cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Joachim Gottschalk
Rodio se u porodici ljekara, a neko vrijeme je proveo kao mornar prije nego što se počeo baviti glumom, nastupajući na pozornici u Stuttgartu. Tamo je 1930. upoznao Metu Wolff glumicu jevrejskog porijekla, s kojom se oženio, i koja mu je 1933. godine rodila sina po imenu Michael. Gottschalkov markantni izgled i talent su mu s vremenom pomogli da se probije na pozornice u Lepizigu, a potom i Berlinu, gdje ga je Universum Film AG (UFA) angažirala u nizu uspješnih filmova gdje mu je partnerica bila Brigitte Horney. Gottschalkova popularnost je bila takva da su čak i nacistički čelnici odlučili ignorirati to da mu je supruga Jevrejka. Sve se to, međutim, promijenilo kada ju je Gottschalk odlučio povesti na jednu svečanost gdje je bio prisutan ministar propagande Josef Goebbels. Kada je za to doznao, Goebbels se razbjesnio i preko svog komesara za film Hansa Hinkela zahtijevao da se Gottschalk razvede od supruge. Gottschalk je to odbio, a nakon čega je dobio obavijest da će mu ženu i dijete deportirati u koncentracioni logor Theresienstadt, a on sam biti mobiliziran u Wehrmacht. Prije nego što su agenti Gestapa došli po njega, Gottschalk i supruga su uspavali sina, a potom zajedno izvršili samoubistvo puštanjem gasa. Goebbels je, nastojeći izbjeći skandal, naredio da se incident uopće ne spominje u tadašnjim medijima, tako da su mnogi Gottschalkovi fanovi za sudbinu glumci saznali tek iza rata. Hornay, koja je bila dobra Gottschalkova prijateljica, je otišla na njegov pogreb svjesna rizika da će time pasti u Goebbelsovu nemilost.
NGC 2539
NGC 2539 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Krma koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Bengt Djurberg
Bengt Djurberg (23. jul 1898 – 2. novembar 1941) bio je švedski glumac i pjevač. Tokom karijere, započete 1919. godine nastupom u Stillerovom filmu Sången om den eldröda blomman, je nastupio u ukupno 25 filmova. Umro je od raka.
Dugi marš 5
Dugi marš 5 je familija kineskih raketa-nosača trenutno u fazi razvoja. Planira se razvoj ukupno šest konfiguracija rakete za različite misije, dok će najmoćnija verzija moći da lansira 25.000 kg u NZO, i 14.000 kg u GTO. Prvo lansiranje rakete planirano je najranije za 2015. godinu iz novog svemirskog centra Venčeng na ostrvu Hajnan.
Slične rakete-nosači
• 2
Izbor za papu 1061.
'''Izbor za papu 1061. godine''' je održan 30. septembra 1061. godine u rimskoj crkvi San Pietro in Vincoli. Do njega je došlo nakon smrti pape Nikole II 27. jula. Predstavljao je prvi izbor napravljen po buli In nomine Domini koju je 1059. bio donio Nikola II i u njoj propisao da papu mora izabirati isključivo kolegij kardinala. Izbor je organizirao redovnik Hildebrand od Savone (budući papa Grgur VII), jedan od najuglednijih crkvenih vođa, koji je, kao i Nikola II, bio zagovornik gregorijanske reforme. Kardinali, među kojima je najistaknutiji bio Petar Damjan, su za novog papu izabrali Anselma di Baggia, biskupa Lucce, jednog od vođa patarenskog pokreta u Milanu i bliskog Hildebrandovog prijatelja i suradnika. On je 1. oktobra preuzeo papsku stolicu i uzeo ime Aleksandar II.
Taj izbor, međutim, nije protekao bez ozbiljnih otpora od strane anti-reformski nastrojenog rimskog plemstva, ali i lombardijskih biskupa. Zbog njih su sudionike izbora u samom Rimu morali štititi normanski vitezovi. Anti-reformske snage su se okupile oko Guiberta, kraljevskog kancelara Italije, a pod čijom je paskom u Baselu 28. oktobra održan crkveni sinod na kome je biskup Parme Pietro Cedal postao antipapa, pod imenom Honorije II. Honorije i njegove pristaše su potom otpočele marš na Rim, gdje su, nakon kraće borbe sa Aleksandrom i njegovim pristašama 14. aprila 1062. zauzele baziliku sv. Petra. Dalje krvoproliće je zaustavio tek vojvoda Gottfried III od Donje Lotaringije, nagovorivši papu i antipapu da odu u svoje matične biskupije i čekaju presudu rimsko-njemačke carice majke Agnes od Poitoua. Puč kojim je vlast u Carstvu preuzeo nadbiskup Anno II od Kölna je, pak, prevagu stavio na stranu Aleksandra, iako je Honorije iz Rima istjeran tek 1063. godine, a spor formalno okončan sinodom u Mantovi 31. maja 1064. kojim je Honorije anatemiziran.
Sljedeći izbor za papu je održan 22. aprila 1073. kada je novim papom postao Hildebrand, uzevši ime Grgur VII.
Darke County, Ohio
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 52.959, što je 350 (-0,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Stivan
Stivan (talijanski San Giovanni di Cherso [san dʒoˈvanni di ˈkerso]), naselje na otoku Cresu. Administrativno, naselje pripada gradu Cresu.
Zemljopisni položaj
Nalazi se južno od Vranskog jezera, na nadmorskoj visini od 100 do 120 metara. Oko 1 km zapadno je uvala sa nekoliko kuća.
Najbliže naselje je Miholašćica (2 km sjeverozapadno).
Stanovništvo
Prema popisu iz 2001. godine, naselje ima 38 stanovnika.
Großderschau
Grosderšau je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Hafeland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 527 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12063112.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hafeland Grosderšau se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Hafeland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 27 metara. Površina opštine iznosi 20,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 527 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 26 stanovnika/km².
La Petronila, Playa Vicente
La Petronila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Playa Vicente.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Pergognano, Arezzo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
Lázaro Cárdenas, Pátzcuaro
Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Pátzcuaro.
Kosmos-474
Kosmos-474 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Lázaro Cárdenas, Pátzcuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 482 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2065 m.
Kosmos-474
Kosmos-474 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 16. februara 1972. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-474 je bio osmatrački satelit.
Bundfald (film)
Bundfald je danski crno-bijeli igrani film snimljen 1957. godine u režiji Pallea Kjærulff-Schmidta i Roberta Saaskina, poznato kao jedno od prvih ostvarenja danske i poratne evropske kinematografije koje se eksplicitno bavilo temom homoseksualnosti, odnosno koristilo motiv muške prostitucije. Protagonist, čiji lik tumači Ib Mossin je mladić iz jyllandske provincije koji dolazi u Kopenhagen u potrazi za poslom, ali u tome nema uspjeha, te ga besparica prisili da pokuša privlačni izgled unovčiti kao muška prostitutka. Radnja prikazuje kako se pri tome poveže sa kriminalcima koji iznuđuju novac od homoseksualaca, a što će sve dovesti do tragičnih posljedica. Bundfald je osvojio nacionalnu nagradu Bodil za najbolji danski film.
Le parfum d'Emmanuelle
Le Parfum d'Emmanuelle je francuski erotski televizijski film snimljen 1993. godine u režiji Francisa Leroija. Predstavlja četvrti dio ciklusa TV-filmova o Emmanuelle gdje je naslovni lik tumačila Marcela Wallerstein. U filmu se također pojavljuje Sylvia Kristel kao starija verzija lika. Radnja prikazuje kako Emmanuelle angažira filmski producent da ode na Bali kako bi slavnog književnika nagovorila da proda prava na ekranizaciju najnovijeg romana.
Assolo, Oristano
Assolo je naselje u Italiji u provinciji Oristano, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 434 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 240 m.
Casa Veche, Casa Veche-Olanu
Casa Veche je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Casa Veche-Olanu.
Serrapetrona, Macerata
Serrapetrona je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 212 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 441 m.
Браћевац
Браћевац је насеље у Србији у општини Неготин у Борском округу. Према попису из 2002. било је 533 становника (према попису из 1991. било је 744 становника).
Браћевац је ратарско-сточарско насеље збијеног типа удаљено 23 km јужно од Неготина. Смештено је на 78 метара надморске висине, на обалама Браћевачке реке, десне притоке реке Тимок. Северна географска ширина насеља је 44° 04’ 02’’, источна географска дужина 22° 30’ 20’’, а површина атара 2.770 хектара. До овог насеља се може стићи асфалтним путем од Неготина преко Кобишнице, Вељкова, Рогљева и Рајца.
Историја
Заветина у насељу је Света Тројица, црквена слава је Спасовдан, док је црква посвећена Св. Тројици у насељу подигнута 1872. године.
Основна школа у насељу постоји од 1952. године, а данас ради као подручно одељење Основне школе „Момчило Ранковић“ Рајац. Браћевац има задружни дом (од 1949. године), електричну расвету (од 1949. године), здравствену станицу (од 1956. године), продавницу мешовите робе, асфалтни пут и телефонске везе са светом (од 1981. године).
Демографија
Становништво Браћевца је српско (слави Св. Николу, Св. Аранђела, Св. Стевана, Св. Ђорђа, Св. Петку, Св. Срђа и Св. Јована) и углавном се бави ратарством, сточарством и виноградарством. Насеље је 1921. године имало 345 кућа и 2.500 становника, а 2002. године 320 кућа и 533 становника.
У насељу Браћевац живи 492 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 59,5 година (57,2 код мушкараца и 61,7 код жена). У насељу има 238 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,24.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
San Pietro
San Pietro ima više značenja:
19. venecijanski filmski festival
19. izdanje Međunarodne smotre filmske umjetnosti u Veneciji je bio filmski festival održan u Veneciji od 24. augusta do 7. septembra 1958. godine.
Na njemu je Zlatni lav dobio Čovjek s rikšom, japanski film u režiji Hiroshija Inagakija. Kup Volpi su osvojili britanski glumac Alec Guiness za nastup u filmu The Horse's Mouth te italijanska glumica Sophia Loren za nastup u filmu Crna orhideja.
San Pio
San Pio ima više značenja:
Stojdraga
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 91 stanovnika te 39 obiteljskih kućanstava.
Sin Igual Fracción Uno, Acapetahua
Sin Igual Fracción Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acapetahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Kosmos-475
Kosmos-475 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Defiance County, Ohio
je okrug u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 39.037, što je 463 (-1,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Plavățu, Mânzălești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 646 m.
Aldzulup, Tancanhuitz
Aldzulup je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tancanhuitz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 345 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 349 m.
Tia Carrere
Tia Carrere (rođena kao Althea Rae Janairo 2. januara 1967) je američka glumica i pjevačica kinesko-filipinskog porijekla. Najpoznatija je po ulozi Cassandre Wong u filmovima Wayne's World i Wayne's World 2.
Godine 2009. je nagrađena Grammyjem za album 'Ikena na kome je izvodila tradicionalnu havajsku muziku.
Levelock, Alaska
Levelok je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 69, što je 53 (-43,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
19 Puppis
19 Puppis je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Krma koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je - 12° 49' 14" a rektascenzija 8h 10m 36,9s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 2542 iznosi 6,5. NGC 2542 je još poznat i pod oznakama OCL 611.
Ivica (Ljubinje)
Ivica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ljubinje koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 99 stanovnika.
Al Majbut, Hajjah
Al Majbut je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 471 m.
Rovere, Rovigo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Las Pintas, Antiguo Morelos
Las Pintas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Antiguo Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 171 m.
Danville, Iowa
Danvil je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 934 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 934 stanovnika, što je 20 (2,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
San Polo (razvrstavanje)
San Polo ima više značenja:
Streptolidigin
Streptolidigin je organsko jedinjenje, koje sadrži 32 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 600,700 Da.
Trinaesta primorsko-goranska divizija NOVJ
Trinaesta primorsko-goranska udarna divizija NOVJ formirana je u drugoj polovici aprila 1943. godine u Brinju, prema naređenju Vrhovnog štaba NOV i POJ. Pri osnivanju u njen sastav su ušle Šesta i Četrnaesta primorsko-goranska brigada. Komandant divizije bio je Veljko Kovačević, a politički komesar Josip Skočilić, obojica narodni heroji.
Bila je pod neposrednom komandom Glavnog štaba NOV i PO Hrvatske i pretežito dejstvovala u Gorskom kotaru i Hrvatskom primorju. Po naredbi Glavnog štaba Hrvatske, od 17. maja 1943. godine, Šesta brigada preimenovana je u Prvu, a Četrnaesta u Drugu brigadu Trinaeste primorsko-goranske divizije.
Borbeni put divizije
Do 25. juna 1943, divizija je sa Drugom brigadom sadejstvovala s jedinicama Druge operativne zone Hrvatske na području Bosiljeva. Od 12. maja je, sa Prvom, a zatim i Prvom, Šestom i Četvrtom brigadom Osme kordunaške divizije, vodila teške borbe protiv italijansko-kvislinških snaga za odbranu pravca Brinje–Žuta Lokva–Vratnik–Senj, a u sadejstvu s Drugom brigadom i Prvim i Drugim primorsko-goranskim partizanskim odredom u odbrani slobodne teritorije Gorskog kotara i Hrvatskog primorja.
Krajem juna 1943, divizija je preuzela odbranu pravca Brinje–Vratnik–Senj, a borbe su trajale do 8. septembra 1943. godine. Prilikom kapitulacije Italije septembra 1943, jedinice divizije vodile su borbe s italijanskom divizijom „Murđe“, te uz pomoć loklanog stanovništva razoružale najveći deo italijanskog Petog korpusa u Hrvatskom primorju i Gorskom kotaru. Tada je bila zaplenjena velika količina teškog i lakog naoružanja. U tom je trenutku u partizane stupilo oko 10 000 novih boraca, kojima su bile popunjene jedinice Trinaeste divizije i u njenom sastavu formirane nove, Treća, Četvrta, Peta i Šesta brigada. Posle reorganizacije divizije, 20. septembra 1943, Peta i Šesta brigada su rasformirane, a njihovim ljudstvom popunjene prve četiri brigade, a ostatak boraca prebačen je u Šestu diviziju NOVJ. U diviziji je tada bilo oko 5100 boraca, a jedan bataljon i 70 rukovodilaca bili su upućeni u Istru radi pomaganja tamošnjeg Narodnooslobodilačkog pokreta.
U sadejstvu sa mornaričkim jedinicama NOVJ, delovi divizije izvršili su, 25. septembra, desant na Lošinj i oslobodili ga posle dvodnevnih borbi. Početkom oktobra, deo divizije je zajedno sa Šestom divizijom učestvovao u borbama u rejonu Perušić, Gospić, Karlobag protiv delova Dvanaeste i Petnaeste domobranske pukovnije i Četvrtog ustaškog zdruga. Sa dve brigade, oslobodila je 3. oktobra Karlobag. Divizija je vodila teške borbe u nemačkoj Oktobarskoj ofanzivi, u kojoj su snage nemačke 71. pešadijske i oklopne divizije „Herman Gering“, 901. oklopnog i 14. SS policijskog puka, prokrstarile slobodnom teritorijom Gorskog kotara i Hrvatskog primorja od 7. do 15. oktobra. Divizija je pretrpela znatne gubitke, ali je već u drugoj polovini oktobra ponovno oslobodila privremeno izgubljenu teritoriju.
Krajem novembra 1943, na operativno područje Trinaeste divizije iz Slovenije je bila prebačena Osamnaesta divizija Sedmog slovenačkog korpusa NOVJ. U drugoj polovini decembra, obe su divizije vodile borbe s opkoljenom ustaško-domobranskom posadom u Vrbovskom i ustaško-nemačkim snagama koje su omogućile opkoljenoj posadi da se povuče u Ogulin. U drugoj polovini januara 1944. godine, divizija je likvidirala više neprijateljskih uporišta na liniji Karlobag–Gospić.
Četvrta brigada je 6. januara 1944. bila preimenovana u Drugu brigadu Operativnog štaba za Liku, a Druga brigada se 30. januara vratila u sastav Trinaeste divizije. Krajem januara, Osamnaesta divizija se vratila u Sloveniju, a Trinaesta je ušla u sastav Jedanaestog korpusa NOVJ. Tokom februara, divizija je vodila borbe protiv delova nemačke 392. i 188. rezervne divizije i ustaša kod Hreljina, Brinja i ostalih mesta, te tokom marta u rejonu Otočca, Senja, Križpolja, Brinja i ostalih mesta u okolici. Dana 13/14. marta oslobodila je Gomirje, u aprilu je dejstvovala u širem rejonu oko DrežnicaDrežnice, a krajem aprila oko Bosiljeva. Delovi divizije su 6. maja u luci Omišalj na Krku, potopili nemački parobrod „Plav“ i zarobili posadu, 13. juna oslobodili Delnice, a 30. juna učestvovali, zajedno sa Petom brigadom „Ivan Cankar“, u oslobađanju Bosiljeva, a 13. jula ponovno oslobodili Drežnicu.
Dana 16. juna, Treća brigada ušla je u sastav 35. ličke divizije, a 25. jula je formirana nova Treća brigada Trinaeste divizije. Divizija je tada imala 4647 boraca. U avgustu, divizija je vodila borbe oko Bosiljeva, Bosanaca, Drežnice i Josipdola. Od početka septembra vodila je borbe na komunikaciji Ogulin–Brinje–Senj–Kraljevica i u rejonu Sušaka. Njeni delovi su 15. septembra razbili ustašku četu i uništili jedan avion, 15 baraka i zgradu za smeštaj vojske na aerodromu na Grobničkom polju.
Početkom novembra, Trinaesta divizija se prebacila u Liku i 16. novembra zauzela Sveti Rok, a posle toga nastavila da čisti od neprijatelja komunikacije Lovinac–Obrovac. Sa 35. divizijom NOVJ učestvovala je u oslobođenju Gračaca početkom decembra. Dana 20. decembra 1944, dobila je naziv udarna.
Divizija je 2. aprila 1945. godine bila popunjena borcima Druge i Treće brigade iz rasformirane 35. divizije. Učestvovala je, od 23. aprila u sastavu Četvrte armije JA, u završnim operacijama za oslobođenje Like, Hrvatskog primorja, Gorskog kotara i dela Slovenije prema Ilirskoj Bistrici. Tamo je 7. maja vodila poslednje borbe sa delovima opkoljenog nemačkog 97. korpusa. Pred kraj rata, divizija je imala oko 5600 boraca.
Louisiana Story
Louisiana Story je američki crno-bijeli igrani film (često pogrešno navođen kao dokumentarni) snimljen 1948. u režiji Roberta J. Flahertyja. Radnja je smještena u močvare (bayous) na jugu američke države Louisiane, a protagonist, koga tumači Joseph Boudreax je cajunski dječak čiji će se idilični život promijeniti nakon što se u njegovom susjedtvu otvori naftna bušotina. Flaherty je film snimio po narudžbi naftne kompanije Standard Oil kako bi propagirao njene aktivnosti. Usprkos toga, kritičari su izuzetno hvalili njegovu vještinu u prikazivanju netaknute prirode i ruralnog života. Muzika Virgila Thomsona je bila prva filmka muzika nagrađena Pulitzerovom nagradom.
San Potito
San Potito ima više značenja:
Brianzola, Lecco
Brianzola je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Stari grad (Pag)
Stari grad je nekad ( do 1970-ih) bilo samostalnim naseljem na otoku Pagu, a odonda je dijelom naselja Paga.
Prostitucija u antičkom Rimu
thumb|Zidna slika u [[Lupanar (Pompeji)|Lupanara (bordela) u Pompejima, s predstavom žene, verovatno prostitutke, koja nosi grudnjak.]] Prostitucija u antičkom Rimu bila je dozvoljena i zakonita. U starom Rimu čak su i ljudi iz najviših slojeva mogli slobodno uživati u uslugama prostitutki oba pola, bez straha od moralnog prezira društva, pod uslovom da su iskazivali određeni stepen samokontrole i umerenosti u pogledu učestalosti i uživanja takvih seksualnih odnosa. Istovremeno, na same prostitutke gledalo se s dozom srama: većina njih bile su robinje ili oslobođenice, a ako su bile slobodne, bile su uvrštene među infames, tj. u klasu "sramotnih", koji se nalaze na samom dnu društvene lestvice i koji ne uživaju većinu mehanizama pravne zaštite kakva je pripadala rimskim građanima, a u koje su spadali i glumci i gladijatori, od kojih su svi, s druge strane, uživali određenu seksualnu privlačnost. Čini se da su u 4. veku nove ere, kad se Rimsko carstvo hristijanizovalo, neki bordeli predstavljali svojevrsne turističke atrakcije i da su se nalazili u vlasništvu države.
Stari grad (Pag)
Zemljopisni položaj
Od stare gradske jezgre je udaljen oko tisuću metara.
Povijest
Na mjestu Starog grada su nađeni megaliti i nalazi iz starog vijeka, što daje potporu pretpostavkama da je ondje u starogrčko doba postojalo gradsko naselje.
Prostitucija u antičkom Rimu
U rimskoj književnosti prostitutke se često spominju. Rimski historičari, kao što su Tit Livije i Tacit, spominju neke prostitutke koje su stekle ugled svojim patriotskim, poštenim ili dobrotvornim postupcima. "Kolgerla" iz visokog društva jedan je od tipskih likova u Plautovim komedijama, koje se nalaze pod snažnim uticajem grčke nove komedije. Fiktivni i satirični pogled na prostitutke nalazimo u pesmama Katula, Ovidija, Marcijala i Juvenala, kao i u Petronijevom Satirikonu. O stvarnom životu prostitutki saznaje se iz odredaba rimskog prava koje regulišu prostituciju, kao i iz natpisa, naročito onih pronađenih u Pompejima. Erotska umetnost u Pompejima i Herkulaneju u kućama za koje se pretpostavalja da su bili bordeli takođe je doprinela boljem poznavanju prostitucije u antičkom Rimu.
Stari grad (Pag)
Povijest
U povijesti je bio velikim naseljem, gospodarski snažno, da je mogao iznovačariti izgradnj vlastitih zidina.
Prostitucija u antičkom Rimu
Prostitutke
thumb|Slika seksualnog čina na zidu u Pompejima. thumb|Zidna slika iz Pompeja. U latinskom jeziku bordel se zove lupenar, što doslovno znači "vučja jazbina", a prostitutka se najčešće naziva "vučicom" (lupa).
Stari grad (Pag)
Povijest
U gradu se danas nalaze samo ostatci nekad bogatog naselja. Unutar zidina se može viditi tragove postojanja zidova, putova, utvrđenja, kuća.
Prostitucija u antičkom Rimu
Prostitutke
Premda su se prostitucijom bavili i žene i muškarci, u izvorima se nalazi mnogo više obaveštenja o ženskoj prostituciji. Muške prostitutke služile su kako žensku, tako i mušku klijentelu, pa tako, na primer, rimski pravnik Julije Paul (2–3. vek n.e.) kaže da mušku prostitutku može ubiti suprug koji ga zatekne u seksualnom činu s njegovom ženom. S druge strane, izvori ne spominju bilo kakve informacije, običaje i zakone koji bi se specijalno odnosili na mušku prostituciju, pa je ono što je važilo za žene u načelu važilo i za muškarce koji su se bavili tim zanatom.
Stari grad (Pag)
Povijest
Često su se na Pagu sukobljavali Rabljani i Zadrani. Kad je potkraj 12. st. propala Keša (Cissa), ovaj je grad postao vodećim naseljem na otoku. Grad je toliko napredovao i postao uglednim da ga je hrvatsko-ugarski kralj Bela IV. podario statusom slobodnoga kraljevskog grada 1244. godine. Kad je Hrvatskom kraljevao Ludovik I. Anžuvinac, Stari se Pag 1376. nakratko oslobodio zadarske vlasti te uspio uspostaviti samoupravu, a Hrvatski sabor u Ninu mu je to priznao 1396. svečanom poveljom.
Prostitucija u antičkom Rimu
Prostitutke
Prostitutki je bilo mnogo i bilo ih je svuda; na primer, procenjuje se da je u Pompejima jedna osoba u njih stotinu (muškaraca, žena, dece) bila prostitutka. Prostitutka je mogla biti samostalna i unajmljivati sobu u kojoj je radila. Devojka (puella ili meretrix) mogla je živeti sa svodnicom (lena) ili se čak u prostituciju upustiti pod rukovodstvom vlastite majke, premda reč "majka" (mater) u antičkim izvorima ponekad predstavlja samo eufemizam za svodnicu (lena). Takva praksa ukazuje na to da su se za bavljenje prostitucijom često opredeljivale slobodno rođene žene koje su se nalazile u teškoj finansijskoj situaciji, i takve su prostitutke možda smatrane relativno uglednijim od ostalih. Druge prostitutke radile su u bordelu ili u nekoj krčmi, i to pod kontrolom svodnika (leno). Čini se da su većinu prostitutki činile robinje i bivše robinje. Svodnik je od devojke uzimao znatan deo prihoda, sigurno jednu trećinu, a možda i više. Premda su mnogobrojne prostitutke umrle u bedi i zaboravu, neke prostitutke-robinje uspele su uštedeti dovoljno novca da bi otkupile svoju slobodu, o čemu svedoče natpisi, kao i jedna od Prijapskih pesama, u slavu faličkog boga Prijapa:
Stari grad (Pag)
Povijest
Kao takav bio je privlačna meta susjednim moćnim gospodarskim i upravnim središtima, koji su se često tukli oko njega za njega i u njemu. 30. ožujka 1393. u svom napadu su ga opljačkali i spalili plaćenici.
Prostitucija u antičkom Rimu
Prostitutke
Teletusa, čuvena među suburskim kurvama, koja je, mislim, od svoje zarade stekla slobodu, krunom pozlaćenom penis ti, sveti bože, ovenčava: razvratnice to drže slikom najvišeg božanstva.
Stari grad (Pag)
Povijest
Sukobljavanja sa Zadrom su ga teško satrijela, pa je Stari Pag teško stradao 1394. godine. Stanovnici su se stoga preselili na novo mjesto dva kilometra sjevernije te 1443. osnovali novi grad Pag.
Izvori bilježe preseljenje stanovništva iz grada 1467. Opustjenjem grada, franjevci 1589. su dali izgraditi samostan uz crkvu.
Prostitucija u antičkom Rimu
Prostitutke
Prostitutke koje su opsluživale bogatu klijentelu iz rimske elite zvale su se hetere i nije ih bilo malo; učeni biograf Svetonije napisao je i jednu knjigu o znamenitim heterama, koja nije sačuvana, a u Kaligulinom životopisu priča o tome kako je ovaj car ustanovio bordel u svojoj palati:
Stari grad (Pag)
Povijest
Osobitost Staroga grada je samostanski bunar i kip Majke Božje od Staroga grada koji Pažani hodočaste za blagdan Velike Gospe 15. kolovoza.
Promet
U povijesti je grad imao svoju luku u Košljunu, za srednje velike brodove, odakle su izvozili sol.
Prostitucija u antičkom Rimu
Prostitutke
I da ne bi propustio nijedan način sticanja novca, osnovao je bordel u palati, koji se sastojao od mnoštva malih i raskošno ukrašenih soba, u kojima su stajale ugledne i slobodne žene, i potom je razaslao glasnike po forumima i bazilikama da i stare i mlade pozovu da zadovolje svoju pohotu. Onima koji bi došli nudio je i novac na kredit, a imao je i ljude koji su zapisivali njihova imena, kao da su dali doprinos carevim prihodima.
Stari grad (Pag)
Gospodarstvo
Glavna gospodarska grana je bilo proizvodnja morske soli.
Prostitucija u antičkom Rimu
Prostitutke
Još ranije, u doba republike, rimski diktator Sula navodno se obogatio kad mu je jedna prostitutka u oporuci zaveštala svoju imovinu. Rimljani su smatrali da su i glumice i plesačice dostupne za seksualne usluge, uz nadoknadu, a kurtizane čija se imena navode u antičkim izvorima ponekad su se istovremeno bavile glumom i drugim izvođačkim veštinama. U Ciceronovo doba hetera Kitera bila je rado viđena gošća na gozbama koje su priređivali pripadnici najviših slojeva rimskog društva. Šarmantne, obrazovane i nadarene, takve su žene doprinele razvoju novog romantičnog ideala u odnosima između muškaraca i žena, kakav su Ovidije i drugi avgustovski pesnici artikulisali u svojim ljubavnim elegijama.
Odevanje i ulepšavanje
thumb|Zidna slika iz Pompeja. thumb|Zidna slika iz Pompeja. Prostitutke su bile jedine žene u antičkom Rimu koje su nosile togu, formalnu odeću koja je inače bila rezervisana samo za muškarce, i to isključivo one s rimskim građanskim pravom. Postoje različita tumačenja ovog preskakanja granice između rodova. Neki naučnici ističu da zapravo postoji vrlo malo neposrednih dokaza o tome da su prostitutke mogle nositi togu i ističu da to, ako su i mogle, najverovatnije nisu činile, budući da su preferirale šarenu ili, pak, oskudnu odeću. Skupe hetere oblačile su kitnjaste odevne predmete od providne svile.
Neki odlomci kod rimskih pisaca, kako se čini, ukazuju na to da su se prostitutke nage izlagale i tako se reklamirale potencijalnim klijentima. Nagost se vezivala za ropstvo i ukazivala na to da je određena osoba doslovno lišena privatnosti i vlasništva nad svojim telom. U jednom odlomku Seneka Stariji kaže da je položaj prostitutke bio isti kao i položaj robinje koja je na prodaju:
Staro Selo (Sisak)
Staro Selo je naseljeno mjesto u sastavu Grada Siska.
Prostitucija u antičkom Rimu
Odevanje i ulepšavanje
Satiričar Juvenal opisuje kako se Mesalina, žena cara Klaudija, iskrada iz carske palate i pretvara se u prostitutku, koja stane ispred svoje sobice i zavodi mušterije:
........... Šta je Klaudije im'o da guta: kad oseti mužić da spava, zaključi careva ljuba da više joj ložnica dvorska baš i ne prija; da tvrd joj je potreban krevet, pa klisnu s dvora (s kapuljačom, s jednom tek služavkom, crnu joj kosu prekriva perika plava); pravce u bordel! Kroz zastor dronjavi suknu i tu je, sred zadaha vrućeg, na svome. Ima i svoj separe s natpisom (poslovno ime): VUČICA. Stoji već gola, nazlatila sise, a stomak ― tebe što rodi, Britaniče, plemićka slavo ― taj stomak istura; prima mušterije mazno, uz cenjkanje (red je).
S druge strane, latinski pridev nudus može značiti i "izložen" ili lišen gornjeg sloja odeće, a slike iz Pompeja i Herkulaneja prikazuju žene, za koje se misli da su prostitutke, kako nose rimsku verziju grudnjaka čak i u toku seksualnog čina.
Zdravlje
Prostitutke su u antici, za razliku od današnjih, u pogledu zdravlja imale manje briga: HIV, dakako, nije postojao, a najverovatnije se nije znalo ni za sifilis; gonoreja je, pak, možda postojala, ali to se ne može sa sigurnošću utvrditi. Premda su postojale dve bolne venerične bolesti ― genitalni herpes i kondiloma ― rimske su prostitutke u načelu svoj posao mogle obavljati bez straha od smrtonosnih bolesti koje se prenose seksualnim odnosom. S druge strane, fizičko zlostavljanje prostitutki od strane mušterija predstavljalo je uobičajenu pojavu, a preterani seks dovodio je do vaginalnih i analnih povreda i oštećenja.
Prisilna prostitucija
Prisilna je prostitucija obuhvatala robove i robinje, uključujući dečake i devojčice, a potom i slobodne žene koje bi zapale u tešku finansijsku situaciju, što se nije događalo tako retko, i koje bi se pod pritiskom porodice upustile u prostituciju. Većina prostitutki bile su robinje ili oslobođenice, pa je teško utvrditi kvantitativan odnos između dobrovoljne i prisilne prostitucije. Budući da su, prema rimskim zakonima, robovi smatrani svojinom, vlasnik ih je mogao upotrebiti kao prostitutke. Valerije Maksim, rimski historičar iz 1. veka nove ere, prenosi jednu priču sa složenom seksualnom pshilogijom, gde je jednog oslobođenika njegov vlasnik, dok mu je ovaj kao dečak još bio rob, primoravao da se prostituiše, a potom taj oslobođenik ubije svoju vlastitu kćerku kad se ona upustila u taj isti zanat. Jedan od standardnih motiva u romantičnim pričama jeste devojka koju su oteli pirati ili razbojnici i potom je prodali u ropstvo. U Apulejevom Zlatnom magarcu devojku Haritu iz jedne ugledne provincijske porodice otmu razbojnici i potom je planiraju usmrtiti, no jedan od njih (koji je zapravo Haritin prerušeni ljubavnik) savetuje im nešto drugo:
Recimo da ovu devojku ostavite da umre u magarcu, istina je da ćete svoj gnev iskaliti na njoj, ali od toga neće imati nikakve koristi. Zato ja mislim da je odvedemo u neku varoš i da je tamo prodamo. Za ovakvu mladost može da se uzme prilična para. Ja već znam neke trgovce belim robljem od kojih će jedan, mislim, s obzirom na njeno poreklo, dati za nju priličnu sumu talenata, da bi je odveo u javnu kuću odakle neće moći lako da pobegne. Kad bude odvedena da služi u javnoj kući, vaša će osveta biti ispunjena.
Premda se silovanje smatralo zločinom, u slučaju silovanja robinje (ili roba) zakon je predviđao kazne samo "ako je došlo do oštećenja dobara", jer zakon nije priznavao roba kao osobu. Svrha kazne bila je da se vlasniku nadoknadi "šteta" koja je naneta njegovoj imovini. Budući da je robinja po rimskom zakonu bila imovina, nije se smatralo zločinom ako je vlasnik prisili na prostituciju. Pre Septimija Severa žene koje bi se upustile u čin koji im je donosio sramotu (infamia) dok su bile robinje tu su sramotu trpele i nakon što bi bile oslobođene. Ponekad su trgovci, kad bi prodavali robinju, u kupoprodajni ugovor uključivali klauzulu ne serva kako bi sprečili novog vlasnika da je prisiljava na bavljenje prostitucijom; ta je klauzula značila da, ako bi novi vlasnik ili neki budući vlasnik tu robinju primorao na prostituciju, ona bi postajala slobodna.
Jedan zakon donet u vreme cara Avgusta predviđao je da se žene osuđene za preljubu mogu kazniti tako što će ih se primorati na rad u bordelima. Taj je zakon ukinut tek 389. g. nove ere.
Propisi o prostituciji
Država je donekle regulisala prostituciju, ne toliko iz nekih moralnih razloga koliko da bi ubirala profit od tog posla. Prema nekim ispitivačima, prostitutke su se morale regisitrovati kod edila, dok drugi naučnici postojanje takve obaveze dovode u sumnju, budući da državi nije bilo stalo zavoditi bilo kakvu vrstu kontrole nad tom delatnošću. U Plautovom Malom Kartaginjanu opisuje se kako su dve devojke planirale da promene svoja imena i zatim se odaju prostituciji.
Kaligula je uveo prostitutkama obavezu da državi plaćaju redovni porez (vectigal ex capturis):
Uveo je nove i dotad nečuvene poreze [...] Od prostitutki je uzimao onoliko koliko bi ona zaradila od jednog susreta. U zakonu je bio i član po kome su porezu podlegali i oni koji su se bavili prostitucijom i oni koji su se bavili svodništvom, a ni brak nije bio izuzet.
Brief einer Unbekannten
Brief einer Unbenkannten je pripovjetka, odnosno kratki roman austrijskog pisca Stefana Zweiga objavljena 1922. godine. Radnja prikazuje kako popularni i bogati bečki književnik prima dugo pismo, čija pošiljateljica opisuje život koji je obilježila tragična i neuzvraćena ljubav prema njemu.
Brief einer Unbenkannten je nekoliko puta ekraniziran za film i televiziju, pri čemu se ističe Letter from an Unknown Woman, hollywoodski film snimljen 1948. u režiji Maxa Ophülsa.
Prostitucija u antičkom Rimu
Bordeli
U izvorima se opisuje da su bordeli vrlo prljavi, da vonjaju po karakterističnim mirisima koji se zadržavaju u skučenim i slabo provetrenim prostorijama, kao i po dimu iz lampi, kao što primećuje Seneka Stariji: "još smrdi na čađ iz bordela".
Na temelju onoga što se doznaje iz literarnih izvora i proučavanja Lupanara u Pompejima, jedinog puzdano identifikovanog bordela, može se nešto zaključiti o izgledu javne kuće. S ulice se ulazilo u neku vrstu odaje za prijem, a unutra su se prostitutke šetale oskudno odevene ili sasvim nage, kako bi ih mušterije mogle razgledati i ispitati, dok su druge sedele ili ležale; svaka je imala jednu malu sobu s ležajem od drveta ili kamena; za svaku je, bilo u prijemnoj odaji bilo iznad vrata njene sobice, bilo naznačeno koja je njena "specijalnost" u seksu, a možda i koliko košta; na ulazu u sobicu u najboljem je slučaju stajao platneni zastor, a često nije bilo ničega ― Rimljani, čini se, nisu pokazivali naročitu brigu za očuvanje privatnosti u bordelima. U Petronijevom Satirikonu nalazi se kraći opis jednog takvog bordela; Enkolpije je izgubio svog ljubavnika Ascilta te, umoran od potrage za njim, jednu staricu koja na ulici prodaje povrće upita: "Molim te, bakice, znaš li možda gde stanujem?" Ova odgovori da zna, ali onda ga odvede u bordel:
I u istome trenutku spazim neke prostitutke: krišom se šeću posve gole između sobica, a na vratima vise natpisi s imenima i cijenom. Tek tada shvatim da me baba zapravo dovela u javnu kuću; ali bilo je već prekasno. Zato prokunem babu i njezinu podvalu, zastrem glavu ogrtačem i zaletim se kroz kurvinjak na drugi kraj. Kadli već na samom ulazu zamalo da se ne sudarim s Asciltom. Bio je klonuo, baš kao i ja, i samo što ne skapa. Čovjek bi rekao da ga je nasamarila ista ona baba. I tako ga smijući se pozdravim i upitam što zapravo radi u toj odvratnoj jazbini. "Eh, da znaš samo što mi se dogodilo", reče on i otre rukama znoj. "Odakle bih znao?", odvratim ja. "Lutao sam", počne on sav iznemogao, "po čitavu gradu i nikako da se sjetim u kojem se zapravo dijelu grada nalazi naša krčma. Na kraju mi priđe neki ozbiljan gospodin i ljubazno se ponudi da će mi on pokazati put. Zatim me taj vucarao po nekim uličicama, nikad čuo ni vidio, dok me na kraju nije doveo u ovu rupu. I onda ― ponudi mi novac i moli me da pristanem s njime na jedan fuk. Već je neka kurva pobrala lovu za svoju sobu, već me on počeo drpati, i da nisam bio jači od njega, sto posto bih nadrapao.
Neki su bordeli nastojati privući ugledniju klijentelu. Upošljavali su frizere, da devojkama poprave frizuru koja bi se raspala tokom stalnih seksualnih odnosa, kao i dečake s vodom (aquarioli), koji su čekali kod vrata s posudama za pranje.
Zidne slike u bordelu takođe su bile u funkciji samog objekta. Iznad vrata svake sobice nalazila se ploča (titulus) s imenom prostitutke i njenom cenom; na drugoj strani ploče bio je natpis occupata (= "zauzeta"), i ta se strana okretala prema vani kad je devojka bila uposlena s nekim klijentom. Plaut možda opisuje skromniju kuću kad kaže: "na vratima mora napisati da je zauzeta". Unutar prostorije obično se nalazila lampa od bronze ili, u neuglednijim bordelima, od gline, te neka vrsta prostirke ili poljskog kreveta, prekrivenog pokrivačem, koji je ponekad mogao poslužiti i kao zastor. Cene zabeležene na natpisima u Pompejima kreću se od 2 do 20 asa, pri čemu je as bio bronzani ili bakarni novčić relativno male vrednosti.
Druge lokacije
Prostitutke i one koje su to htele postati rado su se okupljale i pod lukovima cirka. Ta udubljenja u arkadama zvala su se fornices, odakle potiče i reč "fornikacija". Istaknutu ulogu u životu nižih slojeva rimskog društva imale su i gostionice, konobe, pansioni, krčme, javna kupatila, pozorišta, pekare, mlinovi i slične ustanove. Magistrati su na krčme u načelu gledali kao na bordele, a konobarice u krčmama u očima su zakona i bile izjednačene s prostitutkama. Pesma Krčmarica jasno pokazuje da je i vlasnica krčme imala više mogućnosti za zaradu. Premda se nastojala povući jasna razlika između vlasnice krčme i konobarica, jedan natpis iz Pompeja govori da se ta razlika nije uvek poštovala: "Jebao sam krčmaricu" (Futui coponam). Horacije, opisujući put u Brundizij, opisuje šta je sve mogao doživeti s konobaricom u jednoj konobi, premda je propustio priliku:
Ovde kao budala lažljivu čekam devojku sve do pola noći, napokon san me svlada dok o ljubavi razmišljam; pohotni snovi mi tada haljinu noćnu uflekaju i trbuh celi.
Jedan natpis pronađen u gradu Eserniji (Aesernia) u središnjoj Italiji slikovito govori o gostoljubivosti takvih pansiona. Radi se o razgovoru između jedne gostioničarke i njenog gosta:
"Gostioničarko, donesi mi račun!" "Imao si sekstarij vina, hleba za jedan as i jela za dva asa". "Tako je." "Imao si i devojku za osam asa". "I to je tačno". "I seno za tvoju mazgu staje dva asa". "Ta će me mazga uništiti".
Kakve su mlinove znali osnivati mlinari pokazuje jedan odlomak Pavla Đakona:
La Ventilla, Chimaltitán
La Ventilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Chimaltitán.
Prostitucija u antičkom Rimu
Druge lokacije
Kako je vreme prolazilo, njihovi su vlasnici javne mlinove pretvorili u opasne varke. Naime, kako su žrvnji bili učvršćeni na određenim mestima pod zemljom, postavili su kabine sa obe strane tih odaja i u njima smestili prostitutke za unajmljivanje, i tako su prevarili mnoge ljude, od kojih su neki dolazili po hleb, a drugi su žurili tamo da bi zadovoljili svoje najniže porive.
La Ventilla, Chimaltitán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1882 m.
Prostitucija u antičkom Rimu
Druge lokacije
Iz jednog Festovog odlomka moglo bi se zaključiti da je ta praksa počela prvo u Kampaniji: "prostitutke su se zvale aelicariae, tj. devojke iz mlinova za pir (= krupnik), u Kampaniji, budući da su imale običaj nuditi se za nahnadu ispred mlinova za pir".
Prostitucija i religija
thumb|400px|Florin trijumf, [[Giovanni Battista Tiepolo, oko 1743, scena bazirana na Ovidijevom opisu Floralija. ]] Prostituke su učestvovale u nekoliko religijskih obreda koji su se održavali u Rimu, naročito u mesecu aprilu. Dana 1. aprila žene su slavile Fortunu Virilis ("Mušku Sudbinu") tokom praznika Veneralija, koji se održavao u čast boginje Venere. Prema Ovidiju, prostitutke su tom prilikom zajedno s udatim ženama (matronama) učestvovale u obredu čišćenja i oblačenja kultne statue Fortune Virilis. Granica između uglednih žena i onih "sramotnih" (infames) obično je bila pažljivo povučena: kad je ulicom prolazila neka sveštenica, pomoćnici su joj s puta sklanjali prostitutke i druge "nečiste" osobe.
Ca' Bergomi, Modena
Ca' Bergomi je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prostitucija u antičkom Rimu
Prostitucija i religija
Svakog 23. aprila prostitutke su prinosile žrtve u hramu Venere Ericine, koji je bio posvećen tog dana 181. pne. kao drugi hram koji je u Rimu podignut Veneri Ericini (tj. Veneri iz Eriksa), koja se dovodila u vezu s prostitutkama. Istog dana održavao se festival vina pod imenom Vinalije. Dan "svodnikovih dečaka" (pueri lenonii) obeležavao se 25. aprila, a na isti su dan svetkovane i Robigalije, drevna zemljoradnička svetkovina koja se slavila u cilju zaštite useva.
Ca' Bergomi, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Prostitucija u antičkom Rimu
Prostitucija i religija
Dana 27. aprila priređivane su Floralije u čast boginje Flore, koje su prvi put održane oko 238. pne., i tokom koje su žene označene kao prostitutke plesale erotske plesove i izvodile striptiz. Prema hrišćanskom piscu Laktanciju, "osim slobode govora koja prouzrokuje svakakve prostote, prostitutke, na navaljivanje rulje, skidaju svoju odeću i glume kao u mimu naočigled svetine i nastavljaju s tim sve dok se sramotna publika sasvim ne zadovolji, držeći im pažnju svojim vrckavim zadnjicama". I Juvenal spominje da su prostitutke plesale nage, a možda nagoveštava i da su učestvovale u gladijatorskim borbama":
A tek kad nabace purpur-trenerku i fitnes-pomadu... Grdne će primiti rane taj kolac u zemlju poboden: dubi ga drvenim mačem i maklja ga štitom, a zahvat redom ispunjava svaki ― to gospođa vežba figure: mora da bude u formi kad truba floralijska svirne; ili to atletsko srce za pravom arenom baš žudi?
La Florencia, Playa Vicente
La Florencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Playa Vicente.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Großkmehlen
Groskmelen je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Oberšprevald-Lauzic. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.237 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12066104.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Oberšprevald-Lauzic Groskmelen se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Oberšprevald-Lauzic. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 108 metara. Površina opštine iznosi 13,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.237 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 90 stanovnika/km².
La Martinica, Tonalá
La Martinica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 315 m.
NGC 2546
Deklinacija objekta je - 12° 49' 14" a rektascenzija 8h 10m 36,9s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 2546 iznosi 6,5. NGC 2546 je još poznat i pod oznakama OCL 611.
Copalita la Hamaca, San Miguel del Puerto
Copalita la Hamaca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel del Puerto.
C. Aubrey Smith
Sir Charles Aubrey Smith CBE (21. jul 1863 – 20. decembar 1948), poznatiji kao C. Aubrey Smith, bio je engleski teatarski i filmski glumac, te kriketaš. Glumačku karijeru je započeo u Londonu pri čemu mu je zapažena uloga bio lik negativca Ruperta od Hentzaua u jednoj od prvih teatarskih adaptacija romana The Prisoner of Zenda 1895. godine. Godine 1920. je došao u Hollywood gdje se specijalizirao za karakterne uloge ostarjelih engleskih džentlmena i ličnosti od autoriteta. U slobodno vrijeme je organizirao utakmice kriketa za svoje sunarodnjake te stekao reputaciju neslužbenog vođe tzv. Hollywoodskog Radža ili britanske kolonije u Hollywoodu.
Weddings and Babies
Weddings and Babies je američki crno-bijeli film snimljen 1958. u režiji Morrisa Engela. Po žanru je drama, a radnja prikazuje probleme u odnosu njujorškog profesionalnog fotografa (koga glumi John Myhers) sa njegovom švedskom djevojkom (koju glumi Viveca Lindfors) izazvane njegovim odgađanjem odluke da sa snjom stupi u brak. Weddings and Babies je snimljen u nezavisnoj produkciji i sa niskim budžetom. Kritičarima je izazvao pažnju Engelovim korištenjem "kamere iz ruke" i inzistiranjem da se u potpunosti snima na lokacijama. Premijerno je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio nekoliko manjih nagrada. Redovnu je distribuciju imao tek dvije godine. Ispostavilo se da je to Engelu bio posljednji cjelovečernji film.
Cioboți, Casa Veche-Olanu
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 852 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 195 m.
Perignano, Arezzo
Perignano je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 270 m.
Kosmos-476
Kosmos-476 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-476 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 1. marta 1972. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4994 kilograma. Kosmos-476 je bio satelit namijenjen za elektronsko izviđanje, javljanje i navođenje.
Stari Grad Žumberački
Stari Grad Žumberački je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Žumberak. Naselje se proteže na površini od 4.44 km².