cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Demokratska Kampućija
Ostavština
Slično kao što je Holokaust imao odjeka na umjetničku produkciju u Europi, tako je kambodžanski genocid utjecao na Kambodžu. Brojna umjetnička djela nastala su pod utjecajem strahota preživljenih tokom četverogodišnjeg perioda, od kojih je svakako najvažnije memoarska proza, koja se inicijalno počela pojavljivati već krajem 70-ih godina. Memoarska proza, koja se dijeli u dva vala, nastala je od strane svjedoka, disidenata, preživjelih, ali i njihovih potomaka, koji su u vrijeme režima još bili djeca; glavna svrha bila joj je osvješćivanje javnosti o strahotama Pol Potovog režima. Značajni autori iz prvog vala su Haing S. Ngor (Haing Ngor: A Cambodian Odyssey, 1988.), François Ponchaud (Cambodge, année zéro, 1977.) i Pin Yathay (L'utopie meurtrière : un rescapé du génocide cambodgien témoigne, 1981.); autori drugog vala su mahom potomci žrtava i njihova su djela stilski uvelike različita. Najutjecajnije knjige iz ovog vala su First They Killed My Father (2000.) Lounga Unga te Nawuth Keatova Alive in the Killing Fields (2009.). Filmska produkcija mahom je koncentrirana u brojnim međunarodno priznatim dokumentarnim filmovima, bilo da su producirani u Kambodži ili izvan nje. Vjerojatno najznačajniji među njima je Rithy Panhov S-21, la machine de mort Khmère rouge iz 2003. godine, koji je dobio brojne nagrade na svjetskim festivalima. Rithy je snimio i još tri značajna dokumentarca - Cambodge, entre guerre et paix (1991.), La terre des âmes errantes (2003.) i L'Image manquante (2013.). Značajan uvid u problematiku dao je i britanski televizijski dokumentarac Year Zero: The Silent Death of Cambodia iz 1979. godine, koji je bio jedan od prvih filmova o ovoj tematici. Na polju fikcije, najznačajniji je za Oscara nominirani britanski film The Killing Fields iz 1985. godine, temeljen na stvarnim događajima opisanim u knjizi The Death and Life of Dith Pran, američkog Pulitzerom nagrađenog novinara, Sydneyja Schanberga.
La Nueva Concepción (razvrstavanje)
La Nueva Concepción ima više značenja:
Jovan Zebić
Jovan Zebić (Runjani, 5. maj 1939 — Beograd, 15. mart 2007) je bio srpski političar i ekonomista.
Biografija
Rođen je u 5. maja 1939. u Runjanima, otac mu se zvao Branislav. Završio je Ekonomski fakultet u Beogradu gde je i doktorirao.
Od 1989. bio je član Izvršnog veća Skupštine SR Srbije i republički sekretar za finansije. Od marta 1993. bio je potpredsednik Vlade SRJ, a privremeno je obavljao i funkciju ministra finansija u istoj vladi do 5. jula 1993. godine. Od septembra 1994. do juna 1996. godine ponovo je obavljao funkciju ministra finansija, a od 9. aprila 1998. do oktobra 2000. bio je potpredsednik Savezne vlade.
Jovan Zebić je pripadao generaciji onih ljudi koji su učestvovali u osnivanju Socijalističke partije Srbije. Bio je više godina član Glavnog odbora Socijalističke partije Srbije, narodni poslanik u Narodnoj skupštini Republike Srbije i savezni poslanik u Veću građana Savezne skupštine SRJ, kao pripadnik te partije obavljao je i pomenute funkcije republičkog i saveznog ministra za finansije i potpredsednika Savezne vlade.
Veće građana Savezne skupštine ukinulo mu je poslanički imunitet na sednici održanoj 11. maja 2001. godine, na zahtev istražnog odeljenja Okružnog suda u Beogradu radi vođenja istrage zbog finansijskih malverzacija. Krivična prijava je podneta 31. marta 2001, a istraga je trajala šest godina. Protiv Jovana Zebića i Mihalja Kertesa je 13. marta 2007. podignuta optužnica specijalnog tužioca za borbu protiv organizovanog kriminala, koja ih tereti za iznošenje višemilionskih iznosa novca iz Srbije na Kipar, u vreme vladavine Slobodana Miloševića. Istragom su bili obuhvaćeni i Slobodan Milošević, koji je u međuvremenu umro, i Nikola Šainović protiv koga se vodi proces u Haškom tribunalu, pa oni nisu uključeni u optužnicu.
Jovan Zebić je ubrzo posle podizanja optužnice umro 15. marta 2007. u Beogradu.
Chichiș (razvrstavanje)
Chichiș ima više značenja:
Chieșd (razvrstavanje)
Chieșd ima više značenja:
Bretzenheim
Brecenhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.420 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133018.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Brecenhajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 102 metra. Površina opštine iznosi 5,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.420 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 417 stanovnika/km².
Откровење
десно|thumb|Виђење [[Јован Богослов|Јована Богослова.]] У религији и теологији, откровење, откривење или објава ( apokalipsis - подизање вела) је деловање којим Бог открива себе свету. Божанско откривање не треба схватити само као саопштавање учења, већ и откривање и преко дела, догађаја, знакова и чуда.
Многе религије своје верске текстове виде као божански или натприродно објављене или инспирисане.
Грчка реч апокалипса се данас најчешће користи у значењу смак света.
Објава у хришћанству
У хришћанству се веома рано јавио проблем односа нових објава према објави која је дана по Исусу Кристу и у апостолско доба. Католичка теологија је много касније терминолошки фиксирала говор о службеној (јавној) објави, која је за све вјернике обавезна, али која је закључена »смрћу задњега апостола«, и приватној објави, која је увијек могућа, али не може бити опћеобвезатна.
Видовача
Видовача је насеље у Србији у општини Прокупље у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 32 становника (према попису из 1991. било је 41 становника).
Демографија
У насељу Видовача живи 30 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 55,5 година (52,4 код мушкараца и 59,5 код жена). У насељу има 18 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,78.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
La Nueva Era (razvrstavanje)
La Nueva Era ima više značenja:
Откровење
Дијалог откривења
Дијалоге откривења налазимо у многим паганским херметичким, и гностичким кршћанским текстовима, укључујући и многе из збирке Наг Хамади (Иванов апокриф, Софија Исуса Криста, Расправа о Осмом и Деветом, Дијалог Спаситеља, Петрова посланица Филипу). Ти дијалози су обично смјештени у временски оквир између Исусовог ускрснућа и узашашћа, када се Спаситељ на земљи указао у свом правом божанском облику, тако да су и он и његов наук изабраним апостолима доступни у облику с којег је подигнут облак материјалнога, који - сматрало се - замућује духовни значај његова параболичног земаљског наука прије ускрснућа. Овај посебан наук може бити појашњење његовог мање јасног земаљског наука, или чак ново откривење одређеним апостолима.
NMT1 (gen)
Termin NMT1 (gen) ima više značenja.
Contrada di Bibano, Treviso
Contrada di Bibano je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Chicerea (razvrstavanje)
Chicerea ima više značenja:
Contrada di Bibano, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Avon, Montana
Ejvon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 111, što je 13 (-10,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Petar Gračanin
Petar Gračanin Perica (22. 6. 1923 — 27. 6. 2004) bio je učesnik Narodnooslobodilačke borbe, general-pukovnik Jugoslovenske narodne armije (JNA) i general armije Vojske Jugoslavije u rezervi, društveno-politički radnik SFR Jugoslavije i SR Srbije te narodni heroj Jugoslavije. U razdoblju od 1982. do 1985. obavljao je funkciju načelnika Generalštaba JNA, od 1987. do 1989. predsednika Predsedništva Socijalističke Republike Srbije, a od 1989. do 1992. Saveznog sekretara za unutrašnje poslove SFRJ.
Biografija
Rođen je 22. 6. 1923. u Jagodini. Potiče iz siromašne seljačke porodice. Posle završene osnovne škole, učio je mesarski zanat. Radio je u Jagodini i Kragujevcu, a kratko vreme i u Beogradu. Član Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ) postao je krajem 1940. godine.
Narodnooslobodilačka borba
Jula 1941. godine, kada je stupio u Beličku partizansku četu i sa njom učestvovao u mnogim borbama - u napadu na magacin baruta kod sela Vinorača, septembra 1941. godine, napadu na nemački transportni voz, kod sela Gilje i drugim akcijama. Prilikom napada na Varvarin, među prvima je upao u žandarmerijsku stanicu, u kojoj su neprijatelji savladani i razoružani.
Belička četa je kasnije ušla u sastav Drugog šumadijskog partizanskog odreda, a marta 1942. u sastav Druge proleterske udarne brigade, u kojoj je Perica napredovao od desetara do komandanta bataljona. Sa samo devetnaest godina kao desetar Prve desetine, u Trećoj četi Trećeg bataljona, Perica je uspeo, da u borbama s ustašama, kod Han-Pijeska, uništi višestruko jačeg neprijatelja i onemogući njegovo nadiranje ka Sokocu. Za taj uspeh Perici je odato priznanje, posle čega je primljen u Komunističku partiju Jugoslavije (KPJ).
Učestvovao je u svim borbama koje je Druga proleterska brigada vodila protiv četnika na Durmitoru, protiv ustaša u Boraču, u bici za Kupres, gde je bio zamenik komandira čete. Borio se na planini Manjači i drugim mestima tog dela Bosne.
U jesen 1943. mladi kapetan Perica postao je zamenik, a potom komandant bataljona Druge proleterske brigade. Komandovao je bataljonom u borbama kod Bijelog Polja, Berana, na Zlatiboru, na Limu, kod Rudog, Ivanjice, Kosjerića i na mnogim drugim mestima.
U toku rata je pet puta ranjavan. Teško je ranjen u nogu 22. 4. 1944. i prebačen na lečenje u Italiju. Vrativši se iz Italije, kraće vreme je proveo u jedinici, a potom je upućen u rodni kraj gde postaje šef odeljenja Odeljenja za zaštitu naroda (OZNA) za Moravski okrug. Pod njegovim rukovodstvom uništene su zaostale četničke grupe.
Posleratna karijera
Tokom 1946. bio je slušalac Kursa za prekvalifikovanje Tenkovskog vojnog učilišta. Obavljao je dužnosti komandanta Tenkovske brigade, načelnika Štaba, i ujedno zamenika komandanta oklopne divizije i načelnik Školskog centra oklopno-mehanizovanih jedinica. Završio je Višu vojnu akademiju JNA.
U Saveznom sekretarijatu za narodnu odbranu bio je načelnik odseka i načelnik odeljenja Personalne uprave. U Sedmoj armiji bio je načelnik štaba i zamenik komandanta. Takođe je vršio dužnost načelnika Komandno-štabne akademije (1974–1978), kada je postavljen za komandanta Prve armije. Biran je za člana Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije 1978. i 1982. godine.
Bio je načelnik Generalštaba Jugoslovenske narodne armije od 24. 5. 1982. do 1. 9. 1985. godine.
Gračaninova aktivna vojna služba prestala je 31. 12. 1985. godine. Nakon toga obavljao je visoke državne funkcije, kao što su - predsednik Predsedništva SR Srbije, od 1987. do 1989. i Savezni sekretar za unutrašnje poslove SFRJ, od 1989. do 1992. godine.
Služba tokom NATO-ovog bombardovanja
Poslednje vojno angažovanje imao je 1999. godine, tokom NATO-ovog bombardovanja SR Jugoslavije, kada se dobrovoljno javio u Ministarstvo odbrane i stavio se na raspolaganje vojnim vlastima. Bio je aktiviran i do kraja bombardovanja nosio je uniformu, ali mu nije odobrena želja da ode na front. Zbog tog ličnog čina unapređen je u najviši čin rezervnog starešine – čin generala-armije u rezervi.
Umro je 27. 6. 2004. u Beogradu.
Odlikovanja
Nosilac je Partizanske spomenice 1941, Ordena narodne armije sa lovorovim vencem, Ordena zasluga za narod sa srebrnim zracima, Ordena bratstva i jedinstva sa zlatnim vencem, Ordena za hrabrost i drugih visokih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 20. 12. 1951. godine.
Conmáel
Conmáel, sin Éber Finna bio je, prema srednjovjekovnim irskim legendama i tradiciji, veliki kralj Irske. Bio je prvi milezijski kralj rođen u samoj Irskoj i prvi čije je sjedište bilo u Munsteru. Na prijestolje je došao ubivši kralja Ethriela, sina Íriel Fáida, u bitci kod Rairiua. Vladao je trideset godina prilikom kojih je vodio dvadeset pet bitaka protiv potomaka Érimóna. U bitci kod Óenach Mache ga je ubio Tigernmas. Navodi se da Eóganachta potiču od njega.
Las Vacas, Matamoros
Las Vacas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Chibed (razvrstavanje)
Chibed ima više značenja:
Navi-Pertegalli, Bergamo
Navi-Pertegalli je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 344 m.
Aiello, Salerno
Aiello je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Nagrada Hugo
thumb|thumb|250px|Nagrada Hugo [[2009.]] Nagrada Hugo (eng. Hugo Award ili Science Fiction Achievement Award) je nagrada koju od 1953. dodjeljuju članovi Worldcona za djela spekulativne fikcije (znanstvene fantastike ili fantastike).
Aiello, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Nagrada Hugo
Kategorije u kojima se dodjeljuju nagrade
Do 1960. kategorije su se često mijenjale. Danas se dodjeljuje u sljedećim kategorijama:
1950-e
1953.
1955.
1956.
1958.
1959.
1960-e
1960.
1961.
1962.
1963.
1964.
1965.
1966.
1967.
1968.
1969.
1970-e
1970.
1971.
Elk Horn, Iowa
Elk Horn je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 662 stanovnika.
Nagrada Hugo
1970-e
1972.
1973.
Elk Horn, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 662 stanovnika, što je 13 (2,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Nagrada Hugo
1970-e
1974.
1975.
Macaguaje
Macaguaje (Makaguaje, Makaguáhe), nomadsko pleme Indijanaca porodice Tucanoan sa donjeg toka rijeke Putumayo, pritoka Caquete, u departmanima Putumayo i Caquetá, Kolumbija. Jezik macaguaje pripada zapadnoj skupini tucanoanskih jezika i gotovo je mestao. Njime se danas služi, (prema podacima Arango i Sánchez, 1998) oko 50 osoba u Peñas Blancasu, općina Florencia, a ostali govore jezicima plemena Siona i Correguaje.
Nagrada Hugo
1970-e
1977.
1978.
1979.
1980-e
1980.
1981.
1982.
1983.
1984.
1985.
1986.
1987.
1990-e
1990.
1991.
1992.
1993.
1994.
1995.
1996.
1997.
1998.
1999.
2000-e
2000.
2001.
2002.
2003.
2004.
2005.
2006.
2007.
»Retro Hugo«
Nagrada »Retro Hugo« (Retrospective Hugo Award) dodjeljiva se 50, 75 ili 100 godina nakon godine u kojoj nije dodjeljivana nagrada Hugo.
1951. (dodjeljena 2001.)
1954. (dodjeljena 2004.)
Clermont-Savès
Klermon Save je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Žers koja pripada prefekturi Oš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 164 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,1 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 154 metara (maksimalnoj 216 m, a minimalnoj 154 m).
Schitu, Costinești
Schitu je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Costinești.
Chevereșu Mare (razvrstavanje)
Chevereșu Mare ima više značenja:
Schitu, Costinești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1255 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
El Colomito, Tepalcatepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 401 m.
Makúna
Makúna (Macuna; Makúna, Íde-masã, Yí-tapúya = "gente-agua"), pleme tucanoan Indijanaca iz kišnih šuma Kolumbije u departmanima Vaupés i Amazonas, na rijekama donja Pira-Parana, Apaporis i Mirití-Paraná. U Brazilu ih nešto živi uz rijeku río Traira. Populacija im iznosi oko 1.100.
Žive u velikim kolektivnim nastambama poznatim kao maloca. Postoji vjerovanje u reinkarnaciju. Kaj Århem (1981, u Makuna social organization:122-127) daje nazive njihovih 12 sibova: yiba, saina, roea, hemoa, tabotihehea, buhabungana, siroa, hogoro siroa, umua, minowaringana, heañara i seara
La Nueva Esperanza (razvrstavanje)
La Nueva Esperanza ima više značenja:
Stupari - Centar
Stupari - Centar je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kladanj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 145 stanovnika.
Okrug Aflah Al Yaman, Hajjah
Aflah Al Yaman je okrug u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 707 m.
Nikola Šainović
Nikola Šainović (Bor, 7. decembar 1948) je bivši premijer Srbije i potpredsednik vlade Jugoslavije.
Haški tribunal je februara 2009. godine osudio Šainovića na 22 godine zatvora, na osnovu optužnice koja ga je teretila za ratne zločine na Kosovo i Metohiji tokom 1999.
Biografija
Šainović je diplomirao hemiju na Univerziteu u Ljubljani. Političku karijeru je nakon povratka u rodno mesto počeo u Savezu komunista Jugoslavije, a nakon raspada stranke postao je član Socijalističke partije Srbije. Za zamenika premijera Srbije imenovan je 1991.
Februara 1993, nakon vanrednih parlamentarnih izbora, izabran je za premijera Srbije. Na toj dužnosti bio je do 1994. Za potpredsednika vlade SR Jugoslavije imenovan je 22. februara 1994.
28. novembra 1995. je izabran za člana glavnog odbora SPS-a i člana izvršnog odbora stranke. 2. marta 1996. je postao potpredsednik SPS-a, a na tom mestu je ostao do 24. aprila 1997.
Slobodan Milošević je poverio Šainoviću da predsedava Komisijom za saradnju sa verifikacionom misijom OEBS-a na Kosovu i Metohiji i bio je jedan od srpskih predstavnika pregovorima u Rambujeu u februaru 1999.
Haški tribunal je podigao zajedničku optužnicu protiv Miloševića, Šainovića, Milana Milutinovića, Dragoljuba Ojdanića i Vlajka Stojiljkovića, maja 1999. godine, koja ih je teretila da su planirali, podsticali, naredili, počinili ili na drugi način pomagali i podržavali hotimičnu i široko rasprostranjenu ili sistematsku kampanju terora i nasilja uperenu protiv albanskog civilnog stanovništva.
Nikola Šainović se predao 2. maja 2003, nakon čega je prebačen u Haški tribunal. Na prvom pojavljivanju 3. maja 2003. se izjasnio da nije kriv ni po jednoj tački optužnice. Na privremenu slobodu do početka suđenja pušten je 15. aprila 2005.
Nikola Šainović je 26. februara 2009. osuđen na zatvorsku kaznu od 22 godine zatvora, računajući vreme njegovog pritvora u Hagu. Kazna mu je u januaru 2014. smanjena na 18 godina, da bi u avgustu 2015. bio pušten na slobodu. Svega desetak dana kasnije, 4. septembra, imenovan je u Glavni odbor SPS.
San José las Flores (razvrstavanje)
San José las Flores ima više značenja:
Hans-Rudolf Merz
Hans-Rudolf Merz (10. novembar 1942 -) je švicarski političar koji pripada stranci FDP. Liberali, a koji je član švicarskog Federalnog savjeta od 2004.. Vodi Federalni odjel za financije (odnosno ima položaj ministra financija). 2009. godine je služio kao predsjednik Švicarske federacije.
Rodom je iz Herisaua, a studirao je na Hochschule St. Gallen gdje je diplomirao 1971. godine stekavši titule DEA i Dr. rer. publ.
Cherechiu (razvrstavanje)
Cherechiu ima više značenja:
Noble, Cihuatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Neenoã
Neenoã (Miriti, Miriti-Tapuia, Miriti Tapuyo, Neenoá), pleme američkih Indijanaca iz brazilske države Amazonas naseljeno među Tukano Indijancima u području Pari-Cachoeira i Taracua. Ovo pleme, sudeći prema imenu, kao ni plemena Kurauá-tapuyo (Yohoroá) i Uíua-tapuyo, nisu tucano-porijekla, a njihov jezik miriti činio je posebnu skupinu unutar porodice tucanoan. Naziv  'tapuyo'  označava stranca ili neprijatelja. Njihov jezik je izumro a danas govore jezikom tucano. Etnička populacija iznosi 55 (1995 AMTB).
Jakovljeva poslanica
Jakovljeva poslanica (grč. Ἰακώβου) je poslanica koju je Jakov Pravedni, vođa kršćana u Jeruzalemu, uputio prvobitnim jevrejskim hrišćanima. Dvadeseta je knjiga Novoga zavjeta. Kratica je za ovu knjigu: Jak.
Mnogi smatraju da je ova poslanica najstariji spis Novog zaveta napisana pre Jerusalimskog Sabora, 49 ili 50. godine. Zbog toga što se zasniva u duhu Jevrejskog moralnog propovedništva. To je i dokaz njene starine. Dosta se razlikuje od Pavlovih poslanica. U njoj nema poslaničkih elemenata kao što su uvodni i zaključni pozdravi, lične poruke itd. Pisana je u duhu starozavetnih poučnih knjiga.
Književna vrsta
Izuzme li se naslov (1,1), Jakovljeva poslanica nema nijedno od svojstava pisma pa više izgleda kao homilija ili propovijed. Završava naglo bez i najmanjeg traga poslaničke formule. Po obliku je niz moralnih poticaja. Spis je srodan sa starozavjetnom mudrosnom književnošću, osobito s Izrekama i Knjigom Sirahovom. Židovski utjecaj dopunjen je kršćanskim duhom i pobudama, te bliskom srodnošću s Isusovim učenjem. Vidljive su teme radosti u patnjama s nadom u nebesku nagradu, o oproštenju grijeha itd. Jakovljeva poslanica očito je nadahnuta usmenom predajom i prvim pisanim izvještajima, a pisana je na grčkom jeziku.
Autor
thumb|175px|Sveti [[Jakov Pravedni.]]
Kao autor poslanice naveden je Jakov, vjerojatno Jakov Pravedni poznat kao brat Gospodinov (Mt 13,55), vrlo značajna i utjecajna osoba u jeruzalemskoj Crkvi (Dj 12,17; Gal 1,19; 2,9-12). Umro je mučeničkom smrću oko 62. g. Danas se, međutim, znanstvenici drže da nije riječ ni o jednom Jakovu poznatom iz evanđelja, nego o nekom kasnijem piscu koji se poziva na autoritet brata Gospodinova.
Naslovnici
Spis je upućen dvanaestorma plemenâ Raseljeništva (1,1), zacijelo kršćanima židovskog podrijetla raspršenima u grčko-rimskom svijetu, nadasve u graničnim područjima s Palestinom, kao što su Sirija i Egipat. Upućena je sredini u kojoj postoje izrazite društvene razlike (bogataši i siromasi). Jakov pokazuje svu svoju ljubav prema ožalošćenima i slabima, za njih je prije svega i napisao poslanicu.
Vrijeme nastanka
Ako se zastupa autentičnost poslanice, drži se da je nastala vrlo rano, između godine 35. i 50. jer ovaj spis sadrži oznake prvotnog kršćanstva. Drugi pak pretpostavljaju da je Jakov napisao poslanicu potkraj svoga života, između 57. i 62. g. Bliski dodiri između ove poslanice i Prve Petrove poslanice potkrepljuju ovo vrijeme pisanja. Oni koji odbacuju Jakovljevo auktorstvo datiraju je potkraj I. st. Dokaz je srodnost Jakovljeve poslanice s Prvom Klementovom poslanicom iz razdoblja oko 96.-98. godine. Jakovljeva poslanica, kao i mnogi drugi novozavjetni spisi, ne može se sa sigurnošću točno datirati.
Struktura
Jakovljeva poslanica započinje naslovom i pozdravom (1,1), zatim govori o dobrim stranama kušnje (1,2-4), o Božjem odgovoru na molitvu (1,5-12), o Bogu i napasti (1,13-18), o tome da su djela važnija od riječi (1,19-27). Drugo poglavlje govori o razlici među ljudima (2,1-13) i o vjeri i djelima (2,14-26), a u daljnjim poglavljima o grijesima (3,1-12; 4,1-17; 5,1-6), o mudrosti (3,13-18), te na kraju o dobru i brizi za obraćenje duša (5,7-20).
Sadržaj
Siromah može biti sretan ako je otkrio prave duhovne vrednote (1,9-11). Zatim govori o kušnji. Čovjeka zavode njegove vlastite želje koje vode k grijehu i u smrt (1,13-15), a Bog ne šalje kušnju, nego dobre i savršene darove, tj. preporod preko evanđelja (1,16s). Prava se pobožnost dokazuje u služenju onima koji su u potrebi i u izbjegavanju zloće u svijetu (1,26s). Odlomak 2,1-13 bavi se društvenim razlikama te izražava žaljenje zbog zapostavljanja siromaha. Jedino se u ovom odlomku navodi ime Isusovo: Gospodin naš Isus Krist, slavni (2,1). Kršćani se trebaju ravnati po kraljevskom zakonu bratske ljubavi. U središtu teologije Jakovljeve poslanice jest vjera u jedinoga Boga: ''Ti vjeruješ da ima samo jedan Bog. Dobro činiš!'' (2,19). Piše o svladavanju jezika (3,1-12). Samo zreli kršćanin može kontrolirati svoj jezik. Mudri mirotvorci stječu bogat plod pravde (3,13-18). S teme o miru Jakovljeva poslanica prelazi na temu o nemirima (4,1-12). Kršćanin se mora opirati đavlu, pun pokajanja prijanjati uz Boga i biti ponizan (4,7-10), te ne smije govoriti loše i osuđivati bližnjeg (4,11s). Nadalje je opomena protiv bogataša (4,13-5,6).
Poslanica završava različitim opomenama (5,12-20). Preporučuje se molitva u patnji i radosti u duhu prošnje i zahvaljivanja (5,13). U 5,14s nalazimo svetopisamski temelj za obred bolesničkog pomazanja. Kršćanin koji zalutalog brata dovede ponovno na pravi put spasit će jednu dušu od propasti i pokriti mnoštvo grijeha (5,17-20) čime poslanica naglo završava.
Poruka knjige
U poslanici je posebno istaknuta vrijednost djela koja su povezana s vjerom. Vjera je bez djela mrtva (2,17). Pred Bogom je mudar onaj koji je nesebičan i brižljiv prema drugima. Kršćanski je život usmjeren na Boga, tko vjeruje u molitvu ima na raspolaganju veliku snagu. Najvažnije je izgubljene vratiti Kristu (5,19s).
Dinamit
Dinamit (, snaga) naziv je za vrlo snažan brizantni eksploziv, koji se već u 19. veku proizvodio na bazi glicerol-trinitrata, poznatijeg pod starim nazivom nitroglicerin.
Prve vrste dinamita sadržale su 75% glicerol-trinitrata, 24,5% infuzorijske zemlje i 0,5% sode. Bio je to takozvani gurdinamit, u kome je infuzorijska zemlja bila neaktivna baza sa svrhom slabljenja detonacije. Posle se uglavnom proizvodio dinamit s aktivnom bazom, u obliku mešavine glicerol-trinitrata i šalitre, drvene piljevine, prašine kamenog uglja itd. Smese, masne i higroskopne, bile su izolovane slojem voska ili plastike. Nobel je takođe otkrio da kolodijumski pamuk (nitrirana celuloza s 11 do 12% azota) s glicerol-trinitratom daje želatinastu smesu, tzv. praskavi želatin (ondašnji želatinski dinamit). Dinamit korišten u rudarstvu sadržavao je natrijum hlorid, u svrhe smanjenja temperature detonacije i povećanja njene snage.
Danas se umesto glicerol-trinitrata za pripremu dinamita koristi amonijum nitrat u želatinskoj masi od celuloznog nitrata i glikol-dinitrata. Taj eksploziv je nazvan amonijumski dinamit, otporan je na vlagu, pouzdaniji, sigurniji, snažniji i jeftiniji.
Razlika od TNT-a
Česta je zabuna da su TNT i dinamit ista stvar, ili da dinamit sadrži TNT, iako vojni dinamit ne sadrži TNT. Iako su oboje visoko eksplozivni, nema sličnosti između njih. Dok je dinamit upijajuća mješavina natopljena nitoroglicerinom, a zatim sabijena u cilindrični oblik u uvijena u papir, TNT je specifično hemijsko jedinjenje nazvano 2,4,6-trinitrotulen.
Štap dinamita sadrži približno 2,1 MJ energije. Gustina energije (Džul po kilogramu ili J/kg) dinamita je oko 7,5 MJ/kg u odnosu na 4,7 MJ/kg TNT-a.
Case Pagane, Caserta
Case Pagane je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 294 m.
Kavkaski Emirat
mini|250px|Predložena podjela Kavkaskog Emirata Kavkaski Emirat (IK, Имарат Кавказ; Imarat Kavkaz; Кавказский Эмират; Kavkazskiy Emirat) je militantna džihadistička organizacija aktivna u Rusiji. Cilj joj je otjerati rusku prisutnost sa sjevernog Kavkaza i uspostava neovisnog islamskog emirata u regiji. Kavkaski Emirat se smatra i samoproglašenom, nepriznatom državom koju ta skupina želi uspostaviti. Dijelom nasljednik Čečenske Republike Ičkerije, službeno je proglašen 31.10. 2007. Doku Umarov bio je njegov prvi emir.
Breunigweiler
Brojnigvajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 81 opštinskog središta okruga Donersberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 465 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7333011.
La Nueva Fortuna (razvrstavanje)
La Nueva Fortuna ima više značenja:
Visignano, Firenze
Visignano je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 631 m.
Teoloyucan, México
Teoloyucan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 61376 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2257 m.
San José las Palmas (razvrstavanje)
San José las Palmas ima više značenja:
Chechiș (razvrstavanje)
Chechiș ima više značenja:
Cheia (razvrstavanje)
Cheia ima više značenja:
Las Guacamayas, Tepalcatepec
Las Guacamayas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tepalcatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 395 m.
La Nueva Ilusión (razvrstavanje)
La Nueva Ilusión ima više značenja:
Karapanã
Karapanã (Carapana, Karapanã-tapúya, Karapaná-tapuyo, Muteamasa, Ukopinõpõna) /(karapanã-tapúya označava narod moskita ili "gente-mosquito"), pleme tucanoan Indijanaca sa rijeke 	Caño Tí (pritok srednjeg Vaupésa) i gornje Papurí i Pirá-Paraná u Kolumbiji i u regijama São Gabriel i Pari-Cachoeira u Brazilu. Sastoje se od 8 podskupina. Ima ih oko 600 u Kolumbiji (1990 SIL) i oko 50 u Brazilu (1986 SIL) na rezervatima Terra Indígena Méria (općina Alvarães) i Terra Indígena Miratu (općina Uarini). Jezik (carapana, möxd´äa, mochda, moxdoa, karapaná) pripada skupini tatuyo.
Achille Van Acker
Achille Honoré Van Acker (8. april 1898 – 10. jul 1975) bio je 33. premijer Belgije u četiri različita perioda od 1945. do 1958. godine, u ukupnom trajanju od sedam godina. Bio je član BSP-PSB – tada još uvijek nacionalne Belgijske socijalističke partije. Nadimak mu je bio Achille Charbon. Njegove vlade su se istakla reformama na polju radnog zakonodavstva i uvođenja zdravtsvenog osiguranja zbog kojih se često navodi kao otac države blagostanja u Belgiji.
321
Godina 321. (CCCXXI) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Krispa i Konstantina (ili, rjeđe, godina 1074. Ab urbe condita). Oznaka 321. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Minerales Ganaderos, Aguascalientes
Minerales Ganaderos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Truxton, Missouri
Trakston je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 91, što je 5 (-5,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Minerales Ganaderos, Aguascalientes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1870 m.
Polese, Campobasso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 580 m.
Orejón
Orejón /=uhonje/, indijansko pleme u prašumama uz rijeke Yanayacu, Sucusari, Algodón i Putumayo u peruanskom departmanu Loreto, u distriktima Mazan, Napo, Putumayo i pebas. Jezično se klasificiraju porodici tukano.
Orejóni su su svoje ime dobili po velikim kolutovima koje nose u uglavljene u ušima, dok sami sebe nazivaju Maijuna. Prve misije među njima utemeljuju rimokatolički misionari 1680.-tih godina, ali ih oni 1720.-tih napuštaju iz straha da ne padnu u roblje. Sredinom 18.-tog stoljeća kao i kasnnog 19. i ranog 20.-tog stoljeća pogodilo ih je nekoliko epidemija, pa im je broj 1925. sveden na oko 500.
Slično drugim šumskim zajednicama supsistencija im počiva na lovačkoj i hortikulturnoj ekonomiji, a u novije vrijeme i potraga za poslom u civilizaciji, što je rezultiralo da postaju dvojezični u quechua ili španjolskom jeziku, kao i porastom ženidbi van matične plemenske zajednice.
Populacija iznosi 228 (1933)
Burgaronne
Birgaron je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Oloron Sen Mari.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 99 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 241 metar (maksimalnoj 216 m, a minimalnoj 86 m).
Milan Panić
Milan Panić (Beograd, 20. decembar 1929) je američki biznismen srpskog porekla, osnivač i dugogodišnji direktor farmaceutske kuće ICN, koji je nekoliko godina učestvovao u politici Srbije 1990-tih. Panić je bio prvi predsednik vlade Savezne Republike Jugoslavije 1992 — 1993, i kandidat na izborima za predsednika Republike Srbije u decembru 1992.
Biografija
Rođen je u Kraljevini Jugoslaviji kao dete vladinog službenika; iako mu je otac umro sa tri godine, odrastao je u porodici koja je pripadala srednjoj klasi. Pred kraj Drugog svetskog rata se, iako je imao tek 14 godina, priključio partizanima. Posle završetka vojne službe, upisao je medicinu, a potom biohemiju na Beogradskom univerzitetu. Razočaran u režim posleratne Jugoslavije, 1955. godine je iskoristio svoj biciklistički talent te 1955. pod krinkom nastupa na međunarodnom takmičenju u Holandiji zatražio i dobio politički azil u Austriji. Odatle je otišao u Zapadnu Nemačku gde je studirao na Univerzitetu u Hajdelbergu, pre nego što je 1956. otišao u Kaliforniju gde je radio u laboratorijama preduzeća Keiser Steel i Unverziteta Južne Kalifornije.
ICN je osnovao 1959. godine u garaži koju je posedovao u Los Anđelesu sa početnim kapitalom od 200 dolara. Njena specijalnost je bila sinteza hemijskih preparata za istraživačke laboratorije. 1960-ih se njena aktivnost proširila na farmaciju, pa je tako sa uspehom na tržište izbacila L-DOPA, lek protiv Parkinskonove bolesti. 1972. je ICN proizveo ribavirin, koji će postati jedan od najvažnijih lekova za borbu protiv virusnih bolesti. Panić, koji je zajedno sa svojom kompanijom stekao izuzetno veliki kapital, je od kraja 1980-ih počeo koristiti pad komunizma i tako stvorene poslovne prilike kako bi otkupljivao farmaceutska poduzeća u bivšim komunističkim zemljama, a što je uključivalo i Jugoslaviju. Godine 1991. je ICN tako otkupio 75% akcija tadašnje "društvenog" famaceutskog preduzeća Galenika, najvećeg u SFRJ.
Time su stvorene dobre poslovne veze sa režimom Slobodana Miloševića. Kada je 1992. godine posle raspada dotadašnje Jugoslavije formirana SRJ, njen predsednik Dobrica Ćosić je ponudio premijerski mandat Paniću, koji je to prihvatio te u julu 1992. godine preuzeo dužnost. To se dogodilo nedugo nakon eskalacije rata u Bosni i Hercegovini, za koje je međunarodna zajednica krivila SRJ kojoj su nametnute ekonomske sankcije. Panić, koji je u vreme imenovanja imao američko državljanstvo, je postao drugi Amerikanac (posle Golde Meir) koji je imenovan za šefa strane vlade; njegovo imenovanje je za cilj imalo poboljšati odnose Srbije i SRJ sa Zapadom, odnosno zbog uspešne karijere zapadnog poslovnog čoveka ukloniti percepciju Srbije kao relikta komunističke prošlosti u novoj postkomunističkoj Evropi. Panić se na mestu premijera istakao pre svega intenzivnom diplomatskom aktivnošću, odnosno nastojanju da se što pre postigne trajni mir. Ta nastojanja, kao i sklonost za ustupke Hrvatskoj i bosanskoj vladi u Sarajevu, odnosno priznanje teritorijalnog integriteta tih država, a u nauštrb separatističkih entiteta Republike Srpske i Srpske Krajine, su izazvali razilaženje sa Miloševićem.
Iako je Panić bio savezni premijer, Miloševiću se u decembru 1992. godine na predsedničkim izborima suprotstavio kao nezavisni kandidat uz neformalnu podršku opozicione koalicije DEPOS. Iako je zbog svoje politike mira i povezivanja sa Zapadom uživao znatnu podršku među mlađim generacijama i biračima velikih gradova, činjenica da je zbog dugog boravka u Americi zaboravio govoriti srpski te sklonost malapropizmima i drugim gafovima je vešto iskorištena od režimske propagande, pa je na izborima osvojio 32% glasova. Nekoliko meseci kasnije je podneo ostavku i uglavnom se povukao iz političkog života Srbije, iako je tokom sledećih godina u zapadnoj javnosti stekao reputaciju jednog od najžešćih Miloševićevih kritičara.
Godine 2002. se Panić povukao iz uprave ICN, od koje će kasnije nastati današnji Valeant Pharmaceuticals. Umesto toga je okupio manji deo preduzeća koji je do 2015. operisao pod imenom Valiant Fine Chemicals Co. Ltd., pre nego što je prodano kineskom preduzeću Valiant Fine Chemicals Co. Ltd.
Piratapuyo
Piratapuyo (Pirá-tapuyo, Piratapuya, Pirá-tapúya, Uaíkana, Waikana, Waíkana), pleme amričkih Indijanaca a rijeke Papurí i donjeg Vaupés u Kolumbiji, većinom u blizini rimokatoličke misije u Teresiti i susjednom predjelu brazilske države Amazonas. Populacija im iznosi preko 1,000 u obje države. Na području Brazila žive na rezervatima AI Taracuá u općinama Iauareté i São Gabriel da Cachoeira, i na AI Yauareté I, općina Iauareté. Sastoje se od nekoliko podgrupa: Bu'sadã, Kedãdã, Wehétárá, Búa, So'árîâpo'nê i Nîtîápo'nê. Organizirani su po patrilinearnim klanovima.
San José el Espinal, San Sebastián Tecomaxtlahuaca
San José el Espinal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Sebastián Tecomaxtlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2096 m.
Krici i šaputanja
Filmom „Krici i šaputanja“, Ingmar Bergman vratio se svojim tradicionalnim temama ženske psihe i potrage za vjerom i iskupljenjem. Za razliku od njegovih prijašnjih filmova, u ovom se filmu koriste zasićene boje, pogotovo jarkocrvena. Zbog odličnog prikaza boja i svjetlosti, snimatelj i dugogodišnji suradnik Bergmana, Sven Nykvist dobio je Oscara za najbolju fotografiju.
Radnja
Film govori o dvije sestre, koje se brinu za svoju treću sestru na njenoj samrtnoj postelji u raskošnoj vili. Sestre su distancirane i hladne, ali se bore, da olakšaju svojoj bolesnoj sestri koja umire od raka. U šoku su i strahu od umiranja, kojem svjedoče. Progonjene krivnjom, osamljenošću i ljubomorom, nisu u stanju pružiti pomoć ili barem suosjećanje svojoj sestri u posljednjim trenucima njenog zemaljskog života. Odana i religiozna sluškinja Anna uprkos društvenoj potčinjenosti, jedina ostaje čvrsta i staložena do samog kraja. Agonija potencira i ogoljuje složene psihološke i emotivne odnose triju sestara i njihove odane služavke Anne.
U filmu veliku ulogu imaju boje i interijeri te priroda, koji daju upečatljiv doprinos ugođaju filma. Redatelj je filmom propitivao isprazan život više klase i prolaznost ljudskog života. Film sadrži mnoge provokativne scene poput agonije umiranja uz zvijerske krikove, lezbijske prizore, pokušaj samoubojstva i sakaćenje spolnih organa.
Ingmar Bergman kao agnostik, film je upotrijebio kao traženje odgovora na pitanja o smislu života, života nakon smrti, o vjeri, iskupljenju i uskrsnuću. Kada bolesna sestra umre, sestre je razmještaju na krevetu na način, koji podsjeća na Isusovo skidanje s križa, kada ga je Djevica Marija primila u svoje naručje.
Checea (razvrstavanje)
Checea ima više značenja:
San José Lindavista (razvrstavanje)
San José Lindavista ima više značenja:
Pokangá
Pokangá (Pokanga, Pokanga-tapuia ), pleme američkih Indijanaca sa gornjeg toka rijeke Tiquie, pritoke Vaupésa u brazilskoj državi Amazonas. Srodni su sa Waimahama iz Kolumbije, oba pripadaju porodici tucanoan, a jezik im je možda identičan. Poplacija: 100 (1983 SIL).
La Nueva Independencia (razvrstavanje)
La Nueva Independencia ima više značenja:
Dublin
Dublin ili Dablin (irski: Baile Átha Cliath) je glavni i ujedno najveći grad Irske. Nalazi se na istočnoj obali Irskog otoka uz široku dolinu rijeke Liffey, tri kilometra od točke u kojoj se ona ulijeva u Irsko more. Dublin je najvažniji irski grad još od vremena srednjeg vijeka. Danas je Dublin ekonomsko, administrativno i kulturno središte cijelog Irskog otoka te ima jednu od najvećih stopa rasta među glavnim gradovima Europe. Broj stanovnika je 505.739 (područje utjecaja 1,6 milijuna).
Historija
Prema grčkom astronomu i kartografu Ptolomeju, najranije naseljavanje područja današnjeg Dublina odvijalo se oko 140. godine i odnosilo se na naselje Eblana Civitas. Naselje Dubh Linn datira još dalje u prošlost, vjerojatno oko 100. pr. Kr., dok je nešto kasnije tamo izgrađen samostan. Sam grad su 841. godine osnovali Vikinzi, te tim područjem vladali skoro dvjesto godina, sve dok ih irski kralj Brian Boru nije porazio 1014. godine.
No, irska vladavina bila je kratkoga vijeka. Već 150 godina nakon osvajanja Dublina kralj Henrik II. godine 1171. proglašava svoju vlast nad gradom te postavlja temelje za gotovo 750 godina engleske vladavine, pod čijom se upravom Dublin razvio u administrativni centar cijele Irske. Od 14. do 16. vijeka Dublin i njegova okolica tvore najveće područje pod engleskom kontrolom. Parlament je prvotno bio smješten u Droghedi nekoliko vjekova, ali je trajno prebačen u Dublin kada je Henrik VII. osvojio Kildare 1504. godine.
Od 17. vijeka grad se proširio izvanrednom brzinom. Gregorijanski Dublin je neko vrijeme bio drugi najmnogoljudniji grad Ujedinjenog Kraljevstva, odmah poslije Londona, te peti grad u Evropi. Većina arhitekture datira iz gregorijanskog perioda te se to vrijeme smatra zlatnim godinama grada. U to doba je osnovana pivovara Guinness, jedno od prepoznatljivih simbola Dublina i cijele Irske, a Händelov oratorij "Mesija" je ovdje doživio praizvedbu, zajedničkim nastupom zborova Kristove crkve i Katedrale sv. Patrika.
Nakon 1800. godine, premještanjem vlade u Westminster, Dublin je ušao u razdoblje stagnacije u razvoju, no ostao je administrativno središte te je također bio važan faktor u razvoju Irske tokom industrijske revolucije.
Uskršnji ustanak 1916. godine, koji se dogodio na nekoliko mjesta u Dublinu, donio je mnogo štete gradskoj infrastrukturi i doveo do uništavanja gradskog centra. Irski rat za neovisnost i Irski građanski rat također su uništili grad, ostavivši neke od najznačajnijih dublinskih objekata u ruševinama. Vlada Irske slobodne države obnovila je grad te utemeljila parlament (Dáil). Dublin je do danas ostao središtem Republike Irske.
Od početka Anglo-Saksonske i Normanske vladavine u 12. vijeku, Dublin je bio glavni grad raznim geopolitičkim entitetima na irskom otoku:
Prema istraživanju BBC-a iz 2003. na uzorku od 11.200 stanovnika u 112 urbanih i ruralnih područja, Dublin je bio najbolji europski glavni grad za život.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2006. godine, područje Dublinskog koncila brojalo je 505.739 ljudi. Na istom popisu cijeli Dublinski okrug imao je 1.185.159, a područje utjecaja Dublina 1.661.185 stanovnika. Gradsko stanovništvo se povećava velikom brzinom te je procijenjeno da ce doseći 2,1 milijun stanovnika 2021. godine. Danas oko 40% populacije Republike Irske živi do 100 km od centra Dublina.
Demografija
Dublin ima dugačku historiju iseljavanja koja je trajala sve do ranih 1990-ih, od kada grad prerasta u imigracijsko područje, što je uzrokovano dobrom reputacijom stečenom naglim gradskim razvitkom. Strani državljani u gradu su obično mladi i slobodni, a najveći broj ih dolazi iz Europske unije, posebice Ujedinjenog Kraljevstva, Poljske i Litve. Također ima poveći broj useljenika izvan Europe, posebice iz Kine, Nigerije, Brazila, Australije i Novog Zelanda. Ukupno oko 10% stanovništva Republike Irske čine imigranti.
Klima
Dublin ima umjerenu klimu i relativno male količine padalina, dok snijeg pada oko deset dana godišnje.
Cetățuia (razvrstavanje)
Cetățuia ima više značenja:
Dajak
Istorija
Čamac je ranije korišten u trgovačke svrhe, za prevoz robe sa obale na obalu, i uzvodno ili nizvodno. Vrijednost ove trgovine veže se uglavnom za lokalno stanovništvo.
Pretpostavlja se da je specifičan način vožnje čamca na Vrbasu proistekao zbog konfiguracije korita rijeke, koja je u Banjoj Luci još uvijek planinska, brza i najvećim dijelom plitka sa kamenim i stjenovitim (sedra) dnom. Iz toga je upravo proistekla konstrukcija čamca, dugog, uskog i plitkog gaza, kako bi u praksi savladali brzake Vrbasa. Plićaci ne dozvoljavaju uptrebe motornih čamaca, a brzina rijeke onemogućava korištenje običnih čamaca.
Sam čamac, još od svog postanka imao je specifičan izgled i oblik trupa prilagođen brzom Vrbasu. Dužine su varirale od šest do devet metara, a širine od 70 centimetara do metra u zavisnosti od namjene i majstora koji ga je pravio. Težina je varirala od 120 do 180 kilograma zbog katrana kojim je čamac premazivan radi zaštite.
Status
Novija istorija vrbaskog čamca, zadnjih četrdeset godina, veže za braću iz stare banjalučke porodice italijanskog porijekla Mariju i Antoniju Zamolo. Tonči (Antonije) Zamolo je napravio malu revoluciju u izradi trupa, jer izbacuje katran iz upotrebe i time značajno smanjuje težinu, tako da ni najteži čamac ne prelazi 120 kilograma. Uveo je bezbojni lak i unutrašnje spajanje dasaka čime dobija na čvrstoći.
Miguel Velázquez Reyna, Rioverde
Miguel Velázquez Reyna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rioverde.
Izola (općina)
Geografske karakteristike
Teren općine Izola, leži praktički odmah iza Kopra, i proteže se duž obale Tršćanskog zaljeva svega par kilometara do Pirana, ali se zato jako izdužio u unutrašnjost - tako da ima oblik trokuta. Sve donedavno je Općine Izola,administrativno podpadala pod pokrajinu Primorsku.
Mazzarrone, Catania
Mazzarrone je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3887 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 297 m.
Izola (općina)
Geografske karakteristike
Općina ima površinu od 72.3 km² na kojoj leži 9 naselja.
Naselja Općine Izola
Baredi, Cetore, Dobrava/Dobrava, Izola/Isola, Jagodje/Valleggia, Korte, Malija, Nožed, Šared
Miguel Velázquez Reyna, Rioverde
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 996 m.
Dendritska ćelija
thumb|Dendritska ćelija thumb|Dendritska ćelija u epidermu [[koža|kože]] Dendritske ćelije od , su posebne vrste ćelija koje imaju razgranate citoplazmatske produžetke i nastaju u kostnoj srži (uglavnom od mijeloblasta a manjim delom od limfoblasta). Postoje u svim tkivima i organima sa izuzetkom mozga i rožnjače i formiraju razgranatu mrežu kojom se hvataju različiti antigeni.
U epidermu kože postoje kao Langerhansove ćelije – nezrele ili neaktivirane ćelije). Kada nezrele dendritske ćelije prihvate neki antigen, gube svoje razgranate citoplazmatske produžetke i sa limfom dolaze do sekundarnih limfoidnih organa gde okružuju limfocite međusobno se dodirujući citopalzmatskim produžetcima – interdigitalne ćelije.