cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zakorenje
Stanovništvo
Prema popisa stanovništva iz 2001. godine Zakorenje je imalo 205 stanovnika, dok je prema popisu stanovništva iz 1991. godine imalo 231 stanovnika.
Opština Hănești, Botoșani
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
Rimsko pitanje
mini|250px|Ujedinjenje Italije Rimsko pitanje (talijanski: La Questione romana) naziv je za politički spor između Talijanske vlade i papa između 1861. do 1929. godine. Rimsko pitanje pojavilo se proglašenjem Rima glavnim gradom Italije 27. ožujka 1861. godine, a konačno je riješeno potpisivanjem Lateranskih ugovora. Od zauzimanja Rima 20. rujna 1870. pa do konačnog rješenja, pape su sebe smatrali "zatočenicima Vatikana" (prema riječima pape Pija IX.).
Pozadina
Godine 1861. prvi talijanski nacionalni parlament u Torinu proglasio je Kraljevinu Italiju, za kralja proglasio Viktora Emanuela II., a Rim glavnim gradom. Međutim, papu je štitila francuska vojska, koju je tamo postavio Napoleon III. sa svrhom zaštite pape Pija IX.
Godine 1870. izbio je Francusko-pruski rat, zbog čega su Francuzi povukli svoje snage iz Rima. Pruskom pobjedom nad Francuskom, Italija je dobila mogućnost zauzimanja Papinske države, koja je bila pod francuskom zaštitom. Nakon kraćeg oružanog sukoba 20. rujna papa je predao Rim. Predajom je utvrđeno da se cijeli papinski teritorij mora predati Italiji, ali je neoglašeno da talijanska vojska ne smije okupirati Leonov grad.
Garantni zakon
Talijanski parlament donio je 13. svibnja 1871. godine Garantni zakon koji se papi priznaje u posjed Vatikan, Lateransku palaču i Castel Gandolfo te odobrava godišnja apanaža od nešto više od 3 milijuna lira. Papa je odbacio sva prava koja su mu tim zakonom dodjeljena, jer bi to značilo priznanje gubitka teritorija te nadzor nad Rimom.
Lateranski sporazumi
Rimsko pitanje konačno je rješeno Lateranskim sporazumima, koje ju 11. veljače 1929. u ime kralja Viktora Emanuela III. potpisao predsjednik Vlade Benito Mussolini, a u ime pape Pia XI. državni tajnik kardinal Pietro Gasparri.
San Giorgio Monferrato, Alessandria
San Giorgio Monferrato je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1279 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 226 m.
NGC 1302
NGC 1302 je galaksija u zviježđu Kemijska peć.
Dobrotin (Lipljan)
Dobrotin je naselje koje se nalazi u centralnom delu AP Kosovo i Metohija i pripada Kosovskom okrugu. Naselje se nalazi na oko 5 km od Lipljana, mesta čijoj opštini pripada a nedaleko je i Priština. Mesto Dobrotin broji oko 623 stanovnika koji su većinom srpske nacionalnosti. U neposrednoj blizini Dobrotina nalazi se i manastir Gračanica, a nekad se na ovim prostorima prostirao i rimski grad Ulpijana.
Dobrotin po zakonima samoproglašene Republike Kosovo naselje se nalazi u sastavu opštine Gračanica. U mestu se nalazi crkva sv. Dimitrija iz 19. veka, koja kao spomenik kulture predstavlja nepokretno kulturno dobro. U neposrednoj blizini Dobrotina nalazi se Gračanica, a nekada je na ovom području bio i rimski grad Ulpiana. Dobrotin se, kao i većina srpskih sela, suočava s problemom migracije stanovništva, uglavnom u Srbiji. Treba napomenuti da ovaj negativni trend nije uvek bio prisutan. Danas se stanovništvo bavi poljoprivredom ili je zaposleno u okolnim mestima. Selo ima osnovnu školu sa četiri razreda, vrtić, ambulantu, dom kulture, frizerski salon, četiri prodavnice, jedna auto-perionica-vulkanizer, jedan autoservis, kafana, restoran, kafić, kao i sportski poligon za fudbal.
Clomot
Klomo je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Bon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 123 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,49 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 395 metara (maksimalnoj 411 m, a minimalnoj 353 m).
Hillman, Michigan
Hilman je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Palazza Alta, Cosenza
Palazza Alta je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Flechtingen
Flehtingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 35 opštinskih središta okruga Berde. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.852 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15083230.
Oelwein, Iowa
je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6.415 stanovnika.
Flechtingen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Berde Flehtingen se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Berde. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 99 metara. Površina opštine iznosi 73,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.852 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 39 stanovnika/km².
Oelwein, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 6.415 stanovnika, što je 277 (4,1%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Río Grande, Acatepec
Río Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Acatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 581 m.
Hillman, Michigan
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 701, što je 16 (2,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Alto del Aguacatal, Tampacán
El Alto del Aguacatal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tampacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
VfB Stuttgart
VfB Stuttgart je njemački nogometni klub iz Stuttgarta. Natječe se u Bundesligi, u kojoj je pet puta osvajao naslov, zadnji u sezoni 2006-07. Od međunarodnih natjecanja, igrao je u finalu Kupa pobjednika kupova 1998., te u finalu Kupa UEFA 1989.
Stuttgart svoje domaće utakmice igra na Mercedes-Benz Arenau, kapaciteta 60,441 mjesta.
Istorija
Osnovan je 9. septembra 1893. u jednoj kafani u kvartu Bad Kanštat. Štutgart je u nepromenjenom obliku deo nemačkog fudbala još od 1912. godine. Pre Drugog svetskog rata bio je bitan u lokalnim okvirima (šest šampionata Virtemberga, jedno finale šampionata Nemačke), a zlatno doba "Švaba" usledilo je odmah posle rata.
Veću prvoj posleratnoj sezoni oni su osvojili južnu Oberligu, a to će u sledećoj deceniji učiniti još dva puta. Prva titula šampiona izborena je u duelu sa Kikersom iz Ofenbaha 1950. godine, a druga je usledila dve godine kasnije. Usledilo je finale lige u 1953. i prvi trofej u Kupu Nemačke godinu dana kasnije. Na kraju pedesetih osvojen je još jedan kup, a Štutgart će biti jedan od 16 osnivača Bundeslige. Taj uspeh je izuzetno značajan za nemačku fudbalsku istoriju - Štutgart je poslednji kvalifikovani klub sa juga zemlje, a prvi ispod crte ostao je Bajern Minhen, danas najuspešniji klub Nemačke.
Prvih petnaest godina u Bundesligi nije donelo mnogo uspeha, a posle ispadanja tokom 70-ih se vratio i stigao do drugog mesta u ligi 1979. godine. Od tada je Štutgart jedan od uspešnijih nemačkih klubova, sa titulama osvojenim 1984., 1992. i 2007. godine.
U Evropi je Štutgart dva puta stigao do poslednjeg koraka i padao - u Kupu UEFA 1989. (poraz od Napolija) i Ligu šampiona devet godina kasnije (neuspeh sa Čelsijem. Posle jednog neuspeha u finalu nemačkog kupa, isto takmičenje donelo je Štutgartu poslednji trofej u istoriji - pobedom nad Kotbusom 1997. godine.
Trofeji
Državna natjecanja:
Reginalna natjecanja:
Marco Minghetti
Marco Minghetti, (Bologna, 18. studenog 1818. — Rim, 10. prosinca 1886.), bio je talijanski političar.
Životopis
Minghetti je sudjelovao u pokretanju umjereno-liberalnog časopisa "Il felsineo" u Bologni 1846., a od 1847. radio je kao savjetnik za Papinsku Državu. Papa Pio IX. imenovao ga je ministrom javnih radova u kratkotrajnoj vladi Giacoma Antonellija, no ubrzo odlazi do kralja Sardinije i na bojnom polju u Lombardiji iste godine dobiva mjesto u njegovom štabu.
Minghetti se sljedećih godina u Bologni posvećuje pisanju nacional-ekonomskih radova o slobodnoj trgovini i postaje 1859., na prijedlog svog prijatelja Camilla di Cavoura, tajnik vlade u sardinijskom ministarstvu vanjskih poslova, a kasnije je bio predsjednik narodnog vijeća Romagne, čiji je zadatak bio uspostavljanje privremene vlade u Emilii-Romagni za njeno kasnije spajanje s Kraljevinim Sardinijom. Između studenog 1860. i kolovoza 1861., Minghetti je bio ministar unutarnjih poslova italije. U prosincu 1862. postaje ministar financija a poslije odlaska Luiga Carla Farinija s premijereske dužnosti, postaje premijer 1863. godine. Dogovor s Napoleonom III. o Rimskom pitanju (15. rujna 1864.), i dogovor o preseljenju rezidencije u Firencu izazivaju nezadovoljstvo u narodu, posebice u Torinu, tako da daje ostavku zajedno sa cijelom vladom, 23. rujna 1864. Od srpnja 1868. do svibnja 1869. bio je poslanik u Londonu, od svibnja do studenog 1869. ministar poljoprivrede u vladi Luigija Menabre, i kratkotrajno ministar u Beču.
U ljeto 1873., kada pada vlada Lanza-Sellas, formira desničarsku vladu, i Italija ulazi u savez s Njemačkom i pomiruje se s Austro-Ugarskom. Minghetti je bio i vrlo sposoban ministar financija, ali dešavanja u unutarnjoj politici kada je optuživan za popustljivost prema Vatikanu, prisiljavaju ga na ostavku i na mjesto premijera dolazi vođa lijevice Agostino Depretis. U talijanskom parlamentu Minghetti je bio zastupnik grada Bologne.
Među Minghettijevim djelima značajna su Della economia pubblica e delle sue attenenze colla morale e col diritto (1859.), La chiesa e lo stato (1878.), (u kojem brani Cavourov crkvenopolitički program ("Slobodna crkva u slobodnoj državi")), Rafaelov životopis (1885.) i postumno objavljeno djelo I miei ricordi (tri dijela, 1888.-90.) kao i Discorsi parlamentari (osam tomova, 1888.-90.) i Scritti vari (1896). Od 1875. bio je član švedske Akademije znanosti. U čast Minghettiju podignuti su kipovi u Rimu (1895.) i Bologni (1896).
ZVO
ZVO - kratica za Zajedničko vijeće općina / Zajedničko v(ij)eće opština, Vukovar
Cireșeni, Feliceni
Cireșeni je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Feliceni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 702 m.
Vladimir Popović (pisac)
Vladimir Popović (Zadar, 12.2. 1910. - Zagreb, 23.12. 1995.) bio je hrvatski pisac. Pučku školu i gimnaziju je pohađao u Šibeniku, a za drugog svjetskog rata je sudjelovao u partizanskom pokretu. Od 1957. je bio umjetnički direktor Zagreb filma, a od 1982. redovni član HAZU. Uređivao je pjesničke antologije. Dobitnik je nagrade Vladimir Nazor za životno djelo.
Pitești
Pitești čita se Pitešti (njemački: Pitesk) je grad u centru Rumunjske od 155,383 stanovnika. prije nekoliko dekada (1992.) imao je 179,337 stanovnika, ali mu odtada stalno opada broj stanovnika.
Pitești je administrativni centar okruga (judet) Argeș
Geografske karakteristike
Pitești leži u kotlini rijeke Argeș, dobro zaštićen brdima Transilvanijskih Alpi, udaljen oko 110 km sjeverozapadno od Bukurešta.
Historija
Pitești se razvio u srednjem vijeku kao trgovište na putu između planinske Transilvanije i dunavske doline. Prvi put je dokumentiran 1388., iako je na terenu grada pronađeno puno rimskih kovanica i relikvija. Sve do 1939. jedini industrijski pogon bila je tvornica tekstila u predgrađu - Găvana. Sve se promjenilo 1960-ih kad je izgrađena nova industrijska zona sjeverozapadno od centra grada. Tad je proizvodnja automobila - Dacia postala najvažnija industrija.
Privreda
Pitești je snažan industrijski grad, centar rumunjske automobilske industrije, pored Dacie, tu su i tvornice autodijelova Dräxlmaier, Lear i Valeo. A pored grada nalazi se najveća rumunjska rafinerija nafte - Arpechim.
Pored toga Pitești ima i tvornice obuće, metala i obrade drva.
Uzavreli grad
Uzavreli grad je jugoslovenski crno-bijeli igrani film snimljen 1961. u režiji Veljka Bulajića. Po žanru je drama, koja se po temi i stilu naslanja na njegov raniji film Vlak bez voznog reda, odnosno prikazuje dramatične ekonomske i socijalne promjene u Jugoslaviji nakon Drugog svjetskog rata. Radnja je smještena u Zenicu 1950-ih i prikazuje izgradnju tamošnjih čeličana, te kako je ona dovela do nagle transformacije provincijskog bosanskog gradića u veliki i moderni grad. Film je premijerno prikazan na Pulskom filmskom festivalu gdje je podijelio Zlatnu arenu za najbolji film sa slovenskim filmom Balada o trubi i oblaku.
Nepuna pola vijeka kasnije je hrvatski filmski kritičar Jurica Pavičić napisao kako je Uzavreli grad dokumentirao poratnu transformaciju poratnog društva, prije svega kroz prizmu rodnih odnosa, odnosno kako su žene kroz proces industrijalizacije i urbanizacije stekle kakvu-takvu ravnopravnost i dostojanstvo.
Kratak sadržaj
Seljaci i njihove porodice, inženjeri, tehničari, kriminalci i prostitutke stekli su se na izgradnji industrijskih postrojenja u Zenici. Osećajući dobro sve želje i preokupacije ovih ljudi, Šiba pokušava da im pomogne, radeći sa predanošću i ljubavlju koja prevazilazi njegovu dužnost. Teško je zadovoljiti sve i ostvariti što više u tom uzavrelom gradu i Šiba čini greške, nošen željom da postigne i nemoguće. Velikim naporom, graditelji uspijevaju savladati stihiju posle pucanja brane, i dok prvo željezo teče iz novih peći, Šiba, smijenjen zbog učinjenih grešaka, napušta uzavrelu Zenicu.
Alfonso Ferrero La Marmora
Alfonso La Marmora ili Alfonso Ferrero La Marmora, Alfonso Lamarmora i Alfonso Ferrero, Cavaliere La Marmora, (Torino, 18. studenog 1804. – Firenza 5. siječnja 1878.), bio je talijanski političar i general.
El Coyulito, Santa María Zacatepec
El Coyulito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Zacatepec.
Alfonso Ferrero La Marmora
Životopis
Rođen je u Torinu u bogatoj plemićkoj obitelji: otac mu je bio markiz. Vojnu akademiju u Torinu završio je 1822.; i onda započinje vojnu karijeru, da bi na kraju postao general 1856. godine. Za Kraljevinu Sardiniju obnašao je dva puta dužnost ministra obrane u vladama Massima D'Azeglia i Camilla Cavoura.
El Coyulito, Santa María Zacatepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 248 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 712 m.
Alfonso Ferrero La Marmora
Životopis
La Mramora uvodi 1854. zakon, kojim se poboljšava kvaliteta vojnih trupa, osniva nove akademije za časnike, mijenja sistem regrutacije (tako da je bilo oko 60 000 vojnika više, no samo je četvrtina bila u aktivnoj službi), udvostučio je broj pješadijskih jedinica i ojačao laku konjicu na uštrb teške. Obnovio je i artiljeriju, zdravstvo i administrativni aparat, kao i logističke usluge.
Napušta službu ministra obrane 1855., jer je želio sudjelovati u Krimskom ratu. Bio je predsjednik vlade Kraljevine Sardinije od 19. srpnja 1859. do 21 siječnja 1860. U periodu neposredno poslije ujedinjenja Italije, bio je guverner Milana i prefekt Napulja.
Bio je član stranke "Povijesna desnica", i premijer i ministar vanjskih poslova Italije od 18. rujna 1864. do 20. srpnja 1866. Podnio je ostavku na tu dužnost da bi se borio za neovisnost Italije: no ovaj put je napravio nekoliko strategijskih grešaka koje su bile veliki poraz za Italiju.
Donja Gušterica
Donja Gušterica je naselje u opštini Lipljan na Kosovu i Metohiji. Po zakonima samoproglašene Republike Kosovo naselje se nalazi u sastavu opštine Gračanica. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Donja Gušterica površine 1133 ha.
Alfonso Ferrero La Marmora
Životopis
Iz političkog života povlači se 1870. godine. Umro je u Firenzi i sahranjen u Bielli, u crkvi sv. Sebastijana.
Donja Gušterica
Poreklo stanovništva po rodovima
Srpski rodovi podaci iz 1932. godine)
Demografija
Naselje ima srpsku etničku većinu. Broj stanovnika na popisima:
Abeksinostat
Abeksinostat je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 397,424 Da.
Huichinal Chila Pérez, Tantoyuca
Huichinal Chila Pérez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 373 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 134 m.
Fleetmark
Fletmark je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Altmark Salcvedel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 811 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15081130.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altmark Salcvedel Fletmark se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Altmark Salcvedel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 34 metra. Površina opštine iznosi 29,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 811 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 28 stanovnika/km².
Martini, Sondrio
Martini je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 567 m.
Paraje Ayecac, Tláhuac
Paraje Ayecac je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tláhuac.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2239 m.
Pseudonim
Pseudonim (grč. ψεῦδο = lažno, ονυμα = ime) jest izmišljeno, lažno, drugo ime pomoću kojega se neka osoba predstavlja s ciljem pritajivanja svog pravog identiteta ili kao način da se osoba predstavi u drugom svijetlu ili za razbijanje predrasuda oko porijekla, religijske ili druge pripadnosti, rodnosti, seksualne orijentacije i drugog. Može da se nazove umetničkim imenom, kao i aliasom (od latinskog aliās - na drugi način) ili akronimom a.k.a (od engleskog also known as - takođe poznat kao). Kod pisaca se koristi i francuski izraz nom de plume (ime iza pera).
Pseudonim je poznat još u antici, u vreme humanizma veoma je omiljen: imena se latiniziraju i greciziraju (Neander - Neumann; Agricola - Bauer i sl.) U XVI i XVII veku pseudonim je moda i pravilo i upotrebljavaju ga skoro svi pisci, naročito u obliku - anagrama. U XIX veku pseudonim istiskuje pravo ime pisca tako da su mnogi i poznati samo pod izmišljenim imenom: Bomarše - Caron, Stendal - Anri Bejl.
Oblici pseudonima su anagram, kriptogram, prenonim (pisci čija su imena bila duga skraćivali su ih tako da su se potpisivali samo imenom, bez prezimena), hagionim, frazeonim (umesto potpisa upotrebljava se fraza: "Hroničar", ili "Amerikanac" - Dž. F- Kuper. Ovakav tip pseudonima češći je u novinarstvu nego u književnosti), čest je pseudandronim (iza muškog imena skriva se žena pisac Džordž Eliot - Meri En Evans). Ime se skrivalo jer je vladalo ubeđenje da je nepristojno da žene pišu. Postoji i pseudoginim (muškarac se potpisuje ženskim imenom: Klara Gazil - Prosper Merime), ali je ređi.
Razlog skrivanja pravog imena može biti različit i najčešće je to želja za promenom imena, pogotovo kod mladih, još nepoznatih pisaca ili ambicija da se zvučnijim imenom lakše probiju do slave kod medijskih ličnosti. Ređe je posledica opreznosti zbog straha od neke odgovornosti. Pseudonime obično upotrebljavaju mladi pisci da bi svojim novim imenom nešto sugerisali (Maksim Gorki, J. Grobarov)
Književni pseudonimi
Ponekad muškarci objavljuju knjige pod ženskim imenima. Tomas Elmer Huff napisao je više od dvadeset ljubavnih romana koristeći se različitim ženskim imenima - Dženifer Vajld, Edvina Marlou… dok bračni par istoričara, Iny Klocke i Elmar Wohlrath, zajedno piše avanturističke romane i stoje iza imena Iny Lorentz.
Patriša Hajsmit (1921-1995), poznata po romanima o Talentovanom gospodinu Ripliju, nije htjela da je proglase piscem-lezbijkom pa je objavila svoj roman The Price of Salt (1952) pod imenom Kler Morgan.
Neki su pisali pod pseudonimom da bi pravo ime sačuvali za prelazak u druge žanrove, a neki su zbog već postojećeg uspjeha u novom žanru koristili pseudonim, kao npr. Dž. K. Rouling, tvorac Hari Potera, koja je svoj prvi detektivski roman, Zov kukavice (2013), objavila pod imenom Robert Galbraith.
Joža Horvat
Josip (Joža) Horvat (Kotoriba, 10. ožujka 1915. – Zagreb, 26. listopada 2012.), jugoslavenski i hrvatski književnik. Pisanjem se počeo baviti još prije drugog svjetskog rata, a u njemu je sudjelovao kao partizan. Ta su mu iskustva poslije poslužila za roman Mačak pod šljemom koji je čak dva puta ekraniziran - kao igrani film s Pavlom Vujisićem i kao TV-serija s Miodragom Krivokapićem u naslovnoj ulozi. 1950-ih je došao u nemilost tadašnjih vlasti kao scenarist filma Ciguli-miguli, ali je postepeno rehabilitiran te je 1960-ih poduzeo veliki put jedrilicom oko svijeta na temelju koga je napisao knjigu Besa, jedan od najpopularnijih putopisa u hrvatskoj književnosti.
Prijevodi
Njegov roman za mlade "Waitapu" je preveden i na kineski (prijevod Hua Guozhua) kao "Wakajtapu". Prijevod na kineski je išao preko esperantskog prijevoda.
Tusa, Messina
Tusa je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1948 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 571 m.
Pugliano, Salerno
Pugliano je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Bartošovce
Bartošovce je naseljeno mjesto u okrugu Bardjejov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 738 stanovnika.
Los Cascabeles, Victoria
Los Cascabeles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 216 m.
Breteuil (Oaza)
Bretej je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 3.879, a gustina naseljenosti je iznosila 225 stanovnika/km².
Las Carmelitas, Villaflores
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 657 m.
Luigi Federico Menabrea
Luigi Federico Menabrea, kasnije grof Menabrea i Markiz od Valdora (Chambéry, 4. rujna 1809. – Saint-Cassin, 24. svibnja 1896.), bio je talijanski političar i general, državnik, matematičar i diplomat.
Životopis
Političku karijeru započinje 1848., kada je izabran za poslanika u pijemontskom parlamentu, kasnije je bio ministar obrane i ministar vanjskih poslova.
Menabrea je sudjelovao u 2. talijanskom ratu za neovisnost; postao je general pukovnik i sudjelovao je u opsadi Gaete: poslije ove bitke imenovan je senatorom i dobio je naziv grofa. Bio je član stranke "Povjesna desnica", u kraljevini Italiji bio je ministar mornarice od 12. lipnja 1861. do 3. ožujka 1862. i ministar javnih radova od 8. prosinca 1862. do 28. rujna 1864.
Postao je premijer kraljevine Italije 27. listopada 1867. i tu dužnost je obnašao do 14. prosinca 1869. Njegova vlada upamćena je po tri stvari:
Bio je strog u provođenju svojih zakona: naredio je generalu Raffaeleu Cadorni da u krvi uguši popularni ustanak.
Pad njegove vlade se desio kada su dva ministra odbila dati potporu. Manabra je kasnije bio veleposlanik u Londonu i Parizu. Umro je u Saint-Cassinu.
Compione, Massa e Carrara
Compione je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 693 m.
Kerber (bend)
Kerber je jugoslovenska i srpska hard rok grupa, osnovana u Nišu 1981. godine.
Biografija
Kerber je nastao 1981. godine od članova grupe Top, koja je tada imala solidnu lokalnu karijeru, ali koja do tada nije bila stabilna, jer su članovi često privremeno svirali za tada popularnije bendove. Naziv grupe je ime bića iz grčke mitologije,troglavog psa sa zmijskim repom koji čuva ulaz u podzemni svet. Prvu postavu činili su Goran Šepa-Gale (pevač), Tomislav Nikolić-Toma (gitara), Branislav Božinović-Bane (klavijature), Zoran Stamenković-Zoka (bubnjevi) i Zoran Madić-Mada (bas gitara). Na vrata jugoslovenske rok scene grupa je ušla 1983. godine pobedom na čuvenom Omladinskom festivalu u Subotici, gde su pre njih afirmisali bendovi poput „Idola", „Filma" i drugih.[1] Prve koncerte grupa je održala u niškim klubovima, a često je bila i predgrupa Galije. Prvi album „Nebo je malo za sve” je snimila polovinom 1982. godine. Njihovi koncerti u to vreme su bili karakteristični po Sosi, koji je svirao gitaru u obliku sekire, a na bini je gutao i bljuvao vatru. Na koncertu u Novom Sadu je zadobio opekotine drugog stepena, ali je ipak završio koncert. Nekoliko narednih koncerata je nastupao sa zavojima i maskom pa je prestao da izvodi ove atrakcije. Svoje učešće grupa je imala i na YU rok misiji održanoj na stadionu Crvene zvezde u Beogradu. Kao predgrupa su početkom osamdesetih svirali na koncertima grupa Nightwing i Uriah Heep u Jugoslaviji. Najintenzivnije su nastupali tokom 1987. godine, kada su održali više od 200 koncerata u zemlji. Posebno su bili popularni u Srbiji, Bosni i Makedoniji. Tokom karijere grupa je imala nastupe u klubovima u Grčkoj i Britaniji. Dvogodišnju pauzu napravili su posle albuma objavljenog 1989. godine. Po povratku objavljuju dva albuma, ali usledila je još jedna, mnogo duža pauza koja traje i danas. Povodom 30 godina postojanja, grupa je napravila mini turneju, obeležavajući svoj rođendan u Novom Sadu, Nišu i Beogradu, na posletku. Početkom 2014. godine, Kerber počinje sa radom na novom albumu koji se očekuje najkasnije do kraja leta.
Diskografija
Goran Šepa Gale
Piedra Parada, Jilotlán de los Dolores
Piedra Parada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jilotlán de los Dolores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 885 m.
Velarde, New Mexico
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 502.
Opština Hilișeu-Horia, Botoșani
Hilișeu-Horia je opština u Rumuniji u okrugu Botošani.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 166 m.
San José Carpintero, Zinapécuaro
San José Carpintero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zinapécuaro.
Tarn (rijeka)
Tarn je rijeka na jugozapadu Francuske duga 380 km, desna pritoka Garonne.
Karakteristike
Tarn izvire u planinama Cévennesa u Centralnom masivu u Departmanu Lozère. Od tamo teče prema jugozapadu do ušća u Garonnu nešto južnije od Moissaca.
Sliv rijeke ima površinu od 15,753 km² i proteže se kroz departmane Aveyron, Haute-Garonne, Lozère, Tarn i Tarn-et-Garonne.
El Potrerito, Mulegé
El Potrerito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 399 m.
Plan de Piedra, Acatepec
Plan de Piedra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Acatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1705 m.
Slavko Pintarić
Slavko Pintarić (1956.) je hrvatski pop i rock glazbenik, bubnjar. Pored glazbene karijere, ostvario je i televizijske uloge u više epizoda zabavne emisije Nad lipom 35, 2007. godine. Gostovao je u emisiji Studio 45. Izvodi Pjesmu crnog štakora u crtanom filmu Čudnovate zgode šegrta Hlapića iz 1997. godine.
Sa Srebrnim krilima svirao je od 1981. godine sve do prve velike stanke 2000. godine.
Godine 2002. Jurica Pađen zajedno s Rajkom Dujmićem (Novi Fosili),Vladom Kalemberom (Srebrna Krila), Alenom Islamovićem (Divlje Jagode, Bijelo Dugme) i Slavkom Pintarićem (Srebrna Krila) osnovao je supergrupu 4 Asa, s kojom je svirao nekoliko godina.
Pintarić je svirao s Aerodromom na albumu Rock @ Roll. Producenti albuma su Pađen, Šojat i Dragutin Smokrović, a snimili su ga 2007.Pađen, Šojat i Slavko Pintarić na bubnjevima, dok se kao gosti na albumu pojavljuju Zlatan Došlić i Zdravko Tabain (Cubismo) na bubnjevima u skladbi "Sretna vremena".
Sastav Srebrnih krila se ponovno okupio 1. srpnja 2012. godine na zagrebačkom Bundeku (pjevač Vlado Kalember, gitarist Da­­vor Jelavić Dado i bubnjar Sla­vko Pintarić Pišta) i najavili povratak na scenu. Nakon Bundeka, na povratničkoj turneji ugovorili su još desetak koncerata u Sloveniji, pa po Hrvatskoj i široj regiji. [2] Za kraj kolovoza 2012. najavili su novi povratnički studijski album pod nazivom Srebrna krila 2012.
Dragon's Teeth (Star Trek: Voyager)
Dragon's Teeth je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 10. novembra 1999. godine. Radnja prikazuje kako posada Voyagera na nuklearnim ratom uništenom planetu pronalazi hibernirane drevne vanzemaljske rase Vadwauura koje odluči oživjeti kako bi im pomogli pri navigaciji međuzvjezdanim podsvemirskim koridorima.
Dragon's Teeth je dobila loše kritike, pri čemu se scenaristima zamjeralo da je intrigantna ideja o Voyageru koji oživljavanjem drevne rase izaziva katastrofalne posljedice potrošena kroz neuvjerljivi rasplet.
Benedetto Cairoli
Benedetto Cairoli, (28. siječnja 1825. — 8. kolovoza 1889., bio je talijanski državnik i političar. Poslanik od 1860., Cairoli je od 1848. sudjelovao u borbi za ujedinjenje Italije pod Giuseppeom Garibaldijem, zajedno s četvoricom braće, koji su svi poginuli za jedinstvo talijanske države. Obitelj Cairoli postala je jedna od državnih "obitelji heroja", odlikovana brojnim odlikovanjima. Poslanik od 1860., Cairoli se pridružuje militantnoj lijevici, postaje predsjednik zastupničkog doma 1878., a iste godine i premijer, kao i ministar vanjskih poslova i ministar trgovine nakon Agostina Depretisa. Poslije kraćeg izbivanja iz politike od prosinca 1878. do srpnja 1879., Cairoli se vraća kao premijer i ministar vanjskih poslova ali ga na toj funkciji premijera ubrzo ponovo naslijeđuje Depretis. Tijekom pregovora s Austrijom i Njemačkom o raznim iredentističkim pokretima, Cairoli nije dovoljno branio talijanske interese u Tunisu, koji dolazi u posjed Francuske. Cairoli je bio prisiljen dati ostvku, no osnovao je jaku opoziciju, posebno aktivnu tijekom Depertisovog mandata 1883.—1887.
Nauendorf (Wettin-Löbejün)
Nauendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Zale. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.812 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15088240.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale Nauendorf se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Zale. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 144 metra. Površina opštine iznosi 11,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.812 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 157 stanovnika/km².
Drajkovce
Drajkovce je staro srpsko naselje u opštini Štrpce na Kosovu i Metohiji, u Srbiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Drajkovce, u podnožiju Šar planine, na desnoj obali reke Lepenac, površine 1094 ha. Seoska slava je sv. Četrdeset mučenika (Mladenci). Tokom Martovskog pogroma 2004. godine, u Drajkovcu su ubijena dvojica Srba.
Poreklo stanovništva po rodovima
Podaci iz 1938
Srpski rodovi:
Poislamljen i poarbanašen srpski rod:
Spoljašnje veze
__BEZSADRŽAJA__
Apple Watch
right|200px Apple Watch je Appleov pametni sat. Operativni sustav Apple Watcha je watchOS. Dostupan je u tri takozvane kolekcije: Apple Watch, Apple Watch Sport i Apple Watch Edition. U svakoj kolekciji dostupno je više materijala i boja i dvije dimenzije. Apple Watchu potreban je iPhone 5 ili noviji za mnoge mogućnosti. Podržava iPhone 5 ili noviji s iOS-om 8.2 i novijim na koji se spaja pomoću WiFi-ja ili Bluetootha. Najavljen je 9. oktobra 2014., a prodaja je počela 24. aprila 2015.
Najava
U aprilu 2014., Tim Cook, Appleov CEO, izjavio je za The Wall Street Journal kako tvrtka planira izdati uređaj iz nove kategorije uređaja te iste godine, iako nije otkrio nikakve detalje. Reuters je izvjestio u junu 2014. da će Appleov pametni sat vjerojatno biti izdan u oktobru. The Wall Street Journal je izvjestio kako će Appleov pametni sat imati više senzora i dizajna. thumb|left|200px|Apple Watch izlog u Apple Storeu. Apple Watch službeno je predstavljen 9. septembra 2014. tokom novinarske konferencije na kojoj je predstavljen i iPhone 6. Prednarudžbe Apple Watcha počele su 10. aprila 2015., a dostupan je za kupnju od 24. aprila 2015.
Softver
Operacijski sustav Apple Watcha je watchOS koji je baziran na iOS-u i s kojim dijeli mnoge mogućnosti. Uređajem se upravlja pomoću ekrana osjetljivog na dodir ili pomoću takozvane digitalne krune (eng. digital crown). Apple Watch mora biti uparen s iPhoneom 5 ili novijim na kojem je instaliran minimalno iOS 8.2. Ta verzija iOS-a predstavila je Apple Watch aplikaciju pomoću koje se dodaju i mijenjaju aplikacije, mijenjaju postavke, ažurira verzija watchOS-a i slično. Kada je uparen s kompatibilnim uređajem, Apple Watch može primati različite obavijesti s tog uređaja. Tzv. glances prikazi slični widgetima omogućuju prikazivanje informacija. Podržan je i Handoff koji omogućuje dijeljenje dokumenata između iOS i OS X uređaja. Siri na Apple Watchu može primati glasovne naredbe iako ne može glasovno odgovoriti korisniku. Apple Watch podržava i Appleovu uslugu plaćanja - Apple Pay - pomoću ugrađenog NFC-a. Omogućuje i starijim modelima iPhonea koji nemaju NFC čip plaćanje preko Apple Paya.
Aplikacije predinstalirane na Apple Watchu dizajnirane su kako bi radile zajedno s istovjetnim aplikacijama na iOS-u. watchOS podržava i aplikacije treće strane koje se izvode na iPhoneu, a interfejs aplikacija instalirano je na Apple Watchu.
Mentor-on-the-Lake, Ohio
je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.443, što je 684 (-8,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Tecpatán, Chiapas
Tecpatán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas.
Same Time, Next Year (drama)
Same Time, Next Year je komedija kanadskog pisca Bernarda Sladea premijerno izvedena na Broadwayu 1975. godine. Protagonisti su računovođa George Peters i domaćica Doris, koji su se prvi put sreli 1951. godine u jednom prenoćištu u Sjevernoj Kaliforniji te, iako oboje u braku, započeli ljubavnu vezu koju održavaju sljedeća četvrt vijeka tako što se jednom godišnje sreću na istom mjestu. Radnja se odvija u razmacima od pet godina i prikazuje kako dvoje ljubavnika jedno drugom prepričavaju svoj bračni život i iznose najintimnije osjećaje, ali i kako se na njih održavaju burne promjene u američkom društvu. Predstava, čiju su originalnu postavu činili Charles Grodin i Ellen Burstyn, je postigla veliki uspjeh, a nekoliko godina je snimljena i zapažena [[Same Time, Next Year (film)|istoimena] filmska ekranizacija gdje je Burstyn ponovila svoju ulogu.
Opština Tecpatán, Chiapas
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 29083 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 430 m.
San Nicolás Simirao, Zinapécuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 335 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1884 m.
Availles-en-Châtellerault
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1226 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 79 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 70 metara (maksimalnoj 135 m, a minimalnoj 47 m).
San Giorgio, Alessandria
San Giorgio je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 594 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Vaxholm (općina)
Općina Vaxholm (švedski: Vaxholms kommun, čita se Komuna Vaksholm) je jedna od švedskih općina od 10.965 stanovnika. Administrativni centar općine je grad Vaxholm, na otoku Vaxön, od 4857 stanovnika.
Geografija
Općina Vaxholm prostire se u grofoviji Stockholm, u Stockholmskom arhipalagu, na površini od 58.06 km² po otocima i poluotocima u neposrednoj blizini Stockholma.
Znamenitosti
Najveća znamenitost općine je Utvrda Vaxholms.
Agostino Depretis
mini|desno|Agostino Depretis Agostino Depretis, (Bressana Bottarone, 31. siječnja 1813. — Stradella, 29. srpnja 1887.), bio je talijanski političar. Depretis je po zanimanju bio pravnik. Imao je istaknutu ulogu u talijanskoj težnji za ujedinjenjem i bio je izabran 1848. u zastupnički dom, u kom je bio prisutan kontinuirano do svoje smrti. Depretis je obnašao dužnost ministra javnih radova 1862., a poslije tog bio je i ministar pomorstva kao i ministar financija 1866.-67. Postaje predsjednik stranke radikalnog centra 1873., naslijedivši na toj funkciji Urbana Rattazzia. U periodu 1876.-78. bio je premijer, a istovremeno i ministar financija i ministar vanjskih poslova. Ponovo kratko postaje premijer 1879., a zatim ministar unutarnjih poslova 1879.-1881. I treći put je obnašao dužnost premijera od 1881. pa do svoje smrti 1887. godine.
Kroz česte rekonstrukcije ministarstava, Depretis je oslabio stranačke veze i na taj način zadržao vodstvo tzv. tranformističkog sustava. Zajedno s Pasqualeom Manciniem pridružuje Italiju 1882. Trojnom savezu, modificiran dodavanjem klauzule o kompenzacijama na Balkanu 1887., nešto što je kasnije dovelo ro raspada alijanse 1915. Depretisova ekonomska politika snažno je kritizirana i bila je povezana sa talijanskim financijskim poteškoćama sve do ranih 1900-ih.
Bosanskohercegovačka ekspedicija na Tian Shan 1991.
Ekspediciju su sačinjavali Muhamed Gafić (vođa), Muhamed Šišić, Edin Durmo, Naim Logić, Dragan Zlatanović (Planinarski Savez Srbije) i Mirza Todorović kao fotograf.
Cilj ekspedicije bio je Han Tengri. Na put su krenuli 17. jula 1991. iz Sarajeva i preko Beograda, Kijeva i Rostova na Donu stigla 21. jula u Biškek (tadašnji Frunze), glavni grad Kirgistana. Malim avionom prebacili su se od Biškeka do Karakola (bivšeg Prževalska), grada s približno 70.000 stanovnika, smještenog u masivu Tian Shan, vrlo blizu jezera Isik-Kul. Karakol je početna tačka svih ekspedicija koje idu na južnu stranu Han Tengrija ili Vrha Pobjede. Sljedećeg dana prebacili su se helikopterom do kampa Maida Adir (3.100 m.), a zatim u bazni kamp na ledniku Južni Engilček (4.000 m).
Uspon
Tokom uspona podignuta su četiri visinska kampa, na 4.200, 5.200, 6.000 i 6.400 m. Put prema kampu 2 prepun je pukotina i ledenih blokova, a alpinisti su bili izloženi i lavinama s okolnih vrhova. Kamp 3 jedna je velika snježna jama, koju su iskopali sovjetski alpinisti. Ona je dobra zaštita od jakog sunca te sklonište od vjetrova i hladnoće. Kada je vani -30 °C, unutra je samo -5 °C. Sa strane ima nekoliko šatora, ali uglavnom svi koriste ovaj "ledeni planinarski dom". U njemu je stalno jedan od domaćih alpinista, koji redovno održava radiovezu s baznim kampom na ledniku i izvještava o vremenu, stanju u kampu i kretanju timova. U njemu se susreću alpinisti iz drugih ekspedicija i razmjenjuju iskustva.Kako je Han Tengri najsjeverniji vrh iznad 7.000 m, često je opasan i vrijeme se nepredvidljivo mijenja. Penjačka sezona vrlo je kratka, od sredine jula do kraja augusta. Na vrh su se popeli Gafić, Durmo, Logić i Zlatanović. Šišić je dostigao visinu 6.900 m, a Todorović 6.000 m. tokom aklimatizacije.
Guayales, Tampacán
Guayales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tampacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
Univerzitet u Edinburghu
Univerzitet u Edinburghu (The University Of Edinburgh; gelski: Oilthigh Dhùn Èideann; škotski: Varsity o Edinburgh Universitas Academica Edinburgensis), koji je osnovan 1583. godine, je javni univerzitet koji se nalazi u starom delu glavnog gradu Škotske, Edinburghu koji se nalazi na listi svetske materijalne baštine UNESCO-a. Svake godine na adresu univerziteta u proseku stigne oko 47 000 aplikacija potencijalnih studenata što ga čini trećim najpopularnijim univerzitetom u Ujedinjenom Kraljevstvu prema broju zaprimljenih aplikacija. Univerzitet je četvrti najstariji osnovani u Škotskoj i šesti na teritoriji celoga Ujedinjenog Kraljevstva, a smatra se i jednim od najprestižnijih univerziteta na celome svetu. Tako je 2011. univerzitet proglašen za najbolji u Škotskoj, i 6./7. u Evropi prema QS and Times Higher Education Ranking te kao 36 na svetu za 2011. i 2012. akademsku godinu. Neki od najistaknutijih bivših studenata ovoga univerziteta su biolog Charles Darwin, fizičar James Clerk Maxwell, filozof David Hume, matematičar Thomas Bayes, političar Gordon Brown, sudac Baron Hope of Craighead, kirurg i pionir u razvoju sterilizacije Joseph Lister, naučnik Alexander Graham Bell i mnogi drugi. Univerzitet je izravno povezan i sa devetoricom primaoca Nobelove nagrade.
San Miguel, Tláhuac
San Miguel je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tláhuac.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2242 m.
San Isidro, San Gabriel
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Gabriel.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 198 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1478 m.
Battaglion, Venezia
Battaglion je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Gaetano Reina
Rođen je u mjestu Corleone na Siciliji, a sa roditeljima se 1890-ih doselio u New York, te odrastao u Istočnom (Italijanskom) Harlemu. Karijeru je otpočeo kao adolescent, priključivši se porodici Morello, jednoj od najranijih mafijaških organizacija u New Yorku, gdje je postao jedan od vodećih članova. 1910-ih se zajedno sa još nekoliko suradnika odvojio od nje i vodio zasebnu organizaciju, koja je uglavnom djelovala u Bronxu. Krajem 1920-ih je stupio u savez sa sicilijanskim mafijaškim bosom Giuseppeom "Joe the Boss" Masserijom, koji je nastojao objediniti sve njujorške mafijaše pod svoju kontrolu. Masseria se pri tome sukobio sa grupacijom koju je vodio Salvatore Maranzano, a što je 1930. eskaliralo u tzv. Kastelamareški rat. Reina se nakon nekoliko mjeseci odlučio prikloniti Maranzano, a nakon čega je Masseria svom pomoćniku Luckyju Lucianu naložio njegovu likvidaciju. 26. februara 1930. je ubijen hicima iz sačmarice dok se vraćao iz stana svoje ljubavnice Marie Ennis u Bronxu; počinitelji nikada nisu pronađeni.
Reina je bio oženjen za Angelinu Oliveru, sa kojom je imao tri sina i kćer Mildred, koja se nedugo nakon njegove smrti udala za mafijaša i budućeg svjedoka-pokajnika Josepha Valachija.
Erc od Dalriade
Erc je bio kralj irske Dalriade do 474. Bio je otac Fergusa Mora i Loarna mac Eirca, a možda je bio i pradjed Muirchertach mac Muiredaiga. Zbrka nastaje zbog toga što je potonji imao matronim Macc Ercae, za koga se govorilo da doalzi od njegove legendarne majke Erce, kćeri Loarna mac Eirca. Ona se udala za Muiredach mac Eógaina. Prema Duan Albanachu i Senchus Fer n-Albanu otac Erca od Dál Riate je bio Eochaid Muinremuir. Moguće je da su oni bili potomci Conaire Cóema.
Giovanni Lanza
Lanza je završio medicinu u Torinu a kasnije je radio kao liječnik u svom rodnom gradu. Izabran je 1948. za zastupnika u Sardinijskom zastupničkom domu, u kojem je ubrzo imao veliki utjecaj. Pošto je nekoliko godina bio predsjednik zastupničkog doma, postaje ministar prosvjete u vladi Camilla di Cavoura a zatim i ministar financija 1858.
Erc od Dalriade
Postoje pretpostavke da je on ista ličnost kao Muiredach mac Eógain te da pripada Uí Néillu, a što se temelji na kasnijim izvorima, kao što su Annals of the Four Masters. U stvari se smatra da je Dál Riata država naroda Érainn i Darini, a njeni vladari potomci erainskog kralja Conaire Móra. Za kasnije rodoslove je bilo tipično da nesrodne ljude ili one koji su bilo rodom isključivo po braku smješta u istu rodoslovnu shemu, odnosno čini potomcima istog legendarnog osnivača države ili dinastije.
Giovanni Lanza
U nekoliko sljedećih vlada, Lanza je obnašao dužnost; ili ministra financija, ili ministra prosvjete ili pak ministra unutarnjih poslova. Potonju funkciju obnašao je u vladi Alfonsa La Marmore od rujna 1864 do kolovoza 1865., kada je odigrao značajnu ulogu u prenošenju funkcija glavnog grada iz Torina u Firencu. Kasnije je bio ponovo predsjednik zastupničkog doma. U prosincu 1869. dobio je zadatak formiranja nove vlade, u kojoj je sam obnašao dužnost premijera i ministra unutarnjih poslova.
Tokom njegovog premijerskog mandata je de facto završeno ujedinjenje Italije nakon što su talijanske trupe 1870. godine okupirale Papinsku Državu i nakon kraćeg oružanog sukoba zauzele Rim koji 1871. glavni grad Italije. Koalicija stastavljena od desnice i krajnje lijevice svrgnula je u lipnju 1873. Lanzinu vladu, tako da se njegove aktivnosti ograničavaju samo na zastupnički dom. Lanza je bio jedan od liberalno-konzervativnih političara iz Cavourove škole, kojoj je jedinistvo Italije bilo ispred svega ostalog poput osobnih i stranačkih interesa.
Zdravko Krivokapić
Zdravko Krivokapić (ćir. Здравко Кривокапић; Nikšić, 2. septembar 1958) crnogorski je profesor mašinskog inženjerstva na Univerzitety Crne Gore i Istočnog Sarajeva i mandatar za sastav nove crnogorske vlade.
Erc od Dalriade
Za Erca je karakteristično da da se tradicionalno smatra pretkom, preko svog sina Fergus Mora, kraljeva Dalriade, a preko njih i kraljeva Škotske, iako je ta tradicija u posljednje vrijeme došla u pitanje.
Zdravko Krivokapić
Jedan je od osnivača nevladine organizacije pod nazivom „Ne damo Crnu Goru“, organizacije koju su osnovali crnogorski profesori i intelektualci u znak podrške Mitropoliji Crnogorsko-Primorskoj nakon kontroverznog zakona o slobodi vjeroispovesti koji je usmjeren protiv Mitropolije i Srpske Pravoslavne Crkve.
Na parlamentarnim izborima 2020. godine je bio nosilac izborne liste koalicije Za budućnost Crne Gore.
Biografija
Diplomirao je 1981. godine na Mašinskom fakultetu Univerziteta Crne Gore, odsek za proizvodno inženjerstvo, kao najbolji student svoje generacije. Postdiplomske studije upisao je 1983. godine iz oblasti proizvodnog inženjerstva na Mašinskom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Magistarski rad pod nazivom "Planiranje i upravljanje zalihama rezervnih delova" odbranio je 1989. godine. Doktorirao je 1993. godine na Mašinskom fakultetu u Podgorici. Tema disertacije nazvana je "Doprinos automatskom projektovanju tehnološkog procesa sečenja pomoću stručnog sistema".
Praksu je obavljao u željezari "Boris Kidrič" u Nikšiću 1982. godine. Za asistenta pripravnika izabran je na Odeljenju za proizvodno inženjerstvo Mašinskog fakulteta u Podgorici 1983. godine. Za docenta izabran 1994. Za vanrednog profesora na Univerzitetu Crne Gore izabran je 1999. godine, a za redovnog profesora 2004. godine, kada je izabran na predmetima Informatika i Sistem upravljanja kvalitetom.
Loarn mac Eirc
Loarn mac Eirc je bio legendarni kralj Dalriade koji je živio u 5. vijeku.
Zdravko Krivokapić
Biografija
U sklopu svojih naučnih istraživanja objavio je više od 250 radova u međunarodnim časopisima, domaćim časopisima, međunarodnim konferencijama i domaćim konferencijama. Autor je 16 knjiga i udžbenika.