cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Corazzano, Pisa
Corazzano je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 360 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Leland Stanford
Amasa Liland Stanford (9. mart, 1824 — 21. jun, 1893) je bio američki tajkun, industrijalista, političar i osnivač Univerziteta Stanford. Preselio se iz Njujorka u Kaliforniju za vreme zlatne groznice, gde je postao uspešan trgovac i veletrgovac, i nastavio da razvija svoje poslovno carstvo. Odslužio je jedan dvogodišnji mandat kao osmi guverner Kalifornije nakon izbora 1861, a zatim je osam godina bio senator iz Kalifornije. Kao predsednik Sadern pacifik i, počev od 1861. Central pacifik železnice, imao je ogromnu moć u čitavom regionu, i dugotrajan uticaj na Kaliforniju.
Colonia San Miguel, Cuerámaro
Colonia San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Cuerámaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 356 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1710 m.
Gyé-sur-Seine
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 513 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 23,66 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 173 metara.
Niederreißen
Niderajsen je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 75 opštinskih središta okruga Vajmarer Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 229 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16071062.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vajmarer Land Niderajsen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vajmarer Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 212 metara. Površina opštine iznosi 3,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 229 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 70 stanovnika/km².
La Curva, Tecolutla
La Curva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Rancho el Tepeyac, Lagos de Moreno
Rancho el Tepeyac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2015 m.
Cornarotta I, Venezia
Cornarotta I je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Gumberk
Gumberk je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Gumberk se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 67 stanovnika.
Cezar (titula)
Cezar ili kesar (, [kaísar]) je bila jedna od najviših rimskih i vizantijskih titula, koja se koristila još od rimskog doba. Ceremonija uzdizanja pojedinca u rang cezara, opisana je u spisu „O Ceremonijama“, vizantijskog pisca i cara Konstantina Porfirogenita (913—959), a njena zvanična insignija bio je venac bez krsta. Ova titula korišćena je i u srednjovekovnoj Srbiji, u obliku kesar ili ćesar.
Titula cezara u Vizantiji
Titula cezara je u prvobitno korišćena za samog cara, ali od vremena cara Dioklecijana (284—305), ona se koristi da označi mladog cara. Bez obzira što se situacija po dodjeli titule cezar neće mijenjati sve do XI veka ona gubi na važnosti pošto su careva djeca od 393. godine najčešće bila krunjena za mlađeg cara. Titula cezar dodeljivana je, gotovo isključivo, uz nekoliko izuzetaka carevim sinovima.
Krajem XI veka, početkom vladavine cara Aleksija I Komnina (1081—1118), značaj titule cezara je opao, uvođenjem titule sevastokratora, koja je, u hijararhijskom smislu, bila iznad nje.Kasnije se, po značaju, pominje između titula sevastokratora i velikog domestika, a od XIV veka se titula cezara dodeljuje uglavnom stranim plemićima okolnih država, poput Vlaške,Tesalije i Srbije.
Hugh Hefner
Hugh Marston Hefner [hjuː ˈmɑrstən ˈhɛfnər] (Chicago, 9. aprila 1926. – Los Angeles, 27. septembra 2017.), američki izdavač. Poznat je kao osnivač, glavni urednik i glavni kreativni urednik Playboya. Kao takav je stekao reputaciju jednog od glavnih ličnosti seksualne revolucije.
Biografija
Nakon osnovne i srednje škole otišao je u vojsku, a poslije se oženio. Njegova supruga mu je priznala da je imala aferu dok je bio u vojsci. Sam Hefner je to nazvao "najgorim trenutkom u mom životu." Njegova supruga nije se protivila ako je on htio imati ljubavnice. Nakon deset godina braka i dvoje djece, Davida i Christie, razveli su se 1959. godine.
Otišao je iz časopisa "Esquire" (gdje je radio kao copyrighter) 1953. godine, nakon što su mu odbili povišicu plaće od 5 dolara. Iznajmivši namještaj za 600 i dobivši još 8.000 dolara od 45 investitora (uključujući i 1.000 dolara od majke), u decembru 1953. godine na stolu je složio prvi broj Playboya koji se originalno trebao zvati "Momačka večer" (Stag Party). Nije ga datirao jer nije bio siguran hoće li biti drugog broja.
Boswell, Indiana
Bozvel je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Siempre Viva, Comondú
Siempre Viva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
El Herradero, Cuencamé
El Herradero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Cuencamé.
Bajramovci
Bajramovci su naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Bajramovci pripadaju opštini Centar Župa.
Prirodni uslovi
Naselje Bajramovci je smešteno u krajnjem zapadnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Albanijom (6 km zapadno). Od najbližeg većeg grada, Debra, naselje je udaljeno 20 km južno.
Reljef: Bajramovci se nalaze u oblasti Župa, na zapadnim padinama planine Stogovo. Istočno od naselja se nalazi glavno bilo planine, dok se zapadno tlo spušta u dolinu Crnog Drima, koja je u ovo delu pregrađena, pa je tu obrazovano veštačko Debarsko jezero. Nadmorska visina naselja je približno 840 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Bajramovci su imali 177 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Turci (Torbeši) (100%).
Većinska veroispovest u naselju je islam.
Giarola, Pavia
Giarola je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 638 m.
Zostrijan
Zostrijan (Zostrianos) je najduži gnostički spis otkriven u 20. vijeku okviru knjižnice Nag Hamadi, koji opisuje tehniku duhovne discipline.
Nažalost, spis je pretrpio velika oštećenja prije nego je pronađen i konzerviran, te je zbog toga gotovo svaka stranica nepotpuna, dok su od nekih saču­vani samo fragmenti. Zostrijan je dobar primjer kako su gnostici kombinirali mitološki pogled na svijet i filozofsko tumačenje, utemelje­no na Platonovoj misli.
Sadržaj
Zostrianos opisuje kako je jedan duhovni učitelj postigao prosvetljenje postavljajući na taj način program za druge. Zostrian kaže da je najpre morao da se oslobodi fizičkih želja, verovatno asketskim metodima. Drugo, morao je da smanji »haos u duhu« meditacijom. Zatim, kaže on, »nakon što sam se tako pripremio, ugledao sam savršeno dete« — viziju božanskog prisustva. Kasnije, kaže on, »razmišljao sam o tim stvarima da bih ih razumeo ... Nisam prestao da tragam za mestom odmora dostojnim mog duha.« No, postavši »duboko uznemiren«, nezadovoljan svojim napredovanjem, otišao je u pustinju, nejasno predviđajući da će ga ubiti divlje zveri. Tamo je najpre doživeo viziju »glasnika spoznaje večne Svetlosti,« a zatim mnoge druge vizije o kojima priča da bi ohrabrio ostale:
Analiza
Mitološka gnoza u Zostrijanu postulira visokog boga zvanog trostruko moćan ne­vidljivi duh, iz kojeg je sve ostalo emaniralo. Fizički svijet i oni koji ga nastanjuju predstavljaju najnižu i najneukiju razinu. Između tog svijeta i Duha nalazi se gotovo beskrajan sustav eona zvan Barbelo, koji se tumači kao "misao" Duha. Barbe­lo je podijeljen je u tri sastavna eona: najviši eon zove se Kalyptos (skriveni eon), u sredini se nalazi Protophanes (prvoukazujući eon), a na dnu je Autogen (samorođeni eon). Svaki od tih eona ima svoj vlastiti sustav bića zvanih svjetlosti, slave, anđeli, vode itd.
Zostrijan postavlja pitanja o tome kako je promjenjiv svijet nastao iz nepromjenjiva izvora, ili zbog čega postoje različite vrste duša, životinja ili ljudi. Odgovori anđeoskih učitelja glase da je svaki sloj svemira oblikovan po uzoru na sloj iznad njega, i da je svaki idući sloj manje savršen od svog uzora.
U svojoj je filozofiji i mitologiji Zostrijan sličan trima traktatima iz zbirke Nag Hammadi: Tri Setove stele (VII,5), Marsanesu (X,1) i Alogenu (XI,3). Izuzmemo li nekoliko aluzija na Novi zavjet u postojećem tekstu, ne čini se da se autor Zostrijana posebno zanimao za kršćanstvo.
Traktat rabi pojmo­ve neoplatonističke Plotinove škole. Gotovo je nedvojbeno da je ovaj traktat isto­vjetan onome koji se spominje kod Porfirija (Vit. Plot., 16), kao jedno od lažnih ot­krivenja koja su kružila u Plotinovo vrijeme.
La Trueba, Vanegas
La Trueba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Vanegas.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1723 m.
St. Johns, Michigan
Sent Džons je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 7.865 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 7.865 stanovnika, što je 380 (5,1%) stanovnika više nego 2000. godine.
Cavallo Bianco, Asti
Cavallo Bianco je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
San Francisco, Zirándaro
San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zirándaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 536 m.
Château-Chalon
Šato Šalon je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Lon le Sonije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 160 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,17 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 435 metara (maksimalnoj 563 m, a minimalnoj 254 m).
Lucije Kalpurnije Pizon Licinijan
Licinijanovi biološki roditelji su bili carski konzul Marko Licinije Kras Frugi i Skribonija, a sam Licinijan je posljednji poznati neposredni potomak znamenitog trijumvira Marka Licinija Krasa. O Licinijanovom životu se ne zna gotovo ništa sve do Godine četiri cara, odnosno 10. januara 69. kada je car Galba, čuvši o pobuni Vitelijevih legija u Gornjoj Germaniji, odlučio ojačati svoj položaj posvojivši Licinijana i tako ga učinivši svojim nasljednikom. Licinijan je to učinio na prijedlog svog pretorijanskog komandanta Kornelija Lakona, kao i zbog toga što je "zgodni i dobro odgojeni" Licinijan u Rimu uživao reputaciju časnog čovjeka. Prije toga je konzul Tit Vinije za nasljednika predložio Otona, ali Galba je smatrao kako je "zbog lošeg morala" Oton previše sličan omraženom Neronu.
Oton, koji je očekivao da bude imenovan za nasljednika, bio je šokiran i razbješnjen Galbinom odlukom. Stoga je odlučio ubiti i Galbu i Licinijana. 15. januara je Galba ubijen na ulici, ali se hrabri centurion po imenu Sempronije Denso naoružan bodežom odupro napadačima i omogućio Licinijanu da se skloni u hramu Vestalki. Ubice, međutim, nisu poštovale azil svetišta, te su odatle izvukli Licinijana i ubili ga na ulici. Poslije su se čak 123 čovjeka prijavila Otonu zbog navodnog sudjelovanja u ubistvu Galbe i Licinijana. Kada je nešto kasnije na vlast u Rimu Vitelije, svi ljudi sa te liste su pogubljeni.
Manevar (kratki film)
Manevar je jugoslovenski crno-beli kratki igrani film film snimljen 1969. godine u režiji Stjepana Zaninovića koji je napisao i scenario. Film predstavljao deo ciklusa Kad sam bio vojnik, koji je iste godine bio prikazan kao TV-serije. Radnja prikazuje komične doživljaje regruta JNA na manevrima.
Campo Santa Rosa, Ayala
Campo Santa Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Ayala.
Gradišče pri Trebnjem
Gradišče pri Trebnjem je naselje u slovenskoj Općini Trebnju. Gradišče pri Trebnjem se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Campo Santa Rosa, Ayala
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1211 m.
Gradišče pri Trebnjem
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 31 stanovnika.
San Nicola II, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 519 m.
Niederroßla
Niderosla je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 75 opštinskih središta okruga Vajmarer Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.142 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16071063.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vajmarer Land Niderosla se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vajmarer Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 175 metara. Površina opštine iznosi 5,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.142 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 196 stanovnika/km².
Marcijal
Marcijal, latinski Marcus Valerius Martiālis (Bilbilis, današnja Španjolska, 1. ožujka 40. – Bilbilis, 102. - 104.), rimski i antički epigramatičar sa oko 1.200 epigrama, raspoređenih u pet knjiga, daje umjetnički značajno i povijesni vjerno sliku svoga vremena, prilika, običaja i ljudi ― od senatorskih vrhova do zanatlija i robova.
Životopis
Marcijal je rođen je u Bilbilisu (danas Cerro de Bambola u blizini današnjeg grada Calatayud, sjeverna Španjolska). Pohađao je retoričku i gramitičku školu, gdje je otkrio svoj književni talent.
Između 63. i 64. godine, otišao je u Rim te isprva živio u prilično siromašnim okolnostima.
Kao i mnogi pjesnici svoga vremena, bio je ovisan od posebne skrbi svojih prijatelja i pokrovitelja koji su ga podržavali financijski. Kasnije u osamdetim godina postao je vlasnik nekretnine u Nomentumu, i kasnije u Rimu, iz njegove vlastite izjave doznajemo, da je on bio u vlasništvu više robova, i tajnika.
Arănieș, Cerbăl
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 645 m.
Los Alamos, Muñoz de Domingo Arenas
Los Alamos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Muñoz de Domingo Arenas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2500 m.
Lo de Mejía, Santiago Pinotepa Nacional
Lo de Mejía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Pinotepa Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 334 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
San José Sheshal, Yajalón
San José Sheshal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 838 m.
Kad sam bio vojnik
Kad sam bio vojnik je jugoslovenska crno-bela igrana TV serija emitovana od 1969. do 1970. godine. Nastala je u koprodukciji Televizije Beograd i Zastava filma i sastoji se od sedam epizoda čija radnja, uz dosta humora, prikazuje doživljaje grupe regruta JNA za vreme jednogodišnjeg odsluženja vojnog roka. Serija je svoj začetak imala u kratkom filmu Vodnik, bombe i... iz 1966. godine, koji je postao jedna od njenih epizoda. Serija je doživela popularnost, kao i glumac Stole Aranđelović koji u njoj tumači lik profesionalnog vodnika Desimira. Godine 1981. je snimljen nastavak u obliku TV-serije Vojnici.
Uloge
Kompletna TV ekipa ▼
Džepčište
Džepčište je do 2004. godine bilo sedište istoimene opštine, koja je potom priključena opštini Tetovo.
Prirodni uslovi
Naselje Džepčište je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 4 km severno.
Džepčište se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na zapadnom obodu Pološkog polja. Istočno od naselja pruža se polje, a zapadno se izdiže Šar-planina. Nadmorska visina naselja je približno 480 metara.
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Džepčište je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 4.051 stanovnika.
Većinska veroispovest je islam.
Fideizam
Fideizam (od latinske riječi za vjeru: fides i nastavka -izam) je epistemološka teorija koja zagovara nezavisnost vjere od razuma ili teorija koja naučava da su razum i vjera u sukobu, pri čemu je vjera superiornija kada se radi o otkrivanju određenih istina, kao što su "više istine" o božanstvu koje se ne mogu shvatiti razumom nego samo vjerom u objavu. Drugim riječima, fideizam je "učenje koje stavlja vjeru na mjesto znanosti."
Teolozi i filozofi su na razne načine definirali odnos vjere i razuma prilikom određivanja istine metafizičkih koncepata, moralnosti i religijskih uvjerenja. Budući da pojam "fideizam" najčešće koriste protivnici te teorije s ciljem negativnog etiketiranja njenih zastupnika, rijetko koji autor će sam za sebe reći da je fideist (zastupnik fideizma). Fideizam se najčešće pripisuje četvorici filozofa: Pascalu, Kierkegaardu, Williamu Jamesu i Wittgensteinu, premda se potvrda za to često ne može naći ni u njihovim, ni u konceptima i djelima njihovih sljedbenika. Postoji više različitih oblika fideizma.
U kršćanskoj teologiji fideizmom se označava "takvo razumijevanje kršćanske teologije koje odbacuje potrebu (ili, ponekad, mogućnost) kritikâ ili procjenâ na temelju izvora koji se nalaze izvan same kršćanske vjere." Katolički smjer fideizma, "koji malo drži do sposobnosti ljudskog razuma i do pojmovne formulacije vjere", naziva se tradicionalizam.
William Wyler
William Wyler (1. srpnja 1902.g. –27. srpnja, 1981.g.) filmski redatelj, dobitnik Oscara. U svijetu filma bio je poznat po tome što je zahtjevao desetke ponovnih snimanja za svaki kadar u svojim filmovima i po tome što je zahtjevao potupnu kontrolu nad pričom, lokacijama i ekipom svake produkcije. Njegova pažnja za detalje i točnost isplatila mu se velikom popularnošću i uspjehom kod filmskih kritičara. Rođen je u Mulhausenu, pokrajina Elsass, koji je u vrijeme njegova rođenja bila dio Njemačke, a danas pripada Francuskoj, pokrajini Alsace departman Haut-Rhin. Preminuo u Los Angelesu, California,SAD.
Wash (zaljev)
Wash (čita se Voš) je plitki zaljev Sjevernog mora na istoku Engleske.
Geografija
Wash je danas dug 24 km i širok 19 km, prostire se između countya Lincolnshire i Norfolk. Nekoć je bio puno veći, širio se u unutrašnjost do gradova Peterborough i Cambridge, ali je zasipan muljem što su ga nanijele rijeke.
William Wyler
Karijera
Wyler je rođen kao Willi Weiller u židovskoj obitelji. Bio je rođak, po majčinoj strani, Carla Laemmlea, osnivača studija Universal Pictures. Uspješno je iskoristio obiteljske veze i postao 1925.g. najmlađi redatelj u Universalu. Uskoro se je dokazao kao uspješan majstor i u ranim tridesetima postao jedan od najvrijednijih Universalovih redatelja, režirajući dobre filmove kao što su "The Love Trap", "Hell's Heroes" i "Tom Brown of Culver".
Kasnije se udružio s Samuelom Goldwynom i režirao kvalitetne filmove kao što su "These Three", "Come and Get It", "Dodsworth", "Dead End", "Jezebel", "Wuthering Heights", "The Letter", "The Westerner", i "The Little Foxes".
Između 1942.g. i 1945.g. služio je u Američkom zrakoplovstvu i režirao dokumetarac "Memphis Belle: A Story of a Flying Fortress". Režirao je i dva ključna filma koja su prva dočarala raspoloženje nacije kada se spremala za rat i četiri godine kasnije, nacije koja se spremala za mir. Gđa. Miniver priča o engleskoj obitelji srednje klase koja se prilagođava na rat u Europi pomogla je američku publiku pridobiti na stranu Britanaca i pripremiti za život u ratnim prilikama. "Najbolje godine naših života" priča o tri ratna veterana koja se vraćaju kući i prilagođavaju se na civilni život, dramatizira problem ratnih veterana, kako bi ih lakše razumjeli oni koji su ostali u domovini. Wyler je dobio nagradu Oscar za najboljeg redatelja za oba filma (oba filma su osvojili i nagradu Oscar za najbolji film).
U vrijeme 1950ih i 1960ih, Wyler je režiro nekolicinu kritički vrlo dobro primljenih filmova od kojih su najpoznatiji: "Roman Holiday" (1953.g.) koji je predstavio Audrey Hepburn američkoj publici i zaradio glumici njen prvi Oscar, zatim "The Heiress" koji je privredio drugi Oscar Oliviji de Havilland, te "Ben-Hur" (1959.g.) koji je zaradio 11 Oscara (što je još uspjelo jedino filmovima " Titanic" 1997.g. i "Gospodar prstenova: Povratak kralja" 2003.g.).
1965.g. dobio je Irving Thalberg nagradu za životno djelo. Jedanaest godina kasnije dobio je nagradu Američkog Filmskog Instituta za životno djelo. Uz svoje Oscare za najbolji film i za najboljeg redatelja, deset Wylerovih filmova dobilo je nominacije za najboljeg redatelja. Čak 38 glumaca iz njegovih filmova nominirano je za Oscara.
24. srpnja, 1981.g. Wyler je dao intervju svojoj kčerki Catharine Wyler za PBSov dokumentarac "Directed by William Wyler". Tri dana kasnije preminuo je od srčanog udara.
Ivan Turgenjev
Ivan Sergejevič Turgenjev (ruski Ива́н Серге́евич Турге́нев, Orel, 9. studenog 1818. - Bougival, 3. rujna 1883.) bio je ruski književnik
Njegovo djelo Očevi i djeca smatra se jednim od najvažnijih romana u 19. stoljeću.
Biografija
Turgenjev je rođen 9. novembra 1818. U Orelu u Centralnoj Rusiji, a obrazovan je u Petrogradu i Berlinu. Na porodičnom imanju, dok je još bio djete, svjedočio je patnji i mučenju služničadi. Takve patnje, tada jako proširene u Ruskom ekonomskom sistemu, jedne su od glavnih tema njegovih djela. Prije nego što se posvetio književnoj karijeri, Turgenjev je radio kao manji civilni sluga u Petrogradu. Njegovo prvo izdano djelo, duga poema Paraša (1843.) dobro je primljeno od kniževnih kritičara. Kroz slijedeće godine, izdanja njegovih kratkih priča osigurale su Turgenjevu titulu istaknutijeg ruskog književnika. Postao je upleten u ideološku kontroverziju između dvije grupe intelektualaca znani kao Zapadnjaci i Slavenofili. Zapadnjaci su urgirali da se Ruski narod ugleda na razne razvijene Europske kulture i njihov način života. Slavenofili, naravno pravoslavci, urgirali su da Rusi zadrže svoju jedinstvenu kulturu i način života i da ne padaju pod uticaj ikakvih drugih zemalja. Turgenjev je bio pristaša Zapadnjaka. Kasnije su usljedili periodi u kojima je Turgenjev duže vrijeme izbijao iz Rusije, pretežito da bi bio u blizini priznate operne pjevačice Pauline Viardot-Garcia, u koju je bio zaljubljen. Nakon 1871. ostao je u Parizu. Tu je i umro, u Bougivalu, 3. septembra 1883.
Književni rad
Turgenjev je pisao drame, priče, romane i ne-fikcijske crteže. Turgenjev je izdao mnoge pjesme i prozne crteže prije izlaska njegove prve knjige, Lovčevi zapisi (1852.), zbirke priča o životu seljaka u Rusiji. Od mongih drama koje je napisao rano u karijeri, prva je najvjerovatnije Mjesec dana na selu (1850.), nježna, ali prodrjevjuća skica aristokratskog života koja se i danas izvodi. Od njegovih priča ili kratkih romana, Prva ljubav (1860.) i Bujice proljeća (1872.) su važne zbog liričnih, preljiepo realiziranih zazivanja ljubavi. Njegovi duži romanu uključuju djela Na Badnjak (1860.) i Dim (1867.), oba portreti strastvenih mladih djevojaka i njihovih olujnih ljubavnih afera. U njegovom remek-djelu Očevi i djeca (1862.), Turgenjev imenuje, definira i analizira filozofiju nihilizma. Bazarov, junak romana je idealistički mladi radikal, student na univerzitetu, odan univerzalnoj slobodi i osuđen na tragediju u vlastitom životu. Turgenjev je vjerovao u ciljeve svog junaka, no vjerovao je da se oni mogu ostvariti samo dugom postupnom promjenom, a ne revolucijom.
Ton mnogih Turgenjevljevih djela je melankoličan. Nebo je nazivao "praznom bezgraničnošću". Za njega nema Boga, nebo je prazno pa mu je za takvo shvaćanje svijeta logično bliža "vlažna noga patke" ili kapljica vode koja pada s njuške nepomične krave".
Pseudoefedrin
Pseudoefedrin je simpatomimetik iz hemijskih klasa fenetilamina i amfetamina. On se može koristiti kao nazalni/sinusni dekongestiv, a i kao stimulans.
Soli pseudoefedrin hidrohlorid i pseudoefedrin sulfat su prisutne u mnogim preparatima na slobodno, bilo kao jedini sastojak, ili u kombinaciji sa antihistaminicima, guaifenezinom, dekstrometorfanom, paracetamolom (acetaminofenom), ili NSAID (kao što je aspirin ili ibuprofen).
Hemija
Pseudoefedrin je dijastereoizomer efedrina i lako se redukuje u metamfetamin, ili oksiduje u metkatinon.
thumb|center|400px|Dva para [[enantiomera: efedrin (gore) i pseudoefedrin (dole)]]
Ba (Ljig)
Географија
Село Ба се налази у врху долине Врела, на падинама и обалама лево и десно од реке. Изнад Врела дижу се врло стрми одсеци планине Рајац. На овим одсецима, према северу избија из кречњака јако крашко врело. Само извориште и поток, који из њега настаје су познати у народу под именом Врело. Атар села Ба је брдско-планинске природе. Сам одсек из кога извире Врело се налази на надморској висини од 350м и веома је стрм. Од 1970. изворишта Врела користи се за водовод, на око 50 метара низводно налази се контролно водоводна зграда, поред самог пута. Недалеко одатле налази се сеоска црква, која је изграђена 1873. и посвећена је Св. пророку Илији Сами одсеци су обрасли густом лишћарском шумом. У близини изворишта Врела изграђен је рибњак за калифорнијску пастрмку. На изворишту Врела су током 19. века и у првој половини 20. века налазило у низу неколико воденица. Од тих воденица, крајем 20. века остала је само једна. Преко одсека изграђен је макадамски пут од села Ба до колибишта Срасла буква. Године 1953. основано је предузеће „Кречњак“ (данас у саставу „РЕИК - Колубара“), које се налази у самом центру села. Тада је отворен велики каменолом и кречана, која се налази око 150 метара изнад села, на стрмој кречњачкој страни. Становници села Ба су се масовно запошљавали у овом предузећу чиме је заустављена миграција село-град. Међутим, отварање каменолома утицало је на саму животну околину због свакодневног минирања, које је стварало велику буку и прашину чије наслаге су прекривале кровове кућа и крошње дрвећа. 1944. године средином јануара у селу је одржан Светосавски конгрес припадника Југословенске војске у отаџбини.
Демографија
У насељу Ба живи 485 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,6 година (42,9 код мушкараца и 44,3 код жена). У насељу има 170 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,56.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Fender Duo-Sonic
Fender Duo-Sonic je model električne gitare čiju je Fender proizvodnju u više navrata započinjao, i prekidao. Prvi puta ju je predstavio 1956. godine. Model je zamišljen kao dio "student" linije modela gitara s ugrađenom konfiguracijom od dva jednostruka magneta (za razliku od standardnih Fender modela blade-style) i s dodanim preklopnikom na donjem dijelu roga/tijela pomoću kojeg se kontrolira odabir magenta: bliže vratu gitare, mostu gitare ili oba magneta (kao u primjeru i dvostruke konfiguracije magneta). Ostale značajke tipične su za fenderov stil gradnje instrumenata npr., vrat od javora pričvršćen je vijcima za puno tijelo giatre, most je klasični fiksni. Dužina skale nešto je kraća nego u standardnih modela, stoga model svojim dizajnom "apelira" da ga upotrijebi mlađa populacija glazbenika, gitaristi početnici, i svi drugi glazbenici kraćih ruku.
Vittorio De Sica
mini|Autogram Vittoria De Sice
Vittorio De Sica (Sora, 7. jul 1901. - Neuilly-sur-Seine, 13. novembar 1974.), talijanski filmski redatelj i glumac.
Fender Duo-Sonic
Izvorni dizajn (1956. - 1959.)
Model Fender Duo-Sonic proizveden je 1956. godine. U osnovi sličan je modelu Musicmaster s istom dužinom skale (standard Fender model ima dužu skalu) proizveden i predstavljen nekoliko mjeseci prije modela Duo-Sonic koji je bio dostupan u svijetloj tan boji (boja pustinjskog pijeska), vratom 'V' profila od mekog javora i hvataljkom s 20 pragova. Izvorni Duo-Sonic model ima pozlaćenu anodiziranu aluminijsku ploču na tijelu gitare koja pokriva ugrađenu elektroniku, i na kojoj se nalaze prorezi za ugradbu magneta.
Vittorio De Sica
Započeo je kao kazališni i filmski glumac, a režijom se počeo baviti 1940. godine. Bitno je priodonio razvitku talijanskog neorealizma. U svojim djelima prikazivao je stvarnost poslijeratne Italije, temeljeći svoj pristup na gotovo dokumentarističkom poniranju u život.
Njegovi filmovi oslikani su humanizmom i dubokim suosjećanjem s radničkom klasom. U svom filmskom stilu težio je ujediniti poetske elemente s naturalističkim. Često je koristio glumce amatere, nešto što su kasnije i drugi redatelji preuzeli od njega. Tijekom godina dobio je četiri Oscara za najbolji strani film, između ostalih za filmove Kradljivci bicikla i Vrt Finzi Continijevih.
Fender Duo-Sonic
Druga generacija (1959. - 1964.)
1959. godine model Duo-Sonic prošao je svoju prvu fazu nadgradnje. Najznačajnije dizajnerska promjena je prijelaz s čistog vrata od javora, na vrat s presvučenom hvataljkom od 1961. do 1963. godine modeli su bili dostupni i u sunburst boji, koja je nakon '63 godine zamijenjena bijelom bojom.
Treća generacija - Duo-Sonic II (1964. - 1968.)
1964. godine model Duo-Sonic preoblikovan je po temelju na model Mustang koji je nedavno bio pridodan na popis 'studentske' linije modela, ali bez vibrato tailpiece mosta. I 'student' modeli doživjeli su svoj preporod, tako da su sada bili dostupni s promjenjenim dizajnom tijela, hvataljka vrata presvučena je palisanderom, a plastične ploče su postale standard. Glava vrata s mašinicama je sada nešto izražajnija (krupnija), a potovi kontrole ton i glasnoće nalaze se na zasebnoj metalnoj pločici. Razdjelnik magneta na modelima Duo-Sonic i Mustang s doljnjeg dijela roga premješten je sada iznad magneta, a kontrola tona i odabira istih obavlja se pomoću trodjelnog preklopnika. Također, ovim novinama dodaje se mogućnost odabira modela gitara uz već postojeću 571.5 mm dužinu skale, sada i modeli s nešto dužom 609,6 mm skalom. Model Duo-Sonic je bio dostupan sa, ili bez oznake "II", a osim u bijeloj. sada i u svijetlo plavoj, i tamno crvenoj boji.
Model Duo-Sonic proizvodio se sve do 1969. godine kada mu je zbog naprednijeg modela Mustanga s tremolo tailipecom prizvodnja i prestala.
Danas su modeli Duo-Sonic I i II rijetko viđeni, a model II (bez kompliciranog održavanja tremolo mosta) postao je poželjna, i popularnija aternativa čak i modelima Mustang.
Reizdanje
desno|minijatura|200px| Fender Squier Duo-Sonic iz 2008. godine.
Fender je 1993. godine predstavio meksički model gitare Duo-Sonic s 576,5 mm dužinom skale. Model je bio dostupan u crnoj, tamno crvenoj i bijeloj boji, a koštao je 259,99 $.
1997. godine Fender je model Duo-Sonic u svojim proizvodnim linijama prestao proizvoditi, ali je već naredne godine proizvodnja nastavljena ali u Kini, kao Fender Squier Affinity Strat model giatre. Proizvodnja je prekinuta 1999. godine.
Ponovno pokretanje proizvodnje, i novo reizdanje Fender Squier branda modela bilo je 2008. godine s "Classic Vibe" serijom gitara. Namjera je bila stvoriti model po uzoru dizajna i materijala izgradnje na modele gitara iz '50ih godina. Znači: hvataljka vrata opet je od javora, zlatna ploča na tijelu i svijetla tan boja za model. Uočene razlike su: tijelo gitare izrađeno je od bukve, vrat je modernog "C" oblika i s nešto dužom (609,6 mm) skalom.
Značajniji glazbenici
minijatura|lijevo|100px| David Byrne je [[1978. godine u grupi Talking Heads svirao na modelu Duo-Sonic.]]
Pčinja
Pčinja, je 128 km duga rijeka koja izvire u Srbiji i kasnije prolazi kroz Makedoniju, i tu se kao lijeva pritoka ulijeva u rijeku Vardar.
Dio rijeke u Srbiji
Rijeka Pčinja nastaje od nekoliko potoka na zapadu planine Dukat, kod sela Radovnica, odatle dalje teče na zapad pod imenom Tripušnica. Dolina rijeke tvori mikroregiju sa centrom u mjestu Trgovište, gdje se u Tripušnicu sa juga uliva Lesnička reka. Odatle dalje rijeka teče na zapad pod imenom Pčinja. Kraj uz rijeku Pčinju je najsiromašniji dio Srbije, i regija sa velikim odlivom stanovništva( po popisu iz 1971. g. bilo je 12 556 stanovnika, ili 34 na km², a 2002. g. svega 6 372 ili 17 stanovnika na km²; a to je smanjenje za 50%). Pčinja potom teče na zapad sjeverno od Široke planine. Kod sela Šajince prima desnu pritoku Korućicu i nastavlja svoj tok uskom dolinom između planina Rujen i Kozjak.
U ovoj dolini nalazi se selo i Manastir Prohor Pčinjski. Nedaleko od manastira, poslije 45 kilometara toka kroz Srbiju, rijeka ulazi u Makedoniju, kod sela Pelince(poznato makedonsko izletište i memorijalni centar Prvog zasjedanja ASNOM-a.
Dio rijeke u Makedoniji
Slijedećih 83 kilometara, rijeka blago zavija na jugozapad. Protiče pored sela: Karlovce, Dragomance, Strnovac, Vojnik, Klečevce, Pčinja, Studena Bara, Gorno Konjare, Dolno Konjare i mali gradić Katlanovo, poznat po obližnjoj Katlanovskoj Banji, najpopularnijem termalnom kupalištu u Makedoniji. Iako se nalazi 25 kilometara od Skopja, Katlanovo povezano sa ostalim naseljima na putu do Skopja: Jurumleri, Idrizovo, Petrovec, i tako postaje predgrađe Skopja, tako da će uskoro i grad Skopje izaći na obale rijeke Pčinje.
Tok rijeke dijeli se na dvije mikroregije: Sredorek i Kotorci, između kojih se nalazi Baderska klisura.
Cerro de Hueytepec, Tecolutla
Cerro de Hueytepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 156 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Džepište
Džepište je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u krajnje zapadnom delu države. Džepište pripada opštini Debar.
Prirodni uslovi
Naselje Džepište je smešteno u krajnjem zapadnom delu Republike Makedonije, na samoj granici sa Albanijom (1 km zapadno). Od najbližeg većeg grada, Debra, naselje je udaljeno 13 km južno.
Reljef: Džepište je jedno od dva sela moja se nalaze u makedonskom delu istorijskoj oblasti Golo Brdo, dok se veći deo oblasti nalazi u Albaniji. Selo je smešteno na severnim padinama planine Jablanice. Južno od naselja se nalazi glavno bilo planine, dok se istočno tlo spušta u dolinu Crnog Drima, koja je u ovo delu pregrađena, pa je tu obrazovano veštačko Debarsko jezero. Nadmorska visina naselja je približno 700 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Džepište je imalo 499 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Turci (Torbeši) (98%).
Većinska veroispovest u naselju je islam.
Opština Dumbrăveni, Constanța
Dumbrăveni je opština u Rumuniji u okrugu Konstanca.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
La Presita del Sauz de Cieneguilla, Cuerámaro
La Presita del Sauz de Cieneguilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Cuerámaro.
Banjo Paterson
Andrew Barton "Banjo" Paterson, OBE (Orange, 17. veljače 1864. - Sydney, 5. veljače 1941.) je bio australski bush pjesnik, novinar i pisac. Paterson je obilježio rano razdoblje australske književnosti te se danas smatra jednim od najznačajnijih australskih pisaca u historiji. Tokom života je pisao uglavnom pjesme o australskom životu, fokusirajući se posebno na ruralne dijelove i Outback, posebice krajolik oko mjesta Binalong, gdje je proveo većinu svoga djetinjstva. Među njegova najznačajnija djela spadaju pjesme "Waltzing Matilda", "The Man from Snowy River" i "Clancy of the Overflow".
Fender American Deluxe Series
Fender American Deluxe Series je linija osrednje kvalitete klase električnih i bas gitara koju je Fender pokrenuo 1998. godine. Linija American Deluxe zamijenila je prethodnu Plus seriju modele gitara iz 1987. godine, da bi i sama bila 2004. unaprijeđena s Samarium Cobalt Noiseless (SCN) magnetima, a zatim 2010. godine i redizajnirana.
Banjo Paterson
Pseudonim "The Banjo" uzeo je 1885. godine kada je počeo objavljivati poeziju u časopisu The Bulletin, a nastao je prema imenu njegova najdražeg konja.
Fender American Deluxe Series
U liniji postoji cijeli raspon proizvedenih modela gitara koje su dizajnirane u raznim kombinacijama, od koji su neke: punih tijela rezonantne johe ili jasena, s kromom ili pozlaćenim dijelovima elektroničke opreme. Zatim, jedan period prakticiranja ugradbe plastičnih dijelova, modeli s Vintage Noiseless magnetima, abalon točkama na hvataljci vrata, ili s hvataljkom od ebana ili javora. Na kraju modeli sa originalnim Fenderovim S-1 komutacijskim sustavom, i modeli sa sinhroniziranim zaključavanjem ručice tremola na mostu gitare, s "LSR roller nutom" (na kobilici ili glavi vrata) za zaključavanje mašinica.
Linija American Deluxe bas gitara pokrenuta je još 1995. godine s četverožičanim, petožičanim bez pragova, i modelima bas gitara za ljevoruke glazbenike. Osim ovih, predstavljene su verzije modela s električnim 18V-nim napajanjem i aktivnim 3-pojasnim ekvilajzerom (na modelima Precision uz specijalno dizajnirane humbucker magnete). Klasični vrat gitare je izrađen od javora, s presvučenom hvataljkom od palisndera, a s tijelom gitare pričvršćen je pomoću 5 vijaka. Modeli s vratom izrađenim od grafita (elastičan i izdržljiv - minimalna torzija i krivljenje vrata), omogućavaju glazbeniku lakši pristup višim poljima na vratu gitare. U Fender Jazz modele već tradicionalno se ugrađuje mostovi i sedla od nehrđajućeg materijala, kromirana kontrolna ploćica i crni bakelitni potovi za regulaciju glasnoće. Modeli koji imaju ugrađenu ploču na tijelu gitare s 9 rupa u pravilu su dizajnirani s "manjim" tijelom.
Opština San Cristóbal de la Barranca, Jalisco
San Cristóbal de la Barranca je opština u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Fender American Deluxe Series
Modeli proizvedeni prije 2002. godine su petožičani modeli, i koriste četiri vijka za pričvršćivanje vrata uz tijelo gitare, imaju crne ili bijele točke/markere tonova na hvataljci vrata, Schallerove modele mašinica, napajanje od 9V i ugrađene posebno dizajnirane "single-pole" jazz magnete (autor John Suhr). Također imaju ugrađene magnete Vintage Noiseless, crni aluminijski Fender logo, a od 1998. godine modeli imaju utisnute abalon točke u hvataljci vrata. Četiri godine kasnije pridodan je: peti vijak za pričvršćivanje vrata, 18V napajanje, a na glavi vrata 4 + 1 Schaller Lite mašinice (2006. zamijenjene s Hipshot UltraLite modelom mašinica (sadrži mehanizam kojom se žica brzo i jednostavno ugađa, i prebacuje sa klasičnog na Drop D štim).
Od 2003. - 2007. godine Fender je također proizveo modele od punog prirodnog javora, ili pak presvučne s FMT/QMT pločom, bez ploče na tijelu gitare i kontrolne ploćice, sa pozlaćenom elektronikom i bijelim pearloid pravokutnim blokovima (engl. dot inlays), utisnutim u vrat gitare.
Piane Vecchie, Palermo
Piane Vecchie je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 339 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Tangent, Oregon
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.164, što je 231 (24,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fender American Deluxe Series
Od 23. ožujka 2010. godine svi American Deluxe modeli dostupni su s aktivnom/pasivnom elektronikom, s posebnim dizajnom HMV high-mass vintage mostom, i Hipshot lightweight vintage mašinicama. Vrat gitare ima 21 polje (zaobljenu hvataljku, stil iz '70-ih) i presvučen je sjajnim vintage tintom.
Neki od detalja dizajna American Deluxe serije usvojeni su i primjenjeni na American Series modele iz 2001. godine, koja je zamijenila prvu generaciju American Standard linije modela pokrenutu pri kraju 1986., i ugašenu u srpnju 2000. godine. Novine su primjenjene i na novije American Standard serije modela iz 2008. godine.
Opština San Cristóbal de la Barranca, Jalisco
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1589 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1168 m.
Zoopraksiskop
thumb|200px|right|Disk zoopraksiskopa koji je izradio [[Eadweard Muybridge]] thumb|200px|right|Simulacija rada zoopraksiskopa
Zoopraksiskop je rani uređaj za prikazivanje pokretnih slika, odnosno preteča kasnijih filmskih projektora. Izradio ga je godine 1879. fotograf Eadweard Muybridge. Zoopraksiskop je koristio rotirajuće staklene cilindre sa statičkim slikama čija je brza izmjena davala iluziju pokreta. Prvi modeli su koristili rukom crtane siluete, koje su 1890-ih zamijenili modeli sa fotografski zabilježenim siluetama. Često se navodi kako je uređaj poslužio kao inspiracija Thomasu Edisonu i Williamu Kennedyju Dicksonu za njihov sistem Kinetoscope, prvi javno demonstrirani metod filmske projekcije.
Settima, Piacenza
Settima je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 544 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Grič pri Trebnjem
Grič pri Trebnjem je naselje u slovenskoj Općini Trebnju. Grič pri Trebnjem se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Corliano, Pisa
Corliano je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
El Limón, Comondú
El Limón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.
Champdôtre
Šandotr je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Dižon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 548 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 52 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,44 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 191 metar (maksimalnoj 204 m, a minimalnoj 185 m).
Niedersachswerfen
Niderzahsverfen je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 32 opštinska središta okruga Nordhauzen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.241 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16062038.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordhauzen Niderzahsverfen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Nordhauzen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 210 metara. Površina opštine iznosi 11,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.241 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 275 stanovnika/km².
Madrone, New Mexico
Madron je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 707.
Laza Lazarević
Lazar "Laza" K. Lazarević (13. maj 1851. — 10. januar 1891) bio je srpski književnik i lekar.
Biografija
Lazar Lazarević je rođen u Šapcu 1851. godine. Otac Kuzman, poreklom iz Hercegovine, držao je sa bratom Mihailom trgovačku radnju. Majka Jelka, kći šabačkog kujundžije, ostavši siroče udaje se za petnaest godina starijeg Kuzmana u svojoj petnaestoj godini. U porodici Lazarević vladao je primeran patrijarhalan red. Kada je Laza imao devet godina iznenada mu umre otac a godinu dana kasnije i stric Mihailo. Teške prilike u koje je zapala porodica nametale su Lazarevićevoj majci veliku odgovornost. Ona je trebalo da vodi računa i izvede na pravi put četvoro dece, Lazu i njegove tri sestre. Lazina privreženost porodici reflektovala se na njegov književni rad i kult porodice i žrtvovanje njenim interesima je stalno bio prisutan kako u životu tako i u delima ovog pisca.
Osnovnu školu i četiri razreda gimnazije Lazarević je završio u Šapcu. Njegov otac je bio prenumerant na mnoge knjige koje su tada izlazile pa je Lazarević već u ranom detinjstvu imao priliku da se upozna i zavoli književnost. U jesen 1867. kada mu je bilo šesnaest godina, Lazarević upisuje Pravni fakultet Velike škole. Postao je sekretar velikoškolskog udruženja „Pobratimstvo“. Tokom studija prava u Beogradu Lazarević je bio pod uticajem Svetozara Markovića i oduševljenje za ruski jezik i književnost zahvata i Lazarevića, koji je učio ruski jezik i čitao dela ruskih revolucionarnih demokrata Černiševskog, Pisareva i Dobroljubova. Pre nego što je završio prava 15. januara 1871. godine izabran je za državnog pitomca da studira medicinu u Berlinu ali mu je stipendija oduzeta zbog prilika koje su nastale usled Pariske komune. Nakon toga, Lazarević završava prava i postaje praktikant Ministarstva prosvete. Početkom naredne godine ponovo mu je potvrđena stipendija i on odlazi u Berlin. Za vreme Srpsko-turskog rata 1876—1877. Lazarević prekida studije pošto je pozvan na vojnu dužnost. Služio je kao lekarski pomoćnik i bio odlikovan srebrnom medaljom za revnosnu službu. Vrativši se u Berlin završava studije medicine 8. marta 1879. Po povratku u Beograd postavljen je za lekara beogradskog okruga a 1881. godine postao je prvi lekar Opšte državne bolnice u Beogradu. Iste godine Lazarević se oženio Poleksijom, sestrom svog druga Koste Hristića, sa kojom je imao tri sina: Milorada, Kuzmana i Vladana i ćerku Anđeliju. Kuzman je preminuo nakon godinu dana a Vladan dve godine po rođenju. Uporedo sa napornom praksom radio je i na književnosti. Za deset godina napisao je svega devet pripovedaka dok je osam ostalo nedovršeno. Početkom 1888. izabran je za člana Srpske akademije nauka za zasluge na književnom polju. Februara 1889. postaje lični lekar kralja Milana i biva unapređen u čin sanitetskog potpukovnika. Srpska akademija nauka je 8. jula 1890. nagradila Lazarevićevu poslednju pripovetku „On zna sve“, a 10. januara naredne godine (1891) Laza Lazarević je preminuo.
Prevodilački rad
U junu 1868. Lazarević objavljuje u časopisu „Vila“ prevod „Kako je postalo i napredovalo pozorište u starih Grka“. Decembra iste godine, takođe u časopisu „Vila“ objavljuje prevod „Pripitomljavanje naše domaće životinje“. U novembru i decembru 1869. godine, u časopisu „Matica“ štampa prevod odlomka „Osobenjak“ iz romana Černiševskog „Šta da se radi“ a naredne godine, takođe u „Matici“ objavljuje prevod Gogoljeve pripovetke „Đavolja posla“ i zajedno sa jednim drugom prevodi pozorišni komad „Carica“ od E. Skriba i delo „Pukovnik i vojnik“.