cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hong Kong
Prijevoz
Hongkonška transportna mreža visoko je razvijena. Više od 90% dnevnih putovanja (11 milijuna) obavlja se javnim prijevozom, što je najveći takav postotak u svijetu. Prijevoz se može plaćati korištenjem kartice Octopus card, sustavom elektroničkog plaćanja uvedenog u podzemnoj željeznici Mass Transit Railway (MTR), a može se koristiti i na željeznici, autobusima i trajektima, te se prihvaća kao gotovina na drugim prodajnim mjestima.
Uslugom autobusnog prijevoza upravljaju privatne kompanije pod koncesijom. Pet privatnih tvrtki na cijelom teritoriju održava ukupno 700 linija. Dvije najveće, Kowloon Motor Bus, s 402 linije u Kowloonu i Novim Teritorijima, i Citybus, s 154 linije na otoku Hong Kong, pružaju usluge prijevoza preko luke. Danas se skoro isključivo koriste autobusi na kat, uvedeni 1949., dok standardni autobusi ostaju u upotrebi na rutama sa slabijom popunjenošću i cestama manjeg kapaciteta.
Gradski minibusi (Public light bus) opslužuju veći dio Hong Konga, osobito područja koja ne mogu doseći standardni autobusi, ili ih ne mogu doseći često, brzo, ili direktno.
Trajektni prijevoznik Star Ferry osnovan 1888., održava četiri linije preko Victoria Harboura, s 53 000 putnika dnevno. Stekao je kultni status nakon objave romana Svijet Suzie Wong, ambijentiranog u Hong Kongu. Putopisac Ryan Levitt liniju Tsim Sha Tsui - Central smatrao je jednom od najslikovitijih na svijetu. Druge trajektne usluge pružaju kompanije koje opslužuju udaljenije otoke, nove gradove, Macau i gradove u kontinentalnoj Kini. Čuvene su i hongkonške džunke u luci i mali kai-to trajekti koji povezuju udaljena obalna naselja.
Na hongkonškom strmom, brdovitom terenu u početku se putovalo nosiljkama. Uspinjača Peak Tram, prvi sustav javnog prijevoza u Hong Kongu, od 1888. omogućava prijevoz između okruga Central i Victoria Peaka. U centralnom i zapadnom okrugu, postoji opsežan sustav pokretnih stepenica i travelatora, uključujući i najduži vanjski pokriveni sustav eskalatora u svijetu, Mid-Levels escalator.
Hong Kong International Airport, vodeći je putnički aerodrom i logističko čvorište u Aziji i jedna od najprometnijih svjetskih međunarodnih putničkih i teretnih zračnih luka, s više od 47 milijuna putnika i 3,74 milijuna tona tereta 2007. Zamijenio je 1998. čuveni ali i prenapučeni Kai Tak Airport, te je u više anketa ocijenjen kao najbolji svjetski aerodrom. Više od 85 zrakoplovnih kompanija djeluje na dva terminala zračne luke, glavnog čvorišta Cathay Pacifica, Dragonaira, Air Hong Konga, Hong Kong Airlinesa, i Hong Kong Expressa.
187
Godina 187. (CLXXXVII) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Kvincija i Elijana (ili, rjeđe, godina 940. Ab urbe condita). Oznaka 187. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Kaufering
Kaufering je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Landsberg am Leh. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 9.907 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9181128.
In the Shade of the Old Apple Tree
thumb|250px|right|Omot originalne štampane partiture iz 1905.
In the Shade of the Old Apple Tree je popularna američka pjesma iz 1905. godine za koju je muziku komponirao Egbert Van Alstyne, a tekst napisao Harry Williams. Tekst, napisan u obliku limericka, govori o izgubljenoj ljubavi. Usprkos sentimentalnosti koja se činila pretjeranom za čak i za doba Tin Pan Alleya, te koja je odmah potakla nemilosrdno parodiranje (uključujući verziju Billyja Murraya), pokazala se uspješnom i postala evergrin. Među brojnim obradama se ističe verzija koju je britanska pjevačica Petula Clark 1949. godine otpjevala u sceni filma Vote for Hugget.
Krivogaštani
Krivogaštani su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Krivogaštani je sedište i najveće naselje istoimene opštine Krivogaštani.
Prirodni uslovi
Naselje Krivogaštani je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Prilepa, naselje je udaljeno 20 km zapadno. Kroz naselje vodi put od Prilepa ka Kruševu.
Aigné, Sarthe
Enje je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.155, a gustina naseljenosti je iznosila 92 stanovnika/km².
Krivogaštani
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine, Krivogaštani su imali 1.870 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u etnički Makedonci (99%), a ostalo su mahom Cigani.
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Jordan Hill, Louisiana
Džordn Hil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 211.
Holland Taylor
Holland Taylor (14.1. 1943.-) je Emmyjem nagrađena američka glumica, najpoznatija po ulogama Ruth Dunbar u TV-seriji Bosom Buddies, sutkinje Roberte Kittleson u The Practice i Evelyn Harper u Two and a Half Men.
2015. se autovala kao lezbejka i objavila da je u vezi sa glumicom Sarah Paulson.
Kraljevska porodica Emese
Kraljevska porodica Emese je naziv za dinastiju sirijskih svećenika-kraljeva antičkog grada Emesa (današnji Homs u Siriji). Emesa je u antičko doba bila poznata po svetištu sirijskog boga-sunca poznatog kao El-Gebal, a lokalni svećenici formirali uticajni klan. Godine 64. pne. je za vrijeme trećeg mitridatskog rata jedan od tih svećenika, po imenu Sampsiceram (Sampsiceramus) na zahtjev rimskog vojskovođe Pompeja uhvatio i pogubio posljednjeg seleukidskog kralja Antioha XIII Azijatika. Zahvalni Pompej je Sampsicerama proglasio klijentskim kraljem, te je tako on postao rodonačelnik vladarske dinastije također poznate kao Sampsiceramidi i čiji se posljednji predstavnik spominje 254.
Popis svećenika-kraljeva Emese
Dolje je naveden popis svećenika-kraljeva Emese.
10-Formiltetrahidrofolat
Biosinteza
10-CHO-THF se formira bilo posredstvom enzima meteniltetrahidrofolat ciklohidrolaza reakcijom ili posredstvom enzima format-tetrahidrofolat ligaza reakcijom
On se može konvertovati nazad u tetrahidrofolat (THF) dejstvom formiltetrahidrofolat dehidrogenaze, ili THF i format dejstvom formiltetrahidrofolat deformilaze.
Filip Krušlin
Karijera
U sezoni 2008./09. Cibona ga je zbog potpisivanja novih igrača u borbi sa Zadrom za novi trogodišnji euroligaški ugovor, poslala na posudbu u A-1 ligaša Dubravu.
Hrvatska reprezentacija
Bio je član Hrvatske U-18 reprezentacije, a danas je član Hrvatske U-20 reprezentacije.
Vanjske poveznice
Profil na NLB.com
Operacija Pfingsten
Operacija Pfingsten (nem. Pfingsten - pedesetnica, duhovi) je bila zajednička operacija Vermahta i snaga NDH, uz pomoć lokalnih četnika, protiv partizana u planinskoj oblasti Prnjavor – Kotor Varoš – Teslić u Bosni. Trajala je od 13. do 16. juna 1943. godine.
Delovi nemačke 114. lovačke i 373. legionarske i domobranske 4. pešadijske divizije, te glavnina četničkog Srednjobosanskog korpusa (ukupno 10.000 — 12.000 vojnika) počeli 13. juna su koncentričan napad na 12. krajišku diviziju u srednjoj Bosni. U petodnevnim borbama, 12. divizija je izbegla okruženje i prisilila neprijatelja da se 18. juna povuče u polazne garnizone.
Tok operacije
Operacija „Pfingsten" imala je zadatak da očisti rejon Prnjavor — Kotor-Varoš — Teslić, koji su kontrolisali partizani. Izvođenje operacije povjereno je komandantu 114. lovačke divizije generalu Karlu Eglzeru.
Operacija je počela 13. juna ujutru u 5.00 časova koncentričnim dejstvima 721. njemačkog lovačkog puka i borbene grupe "Istok" koju su sačinjavali ojačana 8. lovačka domobranska pukovnija, vojno-četnički odredi "Borja" i "Obilić", ukupne jačine 12.000 Nijemaca, ustaša, domobrana i četnika. Osovinske snage su jednovremeno krenule iz Dervente, Prnjavora, Kotor-Varoši i Teslića sa ciljem da na prostoriji s. Vršani - s. Vijačani - s. Kokori - planina Uzlomac - s. Maslovare opkole i unište glavninu 12. krajiške divizije.
Zbog taktike NOVJ da izbegava sukobe sa nadmoćnim snagama, nije postignut odlučujući uspeh. Manevrom izvlačenja i proboja iz okruženja po osnovnim pravcima, štab 12. krajiške divizije uspio je da izvuče svoje jedinice ispod udara i iz obruča.
Gubici
Prema nemačkom izveštaju, poginulo je nekoliko desetina partizana i nekoliko nemačkih vojnika. Prema partizanskom izveštaju, u borbama je ubijeno je 90 njemačkih vojnika.
Ishod
Operacija "Pfingsten" nije uspjela. O tome je obaviješten i njemački komandant Jugoistoka. Uvjereni da su partizani ipak pretrpjeli velike gubitke, odmah nakon završetka osovinske ofanzive četnici su se vratili na teren između Vrbanje i Vrbasa. Međutim, 5. i 12. krajiška brigada i Banjalučki odred su 24. juna napali i razbili četnike, goneći ih do Banjaluke.
Emily Osment
Emily Jordan Osment (10. mart 1992) je američka tinejdžerska glumica i kantautorica. Nakon što je u djetinjstvu nastupala u nekoliko televizijskih filmova, Osment je stekla slavu ulogom Gerti Giggles u filmovima Spy Kids 2: Island of Lost Dreams i Spy Kids 3-D: Game Over, a za koju je i primila i nekoliko nagrada i nominacija. Osment je nakon toga nastupila u za Emmy nominiranom sitkomu Hannah Montana u ulozi Lilly Truscott, a koju je ponovila u igranom filmu Hannah Montana: The Movie. Također je nastupila kao Cassie u R. L. Stineovom The Haunting Hour Volume One: Don't Think About It te u Disneyjevom filmu Dadnapped kao Melissa Morris.
Osment je svoju karijeru upotpunila bavljenjem pop a kasnije i alternativnom/indie rock muzikom uključujući pop hitove kao "I Don't Think About It", "If I Didn't Have You" zajedno sa Mitchelom Mussom, svojim kolegom iz Hannah Montana, te nedavno sa "Once Upon a Dream."
Trenutno snima svoj debitantski album, koji će sadržavati nekoliko pjesama koje je sama napisala, a on će biti izdan u martu 2010. od strane diskografske kuće Wind-up Records za koju je nedavno popisala ugovor. Emily je na albumu radila zajedno s Tomom Higgensonom iz Plain White T's te Maxom Collinsom i Tonyjem Fagensonom iz grupe Eve 6. Prva singlica s albuma, "All the Way Up", premijerno je izvedena na Radio Disneyju 14. augusta 2009.
Biografija
Emily Osment je rođena u Los Angelesu kao dijete glumca Michaela Eugenea Osmenta i učiteljice Therese Osment (rođ. Seifert). Njen stariji brat Haley Joel Osment je glumac poznat po nastupu u filmu The Sixth Sense. Osment je odgojena kao rimokatolik.
Dommary-Baroncourt
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 705, a gustina naseljenosti je iznosila 56 stanovnika/km².
Allison Janney
Allison Brooks Janney (19.11. 1959.-) je Emmyjem nagrađena američka glumica, najpoznatija po ulozi predsjednikove sekretarice za štampu C. J. Cregg u TV-seriji The West Wing.
Amezinijum metilsulfat
Amezinijum metilsulfat je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 313,330 Da.
Egbert Van Alstyne
Egbert Anson Van Alstyne (Marengo, 4. mart 1878 - 9. jul 1951) bio je američki pijanist i kompozitor, poznat kao autor nekoliko popularnih ragtime pjesama na početku 20. vijeka. Na početku karijere je nastupao u vodviljima, da bi potom došao u New York i zaposlio se kao tzv. song-plugger u prodavaonicama partitura. Kasnije je zajedno sa tekstopiscem Harryjem Williamsom započeo suradnju koja će rezultirati sa popularnom pjesmom In the Shade of the Old Apple Tree 1905. Van Alstyne je također napisao i I'm Afraid to Come Home in the Dark, a zajedno sa Tonyjem Jacksonom i Pretty Baby.
Giarrocco, Chieti
Giarrocco je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Spisak sportova
Postoje brojne podjele sportova i teško je napraviti potpuno točno razgraničenje. Često se govori o olimpijskim sportovima, tj. onima koji su u programu zimskih ili ljetnih Olimpijskih igara kao i o ostalim, neolimpijskim sportovima. Postoje i sportovi kao što su moderni petoboj ili triatlon koju su u stvari skup nekoliko različitih sportova, dakle spadaju u posebnu kategoriju. Ipak, evo popis sportova po grupama (neki sportovi očito spadaju u više kategorija, ali su navedeni samo u jednoj!)
Atletika
Atletika
Biciklizam
Sportovi koji koriste bicikl ili bicikl sa 1 točkom.
Sportovi na otvorenom
Sportovi koji ne zahtevaju posebne terene.
Za snagu
Sportovi snage.
Sa reketom
Sportovi gde igrači koriste rekete da udare lopticu ili druge objekte.
Roler
Sportovi u kojima se koriste klizaljke.
Skijanje / Snežni sportovi
Sportovi u kojim se koriste skije ili snoubord.
Sankanje
Sportovi u kojima se koriste sanke
S metom
Sportovi čiji je glavni cilj pogoditi određenu metu
Misaoni sportovi
Sportovi koji ne podrazumevaju fizički, već mentalni napor (vidi igre na tabli).
Vazduhoplovni sportovi
Međunarodna vazduhoplovna Federacija (http://www.fai.org Federation Aeronautique Internationale)okuplja sve nacionalne vazduhoplovne organizacije (Nacionalne Aeroklubove ili vazduhoplovne Asocijacije)i deli vazduhoplovne sportove na sledeće grane:
U našoj zemlji, najviša vazduhoplovna organizacija u oblasti vazduhoplovnih sportova jeste Vazduhoplovni savez Srbije. U svom sastavu on ima veliki broj aeroklubova, padobranskih, modelarskih i paraglajding klubova, u kojima se odvijaju vazduhoplovne aktivnosti - sportske, rekreativne, obuke...
Vodeni
Sportovi u ili na vodi:
Pollard, Alabama
Pollard je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 137 stanovnika.
Wellington, Florida
Velington je grad u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 56.508, što je 18.292 (47,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kučište
Zemljopini položaj
Kućište se nalazi svega 5 km zapadno od Orebića, u podnožju brda Svetog Ilije. Smješteno je uzduž obale Jadrana.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine u Kućištu obitavaju 204 stanovnika.
Gospodarstvo
Turizam je najrazvijenija grana gospodarstva. U mjestu postoji odmaralište Perna sa hotelskim kompleksom Komodor i auto-kampom te brojni privatni apartmani. Osim turizma, mještani se bave ribarstvom.
Šport
Zbog svog položaja i stalnih ljetnih zapadnih vjetrova Pelješkog kanala između otoka Korčule i poluotoka Pelješca, Kućište je idealno mjesto za surfanje.
Angoisse
Angoas je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 559, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km².
Salso
Rijeka je svoje ime Salso, dobila zbog visokog saliniteta svojih voda, u svom donjem dijelu (južno od Provincije Enna sve do ušća). To je zato jer tu teče preko stijena i gline koje su još u miocenu nakupile velike naslage minerala. Zbog tog su sve do nedavno radili brojni rudnici sumpora, kalija i halita u provincijama Enna i Caltanissetta.
Hidrografija
thumb|left| [[Karta Sicilije sa slivom rijeke Salso]] Rijeka Salso izvire pod imenom Petralia u masivu Madonie na nadmorskoj visini od 1 350 m kod lokaliteta Portella dei Bifolchi u Provinciji Palermo na sjeveru Sicilije.
Od izvora gotovo pravolinijski teče u pravcu juga, preko centralne Sicilije, nakon što prođe brda Enne i Caltanissetta teče kroz ravnicu do svog ušća u Sredozemno more, kod lučkog grada Licata. u Provinciji Agrigento
Paul Lincke
Carl Emil Paul Lincke (Berlin, 7. novembar 1866 - Hahnenklee, 3. septembar 1946) je bio njemački kompozitor i dirigent koji uživa reputaciju oca berlinske operete. Njegova koračnica Berliner Luft (sh. Berlinski zrak) se drži neslužbenom himnon Berlina.
Das Glühwürmchen, arija iz njegove operete Lizistrata, je pod naslovom The Glow-Worm postala jednom od najpopularnijih evergrina u SAD.
Mlađoj publici je poznat i po svadbenom maršu koji izvodi orkestar RMS Titanic u istoimenom filmu iz 1997.
Rohtas
mini|lijevo|300px| Karta Rohtasa s navedenim znamenitostima Utvrda Rohtas (urdu: قلعہ روہتاس, Kila Rohtas) je utvrda koju je izgradio indijski vladar Šer Šah Suri (poznat i kao Šir Kan vladao od 1540.-45.), na 300 metara visokoj litici klanca rijeke Kahal Pamal Khas, oko 16 km sjeverozapadno od Dželama. a koja se smatra za prvu uspješnu mješavinu indijske, afganistanske i perzijske arhitekture na Indijskom podkontinentu. Zbog toga je upisana na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 1997. godine.
Historija
mini|lijevo| Bastinoni i terase na zidinama Rohtasa mini| Portal Langhar Khani iznutra Izgradnja utvrde je otpočela 1541. godine na starteškom mjestu starog puta koji je vodio od sjevernog Afganistana do Pandžabske doline, te je kontrolirala važni put Pešavar-Lahore. Šer Šah Suri je želio njome spriječiti povratak zbačenog mogulskog vladara Hamajuna na vlast, ali i pojačati kontrolu nad lokalnim plemenom Gahar, koji su bili Hamajunovi saveznici. Za vrijeme izgradnje utvrde, Gaharci su bojkotirali njezinu izgradnju što ju je strašno poskupilo. Čak su podigli i utvrdu Sultanpur nasuprot nje, koja još uvijek stoji u obližnjem selu.
Šer Šah Suri je nazvao ovu utvrdu po slavnoj utvrdi Rohtasgarh pored Baharkunde u Biharu, a koju je osvojio 1539. godine. No, Šer Šah Suri nije doživio njezino dovršenje, a Hamajun se uspio vratiti na vlast za nepunih deset godina kasnije. Mogulski vladari nikada nisu voljeli ovu utvrdu, jer ih je podsjećala na vrijeme dinastije Suri kada su bili zbačeni s vlasti u sjevernoj Indiji. Zabilježeno je samo da je car Akbar tu pronećio jednu noć, a Džahangir dvije i to samo kad se nenadano morao vratiti u Kabul. No, Paštunci, koji su bili neprijatelji Gaharcima, su je koristili češće i iz nje su održavali snažnu vezu sa svojom afganistanskom prijestolnicom, Kabulom.
Odlike
Utvrda Rohtas je imala garnizon za oko 30.000 vojnika, a iako ima masivne zidine duge oko 4 km (visoke od 10 do 18, i debele od 10 do 13 metara) s 68 bastiona, opkop oko zidina, 12 portala, pokretna vrata, tri cisterne (baoli), i čak više od 91 mlijuna stuba, ona nikada nije bila opsjednuta.
Izgrađena je od kamena i opeke i ima nepravilan oblik koji je pratio konfiguraciju stijene. Njezin kut na zapadnoj strani je citadela u citadeli i zbog sjajne dažmije Šahi i ukrašene cisterne, smatra se kako je bila namjenjena upravitelju utvrde i njegovoj obitelji. Na najvišem mjestu citadele se ne nalazi palača, već građevina poput paviljona, poznata kao Haveli Man Singh.
Kelheim
Kelhajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Kelhajm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 15.560 stanovnika.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kelhajm Kelhajm se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Kelhajm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 343 metra. Površina opštine iznosi 76,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 15.560 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 203 stanovnika/km². Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9273137.
Istorija
Na području Kelhajma nalazilo se keltsko naselje (opidij) površine 640 hektara. Bilo je to drugo naselje po površini u Južnoj Njemačkoj. Tvrđava je zauzimala površinu od 60 hektara. Prvo moderno naselje potiče iz 866. U 11. vijeku Kelhajm je bio sjedište Vitelsbaha. Gradska prava dobio je 1181. od bavarskog vojvode Otona I.
Amfekloral
Amfekloral je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 264,579 Da.
Partridge, Kansas
Patridž je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 248, što je 11 (-4,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Zlatne Altajske planine
lijevo|mini|Jezero Akkem ispred planine Beluha Zlatno Altajsko gorje je naziv UNESCO-ve svjetske baštine koja se sastoji od planinskog vijenca Altaj, rezervata prirode Katun, Jezera Teleckoje (Озеро Телецкое), Planine Beluha (Белуха) i visoravni Ukok u središnjem Sibiru. Ovo područje, veličine 16,175 km², nalazi se u ruskim republikama Altajska, Tuva i Novosibirsk. Ono predstavlja najpotpuniju izmjenu vegetacijskih zona središnjeg Sibira, od stepe, šumovite stepe, miješanih šuma, pod-alpske do alpske vegetacije. Ovo područje ima i veliki značaj za zaštitu ugroženih sisavaca kao što su: sniježni leopard (Uncia uncia ili Panthera uncia) i divlja ovca poznata kao Altajski argali (Ovis ammon ammon).
Jezero Teleckoje na visini od 424 metra je svojom dubinom od 325 metra jedno od najdubljih na svijetu.
Planina Bjeluha je planinski masiv s dva vrha koji se prostire na granici Rusije s Kazahstanom. Planina ima nekoliko ledenjaka, a istočni vrh (4,506 m) joj je nešto viši od zapadnog (4,440 m). Od Bjeluhe se južno protežu prostrane stepe visoravni Ukok, sve do granica s Kinom i Mongolijom.
U dolini Pazirik na Ukočkoj visoravni su pronađeni mnogi tumuli (kurgan) u kojima su pronađeni vrijedni ostaci brončane kulture Pazirik, koja sliči Skitima na zapadu. Najslavniji je kurgan tzv. "Sibirske ledene dame" iz 5. stoljeća pr. Kr. u kojemu su pronađeni brojni predmeti, ali i jako dobro sačuvana mumija u lijesu.
Powell, Alabama
Powell je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 955 stanovnika.
Bouloire
Buloar je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.829, a gustina naseljenosti je iznosila 68 stanovnika/km².
Van Buren, Missouri
Van Bjuren je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 819, što je 26 (-3,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
AICA ribonukleotid
5-Aminoimidazol-4-karboksamid ribonukleotid (5-amino-1-β-D-ribofuranozil-imidazol-4-karboksamid, ZMP) je intermedijer u formiranju inozin monofosfata.
Julija Uranija
Julija Uranija ili  Uranija (grčki: η Ιουλìα Ουρανìа, latinski: Iulia Urania ili Ivlia Urania Pir2 I 710, 1. vijek) bila je mauretanska kraljica, odnosno supruga posljednjeg mauretanskog kralja Ptolomeja od Mauretanije. O njoj se zna izuzetno malo, odnosno jedino na osnovu nadgrobnog natpisa u današnjem Cherchellu u Alžiru gdje se spominje kao kraljica Julija Uranija. Pretpostavlja se da je bila majka Ptolemejeve kćeri jedinice Druzile, rođene 38.
Julijino porijeklo je predmet špekulacija historičara, koji su razvili dvije hipoteze. Prema jednog je bila skromnog porijekla, odnosno robinja/konkubina iz kraljevskog harema. Prema drugoj je pripadala uglednoj kraljevskoj porodici Emese.
Makli
Brdo Makli je jedna od najvećih nekropola na svijetu, promjera većeg od 8 km, na kojoj je navodno sahranjeno oko 125.000 sufijskih svetaca. Nalazi se u okolici grada Thatta, koji je od 14. do 17. vijeka bio glavni grad pokrajine donji Sind u današnjem Pakistanu. Dok je bio glavnim gradom Sinda njime su vladali tri lokalne dinastije, a kasnije Mogulski vladari, te je nekropola neprekidno ukrašavana do 18. vijeka. Tako su ostaci grada Thatta i njegove nekropole jedinstven uvid civilizacije Sinda, zbog čega je Makli upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 1981. godine.
Odlike
Kraljevski mauzoleji, koji svjedoče o četiri vijeka zlatnog doba Thatta, se svrstavaju u tri skupine podijeljene po vladajućim dinastijama.
Starije građevine su sinkretička mješavina hinduističkih i islamskih arhitektonskih elemenata. Tako je Mauzolej Džama Nizamudina II. (1461.-1509.) monumentalna kvadratična građevina od pješčenjaka, ukrašena cvjetnim i geometrijskim medaljonima. Njemu slični su mauzoleji Džan Babe i njegovog sina Kana Tarhana II. (oba izgrađena prije 1644.), koji imaju dva kata, veličanstvenu kupolu i balkone. Ova arhitektura nije bila puka mješavina utjecaja jer je ukrašivana originalnim dekoracijama u terakoti otiskivanjem matrica od pocakljene opeke.
Na kasnijim grobnicama se jasno prepoznaju utjecaji timuridske arhitekture iz Srednje Azije. Takve su grobnice Džan Bega Tarhana (preminuo 1600.) i Divan Šurfa Kana (preminuo 1638.) koje su tipične osmerokutne građevine od opeke čije su kupole prekrivene tirkiznim keramičkim pločicama. U istom stilu su izgrađene i džamije Dagbira i Šaha Džahana (1644.-47.), od kojih je ova posljednja natkrivena s 93 jedinstvene kupole i fasadu ukrašenu mozaikom plavih i bijelih keramičkih pločica.
Orašje (razvrstavanje)
Orašje može značiti:
Kellmünz an der Iller
Kelminc an der Iler je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 17 opštinskih središta okruga Noj-Ulm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.366 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9775132.
Priverno, Latina
Priverno je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Kellmünz an der Iller
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Noj-Ulm Kelminc an der Iler se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Noj-Ulm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 541 metra. Površina opštine iznosi 8,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.366 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 160 stanovnika/km².
Priverno, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10005 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Natrijum diacetat
Natrijum diacetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 142,086 Da.
CAIR
Termin CAIR ima više značenja.
Orašje (Vlasotince)
Orašje je naselje u opštini Vlasotince u Jablaničkom okrugu u Srbiji. Prema popisu iz 2002. bilo je 934 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 957 stanovnika).
Demografija
U naselju Orašje živi 755 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,5 godina (39,5 kod muškaraca i 41,5 kod žena). U naselju ima 253 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,69.
Sohem od Emese
Sohem od Emese, punim imenom Gaj Julije Sohem (Gaius Iulius Sohaemus, Γαίος Ιούλιος Σόαιμος, 1. vijek) bio je rimski klijentski vladar grada Emesa (današnji Homs) u Siriji. Pripadao je vladarskoj dinastiji rodbinski povezanoj sa nekim od najpoznatijih ličnosti antičkog svijeta.
Bio je drugi sin kralja Sampsicerama II i kraljice Jotape. Preko majke je bio potomak kralja Mitridata III od Komagene. Godine 54. je naslijedio starijeg brata Gaja Julija Aziza, koji je umro bez muških nasljednika. Tokom prve godine vladavine mu je rimski car - Klaudije ili Neron - dao na upravljanje Sofenu, zbog čega se u nekim izvorima navodi kao Sohem od Sofene. Godine 56. se oženio za Druzilu od Mauretanije, koja je poticala od Kleopatre i Marka Antonija. Ona mu je rodila sina Gaja Julija Aleksiona.
Posljednji put se spominje 73. kada je dao pomoćne trupe rimskom vojskovođi Luciju Cezeniju Petu. Nakon smrti ga je naslijedio sin Gaj Julije Aleksion.
Francuski i indijanski rat
Francuski i indijanski rat (1754–1763) je američki naziv za severnoameričko bojište Sedmogodišnjeg rata. Isti rat se u kanadskoj istoriji naziva Rat osvajanja. Rat je uglavnom vođen između kolonija Britanske Amerike i Nove Francuske, a obe strane su pojačale vojne jedinice iz njihovih matičnih država Velike Britanije i Francuske, koje su jedna drugoj objavile rat 1756. Iste godine, rat je eskalirao od regionalnog pitanja do svetskog rata.
Bray-et-Lû
Braj et Lu je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Dolina Oaze.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 713, a gustina naseljenosti je iznosila 192 stanovnika/km².
Francuski i indijanski rat
Ime rata se odnosi na dva glavna neprijatelja britanskih kolonista: francuske snage i razne domorodačke vojske u savezu sa Francuzima. Britanski i evropske istoričari koriste naziv Sedmogodišnji rat, kao i mnogi Kanađani. Frankokanađani nazivaju ovaj rat Rat osvajanja.
Rat je vođen uglavnom duž granice koja je odvajala Novu Francusku od britanskih kolonija od Virdžinije do Nove Škotske. Francuzi su bili brojčano mnogo slabiji, pa su se mnogo oslanjali na indijanske saveznice. Rat je izbio zbog spora oko kontrole nad sastavom reka Alegejni i Monongahila, mesta francuske tvrđave Fort Djuken i današnjeg Pitsburga. Spor se pretvorio u sukob u bici kod Žumonvil Glena u maju 1754, u kojoj je virdžinijska milicija pod komandom 22-godišnjeg Džordža Vašingtona uhvatila u zasedi francusku patrolu. Sve britanske operacije od 1755. do 1757. u pograničnim oblastima Pensilvanije i Njujorka su propale, zbog lošeg vođenja, unutrašnjih podela i efikasnih kanadskih, francuskih i indijanskih napada. Britansko osvajanje Fort Bosažura 1755. na granici koja je odvajala Akadiju od Nove Škotske je dovelo do proterivanja Akađana. Naređenje za deportacije je izdao Vilijam Širli, vrhovni komandant Severne Amerike, bez dobijanja saglasnosti od Velike Britanije. Akađani, i oni koji su zarobljeni sa oružjem i oni koji su položili zakletvu britanskom kralju, su proterani. Isto tako, Incijanci su bili proterani sa svojih zemalja da bi se napravilo mesta da doseljenike u Novu Englesku.
Nakon katastrofalne britanske kampanje iz 1757. (koja je za ishod imala neuspešni pohod na Luisburg i opsadu Fort Vilijam Henrija, što je pratilo indijansko mučenje i masakriranje britanskih zarobljenika), britanska vlada je podnela ostaku. Na vlast je došao Vilijam Pit i značajno je povećao britanske vojne resurse u kolonijama u vreme kada Francuska nije bila voljna da rizikuje velike konvoje u pomoć svojim malim snagama u Novoj Francuskoj. Ona je koncentrisala svoju vojsku protiv Pruske i njenih saveznika na evropskom bojištu. Između 1758. i 1760. britanska vojske je prodrla u srce Nove Francuske i zauzela Montreal u septembru 1760.
Ishod rata je bio jedan od najznačajnijih događaja u veku anglo-francuskih ratova. Francuska je ustupila Francusku Luizijanu istočno od reke Misisipi svom savezniku Španiji kao nadoknadu za špansku predaju Floride Britancima u zamenu za vraćanje Havane. Francuske kolonije severno od Kariba su svedene na ostrva Sen Pjer i Mikelon, što je potvrdilo položaj Velike Britanije kao dominantne kolonijalne sile u istočnoj Severnoj Americi.
Slaven Rimac
Slaven Rimac (Zagreb, 19. prosinca 1974.) je bivši hrvatski profesionalni košarkaš. Igrao je na poziciji bek šutera i poziciju niskog krila. Trenutačno je trener zagrebačke Cibone.
Karijera
Košarku karijeru započeo je u dresu KK Dubrave. Kao kadet odlazi u zagrebačku Cibonu i ondje započinje svoju profesionalnu karijeru. Najduži staž imao je upravo u Ciboni, u kojoj je igrao od 1990. do 1998. godine, te od 2002. do 2004.. Ostali klubovi u kojima je igrao su Tofaş, Joventut, Milano, Makedonikos, AEK, Azovmash, Pariz, Cedevita, STB Le Havre i Pau-Orthez. U sezoni 1996./07. predvodio je Euroligu po broju uspješnosti slobodnih bacanja (93.1%). U sezoni 2006./07., odigrao je četiri utakmice za francuski Pariz i ostvario učinak od 8,8 poena, 2,8 skokova i 2,3 asistencije po utakmici. U dresu Cedevite prosječno je bilježio 15,9 poena, 2,3 skoka i 2,5 asistencija po utakmici.
Mihajlo VIII Paleolog
Biografija
Mihajlo je bio potomak nekoliko bivših carskih dinastija; Duka, Angeli i Komnin, unatoč tome njegovo djetinstvo je proteklo prilično jednolično, po carskim palačama u Nikeji i Nikomediji u kojima je sanjario o ponovnom povratku u.Konstatinopolis i slamanju Latinskog carstva.
Slaven Rimac
Karijera
Bio je član Hrvatske košarkaške reprezentacije na Olimpijskim igrama u Atlanti 1996. i Europskom prvenstvu u Španjolskoj 1997.
Mihajlo VIII Paleolog
Biografija
Bio je nevjerojatno snalažljiv, duhovit a vrlo rano otkrio je da je talentiran za sve vrste intriga, jer je u dobi od 21 godine, optužen od strane cara Janisa III Duke Vataca za izdajničko ponašanja protiv države. Od optužbi se oslobodio svojim smislom za humor i smirenim pristupom problemima. To nije prošlo nezapaženo jer je kasnije nakon smrti cara Teodora II Laskarisa - 1258., Mihajlo izabran za regenta Teodorovog šestogodišnjeg sina - Janisa Laskarisa. Mihajlo je uz pomoć svojih simpatizera, malo po malo sve više preuzimao vlast, a nakraju i zasjeo na tron ​​pa se početkom 1259. okrunio za cara, nakon što je oslijepio i maknuo u stranu zakonitog nasljednika - Janisa Laskarisa. Kad su se nakon tog maloazijski simpatizeri dinastije - Laskaris pobunili, lukavo je navalio na Konstatinopolis željevši ga preoteti od Latinskog carstva i na taj način u očima većine Grka opravdati svoju vladavinu.
Slaven Rimac
Karijera
U jesen 2013. preuzeo je trenersku klupu zagrebačke Cibone.
Mihajlo VIII Paleolog
Biografija
Od samog stupanja na tron Mihajlov položaj na prijestolju bio je neizvjestan, jer je sa svih strana bio okružen Latinima koji su željeli restauraciju Latinskog carstva. Posebno aktivan i opasan bio je Baudouin II, posljednji latinski car Konstatinopolisa. U svojim manevrima da se vrati na prijestolje, i svrgne Mihajla, - Baudouin II je nakraju ušao u diplomatski i bračni savez sa Charlesom I Anžuvinskim bratom francuskog kralja Louisa IX.. Čovjekom koji je po mnogo čemu bio gotovo ravan Mihajlu, najsposobnijem zapadnom diplomatu, vičnom svakakvim intrigama. On se na papin poziv uputio u Južnu Italiju, gdje je zbacio sa trona posljednje predstavnike švapske dinastije - Hohenstaufen; Manfreda i Konradina, iz Palerma i Napulja i gotovo odmah upro pogled preko Balkana na Konstatinopolis. Njegove želje bile su doista cezarovske, htio je ponovno stvoriti veliko carstvo i spojiti Istok i Zapad.
Ipak je vjerojatno od svih tih razloga bio snažniji osjećaj straha, da ukoliko se prihvati papina crkvena supremacija, to može dovesti do obnove političke dominacije - Latina, a na kraju i kulturne asimilacije.
Sihote-Alinj
lijevo|mini|Smještaj Sihote-Alnja u Rusiji lijevo|mini|Planina Holodilnik Sihote-Alinj (ruski: Сихотэ́-Али́нь) je planinski vijenac u ruskim oblastima Primorski kraj i Habarovski kraj, koji se proteže oko 900 km do sjeveroistočne ruske pacifičke luke u Japanskom moru, Vladivostoka. Najviše planine su Tordoki Jani koja ima visinu od 2077 metara i Ko (2003 m) u Habarovskom kraju, te Anik (1933 m) u Primorskom kraju.
Sihote-Alinj je prvi sustavno istražio i opisao ruski istraživač i pisac, Vladimir Arsenijev, 1910-ih i 1920-ih, koji je svoje avanture opisao u nekoliko knjiga, između ostalih i Dersu Uzala (1923.) koju je u uspješan film ekranizirao Akira Kurosava 1975. godine.
Tršić (Loznica)
Tršić je naselje u opštini Loznica u Mačvanskom okrugu u Srbiji. Prema popisu iz 2002. bilo je 1263 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1210 stanovnika), nalazi se 9 km jugoistočno od Loznice i rodno mesto je Vuka Stefanovića Karadžića. U selu se nalazi etnografski park sa spomen-kućom, objekti narodne arhitekture i objekti namenjeni posetiocima.
Vukova kuća
Prilikom izrade etno-parka naročita pažnja bila je posvećena želji da se trajno obeleži i sačuva uspomena na Vuka i njegovo delo, kao i da se očuvaju prirodna sredina i prostorne vrednosti. 1933. godine na mestu gde je bila kuća porodice Vuka Karadžića podignuta je spomen-kuća, dvodelna brvnara, delom nad podrumom, strmog krova pokrivenog šindrom. Jedan deo brvnare čine "kuća" i soba, a drugi vajat, kačara i koš za kukuruz. "Kuća" je odeljenje sa otvorenim ognjištem, pokućstvom i posuđem, karakterističnim za kuće iz 19. veka. U sobi se nalaze krevet, sto, klupa, ikone, gusle i Vukov portret iz 1816. godine, rad Pavela Đurkovića.
Povodom 100 godina Vukove smrti (1964. godine) podignut je amfiteatar sa pozornicom, koji odgovara potrebama organizovanja Vukovog sabora i Dečijeg Vukovog sabora, a 1987. godine Tršić dobija celovit izgled kao kulturno-istorijsko spomenička celina.
Od nedavno u Tršiću je zaživeo i seoski turizam pretvaranjem porodičnih kuća u atraktivne objekte namenjene za smeštaj gostiju,tako da je sad moguće posetiti ovo živopisno mesto i ostati u njemu par dana i uživati u čarima domaće kuhinje kao i prirodnog seoskog ambijenta.
Demografija
U naselju Tršić živi 979 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36.9 godina (36.0 kod muškaraca i 37.8 kod žena). U naselju ima 376 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3.36.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Kulturni predeo Tršić-Tronoša
Kulturni predeo Tršić-Tronoša je naziv zaštićenog područja koji obuhvata prostor oko Spomen kuće Vuka Stefanovića Karadžića u Tršiću, manastir Tronoša i šire okruženje, kao splet kulturnih i prirodnih vrednosti koje proizilaze iz materijalnog i nematerijalnog nasleđa.
Uredbom o proglašenju Predela izuzetnih odlika „Kulturni predeo Tršić-Tronoša“ („Službeni glasnik RS“, br. 51/2019) područje je dobilo status zaštićenog područja - predeo izuzetnih odlika. Na području zaštićenog područja utvrđeni se režimi zaštite:
1) lokalitet Tršić, površine 18,75 ha, i obuhvata znamenito mesto "Spomen kuća Vuka Stefanovića Karadžića" sa delom zaštićene okoline;
2) lokalitet Tronoša, površine 54,43 ha, i obuhvata nepokretno kulturno dobro od velikog značaja "Manastir Tronoša" sa manastirskom crkvom, konakom i ekonomijom, spomen česmu Devet Jugovića sa kapelom Sv. Pantelejmona i pripadajućim parkingom, kao i šumsko zemljište u neposrednoj okolini manastira, obuhvatajući i nekadašnji kamenolom.
Prirodne vrednosti područja čine očuvani kompleksi autohtonih kserotermofilnih sladunovo-cerovih i drugih tipova šuma, kseromezofilnih kitnjakovih i grabovih, kao i mezofilnih bukovih šuma. Flora i fauna zaštićenog područja je relativno bogata i raznovrsna. Od ukupno 145 zaštićenih divljih vrsta biljaka i životinja, 83 su zaštićene, a 62 vrste pripadaju kategoriji strogo zaštićenih (zelenika ili božikovina (''Ilex aquifolium. L.''), mnoge lekovite biljke). Priobalni pojas vodotokova je stanište vodozemaca i gmizavaca, gde je determinisano 11 zaštićenih vrsta, među kojima je osam strogo zaštićenih. Od utvrđene faune ptica, srednji detlić (Dendrocopos medius), rusi svračak (Lanius collurio) i vinogradska strnadica (Emberiza hortulana), su strogo zaštićene vrste od međunarodnog značaja za zaštitu. Diverzitet faune sisara područja Tršić-Tronoša može se okarakterisati kao umereno visok i predstavljen je sa 52 vrste. Fauna slepih miševa predstavljena je sa 18 strogo zaštićenih vrsta.
Zaštićeno područje karakteriše i specifična konfiguracija terena, gde su vodotoci svojim usecanjem kroz šumske masive stvorili sedlaste prevoje, specifične i originalne. Područje odlikuje i agrarni kompleks koji se održava i razvija tradicionalnim korišćenjem zemljišta, čija su svojstva autentičnost, izvornost, originalnost, sa velikim brojem starih autohtonih sorti voća, koje predstavljaju izuzetan genetski potencijal u voćarstvu (trešnje đurđevke, bjelice i ruškinje, kruške takiše, karamanke, lubeničarke, pšeničarke i divljake, od jabuka petrovače, kolačarke i divljake, a kao pojedinačna stabla i oskoruše, mušmule i drenjine, nekoliko stabala pitomog kestena (Castanea sativa L.) za koje se smatra da su stari oko 200 godina, orasi (Juglans regia L.)).
Druzila od Mauretanije (rođena 38)
thumb|right|Druzia u "Promptuarii Iconum Insigniorum"
Druzila od Mauretanije (Drusilla, η Δρουσìλλη, 38 - ?) bila je mauretanska princeza, odnosno kćer-jedinica posljednjeg mauretanskog kralja Ptolemeja od Mauretanije i kraljice Julije Uranije.
Kada je imala dvije godine, njenog oca je pogubio rimski car Kaligula, a nekoliko godina kasnije je Mauretanija anektirana u Carstvo. Druzila je to vrijeme najvjerojatnije provela u Rimu na dvoru carske porodice. Oko 53. Klaudije je uredio njen brak za Marka Antonija Feliksa, grčkog oslobođenika i guvernera Judeje. Između 54-56. Feliks se od nje razveo kako bi se mogao oženiti za jevrejsku princezu. Druzila se poslije toga udala za Sohema, kralja grada Emesa u Siriji, člana ugledne dinastije. Rodila mu je sina Gaja Julija Aleksiona koji će kasnije postati kralj.
Preci
Preci Druzile od Mauretanije
Fosforibozilaminoimidazolsukcinokarboksamid
{{Chembox-lat }}
Fosforibozilaminoimidazolsukcinokarboksamid (SAICAR) je intermedijer pri formiranju purina. Konverzija molekula ATP, L-aspartat, i 5-aminoimidazol-4-karboksiribonukleotid (CAIR) u 5-aminoimidazol-4-(N-sukcinilkarboksamid) ribonukleotid, ADP, i fosfat posredstvom enzima fosforibozilaminoimidazolsukcinokarboksamid sintaza (SAICAR sintetaza) predstavlja osmi korak u de novo biosintezi purinskih nukleotida.
Belmar, New Jersey
Belmar je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.794, što je 251 (-4,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lucije Akcije
Lucije Akcije ili Atije (lat. Lucius Accius ili Attius, rođen 170. godine st. e., umro oko 85. godine st. e.) bio je rimski književnik, pisac tragedija, poreklom sin oslobođenika, rođen u Pizauru (Pisaurum) u Umbriji. Tačna godina njegove smrti je nepoznata, ali Ciceron, mlađi 64 godine od Akcija, kaže (Brutus, 28) da je početkom osamdesetih godina razgovarao s njim o književnim temama.
Akcije je bio veoma plodan književnik i uživao je veoma viskoku reputaciju (Horacije, Epist. II. I, 56; Ciceron, Pro Plancio, 24). Danas nam je sačuvano oko 700 stihova i 46 naslova njegovih tragedija. Većina drama predstavljaju prerade grčkih originala, uglavnom onih koji su obrađivali tematiku trojanskog ciklusa i dinastije Pelopida. Trojanskom ciklusu pripadaju tragedije Ahil (Achilles), koja je obrađivala gnev Ahila koji se uvređen povlači iz borbe, te tragedija Nakon bitke kod lađa (Epinausimache), koja je prikazivala Ahilov povratak u borbu. Noćni poduhvat (Nyctegresia) prikazuje upad Odiseja i Diomeda u trojanski tabor, Dosuđivanje oružja (Armorim iudicium) poznati sukob oko toga kome će pripasti Ahilovo oružje posle njegove pogibije. Trojansku tematiku obrađivale su i tragedije Trojanke (Troades), Astijanakt (Astyanax), Dejfob (Deiphobus), Diomed (Diomedes), Neoptolem (Neoptolemus), Filoktet (Filocteta) i Telef (Telephus).
Krugu mitova o Pelopidima pripadaju tragedije Pelopidi (Pelopidae), Egist (Aegisthus) i druge. Ovom ciklusu pripada i tragedija Atrej (Atreus, oko 133–130. st. e.), u kojoj tiranin Atrej izgovara rečenicu oderint dum metuant (= "neka me mrze, samo dok se plaše"), koju će kasnije citirati Svetonije kao omiljenu uzrečicu cara Kaligule.
Slično svojim prethodnicima Neviju, Eniju i Pakuviju, Akcije je sastavio i dve pretekste, dakle tragedije koje su obrađivale rimske teme. Brut (Brut) je govorio o proterivanju poslednjeg rimskog kralja Tarkvinija Oholog i o legendarnom osnivaču Rimske republike Luciju Juniju Brutu. Preteksta Eneade ili Decije (Aeneade seu Decius) govorila je o junačkoj pogibiji Publija Decija (Publius Decius Mus) u bici kod Sentina 295. st. e. tokom trećeg samnitskog rata.
Kao majstor uzvišenog stila, Akcije je bio cenjen po snažnom poletu i patetici, po slikovitosti opisa i impresivnim scenama, po smelim i pesničkim izrazima u kojima je pokušavao da reprodukuje ili čak nadmaši grčke originale, često preterujući u stvaranju složenica, osobitih obrta i metafora. Međutim, na Akcija je već znatno uticala retorika, pa se u njegovim dramama nalazilo obilje retorički obrađenih govora i "govornih takmičenja". On je zapravo poslednji veliki predstavnik rimske tragediografije, koja sa završetkom arhajskog perioda gubi na poletu, tako da se pisci više ne posvećuju ovome književnom rodu isključivo. Tragedije koje će se i pisati nakon Akcija biće namenjene deklamiranju a ne prikazivanju na sceni.
Akcije nije pisao samo tragedije, već i didaktička dela o istoriji pozorišta i književnoj tehnici (Didascalica i Pragmatica). Koliko se može zaključiti iz sačuvanih fragmenata, ova su dva dela pisana mešavinom proze i poezije, pa možda anticipiraju kasnije Varonove Menipske satire. Sastavio je i razna manja dela (Parerga), koja su možda obrađivala teme o zemljoradnji. Napisao je i delo u heksametrima pod naslovom Anali (Annales), čiji sačuvani fragmenti govore o rimskim svečanostima. Akcije je predlagao i neke reforme latinskog pravopisa, npr. upotrebu u umesto y, upotrebu s umesto z, dvostruko pisanje dugih vokala (npr. aa umesto ā), pisanje aggulus umesto angulus i dr.
Das Glühwürmchen
Das Glühwürmchen (na njemačkom "krijesnica") je arija iz operete Lysistrata njemačkog kompozitora Paula Linckea, a za koju je tekst napisao Heinz Bolten-Backers. 1905. je objavljena u SAD u prijevodu Lille Cayley Robinson pod naslovom The Glow Worm. Otada je često obrađivana od strane niza istaknutih izvođača među kojima su najveći uspjeh 1950-ih imali Mills Brothers.
Amfenak
Amfenak je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 255,269 Da.
Prattville, Alabama
Prattville je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 33.960 stanovnika.
Cotter, Arkansas
Koter je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 970, što je 49 (5,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bessé-sur-Braye
Bese sir Bre je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 2.815, a gustina naseljenosti je iznosila 137 stanovnika/km².
AIR
Termin AIR ima više značenja.
Wrangelov otok
Wrangelov otok (ranije Wrangelova zemlja; izvornoruski: Остров Врангеля) otok u Arktičkom oceanu, između Istočnosibirskog i Čukotskog mora, sjeverozapadno od Beringovog mora, površine 7.300 km². Nalazi se na 180º meridijanu tj. datumskoj granici. Upravno pripada ruskom Čukotskom autonomnom okrugu.
Otkrio ga je američki kitolovac Long 1867. godine i dao mu ime Wrangel po ruskom istraživaču i admiralu Ferdinandu Petroviču Wrangelu koji ga je tražio 1823., ali nije dospio do njega.
Odlike
Prosječna temperatura u siječnju - 22 °C, u srpnju 2,5 °C. Pokriven je ledom i tundrom. Fauna se satoji pretežno od bijelih medvjeda i polarnih lisica.
Na Vrangelovom otoku postoji vremenska postaja i dva ribarska sela naroda Čukči na južnoj obali zaljeva Somnitelnaja (Ušakovskoje i Zvjozdni).
Od 2010. godine Vrangelov otok je, zajedno s obližnjim otokom Herald (Остров Геральд), 60 km istočno, upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji kao potpun subarktički i arktički ekosustav u izoliranom planinskom vijencu koji uključuje tajge, tundre i arktičke pustinje, te nedirnute slatkovodne sustave rijeka i jezera. Na ovim otocima postoji jedinstvena flora i endemska vrsta tla koje je dom za više od 40 vrsta endemskih vrsta i podvrsta biljaka, insekata, ptica i sisavaca. Neke od njih su bio-relikvije što čini ove otoke bliže pleistocenu od bilo kojeg drugog krajolika na svijetu. Na otoku Vrangelu je živjela posljednja populacija mamuta (prije 4.000 godine izumrli posljednji primjerci).
Aristobul Mlađi
Aristobul Mlađi (Aristobulus Minor, prva polovica 1. vijeka) je bio jevrejski princ iz Herodijanske dinastije. Bio je najmlađi sin Aristobula IV i Berenike od Judeje. Zajedno sa Agripom I i Herodom od Halkide se obrazovao u Rimu gdje se sprijateljio sa budućim carem Klaudijem. Za vrijeme cara Kaligule se suprostavljao planovima postavljanja carske statue u jeruzalemskom Hramu. Također je poznat po dugogodišnjem neprijateljstvu sa Agripom I. Bio je oženjen za Jotapu kćer kralja Sampicerama II od Emese. Sa njom je imao gluhonijemu kćer po imenu Jotapa.