cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fondi (jezero)
Flora i fauna
Bogato je ribom koja podnosi bočatu vodu: jegulje, lubini, cipli.
George, Iowa
Džordž je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.080 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.080 stanovnika, što je 29 (2,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Krestonija
thumb|right|350px|Krestonija Krestonija (ili Krestonika, ) je bila drevna oblast sjeverno od Migodnije u drevnoj Makedonija. Rijeka Ehidor, koja je prolazila kroz Migdoniju i ulijevala se u Termejski zaljev, imala je izvor u Krestoniji. Nju su djelomično nastanjivali drevni Pelazgi, koji su govorili drukčijim jezikom od (Tračana i Pajonaca), odnosno, kasnije, Grka.
Glavni gradovi Krestonije su bili Kreston i "Gallicum" (rimsko ime). Oblast su, zajedno s Migdonijom, držali Pajonci, a kasnije Tračani. U trenutku kada je perzijski car Kserkso I napao Grčku, Krestonijom je vladao nezavisni trački knez. Do početka peloponeskog rata, Krestoniju je anektirala Makedonija.
Teritorija Krestonije se danas nalazi u suvremenim grčkim prefekturama Kilkis i sjevernom Solunu.
Crucero de la Cruz de Loreto, Tomatlán
Crucero de la Cruz de Loreto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tomatlán.
Mologno, Lucca
Mologno je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Crucero de la Cruz de Loreto, Tomatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Mologno, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 412 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 174 m.
Julimes, Chihuahua
Julimes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1756 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1134 m.
Gara Ghidigeni, Ghidigeni
Gara Ghidigeni je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Ghidigeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
Slatina (Danilovgrad)
Slatina je naselje u opštini Danilovgrad u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 78 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 61 stanovnika).
Demografija
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
Fabbrica Curone, Alessandria
Fabbrica Curone je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Servomotor
mini|desno|250px|Industrijski zakretni ili rotacijski servomotori i [[mehanički prijenos, sa standardiziranim prirubnicama koje omogućuju laku zamjenu.]]
Servomotor (od lat. servus: sluga, rob + motor: pokretač ) je elektromotor koji prema primljenom upravljačkom signalu zauzima određeni zakretni položaj (zakretni ili rotacijski servomotor) ili mjesto na nekoj putanji (pravocrtni ili linearni servomotor), odnosno razvija odgovarajući zakretni moment ili silu. Pokretanjem i zaustavljanjem servomotora upravlja se regulacijskim krugom, koji primljeni upravljački signal manje snage (električni, mehanički, pneumatski, hidraulički) pretvara u pomake, najčešće s većom izvršnom mehaničkom snagom (preko mehaničkog prijenosa - reduktora). Između regulacijskoga dijela i servomotora obično se ugrađuje mjerni instrument (na primjer davač položaja ili enkoder), koji utvrđuje točan položaj (kut, pomak) izvršnoga dijela servomotora, te izmjereni položaj po potrebi popravlja (povratna veza).
Servomotori se primjenjuju samostalno ili kao dijelovi servomehanizama u alatnim strojevima, strojevima za pakiranje, industrijskim robotima, kod upravljanja letjelicama, plovilima i drugom.
Dlakava vidra
Dlakava vidra (Lutra sumatrana) jedna je od najrjeđih vrsta vidri na Zemlji. Smatralo se da je izumrla 1998. godine zbog pomanjkanja dokaza o viđanjima iste u prirodi, no otada je otkriven malen broj živućih populacija.
Danas se vjeruje kako žive u manjim brojevima kroz prirodna rezervata u Vijetnamu, močvarnim šumama Toa Daeng u južnom Tajlandu, te u Sumatri, mjesto po kojem je dobila svoje latinsko ime. Ponovo je otkrivena 2005. godine. Otkrivena je, također, i u Tonle Sap jezeru, u Kambodži. U svim ovim mjestima otkriven je samo manji broj jedinki, proučavan kroz viđanja u prirodi, nekoliko primjeraka nastradalih u prometu, te kroz kožu.
Prijetnje
Najveće prijetnje ovoj vrsti predstavlja čovjek. Ribolov, poljoprivreda, onečišćenje i izlovljavanje i dalje prijete ovoj vrsti.
U Kambodži, dlakava se vidra lovi zbog njenog krzna koji se prodaju kineskim posrednicima u velikom broju. Razina izlovljavanja veoma je visoka i nekontrolirana, te je veoma nesigurno kako bi populacije nekih od češćih vrsta vidri koje obitavaju u jezero mogle podnijeti takvu količinu izlovljavanja, a kamoli dlakava vidra.
Vitoroga antilopa
Vitoroga antilopa (Antilocapra americana) ili viloroga antilopa, a ponekada i rašljoroga antilopa je jedina postojeća vrsta porodice Antilocapridae, jedne od dvije porodice sisavaca koje žive samo u Sjevernoj Americi (druga porodica je Aplodontidae).
Rasprostranjenost i stanište
Vitoroge antilope nastanjuju otvorene travnate oblasti i šipražje zapadnih Sjedinjenih Američkih Država i Kanade, kao i neke dijelove Meksika.
Opis
Vitoroga antilopa je duga, od glave do repa, 140 cm. U ramenima je visoka 87 cm, a teži 47-70 kg. Ženke su inače za 10-25% manje od mužjaka. Ova antilopa je poznata po svojoj brzini, budući da može postići brzinu od 86 km/h, a može održavati brzinu od 70 km/h preko 6,4 km. Imaju zdepasto tijelo i duge i vitke noge. Papci su dugi, špicasti, razdvojeni i zaštićeni kako bi mogli podnijeti udarce koraka jer vitoroga antilopa može skočiti do 8 metara u daljinu kada trči. Oba spola imaju rogove, koji su kod mužjaka dugi oko 43 cm s naprijed okrenutim vrhovima. Ženke imaju kratke rogove, duge oko 4,2 cm. Pomoću svojih velikih očiju, zaštićenih crnim trepavicama, mogu vidjeti sve u vidnom polju od 360°.
Gornji dio tijela je smeđe-žute boje, dok su stomak i unutrašnja strana udova, četverokutni dio između ramena i kukova, linije ne vratu i stražnjica bijeli. Mužjaci imaju crno lice i dvije crne šare ispod ušiju, koje koriste pri udvaranju i pokazivanju dominantnosti. Miris je vrlo važan za vitoroge antilope i zato mužjaci imaju 9 mirisnih žlijezda, a ženke 6. Mužjaci označavaju teritoriju žlijezdama na glavi.
Zubi su im prilagođeni za hranjenje raznim prerijskim biljkama, šipražjem, travama, ali i kaktusima i usjevima. Zubi stalno rastu zbog trošenja.
Razmnožavanje
Oba spola su zrela sa 16 mjeseci. Ženke stvaraju 4-7 jajašaca, ali najviše 4 oplođena mogu da stanu u maternicu. Tjeranje traje dva do tri tjedna, a bremenitost 252 dana. Mladunci se rađaju krajem svibnja ili početkom lipnja i na rođenju su teška 3,4 do 3,9 kg. Mladunci su u stanju prestići konja sa dva dana starosti, ali nemaju snage za duga putovanja sa ostatkom krda, pa ostaju skriveni u travi dok ne napune 21-26 dana. Ženke brinu o mladima 4-5 mjeseci, s tim da se mužjaci odbijaju od dojenja 2-3 tjedna prije ženki. Vitoroge antilope žive oko 10 godina, a u zatočeništvu i 15. Odrasli mužjaci ne brinu o svojim potomcima.
Hanroth
Hanrot je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 62 opštinska središta okruga Nojvid. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 641 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7138025.
Muscianò-Cupparo, Messina
Muscianò-Cupparo je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Pablo Hernández, Acuña
Pablo Hernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 303 m.
Longhena, Brescia
Longhena je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Anna Karenina (film, 2012)
Anna Karenina (ili Ana Karenjina) je britanski igrani film snimljen 2012. godine u režiji Joea Wrighta. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Lava Tolstoja, te je radnjom smješten u carsku Rusiju 1870-ih gdje se naslovna protagonistica, udana plemkinja (čiji lik tumači Keira Knightley) suočava s društvenim posljedicama preljubničke afere s mladim konjičkim oficirom grofom Vronskim (čiji lik tumači Aaron Taylor-Johnson). Film je podijelio kritiku, s obzirom na Wrightovu odluku da veliki dio filma snimi u obliku kazališne predstave s očigledno lažnim kulisama i drugim rekvizitima.
Longhena, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 586 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
Ejido Solidaridad Dos, Tamalín
Ejido Solidaridad Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamalín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Santas Marías, Tzitzio
Santas Marías je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1314 m.
Sierra del Mar, Puerto Vallarta
Sierra del Mar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Puerto Vallarta.
2-Fenilfenol
2-Fenilfenol je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 170,207 Da.
Bajkalski tuljan
Bajkalski tuljan ili nerpa (lat. Phoca sibirica) živi u Bajkalskom jezeru kao zaštićena endemska vrsta. Jedan je od najmanjih vrsta tuljana. Odrasle nerpe narastu do 1,3 m, a masa im je između 60 i 70 kg. Sivu boju upotpunjuje žuto krzno na trbuhu. Imaju čunjast oblik tijela, a noge su im preobražene u peraje. Poznati su kao brzi plivači, koji odlično rone, te ispod vode mogu stajati najviše 60 minuta.
Prehrana
Hrane se uglavnom životinjama iz Bajkalskog jezera, ponajviše endemskom ribom golomjankom (Cemphorus baicalensis). U lov idu noću, jer golomjanke tada izlaze na 100 metara ispod površine.
Roraima
Rorajma (portugalski: Roraima) je jedna od 26 brazilskih država, locirana na samom sjeveru zemlje. Rorajma je najsjevernija i najrjeđe naseljena država u Brazilu. Unutar Brazila, graniči se sa državama Para i Amazonas, a izvan sa Venecuelom i Gvajanom.
Manchester, Oklahoma
Mančester je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 103, što je 1 (-1,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pozo de Luna Dos, Soledad de Graciano Sánchez
Pozo de Luna Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1843 m.
Etel
Etel je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Morbijan koja pripada prefekturi Lorjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2165 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1244 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 5 metara (maksimalnoj 17 m, a minimalnoj 0 m).
Opština Cermei, Arad
Cermei je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
Amapá
Amapa je jedna od 26 brazilskih država, locirana na samom sjeveru, graničeći se sa Francuskom Gvajanom na sjeveru. Na istoku Amapa izlazi na atlantski okean, dok je na jugu i zapadu brazilska država Para.
Pinceto, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 531 m.
Las Carreras, San Fernando
Las Carreras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Fernando.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Barrio Techal Blanco, Santa María Huatulco
Barrio Techal Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Huatulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 340 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
Pravilo leve ruke
Pravilo leve ruke pomaže nam da s lakoćom odredimo pravac i smer pomeranja provodnika (kada se pravolinijski provodnik nađe u magnetnom polju, potkovičastog magneta, dolazi do pomeranja provodnika koje nastaje zbog delovanja magnetne sile). Pravilo je otkrio francuski fizičar Amper.
Pravilo glasi:
Stadion
Stadion (od starogrčkog: στάδιον = mjera za dužinu) je građevina ili mjesto predviđeno za održavanje sportskih ili nekih drugih spektakularnih događaja (koncerti, sletovi, politički skupovi...), koje se sastoji se od borilišta (pozornice) i gledališta (koje može djelomično ili potpuno okruživati borilište) na kojem gledaoci sjede ili stoje.
Atletska staza u Olimpiji na kojoj se trčalo na kratke staze bila je duga točno 1 stadion, to je oko 600 stopa (180 m). Ime stadion bilo je dakle mjera za dužinu, vremenom je postalo i ime za mjesto na kom se to zbivalo.
Historija
thumb|lijevo|240px| Najstariji stadion na svijetu u [[Olimpija (Grčka)|Olimpiji]] Najstariji poznati stadion je onaj u Olimpiji, na zapadnom Peloponezu, u Grčkoj gdje su održavale antičke Olimpijske igre od 776. pne..
Antički stadioni
Prvi grčki stadioni bili su izduljeni, u obliku slova U ili potkove, ponekad djelomično ukopani u obronke brda, kao što su to bili stadioni u Tebi, Epidaurusu ili Olimpiji, gdje su se održavale Antičke Olimpijske igre od 8. vijeka pne.. Grci su također gradili i hipodrome, objekte slične stadionima, namjenjene utrci konjskih zaprega, koje su se održavala na olimpijadama od 7. vijeka pne.
Ideju grčkog stadiona preuzeli su i unaprijedili Rimljani, koji su gradili dvije vrste takvih objekata: cirkus i amfiteatar. cirkus je bio rimska verzija hipodroma, izduženog tlocrta u obliku slova U, isto tako napravljen za utrke konjskih zapreka. Najveći i nedvojbeno najbolji ikad izgrađen, bio je Circus Maximus iz Rima. Za razliku od cirkusa, amfiteatar, jedna od najkarakterističnijih rimskih građevina, bio je eliptičnog ili okruglog tlocrta - potpuno zatvoren na svih strana, napravljen za gladijatorska natjecanja. Kod njega dimenzije borilišta nisu bile važne, već tribine koje su trebale biti osmišljene kako bi osigurale maksimalni broj sjedećih mjesta i optimalne vizualne uvjete za gledatelje. Takav je divovski amfiteatar izgrađen je u Rimu u 7. vijeku ne. poznat kao Koloseum. thumb|lijevo|240px| Stadion [[Panathinaikos u Ateni]]
Moderni stadioni
Obnova velikih spektakularnih priredbi zbila se tokom 19. vijeka paralelno s rastom evropskih gradova i oživljavanja interesa za sportska natjecanja, veliki poticaj za izgradnju i projektiranje modernih stadiona, bila je obnova Olimpijskih igara 1896. Prvi moderni stadion izgrađen je za potrebe održavanja I. Olimpijskih igara u Ateni 1896., zapravo je to bila rekonstrukcija antičkog mramornog stadiona kojeg je izgradio Herodes Atticus u 2. vijeku ne. na mjestu starijeg stadiona.
Olimpijske igre su od tada bile žarišna točka u razvoju modernih stadiona. Nakon svakog četverogodišnjeg razdoblja od prve moderne olimpijade, zemlja domaćin uobičajeno je igradila trajni stadion, da obilježi taj događaj. Prvi stadion modernog tipa izgrađen je za IV olimpijadu 1908. u Londonu. Taj stadion koji je imao 50 000 sjedećih mjesta, imao je i djelomično natkrivene tribine. Drugi arhitektonski vrijedni olimpijski stadioni izgrađeni prije Drugog svjetskog rata su bili; stadion iz Stockholma (1912.), Colombesa, pored Pariza (1924.), Amsterdama (1927.), Berlina (1936.) i Helsinkija izgrađen 1940. za XV Olimpijadu, koja se nije održala zbog rata, ali su se na njemu odigrale XV. Olimpijske igre.
Stadioni konkurentske veličine onima iz antičkog Rima, izgrađeni su u nekoliko gradova u prvoj polovici 20. vijeka, osobito je inpresivan Stadion Strahov u Pragu, izgrađen 1934. za sokolski gimnastički slet, koji ima kapacitet od 240 000 sjedećih mjesta, Maracana (Estádio do Maracanã) u Rio de Janeiru izgrađen za svjetsko prvenstvo u nogometu 1950., kapaciteta 200 000 gledaoca, Népstadion u Budimpešti (1948. - 1953.) kapaciteta preko 100 000 gledaoca.
Inovacije u dizajnu
Američki nogomet je inspirirao novi tip stadiona - eliptičnu zdjelu, prvi primjer bio je stadion Yale Bowl iz New Havena, Connecticut, izgrađen 1914. Na njegovoj osnovi razvio se drugi tip američkog stadiona, za drugi popularni sport - bejzbol., kod njega je cilj pružiti maksimalni broj natkrivenih sjedećih mjesta, jer ona štite gledaoce od sunca i omogućuju im nesmetano gledanje utakmice. Pionirski objekt ovog trenda bio je Yankee Stadium, iz New Yorka, izgrađen 1923.
Osnovna poteškoća u izgradnji natkrivenih stadiona, su nosači krovne konstrukcije, koji smanjuju vidljivost borilišta. Stadion Dodger u Los Angelesu bio je prvi natkriveni stadion, u kojem se sa svih mjesta vidjelo borilište (1959), njegov primjer je slijedio Stadion Shea u New Yorku, izgrađen kao multifunkcionalna dvorana za razne sportove i manifestacije 1964., srušen 2008.)
Značajan pomak u oblikovanju stadiona sredinom 20. vijeka bio je Astrodome, izgrađen u Houstonu, Texas, to je bio prvi veliki potpuno natkriveni stadion. Već prije je bilo par natkrivenih stadiona, poprilične veličine, takav je bio Madison Square Garden iz New Yorka (izgrađen 1890), zatim stadion u Chicagu (1928, srušen 1995), koji su imali po 17 500 sjedećih mjesta. Za potrebe XVII. Olimpijskih igara - Rim 1960, tada vodeći talijanski arhitekt, inženjer Pier Luigi Nervi projektirao je olimpijske objekte, među njima je bio i Palazzetto dello Sport sa rebrastim armirano betonskom konstrukcijom krovne kupole. Astrodome je u usporedbi s tim objektima, - divovski, sa svojih 62 000 sjedećih mjesta, velikim borilištem i potpunom klimatizacijom. Prozirnu kupolu, raspona 196 m i visine od 63 m, sastavljenu od pleksiglasa, nose čelične rešetke. Do kraja dekade stadion Astrodome, potisnuo je svojom veličinom New Orleans Superdome (otvoren 1975.), koji službeno ima kapacitet od 69 065 sjedećih mjesta, ta 30-katna građevina na vrhu ima čelično rebrasti krov koji ima raspon od 200 m. Pred kraj 1980-ih počeli su se graditi stadioni s pomičnim krovovima kao Rogers Centre u Torontu (otvoren 1989.).
Važna karika u izgradnji krovnih konstrukcija, bio je razvoj i primjena fleksibilnih čeličnih kablova koji su mogli obuhvati velike dimenzije krovišta. Kablovi su značajno pridonijeli ubrzanju izgradnje, olakšali krovne konstrukcije, i smanjili troškove gradnje. Stadion s takvim sistemom je Metrodome, iz Minneapolisa u Minesoti.
Koncept zatvorenog stadiona i težnja za većim kapacitetom gledališta, vode stručnjake prema traženju boljih materijala i građevinskih tehnika. Moderna tehnologija, uključujući i onu koja je razvijena u avionskoj industriji, već posjeduje tehnike za pokrivanje raspona od 1 000 m.
Stadioni u Južnoslavenskim zemljama
Prvi stadioni u južnosavenskim zemljama građeni su početkom 20. vijeka, to su u stvari bili tereni, sa malim prostorom za gledaoce uokolo terena. Prve drvene tribine dobili su tadašnji stadioni između dva rata, Concodia iz Zagreba 1921., Ljubljanski Bežigrad 1935. Tek nakon Drugog svjetskog rata počeli su se graditi stadioni sa armirano betonskim tribinama, Stadion JNA (današnji stadion FK Partizana) 1949., pa onda Maksimir, Koševo (1947.), Grbavica, Kantrida, Stadion Crvene Zvezde, Novi Sad, Niš, Vardar, Poljud u Splitu (1979.), Priština itd.
Guadalupe y Calvo, Chihuahua
Guadalupe y Calvo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3230 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2315 m.
Palmarejo, Lajas, Puerto Rico
Palmareho je selo u opštini Lahas u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 966, što je 203 (-17,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Maranhão
Maranjao (portugalski: Maranhão) je jedna od 26 brazilskih država, locirana na sjeveroistoku države, na atlantskom okeanu.
Crucero Presa Cajón de Peña, Tomatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Merici, Benevento
Merici je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 242 m.
Marbella, Playas de Rosarito
Marbella je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 185 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Lemmon Valley, Nevada
Lemon Vali je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.040.
Ladrilleras, Puerto Vallarta
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Amalio Valenzuela Vázquez, Acuña
Amalio Valenzuela Vázquez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 308 m.
Gohor, Gohor
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3886 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
Paso del Molino, General Heliodoro Castillo
Paso del Molino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 759 m.
Cà Lagaro, Bologna
Cà Lagaro je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Krvavi Potok
Krvavi Potok (Chervari, tal.) je pogranično selo na Tršćanskom krasu u sastavu Općine Hrpelje-Kozina (Primorska).
Geografija
Krvavi potok se nalazi uz samo granicu Italije kraj ceste koja vodi od Trsta do Rijeke.
Stanovništvo
Prema evidencij Statističkog ureda RS 2020. je ovdje živio 81 stanovnik.
Mommio Castello, Lucca
Mommio Castello je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Rio de Janeiro (država)
Rio de Žaneiro ( - Januarska reka) je ime države u jugoistočnom Brazilu. U državi se nalazi i istoimeni grad, jedan od najvećih u Brazilu. Država na istoku izlazi na Atlantski okean, na sjeveru se graniči sa državama Espiritu Santu i Minas Žerais, a na jugu sa državom Sao Paulo.
Geografija
Rio pripada oblasti Mata Atlantika, sa reljefom niskih planina smještenih između gorja Serra da Mantiqueira i Atlantskog okeana, različite topologije, prepune zaliva, laguna i tropskih šuma. Iako je Rio de Žaneiro jedna od manjih država u jugoistočnom regionu Brazila, sa 635 kilometara obale, treća je po dužini obale, odmah iza Baije i Maranjaoa.
Geologija
Generalno zemlja u državi je prilično jalova. Oblasti u kojima je ipak moguća poljoprivreda su Campos dos Goytacazes, Kantagalo, Cordeiro i neki gradovi u dolini rijeke Paraiba du Sul.
Reljef
Država se po reljefu dijeli na dva dijela:
Baišada Fluminense pokriva obalu, što predstavlja polovinu površine države. Oblast ima različitu širinu idući od zaliva Ilja Grandi (Ilha Grande) i Sepetiba (Sepetiba), šireći se prema istoku do rijeke Makaku. Oblast, zatim prolazi kroz grad Rio de Žaneiro iza kojeg se dižu planine Tižuka i Pedra Branka. Od zaliva Guanabara do grada Kabu Friu, oblast se sužavajući i završava.
Sera Fluminenze pokriva unutrašnjost države, od rijeke Paraiba du Sul, koja je granica sa Minas Žerais, do Baišade. Ovaj planinski dio prekrivaju veoma oštre planine serra dos Órgãos, sa vrhom Pico Maior de Friburgo (2 316 metara), zatim planine Araras (vrhovi Pedra do Simo (2 263 metara) i Pedra-Açu (2 232 metara) ), serra da Estrela i serra do Rio Preto. Sjeverozapad države pokriva planina Mantiqueira, koji se nastavlja masivom Itatiaia, sa najvišim vrhom u državi, Agulhas Megras na 2 787 metara. Na sjeveroistoku se nalaze mnogo niže planine i mnogo blaži reljef.
Klima
Temperature na godišnjem nivou, variraju sa veoma toplim ljetima. U oblasi Baišade dominira tropska klima sa prosječnom godišnjom temperaturom od 24 °C i 1 250 milimetara padavina godišnje.U planinskim predjelima klima je tropska, ali sa hladnijim i kišnijim ljetima i zimama. Prosječna temperatura u planinskom dijelu države je 16 °C sa 2 000 milimetara padavine, godišnje.
Vegetacija
Originalna vegetacija ovih prostora je promijenjena zbog poljoprivrede i sječe šume. Trenutno, šuma pokriva samo jednu desetinu države i to uglavnom u planinskoj oblasti. U Baišadi, jedina drvena vegetacija su močvarne šume mangrove po zalivima.
Hidropotencijal
Najveća rijeka u državi je Paraiba du Sul, koja izvire u Sao Paoulu, i ulijeva se u atlantski okean, kod mjesta São João da Barra. Njene glavne pritoke su Pomba, Muriaé, Piabimha, Piraí i Paraibuna. Ostale veće rijeke u ovoj državi su:
Obalni dio države je praktično istačkan brojnim lagunama. Najpoznatije lagune su:
Obala
Obala države, a naročito njen južni dio, je praktično ispresjecan zalivima. Najpoznatiji zalivi su:
Nasljedne kapetanije
Rio de Žaneiro je nastao od dijelova kapetanija Tome i Sao Visente. Između 1555 i 1567 teritorija je praktično vrvila od Francuza, koji su namjeravali napraviti koloniju Francuski Antarktik (France Antarctique). Kako bi spriječio okupaciju Francuza, u martu, 1565 godine, Estácio de Sá je podigao grad Rio de Žaneiro.
U 17. vijeku, stočarstvo i plantaže šećerne trske su bile nosioci progresa, a sa otkrićem zlata u 18. vijeku i dragog kamenja u Minas Žeraisu, Rio de Žaneiro je postao glavna luka za izvoz rude. Naslijedivši Salvador, 1763 godine, Rio de Žaneiro je postao prijestonica kolonijalnog Brazila.
Promjenom dinastija u Portugalu, 1808 godine, bivša portugalska aristokratija je došla u Brazil, tačnije u region oko grada Rio de Žaneiro. Dolaskom aristokratije, Rio de Žaneiro i okolina je doživjela urbanističke reforme, počele su se stvarati agencije za administraciju, sudstvo, građene su nove crkve i bolnice, a osnovana je i prva banka u Brazilu Banku du Brazil, kao i regionalne novine Gazette do Rio of Janeiro. U godinama koje slijede nastali su botanički vrt, vojna akademija i mnoge obrazovne insitucije.
Nova država Rio de Žaneiro
1975, države Guanabara i Rio de Žaneiro su spojene u jednu pod nazivom Rio de Žaneiro, sa gradom Rio de Žaneiro, kao glavnim gradom. Dotadašnji simboli države Rio de Žaneiro su zadržani, sa dodavanjem simbola države Guanabara.
Grb
Orao na zastavi je simbol Brazilske kraljevske porodice, a u pozadini stijena pod nazivom Božiji Prst (portugalski: Dedo de Deus), koja se za vedrih dana vidi i iz grada Rio de Žaneiro. Grb obrubljuje poljoprivredno bogatstvo države šećerna trska lijevo, i kafa desno.
Ekonomija
Rio de Žaneiro, kao država ima drugu po veličini industriju u federaciji, poslije Sao Paula. Većina industrije je vezana za naftu i rafinerije, hemijsku industriju, kao i brodogradnju. Neke od najpoznatijih brazilskih kompanija imaju sjedište u Rio de Žaneiru, kao što su Petrobras (Petrobrás), najveća naftna kompanija, i Banku du Brazil (Banco do Brasil) najveća banka. Dohodak države je iznad državnog prosjeka i može se porediti sa dohodcima država kao što su Čile, Irska, Portugal i Danska (prilično iste veličine kao i ova država).
Cà Marana, Bologna
Cà Marana je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
Harbach
Harbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Altenkirhen (Vestervald). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 570 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7132045.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenkirhen (Vestervald) Harbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Altenkirhen (Vestervald). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 284 metra. Površina opštine iznosi 5,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 570 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 101 stanovnika/km².
Pravi kazuari
Kazuari su porodica ptica neletačica koja nastanjuje Australiju i Novu Gvineju. Pripadnici te porodice spadaju u red veoma opasnih ptica, koje udarcima izuzetno snažnih nogu mogu usmrtiti manje životinje, a katkad ozbiljno povrijediti i neoprezne ljubitelje ptica, osobito one koji se previše približe njihovim staništima, stacioniranim uglavnom na nadmorskim visinama iznad tisuću metara, u gustišima i na nepristupačnim mjestima. Kazuari su posebice agresivni u razdoblju parenja, a zamimljiva značajka ovih ptica je da mužjaci skrbe o mladima, da ih hrane i nadziru njihov razvitak. Sistematizatori u porodicu pravih kazuara svrstavaju obično tri, niže navedene, vrste.
Drugi projekti
Casuariidae קזואריים Kazuary Казуарообразные Казуароподібні
San Pietro Novello, Treviso
San Pietro Novello je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 126 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Kronologija evolucije
right|160px Ova kronologija evolucije života pokazuje sve važne događaje u razvoju života na planeti Zemlji. Za kontekst, v. članke biologija, evolucija, geološka kronologija i historija Zemlje. Datumi se temelje na naučnim dokazima. Tablica koristi skraćenice "MYA " za "prije xx miliona godina" i "kYA" za "prije xx tisuća godina."
U biologiji, evolucija je proces u kojem populacije organizama stječu i prenose nove karakteristike s generacije na generaciju. Taj proces kroz duge periode objašnjava porijeklo nove vrste i, konačno, veliku raznolikost biloškog svijeta. Moderne vrste su srodne jedna drugoj kroz zajedničkog pretka, te produkti evolucije i specijacije kroz milijarde godina.
Svrke
Svrke je naselje u opštini Kolašin u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 67 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 99 stanovnika).
Demografija
U naselju Svrke živi 65 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 55,2 godina (52,1 kod muškaraca i 59,3 kod žena). U naselju ima 25 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,68.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Brangues (Izer)
Brang je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi La Tur di Pen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 469 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 40 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,67 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 207 metara (maksimalnoj 236 m, a minimalnoj 204 m).
Ignacio Zaragoza, Chihuahua
Ignacio Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3455 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2108 m.
Засавица II
Демографија
У насељу Засавица II живи 559 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 38,6 година (38,9 код мушкараца и 38,4 код жена). У насељу има 205 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,45.
Ово насеље је углавном насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Напомене
→ * - Подаци за површину и густину насељености дати су збирно за катастарску општину Засавица, на којој се налазе два насеља Засавица I и Засавица II.
Familia Estrada González, Playas de Rosarito
Familia Estrada González je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Mason Neck, Virginia
Mejson Nek je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Luz María, San Fernando
Luz María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Fernando.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Emu
Emu (lat. Dromaius novaehollandiae) je druga po veličini suvremena ptica. Uz klokana se nalazi na grbu Australije.
Opis
Hrani se dijelovima biljaka u kojima su koncentrisane hranjive materije: sjemenje, plodovi, cvijeće, mladi izdanci. Brzo se razmnožavaju i rastu.
Ženke polažu 9-20 jaja u travnju, svibnju i lipnju. Jaja koja su tek snesena su tamnozelena, ali tokom inkubacije tamne i postanu skoro crna.
Rasprostranjenost
Naseljava Australiju. Stanište su mu sve oblasti osim prašuma i goleti; rijetko ga se može vidjeti u pustinjama i na krajnjem sjeveru.
Odnos sa čovjekom
Do pred kraj 18. st. bilo je nekoliko vrsta i podvrsta emua. Patuljasti emui sa Kraljevskog otoka i Otoka klokana, kao i podvrste iz Tasmanije su bile istrebljene nakon dolaska europljana. Australska vlada je 1932. pokušala odstrjeliti emue trupama sa automatskim puškama. Ptice su bile izuzetno vješte u izbjegavanju metaka pa "rat protiv emua" nije uspio.
Jedini je živi predstavnik roda Dromaius.
Tasmanski vrag
Tasmanski vrag ili tasmanijski đavo (Sarcophilus harrisii) je mesojedi tobolčar koji sada u divljini živi samo na Tasmaniji.
Palo Blanco, Tamalín
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Tasmanski vrag
Tasmanski vrag je jedini živući pripadnik roda Sarcophilus. Velik kao maleni pas, ali zdepaste i snažne građe, tasmanski vrag je sada najveći mesojedi tobolčar nakon izumiranja psoglavog vučka 1936. godine. Karakterizira ga crno krzno, smrad koji ispušta kada je pod stresom, izrazito glasan i uznemiravajući vrisak, kao i krvožednost kada se hrani. Može loviti plijen i jesti strvine i, iako je obično solitaran, jelo nekada dijeli sa drugim tasmanskim vragovima.
Tasmanski vrag je iskorjenjen sa australskog kopna tijekom zadnjih 3000 godina, dobro prije naseljavanja bijelaca 1788.. Budući da su na njih gledali kao na prijetnju stoci na Tasmaniji, tasmanski vragovi su lovljeni do 1941., kada su postali zvanično zaštićeni.
Od kasnih 1990-ih, tumor lica je dosta smanjio populaciju tasmanskih vragova i sada predstavlja prijetnju opstanku vrste, koja je u svibnju 2009. deklarirana ugroženom. Sada Vlada Tasmanije sprovodi programe za smanjenje utjecaja bolesti.
Taksonomija
Prirodoslovac George Harris je napisao prvi opis tasmanskog vraga 1807. i nazvao ga Didelphis ursina. 1838. tasmanski vrag je nazvan Dasyurus laniarius od strane Richarda Owena, prije nego je premješten u rod Sarcophilus 1841. i nazvan Sarcophilus harrisii ("Harrisov ljubitelj mesa") od strane Pierrea Boitarda. Kasnija revizija taksonomije tasmanskog vraga, izdata 1987., je pokušala da ga preimenuje u Sarcophilus laniarius, što se baziralo na fosilima nekolicine životinja sa kopna Australije. Vijeće taksonoma ovo uglavnom nije prihvatilo; na kraju, za vrstu je ostavljen naziv S. harrisii, a S. laniarius je dat jednoj fosilnoj vrsti.
Fizički opis
Vrag ima duge brkove na licu i grude na glavi. Pomažu mu da nađe plijen u mraku, a pokazuju i koliko je drugi vrag blizu dok se hrane. Sluh je dominantno čulo, a također ima i odlično čulo mirisa. Kako tasmanski vragovi love noću, izgleda da vide crno-bijelo. Tako mogu lako vidjeti pokrete, ali imaju teškoća kada gledaju predmete koji se ne pomjeraju.
Jedna analiza snage ugriza kod sisavaca u odnosu na veličinu tijela pokazuje da vrag ima najjači ugriz, preko 35 000 kPa. Snaga ugriza je tako velika jer je i glava velika. Također ima i zube koji rastu polako tokom života. Zubi i vilice tasmanskog vraga i hijene su slični, što je jedan primjer konvergentne evolucije.
Razmnožavanje
thumb|right|440px|Prikaz razvoja mladunaca tasmanskog vraga. Ženke se počnu razmnožavati kada dostignu spolnu zrelost, obično nakon druge godine. Nakon toga, plodne su jednom godišnje. Parenje počinje u ožujku, na zaklonjenim mjestima, i danju i noću. Tijekom sezone parenja mužjaci se bore za ženke, a ženke se pare sa dominantnim mužjakom. Nisu monogamni, a ženke će se pariti sa još nekoliko mužjaka ako dominantni ne pazi na njih nakon parenja. Trudnoća traje 21 dan, a svaka ženka rodi 20-30 mladih od kojih svaki teži prosječno 0,18–0,24 grama. Kada se mladi rode, kompeticija je žestoka dok se iz vagine penju do tobolca. Kada uđu unutra, svaki prihvati dojku i ostaje tako 100 dana. Tobolac ženke tasmanskog vraga, kao i vombatov, je otvoren na kraju, pa je ženki teško da ima fizički dodir s mladima. Iako se rodi mnogo mladih, ženka ima samo četiri dojke, pa tako nikada nema više od četiri bebe u tobolcu; što je ženka starija, to okoti manje mladunaca. U prosjeku, preživi više ženki nego mužjaka.
U tobolcu, mladi se brzo razvijaju. Nakon 15 dana uši su vidljive. Očni kapci se pojave nakon 16 dana, brkovi nakon 17 dana, usne nakon 20 dana. Mladima počne rasti krzno nakon oko 49 dana, a nakon 90 imaju cijelo krzno. Oči im se otvore kratko nakon razvitka krzna - između 87 i 93 dana. Napuštaju tobolac 105 dana nakon rođenja. Izgledaju kao male kopije roditelja i teže otprilike 500 grama. Za razliku od mladih klokana, mladi tasmanskog vraga se ne vraćaju u tobolac; umjesto toga, ostaju u jazbini sljedeća tri mjeseca. Prvi put izlaze van između listopada i prosinca, a postanu neovisni u siječnju. Ženke odgajaju mlade šest mjeseci tijekom jedne godine.
Ponašanje
Tasmanski vragovi su rasprostranjeni i prilično česti na Tasmaniji, ali brzo umru od tumora lica. Žive u svim staništima, pa i rubovima urbanih područja, a posebno vole suhe šume i šume na obali. Tasmanski vrag je noćna vrsta, a dan provodi u gustom grmu ili u rupi. Mladunci se mogu penjati na drveće, ali to postaje sve teže kako odrastaju. Mogu također i plivati. Solitarni su i ne formiraju čopore. Zauzimaju teritorije od 8–20 km², koji se mogu dosta preklapati sa teritorijima drugih vragova.
Tasmanski vragovi mogu loviti plijen do veličine malenog klokana, ali su inače oportunisti i jedu i strvine. Najviše voli vombate, ali jede i sve ostale malene životinje, domaće životinje, ptice, ribe, žabe i gmazove. Ishrana im mnogo varira i zavisi od dostupne hrane. U prosjeku jedu oko 15% svoje tjelesne težine svaki dan; međutim, mogu pojesti do 40% u 30 minuta ako im se pruži prilika. Tasmanski vragovi jedu sve dijelove strvine, uključjući i kosti i krzno, zajedno sa mesom i unutrašnjim organima. Što se ovoga tiče, farmeri ga smatraju korisnim jer brzo pojedu strvinu i zaustave širenje kukaca koji mogu nauditi stoci.
U kulturi
Možda je najboznatiji tasmanski vrag "Taz" iz Looney Tunes serija. Osim ispuštanja sličnih zvukova, velikog apetita i nekih fizičkih sličnosti, zapravo i nema nekih sličnosti sa pravim tasmanskim vragom.
Hargarten
Hargarten je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 97 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232233.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Hargarten se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 520 metara. Površina opštine iznosi 2,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 97 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 48 stanovnika/km².
Loritto, Brescia
Loritto je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 95 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1003 m.
Opština Chisindia, Arad
Chisindia je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
PewDiePie
Feliks Arvid Ulf Šelberg, poznatiji kao „Onaj cika iza ćoška” -popaj- (24. oktobar 1989) je švedski komičar i video producent koji snima reagovanje na video igre i obične vlogove za jutjub. Njegov jutjub kanal pod naziivom „PewDiePie” sada broji oko 61 milion pretplatnika i oko 17 milijardi pregleda. On je napravio kanal „PewDiePie” 29. aprila 2010.
Mladost
Fakultetsko obrazovanje mladog Šveđanina Feliksa nije dugo trajalo. Nastavu je pohađao jako kratko te je, umesto na predavanjima, većinu vremena provodio za računarom, igrajući igre i snimajući videozapise svojih (smešnih) komentara tih igara.
Jutjub kanal
Naime, Feliks je 2009. godine počeo objavljivati svoje reakcije za jutjub na kanalu „PewDie”, ali je kasnije izgubio lozinku, pa je napravio, danas poznat, kanal „PewDiePie”. Razlog njegovog uspeha mnogima je teško shvatiti.
Feliks retko ima vremena za interviju, ali je pristao u nekim intervjuima i rekao kako se on samo opušta i zabavlja, a pri tome zaraćuje ogromne svote novca, čak 4 miliona dolara godišnje.
Rotor (elektrotehnika)
mini|250px|desno|Rotor i [[stator elektromotora.]]
PewDiePie
Jutjub kanal
Ono što je posebno zanimljivo je da potpuno nesvesno, Feliks počeo uveliko uticati na tržište video igara jer igre koje on igra (pa čak i ako mu se ne sviđaju pa ih kritikuje) brzo postanu popularne među milionima korisnika te neki smatraju da i on nosi deo zasluge za popularnost Flappy Bird (a) – kojeg su mnogi skinuli nakon što su viđeli video „Flappy Bird – nemojte igrati ovu igru” koji je objavio ovaj mladić.
Napomene
<references group="lower-alpha"/>
Rotor (elektrotehnika)
Rotor (njem. Rotor < engl. rotor, skr. od rotator, prema rotate <lat. rotare: vrtjeti, okretati), u tehnici, je dio stroja ili drugog uređaja koji svojim okretanjem obavlja neko korisno djelovanje, na primjer rotor Wankelova motora ili elektromotora, parne, plinske ili vjetrene turbine, helikoptera. Kod pogonskih strojeva kao što su elektromotori ili turbine, dovedena se energija (pare, plina, vode, električne struje) pretvara u kinetičku energiju vrtnje rotora, kojom se preko nekoga pretvornika obavlja rad, dok je kod nekih drugih strojeva (električni generator, turbokompresor, centrifugalna sisaljka) postupak obrnut, to jest kinetička energija dovedena rotoru pretvara se u novi oblik.
Stator
Stator (njem. Stator, prema lat. status: stajanje) je mirujući dio stroja ili motora (na primjer turbine, sisaljke, elektromotora, generatora), unutar kojega se okreće (rotira) rotor. Statorom se dovodi energija (električna, pare, plina, vode) rotoru, u kojem se pretvara u kinetičku energiju rotacije i dalje u koristan rad (pogonski strojevi), ili stator preuzima energiju s rotora i pretvara ju u neki drugi oblik (električni generator, turbokompresor, centrifugalna sisaljka).
Las Galleras, Tzitzio
Las Galleras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2189 m.
Skyfall
Skyfall je britansko-američki film snimljen 2012. u režiji Sama Mendesa, koji predstavlja 23. po redu službeni nastavak filmske serije o britanskom tajnom agentu Jamesu Bondu, i 3. po redu u kome naslovni lik tumači Daniel Craig. Radnja prati napore Jamesa Bonda da razotkrije pozadinu terorističkog napada na londonsko sjedište MI6, pri čemu će se on morati suočiti sa neugodnim detaljima vlastite prošlosti.
Snimanje filma je bilo odgođeno zbog financijskih problema u kojima se našao studio MGM, da bi se nastavilo tako da premijera bude koincidirala s 50. obljetnicom početka filmske serije. Skyfall, u kome se poslije duže pauze ponovno pojavljuju likovi Q-ja i Miss Moneypenny, je doživio brojne pohvale od strane kritike, koja je istakla prilagođavanje lika novim vremenima i transformaciju u modernog, realističnog i nešto mračnijeg Bonda. Također je doživio ogroman uspjeh kod publike, postavši prvi film serije koji je prešao prag od milijardu dolara zarade na kino-blagajnama, odnosno 7. po redu film kome je to ikada uspjelo. Uspjesi su potvrđeni i nizom prestižnih nagrada, kao što su nagrada BAFTA za najbolji film te Oscar za najbolju originalnu pjesmu - Skyfall koji je izvodila Adele.
Casuarius lydekki
Casuarius lydekki je izumrla vrsta ptice neletačice iz roda Casuarius. Ne zna se mnogo o njoj, niti zašto je izumrla.
Demetrius and the Gladiators
Demetrius and the Gladiators (prevedeno kao Demetrije i gladijatori) je američki historijski (peplum) film snimljen 1954. u režiji Delmera Davesa. Predstavlja nastavak biblijskog spektakla The Robe iz 1953. godine, a radnja mu je smještena u antički Rim u doba vladavine cara Kaligule. Naslovni protagonist je kršćanski rob po imenu Demetrije (čiji lik tumači Victor Mature), prisiljen da se kao gladijator bori u areni.
Nărtești, Gohor
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 882 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
La Jaloma, Soledad de Graciano Sánchez
La Jaloma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1837 m.
Calhoun, Illinois
Kalhun je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 172, što je 50 (-22,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Caumont-sur-Durance
Komon sir Dirans je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Vokliz koja pripada prefekturi Apt.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4253 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 233 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 45 metara (maksimalnoj 134 m, a minimalnoj 39 m).
Muti-Pairò, Messina
Muti-Pairò je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 133 m.
Prefektura Ser
Prefektura Seres ( - Nomos Serron) je oblast na severoistoku Središnje Makedonije, u Egejskoj Makedoniji u Grčkoj.
Prirodne odlike
Prefektura Ser nalazi se na severu Grčke i svojom severnom granicom je pogranična i to prema dve države (Republika Makedonija, Bugarska). Na krajnjem jugu prefektura izlazi par kilometara na Orfanski zaliv Egejskog mora. Na zapadu se ova prefektura graniči sa prefekturom Kilkis, sa jugozapada prefekturom Solun, na jugoistoku prefekturom Kavala i na istoku sa prefekturom Drama.
Područje Serske prefekture obuhvata donji deo doline reke Strume, a po obodu se nalazi niz planina: Kerkini na sevrozapadu, Menoikio na istoku, Pangajo na jugoistoku, Kerdilio na jugozapadu i Vertiskos planine na zapadu. u središnjem delu prefekture nalazi se jezero Sersinites a na sjeveru Jezero Kerkini. Kotlina rijeke Strume (41% površine prefekture) je pogodan za zemljoradnju, pa je ova prefektura jedna od "žitnica" Grčke.
Klima je djelomično sredozemna, tu se utjecaji Sredozemlja mješaju sa uticajima iz unutrašnjosti Balkana (toplija leta i hladnije zime). U planinskim krajevima klima je znatno oštrija.