, Nova Ubiratã, Gaúcha do Norte i Feliz Natal.
Dilema zatvorenika
Strategije
Pod pretpostavkom da se igra samo jedna runda i pod pretpostavkom da svakom zatvoreniku više odgovara niža kazna, onda je za obojicu isplativije da priznaju (da igraju nekooperativno), što predstavlja jedinu ravnotežnu tačku, takozvani Nešov ekvilibrijum, za oba zatvorenika. Bez obzira šta je saizvršilac odlučio, izdaja se svakom od njih više isplati. Stoga racionalni igrači igraju nekooperativno. U istraživanjima, 40% ljudi bi igralo kooperativno.
Pod pretpostavkom da se igra više igara za redom, izbor optimalne strategije je znatno složeniji, jer protivnik u narednoj rundi može da kazni igrača za izdaju u prethodnoj rundi, i stoga strategija uvek igraj nekooperativno ne mora da bude optimalna.
Ekonomija
Dilema zatvorenika može da se koristi za modelovanje brojnih ekonomsko-političkih situacija. Među primerima su odluka da li se pridružiti sindikatu i da li je za državu isplativo da učestvuje u slobodnoj trgovini. Često se u praksi javljaju više od dva igrača, što usložnjava analizu.
Politika
U političkim naukama, naročito na polju međunarodnih odnosa, scenarij dileme zatvorenika se često koristi za ilustraciju problema dve nacije koje su uvučene u trku naoružanja. Obe nacije će prihvatiti da imaju dve opcije: ili povisiti trošenje novca na naoružanje, ili postići dogovor sa drugom stranom o smanjenju naoružanja. Ni jedna ni druga ne mogu biti sigurne da će se druga strana držati dogovora, te prema tome, i jedna i druga nacija će se odlučiti na uvećanje svoje borbene gotovosti. Paradoks, u ovom slučaju je, da prividno obe nacije izgleda kao da se ponašaju racionalno, ali je rezultat skroz iracionalan.
Federico da Montefeltro
Biografija
Kao sjajan i inteligentni mecena, Federico Montefeltro uspio je sakupiti vrijednu zbirku knjiga i manuskripata, pa je imao jednu od najvećih biblioteka u tadašnjoj Evropi, koja se sada čuva u Vatikanskoj apostolskoj biblioteci. thumb|right|260px| Portret Federica Montefeltra sa sinom Guidobaldom, rad [[Španjolci|španjolskog slikara Berruguetea]] Njegov portret, sa sinom Guidobaldom, odlično oslikava Federica, i prikazuje njegovu dvojnost, s jedne strane kao učenog čovjeka, ali i ratnika, jer se na njoj lijepo vidi kako studiozno čita težak tekst, ali mu je istovremeno kaciga pokraj njega zlu netrebalo. Kao i na svim ostalim portretima, uključujući i onaj koji je naslikao Piero della Francesca, Federica prikazuje samo svoj lijevi profil, desni nije dao slikati jer je bio osakaćen od mača, izbijeno mu je oko i komad nosa.
La Huertita (razvrstavanje)
La Huertita ima više značenja:
Federico da Montefeltro
Nakon smrti
Kasnije, godine 1508. Urbinskim vojvodstvom zavladala je moćna papinska dinastija Della Rovere, i počela stagnacija vojvodstva koje je konačan kraj doživjelo 1631. aneksijom od strane Papinske Države. Blaga nakupljena u Palazzu Ducale oduzeta su a grad Urbino zamro.
La Cocina de Abajo, Cocula
La Cocina de Abajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cocula.
NGC 2372
NGC 2372 je planetna maglica u zviježđu Blizancima.
La Cocina de Abajo, Cocula
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1278 m.
Salvial (razvrstavanje)
Salvial ima više značenja:
Ardud (razvrstavanje)
Ardud ima više značenja:
Baskijsko-islandski pidžin
minijatura|područje Vestfirðir (zapadni fjordovi ) na islandu gdje se govorio baskijsko-islandski pidžin Baskijsko-islandski pidžin je bio je pidžin koji se govorio u Islandu u 17. stoljeću. Sačuvana je u islandskim rukopisima iz tog i sljedećeg stoljeća. Pidžin se sastojao od baskijskih, germanskih i romanskih riječi. Moga se razviti u regiji Vestfirðir, gdje su pisani rukopisi, ali budući da je imao utjecaja iz mnogih drugih europskih jezika, veća je vjerojatnost da je nastao negdje drugdje i doveden do Islanda preko baskijskih mornara-kitolovaca.
U rukopisu iz godine 987., čuvanom se u Árni Magnússon Institutu za islandske studije u Reykjaviku, postoje dva baskijski-islandska glosara zvana  Vocabula Gallica ("Francuske riječi ')  i Vocabula Biscaica (' Biskajske  riječi '). Potkraj Vocabula Biscaica, koji sadrži ukupno 278 riječi i kratkih rečenica, postoji nekoliko fraza koje baskijske  pomiješane s riječima iz nizozemskog, engleskog, francuskog, njemačkog i španjolskog. Baskijsko-islandski pidžin prema tomu  nije mješavina  baskijskog i islandskog, već  baskijskog i drugih jezika. Ime je dobio od činjenice da je zapisan na Islandu i preveden  Islandski.
Historija rječnika
Kopiju "Vocabula Biscaica" koja je očuvana napisao je Jon Ólafsson iz Grunnavíka, koji je prepisao  stariji, ali sada izgubiljeni primjerak. Ovaj primjerak je, zajedno s Vocabula Gallica, sredinom 1920-ih pronašao islandski  filolog Jón Helplinon u zbirci  Arnamagnæan  na Sveučilištu u Kopenhagenu. On je kopirao glosare, preveo islandske riječi na njemački i poslao kopije profesoru Christianusu Corneliusu Uhlenbecku na Sveučilištu u Leidenu u Nizozemskoj. Uhlenbeck je bio stručnjak za  baskijski, ali budući da je  bio u mirovini od  1926., on je dao glosare postdiplomskom studentu Nicolaasu Gerardu Hendriku Deenu. Deen se konzultirao s baskijskim učenjakom Juliom de Urquijom, te je godine 1937, objavio  svoju doktorsku disertaciju vezanu za baskijsko-islandske rječnike. On je tezu nazvao "Glossaria duo Vasco-islandica" i na latinskom jeziku, iako je većina fraza u  pojmovnicima također   prevedena na njemački i španjolski. Godine 1986. izvorni rukopis je vraćen  iz Danske na Island.
Postoji i dokaz o trećem suvremenom baskijsko-islandskom rječniku. U pismu, islandski jezikoslovac Sveinbjörn Egilsson spomenuo je dokument od dvije stranice koje sadrže "smiješne riječi i objašnjenja"  i kopirao  jedanaest primjera.Sama pojmovnik je izgubljen, ali pismo je još uvijek sačuvano u Nacionalnoj knjižnici Islanda. Međutim, ne postoji element pidžina u tom pojmovniku
Nedavno, četvrto izdanje baskijsko-islandskog rječnika je pronađeno u knjižnici Houghton na Sveučilištu Harvard.
Samaria (razvrstavanje)
Samaria ima više značenja:
Ardeoani (razvrstavanje)
Ardeoani ima više značenja:
Blade (film)
Blade je američki film iz 1998. u kojem glavne uloge tumače Wesley Snipes i Stephen Dorff, a temelji se na seriji stripova o Bladeu. Film je režirao Stephen Norrington, a scenarij je napisao David Goyer. To je fantazija u kojoj je prikazano urbano podzemlje grada kojim vladaju vampiri. Snipes glumi lik superheroja Bladea, polu-čovjeka, polu-vampira i lovca na vampire koji postaje zaštitnik ljudi od vampira.
Film ima i dva nastavka, Blade 2 iz 2002. te Blade: Trinity koji je zaokružio trilogiju, a premijerno je prikazan u prosincu 2004.
Radnja
Film počinje sa hospitaliziranom trudnicom za koju je jedan od liječnika rekao, kako smatra da ju je ugrizla neka vrsta divlje životinje. U daljnjem procesu borbre za njezin život i pokušavanja oživljavanja, ona rađa dječaka i netom umire. Uporedo s tom scenom, u drugom dijelu grada pratimo zavodljivu ženu i mladića kako dolaze u nekakav noćni klub. Kako scena i radnja napreduje, pridošlica u klub shvaća da je nešto pogrešno u vezi atmosfere u tom klubu, ali ipak nije mogao razabrati što je u pitanju. Međutim, njegovi strahovi su ubrzo potvrđeni kada je krv počela teči kao slap po podu. Tad u biti otkriva da su u klubu većinom vampiri. Pokušava se spasiti, ali nikako ne može pobjeći od odvratnih bića koja su ga okružila. I kad se gledateljima čini da je mladić u stupici osuđen na groznu smrt, jedan od žednih vampira pogledajući u tihog neznanaca koji se upravo odnikud pojavio, reče "dnevni šetač".
Blade glumi Wesley Snipes polako i smireno dolazi na glavni plesni podij, u zraku se osjeti titraj smrtne opasnosti koji se polako uvlači među vampire. On odmah počinje ubijati vampira, koristeći kombinirano znanje borilačke vještine i oružja. Na kraju, nakon što je među vampirima napravio pokolj, Blade je izdvojio jedanog vampira Quinna, glumi Donal Logue, kojeg je živog razapeo na zid. Prije nego što ga je zapalio Blade mu je rekao da pozdravi Frosta. Upravo dok ovaj još gori, iz nekog kuta je istrčao preplašeni gost kluba, kojemu Blade poštedi život uvjerivši se da na vratu nema tragove ugriza. Također iznenada u klub dolazi i policija. Blade potom tajanstveno nestaje ostavljajući im izgorjeli leš, s jedinim vidno traumatiziranim preživjelim svjedokom pokolja u klubu. Policijcima zatečenim u čudu, jedino preostaje pokupiti i identificirati mrtve. Dalje pratimo događanja u bolnici i nastojanja dr. Karen Jenson glumi N'Bushe Wright sa suradnikom dr. Curtis Webom glumi Tim Guinee, da iz potpuno izgorjelog leša saznaju mogući identitet i tajanstveni uzrok smrti. Tijekom ispitivanja, Quinn se na zaprepaštenje prisutnih vraća u život i napada ih. Međutim, odnekud se tu stvori i Blade u mrtvačnici, jer je očito pretpostavio da će Quinn kao vampir ponovo oživti. On napada vampira, ali je još jednom morao pobjeći kad se pojavila policija. Nastalu situaciju za svoj bijeg koristi i Quinn bijegom kroz prozor. Kao pravi pozitivac Blade na odlasku vidi na podu ranjenu dr. Jensen, koja ga moli da joj pomogne. Blade se sažali nad njenom sudbinom i spašava Jensen, odnoseći ju u svoju bazu na operaciju.
Dalje nas radnja filma vodi u dvoranu za sastanke kuće Erebus, gdje pratimo zasjedanje vampirskog vijeća. Bazga Dragonetti glumi Udo Kier vodi žučnu raspravu o problematičnom ponašanju njihovog člana - nečiste krvi Deacon Frosta glumi Stephen Dorff. Naglasak je na lošem vođenju svojih poslova oko kluba, te o Bladeu kao stalnoj prijetnji njihovom poretku i načinu života. Naredne scenu pratimo kao žustru prepirku mladog Frosta željnog novina i izazova u ljudskom svijetu, i većine vampira koji smatraju da oni trebaju više ili manje koegzistirati sa ljudskom rasom (vežu ih sklonost intrigama i tajnama, mafijaškom odnosu, i ostalim mutnim poslovima). Također je utvrđeno da među njima postoji neka vrsta stigme od "čiste krvi", gdje bi vampiri (tj. oni koji su rođeni kao vampiri) bili u nadređenom položaju prema onima koji su rođeni kao ljudi, a tek kasnije pretvoreni u vampire. Uvrijeđeni Frost napušta sastanak. Radnja filma se vraća na dr. Jenson, gdje ju vidimo kako se budi nakon preživjele noći, i nastoji istraživajući po sobi shvatiti gdje se nalazi. Iz te avanture vraća ju iz prizemlja stana razgovor Bladea s Abraham Whistler glumi Kris Kristofferson i scena gdje otkriva da je Blade poluvampir i da mora primati serume koji ga spriječavaju da pije krv. Dalje joj pobliže objašnjavaju njezino novonastalo stanje i krajnju ulogu njih dvojice kao boraca protiv vampira u cijeloj priči. Unatoč svemu dr. Jenson odluči da ode kući, iako ju je Blade podsjetio na opsanost od Quinn ugriza, i eventuane mogućnosti da i sama postane vampir.
Po dolasku u svoj stan, dr. Jenson u njemu zatiče lažnog policajca Kriegera glumi Kevin Patrick Walls koji je navodno tu u rutinskoj kontroli. Ubrzo nakon kratkog razgovora isti brutalno napada dr. Jenson, ali nju i ovaj puta spašava nenadana pojava Bladea. Potom saznajemo da je lažni policajac u biti sluga vampira Dickena Frosta i koji želi postati vampir tzv. familier. Blade spašava dr.Jenson, a lažni policajac koristeći gradsku vrevu i trenutak nepažnje uspijeva nekako pobijeći. Dalje opet pratimo Bladea i dr. Jensona u potjeri za odbjeglim lažnim policajcem koja završava pred nekim noćnim klubom. Nakon prepirka sa zaštitarima na ulazu kluba, Blade se opet koristi svojim borilačkim umijećima u klubu i konačno hvata lažnog policajca. Ovaj mu pod prijetnjom otkriva ulaz u podzemni svijet vampira. Kasnije pratimo Bladea i dr. Jensona prolazom do lifta i kako ulaze u ogromnu prostoriju, u biti dolaze u nekakv digitalizirani arhiv i knjižnicu. Paralelno s time pratimo i događanja na opuštenoj zabavi, gdje se sve vrti oko sexa, droge i vampira Frosta. Idilu prekida lažni policajac sa pričom o svom iskustvu pri susuretu sa Bladeom, koji je još uvijek s dr Jenson u arhivu. Frost ga pred svima hladnokrvno ubija. Radnja nas opet vraća na Bladea koji u svom istraživanju pronalazi pretilog komičnog vampira Pearla čuvara zapisa, te od njega dobiva informacije o video fragmentima koji su dijelić proročanstva koje poziva La Magru - duha sa dvanaest duša, koji bi opet probudio Boga krvi. Scena sa pretilim čuvarom zapisa završava tako da je spržen UV-lampom, a Blade i dr. Jenson dolaze u vampirsku knjižnicu. Ubrzo otkrivaju da su u biti upali u zamku, a već savaladanog Bladea spektakularnom eksplozijom spašava njegov pomoćnik Abraham, te zajedno bježe vlakom u metrou.
Iz laboratorije dr. Jenson blic skok nas vodi na dvojicu glavnih protagonista filma, Bladea i Frosta, koji se susreću u gradskoj vrevi, i gdje Frost bezuspješno pokušava nagovoriti Bladea da prijeđe na stranu vampira. Opet smo u laboratoriju gdje dr. Jenson predano radi, ali izgleda da su u njemu i nežaljeni gosti - vampiri. Uskoro počinje neravnopravna borba iz koje Frost izlazio kao pobjednik. Dr. Jenson je odvedena, a Abraham na samrti uspijeva kazati Bladeu o La Magru i bitnosti njegove krvi kao dnevnog šetača u cijelom obredu. I da je u biti on i njegova krv kjuč svega. Na kraju ga je zatražio da mu ostavi pištolj i da ode. Blade odlazi sa žalom u srcu, ali i čvrstom voljom da osveti svog prijatelja. Ubrzo smo svjedoci Bladeovog napada na bazu, gdje lakoćom krči svoj put kroz horde vampira, ali će otkriti i gorku istinu o svojoj majci nakon što stigne na najgornji kat zgrade. Saznaje da njegova majka u stvari nije umrijela, nego je upravo postala Frostova vampirska ljubavnica. Zatečen tim saznanjem, Blade je lako bio savladan i zajedno s dr. Jenson odvedeni su u Hram Vječne Noći, gdje Frost konačno pred svima otkriva završnu fazu svoga plana. Frost želi postati La Magra, vampir Boga krvi. Ne birajući način i sredstva da dođe do cilja, Frost je sada u Hramu i namjerava ga iskoristiti za La Magra uskrsnuća. Konačno ima ključni sastojak, Bladeovu krv koja će zajedno sa krvlju drugih dvanaest članova vijeća od njega kroz određeni ritual učiniti najsnažnijeg vampira. Moći će nadmašiti sve ostale vampire, njihovu snagu i brzinu. Automatski dobiva neograničene ovlasti o životu i smrti svakog vampira, kao i svu moguću regeneraciju tijela, mogućnost da hodaju po danu, a najbitnije imunitet na srebro.
Brijesnica Donja
Brijesnica Donja je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Lukavac koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 916 stanovnika.
Blade (film)
Radnja
Ritual la Magra je pokrenut, a iz mračnog tunela neprimjetno izlazi dr. Jenson u potrazi za Bladeom. Opijeni uspjehom vampiri i ne primjećuju da je Blade oslobođen i da je dobio lijek u obliku svježe Jensonine krvi. Blade obnovljene snage, opet je u igri, i počinje konačna borba dobra i zla u bazi hrama. Blade izlazi kao pobjednik, i nastavlja svoju borbu, a dr. Jenson se vraća svome radu u laboratorij.
Archiș (razvrstavanje)
Archiș ima više značenja:
Blade (film)
Radnja
Posljednja scena filma događa se u Moskvi gdje nam redatelj ostavlja poruku o pojavi vampira u tamošnjim klubovima. Ili je možda ipak tema za neki novi film?
Avá-Guarani
mini|Djevojčica iz plemena Avá-Guarani Avá-Guarani (Avá Guarani), pleme američkih Indijanaca porodice Tupian nastanjeno u južnobrazilskoj državi Paraná, na rezervatima Terra Indígena Avá Guarani/Ocoí i Terra Indígena Tekohá Anetete u općini São Miguel do Iguaçu. U vrijeme španjolske kolonizacije oni su živjeli u blizini slapova Foz do Iguazu, otkuda su kasnije preseljeni u Sao Miguel do Iguazu.
Ayoreo
mini|Ayoreo položaj na etničkoj karti Bolivije. Ayoreo, pleme američkih Indijanaca porodice Zamucoan naseljeno danas u paragvajskim departmanima Alto Paraguay i Boquerón i jugoistočnoj Boliviji. Ayoreo Indijanci potomci su starih plemena Zamucoan, poglavito od Morotoco, Guarañoca, Poturero, Tsiracua i drugih. Njihova kultura pripada području Chaca. Danas su podijeljeni na nekoliko lokalnih skupina, među kojima najizoliranije žive Totobiegosode. -Ayoreo populacija iznosi oko 1,000 do 1,500 u Boliviji i 3,000 u Paragvaju.
La Ordeñita, Tepalcatepec
La Ordeñita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tepalcatepec.
Ayoreo
Ime
Sami sebe Ayoreo nazivaju Ayoreóde (u singularu ayoréi =osoba), koji u ženskom obliku glasi Ayoré.
La Ordeñita, Tepalcatepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
Ayoreo
Sela
Sela bolivijskih Ayoreo Indijanaca nalaze se u departmanu Santa Cruz, to su: Zapocó, Poza Verde, Puesto Paz, Guidai Ichai, Santa Teresita, Tobita, Urucú, Motacú, Rincón del Tigre, Belen. U paragvaju su to Arocojnadi, Chaidi i Campo Loro.
CP
Termin Cp ima više značenja.
Ayoreo
Lokalne skupine (klanovi)
Ima ih 7: Dosapeode, Jnuruminone, Picanerene, Chiquenone, Etacorone, Cutamurajnane i Posorajnane
Godine 2004. 1. puta kontaktirana je skupina Totobiegosode iz Paragvaja.
Etnografija
Porijeklo Ayorea je od Sjevernih Zamuca u području sjevernog Chaca između 16° i 22° S širine i 58° i 63° W dužine, u Boliviji i Paragvaju. Plemena koja su učestvovala u njihovom stvaranju u proplosti su bili poznati pod imenima Moro ili Morotoco, Samococio, Coroino, Poturero, Guarañoca, Yaniagua, Tsiracua ili Tsirákua, Takrat, i Zamuco.
Sezonski ciklus ovog kraja karakteriziraju dva perioda, sušni od svibnja do studenog i kišni u ostalom dijelu godine. sa mitsko-religioznog gledišta ova dva perioda nazivani su  'eápi-puyái' , "šumski" ili "zabranjeni svijet" i  'eápi-uomí' , "slobodni svijet." Prijelazni period iz sušnog (eápi-puyái) u kišni (eápi-uomí) označen je festivalom posvečenim ptici asohsná (porodica Caprimulgidae). Agrikulturne aktivnosti Ayoreo dijele na sjetvu (putaningái) i žetvu (sekeré). Putaningái započinje od rujna i završava u prosincu. Sekeré započinje završetkom perioda sjetve a traje do travnja. Tijekom mjeseci perioda eápi-puyái koji su meteorološki sušni, pa ih Indijanci nazivaju i uhuia-todié (='kažnjavanje kiše') oni žive kao nomadi uglavnom od pabirčenja, lova i očuvanih agrikulturnih rezervi. Nakon svečanosti ptice asohsná ulaze u period putaningái, kada su njihova naselje semipermanentna (gidái), i u kojima će živjeti sve do travnja. I kad započnu radovi na pojima, Indijanci će nastaviti i dalje sa lovom i sakupljanjem. Tek će krajem perioda putaningái pokupiti prvo voće sa polja. U travnju Indijanci napuštaju svoja semipermanentna sela i godišnji ekonomski ciklus iznova započinju u periodu eápi-puyái.
Privreda
Sakupljanje igra važnu ulogu ayoreo-ekonomiji. Oko jedne trećine divljeg bilja je jestivo, tu su razno korijenje, voće, sjemenje i drugo. Od sisavaca jedu jedino mravojede, placentalnog sisavca armadilla (u portugalskom poznati kao tatu) i bjelousne pekarije (Tayassu pecari). na jelovniku Ayorea nalazi se i četiri vrste kornjača. ostale životinje love zbog različitih sirovina, tu spadaju tapir, zbog koža za izradu sandala, jaguar, ocelot, majmun urlikavac, još neki sisavci. U poljodjelskim poslovima Ayoreo se služe štapovima za kopanje (ogé) i drvenim lopatama kosnangé). Ogé se koristi i kod sakupljanja divlje hrane. Ayoreo uzgajaju grah, kukuruz, krumpir, duhan i razne vrste tikava. Ribolovom se bave tek dok su naseljeni u svojim naseljima. Postoji oko deset vrsta riba koje su značajne za njihovu ishranu, uključujući i dvije vrste jegulja. Riba se lovi golim rukama ili košarama-čménno.
Materijalna kultura
Oružje Ayorea sastoji se od toljaga, tri vrste kopalja, i luka sa tri tipa strijela. njihova materijalna kultura poznaje proizvodnju keramike (krćazi sa uskim otvorom na vrhu, široke u svom središnjem dijelu), posude od kalabasa (tikava), sjekira sa oštricama od željeza, ribeže od zubiju glodavaca, koštane i drvene igle, oštrače od kvarcsita, drvene mužare, torbe od vlakana biljke caraguatá (iz porodice Bromeliaceae), pubične navlake, lule, etc.
Odjeća i obuća
Muška odjeća sastoji se od spomenute navlake, dok se ženska sastoji od pletenih suknjica. I muškarci i žene na nogama imaju sandale od tapirove kože.
Socijalna organizacija
Socijalna organizacija Ayorea je strukturirana u sedam egzogamnih patrilinearnih klanova (kučiérane; sing., kučierái), koji jedni drugima stoje u hijerarhijskim odnosima. Svaki klan ima poseban znak izrađen od različitih materijala sa karakterističnim bojama. Temeljna funkcija kučierái je reguliranje egzogamije, one su u posebnim odnosima koji se ogledaju i u recipročnim obvezama jednih prema drugima koje se manifestiraju u funeralijama ili u ceremonijama ptice asohsná. Svaki klan stoji prema drugom u suprotnosti (yakotéi), što shematizirano izgleda: Chiquenone (cikenói)/posonhái; etakóri/dosapéi; pikanerái/kutamuahái; nuruminí. Status klana nuruminí nije jasno definiran. Prema nekima oni nisu yakotéi, dok su po drugima u suprostavljenim odnosima sa dosapéi. Po svoj prilici nuruminí čini najniži klan u hijerarhijskom rangu.
Politička organizacija
Najviši socijalni status u Ayoreo-društvu imaju poglavica ili asuté, šaman-daihsnái (mudrac, ili onaj koji poznaje mitove i pjesme za liječenje), i sanjar ili uritái. Asuté je najvažnija osoba. On je vođa mladića u ratne pohode, a njegov ugled je tim veći, što je ubio više zarobljenih neprijatelja. Jedan gidái može imati i više od jednog asuté, ali nisu svi jednako značajni. Najviši je među njima onaj koji ima i status šamana i status poglavice. Gagé (naziv za lokalnu grupu među Ayoreima), često dobivaju ime po najvažnijim asutama, no one ponekad dobivaju i ime po toponimima. -Žena u društvu ima prilično dobar status, ali ne i kakav je imala kod njima veoma udaljenih Irokeza.
Boissière-de-Montaigu
Boasjer de Montegi je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Vandeja koja pripada prefekturi La Roš sir Jon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1568 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 53 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 29,1 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 84 metara (maksimalnoj 97 m, a minimalnoj 35 m).
Zajana
Većinom su nomadski stočari koza i ovaca, koji govore berberski - Centralnoatlaski tamazight.
Zajani su poznati po svojoj privrženosti domovini predaka, ali i kao vrlo ratoborni ljudi, spremni da brane svoju nezavisnost koju njeguju još od dolaska plemena u 5. vijeku.
Col, Treviso
Col je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Zajana
Historija
Zajani su svoj zenit imali krajem 19. vijeka kad je sve njihove frakcije ujedinio tadašnji valija Mouha Ou Hammou Zayani, koji je od dotad malene i beznačajne Khenifre napravio respektabilan grad i svoju prijestolnicu, sa dobro posjećenim sukom.
Col, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 255 m.
San Agustín Dos (razvrstavanje)
San Agustín Dos ima više značenja:
Zajana
Historija
Sve to morao je prepustiti francuskim trupama u ljeto 1914., zatim se povukao u planine i počeo gerilski ratovati sve do 1921. kad su ga ubili.
Nakon tog je Khenifra od berberske prijestolnice, u slijedeće četiri bila opkoljeni grad.
Za vrijeme Francuskog protektorata u Maroku i Khenifra je poput mnogih drugih mjesta u Maroku, postala garnizonski grad. Zajani su poznati po svojoj privrženosti domovini predaka, ali i kao vrlo ratoborni ljudi, spremni da brane svoju nezavisnost koju njeguju još od dolaska plemena u 5. vijeku.
La Huichicata (razvrstavanje)
La Huichicata ima više značenja:
Morricina, Campobasso
Morricina je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Okrug Al Azariq, Dhale
Al Azariq je okrug u Jemenu u pokrajini Ad Dali.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 1200 m.
Arcani (razvrstavanje)
Arcani ima više značenja:
Strunga, Oltina
Strunga je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Oltina.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
Cercolone-Centimolo-Cuccaro, Caserta
Cercolone-Centimolo-Cuccaro je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Itapexim
Itapexim, jedno od danas nestalih indijanskih plemena koji su nekada živjeli na području brazilske države Maranhão.
Jezično su pripadali porodici Tupian.
Khenifra
Khenifra (, berberski: Xnifṛa) je grad od 117,510 stanovnika u centru sjevernog Maroka u Regiji Béni Mellal-Khénifra. Grad je poznat kao neformalna prijestolnica berberskog plemena Zajana i vlastite provincije.
Geografske karakteristike
Khenifra se prostire po zapadnim obroncima planina Srednjeg Atlasa i duž obala rijeke Oum Rbia. Grad je udaljen 160 km južno od Fesa i 300 km sjeverno od Marakeša.
Okolica grada odavno se smatra velikim marokanskim rezervarom vode, jer tu izvire važna rijeka Oum Rbia i njezine pritoke. Tu se nalaze i brojna jezera Aguelmam Azegza, Tiguelmamine, Ouiouane, Aguelmame N'Miaami i Aguelmame Abakhane i akumulaciono jezero Tanafnit El Borj.
Historija
Khenifra je na svom početku bila samo zimovalište klana Aït Affi, berberskih nomadskih stočara. Mjesto je dobilo strateški značaj kad je alauitski sultan Ismail Ibn Sharif 1688. podigao kazbu i most preko rijeke.
Krajem 19. vijeka je tadašnji valija toga kraja Mouha Ou Hammou Zayani, na tom lokalitu osnovao suk, uz kog je kasnije izrastao današnji grad Khenifra. Valija Mouha se kasnije poprilično osamostalio i odmetnuo od sultana, pa je grad zajedno sa okolicom živio kao nezavisna enklava. Taj period nezavisnosti imao je za posljedicu buntovnost njegovih stanovnika, zbog tog su se francuske trupe koje su okupirale grad još 1914. sve do 1921. mučile da pacifiziraju taj kraj, to im je uspjelo tek kad su ubili valiju.
Znamenitosti
Najveće atrakcija grada su kazba valije Mouhe s kraja 19. vijeka i i most preko rijeke kog zovu portugalski.
Privreda
Khenifra je administrativno-trgovački centar stočarskog kraja poznatog po ovčarstvu, uz to se na planinskim oranicama uzgaja i nešto žitarica.
NGC 2374
NGC 2374 je otvoreni skup u zviježđu Velikom psu.
NGC 2373
NGC 2373 je galaksija u zviježđu Blizancima.
Brijesnica Gornja
Brijesnica Gornja je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Lukavac koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 571 stanovnika.
Fobes Hill, Washington
Fobs Hil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.418.
Itapuranda
Itapuranda (Itapurando), pleme američkih Indijanaca koje je nekada obitavalo uz rijeku rio Maracaçumé, na području brazilske države Maranhão.
Pigeon Falls, Wisconsin
Pidžin Fols je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 411, što je 23 (5,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Santiago Tilapa, México
Santiago Tilapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México.
Arveyres, Gironde
Arver je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Žironda koja pripada prefekturi Liburn.
Santiago Tilapa, México
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 9676 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2798 m.
Arveyres, Gironde
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1624 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 94 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,27 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 9 metara (maksimalnoj 41 m, a minimalnoj 1 m).
Annunziata, Salerno
Annunziata je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 168 m.
Balinovac
Балиновац је насеље у Србији у општини Прокупље у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 217 становника (према попису из 1991. било је 267 становника).
Демографија
У насељу Балиновац живи 175 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,2 година (39,0 код мушкараца и 45,9 код жена). У насељу има 72 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,01.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Arbore (razvrstavanje)
Arbore ima više značenja:
Whitechapel (sezona 4)
Četvrta sezona kriminalističke serije Whitechapel najavljena je 24. rujna 2012. godine, a emitirana u razdoblju od 4. rujna do 9. listopada 2013. godine. Snimanje je započelo 13. siječnja 2013. godine te je snimljeno ukupno 6 epizoda emitiranih kao tri dvoepizodna slučaja, što je identičan format kao i u prethodnoj sezoni.
Novazza, Bergamo
Novazza je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Jovica Stanojević
Jovica Stanojević (1952. - 1984.), jugoslavenski majstor borilačkih vještina. Nosilac je 3. Dana u aikidu. Utemeljitelj je aikida u SFR Jugoslaviji.
Životopis
Jovica Stanojević se bavio gimnastikom prije nego što je počeo da vježba aikido. Sa 19 godina je počeo da se bavi aikidom, a prije toga je bio prvak Srbije u športskoj gimnastici. U 21. godini života, u Beogradu, Jovica Stanojević je počeo da vodi aikido na osnovu znanja stečenih na seminarima u Italiji koje su vodili japanski majstori. Učitelj mu je bio Hiroshi Tada. Stanojević je osnovao najstariji aikido klub u SFR Jugoslaviji, koji je blizu dva desetljeća radio i razvijao ideju aikida, u prostorijama Društva za tjelesno vaspitanje i rekreaciju Partizan u Beogradu. Iz tog su kluba najstarije aikidoke osnivale svoje klubove, koji su nastavili surađivati sa matičnim klubom stvarajući prvu aikido organizaciju na prostorima SFR Jugoslavije, Aikido društvo Beograd. Godine 1980. je u Firenci kod Hiroshi Tade položio za 3. Dana u aikidu, što je u to vrijeme bila rijetkost (Fujimoto Yoyi je tada imao 4. Dan).
Jovica Stanojević je umro 1982. godine, u 32. godini života. Od 1993. njegovo ime nosi klub u Beogradu.
Biebern
Bibern je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 314 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140015.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Bibern se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 400 metara. Površina opštine iznosi 4,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 314 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 77 stanovnika/km².
La Huizachera (razvrstavanje)
La Huizachera ima više značenja: