cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lige Azadegan 2000./01.
Lige Azadegan 2000./01. bila je deseta sezona Lige Azadegan, danas Iranske Pro Lige.
Konačna ljestvica
Konačna ljestvica iranske Lige Azadegan za sezonu 2000./01. kada je bila najviša iranska liga.
Lige Azadegan 1999./00.
Lige Azadegan 1999./00. bila je deveta sezona Lige Azadegan, danas Iranske Pro Lige.
Brézé (Men i Loara)
Breze je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Men i Loara koja pripada prefekturi Somir.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1299 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 64 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,05 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 46 metara (maksimalnoj 104 m, a minimalnoj 26 m).
Covington, Ohio
Kavington je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Benzobarbital
Benzobarbital je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 336,341 Da.
Covington, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.584, što je 25 (1,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ponte San Quirico, Vercelli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 348 m.
Donus
Donus (ponekad navođen i kao Donije) je bio papa od 2. studenog 676. do 11. travnja 678. godine. O njegovom životu se zna vrlo malo. Bio je sin izvjesnog Rimljanina po imenu Mauricije. Njegov kratki pontifikat je obilježila dogradnja Bazilike Svetog Petra, kao i otkrivanje, a potom razbijanje, kolonije nestorijanaca u Rimu, koja se nalazila među sirijskim svećenicima. Također je prekinuta kraća šizma sa nadbiskupom Ravenne koji je prije toga htio postati autokefalan. Održavao je dobre odnose sa bizantskim dvorom.
Leslie, Arkansas
Lesli je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 441, što je 41 (-8,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mišna
Mišna (hebrejski: משנה, "ponavljanje", od glagola shanah שנה, ili "proučavati i pregledavati", također "sekundarno" (derivirano od שני)) je prva važnija pisana redakcija jevrejske usmene tradicije poznate kao "Usmena Tora" i prvo važnije djelo rabinskog judaizma. Redaktirao ju je oko godine 220. Judah haNasi u doba kada su, prema Talmudu, progoni Jevreja i protok vremena učinili mogućim da detalji usmene predaje koji datiraju iz farizejskih vremena (536. pne. – 70. n.e.) budu zaboravljeni. Stoga se istovremeno smatra pisanim autoritetom (zakonikom) koji je inferioran jedino Tanakhu kao osnova za izricanje sudova, izvor i alat za stvaranje prava, te prva od mnogih knjiga koje nadopunjuju Bibliju. Mišna se također naziva Shas (akronim za Shisha Sedarim - "šest redova"), kao referenca na svojih šet podjela. Rabinski komentari Mišne u sljedeća tri vijeka su redaktirani kao Gemara koja, zajedno sa Mišnom, čini Talmud.
Mišna odražava rasprave koje je u periodu od 70. do 200. vodila grupa rabinskih mudraca poznatih kao Tannaim. Mišna podučava usmenu predaju primjerima, predstavljajući stvarne slučajeve o kojima se presuđivalo, obično uz raspravu o biti stvari koju je vodio mudri i znameniti rabin temeljeći je na halakhi, Mitzvotu i duhu nauka ("Tora"). Na ovaj način se u svakodnevnu stvarnost uvodi praksa mitzvota kao što je navođena u Bibliji, te nastoji pokriti sve aspekte ljudskog života i služiti kao primjer budućim presudama te, što je najvažnije, demonstrirati pragmatičnu primjenu biblijskih zakona, a što se smatralo nužnim u doba kada je uništen Drugi hram (70. ne.). Mišna za sebe ne tvrdi da razvija nove zakone, nego da je tek zbirka postojećih tradicija.
Prvi radio prijenos nogometne utakmice u Hrvatskoj
Prvi radio prijenos nogometne utakmice u Hrvatskoj i tadašnjoj Kraljevini SHS obavio je Radio Zagreb u Zagrebu 17. srpnja 1927. godine sa Igrališta Građanskog na inicijativu Zagrebačkog nogometnog podsaveza. Prenošena je završna utakmica za Balokovićev pokal između Građanskog i HAŠK-a 4:2 (2:1).
Mišna
Riječ Mišna također može označavati i odlomak ili stih cijelog djela, odnosno najmanju jedinicu u strukturi Mišne.
Prvi radio prijenos nogometne utakmice u Hrvatskoj
Tehnika
Prijenos je obavljen iz otvorene lože, što je dalo akustičnu podlogu i neposrednost. Na tribini je bio instaliran jedan mikrofon na staklu, osjetljiv na vjetar, a na igralištu telefon. Za prijenos su brinula dva tehničara.
Rettenbach (Oberpfalz)
Retenbah je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Kam. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.778 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9372150.
Olivia Hussey
Olivia Hussey (17. april 1951 -) je britansko glumica koja se kao tinejdžerka proslavila ulogom Julije u Zeffirelijevom filmu Romeo i Julija, a za koju je nagrađena Zlatnim globusom. Poznata je i po ulozi Marije u mini-seriji Isus iz Nazareta.
Rettenbach (Oberpfalz)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kam Retenbah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Kam. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 576 metara. Površina opštine iznosi 27,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.778 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 66 stanovnika/km².
Čiope
Čiope (lat. Apodidae) su porodica ptica izuzetno prilagođenih životu u zraku. Veoma su slične lastavicama, ali uopće nisu u srodstvu ni sa jednom vrapčarkom; čiope su svrstane u odvojeni red Apodiformes, koji dijele sa kolibrijima. Ćubaste čiope su srodne pravim čiopama, ali tvore odvojenu porodicu, Hemiprocnidae.
Sličnosti između čiopa i lastavica nastale su usljed konvergentne evolucije; i jedne i druge love kukce u letu.
Znanstveni naziv ove porodice potiče od starogrčkog απους, apus, što znači "bez stopala", budući da čiope imaju veoma kratke noge i nikada ne slijeću na tlo, već umjesto toga na vertikalne površine. Tradicija prikazivanja čiopa bez stopala nastavila se u Srednji vijek i ponekada se prikazivala na grbovima.
Opis
thumb|left|240px|[[Apus pallidus u Grčkoj]] Čiope su među pticama najprilagođenije životu u zraku. Veće vrste, poput Hirundapus caudacutus, su među najbržim letačima u životinjskom carstvu. Čak i crna čiopa leti na 5 do 14 metara u sekundi, a može dostići 60 metara u sekundi (216 km/h). Tijekom jedne godine, crna čiopa pređe barem 200 000 km.
Neke čiope su razvile jedan oblik eholokacije za snalaženje u mračnim pećinama gdje se odmaraju. Nedavno je otkriveno da jedna vrsta, Aerodramus papuensis, također koristi eholokaciju i izvan pećina.
Čiope nastanjuju sve kontinente i mnoge otoke, osim dalekog sjevera i pustinja. Poput lastavica i bregunica, čiope iz predjela sa umjerenom klimom su selice i zimuju u tropima. Neke vrste mogu preživjeti zimu padanjem u torpor, stanje slično hibernaciji.
Mnoge od njih imaju karakterističan oblik, sa kratkim i račvastim repom i vrlo dugim krilima koja podsjećaju na bumerang. Let nekih vrsta karakterizira prepoznatljivo "treperenje", koje je sasvim različito od onog kod lastavica. Čiope mogu biti duge od 9 cm do 25 cm, a težiti od 5,4 g do 184 g.
Mnoge vrste lijepe svoje gnijezdo za vertikalnu površinu, a rod Aerodramus koristi samo taj materijal za njegovo pravljenje; ljudi skidaju ta gnijezda i od njih prave supu. Ptići se izlegu nakon 19 do 23 dana, a mladi napuštaju gnijezdo nakon još šest do osam nedelja. Oba roditelja pomažu u podizanju mladih.
Sistematika i evolucija
Čiopašice su postale raznovrsnije tijekom eocena, na čijem kraju su postojale sve današnje porodice; fosilni rodovi pronađeni su u cijeloj umjerenoj Europi, između današnje Danske i Francuske, poput primitivnog Scaniacypselusa (rani-srednji eocen) i modernijeg Procypseloidesa (kasni eocen/rani oligocen - rani miocen). Jedan pretpovijesni rod koji se često pripaja čiopama, Primapus (rani eocen, Engleska), možda je dalji predak.
Taksonomija
Tribus Cypseloidini
Tribus Collocalini
Tribus Chaeturini
Tribus Apodini
Car Keikō
Car Keikō (景行天皇,); također poznat kao Ootarashihikooshirowake no Sumeramikoto, bio je 12. car Japana, prema tradicionalnom popisu.
Za ovog cara nisu vezani čvrsti datumi života ili vladavine, ali se konvencionalno navodi da je vladao u periodu 71-130.
Druga internacionala
Druga internacionala je bila organizacija socijalističkih i radničkih partija osnovana u Parizu 14. jula 1889. Druga Internacionala je nastavila rad raspuštene Prve internacionale, a postojala je do 1916. godine.
Članica druge internacionale u Srbiji je bila Srpska socijaldemokratska partija.
Stvaranje socijaldemokratskih partija
Posle pada Pariske komune i raspuštanja Prve internacionale buržoazija je nastojala da uguši revolucionarni pokret. Međutim, broj radnika se povećavao uporedo sa naglim razvitkom kapitalističke eksploatacije. Radnici su organizovali štrajkove i stvarali strukovna udruženja - radničke sindikate. Uporedo sa jačanjem borbe radničke klase za ekonomska prava formiraju se političke partije radnika. Te se partije bore pored ekonomskih i za politička prava radnika. Tako su osnovane socijaldemokratske partije u pojedinim zemljama. Među najorganizovanijim i najjačim partijama bile su Socijaldemokratska partija Nemačke i Socijaldemokratska stranka Francuske.
Osnivanje
Godine 1883. umro je Karl Marks. Revolucionarnu teorijsku i praktičnu delatnost nastavio je njegov saborac Fridrih Engels. Krajem 80-ih godina 19. veka radnički pokret je toliko ojačao da se javila potreba za osnivanjem novog međunarodnog udruženja radnika. Na dan stogodišnjice pada Bastilje, 14. jula 1889. godine, u Parizu je održan Kongres socijalističkih radničkih partija na kome je stvorena Druga internacionala. Na kongresu je odlučeno da se svake godine u svim zemljama sveta proslavlja 1. maj kao međunarodni praznik radnika u znak međunarodne solidarnosti radničke klase u borbi protiv kapitalističke eksploatacije. Taj dan je određen za praznik rada u znak sećanja na borbu i žrtve radnika. U Čikagu je 1. maja 1886. godine u oružanoj borbi sa vlastima poginulo i ranjeno više radnika. Prvomajske proslave su izvođene u znak borbe radnika za osmočasovno radno vreme, za donošenje socijalnog zakonodavstva i za uvođenje opšteg prava glasa.
Oblici delatnosti
minijatura|Kongres Druge Internacionale u Amsterdamu 1904. Druga internacionala je, pored organizovanja prvomajskih proslava, usmeravala radničke organizacije da se bore za opšte pravo glasa, demokratske slobode i za poboljšanje materijalnog položaja radnika. Za takve oblike borbe naročito se zalagao Engels, jer se time doprinosilo stvaranju uslova za odlučniju i uspešniju borbu proleterijata. Do Engelsove smrti 1895. godine u Internacionali su preovladavali marksisti i uspešno su se borili protiv drugih struja u radničkom pokretu.
Slom
minijatura|Kongres Druge Internacionale u Kopenhagenu 1910. Protiv oportunizma i revizionizma u Drugoj internacionali vodile su se borbu pojedine istaknute radničke vođe: Vilhelm Libkneht, August Bebel i dr. Posebna zasluga za borbu protiv revizionista i oportunista pripada vođi ruskog proleterijata Vladimiru Iljiču Lenjinu. Lenjin i njegovi saborci u Rusiji i drugim zemljama smatrali su da u uslovima imperijalizma početkom 20. veka proleterijat samo u proleterskoj revoluciji može uzeti vlast i pristupiti izgradnji socijalističkog društva. Radi revolucionarne borbe proletarijat treba da organozuje čvrstu partiju i da u savezu sa seljaštvom izvede socijalističku revoluciju.
Međutim, u partijama Druge internacionale postepeno je preovladavao oportunizam. Te se partije nisu energično borile protiv ratne opasnosti nastale usled formiranja blokova imperijalističkih sila. Kada je izbio Prvi svetski rat (1914) većina vođa socijaldemokratskih partija podržala je buržoaziju svojih zemalja tvrdeći da se vodi rat za odbranu otadžbine. To je dovelo do raspada Druge internacionale kao međunarodne proleterske i socijalističke organizacije.
I pored svih nedostataka, Druga internacionala je odigrala značajnu ulogu u organizovanju radničkog pokreta krajem 19. veka i početkom 20. veka. Mirnim metodama borbe ona je postigla više uspeha u korist radnika (skraćivanje radnog dana, povećavanje najamnine, uvođenje radničkog zakonodavstva, pravo glasa itd). Partije Druge internacionale imale su svoje listove i časopise i postizale su znatne uspehe na izborima za parlamente. Radnička klasa je postala značajan faktor u društvenom i političkom životu kapitalističkih zemalja.
Rentweinsdorf
Rentvajnsdorf je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Hasberge. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.584 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9674190.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hasberge Rentvajnsdorf se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Hasberge. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 266 metara. Površina opštine iznosi 24,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.584 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 64 stanovnika/km².
San Michele, Frosinone
San Michele je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prva internacionala
Na osvivačkom sastanku, uz učešće i predstavnika nemačkih radnika, izabran je Generalni savet u koji je ušao i Karl Marks. Shvatajući da je njen osnovni cilj da zameni socijalističke i polu-socijalističke sekte pravom borbenom organizacijom radničke klase, Marks je izradio njen Statut i Osnivački manifest, a potom postao prvi organizator i duša cele njeve delatnosti.
San Michele, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 587 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 290 m.
Prva internacionala
U tim dokumentima sadržana su sva osvovna načela Komunističkog manifesta, ali tako da je Intervacionala bila dovoljno široka i elastična organizacija koja je u svoje redove mogla okupiti tada idejno i organizaciono različite pokrete i grupe radničke klase pojedinih zemalja i da upornom idejnom borbom obezbedi njihovo postepeno prevođenje na pozicije marksizma.
Postojeće organizacije u pojedinim mestima pretvarale su se u njeve sekcije, a više njih u okviru jedne zemlje sačinjavale su federaciju na čelu sa Federalnim savetom ili centralnim komitetom. Sekcije su bile osnovane u svim zemljama zapadve Evrope i SAD, a pristalice je imala i među Rusima, južnim Slovenima i dr. Pristalica i aktivan dopisnik bio je i Svetozar Marković.
Najviši rukovodeći organ Prve intenacionale bio je kongres, a prema Statutu, održavao se svake godine obično u septembru, a Generalni savet kao rukovodeći organ između dva kongresa zasedao je svakog utorka. U toku njenog postojanja održave su 2 konferencije (1865. i 1871) u Londonu i 6 kongresa: u Ženevi 1866, Lozani 1867, Briselu 1868, Bazelu 1869, Hagu 1872. i Filadelfiji 1876.
Na Petom kongresu Prve internacionale je odlučeno da se sedište Internacionale premesti u SAD, gde su postojali uslovi legalnog delovanja.
Na svim kongresima i konferencijama, kao i kroz rad Generalnog saveta, razrađena su mnoga osnovna programska i taktička pitanja proleterskog pokreta; o političkoj borbi, o značaju i ulozi sindikata, nacionalnom pitanju, ulozi zadruga u nacionalizaciji zemlje, značaju uključivanja žena u industriju i sl, a na primeru Pariske komune, koju je Internacionala prvhvatila kao svoje najvažnije delo, pokazana je uloga revolucije, stav proletarijata prema ratu i državi, pronađen je i ispitan oblik vlasti radničke klase i naročito je istaknuta uloga i značaj samostalne partije u revolucionarnoj borbi radničke klase.
Kroz razradu ovih i sličnih problema, Marks, Engels i njihove pristalice borili su se u njenom okviru protiv raznih sitnoburžoaskih struja (prudonizma, lasalijanstva, tredjunionizma, i pri kraju postojanja I internacionale, protiv struje tzv. bakunjinizma). Ona je ujedno pomagala sve štrajkove i druge akcije radničke klase u nizu zemalja i iznosila stavove proletarijata o svim važnijim političkim, društvenim, kulturnim i sl. problemima tog doba, čime je prokrčila put marksizmu u redove radničke klase i olakšala stvaranje samostalnih masovnih socijalističkih partija u nacionalnim okvirima, u čemu je njen osnovni značaj za istoriju međunarodnog socijalističkog pokreta.
Vaterpolo reprezentacija Irana
Vaterpolo reprezentacija Irana predstavlja državu Iran u športu vaterpolu. S ovom su reprezentacijom radili hrvatski treneri Ante Nakić i Neven Kovačević.
Liberty, Allegheny County, Pennsylvania
Liberti je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.551, što je 119 (-4,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Edipodija
Edipodija (Οἰδιπόδεια = Pesma o Edipu) naslov je jedne izgubljene starogrčke kikličke epopeje iz tebanskog ciklusa. Pesma je imala 6.000 stihova i u antici se pripisivala Kinetonu iz Sparte (Κιναίθων), inače gotovo nepoznatom pesniku, koga Eusebije stavlja u 5. olimpijadu (tj. u period između 760. i 7575. godine). Od te su pesme sačuvana samo tri kraktka fragmenta i jedan indirektan navod.
Edipodija je opevala priču o Sfingi i Edipu, nesrećnom tebanskom vladaru, kome je bilo suđeno da ubije oca i oženi se vlastitom majkom, no čini se da je u ovoj pesmi bila data alternativna verzija tog mita. Prema Pausaniji, u Edopodiji Edip iz braka sa svojom majkom Jokastom (= Epikastom) nije imao dece, nego mu je decu rodila Euriganija (Εὐρυγανεία), kći Hiperfanta (Ὑπέρφας). To je sve što znamo o te dve ličnosti iz grčke mitologije.
U spisu O pitijskim proročanstvima Plutarh o Kinetonovom književnom stilu kaže da je, navodeći proročanstva, u njih "nepotrebno unosio bombastične izraze i tragički ton".
Donja Pištana
Donja Pištana je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Orahovice, Virovitičko-podravska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 277 stanovnika te 100 obiteljskih kućanstava.
Baives (mesto u Francuskoj)
Bev je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Avne sir Elp.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 141 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 239 m, a minimalnoj 184 m).
Euriganija
Euriganija (Εὐρυγάνεια) ili Eurigana (Εὐρυγάνη) spominje se, u nekim pričama grčke mitologije, kao Edipova druga žena i istinska majka njegovo četvoro dece, (Eteokla, Polinika, Antigone i Ismene). Prema nekima, bila je kći Hiperfanta, a prema drugima, bila je sestra Jokaste. Prema Pausaniji, navod u Homerovoj Odiseji da su bogovi "odmah" ljudima objavili novost o incestuoznom braku Edipa i njegove majke Jokaste ne slaže se predanjem da je Jokasta potom rodila Edipu četvoro dece. U prilog svojoj tvrdnji da je Euriganija bila istinska majka Edipove dece Pausanija navodi ono što se o tome kaže u danas izgubljenom epu Edipodija. S druge strane, Ferekid sa Lerosa navodi da su Edip i Jokasta imali dva sina, Frastora i Laonita, ali se slaže s tvrdnjom da je poznatija četvorka bila potomstvo Euriganijino. Nakon Edipovog odlaska iz Tebe Euriganija je ostala u gradu i bila svedok borbe svojih sinova oko vlasti, kao i njihovog tragičnog kraja. U Plateji je postojala jedna Onasijina slika, na kojoj je Euriganija bila predstavljena kako tuguje zbog sukoba među svojom decom.
Papa Agaton od Aleksandrije
Papa Agaton od Aleksandrije (? - 27. oktobar 673/677) je bio koptski patrijarh Aleksandrije od 661. do 673/677. godine. Navodi se kako je u mladosti, kao koptski svećenik pod bizantskom vlašću bio izložen progonima melkita (halkedonskih) kršćana, te se po danju morao kriti po ulicama Aleksandrije u odjeći kovača, da bi tek noću oblačio svećeničke haljine. Njegov položaj se popravio tek nakon muslimanska osvajanja Egipta. Za vrijeme njegovog stolovanja, protestirao je zbog velikih poreza za kršćane, pa ga je muslimanski guverner htio pogubiti. Zbog toga je dugo vremena proveo skriven u ćeliji.
Ne treba ga miješati s njegovim rimokatoličkim imenjakom i suvremenikom.
Belle Isle, Florida
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 5.988 stanovnika, što je 457 (8,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
Svjetsko prvenstvo u vaterpolu 2011.
Svjetsko prvenstvo u vaterpolu 2011. održavalo se od 18. do 30. srpnja u Šangaju u okviru 14. Svjetskog prvenstva u vodenim sportovima. Naslov je branila reprezentacija Srbije.
Hiperfant
Hiperfant (Ὑπέρφας) bio je, u grčkoj mitologiji, vođa Flegijaca i saveznik Tebanaca. Njegova kći bila je Euriganija. Prema jednoj verziji mita, koji je zabeležio Pausanija, Euriganija se udala za Edipa nakon smrti njegove majke i prve supruge, Jokaste; Pausanija tvrdi da je upravo Euriganija, a ne Jokasta, rodila Edipu njgovo četvoro dece (Eteokla, Polinika, Antigonu i Ismenu). To svoje mišljenje potrepljuje navodom iz Edipodije i jednom slikom Onasije, koja se nalazila u Plateji i na kojoj je Euriganija bila predstavljena kako tuguje zbog sukoba među njenom decom. Ta verzija mita zabeležena je i u Pseudo-Apoldorovoj Biblioteci i na jednoj sholiji uz Euripida.
Prema nekom delu koje se u antici pripisivalo Hesiodu, a koje je danas izgubljeno, Hiperfant je imao još jednu kćer, Eurijanasu, koja se udala za Miniju, Posejdonovog sina i osnivača beotskog Orhomena.
Ca' di Bosco, Padova
Ca' di Bosco je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Dmitar Zvonimir
Dmitar Zvonimir je bio ban, vojvoda i kralj Hrvatske. Prvi put se javlja u izvorima kao vladar sjeverne Hrvatske, tj. Slavonskog banata ili dukata. Da bi ojačao svoj položaj i učvrstio dobre odnose sa Arpadovićima, Zvonimir sklapa zaruke sa Jelenom (zvanom Lijepa), kćerkom ugarskog kralja Bele I, a sestrom Gejze i Vladislava. Na ovaj način je Zvonimir na sebe navukao njemačkog cara koji šalje markgrofa Ulrika 1063 zajedno sa Karantancima na njegove posjede 1063. Oni zauzimaju Slavonski banat, ali i Dalmaciju. Godine 1064. Zvonimiru je priznat slavonski banat, a on je uspio 1064-1067. da se vrati u posjed. Do 1070. godine Zvonimir se proširio i na Hrvatsko primorje. Obzirom da je bio najistaknutiji, hrvatski kralj Petar Krešimir IV Zvonimira imenuje za svoga savladara i nasljednika. Godine 1076. Dmitar Zvonimir je postao hrvatski kralj. Zvonimir se približio Rimu i izdejstvovao priznanje kraljevske titule. Papa Grgur VII mu je poslao vladarske znake (insignije): zastavu, mač, žezlo i krunu, a to je značilo i zaštitu Hrvatske od strane papinske vlasti.
Tarzan the Ape Man (film, 1932)
Tarzan the Ape Man, u kome se po prvi put pojavljuje čimpanza Čita i čuje znameniti Tarzanov krik, vjerojatno predstavlja najpoznatiji i najuspješniji od svih filmova u Tarzanu. U svoje je vrijeme doživio veliki uspjeh, te od Weissmullera i O'Sullivan učinio velike zvijezde, a studio MGM potakao da započne popularnu seriju filmova koji će se snimati sve do 1948. godine.
Tarzan the Ape Man je, slično kao i nastavak Tarzan and His Mate, u svom originalnom obliku snimljen prije uspostave holivudskog cenzorskog kodeksa te se odlikuje scenama implicitne erotike kojih u kasnijim nastavcima nema.
Sam roman je ekraniziran još dva puta pod istim naslovom - 1959. i 1981. godine.
Carves
Karv je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Sarla la Kaneda.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 112 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,13 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 240 metara (maksimalnoj 262 m, a minimalnoj 87 m).
Rieden (Oberpfalz)
Riden je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Amberg-Zulcbah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.888 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9371146.
Bakary Saré
Bakary Saré (Abidjan, 5. svibnja 1990.) je nogometaš iz Obale Bjelokosti, koji trenutačno nastupa za zagrebački Dinamo na mjestu veznjaka.
Lydia, Louisiana
Lidija je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Bakary Saré
Klupska
Dinamo Zagreb
Lydia, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 952, što je 127 (-11,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hoffmannove priče
Les Contes d'Hoffmann je opera u pet činova za koju je muziku komponirao Jacques Offenbach, a libreto napisao Jules Barbier, i koja je premijerno izvedena 1881. godine u Parizu. Temelji se na istioimenom kazališnom komadu koga je 1851. godine napisao Michel Carré, a koji je, pak, temeljen na tri novele njemačkog pisca E. T. A. Hoffmanna - Der Sandmann, Rath Krespel i Das verlorene Spiegelbild. Radnja predstavlja svojevrsnu priču u priči, odnosno protagonist je sam Hoffmann koji studentima u krčmi priča o svoje tri velike ljubavi. Offenbach je umro nekoliko mjeseci prije premijere, te je partituru ostavio nedovršenu. Zbog toga se danas izvodi u različitim verzijama, pri čemu su najčešće one temeljena na partituri koju je pred premijeru napisao Ernest Giraud. Usprkos toga je stekla veliku popularnost, a posebno je popularna postala arija Belle nuit, ô nuit d'amour u obliku barkarole. Hoffmanove priče su poslužile kao predložak za dva filma - njemački nijemi film Hoffmanns Erzählungen iz 1916. godine te britanski film The Tales of Hoffmann iz 1951. godine.
Nitronat
Nitronat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 63,013 Da.
Belle nuit, ô nuit d'amour
Belle nuit, ô nuit d'amour, poznatija kao Barkarola je vokalno-instrumentalna kompozicija, odnosno duet za sopran i mezzosopran koga je komponirao Jacques Offenbach na stihove Julesa Barbiera, a koji predstavlja dio opere Hoffmannove priče. Izvodi se u III činu, gdje je pjevaju likovi venecijanske kurtizane Giulette i Hoffmanove muze Nicklausse. Originalno je nastala 1864. kada ju je Offenbach iskoristio kao pjesmu vilenjaka u svojoj operi Die Rheinnixen. Danas predstavlja jednu od najpopularnijih i najprepoznatljivijih kompozicija klasične muzike.
Portiglie, Vercelli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 304 m.
Jasper, Missouri
Džasper je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 931, što je 80 (-7,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Josip Čalušić
Josip Čalušić (Split, 11. listopada 1993.) je hrvatski nogometaš, koji trenutačno nastupa za zagrebački Dinamo na mjestu braniča.
Hillal Soudani
El Arbi Hillel Soudani (Chlef, 25. studenoga 1987.), alžirski je nogometaš koji trenutačno nastupa za zagrebački Dinamo. Igra na mjestu napadača.
Klupska karijera
Nogometnu karijeru počeo je u podmlatku ASO Chlefa, nogometnoga kluba iz rodnoga mu grada Chlefa a od 2006. do 2011. godine igrao je za seniorsku momčad istoga kluba. Nakon toga prešao je u portugalsku Vitóriju Guimarães gdje je ostao do pred kraj svibnja 2013. godine kada je potpisao četverogodišnji ugovor sa zagrebačkim Dinamom.
Reprezentativna karijera
Dne 4. lipnja 2011., Soudani je prvi puta nastupio za alžirsku nogometnu reprezentaciju, u susretu protiv marokanske nogometne reprezentacije, u kvalifikacijama za Afrički kup nacija 2012., kada je ušao u igru u 79. minuti susreta.
Klupska
ASO Chlef
Vitória Guimarães
Dinamo Zagreb
Brossay
Brose je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Men i Loara koja pripada prefekturi Somir.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 243 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 50 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 83 metara (maksimalnoj 94 m, a minimalnoj 55 m).
Riedenburg
Ridenburg je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Kelhajm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.632 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9273164.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kelhajm Ridenburg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Kelhajm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 360 metara. Površina opštine iznosi 100,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.632 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 56 stanovnika/km².
Ivo Pinto
Ivo Pinto (Lourosa, 7. siječnja 1990.) je portugalski nogometaš, koji trenutačno nastupa za zagrebački Dinamo na mjestu braniča.
Rođen je 7. siječnja 1990. godine u portugalskom gradu Lourosi (Santa Maria de Feira). U mlađim kategorijama promijenio je tri domaća kluba, klub iz rodnoga grada- Lourosu pa dva kluba iz glavnog grada Portugala, Boavistu te Porto, gdje je 2009. godine nastavio profesionalnu karijeru.
Nanyue Huairang
Nányuè Huáiràng (南嶽懐譲, japanski: Nangaku Ejõ) (677–744) je bio najpoznatiji učenik Daijana Huinenga, 6. patrijarha Ch'ana (Zen) te učitelj jednog od njegovih darmičkih nasljednika - Mazu Daoyija. Bio je potomak dvije od Pet kuća Ch'ana; studiroa je kod Vinaya majstora i bio zaređen. Nezadovoljan vlastitim napretkom, otišao je kod Dajian Huinenga u Shaozhouu i postao njegov učenik.
Ivo Pinto
Pinto je debitirao u dresu Porta 13. prosinca 2009., no, u tom klubu nije dobio dovoljno prilike pa je 2 godine proveo na posudbama. 2011. godine prodan je Rio Ave-u, ali taj je portugalski klub procijenio da nije spreman biti u kadru kluba, poslan je na posudbu, gdje je i proveo većinu dosadašnje karijere. Godinu dana kasnije rumunjski klub, CFR Cluj, doveo ga je s namjerom da bude pojačanje, što je u dobivenim prilikama pokazao te digao svoju vrijednost na 2 milijuna eura. Dobrim igrama privukao je pozornost mnogih uglednih klubova, a najuporniji u namjeri da ga kupi bio je višestruki hrvatski prvak, Dinamo, a 1. srpnja 2013. i službeno je potpisao ugovor do 2017. godine.
Klupska
Dinamo Zagreb
Hoffmanns Erzählungen
Hoffmanns Erzählungen je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1916. u režiji Richarda Oswalda. Predstavlja adaptaciju istoimene opere Jacquesa Offenbacha. Današnjim je historičarima zanimljiv prije svega zato što je u njemu jednu od prvih važnijih uloga tumačio Werner Krauss.
Greenwood Village, Colorado
Grinvud Vilidž je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13.925, što je 2.89 (26,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Flamenko
Flamenko je španjolski glazbeni žanr kojeg karakteriziraju snažan, ritmički ton i koji se često izvodi zajedno s jednako strastvenim stilom plesa kojeg karakteriziraju snažna i graciozna izvedba s često kompleksnim radom ruku i nogu. Izvodi se tokom vjerskih festivala, obreda, crkvenih ceremonija i na privatnim proslavama. Andaluzija u južnoj Španiji je srce flamenka, iako također ima korijene u regijama kao što su Murcia i Extremadura.
"Ciganska umjetnost"
Flamenco je jedan od muzičkih fenomena koji je, unatoč svojim pučkim korijenima, nadživio modu usmjeravanu od onih koji kreiraju glazbeni "ukus" mnoštva. Svojom snagom pronalazi sljedbenike van Španjolske. To je živa umjetnost koja upija tendencije svake vrste bez gubljenja svoje osobnosti. Glavna karekteristika flamenca je povezanost sa publikom koja, najčešče, reagira emotivno. Često se naziva i ciganskom umjetnošću zbog utjecaja koji je pridonijela ta etnička skupina u "rođenju" i razvoju istog.
Etimologija
Flamenko je do prije nekih sto pedeset godina bio marginalna kultura u tadašnjem španjolskom društvu i kao takav nezanimljiv za ostavljanje bilo kakvog traga u pisanoj riječi. Prvi pisci koji pokazuju bilo kakav interes o temi pojavljuju se u 19. stoljeću. Zbog premalo kontakata unutar flamenka nisu bili dobro upoznati sa trenutnim strujanjima unutar žanra. Tadašnji izvođači i znalci bili su u pravilu nepismeni ljudi koji su komunicirali usmenim putem. Zbog svega toga danas postoji mnoštvo nejasnoća i različitih teorija o postanku riječi flamenko.
U rječniku Španjolske kraljevske akademije postoje različita značenja riječi flamenko. Doslovan prijevod jednog od njih bi bio: "Kaže se za izvjesna sociokulturološka manifestiranja opčenito povezana sa španjolskim Romima, a posebice andaluškim." Također su zanimljiva objašnjenja: "porijeklom iz Flandrije" i "netko ili nešto što je povezano sa tom povijesnom europskom regijom".
Zelena linija (Armijska grupa F)
Zelena linija je nova glavna linija odbrane na koju je Druga oklopna armija dobila naređenje da se povuče 10. oktobra 1944. Linija se protezala od ušća Zrmanje do Durmitora, i dalje na istok. Bila je posednuta metodom utvrđenih tačaka, sa ključnim utvrđenim oblastima Knina i Mostara. S obzirom na odvijanje Beogradske operacije i prodor Crvene armije preko Velike Morave, nemačka Vrhovna komanda je 20. oktobra donela odluku da se glavna linija odbrane, Zelena linija, umesto na Durmitor i dalje na istok, postavi od Gacka na sever, na reku Drinu. Ta linija odbrane, od Velebita do ušća Drine i dalje u Srem, iako na više mesta narušena od snaga NOVJ, važila je kao zapovest za snage Jugoistoka do početka aprila 1945.
San Nazario, Frosinone
San Nazario je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Zelena linija (Armijska grupa F)
S obzirom na napredovanje Crvene armije u Banatu i istočnoj Srbiji, imajući u vidu neuspeh Armijske grupe E iz Grčke da se probije u tu oblast, bilo je neophodno preusmeravanje snaga. Nemačka Vrhovna komanda 10. oktobra 1944. odobrila je plan Druge oklopne armije da povuče svoju glavnu odbrambenu liniju sa jadranske obale na planinsku liniju od ušća Zrmanje do Durmitora. Prema planu, to je trebalo omogućiti uštedu trupa i prebacivanje 118. lovačke i 264. pešadijske divizije u Panoniju.
San Nazario, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 321 m.
Zelena linija (Armijska grupa F)
Zbivanja u Mađarskoj, prodor Crvene armije preko Velike Morave 10. oktobra 1944. i neuspeh Armijske grupe E da se probije na sever preko Vranja, naveli su nemačku Vrhovnu komandu da naredi snagama Jugoistoka da postave novu glavnu liniju odbrane, od Dunava, preko Srema, rekom Drinom, na Gacko. Time je stavljeno van snage važenje prethodne, Plave linije (Đerdap - Skoplje - Skadar) i potpuno definisana Zelena linija.
Sa savezničke strane, Zelena linija bila je u odgovornosti snaga NOVJ.
Nemačka Komanda Jugoistoka imala je dva glavna problema u izvršavanju ovog naređenja: s jedne strane, Zelena linija je na više mesta bila narušena nastupanjem delova NOVJ. S druge strane, oko polovine snaga Jugoistoka (Armijska grupa E) nalazila se izvan ove linije, izolovana i sprečena da se na očekivani način uključi u ratni napor na jugu i jugoistoku. Njen 21. armijski korpus bio je blokiran na jugu Crne Gore, 22, 91, prethodnica Šojerlen i druge armijske jedinice između Novog Pazara i Soluna, a Korpus Miler (kasnije 34. AK) na Kraljevačkom mostobranu, štiteći njihovo izvlačenje.
Plan Druga oklopna armija o povlačenju na Zelenu liniju i ostvarivanju rezerve koja bi bila upućena u Panoniju, takođe je ometen. Deveta divizija NOVJ zauzela je Livno 10. oktobra 1944. Na južnom krilu, 369. divizija, koja je trebalo da preuzme zonu 118. lovačke divizije, pretrpela je teške poraze i bila je ozbiljno uzdrmana, pa su od cele divizije početkom oktobra transportovana za Beograd samo dva bataljona 750. puka. Na severnom krilu, Osmi korpus NOVJ svojim pritiskom nije dozvolio odvajanje 264. divizije, tako da je transportovano svega nekoliko četa. Glavnina ove divizije, zajedno sa delovima 373, uništeni su u Kninskoj operaciji početkom decembra 1944. Tako je nastao "150 km širok otvor na frontu Knin - Mostar", koji je zabrinjavao Nemce.
Snage NOVJ držale su Tuzlu (od 17. septembra) i Travnik (od 22. oktobra 1944). Za liniju Drine između Višegrada i ušća, vođene su neprekidne promenljive borbe.
Time je Zelena linija praktično postala irelevantna. početkom aprila, Vrhovna komanda odobrola je evakuaciju Sarajeva, a nedugo zatim, nastao je opšti slom nemačkih snaga.
Letona, Arkansas
Litona je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 255, što je 54 (26,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Heklanje
thumb|Heklice za heklanje Heklanje ili kukičanje je postupak pravljenja tkanine od vunice ili konca. Heklanje se, slično štrikanju sastoji od provlačenja petlji vunice jedne kroz druge. Heklanje se razlikuje od štrikanja po tome što je u jednom trenutku samo jedna petlja aktivna (jedini izuzetak je Tunisko heklanje) i što se umesto dve štrikaće igle koristi heklica za heklanje.
Poreklo
Prema nekim teorijama heklanje je poteklo od tradicionalnih ručnih radova u Arabiji, Južnoj Americi ili Kini, ali nema jasnih dokaza da je taj ručni rad rađen pre nego što je postao popularan u Evropi u 19. veku. Poznato je da se prva štampana šema pojavila u holandskom časopisu u ranom 19. veku. Mnogi smatraju da se heklanje verovatno koristilo u ranim kulturama, ali da se umesto heklice koristio savijeni kažiprst; tako da usled toga nema materijalnih ostataka da svedoče o tome. Ovi autori ukazuju na „jednostavnost“ tehnike i tvrde da „mora“ da se koristila odavno. thumb|desno|200px|Irska heklana čipka, kasni 19. vek. Dizajn ovog primerka je usko baziran na Flemanskoj iglom rađenoj čipci iz 17. veka. Drugi autori tvrde da su tkani, pleteni ili čvorovani primerci tkanine sačuvani iz veoma davnih vremena, ali da nema sačuvanih primeraka heklane tkanine u bilo kojoj etnološkoj zbirci, ili arheološkom izvoru pre 19. veka. Ovi autori ukazuju na tamburske heklice koje se koriste u tamburskom vezu u Francuskoj u 18. veku i tvrde da je provlačenje petlji kroz tkaninu preraslo u „heklanje u vazduhu“
Počevši u 19. veku u Britaniji, SAD i Francuskoj, heklanje počinje da se koristi kao manje skupa zamena za ostale oblike čipke. Cena fabrički proizvedenog pamuka je padala i iako su heklane čipke zahtevale više konca nego tkane čipke, heklane čipke su se brže izrađivale i bile su lakše za učenje.
U vreme Velike gladi u Irskoj (1845 - 1849) časne sestre su učile tamnošnje žene i decu da heklaju koncem. Rad je nošen širom Evrope i Amerike i kupovan zbog svoje lepote i zbog humanitarne pomoći koju je to pružalo irskom stanovništvu.
Heklice su se kretale od od primitivnih savijenih igala u dršci od plute, koje su koristile siromašne irske čipkarice, do heklica od skupoceno obrađenog srebra, gvožđa, slonovače ili kosti postavljenih u različite drške, od kojih su neke bile bolje dizajnirane da pokažu damske ruke nego za rad sa koncem. Do ranih 1940-tih, uputstva za heklanje su se već štampala u Engleskoj.
Rana istorija
Širom sveta heklanje je postala narodna radinost u usponu, posebno u Irskoj i severnoj Francuskoj, izdržavajući zajednice čiju su tradicionalnu privredu narušili ratovi, promene u načinu obrade i korišćenja zemlje i neuspeli usevi. Žene, ponekad čak i deca bi ostajala kući i pravile stvari kao odeću i ćebad da zarade novac. Gotove stvari je uglavnom kupovala srednja klasa u nastajanju. Uvođenje heklanja kao imitacije statusnog simbola, umesto kao jedinstvene veštine same po sebi, je obeležilo tu praksu kao suviše običnu. Oni koji su mogli da naruče čipku pravljenu starijim i skupljim metodama su nipodaštavali heklanje kao jeftinu kopiju. Ovaj utisak je delimično ublažila kraljica Viktorija, koje je kupila irsku čipku i čak naučila sama da hekla. Irsko heklanje je dalje promovisano štampanjem šema i instrukcija za heklanje. Ove šeme koje su se pojavile već 1840-tih su bile zadivljujuće raznolike i složene.
Savremena praksa
Moda u heklanju se promenila na kraju viktorijanske ere, u 1890-tim. Heklane čipke su u novoj edvardijanskoj eri, dostižući vrhunac izmeću 1910. i 1920. godine, postale još finije u teksturi i kompleksnije u bodovima. thumb|desno|200px|Mali švedski stolnjak, oko 1930. godine Jake viktorijanske boje su nestale i nove šeme su bile za bele ili konce svetlih boja, osim elegantnih torbica, koje su često heklane od jarko obojene svile, sa perlicama. Posle Prvog svtskog rata, smanjio se broj objavljenih šema i mnoge su bile pojednostavljene verzije šema iz ranog 20.veka. Posle Drugog svetskog rata, od kasnih 40-tih do ranih 60-tih ponovo je oživelo zanimanje za ručne radove, posebno u Americi, sa objavljenih mnogo novih i imaginativnih dizajna za kućne stvari u šarenim bojama, zajedno sa izmenama na prethodnim izdanjima. Ove šeme su bile predviđene za deblji konac i vunicu nego ranije šeme i uključivale su raznolike boje. Ovaj ručni rad je ostao uglavnom domaća radinost do kasnih 60-tih i ranih 70-tih kada se nova generacija latila heklanja i popularizovala „bakine kvadrate“, motiv koji se radi u krug i uključuje jarke boje.
Iako je heklanje izgubilo na popularnosti, rani 21. vek je doneo oživljavanje zanimanja za ručne radove i „uradi sam“ hobije, kao i velike korake u unapređenju kvaliteta i raznolikosti konca. Ima mnogo više knjiga sa modernim šemama i mnoge prodavnice konca nude časove heklanja, uz tradicionalne časove štrikanja.
Postupak
Heklana tkanina se započinje pravljenjem omčaste petlje na heklici, zatim se provlači druga petlja kroz prvu i ponavljanjem ovoga procesa se pravi lančić odgovarajuće dužine. Ovaj lančić se ili okreće pa se radi u redovima, ili spaja sa početkom i radi u krugovima. Okrugline se mogu praviti i tako što se više novih bodova provlači kroz jednu petlju. Bodovi se prave tako što se provlači jedna ili više petlji kroz svaku petlju na lancu. Na kraju svakog boda, samo jedna petljica stoji na kraju heklice.
Materijali
Heklice se prave u raznim veličinama. Veličine gvozdenih heklica idu od 3,5 do 0,75 milimetara u veličini kuke. One se koriste za fini heklani rad.
Aluminijumske heklice idu od 2,5 do 19 milimetara u veličini kuke.
Ima raznih umetnički izrađenih heklica, mnoge ručno izrađene od drveta, nekad ukrašene poludragim kamenjem i perlicama.
Heklice koje se koriste za Tunižansko heklanje su izdužene i imaju zadrške na kraju ručke, dok duple heklice imaju kuke na oba kraja drške. Takođe postoji uređaj sa dve kuke koji postej sve popularniji.
Međunarodni simboli i termini za šeme heklanih radova
thumb|right|Simboli i neki od engleskih termina Za heklanje se koriste različita terminologija. Primer simbola i termina:
Razlika između heklanja i štrikanja
Jedna od očiglednih razlika je da se za heklanje koristi jedna heklica, dok se za štrikanje koriste dve igle. To je zato što je u heklanju jednovremeno samo jedna slobodna petlja na heklici, dok u štrikanju jednovremeno postoji ceo red slobodnih petlji na iglama.
Štrikati se može i mašinski, dok se mnogi heklani bodovi mogu raditi samo ručno. Heklana tkanina koristi 1/3 više konca od štrikane za istu debljinu konca i manje je elastična od štrikane tkanine.
Berlaimont
Berlemon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Avne sir Elp.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3 228 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 246 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,10 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 141 metar (maksimalnoj 172 m, a minimalnoj 125 m).
Jozo Šimunović
Jozo Šimunović (Zagreb, 4. kolovoza 1994.) je hrvatski nogometaš, koji trenutačno nastupa za zagrebački Dinamo na mjestu braniča.
Klupska
Dinamo Zagreb
Buhler, Kansas
je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.327, što je 31 (-2,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Covington, Georgia
Kavington (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 13.118 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 13.118 stanovnika, što je 1.571 (13,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Nitrozobenzen
Nitrozobenzen je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 107,110 Da.
Fiume Tavo, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Rödental
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Koburg Redental se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Koburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 350 metara. Površina opštine iznosi 50,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 13.450 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 269 stanovnika/km².
Onoguri
Onoguri, prabugarsko pleme, koje je nastalo nakon što su se turkijski Oguri potisnuti od Sabira iz zapadnog Sibira, naselili u krajeve u području Kubana gdje ih se dio stopio sa Hunima. Oguri su se na tri glavne grupe, Onogure i Utigure koji prodru do kavkaskih stepa i Kutrigure koji odoše između Dnjepra i Dona. Prabugarska plemena zaratiše sa Avarima, a Onogurima uspije da pod vodstvom Kubrata tek 630 otjeraju Avare. Nakon što su se riješili Avara, Onoguri, sa oko 10,000 konjanika, zauzimaju Dobruđu (Добруджа) u drugoj polovici 7 stoljeća gdje će udariti temelje bugarskoj državi.
Cud nad Wisłą
Cud nad Wisłą je poljski crno-bijeli nijemi ratni film snimljen 1921. u režiji Ryszarda Bolesławskog. Napravljen je za vrijeme sovjetsko-poljskog rata pod okriljem Propagandnog odjela poljskog Ministarstva vojske i prikazuje Varšavsku bitku 1920. godine u kojoj su poljske snage porazile Crvenu armiju, a što je postalo poznato kao "Čudo na Visli". Ti se događaji prikazuju iz perspektive dva poljska ljubavna para uhvaćena u burne historijske događaje. Od originalna dva i pol sata, danas se očuvalo samo oko 39 minuta filmske vrpce.
Paljenje Rajhstaga (TV drama)
Paljenje Rajhstaga je jugoslavenska dokumentarna TV drama snimljena u režiji Arsenija Jovanovića i premijerno prikazana na programu Radiotelevizije Beograd u okvriu mreže JRT 1972. Predstavlja adaptaciju teksta njemačkog književnika Michaela Mansfelda, a koji se temeljio na autentičnim sudskim zapisima Leipzišksog procesa, odnosno suđenju grupi komunista na čelu sa Georgijem Dimitrovom (koga glumi Bekim Fehmiu) koju je nacistički režim optužio za paljenje Reichstaga. Od originalnih 107 minuta danas je sačuvano samo 29 minuta magnetoskopske vrpce, dok se ostatak smatra izgubljenim.
Uloge
Ostale uloge ▼
RK Čelik Zenica
RK Čelik je rukometni klub iz Zenice osnovan 1950. godine. Prvobitni naziv kluba je bio RK "Zenica", da bi tokom sedamdesetih godina prošlog vijeka promijenio u RK "Čelik", što je ostalo i do danas. RK "Čelik" spada u najstarije rukometne klubove u Bosni i Hercegovini, jer osnovan godinu dana poslije početka igranja rukometa u Bosni i Hercegovini. RK "Čelik" je tokom historije imao uspona i padova, ali nikada nije prestajao sa radom.
U sezoni 2008/09 RK “Čelik” u Prvoj ligi FBiH je izborio plasman i ulaz u Premijer ligu BiH za sezonu 2009/10.. Predsjednik kluba je Pane Škrbić.
Sastav u sezoni 2009/10
mini|250px|RK Celik u sezoni 2009/2010
Dvorana
Sinonim za zenički rukomet predstavlja Rukometni stadion Papirna, na čijem otvorenom betonskom terenu su učile i stasale mnogobrojne generacije zeničkih rukometaša. U sklopu stadiona, koji se nalazi na adresi Abdulaziza Aska Borića broj 31, se nalaze i službene prostorije kluba. U prošlosti, RK Čelik je svoje službene utakmice igrao u dvorani "Bilimišće. Od sezone 2009/2010 RK Čelik svoje utakmice igra u Gradskoj areni Zenica. Klub je ponosan na činjenicu da su bili organizatori prvog sportskog događaja u novoizgrađenoj Areni, kada su 24.04.2009. ugostili ekipu RK Gračanica i pobjedom u tom susretu osigurali plasman u Premijer ligu BiH u rukometu.