cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alfred Pal
Internacija na Golom otoku, život i karijera do 1989 godine
Alfred je u Zagrebu imenovan za tehničkog urednika Ilustriranog vjesnika, prvog poslijeratnog tjednika u bakrotisku. Jedan je od osnivača i suradnika satiričnog lista Kerempuh u kojem je radio od januara 1947 do 1949 godine i bio jedan od urednika. Kao jedan od prvih zatočenika, Alfred je 1949 godine bio uhapšen i interniran u zloglasni logor Goli otok, gdje je u dva navrata preživio četiri i pol godine (1949-1950; 1951-1954) batinjanja, gladi i mukotrpnog rada. Nakon logora radio je kao transportni radnik, aranžer izloga, crtač, ilustrator i štošta drugo zahvaljujući prijateljima i znancima koji su mu omogućili "rad na crno" ili pod pseudonimom. Od 1954 do 1955 s njemačkog je prevodio razne autore, te se istodobno sve više bavio opremom knjiga za zagrebačke nakladnike. I dalje je bio pod prismotrom vlasti FNR Jugoslavije, diskriminiran i bez putnih isprava. 1960 godine Alfred je upoznao svoju buduću suprugu Branislavu Žuvelu, višu medicinsku tehničarku rodom iz Vele Luke na Korčuli, sa kojom se oženio 1962 godine. Na svoj četrdeseti rođendan naslikao je svoju prvu sliku "Stražarska kula". Već iduće godine, 1961, priredio je samostalnu izložbu "Stratište" (ciklus od 27 listova) u prostorijama Društva arhitekata u Zagrebu. Sredinom 1960-ih otvorio je sa Nenadom Pepeonikom mali sitotikarski atelijer PP u kojem je dizajnirao više zapaženih plakata za Hrvatsko narodno kazalište, Nacionalno i sveučilišnu knjižnicu, Modernu galeriju i Gradsko dramsko kazalište Gavella. 1965 je po prvi put izlagao u Vukovaru, 1966 u Rijeci i u Karlovcu 1971 godine. 1969 godine Alfred je izlagao u salonu Udruge likovnih umjetnika Hrvatske (ULUH) novi ciklus "Letjelice, kažnjenici i dudovi". 1971 je prešao iz "Novinskog izdavačkog poduzeća Epoha" u "Nakladni zavod Matice hrvatske" na poziciju grafičko-likovnog urednika.
Alfred je bio inicijator i osnivač Zgraf-a. Početkom 1980-ih slikao je malo i sve rjeđe izlagao. Bez atelijera, Alfred je radio samo po desetak dana godišnje u napuštenom skladištu, bez prozora i svjetla, za ljetnih godišnjih odmora koje je redovito sa porodicom provodio u Veloj Luci. Dio slika, koje su nastale između 1972 i 1981, je izlagao u Zagrebu 1982 godine, u ciklusu "Logoraši, kažnjenici, beštije i po koje stablo". 1985 godine je po drugi put u životu izlagao u Vukovaru, te na "Međunardnom slavističkom centru" u Dubrovniku. 1989 je izlagao u Židovskoj općini Zagreb (ŽOZ) izložbu pod naslovom "Holokaust, pedeset godina poslije".
Život do 2004 godine
Potaknuo je osnivanje "Galerije Milan i Ivo Steiner" u zgradi ŽOZ-a. Alfred nije slikao i izlagao punih deset godina, od 1989 godine. 2001 godine je izložio dio svog grafičkog opusa pod naslovom "Ampalaža, plakati, knjige i štošta drugo". Izložba je bila priređena u galeriji Udruge likovnih umjetnika primijenjenih umjetnosti Hrvatske (ULUPUH). U oktobru 2004 u "Galeriji Ivo i Milan Steiner" izložbi "Plakat" je dodao još 35 plakata, U decembru iste godine izlagao je u "Galeriji Forum" u Zagrebu izložbu pod naslovom "Gorući grm", što je bio novi ciklus od sedamnaest slika nastalih 2004 godine u tehnici enkaustike.
Nesreća i smrt
15. 10. 2010 godine, oko 17,50 sati na raskrižju Boškovićeve i Petrinjske ulice, Alfred je stradao kao pješak u prometnoj nesreći koju je skrivio Damir Pintek, bivši policajac Graničnog prijelaza Bregana sa svojim motorom Honda CBR 1000. S teškim tjelesnim ozljedama je bio prevezen u KBC Sestara Milosrdnica, koja mu je nakon nesreće postala drugi dom. Proces je, blago rečeno, bio pun nedorečenosti i nejasnoća, policijski i sudski postupak od početka su pratile brojne kontroverze. Zapisnik o očevidu porodici Pal nije dostavljen puna tri mjeseca, a dobili su ga tek kad je njihova odvjetnica poslala dopis tadašnjem ministru unutarnjih poslova Republike Hrvatske Tomislavu Karamarku. U službenom zapisniku očevida Pintek je na alkotestu napuhao 0,00 promila alkohola, ali je toksikološko vještačenje uzoraka krvi i mokraće dalo pozitivan nalaz. Kako je tada izvijestio tjednik Nacional, Pintek je već neko vrijeme bio pod sumnjom da surađuje sa švercerima narkotika, kad je 1993 ulovljen sa 100 grama teške droge, a poslije je otpušten iz policije i protiv njega je bila podignuta kaznena prijava. Alfred Pal je preminuo u Zagrebu 30. 6. 2010 godine, a ljudi iz njegove okoline tvrde da bi sigurno još poživio da nije bilo te nesreće. Pokopan je na zagrebačkom groblju Mirogoj.
Medrești, Sohodol
Medrești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Sohodol.
Belciug, Drăgănești
Belciug je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Drăgănești.
Medrești, Sohodol
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 914 m.
Eureka, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 197, što je 47 (-19,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Xayultepec, Epatlán
Xayultepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Epatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1335 m.
Los Reyes, Suchiate
Los Reyes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Suchiate.
El Crestón, Tula de Allende
El Crestón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tula de Allende.
Petar Bogašinović
Petar Toma Bogašinović (Dubrovnik, oko 1625.Dubrovnik, 1700.) je bio hrvatski barokni pjesnik iz Dubrovnika. Djed je hrvatske pjesnikinje Lukrecije Bogašinović.
El Crestón, Tula de Allende
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 563 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2070 m.
Petar Bogašinović
Rodom je iz dubrovačke pučanske obitelji. Radio je kao brijač, bilježnik, liječnik, vicekancelar, kancelar i trgovac.
Pisao je u razdoblju baroka. Najvažnije mu je djelo ep Beča grada obkruženje od cara Mehmeta i kara-Mustafe velikoga vezjera, u kojem je veličao Ivana Gundulića i carskog generala Gundulića te Ivana Sobieskog. Vremenski djelo obuhvaća Drugu opsadu Beča 1683. te zbivanja poslije opsade. Diplomatsko držanje odrazilo mu se i u djelu: hvali dubrovačke branitelje Beča, jer je u Beču prepoznao novog zaštitnika Dubrovnika, namjesto dotadašnjeg Osmanskog Carstva. Osmansku vojsku nije prikazivao samo u negativnom surječju, jer uvrštava i razumne i pomirljive likove s turske strane te u tekstu suosjeća s poraženim turskim vojnicima.
Rancho Agrícola Adrián, El Fuerte
Rancho Agrícola Adrián je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Vigo, Bolzano
Vigo je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1588 m.
Mustafa Imamović
Mustafa Imamović (29. januar 1941, Gradačac - 23. januar 2017. Sarajevo), bosanskohercegovački historičar države i prava.
Veintitrés de Abril, Motozintla
Veintitrés de Abril je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1269 m.
Fagersta (općina)
Općina Fagersta (švedski: Fagersta kommun) je jedna od švedskih općina od 12,443 stanovnika u sredini Švedske.
Administrativni centar općine je grad - Fagersta od 11,130 stanovnika.
Geografske karakteristike
Općina Fagersta prostire se po Grofoviji Västmanland, na površini od 270.74 km², u rudarskoj regiji Bergslagen.
Historija
Današnja Općina Fagersta počela se formirati 1967., kad se grad Fagersta spojio sa parohijom Västervåla, proces je dovršen 1971.
Granja el Refugio, San Francisco del Rincón
Granja el Refugio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1756 m.
Azizija (Brčko)
Historija
Krajem 1862. godine počelo je organizirano iseljavanje muslimana iz Srbije. Veliki broj izbjeglica dolazi u Bosnu, najvećim dijelom uz južnu obalu Save (Brčko, Bijeljina, Bosanski Brod, Bosanska Kostajnica, itd.). Izgrađena su i dva nova naselja na Savi, Gornja i Donja Azizija (po sultanu Abdul Azizu), danas Bosanski Šamac i Orašje.
Azizija podignuta je 1862. godine sredstvima iz carskog trezora. Naziv nosi prema tadašnjem vladaru, sultanu Abd - ul Azizu. U njegovo doba, iz državne blagajne građene su tri džamije (Azizija u Brezovom Polju – 1862. godine, Azizija u Orašju – 1863. godine, Azizija u Bosanskoj Kostajnici – 1862. odine. U nekim naseljima nove džamije grade izbjeglice vlastitim sredstvima. U oktobru 1943. godine bila je gotovo uništena, a srušena je u toku rata od strane bosanskorspskih snaga 21.05.1993. godine. Vlada Brčko Distrikta je u obnovu, koja je završena 2016. godine, uložila 1.650.000 KM, dok su džematlije i drugi donatori prikupili oko 300.000 KM. Obnovljena je u svom autentičnom izgledu.
Harem džamije
Uz Aziziju džamiju nalazi se mezarje sa većim brojem nišana koji datiraju počev od kraja XIX stoljeća. Među njima se svojom veličinom i obradom ističe nišan Mustaf-age Hadžegrića, prognanika iz Šapca, datiran 26.septembra 1902. godine.
Milpa Vieja, Aramberri
Milpa Vieja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Aramberri.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2102 m.
Fagersta
Fagersta je grad od 11,130 stanovnika u sredini Švedske, on je i administrativni centar Općine Fagersta od 12,443 stanovnika.
Geografske karakteristike
Fagersta leži u Grofoviji Västmanland, u rudarskoj regiji Bergslagen, nedaleko od ušća rijeke - Kolbäcksån u Jezero Stora Aspen, udaljen oko 66 km sjeverozapadno od Västeråsa. Grad je veliko željezničko čvorište na prugama Ludvika-Västerås i Avesta-Örebro.
Historija
Fagersta spada u klasična švedska industrijska naselja s korijenima iz 15. vijeka, koje je počelo izrastati za industrijske revolucije. Točnije od 1873. kad je izgrađena željezara Fagersta Bruks AB, oko koje je ubrzo izraslo naselje, koje je 1900. imalo 1600 stanovnika.
Obližnje naselje zanatlija Västanfors, počelo je bujati nakon što je u njemu izgrađena željeznička stanica, pa je 1927. kad je imalo nekih 1500 stanovnika - proglašeno općinom.
Hipuzin
Hipuzin je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 233,308 Da.
Vižlin
Novi vižlin je kovan od 1751. do 1779. Na aversu je također poprsje kneza, no rad je nešto finiji i precizniji, na reversu grb, a natpisi su isti kao i kod starog vižlina. Promjer mu je 40 do 44 mm, a masa također oko 28,50 grama.
Poluvižlin je vrlo rijedak dubrovački srebreni novac iz 1747. i 1748. godine. Promjer mu je od 36 do 37,5 mm, a masa od 13,88 do 13,98 grama. Avers je isti kao i kod vižlina, dok se na reversu uz grb Dubrovnika nalazi natpis "MEDIUS DUCAT ET SEMIS", te godina kovanja. Vrijednost mu je bila 1/2 talira, odnosno 30 dinarića.
Okovani šoferi
Okovani šoferi, u SSSR prikazan pod naslovom Jedini put  je sovjetsko-jugoslavenski ratni film snimljen u režiji Vladimira Pavlovića i premijerno prikazan početkom 1975. godine. Radnja se događa u Jugoslaviji za vrijeme Drugog svjetskog rata tokom tri dana u proljeće 1944. godine i prikazuje kako partizani nastoje spriječiti dostavu goriva za njemačke oklopne snage, a istovremeno spasiti zarobljene crvenoarmejce koje Nijemci pri tome koriste kao živi štit. Film je djelomično sniman u karpatskim oblastima Zapadne Ukrajine.
Hătcărău, Drăgănești
Hătcărău je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Drăgănești.
Konstantin Päts
Konstantin Päts (Häädemeeste, 23. veljače 1874. – Buraševo, 18. siječnja 1956.), estonski političar i pravnik koji je bio najutjecajniji estonski političar u međuratnom periodu. Päts je čak pet puta bio predsjednik Vlade Estonije. Uz to je bio jedan od prvih aktivnih političara u Estoniji, a život mu je obilježilo gotovo 40-godišnje političko rivalstvo s Jaanom Tõnissonom, isprva kroz novinarstvo preko časopisa Teataja, a onda i kroz politiku. Tokom Revolucije 1905. godine osuđen je na smrt, međutim uspio je pobjeći, prvo u Švicarsku, a kasnije u Finsku, gdje je nastavio sa spisateljskim radom. Nakon godina izbivanja vratio se u Estoniju, ali je od 1910. do 1911. godine morao odslužiti kraću zatvorsku kaznu.
Hătcărău, Drăgănești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 510 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Konstantin Päts
Godine 1917., Päts je bio na čelu provincijske uprave Autonomne estonske gubernije, ali je nakon Oktobarske revolucije bio prisiljen ići u ilegalu. Dana 19. veljače 1918. godine postao je jedan od tri člana Odbora za spas Estonije koji je izdao Manifest narodā Estonije, deklaraciju estonske nezavisnosti, pet dana kasnije. Od 1918. do 1919. godine bio je na čelu Privremene vlade, iako je bio u zatvoru tokom druge polovice njemačke okupacije. Istovremeno je obnašao dužnosti ministra unutrašnjih poslova i ministra rata, što ga je dovelo u poziciju da bude zadužen za organizaciju estonskih trupa tokom Estonskog rata za nezavisnost.
Tokom 1920-ih i ranih 1930-ih, Päts je predvodio najdesniju među tadašnjim značajnim političkim strankama u Estoniji – konzervatine Farmerske skupštine, koje će se kasnije ujediniti u Stranku ujedinjenih zemljoposjednika. U tom je periodu bio predsjednik Parlamenta (1922. – 1923.) te Državni starješina u čak pet mandata (1921. – 1922., 1923. – 1924., 1931. – 1932., 1932. – 1933., i 1933. – 1934.). Tokom svog posljednjeg mandata kao Državni starješina, Päts je izazvao državni udar kako bi efektivno neutralizirao tada rastući radikalno desni (profašistički) pokret Vaps; za taj je potez dobio podršku vojske i parlamenta.
Estonija je dočekala Drugi svjetski rat s Pätsom kao predsjednikom, a 1940. godine i sovjetsku okupaciju. Njegova uloga u početnoj fazi sovjetske okupacije bila je zanimljiva. Više od mjesec dana bio je prisiljen potpisivati sovjetske dekrete kao marionetski predsjednik (potpisao ih je preko 200) te je imenovao marionetskog premijera, komunista Johannesa Varesa. Iako je inicijalno bio blagonaklon prema sovjetskim okupatorima, kada je u srpnju 1940. godine proglašena Estonska SSR, Päts je shvatio u kakvoj se situaciji nalazi njegova zemlja. Päts je formalno bio na čelu Estonske SSR dva dana, dok njegova ostavka nije prihvaćena, a njegov pokušaj bijega u Sjedinjene Države s obitelji nije bio uspješan te je, zajedno s njima, deportiran u Ufu. Tamo su bili pod konstantnim nadzorom, a u svibnju 1941. godine Päts i njegova obitelj "slučajno" su susreli još jedan estonski par, koji ih je pozvao na druženje; ne znajući da imaju posla s agentima NKVD-a, Pätsovi su prihvatili poziv i već je sljedećeg dana država obaviještena kako Konstantin i Viktor Päts, njegov sin, imaju izražene negativne sentimente prema Josifu Staljinu i Vjačeslavu Molotovu te kako željno iščekuju njemački napad na Sovjetski Savez.
Službeno su uhapšeni 26. lipnja 1941. godine, a maloljetna su im djeca poslana u sirotište. Ni nakon višesatnog ispitivanja, Päts nije priznao krivnju. U konačnici su Päts i njegov sin poslani u zatvor Butirka u Moskvi, gdje su bili zatvorenici br. 2 i 13; Johan Laidoner je služio svoju kaznu u istom zatvoru kao zatvorenik br. 11. Pätsova supruga, Helgi-Alice, poslana je u gulag na Sibiru. Dana 24. ožujka 1943. godine donesena je odluka o prisilnom neuropsihijatrijskom liječenju te je Päts poslan prvo u Kazanj, a onda u Histopolj. Godine 1952. osuđen je po zloglasnom čl. 58. za kontrarevolucionarnu sabotažu i antisovjetsko djelovanje. Nakon što je 1954. godine otpušten s prisilnog liječenja, poslan je u sanatorij u Jämejali u Estoniji, međutim nakon što je tamo postao senzacija među lokalnim stanovništvom koje ga je prepoznalo, premješten je u bolnicu u selu Buraševo, gdje je na koncu preminuo 18. siječnja 1956. godine.
Pokopan je "kao predsjednik", u lijesu, što nije bila uobičajena praksa u tadašnjim uvjetima. Njegovi su posmrtni ostaci premješteni u Tallinn 1990. godine. Godine 2011., u Buraševu je podignuta spomen ploča u njegovu čast.
Paulo César Tinga
(13. januar 1978.) je brazilski nogometaš.
Dundee, Minnesota
Dandi je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 68, što je 34 (-33,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Limiti di Greccio, Rieti
Limiti di Greccio je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 726 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 400 m.
Ramon Menezes
(30. juni 1972.) je brazilski nogometaš.
Granja Sofía, Irapuato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1735 m.
Sant'Antonio, Cuneo
Sant'Antonio je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1395 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Viola, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 466 m.
Xiteje de la Reforma, Tula de Allende
Xiteje de la Reforma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tula de Allende.
Stremț, Stremț
Stremț je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Stremț.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2761 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 337 m.
Potrerillos, Carácuaro
Potrerillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1007 m.
Pavle Pavlović (film)
Pavle Pavlović je jugoslovenski igrani film snimljen 1975. u režiji Puriše Đorđevića.
Kratak sadržaj
Mladi radnik Pavle Pavlović, u sredini natopljenoj sitnom korupcijom , zloupotrebom samoupravnih slogana i slomom morala , postaje buntovnik koji će na kraju stradati.
Vainorito, Guadalupe y Calvo
Vainorito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1114 m.
El Jagüey, Motozintla
El Jagüey je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 725 m.
Aspalmo Feudo, Reggio Calabria
Aspalmo Feudo je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Palo Verde, Coatzintla
Palo Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatzintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
José Sánchez, Yanga
José Sánchez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Yanga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 446 m.
Luvinate, Varese
Luvinate je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1217 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 422 m.
La Vieja, Aramberri
La Vieja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Aramberri.
Dubrovački dukat
Dukat je bio srebrni novac Dubrovačke republike, koji se počeo kovati 1723. na temelju odluke Senata iz 1720. godine. Vrijednost mu je bila 40 dinarića, masa 20,1 gram, a promjer 40 mm. Sadržaj srebra u njemu je iznosio 11,39 grama. Dukat je kovan i 1797. s težinom od 13,78 grama (srebra 5,28 grama) i promjerom 36 — 38 mm. Na aversu je sveti Vlaho u biskupskom ornatu, u lijevoj ruci drži biskupski štap i maketu grada, dok desnom blagoslivlje. Lijevo i desno od njega je svečev monogram "S-B" i ispod oznaka godina "1797". Naokolo je natpis "TUIS A DEO AVSPICIIS". Na reversu je grb grada i naokolo tekst "DVCAT REIP RHACVSINAE".
La Bomba del Parnas, El Fuerte
La Bomba del Parnas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Calihuaya, Epatlán
Calihuaya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Epatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1333 m.
La Loma, Irapuato
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1741 m.
New Columbia, Pennsylvania
Nju Kolambija je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.013.
Rancho de Pedro, Guadalupe y Calvo
Rancho de Pedro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Rossi, Verona
Rossi je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Rancho de Pedro, Guadalupe y Calvo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2576 m.
Rossi, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 460 m.
Los Ahuehuetes, Epatlán
Los Ahuehuetes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Epatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1329 m.
Sporazum o slobodnom udruživanju
mini|Susret ugovornih strana 2019. godine.
Sporazum o slobodnom udruživanju je međunarodni sporazum koji uređuje odnose između Sjedinjenih Američkih Država i suverenih malih otočnih pacifičkih država Palau, Maršalovi Otoci i Saveznih Država Mikronezije. Tri navedene pacifičke države, punopravne članice Ujedinjenih nacija, ponekad se grupno nazivaju i slobodno pridružene zemalje. Zajedno sa teritorijom Zajednice Sjevernih Marijanskih Otoka, zemlje su prije formalne nezavisnosti bile dio Starateljskog područja Pacifičkih Otoka nad kojima je po mandatu UN-a upravu prvo vodila Ratna mornarica Sjedinjenih Američkih Država (1947-1951), a zatim i Ministarstvo unutarnjih poslova Sjedinjenih Država (1951-1986, a u Palau-u 1994), ministarstva koje u SAD-u ima drukčiju funkciju od većine drugih zemalja i umjesto sigurnosti bavi se upravom nad federalnom zemljom i odnosima sa domorodačkim zajednicama. Sporazum je dijelom motiviran restitutivnim namjerama zbog testiranja nuklearnog naoružanja i žrtava tih testiranja u periodu od 1946. do 1958. godine.
Sporazum je uspostavljen na temelju obveza koje su Sjedinjene Države prihvatile prilikom sporazuma sa UN-om o mandatu, a koji je obvezao Washington D.C. na promociju razvoja dodijeljenih teritorija u cilju postizanja samouprave ili nezavisnosti u skladu sa lokalnim potrebama i iskazanom demokratskom voljom stanovništva pod upravom. U skladu sa ugovorom, u zamjenu za 15 godina pružanja cjelovite financijske podrške kroz Ured za insularne poslove ili Office of Insular Affairs (podrške ne samo ograničene na dobrovoljnu pomoć), pacifičke države dobrovoljno SAD-u u cijelosti prepuštaju autoritet i odgovornost za međunarodnu obranu. Sporazum SAD-u osigurava ekskluzivnu vojnu kontrolu nad više od pola miliona kvadratnih milja zraka, kopna i mora između Havaja i Guama.
Prvi sporazum među ugovornim stranama trajao je od 1986. do 2003. godine, nakon čega je potpisan novi sporazum na rok do 2023. godine ili u slučaju Palaua do 2024. godine.
Prv ideje o ovom obliku sporazuma koji bi vodio nezavisnosti pojavile su se 1969. godine. Inicijativa za potpisivanje sporazuma pokrenuta je 1980, prijedlog je prihvaćen na lokalnim plebiscitima 1983, a Američki kongres ga je izglasao i proglasio zakonom 1986. godine.
Ekonomske odredbe sporazuma
Svaka od pridruženih država aktivno sudjeluje u svim aktivnostima tehničke pomoći Ureda za insularne poslove. SAD jedino tim zemljama omogućava i pristup brojnim američkim domaćim programima, uključujući program odgovora na katastrofe i programe ublažavanja opasnosti koje vodi Federalna agencija za upravljanje u hitnim situacijama, nekim programima američkog Ministarstva obrazovanja i uslugama koje pruža Nacionalna meteorološka agencija, Poštanska služba Sjedinjenih Država, Federalna uprava za zrakoplovstvo, Federalna komisija za komunikacije, Federalna korporacija za osiguranje depozita i predstavništvo SAD-a u Međunarodnom odboru za registraciju frekvencija Međunarodne telekomunikacijske unije. Područje sporazuma, iako je izvan carinskog područja Sjedinjenih Država, uglavnom je oslobođeno carina na uvoz.
Većina građana pridruženih država može slobodno živjeti i raditi u Sjedinjenim Državama, a većina američkih državljana i njihovih supružnika može živjeti i raditi u pridruženim državama. Medicinske provizije Medicaid-a međutim nisu dostupne građanima ovih zemalja čak ni nakon 5 godina boravka u SAD-u kada one postaju dostupne većini drugih naseljenih stranaca.
Fracción San Vicente, Suchiate
Fracción San Vicente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Suchiate.
Hirtinadin A
Hirtinadin A je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 342,351 Da.
Dubrovačka škuda
Škuda (tal. scudo — štit, grb). je naziv za zlatni ili srebreni novac, koji na jednoj od svojih strana ima grb u obliku štita. Od 1528. kovao se u Veneciji, a bio je u prometu i u Dubrovniku, gdje je bio i obračunski novac. Od 1708. do 1750. Dubrovačka republika kuje vlastite srebrene škude mase 17,5 do 18,2 grama, promjera 31 do 40 mm. Vrijednost im je bila 36 dinara ili dinarića ili 216 solada. Na aversu je prikazan sveti Vlaho koji u ruci drži maketu grada, postrance od sveca slova S—B te godina kovanja. Naokolo je natpis: "+ PROTECTOR REIPVBLICE RHAGVSINE +". Na reversu je stojeći Krist između zvijezda (mandorla) i kružni natpis: "+ TVTA SALVS SPES ET PRESIDIVM +". Kovane su i poluškude.
Fracción San Vicente, Suchiate
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Dubrovačka škuda
Poluškuda je rijedak dubrovački srebreni novac kovan 1708., 1709., 1748. i 1750. godine, promjera 33 mm, mase od 8,16 do 8,93 grama. Na aversu je prikazan sv. Vlaho, zaštitnik grada, a na reversu Krist. Od škuda se razlikuju samo veličinom i masom. Vrijednost joj je bila 1/2 škude, odnosno 18 dinarića.
San Lucas Teacalco, Tula de Allende
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 788 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2132 m.
Márcio Miranda Freitas Rocha da Silva
, poznatiji pod nadimkom Marcinho (20. mart 1981.) je brazilski nogometaš.
Tufani, Drăgănești
Tufani je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Drăgănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Geoagiu de Sus, Stremț
Geoagiu de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Stremț.
Località Pecorini, Rieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 376 m.
Vischetto di Là, Parma
Vischetto di Là je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Santa Lidia, Suchiate
Santa Lidia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Suchiate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Vischetto di Là, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 510 m.
Santa Teresa, Aramberri
Santa Teresa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Aramberri.
Krunica (botanika)
desno|250px|mini|Cvet vrste [[Ludwigia octovalvis na kome se vide krunični listići (označeni sa „petal“)]] Krunica je unutrašnji deo perijanta (cvetnog omotača). Čini je skup kruničnih listića. Krunični listići su uglavnom dosta krupniji od čašičnih listića i jarko su obojeni. Uloga krunice je da privuče pažnju životinjama (najčešće pticama i insektima) koje imaju ulogu u razmnožavanju. Postoje biljke kod kojih su listići krunice srasli i one kod kojih su listići razdvojeni. Krunica sa sraslim kruničnim listićima se naziva simpetalna krunica (Sympetalae), dok se krunica sa razdvojenim kruničnim listićima naziva horipetalna krunica (Choripetalae). Kod simpetalnih krunica se razlikuju tri dela. To su: donji deo ili „cev“ (tubus corollae), gornji deo ili „levak“, „obod“ (limbus corollae) i „ždrelo“ (phaux corollae). Kod horipetalnih krunica, na slodnom kruničnom listiću se razlikuju donji deo ili „nokatac“ (unguis) i gornji deo ili „liska“ (lamina). Ako su krunični listići srasli, na njenom vrhu ostaje onaj broj zubaca koliko je sraslih kruničnih listića. Kod krunica sa sraslim listićima oblik može biti veoma raznovrstan, ali je krunica najčešće cevastog, klinastog, zvonastog, leptirastog, levkastog ili točkastog oblika. Postoje krunice koje na kruničnim listićima obrazuju izraštaje u vidu repa, koji daju veoma lep izgled cvetu.
Prema teoriji evolucije, evolutivno su prvo nastale biljke sa razdvojenim kruničnim listićima, a potom su od njih nastale i biljke sa spojenim kruničnim listićima. Zastupnici ove teorije navode brojne paleontološke dokaze koji potvrđuju ovu tezu. Mnogi botaničari veruju da je do pojava cvetova sa sraslim kruničnim listićima nastala sa pojavom građe insekata koja omogućava oprašivanje cvetova.
Uloga krunice je da privuče pažnju životinjama koje imaju ulogu u razmnožavanju biljke tako što opršuju cvet. Krunični listići svojim oblikom, obojenošću i etarskim uljima koja ispuštaju primamljuju životinje koje oprašuju cvet. Mnogi cvetovi iz kruničnih listića luče nektar kojim primamljuju insekte i druge životinje. Kod nekih cvetova se nektar luči na slobodnoj, gornjoj površini, dok se kod drugih stvaraju džepasta udubljenja zaštićena ljuspama i dlakama. Kod nekih krunica se, u specijalnim izraštajima - ostrugama (calcar) luči med. Ova pojava se najčešće javlja kod porodice Ljutići (Ranunculaceae).
Kod biljaka koje se oprašuju pomoću vetra, krunica je često u potpunosti redukovana. Ova pojava je nastala da se polenova zrna ne bi zadržavala na kruničnim listićima. Cvet koji nema krunične listiće se naziva apetalni cvet.
Boja
Boja krunice može veoma biti različita. Ona zavisi od vrste i količine pigmenata koji se nalaze rastvoreni u ćelijskom soku. Crvena, plava i ljubičasta boja nastaje od antocijanina, žuta boja nastaje od antohlora ili karotenoidnih pigmenata hloroplasta. Bela boja krunice nastaje usled nedostatka pigmenata i prisustva velikog broja intercelulara (međućelijskih prostora) ispunjenih vazduhom, usled čega dolazi do potpune refleksije sunčevih zraka. Crna boja nastaje zbog gusto raspoređenih tamnoljubičastih ili tamnocrvenih pigmenata. Crni pigment ne postoji. Neke krunice u toku razvića menjaju boju. Do te pojave dolazi pošto biljke tokom razvića menjaju sastav hemijskih materija koje se nalaze u tkivu. Tako, npr. biljka spomenak (Myosotis versicolor) u početku ima bele cvetove, potom žute, pa crvenkaste i na kraju plave cvetove.
Simetričnost
Krunica je kod mnogih cvetova aktinomorfne građe (kroz nju se može provući veći broj ravni simetrije). Veliki broj cvetova ima krunicu zigomorfne građe (mogu se provući dve ravni simetrije), dok su cvetovi sa asimetričnom krunicom dosta retki. Cvetovi koji imaju krunicu zigomorfne građe su uglavnom prilagođeni oprašivanju pomoću insekata. Mnogi botaničari smatraju da su zigomorfni cvetovi evolutivno nastali iz aktinomorfnih i to tako što su se prilagođavali delovanju insekata.
Cvet je aktinomorfan ako mu je krunica aktinomorfno građena, bez obzira na raspored ostalih delova cveta. Međutim postoje i izuzeci kao što je npr. porodica Solanacea koja ima krunicu aktinomorfne građe, ali je cvet monosimetričan zbog građe plodnika. Takođe je česta pojava da se na vrhu osovine cvasti razvija cvet aktinomorfne građe, iako je cela cvast izgrađena od zigomorfnih cvetova. Ova pojava se naziva pelorija.
Santa Teresa, Aramberri
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 927 m.
Krunica (botanika)
Simetričnost
Iako su latice obično najupadljiviji dijelovi za životinje-oprašivače cvjetnica, anemofilne vrste (koje oprašuje vjetar), kao što je slučaj u porodici trava, ili imaju vrlo male latice ili ih uopće nemaju.
Varijacije
Latična petlja (pršljen) ili krunica može biti radijalna ili bilateralno simetrična (vidi simetrija u biologiji i cvjetna simetrija). Ako su sve latice u biti identične po veličini i obliku, za cvijet kaže se da je pravilni ili aktinomorni (što znači zrakasto formiran). Mnogi cvjetovi su simetrični u samo jednoj ravnini (tj. simetrija je bilateralna) i zovu se nepravilni ili zigomorfni, što znači u vidu "jarma" ili "parno-formirani"). U neoravilnim cvjetovima, ostali cvjetni dijelovi mogu se mijenjati iz pravilnognog oblika, ali latice pokazuju najveći otklon od radijalne simetrije. Primjeri zigomorfnih cvjetova mogu se vidjeti kod orhideja i članova porodice Fabaceae (grašaka)
Kovačevo
Kovačevo može biti:
Krunica (botanika)
Varijacije
Kod mnogih biljaka iz porodice kompozite ili Asteraceae, kao što su suncokreti (Helianthus annuus, npr.), ukupna cvjetna glava sastoji se od zrakastih cvjetova. Svaki zrakasti cvjetić anatomski je pojedinačan, sa jednom velikom laticom. Cvjetovi u središtu diska obično nemaju ili imaju jako smanjene latice. U nekih biljkaka, kao što je narcis (rod Narcissus), donji dijelovi latica ili tepali su spojeni tako da formiraju cvjetni kup (hipantij) iznad jajnika, a iz kojeg produžuju se odgovarajuće latice.
Kovačevo
ili:
Ricardo Alexandre dos Santos
(24. juni 1976.) je brazilski nogometaš.
Krunica (botanika)
Privlačenje šišmiša
Cvjetove mogu oprašivati i kratkorepi šišmiši. Primjer je Dactylanthus taylorii. Ova biljka raste pod zemljom, gdje parazitira na korijenju šumskog drveća. Iznad površine tla Dactylanthus ima samo bezbojne cvjetove, koji imaju prednost po sadržaju puno nektara i vrloo jakom mirisu. Ovi djeluju kao vrlo koristan mehanizam u privlačenju šišmiša.
Campo Palmira, El Fuerte
Campo Palmira je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Fudbalska reprezentacija Kube
Fudbalska ili nogometna reprezentacija Kube predstavlja Kubu na međunarodnim nogometnim natjecanjima, a nalazi se pod ingerencijom AFC-a. Na konfederalnoj razini pripadaju Karipskoj fudbalskoj uniji i CONCACAF-u.
Svoju prvu međunarodnu utakmicu, Kuba je odigrala 1930. godine protiv Jamajke, koju je tada pobijedila s 3:1. Samo četiri dana kasnije, porazili su Honduras s uvjerljivih 7:0. Kubu je tada vodio José Tapia, koji će biti izbornik narednih osam godina. Uvjerljivim porazom od Meksika u tri utakmice, Kuba je propustila Svjetsko prvenstvo 1934., ali je zato 1938. u Francuskoj postala prva karipska zemlja koja je izborila nastup na nekom Svjetskom prvenstvu. Nakon što su u osmini finala, nakon ponovljene utakmice, izbacili Rumunjsku, u četvrtfinalu su doživjeli težak poraz (8:0) od Švedske i ispali, zauzevši ukupno osmo mjesto. Međutim, nakon 1938., Kuba zbog različitih razloga više nije nastupila na Svjetskim prvenstvima te je ubrzo izgubila primat među karipskim momčadima.
Najbolji nastup na kontinentalnom prvenstvu imali su 1971. godine u Trinidadu i Tobagu, gdje su zauzeli četvrto mjesto, dok su na regionalnom Karipskom kupu nakon serije dobrih rezultata od 1999. godine, 2012. godine konačno postali prvaci, pobijedivši Trinidad i Tobago u St. John'su, glavnom gradu Antigve i Barbude.
Migracija kubanskih nogometaša
Kao što je slučaj i s drugim kubanskim sportašima, određen broj kubanskih nogometaša je tokom posljednjih godina odlučio dezertirati u Sjedinjene Države. Prvi takav slučaj bio je 1999. godine, kada je golman U-23 reprezentacije, Rodney Valdes, odlučio dezertirati u Sjedinjene Države tokom Panameričkih igara u Kanadi. Tokom Gold Cupa 2002. godine u Los Angelesu, kubanski reprezentativci Rey Ángel Martínez i Alberto Delgado odlučili su ostati u Sjedinjenim Državama. Isto je uradio i napadač Maykel Galindo tokom 2005. godine, a 2007. su njihovim stopama otišli i Osvaldo Alonso i Lester More.
Tokom 2008. godine, došlo je do dezertiranja na dva odvojena turnira. Prvo je u ožujku sedam U-23 reprezentativaca, među kojima su bili Yeniel Bermúdez, Yordany Álvarez i Yendry Díaz, dezertiralo tokom olimpijskog kvalifikacijskog turnira dok je momčad boravila u Tampi, Florida. Onda su u listopadu, samo dva dana prije kvalifikacijske utakmice za Svjetsko prvenstvo protiv Sjedinjenih Država, Reynier Alcántara i Pedro Faife napustili hotel u Washingtonu u kojem je boravila reprezentacija. Tokom Gold Cupa 2011., Yosniel Mesa je napustio reprezentaciju dok je ona boravila u Charlotteu, Sjeverna Karolina. Najrecentniji slučaj dogodio se tokom Gold Cupa 2015. godine, kada su reprezentaciju napustili Arael Argüellez, Keiler García, Darío Suárez i Ariel Martínez.
Miroč
Miroč je planina u istočnoj Srbiji koja se prostire između Donjeg Milanovca i Tekije u Negotinskoj Krajini. Najviši vrh ove planine je Veliki Štrbac, čija nadmorska visina iznosi 768 metara.
Miroč je najistureniji deo isto Istočne Srbije i najzapadniji deo Đerdapskog planinskog masiva. Planina je sa svih strana okružena Dunavom. Prostire se na gotovo 500 km2. Na njoj se nalazi 14 sela. Bogata je livadama i hrastovom šumom.
Istorija
Miroč je oduvek imao važnu stratešku ulogu zbog svog geografskog položaja. U rimsko doba Miroč je predstavljao transportnu vezu sa Istokom. Tuda je prolazio rimski put.
Rimljani su planinu nazivali „Unum“, prva (Jedna ili Jedina). Po naredbi rimskog imperatora Tiberija (42. p. n. e. − 37. godine), konstruisan je glavni putni pravac „Vije Danubis“, kojim je prosečen put u Đerdap do utvrđenja „Talija“ (Donjeg Milanovca), dalje uz Porečku reku, preko planine suvom rekom sve do rimskog utvrđenja „Gerulatis" i dalje na Dunav kod utvrđenja „Eget“ - današnja Brza Palanka. Na Miroču se nalazio veliki broj objekata čija je namena bila zaštita ovog rimskog puta,vecina njih nije sacuvano jer je stanovnistvo koje zivi na prostoru cele planine raznosilo kamenje sa utvrdjenja radi zidanja objekata. Utvrđenje „Gerulatis“ nalazilo se u samom srcu planine. Njegovi ostaci, mogu se videti i danas ispod sela Miroč. U rimsko doba Miroč je bio lečilište i vazdušna banja, u koju su ratnici dolazili na oporavak. Još tada bila je poznata lekovitost miročkih trava.
Miroč i njegove lekovite trave se spominju i u doba turske vladavine u epskoj narodnoj pesmi „Marko Kraljević i vila“ :
Na planini se nalazi Markov kamen, mesto gde je nekad bio veliki kamen, sa utisnutim konjskim kopitom. Veruje se da se radi o kopitu Markovog konja Šarca. Taj kamen je razbijen, ali se mesto i dalje tako zove. U centru sela Miroč nalazi se bunar za koji se veruje da je bio bunar Kraljevića Marka, koji se pominje u legendama i narodnim pesmama. Zanimljivo je da ovaj bunar ni u najsušnijim godinama nije nikad presušio.
O miročkim krajevima su pisali mnogi putopisci: Evlija Čelebija (1667), Feliks Kanic, Vuk Karadžić, Jovan Cvijić. Jovan Cvijić u opisu Miroča, 1887. godine zapisuje:
Geografija
Planina Miroč nema naročito veliku nadmorsku visinu. Ona obuhvata vrhove Veliki (768m) i Mali Štrbac (626m), koji pripadaju rezervatu prirode u okviru NP Đerdap, planinski visove Mali crni vrh, Visoki Čukar, Čaršija, Ostra Glavica i visoravni Kiloma, Beljan, Alun i Miročka visoravan mali Miroc. Veoma je bogata pećinama, uvalama, vrtačama, kao i drugim speleo objekatima, kojih ima više od šezdeset. Neki od njih su već istraženi, kao npr. Lazarova pećina, Gradašnica dok se u druge, kao npr. Bele Vode, Buronov ponor, Mamutolo, Ibrin ponor, Suvi ponor, Jama u Laništu, Rakin ponor, Faca šora, Sokolovica, Veliki ponor, Peštera ponor, Njemački ponor, Gaura Ra,gaura ursu,gaura kornjet, zbog nepristupačnosti unutrašnjosti može ući jedino sa kompletnom speleološkom opremom. Miroč je poznat po velikom broju ponora, od kojih neki spadaju među najdublje u Srbiji.
Flora i fauna
Ekosistem Miroča je očuvan jer u blizini nema nijednog zagađivača, što pruža velike mogućnosti proizvodnje zdrave i ekološki čiste hrane: voća i povrća, mleka i mlečnih prerađevina, kao i razvoja stočarstva.
Poznajete li Pavla Pleša?
Poznajete li Pavla Pleša? je jugoslovenski film iz 1975. godine. Režirali su ga Miljenko Dereta i Jovan Aćin, koji su napisali i scenario zajedno sa Dejanom Đurkovićem i Milanom Šećerovićem.
Mehmed-paša Kukavica
Vladao je u vremenima kada je moć turske carevine slabila. U Bosni bile su stalne pobune, a neprijatelj je stalno prijetio oružanom agresijom. Ugušio je veliku seljačku bunu 1753 godine u Tešnju, koja proširila se na Sarajevo, Mostar i šire. Obnovio je kapetaniju Brod, a za kapetana je postavljen Hasan Halep.
Predio la Barrera, San Francisco del Rincón
Predio la Barrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Mehmed-paša Kukavica
Mehmed-paša za bosansku istoriju je važan i zbog toga što je potekao iz domaće sredine i što je u Bosni ostavio svoje potomke, od kojih su neki, takođe, imali vidniju ulogu u javnom i upravnom životu Bosne svog vremena.
Predio la Barrera, San Francisco del Rincón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1831 m.
Mehmed-paša Kukavica
Mehmed-paša je stupio u službu najprije u Bosni, a onda je prešao u Carigrad. Na dvoru unaprijeđen je u kapidžibašu, a godine 1750 postao je ser-čauš ili čaušbaša (šef dvorskog ceremonijala). Krajem septembra godine 1752. Kukavica je premješten u Bosnu kao poseban sultanov izaslanik (memur) sa zadatkom da zavede red. Aprila 1753. Mehmed-paša dobio je i titulu vezira. Iz Bosne otišao je 1760., najprije kao namjesnik u Janinu (Epir) da bi nakon toga, u mjesecu 1761 bio lišen svih časti i prognan u Resmo (Retimo) na Kreti i tu pogubljen.
Poznajete li Pavla Pleša?
Radnja
Mladom seljaku pomaže Pavle Pleša da se snađe u velikom gradu i započne posao. Nagomilanim problemima u ljudskim i proizvodnim odnosima, on će doći u sukob sa Pavlom iako mu sve duguje ali prijateljstvo će ponovo biti uspostavljeno.
Varitas, Motozintla
Varitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 803 m.
Lote Setenta y Tres, Coatzintla
Lote Setenta y Tres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatzintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
Vila di Sopra, Bolzano
Vila di Sopra je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1386 m.
Milivoj Popović Mavid
Milivoj Popović Mavid (Šabac, 12. septembar 1909 — Beograd, 5. jul 1994), pozorišni i filmski glumac.
Biografija
Rođen je 12. septembra 1909. godine u Šapcu.
Najpre je studirao na Pravnom fakultetu u Beogradu, a onda je počeo da se bavi glumom. Za vreme okupacije bio je popularan glumac na glasu kao „amorozo” — veliki ljubavnik.
Sant'Eligio, Cuneo
Sant'Eligio je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 453 m.
Milivoj Popović Mavid
Biografija
Nakon Drugog svetskog rata bio je glumac i profesor dikcije. Igrao je u nekoliko zapaženih filmskih ostvarenja — Opštinsko dete, Ešalon doktora M., Leto je krivo za sve i Doručak sa đavolom.
Pored domaćih filmova, dosta je radio i u koprodukcijama, gde je koristio pseudonim „Orlando de Kordoba”.
Napisao je knjige — Lepota kazane reči i Umetnost vođenja ljubavi.
Umro je 5. jula 1994. godine u Beogradu.
Bio je prvi suprug Mire Stupice, sa kojom je imao ćerku Minu. Posle toga je bio oženjen Draganom Vlahović, sa kojom je imao još jednu ćerku.
Osceola, Iowa
Osiola je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.929 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 4.929 stanovnika, što je 270 (5,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Juntas del Anono, Carácuaro
Juntas del Anono je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 859 m.
Dumbrava, Dumbrava, Prahova
Dumbrava je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Dumbrava.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4394 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 101 m.
Roger Machado Marques
(25. april 1975.) je brazilski nogometaš.
Filiberto Cárdenas Uribe, Irapuato
Filiberto Cárdenas Uribe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1740 m.
Telstar
mini|250px|desno|Slika orginalnog satelitaTelstar Telstar je bio prvi civilni aktivni komunikacijski satelit (lansiran 1962.), i prvi umjetni satelit konstruiran da prima i odašilje telefonske, i ostale radio televizijske signale. Ime - Telsar, nosila su na samom početku dva satelita Telstar 1 i Telsar 2, a kasnije je to ime davano brojnim komunikacijskim satelitima.
Opis
Prvi Telstari bili su privatno vlasništvo kompanije AT&T, i multinacionalni projekt u kojem su sudjelovale kompanije;  AT&T, Bell Telephone Laboratories, NASA, Britanska Pošta, i tadašnji francuski državni PTT. U okviru ovog projekta izgrađene su zemaljske antene ( zemaljske telekomunikacijske stanice čije antene su rotirale i hvatale signale sa Telstara)  u  Andoveru, Maine, SAD, Pleumeur-Bodou, Bretanja, Francuska i glavnoj zemaljskoj satelitskoj stanici BBC - evoj Goonhilly Downs, na jugu Engleske. Satelit je razvijen od tima stručnjaka iz Bell Telephone Laboratories. Telstar je bio opremljen spiralnom antenom koja je primala radijske mikrovalne signale iz zemaljske satelitske stanice, pa zatim pojačavao signal i odašiljao ga dalje. Bio je grubog loptastog oblika, težine 77 kg., a vanjska površana mu je bila pokrivena solarnim ćelijama (vrlo male snage od svega 14 W.) za osiguranje električnog napajanja. Za razliku od današnjih telekomunikacijskih satelita, Telsar nije dosegao stabilnu (kružnu) geostacionarnu visinu, već se vrtio oko zemlje u vrlo naglašenoj eliptičnoj putanji, na maksimalnoj visini od 5 500 km, tako da je mogao odašiljati signale svega desetak minuta.