cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Društveni ugovor
Feminističke teoretičarke smatraju da je funkcija teorije društvenog ugovora da predstavlja dokaz o navodnom ugovornom karakteru modernog patrijarhata, odnosno dobrovoljnosti svih učesnika. One smatraju da se dobrovoljnost mnogih učesnika mora dovesti u pitanje, a pre svega dobrovoljnost žena koje teorija društvenog ugovora uopšte ne pominje. Njihov argument leži u objašnjenju da ova priča nije suštinski priča o svim članovima društva, već je to patrijarhalna priča o pravima jednog pola, muškog, da vrši vlast nad ženama.
Predstavnici
Tomas Hobs (1651), Džon Lok (1689) i Žan-Žak Ruso (1762) su najpoznatiji teoretičari društvenog ugovora. Svaki od njih je izvukao sasvim različite zaključke o prirodi političke vlasti. Hobs se zalagao za apsolutnu monarhiju, Lok je zastupao prirodna prava, a Ruso je govorio o kolektivnom suverenitetu koji je nazivao „opšta volja“.
Tomas Hobs kaže da je čovek po prirodi sebičan i zao i teži da ostvari svoje potrebe nezavisno od drugih ljudi, ali pošto su svi ljudi takvi, oni se svesno i dobrovoljno odlučuju da ograniče svoju slobodu kako bi dobili garanciju za sopstvenu egzistenciju. Zato oni sklapaju sporazum, ugovor kojim stvaraju društvo. Sva svoja prava prenose na državu i vladara koji vlada u njihovom interesu i kome su dužni da se pokoravaju. Takvu državu Hobs naziva Levijatan i kaže da pojedinac praktično nema drugog izlaza nego da se za nju opredeli.
Baruh de Spinoza, za razliku od Hobsa, daje liberalniju, demokratskiju verziju teorije društvenog ugovora. On smatra da ljudi ne prenose sva prava, već zadržavaju pravo na slobodu savesti, dostojanstvo i svojinu. To su neotuđiva prava čoveka.
Žan-Žak Ruso, francuski filozof, smatra da su ljudi po prirodi dobri, ali da ih društvo kvari. U skladu sa tim, on je veliki protivnik privatne svojine. Zalaže se za uspostavljanje takvog društva u kojem će ljudi moći da sačuvaju svoja prirodna prava na slobodu, jednakost i ravnopravnost, u kojoj se prava ne prenose, već je sam narod nosilac suvereniteta koji je nedeljiv i neotuđiv. Rusoove ideje su posle Francuske buržoaske revolucije ugrađene u Jakobinski ustav.
Pojmove društvenog ugovora su nedavno koristili, u sasvim drugačijem smislu, mislioci kao što je Džon Rols.
Sociobiologija
Iako je teorija društvenog ugovora nastala u cilju razumevanja ljudskog društva, sociobiolozi smatraju da je ovaj pojam pogodan i za razumevanje društvenosti pojedinih vrsta, pa čak i odnosa simbioze.
Porcino, Verona
Porcino je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 153 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 316 m.
Torzo
Torzo (od talijanskog: torso=stablo, od latinskog: thyrsus =stablo, od grčkog: tirs-θυρσος=Dionisova palica obavijena bršljanom i lišćem vinove loze ) ili trup je ime za anatomski dio tijela bez glave, vrata, ekstremiteta i repa kod sisavaca.
Torzo je centralni dio ljudskog tijela koji povezuje vrat sa glavom i ekstremitetima. Sastoji se od prsnog koša, trbuha i zdjelice. Pored glave sa mozgom u torzu se nalaze svi najvažniji organi.
Roaschia, Cuneo
Roaschia je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Torzo
Torzo je i ime za likovni prikaz toga dijela ljudskog tijela, kog su najčešće stvarali skulptori (Michelangelo, Rodin, Meštrović). Tako se nazivaju i oštećene, okrnjene ili nedovršene skulpture kojema nedostaju glava i ekstremiteti.
Roaschia, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 811 m.
Mansplaining
Mansplaining je engleska riječ, tvorenica, nastala spajanjem dvije riječi engleskog jezika: man (čovjek) i splaining (od explaining, objašnjavanje). To je pogrdan izraz koji označava „muškarca koji će nešto komentirati ili objašnjavati ženi na snishodljiv, samouvjeren, a često netočan ili pojednostavljen način”.
Mansplaining je način na koji muškarac razgovara s nekim, uglavnom ženom, arogantno i "s visoka" govori o nečemu što mu je nepoznato, s pogrešnom pretpostavkom da on zna više o toj temi od osobe/žene s kojom razgovara.
Podrijetlo
Termin je inspiriran esejom Rebecce Solnit "Men Explain Things to Me: Facts Didn't Get in Their Way" objavljenog 2008. godine. Iako Rebecca Solnit u svom eseju nije upotrijebila riječ mansplaining taj fenomen je opisala kao "nešto što svaka žena zna". U tom eseju opisala je svoje iskustvo s jedne zabave na kojoj je bila s prijateljem. Na toj zabavi joj je imućni, stariji domaćin, nakon što je saznao da je Solnit nedavno objavila knjigu o fotografu iz 19. stoljeća Eadweardu Muybridgeu, ispričao sve o vrlo važnoj knjizi o istom fotografu koja je upravo objavljena, ne znajući da govori baš o njezinoj knjizi. Prijatelj Rebecce Solnit morao je nekoliko puta prekinuti domaćina kako bi mu to objasnio.
Esej "Men Explain Things to Me: Facts Didn't Get in Their Way" usredotočuje se na šutnju žena s idejom da muškarci naizgled vjeruju da, što god žena rekla, muškarac uvijek zna bolje. Taj će se fenomen tek kasnije nazvati mansplaining. U ovom eseju Solnit opisuje kako je utišavanje ženskih glasova kršenje ženske slobode i zapravo zlouporaba moći. Zbog nedostatka vjerodostojnosti ženskim glasovima u muškom umu, problemi poput nasilne smrti, zlostavljanja, uznemiravanja i silovanja često se zanemaruju. Na ovaj način, tvrdi Solnit, šutnja žena je opasan fenomen.
Iako se izvorno pojam mansplaining odnosio na pretpostavku da muškarac zna više od žene, termin se počeo koristiti u širem značenju označavajući tako način na koji se muškarac snishodljivo i "s visoka" obraća nekoj publici bez obzira na spol i dob. New York Times je riječ mainsplaining proglasio jednom od svojih "riječi godine". American Dialect Society nominiralo je Mansplaining za "najkreativniju" novu riječ 2012. godine.
Godine 2018., tijekom predavanja u Moe's Books u Berkeleyju u Kaliforniji, Solnit je rekla: “Lažno sam proglašena zaslužnom za nastajanje kovanice "mansplaining". Bila je to riječ godine New York Timesa 2010. Nisam je zapravo ja skovala. Bila sam pomalo ambivalentna u vezi s tom riječi jer se čini malo više osuđujućom prema muškarcima nego što sam ja to ikada željela."
"Mansplaining" je iznjedrio paralelne konstrukcije kao što su womansplaining, whitesplaining, rightsplaining, goysplaining, and Damonsplaining.
Kritika
S obzirom na rodnu specifičnost i negativnu konotaciju, Lesley Kinzel opisala je izraz mansplaining kao inherentno pristran, esencijalistički, odbacivački i s dvostrukim mjerilima.
U članku Washington Posta iz 2016. Cathy Young je napisala da je to samo jedan od brojnih pojmova koji koriste "muškarac" kao pogrdni prefiks, te da je ta konvencija dio "trenutnog ciklusa mizandrije ".
Meghan Daum u članku iz Los Angeles Timesa iz 2015. napisala je kako "Sugerirati da su muškarci kvalificiraniji za etiketiranje od žena nije samo seksistički, već gotovo isto tako bez sluha kao i kategoriziranje svega što muškarac kaže kao omalovažavanje muškaraca." I sama je Solnit 2014. rekla da sumnja u to: "Čini mi se da sam pomalo opterećena idejom da su muškarci inherentno manjkavi na ovaj način, umjesto da neki muškarci objašnjavaju stvari koje ne bi trebali i ne čuju stvari koje bi trebali". Kako je riječ postajala sve popularnija, nekoliko se komentatora žalilo da je zlouporaba razrijedila njezino izvorno značenje.
Joshua Sealy-Harrington i Tom McLaughlin napisali su u novinama The Globe and Mail da se taj izraz koristio kao ad hominem za utišavanje rasprave.
Winfall, North Carolina
Vinfol je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 594, što je 40 (7,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Spelthorne
Spelthorne je distikt sa statusom borougha od 98,469 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Surrey.
Geografske karakteristike
Spelthorne je sa juga i zapada omeđen rijekom Temzom, a sa sjevera i istoka Greater Londononom.
Administrativni centar distikta je grad Staines-upon-Thames.
Ostali veći urbani centri su; Ashford, Shepperton i Sunbury, a na južnoj rubu leži londonski aerodrom Heathrow.
Preko distikta prolaze dva autoputa M3 i M25 ali i brojne druge londonske magistrale. Jedna od karakteristika ovog vrlo urbaniziranog stambenog distrikta je da velik dio njegove površine pod vodom.
Tu se nalazi čitav niz velikih akumulacionih jezera koje puni Temza, podignutih za snabdjevanje Londona pitkom vodom.
Historija
Distikt je formiran nakon administrativne reforme zemlje 1. aprila 1974. ujedinjenjem dotadašnjih urbanih distrikta; Staines i Sunbury.
Sve do 1965. ta dva distrikta bila su dio Grofovije Middlesex, tad je najveći dio naselja te grofovije pripojen Greater Londonu, osim ta dva koja su pripojena Grofoviji Surrey.
José Luis Mayo, Agualeguas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 190 m.
Santa Lucía, Ocosingo
Santa Lucía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 411 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 857 m.
Parkano
Geografske karakteristike
Parkano leži u Regiji Pirkanmaa duž malog jezera Kirkkojärvi i rijeke Viinikkajoki, udaljen 80 km sjeverozapadno od Tamperea i 260 km od Helsinkija.
Historija
Mjesto se prvi put spominje 1540. pod imenom Parckana, od 1553. do 1630. pojavljuje se i pod imenom Parkano, a to se ime ustalilo od 1656. Parkano je dobio općinsku administraciju 1865. i prije nego što je postao nezavisna parohija, na osnovu reforme o lokalnoj samoupravi provedonoj u Velikom Vojvodstvu Finska.
Nikola Vučić
Nikola Vučić (Mostar, 1995.), urednik, reporter i televizijski prezenter.
Biografija
Već s 20 godina Nikola Vučić postaje najmlađi voditelj Dnevnika na Federalnoj televiziji u Sarajevu, gdje radi kao novinar i prezenter godinu dana, nakon čega 2016. godine prelazi na N1 televiziju - ekskluzivni regionalni informativni partner CNN-a za Balkan. Autor je je niza novinarskih priloga prikazanih u programu Federalne televizije, a zatim aktivno radi autorske novinarske priloge za N1. Njegovi počeci angažmana u medijima vezuju se za rodni Mostar, gdje je nekoliko mjeseci proveo u redakciji radija Studio88, portala Tačno.net. Osim toga, bio je član dramskog studija u Teatru mladih, voditelj tribina i organizator Omladinskog foruma. Dobitnik je nekoliko nagrada, prve već s 18 godina.
Kritika nacionalizma
mini|260px|left|Nikola Vučić dok vodi [[TV Dnevnik|Dnevnik na Federalnoj televiziji (2015) ]]
Napadi, uvrede i prijetnje
Zbog svoje objave na Twitteru kojom postavlja pitanje “hoće li uskoro biti proglašenje facism-free zone” u dijelu Bosne i Hercegovine, bio je izložen orkestriranom pritisku nacionalističkih medija i pojedinaca, što je rezultiralo uvredama, prozivkama i prijetnjama. Vučić je u hercegovačkim medijima optužen da je 100.000 Hrvata proglasio fašistima, nakon čega su uslijedile ostrašćene reakcije zbog kojih je novinar Nikola Vučić označen halal Hrvatom, mrziteljem, autošovinistom, personom non grata, mudžahedinom, a u argumentaciju protiv njega korištena su i imena Vučićevih roditelja, s referiranjem na ratno traumatsko iskustvo njegovog oca. Vučić je dobio i prijetnje smrću.
''"Upravni odbor Uduženja BH novinara skreće pažnju na neprihvatljivo pokretanje medijske hajke na Nikolu Vučića, kao i politčke manipulacije, činjenično neutemeljene natpise i generalizacije u vezi sa njegovim komentarom u jednom broju medija iz Hercegovine. Posebno je neprihvatljivo kršenje prava na privatnost, kao i nepotrebno izlaganje javnosti Vučićevih roditelja, posebno oca, za šta ne postoji nikakav razuman osnov niti opravdan javni interes." - Udruženje BH Novinari, prenosi BN 29. maja 2020. ''
Napade, uvrede i prijetnje Nikoli Vučiću osim krovnog novinarskog udruženja u Bosni i Hercegovini osudili su OSCE, Mreža Safe Journalists, Reporteri bez granica, kao i javne osobe, intelektualci/ke Arijana Seračević Helać, Dragan Bursać, Sonja Biserko, Edin Pobrić, Svetlana Broz, Azra Nuhefendić, Aida Ćorović, Haris Pašović i drugi.
"Novinar i prezenter vesti na N1 televiziji, a još ranije kao uposlenik javne reči u programima Federalne TV BiH, Nikola Vučić se afirmisao kao beskompromisni borac protiv etničkih netrpeljivosti. Zagovornik ideala slobode i pravde kao vrhunskih vrednosti ljudske civilizacije. (...) Naša podrška i porodici Nikole Vučića koju “valjaju u blato” ovih dana mediji i pojedinci, predvodnici i učesnici revizionističkih stavova i pronositelji mračnih pobuda i akcija koje su region gurnuli u strahotan rat među narodima bivše Jugoslavije." - Predsjednica Helsinškog odbora za ljudska prava Srbije i drugi.
Kritička analiza društva i kulture
O knjizi bosanskog franjevca Drage Bojića "Zlato i tamjan: kritički osvrti na politiku i religiju" objavio je 2016. u bh. nezavisnim novinama "Oslobođenje" afirmativan prikaz "Knjiga društvene nelagode". A kritički osvrt objavio je o tekstu "Marijina poslušnost i žene danas" katoličkog teologa Ivice Raguža, citirajući suvremene feminističke teološke misli i problematizirajući pitanje Raguževog doslovnog, bukvalnog čitanja biblijskoga teksta kroz model kanonskoga autoriteta. Navodi kako takav pristup valja promatrati s jasnom kritičkom distancom, budući da je tekst prema takvom tumačenju apsolutno proročanstvo i otkrovenje nadvremenske istine, koja odgovara na pitanja i probleme svih vremena. Vučić je sudjelovao na više konferencija i okruglih stolova povodom tema religije, feminizma i ljudskih prava. Zajedno sa drugim mladim autoricama i autorima sudjelovao je u izradi zbornika "Kada se sretnu feminizam i religija" u koji je uvršten i njegov članak o temi "Feminizam je i muško pitanje". Nakon što je u Hrvatskoj objavljen prijevod knjige "Vjera i sloboda" feminističke teologinje Terese Forcades, objavljuje prikaz knjige naslovljen "Vjera i sloboda: teologija subverzije" u kojem navodi da ova "knjiga teološko-filozofskih eseja (...) djelo je koje zavređuje i pobuđuje pozornost čitateljstva, stoga je preporuka na čitanje svima onima koji žele (iznova) iskoračiti iz nametnute logike mišljenja o vjeri i slobodi". Objavljivao je prikaze i eseje u Književnoj republici i u Beharu.
Nagrade
mini|360px|right|Nikola Vučić u studiju [[N1 (televizija)|N1 televizije (2017) ]]
Vergel de Bernalejo, San Luis de la Paz
Vergel de Bernalejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1711 m.
Ivan XXI
Ivan XXI, rođen kao Pedro Julião (zvan Petrus Iuliani i Pietro di Giuliano) bio je 187. papa, od 8. septembra 1276. do 20. maja 1277. godine.
Dance of the Vampires (razvrstavanje)
Dance of the Vampires ( može označavati:
Scortichiere, Parma
Scortichiere je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 618 m.
Guidonia Montecelio, Roma
Guidonia Montecelio je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67516 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Colonia Progresista, Pueblo Nuevo
Colonia Progresista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pueblo Nuevo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 176 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1779 m.
La Loma, Escuinapa
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Escuinapa.
Podunavski univerzitet u Kremsu
Podunavski univerzitet u Kremsu je austrijska javna institucija koja pruža kolegije u cjeloživotnom obrazovanju za osobe koje žele nastaviti pohađati visokoškolsko obrazovanje u pojedinim periodima njihovog zrelog života, a u cilju dodatne specijalizacije i stjecanja novih vještina. Univerzitet se nalazi u Kremsu u Donjoj Austriji. Univerzitet je osnovan 1995. godine i prve ga je godine pohađalo 93 studenata i studentica koji su studirali na programima evropskih studija i novinarstva. Od 2004. i odluke parlamenta institucija ima puna univerzitetska prava kao što je imenovanje vlastitih profesora. Prosječna starost studenata je 40 godina i oni dolaze iz više od 90 zemalja. Većina studenata već ima stečenu univerzitetsku diplomu. 30% studenata dolazi iz drugih zemalja.
Staines-upon-Thames
Staines-upon-Thames ili samo Staines, kako ga stanovnici zovu i kako se zvao do 2012. je grad od 26,552 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Surrey.
On je administrativni centar Borougha Spelthorne.
Geografske karakteristike
Staines leži na lijevoj (sjevernoj) obali rijeke Temze, na zapadnom rubu Greater Londona. Udaljen 27 km jugozapadno od Željezničke stanice Charing Cross.
Historija
Staines je danas stambeno predgrađe londonske metropole. Nastao je za rimskih vremena, na mjestu gaza preko Temze, na glavnom putu iz Londona za Jugozapadnu Englesku.
Danas je poznat po velikim akumulacionim jezerima uz Temzu, podignutim za snabdjevanje Londona pitkom vodom.
Svojevremeno je bio poznat u čitavom svijetu po linoloeumu koji se proizvodio od 1864. do 1970-ih. Na naslovnice svjetskih novina došao je 1972 kad pao avion i poginulo svih 118 putnika i članova posade.
Vișina Nouă, Vișina Nouă
Vișina Nouă je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Vișina Nouă.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2171 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Cururare, Guachochi
Cururare je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Bucerdea Vânoasă, Ighiu
Bucerdea Vânoasă je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Ighiu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1091 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 325 m.
La Esperanza, Buenavista
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Buenavista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 263 m.
Parter (gimnastika)
Parter je ime za gimnastičarsku spravu i olimpijsku disciplinu sportske gimnastike.
Karakteristike
Parter je podij na tlu - vježbalište, specijalne konstrukcije sa elastičnom površinom koja gimnastičare i gimnastičarke štiti od povreda kad izvode složene akrobatske i gimnastičke skokove sa velikim amplitudama. To je površina sa oprugama i/ili kombinacija od gumene pjene i šperploča.
Dimenzije partera su 12 x 12 metara, sa dodatnim zaštitnim pojasom od 1 m sa svake strane. Obrubljen je bijelom linijom širokom 5 cm koja se ubraja u dio vježbališta. Svako izlaženje izvan vježbališta povlači gubitak poena.
Vježbe na parteru sadrže pokrete koji trebaju demonstrirati snagu, fleksibilnost, ravnotežu i gracioznost. Svaka vježba mora se sastojati od kombiniranih gimnastičko-akrobatskih brojnih salta napred nazad, sa i bez leta, duž uzdužne i poprečne ose. Vježba treba biti ritmična i harmonična, gimnastičar se mora kretati u različitim smjerovima, koristeći što veću površinu partera.
Vježba obično počinje i završava nizom prevrtanja, stojem na rukama ili kotačima sa poluokretom (kruženje), nastavljaja se saltom u zraku (napred ili nazad) i završava doskokom na jednoj nozi na kojoj treba zadržati ravnotežu. Često se koriste (naročito kod žena) skokovi i pokreti slični baletu.
Muški parter je kraći i traje od 50 do 70 sekundi. Ženski patrer je sličan muškom, ali se izvodi uz muzičku pratnju i traje nešto duže od 70 do 90 sekundi.
Martin IV.
Nikola III., rođen kao Simon de Brion bio je 189 papa, od 22. februara 1281. do 28. marta 1285. godine.
Parter (gimnastika)
Historija
Parter je i olimpijska disciplina, uvedena kao individualni olimpijski sport za muškarce na Olimpijadi 1936, a za žene na Olimpijadi 1952.
Helidonin
Helidonin je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 353,369 Da.
Colonia Morelos, Cerro Azul
Colonia Morelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cerro Azul.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 392 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 168 m.
Roascio, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 460 m.
El Recodo, Agualeguas
El Recodo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Agualeguas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 193 m.
St. Joe, Arkansas
Džent Džo je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 132, što je 47 (55,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Trébol, Escuinapa
El Trébol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Escuinapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 372 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Zoran Paunović
Zoran Paunović (Bor, 31. maj 1962) je profesor engleske književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu i Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, esejista i prevodilac.
Biografija
Rođen je 31. maja 1962. godine u Boru. Nakon završene gimnazije otpočeo je studije engleskog jezika i književnosti na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu gde je i diplomirao 1985. godine. Magistarsku tezu Motiv hajke u 'zabavnim romanima' Greama Grina odbranio je na Filološkom fakultetu u Beogradu 1989. godine. Zvanje doktora književnih nauka stekao je na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu 1995. godine (naziv doktorske disertacije: Suočavanje pripovedača sa žanrovskim okvirima: američki romani Vladimira Nabokova). Danas u zvanju redovnog profesora predaje englesku književnost 19. i 20. veka na Filološkom fakultetu u Beogradu i Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, gde trenutno obavlja i funkciju prodekana za nauku i međunarodnu saradnju.
Bibliografija
Zoran Paunović je autor studije o američkim romanima Vladimira Nabokova Gutači blede vatre (Prosveta, 1997), zbirke eseja iz angloameričke književnosti Istorija, fikcija, mit u izdanju Geopoetike (2006), publikacije Uliks Reload (sa Jelenom Đorđević) u izdanju Narodne biblioteke Bor (2012), knjige eseja o američkoj i srpskoj književnosti dvadesetog veka Prozor u dvorište (Geopoetika, 2017), knjige eseja o vezi rokenrola i književnosti Doba heroja (Geopoetika, 2018), kao i brojnih naučnih i stručnih radova iz oblasti anglo-američke književnosti.
Kao esejista prevashodno je okrenut predstavnicima modernizma i to najpre Džejmsu Džojsu, zatim Vladimiru Nabokovu, kao i američkom predstavniku postmodernizma Donu DeLilu. Kao književne uticaje izdvaja još i Bulgakova, i to roman Majstor i Margarita, kao "najpesničkiji roman o ljubavi i smrti", zatim roman Zločin i kazna kao i roman Kvaka 22 Džozefa Helera kao "najduhovitiju knjigu o ludilu pojedinca kao jedinom razboritom odgovoru na ludilo sveta kojim je okružen".
Od pesnika koji su uticali na njega možda najviše ističe čoveka koji je poeziju uveo u modernizam:
"''Eliot je pesnik koji me je naučio mnogim stvarima, ali jedna od najvažnijih, čini mi se, jeste to kako čitati poeziju."
Poeziju je ipak nastavio da čita na sebi svojstven način: o Džimu Morisonu Zoran Paunović govori kao o jednom od najboljih i najdoslednijih učenika pesnika i vizionara Vilijama Blejka, dok u eseju Gvozdena vrata percepcije (kao da) ispunjava poslednju želju Džima Morisona - da bude ozbiljno shvaćen kao pesnik - dok pesnik Džim Morison, čini se, potvrđuje ono o čemu govori Zoran Paunović - da je rokenrol "pre svega sloboda; sloboda da se bude i ostane svoj, drugačiji od svih – ako treba, i od samoga sebe".
Zoran Paunović u svojim esejima i člancima dokazuje sopstvenu tvrdnju da je rok kultura jedan osoben i celovit pogled na svet, i upravo se u tome ogleda njegov talenat - on uspeva da spoji ono naizgled nespojivo, i time čitaocima pruža jedan pomalo drugačiji osvrt na angloameričku prozu i poeziju, a da pri tom svoje stavove ne nameće kao jedine ispravne, već uspeva da, krećući se kroz "lavirinte moderne i postmoderne knjizevnosti", uz stihove nekih od najvećih rok muzičara današnjice, otvori neke nove puteve za različita tumačenja pisaca i dela kojima se bavi.
Gutači blede vatre
thumb|alt=|korice knjige Gutači blede vatre Gutači blede vatre je studija o američkim romanima Vladimira Nabokova, autora Zorana Paunovića, objavljena u izdanju izdavačke kuće Prosveta 1997. godine. Zoran Paunović svoju studiju temelji na tvrdnji da je promena jezičkog medijuma (nakon piščeve emigracije u SAD) morala imati uticaja na Nabokovljev pogled na svet, pa tako i na njegovo celokupno stvaralaštvo, i iz toga, prema rečima Zorana Paunovića, proističe nužnost odvojenog posmatranja i izučavanja njegovih ruskih i američkih romana, i ističe da je reč o dva potpuno različita imaginativna sveta, sa različitim ambijentima, pripovedačkim postupcima i stilskim osobenostima. Svoju tvrdnju dokazuje preciznom analizom osam američkih romana Vladimira Nabokova: Stvarni život Sebastijana Najta, U znaku nezakonito rođenih, Lolita, Pnin, Bleda vatra, Ada, Prozirne stvari, i Pogledaj arlekine!. Naučno-istraživački rad profesora Paunovića se i ovde prepliće sa njegovim prevodilačkim radom, te je tako preveo romane Pnin (Odiseja, 2010), Prozirne stvari (Plato 2003; Dereta, 2015) i Pogledaj arlekine! (Prometej, 1998; Dereta, 2019) za koji je dobio nagradu Društva književnika Vojvodine.
O studiji Gutači blede vatre iz recenzije Čedomira Mirkovića:
"U ovoj izvanrednoj, metodski doslednoj a jezičko-stilski dinamičnoj studiji - o najznačajnijem stvaralačkom razdoblju Vladimira Nabokova (1899, Sankt Peterburg), jednog od najvećih romansijera dvadesetog veka - anglista Zoran Paunović tumači književne specifičnosti romana koji su (u razdoblju od 1940, pa do Nabokovljeve smrti, 1977. godine) napisani u Americi, na engleskom jeziku. Iscrpnom analizom svakog od osam romana iz američkog razdoblja, Paunović dolazi do bogate ilustrativnosti za tvrdnju da se romani pisani na engleskom jeziku razlikuju od romana (ima ih devet) koji su nastali u Evropi, na ruskom, pre svega po izmenjenom odnosu prema ulozi forme i po novom statusu pripovedačkog oblika, pa su, stoga, artificijelno raskošniji, smisaono bogatiji i originalniji. Uslovnim razdvajanjem dva razdoblja u književnom radu Vladimira Nabokova, na osnovu granice koja je nastala prelaskom s jednog jezičkog medijuma na drugi i književnih modifikacija koje su iz takve promene proizašle, autor studije "Gutači blede vatre", mnoštvom poređenja i književnoteorijskih reminiscencija, pruža argumentaciju za sintezu, za celovitu predstavu o romansijeru koji je, s razlogom, dobio epitet "svetskog pisca u najsuštinskijem značenju"."
Istorija, fikcija, mit
thumb|left|alt=|korice knjige Istorija, fikcija, mit Istorija, fikcija, mit je zbirka eseja o anglo-američkoj književnosti autora Zorana Paunovića koju je objavila izdavačka kuća Geopoetika 2006. godine. Eseji su objedinjeni u četiri celine: Iscrtavanje mapa, Izdanci puste zemlje, Ovo nije zemlja za starce, i On the road. Iscrtavanje mapa engleske književnosti 19. i 20. veka započinje Džordžom Gordonom Bajronom, zatim prati puteve izgnanstva pisaca Džozefa Konrada, Vladimira Nabokova i Džejmsa Džojsa, a svoju priču privodi kraju krećući se drumom duhovnog eskapizma Blejkovog učenika Džima Morisona. Posao koji je započeo Džojs, čini se, završava Don DeLilo u svom nastojanju da mitske prostore potpuno obesmisli, o čemu Zoran Paunović govori u eseju Don DeLilo: Buka u glavi, duh u vremenu, kojim ujedno i završava svoju prvu zbirku eseja. Kao već afirmisani prevodilac Džojsa, Nabokova, Barnsa, DeLila, Ostera, Trevora i ostalih, vešto čitaoce sprovodi kroz "lavirinte moderne i postmoderne književnosti", otvarajući pri tom nove puteve za neka nova tumačenja.
Akademik Svetozar Koljević o knjizi Istorija, fikcija, mit:
Uliks Reload
Publikacija Uliks Reload objavljena je u okviru izdavačke delatnosti Narodne biblioteke Bor 2012. godine, kao deo Edukatovnog programa upoznavanja sa najznačajnijim zavičajnim ličnostima. Ova publikacija naime predstavlja transkript predavanja Zorana Paunovića Uliks Džejmsa Džojsa, održanog u Narodnoj biblioteci Bor decembra 2010. godine, ilustrovanog strip crtežima autorke Jelene Đorđević.
O romanu Uliks iz publikacije:
"U ovom romanu, na prvi pogled, nema ničeg sumnjivog, ili, još strože rečeno, u ovom romanu, na prvi pogled, nema ničeg. Zašto bi nas zanimali životi troje tako običnih, svakodnevnih ljudi u jednom tako običnom, trivijalnom danu? Ali, bilo je, u vreme kada je ovaj roman objavljen, i onih koji su videli dalje i bolje od drugih, i onih koji su u njemu prepoznali remek-delo, onih koji su u njemu prepoznali knjigu koja u sebi spaja prošlost, sadašnjost i budućnost, knjigu koja sažima ne samo taj trenutak u istoriji svetske književnosti i u istoriji sveta uopšte, nego i knjigu koja otvara puteve ka onome što će svetska književnost u dvadesetom veku tek postati."
Prozor u dvorište
Vladislav Bajac o knjizi Prozor u dvorište:
"Paunović analizira anglo-saksonsku poeziju, prozu i dramu jednovremeno hirurški precizno i stvaralački slobodno sučeljavajući je (in)direktno sa ovdašnjom kroz stručni, ali lični duhovni prostor. Njegovo razmatranje pojedinih dela, autora, pokreta i književnih pravaca ne podrazumeva samo uočavanje njihovih uzroka i posledica, već pokriva globalni kontekst skoro proročkim uvezivanjem čitavih vremenskih razdoblja i različitih vekova. Paunovića krasi sintetičko mišljenje, izuzetna sposobnost za pronalaženje paralela u različitim književnim epohama suptilnim sistemom interpretacije od kog stvara novo originalno delo – sopstveno."
Doba heroja
thumb|right|Korice knjige Doba heroja Doba heroja je treća po redu zbirka eseja Zorana Paunovića objavljena u izdanju Geopoetike 2018. godine. Autor svojim osobenim stilom i ranije spomenutom sposobnošću da spaja nespojivo ukazuje na veze između rokentrola i književnosti.
Vladislav Bajac o knjizi Doba heroja:
"Knjiga eseja o suštinskoj vezi rokenrola i književnosti nastala je iz mnogo skromnijih razloga no što su joj realni dometi. Naime, svaki od tekstova ima svoj konkretan povod; neku godišnjicu, gostovanje autora, objavljivanje knjige ili albuma/CD-a, koncert. Svi oni u zbiru govore o toj produženoj ruci muzike – stihu koji i da hoće nije samo ukras tonu, ili ravnopravni deo tog jedinstva – već samostalna vrednost koja nadilazi muziku i odlazi u trajanje. Paunović upravo piše o vrednostima koje su stečene u prošlosti, a nisu tzv. bolja prošlost. On ih besprekorno i duboko analizira, trezvenom i odmaknutom umnošću i zacementiranom osećajnošću."
Predavanja
"Čovek je, čak i ako je taj čovek nekakav predavač, uvek svoj ukoliko govori iskreno – ukoliko, dakle, govori ne ono što zna da bi trebalo da kaže, već ono što zaista misli. To podrazumeva neprestano preispitivanje utvrđenih i kanonizovanih vrednosti, u mom slučaju pre svega književnih. Кad o njima govorite iz malo promenjenog ugla i bez one smrtne uozbiljenosti koju govor o književnim klasicima obično podrazumeva, time makar stičete priliku da – u skladu sa svojim mogućnostima – o njima kažete i ponešto novo i sveže, ili makar zanimljivo, umesto da ponavljate odavno naučene lekcije i pohabane istine."
Profesor Paunović kroz predavanja na najbolji način objedinjuje svoj prevodilački i književni rad, i obrnuto – kako i sam često ističe, aktivno bavljenje akademskim radom mu u velikoj meri pomaže, bilo da je u pitanju pisanje ili prevođenje. U tom smislu, i kada su u pitanju predavanja, kao dominantne jasno se uočavaju figure trojice pisaca.
U okviru Edukativnog programa upoznavanja sa zavičajnim ličnostima u Narodnoj biblioteci Bor 2010. godine, profesor Paunović je održao predavanje na temu Džojsov Uliks. 2013. godine je u sklopu manifestacije Irski dani na Odseku za anglistiku Sveučilišta u Zadru održao predavanje pod nazivom Кako sam (i zašto) prevodio Uliksa a zatim je u Sijetlu (Simpson center for humanities, University of Washington) održao predavanje na temu Joyceing Ulysses into Serbian. U Zagrebu je 2018. godine u sklopu manifestacije Noć knjige održao predavanje na temu Uliks - knjiga budućnosti.
Кada je u pitanju Nabokov, u Narodnoj biblioteci Srbije održano je predavanje Nabokov i strast 2003. godine, a u Zagrebu 2015. godine realizovano je predavanje na temu Vladimir Nabokov: jedini svetski pisac.
Prevodilački rad
"''Čini mi se da sam i u vreme dok se još nisam bavio prevođenjem, svaku knjigu na engleskom jeziku prilikom čitanja istovremeno prevodio u sebi (prevođenje se, dakle, nameće, ono se uvek nameće)."
Stalnim zalaganjem, što sopstvenim primerom (jedan je od najboljih srpskih prevodilaca), što iscrpnim analizama i studijama o prevodilaštvu i srpskom izdavaštvu, profesor Paunović je u velikoj meri doprineo podizanju svesti o potrebi za istinski ozbiljnim pristupom u oblasti prevođenja, ukazujući na to da je učinak loših prevoda često pogubniji nego što se pretpostavlja. Tokom angažovanja u okviru Radne grupe za analizu, profesionalni razvoj i permanentno obučavanje u izdavaštvu, koja je osnovana pri Ministarstvu kulture Republike Srbije, gde je bio zadužen za analizu kvaliteta prevoda i predlaganje standarda u oblasti izdavaštva. ukazao je na suštinski problem nepostojanja jasnog kriterijuma izbora za objavljivanje književnih dela, kao i na problem manjkavosti prevoda. Tom prilikom je ukazao i na problem potcenjivačkog i nemarnog odnosa prema prevodiocima i prevodu, i istакао da izdavači i pojedini prevodioci često nisu svesni odgovornosti koja proističe iz činjenice da je prevod za većinu čitalaca “jedini medijum na osnovu kojeg stiču sliku ne samo o delu i autoru već i o nacionalnoj književnosti i kulturi kojoj delo i autor pripadaju”.
Višestruko je nagrađivan za svoj prevodilački rad. Svakako najznačajniji u njegovom prevodilačkom opusu jeste prevod romana Uliks Džejmsa Džojsa (Geopoetika, 2003), za koji je dobio nagradu Laza Kostić. Izdavačka kuća Geopoetika je 2012. saopštila da je Zoran Paunović počeo da prevodi i Fineganovo bdenje Džejmsa Džojsa.
Prevod romana Uliks
thumb|alt=|srpsko izdanje romana Uliks Džojs je ovo remek-delo pisao u periodu od 1914. do 1921. godine. Zoranu Paunoviću je bilo potrebno oko dve godine za ovaj najznačajniji prevodilački poduhvat novijeg doba. }} Međutim, prema njegovim rečima, taj period od "dvadesetak meseci aktivnog rada" bio je samo završna etapa "jednog poodavno započetog posla". Stoga je odgovor koji daje na pitanje koliko je dugo radio na prevodu Uliksa, prema njegovim rečima, samo prividno istinit, i smatra da je njegovo putovanje ka završnom "da" u monologu Moli Blum počelo ako ne još kada je u sedamnaestoj godini pročitao Portret umetnika u mladosti, onda svakako onog trenutka kada je otpočeo studije engleskog jezika i književnosti. Kako sam ističe, i desetak godina aktivnog akademskog rada u oblasti književnosti svakako je bilo od pomoći ("ako ništa drugo, makar mi nije nedostajalo svesti o tome u šta se upuštam"). Zahvaljujući tom predznanju, čitaocima je umnogome olakšano čitanje Uliksa, jer je ovaj prevod, za razliku od prethodnog, opremljen mnogobrojnim komentarima i napomenama. Za potrebe prevoda je korišćen reprint pariskog izdanja iz 1922. godine, uz ispravke koje je za tu verziju teksta dodao sam Džojs, a korišćene su i desetine knjiga koje se bave Džojsovim remek-delom. Prvo izdanje prevoda je objavila izdavačka kuća CID iz Podgorice, dok je za objavljivanje drugog izdanja zaslužna izdavačka kuća Geopoetika.
Prvi primerak Uliksa (tj. nulti primerak, ručni rad) ugledao je svetlost dana baš na rođendan Džejmsa Džojsa. Kako ističe Zoran Paunović, taj gest sadrži u sebi finu simboliku jer se baš taj datum smatra za datum rađanja moderne književnosti. Nešto kasnije, 1939. godine, svetlost dana ugledao je roman na kome je Džojs radio sedamnaest godina. Zoran Paunović je optimističan u svojoj proceni da će rad na prevodu tog romana biti gotov za nešto kraće vreme.
Fineganovo bdenje
"''Na prevodu sam, u izvesnom smislu, počeo da radim još prilikom prvog susreta s Fineganom, u nekom trenutku tokom studija."
Izdavačka kuća Geopoetika saopštila je da je Zoran Paunović počeo da prevodi Fineganovo bdenje na kome je Džojs radio sedamnaest godina a koje čeka više od 73 godine da dobije srpski prevod. Profesor je ocenio da je reč o najkompleksnijem i najrevolucionarnijem Džojsovom delu kao i da delo obiluje lingvističkim eksperimentima, aluzijama i asocijacijama. Takođe naglašava da je Džojs od romana toka svesti ovde podigao formu za stepen više, "na nelinearni, ciklični narativ čija je radnja smeštena i u predele snova", i zaključuje da ako Uliks govori o danu, Fineganovo bdenje govori o noći- "o snovima unutar snova, njihovom sopstvenom životu i međusobnom pretapanju koje tvori vlastiti jezik i mitove", i zato ovo "haotično, uzbudljivo i genijalno delo zapravo nije tekst o snu, ono je san". Ovaj prevod će takođe biti opremljen komentarima i napomenama zahvaljujući čemu je i Uliks u znatnoj meri približen većem broju čitalaca:
"''Nastojaću da takozvani „prateći akademski aparat“ smestim u istu knjigu, zajedno s prevodom. A trudiću se, pre svega, da prevod bude dovoljno prohodan, odnosno da ne primorava čitaoca da prečesto poseže za dodatnim objašnjenjima – bila ona u dnu stranice, ili u dodatnoj knjizi. Za Uliksa sam imao napisanih nekih dve i po hiljade fusnota – u završnoj verziji prevoda ostalo ih je tek nešto više od hiljadu. Prevedenom delu – i čitaocu – treba ostaviti prostor za disanje."
Prevodi (izbor)
thumb|right|alt=|srpsko izdanje romana Podzemlje
Pozorišni komadi
Na Kulturnoj olimpijadi u Londonu 2012. godine uspešno je izvedena predstava Henri Šesti Narodnog pozorišta u Beogradu u režiji Nikite Milivojevića i prevodu Zorana Paunovića. Predstava je izvedena na pozornici čuvenog Glob teatra i pobrala je niz pozitivnih kritika kako londonske publike tako i kritičara. Predstava Henri Šesti izvedena je i na prvom Šekspir festivalu u Čortanovcima 2014. godine.
Predstava Hamlet u režiji i adptaciji Ane Vukotić i u prevodu Zorana Paunovića premijerno je izvedena na Velikoj sceni Crnogorskog narodnog pozorišta juna 2019. godine.
Cañada de Piedras, Chignahuapan
Cañada de Piedras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2609 m.
Vălenii de Munte, Prahova
Vălenii de Munte je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 13276 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 353 m.
Honorije IV.
Honorije IV., rođen kao Giacomo Savelli bio je 190 papa, od 2. aprila 1285. do 3. aprila 1287. godine.
El Mezquite Segundo, Zimapán
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2024 m.
Nikola III.
Nikola III, rođen kao Giovanni Gaetano Orsini bio je 188 papa, od 25. novembra 1277. do 22. augusta 1280. godine.
Životopis
Papa Nikola III. je nastojao učvrstiti jedinstvo Crkve sa Carigradom, koje je bilo zaključeno već na 2. lyonskome koncilu. Uspio je izmiriti Rudolfa Habsburškoga i Karla Anžuvinsoga, te se borio za slobodu Crkve i Papinske države. Uzalud je nastojao pridobiti evropske vladare za novi križarski rat. Umro je za srčanim infarktom u blizini Viterba, u svojoj omiljeloj ljetnjoj rezidenciji Soriano nel Cimino u Laciju. Sahranjen je u Bazilici svetoga Petra u Vatikanu.
Steinegger, Bolzano
Steinegger je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 625 m.
La Desviación, Ursulo Galván
La Desviación je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Ursulo Galván.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 236 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Presa Grande, Pueblo Nuevo
Presa Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pueblo Nuevo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 213 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1705 m.
Ighiel, Ighiu
Ighiel je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Ighiu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1055 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 339 m.
Paraje el Seis, Buenavista
Paraje el Seis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Buenavista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 722 m.
Simón Bolívar, Tapachula
Simón Bolívar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 424 m.
Segalara, Parma
Segalara je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
Živan Lazović
Živan Lazović može značiti:
Dragoni Superiore, Reggio Calabria
Dragoni Superiore je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 333 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Cordón de la Cumbre, Guachochi
Cordón de la Cumbre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2408 m.
Höganäs (općina)
Općina Höganäs (švedski: Höganäs kommun) je jedna od švedskih općina od 24,637 stanovnika na jugu Švedske.
Administrativni centar općine je grad - Höganäs od 14,107 stanovnika.
Historija
Općina Höganäs oformljena je 1971., spajanjem grada Höganäsa sa okolnim ruralnim općinama Brunnby i Jonstorp.
Roata Bacias, Cuneo
Roata Bacias je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 609 m.
El Tepozán, Zimapán
El Tepozán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zimapán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1874 m.
Lake Wilson, Minnesota
Lejk Vilson je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Guidonia, Roma
Guidonia je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20943 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
Nikola IV
Nikola IV (rođen kao Girolamo Masci) bio je 191. papa, od 22. februara 1288. do 4. aprila 1292. godine.
Nueva Morelia, Ocosingo
Nueva Morelia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 233 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 877 m.
La Bernavela, San Luis de la Paz
La Bernavela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2076 m.
Bonifacije VIII.
Bonifacije VIII., rođen kao Benedetto Caetani bio je 193 papa, od 24. decembra 1294. do 11. oktobra 1303. godine.
Tamalinillo, Cerro Azul
Tamalinillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cerro Azul.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 249 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 248 m.
Ruperto Quiroga Landa, Agualeguas
Ruperto Quiroga Landa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Agualeguas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 270 m.
Höganäs
Höganäs (čita se Heganes) je grad od 14,107 stanovnika na jugozapadu Švedske, on je i administrativni centar Općine Höganäs od 24,637 stanovnika.
Monica Roccaforte
Monica Roccaforte, rođena kao Silvija Vagner (mađ. Szilvia Wagner) u Budimpešti, mađarska je pornografska glumica. Postala je poznata nastupajući u filmovima italijanskog režisera Marija Salijerija (ital. Mario Salieri).
Höganäs
Geografske karakteristike
Höganäs leži Grofoviji Skåne, na poluotoku Kullen, udaljen oko 25 km sjeverno od Helsingborga.
Historija
Hoganas je tokom 16. vijeka bio malo ribarsko naselje, kad je otkriven ugljen izrastao je krajem 18. vijeka u rudarski grad. Kad su u 19. vijeku iscrpljene zalihe ugljena, prebacio se na glinu, odnosno na industrijsku proizvodnju cigli i keramike.
Monica Roccaforte
Biografija
Monica je debitovala kao glumica u jednoj mađarskoj porno sceni 1996. ili 1997. godine. Salijeriju se dopao njen raskošan izgled pa ju je pozvao u Rim kao „pojačanje“ ekipi filma Ispovedaonica (Il confessionale). Zanimljivo je da je zbog tog filma izbio skandal u Italiji i da je Salijerijevo preduzeće tuženo, jer se Crkva našla uvređena. Monica tada potpisuje ekskluzivan ugovor koji je trajao tokom njene glumačke karijere.
Höganäs
Historija
Izgradnja željezničke pruge Höganäs - Åstorp 1885. i poboljšanje luke 1887. bila su dva događaja od velike važnosti za daljnji razvoj grada.
Monica Roccaforte
Biografija
U periodu od 1997. do 2000. glumica postiže svetsko priznanje glumeći u filmovima kao što su Bekstvo iz Albanije (Fuga dall’ Albania), Pakao (Inferno), Stavros 1 i 2 (Stavros) i Napulj (Napoli). Nekoliko njenih filmova je izdato na DVD diskovima i u Srbiji. Sudeći po njenoj filmografiji, glumila je do 2004. godine pa se povukla.
Höganäs
Historija
Höganäs je lpovelju o statusu grada dobio 1936. Nakon tog mu se rast tokom 20. vijeka usporio.
Privreda
Höganäs je slavan u Švedskoj po svojoj tvornici Höganäs Keramik i po tvornici željeznog praha Höganäs AB osnovanoj 1797.
Măneciu, Prahova
Măneciu je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova.
Segarati, Parma
Segarati je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 467 m.
Celaya, Escuinapa
Celaya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Escuinapa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 342 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Celestin V.
Celestin V., rođen kao Pietro Angeleri bio je 192 papa, od 5. jula 1294. do 13. novembra 1294. godine.
San Agustín, Tapachula
San Agustín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.