cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hugo Grotius
Poslednje godine
Hugo i izgananstvu u Parizu piše i neka svoja najpoznatija dela. Posle smrti princa Morisa 1625. godine mnogi remonstranti su se vratili u Holandiju. Hugo je odbio da se pokaje i izvini jer bi to značilo prihvatanje sopstvene krivice. I pored više molbi upućenih za povratak u otađbinu repatrijacija mu je odbijena. Od 1635 do 1644. godine biva postavljen za ambasadora Švedske u Parizu. Švedski kralj Gustav II Adolf bio je veliki Hugov poštavalac. Govorio je da u svim svojim pohodima Grocijusovo čuveno delo De iure belli ac pacis nosi i drži pod sedlom. Na jednom od svojih putovanja u povratku iz Pariza za Švedsku njegov brod je zadesio brodolom u kojem je Hugo tragično izgubio život. Bilo je to uz breg nemačkog grada Roštoka 1645. godine. Njegovo telo vraćeno je u Holandiju gde je sahranjen u Novoj crkvi (Nieuwe Kerk) u svom rodnom Delftu.
Zanimljive činjenice iz života
desno|mini|120p|Hugo Grocije sa 15 godina. U pozadini se vidi porodični moto - Vreme leti (Ruit ora)
"Grotius hic Hugo est, Batavum captivus et exsul Legatus regni, Suecia magna, tui."
Dela
Spisak značajnijih dela sa mestom i godinom izdanja. Veliki broj Grocijevih dela izdato je tek posle njegove smrti.
Massava
Massava ili Mitsiva je lučki grad od 27,179 stanovnika u sredini Eritreje.
Geografske karakteristike
Massava leži u istoimenom zaljevu Crvenog mora, udaljena 64 km sjeveroistočno od glavnog grada Asmare na visoravni, sa kojim je povezana cestom i željeznicom. Grad se prostire po otocima Taulud i Massava (mjesto moderne luke) i po poluotocima Gerar i Abdel Kader, koji su povezani nasipima. Massava je jedno od najvrućijih mjesta na svijetu s prosječnom godišnjom temperaturom od 30 °C, a većina njenih stanovnika su muslimani.
Historija
Massava je od 16. vijeka etiopska luka, kojom od 1557. vlada Osmansko Carstvo. Narednih 300 godina mjenjala je gospodare da bi od 1885., potpala pod Kraljevinu Italiju. Sve do 1900. bila je prijestolnica kolonijedjelujući kao glavni grad kolonije Eritreje do 1900. Za Drugog svjetskog rata već krajem 1941. zauzele su je jedinice Britanske Armije i držale u svojim rukama sve do 1952. kad je zajedno sa ostalom Eritrejom ušla u sastav Etiopije. Grad je teško oštećen 1990., u vrijeme Eritrejskog rata za nezavisnost.
Massava je najveća eritrejska luka iz koje se izvoze poljoprivredni proizvodi; kava, kože, uljarice, orašasti plodovi, sol, riba i biseri a uvoz]]i industrijska roba. Od industrijskih poduzeća Massava ima cementaru, solanu i pogone za preradu ribe i mesa.
Massava je i turistička destinacija, - grad neobične arhitekture, mješavine talijansko - arapskih utjecaja.
.gl
.gl je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Grenland.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Zlatni globus
Zlatni globus (Golden Globe Award) je američka nagrada za film i televiziju, koja se dodeljuje na godišnjoj svečanoj večeri od 1944. godine. Nagradu dodeljuje Hollywood Foreign Press Association, organizacija novinara i novinarki, koje pišu za listove van Severne Amerike. Svečanu dodelu nagrada ekskluzivno prenosi NBC, a sam prenos je treći po gledanosti nagradni šou, odmah posle Oscara i Grammy Awards.
Anchiano, Lucca
Anchiano je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Zlatni globus
Kategorije nagrada
Filmske nagrade:
Anchiano, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 293 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Zlatni globus
Kategorije nagrada
Televizijske nagrade – Prvi put dodeljene 1956:
Nagrade koje se više ne dodeljuju:
.gm
.gm je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Gambiju.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Rancho Alegre, Sayula de Alemán
Rancho Alegre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.
La Presa de Potrerillo, Santa María del Río
La Presa de Potrerillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 100 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1902 m.
Ejido San Francisco, Pabellón de Arteaga
Ejido San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1895 m.
Lekenik
Kultura
Godine 1971. na području Lekenika je snimljena filmska verzija popularnog mjuzikla Guslač na krovu.
Iberijski rat
Iberijski rat je vođen od 526. do 532. godine između Istočnog rimskog carstva (Vizantije) i Sasanidske Persije oko prevlasti nad kraljevinom Iberijom, koja se prostirala u istočnim i južnim delovima današnje Gruzije.
Emiliano Zapata Uno (razvrstavanje)
Emiliano Zapata Uno ima više značenja:
Iberijski rat
Uzroci
Nakon rata Anastasijevog persijskog rata, dve supersile antičkog sveta su skopile 505. godine mir na sedam godina. Uprkos protestima persijskog kralja Kavada I, vizantijski car Anastasije I je utvrdio rimsku granicu izgradnjom Teodosiopolja i Amide (preimenovane u Anastasiopolj).
Ipak, interesi Persije i Vizantije su se sukobljavali u malenim kavkaskim kraljevinama Iberiji i Laziki (zapadni deo današnje Gruzije). Kraljevske porodice u Zakavkazju su primile hrišćanstvo i prirodno je da su oslonac tražile u liku vizantijskog cara, Božijeg namesnika na Zemlji. Sa druge strane, za Vizantince je bilo važno vladari Iberije i Lazike brane Persijancima izlaz na Crno more, odakle bi sasanidski kraljevi mogli da pokrenu pomorski pohod na Konstantinopolj.
Tazimbo, Turicato
Tazimbo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Iberijski rat
Uzroci
Do promene ravnoteže u vizantijsku korist došlo je 522. kada je kralj Lazike Čat posetio Carigrad i umesto od persijskog kralja zatražio priznanje svoje titule od cara Justina I. Car je tom prilikom kumovao Čatu na krštenju i oženio ga je rimskom nevestom. Kavad je pokušao da nagovori Sabire, zakavkaske konjanike srodne Hunima, da napadnu vizantijske teritorije. Justin je pak skrenuo persijskom kralju pažnju da sabirski poglavar u isto vreme pregovara i sa njim. Nakon toga Kavad je istrebio Sabire i prihvatio je Justina za svog prijatelja. Kavad je imao nekoliko sinova, ali je želeo da ga nasledi treći po starini Hozroje. U tom cilju, kako bi istakao Hozrojev prestiž, zatražio je od Justina da usini Hozroja. Nakon konsultovanja sa svojim pravnicima, Justin je ponudio da adoptira Hozroja po varvarskim, a ne rimskim običajima, kako Hozroje ne bi mogao da pretenduje na vizantijsku krunu. Kavad je ovakav odgovor primio kao uvredu koja je izjednačavala njegovu porodicu sa vladarima "varvarskih" Gota.
Rat
Kavad je zatim bez najave 526. upao u Iberiju i zatražio od lokalne dinastije da odbaci hrišćanstvo i prihvati zoroastrizam, dominantnu religiju Sasanidske Persije. Iberijska vladarska porodica je zatim pobegla u Carigrad i Persijanci su zauzeli Iberiju.
Tazimbo, Turicato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 756 m.
Iberijski rat
Rat
Nešto pre Justinove smrti 1. avgusta 527. godine rimska vojska je uzvratila tako što je poharala Parsarmeniju, deo Jermenije pod persijskom kontrolom. Justina je nasledio njegov sestrić Justinijan I koji je želeo da što pre zaključi mirovni sporazum sa Persijancima. Rat se međutim odužio i persijski saveznik, Al Mundur, poglavar Lakmidskih Arapa, je 529. opljačkao rimsku Siriju gotovo sve do metropole Antiohije. Persijska vojska koja je nastupala nakon arapskih krajišnika je neodlučno krenula na Antiohiju, ali se brzo povukla na vesti o dolasku brojne vizantijske vojske. Prilikom prelaska Eufrata zbog neurednog povlačenja veliki broj persijskih ratnika se udavio u reci.
Persijanci su 530. pokušali da zauzmu strateški važnu tvrđavu Daru, tako da je Justinijan uputio vojsku od 25 000 vojnika na čelu sa darovitim Velizarom. Posle dvodnevnih borbi u bitki kod Dare Velizar je ubedljivo porazio persijsku vojsku od 40 000 ljudi što je po svedoku događaja, Prokopiju iz Cezareje bila prva vizantijska pobeda nad toliko brojnijom persijskom vojskom posle duže vremena.
Rat je nastavljen i 531. godine, ali je ovoga puta ratna sreća bila na persijskoj strani. Velizar je presreo malobrojniju persijsku vojsku, koja se upravo vraćala iz pljačke rimske Sirije, kod Kalinika na Eufratu. Ovoga puta, u bitki kod Kalinika 19. aprila 531. Vizantinci su pretrpeli poraz, a Velizar je ostavio svoje oficire da spasavaju rasturene bojne redove i povukao se u utvrđeni Kalinik. Ubrzo je smenjen sa mesta vrhovnog zapovednika vojske na Istoku i opozvan u Carigrad.
Ishod i posledice
Kavad je preminuo 13. septembra 531. godine i Hozroje I Anuširvan ga je nasledio ne bez potresa. Justinijan je u to vreme već planirao ambicioznu obnovu rimske vlasti na Zapadu i nije žalio cenu kako bi sklopio mir na Istoku. Dva vladara su tako u septembru 532. sklopili Večni mir pod uslovom da Persijanci zadrže Iberiju i vrate Carstvu sve teritorije koje su zauzeli nakon Justinijanovog dolaska na presto. Justinijan je sa svoje strane pristao da isplati Hozroju ogromnu sumu od 11 000 funti zlata, ali je bar obezbedio vizantijski prevlast u Laziki.
Sklapanje Večnog mira je omogućilo Justinijanu da povede uspešne ratove sa Vandalima u Africi i docnije sa Istočnim Gotima u Italiji. Međutim, upravo će uspeh Justinijanovih ratova na Zapadu dovesti do toga da Hozroje 540. prekrši mirovni sporazum i pokrene novi rat protiv Vizantije.
Miloševići (Šavnik)
Miloševići je naselje u opštini Šavnik u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 17 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 27 stanovnika).
Demografija
U naselju Miloševići živi 17 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 54,1 godina (50,5 kod muškaraca i 58,1 kod žena). U naselju ima 7 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,43.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Niedererbach
Nidererbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 987 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143054.
Selvatine, Salerno
Selvatine je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Niedererbach
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Nidererbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 160-200 metara. Površina opštine iznosi 4,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 987 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 223 stanovnika/km².
Selvatine, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
Bronvaux
Bronvo je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Mec Kampanj.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 595 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 378 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 354 m, a minimalnoj 215 m).
.gn
.gn je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Gvineju.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Helena West Side, Montana
Helena Vest Sajd je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.637, što je 74 (-4,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Carpen, Carpen
Carpen je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Carpen.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2978 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 237 m.
.gp
.gp je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Gvadelup.
Oltrevara, La Spezia
Oltrevara je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Martinska Ves
Martinska Ves je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, smještene u sjevernom dijelu Sisačko-moslavačke županije.
Uprava
Zamjenik načelnika --
Općinsko poglavarstvo
Geografija
Općina obuhvaća naselja: Desni Dubrovčak, Desno Trebarjevo, Desno Željezno, Jezero Posavsko, Lijeva Luka, Lijevo Trebarjevo, Lijevo Željezno, Ljubljanica, Mahovo, Martinska Ves (Lijeva i Desna), Setuš, Strelečko, Strelečko Naselje, Tišina Erdedska, Tišina Kaptolska i Žirčica
Središnja župa je sv. Martina u Martinskoj Vesi i prostire se na većem području općine. Ostale župe koje se dijelom rasprostiru u općini su: sv. Quirina iz sisačkog naselja Zeleni Brijeg (Tišina Kaptolska i Žirčica); sv.Josipa Radnika, Galdovo (Tišina Erdedska); sv.Maksimilijan, Posavski Bregi (Desni Dubrovčak i Jezero Posavsko).
Roè Volciano, Brescia
Roè Volciano je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Martinska Ves
Historija
Naselje Martinska Ves ubraja se medu najstarija mjesta sisačke Gornje Posavine. Pretpostavlja se da je prvo naselje osnovano na lijevoj strani Save, a potom na desnoj što bi značilo da je Lijeva Martinska Ves starija od Desne. Ovo područje pripadalo je Moslavini koju je Bela III. darovao jednoj obitelji kao nagradu za sudjelovanje u ratu. Iz te obitelji na prijelazu iz 12. u 13. stoljeće poznat je knez Makarije. Vlastelinstvo Moslavinu zajedno s Gornjom Posavinom u 14. stoljeću preuzima obitelj Čupor u čijem posjedu je do kraja 15. stoljeća. Najpoznatiji član ove obitelji bio je Pavao Čupor Moslavački koji je obnašao dužnost župana križevačke i zagrebačke županije, a 1412. godine postaje i ban. Godine 1334. kao dio moslavačkog vlastelinstva spominje se crkva Svetog Martina što ukazuje na postojanje Desne Martinske Vesi. Kada nestaje obitelji Čupor kralj Vladislav dodjeljuje posjed 1493. godine nadbiskupu Tomi Bakaču Erdodyju. Iz ove obitelji najpoznatije ime je Toma Bakač Erdody koji je u dva navrata obnašao dužnost hrvatskog bana u razdoblju od 1584. do 1614. godine. Posebno se isticao u borbama protiv Turaka koje je u tri navrata uspio poraziti kod Slunja, Ivanića i Siska. Život kmetova pod obitelji Erdody bio je težak tako da su često podizali pobune koje su tragično završavale poput one iz 1659. gdje podaci govore o 180 poginulih kmetova. Martinska Ves ima u to vrijeme 54 kućanstava koja se uz poljoprivredu bave stočarstvom, lovom i ribolovom. U 18. stoljeću posjed je još u vlasti Erdodyjevih, a kmetovi žive još teže jer su povećana naturalna i novčana davanja. U razdoblju od 1740. do 1752. postojala je škola. Početak 19. stoljeća dovodi Posavce pod vlast Francuza koji ukidaju staleške povlastice plemstva i svećenstva i po prvi put uvode građanski brak. Kada ban Josip Jelačić 1848. godine ukida kmetstvo seljaci po prvi put postaju vlasnici zemlje. U Martinskoj Vesi Desnoj ponovno je osnovana škola 1852. godine, ali s radom počinje tek 1855. jer nije bilo školske zgrade, koja je izgrađena 1856. godine. Prema popisu stanovništva iz 1857. Desna Martinska Ves ima 416 stanovnika.
Roè Volciano, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4177 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Martinska Ves
Historija
U teritorijalno-upravnom ustroju do promjene je došlo 1945. kada su osnovani mjesni narodni odbori koji postoje do 1952. kada Martinska Ves i Palanjek ponovno postaju općine, no ne zadugo jer već 1960. ukinuta je i posljednja općina Gornje Posavine, Martinska Ves.
Povijest župe Martinska Ves
1334. -prvi spomen župe Martinska Ves-u spisima Ivana arhiđakona goričkog
. "Gospodarska simbolika Kune". "Mihajlo Lanović mislio je daje Slavonija imala kunu u svom grbu zato što se u njoj plaćao porez zvan marturina ili kunovina. O ovome porezu zagrebački kanonik Ivan arhiđakon gorički govori u svojim "Statuta capituli Zagrabiensis", pisanim oko 1334. g., u gl. XIV. On kaže da su seljaci sela i drugih posjeda koje je Kaptol držao (u okolici Zagreba) nazivani marturinarii stoga što su nekoć bili obvezatni gospodarima davati po jednu kuneću kožu godišnje. Te su se kože koristile za podstavu odjeće, a jedna je koža vrijedila sedamnaest dobrih banskih denara (Tkalčić: Monumenta historica episeopatus Zagrabiensis, II., 1874., str. 22) (Lanović, 1939.: 13 (90)). Marturina ili mardurina, kako se još u našim izvorima javlja, dolazi od srednjovjekovne latinske riječi koja se javlja u nekoliko oblika: martes / martha / martor / mardarius / mardolum / mardor. Ova je riječ u srednjovjekovni latinski došla iz germanskih jezika." op.a. citat, copypaste, iz poveznice.
1353. -drugi spomen u ispravi kralja Ljudevita
1501. -spomen prvog župnika po imenu Ivan
1574. i 1588. -spomen župe u Kanonskim vizitacijama zagrebačke nadbiskupije
1639. -počinju redovite Vizitacije župe
1653.-1670. -razdoblje triju seljačkih buna posavskih seljaka
1696. -1943. -u župi djeljuju kapelani
1731. -spomen današnje župe u Kanonskoj vizitaciji
1736. -sagrađena krstionica u župnoj crkvi
1740. -prvi spomen organiziranog poučavanja u Martinskoj Vesi
1740. -spominje se prvi župni orguljaš Martin Babić
1750. -sagrađena propovjedaonica u župnoj crkvi
1758. -župnik Mihaly Šilobod- Bolšić piše prvu hrvatsku računicu "Arithmetika Horvatszka"
La Palma, Mazamitla
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mazamitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1494 m.
.gq
.gq je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Ekvatorijalnu Gvineju.
Martinska Ves
Historija
1756. ili 1760. -zagrebački biskup Stjepan Puc posvetio župnu crkvu
1770. -u župnoj crkvi pokopana plemkinja Bara Petković
1789. -od župe M. Ves odvaja se Desni i Lijevi Dubrovčak u novu župu Dubrovčak, na području Otoka Ivanić
1830. -na župu dolazi vlč. Stjepan Tolvajčić, požrtvovni duhovni pastir i dobar rodoljub; uređuje zvona i orgulje, potiče izgradnju nasipa oko D. Mart. Vesi za obranu od poplava; školski nadzornik
1852. -utemeljena Opća pučka škola u Martinskoj Vesi
1856. -umire župnik Tolvajčić (grob uz crkvu)
1857. -djeljuje župnik Vilim
1871. -Švelec: izdaje "Gospodarski kalendar" za poduku puka; osniva župnu knjižnicu
1871. -u Trebarjevu Desnom rođen političar Stjepan Radić
1882. -zagrebački orguljar Mijo Heferer gradi nove orgulje u župnoj crkvi
1886. -talijanski slikar Marco Antonini izrađuje dvije velike slike (a la fresco) na stropu crkve
1896. -mladomisnik Mirko Dovranić iz Lijeve Luke služi svoju prvu sv. Misu u Mart. Vesi
The Letter (film, 1940)
Pismo je američki film noar snimljen 1940. godine u režiji Vilijama Vajlera, sa Beti Dejvis u glavnoj ulozi. Film se temelji na pozorišnom komadu V. Somerset Moma, koji je prvi put bio ekranizovan 1929. godine.
Martinska Ves
Historija
1898. -nabavljen Križni put za župnu crkvu
The Letter (film, 1940)
Bio je nominovan za sedam Oskara, između ostalih i za najbolji film, najboljeg režisera i najbolju glumicu.
Martinska Ves
Historija
1901.-1989. -djelovanje časnih sestara Milosrdnica sv. Vinka Paulskog u župi M. Ves
1903. -župnik Dagša gradi kapelice sv. Roka u Željeznom Desnom i BDM Žalosne u Željeznom Lijevom
1925. -u cintoru crkve podignuta kapelica Gospe Lurdske, povodom obilježavanja 1000. obljetnice Hrvatskog kraljestva
1944. -sisački tjednik "Hrvatske novine" u nekoliko nastavaka publicira povijest župe M. Ves iz pera Karla Gruičića
1940. -1980. -djelovanje časne sestre Kanizije Črnilec
1959., 1987. i 2002. -održane Svete Misije pod vodstvom Isusovaca
1962. -sagrađen župni stan
1973. -sagrađena kapelica Presvetog trojstva u Setušu, na inicijativu župnika Franje Talana
2002. -sagrađen most "Martinska Ves"
Sela koja pripadaju župi Martinska Ves su: Martinska Ves Desna, Martinska Ves Lijeva, Trebarjevo Desno, Trebarjevo Lijevo, Željezno Desno, Željezno Lijevo, Luka Lijeva, Mahovo, Ljubljanica i Setuš
Podatke prikupio prof. Domagoj Sremić, uredio i postavio Željko Golub
Gospodarstvo
Općina obzirom na veličinu i mogučnosti nije dovoljno gospodarski razvijena. Od industrijsko-proizvodnih subjekata možemo izdvojiti: dvije pilane: "Požgajec", Desno Željezno i "Juračak", Desna Mart. Ves; "GEC bezalkoholna pića", "Kelečić"-proizvodnja stočne hrane- oba iz Tišine Erdedske; "Detines" proizvodnja građevinskog eksploziva u prostorijama bivše Posavke u Mahovu, iz Zagreba; te poduzeće "Knez Dubrovnik" iz Dubrovnika koje djeluje u prostorima sada već bivše PZ Martinska Ves i bavi se tovom stoke za dubrovačko područje.
Obilježja i znamenitosti
Općina Martinska Ves je izrazito poljoprivredni kraj svelikim površinama oranica ( prvenstveno na lijevoj obali, na nekadašnjim površinama bivšeg poljoprivrednog kombinata "Posavka", koji je opet nastao na velikim pašnjačkim površinama tadašnjih bivših seljačkih zajednica) i pašnjačkim površinama uz rijeke Odru i Lonju. Treba napomenuti i da je dio općine, Črnec polje, postojanjem kanala Sava-Lonja-Strug, danas vodopoplavno područje gradova Zagreba i Siska. Čime je, uz izgradnju poljoprivrednih površina propale "Posavke", trajno narušena ekološko-biološka ravnoteža lijeve obale Save, i ugrožena temeljna egzistencija ljudi toga kraja. Najznačajniji građevinski simbol Općine Martinska Ves i Martinske Posavine je Most "Martinska Ves", sagrađen 2002. godine, dužine 165 metara. Specifičnost mosta je u tome što je viseće konstrukcije, tkz. viseći most. Treći u Hrvatskoj, ali jedini prometno raspoloživ. I jedini most između velikih gradova, Siska i Zagreba. Slike istog možete vidjeti na donjim slikama i datim poveznicama.
"Hrvatski Posavac"  je konj hrvatske autohtone pasmine sa domicilom u sisačko- moslavačkoj županiji, odnosno, u sisačkoj posavini. I dijelom u Moslavini i južnom, posavskom dijelu zagrebačke županije.
Kultura
Najznačajnije kulturno događanje je Županijska smotra folklora "Martinski susreti", koje se održava svake godine od 1986. god. prigodom proslave rođenja braće Radić. 11. VI.
Zaumol
Zaumol je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Vrbovskog. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Nalazi se jugozapadno od rijeke Kupe.
U Hrvatskoj se sjeverozapadno nalaze Štefanci, Radočaj, Blaževci, Zapeć i Plemenitaš, jugoistočno su Lesci, jugozapadno su Topolovica i Međedi.
Aponachi, Urique
Aponachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Mortain
Mortain (fonetski: Morten) je naselje i sjedište istoimene općine (commune) u francuskom departmanu Manche u Normandiji. U srednjem vijeku je bio sjedište normanske, a kasnije i anglo-normanske grofovije (kojom je, između ostalih upravljao budući kralj Stephen od Engleske). Najpoznatiji je kao poprište velike bitke u drugom svjetskom ratu kada su njemačke oklopne snage u ljeto 1944. pokušale zaustaviti američki proboj iz normandijskog mostobrana.
Uşak
Uşak čita se Ušak, je administrativni centar istoimene turske provincije Uşak od 187 886 stanovnika.
Geografske karakteristike
Uşak leži u brdima Anadolije, u regiji Egej udaljen 210 km istočno od Izmira na Egejskom moru. Grad ima univerzitet osnovan 2006.
Historija
Uşak je bilo beznačajno naselje za antike, u grad je počelo izrastati za osmanske vladavine. Uşak je još krajem 19. vijeka dobio električnu uličnu rasvjetu, kao jedan od prvih gradova u Turskoj. Za vrijeme Republike (1926.), podignuta je prva šećerana u zemlji, i to kao akcionarsko društvo.
Brentassi, Alessandria
Brentassi je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 631 m.
Paredón Centro, Almoloya de Juárez
Paredón Centro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Almoloya de Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 445 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2708 m.
Lucino Ortega, Ayoquezco de Aldama
Lucino Ortega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Ayoquezco de Aldama.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1470 m.
.gr
.gr je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Grčku.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Krak de Montréal
Krak de Montréal (Krak de Montréal; )), također poznat i kao Zamak Šubak (Shoubak, Shawbak) je nekadašnji križarski zamak/utvrda u današnjem Jordanu. Podigao je godine 1115. jeruzalemski kralj Balduin I za vrijeme pohoda u Transjordaniju tokom koga će sljedeće godine zauzeti Akabu na obali Crvenog mora. Zamak koji je po kralju dobio ime (Mons regalis ili "kraljeva planina" na latinskom) bio je smješten na brdu iz koga se relativno lako mogla kontrolirati ravnice Edoma, odnosno trgovačke i karavanske rute između Sirije i Arabije. Zamak je bio opskrbljen s dvije velike cisterne s vodom i sagrađen na strmoj uzvisini. Do 1142. je ostao u kraljevom posjedu, kada je predan njegovim vazalima iz Gospodstva Transjordanije. Posljednji od njih je bio Raynald od Châtillona koji je zamak koristio bazu za pljačkaške napade na muslimanske hodočasnike i planirani pohod protiv Meke; upravo su Raynaldovi postupci poslužili kao opravdanje Saladinu za pohod koji će dovesti do uništenja križarske države i pada Jeruzalema 1187. godine. Zamak se održao još dvije godine, a muslimanski kroničari navode da su križari tokom dugotrajne opsade prodali vlastite žene i djecu u zamjenu za hranu, i "oslijepili uslijed nedostatka soli". Kasnije su ga dogradili Mameluci ali je poslije zapušten. Danas se nad njime povremeno vrše arheološka istraživanja.
Orlica, Sayula de Alemán
Orlica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Filicudi Porto, Messina
Filicudi Porto je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 307 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Berwick, Louisiana
Vervik je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.946, što je 528 (12,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Žakule
Žakule su naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Vrbovskog. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Južno su Tići, jugoistočno su Radoševići i Mlinari, istočno su Vučinići, sjeverno-sjeveroistočno su Dokmanovići i Jakšići, sjeverozapadno su Moravice, zapadno-sjeverozapadno su Carevići, jugozapadno su Donji Vukšići i Gornji Vukšići.
Zapeć
Zapeć je pogranično naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Vrbovskog. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Niedergeckler
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Nidergekler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 346 metara. Površina opštine iznosi 1,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 44 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 32 stanovnika/km².
.gs
.gs je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Južnu Džordžiju i Južna Sendvička ostrva.
Langova bara
Kupanje i plivanje
Obala Langove bare sve do sredine 50-ih godina 20. stoljeće bila je doduše neuređena, ali prirodna i čista. Ljeti, za vrijeme velikih vrućina, znalo se na jezerce sjatiti desetine kupača, koji su mogli uživati u čistoj i bistroj vodi. Danas tek rijetki stariji Belomanastirci znaju da su se na Langovoj bari održavala i nadmetanja u plivanju, a 1947. godine održana je i "Nedjelja sportova na vodi".
Klizanje i hokej
Zimi, a tada su temperature bile znatno niže nego danas, nerijetko ispod -15 Celzijevih stupnjeva pa i niže, na vodi se stvarao debeli ledeni pokrivač idealan za klizanje pa su se djeca imala prilike nauživati zimskih radosti. Klizalo se u cipelama, klompama i raznim rukotvorinama, a kasnije i na pravim klizaljkama, pa su se odigravale i divlje hokejaške utakmice, naravno bez nekih pravila.Važno je bilo biti aktivan.
Posebna atrakcija bio je mladić Veno Kohout, Čeh porijeklom, čiji je otac jedno vrijeme radio u Beljskoj mljekari. Bio je odličan klizač iako je bio niskog rasta, a težak oko 100 kg. U početku, kad bi se on pojavio, svi su ga uglavnom gledali i divili se njegovom klizačkom umijeću, koje je za belomanastirsku djecu izgledalo nedostižno. No, Veno je bio i pravi prijatelj pa su ubrzo uz njegovu pomoć svladali osnove tehnike klizanja, a neki i vidno napredovali. Nažalost, obitelj Kohout ubrzo je odselila iz Belog Manastira. Da su ostali, možda bi se danas u Belom Manastiru igrao pravi hokej.
Ledarenje
U to vrijeme bunari, duboki podrumi ili prirodni led bili su hladnjaci, a frižideri i zamrzivači bili su tek pojmovi iz znanstvene fantastike pa je jedno od unosnih zanimanja bilo "ledarenje". Zimi su se isijecali ledeni blokovi i odnosili u duboke podrume Baranjskog brda, gdje se zbog dobre toplinske izolacije, unatoč otopljenju, do ljeta održala značajna količina prirodnog leda, koji se po vrlo dobroj cijeni prodavao poslastičarima, mesarima i ugostiteljima, pa se - kada je zima bila hladna i ledeno produktivna - od toga posla moglo solidno zaraditi. Zato su ledari djeci oduzimali "hokejaški i klizački teren", no u vrijeme velikih hladnoća ledeni pokrov brzo bi se obnovio.
.gs
.gs NIDdk je takođe bio korišćen za Jahuov blo.gs.
Zapeć
Zemljopis
Nalaze se na obali rijeke Kupe, koja na tom mjestu čini luk, pa se Zapeć nalazi na poluotoku koji se pruža prema sjeveroistoku.
Opatija Clairvaux
thumb|250px|right|Dijagram rekonstrukcije samostanskog kompleksa u 19. vijeku
Zapeć
Zemljopis
U Hrvatskoj se sjeverozapadno nalaze Blaževci, Štefanci i Radočaj, južno je Plemenitaš, jugoistočno je Zaumol.
Opatija Clairvaux
Opatija Clairvaux (Abbaye de Clairvaux) je bio nekadašnji cistercitski samostan smješten u današnjoj općini Ville-sous-la-Ferté, oko 15 km zapadno od grada Bar-sur-Aube u današnjem departmanu Aube na sjeveru Francuske. Osnovao ga je 1115. Bernard od Clairvauxa i s vremenom je postao jedan od najpoznatijih i najuglednijih samostana u Francuskoj. Napušten je za vrijeme francuske revolucije, a 1804. su na njegovom mjestu podignut zatvor koji se smatra jednom od najstrožih i najzloglasnijih kaznionica u današnjoj Francuskoj.
Zapeć
Zemljopis
Preko Kupe je Slovenija. Sjeverozapadno u Slovenji su Prelesje, Kovača Vas, Deskova Vas, sjeverno-sjeverozapadno je Stari Trg ob Kolpi, sjeverno su Sodevci, Močile, sjeveroistočno je Dečinska stena, jugoistočno su Dečina, Gorenji Radenci, Srednji Radenci i Dolenji Radenci.
Aidan od Dalriade
Áedán mac Gabráin, također navođen i kao Aedan ili Aidan, bio je kralj Dalriade od 574. do svoje smrti 19. aprila 619. Bio je sin Gabrana mac Domangairta i vladao državom čija je teritorija sadržavala današnju oblast Argyll and Bute u Škotskoj i Grofoviju Antrim u (Sjevernoj) Irskoj. Bio je suvremenik Svetog Kolumbana i većina podataka o njegovom životu i vladavini potiče iz kršćanskih hagiografija. Irski ljetopisi navode niz pohoda protiv susjeda u istočnom dijelu Škotske, na Orkneyske otoke i otok Man. Prema Bedi Uvaženom ga je početkom 7. vijeka u bitci kod Degstastana teško porazio Aethelfrith, anglosaksonski kralj Bernicije.
Bésingrand
Bezengran je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Pau.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 130 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 57 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 119 metara (maksimalnoj 118 m, a minimalnoj 105 m).
Anurognathus
Anurognathus je bio rod malenih pterosaura koji su živjeli prije oko 150 miliona godina, tokom perioda kasne jure (tithonij).
Ludwig Döderlein je 1923. opisao rod Anurognathus i dao mu naziv. Tipična vrsta je Anurognathus ammoni. Naziv roda, Anurognathus, potiče od starogrčkog αν/an- ("bez"), оυρα/oura ("rep") i γναθος/gnathos ("čeljust"), što se odnosi na njegov neobično malen rep u odnosu na ostale ramforinkoide (tj. primitivnije pterosaure). Naziv vrste, ammoni, dat mu je u čast bavarskog geologa Ludwiga von Ammona, iz čije je kolekcije 1922. godine Döderlein pribavio taj fosil.
.gt
.gt je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Gvatemalu.
Anurognathus
Opis
Rod Anurognathus zasniva se na holotipnom primjerku BSP 1922.I.42 (Bayerische Staatssammlung für Palaeontologie und Geologie), koji je pronađen u vapnencu u Solnhofenu. Sastoji se od zdrobljenog, ali gotovo potpunog skeleta na kamenoj ploči. Druga polovina ploče nedostaje, a sa njom i većina kostiju: najveći dio skeleta vidljiv je kao otisak na dostupnoj ploči.
Anurognathus je imao kratku glavu sa čiodastim zubima prilagođenim lovu na insekte, i, mada se tradicionalno pridružuje grupi dugorepih ramforinkoida, rep mu je bio relativno kratak, što mu je pružalo bolje manevrisanje u lovu. Prema Döderleinu, Anurognathusov kratki rep bio je sličan trtici kod današnjih ptica. U njegove osobine više tipične za ramforinkoide spadaju produženi peti nožni prst, te kratke kosti zapešća i vrat. Sa procijenjenim rasponom krila od 50 cm i tijelom dugim 9 cm (uključujući i lubanju), njegova težina bila je ograničena: Mark Paul Witton je 2008. procijenio težinu od 40 grama za primjerak sa rasponom krila od 35 cm. Peter Wellnhofer je 1975. opisao holotipni primjerak.
.gt
Eksterni linkovi
Toppdomän
Anurognathus
Opis
Kasnije je pronađen jedan manji primjerak, koji je vjerovatno pripadao neodrasloj jedinci. Njegove dvije suprotne ploče odvojene su i prodane su kolekcionarima; ni jedna ni druga nisu službeno registrirane. S. Christopher Bennet ih je opisao 2007. godine. Drugi primjerak mnogo je potpuniji i bolje artikulisan od prvog. Pokazuje otiske velikog dijela letne membrane, a pod UV-svjetlom i ostatke mišića na bedru i rukama. Taj primjerak pružio je nove informacije u vezi sa anatomijom. Lubanja mu je bila vrlo kratka i široka, više široka nego duga. Došlo se do zaključka da je Wellnhofer 1975. neispravno rekonstruisao lubanju, pomiješavši velike očne duplje sa fenestrae antorbitales, otvorima u lubanji koji su kod većine pterosaura veći od očnih duplji, ali koji su kod Anurognathusa maleni i postavljeni sprijeda na ravnoj njušci, zajedno sa nosnicama. Oči su mu u određenoj mjeri bile okrenute prema naprijed, zbog čega je imao djelomično binokularni vid. Većina lubanje sastojala se od koštanih podupirača. Navodna trtica nije bila prisutna; istraživanje stvarnih devet repnih pršljena umjesto otisaka pokazalo je da oni nisu bili spojeni, ali da su bili jako kratki. Prst krila nije imao četvrtu falangu (phalanges). Prema Bennettu, membrana vidljiva blizu cjevanice pokazivala je da je krilo bilo u dodiru sa nožnim člankom i da je zbog toga bilo prilično kratko i široko. Bennett je također ponovo pregledao holotipni primjerak, zaključivši da su kvrge na čeljusti bile pokazatelj da su dlake na njušci bile nakostriješene.
Oskar Kuhn je rod Anurognathus 1937. priključio porodici Anurognathidae. U današnjem kladusu Anurognathidae, Anurognathus je sestrinski takson kladusa Asiaticognathidae, koji sadrži rodove Batrachognathus, Dendrorhynchoides i Jeholopterus.
Prema Döderleinu, Anurognathus je, sa svojim dugim krilima, bio brz letač, koji bi iznenadio svoj plijen, slično kao današnji legnji. Međutim, Bennett je na osnovu otkrića da su mu krila bila kraća, kao i zbog kratkog repa, zaključio da je on bio sporiji leteći grabežljivac, koji se specijalizirao za manevrisanje u zraku, dok su mu velike oči bile prilagođene aktivnosti tokom sumraka i zore. To bi također dokazala vrlo velika fleksibilnost zglobova prstiju krila.
U popularnoj kulturi
Anurognathus je prikazan u drugoj epizodi BBC-jeve dokumentarne serije Šetnja s dinosaurima. U toj epizodi živio je u simbiotskoj vezi sa dinosaurom Diplodocusom, hraneći se parazitima koji žive na njegovoj koži. Ta, u potpunosti hipotetska simbioza, činila bi ga sličnim jednoj današnjoj ptici koja istu stvar čini sa govedima u Africi (rod Buphagus).
Anurognathus je prikazan i u petoj epizodi ITV-jeve naučnofantastične serije Primeval. Tu je Anurognathus greškom prikazan kao životinja iz kasnokredskog perioda (prije oko 85 miliona godina) sa ponašanjem sličnim piranjama. Producenti su Anurognathusu dodijelili izuzetno oštar njuh, kojim može nanjušiti krv na udaljenosti od više stotina metara. Jedno jato je pojelo meso sa jedne strvine u nekoliko minuta, što je ponašanje koje se kosi sa anatomskim dokazima da se ta vrsta hranila insektima, slično kao današnje žabouste. Te izmjene napravljene su radi dramatičnog učinka. Anurognathus se ponovo pojavio u petoj epizodi pete sezone.
Dangerous (film)
Opasna je američka filmska drama snimljena 1935. godine u režiji Alfreda I. Grina, sa Beti Dejvis u glavnoj ulozi. Mladi arhitekta Don Belouz treba da se venča sa lepom i bogatom Gejl Ermitaž. Međutim, kada upozna propalu, a nekada najveću, brodvejsku glumicu, Džojs Hit, koja ga je jednom svojom ulogom inspirisala da se bavi arhitekturom, celo venčanje se dovodi u pitanje. Za ovu izvedbu, Beti je nagrađena Oskarom za najbolju glavnu glumicu.
Tokom snimanja je producent Heri Džo Braun, prema kasnijem svedočenju, uhvatio Beti Dejvis i njenog filmskog partnera Frenčota Touna "u kompromitujućoj poziciji". S obzirom da je Toun u to doba bio veren sa Džoun Kroford, istoričari špekulišu da je to bio početak legendarnog neprijateljstva dve glumice.
Argyll i Bute
Argyll i Bute (škotsko-gelski: Earra-Ghaidheal agus Bòd, škotski: Argyll an Bute) je jedno od 32 područnih vijeća i namjesništvo na zapadu Škotske.
Geografske karakteristike
Argyll i Bute graniči sa područjim vijećima Highland, Perth i Kinross, Stirling i Zapadni Dunbartonshire.
Teritorij te nove administrativne jedinice nastale 1996. bio je od 1975. do 1996. poznat kao Regija Strathclyde.
Argyll i Bute zauzima površinu od 6,908.99 km² po tome je drugi po veličini u Škotskoj, ali ima samo 88,050 stanovnika, a administrativni centar mu je Lochgilphead.
Ansana, Lucca
Ansana je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Vučinići (Vrbovsko)
Vučinići su naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Vrbovskog. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno su Žakule, sjeverozapadno su Moravice, Dokmanovići i Jakšići, sjeveroistočno su Međedi, jugozapadno su Mlinari, Radoševići i Tići.
Ansana, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 328 m.
El Paso de los Becerros, Turicato
El Paso de los Becerros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 566 m.
San Juan de Guadalupe, Santa María del Río
San Juan de Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1672 m.
Суботинац
Суботинац је насеље у Србији у општини Алексинац у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 1061 становника (према попису из 1991. било је 1311 становника). Село Суботинац налази се подно планина Озрена и Девице. У Суботинцу се налази и фабрика воде у којој се пречишћава вода из оближњег акумулационог језера удаљеног три километара. Из те фабрике водом се снабдевју Алексинац, Параћин, Ражањ итд. Подно села протиче река Моравица.
Сеоски атари и данас су испресецани уљаним шкриљцима које су пре Другог светског рата, захваљујући концесијама, експлоатисали Французи. Пар километара од села је Алексиначки рудник који је пре десетак година затворен. Село је на 7 километара од Алексинца и десет од Соко Бање, али да није новог датума сведоче остаци, претпоставља се, средњовековних грађевина, названи „јеринина кула“. У селу постоје и две цркве, Свети Илија и недавно обновљена Света Марија, црква -брвнара, која је у великој поплави 1939. године срушена.
Демографија
У насељу Суботинац живи 901 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 46,5 година (46,9 код мушкараца и 46,2 код жена). У насељу има 326 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,25.
Ово насеље је скоро у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Zdihovo (Vrbovsko)
Zdihovo je pogranično naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Vrbovskog. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno su Rim i Klanac, sjeverno je rijeka Kupa i preko nje Slovenija, sjeerno-sjeveroistočno su u Sloveniji Vukovci, sjeveroistočno u Sloveniji su Kovačji Grad i Učakovci i u Hrvatskoj Fratrovci te Pribanjci, Kasuni i Bosanci, jugoistočno su Hrsina, Krč Bosiljevski i Strgari, južno je Liplje, jugozapadno su Osojnik, Plešivica, Mali Jadrč i Veliki Jadrč.
Raúl Cessa Crivelli, Sayula de Alemán
Raúl Cessa Crivelli je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Dalriada
thumb|desno|250px|Satelitski snimak Škotske i Irske na kome je označena približna teritorija Dalriade
Dál Riata, također poznata i pod nazivima Dalriata i Dalriada, bila je gelska država na području današnje zapadna Škotske i sjeveroistočna Irske u ranom srednjem vijeku. Smatra se kako je vrhunac njene moći bio krajem 6. i početkom 7. vijeka pod vlašću kralja Aedana. Međutim, poraz od anglosaksonskih kraljeva je oslabio Dalriadu, učinivši je vazalom Northumbrije, da bi je u drugoj polovici 7. vijeka pokorili Pikti. O toj državi postoje prilično oskudni historijski podaci, često isprepleteni s mitovima i političkom propagandom. Često se smatra prvom škotskom državom, iako se takva odrednica sa sigurnošću može navesti tek za Kraljevinu Albu nastalu oko 900.
Kirkwood, Illinois
Kirkvud je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 714, što je 80 (-10,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Felipe, Río Bravo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Pozo Número 22, Pabellón de Arteaga
Pozo Número 22 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1909 m.
Cleanov, Carpen
Cleanov je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Carpen.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1833 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 194 m.
1,3-Indandion
1,3-Indandion je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 146,143 Da.
NSY
Termin  ima više značenja.
Valdugliano II, Avellino
Valdugliano II je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Springboro, Pennsylvania
Sprigbaro je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Valdugliano II, Avellino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 591 m.
Springboro, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 477, što je 14 (-2,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Serra Casigliano, Salerno
Serra Casigliano je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 408 m.
Tepochique, Urique
Tepochique je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 891 m.
Barrio San Pedro Zona Norte, Almoloya de Juárez
Barrio San Pedro Zona Norte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Almoloya de Juárez.
Bérenx
Beran je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Pau.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 475 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 89 metara (maksimalnoj 176 m, a minimalnoj 25 m).
Roè, Brescia
Roè je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Čedomir Mirković
Čedomir Mirković (1944 - 2005) je bio srpski književnik i književni kritičar.
Biografija
Mirković je diplomirao 1966. na Filološkom fakultetu u Beogradu. Počeo je karijeru kao član redakcije Književnih novina. Takođe je bio glavni urednik Školskog programa i Kulturno-obrazovnog programa Televizije Beograd. U periodu od 1994-2000 bio je direktor NIP „Prosveta“.
Örnsköldsvik
Örnsköldsvik je grad i središte istoimene općine u švedskoj Grofoviji Västernorrland.
Gotski rat
right|thumb|250px|Prikaz ratnih operacija
Örnsköldsvik
Geografske karakteristike
Grad se nalazi na sjeveroistoku Švedske na obalama Botničkog zaljeva.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2005. godine u gradu živi 28.617 stanovnika.
Gotski rat
Justinijan I. je kao povod za rat uzeo ubojstvo Amalasunte 535. godine, nasljednice Teodorika Velikog. Amalasunta je sklopila savez s Justinijanom koji je omogućio carskoj vojsci pod vodstvom Belizara korištenje Sicilije kao baze za pohod protiv Vandala u Africi. Belizar je, kao najuspješniji carski general, predvodio napad na Ostrogote. Odmah je zauzeo Siciliju, prešao u Italiju i do studenog zauzeo Napulj, a i Rim do prosinca 536. godine. Iz Rima je pobjegao gotski kralj Vitiges.
Godine 541. Ostrogoti su ubili jednog svog vođu koji je počeo pregovore s Bizantom. Odmah su izabrali Totilu za novog vođu. Totila je započeo silovitu i uspješnu kampanju protiv Bizantinaca, zauzimajući cijelu sjevernu Italiju, a i Rim poslije duge druge opsade. Belizar se vratio u Italiju 544. godine. Uspio je spasiti Rim, ali je njegov pohod ovog puta bio neuspješan, zbog problema u opskrbi i dodatnim pojačanjima, koje Justinijan I. nije slao. Neki povjesničari smatraju da je bio ljubomoran. Justinijan je 548. godine smijenio Belizara i postavio Narzesa za zapovjednika. Narzes je uspješno završio drugi pohod.
No, Rim je i dalje bio pod opsadom. Totila ga je zauzeo i ponudio mir Justinijanu, koji ga je odbio. Vođa novog pohoda je bio Justinijanov rođak German, koji je bio oženjen Malasvintom, Amalasvintinom kćerkom. German je umro 551, pa je Narzes preuzeo zapovjedništvo i napao Totilu. U bitci kod Tagine Narzes je pobijedio i ubio Totilu. Goti u Rimu su se predali, a u konačnoj bitci na planini Lattari u listopadu 553. Narzes je pobijedio i posljednje ostatke gotske vojske u Italiji.