cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elementarne čestice
Kvarkovi
Up i down kvark čine ceo kosmos jer su oni oblici kvarkova sa najmanjom masom i, prema tome, najmanjom energijom, tj. najstabilniji su. Svi ostali kvarkovi su dobijeni u akceleratorima čestica pri vrlo velikim energijama na vrlo male delove vremena. Svi ostali kvarkovi su mnogo masivniji od u i d i oni grade egzotične vrste teških čestica, koje se raspadaju na manje masivne posle par milisekundi.
Koliko se sada zna, kvarkovi su čestice koje možda uopšte nemaju dimenzije, ali se kao gornja granica za njihov prečnih uzima granica od 10-17 m. Kvarkovi se nikad ne mogu naći izolovani već samo povezani u čestice koje su bezbojne jer što su dalje kvarkovi jedan od drugog, to je sila između njih jača, ali i ako čestici sačinjenoj od kvarkova predamo dovoljno energije za raskidanje veze između kvarkova, ta energija će se pretvoriti u još jednu bezbojnu česticu sačinjenu od kvarkova.
Leptoni
To su elementarne čestice koje ne prave druge složene čestice, ali učestvuju u važnim fizičkim procesima. Imaju spin 1/2, naelektrisanje 1c i osetljivi su na slabu silu. Imaju masu koja je znatno manja od mase kvarkova, ali, za razliku od njih, mogu se naći slobodni.
Leptoni se javljaju u 6 vrsta:
Elektron i elektronski neutrino su leptoni sa najmanjom masom, tako da su oni leptoni koji čine kosmos. Svi ostali leptoni imaju znatno veću masu, ali mogu da nastanu pri reakcijama u jezgrima zvezda i u akceleratorima. Neutrini se javljaju u termonuklearnim reakcijama uz njihov odgovarajući lepton. Za neutrine se donedavno mislilo da nemaju masu, ali pre par godina je otkriveno da neutrini mogu da menjaju vrstu, tj. da osciliraju iz jedne vrste u drugu, što je jasan pokazatelj da neutrini imaju masu koja je bar 1000 puta manja od mase elektrona.
Čestice prenosioci sile
Čestice prenosioci sile prenose interakcije među česticama materije i poneke između samih sebe. To su čestice sa celobrojnim spinom od kojih neke imaju masu. Te čestice su nosioci polja osnovnih fizičkih sila kao što su elektromagnetna, jaka, slaba i gravitaciona.
Prenosilac elektromagnetne sile je foton koji prenosi interakcije između čestica sa naelektrisanjem. Foton nema masu mirovanja, ima spin 1 i istovremeno je svoja antičestica.
Prenosioci slabe sile su W+, W-, Z° bozoni. To su čestice koje imaju vrlo veliku masu. Prenose interakciju između leptona i kvarkova, tj. između svake čestice koja ima naelektrisanje. Imaju veliku ulogu u radioaktivnom raspadu.
Morton
Morton se može odnositi na
Antigo, Wisconsin
Antigo je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.234, što je 326 (-3,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gorgoglicino, Latina
Gorgoglicino je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Villa Marcone I, Chieti
Villa Marcone I je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
Gorgoglicino, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 280 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Nimaha
Nimaha se može odnositi na
Srodna duša
Srodna duša, rjeđe duša blizanka (doslovan prijevod latinskog izraza anima gemella) je naziv kojim se označava osoba prema kojoj se osjeća duboki afinitet i ljubav, bilo intimne, seksualne, duhovne prirode, odnosno koja predstavlja ideal kompatibilnosti.
Melanin-koncentrirajući hormonski receptor 1
, takođe poznat kao MCH1, je jedan od ljudskih melanin-koncentrirajućih hormonskih receptora.
Funkcija
MCH1 ima brojne funkcije, u koje se ubrajaju regulacija apetita, kao i posredovanje stresa, strepnje i depresije.
ESR
Termin ESR ima više značenja.
Niošo
Niošo se može odnositi na
Norton
Norton se može odnositi na
EPR
Termin EPR ima više značenja.
Salem, New York
Sejlem je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 946, što je 18 (-1,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fontenet (Primorski Šarant)
Fontne je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Sen Žan d'Anželi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 371 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 36 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,27 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 25 metara (maksimalnoj 76 m, a minimalnoj 19 m).
Baktrijska kamila
Baktrijska kamila ili dvogrba deva (lat. Camelus bactrianus) krupni je parnoprstaš iz porodice deva kojemu su prirodno stanište stepe istočne Azije. Za razliku od dromedara s jednom grbom, ova vrsta ima dvije grbe.
Gotovo sve od oko 1,4 milijuna dvogrbih deva su domesticirane, no procjenjuje se da još ima oko 950 divljih jedinki u Kini i Mongoliji. Zato su ove koje još žive u divljini sjeveroistočne Kine i u Mongoliji svrstane u skupinu krtično ugroženih životinja. U nekim sistematikama ove životinje se smatraju zasebnom vrstom odnosno podvrstom Camelus bactrianus ferus.
Obilježja
Baktrijske deve se već na prvi pogled od dromedara razlikuju sa svoje dvije grbe. Dosežu dužinu tijela do 3 metra, visinu u ramenima do 180 cm, a prosječno su teške 450 do 500 kg. Rep od 35 do 55 cm je relativno kratak. Boja krzna im se kreće od pješčano sive do tamno smeđe. a najduže dlake su im na potiljku i grlu.Zimi imaju izrazito dugo i gusto krzno koje, s porastom temperature, tako brzo odbacuju, da često izgledaju otrcano i zapušteno. Od domesticiranih životinja, divlje se između ostalog razlikuju svjetlijom bojom krzna (najčešće boje pijeska) i tanjim dlakama u krznu, zbog čega im tijela izgledaju vitkija, a grbe šiljastije.
Suprotno većini drugih parnoprstaša koji se oslanjaju na vrhove prstiju "obučene" u kopito, deve dodiruju tlo predzadnjim i zadnjim člancima prstiju. Nemaju kopita nego samo savijene nokte koji štite samo prednji rub stopala. Prsti se oslanjaju na elastične "jastučiće" od vezivnog tkiva koji tvore široko, žuljevito stopalo. Po dva prsta (treći i četvrti) čine središnju os, dok su ostali prsti potpuno zakržljali. Pored toga, deve se kreću izmjenično podižući lijevi odnosno desni par noge istovremeno, zbog čega se u hodu izraženo ljujaju.
Životinje imaju dugačak vrat i izduženu, relativno malu glavu. Gornja usna im je rascijepljena, a radi zaštite od oluje oči imaju dvostruki red dugih trepavica i obrva, a nosnice su dva proreza koje u vrijeme pješčane oluje mogu zatvoriti. Želudac im, kao kod svih deva a slično želucima preživača, ima više odjeljaka što olakšava probavu biljne hrane, a za razliku od preživača, u želucu imaju žlijezde koje luče probavne sokove.
Grbe devama, usprkos uvriježenom mišljenju, ne služi za pohranu vode, nego za masnoću. Pored toga, razvile su i neke posebnosti koje im omogućavaju preživljavanje u teškim uvjetima koji vladaju u područjima gdje žive: građa bubrega omogućuje visoku koncentraciju urina, a u odnosu na druge sisavce, i izmet im je iznimno gust. Posebnost kod njih je da, kao sve deve. Slijedeća njihova posebnost je i ovalni oblik eritrocita. Takav oblik omogućuje devama pijenje velikih količina vode odjednom bez opasnosti od razvodnjavanja organizma (trovanje vodom, hiperhidracija), a devama omogućuje podnošenje velikih tjelesnih napora jer njihovi eritrociti imaju veći afinitet prema kisiku.
Tjelesna temperatura deva može varirati više nego kod većine drugih sisavaca. Razlika tjelesne temperature može biti oko 6 - 8°C što bitno smanjuje znojenje. Pored toga, podnose i velike razlike vanjskih temperatura, od -30° do +40°C.
Rasprostranjenost i životni okoliš
Prvobitno područje nastanjivanja dvogrbih deva pružalo se velikim područjima Srednje Azije, od Kazahstana sve do Mongolije i do sjeverne Kine, a prema sjeveru, dvogrbu devu može se sresti sve do Omska, na Bajkalskom jezeru, što je oko 55 stupnjeva sjeverne geografske širine.
Dvogrbe deve prilagođene su izrazito suhim staništima. Zimi se zadržavaju duž rijeka, a ljeti odlaze u područja sušnih stepa i polupostinja.
Podvrste
Neki znanstvenici vjeruju da postoje dokazi da je baktrijsku devu moguće podijeliti na različite podvrste. Istraživana je naročito populacija baktrijskih deva koja živi u Gašun Gobi, dijelu pustinje Gobi. Od domesticiranih, ova populacija razlikuje se i tvorbom gena i ponašanjem. Vjerojatno postoje najmanje tri segmenta u tvorbi gena koji se razlikuju od domesticiranih i najmanje 3% razlike u osnovi genetskog koda. No, s tako malim brojem divljih dvogrbih deva teško je utvrditi kakva bi prirodna genetska raznolikost unutar populacija mogla biti.
Na temelju razlika u građi tijela i boljeg korištenja slankaste vode neki istraživači smatraju divlje dvogrbe deve zasebnom vrstom, ili najmanje podvrstom i nazivaju ju Camelus bactrianus ferus. Riječ je nedvojbeno o jednoj već dugo vremena odvojenoj populaciji koja je danas snažno ugrožena. Genetička istraživanja profesora Han Đianlina (Gansu Agricultural University, Kina) i profesora Oliviera Hanottea (International Livestock Research Institut u Nairobiju, Kenija) pokazala su, da se geni ovih životinja od domesticiranih razlikuju za 3%. Radi usporedbe, geni čovjeka razlikuju se od gena čimpanza za 5%.
Osejdž
Osejdž se može odnositi na
Baktrijska kamila
Socijalno ponašanje i vrijeme aktivnosti
Dvogrbe deve su dnevno aktivne životinje i žive u haremskim skupinama od najčešće 15 jedinki. Čine ih jedan mužjak, više ženki i njihovih mladunaca. No, neke jedinke žive i solitarno. Prosječna gustoća populacije je 5 jedinki na 100 km2.
Hrana
mini|250px|Odrasla životinja s mladuncem u zoološkom vrtu u [[Pragu]] Kao sve deve, i dvogrbe deve su biljojedi i jedu sve vrste biljne hrane, i bodljikave i slane. Hrana, samo neznatno sažvakana, dolazi u prednji dio želuca kako bi bila probavljena tek nakon ponovnog žvakanja (vidi preživači). Ovim procesom nalikuju na preživače (Ruminantia), no zoološki gledano, ne uvrštava ih se u tu skupinu. Probavni sustav deva razvio se nezavisno od onog kod preživača, što je vidljivo, između ostalog, i po tome, da u prednjem odjeljku želuca imaju žlijezde.
Dvogrbe deve mogu izdržati bez vode više dana, a prema potrebi, mogu u nekoliko minuta popiti i više od 100 litara. Navedene prilagodbe im pomažu da krajnje štedljivo postupaju s vodom, a pored toga mogu piti i bočatu odnosno čak i slanu vodu.
Razmnožavanje
Nakon 12 do 14 mjeseci gestacije ženka donosi na svijet najčešće jedno mladunče, rijetko dva. To se događa najčešće tijekom ožujka i travnja. Mladunci dvogrbih deva su potrkušci i već nakon par sati mogu trčati. Sišu godinu i pol, a nakon tri godine su spolno zreli. Očekivani životni vijek procjenjuje se na oko 40 godina.
Ljudi i baktrijske deve
Smatra se, da je baktrijska deva bila domesticirana (neovisno od dromedara) negdje u vrijeme prije 2500. pr. Kr. vjerojatno u sjevernom Iranu, sjeveroistočnom Afganistanu odnosno jugozapadnom dijelu Turkestana. Za dromedara se vjeruje da je domesticiran između četvrtog i drugog tisućljeća pr. Kr. u Arabiji.
Izvorno dvogrbe deve bile su domesticirane vjerojatno prije svega kao tegleće životinje. Izviješća o njihovoj izdržljivosti navode, da mogu nositi od 170 do 270 kg dnevno na udaljenost od 47 km. No, koriste se i različiti njihovi "proizvodi": pije se mlijeko, jede meso, masnoća iz "grbe" se koristi za kuhanje, a krzno za izradu odjevnih predmeta ili kao pokrivač.
Baktrijska deva kroz povijest je vrlo često bila predmet zanimanja umjetnika. Na primjer, stranci sa zapada, koji su dolazili od Tarimske zavale ili iz drugih predjela bili su prikazani na brojnim keramičkim figuricama u razdoblju dinastije Tang (618. - 907.).
Otkriće divljih dvogrbih deva i njihova zaštita
Prvi znanstveni opis dvogrbih deva proveo je Carl von Linné 1758. na temelju domesticiranih životinja. Prvi zapadni znanstvenik koji je sreo divlje dvogrbe deve bio je ruski putnik i prirodoslovac Nikolaj Prževaljski. Sreo ih je 1876. na jezeru Karakošun u Tarimskoj zavali između pustinja Taklamakan i Kuruktaga u kineskoj provinciji Šinđiang. Pošlo mu je za rukom uhvatiti nekoliko životinja i prvi ih je znanstveno opisao. U istom području na njih je naišao i Sven Hedin 1901. godine. Dok je čitavo područje između pustinja Gobi i Taklamakan još u 19. stoljeću bilo nastanjeno ovim životinjama, u prvim desetljećima 20. stoljeća došlo je do razbijanja tog područja na više manjih, međusobno razdvojenih dijelova gdje ih se danas još može sredti. Razlog je bio, prije svega, lov.
Prema službenim procjenama iz 2001. godine, u Kini je živjelo oko 600 a u mongolskoj pustinji Gobi, u zaštićenom području Southern Altay Gobi Nature Reserve (Veliki Gobi rezervat A), još oko 350 divljih dvogrbih deva. U zatočeništvu - koliko je poznato - u Kini i Mongoliji se drži još 15 ovih jedinki.
Osnovan je veći broj zaštićenih rezervata, lov je najstrože zabranjen, no broj jedinki i dalje opada, i nije izvjesno da će broj ovih životinja doista doseći povećanje od 84% do 2033. godine kao što je planirano i uspjeti preživjeti.
Susan George (razvrstavanje)
Susan George se može odnositi na:
Spisak manastira Srpske pravoslavne crkve
Spisak manastira Srpske pravoslavne crkve, sređen je po eparhijama. Mnogi srpski manastiri su dobili svoje prezentacije na internetu pa su pored nekih dodati i linkovi.
Eparhija vranjska
Manastir Svetog Nikole Vranje, Metoh manastira Hilandara.
Eparhija zapadno-evropska
Manastiri eparhije zapadno-evropske :
Eparhija zvorničko-tuzlanska
Manastiri eparhije zvorničko-tuzlanske su  :
Eparhija istočnoamerička
Manastiri eparhije istočnoameričke :
Eparhija kanadska
Manastir eparhije kanadske :
Mitropolija dabrobosanska
Manastiri mitropolije dabrobosanska  :
Mitropolija zagrebačko-ljubljanska
Manastiri mitropolije zagrebačko-ljubljanske  :
Mitropolija crnogorsko-primorska
Manastiri mitropolije crnogorsko-primorske :
Beaulieu-sous-Parthenay
Bolije su Partne je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Partne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 623 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 26,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 257 metara (maksimalnoj 228 m, a minimalnoj 143 m).
Maset, Belluno
Maset je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 412 m.
Dugi predudar
thumb|desno|dugi predudar|50px Dugi predudar je ukras koji se sreće u muzici baroka i rane klasike (XVIII vek), zaključno sa Mocartom. To je naglašeni ton, zapisan sitnim notnim znakom (uvek sa notnom crtom naviše!). Izvodi se u trajanju polovine vrednosti sledeće glavne note. Znači, sledećoj noti oduzima polovinu njenog trajanja, što ilustruju sledeći notni primeri:
580px|centar|thumb|Dugi predudar u kompoziciji V. A. Mocarta: [[klavirska sonata a-moll, III stav. ]]
Posle Mocarta, umesto dugog predudara piše se odgovarajuća notna vrednost.
Ozborn
Ozborn se može odnositi na
Toplica (rijeka)
Toplica je reka u Srbiji, najveća leva pritoka Južne Morave.
Izvire na istočnoj strani Kopaonika ispod Pančićeva vrha, a uliva se u Južnu Moravu kod Doljevca. Duga je oko 130 km. U gornjem toku, do iznad Kuršumlije, na dužini od oko 50 km protiče uskom i dubokom dolinom, pa se ranije ovaj kraj zvao "Toplica Tijesna". Nizvodno od Kuršumlije protiče kroz Topličku kotlinu. Dolina joj je široka i plitka. To je nekadašnja "Toplica Ravna". Kod Prokuplja teče kratkim suženjem Hisarski tesnac), a zatim ulazi u ravnicu Dobriča i do ušća ima izgled ravničarske reke sa izrazito vijugavim tokom.
Sliv Topice zahvata površinu od 2.180 km². Prosečan protok vode na ušću je 14 m³/sek. Kolebanje protoka u toku godine je veoma veliko.
Najznačajnija pritoka je Kosanica. U slivu Kosanice ima oko stotinu zamljanih stubova glavutaka jedinstvenih mikrooblika reljefa u zemlji. Taj deo se naziva Đavolja varoš. Dolinom Toplice i Kosanice vodi železnička pruga koja preko Merdarskog prevoja povezuje Pomoravlje sa Kosovom.
Obilazeći Hisar, Toplica jednim delom teče uzbrdo. Ova prirodna pojava, koja se stručno zove epigenija, ne postoji nigde drugde u Europi.
Strongsville, Ohio
Strongsvil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 44.750, što je 892 (2,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Savezničko bombardiranje Zadra
minijatura|Bombardiranje Zadra, Licej Svetog Dimitrija. minijatura|Bombardiranje Zadra, Piazza Marina. Savezničko bombardiranje Zadra označava niz zračnih napada (bombadiranja) Zadra koje su tokom drugog svjetskog rata od novembra 1943. do oktobra 1944. izvele savezničke (uglavnom američke i britanske) zračne snage. Oni su izvedeni kao dio šire kampanje strateškog bombardiranja osovinskih ciljeva na Balkanu i Evropi pod njemačkom okupacijom; bombardiranja Zadra se, pak, među njima ističu svojom učestalošću (najmanje 30, odnosno 54 prema nekim italijanskim izvorima), razmjerima razaranja te velikom broju žrtava zbog kojih se Zadar ponekad naziva "jadranskim Dresdenom". Ti se događaji općenito smatraju najvažnijima u historiji Zadra, a njegove dalekosežne demografske i ekonomske posljedice su potakle brojna revizionistička tumačenja i teorije zavjere.
Scotts Hill, Tennessee
Skots Hil je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 984, što je 90 (10,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mojkovac
Mojkovac je grad i središte istoimene opštine u Crnoj Gori koji se nalazi u dolini rijeke Tare u podnožju planina Bjelasice i Sinjavine, a pripada Brdima sjeveroistocnog dijela Republike Crne Gore između nacionalnih parkova Biogradska gora i Durmitor. Prostire se na površini od 367 km2 sa oko 11.000 stanovnika.
Od Mojkovca do Podgorice ima 90 km, a do Beograda 380 km. Mojkovac je povezan sa ostalim mestima Jadranskom magistralom, željezničkom prugom Beograd-Bar i regionalnim putem za Žabljak-Pljevlja. Nadmorska visina Mojkovca je 820 metara, a nadmorske visine opštine su od 750 do 2.033 metra. Kroz Mojkovac protiče rijeka Tara, čiji je kanjon drugi po dubini u svijetu, a zaštićen je kod UNESKO-a.
Istorija
Mojkovac je utemeljen za vrijeme vladavine srpskog kralja Uroša (1242-1276) u središtu župe Brskovo, koja je bila u sastavu srpske kraljevine Raške.
Poznat je iz tog perioda srpski srebreni novac koji se kovao u Brskovu, tako da ovo mjesto postaje centar istoimene župe, rudarski i trgovački centar sa karavanskom stanicom između Kotora i Novog Brda i konzulatom Dubrovačke Republike.
U dugoj i bogatoj istoriji narod Potarja je pružao otpor osvajačima koji su nastojali da porobe ovu oblast. Dizao je bune i ustanke i borio se protiv strane sile i svih onih koji su nasrtali na njegovu slobodu.
Prostor opštine Mojkovac sa lijeve obale rijeke Tare postao je dijelom Crne Gore 1878. godine posle Berlinskog kongresa, a prostor sa desne obale 1912. godine tokom Prvog balkanskog rata, poslije viševjekovne vladavine Otomnanskog carstva. Početkom 1916. ovde je vođena Mojkovačka bitka, gdje su branjena sjeverna vrata Mojkovca i Crne Gore, a time i povlačenje srpske vojske u Prvom svetskom ratu. Serdar Janko Vukotić se sa svojom vojskom odupreo se višestruko nadmoćnijoj vojsci Austro-Ugarske. U Drugom svetkom ratu 348 građana Mojkovca je poginulo u partizanskim redovima, među njima i 7 narodnih heroja. Spomen-obilježja koja podsjećaju na slavnu prošlost ovoga kraja se nalaze u Mojkovcu i u centrima mjesnih zajednica, obrazovnih i kulturnih institucija (u centru grada, neposredno kod mostova na Tari, Grotulja spomen groblje, Mjedeno guvno, Gradina na Brskovu, na Bojnoj Njivi i dr.).
Privreda
Mojkovac ima osnovnu i srednju školu, centar za kulturu sa salom koja ima 300 sjedišta, biblioteku sa čitaonicom i prostor za razvoj kulturnog amaterizma. Centar organizuje filmski festival Mojkovačka filmska jesen, Mojkovački sabor na Preobraženje i dr.
Zdravstvena zaštita se organizuje stacionarno i ambulantno u Domu zdravlja i u centrima mjesnih zajednica. Mojkovac ima stadion i sportsku dvoranu za takmičenje u fudbalu, rukometu, košarci, odbojci i borilačkim vještinama. Planinari "Brskova" su izgradili planinarski dom na Bjelasici. Rijekom Tarom se splavari. Organizovan je lov i ribolov.
Privredni subjekti su drvna industrija u primarnoj i finalnoj preradi, metaloprerada, proizvodnja kožne i tekstilne konfekcije.
Hotel "Mojkovac" ima 80 ležaja (trenutno je zakupljen za policiju), motel "Ravnjak" u Bistrici ima 18 ležajeva. U oblasti privatnog preduzetništva ima oko 200 registrovanih preduzeća i samostalnih radnji sa 300 zaposlenih. Ukupno zaposlenih ima oko 1.500 građana, a na birou za zapošljavanje evidentirano je 2.200 nezaposlenih građana. U oblasti komunalne djelatnosti postoji Javna ustanova Gradac koja se bavi vodosnabdijevanjem, čistoćom i lokalnim saobraćajem.
Razvojni planovi opštine Mojkovac baziraju se na iskorišćavanju sopstvenih resursa: poljoprivredu – proizvodnju zdrave hrane, šumarstvo – drvoprerada i turizam sa razvojem postojećih kapaciteta, metalopreradu, kožnu i tekstilnu konfekciju. U oblasti turizma valorizacija postojećih kapaciteta kroz izgradnju SKI centra na sjeverozapadnoj strani planine Bjelasice, za što postoje optimalni uslovi.
Naseljena mjesta
Bistrica, Bjelojevići, Bojna Njiva, Brskovo, Dobrilovina, Gojakovići, Krstac, Lepenac, Gornji Mojkovac, Mojkovac, Podbišće, Polja, Prošćenje, Stevanovac, Štitarica, Uroševina i Žari,
Kultura
Manastir Svetog Đorđa u Dobrilovini, najznačajniji kulturno-istorijski spomenik, spominje se u zapisima iz 1592. godine, udaljen je 25 km od Mojkovca u pravcu Žabljaka. Postoje i drugi objekti materijalne i duhovne kulture iz prošlosti:
Demografija
U Mojkovacu živi 3046 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 34,5 godina (33,1 kod muškaraca i 35,8 kod žena). U naselju ima 1215 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,39.
Stanovništvo u ovom gradu veoma je heterogeno.
Neredi na utakmici Dinamo – Crvena zvezda 1990.
Neredi Dinamo - Crvena zvezda odnosi se na neodigranu fudbalsku utakmicu u Zagrebu i nerede koji su uslijedili na Stadionu Maksimir na dan utakmice 13. 5. 1990 godine.
Politički dio
SFR Jugoslavija je krajem 1989 godine uvela višepartijski sistem. Tokom proljeća 1990 godine počelo je formiranje novih političkih stranaka i pojavljivanje novih političkih lidera. SR Hrvatska je u aprilu 1990 godine raspisala lokalne i parlamentarne izbore. Pobjedu na tim prvim više stranačkim izborima je odnio HDZ sa 40,07% glasova, naspram 22,63% glasova za SKH. Nakon izborne pobjede HDZ-a i uspostave nove vlasti, dodatno su se radikalizirali stavovi Srba u sredinama gdje su činili većinu ili znatan postotak stanovništva SR Hrvatske. SDS, koji je sve snažnije iskazivao svoj nacionalistički i ekstremistički karakter, je naglo širio utjecaj na račun SKH-a, koji su gotovo potpuno izgubili oslonac u pretežno srpskim sredinama. U takvoj naelektriziranoj situaciji nova vlast SR Hrvatske nije stišavala hrvatsku nacionalnu euforiju. Čak što više činilo se da je podržava, a dijelom i raspiruje. Među Srbima u Hrvatskoj još je više naraslo nepovjerenje uvođenjem tradicionalne hrvatske zastave i grba bez komunističkih obilježja, što je kod Srba bilo tumačeno kao povratak ustaškoj zastavi i grbu iako je "sporni" grb bio uključen i u grb SR Hrvatske, te grb Kraljevine Jugoslavije. Kod velikog dijela hrvatskih Srba bio je prisutan osjećaj straha. Nakon utakmice, u mjesecima koji su uslijedili, novouspostavljena HDZ-ova vlast je pod raznim pritiscima prisilila mnoge državne službenike, ponajprije milicajce srpske nacionalnosti i iz mješanih brakova da napuste službu. Neki su bili umirovljeni, neki su našli drugi posao, a dio njih je jednostavno završio na ulici. Za takve postupke razlozi su pronalaženi u nastojanju da se postotak pripadnika neke etničke skupine u državnoj službi izjednači s njezinim udjelom u stanovništvu, o čemu je HDZ-ova vlast donijela i posebnu uredbu. Za popunu tih ispražnjenih mjesta u miliciji su se uglavnom javljali Hrvati, što je još više kod Srba stvaralo osjećaje nepovjerenja i animoziteta.
Fudbalski dio
Crvena zvezda, Dinamo, Partizan i Hajduk su "dio velike četvorke" koji su ranijih sezona skoro uvijek odlučivali o fudbalskom šampionu Jugoslavije. Dinamo je u sezoni 1989/90 bio jesenski prvak, držao je prvo mjesto na tablici i dio proljeća, no nekoliko kiksova je iskoristila Crvena zvezda koja je te sezone imala odličan tim. Crvena zvezda je nekoliko nedelja prije ove utakmice osigurala prvo mjesto na tablici, stoga ova utakmica nije imala takmičarsku važnost, ali je svakako bila zanimljiva za mnoge poklonike fudbala diljem Jugoslavije. Godinama prije kada kod su Crvena zvezda i Dinamo igrali svoje utakmice, kako u Zagrebu, tako i u Beogradu, dolazilo je do manjih nereda i i pokoje tučnjave navijača na samom stadionu ili oko njega, ali nikad sa ovako fatalnim ishodom kao tog 13. 5. 1990 godine.
Dolazak navijača Crvene zvezde u Zagreb
Glavnina navijača Crvene zvezde je krenula međunarodnim vlakom iz Beograda za Minhen, preko Zagreba, u ranim jutarnjim satima 13. 5. 1990 godine. Noć ranije, 12. 5. 1990, jedna manja grupica navijača je iz unutrašnjosti SR Srbije došla u Zagreb. Te noći nije bilo nereda. U vlaku koji je išao iz Beograda ka Zagrebu, preko Srijema i Slavonije, na usputnim stanicama su ulazili navijači. Oko 12 sati, vlak je povlačenjem ručne kočnice u vagonu stao u blizini zagrebačkog Autobusnog kolodvora gdje je oko dvije tisuće navijača Crvene zvezde izašlo iz vlaka mimo znanja zagrebačke milicije. Navijači Crvene zvezde su trebali izaći iz vlaka na zagrebačkom Glavnom kolodvoru gdje su ih čekale jake milicijske snage. Navijači Crvene zvezde su potom u zagrebačkom naselju Trnje napravili kaos, razbijajući izloge i oštećujući parkirane automobile.
Incidenti i tučnjave prije utakmice
Oko 15-ak minuta je trebalo zagrebačkoj miliciji da okruži navijače Crvene zvezde i da ih smiri, ali to nije išlo lako, jer je nastala velika tuča, između milicije i navijača, u kojoj je jedan policajac bio teško povrijeđen. Navijači Crvene zvezde su potom uz milicijsku pratnju bili prepraćeni ulicom proleterskih brigada (danas Vukovarska ulica) do Maksimirskog parka, nedaleko od stadiona, sa namjerom da ih se tamo zadrži do početka utakmice, te da ih se odatle sprovede do stadiona. No to miliciji nije pošlo za rukom, jer su se navijači Crvene zvezde uglavnom izvlačili iz tog obruča. U samom centru Zagreba došlo je do nekoliko tuča između Zvezdinih i Dinamovih navijača, u kojima su dva Dinamova navijača bila teško povrijeđena. U Zagrebu je tada prvi put prošlo nekažnjeno javno pjevanje, do tada zabranjene, četničke pjesme "Od Topole, od Topole".
Početak utakmice
Kada se primakao početak utakmice, zagrebačka milicija je sprovela Delije (bilo ih je preko 2.000) na tribinu jug-stajanje Maksimirskog stadiona. Iznad Delija na jugu-sjedenje su se nalazili obični gledatelji, navijači Dinama. Još dok su se tribine popunjavile publikom, krenule su verbalne čarke i standardne prozivke Zvezdinih i Dinamovih navijača, propraćene međusobnim uvredama, čak i na nacionalnoj osnovi. Prema izvještajima, povici poput "Zagreb je Srbija!", "Ubit ćemo Tuđmana" i "Srbe na vrbe" nisu bili rijetkost. Desetak navijača Crvene zvezde je prije početka utakmice preskočilo ogradu južne tribine, te su potom sišli na tartan i odtrčali do centra igrališta na kojem su razvukli 20-metarski transparent sa natpisom "Delije iz Knina". Milicija ih je ubrzo potjerala natrag na tribinu. Nakon toga jedna druga grupa navijača Crvene zvezde je na spoju između istoka i juga, (tu su bila tri metalna jarbola na kojima su se uvijek isticale zastave SFR Jugoslavije, SR Hrvatske i Dinama), spustila i zapalila republičku zastavu SR Hrvatske.
Neredi na stadionu
Delije je sa juga-sjedenje provocirala manja grupa Dinamovih navijača tako što ih je gađala kamenčićima, te verbalno vrijeđala. Negdje u istom trenutku Delije su počele trgati reklame na jugu-stajanje. Neredi su započeli nakon što su Delije provalile sa juga-stajanje na jug-sjedenje gdje se nalazilo 30 do 50 navijača (većinom obični ljudi - radnici, studenti, i dr.) Dinama. Na jug-sjedenje je provalilo (neki na temelju dostupnih snimaka danas tvrde da je milicija sama pustila Delije na jug-sjedenje otvorivši zaštitnu ogradu) 200 do 300 Delija koje su krenule u obračun sa navijačima Dinama. Tučnjava na jugu-sjedenje je trajala oko pola sata. Sukobljene strane su napadali jedni druge naizmjenično, te pritom trgali sjedalice koje su koristili za tuču i gađanje. Tih pola sata tučnjave zagrebačka milicija uopće nije reagirala, niti je pokazivala ikakvu želju da suzbije nerede na južnoj tribini. U tom trenutku deseci gledatelja sa tribine zapad-stajanje prelaze preko ograde na tartan, te trče prema južnoj tribini. Tek tada je milicija počela djelovati, potiskujući navijače Dinama da se vrate natrag na zapadnu tribinu. Brojčano nadmoćne Delije su na južnoj tribini brutalno pretukle desetak Dinamovih navijača, koji su se povukli i napustili južnu tribinu. Delije su na koncu ostali sami na jugu-stajanje i sjedenje. Istovremeno sa sjeverne tribine se čula jako velika buka Bad Blue Boysa (BBB) koji su uslijed sukoba na jugu pokušavali srušiti zaštitnu ogradu. Nakon nekog vremena BBB-ovci su uspjeli srušiti ogradu, za koju danas mnogi tvrde da je bila dopola prepiljena -ispiljena ili polivena solnom kiselinom prije utakmice. Isto tako postoji i mnogo onih koji tvrde da je ograda jednostavno popustila jer je bila hrđava i jer je velika masa ljudi navalila na kvadratno jedan manji dio ograde koja se uslijed te mase i povlačenjem naprijed-nazad počela savijati i pucati. Nakon što su BBB-ovci srušili ogradu, 10 do 20 milicajaca ih je pokušalo zadržati na tribini da ne uđu u teren. Nakon par minuta "pendrečenja" milicija se nerazumljivo povukla, a što je otvorilo put za upad BBB-ovca u teren. Odmah nakon ulaska na teren krenuli su prema južnoj tribini u namjeri da se sukobe sa Delijama. Delije su u tom trenutku bile okružene i zaštićene na južnoj tribini od milicije. Tom prilikom BBB-ovci su se ponovno se sukobili sa milicijom koja je ovaj puta energičnije nastupila u namjeri da spriječi katastrofu na Maksimiru. Skoro sat vremena nakon početka nereda milicija je uspjela isprazniti stadion na Maksimiru.
Boban i milicajac
Usred cijelog kaosa, nekoliko Dinamovih igrača je ostalo na terenu, dok su igrači Crvene zvezde već napustili teren i bili u svlačionicama. Zvonimir Boban je stajao i gledao sa travnjaka sukob na južnoj tribini, te tom prilikom viknuo na miliciju "Pa šta je?", zahtjevajući da reagiraju i prekinu sukob. Bobana su nakon toga trener Josip Kuže i suradnici poslali u svlačionicu. Boban se vratio na teren sa nekolicionom suigrača i trenerom Kužeom u trenutku kada je na sjevernoj tribini srušena ograda. Dok je milicija tukla Dinamove navijače Boban i Vjekoslav Škrinjar su se pobunili i pokušali zaštiti navijače od milicije. Tom prilikom Škrinjar je bio udaren od jednog milicajca pendrekom po leđima, dokle je Bobana udario milicajac Refik Ahmetović. Nakon toga Boban se zatrčao, te nogama udario Ahmetovića u trbuh uslijed čega se ovaj srušio na travnjak. Sam Boban je kasnije izjavio kako je "reagirao na jednu veliku nepravdu koja je bila toliko očita da jednostavno čovjek sa minimalnim dignitetom i nacionalnim ponosom ili čovjek koji ima osjećaj za minimalnu pravdu ne može ostat miran." Ujedno je priznao da je psovao i svašta vikao milicajcima, te da je s njegove strane bilo dosta provokacija prije nego što ga je milicajac udario.
Partner (bliski odnosi)
Partner, značajan drugi (Significant other) ili, rjeđe, onaj netko, netko poseban ili posebna osoba je rodno neutralni izraz koji se u posljednje vrijeme kolokvijalno upotrebljava za nečijeg ljubavnika ili osobu s kojom se nalazi u intimnom odnosu, najčešće u nastojanju da se njen identitet ili prava priroda odnosa sakrije od trećih osoba. U tom se smislu pod partnerima mogu podrazumijevati nečiji momak ili djevojka (bez obzira na seksualnu orijentaciju), vjerenik/ca, partner u vanbračnoj zajednici, ali i bračni drug. U nešto širem smislu se pod posebnom ili značajnom osobom može podrazumijevati i objekt nečije zaljubljenosti ili žudnje.
U još širem smislu se pod time može podrazumijevati i životni partner, odnosno osoba koju s nekim vezuje osjećaj prijateljstva bez ljubavne, odnosno seksualne komponente.
Neredi na utakmici Dinamo – Crvena zvezda 1990.
Neredi nakon utakmice
Nakon što je zagrebačka milicija sa jedinicama za posebne namjene republičkog SUP-a uspjela isprazniti stadion, pripadnici BBB-a su van stadiona razbijali i uništavali imovinu, te imali sukob sa milicijom. Kaos u gradu trajao je još satima nakon dovršetka tučnjave na stadionu. Demolirane su beogradske i srpske trgovine, napadani milicajci, a pojedinci su osobno svjedočili kako opkoljeni i ustrašeni milicajac puca u zrak, da bi ga potom netko kamenom udario u glavu i srušio na zemlju. .
Pratt
Prat se može odnositi na
Charles Dekeukeleire
Charles Dekeukeleire (27. februar 1905 - 2. jun 1971) bio je belgijski filmski režiser, koji se zajedno sa Henrijem Storckom smatra predvodnikom modernističkih trendova u belgijskoj kinematografiji. Karijeru je započeo 1920-ih pod snažnim uticajem francuske filmske avangarde, a posebno opusom Germaine Dulac. Tokom karijere koja je trajala četiri decenije je snimio preko 100 naslova.
Potavotomi
Potavotomi se može odnositi na
Charles Dekeukeleire
Filmovi
1927 1928 1929 1930 1931 1932 1934 1936 1937 1938 1939 1942 1943 1945 1946 1947 1948 1949 1950 1951 1952 1953 1954 1955 1956
1957 1958
1958
1962
Dragon Lee
Dragon Lee, pravo ime Guh Ryong, 거룡 (rodjen 12. augusta 1958. u Sjevernoj Koreji), korejski je glumac i majstor teakwondoa i hapkidoa. Kao mlad počeo je da trenira teakwondo u školi majstora Hwang Ik-Shika, a trenirao ga je zajedno sa filmsom zvijezdom Kim Tai Chungom.
Kao dječak preselio se u SSSR, gdje je, smatra se, dobio ime Vjačeslav Jaksinji (Вячеслав Ясинский), ali to nikad nije bilo potvrđeno. Jednom prilikom našao se u pozorištu kada mu je neki čovjek prišao i rekao mu: hej, pa ti ličiš na Brucea Leea. To je bio velik kompliment za njega jer je Bruce tada bio veoma popularan u Koreji. Taj čovjek poznavao je neke režisere i odveo Guha u Hong Kong, gdje je pod imenom Bruce Lei počeo da nastupa u bruceploitation-filmovima. Kasnije je promijenio ime u Dragon Lee.
Rolins
Rolins se može odnositi na
Repablik
Repablik se može odnositi na
Rino
Rino se može odnositi na
Domodossola-Oltrebogna, Verbano-Cusio-Ossola
Domodossola-Oltrebogna je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 134 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 283 m.
2001
Ova godina bila je obilježena kao:
Januar/Siječanj
mini|160px|left|[[George W. Bush]] thumb|200px|[[Zoran Đinđić, premijer Srbije 2001-2003]]
Maj/Svibanj
mini|220px|[[Crkva Svetog Vasilija Ostroškog u Beogradu|Crkva Svetog Vasilija Ostroškog, prva na Novom Beogradu]]
Jun/Juni/Lipanj
thumb|200px|[[Goran Ivanišević]] mini|Milošević u Hagu thumb|180px|Ćelija [[ICTY]]
Avgust/August/Kolovoz
150px|mini|Bootovanje Windowsa XP
Septembar/Rujan
mini|300px|[[Napadi 11. septembra 2001.]] 200px|mini|lijevo|[[Jevrejski muzej Berlin - Vrt egzila]]
Oktobar/Listopad
thumb|250px|[[Rat u Afganistanu]] mini|100px|[[iPod]]
Heimat
Heimat je riječ koja na njemačkom znači domovina. Pod time se još mogu podrazumijevati:
Rajs
Rajs se može odnositi na
Forges (Primorski Šarant)
Forž je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Rošfor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 903 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 66 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,58 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 11 metar (maksimalnoj 33 m, a minimalnoj 12 m).
Rajli
Rajli se može odnositi na
Grata, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Geosinklinala
Geosinklinale su linearno izduženi i pokretljivi dijelovi Zemljine kore, prekriveni morskom vodom. Odlikuju se visokom mobilnošću, snažnim geodinamičkim naprezanjima, znatnom debljinom sedimenata (10 ‒ 20 km), raščlanjenošću i znatnom propustljivošću Zemljine kore, što se izražava snažnim magmatizmom, metamorfizmom i seizmičkom aktivnošću.
S obzirom da su geosinklinalni prostori tijesno u vezi sa dubinskim rasjedima, osim visoke mobilnosti karakteriziraju ih i jako izražene magnetske i gravitacijske anomalije odnosno znatan termički protok. Građa i debljina Zemljine kore i gornjeg dijela omotača u predjelima geosinklinala znatno variraju. U početku evolucije, geosinklinale se odlikuju preovlađujućim pokretima tonjenja i intenzivnom sedimentacijom. Poslije ove faze nastupa drugi stadij razvoja geosinklinala, kada preovlađuju procesi ubiranja i izdizanja, tj. nastupa prelazak geosinklinale u orogen (planinski masiv), čija tektonska aktivnost sa vremenom slabi. Orogene strukture se formiraju prije svega djelovanjem potisaka od relativno stabilnih kontinentalnih blokova (kratona).
Teorija o geosinklinalama je do prije nekoliko desetaka godina bila jedna od najznačajnijih teorija o strukturi i evoluciji Zemljine kore. Pojam geosinklinala u geološku terminologiju prvi su uveli američki geolozi J. Hall i J. D. Dana. Danas je u geološkoj literaturi generalno prihvaćena teorija o tektonici ploča. Teorija o geosinklinalama navodi se zbog toga što se u literaturi iz oblasti geologije i dalje mogu naći pojmovi vezani za nju.
Susan George (glumica)
Susan Melody George (26. jul 1950 -) je engleska filmska i televizijska glumica, filmska producentica i uzgajivačica konja. Najpoznatija je po ulozi protagonistove supruge u filmu Psi od slame te protagonistove partnerice u akcionom filmu Dirty Mary, Crazy Larry.
Sedžvik
Sedžvik se može odnositi na
Kompleksometrija
Reakcije
U teoriji se svaka reakcija kompleksacije može koristiti kao volumetrijska tehnika ukoliko:
Titracija sa EDTA
thumb|right|100px|Metal-EDTA [[helacija|helat]] EDTA, etilen diamin tetra sirćetna kiselina, sadrži četiri karboksilne grupe i dve amino grupe koje mogu da deluju kao donori elektronskih parova, ili Luisove baze. Sposobnost EDTA da potencijalno donira šest slobodnih parova elektrona za formiranje coordinatnih kovalentnih veza sa metalnim katjonima čini EDTA heksadentatnim ligandom. Međutim, u praksi EDTA je obično samo delimično jonizovan, tako da formira manje od šest coordinatnih kovalentnih veza sa metalnim katjonima.
Dinatrijum EDTA se obično koristi za standardizovanje vodenih rastvora katjona prelaznih metal. Dinatrijum EDTA (Na2H2Y) formira samo četiri koordinatne kovalentne veze sa metalnim katjonima, dok je pH ≤ 12. U ovom pH opsegu, amino grupe ostaju protonisane, i stoga ne mogu da doniraju elektrone za formiranje koordinatnih kovalentnih veza. Notacija Na4-xHxY se može koristiti za prikazivanje EDTA kompleksa, pri čemu x označava broj kiselih protona vezanih za EDTA molekul.
EDTA formira oktaedralni kompleks sa većinom 2+ metalnih katjona, M2+, u vodenom rastvoru. Glavni razlog za ekstenzivnu upotrebu EDTA u standardizaciji rastvora metalnih katjona je da je konstanta formiranja većine kompleksa metalni katjon - EDTA veoma visoka. To znači da je ravnoteža reakcije:
pomerena na desno. Formiranje metalnih kompleksa je praktično potpuno. Izvođenje reakcije u rastvorima sa baznim buferima uklanja H+ dok se formira, što pomaže formiranje kompleksa EDTA - metalni katjon.
Charleston, Mississippi
Čarlston je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert
The Adventures of Priscilla: Queen of the Desert (Avanture Prisile, kraljice pustinje) je australijski film iz 1994. godine, koji prati avanturu dve drag queensice, Mitzi Del Bra i Felicia Jollygoodfellow, i transžene, Bernadette Bassenger, na putu od Sidneja do ruralnog mesta u središtu pustinje, Alice Springs, u autousu krštenom – Prisila. Film je brzo dobio status veoma značajnog kultnog filma.
Oktobra 2006. godine održana je premijere istomenog mjuzikla u Sidneju.
Radnja
Anthony "Tick" Belrose, odnosno Mitzi Del Bra (Hugo Weaving), drag queen, dobija ponudu da nastupa u kazinu u Alice Springsu, pustinjskom gradiću u centralnoj Australiji. Na putovanje polazi sa svojim prijateljima i koleginicama: Adamom Whitely tj. Felicia Jollygoodfellow (Guy Pearce), takođe drag queen, i transženom, Bernadette Bassenger (Terence Stamp) u velikom autobusu, kome Felicia daje ime „Priscilla, Queen of the Desert“.
Na putu ih sustižu nevolje sa pokvarenim autobusom, homofobičnim reakcijama ruralne sredine i nasiljem. Takođe, saznaje se da je Mitzi oženjena i da ima sina.
Kulturne implikacije
Film brzo dostiže kultni status u gej zajednici kao kemp klasik. Film istražuje stereotipe o gejevima, bez njihovog korišćenja za jeftine šale. Za razliku od prikazivanja u ranijim filmovima, gej i trans likovi u Prisili nisu zli grešnici niti su bezgrešni mučenici (kao u filmu Philadelphia ), već kompletniji likovi sa vrlinama i manama.
Godinu dana nakon izlaska Prisile, pojavljuje se sličan američki film „To Wong Foo, Thanks for Everything! Julie Newmar“.
Prilikom svečanog zatvaranja Olimpijade u Sidneju paradno vozilu u obliku velike cipele sa visokom štiklom (po ugledu na jednu scenu iz filma) je kružio oko olimpijskog stadiona, u slavu velikom internacionalnom uspehu filma.
Nagrade
Golden Globes 1995 nominacije
GLAAD Media Awards 1995
BAFTA-Awards 1995 dalje nominacije
Academy Awards 1995
Smit
Smit se može odnositi na
MRGPRD
__NOTC__
Mas-sličan G-protein spregnuti receptor, član D je protein koji je kod ljudi kodiran MRGPRD genom.
Dodatna Literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Fernando Verdasco
Fernando Verdasco Carmona (, rođen 15. novembra 1983. godine u Madridu, Španija) je španski profesionalni teniser. Trenutno se nalazi na 19. mjestu ATP liste. Od 2009. Verdasco trenira u Las Vegasu sa Andreom Agasijem i njegovim timom u kojem su Daren Kejhil i Gil Rejes.
Počeci
Verdasco je počeo da trenira tenis kada je imao četiri godine. Postao je profesionalac 2001. i završio je godinu na 464. mjestu. Godine 2002. osovjio je prvi ITF turnir i završio godinu na 173. mjestu.
2003 — 2005
Godine 2003. prvi put je učestvovao na turniru Masters serije, gdje je dospeo do trećeg kola u kojem ga je porazio zemljak Karlos Moja. Imao je lošu sezonu na šljaci i izgubio je u prvom kolu Vimbldona. Dospio je do trećeg kola Otvorenog prvenstva SAD, gdje je izgubio od Tajlanđanina Paradona Sričafana.
Nakon što je završio 2003. kao 109 igrač svijeta, Verdasco 2004. osvaja prvu ATP titulu na turniru u Valensiji, pobijedivši u polufinalu Huana Karlosa Ferera a u finalu Alberta Montanjesa. Stigao je do trećeg kola na dva mastersa - Hamburga i Madrida. Na turniru u Stokholmu osvojio je titulu u parovima sa zemljakom Felisijanom Lopezom. Sezonu je završio kao 36. teniser svijeta.
Godine 2005. je dva puta pobijedio Endija Rodika: na mastersima u Rimu i Majamiju. Stigao je do četvrtfinala turnira u Rimu, Valensiji i Nju Hejvenu, do polufinala u Sankt Peterburgu i do finala u Kicbilu gdje je izgubio od Argentinca Gastona Gaudija. Prvi put u karijeri stigao je do četvrtog kola nekog grend slema; na Otvorenom prvenstvu SAD izgubio je od Jarka Nijeminena, nakon što je savladao Novaka Đokovića. Njegovo mjesto na ATP listi se neznatno poboljšalo, godinu je završio na 32. mjestu.
2006 — 2007
U sezoni 2006. dospeo je do četvrtog kola Vimbldona, pobijedovši u trećem kolu trećeg nosioca Davida Nalbandijana u tri seta. U četvrtom kolu je izgubio od Čeha Radeka Štjepaneka u pet setova. Na Otvorenom prvenstvu SAD je stigao do trećeg kola, gdje ga je porazio finalista Endi Rodik. Stigao je do četvrtfinala turnira u Palermu. Naredne sedmice je izgubio u prvom kolu turnira u Mecu. Verdasco nije pobijedio ni u jednom meču do kraja godine, koju je završio na 35. mjestu.
Godine 2007. na tri turnira masters serije izgubio je već u prvom kolu: u Monte Karlu, Rimu i Hamburgu. Na Rolan garosu je stigao je do četvrtog kola, u kojem ga je porazio Novak Đoković. Izgubio je u prvom kolu turnira u Kvinsu i stigao do trećeg kola Vimbldona. Izgubio je u drugom kolu mastersa u Madridu od Novaka Đokovića. Na turniru u Sankt Peterburgu stigao je do finala bez izgubljenog seta gdje ga je pobijedio Škot Endi Mari sa 2:6, 3:6. Dobri rezultati na turniru doveli su do poboljšanja njegove pozicije na ATP listi, 27. mjesta.
2008.
Na Otvorenom prvenstvu Australije postavljen je za 25. nosioca ali je već u drugom kolu izgubio od Janka Tipsarevića. Zajedno sa zemljakom Felisijanom Lopezom pomogao je reprezentaciji Španije da stigne do polufinala Dejvis kupa. Pobijedili su Nijemce Filipa Kolšrajbera i Filipa Pečnera rezultatom 6:7(3), 7:6(1), 6:4, 2:6, 12:10 u meču koji je trajao 4 sata i 45 minuta.
Na Rolan Garosu je bio postavljen za 22. nosioca. Izgubio je u osmini finala od Rafaela Nadala. Kao rezultat dobre igre na Rolan garosu, 9. jula je dospeo po prvi put među prvih 20. tenisera svijeta. Stigao je do finala otvorenog prvenstva Notingema i do 18. mjesta na ATP listi. Na Vimbldonu je stigao do 4. kola, u kojem je izgubio od Marija Ančića u pet setova. Peti set je trajao 90 minuta i završio se rezultatom 11:13. Osvojio je titulu u Umagu, savladavši u finalu Igora Andrejeva. Dospio je do 11. mjesta na ATP listi. Na Otvorenom prvenstvu SAD izgubio je u trećem kolu od Igora Andrejeva. Pomogao je reprezentaciji Španije da u finalu pobijedi Argentinu, pobijedivši u jednom meču u pojedinačnij konkurenciji i u jednom u konkurenciji parova.