cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
J. M. Barrie
Džejms Metju Bari (9. maj 1860. — 19. jun 1937) je škotski romanopisac i dramatičar. Po mnogima, njegovo najpoznatije delo je „Petar Pan“. Deo njegovog života tokom koga je napisao to delo je poslužio kao inspiracija za snimanje filma „U potrazi za Nedođijom“, u kome ga glumi Džoni Dep.
Picacho, Mezquitic
Picacho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1102 m.
Pueblito del Carmen, Puerto Rico
Pueblito del Karmen je grad u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 572.
Orlandov stup
200px|desno|mini|Orlandov stup Orlandov stup je najstarija sačuvana javna skulptura u Dubrovniku. Dugo je bio i jedini svjetovni spomenik posvećen nekoj ličnosti u tom gradu.
Načinjen je u kamenu. Prikazuje srednjovjekovnog viteza s prema gore ispruženim mačem. Dubrovački povjesničari povezivali su podizanje Orlandova stupa s legendom o junaku Rolandu, koji je pomogao gradu u borbi protiv Saracena. Takav stup je karakterističan za Njemačku, a izvan nje postoje samo četiri takva spomenika uključujuči ovaj. Vjerojatnija je teorija da je postavljen za vrijeme boravka cara Žigmunda Luksemburškoga u Dubrovniku, nakon poraza u bitki kod Nikopolja 1396. godine. Novi stup je podignut 1418. godine i bio je replika prethodnoga. Isklesao ga je talijanski gotički kipar Bonino da Milano. Iznad stupa vijorila se dubrovačka zastava. Glasnici su kraj stupa objavljivali odredbe i važne obavijesti. Tu su se i izvršavale kazne. Mjera za dužinu, dubrovački lakat, mjerio se prema dužini vitezove podlaktice, što iznosi 51,2 cm. Oluja je srušila Orlandov stup 1825. godine. Tada su Dubrovnikom vladali Austrijanci koji su odugovlačili s popravkom pa je stup popravljen tek 50 godina kasnije. Danas, za vrijeme Dubrovačkih ljetnih igara, iznad Orlandova stupa je podignuta zastava na kojoj piše Libertas (sloboda).
Jura (kanal)
Kanal Jura (engleski: Sound of Jura, škotsko-gelski: An Linne Rosach) je morski tjesnac na zapadu Škotske u područnom savjetu Argyll i Bute.
Karakteristike
Kanal razdvaja otok Jura (na zapadu) od poluotoka Kintyre (na istoku). Dug je nekih 30 km, a širok 5 km.
Pedro C. Camacho G., Benemérito de las Américas
Pedro C. Camacho G. je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Benemérito de las Américas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 160 m.
Mario Mikolić
Biografija
Prvo zaposlenje, premda bez zasnivanja stalnog radnog odnosa, dobio je 1961. na Birotehničkoj školi u Zagrebu, a potom je 1963./1964. u Osnovnoj školi u Karojbi zasnovao stalni radni odnos kao nastavnik. Okončavši 1965. vojnu obvezu, postao je kustos u Muzeju narodne revolucije Istre u Puli, a zatim je kao samostalni politički radnik prešao u Općinski komitet Saveza komunista Hrvatske, gdje je istovremeno obnašao mnoge društvene funkcije (vijećnik Skupštine općine Pula izabran u Mjesnoj zajednici »Mirna«, predsjednik Kulturno-prosvjetne zajednice općine Pula, predsjednik KUD-a »Matko Brajša Rašan« i član Predsjedništva Republičke samointeresne zajednice u oblasti kulture, predsjednik Povijesnog društva Istre i dr.).
S mjesta samostalnog političkog radnika u Puli upućen je u Savezni sekretarijat za vanjske poslove u Beogradu. Poslije šestomjesečnih priprema imenovan je prvim sekretarom ambasade SFR Jugoslavije u Mogadishuu u Somaliji, gdje je službovao od 1977. do 1981. Vrativši se u Jugoslaviju, živio je i radio u Beogradu. Od 1984. do 1988. bio je savjetnik jugoslavenske ambasade u Londonu, gdje je bio zadužen za pitanja tiska i kulture te za pitanja u odnosima Velike Britanije s istočnim socijalističkim zemljama. Po povratku u domovinu unaprijeđen je u zvanje opunomoćenog ministra (stupanj niži od ambasadora) i postavljen za šefa diplomatskog protokola Saveznog sekretarijata za vanjske poslove, dobivši priliku da se upozna i radno druži s nizom inozemnih predsjednika, premijera i ministara vanjskih poslova. Na toj funkciji nazočio je događanjima koji su neposredno prethodili disoluciji SFRJ (Deveti samit nesvrstanih zemalja 1989. u Beogradu na kojem je posljednji put sudjelovala Jugoslavija, Četrnaesti kongres SKJ, niz sastanaka vrhova jugoslavenskih republika s međunarodnim posrednicima održanih diljem Jugoslavije).
U veljači 1991. na poziv predsjednika RH Franje Tuđmana napustio je Beograd i prešao u Zagreb, gdje je u Uredu predsjednika RH postavljen za šefa Protokola predsjednika RH, zadržavši zvanje opunomoćenog ministra. Time je od posljednjeg šefa protokola SFRJ postao prvi šef protokola RH. Po nalogu predsjednika Tuđmana, utemeljio je Državni protokol RH i istodobno je imenovan njegovim prvim ravnateljem. Posebnim ukazom predsjednik Tuđman dodijelio mu je zvanje veleposlanika u Ministarstvu vanjskih poslova. Za to je vrijeme pratio predsjednika Tuđmana na brojnim državničkim putovanjima u zemlji i inozemstvu (Ženeva, New York, Washington, London, Bonn, Pariz, Santiago de Chile, Buenos Aires, Peking i dr.).
Osmislio je sve diplomatske dokumente za državne potrebe te državni ceremonijal – obrednik za razne prigode. Nakon što je 1994. utemeljena Diplomatska škola (od 1996. Diplomatska akademija), bio je na njoj redoviti predavač prepoznat i priznat kao vrsni praktičar i teoretičar u području diplomacije, protokola, vanjske politike i međunarodnih odnosa. Napisao je dva udžbenika o državnom protokolu, Diplomatski protokol: praksa u Republici Hrvatskoj i neke praktične upute (1995.) i Diplomatski i poslovni protokol (2002.), što su bile prve knjige te vrste javno objavljene na prostoru nekadašnje SFRJ.
God. 1996. imenovan je opunomoćenim veleposlanikom RH u Kopenhagenu, gdje tokom čitava mandata od 1996. do 2000. vršio diplomatsku službu za područje Danske i Islanda, a dvije godine i za područje Kraljevine Norveške. Po povratku iz Danske postavljen je za šefa diplomatskog protokola Ministarstva vanjskih poslova, a 2002. imenovan je opunomoćenim veleposlanikom u Kijevu, gdje ostaje do 2006. i umirovljenja. Za svoj diplomatski rad primio je niz odlikovanja.
Uz rad na diplomatskim poslovima, Mikolić se usporedno bavio i znanstveno-istraživačkim radom o novijoj povijesti Istre. Osim knjige Istra 1941.-1947.: godine velikih preokreta (2003.), temeljene na doktorskoj disertaciji, objavio je niz znanstvenih rasprava i stručnih članaka u raznim časopisima, zbornicima i novinama u Hrvatskoj. U pulskom dnevniku Glasu Istre objavio je veći broj tekstova, feljtona i analiza, posebice na temu vanjske politike, kao i novije povijesne problematike.
Umro je 28. kolovoza 2016. u Puli.
Zhu Yu (pisac)
Zhu Yu je bio kineski pisac iz doba dinastije Song, najpoznatiji kao autor knjige Razgovori za stolom u Pingzhouu (Pingzhou Ketan; 萍洲可談) objavljene 1119. koja se danas smatra najvrijedniji izvor o kineskom pomorstvu i pomorskoj tehnologiji Kine njegovog doba. Zhu Yu je svoje djelo temeljio na iskustvima oca Zhu Yua, vrhovnog nadglednika luke (1094-1099), a od 1102. i guvernera grada Guangzhou. Knjiga je također poznata kao prvo svjedočanstvo o praktičnom korištenju magnetskog kompasa u navigacijske svrhe, iako je teoretski koncept bio opisao Shen Kuo u knjizi Eseji potoka snova godine 1086. Također je opisivao praksu pregrađivanja brodskog trupa kako bi se spriječilo njegovo potapanje u slučaju bušenja oplate.
2,8-Dihidroksiadenin
2,8-Dihidroksiadenin je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 167,125 Da.
Clearview, Oklahoma
Klirvju je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 48, što je 8 (-14,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Thür
Tir je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 86 opštinskih središta okruga Majen-Koblenc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.507 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7137101.
Sinaksar
300px|mini|Sinaksar iz 11. veka Sinaksar ili Sinaksarion ( - kompilacija) je zbornik crkvenih tekstova, žitija i službi posvećenih određenom crkvenom prazniku i ili svetitelju, koji se čitaju tokom bogosluženja, poređanih po kalendarskim danima.
Los Bancos, Tuzantla
Los Bancos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuzantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 583 m.
Rovede, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
Svjetska čuda
Sedam svetskih čuda starog sveta
mini|275p|gornja lijevo: [[Velike piramide u Gizi, gornja desno: Viseći vrtovi iz Vavilona, gornja srednja lijevo: Artemidin hram, gornja srednja desno: Statua Zevsa u Olimpiji, donja srednja lijevo: Mauzolej u Halikarnasu, donja srednja desno: Kolos sa Rodosa i donja: Faros u Aleksandriji]] Sedam svjetskih čuda starog svjeta su skup arhitektonskih dela koje su stari Grci, naročito u helenističkoj epohi, smatrali vrhuncem ljudske kreativnosti i genijalnosti. Međutim sva čuda su u ruševinama osim velikih piramida u Gizi. Sedam svetskih čuda starog sveta je međunarodno takamičenje održano 2007. godine na inicijativu Bernarda Vebera, osnivača „Nove otvorene svetske korporacije“, koja je i organizovala ovaj događaj. Sedam svetskih čuda starog sveta su:
Statua Zevsa u Olimpiji
Statua Zevsa u Olimpiji je jedno od sedam svetskih čuda, posvećena je bogu Zevsu - vrhovnom bogu starih Grka u čiju čast su se održavale Olimpijske igre, a nalazila se na prostoru same Olimpije po kojoj su igre i dobile naziv. Kada su Olimpijske igre počinjale, ratovi su prestajali i sportisti iz Bliskog istoka i Male Azije su dolazili da proslave Olimpijadu i da se klanjaju Zevsu.
Računanje vremena kod starih Grka započinje 776. p. n. e. kada se veruje da je počelo i održavanje Olimpijskih igara. Hram je izgrađen oko 450. p. n. e. Kada je Grčka ojačala, u hramu je napravljena statua Zevsa. Rimljani su pokušali da prebace statuu u Rim, ali nisu uspjeli. Posle toga, na Olimpiji su počeli veliki zemljotresi, ali su statuu pre zemljotresa Vizantinci preneli u Carigrad. Ubrzo je u požaru izgorela statua. Na Olimpiji su ostali samo temelji i kameni stubovi od statue.
Kolos sa Rodosa
Kolos sa Rodosa je svjetsko čudo. Iako je od vremena izgradnje ove ogromne statue do njenog uništenja proteklo svega 56 godina, ova svojevrsna i neponovljiva građevina svakako je zaslužila svoje mesto među svetskim čudima. Kolos sa Rodosa je gigantska figura i simbol jedinstva naroda koji je naseljavao Rodos. Ova statua se nalazila na samom ulazu u luku Mitraki ostrva Rodos. mini|desno|200p|Kolos sa Rodosa Za vrijeme starih Grka, na Rodosu su bila tri polisa. Ubrzo su se oni ujedinili. Antagonidi su napali Rodos 305. p. n. e. Nisu uspjeli da osvoje grad. Za sobom su ostavili veliki broj ratne opreme. Stanovnici Rodosa su to prodali i kupili materijal za izgradnju statue. Završena je 282. p. n. e. 226. p. n. e. Rodos je pogodio jak zemljotres i ostavio kolos u ruševinama. Oko 900 godina statua je bila u ruševinama, a 654. su Arapi osvojili Rodos i odnijeli ostatke statue.
Mauzolej u Halikarnisu
Mauzolej u Halikarnasu je jedan od sedam svetskih čuda. Bio je nadgrobni spomenik karijskog kralja Mauzola. Visok je 50 metara. Mauzolej se nalazio u gradu Bodrumu, na obali Egejskog mora. Kada je Persijsko carstvo podjeljeno na provincije, provincija Karija se osamostalila. Mauzol, kralj Karije je počeo da gradi ogromnu grobnicu u kojoj kad umre treba da bude sahranjen. Izgradnja je završena 350. p. n. e. nakon smrti kralja i njegove sestre.
Artemidin hram
Artemidin hram je grčki hram posvećen boginji lova, Artemidi. Izgrađen je oko 550. p. n. e. Danas se tu nalaze samo ostaci od hrama. Hram je služio kao religijsko zdanje, ali i kao tržnica. Hram su posjećivali turisti, trgovci, umjetnici, pa čak i kraljevi. U noći 21. jula 356. p. n. e., čovek po imenu Herostratus je, u nameri da se proslavi, zapalio hram koji je sagoreo do temelja. Te noći je rođen Aleksandar Veliki. Kada je osvojio Malu Aziju, Aleksandar je obnovio hram. Ali, ponovo hram je bio srušen od strane Gota 262. Efežani su htjeli da ga obnove, ali su ubrzo preobraćeni u hrišćanstvo.
Viseći vrtovi iz Vavilona
desno|mini|300p|Viseći vrtovi, prikaz iz 20. veka Viseći vrtovi iz Vavilona su svjetsko čudo, koje je Vavilonski car Navukodonosor II izgradio za svoju ženu Semiramidu.
Sve do 20. veka mnoge misterije vezane za viseće vrtove nisu bile otkrivene. Čak se i danas arheolozi bore da prikupe dovoljno dokaza pre nego izvedu konačne zaključke o tačnoj lokaciji vrtova. Neki podaci ukazuju da je hram izgradio drugi car, i to 1000 godina kasnije. Novijim arheološkim istraživanjima drevnog grada Vavilona u Iraku otkriveni su temelji kraljevske palate, ostaci lučnih svodova i odličan sistem navodnjavanja u južnom delu palate, kao i masivni zidovi debljine 25 metara za koje se pretpostavlja da su ostaci samih terasa.
Faros u Aleksandriji
250p|mini|Faros u Aleksandriji Faros u Aleksandriji ili svetionik u Aleksandriji je svjetsko čudo sagrađeno između 300. i 280. p. n. e. na ostrvu Farosu. On je omogućavao brodovima bezbedan povratak u luku Aleksandriju. Svetlost svetionika se mogla vidjeti 50 kilometara daleko.
Izgradnju je započeo Ptolomej I Soter. Završena je poslije njegove smrti. Bio je visok 117 metara. U podnožju je imao oko 300 soba. Svetionik je bio prikazan na rimskim novčićima. Kada su Arapi osvojili Egipat, prestonicu su stavili u Aleksandriju. Ubrzo su ju prebacili u Kairo. Aleksandriju su pogodila tri velika zemljotresa oko 1300-ih. Svetionik je bio oštećen. Sultan Egipta je oko 1800-ih građevinu srušio i od nje na istom ostrvu izgradio tvrđavu, koju su Britanci srušili.
Danas se tu nalazi Pomorski muzej.
Sedam svetskih čuda novog sveta
mini|275px|gore lijevo: velika stepenasta piramida El-Kastiljo; grad [[Čičen Ica, gore desno: Hristos Spasitelj, gornja srednja lijevo: veliki Kineski zid, gornja srednja desno: Maču Pikču, donja srednja lijevo: grad Petra, donja srednja desna: Tadž Mahal i donja Koloseum]] Sedam svetskih čuda novog sveta su skup arhitektonskih dela koje su ljudi gradili od Rima do danas i smatrali vrhuncem ljudske kreativnosti i genijalnosti. Sedam svetskih čuda novog sveta je međunarodno takamičenje održano 2007. godine na inicijativu Bernarda Vebera, osnivača „Nove otvorene svetske korporacije“, koja je i organizovala ovaj događaj. Sedam svetskih čuda novog sveta su:
Hristos spasitelj
Hristos spasitelj je skulptura izgrađena na brdu Korkovadu u Brazilu iznad Rio de Žaneira. Visoka je 38 metara. Ideje o gradnji su se pojavile 1859. Kasnije su se ponovo pojavile 1921. Kamen temeljac je postavljen 1922. Skulptura je građena je pet godina. Završena je 12. oktobra 1931.
Maču Pikču
Maču Pikču je sveti grad Inka koji se nalazi na Andima. Nadmorska visina je 2.350 metara. On je smešten usred bujne vegetacije koju navodnjava reka. Inke su ga izgradile oko 1300. godine. Pronašao ga je 1911. Amerikanac Hajram Bingam. mini|levo|270p|Hram ratnika Arheolozi tvrde da je Maču Pikču bio carski posed i religijsko utočište ili tajni ceremonijalni grad. Ima oko dvesta građevina. Izgrađeni su i kanali za navodnjavanje. U centru grada postoji žrtvenik Inka, za koji se misli da može biti i opservatorija. Zidine su izgrađene od blokova kamena.
Koloseum
Koloseum je amfiteatar u Rimu. U njemu su održavane gladijatorske borbe, koje je moglo posmatrati 50.000 gledalaca. Održavale su se i borbe sa životinjama. Čak su nekada puštali i vodu u njega da bi se mogle voditi borbe brodovima. U slučaju požara Koloseum bi se ispraznio za 10 minuta. Gradnja je započeta 72. godine, a završena oko 81.
Petra
Petra je bila glavni grad Arapskog kraljevstva Nabatejaca. Nalazi se u Jordanu. Poznat je po vodenim tunelima i kamenim strukturama uklesanim u stijenu. Otkriven je 1812. Najveću slavu je doživio za vrijeme Rimljana. Mogao se osvojiti samo sa sjeverne strane. Bio je jedino mjesto između Arabije i Jordana gdje je bilo mnogo vode. 270p|mini|levo|Tadž Mahal Kada je otkriven pomorski put do Indije, karavani koji su prije prolazili kroz Petru, sada su išli drugim putem. Tada je Petra izgubila značaj.
Tadž Mahal
Tadž Mahal je građevina koju je Šah Džahan izgradio za svoju ženu. Sagrađen je na obali reke Džamune. Nalazi se u Agri u Indiji. Izgrađena je između 1631. i 1654. Gradilo ju je 22.000 ljudi.
270p|mini|desno|Kineski zid Tadž Mahal se smatra vrhunskim ostvarenjem mogulske arhitekture, stila koji kombinuje elemente persijskih, indijskih i islamskih arhitektonskih stilova. Gradnja je počela oko 1632., a završena oko 1653. Ispred građevine se nalazi ogroman vrt.
Kineski zid
Kineski zid ili Veliki zid je najveća građevina na svetu. Nalazi se u blizini granice Kine i Mongolije. Izgradili su ga Kinezi radi odbrane Kine od Mongola. Dugačak je 8.851 kilometar, a visok 10 do 16 metara. Proteže se od Žutog mora do stepa srednje Azije.
Građen je od zemlje, kamena i cigle. Gradnja je trajala sa prekidima od II veka p. n. e. do 17. veka n. e. Svakih 100 metara, na zidu, postoje odbrambeni tornjevi. Procjenjuje se da postoji 25.000 kula na zidu. Na većim rastojanjima su izgrađene kasarne, sedišta snabdevanja za branioce i komande. Prenos poruke o kretanju neprijatelja je signalizirana pomoću dimnih signala. Jedan signal je značio 100 neprijatelja, dva signala 500, tri signala preko 1.000 neprijatelja. Priča se da se kineski zid može vidjeti i sa Mjeseca.
Sedam novih svetskih čuda prirode
Sedam svetskih čuda prirode je međunarodno takmičenje održano 11. novembra 2011. na inicijativu Bernarda Vebera.
Sedam svetskih čuda prirode su:
Amazonija
250px|mini|desno|Amazonija Amazonija je veliko šumsko prostranstvo na sjeveru Južne Amerike. Dobila je ime po rijeci Amazon. Zauzima površinu od 5,5 miliona kvadratnih kilometara. Prostire se na teritoriji devet država: Brazil, Kolumbija, Peru, Venecuela, Ekvador, Bolivija, Gvajana, Surinam i Francuska Gvajana.
Zaliv Halong
250px|mini|levo|Zaliv Halong Zaliv Halong je popularno turističko odredište koje se nalazi na sjeveroistoku Vijetnama, u Južnom kineskom moru. Zaliv obuhvata više od tri hiljade ostrva i ostrvaca, morskog stjenja i pećina. Površina zaliva je oko 1.500 km². Halong znači "gdje se zmaj spustio u more". Prema legendi, ostrva je formirao veliki Halong zmaj. Klima je tropska i vlažna, sa dve sezone: vrelim, vlažnim letima i hladnim suvim zimama.
Madehsi
Madehsi (Madesi, Montgomery Creek people), pleme iz grupe Achomawi, jezične porodice Palaihnihan, nastanjeno duž Great Benda na Pit Riveru u sjeveroistočnoj Kaliforniji. Madehsi su poznati i pod imenom Montgomery Creek people, a od svojih susjeda Wintun Indijanaca, nazivani su i Puisu ili Pushush, "easterners; istočnjaci". Edward S. Curtis ih naziva Matesi, i navodi da se mnogi žene sa Wintun-ženama. Ovo pleme smješteno je na rezervat Montgomery Creek Rancheria u okrugu Shasta. Rezervat je federalno priznat a populacija mu je u skorašnje vrijeme oko 15 duša.
Kosalektawi
Kosalektawi (Kosalextawi, Alturas people), jedno od plemena Pit River Indijanaca, porodica Palaihnihan, nastanjeno u području Alturasa u sjeveroistočnoj Kaliforniji. Potomaka danas možda imaju na federalno priznatim rezervatima Alturas i X L Ranch sa sjedištem u Alturasu u okrugu Modoc.
Canaán, Santa María Chimalapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 338 m.
Caricatore, Brescia
Caricatore je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
Stjepan Tomaš (imenjaci)
Ime i prezime Stjepan Tomaš nosili su ili nose:
U nekim prilikama kad se južnoslovenska imena pišu bez dijakritičkih znakova, npr. u stranim tekstovima, ime Stjepan Tomaš može dobiti i oblik Stjepan Tomas, kako se npr. zove:
Holo ACP sintaza
Termin Holo ACP sintaza ima više značenja.
Rojibo, Urique
Rojibo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1975 m.
Mesa del Rodeo, Unión de San Antonio
Mesa del Rodeo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Unión de San Antonio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1935 m.
Глогоњ
Глогоњ је сеоско насеље које се налази на територији града Панчева, у Јужнобанатском округу Аутономне Покрајине Војводине, у Републици Србији. Према коначним резултатима пописа становништва из 2011. године, у Глогоњу живи 3012 становника.
Географија
Налази се у северозападном делу града Панчева, удаљен је 20 км од Панчева - на Лат 44° 59'Н и Лонг 20° 33'Е. Налази се на надморској висини од 75m на контакту алувијалне равни реке Тамиш и банатске лесне терасе. Спада у групу прибрежних потамишких насеља и граничи се са атарима насеља: Сефкерин, Црепаја, Јабука и подручјем града Београда.
По питању рељефа Глогоњ се простире на две морфолошке целине: алувијалној равни Тамиша и лесној тераси. Алувијална раван заузима најниже делове атара лежећи између леве обале Тамиша и дела банатске лесне терасе на надморској висини од 73m.
Лесна тераса заузима највећи део Глогоња са надморском висином 75-79m. На подручју Глогоња констатују се знатне количине подземне воде као и површинских токова, те се Глогоњ снабдева водом из три бунара са дубине од 96 метара.
Насеље
Глогоњ спада у групу потамишких насеља са правилнијим топографским површинама. Насеље има правоугаони облик,(дужине 2000, а ширине 800 метара ) са праволинијским и унакрсно постављеним улицама. Спада у насеља панонског типа, куће су ушорене и центар насеља је проширен.
Ширина улица је 20-40m и секу се под правим углом. Главном улицом пролази пут који спаја Панчево са Зрењанином и Новим Садом.
Постоји 6 улица које се пружају по дужини у смеру северозапад / југоисток; У овом тренутку носе следећа имена: Тамишка, Ослобођења, ”1. Мај“, Школска, Млинска и “4. октобар”.
На северозападном крају села је прва попречна улица (која има куће само са једне стране) по имену Утринска - пружа се од југозапада ка североистоку, а за њом следе: Партизанска, ”29. новенбра”, Пролетерска, Београдска, ЈНА, “8. марта”, Бориса Кидрича и Жарка Зрењанина. Сам центар села носи име -Трг Маршала Тита.
У центру села налази се парк правоугаоног облика (210x170 метара). Стазе су избетониране 1988. године (пре тога није било никакве подлоге) и секу парк по дијагоналама, док га друге полове по дужини и ширини.
Насеље има основну школу и амбуланту, постоје сви примарни комунални објекти, спроведена је електрификација, гасификација села, водовод, телефонске линије...
Привреда
На територији Глогоња најзначајнија привредна делатност је пољопривреда. Атар је правоугаони укупне површине 4291,5 ha, а само пољопривредно земљиште захвата 4086,7 ha. Од обрадивих површина највећи део је под њивама 3036,1ха или 74,3%. И необрадиво пољопривредно земљиште захвата знатну територију: пашњаци 324.8ха, шуме 548.5ха, док неплодно земљиште захвата 308,9ха.
Од укупних земљишних површина у власништву приватног сектора је 2052.6 ha (47,8%), док Друштвени сектор захвата 2238.9ха (52,2%).
На територији атара Глогоња у сетвеној структури преовладавају ратарске културе. Гаје се првенствено жита: пшеница, кукуруз и јечам.
Код индустријског биља најзаступљенији су сунцокрет, соја и шећерна репа. Од повртарских култура највише се гаје кромпир (развијена је производња младог кромпира ), пасуљ, црни лук, парадајз, паприка. Део ове производње намењен је пијацама у Панчеву и Београду. Сточарство је углавном у опадању и заступљено је пре свега у индивидуалном сектору.
Табела
Бројно стање стоке по пописима из 1981. и 1991. године.
Друштвено пољопривредно предузеће „Глогоњ“ у саставу ПИК-а „Тамиш“ поседује (подаци из 1991) укупно 1237 ha обрадивог земљишта. Гаје се уобичајене ратарске културе и то првенствено жита. Највеће површине су под пшеницом (383ха), кукурузом (309ха), јечмом (38ха). Од индустријског биља гаји се сунцокрет (123ха), соја (156ха), шећерна репа (128ха).
Тамиш
Тамиш је некада био притока Тисе, али је временом померао своје ушће на југ и постао притока Дунава. Ушће му је било код данашње отоке Караш. Доносећи доста воде из горњег тока, често се понаша као подивљала река. Због малог пада и плитког корита веома се много разливао. Засипајући своје ушће и изливањем из корита, он се новим путевима усмерио ка Дунаву на неколико места: Визељ (мађарски- водоток) улива се у Дунав на два места : Визељ и Каловиту повезује Себеш.
Демографија
Према попису из 2002. било је 3178 становника (према попису из 1991. било је 3475 становника).
У насељу Глогоњ живи 2575 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,6 година (38,6 код мушкараца и 40,7 код жена). У насељу има 1003 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,17.
Ово насеље је углавном насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
San Juan Viejo, San Vicente Tancuayalab
San Juan Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Vicente Tancuayalab.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
El Tiquimil, General Heliodoro Castillo
El Tiquimil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1833 m.
Wamari'i
Wamari'i (Wamaríi, Burney Valley people), jedno od tri plemena Atsugewi Indijanaca, porodica Palaihnihan, nastanjeni nekada u dolini rijeke Burney, manje pritoke Pit Rivera u sjevernoj Kaliforniji. Edward S. Curtis, za ovo pleme kaže  'bivši stanovnici Burney vallea' . O njima je malo poznato, i vjerojatno su asimilirani njihovi istočni susjedi Hat Creeka, Atsuge ili Atguge.
Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski
Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski je poljski nogometni klub iz Grodziska.
Uspjesi
Kup Poljske
Itsatawi
Itsatawi (Big Bend people), pleme Achomawi Indijanaca, porodica Palaihnihan nastanjena na malenom području uz južnu obalu rijeke Pit River, na srednjem i donjem toku Burney Creeka, pritoke Pit rivera i sjeverno od današnjeg Burneya. Itsatawi su terirtorijalno najmanja Achomawi skupina koja na zapadu i sjeveru graniči sa plemenima Madehsi, na sjeveroistoku i istoku sa Ilmawima, i na jugu sa Indijancima Atsugewi ili Atsuge. Ovo pleme poznato je i kao Big Bend people. Potomaka imaju na rezervatima sjeverne Kalifornije (Big Bend Rancheria).
Helstroff
Helstrof je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Bule Mozel.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 348 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 43 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,91 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 325 metara (maksimalnoj 359 m, a minimalnoj 215 m).
Tenkū no Shiro Rapyuta
Laputa (japanski Tenku no Shiro Rapyuta, 天空の城ラピュタ, engleski Castle in the Sky) japanski je anime pustolovni film fantastike iz 1986. kojeg je režirao i napisao Hayao Miyazaki, kojemu je to treći dugometražni animirani film. Bio je to prvi službeni film tada novoosnovanog filmskog studija Ghibli. Radnja se odvija oko dvoje djece koje traže leteći grad sa blagom, a pri tome nailaze na druge skupine koje također traže isto.
U časopisu Animage, Laputa je 1987. osvojila prvo mjesto na popisu 20 najboljih animea godine, sa 4.065 glasa (Mobile Suit Gundam ZZ, koji je osvojio drugo mjesto, imao je tek 1.229 glasova). U istom izdanju, Pazu je proglašen drugim najomiljenijim muškim anime likom, a .Sheeta drugim najomiljenijim ženskim anime likom. Glavna pjesma je proglašena drugom najboljom anime pjesmom te godine.
Radnja
U pozadini priče su ljudske civilizacije koje su gradile leteće gradove, koji su poslije uništeni u neodređenoj katastrofi. Nju su prouzročili ljudi koji su postali oholi i željni moći, te su prisilili preživjele da žive na tlu. No, jedna jedina iznimka, leteći otok Laputa, sakriven je među olujnim oblacima.
Na početku filma je cepelin, u kojem su djevojčica Sheeta, njezin otimač Muska te njegovi brojni suradnici. Sheeta je inače u bijegu od gusara koje predvodi njihova majka Dola. Oni kane ukrasti njen dragulj koji navodno pokazuje lokaciju mističnog letećeg grada Lapute u kojem je skriveno blago (što uostalom zanima i Musku). Kada gusari napadnu cepelin u kojem je putovala Sheeta, ova se sakrije na samoj površini cepelina, no oklizne se i padne. No od sigurne smrti je, u sredini pada, spriječe moći njenog dragulja zbog kojeg se ona lagano spušta, lebdeći u zraku.
Pazu je 10-godišnji dječak koji živi u naselju koje živi od kopanja lokalnih rudnika. Sheeta se poput pera spusti upravo ispred njega i on ju odluči sakriti u svojem domu od gusara. Kada se negativci pojave u gradu, Sheeta i Pazu pobjegnu. Ubrzo nailaze na novog negativca, Musku, koji također želi dragulj i koji zarobi Sheetu u svojem dvorcu. Kada to čuju, gusari se predomisle te odluče pomoći Pazuu osloboditi Sheetu. Uspiju ju osloboditi te krenu u potragu za Laputom. Sheeta i Pazu se sa letjelicom spuste do jednog oblaka i slete na Laputu, ali se ispostavi da je ona prazni. Svi njeni stanovnici su već nestali, a jedino su ostali roboti koji uređuju vrt. Tada upada i Muska kako bi pronašao blago te opet kreće na Sheetu. Na kraju se Laputa raspadne, a Muska u njoj, dok se gusari, Sheeta i Pazu spase.
Produkcija
Nakon uspjeha anime filma Nausikaja iz vjetrovite doline, Miyazaki je 1985. osnovao studio Ghibli te krenuo sa proizvodnjom prvog službenog filma tog studija. Motiv Lapute je otok koji leti iznad oblaka, što je on posudio iz trećeg poglavlja Gulliverovih putovanja Jonathana Swifta. Miyazaki je 1985. posjetio Wales nedugo nakon velikog štajka, te su ga dojmili iskreni, snažni ljudi koji su radili u rudnicima i borili se za svoja prava. Po njima je dizajnirao rudarski gradić u kojem živi junak Pazu. Film je zaradio manje od Nausikaje, 2,5 milijuna $, ali dovoljno da bude uspjeh. Vidjelo ga je 800.000 gledatelja u Japanu. Mala kontroverza je nastala kada je Disney htio distribuirati film na američko video tržište, ali je morao promijeniti naslov u Dvorac na nebu jer u originalnom naslovu riječ Laputa na španjolskom znači "kurva". Producent Isao Takahata je izjavio da filmska ekipa tada nije znala za alternativno značenje riječi "Laputa" i izvan Gulliverovih putovanja. Pri pisanju priče, Miyazaki se nadahnuo djelima i stilovima Julesa Vernea i H.G. Wellsa.
Helen McCarthy navodi da je uočila tematski slične dijelove u jednom drugom animeu koji je izašao iste godine, Windaria, kojeg je režirao Kunihiko Yuyama. Dizajni građevina i kostimi se temelje na stvarnim kostimima iz 19. stoljeća. Neki su u junakinji Sheeti, pa i u Doli koja je glavna zapovjednica gusara, vidjeli primjere Miyazakijevog promoviranja feminizma. McCarthy komentira kako je glavna tema u Nausikaji bila opasnost dozvoljavanja "divljanja" znanosti bez obaziranja na ravnotežu prirode, dok je u Laputi predstavljen drugačiji pogled: ljudi ne razumiju tehnologiju, ali ju žele pod svaku cijenu, usprkos tome što nisu pogledali kakve bi posljedice za njih mogla imati. Joe Hisashi skladao je glazbu po uzoru na Ericha Wolfganga Korngolda i Bernarda Hermanna, koja je u rasponu od dramatičnih do romantičnih trenutaka. Dani Cavallaro primjećuje da je sam otok dizajniran po uzoru na slavnu sliku Pietera Brueghela starijeg, Babilonov toranj. Cavallaro je iščitao i druge simbole u priči, od Sheetina čarobnog kristala koji je po njemu nadahnut kristalnom terapijom koja je prakticirana u drevnom Egiptu i hinduističkoj kulturi pa sve do paralela sa Ramajanom, hinduističkim spjevom iz 4. stoljeća pr. Kr., u kojem se opisuje otmica i spašavanje supruge Rame (avatara Višnua), Site, koja ima slično ime kao i Sheeta. On također hvali i neprimijećenu pažnju u animaciji koja je posvećena pokazivanju težine pri pokretu ili padu likova, poput u sekvenci u kojoj Sheeta sleti u naručje Pazua, jer su animatori posvetili veliku pažnju "znanju gdje je težina u bilo kojem trenutku nekog lika...Odakle dolazi, kamo putuje i na što prelazi."
Turner Classic Movies navodi da je skladatelj Joe Hisaishi ponovno morao produžiti vlastitu glazbu za američku verziju filma 1999. Hisaishi je izjavio: "Prema osoblju Disneyja, strancima je neugodno kada nema glazbe duže od tri minute [smijeh]...Ipak, u originalnoj Laputi, bilo je sat vremena glazbe u filmu od dva sata i četiri minute."
Cerrina, Alessandria
Cerrina je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Laurel Park, Virginia
Lorel Park je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 675, što je 106 (-13,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cerrina, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 314 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
LPL
Termin LPL ima više značenja.
Colli, La Spezia
Colli je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 693 m.
Benito Juárez, Crucero, Benemérito de las Américas
Benito Juárez, Crucero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Benemérito de las Américas.
Konceptualna umjetnost
mini| [[Joseph Beuys, Akcija 7.000 hrastova ispred galerije u Kasselu, Njemačka (1982.)]] mini| [[Christo & Jean-Claude, Projekt kišobran, Japan, 1991.]] mini| [[Rachel Whiteread, Instalacija u Tate galeriji u Londonu 2006.]] mini| [[Lawrence Weiner, Prijevod s jednog jezika na drugi, instalacija u Amsterdamu 1996.]]
Benito Juárez, Crucero, Benemérito de las Américas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 136 m.
Konceptualna umjetnost
Konceptualna umjetnost (engl. od lat. conceptum = zamisao) je smjer u modernoj umjetnosti od ranih 1960-ih do sredine 1970-ih. Nastao kao težnja umjetnika da dematerijalizira predmet umjetničkog djelovanja, da korištenjem netradicionalnih umjetničkih postupaka i materijala (polaroid, film, video, tijelo umjetnika - body art, happening, urbane akcije i intervencije) objasni idejni sadržaj koji prethodi djelu ili je u njemu sadržan. Radikalno proširila područje umjetničkog stvaralaštva, zadržala stalan kritički stav prema tradicijskim umjetničkim i kulturnim vrijednostima.
Konceptualni umjetnici često preuzimaju ideje iz filozofije, psihoanalize, feminizma i političkih aktivnosti. Glavni predstavnici su Art & Language, Joseph Beuys, Mario Merz, Christo, Joseph Kosuth, a u Hrvatskoj Josip Stošić, Goran Trbuljak, S. Braco Dimitrijević, Tomislav Gotovac i dr. Nakon 1978. pojavljuje se postkonceptualno slikarstvo i razni oblici tzv. nove umjetničke slike.
Magueyes, San Fernando
Magueyes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Fernando.
Konceptualna umjetnost
Vrste konceptualnih umjetnosti
1970-ih godina javljaju se eksperimenti koji ukidaju tradicionalne granice skulpture i slikarstva (pop art, op art, ambijentalna umjetnost, minimalna umjetnost, land art). To se nastavlja u eksperimentima u konceptualnoj umjetnosti i happeningu, čime dolazi do potpune dematerijalizacije i ukidanja umjetničkog djela: umjetnički čin se svodi na prisutnost umjetnika i mišljenje umjetnosti.
Instalacije
Konceptualna umjetnost u prvi plan ističe ideju kojom se žele dovesti u pitanje uobičajene konvencije stvaranja, prikazivanja i potrošnje umjetnosti. Dakle, analitičko i kritičko istraživanje naravi umjetnosti, shvaćanja umjetnosti i svijeta umjetnosti. Npr. Douglas Huebler dematerijalizira umjetnički objekt tako što radi izložbu bez radova, u čijem katalogu piše: „Svijet je prepun predmeta, manje ili više zanimljivih, ja ne želim dodavati više ništa.”; dok Joseph Koshut propituje jezičnu i vizualnu percepciju, te njegova djela definiraju sami sebe na više razina (Npr. Jedna i tri stolice).
Videoumjetnost
Videoumjetnost (lat. videre=vidjeti) oblik je umjetnosti u kojoj je osnovni sadržaj elektronski stvorena slika. Javlja se istodobno u SAD-u, Europi i u Njemačkoj polovicom 1960-ih kao vrsta novih medija u umjetnosti, u okviru likovnih umjetnosti, kao pojam koji označava varijacije i oblike u videu i videoinstalacijama.
Godinom početka videoumjetnosti katkad se uzima 1963., kada Wolf Vostel izlaže rad "TV De-Collage" i kada Nam June Paik po prvi put u galeriji Parnas u Wupertalu izlaže svoje eksperimente s katodnom cijevi televizora.
Body art
Osim navedenog značenja, pojam body art se može odnositi i na neka druge oblike umjetnosti kojima je također ljudsko tijelo osnovni medij izražavanja, a to su primjerice oslikavanje tijela, piercinzi, tetovaže, skarifikacija, te mnogi drugi.
Body art u Hrvatskoj
Na hrvatskoj umjetničkoj sceni body art se prvenstveno primjenjuje uporabom samog „govora tijela”, dok je u umjetnosti body arta stranih umjetnika češće prisutno forsiranjem tijela do maksimalne granice fizičke izdržljivosti. Hrvatski umjetnici body arta izražavali su se ponajprije performansom, zatim fotografijom i fotografskim serijama, video – uradcima i filmovima kojima su često bilježili svoje performanse i akcije.
Na hrvatskoj body art sceni performans će se nametnuti kao osnovni postupak u izražavanju umjetnosti tijelom, počevši od Tomislava Gotovca, umjetnika kojeg nazivaju „anarho-ocem performansa”, preko umjetnica koje se dotiču feminističke tematike (Vlasta Delimar i Sanja Iveković) pa sve do performera koji kritiziraju kapitalističko društvo i dotiču se ratne tematike, kao što su Siniša Labrović ili Slaven Tolj.
Performans
Najčešći umjetnički izražaj kojim tijelo postaje nositelj događaja, odnosno osnovno umjetničko sredstvo u prenošenju određenog koncepta, jest performans. Performans uključuje određeni vremenski period – trajanje, tj. vrijeme koje je umjetniku potrebno da ga izvede. Može ga izvesti sam umjetnik ili glumci po uputama umjetnika, može biti javno ili privatno izveden, galerijski ili muzejski, može biti prikazan kao realan događaj ili kao režirani, može biti direktno izveden pred publikom ili posredovanjem medija - kada publika prati performans preko video prijenosa, ili može uključivati filmsku ili video projekciju kao dio samog performansa.
Performans može, ovisno o načinu na koji umjetnik „upotrebljava” tijelo, biti oralni ili zvučni, govorni, tjelesni ili plesni. Evelina Turković u tekstu Javno tijelo naziva performans „najneposrednijom umjetničkom formom u suvremenoj umjetnosti, u kojoj umjetnik ukida sve barijere i arteficijelne prijenosnike vizualne poruke, sve međuspojeve između njega i gledatelja”. Da bi performans uspio, to jest da bi umjetnikova namjera došla do cilja, važna je publika, odnosno reakcija gledatelja koji samim svojim prisustvom i promatranjem čine ključan dio performansa. Ta „umjetnikova namjera” najčešće je neka idejna poruka tematski vezana uz sam performans - bila to poruka ili kritika društva, odnosno želja umjetnika da istakne određeni problem u društvu ili da izvuče na površinu fobiju od kršenja društvenih pravila i normi, i to prvenstveno izlaganjem vlastitog nagog tijela na javnom prostoru.
Happening
Happening (hepening) je scensko, likovno ili glazbeno djelo kod kojeg se očekuje od promatrača da sudjeluje u onome što čine izvođači, odnosno međusobno djelovanje čovjekove akcije i zatečena stanja ili najjednostavnije rečeno – događanje. Happening je suvremeni oblik javnoga likovnog, kazališnog ili glazbenog izražavanja temeljen na improvizaciji, iznenađenju te šokiranju publike, ali i na njezinu sudjelovanju. Prvi su happeninzi organizirani 1958. godine u New Yorku. Pionirima happeninga smatraju se umjetnici John Cage i Alan Kaprow.
Već je Jackson Pollock svojim akcijskim slikarstvom obratio pozornost na sam čin stvaranja likovnog djela kao na umjetničko događanje (engl. happening). Happeningom se pojam umjetnosti proširio na izvan-umjetničke aktivnosti. Happening se najizrazitije očitovao u djelovanju Fluxusa, umjetničkog pokreta koji je djelovao u Europi i SAD-u poslije 1962., a težio je intermedijalnošću, tj. istodobnim radom u glazbi, performansu, asanblažu, poeziji i happeningu (Npr. Integralni klavir, Korejanca Nam June Paika koji svoj izgled može zahvaliti djelovanju umjetnika i promatrača na brojnim koncertima u razdoblju od 1958. do 1963.)
Tiefenthal (Pfalz)
Tifental je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 48 opštinskih središta okruga Bad Dirkhajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 845 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7332044.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Dirkhajm Tifental se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Dirkhajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 290 metara. Površina opštine iznosi 4,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 845 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 201 stanovnika/km².
Opština Cenade, Alba
Cenade je opština u Rumuniji u okrugu Alba.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 283 m.
Berești-Sat, Galați
Berești-Sat je naselje u Rumuniji u okrugu Galac.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 4352 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 174 m.
Apwarukei
Apwarukei (Aporidge, Aporige, Dixie Valley people), pleme američkih Indijanaca iz skupine Atsugewi, porodica Palaihnihan, nastanjeni u sjevernoj Kaliforniji u dolinama Dixie i Little Valley. Teritoriju Aporidga pripadaju jezera Horse, Eagle i manje jezerce Butte. na zapadu su im susjedi Atsuge, na jugu Maidu i na sjeveru Ajumawi, Atuami i Hammawi. Danas čine jednu od 11 autonomnih bandi plemena Pit River Tribe (Ajumawi-Atsugewi Nation), a žive na rezervatima sjeverne Kalifornije.
Los Vázquez, Jesús María
Los Vázquez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 644 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1865 m.
Tanquihua
Tanquihua, stari indijanski narod nekada naseljen na području provincije Vilcas (Vilcashuaman; danas Vilcas Huamán) u današnjem Peruu u regiji Ayacucho. Imali su svoj vlastiti jezik, ali su se služili i jezicima quechua u aymara.
Inke su n području Vilce naselili i plemmena iz drugih krajeva, među kojima i pleme Anta i druga duga uha (uhonje)
Valmy, Nevada
Valmi je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 37.
El Vergel, Soledad de Doblado
El Vergel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soledad de Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 219 m.
Blauzac (Gar)
Blozak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Gar koja pripada prefekturi Nim.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 764 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 48 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,9 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 125 metara (maksimalnoj 162 m, a minimalnoj 47 m).
Cà di Fattorino, Bologna
Cà di Fattorino je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 545 m.
Melia, Messina
Melia je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 374 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 412 m.
Pedernales, Mezquitic
Pedernales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1358 m.
Moapa
Moapa, jedno od južnopajutskih plemena koji danas žive na rezervatu Moapa u južnoj Nevadi, oko 8 milja (13 km) zapadnioo od Glendalea.
Carotte di Sotto, Brescia
Carotte di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Moapa
Godine 1873. za Moape je izdvojeno područje od 39.000 četvornih milja, kojie je do 1875. svedeno na rezervat od 1.000 akera
Cerrone, Alessandria
Cerrone je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
La Camelina, Tuzantla
La Camelina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuzantla.
Cerrone, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 229 m.
Gragliana, Lucca
Gragliana je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 463 m.
Гајдобра
Гајдобра је насеље у Србији у општини Бачка Паланка у Јужнобачком округу. Према попису из 2011. било је 2578 становника.
Демографија
У насељу Гајдобра живи 2441 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 42,4 година (40,5 код мушкараца и 44,2 код жена). У насељу има 1110 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,67.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Mesa de Aviación, Urique
Mesa de Aviación je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1624 m.
Rancho Sanjuanita, San Vicente Tancuayalab
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Patos (laguna)
thumb|Patos laguna, Brazil. Patos Laguna (izv. Lagoa dos patos; šp. Laguna de los Patos), najveća laguna na području Brazila i druga po redu u Južnoj Americi. Nalazi se uz atlantsku obalu južnog Brazila na području države Rio Grande do Sul. Dužina joj iznosi oko 280 kilometara (oko 170 milja), maksimalno je široka 70 kilometara, a površina joj je 9850 km².
Ime je dobila po Patos Indijancima, koji su tamo živjeli u vrijeme dolaska prvih Europljana.
The Admirable Crichton
The Admirable Crichton (Poštovanja vrijedni Crichton) je komična predstava koju je godine 1902. napisao škotski književnik J. M. Barrie. Producirao ju je Charles Frohman te izveop Duke of York's Theatre u Londonu 4. novembra 1902.