cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
USS Boxer (CV-21)
USS Boxer (CV-21) bio je američki nosač zrakoplova u sastavu Američke ratne mornarice i jedan od nosača klase Essex. Bio je peti brod u službi Američke ratne mornarice koji nosi ime Boxer. Služio je od 1945. do 1969. godine. Ušao je prekasno u službu da bi sudjelovao u borbama u Drugom svjetskom ratu. Boxer je odlikovan sa 8 borbenih zvijezda (eng. battle stars – odlikovanje za sudjelovanje u bitkama) za sudjelovanje u Korejskom ratu. Sudjelovao je u svemirskoj misiji Apollo AS-201 i bio je dio misije Gemini 8 za slučaj da svemirska letjelica treba napraviti prisilno slijetanje u ocean. Za razliku od večine brodova u klasi, na Boxeru nije napravljena niti jedna veća modernizacija tako da je izgledom ostao isti kakav je i napravljen.
1,2-Butandiol
1,2-Butandiol je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 90,121 Da.
USS Boxer (CV-21)
Povučen je iz službe 1969. godine, a 1971. je prodan kao staro željezo.
La Cueva de Diego, Uruachi
La Cueva de Diego je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 443 m.
El Boquerón, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
El Boquerón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Víctor Mijares, Mezquitic
Víctor Mijares je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1520 m.
Jevgenija Kanajeva
Jevgenija Kanajeva ( rus. Евгения Канаева, rođena 2. aprila 1990. godine u Omsku) je ruska ritmička gimnastičarka. Osvojila je veliki broj uglavnom zlatnih medalja na svim takmičenjima na kojma je nastupala. Ona je jedini olimpijac koji je u ritmičkoj gimnastici osvojila dve zlatne medalje.
Biografija
Da je veliki talenat pokazala još u juniorskoj konkurenciji, osvojivši zlato na juniorskom takmičenju 2004. godine.
Njena dominacija počinje na univerzitetskim igrama u Beogradu, gde osvaja 5 zlatnih medalja. Na Evropskim prvenstvima ima 13 zlatnih medalja i samo jedno srebro. A na svetskim prvenstvima ima 17 zlatnih i jednu srebrnu medalju. Karijeru je krunisala sa dve zlatne medalje na Olimpijadama u Pekingu i Londonu u disciplini višeboj.
Svoju veoma uspešnu karijeru završila je januara 2013. godine, u svojoj 22. godini.
Ostalo
Jevgenija je bila ambasador luksuznih satova Longines od 2009. do 2012. godine. Učestvovala je u mnogim reklamama za žensku kozmetiku i bila ambasador Panten kozmetike. Takođe izabrana je među 50 Ruskih sportista da bude promoter Univerzijade u Kazanju. Ukazom predsednika Ruske Federacije, odlikovana je Ordenom narodne zasluge 2012. godine, za izuzetne rezultate.
La Estancia Sector Uno, Acambay de Ruíz Castañeda
La Estancia Sector Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Acambay de Ruíz Castañeda.
Milovo
Milovo je naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 110 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 115 stanovnika).
Demografija
U naselju Milovo živi 84 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,6 godina (34,3 kod muškaraca i 43,6 kod žena). U naselju ima 30 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,67.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Wakita, Oklahoma
je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 344, što je 76 (-18,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Boucheporn
Bušpor je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Bule Mozel.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 554 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 83 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,65 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 425 metara (maksimalnoj 414 m, a minimalnoj 232 m).
Prabione, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 526 m.
Jovan Janićijević Burduš
Jovan Janićijević „Burduš“ (Maskare, kod Varvarina, 18. maj 1932. - Beograd, 26. februar 1992.) je bio srpski glumac. Nadimak Burduš je dobio zbog odlične glume romskog mizičara Burduša u televizijskoj seriji „Muzikanti“.
Njegova ćerka Ksenija je takođe glumica.
Bitka kod Dorileja
Bitka kod Dorileja odigrala se 1. jula 1097 tokom Prvog krstaškog rata između krstaša i Turaka Seldžuka. Bitka je usledila brzo nakon osvajanja Nikeje.
Krstaši su se razdvojili u dve grupe. Turci su iznenadili prvu grupu krstaša. Krstašima je pretilo uništenje, ali dolaskom vitezova iz druge grupe porazili su Turke i zarobili sultanovo blago. Posle te bitke krstašima je bio slobodan put do Antiohije.
Posle opsade Nikeje
Posle opsade i osvajanja Nikeje krstaši su napustili Nikeju sa dubokim nepoverenjem prema Vizantiji. Vojska Vizantije je zauzela grad posle tajnih pregovora bez znanja krstaša. Krstaši su tako ostali bez plena kojeme su se nadali pri zauzimanju gradu. Car Vizantije Aleksije Komnin dao je krstašima konje, darove i novac, ali krstaši su bili nezadovoljni, jer su verovali da bi mnogo više dobili pljačkom, da su sami zauzeli Nikeju.
Krstaši se razdvojili u dve grupe
Krstaši su napustili Nikeju 26. juna u dve grupe. Podelili su se da bi se usput lakše snabdevali. U prednjoj grupi su išli Boemund Tarantski, Tankred Galilejski, Robert Kurtoz, Robert Flandrijski i vizantijski general Tatikije. U drugoj grupi su bili Baldvin Jerusalimski, Gotfrid Bujonski, Rejmond Tuluški i Stefan Blua.
Jačina dve vojske
Krstaši shvataju 29. juna da Turci nameravaju da naprave zasedu blizu Dorileja. Turci su prema jednom hroničaru imali 150.000 vojnika, prema drugom 360.000, ali savremeni izvori smatraju da je broj bio oko 25.000 - 30.000. Krstaši su imali 10.000 - 15.000 vojnika, od čega 8.000 pešaka i 2.000 vitezova na konjima. Sa krstašima je išao i veliki broj onih koji se nisu borili. Posle trodnevnog marša vojska Boemunda Tarantskog stigla je 30. juna uveče blizu Dorileja na severnoj obali reke Timbris i tu je napravila logor. Druga grupa krstaša u kojoj je bio Gotfrid Bujonski i Rejmond Tuluški je zaostala iza njih.
Nogarè Zona Artigianale (Ex P.I.P.), Treviso
Nogarè Zona Artigianale (Ex P.I.P.) je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Bitka kod Dorileja
Sultan je opkolio jednu od dve grupe krstaša
Sultan Arslan je 1. jula opkolio vojsku Boemunda Tarentskog, tj jednu od dve grupe krstaša. Napad je izveo iznenada rano ujutro, ispaljujući velik broj strela na krstaški logor. Krstaši vitezovi su krenuli u sporadične kontranapade, ali nisu mogli da se probiju. Turci su upali konjicom u krstaški logor, ubijajući lako one koji nisu vojnici i pešake bez oklopa. Pešaci bez oklopa su bili dezorijentisani i u panici tako da nisu uspevali da formiraju borbenu liniju.
Krstašima preti uništenje, pa traže pomoć
Boemund Tarantski narećuje vitezovima da sjašu i formiraju obrambenu liniju i nekako uspeva da one koji se ne bore i vojnike bez oklopa skupi u centar logora. Žene su nosile vodu tokom bitke. Dok su oni formirali borbenu liniju i zaklanjali osetljivije u centar, Turci su imali vremena za manevar.
Petar Muslim
Petar Muslim (Split, SFRJ, 26. mart 1988.) je hrvatski vaterpolista. Trenutno nastupa za Mladost. Igra na poziciji krila.
Nogarè Zona Artigianale (Ex P.I.P.), Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Bitka kod Dorileja
Krstašima preti uništenje, pa traže pomoć
Turci šalju strelce napred, koji napadaju uobičajenim stilom. Zategnu strele, ispale ih, pa se odmah povlače pre nego što ih krstaši mogu napasti. Strelci nisu mogli gotovo ništa teško oklopljenim vitezovima, ali konji i neoklopljeni pešaci su teško postradali. Boemund Tarantski šalje glasnike drugoj krstaškoj grupi, tražeći pomoć. Borio se da izdrži dok ne stigne pomoć.
Petar Muslim
Sa reprezentacijom Hrvatske osvojio je zlatnu medalju na Evropskom prvenstvu 2010. u Zagrebu.
Bitka kod Dorileja
Krstašima preti uništenje, pa traže pomoć
Turci prisiljavaju krstaše da se povuku do obale reke Timbris. Močvaran teren kraj reke štiti krstaše od napada konjice, a oklopljeni vitezovi prave uži krug zaštite neoklopljenih od napada strelama. Turski strelci su bili konstantno opskrbljeni, tako da izazivaju ogromne žrtve u redovima krstaša.
Boemundovi vitezovi su postajali nestrpljivi, pa ne bi slušali naređenje da ostanu u liniji. Krenuli bi u napad, ali bi brzo bili posečeni ili prisiljeni da se vrate. Turci bi im prišli konjima, ali van dosega mačeva od vitezova. Sa bliske udaljenosti bi im strelama ubijali konje, a neke strele su nalazile i nezaštićene delove vitezova.
Stiže Gotfrid Bujonski i ostali pa se snage izjednačuju
Upravo kad je došlo podne, pojavio se Gotfrid Bujonski sa 50 vitezova i probijao se kroz turske linije borbom. Tokom dana stigle su i manje grupe od ostalih vođa druge grupe krstaša. Neki su bili ubijeni od Turaka, a neki su se borili da dođu do Boemundovog logora. Kako su rasli gubici krstaša, tako su Turci postali sve agresivniji i potisnuli su krstaše sa obale reke u plićake.
Krstaši su se ipak držali, pa su nakon 7 sati bitke stigli vitezovi Rejmonda Tuluškog (nije jasno da li je Rejmond bio sa njima). Pridošli vitezovi su izveli snažan iznenadan napad na bokove Turaka, a iznenađeni Turci su se povukli u neredu.
To je omogućilo krstašima da formiraju novu borbenu liniju sa Boemundom Tarantskim, Tankredom Galilejskim, Robertom Normandijskim i Stefanom Blua na levom krilu, a Rejmond Tuluški i Robert Flandrijski su bili u centru. Na desnom krilu su bili Gotfrid Bujonski, Robert Flandrijski i Igo Vermandoa.
Poraz Turaka
Pojavom pojačanja dve strane su se izjednačile u snazi. Niko nije mogao pobediti. Snažno su vitezovi napadali Turke, ali nisu ih mogli pobediti, dok god se nije pojavio biskup Ademar Pijski, koji je napao tursku pozadinu i glavni turski logor. Turci su bili užasnuti kad su videli svoj logor u plamenu i ubrzo su se dali u beg ostavljajući logor.
Posle bitke
Krstaši su postali bogati bar za kratko, jer su se dokopali blaga sultana Arslana. Posle bitke sultan Arslan je imao drugih problema na istoku, pa su krstaši mogli doći do Antiohije bez ikakvog otpora. Trebalo im je gotovo tri meseca da pređu Anadoliju tokom ljetnjih vrućina, a u oktobru su započeli opsadu Antiohije.
Familia López (razvrstavanje)
Familia López ima više značenja:
Cumberland, Virginia
Kamberland je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 393.
Frano Karač
Frano Karač (Zagreb, SFRJ, 4. jun 1977.) je hrvatski vaterpolista. Trenutno nastupa za Mladost. Igra na poziciji krila.
Sa reprezentacijom Hrvatske osvojio bronzane medalje na svetskim prvenstvima 2009. u Rimu i 2011. u Šangaju i zlatnu medalju na Evropskom prvenstvu 2010. u Zagrebu.
Sb
Sb se može odnositi na:
Ledenice (Novi Vinodolski)
Ledenice je naselje u gradu Novi Vinodolski u Primorsko-goranskoj županiji na ulazu u Vinodolsku dolinu, sa 172 stanovnika (2001.).
Povijest
Prvi put se spominje sredinom 13. stoljeća, a nastalo je kao frankopanska utvrda vinodolskog područja iz kojeg vremena datiraju i ostatci utvrđenog grada u blizini naselja.
Početkom 18. stoljeća stari ledenički grad gubi prvotno značenje i biva napušten, a ispod gradine niče današnje naselje.
Zemljopis
Mjesto se nalazi 8 km sjeverno-istočno od Novog Vinodolskog. Pod Ledenice pripadaju i zaseoci Donji Zagon, Bater i Breze.
Kultura
U mjestu se nalazi romanička crkva Sv. Stjepana, gradska loža, crkva Sv. Jurja iz 18. stoljeća i nova župna crkva iz 1827. godine.
La Victoria Uno, Sayula de Alemán
La Victoria Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 466 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
USS Leyte (CV-32)
USS Leyte (CV-32) bio je američki nosač zrakoplova u sastavu Američke ratne mornarice i jedan od nosača klase Essex. Bio je treći brod u službi Američke ratne mornarice koji nosi ime Leyte. Služio je od 1946. do 1959. godine. Ušao je prekasno u službu da bi sudjelovao u borbama u Drugom svjetskom ratu. Leyte je odlikovan sa 2 borbene zvijezde (eng. battle stars – odlikovanje za sudjelovanje u bitkama) za sudjelovanje u Korejskom ratu. Za razliku od večine brodova u klasi, na Leyteu nije napravljena niti jedna veća modernizacija tako da je izgledom ostao isti kakav je i napravljen.
Povučen je iz službe 1959. godine, a 1970. je prodan kao staro željezo.
LDT
Termin LDT ima više značenja.
Thomas Fitzsimons
Thomas Fitzsimons (1741-1811) bio je američki trgovac i državnik rodom iz Irske, koji je sudjelovao u američkoj revoluciji te zastupao Pennsylvaniju u Kontinentalnom kongresu, Ustavnoj konvenciji, te Kongresu SAD.
Luka Krmpotska
Luka Krmpotska je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Novog Vinodolskog. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Jugozapadno su Podmelnik, Drinak i Jakov Polje, sjeverozapadno je Crno, jugoistočno je Zabukovac, južno-jugoistočno su Javorje i Ruševo Krmpotsko.
La Ahorcada, Santa Catarina
La Ahorcada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa Catarina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 724 m.
Bastita, Alessandria
Bastita je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 550 m.
Mückeln
Mikeln je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 109 opštinskih središta okruga Vulkanajfel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 225 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7233046.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Mikeln se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 400 metara. Površina opštine iznosi 4,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 225 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 48 stanovnika/km².
Filon Aleksandrijski
right|200px Filon Aleksandrijski (oko 20. godine pne. - oko 50. godine ne.) je bio judejski naučnik i neoplatonistički filosof. Filon je prototip jevrejskog filozofa koji je aposorbovao celokupnu grčku tradiciju i upotrebio njen bogat pojmovni rečnik.
Jedan je od osnivača Aleksandrijske egzegetske škole. Osnovni predmet njegovih analiza bilo je Mojsijevo Petoknjižje. Doktrinarna judaistička misao karakteriše dela Filona Aleksandrijskog kao misli koje nastaju pod snažnim uticajem jelinizma. Egzegetski metod Filona iskorišćen je i u delima Origena, Avgustina, Ambrozija Milanskog i nekih drugih ranohrišćanskih pisaca.
Njegovi radovi objavljeni su: "Philonis Opera quae supersunt", Berlin, 1896-1930; 1962-1963. Ruski prevod: Filon Judejac, "Ο kontemplativnom životu" - /Smirnov, „Terapeuti i Filonovi radovi", Kijev, 1909. Takođe i u delu: "Tekst Kumrana", Moskva, 1971. godina, 1. deo/
Ljubo Ilić
Ljubo Ilić (1905 — 1994), učesnik Španskog građanskog rata i Francuskog pokreta otpora, tokom Drugog svetskog rata. Diplomata druge Jugoslavije i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 16. aprila 1905. godine u Splitu. Zbog lošeg materijalnog stanja, u veoma teškim uslovima završio je srednju tehničku školu. Godine 1926, sredstvima iz vlastite zarade, otišao je na studije u Francusku.
Diplomirao je na Univerzitetu u Parizu 1931. godine. U Parizu je, s grupom studenata-marksita, preuzeo je upravu Udruženja jugoslovenskih studenata, a bio je i sekretar antifašističkih publikacija „Amis du Monde“ i mesečnika „Plan“. Izdavao je, u ime jugoslovenskih radnika, „Iseljenički glasnik“. Bio je sekretar Emigracione komisije, a izvesno vreme radio je i u tehnici Komunističke partije Jugoslavije, koja je obezbeđivala štampanje partijskog organa „Proleter“ i organa KP Slovenije „Delo“. Učestvovao je i u organizovanju kanala kojim se partijska štampa prebacivala u Jugoslaviju, uglavnom posredstvom mornara i luka Solun, Split, Rijeka i Trst.
Španski građanski rat
Po odobrenju CK KPJ, otišao je, avgusta 1936. godine, kao dobrovoljac u Španiju. Stupio je u bataljon „Dombrovski“ i uključio se u borbe koje su se tamo vodile. Bio je politički komesar, a zatim komandir čete. U jednoj od borbi za obranu Madrida teško je ranjen. Posle izlaska iz bolnice, otišao je u Albasetu na oficirski kurs. Zatim je u Andaluziji, u pozadini Frankovih trupa, organizovao gerilske partizanske odrede, od kojih je naknadno formiran 14. partizanski korpus. Na aragonskom frontu učestvovao je u ofanzivi na Saragosu. Ranjen je još dva puta. Zbog privremene nesposobnosti za front, postavljen je za komandanta Vojne partizanske akademije kod Barselone.
Jula 1938. postao je komandant 76. partizanske divizije; s njom je učestvovao u poslednjim borbama u Španiji, kada je preuzeo komandu 14. gueriljskog korpusa. Bio je direktno u vezi sa šefom generalštaba, generalom Visente Rohom, i zaštitnica pri povlačenju Armije Ebro i Desete armije. U tom periodu vodio je, puna dva meseca, teške borbe.
Imao je čin majora vojske španske republike, i bio odlikovan Ordenom de Ćora i Ordenom de Sufrimiento por la Patria.
Učešće u Francuskom pokretu otpora
desno|thumb|Orden francuske Legije časti Polovinom februara 1939. godine dospeo je, s ostalim borcima internacionalnih brigada, u logor Siprijen, u Francuskoj. Krajem marta izašao je iz logora, i po partijskoj direktivi živeo je u Parizu, gde ga je otkrila teritorijalna bezbednost, uhapsila i vratila u logor.
Februara 1941. godine, s još nekim drugovima, prebačen je u specijalni zatvor u Tuluzu, gde je došao u dodir sa zatvorenim francuskim komunistima, a preko njih s oslobodilačkom organizacijom van zatvora. Nešto kasnije, Petenova policija sprovela ih je u zatvor „Kastre“ i predala Specijalnoj policiji, koja se nalazila u rukama nemačkog okupatora.
Pošto pokušaj bega, krajem 1942. godine, nije uspeo, tek septembra 1943, zajedno s grupom drugova, uspeo je da pobegne i priključio se francuskom pokretu otpora. Za kratko vreme postao je komandant Južne zone Francuske, a januara 1944. godine pozvan je u Nacionalni vojni komitet Francuske i postavljen za komandanta svih stranih snaga koje su se borile u Francuskoj. Tada je unapređen u čin generala, a dobio je i diplomu Nacionalnog vojnog komiteta Francuske, Spomenicu francuskog pokreta otpora, Ratni krst i orden Legije časti.
Oktobra 1944. godine akreditovan je pri Komandi savezničkih ekspedicionih snaga F. H. A. E. F, a od januara 1945. godine nalazio se na dužnosti jugoslovenskog vojnog atašea u Parizu.
Posleratna karijera
Posle oslobođenja Jugoslavije obavljao je razne odgovorne dužnosti u diplomatskoj službi:
Penzionisan je 27. decembra 1974. godine, kada je posato član Saveta federacije.
Bio je oženjen s poznatom operskom pevačicom Zinkom Kunc. Umro je 17. marta 1994. godine i sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
Shorio, Turicato
Shorio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 578 m.
Novac, Argetoaia
Novac je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Argetoaia.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 177 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 171 m.
Los Fresno, Rincón de Romos
Los Fresno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1925 m.
Val di Denari, Livorno
Val di Denari je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Contrada Torre(Zona Artigianale), Messina
Contrada Torre(Zona Artigianale) je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Vicente Guerrero, Río Bravo
Vicente Guerrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Barraute-Camu
Barot Kami je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Oloron Sen Mari.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 164 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 42 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 81 metar (maksimalnoj 145 m, a minimalnoj 53 m).
Kardanski prijenos
Kardanski prijenos služi za prijenos snage, odnosno okretnog momenta, između pojedinih razmaknutih pogonskih sklopova automobila koji nisu međusobno kruto vezani, ili im se osi vratila ne poklapaju, ili je čak međusobni položaj pojedinih sklopova promjenjiv. Pri takozvanom klasičnom pogonu automobila (motor sprijeda pokreće kotače stražnje osovine), pod djelovanjem neravnina tla stražnji prijenos neprestano mijenja svoj položaj s obzirom na izlaznu osovinu mjenjača brzine (prednji dio automobila). U tom slučaju kardanski prijenos se sastoji od dva kardanska zgloba i kardanske osovine.
Uslijed pregibanja, kardanskoj se osovini mijenja duljina. Zbog toga mora kardanska osovina biti vezana s jednim kardanskim zglobom s pomoću žlijebaste osovine ili pak kakvim elastičnim dijelom, kako bi se osovina mogla produživati u smjeru svoje osi, ali da ipak u cijelosti prenosi moment sile.
Kardanski prijenos je dobio naziv prema talijanskom matematičaru Girolamu Cardanu, koji je prvi predložio takvu vrstu prijenosa.
Kardanski zglob ili križni zglob
Križni zglob ili kardanski zglob je sastavljen od dviju zglobnih vilica spojenih križem na kojem su pravokutno jedan naspram drugome oslonjeni čepovi. Vratila sastavljena takvim kardanskim zglobom mogu se okretati i onda kada njihove osi nisu usporedne, odnosno kada mijenjaju međusobni kut. Trenje koje pri tome nastaje između vilica i križa smanjuju bilo igličasti ležaji bilo klizne ležajne košuljice. Ležaji su nataknuti na čepove križa, a u vilicama ih drže sigurnosni opružni prsteni. Suvremene križne zglobove nije potrebno posebno održavati, jer su njihovi ležaji trajno napunjeni ležajnom mašću i zabrtvljeni. A neki zglobovi imaju mazalice, koje treba povremeno puniti novom mašću.
Kod automobila s prednjim pogonom ili s motorom straga, križni zglobovi izravnavaju oscilacije pogonskih vratila (poluvratila ili poluosovina) koja prenose snagu na pogonske kotače. Osim toga u automobilima s prednjim pogonom na vanjskim stranama pogonskih vratila kotača mora biti kuglasti zglob koji na vratilima koja se okreću omogućava okretanje kotača upravljačem, a istodobno prati oscilacije kotača na oprugama.
Prigušivanje udaraca pri pogonu kotača
Kad pokrećete automobil s mjesta, nastaje udarac koji se preko uređaja za prijenos snage prenosi do pogonjene osovine. Dok u automobilima s klasičnim pogonom dugo kardansko vratilo taj udarac ublažava uvijanjem oko svoje osi, kod prednjeg pogona ili motora straga kratka pogonska vratila kotača to ne mogu uraditi. Stoga se u njih ugrađuju dodatni elastični elementi da bi do određene mjere mogli popustiti.
Upotrebljava se više vrsta zglobova, koji u prijenosu snage prigušuju udare i omogućavaju manje ili veće kutne otklone vratila. U jednoj od izvedbi vilice križnog zgloba spaja križ koji na čepovima ima gumene tuljke. Elastična guma djeluje kao prigušivač udara.
Češće se nailazi i na zglob od dviju trokutnih prirubnica, između kojih je šestorubna pločica od gume ojačane tkaninom, koja ublažava nejednakomjernosti u pogonu. Gumeni uložak je medu prirubnicama pričvršćen svornjacima, tako da su mjesta na kojima su prirubnice pričvršćene unakrsno. Zahvaljujući elastičnosti gume takav zglob omogućava i manje uzdužne pomake pogonskog vratila kotača, tako da klizni uložak nije potreban. Posebnu teškoću uzrokuju zglobovi kada pogonska vratila okreću prednje kotače automobila i moraju omogućiti otklone vratila za 30° i više. Tada se pri prednjem pogonu upotrebljavaju takozvani homokinetički zglobovi.
Il pendolo di Foucault
Fukoovo klatno je drugi roman italijanskog pisca i filozofa Umberta Eka, prvi put objavljen 1988. godine.
Podmelnik
Podmelnik je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Novog Vinodolskog. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno su Drinak i Klenovica, sjeveroistočno je Luka Krmpotska, istočno je Javorje, jugoistočno su Ruševo Krmpotsko, Zabukovac i Alan, južno-jugozapadno su Bile, jugozapadno su Jakov Polje i Smokvica Krmpotska.
Prada, Brescia
Prada je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Paulo Obradović
Paulo Obradović (Dubrovnik, SFRJ, 9. mart 1980.) je hrvatski vaterpolista. Trenutno nastupa za Jug. Igra na poziciji krila.
Cordova, Illinois
Kordoba je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Paulo Obradović
Sa reprezentacijom Hrvatske osvojio bronzane medalje na svetskim prvenstvima 2009. u Rimu i 2011. u Šangaju i zlatnu medalju na Evropskom prvenstvu 2010. u Zagrebu.
Cordova, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 672, što je 39 (6,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vidalia, Louisiana
Vajdejlija je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Veinte de Noviembre, Sayula de Alemán
Veinte de Noviembre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 384 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Doxteje Centro, Acambay de Ruíz Castañeda
Doxteje Centro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Acambay de Ruíz Castañeda.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2650 m.
Rancho Guásimas, Mezquitic
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1294 m.
Mühlpfad
Milpfad je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 66 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140098.
USS Kearsarge (CV-33)
Povučen je iz službe 1970. godine, a 1974. je prodan kao staro željezo.
Манојлица
Манојлица је насеље у Србији у општини Сврљиг у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 272 становника (према попису из 1991. било је 406 становника).
Демографија
У насељу Манојлица живи 257 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 57,4 година (56,0 код мушкараца и 58,5 код жена). У насељу има 105 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,59.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Javier Bardem
Javier Ángel Encinas Bardem (1. ožujka 1969., Las Palmas de Gran Canaria) španjolski je filmski glumac i prvi Španjolac dobitnik Oscara. U rodnoj Španjolskoj snimio je više od dvadeset filmova, a veliku međunarodnu slavu stekao je glavnom ulogom u filmu Prije nego padne noć. Tada postaje prvi Španjolac nominiran za prestižnu Akademijinu nagradu.
Rana mladost
Javier Bardem je rođen na Kanarskim Otocima u mjestu Las Palmas de Gran Canaria. Potječe iz obitelji s dugogodišnjim filmskim iskustvom. Njegova majka Pilar je glumica, a i djed i baka, Rafael Bardem i Matilde Muñoz Sampedro, također. Bardem je nećak redatelja i scenarista Juana Antonija Bardema, a njegovi stariji brat Carlos i sestra Mónica isto su glumci. Kao 6-godišnji dječak Javier se prvi put pojavio na filmskome platnu u miniseriji El Pícaro, a zatim i u nekoliko televizijskih serija. Prije nego što je profesionalno počeo glumiti, bio je član Španjolskoga nacionalnog ragbijaškog tima. Bavio se i slikanjem te atletikom.
Karijera
Prvu značajniju filmsku ulogu dobiva sa 20 godina u filmu Bigasa Lune Las edades de Lulú, a Šunka, šunka iz 1992. postaje veliki hit. Bardem u njemu glumi zajedno s Penelope Cruz. Osim u njima, Javier Bardem glumi i u filmovima Zlatna muda i Grudi i mjesec istoga redatelja. Poznat je i po ulogama u nekoliko Almodovarovih redateljskih i scenarističkih uradaka (Živo meso, Visoke pete).
Nakon niza zanimljivih uloga u španjolskim filmovima, Bardem se 2000. probija na svjetsku filmsku scenu ulogom u Prije nego padne noć. Za lik kubanskoga pisca Reinalda Arenasa, na temelju čijeg je autobiografskog teksta " Antes que anochezca" (Before the Night Falls) film i napravljen, dobio je nominaciju za Oscara u kategoriji najboljega glumca. Potresna je to priča o piscu, homoseksualcu, koji bježi od Castrovog režima i umire od side. To je ujedno i prvi put da je Španjolac nominiran za tu prestižnu američku filmsku nagradu, a i Bardemu je prvi film u kojemu govori engleskim, a ne španjolskim, jezikom.
Dvije godine kasnije pojavljuje se u filmu The Dancer Upstairs. Riječ je o redateljskome prvijencu poznatoga glumca Johna Malkovicha.
Na Venecijanskom filmskom festivalu proglašen je najboljim glumcem u filmu Život je more iz 2004. godine. Film je drama, a temelji se na istinitoj priči o čovjeku koji se, nakon što strada u nesreći i postane kvadriplegičar, skoro 30 godina bori za pravo na eutanaziju. Javier Bardem je portretirao nepokretnog Ramóna Sampedra. Iste se godine pojavljuje u kriminalističkom filmu Collateral, u manjoj ulozi negativca.
2007. godine u filmu Nema zemlje za starce braće Coen, temeljenom na istoimenu romanu, Bardem utjelovljuje lik plaćenog ubojice Antona Chigurha. Ta mu je uloga donijela nagradu Oscar te još čitav niz značajnih nagrada u kategoriji najboljega sporednog glumca: Zlatni globus, BAFTA-u, nagradu Glumačkoga ceha i nagradu Critic's Choice, koju dodjeljuju filmski kritičari.
Iste godine ostvaruje jednu od glavnih uloga u filmskoj adaptaciji jednog od najpoznatijih kolumbijskih romana. Riječ je o Ljubavi u doba kolere Gabriela Garcíje Márqueza, a Bardem tumači lik nesretno zaljubljenog Florentina Arize.
Španjolski bi glumac uskoro trebao zaigrati i u novom filmu Woodyja Allena, Vicky Cristina Barcelona te u filmskoj adaptaciji popularnog i nagrađivanog mjuzikla Devet.
Privatni život
thumb|desno|Bardemova djevojka, [[Penélope Cruz|Penelope Cruz, i redatelj Pedro Almodovar s kojim je više puta surađivao na filmu.]]
Javier Bardem nema položen vozački ispit.
Nakon legalizacije istospolnih brakova u Španjolskoj 2005. godine, Bardem je podigao medijsku prašinu izjavivši da kad bi bio homoseksualac „sutra bi se oženio, samo da zajebe Crkvu” („mañana mismo, sólo para joder a la Iglesia”).
Barranca Obscura, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
Barranca Obscura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Javier Bardem
Privatni život
Na dodjeli nagrade Critics's Choice, za ulogu negativca u filmu Nema zemlje za starce, izjavio je da ga je za ulogu inspirirao George W. Bush.
Bardem je i producent grupe od pet dokumentarnih filmova na kojima je radilo pet različitih redatelja (jedan od njih je Wim Wenders). Filmovi se zovu Invisibles (Nevidljivi). Govore o zaboravljenim ratovima i konfliktima u raznim dijelovima svijeta, o zaboravljenim bolestima kojima se bave Liječnici bez granica te pozivaju na solidarizaciju s njihovim žrtvama.
Na dodjeli nagrada Gotham, koje se baziraju na nezavisno filmaštvo, 2007. godine mu je u New Yorku odana počast za životno dostignuće.
Javier Bardem je trenutačno u vezi s Penelope Cruz, partnericom iz filma Šunka, šunka.
Châtenay (Er i Loar)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 171 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,27 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 154 m, a minimalnoj 140 m).
Triflisco, Caserta
Triflisco je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Povile
Povile su priobalno naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Novog Vinodolskog. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Dragiša Ivanović
Dragiša Ivanović (Sjenice kraj Podgorice, 9. (22.) oktobra 1914. – Beograd, 27. septembra 2001.), inženjer, profesor, rektor Beogradskog univerziteta, učesnik Aprilskog rata i Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik SFR Jugoslavije, SR Srbije i SR Crne Gore, junak socijalističkog rada i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Po dolasku na Univerzitet, uključio se u revolucionarni studentski pokret. Učestvovao je u mnogim akcijama, štrajkovima i demonstracijama. Bio je predsednik Udruženja studenata mašinske elektrotehnike. Član Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ) postao je 1934. godine.
Godine 1934, policija je Dragišu, zajedno sa 44 aktivista revolucionara, zatočila u koncentracionom logoru kod Višegrada. Po kazni je 1939. godine upućen u vojsku, iako je još uvek studirao. I umesto u Školu rezervnih oficira, bio je upućen u trupe. Aprilski rat ga je zatekao na Skadarskom frontu.
Narodnooslobodilačka borba
Nakon kapitulacije Jugoslavije, vratio se u Podgoricu i uključio u revolucionarnu aktivnost. Maja 1941. godine, postao je član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ). Početkom jula, po odluci Mesnog komiteta KPJ Podgorica, bio je upućen u Kuče kako bi učestvovao u pripremama za oružani ustanak. Kao komesar gerislkih odreda Kuča, aktivno je učstvovao u Trinaestojulskom ustanku.
U jesen 1941, bio je izabran za političkog komesara bataljona „Marko Miljanov“, koji je vodio borbe u Kučima i delom snaga učestvovao u borbi na Jelinom Dubu u Bratonožićima 18. 10. 1941. godine. Februara 1942, bio je imenovan za političkog komesara Zetskog partizanskog odreda. Kratko vreme bio je politkomesar Prvog crnogorskog omladinskog bataljona. Od sredine aprila do juna 1942. godine, ponovo je bio komesar Zetskog odreda. Učestvovao je u brojnim borbama i okršajima Zetskog odreda oko Podgorice, Danilovgrada, na Morači, na sektoru Nikšića i u Pivi.
Nakon formiranja Pete crnogorske brigade, Dragiša je bio imenovan za političkog komesara njenog Četvrtog bataljona. S brigadom je učestvovao u borbama na tromeđi Crne Gore, Bosne i Hercegovine, na Zelengori, Mrčinu, u rejonu Sutjeske i u proboju Pete crnogorske brigade od Sutjeske do Prozora od 22. 7. do 2. 8. 1942. godine. Kraće vreme bio je politkomesar Četvrtog bataljona Prve proleterske brigade.
Od novembra 1942. do novembra 1943. godine, bio je politički komesar Pete proleterske brigade, čiji je komandant bio Sava Kovačević. Sa brigadom je učestvovao u borbama u dolini Vrbasa i centralnoj Bosni krajem januara 1943, u bici na Neretvi i na Sutjesci. Posle Pete neprijateljske ofanzive, učestvovao je u razbijanju četnika u istočnoj Bosni i Crnoj Gori i u stvaranju slobodne teritorije.
Novembra 1943. godine, bio je imenovan za politkomesara 29. hercegovačke divizije, čiji je komandant bio Vlado Šegrt. Avgusta 1944, Ivanović je bio imenovan za politkomesara Mornarice NOV Jugoslavije. Tada je učestvovao u brojnim desantima i drugim poduhvatima na ostrvima, kao i u operacijama za konačno oslobođenje Jugoslavije, poput Riječke i Tršćanske operacije.
Posleratna karijera
Početkom 1946. godine, po odobrenju Ministarstva narodne odbrane, konkurisao je za docenta na Tehničkom fakultetu u Beogradu, a potom je demobilisan. Od tada je stalno radio na Teničkom fakultetu. Doktorirao je 1955, a za redovnog profesora na Beogradskom univerzitetu bio je izabran 1963. godine.
Pored naučnog i pedagoškog rada, obavljao je i društvene funkcije. Bio je član Univerzitetskog komiteta SKS Beograd i član Centralnog komiteta SK Srbije od 1959. do 1964. godine. Dva mandata, 9 godina, bio je poslanik Prosvetno-kulturnog veća Savezne skupštine Jugoslavije.
Bio je dekan Elektrotehničkog fakulteta od 1959. do 1962. i rektor Beogradskog univerziteta od školske godine 1967/'68. do 1970/'71, redovni profesor Univerziteta, član Naučnog društva SR Crne Gore i ostalo.
Velika popularnost koju je uživao među studentima mu je znatno opala tokom junskih demonstracija 1968, koje su ga zatekle u Istočnoj Njemačkoj i kada nije prekinuo posetu i vratio se, na poziv studenata, „da ih povede“.
Za redovnog člana Društva za nauku i umjetnost Crne Gore bio je izabran 1973. godine, a za redovnog člana Crnogorske akademije nauka i umjetnosti 1983. godine. Bio je dopisni član Akademije nauka i umetnosti Kosova, Naučnog društva Srbije i Njujorške akademije. Dobitnik je Nagrade AVNOJ-a.
Penzionisan je kao redovni profesor Univerziteta 1983. godine.
Stručni rad i odlikovanja
Dr Dragiša Ivanović dao je velik broj naučnih radova iz oblasti teorijske fizike, teorijske elektronike i filozofskih problema fizike, koji su objavljeni u jugoslovenskim i stranim časopisima.
Autor je više naučnih dela: „Teorija kretanja neutrona kroz smesu elemenata“ (doktorska disertacija), „O teoriji relativnosti“ (1962. dobio Oktobarsku nagradu Beograda), „Kvantna mehanika“, „Mehanizam i energetizam“, „O prostoru i vremenu“, „O nekim idejnim problemima fizike“, „Geneza i priroda kvanta“, „O Borovom principu komplementarnosti“ i ostalo.
Bio je autor ili koautor velikog broja univerzitetskih udžbenika i udžbenika za srednje škole. Jedan je od osnivača i urednika više naučnih časopisa.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941, Ordena junaka socijalističkog rada, Ordena Republike sa zlatnim vencem i ostalih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 27. 11. 1953. godine.
Familia Martínez (razvrstavanje)
Familia Martínez ima više značenja:
Volpari, Avellino
Volpari je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Huerta de Ríos, Uruachi
Huerta de Ríos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1908 m.
Valcanina, Livorno
Valcanina je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Mioče (Bijelo Polje)
Mioče je naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 274 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 433 stanovnika).
Valcanina, Livorno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 383 m.
Mioče (Bijelo Polje)
Demografija
U naselju Mioče živi 233 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 47,9 godina (45,7 kod muškaraca i 50,0 kod žena). U naselju ima 101 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,71.
Vladan Glišić
Vladan Glišić (Priština, 26. avgust 1970.) je srpski političar i pravnik, član Upravnog odbora političke stranke Dveri i nezavisni predsednički kandidat na Izborima 2012. godine. Rođen je u Prištini na Kosovu i Metohiji 1970. godine. Osnovnu i srednju školu završio je u Aranđelovcu, a Pravni fakultet u Beogradu. Član je pokreta Dveri od 2003. godine.
Politička karijera
Aktivno se bavi politikom od svoje sedamnaeste godine, a od 2001. postaje saradnik pokreta Dveri. Godine 2003. postaje njihov član, a trenutno je u upravnom odboru istih. Kandidovao se za predsednika Republike Srbije 2012. godine i osvojio 2,77% glasova.
Paraíso Naranjo, Sayula de Alemán
Paraíso Naranjo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 280 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Ruševo Krmpotsko
Zemljopis
Zapadno su Jakov Polje i Smokvica Krmpotska, sjeverozapadno je Drinak i Podmelnik, sjeverno-sjeveroistočno je Javorje, istočno-sjeveroistočno je Zabukovac, jugoistočno je Alan, jugozapadno su Bile.
Mülbach
Milbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 112 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232083.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Milbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 270 metara. Površina opštine iznosi 1,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 112 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 72 stanovnika/km².
Rancho Viejo, Turicato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1211 m.
Basto, Alessandria
Basto je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 622 m.
1,2-Butilen karbonat
1,2-Butilen karbonat je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 116,115 Da.
General Pedro Ochoa, Río Bravo
General Pedro Ochoa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 171 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Puerta de Barrera, Rincón de Romos
Puerta de Barrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1921 m.
Zabukovac
Zabukovac je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Novog Vinodolskog. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno-jugozapadno je Ruševo Krmpotsko, sjeverozapadno su Podmelnik i Javorje, jugoistočno je Alan.
Palo Rajado, Santa Catarina
Palo Rajado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa Catarina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1032 m.
Slogan
Slogan je moto, fraza ili kratka rečenica koja se koristi u komercijalne ili političke svrhe. Cilj joj je da čestim ponavljanjem bude lako zapamćena, prepoznata ideja koju ona plasira.
Političke partije, na primer, za svaku izbornu kampanju plasiraju novi slogan dok preduzeća to rade obično jedanput jer preko slogana treba da budu prepoznata.
Primeri slogana:
Savka Javorina-Vujović
Savka Javorina-Vujović Saša (Studenci, kod Gospića, 4. avgust 1918 — Beograd, 19. januar 2002) je bila učesnica narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije, ličanka koja je ceo rat provela u Srbiji i Makedoniji u borbi protiv nemačkog i bugarskog okupatora, četnika i albanskih kvislinga.
Bila je politički komesar Rasinskog partizanskog odreda, Prve kosovsko-metohijske brigade i Osme srpske brigade NOVJ.
Biografija
Rođena je 4. avgusta 1918. godine u Studencima, Perušić, Gospić. Potiče iz srpske porodice. Gimnaziju je učila u Gospiću i Zagrebu, a srednju medicinsku školu u Beogradu.
U školi je došla u dodir sa omladinskim pokretom, kome je pristupila 1936. godine. Radila je u Omladinskoj sekciji Ženskog pokreta, Zadruzi mladih devojaka, docnije u društvu „Polet“ i u stručnom udruženju medicinskih sestara. Hapšena je 1937. i 1940. godine.
Posle izlaska iz zatvora, aprila 1940. godine, primljena je u članstvo Komunističke partije Jugoslavije. U KPJ je primio dr. Nenad Parenta sa kojim se povezala još 1936. godine.
Ratna biografija
Kada je počeo ustanak 1941. godine, Saša je bila sekretar partijske organizacije pri bolnicama u Beogradu. Radila je na okupljanju sanitetskih kadrova za partizanske odrede i prikupljanju sanitetskog materijala. Tada je bila i član Mesnog odbora Narodnooslobodilačkog fonda u Beogradu. Septembra 1941. godine je otišla iz Beograda u Rasinski partizanski odred. Najpre je bila borac, a zatim je kao politički komesar čete učestvovala sa ovim odredom u mnogim borbama koje su vođene na Blacu, Šiljegovcu, Ribarskoj Banji i drugim mestima.
Godine 1943. bila je član Oblasnog komiteta KPJ za Kosovo i Metohiju. Maja iste godine prebacila se na Šaru, sa grupom partizana otišla na teren Kumanova i Vranja, gde je formiran odred, a kasnije Prva kosovsko-metohijska brigada na terenu Crne Trave. Saša je postala politički komesar te brigade. Februara 1944. godine ranjena na Biljači u borbi sa bugarskim okupatorskim jedinicama.
Kosovsko-metohijska brigada koja se probijala ka Jegejskoj Makedoniji vodila je neprekidne borbe sa četnicima. Na putu od Kozjaka za Kukuš planinu, koji je trajao 25 dana, brigada je vodila 30 borbi. U vrlo teškim uslovima, u neprekidnoj borbi, čitava brigada je pokazala izvanredan heroizam. Saša, politički komesar, bila je oličenje toga heroizma. Jula 1944. godine Saša je prešla u Osmu srpsku brigadu 22. divizije, u kojoj je takođe bila politički komesar. 8. septembra 1944. oslobađali su Vranje i Vladičin Han. U decembru je došla u oslobođeni Beograd i na Čukarici formirala partijsku organizaciju. Kasnije je bila sekretar Trećeg rejonskog komiteta partije u Beogradu.
Period SFRJ
mini|Grob Savke Javorine u [[Aleja zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu|Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu]]
Godine 1946. otišla je u Zaječar i bila sekretar Sreskog i član Okružnog komiteta KPJ za Zaječar. Od 1947. do 1953. radila je u Kadrovskoj upravi Centralnog komiteta KP Srbije, u Beogradu, a od 1953. do 1955. godine je bila sekretar Sreskog komiteta SKJ za Svetozarevo.
Od 1955. godine radila je u administarciji Saveznog izvršnog veća u Beogradu.
Umrla je 2002. u Beogradu.
Odlikovanja
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovana je 9. oktobra 1953. godine.