cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Planinski zec
Rasprostranjenost
Planinski zec živi na području od Skandinavije do istočnog Sibira. Osim toga, postoje izolirane populacije u Alpama, Irskoj, Škotskoj, na Baltiku, u sjeveroistočnoj Poljskoj, te u Hokkaidu. Uveden je na Shetlandsko otočje, Orkneysko otočje, otok Man i na Farske otoke.
Opis
Planinski zec je velika vrsta, iako je nešto manji od europskog zeca. Dug je 45-65 centimetara, s repom duljine 4-8 centimetara. Tjelesna masa iznosi 2-5,3 kilograma. Ženke su neznatno teže od mužjaka. Za vrijeme ljeta krzno mu je obojeno različitim nijansama smeđe boje. U pripremama za zimu, većina jedinki dobiva bijelo krzno. Rep ostaje potpuno bijel tijekom cijele godine, što ga razlikuje od europskog zeca. Podvrsta Lepus timidus hibernicus (irski bijeli zec) ostaje smeđa tijekom cijele godine, te samo neke jedinke prije zime dobivaju bijelo krzno. Kod irske podvrste može se javiti i smeđa gornja površina repa. Zbog toga, neiskusni promatrači često zamjenjuju tu podvrstu s europskim zecom.
Ponašanje
Istraživanja su pokazala da ishrana bijelog zeca ovisi o području na kojem obitava. Na primjer, u sjevernoj Skandinaviji, gdje snijeg prekriva tlo mjesecima, zečevi se hrane grančicama i korom drveća. U područjima gdje snijeg pada rijetko, kao što je Irska, trava čini glavni dio ishrane. Bijeli zec omiljeni je plijen surog orla, a ponekad i velike ušare, te crvene lisice. Hermelini jedu mlade zečeve.
U sjevernim dijelovima Finske, Norveške i Švedske, planinski i europski zec bore se za stanište. Zbog toga što je veći, europski zec često otjera bijelog zeca, ali je lošije od njega prilagođen na život snježnim uvjetima: stopala su mu manja, a zimsko krzno je mješavina bijelog i smeđeg.
Infektologija
mini|Izolirani odjel medicinske klinike s naglaskom na infektologiju i pneumologiju u Charitéu Infektologija (izvedeno iz "infekcija") proučava sveukupnu oblast infekcija i zaraznih bolesti. To je interdisciplinarna znanost iz područja biologije i medicine koja se bavi istraživanjem, prevencijom i liječenjem virusnih, bakterijskih, mikotičkih i protozojskih infekcija kod ljudi.
Jauci sa Zmijanja (TV film)
Jauci sa Zmijanja je jugoslavenski crno-bijeli televizijski film u produkciji TV Sarajevo emitiran 1974. godine. Režirali su ga Aleksandar Jevđević i Radoslav Lazić, a scenario je napravio Uroš Kovačević po istoimenom djelu Petra Kočića.
Infektologija
Opšta infektologija
Osnovna infektološka istraživanja sastoje se u izučavanju biologije infekcija (bakteriologija, virologija, parazitologija i imunologija). Podoblasti infektologije više primenjenog tipa suklinička infektologija i epidemiologija.
Klinička infektologija
Ambulantna i klinička njega bolesnika s zaraznim bolestima vrši se u sklopu kliničke infektologije. U slučaju infekcija visoko zaraznim uzročnicima bolesti, pacijenti se liječe u izoliranim stanicama.
Klinički značajne infektivne bolesti (odabir)
mini|175p|lijevo| RTG snimka [[Prsni koš|prsnog koša: 37-godišnjak s upalom pluća]] Djole navedene su neke od zaraznih bolesti koje predstavljaju izazov za zdravstvene sisteme većeg broja zemalja, naročito one manje razvijene.
Vodenovo
Vodenovo je naselje u slovenskoj Općini Šmarje pri Jelšahu. Vodenovo se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 87 stanovnika.
Dedomestikacija
Dedomestikacija (lat. dedomesticatio) ili razdomaćivanje (otpitomljivanje) domaćih biljaka i životinja; proces suprotan domestikaciji. Biljke i životinje u divljini koje su potekle od domesticiranih jedinki zovu se dedomesticirane ili razdomaćene (otpitomljene) biljke i životinje; također se upotrebljavaju nazivi feralne, bezdomne, napuštene ili otuđene biljke i životinje.
Slično kao i kod introduciranih vrsta, introdukcija feralnih životinja ili biljaka u alohtone regije može dovesti do razdora ekosistema i, u nekim slučajevima, doprinijeti ekstinkciji autohtonih vrsta.
Svjetski dan napuštenih životinja obilježava se 4. aprila.
Capula, Ixmiquilpan
Capula je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Ixmiquilpan.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 507 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1781 m.
Ozuluama, Veracruz
Ozuluama je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3733 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
Stracin
Stracin je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Stracin je u okviru opštine Kratovo.
U Stracinu se nalazi važno putno čvorište u Republici Makedoniji, gde se put Skoplje - Sofija ukršta sa putem ka jugu (doline Bregalnice i Strumice).
Prirodni uslovi
Selo Stracin se nalazi u istorijskoj oblasti Sredorek. Naselje je položeno u dolini Krive reke, na približno 680 metara nadmorske visine.
Брезовица (Чачак)
Брезовица је насеље у Србији у општини Чачак у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 141 становника (према попису из 1991. било је 180 становника).
Демографија
У насељу Брезовица живи 125 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 50,4 година (45,8 код мушкараца и 55,4 код жена). У насељу има 53 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,66.
Stracin
Stanovništvo
Stracin je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 185 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci (99%), a ostatak su Srbi.
Брезовица (Чачак)
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Stracin
Stanovništvo
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Sebuk-Tegin
Abu Mansur Sebuk-Tegin (, cca. 942. – august 997.), također poznat kao Sabuktagin, Sabuktakin, Sebüktegin ili Sebük Tigin, je ličnost koja se među većinom današnjih historičara smatra osnivačem Gaznavidske Monarhije. Bio je bivši rob, kasnije zet Alp-Tegina koji je zauzeo Gazni u vrijeme dinastijskih sukoba među Samanidima.
Pripadao je turkijskom plemenu te je kao dijete zarobljen. U dobi od 12 godina ga je na tržnici u Buhari kupio Alp-Tegin, guverner Horasana u službi Samanada, koji će ga poslije učiniti svojim pomoćnikom i generalom, a kasnije mu dati i ruku svoje kćeri. Nakon što je Alptigin oko 962. stvorio de facto nezavisnu državu oko Gaznija, Sebuk-Tegin je rukovodio njenom obranom. Oko 975. je naslijedio svog tasta i njegova dva sina. Vodio je uspješne borbe sa hinduskom dinastijom Sahi zahvaljujući kojima je osvojio današnji Afganistan i područje Pešavara u Pakistanu. Na sjeveru je osvojio Balh, a na zapadu Kandahar. Na kraju su ga abasidski kalifi priznali za emira (guvernera) osvojenih područja.
Munster, Indiana
Manster je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 23.603, što je 2.092 (9,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Maravillas, San Juan de Sabinas
Maravillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Juan de Sabinas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 369 m.
Zoskal
Zoskal (Zoskales) je bio kralj koji je vladao Rogom Afrike na prijelazu iz 1. u 2. vijek. Prema nekim teorijama je njegovo kraljevstvo uključivalo i Aksum. Spomenut je u znamenitom Periplu Eritrejskog mora kao vladar luke Adulis, koji je dobro vladao grčkim jezikom i pismom.
San Marcos Zapotalito, Santos Reyes Nopala
San Marcos Zapotalito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santos Reyes Nopala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Malmö FF
Malmö FF je švedski nogometni klub iz grada Malmöa. Klub je osnovan 1910. godine, a bio je 16 puta švedski prvak i finalist Kupa prvaka 1979. kojeg je izgubio od Nottingham Foresta, te je jedini švedski klub kojem je to uspjelo. S Göteborgom i AIK-om čini veliku trojku švedskog klupskog nogometa. Ta tri kluba osvojila su 42 naslova prvaka. Trenutno igraju u prvoj švedskoj ligi (Allsvenskan).
Povijest
Malmö se jednom susreo s hrvatskim predstavnikom u europskim natjecanjima; bio je to splitski Hajduk koji ga je porazio s 3:2 u Splitu (preokretom od 0:2 do 3:2 u završnici utakmice) te u Malmöu s 0:2.
Navijači
Supras su navijači Malmö FF-a.
Uspjesi
Liga prvaka
Interkontinentalni kup
Švedsko prvenstvo
Allsvenskan:
Švedski kup
Boscaina, Bergamo
Boscaina je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Butil jodid
Butil jodid je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 184,019 Da.
Vinska Gora
Vinska Gora je naselje u slovenskoj Općini Velenju. Vinska Gora se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 361 stanovnika.
Milka Kufrin
Milka Kufrin (Purgarija, kod Jastrebarskog, 15. oktobar 1921. – Zagreb, 28. januar 2000), učesnica Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik Socijalističke Republike Hrvatske i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođena 15. oktobra 1921. godine u selu Purgariji, kod Jastrebarskog. Potiče iz seljačke porodice. Osnovnu školu je završila u selu Okiću, a gimnaziju u Zagrebu, gde se kasnije upisala se na Agronomski fakultet.
Aprila 1941. godine, posle okupacije Kraljevine Jugoslavije i proglašenja Nezavisne Države Hrvatske, izbačena je sa fakulteta. Tada, po zadatku Partije, odlazi u rodni kraj, gde se povezuje s partijskom organizacijom u selu Horvati. Tu je postala član Kotarskog komiteta SKOJ-a za Jastrebarsko i Samobor. U svom selu, Okiću, osnovala je prvu skojevsku grupu.
U junu 1941. godine, ustaše su pokušale da je uhapse, ali je uspela pobeći. Jedno vreme se skrivala kod meštana sela, a kada su joj ustaše uhapsile roditelje i sestre, ilegalno odlazi u Zagreb.
Krajem juna 1941. postaje član Mesnog komiteta SKOJ-a za Zagreb i član Komunističke partija Jugoslavije. Organizuje i učestvuje u akcijama skojevskih organizacija u pripremanju i vršenju diverzantskih akcija, u pisanju parola i u uništavanju ustaških i nemačkih plakata-proglasa. Krajem oktobra 1941. godine, odlazi iz Zagreba, i preko Karlovca, dolazi u partizane, na Petrovu goru. Tu ubrzo postaje član Okružnog komiteta SKOJ-a za Karlovac, i radi na stvaranju i jačanju omladinskih organizacija na Kordunu. Učestvovala je i u akcijama partizanskih odreda.
Aprila 1942. godine Milka odlazi, s grupom partizana, po odluci CK KP Hrvatske, s Korduna na područje Pokuplja i Žumberka, da u tim krajevima radi na razvijanju Narodnooslobodilačkog pokreta. U Žumberku postaje zamenik političkog komesara Prve žumberačke čete, koja je vršila česte diverzantske akcije na pruzi Zagreb-Karlovac, uništavala pojedina ustaška uporišta. Milka je zajedno s Milanom Mraovićem, narodnim herojem, u Hrvatskom Leskovcu razoružala železničku stražu i zarobila 9 domobrana. Kasnije je bila postavljena za političkog komesara Treće čete bataljona „Josip Kraš“, s kojom je vršila svakodnevne akcije u neposrednoj blizini okupiranog Zagreba.
U novembru 1942. godine postala je član Okružnog komiteta KPH za Pokuplje. Ali ubrzo posle toga, po zadatku Partije, napušta ovaj kraj i odlazi na Kordun, gde postaje sekretar Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Hrvatsku.
Kao omladinski rukovodilac obilazila je područja Korduna, Like, Pokuplja, Žumberka, Slavonije, Podravine i Kalnika, radeći na stvaranju organizacije SKOJ-a na terenu i u partizanskim jedinicama. Godine 1943. Milka je izabrana za predsednika Saveza antifašističke omladine Hrvatske. Učestvovala je na Prvom kongresu Ujedinjene antifašističke omladine Jugoslavije, novembra 1942. u Bihaću, i Drugom kongresu, maja 1944. u Drvaru. Bila je i većnik na Prvom, Drugom i Trećem zasedanju ZAVNOH-a.
Posle oslobođenja Jugoslavije, birana je na području Jastrebarskog i Samobora za narodnog zastupnika Sabora NR Hrvatske i poslanika Savezne skupštine u pet saziva. Završila je Ekonomski fakultet, bila podsekretar u Saveznom sekretarijatu za robni promet, predsednik Saveznog komiteta za turizam, član Saveznog izvršnog veća, član Izvršnog veća Sabora NR Hrvatske i član Centralnog komiteta Saveza komunista Hrvatske. Bila je i član Predsedništva Republičkog odbora SUBNOR-a Hrvatske.
Milkin suprug general Rade Bulat, takođe je bio narodni heroj.
Umrla je 28. januara 2000. godine u Zagrebu.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovana je 23. jula 1953. godine.
Startex, South Carolina
Starteks je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 859, što je 129 (-13,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lohbarbek
Lobarbek je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 739 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061065.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Lobarbek se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 3 metara. Površina opštine iznosi 6,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 739 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 118 stanovnika/km².
Osoi, Sinești
Osoi je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Sinești.
Roman II
Roman II (grč: Ρωμανός Β΄, rođ. 15. marta 938—umro 963. god) bio je vizantijski car od 959. do svoje prerane smrti 963. godine.
Roman je bio sin Konstantina VII Porfirogenita i Jelene, ćerke Romana I Lakapina po kome je i dobio ime. Učeni car Konstantin pokušao je da uputi svog sina u državničke poslove i posvetio mu je diplomatski spis De administrando imperio (O upravljanju carstvom).
Kada je nasledio presto 959. Roman se posvetio pre svega raznim razonodama poput lova dok je državničke obaveze prepustio dvorskom evnuhu Josifu Vringi i vojskovođi Nićiforu Foki. Pod vođstvom Nićifora Foke vizantijska vojska je muslimanskim Arapima 961. oduzela Krit, a naredne 962. i Kilikiju.
Roman je iznenada umro 963. godine i za sobom je ostavio maloletne sinove Vasilija II i Konstantina VIII. Njihova majka Teofano se preudala za već proslavljenog vojskovoću Nićifora II Foku i time je zadržala presto predstavnicima Makedonske dinastije.
Trstena (Vranje)
Trstena (Tërstena) je naseljeno mesto grada Vranja u Pčinjskom okrugu. Zauzima krajnji jugozapadni deo Poljanice, do razvođa Trstenske reke i granice sa Kosovom. Od Vlasa je udaljena oko 7 km. Naziv je, verovatno, dobila po tresavama kojih ima u izvorišnom delu Trstenske reke.
Prema popisu iz 2002. bilo je 63 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 150 stanovnika).
Geografija
Trstena je na tromeđi opštine Vranje, Leskovac i Kosovska Kamenica. Smeštena je između sela Roždace i Dragobužde, na istoku, Golemog Sela i Ravnog Dela i vrha Kopiljak (1125 m), na severu, Trstene (Kosovska Kamenica), na zapadu, i vrhom Crni kamen (1230 m), na jugu. Planinsko je selo sa prosečnom nadmorskom visinom od 823 metra. Samo je manjim delom razmešteno u usku dolinu Trstenske reke, a većim delom na bregove i zaravni sa obe strane reke. Razbijenog je tipa, ali se mogu izdvojiti ove mahale: Čukinska, Zeljanska, Popadiska, Kurteljanska i Alilovska. Bogato je bukovom šumom, naročito desna obala reke. Ima dosta izvora sa zdravom pitkom vodom, a od starine su poznati Mandrdino kladanče u Maljokovoj livadi i Suvi Kladanac. U Trstenu se najlakše stiže sa istoka, iz Vlasa, putem uz korito Trstenske reke. Po suvom vremenu, gornjim delovima Trstene moguć je pristup iz pravca Vranja preko Goča, šumskim putem preko Jezerske padine, Ajdučkog kladenca, Lazarovog kladenca i Crnog kamena. Sličnim putevima moguć je pristup sa zapada, preko Kosovske Trstene ili sa severa, preko Kopiljaka.
Istorija
Nakada se ovo selo zvalo Novakovce po kovaču Novku koji je tu živeo. U to vreme, Trstena je postojala na teritoriji tadašnje Gnjilanske nahije, sadašnja opština Kosovska Kamenica, odakle su se Arnauti (Albanci) naselili u Novakovce i tako je selo dobilo novo ime. Posle oslobođenja ovih krajeva od Turaka 1878. godine, svi Arnauti su izbegli iz Trstene, a državna granica između Srbije i Turske išla je linijom Kopiljak - kota 975 - Karaula Trstena - Karaula Rogogaš - Crni kamen (1228 m), gde je i danas administrativna linija. Tako su nastale dve Trstene, jedna srpska i druga „turska“. Današnji stanovnici Trstene su poreklom iz drugih sela Poljanice, posebno iz Vlasa, kao i iz Vranjske kotline, a doselili su se na imanje kupljeno od ranijih vlasnika, Albanaca, ili od države. Ranije su bile poznate porodice Pepelarci, Aladžakovci, Đorgazovci, Popadici, Veljanovci, Zeljankovi i drugi. U selu postoje ostaci starog srpskog groblja iz vremena kada se ono zvalo Novakovo a do skora su se videli tragovi samokova, što je stari naziv kovačnice na vodeni pogon.
Život
Stanovništvo Trstene bavilo se je poljoprivredom, pre svega ratarstvom i stočarstvom, zatim drvosečom i prizvodnjom drvenog uglja (ćumura) i u manjoj meri voćarstvom. Po bregovima Trstene uspeva šumsko voće (divlja malina, šumska jagoda, kupina, oskoruša, šipurak) i pečurke (vrganj i lisičara). Sada je selo desetkovano, ostalo je za stalni boravak samo nekoliko porodica. Do osamdesetih godina prošlog veka u selu je radila osnovna, četvorogodišnja, škola, koja je sada zatvorena, a malobrojna deca idu u školu u Vlase. Od 1944. do 1955. godine Trstena je bila u sastavu opštine Vlase, stim da je do 1952. u selu radio Mesni narodni odbor. Posle ukidanja opštine Vlase, Trstena je pripojena opštini Vranje. Seoska slava (litije) je Đurđevdan.
Demografija
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Torricchio, Pistoia
Torricchio je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Fraccionamiento la Perla, Tepecoacuilco de Trujano
Fraccionamiento la Perla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tepecoacuilco de Trujano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 711 m.
El Peñasco, Chihuahua
El Peñasco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1578 m.
Foča-Ustikolina
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 1991. godine na prostoru sadašnje općine Foča-Ustikolina živjelo je 5274 stanovnika, a danas je na ovom dijelu nastanjeno njih nešto više od 2600. Ustikoljanske najstarije familje su: TRAVARI, MARIĆI I KUJUNDŽIĆI...
Privreda
Nakon reintegracije ovog dijela općine Foča u Federaciju BiH, velikim dijelom je izvršena rekonstrukcija stambenih objekata, javnih ustanova i infrastrukture.
Općina Foča-Ustikolina je privredno nerazvijena općina koja svoju perspektivu, između ostalog, vidi u privrednom i turističkom razvoju.
Opština Baia Mare, Maramureș
Baia Mare je opština u Rumuniji u okrugu Maramureš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 374 m.
Medicina rada
Medicina rada (do 1960. godine zvana industrijska medicina ) je specijalnost medicine koja se bavi održavanjem zdravlja na radnom mjestu, uključujući prevenciju i liječenje bolesti i ozljeda, sa sekundarnim ciljevima održavanja i povećanja produktivnosti i socijalne prilagodbe na radnom mjestu.
Stručnjaci medicine rada deluju u pravcu postizanja i održavanja najviših standarda zaštite na radu na radnom mestu. Iako medicina rada može uključivati širok broj disciplina, ona se fokusira na preventivnu medicinu i upravljanje bolestima, ozljedama i invaliditetom povezanim s radnim mjestom. Ljekari medicine rada moraju imati široko znanje iz kliničke medicine i biti kompetentni u nekim važnim oblastima. Često savjetuju međunarodna tijela, vladine i državne agencije, organizacije i sindikate. Mecidina rada ima veze s fizikalnom medicinom i rehabilitacijom.
Ciljevi
Medicina rada ima za cilj sprečavanje bolesti i promociju dobrog zdravlja među radnicima. Ljekari medicine rada moraju:
Neki su opisali medicinu rada kao:
"posao koji kombinuje kliničku medicinu, istraživanje i zastupanje interesa ljudi kojima je potrebna pomoć zdravstvenih radnika da bi postigli određenu mjeru pravde i zdravstvene zaštite zbog bolesti od kojih pate, kao rezultat toga što kompanije teže najvećoj mogućoj dobiti koju mogu ostvariti, bez obzira na utjecaj na radnike ili zajednice u kojima posluju."
Historija
Prvi udžbenik medicine rada, De Morbis Artificum Diatriba ( Bolesti radnika), napisao je talijanski liječnik Bernardino Ramazzini 1700. godine.
Avroult
Avru je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa de Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Sent Omer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 510 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 106 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,78 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 141 metar (maksimalnoj 161 m, a minimalnoj 104 m).
Historija Triera
Trier, grad koji se nalazi u njemačkoj saveznoj pokrajini Rajnska-Falačka se često naziva najstarijim gradom u Njemačkoj, pa kao takavc ima najdužu i najbogatiju historiju od svih njemačkih gradova.
Prema srednjovjekovnoj zbirci legendi Gesta Treverorum (Djela Trevera), grad je osnovao Trebeta, Asirski princ, stoljećima prije starih Rimljana. Njegov otac je bio Ninus, asirski kralj, čija je žena, a Trebetova maćeha Semiramida, nakon kraljeve smrti preuzela kraljevstvo, a Trebeta protjerala u Europu. Nakon mnogih lutanja, oko 2000 pr. Kr. Trebeta je s grupom kolonizatora došao u Njemačku i naselio se u mjestu koje će postati Trier. Nakon njegove smrti, stanovnici Triera su njegovo tijelo kremirali na brdu Petrisberg.
Rimsko Carstvo je pokorilo narod Trevere u 1. st. pne., i oko 30. god. pne. osnovan je grad Augusta Treverorum (latinski za „Plemeniti grad Trevera“). Naziv je vjerojatno počivao na tituli tadašnjeg vladara Carstva, Cezara Augusta. Grad je postao prijestolnicom pokrajine Gallia Belgica, ali i cijele prefekture Galije. Kao prijestolnica Zapadnog Rimskog Carstva, rimski Trier je bio rodno mjesto svetog Ambrozija. God. 395., rimska administracija je napustila grad prepustivši lokalnom stanovništvu da organizira odbranu grada. Na taj način je prekinut autoritet Rimljana u Galiji.
Franci su zauzeli grad oko 459. god., a već 870. god. bip je dio Istočne Franačke, koja će se razviti u Sveto Rimsko Carstvo. Relikvije Svetog Matije koje su donešene u grad, potaknule su razvoj hodočasničkih putovanja. Jačanjem biskupa, Trierska nadbiskupija je priznata kao elektorat carstva, jedna od najsnažnijih njemačkih državica. Sveučilište u Trieru je osnovano 1473. god.
Zasjedanje Reichstaga, na kojemu su ustanovljene regionalne marke Svetog R|imskog Carstva, je održano u Trieru 1512. god. U 17. stoljeću, Trierski nadbiskupi i prinčevi-elektori premjestili su svoju prijestolnicu u dvorac Philippsburg u Ehrenbreitstein, pokraj Koblenza.
U 17. i 18. st. Francuska je tijekom Tridesetogodišnjeg ratapolagala pravo na Trier koji je 1794. god., tijekom revolucije uspjela i osvojiti, te raspustiti izbornu nadbiskupiju. Nakon Napoleonskih ratova, 1815. god., Trier je pripao Kraljevini Prusiji. Karl Marx je rođen u ovom gradu 1818. god.
Kao dio pruskog poranja, Trier se ekonomski razvio tijekom 19. stoljeća. Nakon revolucionarne 1848. god. pobunjenici su bili prisiljeni na pomirbu, a dijelom Njemačkog Carstva postaje 1871. god.
U lipnju 1940. god., preko 60,000 britanskih ratnih Dunkirk i sjeverne Francuske, marširali su za Trier koji je postao glavnom postajom za sve njemačke ratne zarobljenike prije odlaska za druge logore. Tijekom 1944. god. grad je pretrpio bombardiranje Savezničkih zrakoplova. Nakon Drugog svjetskog rata pripao je njemačkoj pokrajini Rhineland-Palatinate. Sveučilište, koje je raspušteno 1797. god., ponovno je osnovano 1970ih, a Trierska katedrala je ponovno otvorena 1974. god. Trier je proslavio 2000 godišnjicu osnutka grada 1984. god.
Lohe-Föhrden
Loe-Ferden je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 638 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058097.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Loe-Ferden se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 8 metara. Površina opštine iznosi 16,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 638 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 40 stanovnika/km².
Li Jiqian
Li Jiqian (kineski: 李繼遷) (963–1004) je bio tangutski poglavica/velmoža na području današnje sjeverne Kine koji je 984. podigao ustanak protiv dinastije Song. Li Jiqianu i njegovim ustanicima je pomoć pružila kitanska dinastija Liao. Zbog toga je dinastija Song odlučila sa Li Jiqianom sklopiti mirovni sporazum kojim mu je priznala de facto nezavisnost, odnosno dala titulu jiedushija ili vojnog guvernera područja Xia. Li Jiqian je to iskoristio kako bi izgradio niz irigacijskih kanala i navodnio dotada sušno područje oko grada Xingqing 興慶 (današnji Yinchuan 銀川). Li Jiqiana je nakon smrti naslijedio Li Deming, a njegov unuk Li Yuanhao je osnovao dinastiju/državu Zapadna Xia. Tada je Li Jiqian posthumno proglašen "velikim pretkom" (taizu 太祖) nove dinastije.
Las Trojes, Zaragoza
Las Trojes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1952 m.
Cerreto, Reggio Emilia
Cerreto je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 738 m.
Legio III Macedonica
Legio IIII Macedonica (četvrta makedonska) je bila jedna od legija rimske vojske na polovini I stoljeća. Tačnije, ovu legiju je formirao Gaj Julije Cezar 48. godine pne. i u njenom sastavu su bili italijanski legionari. Simbol Legio IIII Macedonica bio je bik, kao i drugih Cezarovih legija. Vespazijan je ovu legiju raspustio 70. godine a od njenih ostataka formirao Legio IIII Flavia Felix iste godine.
Legio IIII Macedonica je uvijek bila na strani Oktavijana, Cezarovog posinka, prvo u bici protiv Cezarovih ubojica a kasnije i protiv Marka Antonija u bici kod Akcija.
Pod Oktavijanom legija se borila i na iberijskom poluostrvu a nakon pobjede u Kantabrijskom ratu 13. godine legija je ostala u Hispaniji ali su njeni dijelovi bili razasuti po cijeloj teritoriji poluorstva.
Trideset godina kasnije, oko 43. godine, legija je prebačena u Gornju Germaniju, u garnizon kod današnjeg Mainza gdje je zamijenila Legio XIIII Gemina. U godini četiri imperatora Legio IIII Macedonica i Legio XXII Primigenia su podržale Vitelija, governera Gornje Germanije, no na kraju je Vespazijan odnio pobjedu.
Tokom pobune u Bataviji Legio IIII Macedonica se borila protiv pobunjenika i sačuvala Mainz, no Vespazijan ipak nije imao povjerenja u nju pa je raspustio 70. godine, vjerovatno zbog njene podrške Viteliju.
Buena Vista, Tecate
Buena Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 957 m.
Nablus
Nablus (ponekad Nābulus; نابلس ; ; שכם, Šəḫem) (biblijski Šehem) je palestinski grad u sjevernom dijelu Zapadne obale, oko 63 km sjeverno od Jeruzalem, gdje živi oko 126.132 stanovnika. Smješten je na strateškom položaju između planine Ebal i planine Gerizim, te predstavlja glavni grad gubernije Nablus te palestinsko privredno i kulturno središte.
Osnovao ga je rimski car Vespazijan godine 72. pod imenom Flavia Neapolis, a otada je imao bogatu historiju. U 5. i 6. vijeku se bilježe sukobi između kršćanskog i samaritanskog stanovništva koje će eskalirati u samaritanske ustanke protiv bizantske vlasti i njihovog krvavog gušenja godine 529. nakon čega je drastično opao broj pripadnika te zajednice u gradu. Godine 636. je Neapolis, zajedno s ostatkom Palestine, došao pod vlast islamskog Arapskog kalifata poidUmar ibn al-Khattabom; njegovo ime je tada arabizirano u Nablus. Godine 1099. križari su zauzeli grad i držali ga nešto manje od jednog vijeka, ostavivši miješano muslimansko, kršćansko i samaritansko stanovništvo uglavnom neuznemiravanim. Nakjon što su Saladinove ajubidske snage zauzele unutrašnjost Palestine 1187, islamska vlast je ponovno uspostavljena, te se nastavila pod Mamelucima i Otomanskim Carstvom.
Nakon što je postao dijelom Otomanskog Carstva 1517. godine, Nablus je određen za središte distrikta Jabal Nablus ("Planina Nablus"). Godine 1657. je nakon niza ustanaka u grad poslano nekoliko arapskih klanova sa sjevernog i istočnog Levanta da učvrste carsku vlast, i zahvaljujući njima se Carstvo uspjelo othrvati izazovima regionalnih vođa kao što su Dhaher al-Omar u 18. vijeku i Muhamed Ali — koji je nakratko vladao u 19. vijeku. Kada je otomanska vlast učvršćena 1841. godine, Nablus je prosperirao kao trgovačko središte. Nakon što su Britanci zauzeli grad u prvom svjetskom ratu, Nablus je 1922. godine inkorporiran u UN-ovom planu o podjeli alestine. Na kraju arapsko-izraelskog rata 1948. je umjesto toga potpsao pod vlast Jordana, te je jednostrano anektiran i pod jordanskom vlašću ostao sve do okupacije od strane Izraela u Šestodnevnom ratu 1967.
Danas u gradu živi pretežno muslimansko stanovništvo uz male kršćanske i samaritanske zajednice. Od 1995. grad vodi Palestinska nacionalna uprava, iako Izrael kontrolira ulazak i izlazak u grad. Postoje tri palestinska izbjeglička logora oko Nablus, uspostavljena 1949–50. U Starom gradu postoje brojna arheološka nalazišta, s artefaktima od 1. do 15. vijeka. U regiji je grad poznat po stakom kanafehu te sapunskoj industriji.
Valeriana, Sondrio
Valeriana je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 279 m.
La Jarita, San Juan de Sabinas
La Jarita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Juan de Sabinas.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 376 m.
Vine (Vojnik, Slovenija)
Vine je naselje u slovenskoj Općini Vojniku. Vine se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 76 stanovnika.
Foča
Foča (1994–2004. Srbinje), opština u Bosni i Hercegovini. Smještena u jugoistočnom dijelu zemlje na granici prema Crnoj Gori i Srbiji, u blizini Šćepan Polja gdje nastaje rijeka Drina. Administrativno pripada Republici Srpskoj, a od 1994. do 2004. godine je nosila naziv Srbinje.
Geografija
Nalazi se na jugoistoku zemlje, na granici sa Crnom Gorom. Graniči sa opštinama Čajniče, Foča-Ustikolina, Goražde, Kalinovik i Gacko. Ovo je opština sa najvišim vrhom u Bosni i Hercegovini (planina Maglić 2386 metara). Pojedini dijelovi pripadaju najvišem planinskom području u BiH, od čega nekoliko visova premašuje 2000 metara nadmorske visine. U opštini je poznata prašuma u Bosni i Hercegovini i najveća u Evropi - Perućica, koja se nalazi u okviru Nacionalnog Parka Sutjeska. U tom još uvijek netaknutom rezervatu prirode nalaze se najveći evropski uzorci jele (63 m) i omorike (65 m), te kapitalni primjerci bukve. Zasigurno najljepši vodopad u BiH - Skakavac, je na području Perućice. Na jugoistoku opštine je jedinstveni kanjon rijeke Tare, po dubini najveći u Evropi i drugi u svijetu, odmah iza Grand kanjona u USA. Opština je poznata po većem broju prirodnih planinskih jezera na planini Zelengora i velikim brojem još uvijek nezagađenih riječnih tokova. Vodeni tokovi su Sutjeska, Hrčavka, Bistrica i Ćehotina koja se u Drinu ulijeva u samoj Foči. Rijeka Drina nastaje na granici sa Crnom Gorom, od Pive i Tare.
Sve je to utjecalo na činjenicu da Foča postane omiljeno okupljalište poklonika splavarenja i raftinga, planinarenja, lova i ribolova i onih koji uživaju u netaknutim prirodnim ljepotama. U ovom preostalom otoku iskonske prirode živi svakolik svijet flore i faune, pa je zbog toga proglašen strogo zaštićenim rezervatom, koji se isključivo koristi za nauku i obrazovanje s ciljem da se, prvenstveno u sastavu Nacionalnog Parka Sutjeska, u potpunosti sačuva za buduće generacije.
Historija
U vrijeme Ilira područje je pripadalo plemenu Pirusti, koje Ptolomej ubraja među civitates istočne Dalmacije. Skupa sa Desitijatima borili su se do kraja protiv Rimljana i posljednji bili poraženi u Batonovom ustanku 6 – 9 godine n.e.
Na prostoru opštine Foča (uže geografsko područje Borje, Kunovo, Potpeće, Velenići) u toku arheoloških istraživanja, koja su provođena od tridesetih godina XX vijeka evidentirano je nekoliko lokaliteta sa ostacima kasnoantičkih i srednjovjekovnih sakralnih objekata i sa ostacima grobalja uz njih.
Prva srednjovjekovna župa bila je u sastavu srpske države. Godine 1373. ova oblast pripala je Bosni, kada je Tvrtko I Kotromanić u sporazumu sa knezom Lazarom, savladao i podijelio posjed srpskog velikaša župana Nikole Altomanovića.
Foča se prvi put spominje 1368. kao trgovačka stanica na putu između Dubrovnika i Niša.
Pod otomansku vlast je došla 1465. godine, a od 1470. do 1572. je bila sjedištem hercegovačkog sandžak-bega.
Zbog svog strateškog položaja grad je prilično prosperirao u otomanskom periodu, što je ostavilo traga u obliku cijelog niza vrijednih kulturnih spomenika, uključujući džamije, Veliki han iz 17. vijeka i Sahat-kulu iz 18. vijeka.
Foča je 1878. došla pod austro-ugarsku vlast, a 1918. je postala dijelom Kraljevine SHS.
Za vrijeme Drugog svjetskog rata, Foča je 1941. postala dijelom NDH, ali je na njenom području postojao veliki broj četničkih jedinica koje su krajem iste godine počinili veliki broj zločina nad muslimanskim stanovništvom. Ti su pokolji privremeno zaustavljeni od strane partizana koji su 20.1. 1942. zauzeli grad i pretvorili ga privremenim sjedištem svog pokreta. To je trajalo do maja 1942. i u historiografiji bivše Jugoslavije je poznato kao Fočanski period, kada su partizanske snage konsolidirale svoje redove nakon Prve i Druge neprijateljske ofanzive te počele postavljati temelje svoje buduće vlasti. Fočanski period je završio s Trećom neprijateljskom ofanzivom, nakon koje je glavnina partizanskih snaga krenula u Pohod na Bosansku Krajinu.
Butil nitrat
Butil nitrat je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 119,119 Da.
Foča
Historija
Poslije rata su se na području Foče dugo vremena skrivale manje grupe poraženih četnika, koje je UDBA konačno uspjela likvidirati tek 1954. godine.
Kuči
Kuči su crnogorsko-brdsko pleme podijeljeno u tri oblasti: Starokuči, Novokuči (općenito: Drekalovići) i Zatrijebčani. Nalaze se na istoku Crne Gore, sjeveroistocno od Podgorice, prostire se duz granice s Albanijom. Većina stanovnika su pravoslavni kršćanin s rimokatoličkom manjinom.
Foča
Historija
U Foči su se tokom raspada SFRJ počele osjećati sve veće napetosti između muslimanskog/bošnjačkog i srpskog stanovništva, a početkom rata u BiH 1992. je na području Foče došlo do brutalnog etničkog čišćenja muslimanskog stanovništva, pri čemu su počinjeni mnogobrojni zločini. Osim što je protjerano muslimansko stanovništvo, srušeni su skoro svi muslimanski vjerski objekti, uključujući i džamije, a 1994. godine je grad dobio ime Srbinje.
Kuči
Marko Miljanov napisao je da se Kuči i Beriša "smatraju bliskim", navodno zbog toga što su se Berišini preci doselili iz Kuča; ako nisu rođeni krvlju, crnogorska i albanska plemena smatrala su blizinu izvornog ili matičnog teritorija odakle je neko "došao". Stoga su Kuči bili „srodni“ Kastrati, Berishi i Klimenti jer se njihov daleki predak nekada, naoko, doselio od Kuča. Pleme Berisha i porodica Vušović iz Velike (u Crnoj Gori) uzimaju se za srodnike.
Foča
Historija
Godine 1995. je prilikom intervencije zračnih snaga NATO pakta Foča kao strateški važan grad bombardiran, a svi važniji mostovi srušeni ili teško oštećeni.
Daytonskim mirovnim sporazumom je grad pripao Republici Srpskoj, a manji dio bivše opštine Foča Federaciji BiH gdje tvori opštinu Foča-Ustikolina.
U Srbinju deluje hrišćani adventisti. Predstavnici Hrišćanske adventističke crkve poklonili su Kazneno- popravnom zavodu u Srbinju stomatološku stolicu sa pratećom opremom.
Kuči
Porijeklo imena
Prema albanskim izvorima, ime plemena najverovatnije potiče od albanske reči "kuq" - crveno. Istaknuti albanski istoričar I. Ajeti objašnjava kako je albanski apelant „kuq“ na albanskom jeziku „vrsta seoske posude sa dve ručke“, dok ima druga značenja poput „dolina, zaljev, tjesnac“, tj. „Mjesto smješteno u dolina koja sa stanovišta prostora odgovara loncu. "Slična imena se nalaze kod nekih romaniziranih plemena u Rumuniji.
Foča
Slavni ljudi
Po posljednjem službenom popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Foča imala je 40.513 stanovnika, raspoređenih u 120 naselja.
Naseljena mjesta su:
Varam ibn Abi Firas al-Hili
Varam ibn Abi Firas al-Hili (Hila, 12. vijek – Hila, 17. jula 1208), arapski teolog, učenjak i muhadis. Srednjovjekovni biografi navode da je potomak Malika al-Aštara al-Nahajija, iako noviji autori ističu mogućnost da zapravo potječe iz kurdskog plemena Džavan. Al-Hili je djed i učitelj ibn Tavusa, a predavao je i al-Mašhadiju. Njegovo najvažnije djelo je Tanbih al-havatir, poznato i kao Madžmu'a Varam. Preminuo je 2. muharema 605. AH i sahranjen je u Mauzoleju imama Alija u Nadžafu.
Foča
Slavni ljudi
Aladža, Anđelije, Avdagića luke (Avdagića Luke), Balići, Baljevo polje, Basarići, Bastasi, Bavčići, Beleni, Bešlići, Biokovo, Birotići, Bogavići, Boljeradina, Borja, Borjanice, Borovinići, Brajići, Brajkovići, Brajlovići, Bratovčići, Brize, Brod (Foča), Brod na Drini, Brusna, Budanj, Bujakovina, Bunčići, Bunovi, Cape, Careve džamije, Cerova Ravan, Crnetići, Cvilin, Čaira, Čelebići (Foča), Čelikovo Polje, Čohodor Mahala, Ćurevo, Daničići (Dančići), Derolovi, Dobro Polje, Donje Polje, Donje Žešće, Drače, Dragočava, Dragojevići, Đeđevo, Fališi, Filipovići, Foča, Fočanska Jabuka, Glavica, Glušca, Godijeno, Gornja Jošanica, Gornje Polje, Gostičaj, Govza, Gradac, Gradišići, Grandići, Grdijevići, Gudelj, Guskovići, Handići, Hodžići, Hum, Huseinovići, Igoče, Izbišno, Ivanovići, Jabuka, Jamići, Jasenovo, Javor-Vladikovo, Ječmišta, Jeleč, Jošanica, Kolakovići, Kolun, Kosman, Kosova, Kozarevina, Kozja Luka, Kratine, Krna Jela, Krš, Krševina (Krševine), Kruševo, Kruške, Kruškova Ravan, Kunduci, Kunovo, Kuta, Kutle, Lazarevo, Livade, Lokve, Lubure, Lugovi, Ljubina, Marevo, Mazlina, Mazoče, Meštrevac, Mijakovići, Milakovac, Miljevina, Mirjanovići, Mješaja, Mješajići, Modran, Modro polje, Mravljača, Mrđelići, Mrđenovići, Mrežica, Mrkalji, Njuhe, Oblićevo, Odžak, Orahovo, Ostružnica, Palestina, Papratno, Patkovina, Paunci, Petojevići, Podgrađe, Poljice, Ponor, Popov Most, Potpeće, Prebisalići, Presjeka, Previla, Prevrać, Prijeđel, Prisoje, Prizren, Puriši, Račići, Radatovina, Radojevići, Radomišlje, Ravnice, Rijeka, Rodijelj, Rosulje, Samoborska, Selišta, Slatina, Slavičići, Sokoli, Sorlaci, Stojkovići, Sunce (Sunca), Susješno, Šadići, Šahbašići, Šilovići, Škobalji, Šljivik, Štović, Štuke, Šubi, Šuljci, Tabaci, Tahuljići, Tečići, Tjentište, Tođevac, Toholji, Trbušće (Trbušče), Trnovača (Trnovače), Trtoševo, Tvrdaci, Uljine, Ustikolina, Velečevo, Velenići, Veliko Marevo, Vikoč, Vilina, Vitine, Vojnoge, Vojnovići (Vojinovići), Vranjevići, Vrbnica, Vučevo, Vukušići, Zabor, Zakmur, Zamršten, Zavait, Zbič (Zbić), Zebina Šuma, Zlatni Bor, Zubovići i Željevo.
Kuči
Stari vijek
Prvi pomen Meduna, kao ilirskog naselja, datira iz perioda Rimskog carstva, pod imenom “Meteon”. Tu je do 168. godine prije nove ere bilo sjedište ilirskog plemena Labeati. U njemu su Rimljani zarobili ilirskog kralja Gencija.
Foča
Kultura
Vidi: Nacionalni spomenici u Foči
Kuči
Rani Srednji vijek
Prema legendi, osnivač Kuča je izvjesni Nenad sin Gojka Mrnjačevića (1355.-1416.). Koji je spomenut u osmanskim defterima.
Foča
Kultura
Foča je kultno mjesto antifašizma u bivšoj SFRJ. Na njenom teritoriju se nalazi Dolina heroja - Sutjeska - Tjentište, spomen obilježje na Bitku na Sutjesci. U toku rata 1992-1995 uništena je čuvena spomen-kuća, Muzej, paviljoni... U oživljavanje Tjentišta uključila se i Evropska unija. U okvru projekta vrijednog 413 hiljada eura postavljeno je 200 znakova unutar parka, izgrađeno je 70 kilometara pješačkih staza i 80 kilometara biciklističkih staza. Kupljeni su bickli za turiste, oprema za Gorsku službu spasavanja, sagrađene tri planinarske kuće, pet vidikovaca i šest kuća za seoski turizam.
Kuči
Rani Srednji vijek
Starosjedioci kučkih oblasti su se uglavnom bavili stočarstvom i živjeli polunomadskim načinom života. Borbe za bogate planinske pašnjake.
15. vijek
Osmanlije su zauzele Medun i Kuče 1455. godine. Od tada su nam poznate informacije od njima, jer tada počinje arhivska tradicija na Balkanu.
Tanguti
thumb|right|250px|Rukopis budističke sutre na tangutskom jeziku, 11 - 13. vijek
Huerta Grande, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Huerta Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Tanguti
Pod svojim imenom se prvi put pojavljuju kao vazali i najamnici u službi kineske dinastije Tang kada su u drugoj polovici 9. vijeka uspješno razbili Huang Chaovu pobunu i kao nagradu dobili područje na sjeveru današnje provincije Shanxi. Godine 982. su proglasili nezavisnost od dinastije Song, da bi novo Tangutsko Carstvo nastalo 1038. Kao i njihovi prethodnici i susjedi, i Tanguti su bili izloženi procesu sinizacije koga je prekinuo Li Yuanhao uvevši tangutsko pismo, specifični oblik budizma kao državne religije te običaje brijanja i šišanja glave kako bi se Tanguti izgledom što više razlikovali od Han Kineza.
Tangutska država se održala sve do početka 13. vijeka kada je došla pod udar Mongola i konačno bila uništena nedugo poslije smrti Džingis Kana, koja je, po predaji, pripisana upravo Tangutima. Džingis Kanovi nasljednici su zato poubijali skoro sve Tangute, razorili sve njihove gradove i uništili sve njihove spise; zbog toga se današnja saznanja o Tangutima gotovo isključivo temelje na preživjelim kineskim izvorima. Tanguti su se razbježali ili bili asimilirani među Mongole; posljednji put se spominju u 16. vijeku.
Huerta Grande, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2047 m.
Minimoog
Minimoog je monofoni analogni sintesajzer, koga su izumili Bill Hemsath i Robert Moog. Godine 1970. ga je na tržište izbacila američka kompanija R.A. Moog Inc. (Moog Music nakon 1972) te proizvodila sve do 1981. Novu verziju je Robert Moog dizajnirao 2002 i izdao kao Minimoog Voyager.
Votkinsk
Votkinsk (ruski: Во́ткинск) je industrijski grad na krajnjem istoku evropske Rusije od 98,134 stanovnika. , koji administrativno podpada pod Republiku Udmurtiju.
Votkinsk je znan u svijetskim razmjerima po tom što je u njemu rođen i odrastao kompozitor Petar Iljič Čajkovski.
Santa Lucía, Chihuahua
Santa Lucía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Minimoog
Minimoog je dizajniran zbog sve veće popularnosti korištenja sintesajzera u rock i pop muzici. Veliki modularni sintesajzeri su bili skupi, nezgrapni i krhki, te stoga neadkvetni za nastupe uživo; Minimoog je stoga dizajniran tako da se najvažniji dijelovi modularni sintesajzera nađu u jednom paketu. S vremenom je postao prilično popularan instrument, a i danas za njim postoji potražnja među muzičarima i kolekcionarima.
Votkinsk
Geografske karakteristike
Votkinsk leži na rijeci Votki, pritoci Kame, koja protiče svega 12 km južnije.
Bužim
Bužim je manje naseljeno mjesto i središte općine na krajnjem sjeverozapadu Bosne i Hercegovine. Granici sa općinama Bosanska Krupa (na istoku), Cazin (na jugu), Velika Kladuša (na zapadu i sjeveru), te sa Republikom Hrvatskom (na sjeveroistoku). Područje općine je uglavnom brdovito. Općina Bužim zauzima površinu od 129 km2 i u njoj živi 20.000 stanovnika. Gustina naseljenosti iznosi oko 150 stanovnika na 1 km2, što je po ovom kriteriju svrstava u sami vrh Države Bosne Hercegovine (BiH je prema popisu iz 1991. godine imala gustinu naseljenosti 80,5 stanovnika na 1 km2). Današnje područje općine čini 14 mjesnih zajednica: Bužim, administrativno, privredno, kulturno-obrazovno i urbano središte sa Mješovitom srednjom školom «Hasan Musić-Musa» i osmogodišnjom skolom «12.septembar», Konjodor sa osmogodišnjom školom «Suljo Mirvić», Čava sa osmogodišnjom školom «Mirsad Salkić-Džaja», Varoška Rijeka sa osmogodišnjom školom «Lotos i ljiljan», te mjesne zajednice Vrhovska, Lubarda, Elkasova Rijeka, Zaradostovo, Bućevci, Mrazovac, Radoč i Brigovi sa četverorazrednim osnovnim školama, a mjesne zajednice Bag i Jusufovića Most su bez osnovne škole.
Geografija
Naseljena mjesta u općini nalaze se na nadmorskoj visini od 180-400 metara. Po nadmorskoj visini ističu se: Radoč 630 metara, Ćorkovača 603 metra, Konjodor(Kaukovića brdo) 476 metara, Veliko brdo 464 metra, Lubarda 420 metara, Čajino brdo 352 metra. Bužim je povezan sa svim susjednim općinama i Bihaćem kao regionalnim centrom i sjedištem Unsko-sanskog kantona.
Santa Lucía, Chihuahua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1349 m.
Bužim
Turizam
Turizam u Bužimu je veoma raznolik. Iako nemaju rijeku, Bužimljani su ponosni na izvor ljekovite vode - Svetinja. Izvor se nalazi 12 km istočno od Bužima, nadomak starog grada Čavnika. Voda počinje da teče u određeno vrijeme svake godine oko podne, obično 6. maja, te se ta ista voda zahvata sa tog izvora i nakon 24 sata upotrebljava za liječenje vida. Ako odlučite da vikend provedete na Ibret izvoru - Svetinja, tom najčudnijem prirodnom fenomenu u našoj domovini, u okruženju autentičnog prirodnog ambijenta, doživjet ćete nešto sasvim novo, a vaš aktivni odmor biće potpun. Od svega ovog Bužimljani su izgradili kult autentične bosanske duhovnosti koja izražavanje u svojoj kulturi stalno dovodi u harmonični sklad sa prirodom.