cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sistemi za obradu otpadnih voda
Filtracija
Filtracija je razdvajanje (separacija) čvrste i tečne faze pod dejstvom pritiska ili vakuuma. Proces filtracije odvija se tokom prolaska fluida kroz pregradni sloj koji zadržava čvrste čestice na ili unutar sebe. Smeša čiju separaciju treba izvršiti naziva se uobičajeno suspenzija, retki mulj ili muljna tečnost. Izlazni fluid se naziva filtrat, a pregradni sloj filtracioni medijum. Ukoliko je filtracioni medijum zrnast, koristi se naziv ispuna. Za izdvojeni čvrsti materijal koji se akumulira u količinama koje vidljivo prekrivaju filtracioni medijum, koristi se naziv pogača. Skup opreme – kućište za filtracioni medijum, prostor za akumulaciju pogače, prostor za suspenziju i filtrat, ispusnte površine i kanali za filtrat, kao i oprema za odvod materijalnih tokova, naziva se filtar.
U obradi otpadnih voda filtracija se koristi za:
Flotacija
Flotacija je proces molekularnog „slepljivanja“ čestica materijala koji se flotira uz graničnu površinu faza, obično gas (najčešće vazduh) – voda. Flotacija se koristi kao alternativna metoda drugim separacionim postupcima: sedimentaciji, separaciji centrifugama, filtraciji i slično, od kojih je često ili efikasnija ili ekonomski opravdanija.
Čvrste čestice, kapljice, molekuli ili joni iz tečne faze, „prilepljeni“ uz mehurove vazduha koji se formiraju u tečnoj fazi na različite načine, bivaju dominatnom silom potiska iznošene na površinu tečnosti, gde se koncentrišu u obliku pene koja se odatle uklanja.
Flotacija je prvi put primenjena 1877. godine u obogaćivanju grafitne rude ali je odmah zatim bila napuštena. Od prvog patentiranog postupka (Elmore, 1898.) ona se sve više primenjuje i stalno usavršava. Primena flotacije u obradi otpadnih voda se smatra revolucionarnom inovacijom jer ona protiče 6-8 puta brže od sedimentacije i završava se za 15-30 minuta. Pri tome se obezbeđuje veoma visok stepen uklanjanja suspendovanog materijala, značajno se smanjuje koncentracija površinski aktivnih materijala u otpadnoj vodi i povećava sadržaj kiseonika, a sve to u znatnoj meri olakšava kasnije faze obrade.
Aeracija
Pri obradi prirodnih voda koristi se za:
U obradi otpadnih voda aeracija se primenjuje još šire:
Neutralizacija
Neutralizacija otpadnih voda je veoma značajna, a u mnogim slučajevima neophodna faza obrade, bilo da se voda posle obrade ispušta u prirodni recipijent, ili se pre toga podvrgava hemijskoj, fizičko-hemijskoj ili biološkoj obradi.
Ako je otpadna voda zagađena isključivo visokom koncentracijom H+ ili OH- jona, neutralizacija će biti i jedina faza obrade pre ispuštanja u recipijent. Ako otpadna voda sadrži i druge zagađivače koji se mogu ukloniti hemijskom ili fizičko-hemijskom obradom, neutralizacija je neophodna kao prethodna faza obrade jer stepen, pa čak i mogućnost uklanjanja pojedinih ingredijenata direktno zavise od pH vrednosti.
Vrste postupaka neutralizacije
Postupci neutralizacije se mogu razvrstati na više načina, ali se najčešće čini prema vrsti neutralizacionog sredstva i to:
Koagulacija i Flokulacija
Koagulacija je fizičko-hemijski proces prevođenja jednofaznog sistema (prirodna ili otpadna voda) u pravi dvofazni sistem, destabilizacijom koloidnih čestica hemijskim sredstvima.
Flokulacija je fizički proces formiranja mase krupnih flokula od sitnih, destabilizovanih koloidnih čestica, stvaranjem povećanog gradijenta brzine u masi vode.
Stabilnost koloidnih sistema nije podjednaka, u tom smislu se razlikuju:
Primena u obradi otpadnih voda:
Zagađenje vode
Opšti problemi
Voda je životna sredina kojoj je nastao život i bez čiste i zdrave vode nema zdravog i ljepog života. Većina reka, naročito u razvijenim zemljama sveta, postale su kanali otpadnih voda. Industrijske i komunalne otpadne vode prevazišle su kapacitete vodenih tokova, pa voda nije u stanju da te otpadne materije razgradi. Velike reke u Evropi nose tone štetnih supstanci (npr. soli teških matala: žive, olova, kadmijuma, te celuloznu pulpu, ulja, deterdžente i dr.), pa se ne mogu koristiti za piće i rekreaciju.
Svesnost o zagađenju voda, kao i sam ovaj problem postoje odavno. U 18. veku zabeležena je rečenica: Reka Rajna — to je znano — pere Keln, plemeniti grad, ali recite koja je to božanska sila koja će oprati reku Rajnu? Uprkos tim ranim saznanjima, zagađenje je najznačajniji i najaktuelniji problem današnjice. Vode su kontamiranije nego ranije. Visla, Laba, Odra i još neke velike evropske reke postale su gotovo sasvim bez riba. U slučaju najvećeg trenutnog zagađenja, pola proticaja francuske Sene nizvodno od Pariza čine otpadne vode. Poređenja radi, Parižani su do kraja 18. veka vodu pili direkto iz basena Sene, što bi danas dovelo do zdravstvenih posledica.
Sem zdravstvenih problema, zagađenje stvara i mnoge druge, često neočekivane probleme. Tako se reka Kajahoga, koja se kod Klivlenda uliva u američko jezero Iri, tokom svoje istorije zapaljivala čak trinaest puta. To se dogodilo jer kroz nju protiče velika količina nafte, a jednom prilikom, 1952, nastao požar je u potpunosti uništio drveni železnički most. Usled lošeg ekološkog stanja, u reci se razvijaju biljke, životinje i mikroorganizmi kojima štetne materije pogoduju (anabena, ešerihija koli), dok drugi živi organizmi odumiru.
Nečistoće
mini|levo|270p|Zeleni rod [[sočivica na dnu reke, Marakaibo]] Nečistoće u vodi se razgrađuju pomoću razgrađivača. Međutim, ako su ti procesi neprirodni i voda opterećena velikim količinama štetnih supstanci, potreban je dovod rastvorenog kiseonika radi povećanih oksidacionih procesa. Zbog toga se smanjuje količina kiseonika potrebnog živim bićima (biljke, ribe i dr.). U krajnjem slučaju, nedostatak kiseonika dovodi do uginuća živih bića u vodi i takva voda postaje mrtva. U takvoj vodi mogu živeti samo anaerobne bakterije, koje mogu živeti bez kiseonika. Prema procenama, u mora i okeane godišnje se ispusti oko 6 miliona tona nafte i njenih derivata, 200.000 tona olovnih jedinjenja, 5.000 tona žive i ogromne količine pesticida.
Potrošnja vode po stanovniku zavisi od nivoa standarda u određenoj državi i kreće se od 10 do 1.500 l/stanovniku na dan, a u izrazito razvijenim državama i više. Pesticidi, čija proizvodnja u svetu iznosi oko 25.000 tona godišnje, i soli teških metala ušli su u sve lance ishrane. Dokazano je da se koncentracija otrova povećava kroz karike lanaca ishrane, a kako se čovek nalazi na kraju tih lanaca, pripada mu najviše tih otrova. Danas su posebno zagađena i ugrožena priobalna mora u Evropi (Sredozemno, Jadransko i Baltičko) koja čine male zatvorene ekosisteme. Reke koje dotiču u ta mora donose tone otpadnih supstanci, pesticida, soli teških metala, deterdženata i dr.
Otpadne vode
Osim toga, znatne količine nafte i njenih derivata dospevaju u mora i okeane kao posledica udesa tankera i kvarova na naftnim platformama. Voda je nezamenjiva u velikom broju tehnoloških postupaka. Poznati su podaci o potrošnji tehnološke vode po jedinici proizvoda u nekim granama industrije. Ako se u vodene tokove ispuštaju fosfati i nitrati iz veštačkih đubriva, deterdženti iz domaćinstava i hemijske industrije te filtrat iz deponija otpada, tada te materije potpomažu rast vodenih algi, koje imaju izraženu potrebu za kiseonikom. Time se voda još više osiromašuje sa kiseonikom. Uginućem i truljenjem tih algi troše se i poslednje zalihe kiseonika u vodi, što dovodi do gašenja života.
Reka Po u Italiji donosi tone otpada, pesticida i veštačkih đubriva. Tako nastaje „cvetanje vode“ u delu Jadranskog mora. Zbog nedostatka kiseonika dolazi do uginuća algi, što uslovljava stvaranje sluzi na površini vode i uginuća živog sveta ispod površine vode. Osim navedenih, postoji čitav niz zagađivača koji su naizgled zanemarljivi, ali su u stvarnosti vrlo opasni. Tipičan primer takvog zagađivača je ispuštanje ulja iz motornih vozila.
Koliko je ozbiljno zagađenje ove vrste dovoljno govori podatak da je 1l potrošenog ulja u stanju da zagadi oko 1 milion litara vode. Prema procenama, na planeti Zemlji ima 1,4 milijardi km3 vode. Od toga samo 0,8% otpada na slatku vodu u podzemnim vodotokovima, rekama i jezerima. S povećanjem standarda ljudi, urbanizacijom i s razvojem industrijske proizvodnje, potrošnja vode stalno raste. Paralelno sa porastom potrošnje vode, povećava se i količina proizvedenih otpadnih voda.
Bolesti zagađenja
Bolest zagađenja je svaka bolest uzrokovana kontaminiranim stvarima, u konkretnom slučaju, vodom. Zagađenje vode pokazuju koliformne bakterije, koje u ovom okruženju obitavaju. Sem njih, postoje i drugi mikroorganizmi koji žive u zagađenoj vodi (pa samim tim i hrani), a uzročnici su bolesti zagađenja. Najizraženije je prisustvo sledećih vrsta:
Sem mikrobioloških, postoje i druge bolesti zagađenja. Najbolji primer su Četiri velike bolesti zagađenja Japana. Prve dve su Minamata i Nigata oboljenja — trovanje živom koja se bioakumulirala u ribi usled ispuštanja otpadnih voda u more. Živa je korišćenja kao katalizator za oksidaciju etanola u etanal. Simptomi su bili nemogućnost pravljenja ujednačenih ili ikakvih pokreta, smanjenje vidnog polja, paraliza, koma i smrt.
Treća je Jokaiči astma — trovanje sumpor-dioksidom i azot-dioksidom usled paljenja petroleuma i sirove nafte. Simptomi su bili raspad pluća, hronični bronhitis i bronhijalna astma. Četvrta je Itaj-itaj bolest (bukvalno jao-jao) — trovanje kadmijumom koji je ispušten u reke tokom iskopavanja ruda. Simptomi su jaki bolovi u celom telu usled slabosti i krtosti kostiju.
Klase zagađenja
mini|250p|Izrazito čista reka [[Rzav, Srbija]] Zagađenost vode je u bliskoj vezi sa povećanim potrebana stanovništva za resursima, što obično prati porast stanovništva, razvoj privrede i tehnologije, kao i rast životnog standarda. Od iskorišćene čiste vode, nastaje prljava, otpadna voda, koja šteti ekosistemu ukoliko se prethodno ne prečisti. Dospevanjem u reku, na primer, otpadne vode menjaju njena fizička (boja, miris, ukus, temperatura, providnost), hemijska (sastav) i biološka svojstva (prisustvo taksona). Na osnovu ovih svojstava oblikovanih spoljašnjim uticajima, određuje se kvalitet vode. Dalje se, prema određenom kvalitetu, vrši kategorizacija voda, prvenstveno vodotoka (reka) po klasama. Uobičajena je podela na četiri klase čistoće.
Prvu klasu kvaliteta vode imaju manji planinski vodotoci i gornji tokovi maltene svih reka. Ova voda je veoma čista i pitka. U njoj žive pastrmke, na nečistoće veoma netolerantne ribe. Ovakcu vodu imaju Studenica, Rzav, Piva, Tara, Drina (do Srbinja) i druge.
Drugu klasu kvaliteta vode ima trećina reka. U ovoj vodi nema plemenitih vrsta riba, a pre korišćenja za piće i prehrambenu industriju moraju se prečistiti. Vodu sa ovim osobinama imaju Dunav, Drina (od Srbinja), Golijska Moravica, Crni i Beli Timok, Raška, Beli Drim, Bojana.
Jwar Bhata (film, 1944)
Jwar Bhata je indijski crno-bijeli igrani snimljen na hindiju godine 1944. u režiji Amiye Chakravartyja. Radnja prikazuje kako se sin bombajskog bogataša (koga glumi Aga Jaan) zaljubi u sestru svoje zaručnice, ali kako to ne zaustavlja vjenčanje, pa će time povrijeđena sestra (koju glumi Mridula Rani) prokleti Boga i biti izbačena iz kuće. Jwar Bhata je historičarima zanimljiv po tome što je predstavljao debi Dilipa Kumara koji će kasnije postati jedna od najvećih bollywoodskih zvijezda.
Zagađenje vode
Klase zagađenja
Treću klasu kvaliteta vode imaju pretežno velike reke. Ona je isključivo tehnička voda, a nije pogodna ni za vodosnabvanje, kupanje i osetljive industrije (prehrambena i farmaceutska). Ovakvu vodu imaju Sava, Tisa, Velika Morava, Zapadna Morava, Južna Morava, Kolubara, Toplica.
Četvrtu klasu kvaliteta vode imaju mnogi manji vodotoci, izdvojeni sektori reka nizvodno od većih zagađivača i donji tokovi većih reka. Ova voda je zagađena u toj meri da se ne može koristiti ni u koje druge svrhe sem za plovidbu i hidroenergetiku. Vodu ove klasu imaju Begej, Đetinja, Sitnica, Resava (nizvodno od rudnika uglja), Lepenica (nizvodno od Kragujevca), Nišava (nizvodno od Niša). Izvestan broj reka se svrstava u vodotoke „van klase“. Takve su Topčiderska, Prištevska i Borska reka. Njihove vode se često skoro pa crne. Zasićene su kiselinama nastalim separacijom i elektrolizom ruda. Nema tragova života.
Puerto de las Blancas, Tamazula de Gordiano
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1624 m.
Zagađenje vode
Sprečavanje
mini|280p|Ljudi čiste blago kontaminiranu reku, [[Sjedinjene Američke Države|SAD]] Kako se sam proces zagađivanja vode teško može sprečiti, zaštita voda prvenstveno je usmerena na smanjenje uticaja otpadnih voda, u najboljem slučaju, potpuno otklanjanje ikakvog uticaja. To se radi kroz opšte ekološke mere (radne akcije, ekološki aktivizam), kao i kroz mere specifične za slučaj voda (obrazovanje pojedinaca na polju značaja vode za planetu Zemlju). U principu, najvažnije je sledeće:
507
Godina 507. (DVII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Anastazija i Venancija (ili, rjeđe, godina 1260. Ab urbe condita). Oznaka 507. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Malgaši
Malgaši (Malgašani) je naziv za domorodačko stanovništvo Madagaskara koji danas ima 21,060.000 stanovnika. Porijeklo uglavnom vode od malajsko-polinezijskih moreplovaca s područja današnje Indonezije za koje se smatra da su se iskrcali na dotada nenastanjenom otoku prije 1500 ili 2000 godina. Nešto kasnije su se, zbog trgovine i drugih kontakata s afričkim kopnom, među Malgašima počele pojavljivati primjese Bantu i drugih afričkih naroda, kao i tragovi miješanja s arapskim trgovcima.
Osim njih na Madagaskaru žive i ostale manje etničke grupe; Antaifasi, Antemore, Antaisake, Antambahoake, Antandroji, Antankarane, Antanosiji, Bare, Bezanozani, Karane, Mahafali, Makoa, Mikea, Sihanake, Sinoji, Tanale, Vazahe, Vazimbe, Vezo, Zafimaniri i Zafisoroji.
Oko 50 % svih Malgaša su animisti, dok su 45 % kršćani, podijeljeni na katolike i protestante, a na sjeverozapadu postoji muslimanska zajednica od oko 7%. Malgaši govore malagaškim jezikom, dok je među višim i obrazovanijim slojevima raširen francuski.
Malagaška dijaspora
Najveći broj Malgašana izvan domovine živi na otoku Reunion (12.000). Također, njih oko 7000 živi u gradu Piura na sjeveru Perua, gdje sami sebe zovu Mangaši ili Malgaši, a dio grada u kom žive zove se Mangašerija. Treća po brojnosti je malgaška kolonija na otoku Mayotte od 1800 stanovnika.
Ruy Blas (razvrstavanje)
Ruy Blas se može odnositi na :
Bijela Hrvatska
thumb|desno|300px|Položaj Bele Srbije i Bele Hrvatske u 6. veku (oko 560. godine), prema knjizi Francisa Dvornika. thumb|right|300px|Bela Hrvatska 912. godine Bela Hrvatska je naziv za zemlju koju su naseljavali Beli Hrvati u ranom srednjem veku. Nalazila se u srednjoj Evropi, na području između Franačke, Bele Srbije, Ugarske, Poljske i Kijevske Rusije. Prema Konstantinu Porfirogenitu, Hrvati i Srbi su se iz Bele Hrvatske i Bele Srbije u 7. veku doselili na Balkansko poluostrvo. Središte Bele Hrvatske bio je grad Krakov.
Ruy Blas
Ruy Blas je tragedija francuskog književnika Victora Hugoa premijerno izvedena u Parizu 8. novembra 1838. godine. Radnja je smještena u Španiju 1699. godine, a naslovni junak je sluga koga je njegov gospodar Don Salluste de Bazan lažno predstavio kao plemića kako bi zaveo i osramotio kraljicu koja mu se bila zamjerila. Radnja prikazuje kako se Ruy Blas iskreno zaljubi u kraljicu, postaje premijer i provodi socijalne i druge reforme prije nego što bude raskrinkan s tragičnim posljedicama. Ruy Blas, djelomično motivirana Hugovim republikanskim idealima i kritikom tadašnje Julske monarhnije, je bila jedna od najuspješnijih i najpopularnijih Hugoovih drama iz njegove romantične faze, a kasnije je poslužila kao predložak za popularne opere i filmske adaptacije.
Don César de Bazan, jedan od likova iz drame, poslužio je godine 1845. kao protagonist istoimene komedije Dumanoira i Adolphea d'Enneryja, koja je također adaptirana u nekoliko opera i filmova.
Arheološki lokalitet Vis
Arheološka istraživanja
Vis A (lasinjska kultura) – eneolit. Stanovništvo naselja je prvobitno stanovalo u zemunicama, a kasnije u nadzemnim pravokutnim kućama (dva horizonta lasinjske kulture). Prema oblicima posuda, određenih tehnika ornamentiranja i motiva (facetiranje i kaneliranje oboda i ramena posuda), Vis se vezuje za kulturu polja sa urnama. Vis B (Kostolačka kultura) - kasni eneolit. Nositelji kostolačke populacije živjeli su u kućama četvorougaone osnove. U keramičkom repertoaru Visa izostao je "turban" ukras, dobro poznat u klasičnoj kulturi polja sa urnama. Prisutna je upotreba geometrijskih motiva u kombinaciji s bijelom inkrustacijom, što predstavlja vezu sa kulturom iz srednje Bosne.
Staterij
Staterij (od grčke riječi statheros, "čvrst") je završni geološki period paleoproterozojske ere koji je trajao do prije 1800 Ma do prije 1600 Ma (miliona godina). Umjesto da se temelje na stratigrafiji, ovi datumi su određeni kronometrijski.
Tokom ovog perioda su se pojavili prvi složeni višestanični organizmi.
Period je na većini kontinenata karakteriziralo stvaranje novih ploha ili završna kratonizacija.
Superkontinent poznat pod nazivom Columbia se stvorio početkom ovog perioda.
Nagrada BFCA za najbolji film
Nagrada Udruženja televizijskih filmskih kritičara za najbolji film jedna je od nagrada koju dodeljuje „Udruženje televizijskih filmskih kritičara“.
Daberkow
Daberkov je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Demin. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 394 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13052016.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Demin Daberkov se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Demin. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 19 metara. Površina opštine iznosi 15,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 394 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 26 stanovnika/km².
Gonzalo Higuaín
Gonzalo Gerardo Higuaín (Brest, 10. prosinca 1987.) argentinski je nogometaš, član američkog kluba Inter Miami. Igra na poziciji napadača ili krilnog veznog igrača. Ima državljanstvo i Francuske i Argentine.
Higuaína karakterizira velika brzina s loptom i izvrsna tehnika, te snažan udarac zbog kojeg ga mnogi uspoređuju s Gabrielom Batistutom, najboljim strijelcem u povijesti argentinske reprezentacije.
Život
Higuain je rođen u Brestu u Francuskoj, sin je bivšeg argentinskog nogometaša Jorgea Higuaína, koji je kao emigrant igrao za Stade Brestois. Iako Gonzalo ne govori francuski on ima francusko državljanstvo. Kao mali dječak prebolio je meningitis.
River Plate
Karijeru je započeo u River Plateu gdje je debitirao 29. svibnja 2005. Dana 12. veljače 2006. postiže svoj prvijenac protiv Banfielda. Gonzalo je sezonu 2005./06. završio s 5 golova u 12 utakmica. U listopadu 2006. postiže dva pogotka u derbiju s Boca Juniorsima i dobiva pohvale od svih, a predsjednik Platea govori da mu je predodređena velika i uspješna karijera.
Real Madrid
U prosincu 2006. potpisuje za madridski Real, a cijena je iznosila 13 milijuna €. Prethodnu ponudu od 10 milijuna € River je odbio. Za Real je debitirao u Kupu kralja protiv Betisa, a prvi pogodak postiže u El Madrileñu, gradskom derbiju protiv Atletica. Njegovim pogotkom za 2:1 protiv Osasune matematički je donio Realu 31. naslov pobjednika Primere u sezoni 2007./08. Četiri dana kasnije, Gonzalo postiže treći pogodak u pobjedi 4:1 protiv Barcelone. Najblistavija izvedba u bijelom dresu bila mu je ona protiv Malage gdje je u pobjedi 4:3 postigao sva četiri pogotka. U sezoni 2009./10. s 27 golova u Primeri bio je najbolji Realov strijelac i drugi strijelac lige iza Messija. Na SP 2010. u JAR-u postigao je jedini hat-trick na prvenstvu u utakmici protiv Južne Koreje. U lipnju iste godine produžuje ugovor s Realom do 2016. godine. U idućoj sezoni s Realom on postiže 5200. pogodak Reala u Primeri, a par dana kasnije Realov 700. gol u Ligi prvaka. Ubrzo mu otkrivaju herniju lumbalnog diska, pa on mora nakon operacije odležati 4 mjeseca. Nakon četiri mejseca vraća se u velikom stilu. U utakmici protiv Valencije (6:3 za Real) on postiže hat-trick i dvije asistencije. U sezoni 2011./12. u trojcu s Cristianom Ronaldom i Karimom Benzemom on ulazi u povjest kao najbolji napadački trio koji su za Real postigli skupa preko 110 golova u svim natjecanjima. Protiv Osasune je zabio svoj 100. pogodak u dresu Reala.
Napoli
U ljeto 2013. nakon šest provedenih godina u madridskom Realu, prelazi u talijanski Napoli.
Reprezentacija
Debitirao je pogotkom za argentinsku reprezentaciju 11. listopada 2009., u pobjedi od 2:1 nad Peruom. Prethodno je u više navrata odbio Francusku, za koju je također imao pravo nastupa. U debiju za reprezentaciju protiv Gvatemale on postiže dva pogotka u pobjedi 5:0. Uvršten je u najbolju momčad SP 2010.
Ocho de Enero (razvrstavanje)
Ocho de Enero ima više značenja:
L'Ugolino, Firenze
L'Ugolino je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 336 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
North Yelm, Washington
Nort Jelm je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.906, što je 113 (4,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Membrillito, Ayutla
El Membrillito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ayutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1750 m.
Alta Rosa (razvrstavanje)
Alta Rosa ima više značenja:
Boyceville, Wisconsin
Bojsivil je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.086, što je 43 (4,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jovan II Komnin
Biografija
Jovan je bio sin cara Aleksija I Komnina i njegove supruge Irine Duke. Rođen je 13. septembra 1087. godine, a otac ga je proglasio za savladara 1092. godine. Ipak, Jovanova starija sestra Ana Komnina je pokušavala da uticajem na starog oca obezbedi presto svom nevoljnom mužu cezaru Nićiforu Vrijeniji. Aleksije je na samrti ipak Jovanu prepustio carski pečatni prsten i time mu je direktno obezbedio presto. Naredne, 1119. novi car je razotkrio zaveru i nakon toga je naterao majku i sestru da se povuku u manastir gde se uostalom Ana Komnina (umrla 1153. god.) posvetila svom istoriografskom radu na Aleksijadi.
Upravo zbog ovakvog iskustva sa najbližom srodnicima, Jovan je tokom svoje vlade na najodgovornije položaje dovodio ljude niskog roda i velikih sposobnosti i odanosti prema njemu lično, umesto članova vladarskog klana Komnina. Njegov najbliži saradnik bio je Jovan Aksuh koji je u službu cara Aleksija I Komnina došao kao rob turskog porekla. Aksuha je Jovan II postavio na mesto velikog domestika, vrhovnog zapovednika vizantijskih vojski.
Po dolasku na presto, Jovan II Komnin je odbio da Veneciji potvrdi ugovor iz 1082. kojim je car Aleksije I darovao mletačkim trgovcima do tada nezabeležene privilegije. Nakon kratkog i za Vizantiju razarajućeg rata, mletačko zauzimanje Krfa je nateralo novog cara da obnovi privilegije Mlečanima 1126. godine.
Slično ranijim vizantijskim vladarima i Jovan je morao da vodi istovremenu borbu na dva fronta, na istoku i zapadu. Na zapadu vizantijsko Podunavlje ugrožavali su polunomadski Pečenezi, sve dok car nije odneo presudnu pobedu kod Beroje (danas Stara Zagora u Bugarskoj) 1122. godine. Drugi problem po vizantijske interese na Balkanu predstavljala je sve moćnija Ugarska. Sam Jovan II bio je od 1104. oženjen ugarskom princezom Piroškom-Irinom, ćerkom Ladislava I (1077 — 1095). Kada je slepi Almoš, stric Stefana II (1116 — 1131) prebegao na carsku teritoriju, Komnin je odbio da ga izruči. Stefan II je 1127. odgovorio razaranjem vizantijskog Beograda, dok je njegov saveznik, raški veliki župan Uroš I 1129. spalio vizantijsku ispostavu Ras. Jovan II Komnin je ubrzo porazio Srbe i naterao Uroša I da se vrati izvršavanju vazalnih obaveza prema carstvu. Mir sa Ugarskom sklopljen je 1129. po uslovima povoljnim za Vizantiju, mada veze ugarskih Arpada i raških Vukanovića nisu prekinute. Kao i poraženi Pečenezi, i srpski zarobljenici su upotrebljeni kao vojni kolonosti naseljeni ovoga puta u okolini maloazijskog grada Nikomedije.
Već 1121. Jovan je obnovio vizantijsku vlast nad jugozapadnom Malom Azijom. Posle balkanskih pohoda, car se u periodu od 1130. do 1135. posvetio pohodima protiv Melitinskog emirata na gornjem Eufratu. Pohodi nisu doneli značajnija proširenja, ali su onemogućila dalja napredovanja Turaka Seldžuka. Novi uspeh na istoku Jovan je ostvario 1137. pokoravanjem Jermenske kneževine u Kilikiji. Jermenski knez Lav I i njegovi sinovi su 1138. dovedeni u Carigrad kao zarobljenici i morali su da priznaju vizantijski suverenitet. Nakon toga, 1137. godine knez latinske Antiohijske kneževine, Rajmund od Poatjea, je prihvatio vrhovnu vlast vizantijskog cara. Jovan je 1138. trijumfalno posetio Antiohiju i sa Rajmundom i edeskim grofom Žoselinom II je krenuo u pohod protiv sirijskih muslimana. Osvajanje novih gradova od muslimana bilo je važno za Jovana kome je u tom slučaju sledila direktna kontrola nad gradom Antiohijom. Međutim, pohod se pokazao neuspešnim i Rajmund je 1142. odbacio preuzete obaveze prema caru.
Jovan II je u to vreme bio zauzet diplomatskim akcijama na zapadu tražeći saveznike protiv nasrtljivog normanskog kralja Sicilije Ruđera II. Car je u savezu okupio trgovačku republiku Pizu, a zatim i cara Svetog rimskog carstva Lotara III (1133 — 1137), a potom i njegovog naslednika, kralja Konrada III (1137 — 1152). U proleće 1143. Jovan je u planinama Taura planirao novi pohod u Siriju koji je ovoga puta trebao da se završi ulaskom u Jerusalim. Car je ipak 8. aprila 1143. u lovu greškom ubijen otrovnom strelom. Pošto su mu sinovi Aleksije i Andronik pomrli od epidemije 1142, Jovan je na samrti presto ostavio četvrtom, najmlađem sinu Manojlu I Komninu.
Sopomio, Tacámbaro
Sopomio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tacámbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 194 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1952 m.
Henry Burr
thumb|200px|Burr godine 1918.
Paso Xonene, San Pedro Pochutla
Paso Xonene je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Pochutla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Afrikaneri
Afrikaneri (afrikaans, nizozemski i engleski: Afrikaners) je naziv za etničku grupu koja živi u Južnoj Africi te koju sačinjavaju potomci nizozemskih naseljenika te prognanih francuskih hugenota.
Afrikaneri se ispočetka nisu profilirali kao posebna etnička grupa, ali su nakon britanskog osvajanja Cape kolonije krajem 18. vijeka počele do izražaja dolaziti ne samo jezičke nego i kulturne i političke razlike između Afrikanera i Angloafrikanaca. Afrikaneri su dotada već razvili poseban kreolski jezik zvan afrikaans, kao i naziv Buri koji se danas ponekad koristi kao sinonim za Afrikanere.
Razlike između Bura i Angloafrikanaca su s vremenom postale takve da je oko 12000 Bura, tzv. Voortrekkera, krenulo na veliki pohod preko istočnih granica Cape kolonije kako bi živjelo po vlastitom nahođenju. Nakon što su pobijedili Zulue i druga afrička plemena stvorili su burske republike - Transvaal, Oranje i Natal. Ti su krajevi došli pod britansku vlast nakon burskog rata, prilikom koga je oko 15 % Bura stradalo u koncentracionim logorima.
Ta su traumatska iskustva dovela do daljeg jačanja afrikanerske nacionalne svijesti, kojoj je znatni poticaj dao i kalvinizam, te činjenica da su mnogi Afrikaneri raspolagali zlatom i drugim prirodnim resursima Južne Afrike. Uz afrikanerski nacionalizam je ruku-pod ruku išao i protestanstki fundamentalizam te rasizam. Koristeći bolju organiziranost, godine 1948. afrikanerski nacionalisti su pobijedili na izborima i ustanovili režim apartheida. On je trajao do godine 1994. kada su Afrikaneri svedeni na političku manjinu.
Danas postoje mnogi koji izraz "Afrikaner" smatraju "politički nekorektnim" i podsjetnikom na prevladanu mračnu prošlosti. Neki Afrikaneri, pak, među afrikanerski etnički korpus nastoje uklopiti Južnoafričke Mulate s kojima dijele jezik, kulturu.
Ocho de Mayo (razvrstavanje)
Ocho de Mayo ima više značenja:
Somma Vesuviana, Napoli
Somma Vesuviana je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32484 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Etnografski institut SANU
Etnografski institut Srpske akademije nauka i umetnosti je centralna nacionalna naučno-istraživačka ustanova u Srbiji koja se bavi sistematskim etnološko-antropološkim proučavanjem stanovništva Srbije, kao i kulture srpskog naroda u zemlji i rasejanju.
Istraživači zaposleni u Etnografskom institutu usmereni su ka istraživanju tradicionalnih i modernih obrazaca i vrednosti narodne kulture (materijalne, socijalne i duhovne), te utvrđivanju pravilnosti kulturnih promena izazvanih lokalnim i globalnim transformacijama i društvenim, ekonomskim i političkim tokovima. Strategija naučno-istraživačkog rada Etnografskog instituta podrazumeva stalno osavremenjivanje i unapređivanje metodološkog i teorijskog rada, kao i rada na regionalnim, tematskim i opštim etnološkim/antropološkim temama i problemima.
U Etnografskom institutu SANU sakupljena je i objavljena obimna etnografska građa. Organizovani su brojni naučni skupovi. Neguju se međunarodna saradnja i bogata izdavačka delatnost. U temelje današnjeg Instituta kao moderne, otvorene i perspektivne naučno-istraživačke ustanove, ugrađen je vredan rad generacija predanih istraživača i naučnika.
U odnosu na organizaciju i sadržaj istraživanja rad Etnografskog instituta može se podeliti u više celina. Do polovine osamdestih godina HH veka istraživana je cela teritorija Srbije i to u oblasti fundamentalnih etničkih istraživanja: etnička slika oblasti; kultura stanovanja; graditeljstvo; privreda; običaji; folkor; istraživanja transformacija kulture nastalih usled industrijalizacije i urbanizacije i velikih javnih radova (na primer, izgradnja kolubarskog basena, HE Đerdap i pruge Beograd–Bar). Takođe, započeto je i proučavanje urbanih sredina. Istraživanja su sistematski organizovana, a njihovi rezultati predstavljani u izdanjima Instituta.
Političke, društvene i demografske promene do kojih je došlo devedesetih godina HH veka donele su nova interesovanja i teme etnoloških istraživanja. Velika pomeranja stanovništva, tranzicioni procesi i novi kulturni i društveni amalgami koji su nastajali u uslovima geografskih i političkih podela, uslovili su primenu savremenih teorijskih i metodoloških pristupa. Zbog raspada SFRJ, društvene i ekonomske krize i nedostatka finansijskih sredstava, ovi procesi, nisu uvek bili praćeni organizovanim i sistematičnim etnološkim istraživanjima. Ipak, i tokom ovog perioda istraživači Etnografskog instituta obavili su veoma važna proučavanja promena čiji rezultati predstavljaju upečatljivo svedočanstvo kulturne istorije Republike Srbije.
Početkom novog milenijuma nastavljen je rad na proučavanju savremenih kulturnih i etničkih procesa. U okviru istraživačkih projekata čiji je nosilac Etnografski institut proučava se nematerijalno kulturno nasleđe, etnički identitet, međuetničke komunikacije i multikulturalnost, savremeni i tradicionalni oblici religioznosti, raznovrsnost aktuelnih kulturnih koncepata.
Istraživači i službenici Etnografskog instituta SANU
Aktom predsednika Komiteta za naučne ustanove, Univerzitet i Velike škole NR Srbije od 10. juna 1947. godine postavljen je za upravnika Etnografskog instituta dopisni član SAN dr Vojislav S. Radovanović, a odmah zatim 5. jula 1947. g. postavljeni su prvi honorarni naučni saradnici: akademici Aleksandar Belić, Dušan Nedeljković, Petar S. Jovanović, pa Jaša Prodanović, Gliša Elezović, dr Borivoje Drobnjaković, Petar Šobajić, Svetozar Tomić, arh. Aleksandar Deroko, arh. Branislav Kojić, dr Vojislav Stojanović, Danica Janković, Hristifor Crnilović, Mirko Barjaktarović, i dr.
Zona Industriale Pontebbana, Pordenone
Zona Industriale Pontebbana je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
It Happened One Night
Dogodilo se jedne noći (eng. It Happened One Night) je američka romantična komedija iz 1934. koju je režirao Frank Capra. Radnja se odvija oko putovanja razmažene bogatašice (Claudette Colbert) i novinara (Clark Gable) koji se isprva svađaju, no na kraju zaljube. Po mnogim kritičarima, to je jedan od najboljih fimova kinematografije koji je postavio nove standarde za podžanr komedije "screwball".
Film se nalazi na listi 250 najboljih filmova kinematografije na siteu IMDb.com, AFI institut ga je stavio na 8. mjesto na listi "100 godina...100 smijeha", te na 35. mjesto na listi "100 Najboljih filmova". Također se od 1993. nalazi i na popisu filmova uključenih u National Film Registry.
Radnja
Bogata i razmažena Ellie Andrews se posvađala sa svojim ocem otkada je on saznao da se tajno udala za ženskara Kinga Westleya. Nakon velike svađe između njih dvoje na jahti, Ellie se naljuti te pobjegne sa broda skočivši u more. U Floridi kupi kartu za autobus za New York kako bi se tamo tajno sastala sa Westleyem. U autobusu sretne novinara Petera koji je upravo izgubio posao i također krenuo prema New Yorku. No on kupi najnovije novine i prepozna ju sa slike. Pošto je ona zakasnila na autobus i nema dovoljno novca za novu kartu, on joj predloži da će joj pomoći u bijegu od oca do New Yorka ako mu zauzvrat da ekskluzivnu priču za članak u novinama, na što ona pristane. lijevo|thumb|240px|Ellie demonstrira Peteru kako se autostopira na "pravi način" Na putu odsjednu u hotelu, napuste autobus jer je Ellie prepoznao jedan od putnika te nastave put pješice. Odspavaju na jednoj farmi te stopiranjem naiđu na vozača auta koji ih poveze.
Samo par kilometara od New Yorka, Ellie i Peter se opet smjeste u jednom motelu. Te noći Ellie prizna Peteru da se zaljubila u njega, no on joj samo kaže da ide spavati. Ipak, tada mu sine da se i on zaljubio pa odluči na brzinu otići u New York, nabaviti novac, predati priču novinama i brzo se vratiti u motel prije nego što se Ellie probudi. No kada krene sa autom, vlasnik motela zaključi da ovaj želi pobjeći jer ne može platiti noćenje pa probudi Ellie. Ona zaključi da ju je Peter ostavio pa nazove oca da ju pokupi. Upravo tada, ujutro, se vrati Peter i primjeti Ellie u limunzini kako odlazi bez da mu je rekla i riječ. Zbog tog nesporazuma, on zaključi da mu je samo lagala kada je rekla da ga voli. Ellie se vrati natrag u svoj dom i spremi udati za Westleya, no otac joj kaže da je upoznao Petera i da je njihova svađa rezultat samo jednog nesporazuma. Ellie se počne dvoumiti, te napusti vjenčanje i vrati se Peteru.
Zanimljivosti
desno|thumb|250px|Peter i Ellie se isprva ne podnose
Kritike
Kritika hvali film "Dogodilo se jedne noći" kao jedan od najboljih filmova svih vremena u kojem je redatelj Frank Capra spojio svoj humani dodir sa duhovitom pričom i piskavim likovima, tako da danas gotovo i nema kritičara koji bi mu napisao negativnu recenziju, osim rijetkih, kao što je John Esther. Tako je Scott Nash hvalio film: "Film sadrži jednu smiješnu scenu za drugom, mnoge od njih koje su kinematografijski dragulji...Clark Gable, koji je bio jedan od najslavnijih, ako ne i najslavnija muška zvijezda 1930-ih, je danas ostao zapamćen samo po jedino dvije uloge. Ove i one Rhetta Butlera. Tko god je ikada sumnjao u njegove glumačke sposobnosti bi trebao gledati ovaj film i "Zameo ih vjetar". Njegov razmjer je fenomenalan kada se ova dva filma gledaju jedan za drugim. Kao piskavi Peter Warne, njegova bistrina i šarmanti osmijeh čine ga savršenim romantičnim protagonistom...Claudette Colbert, iako danas nije toliko znana kao Gable, je savršena kao razmaženo derište; Ellen Andrews. Njena razigrana nevinost su savršena protuteža Gabelovom brbljavom novinaru. Ona mu je ravna rečenicom za rečenicom te zajedno stvaraju jednu od najboljih kemija ikada viđenih na platnu. Smiješten na 35. mjestu na listi najboljih filmova svih vremena po "American Film Institute", "Dogodilo se jedne noći" je istinski klasik u pravom smislu riječi, jedan koji izdržava prolaz vremena te ga uisitnu potpuno izbjegava".
Kritičar Jeffrey M. Anderson je u svojoj recenziji filma napisao da je "još uvijek onoliko dobar koliko svi tvrde da je", a Phil Villarreal je zaključio : "Kada se izreknu riječi "romansa" i "Clark Gable" u jednoj rečenici, odmah svi pomisle na film "Zameo ih vjetar". No postoji još jedan Gableov film koji je jednako romantičan, u kojem je glumačka ikona jednako karizmatična, te u kojem ima piskavije dijaloge. Film je "Dogodilo se jedne noći", romntična komedija kojoj sve druge nešto duguju, nekolicina ju uspješno imitira a nijedna do sada nije uspijela nadvisiti. Glavna priča - žena i muškarac se svađaju ali se zaljube nakon dugog puta - je postala klišej, no sedam desetljeća nakon što je snimljen film još uvijek osvaja svojom svježinom i uzvišenosti od kojih većina modernih replikanata djeluju blijedo u usporedbi...Ovo je kriška kinematografijskog neba odvojenog od vremena".
Toant (tauridski kralj)
Toant (Θόας) bio je, u grčkoj mitologiji, sin Dionisa i Arijadne, kćerke kritskog kralja Minoja. S druge strane, neki kažu da je Toant, kao i njegov brat Enopion, bio Tezejev sin.
Mitologija
Radamant, ujak Arijadnin, ostavio je Toantu vlast nad ostrvom Lemnom. Međutim, kad su Lemnjanke poubijale sve muškarce na ostrvu, Toantova kći Hipsipila spasila je oca tako što ga je stavila na neki splav i porinula ga u Egejsko more. More ga je dovelo do ostrva Enoje kod Eubeje, gde mu je tamošnja nimfa, koja se takođe zvala Enoja, rodila sina Sikina, koji je kasnije to ostrvo po sebi nazvao Sikin. Toant je naposletku stigao do Tauride (današnjeg Krima), gde je postao kralj i gde je Artemida postavila Agamemnonovu kćerku Ifigeniju za sveštenicu u svom hramu.
U Euripidovoj tragediji Ifigenija na Tauridi priča se o tome kako je, dok je Ifigenija tamo služila kao Artemidina sveštenica, njen brat Orest skovao, na savet proročišta, plan da se dokopa tauridske kultne statue Artemide, za koju se verovalo da je u davnini pala s neba, i da je prenese u Atiku. Kad je Orest, u pratnji Pilada, stigao u Tauridu, tamošnji su ga stanovnici, prema svojim običajima, želeli žrtvovati u Artemidinu hramu. No, Ifigenija je prepoznala svog brata, pa su njih dvoje stali razmišljati o tome kako da pobegnu. Orest je hteo da ubije kralja Toanta, no Ifigenija mu je predložila da prevare kralja. Ifigenija se sastala s kraljem i rekla mu da je kultni kip ukaljan zločinom matricida, odnosno da se lik boginje okrenuo i zatvorio oči. Toant joj je poverovao i dopustio joj da Oresta i Pilada očisti od greha, i to u samoći. Tako su Ifigenija, Orest i Pilad, sa svim grčkim robovima i uz pomoć boginje Atene pobegli s Tauride. Istog trenutka glasnik je obavestio o ovome Toanta, koji je odmah poslao svoje ljude u poteru za njima. U tom trenutku intervenisala je Atena i nagovorila ga da ih pusti da odu. Toanta je naposletku ubio Hris, sin Hriseidin i Agamemnonov.
U starijem predanju Toant, otac Hipsipilin, i Toant, tauridski kralj, bili su dve odvojene ličnosti, od kojih je ovaj drugi smatran sinom Boristena, rečnog boga reke na krajnjem severu grčkog sveta koja se danas zove Dnjepar. Verovatno je tek kod kasnijih autora, kao što su Higin i Valerije Flak, došlo do konačnog spajanja ove dve ličnosti u jednog Toanta.
Al Qubbah, Taiz
Al Qubbah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 759 m.
Alta Vista (razvrstavanje)
Alta Vista ima više značenja:
Jwar Bhata
'Jwar Bhata' je naslov dva bollywoodska filma:
Las Comas, Jaumave
Las Comas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Jaumave.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 773 m.
Ocorare (razvrstavanje)
Ocorare ima više značenja:
Ščelkunčik
Ћирилична верзија
Ščelkunčik (Щелку́нчик) op. 71 je balet koga je napisao ruski kompozitor Pjotr Iljič Čajkovski, a koji predstavlja jedan od njegovih najpopularnijih i najviše izvođenih djela. Temelji se na priči Orašar i kralj miševa E. T. A. Hoffmana, a komponiran je po narudžbi Ivana Vsevološkog, direktora Carskih teatara. Prvi put je izvedena 19. decembra 1892. u postavci Mariusa Petipe.
Čajkovski je napravio izbor od osam kompozicija za balet, koje je nastojao prilagoditi koncertnom izvođenju. One su zajedno poznate kao Ščelkunčikova suita. Ona je godine 1909. izdana kao jedan od prvih albuma. Na srpskohrvatskom govornom području se uz originalni naslov koriste i prijevodi Krcko Oraščić i Orašar.
Iepurești, Giurgiu
Iepurești je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2334 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Luia, Firenze
Luia je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 237 m.
Altamira Uno (razvrstavanje)
Altamira Uno ima više značenja:
Ocosingo (razvrstavanje)
Ocosingo ima više značenja:
Noria Número Cinco Ejido San Miguel, Matamoros
Noria Número Cinco Ejido San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1114 m.
Dahmen
Damen je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 62 opštinska središta okruga Gistrov. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 562 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13053015.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gistrov Damen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Gistrov. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 8 metara. Površina opštine iznosi 36,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 562 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 15 stanovnika/km².
Chevron Corporation
Chevron je jedan od svjetskih "supermajor" naftnih tvrtki (također poznatih kao "Big Oil"), zajedno s BP, ExxonMobil-om, Shellom i Total-om Prema stanju iz 2012. bila je rangirana kao treća najveća američka korporacija u Fortune 500. Godine 2011 je proglašena je 16. najvećom javnom tvrtkom na svijetu prema Forbes Global 2000.
Povijest
Najstariji prethodnik Chevron Corporation je Pacific Coast Oil Company (također poznat kao "Coast Oil"), koja je osnovana nakon otkrića na Pico Canyon Oilfield) sjeverno od Los Angelesa 1879. [Citat potreban] Nju je godine 1900. kupio Standard Oil. Također, budući dio Chevrona, tvrtka Texaco osnovana je 1901. u Teksasu.
Chevron je proglašen krivim za utaju 3,25 milijarde dolara u saveznim i državnim porezima u razdoblju 1970.-2000. putem složene naftne cjenovne politike koja je uključivala i projekt u Indoneziji. Chevron je navodno smanjio svoje porezne obveze kupnjom nafte od Caltex, organizacije u svom vlasništvu, po napuhanim cijenama.
Dana 15. listopada 2000 Chevron je navio stjecanje tvrtke Texaco poslovnim dogovorom u vrijednosti od 45 milijarde dolara, stvorivši drugi po veličini naftnu tvrtku u SAD-u i svijetu četvrta najveću tvrtku sa tržišnom vrijednosti od približno 95 milijardi dolara.
Jedan od depeša veleposlanstva SAD-a koju je objavio WikiLeaks bila je u svezi razgovora 19. ožujka 2000. između iračkog premijera, Nurija al-Malikija i američkog otpravnika poslova. Jedna od tema bili su pregovori između iračkog premijera i Chevrona oko prekograničnih naftnih polja (Iran-Irak), unatoč američkim sankcijama protiv Iraka. Chevron je tvrdio da oni nisu sudjelovali u bilo kakvim pregovorima koji bi kršili zakone SAD-a. Ovaj dokument je trebao biti tajna do 2029.
Dana 1. prosinca 2008., savezna porota oslobodila jeChevron svih optužbi pokrenutih protiv njih. Chevron je tvrdio da je vojna akcija bila nužna kako bi se zaštitili životi radnika i smatrao odluku porote kao osvetu za optužbe o zloporabi.
U srpnju 2013. Chevron je potpisao ugovor s argentinskim YPF-om oko investicije teške 1,24 milijarde dolara u naftnom polju Vaca Muerta.
Operacije
Chevron zapošljava oko 62.000 ljudi (od kojih je oko 31.000 Svi su zaposleni u američkim operacijama). Na dan 31. prosinca 2010, Chevron je posjedovao 10.545 milijardi barela (1,6765 × 109 kubika) neto dokazanih rezervi ekvivalentne nafte. Dnevna proizvodnja u 2010 bila je 2,763 milijuna barela dnevno (439,3 × 103 m3 / d). Tvrtka posluje na oko 19.550 prodajnih mjesta u 84 zemlje. Tvrtka također ima udjele u 13 energetskih tvrtki u Sjedinjenim Američkim Državama i Aziji te posjeduje benzinske crpki u zapadnoj Kanadi.
Chevronova istraživanje nafte i plina su prvenstveno u SAD-u, Australiji, Nigeriji, Angoli, Kazahstanu, i Meksičkom zaljevu. Zaljev je mjesto gdje tvrtke najdublje bušenje zauzima, na Tahitiju i Slijepoj vjeri (Blind Faith ). U SAD-u Također istražuju izvan Permijske nizine u zapadnom Teksasu i jugoistočnom Novom Meksiku i u Marcellus Shale. Chevronov je najveći pojedinačni resurs projekt Gorgon Plin u Australiji težak 43 milijarde dolara. Od 2013 Chevron ispituje naftna i plinska polja zapadno od Shetlanda.
Chevron je vlasnik zaštitnoog znaka Standard Oil u 16 država na zapadu i jugoistoku SAD-a. Osim toga, Chevron posjeduje zaštitni znak za Texaco i Caltex goriva i maziva.
Chevron Shipping Company, podružnica Chevron obavlja pomorski prijevoz ,pomorske konzultantske usluge i pomorske poslove upravljanja rizicima za Chevron Corporation. Chevronovi brodovi povijesno su imali imena koja počinju sa "Chevron":. Kao što su Chevron Washington Chevron South America, ili sudobivali imana po bivšima direktorima tvrtke kao što su Samuel Ginn, William E. Crain, Kenneth Derr, Richard Matzke i Condoleezza Rice Međutim broid nazvan po Rice je kasnije preimenova u Altair Voyager.