cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Napata
Napata je bio drevni grad na zapadnoj obali Nila u današnjem Sudanu, oko 400 sjeverno od Khartouma. Sagradili su ga Nubijci oko 1450. pne.
Od 16. vijeka pne. je Napata, isto kao i ostatak Nubije, bio pod egipatskom vlašću. Razlog za egipatsku ekspanziju su bili zlato i drugi resursi, a Nubijci su prilično brzo počeli prihvaćati egipatske običaje i religiju.
Oko godine 1075. pne. moć svećenika je počela nadmašivati formalnu vlast faraona, a s njime i de facto raspada Egipta na manje države. To su Nubijci iskoristili kako bi izborili nezavisnost, a njihovo kraljevstvo, poznato kao Kuš, je imalo središte upravo u Napati.
Sljedećih nekoliko vijekova Napata je rasla, dok je Egipat slabio unutrašnjim sukobima. Oko godine 750. pne. vladar Napate po imenu Kashta je iskoristio egipatsku slabost i osvojio Gornji Egipat. Njegov nasljednik Piankhi je pak uspio osvojiti ostatak Egipta te tako kao novi egipatski vladar osnovao Dvadeset petu ili tzv. Nubijsku dinastiju.
Nubijska vladavina nad Egiptom je potrajala oko 57 godina, a okončala ju je ekspanzija Asiraca sa sjevera. Oko godine 670. pne. asirski kralj Esarhadon je osvojio Donji Egipat uz pomoć lokalnih egipatskih velmoža koji nisu voljeli nubijske osvajače. Nubijski faraon Taharqa je, pak, sklopio savez s egipatskim velmožama protiv Asiraca, ali je njih asirski vladar Asurbanipal porazio i kao egipatskog vladara postavio Nehoa, osnivača nove Dvadeset šeste dinastije. Taharqin nasljednik Tantamani je uspio poraziti Nehoa, ali ne i njegovog nasljednika Psamtika I te su Nubijci bili prisiljeni povući se natrag u Nubiju, odnosno svoju prijestolnicu u Napati.
Weinheim
Vajnhajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 54 opštinska središta okruga Rajn-Nekar. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 43.651 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8226096.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rajn-Nekar Vajnhajm se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rajn-Nekar. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 135 metara. Površina opštine iznosi 58,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 43.651 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 751 stanovnika/km².
Ahmose-Sitamun
Ahmose-Sitamun iliSitamun (“Dijete Mjeseca, Kći Amuna”) bila je staroegipatska princeza iz Osamnaeste dinastije. Bila je kči faraona Ahmosea I. Njen kolosalni kip stoji pred osmim stubom u Karnaku.
Mumija je pronađena u nakupini Deir el-Bahari (DB320) a danas se nalazi u Kairu u Egipatskom muzeju.
Milan, Georgia
Majlan je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 700 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 700 stanovnika, što je 312 (30,8%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Page, Arizona
Page je grad u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 7.247 stanovnika.
Broćike
U primorskim krajevima Hrvatske rastu vrste Rubia peregrina (rukodrž) sa zimzelenom nadzemnom stabljikom. Druga naša primorska vrsta R. tinctorum ima listove sa kratjim peteljkama, a nadzemna joj stabljika ujesen ugiba. Raste samoniklo a cvjetovi su joj žuti poput meda. Vrsta poznata kao broćika ljepljiva (Galium aparina L.) prirodni je antipiretik, adstrigent, antiinflamatorik, antineoplastik, dermetik, diuretik, ekspektorant, limfatik, relaksant, sedativ, sekretolik i tonik.
Obične golupke vole ovaj cvijet.
Sabetha, Kansas
je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.571, što je 18 (-0,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Orseliniska kiselina
Orseliniska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 168,147 Da.
Просторни план републике Србије
Просторни план републике Србије (ППРС) је плански документ дефинисан законом о просторном планирању који се доноси за територију читаве државе. Остали плански документи (регионални просторни план, просторни план подручја посебне намене, просторни план јединице локалне самоуправе и урбанистички планови) морају бити у складу са Просторним планом Републике Србије. ППРС се доноси за период од најмање 10, а највише 25 година. Одлуку о изради Просторног плана републике Србије доноси Влада, на предлог министарства надлежног за послове просторног планирања.
Историјат
Први просторни план републике Србије је донет 1996. године за период до 2010. године. Његова израда почела је 1968. године када је Скупштина републике Србије донела одлуку о његовој изради, тако да је израда овог провог просторног плана републике трајала скоро 30 година. Овај дуги временски период израде плана указује и на детаљност анализе која је извршена да би се добио квалитетан документ. За време израде објављена су два фазна документа под називом Елемент I и Елемент II.
Просторни план републике Србије из 1996. године се састојао из две књиге са слдећим садржајем :
Књига 1 - Циљеви, планска решења и примена плана Књига 2 - Планска и аналитичко-документациона основа: ППРС из 1996. је садржао 19 тематских карата. Закон о Просторном плану републике Србије проглашен је 19. марта 1996. године.
Законом о планирању из 2003. године укинут је просторни план републике као врста планског документа, а уместо њега уведена је Стратегија просторног развоја Србије.
Нови просторни план
У уставу републике Србије из 2006. се у члановима 99 и 105 спомиње просторни план републике. Законом из 2009. године је поново враћен просторни план републике као врста планског документа. Одлуку о изради новог Просторног плана Републике Србије донела је Влада 30. новембра 2009. године. Просторни план Републике Србије 2010-2014-2020 је усвојен на седници Народне скупштине 23. новембра 2010. године у облику закона и ступио је на снагу 1. децембра 2010.
Просторни план Републике Србије из 2010. године има следећи садржај:
ППРС из 2010. садржи 31 тематску карту и 5 рефералних карата. Да би се обезбедило остваривање ППРС-а израђен је посебан документ који се зове Програм имплементације Просторног плана Републике Србије за период од 2011. до 2015. године. Нови Програм имплементације Просторног плана Републике Србије за период од 2016. до 2020. године Влада Републике Србије усвојила је у децембру 2016.
Margun
Margun se može odnositi na:
New Madrid, Missouri
Nju Madrid je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.116, što je 218 (-6,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bethon (Marna)
Beton je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Eperne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 274 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 170 metara.
Ceftizoksim
Ceftizoksim je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 383,403 Da.
Uzroci Prvog svjetskog rata
[[image:WWI.png|thumb|righr|350px|Sudionici Prvog svjetskog rata
Božja supruga Amuna
Božja supruga Amuna (egipatski: ) bila je najviša svećenica Amunovog kulta, važne staroegipatske vjerske institicije sa sjedištem u Tebi za vrijeme 2. milenijuma pne. U to vrijeme je Teba bila najvažniji grad u Egipta. Služba je imala i političko, a ne samo vjersko značenje, s obzirom da su politika i vjera bile čvrsto povezane u Drevnom Egiptu. Božja supruga Amuna se svakodnevno susretala s faraonom, a njih dvoje su obavljale hramske rituale i tumačili znamenja.
Uzroci Prvog svjetskog rata
Neposredni povod za Prvi svjetski rat bio je Sarajevski atentat. Međutim, uzroci su bili mnogo dublji.
Božja supruga Amuna
Institucija je prvi put uvedena za vrijeme Desete dinastije.
Uzroci Prvog svjetskog rata
Krajem 19. i početkom 20. vijeka postojala su dva velika vojno-politička saveza: Centralne sile i Antanta. Centralne sile - Austro-Ugarska i, prije svega Njemačka, su težile novoj podjeli svijeta (prije svega kolonija) zbog čega su došle u sukob sa starim kolonijalnim silama, posebno s Britanijom i Francuskom. Vremenom, odnosi između blokova su se zaoštrili što je dovelo do tzv. politike hladnog rata, a to je značilo stalnu trku u naoružavanju, česte krize i sporove među suprotstavljenim blokovima, izbijanje brojnih lokalnih ratova, špijunske afere, itd.
Božja supruga Amuna
Iako se imenovanja na tu službu nisu vršila od vremena Osamnaeste dinastije, obnovila ju je Dvadeseta dinastija i nastavila sve do godine 525. pne. i perzijske invazije na Egipat.
Uzroci Prvog svjetskog rata
Opće je prihvaćeno da je atentat na austrougarskog prijestolonasljednika Franju Ferdinanda u Sarajevu bio samo neposredan povod za prvi svjetski rat, dok su stvarni uzroci mnogo dublji, od kojih su centralni porivi i interesi različitih nacionalističkih elemenata.
Paleopoliploidija
right|thumb|280px|Pregled procesa paleopoliploidije. Mnogi viši eukarioti su bili paleopoliploidni u nekom trenutku tokom svoje evolucione istorije.
Uzroci Prvog svjetskog rata
Sistem saveza
Glavni mehanizam početka rata koji je odveo sve tadašnje svjetske sile u prvi svjetski rat jednu za drugom, bio je sistem saveza.
Božja supruga Amuna
Kraljevske žene koje su nosile naziv Božja supruga Amuna
Nositeljice naslova od Desete do Dvanaeste dinastije nisu spomenute jer nisu bile neposredno vezane za kraljevsku kuću. (pauza - tada se titula nije koristila zbog političkih i vjerskih razloga )
Uzroci Prvog svjetskog rata
Sistem saveza
Ono što je trebalo biti striktno ograničen i kratak rat, između optuženog i optužujućeg - Srbije i Austro-Ugarske, preraslo je vrlo brzo u nešto što je bilo iznad najgorih očekivanja i najratobornijih ministara u Berlinu, uprkos njemačkim jamstvima o brzom kraju rata.
Božja supruga Amuna
Vanjske veze
Gottesgemahlin des Amun God's Wife of Amun Esposa del dios Divine Adoratrice d'Amon Boskie małżonki Amona
Paleopoliploidija
Paleopoliploidija je rezultat dupliranja genoma do koje je došlo pre najmanje nekoliko miliona godina. Takav događaj može bilo da duplira genom jedne vrste (autopoliploidija) ili da kombinuje dve vrste (alopoliploidija). Usled funkcione suvišnosti, geni brzo bivaju onesposobljeni ili izgubljeni iz dupliranog genoma. Većina paleopoliploida je tokom evoludije izgubila svoj poliploidni status putem procesa diploidizacije, i trenutno se smatra diploidima (e.g. pekarski kvasac, Arabidopsis thaliana, i potencijalno ljudi ).
Uzroci Prvog svjetskog rata
Bismarkova potreba za saveznicima
Bismarkovo stvaranje ujedinjene Njemačke bilo je izravno povezano s izbijanjem rata 43 godine kasnije, koje je rezultiralo stvaranjem ključnih saveza koji će kasnije da stignu na svjetsku scenu.
Paleopoliploidija
Paleopoliploidija je ekstenzivno izučavana kod biljnih rodova. Utvrđeno je da su skoro sve cvetajuće bilje prošle kroz bar jedan krug dupliranja genoma tokom svoje evolucione istorije. Drevna dupliranja genoma su takođe nađena kod ranih predaka kičmenjaka (što obuhvata ljudske rodove) i još jedno u blizini nastanka košljoriba. Evidencija sugeriše da je pekarski kvasac (Saccharomyces cerevisiae), koji ima kompaktan genom, doživeo poliploidizaciju tokom svoje evolucione istorije.
Uzroci Prvog svjetskog rata
Bismarkova potreba za saveznicima
Ispunivši svoju životnu želju, Bismarkovi ekspanzionistički planovi bili su privedeni kraju. Osigurao je što je tražio, i njegova glavna želja bilo je očuvanje stabilnosti tek stvorenog Carstva. Započeo je tako stvarati Saveze Evrope, tako zaštivši Njemačku od potencijalnih neprijatelja.
Bio je posebno svjestan da Francuska neće samo tako mirno gledati na svoje nekadašnje pokrajine koje je izgubila u Prusko-francuskom ratu. Zapravo francuski ratni plan XVII je bio većinom temeljen na ponovnom vraćanju pokrajina Alzas i Lorraine pod francusku vlast, u što kraćem vremenu, ali sa zastrašujućim posljedicama.
Bismark se u početku nije bojao saveza između Francuske i Velike Britanije, dijelom zbog toga što je u to vrijeme Britanija vodila politiku tzv. "sjajne izolacije", samoproglašene politike nemiješanja u zbivanja na kontinentu.
Trojni i Dvojni savez
Započeo je pregovarati, i 1873. godine stvorio Trojni savez, koji je obavezao Njemačku, Austro-Ugarsku i Rusiju da pomažu jedna drugoj za vrijeme rata. To se stanje održalo do 1878. godine, kada je Rusija istupila iz saveza, ostavivši Bismarka u novom Dvojnom savezu s Austro-Ugarskom 1879.
Ovaj kasniji sporazum obvezao je te zemlje da si pomažu u slučaju ruskog napada na jednu od njih, ili ako Rusija bude pomagala jednoj drugoj državi u ratu protiv Austro-Ugarske, ili Njemačke. Ako jedna druga država bude napadnuta od neke velike sile, npr. Francuske, obje države, i Njemačka i Austro-Ugarska moraju ostati neutralne.
Ovaj savez, za razliku od ostalih, trajao je do izbijanja rata 1914. godine. No, Austrija je pozvala Njemačku u pomoć da prisili Rusiju na prestanak slanja pomoći Srbiji (koja je bila u savezu s Rusijom), na što je Njemačka odmah pristala.
Trojni savez
Jedan od glavnih ciljeva Trojnog saveza bio je da spreče Italiju da objavi rat protiv Austro-Ugarske, s kojom je imala nesuglasice oko teritorijalnih pitanja.
Tajni francusko-talijanski dogovor
1914. godine, Italija je proglasila da je njemački napad na Francusku "agresorski" i tako se pozvala na klauzulu da se Italija proglasi neutralnom. Godinu poslije Italija ulazi u rat, ali kao saveznik Velike Britanije, Francuske i Rusije.
Sporazum reosiguranja
Od potencijalno velike važnosti, iako je propao nakon tri godine, Bismark 1887. godine, pristaje na takozvani Sporazum reosiguranja sa Rusijom. Taj dokument osiguravao je objema silama da ostanu neutralne ako ijedna od njih bude uvedena u rat s trećom silom (ili ofanzivno ili defanzivno).
No, da je ta treća sila bila Francuska, Rusija ne bi bila obvezna pružiti pomoć Njemačkoj (kao i što Njemačka ne bi mogla pružiti pomoć Rusiji u ratu s Austro-Ugarskom). Bismark je tim sporazumom htio izbjeći mogućnost rata na dvije fronte protiv Francuske i Rusije. Bila je to zamršena mreža saveza; ruski car Nikolaj II ukida Sporazum 1890. (iste godine kada novi njemački car Willhelm II otpušta veterana-kancelara Bismarka).
Francusko-ruski sporazumi
Godinu dana nakon što je Sporazum reosiguranja propao, Rusija ulazi u savez s Francuskom. Obje sile pristale su da se savjetuju jedna s drugom ako se jedna od njih nađe u ratu s nekom drugom državom, ali i u slučaju da stabilnost Evrope bude ugrožena.
Ovaj sporazum dodatno je učvršćen 1892. godine stvaranjem Francusko-ruskog vojnog kongresa, koji se specijalizirao za protunapade na potencijalno opasne zemlje Trojnog saveza - Njemačku, Austro-Ugarsku i Italiju.
Petrosa, Frosinone
Petrosa je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Uzroci Prvog svjetskog rata
Francusko-ruski sporazumi
Ukratko, da je Francuska ili Rusija napadnuta od strane potpisnica Trojnog saveza, ili da sila Trojnog saveza započne mobilizaciju protiv Francuske ili Rusije (započinjanje sveopće mobilizacije vojske, pripremanja ratnog stanja i objave rata), druga sila bi pružila vojnu pomoć.
Petrosa, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 115 m.
Uzroci Prvog svjetskog rata
Britanski izlazak iz "Sjajne izolacije"
Nasljednik cara Willhelma, častohlepni car Willhelm II započeo je Njemačko Carstvo voditi prema mjestu najjače svjetske sile. S otpustom Bismarka novi car započeo je od Njemačke stvarati kolonijalnu silu što je značilo uspostavu njemačke moći na Pacifiku i, što je mnogo važnije, u Africi.
Willhelm, ohrabren od strane ministra mornarice Tirpitza, započeo je stvarati masivnu flotu koja bi bila jednaka, ako ne i nadmoćnija britanskoj. Velika Britanija, koja je u to vrijeme bila najveća svjetska sila, nije samo mirno gledala na njemačke častohlepne planove. U prvim godinama 20. stoljeća, 1902. godine, potpisuje Vojni sporazum s Japanom, tako ograničavajući širenje njemačkih kolonija na Istoku.
Također je započela prepravljati svoje starije brodove i graditi nove, želeći tako nadjačati njemačku flotu. U tome je i uspjela sagradivši u samo 14 mjeseci, što je bio rekord, ogromni bojni brod HMS Drednought, koji je završen u prosincu 1906 godine. U vrijeme kad joj je Njemačka objavila rat, 1914. godine, Njemačka je imala 29 operativnih bojnih brodova, a Velika Britanija 49.
Osim njenog uspjeha u pomorskoj utrci, njemačko častohleplje uspjelo je "uvesti" Britaniju u Europski sustav sveza, što je također, ubrzalo početak rata.
Ugovori: Francuska, Velika Britanija, Rusija
Tri godine poslije, 1907. godine, Rusija osniva ono što će postati poznato kao Trojna Antanta (što se održalo do 1. svjetskog rata, potpisujući ugovor s Britanijom: Anglo-Rusku Antantu). Zajedno, ta dva ugovora stvorili su trostrani savez koji je opstao, ali i učinkovito povezao jednu za drugu do rata točno sedam godina kasnije. No iako ta dva ugovora nisu bili i vojni, oni su postavili tzv. moralnu obavezu za svaku potpisnicu da pomogne drugim dvjema u slučaju rata.
Sada je jasno da je upravo ta moralna obveza uvukla Britaniju u rat, za odbranu Francuske, iako su pravi razlozi bili u uvjetima zaboravljenog Londonskog sporazuma, koji je obavezivao Britaniju da zaštiti neutralnost Belgije, a koji je Njemačka odbacila kao "bezvrijedni komad papira" 1914. godine kad su zamolili Britaniju da zanemari taj ugovor.
1912. godine Velika Britanija i Francuska potpisali su svoj vojni sporazum, tzv. Anglo-francusku konvenciju, koji je obavezao Britaniju da obrani obale Francuske od njemačkog pomorskog napada, i francusku odbranu Sueskog kanala.
Manji ratovi
To su bili savezi između najvećih kontinentalnih sila. No postojali su i drugi, manji savezi: ruska obaveza da zaštiti Srbiju, britanska obaveza da zaštiti belgijsku neutralnost, a svaki je imao svoju ulogu da uvuče svaku državu u nadolazeći Veliki rat.
No upravo u to vrijeme započinju brojni manji sukobi koji su potpomogli izbijanju rata, ali i dali mnogim državama razloge da uđu u svjetski rat.
Rusko-japanski rat
Otkada je Rusija odbila japansku ponudu da podjele interesna područja u Mandžuriji i Koreji, rat je bio sve neizbježniji. Japanci su započeli rat uspješnim napadom na rusku ratnu mornaricu u Koreji, u Inčunu, i u Port Arthuru. Uslijedio je kopneni napad na oba područja: Koreju i Mandžuriju 1904. godine.
No najveći japanski uspjeh koji je i zaključio rat bilo je uništenje cjelokupne ruske flote u Bitki kod Cušime za cijenu od dva izgubljena torpedna čamca.
Američki predsjednik Theodore Roosevelt posredovao je u potpisivanju mira između japanskog i ruskog carstva, koji je rezultirao u materijalnim dobicima Japana, ali i porukom Berlinu o padu mita o ruskoj "nepobjedivosti".
Udio u ruskom porazu imala je i očekivana Ruska revolucija 1905. godine, zbog koje je car Nikolaj II pokušao obnoviti rusku prestiž i moć (ali i same dinastije Romanov) vojnom pobjedom.
Talijansko-turski rat
Sukobi na Mediteranu nisu bili ništa novo. 1911. godine nastavili su se ratom između Italije i Osmanskog carstva, oko afričkih zemalja. Osmansko carstvo izgubilo je rat i bilo prisiljeno prepustiti kontrolu nad Libijom, Rodosom i Dodekanskim otocima.
Balkanski ratovi
Turski problemi nisu bili još gotovi. Potpisavši mir s Italijom našli su se u ratu s četiri male države unutar balkanskog poluotoka: Grčkom, Srbijom, Bugarskom i kasnije, Crnom Gorom.
Kasnije, 1913. godine, novi sukob je eruptirao na Balkanu. Bugarska, nezadovoljna prijašnjim postignućima borila se za kontrolu nad velikim dijelom Makedonije, te kada su tzv. "Mladoturci", osmanski oficiri, proglasili prijašnji mir nevažećim.
Između svibnja i lipnja 1913. godine bivši bugarski saveznici napali su novog osvajača, Bugarsku. Rumunjska zauzima bugarski glavni grad Sofiju u kolovozu. Pobjeđena Bugarska kapitulirala je 10. kolovoza., te vratila grad Jedrene Osmanskom carstvu.
Kada su balkanske države konačno uspjele postići potpunu stabilnost i nezavisnost, te samoopredjeljenje, nikada se nisu ujedinile kao pan-Slavenski narodi, s Rusijom kao predvodnicom. Rusija je ušla u rat da odbrani Srbiju upravo da ostvari svoje pan-Slavističke pretenzije, i da stekne prestiž i moć.
Nesigurna carstva
Austro-Ugarsko carstvo je bilo izravno upleteno u događanja na Balkanu, te se pod starim carem Franjom Josipom, očito borila da zadrži jedinstvo brojnih različitih naroda pod svojom vlašću.
Tako je atentat na prijestolonasljednika Franju Ferdinanda od strane srpske tajne službe-Crne Ruke, dala Austro-Ugarskoj zlatnu priliku da nametne svoj autoritet cijeloj regiji.
Rusija, slavenski saveznik-ujedno i saveznik Srbiji, suočavala se sa mogućnošću totalne revolucije još od vojne katastrofe u ratu s Japanom. Iako se car Nikola II suprotstavio, njegova vlada vidjela je rat s Austro-Ugarskom kao izvrsnu priliku da se ponovno uspostavi stabilni socijalni poredak-što je i uspjelo, dok nisu počeli stalni ruski porazi, Rasputinove dvorske intrige i nestašica hrane doveli su konačno do totalne revolucije (koja se rasplamsala nakon što se Rusko carstvo povuklo iz rata 1917. godine)
Nakon poraza u ratu s Pruskom Francuska je bila žedna osvete. Francuska je tako razvila strategiju za dugoročni rat protiv Njemačke-Plan XVII, kojemu je cilj bio poraz Njemačke i vraćanje Alzasa i Lorraine. Plan je bio pun fatalnih pogrešaka, zahvaljujući pogrešnom mišljenju da su francuski vojnici puni "elana", tj. da je to nepobjediva i nezadrživa vojska koja će pomesti neprijatelja.
Njemački put k ratu
Njemačka je bila nesigurna i socijalno i vojno. 1912. godine izbori za Reichstag rezultirali su u izboru ni manje ni više nego čak 110 socijalističkih zastupnika, tako da je kancelar Betmann-Hollweg imao zadaću odlučiti se između Reichstaga ili autokratskog cara Willhelma.
Betmann Hollweg vjerovao je da je jedini način da se izbjegnu socijalni nemiri rat - kratak i brz rat kojim bi Njemačka rešila sve socijalne i političke probleme.
To vjerovanje još je više pojačalo njegovu odluku 6. srpnja 1914., kada je ponudio Austro-ugarskoj, tzv. "beli papir", apsolutna i neograničena vojna pomoć bez obzira kakva će austro-ugarska odluka biti.
Njemačka vojna nestabilnost dosegla je vrhunac kad je car naumio da od Njemačkog carstva stvori veliku imperijalnu silu. Kad je shvatio da su sve važne zemlje već podijelile tadašnje kolonije, i da će Nejmačka zauvijek "ostati u sjeni", Willhelm se odlučio za rat. No nije pokušao predviditi posljedice takve odluke, slabost u istovremenom stvaranju i mornarice i kopnenih snaga jednakih, ako ne i boljih od snaga Velike Britanije i Francuske.
Tako su su se njegova vlada i generali počeli pripremati za nadolazeći rat. Plan je bio da se zauzmu i Rusija i Francuska, rat na dvije fronte, koji je bio dugo očekivan. Taj plan nazvan je Schlieffenov plan, po Alfredu von Schlieffenu, bivšem njemačkom vrhovnom zapovjedniku. Plan koji je skoro ostvaren, podrazumijevao je osvajanje Francuske, tako da se zaobiđe i okruži Pariz, izbacivši tako Francusku iz rata, završivši rat na Zapadnom Frontu u pet tjedana, prije nego Rusija uspe učinkovito mobilizirati vojsku za rat na Istočnom Frontu (koji je prema kalkulacijama trebao trajati šest tjedana).
No njemački plan nije podrazumijevao ulazak Velike Britanije u rat. Njemačka vlada nije imala razloga da vjeruje da bi Britanija ignorirala svoje vlastite trgovinske interese (koji bi bili najbolje očuvani tako da se drži podalje od rata), a potpuno su zanemarili i stari sporazum o obrani belgijske neutralnosti.
Također je savjetovano da će se Njemačka povući iz rata ako Britanija objavi svoje namjere. Vjerujući da Velika Britanija neće ulaziti u nadolazeći rat, i ograničiti se na diplomatske proteste. Nakon svega Britanija nije bila ničim vojno obavezana prema Francuskoj. Njemačka i Austro-Ugarska, nastavile su misliti da će rat voditi samo s Rusijom i Francuskom.
Britanska neodlučnost
Britanska vlada i njen ministar unutrašnjih poslova, Sir Edward Gray odlučili su savjetovati se tijekom srpnja, i odlučili da će rat početi samo ako Belgija bude ugrožena.
Neki smatraju da rat ne bi ni počeo da se Britanija jasno izjasnila na čijoj je strani još tijekom početka srpnja. Njemačka bi učinkovito uputila Austro-Ugarsku da riješi problem sa Srbijom, te bi nakon toga kasnije imala Austro-Ugarsku na raspolaganju.
Da li bi i nakon toga Njemačka započela rat ostaje nepoznato, ali zasigurno bi tijek i duljina rata bila drukčija.
Obiteljski posao
Prvi svjetski rat je nazvan, ali s pravim razlogom "obiteljski posao". To je zbog toga što su mnoge europske monarhije (neke pale tijekom rata - uključujući Rusiju, Njemačku i Austro-Ugarsku), bile međusobno povezane.
Prethodnik britanskog kralja Georgea V, Edward VII, bio je ujak austro-ugarskog cara, preko sestre njegove žene, kojoj je ruski car bio ujak. Njegova nećakinja Aleksandra bila je žena ruskog cara. Edwardova kćer Maude bila je norveška kraljica, i njegova nećakinja Ena kraljica Španjolske; Mary, daljnja nećakinja postala je Kraljica Rumunjske.
Uprkos obiteljskim relacijama, devet kraljeva nazočilo je Edwardovom pogrebu-europska politika bila je zasnovana na snazi velikih sila i njihovoj moći, te međusobnoj zaštiti. Cijelu situaciju zagrijalo je i stvaranje sustava saveza, koji su se počeli stvarati nakon nastanka i početka uspona novonastalog i ujedinjenog Njemačkog carstva 1871. godine.
Server
Server ili poslužitelj je namjenski računar ili program koji šalje ili prima podatke od jako velikog broja klijenata. Serveri se klasificiraju po namjeni na sljedeće:
Razvoj servera omogućio je razvoj aplikacijskog okruženja i puta klijent-server. U ovom okruženju aplikacija je podijeljena na klijent (obično na računaru) koji prikazuje podatke i djelimično ih obrađuje, dok se server koristi kao glavna okosnica obrade i spremanja podataka koje na zahtjev klijenata nudi.
Web server
Web server je računar na kojem se nalaze web stranice. Kako je pristup svakom računaru određen portovima (ulazima) koji su predstavljeni brojevima, tako je i pristup web serveru određen portom. Port za pristup web serveru je 80. Svaki server ima IP adresu, tako da kada se neka stranica posjećuje, odnosno neki server, zapravo se posjećuje adresa kao 98.34.65.243:80, gdje broj 80 govori da se radi o web serveru.
Sherburne, New York
Šerbern je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Završni i nezavršni znakovi
U kompjuterstvu, završni i nezavršni znakovi su oni znakovi (simboli) koji su korišteni za konstruisanje pravila produkcije u formalnoj gramatici. Dok završni znakovi oblikuju dijelove nizova znakova koje gramatika generiše, nezavršni znakovi preslikavaju imena produkcija gramatike i na taj način generišu nizove znakova supstitucijom bilo drugih nezavršnih znakova, bilo završnih znakova (ili nekom njihovom kombinacijom).
Na primjer, za predstavljanje cijelog broja (engl. integer) možemo zadati sljedeći opis u BNF notaciji:
Palominas, Arizona
Palominas je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 212 stanovnika.
Dobitnici Porina 2007.
Porin je najuglednija diskografska nagrada u Republici Hrvatskoj. Ustanovljen je 1993. godine od Hrvatske diskografske udruge, Hrvatske glazbene unije, Hrvatskog društva skladatelja i Hrvatske radio televizije, a redovito se godišnje dodjeljuje od 1994. godine.
Iset (kraljica)
Iset (ili Isis) bila je kraljica XVIII egipatske dinastije. Bila je druga supruga ili priležnica faraona Thutmosea II.
Iset je također bila majka faraona Thutmosea III, jedinog sina Thutmosea II. Njen sin je umro godine 1425. pne. a majčino mu je ime pronađeno na pokrovu mumije i statui u Karnaku. .
Njen unuk Amenhotep II joj je nastojao dati važno mjesto u historiji tako što je mnoga dostignuća Thutmoseove omrznute maćehe Hatshepsut pripisao njoj.
Odnos doze i efekta
right|thumb|320px|Semilogaritamski grafikon dva agonista sa različitim Kd vrednostima; plava kriva označava potentniji agonist. Odnos doze i efekta, ili odnos ekspoziture i responsa, opisuje promenu efekta na organizam uzrokovanu različitim nivoima izlaganja (ili doza) stresora (obično hemikalija) nakon određenog perioda izlaganja. Ovaj parameter se može odnositi na pojedinca (e.g.: mala količina nema znatnog uticaja, velika količina je fatalna), ili na populacije (e.g.: na koliko ljudi ili organizama deluju različiti nivoi izlaganja).
Izučavanje doze i responsa, i razvoj odgovrajućih modela je centralna aktivnost pri određivanju bezbednih i hazardnih nivoa i doza lekova, potencijalnih zagađivača, i drugih supstanci kojima su ljudi i drugi organizmi izloženi. Izvedeni zaključci su često osnova za javne smernice. Američka agencija za zaštitu životne sredine je jedna od ustanova koje su razvile opširne preporuke i izveštaje o modelovoanju i validaciji odnosa doze i responsa, kao i softvar za podršku tih aktivnosti.
Odnos doze i responsa generalno zavisi od trajanja i načina izlaganja (npr., inhalacija, unos sa hranom). Kvantifikacija responsa nakon razuličitih perioda izlaganja ili za različite načine doziranja proizvodi različite odnose i potencijalno dovidi do različitih zaključaka o dejstvu datag stresora. Ovo ograničenje je posledica kompleksnosti bioloških sistema i dejstva nepoznatih bioloških procesa.
Грачаница
Грачаница може бити:
насеља:
општине:
реке:
Web-server
thumb|220px|Arhitektura [[Wikimedia servera]]
Web server je računar na kojem se nalaze web stranice. Kako je pristup svakom računaru određen portovima (ulazima) koji su predstavljeni brojevima, tako je i pristup web serveru određen portom. Port za pristup web serveru je 80. Svaki server ima IP adresu, tako da kada se neka stranica posjećuje, odnosno neki server, zapravo se posjećuje adresa kao 98.34.65.243:80, gdje broj 80 govori da se radi o web serveru.
Prostor na web serveru se može zakupiti kod davaoca (provajdera) usluga hostinga (posluživanja) stranica. Prilikom izrađivanja stranica, da bi one bile dostupne na Internetu, potrebno je da se smjeste na neki web server. Web serveri obično dolaze u vidu clustera u velikim centrima podataka. Naravno, moguće je i od običnog računara napraviti web server, no to nije tako dobro rješenje iz nekoliko razloga. Kao prvo, web stranice smještene na serveru moraju biti stalno dostupne, što znači da računar mora biti stalno uključen i spojen na Internet. Također je potrebno imati statičku IP adresu (iako postoje određene "tehnike" za instalaciju servera na računar koji nema statični IP). Web server bi trebao imati stalnu IP adresu, kako bi mogli registrovati domenu i tu domenu usmjeriti na dotični IP. Na taj način posjetitelji ne moraju pamtiti brojeve (IP) servera već samo adresu kao što je sh.wikipedia.org.
Pakao
Definicija: Reč „pakao" nalazi se u mnogim prevodima Biblije na mestima gde se u originalnom tekstu koriste hebrejska reč šeol i grčke reči hades i gehena. U istim stihovima drugi prevodi koriste reči: „grob", „svet mrtvih" itd. Druge Biblije na tim istim mestima koriste (transliteriraju) originalnu hebrejsku reč šeol ili grčku reč hades, koje, kad bi se prevele na naš jezik, ne odnose se na neko zasebno mesto za spaljivanje ili mučenje, nego na opšti grob mrtvog čovečanstva . Neki prevodi, u smislu „pakao" uporebljavaju i grčku reč gehena koja se u osnovi koristi kao simbol večnog uništenja. Međutim, mnoge hrišćanske i nehrišćanske religije protivno biblijskom učenju naučavaju da je pakao mesto nastanjeno demonima i gde se kažnjavaju zli posle smrti (neki veruju da se to izvršava mučenjem). Pakao kao sleng je univerzalna rec za svaku situaciju, kako kaze danasnja omladina.
Zašto postoji zbrka u vezi sa onim što Biblija kaže o paklu?
„Mnogo su zbrke i pogrešnog razumevanja prouzrokovaliraniji prevodioci Biblije koji su uporno hebrejsku reč Šeol i grčke reči Hades i Gehena prevodili kao pakao. Jednostavna transliteracija ovih reči od strane prevodilaca revidiranih izdanja Biblije nije dovoljna da bi se raščistila ta zbrka i pogrešno razumevanje" (The Encyclopedia Americana,1942, sv. XIV, str.81).
Prevodioci su dozvolili da njihova lična verovanja oboje njihov rad, umesto da budu dosledni u prevođenju reči sa izvornog jezika. Na primer: Na taj način je zatamnjeno prvobitno značenje reči iz izvornog jezika.
Case Cavallini, Padova
Case Cavallini je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 132 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Fairfield Glade, Tennessee
Ferfild Glejd je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.989, što je 2.104 (43,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Martinsburg, Pennsylvania
Martinsburg je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.958, što je 278 (-12,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pokolenie
Pokolenie je poljski crno-bijeli film snimljen u režiji Andrzeja Wajde i premijerno prikazan početkom 1955. godine, poznat kao cjelovečernji debi u Wajdinoj filmografiji. Radnja se događa u Varšavi za vrijeme njemačke okupacije u Drugom svjetskom ratu, a protagonist, čiji lik tumači Tadeusz Łomnicki je mladić iz siromašne radničke porodice sklon sitnom kriminalu i vandalizmu koji se nakon nekog vremena pridruži komunističkom pokretu otpora. Pokolenie se kasnije često navodio kao prvi dio Wajdine tzv. Ratne trilogije koje čine Kanal i Pepeo i dijamanti.
Weinsberg
Vajnsberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 46 opštinskih središta okruga Hajlbron. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 11.590 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8125102, NUTS (DE118) i LOCODE (DE WSB) kod.
Ciklandelat
Ciklandelat je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 276,371 Da.
Satiah
Satiah (također, Sitiah, Sitioh; “Kći Mjeseca”) bila je staroegipatska kraljica, Velika kraljevska supruga faraona Thutmosea III.
Majka joj je bila kraljevska dadilja Ipu. Špekulira se da joj je otac bio važan kraljevski službenik Ahmose Pen-Nekhebet. Satiah je umrla u ranim godinama Thutmoseove vladavine, te je nova Velika kraljevska supruga postala Merytre-Hatshepsut. Ne zna se ni za jedno Satiahino dijete, iako postoji mogućnost da je princ Amenemhat – Thutmoseov najstariji sin, a koga je otac nadživio – bio njen sin.
Linkovi
Queen Sitiah (website by A. Bart)
Weinstadt
Vajnštat je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Rems-Mur. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 26.400 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8119091.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rems-Mur Vajnštat se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rems-Mur. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 241 metra. Površina opštine iznosi 31,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 26.400 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 833 stanovnika/km².
Narodni front
thumb|Ilustracija narodnog fronta u rumunskim levičarskim antifašističkim novinama Cuvântul Liber, 1935 Narodni front je naziv za široku političku koaliciju levice (komunista, socijalista i sl.) i demokratskog centra.
Komunistička internacionala je usvojila politiku narodnog fronta kao odgovor na Hitlerovo preuzimanje vlasti u Nemačkoj. 1930-ih godina u Francuskoj i Španiji narodni front je predstavljao glavnu branu usponu fašizma.
Termin narodni front imao je definiciju zavisno o političkom kontekstu; s jedne strane u SAD-u i Evropi, te s druge u komunizmu i delovanju komunističkih partija. Dok termin narodni front podrazumeva koalicije šireg političkog spektra, ne treba ga se mešati sa ujedinjenim frontom, koji okuplja samo grupacije povezane s radničkom klasom.
Prema marksističkoj teoriji, narodni front je koalicija radničke klase i srednjih slojeva protiv krupnog kapitala. Veselin Masleša je pisao da su Koalicione vlade bile za saradnju sa finansijskim kapitalom, Narodni front za savez sa srednjom klasom. Koalicione vlade su omogućile fašizam, a Narodni front je trebalo da ga onemogući.
Narodni frontovi protiv fašizma 1930-ih
Politiku narodnog fronta usvojila je sredinom 1930-ih Kominterna kao odgovor na širenje uticaja fašizma. Politika narodnog fronta Kominterne zamenila je dotadašnju radikalno levu politiku tzv. Trećeg perioda, tokom kojeg su socijalisti i socijaldemokrati osuđivani kao socijalni fašisti, te je bila zabranjena svaka saradnja komunističkih partija s njima. Nova politika saradnje sa socijalistima objavljena je u Pravdi maja 1934. godine.
Na Sedmom kongresu Kominterne 1935. je doneta zvanična odluka o zajedničkoj borbi komunizma i demokratije protiv fašizma. Svim komunističkim partijama koje su bile članice Kominterne naređeno je da sprovode politiku formiranja koalicije sa svim političkim partijama koje su bile spremne da se suprotstave fašizmu.
Neki narodni frontovi takve vrste pobedili su na parlamentarnim izborima 1930-ih u Francuskoj, Španskoj republici i Čileu, dok u ostalim zemljama nisu uspeli da aktivnije zažive.
Narodni front u Francuskoj
Posle događaja od 6. februara 1934, kada su fašističke organizacije u Parizu izazvale nerede u cilju osvajanja vlasti, u Francuskoj je postalo jasno koliko je ozbiljna opasnost od fašizma, što je uslovilo prikupljanje demokratskih snaga i obrazovanje Narodnog fronta. Oko Andre Žida, Romen Rolana i Anri Barbisa grupisali su se mnogobrojni pisci, a profesori Rive, Lanževen i Alen su osnovali Antifašistički komitet intelektualaca. Posle događaja od 6. februara 1934, socijalisti su osnovali u Parizu Središte za uniju antifašističkih snaga nakon čega je došlo do fuzionisanja sa organizacijom Amsterdam-Plejel i formiranja zajedničkog Odbora za antifašističku akciju. Do kraja 1934. samo u pariskoj oblasti, Odbor je grupisao oko sto organizacija sa preko 500.000 pripadnika.
Francuska Socijalistička partija je u junu 1934. ušla u savez sa Komunističkom partijom Francuske. Uz to su Francuska i SSSR 1935. potpisali sporazum o uzajamnoj odbrani što je dodatno obezbedilo podršku Narodnom frontu. Obuhvatajući celokupnu levicu, Narodni front je bio jedan od najmasovnijih pokreta u Francuskoj, okupljen na širokoj osnovi zajedničke borbe protiv fašizma i rata, za očuvanje demokratije.
Časopis Proleter je 1935. izveštavao da je Narodni front u Francuskoj okupio široke grupacije, od komunista, socijalista, pacifista, sindikalista do radikala i radikal-socijalista, za borbu protiv fašizma i sprečavanje srednjih slojeva da pređu u fašistički „tabor“, ocenjujući da je manifestacija narodnog fronta u Parizu 14. jula te godine sa pola miliona učesnika, prevazišla sve dotadašnje u odbrani slobode.
Narodni front je na izborima 1936. odneo većinu u francuskom parlamentu.
Narodni front u Španiji
1936. godine Narodni front (Frente popular) je pobedio i na parlamentarnim izborima u Španiji, nakon čega je reakcija na čelu sa generalom Frankom započela oružanu pobunu koja je prerasla u Španski građanski rat.
Period narodnog fronta završio je 1939. godine potpisivanjem sporazuma Molotov-Ribentrop između nacističke Nemačke i Sovjetskog Saveza, kada se Kominterna okrenula politici pomirljivosti.
Narodni front u Jugoslaviji
Generalni sekretar KPJ Milan Gorkić je imao bitan doprinos koncipiranju i realizaciji politike narodnog fronta u Jugoslaviji i promene stava KPJ prema jugoslovenskoj državnoj zajednici. On je bio jedan od najznačajnijih protagonista te političke promene ka narodnom frontu.
U to vrijeme KPJ doživljava jedan od najtežih udaraca. Jugoslavenskoj policiji uspijeva uhapsiti čak 1.000 komunista! Sekretar Zemaljskog biroa, koji se za razliku od CK KPJ nalazio u zemlji, Đorđe Mitrović je uhapšen u studenome 1935. i provalio partijske organizacije u čitavoj zemlji. Nastao je val hapšenja.
Colleret
Kolere je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Avne sir Elp.
Narodni front
Narodni front u Jugoslaviji
Gorkićevu likvidaciju 1937. godine pratilo je slabljenje politike narodnog fronta, koja je već 1938, a naročito 1939. godine, doživela teške udarce nakon pakta između Ribentropa i Molotova i sovjetsko-finskog rata. Od tih se udaraca politika narodnog fronta u Jugoslaviji teško oporavljala, tako da će tek u uslovima fašističke okupacije KPJ naći svoju istinsku vezu s narodom, ali ne s narodnim pokretima koje je sve vreme postojanja međuratne Jugoslavije podržavala.
Colleret
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1649 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 87 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 181 metar (maksimalnoj 214 m, a minimalnoj 138 m).
Narodni front
Posleratni narodni frontovi u Istočnom Bloku
U republikama Sovjetskog Saveza je od 1988. do 1992. godine pojam Narodni front imao sasvim drugo značenje. Odnosio se na pokrete čiji su vođe bili pripadnici liberalne inteligencije. U načelu, njihov zadatak bio je odbrana perestrojke od reakcionarnih elemenata unutar državne birokratije, ali su tokom raspada Sovjetskog Saveza zapravo bili nosioci zahteva za osamostaljenje sovjetskih republika. Takvi pokreti su u baltičkim državama ubrzo postali dominantna politička snaga u pokretu za nezavisnost, dok je naprimer u Gruziji Narodni front ostao na marginama političke scene zbog ostanka pri pragmatičnoj politici tokom radikalizacije koja je usledila nakon gušenja antisovjetskih protesta u Gruziji 1989. godine.
Najpoznatiji primer današnjeg narodnog fronta pod kontrolom komunista jeste u Narodnoj Republici Kini.
Synaptic
Synaptic јe računarski program koјi predstavlja GTK+ verziјu APT programa za Debian Linux sistem upravljanja paketima. Synaptic se obično koristi na sistemima baziranim na deb paketima, ali se može koristiti it na sistemima baziranim na RPM paketima.
Razvoј Synaptica јe finansirala Connectiva, koјa јe tražila od Alfredo Kojime, tadašnjeg zaposlenog, da napiše grafičku verziјu za APT, nastavljajući rad koјi јe započet pravljenjem APT RPM verziјe i kasniјe јe Synaptic počeo da se koristi u Connectiva instalacionom procesu. Gustavo Niemeye јe takođe radio na razvoјu, dok јe radio za Connectiva kompaniju. Trenutno projekat održava Michael Vogt.
Dragutin Novak
mini|Replika [[Eduard Slavoljub Penkala|penkalinog zrakoplova iz 1910. godine]] Dragutin Karlo Novak (Zagreb, 16. veljače 1892. - Zagreb, 31. listopada 1978.), prvi hrvatski pilot.
Dragutin Karlo Novak poletio je, prvi u Hrvatskoj, avionom konstruktora Slavoljuba Penkale 22. / 23. lipnja 1910. godine s vojnog vježbališta u Črnomercu (Kajzerica), u Zagrebu. Kasnije, avion se, prilikom jednog Novakovog leta 20. listopada 1910., oštetio i Penkala je odustao od daljnjih istraživanja. Ipak, to je bio prvi let avionom na motorni pogon u Hrvatskoj i time Dragutin Novak postaje prvim hrvatskim pilotom u povijesti.
Dragutin Novak, rođen je u Zagrebu u Ilici 19. Rano je ostao bez roditelja, tako da je brigu o njemu preuzela teta. Osnovnu školu završio je u Krajiškoj ul. u Zagrebu, odlazi u konvikt u Tropavu (Šleska) gdje završava mehaničarski zanat za preciznu mehaniku. Odlazi sestri u Budimpeštu gdje 1910. prisustvuje natjecanju aviona. Kratko iza toga vraća se u Zagreb i zapošljava kod Slavoljuba Penkale koji u to vrijeme radi na konstrukciji aviona i postaje mu desna ruka kod izrade i ispitivanja letnih osobina, sve do prvog leta u Hrvatskoj, te do konačnog odustajanja Penkale od daljnjih radova na avionu.
Na poziv, prelazi k fotografu i poduzetniku Mihajlu Merćepu, koji je u međuvremenu također izgradio hangar pored Penkalina i doveo u Zagreb braću Slovence, Edvarda i Joška Rusjana koji su uz financijsku pomoć Merćepa počeli graditi svoj avion (inače, unatoč dojmu koji se stekao u dijelu javnosti, uglavnom njegovom zaslugom, sam Mihajlo Merćep nije nikada letio, niti bio konstruktorom ili sl., već poduzetnikom koji je želio iskoristiti slavu Edvarda Rusjana i kasnije Dragutina Novaka, na vrijeme uvidjevši budućnost zrakoplovstva).
Novak im se pridružio i pomagao pri izradi aviona. Avionom je krajem 1910. godine Edvard Rusjan poletio na probni let iznad Zagreba. Nakon pogibje Edvarda Rusjana 1911. u Beogradu, Novak radi s Joškom Rusjanom na više verzija Rusjanovog (sada: Merćep-Rusjanovog) aviona i bitno unapređuje dotadanje komande za dubinsko i postranično upravljanje "na ruksak", osmišljavanjem i izradom volana za bočno upravljanje dubinom i nagibom, te mnoga druga poboljšanja.
Novak je na jednom od tih aviona pobijedio 20. i 21. kolovoza 1911. na Drugom avijatičarskom natjecanju u Budimpešti. Letio je i u Zagrebu, Osijeku, Budimpešti, a 5. svibnja 1912. pobjeđuje i na aeromitingu u Grazu gdje doživljava pad. Napušta ga slavohlepni gazda Merćep, ostavivši ga bez skrbi u bolnici, i tu se njihova suradnja prekida. Novak nakon izlaska iz bolnice radi u tvornici Puch. Vraća se u Hrvatsku 1913. i zapošljava kao moto-mehaničar u Velikom Ravnu kod Križevaca.