cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bjelica
Ova je vrsta također povezana s grčkom mitologijom i poviješću medicine. Prema mitu oko Asklepijeva štapa bila je omotana Elaphe longissima. Asklepijev štap ne smije se zamijeniti s Hermesovim štapom (krilati štap s dvije zmije). Ova je vrsta pronađena i na nekim mjestima u Austriji i Njemačkoj gdje su bili podignuti rimski lječilišni hramovi. Uz ovu vrstu ondje je otkriven i par obojenih znakova: amelanizam (albino) i melanizam.
Bjelica se pojavljuje kao medicinski simbol, Asklepijev štap.
Uobičajena je za francusku regiju koja se prostire dolinom Loire, kao i na planinama Bieszczady i Beskidy u Poljskoj. Ipak, prijeti joj izumiranje.
Shamus (film)
Shamus, u Jugoslaviji prikazivan i pod podnaslovom Uživanje u opasnosti, je američki kriminalistički film snimljen 1973. godine u režiji Buzza Kulika. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Burt Reynolds, je Shamus McCoy, njujorški privatni detektiv koji je zbog sklonosti piću, kocki i ženama u stalnoj besparici te spreman obavljati poslove za najneobičnije klijente. Radnja prikazuje kako ga ekscentrični draguljar angažira da istraži pozadinu spektakularne pljačke, a što će ga dovesti u središte komplicirane kriminalne zavjere. Shamus je snimljen u trenutku kada je Reynolds uživao vrhunac popularnosti, ali nije doživio veći uspjeh, dok je kritičarima smetala nerazrađenost scenarija kao i loš omjer između ozbiljnih i humorističnih sadržaja. Usprkos toga, godine 1976. je snimljen nastavak u obliku TV filma A Matter of... Wife and Death gdje je glavni lik preuzeo australski glumac Rod Taylor, i koji je trebao poslužiti kao pilot za nikada snimljenu TV-seriju.
Zschorlau
Cšorlau je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Ercgebirge. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.671 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14521700.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ercgebirge Cšorlau se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Ercgebirge. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 548 metara. Površina opštine iznosi 22,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.671 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 258 stanovnika/km².
Arches (Vogezi)
Arš je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.737, a gustina naseljenosti je iznosila 99 stanovnika/km².
Mogoșani, Scoarța
Mogoșani je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Scoarța.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 271 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 281 m.
Hum (razvrstavanje)
Hrvatska:
BiH:
Country Club Heights, Indiana
Kantri Klab Hajts je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 79, što je 12 (-13,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Víťazovce
Víťazovce je naseljeno mjesto u okrugu Humenje, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 300 stanovnika.
Ventspils
Ventspils grad je u Letoniji, smešten u zapadnom delu države. Grad čini i samostalnu gradsku opštinu.
Prirodni uslovi
Ventspils je smešten na zapadu Letonije. Glavni grad Letonije, Riga nalazi se 185 kilometara severozapadno od Ventspilsa.
Reljef: Ventspils se nalazi u istorijskoj regiji Kurlandiji. Grad je izrastao na ušću reke Vente u Baltičko more. Grad se nalazi u ravničarskom području, na 5-8 metra nadmorske visine.
Klima: U Ventspilsu vlada kontinentalna klima.
Vode: Grad Ventspils se obrazovao na ušću reke Vente u Baltičko more. Kao luka na Baltiku grad je važan, jer se zimi ne ledi. Reka Venta je gradu dala naziv (Ventspils = trvđava na Venti). Reka deli grad stariji, južni i severni, noviji deo.
Stanovništvo
mini|300 p|d|Gradska luka Sa približno 44 hiljade stanovnika Ventspils je šesti grad po veličini u Letoniji. Međutim, od vremena nezavisnosti (1991. godina) broj stanovnika je osetno opao (1989. - preko 50 hiljada st.). Razloga za ovo je nekoliko - iseljavanje Rusa i drugim „sovjetskih“ naroda u matice, odlazak mladih u inostrastvo ili Rigu zbog bezperspektivnosti i nezaposlenosti, negativan priraštaj.
Etnički sastav: Matični Letonci čine nešto više od polovine gradskog stanovništva. Nacionalni sastav je sledeći:
Istorija
Područje Ventspilsa bilo je naseljeno još u vreme praistorije. Današnje naselje pod nemačkim nazivom Windau osnovali su nemački vitezovi teutonci, a 1314. godine ono je dobilo gradska prava. 1617. godine grad je priključen Državnoj zajednici Poljske i Litvanije. 1711. godine grad zauzima Rusko carstvo i menja naziv u Ventspils. U 19. veku grad doživljava privredni procvrat.
1920. godine Ventspils je priključen novoosnovanoj Letoniji. 1940. godine priključen je SSSR-u, ali je uskoro pao u ruke Trećeg Reicha (1941-44.). Posle rata grad je bio u sastavu Letonske SSR, da bi se ponovnim uspostavljanjem letonske nezavisnosti 1991. godine Ventspils našao u granicama Letonije.
Znamenitosti
Ventspils je poznat po staroj tvrđavi, čiji najstariji deo datira iz vremena vladavine Teutonaca.
Campo Real, Zapopan
Campo Real je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2017 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1600 m.
Pierron, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 600, što je 53 (-8,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mihajlo Višević
Mihajlo Višević, poznat i kao Mihajlo Zahumski (oko 910 – oko 950), bio je južnoslovenski vladar Zahumlja u prvoj polovini X veka. Iako je nominalno bio vazal vladara Srbije, a posle njenog sloma 924. godine možda i Bugarske, vodio je vrlo aktivnu i ofanzivnu politiku proširivši 926. godine svoje posede na Apeninsko poluostrvo, posle čega je postao jedan od najznačajnijih vladara na Jadranu.
Poreklo Mihajla Viševića
U svom delu „O upravljanju Carstvom“ vizantijski car Konstantin Porfirogenit (912-959) navodi:
Pored toga car navodi da stanovništvo Zahumlja čine Srbi koji su došli kada i ostali Srbi na Balkansko poluostrvo.
Mihajlo kao vazal vrhovnog srpskog arhonta (kneza)
Simeonovo jačanje na poluostrvu, verovatno je primoralo Petra da otpočne pregovore sa Vizantijom oko eventualne zajedničke akcije, jer je pretpostavljao da će Simeon kada završi sa Vizantijom krenuti na Srbiju i pretvoriti je u svoju provinciju, kao što su nekoliko decenija ranije neuspešno pokušali njegovi prethodnici. Pregovori su otpočeli 917. godine na insistiranje dračkog stratega Lava Rabduha na prostoru Neretvljanske oblasti, u delu Srbije koji je bio najudaljeniji od Simeonove Bugarske. Pregovori su vođeni o pokretanju zajedničke akcije Vizantinaca, Srba i Mađara protiv Simeona. Iako je susret Petra i Lava vođen u najvećoj tajnosti Simeona je o njemu izvestio Mihajlo Višević. Rešen da spreči stvaranje ovakve široke koalicije vladar Bugarske iste godine šalje na Petra vojsku koja je sa sobom vodila njegovog brata od strica Pavla Branovića (917-923) kao pretendenta na presto Srbije. Petar se bez borbe predaje i odlazi u zarobljeništvo, a Pavle postaje novi vrhovni arhont (knez) Srba.
Mihajlova vladavina posle sloma Srbije 924. godine
Tokom vladavine Pavlove i Zaharijine (923-924) Mihajlo je verovatno potpomognut Simeonom proširio svoj uticaj na Neretvljansku oblast, pošto se posle sloma Srbije 924. godine pominje kao vrhovni predstavnik odnosno vladar Srba u primorju severno od Dubrovnika. Istorijski izvori ne navode da li je posle pada Srbije nominalno priznao Simeonovu vlast ili eventualno Tomislavovu (910-928) posle njegove pobede nad Simenovim trupama, ali je izvesno da je on nastupao veoma samostalno, čak iako je možda formalno priznavao nečiju vlast. Po nekima on se u savezu sa Tomislavom suprotstavio Simeonovim trupama.
Na splitskom crkvenom saboru 925. godine Mihajlo se spominje odmah posle Tomislava kao predstavnik Srba iz Zahumlja i Neretvljanske oblasti. Na saboru je i pored velikog zalaganja Grgura Ninskog odbačena slovenska služba, a Split postaje crkveno središte kako Hrvatske, tako i severnog dela Srba koji su se nalazili pod uticajem rimskog patrijarha odnosno Pape.
Ne zna se kada je Mihajlo umro, ali je izvesno da su značaj i snaga njegove države opali, ako ne krajem njegove vladavine, ono sigurno neposredno posle njegove smrti, jer se Zahumlje i Neretvljanska oblast nalaze u sastavu Časlavove (931- oko 960.) obnovljene Srbije sredinom X veka. U prilog ovome ide i činjenica da se naredno središte srpske države posle konačnog sloma prvobitne Srbije na Balkanskom poluostrvu oko 960. godine ne javlja u Zahumlju, već pod svetim Jovanom Vladimirom (oko 995-1015) u Duklji.
Vidi još
Zahumlje
Rancho Alegre, Zacapu
Rancho Alegre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zacapu.
Opština Ilva Mică, Bistrița-Năsăud
Ilva Mică je opština u Rumuniji u okrugu Bistrica-Nasaud.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 414 m.
Bistrica (Leposavić)
Demografija
U selu 2004. godine živi 54 stanovnika i broji 18 domaćinstava. Današnje stanovništvo čine rodovi: Milutinovići, Gašići, Stanići, Janoševići, Blagojevići, Karanovići.
La Mesa, Pihuamo
La Mesa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Pihuamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 898 m.
Quarti, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 230 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Canepari, Massa e Carrara
Canepari je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 439 m.
San Martín, Santa María Tonameca
San Martín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tonameca.
Opština Tuxtla Chico, Chiapas
Tuxtla Chico je opština u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 13178 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
Acaxee
thumb|Acaxee i susjedna plemena sjeverozapadnog Meksika Acaxee.- Planinski indijanski narod iz grupe Taracahitian Indijanaca (porodica Uto-Aztecan), nekad naseljeno po sadašnjim meksičkim državama Sinaloa i Durango, u vrletnim i teško pristupačna područja planina Sierra Madre Occidental. –Opise ovih Indijanaca ostavili su nam stari autori Pedro de Castañeda i Alvar Nuñez Cabeza de Vaca. Pleme je 1602. primili kršćanstvo, odmah nakon ustanka koji se odigrao 1601. godine. -U širu grupu Acaxeeja navode se i Xixime sa svoje tri lokalne skupine. Pravi Acaxee su se sastojali od nekoliko lokalnih grupa, to su bili -Opisani su kao lovci na glave i ljudožderi, ali i seosko agrikulturno stanovništvo. -Kultura Acaxee-ja bila je slična ostalima sa Sierre, sela su bila malena (oko 50 obitelji), s kućama od ćerpiča. Živjelo se od hortikulture i iskorištavanja prirodnih resursa, to jest lova i sakupljanja divljeg bilja. -Svoje mrtve Acaxee su sahranjivali u pećinama ili ispod stijena. Pokraj tijela ostavljali su hranu da pokojnik ne bi otišao gladan na drugi svijet. Ratniku su također ostavljani za popudbinu i njegovi luk i strijela. Prema Castañedi, lubanje pogubljenih neprijatelja ratnik je vješao oko svoje kuće.
Врањани
Врањани је насеље у Србији у општини Пожега у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 473 становника (према попису из 1991. било је 501 становника).
Демографија
У насељу Врањани живи 393 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 43,6 година (43,3 код мушкараца и 43,8 код жена). У насељу има 123 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,85.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Zwochau
Cvohau je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Sjeverna Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.087 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14730370.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Sjeverna Saksonija Cvohau se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Sjeverna Saksonija. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 112 metara. Površina opštine iznosi 18,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.087 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 58 stanovnika/km².
Ašik Kerib (film)
Ašik Kerib (აშიკ-ქერიბი) je sovjetski igrani film snimljen 1988. godine u režiji Didoa Abašidzea i Sergeja Paradžanova od kome je potonjem bio posljednji dovršeni film. Predstavlja adaptaciju istoimene priče ruskog pisca Mihaila Ljermontova koja se, pak, temelji na istoimenoj narodnoj priči sa Kavkaza. Radnja se događa prije nekoliko stotina godina i prikazuje kako tradicionalni kavkaski trubadur (ašik), a čiji lik tumači Jurij Mgojan, ne može oženiti svoju voljenu sve dok ne zaradi dovoljno novaca da zadovolji njegovog oca. U filmu se koristi vrlo malo tradicionalne naracije, i umjesto toga se zbivanja prikazuju kroz azerbejdžansku narodnu muziku, a također se kao rekviziti anakronistički koriste moderni automati i fotografske kamere.
Ašik Kerib je Paradžanov posvetio svom prije dvije godine preminulom prijatelju Andreju Tarkovskom. Premijeru je imao u ljeto 1988. na Münchenskom festivalu u tadašnjoj Zapadnoj Njemačkoj, a u SSSR je prikazan sljedeće godine. U međuvremenu je na prvoj dodjeli evropskih Oscara bio nominiran za najbolju režiju.
La Guadiana, Valle Hermoso
La Guadiana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Valle Hermoso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Borova (Leposavić)
Borova je naselje u opštini Leposavić na Kosovu i Metohiji. Površina katastarske opštine Borova gde je atar naselja iznosi 939 ha. Pripada mesnoj zajednici Lešak. Selo se nalazi 10 km severno od Leposavića, sa leve strane Ibra. Oko šireg seoskog atara su naselja: Beluće, Potkomlje i Gulije, sa zaseocima Drenovom i Jezerinama. Zapadno od sela su brda Spasevica i Gulijsko brdo (553 m), a na jugu i jugozapadu su Strmac (538 m) i Ravni (610 m). Srednja nadmorska visina sela je 538 metara. Seoskim i asfaltnim putem preko mosta na Ibru, selo je povezano sa Leškom i glavnom saobraćajnicom koja prolazi Ibarskom dolinom. Naziv sela je fitonim i potiče od četinarskog drveta bor. Nije isključena mogućnost da naziv sela potiče od muškog imena Boro (antroponim), verovatno ime starešine roda ili osnivač sela.
Demografija
U naselju 2004. godine živi 305 stanovnika i broji 74 domaćinstava. Današnji rodovi su: Veljovici,    Minići,  Ivanovići, Petrovići,, Markovići, Vučićevići, Vasiljevići, Petrovići, Ćirkovići, Anisijevići, Stefanovići, Radojevići, Uroševići, Avramovići, Stojanovići, Simonovići,Milosavljevici, Radosavljevici, Tomovici, Vuletici.
Opština Tequixquiac, México
Tequixquiac je opština u Meksiku, u saveznoj državi México. Opština Tequixquiac je gradić u Meksiku. Sjedište je općine Tequixquiac koja se nalazi na sjeveroistočnom dijelu meksičke savezne države Meksiko. Uobičajeno se i naselje i općinu naziva imenom Tequixquiaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 24633 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2218 m.
Gradić se nalazi na sjevernom prolazu koji vodi iz Meksičke doline i oko 280 km sjeveroistočno od glavnog grada te savezne države, Toluce. Ime dolazi iz jezika nahuatl i znači "mjesto salitrenih vodâ ".
Povijest
thumbnail|200px|right|Križna kost koju se našlo u Tequixquiacu smatra se djelo pretpovijesne umjetnosti.
Križna kost koju se našlo u Tequixquiacu smatra se djelo pretpovijesne umjetnosti. Područje ovog grada bilo je naseljeno još 35.000. pr. Kr.. Stanovnici su bili primitivni ljudi koji su prešli Beringov prolaz dolazeći iz Azije. Ti ljudi su bili nomadi, lovili su velike životinje kao što su mamuti i skupljali su plodove, što dokazuju arheološki nalazi nađeni ovdje. Jedan od najvrjednijih otkrića primitivne umjetnosti u Americi je iz ovo kraja. Zove se tequixquiačka kost. Ista nije imala svrhu, bila je jedva odražavala ideološki smisao umjetniku koji ju je izrezbario od kosti neke deve oko 22.000. pr. Kr.. Prvi domorodački naseljenici tequixquiačkog kraja su bili Azteci i Otomi, koji su se odlučili za stalno naseliti u ove krajeve zbog toga što su obilovali rijekama i izvorima. Najviše su se bavili poljodjelstvom i uzgojem domaćih životinja.
Općina
thumbnail|200px|left|Zgrada općine u Santiagu Tequixquiacu. Kao općinsko sjedište, grad Santiago Tequixquiac je nadležan idućim zajednicama: La Heredad, San Miguel, Tlapanaloya, El Cenicero, Colonia Wenceslao Labra, Colonia La Esperanza, Palo Grande, Monte Alto, El Crucero, La Arenilla, La Rinconada i La Vega. Cijela općina rasprostire se na 96,37 i međi s općinama Apaxco, Hueypoxtla, Zumpango, Huehuetoca i meksičkom saveznom državom Hidalgom. Općinsko sjedište je u maloj duguljastoj dolini. Najveći dio općine je na visokoj mesi koja ide od Meksičke doline do Mezquitalske doline.
Texquixquiac je jednim od prvih gradova koji je postao općinom prema odredbama ustava iz Cadiza, prije nego što je okončao meksički rat za neovisnost; status je stekao 29. studenoga 1820. godine.
General Emiliano Zapata je došao u Tequixquiac za vrijeme meksičke revolucije. Zemljišta je redistribuirao općini. Približno 275 hektara zemlje je preraspodijeljeno pod sustavom ejida. Predsjednik Emilio Portes Gil je poslije dodijelio još 3338 hektara zemlje za ejido. Sustav za navodnjavanje ovih zemljišta je financirao predsjednik Lazaro Cardenas. Bilo je to između 1937. i 1938. godine. Ugradilo se crpke koje su crpile vodu iz isušitbenog kanala radi navodnjavanja vode ovdje.
Ovdje se 1954. prokopalo još jedan drenažni kanal za Meksičku dolinu. Bilo je to za vrijeme dok je predsjednik bio Adolfo Ruiz Cortines. Ovo je potaklo gospodarski razvitak ove općine, jer je povećalo zemljišne površine na kojima se nešto moglo uzgajati. Kad se izgradila autocestovna prometnica koja je spojila ovu općinu sa Zumpangom, Apaxcom i saveznom državom Hidalgo, poljodjelci su mogli lakše dostaviti svoje proizvode na nova tržišta.
Gospodarstvo se tradicijski temeljilo na poljodjelstvu. Osobito se uzgajao kukuruz, uglavnom za domaće potrebe. No, klimatskim promjenama su opali žetveni prinosi i uslijedio je rast trgovine u obliku malih i srednjih poduzeća. Industrija je nazočna u tragovima.
Gradske vlasti
thumbnail|200px|right|Zgrada Općine u Tequixquiacu.
Accohannock
Accohannock (Acohanock, Aquohanock, Occahanock, i sl.), pleme američkih Indijanaca porodice Algonquian sa poluotoka Delmarva, u današnjem Marylandu i Virginiji. Accohannock su bili članovi konfederacije Powhatan i prvi susjedi Accomacka. Bijahu naseljeni uz obalu Zaljeva Chesapeake a po selima uz rijeke Annemessex u Marylandu, Accohannock Creek u Virginiji i na otočićima u Zaljeva Chesapeake. Accohannocki bijahu dobri lovci ribari i ratari, orijentirani prema obali i vodenim tokovima iz kojih su crpli hranu. Uzgajali su kukuruz i lovili vodene ptice, jelene, zečeve, rakune, medvjede i drugu divljač. Početkom 16. stoljeća dolazak bijelaca na obalu Virginije označava propast kulture i slobodnog života Accohannocka kao i drugih powhatanskih plemena. Godine 1659., pleme Accohannock iz Marylanda mijenja svoje ime u Annemessex, prema rijeci na kojoj su živjeli. Nešto ovih Indijanaca ostalo je u starome kraju sve do dana-današnjeg, sada pod imenom Accohannock Indian Tribe. –Prvog vikenda u svibnju pleme Accohannock održava plesne svečanosti Powwow. Plemensko vijeće sastaje se jednom mjesečno i raspravlja o plemenskim poslovima. Federalno nisu priznati.
El Huachacal, Tantima
El Huachacal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantima.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Tlacopanco, Milpa Alta
Tlacopanco je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Milpa Alta.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2611 m.
Я
Я je slovo koje se od slovenskih ćirilica koristi u ruskoj, ukrajinskoj, beloruskoj i bugarskoj. Osim ovih, koristi ga i nekoliko neslovenskih (uglavnom turkijskih jezika iz bivšeg SSSRa). Izgovara se kao, ali kada stoji iza nekih slova, izvrši se jotovanje.
Usna harmonika
Usna harmonika (njemački: Mundharmonika, engleski: Harmonica ali i French harp, Blues harp, Mouth organ, talijanski:  Armonica a bocca) je ime malog muzičkog puhačkog instrumenta.
Karakteristika i tipovi
Današnje usne harmonike sastoje se od reda kvadratnih otvora (otvorenih s obje strane), uglavljenih u drveni okvir, ojačan limenim omotačem. Unutar otvora, u koji se puše ili udahuje, smješteni su tanki metalni listići, uglavljeni tako da lako vibriraju, pa na taj način proizvode različite tonove.
Usne harmonike se proizvode u normalnom rasponu od tri oktave, i dijele se tri glavne kategorije:
Kod kromatskog tipa usne harmonike (12 notne) prstima se zatvaraju neželjeni otvori, i tako odabire željeni otvor sa dva para listića koji proizvode i polutonove. Linijski raspon tih harmonika kreće se od dvije do četiri oktave, tako da kod ovog tipa postoje i bas modeli. thumb|right|280px| Tonovi koje postiže kromatska (oktavna) harmonika
Historija
Izum usne harmonike se pripisuje Christianu Friedrichu Ludwigu Buschmannu, koji je oko 1821. u Berlinu predstavio svoju Mundäolinu.
Poznati svirači usne harmonike
Moda sviranja usne harmonike, osobito se raširila među siromašnim bivšim crnim robovima - 1930-ih, pa su je posprdno nazvali Mississippi saksofon. Oni su u tom malom skromnom instrumentu otkrili brojne nove mogućnosti i načine sviranja, koji su tada i samim proizvođačima bili nepoznati. Vremenom su neki od njih kao Sonny Boy Williamson II, Little Walter i Big Walter Horton postali virtuozi tog instrumenta i prave zvijezde bluesa
Uticaj bluesa osjetio se i u ranom Rock and Rollu, pa su se mnogi sastavi i solisti ranih 1960-ih okušali u sviranju usne harmonike, i tako obogaćivali svoj sirovi zvuk, najpoznatiji među njima bili su; Bob Dylan, The Beatles (John Lennon i Please Please Me), Donovan, The Rolling Stones (Brian Jones i Mick Jagger).
Usna harmonika na južnoslavenskim prostorima
Nakon Drugog svjetskog rata i mode jazza osobito zapažen bio je Kvintet usnih harmonika Branka Kralja iz Zagreba. Taj kvintet pravih virtuoza (Branko Kralj svirao je taj instrument još od kasnih 1930-ih), bio je toliko popularan da je snimio i par ploča. Pojavom rock and rolla, po uzoru na svoje britanske idole, usnu harmoniku su zasvirali Ivica Percl i Drago Mlinarec u svojim sastavima Roboti i Grupa 220.
Od kraja 1980-ih i pojave prvih kompjutera opala je moda sviranja usnih harmonika, pa se njihov zvuk danas rijetko čuje.
Manuel Montt
Manuel Montt (Petorca, 8. septembar, 1809.- Santiago de Chile, 20. septembar, 1880.), bio je peti po redu predsjednik Čilea. Za svoje vladavine u dva mandata (1851.-1856. / 1856. - 1861.) uspio je razljutiti ne samo Liberale već i konzervativce, ali je ipak uspio provesti brojne konstruktivne reforme.
Biografija
Nakon studija prava na Instituto Nacional u Santiagu, nastavio je raditi u njemu kao rektor od 1835.-40. Montt je 1840. izabran u čileanski parlament 1840. Od 1841. do 1851. radio je kao ministar unutrašnjih poslova i ministar pravde vladi predsjednika Manuela Bulnesa.
Pobijedio je na izborima za predsjednika 1851. kao predstavnik konzervativne oligarhije, ali su liberali smatrali da su izbori namješteni, pa su podigli oružanu pobunu, koju je Montt brzo ugušio. Montt je bio krut i autoritativan vladar, ali je također radio na ekonomskom i socijalnom napretku države. Razbjesnio je svoje konzervativce stavom da država ima pravo na patronat nad čileanskom katoličkom crkvom i kad je podržao ukidanje ograničenja prodaje ili doniranja imanja. Za njegove vladavine modernizirana je trgovina i bankarstvo, kodificirano pravo. Lično se zauzeo za javno obrazovanje i liberalnu imigracionu politiku i kolonizaciju krajeva južno od rijeke Biobío.
Nakon odustajanja od novog mandata - 1861., Montt je postao predsjednik Vrhovnog suda, na toj dužnosti je i umro.
Cuylerville, New York
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Serro Alloro, Messina
Serro Alloro je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 213 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 717 m.
Colibași, Scoarța
Colibași je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Scoarța.
Bulles (Oaza)
Bil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Klermon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 885 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 52 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 122 metara (maksimalnoj 141 m, a minimalnoj 71 m).
Coggon, Iowa
je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 658 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 658 stanovnika, što je 87 (11,7%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vyšná Jablonka
Vyšná Jablonka je naseljeno mjesto u okrugu Humenje, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 51 stanovnika.
Achire
thumb|Achire i susjedna plemena sjeverozapadnog Meksika Achire. –Jedna od skupina Guasave Indijanaca, šire grupe Cahita (porodica Taracahitian), nastanjeno u povijesno doba na jugu Guasave teritorija, kod ušća rijeke Río Lorenzo u Sinaloi, Meksiko.
Savjet Federacije (razvrstavanje)
Savjet Federacije, ili Savjet federacije može biti:
Bube
Bube su naselje u opštini Zubin Potok na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Bube površine 1.315 ha. Istorijski i geografski pripada Ibarskom Kolašinu. Naselje je na južnim obroncima Rogozne. Selo leži na prostranoj površi-visoravni ispod Bubskog Šiljka (1.282 m). Bube imaju 2 zaseoka. Nekada je ovo selo bilo sedište Bubske knežine, po naselju se nalaze ostaci iz prošlosti, jer se na Bubskom Šiljku vide ostaci neke građevine ili utvrđenja, okolo su ostaci nekih drugih građevina ukrašenih reljefom. Posle oslobađanja od turske vlasti mesto je u sastavu Zvečanskog okruga, u srezu mitrovičkom, u opštini lučko-rečkoj i 1912. godine ima 132 stanovnika (zajedno sa zaseocima: Kopiloviće, Dražinoviće i Kijevce).
Demografija
Naselje ima srpsku etničku većinu.
Broj stanovnika na popisima:
Rancho Blanco, Tijuana
Rancho Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
Solidarnost (sindikat)
thumb|desno Solidarnost (poljski Solidarność; puno ime Niezależny Samorządny Związek Zawodowy "Solidarność") ime je poznatog sindikata na čelu kojeg je bio Lech Wałęsa.
Od početka su radnički pokret podupirali disidentski intelektualci (uključujući Tadeusza Mazowieckog, Jaceka Kurońa, Adama Michnika, Józefa Tischnera) i velik dio Katoličke Crkve. Solidarnost se je tada pretvorila u popularni pokret protiv vladajućeg režima. mini
913
thumb|250px|Carstvo [[Simeon I|Simeona I]]
Godina 913. (CMXIII) julijanskog kalendara, redovna godina koja počinje u petak.
Las Pilas, Tlapa de Comonfort
Las Pilas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlapa de Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 252 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1549 m.
Accomac
Accomac (Accomack) /=the other-side place, ili on-the-other-side-of-water place. Dolazi od ogkomé ili akawiné = 'beyond'  + ac, aki ili akhi (u različitim Algonquian dijalektima) =  'land' ; prema Trumbullu/, pleme američkih Indijanaca porodice Algonquian naseljeno u ranom 17. stoljeću na istočnoj obali Virginije, na području današnjeg okruga Northampton i Accomack, istočno od Zaljeva Chesapeake. Prema Jeffersonu, njihovo glavno selo kojew je nosilo plemensko ime, nalazilo se blizu današnjeg Cherotina na Cherrystone Inletu u okrugu Northampton. U Smithovo vrijeme (prve godine 18. stoljeća) pleme je imalo oko 80 ratnika. Kako su gubili na svojoj populaciji i značaju tako su gubili i svoj identitet, a njihovo ime postaje oznaka za sve Indijance oko Zaljeva Chesapeake. Ovi Indijanci uključujući i Accohannocke u blizini današnjeg Eastvillea u okrugu Northampton u Virginiji osnovali su 1722 selo Gangasco, a oni će postat poznati kao Gingaskin. Tu su se održali sve do 1833. kada se počinju sve više miješati sa crncima. Od njihovih poglavica poznat je Esmy Shichans ili Debedeavon, od Engleza, sa kojima su Accomaci bili u dobrim odnosima nazivan Laughing King. Živjeli su pretežno od ribolova.
El Sastre, Tamazunchale
El Sastre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Beaunotte
Bonot je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Monbar.
El Sastre, Tamazunchale
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 244 m.
Beaunotte
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 27 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 326 metara (maksimalnoj 423 m, a minimalnoj 292 m).
Zwota
Cvota je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Fogtland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.430 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14523470.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Fogtland Cvota se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Fogtland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 600 metara. Površina opštine iznosi 21,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.430 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 66 stanovnika/km².
Pontirossi, Salerno
Pontirossi je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Opština Josenii Bârgăului, Bistrița-Năsăud
Josenii Bârgăului je opština u Rumuniji u okrugu Bistrica-Nasaud.
Suardi, Pavia
Suardi je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Opština Unión de San Antonio, Jalisco
Unión de San Antonio je opština u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 5793 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1952 m.
San Esteban, Zapopan
San Esteban je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3726 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1418 m.
Ašik
Âşıklık (srpskohrvatski izg. ašiklik, turski za „ljubovanje” u značenju „trubadurstva”) je trubadurska pjesma koju izvodi mistični trubadur (turski: âşık, azerski: aşıq, perzijski: عاشیق‎, armenski: Աշուղ, gruzijski: აშუღი, grčki: ασίκης; iz arapskog: ašik عاشق, što znači „ljubav”), obično uz pratnju dugovrate lutnje (saza).
Odjeven u tradicionalne nošnje, âşık je zamijenio turkijskog ozana koji su opjevavali najranije turkijske pohode prateći vladare još od vremena Atile. Danas su česti izvođač na svadbama, u kavanama i tijekom javnih festivala svih vrsta. Posebice na vjenčanjima, âşık se smatra za instruktora i vodiča čija tradicija crpi i obogaćuje tursku književnu kulturu i svakodnevni život zajednica diljem zemlje. Âşık u snu biva pozvan da poduzme dugo naukovanje u umjetnosti sviranja gudačkih i udaračkih glazbala, pjevanju, pripovijedanju i snalažljivosti koje čine srce poziva. Kako ašici putuju između zajednica, oni pomažu u širenju kulturnih vrijednosti i ideja, ali i olakšavaju socijalni dijalog kroz tematsku poeziju i društvenu i političku satiru. Zbog toga je ovaj običaj upisan na UNESCO-v popis nematerijalne svjetske baštine u Europi 2009. godine.
Pjesme koje izvode su najčešće o ljubavi, zapisane u rimovanom silabičkom metru i na kraju s katrenom (četverostihom) u kojem âşık izgovori mâhlas, svoj ​​pseudonim. Njihovi improvizirani nastupi mogu također uključivati zagonetke, narodne bajke, verbalne duele duhovitost i kreativnost s drugim âşıcima, ali i stihove koji se pjevaju dok trubadur drži iglu u ustima koja ga prisiljava da recitira pjesme izbjegavajući zvukove B, P, V, M i F.
Citlalcuac, Milpa Alta
Citlalcuac je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Milpa Alta.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2677 m.
RAS p21 proteinski aktivator 1
RAS p21 proteinski aktivator 1 ili RasGAP (aktivirajući protein Ras GTPaze), takođe poznat kao RASA1, je 120-kDa citosolni ljudski protein koji ima dve glavne aktivnosti:
Protein kodiran ovim genom je lociran u citoplazmi i deo je GAP1 familije GTPazno-aktiviranih proteina. Ovaj genski produkt stimuliše GTPaznu aktivnost normalnog RAS p21, ali ne i njegovog onkogenog pandana. Delujući kao supresor RAS funkcije, ovaj protein pojačava slabu unutrašnju GTPaznu aktivnost RAS proteina, što dovodi do inaktiviranje GDP-vezane forme RAS-a, čime pospešuje kontrolu ćelijske proliferacije i diferencijacije. Mutacije koje dovode do promena u mestima vezivanja ovog proteina su vezane za bazalne ćelijske kacinome. Alternativnim splajsovanjem se formiraju dve izoforme, pri čemu kraća izoforma, kojoj nedostaje N-terminusni hidrofobni region zadržava aktivnost. Ona je izobilno izražena u materičnim, ali ne i odraslim tkivima.
Domeni
RasGAP sadrži jedan SH3 domen i dva SH2 domena, PH domen, i GAP domen.
Interakcije
RAS p21 proteinski aktivator 1 formira interakcije sa:
iRNK može da formira interakcije sa Mir-132 mikroRNK. Ovaj protein učestvuje u angiogenezi.
Salineto, Cosenza
Salineto je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 212 m.
Kosta Trifković
Konstantin - Kosta Trifković (Novi Sad, 20. oktobar 1843 — Novi Sad, 19. februar 1875) je bio srpski književnik.
Biografija
Rođen je 1843. godine u Novom Sadu kao Konstantin Trifković. Tu je učio osnovnu školu i gimnaziju, a pomorsku školu u Rijeci. Jedno vreme je bio mornar. Kad vide da mornarski život nije tako romantičan kakav mu je izgledao, on ga napusti i na Rijeci završi gimnaziju. Posle je svršio prava i postao prvo opštinski činovnik, a docnije advokat u Novom Sadu, gde je živeo sve do smrti 1875. godine.
Kritički osvrt
Trifković nije viši satiričar ili moralni cenzor koji slika karaktere, tipove i naravi i izvrće ih potsmehu. To je, unekoliko, radio Jovan Sterija Popović. Trifković nema njegove dubine i zamaha, On se zaustavio na najlakšoj vrsti komedije, na komediji intrige, u kojoj je sva komika u radnji i situacijama, a ličnosti i njihov unutarnji život su sporedno, tu su samo da upotpune okvir komičnih situacija. Tako, u „Ljubavnom pismu“ cela komika proističe iz toga što jedno pismo slučajno zaluta u jedan džep gde mu nije bilo mesto. U njegovim komedijama je prikazana novosadska čaršija, sitni ljudi, sa sitnim i bezazlenim strastima i navikama. Trifkoaić je i sam na nivou te čaršije, hoće da je zabavi i nasmeje i da se i sam sa njom zabavi, prijatno i lako. U takvu vrstu komedije on je uneo neobično živ i duhovit dijalog i retku veštinu komponovanja. Komika je tu površna, neumetnička, ali prijatna ipak i vrlo zanimljiva. Njegove komedije su ispunjavale originalni pozorišni repertoar sve do pojave Branislava Nušića.
Canevara, Massa e Carrara
Canevara je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 340 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
77-LH-28-1
77-LH-28-1 je nedavno otkriveni selektivni agonist muskarinskog acetilholinskog receptora podtipa 1 (M1). On je alosterni agonist, sa preko 100-puta većom specifičnošću za M1 u odnosu na druge podtipove muskarinskog receptora. 77-LH-28-1 penetrira mozak prolazeći kroz krvno moždanu barijeru i stoga je korisno farmakološko oruđe sa efektima povećanja spoznaje.
Údolí včel
Údolí včel je čehoslovački crno-bijeli igrani film snimljen 1967. godine u režiji Františeka Vláčila. Po žanru je historijska drama, čija se radnja događa u Češkoj u 13. vijeku. Protagonist, čiji lik tumači Petr Čepek je sin lokalnog feudalca sklon neobičnom ponašanju koga otac pošalje u viteški red, ali koji je svejedno opsjednut svojom mladom pomajkom (čiji lik tumači Věra Galatíková). Dolinu pčela, koja je na naturalistički način prikazivala brojne negativne aspekte srednjovjekovnog života, su mnogi kritičari uspoređivali sa Bergmanovim Sedmim pečatom. Vláčil je nedugo potom režirao tematski srodan i mnogo poznatiji film Marketa Lazarova. Scenarist filma Vladimír Körner je po scenariju napisao i istoimeni roman objavljen 1975. godine.
Colonia Ejidal Primo Tapia, Zacapu
Colonia Ejidal Primo Tapia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zacapu.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1990 m.
Opština Ixtlahuacán, Colima
Ixtlahuacán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Colima.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1402 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Quattordio, Alessandria
Quattordio je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Izbiračica (film)
Izbiračica je jugoslovenska filmska komedija snimljena 1961. u režiji Dimitrija Đurkovića i Marijana Vajde. Scenario je napisao Dimitrije Đurković po istoimenom delu Koste Trifkovića. Radnja se događa u novosadskoj porodici u 19. veku i prati ljubavne peripetije njenih ženskih članova.
Heroneja
Heroneja (Χαιρώνεια, Chaeronea) je općina u suvremenoj Grčkoj koja administrativno pripada prefekturi Beotija. Prema popisu iz 2001. godine u njoj živi 2.218 stanovnika. Smještena je na rijeci Kifisós sjeverozapadno od Tebe. Predstavlja posljednji grad Beotije prije granice s Fokidom.
El Carnero, Santa María Tonameca
El Carnero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tonameca.
Heroneja
thumb|right|300px|Heronejski lav, spomenik na snimci iz godine 1914.
El Carnero, Santa María Tonameca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Heroneja
Heroneja je prvi put bila naseljena u prahistorijskom periodu, o čemu postoje tragovi na nalazištu Magoula Balomenou. U historiji se pojavljuje kao posjed Orhomena koji je od 600. pne. bio član Beotskog saveza. Krajem 5. vijeka pne., Heroneja je pripadala jednom od 11 beotskih distrikata. Najvažniji događaj u historiji Heroneje se zbio godine 338. pne. kada je u odlučujućoj bitci kod Heroneje kralj Filip II Makedonski porazio koaliciju grčkih polisa te tako nametnuo makedonsku dominaciju nad Grčkom. Godine 86. pne. je kod Heroneje rimski vojskovođa Lucije Kornelije Sula porazio pontsku u drugoj bitci kod Heroneje. Heroneja je također poznata kao rodno mjesto znamenitog grčkog historičara i biografa Plutarha, koji ju je spominjao u svojim djelima.
Nenno, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 582 m.
Heroneja
Najveća znamenitost Heroneje je tzv. Heronejski lav, spomenik koga je nakon prve bitke kod Heroneje podigao Filip II, zadivljen hrabrošću tebanske Svete čete, koja je radije izginula do posljednjeg čovjeka nego mu se predala. Ostatke spomenika je godine 1818. pronašla grupa engleskih putnika. Nešto kasnije su ostaci spomenika ponovno sastavljeni i podignuti na pijedesetal.
Komad (teatar)
Komad je izraz za tekst, odnosno književno djelo dramskog sadržaja, prvenstveno namijenjeno izvođenju od strane glumaca u teatru. Kao sinonimi se koriste izrazi kazališni ili pozorišni komad. Njegovo samo izvođenje se naziva kazališna ili pozorišna predstava.
Kazališni komad se u pravilu sastoji od dijaloga među likovima, te različitih uputstava za izvođenje - didaskalija.
Civilization
Civilization, ili punim imenom Sid Meier's Civilization, je računalna igra koju je stvorio Sid Meier za Microprose 1991. Cilj igre je "...izgraditi carstvo koje će oduprijeti izazovu vremena". Igra počinje 4000_pne., i igrači nastoje proširiti i razviti svoja carstva kroz doba do modernog i vremena bliske budućnosti. Jednostavno je poznata kao Civilization (na srpskohhvatskom govornom području također kao Civilizacija), ili skraćeno Civ ili Civ I. Opće priznata kao jedan od najboljih primjera strateška kompjuterske igre ova igre je ujedno i osnivač podžanra 4X koji je dobio ovaj naziva od stila igre koji je eXplore, eXpand, eXploit, and eXterminate (istraži, proširi, iskoristi i istrebi) koji će dobiti svoje sadašnje ime tek 1993. godine.
Komad (teatar)
Poseban oblik kazališnog komada predstavlja televizijska drama.
Civilization
Početne zamisli
Sama ideja za ovu igru je postojala od prvog razdoblja doba popularizacije kućnih kompjutera to jest s početka 1980-ih. Prvi od potencijalnih tvoraca je bio tvorac popularne strateške igre M.U.L.E. koji je razmišljao o ovoj igri još 1983. godine. Drugi potencijalni tvorac igre Civilization je bio programer Don Daglow koji na ovom projektu počinje raditi 1987., ali ubrzo od njega odustaje zbog drugih poslova.
Kraj osamdesetih godina kada se vrše pripremni radovi na igri je u industriji kompjuterskih simulacija razdoblje neočekivane dominacije igara gdje igrač preuzima zavisno od interpretacija ulogu Boga ili neograničenog vođe naroda. To je razdoblje igara SimCity i Populousa koje postaju potpuno neočekivano najbolje, najpopularnije igre 1989. godine Posljedica ranijih odustajanja postaje da je idejni koncept koji se temeljio na tada popularnoj igri Civilization Avalon Hilla dospio u ruke Sidu Meieru koji počinje na njoj raditi u kompaniji Microprose koja dominira tržištem video simulacija u drugoj polovici 1980-ih dok završni impuls daruje tržišni uspjeh tih novih vrsta strategija. Kako bi se MicroProse zaštitio od mogućih budućih sudskih tužbi donesena je odluka da se od Avalon Hilla otkupi pravo na ime Civilization (za kompjutere) i sve povezano s tom tada popularnom igrom. Tom odlukom sudbina nove igre još nije bila odlučena pošto na njoj u sljedećem razdoblju rade samo Meiera i Shelley zbog nepovjerenja ostatka programerske ekipe koja sumnja u budući uspjeh igre.
Stvaranje igre
Meier počinje raditi na Civilization početkom 1990. godine nakon odustajanja od nastavka igre Railroad Tycoon. U prvim mjesecima od radi sam, a rezultat toga postaje prototip verzija iz maja/svibnja 1990. godine. Od te početne verzije igre koja je spadala u strategije u realnom vremenu se ubrzo odustalo tako da se počelo raditi na novoj verziji tipa strateške igre na poteze. Nakon te promjene Meier i Shelley su počeli raditi na jedinicama što će omogućiti kasnije omogućiti stvaranje carstava u igri kao i tehnološko stablo. Po njemu igrač bi tijekom istraživanja neke tehnologije dobio nove bonuse (građevine ili jedinice) i mogućnost istraživanja novih složenijih tehnologija.
Po završetku stvaranja ovog dijela igre ona je napokon prezentirana direktorima Microprose kompanije koja se od početka protivila ovom projektu, ali ga nije mogla blokirati pošto je Meier bio jedan od suosnivača. U završnom poliranju igre prije izdavanja veličina karte na kojoj se ona igra je smanjena, a dodana je Civilopedia to jest enciklopedija svih jedinica, terena, istraživanja itd. koje se nalaze u igri.
Zbog nepovjerenja u uspjeh igre Microprose je odbio vršiti marketing za nju u doba izdavanja, ali samo ime kompanije kao i ono kompjuterskih dizajnera (Meier-Shelley) je rezultiralo da je ona primjećena, a sve ostalo je legenda. Uspjeh igre ja na kraju svih iznenadio tako da Shelley kasnije izjavljuje:
Žanr i osobine
Žanrovski, Civilizacija je strategija koja spada u potezne (eng. Turn Based Strategy) po načinu igranja i globalne (eng. God Games) po opsegu i odmaku, a po načinu kako se završava ona je 4X igra.
Sudjeluje čovjek i do sedam protivnika umjetne inteligencije. Igra se kružno. Kada sudionik dođe na red, ima neograničeno vrijeme za odluke. On zadaje računalu određene instrukcije od kojih se neke izvršavaju odmah (npr. bitke), a neke na kraju poteza (npr. skupljanje resursa).
Na osnovnim poljima mogu se graditi fiksni objekti koji mijenjaju osnovna svojstva polja. To su: Rudnik, Navodnjavanje, Cesta, Tvrđava, Željeznica i Grad. Tako livada s navodnjavanjem nosi tri jedinice hrane umjesto dvije. Neki objekti se ne mogu graditi svugdje, tako se planine ne mogu navodnjavati.
thumb|desno|200px|Snimak ekrana [[Macintosh verzije igre Civilization koji prikazuje razne mogućnosti za istraživanje]]
Grad je posebni fiksni objekt koji se može sagraditi na svakom kopnenom polju. Namjena mu je da skuplja resurse iz svog radijusa koji čini dvadeset i jedno polje oko njegovog. Tek osnovan grad skuplja resurse s jednog okolnog polja. Kada skupi dovoljno hrane, grad "poraste" i može skupljati s još jednog polja i tako sve dok ne iskoristi sva polja u svom radijusu.
Resursi koje grad skuplja imaju različite namjene.
Postrojba je nefiksni objekt koji uvijek ima lokaciju na mapi no za razliku od fiksnih (grada, ceste i dr.) može se premještati. Postoji pedeset različitih postrojbi a svaka ima tri glavne osobine (napadnu i obrambenu vrijednost i pokretljivost), kao i cijenu u resursima.
Napadna i obrambena vrijednost dolaze do izražaja kada se jedna jedinica pokuša premjestiti u polje u kojem je neprijateljska jedinica. Ishod bitke ovisi o tim brojkama.
Pokretljivost opisuje koliko polja igrač može pomaknuti postrojbu svaki puta kada dođe na red. Postrojba s dva pokreta može biti pomaknuta dvaput po ravnici ili jedamput na planinu.
Novac se može koristi za požurivanje izgradnje u gradovima, a njegova količina ovisi o odnosu poreznog ulaganja u nauku, istraživanje tehnologija ili porez na luksuz. Također dio novca igrač redovno gubi zbog korupciju čiji nivo se može smanjiti posebnim zgradama ili promjenom političkog sistema tako da na primjer u komunizmu nema korupcije.
Kada se skupi dovoljno jedinica blagajni tehnologije, otkriva se nova tehnologija.