cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Laokont sa sinovima
Historija ponovnog otkrića
Grupa je pronađena 14. januara 1506. za vrijeme oranja u vinogradu Felice de Fredisa, na brdu Oppio, nedaleko od Neronove vile Domus Aurea. Prema kronikama iz tog vremena, kod iskapanja te grupe monumentalnih razmjera, sudjelovali su Michelangelo i arhitekt Giuliano da Sangallo, koje je poslao sam papa da procjene vrijednost otkrića. Sangallo je samo djelomično iskopanu grupu, uspio ispravno identificirati, jer je znao za Plinijev tekst u kom je naveo da je vidio tu grupu u palači cara Tita (79. - 81.). Plinije je i naveo da je ta grupa djelo troje kipara sa Rodosa; Agesandara, Polidora i Atenodora. Po najnovijim saznanjima Agesandar je krajem 1. vijeka pne. zajedno sa svojim sinovima Polidorom i Atenodorom vodio uspješnu radionicu, u kojoj su se uglavnom radile kopije tadašnjih slavnih djela (u to vrijeme kopije nisu bile na tako lošem glasu, i nije ih se smatralo nečim lošim i jeftinim) za bogate naručioce. Pa se pretpostavlja da je i ta grupa, samo kopija starijeg djela, neki pretpostavljaju da je orginal bio odljev od bronce.
Farma
Farma, poljoprivredno imanje, gospodarstvo ili gazdinstvo, ponekad seljačko imanje, je naziv za imanje, odnosno zemljište koje sa pripadajućim objektima - kućama i drugim građevinama (ambari, staje, skladišta), poljoprivrednim mašinama, stokom, peradi te drugim resursima čini zaokruženu ekonomsku cjelinu namijenjenu poljoprivrednoj proizvodnji. U posljednje vrijeme, pod uticajem moderne kulture, odnosno nastojanjem da se izbjegnu negativne konotacije izraza selo i seljak, za poljoprivredna imanja se sve više koristi riječ farma koja potiče iz engleskog jezika (farm).
Arhitektura
mini|Arhitektura Arhitektura (lat. architektura, od starogrčke reči arkitekton, ὰρχιτεκτονική, od ὰρχι — glavni i Τεκτονική — graditelj) u užem smislu je nauka i umetnost projektovanja i oblikovanja zgrada, odnosno unutrašnjeg i spoljašnjeg arhitektonskog prostora: enterijera i eksterijera.
Povijest arhitekture
Najstariji tekst o toj grani ljudske djelatnosti jest De Architectura latinskog autora Vitruvija, koji kaže da se arhitektura zasniva na skladu i ravnoteži tri načela: Ljepote (Venustas), Čvrstoće (Firmitas) i Korisnosti (Utilitas).
Područija koje arhitektura dodiruje
Arhitektura dodiruje mnoga područja - matematiku, razne umjetnosti, tehnologiju, zanate, društvene znanosti, politiku itd.
Filozofija je posebno popularna - dapače, često se spominje "filozofija" arhitekta kad se govori o njegovim metodama. Racionalizam, empirizam, strukturalizam, poststrukturalizam i fenomenologija neke su filozofske škole koje su utjecale na arhitekturu.
Razlika između arhitekture i građevinarstva
Razlika između arhitekture i građevinarstva često je bila predmet kontroverze. Nikolaus Pevsner, europski povjesničar iz prve polovice 20. stoljeća, rekao je: "Garaža za bicikle je građevina, katedrala u Lincolnu je arhitektonsko djelo". Danas je razlika prilično nejasna. Bernard Rudofsky je u slavnom djelu "Arhitektura bez arhitekata" svrstao u arhitekturu čitav niz građevina koje dizajniraju amateri. Što se više vraćamo u prošlost, to je veće slaganje oko onoga što spada u arhitekturu, s obzirom da vrijeme izoštri razlike. Ako poput Vitruvija smatramo da je arhitektura sva dobra izgradnja, znači li to da loša arhitektura ne postoji? Kako bi se problem riješio, pogotovo s obzirom na golem broj građevina u današnjem svijetu, možemo definirati arhitekturu kao ono što rade arhitekti. Tako bi se naglasak stavio na razvitak arhitekture i arhitekata.
Polja arhitekture
Arhitektura obuhvaća golemo područje, od planiranja i izrade dijelova do izgradnje kuća, luka, gradova, pa i čitavih regija. Zato bismo je mogli podijeliti u ove segmente:
Gaj Meliso
Gaj Meliso (, 1. vek n.e.) bio je jedan od oslobođenika Gaja Cilnija Mecenata, Oktavijanovog prijatelja i pokrovitelja umetnosti i književnosti. Rođen je u Spoletu od slobodnih roditelja, no oni su ga kao bebu izložili, a osoba koja ga je pronašla darovala ga je kao roba Mecenatu. Tom je prilikom, kako je bio običaj s robovima, pored latinskog imena (Gaius), dobio i jedno grčko ime (Melissus). Premda je Melisova majka kasnije želela da uzme natrag svog sina, on je odbio napustiti Mecenata. Ovaj ga je ubrzo oslobodio, a naklonost premda mladiću pokazao je i sam Oktavijan Avgust, koji mu je poverio da sredi biblioteku u Portiku Oktavije. Svetonije ga, na navedenom mestu u delu O gramatičarima, zove "Gaj Meliso" (Gaius Melissus), ali ga na drugom mestu u istom delu zove "Levije Meliso" (Laevius Melissus), što prema nekim ispitivačima treba ispraviti u "Cilnije Meliso" (Cilnius Melissus). Plinije Stariji zove ga "Mecenat Meliso" (Maecenas Melissus).
Meliso je najpoznatiji kao kreator nove vrste rimske komedije. On je, zapravo, stvorio novu vrstu togate koja je opisivala život rimskih vitezova, čija se svečana odeća zvala trabea, pa je ova varijanta komedije prema kostimu i dobila ime trabeata (fabula trabeata).
Prema Svetoniju, Meliso je, kad mu je već bilo šezdeset godina, počeo da radi na zborniku "ludorija" (ineptiae), odnosno "šala" (ioci), i naposletku je taj zbornik imao ukupno 150 knjiga. Možda se bavio i izučavanjem gramatike i Vergilijevog dela.
Meliso nije našao sledbenike u rimskoj književnosti i celokupno njegovo delo izgubljeno je bez traga.
Po njemu je 1880. nazvan Teatar Gaja Melisa, podignut u 17. veku na katedralnom trgu u Spoletu.
Ratovi Ride
thumb|250px|right|Arabijski poluotok na početku Rida ratova u ljeto 632. godine; područja pod kontrolom kalifa označena zeleno.
Ratovi Ride (Arabic: حروب الردة), također poznati kao Ratovi Apostaze je naziv za niz vojnih pohoda koje je 632. i 633. vođa arapskih muslimana, kalif Abu Bekr poduzeo protiv arapskih plemena koja su se pobunila protiv njegovog kalifata neposredno nakon smrti proroka Muhameda. Tradicionalni muslimanski historičari te sukobe smatraju vjerskima, odnosno kao motiv pobune navode apostazu arapskih plemena i odbacivanje tek prihvaćenog islama; suvremeni i ne-muslimanski historičari, pak, drže da su motivi pobune bili politički, odnosno odbijanje autoriteta novouspostavljene arapske islamske države. U svakom slučaju, muslimani su pod Abu Bekrom u roku od samo nekoliko mjeseci uspjeli ugušiti ustanke, a do 633. nametnuti vlast područjima današnjeg Bahreina, Omana i Jemena, odnosno na cijelom Arabijskom poluotoku. Tako konsolidirana islamska država je mogla već za nekoliko godina krenuti u spektakularne pohode protiv susjednih ne-muslimanskih velesila - Bizantskog i Perzijskog Carstva.
Brucit
mini|Brucit Brucit je mineral magnezijum hidroksida, sa molekulskom formulom Mg(OH)2, što znači da pripada grupi hidrata.
1214
Godina 1214 (MCCXIV) bila je redovna godina koja počinje u srijedu (1. 1. po julijanskom kalendaru).
Châlons-du-Maine
Šalon di men je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Majen koja pripada prefekturi Laval.
Brucit
Svojstva
Javlja se u obliku masa, u vidu manje-više širokih tabličastih kristala ili u vidu vlakna. Uglavnom je bele ili zelene boje, ali može biti plav, roz ili čak bez boje. Ima staklast ili sedefast sjaj, a ogreb mu je beo. Rastvara se u hlorovodoničnoj kiselini, ali ne ispušta mehuriće. NJegova tvrdoća po Mosovoj skali je 2,5.
Châlons-du-Maine
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 422 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 43 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,66 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 109 metara (maksimalnoj 152 m, a minimalnoj 99 m).
Brucit
Značaj
Upotrebljava se za dobijanje magnezijuma i njegovih soli, kao i za proivodnju vatrostalnih materijala.
Ležišta
Ležišta sa najboljim primercima ovog minerala se nalaze u SAD-u.
Claude Debussy
Achille-Claude Debussy (22. august 1862. - 25. mart 1918.) bio je francuski kompozitor. Stvarao je u okviru muzičkog impresionizma, a zajedno s Mauriceom Ravelom, smatra se jednim od najistaknutijih predstavnika ovog muzičkog stila. On sam odbacivao je takav naziv kada se radilo o njegovim djelima. Debussy se smatra jednim od najoriginalnijih muzičkih umova na prelazu u 20. vijek. Okretanjem od uglavnom germanskog načina muzičkog izražavanja i kompozitora poput Bacha, Mozarta, Beethovena, Brahmsa do uključivanja ne-evropskih harmonija, posebno ruskih i javanskih Debussy je tražio modernu muziku koja će prenijeti emocije i uticati na estetski senzibilitet izvan konvencionalnih kulturnih tvorevina. Njegove pjesme dovode u pitanje samu osnovu zapadnih oblika i tematske organizacije u muzici. Ne uzimajući u obzir tradicionalne ideje akord strukture i tonaliteta, Debussy je tražio prije svega osjećaj svjetla, boje, nijanse, i atmosfere u njegovim djelima. On nije samo jedan od najuticajnijih francuskih kompozitora, već je i središnja figura evropske muzike na početku 20. vijeka.
Njegova muzika predstavlja prelaz između muzike kasnog romantizma i modernizma 20. vijeka. Imao je veliki uticaj na druge kompozitore poput: Bartoka, Weberna, Arnolda Schönberga i Varesea. Stravinski je jednom izjavio: U francuskim književnim krugovima, ovo razdoblje je poznato kao simbolizam, strujanje koje je direktno inspirisalo Debussyja kao kompozitora i kao aktivnog člana kulturnog društva. Živio je u razdoblju stalne političke nestabilnosti. Napustio je svoju prvu suprugu i nastavio održavati odnose s drugim udatim ženama. Samo njegova druga supruga Emma Bardac, zajedno sa njihovom kćerkom Chouchou je donijela trajnu ljubav u njegov život. Debussy je umro od raka u 55-oj godini života.
Rani život i studije
mini|desno|250px|Debussy u Villi Medici u Rimu, [[1885. godine, u sredini u bijeloj jakni]] Claude Achille Debussy je rođen u Sain-Germain-en-Layeu 1862. kao najstariji od petero djece. Njegov otac Manuel-Achille Debussy imao je vlastitu prodavnicu keramike, a njegova majka je bila krojačica. Počeo je svirati klavir u četvrtoj godini kod italijanskog učitelja Ceruttijs. Godine 1871. mladi Debussy je dobio pažnju Marie Mauté de Fleurville, koja je tvrdila da je Chopinova učenica i on joj je uvijek vjerovao, iako se nikada nije tačno utvrdilo je li to istina. Njegov talent je postao očit 1872. kada je upisao Pariški Konzervatorij u dobi od jedanaest godina. Na konzervatoriju je proveo svojih sljedećih dvanaest godina života i za to vrijeme se susreo s mnogim drugim važnim osobama iz tog razdoblja.
Od 1880. do 1882. živio je u Rusiji kao učitelj muzike djeci Nadežde von Meck koja je bila mecena Čajkovskog. Uprkos Meckovoj bliskosti s Čajkovskim, Čajkovski je imao mali ili nikakav uticaj na Debussyja. U septembru 1880. Nadežda von Meck je poslala Debussyjev Danse bohémienne Čajkovskom na čitanje. Mjesec dana kasnije on joj je u pismu odgovorio:. Debussy nikada nije objavio to djelo; rukopis je ostao u porodici von Meck i kasnije je bilo prodano B. Shottovom sinu u Mainzu gdje je objavljeno 1932. Više uticaja na Debussyja je imalo njegovo blisko prijateljstvo s madame Casnier, pjevačicom koju je upoznao početkom svoga rada kao korepetitor kako bi zaradio nešto novaca. Ona je dala Debussyju emocionalnu i profesionalnu podršku i uticala je na njegove prve pjesme, inspirisane radom simboliste Paula Verlaina.
Za vrijeme njegove posjete Bayeruthu 1888. - 1889. Debussy je bio pod uticajem vagnerijanske opere. Nakon smrti Richarda Wagnera godine 1883. kult vagnerizma je bio na vrhuncu. Debussy je, poput mnogih mladih muzičara tog vremena reagovao pozitivno na Wagnerovu osjetilnost, kvalitetnu formu i jake harmonije, ali Wagnerova ekstrovertna emocionalnost nije bila po Debussyjevom ukusu. Wagnerov uticaj je vidljiv u "La damoiselle élue" i u djelu Cinq poéme de Baudelaire. Druge pjesme toga perioda, uglavnom verlainevskog ugođaja – Ariettes oubliées, Trois mélodies (Tri melodije), i Fêtes galantes su više hirovitog ugođaja. Otprilike u to vrijeme Debussy je upoznao Erika Satiea koji je imao sličan pristup kompozicijama i imenovanju djela. Tada su obojica kompozitora bili boemi koji su se borili s novčanim dugovima.
Otac impresionizma u muzici
Debussyjev muzički stil je počeo u cjelosti nastajati 1890 pod uticajem: Eric Satiea, impresionističkih slikara, koji su odbacivali zastupljenost u slikarstvu, i simbolističkih pjesnika, koji su osuđivali važnost ideja. On je kritikovao realizam i programsko pisanje, umjesto toga stvara stil koji će biti za muziku što su Manet, Renoir i Cezanne u slikarstvu i Stéphane Mallarmé u poeziji. Kao suprotnost ogromnim djelima Wagnera i ostalih kasno-romantičkih kompozitora, Debussy je radio kraće, pristupačnije oblike muzičkih djela. Suite bergamasque (1890.) ujedinjuje kićenost rokokoa s modernim cinizmom i mozaičnošću. Suita sadrži jedno od najpoznatijih njegovih djela, Clair de Lune (Mjesečina). Debussyjev "Gudački kvartet u g molu" iz (1893.) je predstavljao prekretnicu poslije koje su nastala njegova kasnija, harmonijski izazovnija muzička djela. U ovom djelu je najviše koristio frigijski modus i također koristi manje standardne ljestvice, poput cjelotonske, koja stvara osjećaj rijeka, prozračne harmonije. U ovim djelima koristi jednu, stalnu temu i odvaja se od tradicionalnog A.B.A. oblika.
Pod uticajem Mallarméa, Debussy je napisao jedno od svojih najpoznatijih djela, revolucionarno Prélude à l'après-midi d'un faune (Preludij za poslijepodne jednog fauna), istinski originalno u formi i izvedbi. Kao kontrast velikim orkestrima, koji su bili česti u vrijeme kasnog romantizma, Debussy je komponovao ovo djelo za manji ansambl, naglašavajući instrumentalnu boju i boju zvuka.
Zrela djela
Tri Nokturna (1889.) uključuju karaktaristike studija u prikrivenoj harmoniji i teksturi poput one prikazane u Nuages (Oblaci), bogatstvo u Fêtes i cjelotonsku ljestvicu u Sirènes (Sirene). Suprostavljajući se vagnerijanskoj operi, Debussyjev Pelléas et Mélisande bila je premijerno prikazana 1901., deset godina nakon što je napisana. To je bila njegova jedina opera, a zasnovano na libretu Mauricea Maeterlincka. Opera je postigla izuzetan uspjeh i imala je veliki uticaj na mlađe francuske kompozitore, poput Mauricea Ravela. Ova djela su unijela potpuno novu tečnost ritma i boje u zapadnjačku muziku.
La Mer (More) (1903. – 1905.) je sastavljen više kao simfonijski oblik s finalom koji razrađuje temu iz prvoga stavka, iako u srednjem stavku, Jeux de vauges, napreduje puno manje direktno i s više varijacija boje. Kritike su opet bile strogo podijeljene. Neki kritičari su smatrali da je djelo manje suptilno i manje misteriozno od njegovih prijašnjih djela, čak i da ide korak unazad.
Izazovan Estampes za klavir (1903.) daje naznake egzotičnih lokacija. Debussy je došao u kontakt s javanskom muzikom za vrijeme Pariške 'Exposition Universelle održane 1889. U djelu Pagodes vidljiv je direktan uticaj u kojem je ciljao na izazovnost pentatonskih struktura koje su česte u javanskoj muzici. Debussy je komponovao Svitu iz dječjeg ugla (Children's Corner Suite) iz 1909. za svoju kćer, Claude-Emmu. Svita sadrži neke osobine klasicizma – početno djelo Doctor Gradus ad Parnassum odnosi se na zbirku klavirskih djela Muzia Clementija Gradus ad Parnassum kao i na novi talas američke "cakewalk" muzike. U popularnom finalnom djelu svite, Golliwog's Cakewalk, Debussy se na neki način izruguje Richardu Wagneru parodirajući početnu melodiju Wagnerovog preludija u Tristanu i Isoldi.
Kasna djela
Njegove zadnje dvije zbirke djela za klavir Etide (Études) iz 1915. interpretiraju slične varijacije stila i teksture kao isključivo klavirske vježbe i uključuju djela koja razvijaju nepravilni oblik do krajnosti kao i kod drugih pod uticajem Stravinskog. Rijetkost u ovim djelima je u zadnjoj zbirci pjesama: Tri pjesme po Mallarmeu (Trois poèmes de Mallarme) iz 1913. i Sonati za flautu, violu i harfu iz 1915.
Privatni život
Debussy je vodio nemiran privatni život. Sa 18 godina započeo je osmogodišnju aferu s madame Blanche Vasnier, ženom uglednog pariškog advokata. Vezu je prekinuo Debussyjev odlazak u Rim. Nakon povratka u Pariz, živio je u divljem braku s Gabrielle Dupont devet godina, a zatim se 1899. oženio za njenu prijateljicu Rosalie (Lily) Texier. Iako je Texier bila nježna, praktična žena koju su voljeli Debussyjevi prijatelji i saradnici, njega je nervirala njena ograničenost i nedostatak osjećaja za muziku. Zbog toga je napustio Texier 1904. i pošao za Emmom Bardac, ženom pariškog bankara i majkom jednog od njegovih studenata. Nasuprot Taxier, Bardac je bila profinjena, briljantan sagovornik i bila je amaterska pjevačica. Izbezumljena Texier, kao i Dupont prije nje, pokušala je počiniti samoubistvo pištoljem. Skandal je natjerao Debussyja i Bardac (koja je već nosila njegovo dijete) da pobjegnu u Eastbourne u Engleskoj, gdje je dovršio svoju simfonijsku svitu More(La Mer). Par se vjenčao 1908. godine.
Muzički stil
Na Debussyja se gledalo kao na neku vrstu muzičkog heretika. Dok je bio na Konzervatoriju šokirao je svoje učitelje s nerazriješenim sedmicama (akordima), paralelnim dominantnim akordima, i kontrapunktom u paralelnom kretanju. Na sve ovo on je odgovarao:. Pisao je svoju vlastitu muziku i nije bio podređen ograničenjima klasicizma i wagnerijanskim pretjerivanjima. Tema muzičkog djela kod njega je bila od sekundarne važnosti, dok su svjetlo, boja, nijansa i atmosfera bili važniji. U tu svrhu je koristio specijalne efekte sa pojedinačnim akordima, kao sredstvo za projiciranje boje radije nego kao njihov odnos prema akordima koji su prethodili ili onih koji ih slijede. Saint-Saëns je savjetovao svog prijatelja Faurea: "da pogleda Debussyjevo djelo za dva klavira s riječima da je to je nevjerojatno, a da bi kompozitoru trebalo biti zabranjeno po svaku cijenu ulazak na Institút zbog njegovih zvjerstava."
Prema Rudolphu Rétiju, Debussyjev uspjeh je sinteza monofonije utemeljene na "melodijskom" tonalitetu s harmonijama koje su različite od onih "harmonijskog" tonaliteta.Upotreba izraza "impresionizam" na Debussyja i na muziku na koju je on uticao je intezivna tema debate koja se vodi unutar akademskih krugova. Jedna strana navodi da je taj izraz krivo upotrijebljen i da je neprikladan naziv kojeg je i sam kompozitor negirao. Suprotna strana tvrdi da, iako je Debussy iskazao negativnu kritiku prema tom izrazu, da je to bilo samo pod uticajem negativnih stavova kritičara prema njegovoj muzici.
Uticaj na ostale kompozitore
Claude Debussy, uz druge značajne kompozitore poput Igora Stravinskog, tražio je da istražuje nove i inovativne načine za proširenje harmonijskog jezika i tako se udaljiti od germanskog uticaja iz prethodna dva vijeka. Bio je to njihov stav da je zapadna harmonija iscrpila svoje potencijale kao moćna emotivna sintaksa do kraja 19. vijeka. Poput Stravinskog, tražio je inspiraciju u neevropskim harmonijama, koje je ugrađivao u njegovu muziku, bez smatranja iste "bezbožnom", u smislu podrivanja njene sinhronizacije s fizikom zvuka. Nakon što je čuo zvukove javanske gamelan muzike u Parizu 1889. Debussy je postao zaljubljen u egzotične harmonije, ritmičke, melodijske i orkestracione karakteristike ove izrazito nezapadne muzike i počeo je sjedinjavanje tih elemenata u svojim djelima. To je smatrano kao radikalno udaljavanje od teutonskog uticaja Bacha, Beethovena i Brahmsa. Claude Debussy je naširoko smatran jednim od najuticajnijih kompozitora 20. vijeka. Njegove harmonije, koje su bile smatrane radikalnima u njegovo vrijeme, su uticale na gotovo svakog većeg kompozitora 20. vijeka, pogotovo na muziku Igora Stravinskog, Olivera Messiaena, Bélu Bartóka, Pierrea Bouleza, Henrija Dutilleuxa i na minimalističku muziku Stevea Reicha i Philipa Glassa. Također je uticao i na japanskog kompozitora Torua Takemitsua. Uticao je i na mnoge poznate jazz muzičare, naročito Billa Evansa, Theloniousa Monka, Dukea Ellingtona, Antoinia Carlosa Jobima, Jimmyja Giuffrea i Brada Mehladua.
Zona Industriale Europa, Udine
Zona Industriale Europa je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Melasa
thumb|right|280px|Melasa Melasa (reč portugalskog porekla: Melaço (pt.), Hittite 𒈠𒀀𒄴𒆷𒀸 (māḫlaš, “grapevine”).) predstavlja poslednji sirup iz kojeg više nije moguće dobiti kristalni šećer jednostavnim sredstvima.
To je gusta tečnost, tamnosive boje, otušno slatkog ukusa. Najviše se koristi u industriji vrenja, naročito za proizvodnju špiritusa i kvasca. Koristi se i za stočnu hranu.
Šenčur (općina)
Općina Šenčur (slovenski: Občina Šenčur) je jedna od 212 slovenskih općina od 8.469 stanovnika. , administrativni centar općine je grad Šenčur.
Naselja Općine Šenčur
Hotemaže, Luže, Milje, Olševek, Prebačevo, Srednja vas pri Šenčurju, Šenčur, Trboje, Visoko, Voglje, Voklo, Žerjavka
Florijan Matekalo
Florijan Matekalo (Jajce, 25. travnja 1920. - Beograd, 20. svibnja 1995.), hrvatski nogometni reprezentativac i strijelac prvog pogotka hrvatske reprezentacije u povijesti.
Klupska karijera
Svoju igračku karijeru započeo je kao 13–ogodišnjak u omladinskom sastavu nogometnog kluba Elektrobosna u Jajcu, a sa 14 godina seli u Sarajevo, gdje je 7. lipnja 1934. debitirao u sarajevskom J.Š.K. (Jugoslavenskom športskom klubu) Slavija, gdje je igrao do 1936. Potom seli u Zagreb, gdje je od 1939. do 1945. nastupao u dresu Građanskog. U sezoni 1939./40. osvaja s Građanskim posljednje državno prvenstvo Kraljevine Jugoslavije. Poslije Drugog svjetskog rata odveden je, kao i mnogi hrvatski igrači, u beogradski Partizan, u kojem je nastupao do 1947., kada je zbog srčanih tegoba bio prisiljen prestati s aktivnim igranjem.
Reprezentativna karijera
Za hrvatsku reprezentaciju je odigrao prve četiri utakmice i jedine za vrijeme Banovine Hrvatske, pod vodstvom izbornika Joze Jakopića. Sve četiri igrane su 1940. godine, prve dvije protiv Švicarske (pobjede 4:0 u Zagrebu i 1:0 u Bernu), te dvije protiv Mađarske (poraz 1:0 u Budimpešti i neodlučnih 1:1 u Zagrebu). Za vrijeme 2. svjetskog rata i NDH nije uspio izboriti mjesto u reprezentaciji.
3. studenog 1940. odigrao je i jednu utakmicu za jugoslavensku reprezentaciju, protiv Njemačke u Zagrebu (2:0).
Povijesni pogodak
Prvi, povijesni pogodak za hrvatsku nogometnu reprezentaciju na prvoj utakmici protiv Švicarske u Zagrebu postignut je u prvim sekundama 2. poluvremena, a strijelac je bio upravo Florijan Matekalo. Nakon toga pogotke su još postigli Zvonimir Cimermančić u 70. i 82. minuti, te August Lešnik u 84. minuti za konačnih 4-0.
Trenerska karijera
U Beogradu je 1962. uspješno završio Višu trenersku školu i nakon toga se posvetio trenerskom zvanju. Radio je punih 17 godina kao trener mlađih uzrasta FK Partizana.
Nakon toga odlazi kao trener u Egipat i u Libiju.
Zadnjih dvadesetak godina proveo je kao umirovljenik u Beogradu.
Barzona, Verbano-Cusio-Ossola
Barzona je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 700 m.
Klotianidin
Klotianidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 249,678 Da.
Hotepsekhemwy
Hotepsekhemwy, isto tako poznat kao Bedjau ili Baunetjer (na grčkom Boethos), bio je prvi kralj Druge dinastije Egipta. Ime mu znači "dvije sile su u miru". Malo se zna o njegovoj vladavini.
Moguće je da je Hotepsekhemwy postao faraon ženidbom za princezu. Tako ne znamo je li bio u srodstvu sa starom thinitskom lozom vladara ili ne. Nije poznato da li je bio sin faraona Qa'aa, ali je moguće da mu je bio zet. Bez obzira na to, sagradio mu je spomenike i vjerojatno organizirao pogreb. Pečati s natpisom "Hotepsekhemwy" su pronađeni van grobnice Qa'aa u Abydosu.
Grob mu je identificiran u Saqqaru; unutrašnjost nije očuvana, ali su zato pronađeni ostaci vanjskog zida.
Manethon mu pripisuje vladavinu od 38 godina.
Rafael van der Vaart
Rafael van der Vaart (Heemskerk, 11. veljače 1983.) je nizozemski nogometaš koji igra za Real Betis i nizozemsku nogometnu reprezentaciju.
Prije Tottenhama Van der Vaart je igrao za Real, HSV i Ajax. Za Tottenham je potpisao na 31. kolovoza 2010. za 8 milijuna eura. Van der Vaart je nastupao na Euru 2004, na svjetskom prvenstvu 2006., te na europskom prvenstvu 2008. na kojem je Nizozemska stigla do četvrtfinala u kojem je izgubila od Rusije.
Njegova majka je Španjolka, a otac Nizozemac. Oženjen je za Sylviu Meis i ima jedno dijete, Damiána Rafaela.
Bitka kod Akrabe
Bitka kod Akrabe (također poznata i kao bitka kod Yamame) odigrala se u središnjem dijelu Arabijskog poluotoka za vrijeme tzv. Ratova Ride između snaga islamskog Rašidunskog Kalifata na jednoj, i pobunjenih arapskih plemena na čelu sa Musajlimom na drugoj strani. Musajlima, koji je prije toga uspio pobijediti dvije muslimanske vojske, poražen je od strane Halida ibn al-Valida, pri čemu je poginuo, a većina njegove vojske pobijena. Ta je pobjeda skršila ustanak u centralnoj Arabiji, i omogućila snagama Kalifata da u roku od godine konsolidiraju svoju vlast nad cijelim Arabijskim poluotokom.
Ajše Hafsa Sultan
Ajše Hafsa Sultan Ayşe Hafsa Sultan ili, skraćeno, Hafsa Sultan, poenkad navođena i kao "A'ishā Hâfize Sultana", (cca. 1479 – 1534) bila je prva Valide Sultan (carica majka) Osmanskog Carstva, odnosno supruga sultana Selima I i majka Sulejmana Veličanstvenog. U periodu između sinovog ustoličenja 1520. pa sve do smrti 1534. bila je jedna od najutiicajnijih ličnosti Carstva, odnosno sinova de facto ko-regentica i druga ličnost u cijeloj državi, prema navodima ambasadora evropskih sila na osmanskom dvoru.
Alden, Kansas
Olden je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 148, što je 20 (-11,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Justinijanova kuga
Justinijanova kuga je pandemija koja zahvaća Vizantijsko Carstvo, a potom i ostatak znanog svijeta 541-42 godine. Povjesničari danas smatraju da je to bila prva pandemija bubonske kuge koja je postala puno poznatije pod imenom Crna smrt, a pokušavaju njen nastanak povezati s ekstremnim vremenskim prilikama 5 godina pre dolaska epidemije na Mediteran
Epidemija
Bizantski pisac Prokopije koji je živio tijekom epidemije piše da je od nje u Carigradu svakog dana preminulo 10,000 ljudi, dok s druge strane moderni povjesničari spominju brojku od 5,000 mrtvih svakog dana tijekom vrhunca epidemije. U takvoj situaciji nije bilo dovoljno mjesta za pokopati mrtve, a bizantski pravni sistem se našao u problemima zbog sređivanja pitanja nasljeđivanja tako da je Justinijan donio nove zakone kako bi barem to bilo riješeno. Smatra se da je epidemija ubila možda čak i 40% stanovnika Carigrada, kao i četvrtinu stanovnika Bizantskog Carstva. Nakon svog prvog smrtonosnog pohoda 541.-542. godine ova epidemija će postati pandemija koja se vraća svaku generaciju sve do 750 godine. U svojim smrtonosnim pohodima ona će ubiti 100 miliona stanovnika naše planete. Taj broj će neki povjesničari kao Josiah C. Russell još podignuti smatrajući da je europska populacija izgubila 50 %- 60 % stanovnika ovom pandemijom.
Justinijanova kuga bila je posljednja pandemija klasičnog razdoblja, a iduća se desila tek u 14. stoljeća, pod imenom Crne smrti.
Političke posljedice
Tijekom prvog dijela Justinijanove vladavine dolazi do pokušaja oslobađanja Zapadnih prefektura Rimskog Carstva. U kratkom vremenskom periodu od samo 7 godina (533-40) Rimska vojska uspješno napada kraljevstvo Vandala, a potom i kraljevstvo Ostrogota. U tim ratovima ona oslobađa Rimsku Afriku, Sardiniju, Korziku, Siciliju, Dalmaciju i svu Italiju južno od rijeke Po. Nakon izbijanja epidemije Carstvo osim gubitaka u ljudstvu gubi i porezne prihode s kojima je financirana vojska tako da se praktički dobiveni rat mijenja u duge iscrpljujuće borbe koje će trajati još 15 godina i s kojima će umreti ideja o oslobađanju svih provincija koje se nalaze u rukama barbara.
Druga potencijalna nuspojava je pojava Arapa koji u sedmom stoljeću ujedinjeni muslimanskom vjerom napadaju Bizant i Perziju oslabljene manje međusobnim ratovima nego Justinijanovom kugom i pobjeđuju.
Vallebotte, Chieti
Vallebotte je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 175 m.
Lexington, Missouri
Leksington je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.726, što je 273 (6,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bouhet (Primorski Šarant)
Bue je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Rošfor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 410 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 26 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,2 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 22 metara (maksimalnoj 36 m, a minimalnoj 6 m).
Bombona
250p|thumb|Bombone Bombona (francuski, bonbon, bon-nešto dobro) je tvrdi slatkiš napravljen od šećera sa dodatkom boja i aroma. Dolazi od francuske reči „bon“ što označava nešto dobro. Bombona je tvrda da bi duže trajala jer se konzumira tako što se otapa u ustima i teško može da se pregrize.
Zanatlija koji pravi bombone se zove bombondžija.
Nekada su se prodavale iz velike staklene posude na gram a danas se uglavnom proizvode fabrički i prodaju upakovane u kesice od 100 grama.
U Beogradu (2008. god) još uvek ima zanatlija bombondžija.
Izrada
Sirup od mešavine šećera i vode (mleka itd.) se kuva do određene koncentracije, ili dok se počne karamelizovati. Zavisno o sastojscima i dužini vrenja, dobijaju se različite vrste bombona.
Yohan Cabaye
Yohan Cabaye (Tourcoing, 14. siječnja 1986.) je francuski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra za Crystal Palace na poziciji veznog igrača. Cabaye izrazito svestran igrač, a mnogi analitičari pohvalili su njegovu viziju, kontrolu lopte i tehniku, a također je i dobar izvođač jedanaesteraca. Za reprezentaciju nastupa od 2010., a prvi pogodak postigao je protiv Ukrajine na Euru 2012.
Druga dinastija Egipta
Poznati vladari, u historiji Egipta, za Drugu dinastiju.
Prva i Druga dinastija drevnog Egipta se često stavljaju pod zajendički naziv, Rani dinastički period Egipta. Glavni grad u to doba je bio Thinis.
Imena vladara Druge dinastije i doba njihove vladavine su predmet rasprave. Za prvih pet vladara, većina izvora se slaže:
Međutim, identitet slijedeća dva ili tri vladara je nejasan: moguće da su neki od njih odvojeno spomenuti pod Horusovim ili Nebtyjevim (što znači dvije) imenom i svojim rodnim imenom; tako da mogu biti sasvim različiti pojedinci ili to mogu biti legendarna imena. Lijevo su spomenuti vladari koje većina egiptologa smješta u period; desno su imena koja dolaze iz Manethonove Aegyptice:
S posljednjim vladarom ponovno dolazi do konsenzusa:
Iako Manethon tvrdi da je glavni grad bio u Thinisu, isto kao i u doba Prve dinastije, najmanje tri kralja su pokopana u Saqqari, što sugerira da se centar moći pomakao u Memfis. Osim toga se vrlo malo može reći od događajima tokom ovog perioda; godišnji zapisi na Kamenu iz Palerma su očuvani samo na kraju vladavine Raneba i u dijelovima vladavine Nynetjera. Jedan važan događaj se možda dogodio za vrijeme vladavine Khasekhemwyja: mnogi egiptolozi čitaju njegovo ime ("Dvije sile su okrunjene") kao obilježavanje unije Gornjeg i Donjeg Egipta.
1215
mini|250px|[[John od Engleske potpisuje Magna Carta-u]]
Godina 1215 (MCCXV) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak (1. 1. po julijanskom kalendaru).
Događaji
mini|150px|left|"[[Četvrti lateranski sabor"]]
Kroz godinu
mini|180px|Balkan i Anadolija 1215.
Knicin
Knicin je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 378,416 Da.
Anisa
Anisa je muslimansko ime koje u prevodu sa arapskog jezika znaci drustvena,dobrodusna osoba, gospođica.
Arginin vazopresinski receptor 2
Arginin vazopresinski receptor 2 (AVPR2) je protein koji deluje receptor za arginin vazopresin. AVPR2 pripada familiji G protein-spregnutih receptora. Njegovo dejstvo je posredovano Gs tipom G proteina, koji stimuliše adenilat ciklazu.
Antagonisti
Selektivni antagonisti vazopresinskog receptora su: Njihova glavna upotreba je lečenje hiponatremije, koja može da bude izazvana sindromom neodgovarajućeg izlučivanja antidiuretskog hormona (SIADH) i cirozom.
Interakcije
Za arginin vazopresinski receptor 2 je bilo pokazano da interaguje sa C1QTNF1.
Particioni koeficijent
U hemiji i farmaceutskim naukama, particioni- (P) ili distribucioni koeficijent (D) je odnos koncentracija jedinjenja u dve faze mešavine dva nemešiva rastvarača u ekvilibrijumu. Termini "gas/tečnost particioni koeficijent" i "vazduh/voda particioni koeficijent" se ponekad koriste za bezdimenzione forme konstante Henrijevog zakona. Stoga su ti koeficijenti mera diferencijalne rastvorljivosti jedinjenja između ta dva rastvarača. Fraza „particioni koeficijent“ se u današnje vreme smatra zastarelom po IUPAC-u, i „particiona konstanta“, „particioni odnos“, ili „distribucioni odnos“, su prikladniji termini.
Normalno se kao jedan od rastvarača koristi voda dok je drugi hidrofoban poput oktanola. Stoga je logP mera hidrofilnosti ili hidrofobnosti hemijske supstance. Particioni koeficijent se isto tako može koristiti kad je jedan ili oba rastvarača čvrst. U medicinskoj praksi, particioni koeficijenti su korisni na primer za procenu distribucije leka u telu. Hidrofobni lekovi sa visokim particionim koeficijentima su preferentno distribuirani u hidrofobnim kompartmanima poput lipidnih dvoslojeva ćelija dok su hidrofilni lekovi (niski particioni koeficijenti) preferentno nalaze u hidrofilnim kompartmanima kao što je krvni serum.
Fonzaso, Belluno
Fonzaso je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1947 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
Edoardo Reja
Od 1963. do 1975. godine trajala mu je profesionalna igračka karijera, a tijekom nje je kao vezni igrač nosio dresove tri kluba (SPAL, Palermo i Alessandriju). Upisao je 124 nastupa u Seriji A.
Trenersku karijeru započinje 1979. godine, a posljednje dvije sezone bio je na klupi Lazia. Do 2005. godine vodio je i Cagliari, Cataniju, Genou, Vicenzu, Torino, Bresciu, Lecce, Bolognu, Veronu, Cosenzu, Pescaru, Varese, Mestre, Treviso, Pro Goriziju, Monselice i Pordenone, te Mollinelu na početku svoje trenerske karijere.
U ožujku 2009. godine na klupi Napolija mijenja ga bivši talijanski izbornik Roberto Donadoni, a prvim trenerom Hajduka službeno postaje 18. kolovoza 2009. godine.
Trenerom Lazija je imenovan 10. veljače 2010., a u svibnju 2012. podnosi ostavku.
U siječnju 2014. po drugi put sjeda na klupu Lazija.
Kraljica Seondeok od Sille
Kraljica Seondeok od Sille (606 - 8. januar 647) je bila kraljica Sille, jednog od Tri kraljevstva Koreje, od 632. do 647. Bila je 27. vladar države, i prva žena na prijestolju; smatra se jednom od prvih žena-vladara Istočne Azije, a njenu je vladavinu obilježio procvat filozofije, književnosti i umjetnosti u Silli.
Magyar Szó
Magyar Szó (na mađarskom Mađarska reč) su dnevne novine na mađarskom jeziku iz autonomne pokrajine Vojvodine u Republici Srbiji.
Počeo je izlaziti 1944. godine pod nazivom Szabad Vajdaság. Utemeljitelj i izdavač je Nacionalno vieće mađarske nacionalne manjine (Magyar Nemzeti Tanács). Utemeljitelji su bili pisac László Gál, svećenik, novinar i jezikoslovac Zsigmond Kek, pisac i publicist Endre Lévay i pisac Mihály Majtényi.
Springfield, South Dakota
Springfild je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.989, što je 1.197 (151,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Châteauroux (Gornji Alpi)
Šatoru je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornji Alpi.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 766, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km².
Champgenéteux
Šanženete je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Majen.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 567, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km².
St. Paul, Virginia
Sent Pol (Virdžinija) je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 970 stanovnika.
ILE
ILE se može odnositi na:
Zona Industriale Prosciutti, Udine
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
Chadae od Goguryeoa
Kralj Chadae od Goguryeoa (71–165) bio je sedmi po redu vladar države Goguryeo, najsjevernijeg od Tri kraljevstva Koreje, koji je vladao od 146. do 165.
Jednog od svoje braće je natjerao da izvrši samoubistvo, a drugog, po imenu Baekgo, je proganjao. Nakon njegove smrti je Baekgo preuzeo prijestolje kao kralj Sindae.
Springfield Model 1863
Springfield Model 1863 Rifled Musket je bila američka sporometna puška žljebuša koju je Springfield Armory proizvodila između 1863. i 1865. Predstavljala je neznatno poboljšanu verziju ranije puške Springfield Model 1861, temeljenu na tzv. Colt Special verziji koju je za potrebe američke (sjevernjačke) vojske po ugovoru proizvodila kompanija Colt. S obzirom na to, ponekad se u literaturi ne navodi zasebno nego kao tek jedna od verzija ranijeg modela. Kao i njena prethodnica, punila se sprijeda, odnosno kroz cijev, te kao takva predstavlja posljednju sprednjaču od svih Springfiedskih pušaka.
Iako je proizvedeno oko 500.000 primjeraka, već prije završetka rata je svima postalo jasno da je zbog svog sporog punjenja zastarjela. Zbog toga je u godinam poslije rata započeo program ugrađivanja zatvarača, odnosno konverzije u ostraguše. Godine 1865. je na temelju tih eksperimenata proizvedena prva ostraguša Springfield Model 1865.
Palačinka
Palačinka se nakon prženja premaže slatkim ili slanim nadevom. Od slatkih, najčešće se koriste pekmez, džem, razni industrijski kremovi, med ili slično. Od slanih nadeva, koriste se sir, kajmak, razna već gotova jela, kao ruska salata, ili slično. Po premazivanju, palačinka se umotava u cilindričan oblik, ili se premota u trouglasti oblik. Po želji, na već umotanu palačinku se mogu stavljati drugi dodaci.
Etimološki, reč „palačinka“ nastala je od latinske reči „placenta“ koja znači „kolač“.
Bourcefranc-le-Chapus
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 2.851, a gustina naseljenosti je iznosila 230 stanovnika/km².
Kobalt sulfid
Kobalt sulfid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 90,998 Da.
Interkalacija
Interkalacija je ubacivanje prijestupnog dana, tjedna ili mjeseca kako bi kalendarske godine bile u skladu s godišnjim dobima. Solarna godina se ne sastoji od cijelih dana, ali se kalendarska godina mora sastojati od cijelih dana. Jedini način da se to pomiri jest variranje broja dana u kalendarskoj godini.
Alva
Halva ili alva (arap. حلوى‎‎, ḥalwā, od حلاوة , ḥalāwā: slatkoća; usp. tur. helva), slatko jelo od pšeničnog brašna, masti i meda ili od susama, brašna, meda ili šećera. Postoje različite vrste: ćeten-alva, tahan-alva, kos-alva itd. Prave ga i prodaju alvadžije u svojim alvadžinicama. Potiče sa Bliskog istoka i najviše je raširena po arapskim zemljama i na Balkanu. Do 1908. u Sarajevu su imali posebnu čaršiju alvadžiluk. Tim poslom su se najviše bavili Makedonci, Albanci i Goranci.
Interkalacija
U mnogim kalendarima se to čini tako da se običnoj godini od 365 dana doda dodatni dan (prijestupni dan ili interkalarni dan): to čini prijestupnu godinu od 366 dana.
Edikt iz Canopusa, koga je izdao faraon Ptolemej III, Euerget od Egipta godine 239. pne., odredio je sistem prijestupnih godina.
U gregorijanskom kalendaru kao i julijanskom kalendaru koji mu je prethodio, interkalacija se provodi dodavanjem jednog dana mjesecu februaru svake prijestupne godine. U julijanskom kalendaru se to čini svake 4 godine. U gregorijanskom kalendaru se godine djeljive sa 100, ali ne 400, izuzimaju od interkalacije radi poboljšane točnosti.
Solarna godina također nema cijeli broj lunarnih mjeseci, pa se lunisolarni kalendar mora koristiti promjenljivim brojem mjeseci u godini. To je obično 12 mjeseci, ali se nekad 13. mjesec (interkalarni ili embolizmički mjesec) dodaju godini.
ISO 8601 uključujue godinu od 52 tjedna. Svaka godina koja ima 53 četvrtka ima 53 tjedna; taj dodatni tjedan se može nazivati interkalarnim.
Određivanje ima li godinu interkalaciju se može računati prema (julijanskom, gregorijanskom ili hebrejskom kalendaru ili odrediti kroz promatranje (iranskog kalendara).
Springfield Model 1865
Springfield Model 1865 je američka sporometna puška žljebuša koju je Springfield Armory proizvodila godine 1865. za potrebe američke vojske. Predstavljala je prvu ostragušu među Springfieldskim puškama, odnosno prvu zamjenu za dotadašnje sprednjače, koje su se, usprkos masovne upotrebe, pred kraj građanskog rata pokazale kao zastarjele. Nastala je na osnovu dotadašnje standardne puške Springfield Model 1863, odnosno ugrađivanjem zatvarača i mehanizma koga je u septembru 1865. patentirao inženjer Erskine S. Allin. Osnovna zamisao je bila da se novi model učini što sličniji starom, odnosno omogući konverzija dotadašnjih sprednjača.
Iako je napravljeno nekoliko hiljada primjeraka, vrlo brzo se ispostavilo kako veliki broj malih dijelova zatvaraču pušku čini teškom za održavanje i prijemčivom za kvarove i oštećenja. Zbog toga je već 1866. proizvedena poboljšana verzija Springfield Model 1866. 1870-ih je američka vojska veliki broj primjeraka prodala privatnim kompanijama koje su kratile cijevi za civilnu upotrebu.
C6H13NO2
Molekulska formula C6H13NO2 se može odnositi na:
LEU
LEU se može odnositi na:
Marin Čilić
Marin Čilić (Međugorje, BIH, 28. rujna 1988.) je hrvatski tenisač.
Njegov najveći uspjeh u juniorskoj karijeri bilo je osvajanje juniorskog Roland Garrosa 2005., što ga je dovelo na drugo mjesto na rang-listi najboljih juniora, da bi sljedeće godine postao prvi junior svijeta. Čilić je osvajanjem Roland Garrosa postao prvi hrvatski tenisač koji je osvojio juniorski Grand Slam naslov u 21. stoljeću.
Nakon odlaska Ivana Ljubičića iz hrvatske reprezentacije, postao je standardni reprezentativac. Kao vrlo mladi i talentirani tenisač istaknuo se vrlo brzo. Senzacionalna je bila njegova 6-3, 1-6, 6-3 pobjeda protiv tada 25. igrača na ATP listi, Rusa Andrejeva, na Zagreb ATP Indoors turniru.
Sljedeća, 2009. godina, počela je sjajno za Čilića. Nakon osvajanja ATP turnira u indijskom Chennaiju, 8. je veljače osvojio i Zagreb ATP Indoors, pobjedom u finalu protiv Marija Ančića. Navedena je dva turnira uspješno obranio u 2010.. Prvi trener mu je bio Željko Dževlan iz Ljubuškog, posle je radio kod trenera Andreja Tonejca.
Čilićev trener je Bob Brett, nekadašnji trener Gorana Ivaniševića.
Naslov na juniorskom Roland Garrosu 2005.
Pobjedom u finalu Roland Garrosa nad Nizozemcem Antalom Van Der Duimom sa 6-3 i 6-1, šesnaestogodišnjak iz Međugorja donio je Hrvatskoj ukupno četvrti Grand Slam naslov u juniorskoj konkurenciji.
Put Marina Čilića do naslova na juniorskom Roland Garrosu:
Jedan od najmlađih sudionika u juniorskoj konkurenciji na cijelome turniru ispustio je samo jedan set i to u ranijoj fazi natjecanja. Do konačnog slavlja nanizao je: Nizozemca Thiema de Bakkera, Francuza Yannicka Thivantoma, Južnokorejca Sun-Yong Kima, Ukrajinca Sergeja Bubku mlađeg, te u polufinalu i prvoga nositelja, Britanca Andrewa Murraya.
Finalni dvoboj trajao je nepunih 70 minuta, a Marinova igra potvrdila je, da će Hrvatska, nakon Ivaniševića, Ljubičića i Ančića, uskoro dobiti još jednoga tenisača svjetske klase. Naš igrač brzo je napravio dva breaka i na brzinu poveo s 5:1 u prvome setu, da bi malo opuštanje u završnici dalo priliku Nizozemcu, da uljepša ishod. Drugi set bio je još jednosmjerniji, Hrvat je lakoćom oduzimao servise suparniku i dobio drugu dionicu sa 6:1.
2008.
mini|200px|Susret Čilića (plava majica) i Đokovića na US Openu 2008. Godinu 2008. Čilić otvara sjajnim nastupom u indijskom Chennaiju, gdje tek u polufinalu nakon izjednačenog meča gubi od Mihaila Južnjeg, što ga lansira na 59. mjesto ATP ljestvice. Na prvom Grand Slamu sezone, Australian Openu, stiže do osmine finala. Na putu do osmine finala izbacio je 27. nositelja Nicolása Almagra s 3:0 u setovima, zatim Jürgena Melzera s novih 3:0, te 7. nositelja i prošlogodišnjeg finalista Fernanda Gonzáleza s 3:1. Nakon Australian Opena bilježi novi najbolji renking karijere - 39. mjesto.
Slijedilo je 4. kolo Wimbledona i poraz od Arnauda Clémenta te osvajanje prvog ATP turnira u karijeri, Pilot Pen Tennis turnira u New Havenu 24. kolovoza. Do finala je pobijedio Viktora Troickog, Jürgena Melzera, Igora Andrejeva, Luku Gregorca i u finalu Mardyja Fisha sa 6:4, 4:6, 6:2. U 3. kolu US Opena poražen je od Novaka Đokovića sa 7:6(7), 5:7, 4:6, 6:7(0) u susretu koji je trajao gotovo četiri sata. Godinu je završio na 22. mjestu kao najbolji hrvatski tenisač.
2009.
Čilić ponovo sjajno igra u Chennaiju i ovaj ga put osvaja. Na putu do naslova pobijedio je Alberta Martína, Denisa Istomina, Janka Tipsarevića, Marcela Granollersa i u finalu domaćeg tenisača Somdeva Devvarmana. Taj uspjeh ga je prvi put u karijeri doveo među 20 najboljih tenisača svijeta.
Na Australian Openu na putu do osmine finala izbacio je Kevina Andersona, Tipsarevića i Davida Ferrera. Slijedi poraz od Argentinca del Potra, 7:5, 4:6, 4:6, 2:6. Čilić prvi put osvaja turnir na domaćem terenu, Zagreb Indoors, pritom pobijedivši Marija Ančića u finalu sa 6:3, 6:4. U Dubaiju bilježi četvrtfinale gdje ga izbacuje 3. tenisač svijeta, Srbin Novak Đoković. U uvodu za drugi Grand Slam turnir sezone, Roland Garros, upisuje četvrtfinale u Münchenu. mini|lijevo|200px|Susret s Albertom Martínom u Wimbledonu 2009. U Roland Garrosu stiže do osmine finala, gdje ga izbacuje 4. igrač svijeta, Škot Andy Murray. Ostat će upisano da je Marin u prvom tjednu turnira postavio rekord od najmanje izgubljenih gemova od svih tenisača.
U Wimbledonu odigrava gotovo epski susret 3. kola protiv Nijemca Tommyja Haasa (kasnijeg polufinalista). U susretu koji se protegao na 2 dana, Čilić je gubio 0:2 u setovima da bi stigao do servisa za meč koji ne koristi, a ne koristi niti meč loptu sljedeći dan i gubi sa 5:7, 5:7, 6:1, 7:6, 8:10.
U susretu Davis Cupa Hrvatska - SAD u porečkoj dvorani Žatika, Čilić u još jednom trileru pobjeđuje Mardyja Fisha sa 4:6, 6:3, 6:7, 6:1, 8:6. U odlučujućem susretu sjajnom igrom pobjeđuje Jamesa Blakea sa 6:3, 6:3, 4:6, 6:2 te uvodi Hrvatsku u polufinale Davis Cupa.