cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rimski ugovori između Italije i NDH
Posljedice
Dana 18. V. 1941. Tomislav II. postaje službeno kralj NDH, na ceremoniji u Kvirinalskoj palači, gdje je Ante Pavelić s nekoliko delegata NDH tražio od talijanskoga kralja Viktora Emanuela III. da Amiona od Savoye imenuje hrvatskim kraljem. Amionea je kraljem imenovao njegov rođak, Viktor Emanuel III.. Pri primanju tzv. Zvonimirove krune (zapravo pozlaćenog vijenca spletenog od trolista s križem) uzeo je ime Tomislav II., kao spomen na prvoga hrvatskog kralja Tomislava. Krunidba je predviđena u Tomislavgradu, ali je Aimone odbio otići u Endehaziju zbog krize oko "Dalmatinskoga pitanja". Tomislav II. navodno je osjećao da Dalmacija nikada ne može biti talijanska zemlja i da su Rimski ugovori neprijatelj hrvatsko-talijanskom izmirenju. Jedan od ostalih razloga zašto nije došao u tu kvislinšku tvorevinu bila je ugroženost njegove sigurnosti. Nikada nije imao stvarnu vlast za vladavile ustaške Vlade, koja je njegovu titulu kralja pretvorila samo u neznatan simbol nekadašnjeg kraljevstva.
Znamenje anđela
Likovi
Izašao je kao pobednik iz građanskog rata u koji je Rim zapao posle Galerijeve smrti. Tokom svoje tridesetogodišnje vladavine uspešno se borio protiv Franaka, Alemana, Vizigota i Sarmata, uspevši čak da ponovo naseli delove Dakije koji su napušteni tokom prethodnog stoleća.
Rimski ugovori između Italije i NDH
Posljedice
Talijanska je strana već u lipnju 1941. zatražila okupaciju i Druge zone, koja je i dovršena do listopada. Njome je Italija preuzela i civilnu vlast na tom području, hrvatski činovnici potčinjeni su talijanskima, a hrvatski veliki župani postojali su samo na papiru.
Znamenje anđela
Likovi
Sproveo je čitav niz važnih reformi na polju administracije i vojske koje su osnažile Rimsko carstvo, uzdrmano velikom krizom 3. veka. Podizanjem carske rezidencije na mestu nekadašnje grčke kolonije Vizant kojoj je dao ime Novi Rim, udario je temelje budućem Vizantijskom carstvu.
Nastajanje, pisanje i razvoj dela
U najavi za roman koja je objavljena sajtu IP Laguna Stojiljković je o nastanku dela rekao sledeće: ''Dok sam prikupljao građu i iščitavao izvore, naišao sam na jedan zanimljiv podatak, a to je da su Sveti Đorđe, Sveti Dimitrije i Sveti car Konstantin bili savremenici... I ne samo to. Oni su možda čak služili u istoj legiji, Đorđe kao general, Dimitrije kao tribun, a Konstantin kao mladi konjički oficir. U prvom delu romana opisan je pohod na Persiju u kojem su učestvovala sva trojica, to je zanimljiv deo jer se radi o ratu u pustinji, radnja se zatim pomera u Egipat, veliku luku Aleksandriju, a onda čitaoca vodim bukvalno na proputovanje kroz tadašnje Rimsko carstvo, od Nikomedije u Maloj Aziji, preko Naisusa i Singidunuma, Galije, sve do Hadrijanovog zida u Britaniji gde je Konstantin Veliki ratovao sa Piktima. Naslov romana nije slučajan. Znamenje anđela, dva spojena prstena sa krilima, zagonetni znak koji se naizmenično pojavljuje u periodu od trideset godina i isprepletan je sa sudbinama tri glavna junaka. Konstantin, koji za razliku od Đorđa i Dimitrija neće stradati u najvećem progonu hrišćana u istoriji, imaće težak zadatak da odgonetne njegovo značenje. I to će učini pred sam kraj života. Žanrovski, roman je istorijska drama, ali ima tu svih onih velikih motiva u književnosti... Rata, ljubavi, prijateljstva, vere, nade... Poseban ’začin’ je hrišćanska mistika, priče o anđelima i starozavetne legende, zatim grčka i rimska mitologija. Pretpostavljam da će mnogi misliti da je roman puka adaptacija moje drame ’Konstantin’, ali radi se o dva potpuno autonomna dela. ’Konstantin’ je nastao na temelju građe za roman i nekoliko segmenata iz njega, dok je ’Znamenje anđela’ jedna drugačija priča i oni koji su gledali predstavu moći će da čitaju knjigu i imaju potpuno novo iskustvo. Predstava je fokusirana samo na Konstantina, Dimitrije se tamo pojavljuje samo u jednoj sceni, dok Đorđa uopšte nema. Ovde su stvari sasvim drugačije i ta dva lika su potpuno razvijena, a njihova priča ispričana od početka do kraja. S obzirom na to da se radi o dva sveca koji se često slave kod nas, Sveti Đorđe je, recimo slava moje porodice, verujem da će čitaocima biti zanimljivo da pročitaju sve te zanimljive detalje iz njihovih biografija, a ima ih dosta. Znam da su mnogi moji verni čitaci očekivali da brzo napišem nastavak romana ’Duge noći i crne zastave’, ali mislim da treba iskoristiti ovu godinu jubileja da ispričamo šta i ko je sve stajao iza najveće svetske verske revolucije koja je srušila tada najmoćnije carstvo na svetu. Iskoristio sam takođe priliku da se malo poigram, tako da je u ovom romanu objašnjeno kako je u podzemnim lagumima Niša završio mač za kojim tragaju junaci ’Konstantinovog raskršća’, to je jedna mala spona sa mojim prethodnim delom koja će, verujem, biti intrigantna i simpatična čitaocima.''
Rimski ugovori između Italije i NDH
Posljedice
Godine 1943., kapitulacijom Italije, Nijemci vraćaju natrag Nezavisnoj Državi Hrvatskoj većinu teritorija koji su potpali pod talijansku vlast Rimskim ugovorima, no povjerenje u NDH, barem u tim krajevima, bilo je nepovratno izgubljeno. U isto vrijeme donesene su i odluke ZAVNOH-a o aneksiji dijela Julijske krajine (Istre i Rijeke) te priključenju Zadra i otoka Hrvatskoj.
Znamenje anđela
Literarni uticaji
Stojiljković kao literarne uticaje navodi Margerit Jursenar i njen roman Hadrijanovi memoari kao i zbirku priča Vatre. Takođe, značajan uticaj imala je i tv-serija Rim te film Ridlija Skota Gladijator.
Reference na pop-kulturu
Baš kao prethodni romani, Konstantinovo raskršće i Duge noći i crne zastave, i Znamenje anđela ima u sebi dosta referenci na književnost, strip, muziku i film.
Henry James
Henry James, OM (15.4. 1843. – 28.2. 1916.), sin teologa Henryja Jamesa Sr. i brat filozofa i psihologa Williama Jamesa i spisateljice dnevnika Alice James, bio je američki pisac i književni kritičar s kraja 19. i početka 20. vijeka. Najveći dio života proveo je u Evropi te je postao britanski podanik nedugo prije smrti. Najpoznatiji je po romanima, pripovjetkama i novelama koje se tiču svijesti i morala.
Hrib pri Cerovcu
Hrib pri Cerovcu je naselje u slovenskoj Općini Semiču. Hrib pri Cerovcu se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Henry James
James je značajno doprinio proznoj kritici, prvenstveno zahvaljujući svom inzistiranju da pisci terbaju imati najveću moguću slobodu u nastojanju da iskažu svoje viđenje svijeta. Njegova domišljata upotreba gledišta, unutrašnjih monologa i nepouzdanih naratora u njegovoj prozi donijela je novi interes za narativnu prozu. Poznat kao izuzetno plodan pisac, objavio je putopise, biografije, autobiografije i likovne kritike.
Hrib pri Cerovcu
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 13 stanovnika.
NGC 151
NGC 151 je galaksija u zviježđu Kit.
Anglo-etiopski sporazum (1879)
Anglo-etiopski sporazum (1879) bio je sporazum potpisan od strane britanskog diplomata Rennella Rodda i etiopskog vladara Menelika II koji se prvenstveno odnosio na granična pitanja neovisne Etiopije sa jedne i Britanskog Somalilenda sa druge strane. Ugovor je potpisan 14. maja 1897. sa deklariranim ciljem da proširi prijateljstvo među dvama kraljevstvima.
Ugovor se sastojao od nekoliko tačaka uključujući:
Suzzano Mirabella, Piacenza
Suzzano Mirabella je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 124 m.
Obertrebra
Obertrebra je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 75 opštinskih središta okruga Vajmarer Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 290 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16071069.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vajmarer Land Obertrebra se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vajmarer Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 140 metara. Površina opštine iznosi 3,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 290 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 90 stanovnika/km².
Bela Crkva (Makedonija)
Bela Crkva je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Bela Crkva pripada opštini Krivogaštani.
Prirodni uslovi
Bela Crkva se nalazi u zapadnom delu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naseljski atar je na istoku ravničarski, dok se ka zapadu izdižu prva brda planine Baba. Južno od naselja protiče Crna reka. Nadmorska visina naselja je približno 600 metara.
Klima u naselju je kontinentalna.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine, Bela Crkva je imala 498 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Chambéria
Šamberja je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Lon le Sonije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 149 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,67 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 400 metara (maksimalnoj 582 m, a minimalnoj 356 m).
Врагочаница
Врагочаница је насељено место града Ваљева у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 325 становника.
Демографија
У насељу Врагочаница живи 351 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 46,8 година (44,9 код мушкараца и 48,7 код жена). У насељу има 137 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,04.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Хава нагила
thumb|Бар мицва Хава нагила (хебрејски: הבה נגילה) је јеврејска песма која се веома често пева на јеврејским венчањима и Бар мицва и Бат мицвама.
Истопија песме
Мелодија за песму Хава нагила преузета је из једне украјинске песме из Буковине (врста ора). Неки од певача који су ову песму изводили су и Боб Дилан, Далида, NOFX...
Opština Sita Buzăului, Covasna
Sita Buzăului je opština u Rumuniji u okrugu Kovasna.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 996 m.
Piano Ospedale, Palermo
Piano Ospedale je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 801 m.
Longoria, Mexicali
Longoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Bullhead, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 348, što je 40 (13,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hipokrat iz Atene
Hipokrat iz Atene (cca. 459. pne. — 424. pne., grčki:, Hippokrátēs ili ‘Ippokrátīs), sin Arifronov, bio je atenski atenski vojskovođa (strategos) z doba peloponeskog rata.
Godine 424. pne. je služio zajedno s Demostenom, te su njih dvojica iz Atene pokrenuli pohod na Megaru i njene duge zidove. Odatle su se morali povući nakon dolaska spartanske vojske pod Brazidom. Potom je odlučeno da Demosten i Hipokrat odvojeno napadnu Beotiju. Hipokrat je došao do Delija, koji je osvojio, ali se tada suočio s beotijskim snagama te je došlo do Bitka kod Delija|bitke kod Delija, u kojoj su Atenjani poraženi, a Hipokrat poginuo na samom početku.
Lăpușnic, Dobra
Lăpușnic je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Dobra.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 486 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 177 m.
Badalona
Badalona je grad od 215,848 stanovnika na sjeveroistoku Španjolske, koji administrativno podpada pod autonomnu zajednicu Kataloniju i Provinciju Barcelonu.
Geografske karakteristike
Badalona leži duž obale Mediterana udaljena nekih desetak km od strogog centra Barcelone. Ona je treći grad po veličini u Kataloniji i 23 u Španjolskoj.
Badalona je zapravo sjeveroistočno predgrađe metropolitanske Barcelone, koja je sa svojih 4.840,000 stanovnika, izrasla u 91 konurbaciju na svijetu od 4.840,000 stanovnika
Badalona je poznata po luci i vinarijama.
Residencial Villa de los Arcos, Ayala
Residencial Villa de los Arcos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Ayala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1266 m.
Acabalná, Yajalón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 941 m.
Hrib pri Rožnem Dolu
Hrib pri Rožnem Dolu je naselje u slovenskoj Općini Semiču. Hrib pri Rožnem Dolu se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
NCP San José Teacalco, Huamantla
NCP San José Teacalco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Huamantla.
Hrib pri Rožnem Dolu
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 0 stanovnika.
NCP San José Teacalco, Huamantla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 243 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2668 m.
Aplizanzin A
Aplizanzin A je organsko jedinjenje, koje sadrži 25 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 743,164 Da.
NGC 152
NGC 152 je otvoreni skup u zviježđu Tukanu.
Rothschild (porodica)
Rothschild je prezime jedne od najmoćnijih bankarskih evropskih porodica, koja vuče porijeklo iz židovskog geta u Frankfurtu na Majni.
Rothschildi već nekih 200 godina vrše velik utjecaj na ekonomsku, a posredno i političku historiju - Evrope i svijeta. Dinastiju je osnovao Mayer Amschel Rothschild (1744. - 1812.) koji je svojih pet sinova; Amschela Mayera (1773. - 1855.), Salomona Mayera (1774. - 1855.), Nathana Mayera (1777. - 1836.) Carla Mayera (1788. - 1855.) i Jakob Mayera (1792. - 1868.) strateški rasporedio u pet tada najznačajnijih evropskih gradova ; Frankfurt, London, Pariz, Beč i Napulj.
Tako su Rothschildi postali već početkom 19. vijeka multinacionalna bankarska kuća, koju nisu smetale nikakve nacionalne granice, koja je kumulativno mogla skupiti kapital - veći i od pojedinih država tadašnjih velesila, na taj način mljeli su lokalnu konkurenciju.
Rothschildi su i danas jedna od najutjecajnih financijskih grupacija na svijetu, koja se danas osim bankarstva bavi osiguranjem, industrijom, rudarstvom, građevinarstvom i brojnim drugim djelatnostima na svim kontinentima svijeta od Južnoafričke Republike do Rusije thumb|260px|right| Château Lafite Rothschild, u [[Bordeauxu]]
Osnivanje dinastije - Mayer Amschel Rothschild
Osnivač Dinastije Mayer Amschel Rothschild dobio je prezime Rothschild (Crveni štit) jer su njegovi predci generacijama živjeli u kući Haus zum Roten Schild (Kuća kod crvenog štita, u to vrijeme kuće nisu imale kućne brojeve - već takve oznake). Roditelji su Mayera namjeravali odškolovati za rabina, ali kako su nenadano umrli Mayer je prekinuo školovanje i prihvatio se porodičnog bankarskog posla. Ubrzo nakon što je postao dvorski bankar grofa Wilhelma I. vladara Kneževine Hessen-Kassel, Mayer je shvatio da će mu posao sa ostalim vladarskim kućama puno bolje ići, ako svoje sinove uputi u zemlje sa kojima namjerava poslovati. thumb|240px|left| Palača Rothschild u Parku Gunnersbury - [[Londonu]]
Mayerovih pet sinova
Iako je u to vrijeme Mayer još pretežno bio trgovac luksuznom robom i trgovac kovanicama i obveznicama a ne veliki kreditor, njemu su loše okolnosti - išle na ruku. Kao u staroj poslovici da je nekom rat a nekom brat, i Mayeru i njegovim sinovima su na ruku išli Francuski revolucionarni i Napoleonski ratovi u periodu 1792. - 1815. koji su njima ispali sjajna prilika za bogaćenje i sreću. Mayer i njegov najstariji sin - Amschel Mayer, ostali su u Frankfurtu voditi porični posao, Nathan Mayer osnovao je filijalu u Londonu - 1804., Jakob Mayera pokrenuo je posao u Parizu - 1811, a Salomon Mayer i Carl Mayer u Beču i Napulju - 1820. Ratovi su za Rothschildove ispali sjajna mogućnost za plasman kredita zaraćenim stranama, ali i za trgovanje (legalno i ilegalno), strateškim proizvodima poput pšenice, pamuka, kolonijalnom robom, i oružjem.
Njihove banke bile su i most kojim se vršilo plaćanje između Britanskog otočja i kontinentalne Evrope, pa su tako minirali Napoleonove napore da blokadom slomi Britaniju.
Mir nakon tog perioda, pretvario je nabujalu Rothschildovu bankarsku dinastiju u paradržavne financijske institucije u zemljama u kojima su djelovali (Prusija, Britanija, Francuska, Kraljevina dviju Sicilija), jer su se okrenuli kupovanju državnih obveznica, osiguranju akcionarskih društava i trgovanju dionicama industrijskih poduzeća. Rothschildovu su se uspješno prilagoditi industrijskoj revoluciji, i sudjelovali su u ekonomskom rastu po cijeloj Evropi, ulažući u željeznice, ugljen, čeličane i metalurgiju.
Bankarska grupacija Rothschild nastavila se širiti i nakon 1850. kad je ostvarila važnu poziciju u svjetskoj trgovini naftom i obojenim metalima. Ali više nisu imali poziciju - oligopola, jer su ih ozbiljno počele ugrožavati nove dioničke banke i "komercijalne", ili depozit, bankama, koje su tad počele nicati po Engleskoj, Francuskoj i njemačkim zemljama. Negdje oko posljednjeg kvartala 19. vijeka, Grupacija Rothschild više nije bila najači bankarski konzorcij, jer su se pojavile druge snažnije evropske i američke bankarske grupacije.
Druga generacija
Dok se prva generacija Rothschildovih morala u stranim sredinama boriti za svoje mjesto pod suncem, učeći lokalne jezike i običaje, i hrvati se sa brojnim predrasudama koje ionako vladaju o strancima, pojačanim i ljubomorom poslovnih ljudi da im otimlju posao, druga generacija Rothschildovih više nije imala takvih problema, oni su već bili uglađeni, naturalizirani i dobro školovani građani svojih novih domovina. Visoko etablirani građani koji su utjecali na ekonomiju i politiku svojih zemalja. Tako je Alphonse de Rothschild, kao šef međunarodne bankarske grupacije osigurao 1871. i 1872. dva velika kredita Francuskoj poznata kao spasonosni krediti, koji su pomogli zemlji da stane na noge nakon poraza od Prusije, i omogućili premijeru Adolphu Thiersu da se održi na vlasti. U isto to vrijeme - 1875., Lionel Walter Rothschild, je u Londonu (gdje je bio član Donjeg doma od 1858.), skupio u svega nekoliko sati svotu od ondašnjih enormnih 4 000 000 £ koja je omogućila britanskoj vladi da postane većinski dioničar Kompanije Sueski kanal. thumb|240px|left| David René de Rothschild, predsjednik francuske filijale kompanije N M Rothschild & Sons Istovremeno su Rothschildovi zadržali svoju unutrašnju porodičnu koheziju, ženivši se među sobom ili sa židovima, a vrlo rijetko sa osobama izvan tog kruga.
Društveni prestiž
Kako im je raslo bogatsvo, tako je rastao i njihov društveni položaj, svih pet Mayerovih sinova dobili su plemićku titulu barona Austrijskog Carstva, a njegov praunuk Nathan Mayer bio je prvi židov koji je ušao u Parlament Ujedinjenog Kraljevstva, a njegov sin Lionel Walter Rothschild bio je prvi židov koji je dobio titulu britanskog barona (otac je titulu kupio sa imanjem).
Glava britanske porodične grane oduvijek se smatrao neformalnim liderom britanskih židova.
Danas se još jedino članovi britanske i francuske porodične grane bave još uvijek bankarstvom. Austrijski dio porodice nakon što su im nacisti zaplijenili imetak, danas se uglavnom bavi naukom ili dobrotvornim radom (njemački više i ne postoji). Francuski predstavnik porodice baron Philippe de Rothschild (1902. - 1988.) postao je ugledni vinogradar, svjetski poznat po vrhunskom vinogradu Château Mouton Rothschild.
Vijeće grada Aberdena
Geografske karakteristike
Vijeće grada Aberdena leži duž obale Sjevernog mora, a sa kopna je okružen sa područnim vijećem - Aberdeenshire.
L'Hospitalet de Llobregat
L'Hospitalet de Llobregat službeno katalonski (španjolski: Hospitalet de Llobregat) ili jednostavno samo Hospitalet je grad od 257,349 stanovnika na sjeveroistoku Španjolske, koji administrativno podpada pod autonomnu zajednicu Kataloniju i Provinciju Barcelonu. On je drugi grad po veličini u Kataloniji i šesnaesti u Španjolskoj.
Vijeće grada Aberdena
Geografske karakteristike
Teritorij te nove administrativne jedinice nastale 1996. bio je do tad grofovija poznata kao County of Aberdeen, a u njoj su od 1975. bili i distrikti naselja; Bucksburn, Dyce, Newhills, Old Machar, Peterculter i Stoneywood.
L'Hospitalet de Llobregat
Geografske karakteristike
Hospitalet leži duž obale rijeke Llobregat, udaljen desetak kilometara jugozapadno od centra Barcelone.
Vijeće grada Aberdena
Geografske karakteristike
Vijeće grada Aberdena zauzima površinu od 185.76 km² i ima 227,130 stanovnika, a administrativni centar mu je Aberdeen.
L'Hospitalet de Llobregat
Geografske karakteristike
On je jedan od satelitskih gradova koji formiraju Metropolitansku Barcelonu - konurbaciju u kojoj živi 4.840,000 stanovnika
Historija
Pretpostavlja se da je Hospitalet nastao već za antike, ali je prvi put dokumentiran u 10. vijeku pod imenom Provençana. Svoje današnje ime dobio je u srednjem vijeku zahvaljujući hotelu za hodočasnike. Hospitalet je zadržao karakter sela sve do 19. vijeka, kad su izgrađene prve tvornice tekstila.
Današnji Hospitalet poznat je kao zona franca (bescarinska zona) pa tu imaju pogone brojne multinacionalne kompanije (kao Nissan), a poznat je i kao sjedište univerzitetske bolnice.
Cisterna d'Asti, Asti
Cisterna d'Asti je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 657 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
Sabbione, Pavia
Sabbione je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Smyrna, South Carolina
Smirna je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 45, što je 14 (-23,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kolagenski heliks
Kolagen, kolagenski heliks, ili heliks tipa-2, je glavni oblik sekundarne strukture. On se sastoji od trostrukog heliksa formiranog od ponavljanja aminokiselinske sekvence glicin - X - Y, gde su X i Y često prolin ili hidroksiprolin.
Svaki od tri lanca je stabilizovan sternom repulzijom proizvedenom pirolidinskim prstenima prolina i hidroksiprolina. Pirolidinski prsteni se odbijaju kad polipeptidni lanac zauzme izduženu heliksnu formu, koja je znatno otvorenija od gušće pakovane forme alfa heliksa.
Pornografija
Pornografija (od grčkog πορνη „prostitutka“ i γραφία „pisana stvar“) (u neformalnom razgovoru često porno) je predstavljanje ljudskog tela ili seksualnih radnji u cilju izazivanja seksualnog uzbuđenja. Slično je ali se i razlikuje od erotike, mada se dva termina često koriste kao sinonimi.
Kolagenski heliks
Tri lanca su međusobno vezana vodoničnim vezama. Donori vodonikčnih veza su peptidne NH grupe glicinskih ostataka. Akceptori vodoničnih veza su CO grupe ostataka drugih lanaca. Hidroksilna grupa hidroksiprolina takođe učestvuje u vodoničnom vezivanju. Hod kolagenskog heliksa je 2,9 Å (0.29 nm) po ostatku.
Pornografija
Uopšte, termin „erotika“ se koristi kada se želi naglasiti umetnički kvalitet, senzualnost ili nagoveštena seksualnost, dok termin „pornografija“ najčešće označava eksplicitne seksualne činove. Linija između „erotike“ i „pornografije“ je često veoma subjektivna i prvi izraz se češće koristi u pozitivnijem smislu dok „pornografija“ uglavnom ima negativnije konotacije.
Pornografija se javlja u raznim medijima - pisanom i čitanom tekstu, fotografijama, skulpturama, crtežima, pokretnim slikama (uključujući i animacije) i zvukovima kao što su teško disanje i zvukovi koji podsećaju na seks. Pornografski filmovi, u žargonu pornić, kombinuju pokretne slike, izrečene erotske tekstove i/ili druge erotske zvuke, dok novine često kombinuju fotografije i pisani tekst. Romani i kratke priče daju pisani tekst, ponekad uz ilustracije. I živi nastup (performans) se takođe može nazvati pornografskim.
Trolančana DNK
thumb|right|110px|Šematski prikaz trolančane [[DNK.]] Trolančana DNK je DNK struktura u kojoj su tri oligonukleotida uvijena jedan oko drugog tako da formiraju trostruki heliks. U ovoj strukturi, jedan lanac se vezuje za B-forma DNK dvostrukog heliksa putem Hugstinovog sparivanja baza. Na primer, nukleobaza T se vezuje za Votson–Krikov bazni par T-A Hugstinovom vodoničnom vezom između AxT para (x označava Hugstinov par). Protonisani citozin, koji se označava sa C+, takođe može da formira bazni triplet sa C-G parom putem Hugstinovog baznog sparivanja u formu GxC+.
Salvatore Giuliano (film)
Salvatore Giuliano je italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1962. u režiji Francesca Rosija, poznat kao jedno od prvih eskplicitno politički angažiranih ostvarenja u Rosijevoj filmografiji, a po kojima će on i italijanska kinematografija postati poznata sljedećih nekoliko decenija.
Naslovni lik filma je Salvatore Giuliano, znameniti vođa sicilijanskih odmetnika koji je bio ubijen 1950. godine. Radnja filma započinje pronalaskom njegovog leša te, potom, kroz flashbackove, nastoji dati ekonomsku i političku pozadinu njegovih aktivnosti kroz prizmu Sicilije nakon savezničke invazije i u prvim godinama iza Drugog svjetskog rata, prije svega kroz složeni i ambivalentni odnos prema sicilijanskoj mafiji, bogatim zemljoposjednicima i predstavnicima poratne vlasti. Usprkos ne-linearnog narativnog pristupa, Rosi se prilikom snimanja nastojao držati neorealističkih načela, te je angažirao naturščike umjesto profesionalnih glumaca (sa izuzetkom Franka Wolffa koji tumači lik Giulianovog pomoćnika Gasparea Pisciotte), a također je nastojao snimati na autentičnim lokacijama. U slučaju rekonstrukcije zloglasnog masakra kod Portella della Ginestre je to izazvalo incident, s obzirom da su u njoj sudjelovali preživjeli sudionici tog događaja, te je zvuk pucnjeva u masi statista izazvao masovnu histeriju i stampedo prilikom koga je nekoliko ljudi ozlijeđeno.
Film je, usprkos toga, doživio veliki uspjeh. Rosi je na berlinskom festivalu dobio Srebrni medvjed za režiju, a dobio je i nekoliko nagrada. Film je također izazvao velike rasprave o stanju na Siciliji i pravoj pozadini Giulianove smrti u italijanskoj javnosti, pod čijim je pritiskom tadašnja vlada provela javnu istragu (iako bez pravih rezultata). Salvatore Giuliano je, međutim, imao daleko važniji efekt na druge, prije svega politički angažirane sineaste, a među kojima se ističe Costa Gavras koji je Rosijeve tehnike koristio u svom znamenitom filmu Z.
Sam Giuliano, koji se relativno rijetko pojavljuje u filmu, je 1987. godine bio predmet mnogo konvencionalnijeg biografskog filma The Sicilian (po istoimenom romanu Maria Puza) gdje njegov lik tumači Christopher Lambert.
El Añil, Santiago Pinotepa Nacional
El Añil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Pinotepa Nacional.
Fraternidad Antorchista, Tecolutla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Vesallo, Savona
Vesallo je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
NGC 155
NGC 155 je galaksija u zviježđu Kit.
Smederevska Palanka
Smederevska Palanka je privredni, kulturni i administrativni centar istoimene opštine. Opština Smederevska Palanka pripada Podunavskom okrugu, koja se sa istoka graniči sa opštinom Velika Plana, sa severa sa gradom Smederevom, sa jugozapada sa opštinom Topola, sa zapada sa Gradom Beogradom odnosno sa njegovom Gradskom opštinom Mladenovac i sa juga sa opštinom Rača. Površina opštine iznosi 422 km² i po veličini je četrdesetdruga u Republici Srbiji. Smederevsku Palanku nazivaju i administrativnim centrom Donje Jasenice, kako zbog svoje veličine tako i zbog institucija koje su smeštene u gradu a imaju nadležnost za veći broj opština.
Reljef
desno|thumb|220px|Park u centru grada. Opština Smederevska Palanka je grad u Srbiji na 44°21' severne geografske širine i 20°57' istočne geografske dužine, kao ivični, severoistočni predeo Šumadije, koji je poznatiji pod imenom Donja Jasenica, po reci Jasenici koja meandrira njenim atarom, odnosno njenom donjem toku. U Donjoj Jasenici naselja se većinom nalaze na ivičnim uzvišenjima rečnih dolina Jasenici i Kubršnice, među kojima je i grad Smederevska Palanka, dok je manji broj naselja raspoređen na brežuljkastom tlu i samim dolinama reka. Ceo ovaj kraj ima ravničarsko-brežuljkasti karakter. U središnjem i jugozapadnom delu sačinjavaju ga široke i plitke rečne doline Jasenice, Kubršnice i Velikog Luga, koje, ističnom ivicom u pravcu jug-sever, postepeno prerastaju u talasasta niska pobrđa.
Klima
Klima Smederevske Palanke je umereno kontinentalna sa prosečnim padavinama 636 mm vodenog taloga. Godišnje trajanje sijanja sunca iznosi 2.101 ha. Ceo ovaj kraj se odlikuje malom umerenom oblačnošću. Srednja godišnja oblačnost od 5-6 desetina pokrivenosti neba pokazuje da je ovo relativno sunčano područje. Relativna vlažnost vazduha iznosi 73,3% i odgovara nešto suvijem umereno kontinentalnom klimatu Apsolutna maksimalna temperatura zabeležena je i iznosila je 41.3°C a apsolutno najniža temperatura zabeležena je –29.9°C ovi podaci govore o izuzetno velikim temperaturnim amplitudama. Domonantni vetrovi su jugoistočni (košava) i severozapadni vetar. Prosečan broj dana pod maglom iznosi 44,7 dana u godini, a prosečan broj dana sa snežnim padavinama iznosi 31.9 dana.
Opšti podaci
Opština Smederevska Palanka ima 17 sela i ukupno oko 60.000 stanovnika. Sam grad Palanka ima oko 30.000 stanovnika. Opština Smederevska Palanka nalazi se u slivu reke Jasenice, te pripada regiji pod imenom Donja Jasenica. Sela palanačke opštine su: Azanja, Baničina, Bašin, Bačinac, Vodice, Vlaški Do, Glibovac, Golobok, Grčac, Kusadak, Mala Plana, Mramorac, Pridvorice, Ratari, Selevac, Stojačak i Cerovac. Najveće selo u opštini je Kusadak.
Istorija
Arheološka istraživanja koja su vršena na teritoriji opštine Smederevske Palanke, pokazala su da se na ovom području nalazila brojna naselja stara približno 4500-5000 godina i pripadaju ranom neolitu (Medvednjak, Zmajevac, Šiljakovac, Novaci, Staro Selo kod Selevca). Mnogo vekova ovo područje egzistira kao značajno ljudsko stanište. Priroda, plodna zemlja, šume i vode, kao i komunikacije pružale su inzvanredne uslove za život. Zato su tragove svoga vremena, na ovim pitomim predelima, ostavile mnoge civilizacije, ove današnje, kao i one koje su davno iščezle. Ovde su Nelićani i Halštaćani kao stvarali svoja ognjišta, značajni su ovde bili prostori moćnog Rimskog carstva, Turci su gradili svoje hanove, Srbi svoje manastire. Iako se nalazila na važnim komunikacijama, u novijoj istoriji uz sam carigradski drum, Palanka kao naselje počinje sa svojim intenzivnijim razvojem u svim oblastima društvenog života tek kada je prošla železnička pruga, u poslednjoj četvrtini 19. veka.
Demografija
U naselju Smederevska Palanka živi 20351 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,3 godina (37,8 kod muškaraca i 40,7 kod žena). U naselju ima 8700 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,91.
Smederevska Palanka je najviše naseljena Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Poreklo stanovništva ukazuje na puteve migracionih kretanja, pa je najveći broj doseljenika u ovaj kraj došao sa Kosova i Metohije, iz dinarskih, timočko-braničevskih, vlaških i vardarsko-moravskih krajeva. Novije, unutrašnje migracije, naročito iz sela ugrad, koje su sa vremenom bivale sve zapaženije, naručito su poslednjih godina postale sve izraženije, što je dovelo do naglog rasta grada, sa svim posledicama karakterističnim za takav proces.
{| width="50%" style="background:transparent; "
Belušino
Belušino je naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Belušino pripada opštini Kruševo.
Prirodni uslovi
Naselje Belušino je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Prilepa, naselje je udaljeno 35 km severozapadno.
Belušino se nalazi na severozapadnom obodu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naselje je položeno na istočnim padinama Buševe planine. Nadmorska visina naselja je približno 890 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Belušino je imalo 64 stanovnika.
Opština Tapalpa, Jalisco
Tapalpa je opština u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4297 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2220 m.
Robert Louis Stevenson
Robert Louis (Balfour) Stevenson (13.11. 1850 – 3.12. 1894), bio je škotski romanopisac, pjesnik i putopisac te vodeći predstavnik neoromantizma u engleskoj književnost. Prilično su ga cijenili mnogi autori kao Jorge Luis Borges, Ernest Hemingway, Rudyard Kipling i Vladimir Nabokov. Njegovi suvremenici-modernisti ga, međutim, nisu cijeli jer je bio popularan te nije pisao u njihovim uskim okvirima književnosti. Tek nedavno su kritičari počeli gledati na Stevensona kao nešto više od popularnog pisca, te ga smještati u kanon. Po struci je bio pravnik, ali se nikada nije profesionalno bavio pravom. Često je putovao, djelomično u potrazi za klimom koja bi izliječila njegovu tuberkulozu, od koje je i umro u dobi od 44 godine.
Chemin-d'Aisey
Šemen d'Eze je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Monbar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 70 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,51 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 317 metara (maksimalnoj 389 m, a minimalnoj 290 m).
La Fe, Cuencamé
La Fe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Cuencamé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 439 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1544 m.
Beranci
Prirodni uslovi
Naselje Beranci je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 15 km severno.
Beranci se nalaze u zapadnom delu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naseljski atar je na istoku ravničarski, dok na zapadu izdiže planina Drevenik. Nadmorska visina naselja je približno 640 metara.
Stanovništvo
Beranci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 445 stanovnika.
Pretežno stanovništvo po poslednjem popisu su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Hrastje (Šentjernej, Slovenija)
Hrastje je naselje u slovenskoj Općini Šentjerneju. Hrastje se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Mitsubishi A6M
Mitsubishi A6M Zero-Sen je bio najpoznatiji lovački jednosjedni avion Kraljevske Japanske Avijacije u Drugom svjetskom ratu. Ovaj tip proizilazi iz potreba Japana za sljedećom generacijom lovačkih aviona koji bi zamjenili model A5M. Prototip A6M1 polijeće prvi put 1. aprila 1939. ali tek drugi prototip A6M2 Mitsubishiju donosi narudžbu od 15 pretserijskih aviona ovog tipa za testiranje. Glavna varijanta ovog lovca koja ulazi u serijsku proizvodnju je ALM5 Model 52. Kao odgovor na dalje potrebe za vrijeme rata, Mitsubishi paletu ovog modela proširuje do bombardera A6M7 Model 63. Zadnji tip je pored modela Nakajima Ki-43 Hayabusa korišten za samoubilačke akcije Kamikaza.
Moravska
Moravska ili Moravija (češki i slovački: Morava, njemački: Mähren, poljski: Morawy, latinski: Moravia), povijesna je pokrajina, a ime je dobila po rijeci Moravi, koja izvire u sjeverozapadnom dijelu ove pokrajine. Zajedno s Češkom i Češkom Šleskom čini Češku Republiku. Grb ove pokrajine nalazi se u današnjem grbu Češke Republike, a čini ga šahirani crveno-bijeli ili crveno-zlatni orao s krunom na plavom polju.
Zemljopis
Moravska se rasprostire jugoistočnim dijelom Češke Republike, na Moravskoj visočini. Pokriva istočnu trećinu Češke republike, uključujući "pokrajine":
thumb|desno|200px|Spilja Jeskyně Balcarka u moravskom kršu Na sjeveru Moravska graniči s Poljskom i Češkom Šleskom, na istoku sa Slovačkom, na jugu s Donjom Austrijom i na zapadu s Češkom. Sjevernu granicu označuje Sudetsko gorje koje na istoku prelazi u Karpate. Rijeka Dyje koja prolazi pograničnim područjem s Austrijom te vijuga kroz obje zemlje.
U središtu zemlje nalaze se sedimentarni bazeni Morave i Dyje na visini od 180 do 250 m. Na zapadu, Češko-moravsko visočje uzdiže se do 800 m, no najviša je planina na sjeverozapadu - Praděd u Sudetima na 1490 m. Dalje na jugu nalazi se visočje Jeseníky (400-600 m) koje se spušta do 310 m u gronjem toku rijeke Odre, da bi se onda ponovno uzdiglo do 1322 m visoke planine Lisá hora. Moravsku istočnu granicu čine Bijeli Karpati koji dostižu maksimalnu visinu od 970 m (Velká Javořina).
Moravska je poznata i po krškom krajoliku i spiljama.
Naseljavanje Slavena i Velika Moravska
[[Moravska Kneževina u doba Mojmira I|thumb|200px]] thumb|right|200px|[[Velikomoravska Kneževina u doba Svatopluka I.]] Oko 60. pne. narod Boja, vjerojatno keltskoga podrijetla povukao se iz ovoga područja, na kojem su ih zamijenili germanski Kvadoci, a u 6. stoljeću slavenska plemena. Krajem toga stoljeća postoji već Moravsko Kneževstvo koje obuhvaća današnju jugoistočnu Moravsku, Záhorie u jugozapadnoj Slovačkoj, te dijelove Donje Austrije. 833. godine ovo kneževstvo postaje Velikomoravska Kneževina, nakon što je pod njezinu vlast došlo i Njitransko Kneževstvo na području današnje Slovačke i dijelovima sjeverne Mađarske. Prvi knez Velike Moravske bio je Mojmir I. (vladao 830.-846.), a najveći je teritorij ova kneževina obuhvaćala oko 890. godine u doba Svatopluka I., kad je u nju pripadalo i cijelo područje današnje Češke Republike i Slovačke, zapadni dio današnje Mađarske, kao i Lužicu u današnjoj Njemačkoj, te Šlesku i područje gornje Visle u južnoj Poljskoj. Nakon Svatoplukove smrti (895.), češki su knezovi postali vazali istočnofranačkog vladara Arnulfa Karantanskoga, a Moravska je kao država prestala postojati kad su 906.-907. na njezino područje prodrli Mađari.
Pod češkom vlašću
Nakon pobjede nad Mađarima 955., Oton I. Veliki daje Moravsku svome savezniku Boleslavu I. Přemysloviću, vladaru Češke. Već 999. godine Boleslav I. Hrabri, vladar Poljske pripaja Moravsku i njome vlada do 1019., kad je Přemyslović Břetislav I. ponovno preotima. On će nakon očeve smrti postati i vladarem Češke, a 1054. određuje nasljedno pravo poprimogenituri (prvorodstvu) u Češkoj i Moravskoj, premda je svojim mlađim sinovima dao da upravljaju dijelovima Moravske kao vazali najstarijega sina.
Kroz cijelo razdoblje Přemyslovića, mlađa braća vladara često su vladala dijelovima ili cijelom Moravskom i to iz Olomouca, Brna ili Znojma, uz različite stupnjeve samostalnosti u odnosu na vladara Češke. Najviši samostalnost Moravska je dosegla 1182., kad je car Fridrik I. Barbarossa uzdigao zemlju na razinu marke, te je izravno podložio caru, neovisno o Češkoj. Ipak, već 1197. Moravska je kao vazalna marka pridružena Češkoj, kad se prijestolja odrekao Vladislav Henrik u korist svoga brata Otakara I.
Otada Moravska dijeli povijest s Češkom. Dinastija Přemyslovića izumrla je 1306., a 1310. kraljem postaje Ivan Luksemburški. Pod Luksemburgovcima Češka i Moravska ostaju sve do 1437. kad na prijestolje dolazi Albert II. Habsburgovac.
Nakon Husitskih ratova
thumb|desno|250px|Brno, prikaz iz [[1593.]] U vrijeme Husitskih ratova Habsburgovci su izgubili vlast nad ovim područjem, a zemlje su privremeno razdvojene. Husit Juraj Podjebardski postao je kralj Češke 1458., a papa Pavao II. izopćio ga je i zabranio katolicima da mu služe. Tako je 1469. hrvatsko-ugarski kralj Matija Korvin osvojio Moravsku, koja će biti ponovno sjedinjena s Češkom 1490., kad je Vladislav II. Jagelović, koji je već 1471. bio naslijedio Juraja kao čaški kralj, naslijedio i Matiju Korvina kao hrvatsko-ugarski kralj. Nakon pogibije njegova sina Ludovika II. u Mohačkoj bitci 1526., kralj Češke postaje Ferdinand I., a Moravska će ostati zajedno s Češkom habsburški posjed sve do kraja Prvog svjetskog rata.
Do 1641. moravska je prijestolnica bio Olomouc, smješten u središtu pokrajine, no nakon što su ga osvojili Šveđani, glavni grad postaje Brno koje se uspješno odupire osvajačima. Moravska Marka imala je svoj vlasiti zemaljski sabor čiji su zastupnici birani (nakon 1905.) zasebno u njemačkim i češkim izbornim jedinicama. Od kraja 18. stoljeća, a osobito u 19. stoljeću jača nastojanje slavenskoga stanovništva Moravske na ostvarenju ideje Češkog državnog prava, kojim bi se oblikovala jedinstvena zemlja od Češke, Moravske i Češke Šleske.
Dvadeseto stoljeće
thumb|right|300px|Moravsko-Šleska unutar Čehoslovačke, prema stanju iz [[1928.]] Nakon raspada Austro-Ugarske Monarhije 1918. godine, Moravska je postala dijelom Čehoslovačke unutar upravne jedinice Moravsko-Šleske, a u vrijeme njemačke okupacije za Drugog svjetskog rata bila unutar Protektorata Češke i Moravske. Nakon rata, najveći dio Nijemaca prisiljen je na odlazak u skladu s Beneševim dekretima. Raspadom Čehoslovačke Moravska je 1993. postala dijelom Češke Republike.
Gospodarstvo
Na jugu, oko Hodonína i Břeclava prostire se Bečki bazen bogat nafom i lignitom. Oko Ostrave do 1995. intenzivno se vadio ugljen. Glavne industrijske grane predstavljaju metalna i kemijska industrija te industrija građevnim materijalom i proizvodnja kože. Gospodarska su središta gradovi Brno, Olomouc i Ostrava. Uz ostale poljoprivredne grane, osobito je razvojeno vinogradarstvo, a u Moravskoj se nalazi 94% vinograda Češke Republike, pa je ovdje i središte vinarstva.
Gerhard Lamprecht
Gerhard Lamprecht (6. oktobar 1897 - 4. maj 1974) bio je njemački filmski režiser, poznat po nizu istaknutih ostvarenja u nijemoj i na početku zvučne ere. U posljednjim decenijama života se istakao i kao filmski historičar, čiji su tekstovi vrijedan izvor za historiju njemačke kinematografije.
NGC 156
NGC 156 je dvostruka zvijezda u zviježđu Kitu.
Los Panales, Santa María del Oro
Los Panales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 772 m.
Nurhachius
Nurhachius je rod istiodaktilidskih pterosaura pterodaktiloida iz donjokredske Formacije Jiufotang (barremij-aptij) u Chaoyangu, Liaoning, Kina.
Wang Xiaolin, Alexander Kellner, Zhou Zhonge i Diogenes de Almeida Campos su 2005. dali naziv tom rodu. Nomenklaturni tip je Nurhachius ignaciobritoi. Naziv roda odnosi se na Nurhaćija, prvog kana dinastije Qing, čija je prvobitna osnova snage obuhvatala regiju u kojoj je fosil pronađen. Naziv vrste dat mu je u čast pokojnog brazilskog paleontologa Ignácija Aureliana Machada Brita, pionira u istraživanju pterosaura u svojoj državi.
Klasifikacija
Lü je 2008. također sugerirao da je Nurhachius mlađi sinonim za jednog istiodaktilida iz istog ekosistema, Liaoxipterusa. Međutim, analiza Marka Wittona iz 2012. pokazala je da ta dva istiodaktilida nisu bila identična i da se, još važnije, nisu nalazili zajedno na filogenetskom stablu. Witton je također naglasio da se nisu nalazili zajedni ni u Lüovom istraživanju.
Oberweid
Obervajd je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 65 opštinskih središta okruga Šmalkalden-Majningen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 553 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16066052.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šmalkalden-Majningen Obervajd se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Šmalkalden-Majningen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 500 metara. Površina opštine iznosi 10,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 553 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 54 stanovnika/km².
Mayer Amschel Rothschild
Mayer Amschel Rothschild (Frankfurt na Majni, 23. februar 1744. - Frankfurt na Majni, 19. septembar 1812.) osnivač je dinastije Rothschild koja je postala jedna od najmoćnijih bankarskih porodica.
Američki poslovni magazin Forbes ga je 2005. postavio na 7 mjesto u svojoj anketi o 20 najutjecajnijih poslovnih ljudi svih vremena, usput su ga nazvali osnivačem međunarodnog bankarstva.
Biografija
Njegovi preci, njemački židovi živjeli su po danas znanim podatcima, barem od sredine 16. vijeka. u židovskom getu u Frankfurtu, u ulici Judengasse. Kuće u Judengasseu tada nisu imale kućne brojeve, već razne oznake ( štitove - Schild). Porodica Mayer živjela je generacijama u kući Haus zum Roten Schild (Kuća kod crvenog štita) po njoj su dobili ime Rothschild. 1664. porodica se preselila u Haus zur Hinterpfann (u Judengasse) u kojoj je otac Amschela Mayera, Amschel Moses Rothschild imao dućan (zalogajnicu) i trgovinu kovanicama.
Roditelji su Mayera namjeravali odškolovati za rabina, ali kako su nenadano umrli Mayer je prekinuo školovanje i prihvatio se porodičnog posla. Bankarstvu se učio kod Wolfa Jakoba Oppenheima u Hamburgu, u Frankfurt se vratio 1763. i obnovio očevu mjenjačnicu i trgovinu kovanicama (u to doba u opticaju su bili vrlo različiti zlatnici i kovani novci), uspio je steći povjerenje princa Wilhelma od Hessena, koji mu je postao pokrovitelj. Mayerov posao se povećao, kad se počeo baviti čisto bankarskim poslovima za 'princa Wilhelma, koji je 1785. postao Wilhelma I. grof vladar Kneževine Hessen-Kassel.
Poslovno je osobito ojačao nakon Francuske revolucije, kada su preko njegove banke, išle isplate iz Britanije za plaće hesenske vojske. Na početku 19. vijeka Mayer Rothschild Amschel je toliko ojačao svoju poziciju glavnog međunarodnodnog bankara, vladarske kuće Wilhelma I., da je počeo izdavati vlastite međunarodne zajmove, koristivši pritom kapital od grofa Wilhelma I.
Napoleon je 1806. zauzeo Hessen, kao protumjeru zbog Wilhelmove podrške Prusiji. Grof Wilhelm pobjegao je u Schleswig-Holstein, ali to nije nimalo utjecalo na Rothschildove poslove, on je nastavio poslovati kao njegov bankar, proširivši posao na investiranje u financijske fondove u Londonu. Ratne prilike su mu čak išle na ruku, jer je profitirao od (ilegalnog) uvoza kolonijalne robe (preko Engleske) i tako ušao u rizični posao kršenja Napoleonove kontinentalne blokade.
Osnivanje Dinastije Rothschild
mini|220px|left| Kuća Rotschild u Judengasse Mayer Amschel Rothschild najpoznatiji je po tome što je svojih pet sinova, rasporedio u pet različitih država, i time omogućio porodici Rothschild nesmetano poslovanje u tadašnjoj vrlo podjeljenoj i zaraćenoj Evropi.
Sve je počelo sa trećim sinom Nathanom Mayererom Rothschildom kojeg je 1798. poslao je u Englesku, da radi na uvozu tekstila, sa 20 000 £ kapitala. Tim je novcem on osnovao prvu inozemnu filijalu Porodice Rothaschild. Nathan je dobio britansko državljanstvo 1804., i osnovao banku u londonskom Cityu, koja je vrlo brzo postala jedna od najmoćnijih financijskih institucija Evrope - N. M. Rothschild & Sons. 1810.