cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ángel Di María
Benfica
Ángel di María je u srpnju došao u Benficu te je igrao kao vezni igrač. Benfica je platila 6.000.000. eura Rosariu za njega, a u kolovozu 2008. Benfica je platila još 2.000.000 eura. Predsjednik Luís Filipe Vieira rekao je da će Ángel di María biti savršena zamjena za odlazak kapetana Simaa. Tijekom prvih mjeseci svog boravka u Lisabonu pokazao je da je igrač vrhunske kvalitete. On je potpisao novi ugovor u trajanju tri godine sa Benficom te je odštetna klauzula za njega bila 40.000.000. eura. Dana 27. veljače 2010. postigao je svoj prvi hat-trick protiv Leixões SC te su ga portugalske sportske novine proglasile Čarobni Tri Maria.
Real Madrid
Dana 28. lipnja 2010. na službenim stranicama Real Madrida pisalo je da su se dogovorili sa Benficom oko prelaska Ángela di Maríe. On je potpisao petogodišnji ugovor vrijedan 25.000.000. eura. Prvi debi za Kraljevski klub imao je 4. kolovoza 2010. u prijateljskoj utakmici protiv Herculesa koju je madridski Real pobjedio rezultatom 3-1. Prvi pogodak upisao je u 2-0 pobjedi protiv CA Peñarola za trofej Santiago Bernabeua. Prvi ligaški debi dožživio je protiv Mallorce, a prvi pogodak u ligi je postigao Real Sociedadu 28. rujna 2010. Prvi pogodak u Ligi prvaka postigao je AJ Auxerreu.
Reprezentacija
thumb|right|300px|Ángel di María (lijevo) i [[Raul Meireles (desno) na prijateljskom dvoboju između Argentine i Portugala, 09. veljače 2011.]] Za argentinsku nogometnu reprezentaciju igra sve od svoje 18. godine. Na Svjetskom kupu 2007. u Kanadi odveo je reprezentaciju do prvog mjesta sa tri pogotka.
Dana 23. kolovoza 2008. donio je svojoj reprezentaciji drugo olimpijsko zlato prekrasnim pogotkom protiv Nigerije u 57. minuti lobom sa kraja šesnaesterca za 1-0.
Svoj prvi pogodak za izabranu A vrstu postigao je u 1-0 pobjedi protiv Irske u Dublinu.
Trofeji
Benfica
Portugalska Prva liga: 2009./2010.
Portugalski liga kup: 2008./2009., 2009./2010.
Real Madrid
Španjolska Prva liga: 2011/2012.
Massignano, Ancona
Massignano je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 129 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 239 m.
Ángel Di María
Trofeji
Kup Kralja: 2010/2011.
Liga prvaka: 2013/2014.
Certines
Serten je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi).
Ángel Di María
Trofeji
Svjetsko klupsko prvenstvo: 2014
Certines
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 916, a gustina naseljenosti je iznosila 58 stanovnika/km².
Ángel Di María
Trofeji
Paris Saint-Germain
Ligue 1: 2015/2016., 2017/2018., 2018/2019., 2019/2020., 2021/2022.
Coupe de France: 2015/2016., 2016/2017., 2017/2018., 2019/2020., 2020/2021.
Liga prvaka: 2019/2020. (drugo mjesto)
Zona Portuale, Ragusa
Zona Portuale je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Ángel Di María
Trofeji
Reprezentacija Argentine
Ljetne olimpijske igre: 2008.
FIFA U-20 world cup: 2007.
Copa América: 2021.
FIFA Svjetsko prvenstvo: 2022.
Karijera: Statistika
to je u 2011-oj godini, on sada redovno nastupa za real madrid i mnogo muj je bolja statistika nego sada,s tim da je u sezoni 2012-2013 bio bio 27 igrac sveta a sada u sezoni 2013-2014 pao je za cak 16 mesta (zbog mnogih povredi i problema) na fifinoj rang listi ,sada je 43 igrac sveta , na 5 meceva u LS ima cak zabelezena 3 pogotka i 6 asistencija verovali ili ne , u Spanskoj primeri je najbolji asisten Madridskog Reala.
Izvori
Novine: "Top 10 things you need to know about Real Madrid's new Argentine magician Angel Di Maria", Mirror Football (Trinity Mirror). 28 October 2009. http://www.mirrorfootball.co.uk/opinion/blogs/football-spy/10-things-you-need-to-know-abou/Real-Madrid-s-latest-signing-Angel-Di-Maria-Top-10-things-you-needs-to-know-article203379.html. Retrieved 14 November 2010.
Orovnik
Orovnik je naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Orovnik pripada opštini Debarca.
Prirodni uslovi
Naselje Orovnik je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Ohrida, naselje je udaljeno 9 km severozapadno.
Orovnik se nalazi u istorijskoj oblasti Drimkol, koja priobalno područje Ohridskog jezera oko Struge, na mestu istoka reke Crni Drim (poreklo imena). Naselje je smešteno u istočnom delu oblasti, gde se od Struškog polja na zapadu uzdiže pobrđe Gorenci ka istoku. Južno od naselja se nalazi Ohridsko jezero. Nadmorska visina naselja je približno 730 metara.
Klima u naselju, i pored znatne nadmorske visine, ima župne odlike, pa je pre umereno kontinentalna nego planinska.
Stanovništvo
Orovnik je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 440 stanovnika.
Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (99%), a ostalo su Srbi.
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Yang Jian (princ Suija)
Yang Jian (楊暕) (585–618), kurtoazno ime Shiku (世胐), nadimak Ahai (阿孩), bio je carski princ kineske dinastije Sui. Bio je sin Yang Guanga, budućeg cara Yanga i njegove supruge Princeze Xiao. Historijski izvori opisuju da je bio naočit dječak te da ga je djed, car Wen prilično volio i imenovao načelnikom Zakonodavnog odjela carske uprave 599. Otac mu je 604. postao car. Historijski izvori ga opisuju kao izuzetno bahatog i sklonog uzimanju žena iz običnog naroda za konkubine. Međutim, ubrzo je pao u očevu nemilost. Kada mu je otac 618. ubijen u vojničkog pobuni, ubrzo je ubijen i Yang Jian zajedno sa dva sina. Treći sin, koji se rodio posthumno, se sa caricom Xiao sklonio kod Tujuea; kasnije se vratio u Kinu i postao vojvoda u službi cara Taizonga od Tanga.
Paul Celan
thumb|right|Paul Celan Paul Celan (* 23. studenog 1920. Černovci, tada Rumunjska, sada Ukrajina; † 20. travnja 1970 Pariz; bio je pjesnik, prevoditelj i esejist njemačkog jezičnog izraza.
Rođen je kao Paul Ančel (Antschel ili Ancel) u obitelji njemačkih židova cionista.
Biografija
Godine 1938. upisuje studij medicine u Toursu (Francuska), ali ga ubrzo napušta. Već sljedeće godine vraća se u rodno mjesto (koje će 1940. biti priključeno SSSR-u) i upisuje studij rumanistike. Po ulasku nemačkih trupa u grad 1941. odveden je na prisilni rad na izgradnji puteva. Godinu dana kasnije njegovi su roditelji transportirani u radni logor Mihailovka. Otac mu umire od tifusa, a smrt majke – ubijena pucnjem u zatiljak, biti će kasnije centralni motiv u njegovoj poeziji. Sam Celan biva također zatočenik radnog logora sve do 1943. U oslobođene Černovce, nakon bijega iz logora, vratiti će se 1944. Nakon kratkog studija anglistike, zapošljava se 1945. kao lektor i prevoditelj u jednom izdavačkom poduzeću u Bukureštu. Za to vrijeme stupa u kontakt sa Rosom Ausländer i objavljuje prve pjesme u časopisu "Agora". Istovremeno bavi se prevođenjem Kafke.
Godine 1947. napušta staljinizmom pritisnutu Rumunjsku i nakon kratkog boravka u Beču 1948. (poznanstvo sa Ingeborg Bachmann) konačno se nastanjuje u Parizu. Od tada pjesme piše isključivo na njemačkom jeziku. Studira germanistiku i lingvistiku i nakon toga radi na École Normale Supérieure kao lektor njemačkog jezika. Prevodi nemačke, ruske i engleske pesnike: Rimbauda, Bloka, Mandeljštama, Jesenjina, Shakespearea i mnoge druge pjesnike na njemački jezik.
U jesen 1969. putuje u Izrael. 20. travnja 1970. završava život samoubojstvom u Parizu, skokom u parisku reku Seinu.
Nagrađen je za to književnom nagradom grada Bremena 1958., a 1960. Büchnerovom nagradom i 1964. Velikom nagradom za umjetnost Sjeverne Rajne-Vestfalije.
Poetika
Osobito se bavio pitanjima jezika. Pokušao je izvan jezičnih konvencija iznova imenovati neizrecivo, nastup šutnje u jeziku, dopirući do krajnjih granica izrecivog. Svoju prvu knjigu objavio je 1948., dakle u doba u kojemu je utjecaj Rainer Maria Rilkea još trajao, a druga slava Gottfrieda Benna ponovno započinjala, pa ta dva velikana omeđuju otprilike iz daljine Celanov put. Književni rad započinje prijevodima Rilkea i, nešto kasnije, prijevodima srednjovjekovne poezije na rumunjski. Osnovna je Celanova figura paradoks. U svoje pjesništvom uveo je »proturiječ« (Gegenwort) kao pravu riječ apsurda. U njega su vrlo često riječi suprotne po smislu a slažu se prema zvukovnim asocijacijama. Pjesme su mu slike u koje kao da se uvukla vječnost, dakle statične su, obraćaju se i ne pripovijedaju već kazuju, ili bolje: pokazuju. Pjesništvo je to s vrlo malo glagola, a i ono malo njih izgubilo je svoja vremenska obilježja te stoji u infinitivnim oblicima, bilježeći samo neodređenu protežnost. Pjesme su uglavnom pisane u trećem licu. U svojim kasnim pjesmama izrezuje sliku po njezinim obrisima te nam kroz tako nastalu rupu u našem zatvorenom svijetu pokazuje, ili barem daje naslutiti, nešto od beskrajnih i vječnih prostora.
Las Crucitas, Xilitla
Las Crucitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 293 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 656 m.
The Small Back Room
The Small Back Room je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1949. godine u režiji Michaela Powella i Emerica Pressburgera. Po žanru je mješavina drame i ratnog filma, a predstavlja adaptaciju istoimnenog romana Nigela Balchina. Protagonist, čiji lik tumači David Farrar je britanski naučnik koji za vrijeme Drugog svjetskog rata pokušava pronaći nove metode za borbu protiv njemačkih bombi. Radnja prikazuje kako ga u tome priječe ljubavni problemi, alkoholizam, ali i nerazumijevanje pretpostavljenih. The Small Back Room su Powell i Pressburger napravili nakon napuštanja studija Rank, odnosno priključenja producentu Alexanderu Kordi. Film nije imao veliki komercijalni uspjeh, iako ga danas kritičari uglavnom hvale.
Car Yōmei
Car Yōmei (用明天皇) bio je 31. car Japana, prema tradicionalnom popisu. Vladao je od 585. do smrti 587.
Bio je sin cara Kimmeija i princeze Soga no Kitashihime, kćeri uticajnog političara Soga no Inamea iz klana Soga, koji je u 6. vijeku dominirao carskim dvorom. Na prijestolje je došao 585. poslije smrti svog starijeg brata cara Bidatsua. Imao je tri supruge, uključujući polusestru princezu Anahobe no Hashihito sa kojom se oženio 586. i imao četvoro sinova, uključujući znamenitog državnika princa Shotokua.
Njegovu je kratku vladavinu označilo jačanje napetosti na dvoru između klana Soga na čelu sa Soga no Umakoom, koji je promicao budizam i klana Mononobe na čelu sa Mononobe no Moriyaom, koji je promicao tradicionalni šintoizam. Njegova smrt 587. je dovela do oružane eskalacije sukoba, odnosno bitke kod Shigisana u kojoj je Mononobe poražen. Naslijedio ga je brat car Sushun.
Oslomej
Oslomej je naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Oslomej je bila sedište i najveće naselje istoimene opštine Oslomej, koja je ukinuta i priključena opštini Kičevo 2013. godine.
Pored sela Oslomej nalazi se istoimena TE Oslomej.
Prirodni uslovi
Naselje Oslomej je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kičeva, naselje je udaljeno 8 km severno.
Reljef: Oslomej se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Kičevija. Selo je položeno u središnjem delu Kičevskog polja, a istočno se izdiže planina Čelovica. Nadmorska visina naselja je približno 700 metara.
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Istorija
Po statistici sekretara Bugarske egzarhije, 1905. godine Oslomej je imao 240 stanovnika, u celosti pravoslavnih Slovena.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine, Oslomej je imao 40 stanovnika.
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Opština Turdaș, Hunedoara
Turdaș je opština u Rumuniji u okrugu Hunedoara.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 194 m.
Иван Бах
Иван Бах (Bach) (Загреб, 12. децембар 1910 – Загреб, 9. јул 1983) је био историчар уметности и преводилац.
Биографија
Рођен је у Загребу 12. децембра 1910. у од мајке Нине Вавре, глумице и списатељице и оца Јосипа Баха, позоришног управника и режисера. Студирао је историју уметности и класичну археологију на Филозофском факултету у Загребу (1930 – 1935). Припада загребачкој школи и изразити је представник генерације историчара, ученика професора Артура Шнајдера, који су стасали пред Други светски рат.
Након што је дипломирао, једно краће време је радио у Археолошком музеју у Загребу. Из тог периода је и његова докторска теза „Антикни фигурални бронзани предмети Археолошко-хисторијског музеја у Загребу“. Докторирао је 1939.
У младости се повремено бавио превођењем. Тако је у Народном позоришту у Београду 1934. игран његов превод комедије „Интимности“ Ноела Кауарда.
Од пресудног значаја за његову каријеру је био долазак у Музеј за умјетност и обрт, којим је од 1933. руководио Владимир Ткалчић. Запослио се 1937. као кустос. Већ наредне године, под Ткалчићевим надзором радио је на инвентару уметничких дела из ризнице православног манастира Гомирје. Након тога је радио на сређивању, обради и излагању збирке православне црквене уметности у Музеју, која се увећавала новим откупима. У исто време се бавио обрађивањем икона из цркве у Комоговини. Године 1940. је обишао цркву и фотографисао једини сигнирани иконостас Василија Романовича из 1758, у цркви Светог Георгија у Слатинском Дреновцу, код Ораховице, кога су спалиле усташе 1941. са целокупним црквеним инвентаром. Захваљујући фотографским снимцима сачувана је само успомена на ово Романовичево дело.
У Музеју за умјетност и обрт је провео највећи део свог радног века, од 1937, па све до пензионисања 1973. Рад у музеју је прекидао само у периодима 1942—1943, радећи као вршилац дужности управитеља Етнографског музеја у Бања Луци, у периоду 1943—1945 је био доцент на Филозофском факултету на Свеучилишту у Загребу, а током 1950—1951 је био вршилац дужности директора Конзерваторског завода у Загребу.
Почетком Другог светског рата, по формирању Независне Државе Хрватске, донет је низ законских одредби којима су озакоњени пљачка, демолирање и рушење фрушкогорских манастира и српских цркава на подручју НДХ. Девастација и рушење цркава, манастира и свих установа културе је вршена плански и систематски. Формиран је суд у Сремским Карловцима, чије је име промењено у Хрватске Карловце, са задатком да изврши пренос непокретне имовине Патријаршије, као и имовине српских завода и установа власништво НДХ. На захтав Владимир Ткалчића, као равнатеља Музеја за умјетност и обрт у Загребу и мимо знања министра наставе Милета Будака, Министарство наставе је издало одредбу да у сарадњи са особљем Археолошког, Хисторијског, Етнографског музеја, те Конзерваторског завода у Загребу преузме све старине у православним црквама и манастирима у Хрватској, које су биле извргнуте пропасти.
Иван Бах, заједно са Владимиром Ткалчићем, спасио је од пропасти многе драгоцене уметничке предмете, највише из православних цркава и манастира на територији НДХ који су им били доступни. Драгоцености су највећим делом биле из фрушкогорских манастира. Захваљујући познавању православне црквене уметности, Иван Бах је имао битну улогу у акцији спашавања. Током читавог рата је радио на сређивању и инвентарисању, те пружио велику помоћ екипи музејских стручњака.
Спашени материјал је до краја рата чуван у Музеју за умјетност и обрт, у трезорима Свеучилишне књижнице, централној књижници „Просвјете“ и Музеју града Загреба. Након рата, заједно са Владимир Ткалчићем, Радославом Грујићем и Зденком Војновићем,  нашао се у комисији, чији је задатак био повратак црквених ствари Српској православној цркви, али је у току рада комисије одлучено да се повратак изврши само за ствари које су припадале црквама на територији Србије, што је и учињено априла 1946. У случајевима где је то било могуће, односно цркве нису биле срушене, ове ствари су враћене на своја првобитна места, а остатак је депонован у просторије Српске патријаршије.
Три хрватске институције су остатак сачуваног материјала тек 1983. вратиле Српској православној цркви, а 1985. је отворен музеј Српске православне цркве Епархије загребачко-љубљанске 1985. Приликом отварања музеја, заједно са Владимиром Ткалчићем, Иван Бах је постхумно проглашен почасним чланом Друштва конзерватора Хрватске, због заслуга за спашавање сакралног блага српских манастира и црквених ризница од ратног разарања.
Био је члан послератне реституционе комисије Владе ФНРЈ, за повратак уметничких дела и споменика културе из Мађарске и Аустрије, у инвентарисању споменика културе који су остали у Мађарској.
Након рата, радио је на обнови музејске поставке, а затим се определио за збирку метала, на којој је радио до пензионисања 1973. Организовао је изложбе метала и црквене уметности у Музеју за уметност и обрт у Загребу. У Београду је организовао савезну изложбу „Уметничка обрада метала народа Југославије кроз векове“ (1956) У периоду 1958—1966 је био председник Интернационалног музејског већа.
Посветио се примењеној уметности, првенствено вештачкој обради метала и златарству, као и њиховом историјском и естетском проценом. Објавио је велики број научних радова из области златарства. Писао је о уметности, у временском периоду од антике, до 20. века. Суштину његовог рада представљају истрајна архивска и теренска истраживања, пре свега злата и метала, што му је била ужа специјалност специјалност, а у ширем смислу проучавао је и фотографију, керамику, штампарство, столарство, затим сликарство српских уметника у Хрватској, као и деловање домаћих уметника у Мађарској и Аустрији, али и обрнуто. Прикупио је велику количину грађе о загребачким златарима у 17. и 18. веку и дошао до спознаје домаће аутохтоне златарске производње. Као кустос збирке металних предмета у Музеју за умјетност и обрт у Загребу истраживао је податке о старијим кујунџијама у Хрватској, пре свега у Загребу и Вараждину.
Дела
Већина његових радова су остали расути по часописима, новинама, каталозима, зборницима и енциклопедијама.
Gorazze, Piacenza
Gorazze je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Jarmina
Zemljopis
Općina Jarmina graniči s 3 jedinice lokalne samouprave, a to su: Općina Markušica na sjeveru, zapadu i istoku, Općina Ivankovo i Grad Vinkovci na južnoj strani.
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Jarmina imala je 2.627 stanovnika u jednom naselju - Jarmini.
U ovoj tablici je prikazan pregled po starosti stanovništva:
<TR>
<TD align=middle colSpan=2>Spol </TD>
<TD align=middle width=100>muški </TD>
<TD align=middle width=100>ženski </TD>
West Rushville, Ohio
Vest Rašvil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Jarmina
Stanovništvo
<TD align=middle width=20 rowSpan=21>S T A R O S T </TD>
West Rushville, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 134, što je 2 (1,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jarmina
Stanovništvo
<TD width=50 bgColor=#f3f3f3>0-4 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>90 </TD>
La Ciénega, Cusihuiriachi
La Ciénega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cusihuiriachi.
Nuštar
Nuštar je naselje i sjedište istoimene općine kraj Vinkovaca u Hrvatskoj.
Jarmina
Stanovništvo
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>119 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>209 </TD></TR>
Nuštar
Zemljopis
Općina Nuštar nalazi se u Vukovarsko-srijemskoj županiji između gradova Vinkovci i Vukovar. Općina Nuštar sastoji se od naselja Nuštar, Cerić i Marinci. Nuštar je najveće naselje.
Jarmina
Stanovništvo
<TD>5-9 </TD>
Nuštar
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva općina Nuštar ima 5862 stanovnika od čega je prema starosti najviše od 15-19 godina a prema spolu ženski je brojniji sa 3010 od ukupnog broja. Naselje Nuštar broji 3606 stanovnika, Cerić 1460 a Marinci 796 stanovnika.
Jarmina
Stanovništvo
<TD align=middle>104 </TD>
<TD align=middle>101 </TD>
<TD align=middle>205 </TD></TR>
Law & Order (sezona 14)
Dolje se nalazi popis epizoda američke TV-serije Law & Order od premijere 14. sezone u sezoni (2003–2004).
Selo pri Žirovnici
Selo pri Žirovnici je naselje u slovenskoj Općini Žirovnici. Selo pri Žirovnici se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Jarmina
Stanovništvo
<TD bgColor=#f3f3f3>10-14 </TD>
Selo pri Žirovnici
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 294 stanovnika.
Jarmina
Stanovništvo
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>107 </TD>
Law & Order (sezona 14)
Format
Jerry Orbach je napustio seriju na kraju ove sezone.
Jarmina
Stanovništvo
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>86 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>193 </TD></TR>
<TD>15-19 </TD>
<TD align=middle>114 </TD>
<TD align=middle>94 </TD>
<TD align=middle>208 </TD></TR>
<TD bgColor=#f3f3f3>20-24 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>93 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>183 </TD></TR>
Nuštar
Historija
Nuštar je za vrijeme rata u Hrvatskoj, odnosno opsade Vukovara bio teško razoren, s obzirom da se nalazio na samoj liniji fronte između JNA i hrvatskih snaga.
Jarmina
Stanovništvo
<TD>25-29 </TD>
Nuštar
Spomenici i znamenitosti
Spomen obilježje poginulima i nestalim u Domovinskom ratu. (u centru Cerića)
Jarmina
Stanovništvo
<TD align=middle>80 </TD>
<TD align=middle>184 </TD></TR>
Nuštar
Kultura
ŽENSKA NOŠNJA: najčešće je radna, a nosili su je u korizmi im za adventa. Vezenka je na redove, tkana i vezena najčešće u crnoj i crvenoj boji. Oplećak je heklani i oko rukava vezen. Marama je lapaskinja, pregača suknena, čarape štrikane sa sisicama ili na okanca, počne su heklane. Djevojke nose pletenicu kornjaču ili okruglu ukrašenu cvijećem i dukatima, s kudrom i skrajnicama. Udane žene nose crvenu šamiju pokrivenu bijelom šlingom, heklanom ili rasplitanom maramom.
Jarmina
Stanovništvo
<TD bgColor=#f3f3f3>30-34 </TD>
Du Ruhui
Du Ruhui (杜如晦) (585–630), kurtoazno ime Keming (克明), formalno Vojvoda Cheng od Laija (萊成公), bio je jedan od najproslavljenijih kancelara kineske dinastije Tang. Najviše se istakao u službi cara Taizonga, te se kasnije često zajedno sa svojim kolegom Fang Xuanlingom navodio kao ideal kome treba težiti svaki kineski kancelar.
Nuštar
Kultura
MUŠKA NOŠNJA: košulja, gaće vezene ili rasplitane i priplitane, crni svileni prsluk ukrašen crvenim ili crnim šujtašem, bagom opanci, tkanica i kapa okićena cvijećem ili dukatom.
Jarmina
Stanovništvo
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>97 </TD>
Nuštar
Sport
Aero klub "Fenix" – Cerić osnovan je 31.05. 1980. godine pod nazivom Aero klub "Rade Končar" Cerić. Do Domovinskog rata brojao je oko 30-ak članova u nekoliko sekcija (raketno-modelarskoj, zrakoplovno-modelarskoj i padobranskoj) od kojih su skoro svi učesnici Domovinskog rata, a dvojica su položili svoje živote za Domovinu.
Aktivnost se provodila u nekoliko sekcija od kojih je najznačajnija raketno-modelarska koja je brojala i najviše članova, a od najznačajnijih razultata te sekcije je da je oboren svjetski rekord u kategoriji raketa s padobranom (S-3-B) koji je ostao do danas.
Jarmina
Stanovništvo
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>111 </TD>
Nuštar
Sport
Domovinskim ratom djelatnosti članova kluba usmjeravaju se za potrebe vojske kao npr. prepravka protugradnih raketa u bojeve, signalne rakete, osvjetljavajuće itd.
Nakon Domovinskog rata 1996.g. obnavlja se rad kluba i preimenuje se u Aero klub "Fenix"- Cerić, a sekcije djelatnosti su raketno-modelarska, zrakoplovno - modelarska, padobranska (paraglajderska) i maketarska sekcija. Pošto je selo bilo okupirano, privremene prostorije su u "Domu izviđača" u Vinkovcima, gdje se i odvijala aktivnost ovih sekcija. Značajniji rezultati su nekoliko prvih mjesta na 5. državnom prvenstvu maketara, 9. mjesto na europskom prvenstvu raketnih modelara u Ljubljani 1999.g., nekoliko prvih mjesta na 5. državnom prvenstvu raketnih modelara za seniore Vinkovci '99. kojeg smo bili organizatori.
Jarmina
Stanovništvo
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>208 </TD></TR>
Nuštar
Sport
U posljednjih par godina akcent je bačen na rad s mladima, posebno u raketno-modelarskoj sekciji koja broji oko 25 članova. S obzirom da još nismo riješili problem službenih prostorija i radionice, rad se odvija po privatnim kućama i prostorima, ali to nije trajno rješenje i bitno utječe na kvalitetu izobrazbe i natjecateljskih rezultata. Budući rad i kvaliteta ovisit će o rješavanju problema prostorija i dotoka financijskih sredstava za rad.
Boćarski klub u Ceriću
Jarmina
Stanovništvo
<TD align=middle>115 </TD>
<TD align=middle>83 </TD>
<TD align=middle>198 </TD></TR>
<TD bgColor=#f3f3f3>40-44 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>108 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>198 </TD></TR>
<TD align=middle>64 </TD>
<TD align=middle>69 </TD>
<TD align=middle>133 </TD></TR>
<TD bgColor=#f3f3f3>50-54 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>72 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>68 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>140 </TD></TR>
<TD>55-59 </TD>
<TD align=middle>67 </TD>
<TD align=middle>73 </TD>
<TD align=middle>140 </TD></TR>
<TD bgColor=#f3f3f3>60-64 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>78 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>76 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>154 </TD></TR>
<TD>65-69 </TD>
<TD align=middle>57 </TD>
<TD align=middle>130 </TD></TR>
<TD bgColor=#f3f3f3>70-74 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>31 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>48 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>79 </TD></TR>
<TD>75-79 </TD>
<TD align=middle>10 </TD>
<TD align=middle>21 </TD>
<TD align=middle>31 </TD></TR>
<TD bgColor=#f3f3f3>80-84 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>2 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>10 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>12 </TD></TR>
<TD>85-89 </TD>
<TD align=middle>1 </TD>
<TD align=middle>7 </TD>
<TD align=middle>8 </TD></TR>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>1 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>2 </TD></TR>
<TD>95 i više </TD>
<TD align=middle>0 </TD>
<TD bgColor=#f3f3f3>Nepoznato </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>7 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>4 </TD>
<TD align=middle bgColor=#f3f3f3>11 </TD></TR>
<TD align=middle colSpan=2>Ukupno </TD>
<TD align=middle>1323 </TD>
<TD align=middle>1304 </TD>
<TD align=middle>2627 </TD></TR> </TABLE></CENTER>
Povijest
Prema nekim mišljenjima (pučka etimologija) ime posjeda i sela Jarmina moglo je nastati od riječi jaram, jer se mala uzvisina između Bosuta i Vuke na kojoj se nalazila stara Jarmina uzdiže kao jaram na ravnici.
Flor de Azalea, Santo Domingo Tehuantepec
Flor de Azalea je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Tehuantepec.
Jarmina
Povijest
U srednjovjekovnim spomenicima pisanim latinskim jezikom naziv posjeda Jarmina zabilježen je u sljedećim oblicima: 1324. kao Jarumpna, a tijekom 14. stoljeća kao Jarumna. U obliku Jaronnazenthmiklos - Jarmina Sveti Nikola, prema tadašnjoj istoimenoj crkvi, mjesto je zabilježeno 1455. godine. Pod imenom Jaronna posjed se spominje 1481. godine, a 1484. i 1488. kao Jaromna.
Početkom 16. stoljeća ime je posjeda zapisano u obliku Jaramina, od čega se kasnije razvio naziv Jarmina, koji je prvi put ubilježen 1702. godine. Na zemljopisnoj karti iz 1709. godine ime sela upisano je u obliku Jarmena. Nakon toga to se ime pojavljuje u obliku u kojem ga i danas nalazimo - Jarmina.
Flor de Azalea, Santo Domingo Tehuantepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Jarmina
Povijest
Doturska Jarmina nije ležala na današnjem položaju sela, nego ondje gdje je hatar «Staro Crkvište». Tu je bila jarminska župna crkva Sv. Nikole, koja se spominje u dokumentima između 1332. i 1335. godine u popisima papinskog sakupljača novca za Svetu zemlju i križarsku vojsku. Pod Turcima od 1536. do 1662. ta se crkva više ne spominje. Ona je već u 16. stoljeću počela propadati, te je polako prešla u ruševine. Ali se za njezino postojanje ipak znalo, te je sačuvana samo u nazivu hatara «Staro Crkvište»
Tada su u Jarminu uselili najprije Hrvati Ličani iz Modruša i Brinja i naselili oko tridesetak kuća. Kasnije su se pored Hrvata u Jarminu doselili u izvjesnom broju Česi i Slovaci. Tada je već Jarmina postala veće selo, te je u crkvenom pogledu bila filijala Ivankovačke župe.
Oko 1770. godine novi posjednici jarminskog posjeda dignu to hrvatsko, češko i slovačko stanovništvo, a na njihovim selištima nastane njemačke došljake.
Poslije propasti srednjovijekovne jarminske župe u Jarmini se ponovo osniva župa 1805. godine. Jarmina je tada dobro naseljena Nijemcima. Prvi župnik ove obnovljene župe je Švicarac Franjo Saleški Sebastijan Rueschegg.
Župna crkva Sv. Vendelina, opata sagrađena je 1847. godine, a blagoslovio ju je vinkovački župnik Ivan Lauš, 20. listopada 1847. godine, na dan zaštinika župe Sv. Vendelina, opata. Ovu crkvu gradio je župnik Karlo Hartl, rodom iz Osijeka. Prije ove crkve postojala je u Jarmini manja crkva koja je srušena kako bi se sagradila nova.
Za vladanja austrijskog cara Leopolda osnovana je 1790. godine pučka škola u Jarmini.
1944. godine je komunistička vlast protjerala sve jarminačke Nijemce u svoju državu. Na njihova ognjišta doseljavaju Hrvati iz Hrvatskog zagorja, koji su najprije bili naseljeni u srpskim selima između Jarmine i Osijeka, a s njima zajedno ili malo poslije njih doseljavaju i novi Hrvati iz Hrvatskog zagorja. Tako je Jarmina danas u najvećoj većini hrvatsko selo s nešto malo Srba koji su za vrijeme Domovinskog rata ostali u selu.
Jarmina je teško stradala za vrijeme rata u Hrvatskoj, kada je od 17.8. 1991. do proljeća 1992. bila izložena čestim artiljerijskim napadama od strane JNA odnosno srpskih snaga. Pogotovo je teško stradala crkva, ali se selo uglavnom obnovilo do 1994.
Obrazovanje
Osnovna škola "Matija Gubec"
Bistramid A
Bistramid A je organsko jedinjenje, koje sadrži 40 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 704,977 Da.
Cinco Llagas, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Cinco Llagas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 156 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1980 m.
Isabel I od Castille
mini|desno|200px|Izabela Katolička Izabela I. Kastiljska (španjolski: Isabel I de Castilla) ili Izabela Katolička rođena je 22. travnja 1451. u mjestu po imenu Madrigal de las Altas Torres, a umrla je 26. studenog 1504. u Medini del Campo. Bila je kraljica Kastilije i Leona. Ona i njen suprug, Ferdinand II. od Aragona, bili su još i poznati kao Katolički kraljevi, jer su predvodili Rekonkvistu u borbi protiv Maura i izborili konačnu pobjedu nad njima protjeravši ih sa Pirinejskog poluotoka 1492. godine.
Bila je kći Ivana II. od Kastilije i njegove druge žene, Izabele od Portugala, kao i sestra prethodnog prijestolonasljednika, Henrika IV.
Yuchi Jingde
thumb|220px|Portret Yuchi Jingdea u [[Sancai Tuhui]] Yuchi Jingde (尉遲敬德) (585–658), formalno imeYuchi Gong (尉遲恭) kurtoazno ime Jingde, formalno Vojvoda Zhongwu od Ea (鄂忠武公), bio je kineski vojskovođa u službi dinastije Tang. Bio je poznat po hrabrosti legendarnih razmjera, zbog kojih je zajedno sa Qin Shubaom kasnije postao bog vrata u kineskoj narodnoj religiji.
Grödersby
Gredersbi je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Šlezvig-Flensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 264 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1059034.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šlezvig-Flensburg Gredersbi se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Šlezvig-Flensburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 0 metara. Površina opštine iznosi 6,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 264 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 40 stanovnika/km².
Cammaratea, Cosenza
Cammaratea je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Selo (Žiri, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 279 stanovnika.
La Colorada, Viesca
La Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Viesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1163 m.
Tepoxteco, Huejutla de Reyes
Tepoxteco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huejutla de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 126 m.
Zucchetto, Asti
Zucchetto je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 246 m.
Савковић
Савковић је насеље у Србији у општини Љубовија у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 203 становника.
Opština San Francisco Ixhuatán, Oaxaca
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2379 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Le Molina, Pistoia
Le Molina je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Савковић
Демографија
У насељу Савковић живи 262 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 41,8 година (39,9 код мушкараца и 44,0 код жена). У насељу има 86 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,73.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Le Molina, Pistoia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
Dompierre (Orn)
Dompjer je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Aržantan.
Po podacima iz 2005. godine u opštini je živelo 336 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 40 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,56 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara (maksimalnoj 257 m, a minimalnoj 172 m).
La Casita, Tempoal
La Casita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Dennis, Oklahoma
Denis je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 195, što je 10 (5,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mazzangrugno, Ancona
Mazzangrugno je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Deep Water, West Virginia
Dip Voter je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 280.
El Cornejal, Temixco
El Cornejal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Temixco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1392 m.
Pesočani
Pesočani su naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Pesočani pripadaju opštini Debarca.
Dobrovăț, Dobrovăț
Dobrovăț je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Dobrovăț.
Pesočani
Prirodni uslovi
Naselje Pesočani je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Ohrida, naselje je udaljeno 30 km severno.
Pesočani se nalaze u istorijskoj oblasti Debarca, koja obuhvata sliv reke Sateske i sa izrazitim planinskim obeležjem. Naselje je smešteno u središnjem, dolinskom delu oblasti. Zapadno od naselja se izidže planina Karaorman, a istočno se pruža polje. Kroz naselje teče rečica Sateska. Nadmorska visina naselja je približno 800 metara.
Dobrovăț, Dobrovăț
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2644 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 265 m.
Pesočani
Prirodni uslovi
Klima u naselju je planinska.
Stanovništvo
Pesočani su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 95 stanovnika.
Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (99%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Opština General Berthelot, Hunedoara
General Berthelot je opština u Rumuniji u okrugu Hunedoara.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 379 m.
Sette Casoni II, Venezia
Sette Casoni II je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -2 m.
Selšček
Selšček je naselje u slovenskoj Općini Cerknici. Selšček se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 137 stanovnika.
Babina Poljana (Vranje)
Babina Poljana je naseljeno mesto grada Vranja u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 79 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 127 stanovnika).
Demografija
U naselju Babina Poljana živi 71 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 51,2 godina (48,4 kod muškaraca i 54,8 kod žena). U naselju ima 33 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,39.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Stari Jankovci
Zemljopis
Općina se nalazi u sjevernom prostoru Vukovarsko- srijemske županija. Na sjeveru graniči s općinama Nuštar i Bogdanovci, na istoku i jugoistoku s općinom Tompojevci i Nijemci, na jugu s općinom Privlaka i gradom Otok, a na zapadu s gradom Vinkovci.
Prirodnogeografski položaj određen je smještajem u nizinskom dijelu Istočnohrvatske ravnice na specifičnom dodiru dvaju prirodnih cjelina Vukovarskog prapornog ravnjaka na sjeveru i Bosutske nizine na jugu. Zapravo se Stari Jankovci nalaze na južnom rubu Vukovarskog ravnjaka što karakterizira teren tzv. valovite ravnice.
Pored dominantnog Bosuta drugi elativno veći vodotoci su: Savak, Vidor, Gatina i Selo-Bosut. Klima je umjereno kontinentska s vrućim ljetima i relativno hladnim zimama. Sušna ljeta bez kiše vrlo često imaju negativne posljedice na poljoprivredne prinose, posebno kukuruza. Tla su uglavnom plodna, u sjevernom dijelu degradirana crnica, a u južnim dijelovima, uz Bosut, močvarna tla, komasacijama i agrokulturnim mjerama privedena dobrom iskorištavanju. Općina Stari Jankovci obuhvaća površinu od 9517 ha (95,2 km2) i čini 4% ukupne površine Vukovarsko-srijemske županije.
Stanovništvo
Općina 2001. broji 5216 stanovnika, od toga 3625 Hrvata (70%), 1212 Srba (23%) i 262 Mađara (5,06%).
Nacionalni sastav po naseljenim mjestima, popis 1991.
ukupno: 6.563, Hrvati - 3.920, Srbi - 2.005, Mađari - 389, Rusini - 20, Jugoslaveni i ostali - 229
Povijest
Župa Stari Jankovci postoji od 1332. godine, ali uz župu Vukovar. 1729. godine vizitator je zapisao da se župa nalazi 1.5 sati od od Vukovara u kojoj se nalazi stara i ruševna crkva posvećena sv. Jurju, izgrađena od katolika za vrijeme Turaka. Na blagdan Blažene Djevice Marije Uznesene u župi se okuplja mnogo vjernika i služi se misa pod vedrim nebom. Selo tada broji 464 katolika.
1750. godine postaje samostalna župa sa vlastitim župnikom,a dodane su joj i filijale Laze, Petrovci, Slakovci i Svinjarevci. Crkva na današnjoj lokaciji sagrađena je 1778, a blagoslovio ju je biskup Adžić 20. lipnja 1779. Glavni patronat je bio grof Eltz jer je dao dio novca za gradnju crkve.
Pripadnici pobunjenih Srba i Jugoslavenske narodne armije crvku i župni dom su oštetili i opljačkali, 21. rujna 1991. Tih godina je služila kao skladište oružja i streljiva. Na oltaru se nalazila slika "Uzašašće Blažene Djevice Marije" djelo Josipa Franje Mückea iz 1881. godine. Novu je sliku prema jedinom sačuvanom izvoru, predlošku, crno-bijeloj fotografiji R. Bartolovića snimljenoj 1968. godine, iz fundusa Konzervatorskog odjela Uprave za zaštitu kulturne baštine u Osijeku, kao i prema vlastitom sjećanju, izradio akademski slikar Antun Krešić, rodom iz Starih Jankovaca.
Župa trenutno (2005. god.) broji 1250 župljana. Blagoslov kuća počinje 2. siječnja i ove godine je blagoslovljeno 377 kuća.
Prva pričest u župi i filijali održava se polovicom svibnja svake godine, s Sveta krizma krajem svibnja svake druge godine. U župi djeluje zbor mladih koji imaju svoje probe nedjeljom popodne, a pjevaju na nedjeljnoj večernjoj misi.
Djeca pohađaju vjeronauk u školi, a u župi imaju pripravu za Prvu pričest i Svetu Krizmu. Župa se uključuje u sve susrete koje organizira biskupija Đakovačka i Srijemska npr. kao što je susret mladih.
Suradnici i pomoćnici u župi su: ekonomsko vijeća (crkveni odbor), pastoralno vijeća, zvonarica,orguljaš, ministranti, čitači, zbor mladih.
Crkva je u potpunosti obnovljena 2006.god. Župnici u razdoblju od 1953 na ovamo:
1953 - 1953 Vlado Mikloš 1953 - 1965 Đuro Binder 1961 - 1965 Luka Božić 1965 - 1969 Stjepan Schon 1969 - 1971 Mato Sočković 1971 - 1974 Stjepan Binklija 1974 - 1977 Petar Petrović 1977 - 1982 Alojzije Asić 1982 - Mato Špoljar
Gospodarstvo
PZ "JANKOVCI"- jedna od najuspješnijih poljoprivrednih zadruga u Hrvatskoj
Spomenici i znamenitosti
na seoskom groblju nalazi se spomen- ploča poginulim civilima stanovnika S. Jankovaca u velikosrpskoj agresiji 1991. ploča je podignuta 10.srpnja 2006. u nazočnosti Jadranke Kosor
Obrazovanje
OŠ "Stari Jankovci"
Kultura
KUD Jankovci osnovano je 1971. godine. Od tada radi na njegovaju tradicije i kulture baštine mađarske nacionalne manjine. Poslije drugog svjetskog rata bila je aktivna i dramska družina koja je izvodila skečeve i kraće kazališne komade.
1969. godine u osnovnu školu se uvodi predmet mađarskog jezika, a s njim kreće i organizirano učenje plesova. Taj školski folklor za dvije godine prerasta u KUD "Rosza Sandor", a za desetak godina biva preimenovan u KUD "Bratstva i jedinstva". U tim prvim danima najvažniju ulogu imala je učiteljica mađarskog jezika gđa. Irena Randović. Društvo uspješno djeluje svo do početka Domovinskog rata 1991. kada mijenja naziv u KUD "Jankovci", ali se preregistracija izvodi tek 1994.
Rad društva KUD "Jankovci" Stari Jankovci obnovljen je 1994. godine dok su Jankovčani još bili prognani sa svojih ognjišta i to od nekolicine entuzijasta kako se ne bi zaboravile vrijednosti tradicijskog folklora. Prvi nastup bio je u rujnu te iste 1994. na Vinkovačkim jesenima. Od tada se društvo ubrzo širi brojčano i to prvenstveno mlađim članovima.
1997. godine društvo proširuje svoj tradicionalni mađarski program sa šokačkim te sekcijom koja njeguje kolo pjesmu i glazbu Hrvata doseljenih iz srednje Bosne, točnije Žepačkog kraja. 1998. započinje mirna reintegracija i povratak u Stare Jankovce. Tokom tih godina nabavljana je nošnja i instrumenti pa tako danas društvo posjeduje popriličan broj vrijednih nošnji. Društvo redovito nastupa na Vinkovačkim jesenima, te drugim smotrama i manifestacijama od Iloka do Dubrovnika, a tu su i gostovaja u njemačkoj, Austriji, Vojvodini, Mađarskoj i BiH.
2001. godine društvo utemeljuje sad već tradicionalnu Smotru folklora nacionalnih manjina RH i Hrvatske dijaspore.
La Lagunita del Progreso, Teloloapan
La Lagunita del Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Teloloapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1497 m.
San Judas, Tecate
San Judas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 896 m.
Grömitz
Gremic je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Ostholštajn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.731 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1055016.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostholštajn Gremic se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ostholštajn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 14 metara. Površina opštine iznosi 51,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.731 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 151 stanovnika/km².
Gossolengo, Piacenza
Gossolengo je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Španske autonomne pokrajine
mini|desno|450px|Zemljovid španjolskih autonomnih zajednica Pedeset španjolskih provincija raspoređeno je u sedamnaest autonomnih zajednica (španjolski comunidades autónomas), te dva afrička autonomna grada (španjolski ciudades autonomas) – Ceuta i Melilla.
Gossolengo, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3542 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Španske autonomne pokrajine
Autonomne zajednice imaju široku zakonodavnu i izvršnu autonomiju, vlastiti parlament i regionalnu vladu. Raspodjela ovlasti je različita za svaku autonomnu zajednicu, ovisno o njihovim vlastitim statutima autonomije (španj. estatuto de autonomía). De facto postoji razlika između povijesnih regija (nacija) (Baskija, Katalonija, Galicija i Andaluzija) i ostalih. Povijesne regije, iako se u Ustavu Španjolske nigdje poimence ne spominju, imaju uglavnom veći djelokrug; na primjer Baskija i Katalonija imaju vlastitu policiju, koja ima široke ovlasti - Ertzaintza u Baskiji i Mossos d'Esquadra u Kataloniji, dok druge zajednice imaju ograničene snage (kao npr. Policía Autonómica Andaluza) ili ih uopće nemaju.
Ustav Španjolske priznaje i jamči pravo na autonomiju povijesnim nacijama i regijama. To se prije svega odnosi na one regije koje su dobila određene povlastice, u neki slučajevima i prije nekoliko stoljeća, od strane središnje vlasti. Ta prava se ostvaruju kroz njihove statue autonomije.