cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eparhija za Australiju i Novi Zeland
Istorija
Godine 1992, nakon pomirenja Slobodne srpske pravoslavne crkve — Mitropolije novogračaničke i Srpske pravoslavne crkve, prestale su da postoje dvije preklapajuće jurisdikcije u vidu dva episkopa, u Ilejnu i Kanberi. Godine 2000, episkop Nikanor je postao jedinstveni episkop Srpske pravoslavne crkve u Australiji i Novom Zelandu bivajući imenovan za episkopa-administratora Eparhije za Australiju i Novi Zeland Mitropolije novogračaničke i za episkopa Eparhije australijsko-novozelandske. Godine 2003, naslijedio ga je episkop Milutin. Godine 2006, nakon njegovog postavljenja za episkopa valjevskog, za novog jedinstvenog episkopa je izabran Irinej, koji se i danas nalazi na tom položaju.
Brckovljani
su naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj. Administrativno pripada Zagrebačkoj županiji.
Eparhija za Australiju i Novi Zeland
Istorija
Eparhija za Australiju i Novi Zeland Mitropolije novogračaničke će prestati postojati nakon njenog sjedinjavanja s Eparhijom australijsko-novozelandskom u novu jedinstvenu Mitropoliju australijsko-novozelandsku.
Brckovljani
Geografija
Općina Brckovljani smještena je u istočnom dijelu Zagrebačke županije, udaljena oko 20 kilometara od Zagreba. Omeđena je sa zapadne strane rijekom Zelinom, sa istočne strane rijekom Lonjom, sa južne strane područjem Ivanić Grada te sa sjeverne strane područjem grada Sveti Ivan Zelina. Općinu na dva dijela dijeli državna cesta Zagreb-Bjelovar kao i žejeznička pruga Zagreb-Koprivnica. Područje općine prostire se na površini od 71,1 km².
Eparhija za Australiju i Novi Zeland
Episkopi
Episkopi za Australiju i Novi Zeland (u periodu razdvojenosti):
Brckovljani
Stanovništvo
Prema posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine općina Brckovljani imala je 6.816 stanovnika, raspoređenih u 14 naselja:
Eparhija za Australiju i Novi Zeland
Episkopi
Episkopi-administratori Eparhije za Australiju i Novi Zeland i episkopi australijsko-novozelandski:
Brckovljani
Politika
Na vlasti u općini je HSS. Načelnik općine i predsjednik općinskog poglavarstva je Željko Funtek (HSS). Zamjenik načelnika je Božo Graberec (HSS). Poglavarstvo ima 5 članova.
Općinsko vijeće ima 13 članova. Predsjednik vijeća je Milan Kralj (HSS).
Brčko
Brčko je grad u sjeverno-istočnom dijelu Bosne i Hercegovine, na rijeci Savi. Na osnovu geografskog položaja, privrednih i drugih kapaciteta, Brčko predstavlja privredni i kulturni centar Bosanske Posavine. Brčko je istovremeno i centar Distrikta Brčko administrativno-upravne jedinice u Bosni i Hercegovini. Brčkom upravljaju samo mjesne i državne vlasti, uz pomoć međunarodne zajednice u obliku supervizora. Aktuelni supervizor Brčko distrikta je Michael Scanlan.
Stanovništvo
Po posljednjem službenom popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Brčko imala je 87.627 stanovnika, raspoređenih u 59 naselja. Poslije potpisivanja Daytonskog sporazuma općina Brčko u cjelini postala je Brčko distrikt.
Chatenet (Primorski Šarant)
Šatne je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Žonzak.
Brčko
Površina
Ukupna površina gradskog područja je 183 km². Glavna naselja van samog grada su Stari Rasadnik i Brod.
Chatenet (Primorski Šarant)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 188 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,64 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 85 metara (maksimalnoj 123 m, a minimalnoj 61 m).
Brčko
Naseljena mjesta
Babići, Bare, Bareš, Bašče, Berkovac, Bijela, Bijeljinska cesta, Blatuša, Boće, Boderište, Bojići, Brčko, Brdo Šterac, Brezik, Brezik Donji, Brezik Gornji, Brezovo Polje, Brezovo Polje (selo), Brka, Brod, Broduša, Budžak, Bukovac, Bukovica, Bukovica Donja, Bukvik, Bukvik Donji, Bukvik Gornji, Buzekara, Cerik, Čađavac, Čande, Čoseta (Ćoseta), Eš naselje, Dizdaruša, Fatovi, Ficibajer, Donji Rahić, Donji Zovik, Dubrave, Dubravice Donje, Dubravice Gornje, Gajevi, Gajići, Gluhakovac, Gorice, Gornji Rahić, Gornji Zovik, Grbavica, Grčica, Gredice, Grujići, Ilićka, Islamovac, Ivici, Jagodnjak, Jovići, Kalajdžije, Kišeljak, Klanac, Klosterska, Kolobara (Kolubara), Koreja, Krbeta, Krepšić, Laništa, Lazarići, Lončarevići, Lujići, Lukavac, Maksići, Maoča, Marković Polje, Meraje, Mićanovići, Mikići, Mitrovići, Mujkići, Nikolići, Novo Brčko, Odboj, Ograđenovac, Omerbegovača, Palanka, Panići, Pavlovići, Perići, Peškiri, Petrovići, Pištalovići, Plazulje, Pljoštare, Podarevac, Poljaci, Popovo Polje, Posavac, Potočari, Prutače, Rarićevi, Rašljani, Ražljevo, Repino Brdo, Riječani, Rijeke, Rosulje, Salatovići, Sandići, Sekulići, Simikići, Skakava Donja, Skakava Gornja, Slijepčevići, Smajil brdo, Srpska Varoš, Stanovi, Stokanovići, Šatorovići, Štrepci, Tinjari, Tomići, Trnjaci, Ulice, Ulović, Vasići, Vitanovići Donji, Vitanovići Gornji, Vrankićka, Vučilovac, Vujičići, Vukšić Donji i Vukšić Gornji.
Privreda
U Brčkom je nekada radila državna fabrika tekstila " Interplet", mesna industrija "Bimeks", uljara "Bimal", fabrika za preradu, otkup i promet voća i povrća "Bosnaplod", te fabrika obuće "Izbor".
Saobraćaj
mini|Željeznička stanica u Brčkom
Sport
Glavni sportski klubovi su FK Jedinstvo Brčko, FK Lokomotiva , FK Ilićka 01 , Atletski klub Cross, RK Jedinstvo , RK Lokomotiva , ŽRK Jedinstvo Brčko i ŽOK Jedinstvo Brčko,Kajak Kanu klub Hariz Suljić. Najveća sportska manifestacija u gradu, a i u BiH, je širom svijeta poznata Vidovdanska trka, dvostruki nosilac plakete IAAF (za 2009 i 2012. godinu.
Hilliard, Florida
Hilijard je gradić u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.086 stanovnika.
Opština Aerodrom (Skoplje)
Historija
mini|200px|Novoizgrađeno naselje Aerodrom 1964. godine
Stanovništvo
Po posljednjem službenom popisu iz 2002 opština Aerodrom imala je 72.009 stanovnika čiji je nacionalni sastav bio:
Krocetin
Krocetin je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 328,402 Da.
Lamar
Lamar se može odnositi na
Quatermass and the Pit
Quatermass and the Pit je britanska science-fiction TV-serija koja se originalno emitirala uživo na programu BBC One krajem 1958. i početkom 1959. Predstavljala treću i posljednju BBC-jevu seriju o profesoru Quatermassu, a isti lik će se dvije decenije pojaviti u TV-seriji Quatermass koju je producirala privatna mreža ITV. Kao i kod prethodne dvije serije, autor scenarija za Quatermass and the Pit je bio Nigel Kneale.
Zaplet serije počinje kada je protagonist profesor Bernard Quatermass izbačen iz Britanske Eksperimentalne Grupe, koju je britanska vlada prepustila vojsci. Quatermass i njegov novi kolega pukovnik Breen postaju upetljani u otkriće neobičnog artefakta na arheološkom lokalitetu Knightsbridge u Londonu. Quatermass i njegovi kolege otkrivaju kako artefakt ima strahovit uticaj na sve osobe koje dođu u dodir s njim. Kako se taj uticaj, kome podlegne i sam Quatermass, širi, tako postaju jasnije implikacije artefakta na dotadašnje spoznaje o prirodi i porijeklu čovječanstva.
Navodi se kako je serija imala značajan uticaj na opus Stephena Kinga i filmskog režisera Johna Carpentera.
Godine 1967. je snimljen remake u obliku istoimenog cjelovečernjeg filma, koji se često navodi kao jedno od najboljih ostvarenja u produkciji Hammer Films.
Charles Van Doren
Charles Lincoln Van Doren (New York, NY, 12. februar 1926 – Canaan, CT, 9. travnja 2019.) eminentni je američki intelektualac, pisac i književni urednik, poznat po tome što je krajem 1958. stekao slavu kao pobjednik popularnog TV-kviza Twenty One. Međutim, nakon što je njegov prethodnik Herb Stempel optužio producente za namještanje, izbio je skandal, a Kongres SAD započeo je istragu. Tokom nje je Van Doren priznao da su mu pitanja unaprijed dostavljana. Zbog skandala je osramoćen i prisiljen napustiti mjesto profesora na Univerzitetu Columbia, ali se kasnije istakao kao jedan od urednika Enciklopedije britanika.
U filmu Quiz Show iz 1994. njegov lik tumačio je Ralph Fiennes.
Liberti
Liberti se može odnositi na
Long
Long se može odnositi na
Launds
Launds se može odnositi na
Zlatna Obala (danska kolonija)
Danska Zlatna Obala (danski: Danske Guldkyst ili Dansk Guinea) je od 1658. do 1850. godine bila danska kolonija na teritoriju današnje Gane u Gvinejskom zaljevu. Zbog geografske lokacije, kolonija se često naziva i Danska Gvineja. Isprva je Zlatna Obala bila pod indirektnom upravom Danske zapadnoindijske kompanije, a tek je kasnije postala krunska kolonija.
Potpunu kontrolu nad Zlatnom Obalom, Danska je stekla 20. travnja 1663., nakon što je od Švedske anektirala posljednje utvrede u Gani - Fort Christiansborg i Fort Carlsborg. Kolonijom je od 1674. do 1755. upravljala Zapadnoindijska kompanija. U periodu od 1680. do 29. kolovoza 1682., Portugal je okupirao Fort Christiansborg.
Godine 1750., Zlatna Obala je i službeno postala krunska kolonija. Od 1782. do 1785. bila je pod britanskom okupacijom, a 30. ožujka 1850. godine, nakon što je danska sve svoje posjede prodala Britaniji, Zlatna Obala je postala dio britanskog kolonijalnog carstva.
Lampkin
Lampkin se može odnositi na
Mejkon
Mejkon se može odnositi na
Chapelle-en-Juger
Šapel an Žiger je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Sen Lo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 625 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 41 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 97 metara (maksimalnoj 112 m, a minimalnoj 17 m).
Eldora, Colorado
Eldora je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 142, što je 28 (-16,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Isfahanska pokrajina
Isfahanska pokrajina (perz. استان اصفهان; Ostān-e Isfahān) je jedna od 31 iranske pokrajine. Smještena je u središnjem dijelu zemlje, a omeđena je Komskom i Semnanskom pokrajinom na sjeveru, Jazdskom pokrajinom na istoku, Farsom, Kuhgilujom i Bojer-Ahmadom odnosno Čahar-Mahal i Bahtijarijem na jugu, te Huzestanom, Luristanom i Markazijem na zapadu. Isfahanska pokrajina ima površinu od 107.027 km², a prema popisu stanovništva iz 2006. godine u njoj je živjelo 4,559.256 stanovnika. Sjedište pokrajine nalazi se u velegradu Isfahanu.
Makintoš (razvrstavanje)
Makintoš se može odnositi na
Colloro, Verbano-Cusio-Ossola
Colloro je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 197 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 487 m.
Episkop jegarski
Ovu tutulu je do 2014 godine nosio sadasnje patrijarh Porfirije Perić, bivsi mitropolit zagrebacko-ljubljanski nosi. Titula episkopa jegarskog po staroj Eparhiji jegarskoj (po mađarskom gradu Eger)koja je trenutno bez vladike, koja je u doba Pećke patrijaršije bila najsjevernija pravoslavna srpska eparhija. Ukinuta je 1713. godine, a njeno područje je pripojeno Bačkoj eparhiji.
Miler
Miler se može odnositi na
Hram Hrista Spasitelja u Moskvi
mini|250p|Hram Hrista Spasitelja u Moskvi.
Katedralni saborni hram Hrista Spasitelja (posvećen Hristovom rođenju) je saborna crkva Ruske pravoslavne crkve, nedaleko od Moskovskog Kremlja, na lijevoj obali rijeke Moskve.
Prvobitni hram je podignut u čast pobjede ruskog naroda nad Napoleonom. Na zidovima hrama su bila ispisana imena oficira ruske vojske koji su pali u ratu s Napoleonovom armadom 1812. i drugih neposrednih bitaka protiv Napoleona.
Hram je rađen prema projektu arhitekta Konstantina Tona. Gradili su ga istaknuti neimari i umjetnici iz cijele Rusije 44 godine. Hram je svečano osvještan 26. maja 1883. godine.
Zdanje iz 19. vijeka je srušila komunistička vlast 5. decembra 1931. godine. Na njegovom mjestu je bio izgrađen bazenski kompleks.
Sadašnje zdanje hrama je osveštano 19. avgusta 2000. godine.
Istorija gradnje prvog zdanja
Dana 25. decembra 1812. poslednji Napoleonov vojnik napustio je teritoriju Ruske Imperije. Istog dana car Aleksandar I je u Viljnusu potpisao je ukaz o izgradnji hrama Hrista Spasitelja u Moskvi „u znak zahvalnosti Bogu koji je spasao Rusiju od propasti.“ Kako se se dan ruske pobjede poklopio sa Božićem, glavni oltar je posvećen Roždestvu Hristovom (Božiću).
Kamen temeljac je postavljen 12. oktobra 1817, na petogodišnjicu pobjede nad francuskim zavojevačima, u Vorobjevoj Gori (Vrapčija Gora). Radovi su sporo napredovati.
Godine 1825. umire car Aleksandar I a sa njegovom smrću mijenjaju se i uslovi gradnje. Umjesto prvobitnog neoklasiscistikog zdanja sa mnoštvom masonskih obilježja, novi car Nikolaj I, donosi odluku o gradnji novog hrama, i to na drugom mjestu.
Već u aprilu 1829. raspisan je novi konkurs. Pobjednik je bio arhitekta Konstantin Tona. Hram je u projektu Konstantina Tona puno bliži tradicionalnoj pravoslavnoj crkvenoj arhitekturi, te je idejni tvorac ovog projekta nazvan ocem „novovizantijskog stila“.
Dana 10. septembra 1839. moskovski mitropolit Filaret je postavio kamen temeljac novog hrama, posvećenog dvadesetpetogodišnjici kraja rata.
Izgradnja hrama trajala je 44 godine. Hram je građen iz državnih sredstava, ali i iz dobrovoljnih priloga stanovništva.
Svi spoljašnji ukrasi i skulpture su izgrađene od belog mermera, pronađenog u selu Protopopovo, kraj Kolomenskoja, dok su prilazne stepenice napravljene od crvenog finskog granita. Za unutrašnjost hrama, osim zelenog ruskog labradorita i purpurnog kamena iz Šokša, korišćen je i italijanski mermer.
Hram su oslikavali poznati slikari toga vremena: Semiradski, Surikov, Bruni, Vereščagin, Kramskoj, Brulov, Vaznecov, Dal, koji je radio pozlatu. Vajari Loganovski, Ramazanov i Klod (tvorac Aničkovog mosta i spomenika Nikolaju Prvom u Sankt Peterburgu) stvorili su velelepne reljefe sa temama iz Biblije i ruske istorije.
Ton je umro pre nego što je hram osveštan, u dobi od 87 godina.
Osveštavanje hrama planirano je za 1881, ali zbog atentata na cara Aleksandra II je odloženo.
Osveštavanje hrama je obavljeno na Uskrs, 26. maja 1883. u prisustvu cijele carske porodice. Ceremoniji su prisustvovali i malobrojni živi ratni veterani iz 1812. godine. Tada je prvi put izvedena i uvertira „1812“ koju je posebno za taj praznik, komponovao P. I. Čajkovski.
Život prvog zdanja
Hram Hrista Spasitelja je za vrijeme carske Rusije bio glavna moskovska crkva — nazivan glavna katedrala.
U njemu je proslavljena stogodišnjica pobjede na francuskom armadom i tristogodišnjica vlasti dinastije Romanov. Dana 26. aprila 1908. održana je služba posvećena otkrivanju spomenika Gogolju.
U Hramu je 5. novembra 1917, prvi put nakon vladavine Petra Velikog, izabran novi ruski patrijarh — Tihon.
Rušenje prvog zdanja
U podne 5. decembra 1931, hram Hrista Spasitelja razoren je eksplozivom.
Poslije Oktobarske revolucije boljševičke vlasti su mnogim crkvama prenamijenile ulogu, ili ih prosto srušile. Mjesto hrama se pokazalo, zbog svoje blizine Kremlju, kao pogodna lokacija za izgradnju spomenika socijalizmu poznat kao Palata sovjeta. Spomenik je bio zamišljen kao višeetažno zdanje u savremenom stilu sa velikom Lenjinovom statuom na vrhu. Zbog toga je po naređenju Kaganoviča, u podne 5. decembra 1931, hram Hrista Spasitelja razoren eksplozivom.
Izgradnja Palate sovjeta bila je neizvjesna zbog nedostatka finansijskih sredstava i čestih poplava rijeke Moskve.
Godine 1958, u vrijeme Nikite Hruščova, na mjestu hrama je izgrađen bazenski kompleks koji će na tom mjestu ostati sve do devete decenije 20. vijeka.
Novo-staro zdanje
Novi hram je izgrađen za vreme Borisa Jeljcina pod rukovodstvom Zuraba Ceretelija (prvobitno Alekseja Denisova). Kontroverze su izazvale male promene u odnosu na original, kupole više nisu pozlaćene već su izrađene od titanijum nitrida, reljefi su urađeni od bronze umesto mermera, fasada je urađena od mermera umesto kamena a medaljoni su urađeni od polimera.
Savremeni život Hrama
mini|200p|Interijer hrama danas
Blackjack
thumb|desno|300px|Primjer dijeljenja Blackjacka Blackjack (također i ajnc) je kartaška igra na sreću, popularna u kockarnicama. Igra se s 1-8 špilova od po 52 karte, bez džokerâ. Poznata je kao jedna od malobrojnih igra na sreću protiv kuće u kojima igrač može steći statističku prednost nad kockarnicom.
Početak igre
Prije igre igrač mora uložiti određeni iznos novca. Nakon što su svi igrači za stolom uložili, djelitelj dijeli svakom igraču dvije karte licem gore, a sebi jednu licem gore i jednu licem dolje ("hole card"). Cilj igre je postići broj karatnih bodova veći od djeliteljevog, a da igrač ne prijeđe 21. Ako prijeđe 21, automatski gubi igru. Karte s brojevima vrijede onoliko bodova koliki je broj, a dečko, dama i kralj vrijede 10 bodova. As vrijedi 11 bodova ako je zbroj drugih karata 10 ili manji; odnosno 1 bod ukoliko je zbroj drugih karata 11 ili veći. Međutim, ako igrač ima dva asa, jedan od njih mora vrijediti 11 bodova, osim ako sve ostale karte zajedno vrijede 10 ili više bodova. Ako igrač ima asa od 11 bodova, tada mu je zbroj mekan (soft), a ako nema asa ili ima asa od jednog boda, tada mu je zbroj tvrd (hard). Ukoliko igrač pobijedi djelitelja, ulog mu se isplaćuje 1:1 (npr. ako je uložio 10 eura i pobijedi, natrag će dobiti 10 uloženih eura i još 10 eura, ukupno 20).Pravila: kada dva igraca imaju 21 u ukupnom zbiru njihovih karata onaj ko ima vecu kartu pobedjuje osim ako onaj drugi ima 4 i 7 u tom slucaju drugi pobedjuje
Opcije
Igrači redom mogu birati između dvije opcije: hit ili stand. Katkada su prisutne i druge moguće opcije, iako neke kockarnice dozvoljavaju samo hit i stand.
Hit
Kad igrač napravi hit, dobiva još jednu kartu. U nekim kockarnicama igrač automatski pobijeđuje kad skupi 6 ili 7 karata, dokle god je zbroj prvih 5 (6) karata 20 ili manji. Hit se obično u kockarnicama označava dodirivanjem stola kažiprstom.
Stand
Kad igrač napravi stand, ne dobiva dodatne karte i njegov red završava. Svi igrači moraju napraviti stand, prijeći 21 ili završiti igru na neki drugi način (nije moguće u svim kockarnicama) da bi djelitelj mogao početi sa svojom igrom. U kockarnicama se označava pokretom ruke iznad karata.
Double down
Kad igrač napravi double down, dobiva još jednu kartu i njegov je red završio. Igrač pritom mora uložiti iznos jednak svojem početnom ulogu. Double down se u većini kockarnica smije raditi samo sa svim mekanim zbrojevima i tvrdim zbrojevima 10 i 11 (katkad i s 9). Novi ulog se ne smije stavljati na početni, već pokraj njega (već uloženi novac se u kockarnici ne smije dodirivati).
Split
Ako igrač dobije dvije iste karte, može ih razdvojiti (split). Za razdvajanje mora uložiti iznos jednak svojem početnom ulogu (kao double down). Nakon toga igra svaku kartu kao zaseban igrač. Ukoliko na jednoj od tih karata ponovo dobije dvije iste karte, može ih opet razdvojiti. Većina kockarnica ima ograničenje broja razdvajanja u jednom dijeljenju (obično 3 ili 4), dok neke razdvajanje uopće ne dozvoljavaju. Igrač označava split tako da doda novi ulog kao u double downu, a zatim nad kartama napravi pokret rukama kao da će ih razdvojiti. Važno je da pritom ne dodirne karte, jer radi dodirivanja pit boss može poništiti dijeljenje.
Surrender
U rijetkim kockarnicama prisutna je i opcija surrender (može se zvati i late surrender). Igrač može napraviti surrender samo odmah nakon što je dobio svoje prve dvije karte (nikad nakon splita ili bilo koje druge akcije). Ako napravi surrender, njegov je red završio kao u standu. Međutim, igrač ne uspoređuje karte s djeliteljevima, nego automatski dobiva natrag polovicu svog početnog uloga. Ova opcija je iznimno rijetko profitabilna, a igrači ju prečesto koriste kad je nepotrebna.
Blackjack
Ukoliko igrač na dijeljenju nakon bilo koje akcije dobije zbroj 21, njegov red se automatski završava. U tom slučaju može imati remi samo ako djelitelj ima 21, inače pobjeđuje. Međutim, ako je dobio 21 isprve (mora imati asa i kartu višu od desetke, ali ne dva asa), igrač ima blackjack, te dobiva dobitak isplaćen 3:2 (npr. ako je uložio 20 eura, dobiva natrag 20 uloženih i još 3÷2×20=30 eura, ukupno 50). Igrač ne dobiva ništa samo ako djelitelj također ima blackjack. Tada se dogodi remi.
Osiguranje
Neke kockarnice zahtijevaju od djelitelja da igračima ponude osiguranje (insurance) ukoliko je njihova karta licem gore as (ponekad se dozvoljava i 10, dečko, dama ili kralj). Bez obzira ima li ili nema blackjack, igrač može uložiti do polovice početnog uloga kao osiguranje. Ako igrač ima blackjack, djelitelj će mu ponuditi even money. To je isto kao i osiguranje. Ako itko od igrača prihvati osiguranje ili even money, djelitelj će zaviriti pod drugu kartu tako da igrači to ne vide i reći ima li blackjack ili ne. Ukoliko ima, igračima s osiguranjem iznos osiguranja se vraća u omjeru 2:1. Igrači koji također imaju blackjack su u remiju i dobivaju svoj početni ulog natrag, a oni koji nemaju automatski gube igru. Ukoliko nema, kuća pokupi uloge osiguranja i ne isplaćuje ih, a igra se normalno nastavlja, a igrači s blackjackom odmah dobivaju isplatu 3:2.
Djeliteljeva igra
Djeliteljeva je igra strogo propisana i u njoj ne postoji element vještine jer djelitelj ne može donositi nikakve odluke o njoj. Kad svi igrači završe svoj red, djelitelj okreće svoju kartu licem nagore. Zatim uzima nove karte sve dok ima 16 ili manje. Ako dobije 18-21, djelitelj stane i drugi igrači uspoređuju svoj broj bodova s njegovim. Ako ima više od 22, djelitelj je automatski izgubio i svi preostali igrači dobivaju. Ako djelitelj ima tvrdih 17 (nema asa ili ima asa i 16 bodova u drugim kartama), staje. Ako ima mekih 17 (as i 6 bodova u drugim kartama), tada njegova igra ovisi o pravilima kuće. Za igrača je profitabilnije da djelitelj u toj situaciji staje.
Uspoređivanje karata
Ako djelitelj ima više bodova nego igrač, igrač gubi. Ako je obrnuto, igrač dobiva i dobitak mu se isplaćuje 1:1. Ako igrač i djelitelj imaju jednak broj bodova, igrač dobiva svoj ulog natrag, ali bez dobitka, osim kada jedan od njih ima blackjack, a drugi normalnih 21. Tada onaj s blackjackom dobiva.
Boccafolle, Frosinone
Boccafolle je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 229 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 211 m.
Mičel
Mičel se može odnositi na
Krokonska kiselina
Krokonska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 142,066 Da.
Lake Annette, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 100, što je 63 (-38,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mari
Mari se može odnositi na:
Zlatna Obala (portugalska kolonija)
Portugalska Zlatna Obala (portugalski: Costa do Ouro) je bila portugalska kolonija na podrčju današnje Gane, na obalama Gvinejskog zaljeva. Počevši s 21. siječnjom 1482. godine, Portugalci su na području Gane uspostavili ukupno četiri kolonijalne utvrde. Utvrda São Jorge da Mina de Ouro postala je i središte nove kolonije.
Dana 29. kolovoza 1637., Nizozemska je okupirala utvrdu São Jorge da Mina. Tokom sljedećih pet godina, Portugal je Nizozemcima ustupio teritorij Zlatne Obale te je ova, 9. siječnja 1642., službeno postala nizozemska kolonija.
Ogremon
Ogremon (japanski: オーガモン) je fiktivni lik iz Digimon franšize koji se pojavljuje u tri sezone animea kao važniji sporedni lik. Ogremon je zli (u izvorniji verziji oger) Digimon na Champion levelu koji radi kao profesionalni lovac na glave, zbog čega je dobio nadimak Lovac na Digimone. Ogremoni su izrazito snažni Digimoni puni bijesna i uvijek traže snažne protivnike za borbu. Njegov jedini pravi rival, doduše, jest Leomon, s kojim je u vječnom sukobu. Svoje protivnike, nakon pobjede, Ogremoni nemilosrdno ubijaju.
Sa sobom uvijek nosi košćanu toljagu kao oružje, a prema legendi, ona je ratni trofej kojeg je prisvojio nakon što je porazio SkullGreymona. U japanskim verzijama animea, u dvije sezone, glas su mu posudili Hisao Egava i Rijuuzaburo Ohtomo, u američkoj verziji Beau Billingslea, a u njemačkoj Klaus Lochthove. U filmu, glas mu je posudio Kenta Mijake.
Digimon Adventure
Ogremon je jedini Digimon na otoku File koji se dobrovoljno pridružio Devimonu, nakon što je ovaj obećao da će ubiti Leomona kada ga više ne bude trebao. Ogremon i Leomon obojica obitavaju na Brdu beskraja i vječni su rivali koji se konstantno bore za prevlast. Kada Devimon iskontrolira Leomona, dvojica dotadašnjih neprijatelja napadaju djecu na Brdu beskraja, ali ova se uspijevaju izvući i nastaviti prema vrhu brda. Kada naiđu na veliku i raskošnu vilu te se upute na spavanje, Devimon nastavi s provedbom svog plana. U trenutku kada Tai otprati Agumona na zahod, otkriju kako je u susjednom toaletu bio sakriven nitko drugi doli Ogremon, čime je otkriven Devimonov plan. Vila nestaje, a Devimon se pojavljuje pred djecom i pokuša ih eliminirati. Ipak, Taijev Digivice uspije osloboditi Leomona Devimonova utjecaja tako da ovaj pomaže djeci sve dok ih Devimon ne razdvoji zajedno s otokom i ponovo preuzme kontrolu nad Leomonom.
Ogremon se ponovo pojavljuje tek prilikom borbe s Gospodarima tame. Vidimo ga kako bježi od skupine Puppetmonovih Woodmona te kako sudjeluje u borbi protiv Gospodara tame. Tada saznajemo kako Ogremon zapravo nije zao Digimon, niti je to bio, već je njegov jedini cilj borba protiv Leomona i nikog drugog. Misleći kako će mu pobjeda nad vječnim rivalom donijeti zadovoljstvo, pridružio se Devimonu, ali je kasnije shvatio kako ne bi znao što činiti ukoliko Leomona ne bi bilo tu.
Ogremon je također, uz skupinu Woodmona od kojih je bježao, prvi Digimon koji je susreo MetalEtemona prilikom njegova eksplozivnog povratka. Prilikom iste, Ogremon je ozlijedio ruku. Ubrzo se susreo s Mimi i Joeyjem, koji su se odvojili, te im se, nakon međusobnog nagovaranja, odlučio pridružiti. Joey, čiji je brat liječnik, pomaže Ogremonu zaliječiti ruku, ali njihovo druženje ne potraje dugo s obzirom da ih MetalEtemon proganja. U konačnici, SaberLeomon privremeno spašava djecu od MetalEtemona te ih odvodi u razrušeni grad gdje se skrivaju od pomahnitalog Digimona. Tu saznaju da je SaberLeomon zapravo Leomon, što posebno šokira Ogremona, koji želi nastaviti borbu. Ipak, Leomon to odbije zbog ruke i obećaje mu kako će borbu nastaviti u nekom kasnijem trenutku. Dok oni dogovaraju plan, dolazi MetalEtemon i napada djecu. Ipak, SaberLeomon nije dovoljan kako bi porazio MetalEtemona tako da se priključi i Zudumon. Ipak, MetalEtemon uspije ispaliti napad prema Mimi, kojeg spriječi SaberLeomon, ali u procesu zadobije fatalnu ozljedu. Iako su Zudumon i SaberLeomon uspjeli poraziti MetalEtemona u konačnici, Ogremonov vječni rival je izgubio život, što je kod ovoga izazvalo suze u očima. Pomirivši se s Leomonom, Ogremon se pridružio Mimi i Joeyju te je sudjelovao u skupljanju novih saveznika (Meramon, Frigimon, ...).
Kada su se djeca borila s Piedmonom i Vilemonima, Ogremon je došao zajedno s Mimi i pomogao u borbi, ali se kasnije, nakon poraza Gospodara tame i Apocalymona te posljednje grupne fotografije, povukao u samoću kako bi se mogao pripremiti za onaj dan kada će Leomon i on ponovo biti rivali.
Maskogi
Maskogi se može odnositi na
Ogremon
Digimon Adventure 02
Iako se isprva nije pojavio, Kari i T.K. su komično spomenuli kako jedan njihov nastavnik uvelike sliči Ogremonu.
Ogremon pojavljuje u cameo nastupu tijekom epiloga gdje možemo vidjeti kako ga Joey, koji je postao liječnik za Digimone, liječi negdje u Digitalnom svijetu. Ta scena, u kojoj Joey sanira Ogremonovu ruku, zapravo je referenca na identičan događaj iz prve sezone. Ipak, nije razjašnjeno radi li se o istom Ogremonu koji je korišten kao primjer ili o sasvim drugom Digimonu.
Ogltorp
Ogltorp se može odnositi na
Ogremon
Digimon Xros Wars: The Young Hunters Who Leapt Through Time
thumb|300px|Vlasnici [[ramen restorana u DigiQuartzu, Fugamon (lijevo) i Ogremon (desno) prezentiraju svoj ramen potencijalnim mušterijama, kojih uopće nema. Nakon ovoga su međusobno probali svoje ramane i ustanovili brojne nedostatke.]] U ovoj sezoni, Ogremon i Fugamon su voditelji restorana u DigiQuartzu u kojem se prodaje ramen. Ipak, mada imaju savršene rezance, promet im je nikakav te se odluče upututit u stvarni svijet kako bi pronašli nekog tko će im pomoći. Tamo nailaze na Katsujia, vlasnika ramen restorana čiji sin, Masaru, ide u razred s Tagiruom i Yuuom. Kako je i on, u Stvarnom svijetu, u sličnim problemima, njih se troje ujedine kako bi pokrenuli zajednički posao na obostranu korist. Sutradan, Katsujijev restoran je pun, a ramen ima još bolji okus. Ipak, Xros Heartu i Masaruu je to sumnjivo te dolaze usred noći kako bi saznali da se njegov otac iscrpljuje u DigiQuartzu pomažući Ogremonu i Fugamon. Dok potonji osiguravaju rezance, Katsuji osigurava dodatke.
Shvativši kako je to potencijalno opasno i može iscrpiti njegova oca, Masaru predloži natjecanje u pravljenju ramena. Ukoliko pobjedi Masaru, Ogremon i Fugamon se povlače, a Katsuji se vraća u stvarni svijet. U suprotnome, Katsuji ostaje pomoći Ogremonu i Fugamonu. Xros Heart pomaže Masaruu, dok Ogremon i Fugamon pomaži Katsujiju, koji je ujedno i službeni sudac. Nakon što oboje naprave svoj ramen, Katsuji ih kuša. Iako presudi da je njegov ramen ukusniji, pobjedu daje Masaruu jer je njegov ramen "imao dušu". Bijesni, Ogremon i Fugamon ne žele izvršiti okladu te napadnu Xros Heart, ali brzom intervencijom, Xros Heart ih porazi te ih Tagiru uovi.
GPR35
__NOTC__
Ogremon
Digimon Xros Wars: The Young Hunters Who Leapt Through Time
Kasnije, Ogremon je korišten prilikom DigiXrosa s Arresterdramonom kako bi nastao XrosUpArresterdramon. Isto tako, na kraju epizode, kada Stari urar i Colockom predstavljaju Digimone, izvršen je komični DigiXros između Mervamona i Ogremona.
Digimon Savers: Ultimate Power! Activate Burst Mode!!
U ovom filmu, Ogremon je predvodnik skupine Goblimona koji pokušavaju uloviti Rhythm dok su svi ljudi u vječnom snu. Njoj u pomoć priskaču Agumon, Gaomon i Lalamon te se obraćunavaju s Goblimonima i Ogremonom. Nakon borbe i hvatanja po gradu, konačno se Agumon sukobi s Ogremonom i uspijeva ga pobijediti, dok Gaomon i Lalamon dokrajče Goblimone i tako spase Rhythm.
GPR35
GPR35, G protein-spregnuti receptor 35, je protein koji je kod čoveka kodiran GPR35 genom. Povišeno izražavanje GPR35 receptora je nađeno u imunskim i gastrointestinalnim tkivima.
Ogremon
Digimon Adventure V-Tamer 01
Ogremon se u mangi pojavljuje kao jedan od Deemonovih podređenih. Jedan se pojavljuje kao podređeni Lorda Vamdemona, jednog od čuvara V-Tagova koje Tai mora prikupiti kako bi ušao u Deeemonov dvorac. Kasnije, jedan Ogremon se može vidjeti kao partner Nea Saibe, koji s Devimonom vrši DNA Digivoluciju u SkullSatamona. Pomoću ove dvojice, Neo Saiba ubije Etemonkeyja. Kasnije ih Neo iskoristi u borbi protiv Taija i Zeromarua, ali ih porazi Ultra level AeroVeedramon. Trećeg Ogremona u mangi uništio je Callismon.
Digimon Next
Ogremon se u ovoj mangi može vidjeti kako se bori s Garurumonom u areni Net Game Worlda.
GPR35
Ligandi
Jedna studija je pokazala da kinurenska kiselina deluje kao endogeni ligand ovog receptora. Za zaprinast, PDE5A inhibitor, je isto tako nađeno da je GPR35 agonist.
Ogremon
Digimon Adventure: Anode/Cathode Tamer
Ogremoni se pojavljuju kao neprijatelji u regijama File Mansion—Right i Millenniummon's Lair, a mogu se i prikupiti za igračev tim.
GPR35
Klinički značaj
Brisanje GPR35 gena može da izazove simptome mentalne retardacije. Ovaj gen je mutiran kod 2q37 monosomije i sindroma 2q37 delecije. Jedna studija je utvrdila da je GPR35 potencijalni onkogen raka želuca.
Ogremon
Digimon Adventure 02: Tag Tamers
Boss na Rijovoj strani domene Black Ship 2, Greymon, ima Ogremona među svojim saveznicima.
GPR37
__NOTC__
GPR35
Literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Céreste (Gornjoprovansalski Alpi)
Serest je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornjoprovansalski Alpi koja pripada prefekturi Forsalkje.
Ogremon
Digimon Adventure 02: Tag Tamers
Ogremon Digivoluira iz Gotsumona bez Digi-jaja u liniji 63 i iz Tapirmona s jednim Giromonom u liniji 70.
Digimon Tamers: Brave Tamer
Ogremoni se pojavljuju kao protivnici u regiji Dark Daisuke's Crevasse.
Kao karta, Ogremon se pojavljuje pod imenom "PF Critical I" te je karta 3. razine i omogućava igraču da prisitne tipku kako bi pojačao napad za 25%.
Digimon Tamers: Digimon Medley
Ogremon se pojavljuje kao jedan od osnovnih protivnika u levelu Yami no Shisha Devimon.
Digimon World
Ogremon je vođa omanje skupine bandita koji teroriziraju regiju Great Canyon. Prvi put se pojavljuje nedaleko od Monochromonove trgovine nakon što igrač priča s Yuramonom te napadne Hiroa na puteljku. U pratnji je skupine Agumona te izaziva Hiroa na borbu. Nakon što ga Hiro pobjedi, Ogremon se sa svojim banditima povuče u utvrdu na dnu kanjona gdje ga igrač ponovo mora pobijediti. Nakon ove pobjede, Ogremon bježi. Treći put, Hiro ga susreće u Whamonovoj tajnoj pećini, ali ovaj put sa sobom ima Gabumona i WaruSeadramona. Nakon treće pobjede, Ogremon slaže da će otići u grad i ponovo pobjegne; posljednja borba je u regiji Drill Tunnel. Nakon četvrtog poraza, Ogremon se konačno odseli u grad gdje patrolira tražeći sumnjive likove. Uz Leomona, Ogremon je jedini lik u igri koji ima svoju vlastitu glazbu.
Digimon World 2
Ogremon Digivoluira iz Goblimona, a dalje Digivoluira u Etemona.
Digimon World 3
Ogremon se može naći u regijama Asuka's West Sector, North Badlands i South Badlands. U PAL verziji igre, nakon Galacticmonova poraza, Ogremon se može susresti i u regijama Amaterasu's East Sector i West Wire Forest.
Digimon World 4
Ogremon se može susresti u regiji Death Valley i u MaloMyotismonovoj bazi.
Digimon World DS
Ogremon Digivoluira iz Goblimona, a dalje može Digivoluirati u Arukenimon ili Etemona, ovisno o statusu. U igri se može susresti u regiji Data Forest, gdje ga igrač mora pobijediti kako bi pronašao komad opreme kojeg je Gabumon izgubio.
Digimon World Dawn and Dusk
Ogremon se u igri može uhvatiti u regiji Chip Forest. Digivoluira iz Goblimona na LV26 sa min. 120 napada i 750 Beast Exp., a dalje Digivoluira u ShadowWereGarurumona.
Digimon Battle
Ogremon Digivoluira iz Goblimona na levelu 21, a dalje u Etemona na levelu 31. Ogremon u ovoj igri se često mijenja s Fugamonom zbog čudne smeđe boje i hlača tigrastog uzorka, ali se ipak radi o Ogremonu.
Digimon Masters
U ovoj igri, Ogremon Digivoluira iz Goblimona na levelu 11, a dalje u Etemona na levelu 25.
GPR37
GPR37, G protein-spregnuti receptor 37, je protein koji je kod čoveka kodiran GPR37 genom.
GPR39
__NOTC__
GPR37
Interakcije
Za GPR37 je pokazano da interaguje sa HSPA1A i parkin ligazom.
Dodatna literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Vizantijsko-persijski rat (602–628)
Vizantijsko-persijski ili Rimsko-sasanidski rat 602-628 je bio oružani sukob između koji se od 602. do 628. vodio između Istočnog Rimskog (Bizantskog) Carstva na jednoj, i Perzijskog (Sasanidskog) Carstva na drugoj strani. Predstavljao je najveći od svih bizantsko-sasanidskih ratova te posljednji od svih rimsko-perzijskih ratova. Otpočeo je nakon svrgvanja i ubistva bizantskog cara Mavrikija 602. što je perzijski kralj Hozroje II - doveden na vlast Mavrikijevom intervencijom na kraju prethodnog bizantsko-perzijskog rata - iskoristio kao povod za rat, odnosno navodnu osvetu ubistva svog dobročinitelja. Borbe su ispočetka bile ograničene, da bi nakon svrgavanja bizantskog cara Foke i dolaska na vlast novog cara Heraklija 610. Perzijanci počeli nizati sve veće i veće uspjehe, te do kraja decenije zauzeli Siriju, Palestinu, Malu Aziju i doveli Bizantsko Carstvo na rub propasti. Godine 622. je Heraklije krenuo u veliku protuofenzivu, a sukob dobio karakter svetog rata i gotovo apokaliptičke razmjere, pogotovo kada su Perzijancima pomogli Avari pokušavši zauzeti Konstantinopol 626. Međutim, već sljedeće godine je Heraklije u savezu sa Zapadnim Turcima nanio odlučujući poraz kod Ninive te ih prisilio da sljedeće godine pristanu na mir. Bizantinci su iz rata izašli kao pobjednici ali njihovo carstvo njime nije bilo ništa manje iscrpljeno od Perzijskog. To su odmah iskoristili sljedbenici nove religije islama, koji su iz ratom nepogođenog Arabijskog polutoka samo nekoliko godina kasnije pokrenuli pohode koji će rezultirati nestankom Perzijskog, trajnom degradacijom Bizantskog Carstva i stvaranjem novog velikog carstva na njihovim teritorijama.
GPR39
GPR39, G protein-spregnuti receptor 39, je protein koji je kod čoveka kodiran GPR39 genom.
Vizantijsko-persijski rat (602–628)
Izvori za vizantijsko-persijski rat od 602. do 628.
Izvori za ovaj rat su mahom vizantijski. Najpre, tu je Uskršnja hronika (Chronicon paschale) od nepoznatog autora sastavljena između 630-640. Prvobitno je obrađivala događaje od Adama i Eve do 629, ali se u očuvanim rukopisima završava sa godinom 627. Većim svojim delom ona nema neku istorijsku vrednost, a od značaja je jedino završni deo (600-627) u kom je opisana avarsko-slovenska opsada Konstantinopolja iz 626. Georgije Pisida, đakon, skevofilaks (čuvar crkvenog posuđa) i hartofilaks (arhivar) Aja Sofije ostavio je za sobom više pesničkih radova koji oslikavaju onovremene događaje u kojima je katkad i lično uzimao učešća. Od toga su za ovu temu najvažnija dela istorijske sadržine, prevashodno epska, od kojih vredi istaći pre svega spev o prvom Iraklijevom pohodu na Persiju 622. (Expeditio Persica), u kom je pesnik, kako se razabire iz nekih stihova, lično učestvovao; stihovani zapis o avarsko-slovenskoj opsadi Konstantinopolja 626. (Bellum Avaricum) u kom pesnik veliča Bogorodicu, zahvaljujući kojoj je navodno izvojevana pobeda nad varvarima, ali u isto vreme uzdiže i Iraklija, a naročito patrijarha Sergija kome inače posvećuje delo; istorijski spev Iraklijada (Heraclias), nastao povodom vesti o smrti persijskog cara Hozroja II; kao i nekoliko manjih istorijskih poema od kojih je najinteresantnija ona u kojoj se opeva Iraklijevo vraćanje Časnog krsta iz Persije u Jerusalim 628. (Restitutio crucis).
GPR39
Dodatna literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Vizantijsko-persijski rat (602–628)
Izvori za vizantijsko-persijski rat od 602. do 628.
Od neke važnosti je i Istorija u osam knjiga od carskog sekretara i prefekta Teofilakta Simokate napisana između 628-638. Simokata u stvari nastavlja tamo gde je Menandar stao, a svoje izlaganje završava sa godinom 602. kada je carsku vlast uzurpirao Foka.
Sačuvani su govori Teodora Sinkela, nastali tokom opsade Konstantinopolja iz 626, koji sadrže korisne informacije za neke događaje. Valja spomenuti i neke egipatske papiruse koji potiču iz ovog perioda.
Persijski izvori nisu očuvani. Od negrčkih izvora valja istaći sledeće: hroniku Jovana iz Nikiu koja je pisana na koptskom, ali sačuvana samo u prevodu na etiopskom; i istoriju koja se pripisuje Sebeosu (postoji izvesna kontroverza u vezi s autorstvom). Ova poslednja je jermenska kompilacija raznih izvora, raspoređenih isključivo po hronološkom redosledu; u njoj je rat pokriven neujednačeno. Štaviše, sastavljena je s ciljem da podvuče paralelu između proročanstava iz Biblije i savremenog doba, što je zasigurno čini neobjektivnom. Sačuvani su i neki izvori na sirijskom, za koje Džefri Grejtreks i Semjuel N. K. Liju  veruju da su najbitniji; među njima nalazi se Hronika iz 724. Tome Prezvitera sastavljena 640. Gvidijeva hronika ili Kuzistanska hronika pisana je iz perspektive nestorijanskog hrišćanina iz Persije.
Od docnijih grčkih izvora vredi izdvojiti Teofanovu Hroniku i Kratku istoriju patrijarha Nićifora I. Ova prva dobro dođe zbog okvirnog pregleda ratnih dešavanja. Kasniji izvori na sirijskom poput Hronike iz 1234. i hronike Mihaila Sirijskog je dopunjuju. Međutim, ovi izvori, izuzimajući Nićiforovu Kratku istoriju i onu na arapskom od Agapija iz Manbidža (Hijerapolj), po svoj prilici crpe informacije iz jednog zajedničkog izvora, verovatno od Teofila iz Edese (8. vek).
Istorija doma Arcruni Tome Arcrunija iz 10. veka verovatno koristi istovetne izvore koji su poslužili Seobeosu za njegovu istoriju. Mojsije Kagankatvaci napisao je Istoriju Jermenije u 10. veku pozivajući se na nepoznate izvore koji datuju iz dvadesetih godina 7. veka. Džejms Hauard-Džonston smatra da su Mojsije i Sebeos najvažaniji od sačuvanih nemuslimanskih izvora. Istorija aleksandrijskog patrijarha Evtihija sadrži brojne greške; pa ipak, i ona može da se uzme u obzir. Kuran takođe pruža izvesne podatke, ali ih valja uzimati s rezervom. Još jedan arapski istoričar Muhamed ibn Džarir el Tabari napisao je Istoriju proroka i kraljeva, koja obrađuje istoriju sasanidske dinastije pozivajući se na izgubljene izvore.
Vizantijske hagiografije svetaca Teodora Sikeota i Anastasija Persijskog pokazale su se od pomoći u shvatanju ondašnjih prilika. Žitije Georgija iz Kozebe prikazuje užas nastao prilikom opsade Jerusalima. Međutim, postoje izvesne sumnje da su u hagiografske spise podmetnute interpolacije iz osmog i devetog veka. I numizmatika i sigiliografija su se pokazale korisne zbog datovanja. Umetnine i drugi arheološki nalazi takođe su od neke koristi. Epigrafski natpisi su od ograničene upotrebe. Lutvak je nazvao Mavrikijev Strategikon najpotpunijim vizantijskim vojnim priručnikom; on pruža dragocen uvid u vojnu teoriju i praksu u ono vreme.
Uoči rata
Nakon više decenija neizvesnih borbi (572-591), car Mavrikije je konačno priveo kraju vizantijsko-persijski sukob dovođenjem svog štićenika Hozroja II na persijski presto. Ovaj je zauzvrat predao Vizantincima delove severoistočne Mesopotamije zajedno sa gradovima Darom i Martiropoljem, dobar deo Jermenije i kavkasku Iberiju. Što je još važnije, Vizantija više nije bila obavezna da plaća danak Sasanidima. Sređivanjem prilika na Istoku, Mavrikiju su bile odrešene ruke da se pozabavi problemima na Balkanu.
Svojom obzirnošću prema podanicima i učestalim pohodima, Tiberije II Konstantin je istrošio i zadnju paru iz riznice koju je nasledio od Justina II. Da bi nadomestio taj deficit, njegov naslednik Mavrikije je preduzeo stroge fiskalne mere i smanjio izdatke za vojsku, što je dovelo do čak četiri pobune. Ona poslednja iz 602. izbila je zbog toga što je Mavrikije naredio trupama da prezime na teritoriji iznad Dunava. Vojska je za cara izvikala Foku, trakijskog centuriona. Mavrikije je pokušao da odbrani Carigrad naoružavanjem „plavih“ i „zelenih“, dve vodeće deme, ali bez uspeha. Nedugo potom Mavrikije je priveden i pogubljen.
Otpočinjanje sukoba
Po Mavrikijevom smaknuću protiv Foke se digao Narzes, guverner provincije Mesopotamije, koji je zauzeo Edesu, sedište vizantijske Mesopotamije. Foka je naložio Germanu da opsedne Edesu, što je navelo Narzesa da zatraži pomoć od Hozroja. Hozroje je iskoristio Mavrikijevo ubistvo kao povod za rat kojim bi povratio Jermeniju i Mesopotamiju.
Rod Serling
Nagrađen je sa dve nagrade Emi za scenario 1960. i 1961. godine, a za režiju nagradom Zlatni globus 1962. godine.
Polding
Polding se može odnositi na
Vizantijsko-persijski rat (602–628)
Otpočinjanje sukoba
Vojska koju je poslao Foka poražena je blizu Dare, u Gornjoj Mesopotamiji, što je rezultiralo padom ove značajne pogranične tvrđave (605). Po predlogu Leontija, evnuha koga je poslao Foka da pregovara sa guvernerom Mesopotamije, Narzes je pristao da prebegne na drugu stranu, ali je u nastojanju da se vrati u Konstantinopolj i razmatra o mirovnim uslovima, uhvaćen i živ spaljen. Narzesova smrt kao i neuspeh u zastavljanju Persijanaca oštetili su prestiž Fokinog vojnog režima.
Ustanak dvojice Iraklija
thumb|Zlatni solidus kovan za vreme ustanka dvojice Iraklija.
Na nagovor Priska, zapovednika garde eskubitora i Fokinog zeta, na oružje se digao vojskovođa Iraklije Stariji, egzarh Afrike (608). Sebe i svoga sina-imenjaka proglasio je konzulima i uz to stao da kuje sopstven novac — na taj način dao je do znanja da pretenduje na carsko zvanje.
U približno isto vreme, izbile su pobune u Siriji i Palestini. Više izvora navodi da su Jevreji bili i te kako umešani u ovo, iako ostaje nejasno gde su to nastupali kao pripadnici određenih frakcija, a gde kao protivnici hrišćana. Da bi smirio situaciju na istoku Foka je poslao komesa Istoka Bona. Bon je kaznio zelene u Antiohiji, zbog učešća u neredima 609.
Sa svoje strane, Iraklije Stariji je poslao svog nećaka Nikitu na Egipat. Bon se zaputio za Egipat da zaustavi ovog, ali je docnije poražen izvan zidina Aleksandrije. Nikiti je pošlo za rukom da zauzme provinciju 610. i da uspostavi poredak uz pomoć tamošnjeg patrijarha Jovana V Milostivog, koji je izabran uz njegovu pomoć.
Glavnina pobunjeničke vojske krenula je morskim putem na Konstantinopolj, predvođena Iraklijem Mlađim, koji je određen za cara. Organizovani otpor protiv Iraklija nije uspeo, a Foku je izručio patricije Prob (Fotije). Pre nego što je pogubljen, Foka je razmenio koju reč sa svojim nesuđenim naslednikom:
Posle ovoga Iraklije Stariji se gubi sa scene; verovatno usled poodmaklih godina ili što je prestao da se zanima, ili pak zbog toga što je stvarima od samog početka rukovodio njegov sin. Nema pomena o tome da je Iraklije Stariji pretendovao na carsku krunu. Vest o tome da mu je sin izabran za cara ga je oduševila, kako navodi Jovan iz Nikiu (110.10–13). Čini se da je umro nedugo po ovom događaju, ali se ne zna tačno kad.
Pošto je uzeo svoju sestričinu za suprugu prilikom raskošne ceremonije i bio ovenčan carskom krunom iz ruku patrijarha, tridesetopetogodišnji Iraklije se latio svojih carskih obaveza. Fokin brat, Komentiol, držao je prilično velike snage u središnjoj Anadoliji, ali ga je smaknuo Jermenin Justin, koji je time uklonio glavnu pretnju po novog cara. Međutim, prelazak vojnika na drugu stranu nije se odigrao blagovremeno, što su iskoristili Persijanci prodrvši u Anadoliju.