cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elektronska cev
Napajanje
Baterije ili istosmjerni naponi dobijeni iz ispravljača su potrebni za rad elektronskih cevi. Dva posebna napona su obično korištena: anodni napon (obično nekoliko stotina volti) i napon grijanja (grejanja), koji je obično iznosio nekoliko volti.
Napon i struja grijanja (grejanja)
Većina ranih uređaja je koristila baterije, najčešći naponi su bili 2,4 i 6 V. Baterije su bile slične današnjim akumulatorima, sa olovnim pločama i punjene sulfatnom kiselinom, rjeđe suve baterije.
Docnije je došlo do prelaska na (jeftinije i podesnije) sisteme gdje je struja grijanja obezbeđivana iz električne mreže, najčešće preko transformatora. Najrašireniji sistem je koristio izmjenični napon od 6.3 V dobijen iz mrežnog transformatora, kao evropske cevi E serije.
El Rincón, Guerrero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2028 m.
Elektronska cev
Napon i struja grijanja (grejanja)
Kada je počela proizvodnja televizora sa većim brojem cevi, često je korišten i sistem u kojem su vlakna grijača (grejača) spojena serijski (cevi P serije) i podešena za istu struju grijanja. Na taj način se štedjelo na transformatoru za grijanje, ali je bio potreban predotpor, koji je snižavao napon na potrebni nivo. Mana ovog sistema je bila u sljedećem: pregorevanje bilo kojeg grijača katode znači da sve cevi gube struju grijanja, zbog serijske veze.
Anodni napon
Anodni napon je u početku dobijan iz baterija (kao i napon grijanja). Za tu svrhu su korištene suve baterije od 22.5, 46, 67.5, 90 i 135 V.
Kada je električna mreža postala raširenija, prešlo se na ispravljače koji su napon iz mreže pretvarali u istosmjerni napon od nekoliko stotina volti. Isprva su ovi ispravljači koristili elektronske cevi (AZ-1, EZ-81) a posle poluprovodničke diode.
Neki ispravljači (pogotovo u docnijim uređajima i televizorima) nisu imali transformator, pa je postojala opasnost od strujnog udara ako je fazni vod povezan na masu (šasiju) uređaja. Opasnost je takođe dolazila iz visokonaponskih kondenzatora u ispravljačima, jer u nekim slučajevima napon od nekoliko stotina volti se u njima zadržavao dugo vremena i kad uređaj ne radi.
Neposredno (direktno) i posredno (indirektno) grijanje katode
Katode starijih cevi su obično direktno grijane, što znači da struja prolazi direktno kroz njih da bi ih zagrijala (kao kod sijalice). Temperatura vlakna je visoka, obično oko 2700 stepeni Celzijusa, i utrošak energije je visok.
Posredno grijanje je uklonilo ove probleme. Posebno grijaće vlakno (električki izolirano od katode) je korišteno za zagrijavanje katode. Sa unapređenjem tehnologije izrade (katoda prekrivena slojem barijum-oksida), bilo je moguće smanjiti temperaturu grijača na 700 stepeni Celzijusa, što je omogućilo duži vek cevi i manju potrošnju struje.
Pouzdanost
Problemi: Ovo se naročito često dešavalo pri uključenju uređaja zbog velike početne struje vlakna u hladnom stanju. Ovaj kvar se mogao lako utvrditi ommetrom, gdje beskonačan otpor indicira neispravno vlakno grijača. Da bi se problem strujnog udara pri ukapčanju ublažio, skuplji uređaji su imali termistore u kolu grijanja, koji su uglavnom neutralisali problem, jer su imali velik otpor u hladnom stanju.
Primjena
Elektronske cevi su korištene u svim granama elektronike i elektrotehnike. Primjene su bile raznolike:
Hlađenje
Elektronske cevi proizvode velike količine toplote, pošto rade sa visokim anodnim naponima, reda nekoliko stotina volti. Dodatan izvor toplote je grijač katode.
Normalno hlađenje je otežano zbog staklenog balona cevi. Da bi se poboljšalo hlađenje, anoda je crne boje i često sa krilcima. Neke serije cevi su imale i metalno kućište, ponekad direktno spojeno na anodu.
Konstrukcija
mini|desno|500px|Elementi elektronske cevi (pentoda): Nit grijača, katoda, tri rešetke, anoda. Na vrhu — držači elektroda.
Elektronske cevi imaju najmanje 2 elektrode, katodu i anodu.
Katoda
Katoda obično ima indirektno grijanje uz pomoć grijaćeg vlakna (grijača) i zove se indirektno (posredno) grijana katoda. Ako je katoda direktno grijana strujom koja prolazi kroz nju zove se direktno (neposredno) grijana katoda.
Katode prvih cevi su bile napravljene od volframa (W) kao i vlakna sijalica i radile su na temperaturi od oko 2700 °C. Uskoro je pronađeno da uz dodatak 1% torijuma (T) temperatura katode može da se snizi do 1900 °C, što je znatno smanjilo utrošak energije.
Rešetke
Između katode i anode se nalaze rešetke, koje služe za upravljanje sa tokom elektrona u elektronskoj cevi. Obično su napravljene od vrlo tanke žice namotane u spiralu oko držača. Da bi se dobilo jednoliko električno polje, razmak između susjednih namotaja ne sme biti veći od razmaka od rešetke do druge elektrode.
U konstrukciji trioda za naponsko pojačanje, uvek se težilo da razmak katoda-rešetka bude znatno manji od razmaka rešetka-anoda, da se postigne što veće pojačanje. Zbog potrebe za gusto namotanom rešetkom i malih dimenzija tipičnih cevi sa cilindričnim elektrodama, ovo nije bio lak zadatak.
Uz to cevi su morale biti otporne na manje mehaničke vibracije i približno jednakih električnih vrednosti za jedan tip cevi, pa je tehnologija vremena praktično ograničavala minimalne razmake između elektroda.
Anoda
Anoda služi za primanje elektrona čiji tok je modulisan naponima na rešetkama. Radi hlađenja je crne boje, često sa krilcima. Kod većih cevi je često direktno spojena sa metalnim kućištem da se olalša hlađenje. Anode su najčešće pravljene od nikla, a za velike snage i od grafita.
Geter
Mala količina getera, koji se vidi kao srebrnasti namaz u cevi (obično pri dnu), je specijalni materijal koji vezuje molekule vazduha koje prodru u cev, produžujući tako njen vek trajanja. Ako geter postane beo, to znači da je cev izgubila hermetičnost i obično je neupotrebljiva.
Izvodi i stakleni balon (kućište)
Metalni izvodi za elektrode, koji obično izlaze na dnu cevi, moraju imati koeficijent toplinskog širenja jednak kao i staklo od kojeg je napravljen balon cevi, da ne dolazi do pucanja stakla pri zagrijavanju. To se postiže dodavanjem platine, molibdena i drugih materijala.
Osim staklenog balona, neke serije cevi (takozvane čelične cevi) su izgrađivane sa metalnim kućištem, što je olakšavalo hlađenje i smanjivalo uticaj vanjskih električnih polja na cev.
Označavanje
Označavanje je bilo vrlo raznoliko, evropski sistem, američki, sovjetski, britanski i tako dalje. U Jugoslaviji je korišten evropski sistem označavanja.
Evropski sistem označavanja
Prvo slovo označava napon ili struju grijača katode:
Drugo i treće slovo (ako postoji) označavaju tip elektronske cevi:
Dvocifreni ili trocifreni broj označava oblik cevi, seriju i podnožje:
Američki sistem označavanja
Prvi američki sistem je bio potpuno nesređen, i razne kompanije su koristile različite oznake. Kasniji sistem je dodjeljivao brojeve određenim konstrukcijama, a zajedničko je bilo to što je prvi broj označavao približni napon napajanja grijača katode (ili katode kod direktno grijanih katoda).
Na primjer 6L6 je pentoda sa naponom grijača od 6.3 V.
Treba napomenuti da cevi izgrađene od 1942. do 1944. imaju brojeve koji imaju potpuno drugo značenje, i prvi broj je približna snaga grijača cevi.
Niagara (rijeka)
Niagara (izgovor: [Najagra] je rijeka na istoku Sjeverne Amerike duga 55 km.
Keila, Estonija
Keila (njemački: Kegel) je grad od 10,078 stanovnika na sjeverozapadu Estonije u Okrugu Harju.
Geografske karakteristike
Keila leži u donjem toku rijeke Keile, udaljena 11 km od Baltičkog mora i 26 km jugozapadno od Tallinna. Ona je treći po veličini grad u Okrugu Harju, nakon Tallinna i Maardua.
Niagara (rijeka)
Karakteristike
Niagara istječe iz Jezera Erie i teče na sjever preko Slapova Niagare do Jezera Ontario. Njeno ime na jeziku starosjedilačkih Indijanaca ili opisuje rijeku - kao vrat između Jezera Erie i Jezera Ontario ili se odnosi na vodopad kao vodu koja grmi.
Keila, Estonija
Historija
Iznad Keile prije nekih hiljadu godina postojalo je selo, ali ono je prvi put dokumentirano 1241. u danskom registru pod imenom Keikæl. To se desilo zato jer su sjevernu Estoniju zauzeli su Danci -1219., koji su za mjesto župne crkve odabrali brdo kod Keile.
Niagara (rijeka)
Karakteristike
Jedinstvena karakteristika te inače kratke rijeke je njen konstantno visoki protok koji iznosi 5750 m³/s, što je više od naizled puno većih rijeka Fraser i Nelson zajedno. Zbog tog, kao i zbog velikog pada od 99 metara, - Niagaru je jedan od najboljih izvora hidroenergije u Sjevernoj Americi.
Keila, Estonija
Historija
Orginalnu drvenu crkvu iz 13. vijeka, posvećenu arhanđelu Mihaelu, zamijenila je kamena podignuta krajem 14. vijeka. Uz crkvu se formiralo naselje od desetak kuća i stotinjak stanovnika. Keikæl je kao danski feud - 1433. prodan Livonskom redu. Red je na riječnom otoku (današnji Jõepark) izgradio utvrdu, čiji su temelji ugledali svijetlo dana nakon arheoloških iskapanja 1976.
Grad je uništen pljačkama za Livonskog rata (1558-83), a nakon tog u periodu 1601-02. i zbog gladi i kuge.
Niagara (rijeka)
Karakteristike
Niagara ima sliv velik nekih 673.000 km².
Keila, Estonija
Historija
Izgradnja željezničke pruge Tallinn-Paldiski 1870. donijela je prekretnicu u razvoju, jer su tad trgovci i poduzetnici počeli kupovati terene i graditi kuće i pogone. Nakon tog je 1905. izgrađena i pruga do Haapsalua, u to vrijeme Keila je bila naselje od oko 65 kuća.
Niagara (rijeka)
Tok
Od izvora na Jezeru Erie, rijeka teče u dužini od oko 8 km kroz jedno korito. Tad se kod Velikog otoka (Grand islands) račva na dva rukavca; Istočni (ili američki) dug je nekih 24 km, a Zapadni (kanadski) dug je nekih 19 km. Ispod Velikog otoka, nekih 5 km iznad Slapova Niagare ta dva rukavca se ponovno spajaju. Od Jezera Erie do gornjih brzaka rijeka ima pad od oko 3 metra, dok u ovom posljednjem dijelu prije Slapova Niagare ima pad od 15 metara.
Ispod Slapova Niagare u dužini od 11 km proteže se Kanjon Niagare. Jedan njegov dio od 3,6 km od Potkovičinih vodopada (Horseshoe Falls) poznat i kao Sluškinja u izmaglici (Maid of the Mist Pool) ima pad od samo 1,5 metara te je plovan za manje izletničke brodove. Nakon tog rijeka ima pad od narednih 28 metara, i teče prema sjeverozapadu, najprije preko uskog Whirlpool Rapidsa (Vrtložni brzaci) u dužini od 1,6 km do Whirlpoola (Vrtog). Tu kanjon rijeke oštro zavija (90 °) prema sjeveroistoku u dužini od 3 km i skreće prema sjeveru još nekih 2.5 km sve do obronaka brda kod Lewistona. Posljednjih 11,2 km rijeka teče preko ravnice do Jezera Ontario. thumb|260px|left| [[Most Mira]] Gornji tok rijeke je plovan za manje brodove preko brzaka iznad Slapova Niagare, ono što je kuriozum je da je upravo tu izgrađen prvi bark - Griffon na Velikim jezerima. Donji dio rijeke je plovan za sve vrste brodova do Lewistona, od tamo do Slapova Niagare rijeka teče kroz spektakularan i izuzetno dubok kanjon u kojem ima i dva snažna vodopada.
Keila, Estonija
Historija
Za Drugog svjetskog rata grad su 23. septembra 1944. od napredovanja Crvene armije branile ne samo jedinice Wehrmachta već i jedinice estonske vojske. Zbog tog su brojni građani zatvarani i deportirani.
Nakon rata za Estonske Sovjetske Socijalističke Republike od 1950. do 62., Keila je bila administrativni centar istoimenog rajona. U tom periodu počela je ubrzano brzo rasti kao satelitsko naselje Tallinna, ali i kao ekonomski i kulturni centar zapadnog Okruga Harju.
Elektrifikacija željezničkih pruga do Tallinna 1958., Kloogaranne 1960., Paldiskogog 1962. i Riisiperea 1981. znatno je unaprijedila promet.
U isto vrijeme u Keili je počela s radom mala zadružna građevinska organizacija (današnji AS Harju KEK), koja je puno utjecala na razvoj mjesta.
Niagara (rijeka)
Historija
Francuzi su bili prvi koji su uočili važnost rijeke za trgovinu krznom, i kao rutu za prodor u unutrašnjost kontinenta, pa su 1678 izgradili utvrdu Fort Niagara na njenom ušću. Britanci su 1759. preuzeli kontrolu nad utvrdom pa je ona postala njihov glavni logistički centar za Američke revolucije. Taj rat imao je za posljedicu da je 1783. rijeka postala dio granice između britanske i američke teritorije, kao i to da su gradići Niagara-on-the-Lake i Fort Erie postali egzili u koja su se naselili lojalisti bježeći iz Sjedinjenih Američkih Država.
Keila, Estonija
Privreda
Najveći industrijski pogoni nalaze se periferiji grada, uz cestu Tallinn-Paldiski, tu se nalazi i današnji Harju KEK Group, koji je podigao industrijski park na 48 hektara. U njemu radi više od 20 firmi (PKC Eesti AS, Ensto Elekter AS, Glamox HE AS, AS Draka Keila Cables, ABB AS, Saajos AS, AS Harju Elekter, VIDA Packaging Eesti OÜ i drugi) koje zapošljavaju oko 1500 ljudi.
Niagara (rijeka)
Historija
Rijeka je ponovno postala linija fronta za vrijeme  Britansko-američkog rata - 1812., pa su obje strane višestruko prelazile preko nje. Danas su samo brojne utvrde uspomena na to doba.
Keila, Estonija
Pobratimski gradovi
Keile ima ugovore o prijateljstvu sa sljedećim gradovima;
Kilómetro Dos y Medio, Culiacán
Kilómetro Dos y Medio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Hardencourt-Cocherel
Ardankur Košerel je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Evre.
Kilómetro Dos y Medio, Culiacán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Hardencourt-Cocherel
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 235 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 47 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 130 m (la moyenne au-dessus du maximum !! metara (maksimalnoj 129 m, a minimalnoj 33 m).
El Refugio, San Felipe
El Refugio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Opština Pufești, Vrancea
Pufești je opština u Rumuniji u okrugu Vranča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Glatt (Thur)
Glatt je rijeka na istoku Švicarske duga 25 km, pritoka rijeke Thur.
Karakteristike
Rijeka Glatt izvire u općini Schwellbrunn, na obroncima planine Glattberg, na nadmorskoj visini od 950 metara. Od tamo teče prema sjeverozapadu, preko grada Herisau do ušća u Thur.
Marenghi, Cuneo
Marenghi je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 252 m.
Kiisa
Kiisa je naselje od 713 stanovnika na sjeverozapadu Estonije u Okrugu Harju.
Srez Kotor-Varoš
Srez Kotor-Varoš bio je jedna od nižih administrativnih jedinica Okruga Banja Luka, od 1946. do 1955. godine. Obuhvatao je općine:
Kiisa
Geografske karakteristike
Kiisa ima pilanu, društveni dom, poštu i biblioteku. Zbog svoje okolice je popularno izletište građana Tallinna.
Historija
Kiisa je prvi put dokumentirana 1463. kao feud, koji je u međuratnom periodu za Estonske republike 1921. razdjeljen seljacima.
Prava Tavastija
Geografske karakteristike
Prava Tavastija graniči sa regijama Prava Finska, Pirkanmaa, Päijänne Tavastija i Uusimaa.
Prostire se na dijelu terena historijske pokrajine Tavastija.
Regija ima teren od 5,199.76 km² na kom živi 175,481 stanovnika.
Grad Hämeenlinna je najveći urbani centar i administrativni centar regije.
Administrativna podjela
Regija Prava Tavastija je podjeljena na 11 općina (masnim su označeni gradovi);
Loma Grande, Mazapa de Madero
Loma Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mazapa de Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2237 m.
Ranchería Betébachi, Carichí
Ranchería Betébachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2158 m.
Calderón, Moroleón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1863 m.
Exoudun
Eksuden je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Nior.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 616 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 25,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 180 metara (maksimalnoj 188 m, a minimalnoj 80 m).
Isabelle de Charrière
Isabelle de Charrière (20. oktobar 1740 – 27. decembar 1805), poznata kao Belle van Zuylen u Nizozemskoj, rođena kao Isabella Agneta Elisabeth van Tuyll van Serooskerken, također poznata i kao [Madame] Isabelle de Charrière, bila je nizozemsko-švicarska spisateljica iz doba Prosvjetiteljstva koja je kasnije godine života provela u Colombieru. Najpoznatija je po pismima i romanima, a također je pisala pamflete, drame i muzička djela. Zanimala se za društvo i politiku, a njena djela nastala u doba Francuske revolucije su predmet posebnog interesa.
Opština Tres Valles, Veracruz
Tres Valles je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 12331 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Reitie, Vicenza
Reitie je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 989 m.
Otti Berger
Otti Berger (Zmajevac, 4. 10. 1898 - Koncentracijski logor Auschwitz, 1944), znamenita austrougarska dizajnerica i profesorica na Bauhausovoj školi u njemačkom Dessauu. Ubijena je za vrijeme Holokausta sa ostakom svoje porodice.
Biografija
Otti-Otilija Berger je rođena 4. 10. 1898 u židovskoj porodici iz sela Zmajevac, u Baranji, koje je tada bilo dio Ugarske unutar Austro-Ugarske Monarhije, a današnje Hrvatske. Otti je nakon osnovne škole polazila Umjetničku školu za gospođe i djevojke u Beču u periodu od 1920 do 1921 godine. U zimskom semestru 1921/22, nakon položenog prijemnog ispita, upisala se na Kraljevskoj akademiji za umjetnost i obrt. Već kao studentica je pokazala zanimanje za tekstil. Na umjetničkoj izložbi prilikom židovskog omladinskog sleta, održane 1922 godine u dvorani Bogoštovne izraelske općine Zagreb, uz Neli Geiger i Rahelu Stein koje su također izlagale tekstil, Otti je izložila nekoliko jastuka u "batik" svili, te je kritika osobito istaknula njen talent za fantastično opremljene lutke. Za cijelog petogodišnjeg studiranja u Zagrebu isticala se njena osobita marljivost i dobar napredak. Do danas ostaje zagonetno zašto Otti nije diplomirala na zagrebačkom Sveučilištu tj. Kraljevskoj akademiji. Sa velikim predznanjem koje je dobila na studiju Kraljevske akademije, 1927 godine upisala se na Bauhausovu školu, gdje je na Tekstilnoj radionici stekla diplomu 1930 godine. Ondje se bavila tekstilom, te je odigrala važnu ulogu u razvoju unapređenju tekstilnog dizajna za primjenu u industriji. Eksperimentirala je s novim materijalima, mješavinom sintetskih vlakana i celofana. Uz sklonost kreativnom eksperimentiranju Otti je posjedovala i pedagoški dar pa ju je Gunta Stölzl imenovala svojom nasljednicom. No njezin odjel je ipak preuzela Lilly Reich, a Otti je ostala predavati na Bauhausu kao suradnica.
Nastanivši se u Berlin za vrijeme Weimarske Republike, Otti je radila s velikim tekstilnim tvornicama diljem Weimarske Republike, Nizozemske, Engleske i poslije Čehoslovačke. Sve su vodeće njemačke tvrtke kupovale dizajn Bauhausa, a neki dizajni, naročito oni Otti, bili su studirani, analizirani i cijenjeni u industriji i desetljećima kasnije. 1930 godine je kao gost izlagala na izložbi "Zemlje" u Umjetničkom paviljonu u Zagrebu. Tu je izložila "tekstilne radnje uz reprodukciju saga za dječju sobu iz 1920/30 godine. Znameniti jugoslavenski pisac Stanislav Vinaver je 1931 posjetio Bauhaus i pri tome se susreo sa Otti. Stanislav je po povratku u Kraljevinu Jugoslaviju rekao da je Otti veoma omiljena tamo, te da je gotovo izgubljena sluha sa njime komunicirala pisanjem. Pričala mu je o svom ekstatičnom raspoloženju i o traženju opipljivih značenja putem materije. 1932 godine u Berlinu je otvorila vlastiti Atelje za tekstil, a njezina inovativna rješenja su oduševljavala mnoge. Otti je inače jedina dizajnerica s Bauhausa koja je dobila zaštitu patenta za svoj tekstil. Zbog židovskog je podrijetla dobila zabranu rada u Nacističkoj Njemačkoj, i bila je prisiljena zatvoriti Atelje. Iz sačuvanih pisama koje je pisala u Zagreb Ivani Tomljenović Meller vidljivo je da je Otti napustila Weimarsku Republiku po dolasku nacista na vlast i uspostavi Nacističke Njemačke 1933 godine tj. zatvaranja Bauhausove škole. Nakon zatvaranja škole namjeravala se preseliti u Sjedinjene Američke Države (SAD) na poziv Laszloa Moholy-Nagya, kako bi na Novom Bauhausu u Chicagu preuzela mjesto voditeljice Tekstilnog odjela, no vizu za SAD nažalost nije dobila. 1938 u Londonu je tražila posao. Usamljena i bez prijatelja, posao u Engleskoj nije mogla naći zato što nije govorila engleski, gotovo je bila gluha, a Englezi su je ironično smatrali Njemicom. U pismu Tomljenović Meller najavila je svoj povratak u domovinu. U ljeto 1938 vratila se sa zaručnikom Ludwigom Hilberseimerom u Kraljevinu Jugoslaviju. Te iste godine odlučila je ostati u domovini zbog bolesti majke. Aprilski rat tj. okupacija Kraljevine Jugoslavije zatekla je Otti u rodnom Zmajevcu koje je bilo okupirano od Kraljevine Mađarske 1941 godine. Masovno uhićenje Židova u Zmajevcu se zbilo 27. 4. 1944 godine. Otti je bila odvedena zajedno sa bratom Otonom, polubratom Oskarom i njegovom ženom Elizabetom, isprva u logore na tlu Mađarske, a potom u koncentracijski logor Auschwitz gdje je i ubijena odmah po dolasku. Holokaust je preživio jedino njezin brat Oton.
Ostavština
U Muzeju Bauhausa u Berlinu se čuvaju tri akvarelirana kolaža Otti Berger iz ostavštine Waltera Gropiusa i vuneni sag iz 1929 iz ostavštine Ludwiga Hilberseimera. Osim duha Bauhausa, radovi Otti nose i elemente narodnih nošnji te tkanja tekstila u Baranji. U jednom je intervju i sama, uostalom, izjavila: "Nijemci nemaju osjećaj za boje kao mi na Balkanu.". Zahvaljujući Ivani Tomljenović Meller, zagrebački Muzej za umjetnost i obrt posjeduje dva predloška za tekstil Otti Berger (uzorke za izradu vunenih sagova s foklornim motivima) vjerojatno ranijeg datuma, a Galerija suvremene umjetnosti u Zagrebu posjeduje fragmente pokrivke, presvlake za namještaj od raznobojne vune, umjetne svile i laminiranih niti, nastale 1930 godine u Bauhausu. Posljednji put su u Zagrebu izloženi uzorci dizajna za tekstil Otti Berger u galeriji suvremene umjetnosti 1981 godine na izložbi Bauhausa. Neki od Ottinih umjetničkih tekstila čuvaju se danas na Umjetničkom institutu u Chicagu. Zanimljivo je i da posljednjih godina brojni modni dizajneri izvlače njezine uzorke s Bauhausa, koji i danas izgledaju jednako suvremeno. Tekstil se, inače, proizvodio pod njezinim imenom, bio je označen njezinim inicijalima, malim pisanim slovima "o.b.". Ime Otti Berger nalazi se u svim relevantnim knjigama koje se odnose na tekstilni dizajn, Tkalačku radionicu Bauhausa, ali i ulogu žena u toj školi.
Mazzantica, Verona
Mazzantica je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Juiz de Fora
Juiz de Fora je grad u Brazilu u saveznoj državi Minas Žerais. Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 513.348 stanovnika.
Hooker, Oklahoma
Huker je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Juiz de Fora
Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 513.348 stanovnika.
Aracaju
Aracaju je grad u Brazilu u saveznoj državi Seržipe. Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 520.207 stanovnika.
Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 520.207 stanovnika.
Frassinoro, Modena
Frassinoro je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 598 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1111 m.
San José, Atzalan
San José je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atzalan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 585 m.
Vršilac dužnosti
Funkcija vršilac dužnosti se, prema zakonu, uspostavlja u slučaju jedne od tri stvari:
Termin vršilac dužnosti se često koristi u jednom od ovih slučajeva da se ukaže na privremeni karakter funkcije. Vršilac dužnosti obavlja funkciju kako bi se obezbedio kontinuitet i stabilnost položaja koje vodi uprkos nedostatku formalnog lidera.
Londrina
Londrina je grad u Brazilu u saveznoj državi Parana. Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 497.833 stanovnika.
Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 497.833 stanovnika.
Opština Răcoasa, Vrancea
Răcoasa je opština u Rumuniji u okrugu Vranča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 328 m.
Plan da Tieja, Bolzano
Plan da Tieja je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 362 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1591 m.
Holdingford, Minnesota
Holdenford je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 708, što je 28 (-3,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Mesita, Epazoyucan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2670 m.
1990-e
1990-e su decenija koja je počela 1. januara 1990. i završila 31. decembra 1999.
Flurogeston acetat
Flurogeston acetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 406,488 Da.
Dobšina
Dobšina je grad u Slovačkoj, koji se nalazi u okviru Košičkog kraja, gde je u sastavu okruga Rožnjava.
Prirodni uslovi
Dobšina je smeštena u istočnom delu države. Glavni grad države, Bratislava, nalazi se 330 kilometara istočno od grada.
Reljef: Dobšina se razvila u jugoistočnom delu planinskog venca Tatri. Naselje se u uskoj dolini rečice Hnjiljec, iznad koje se izdižu planine Revucka vrhovina i Volovski vrhovi. Grad je položen na približno 470 metara nadmorske visine.
Klima: Klima u Dobšini je umereno kontinentalna.
Vode: Dobšina se razvila na omanjoj reci Hnjiljec, u gornjem delu njenog toka.
Istorija
Ljudska naselja na ovom prostoru vezuju se još za vreme praistorije. Naselje pod današnjim imenom prvi put se spominje 1326. godine, da bi gradska prava steklo već 1417. godine. Naselje je isprva bilo naseljeno nemačkim rudarima Sasima. Tokom sledećih vekova grad je bio u sastavu Ugarske.
Krajem 1918. Dobšina je postala deo novoosnovane Čehoslovačke. U vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan, pa je došlo do naglog povećanja stanovništva. Posle osamostaljenja Slovačke grad je postao njeno opštinsko središte, ali je došlo do privrednih teškoća u vreme tranzicije.
Stanovništvo
Danas Dobšina ima oko 5.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika stagnira.
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. sastav je sledeći:
Verski sastav: Po popisu iz 2001. sastav je sledeći:
3. milenijum
3. milenij je vremenski period koji je počeo 1. januara 2001., a završit će se 31. decembra 3000. godine po Gregorijanskom kalendaru.
Lázaro Cárdenas, Cuapiaxtla de Madero
Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuapiaxtla de Madero.
Gbeli
Gbeli su u Slovačkoj poznati kao najvažnije mesto po dobijanju nafte iz domaćih izvorišta.
Lázaro Cárdenas, Cuapiaxtla de Madero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 223 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2055 m.
Gbeli
Prirodni uslovi
Gbeli su smešteni u krajnje zapadnom delu države, blizu državne granice sa Češkom - 8 km zapadno od grada. Glavni grad države, Bratislava, nalazi se 75 kilometara južno od grada.
Park šuma Slatina
Park-šuma Slatina nalazi se uz banju Slatina, opština Laktaši, Republika Srpska, Bosna i Hercegovina. Osnovna vrijednost ovog područja je očuvanost šumskih eko-sistema, velika pejzažna vrijednost, povoljne morfološke vrijednosti terena koje omogućavaju korištenje terena u vidu odmora, bogatstvo hidrografije i laka dostupnost.
Gbeli
Prirodni uslovi
Reljef: Gbeli su se razvili u slovačkom delu Panonske nizije, u njenom severozapadu. Područje oko grada je bregovito, na približno 170 metara nadmorske visine.
Park šuma Slatina
Zaštićeno područje
Vlada Republike Srpske na sjednici od 4. avgusta 2016. god donijela je odluku da se Park šuma Slatina, proglasi za zaštićeno područje VI kategorije - područje za upravljanje resursima. Površina zone zaštite je 3573 ha. O zaštićenom području brine Zavod za fizikalnu medicinu i rehabilitaciju Dr Miroslav Zotović iz Laktaša.
Lowes, Kentucky
Loues je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Park šuma Slatina
Zaštićeno područje
Zaštićeno prirodno dobro predstavlja kombinaciju prirodne i stvorene vrijednosti. Veći dio kompleksa čini prirodna sastojina bukve i hrasta kitnjaka, a manji dio je vještački formirana sastojina crnog bora. U toku terenskih istraživanja na području Park šume Slatina zabilježeno je 75 biljnih grupa. Od tog broja tri biljne vrste (Ruscus aculeatus L., Ruscus hypogollum L. i Eranhis hyemalis (L.) Salisb.) nalaze se na Uredbi o crvenoj listi zaštićenih biljnih i životinjskih vrsta RS. . U samom kompleksu i okolini evidentirano je 70 vrsta ptica.
Gbeli
Prirodni uslovi
Klima: Klima u Gbelima je umereno kontinentalna.
Lowes, Kentucky
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 98.
Gbeli
Prirodni uslovi
Vode: Gbeli se nalaze u delu bez većih tokova. Najbliža reka je Morava (8 km zapadno), koja je ujedno i granica ka susednoj Češkoj.
Park šuma Slatina
Zaštićeno područje
Projektom uređenja parka planirana je gradnja staza za šetnju, trim staza, sportskih terena, teretana na otvorenom, dječijeg igrališta, amfitetra, terapijskog vrta i restorana.
Gbeli
Istorija
Ljudska naselja na ovom prostoru vezuju se još za vreme praistorije. Naselje se prvi put spominje 1392. godine. Vekovima je naselje bilo lokalno trgovište u okviru Kraljevine Ugarske, da bi značaj dobilo otkriće izvorišta nafte 1912. godine.
Stanovništvo
Danas Gbeli imaju oko 5.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika stagnira.
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. sastav je sledeći:
Verski sastav: Po popisu iz 2001. sastav je sledeći:
Torre Melissa, Crotone
Torre Melissa je naselje u Italiji u provinciji Crotone, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2176 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Joinville
Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 560.000 stanovnika.
Margarita, Cuneo
Margarita je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Poiana Teiului, Poiana Teiului
Poiana Teiului je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Poiana Teiului.
Margarita, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1042 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 449 m.
Доња Злегиња
Доња Злегиња је насеље у Србији у општини Александровац у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 296 становника (према попису из 1991. било је 392 становника).
Poligensko nasljeđivanje
Poligensko nasljeđivanje (stgrč. poly = mnogo, mnoštvo) je karakteristično za ona kvantitativna svojstva koja stoje pod kontrolom najmanje dva genska lokusa, pri čemu osnovu interakcija nealelnih gena u poligenskoj seriji čini – adicija (kumulacija) efekata približno jednako produktivnih funkcionalnih alelnih varijanti pojedinih gena. Istovremeno, u svojoj najjednostavnijoj varijanti, poligenska teorija polazi od pretpostavke da se na svakom lokusu iz odgovarajuće serije gena alternativno javljaju po dva alela. Također je značajno istaknuti da u fenotipskom ispoljavanju poligena značajnu ulogu imaju i faktori životne sredine.
Доња Злегиња
Демографија
У насељу Доња Злегиња живи 253 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 48,8 година (46,8 код мушкараца и 51,1 код жена). У насељу има 97 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,05.
Poligensko nasljeđivanje
Za poligenski determinisane komponente individualnog fenotipa karakteristična je normalna distribucija mogućih kvantitativnih kategorija. Parcijalna ili totalna dominacija efekata pojedinih gena iz odgovarajućeg poligenskog kompleksa neposredno se odražava na krivulji distribucije fenotipova; vrh distribucione krive u tom slučaju ispoljava otklon od očekivane pozicije u normalnoj raspodjeli. Posljedica apsolutne dominantnosti produkcije jednog alela je pomjeranje maksimuma krive na područje ekstremnih kategorija u proučavanom sistemu kvantitativne varijacije. Stepen tog pomjeranja direktno zavisi od složenosti genetičke kontrole posmatranog svojstva, a efekte dominacije gotovo je nemoguće otkriti u kompleksnijim poligenskim serijama.
La Fortuna, Invernadero, Culiacán
La Fortuna, Invernadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Villa de Guadalupe, Tecuala
Villa de Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tecuala.
La Fortuna, Invernadero, Culiacán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Nibiru
Nibiru ili Planet X, hipotetski planet koji se prema mišljenjima nekih istraživača nalazi na rubu Sunčeva sustava. Vjerovanja kako će to nebesko tijelo svojim prolaskom kroz Sunčev sustav uzrokovati kataklizmu na Zemlji krajem 2012. i posljedično izazvati smak svijeta, nisu potvrđena od strane znanstvene zajednice i osporena su kao pseudoznanstvena naklapanja.
Reonda, Vicenza
Reonda je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Gomichi, Carichí
Gomichi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2018 m.
Nibiru
Ideja o planeti Nibiru nastala je 1976. u djelu američkog antropologa Zecharija Sitchina (1920.-2010.) Dvanaesti planet, u kojem autor obrađuje i prevodi drevne sumerske tekstove u kojima se spominje tajanstveni planet Nibiru koji, prema sumerskoj mitologiji, naseljavaju Anunnaki, drevni astronauti ili bogovi, a koji u većim vremenskim rasponima, ciklički prolazi kroz naš planetarni sustav. Koncept o postojanju Nibirua ili tzv. planeta križanja, dalje je razradila Nancy Lieder, samozvani medij, koja je konstruirala čitavu priču o povezanosti Planeta X i Nibirua s majanskim kalendarom čiji današnji ciklus završava upravo 2012. godine.
Podrijetlo nastanka priče o planeti Nibiru
O postojanju nekog velikog nebeskog tijela nagađalo se još i prije otkrića Plutona 1930. godine, jer su postojale anomalije u orbitama Urana i Neptuna te pojasu asteroida unutar Sunčeva sustava koje nisu mogle biti objašnjene nikako drugačije, nego kao utjecaj nekog velikog i dotad neotkrivenog nebeskog tijela.
Godine 1877. astronom David Todd pokušao je pronaći planet u blizini Neptuna, koristeći se tzv. "grafičkm metodom", kojom je na temelju otpadnog materijala oko Urana utvrdio gdje bi se taj objekt otprilike trebao nalaziti. Godine 1879. Camile Flammarion je pokušao pronaći nepoznat planet na osnovi gomilanja kometa koje privlače veliki planeti. Taj je hipotetski planet američki matematičar i astronom Percival Lowell (1855.-1916.) nazvao Planet X. Kada je 1930. godine Clyde Tombaugh otkrio Pluton mislilo s da je konačno otkriven Planet X, no naposljetku je zaključeno kako njegova masa nije dovoljna da prouzroči spomenute anomalije u kretanju okolnih planeta.
U sumerskim legendama postoji priča o planetu koji je već jednom prošao kroz Sunčev sustav izazvao kataklizmu. Legende tvrde kako su Zemlja i Mjesec, kao i asteroidni pojas oko Saturna rezultat sudara tog planeta, odnosno njegova satelita i planeta Tiamata koji mu se našao na putanji. Babilonci su taj planet povezivali s bogom Mardukom, čije ime na akadskom znači "onaj koji prolazi", no u većini tekstova povezuju ga s Jupiterom. Te je sumerske tekstove prvi preveo i objavio Zecharia Sitchin koji je tajanstvenom planetu dao ime Nibiru.
Godine 2005. otkriven je patuljasti planet Eris, zbog kojeg je astronomska zajednica preklasificirala Pluton, a koji je također doveden u vezu s mitskim Nibiruom.
Poligensko nasljeđivanje
gdje k predstavlja broj kategorija koje je moguće pouzdano diferencirati. Tako je, naprimjer, na bazi rezultata kompariranja empirijske disribucije kategorija pigmentiranosti ljudske kože i odgovarajućih teorijskih raspodjela, očekivanih prema alternativnim hipotezama o učešću 3, 4,  6,  10 i 20 alelnih parova u njenoj genetičkoj determinaciji, procijenjeno da boju kože (vjerovatno) kontrolišu 3–4 genska lokusa. Međutim, pošto je, globalno gledano, kategorizacija kvantitativne varijacije (imanentno) arbitrarna, ovako donesene zaključke o stepenu složenosti genetičke kontrole posmatrano svojstva potrebno je objektivizirati dopunskim analizama. Jedan od jednostavnijih komplementarnih metoda u procjeni stepena složenosti nekog poligenskog bloka je utvrđivanje frekvencije ekstremnih kategorija. Tako, naprimjer, očekivana učestalost ekstrema u posmatranom dijapazonu varijacije iznosi: (prema odgovarajućem redu “Pascalovog trougla”).
Nibiru
Znanstveno stajalište
Astronomi negiraju mogućnost postojanja planeta Nibiru tvrdeći kako nema nikakvih argumenata koji bi potkrepljivali takvu teoriju. Istovremeno, NASA je obznanila krajem 2011. godine kako ne postoji nikakva mogućnost za bilo kakvu nebesku prijetnju koja bi 2012. pogodila našu planetu i uzrokovala smak svijeta ili velika razaranja. Znanstvenici tvrde kako bi jedan takav nebeski objekt koji se približava Zemlji, a trebao bi joj se sasvim približiti krajem 2012., već sada bio vidljiv golim okom i kako je nemoguće da je skrivan zbog Sunca, kao što tvrde pobornici teorije o njegovom postojanju.
Villa de Guadalupe, Tecuala
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Prava Finska
Prava Finska (finski: Varsinais-Suomi, švedski: Egentliga Finland) ili Jugozapadna Finska je jedna od 19 regija Finske na jugozapadu zemlje.
Geografske karakteristike
Prava Finska graniči sa regijama Satakunta, Prava Tavastija, Åland i Uusimaa.
Regija ima površinu od 10,660.73 km² u kojoj živi 470,880 stanovnika. Prostire se na dijelu terena historijske pokrajine Tavastija.
Grad Turku je najveći urbani centar i administrativni centar regije.
Administrativna podjela
Prava Finska je podjeljena na 28 općina, od kojih 11 ima status grada (oni su podebljani).
Loma de San Cristóbal, Tlalixcoyan
Loma de San Cristóbal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Rahiv
Rahiv (Рахів, ) je grad smješten u Zakarpatskoj oblasti u zapadnoj Ukrajini. Predstavlja administrativno središte Rahivskog rajona. U njemu, po procjenama iz 2021. godine, živi 15.596 stanovnika.
Loma de San Cristóbal, Tlalixcoyan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Zlatonosovići
Prvi poznati Zlatonosovići su dvojica braće, Vlađ i Stjepan, koji su učestvovali u bitki na Kosovu 1389., i bili zarobljeni od Osmanlija. Kasnije, 1403. tražili su Zlatonosovići preko Dubrovčana da pokušaju isposlovati oslobođenje njihovih srodnika kod Osmanlija.
Vukmir Zlatonosović spominje se kao svjedok i vojvoda od Usore 1400. godine, a kao vojvoda 1404, 1420. I 1421. U povelji iz 1404. se zna da mu je otac Juraj, a Vukmir je naveden ka Jurjevič. Zlatonosović je nadimak njegovog oca. Jedini usorski vlastelin imena Juraj, koji bi mogao biti Vukmirov i Vukašinov otac je Juraj Tihčinović. Po tome se zaključuje da Zlatonosovići pripadaju – Tihoradićima.
El Corralón, Moroleón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1864 m.
Zlatonosovići
Njihov posjed graničio je sa srpskom despotovinom iz XV stoljeća. Stradali su zbog učinjene nevjere bosanskom kralju Tvrtku II Kotromaniću, 1430. U srodstvu su sa Divošem Tihoradićem, usorskim vlastelinom iz 14. vijeka.
Ogopogo
mini|250px|Skulptura Ogopogo u parku Kelowna, [[British Columbia]] Ogopogo je naziv za morsku neman za koju se pretpostavlja da živi u jezeru Okanagan u Kanadi. Kao i rođak mu - Nessie iz jezera Loch Ness u Škotskoj - Ogopogo je danas nerazriješeni misterij, iako kriptozoolozi traže načine kako bi mu uspjeli ući u trag.
Susreti sa Ogopogom
Još su Indijanci Okanakane vjerovali da u jezeru postoji čudovište, kojeg su zvali N´ha-a-itk, a vjerovali su da živi u spilji uz otok Rattlesnake. Kada su kanuom prelazili jezero, nosili bi sac sobom psa ili pile, kako bi ga žrtvovali čudovištu i bez opasnosti proslijedili dalje. Prva bjelačka viđenja Ogopoga potječu još iz vremena kolonizacije područja od strane europskih doseljenika a najuvjerljiviji susret s njim doživjela je grupa ljudi 1926. godine prilikom odmora na Okanaganskoj plaži. Svi su izjavili da su vidjeli neobično biće u jezerskoj vodi. Čak je i Bobby Carter, tada urednik kanadskih novina Vancouver Sun, napisao:
Prvi film koji je uspio koliko-toliko dokumentirati neman naziva se još i Folden Film, a snimio ga je, 1968. godine, Art Folden iz Chasea u Britanskoj Kolumbiji. Snimljen sa brda iznad jezera, film prikazuje tamni objekt koji se lagano kreće ispod površine jezera blizu obale. Film je u međuvremenu pročišćen i povećan te se pokazalo da se na njemu uistinu nalazi nekakvo reptilsko morsko stvorenje dugačko nekih 20-tak metara.
Godine 1975. izvjesni je Ed Fletcher s kćerkom Diane i suputnikom pratio motornim čamcem nekakvo neobično stvorenje i snimio pet fotografija.
Britanski zoolog Dr. Karl Shuker sugerirao je da bi životinja mogla biti slična basilosaurusu, neki kažu da bi mogao spadati u kategoriju kečiga, a pretpostavlja se i da je Ogopogo plesiosaur, reptil iz ere Mezozoika, koji je sve do danas ostao zarobljen u jezeru Okanagan.
Kulturni utjecaj
1990. godine u Kanadi je izdana poštanska marka sa Ogopogom.
2005. godine na Novom Zelandu je snimljen film inspiriran Ogopogom. Trebao je biti nazvan jednostavno "Ogopogo" ali su Aboridžini protestirali jer su smatrali da se korištenjem toga naziva ugrožava njihova religija. Film je tako završio sa naslovom "Mee-Shee: Vodeni Div".
2006. godine garage rock bend Curious Hands izdaje album naziva "Sea Monster". Jedna od pjesama na albumu zove se Ogopogo a na coveru se nalazi opis nepoznatog morskog čudovišta.
U Kanadi se ime Ogopogo koristilo za nazive brodova i kanua. Poznat je i sudski slučaj vezan uz to ime; sudski slučaj Horsley vs. MacLaren.
Opopogo je i ime nadjenuto nekolicini čudovišta u različitim RPG PC igrama.
Kohila
mini|Drone video Kohila 2022 Kohila je naselje od 3,210 stanovnika na sjeverozapadu Estonije u Okrugu Rapla.
Buchy (Primorska Sena)
Biši je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Ruan.
Kohila
Geografske karakteristike
Kohila leži duž rijeke Keile, na trasi željezničke pruge Tallinn-Viljandi i ceste Tallinn-Rapla.
Buchy (Primorska Sena)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1150 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 313 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,67 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 192 metara (maksimalnoj 211 m, a minimalnoj 169 m).
Kohila
Historija
Selo Kohila je prvi put dokumentirano 1241. pod imenom Koil (Koylse). Nakon tog ponovno 1438. kao feud Kohila na riječnom otoku. Selo je razoreno krajem 17. vijeka. Mala tvornica kartona podignuta je 1893. (današnja Tvornica papira Kohila). Početkom 20. vijeka uz tvornicu i željezničku stanicu izraslo je naselje koje je 1945. dobilo status gradića.
U vrijeme Estonske Sovjetske Socijalističke Republike, tvornici papira Kohila i lokalnoj državnoj farmi bilo je potrebno mnogo radnika, zbog čega su se u grad doselili brojni stanovnici iz drugih republika SSSR -a. Tako da je u Kohili još početkom 21. vijeka živilo čak 21 nacionalnosti, a sami Estonci čine oko 80% stanovnika.
Privreda
Nakon 1989. došlo je do velikog porasta nezaposlenosti, - 2000. za trećinu manje. I danas je najveći poslodavac Tvornica papira Alevovo. Pored tog Kohila ima tvornice; tekstila, metala i kožne galanterije.
Pobratimski gradovi
Kohila ima ugovore o prijateljstvu sa sljedećim gradovima;
Bojnjice
Bojnjice su grad u Slovačkoj, u okviru Trenčinskog kraja, gde su u sastavu okruga Prjevidza.
Bojnjice su posebno poznate po istoimenom zamku, koji je podignut na vrhu stene i nadvisuje okolinu. Bojnjički zamak je mesto održavanja starih svetkovina i u njemu je sniman veliki broj filmova.
Prirodni uslovi
Bojnjice su smeštene u središnjem delu države. Glavni grad države, Bratislava, nalazi se 160 km jugozapadno od grada.
Reljef: Bojnjice su se razvile u oblasti Gornje Njitre. Grad se smestio u dolini reke Njitre, ispod planine Stražovski vrhovi. Nadmorska visina grade je oko 300 metara.
Klima: Klima u Bojnjicama je umereno kontinentalna.
Vode: Neposredno istočno od Bojnjica protiče reka Njitra.
Istorija
Krajem 1918. godine. Bojnjice su postale deo novoosnovane Čehoslovačke. U vreme komunizma grad je industrijalizovan, pa je došlo do povećanja stanovništva. Posle osamostaljenja Slovačke grad je postao opštinsko središte, ali je došlo i do problema vezanih za prestrukturiranje privrede.
Stanovništvo
Verski sastav: Po popisu iz 2001. godine sastav je sledeći:
Max von Ferstel
Max von Ferstel, također Max Freiherr von Ferstel, bio je jedan od značanijih bečkih arhitekata historicizma na prijelomu 19. u 20. stoljeće. (* Beč, 8. maj, 1859. Austrijsko carstvo, † Beč, 28. mart, 1936., Austrija.
Životopis
Max von Ferstel rođen je 8. svibnja 1859. u Beču u Austrijskom Carstvu. Otac mu je bio bečki graditelj Heinrich von Ferstel. Nakon što je završio bečku školu Schottengymnasium, Maks je studirao od 1878. do 1882. na Bečkoj tehničkoj visokoj školi ("Technische Hochschule Wien" - danas "Bečko tehničko sveučilište" ili skraćeno "TU Wien) kod graditelja Karla Königa. Tijekom studija bio je iznimno marljiv: položio je usput zidarski pripravnički ispit te pohađao nekoliko tečajeva na "Institutu za historiju umjetnosti" na Bečkom sveučilištu.