cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kompjuterizovana tomografska angiografija
Oprema i pricip rada uređaja
Kod ST skeniranja, rendgen zraci i elektronski rendgen detektori rotiraju se oko pacijenata, i vrše merenje količine zračenja koja se apsorbuje u telu. U isto vreme, ispitni sto se kreće kroz skener, tako da rendgen zraci slede spiralani put oko tela. Poseban računarski program sakuplja veliki broj podataka za stvaranje dvodimenzionalne slike poprečnog preseka tela, koje se zatim prikazuju na monitoru. Ova tehnika se zove spiralna tomografija (tomografija je slikanje po delovima ili sekventno slikanje) ili spiralna tomografska rekonstrukcija.
ST snimanje se može opisati i kao sečenje hleb na tanke kriške. Kada se telo slika, ono se „seče na veliki broj kriški“ a svaka „kriška“ se obrađuje od strane računarskog programa, što omogućava detaljni višedimenzionalni prikaz unutrašnjosti tela.
Savremeniji detektori nove tehnologije omogućavaju da se ST skenerom dobije što više „kriški“ u jednoj rotaciji. Ovi skeneri, pod nazivom "ST multislajs“ ili „multidetektor ST," omogućavaju tanje „kriške“ u kraćem vremenskom periodu, što rezultuje sa više detalja i pruža dodatne mogućnosti u toku izrade prikaza.
Moderni ST skeneri su tako brzi da mogu da skeniraju velike delove tela u samo nekoliko sekundi. Takva brzina je korisna za sve pacijente, a naročito za decu, starije i teške bolesnike jer se izlažu manjim dozama rendgen zračenja.
Kada se za vreme kompjuterizovane tomografske angiografije kontrast ubrizga u krvotok, krvni sudovi se, na filmu ili monitoru, prikazuju u svetlo beloj boji koja je jasno izdvojena od ostalih struktura i tkiva tela.
Ramnolipid
Ramnolipid je organsko jedinjenje, koje sadrži 32 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 650,795 Da.
Schönbeck
Šenbek je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 53 opštinska središta okruga Meklenburg-Štrelic. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 436 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13055061.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Meklenburg-Štrelic Šenbek se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Meklenburg-Štrelic. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 55 metara. Površina opštine iznosi 24,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 436 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 18 stanovnika/km².
Murray City, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 449, što je 3 (-0,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Isola dell'Abbà, Padova
Isola dell'Abbà je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Athies (Soma)
Atje je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Peron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 632 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 59 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,67 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 78 metara (maksimalnoj 88 m, a minimalnoj 47 m).
Kruna Aragona
thumb|250px|right|Grb Krune Aragona Kruna Aragona je nastala ujedinjenjem Kraljevstva Aragona i Barselonske grofovije. Pošto aragonski kralj nije imao sinova, njegova kćerka Petronila od Aragona udala se za grofa od Barselone, Ramona Berengera. Sin Petronile i Ramona, Alfonso II, preuzeo je 1162. godine kao grof Alfonso I vlast u Kataloniji i posle abdikacije njegove majke, 1164, kraljevsku krunu Aragona. Novonastala zajednica obuhvatala je Aragon i Kataloniju, a kasnije se proširila i na veliki deo Sredozemlja.
thumb|250px|desno|Kraljevina Aragon 1210. godine (oivičeno zelenom bojom)
Najstariji sin, Pedro III od Aragona, osvojio je 1282. Siciliju, ali ovaj pohod se razvio u rat sa Francuskom. Ovo je dovelo do nesuglasica i razmirica zbog finansijskih problema zbog čega se morao da se uvede porez, ali ubrzo, 1283, su ljudi zahtevali staru slobodu. Oni su iznudili od kralja posebne privilegije za Saragosu. 1285. Pedrov stariji sin, Alfonso III od Aragona, je poslao svog strica Jaimea II od Aragona na Majorku i započeo rat sa Kastiljom i Francuskom koji je dugo trajao. Alfonsa je nasledio Jaime II od Aragona 1291-1327) koji je čvrsto ujedinio špansko carstvo.
Naslednik Jaimea II, Alfonso IV (1327-1336), se borio protiv Đenovljana i zajedno sa Alfonsom XI od Kastilje vodio uspešne borbe protiv Mavara. Pedro IV (1336-1387) je okončao rat sa Đenovom koji je veoma naškodio trgovcima Aragona. On je ponovo ujedinio Majorku (1344) sa Aragonom, ali je zato delimično izgubio Sardiniju. Godine 1348. se borio kod Epila i osvojio novo utvrđenje.
Njegov sin, Juan I (1387-1396) je izgubio celu Sardiniju. Nakon smrti Juana i njegovog brata Martina I (1396-1410), mnogi su se borili za vlast, ali je za kralja izabran Fernando I od Kastilje (1412-1416), Huanov nećak.
Špansko carstvo zajedno sa Sardinijom i Sicilijom nasledio je Juan II (1458-1479), koji je po svojoj ženi, Blanki, bio i kralj Navare. On je umro 1479. godine.
Od posebnog značaja je ustavna istorija Aragona, kada se pokrenulo pitanje obrazovanja građanstva. Već 1118. godine građani Saragose dobili su mnoga prava.
Gradovi Aragona i Kastilje uvek su se trudili da očuvaju svoje privilegije i slobodu. Vlada Aragona, koju su činili zastupnici više i niže klase, odlučivala je o ratu i slobodi, savezima i nagodbama, porezima, novcu, novim i starim zakonima, presudama suda.
Katolički kraljevi i ujedinjenje Kastilje
Huana III nasledio je sin Fernando II koji se 1469. oženio Izabelom od Kastilje i tako postavio temelje ujedinjenju hispanskih kraljevina u buduću kraljevinu Španiju.
Nedeljko Bajić Baja
Nedeljko Bajić, koji profesionalno nastupa pod imenom Nedeljko Bajić, odnosno pod nadimkom Baja, je srpski pjevač pop-folk muzike. Rođen je u Šipovu 9.6. 1968.
3-Hloro-D-alaninska dehidrohlorinaza
3-Hloro-D-alaninska dehidrohlorinaza (, beta-hloro-D-alanin dehidrohlorinaza, 3-hloro-D-alanin hlorid-lijaza (deaminacija)) je enzim sa sistematskim imenom 3-hloro-D-alanin hlorid-lijaza (deaminacija, formira piruvat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je piridoksal-fosfatni protein.
Duson, Louisiana
je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.716, što je 44 (2,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
The Warriors (film)
Ratnici podzemlja (engl. The Warriors) je američki akcijski film iz 1979. u režiji Waltera Hilla. Film je ekranizacija istoimene novele Sola Yuricka iz 1965. koja je inspirirana drevnom Ksenofontovom Anabazom.
Biotin sintaza
Biotin sintaza (, Biotin synthase) je enzim sa sistematskim imenom detiobiotin:sumpor sumportransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
The Warriors (film)
Radnja
U Bronksu se dešava veliko okupljanje razjedinjenih njujorških bandi koje su u stalnim međusobnim sukobima oko teritorije. Povod okupljanja je ideja Sajrusa, vođe najpoznatije i najmoćnije bande, da ujedini sve bande u efikasnu kriminalnu organizaciju. Međutim, vođa jedne od bandi, kojem se Sajrusova ideja nije dopala, organizuje atentat i na skupu ubija Sajrusa. Za ubistvo su optuženi Ratnici, minorna banda sa Koni Ajlanda, koja, u nemogućnosti da na licu mesta dokaže nevinost, beži sa mesta događaja i pokušava se probiti do Koni Ajlanda. Međutim, put od centra grada do periferije je dug i prepun opasnosti, a u lovu na Ratnike i novčanu nagradu učestvuju sve bande Njujorka.
Biotin sintaza
Ovaj enzim vezuje [4Fe-4S] i [2Fe-2S] klaster.
The Warriors (film)
Datumi premijera
The Warriors (na prostoru bivše Jugoslavije distribuiran pod naslovom Ratnici podzemlja) je američki akcioni film snimljen 1979. u režiji Waltera Hilla. Film se temelji na istoimenom romanu Sola Yuricka, koji je, pak, bio nadahnut Anabazom, autobiografskom knjigom antičkog pisca Ksenofonta u kojoj je opisan Pohod deset hiljada. Radnja je smještena u suvremeni New York i prati pustolovine ulične bande prisiljene da bježe pred svim ostalim bandama nakon što su lažno optuženi za atentat na karizmatskog vođu najjače ulične bande. Film je u vrijeme premijere bio predmetom žestokih kontroverzi zbog scena nasilja i navodnog podstrekavanja maloljetničkog kriminala. Usprkos toga je doživio ogroman komercijalni uspjeh, a s vremenom stekao i kult-status.
Zanimljivosti
Kako bi film bio što uverljiviji, Hil je angažovao nepoznate glumce i naturščike. Doduše, uloga „Kauboja“ je ponuđena Robertu de Niru, koji je tada već bio poznat, ali je on odbio. Zarad uverljivosti, u početnoj sceni okupljanja bandi, angažovane su i prave bande.
Kritike
Na sajtu koji predstavlja portal grada Zadra film je okarakterisan kao dobra i „otkačena“ zabava, bez mnogo realizma, sa radnjom koja podseća na video-igru i na samoj granici „treša“, pa i dobrog ukusa. Gluma je okarakterisana kao loša, tako da autora teksta ne čudi što niko od tadašnjih glumaca kasnije nije napravio neku zapaženiju karjeru. Iako nije uneo veće promene u savremenu američku kinematografiju, ovaj film zbog svoje „nepretencioznosti“ zaslužuje mesto među klasicima i danas se smatra kultnim. Status kultnog filma su potvrdili i autori filmskog leksikona u izdanju Leksikografskog zavoda „Miroslav Krleža“, iako je proglašavan suviše nasilnim, zbog scena poput obračuna bejzbol palicama. Ipak, mnogi aspekti filma su pohvaljeni, poput (dinamične) režije, montaže i muzike. Ono što čini suštinu radnje je kod časti i prijateljstva među delinkventima; oni se čvrsto drže zajedno i iskazuju znatnu hrabrost, što jeste svojevrsno naglašavanje moralnih vrednosti.
Ornitin karbamoiltransferaza
Ornitin karbamoiltransferaza (, citrulinska fosforilaza, ornitinska transkarbamilaza, OTC, karbamilfosfat-ornitinska transkarbamilaza, L-ornitinska karbamoiltransferaza, L-ornitinska karbamiltransferaza, L-ornitinska transkarbamilaza, ornitinska karbamiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom karbamoil-fosfat:L-ornitin karbamoiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj biljni enzim takođe katalizuje reakcije EC 2.1.3.6, putrescin karbamoiltransferaze, EC 2.7.2.2, karbamatne kinaze i EC 3.5.3.12 agmatinske deiminaze. On deluje kao putrescinska sintaza, koji konvertuje agmatin [(4-aminobutil)guanidin] i ornitin u putrescin i citrullin, respektivno.
Schönwalde
Šenvalde je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 54 opštinska središta okruga Iker-Randov. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 512 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13062053.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Iker-Randov Šenvalde se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Iker-Randov. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 46 metara. Površina opštine iznosi 21,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 512 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 24 stanovnika/km².
NGC 1250
NGC 1250 je galaksija u zviježđu Perzej.
Tur
Tur je izumrla vrsta iz roda divljeg goveda, koje je živjelo u Evropi, Aziji i Sjevernoj Africi, predak današnjeg domaćeg goveda. Posljednji evropski primjerak živio je do 1627.
Njegovo orginalno taksonomsko ime Bos primigenius, prevedeno je na latinski iz njemačkih termina Auerochse (prvobitno govedo) i Urochs (pragovedo), donedavno se smatrala netočnim, već se predlagalo isto ime kao i za domaće govedo - Bos taurus. Međutim Međunarodna komisija za Zoološke nomenklature, odlučila je 2003. zadržati 17 starih imena, između ostalog i Bos primigenius za divlje govedo, a za njegovu podvrstu domaće govedo i njegove podvrste treba koristiti taksonomsko ime B. primigenius taurus, jer se smatra zasebnom vrstom. Tur je od prahistorije bio značajna životinja za opstanak ljudi, tako da na njegove crteže i opise nailazimo od prahistorijskih spilja, do spisa Komentari o Galskom ratu (Commentarii de bello Gallico) Julija Cezara. Njegov lik postao je simbol mnogih evropskih država i gradova; Alba-Iulia, Kaunasa, Rumunjske, Moldove, Turka, pokrajine Mecklenburg, i švicarskog kantona Uri (koji je dobio i ime po njemu). thumb|240px|left|Ilustracija Tura u knjizi Sigismunda von Herbersteina iz 1556 sa [[latinski jezik|latinskim tekstom Urus sum, polonis Tur, germanis Aurox: ignari Bisontis nomen dederant]]
Način života
thumb|width|245px|right|Tur se brani od napada [[vukova]] Turevi su bili rasprostranjeni u skoro cijeloj Evropi. Njihovo stanište bile su uglavnom stepe, tajge, vlažne močvarne šume i riječne doline. Ova goveda su živjela u krdima, osim ponekog starijeg bika, koji su živjeli sami, da bi se u vrijeme parenja pridružili krdima. U krdu, koje je brojalo nekoliko desetina jedinki, postojao je dominantni mužjak, pa je za vrijeme parenja dolazilo do borbi oko ženke. Parenje se odvijalo krajem ljeta, a telad su dolazila na svijet krajem proljeća. Tur se najviše hranio travom, ali i voćem, lišćem i mekšim grančicama. Za razliku od većine današnjih vrsta goveda koji su u pravilu dnevne životinje, Tur je bio aktivan u sumrak i noću.
Fentermin/topiramat
Fentermin/topiramat je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 488,595 Da.
Tur
Porijeklo i izumiranje
Prema istraživanju Paleontološkog muzeja Univerziteta u Oslu, prvi primjerci ove vrste pojavili su se na prostoru današnje Indije prije oko dva milijuna godina pn.e, odakle su migrirali na Srednji Istok i druge dijelove Azije. Do Evrope su stigli oko 250 000 godine. Donedavno se smatralo da je Tur bio različit od evropskog domaćeg goveda (Bos taurus), ali novija taksonomija je odbacila tu razliku.
Podvrste
Na svijetu su postojale tri podvrste Tura koji su živjeli na različitim teritorijima:
Berardinone, Foggia
Berardinone je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 277 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Schwaan
Švan je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 59 opštinskih središta okruga Bad Doberan. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.206 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13051071.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Bad Doberan Švan se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Bad Doberan. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 4 metara. Površina opštine iznosi 38,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.206 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 136 stanovnika/km².
Kosovski komitet
Kosovski komitet je okupljao albanske kosovske prvake koji su se nakon 1918. nalazili u egzilu u Albaniji (Hasan Priština, Bajram Curi i dr). Oni su kontaktirali s mnogim uticajnim ličnostima u Evropi. Bajram Curi je imao prepisku čak i sa Lenjinom. O njemu je pohvalno pisao hrvatski političar Stjepan Radić, opisujući ga kao „neustrašivog branitelja albanske nezavisnosti od svačije pohlepe“.
Komitet je primao značajnu pomoć u novcu i oružju od Italijana, a uspostavio je i saradnju sa crnogorskom emigracijom okupljenom oko kralja Nikole i Unutrašnjom makedonskom revolucionarnom organizacijom. U januaru 1920. godine su dva članak Komiteta postali ministri u Albaniji, a sredinom leta iste godine jedan od njihovih vođa, Bajram Curi, postaje ministar Vojske Albanije, što dovodi do velike zategnutosti srpsko-albanskih odnosa.
Ideje Kosovskog komiteta imale su velikog uticaja na kačake. U 1921. godini su učestali kačački napadi na saradnike jugoslovenske vlasti kao što su: kmetovi, panduri, predsednici opština i drugi. Krajem septembra 1924. godine srpska vojska je u velikoj akciji uz opsežnu upotrebu artiljerije razbila većinu kačačkih odreda i likvidirala njihove vođe. Hasan Priština je 1924. u Društvu naroda u Ženevi govorio o teroru koji nad Albancima sprovodi beogradski režim.
Tokom drugog svetskog rata četnički vođa Draža Mihailović se na Kosovu i Metohiji oslanjao na Kosovski komitet.
San Marino
San Marino (tal. izg. [ sam maˈriːno ] ; službeno Republika San Marino, tal. Repubblica di San Marino; poznat i kao Prejasna Republika San Marino, tal. Serenissima Repubblica di San Marino), država na sjeveroistočnim obroncima Apenina, sa svih strana okružena Italijom; obuhvaća 61,2 km2. Ova enklava je poslije Vatikana i Monaka najmanja država u Europi. Smatra se državom s najdužim kontinuiranim postojanjem, kao i najstarijim još danas primjenjivanim ustavom.
Historija
Smatra se da je San Marino najstarija do danas postojeća republika na svijetu jer ju je po tradiciji osnovao kršćanski svetac sv. Marin (San Marino), rodom s otoka Raba u današnjoj Hrvatskoj, 301. godine, bježajući od progona rimskih careva. Stalno u centru sukoba između porodica Rimini i Monefeltro, San Marino je uspio odbraniti svoju nezavisnost i vremenom čak i proširiti svoju teritoriju.
Papa je priznao suverenost i nezavisnost San Marina 1631. godine. Francuska pod vlašću Napoleona je prva zemlja koja je zvanično priznala nezavisnost San Marina (1797. godine, a ostale evropske zemlje su to učinile 1815. godine na Bečkom kongresu. Unatoč službenoj nezavisnosti, San Marino u velikoj mjeri zavisi od Italije budući da je nakon ujedinjenja Italije u 19. vijeku postala potpuno okružena italijanskim
San Marinom je od 1945. do 1957. godine vladala koalicija socijalista i komunista, koju je zamijenila vlada demokršćana. Od 1973. godine sve do danas, San Marinom upravlja koalicija socijalista i demokršćana.
Stanovništvo
Procjenjuje se da je San Marino 2009. godine imao 31.000 stanovnika. Od toga su 83,1% osobe rođene u San Marinu, a 12% su Talijani. Prosječna gustoća stanovnika iznosi 508 stanovnika/km². 92,3% stanovništva su katolici, a 3% su ateisti.
Stanovništvo govori talijanskim, koji je i službeni jezik u San Marinu.
Hatfield, Massachusetts
Hatfild je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.318, što je 20 (1,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
San Marino
Politika
Consiglio Grande e Generale ("Veliko i opće vijeće") je predstavničko tijelo (parlament), čije članove građani biraju svakih pet godina. Parlament bira svakih šest mjeseci (1. travnja i 1. listopada) dva člana iz svojih redova koji će obnašati dužnost Capitani Reggenti ("Kapetana regenta"). Kapetani regenti i kabinet čine izvršnu vlast.
Vijeće također bira Consiglio dei XII ("Vijeće dvanaestorice"), koji čine sudbenu vlast za vrijeme mandata Vijeća.
Sport
San Marino je poznat po utrci Formule 1. Utrka se ne vozi na području San Marina, već 100 km sjeverozapadno, u Imoli. Do toga je došlo 1980. kada je Velika nagrada Italije iz Monze prebačena u Imolu. Međutim, već se slijedeće godine utrka za Veliku nagradu Italije ponovno vratila u Monzu, a utrka u Imoli se od 1981. vozi kao Velika nagrada San Marina.
San Marino ima i vlastitu nogometnu reprezentaciju, kao i nogometnu ligu. 1931. godine osnovan je Nogometni savez.
NGC 1251
NGC 1251 je dvojna zvijezda u zviježđu Kitu.
Rumunija
Rumunija ili Rumunjska (rumunski România [ romɨˈni.a ] ), država na jugoistoku Evrope. Graniči se sa Ukrajinom i Moldavijom na severoistoku, Mađarskom i Srbijom na zapadu i Bugarskom na jugu. Rumunija izlazi na Crno more nevelikom obalom.
Istorija Rumunije
Rimljani su pobjedili Dačane - 106. godine, što je označilo početak mnogobrojnih invazija na teritoriju današnje Rumunije.
U srednjem veku, Rumuni su živeli u tri odvojene kneževina: Vlaškoj, Moldaviji i Translivaniji. Sve tri kneževine su bile deo Osmanskog Carstva, ali sa određenim stepenom autonomije. Krajem 17. veka, Transilvanija je postala deo Habsburške Monarhije, a 1867. godine je autonomija ove oblasti ukinuta i priključena je Ugarskoj, jednom od dva autonomna dela Austro-Ugarske.
Savremena Rumunija je nastala kada su se kneževine Moldavija i Vlaška ujedinile 1859. i postale nezavisne 1877. Država je proširena nakon Prvog svetskog rata kada su Transilvanija, Bukovina i Besarabija pripojene Rumuniji i stvorena Kraljevina Rumunija.
Delovi Rumunije su pripojeni Sovjetskom Savezu 1940 godine. Ove teritorije su danas većinom deo nezavisne Moldavije, dok mali deo pomenutih teritorija danas pripada Ukrajini. Nakon Drugog svetskog rata, Rumunija je postala socijalistička država pod nadzorom Sovjetskog Saveza
Nakon dugih decenija, vlast predsednika Nikolaja Čaušeskua (Nicolae Ceauşescu) se završila ustankom krajem 1989. godine, iako se bivši komunisti, kao reformisani socijal-demokrati, i danas nalaze u demokratski izabranim vladama.
Politika
Rumunija je demokratska republika. Zakonodavna grana Rumunske vlasti čini dva veća, Senat (Senat) sa 140 senatora i Veće zastupnika (Camera Deputaţilor) sa 345 poslanika. Članovi oba veća se biraju na neposrednim izborima svake četiri godine.
Predsednik, glava izvršne vlasti, se takođe bira neposrednim glasanjem na period od pet godina (do 2004. se birao na četiri godine). Predsednik daje mandat premijeru koji predlaže ministre, koje imenuje parlament.
Okruzi
Glavni članak: Rumunjski okruzi
thumb|Okruzi Rumunije Rumunija je podeljena u 41 judeţa ili okruga i teritoriju grada Bukurešt (Bucureşti) – glavnog grada.
Okruzi su (abecednim redom):
Geografija
''Glavni članak: Geografija Rumunije
thumb|Mapa Rumunije i veći gradovi Veliki deo granice Rumunije sa Srbijom i Bugarskom čini reka Dunav. U Dunav se takođe uliva i Prut koji čini granicu sa Moldavijom.
Istočni Karpati dominiraju zapadnim delovima Rumunije, sa vrhovima koji dosežu i do 2500 metara, sa najvišim vrhom Moldoveanu (Moldoveanu) visine 2544 metra.
Najveći gradovi su glavni grad Bukurešt (Bucureşti), zatim Braşov (Brašov), Temišvar (Timişoara), Cluj-Napoca (Kluž-Napoka), Constanţa (Konstanca), Craiova (Krajova) i Iaşi (Jaši).
Ekonomija
Glavni članak: Ekonomija Rumunije
Nakon raspada Sovjetskog Bloka u periodu 1989.-91., Rumunija je ostala sa zastarelom industrijom i industrijskim i proizvodnim kapacitetima koji uopšte ne odgovaraju uslovima i potrebama zemlje.
U februaru 1997., u Rumuniji počinje detaljna makroekonomska stabilizacija i strukturalna reforma, ali u tom periodu tranzicije dolazi do čestih zaustavljanja i nastavljanja reformi koji ne doprinose brzom oporavku zemlje. Program restruktuiranja podrazumeva postavljanje na noge i prodaju velikih industrijskih postrojenja i promene u poljoprivrednom i finansijskom sektoru.
Rumunska nestabilna ekonomska\ situacija se ipak menja u makoroekonomski stabilnu, sa velikim privrednim rastom i sve manjom nezaposlenošću.
1060-e
1060-e su decenija koja je počela 1. januara 1060. i završila 31. decembra 1069.
Rumunija
Ekonomija
Rumunija je postigla sporazum sa MMF-om u avgustu 2004. o kreditu od 547 miliona $, ali dobijanje druge tranše je odgođeno za oktobar jer postoje neslaganja u budžetskim rashodima zemlje.
2002. i 2003. godina su uspešne ekonomske godine sa rastom BNP-a od 4.5 % godišnje. U prvoj polovini 2004. godine, rast je bio čak 6.6 % što je najveći rast u regionu, a u 2005. se predviđa da će biti 7-8 %. Prosečna bruto plata u Rumuniji (za april 2004.) je 8 292 762 leja (oko 200 €) i u porastu je u odnosu na prethodni mesec za 7.8 %. Prosečna plata početkom 2004. godine je bila 5 969 555 leja.
Nezaposlenost u Rumuniji je u 2004. pala na 6.2 % što je dosta malo u odnosu na neke zemlje zapadne Evrope.
Decembra 1999., Rumunija je pozvana da počne pregovore o pridruživanju EU, u koju će najverovatnije stupiti, zajedno sa Bugarskom, 2007. godine.
Demografija
Glavni članak: Demografija Rumunije
Zvanični jezik Rumunije je rumunski (Limbă Româna ili samo Româna), romanski jezik iz italske podgrupe indoevropskih jezika.
Većina stanovnika Rumunije su vernici rumunske pravoslavne crkve. U opštinama gde žive Mađari i Nemci, najčešća veroispovest su rimokatolička i protestantska.
U Dobrudži, oblasti na obali Crnog Mora živi mala muslimanska zajednica (pretežno turskog porekla), kao ostatak otomanske kolonizacije u prošlosti.
Gradovi
Popis gradova u Rumuniji
Kultura
Glavni članak: Kultura u Rumuniji
Vidi još:
NGC 1253
NGC 1253 je galaksija u zviježđu Eridan.
Trans-resveratrol di-O-metiltransferaza
Trans-resveratrol di-O-metiltransferaza (, ROMT, resveratrolna O-metiltransferaza, pterostilbenska sintaza) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:trans-resveratrol 3,5-O-dimetiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim katalizuje biosintezu pterostilbena i resveratrola.
NGC 1252
NGC 1252 je otvoreni skup u zviježđu Satu.
Coussac-Bonneval
Kusak Bonval je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Gornja Vijena koja pripada prefekturi Limož.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 379 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 66,73 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 343 metara (maksimalnoj 454 m, a minimalnoj 280 m).
Meta, L'Aquila
Meta je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 361 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1008 m.
Cistein desumporaza
Cistein desumporaza (, IscS, NIFS, NifS, SufS, cisteinska desumporilaza) je enzim sa sistematskim imenom L-cistein:akceptor sumportransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je piridoksal-fosfatni protein.
Raponticin
Raponticin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 420,410 Da.
Chaveroche (Korez)
Šavroš je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Korez koja pripada prefekturi Isel.
Dihlorometanska dehalogenaza
Dihlorometanska dehalogenaza (, dihlorometan hlorid-lijaza (hlorid-hidrolizujuća)) je enzim sa sistematskim imenom dihlorometan hlorid-lijaza (dodavanje vode, hlorid-hidroliza, formirane formaldehid). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za dejstvo ovog enzima je neophodan glutation.
Natural Bridge, New York
Načural Bridž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 365, što je 27 (-6,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vatikan
Vatikan (tal. Vaticano [ vatiˈkaːno ], lat. Vaticanum  [ vatiˈkanum ] ; puni naziv Grad Vatikan ili Vatikanski Grad, tal. Città del Vaticano  [ tʃitˈta ddel vatiˈkaːno ] , lat. Civitas Vaticana  [ ˈtʃivitas vatiˈkana ] ; službeno Država Grada Vatikana ili Država Vatikanskog Grada, tal. Stato della Città del Vaticano, lat. Status Civitatis Vaticanae), država na dijelu teritorija grada Rima; najmanja nezavisna država na svijetu po površini i broju stanovnika. Sjedište je pape i teritorija Svete Stolice, središnje vlasti Rimokatoličke crkve. Vatikan se nalazi na Vatikanskom brežuljku (mons vaticanus), koji se tako zvao još prije kršćanske prisutnosti, i vatikanskih polja sjeverno od brežuljka.
Teritorija
left|thumb|250px|Karta Vatikanskog Grada
thumb|left|250px|Trg sv. Petra
Carbona, Pordenone
Carbona je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Vatikan
Teritorija
Vatikan je jedna od europskih mikro-država, a smjestio se na Vatikanskom brežuljku u zapadnom dijelu centra Rima, nekoliko stotina metara udaljen od obala rijeke Tiber. Granice prema Italiji u potpunosti slijede gradske zidine, koje su izgrađene da bi zaštitile Papu. Granice prestaju pratiti zidine na trgu sv. Petra gdje granica slijedi Berninijeve kolonade. S trga sv. Petra vodi Via della Conciliazione (ulica pomirenja), koju je uredio Mussolini nakon potpisivanja Lateranskih sporazuma. Na samom istoku Vatikan je otvoren prema Rimu.
Ime "Vatikan" dolazi od Latinskog Mons Vaticanus, što je označavalo Vatikanski brežuljak. No, Vatikan je, osim na Vatikanskom brežuljku, izgrađen i na Vatikanskim poljima, gdje je glavnina današnjeg Vatikana.
Klima Vatikana je mediteranska sa umjerenim i kišnim zimama, a vrućim i suhim ljetima.
Demografija
Kompletan članak : Demografija Vatikana
Negdje oko 900 žitelja Vatikana živi u unutrašnjosti gradskih zidina. Građani Vatikana su uglavnom klirici, računajući i visoke službenike, monahinje, kao i Švicarska garda, dobrovoljna vojna organizacija. Ima oko 3000 stranih radnika, koji su radna snaga države, ali koji žive izvan Vatikana.
Natalitet Vatikana je nepoznat, ali može se predpostaviti da je neznatan po prirodi monaškog života, upoređujući sa ostalim europskim zemljama.
Poglavar države
thumb|desno|180px|Statua Sv. Petra
Papa je poglavar Vatikana, a ujedno je biskup rimske biskupije i vrhovni poglavar Katoličke Crkve. Papa je izborna funkcija koju bira kolegij kardinala tijekom konklava. Papa je apsolutistički monarh, tj. ima legitimnu, izvršnu i sudsku vlast, i jedini je apsolutistički monarh u Europi. Papa se bira na doživotnu dužnost tijekom konklava na kojima sudjeluju svi kardinali starosti do 80 godina na dan smrti posljednjeg Pape. Uz Papu, Vatikan vode Državno tajništvo i Vatikanski guvernat. Sadašnji papa je Papa Franjo, državni tajnik je kardinal Tarcisio Bertone, a guverner Vatikana je nadbiskup Giovanni Lajolo.
Istorija
thumb|desno|200px|Slika Vatikanske knjižnice
I prije pojave Kršćanstva, prostor današnjeg Vatikana se smatrao svetim i nije bio naseljen. U 1. stoljeću nove ere, na tom području car Kaligula gradi cirkus, koji je poslije njega dovršio Neron, po kojemu je cirkus dobio ime. Obelisk koji je danas na "Trgu Svetog Petra" je na to mjesto donesen iz Neronovog cirkusa, a izvorno potječe iz Heliopolisa u današnjem Egiptu. Prema predaji, u istom cirkusu je razapet sv. Petar naglavačke, te je pokopan u blizini, gdje je danas "Bazilika Sv. Petra".
326. godine poslije Krista je izgrađena Konstantinova "Bazilika Sv. Petra" na mjestu groba Svetog Petra. Temelji tadašnje bazilike se nalaze ispod današnje "Bazilike Sv. Petra", a dokazani su tijekom prve polovice 20. stoljeća. Tijekom stoljeća, papinski utjecaj je rastao i pape su stvorile veliku i moćnu državu koja je svojevremeno zauzimala veliki dio Apeninskog poluotoka. Takvo stanje je bilo sve do sredine 19. stoljeća, kada je to područje preuzelo novonastalo talijansko kraljevstvo. Vatikan nije bio tijekom cijele povijesti sjedište pape, već su to bile Lateranska palača, Kvirinalska palača, a od 1309. do 1377. pape su stolovali u Avignonu u Francuskoj.
Nakon ujedinjenja Italije status papinstva je ostao upitan sve od 1861. do 1929. godine, što je ostalo poznato pod nazivom Rimsko pitanje. Područje Vatikana je do 1929. godine bilo pod upravom tadašnjeg rimskog distrikta Borgo, ali je Garantnim zakonom Italija jamčila papama određena prava i počasti.
Pape su tijekom tog vremena odbijale priznati talijanskog kralja kao poglavara Rima i odbijali su napustiti Vatikan (posljednji vladar "Papinske države", papa Pio IX. je ostao poznat kao Vatikanski zarobljenik). Stanje je napokon riješeno 11. veljače 1929. kada je potpisan Lateranski ugovor između Vatikana i Kraljevine Italije. Ugovor su potpisali Benito Mussolini i kardinal Pietro Gasparri. Ugovor je osigurao neovisnost Vatikana i posebni status Katoličke Crkve u Italiji. Godine 1984. novi je ugovor priznao Katoličanstvo kao državnu vjeru u Italiji.
Dvadesetpeti sat
Dvadesetpeti sat se može odnositi na:
Vatikan
Istorija
thumb|center|700px|Trg Sv. Petra s obeliskom iz Neronove arene
Politika
Iako je najmanja neovisna država na svijetu ima veliki međunarodni utjecaj, ima samostalnu upravu, sudstvo, vanjsku politiku. Vatikan je glavno sjedište katoličke crkve i njezinog poglavara pape.Veleposlanici stranih država nisu akreditirani pri Vatikanu, već pri Svetoj Stolici. Sva veleposlanstva su smještena u gradu Rimu, premda su tijekom Drugog svjetskog rata poneka veleposlanstva bila smještena unutar Vatikana, kao npr. Velike Britanije.
Dodge City, Kansas
Dadž Siti je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Vatikan
Vojska i sigurnost
thumb|right|Papinska švicarska garda
Dodge City, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 27.340, što je 2.164 (8,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vatikan
Vojska i sigurnost
Vatikan ima najmanju i najstariju vojsku na svijetu - Švicarsku gardu. Osnovao ju je papa Julije II. 22. siječnja 1506., a bila je sastavljena od švicarskih plaćenika. Garda broj 110 pripadnika, koji su zaduženi za neposrednu zaštitu Svetog Oca, čuvanje njegovih rezidencija, a služe i u protokolarne svrhe kao počasna garda.
Corpo della Gendarmeria dello Stato della Città djeluje kao vatikanska policija, iako se skraćeno naziva Vigilanza, što je skraćenica od prijašnjeg naziva.
Za vanjsku obranu Vatikana zadužena je Italija.
Kultura
U Vatikan dolaze brojni turisti zbog neprocjenivog umjetničkog blaga i graditeljskih spomenika. Građevine poput Bazilike Sv. Petra i Sikstinske kapele se smatraju jednim od najvećih svjetskih dostignuća na polju kulturne baštine koji uključuju poznate umjetnike poput Botticellija, Berninija, Raphaela i Michelangela.
Uloga Vatikana u 2.svetskom ratu
1930. svet je zahvatila velika ekonomska kriza. Nacionalsocijalisti su iskoristili tu situaciju i znatno popravili svoj politički položaj - na nemačkim izborima održanim u julu 1932. osvojili su 230 od 680 mesta u parlamentu Nemačke. Ubrzo nakon toga, nacionalsocijalisti dobili su podršku Franca fon Papena, kome je Papa dodelio titulu viteza. Prema nekim istoričarima, Fon Papen je želeo da stvori novo Sveto rimsko carstvo. On je kratko vreme neuspešno obavljao dužnosti kancelara, pa se nadao da će pomoću nacionalsocijalista ponovo steći vlast. Do januara 1933. osigurao je Adolfu Hitleru podršku industrijskih moćnika i lukavim spletkama mu omogućio da 30.januara 1933. postane nemački kancelar. Fon Papen je postao vicekancelar, a Hitler ga je koristio kako bi pridobio podršku katoličkog dela Nemačke. Samo dva meseca nakon dolaska na vlast, Hitler je raspustio parlament, poslao na hiljade svojih političkih protivnika u koncentracione logore i započeo otvorenu kampanju protiv Jevreja. Zatim je 20.jula 1933. kardinal Pačeli (koji je kasnije postao papa Pije XII) u Rimu potpisao državni sporazum, tj.konkordat između Vatikana i nacističke Nemačke, pokazujući tako da je Vatikan zainteresovan za jačanje nacionalsocijalizma. Kao Hitlerov izaslanik, Fon Papen je potpisao taj dokument, a Pačeli ga je odlikovao visokim papskim ordenom Velikog krsta, čime je Fon Papen postao član viteškog reda Pija IX. U istorijskom delu Vilijama Širera "Uspon i pad Trećeg Rajha" stoji da je Fon Papen "odgovorniji za Hitlerov dolazak na vlast od bilo kog drugog u Nemačkoj". U januaru 1933. bivši nemački kancelar Fon Šlajher rekao je za Fon Papena: "On je takav izdajnik da je u odnosu na njega Juda Iskariotski pravi svetac." Što se tiče konkordata, u svojoj knjizi Tibor Keveš je pisao: "Konkordat je predstavljao veliku pobedu za Hitlera. Bila je to prva moralna podrška koju je dobio sa strane, i to iz najznačajnijeg izvora" (Satan in Top Hat). Konkordatom se od Vatikana zahtevalo da uskrati svoju podršku nemačkoj stranci Katoličkog centra i time prizna Hitlerovu jednostranačku "totalitarnu državu". U članu 14 tog sporazuma stajalo je: "Imenovanje nadbiskupa, biskupa i drugih crkvenih dostojnika biće moguće tek nakon što ovlašćeno lice, koga bude postavio Rajh, u skladu sa propisima utvrdi da ne postoje nikakve sumnje s obzirom na opšta politička pitanja." '''Krajem 1933. podrška Vatikana predstavljala je jedan od glavnih činilaca koji su doprineli tome da Hitler pokuša da zavlada svetom.'''
Vatikan i katolička crkva s mnoštvom svojih sveštenika podržavali su bilo aktivno bilo prećutno nacističku tiraniju, koju su smatrali zaštitom od širenja komunizma u svetu. Papa Pije XI dopustio je bez ijedne reči osude da se sprovodi genocid nad Jevrejima i da se okrutno progone Jehovini svedoci i drugi.
”Vatikanova prošlost s obzirom na Holokaust jedan je od velikih moralnih promašaja u istoriji — i to takav od kakvog se Katolička crkva tek mora oporaviti“, piše kolumnist James Carroll u The Boston Globe. Da bi podupro svoje gledište, naveo je sledeće istorijske podatke: ”1929. — Lateranskim sporazumima između Mussolinija i Pija XI Vatikan je dobio slobodu i novac, a Mussolini potreban ugled. [1933.] — Vatikan potpisuje konkordat s Hitlerom, što je njegov prvi međunarodni uspeh. (...) 1935. — Mussolini napada Abesiniju. Katolički biskupi blagosiljaju italijanske trupe (...). 1939. — Mussolini ukida prava Židova u Italiji. Papa ništa ne govori. (...) 1942. — Papa od italijanskih vojnih starešina prima izveštaje o istrebljenju Židova. U svojoj Božićnoj poruci oplakuje sudbinu ’nesrećnih ljudi‘ ubijenih zbog svoje rase, ali ne pominje Hitlera, Nemačku ili logore smrti. Još jednom, reč ’Židov‘ nije upotrebljena. (...) 1943. — Nemci počinju sakupljati Židove po Italiji, čak i po Rimu u blizini Vatikana. Papa još uvek ćuti.“
Jedno pastirsko pismo koje su objavili katolički biskupi u Nemačkoj u septembru 1939, na početku Drugog svetskog rata, daje sledeća uputstva: "U ovom odlučujućem trenutku želimo podstaći naše katoličke vojnike da izvrše svoju dužnost, da budu poslušni fireru i spremni da se žrtvuju u potpunosti. Podstičemo sve vernike da se ujedine u usrdnim molitvama kako bi se Božjim proviđenjem ovaj rat uspešno završio."
-->
Stenkil
Stenkil (? - 1066) je bio kralj Švedske koji je vladao od oko 1060. do 1066. Na prijestolju je naslijedio svog tasta Emunda Starog i tako postao prvi kralj iz Dinastije Stenkil. Zna se da nije bio rodom iz Uppsale, a pretpostavlja se da je bio iz Västergötlanda i da je bio oženjen za Emundovu kćer.
Podržavao je pokrštavanje Švedske i surađivao sa biskupima nadbiskupima Hamburg-Bremena. Međutim kada je Adalvard Mlađi u Sigtuni htio uništiti Hram u Uppsali, Stenkil ga je zaustavio, uplašivši se paganskog ustanka. Te su bojazni vjerojatno bile opravdane, s obzirom da je premaHervarara sagi, Stenkilov sin Inge Stariji svrgnut i prognan zbog nastojanja da ukine žrtvovanja u hramu.
Stenkil je uglavnom boravio u Västergötlandu gdje je nakon dugo vremena upamćen kao kao kralj koji je "volio Zapadne Gete više od svih drugih podanika", i gdje se slavio kao sposoban strijelac. Te navode potvrđuje i Heimskringla Snorrija Sturlusona. Prema legendi je sahranjen na "kraljevskom brdu" kraj Levenea u Västergötlandu. Njegova dva sina Halsten i Inge Stariji su kasnije obojica postali kraljvima Švedske.
Hervarar saga navodi da je Stenkil bio sin Ragnvalda, koga su kasniji historičari identificirali kao Ragnvalda Ulfssona, jarla Staraje Ladoge i unuka legendarnog vikinškog vođe Skagula Tostea. Većina historičara je, međutim, skeptična prema tim špekulacijama, s obzirom da nisu potvrđene u drugim izvorima.
Fetarbital
Fetarbital je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 260,288 Da.
Stavenhagen
Štavenhagen je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Demin. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.978 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13052074.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Demin Štavenhagen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Demin. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 45 metara. Površina opštine iznosi 40,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.978 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 146 stanovnika/km².
Volar (zviježđe)
Volar (lat. Boötes, drugi naziv: Arctophylax), naziv koji potječe iz Egipta) je jedno od 88 modernih zviježđa. Zviježđe Volar je bilo uvršteno i među 48 Ptolomejevih zviježđa.
Lik Volara na nebu predstavlja čuvara Malog i Velikog medvjeda, zviježđa koji se nalaze u neposrednoj blizini Volara. U Volaru se nalazi Arktur, treća najsjajnija zvijezda na nebu.
Zviježđe se prostire između deklinacija 0° i +60°, te između 13 i 16 sati rektascenzije.
Najzanimljiviji objekti dubokog svemira
Kuglasti skup NGC 5466 najsvijetliji je objekt dubokog svemira u ovom zviježđu. Otkrio ga je William Herschel 17. svibnja 1784.
Dvije najsvijetlije galaktike su NGC 5248 (m=10.1) i NGC 5557 (m=10.9), dok su svi ostali objekti prividnog sjaja slabijeg od 11. magnitude.
Mitologija
Lik Volara na nebu potsjeća na veliku ljudsku figuru okrenutu prema Velikom Medvjedu. Postoje različite verzije o tome što ovaj lik predstavlja.
Prema drugoj verziji, Volar predstavlja vinogradara Ikarija (?) koji je pustio rimskog boga Bacchusa, (zvanom i Dioniz), u svoj vinograd. Bacchus je otkrio tajnu proizvodnje vina Ikariju, koji je bio toliko oduševljen tim pićem da je pozvao svoje prijatelje da ga isprobaju. Kušajući vino po prvi put, svi se se napili i ujutro se probudili mamurni. Misleći da ih je Ikarij pokušao otrovati, odlučili su ga kazniti, te su ga ubili u snu. Da bi mu iskazao čast, Bacchus je Ikarija podigao među zvijezde.
<!-- Following another reading the constellation is identified with Arcas, son of Zeus and Callisto. Arcas was brought up by his maternal grandfather Lycaon, to whom one day Zeus went and had a meal. To verify that the guest was really the king of the gods, Lycaon killed his grandson and prepared a meal made from his flesh. Zeus noticed and became very angry, transforming Lycaon into a wolf and gave back life to his son.
In the meantime Callisto had been transformed into a she-bear, by Zeus' wife, Hera, who was angry at Zeus' infidelity. When he was grown up, Arcas met with the she-bear and, since obviously he didn't recognize her as his mother, he began to chase Callisto. Callisto, followed by Arcas, sheltered herself in a temple, a sacred place whose profaners were convicted to death. To avoid such fate, Zeus decided to set them in the sky, Arcas as Boötes and Callisto as Ursa Major. This is a rare version of the myth surrounding Ursa Major, as the myth usually holds that Arcas is transformed into a bear as well (becoming Ursa Minor), and in such versions Boötes has no part. Ursa Minor, and Ursa Major, are constellations whose identification only originated in later classical Greece, and in Rome, and as such Boötes kept separate associations dating from much earlier.
Boötes was considered to be Atlas by some ancient greek legends, as well as those in other early mediterranean cultures, since it takes an appropriate position in the sky (its arms near the pole star, but its body standing on/near the ecliptic). As such, together with earlier interpretations of other constellations in the zodiac sign of libra (i.e. of Draco (constellation), Ursa Major and Ursa Minor it may have formed the origin of the myth of the apples of the Hesperides, which forms part of The Twelve Labours of Herakles.
Odabrene zvijezde
Navedene su zvijezde kojima je pridijeljeno ime, te neke koje se po nečemu ističu. Haris-el-sema αρκτούρος Bear guard Meres [Merez] بقّار baqqār Cattle driver Ceginus''] or Haris in Bečvář 2.70 Izar or Mirak [Mirach, Mirac] or Pulcherrima or Mizar ’izār Girdle Muphride, Mufrid''] الرامح mufrid ar-rāmiħ The (single) one of the lancer ["the first donkey"] ["the second donkey"] (κ2, 6.62 (κ1) Asellus tertius ["the third donkey"] (μ1), 6.51 (μ2) Alkalurops or Inkalunis [Icalurus] or Clava or Venabulum καλαύροψ Shepherd's staff el Musalsela or Falx Italica' المرأة المسلسلة al-mar’a[tu] al-musalsalah The chained woman Boötis|30/ζ Boo]] – double 3.78, 4.43; 19/λ Boo 4.18; 52/ν1 Boo 5.04; 53/ν2 Boo 4.98; 37/ξ Boo 4.54; 35/ο Boo 4.60; 29/π1 Boo 4.49; 29/π2 Boo 5.58; 25/ρ Boo 3.57; 28/σ Boo 4.47; 4/τ Boo 4.50 – has a planet; 5/υ Boo 4.05; 48/χ Boo 5.28; 43/ψ Boo 4.52; 41/ω Boo 4.80; 46/b Boo 5.67; 45/c Boo 4.93; 12/d Boo 4.82; 6/e Boo 4.92; 22/f Boo 5.40; 24/g Boo 5.58; [[i Boötis|44/i Boo]] 4.83; 47/k Boo 5.59; A Boo 4.80 5.97; 7 Boo 5.71; 9 Boo 5.02; 10 Boo 5.76; 11 Boo 6.23; 13 Boo 5.26; 14 Boo 5.53; 15 Boo 5.29; 18 Boo 5.41; 20 Boo 4.84; 26 Boo 5.91; 31 Boo 4.86; 32 Boo 5.55; 33 Boo 5.39; 34 Boo 4.83; 39 Boo 5.68; 40 Boo 5.64; 50 Boo 5.38
-->
The Party (film)
The Party je američka filmska komedija snimljena 1968. godine u režiji Blakea Edwardsa. Protagonist, čiji lik tumači Peter Sellers, je nespretni indijski glumac koji prilikom snimanja filma u Hollywoodu izazove katastrofu na setu i bude otpušten, ali greškom bude pozvan na ekskluzivnu zabavu u režiserovoj vili. Radnja prikazuje kako njegovo nepoznavanje zapadnih običaja i moderne tehnologije izaziva cijeli niz komičnih komplikacija. The Party je predstavljao jedini film u kome su Sellers i Edwards surađivali izvan ciklusa o Pink Pantheru. Kritičarima je danas zanimljiv prije svega zbog svoje nekonvencionalnosti, odnosno odutstva čvrstog zapleta i sadržaja koji se velikim dijelom sastoji od improviziranih slapstick scena. Zbog toga su ga često uspoređivali sa djelima Jacquesa Tatija (kome pojedine scene odaju homage), ali i jednim od rijetkih eksperimentalnih ostvarenja u hollywoodskoj mainstream produkciji. Dio kritičara je zamjerao to što Sellers, tumačeći lik Indijca pod brownface šminkom navodno promovira rasističke stereotipove. Indijska premijerka Indira Gandhi, je, međutim, bila oduševljena filmom i znala citirati neke od protagonistovih dijaloga. Danas se za The Party zna navoditi da predstavlja kult film.
Steinhagen (Vorpommern)
Štajnhagen je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 64 opštinska središta okruga Nordforpomern. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.619 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13057083.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nordforpomern Štajnhagen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordforpomern. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 19 metara. Površina opštine iznosi 33,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.619 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 78 stanovnika/km².
Western Digital
center|250px mini|desno|Vestern Digital WD740GD Raptor - 10,000 rpm - 74 GB Vestern Digital korporacija (često skraćeno VD) je jedan od najvećih proizvođača računarskih hard disk jedinica u svetu. Ona ima dugu istoriju u elektronskoj industriji, kao proizvođač integrisanih kola i proizvoda za skladištenje kompanije. Vestern Digital je osnovan 23. aprila 1970. od Alvina B. Filipsa, zaposlog u Motoroli, kao General Digital, inicijalno (i kratko) proizvođač MOSFET otpornika za testiranje. Ta kompanija je brzo postala specijalista za pravljenje poluprovodnika, sa start-up kapitalom obezbeđenog od strane nekoliko individualnih investitora i industrijski gigant Emerson Elektrik Kompanije. Jula 1971. su usvojili svoje trenutno ime i ubrzo je predstavili svoj prvi proizvod - WD1402A.
Ključne inovacije
Vestern Digital je odgovoran za niz inovacija, uključujući