cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
New York Yankees
Drugi svetski rat i novo vlasništvo (1942-1947. godine)
Nakon snažnih završetaka u poslednjim godinama rata, ali bez ikakvih prvenstava (3. mesto 1944. i 4. mesto sledeće godine, 1945), grupa koju čine Larry MacPhail, Dan Topping i Del Vebb kupili su Iankees, njihov stadion i timove manjinskih liga franšize za 2.800.000 USD. Do 1946. godine, kako je doba McCarthija okončana ostavkom na menadžersko mesto, navijači su se prebacili na novouređeni teren stadiona, koji je uključivao i svetlosne instalacije koje su omogućile da se noćne igre prvi put tamo održavaju. Kraj dugog rata i povratak mnogih njegovih igrača iz vojne službe u inostranstvo, dok je tim imao dva nova menadžera te godine (Bill Dickei i Johnni Neun) i godinu završio na trećem mestu u finalnom poretku lige, doveli su do toga da je tim pobedio dva miliona obožavalaca te sezone u poseti stadionu (rekord je bio 2.265.512 navijača u sezoni 1946), novi rekord posećenosti MLB-a koji je dokazao sve veću slavu i popularnost tima među stanovnicima Sjedinjenih Država, posebno njenog rodnog grada. Frank Verdi i Iogi Berra postali su punopravni članovi tima te sezone (Berra ostao bi sa timom 18 godina u kome je, između ostalih, osvojio 3 MVP nagrade), a tokom leta tim je dobio još jednu novu akciju u ličnosti rođenog kanadskog napadača Franka Colmana iz Pittsburga. Iz 1947. godine, Iankeesi, na čelu sa novim menadžerom Buckijem Harrisom, uspeli su da ponovo postanu prvaci lige i se još jednom kvalifikovao na Svetsku seriju samo 12 bodova više od tada drugoplasiranih Tigrova. To je bila prva sezona koja se emitirala na televiziji. Odigrali su Brooklin Dodgers još jednom u Svjetskoj seriji-u, pobedivši u bliskoj borbi sa sedam utakmica koje su imale nezaboravne trenutke poput Cookie Lavagetto-ovog dvostrukog dvoboja u igri 4 i čuvenog ulova Al Gionfridda koji je oduzeo DiMaggio-u potencijalni domaći trk. Nakon ove serije, Dan Topping postavljen je u predsedništvo tima, nasledivši Larria MacPhaila, koji je neočekivano podneo ostavku, njegovo mesto generalnog menadžera ekipe prešlo je u George Veiss-a. Za sumu od dva miliona dolara, njih dvoje su takođe stekli udeo u MacPhailovom timskom vlasništvu, dok je Harris zadržan kao menadžer tima.
Godine Stengel i druga zlatna era (1948-1956 godine)
Tim 1948. godine završio je sa rekordnih 94–60, završivši 2,5 utakmice iza Indijaca i 1.5 utakmica iza drugoplasiranog Crvene čarape sezoni u kojoj su se franšizi pridružila četiri nova lica, Hank Bauer, Eddie Lopat, Al Cicotte i Gus Triandos. Frakcionarne igre zaostale nastale su usled bijesne trke zastavica, u kojoj su se Iankees, Crvene čarape i Indijanci svi borili do kraja. Iankees je pao tek malo, a Crvene čarape i Indijanci su prvo pobedili 96-58. Oni su održali plej-of za jednu utakmicu, koji se računao kao deo regularne sezone, tako da je pobeda Indijanaca povećala rekord na 97–58, a Crvene čarape spustila na 96–59. Rezultat toga je bio tim koji je uklanjao Buckija Harrisa kao menadžera, zamenjujući ga Casei Stengel, koji će biti odgovoran za timske pobedničke uspehe u narednim godinama. Iste sezone, Babe Ruth, tada stara i slaba u zdravlju, njegov broj se povukao, drugi u istoriji tima, na javnoj ceremoniji 13. juna iste godine, u svojoj poslednjoj poseti razlozima zbog kojih je pomogao da doprinese ranom timu uspesi. Umro je u 53. godini života, 16. avgusta, a njegovo telo je dva dana pre sahrane bilo položeno u stadion.
Očekivala nas je još jedna sjajna sezona Yankees 1952. godine, dok su pokušali da odbrani svoje prvenstvo lige usred formalnog odlaska u penziju DiMaggio-a. I pobedili su u toj sezoni, kao Stengelovi momci, pojačani pridošlicom bacačem Ewell Blackwell, koga je tim stekao trgovinom sa Crvenim, osvojio ligaški šampionat još samo nekoliko bodova ispred Indijaca. Suočivši se s Dodgerima još jednom kada padnu u Svetskoj seriji, Yankees su zaostali za svojim kolegama iz Nacionalne lige, izgubili tri utakmice i pobedili dve, ali pobedili su u Seriji pobedivši u poslednje dve utakmice. Bila je to pobeda koja će se podudarati sa onima osvojenim u ranim McCarthijevim godinama, nakon što je drugi put u istoriji osvojila četiri prvenstva. Yankees je odbranio titulu još 1953. godine, osvojivši još jednom ligašku zastavicu sa samo 8 i po pobeda igre ispred Indijanaca, a kako su napredovali do Svetske Serije, opet je osvojen šampionat sa 4 pobede u igri u odnosu na 2 gubici. Ta igra 6, pogodak baze Billija Martina koji je odlučio šestu i poslednju igru Serije, doneo je jenkiji pobedu, i kao rezultat toga, Martin je dobio Nagradu Babe Ruth za svoje postupke. Od 2020. godine, Yankeesovi timovi 1949–1953 su jedini MLB timovi koji su osvojili pet pravih svetskih serija; nijedan tim nije osvojio više od tri u nizu. Ovo je bio jedini put da je MLB tim osvojio pet pravih šampionata u istoriji, Yankees je sve to osvojio pod Stengelovim vođstvom. Iankeesi su se 1954. godine potrudili da obrane prvenstvo, ali bezuspešno, na kraju sezone tim je završio na drugom mestu, sa 103 pobede, iza Indijaca sa svega 111, čime su oborili rekord koji su postavili Yankees 1927. godine. Bacač Ralph Terri i desni bočni igrač Enos Slaughter bili su među novim dodacima na tim timskih spiskova.
Stengelove poslednje godine u Bronku
Dok su Iankei dominirali bejzbolom tokom većeg dela 50-ih Kansas City Athletics počeli međusobno trgovati timove. To je nastalo zbog preuzimanja tima 1955. godine od Arnolda Johnsona, Toppingovog prijatelja i tadašnjeg generalnog direktora organizacije, George Weiss. Dok su trgovine između dva tima donijele kritike pristalica i igrača rivalskih klubova, transakcije mlađih igrača za stare veterane sporta uveliko su ojačale tim pod Stengelovim vođstvom. Mnoga velika imena poslednjeg dela decenije stigla su u Bronx trgujući se iz Kansas City.
Sledeće sezone, 1959. godine, Iankees je pao na treće mesto na kraju regularne sezone, nisu uspeli da odbrani šampionku osvojenu godinu ranije. Među novim igračima koji su se pridružili bili su Ralph Terry i Héctor López, rođen u Panami, koji bi bio prvi Iankee rođen iz Latinoamerike u modernom periodu. Sledeće 1960. godine tim će ponovo osvojiti titulu prvaka, samo 8 pobeda ispred Baltimorea, ali Svetska serija će svoju sezonu završiti Piratesima, te godine šampionima Nacionalne lige, pobedivši tim u sedma i poslednja utakmica. Appel je taj poraz nazvao završetkom „jednog od najupečatljivijih u istoriji bejzbola“ obeleživši kraj ere 12. timskim 12. prvenstvom u Američkoj ligi pod vođstvom Stengela. Tim iz 1960. godine bio je pun potencijala da povrati nekadašnju slavu, zajedno sa zvezdom u usponu Roger Maris, čija je majka bila hrvatskog porekla, uz još dvoje, Kent Hadley and Joe deMaestri, koji je stečen trgovinom od Atletike, koji će kasnije dovesti u tim Bob Cerv, i Jesse Gonder, koji su se te godine pridružili iz Crvenih. Te godine, Yogi Berra je postao hvatač rezervnog tima, pošto je Elston Hovard pretpostavio da je primarni hvatač tima kod kuće. Međutim, koreni još jednog legendarnog tandema stvorili bi se kada su Maris, mlada nova zvezda, i igrač veterana Mantle, počeli da udaraju u međusobne trke unutar međusobnih slepih miševa. Obojica su na kraju osvojili počasti na kraju godine. Dvojac terenaca kasnije će ostaviti traga u istoriji sporta u Severnoj Americi.
Oživljavanje pod Ralphom Houkom
Decembar 1960. godine označio je definitivan kraj ere Casey Stengela, završivši 12 dugih godina koje će definisati istoriju bejzbola. Sam Casey je nagovestio je da su njegove godine igrale ulogu u odluci time da ga zamene, rekavši, "Nikada više neću pogrešiti kao sedamdeset godina". Po naredbama Webb i Topinga, koji su istovremeno predsedavali, istovremeno prenoseći vlasništvo nad timom, Ralph Houk, koji je tokom Stengelovih godina igrao kao hvatač, preuzeo je vođstvo nad timom. Tim bi započeo predstojeću sezonu pod novim generalnim direktorom, Roy Hamey, koji je preuzeo Veiss.
1962. godine pokazala bi se jednom od najvećih godina u istoriji tima Yankees, pošto su još jednom odbranili titulu prvaka lige, završavajući regularnu sezonu ispred Blizanaca. Među novim licima koja su se pridružila timu te godine bila su Johnny Blanchard, Jim Bouton, Jake Gibbs, Phil Linz i Marshall Bridges. Na kraju, tim je ovog puta pobedio u Svetskim serijama protiv svojih bivših rivala, Giantsa, koji su do tada imali sedište u San Francisku, pobedivši u sedam utakmica (tri poraza i četiri pobede). Mickei Mantle je sezonu završio još jednom MVP nagradom za liga.
Razlike
Iankei su osvojili rekordnih 27 svetskih serija u 40 nastupa (što od prve svetske serije 1903. trenutno ima prosečan izgled svake 2,7 sezone i prvenstvo svake 4,0 sezone); Kardinali Sent Luisa drugi su sa 11 pobeda svetske serije. Iankeesovi gubici Svjetskoj serijia, sa samo 13, vode u MLB. Brooklin / Los Angeles Dodgers su drugi u ukupnom broju nastupa na Svetskoj Seriji sa 20. Iankees su se Dodge suočili 11 puta, i to 8-3. A Među glavnim sportovima Severne Amerike, uspehu Iankeesa približavaju se samo 24 prvenstva Stanlei Cupa iz Montreal Canadiens iz Nacionalne hokejaške lige. Iankei su u Vorld Series-u igrali protiv svakog pobjednika Nacionalne lige osim Houston Astrosa i Colorado Rockies.
Kroz 2018. godinu, Iankeevi redovni sezonski osvajani procenat dostižu više od. 599 (rekord od 10.275 - 7.781), najbolji od svih ekipa u bejzbolu bilo gde drugde.
25. juna 2019. godine postavili su novi rekord velike lige po izboru u 28 uzastopnih utakmica, čime su oborili rekord koji su postavili Tekas Rangers iz 2002. godine.
Jedinstvenim domaćim hitom DJ LeMahieu-a, koji je 31. avgusta 2019. pobedio u Oakland Athletics, Iankees je okončao mesec avgust te godine, noseći novi rekord od 74 domaća hita samo tokom meseca, novi rekord za najveći pogodak domaćih trka u mesecu od strane jednog tima MLB u istoriji.
Uspjesi
World Series: 1923., 1927., 1928., 1932., 1936., 1937., 1938., 1939., 1941., 1943., 1947., 1949., 1950., 1951., 1952., 1953., 1956., 1957., 1961., 1962., 1977., 1978., 1996., 1998., 1999., 2000., 2009.
Prvak Američke lige: 1921., 1922., 1923., 1926., 1927., 1928., 1932., 1936., 1937., 1938., 1939., 1941., 1942., 1943., 1947., 1949., 1950., 1951., 1952., 1953., 1955., 1956., 1957., 1958., 1960., 1961., 1962., 1963., 1964., 1976., 1977., 1978., 1981., 1996., 1998., 1999., 2000., 2001., 2003., 2009.
Prvak Istočni Divizije (Američke lige): 1976., 1977., 1978., 1980., 1981., 1996., 1998., 1999., 2000., 2001., 2002., 2003., 2004., 2005., 2006., 2009., 2012., 2019.
Nadimci tima
Ime "Iankees" često se skraćuje na "Ianks". Njihov najomraženiji nadimak je "Bronx bombarderi" (Bronx Bombers) ili jednostavno "bombaši", što je referenca na njihov dom i plodno udaranje. Manje korišćen nadimak je "Pinstripes", u odnosu na ikoničnu karakteristiku na kućnim uniformama. Kritičari često nazivaju tim i organizaciju "zlim carstvom" (the Evil Empire), izrazom koji je Iankees primio predsednik Bostonskog Crvene Čarape Larri Lucchino u intervjuu Nev York Times 2002. godine. Izraz iz burne ekipe kasnih 70-ih, „Bronk Zoo“, ponekad upotrebljavaju obmanjivači, kao i „Prokleti Iankees“, po istoimenom mjuziklu. Ironično je da čak i mnogi navijači Iankeesa svoj tim nazivaju "zlim carstvom" kao častnom značkom i zapravo uživaju u tome što njihov tim igra "negativca".
Popularnost tima
Tokom godina od kada je tim počeo, Iankei su prerasli iz anonimnog tima u jedan od najpoznatijih i najpopularnijih timova ne samo u bejzbolu već i u američkom profesionalnom sportu.
Podrška ventilatora
S ponavljajućim uspehom od 1920-ih, Iankeesi su od tada jedan od najpopularnijih sportskih timova na svetu, s tim da njihova navijačka baza dolazi mnogo dalje od njujorškog metropolitanskog područja, a fanovi dolaze iz svih krajeva Sjedinjenih Država i Kanade i mnogih zemalja širom sveta. Iankei obično povezuju dolazak na svim ili većini različitih mesta za put, privlačeći mnoštvo svojih obožavalaca, kao i navijače domaćeg grada čiji se interes povećava kada Iankei dođu u grad.
Prva sezona od milion obožavalaca bila je 1920. godine, kada su 1.289.422 navijača prisustvovali Iankee igrama na Polo Terenu. Prva sezona od 2 miliona obožavalaca bila je 1946. godine, kada je 2.265.512 navijača prisustvovalo igrama na Stadionu Iankee. Iankei su pobedili prosek lige za 83 posećenosti kod kuće u poslednjih 87 godina (samo tokom 1990, 1991, 1992 i 1994 to nisu postigli). U proteklih sedam godina, Iankees je privukao preko tri miliona obožavalaca svake godine, a rekord američke lige je bio 4.090.696 u 2005. godini, čime je postao tek treća franšiza u istoriji sporta koja je prikupila preko četiri miliona u redovnom prisustvu sezone u sopstvenom balkonskom parku. Iankei su bili lideri liga u "pohađanju puta" svake godine od 2001. do 2006. godine. Jedan poznati obožavalac bio je Freddi Schuman, popularno poznat kao "Freddy Sez". Preko 50 godina došao je na Iankeeve kućne igre sa bejzbol kapom, jenkijskim dresom (koji na leđima nosi svoje ime) i posudom za torte na kojoj je bio oslikan šalom, koji je bio povezan sa znakom upisane riječima ohrabrenja za domaći tim. Šchuman je umro 17. oktobra 2010, u 85. godini.
Da bi izbegli neželjeno objavljivanje, Iankees igrači koriste pseudonime prilikom registracije u hotelima.
Stvorenja Belilo
Stvorenja Belilo (Bleacher Creatures) su ozloglašena grupa vlasnika sezonskih ulaznica koja je zauzela odeljak 39 u belim pravo polje stadionima na starom stadionu Iankee i zauzela odeljak 203 na novom stadionu. Poznati su po striktnoj odanosti jenkijima i često su nemilosrdni prema suprotstavljenim navijačima koji sede u delu i navijaju za putnički tim. Uživaju u ismevanju pravog napadača protivničkog tima sa nizom skandiranja i klevetanja. "Stvorenja" su dobila svoj nadimak od kolumnista Njujorških dnevnih vesti Filip "Flip" Bondija, koji je proveo sezonu 2004. godine u odseku za istraživanje svoje knjige o grupi, Bleeding Pinstripes: A Season with the Bleacher Creatures of Yankee Stadium, objavljeno 2005. godine.
Borbe i timske pesme
Zvanična borbena pesma za Iankees je pesma "Evo dođi Yankees" ("Here Come the Yankees"), koju su 1967. napisali Bob Bundin i Lou Stallman. Iako se ne koristi tako često, još uvek se često čuje u instrumentalnom obliku, najistaknutije u radio emisijama, dok se do 1990. godine igrao kao tema za televizijske emisije u nekoliko verzija. Još jedna pesma koja je snažno povezana sa timom je pesma "New York, New York", koja se posle domaćih utakmica igra na stadionu. Verzija Frank Sinatra tradicionalno se igra posle pobeda, a originalna verzija Liza Minnelli posle poraza. Međutim, zbog pritužbe Minnelli-a, bez obzira na rezultat igre koja se igrala na stadionu, igra se verzija Sinatre da se ona zatvori. Kada Yankees pređu na teren pre početka svake utakmice, igra se 2 Unlimited-a „Spremi se za to“, a navijači obično plješću. Kada Iankees postigne trku kod kuće, igra se kratak isečak 2 Unlimited-a "Radaholika" koji sadrži zvuk zvona Westminster Quarters-a (kad god Aaron Judge postigne homerun, isječak će zameniti tonom "The Clang" veteran kompozitor Mike Post, koji se koristi u franšizi Zakona i reda).
Na stadionu se redovno svira širok izbor pesama, a mnoge od njih žive na orguljama stadiona Hammond. Pesma "Bog blagoslovi Ameriku" igra se tokom 7. gostovanja od 11. septembra.
Sulina (razvrstavanje)
Sulina ima više značenja:
Halloville
Alovil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Linevil.
New York Yankees
Penzionirani brojevi
Među svim trenutnim timovima koji čine Major League Baseball, Yankees su se povukli sa 21 broja za 23 pojedinca, što je većina tima u MLB.
Halloville
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 59 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 290 metara (maksimalnoj 333 m, a minimalnoj 262 m).
New York Yankees
Penzionirani brojevi
Umirovljeni brojevi bili su izloženi iza leve ograde na starom Stadionu Iankee i ispred tople strane protivničkog tima, formirajući malu uličicu koja je potom povezivala Monument Park sa levim poljskim tribinama. Kada se franšiza prebacila preko puta novog stadiona, brojevi su uklopljeni u Monument Park koji sedi u središnjem polju između obe stative. 21 broj postavljen je na zid hronološkim redosledom, počevši od broja Lu Gehrig broj 4. Ovaj je penzionisan ubrzo nakon što je Gehrig 4. jula 1939. godine napustio bejzbol, istog dana kada je održao svoj čuveni oproštajni govor. Njegov je prvi broj penzionisan u istoriji Major League Baseball. Ispod brojeva su tablice sa imenima igrača i opisnim odlomkom.
Broj 42 je tokom celog života bio u penziji Major League Baseball u čast Jackie Robinsona 15. aprila 1997, 50. godišnjice njegovog probijanja barijere u boji. Dan je proglašen Dan Jackie Robinson (Jackie Robinson Day), a kasnije su ga poštovali svi bejzboli, a odabrani igrači iz svake ekipe nosili su broj 42. Igračima koji su u to vreme nosili br. 42 bilo je dozvoljeno da ga nose sve dok ne napuste tim sa kojim su igrali 15. aprila 1997 godine; Mariano Rivera je bio poslednji aktivni igrač obuhvaćen tom dedinom klauzulom. Dok su drugi timovi postavili broj 42 sa ostatkom svojih penzionisanih brojeva, Yankiji to u početku nisu učinili. Deset godina kasnije, 17. aprila 2007. godine, Yankiji su počastili Robinsona postavljanjem logotipa Dan Jackie Robinson sa odgovarajućom plaketom uz ostatak penzionisanih brojeva. Budući da su Yankiji završavali putovanje u Oaklandu na Dan Jackie Robinsona, ceremonija se održala dva dana kasnije. Kada su se Yankees preselili na drugi Stadion Yankee, zamenili su logotip Dan Jackie Robinson brojem 42 koji je podsećao na ostale penzionisane brojeve. Kasnije su zamenili broj 42 tako da podseća na Dodgerov stil, a 22. septembra 2013 godine, Robinsonu je u Monument Parku posvećena ploča. Takođe, broj 42 posvećen Robinsonu u potpunosti je uklonjen i zamenjen brojem Mariano Rivera.
El Naranjal, Cuautitlán de García Barragán
El Naranjal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuautitlán de García Barragán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 947 m.
Canal du Midi
Canal du Midi (okcitanski: Canal de las Doas Marsa, što znači "Kanal dva mora") je 360 km dug kanal u južnoj Francuskoj (francuski: le Midi). Kanal ide od grada Toulousea do mediteranske luke Sète koja je osnovana da služi kao istočni kraj kanala. Od Toulousea spaja se s rijekom Garonne i tako čini Canal des Deux Mers čime se spaja Atlantik sa Sredozemnim morem (Étang de Thau).
Suhurlui (razvrstavanje)
Suhurlui ima više značenja:
Suharău (razvrstavanje)
Suharău ima više značenja:
Okrug Habil Jabr, Lahij
Habil Jabr je okrug u Jemenu u pokrajini Lahidž.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 881 m.
El Raizal (razvrstavanje)
El Raizal ima više značenja:
Suhaia (razvrstavanje)
Suhaia ima više značenja:
C13H12N2O3
Molekulska formula C13H12N2O3 se može odnositi na:
Florissant, Missouri
Florisant je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 52.158, što je 1.661 (3,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Suciu de Sus (razvrstavanje)
Suciu de Sus ima više značenja:
Weisel
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Lan Vajzel se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Lan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 395 metara. Površina opštine iznosi 13,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.119 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 86 stanovnika/km².
La Esperanza, Ramos Arizpe
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ramos Arizpe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1217 m.
Sanctorum (razvrstavanje)
Sanctorum ima više značenja:
Daniel Ayala, Matamoros
Daniel Ayala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Los Moros, Rancho, Asientos
Los Moros, Rancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Asientos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2032 m.
Montluçon
Montluçon je grad u Francuskoj u regionu Auvergne, u departmanu Allier.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 38.402.
El Ramal (razvrstavanje)
El Ramal ima više značenja:
C12H20N2
Molekulska formula C12H20N2 se može odnositi na:
Biljačići
Biljačići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Zavidovići koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 371 stanovnika.
Max Planck Digital Library
Max Planck Digital Library (MPDL) (srbskohrvatski: digitalna biblioteka Max Planck) je centralna ustanova društva Max Planck-a (nemački: Max Planck Gesellschaft, abreviacija: MPG). MPDL podržava naučnike sa svih Max Planck instituta sa širokim portfeljem različitih usluga orijentisanim ka naučnom istraživanju.
Usluge se kreću u rasponu od upravljanja podacima o istraživanjima, različitih usluga objavljivanja (naučnih radova) do opšteg pružanja naučnih informacij a. Osnovna svrha MPDL-a je da istraživačima omogući optimalan pristup naučnim informacijama, obezbedi infrastrukturu za upravljanje naučnim informacijama i podrži MPG  u politici Open Access-a.
MDPL i njene prethodne organizacije su među najvećim primaocima naučnih informacija u Evropi. Pritom MPDL omogućuje pristup velikom broju e-knjiga, naučnim časopisima, uslugama objavljivanja Open Access-a i specijalnim bazama podataka te zajedno sa bibliotekama svih Max Planck instituta obezbeđuje ponudu naučnih informacija i mogućnosti objavljivanja.
MPDL je također inicijator prvog globalnog blockchaina za nauku bloxberg.
Linkovi
Max Planck Digital Library
OA2020
bloxberg
Herculian, Bățani
Herculian je naselje u Rumuniji u okrugu Kovasna u opštini Bățani.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1047 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 585 m.
Rocca, Campobasso
Rocca je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Sucevița (razvrstavanje)
Sucevița ima više značenja:
Kawaiisu
mini|Obitelj Kawaiisu Indijanaca. Kawaiisu.- /Ime je došlo iz jezika Yokuts Indijanaca ,značenje nije poznato. Sami sebe nazivaju Nuooah ili 'the People'. / Pleme Shoshonean Indijanaca sa Tehachapi Mountainsa u Kaliforniji, iz skupine šošonskih Indijanaca, Južnih Numic (Southern Numic) govornika, srodni Chemehuevima, porodica Juto-Asteci.
Domovina
Njihovo je kulturno područje, još pod raspravom, pripada li kalifornijskom krugu ili Velikom Bazenu (Great Basin). Velikom bazenu pripadaju Mojave Desert i Owens Valley iz Kalifornije, Nevada i dio Oregona (jugoistok). To je kraj što ga naseljavaju skupine Sjevernih i Južnih Pajuta kao i skupine pravih Šošona. Kulturno Kawaiisu su bliži plemenima središnje Kalifornije, nego njima srodnim Numic plemenima, ali treba napomenuti da ima elemenata i jednog i drugog kulturnog područja. Ova su plemena međusobno dolazila u kontakt, pa je bilo i ženidbenih veza među njima. Kawaiisu kontaktiraju sa Owen Valley Pajutima, Indijancima Koso sa Panamint Rangea, Chemehuevima iz istočnog dijela pustinje Mojave i Yokuts Indijancima iz San Joaquin Valleya i plemenom Tübatulabal sa Kern Rivera. Poznati su po košaraštvu.
Nastambe
Nastambe Kawaiisa su čunjastog oblika, 15-20 stopa u dijametru, one manje saluže za skladištenje, izgrađene su od granja i prekrivene korom. Zimska kuća tomo-kahni, čunjastog je oblika, od kore i hasura od tule-trske, koje ih čine nepromočivim. Hasura ima i ulogu vrata. Ove kuće nisu pogodne za kuhanje, pa su žene morale hranu pripremati vani. Kuća ima i otvor za dim, vatra je bila malena u rupi u podu, u koju bi ubacivali kamenje, koje bi ih grijalo preko noći. Drugi tipovi seoskih struktura su havakahni, koja služi kao ljetna kuhinja ili sjenica (shade house) namijenjena za žene. Parna kupelj koju nazivaju tivikahni, istog je oblika kao tomokahni ,ali umjesto granjem, prekrivena je zemljom. Hambari, koje su imali poput Istočnih Sijuksa (Eastern Siouans) služili su za čuvanje žira, oraha, sjemenja, a izgrađeni su dvije stope iznad tla, kako bi se zaštitili od glodavaca.
Lov i sakupljanje
Kawaiisu su lovci i sakupljači, izvrsni lovci na jelene i poznavaoci, gdje, što, kada i kako se može uloviti ili ubrati. Bobice koje su sakupljali drobili su tučkom u avanima i pravili od njih oblikovane kolačiće, koji su se sušili na suncu i spremali u posebne košare i čuvali za kasniju upotrebu. Mlade djevojke morale su naučiti kako sakupljati i pripremati hranu, dok su dječaci startali sa lovom već sa svojih 9. godina. –Najpopularniji plod koji su Kawaiisu sakupljali svakako je bio žir, od najmanje 7 vrsta hrastova. Kawaiisu su preferirali žir crnog hrasta (black oak), vrsta kalifornijskog hrasta latinski nazivan Quercus kelloggii. Izvore proteina Kawaiisui su nalazili u mesu antilope, smeđeg medvjeda i raznim vrstama manjih sisavaca, pticama i insektima. Od nekih životinja meso se nije jelo ,to su: medvjed grizli, skunk (vrsta tvora), škanjca, šišmiša, ptice-trkačice (roadrunners), vrana, skakavaca i orlova. U lovu se lovac služio lukom i strijelom, raznim zamkama, mrežama, paljenjem šikare. U ribolovu su se služili koštanim udicama, kao i otrovnim biljem.
Populacija
Populacija Kawaiisa je 1700. bila između 500 i 1,000. Godine 1776. posjećuje ih Garcés, a 1844. i 1850. kroz taj kraj prolazi John C. Fremont. Sa američkom vojskom dolaze u doticaj 1863. kada su vojnici satnika Moses McLaughlin poubijali 35 nenaoružanih Kawaiisua. Njihovo brojno stanje 1800. bilo je oko 400, da bi 1910. spalo na svega 150, od kojih je do 1984. preostalo 35. U novije vrijeme (2000) ima ih oko 50 (NAHDB), od kojih su neki na rezervatu Tule River. Prema drugim podacima (San Diego State University) Kawaiisu imaju 200-300 potomaka u okrugu Kern.
Larry Niven
Heorot
Heorot (s Steven Barnes i Jerry Pournelle)
s Steven Barnes
Dream Park
Yuan Xie
Yuan Xie (元勰) (died 508), rođen kao Tuoba Xie (拓拔勰, promjenjeno 496), kurtoazno ime Yanhe (彥和), formalno Princ Wuxuan od Pengchenga (彭城武宣王), kasnije posthumno štovan kao Car Wenmu (文穆皇帝) sa hramskim imenom Suzu (肅祖), bio je princ kineske/Xianbei dinastije Sjeverni Wei. Bio je sin cara Xianwena, a svom bratu, caru Xiaowenu je pomagao u vojnim i državnim poslovima. Nakon Xiaowenove smrti je nakratko služio kao regent njegovom sinu - caru Xuanwuu. Sa vremenom je došao u sukob sa Xuanwuovim uticajnim ujakom Gao Zhaom, koji je orkestrirao lažne izvještaje o tome da se namjerava pobuniti i svrgnuti Xuanwua. Zbog toga mu je car naložio da izvrši samoubistvo. Kada je njegov sin došao na prijestolje kao car Xiaozhuang, posthumno je proglašen care, iako je sljedeći car Jiemin ukinuo te počasti.
Sangre de Cristo (razvrstavanje)
Sangre de Cristo ima više značenja:
Paladina, Bergamo
Paladina je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3982 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 276 m.
El Ramblas (razvrstavanje)
El Ramblas ima više značenja:
Vuči Do
Vuči Do je naselje u opštini Cetinje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 3 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 14 stanovnika).
Demografija
U naselju Vuči Do živi 3 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 52,2 godina (55,0 kod muškaraca i 46,5 kod žena). U naselju ima 2 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,50.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Poznati ljudi
U Vučidolu je rođen poznati hrvatski redatelj crnogorskog podrijetla Krsto Papić.
C13H13NO4
Molekulska formula C13H13NO4 se može odnositi na:
Attached
Attached je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation, premijerno prikazana 8. novembra 1993. godine. Radnja prikazuje kako kapetan Picard i dr. Crusher prilikom diplomatske misije na političkoj podijeljenoj planeti završe kao zarobljenici frakcije koja im radi kontrole ugradi čipove, a koji za posljedicu imaju stvaranje telepatske veze između dvoje i otkrića dugo zatomljenih osjećaja koje gaje jedno prema drugom.
Río Ratón, San Sebastián Tecomaxtlahuaca
Río Ratón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Sebastián Tecomaxtlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2246 m.
Trappe, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.509, što je 299 (9,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Suceveni (razvrstavanje)
Suceveni ima više značenja:
El Tulillo, Rioverde
El Tulillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rioverde.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1132 m.
Eochu Mumu
Eochu Mumu (ili Eochaid Mumo, Mumho), sin Mofebisa sina Eochaid Faebar Glasa, bio je, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, veliki kralj Irske. Prema Lebor Gabála Érennu na prijestolje je došao ubivši u bitci prethodnog kralja Fíachu Labrainnea. Po njemu je nazvana provincija Munster. Vladao je 21 godinu, tokom kojih je vodio mnoge borbe protiv potomaka Érimóna. Na kraju ga je u bitci kod Clíua ubio Fíachuov sin Óengus Olmucaid. Kasnije ga je osvetio vlastiti sin Enna Airgdech.
Costanza di Riese, Treviso
Costanza di Riese je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Milja Marin
thumb|Milja Marin na slici [[Žorž Skrigin|Žorža Skrigina iz 1943.]] Milja Marin, djevojačko Toroman (1926-10. novembar 2007) je bila jugoslovenska partizanka, poznata po svom portretu „Kozarčanka“ koji je napravio Žorž Skrigin.
Milja Toroman je bila bolničarka u 11. kozaračkoj brigadi. Fotografija Žorža Skrigina je nastala u Knežpolju 1943. godine. Godine 1946. se u potkozarskom selu Kriva Rijeka udala za Peru Marina, nosioca Partizanske spomenice.
Poslije rata, fotografija Milje Marin je postala čuvena u bivšoj Jugoslaviji, našavši se u udžbenicima, kao i na omotu albuma grupe Merlin Teško meni sa tobom (a još teže bez tebe).
Umrla je u prijedorskom naselju Pećani 14. novembra 2007. godine.
Pompejeva era
right|thumb|[[Pompejeva bista]] thumb|Gradovi Dekapolisa (crvenim slovima) Pompejeva era ili Pompejanska era, bila je kalendarska era koju su koristili helenistički gradovi u rimskoj Palestini, naročito u gradovima Dekapolisa (skupina od 10 do 14 grčkih gradova, svi sem jednog istočno od reke Jordan). Godine su se brojale od osvajanja rimskog generala Pompeja 63. pne.. Pre nego što su jevrejski Hasmonejci osvojili te gradove u 2. st. pne., mnogi su bili autonomni polisi. Rimljani su im vratili autonomiju, što je bilo ravno "novom osnutku" gradova, pa su tu godinu postavili za početnu tačku svojih kalendara. Neki gradovi među njima, poput Filadelfije (današnji Aman u Jordanu), usvojili su ovu eru, mada nikada nisu bili pod hasmonejskom vlašću.
Kada arheolozi pronađu pompejanske datume na novčićima i natpisima nekog grada, koriste ih kao dokaz za članstvo tog grada u savezu Dekapolis. Međutim, neki gradovi koje su antički pisci naveli kao članove, nisu koristili pompejanske datume. Naročito je Damask nastavio računati datume po seleukidskoj eri.
U regionu je ova era korišćena dugo nakon nestanka saveza, tokom vizantijskog perioda, pa čak i neko vreme nakon muslimanskog osvajanja Sirije tokom 630-tih. Tako se u jednoj crkvi u Hildi kod Amana nalazi natpis sa Pompejevom godinom 750, odn. 687. n.e..
Gađi
Gađi je pusto naselje u opštini Cetinje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. nije bilo stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 4 stanovnika).
Crnjevo
Crnjevo je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Zavidovići koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 409 stanovnika.
Josefine Mutzenbacher (film)
Josefine Mutzenbacher je zapadnonjemačka erotska filmska komedija snimljena 1970. godine u režiji Kurta Nachmanna. Predstavlja adaptaciju istoimenog erotskog romana. Radnja je smještena u Beč na kraju 19. vijeka, a protagonistica, čiji lik tumači Christine Schuberth je mlada djevojka koja se bavi prostitucijom te, kroz niz komičnih pustolovina, stiče bogatstvo. Film je napravljen u jeku seksualne revolucije te je vješto koristio glad publike za dotada zapriječenim eskplicitno erotskim sadržajima, a dodatni publicitet je dalo i to što je roman tada još uvijek bio predmetom cenzure u Zapadnoj Njemačkoj. Zbog toga je postigao izuzetan uspjeh, a dotada anonimna Schuberth, kojoj je to bila prva značajnija uloga je postala velika zvijezda i napravila niz uspješnih seks komedija. Kritičari su, pak, primijetili da se Nachmann, iako nije mogao biti u potpunosti eksplicitan, prilično vjerno držao predloška te su ga proglasili jednim od kvalitetnijih ostvarenja žanra. Godine 1971. je snimljen nastavak pod naslovom ''Mutzenbacher II. Teil – Meine 365 Liebhaber'' a 1972. još jedan pod naslovom ''Ferdinand Mutzenbacher'.
Godine 1976. je snimljen hardcore pornografski film pod naslovom Josefine Mutzenbacher – Wie sie wirklich war sa Patricijom Rhomberg u glavnoj ulozi, a koji je također imao izuzetran uspjeh i potakao seriju nastavaka, a zbog čega se ponekad miješa sa ranijom verzijom.
Sanguijuelas (razvrstavanje)
Sanguijuelas ima više značenja:
Rmd
Termin RMD ima više značenja.
Suceava (razvrstavanje)
Suceava ima više značenja:
Kraljevstvo Velika Britanija
Kraljevstvo Velika Britanija, takođe poznato kao Ujedinjeno Kraljevstvo Velike Britanije, bivša je država u zapadnoj Evropi, koja je postojala od 1707. do 1801. godine. Nastala je spajanjem Kraljevine Škotske i Kraljevine Engleske po Aktu o Uniji iz 1707, kako bi bila stvorena jedna država koja bi obuhvatala celo ostrvo Velika Britanija. Novi jedinstveni parlament i vlada, sa sedištem u Vestminsteru u Londonu, su upravljali novim kraljevstvom. Dva odvojena kraljevstva Škotska i Engleska su imale zajedničkog vladara još od Jamesa VI, koji je postao kralj Engleske 1603. godine kao James I, nakon smrti kraljice Elizabete I.
Kraljevstvo Velike Britanije je nasledilo Ujedinjeno Kraljevstvo Velike Britanije i Irske 1801. kada je Kraljevina Irska postala deo Ujedinjenog Kraljevstva po Aktu o uniji iz 1800. nakon gušenja irskog ustanka 1798.
Huahuasco, Tiquicheo de Nicolás Romero
Huahuasco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tiquicheo de Nicolás Romero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 303 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 442 m.
Óengus Olmucaid
Óengus Olmucaid (ili Aengus Olmucada), sin Fíachu Labrainnea, bio je, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, veliki kralj Irske. Za vrijeme vladavine svog oca je osvojio današnju Škotsku. Na prijestolje je došao ubivši velikog kralja Eochu Mumua, koji je dvadeset jednu godinu ranije biuo ubio njegovog oca. Vodio je mnoge borbe protiv Cruithnea, Fir Bolga, Fomorijanaca i drugih irskih naroda, naroda Orkneya, pa čak i "Longobarda". U bitci kod Carmana ga je ubio Enna Airgdech, sin Eochu Mumua.
Savojski križarski rat
Savojski križarski rat (1366–67) nastao je iz istih planova koji su doveli do Aleksandrijskog križarskog rata. Bio je zamisao pape Urbana V i predvođen Amadeusom VI, grofom Savoje, protiv Osmanskog Carstva u istočnoj Evropi. Iako je izvorno namijenjen kao saradnja sa Kraljevinom Ugarskom i Bizantskim Carstvom, križarski rat je preusmjeren na Drugo Bugarsko Carstvo, gdje je osvojio mala područja koja su predata Bizantincima. Također su mala područja u blizini Carigrada i Galipolja preoteta od Osmanlija.
Opazivši veću pažnju posvećenu Bugarskoj nego Turcima, historičar Nicolae Iorga tvrdio je da "to nije bilo isto što i križarski rat, ta ekspedicija koja je više podsjećala na ludoriju." Ipak, zauzimanje Galipolja, prema Oskaru Haleckiju, bio je "prvi uspjeh koji su kršćanske snage postigle u svojoj borbi za obranu Evrope, a u isto vrijeme i posljednja velika kršćanska pobjeda [nad Turcima] tokom čitavog četrnaestog vijeka."
Zakletve
31. marta 1363. godine, na Veliki petak, u papinskom Avignonu, kraljevi Francuske i Kipra, Ivan II i Petar I, položili su križarske zakletve da će otići u Svetu Zemlju i primili su od pape Urbana V znak križa (signum crucis) da zašiju na svoju odjeću kao znak svoje zakletve. To je bio početak Savojskog križarskog rata, iako Ivan II nikada nije ispunio svoju zakletvu lično, a Petar I na kraju nije sarađivao sa grofom Savoje u tom pothvatu. Potonji nije položio križarsku zakletvu, također pred Urbanom V, vjerojatno do 19. januara 1364. godine, kada je vijeće regionalnih velikaša održano u Avignonu kako bi formiralo savez (colligatio) protiv pljačkaških slobodnih društava. To je sigurno bila prilika kada je papa dodijelio Amadeusu zlatnu ružu, a grof je osnovao viteški Red ogrlice kao zamjenu za svoj raniji, i vjerojatno mrtav, Red crnog labuda. Izvorni članovi Reda ogrlice bili su odani sljedbenici i često srodnici Amadeusa i vjerojatno su svi obećali pridružiti mu se u križarskom ratu. Prilikom tog događaja, svi osim dvojice koji nisu mogli poći iz zdravstvenih razloga, krenuli su na put prema istoku. Taj red, kao i križarski rat, bio je posvećen Djevici Mariji. Krajnji rok uspostavljen za polazak križara bio je 1. mart 1365. godine, iako je papa očekivao da će i Petar Kiparski i Amadeus Savojski otputovati ranije. Niko nije ispunio rok, iako je 27. juna kralj Kipra napustio Veneciju i krenuo u Aleksandrijski križarski rat.
U maju 1363. godine, Urban je apelirao na Ludovika I od Mađarske za križarski rat protiv Turaka, a kralj je proveo zimu 1364–65 pripremajući vojsku za veliku ofanzivu osmišljenu za potiskivanje Zuraka iz Evrope. U januaru 1365. godine, kao što je zabilježeno u Veneciji, deset galija se okupilo u Provansi za Ludovikovu upotrebu, a Ludovik je izdao poziv za pomoć u Zadru i Dalmaciji. U proljeće je napao, ne tursku Evropu (Rumeliju), već sjevet Bugarske, kojim je tada vladao carev drugi sin, Sracimir. Osvojio je i okupirao Vidin i odveo Sracimira nazad u Mađarsku kao zarobljenika. Njegov pohod je time završen na vrijeme da sarađuje sa Amadeusom u udruženom napadu na Turke u proljeće 1366. godine.
Vojska i flota
Amadeus je okupljao svoju vojsku u Savoji rane 1366. godine. Više od pola vojske sastojalo se od nasljednih vazala grofa Savoje, a gotovo ni jedna porodica u njegovom gospodstvu nije bila bez predstavnika. Pridružili su mu se i njegov polubrat Ogier i nećak Humbert, sin njegovog polubrata Humberta. Aymon, mlađi brat Jamesa od Pijemonta, i Amadeusova dva vanbračna sina, oba po imenu Antoine, također su sudjelovali. Među križarima su bili engleski vitez Richard Musard, grofov nećak Guillaume de Grandson, Aymond, nasljednik Amadeusa III od Ženeve, koji je bio previše bolestan da bi ispunio svoju zakletvu, i Louis de Beaujeu, sire d'Alloignet, koji je zauzeo mjesto Antoinea de Beaujeua. Do dolaska u Veneciju, njegova vojska se organizirala u tri bataillesa pod nadzorom maršala Gasparda de Montmayeura: prvi su vodili Amadeus, Gaspard, Aymard de Clermont i braća Guy i Jean de Vienne; drugi Étienne de la Baume, sire de Basset i sire de Saint-Amour; trećim i najvećim, grosse bataille, komandovali su Guillaume de Grandson, Antelme d'Urtières i Florimont de Lesparre, a u njegovom sastavu bila je i grofova rodbina.
Vidjevši da je Aleksandrijski križarski rat naštetio njezinim trgovačkim odnosima sa islamskim snagama, Mletačka Republika nije bila naklonjena sudjelovanju u križarskom ratu ili pružanju transporta na istok. Pismo pape Urbana u martu 1365. nije ih uvjerilo u suprotno, ali Amadeusovo izlaslanstvo obezbijedilo je obećanje dviju galija u svjetlu grofovih zahtjeva za pet (i dvije fuste). Urban, začetnik križarskog rata, pregovarao je sa Genovom i Marseilleom kako bi obezbijedio brodove, ali obećanje transporta od strane cara Svetog Rimskog Carstva, Karla IV, nikada nije ispunjeno. Veliki broj plaćenika iz slobodnih društava pridružio se tom križarskom ratu i okupio se kod Tournusa pod vođstvom Arnauda de Cervolea, ali kada je on 25. maja 1366. ubijen u blizini Mâcona, oni su napustili taj pohod.
Od Savoje do Venecije
3. januara 1366. u Le Bourget-du-Lac, Amadeus je, pripremajući se za polazak, imenovao svoju ženu, Bonne de Bourbon, regentom u svom odsustvu, da vlada uz pomoć vijeća sastavljenog od sedam članova, od kojih su barem dvojica uvijek morali biti očevici njenih naredbi kako bi one bile efikasnije. Možda u znak protesta zbog kašnjenja tih napora ili zbog predloženog odredišta, papa Urban je 6. januara opozvao bule od 1. aprila 1364. godine, tako odrezavši veliki izvor finansija. Iako je Amadeus otišao u Avignon kako bi negodovao i, naizgled, dobio papin blagoslov za svoju avanturu, bule su i dalje ostale opozvane. Grof je bio primoran tražiti generalnu subvenciju (porez) za viagio ultramarino (prekomorsko putovanje), ali je ona ostala neprikupljena do 1368. pa se cijena pomorskog transporta morala platiti zajmom (10 000 fiorina) od nekih banaka u Lyonu i zalaganjem porodičnog srebra. Amadeus je 8. februara počeo putovanje kopnom do Venecije.
Amadeus je dospio u Rivoli do 15. februara, i Paviu, gdje je vladao njegov šogor, Galeazzo II Visconti, sredinom marta. Potom se okrenuo i posjetio Saint-Jean-de-Maurienne prije povratka u Paviju do kasnog maja, kako bi bio kum na krštenju Giangaleazza II, novorođenog sina svog nećaka Giangaleazza. Njegova sestra Bianca, majka starijeg Giangaleazza, napravila je donaciju njegovom ratnom kovčegu u to vrijeme, a njegov šugor napravio je zajmove i u novcu i u ljudima: 25 000 fiorina i 25 ratnika, šesto brigandi (plaćenika) i šesnaest conestabilesa pod vođstvom njegovog vanbračnog sina Cesarea, da budu plaćeni o Galeazzov trošak prvih šest mjeseci. Polovina križarske vojske pod vođstvom Étiennea de la Baumea otišla je odatle u Genou kako bi zaplovila flotom koja ju je čekala da ju odvede u Veneciju. 1. juna, ostatak vojske pod Amadeusovim vođstvom krenuo je prema Padovi, gdje mu je vladajuća porodica, Carraresi, ponudila upotrebu njihove palače u Veneciji. Amadeus i glavnina vojske dospjela je u Veneciju 8. juna, gdje su Venecijanci, obaviješteni da križarski rat nije bio usmjeren na Svetu Zemlju, ponudili još pomoći, uključujući brodove i ljude ukoliko bi križari uzeli Tenedos od ljudi Genoe (što oni nisu uradili). Flota je ponovo zaplovila oko 21. juna.
Od Venecije do Galipolja
Flota je plovila obalom Dalmacije, zaustavivši se u Puli (Pola), Dubrovniku (Ragusa), na Krfu i konačno Koroniju (Coron), koji je bio pod mletačkom kontrolom. Amadeus je tu saznao da je Marie de Bourbon, kćerka vojvode Louisa II od Bourbona, čija je sestra Bonne bila Amadeusova žena, bila pod opsadom u svom zamku u Pylosu (Navarino) od strane arhiepiskopa Patrasa, Angela Acciaiolija, koji je zaplijenio njenu zemlju u ime Philipa od Taranta, njenog šogora, koji je osporavao njeno pravo na Kneževinu Ahaju u ime njenog mladog sina, Hugha, čiji je otac bio pokojni Robert od Taranta. Rano 1366. Marie i Hugh su podigli vojsku plaćenika sa Kipra i iz Provanse i počeli vraćati teritorij kneževine na koju je polagala pravo. Tokom pregovora, njezin kastelan Pylosa, Guillaume de Talay, uhitio je Simonea del Poggija, sudskog izvršitelja Philipa od Taranta, i zarobio ga u tamnicama Pylosa. Do Amadeusovog dolaska, kontra-ofanziva predvođena arhiepiskopom stjerala je Marie i Hugha u ćošak u Pylosu. Grof Savoje dobio je molbu da presudi o tom slučaju. Odlučio je da bi se Marie trebala odreći prava na Patras, a da bi arhiepiskop trebao povući svoje trupe iz južne Ahaje i ostaviti Marie da ju posjeduje u miru. Sa "damom u nevolji" spašenom i "pravima crkve" obranjenim, Amadeus se vratio na svoje brodove.
U Koroniju, mletačka flota, koju je vodio Antelme d'Urtières, kapetan grofove galije, sastala se sa genovskom, formirajući flotu od preko petnaest brodova pod generalnom komandom admirala Étiennea de la Baumea. Vojska je podijeljena između galija geografski: jedan je brod bio za ljude iz Bressea (Breysse), drugi za "ljude Faucignyja" (des gens de Foucignie), još jedan za one iz savoje (Savoye), itd. Svi brodovi trebali su ploviti u međusobnom vidokrugu i ni jedan nije smio ploviti ispred grofovog, a propisane s i globe za slučajeve kršenja tih naredbi. Za komunikaciju među brodovima tokom dana su služile zastave, a noći lampe; signale za napad davali su trubači na grofovom brodu. Čitavo putovanje strogo je kontrolirao grof Savoje. Od Koronija flota je nastavila do Agios Georgiosa (San Giorgio d'Albora) na Hidri, odatle do Halkide (Negroponte) i konačno do Euriposovog kanala, posljednjeg stajališta prije ulaska u turski teritorij. Tu su kupili pitku vodu, a grofov liječnik, Gui Albin, kupio je saculi pro stomaco, neku vrstu sredstva za dezinfekciju stomaka.
Galipolje
Iako su se križari nadali pomoći od strane cara Bizantskog Carstva, Jovana V Paleologa, papa je to učinio ovisnim o njegovom vraćanju Grčke pravoslavne crkve nazad u prisnu vezu sa Rimokatoličkom crkvom — i pod papinu nadmoć — iako je cilj križarskog rata bilo oslobađanje istog tog Bizantskog Carstva od turskog pritiska. Križari su također očekivali podršku od strane Ludovika od Mađarske, iako su dva kraljevska paža koja su služila Amadeusa "u bugarskim provincijama" (in partibus Burgarie) bila sve što su ikada dobili od njega. U proljeće 1366. godine, Jovan V otputovao je na mađarski dvor kako bi primio vojnu pomoć i zakleo se u ime sebe i svojih sinova da će preći na katoličanstvo. Papa Urban je 1. jula proširio na Ludovika križarsku indulgenciju, ali je papino pismo od 22. jula obustavilo privilegije odobrene ranije tog mjeseca na godinu dana, odgodivši pomoć Grcima do njihovog povratka u katolički svijet i uvjerivši Ludovika da ne pomaže "šizmaticima", iako mu to papa nije izričito zabranio. Pri povratku, putujući kroz Bugarsku, tako nedavno napadnutu od strane njegovog tobožnjeg saveznika, Jovan je uhvaćen, bilo zarobljen ili okružen bugarskim snagama, i nemoćan da nastavi put do vlastite zemlje, gdje je njegov sin, Andronik IV, oženjen Keracom, kćerkom bugarskog cara, bio preuzeo kontrolu nad vladom. Amadeus i Jovan V bili su prvi rođaci, Jovanova majka Ana bila je sestra Amadeusovog oca Ajmona.