cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brodsko-posavska županija
Povijest
Nastala na području koje nekad pripadalo Vojnoj Krajini(AU) te Brodskoj Općini(Jugoslavija).
Gospodarstvo
Nekoliko je gospodarskih djelatnosti po kojima je županija poznata. Holding Đuro Đaković, jedna od najvećih i najpoznatijih metalurških tvrtki smještena je u Slavonskom Brodu. Poljoprivredna proizvodnja, među kojom se ističe ratarstvo i stočarstvo također je značajna grana brodskoposavskog gospodarstva.
Opština San Felipe del Progreso, México
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 49902 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2600 m.
Top Hat
Top Hat je američki filmski mjuzikl snimljen 1935. u režiji Marka Sandricha, poznat kao najuspješnije zajedničko ostvarenje popularnog glumačkog plesačkog para Astaire-Rogers.
U filmu Fred Astaire tumači lik Jerryja Traversa, američkog plesača koji se u Londonu zaljubi u plesačicu Dale Tremont, koju tumači Ginger Rogers. Radnja prikazuje komplikacije koje nastaju zbog toga što je Dale Jerryja zamijenila za Horace Hardwicka (čiji lik tumači Edward Everett Horton), muža svoje najbolje prijateljice Madge (čiji lik tumači Helen Broderick), odnosno kako je Jerry prati u Veneciju kako bi razjasnio nesporazum.
Za film je pjesme napisao Irving Berlin, od kojih su dvije - Top Hat, White Tie and Tails i Cheek to Cheek postale klasični evergrini. Film je daleko više pažnje privukao spektakularnim scenama u kojima su Astaire i Rogers pokazali vrhunsko plesačko umijeće. Top Hat se često navodi kao najbolje ostvarenje glumačkog para. Isto tako je doživio veliki komercijalni uspjeh, te je bio najprofitabilniji film studija RKO Pictures u 1930-im.
Sant'Andrea, Pavia
Sant'Andrea je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Top Hat
Godine 2011. je u Londonu premijerno prikazan kazališni mjuzikl Top Hat temeljen na filmu.
Sant'Andrea, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 335 m.
Top Hat
Uloge
znamenite sporedne uloge:
Ampliación Gabriel Tepepa, Cuautla
Ampliación Gabriel Tepepa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Cuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 219 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1322 m.
Lauš
Lauš je jedno od gradskih naselja Banje Luke koje je dobilo ime po kamenu Laušu koji se na tom području pronalazio. Na Laušu postoje dvije mjesne zajednice, Lauš I, i Lauš II.Lauš okružuju mjesne zajednice Pobrdje, Paprikovac i Pavlovac.
Saobraćaj
Linija 6 javnog prevoza ide sa Lauša do autobuske stanice, prolazeći kroz Centar.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva 1991. u SFRJ, u mjesnoj zajednici Lauš je živjelo 10.910 stanovnika.
Velleia Romana, Piacenza
Velleia Romana je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 466 m.
Virovitičko-podravska županija
Virovitičko-podravska županija je hrvatska županija koja se nalazi u sjeverozapadnoj Slavoniji. Nalazi se u desnu obalu rijeke Drave, a ime je dobila po njoj, kao i po sjedištu Virovitici.
Administrativna podjela i stanovništvo
Županija je podijeljena na 3 grada i 13 općina.
Stanovništvo
mini|300px|Starosna piramida Virovitičko-podravske županije prema popisu stanovništva 2011. g. Prema popisu stanovništva iz 2001. Virovitičko-podravska županija je imala 93.389 ( 2.1 % ukupnog stanovništva Hrvatske )stanovnika sa prosječnom gustočom naseljenosti od 45 stanovnika/km2.
Etnički sastav je bio sljedeči: Hrvati 89.5 %, Srbi 7.1 %, Mađari 0.3 % i drugi.
Sport
Nk Stara Brezovica
NGC 242
NGC 242 je otvoreni skup u zviježđu Tukanu.
Bedulita, Bergamo
Bedulita je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 710 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 596 m.
Domestikacija
mini|250px|Pas i ovca spadaju u prve životinje koje je čovek pripitomio right|250px|thumb|Pripitomljene životinje Domestikacija (ili domestifikacija), ili pripitomljavanje, je izraz koji se koristi za proces kojim se različiti biološki organizmi prilagođavaju za preživljavanje u društvu ili kroz rad ljudskih bića. Domestikovane ili pripitomljene životinje, biljke ili drugi organizmi su oni čije je ponašanje, životni ciklus ili fiziologija izmenjena kroz uzgoj i život pod ljudskom kontrolom kroz mnoštvo generacija.
Ljudi su te populacije stavili pod svoju brigu iz niza razloga: za pomoć u radu, kao izvor hrane ili vrednih sirovina (npr. vuna, pamuk i svila) ili da im budu kućni ljubimci, odnosno ukrasno bilje.
Čarls Darvin je uočio mali broj osobina koje su činile domaće vrste drugačijim od njihovih divljih predaka. On je takođe bio prvi koji je prepoznao razliku između svestanog selektivnog uzgoja u kojem ljudi direktno biraju poželjne osobine, i nesvesnog odabiranja gde se osobine razvijaju kao nusproizvod prirodne selekcije ili selekcije na bazi drugih osobina. Postoji genetska razlika između domaćih i divljih populacija. Takođe postoje razlike između domestikovanih vrsta za koje istraživači smatraju da su bile esencijalne u ranim fazama domestikacije i poboljšanja svojstava koja su se pojavila od vremena separacije divljih i domaćih populacija. Domestikaciona svojstva su uglavnom su fiksirana u okviru svih domaćih vrsta, i odabrana su tokom inicijalne epizode domestikacije životinja ili biljki, dok su osobine poboljšanja prisutne samo u delu domaćih vrsta, mada one mogu da budu fiksirane u pojedinačnim rasama ili regionalnim populacijama.
Pas je bio prvi pripitomljeni kičmenjak, i bio je ustaljen širom Evroazije pre kraja gornje pleistocenske era, dugo pre razvoja poljoprivrede i pre domestikacije drugih životinja. Arheološki i genetički podaci sugerišu da je dugotrajni obostrani protok gena između divljih i pripitomljenih sojeva – uključujući magarce, konje, deve Novog i Starog sveta, koze, ovce, i svinje – bio uobičajen. Imajući u vidu njen značaj za ljude i njenu vrednost kao model evolucionih i demografskih promena, tema domestikacije je privukla naučnike iz polja kao što su: arheologija, paleontologija, antropologija, botanika, zoologija, genetika, i environmentalistika. Među pticama, najznačajnija domestikovana vrsta danas je kokoška, koja je važna radi mesa i jaja, mada ekonomski važna živinu obuhvata ćurke, morke i brojne druge vrte. Ptice se često drže kao kavezne ptice, od ptica pevačica do papagaja. Najduže domestikovani beskičmenjaci su medonosne pčele i svilena bube. Kopneni puževi se uzgajaju za hranu, dok se vrste iz nekoko razdela koriste u istraživanjima, a drugi se uzgajaju radi biološke kontrole.
Domestikacija biljki je počela pre više od 12.000 godina sa žitaricama na Srednjem istoku, i običnom tikvicom u Aziji. Poljoprivreda se razvila u najmanje 11 različitih centara širom sveta, pri čemu su domestikovani različiti usevi i životinje.
Termini
Domestikacija (od ) sa značenjem pripada kući.
Domestikacija se može definisati kao „održiva višegeneracijska, uzajamna veza, u kojoj jedan organizam preuzima značajan stepen uticaja nad reprodukcijom i brigom o drugom organizmu, kako bi se obezbedio pouzdanije snabdevanje resursom od interesa, i putem koje partnerski organizam dobija prednost nad individuama koje ostaju izvan ovog odnosa, stoga pružajući korist i često povećavajući održivost domestikujućeg i domestikovanog organizma“. Ova definicija prepoznaje biološke i kulturne komponente domestikacionog procesa i njegovog impakta na ljude i domestikovane životinje i biljke. Sve ranije difinicije domestikacije su uključivale odnos ljudi sa životinjama i biljkama, ali su se razlikovale u tome ko se smatrao vodećim partnerom u odnosu. Ova nova definicija prepoznaje uzajamni odnos u kome oba partnera imaju koristi. Domestikacija je znatno povećala reproduktivnu produkciju useva, stoke, i kućni ljubimaca, u meri koja daleko prevazilazi njihove divlje prethodnike. Domestikacija je pružila ljudima resurse koje oni mogu na predvidljiviji i bezbedniji način da kontrolišu, premeštaju i raspodeljuju, što je bila prednost koja ja delovala kao pokretačka sila iza populacione eksplozije ratara i stočara i njihovog širenja u sve delove planete.
Biološki mutualizam nije ograničen na ljudskim delovanjem domestikovane useve i stoku, nego isto tako obuhvata i domestikaciju koju su sprovele druge vrste. Ovo je posebno uočljivo među brojnim društvenim insektima koji su domestikovali biljke i životinje, na primer mutualizam mrava i gljivica koji se javlja između mrava koji odsecaju lišće i pojedinih gljivica.
Sindrom domestikacije je skup fenotipskih osobina koje nastaju tokom domestikacije po kojima se razlikuju usevi od njihovih divljih predaka. Ovaj termin se isto tako primenjuje na kičmenjake, i obuhvata povećanu poslušnost i pitomost, promene boje krzna, redukciju veličine zuba, promene u kraniofacijalnoj morfologiji, promene ušiju i oblika repa (e.g., viseće uši), češće i nesezonske polne cikluse, promene u nivoima adrenokortikotropnih hormona, promene koncentracija nekoliko neurotransmitera, prolongacije doba maloletnog ophođenja, redukcije ukupne veličine mozga, kao i veliče specifičnih moždanih regiona.
Uticaj na ljude
Domestikacija životinja i biljki je počela sa vukom (Canis lupus) pre najmanje 15.000 godina, što je zatim dovelo do brzih evolucionih, ekoloških, i demografskih promena kod ljudi i brojnih vrsta životinja i biljki. Nagloj pojavi domestikovanog psa (Canis lupus familiaris) u arheološkim zapisima je sledila domestikacija stoke i useva, i tranzicija ljudi iz sakušljača u zemljoradnike na različitim lokacijama i u različitim vremenima širom planete.
Pre oko 10.000 godina došlo je do ljudskog prelaza na novi način života koji je bio uzrokovan upravljanjem i iskorištavanjem biljnih i životinjskih vrsta. Ovo je dovelo do povećanja gustine populacije u centrima domestikacije, ekspanzije poljoprivrednih ekonomija, i razvoja urbanih društava.
Životinje
thumb|250px|Ovca sa ušnom oznakom, delom nacionalnog sistema identifikacije stoke
Teorija
Domestikacija životinja je uzajamni odnos između životinja i ljudi koji vode brigu o njima, ali i kontrolišu njihovu reprodukciju. Čarls Darvin je prepoznao izvestan broj svojstava koja su učinila pripitomljene vrste različitim od njihovih divljih predaka. On je isto tako bio prvi da prepozna razlike između svesnog selektivnog uzgoja u kome ljudi direktno odabiraju željena svojstva, i spontane selekcije gde svojstva evoluiraju kao nusproizvod prirodne selekcije ili iz selekcije drugih svojstava. Postoji genetska razlika između domaćih i divljih populacija. Takva razlika takođe postoji između osobina pripitomljenih sojeva za koju istraživači smatraju da je bila esencijalna u ranim fazama domestikacije, kao i u poboljšanju osobina koje su se pojavile od razdvajanja divljih i domaćih populacija. Domestikaciona svojstva su generalno fiksirana kod cele domestikovane populacije, i bila su izabrana tokom inicijalne epizode domestikacije životinja i biljki, dok su poboljšana svojstva prisutna samo u domestikovanoj populaciji, mada ona mogu da budu fiksirana kod pojedinačnih rasa ili lokalnih populacija.
Domestikacija se razlikuje od ukroćivanja. Ukroćivanje je uslovna modifikacija ophođenja divlje životinje pri čemu je njeno prirodno izvegavanje ljudi umanjeno, i kad ona prihvata prisustvo ljudi. Domestikacija je permanentna genetička modifikacija gajene sorte koja dovodi do nasledne predispozicije ka ljudima. Pojedine životiljske vrste, i pojedine individue unutar tih vrsta, su bolji kandidati za domestikaciju od drugih jer ispoljavaju izvesna svojstva u ponašanju: (1) veličinu i organizaciju njihove društvene strukture; (2) dostupnost i stepen selektivnosti njihovog izbora polnog partnera; (3) lakoću i brzinu s kojom se roditelji vezuju sa njihovom mladima, i zrelost i mobilnost mladih nakon rođenja; (4) stepen fleksibilnosti u toleranciji ishrane i staništa; i (5) response na ljude u novim okruženjima, uključujući respons bežanjem i reaktivnost na spoljašnje stimuluse.
Sisari
Početak domestikacije životinja obuhvata dugotrajni koevolucijski proces sa višestrukim stupnjevima duž različitih staza.
Smatra se da su postojala tri glavna puta životinjske domestikacije: (1) komensali, prilagođeni ljudskoj niši (e.g., psi, mačke, ptice, donekle svinje); (2) živoljski plen koji se koristi za hranu (e.g., ovce, koze, goveda, vodeni bivo, jak, svinja, irvas, lama i alpaka); i (3) ciljne životinje za transport i neprehrambeni resursi (e.g., konj, magarac, kamila). Pas je prvi bio domestikovan, i bio je prisutan širom Evroazije pre kraja kasne pleistocenske ere, daleko pre kultivacije useva i pre domestikacije drugih životinja. Ljudi nisu nameravali da domestikuju životinje iz bilo komensalnih ili plenskih grupa, ili bar oni nisu predvideli da će doći do domestikacije tih životinja. U oba slučaja, došlo je do domestikacije u kontekstu opstanka i reprodukcije. Dok je proces i slučaju radnih životinja tekao u smeru od hvatanja do ukroćavanja, druga dva puta nisu u znatnoj meri bila ciljno usmerena i arheološki zapisi sugerišu da su se odvijali tokom znatno dužih vremenskih perioda.
Za razliku od domestikovanih vrsta koje su primarno izabrane radi njihovih proizvodnih svojstava, psi su inicijalno izabrani zbog njihovog ponašanja. Arheološki i genetički podaci sugerišu postojanje dugoročnog dvosmernog protoka gena između divljih i domestikovanih populacija. Taj trend je primetan kod magaraca, konja, deva, koza, ovaca i svinja. Jedna studija je izvela zaključak da je ljudska selekcija osobina kod domestikovanih vrsta verovatno bila u suprotnosti sa homogenizujućim dejstvom protoka gene sa divljih svinja na domaće, i da su kreirana domestikaciona ostrva u genomu. Ovaj isti proces je verovatno bio prisutan kod drugih domestikovanih životinja.
Ptice
thumb|left|250px|[[Gallus gallus|Crveni petao iz džungle u jugoistočnoj Aziji bilo je pripitomljen, radi borbe petlova, pre nekih 7000 godina]] Domestikacija ptica se prevashodno odnosi na živinu, koja se gaji radi mesa i jaja : neke kokoši (kokoške, ćurke, morke) i plovuše (vodene ptice: patke, guske, labudovi). Isto tako su široko domestikovane ukrasne ptice kao što su ptice pevačice i papagaji; one se drže kao kućni ljubimci, a koriste se i u istraživanjima. Domaći golub je poznat kao glasnik. Istrživanja sugerišu da je bio domestikovan pre više od 10.000 godina. Kokoške su domestikovane pre više od 7.000 godina. Fosili su nađeni u Kini iz perioda oko 5.400 p. n. e. Divlji predak kokoške je Gallus gallus, crvena kokoš iz džungle u jugoistočnoj Aziji, dok druge vrste verovatno potiču od sive kokoške iz džunli u Indiji. Smatra se da su inicijalno uzgajane radi borbe petlova, pre nego kao izvor hrane.
Beskičmenjaci
thumb|250px|[[Svilarstvo|Svilari pripremaju svilene bube za produkciju svile]] Dva vrste insekta su domestikovane: svilena buba i zapadna medonosna pčela. Ove su korištene, često komercijalno, tokom više od 5.000 godina, svilena buba kao izvori niti svile omotanih oko čaura njenih lutki, a pčele zbog meda, a od nedavno isto tako zbog polinacije useva.
Nekoliko drugih beskičmenjaka je domestikovano, kopnenih i akvatičnih, uključujući neke vrste Drosophila melanogaster voćnih mušica i slatkovodne žarnjačke hidre koji se koriste u naučnim israživanjima u polju genetike i fiziologije. Nekoliko njih ima dugu istoriju domestikacije. Većina njih se koristi kao izvor hrane ili za druge produkte kao što su šelak i košenil. Razdeli koji se koriste su Cnidaria, Platyhelminthes (za biološku kontrolu), Annelida, Mollusca, Arthropoda (morski rakovi kao i insekti i pauci), i Echinodermata. Dok se mnogi morski mekušci koriste kao hrana, samo nekoliko njih je domestikovano, uključujući lignju, sipe i hobotnice, svi od kojih se koriste u istraživanjima ponašanja i neurologije. Kopneni puževi vrsta Helix i Murex se uzgajaju za hranu. Nekoliko parazitskih ili parazitoidnih insekata uključujući muvu Eucelatoria, bubu Chrysolina, i osu Aphytis se gaje radi biološke kontrole. Svesna ili nesvesna veštačka selekcija ima mnoštvo uticaja na vrste koje se domestikuju; varijabilnost se lakom može izgubiti parenjem životinja u srodstvu, selekcijom nepoželjnih osobina, ili genetičkim driftom. Kod vrste Drosophila dolazi do povećanja varijabilnosti tokom perioda ellozije (pojave odraslih individua).
Fowler, Michigan
Fauler je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.208, što je 72 (6,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Semej
Semej (kaz. i ), do 2007. poznat kao Semipalatinsk (kaz. i rus. Семипалатинск), je grad Kazahstanu u Istočnokazahstanskoj oblasti. Prema proceni iz 2010. u gradu je živelo 303.878 stanovnika.
Kod grada bio je i testni poligon za sovjetsko nuklearno oružje, zbog čega je i danas povečana radiacija plutonijuma i urana. Semej je jedna od stanica Turksib železnice.
Stanovništvo
Prema proceni, u gradu je 2010. živelo 303.878 stanovnika.
Olivier Messiaen
Olivier Eugène Charles Prosper Messiaen (Avignon, 10. prosinca 1908. – Clichy, 27. travnja 1992.) je bio francuski kompozitor, pedagog i ornitolog, jedan od najznačajnijih kompozitora XX. vijeka. Messiaen je bio jedan od pionira serijalizma, avangardnog muzičkog stila koji se razvio iz dodekafonije, a njegove glazba je ritmički izrazito kompleksna, dok harmonijski i melodijski koristi njegove moduse ograničenih transpozicija, koje je apstrahirao iz svojih ranih kompozicija i improvizacija. Isto tako, njegova je glazba bila inspirirana mnogim različitim utjecajima, poput japanske muzike, kanjona Bryce u Utahu ili pak života svetog Franje Asiškog. Bolovao je i od sinestezije, koju je smatrao važnom za svoj kompozitorski rad.
Rani život i početak obrazovanja
Rođen je 1908. u Avignonu u književnoj obitelji pjesnikinje Cécile Sauvage i profesora Pierrea Messiaena. Po izbivanju Prvog svjetskog rata, Messiaenov otac se prijavio za vojsku, dok je majka Oliviera i njegova brata odvela u Grenoble, gdje je Messiaen pronašao svoju vjeru. Nakon što se sam naučio osnovama, Messiaen je krenuo na satove klavira. Zanimao se za Debussyja i Ravela, a za Božić je tražio notne partiture. U ovom periodu je započeo s komponiranjem. Kada se otac 1918. godine vratio iz rata, obitelj se seli u Nantes, gdje Messiaen nastavlja s glazbenim obrazovanjem. Kada mu je jedan od profesora dao partituru Debussyjeve opere Pelléas et Mélisande, Messiaen je znao da se želi baviti glazbom. Nakon što se obitelj preselila u Pariz, Messiaen je 1919., sa samo 11 godina, upisao Konzervatorij u Parizu. Njegov akademski uspjeh bio je briljantan; uspješno je polagao ispite kod različitih mentora i osvajao niz nagrada za svoj rad. Godine 1927., netom prije nego je prešao kod Paula Dukasa, majka mu umire od tuberkuloze. Iako shrvan, Messiaen je nastavio s obrazovanjem.
Prva djela objavljena su mu još za studijskih dana. Već u tim djelima demonstrira svoje moduse ograničenih transpozicija i palindromske ritmove, koje on naziva neretrogradnima. Javni debi imao je 1931. godine orkestralnom suitom Les offrandes oubliées. Te je godine prvi puta čuo gamelan ansambl, što je snažno utjecalo na njega.
Sainte-Trinité, La jeune France i rat
Godine 1927., Messiaen je upisao orgulje kod Marcela Dupréa. Dupré se kasnije prisjetio kako je Messiaen, koji nikada prije nije vidio orgulje, sat vremena mirno sjedio i pratio njegovo predavanje, a onda, nakon samo sedam dana, došao i majstorski odsvirao Bacha. Od 1929., bio je redovna zamjena na orguljama u pariškoj crkvi Sainte-Trinité. Kada je 1931. mjesto postalo upražnjeno, Messiaen se, uz podršku i preporuke svojih mentora, kandidirao i dobio posao, gdje će ostati više od 60 godina.
Godine 1932. se oženio violinisticom Claire Delbos, koja ga je inspirirala da piše djela za violinu (Teme i varijacije iz 1932.), ali i djela koja slave bračnu idilu, poput ciklusa pjesama Poèmes pour Mi (1936.). Mi je bio Messiaenov nadimak za svoju suprugu. Godine 1937. rođen je njihov sin Pascal. Ipak, brak se pretvorio u tragediju kada je Claire izgubila pamćenje nakon operacije, zbog čega je ostatak života morala provesti u psihijatrijskim ustanovama.
Godine 1936., Messiaen je bio suosnivač skupine La jeune France, koja je snažno kritizirala frivolnost suvremene pariške glazbe i odbacila Cocteauov menifest Le coq et l'arlequin u korist žive i iskrene umjetničke svijesti. Ipak, Messiaen je brzo odustao od polemiziranja o glazbi.
Kada je dobio narudžbu da napiše glazbu koja bi popratila priredbu na Seinei tokom Pariške izložbe 1937., Messiaen je pokazao interes za elektronički instrument ondes Martenot i skladao Fêtes des belles eaux za šesteročlani ansambl. Taj će instrument koristiti, mada djelomično, i u nekim kasnijim djelima. U ovom periodu piše seriju djela religiozne tematike, poput La Nativité du Seigneur i Les corps glorieux.
Iako je bio tek u svojim tridesetima, studenti su Messiaena opisivali kao izvanrednog profesora. Među njegovim učenicima bili su Pierre Boulez, Karlheinz Stockhausen te Iannis Xenakis, čije je poznavanje matematike i arhitekture Messiaen iskoristio.
Tristan i serijalizam
Godine 1943. napisao je Visions de l'Amen za dva klavira. Dijelo je posvetio studentici Yvonne Loriod, čija je pratnja bio. Nedugo zatim, također za nju, skladao je veliki ciklus solo pjesama za klavir naslova Vingt regards sur l'enfant-Jésus. Za Loriodovu je još napisao i Trois petites liturgies de la présence divine. Dvije godine nakon Vizija, Messiaen je napisao ciklus pjesama Harawi, prvo od tri djela inspiranih legendom o Tristanu i Izoldi. Od 1946. do 1948. je radio na svojoj Turangalîla-Symphonie, koju je naručio Serge Koussevitzky, a koja je bila drugo djelo iz ciklusa. Unatoč naslovu, nije se radilo o klasičnoj simfoniji već o velikoj meditaciji o radosti ljudske povezanosti. Također, simfonija nije sadržavala motiv seksualne krivnje prisutan u Wagnerovoj operi jer je Messiaen smatrao da je seksualna ljubav božanski dar. Posljednje djelo iz ciklusa bio je Cinq rechants za dvanaest pjevača bez pratnje, inspiriran trubadurskim pjesmama.
Godine 1949. posjetio je Sjedinjene Države, gdje je njegovu simfoniju dirigirao Leonard Bernstein.
Na konzervatoriju, Messiaen je predavao muzičku analizu. Tokom 1947. godine, dva je tjedna predavao (i svurao u pratnji Loriodove) u Budimpešti. Godine 1949. držao je predavanja u Lenoxu, MA te u Darmstadtu. Iako u svom radu nije primjenjivao dodekafoniju, Messiaen je, nakon tri godine analiziranja dodekafonije i Schönbergovih djela na svojim predavanjima, eksperimentirao s primjenom dodekafonijske tehnike na sve muzičke elemente (uključujući i artikulaciju, trajanje i dinamiku). Posljedica tog eksperimentiranja bilo je djelo "Mode de valeurs et d'intensités" (dio skladbe Quatre études de rythme), koje je često krivo opisano kao prvo djelo totalnog serijalizma. Messiaen je, doduše, dao velik doprinos serijalnoj tehnici, koja je utjecala i na njegove učenike, poput Bouleza ili Stockhausena. U ovom periodu je eksperimentirao i sa Schaefferovom musique concrète.
Messiaen i ptice
Godine 1952., Konzervatorij je zamolio Messiaena da napiše prijemnu kompoziciju za flautiste, što je ovaj i učinio i dostavio djelo Le merle noir. Messiaen je dugo bio fasciniran pticama i njihovim pjevom te su one bile, u manjoj mjeri, prisutne i u nekim njegovim ranijim djelima. Ova skladba je, u cijelosti, bila inspiriran pjevom kosa. Ovakav rasplet je dodatno razvio 1953. godine u djelu Réveil des oiseaux, koje se gotovo u cijelosti temelji na ptičjem pijevu. Od ovog trenutka, Messiaen je koristio ptičji pjev kao gotovo stalni motiv u svojim djelima, primjerice u poznatom ciklusu Catalogue d'oiseaux iz 1958. godine.
Godine 1959. umire Messiaenova prva supruga, a isti se dvije godine kasnije ženi s Yvonne Loriod. Mnogo je putovao kako bi prisustvovao muzičkim događanjima i pokušao uhvatiti pjev egzotičnih ptica, pri čemu mu je društvo pravila Loriodova. Posjet Japanu donio je susret s gagaku glazbom i noh teatrom koji inspiriraju "japanske skice" naslova Sept haïkaï, zapravo stilizirane imitacije tradicionalnih japanskih instrumenata. Godine 1960. piše djelo Chronochromie.
Godine 1964., Messiaen je dobio nadrudžbu za djelo Et exspecto resurrectionem mortuorum, koje komemoria žrtve Drugog svjetskog rata. Djelo je isprva izvedeno poluprivatno u katedrali Sainte-Chapelle, a kasnije i javno u katedrali u Chartresu uz prisustvo Charlesa de Gaullea. Messiaenov ugled posvjedočen je i serijom nagrada i počasti tokom godina. Još 1959. je nagrađen ordenom Légion d'honneur, a 1966. godine je službeno postavljen za profesora kompozicije na Pariškom konzervatoriju, iako je godinama, de facto, predavao istu. Sljedeće godine primljen je u Institut de France, a 1968. na Akademiju lijepih umjetnosti. Godine 1971. uručena mu je nizozemska Nagrada Erasmus, a 1975. i Muzička nagrada Ernst von Siemens. Dvije godine kasnije uručena mu je danska Muzička nagrada Léonie Sonning, godine 1980. Orden belgijske krune te, godine 1982., Wolfova nagrada za umjetnost.
Posljednje godine i smrt
Messiaenovo sljedeće veliko dijelo je grandiozna La Transfiguration de Notre Seigneur Jésus-Christ. Djelo je nastajalo od 1965. do 1969. godine, a zahtijevalo je velik zbor, sedam solista i veliki orkestar. Ukupno 14 stavaka predstavlja Messiaenovo viđenje Isusova preobraženja. Nedugo zatim, Alice Tully je naručila djelo za proslavu dvjestogodišnjice nastanka Sjedinjenih Država. U proljeće 1972. je dogovorio put u Sjedinjene Države i posjetio kanjon Bryce u Utahu, gdje je promatrao specifični kolorit i slušao ptice. Rezultat tog iskustva je djelo Des canyons aux étoiles..., prvi puta izvedeno 1974. godine u New Yorku.
Godine 1971., dobio je narudžbu za djelo za Parišku operu. Iako nije želio prihvatiti tako veliki zadatak, nakon nagovaranja je konačno, 1975. godine, prihvatio narudžbu i započeo rad na operi Saint-François d'Assise. Rad na operi bio je intenzivan (Messiaen je čak napisao i libreto) i trajao je, u cijelosti, sve do 1983. godine. Sam Messiaen je djelo opisao kao "spektakl", a ne operu. Premijerno je izvedena 1983. godine. Neki kritičari su tada, a to je mislio i sam Messiaen, smatrali kako će opera biti kompozitorov oproštaj, no Messiaen je nastavio raditi. Već 1984. godine je napisao važnu zbirku za orgulje naslova Livre du Saint Sacrement.
Na ljeto 1978. se umirovio i prestao predavati na Konzervatoriju. Operacija je spriječila njegovo sudjelovanje na proslavi svog 70. rođendana tokom 1978., ali je zato proslava njegovog 80. rođendana bila velika svečanost koja je uključivala i londonsku izvedbu njegovog Svetog Franje kojoj je on sam prisustvovao. Posljednje godine proveo je u teškim bolovima i po operativnim dvoranama zbog bolova u leđima, no ni to ga nije spriječilo da odradi narudžbu za djelo Éclairs sur l'au-delà..., koja je došla iz New Yorka.
Preminuo je 27. travnja 1992. godine u Clichyju. Gledajući njegove pepire, Loriodova je otkrila kako je pred kraj života radio na koncertu u čast četirima glazbenicima kojima je bio posebno zahvalan — čelistu Mstislavu Rostropoviču, oboistu Heinzu Holligeru, flautistici Catherine Cantin i njoj samoj. Četiri od pet planiranih stavaka su bili uglavnom završeni, a Loriodova je izvršila potrebne dorade. Djelo je premijerno izvedeno 1994. godine od strane osoba kojima je posvećeno.
Nahuel Huapi (nacionalni park)
Karakteristike
Park se prostire na sjeverozapadu Patagonije na površini od 710 000 hektara, oko Jezera Nahuel Huapí, na granici dviju provincija Río Negro i Neuquén. thumb|left|220px| [[Karta parka]] Park i susjedni rezervat prirode uključuju područja gustih šuma, brojnih jezera, brzih rijeka, slapova i snijegom pokrivenih planinskih vrhova. Među planinama ističe se ugasli vulkan Tronador visok 3.554 metara i Cerro Catedral, poznat po skijalištu.
Historija
Za nastanak tog parka zaslužan je istraživač i geograf Francisco Moreno koji je 1903. darovao prvih 7.500 hektara za osnivanje parka. Taj teren postao je jezgra prvog argentinskog nacionalnog parka koji je proglašen 1922. pod imenom Nacionalni park Jug (Parque Nacional del Sud).
Argentinski parlament je 1934. donio zakon o osnivanju parka na puno većoj površini oko Jezera Nahuel Huapí, tako je Nahuel Huapí postao treći američki nacionalni park.
Gissey-sur-Ouche
Žise sir Uš je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Dižon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 303 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,48 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 578 m, a minimalnoj 287 m).
El Ejido, Taxco de Alarcón
El Ejido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Taxco de Alarcón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 701 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1327 m.
Las Cuevas, Manuel Doblado
Las Cuevas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Varvara (Makedonija)
Prirodni uslovi
Naselje Varvara je smešteno u severnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Srbijom (8 km severno od naselja). Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 15 km severno.
Rancho la Fábrica, Venado
Rancho la Fábrica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Venado.
Paso del Oro, Coneto de Comonfort
Paso del Oro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Coneto de Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1934 m.
Varvara (Makedonija)
Prirodni uslovi
Varvara se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na prvim brdima zapadno od Pološkog polja. Istočno od naselja tlo se strmo spušta u polje, a zapadno se izdiže glavno bilo Šar-planine. Nadmorska visina naselja je približno 830 metara.
Rancho la Fábrica, Venado
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1703 m.
Varvara (Makedonija)
Stanovništvo
Varvara je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bila bez stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju bili su makedonski Sloveni hrišćanske vere.
Kališovec
Kališovec je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Kališovec se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Las Cuevas, Manuel Doblado
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1829 m.
Barranca Nabil, Yajalón
Barranca Nabil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 238 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 858 m.
Kališovec
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Kališovec je imao 43 stanovnika.
La Pieve, Pisa
La Pieve je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Ejido Chiapas 2, Mexicali
Ejido Chiapas 2 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
La Pieve, Pisa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 206 m.
Ejido Chiapas 2, Mexicali
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Roccamena, Palermo
Roccamena je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1544 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 473 m.
Paprikovac
Паприковац је једно од Бањалучких насеља, значајан је што носи велику и значајну историју за Бањалуку. Паприковац се помиње први пут као српска тајна башта паприка. Наиме, ту су се налазили сви планови Цара Душана, испод земље, али је то породица Милојевић, крила и покрила као башта паприка. Отуда и сам назив Паприковац
NGC 243
NGC 243 je galaksija u zviježđu Andromeda.
Paprikovac
Geografija
Nalazi se iznad zapadnog tranzita. U ovom naselju nalazi se jedan od najvećih kliničkih centara u Republici Srpskoj. Paprikovac je smješten između mjesnih zajednica Petrićevac, Nova Varoš i Lauš. U ovom naselju nalazi se jedna od prvih škola za gluvonijemu djecu u Republici Srpskoj, BiH. Naselje Paprikovac u svojoj stambenoj gradnji posjeduje nekoliko zgrada, a većina su stambene kuće različitih oblika. Sa Vidikovca pruža se pogled na Banjaluku.Postoje dva naselja:naselje Sunca i naselje Mjeseca koja su podijeljena Ulicom "Ranka Šipke".Naselje Sunca je dobilo ime po zgradama od žute fasadne cigle, a u Mjesecu su zgrade od bijele fasadne cigle. Naselje je dobilo ime po paprikama koje su tu donijeli Bugari.
Fontanile, Asti
Fontanile je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 369 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 276 m.
The Day of the Triffids
The Day of the Triffids je science fiction roman britanskog književnika Johna Wyndhama, koji se smatra klasičnim ostvarenjem postapokaliptičkog žanra.
Protagonist je Bill Masen, biolog koji je postao stručnjak za trifide, neobično visoke, otrovne i pokretne biljke mesožderke nepoznatog porijekla, koje se u bliskoj budućnost svejedno koriste kao izvor goriva. Radnja prikazuje kako zbog izloženosti njihovom otrovu završi u bolnici i tako uspije izbjeći neobični meteorski pljusak koji oslijepi najveći dio čovječanstva; nakon buđenja se nastoji priključiti malenom broju onih koji su sačuvali vid i koji se u nastalom kaosu nastoje ne samo obraniti od gladnih trifida, nego i obnoviti kakvu-takvu civilizaciju.
Wyndham je kao uzor za svoj roman naveo Wellsov Rat svjetova. Kasniji kritičari su naveli da je predstavljao jedno od prvih žanrovskih ostvarenja koje je pokušalo špekulirati od posljedicama globalne kataklizme, odnosno koliko bi čak i oni njome nezahvaćeni mogli preživjeti, odnosno održati civlizaciju lišeni ljudi koji održavaju njenu infrastrukturu.
Wyndhamov roman je postao izuzetno popularan, te je poslužio kao podloga za istoimeni igrani film iz 1962. godine, strip Marvel Comicsa iz 1975. godine (kasnije objavljen u bivšoj Jugoslaviji) te dvije televizijske adaptacije - 1981. i 2009. godine.
Godine 2001. je Simon Clark napisao licencirani nastavak pod naslovom The Night of the Triffids (Noć trifida) koji prikazuje događaje 25 godina nakon kataklizme.
Thierschneck
Tiršnek je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 93 opštinska središta okruga Zale-Holcland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 120 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16074099.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Holcland Tiršnek se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Holcland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 305 metara. Površina opštine iznosi 2,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 120 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 44 stanovnika/km².
Opština Brănești, Dâmbovița
Brănești je opština u Rumuniji u okrugu D'mbovica.
Arsenin A
Arsenin A je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 389,764 Da.
Opština Brănești, Dâmbovița
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 355 m.
Sikionjanin (Menandar)
Sikionjanin (grč. Σικυώνιος) naslov je jedne komedije grčkoga pesnika Menandra, koji je delovao u okviru nove atičke komedije. Na papirusu je sačuvano oko 470 stihova iz drugog dela drame, uz pomoć kojih se mogu odrediti glavni elementi zapleta, premda ne i detalji dramske radnje.
U komadu se radi o Stratofanu iz Sikiona (on je "Sikionjanin" iz naslova komedije), uspešnom vođi plaćenika, koji se vraća iz pohoda u maloazijskoj Kariji i nastanjuje se u Eleusini kraj Atine. Zaplet se vrati oko Stratofanove spoznaje o identitetu vlastitog oca, kao i o identitetu devojke koju je kao ropkinju kupio u Kariji i koju sada želi oženiti, a za koju se ispostavi da je zapravo atinska državljanka.
Gruzijska Sovjetska Socijalistička Republika
Gruzijska Sovjetska Socijalistička Republika (gruzijski: საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა / Sakartvelos sabčota socialisturi respublika; ruski: Грузинская Советская Социалистическая Республика, akronim: GSSR) bila je jedna od 15 republika Saveza Sovjetskih Socijalističkih Republika.
Historija
Historija te republike počinje raspadom Ruskog Carstva, kad je formirana Demokratska Republika Gruzija 26. maja 1918. koja je egzistirala do sovjetske invazije u februaru 1921. Ubrzo nakon tog je 25. februara 1921. formirana je Gruzijska Socijalistička Sovjetska Republika.
Rancho de las Mariposas, Hueyotlipan
Rancho de las Mariposas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Hueyotlipan.
Milan Prelog
Milan Prelog ima više značenja:
Dvostruki prevarant (Menandar)
Dvostruki prevarant (grč. Δὶς ἐξαπατῶν) naslov je jedne komedije grčkoga pesnika Menandra, koji je delovao u okviru nove atičke komedije.
Горње Лесковице
Горње Лесковице је насељено место града Ваљева у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 391 становника.
У селу је подигнута биста војнику Стојадину Мирковићу (1972-1991) који је погинуо у Бјеловару.
Демографија
У насељу Горње Лесковице живи 387 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,6 година (41,1 код мушкараца и 46,3 код жена). У насељу има 155 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,99.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Dvostruki prevarant (Menandar)
Zaplet Dvostrukog prevaranta može se delimično rekonstruisati na osnovu Plautove prerade. Mladi Atinjanin Sostrat, u društvu svoga roba Sirijca, odlazi u grad Efes da preuzme značajnu količinu novca za svog oca. U Efesu se Sostrat zaljubljuje u jednu heteru, no nju odvede sa sobom u Atinu neki plaćenik. Po povratku u Atinu Sostrat nađe svoju voljenu heteru i pokuša je spasiti od plaćenika pomoću novca koji je doneo za svoga oca. Ocu pak kaže da su mu deo novca oteli na putu, a da je deo sakrio u Efesu.
Jenera, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 221, što je 14 (-6,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vinička Kršla
Vinička Kršla je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Vinička Kršla je u sastavu opštine Vinica.
Prirodni uslovi
Vinička Kršla je smeštena u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kočana, naselje je udaljeno 15 kilometara istočno.
Naselje Vinička Kršla se nalazi na istočnom obodu Kočanskog polja, plodne doline koju gradi reka Bregalnica. Naselje je položeno na približno 460 metara nadmorske visine. Istočno od naselja izdiže se planina Golak.
Istorija
Po statistici sekretara Bugarske egzarhije, 1905. godine Jakimovo je čisto pravoslavno, slovensko selo sa 112 stanovnika, vernika Bugarske egzarhije.
Stanovništvo
Vinička Kršla je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 99 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Jurski Vrh
Jurski Vrh je naselje u slovenskoj Općini Kungoti. Jurski Vrh se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Podravskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 136 stanovnika.
Rudolf Prich
Rudolf Prich (Opava, Austro-Ugarska, danas Češka; 6.8. 1881. - Katinj, SSSR; IV-V 1940.) bio je poljski vojni oficir i general poljske vojske. Do 1918. služio je u Austro-Ugarskoj vojsci. Borio se tijekom poljsko-boljševičkog rata 1919.-1920. na poljskoj strani.
Nakon nacističko-boljševičke invazije i podjele Poljske 1939., uhićen je te je bio u zatvorima NKVD-a u SSSR-u. Pogubljen je u Katinju u aprilu ili maju 1940., zajedno sa oko 22.000 Poljaka tijekom katinjskog masakra.
NGC 244
NGC 244 je galaksija u zviježđu Kit.
Katlanovo
Katlanovo (makedonski: Катланово) je prigradsko naselje u Republici Makedoniji pored skopskog Aerodroma Aleksandar Veliki (Petrovec) u pravcu Velesa.
Geografske karakteristike i opis mjesta
Katlanovo je naselje od 769 stanovnika, još uvijek ima status sela, makar je sve više prigradsko naselje nedalekog Skopja.
Katlanovo je poznato termalno kupalište u Makedoniji, termalni izvor bio je poznat još od antike, tako da su se njime koristili već i Rimljani.
Kod Katlanova, točnije kod Taorske Klisure utječe rijeka Pčinja u Vardar, na tom lokalitetu nalazi se - Katlanovsko blato, koje je 1965. godine proglašeno rezervatom prirode (botanički, ihtiološki i ornitološki).
Etimologija
Katlanovo je dobilo ime od turskog imena mjesta Kaplan (a to je značilo tigar), kršćansko stanovništvo je to izgovaralo pogrešno Katlan, tako je od toga došlo do današnjeg imena Katlanovo.
Ekonomija
Najznačajniji privredni objekt je Termalno kupalište s hotelom.
Frassinella, Venezia
Frassinella je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Opština San Mateo Atenco, México
San Mateo Atenco je opština u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4389 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2577 m.
Saračica
Saračica je mjesna zajednica u sastavu grada Banje Luke, Republika Srpska, BiH. Nalazi se zapadno od centra grada, na putu prema Bronzanom majdanu i Sanskom Mostu. Obuhvata naseljeno mjesto Pavlovac i dijelove naseljenih mjesta: Bistrica, Prnjavor Mali i Motike (od 2011). Prije formiranja mjesne zajednice Čokorska polja 2011. godine, MZ Saračica je obuhvatala u cjelosti naseljena mjesta Prnjavor Mali, Pavlovac i Čokori, te dio naseljenog mjesta Bistrica.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 1991. godine, u mjesnoj zajednici Saračica je živjelo 2.640 stanovnika.
Verago, Piacenza
Verago je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Meria, Lunca Cernii De Jos
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 350 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 898 m.
Sant'Angelo Lomellina, Pavia
Sant'Angelo Lomellina je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Joy, Illinois
Džoj je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 417, što je 44 (11,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Loma Alta, Tecolutla
Loma Alta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Camino Real, Lagos de Moreno
Camino Real je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1950 m.
La Esperanza, Cuautla
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Cuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 207 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1353 m.
San Isidro de Villalpando, Manuel Doblado
San Isidro de Villalpando je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Tecoyame, Santiago Tapextla
Tecoyame je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tapextla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 249 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Arques (Averon)
Ark je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Averon koja pripada prefekturi Rodez.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 123 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,29 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 800 metara (maksimalnoj 947 m, a minimalnoj 714 m).
Vetersko
Prirodni uslovi
Vetersko je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Velesa, selo je udaljeno 17 kilometara severno.
Naselje Vetersko je selo u Makedoniji. Nalazi se u severnom delu opštine Veles, sa leve strane puta Skoplje - Veles koji prolazi dolinom reke Pčinja.
Selo Vetersko se nalazi u istorijskoj oblasti Povardarje, u okviru Taorske klisure. Selo je smešteno na bregu iznad ušća reke Pčinje u reku Vardara, na približno 460 metara nadmorske visine. Severno od sela izdiže se Gradištanska planina.
Površina seoskog atara prostire se na površini od 10,7 km².
Mesna klima je kontinentalna.
Istorija
Po statistici sekretara Bugarske egzarhije, 1905. godine Vetersko je čisto pravoslavno, slovensko selo sa 136 stanovnika, vernika Bugarske egzarhije.
Stanovništvo
Vetersko su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 9 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Thonhausen
Tonhauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Altenburger Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 616 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16077047.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenburger Land Tonhauzen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Altenburger Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 300 metara. Površina opštine iznosi 9,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 616 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 65 stanovnika/km².
György Faludy
György Faludy (Đerđ Faludi, 22. septembar, 1910. - 1. septembar, 2006.) bio je mađarsko-jevrejski pesnik, esejista i prevodilac.
Značajna dela
Faludyjevi prevodi balada François Villona i posebno njegove prerade (kako je više puta priznao) donele su mu popularnost nakon prvog objavljivanja, 1934. godine i od tada su objavljivani oko četrdeset puta. Napisao je nekoliko svezaka pesama. Poseban uspeh doživeo je sa autobiografskim romanom Pokolbéli víg napjaim (Moji srećni dani u paklu), koji je najpre objavljen u engleskom prevodu 1962. godine (My Happy Days in Hell) i preveden je na druge jezike pre nego što se pojavio u originalu na mađarskom.
Biografija
Godine 1938. napusti je Mađarsku i otišao za Pariz zbog svog jevrejskog porekla, a zatim je otišao u SAD, gde je bio u vojnim snagama. Godine 1946. vratio se u Mađarsku. Aprila 1947. bio je u grupi osoba koje su uništile statuu Ottokára Prohászkog, mađarskog biskupa, koji se smatra antisemitom. Svoje učešće u ovom rušenju je priznao tek četrdeset godina kasnije.