cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chalou-Moulineux
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 370 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 140 metara (maksimalnoj 148 m, a minimalnoj 96 m).
La Aurora, Granja, Tototlán
La Aurora, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tototlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1545 m.
Broken Arrow
Broken Arrow je izraz koji na engleskom doslovno znači Slomljena strijela. Pod time se mogu podrazumijevati:
Historija Nizozemske
mini|250px| [[Ujedinjeno Nizozemsko kraljevstvo (1815.-1830.) 1. Nizozemska 2. Limburg 3. Belgija 4. Provincija Luksemburg (Belgija) 5. Luksemburg ]] Tijekom cijele svoje povijesti Nizozemci su bili upućeni na more. Najprije su morali isušiti nizinsko tlo koje leži ispod Sjevernog mora i zaštititi ga od poplava. Zatim su svoje pomorske vještine iskoristili za stvaranje bogatog, svjetskog trgovačkog carstva. U 16. i 17. stoljeću gradovi poput Amsterdama i Rotterdama obogatili su se istočnjačkim začinima, a trgovci su bili pokrovitelji umjetnosti i znanosti. Unatoč nazadovanju tijekom 18. stoljeća, Nizozemska je do danas održala svoj blizak odnos s morem. Tijekom 13. stoljeća Nizozemci su počeli isušivati tlo prekriveno Sjevernim morem gradeći niz rovova i odvodnih kanala. Nizozemski graditelji postali su tako dobri u projektiranju odvodnih kanala da su zbog toga bili vrlo traženi u cijeloj Europi.
Pobuna protiv Španjolske
Godine 1556. Nizozemska je postala dijelom španjolskog ogranka Habsburškog Carstva. Protestanska Nizozemska odbijala je biti pod vlašću katoličke Španjolske. Izbila je pobuna i 1581. sedam sjevernih provincija proglasilo je nezavisnost od Španjolske. Nakon dugog i krvavog rata, objavljeno je primirje 1609. Nezavisnost od Španjolske konačno je dogovorena 1648.
''Princ Vilim III. Oranski, poznat i kao Vilim Šutljivi, (1533.- 1584.) stigao je iz Orangea'' u južnoj Francuskoj, no bio je najveći veleposjednik u Nizozemskoj i protivnik španjolske vlasti. Godine 1576. postao je vođa Ujedinjenih nizozemskih provincija i dokazao se kao izvrstan general. Ubijen je u atentatu prije nego što je Nizozemska stekla svoju nezavisnost.
Nizozemski ratovi
Uvriježeno je mišljenje da se Nizozemci stoljećima bore isključivo protiv mora, otimajući metar po metar zemlje od Sjevernog mora. Ipak, ova pomorska zemlja kroz stoljeća je vodila i brojne ratove. Nizozemska je stvorena u ratu. Posjed habsburške Španjolske, sedam sjevernih provincija (Holandija, Zeeland, Utrecht, Gelderland, Overisel, Frizija i Hroningen) stvaraju 1579. godine pod vodstvom Wilhelma Oranskog Nassauskog, Utrechtski savez koji 1581. odbacuje suverenitet španjolske krune i proglašava neovisnost. Rat za oslobođenje od španjolske vlasti se vodio uglavnom oko tvrđava, jer je svaki nizozemski grad bio utvrđen. Prekretnicu u ratu predstavlja oslobođenje Hroningena 1594. godine od španjolske vlasti, čime je oslobođen teritorij sedam provincija. Nakon dvanaestogodišnjeg primirja (1609. - 1621.) rat se nastavlja i traje sve do 1648. godine kada je Westfalskim mirom potrvđena podjela Nizozemske na sjeverne provincije nazvane Republika Ujedinjene Nizozemske i južne koje stvaraju španjolsku Nizozemsku (iz kojih je kasnije nastala Belgija).
Po oslobođenju od španjolske vlasti, Nizozemska razvija snažnu pomorsku trgovinu u europskim morima i sa prekomorskim zemljama, osniva kolonije i ometa portugalsku trgovinu na Dalekom istoku. Godine 1602. osniva se Der Vereenigde Oost - Indische Compagnie (Ujedinjena istočno-indijska kompanija). U kratkom razdoblju, 1603. - 1610. godine Nizozemci su istjerali Portugalce sa Šri Lanke i Molučkih otoka, osnovali skladišta i trgovinske postaje u perzijskom zaljevu, Indiji, Malajskom arhipelagu i na Taiwanu. Kao središte nizozemskog kolonijalnog carstva, Jan Coen, generalni guverner Nizozemskih istočnih Indija gradi 1619. godine Bataviju (današnja Jakarta). Nizozemci su napadali portugalske posjede na obali Istočne Afrike, osnovali naselja u Zapadnoj Africi, na Zlatnoj Obali, zauzeli Luandu, a 1652. godine su se naselili i utvrdili na Rtu Dobre Nade. U Sjevernoj Americi su osnovali koloniju Novu Nizozemsku na rijekama Delaware i Hudson, sa glavnim gradom Novim Amsterdamom, današnjim New Yorkom. U Brazilu su osnovali koloniju novu Holandiju.
Nizozemska trgovačka i kolonijalna ekspanzija dovela je do izgradnje velike mornarice i do brojnih ratova za pomorsku prevlast. Nizozemska je u prvoj polovici 17.stoljeća zauzela vodeći položaj u svjetskoj pomorskoj trgovini. Njene trgovačke rute su se protezale od Japana do Nizozemske, a zahvaljujući plovnim rijekama (Meuse, Rajna) njena trgovina je dopirala duboko u Europu. Nizozemska je raspolagala sa oko 16 000 trgovačkih brodova, dok su sve ostale europske pomorske države zajedno imale oko 4 000 trgovačkih brodova, od čega je Engleska imala oko 570. Uz to je imala monopol na lov na haringe u Sjevernom moru i znatan udio u lovu na kitove (3000 ribarskih brodova, godišnji dohodak 60 milijuna guldena).
Nakon revolucije 1648. godine Engleska je pristupila nacionalizaciji svog tržišta jer je u to vrijeme devet desetina engleske vanjske trgovine kontrolirala Nizozemska. Kao uzrok rata navodi se engleski Navigation Act (1651.) kojim je drastično pogođena nizozemska trgovina.
U tri englesko - nizozemska pomorska rata (1652. - 1654., 1665. -1667. i 1672. - 1674.) borbe su se vodile uglavnom na moru, u međusobnim pomorskim bojevima, gusarenju, otimanjima kolonijalnih posjeda i pomorskim blokadama. Nakon okončanja trećeg rata, Nizozemska je bila prisiljena priznati Engleskoj bezuvjetno pravo prvenstva na moru, pravo engleske ratne zastave na pozdrav, ustupiti Engleskoj Novi Amsterdam, priznati joj brojne povlastice u Istočnim Indijama i platiti ratnu odštetu. U 18. stoljeću Nizozemska sudjeluje u brojnim ratovima. Od 1701. godine sudjeluje u Ratu za španjolsko naslijeđe koji je završio Utrechtskim mirom (1711.) kojim su utvrđeni posjedi i neovisnost Nizozemske. U ratu za austrijsko naslijeđe (1740. - 1748.) zbog ratnih neuspjeha i upada francuskih postrojbi u Nizozemsku, dolazi 1747. godine do ustanka u kojem je za nasljednog vladara sedam nizozemskih provincija postavljen Vilim IV. Oranski iz sporedne loze Oranje, čime je obnovljena vlast te dinastije, ugasla nakon smrti Vilima III Oranskog (1702.)
Zbog pomaganja američkoj strani za vrijeme Američkog rata za neovisnost (1775. - 1783.) Velika Britanija objavljuje rat Nizozemskoj u kojem sudjeluju Francuska i Španjolska (1778. - 1783.) a koji završava nepovoljno za Nizozemsku. Posljedica toga su stranačke borbe između aristokratske stranke i pristalica dinastije Oranje koje dovode do abdikacije Vilima V i građanskog rata (1785. - 1786.). Uz potporu pruskog kralja Friedricha II, nizozemski vladar je vraćen na vlast, no stanje u zemlji je sporo sređivano. mini|lijevo|200px|Portret Napoleona Bonapartea, djelo [[Jacques-Louis David|Jacques-Louisa Davida.]] U Reanciskim revolucionarnim ratovima Francuzi 1795. godine osvajaju Nizozemsku i proglašavaju je Batavijskom republikom. Napoleon I je 1806. godine proglašava Kraljevinom Holandijom i na tron postavlja svog brata Louisa Bonapartea. Pošto se Louis Bonaparte odrekao 1810. godine prijestolja Nizozemska je priključena Francuskoj.
Nakon Napoleonovog poraza, odlukom Bečkog kongresa 1815. godine, Nizozemska i Belgija su spojene u Kraljevinu Nizozemsku pod Vilimom I. Revolucijom 1830. godine Belgija se oslobađa nizozemske vlasti.
U Prvom svjetskom ratu Nizozemska je bila neutralna, a tu je neutralnost namjeravala zadržati i u Drugom svjetskom ratu. No, to nije bila i Hitlerova namjera. Tako Njemačka napada Nizozemsku 1940. godine bez objave rata, nakon što je nizozemska vlada odbila Hitlerov zahtjev za ulazak njemačkih postrojbi u Nizozemsku radi zaštite njenog integriteta od navodne britansko - francuske agresije. Njemačke postrojbe su iskoristile vertikalni manevar, te kombinacijom zrakoplovnih udara, zračno desnatnih operacija i prodora oklopno mehaniziranih postrojbi u kratkom roku zauzela Nizozemsku.
Nizozemska vlada na čelu s kraljicom je 1940. godine napustila zemlju, a vrhovni vojni zapovjednik, general H.Vingelman je po kraljičinom odobrenju poveo pregovore o primirju i 1940. potpisao kapitulaciju. Tijekom pregovora, došlo je do njemačkog zračnog napada na Roterdam u kojem je izgorjelo oko 25 000 kuća u staroj gradskoj jezgri i poginuo veliki broj građana. Tijekom rata, u Nizozemskoj je djelovao snažan pokret otpora, a ostaci nizozemske vojske, ratne i trgovačke mornarice borili su se tijekom rata na savezničkoj strani. Nakon konačnog oslobođenja u svibnju 1945. godine Nizozemska se angažira u svojim kolonijama, primarno u ratu u Indoneziji koji okončava u studenom 1949. godine kada Nizozemska priznaje neovisnost Indonezije, što predstavlja početak okončanja nizozemskog kolonijalnog razdoblja.
Nizozemska se u travnju 1949. godine priključuje NATO-u. Nizozemske postrojbe su sudjelovale u Korejskom ratu, u sklopu brojnih mirovnih operacija UN, te u sklopu djelovanja NATO-a, u raznim operacijama uključujući i Zaljevski rat 1990. godine protiv Iraka, kao i djelovanja tijekom rata u Hrvatskoj, BiH, na Kosovu i u SR Jugoslaviji.
Velika mrlja na nizozemskoj savjesti ostaje Srebrenica, koju je kao zaštićenu zonu štitila nizozemska postrojba (Dutch bat) u sastavu postrojbi UN u Bosni i Hercegovini. Nizozemsko zapovjedništvo je bez borbe predalo Srebrenicu i civile pod svojom zaštitom srpskim snagama pod zapovjedništvom Ratka Mladića. Srpske snage su puštene u zaštićenu zonu izvršile najveći masovni pokolj u Europi nakon Drugog svjetskog rata, brutalno ubijajući oko 8000 ljudi.
Bogastvo Nizozemske
Nakon oslobađanja od španjolske vlasti, nizozemska država se obogatila. Trgovci su zgrtali bogastvo prekomorskom trgovinom, a u velikom broju pristizali su vješte židovske i protestantske izbjeglice bježeći od progona iz katoličke Europe. Otvorenost nizozemskog društva poticala je slobodnu razmjenu ideja. Cvjetala je znanost, a slikari poput Vermeera i Rembrandta stvarali su remek- dijela za bogatu srednju klasu.
Kao vodeća pomorska trgovačka nacija u Europi, Nizozemska se morala boriti da bi zaštitila svoje bogastvo. Trgovačko suparništvo, najprije sa Engleskom, a potom s Francuskom u 17. stoljeću, dovelo je do ratova koji su oslabili Nizozemsku moć.
Nizozemsko carstvo
mini|300px| Nizozemsko kolonijalno Carstvo Krajem 16. stoljeća nizozemski trgovci su plovili u potrazi za začinima do Indijskog oceana. Radi uspostavljanja te trgovine 1602. godine osnovana je nizozemska istočnoindijska kompanija. Trgovačke postaje osnovane su u Indiji, Kini, Japanu i na prostoru današnje Indonezije. Godine 1650. Nizozemska ja vladala velikim carstvom u istočnoj Aziji Nizozemski trgovci obogatili su se trgujući s Istokom. Iako su neki imali sjedište u glavnom gradu nizozemskog istočnog carstva Bataviji (današnja Jakarta u Indoneziji), većina je sebi gradila velike kuće u Amsterdamu. Te kuće su morale biti lagane konstrukcije jer su bile smještene na nestabilnom i isušenom zemljištu uz same gradske kanale. Zbog toga su građene od laganih materijala kao što su opeka i pješčenjak te s velikim prozorim Začini, primjerice papar, klinčići i muškatni oraščić, imali su vrlo visoke cijene u 16. 17. stoljeću. Nizozemci su porazili Portugalce i Britance te preuzeli kontrolu nad trgovinom začina s Europom. Uspostavili su carstvo na jugoistoku Azije gdje su ujedno uzgajali i kavu.
Bașcov, Sopot
Bașcov je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Sopot.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 424 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 134 m.
El Platanito, Urique
El Platanito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 427 m.
El Almacén, General Canuto A. Neri
El Almacén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Canuto A. Neri.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1184 m.
Märta Torén
Marta Toren, također navođena i kao Märta Torén (21. maj 1925 - 19. februar 1957) bila je švedska teatarska i filmska glumica, koja je vrhunac popularnosti uživala krajem 1940-ih i početkom 1950-ih, nastupajući u međunarodnim filmskim koprodukcijama. Karijeru joj je prekinula leukemija od koje je preminula u 32. godini života.
2,4-Diaminopirimidin
2,4-Diaminopirimidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 110,117 Da.
Cabiana, Brescia
Cabiana je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 290 m.
Congregación de Santo Domingo, Santo Domingo
Congregación de Santo Domingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santo Domingo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 194 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1974 m.
Loma Bonita, Santa María Chilchotla
Loma Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Chilchotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1308 m.
La Ventura, Aquiles Serdán
La Ventura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Aquiles Serdán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1941 m.
Maddalena, Benevento
Maddalena je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 470 m.
Rinnthal
Rintal je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Zidlihe Vajnštrase. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 672 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7337067.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zidlihe Vajnštrase Rintal se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Zidlihe Vajnštrase. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 190 metara. Površina opštine iznosi 13,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 672 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 49 stanovnika/km².
Avenida Guadalupe los Gavilanes, Jesús María
Avenida Guadalupe los Gavilanes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1867 m.
Castagnola, Alessandria
Castagnola je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 659 m.
Lomas de la Carrera, Tuzantla
Lomas de la Carrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuzantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1915 m.
Goldfield, Nevada
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 268.
El Recuerdo, San Carlos
El Recuerdo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Carlos.
Rivenich
Rivenih je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 707 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231111.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bernkastel-Vitlih Rivenih se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bernkastel-Vitlih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 140 metara. Površina opštine iznosi 7,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 707 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 91 stanovnika/km².
Prigradina
Istorija
Prigradina je veoma staro naselje. Ostaci materijalne kulture svjedoče da se tu živjelo i prije dolaska Rimljana, ali ne postoji svjedočanstvo kako se tada zvalo. Predanje za Prigradinu zna već od 15. i 16. vijeka. Legenda kaže da su potomci Pavla Orlovića, povlačeći se ispred Turaka, iz predela Gacka stigli i Prigradinu gde su se zadržali neko vrijeme. Pod ovim imenom selo pominju narodne pjesme iz 17. vijeka.
Prigradina je brdsko-planinsko selo na izrazito kraškom zemljištu. Ona predstavlja jedno od sela opštine Nikšić.
Bratstva u Prigradini su Mićović, Matović, Krušić i Miloševići. Postoje dve crkve: Aranđelova crkva i crkva Svetog Save na Počivalama.
Demografija
U naselju Prigradina živi 44 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,6 godina (37,6 kod muškaraca i 46,0 kod žena). U naselju ima 19 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,89.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Athol, Idaho
Atol je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 692, što je 16 (2,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Otvrdnjavanje površine čelika
Otvrdnjavanje površine čelika je toplinska obrada kojom se povećava tvrdoća samo površinskog sloja (do 2 mm), dok jezgra materijala ostaje nepromijenjena. Površine proizvoda izrađenih od željeznih slitina, posebice čelika, otvrdnjavaju se iz više razloga: Kod primjene nekih od postupaka površinskog otvrdnjavanja očekivane promjene svojstava prate i drugi učinci, npr. poboljšanje otpornosti prema koroziji. Površine čelika ili željeznih slitina otvrdnjavaju se primjenom slijedećih postupaka:
Vrste otvrdnjavanja površine čelika
Termokemijske obrade obuhvaćaju promjene kemijskog sastava površine legura, tako da se ona obogati jednim ili s više kemijskih elemenata i postupaka toplinske obrade. Kod nekih postupaka prvo se provodi obogaćivanje površine jednim ili s više elemenata, nakon čega slijedi toplinska obrada, a kod drugih je prvo toplinska obrada. Većina se tih obradi označuje i prema vrsti sredstva koje je izvor elemenata za obogaćivanje površine, npr. nitriranje u plinu (amonijak) ili nitriranje u plazmi.
Cementacija
Cementacija se sastoji od pougljičavanja površine i naknadne toplinske obrade. Izvori ugljika mogu biti čvrsti (drveni ugljen s dodatkom aktivatora, npr. BaCO3), solne kupelji, plinovi, ionizirani plinovi itd. Pougljičavanje je u solnim kupeljima i plinovima kraće nego u čvrstim sredstvima. Temperature su pougljičavanja od 870 ºC do 930 ºC, najčešće 927 ºC. Udio ugljika na površini i dubina pougljičavanja ovise o temperaturi i trajanju pougljičavanja, te o sastavu sredstava za pougljičavanje.
Najveći učin ima cementacija kod ugljičnih i niskolegiranih čelika za cementiranje, s udjelom ugljika od 0,1 do 0,25%, te koji sadrže jedan ili više legirnih elemenata: mangan, krom, molibden i nikal. Površine čelika se obogaćuju ugljikom približno od 0,6 do 1,0%, najčešće od 0,7% do 0,8%. Dubine su pougljičenog površinskog sloja obično 0,5 do 2 mm, najčešće oko 1,0 mm. O tim svojstvima ovise uporabna svojstva površinskog sloja.
Nitriranje
Najviše se čelika nitrira u amonijaku pri temperaturama od 520 ºC do 560 ºC. Zbog niske temperature, nitriranja traju relativno dugo (do 100 sati), a ipak se postižu male dubine nitriranja (do 0,3 mm). Mehanizam je otvrdnjavanja površine drugačiji od onoga pri cementiranju. Nitrirani se sloj otvrdnjavanja na osnovi disperzije nitrida (disperzijsko otvrdnjavanje), a drugi je mehanizam otvrdnjavanja zbog čvrste otopine dušika u željezu. To otvrdnuće je postojano do temperatura viših nego kod cementiranja. Zato su nitrirani čelici praktički uporabljivi do temperatura nitriranja (od 520 ºC do 560 ºC). Također apsolutna vrijednost otvrdnuća može biti bitno veća negoli kod cementiranja (900 do 1300 HV).
Karbonitriranje
Karbonitriranje je kemijsko-toplinska obrada koja se primjenjuje kod proizvoda izrađenih od željeznih slitina, zagrijanih na temperaturu Ac1 (najviše na 870 ºC), pri čemu se površina istovremeno obogaćuje ugljikom i dušikom, a zatim kali. Karbonitriranje se provodi u plinovima ili u solnoj kupki, a namijenjeno je prije svega postizanju tvrdih površina otpornih prema trošenju (od 0,1 do 0,8 mm).
Površinsko kaljenje
Površinsko kaljenje je kaljenje površinskog sloja dijelova izrađenih od željeznih slitina do dubine od nekoliko desetinki milimetra do nekoliko milimetara. Posebnim metodama površina se dijelova zagrijava na temperaturu kaljenja, pri čemu jezgra ostaje na sobnoj temperaturi. Zagrijavanje traje veoma kratko, od nekoliko desetinki sekunde do 10 sekundi, pa je zbog toga temperatura austenizacije znatno viša nego kod običnog kaljenja, približno za 50 do 100 ºC.
Površinskim se kaljenjem povećava dijelovima izrađenim od željeznih slitina, prvenstveno čelika, dinamička (konstruktivna) izdržljivost i otpornost prema trošenju. Povećanje dinamičke izdržljivosti, odnosno trajne dinamičke čvrstoće, posljedica je pogodne razdiobe i veličine unutarnjih naprezanja, koja nastaju pri površinskom kaljenju, te mehaničkih svojstava površine i jezgre. Potrebno se brzo zagrijavanje postiže:
Boriranje
Boriranje je toplinsko-kemijska obrada koja se primjenjuje kod izradaka od željeznih slitina radi dobivanja površinskog boridnog sloja (prije svega borida Fe2B ili istovremeno oba tipa borida: Fe2B i FeB). Tvrdoća boridnog sloja je od 1800 HV do 2000 HV. Sloj FeB je krhkiji od Fe2B. Borirani slojevi zadržavaju veliku tvrdoću do viših temperatura nego nitrirani, otporni su prema razrijeđenim kiselinama i lužinama, te prema oksidaciji do približno 800 ºC. Boriranje se provodi u čvrstim sredstvima, solnim kupkama, plinovima i pastama.
Otvrdnjavanje površine deformacijom
Otvrdnjavanje površine deformacijom je postupak pri kojem na površini nastaju tlačna naprezanja pri kontroliranom sačmarenju tvrdim kovinskim česticama velikom brzinom. Osnovno je značenje postupka povećanje otpornosti površine prema umoru (zamoru) materijala.
Površinske prevlake
Tvrde zaštitne prevlake tanki su slojevi materijala koji štite površinu alata ili konstrukcijskih dijelova od trošenja. To je dio tzv. metalurških prevlaka koje općenito karakterizira velika tvrdoća, visoko talište, kemijska otpornost i mali faktor trenja. Za tvorbu tvrdih prevlaka pogodno je više anorganskih (keramičkih) materijala koji se prema vrsti kemijske veze dijele u 3 skupine: Učinkovitost tvrdih prevlaka može se povećati primjenom višeslojnog prevlačenja. Tvrde (metalurške) prevlake mogu se nanositi po jednom od postupaka koji spadaju u skupinu CVD (kemijsko nanošenje iz parne faze) ili PVD (fizikalno nanošenje iz parne faze). Prvi se postupci obično provode pri znatno višim temperaturama (najčešće od 800 ºC do 1000 ºC), a drugi pri temperaturama 200 ºC do 500 ºC, što je važno za svojstva toplinski otvrdnute podloge (npr. alata, strojnog dijela itd.).
Popotita, Mezquitic
Popotita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1587 m.
Riese Pio X, Treviso
Riese Pio X je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3389 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Spider-Man (TV film)
Spider-Man je američki televizijski film snimljen 1977. godine u režiji E. W. Swackhammera, poznat kao prva cjelovečernja igrana ekranizacija stripova o Spider-Manu. Nastao je kao pilot epizoda TV-serije The Amazing Spider-Man, koja se počela emitirati iste godine. Protagonist, koga tumači Nicholas Hammond, je fotograf njujorških novina Daily Bugle koga slučajno ugrize radioaktivni pauk i koji zbog toga stiče nadljudske moći koje će koristiti protiv zločina. Radnja prikazuje kako će se suprotstaviti zlikovcu koji pomoću kontrole uma može natjerati ljude na samoubistvo, te tako ucjenjuje gradske vlasti. Spider-Man, napravljen u vrijeme bez modernih specijalnih efekata, se isticao izuzetno skupim, kompliciranim i opasnim kaskadama kojima je prikazano kako se protagonist brzo kreće među njujorškim neboderima. Pilot-epizoda je postigla izuzetnu gledanost i dobre kritike, te je ne samo omogućila nastavak u obliku TV-serije, nego je i u nizu zemalja, uključujući tadašnju Jugoslaviju, kasnije bila prikazana u kino-dvoranama.
Broken Arrow (film, 1996)
Slomljena strijela (eng. Broken Arrow) je američki akcijski thriller iz 1996. godine u režiji Johna Wooa, u kojem glavne uloge tumače John Travolta i Christian Slater.
Film prikazuje rutinsku vježbu borbenih zrakoplova iznad pustinje u saveznoj državi Utah, tijekom koje pilot i bojnik Vic Deakins (Travolta) odlučuje oteti dva nuklearna projektila iz zrakoplova, koji se ubrzo sruši, i njima ucjenjivati američku vladu. Međutim, njegov kopilot Riley Hale (Slater) preživljava rušenje zrakoplova i jedina je osoba koja ga može zaustaviti. Susreće čuvaricu nacionalnog parka Terry Carmichael koja mu odlučuje pomoći u tome.
Bikač
Бикач је сеоце у општини Кикинда, Република Србија. Званично није одређено као посебно насељено место, већ као део села Башаид.
Историја
Године 1422. Бикач је био посед породице по којој је добио име. Након што је био уништен од стране Турске војске, поново се нашао на мапама 1761. године. Године 1804. Бикач су населиле 40 мађарских породица, а десет година касније још 60. Почетком 20. века, сеоце је имало 70 домаћинстава, које су чинили 239 Немаца и 154 Мађара. Према попису из 1971. године, Бикач је имао 324 становника.
Hangviller
Hangviler je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Sarbur.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 286 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 63 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 302 m, a minimalnoj 217 m).
Austro-ugarska vojska
Austro-ugarska vojska bila je kopnena sastavnica oružanih snaga Austro-Ugarske od 1867. do 1918. Sastojala se od Zajedničke vojske (c. i kr. vojska, njem. Gemeinsame Armee) novačene iz svih krajeva Monarhije te tri domobranstva: c. i kr. domobranstva pod imenom Landwehr (za austrijski dio Monarhije), kr. ugarskog domobranstva pod imenom honvédség (za ugarski dio Monarhije) i hrvatsko-slavonskog domobranstva (za Kraljevinu Hrvatsku i Slavoniju). U slučaju rata pridruživao im se i dvojno podijeljeni pučki ustanak (njem. Landsturm).
Postrojbe Zajedničke vojske (kaiserlich und königliche Armee) ili k.u.k. postrojbe su uglavnom bile slabije uvježbane te su imale ograničen pristup novoj opremi, budući da su vlade Austrije i Ugarske običavale izdašnije financirati postrojbe svog domobranstva umjesto ravnomjernog razvoja svih grana vojske. Pukovnije domobranstva, Landwehra i honvédséga su imale tri bojne, dok su pukovnije Zajedničke vojske imale četiri.
Ime
Za kopnene postrojbe podređene austro-ugarskom Ministarstvu rata postojale su različiti nazivi. U službenim listovima i publikacijama zakona i pravilnika obično se koristio jednostavni naziv Kopnena vojska (Heer) ili Zajednička vojska (Gemeinsames Heer). U slučaju rata, kada su sve postrojbe i grane kopnenih snaga bile podređene jednom tijelu, koristi se naziv c. i kr. vojska (K. u. K. Armee).
Historija
200px|mini|lijevo|Razmještaj austro-ugarske vojske, [[1898.]]
Nezaposlenost
Nezaposlenost, u ekonomskim terminima, se pojavljuje ako postoje kvalificirani radnici koji su voljni raditi po nadnicama koje prevladavaju, ali ne mogu naći uposlenje. Dakle, nezaposlene osobe su starije od 16 godina, sposobne i voljne raditi i aktivno traže posao, ali su bez posla. Stopa nezaposlenosti je broj nezaposlenih radnika podijeljen s ukupnim brojem radno sposobnog stanovništva (radno sposobnim stanovništvom se smatraju osobe između 16 i 65 godina).
Austro-ugarska vojska
Nastanak
Oslabljen zbog izgubljenog rata, koji je Austrija zajedno s vojskom Njemačkog saveza vodila protiv Prusije, car Franjo Josip I. bio je 1866./7. prisiljen podijeliti suverenitet s Ugarskom, potpisavši Austro-ugarsku nagodbu. Austro-ugarskom nagodbom 1867. osnovane su zajedničke austro-ugarske oružane snage, koje se dijele na zajedničku vojsku i ratnu mornaricu te tri domobranstva: c. i kr. domobranstvo pod imenom landwehr (za austrijski dio Monarhije), kr. ugarsko domobranstvo pod imenom honvédség (za ugarski dio Monarhije) i hrvatsko-slavonsko domobranstvo (za Kraljevinu Hrvatsku i Slavoniju) te dvojno podijeljen pučki ustanak.
Nezaposlenost
Vrste nezaposlenosti
Razlučujući strukturu današnjih tržišta rada, ekonomisti identificiraju tri različite vrste nezaposlenosti:
Frikcijska nezaposlenost
Frikcijska nezaposlenost nastaje zbog neprekidnog kretanja ljudi između regija i radnih mjesta ili kroz različite faze životnog ciklusa.
Austro-ugarska vojska
Zapovjedništvo
200px|minijatura|lijevo|[[Franz Conrad von Hötzendorf|Conrad von Hötzendorf za radnim stolom]] Car i kralj Franjo Josip I. bio je, doduše, vrhovni zapovjednik svih postrojbi Monarhije, koje su prisezale na vjernost njemu. No, nakon debakla u Austrijsko-sardinijskom ratu prepustio je vođenje vojske uglavnom Glavnom stožeru. No, do kraja života pokazivao se gotovo isključivo u odori, sudjelovao je u godišnjim manevrima te je imao zadnju riječ prilikom promaknuća, premještenja i odlikovanja, iako nije više bio aktivan u vođenju vojske. Tijekom Prvog svjetskog rata nije posjećivao postrojbe na bojišnici zbog poodmakle dobi (84-86 g.) Za njega, kao i za njegovog nasljednika Karla I., vojska je bila ključni instrument moći monarha u državi, budući da je slušala samo careve naredbe. Nakon njega za sve je bio zadužen posebni načelnik Glavnog stožera, dok je ministar rata bio odgovoran za organizaciju, tehniku, obuku, opremu i financiranje. Oba vršitelja dužnosti imenovao je ili promicao sam car i kralj te nisu bila odgovorna parlamentu.
Od 1898. prijestolonasljednik Franjo Ferdinand preuzima poseban položaj. Franjo Josip mu je dodijelio zadaću inspekcije vojske te je prijestolonasljednik u dvorcu Belvedere uspostavio svoj vlastiti vojni ured. Kasnije se aktivirao i na opremanju ratne mornarice te je 1913. preuzeo naslov Glavnog nadzornika cjelokupnih oružanih snaga. Odgovarao je samo caru i kralju, koji mu je dao odriješene ruke za moderniziranje strukture, sve dok ne prekorači sredstva dopuštene u parlamentu. 1914. zbog svoje pozamašne dobi car je imenovao nadvojvodu Friedricha za vrhovnog vojnog zapovjednika. Njegova zadaća je bila prije svega naglasiti ulogu dinastije u ratu. No, Friedrich je po carevoj želji prepustio zapovijedanje načelniku Glavnog stožera Franzu Conradu von Hötzendorfu. Car i kralj Karlo I. sam je preuzeo vrhovno zapovjedništvo od 2. prosinca 1916. do kraja rata.
Planovi i operacije
Austro-Ugarska je izbjegavala veće ratove i sukobe između 1867. i 1914., ali je bila uključena u više manjih vojnih akcija, poput zauzimanja BiH i Sandžaka. Ipak, glavni stožer je imao spremne planove za velike sukobe protiv susjeda, posebno Srbije, Italije i Rusije. Krajem 19. stoljeća vojska je korištena u suzbijanju nemira unutar Monarhije: 1882. i 1887. u Beču te protiv njemačkih nacionalista u Grazu i čeških u Pragu u studenom 1897. Vojnici pod zapovjedništvom Conrada von Hotzendorfa korišteni su u suzbijanju izgreda izazvanih od strane talijanskih prosvjednika u Trstu 1902. U Hrvatskoj je vojska korištena prilikom Rakovičke bune 1871., u suzbijanju protumađarskih prosvjeda 1883. i ponovno za vrijeme narodnog pokreta 1903.
Najznačajnija operacija austro-ugarskih postrojbi do rata bilo je Zaposjedanje BiH 1878. Postrojbe pod zapovjedništvom Josipa Filipovića i Stjepana Jovanovića ušle su u bivšu osmansku pokrajinu očekujući slab ili nikakav otpor, no dočekao ih je značajan otpor lokalnih Muslimana i Srba. Unatoč poteškoćana kod Maglaja i Tuzle, Sarajevo je zauzeto u listopadu. Austro-ugarska strana imala je 5.000 žrtava, a neočekivana žestina kampanje dovela je do međusobnih optužbi vojnog i političkog vrha.
Prvi svjetski rat
250px|minijatura|desno|Bitnica hrvatskih postrojbi u austro-ugarskoj vojsci, istočno bojište Početkom rata, vojska je podijeljena na dvije skupine: manja je napala Srbiju, dok je veća krenula na istočnu bojišnicu protiv Rusije. No, srbijanska kampanja je bila katastrofa - do kraja 1914. nije zauzet gotovo nikakav teritorij po cijenu gubitka 227.000 vojnika (od ukupno 450.000). Na istočnoj bojišnici pošlo je jednako loše - vojska je bila poražena u bitci kod Lemberga, a velika utvrda Pržemysl je opsjednuta te je pala u ruke ruske vojske u ožujku 1915. U svibnju 1915., Italija se pridružila Antanti i napala Austro-Ugarsku. Teške i neodlučne borbe na talijanskoj bojišnici potrajat će do kraja rata. Samo protiv Italije se austro-ugarska vojska pokazala učinkovitom, uspjevši zadržati brojčano nadmoćne Talijane. U ljeto iste godine vojska je na istočnom bojištu sudjelovala u zajedničkoj gorličko-tarnowskoj ofenzivi s Nijemcima, a kasnije je, zajedno s bugarskim i njemačkim snagama, zauzela Srbiju. 1916. Rusi su poveli Brusilovljevu ofenzivu, shvativši svoju brojčanu nadmoć nad austro-ugarskom vojskom. U toj ofenzivi austro-ugarska strana je izgubila oko milijun ljudi te se nikad nije oporavila od tog gubitka. Kako je vrijeme teklo, vojska se sve više oslanjala na Njemačku. Od 1916. pouzdanje u njemačku vojnu moć slabi, a nedostatak materijala, nizak moral, teški gubici kao i heterogeni karakter vojske odrazili su se na njenu operativnost. Posljednja dva austro-ugarska uspjeha, osvajanje Rumunjske i ofenziva u Kobaridima, bili su ostvareni uz pomoć njemačke vojske. Zbog sve većeg oslonca na Njemačku, u vojsci se počeo širiti defetizam.
22. listopada 1918. hrvatska 83. domobranska brigada je odbila zamijeniti 84. brigadu na položaju na talijanskom bojištu radi smjene, što je bio znak za masovno otkazivanje neposlušnosti ostalih naroda u austro-ugarskoj vojsci. Odstupivši 30./31. listopada s položaja, 84. brigada je zajedno s 83. brigadom prevezena preko Koruške u domovinu. Istog dana Ugarska je prekinula veze s Austrijom i proglasila zajedničko Ministarstvo rata nezakonitim. Novi mađarski ministar rata Bela Linder pozvao je mađarske pukovnije na povratak s talijanskog bojišta. 3. studenog Monarhija je potpisala prekid rata s Italijom i Antantom, a 6. studenog car Karlo je i službeno raspustio vojsku.
Nezaposlenost
Dobrovoljna nezaposlenost
Dobrovoljna nezaposlenost nastaje onda kada radnici ne žele raditi po aktualnim tržišnim nadnicama.
Austro-ugarska vojska
Brojnost i sastav
1868. bilo je 255.000 aktivnih vojnika, dok se broj mobilizacijom mogao povećati na 800.000. No, to je i dalje bio značajno manje od vojski Francuske, Sjevernonjemačkog Saveza ili Rusije, od kojih je svaka mogla mobilizirati više od milijun ljudi. Iako je stanovništvo Monarhije 1900. prešlo 50 milijuna, brojnost vojske bila je ograničena brojkama iz 1889. Tako je na početku stoljeća Austro-Ugarska novačila samo 0,29% stanovništva, nasuprot 0,47% u Njemačkoj, 0,35% u Rusiji i 0,75% Francuskoj. Zbog uzastopnog protivljenja mađarske strane zahtjevima za povećanje kontigenta ročnika, vojni zakon iz 1889. nije bio mijenjan sve do 1912., što je konačno omogućilo povećanje broja vojnih pripadnika i obveznika.
Nezaposlenost
Utjecaj nezaposlenosti
I danas nezaposlenost ostaje središnji problem suvremenih tržišnih gospodarstava. Kad je nezaposlenost visoka, resursi se rasipaju, a dohotci ljudi se osipaju. Naravno, tijekom takvih razdoblja, ekonomske nevolje pogađaju i osjećaje ljudi i njihove obiteljske živote
Austro-ugarska vojska
Financiranje i nabava
200px|minijatura|lijevo|7-tonski kamion austro-ugarske vojske Nakon 1867. Carevinsko vijeće je bilo pod dominacijom njemačkih liberala, koji su općenito vojsku smatrali reliktom feudalizma. U Budimpešti pak zakonodavci su bili neodlučni odobravati sredstva za Zajedničku vojsku, ali su izdašno financirali ugarsko domobranstvo (Honvédség). 1867. vojni proračun je iznosio 25% ukupne državne potrošnje, no gospodarska kriza 1873. snažno je pogodila Austro-Ugarsku te su strani promatrači smatrali da država ne bi izdržala veliki rat. Unatoč povećanjima izdvajanja za vojsku tijekom 50-ih i 60-ih godina 19. stoljeća, krajem stoljeća Austro-Ugarska je i dalje trošila najmanje na svoju vojsku od svih europskih velesila. Iako je vojni proračun rastao — s 262 milijuna kruna 1895. na 306 milijuna 1906. — to je i dalje bilo daleko manje po glavi stanovnika od ostalih velikih država u Europi, uključujući i Italiju, te otprilike jednako Rusiji, koja je imala znatno veće stanovništvo. 1912. vojni proračun iznosio je oko 670 milijuna kruna, što je bilo manje od 3,5% BDP-a, što je ipak bio napredak, budući da je 1906. iznosio svega 2,5% BDP-a. Istovremeno, u Rusiji, Italiji i Njemačkoj za vojsku se izdvajalo oko 5% BDP-a.
Nezaposlenost
Ekonomski utjecaj
Visoka nezaposlenost utječe na smanjenje BPD-a (Bruto domaći proizvod). Znači, tom prilikom ne koristimo resurse koliko je to moguće, tako da nismo u prilici proizvesti dobra i usluge, koji će omogućiti ljudima da prežive i uživaju. Gubitci u razdobljima visoke nezaposlenosti najveći su dokumentirani gubitci u suvremenoj ekonomiji.
Austro-ugarska vojska
Financiranje i nabava
Na rastućem polju ratnog zrakoplovstva Austro-Ugarska je značajno zaostajala za ostalim europskim zemljama. Iako su odredi balona ustrojeni još 1893., uglavnom su bili dodijeljeni tvrđavnom topništvu, izuzevši razdoblja od 1909. do 1911. kad su podređeni višenamjenskoj prometnoj brigadi. Vojska je kasno shvatila borbenu vrijednost zrakolpova težih od zraka, budući da je do 1911. kupljeno svega 5 zrakoplova. 1914. proračun za ratno zrakoplovstvo je iznosio približno 4% francuskog. Austro-Ugarska je ušla u rat sa samo 48 borbenih zrakoplova.
Zapovjedna struktura
Car i kralj, do 1914. de iure vrhovni zapovjednik, imao je na svom dvoru na raspolaganju vojni ured, čije su zadaće bile održavanje veze sa središnjim tijelima: ministarstvom rata u Beču te ministarstvima za zemaljsku obranu u Beču i Budimpešti. Načelnik glavnog stožera, formalno podređen ministru rata, imao je izravan pristup caru.
Nije čovjek ko ne umre
Nije čovjek ko ne umre je jugoslavenska TV drama u produkciji TV Sarajevo i režiji Emira Kusturice, emitirana 1984. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada Velimira Stojanovića. Radnja se događa u jednoj bolnici.
Austro-ugarska vojska
Zapovjedna struktura
Za carskog ministra rata (njem. Reichskriegsminister) - od 1911. na ugarski zahtjev carskog i kraljevskog ministra rata (njem. k.u.k. Kriegsminister) - car i kralj je u dogovoru s austrijskim i ugarskim premijerima imenovao visokog generala, koji je bio nadređen sljedećim dužnosnicima:
Tijekom Prvog svjetskog rata uspostavljeno je Vrhovno zapovjedništvo vojske, odn. oružanih snaga - AOK (njem. Armeeoberkommando).
Ministarstvu rata su bila izravno podređena glavna zapovjedništva vojnih područja (kasnije zborovi) na čelu s generalom visoka ranga. Osoblje zapovjedništava vojnih područja dijelilo se na vojni odjel, upravu zbora, vojno-građevinski odjel i pomoćne organe.
Jezik
Budući da je Austro-Ugarska bila višenacionalna država, njemački je uveden kao zajednički zapovjedni jezik vojske. To je značilo da je svaki ročnik morao naučiti 100 najvažnijih zapovijedi na njemačkom, kako bi mogao izvršavati svoje dužnosti. No, samo jedan mali dio vojske govorio je samo njemački.
Službeni jezik (njem. Dienstsprache) bio je korišten u službenom ophođenju i zapovijedanju. U Austrijskom domobranstvu, Zajedničkoj vojsci i Ratnoj mornarici službeni jezik bio je njemački, u Ugarskom domobranstvu mađarski, a u Hrvatsko-slavonskom domobranstvu hrvatski. Jezik pukovnije (njem. Regimentssprache) bio je jezik većine momčadi pukovnije. Primjerice, u 100. pukovniji Zajedničke vojske u Krakovu 27% pripadnika je bilo Nijemaca, 33% Čeha i 37% Poljaka, tako da su postojala tri pukovnijska jezika. Svaki službujući časnik morao je za tri godine savladati pukovnijski jezik (u ovom slučaju sva tri).
Zakletva
200px|minijatura|desno|Vježba vojnika pred [[Rudolfova vojarna|Rudolfovom vojarnom u Zagrebu]] Prema Vježbovniku za carsku i kraljevsku vojsku iz godine 1873. svi vojnici Zajedničke vojske su polagali sljedeću zakletvu vjernosti:
Zakletva za pripadnike domobranstva je bila jednaka, s izuzetkom što je nakon "apostolskom kralju Ugarske" umetnuto "i sankcioniranim zakonima naše domovine", čime, u suprotnosti sa Zajedničkom vojskom, domobranstvo nije bilo obvezano zakletvom samo monarhu, već i zakonima pojedine polovice države.
Zastave
200px|minijatura|desno|Stjegonoša Zajedničke vojske Za razliku od ostalih zemalja, austro-ugarska vojska nije imala posebnu zastavu za svaku pukovniju. U Zajedničkoj vojsci i austrijskom domobranstvu u upotrebi su bile bijela i carskožuta inačica. Postrojbe Zajedničke vojske koristile su bijelu inačicu, osim pukovnija br. 2, 4, 39, 41 i 57, koje su nosile carskožutu. Obje inačice za Zajedničku vojsku i c. i kr. domobranstvo nosile su na prednjoj strani veliki grb dinastije Habsburg. Carskožuta zastava nosila je i na stražnjoj strani isti grb (prikazan ispravno, a ne zrcalno) dok je bijela zastava na stražnjoj strani nosila lik Blažene Djevice Marije sa zvjezdanim vijencem. Zastave su bile na objema stranama obrubljene s tri stranice nizom crnih, žutih, crvenih i bijelih trokuta. Stijeg je bio obojan spiralno istim bojama. Na mimohodima i u svečanim prigodama vrh koplja bi se ukrasio kitom hrastova lišća.
Postojale su i posebne zastave za ugarsko i posebno za hrvatsko-slavonsko domobranstvo. Zastava pukovnija hrvatsko-slavonskog domobranstva bila je izmijenjena inačica ugarske zastave. Određeno je da hrvatske domobranske postrojbe nose oznaku (monogram) imena vladara i boje Trojedne Kraljevine Hrvatske, Slavonije i Dalmacije uz grb hrvatsko-ugarske države.
Austro-ugarska vojska u lipnju 1914.
Iako je car službeno bio vrhovni zapovjednik, zbog njegove poodmakle dobi do 1914. načelnik glavnog stožera, grof Conrad von Hötzendorf je stvarno upravljao vojskom. Hötzendorf je simpatizirao agresivnu vanjsku politiku te se zalagao za korištenje vojne sile za ostvarenje teritorijalnih ambicija prema Italiji i Srbiji. Austro-ugarska vojska je rat dočekala sa sljedećim resursima: Nakon što je objavljen rat, 3.35 milijuna ljudi (pričuvnika prvog poziva i redovnih ročnika za 1914. godinu) okupljeno je za pokret. Pukovnije domobranstva, Landwehra i honvédséga su imale tri bojne, dok su pukovnije Zajedničke vojske imale četiri. Pričuvnici drugog poziva odmah su pozvani u Pučki ustanak, koji se aktivirao samo u slučaju rata. 1915. imena postrojbi su drastično pojednostavljena te su postrojbe izgubile počasne nazive. Primjreice, k.u.k. Infanterie-Regiment (Hoch und Deutschmeister) No.4 postala je Infanterie-Regiment No. 4.
Zajednička vojska
Pukovnije Zajedničke vojske nosile su oznaku "carske i kraljevske" (njem. "kaiserlich und königlich", k.u.k.) uz oznaku pokrajine iz koje dolaze.
C. i kr. domobranstvo
Pukovnije austrijskog domobranstva nosile su oznaku "carske/kraljevske" (njem. "kaiserlich österreichisch/königlich böhmisch", k.k.). Carsko i kraljevsko domobranstvo je bilo stajaća vojska Austrije, odgovorno za obranu Cislajtanije.
Brdska pješadija i konjaništvo:
Kr. ugarsko domobranstvo
Kraljevsko ugarsko domobranstvo je bilo stajaća vojska Kraljevine Ugarske. Pukovnije su nosile oznaku "kraljevske ugarske".
Hrvatsko-slavonsko domobranstvo
Hrvatsko-slavonsko domobranstvo bilo je podređeno Zemaljskom ministarstvu domobranstva u Budimpešti. Sastojalo se od jednog okružja.
Pučki ustanak
Pučki ustanak (njem. Landsturm) sastojao se od ljudi starosti od 34 do 55 godina koji su pripadali domobranstvu. Pučki ustanak je sačinjavao 40 pukovnija sa 136 bojni u Cislajtaniji te 32 pukovnije s 97 bojni u Translajtaniji. Iako je Pučki ustanak bio pričuvna sila namijenjena pružanju zamjene postrojbama na prvoj crti bojišnice, od njega je ustrojeno 20 brigada koje su se borile na prvoj crti do kraja rata s ostatkom vojske.
Odore i oprema
250px|minijatura|desno|Austro-ugarske odore 1912. Stare bijele odore su zamijenjene u drugoj polovici 19. stoljeća tamnomodrima, koje su kasnije zamijenjene tzv. štuka-sivima, korištenima i u početku Prvog svjetskog rata. U rujnu 1915. poljska siva je prihvaćena kao nova službena boja odore.
Vojnici u pješaštvu sve do početka 1915. nisu nosili kacige, već vunene/pamučne taborske kape. Taj se propust nastojalo što prije ispraviti pribavljanjem kaciga od njemačke vojske, jer je broj poginulih vojnika sa strijelnim ranama glave bio prevelik. Tijekom prvih mjeseci ratovanja na Drini, smrtnost kod ozljeda glave iznosila je i 73,3%, s time da je veliki broj ranjenika umro do bolnice.
Álfagjá
Álfagjá je geološki fenomen na Islandu, mjesto divergentne granice evroazijske i sjevernoameričke litosferne ploče.
Karakteristike
Álfagjá se nalazi na jugoistoku poluotoka Reykjanesskagi, pored jezera Bláa Lónið (Plava laguna), to je rift ili brazda na zemljinoj kori nastala izljevanjem lave zbog divergentne granice. thumb|left|260px| Most Sretni Leif Preko brazde je 2002. izgrađen most Sretni Leif (Miðlína), dug 18 i dubok 6,1 metara. Taj most pored Grindavíka, postao je danas velika atrakcija Islanda, jer simbolički označava granicu između Starog i Novog svijeta. Nazvan je u čast islandskog istraživača Leifa Erikssona, koji je navodno doplovio do Amerike 500 godina prije Kolumba.
Frou-frou
Frou-Frou je francusko-italijanski igrani film snimljen 1955. u režiji Augusta Genine. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Jacquesa Laurenta. Naslovni lik, koji tumači Dany Robin, je 16-godišnja prodavačica cigareta na pariškim ulicama koju tokom Prvog svjetskog rata zapaze četvorica bogatih aristokrata te je odluče "sponzorirati", odnosno "pretvoriti" u "pravu damu". Radnja prikazuje kako će zahvaljujući njima postati uspješna pjevačica, ali i doživjeti tragediju kada se zbog nje ubije mladi umjetnik.
STK6
Termin STK6 ima više značenja.
Santa Maria A Vico, Salerno
Santa Maria A Vico je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 430 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Rincón de los Toros, Soledad de Doblado
Rincón de los Toros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soledad de Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Farnocchia, Lucca
Farnocchia je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 637 m.