cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Iveta Radičová
U junu 2010. bila je izabrana kao poslanik za Narodno veće Slovačke republike za stranku Slovačke demokratske unije- Demokratska stranka. U godinama 2005.- 2006. bila je ministar rada, socijalnih stvari i porodice u drugoj vladi Mikulaša Dzurinda. U predsedničkim izborima 2009. godine je bila u drugom krugu poražena od strane Ivana Gašparoviča.
U parlamentarnim izborima 2010. godine je bila kandidatkinja druge najjače partije u Slovačkoj SDHU-DS za mesto predsednika vlade. Na osnovu rezultata parlamentarnih izbora dana 8. 7. je izabrana za premijera.
11. oktobra 2011. je slovački Parlament glasao protiv njenog predloga da se slovačkim novcem financira fond EU za financijsku stabilizaciju eurozone čime joj je de facto izglasano nepoverenje.
Lični život
Radičova je rođena u Slovačko-poljskoj porodici u Bratislavi 7. 12. 1956. Ona ima jednu kćerku i udovica je Stana Radića, poznatog slovačkog komičara i glumca koji je preminuo 2005. godine. Sa kćerkom Evom živi u Novej Đeđinki u srezu Senec. Od 2009. godine je živela sa partnerom Janom Rapošom.
Pored svog maternjeg slovačkog, Radičova govori engleski i ruski jezik i ima dobro znanje nemačkog i poljskog.
Teodolo Guerra, Miguel Alemán
Teodolo Guerra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Miguel Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Evenos
Po podacima iz 1990. godine u opštini je živelo 305 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km².
Ponte Caffaro, Brescia
Ponte Caffaro je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1478 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 378 m.
IHF-ov igrač godine
Nagrada za najboljeg rukometaša godine je godišnji izbor za najboljeg rukometaša svijeta kojeg provodi World Handball Magazine, kojeg izdaje Međunarodna rukometna federacija. Izbor igrača provodi se od 1988., uz trogodišnju pauzu (1991. - 1993.) kada igrač nije biran. Izbor se provodi i u muškoj i u ženskoj konkurenciji, a u njemu sudjeluju navijači i mediji. Izbor se provodi početkom svake godine.
M-Maybe
M-Maybe, pop art slika iz 1965. Roya Lichtensteina.
Historija
Kada je Lichtenstein prvi put priredio samostalnu izložbu u The Leo Castelli Gallery u februaru 1962., bila je rasprodana prije otvaranja. Slika Zaručnički prsten prodana je za 1200 dolara dok je slika Blam prodana za 1000 dolara. Cijena njegovih radova je rasla brzo. Njemački kolekcionar Peter Ludwig je 1965. pitao Castellia, za koju cijenu bi Lichtenstein pristao prodati M-Maybe iz njegove osobne kolekcije. U to vrijeme, za jedno Lichtensteinovo djelo se plaćalo 6000 dolara i Castelli ju je procijenio na 12 tisuća dolara. Ludwig je ponudio Lichtensteinu 30 tisuća dolara da mu proda djelo.
Detalji
M-Maybe prikazuje atraktivnu djevojku, koja je tipičan primjer Lichtensteinovih romantičnih strip adaptacija. Djevojka sa slike očekuje muškarca a radnja je stavljena u nejasnu ali urbanu sredinu. Na slici se može pročitati, kao što je to karakteristično za stripove, u vidu oblaka: "M–Maybe he became ill and couldn’t leave the studio" (sh. M-Možda se razbolio i nije mogao napustiti studio). Tekst i izraz njenog lica pokušavaju dočarati njenu zabrinutost i iščekivanje. David Britt upoređuje rad s viktorijanskim narativnim slikarstvom zato što su na slici predstavljeni i prisutni i odsutni objekti, kao i "narav situacije" tj. što ga je moglo zadržati.
Eckhard Schneider opisuje ovu vrstu umjetnosti kao iznenada zaustavljenu priču s predviđanjima mlade djevojke, čiji osobni prizvuk daje auru autentičnosti posebno kroz oklijevajuće izgovaranje ‘M-Maybe’. Međutim Lichtenstein idealizira izgled s grafičkom napetosti koji razdvaja emocionalno od očiglednog.
Slika je izložena u muzeju Ludwig u Kölnu.
Chirianan
mini| {{legend|#ffccaa|Yanomamö [guu]}} {{legend|#ff9955|Ninam [shb]}} {{legend|#ff6600|Yanomámi [wca]}} {{legend|#aa4400|Sanumá [xsu]}} {{legend|#552200|Yaroamë [yro]}} Chirianan. Chirianan (Yanomami), porodica indijanskih jezika i plemena nastanjenih u graničnom području Venezuele i Brazila, napose uz rijeke Paragua, Ventuari, Padamo, Ocamo, Mavaca i Orinoco u Venezueli, i Uraricuera, Catrimani, Dimini i Araca u Brazilu. Ova plemena kolektivo su često nazivani kao Yanomami. Brojno stanje Chirianan populacije iznosi oko 12,000 u preko 200 sela. Postoje četiri glavne grane, od koji se svaka sastoji od niza lokalnih skupina, to su:
Porodicu Chirianan Koch-Grünberg (1913, 1923), Mason (1950), McQuown (1955) i Loukotka (1968), smatraju samostalnom, dok je Greenberg (1960), Wilbert (1963) i Voegelin & Voegelin (1977) priključuju Velikoj porodici Macro-Chibchan.
Jezici
Postoje 4 jezika: ninam [shb] (Brazil); sanumá [xsu] (Venezuela); yanomámi [wca] (Brazil); yanomamö [guu] (Venezuela).
Porodica Waican
Literatura
“Alain Gheerbrant, L’Expédition Orénoque-Amazone”, Paris 1952.
Araraibo
Araraibo, jedna od grupa Chirianan Indijanaca nastanjenih u kišnoj šumi graničnog područja Brazila (država Amazonas) i Venezuele. Srodni su Xamatarima. Po vjeri šamanisti, vjeruju u razne duhove, kao Pore koji u obliku majmuna luta šumama. Araraibo u svojim obredima, kao i plemena Surára, Tucano, Waiká i Piaroa koriste biljke epena u kojima je pronađen vrlo snažni psihodelični triptamin 5-MeO-DMT, što je i jedan sastojaka otrova žabe Bufo alvarius.
El Cono, Aguascalientes
El Cono je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2005 m.
Signor Bonaventura
Signor Bonaventura je italijanski strip Sergija Tofana koji je kao od 1917. do 1953. izlazio u časopisu Corriere dei Piccoli. Naslovni lik je bio nespretni siromah koji zapada u niz problema, ali istovremeno pomaže ljudima, zbog čega na kraju svake epizode bude nagrađen s milion lira. Signor Bonaventura je brzo postao jedan od najpopularnijih stripova, a lik je Tofano također obradio u kazališnim predstavama i animiranim filmovima.
Gallo, Caserta
Gallo je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 314 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 840 m.
Puente de Tierra, Tlalpujahua
Puente de Tierra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tlalpujahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 256 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2877 m.
Lomira, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.430, što je 197 (8,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Minopolagač
Minopolagač je ratni brod sagrađen i opremljen u svrhu polaganja mina u more.
El Peñón, San Luis Potosí
El Peñón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Luis Potosí.
Minopolagač
Najpoznatiji, a možda i najvažniji minopolagač u historiji je turski Nusrat, čije su mine 18.3. 1915. potopile dva britanska i jedan francuski bojni brod, te tako u začetku poremetile planove Antante u dardanelskoj operaciji, imajući tako bitnu ulogu za dalji tok prvog svjetskog rata.
Duchroth
Durot je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 573 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133027.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Durot se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 247 metara. Površina opštine iznosi 9,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 573 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 59 stanovnika/km².
Idylwood, Virginia
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 17.288, što je 1.283 (8,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Žari (Crna Gora)
Žari je naselje u opštini Mojkovac u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 385 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 528 stanovnika).
Demografija
U naselju Žari živi 304 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,6 godina (37,4 kod muškaraca i 41,9 kod žena). U naselju ima 111 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,47.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Guadema
Guadema (izg. vadema).- Pleme Indijanaca porodice Chirianan koji prema Alain Gheerbrantu (a po riječima Indijanaca Maquiritare) predstavljaju najrazvijeniju grupu Yanomama. Gvademe bijahu sredinom 20. stoljeća nastanjeni uz lijevu obalu rijeke Uraricuera u brazilskoj državi Roraima. Poznaju piroge i uzgoj manioke, banana, duhana i drugog. Gvaharibi koje je Gheerbrant i posjetio daje podatke da su po izgledu nešto niži od svojih planinskih srodnika te da, što je srodno Gvaharibima, kosu sijeku, poput tonzure, u vijenac.
Srpska demokratska stranka (Srbija)
Srpska demokratska stranka je politička stranka koja je u Srbiji djelovala početkom 2000-ih. Na parlamentarnim izborima 2003. godine je preko kandidatske liste Demokratske stranke Srbije (DSS) osvojila 1 mandat u Narodnoj skupštini. Poslije toga je prešla u DSS.
Godine 2010. je pokrenuta inicijativa da se u Srbiji osnuje nova stranka pod istim imenom, čiji bi se program oslanjao na SDS koji je djelovao u Hrvatskoj početkom 1990-ih pod vodstvom Jovana Raškovića.
Ivo Goldstein
Biografija
Ivo Godlstein je napravio obrt u znanstvenoj karijeri promjenom matične znanstvene discipline. Do 2003. godine je bio šef katedre za opštu povijest srednjeg vijeka, a iste godine napušta profesuru na navedenoj katedri i postaje profesor hrvatske povijesti stoljeća. Predmet Goldsteinovog znanstvenog interesa su bizantologija, hrvatska povijest ranog srednjeg vijeka te povijest Židova u Hrvatskoj. Dao je nekoliko publicističkih sinteza celokupne povijesti Hrvatske. U radovima o novijoj hrvatskoj povijesti i srpsko-hrvatskim odnosima stoji na liniji hrvatske historiografije koja optužuje srpsku političku elitu za velikosrpstvo. U svojim radovima navodi da je broj žrtava koncentracionog logora u Jasenovcu bio između 80 i 100 hiljada ljudi (Ivo Goldstein, Hrvatska povijest)-, 21. tom edicije Povijest zagrebačkog dnevnika Jutarnji list, Zagreb 2008, str. 498).
Ivo Godlsteinn je predsjednik židovske vjerske zajednice Beth Israel sa sjedištem u Zagrebu. Aktivan je u političkom i kulturnom životu Hrvatske, te kao intelektualac blizak bivšem hrvatskom predsjedniku Stjepanu Mesiću. 2012 godine imenovan je za hrvatskog ambasadora u Parizu, Francuska.
Znanstveni rad
Autor je više od stotinu znanstvenih i stručnih radova objavljenih u zemlji i inozemstvu. Urednikom je većeg broja izdanja Zavoda za hrvatsku povijest Filozofskog fakulteta u Zagrebu i Židovske općine Zagreb. Napisao više scenarija za TV, neredovito surađuje kao kolumnist i na druge načine u raznim medijima u Hrvatskoj i inozemstvu. Od 1994. godine jednim je od urednika godišnjaka Radova Zavoda za hrvatsku povijest. Od 1992. do 1997. bio je članom Predsjedništva Društva za hrvatsku povjesnicu. Od 2001. redoviti je profesor (Filozofskog fakulteta u Zagrebu). Predaje na Diplomatskoj akademiji Ministarstva vanjskih poslova RH. U više navrata sudjelovao je na znanstvenim skupovima u zemlji i inozemstvu. Prevodi s engleskoga jezika.
Rimska arhitektura
thumb|right|[[Rimski forum]]
Rimska arhitektura je bazirana na prihvatanju jezika klasične grčke arhitekture za specifične primjene koja se dalje razvila na drugačiji način i time postala zaseban i novi arhitektonski stil. Često se shvata da su dvije arhitekture, grčka i rimska dio jedne arhitekture međutim takvo uvjerenje često vodi ka gledanju na rimsku arhitekturu sa grčkim standardima a što mnogi smatraju pogrešnim pristupom.
Inovacija u rimskoj arhitekturi je počela u 1. vijeku pne. sa izumom betona koji se plasirao kao jača i jednostavnija alternativa kamenu. Iako mnogi smatraju beton kao najveći doprinos rimske arhitekture modernom svijetu stil arhitekture koji je proizašao iz Rimske imperije se i danas povremeno koristi širom Evrope i Sjeverne Amerike.
Fraccionamiento Solidaridad (razvrstavanje)
Fraccionamiento Solidaridad ima više značenja:
Hadžići (Goražde)
Hadžići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Goražde koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 54 stanovnika.
Dudeldorf
Dudeldorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 995 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232027.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Dudeldorf se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 290 metara. Površina opštine iznosi 11,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 995 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 90 stanovnika/km².
Colle Morello, Isernia
Colle Morello je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Los Corrales, Bolaños
Los Corrales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Bolaños.
Ргаје (Прокупље)
Демографија
У насељу Ргаје живи 26 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 69,7 година (71,6 код мушкараца и 67,7 код жена). У насељу има 16 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,63.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Sumpancle, Amatepec
Sumpancle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Amatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2195 m.
Buonriposo, Enna
Buonriposo je naselje u Italiji u provinciji Enna, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 483 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 711 m.
Podere Pratini, Grosseto
Podere Pratini je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Pogled na Delft
Pogled na Delft (niz. Gezicht op Delft), ulje na platnu nizozemskog slikara Johannesa Vermeera koji je obilježio nizozemsko slikarstvo u 17. vijeku. Riječ je o djelu kojim je Vermeer naslikao svoj rodni grad te je jedno od njegovih najpoznatijih radova. Slika je nastala kada prikazi grada nisu bili uobičajena pojava u slikarstvu dok je slikar koristio poentilistički stil kao i u ranijem djelu Malena ulica.
2011. godine Kraljevska nizozemska kovačnica je prigodno izdala zlatne i srebrne kovanice sa slikom Pogleda na Delft.
Američka okupacija Dominikanske Republike
Američka okupacija Dominikanske Republike je trajala od 1916. do 1924. godine te predstavljala treći najduži od svih tzv. banana ratova koji su karakterizirali američku politiku prema susjednim zemljama Latinske Amerike u prvim decenijama 20. vijeka. Do nje je došlo godinu dana nakon početka američke okupacije susjednog Haitija. Započela je vojnom iskrcavanjem američkih američkih marinaca u glavni grad Santo Domingo 5. maja 1916. godine, pri čemu je kao izgovor bila zaštita američkih diplomatskih misija; ti su događaji koincidirali sa pučem koji je dominikanski sekretar rata Desiderio Arias izveo protiv demokratski izabranog predsjednika Juana Isidra Jimenesa. Tehnički i brojčano nadmoćne američke snage, sa izuzetkom okršaja poznatog kao bitka kod Guayacanasa, uglavnom nisu naišle na značajnijih oružani otpor te su za nekoliko mjeseci preuzeli kontrolu nad svim važnijim gradovima i lukama zemlje. Arias je pristao napustiti zemlju, a Amerikanci su, pod izgovorom uspostavljanja reda i mira uspostavili okupacijski režim te poduzeli niz mjera da se uspostavi ekonomska i politička stabilnost u zemlji, odnosno pro-američki režim koji bi trebao preuzeti vlast po formalnom završetku okupacije. Iako je određena stabilnost postignuta, među velikim dijelom dominikanskog stanovništva je okupacija izazvala negodovanje, prije svega zbog toga što je među američkim funkcionarima bilo malo onih koji su govorili španski ili imali razumijevanja za domaću kulturu. U nekim područjima, zemlje, prije svega u istočnim provincijama El Seibo i San Pedro de Macoris se već 1917. pojavio pobunjenički pokret poznat kao gavilleros, koji je pod vodstvom generala Ramona Natere počeo izvoditi gerilske akcije protiv američkih trupa. Iako nije bio u stanju istjerati Amerikance iz zemlje, ni Amerikanci ga nisu bili u stanju ugušiti, te su 1921. njegovi prethodnici prihvatili amnestiju. U međuvremenu je završio Prvi svjetski rat, koji je služio kao jedan od izgovora za okupaciju, te se protiv okupacije počelo okretati i i američko javno mnijenje. Predsjednik Warren G. Harding, koji je izabran na platformi okončanja vojnih intervencija, je godine 1921. otpočeo pregovore sa vodećim dominikanskim političarima o povratku dominikanskog suvereniteta. Formalni sporazum je postignut 30. juna 1922. godine, a proamerički kandidat Horacio Vásquez 1924. godine pobijedio na predsjedničkim izborima. 13. juna 1924. godine, nakon njegove inauguarcije, je američka okupacija formalno završila. 27. decembra 1924. je, međutim, potpisana posebna konvencija kojom SAD ponovno preuzimaju kontrolu nad dominikanskim carinama, ali je ona stavljena van snage 1941. godine.
Vanjske veze
Links in Spanish
N-Acetilaspartinska kiselina
N-Acetilaspartic acid (N-acetilaspartat, NAA) je derivat aspartinske kiseline sa formulom C6H9NO5 i molekulskom težinom 175,139.
NAA je drugi po zastupljenosti neurotransmiter u mozgu, posle glutamatne aminokiseline. On je prisutan u mozgu odraslih osoba jedino u neuronima. Sintetiše se u mitochondrijama iz aspartinske kiseline i acetil-koenzimA A.
Tito Quintana Morales, Matamoros
Tito Quintana Morales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1112 m.
Gondrecourt-Aix
Gondrkur E je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Brije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 146 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,28 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 276 m, a minimalnoj 242 m).
Herbiers
Erbje je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Vandeja.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 13.413, a gustina naseljenosti je iznosila 151 stanovnika/km².
Karimé
Karimé (Carimé, Karime, Kari.me, Carimi), jedna od skupina ili plemena Yanomami Indijanaca, uže grupe Waiká, porodica Chirianan, naseljeni na području brazilske države Roraima, rio Catrimani. Govore posebnim jezikom ili dijalektom nanomam ili karimé. Srodni su sa brazilskim Pusaracau.
El Popotal, San Andrés Tuxtla
El Popotal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Andrés Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 881 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
El Capulín, Santa Cruz Itundujia
El Capulín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Itundujia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2262 m.
Kohorosciwetari
Kohorosciwetari, jedna od skupina američkih Indijanaca iz sjevernobrazilske države Amazonas sa rijeke río Dimití, pritoke Río Negroa. Kohorosciwetari, su jedna od skupina Guahariba (danas poznatih kao Sanuma ili Yanoama), a jezično pripadaju porodici Chirianan ili Yanomami. Brojno stanje iznosi 622 (1976 RC); u novije vrijeme preko 1000.
Jezik kohoroxitari
'Ethnologue'  na svojem popisu pod imenom kohoroxitari (ISO 639-3: KOB) navodi njihov jezik kao neklasificiran. Kodni naziv će se povuć iz upotrebe jer je ustanovljeno da jezik kohoroxitari ne postoji, nego je tek jedno od sela Sanuma Indijanaca.
Torpiljarka
U užem smislu torpiljarka ili torpedni brod je naziv za vrstu ratnog broda koja se razvila u drugoj polovici 19. vijeka nakon pronalaska torpeda.
Razvoj torpiljarke je krajem 19. vijeka potakao francuske mornaričke stratege da razviju strategije tzv. Mlade škole koja je naglasak stavljala na masovnu proizvodnju i upotrebu torpiljarki umjesto skupih bojnih brodova.
Veksilum
thumb|left|upright|Suvremena rekonstrukcija rimskog vojnika koji nosi veksilum sa znakom škorpiona, oznaku [[Pretorijanska garda|Pretorijanaca kojom se odavala počast caru Tiberiju zbog izgradnje Pretorijanskog logora u Rimu. Tiberijev astrološki znak je bio škorpion. Fotografija: Associazione Culturale Cisalpina - Cohors III Praetoria.]]
Veksilum (latinski: vexillum, plural vexilla) je bio predmet nalik na zastavu koji se u antičko doba koristio u Rimskom Carstvu. Za razliku od običnih zastava gdje je tkanina bila privezana za vertikalnu motku, kod veksiluma je tkanina bila vezana uz križ, poput jedra. Nositelj veksiluma se zvao vexillarius. Veksilum su koristile rimske vojne jedinice kao svoj simbol, te se ljubomorno čuvao i branio u borbi.
Veksilum se nastavio koristiti i nakon pada Rimskog Carstva. Kršćani ga koriste u svojim procesijama, a pojedine italijanske regije ga koriste kao svoje simbole.
Po veksilumu je dobila ime naučna disciplina veksikologija, koja proučava zastave.
Ungureni, Cornești
Ungureni je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Cornești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 855 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 138 m.
Jazovka
mini|200px|Jazovka
Jazovka je jama kod Sošica na Žumberku u Republici Hrvatskoj. Iz Jazovke je u srpnju 2020. izvađeno više od 800 posmrtnih ostataka koji se neće moći identificirati. Smatra se da su u jamu stradale osobe bacane više puta, između ostalog nakon oslobođenja Krašića 1943. i nakon oslobođenja Zagreba 1945.
Stratiše djece iz Logora Jastrebarsko
Nakon što su partizani oslobodili nekoliko stotina djece iz Logora Jastrebarsko, a ona za koju je procijenjeno da ne mogu pješačiti raspoređena su kod ljudi u selima po Žumberku. Ustaše su navodno u akcijama čišćenja terena pohvatale, odvele do Jazovke i ubile neku djecu, a neke vratile u logor.
Stratište ustaških i nacističkih ranjenika 1945.
Nakon oslobođenja Zagreba jedinice Jugoslavenske armije odlučile su smjestiti stotine svojih ranjenika u zagrebačke bolnice. O količini teško ranjenih pripadnika JA govori podatak o 240 njihovih grobova na Mirogoju, velikim djelom boraca preminulih u danima nakon oslobođenja Zagreba. Danima prije oslobođenja ustaše i nacisti su povukli sa sobom veliku većinu svojih ranjenika. Ostali su samo teško ranjeni i bolesni za koje nove vlasti nisu imale milosti. O tome svjedoče autentični zapisi o otpuštanjima više stotina ranjenika 5., 6. i 7. svibnja 1945. Nakon oslobođenja iz Zakladne bolnice, 14. svibnja odvedeno je 70 muškaraca, dijelom Nijemaca, ali dijelom i nenjemačkog podrijetla. Čini se da se radilo o članovima njemačkih formacija koje su se povlačile zajedno s Nijemcima s područja Sjeverne Afrike ili Sovjetskog Saveza. Među njima pronalazimo Tunižanina, Palestinca, četiri Alžirca, šest Marokanaca te po jednog Rusa, Čeha, Poljaka. Za razliku od drugih preseljenja ranjenika gdje je navedena lokacija na koju su preseljeni i to je bilo zavedeno, ova "premještanja" su vjerojatno bila na stratište.
Svake godine na Dan antifašističke borbe se iznad jame Jazovke obilježavaju skupovi u organizaciji Hrvatskog obrednog zdruga Jazovka na kojima se nose ustaška obilježja, uzvikuje ustaški poklič "Za dom spremni!" te veliča NDH. S obzirom da datum 22. lipnja nema nikakve poveznice s Jazovkom radi se o očitoj provokaciji na taj državni praznik, a ne nekakvoj komemoraciji u spomen na stradale na tom mjestu. Predsjednik HOZ Jazovka Boris Prebeg smatra da je u Brezovici 22. lipnja "ispaljen prvi hitac u hrvatsku državu od strane članova KPJ" te je time izjednačio RH i NDH.
Grave di Papadopoli, Treviso
Grave di Papadopoli je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
El Becerro, Aguascalientes
El Becerro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 100 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1950 m.
Ponte Cantone, Brescia
Ponte Cantone je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Guaharibo
Guaharibo (Yanomamö), jedna od glavnih gupa Yanomami Indijanaca ( porodica Chirianan) sa Sierra Parime na granici Venezuele i Brazila, osobito u području oko rijeke Ventuari. Alain Gheerbrant koji je posjetio pleme 1949/1950. učinio je prve snimke ovih ljudi i pružio nam obilje podataka o njima. Gvaharibi su niskog rasta, muškarci (1,50), žene (1,30). Hodaju goli ili gotovo goli, a tijela mažu crvenom i crnom bojom. Šipčica provučena kroz nos i malena rojtica iznad spolovila, uz nešto nakita, sve je što žene nose na sebi. I muškarci i žene na ušima nose loptice od paperja.
Prema Gheerbrantu, oni nemaju pravu poljoprivredu, pa zasade tek pokoju bananu. Hranu nalaze uglavnom u prirodi, soli nemaju. Gvaharibi 1. polovice 20. stoljeća s ulovljene divljači nisu skidali kožu, ni vadili utrobu, divljač bi tek oprljili na vatri. U prehranu je ulazilo sve što bi se našlo i ulovilo: voće, gusjenice, razni insekti. Zbog nedostatka soli Gvaharibi su jeli zemlju, pod uslovom da je dovoljno masna. Ovakav običaj, poznat kao geofagija a prakticiran je i kod Otomaco Indijanaca iz Venezele. Ovo se može usporediti i s jedenjem zida kod malene djece čiji roditelji izbjegavaju sol u jelu.
Materijalna kultura Gvahariba također je dosta oskudna. Zub od zlatastog zeca pričvršćen na komad drveta služio im je kao nož. Osim ovog noža posjeduju još luk i strijelu i drvene kijače. Luk je dug oko dva metra, a vršci od strelica napravljeni su od kostiju ili bambusa otvrdnulog na vatri.
Svoje mrtve Gvaharibi spaljuju, pepeo pokupe i miješaju s biljkom onoto (daje crvenu boju), i ovime se poslije mažu po tijelu. Gvahariba (koncem 20. stoljeća) ima oko 12-14,000 u Venezueli i 1,500 do 2,000 u Brazilu. Sastoje se od više grupa koje se služe vlastitim dijalektima.
Oklopnjača
right|280px|thumb|CSS Virginia Oklopnjača u najširem smislu označava svaki ratni brod koji na sebi ima željezni oklop u svrhu zaštite od neprijateljske brodske ili obalne artiljerije.
Poticaj za razvoj oklopnjača bila je pobjeda Rusa u bitci kod Sinopea na početku krimskog rata, kada su Paixhanovi topovi i eksplozivne granate u potpunosti uništile otomansku flotu. Kada su Britanija i Francuska pohitale Turskoj u pomoć, bojali su se da bi se njihova flota isto tako provela prilikom bombardiranja ruskih obalnih utvrđenja na obali Crnog mora. Zato su bombardiranja umjesto neoklopljenim linijskim brodovima vršena u tu svrhu posebno sagrađenim plovećim baterijama zaštićenim oklopom.
Oklopnjače su svoju prvu borbenu primjenu imali u američkom građanskom ratu, pri čemu je ispočetka na njihovoj izgradnji inzistirao Jug, nastojeći nadoknaditi nadmoć Sjevera u broju brodova. Prvo takvo plovilo je bilo CSS Manassas, koje je u oktobru 1861. uspješno napalo sjevernjačke brodove u rijeci Mississippi. Sjevernjaci su na to, između ostalog, odgovorili izgradnjom vlastite oklopnjače USS Monitor, po kojoj će kasnije dobiti posebna klasa brodova. USS Monitor se u martu 1862. sukobio s južnjačkom oklopnjačom CSS Merrimack u čuvenoj bitci kod Hampton Roadsa, koji se smatra prvim sukobom oklopnjača u historiji.
Oklopnjače su vrlo brzo prihvatile sve mornarice svijeta, tako da su samo četiri godine kasnije igrale ključnu ulogu u viškoj bitci - najvećem pomorskom okršaju 19. vijeka. Iskustva iz tog okršaja su utjecala na brodograditelje da budućim oklopnjačama pridodaju brodski kljun u svrhu izvođenja kljunovog udara na neprijateljske brodove.
USS Iowa (BB-61)
USS Iowa (BB-61) ("The Big Stick") bio je vodeći brod u svojoj klasi bojnih brodova klase Iowa i četvrti brod u američkoj mornarici koji je imenovan u čast 29-te savezne države SAD-a. Iowa je posljednji vodeći brod američke klase bojnih brodova i jedini u klasi koji je služio u Atlanskom oceanu tokom Drugog svjetskog rata.
Tokom Drugog svjetskog rata je prevozio predsjednika Franklina D. Roosevelta na Teheransku konferenciju, pa je zbog toga na njoj instalirana specijalna kada, kao i lift koji je omogućio lakše prevoženje nepokretnog državnika. Godine 1944. je bio prebačen u Pacifičku flotu i sudjelovao u invaziji na Kwajalein i Eniwetok, a služio je kao komandni brod admirala Williama F. Halseya prilikom kapitulacije Japana 1945. Sudjelovao je i korejskom ratu nakon čega je dekomisioniran. Godine 1984. je ponovno aktiviran kao dio plana mornarice od 600 brodova. U aprilu 1989. je na njemu došlo do eksplozije u kojoj je poginulo 47 mornara. Ponovno je izbačen iz službe 1990. godine. Od 2012. služi kao ploveći muzej u luci Los Angeles.
CKX
Termin CKX ima više značenja.
Nacionalni spomenici u Glamoču
Na listi nacionalnih spomenika kulture Bosne i Hercegovine za opštinu Glamoč se nalaze slijedeći spomenici:
Fracción Buenavista (razvrstavanje)
Fracción Buenavista ima više značenja:
Hrid (Novo Goražde)
Hrid je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Novo Goražde koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 24 stanovnika.
Istorija
Hrid se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazio u sastavu opštine Goražde.
Santa Ignacia, Miguel Alemán
Santa Ignacia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Miguel Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Dragovoljići
Demografija
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Campo Azul, Tlalpujahua
Campo Azul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tlalpujahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 254 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2859 m.
Frédéric Volle
U karijeri je igrao za 3 francuska (USAM Nîmes, OM Vitrolles, Montpellier HB), 1 njemački (SG Wallau-Massenheim) i 1 japanski klub. U Japan je otišao nakon Olimpijade 1996., a ubrzo mu se tamo pridružio reprezentativni kolega Stéphane Stoecklin. Volle je u Japanu radio i kao trener.
Za reprezentaciju je nastupao od 1987. do 1996. i skupio je 241 nastup i postigao 1016 pogodaka. Volle je bio prvi francuski rukometaš koji je zabio više od 1000 pogodaka za reprezentaciju, a status najboljeg strijelca držao je sve do 2008., kada ga je prestigao Jérôme Fernandez. S reprezentacijom je osvojio broncu na Olimpijadi 1992. i svjetsko zlato u Islandu 1995. te je tako bio član legendarne francuske generacije pod vodstvom izbornika Costantinija koja je osvojila prve medalje na velikim natjecanjima.
Trenutno živi u Kanadi sa suprugom.
Crnorepi prerijski pas
Crnorepi prerijski pas (lat. Cynomys ludovicianus) je glodavac iz porodice Sciuridae. Živi u nekim velikim ravnicama Sjeverne Amerike u Kanadi, SAD-u i Meksiku.
Opis
Crnorepi prerijski pas općenito je prekriven tamnijim bojama, sa svjetlijom bojom trbuha. Repovi imaju crne krajeve. Odrasli mogu težiti od 0,68 do 1,4 kg, mužjaci su obično teži od ženki. Duljina tijela je obično od 36 do 43 cm s 7,6 do 10 cm repa.
Najčešći predatori crnorepog prerijskog psa su kojoti, američki jazavci, crveni ris, suri orao, njorka jastrebovi , crvenorepi jastrebovi i  čegrtuše. Iako su sada vrlo rijetki crnonogi tvor je nekoć bilo glavni predator u crnorepog prerijskog psa.
Za razliku od nekih drugih prerijskih pasa, ova životinja ne hibernira tijekom cijele zime. Crnorepi prerijski pas može se vidjeti iznad zemlje usred zime.
Rasprostranjenost
Povijesni raspon crnorepog prerijskog psa je od južnih dijelova kanadske provincije Saskatchewan do meksičke savezne države Chihuahue. Područje obuhvaća dijelove Montane, Sjeverne Dakote, Južne Dakote, Wyominga, Colorada, Nebraske, Kansasa, Oklahome, Utaha, Arizone i Novog Meksika. Od 2007. godine crnorepi prerijski psi pojavljuju se diljem svog povijesnog raspona, isključujući i Arizonu. Međutim populacija je daleko ispod povijesnih razina.
Prehrana
Crnorepi prerijski pas većinom jede travu koja tokom ljeta može sačinjavati i više od 75% njegove prehrane. Vrsta trave se mijenja tokom godina. Ponekad jede grmlje, podzemno korijenje (osobito tokom zime), manje životinjice poput skakavca, te izmet američkog bizona.
Galluccio, Caserta
Galluccio je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 296 m.
Littleton, New Hampshire
Litlton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.412, što je 19 (-0,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lillie, Louisiana
Lili je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 118, što je 21 (-15,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dudenhofen
Dudenhofen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Rajna-Palatinat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.780 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7338007.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajna-Palatinat Dudenhofen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajna-Palatinat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 104 metra. Površina opštine iznosi 13,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.780 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 446 stanovnika/km².
Los Mérida, San Andrés Tuxtla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 770 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Sanumá
Sanumá (Sanema, Xamatari), ime skupini Chirianan Indijanaca poglavito naseljeni na jugu Venezuele uz rijeke Caura i Ventuari, i nešto uz rijeku Auaris u brazilskoj državi Roraima. Populacija im je procjenjena na najviše 4,500 (1976 NTM).
Sanume su lovci i ribari. Pekari, tapiri, majmuni i armadillo glavna su lovina koja se hvata zbog mesa.
Sastoje se od više lokalnih skupina koje govore raznim dijalektima (caura, ervato-ventuari, auaris) u Brazilu i yanoma, cobari (kobali, cobariwa) u Venezueli. Jedna od njihovih grupa su i Kohorosciwetari koje je  'Ethnologue'  pod imenom Kohoroxitari jezično vodio kao neklasificirane.
Capometa, Caserta
Capometa je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 273 m.
N-Acetilglutaminska kiselina
N-Acetilglutaminska kiselina (NAcGlu) se biosintetiše iz glutaminske kiseline i acetil-CoA posredstvom enzima N-acetilglutamat sintaza. Arginin je aktivator ove reakcije.
Reverzna reakcija, hidroliza acetilne grupe, se katalizuje specifičnom hidrolazom.
NAcGlu aktivira karbamoil fosfat sintetazu u ciklusu ureje.
Los García, San Luis Potosí
Los García je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1843 m.
Američka okupacija Haitija
Američka okupacija Haitija trajala je od 1915. do 1934. godine i predstavljala drugi najduži od svih tzv. Banana ratova, odnosno jednu od najdužih okupacija u vojnoj historiji SAD. Otpočela je godine 1915. iskrcavanjem američkih marinaca u glavni grad Port-au-Prince pod izgovorom zaštite američkih državljana i ekonomskih interesa koji su navodno bili ugroženi pobunom i likvidacijom pro-američkog predsjednika Vilbruna Guillamea Sana. Dodatni motiv za američku akciju bio je i Prvi svjetski rat, odnosno snažno ekomsko prisutstvo carske Njemačke na otoku; iako su SAD bile formalno neutralne, njemačke interese na otoku su, u skladu sa Monroevom doktrinom smatrali ugrožavanjem vlastitih. Američki marinci su relativno brzo uspostavili kontrolu nad zemljom, porazivši pobunjenike, tzv. cacose, u kampanji poznatoj kao Prvi Caco rat. Formalnim sporazumom između haićanske i američke vlade je uspostavljena američka vlast nad Haitijem u periodu od sljedećih deset godina. Veliki dio lokalnog stanovništva se, međutim, od početka počeo odupirati okupatorima, velikim dijelom i zbog njihovih rasističkih predrasuda prema crncima i mulatima koji su činili većinu Haićana. Nakon nekoliko godina je došlo do intenziviranja ustaničke djelatnosti, poznate kao tzv. Drugi Caco rat, a koja je završena neuspjelim napadom ustanika na Port-au-Prince početkom 1920. godine. Iako se američka vlast nad Haitijem stabilizirala, u izolacionistički raspoloženim SAD se okupacija smatrala sve manje opravdanom. Niz incidenata 1929. godine, kao i izbijanje Velike depresije, su doveli predsjednika Herberta Hoovera od odluke da okupaciju okonča, ali ona nije sprovedena sve do njegovog nasljednika Roosevelta 1934. godine.
Okomatadi
Okomatadi, jedna, prema Alain Gheerbrantu, od najdivljijih grupa Guahariba, jezična porodica Chirianan, naseljeni sredinom 20 stoljeća uz rijeku Uraricuera, Brazil. Gheerbrant koji ih je posjetio u svojoj ekspediciji među Wai-Wai Guaharibo Indijance (1948-1950), daje nam oskudne ali vrijedne podatke o njima. Kasniji autori ove ljude više ne spominju.
Okomatadi su živjeli u malenim kolibicama prekrivenih lišćem. Lov (luk i strijela), i uzgoj banana, duhana, šećerne trske, i drugoga, te vjerojatno i ribolov tipičan je kulturama domorodaca tropske kišne šume.
U lovu Okomatadi hvataju ptice, tapire, divlje svinje (vjerojatno queixada), a sakupljaju i insekte. Sakupljanje meda, omiljene indijanske prirodne poslastice, također je imalo značajnu ulogu. Od kuhanih i procijeđenih banane izrađuju neku vrstu pića. Viseće mreže (hamak, hammock) služe im umjesto kreveta, a postavljaju se razapinjanjem između dviju greda.
Jedina igra koju je Gheerbant zapisao, i za koju kaže da je jedina, je 'majmunska igra'. Ona traje cijelu noć a takt se daje udaranjem petama, glazbenih instrumenata nemaju. 'Majmunsku igru' igraju i muškarci i žene, i prema njihovom iskazu izvode je u čast velikog majmuna, koji je bio njihov predak. Ženska nošnja su suknjice od palmina lišća.
Colle Pagano, Isernia
Colle Pagano je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 565 m.
Charles de Gaulle (R91)
Brod nosi Dassault Rafale M avione lovce i E-2C Hawkeye, kao i modernu elektroniku i Aster projektile. Drugi je po veličini evropski nosač aviona, odmah nakon ruskog nosača Admiral Kuznjecov. Koristi isti katapultni sistem za polijetanje aviona kao i američki nosači klase Nimitz (75 m C13-3 parni katapult).
Cătunu, Cornești
Cătunu je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Cornești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 787 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
Jezero (Petlovac)
Jezero je umjetno jezero u Petlovcu (Baranja), na zapadnoj strani Ulice Zvonka Brkića, uz samu državnu cestu D517 koja prolazi tom ulicom, površine od 0,8 hektara. Mještani ga zovu samo Jezero, a kad se spominje u širem kontekstu, onda se govori o petlovačkom jezeru ili o jezeru u Petlovcu.
Uređenje jezera
Osnovna namjena jezera bila je (i ostala) prihvat viška oborinskih voda, ali je sve do 2009. godine bilo prilično zapušteno, puno smeća i rastinja, iako su ga povremeno čistili članovi ŠRD-a "Som". Uređeno je krajem 2009. godine. Uređenje su financirale Hrvatske vode, dok je radove izvela darđanska Odvodnja. Produbljeno je jezersko korito i očišćeno od smeća i rastinja, a na sredini jezera nasut je umjetni poluotok u obliku zrcalne slike latiničnog slova "L", donjim dijelom spojen sa zapadnom obalom. Radovi vrijedni oko 500.000 kuna trajali su mjesec dana.
Druga faza uređenja
Nakon prve faze, uređene su obale i prostor oko jezera, posijana trava i poribljena voda, tako da jezero, uz svoju osnovnu namjenu, sada ukrašava naselje i rekreativcima pruža dodatne sadržaje: odmor, šetnju, kupanje, pecanje. Dio radova na uređenju jezera besplatno je obavilo OPG Zadravec, a dio su uradili volonterskim radom članovi Udruge mladeži "Petlovac". Jezero je svečano otvoreno 4. VI. 2010. godine na Dan Općine Petlovac.
Fotogalerija
<Gallery> Datoteka:Petlovac-(20100330)-Jezero 003.jpg |Pogled s južne strane (nakon prve faze uređenja) Datoteka:Petlovac-(20110506)-Jezero 002.jpg |Pogled s južne strane (nakon 2. faze uređenja) Datoteka:Petlovac-(20100330)-Jezero 001.jpg |Pogled sa sjeverne strane (nakon prve faze uređenja) Datoteka:Petlovac-(20110506)-Jezero 024.jpg |Pogled sa sjeverne strane (nakon 2. faze uređenja) Datoteka:Petlovac-(20110506)-Jezero 018.jpg |Poluotok u Jezeru (u obliku zrcalne slike slova "L") </Gallery>
Poderone, Grosseto
Poderone je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
Fracción Concepción (razvrstavanje)
Fracción Concepción ima više značenja:
Tanker
Podjela tankera
Prema vrsti tekućeg tereta možemo ih podijeliti na:
mini|300px|Usporedba raznih veličina tankera Tankeri, po pravilu imaju manje nadvođe od ostalih teretnih brodova, ali pregrade i stabilitet u slučaju prodora vode moraju udovoljavati naročitim zahtjevima, propisanim u Međunarodnoj konvenciji o teretnim linijama, 1966, i u Međunarodnoj konvenciji za zaštitu ljutskog života na moru, 1974. Tankeri se grade za prijevoz određene vrste tereta, najčešće sirove nafte ili njezinih derivata. Postoje i tankeri za druge vrste tekućih tereta, koji ponekad iziskuju posebnu konstrukciju i opremu. Međutim, tipičnim tankerom smatra se onaj što prevozi sirovu naftu, koji i po tonaži i po broju brodova nadmašuje sve ostale vrste tankera.
Tankeri koji prevoze sirovu naftu dijele se:
Druga podjela tankera je:
Konstrukcija tankera
Gotovo istodobno pojavljuju se i drugi sistemi gradnje, npr. sistem iz 1925, s poprečnim rebrima. Konstrukcija trupa i dalje se mijenjala. Uvode se dvije uzdužne pregrade umjesto dosadašnjih ljetnih tankova (summer tanks), pronalaze se nove forme spajanja pojedinih elemenata, osobito poslije primjene varenja i gradnje supertankera.
U novije vrijeme prevladava uzdužni sistem gradnje (s uzdužnim rebrima), iako je dosta čest i kombinirani sistem, tj. sistem s uzdužnim rebrima na dnu i palubi, poprečnim rebrima na boku u vertikalnim ukrepama na pregradama. Naročita se pažnja obraća izboru materijala podesenog za varenje, uklanjanje oštrih prekida te položaju i sistemu gradnje uzdužnih pregrada.
Cijeli prostor ispod palube tankera, od pramčanog do strojarskog prostora, predviđen je za smještaj tereta i podijeljen je jednom ili s dvije uzdužne i nekoliko poprečnih pregrada u više tankova, tako da u poprečnom smjeru postoje ljevi i desni bočni i po jedan središnji tank. Tankovi nose brojeve od pramčanog prostora prema krmi. U poprečnom smjeru, na pramcu, na krmi i po sredini broda nalaze se uski prazni prostori ili tzv. koferdami za odvajanje tankova tekućeg tereta od pramčanog i strojarskog prostora, dok središnji koferdam služi kao prostor za pumpe u većini supertankera i mamut-tankera u poprečnom smjeru postoje dva bočna i dva središnja tankova, a između središnjih tankova u uzdužnici broda nalaze se uzdužni koferdam koji ujedno služi za prolaz cjevovoda za krcanje i iskrcavanje tereta.
Sistem iskrcaja
Krajem 19. vijeka pojavili su se prvi brodovi za prijevoz tekućeg tereta u tankovima, razvijeni da bi se omogućio prevoz nafte iz bazena Meksičkog zaljeva na tržište u Velikoj Britaniji. Otada, pa do danas traje razvoj brodova za prijevoz tekućih tereta. Usporedo s razvojem prevoza tekućeg tereta bilo je potrebno riješiti i problem skladištenja, ukrcaja i iskrcaja tereta. Sistemi za skladištenje tereta (tankovi) nisu se mijenjali tokom razvoja, a uređaji za manipulaciju teretom su pretrpjeli velike promjene u izvedbi, kako zbog povećanja veličine broda za prijevoz tekućeg tereta, tako i zbog zahtjeva što manjeg zadržavanja broda pri ukrcaju i iskrcaju i ekoloških zahtjeva. U početku razvoja, kada je veličina broda bila puno manja od današnje, uređaji za teret na tankerima su bili puno jednostavniji od današnjih.
Tankeri s pregradama
mini|350px|Prikaz starije izvedbe tankera za sirovu naftu bez usisnog cjevovoda Prve izvedbe teretnih uređaja na tankerima bile su takve da usisnog cjevovoda nije takoreći ni bilo, već se na dnu svakog tanka nalazila pomična pregrada (ili više njih) koja se otvarala prilikom ukrcaja ili iskrcaja. Ovaj sistem je zahtijevao da brod ima znatan krmeni nagib prilikom iskrcaja, a ujedno je omogućavao prijevoz samo jedne vrste tereta. Prednost ovog sistema je bio vrlo kratak usisni cjevovod i jednu crpnu stanicu koja je bila smještena u ili do strojarnice čime se olakšavala izvedba pogona pumpi. Povećanjem veličine broda i zahtjevima za prevoženjem više vrsta tereta, te zbog veće količine tereta koja je ostajala u skladištima, a koja se nije mogla iskrcati, sistemi za iskrcaj tereta kod brodova za tekući teret su usavršeni i modificirani.
Tankeri s crpnim stanicama
mini|350px|Prikaz novije izvedbe tankera za sirovu naftu sa usisnim cjevovodom i crpnim stanicama mini|350px|Izgled pumpe u crpnoj stanici na tankeru Modifikacija sistema prekrcaja tankera je bila uvođenjem usisnog cjevovoda i crpne stanice u kojoj su smještene pumpe za prebacivanje tereta. Takav sistem zahtijeva usisni cjevovod izveden posebno za svaki tank te veći broj pumpi čime se povećava složenost sistema. Prednost u odnosu na prvi opisan sistem je mogućnost prevoza više vrsta tereta odjednom te brži iskrcaj. Sistem cjevovoda omogućuje da se istodobno obavlja onoliko vrsta operacija (s različitim vrstama tereta) koliko ima pumpi. Na manjim tankerima ima 4 do 6 glavnih pumpi kapaciteta 1000 do 1200 t/h, tako da se čitav teret može iskrcati za 12h (na velikim tankerima se sistem iskrcaja dimenzionira na 24 sata).