cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Masovna izumiranja
Zračenje
Prijedlog da je supernova uzrokovala masovno izumiranje bi trebao biti potkrepljen astronomskim dokazima. Profesor astronomije Brian Fields zauzima teoriju da se otkriće rijetkih radioaktivnih izotopa željeza-60 u dubokim morskim sedimentima može jedino objasniti ostatcima ekplozije zvijezde udaljene oko 100 svjetlosnih godina od prije 5 milijuna godina, koja je pokrenula manje izumiranje.
Hipoteza o Klatratskoj pušci
Klatrati su komponente u kojima mreža jedne tvari stvori kavez oko druge. Metanovi klatrati (u kojima su molekule vode kavez) formiraju se na kontinentalnim reljefima. Ovi klatrati su skloni brzom razbijanju i izbacivanju metana ako temperatura naglo poraste ili ako se pritisak oko njih naglo smanji - primjerice, kao reakcija na iznenadno globalno zatopljenje ili iznenadni pad razine mora. Metan je puno snažniji plin u poticanju efekta staklenika od Ugljikovog dioksida, tako da bi erupcija metana mogla uzrokovati nekontrolirano zatopljenje planeta. Najvjerojatniji potpis takve erupcije bio bi iznenadan pad omjera Ugljika 13 prema Ugljiku 12 u taloženju, pošto su metanovi klatrati siromašni Ugljikom 13.
Ispuštanje vodikovog sulfata iz mora
Postoji teorija da je zatopljenje tijekom prijelaza Perma u Trijas poremetilo morsku ravnotežu između planktona koji vrše fotosintezu i podvodnih bakterija koje smanjuju suflat, te uzrokovala masovno izbacivanje vodikovog sulfata koji je otrovao dio života na kopnu i moru te oslabio ozonski omotač, zbog čega je trebalo dugo vremena dok se ekosustav nije oporavio.
Evolucijski značaj
Masovna izumiranja su u nekoliko intervala ubrzala evoluciju života na Zemlji. Kada dominacija neke ekološke udubine prijeđe sa jedne skupine organizama na drugu, to se rijetko događa zbog toga jer je nova skupina "superiornija" od starije. U većini slučajeva, izumiranje eliminira jednu skupinu organizama i stvori mjesta za novu. Primjerice, mammaliformes ("gotovo sisavci") i sisavci živjeli su tijekom vladavine dinosaura, no nisu se mogli natjecati s njima. Izumiranje pred kraj Krede izbrisalo je dinosaure i omogučilo sisavcima širenje na njihov teritorij.
S druge strane, mnoge skupine koje prežive masovna izumiranja se nikada ne oporave sa brojem ili raznolikosti, a mnoge od njih ulaze u dugi period stagniranja, koje neki zovu "hodajuće mrtve kladistike".
Samak, Utah
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 287, što je 126 (78,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Courménil
Kurmenij je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Aržantan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 100 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,53 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 264 metara (maksimalnoj 289 m, a minimalnoj 154 m).
Panicagliora, Pistoia
Panicagliora je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 766 m.
586
Godina 586. (DLXXXVI) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 586. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
thumb|Rabulina evanđelja
Ellingstedt
Elingštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Šlezvig-Flensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 823 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1059023.
Donatella (film)
Donatella je italijanska filmska komedija snimljena 1956. u režiji Marija Monicellija. Naslovna protagonistica, koju tumači Elsa Martinelli, je rimska djevojka skromnog porijekla koja sticajem okolnosti bogatoj Amerikanki vrati torbicu s dragocjenostima te u znak zahvalnosti dobija posao sekretarice i brigu o njenoj luksuznoj vili. Radnja prikazuje kako to dovede do nesporazuma, kada pripadnici rimskog visokog društva, kome pripada i šarmantni mladić (čiji lik tumači Gabriele Ferzetti) pretpostave da je ona vlasnica vile. Donatella je prikazana na berlinskom festivalu gdje je Martinelli dobila Srebrni medvjed za najbolju glumicu.
Stari Dvor
Stari Dvor je naselje u slovenskoj Općini Radeču. Stari Dvor se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 85 stanovnika.
Lavlja kapija
Lavlja vrata, Lavlja kapija ili Lavlje dveri je naziv za gradska vrata u sljedećim drevnim gradovima:
Gessi-Mazzalasino, Reggio Emilia
Gessi-Mazzalasino je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 146 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
Talnepantipa, Huejutla de Reyes
Talnepantipa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huejutla de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
Vladislav II. Progonjeni
'''Vladislav II. Progonjeni' (poljski: Władysław II Wygnaniec'') (?, oko 1105. - ?, 1159.) bio je član Dinastije Pjastovića na krakovskom tronu koji je vladao Poljskom kao Seniorski vojvoda Poljske od 1138. do 1146.
Biografija
Vladislav je rođen kao najstariji sin vojvode Boleslava III Krivoustog, radi tog ga je otac svojim Testamentom odredio za svog nasljednika i prvog Seniorskog vojvodu Poljske. Zbog toga mu je uz njegovo nasljedno vojvodstvo Šlesku dodjelio i pravo na Seniorsko vojvodstvo Krakov sa Krakovom i Gnieznoom.
Vladislav se za svoje vladavine prihvatio posla da ponovno ujedini zemlju rascjepkanu na vojvodstva, i tražio saveznike koji bi mu vojno mogli u pomoći. Saveznika je pronašao - 1146. u Njemačko-rimskom caru Konradu III i zaratio protiv braće, ali je poražen i protjeran.
Sklonište je potražio u Njemačkoj. Iz nje je 1157. krenuo u vojnu kampanju cara Fridrika Barbarose na Poljsku, ali se više nije uspio vratiti na krakovski tron - Seniorskog vojvode Poljske.
Gutiérrez Zamora, Veracruz
Gutiérrez Zamora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 14735 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
El Galeón, Tempoal
El Galeón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
Stefan Berislavić
Stevan Berislavić (1510 —1536 ) je bio srpski despot, sin Ivaniša Berislavića († 1514) i Jelene, rođene Jakšić. Jelena je bila udata za poslednjeg srpskog despota iz roda Brankovića, Jovana Brankovića i nasledila titulu jer nisu imali sinova.
Kad mu je umro otac, Stevan je imao manje od deset godina, tako da mu je titula despota priznata tek 1520. Nakon turskog osvajanja Beograda i njihovog haranja po Sremu 1521, krajem te ili početkom 1522. Stefan je bio kratko u opustošenom Kupiniku, da bi zatim otišao u očev Brod.
Posle poraza Ugara na Mohaču 1526, Stefan je imao izvesnih uspeha u Sremu nakon povlačenja glavne turske vojske. Nakon pogibije kralja Ludviga II u Ugarskoj su postojale dve struje: jednu je predvodio kralj Ferdinand Habzburški a drugu, "patriotsku", erdeljski vojvoda Ivan Zapolja. Ferdinand je 1527. pridobio Stevana: ozvaničio mu je Vukovar i Borovo, te Mitrovicu i Radince ako ih osvoji od Turaka. Zapolja će zbog ovoga imenovati Radiča Božića za despota (umro već sledeće godine). Berislavić i drugi pro-Ferdinandovi velikaši na granici će se naći pod velikim pritiskom i Zapolje i njegovih turskih saveznika. Tako Ugarska komora javlja iz Budima 10. marta 1529. Ferdinandu, između ostalog,: "Despot (srbski) jadikuje u svome pismu, da mora sa svojima od gladi umrijeti; poznato je. da tako njega kao i njegove Turci i Ivanovci (Zapoljevci) salijetaju, neka se odmetnu." . Berislavić u to vreme napušta Bač i Feleđhaz, koji odmah zauzimaju Turci, zbog čega kralj Ferdinand 22. marta izdaje naredbu za hapšenje njega i njegove majke.
Ali već sledećeg leta, u vreme prvog Sulejmanovog pohoda na Beč, Stevan beži iz zatvora i pridružuje se sultanu, koji mu vraća posede. U kasnijem periodu sarađuje sa Turcima u haranju Slavonijom, ali povremeno pokušava i da se približi Ferdinandu. Iz neutvrđenog razloga bosanski sandžak Husrev-beg je krenuo na njega i ubio ga 1536, nakon čega je sa beogradskim sandžakom osvojio požešku županiju.
U Ugarskoj će još Pavle Bakić nakratko nositi titulu despota (1537).
Sebastián Torres Alcalá, Saltillo
Sebastián Torres Alcalá je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Saltillo.
Bâcu, Ipatele
Bâcu je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Ipatele.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 609 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 199 m.
Baltic, Ohio
Baltik je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 795, što je 52 (7,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Familia Regalado, Tecate
Familia Regalado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 897 m.
Opština Drăgoești, Ialomița
Drăgoești je opština u Rumuniji u okrugu Jalomica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Capolavilla, Ancona
Capolavilla je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 471 m.
The Odessa File (film)
The Odessa File, u Jugoslaviji prikazan pod naslovom Slučaj Odessa, je britansko-zapadnonjemački špijunski triler film snimljen 1974. godine u režiji Ronalda Neamea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Fredericka Forsytha. Radnja počinje 1963. godine i prikazuje kako zapadnonjemački novinar Peter Miller, istražujući samoubistvo preživjele žrtve Holokausta, dolazi do Eduarda Roschmanna (čiji lik tumači Maximilian Schell), bivšeg esesovskog oficira optuženog za ratne zločine, ali i tajne organizacije Odessa koja bivšim esesovcima i nacistima pomaže da ostanu na slobodi. Radnja prikazuje kako mu se život nađe u opasnosti, ali i kako prima pomoć od strane izraelske tajne službe Mossad zabrinute da bi Odessa svoje financijske i druge resurse mogla iskoristiti za uništenje jevrejske države.
Cascina Gandina, Bergamo
Cascina Gandina je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
The Odessa File (film)
Slično kao i roman, i film je predstavljao mješavinu fikcije i stvarnih činjenica, pa se tako u njemu osim Roschmanna kao lik pojavljuje stvarna ličnost znamenitog lovca na naciste Simona Wiesenthala (čiji lik tumači izraelski glumac Shmuel Rodensky), a sam Wiesenthal je sudjelovao u produkciji kao tehnički savjetnik. Producenti su inzistirali na autentičnosti, pa se The Odessa File namjerno snimala na lokacijama u Zapadnoj Njemačkoj, a američki glumac Voight uložio izuzetan napor kako bi sve spoje replike izgovarao na engleskom sa uvjerljivim njemačkim naglaskom.
Stare Slemene
Stare Slemene je naselje u slovenskoj Općini Slovenskim Konjicama. Stare Slemene se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Elsa Martinelli
Elsa Martinelli (30. januar 1935 - 8. jul 2017) je bila italijanska manekenka i glumica. Vrhunac karijere je imala krajem 1950-ih i 1960-ih, nastupajući u domaćim i hollywoodskim filmovima.
Stare Slemene
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 109 stanovnika.
Fontaines (Jon)
Fonten je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Avalon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 437 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 25,18 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 340 metara (maksimalnoj 332 m, a minimalnoj 201 m).
Ivan Ajvazovski
Ivan Ajvazovski (, jermenski: Հովհաննես Այվազովսկի; 29. jul 1817 — 5. maj 1900.) je bio ruski slikar jermenskog porekla, najpoznatiji po svojim slikama mora koje zauzimaju više od polovine njegovog ukupnog stvaralaštva.
Biografija
Rođen je u siromašnoj jermenskoj porodici. Njegov talenat kao slikara još u ranom dobu donosi mu sponzorstvo da se školuje prvo u gimnaziji a posle i Umetničkoj školi u Sankt Peterburgu, koju završava osvojivši za svoje radove „zlatnu medalju“.
Osvajajući priznanja za svoje slike pejzaža i otvorenog mora, odlazi da slika seriju portreta manjih gradova, pre nego što odlazi da proputuje Evropu u potrazi za iskustvima. Kasnije slika radove prikazujući mornaricu na otvorenim morima što pozdravlja i prihvata tadašnja ruska mornarica. Takođe slika i nešto radova vezanih za Osmansko carstvo i sultana, i te slike se danas nalaze u Turskim muzejima.
Zahvaljujući svom dugom životu, Ajvazovski postaje najprofitabilniji ruski slikar onog doba. Za sobom ostavlja preko 6000 radova do svoje smrti 1900. Sa svojim novčanim fondovima tokom života otvara umetničku školu i galeriju u svom rodnom gradu.
Chihuahuita, Cusihuiriachi
Chihuahuita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cusihuiriachi.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2240 m.
Bozzo, Biella
Bozzo je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 210 m.
El Quitzal, Teloloapan
El Quitzal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Teloloapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1208 m.
Huachinantitla, Tepoztlán
Huachinantitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tepoztlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 181 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1796 m.
Ronan, Montana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.871, što je 59 (3,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Las Palmas, Xilitla
Las Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Driving Change Youth Initiative
Smatrajući mlade temeljom za izgradnju uspješnog društva te ih iz toga razloga kao omladinska organizacija angažira u oblikovanju i provedbi razvojnih strategija i javnih politika u obrazovanju, preveniranju ovisnosti, javnom zdravstvu, volontiranju...
Srževica
Srževica je naselje u slovenskoj Općini Šentjuru. Srževica se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 89 stanovnika.
Elpersbüttel
Elpersbitel je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 919 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051027.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ditmaršen Elpersbitel se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ditmaršen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2 metara. Površina opštine iznosi 30,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 919 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 30 stanovnika/km².
Papiano, Pistoia
Papiano je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Opština San Juan Coatzóspam, Oaxaca
San Juan Coatzóspam je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Papiano, Pistoia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 303 m.
Opština San Juan Coatzóspam, Oaxaca
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1321 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1368 m.
Prilepec
Prilepec je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Prilepec pripada opštini Prilep.
Prirodni uslovi
Naselje Prilepec je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Prilepa, naselje je udaljeno 8 km južno.
Prilepec se nalazi na istočnom obodu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Selo je smešteno na severoistočnim padinama Selečke planine. nadmorska visina naselja je približno 850 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine, Prilepec je imao 9 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Bohas-Meyriat-Rignat
Boa Merja Rinja je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi).
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 657, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km².
San Antonio Tercero, Doctor Mora
San Antonio Tercero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Doctor Mora.
Knosos
thumb|200px|Dio Evansove rekonstrujkcije minojske palače u Knososu. Ovo je Bastion A na Sjevernom ulazu, poznat po freskama bika iznad nje.
San Antonio Tercero, Doctor Mora
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 160 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2098 m.
Srednja vas v Bohinju
Srednja vas v Bohinju je naselje u slovenskoj Općini Bohinju. Srednja vas v Bohinju se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
San Carlos, Tecate
San Carlos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 695 m.
Srednja vas v Bohinju
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 416 stanovnika.
Knosos
Knosos ( [Knōsós]) je najveće arheološko nalazište iz brončanog doba na Kreti, koje je vjerojatno predstavljalo ceremonijalno i političko središte Minojske civilizacije i kulture. Danas predstavlja popularno turističko odredište, jer se nalazi u blizini glavnog grada Herakliona, a masovno, a ponekad i kreativno je "nadograđen", kako bi se učinio pristupačnim povremenim posjetiteljima na način koji to polje neoznačenih ruševina ne mogu biti.
Grad Knosos je očuvao važnost u klasičnom i rimskom periodu, ali mu se stanovništvo za vrijeme 9. vijeka preselilo u novosagrađeni arapski grad Ḫandaq (suvremeni Heraklion). U 13. vijeku se zvao Makryteikhos 'Dugi zid'; episkopi Gortyna su sebe nastavili zvati episkopima Knososa do 19. vijeka. Danas se, pak, naziv koristi isključivo za arheološko nalazište smješteno u predgrađu Herakliona.
Reference
35.29806°N, 25.16306°W
Kopanjane
Kopanjane je naseljeno mesto grada Vranja u Pčinjskom okrugu u Srbiji. Prema popisu iz 2002. bilo je 70 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 93 stanovnika).
Demografija
U naselju Kopanjane živi 65 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 58,1 godina (55,8 kod muškaraca i 60,1 kod žena). U naselju ima 29 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,41.
Afrički divlji magarac
Afrički divlji magarac (Equus asinus ili Equus africanus) je vrsta iz porodice konja (Equidae). Često ga zovu i pravim magarcem. Vrlo je sličan azijskom magarcu, ali ima i dovoljno razlika, da azijskog nazivaju još i "polumagarcem". Afrički magarac je vrsta od koje se razvio domaći magarac, a za razliku od njega, azijski vjerojatno nije bio nikad domesticiran.
Obilježja
Dužina tijela afrčkog magarca može doseći 200 cm. U ramenima je prosječno visok 125 cm, dok mu je dužina repa 45 cm. Težak je oko 250 kg. S leđne strane boja krzna mu je sivo smeđe obojeno, a ljeti može poprimiti crvenkasti odsjaj. Trbušna strana im je svjetlija, gotovo bijela. Većina jedinki ima tamnu leđnu prugu, a noge su im ponekad prugaste. Griva im je tanka i uspravna, a rep završava čuperkom.
Kao kod svih konja, tako i kod ovih magaraca noge završavaju jednim kopitom. Njihova kopita prilagođena su kamenoj podlozi, i pored toga sigurnosti hodanja, više nego brzini. Izdužena su i uža nego kod drugih predstavnika ove porodice.
Rasprostranjenost i životna sredina
Prvotno područje nastanjivanja ove vrste obuhvaćalo je čitavu Sjevernu Afriku (od Maroka do Somalije) i Arapski poluotok (od Mezopotamije do Jemena). Još u vrijeme Rimskog carstva nestali su iz velikih dijelova tih područja. Brojnost im je neprekidno opadala od pretjeranog lova, uništavanja staništa, miješanjem s podivljalim domaćim magarcima ali i prenošenjem bolesti s domaćih na divlje magarce. Danas živi još samo nekoliko stotina jedinki na području sjeverne Afrike (Etiopija, Eritreja, Džibuti i Somalija). Staništa su im suha, brežuljkasta do brdovita područja s uglavnom kamenitim tlom.
Za razliku od ovih, podivljali domaći magarci rasprostranjeni su širom svijeta. Pored prvobitnih područja koja je nastanjivao afrički divlji magarac, ovi podivljali nastanjuju brojne druge zemlje, kao na primjer Australiju i Sjedinjene Američke Države.
Način života
Afrički divlji magarci su pretežno aktivni u sumrak i noću. Od kasnog popodneva pa do jutra su u potrazi za hranom, dok za vrijeme dnevnih vrućina miruju. Žive u skupinama s promjenjivim sastavom, među odraslim jedinkama ne postoje trajne veze. Prosječna skupina sastoji se od oko 5 jedinki, a teritorij im može obuhvaćati do 19 km2.
Rancho Nuevo Macuxtepetla, Huejutla de Reyes
Rancho Nuevo Macuxtepetla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huejutla de Reyes.
Afrički divlji magarac
Način života
Kao i svi konji, i afrički magarci su biljojedi. Na prvom mjestu hrane se travom, no jedu i suho i trnovito pustinjsko raslinje. Pare se u kišnom razdoblju, a nakon 12 mjeseci skotnosti ženka donosi na svijet u pravilu jedno mladunče.
Rancho Nuevo Macuxtepetla, Huejutla de Reyes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 442 m.
Srpsko-bugarski rat 1885.
Srpsko-bugarski rat počeo je 14. studenog (2. studenog po julijanskom kalendaru) 1885. g., kada je Kraljevina Srbija, nezadovoljna zbog ujedinjenja Bugarske s Istočnom Rumelijiom, objavila rat Bugarskoj. Bugarska pobjeda u ovom kratkom ratu bila je preduvjet za međunarodno priznanje ujedinjenje Istočne Rumelije s kneževinom Bugarskom.
Prema dr. Mirku Valentiću brz i potpun poraz Srbije u bitci na Slivnici bila je i prekretnica u ekspanzionističkoj srpskoj politici koja od tada napušta Garašaninove planove (poznate kao koncepcija "Načertanije") na bugarskim etničkom području.
Zbog bolje naoružane i osposobljene srpske vojske koja je krenula u rat protiv još uvijek "mlade" bugarske vojske u u Bugarskoj se govori o ratu "bugarskih podoficira protiv srpskih generala."
Razlozi
Ujedinjenje Istočne Rumelije s Kneževinom Bugarskom 6. rujna 1885. g. nije bilo dobro primljeno od strane susjednih balkanskih zemalja, jer je pojavom udvostručene bugarske države prijetila opasnost od bugarske dominacije nad Balkanskim poluotokom.
Nakon ujedinjenja Grčka je hitno izvršila mobilizaciju. Vlade Rusije, Osmanskog Carstva i zapadnih Velikih sila zaprijetile su joj da ne upadaj na tursko tlo, radi priključenja dijelova Makedonije, kao nadoknadu za teritorijalno proširenje Bugarske.
Srbija, koja je u bugarskom ujedinjenju vidjela opasnost po svoje interese u Makedoniji, snažno se odupirala ujedinjenju. Kralj Milan Obrenović je obavijestio sve velike sile još 1881. g. da će upasti u Bugarsku ukoliko dođe do mogućeg ujedinjenja Kneževine i Istočne Rumelije. Dana 9. rujna 1885 Srbija je mobilizirala svoju vojsku. U zemlji je izašlo nekoliko stotina članaka, knjiga i propagandnih plakata uperenih protiv bugarskog ujedinjenja.
Dana 12. rujna Bugarska je svjetna mobilizacije u Srbiji, koja je provedena radi održavanje ravnoteže na Balkanu. Srpski zahtjevi za priznavanje ujedinjenja bili su da se Srbiji predaju gradovi Vidin, Trn i Radomir, za koje se u Srbiji tvrdilo da su naseljeni Srbima. Glavni cilj Srbije je bio da postavi pod svoju kontrolu bugarski glavni grad Sofiju, i tako presječe vezu između Bugarske i Makedonije.
Austro-Ugarska je podržavala srpske zahtjeve, ali je preferirala da se sukob rješi mirnim putem. Njemačka i Rusija nisu ometale ujedinjenje, ali su ruski listovi objavili članke u kojima se očekivalo da će se provesti „pravična naknada“ za Srbiju. Neke novine su osuđivale Rusiju naslovima „Rusija će izgubiti Bugarsku!“. Osmansko carstvo je ostala jedina zemlja koja je podržavala Bugarsku, koja je bila njen formalni vazal.
Austro-Ugarska, koja je imala tajni dogovor sa Srbijom, pristala je da joj izda kredit za naoružanje, ali ju je upozorila da se ne namjerava miješati u sukob s vojskom.
Afrički divlji magarac
Domesticiranje
Afrički magarac je izvorni oblik domaćih magaraca. Domesticiranje je počelo vjerojatno oko 4000 godina pne. u Egiptu, a nešto kasnije i u Mezopotamiji. Pobliže o tome u članku o domaćem magarcu.
Srpsko-bugarski rat 1885.
Manifest
thumb|Objava rata Dana 27. rujna srpske postrojbe prelaze granicu kod Trna, ali su odbijene od strane bugarske vojske. Nakon mjesec dana slijedi druga etapa provokacija od strane srpske vojske na bugarskoj granici. Bugarska je prosvjedovala kod velikih sila, ali bez ikakvog uspjeha. Krajem listopada, srpske snage završavaju grupiranje na granici, a 2. studenoga Srbija je objavila rat Bugarskoj pod izgovorom da su bugarske postrojbe napale djelove njenih teritorija. Istoga dana bugarski knez Aleksandar Battenberg izdaje manifest bugarskom narodu:
Afrički divlji magarac
Ugroženost
Kao što je već ranije rečeno, afrički divlji magarci su još davno nestali iz svojih prirodnih staništa. U novije vrijeme afrički divlji magarci živjeli su u Etiopiji, Eritreji, Somaliji i Sudanu. Pored toga, jedno malo krdo ovih životinja uveženo je u jedno zaštićeno područje u Izraelu. Još 1980ih ukupan broj afričkih divljih magaraca procjenjen je na oko 1000 jedinki, no od tada je dramatično smanjen. Zbog građanskog rata u Somaliji su vjerojatno sasvim istrijebljeni, a u Etiopiji i Sudanu su vjerojatno tik pred istrijebljenjem. Jedino u Eritreji je još koliko toliko stabilna populacija od oko 400 jedinki.
Livonia, Indiana
Livonija je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Srpsko-bugarski rat 1885.
Manifest
Bugarska je uputila notu svim velikih sila sa zahtjevom da interveniraju mirovnim snagama, ali odgovor nije dobila. Osmansko Carstvo, uzvraća zahtjev za pomoć, ali obećava da će poslati svoje postrojbe u potporu Bugarskoj, ako knez opozove ujedinjenje s Istočnom Rumelijom.
Cuza Vodă, Ipatele
Cuza Vodă je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Ipatele.
Livonia, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 128, što je 16 (14,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Srpsko-bugarski rat 1885.
50px|border Srbija
Opći plan srpske vojske je bio da se kreće putem Pirot - Caribrod i da uz pomoć svoje numeričke superiornosti razbije Bugare u pograničnim područjima u blizini Caribroda, nakon čega bi porazila i pristigle u pomoć bugarske tracijske postrojbe i osvojila Vidin i glavni grad Bugarske - Sofiju, gdje je kralj Milan Obrenović htio diktirati svoje zahtjeve za mir.
50px|border Bugarska
Rusija je povukla svoje dužnosnike iz bugarske vojske u znak demonstracije protiv ujedinjenja.
Ni vodnika isto nije bilo dovoljno, pa je zato 30 kadeta unaprijeđeno u vodnike. Ukupno je kroz vojarne u Kneževini Bugarskoj i Istočnoj Rumeliji prošlo 86 000 ljudi, a zajedno s dragovoljcima i “opolčenicima” ih je bilo nešto preko 100 000.
Bugarsko pješaštvo je raspolagalo starim puškama (starih više od 10-15 godina), a topništvo je sačinjavalo 200 naprava, od kojih je 40 bilo pokvareno i beskorisno.
Strjeljiva također nije bilo dovoljno, kao i uniformâ. Njih su posjedovali samo redovnici, a volonteri i “opolčenici” su nosili vlastitu odjeću. Hrana se prikupljala uglavnom iz javnih dobrovoljnih pružanja ili donacijama bogatih Bugara iz inozemstva. Medicinska njega u ovom trenutku je bila na niskoj razini - u Bugarskoj je bilo samo 150 liječnika i 8 veterinara koji su morali brinuti za sve konje u konjaništvu kao i za prtljage u komori. Vojnih bolnica nije ni bilo.
Vojska je bila podijeljena u dvije skupine: na istočnu, gdje je bila većina vojske i koja je bila usmjerena na tursku granicu; i zapadnu skupinu, koju su činile preostale postrojbe na srpskoj granici. Bugarski ratni plan je bio koncentriran na rat protiv Osmanskog Carstva, ali ne i protiv Srbije..
Vidin i Trn su bili dodatno ojačani. Kada je rat proglašen, akcijski plan je bio sljedeći:
Slabija zapadna skupina trebala je braniti pozicije dok ne pristigne pojačanje od istočne skupine, nakon čega će se pripremati napad. Prije početka vojne akcije, zapadna skupina je bila podijeljena u dvije podskupine - opet na zapadnu - koja je bila odgovorna za zaštitu grada Sofije, i sjevernu - koja je trebala obraniti Vidin. Zapovjednici su bili kapetan Atanas Uzunov i major Avram Gudžev, koji je u to vrijeme imao najviši čin u bugarskoj vojsci. Vrhovni zapovjednik nad svim bugarskim armijama je bio bugarski knez Aleksandar I. Battenberg..
Očekivanja
U istočnoj supersili - Rusiji, pogledi su bili kontroverzni: većina je predvidjela bugarski poraz, ali su neki ruski časnici, koji su se nedavno vratili iz Bugarske, izjavili da će pobjeda na kraju pripasti Bugarskoj.
Početak borbi
Bugarsko zapadno bojište bilo je razdijeljeno na 7 odreda koji su ukupno raspolagali s 17 437 vojnika i 34 topova za zaustavljanje srpske vojske.
Dana 2. studenoga, srpske snage su napale caribrodske položaje, koje su branili jedna grupa 4. pješačke plevenske pukovnije i kojom je zapovijedao kapetan Andrej Bukureštlijev, kao i 3 čete 1. pješačke sofijske pukovnije. Omjer je bio 7 na 1 u korist srpske vojske. Bugari su se povukli na položaje kod Dragomana, jer nisu mogli priuštiti sebi velike žrtve na početku rata. Kraj Dragomana su se jedinice povučene s caribrodskih pozicija spojile s jednom skupinom i jednom pukovnijom.
U isto vrijeme, malo južnije, srpska šumadijska divizija je upala na bugarsko tlo s planom da ovlada putem Pirot — Trn — Breznik, da bi kasnije zajedno s pristiglom moravskom divizijom preuzela Trn i Breznik, ne bi li na taj način oslobodili put do sofijske kotline.
Šumadijska divizija je ušla 15 kilometara na bugarski teritorij, a Bugari su se zbog tog što su bili nadbrojani povukli u selo Vrabča. Ovu poziciju je predvodio kapetan Nikola Ganev.
Dana 3. studenog 9. bataljon, 2. eskadron i 24. odred šumadijske divizije napali su Orlinski vrh, koji je bio za bugarsku vojsku važna strategijska točka. Do sredine dana prestao je otpor bugarskih snaga koje su povukle do mjesta Sekirica, odakle su pripremali protunapad. To je Bugarima ušedilo dragocjeno vrijeme potrebno do dolaska istočne bugarske grupe. Borbe su se vodile cijeli dan do 4. studenog, kada su se Bugari ponovo povukli, ovaj put do Breznika.
Terzo Bacino, Venezia
Terzo Bacino je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Ghiara, Reggio Emilia
Ghiara je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Terzo Bacino, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -1 m.
Ghiara, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Srpsko-bugarski rat 1885.
Početak borbi
Malo dalje, južnije, moravska divizija vodi borbu s bugarskim izvorskim odredom, koji je bio pod zapovjedništvom kapetana Stefana Toševa, koji je čuvao Trn usredotočivši se na Koluniškoj visini. Nakon jednodnevne borbe odred se povukao u selo Trekljano. Na kraju 4. studenoga srpske trupe zauzimaju Trn nakon čega usmjravaju svoje snage na Radomir.
Srpska dunavska divizija je pošla na Dragoman, ali je na kraju dana bila odbijena.
Na sjevernom kraju zapadnog bojišta bugarski caribrodski odred se povukao do Slivnice.
Nišavska armija je napredovala ka Sofiji, ali je u dvodnevnoj borbi, u kojoj su čak sudjelovali civili (na bugarskoj strani) bila zauzeta, a to je iskoristila bugarska vojska koja je počela skupljati snage za obrambene položaje kod Slivnice.
U borbama je sudjelovala srpska drinska divizija, koja je do tada bila u rezervi.
Bitka kod Slivnice
Ujutro 5. studenog započinje odlučna bitka kod Slivnice. U 9 ujutro srpska vojska je napredovala, ali ju je kapetan Georgi Siljanov topničkom kanonadom odvratio od napada i to bez žrtava na bugarskoj strani. Bugarski vojnici su započeli protunapad u selu Malo Malovo po nalogu kneza, a uskoro su srpske snage bile prisiljene na povlačenje. Uglavnom su se najveće borbe vodile na ovom kliru, gde su srpski vojnici pokušali vratit izgubljene pozicije, ali bez ikakvog većeg uspjeha.
Dok je bitka bila u najvećem zamahu, srpska moravska divizija je zaposjela Breznik i okrenula se ka lijevom krilu bugarskih pozicija na Slivnici. Šumadijska divizija se pridružila dunavskoj i drinskoj, ali ni to nije premostilo jaz koji je od početka vladao u srpskoj vojsci - slabe veze između divizija.
Kada su srpski vojnici u tom trenutku bili spremni za napad, bugarskoj vojsci pridružio se časnik Petar Tantilov i zapovjednici 4. trakijske, 2. sofijske i 1. sofijske i jedne “opolčeničke” grupe, kao i jedna baterija, tako da je na bugarskoj strani tada bilo 20.000 ljudi, dok je na srpskoj bilo 31.000.
U Sofiji je Aleksandar I bio zabrinut, jer se bojao da izgubi odlučnu bitku i zato je počeo razrađivati plan za evakuaciju iz prijestonice, ali je i dao zapovijed da se ojača lijevo krilo koje je bilo poprilično kritično.
Dana 6. studenog počela je bitka na cijeloj liniji bojišnice. Bdinska pukovnija je postigla uspjeh izvevši protunapad, a plevenska se približila rovovima srpske vojske. Na lijevom krilu pozicije nisu bile tako dobre za bugarsku vojsku. Šumadijska i moravska divizija nastupale su s juga i jugozapada. Protiv moravske divizije, koja je nastupala ka Gurgluljatu i čiji je stožer bio uspostavljen u Brezniku, bilo je poslano 1 950 bugarskih vojnika pod zapovjedništvom časnika Stefana Kisova. Unatoč tome što je u konačnici bila pobijeđena, ovaj bugarski odred je uspio usporiti moravsku diviziju u njenom napredovanju ka Slivnici, gdje se u tom trenutku rješavao ishod rata.
Bugarska vojska je odlučila, nakon što je jednim napadom primorala srpske postrojbe na povlačenje, da nastupi iz pravca njezinog desnog krila, što je na kraju rezultiralo oslobođenjem sela Tden, Komštica i Smolča.
Dana 7. studenoga, nakon novih pojačanja, srpske snage su dosegle 40.000, a bugarske 32.000 ljudi.
Preokret u ratu
Bugarsko zapovjedništvo je u drugoj fazi rata odlučilo prijeći u ofenzivu i pobijedi glavne snage srpskih postrojbi vjerujući da će na taj način dobiti rat.
Dana 8. studenog bugarsko desno krilo nastupalo je ka Dragomanu, i nakon neprekidnih borbi primoralo srpsku vojsku da se povuče južno od grada.
Istoga dana prva pješadijska sofijska pukovnija je srela kod sela Galabovci jedan odred razbijene srpske moravske divizije. Uskoro je i Breznik bio ponovo pod bugarskom kontrolom, a srpska vojska se povukla u Trn, nadomak srpske granice.
Srpska dunavska divizija odstupala je do Kalotina, šumadijska ka Gaberu, a drinska kroz Dragomanski tjesnac; u svim divizijama prevladavala je demoralizacija i panika.
Dana 9. studenog borbe su prestale što je dalo bugarskoj vojsci mogućnost da se napokon pregrupira.
Nakon dolaska šeste pješačke trnovske, osme pješadijske primorske i plovdivske pješačke pukovnije, bugarska vojska imala je 40 000 ljudi.
Srbija je mobilizirala dodatnih 32 000 ljudi te ih je usmjerila u blizini Pirota.
Bugarski knez Aleksandar I. odlučio je otjerati sve neprijateljske postrojbe s teritorija Bugarske, prenijeti rat na srpski teritorij i da nakon sigurne pobjede vodi mirovne pregovore.
Rat na teritoriju Srbije
thumb|right|300px|„Ulazak u Pirot.“., Hud. Antoni Pjotrovski Dana 10. studenog bugarsko desno krilo i centar započeli su napad na Dragomanski tjesnac, u kojem su ponovo primorali srpske postrojbe na odstupanje, ovaj put sve do Caribroda u čijoj bližoj okolini je uspostavljeno bojište.
Dana 11. studenog je proglašen opći napad na srpsku vojsku. Srpske snage u povlačenju (dunavska, drinska, šumadija i ostaci moravske divizije) uspjeli su se pregrupirati na liniji Planinica — Caribrod — Radejna, ali su ponovo natjerani na povlačenje, te je tako Caribrod lako vraćen pod bugarsku kontrolu.
Povukavši se do granice, srpske snage su se ukopale na Neškovom visu, gdje je nakon bugarskog napada 12. studenog srpska šumadijska divizija gurnuta iza bugarske granice. Neškov vis je pao, ali je njegova obrana zapamćena kao najljepši primjer osobnog junaštva koji je srpska vojska dala u ovom ratu. Nakon što se veći dio postrojbe povukao, dočasnik Katanić ostao je sam sa svojom bojnom da se i dalje bori. Ranjen s pet mjesta od metaka i od bajoneta, borio se s bugarskim vojnicima koji su mu htjeli da oteti pukovnijsku zastavu. Na kraju je svladan i zarobljen, ali je zastava spašena.
Dana 13. studenoga srpska strana zatražila je primirje, ali im je odgovoreno s bugarske strane, da će se ono sklopiti samo pod izravnom nalogu bugarskog kneza Aleksandra I.
Dana 12. studenog Rusija i druge velike sile poslale su note Bugarskoj za otvaranje mirovnih pregovora između zaraćenih strana. I Osmansko Carstvo, već duže vrijeme ozbiljno zabrinuto za sigurnot svojih teritorija, poslalo je također notu. U notama velikih sila, nije navedeno ništa što bi priznalo ujedinjenje Bugarske. Bugarska vlada kasno daje odgovor ispričavajući se da je knez Aleksandar I na bojnom polju (što je bila istina). Nakon što je 14. studenog nota odbijena, bugarski knez zapovjedio je da se napad produži. Bugarska vlada i knez htjeli su svima staviti do znanja, da se bilo kakvi mirovni pregovori mogu voditi samo ukoliko se prizna ujedinjena Bugarska.
Dana 13. studenog obje vojske su pripremile za predstojeću bitku za Pirot. Srpska vojska se ukopala kraj Pirota, gdje je broj njihovih postrojbi dosegao 65 000. Bugarskih postrojbi u blizini Pirota bilo je oko 42 000.
Dana 14. studenog bugarske snage stigle su do srpskih rovova ispred Pirota. Bugarsko zapovjedništvo ocjenilo je, da je najvažnija strategijska točka za bitku Crni vrh, jer odatle je srpska vojska vladala cijelom kotlinom u kojoj se nalazio i sam Pirot. U noći istog dana odredi preslavske i konarske pješačke pukovnije u jurišu su preuzele spomenute pozicije. Borba je vođena na cijelom bojištu kraj Pirota. Bugarsko topništvo pružalo je veliku pomoć svojoj pješadiji. Ubrzo se Pirot našao u okruženju bugarskih postrojbi.
Dana 15. studenog u jutarnjim satima vodile su se žestoke borbe na pirotskim ulicama. Ipak, na kraju je prevladala bugarska vojska, koja je u jurišu na bajonet bila dobro obučena. Put do Niša bio je za nju slobodan. U bitci kod Pirota srpska strana imala je 700 ubijenih i 560 ranjenih, a bugarska 1150 ubijenih i 165 nestalih.
Prekid vatre
Dana 16. studenog austro-ugarski pomoćni poslanik u Beogradu, grof Kevenhiler, pristigao je u glavni stožer bugarske armije u Pirotu gdje je vodio razgovor s knezom Aleksandrom I. Zahtijevao je od njega da zaustavi nastupanje prijeteći mu austrougarskom vojnom intervencijom nakon koje bi sigurno uslijedila ruska što bi dovelo do velikog rata. Knez je na kraju pristao na Kevenhilerovu nagodbu i kao demarkacionu liniju izabrao tekuću frontovsku liniju.
Mir
Između Bugarske i Srbije započeti su pregovori za primirje, koji je zaključen 7. prosinca. U kasnijim pregovorima za izradu mirovnog ugovora sudjelovao je Medžid Abdulah paša - predstavnik Osmankog Carstva, jer Kneževina Bugarska kao njegova vazalna država nije smjela voditi vanjsku politiku neovisno od svog sizirena. Mirovni ugovor potpisan 19. veljače 1886. g. u Bukureštu glasio je:
Anahuac, Veracruz
Anahuac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13074 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Confessions of a Window Cleaner
Confessions of a Window Cleaner, u Jugoslaviji prikazana pod naslovom Doživljaji perača prozora, je britanska filmska komedija snimljena 1974. godine u režiji Vala Guesta. Predstavlja adaptaciju erotsko-humorističkog romana Christophera Wooda, objavljenog nekoliko godina ranije kao fiktivna autobiografija mladića po imenu Timothy Lea. Protagonist, koga tumači Robin Askwith je mladić kome njegov šurjak (koga tumači Antony Booth) daje posao perača prozora. Radnja prikazuje kako, sticajem okolnosti, prilikom obavljanja posla često dolazi u priliku da ženskim klijenticama pruža dodatne seksualne usluge, ali i kako su njegove zavodničke moći nedovoljne da osvoji srce policajke (čiji lik tumači Linda Hayden). Confessions je nastao velikim dijelom zahvaljujući kolapsu dotadašnjih cenzorskih standarda, ali i ekonomskoj krizi koja je britanske producente tjerala da publiku sve više privlače eksploatacijskim sadržajima, što se u ovom slučaju odnosilo ne samo na prilično "sirovi" seksualni humor, nego i brojne scene golotinje. Iako je izazvao zgražanje kritike, koja je u njemu vidjela dekadenciju i propadanje britanske kinematografije, postigao je komercijalni uspjeh i proizveo još nekoliko nastavaka.
Elsdorf-Westermühlen
Elsdorf-Vestermilen je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.678 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058047.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Elsdorf-Vestermilen se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 11 metara. Površina opštine iznosi 27,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.678 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 61 stanovnika/km².
Pusta Reka (Makedonija)
Pusta Reka je naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Pusta Reka pripada opštini Kruševo.
Prirodni uslovi
mini|levo|250px|Stara škola 1948. godine Naselje Pusta Reka je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Prilepa, naselje je udaljeno 50 km zapadno.
Pusta Reka se nalazi na zapadnom obodu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naselje je položeno na zapadnim visovima Buševe planine. Nadmorska visina naselja je približno 1.150 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Pusta Reka je imala 134 stanovnika.
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Víctor Hernández Moreno, Saltillo
Víctor Hernández Moreno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Saltillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1859 m.
Opština Dridu, Ialomița
Dridu je opština u Rumuniji u okrugu Jalomica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Boseopentaenoinska kiselina
Boseopentaenoinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 302,451 Da.
El Cuñi, Tempoal
El Cuñi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Stara Fužina
Stara Fužina je naselje u slovenskoj Općini Bohinju. Stara Fužina se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 576 stanovnika.
Agua de Cuayo, Xilitla
Agua de Cuayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1007 m.
Chiusa Cavalli, Siracusa
Chiusa Cavalli je naselje u Italiji u provinciji Siracusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 470 m.
Neparnoprstaši
Neparnoprstaši (Perissodactyla) su red sisavaca u koji spadaju konji, nosorozi i tapiri.
Neparnoprstaši su dugo vremena u srednjem tercijaru bili vrlo uspješni s velikim brojem vrsta. Među njima je bio i dugovrati nosorog Paraceratherium†, najveći sisavac koji ne ikada živio na kopnu.
S pojavom preživača u razdoblju kasnog tercijara parnoprstaši počinju potiskivati neparnoprstaše. U sjevernoj Americi su izumrli kratko nakon ledenog doba. Nekoliko vrsta neparnoprstaša koje još danas žive su zadnji ostatci nekada jako uspješne životinjske grupe. Samo je porodica konja koja je također već vrlo reducirana imala koristi od pojave ljudi i iz te porodice je uzgojen cijeli niz domaćih životinja.
Neparnoprstaši su dobili ime jer imaju neparni broj prstiju, jedan (konji) ili tri (nosorozi i tapiri, iako tapiri imaju na prednjim nogama četiri prsta). Srodnost između te tri porodice koje su izgledom vrlo različite, spoznao je zoolog Richard Owen u 19. stoljeću i obilježio pojam "neparnoprstaši". Srednja os noge kod kod neparnoprstaša prolazi kroz jedini prst (kopito), dok se kod parnoprstaša nalazi između trećeg i četvrtog prsta. Srednji prst je najrazvijeniji, a kod konja jedini koji još postoji. Prsti završavaju u kopitu.
Red neparnoprstaša ima tri porodice:
Između nosoroga i tapira je srodnost puno bliža nego između bilo kojeg od njih s konjima. Te se dvije porodice ponekad svrstavaju u zajednički podred Ceratomorpha.
Bozzone, Biella
Bozzone je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 268 m.