cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kosmos-483
Kosmos-483 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 3. aprila 1972. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-483 je bio osmatrački satelit.
Pescaia, Arezzo
Pescaia je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
Stranići kod Svetog Lovreča
Stranići kod Svetog Lovreča je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Sveti Lovreč, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 36 stanovnika te 13 obiteljskih kućanstava.
Woburn, Massachusetts
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 38.120 stanovnika, što je 862 (2,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
El Fresno, Cutzamala de Pinzón
El Fresno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cutzamala de Pinzón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 691 m.
3. 1.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
3. januar/siječanj (3. 1.) je 3. dan godine po gregorijanskom kalendaru. Do kraja godine ima još 362 dana (363 u prijestupnoj godini).
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Praznici i dani sećanja
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
General Grievous
General Grievous je fiktivni lik iz serijala Ratovi zvijezda kojemu je u filmovima glas posudio Matthew Wood. Uz Dookua, Sidiousa i Vadera, Grievous je glavni antagonist u Osveti Sitha. Prema specijalnim dodatcima DVD izdanja Osvete Sitha, George Lucas je svom timu rekao da stvore anatagonista koji će najavljivati Anakinovu transformaciju u Darth Vadera. Tako je nastao Grievous, kiborg koji jako teško diše i koji je manipulacijom prešao na zlu stranu, isto kao i Anakin.
Ratovi klonova (serija iz 2003.)
Grievous svoj prvi kronološki nastup ima u 20. epizodi animirane serije Ratovi klonova. U seriji mu je glas posudio John DiMaggio. U toj epizodi Grievous samostalno napada i eliminira 7 Jedija time pokazujući zavidne vještine u borbi svjetlosnim mačevima. Započinje s brzim osvajanjem svih planeta Vanjskog pojasa tjerajući strah u samo srce Republike. Nakon toga pokreće napad na Unutarnji pojas osvajajući planetu po planetu. Grievous gaji veliku mržnju prema Jedijima i voli skupljati njihove svjetlosne mačeve kao trofeje nakon što ih ubije.
Ratovi klonova (film i serija iz 2008.)
Grievous se u animiranom filmu pojavljuje samo na početku kada ga vidimo kako stoji uz grofa Dookua. Kasnije ga još jednom spomene Mace Windu u svojstvu Separatističkog vođe koji širi svoj utjecaj kroz cijelu galaksiju. No, u istoimenoj animiranoj seriji iz 2008. Grievous imao puno veću ulogu - onu glavnog negativca. Prvi put ga vidimo na njegovom novom brodu nazvanom Malevolence, kojeg kasnije sruše Anakin i njegova učenica Ahsoka Tano. Ubrzo nakon toga Grievous planira napad na planet Kamino kako bi uništio središte republičke vojske klonova, no napad nije uspio pa se Grievous morao povući i obustaviti napad na taj planet. U jednoj je epizodi pokušao kupiti R2-D2-a, no i taj su mu plan poremetili Anakin i Ahsoka. Njegov posljednji nastup u prvoj sezoni ga prikazuje kako se bori s dva Jedija, Kit Fistom i Nahdar Vebbom u svom brlogu. Pozadinska priča animirane serije govori kako je Grievous želio postati Jedi, no nedostajala mu je sposobnost kontrole Sile, zbog čega je odbijen. Tada se zakleo da će se jednog dana osvetiti Jedijima.
Osveta Sitha
Grievousova prva misija bila je već u Napadu klonova, no nitko nije preživio da bi o tome više znali. Uvodna nam špica Osvete Sitha otkriva kako su on i Dooku oteli kancelara i kako ga drže zatočenog na Grievousovom brodu. Obi-Wan Kenobi odlazi sa svojim učenikom Anakinom Skywalkerom kako bi oslobodio kancelara. Nakon što uspiju ubiti Dooka i osloboditi kancelara, u pokušaju bijega ih uhiti Grievousovoa vojska droida i odvodi ih pred njega. Tada prvi put vidimo Grievousoa - velikog bijelog kiborga, pogrbljenog s teškim disanjem koji ispod svog plašta ima nekoliko svjetlosnih mačeva koje je dobio u borbi i koje redovito koristi. Iako im je uzeo svjetlosne mačeve, Anakin silom otme Grievousu jedan i oslobodi sebe i Obi-Wana. Grievous tada naredi svojim čuvarima s elektriziranim štapovima da ih eliminiraju dok on odlazi. No, Obi-Wan se riješi svog protivnika i zaustavi Grievousa u pokušaju bijega. Tada Grievous uzima jedan od tih štapova i razbija prozor, tako završavajući u svemiru. Uskoro se razbijeni prozori zatvore pomoću sigurnosnog sustava, no Grievous iskoristi svoje kiborško tijelo i uhvati se za eksterijer broda. Ubrzo se ušulja unutra i odlazi do kapsula za bijeg, te bježi s broda koji se polako obrušava na Coruscant.
Grievous tada bježi u kapsuli na prvi bojni brod Konfederacije gdje svojoj vojsci da je naredbu za povlačenje. Tada odlazi na planet Utapau gdje je Konfederacija već preuzela kontrolu i zarobila stanovnike. Tu se trenutno nalazi Vijeće separatista. Kako je Dooku mrtav, ubijen od strane Skywalkera, Grievous preuzima poziciju Vrhovnog zapovjednika droidskih vojska. Ubrzo mu Sidious naređuje, pošto je Konfederacija u jako lošoj situaciji, da Separatiste prebaci na udaljeni vulkanski planet Mustafar, što ovaj i radi.
thumb|250px|General Grievous u [[Star Wars Episode III: Revenge of the Sith|Osveti Sitha]]
No, uskoro na Utapau stiže Obi-Wan s misijom da ubije Grievousa. Nakon što se neko vrijeme sakrivao, nadajući se da će možda stići vojska klonova, Obi-Wan konfrontira Grievous kad vidi da ovaj želi napustiti planet. Kada ga Grievous uoči, a vojska droida okruži spremna ga ubiti, dolaze klonovi koji napadaju droide, a Grievous se bori s Obi-Wanom. Grievous kao kiborg s četiri ruke u kojima drži mačeve ima znatniju prednost, no Obi-Wan mu uspijeva otkinuti dvije ruke na mjestu zglobova i tako Grievous ostaje sa samo dva mača. Kako sada Obi-Wan dobiva prednost, Grievous se povlači u svoje četveronožno vozilo i bježi, no Obi-Wan pronalazi jednog četveronožnog reptila koji jako brzo trči i počinje ga pratiti. Kako je teren grub, Obi-Wanu ispadne svjetlosni mač, kojeg će mu kasnije, samo nekoliko trenutaka prije naredbe 66, vratiti klonovi. No, ipak uspije sustići Grievousa i skočiti na njegovo vozilo koje tada izgubi kontrolu i sruši se, odbacivši Grievousa i Obi-Wana na Grievousovo tajno slijetalište gdje se nalazi njgov brod. Grievous tada pokuša upucati Obi-Wana s puškom koju je imao, no Obi-Wan mu je izbije. Njih se dvoje tada počnu boriti bez oružja jer je Grievous već prije izbio elektrizirani štap iz Obi-Wanovih ruku. Grievous je ovdje bolji i nakon što je nekoliko puta udario Obi-Wana, ovaj mu uspije rastvoriti prsne ploče time otkrivši njegove unutarnje organe. Ovaj ga tada ponovo udari i uspije gurnuti do ruba platofrme, dok je već prije uzeo elektrizirani štap kako bi ga ubio. Obi-Wan se neko vrijeme brani i onda zaključi kako je jedini način da ga ubije uništavanje njegovih unutarnjih organa. Tada Silom uspije dovući Grievousu pušku koja je bila na platformi i puca u Grievousovo srce koje se tada zapali. Grievous tada umire zapaljen, a Obi-Wan odlazi s planeta.
Saturnalije
thumb|250px|Skulptura Saturnalije [[Ernesto Biondi|Ernesta Bionidija u botaničkoj bašti Buenos Ajresa.]] Saturnalije su bile drevni rimski festival u čast boga Saturna koje su prvobitno održavane 17. decembra, a kasnije produžena nezvaničnim svečanostima do 23. decembra. Praznik je proslavljan prinošenjem žrtava u Saturnovom hramu na rimskom forumu i javnim gozbama, koje su pratile razmene poklona, stalne zabave i karnevalska atmosfera koja je ignorisala rimske društvene norme: kockanje je bilo dozvoljeno, a gospodari su služili svoje robove. Pesnik Katul je Saturnalije nazivao „najboljim od svih dana“.
U grčko-rimskoj mitologiji, Saturn je bio bog poljoprivrede koji je vladao celim svetom u zlatnom veku, kada ljudi od zemljinih plodova bez rada u državi društvene jednakosti. Gozbe i orgijanja za vreme Saturnalija je trebalo da odražavaju prilike u izgubljenom mitskom dobu. Grčki ekvivalent ovim svečanostima je bila Hronija.
Iako je verovatno najpoznatiji rimski praznik, Saturnalija kao celina nije opisana od početka do kraja u nekom drevnom izvoru. Današnje shvatanje festivala je sastavljeno iz nekoliko izvora koji se bave njegovim različitim apektima. Saturnalija je bila dramaski okvir istoimenog dela pisca Makrobija, rimskog pisca iz perioda pozne antike, koje je glavni izvor koji opisuje ovaj praznik. U jednoj interpreticiji Makrobijevog dela, Saturnalija je festival svetlosti koji obuhvata i zimski solsticij (kratkodnevnicu koja pada 21. decembra), dok prisustvo bilja sveća simbolizuje potragu za znanjem i istinom. Ponovna pojava svetlosti (tj. sve duže trajanje obdanice) i dolazak Nove godine su kasnije tokom Rimskog carstva slavljeni 25. decembra kao „rođendan nepobedivog Sunca“.
Popularnost Saturnalija se nastavilo u 3. i 4. veku, u vreme kad je Rimsko carstvo bilo pod hrišćanskom dominacijom, a moguće je da su neki od njegovih običaja utičali na proslavljanje Božića i Nove godine.
Istorijski kontekst
Saturnalije su doživele veliku reformu 217. p. n. e., posle bitke kod Trazimenskog jezera, u kojoj su Rimljani pretrpeli jedan od najtežih poraza od Kartagine tokom Drugog punskog rata. Do tada je ovaj praznik slavljen prema rimskom običaju -{Mos maiorum}-. Posle čitanja Sibilskih knjiga, Rimljani su odlučili da usvoje „grčke obrede“, uvevši žrtvovanja po grčkom običaju, javne gozbe i stalne uzvike „-{io Saturnalia}-“, što su postale odlike ovog praznika. Katon Stariji je takođe pisao da su grčki elementi pridodati rimskim Saturnalijama. Rimljanima nije bilo strano da obožavaju bogove drugih naroda u nadi da će preusmeriti njihovu naklonost na sebe, a Drugi punski rat je izazvao poseban pritisak na rimsko društvo, što je dovelo do brojnih verskih novina i reformi. Robert Palmer je tvrdio da je uvođenje novih običaja u to vreme bilo delom motivisano da se udovolji Baalu, kartaginskom bogu koji je smatran ekvivalentom rimskom Saturnu i grčkom Hronu. Gozbe u kojima su gospodari služili svoje robove bi po njemu poticalo od kartaginskih i afričkih zarobljenika.
Mišljen (Ljubinje)
Mišljen je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ljubinje koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 65 stanovnika.
Bridget Fonda
Bridget Jane Fonda (27. januar 1964 -) je američka bivša glumica, najpoznatija po ulogama u filmovima 1990-ih kao što su The Godfather Part III, Single White Female, Point of No Return, It Could Happen to You i Jackie Brown. Pripada znamenitoj glumačkoj porodici - otac joj je Peter Fonda, tetka Jane Fonda, a djed Henry Fonda.
Kosmodrom Pleseck
mini|Lansiranje rakete Ciklon-3 koja nosi satelit Meteor-3, kosmodrom Pleseck, 1991. mini|Startna ploščad. Kosmodrom Pleseck je ruski kosmodrom lociran u Arhangelskoj oblasti, Rusija, oko 800 km sjeverno od Moskve i 200 km južno od Arhangelska.
Bridget Fonda
Od 2003. je u braku s kompozitorom Dannyjem Elfmanom. Ima sina po imenu Oliver.
Kosmodrom Pleseck
Trenutno rakete Sojuz, Kosmos, Molnija, Rokot i Ciklon se lansiraju iz Plesecka. Proton i Zenit se lansiraju samo sa Bajkonura.
Mandaradoni, Vibo Valentia
Mandaradoni je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 415 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 381 m.
Santa Cecilia, Tonalá
Santa Cecilia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 479 m.
Agua Caliente, Tequila
Agua Caliente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tequila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 955 m.
Kopnena vojska
S obzirom da mnoge države, s obzirom na svoj položaj i ekonomski razvoj, nemaju ili dugo vremena nisu imali ratnu mornaricu, a ratno zrakoplovstvo se relativno kasno razvilo kao posebni vid oružanih snaga, za kopnenu vojsku se često koristi izraz vojska kao sinonim za sve oružane snage.
Grünheide
Grinhajde je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Oder-Špre. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.820 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12067201.
Chō no Tobu Suisō
"蝶の飛ぶ水槽" (japanski: Chō no Tobu Suisō; srpskohrvatski (dosl.): "Akvarij u kojem leti leptir") je singl japanskog pjevača Tōrua Kitajime, poznatijeg po umjetničkom imenu TK from 凛として時雨. Singl je, zajedno sa spotom, službeno objavljen 22. siječnja 2020. godine, s tim da je naslovna pjesma kao digitalni singl izdana već 6. siječnja 2020. godine. "蝶の飛ぶ水槽" je Kitajimin šesti singl, a nastao kao uvodna pjesma za anime Pet, čija je prva epizoda emitirana upravo 6. siječnja 2020. godine.
Fizička izdanja singla izašla su kao Limited Pressing Edition A (samo CD) i Limited Pressing Edition B (CD+DVD), s tim da izdanja nisu imala iste dodatne pjesme. Tako je A-izdanje sadržavalo live izvedbe pjesama "melt" i "P.S. RED I", dok je B-izdanje sadržavalo live izvedbe singla "katharsis" te pjesme "Fu re te Fu re ru", koja je premijerno objavljena na singlici "unravel" iz 2014. godine. DVD s B-izdanja sadržavao je video za anime Pet.
Naslovna pjesma ovog singla reizdana je kao posebni sainou mix na albumu 彩脳 iz 2020. godine.
Црквица
Црквица је насеље у Србији у општини Бојник у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 643 становника (према попису из 1991. било је 680 становника). До 2009. године званичан назив насеља је био Црквице.
Kapital
Kapital je ekonomska vrijednost koju treba oploditi kako bi se stvorila dodatna vrijednost. On može biti fizički (proizvodni i poslovni prostor, strojevi i oprema, sirovine, poluproizvodi i finalni proizvodi, i sl.) i financijski (gotovina, vrijednosni papiri i sl.).
Eksterni linkovi
Karl Marx - Kapital
Los Ranchitos, Chimaltitán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 901 m.
Kirsten Dunst
Kirsten Caroline Dunst (30. april 1982 -) je američka glumica, pevačica i manekenka. Glumački debi je imala još kao dete, nastupom u Oedipus Wrecks, kratkom filmu koji je predstavljao segment Vudi Alena u omnibus-filmu Njujorške priče 1989. godine. Ulogom Klaudije u filmu "Intervju sa vampirom" stekla je slavu i nominaciju za Zlatni globus najbolje sporedne uloge. Nakon toga usledio je niz zapaženih nastupa. Meri Džejn Votson, u filmskoj trilogiji Spajdermen (2002–2007), je njena komercijalno najuspešnija uloga. Na filmskom festivalu u Kanu 2011. godine proglašena je najboljom glumicom u filmu Melanholija Larsa fon Trira. Dunst je 2001. godine imala pevački debi u filmu "Preboli me" ''. Iste je godine bila zapažena njena numera pesme "After You've Gone" na odjavnoj špici filma "Mjaukanje mačke" (The Cat's Meow).
Rani život
Danst je rođena u gradu Point Plezant u državi Nju Džerziju. Majčino ime je Inez, a očevo Klaus. Kirsten Danst ima mlađeg brata po imenu Kristijan. Otac je radio u službi za zdravstvene usluge, a njena majka je umetnik i vlasnik galerije. Danstin otac je Nemac, poreklom iz Hamburga, a majka, koja je rođena u Nju Džerziju, je nemačko-švedskog porekla. Danst je 2011. prihvatila Nemačko državljanstvo i sada ima dvojno državljanstvo - Sjedinjenih Američkih Država i Nemačke. Danst je živela u naselju Brik Taunšip u državi Nju Džerzi do jedanaeste godine, gde je pohađala privatnu školu Ranej. Nakon što su joj se roditelji rastali, seli se sa majkom i mlađim bratom u Los Anđeles, gde je pohađala Laurel Hol školu u Severnom Holivudu. Njena majka je podnela zahtev za razvod 1995. Naredne godine Danst započinje da pohađa privatnu katoličku srednju školu Notr Dam u Los Anđelesu. Svoju glumačku karijeru, koju je započela kao dete, nastavila je posle maturiranja u Notr Dam školi. Kao tinejdžerka, otkrila je da je teško da se nosi sa popularnošću i neko vreme je krivila majku što ju je prerano uvukla u svet glume. Medjutim, kasnije je rekla da je njena majka "uvek imala najbolje namere". Na pitanje da li ima neku pritužbu na način kako je provela svoje detinjstvo, Danst je rekla:"Pa baš nije bio prirodan način odrastanja, ali to je bio način na koji sam odrasla i ne bih ga menjala. Moram svoje stvari da rešim... Ne mislim da iko može da kaže: Moj je život više upropašćen od tvog...svako ima svoje probleme".
Kosmos-484
Kosmos-484 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kirsten Dunst
Počeci
Sa samo tri godine započela je svoju karijeru kao mala manekenka u televizijskim reklamama. Imala je ugovor sa agencijama Ford Models i Elit Model Menadžment. Sa šest godina imala je svoj prvi filmski nastup u sporednoj ulozi Oedipus Wrecks, kratkom filmu Vudija Alena, koji je predstavljao deo omnibus filma Njujorške priče (1989). Ubrzo nakon toga je dobila malu ulogu ćerke protagoniste (koga je tumačio Tom Henks) u filmu Lomača taštine (1990),. 1993. godine Danst je igrala lik Hedril u "Dark Page", sedmoj epizodi sedme sezone TV-serije Zvezdane staze: Nova generacija.
Kosmos-484
Kosmos-484 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 6. aprila 1972. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 5900 kilograma. Kosmos-484 je bio osmatrački satelit.
Kirsten Dunst
Proboj
Ključni trenutak njene karijere je bio film Intervju sa vampirom iz 1994 godine, ekranizacija istoimenog romana En Rajs. U njemu je Danst igrala malog vampira u liku Klaudije, a njene staratelje tumače glavni glumci Tom Kruz i Bred Pit. Film je dobio polovične kritike ali su mnogi filmski kritičari pohvalili Danstin nastup. Rodžer Ebert je prokomentarisao da je lik u kojem je Danstin igrala malog vampira bio jedan od jezivijih aspekta filma i pomenuo je njenu sposobnost da prenese odraz sredovečnih godina u liku očigledne mladosti. Tod Makarti u časopisu Variety napisao je da je Danst bila "baš prava za porodicu". U istom filmu je Danst odglumila svoju prvu scenu filmskog poljupca, sa Bred Pitom, koji je od nje stariji osamnaest godina. Kasnije je za časopis Intervju, komentarišući te scene rekla da se ljubeći sa njim osecala neugodno: "Bilo mi je baš odvratno. Mislim, imala sam 10 godina". Njeno nastupanje joj je donelo nagradu MTV za probojni nastup, nagradu Saturn za najbolju mladu glumicu i njenu prvu nominaciju za Zlatni Globus.
Iste godine 1994. je Danst nastupila u filmu Male žene zajedno sa Vinonom Rajder i Kler Dejns. Film je dobio blagonaklone kritike. Tako je Janet Maslin u Njujork Tajmsu napisala je da je film bio najbolja obrada istoimenog romana i posebno pri tome naglasila nastup Danst. Po njoj "savršeni kontrast liku odgovorne i poduzetne sestre Džo dolazi u iznenađujuće upečatljivoj Kirsten Danst u liku Ejmi, čija sujeta i blistavi nestašluk imaju daleko više smisla kada je tumači jedanaestogodišnje svađalica, nego što je to bio slučaj sa odraslom Džoun Benet (u verziji) iz 1933. godine. Danst je takođe strahovito delotvorna kao dete krvopija u filmu Intervju sa Vampirom, ona je mali vamp sa velikom budućnošću".
Smrt u Veneciji (film)
Smrt u Veneciji je italijansko-francuski igrani film snimljen 1971. godine u režiji Luchina Viscontija. Predstavlja adaptaciju istoimene pripovjetke njemačkog pisca Thomasa Manna. Protagonist, koga tumači Dirk Bogarde, je Gustav von Aschenbach, avangardni kompozitor koji početkom 1910-ih dolazi u Veneciju kako bi popravio narušeno zdravlje i tom prilikom slučajno vidi i postane opčinjen poljskim dječakom Tadziom (čiji lik tumači Björn Andrésen) koji u Veneciji provodi godišnji odmor sa svojom majkom. Radnja prikazuje kako von Aschenbach zbog Tadzia odlučuje ostati u Veneciji čak i kada u njoj izbije epidemija kolere od čijih će posljedica na kraju preminuti.
Kirsten Dunst
Proboj
thumb|Kirsten Dunst Cannes 2011
Smrt u Veneciji (film)
Smrt u Veneciji se uglavnom držala predloška, osim u tome što je profesija protagonista izmijenjena iz književnika u kompozitora, a njegov lik velikim dijelom modeliran na znamenitom austrijskom kompozitoru Gustavu Mahleru čija se muzika koristi u samom filmu. Viscontijev je film doživio veliki uspjeh, pri čemu su kritičari posebno hvalili način na koji je Visconti na implicitan, ali efektan način, prikazao žudnju protagonista prema dječaku. Film je dobio posebnu nagradu na Kanskom festivalu, kao i niz drugih prestižnih nagrada, te se smatra jednim od najpoznatijih i najuspješnijih ostvarenja Viscntijeve kinematografije. Björn Andrésen, koji je u vrijeme snimanja imao 16 godina, je, pak, često navodio da mu je taj film zapečatio glumačku karijeru, jer su na temelju načina na koji ga je prikazao Visconti, koji je bio poznat kao gej, pogrešno zaključili da ima homoseksualne sklonosti; Andrésen je također tvrdio da ga je Visconti, pod izgovorom da ga bolje pripremi za ulogu, sa sobom vodio u gej barove gdje je bio izložen nizu neugodnih situacija.
Kirsten Dunst
Proboj
1995. je nastupila u filmu Džumandži, ekranizaciji istoimene dečije knjige Krisa Van Alsburga o zlokobnoj društvenoj igri koja oživljava stvorenja iz džungle. Danst je u filmu bila deo glumačkog ansambla koji su još činili Robin Vilijams, Boni Hant i David Alan Grier. Film je širom sveta zaradio 262 miliona dolara. Iste godine je od časopisa People izabrana među "50 najlepših ličnosti sveta", čast koja će joj ponovo biti ukazana 2002. godine.
Godine 1996. je Danst nastupila u trećoj sezoni Urgentni centar. U njoj je glumila Čarli Čimingo, dete-prostitutku o kojoj se počinje starati dr. Daglas Ros, protagonist serije koga je glumio Džordž Kluni. 1997. godine je pozajmila glas liku mlade Anastasije u animiranom filmu Anastasia. Godine 1997. je Danst igrala malu ulogu u političko-satiričkom filmu Ratom protiv istine (Wag the Dog), gde su glavne zvezde bili Robert De Niro i Dastin Hofman. Naredne godine je pozajmila glas za lik Kiki, trinaestogodišnje kalfe koja je napustila svoje rodno selo, u engleskoj sinhronizaciji japanske animirane serije Dostavne službe dobre veštice Kiki (1988).
Danst je potom bila ponuđena uloga Anđele u filmskoj drami Američka lepota. Ona je tu ponudu odbila jer nije htela da se pojavi u filmu sa sugestivnim scenama seksualne prirode i ljubi lik koga je glumio Kevin Spejsi (ulogu je umesto nje preuzela Mena Suvari). Svoju ulogu je kasnila objasnila: "Kada sam ja čitala to, imala sam 15 godina i nisam smatrala da sam dovoljno zrela da shvatim tekst za film ". Danst se iste godine zajedno sa Mišel Vilijams, pojavila filmskoj komediji Dik, koja je kroz priču o dve tinejdžerke koje sticajem okolnosti ruše predsednika Niksona na parodijski način prikazivao aferu Votergejt.
Iste je godine nastupila u filmu The Virgin Suicides, nezavisno produciranoj filmskoj drami u režiji Sofije Kopole, a u kome je igrala ulogu problematične adolescentkinje Luks Lisbon. Film je sledeće godine prikazan na 43. Međunarodnom filmskom festivalu u San Franciscu, te je dobio uglavnom povoljne kritike. Kritičar Piter Stak (Peter Stack) je u San Francisco Chronicle za Danst napisao da je "predivan balans između nevinosti i neobuzdanosti".
Godine 2000. je Danst glumila lik Torens Šipman, vođe navijačica u filmu Bring It On. Film je uglavnom povoljnno recenziran, pri čemu su mnogi kritičari najviše pohvala sačuvali upravo za Danst. A.O. Skot je u svojoj kritici rekao "sjajna glumica komedije, uglavnom što njena velika izražajna širina i spretnost može da se proteže od anskioznosti do agresije ka istinskom bolu". Čarls Tejlor je na vebsajtu Salon zapazio je da: "među savremenim glumicama koje su tinejđerke, Danst postaje najsjajniji parodist koji se može zamisliti", iako je on mislio da film nije uspeo da joj pruži tako dobru ulogu kao što je imala u filmu Dik ili u filmu The Virgin Suicides. Džesika Vinter je u časopisu Village Voice pohvalila Danst, ističući da je njeno izvođenje "tako živahno i šašavo kao u filmu Dik" i prokomentarisala je da "Dunst pruža osnovu filmu Bring It On, igra je kao šašavu parodiju a ne kao uglađenu, piskavu i srozano neotesanu". Peter Stak je u San Francisco Chronicleu filmu dao negativno mišljenje, ali uprkos tome pohvalio Danst za njenu spremnost "da bude toliko luckasta i prijatna".
Sledeće godine Danst je imala glavnu ulogu u tinejdžerskoj komediji Get Over It. Danst je kasnije objasnila da je jedan od razloga prihvatanja uloge bio taj što je imala šansu da peva. Godine 2001. je također dobila priliku da igra Marion Dejvis, legendarnu glumicu iz doba nemog filma, u filmu The Cat's Meow, koji je režirao Peter Bogdanovicg Derek Elej je u časopisu Variety film opisao kao razigran i razmetljiv, rekavši da je "ovo bila Danstina najbolja predstava do danas". Za svoj nastup je dobila nagradu na Filmskom festivalu u Mar del Plati 2002. godine.
Spajdermen i kasniji filmovi
Superheroj Spajdermen iz 2002 godine, je do tada najuspešniji film njene karijere. Danst je igrala Meri Džejn Votson, najboljeg prijatelja i ljubav zanimljivog glavno lika kojeg igra Tobi Magvajer. Film je režirao Sam Raim. U pregledu Los Anđeles Tajmsa, kritičar Kenet Turan napomenuo je da su Danst i Magvajer stvorili pravu vezu na ekranu, zaključujući da njihova veza privlači publiku do te mere koja se retko viđa u filmovima. Spajdermen je postigao i komercijalu i uspeh kritike. Film je zaradio u Severnoj Americi 114 miliona tokom prvog vikenda a širom sveta stigao je do zarade od 822 miliona dolara.
thumb|Kirsten Dunst 2013 Nakon uspeha u Spajdermenu, Danst se pojavila u filmskoj drami Levity (2003), gde je igrala sporednu ulogu. Iste godine glumila je u filmu Osmeh Mona Lize (2003). Ona je bila deo glumačke grupe u kojoj su se nalazili Džulija Roberts, Megi Džilenhol i Džulija Stajls. Film je izazvao uglavnom negativne kritike. Danst se zatim pojavila u sporednoj ulozi Mari Svevo u filmu "Večni sjaj besprekornog uma" (2004), sa Džim Kerijem, Kejt Winslet i Tomom Wilkinsonom. Film je primio veoma dobre kritike. Entertainment Weekly opisao je Danstin zaplet kao "divan i pametan". Film je zaradio 72 miliona dolara.
Uspeh prvog filma Spajdermen, doveo je Danst do ponovne uloge 2004, u nastavku Spajdermen 2. Film je dobro prihvaćen od strane kritičara i postigao je novi rekord zarade za jedan vikend u Severnoj Americi. Sa prihodom od 783 miliona širom sveta, postao je drugi film sa najvećom zaradom u 2004 godini. Takođe 2004 godine ona glumi teniserku u usponu na Vimbldon šampionatu zajedno sa Paul Betani, koji glumi tenisku zvezdu u romantičnoj komediji "Vimbldon". Reakcije na film bile su podeljene ali mnogi kritičari su uživali u Danstinoj glumi. Klaudija Puig u časopisu "Danas" izveštava da hemija između Danst i Betani je bila moćna. Danst radi dobar posao poput uverljivog igrača.
2005 ona se pojavljuje kao stjuardesa Klaira Kolburn sa Orlandom Blum u filmu "Elizabet town", film je napisao i režirao Kameron Krou. Film je premijerno prikazan na filmskom festivalu u Torontu 2005 godine. Danst je otkrila da je rad sa Krouom bio prijatan, ali zahtevniji nego što je očekivala. Film je izazvao različite kritike. Zarada je bila razočaravajuća.
2007 godine ponovo je igrala Meri Džejn Votson u filmu Spajdermen 3. Za razliku od prethodne dve pozitivne kritike prvog i drugog filma o Spajdermenu, Spajdermen 3 se suočio sa različitim reakcijama od strane kritičara. Ipak, sa zaradom od 891 miliona dolara, ostao je najkomercijalniji film u nastavcima i Danstina najveća filmska zarada do kraja 2008. Pošto je prvobitno zaključila ugovor sa tri filma o Spajdermenu, izjavila je da će igrati i u četvrtom filmu ali samo ako Raimi i Magvajer na filmu učestvuju. U januaru 2010 bilo je najavljeno da će Spajdermen franšiza ponovo krenuti, zato Danst, Magvajer i Raim napuštaju filmski serijal.
2008 godine Danst je glumila sa Simonom Peg u filmu "Kako izgubiti prijatelje i otudjiti se od ljudi", prema istoimenoj knjizi Tobija Janga. Nakon što je potpisala za film otkrila je da se ona pridružila projektu jer je Peg trebalo da se pojavi u njemu.
2010. Danstin rad je obuhvatala režija kratkog filma Bastarď koji je imao premijeru na Tribeka filmskom festivalu 2010, a kasnije je bio prikazan na filmskom festivalu u Kanu 2010. Njena sledeća uloga bila je u glavnoj ulozi sa Rajanom Gozlingom u romantičnoj drami "Sve dobre stvari" (2010). Prikazivanje je dobilo umerene kritike i film je zaradio 640 hiljada dolara. Zajedno sa Brajanom Geragti nastupila je u kratkom filmu Karlosa Kuarona, pod nazivom "The Second Bakery Attack", prerada istoimene kratke priče Haruki Murakamia.
2011. Danst je zasijala u Lars fon Trirovom naučno fantastičnom filmu Melanholija kao depresivna žena na kraju sveta. Film u kojem su još glumili Šarlota Gejnsbur, Kifer Saderland i Šarlota Rampling, premijerno je prikazan na filmskom festivalu u Kanu 2011. Film je dobio pozitivne kritike i Danst je posebno pohvaljena. Steven Loeb iz Sautemptona je napisao, "Fon Trirer i njegova zvezda pružili su najbolje ovom filmu. Danst je tako dobra u ovom filmu, ona je igrala lik bolje od bilo kog drugog do sada. Čak iako i sam film nije neverovatno umetničko delo, Danstino samo igranje je dovoljno da ga preporučim". Danst je osvojila nekoliko nagrada za njen nastup, uključujući nagradu za najbolju glumicu u Kanu i za najbolju glumicu nacionalnog udruženja filmskih kritičara. Ona je izrazila interesovanje za ulogu pevačice Debi Hari legendarne grupe "Blondi". To je predstojeći biografski film o bendu u režiji Mišel Gondrija.
2012. Danst se pojavila u Žan Dijego Solanovom naučno fantastično romantičnom filmu "Upside Down" sa Džim Stargesom. Ona je glumila u komediji "Devojačko veče" produkciji Vil Ferela i Adama Mekeja. Ona je igrala Kamil 2012. u filmu "Na putu", rađen po istoimenom romanu Džek Keruaka. Objavljeno je da će se pridružiti Klajv Oven i Orlando Blum u trileru pod nazivom "Cities". Danst će 2014 početi snimanje Džek Nikolsonovog naučno fantastičnog filma "Midnight special", sa Majkl Šenonom i Džolom Edgertonom.
Privatni Život
Danst je lečena od depresije početkom 2008 u centru za lečenje "Cirque Lodge" iz Jute. Kada je došla u ustanovu objasnila je da se već šest meseci oseća loše. Krajem marta ona je napustla centar za lečenje i započela snimanje filma pod nazivom All Good Things. U maju javno je objavila njen zdravstveni problem da bi istakla borbu sa kojom se suočavaju uspešne žene i da otkloni lažne glasine koje su bile veoma bolne za njene prijatelje i porodicu. Ona je takođe javno objavila detalje svog "pod sedativima života" u jednom stanu u Njujorku. Danst se zabavljala sa glumcem Džejkom Džilenholom od 2002 do 2004 godine. 2012 snimajući film "Na putu" pocela je da izlazi sa Garet Hedlandom.
Državljanstvo
Ona je uzela nemačko državljanstvo 2011-te godine i sada ima dvojno državljanstvo, Nemačko i Američko.
Grunow-Dammendorf
Grunov-Damendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Oder-Špre. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 590 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12067205.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Oder-Špre Grunov-Damendorf se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Oder-Špre. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 70 metara. Površina opštine iznosi 44,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 590 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 13 stanovnika/km².
San Sabino
San Sabino ima više značenja:
Ralston, Wyoming
Ralston je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 280, što je 47 (20,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fayette County, Ohio
je okrug u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 29.030, što je 597 (2,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Stoicănești, Casa Veche-Olanu
Stoicănești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Casa Veche-Olanu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 398 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 211 m.
Ca' Bianca, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Obzir
Obzir je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ljubinje koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 48 stanovnika.
Mobile (pjesma)
"Mobile" je pjesma Avril Lavigne s njezina prvog studijskog albuma Let Go iz 2002. Napisali i producirali su je Lavigne i Clif Magness. Pjesma je objavljena kao radio singl samo u Australiji i Novom Zelandu.
Top ljestvice
"Mobitel" je izdan samo u Australiji i Novom Zelandu kao radio singl. Pjesma je debitirala na broju 36, Novo Zelandske ljestvice, a sljedeći tjedan se popenjala do broja 26. "Mobile" je isto bio objavljen kao radio singl u Južnoj Africi.
Izvori
Let Go
The Black Orchid (film)
The Black Orchid je američki crno-bijeli film snimljen 1958. u režiji Martina Ritta. Po žanru je drama, a protagonistica, čiji lik tumači Sophia Loren je udovica ubijenog gangstera koja pokušava ponovno započeti život kao vlasnica cvjećarnice. Radnja prikazuje kako se zaljubi u udovca (čiji lik tumači Anthony Quinn), a što zakomplicira odnos sa njenom djecom. The Black Orchid je premijerno prikazana na venecijanskoj Mostri gdje je Loren za svoj nastup dobila Kup Volpi.
Kabilija
Kabilija (arapski: حاسي مسعود, berberski: Tamurt n Yiqbayliyen) je geografska - historijska i kulturna regija na sjeveru Alžira u Masivu Tel Atlas pored Sredozemnog mora.
Ime je dobila po Kabilima berberskoj etničkoj grupi koji čine većinu stanovnika.
Geografske karakteristike
To je planinski kraj koji se proteže od grada Alžira na zapadu do Pokrajine Skikda na istoku. Obično se dijeli na Veliku Kabiliju (Grande Kabylie) ili Džurdžura omeđenu na zapadu rijekom Isser, a na jugoistoku rijekom Soummam i Malu Kabiliju (Petite Kabylie) koja se prostire oko zaljeva kod grada Bedžaja.
Istočni krak Male Kabilije se za Francuske kolonijalne uprave nazivao Orijentalna Kabilija ili Kolo Kabilija (Kabylie de Collo), to je kraj iza Rta Bugaron u Pokrajini Skikda.
Velika Kabilija
Velika Kabilija je planinski masiv odvojen od obalnih brda dolinom rijeke Sabaj, kroz koju prolazi autoput Alžir-Bedžaja. On se uzdiže prema jugu lancem nazubljenih planina koji se račva na dva kraka koji se protežu oko 40 km u smjeru istok-zapad. Najviši vrhovi su Lala Hedidža 2.308 m, Akouker (2304 m) i Heidzer (2164 m). Po planinama pada dosta kiše i snijega u zimsko vrijeme, prosječno godišnje od 1.000 do 1.500 mm.
Tu se nalazi Nacionalni park Džurdžura na površini od 185 km² i Rezervat prirode Akfadu, u kom ima divljih svinja, hijena, divljih mačaka, majmuna i šuma cedrova i ostalih četinara. Za razliku od njih ostatak Velike Kabilije je poprilično deforestiran, pa je pejzaž ogoljen, pun provalija i dubokih klisura vijugavih potoka koji nude rijetke sezonske pašnjake stadima nomadskih stočara.
Velika Kabilija je gusto naseljena, velikim selima rasutim po krakovima istočnih obronaka, te po dolinama rijeka Sabaj i Soummam. Seljaci imaju jako male pracele, pa je siromaštvo široko rasprostranjeno, zbog tog se masovno iseljavaju u Alžir ali i u Francusku. Administrativni centar je grad Tizi Uzu udaljen 55 km istočno od Alžira.
Stanovnici Velike Kabilije poznati su po rukotvorinama; košarama drvorezbarijama i nakitu.
Mala Kabilija
Mala Kabilija proteže se od strmih klifova Sredozemnog mora kod Bedžaje i nastavlja prema jugu do Sétifa. Najviši vrhovi su planina Babor (2004 m) i planina Ta Babor (1959 m). Masiv je dobro pošumljen, danas jedino u njemu raste - Alžirska jela (Abies numidica) u Sjevernoj Africi. Kraj je slabo naseljen, ruda i korisnih minerala ima malo, kao i izvora pitke vode. Po dolinama ima plantaža voća.
Starići
Starići (talijanski Starici [ˈstaritʃi]), naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Poreča, Istarska županija.
Kabilija
Mala Kabilija
Administrativni centar je grad Ain el Kebira udaljen 93 km jugoistočno od Bedžaje.
Sabbioni Alti I, Rovigo
Sabbioni Alti I je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Kabilija
Orijentalna Kabilija
Orijentalna Kabilija se proteže od Džidžela do Skikde sa vrhuncem na planini Goufi (1183 m). Masiv je izbrazdan dubokim, strmim riječnim klisurama, uključujući i rijeku Rummel (El-Kebir). Od nekadašnjih velikih šuma Hrasta plutnjaka i makije malo je tog preostalo, zbog nomadskog stočarstva kojim se bavi većina stanovnika, koji ni nemaju stalnih sela, već se sele sa svojim stadima u potrazi za ispašom. Zbog tog ratarstva gotovo da i nema, pa se ekonomija Orjentalne Kabilije bazira na stočarstvu i plutu koji se izvozi iz luke Collo.
Sabbioni Alti I, Rovigo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Kabilija
Historija
Kabili su od pamtivjeka bili suviše samoživi i buntovni, tako da njihove planinske utvrde nisu mogli zauzeti i smirati ni Rimljani, Arapi, a niti Osmanlije. Oni su pružili i žestok otpor francuskoj vojci 1870-ih.
Starići
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 15 stanovnika te 4 obiteljskih kućanstava.
Kabilija
Historija
Zbog tog su Francuzi u Kabiliji podigli utvrdu Fort National 1857. (današnji grad Larba Nat Iraten) radi kontrole tog kraja. Posljednji ustanak Kabila ugušen je 1870.-71, nakon tog su francuski farmeri mogli kolonizirati taj kraj.
Kondotjer
U prvo vrijeme kondotjeri su dolazili u Italiju iz Njemačke, Španjolske i Engleske te stupali u službu gradova, velikaša i papa. Njihove čete bile su poznate po pljačkanju, a često su bile opasne i onima koji su ih plaćali. Poslije su se razvile u dobro opremljene najamničke vojske.
Za renesanse u 15. vijeku, kondotjeri su slavljeni i obasipani najvećim nagradama i počastima, portretiraju ih najpoznatiji slikari poput Paola Uccella (portret kondotjera Sir Johna Harkwooda ili Giovannija Acuta u Firenci) i Piera della Francesce (portret Sigismonda Pandolfa Malateste, kondotjera i gazde Riminija). Gradovi im u znak zahvale podižu prve konjaničke spomenike, na najljepšim gradskim prostorima; Donatellova konjanička skulptura kondotjera Gattamelate u Padovi i Verrocchijeva skulptura kondotjera Bartolomea Colleonia u Veneciji.
thumb|left|240px|[[Andrea del Verrocchio|Verrocchijev konjanički spomenik venecijanskog kondotjera Bartolomea Colleonia iz 1478. (Campo Santi Giovanni e Paolo, Venecija)]]
Ghizdita, Mânzălești
Ghizdita je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Mânzălești.
Kondotjer
Historija
thumb|left|240px|[[Donatello: konjanički spomenik kondotjeru Gattamelati (Erasmo da Narni) u Padovi, 1445–1450, bronca]] Tokom 13. i 14. vijeka, talijanski gradovi-države Venecija, Firenca i Genova obogatili su se na trgovini sa Levantom, istovremeno nisu imali neku veliku vojsku. Zbog tog su unajmljivali profesionalne vojnike da se bore za njih. Međusobne obaveze stavljali su u ugovor (condotta), koji je u ime vojničke družine potpisivao njihov vođa condottiere.
Ghizdita, Mânzălești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 563 m.
Kondotjer
Historija
Kondotjeri su u ime svoje čete potpisivali s gradovima ugovore (condotte) za određeno razdoblje. Kad je to ugovorno razdoblje (ferma) prošlo, četa je bila u stanju čekanja (aspetto), tad je poslodavac (grad-država) mogao obnoviti ugovor, ili se definitivno odreći usluge. Ako je condotta definitivno istekla, Kondotjere nije mogao proglasiti rat protiv starog poslodavca u roku od dvije godine. Ovaj vojno-poslovni običaj je bio cijenjen i poštovan, zbog profesionalnog ugleda (poslovnog kredibiliteta kondotjera). Ukoliko bi kondotjer to pogazio i prevario svog poslodavca, uništio bi si ugled.
Sličan odnos imali su i najamnici na brodovima, čiji je contratto d'assento (ugovor o suglasnosti) propisivao uvjete mornarske službe. Na taj način su formirane posade brodova, kapetani i mornari tako unajmljeni zvali su se assentisti. Njihovi glavni poslodavci bili su Genova i Papinska države, od početka 14. vijeka. Mletačka republika nikada čak i za najveće opasnosti nije unajmljivala plaćenike za službu na brodovima, već se koristila vlastitom mornaricom.
Prvi dobro organizirani plaćenici u Italiji bile su njemačke družine zvane Poduzetnička četa (Compagnia di ventura), vojvode Wernera von Urslingena i grofa Konrada von Landaua. Wernerova četa razlikovala se je od ostalih najamničkih družina po vojničkoj disciplini, vojničkoj pravdi i jednakim ugovornim primanjima. Compagnia di venturaa narasla je brojem i postala strašna Velika četa od 3000 barbuta (svaka barbuta imala je viteza i narednika). Prva najamnička vojska kojoj je na čelu bio talijan bila je Četa sv. Đorđa osnovana 1339. koju je vodio Lodrisio Visconti. Tu četu razbio je i uništio milanski kondotjer Luchino Visconti (koji je usput bio ujak Lodrisija) u aprilu 1339. godine. Nešto kasnije (1377) osnovana je druga Četa sv. Đorđa koju je vodio kondotjer Alberico da Barbiano, u njegovoj četi služili su kasniji veliki kondotjeri Braccio da Montone i Giacomuzzo Attendolo Sforza. Plaće kondotjera bile su visoke tako je Francesco Sforza milanski vojvoda plaćao 1448. 6600 florina na mjesec svom kondotjeru Williamu VIII markizu od Montferrata, njegovi vojnici dobijali su pola od te sume 3300 florina.
Pojava samostalnih družina profesionalnih vojnika, koje nude svoje usluge onima koji im obećaju bolju plaću i veće šanse za pljačku, uzrokovana je specifičnim prilikama u Italiji, ali također i dubokom krizom koja zahvatila cijelu Evropu u 14. vijeku. Slične se četovođe javljaju i drugdje u Evropi. Gube svoju moć od kraja 15. vijeka, kada se uzdižu apsolutne monarhije, sposobne organizirati velike disciplinirane vojske.
Politička i socijalna situacija u Italiji
thumb|right|280px|[[Paolo Uccello: freska kondotjera Sir Johna Hawkwooda (Giovannija Acuta) iz 1436, Firentinska katedrala, 820 × 514 cm]] Apeninski poluotok, se prvi oporavio nakon propasti Zapadnog Rimskog carstva i postao relativno bogat (u odnosu na ostatak tadašnje Evrope), ali je ostao podijeljen na brojne gradove-države (comuni), od kojih su pet isplivale kao najmoćnije, i međusobno se borile za primat, često mijenjajući saveznike i protivnike: Mletačka republika, Firenca, Milano, Napulj i Papinska Država, manje komune su lavirale među njima nastojavši sačuvati svoju autonomiju sklapajući saveze sa nekim od većih.
Drugi ključan element uzroka borbi u Italiji vezan je za crkveni raskol i sukob njemačkih careva, francuskih kraljeva i papa, koji istovremeno polagali pravo na univerzalnu vladavinu nad Evropom (tj. nad kršćanskim zemljama). U to vrijeme dolazi do velikih crkvenih raskola kada istovremeno postoje dvojica ili čak trojica proglašenih papa, koji se bore za stolicu oslanjajući se na razne sile.
Sulfacitin
Sulfacitin je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 294,330 Da.
Kondotjer
Politička i socijalna situacija u Italiji
Treći su pak element socijalni sukobi koji potresaju svaki od talijanskih gradova i država. U njima se što zbog unutrašnjih tenzija, što pod uticajem vanjskih faktora, formiraju prve političke partije (Gvelfi i Gibelini) koje često ulaze i u oružane sukobe, te se povezuju sa istomišljenicima iz drugih gradova i država. Česti su građanski ratovi, zavjere i državni udari. Zbog toga vladari i vladajuća klasa često trebaju strane vojnike za borbu ne samo protiv vanjskih, nego i protiv unutrašnjih neprijatelja. Oni još nisu dovoljno ekonomski jaki da bi mogli uzdržavali stajaću vojsku koja bi održavala red (za vladajuće je lojalnost domaćih vojnika, zbog spomenutih klasnih i poitičkih sukoba, bila je vrlo upitna). Zbog tog su radije angažirali konddotjere koji su vodili koliko-toliko disciplinirane čete i bili spremni za novac ratovati.
Sforze: Od najamnika do vladara
Uspješni kondotjeri uspjeli su koncentrirati u svojim rukama znatnu moć i bogatsvo, tako su postali nezavisni faktor u talijanskim političkim prilikama onoga doba. Naravno, njihova vjernost poslodavcu često je upitna, jer lako mogu promijeniti stranu primamljeni boljom ponudom; a najveći mogući plijen je cijela država. Primjer prevrtljivosti bio je kondotjer Francesco Sforza koji je potekao iz kondotjerske porodice, on se isprva borio za papu i Napuljsku kraljevinu, ali je 1441. godine promijenio stranu i od milanskog vojvode Filipa Viscontija, kao dio plaće, dobio ruku njegove kćeri. Nakon smrti svojeg tasta, 1450., postao je vojvoda Milana. Njegovi potomci vladali su Milanom do 1535.
Ekonomska kriza Evrope
Istovremeno, cijelu Evropu (pa i cijelu hemisferu, do Kine) potresa ekonomska kriza, izazvana relativnom prenaseljenošću i iscrpljenošću prirodnih izvora, do kojih je dovela neprekidna ekspanzija u prethodna tri vijeka. "Oslobodi nas, Gospodine, gladi, kuge i rata!" bilo je prizivanje koje se ponavljalo se svake godine u svim crkvama Istoka i Zapada, ali je za vrijeme procvata i prosperiteta izgubilo svoju potresnu snagu, da bi u tijeku 14. vijeka, opet postalo dramatično stvarnim. Velika glad vladala je 1315–1317. i otada se često ponavlja. Kuga od 1348. do kraja 14. vijeka ubija možda trećinu europskog stanovništva (u Italiji su stalne i epidemije malarije), a po gradovima i više.
Ratovi nikada nisu prestali, a u 14. st. rasplamsali su se novom žestinom. Rezultat ovih nevolja je pojava masa "deklasiranih" ljudi, očajnih bjednika bez ikakve imovine i nade za zaradu, koji jedino pljačkom i nasiljem mogu preživjeti. Snažni pojedinci okupljaju takve grupe očajnika i stvaraju od njih čete, koje prestaju biti obični pljačkaši ako nađu nekoga tko će ih unajmiti kao vojnike. Italija je za to bila osobito pogodna, a slične situacije događale su se i drugdje u Evropi (u Francuskoj za vrijeme stogodišnjeg rata).
Promjena načina ratovanja, pješaci zamjenjuju vitezove
Za uspon kondotjera i najamnika općenito značajna je i promjena u načinu ratovanja, koju donosi 14. vijek, čete pješaka, uvježbanih za zajedničku borbu, oboružanih kopljima i dugim lukovima, počinju postizati pobjede nad feudalnim vojskama oklopljenih konjanika. To je donijelo pobjede Englezima protiv Francuza tokom Stogodišnjeg rata u bitkama kod Crécya 1346, Maupertuisa, 1356. i Agincourta 1415. U Bitci na Sempachu 1387. švicarski kopljanici su potukli vojsku njemačkih vitezova.
U Italiji, gradovi, koji ne mogu uzdržavati veći broj konja, stvaraju vlastite vojske pješaka koji su dobrovoljci ili obvezni na povremenu vojnu službu ("teritorijalna obrana", vojska tipa milicije). U borbi protiv njih pape, kraljevi, velikaši i oligarsi angažirat će i najamnike.