cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vitovlje
Kroz ovo naseljeno mjesto protiče Dedića potok, lijeva pritoka Ugra, iznad kojeg je južni krak Korićanskih stijena. Od Vitovlja, niz Ugar do ulaska u kanjon ispod Skender Vakufa, između planine Ranča i Ugarskih stijena, proteže se Pougarje.
Na posljednjem popisu u bivšoj Jugoslaviji (1991) imalo je 708 stanovnika. Za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini, Vitovlje je bilo razrušeno, a stanovništvo ubijano ili prognano. U poratnom periodu je obnovljeno, a i većina prognanika se vratila u zavičaj. Prema preliminarnim rezultatima popisa iz 2013. godine bilo ih je 588.
Hilltop, Minnesota
Hiltop je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 744, što je 22 (-2,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fondo Previdi, Modena
Fondo Previdi je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Tulare, South Dakota
Tuleri je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 207, što je 14 (-6,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Yanga, Veracruz
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 7799 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 483 m.
Zug (jezero)
Prostire se u sredini zemlje po kantonima; Zug, Schwyz i Luzern.
Hidrografija
Jezero je dugo do 13.8 km i maksimalno široko 4,7 km, leži na nadmorskoj visini od 414 metara, a najveća dubina mu iznosi 197 metara. Najveća pritoka (i otok) je rijeka Lorze koja uvire na sjeveroistočnom kraju jezera, a istječe na sjeverozapadu.
On Approval (drama)
Godine 1930. je u Britaniji snimljena prva, a godine 1944. druga filmska ekranizacija.
Massarina, Verona
Massarina je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
El Durazno, San Felipe
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2169 m.
San Pedro Pomelos, Tlalixcoyan
San Pedro Pomelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Dos Aguas, Atzalan
Dos Aguas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atzalan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 604 m.
Campo San Antonio, Culiacán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Kraljovski Hlmec
Kraljovski Hlmec je grad u Slovačkoj, u okviru Košičkog kraja, gde je značajno naselje u sastavu okruga Trebišov.
San Antonio Agua Escondida, Las Margaritas
San Antonio Agua Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1989 m.
Kraljovski Hlmec
Prirodni uslovi
Kraljovski Hlmec je smešten u jugoistočnom delu Slovačke, na 10 km severno od državne granice sa Mađarskom. Glavni grad države, Bratislava, nalazi se 500 km zapadno od grada.
Bitka kod Midwaya
Bitka za Midvej je bila velika pomorska bitka na Pacifiku u Drugom svetskom ratu. Ona je trajala od 4. do 7. juna 1942. godine, približno mesec dana nakon bitke u Koralnom moru, pet meseci nakon japanske okupacije ostrva Vejk, i tačno šest meseci od dana kada su Japanci izvršili napad na Perl Harbur. Zbog svojih kratkoročnih i dugoročnih posledica, ona je bila najvažnija pomorska bitka još od Nelsonove pobede kod Trafalgara 1806. godine.
Kraljovski Hlmec
Prirodni uslovi
Reljef: Kraljovski Hlmec se razvilo u krajnje severoistočnom delu Panonske nizije. Područje oko naselja je ravničarsko. Nadmorska visina grade je oko 130 metara.
Klima: Klima u Kralovskom Hlmecu je umereno kontinentalna.
Bitka kod Midwaya
Bitka je bila odlučujuća pobeda za Amerikance, široko smatrana za najvažniju pomorsku bitku u Pacifičkoj kampanji u Drugom svatskom ratu. Bitka je trajno oslabila carsku japansku mornaricu, naročito zbog gubitka četiri nosača aviona i preko 200 nenadoknadivih, iskusnih mornaričkih pilota.
Kraljovski Hlmec
Prirodni uslovi
Vode: Kroz Kraljovski Hlmec n protiču značajni vodotoci.
Bitka kod Midwaya
Obe zemlje su pretrpele gubitke u bici, ali Japan je bio nemoćan da obnovi svoje pomorske snage, dok u isto vreme američki program brodogradnje i obuke novih pilota, je omogućio brzu popunu. Od 1942. godine, Sjedinjene Američke Države grade brodove po velikom programu, koji je trebao omogućiti mornarici superiornost nad japanom flotom. Nakon Midveja, japanska mornarica je postala inferiornija u odnosu na američku flotu koja je iz mesec u mesec bila sve jača. Strateški, američka mornarica je bila sposobna da preuzme inicijativu na Pacifiku i krene u ofanzivu.
Kraljovski Hlmec
Istorija
Ljudska naselja na prostoru Kralovskog Hlmeca vezuju se još za praistoriju. Naselje pod današnjim imenom prvi put se spominje u 1214. godine. Tokom sledećih vekova grad je bio u sastavu Ugarske kao oblasno trgovište, naseljeno isključivo Mađarima.
Bitka kod Midwaya
Japaski plan napada na Midvej, koji je takođe uključivao sekundarni napad na Aleutska ostrva od strane manje flote, je bio japanski mamac da se američka flota nosača aviona uvuče u zamku i uništi. To bi efektivno uništilo američku Pacifičku flotu i garantovalo bi japansku pomorsku nadmoć na Pacifiku barem do kraja 1943. Takođe bi osvajanje ostrva pomerilo japanske odbrambene linije dalje od matičnih japanskih ostrva. Uspeh ove operacije bi se takođe smatrao kao priprema za dalji napad na Fidži i Samou, kao i na predviđenu invaziju na Havaje.
Kraljovski Hlmec
Istorija
Krajem 1918. godine. Kraljovski Hlmec je postao deo novoosnovane Čehoslovačke. U vremenu 1938-44. godine grad je bio pripojen Hortijevoj Mađarskoj, ali je ponovo vraćen Čehoslovačkoj posle rata. U vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan, pa je došlo do naglog povećanja stanovništva. Posle osamostaljenja Slovačke grad je postao njeno značajno središte, ali je došlo i do problema vezanih za prestrukturiranje privrede.
Batelomachi, Carichí
Batelomachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Kraljovski Hlmec
Stanovništvo
Danas Kraljovski Hlmec ima nešto manje od 8.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika stagnira.
Bitka kod Midwaya
Da su Japanci ostvarili svoje ciljeve kod Midveja, severoistočni obod Pacifika bi bio bespomoćan protiv japanske mornarice. Zato midvejska operacija, kao i napad na Perl Harbur koji je uvukao Sjedinjene Američke Države u rat, nije bila operacija da se osvoji kopno SAD, već je bila usmerena na eliminaciju SAD kao strateške sile na Pacifiku, da bi se Japancima dale odrešene ruke u osvarenju svoje regionalne prevlasti. U najboljem slučaju, nadalo se da će Amerika biti prinuđena da sedne za pregovarački sto, radi okončanja rata na Pacifiku, sa povoljnim uslovima za Japan.
Batelomachi, Carichí
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2058 m.
Kraljovski Hlmec
Stanovništvo
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. godine sastav je sledeći:
Bitka kod Midwaya
Pozadina
Japan je veoma uspešno i brzo postigao svoj početni ratni cilj, uključujući osvajanje Filipina, Malaja i Singapura, a osigurao je sebi i vitalne izvore sirovina na Javi, Borneu i ostalim ostrvima Holandske Istočne Indije (sada Indonezija). Stoga, pripreme planova za drugu etapu operacija, počele su početkom januara 1942. godine. Međutim, zbog različitih strategija između carske japanske armije i carske mornarice, kao i nesuglasica između Admiralštaba i Kombinovane flote admirala Jamamote, formulisanje efektivne strategije je bilo sprečeno, a strategija nije bila završena do aprila 1942. Admiral Jamamoto uspeva da pobedi u birokratskoj borbi, plasirajući svoju operativnu koncepciju - dalje operacije na centralnom Pacifiku, ispred ostalih borbenih planova, uključujući i operacije posredno ili neposredno uperene protiv Austarlije i na Indijskom okeanu. Na kraju, Jamomotova neodmerena pretnja da će dati ostavku, ako se ne postupi po njegovom, uspela je da progura njegov plan.
Jamamotov primarni strategijski interes je bio eliminacija preostalih američkih nosača aviona. Ovaj interes je naglo ubrzan nakon Dulitlovog vazdušnog prepada na Tokio, 18. aprila 1942. godine; udar su izvršili američki avioni B-25 Mičel, koji su uzleteli sa nosača aviona Hornet. Prepad je naneo jako malo vojne štete, ali je zato ostavio veliki psihički šok na Japance i pokazao da postoji rupa u odbrani oblasti japanskih domaćih ostrva. Potapanje američkih nosač aviona i osvajanje Midveja, jedinog strategijskog ostrva pored Havaja u istočnom Pacifiku, je bilo prihvaćeno kao jedini način da se otkloni ova pretnja. Jamamoto je smatrao da će operacije prema glavnoj bazi za nosače aviona u Perl Harburu, izazvati američke snage na borbu. Međutim, procenivši jačinu američkog kopnenog vazduhoplovstva na Havajima, on zaključije da snažnu američku bazu ne može napasti direktno. Zato bira za metu Midvej, koji je poslednje ostrvo na severozapadnom kraju lanca Havajskih ostrva, udaljeno oko 1300 nautučkih milja od ostrva Oahu. Midvej nije bio naročito važan za Japanske planove; ali, Japanci su znali da je za Amerikance Midvej bitna predstraža Perl Harbura i stoga je bio čvrsto branjen. Amerikanci su doista smatrali Midvej bitnim; nakon bitke, na Midveju je uređena podmornička baza, čime se povećala oblast delovanja američkih podmornica. Aerodromska pista na Midveju je služila kao isturena tačka za bombarderske napade na ostrvo Vejk.
Jamamotov plan
200p|desno|mini|Atol Midvej, nekoliko meseci pre bitke. Istočno ostrvo (sa aerodromom) je u prednjem planu, a veće peščano ostrvo je u pozadini na zapadu. Kao i svi tipični japanski pomorski planovi tokom Drugog svetskog rata, Jamamotov borbeni plan je bio veoma složen. Pored toga, njegov plan je bio zasnovan na optimističkoj obaveštajnoj informaciji, da su američki nosači aviona Enterprajs i Hornet, ujedinjeni u operativnu eskadru TF-16, i da su to bili jedini upotrebljivi nosači aviona Pacifičke flote u to vreme. Nosač aviona Leksington je bio potopljen a Jorktaun teško oštećen (Japanci su verovali da je potopljen) u bici u Koralnom moru, svega mesec dana ranije. Takođe, Japanci su bili obavešteni da je Saratoga bila na popravci na zapadnoj obali, nakon što je oštećena torpedom sa jedne podmornice. Zato su Japanci lično verovali da najviše dva američka flotna nosača aviona mogu da se upotrebe u predstojećoj operaciji.
Još značajnije je bilo Jamamotovo verovanje da su američke snage demoralisane zbog njihovih čestih poraza tokom prethodnih šest meseci. Jamamoto je osećao da će skrivanje biti potrebno, kako bi se dovela saveznička flota u pogubnu situaciju. Prema tom zaključku, on širi svoje snage na veliko prostranstvo (posebno njegove bojne brodove), i smanjuje verovatnoću da njegove snage budu otkrivene od Amerikanaca pre početka bitke. Međutim, ovaj disperzni raspored, značio je da ni jedna od ovih formacija nije podržavala jednu drugu. Nepoznato za Jamamota, svaka korist od ovoga je bila neutralisana činjenicom da su Sjedinjene Američke Države imale razbijen glavni japanski mornarički kod (koji su Amerikanci označili kao JN-25).
Kritično, Jamamotovi zaštitni bojni brodovi i krstariice su bile iza Nagumove udarne grupe nosača aviona, nekoliko stotina nautičkih milja. Japanske teške površinske snage su bile određene da unište bilo koji deo američkih flotnih snaga koji se pojavi kod Midveja. Prvo bi Nagumovi nosači aviona dovoljno oslabili te snage, a onda bi ih u jednodnevnoj borbi uništili bojni brodovi i krstarice. Ovo je bila tipična borbena doktrina u većini velikih mornarica. Međutim, njihova velika udaljenost od Nagumovih nosača aviona je predstavila veliki problem tokom bitke, pošto su bojni brodovi praćeni od krstarica na kojima su se nalazili izviđački hidroavioni, dragoceni Nagumu.
Invazija na Aleutska ostrva
Japanci su za napad na Aleutska ostrva („operacija AL”) izdvojili relativno veliki broj brodova, i samim tim, smanjili svoje glavne snage za napad na Midvej. Ranija proučavanja istorije bitke su smatrala napad na Aleutska ostrva diverzionom operacijom koja je trebalo da odvuče američke snage u pravcu severa, ali poslednja proučavanja bitke su pokazala da je po originalnom japanskom borbenom planu, „operacija AL“ trebalo da se izvede istovremeno kad i napad na Midvej. Međutim, jedan dan kašnjenja Nagumove udarne eskadre dovodi do toga da je „operacija AL“ počela dan ranije u odnosu na zajednički planirani napad.
Japanske pripreme
200p|levo|mini|Akagi aprila 1942. godine, zastavni brod japanske udarne grupe nosača aviona, koji je učestvovao u napadu na Perl Harbur, Darvin, Rabaul i Kolombo. Posle pobede kod Perl Harbora, Japan je imao inicijativu u ratu na Pacifiku. U bici kod Perl Harbora, Japanci su uništili veliki broj američkih bojnih brodova (većina teško oštećenih), ali su američki nosači aviona ostali netaknuti. Bici kod Midveja prethodila je još jedna bitka, bitka u Koralnom moru u kojoj su Japanci imali 1 potopljen i 1 oštećen nosač aviona, isto kao i Amerikanci.
Kao rezultat učešća u bici u Koralnom moru, japanski nosač aviona Zuikaku se nalazio u bazi Kure, isčekujući popunu avio grupe. Teško oštećeni nosač aviona Šokaku se nalazio na popravci, nakon što je pogođen sa tri bombe u bici u Koralnom moru, i provešće nekoliko meseca u doku. Uprkos činjenici da se od preostalih aviona sa ta dva nosača mogao popuniti Zuikaku jednom mešovitom grupom, Japanci nisu uradili ozbiljniji pokušaja da se on osposobi za predstojeću bitku. Stoga, umesto da je imao pet velikih flotnih nosača u bici, admiral Nagumo je imao četiri: Akagi i Kaga su formirali 1. diviziju; Hirju i Sorju su formirali 2. diviziju. Japanski nosači aviona su bili konstantno u akciji, počevši od napada na Perl Harbur, do Indijskookeanskog prepada, te je počeo da se oseća umor kod članova posade i avio osoblja.
Japanske strategijske izviđačke pripreme pre bitke su takođe bile loše. Stražarska linija japanskih podmornica je kasnila da dođe na poziciju (delom zbog Jamamotove žurbe), te je dozvolila američkim nosačima aviona da dođu na mesto sastanka, severoistočno od Midveja (nazvano „Srećna tačka“) bez otkrivanja. Jedan drugi pokušaj, korišćenjem četvoromotornog izviđačkog hidroaviona za osmatranje Perl Harbura pre bitke (na taj način je trebalo otkriti odsustvo ili prisustvo američkih nosača aviona), poznato kao „operacija K“, je takođe propao kada su japanske podmornice određene za popunu gorivom izviđačkog aviona, bile otkrivene n mestua predviđenom za popunu gorivom - jedan do tada pust zaliv na atolu Frenč-Frigat-Šols - je bio okupiran od američkih ratnih brodova (zbog toga što su Japanci izveli identičnu misiju u martu). Stoga, Japancima je bilo uskraćeno bilo kakvo saznanje o pokretima američkih nosača aviona neposredno pre bitke. Japanci radiom šalju izveštaje o povećanom delovanju američkih podmornica i radio sabraćaja. Ovi izveštaji su bili Jamamotu od pomoći pre bitke, međutim, japanski plan nije bio izmenjen; Jamamoto, koji se nalazio na Jamatu, nije se usudio da obavesti Naguma, plašeći se, da će otkriti svoj položaj, i pretpostavlja (netačno) da je Nagumo primio isti izveštaj iz Tokija.
Japanski plan imao je 3 segmenta. Udarna grupa japanskih nosača aviona, koja se sastojala od 4 nosača aviona Akagi, Kaga, Sorju, i Hirju pod komandom viceadmirala Čučija Nagume, trebalo je da iznenada napadne Amerikance iz pravca severozapada. Iza ove grupacije i pod njenom zaštitom bi trebalo da se pojavi glavnina pomorskih snaga pod komandom admirala Isorokua Jamamota, koja ja trebala da u frontalnoj borbi uništi američke brodove. Onda bi invazione snage pod komandom viceadmirala Nobutake Konda trebalo da se iz pravca jugozapada iskrcaju i zauzmu ostrvo.
Međutim, Amerikanci su još pre bitke otkrili japanski plan, presreli su radiokomunikaciju između Japanaca, tako da su pripremili zamku za njih.
Opština Măicănești, Vrancea
Măicănești je opština u Rumuniji u okrugu Vranča.
Bitka kod Midwaya
Japanske pripreme
Za izvođenje Midvejsko-Aluetske operacije, Japanci su skupili oko 160 brodova i nameravali su da u direktnom sukobu unište američku flotu.
Opština Măicănești, Vrancea
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Bitka kod Midwaya
Japanske snage
220px|mini|desno|[[Isoroku Jamamoto,vrhovni komandant Japanske carske mornarice]] 230px|mini|desno|[[Japanski bojni krstaš Kongo|Bojni krstaš Kongo]] 230px|mini|desno|Admiral [[Raizo Tanaka]] 230px|mini|desno|[[Japanska laka krstarica Džincu|Džincu]]
Američki i britanski dešifranti
Admiral Nimic je imao jednu neprocenjivu prednost: Američki i britanski dešifranti su probili šifru JN-25. Komandant Džozef Dž. Ročfort i njegov tim iz stanice -{HYPO}- su bili sposobni da potvrde, da je Midvej meta predstojećeg japanskog udara, sa datumom napada 4. ili 5. juna (protiveći se verovanju iz Vašingtona, da će napad uslediti sredinom juna), i obezbeđuju Nimicu kompletan uvid u japansku pripremu za bitku. Japanski pokušaj da se upotrebi jedna nova knjiga šifara je naišao na prepreku, omogućavajući stanici -{HYPO}- nekoliko odlučujućih dana; dok je to sve bilo nepoznato nešto pre pre početka napada, sada je bitan proboj već bio učinjen.
Kao rezultat, Amerikanci su pristupili borbi sa vrlo jasnom slikom odakle, kada, i sa kolikom snagom će se Japanci pojaviti. Nimic je bio obavešten, za vreme zadataka, da je ogromna, po broju, japanska flota podeljena u najmanje četiri operativne eskadre, a da eskortna grupa koja prati glavnu udarnu grupu nosača aviona broji svega nekoliko brzih brodova. Zahvaljujući ovoj informaviji, on je znao da je broj protiv-avionskih topova koji štite nosače aviona bio ograničen. Znajući snagu sa kojom se suočio, Nimic je izračunao da njegova tri nosača aviona, plus Midvej, u odnosu na Jamamotova četiri nosača aviona, daju Amerikancima blažu prednost. Američka vazdušna grupa na bilo kom nosaču aviona je bila veća od vazdušne grupe na bilo kom japanskom nosaču aviona. Japanci, nasuprot, su ostali skoro u potpunom mraku u odnosu na svoje protivnike čak i nakon početka bitke.
Početni vazdušni napadi
Prvi vazdušni napad se dogodio 3. juna, a izvelo ga je 9 bombardera B-17, operišući sa Midveja, protiv japanske transportne grupe admirala Tanake. Iako je izvešteno o pogocina, nijedna bomba koja je bačena nije pogodila metu, i pričinjena štete je bila jako mala. Rano ujutru, sledećeg dana, transportni brod Akebono Maru je oštećen od eksplozije torpeda prilikom napada aviona Katalina, oko 01:00 sati. Viceadmiral Čuiči Nagumo lansira svoj prvi vazdušni talas od 108 aviona ka Midveju u 04:30 sati, 4. juna 1942. godine. U isto vreme, on lansira osam izviđačkih aviona (jedan 30 minita kasnije zbog tehničkih problema, a jedan je bio prisiljen da se vrati nazad), kao njegovu borbenu vazdušnu patrolu.
Japansko vazdušno izviđanje je bilo veoma slabo, sa suviše malo aviona da pokriju adekvatno dodeljene oblasti, radeći po veoma lošim vremenskim uslovima ka severoistoku i istoku od Nagumove operativne eskadre.
Fondo Vela, Crotone
Fondo Vela je naselje u Italiji u provinciji Crotone, u regiji Kalabrija.
Bitka kod Midwaya
Početni vazdušni napadi
Američki radar na Midveju otkriva neprijatelja na nekoliko nautičkih milja od ostrva i njihovi avioni uskoro uzleću. Bez zaštite, bombarderi odlaze u napad na japansku flotu nosača aviona, dok njihova lovačka zaštita ostaje pozadi da štiti Midvej. U 06:20 sati, japanski palubni avioni bombarduju i teško oštećuju američku bazu na Midveju. Američki piloti lovaca, bazirani na Midveju, uzleteli su na starim lovcima Graman -{F4F}- i zastarelim F2A, u odbrani Midveja i trpe velike gubitke. Većina je oborena u prvih nekoliko minuta, a svega dva su preostala da lete. Američka protivavionska vatra je bila precizna i žestoka, oštećujući mnoge japanske aviona a jedan obaraju Japanci su uvideli da su bombarderi sa ostrva već otišli, i šalju iveštaj admiralu Nagumu, da je potrebno izvršiti još jedan napad radi neutralizovanja odbrane Midveja, pre nego što bi se trupe iskrcale 7. juna; američki bombarderi su još uvek mogli upotrebiti aerodrom na Midveju za popunu gorivom i napad na japanske invazione snage.
Fondo Vela, Crotone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Bitka kod Midwaya
Početni vazdušni napadi
Uzletajući pre japanskog napada, američki bombarderi koji su bazirali na Midveju su izvršili nekoliko napada na japansku flotu nosača aviona. Ovde je uključeno i šest aviona -{TBF}- avendžer, čiji su piloti bili iz Hornetove VT-8 grupe - njihova prva borbena operacija, i četiri B-26 Maroder, svi naoružani torpedima. Japanci u ovim napadima nisu imali nikakve štete, dok su, u isto vreme oborili sve američke avione, osim tri – jedan -{TBF}- i dva B-26,
levo|250p|mini|Bombe izbačene iz aviona B-17 promašuju nosač aviona Hirju.
Admiral Nagumo, pridržavajući se japanske doktrine o upotrebi nosača aviona iz tog vremena, zadržava polovinu svojih aviona u rezervi. Ovo je uključivalo i dve eskadrile sa obrušavajućim i torpednim bombarderima. Torpedni bombarderi su bili naoružani torpedima i trebali su napasti bilo koji američki brod koji lociraju, dok su obrušavajući bombarderi bili nenaoružani. Kao rezultat napada sa Midveja, kao i jutarnja preporuka vođe leta, u pogledu još jednog vazdušnog udara na Midvej, Nagumo u 07:15 sati naređuje svojim rezervnim avionima da se naoružaju kontakt bombama za upotrebu po kopnenim metama. Ove pripreme su bile u toku skoro 30 minuta, kada je u 07:40 sati, izviđački aviona sa krstarice Tone šalje signal da je uočio jednu veću američku pomorsku grupu na istoku. Nagumo brzo stopira svoje naređenje i traži od izviđačkog aviona da ustanovi sastav američkih snaga. Proći će još 40 minuta pre nego što izviđački avion otkrije i radiom javi o prisustvu jednog nosača aviona među američkim brodovima, TF-16 (drugi nosač nije otkriven).
Nagumo se tada našao u nezgodnom položaju. Kontraadmiral Tamon Jamaguči, komandant 2. divizije nosača aviona (Hirju i Sorju), preporučuje Nagumu da odmah napadne sa snagama koje raspolaže. Nagumo uočava tabožnju dobru priliku za udar na američke brodove, međutim, bio je opterećen činjenicom da njegove snage prvog talasa treba uskoro da se vrate iz napada na Midvej. One su bile pri kraju sa gorivom, a među njima je bilo i ranjenih, te su stoga morali brzo da slete na nosače ili da padnu u vodu, gubeći dragocene avione i posade. Za sletanje na nosače aviona i lansiranje aviona u novu napad trebalo je oko 30-45 minuta. Osim toga, ako bi izvršio odmah lansiranje napada, jedan deo njegovoh rezervnih snaga bi se našao u borbi bez adekvatnog protivbrodskog naoružanja, kao i bez lovačke zaštite; on je upravo bio svedok kako su lako oboreni nezaštićeni američki bombarderi od njegovih lovaca. Japanska doktrina o upotrebi aviona sa nosača aviona je predviđala kompletno sastavljen napad, a kako je izostajala potvrda (do 08:20) da američke snage imaju nosače aviona, Nagumo se držao doktrine. Dopunski, predstojeći još jedan američki vazdušni udar u 07:53 sati, je potvrdio činjenicu da je potrebno izvršiti još jedan vazdušni napad na ostrvo. Na kraju, Nagumo je odabrao da sačeka povratak njegovih snaga, koje su izvele prvi vazdušni udar na Midvej, a zatim lansira svoje rezrvne snage, koje bi dotle bile naoružane i spremljene za nov napad U finalnoj analizi, to nije pravilo nikakvu razliku, Flečer je lansirao napad u 7:00, a letelice ko je bi sprovele razarajući udar, već su bile na putu. Nije bilo ničega što bi Nagumo mogao da učini povodom toga. To je bila fatalna greška Jamamotove pretpostavke, koja se zasnivala na trdicionalnoj doktrini bojnih brodova.
mini|300p|desno|Američki nosač Jorkataun u plamenu Japanci su ubrzo primetili amerčke nosače aviona i počeli da pripremaju svoje avione za novi napad. Američki torpedni bombarderi izveli su još par napada, svi su oni bili neuspešni, ali su uspeli da zadrže Japance i odlože njihove napade. Japanci su se ubrzano pripremali, palube njihovih brodova su bile pune aviona, bombi i lako zapaljivog kerozina. Iznenada se pojavila jedna formacija američkih bombardera koji su napali i pogodili tri od četiri japanska nosača. Nosači su brzo planuli, u jednom trenutku promenila se sudbina čitavog rata na Pacifiku.
Jedino je nosač Hirju ostao operativan. Sa ovog broda poleteli su avioni koji su bombardovali američki nosač Jorktaun, koji je kasnije potonuo. Takođe i sam Hirju je bio potopljen sledećeg dana od strane američkih torpednih aviona, tako da su sva 4 japanska nosača bila potopljena, dok su Amerikanci izgubili samo Jorktaun.
Epilog
Posle ove pomalo nesrećne katastrofe Japanci odlučuju da se povuku. Američka flota je nastavila da goni neprijatelja i uspela je da potopi japansku krstaricu -{Mikuma}-. Istovremeno su Amerikanci izgubili jadan razarač, koji je uništila japanska podmornica.
U borbi su Amerikanci izgubili 150 aviona dok su Japanci imali 322 uništena aviona.
Bitka ja pokazala značaj nosača aviona i vazdušne premoći u ratu.
Manzoni, Cuneo
Manzoni je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 329 m.
El Cascabel, Epazoyucan
El Cascabel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Epazoyucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2425 m.
Opština Yecuatla, Veracruz
Yecuatla je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 6404 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 425 m.
Recife
Recife je grad u Brazilu u saveznoj državi Pernambuko. Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 1.533.580 stanovnika.
Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 1.533.580 stanovnika.
Bosc-Bénard-Crescy
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 330 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 75 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,39 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 140 metara (maksimalnoj 147 m, a minimalnoj 119 m).
Dolhești, Pipirig
Dolhești je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Pipirig.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1435 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 624 m.
Pulita, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 369 m.
El Puerquito, Ocampo
El Puerquito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 172 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2200 m.
On Approval (film, 1930)
On Approval je britanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1930. godine u režiji Toma Wallsa. Predstavlja adaptaciju istoimenog komada Fredericka Lonsdalea. U njoj Walls tumači i glavnu ulogu, odnosno lik osiromašenog aristokrata koji zajedno sa svojim prijateljem nastoji zavesti bogatu udovicu, odnosno nasljednicu američkog poslovnog carstva, kako bi riješili svoje financijske probleme.
Godine 1944. je snimljena nova verzija.
Fluorolimunska kiselina
Fluorolimunska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 210,114 Da.
Punta, Vicenza
Punta je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Danville, Arkansas
Danvil je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.409, što je 17 (0,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Veljki Medjer
Veljki Medjer je grad u Slovačkoj, koji se nalazi u okviru Trnavskog kraja.
Prirodni uslovi
Veljki Medjer je smešten u južnom delu države, blizu granice sa Mađarskom (11 kilometara južno od grada). Prestonica države, Bratislava, nalazi se 70 km severozapadno od grada.
Reljef: Veljki Medjer se razvio u severozapadnom delu Panonske nizije. Grad se nalazi na prostranom i ravničarskom Žitnom ostrvu, najvećoj adi u Evropi, koju tvore Dunav i njegov severni rukavac, Mali Dunav. Nadmorska visina grada je oko 112 metara.
Klima: Klima u Veljkom Medjeru je umereno kontinentalna.
Vode: Veljki Medjer nema izlaz na bilo kakav vodotok, ali se nalazi na Žitnom ostrvu, najvećoj adi u Evropi, koju tvore Dunav i njegov severni rukavac, Mali Dunav.
Istorija
Ljudska naselja na ovom prostoru datiraju još iz praistorije. Naselje pod današnjim imenom prvi put se spominje 1248., a okolina je već tada bila naseljena Mađarima. Tokom sledećih vekova grad je bio u sastavu Ugarske kao oblasno trgovište. U 16. i 17. veku Veljki Medjer se našao na granici Ugarske i Osmanskog carstva, koja je bila puna sukoba.
Krajem 1918. g. Veljki Medjer je postao deo novoosnovane Čehoslovačke. U vremenu 1938-44. godine grad je bio vraćen Hortijevoj Mađarskoj, ali je ponovo vraćen Čehoslovačkoj posle rata. Za vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan, pa je došlo do naglog povećanja stanovništva. Posle osamostaljenja Slovačke grad je postao njeno značajno središte, a došlo je i do obnove grada i privrednog procvata.
Stanovništvo
Danas Veljki Medjer ima blizu 9.000 stanovnika i poslednjih godina broj opada.
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. g. sastav je sledeći:
Verski sastav: Po popisu iz 2001. g. sastav je sledeći:
Mikkeli
Mikkeli (švedski: S:t Michel) je grad i općina na jugoistoku Finske od 54,605 stanovnika.
On je i administrativni centar Regije Južna Savonija.
Geografske karakteristike
Mikkeli leži u zaljevu Savilahti Jezera Saimaa, udaljen oko 230 km sjeveroistočno od Helsinkija.
Historija
Mikkeli se prvi put spominje u dokumentima 1323. kao naselje ali ne pod tim imenom, jer je to ime dobio tek u 16. vijeku.
Mikkeli je status grada dobio - 1838., a od 1843. je i pokrajinski administrativni centar.
Za Rusko-švedskog rata 1788. - 1790. nedaleko od grada zbila se Bitka kod Porrassalmija - 1789. u kom su udružene švedsko- finske snage pobjedile znatno brojnije Ruse.
Mikkeli je za Drugog svjetskog rata bio sjedište štaba generala i vrhovnog zapovjednika finskih oružanih snaga Carla Gustafa Mannerheima.
Grad je sjedište luteranske dijeceze i regionalnog muzeja.
Privreda
Mikkeli je grad drvne industrije i kamenoloma granita.
On je i turistički centar poznat po skijanju.
Belém
Belém je grad u Brazilu u saveznoj državi Para. Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 1.408.847 stanovnika.
Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 1.408.847 stanovnika.
Đakovački ugovor
Đakovački ugovor Bosne i Ugarske potpisali su kralj Dabiša i kralj Sigismund u julu 1393, u središtu bosanske biskupije u Đakovu.
Poslije smrti Tvrtka I, bosansko prijestolje preuzeo je njegov rođak Dabiša. Iz početka pomagale su ga vojvode njegova strica. Kad su u zimu 1391/2. god. provalili Turci u Bosnu, Dabiša je uspeo da ih suzbije i razbije. Tom prilikom istakao se naročito vojvoda Hrvoje. Malo prije toga, u julu 1391., Hrvoje i njegov brat Vuk dobili su od kralja Ladislava naziv hrvatsko-dalmatinskih banova. Tako je, od samog početka Dabišine vlade, skočio ugled i značaj porodice Hrvatinića u velikoj mjeri. Ban Vuk je vršio u Dalmaciji i bansku vlast.
Posle uspjeha protiv Turaka ugarski kralj Sigismund je zatražio od Dabiše da obnovi dužne obaveze prema mađarskoj kruni, koje je Tvrtko bio prekinuo. U strahu od Turaka s jedne i od Sigismunda s druge strane, Dabiša se riješio za sporazum s Mađarima. Nije imao neposrednih naslednika da bi radio za njih, a nije imao ni dovoljno ličnog stava da od Sigismundovih zahtjeva spase bosansku krunu za nekog drugog člana dinastije.
Holdenville, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.771, što je 1.039 (22,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Đakovački ugovor
Opozicija protiv Đakovačkog Ugovora bila je velika. Svi su osjetili da se njim ruši Tvrtkova politika i sve što je on postigao. Opoziciju je vodio, u glavnom, Ivaniš Horvat, koji se odmetnuo od kralja, i Sigismund lično dolazi u Bosnu, da kazni odmetnike i raščisti stvari. Zauzeo je tvrdi Dobor i dade ga razrušiti, a Horvate uhvatio i svirepo kaznio. I ban Vuk Hrvatinić pokušao je da se s vojskom odupre Mađarima, ali je bio potučen. Bosna je izgubila dijelove Hrvatske i Dalmacije. Tako je tri godine poslije Tvrtkove smrti njegovo djelo bilo potpuno srušeno. Sam Dabiša, dugo bolešljiv, nije ostao dugo na vlasti. Umro je 7. septembra 1395. u Sutjesci.
Rancho Amaya, Guerrero
Rancho Amaya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1985 m.
Angkor Wat
Angkor Wat je najvažniji i najveći hramski kompleks kambodžanske regije Angkor u kojoj je do danas ponovo otkriveno više od 1000 hramova. Nalazi se oko 240 km sjeverno od Phnom Penha, glavnog grada Kambodže, i oko 20 km sjeverno od jezera Tonle Sap. Najvećim dijelom je sagrađen od 1113. do 1150. godine, u vrijeme vladavine kmerskog kralja Surjawarmana II. na prostoru od oko 2 km2 i najveća je vjerska građevina na svijetu.
Angkor znači "grad", dok riječ wat na jeziku Kmera i tajlandskom znači "hram". mini|lijevo|250px| Pogled iz zraka na kompleks Angkor Wata
Povijest
mini|lijevo| Snimka Zapadnog portala francuskog fotografa [[Émile Gsell|Émila Gsella iz 1866. god.]] mini| Maketa Angkor Wata U 11. stoljeću kralj Jasowarman gradi brojne sisteme navodnjavanja i umjetnih jezera, što je omogućilo seljacima uzgoj i do tri žetve riže godišnje. Ovako uspješna poljoprivreda rezultirala je viškom hrane i donijela carstvu Kmera veliko bogatstvo. Tako je zemlja postala uz Kinu najvažnija azijska sila, a Kmeri su mogli graditi velike gradove i ogromne hramske komplekse.
Vladari Kmera smatrali su se božanskim vladarima. Svaki kralj gradio je vlastiti hram, posvećen jednom božanstvu. Time je kralj svojim hramom bio istovremeno utjelovljenje određenog boga, s kojim se nakon smrti trebao sjediniti. Ovaj hinduistički običaj utjecao je na kralja Surjawarmana II. koji je vjerovao da će se nakon smrti sjediniti s bogom Višnuom, te je okrunio svoje vjerovanje gradnjom hramskog kompleksa Angkor Wata kao svoj dinastički hram i grobnicu.
Angkor Wat je počeo propadati već u 13. stoljeću zbog prelaska Kmera na budizam, čime je princip božanskih vladara prestao postojati. Brojni radnici odbili su robovski rad za svoje vladare i sistemi za navodnjavanje kao i građevine prepuštene su laganom propadanju. Nastala su oštećenja kao posljedice vremenskih uvjeta, bujnog rasta okolne prašume ali i ljudskih razaranja, kao na primjer brojnih pljački Sijamaca u 15. stoljeću.
Suvremeno otkriće
Francuski istraživač Herin Mouhout iznenadio je 1858. godine svijet svojim otkrićem. On je usred džungle Kambodže otkrio hram, koji da je veličanstveniji od svega što su i Grčka i Rim ostavili iza sebe. Uskoro se otkriva kako Angkor Wat nije nekakva jedinstvena stvar, već dio golemog kompleksa građevina hramova i palača izgrađenih u godinama 800. do 1200. na površini od gotovo 80 km2. Nešto kasnije došlo se do spoznaje kako je nekada u džungli Kambodže moralo biti izgrađeno na tisuće hramova, "čitava prašuma obrađenog kamena", a sve je to sačinio narod po imenu Kmeri.
Današnja situacija
Nakon što u drugom dijelu 20. stoljeća zbog političke situacije u Kambodži gotovo da nije bilo moguće raditi na restauriranju objekata, no u međuvremenu različite organizacije pokušavaju zaustaviti daljnje propadanje Angkor Wata.
Pored mnogobrojnih turista, hram dnevno posjećuju i budistički monasi.
Arhitektura
mini| Tzv. knjižnica u Angkor Watu mini| Mitološke plesačice [[Apsara|Apsare]] Kompleks Angkor Wata je premrežen kanalima koji su između ostalog služili radnicima za prijevoz ogromnih kamenih blokova splavima. Uže područje Angkor Wata okruženo je vodenim opkopom širokim 200 m i dugim 6 km koji simbolizira praocean. On se, zajedno s brojnim hramskim kompleksima, uklapa u simboličku sliku svemira.
Sam hram je odraz kmerske kozmologije – na vrhu terasa koje se penju i smanjuju nalazi se pet tornjeva, oblikovanih kao lotosovi cvjetovi, koji simboliziraju planinu Mehru, dom bogova. Kameni nasip koji ide od trostrukih vrata vanjskog omeđenog prostora između dviju nekadašnjih knjižnica i ceremonijalnih spremišta za vodu ili umjetnih jezera, prostire se do veličanstvenog zapadnog ulaza. Do njega se stiže prilaznom cestom s veličanstvenom zavojitom balustradom koja je sagrađena na širokom kamenom nasipu i prelazi preko opkopa širokog 189 metara do platforme u obliku križa ispred portala. Portal se sastoji od tri paviljona od kojih svaki ima toranj na vrhu, a kroz njega se stiže u dvorište u kojemu su galerije križnog oblika s grobnicama koje gledaju na prvu terasu s ugaonim tornjevima. Galerije s grobnicama na središnjoj terasi su prekinute ulaznim paviljonima i trostrukim pobočnim brodovima u obliku križa su povezane s unutarnjim svetištem. Do središnjeg tornja, koji je visok 66 metara, dolazi se izvanredno strmim kamenim stubama.
Angkor Wat je građen postavljanjem neobrađenih blokova pješčenjaka koje su potom klesali kipari. Blokovi za gradnju bili su brušeni u posebnim brusionama, tako da su slagani jedan na drugi bez vidljivih međuprostora. Klesani su čak i kameni krovovi. Oni su konveksnog oblika, a na strehi su ponešto zakrivljeni na suprotnu stranu. Većina stupova je četvrtasta, velikih četvrtastih kapitela koji su prošireni da bi mogli nositi težinu velikih arhitrava.
Veliki narativni bareljefi koji ispunjuju trijemove okružene galerijama spadaju među čudesa Angkor Wata. Profinjeno i plitko klesane, te skulpture koje ilustriraju priozore iz hinduskih epova dopunjuju arhitekturu, ali njome ne dominiraju. Mnogi zidovi hrama ukrašeni su figurama plesačica – zvanim apsarama – koja ima svaka svoja vlastita obilježja, tako da nisu međusobno slične.
Nacionalno značenje
mini| Nacionalna zastava [[Kambodža|Kambodže]] Angkor Wat je danas najznačajniji nacionalni simbol i reprezentira kmersku kulturu i kambodžanski narod. Njegova slika nalazi se na brojnim državnim simbolima pa je tako na državnoj zastavi i novčanici od 500 riela. Čak i u vrijeme vladavine Crvenih kmera zlatna silueta hrama bila je dio kambodžanske zastave.
Ala (rijeka)
Ala (perz. اَءلا) je rijeka u jugozapadnom Iranu. Izvor se nalazi na južnim padinama planine Kuh-e Dovtu u pokrajini Kuhgiluje i Bojer-Ahmad na oko 2400 m visine. Tok se proteže u smjeru sjever-jug duljinom od približno 80 km. Na Marun se nadovezuje nekoliko manjih pritoka među kojima je najveći Zard, a njegovo ušće u Huzestanu mjesto je spajanja s Marunom prilikom čega nastaje rijeka Džarahi. Najveće naselje uz Alu je grad Ramhormuz.
Fontanaluccia, Modena
Fontanaluccia je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 179 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 827 m.
Pakri (poluotok)
Poluotok Pakri (estonci: Pakri poolsaar) nekada znan kao Leetse nalazi se na sjevernoj obali Estonije između Baltičkog mora i Paldiskog zaljeva.
Geografske karakteristike
Poluotok ima površinu oko 40 km², dug je nekih 12 a širok do 5 km i visok 31 metra i završava rt Pakerort.
Sjeverozapadna, sjeverna i sjeveroistočna obala je strma sa klifovima visokim do 25 m, obrastao je livadama i bjelogoričnom šumom.
Na zapadnoj obali poluotoka leži grad Paldiski, a po unutrašnjosti objekti nekadašnjeg sovjetskog centra za obuku posada nuklearnih podmornica (1965.-68.). Poluotok administrativno podpada pod grad Paldiski.
Historija
Prvi pisani zapisi o naseljavanju poluotoka datiraju iz 1377., u srednjem vijeku postojala je luka. Šveđani su u 17. vijeku izgradili malu utvrdu Rogerwiek na zapadnoj obali, uz koju je izrastao današnji Paldiski. Sve do Velikog sjevernog rata poluotok su naseljavali uglavnom Šveđani.
Ruski car Petar Veliki započeo je izgradnju nasipa (lukobrana) između poluotoka i otoka Väike-Pakri sa fortifikacijom 1718. Radovi su obustavljeni 1798. iz tih vremena ostao je svjetionik visok 6 metara, pored njega 1889. izgrađen je današnji svjetionik visok 52 m.
Prema sporazumu između tadašnje estonske vlade i SSSR-a iz 1940., poluotok je pretvoren u vojni poligon Crvene armije, zatvoren za civile, pa su malobrojni stanovnici evakuirani (neki od njih su se vratili za vrijeme njemačke okupacije). Poluotok je imao dvije sovjetske raketane baze i dvije podmorničke luke.
Posljednji ruski vojnici napustili su Estoniju 1994.
Danas se na poluotoku nalazi kordon kordon granične policije i radarska stanica i brojne vjetroturbine.
Mirador II, Atzalan
Mirador II je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atzalan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 905 m.
La Higuerita, Tlalixcoyan
La Higuerita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Opština Mera, Vrancea
Mera je opština u Rumuniji u okrugu Vranča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
Aurelia, Roma
Aurelia je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1248 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
Tecuantiopa, Coyomeapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 141 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1461 m.
Rancho la Cruz, Carichí
Rancho la Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Kenvir, Kentucky
Knevir je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 297.
Quadri, Vicenza
Quadri je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 484 m.
La Puntilla, Tecuala
La Puntilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tecuala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Campo Agrícola Mac, Culiacán
Campo Agrícola Mac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Гавез (Крушевац)
Гавез је насељено место града Крушевца у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 140 становника (према попису из 1991. било је 144 становника).
Демографија
У насељу Гавез живи 120 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,2 година (42,7 код мушкараца и 48,0 код жена). У насељу има 39 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,59.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Maple Ridge, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 761, što je 149 (-16,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fluoroform
Fluoroform je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 70,014 Da.
Stânca, Pipirig
Stânca je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Pipirig.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1280 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 542 m.
Goiânia
Goiânia je grad u Brazilu u saveznoj državi Gojas. Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 1.244.645 stanovnika.
Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 1.244.645 stanovnika.
Željezovce
Željezovce su grad u Slovačkoj, u okviru Njitranskog kraja, gde su značajno naselje u sastavu okruga Ljevice.
Prirodni uslovi
Željezovce su smeštene u južnom delu države. Glavni grad države, Bratislava, nalazi se 150 km zapadno od grada.
Reljef: Željezovce su se razvile u severnom delu Panonske nizije. Područje oko naselja je ravničarsko do brežuljkasto. Nadmorska visina grade je oko 140 metara.
Klima: Klima u Željezovcama je umereno kontinentalna.
Vode: Kroz Željezovce protiče reka Hron.
Istorija
Ljudska naselja na prostoru Željezovaca vezuju se još za praistoriju. Naselje pod današnjim imenom prvi put se spominje u 1274. godine. Tokom sledećih vekova grad je bio u sastavu Ugarske kao oblasno trgovište. Naselje je tradicionalno bilo naseljeno Mađarima.
Krajem 1918. godine. Željezovce su postale deo novoosnovane Čehoslovačke. U vremenu 1938-44. godine grad je bio pripojen Hortijevoj Mađarskoj, ali je ponovo vraćen Čehoslovačkoj posle rata. U vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan, pa je došlo do naglog povećanja stanovništva. Posle osamostaljenja Slovačke grad je postao njeno značajno središte, ali je došlo i do problema vezanih za prestrukturiranje privrede.
Stanovništvo
Danas Željezovce imaju oko 7.500 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika stagnira.
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. godine sastav je sledeći:
Verski sastav: Po popisu iz 2001. godine sastav je sledeći:
Santa Cecilia, Las Margaritas
Santa Cecilia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 548 m.
El Palmar, Epazoyucan
El Palmar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Epazoyucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2602 m.
Manzotti, Cuneo
Manzotti je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
Ken Berry
Kenneth Ronald Berry (3. novembar 1933 – 1. decembar 2018) bio je američki glumac, plesač i pjevač, najpoznatiji po nastupima u televizijskim serijama kao što su F Troop, The Andy Griffith Show, Mayberry R.F.D. i Mama's Family.
Labud (razvrstavanje)
Labud može označavati i:
Azay-sur-Thouet
Aze sir Tue je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Partne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 947 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 46 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,2 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 172 metara (maksimalnoj 236 m, a minimalnoj 145 m).