cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Recep Tayyip Erdoğan
Biografija
Erdoğan je dobio četvorogodišnji mandat gradonačelnika Istanbula 1994. godine, kao kandidat Stranke blagostanja Necmettina Erbakana. Erdoğanu je kao gradonačelniku javnost pripisivala zasluge za unapređivanje javnih službi, kao i da je učinio grad zelenijim i čistijim. Ustavni sud je zabranio Stranku blagostanja 1998. godine i Erdoğan je pristupio Stranci vrline, formirane od ostataka njegove prethodno zabranjene stranke. Godinu dana kasnije Erdoğan je osuđen za poticanje vjerske mržnje i izrečena mu je zatvorska kazna u trajanju od deset mjeseci, od čega je odslužio četiri mjeseca 1999. godine.
Partija vrline je 2001. godine također zabranjena, zbog nepoštivanja sekularnih zakona, a Erdoğan je osnovao AKP u kolovozu 2001. i odveo je u pobjedu na izborima održanim u studenom 2002. godine.
Reagirajući na zabrinutosti u samoj Turskoj i izvan nje da dolazak na vlast stranke s islamskom prošlošću može predstavljati prijetnju sekularnom uređenju, Erdoğan i drugi lideri stranke isticali su da AKP nema tajni vjerski program i usvojili prozapadni konzervativni program. Erdoğan je ukazao da je glavni prioritet Turske ulazak u EU, obećavši reforme koje će Tursku učiniti demokratičnijom i pluralnijom i koje će joj omogućiti ostvarivanje kriterija za ulazak u Uniju. Također je obećao posvećenost striktnom programu koji podržava MMF, za rješavanje krize u gospodarstvu koja je pogodila Tursku 2001. godine.
Dva dana nakon što je Erdoğan osvojio zastupničko mjesto, dotadašnji premijer Abdullah Gül (potpredsjednik iste stranke) je podnio ostavku kako bi oslobodio mjesto za lidera AKP, koji je već smatran liderom zemlje. Turski predsjednik Ahmet Necdet Sezer odobrio je novi kabinet koji je predložio Erdoğan i postavio ga za premijera. Postao je predsjednik turske vlade 14. ožujka 2003. godine, pet dana nakon pobjede na ponovljenim izborima u pokrajini Siirt.
Erdoğan je oženjen i ima četvoro djece.
East Millstone, New Jersey
Ist Milston je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 579.
Love Among the Ruins
Love Among the Ruins se može odnositi na:
u književnosti:
u drugim medijima:
Sveta Jelena (Mošćenička Draga)
Sveta Jelena je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Mošćeničke Drage. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Južno je Golovik, jugozapadno je Martina, južno je Brseč, sjeverozapadno je Kalac, a sjeveroistočno Mošćenice.
USS H-1 (SS-28)
USS H-1 (SS-28) (izvorno USS Seawolf) bila je prva američka podmornica klase H.
Povijest
Kobilica je položena 22. ožujka 1911. u brodogradilištu Union Iron Works u kalifornijskom San Franciscu. Porinuta je 6. svibnja 1913. i u operativnu uporabu primljena 1. prosinca iste godine.
Operativna uporaba
Kao dio 2. torpedne flotile, iz baze u San Pedru djelovala je duž Zapadne obale SAD-a. U sklopu raznih vježbi i ophodnji plovila je od Los Angelesa do Britanske Kolumbije, često u pratnji sestrinske podmornice H-2 ili rjeđe H-3.
Zajedno s USS H-2 6. siječnja 1920. krenula je natrag prema San Pedru. 12. ožujka, dok se kretala u blizini obale nasukala se u plićaku. Četiri člana posade, među kojima je bio i kapetan James R. Webb, nastradali su dok su pokušavali doći do obale. U jutro 24. ožujka, USS Vestal uspio ju je odsukati, samo kako bi 45 minuta kasnije potonula na dubinu od oko 15 metara.
Iz flotne listne izbrisana je 12. travnja 1920. i u lipnju 1920. prodana je kao staro željezo.
El Durazno, Rancho, Rincón de Romos
El Durazno, Rancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Tyrone, Pennsylvania
Tajron je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.477, što je 51 (-0,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Puerto Tampico, Mezquitic
Puerto Tampico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1780 m.
El Rebaje, Uruachi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 235 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2010 m.
Sučići
Sučići su naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Mošćeničke Drage. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Južno je Grabrova, istočno je Obrš, jugoistočno su Sveti Petar, Mošćenička Draga i Mošćenice, istočno-sjeveroistočno su Gornji i Donji Kraj, sjeveroistočno je Sveti Anton.
Esquer (razvrstavanje)
Esquer ima više značenja:
Formiranje i evolucija galaktike
Proučavanje nastanka i evolucije galaksija je jedno od najaktivnijih istraživanja u astrofizici. Vidljiva materija univerzuma je koncentrisana u galaksijama, koje predstavljaju osnovne astronomske ekosisteme u kojima se zvezde rađaju, razvijaju i umiru. Strukturne karakteristike galaksija i njihova distribucija u prostoru, primarno su određene procesima formiranja galaksije, dok druge karakteristike i evolucija galaksija kroz vreme zavise uglavnom od procesa nastanka i evolucije zvezda. Procenjuje se da postoji oko 125 milijardi galaksija u svemiru.
Nastanak galaksija
Moderna kosmologija se zasniva na kosmološkom principu, hipotezi da je univerzum prostorno homogen i izotropan, kao i na Ajnštajnovoj teoriji opšteg relativiteta, prema kojoj su strukture prostornog vremena određene distribucijom mase u univerzumu. Moderna kosmologija omogućava predviđanje termalne istorije univerzuma i njegovog sadržaja materije. Pošto se do današnjeg dana univerzum sve više širi i ispunjen je mikrotalasnim fotonima, pretpostavlja se da je bio manji, gušći i vreliji u ranija vremena. Vruća i gusta sredina ranog univerzuma obezbeđuje uslove pod kojima se dešavaju različite reakcije među elementarnim česticama, jedrima i atomima, tako da nastanak galaksija suštinski zavisi od sadržaja materije i energije.
Aktuelna kosmologija smatra da se univerzum sastoji od tri glavne komponente. Pored bariona, protona, neutrona i elektrona, koji čine univerzum vidljivim, astronomi ukazuju i na prisustvo tamne materije i tamne energije. Mada je priroda tamne materije i tamne energije još uvek nepoznata, veruje se da je odgovorna za više od 95% energetske gustine univerzuma. Prema danas najpopularnijem modelu ΛCDM (engl. Lambda Cold Dark Matter - lambda hladna tamna materija), ravan univerzum se sastoji 75% od energetske gustine, 21% od hladne tamne materije (CDM) i 4% od bariona.
Prema inflacionoj teoriji univerzum je prošao kroz fazu brze eksponencijalne ekspanzije (tzv. inflacije), uzrokovane energijom vakuuma jednog ili više kvantnih polja. U mnogim, ali ne svim inflacionim modelima, kvantne fluktuacije u ovoj energiji vakuuma mogu izazvati perturbacije gustine, što objašnjava raznovrsnost struktura galaksije.
mini|340p|Sudar galaksija - slike snimljene svemirskim [[Teleskop Habl|teleskopom Habl.]]Prema hijerarhijskoj teoriji nastanka galaksija, haloi tamne materije rastu hijerarhijski, tj. veći haloi nastaju slivanjem manjih progenitora, što se opisuje integracionim stablom. Kada se dva slična haloa tamne materije integrišu, nasilna relaksacija brzo transformiše orbitalnu energiju progenitora u energiju unutrašnjeg vezivanja kvazi-ekvilibrijumskih ostataka. Ako progenitorski haloi sadrže centralne galaksije, te galaksije se takođe integrišu kao deo nasilno relaksirajućeg procesa, stvarajući novu centralnu galaksiju u krajnjem sistemu. Ako su dva integrišuća haloa vrlo različite mase, dinamički procesi su manje nasilni. Na ovaj način nastaje većina, ako ne i sve eliptične galaksije.
Galaksije i univerzum imaju mnogo veću masu od one izračunate na osnovu vidljivih zvezda i gasova, pa se veruje da u univerzumu dominira tamna materija nepoznate prirode, koja se nalazi svuda, izuzev u unutrašnjim delovima svetlih galaksija. Smatra se da su vidljive galaksije samo koncetrati obične materije smeštene u centrima mnogo masivnijih i rasprostranjenih tamnih haloa.
Tamni haloi galaksija su prvi nastali kao deo dinamičke evolucije univerzuma velikih razmera, a zatim se gas kondenzovao unutar ovih haloa da bi formirao vidljive galaksije. U većini kosmičkih modela, tamna materija inicijalno dominira svuda, a obična materija sadrži samo malu frakciju te mase. Inicijalni haotični period formiranja haloa trajao je verovatno trećinu istorije galaksije i tokom tog perioda formiranje zvezda se dešavalo u podsistemima haloa. Nekoliko različitih fenomena je predloženo za posmatranje brze evolucije spirala u klastere i prasak zvezda izazvanim interakcijom galaksija sa bliskim okruženjem ili sa vrelom sredinom. Slični trendovi sa crvenim pomerajem mogu postojati duž polja galaksija, čije boje tipično postaju plavlje u manjim magnitudama. Međutim, nedavno je otkriveno da mnoge od tih plavih objekata, pronađenih u DEEP istraživanjima (engl. DEEP Survey), nisu sjajne galaksije u širokim crvenim pomerajima, već patuljaste galaksije sa umerenim crvenim pomerajem vrednosti od samo nekoliko desetih delova. Takođe je evidentno da mnoge galaksije, sa visokim crvenim pomerajem, sadrže starije i više simetrično distribuirane populacije zvezda, čija je starost bar 1 gigagodina. Ovo bi moglo ukazivati da one nisu prave primitivne galaksije sa svojom prvom zvezdanom formacijom, nego već dobro formirane elipsoidne galaksije sa više subsekventnih epizoda aktivnosti.
Morfologija galaksija
Postoje tri osnovna tipa galaksije: spiralni, eliptični i nepravilni. mini|levo|340p|[[Spiralna galaksija|Spiralne galaksije - obrazac formiranja i evolucije galaksija.]] mini|240p|[[Eliptička galaksija|Eliptična galaksija - slika snimljena svemirskim teleskopom Habl.]] mini|240p|Galaksija [[NGC 1427A je tipičan primer nepravilne galaksije.]] Eliptične galaksije su blago zaravnjene, uglavnom oblikovane nasumičnim kretanjem svojih zvezda, bez preovlađujućeg pravca. Ove galaksije sadrže malo prašine i uglavnom starije zvezde.
Spiralne galaksije su, međutim, izrazito spljošteni rotirajući diskovi, pa otuda se često nazivaju i disk galaksijama. Naziv „spiralni“ potiče od činjenice da gasovi i zvezde u disku formiraju jasne spiralne oblike. U spiralnim kracima dominiraju vrele (mlade) zvezde i oblaci međuzvezdnog gasa i prašine. Najbrojnije su od svih galaksija i čine 62% svih galaksija u svemiru. I Mlečni put i Andromedina galaksija su spiralne galaksije. Naša galaksija, Mlečni put, sadrži nekoliko puta 1010 zvezda i ima prečnik koji je nekoliko stotina puta manji nego srednje rastojanje između svetlih galaksija. Eliptične i spiralne galaksije se, takođe, nazivaju i ranim i kasnim tipovima galaksija.
[[Datoteka:Hubble sequence.svg|centar|mini| 740p| Hablova sekvenca - Hablov dijagram počinje sa leve strane sa eliptičnim galaksijama. Eliptične galaksije se obeležavaju od E0 do E7. „E“ znači „eliptična“, dok broj označava koliko je „ovalna“ galaksija, gde je 0 loptasta galaksija, a 7 galaksija u obliku diska. Nakon eliptičnih galaksija dijagram se deli u dve grane.
Na gornjoj grani su spiralne galaksije. Grana počinje sa „S0“, tzv. lentikularne galaksije. "S" znači „spiralna“ a "0" znači „galaksija bez krakova“. Na istoj grani se nalaze još četiri tipa spiralnih galaksija koje imaju krakove, "Sa" do "Sd". "S" takođe znači „spiralna“, a malo slovo označava koliko su rašireni krakovi.
Na donjoj grani dijagrama su premošćene (prečkaste) spiralne galaksije sa oznakama SBa do SBc. Ova grana počinje sa SB0 galaksijama praćeno brojem koji pokazuje koliko je „most“ (prečka) definisan. Nakon toga nastavljaju SB galaksije sa dodatim malim slovima.]]
Evolucija galaksija
Dinamička evolucija se odnosi na uticaje sila unutar klastera i grupa galaksija. One su posebno odgovorne za oblikovanje galaksija uticajima okruženja. Takođe i unutrašnji dinamički efekti mogu učestvovati u oblikovanju galaksija. Npr, galaksija može nastati u konfiguraciji koja će biti nestabilna u nekom kasnijem vremenskom periodu. Te nestabilnosti mogu tada redistribuirati masu i ugaone momente unutar galaksije, menjajući njenu morfologiju.
Takođe, galaksije tokom vremena menjaju i svoj hemijski sastav (hemijska evolucija). U astronomiji, svi hemijski elementi teži od helijuma se zajednički označavaju kao "metali“. Masena frakcija barionske komponente (npr. vreli i hladni gasovi, zvezde) u metalima se naziva metaličnost. Nuklearne reakcije tokom prva tri minuta univerzuma (epoha primordijalne nukleosinteze) stvorile su primarno vodonik (~75%) i helijum (~25%), sa vrlo malom mešavinom metala, u kojoj dominira litijum. Svi drugi metali univerzuma nastaju kasnije, kao posledica nuklearnih frakcija u zvezdama.
Evolucija hemijskog sastava gasa i zvezda u galaksijama je važna iz nekoliko razloga. Pre svega, luminoznost i boja stelarne populacije zavise od metaličnosti zvezda; drugo, efekat hlađenja gasa takođe strogo zavisi od njegove metaličnosti (više metala u gasu znači brže hlađenje); treće, male čestice teških elemenata, poznate kao zrna prašine, koje su pomešane sa međuzvezdanim gasom u galaksijama, mogu apsorbovati značajnu količinu svetlosti zvezda i ponovno je emitovati u infracrvenim talasnim dužinama.
Hojl i Tajler  su 1964. godine publikovali rezultate koji se odnose na objašnjenje velike količine helijuma, koji se izdvojio iz Velikog praska. Tri godine kasnije, Vagoner i saradnici (1967. godine) su napravili detaljno izračunavanje kompletne mreže nuklearnih reakcija, potvrđujući ranije rezultate i sugerišu da se velika količina i drugih lakih izotopa, kao što su helijum-3, deuterijum i litijum, može objasniti primordijalnom nukleosintezom. Ovo otkriće snažno podržava teoriju Velikog praska. Godine 1965. otkriće kosmičkih pozadinskih mikrotalasa je pokazalo da je taj proces bio izotropan i imao temperaturu (2,7K) tačno u rangu očekivanom u modelu Velikog praska. Ovo je ustanovilo model Velikog praska kao standardan u kosmologiji, status koji se održava sve do današnjeg dana.
Regona, Brescia
Regona je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 156 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
USS H-2 (SS-29)
Povijest
Kobilica je položena 23. ožujka 1911. u brodogradilištu Union Iron Works u San Franciscu, Kalifornija. Porinuta je 4. lipnja 1913. i u operativnu uporabu primljena 1. prosinca iste godine.
Operativna uporaba
Kao dio Pacifičke flote djelovala je duž Zapadne obale, najčešće uz pratnju sestrinske podmornice USS H-1. Ulaskom Sjedinjenih Država u Prvi svjetski rat, upućena je prema Istočnoj obali SAD-a gdje se pridružuje Atlantskoj Floti. Od 9. studenog 1917. krstari Karibima te sudjeluje u potrazi za neprijateljsim podmornicama. Nakon ugradnje novih motora u proljeće 1918., nastavlja s ophodnjama. Nakon rata, iz New Londona djeluje na području Long Island Sounda, često s ukrcanim podmorničarskim studentima na izobrazbi.
Na povratku prema Zapadnoj obali, posjetila je nekoliko karipskih luka. Kada se USS H-1 nasukala kod Santa Margarite, H-2 je tragala i spašavala preživjele članove.
Vježbe s Pacifičkom Flotom prekinuo je veliki remont kojem je podvrgnuta tijekom zime 1921. Zajedno s 7. podmorničarskom divizijom 25. srpnja 1922. krenula je iz San Pedra prema Hampton Roadsu via Acapulco, Corinta i Coco Sola. Tu je 23. listopada 1922. povučena iz službe i 18. prosinca 1930. izbrisana iz flotne liste.
U rujnu 1931. prodana je kao staro željezo.
Verzare-Lolli, Avellino
Verzare-Lolli je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
The Siege
The Siege, američki politički triler iz 1998. godine u režiji Edwarda Zwicka s Denezelom Washingtonom i Bruceom Willisom u glavnim ulogama.
Film prikazuje fiktivni događaj terorističkog napada na New York City, čime odražava aktualni strah od islamskog terorizma, zbog čega je film kritiziran od strane muslimanske zajednice u SAD-u.
U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom Opsadno stanje, a u Srbiji pod naslovom Opsada.
Sadržaj
Agent FBI-ja i šef newyorškog antiterorističkog odreda Anthony 'Hub' Hubbard (Denzel Washington) i njegov partner libanonskog podrijetla Frank Haddad (Tony Shalhoub) javljaju se na dojavu o bombi podmetnutoj u autobus pun ljudi. Međutim, ispostavi se da je riječ o lažnoj napravi koja je pri rasprsnuću oslobodila boju. No, to je bilo i više nego dovoljno da agent Hubbard započne istragu o incidentu, koja ga dovede do nimalo kooperativne agentice CIA-e Elise Kraft (Annette Bening), špijunke s važnim vezama na Srednjem Istoku.
Kada prava bomba eksplodira u autobusu usmrtivši gomilu nevinih putnika, grad počne potresati niz eksplozija podmetnutih na ključnim mjestima u gradu. U tom trenutku, Hubbard i Elise prisiljeni su udružiti snage kako bi otkrili počinitelje strahovitih zločina. U međuvremenu, bombardiranje grada se intenzivira i dosegne gotovo apokaliptične razmjere, što prisili vladu na proglašavanje izvanrednog stanja u četvrti Brooklyn, gdje živi najviše Amerikanaca arapskog podrijetla. Za provođenje opsade zadužen je general bojnik William Devereaux (Bruce Willis), čovjek koji je isplanirao šeikovu otmicu, što dodatno pridonosi napetosti. Pod njegovim zapovjedništvom počinje se provoditi brutalna represija nad arapskom zajednicom, a na Hubbardu i Elise je da ga pokušaju zaustaviti.
Merkelbach
Merkelbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 422 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143262.
Los Mangos, Santiago Tuxtla
Los Mangos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Merkelbach
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Merkelbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 355 metara. Površina opštine iznosi 2,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 422 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 166 stanovnika/km².
Galeb (brod)
Galeb ili Brod mira je bio školski brod Jugoslovenske ratne mornarice i rezidencijalna jahta koju je koristio predsednik SFRJ Josip Broz Tito na svojim brojnim putovanjima i za ugošćivanje brojnih državnika i poznatih osoba. Brod na području bivše SFRJ, kao i brojnih država članica Pokreta nesvrstanih, predstavlja jedan od simbola bivše države. Izgrađen je 1938. godine u Đenovi i porinut pod imenom RAMB III, a za potrebe maršala Tita je rekonstruisan 1951. g. Kao Evropski glavni grad kulture Rijeka 2020 obnovljen Galeb će kao Brod muzej mira i nesvrstanosti biti privezan u sušačkoj luci Porto Baroš.
Istorija
Tokom svoje aktivne službe brod je promenio tri imena i tri zastave pod kojima je plovio.
RAMB III
Godine 1936. italijanska kompanija za trgovinu južnim voćem — Ređina Acienda Monopoli Banane iz Đenove naručila je četiri brza broda na dizelski pogon. Četiri broda istog tipa, među kojima i RAMB III izgrađen su u brodogradilištu Ansaldo u Đenovi 1938. godine. Originalana namena brodova je bio prevoz smrznutih banana iz Somalilanda i Eritreje u Italijanskoj Istočnoj Africi u Evropu.
Pred početak Drugog svetskog rata zbog svojeg dizajna RAMB III je prenamenjen u eskortnu krstaricu za prepade na trgovačke brodove. Deplasman broda je iznosio 3.667 tona, a dizelski motori su omogućavali da postigne brzinu od 18,5 čvorova. Kada je Italija 10. juna 1940. objavila rat Ujedinjenom Kraljevstvu i Francuskoj, RAMB III je jedini od četiri broda bio u matičnoj luci. Iako nije ispunio svoju originalnu namenu, pa tako nikada nije stigao u Italijansku istočnu Afriku, RAMB III je ostvario podugačku karijeru u Italijanskoj kraljevskoj mornarici u kojoj je u konvojima za snabdevanje služio kao prateći brod. Poput ostala tri istovetna broda naoružan je dvama 120 mm topvima, kao i sa osam 13,2 mm protivavionskih topova.
Dana 12. novembra 1940. tokom napada na Taranto u južnom Jadranu se na zadatku nalazila skupina britanskih razarača. Skupina je na putu od Valone prema Brindiziju naišla na mali konvoj od četiri italijanska trgovačka broda, koje su pratili RAMB III i prateći brod Fabrici. RAMB III je pri kontaktu s britanskim razaračima ispalio 19 salvi i bez pretrpljene štete se uspešno probio iz obruča. Fabrici je ostao s trgovačkim brodovima i takođe otvorio vatru na britanske brodove. Iako je primio direktan pogodak, koji ga je ozbiljno oštetio, posada broda nastavila sa borbom. Nakon što je Fabrici neutralisan, britanski brodovi su potopili sva četiri trgovačka broda.
Dana 10. maja 1941. RAMB III se nalazio na zadatku u libijskoj luci Bengazi, gde je prevozio meso za italijansku vojsku, kada je pogođen torpedom iz britanske podmornice HMS Triumf. S takvim oštećenjem brod nije mogao da isplovi. Ipak, kapetan Đuzepe Aneti rasporedio je teret tako da je brod uspeo da isplovi unazad. Brod je ploveći s krmom napred doplovio do devetsto milja udaljene Sicilije, odakle je tegljačima dovučen u brodogradilište San Marko u Trstu.
Kibic
Nakon kapitulacije Italije, RAMB III su, još uvek na popravkama, 9. septembra 1943. u Trstu zauzeli Nemci. Prvo su nameravali da ga prenamene u brod za prevoz trupa, a zatim je doneta odluka da se prenameni u minopolagač nazvan Kibic. Kako nije bio opremljen potrebnom navigacionom opremom za postavljanje mina, uz Kibic je uvek plovio još jedan brod, koji je bio opremljen takvom opremom. Posle prenamene Kibic je mogao da ukrca 240 mina, postavljene su mu šine za izbacivanje mina i dodatno protivavionsko naoružanje. Tokom 1944. godine, sve dok i sam nije naleteo na jednu od mina u blizini Ankone, postavio je više od 5.000 mina u Kvarneru i severnom Jadranu. Kibic se po drugi puta, u vožnji krmom prema napred izvlači do Pula|Pule gde je popravljen. Nakon toga se povukao u Rijeku gde ga je nakon više pokušaja potopilo savezničko ratno vazduhoplovstvo 5. novembra 1944.
Galeb
Nakon oslobođenja Rijeke i kraja rata započelo je čišćenje luke od olupina pa je godine 1947. otpočelo i vađenje Kibicove olupine sa dubine od 22 metra. Vađenje potonulog broda izveo je splitski Brodospas. Prilikom vađenja Kibica prvi put je na istočnoj obali Jadrana primenjena tehnika vađenja broda pomoću cilindara i vazduha pod pritiskom. Brod je naposletku izvađen početkom 1948. godine, delimično rastavljen i rekonstruisan u pulskom brodogradilištu. Brod je potpuno i vrlo luksuzno i moderno uređen i predat Jugslovenskoj ratnoj moranrici kao školski brod Galeb, koji je uz to postao i rezidencijalna jahta predsednika SFRJ Josipa Broza Tita. U novoj ulozi koja se veoma razlikovala od originalne namene broda, Galeb je služio sledećih 30 godina.
Tito je na palubu Galeba prvi put stupio 1952. godine u Podgori, kada je s palube broda izvršio inspekciju brodova Jugoslovenske ratne mornarice. Tokom sledećih 27 godina Galeb je u Titovoj službi proveo tačno 549 dana: u tih 549 dana, Tito je na brodu proveo 318 dana, prešavši 86.062 nautičkih milja (157.420 km) na putovanjima po Jadranu i svetskim morima u misijama mira i prijateljstva. Do Titove smrti na brodu su boravila 102 svetska državnika.
Brod je prvi put u fokus međunarodne javnosti došao u martu 1953. kada je, išavši na susret sa Vinstonom Čerčilom, Tito, kao prvi komunistički vođa u istoriji koji je posetio Veliku Britaniju, brodom uplovio u Temzu. Tita je prilikom poseta na palubi broda prvi službeno pozdravio Vojvoda od Edinburga. Od marta 1953. godine, Tito je Galebom putovao 14 puta, pri tom posetivši 18 zemalja na tri kontinenta - Evropi, Aziji i Africi, pristavši u 29 luka, od kojih u neke i više puta. Tokom poseta Galebovom palubom prošli su mnogi državnici i predstavnici prijateljskih zemalja, od spomenutog engleskog premijera Vinstona Čerčila, grčkog kralja Pavla i kraljice Frederike do etiopskog cara Hajla Selasĳa i marokanskog kralja Hasana II, a posetili su ga i predsednici nesvrstanih zemalja Gamal Abdel Naser, Džavaharlal Nehru, Ahmed Sukarno, general Abud, Kvame Nkrumah, Albert Tabnen, Habib Burgiba, Sirimavo Bandaranaike, U Nu, Ne Vin, Modivo Keita, Seku Ture, arhiepiskop Makarios, ali i predsednik SSSR-a Nikita Hruščov. Pored državnika na Galebu su boravili i mnogi svetski poznati naučnici, umetnici, poput Elizabet Tejlor i Ričarda Bartona, koji je glumio Tita u partizanskom filmu Sutjeska iz 1973. i visoka vojna lica. Zadnje Titovo putovanje ovim brodom bilo je 1979. godine
1991. godine s početkom rata u Hrvatskoj brod je iz Pule povučen u bokokotorski zaliv, gde je ostao vezan do kraja 1990ih, kada je ustupljen Vladi Crne Gore (sa još par pomoćna broda) u zamenu za stanove u naselju Pinješ kraj Ulcinja. Iz Tivta biva tegljen u Bijelu, odakle ga je Vlada Crne Gore prodala kompaniji Plesid Si iz Liberije grčkog brodovlasnika Džona Pola Papanikolaua, koji je nameravao da od njega napravi luksuznu jahtu za bogatu klijentelu. Galeb je otegljen u Remontno brodogradilište Viktor Lenac u Rijeci na remont. Zbog nedostataka novca vlasnik nije podmirio višegodišnja dugovanja vezana uz brod, pa je u Rijeci pokrenut sudski postupak i prodaja broda. 2006. godine Ministarstvo kulture Republike Hrvatske je Galeb proglasilo kulturnim dobrom. 2007. godine Ministarstvo je utvrdilo da je brod u lošem stanju pa je dato upozorenje vlasniku da spreči njegovo propadanje. Kako se vlasnik oglušio na zahtev, Odjel gradske uprave za kulturu Grada Rijeke je proglašen za privremenog upravnika broda. 8. septembra 2008. godine brod se zbog prodora padavinskih voda kroz korodiranu palubu nagnuo na desnu stranu. Usled toga izvršena je privremena sanacija palube kako bi se sprečilo dalje prodiranje padavinskih voda u unutrašnjost borda. Održavanje aukcije na kojoj pravo prvootkupa Galeba imaju Grad Rijeka, Primorsko-goranska županija i Republika Hrvatska, zavisi od žalbe koju je grčki brodar Papanikolau podneo protiv rešenja kojim se brod proglašava kulturnim dobrom i predaje na upravu Grada Rijeke. Grad Rijeka planira da Galeba uredi kao muzej smešten u riječkoj luci, a ako bi postojao i investitor, brod bi se osposobio za plovidbu. Vrednost Galeba je procenjena na 275.194 američkih dolara, dok je najniža prihvatljiva ponuda cena od 150.000 dolara.
Zanimljivosti
Brzinu od 17,6 čvorova brod je postizao pomoću dvaju Fiatovih dizel motora od 7.000 KS. Zanimljivost je da su Italijani, ponosni na Galebove motore iz 1938. godine, u jednom trenutku SFRJ ponudili, da u zamenu za dozvolu uklanjanja motora iz broda, kako bi bili izloženi u Fiatovom muzeju u Torinu, Jugoslovenskoj ratnoj mornarici izgrade novi, najmoderniji školski brod. Jugoslovensko rukovodstvo tu je molbu glatko odbilo.
1,2,3,5-Tetrahidroksibenzen
1,2,3,5-Tetrahidroksibenzen je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 142,109 Da.
Opsada (film)
Kratak sadržaj
Priča prva - Nakon boravka u španskom građanskom ratu, Marko se vraća u Hrvatsku kako bi se pridružio ustanku protiv okupatora. U vozu na putu prema Zagrebu prepoznaje ga stari prijatelj i poznanik, Željezničar, a Marko mu govori da se vraća sa rada u Nemačkoj. Stigavši u Zagreb, dok traži vezu, Marku je za petama ustaški agent. Marko uspeva da ga se oslobodi, ali je tom prilikom ranjen. Ne znajući što mu se dogodilo, Željezničar ga prima u svoj stan, dovodeći u opasnost vlastitu porodicu.
Priča druga - Partizani Mićo i Perica traže patrolu koja se izgubila, i ukoliko je ne pronađu, Mićo obećava da će dovesti zarobljenog nemačkog generala. Posle uspešnog skrivanja od nemačke patrole, preoblače se u dimničare i tako ulaze u nemački glavni štab grada i ne sluteći da je jedan od zapovednika u štabu partizanski obavještatac.
Priča treća – Nevenka, student violine je veoma suzdržana prema udvaranju kolege iz orkestra, trubača Kreše. Ona misli da ima vremena samo muziku, a ne za ljubav i politiku. Kad Nevenka otkrije da je Krešo ilegalac, ona mu pomože i zaljubiljuje se u njega. Ostaje trudna, a Krešo pokušava da je izvuče iz nemačkog okruženja.
Padova
Padova (venecijanski Pàdoa, latinski: Patavium) je grad i općina (comune) od 210,440 stanovnika u talijanskoj regiji Veneto (Provicija Padova).
Ona je i administrativni centar Provicije Padova, ekonomski, obrazovni i transportni centar tog dijela Sjeverne Italije. Padova sa Venecijom, Mestrem i Margherom formira konurbaciju u kojoj živi oko 1.600.000 stanovnika.
Geografija
Padova se nalazi na rijeci Bacchiglione, 40 km zapadno od Venecije i 29 km jugoistočno od Vicenze. Rijeka Brenta, koja je nekoć tekla kroz grad, još uvijek dodiruje sjeverne kvartove. Njegova glavna privredna grana je poljoprivreda na prostranim poljima Pianura Veneta. U gradu se nalazi renomirani, gotovo 800 godina stari Padovanski univerzitet (Universita 'di Padova), koji je poznat i po tome što je na njemu predavao i Galileo Galilei. thumb|lijevo|250px| Prato della Valle
Sveti Anton (Mošćenička Draga)
Sveti Anton je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Mošćeničke Drage. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Padova
Historija
Padovu su osnovali Veneti, talijansko pleme, od kojih su je preoteli Gali. Kasnije su je osvojili Rimljani, u 2. st. pne., i prozvali ga Patavium. Početkom srednjeg vijeka strateški položaj donjeo je Padovi nekoliko burnih stoljeća vladavine barbarskih plemena (Goti, Vizigoti, Langobardi, Ugri). Poslije toga grad pada pod utjecaj bavarskih vladara, a zapravo stiče neovisnost. Uskoro grad postoje jedna od sjevernotalijanskih gradova-državica. U ovo vrijeme Padova se brzo razvija, a gradom vladaju porodične dinastije Este i De Romano. Međutim, sukobi oko vladanja gradom dovode do pada Padove pod vlast Mletačke republike na početku 15. st., čija ostaje do kraja 18. st.
Castries (Ero)
Kastri je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Ero koja pripada prefekturi Monpelije.
Sveti Anton (Mošćenička Draga)
Zemljopis
Jugozapadno je Grabrova, sjeverozapadno su Sučići, sjeverno je Obrš, sjeveroistočno su Gornji i Donji Kraj, jugoistočno je Mošćenička Draga.
Padova
Historija
Kada je Napoleon 1797. god. ukinuo Mletačku republiku, mirom u Campoformiju, započinje vrijeme naglih povijesnih promjena. Tijekom Napoleonovih ratova Padova je bila dijelom njegove Kraljevine Italije, da bi potom bila dijelom Lombardo-Venecije, vazalne države Habsburške monarhije. Godine 1866., Padova i okolica su pridruženi novoosnovanoj Kraljevini Italiji. Ovako burno 19. st. dovelo je do propadanja grada i smanjenja broja stanovnika.
Castries (Ero)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 5146 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 213 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,05 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 70 metara (maksimalnoj 154 m, a minimalnoj 20 m).
Padova
Historija
Tijekom 20. st. Padova je pretrpjela značajna razaranja u svjetskim ratovima. Za vrijeme Prvog svjetskog rata sjeverno od grada vodile su se teške borbe. U Drugom svetskom ratu grad je bio teško oštećen u savezničkom bombardiranju. Međutim, druga polovica stoljeća je obilježena brzim privrednim rastom i naglom urbanizacijom grada. Novi uzlet grad doživljava od 1950ih godina s razvojem industrije na širem gradskom području, tako da grad postaje jedan od najrazvijenijih gradova u Italiji.
Znamenitosti
mini|120px|desno| [[Bazilika svetog Antuna u Padovi]] mini|120px|desno| [[Kapela Arena iznutra]] mini|120px|desno| Botanički vrt u Padovi Grad je slikovito mjesto s gustom mrežom ulica koje se arkadama otvaraju u velike gradske trgove, i s mnogim mostovima preko različitih ogranaka rijeke Bacchiglione, koja je nekada okruživala drevne gradske zidine poput jarka. Prato della Valle je 90,000 m2 veliki eliptični trg u čijem središtu je vrt sa 78 skulptura slavnih građana Padove, okružen jarkom (Andrea Memmo).
U Padovi se nalazi i prekrasna Bazilika svetog Ante (Il Santo), u kojoj se nalaze njegove relikvije te njegov grob. Od relikvija je u cijelosti sačuvan samo jezik, no može se vidjeti i njegova čeljust, itd. Sačuvan je i njegov plašt, ali ne u potpunosti. Bazilika (1230.-14. st.) je trobrodna (navodno arhitekt Nicola Pisano) sa sedam kupola od kojih su dvije piramidalne, i predivnim deambulatorijem (Sansovino i Falconetto). Unatoč općem mišljenju sv. Ante Padovanski nije zaštitnik Padove nego Portugala gdje je i rođen. U Padovu je došao pred kraj života gdje je umro i gdje mu je sagrađena bazilika.
Ispred katedrale se nalazi fanstastična konjanička skulptura mletačkog generala Gattamelatte koju je izveo Donatello 1453. god., prva brončana konjanička skulptura nakon antike.
Kapela Arena poznatija kao Cappella degli Scrovegni) je oslikana freskaama Giotta koje prikazuju Isusov život i važno su remek-djelo talijanskog gotičkog slikarstva trecentta.
Palazzo della Ragione je srednjovjekovna gradska vijećnica čija velika dvorana na katu ima najveći krov bez stupova u Europi (81,5 x 27 m). Zidovi velike dvorane su iznutra oslikani alegorijskim freskama (Nicolo' Miretto i Stefano da Ferrara) iz 15. st.Započeta je 1172. a dovršena 1219. god. s fasadom na tri kata potpuno ispunjena arkadama, s drevnom tržnicom u prizemlju i terasom na trećem katu.
Na trgu Piazza dei Signori nalazi se više znamenitih građevina: loža Gran Guardia, Kapetanska palača mletačkih upravitelja (Palazzo del Capitanio), Michelangelova renesansna katedrala i romanička krstionica.
Botanički vrt
Sveučilište u Padovi je osnovano 1222. god. i na njemu je 1678. god. diplomirala prva žena u Europi, Elena Lucrezia Cornaro Piscopia. Sveučilišni botanički vrt (Orto Botanico di Padova) iz 1545. god. je najstariji u Europi, a od 1997. god. upisan je na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi. Osnovan je kao vrt biljaka potrebnih medicinskom fakultetu i još uvijek posjeduje važnu kolekciju rijetkih biljaka.
Freske iz trinaestog vijeka
Freske iz trinaestog vijeka u Padovi su 2021. godine upisane na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine.
Baština se sastoji od osam objekata, vjerskih i sekularnih, u četiri klastera. U njima se nalaze ciklusi fresaka koji su naslikani između 1302. i 1397. godine. Freske su inovativne jer su rađene na osnovu alegorijskog narativa i koriste novi način perspektive. Emocije likova prikazane su na realističan način. Na nekim freskama pokrovitelj koji ih je naručio prikazan je kao jedan od likova u priči. Ovaj novi stil freske postao je inspirativan za freske u italijanskoj renesansi i šire.
Promet
Padova je prometno povezana s tri autoputa (A4 Brescia-Padova, A4 Padova-Venecija i A13 Bologna-Padova), a njen željeznički kolodvor je jedan od najvećih u Italiji s preko 450 vlakova dnevno. brzi vlakovi voze svaki dan za Milano, Rim, Bolognu, Firencu i Veneciju. Zrakoplovna luka Aeroporto civile di Padova "Gino Allegri" je zatvorena, a najbliža luka za zrakoplove, ali i brodove, je u Veneciji.
Sport
U Padovi djeluje više sportskih klubova kao što je nogometni Calcio Padova koji nakon 16 godina igranja u talijanskoj seriji A (1929.-1962., i 1995.-1996.) danas igra u Serie B. Klub Petrarca Padova, članica Rugby Union lige, osvojio je 11 državnih prvenstava (1970.-87.). Tu su i odbojkaški klub Pallavolo Padova, ali i košarkaški, veslački, biciklistički, konjički i plivački klubovi.
Uscăci, Filiași
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 168 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 269 m.
Split Pride
thumb|logo Split Pridea Split Pride manifestacija je za jednakopravnost pripadnika različitih seksualnih orijentacija i rodnih identifikacija koja se od 2011. godine održava jednom godišnje u Splitu. Navedeno javno okupljanje organizira se u znak sjećanja na stonewallske nemire koji se smatraju početkom suvremenog LGBTIQ+ pokreta u svijetu. Ovakve povorke u Republici Hrvatskoj održavaju se i u Zagrebu, Rijeci i Osijeku.
Split Pride 2011.
Prvi Split Pride održan je 11. lipnja 2011. u organizaciji lezbijske grupe Kontre, Centra za prava seksualnih manjina Iskoraka iz Zagreba i feminističke udruge Domina iz Splita. Tema manifestacije bila je zaštita obiteljskog života istospolnih parova, a održala se pod sloganom "Različite obitelji, jednaka prava".
Najava održavanja te manifestacije u Splitu izazvala je negodovanje dijela tamošnje javnosti i kontroverzne izjave nekih javnih osoba i osoba iz redova Katoličke crkve  koje je osudila pravobraniteljica za ravnopravnost spolova. Tadašnji saziv gradskog poglavarstva nije podržao povorku. Ipak, podršku su pružili brojni poznati Splićani kao Zlatko Gall, Ante Tomić, Jurica Pavičić, Nikola Visković i dr. U povorci su sudjelovali i predstavnici zajednica LGBT-a iz Zagreba te iz Crne Gore, Nizozemske i Srbije.
Oko desetak tisuća protivnika povorke napalo je na splitskoj Rivi kamenjem i drugim predmetima oko dvjesto sudionika povrke. Ozlijeđeno je nekoliko ljudi te je policija odlučila prekinuti skup i evakuirati njegove sudionike. Uz nekoliko lakše ozlijeđenih osoba povređena su i dva policajca. Podneseno je više od stotinu optužnih prijedloga od čega je DORH zaprimio kaznene prijave protiv 25 osoba. Nasilje je izazvalo brojne osude u hrvatskoj i međunarodnoj javnosti te je o neredima izvijestilo i nekoliko svjetskih novinskih agencija. Velik broj građana izrazio je solidarnost sa žrtvama napada pridruživši se zagrebačkoj povorci ponosa održanoj dva tjedna kasnije.
Split Pride 2012.
Unatoč poteškoćama u vezi s odabirom mjesta održavanja povorke  i pozivu skupine građana na suprotstavljanje povorci   (što je izazvalo i reakciju organizatora ) drugi Split Pride uspješno su 9. lipnja 2012. organizirale iste udruge kao i prethodne godine. Slogan povorke bio je "Jednake/-i pred zakonom!" Manifestacija je prošla bez izgreda i uz jake mjere osiguranja, premda su privedene 73 osobe koje, prema navodima policije, nisu ugrožavale sigurnost povorke. Policija je ujedno izvijestila da nije zabilježen nikakav oblik diskriminacije ili zločina iz mržnje. Iako splitsko gradsko poglavarstvo nije podržalo Split Pride, podršku povorci dao je predsjednik Ivo Josipović. U povorci su uz poznate osobe iz splitskog javnog života Zoju Odak, Predraga Lucića, Viktora Ivančića, Zlatka Galla, Ante Tomića i Juricu Pavičića sudjelovali i ministrica Vesna Pusić te ministri Ranko Ostojić, Predrag Matić, Arsen Bauk, Ivan Vrdoljak, kao i Predrag Matvejević, Damir Urban, Boris Dežulović, Zoran Pusić, Nenad Puhovski, Drago Pilsel i drugi. U povorci su bili i predstavnici zajednica LGBT-a iz Australije, BiH, Crne Gore, Njemačke, SAD-a, Slovenije i Srbije. Na pozornici na splitskoj Rivi nastupio je sastav Le Zbor.
Organizatori povorke osudili su izjavu profesora Katoličkog bogoslovnog fakulteta Ante Mateljana o tome da je povorka "vrijeđanje kršćanskih vrednota" i "izrugivanje" te su ocijenili da se radi o otvorenom pozivu na nasilje prema sudionicima manifestacije.
Split Pride 2013.
Treći Split Pride pod sloganom "Potpuna ravnopravnost" održan je 8. lipnja 2013. u organizaciji udruga Kontre i Iskoraka iz Zagreba i novoosnovane udruge Rišpeta iz Splita. Povorka se kretala tradicionalnom rutom od Đardina (Strossmayerova perivoja), ulicom kralja Tomislava i Marmontovom do Rive. Osiguravalo ju je manje pripadnika redarstvenih snaga nego prethodnih godina te je prošla bez izgreda. Splitska gradska vlast po prvi put je podržala manifestaciju. U povorci su sudjelovali gradonačelnik Ivo Baldasar i dogradonačelnik Goran Kovačević, kao i Vesna Pusić i Arsen Bauk.
Split Pride 2014.
Četvrti Split Pride održan je 7. lipnja 2014. u organizaciji udruge Rišpet iz Splita. Slogan povorke ponovo je bio "Potpuna ravnopravnost", a središnji program održao se u Đardinu (Strossmayerov perivoj). Povorka koju je osiguravalo oko 600 pripadnika snaga reda prošla je bez izgreda.
Split Pride 2015-2019.
Od 2015. do 2019. povorku su organizirale lokalne udruge okupljene oko LGBT centra Split, primjerice QueerSportSplit, Rišpet, QueerANarchive i Flomaster te nezavisne inicijative i pojedinci.
Split Pride 2020.
U 2020. Split Pride nije održan zbog pandemije uzrokovane virusom COVID-19.
Popratna događanja
Od veljače 2011., svakog 11. u mjesecu održavaju se razna javna događanja kao što su tribine, radionice, filmske projekcije, izložbe  i ostalo. Od 2014. godine uoči same povorke ponosa organizira se Tjedan ponosa (engl. Pride Week) s projekcijama dokumentarnih filmova, izložbama, radionicama i sličnih sadržaja.
Simbolika
Uz zastave duginih boja sastavni dio svake povorke ponosa su i transparenti s različitim porukama. U Splitu su se mogli vidjeti sljedeći natpisi: Moj partner je moja obitelj, Različite ljubavi, jednaka prava, Jednake/-i pred zakonom!, Riva je moj dnevni boravak, I pederi su radnici, I mi plaćamo porez, Ljubi, ljubi pedera!, Stop diskriminaciji na sveučilištu, Kakva registracija, pa nisam auto, Moja savjest je čista, Svima ista prava, Došlo vrime da se cure žene, Mržnja nije obiteljska vrijednost, Ne kompromisu s ljudskim pravima, Ljudska prava ne mogu čekati, Svako misto svoju lezbu ima, Mama zbog koga si me se odrekla?
Reakcije
U Rijeci je na dan održavanja Split Pridea 2012. održan March for Split/Rijeka vjeruje u ljepotu različitosti. U toj povorci sudjelovalo je više od 300 ljudi.
Madžari (Pljevlja)
Madžari je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. u selu nije bilo stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 18 stanovnika).
Vigliotti, Caserta
Vigliotti je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Lolybet, Reynosa
Lolybet je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Vigliotti, Caserta
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Lolybet, Reynosa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Madžari (Pljevlja)
Demografija
Ovo naselje nema više stanovnika (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Split Pride
Nagrade
Organizatori Split Pridea 2011. dobili su nagradu GONG-a za građanski aktivizam i razvoj demokracije.
Vojin Đurašinović
Vojin Đurašinović – Kostja (1919 — 1982), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik SR Srbije i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
U maju 1940. godine, otišao je na odsluženje vojnog roka u tenkovski bataljon. S vremenom se povezao sa komunistima. Njegova veza bio je limarski radnik iz Beograda, Dobrivoje Filipović.
Narodnooslobodilačka borba
Aprilski rat 1941, zatekao je Đurašinovića na odsluženju vojnog roka. Uspeo je da izbegne zarobljavanje i vratio se u Beograd, gde se odmah povezao sa Komunističkom partijom Jugoslavije preko Filipovića. Uskoro su Vojin i Dobrivoje, pod rukovodstvom partijske organizacije iz Rakovice, ušli u sastav jedne diverzantske grupe. Početkom jula, učestvovao je u paljenju kamiona pred zgradom Nemačke komande na Crvenom krstu. Učestvovao je u još nekoliko diverzantskih akcija, nakon čega je otišao u partizane. Dana 17. avgusta, grupa od 30 beogradskih radnika i studenata, među kojima i Vojin, otišla je na Kosmaj. Od te grupe formirana je Druga četa Kosmajskog partizanskog odreda.
Već početkom septembra, Vojin je postao jedan od boljih puškomitraljezaca Kosmajskog odreda. U to je vreme postao kandidat za članstvo u KPJ. Tad aje dobio i nadimat Kostja, po sovjetskom filmu Pastir Kostja.
Odred je krajem oktobra imao nekoliko težih ranjenika, pa je odlučeno da ih se prebaci na slobodnu teritoriju Užičke republike. Vojin je sa nekoliko drugova bio određen da bude pratnja ranjenicima. Na putu do Užica, četnici su zarobili pratnju i ranjenike kod sela Moravci kod Ljiga. Predali su ih Nemcima kod Slovca, koji su krenuli da ih odvedu u Valjevo. Vojin je uspeo da pobegne, nakon čega je stigao u Užice i priključio se svom odredu na Zlatiboru, koji se tada povlačio u Sandžak.
Decembra 1941. godine, Vojin je primljen u članstvo KPJ i postao zamenik komandira čete. Početkom januara 1942, Kosmajski odred se vratio u Srbiju na Kosmaj, dok je Vojin ostao u bolnici u Novoj Varoši. Nakon lečenja je prešao u Užički bataljon, koji je 1. marta 1942. ušao u sastav Druge proleterske brigade.
Sa svojim bataljonom, unutar Druge proleterske brigade, učestvovao je u borbi sa četnicima kod Gata u Hercegovini juna 1942. godine. U toj je borbi bio ranjen. Posle toga, bio je postavljen za političkog komesara Četvrtog bataljona Druge proleterske brigade. Krajem decembra 1942. godine, kada je Druga proleterska brigada ponovo napala ustaško uporište Kupres, Vojin je bio određen za komandira tankete (oklopna kola) kojom je trebalo upasti u Kupres i uneti pomutnju među ustašama. Plan nije uspeo, ali je Vojin izvršio uspešno izvlačenje članova tima. Pritom je bio ranjen više puta.
Usled zadobijenih rana, Vojin je bio među 4.000 ranjenika koji su prešli Neretvu tokom Četvrte neprijateljske ofanzive. Posle bitke na Sutjesci, bio je postavljen za zamenika političkog komesara Četvrtog bataljona Druge proleterske brigade.
Bio je ranjen po treći put maja 1944. godine, u okršaju na planini Zlatar za vreme prodora Druge proleterske i Pete krajiške divizije. Njegov bataljon je u borbama oko Varde štitio bolnicu i u kritičnoj situaciji Vojin je pomagao borcima u prenošenju ranjenika. Polovinom 1944. godine, bio je postavljen za zamenika političkog komesara Druge proleterske brigade i na toj je dužnosti ostao do kraja rata.
Posleratna karijera
Posle rata, isprva je bio politički komesar Druge tenkovske brigade, a zatim je otišao na rad u političko odeljenje Četvrte armije JA. Kasnije je prešao na službu u Državnu bezbednost Srbije, gde je ostao do odlaska u penziju 1966. godine.
Umro je 1982. godine u Beogradu. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
Danas po njemu nosi ime jedna ulica u beogradskom naselju Mirijevo na Zvezdari.
Literarni rad i odlikovanja
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i više jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 20. decembra 1951. godine.
Паси Пољана
Паси Пољана је предграђе Ниша на подручју градској општини Палилула у Нишавском округу. Налази се на таласастом терену зоне Бубањ, на око 4,5 км југозападно од центра Ниша. Према попису из 2002. било је 2139 становника (према попису из 1991. било је 1705 становника). У насељу се налазе одвојена одељења свих разреда основне школе Краљ Петар Први.
Историја
Паси Пољана је старо, већ у средњем веку формирано село, јер га турски попис 1498. године бележи под називом Паси Пола, с 21 кућом, 5 неожењених и 1 удовичком кућом и с дажбинским обавезама од 3.233 акче. Према турском попису нахије Ниш из 1516. године, место је било једно од 111 села нахије и носило је назив Пасје Поље, а имало је 19 кућа, 3 удовичка домаћинства, 5 самачка домаћинства. У потоњим временима село замире и повремено се своди на статус мезре.