cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2255 Qinghai
2255 Qinghai je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 22,90 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,582 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,619 AJ.
Cazes-Mondenard
Kaze Mondnar je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Tarn i Garona koja pripada prefekturi Kastelsarazen.
2255 Qinghai
Ekscentricitet orbite iznosi 0,155, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 14,189 stepeni, a orbitalni period iznosi 1994,526 dana (5,460 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 11,30 a geometrijski albedo 0,101.
Cazes-Mondenard
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1237 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 58,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 143 metara (maksimalnoj 253 m, a minimalnoj 93 m).
San Benedetto dei Marsi, L'Aquila
San Benedetto dei Marsi je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3896 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 679 m.
19. 3.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
19. mart/ožujak (19. 3.) je 78. dan godine po gregorijanskom kalendaru (79. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 287 dana.
Rođenja
.
Blagdani/Praznici
Povezano: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Balderschwang
Balderšvang je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 28 opštinskih središta okruga Oberalgoj. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 246 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9780113.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Oberalgoj Balderšvang se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Oberalgoj. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1044 metra. Površina opštine iznosi 41,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 246 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 6 stanovnika/km².
San Benedetto, Padova
San Benedetto je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Ramnuloza-1-fosfatna aldolaza
Ramnuloza-1-fosfatna aldolaza (, ramnuloza fosfat aldolaza, L-ramnuloza 1-fosfat aldolaza, L-ramnuloza-fosfat aldolaza, L-ramnuloza-1-fosfat laktaldehid-lijaza) je enzim sa sistematskim imenom L-ramnuloza-1-fosfat (S)-laktaldehid-lijaza (formira gliceron-fosfat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
La Paloma Addition, Texas
La Paloma Addition je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 330 stanovnika.
2261 Keeler
2261 Keeler je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,377 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,8.
Paolo Bacigalupi
Paolo Baćigalupi je pisac naučne fantastike i fantastike iz Kolorada. Dobitnik je nagrada Hugo, Nebula, Compton Crook, Theodore Sturgeon i Michael L. Printz, a nominovan je i za National Book Award. Njegova dela objavljivana su u The Magazine of Fantasy and Science Fiction, Asimov's Science Fiction, kao i u časopisu High Country News, koji se bavi zaštitom životne sredine. Njegove eseje objavljuju Salon.com i High Country News, kao i Idaho Statesman, Albuquerque Journal, i Salt Lake Tribune. Od 2003. godine je webmaster High Country News –a.
Njegove kratke priče sabrane su u zbirku Pump Six and Other Stories (Night Shade Books, 2008). Njegov prvi roman The Windup Girl, u izdanju kuće Night Shade Books iz Septembra 2009) nagrađen je Hugo, Nebula, i John W. Campbell Memorial Awards za 2010. godinu.
Dragelji
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
Paolo Bacigalupi
The Windup Girl je od strane Time Magazine-a svrstana među deset najboljih knjiga 2009. godine. Ship Breaker, izdavača Little, Brown iz 2010. godine, nagrađena je Michael L. Printz Award kao najbolji roman za mlade i nominovana za National Book Award for Young People's Literature.
Teme
Mehanička devojka, kao i mnoge druge od njegovih kratkih priča, preispituje efekte bioinženjeringa, kao i svet u kome su fosilna goriva iscrpljena. Bioinžinjering je opustošio svet hranom-prenosivim bolestima, stvorio veštačke organizme po ugledu na ljude i na mačke, a mašine koje je pokretalo fosilno gorivo zamenio megadontima (slonolokim zverima), koji energiju dobijenu iz hrane pretvaraju u rad.
Helmuth James graf von Moltke
Ideja demokratskog otpora
Graf Moltke poslije studija prava na univerzitetu u Berlinu povremeno radi kao advokat ali se i često povlači obrađivanju svog imanja u Kreisau. Oko Moltke, koji od 1939 do 1945 radi kao pravnik za ratna i ljudska prava u glavnoj komandi vermahta (OKW-Oberkommando der Wehrmacht), sakuplja se takozvani Kreisaški krug otpora (Kreisauer Kreis). Njegov otpor se predstavlja u diskusijama o jednoj poslijehitlerskoj Njemačkoj na bazi krišćanskog odgoja njegove porodice. Pošto nije vođen destruktivnim mislima kao Goerleder, on se oslanja na moralne i socijalne, te demokratske reforme u Njemačkoj poslije Hitlera. Njegova privatna blizina admiralu Canaris-u (šef njemačke špijunaže od 1935-1944) daje mu mogućnost pristupa tajnim izvorima i blizini Hitlera, ali zbog svog krišćanskog uvjerenja on striktno odbija ideju atentata.
Moltke u svom radu pokazuje jednu pacifističku vrstu otpora naspram Stauffenberga koji forsira ubistvo Hitlera.
Ambler, Pennsylvania
Ambler je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.417, što je 9 (-0,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gačeša Selo
Gačeša Selo je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Vojnić, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 43 stanovnika te 23 obiteljskih kućanstava.
Dubrave (Gradiška)
Dubrave je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gradiška koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 2.581 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
Gerchia, Pordenone
Gerchia je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 531 m.
Fuji Television
Fuji Television Network, Inc. (株式会社フジテレビジョン) tyo: 4676 je japanska televizijska mreža sa sjedištem u Odaibi, Minato-ku, Tokyo u Japanu. Poznata je kao Fuji TV (フジテレビ) iliCX. Predstavlja glavnu TV stanicu za Fuji News Network (FNN) i Fuji Network System (フジネットワーク) iliFNS. Povezana je s Nippon Broadcasting System, Inc.
Barbing
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Regensburg Barbing se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Regensburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 332 metra. Površina opštine iznosi 30,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.839 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 159 stanovnika/km².
Hampden, Maine
Hampden je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mejn.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.343, što je 217 (5,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Evolucija
Evolucija (lat. evolutio: razvoj, razvitak) najčešće podrazumijeva razvoj iz nižega u više, iz jednostavnoga u složeno, nekoga prirodnog ili društvenog procesa (npr. evolucija umnih sposobnosti, evolucija sredstava za proizvodnju).
Također se koristi kao naziv za manifestaciju neke pojave, događaja ili ideje sukcesivno, u jednom slijedu (npr. evolucija slikarstva, evolucija pjesništva, evolucija jedne drame, tragedije itd.).
U historijskom razvoju društva evolucija se navodi kao kvantitativna postupna promjena kao suprotnost revoluciji, odnosno svaki razvoj koji je sličan rastu žive tvari, nasuprot kreativnom shvaćanju (npr. evolucija nekog izuma, evolucija običajnoga prava).
Također se kao evolucija kretanje koje se sastoji od niza povezanih i uzajamno uvjetovanih radnji, odnosno proces oblikovanja nekoga finalnog proizvoda, isto tako i sam proizvod iz tog procesa, kao i svaka oblikovana etapa, jedinica iz jedne razvojne serije (npr. evolucija cvijeta iz pupoljka) itd.
Evolucija u biologiji
U biologiji se često pod evolucijom podrazumijeva skup znanstvenih teorija i hipoteza o nastanku života, o zakonima i putovima postupnoga razvoja živoga svijeta.
Evolucija je pod uticajem tih teorija dobila novu definiciju kao razvoj organizama od jednostavnih prema složenima; razvoj vrste, populacije, ili koje druge više sistematske skupine – filogenija.
U najširem smislu, evolucija je proces u kojem nizom promjena ili razvojnih stupnjeva živi organizam ili skupina organizama stječe karakteristične morfološke i fiziološke značajke.
Teorija evolucije tvrdi da različiti tipovi životinja i biljaka potječu od drugih preegzistentnih tipova. Ta teorija, prema kojoj se viši oblici života izvode iz nižih, temelji se na opsežnim promatranjima, osobito na područjima paleontologije, embriologije, komparativne anatomije, genetike, molekularne biologije (molekularna evolucija), komparativne fiziologije i proučavanja životinjskoga ponašanja. Naučno se oblikovala početkom 19. vijeka.
Historijski pregled
Evolucijske misli javile su se već u staroj Grčkoj u radovima Heraklita, Empedokla i Aristotela.
Sredinom 18. vijeka carlos Linnaeus, provodeći u svojem djelu Sustav prirode (Systema naturae, 1735) kategorizaciju svih dotad poznatih biljaka i životinja, strogo je zastupao načelo: »Vrsta ima onoliko koliko ih je od početka stvoreno« (Tot numeramus species, quot ab initio sunt creatae).
Suprotno tomu kreacionističkom shvaćanju G. L. L. de Buffon u djelu Historija prirode (Histoire naturelle, 1749–88) izražava misao o promjeni vrsta. Na temelju proučavanja velikog broja suvremenih biljaka i životinja, kao i opsežnoga paleontološkog materijala, on zaključuje da su »sve životinje proizišle od jednoga pretka, koji se tijekom vremena mijenjao i usavršavao te proizveo sve životinjske rodove«. Zoolog É. Lacepède, autor poglavlja o ribama u Buffonovoj Povijesti prirode, tumači sličnost organizama porijeklom od zajedničkoga pretka i smatra da su te promjene u vezi s promjenljivim utjecajem okolibe, križanjem itd. On govori i o preživljavanju bolje prilagođenih vrsta i u tome se približava biti darvinizma, tj. teoriji o prirodnom odabiru, selekciji.
Na prirodoslovce 18. vijeka znatno je utjecao i Gottfried Leibnizov »zakon kontinuiteta« ili neprekidnosti, po kojem priroda ne pravi skokove, već je u njoj sve povezano postupnim prijelazima, kako u području fizičkih, tako i psihičkih pojava.
Tetraaminbakar(II) sulfat
Tetraaminbakar(II) sulfat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 245,746 Da.
Fukoidanaza
Fukoidanaza (, poli(1,2-alfa-L-fukozid-4-sulfat) glikanohidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom poli((1->2)-alfa-L-fukozid-4-sulfat) glikanohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Lanicemin
Lanicemin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 198,264 Da.
2259 Sofievka
2259 Sofievka je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 21,00 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 2,722 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 1,865 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,186, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 4,686 stepeni, a orbitalni period iznosi 1269,104 dana (3,474 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 12,60 a geometrijski albedo 0,036.
Asteroid je otkriven 19. jula 1971. godine.
Evolucija
Lamarckova teorija evolucije
J. B. Lamarck objavio je 1801. knjigu "Sistem životinja bez kralježnice" (Système des animaux sans vertèbres), u kojem je prvi put iznio ideju o zajedničkom podrijetlu organizama i njihovu postupnom razvoju, koju je 1809. u poznatom djelu Filozofija zoologije (Philosophie zoologique) razradio u prvu cjelovitu evolucijsku teoriju. Po Lamarcku postoji u prirodi polagan, neprekidan proces preobrazbe vrsta. Faktore koji su uvjetovali taj proces Lamarck svodi na promjene okoline po kojima se mijenjaju i potrebe životinje, pa time ona stječe nove navike. U skladu s novim navikama i potrebama jedni se organi više upotrebljavaju i jače razvijaju; obratno, neupotrebljavanje organa dovodi do njihova slabljenja i iščezavanja u potomaka. Te su promjene po Lamarcku uvijek adekvatne uvjetima sredine, a roditelji ih prenose na potomstvo. Tako su npr. krtici reducirane oči, jer ih pod zemljom ne upotrebljava. Te prilagodbe nastaju zbog volje životinje, napregnute želje, težnje da zadovolji svoje potrebe i navike. Lamarck je prvi obuhvatio u cjelini evolucijski problem, ali se zbog manjkavih rezultata tadašnje nauke zapleo u teleološke pogreške.
Darwinova teorija evolucije
Za obradu i dokumentaciju svoje evolucijske teorije Charles Darwin je, kako se vidi, imao znatno povoljniji naučni teren. Uza sve to on je dugo oklijevao s izdavanjem svojega glavnog djela O porijeklu vrsta posredstvom prirodne selekcije (On the Origin of Species by Means of Natural Selection) i objavio ga je tek 1859., kada ga je na to potaknuo A. R. Wallace, koji je te probleme rješavao gotovo na isti način kao i sam Darwin.
Darwinova teorija evolucije poziva se ponajprije na prirodni odabir ili selekciju koja uništava jedinke slabije prilagođene uvjetima života, a podupire one bolje prilagođene. Individualne varijacije koje ulaze u proces selekcije mogu, po Darwinovu mišljenju, biti determinirane vanjskim (okolina) i unutarnjim (poslije nazvani genetičkim) faktorima. On je dokazao da evolucija ima adaptivan značaj i da je organska svrhovitost relativno izražena u prilagođenosti organizma na određeni povijesno uvjetovani kompleks vanj. uvjeta.
Evolucionistički smjerovi nakon Darwina
Osnovna su pitanja po kojima se darvinizam i lamarkizam razilaze pitanje nasljeđivanja stečenih svojstava i problem biološke svrhovitosti. Za lamarkiste je osnovno načelo evolucijskoga procesa neki teleološki postulat, »unutarnja svrha«, pa u svezi s time oni umanjuju ili sasvim ignoriraju ulogu prirodnog odabira, a to je po darvinizmu odlučujući faktor biološke evolucije.
Na temelju lamarkizma razvio se cio niz idealističkih mehanicističkih, tzv. neolamarkističkih hipoteza, koje se mogu svrstati u dvije skupine: psiholamarkizam i mehanolamarkizam.
Psiholamarkizam je utemeljio 1871. E. D. Cope i po njemu je glavni pokretač evolucije psihička energija, koja se kod nižih životinja očituje u »nastojanju pod utjecajem nužde«, kod viših životinja u »izboru«, a kod razumnih životinja u »svjesnom izboru«.
Mehanolamarkizam se razvio na osnovi nazora engleskog filozofa Herberta Spencera (1820–1903), koji je evoluciju organizama tumačio prijelazom tvari iz jednoličnog i indiferentnog stanja u raznolično i diferencirano stanje. U skupinu mehanolamarkističkih strujanja ulazi i teorija Theodora Eimera (1843–98), poznata pod imenom Eimerova ortogeneza. Po toj je teoriji evolucijski proces koji ima sam po sebi točno određen smjer (tzv. usmjerena evolucija).
Weismannove determinante prihvatio je botaničar H. de Vries i postavio svoju mutacijsku teoriju evolucije. Po toj teoriji organizmi se mijenjaju samo u iznenadnim, skokovitim promjenama (mutacijama), a one se javljaju neovisno o utjecaju okoline. Te mutacije nenadano proizvode nove vrste, koje su odmah stalne.
Na temelju novih naučnih činjenica Stephen Jay Gould i Niles Eldredge dali su nov model evolucijskih promjena koji su nazvali isprekidanom ravnotežom (engl. punctuated equilibria) ili punktualizmom, prema kojem se evolucijske promjene događaju naglo, nakon dugotrajna razdoblja stagnacije, za razliku od gradualizma – mišljenja da se evolucijski proces odvija postupno kroz dugo vrijeme.
Osim navedenih, postoji još cio niz evolucionističkih hipoteza, smjerova i pravaca. Sva su ta strujanja dala poneki doprinos razvoju biologije, ali kao evolucijske teorije imaju uglavnom historijsko značenje.
Sintetička teorija o evoluciji plod je istraživanja niza suvremenih učenjaka (R. A. Fischer, J. S. Huxley, S. Wright, H. J. Muller, Th. Dobzhansky, E. Mayr, G. G. Simpson, R. Goldschmidt, N. V. Timofejev-Resovski, N. P. Dubinjin, Ivan Ivanovič Šmaljgauzen), a napustila je sve one hipoteze koje svojim spekulativnim primjesama priječe ili ograničavaju mogućnost egzaktnog istraživanja i eksperimentalnog provjeravanja. Baza je te moderne teorije darvinizam, u koji su se, uz neke izmjene, mogli izvanredno ugraditi rezultati moderne biologije.
Evolucija živih bića saglediva je: a) kao historijska činjenica koja je imala svoj tok i b) kao proces kojemu su na svoj način i sada podvrgnuta živa bića i po čemu se može dobiti uvid u njezine faktore. Kao historijska činjenica ona je dokumentirana mnogobrojnim paleontološkim nalazima i komparativnim proučavanjima. Na temelju toga materijala uspješno su rekonstruirani tijekovi razvoja nekih biljnih skupina, nekih odjeljaka životinja, osobito kralježnjaka, a među njima specijalno najviših sisavaca i čovjeka. Ima i pokušaja prikazivanja drveta (stabla) života sa svim prijelaznim oblicima od njegovih prvih početaka do čovjeka. Te rekonstrukcije pružaju često dobru opću orijentacijsku sliku, ali vrijede samo kao bolje ili slabije obrazložene spekulacije o razvoju, jer su rađene bez fosilnih dokaza.
Budući da prvi oblici života nisu mogli ostaviti tragova, evolucijska se proučavanja stalno nalaze pred problemom kako su se i u kojim okolnostima pojavila najjednostavnija živa bića. Problem ostaje i razvoj jednostaničnih organizama, npr. ameba, u kojima već postoje svi osnovni procesi karakteristični za živa bića. G. G. Simpson smatra da je razvoj od prvih jednostavnih bića do amebe bio najteži i najkompleksniji, te da je vjerojatno trajao najmanje onoliko vremena koliko i razvoj od amebe do čovjeka.
U pitanju razvoja višestaničnih organizama, neki znanstvenici tvrde da put od jednostaničnih do višestaničnih ide preko kolonija jednostaničnih bičaša; zoolog J. Hadži zastupa teoriju celularizacije.
Evolucija prema današnjim naučnim shvaćanjima
Prava "historija" živih bića počela je u najstarijim razdobljima paleozoika, u kambriju i siluru, gdje ima fosila svih glavnih tipova životinja (jednostanične životinje, člankonošci, preteče kralježnjaka ili kordati, kralježnjaci).
Krajem devonija pojavili su se fosili djelomično kopnenih životinja (vodozemci), a u karbonu kopnene životinje, gmazovi.
Mezozoik se smatra erom gmazova, koji su osobito brojni u njegovu posljednjem razdoblju, u kredi; u kenozoiku su izumrli mnogi njihovi redovi. Potkraj trijasa pojavili su se fosili gmazova sa svojstvima sisavaca, a u juri gmazova ptica. Nalazi gmazova toliko su brojni i raznoliki da se upravo s pomoću njih mogla prikazati jedna od tipičnih pojava u evoluciji, tzv. proces adaptivne radijacije. Tu se vidi kako se unutar jedne skupine na temelju jednoga zajedničkog oblika razvijaju različiti oblici »u najrazličitijim smjerovima uvjetovanima vlastitim mogućnostima i sredinama u koje ulaze« (Simpson).
Nakon znatnoga prorjeđenja gmazova, proširile su se ptice i sisavci. Oni su u tercijaru bili malobrojni, ali je postojalo mnogo njihovih vrsta. Sisavci su nastali od gmazova na temelju potpuno nediferenciranoga, prijelaznog oblika. Njihovo dobro zaštićeno potomstvo (rađaju živu mladunčad koju hrani majka), stalna tjelesna toplina i uravnoteženi metabolizam vitalne su prednosti koje su im omogućile da se mnogostrano razvijaju i prošire. Među njima je osobito zanimljiv red primata, kojih se predstavnik pojavio u paleocenu. Iz tog osnovnog tipa u procesu adaptivne radijacije odvojili su se lemuroidi, tarsioidi i hominidi, među kojima se pojavio i čovjek.
Moderna teorija evolucije razvija se na temeljima darvinističkoga shvaćanja unoseći daljnje evolucijske faktore otkrivene ponajprije u okvirima genetike. Prvotno shvaćanje o nasljeđivanju stečenih svojstava modificirano je stečevinama molekularne biologije, gdje se raspravlja o povratnoj vezi između citoplazmatskih bjelančevina (sposobnih da prime utjecaje iz okoline) i DNK-informacija.
Osnovni evolucijski procesi zbivaju se unutar populacije. Evolucija započinje narušavanjem genetske ravnoteže. Ravnoteža se remeti onda kada se mijenjaju uvjeti u populaciji ili u okolišu. Analize uzročnih osnova evolucije utvrđuju da su njezine osnovne sile mutacija, prirodni odabir ili selekcija i genetski drift; to su procesi koji remete nasljednu ravnotežu.
Mutacija
Mutabilnost je sposobnost promjene nasljednoga materijala. Osim promjena u strukturi gena (genske mutacije), u stanicama se mogu pojaviti i promjene u broju kromosoma. Različiti oblici mutacije gena proširuju genetsku raznolikost populacije, odnosno njezinih genskih zaliha, udaljujući je time od »divlje« forme.
Budući da je mutacijska učestalost, koja djeluje u smislu udaljivanja od »normalnog« alela divlje forme, mnogo veća od »povratne mutacije« prema divljoj formi, izražena je stalna tendencija k razbijanju jednoličnosti genskih zaliha ili tzv. mutacijski pritisak. Mutacijskim pritiskom, iz čisto nasljednih, nastaje populacija raznolikih genotipova. Budući da su mutacije moguće stalno i kod svakoga gena, one su izvor nasljedne varijacije. Mutante bivaju pojačane interakcijom s drugim genima, i taj posredni učinak još je značajniji za raznolikost genotipova i fenotipova, a njihov utjecaj na evoluciju veći od neposrednog učinka samoga mutiranog alela.
Rekombinacija kromosoma ili izmjena dijelova kromosoma s odgovarajućim dijelovima homolognoga kromosoma koja se zbiva tijekom mejoze poznata je kao crossing-over. Rekombinacije pojačavaju učinak mutacije stvarajući širok spektar genskih kombinacija.
Prirodni odabir
Prirodni odabir ili selekcija druga je osnovna snaga evolucije, ona je prirodni izbor između nositelja različito vrijednih nasljednih faktora. Kao otkriće, načelo selekcije (odabira) glavni je Darwinov doprinos teoriji evolucije, koju on objašnjava borbom za opstanak među pojedinim organizmima, od kojih preživljavaju najsposobniji. Selekciju, dakle, Darwin primjenjuje na jedinke a ne na populacije, a okoliš kao selektivna sila odabire varijante koje su joj se najbolje prilagodile. Darwin je time naglasio negativno gledište selekcije, ističući da je ona neumoljiva snaga koja uništava jedne a unaprjeđuje druge. To je stajalište Darwin temeljio na diferencijalnome mortalitetu koji može dovesti do diferencijalne reprodukcije.
Danas je modificirano načelo selekcije temeljna orijentacija u rješavanju evolucijskih problema. Prema Hardy-Weinbergovu pravilu, kao polazištu u populacijskoj genetici, u standardnim uvjetima okoline svi geni populacijskih genskih zaliha dolaze do ravnoteže koja se stalno održava (idealna populacija). Zato je prirodni odabir, osim mutacija, jedina snaga koja uzrokuje promjene u genetskoj ravnoteži populacije.
Prirodna selekcija utjecaj je bilo kojega faktora iz okoline organizma. Kao selekcijski faktori mogu djelovati: ekstremne temperature, oborinski omjeri (sušna razdoblja, poplave), kemijski uvjeti, prirodni neprijatelji različitih štetočinja i nametnika koji unaprjeđuju evoluciju pojedinih vrsta, zatim paraziti i uzročnici bolesti koji tijekom širenja i djelovanja zaraze selekcijom i umanjenjem populacije snažno utječu na evoluciju domaćinova organizma, a kroz njegovu obranu također i na svoju vlastitu. Natjecanje i borba oko hrane, životnoga prostora i ostalih važnih životnih uvjeta ubraja se u unutarvrstnu selekciju koja podređene skupine potiskuje u nove ekološke niše ili vodi njihovu izumiranju. Tako djeluje selekcijski pritisak.
Genetski drift treća je osnovna sila evolucije, a uvjetuje ustaljivanje neutralnih ili neadaptivnih svojstava. Genetski drift djeluje samo u malim populacijama, i to po načelu vjerojatnosti.
Rezultati su slučajni i uzrok su slučajnom ustaljivanju gena ili gubitku mutiranoga gena. Gubitak ili fiksacija događa se bez obzira na selekcijski pritisak, prema čemu i naziv pojave: genetski drift, tj. genetski nanos. Tako osim selekcijskog istrebljenja, postoji i mogućnost da se oni geni, inače samo usputni, koji se u velikoj genskoj zalihi nisu mogli istaknuti, odjednom istaknu u slučajem uvjetovanom genetskom driftu u malim populacijama i tako postanu valjani za neki genetski sistem, dok se oni geni koji su prije toga bili zastupljeni sada gube. Kao primjer za tu pojavu uzimaju se Darwinove zebe na otočju Galapagosu.
Mikroevolucija
Mikroevolucija sadrži manje sukcesivne promjene u genskoj zalihi određene populacije od jedne do druge generacije. U njoj djeluju osnovne sile evolucije. Procesi mikroevolucije vode stvaranju novih vrsta, odnosno populacija. Specijacija je odjeljivanje i razvoj novih populacija, tj. nastanak novih vrsta. Naziva se i populacijska divergencija. Cijeli tok evolucije ovisi o podrijetlu novih populacija koje imaju adaptivnu sposobnost veću od svojih predaka. U nastanku novih vrsta uz osnovne sile djelatne su i dodatne sile, koje djeluju dulje vrijeme. Glavni je faktor izolacija.
Ima nekoliko oblika izolacije: geografska, ekološka, reproduktivna, genetska.
Geografska izolacija
U geografskoj izolaciji proces se odvija tako da se početna populacija širi od sredine svojega prebivališta u susjedna područja. U početku se genetska izmjena nastavlja između svih dijelova populacije. Postupno se male populacije počinju fragmentirati i ustaljivati u najpogodnijim prebivalištima, pa jedne od drugih postaju odijeljene ekološki nepovoljnim područjima. Nakon određenog vremena izolacije započinje fragmentacija u još manje populacije ili demove. Dijeljenje početne populacije u homogene serije dema poznato je kao ponašanje svih živućih organizama. Svaki dem zadržava isti genski sastav kakav je imala populacija predaka, ali su ekološke barijere genetskoj izmjeni između demova temelj genetske divergencije između njih. Svaki izolirani dem biva od početka modificiran silama mikroevolucije. Nakon nekog vremena demovi se počnu međusobno razlikovati, iako još uvijek ostaju otvoreni genetskoj izmjeni.
Ekološka izolacija
Ekološka izolacija sastoji se u tome da populacije koje žive na istom geografskom području postaju izolirane faktorima okoline tako da zauzmu odijeljene biotope ili nastanjuju specijalne ekološke niše. Taj proces vodi stjecanju specifično usklađenih gena i gubljenju prvotno zajedničkih oznaka, a to unapređuje fiziološku izolaciju. Dogodi li se da se takve populacije, nakon dugog vremena, ponovno nađu zajedno, unatoč činjenici da nastanjuju isti areal, one se više međusobno ne križaju (simpatrijske vrste).
Reproduktivna izolacija
Reproduktivna izolacija sastoji se u razlikama u ponašanju u doba parenja (npr. u ptica razlike u glasanju), u razlikama s obzirom na razdoblje i sezonu parenja, u morfološkoj neusklađenosti kopulacijskih organa što priječi nesmetano neograničeno križanje (panmiksiju). Čini se da geografsko odjeljivanje odlučno utječe na mehanizam te izolacije.
Genetska izolacija
Genetska izolacija nastupa kao posljedica promjena u kromosomskoj garnituri ili u poretku gena. Kada nastupe takve promjene, kromosomi dotičnih vrsta ne mogu se spojiti, pa više-manje nepravilno djeluju ako i dođu u dodir. Zbog antagonističnosti genetskoga sastava roditeljskih vrsta, gamete ili ugibaju već u samom početku procesa oplodnje ili pak, ako se nastavi razvoj zametka, rađaju se životno nesposobni ili sterilni hibridi. Nastanak novih vrsta kroz samu genetsku izolaciju rijedak je, ali zajedno s geografskom izolacijom dobiva veliko značenje.
Makroevolucija
Makroevolucija ili adaptivna radijacija evolucija je iznad razine vrste, a karakterizira ju dijeljenje ili fragmentacija, koja dovodi do postanka i razvoja većeg broja adaptivnih tipova. Dok u mikroevoluciji i specijaciji nastaju posebne adaptacije, u makroevoluciji razvoj se odvija od opće adaptacije divergentno prema mnogobrojnim posebnim adaptacijama.
Makroevolucija obuhvaća razvoj viših sistematskih skupina (porodica, red, razred). Nju karakterizira: 1) dioba skupina u mnogo novih podskupina; 2) prodor u nove sredine; 3) organiziranje različitih struktura i načina života.
Važno je svojstvo makroevolucije također usmjeravanje razvoja nekih svojstava prema samo jednoj razvojnoj liniji.
Evolucija gmazova paleontološkim je nalazima najbolje dokumentiran primjer makroevolucije. Čini se da su određene karakteristike adaptivne radijacije, utvrđene u evoluciji gmazova, osnovne značajke makroevolucije u svim skupinama, a to su:
3) Adaptivna radijacija stvara evolucijske linije koje, s obzirom na specijalne adaptacije, konvergiraju prema drugim sistematski udaljenim skupinama, a koje se razlikuju po načinu opće adaptacije. (Ihtiosauri su primjer evolucijske konvergencije prema ribama.)
4) Makroevolucija stvara skupine paralelnih specijalnih adaptacija između divergentnih ali srodnih linija, koje imaju zajedničku osnovu opće adaptacije. (Fitosauri i krokodili iz trijasa danas su primjer takva paralelizma i ekološke zamjene.)
5) U makroevoluciji zbiva se definitivno propadanje skupina organizama (tipostrofa). Kako je opća adaptacija zamijenjena specijalnom, skupine se kruto specijaliziraju na uske adaptivne podzone i izgube sposobnost za pomak u nove veće zone. Budući da se sve adaptivne zone moraju konačno promijeniti, skupine zatvorene u usku zonu moraju propasti. (Primjer su za to Rhynchocephalia, iznimno uspješan red sve do krede, od kojega živi još jedna jedina vrsta, pilasti premosnik u Novom Zelandu.)
Megaevolucija
Megaevolucija je pojava novih bioloških sistema ili tipova organizacije. Kroz tri milijarde godina razvilo se gotovo 200 takvih tipova. Njihovo podrijetlo najvažniji je događaj u evoluciji, vrlo kompliciran i najmanje istražen.
Megaevoluciju karakteriziraju:
1) pokušaji i istraživanja raznosmjernih linija od polaznoga pretka da prijeđu ekološku granicu i uđu u novu zonu, dok jednoj konačno to i ne uspije;
2) prodor i promjena uvijek su brzi;
3) nova zona uvijek je ekološki pristupačna i nema suparnika, a zahtijeva novi općeadaptivni tip za invaziju (npr. razvoj gmazova od vodozemaca).
Glavno je svojstvo organske evolucije divergencija koju usmjeruje prirodna selekcija kao glavna sila. Na svim razinama evolucije djelatne su osnovne sile, ali se javljaju i sve složenija djelovanja manje poznatih sila.
Molekularna evolucija
Moderna grana biologije koja se bavi nastankom prvih živih bića iz predbioloških molekula i njihovom daljom evolucijom, koristeći se strukturnom srodnošću makromolekula u danas živućim vrstama.
Varijabilnost populacije zasniva se na slučajnoj varijabilnosti genoma.
Prirodna se pak selekcija zbiva samo na razini produkata gena. Filogenetsku srodnost pokazuju zato sveukupni genomi, geni unutar tih genoma te produkti gena – bjelančevine. Upravo analiza redoslijeda nukleotida u DNK pruža potpunu informaciju o sličnostima i razlikama među genima. Premda se sve mutacije zbivaju jednakom učestalošću, geni i njihovi produkti ne evoluiraju jednako brzo, jer preživljavaju samo prihvatljive promjene.
Jedinično evolucijsko vrijeme vrijeme je potrebno da se promijeni 1% aminokiselina u nekoj bjelančevini; kod eukariota ono može biti od milijun do čak 600 miliona godina. Tako se histoni graška H4 i krave (vrste koje su se odvojile prije više od milijardu godina) razlikuju samo u dvije aminokiseline. S druge strane, strukture citokroma c i brojnih drugih gena ili produkata gena omogućuju da se prvi put u povijesti konstruiraju filogenetska stabla na osnovi kvantitativnih podataka a ne slobodne procjene.
Evolucija genoma svakako uključuje porast količine genetičke informacije. Genomi najjednostavnijih danas živućih samostalnih organizama sadrže oko milion parova nukleotida, a genomi sisavaca oko tri milijarde. Današnji genomi jasno pokazuju put evolucije gena: prvo je pri replikaciji nastala identična kopija nekoga gena, a zatim su se nizom mutacija dvije kopije razilazile u svojim strukturama (divergentna evolucija). U nekim slučajevima iz strukturno različitih pragena nastali su geni za bjelančevine srodnih funkcija (konvergentna evolucija).
Analiza genoma omogućuje klasifikaciju živoga svijeta u tri velika nadcarstva: Archaea, Eubacteria i Eucarya. Ona se međusobno razlikuju u sustavu za prevođenje genetičke informacije s nukleinskih kiselina na bjelančevine, što očigledno pokazuje na njihovo razdvajanje u najranijoj fazi evolucije.
Wixom, Michigan
Viksom je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 13.498 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 13.498 stanovnika, što je 235 (1,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Elezagići
Elezagići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gradiška koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 561 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
Bastheim
Basthajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 37 opštinskih središta okruga Ren-Grabfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.552 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9673116.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ren-Grabfeld Basthajm se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ren-Grabfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 284 metra. Površina opštine iznosi 41,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.552 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 61 stanovnika/km².
Ruggiano, Lecce
Ruggiano je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 530 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 132 m.
Nuatigenin 3b-glukoziltransferaza
Nuatigenin 3b-glukoziltransferaza (, uridin difosfoglukoza-nuatigenin glukoziltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom UDP-glukoza:(20S,22S,25S)-22,25-epoksifurost-5-en-3beta,26-diol 3-O-beta-D-glukoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Poznato je da i drugi sapogenini mogu da deluju kao glukozilni akceptori. Poznato je da ovaj enzim učestvuje u biosintezi biljnih saponina.
2262 Mitidika
2262 Mitidika je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,589 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,6.
Chambornay-lès-Bellevaux
Šamborne le Belvo je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Gornja Saona koja pripada prefekturi Vezul.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 143 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,89 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 292 metara (maksimalnoj 332 m, a minimalnoj 219 m).
Clement
Clement ili Clément je englesko, odnosno francusko ime koje potiču od latinske riječi/imena Clemens. Pod tim nazivima se mogu podrazumijevati:
2258 Viipuri
2258 Viipuri je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 23,47 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 2,910 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,483 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,079, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 1,482 stepeni, a orbitalni period iznosi 1617,744 dana (4,429 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 11,40 a geometrijski albedo 0,088.
Asteroid je otkriven 7. oktobra 1939. godine.
Gejkovac
Gejkovac je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Vojnić, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 211 stanovnika te 57 obiteljskih kućanstava.
Belvedere Park, Georgia
Belvedir Park je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Džordžija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15.152, što je 3.793 (-20,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
1963
Godina 1963 (MCMLXIII) bila je redovna godina koja počinje u utorak.
Federativna Narodna Republika Jugoslavija je proměnila ime u Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija.
Januar/Siječanj
mini|300px|Temperaturna anomalija u zimu 1962/63.
Februar/Veljača
mini|120px|[[Predsednička medalja slobode]]
Mart/Ožujak
mini|240px|[[The Beatles]]
Galović Selo
Galović Selo je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Duge Rese, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 85 stanovnika te 30 obiteljskih kućanstava.
1963
Maj/Svibanj
mini|200px|Papua u Indoneziji 230px|mini|Zgrade Generalštaba i Saveznog sekretarijata za narodnu odbranu mini|100px|[[Tigran Petrosjan|Petrosjanova statua]]
Jun/Juni/Lipanj
mini|120px|Spomenik [[Thích Quảng Đứcu]] mini|250px|"[[Kleopatra (film, 1963)|Kleopatra"]] mini|left|150px|[[Soko G-2 Galeb u Parizu]] mini|100px|[[Valentina Tereškova]] mini|120px|Papa [[Pavao VI. (1963-78)]] mini|200px|left|Kenedi u Berlinu
La Paloma-Lost Creek, Texas
La Paloma-Lost Creek je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 408 stanovnika.
1963
Jul/Juli/Srpanj
mini|120px|[[Petar Stambolić]] mini|250px|[[Zemljotres u Skoplju 1963.|Zemljotres u Skoplju: sat na staroj železničkoj stanici]]
Avgust/August/Kolovoz
mini|250px|[[Marš za slobodu na Washington]]
Septembar/Rujan
mini|200px|[[Stadion Crvena zvezda]] 200px|mini|lijevo|Brana Kanjona Glen 1965. mini|200px|[[Spomenici Nikoli Tesli|Spomenik Nikoli Tesli u Beogradu]]
Oktobar/Listopad
mini|200px|"Tri pesnice", [[Spomen park Bubanj]] mini|220px|Spomenik streljanim đacima i profesorima u [[Spomen-park Kragujevački oktobar|Spomen-parku Kragujevački oktobar]]
Novembar/Studeni
mini|150px|[[Opservatorija Arecibo]] thumb|230px|Predsednik [[John F. Kennedy i supruga stižu u Dallas]] mini|250px|Tito i [[Gheorghe Gheorghiu-Dej|Dež potpisuju sporazum o Đerdapu]] mini|200px|[[Đerdap - Veliki kazan]]
Decembar/Prosinac
mini|120px|[[Aldo Moro]] mini|100px|[[Jomo Kenyatta]]
1963. u temama
Rukovodstvo SFRJ:
Colt M1911
M1911 je polu-automatski pištolj u Kalibru .45 inča, dizajniran od strane Johna Browninga, prilikom natječaja za standardni pištolj Vojnih snaga Sjedinjenih američkih država. Jedini konkurent je bila firma Savage čiji se koncept neuspijeva supročiti koltu, te kolt od 1911. do 1985. godine postaje standardni Pištolj kao nasljednik poznatog Peacemaker-a (Colt SAA 1873, SAA= Single Action Army). Njegova upotreba je bila raširena u Prvom svjetskom ratu, Drugom svjetskom ratu, Korejskom ratu, te u Vijetnamskom ratu i jedan je od najpoznatijih pištolja širem svijeta.
Istorija
Nakon što je US-Armija zamijenila Colt SAA 1873 jednim pištoljem u kalibru .38 (9mm) i taj se pištolj pokazao nepreciznim, vojska raspisuje 1905. natječaj za jedan novi pištolj u kalibru .45. Browning, koji je u to vrijeme radio u firmi Colt, preuređuje svoj pištolj kalibra .38 Special time što mu mijenja kalibar na .45 ACP (Automatic Colt Pistols). Ovom izmjenom on na natječaj daje jedan već isproban polu-automatski pištolj dok jedini konkurent, firma Savage, svojim konceptom nemože zadovoljiti potrebe vojske. Poslije taktičkih proba, ovaj pištolj od 1911 postaje standardni pištolj američkih vojnih snaga.
Od 1919. nekoliko modela u kalibru .455 Eley se izvozi u Englesku za upotrebu u R.A.F. (Royal Air Force). Ovi, veoma rijetki i vrijedni pištolji, su na ručci gravirani sa R.A.F.
1923. dolazi do modernizacije sistema osigurača i udarne igle. Ova modernizacija se naznačava promjenom oznake modela u M1911A1.
Od 1985. Colt M1911A1 je zamijenjen pištoljem Beretta 92F u kalibru 9mm Parabelum (9*19)
2-Dehidro-3-dezoksiglukaratna aldolaza
2-Dehidro-3-dezoksiglukaratna aldolaza (, 2-keto-3-dezoksiglukarat aldolaza, alfa-keto-beta-dezoksi-D-glukarat aldolaza, 2-dehidro-3-dezoksi-D-glukarat tartronat-semialdehid-lijaza, 2-dehidro-3-dezoksi-D-glukarat tartronat-semialdehid-lijaza (formira piruvat)) je enzim sa sistematskim imenom 2-dehidro-3-dezoksi-D-glukarat 2-hidroksi-3-oksopropanoat-lijaza (formira piruvat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Žeravica
Žeravica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gradiška koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 335 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
2263 Shaanxi
2263 Shaanxi je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 20,68 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,356 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,673 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,113, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 11,401 stepeni, a orbitalni period iznosi 1911,809 dana (5,234 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 10,90 a geometrijski albedo 0,180.
Asteroid je otkriven 30. oktobra 1978. godine.
Laninamivir
Laninamivir je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 346,336 Da.
Glinsko Vrelo
Glinsko Vrelo je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Slunja, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 59 stanovnika te 25 obiteljskih kućanstava.
Cestayrols
Sesterol je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Tarn koja pripada prefekturi Albi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 451 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 26 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,03 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 240 metara (maksimalnoj 282 m, a minimalnoj 188 m).
Bellenberg
Belenberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 17 opštinskih središta okruga Noj-Ulm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.572 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9775115.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Noj-Ulm Belenberg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Noj-Ulm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 504 metra. Površina opštine iznosi 5,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.572 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 891 stanovnika/km².
San Biagio, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1897 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Budistički sabori
Broj budističkih sabora varira od škole do škole, ali svi se slažu oko prva tri sabora. Navođenje šest sabora je uobičajeno u zapadnom računanju.
Transmembranski domen
thumb|250px|[[Transmembranski proteini u lipidnom dvosloju]]
Budistički sabori
Prvi budistički sabor
5. vek pne. U vreme monsunskog perioda koji je usledio nakon Budine smrti, u Rađagahi, Indija, sastaje se u prvi budistički sabor; smatra se da ga je predvodio Mahakasapa. Tokom njega 500 monaha koji su već bili dostigli stupanj arahanta kazuju čitavo Budino učenje. Ovo kazivanje Vinaje za koje je bio zadužen monah Upali postaje prihvaćeno kao Vinaja-pitaka; darmu je recitovao Ananda i ona postaje priznata kao Suta-pitaka.
Odaiba
thumb|300px|Dai-Roku Daiba (第六台場) ili "Baterija br. 6", jedan od originalnih baterija-otoka iz ere Edo, snimljen s [[Dugin most (Tokyo)|Duginog mosta. Razvijeno područje Odaibe je u pozadini.]] thumb|300px|Aqua City iFuji TV thumb|300px|Dugin most snimljen s Odaibe u Tokijskom zaljevu. Odaiba (お台場, ) (nekad poznat kao Daiba a ponekad i kao Tokyo Teleport Town) je veliki umjetni otok u Tokijskom zaljevu u Japanu. Administrativno pripada četvrtma Minato, Koto i Shinagawa.
Tetraazidometan
Tetraazidometan je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 180,091 Da.
Budistički sabori
Prvi budistički sabor
Prema budističkim predanjima, I sabor je održan u velikoj pećini na obronku jedne planine u blizini Radžgrhe (današnji Radžgir), premda sam lokalitet nije identifikovan.
Drugi budistički sabor
4. vek pne. 100 godina nakon Budine parinibane drugi budistički sabor se sakuplja u Vesaliju kako bi raspravljao o razmimoilaženjima u tumačenju Vinaje. Smatra se da je pokrovitelj II sabora bio kralj Kalasoka, potomak kralja Ađatasatua.
Povod za održavanje II sabora odnosio se na nepropisne prakse među pojedinim monasima u toj oblasti. Naime, monah po imenu Jasa, Anandin učenik, ukorio je te monahe zbog deset ogrešenja o budističku monašku disciplinu (vinaju). Oni su uzvratili Jasi protivoptužbama, pa su se svi učesnici spora obratili drugom, učenom i cenjenom monahu, Revati. On je presudio u Jasinu korist, i na njegovu preporuku u Vesali je bio sazvan sabor sedamsto monaha u cilju razrešenja spora.
Sabor je imenovao osmoricu monaha, četvoricu iz zapadnih krajeva, a četvoricu iz istočnih, koji su jednoglasno osudili prakse monaha iz Vesalija. Posle toga je, prema Budagosinom predanju na paliju, usledilo izgovaranje iznova uspostavljene Vinaje i suta, kojem su pristupili svi monasi. Ovaj sabor predstavlja poslednji događaj u istoriji budizma koji je zajednički zabeležen u različitim verzijama Vinaja-pitake, i na paliju i na sanskritu.
Nakon sabora dolazi do prvog raskola unutar sange, tako da se mahasangika škola odvaja od starije sthaviravade. Ovaj raskol je početak onoga što će kasnije evoluirati u mahajana budizam, koji će potom preovlađivati u severnoj Aziji (Kina, Tibet, Japan, Koreja).
Treći budistički sabor
Oko 250. pne. Treći budistički sabor sazvao je car Ašoka u Pataliputri, prestonici Maurjanskog carstva (danas Patna, Indija), povodom nastale podele u sangi na sarvasti-vada i vibhađja-vada školu. Vibhađja-vadini su sebe smatrali pravovernim nastavljačima sthavira-vade (stare škole). Saboru je prisustvovalo oko hiljadu monaha, a zasedanje je vodio monah Mogaliputa Tisa. Smatra se da je Ašoka držao stranu vibhađja-vadinima. Oko osamdeset hiljada sarvastivada monaha je nakon Ašokinog sabora prognano iz oblasti Patne, usled njihovog odbijanja da se povinuju doktrini vibhađja-vade. Prognani monasi su se naselili najpre u Madhuri, a potom u Kašmiru.
Dva četvrta budistički sabora
100. pne. Teravada kao četvrti računa sabor koji je na Šri Lanki sazvano kralj Vatagamani, da se Tipitaka zabeleži i time sačuva Budino učenje. Na njemu je 500 recitatora i pisara iz Mahavihare po prvi put zapisalo pali kanon i to na palmovim listovima.
Westbury, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15.146, što je 883 (6,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.