cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Daniel Dennett
Biografija
Daniel Dennett je rođen u Bostonu, kao sin Ruth Marjorie i Daniela Clementa Dennetta Jr. Dio djetinjstva proveo je u Libanonu, gdje je njegov otac radio kao protuobavještajni agent u Beirutu za vrijeme Drugog svjetskog rata. Otac mu umire u zrakoplovnoj nesreći dok je još bio dijete, te se nedugo zatim on i majka vraćaju u Sjedinjene Američke Države.
Pohađao je akademiju Phillips Exeter i proveo godinu dana na sveučilištu Wesleyan i u konačnici diplomirao filozofiju na sveučilištu Harvard 1963. pod mentorstvom profesora W. V. Quinea. Doktorirao je filozofiju 1965. na Oxfordskom sveučilištu.
Član je Međunarodne akademije humanizma, a 2004. godine Američka udruga humanista proglasila ga je humanistom godine. U veljači 2010. postao je član počasnog odbora zaklade "Slobode od religije" za posebne zasluge u tom području. Godine 2012. dobio je Erasmusovu nagradu, za posebne zasluge u promicanju kulture i znanosti u Europi.
U svojim se istraživanjima najviše bavi filozofskim pitanjma svijesti, filozofijom uma i umjetnom inteligencijom. Pripada filozofskoj struji funkcionalizma, koja u kognitivnoj znanosti zastupa stav da se funkcioniranje uma temelji na logičkim funkcijama koje se mogu matematički predstaviti.
Nemeggio, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 190 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 252 m.
Lentionin
Lentionin je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 188,378 Da.
Dardilly
Dardiji je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Rona.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 6.688, a gustina naseljenosti je iznosila 478 stanovnika/km².
Francesco Da Molin
Francesco Da Molin (Venecija, 1575. - Venecija, 1654.) bio je 99 mletački dužd koji je vladao od 1646. do svoje smrti.
Biografija
Francesco je prije nego što je izabran za dužda obavljao brojne važne poslove u mletačkoj vojsci, između ostalog bio je providur po brojnim lukama, zatim i Prokurator Bazilike sv. Marka i nakraju admiral (capitano generale da mar) mornarice.
Tokom njegove vladavine bjesnio je Kandijski rat (1645. - 1669.) sa Osmanlijama na Kreti, istovremeno je Mletačka Republika proširila svoje posjede po Dalmaciji.
Blumfild
Blumfild se može odnositi na
Tomislav Zuppa
Rođen je u siromašnoj obitelji. Imao je tri brata i sestru. Tomislav je najmlađi. Diplomirao je talijanski i engleski jezik. Otišao je iz Splita u partizane 1943. Ranjen je u Bosni 1944. te prebačen na otok Vis i u Italiju, u Bari, gdje je postao časnikom za vezu pri engleskom stožeru. Preko Leccea, prebacivao je civile u egipatski El Shatt na sigurno.
Poslije Drugog svjetskog rata, u Beogradu je radio u ministarstvu vanjskih poslova. Imenovan je za veleposlanika u Rimu, ali je iz osobnih razloga odustao. Vratio se u Split i postao knjigovođa u Splitskom nabavnom poduzeću. Nerado je radio taj posao, pa se 1948. s obitelji preselio u Zagreb i zaposlio u Komisiji državne kontrole.
Osnovao je „Croatia film” i prvi filmski časopis u Jugoslaviji pod nazivom „Filmski vjesnik”. Zbog cenzure, otišao je i osnovao Turistički biro, u kojem je radio s nizom poznatih grafičara. Volio je pisati. Pisao je novele i objavljivao ih u Vjesniku, Borbi i drugim tadašnjim dnevnim novinama.
Napisao je niz pjesama, koje su postale općepoznate poput: „Galeb i ja”, „Romanca”, „Četiri stađuna”, „Pismo ćali”, „Naše malo misto”, „Moja jube” i dr.
Na Splitskom festivalu, nagrada za tekst nosila je ime po njemu do 1990. Supruga Tomislava Zuppe, bila je u mladosti glumica, a sin Vjeran Zuppa je kazališni teoretičar i kritičar te književnik.
Copeland, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 310, što je 29 (-8,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vitača
Vitača Kotromanić poznata kao samo Vitača, ( oko 1380 - nakon 1420. ) bosanska kraljica, je bila prva od tri supruge kralja Stjepana Ostoje.
Biografija
Vitača je rođena oko 1380. godine u kmetskoj porodici koja je služila tada princu Stefanu Ostoji. Ostoja se kao 15. godišnjak zaljubio u Vitaču i oženio je u tenutku udje Vitača je imala manje od 15. godina.
Vitača se udala za vanbračnog sina kralja Tvrtka I još prije njegovog izbora za kralja. Nije poznato jesu li imali djece, pa i ako jesu, ona se ne spominju.
Godine 1398. Vitačin suprug je bio izabran za kralja, što je nju učinilo kraljicom. Međutim, zbog činjenice da nije bila u srodstvu s plemstvom i stoga nije bila korisna za stvaranje alijansi s moćnim plemićima, brak s Vitačom nije bio od koristi Ostoji. Kraljica Vitača se već u septembru 1399. godine u Dubrovniku spominje kao bivša supruga bosanskog kralja. Nedugo nakon razvoda od Vitale, Ostoja ženi Kujavu Radenović, koja će šesnaest godina poslije doživjeti istu sudbinu.
Vitača je umrla nakon 1420. godine.
Bondurant
Bondurant se može odnositi na
Avoka
Avoka se može odnositi na
Entropija
Entropija (grč. έντροπή, "obrt ka unutra"), u fizici, je mjera neuređenosti s kojom je energija uskladištena u nekome sustavu.
Iz drugog zakona termodinamike proizlazi da se neki makroskopski procesi odvijaju samo u smjeru porasta entropije, i da im se nered i besciljnost povećavaju (disipativni sustavi). Budući da ne pokazuju smanjenje entropije, u makroskopskim procesima nije moguć obrat vremena, zbog čega je Arthur Eddington uveo pojam strijele vremena. Ludwig Boltzmann formulirao je vezu između entropije (S) i vjerojatnosti (P) kao relaciju S = k · log P, gdje je k Boltzmannova konstanta.
Entropija ima veliku ulogu u raznim oblastima. U informatici, entropija je mjera neodređenosti informacija; postupci obradbe informacija u kojima se gubi dio informacija analogni su termodinamičkim postupcima u kojima se entropija povećava. Ekonomista Nikolas Georgesku-Regen pokazao je the značaj zakona o entropiji u polju ekonomije u svom radu Zakon entropije i procesi u ekonomiji.
Entropija svemira se stalno povećava, što vodi toplotnoj smrti svemira.
Istorija
thumb|upright|Rudolf Klauzijus (1822–1888), pokretač koncepta entropije
Francuski matematičar Lazar Karno predložio je u svojoj publikaciji Osnovni principi ravnoteže i kretanja iz 1803. da u svakoj mašini ubrzanja i sudari pokretnih delova predstavljaju gubitke mementa aktivnosti. Drugim rečima, u svakom prirodnom procesu postoji nasledna tendencija ka disipaciji korisne energije. Nadograđujući se na ovaj rad, godine 1824. Lazarov sin Sadi Karno objavio je rad pod naslovom Razmišljanja o pokretačkoj snazi vatre u kome je postulirao da u svim toplotnim mašinama, kad god „kalorik” (što je sad poznato kao toplota) pada kroz temperaturnu razliku, rad ili sila kretanja mogu biti proizvedeni iz i delovanja njenog pada iz toplog do hladnog tela. On je napravio analogiju sa onim kako voda pada na vodeno kolo. To je bio jedan od ranih uvida u drugi princip termodinamike. Karno je bazirao svoje gledište o toploti delom na „Njutnovskoj hipotezi” da su toplota i svetlo dva tipa neuništivih formi materije, koji se međusobno privlače i odbijaju, i delom na bazi gledišta Konta Ramforda koji je pokazao (1789) da se toplota može kreirati frikcijom kao pri izradi topova. Karnot je zaključio da ako se telo radne supstance, kao što je telo pare, vrati u prvobitno stanje na kraju kompletnog ciklusa motora, da „do premene neće doći u stanju radnog tela”.
Prvi princip termodinamike, koji je Džejms Džul izveo iz eksperimenata sa toplotom i frikcijom 1843. godine, izražava koncept energije, i njene konzervacije u svim procesima. Prvi zakon, međutim, ne može da kvantifikuje efekte trenja i disipacije.
Tokom 1850-ih i 1860-ih, nemački fizičar Rudolf Klauzijus se suprotstavio pretpostavci da se ne dešava nikakva promena u radnom telu, i dao je toj „promeni” matematičku interpretaciju preispitujući prirodu inherentnog gubitka korisne toplote kada se vrši rad, tj. toplote proizvedene trenjem. Klauzijus je opisao entropiju kao transformacioni kontekst, i.e. disipativna upotreba energije, termodinamičkog sistema ili radnog tela hemijske vrste tokom promene stanja. Ovo je bilo u kontrastu sa ranijim gledištima, baziranim na teorijama Isaka Njutna, da je toplota bila neuništiva čestica koja je imala masu.
Porezno pravo
Porezno pravo je naziv za skup zakona, uredbi i drugih pravnih propisa, odnosno načela kojima nekla država uređuje poreze - njihove vrste, stope, metode naplaćivanja, olakšice i sl. Predstavlja jednu od podgrana financijskog prava.
Kisela alfa-glukozidaza
Lizozomalna alfa-glukozidaza je enzim koji je kod ljudi kodiran GAA genom.
Kisela alfa-glukozidaza je esencijalna za degradaciju glikogena do glukoze u lizozomima. Različite forme kisele alfa-glukozidaze nastaju putem proteolitičke obrade. Tri transkriptne varijante koje kodiraju isti protein su poznate.
Mutacije ovog gena uzrokuju glikogenozu tipa II (Pompeovu bolest). To je autozomno recesivno oboljenje sa širokim kliničkim spektrom.
Castel Frentano, Chieti
Castel Frentano je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3220 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 365 m.
Protođakon
Protođakon je mirski đakonski čin u Pravoslavnoj crkvi.
Ovaj čin je jednak protojerejskom činu kod prezvitera i daje se licima preko deset godina službe. Protođakon znači prvi đakon, odnosno odlikovani đakon, prvi po časti.
Bejard
Bejard se može odnositi na
Adalbéron od Laona
Adalberon ili Ascelin (? - 1030/1031) bio je francuski rimokatolički biskup i pjesnik. Bio je sin Reginara od Bastognea, i nećak nadbiskupa Adalberona od Reimsa.
Kaštel Kamerlengo
mini|desno|250px|Tvrđava Kamerlengo - jugoistočna strana mini|desno|250px|Tvrđava Kamerlengo - sjeverozapadna strana Tvrđava ili kaštel Kamerlengo nalazi se na jugozapadnom rubu grada Trogira, u uglu zidina.
Adalbéron od Laona
Školovao se u Reimsu, a biskupom Laona je imenovan 977. Početak njegovog dugog stolovanja je obilježila žestoka borba feudalnih dinastija u tadašnjoj Francuskoj. Prvi put se spominje u kronikama Richera od Reimsa, u kojima je navedeno da su ga 977. optuživali za preljubničke odnose sa kraljicom Emmom od Italije. Godine 981. ga je Emmin sin Louis V prognao iz Laona. Usprkos toga, godine 988. se našao u Laonu kada je grad zauzeo Charles od Donje Lotaringije; tada je bačen u tamnicu, ali je iz nje uspio pobjeći te skloniti kod francuskog kralja Huga Capeta. Usprkos toga je uspio steći naklonost kako Charlesa, tako i nadbiskupa Arnulfa od Reimsa; tako stečeno povjerenje je, međutim, zloupotrijebio, te je Laon, zajedno sa Charlesom i Arnulfom na prevaru predao Hugu Capetu. Ostatak života se posvetio crkvenim poslovima.
Kaštel Kamerlengo
Najstariji dio je poligonalna kula iz kraja XIV. stoljeća, a zidine dobivaju današnje oblik nakon dolaska mletačke vlasti. Za gradnju je bio konzultiran državni inženjer Lorenzo Picino, a izvedba je povjerena protomagistru Marinu Radoju. Tvrđava je građena od 1420. do 1437. godine, a služila je za smještaj mletačke vojne posade.
Adalbéron od Laona
thumb|desno|200px|Organizacija feudalnog društva prema Adalberonu.
Kaštel Kamerlengo
Sjeverozapadno od tvrđave nalazi se Batarija, igralište HNK Trogira.
Adalbéron od Laona
Adalberon je najpoznatiji kao autor satiričkih pjesama koje su, iako posvećene kralju Robertu II Pobožnom izražavale neprijateljstvo prema tadašnjem pokretu za crkvenu i monastičku reformu, a posebno prema opatu Odilu od Clunyja, koga je zbog skromnog porijekla smatrao nedostojnim crkvene časti. Ipak, njegovo najpoznatije djelo je pjesma u kojoj tadašnje društvo dijeli na tri reda/staleža - "oratores" ("govornici" ili Crkva); "bellatores" ("ratnici", odnosno vitezovi); i "laboratores" ("radnici", odnosno seljaci ili kmetovi). Prema Adalberonu svaki red/stalež na svoj način podržava druga dva - "govornici" mole za "ratnike" i "radnike"; "ratnici" oružjem brane "govornike" i "radnike", a "radnici" svojim trudom brane "govornike" i "ratnike". Ta je zamisao često navođena kao jedan od najjasnijih primjera tzv. trifunkcionalne hipoteze o društvenoj organizaciji, odnosno kao ideološko opravdanje srednjovjekovnog feudalizma.
Bikon
Bikon se može odnositi na
Ramer, Tennessee
Rejmer je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 319, što je 35 (-9,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
GAA
Termin GAA ima više značenja.
OR1N2
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Feromagnetizam
thumb|Feromagnetizam je fizikalna teorija koja objašnjava kako materijali postaju magnetima. thumb|right|Histerezisna kriva: kriva prvobitne magnetizacije je označena plavom bojom, dok je kasnije ponašanje pri obrnutoj magnetizaciji iste jačine označeno zelenom bojom.
Bongsang od Goguryeoa
Kralj Bongsang od Goguryeoa (? - 300, vl. 292–300) bio je 14. po redu vladar države Goguryeo, najsjevernijeg od Tri kraljevstva Koreje. Bio je najstariji sin prethodnog kralja Seocheona. Korejski historijski izvori navode da je još od djetinjstva bio pun zavisti i zlobe. Čim je stupio na prijestolje godine 292. dao je svog popularnog strica, princa Go Dal-gaa lažno optužiti za izdaju i pogubiti, što je, po Samguk Sagiju, izazvalo nezadovoljstvo među narodom. Godine 293. su mu kraljevstvo napali Xianbeiji pod Murong Huijem. Kralj je pred njima pobjegao na planinu Sinseong i tek je dolazak vojskovođe Go No-ja sa 500 konjanika doveo do poraza Xianbeija i povratka kralja u svoju palaču. Poslije toga je Bongsang dao pogubiti svog mlađeg brata Gol Dol-goa, a njegov sin se spasio bijegom. Godine 296. je odbijen još jedan napad Xianbeija, ali je istovremeno došlo do mraza koji je upropastio žetvu. Iako je narod bio gladan, kralj mu je odbio pomoći i nastavio je graditi vlastitu palaču. Suočeni sa narodnim nezadovoljstvom, dvorski ministri su godine 300. izvršili puč. Bongsang i njegova dva sina su potom izvršlila samoubistvo, a Gol Dol-goov sin je postavljen na prijestolje kao kralj Micheon.
Feromagnetizam
thumb|Tri primera uređenosti linearnog niza elementarnih magnetnih momenata.
Feromagnetizam (od = gvožđe + magnet) je forma magnetizma kojom najčešće ilustrujemo ovu pojavu. Javlja se kod nekih metala: gvožđa, kobalta i nikla. Materijal je feromagnetski ako u prisustvu spoljnjeg magnetskog polja i sam postaje magnet, tako što se njegovi elementarni magneti (magnetni dipoli) orijentišu u pravcu spoljnjeg polja tako što na dipole deluje moment magnetizacije m.
Karakteristika feromagnetizma je histerezisna kriva u obliku slova S koja opisuje magnetizaciju feromagnetnih materijala pod uticajem spoljnog magnetskog polja. Oblik ove krive je posledica: Unutar jednog magnetnog domena svi elementarni magneti su usmereni u istom pravcu. Kada materijal nije magnetizovan, elementarni magneti su usmereni u svim pravcima. Kada se takav materijal izloži magnetnom polju, magnetni domeni se sve više orijentišu u pravcu spoljnjeg magnetnog polja. Kada se svi domeni usmere u tom pravcu, dalja magnetizacija materijala više nije moguća. Tada kažemo da je došlo do zasićenja.
Kada se ukloni spoljno magnetno polje, domeni se delom dezorijentišu i magnetizacija opada. Feromagnetni materijal pokazuje osobinu remanentne magnetizacije. Da bi se materijal razmagnetisao, potrebno je primeniti spoljno magnetno polje suprotnog smera.
Magnetno uređenje može se poremetiti zagrevanjem. Tada feromagnetni materijali postaju paramagnetni. Temperatura na kojoj nestaje magnetna uređenost materijala naziva se Kirijeva temperatura (dobila ime po Pjeru Kiriju).
Fizičko objašnjenje
Nosioci elementarnih magnetskih momenata su spinovi elektrona. Kao i kod drugih magnetnih fenomena čvrstih tela i kod feromagnetizma su magnetne sile suviše slabe da bi bile odgovorne za uređenost spinova. Paralelna uređenost magnetskih momenata je uz to energetski nepovoljna. Sile odgovorne za uređenost spinova su takozvane sile izmene, koje su povezane sa mogućim stanjima sistema od dva elektrona i Paulijevim principom.
Može se reći da: „Uređenost magnetskih momenata posledica je kvantnomehaničke sile izmene, a ne klasične magnetne sile“.
Po Paulijevom principu asimetričnoj talasnoj funkciji položaja odgovara simetrična talasna funkcija spina (na primer, kod paralelnih spinova u sistemu od dva elektrona). Može se pokazati da je srednje rastojanje čestica veće u slučaju nesimetrične talasne funkcije položaja, i stoga je za iste čestice niža sila elektrostatičkog odbijanja. Sile izmene dovode do efektivnog smanjenja potencijalne energije. Elektroni sa paralelnim spinovima, po Paulijevom principu, ne mogu da ostanu u osnovnom stanju i moraju da pređu u niz viših energetskih stanja, što povećava njihovu kinetičku energiju. Spontano paralelno uređenje magnetnih spinova se dakle dešava onda kada je smanjenje potencijalne energije više nego kompenzovano povećanjem kinetičke energije.
Magnetna permeabilnost i magnetna susceptibilnost \chi nisu konstantne kod feromagneta, već predstavljaju komplikovanu funkciju jačine magnetskog polja i zavise od istorije magnetizacije. Diferencijalna magnetna susceptibilnost \chi se koristi da prikaže zavisnost magnetizacije od magnetskog polja. Ona nestaje u području zasićenja.
Magnetizacija je povezana sa gustinom magnetskog fluksa \vec B jednačinama
Bel Plejn
Bel Plejn se može odnositi na
Bertram
Bertram se može odnositi na
Eparhija za zapadnu Evropu
Eparhija za zapadnu Evropu je nekadašnja eparhija Mitropolije novogračaničke pod jurisdikcijom Srpske pravoslavne crkve.
Sjedište eparhije nalazilo se u Londonu. Prestala je postojati nakon odluke Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve iz 1994. godine o arondaciji eparhija na teritoriji zapadne Evrope. Osnovana je nova Eparhija zapadnoevropska od dijelova Srednjoevropske, Britansko-skandinavske i Eparhije za zapadnu Evropu Mitropolije novogračaničke. U sastav nove eparhije ušlo je područje Španije, Francuske, Luksemburga, Holandije i Belgije.
Ginouillac
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 165 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,42 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 350 metara (maksimalnoj 446 m, a minimalnoj 215 m).
Bermingham
Bermingham se može odnositi na
Rhinebeck, New York
Rajnbek je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.657, što je 420 (-13,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Papa Higin
Higin je bio deveti papa, nasljednik Telesforov, od oko 138. do oko 142. Postoji i drukčije datiranje njegovog pontifikata, a prema kojemu je Higin bio papa između 136. i 140. godine.
Bio je filozof atenskoga podrijetla, a za svoga je kratka pontifikata, prema zbirci Liber pontificalis, ustanovio niže redove te uredio crkvenu hijerarhiju, čime je uveo jasniju razliku između obveza prezbitera i đakona.
Prema tradiciji, on je uveo običaj, da osoba koja se krsti ima kuma.
Prema Ireneju Lionskom, u njegovo je doba u Rim došao gnostik Valentin, koji je ostao u gradu sve do pontifikata pape Aniceta. Istovremeno u Rimu je bio i drugi gnostički učitelj, Cerdon, koji je priznao svoje greške i bio primljen u zajedništvo s Crkvom, ali se kasnije ponovno vratio svome krivovjerju.
Prema predaji, Higin je naložio da sve crkve moraju biti posvećene.
U Katoličkoj Crkvi se kao svetac. Spomendan mu je 11. siječnja.
Prema drevnoj predaji, pogubljen je za progonstava pod carom Antoninom Pijem, no ne postoje dokazi o njegovu mučeništvu. Pokopan je blizu bazilike Svetog Petra u Rimu.
Rimski martirologij
U Rimskom martirologiju o njemu piše:
Velika šestorica (Gana)
Velika šestorica su bili šestorica ganskih političara i vođe UGCC-ja, vodeće političke stranke na teritoriju britanske kolonije Zlatne Obale. Njih su šestorica odigrali ključnu ulogu u borbi za nezavisnost Gane, a 1948. godine su, tokom nereda u Accri bili i uhapšeni. Danas se njihovi portreti nalaze na novčanicama ganskih cedija.
Velikoj šestorici pripadali su:
Laurent Blanc
Laurent Robert Blanc (Alès, 19. studenog 1965.) je umirovljeni francuski nogometaš i aktualni trener kluba Paris Saint-Germain. Prije reprezentacije vodio je Bordeaux, a reprezentaciju je preuzeo od Raymonda Domenecha nakon debalka i kraha na Svjetskog prvenstva 2010. godine. Podnio je ostavku nakon Eura 2012, odbivši produžiti ugovor do 2014. godine.
U svojoj karijeri, Blanc je igrao u nekoliko klubova, od kojih su najznačajniji Montpellier, Napoli, Barcelona, Olympique Marseille, Inter Milan i Manchester United, i to kao obrambeni igrač. Također, Blanc je bio i reprezentativac te je sudjelovao na nekoliko međunarodnih natjecanjima, među kojima su, svakako, najznačajnija Svjetsko prvenstvo 1998. i Euro 2000., na kojima je Francuska postala svjetski i europski prvak. Dana 28. lipnja 1998., Blanc je, u utakmici protiv Paragvaja, postigao prvi zlatni gol u povijesti svjetskih prvenstava. Njegov nadimak je Le Président, a dobio ga je nakon boravka u Marseilleu zbog svojih sposobnosti da bude vođa.
Ašur-reš-iši II
Ashur-resh-ishi II bio je kralj Asirije u periodu od pet godina. Naslijedio je dugovječnog oca Ashur-rabija II godine 972. pne. i vladao do svoje smrti 967. pne. Tada ga je naslijedio sin Tiglath-Pileser II. O njegovoj vladavini se malo zna, s obzirom da je u to vrijeme Asirija bila politički slaba.
Casterets
Kasteret je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Tarb.
Leonurin
Leonurin je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 311,334 Da.
Tiglat-Pileser II
Tiglath-Pileser II (akadski Tukultī-apil-Ešarra) bio je kralj Asirije od 967. pne., kada je naslijedio svog oca Ashur-resh-ishija II do svoje smrti 935. pne., kada ga je naslijedio sin Ashur-dan II. O njegovoj vladavini se malo zna.
OR10T2
Olfaktorni receptor 10T2 je protein koji je kod ljudi kodiran OR10T2 genom.
Palača Ćipiko
mini|desno|250px| Detalj palače Palača trogirske obitelji Ćipiko nalazi se nasuprot trogirskoj katedrali.
Sama palača je sklop od više zgrada, vremenom spojenih u jedinstvenu cjelinu. Najstariji zidovi datiraju iz ranog srednjeg vijeka, a najveći je dio sklopa nastao u XIII. stoljeću.
Blančard
Blančard se može odnositi na
Graglia Piana, Verbano-Cusio-Ossola
Graglia Piana je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 93 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 432 m.
Badžer
Badžer se može odnositi na
Homo heidelbergensis
Homo heidelbergensis, koji se ponekada naziva Homo rhodesiensis, izumrla je vrsta roda Homo koja je prije barem 600 000 (moguće čak i 1 300 000) godina nastanjivala Afriku, Evropu i zapadnu Aziju. Živjeli su do prije 200 000 do 250 000 godina. Mozak im je bio iste veličine kao kod današnjeg Homo sapiensa. On je vrlo vjerovatno direktan predak Homo sapiensa (u Africi) i Neandertalaca (u Evropi), a moguće i Denisovana (u Centralnoj Aziji). Prvi put je otkriven blizu Heidelberga u Njemačkoj 1907. godine, a opisao ga je i imenovao Otto Schoetensack.
Morfologija i interpretacije
I Homo antecessor i H. heidelbergensis su vjerovatno potekli od morfološki vrlo sličnog Homo ergastera u Africi. Međutim, budući da je H. heidelbergensis imao veću moždanu šupljinu, sa prosječnom zapreminom od 1100 do 1400 cm³ u odnosu na 1350 cm³ kod današnjih ljudi, kao i naprednije alate i ponašanje, klasificira se u posebnu vrstu. Mužjaci su imali prosječnu visinu od oko 1,75 m i težinu od 62 kg. Prosječna visina ženki iznosila je 1,57 m, a težina 51 kg. Rekonstrukcija 27 potpunih kostiju udova ljudi iz Atapuerce (Burgos, Španija) pomogla je određivanju visine H. heidelbergensisa u odnosu na Homo neanderthalensisa; zaključeno je da je većina H. heidelbergensisa u prosjeku imala visinu od 170 cm, samo neznatno više nego kod Neandertalaca. Prema Lee R. Bergeru brojni ostaci kostiju ukazuju na to da su neke populacije heidelbergensisa bile "divovi", vrlo često preko 2,13 m visine, te nastanjivale Južnu Afriku prije između 500 000 i 300 000 godina.
Буковик
Буковик може да буде:
или
Homo heidelbergensis
Društveno ponašanje
thumb|Homo heidelbergensis – približna forenzička rekonstrukcija lica Nedavno otkriće 28 ljudskih skeleta u jarku na arheološkom nalazištu Atapuerca (Španija) ukazuju na to da je H. heidelbergensis možda bio prva vrsta roda Homo koja je sahranjivala preminule.
Steven Mithen vjeruje da je H. heidelbergensis, kao i njegov potomak H. neanderthalensis, stekao predjezički sistem komunikacije. Nije otkriven bilo kakav oblik umjetnosti ili složenih artefakata pored kamenih alata, mada je crveni oker, mineral koji se može koristiti za stvaranje crvenog pigmenta za bojanje, pronađen u iskopinama Terra Amata na jugu Francuske.
Jezik
Morfologija vanjskog i unutrašnjeg uha ukazuje na to da su imali slušnu osjetljivost sličnu onoj kod današnjih ljudi i sasvim drugačiju od one kod čimpanzi. Vjerovatno su bili u stanju diferencirati mnoge različite zvukove. Analiza istrošenosti zuba ukazuje na to da su imali jednaku vjerovatnoću da budu dešnjaci kao i današnji ljudi.
H. heidelbergensis je bio blizak srodnik (najvjerovatnije migratorni potomak) Homo ergastera. Smatra se da je H. ergaster bio prvi hominid koji se vokalizirao, te da je s razvojem H. heidelbergensisa slijedila i razvijenija kultura.
Dokazi lova
Kameni alati stari 500 000 godina korišteni za lov pronađeni su na nalazištu Kathu Pan 1 u Južnoj Africi, a testirani su replikacijom trošnje korištenjem. To bi moglo značiti da su današnji ljudi i Neandertalci naslijedili koplje s kamenim vrhom, a ne da su ga neovisno razvili.
Divergentna evolucija
thumb|250px|Homo heidelbergensis: replika lubanje iz Steinheima Zbog širenja H. heidelbergensisa iz Afrike u Evropu te dvije populacije ostale su većinski izolirane za vrijeme stadija Wolstonija i stadija Ipswichija, posljednjih u nizu produženih glacijalnih perioda u kvartaru. Neandertalci su se vjerovatno odvojili od H. heidelbergensisa prije nekih 300 000 godina u Evropi tokom stadija Wolstonija; H. sapiens se vjerovatno odvojio prije između 200 000 i 100 000 godina u Africi. Fosili poput lubanje iz Atapuerce i lubanje iz Kabwea predstavljaju dvije različite grane potekle od H. heidelbergensisa.
Homo neanderthalensis je zadržao većinu osobina H. heidelbergensisa nakon svoje divergentne evolucije. Mada niži, Neandertalci su bili teže građeni, imali velike čeone grebene, malo izbočeno lice i nisu imali istaknutu bradu. Sa gotovo identičnim kranijalnim kapacitetom kao i Kromanjonci, imali su i veći mozak od svih ostalih hominida. Homo sapiens, s druge strane, ima najmanje čeone grebene od svih poznatih hominida, viši je i lakše građen, te ima ravno lice i istaknutu bradu. H. sapiens u prosjeku imaju veći mozak nego H. heidelbergensis i manji nego H. neanderthalensis. Do danas je H. sapiens jedini poznati hominid sa visokim čelom, ravnim licem i tankim i ravnim čeonim grebenima.
Neki vjeruju da je H. heidelbergensis odvojena vrsta, dok drugi smatraju da je kladistički predak drugih vrsta roda Homo ponekada neodgovarajuće povezanih sa odvojenim vrstama po pitanju populacijske genetike.
Među scenarije preživljavanja spadaju:
Otkriće
thumb|Replika tipičnog primjerka iz [[Mauer (Baden)|Mauera]]
Prvi otkriveni fosil te vrste pronađen je 21. oktobra 1907. godine u Maueru u Njemačkoj kada je jedan od radnika, Daniel Hartmann, uočio čeljust u jami s pijeskom. Ta čeljust (Mauer 1) bila je u dobrom stanju osim nedostajućih pretkutnjaka, koji su kasnije pronađeni u blizini. Radnik je predao primjerak profesoru Ottu Schoetensacku, koji je identificirao i dao naziv fosilu.
Sljedeći primjerci H. heidelbergensis pronađeni su u Steinheim an der Murru u Njemačkoj (lubanja iz Steinheima, 350 000 godina starosti); Aragou u Francuskoj (Arago 21); pećini Petralona u Grčkoj; Ciampate del Diavolou u Italiji; Daliju u Jinniushanu i u Mabi u Kini. Između 1925. i 1926. Francis Turville-Petre je otkrio "Galilee lubanju" u Mugharet el-Zuttiyehu (Pećini pljačkaša) u Izraelu, što je bio prvi fosil drevnog hominida pronađen u Zapadnoj Aziji.
Čovjek iz Boxgrovea
Britanski naučnici su 1994. na nalazištu kamenolom Boxgrove, nekoliko kilometara od La Manchea, pronašli goljeničnu kost hominina. Ta nepotpuna nožna kost stara je između 478 000 i 524 000 godina. Nekoliko zuba H. heidelbergensis je također pronađeno na istom lokalitetu tokom sljedećih sezona. H. heidelbergensis je bio rana protoljudska vrsta koja je u to vrijeme nastanjivala Francusku i Veliku Britaniju; i jedna i druga bile su povezane velikom kopnenom masom u toj epohi.
Goljeničnu kost je oštetio veliki mesožder, što vjerovatno ukazuje na to da je tu jedinku ubio lav ili vuk ili da je njeno mrtvo tijelo pronašao neki strvinar.
Sima de los Huesos
U toku je debata o tome da li su ostaci u Sima de los Huesos ostaci H. heidelbergensisa ili ranog H. neanderthalensisa.
Suffolk, Engleska
U liticama kod Pakefielda blizu Lowestofta u Suffolku 2005. godine pronađeni su kremeni alati i zubi vodenog pacova vrste Mimomys savini, koji je ključna vrsta za datiranje. To ukazuje na to da su hominini u Engleskoj stari nekih 700 000 godina i moguće mješanci H. antecessora i H. heidelbergensisa.
Micheon od Goguryeoa
Kralj Micheon od Goguryeoa (? - 331, vl. 300–331) bio je 15. po redu vladar države Goguryeo, najsjevernijeg od Tri kraljevstva Koreje. Bio je unuk kralja Seocheona i sin princa Go Dol-goa, popularnog premijera. Kada mu je oko godine 293. stric, kralj Bongsang dao pogubiti oca, Micheon se počeo skrivati, zarađujući za život kao sluga i trgovac solju. Međutim, godine 300. su dvorjani izveli puč nakon koga je Bongsang izvršio samoubistvo. Micheon je proglašen novim kraljem.
Homo heidelbergensis
Schöningen, Njemačka
Koplja iz Schöningena su osam drvenih kopalja za bacanje iz paleolita koja su između 1994. i 1998. godine, pod pokroviteljstvom Dr. Hartmuta Thiemea, otvorenog rudnika lignita kod Schöningena, okrug Helmstedt, Njemačka, zajedno sa oko 16 000 životinjskih kostiju. Stara više od 300 000 godina,   ona predstavljaju najstarija potpuno očuvana oružja za lov i smatraju se prvim tragom aktivnog lova kod H. heidelbergensisa. Ta otkrića trajno su izmijenila sliku kulturološkog i socijalnog razvoja ranog čovjeka.
Micheon od Goguryeoa
Micheonova vladavina je koincidirala sa krvavim građanskim ratom, a potom i sveopćim ustankom nomadskih naroda u susjednom Kineskom Carstvu. Micheon je to nastojao iskoristiti te je već 302. pokrenuo prve pohode na zapad, kako bi državi Goguryeo pripojio područja koja su dotada bila pod vlašću kineske dinastije Jin. Godine 313. je tako anektirao Kapetaniju Lelang, a potom 314. Kapetaniju Daifang, čime se vlast Goguryeo proširila na područje Liaodonga. Međutim, već 319. se morao suočiti sa Xianbeijima čiji je poglavica Murong Bu nastojao zavladati istim područjem. Sukobi oko tog područja su se nastavili sve do Micheonove smrti 331.
Bagli
Bagli se može odnositi na
Micheon od Goguryeoa
Micheon je sahranjen u Micheon-wonu. Godine 343. su njegovu grobnicu zauzeli trupe države Raniji Yan, te otele njegovo truplo kako bi od Goguryeoa dobili otkupninu.
Dong Zhuo
thumb|right|Dong Zhuo
Dong Zhuo (138? - 22. maj 192) je bio kineski vojskovpđa iz vremena kraja Istočne dinastije. Godine 189. je zauzeo prijestolnicu Luoyang, iskoristivši metež nastao smrću cara Linga te sukob frakcije dvorskih eunuha sa ostalim dvorjanima koje je vodio vrhovni komandant He Jin. Dong Zhuo je to iskoristio kako bi svrgnuo cara Shaoa i nametnuo cara Xiana.
Fatma Sultana (kći Sulejmana I)
Reference
Fatma Nur
Thalwil
Thalwil je općina u distriktu Horgen švicarskog kantona Zürich. Godine 2010. je imala 17189 stanovnika.
Pasquale Cicogna
Pasquale Cicogna (Venecija, 27. maj 1509. - Venecija, 2. april 1595.) bio je 88 mletački dužd koji je vladao od 18. augusta 1585. do svoje smrti.
Biografija
Pasquale je prije nego što je izabran za dužda obavljao brojne važne administrativne poslove za Mletačku Republiku, po terrafermi i posjedima po Grčkoj. Istakao se je i u ratovima sa Osmanlijama koji su nakraju doveli do veličanstvene pobjede u Bitci kod Lepanta - 1571.
Kruna njegove karijere bio je izbor za Prokuratora Bazilike sv. Marka - 1583., funkciju koja je bila odskočna daska za položaj dužda, za kojeg je izabran 1585.
Njegova vladavina protekla je u konsolidaciji mira, i izgradnji Venecije, tad je obnovljena Duždeva palača, izgrađen most Rialto i crkva Il Redentore. .
Dol (Stari Grad)
Dol je malo mjesto na otoku Hvaru južno od Starog Grada. Ima približno oko 350 stanovnika.
Zemljopisni položaj
Naselje je smješteno u dvije odvojene udoline između kojih se nalazi uzvišenje sa župnom crkvom Sv. Mihovila Arhanđela. U istočnoj dolini se nalazi Dol sv. Ane (nekad sv. Barbare), a u zapadnoj Dol sv. Marije (nekad sv. Petra).
Ime
Smatra se da dvostruka imena dolaze od različitih bratovština ili posveta oltara.
Povijest
Prema predaji, Dol pripada među najstarija naselja na otoku što potvrđuju i arheološki nalazi u njegovoj okolici koji ukazuju na naseljenost područja od prapovijesti nadalje: ilirska gradina Purkin kuk, rimska villa rustica (gospodarsko imanje) Kupinovik, srednjovjekovna crkvica sv. Dujma iz 11. st. itd.
Šport
U Dolu djeluje Nogometni klub "Sloga", osnovan 1936. Klub sudjeluje u Forskoj nogometnoj ligi.
Sosurim od Goguryeoa
Kralj Sosurim od Goguryeoa (? - 384) (vl. 371–384) bio je 17. po redu vladar države Goguryeo, najsjevernijeg od Tri kraljevstva Koreje. Bio je sin prethodnog kralja Gogugwona. Krunskim princem je proglašen 355. i već za očeve vladavine se iskazao administrativnim sposobnostima, pomogavši obnovi kraljevskog autoriteta, uzdrmanog 343. porazom od strane Xianbei države Raniji Yan. Godine 371. mu je otac kod današnjeg Pjongjanga poginuo u sukobu sa državom Baekje i njenim kraljem Geunchogom. Tada je Sosurim postao kraljem,
Neil deGrasse Tyson
thumb|Neil deGrasse Tyson Neil deGrasse Tyson je američki popularizator nauke i upravnik Hejden planetarijuma u Američkom muzeju prirodne istorije.
Studirao je na Harvardu i Teksaškom univerzitetu u Ostinu, a 1991. doktorirao je sa temom iz astrofizike na Univerzitetu Kolumbija. Nosilac je brojnih nagrada, priznanja i počasnih doktorata. Napisao je više knjiga, a od 2006. godine radi i kao voditelj naučno-popularne emisije NOVA scienceNOW.
Baset
Baset se može odnositi na
Lungomare di Sabaudia, Latina
Lungomare di Sabaudia je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Tunica, Mississippi
Tunika je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.030, što je 102 (-9,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Nevegal, Belluno
Nevegal je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Gogugyang od Goguryeoa
Kralj Gogugyang od Goguryeoa (? -391) (vl. 384–391) bio je 18. po redu vladar države Goguryeo, najsjevernijeg od Tri kraljevstva Koreje. Bio je sin kralja Gogugwona, ubijenog 371. u sukobu sa državom Baekje, i mlađi brat njegovog nasljednika Gogugwona. Godine 386. je pokrenuo veliki pohod protiv Xianbei države Kasniji Yan i zauzeo dio teritorija na poluotoku Liadong. Godine 386. je svog sina Gwanggaetoa proglasio krunskim princem, te pokrenuo pohod protiv države Baekje; protiv iste države je ratovao 389. i 390. Početkom 391. je sklopio savez sa državom Silla i njenim kraljem Naemulom, uzevši njegovog nećaka Kim Sil-seonga kao taoca. Vladavinu mu je obilježilo jačanje budizma i [[konfucijanstvo|konfucijanstva] u državi. Naslijedio ga je 391. sin Gwanggaeto koji se smatra najvećim od svih vladara Goguryeoa.
Nevegal, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1097 m.
Port Washington, Ohio
Port Vošington je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Dareizé
Dareze je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Rona koja pripada prefekturi Vilfranš sir Saon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 370 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 55 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,71 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 430 metara (maksimalnoj 683 m, a minimalnoj 290 m).
Edward II od Engleske
Edward II. (Zamak Caernarfon, Gwynedd, 25. april 1284. - Zamak Berkeley, Gloucestershire, 21. septembar 1327.), bio je engleski monarh od 1307. do 1327. godine.
Korak po korak
Korak po korak (Step by Step) je američka humoristička TV serija (sitkom), koja se originalno emitovala na programu mreže ABC od 1991. do 1997. te CBS od 1997. do 1998.
Edward II od Engleske
Biografija
Edward je rođen kao četvrti sin kralja Edwarda I., ali je bez obzira na to postao prvi engleski prijestolonasljednik koji je ponio titulu Princa od Walesa. Krunu je naslijedio 1307. godine nakon očeve smrti.
Korak po korak
Zaplet
Radi se o porodici koja ima šestoro djece, a kasnije i sedmoro. Ta djeca su polubraća i polusestre i provobitno su bile dvije porodice. Prvu porodicu čini Karol Foster, njene ćerke Dejna i Karen i njen sin Mark. Druga porodicu čini Frank Lambert, njegovi sinovi Brendan i Džej Ti i njegova ćerka Al. Kasnije su Karol i Frank dobili ćerku Lili. Dugo je sa njima živeo Frankov priglup bratić Kodi. Kasnije se pojavljuje i Džej Tijev prijatelj Rič i frizer Žan Luk. U seriji se takođe pojavljuje Džej Tijeva devojka Sem. U prvom delu serije se pojavljuju Karolina sestra Peni i Karolina majka. Porodice su se u početku jako mrzile i vodile ˝tihi rat˝. Porodice se veoma razlikuju i po vaspitanju, npr. Lamberti su veoma nevaspitami (ne jedu u isto vrijeme, jedu svuda po kući, neuredni su), a Fosteri su totalna suprotnost (uvjek jedu u isto vrijeme, jedu samo u kuhinji, uredni su...).
Edward II od Engleske
Biografija
Vodio je rat sa Škotskom u kojem je pretrpio poraz u bici kod Bannockburna pa je Škotskoj morao priznati nezavisnost. Taj poraz je bio i posljedica sukoba sa vodećim perovima zbog izvjesnog Piersa Gavestona kojeg je doveo na dvor, proglasio grofom od Cornwalla, te mu dao bogatstvo i utjecaj. Izbila je politička kriza zbog čega je 1311. Edward II. morao prihvatiti uredbe koje su mu ograničavale vlast, a Gavestona su 1312. ubili neprijateljski raspoloženi plemići.
Korak po korak
Zaplet
Frank i Karol su se sreli na ljetovanju na Jamajci.Ubrzo su se vjenčali ali su to tajili svojim bližnjim.Ipak ta njihova tajna ubrzo je otkrivena.Lamberti su se uselili u kuću Fosterovih i odmah su nastupili prvi problemi jer su te dvije porodice bile potpuno različite.Često su se vrjedjali,svadjali...,ali su se ponekad slagali ali samo ako su plaćali jedni drugima.
Edward II od Engleske
Biografija
Kraljev rođak Thomas, grof od Lancastera, pristaša zakona koji su ograničavali kraljevu vlast, stekao je tako kontrolu nad državom, sve dok ga Edward II. nije uspio poraziti u bitci kod Boroughbridgea 1322. godine i dao ga smaknuti. Zakone je stavio izvan snage ali je i dalje ostao vrlo nepopularan vladar.
Svoju nepopularnost zahvaljuje i dovođenju na dvor svojih novih ljubimaca, stanovitih oca i sina Despensera. Njihov utjecaj na vlast bio je naglašeno razbojnički i nije poštivao nasljedna prava. Kraljeva posvećenost pokroviteljstvu nad ljubimcima i nepridržavanje onovremenih predodžbi o ponašanju kralja dovela je do novih nezadovoljstava.
Naslijedio ga je sin Edward.
OR10V1
Olfaktorni receptor 10V1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR10V1 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Shi Xie
Vijetnamska tradicija ga smatra jednim od vijetnamskih monarha.
Wang Yun
U znamenitom historijskom romanu Romansa Tri kraljevstva Wang Yun je opisan kao posvojitelj, odnosno poočim znamenite ljepotice Diao Chan, čije je zavodničke sposobnosti iskoristio kako bi posvadio Lü Bua sa Dong Zhuom.
OR10W1
Olfaktorni receptor 10W1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR10W1 genom.
Vrbanj
Vrbanj (na lokalnom hvarskom narječju: Varbonj) je administrativno naselje Starog Grada na otoku Hvaru. mini|250px|lijevo|[[Župna crkva sv. Duha, Vrbanj (Hvar)|Župna crkva sv. Duha.]]
Lepidin
Lepidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 143,185 Da.
OR10W1
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Vrbanj
Zemljopisni položaj
Nalazi se u zemljopisnom središtu otoka Hvara, u brdima između Staroga Grada i Jelse. Položaj mjesta dominira nad većim dijelom Starogradskog polja.
Ime
Ime sela je slavensko i dolazi od riječi "vrba". Pod tim se imenom spominje 1331.
Stanovništvo
Vrbanj ima 489 stanovnika (2001.). Jedino autohtono i apsolutno većinsko stanovništvo ovoga mjesta su Hrvati.
Povijest
Zbog iznimno povoljnog položaja, mjesto je naseljeno još od prapovijesti. Iznad sela se nalazi prapovijesna gradina Gračišće. Na mjestu samog sela nađeni su rimski nalazi. U blizini naselja je i lokalitet Hum - Sveti Vid s ostacima prapovijesne kamene gomile i ruševinama predromaničke crkvice sv. Vida. Kasnije je mjesto, uz Stari Grad i Pitve, sjedište najstarijih plemića i župana. Krajem 14. i u 15. st. stanovništvo se bavi brodogradnjom što pogoduje ekonomskom razvoju mjesta. 1475. Vrbanj dobiva vlastitog župnika koji je i prvi lokalni župnik na otoku. Vrbanj je rodno mjesto pučkog vođe Matije Ivanića s početka 16. st. Njemu i ustanku pučana je posvećen memorijalni park u centru sela. Stanovnici Vrbanja su u 15. st., sa stanovnicima okolnih sela, počeli naseljavati područje Vrboske.
Poznate osobe
Osobe rođene ili rodom iz Vrbanja:
OR10X1
Olfaktorni receptor 10X1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR10X1 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Guillaume V od Akvitanije
Guillaume V (Vilim V; 969 – 31. januar 1030), također poznat kao Guillaume Veliki (Guillaume le Grand) bio je vojvoda Akvitanije i grof Poitoua (pod imenima Guillaume II ili III) od 990. do svoje smrti.
Bio je sin vojvode Guillaumea IV i Emme od Bloisa. Oca je formalno naslijedio 990. nakon što se on povukao u samostan. Tada je vlast kao regent preuzela njegova majka i držala je do 1004. Njegovu vladavinu su obilježili vojni neuspjesi, dijelom u sukobima sa Vikinzima, ali i drugim francuskim feudalcima. Tako je Loudunais i Mirebalais morao predati anžujskom grofu Fulku Nerri. Vojničke neuspjehe je, međutim, uspio djelomično kompenzirati uspješnom diplomatskom aktivnošću koju je kao posrednik vodio njegov blizak prijatelj, biskup Fulbert od Chartresa. Guillaume je, dijelom i zahvaljujući njemu, ostao upamćen kao prosvijećen vladar. Godine 1010. je osnovao opatiju Maillezais a nešto kasnije i Bourgeueil. U Poitiersu je obnovio crkvu nakon požara, a također je pomogao otvaranju katedralne škole. Nastojao je redovno odlaziti na hodočašća u Rim i Španiju, a bio je oduševljeni poklonik pokreta Mir Božji, zbog čega su područja pod njegovom vlašću pred kraj njegove vladavine stekla relativni mir. Na njegov su dvor često dolazili izaslanici mnogih uglednih suvremenika kao francuski kralj Robert II, rimsko-njemački car Heinrich II i dansko-engleski kralj Knut Veliki.
Zbog tako stečenog ugleda mu je godine 1024/25. izaslanstvo Ulrica Manfreda II od Torina došlo s ponudom da preuzme italijansku krunu. On je pristao, ali se na putu do Italije predomislio, uvjeren kako je tamošnja politička situacija previše nasilna da bi je uspješno mogao rješiti. Njegova sačuvana korespondencija se uglavnom bavi tim pitanjima.
Ženio se tri puta. Prva supruga mu je bila Adelmode od Limogesa, udovica Adalberta I od La Marchea, s kojom je imao sina Guillaumea koji će ga naslijediti na mjestu vojvode. Druga supruga je bila Sancha od Gaskonje, s kojom je imao troje djece: sina i kasnijeg vojvodu Oda od Gaskonje, kćer Adalais koja se kasnije udala za grofa Guirauta I od Armagnaca te sina Theobalda, koji je umro u djetinjstvu. Treća supruga mu je bila Agnes od Burgundije, koja se nakon njegove smrti preudala za Geoffreya II od Anjoua; s njom je imao sinove Guillaumea VII i Guillaumea VIII koji su obojica postali vojvode, i kćer Agnes, koja se kasnije udala za rimsko-njemačkog cara Heinricha III.
Christopher Hitchens
Christopher Eric Hitchens [ ˈkɹɪstəfəɹ ˈɛɹɪk ˈhɪtʃənz ]  (Portsmouth, 13. travnja 1949. – Houston, 15. prosinca 2011.), britanski i američki pisac, orator, religijski i književni kritičar i novinar.
Pisanjem se bavio već više od četiri desetljeća. Pisao je kolumne za Vanity Fair, The Atlantic, Slate, World Affairs, The Nation i Free Inquiry. Često je gostovao u raznim emisijama i na predavanjima o religiji.
Život
Christopher Eric Hitchens je rođen u Portsmouthu, Engleska, 13. travnja 1949. Iako je zadržao britansko državljanstvo, postao je američkim građaninom na stepenicama Jeffersonovog spomenika na svoj 58. rođendan, 13. travnja 2007. Posljednja mu je knjiga, Hitch-22: A Memoir, objavljena u lipnju 2010. Na turneji kojom je promovirao knjigu otkriven mu je rak jednjaka, o čemu je vrlo otvoreno pisao.