cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Charles II od Engleske
Rojalisti smatraju da je Charles de iure bio kralj od smaknuća svoga oca Charlesa I, 30. januara 1649. godine. Engleski parlament Charlesa nije tada proglasio kraljem, te je Engleska ušla u kratki interregnum, ali škotski parlament ga je proglasio kraljem Škota 5. februara 1649. godine. de facto je kralj postao 29. maja 1660. nakon smrti Olivera Cromwella, čime je bilo završilo razdoblje republike i započela restauracija monarhije u Engleskoj.
Arabidopsis thaliana
Arabidopsis thaliana (Arabidopsis) je mala cvetajuća biljka sa prirodnim staništem u Evropi i Aziji. Budući da je jednogodišnja biljka sa relativno kratkim životnim ciklusom, arabidopsis je popularni model organizam u biljnoj biologiji i genetici. Među kompleksnim multićelijskim eukariotama, Arabidopsis thaliana ima relativno mali genom od oko 135 megabaznih parova (Mbp). Dugo se smatralo da ima najmanji genom među skrivenosemenicama, mada je sad poznato da su cvetajuće biljke sa najmanjim genomom u rodu Genlisea, red Lamiales, gde Genlisea margaretae, biljka mesožder, ima genom veličine 63,4 Mbp. Arabidopsis thaliana je bila prva biljka čiji genom je sekvenciran, i ona je popularno oruđe za razumevanje molekularne biologije mnogih biljnih osobina, uključujući razviće cveta i opažanje svetla.
Charles II od Engleske
Nakon smaknuća njegova oca, Charlesa I, dana 30. januara 1649. godine, Charles je de jure naslijedio krune. Nakon što je bio prisiljen pred snagama odanim parlamentu izbjeći u Škotsku, 5. februara iste godine proglasio se kraljem Škotske no i ta titula je bila samo titula bez sadržaja dok ju, nakon dugotrajnih pregovora, nisu priznali škotski prezbiterijanski pobunjenici, pa je Charles okrunjen za škotskog kralja 1. januara 1651. Međutim, i ta njegova vladavina je bila kratkog vijeka budući da je ta vlast bila uklonjena prodorom republikanske vojske Olivera Cromwella. Sve do povratka na vlast godine 1660. Charles je proveo u izgnaništvu u Francuskoj.
Kao i njegov otac, Charles je većinu svoje vladavine proveo u borbi sa parlamentom, ali za razliku od vremena njegovog oca, napetosti nisu nikada dosegnule takvu razinu neprijateljstava iz razloga što je Charles izbjegavao nametanje novih poreza koji bi ga antagonizirali sa parlamentom i narodom. Njegovu vladavinu obilježio je i uticaj vjerskih sukoba koji su se odvijali na kontinentu na unutarnje prilike i prvi politički sukobi zametaka političkih stranaka u Engleskoj (Torijevaca (Tory – konzervativci) i Vigovaca (Whig – liberali).
U braku nije imao preživjele djece, ali je zato imao brojnu nezakonitu djecu od kojih je priznao četrnaest. Bio je pokrovitelj i mecena mnogim umjetnicima, a na dvoru je oživio teatarske predstave i muzičke koncerte koji su u vrijeme Republike bili zabranjeni. Tokom života smatrali su ga prikrivenim katolikom, a na samrtnoj postelji se i preobratio.
U narodu je poznat kao "veseli vladar" zbog svoje sklonosti ka uzbuđenjima i uživanjima.
Prije vladavine
lijevo|mini|200p|Charles II kao princ od Velsa
Charles je bio najstariji preživjeli sin kralja Charlesa I i njegove supruge Henriette Marije, kćerke francuskog kralja Henrika IV i Marie de' Medici. Dana 27. juna krstio ga je anglikanski biskup, a kumovi su mu bili katolički francuski kralj, Luj XIII, i kraljica majka, Maria de' Medici. Nakon krštenja je briga o njegovom obrazovanju i odgoju povjerena protestantici, grofici od Dorseta. i odgajan kao potestant Rodio se u palači St. James's 29. maja 1630. Po rođenju je, kao najstariji sin suverena, automatski postao nasljednik engleske i škotske krune, te dobio titule vojvode od Cornwalla i vojvode od Rothesaya. Najvišu englesku prijestolonasljedničku titulu, titulu princa od Velsa, dobio je sa osam godina bez formalne proklamacije.
Četrdesetih godina 17. vijeka, tokom kojih je njegov otac vodio političku i vojnu borbu sa parlamentom, Charles je bio još sasvim mlad, ali je usprkos tome pratio svog oca tokom rata i držao položaj zapovjednika snaga na zapadu zemlje. Kao četrnaestogodišnjak sa bratom Jamesom učestvovao je u bici kod Edgehilla. Godine 1647. ga je otac, zbog bojazni za njegovu sigurnost, uputio majci Henriki Mariji u Francusku, gdje je na tronu bio njegov osmogodišnji rođak, Luj XIV. Godine 1648. Charles je prešao u Holandiju, i to u Haag, odakle je njegov otac očekivao vojnu pomoć Willema II, muža svoje sestre Marije Henrike, nakon što je bilo jasno da francuska rodbina Henrike Marije neće pomoći rojalistima. Međutim, Charles nije uspio iskoristiti kraljevsku flotu koja je tamo bila usidrena, jer je u međuvremenu u bici kod Prestona njegov otac izgubio rat.
Tokom svog boravka u Haagu Charles je imao ljubavnu vezu sa Lucy Walter, kurtizanom i pripadnicom rojalističke velške porodice, koja je, kao i Charles, u Haagu bila u izbjeglištvu. Walter će kasnije tvrditi da je sa Charlesom sklopila tajni brak, ali historičari ove tvrdnje smatraju neistinitima. Tokom te veze Charlesu se sa Lucy rodio sin James (Džejms), jedan od mnoge Charlesove nezakonite djece, koji će kasnije kao vojvoda od Monmoutha biti veliki politički protivnik Charlesova brata i nasljednika, Jamesa II.
Kralj Škota
Charles I je smaknut u januaru 1649. godine, a Engleska je proglašena republikom. Istovremeno Škotska je pod vodstvom prezbiterijanaca u Charles prepoznala očevog nasljednika, pa je time pravno onemogućila Engleze da samo svojom odlukom odlučuju o sudbini monarhije. Dana 5. februara 1649. u Edinburghu je objavljeno da je Charles II novi kralj Škota, pod uslovom da obeća da će Škotska crkva biti oslobođena uticaja Engleske, te ostala prezbiterijanska. Nakon dolaska u Škotsku 23. juna 1650. godine, Charles je formalno pristao na te uslove kako bi dobio podršku u Škotskoj, ali to ga je učinilo još nepopularnijim u Engleskoj.
Dana 1. januara 1651. godine Charles je i okrunjen za škotskog kralja, ali ubrzo bijaše prezren od strane svojih škotskih domaćina, čemu je pridonosila i vojna prijetnja iz Engleske. Naime, republikanske vojne snage iz Engleske predvođene Oliverom Cromwellom odlučile su pokrenuti napad na Škotsku kako bi potpuno porazile ostatke rojalističkih snaga. Charles je sa svojim škotskim saveznicima odlučio pokušati napasti i time iznenaditi engleske republikanske snage, te prodrijeti u Englesku. Međutim, mnogi od škotskih vođa su Charlesa napustili u odlučujućim trenucima, pa je napad doživio fijasko i poraz u bici kod Worcestera, 3. septembra 1651. godine. Charles je nakon toga morao krenuti u bijeg. U početku se skrivao pred republikancima, koji su raspisali nagradu od 1,000 funti za njegovu glavu i zaprijetili smrću svakom onom tko mu pomogne. Nakon šest sedmica skrivanja i prerušavanja (koje je otežavala njegova nadprosječna visina ) umaći u Francusku.
Novo progonstvo
Cromwell se tada proglasio lordom protektorom i britanski otok je bio pod njegovom vojnom vlašću. Osiromašen, Charles više niti uz pomoć veza svoje majke Henrike Marije u Francuskoj i svoje sestre u Holandiji nije uspijevao okupiti oko sebe dovoljno lojalnih snaga, a niti financijska sredstva za napad na republikance. U svojim nastojanjima obratio se i Španiji ali ni u tom pokušaju nije uspio. Pokušao je okupiti vojsku, ali ga je spriječio nedostatak finansijske podrške.
Kralj Škota, Engleske i Irske
lijevo|250px|mini|Charles II
Smrt Olivera Cromwella 1658. godine u prvom trenutku nije se činila kao nova Charlesova šansa, budući da je u Engleskoj] titulu lorda protektora preuzeo njegov sin, Richard Cromwell. Međutim, Richard nije posjedovao očevu karizmu, te je bio bez podrške u parlamentu i vojsci. Iz tih razloga bio je prisiljen napustiti svoj položaj 1659. godine. Protektorat Engleske bio je ukinut, a Commonwealth ukinut. Nemire i anarhično stanje koji su nastali svojom vojskom je smirio George Monck, guverner Škotske, koji je na čelu svojih snaga ušao u London, razriješio parlament i raspisao izbore za novi nakon skoro dvadeset godina.
Restrikcije prema rojalističkim kandidatima i glasačima su bile ignorisane, pa su izbori rezultirali Domom naroda koji je bio jednako podijeljen na rojaliste i parlamentarce, te na anglikance i prezbiterijance. Na izborima su nadmoćno pobijedili rojalisti, a tako izabrani parlament sastao se 25. aprila 1660. Charles je u nastaloj situaciji donio deklaraciju kojom je iznio svoje uvjete za povratak na vlast, a u kojoj je, između ostalog, pristao na oprost svim neprijateljima svoga oca. U deklaraciji se ističe da je Charles nakon smrti svog oca 1649. godine bio zakoniti suveren i kralj.
Charles je stigao u London 29. maja 1660. godine. Ovaj datum, Charlesov trideseti rođendan, se uzima kao dan ponovne uspostave monarhije u Engleskoj. Iako je Charles pomilovao Cromwellove ljude, njih devet je ipak smaknuto, a ostali su dobili zatvorske kazne ili su jednostavno bili uklonjeni sa položaja koje su držali u Commonwealthu. Tijela Olivera Cromwella i njegovih pomoćnika podvrgnuta su nedostojanstvenoj posthumnoj dekapitaciji.
Kasnija polovina 1660. godine Charlesu nije donijela sreću kao prva; obilježile su je smrti Charlesovog najmlađeg brata i sestre Marije Henrike. Otprilike u isto vrijeme objavljena je trudnoća i tajni brak Charlesovog mlađeg brata i Anne Hyde, što je Anninom ocu ojačalo poziciju Charlesovog najdražeg ministra.
Parlament, za čijeg se kratkog mandata provela restauracija monarhije, je neposredno prije Charlesove krunidbe u Westminsterskoj opatiji 23. aprila 1661. godine razriješen, a nakon krunidbe okupio se novi parlament u kojem su većinu imali rojalisti, pa Charles nije imao razloga narednih sedamnaest godina birati novi parlament. Charles se odrekao nekih nepopularnih poreznih zakona iz doba vladavine svojeg oca, a parlament mu je zauzvrat utvrdio godišnji prihod od 1,200,000 funti. Čak se i ova suma Charlesu pokazala nedovoljnom kroz vladavinu.
Velika kuga i Veliki požar
Godine 1665. Charles se suočio sa velikim zdravstvenim problemom; Velikom londonskom kugom. Vrh je dosegla u novembru, kada je sedmično umiralo sedam hiljada ljudi. Charles i njegov dvor premješteni su u Salisbury, a parlament se sastajao u Oxfordu.
Upravo u periodu kada je London izlazio iz epidemije kuge, izbio je Veliki londonski požar. Vatra je progutala 13,200 kuća i 87 crkava. Kralj i njegov brat, vojvoda od Yorka, pridružili su se akcijama suzbijanja požara. Narod je za podmetanje požara krivio rimokatoličke konspiratore, mada je kasnije otkriveno da je požar započeo u pekari u Pudding Laneu.
Vanjska politika
Godine 1662. Charles se vjenčao sa portugalskom princezom, Katarinom od Braganze, koja je kao miraz donijela arhipelag pored indijskog grada Bombaja i Tangera u Maroku. Tokom iste godine za 375,000 funti grad Dunkerque prodao je Francuskoj. Ovo nije bio popularan potez, jer iako je Dunkerque predstavljao finansijski teret, opet je bio na strateški važnom položaju.
U znak zahvalnosti 1663. godine, zemljoposjede u Sjevernoj Americi, u provinciji tada znanoj pod imenom Karolina, dodijelio je osmorici plemića koji su mu bili lojalni za vrijeme njegove borbe za povratak na prijestolje.
Godine 1652. Charles započinje rat sa Holandijom, koji u dva navrata po dvije godine traje do 1667. godine. U početku rata Engleska je postizala uspjehe osvojivši grad New Amsterdam, koji je nakon osvajanja dobio ime New York u čast Charlesovog brata Jamesa, vojvode od Yorka. Međutim, godine 1667. Holanđani su Engleze iznenadili napadom na usidrene brodove na rijeci Temzi, potopivši cjelokupnu englesku flotu osim broda HMS Royal Charles, koji su kao trofej odvukli u Holandiju. Nakon toga 1667. godine je potpisan sporazum u Bredi kojim je ratni sukob završen.
mini|Kovanica iz 1683. sa Charlesovim likom U međuvremenu je, zakonima iz 1670. godine, Charles Britanskoj istočnoindijskoj kompaniji odobrio samostalno sticanje novca i teritorija, gradnju utvrđenja i samostalnog osnivanja vojnih jedinica, samostalno sklapanje saveza, rata i mira, te samostalnu građansku i kaznenu jurisdikciju na području Indije. Suprugin miraz se također pokazao preskupim za održavanje, pa je Charles oslobodio Tanger.
Sukobi sa parlamentom
Parlament se suprotstavio Kraljevskoj deklaraciji o oprostu, tvrdeći da kralj nije imao pravo zaustaviti primjenjivanje ranije donešene zakone. Charles je povukao deklaraciju, ali je pristao na propis kojim bi javni službenici bili dužni polagati zakletvu koju bi propisivala Engleska crkva, te se i dalje osuđivalo učenje Katoličke crkve kao praznovjerje i idolopoklonstvo. Kako je parlament odbio prihvatiti finansiranje rata sa Holandijom, Charles je bio prisiljen taj izgubljeni rat završiti sporazumom 1674. godine.
Kako Charles nije imao djece, sve izglednijom se činila mogućnost da će ga naslijediti brat James, koji se u međuvremenu preobratio na katoličanstvo. Ta činjenica je bila razlog iz kojeg je 1678. godine izbila antikatolička histerija kojoj je povodom bila objava stanovitog spiska zavjerenika koji su htjeli ubiti Charlesa, a među optuženima je bila i sama kraljica (koja će nedugo nakon dokazivanja svoje nevinosti umrijeti). Posljedica je bila smaknuće nekolicine nevinih ljudi kako bi se primirila javnost. Kako bi kraljevsku porodicu učinio manje katoličkom i više protestantskom, svoju bratičnu Mary je udao za protestantskog holandskog princa, Willema III.
1678. godine, iako je narod tražio rat sa katoličkom Francuskom, Charles je tajno pregovarao sa Lujem XIV, pokušavajući da u zamjenu za novac ostane neutralan u sukobima. Kako parlament nije stao na njegovu stranu, Charles ga je u januaru godine 1679. raspustio. Novi parlament okupio se već u martu iste godine, još agresivniji prema Charlesu.
Sukob oko nasljedstva krune
Bojeći se da će ovaj zakon proći, Charles je u decembru 1679. godine opet raspustio engleski parlament. Čak i slijedeća dva parlamenta, jedan iz 1680. i drugi iz 1681. godine, su također bili raspušteni iz tog razloga. Do svoje smrti Charles je vladao kao apsolutistički vladar. Zbog Charlesovog suprotstavljanja spornom zakonu, neke protestantske pristalice su skovale urotu kojoj je cilj bio ubiti Charlesa i Jamesa. Zavjera nije uspjela zahvaljujući požaru koji je spriječio Charlesa da nesumnjajući stigne na mjesto predviđenog atentata, a urotnici su optuženi za veleizdaju i smaknuti. Kako su mnogi uticajni protestantski političari bili smaknuti ili protjerani, a iz Tower of Londona su pušteni oni katolički, vojvoda od Yorka je dobio na popularnosti na dvoru.
Smrt
Charles je iznenada obolio 2. februara 1685. godine, od disfunkcije bubrega i uremije, što se manifestiralo zadržavanjem mokraće u tijelu, te komom i naposlijetku smrću. Posljednjim riječima je zamolio svoga brata da se pobrine za njegovu ljubavnicu, Nelly Gwyn. Pred smrt se navodno preobratio na katoličanstvo, mada nije poznato koliko je bio pri svijesti u trenutku preobraćenja. Umro je u srijedu, 6. februara 1685. godine, u dobi od 55 godina. Pokopan je u Westminsterskoj opatiji 14. februara, u vrlo jednostavnoj ceremoniji. Naslijedio ga je mlađi brat, James II Engleski i VII Škotski.
Potomstvo
Charles sa svojom kraljicom nije imao djece; sve četiri njene trudnoće završile su pobačajem. Charles je, međutim, imao nekoliko djece sa svojim mnogobrojnim ljubavnicama. Za svoju najdražu ljubavnicu, Barbaru Palmer, kreirao je vojvodstvo Cleveland, a za većinu svoje priznate djece kreirao je zasebna vojvodstva ili grofovije. Tri snahe Elizabete II (Diana Spencer, Sarah, vojvotkinja od Yorka i Camilla, vojvotkinja od Cornwalla) su potekle od Charlesovih vanbračnih sinova, što znači da će princ William od Velsa vjerovatno postati prvi kralj koji je potomak Charlesa II.
Case di Pietro, Pescara
Case di Pietro je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Ceftibuten
Ceftibuten je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 410,425 Da.
Case di Pietro, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Bettancourt-la-Longue
Betankur la Long je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Vitri le Fransoa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 72 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,09 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 192 metara.
GIMP
GIMP (GNU Image Manipulation Program) je najpopularnija besplatna aplikacija za obradu/stvaranje računarskih slika za Linux operativni sistem, koja je dostupna i kao komercijalna aplikacija. Ovaj program ima jako dobru podršku za razne filtere koji se koriste pri radu sa računarskom grafikom pa je čak po kvaliteti upoređivan i sa Adobe Photoshopom.
GIMP je programiran pod X11-a na UNIX-om, ali je dostupan i za Linux, Microsoft Windows i Mac OS X operativne sisteme.
Dobitnici Porina 2006.
Porin je najuglednija diskografska nagrada u Republici Hrvatskoj. Ustanovljen je 1993. godine od Hrvatske diskografske udruge, Hrvatske glazbene unije, Hrvatskog društva skladatelja i Hrvatske radio televizije, a redovito se godišnje dodjeljuje od 1994. godine.
Popis dobitnika
Dobitnici diskografske nagrade Porin u 2006. godini. Porin je dodijeljen u 38 kategorija, a nagradu za životno djelo dobili su Drago Britvić, Tomislav Neralić, Gabi Novak i Ljubo Stipišić - Delmata.
Weil der Stadt
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Beblingen Vajl der Štat se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Beblingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 406 metara. Površina opštine iznosi 43,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 19.082 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 442 stanovnika/km².
OpenOffice.org
OpenOffice.org je slobodan programski paket otvorenog koda za uredsko poslovanje. Sadrži program za obradu teksta, program za prezentacije, program za vektorsko crtanje, program za kreiranje baza podataka i tabelarne proračune. Postoje verzije OpenOffice.org-a za razne operativne sisteme: Microsoft Windows, Linux, BSD, Solaris i Mac OS X. Openoffice.org je kompatibilan i predstavlja direktnu konkurenciju Microsoft Office-u. Takođe podržava OpenDocument standard za razmjenu podataka. OpenOffice.org drži 14% korporativnog tržista, a službena web stranica je do sada zabilježila preko 60 miliona download-a.
Burgundsko Vojvodstvo
Burgundsko Vojvodstvo je bilo vojvodstvo francuskog kraljevstva koje nastaje na delu teritorija bivše Kraljevine Burgundije 890. godine. Već 932 godine područje Burgundije biva podijeljeno između ovog vojvodstva i novoproglašenog kratkovečnog Drugog Burgundskog Kraljevstva koje biva anektirano u 11 veku od Svetog Rimskog Carstva. Francuski kralj Robert II će uspeti 1014 anektirati Burgundsko Vojvodstvo, ali već 1032. godine njegov sin Henri I od Francuske je prisiljen obnoviti vojvodstvo koje potom traje do 11.11.1361. godine kada umire njegov zadnji naslednik i ono se potom vraća francuskoj kruni. Manje od dvije godine kasnije francuski kralj Ivan II., kralj Francuske ponovno obnavlja vojvodstvo darujući ga svom najmlađem sinu Filipu. Pod njegovim potomcima Burgundsko Vojvodstvo postaje nezavisna moćna država koja se prostire od granice Švajcarske pa sve do La Manša. Iznenadna smrt Karla Smelog postaje za razvoj Evrope jedan od najvažnijih iako najčešće zaboravljenih događaja kojim de facto nestaje ovo vojvodstvo, a iz njegovih severnih slobodnih ostataka nastaje Holandija.
Prvo vojvodstvo
thumb|Tri [[Burgundija|Burgundije oko 900 godine. Donja i Gornja Burgundija se ujedinjuju u Kraljevinu Burgundiju (933-1032/1378)
{{legend|#ECE87B| Gornja Burgundija}} {{legend|#FBCB8C| Donja Burgundija}} {{legend|#D6B68A| Burgundsko Vojvodstvo}}]]
Do stvaranja Burgundskog Vojvodstva dolazi krajem 9 veka u doba anarhije koja zahvata Zapadnofranačko Kraljevstvo koje počinje nakon smrti kralja Luj II 879. godine. Odbivši priznati nove kraljeve braću Karlomana i Luja III Boso od Provanse se pobunio i proglasio nezavisnost samo da bi bio izdan od brata Ričarda Suca koji će zajedno s kraljevskom vojskom osvojiti dio bratovljeve države. Za to biva nagrađen osvojenim područjem i titulom grofa Autuna 880..To početno područje će kasnije biti dodatno prošireno nakon čega se od 890. godine Ričarda naziva vojvodom Burgundije. Kombinacijom diplomacije i bogatstva Burgundskog Vojvodstva Ričardov sin Rudolf će postati kralj-uzurpator zapadnofranačke države 923. godine, a svoje vojvodstvo će biti prisiljen prepustiti bratu crnom Hugu. Nakon bratovljeve smrti bez nasljednika Hugo odbija priznati Luja IV. za francuskog kralja što dovodi do rata koji uništava autonomiju Burgundskog Vojvodstva tako da u njoj na vlast 956 godine dolaze braća Huge Capeta koji postaje francuski kralj 987. godine. Nakon smrti Huga Velikog vojvode od Burgundije 1002. godine njegov nećak francuski kralj Robert Pobožni će napasti Otona-Williama poslednjeg vojvodu prvog vojvodstva. Rat završava pobedom Roberta II 1004. godine i ujedinjavanjem titule francuskog kralja i vojvode Burgundije. Sledećih 28 godina Burgundsko Vojvodstvo postoji samo de jure ili kao vojvodstvo kojim upravlja prestolonaslednik i koje se gotovo neprekidno nalazi u pobuni protiv kraljevske vlasti.
Treće vojvodstvo
thumb|Burgundsko Vojvodstvo u doba Karla Smelog 1467.-1477.
Weilheim an der Teck
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Eslingen Vajlhajm an der Tek se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Eslingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 385 metara. Površina opštine iznosi 26,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.556 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 360 stanovnika/km².
Gang Mills, New York
Gang Mils je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.185, što je 881 (26,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Alpine, Wyoming
Alpajn je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 828, što je 278 (50,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Petrone II, Frosinone
Petrone II je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 274 m.
Oxbow Estates, Arizona
Oxbow Estates je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 217 stanovnika.
Metastaza
Metastaza, ili metastatička bolest, je širenje kancera iz jednog organa ili dela na druge ne susedne organe ili delove. Nova mesta oboljenja, koja se na taj način formiraju, se nazivaju metastazama (ponekad skraćeno "mets"). Ranije se smatralo da samo maligne ćelije tumora i infekcije imaju sposobnost metastaziranja, međutim to stanovište je promenjeno zahvaljujući nedavnim istraživanjima. Po poreklu metastaza je grčka reč sa značenjem "premeštanje", od μετά, meta, "sledeći", i στάσις, stasis, "postavljanje".
Kancer se javlja nakon progresivnog genetičkog oštećenja jedne ćelije tkiva, tako da se proizvode nove ćelije u obliku nekontrolisane proliferacije. Ta nekontrolisana proliferacija, mitoza, formira primarni heterogeni tumor. Ćelije od kojih je tumor sastavljen vremenom podležu metaplaziji, čemu sledi dosplazija i anaplazija, i rezultirajući maligni fenotip. Maligni fenotip omogućava intravazaciju u cirkulaciju, kojoj sledi ekstravazacija na drugo mesto za tumorigenezu.
Magnećani
Magnećani (Μάγνητες) bili su jedno od starogrčkih plemena. U drugom pevanju Ilijade Homer ih ubraja među Grke koji učestvuju u pohodu na Troju i njihovu domovinu smešta u Tesaliju, i to u oblasti koja se i danas zove Magnezija. U istorijsko doba učestvovali su u grčkoj kolonizaciji, tokom koje su osnovali dva prosperitetna grada u zapadnoj oblasti Male Azije ― Magneziju na Meandru i Magneziju na Sipilu.
Metastaza
Nakon što ćelije tumora dospeju na drugo mesto, one repenetriraju sud ili zidove i nastave da se umnožavaju, čime se formira novi klinički primetan tumor. Taj novi tumor je poznat kao metastatički (ili sekundarni) tumor. Metastaza je jedna od tri prepznatljive karakteristike malignosti (za razliku od benignih tumora). Većina neoplazama mogu da metastaziraju, mada u različitim merama (e.g., bazaliome ratko metastaziraju).
Kad ćelije tumor metastaziraju, novi tumor se naziva sekundarni ili metastatički tumor, i njegove ćelije su slične ćelijama originalnog tumora. To znači, na primer, da ako rak dojke metastazira u plućima, sekundarni tumor se sastoji od abnormalnih ćelija dojki, a ne od abnormalnih ćelija pluća. Tumor pluća se tad naziva metastatički rak dojke, umesto raka pluča.
Busson (Gornja Marna)
Bison je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Šomon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 36 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 385 metara.
Oroksilin A
Oroksilin A je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 284,263 Da.
Ujedinjenje Njemačke
Ujedinjenje Njemačke se može odnositi na:
Case Carolo, Padova
Case Carolo je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Grafički korisnički interfejs
GUI, grafički korisnički interfejs ili grafički interfejs (hr. sučelje) je metod interkacije sa računarom kroz manipulaciju grafičkim elementima i dodacima uz pomoć tekstovnih poruka i obavještenja. Izgovara se približno kao gooey na engleskom jeziku, tj. gui, na bosanskom jeziku.
GUI programi prikazuju vizualne elemente poput ikone, prozora i drugih elemenata. Prethodnici GUI programa su izumljeni na Stanford univerzitetu, na čelu sa Douglasom Englebartom i koristili su tekstualne linkove za upravljanje. Kasnije su istraživači na Xerox PARC-u unaprijedili i otišli dalje od samo tekstualnih linkova i počeli da koriste grafički interfejs za njihov Alto računar. To je bila preteča svih današnjih grafičkih interfejsa, pa se tako ponekad i danas koristi skraćenica PUI (PARC User Interface). PUI je i tada koristio prozore, menije, dugmiće, štrih kockice, ikone kao i uključivanje nekoh pokaznog uređaja kao što je miš.
Prvi put ga je iskoristio Apple na svojim Macintosh računarima i operativnim sistemima, dok je kasnije Microsoft kopirao Appleove ideje u njihovim prvim verzijama Windows operativnog sistema. Primjeri nekih grafičkih interfejsa su Mac OS, Microsoft Windows, NEXTSTEP i X Window System od kojeg su nastali Qt (KDE), GTK+ (GNOME), i Motif (CDE).
Pomoću grafičkog interfejsa korištenje današnjih računara je mnogo jednostavnije nego u doba DOS operativnog sistema koji je bio prilično negostoljubljiv prema novim korisnicima računara. Većina današnjih operativnih sistema se upravlja preko grafičkog interfejsa, dakle pomoću kursora, ikona, prozora i drugih elemenata.
GUI protiv CLI
thumb|250px|Primjer [[KDE grafičkog interfejsa, jednog od X Window System GUI-a dostupnih za Unixolikim sistemima]] Grafički interfejs je predstavljen kao odgovor na Command Line Interfaces (CLI) ili interfejs koji je računarom upravljao isključivo preko teksta i komandne linije. CLI je bio manje upotrebljiv nego GUI te je bio mnogo komplikovaniji jer je koristio tekstualne naredbe (kao u DOS operativnom sistemu). Neki današnji operativni sistemi sadrže oba interfejsa, iako se grafički mnogo više koristi što je i logično.
Alara od Nubije
Alara je bio nubijski vladar iz 8. vijeka pne. pod čijim vodstvom su se nubijske države ujedinile u Kušitsko Kraljevstvo sa sjedištem u Napati. Alarina se država prostirala od Meröea do Trećeg katarakta.
Alara je zbog toga uživao veliko poštovanje među budućim Kušitima, a čini se da je bio i prilično dugovječan zbog popularne kušitske izreke "Da budeš živio koliko i Alara".
Alaru je naslijedio Kashta koji će kušitsku vlast proširiti na Gornji Egipat.
Ciklacilin
Ciklacilin je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 341,426 Da.
Start, Louisiana
Start je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 905.
Crespin (Sever)
Krepen je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Valansjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4410 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 443 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,94 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 25 metara (maksimalnoj 32 m, a minimalnoj 16 m).
Maximilian Njegovan
Maksimilijan (Maximilian) Njegovan (Zagreb, 31. listopada 1858. – Zagreb, 1. srpnja 1930.), hrvatski admiral u Austro-ugarskoj ratnoj mornarici.
Životopis
Rođen je 1858. u Zagrebu u brojnoj obitelji austro-ugarskog vojnog službenika. Nakon nekoliko godina obitelj seli u Gospić gdje Maksimilijan završava osnovnu školu. Godine 1873. upisuje se na Pomorsku akademiju u Rijeci te postaje kadet 1877., kao jedan od najboljih u klasi te na brodu Dandolo putuje iz Pule u Južnu i Sjevernu Ameriku. Vraća se s krstarenja u Pulu 1878., gdje nastavlja profesionalnu karijeru u ratnoj mornarici. Nakon što je vodio časnički tečaj za torpeda, 1893. prvi put samostalno zapovijeda torpednim brodom Condor. Na brodu Kaiser Franz Josef godine 1897. putuje na Daleki Istok kao časnik za navigaciju, zatim radi na Pomorskoj akademiji u Rijeci, zapovijeda brodovima Nautilus, Schwarzenberg i Budapest. Imenovan je za kontraadmirala 1911., zatim kao zapovjednik eskadre 1913. vodi blokadu Crne Gore i radi kao predstavnik Mornarice u Skadru. Kao viceadmiral predsjeda Mornaričkim tehničkim komitetom u Puli 1913.-1914. Preuzima zapovjedništvo nad I. eskadrom brodova na Tegethoffu, vodi napad na Ankonu odmah po objavi rata 1915. Poslije smrti velikog admirala Antona Hausa 1917. imenovan je admiralom i zapovjednikom austrougarske ratne mornarice. Tijekom 1917. godine u više navrata Karlo I. Austrijski i njemački car Vilim II. pokušavaju nagovoriti Njegovana da izvrši invaziju flotom na Veneciju, čemu se Njegovan tvrdokorno opire, te tako pada u nemilost obojice careva. Prilika za smjenu admirala bila je pobuna mornara u Boki Kotorskoj pa je Njegovan smijenjen, a na njegovo mjesto postavljen do tada kapetan bojnog broda (linienschiffskapitaen) Miklos Horthy. Nakon smjene 1918., Njegovan odlazi u mirovinu. Kratko vrijeme živi u Beču te umire nakon kraće bolesti 1930. u Zagrebu. Odlikovan je brojnim austro-ugarskim odlikovanjima i pokopan na groblju Mirogoj uz sve državne i vojne počasti.
Odlikovanja
Admiral je tijekom službe odlikovan brojnim k. u k. odličijima. Već do 1913. kao kontraadmiral imao je odličje Željezne krune 3. stupnja (Orden der Eisernen Krone), koje se dodjeljivalo za iznimne vojne i civilne zasluge. Nositelju toga odličja pripadao je i počasni naziv vitez. Ovo visoko, drugo po redu vojno odličje, bilo je Njegovanu potvrđeno kad je 15. svibnja 1917. poslije bitke kod Otranta primio i Veliki križ Reda željezne krune, što je bio prvi stupanj toga odličja. Primio je i odličje Reda Leopolda za napad na Anconu. To treće po važnosti austrougarsko odličje Njegovanu je potvrđeno pri umirovljenju. Osim tih odličja, admiral Njegovan tijekom svoje vojničke službe primio je i Vojni križ za zasluge (Militärverdienstkreutz), koji su mogli dobiti samo časnici za iznimne zasluge. Potom, primio je i Brončanu medalju za vojničke zasluge s crvenim rubom, te časničku oznaku za vojničku službu 3. stupnja, koja je označavala 25-godišnju časničku službu. Kao djelatni časnik dobio je i Brončanu jubilarnu spomenicu za oružane snage iz 1898., Vojnički jubilarni križ iz 1908., kao i prusko odličje Crvenoga orla 2. stupnja, grčko Odličje osloboditelja, kinesko odličje Dvostrukog zmaja 2. stupnja, te Medschidie Orden, tursko odličje 3. stupnja sa sabljama Osmanlijskog carstva. Njega su mogli dobiti admirali, kao i španjolsko odličje Merito Naval 3. stupnja.
Weingarten (Württemberg)
Vajngarten je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Ravensburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 23.620 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8436082.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ravensburg Vajngarten se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ravensburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 485 metara. Površina opštine iznosi 12,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 23.620 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.941 stanovnika/km².
FCP
FCP ima više značenja.
Просторни план Републике Српске
'''Просторни план Републике Српскеза период до 2025. године''' израђен је 2015. године као стратешки документ из области просторног планирања за територију Републике Српске (РС). Овај трећи просторни план Републике Српске усвојила је Народна скупштина РС 18. фебруара 2015. године и објављен је Службеном Гласнику Републике Српске број 15/2015. План се састоји из два дела - текстуалног и графичког. У свом садржају обрађује следеће тематске области у складу са парадигмом одрживог развоја:
Просторни план се састоји из следећих делова:
'''Просторни план Републике Српске за период до 2015. године''' израђен је 2008. године као други просторни план Републике Српске.
Овим просторним планом су били утврђени:
Просторни план из 2008. године је садржао:
'''Просторни план Републике Српске за период од 1996. до. 2001. године''' био је први просторни план за територију РС, претходио је Просторном плану из 2008. године и имао је епитет етапног просторног плана.
Vesna Milutin
Vesna Milutin (Zagreb, 1973.), hrvatska arhitektica.
Vesna Milutin. Rođena je 1971. u Zagrebu. 1997. godine diplomirala je na Arhitektonskom fakultetu sveučilišta u Zagrebu. Od 1995. sudjeluje na natječajima, izložbama, arhitektonskim radionicama samostalno i u suradnji s arhitektima: Anom Šverko, Ivanom Ergić, Vanjom Ilić, Zorislavom Petrićem i Tomislavom Rukavinom. 2000. godine osniva CAPSULA studio u Zagrebu u kome djeluje s Ivanom Ergić i Vanjom Ilić.
Začajnije realizacije - CAPSULA studio
2000.
2001.
2002.
2003.
2004.
2005.
PDR
PDR se može odnositi na:
Pjer Kara
Pjer Kara, ime pod kojim je kasniji srpski kralj Petar Oslobodilac ("Čika Pera", Petar Mrkonjić, Petar I. Karađorđević), nakon što je 1871. godine završio francusku vojnu akademiju u Mecu, javio u dobrovoljce kad je buknuo francusko-pruski rat, stupivši u legiju stranaca, u kojoj je postao poručnik. Pošao je "da se bori za Francusku, koju je smatrao nositeljicom demokratske misli, protiv pruskog imperijalizma.
Hrabro je sudelovao u tom ratu sve do njegovog kraja. U uzmaku francuske vojske, u jednom sukobu, braneći francusku zastavu, dospeo je u nemačko ropstvo i bio zatočen u nemačkoj tvrđavi. Tamo je zatekao nemačkog pešadijskog poručnika Šturma, koji je nadzirao zarobljenike. Za razliku od drugih Nemaca, Šturm je sa zarobljenicima postupao ljudski. Kad je saznao da je među zarobljenim Francuzima i jedan zarobljeni Srbin i još knežević, Šturm ga je upoznao i poverio mu se kako je i on Srbin lužički. Knez Petar ga je pitao da li zna srpski, a kad je Šturm progovorio, ništa ga nije razumeo. Jednog dana, da izmakne iz ropstva, knez Petar je po ciči zimi, skočio s tvrđave u reku Loaru i kroz kišu kuršuma preplivao na drugu obalu. Tada je dobio reumatizam koji će ga na ovu hrabrost podsećati čitavog života, bolje nego legija časti kojom je za to odlikovan.
Kada je 1903. godine stupio na srpski presto kralj Petar je u Beogradu kao visokog oficira zatekao negdašnjeg pešadijskog poručnika Šturma koji se ovde prozvao Jurišićem, čiji je srpski ovde dobro razumeo, i odmah ga imenovao za ađutanta. Tako je nastavljeno jedno davno prijateljstvo i tako se nastavila velika vojnička karijera Pavla Jurišića Šturma."
Izvor:
Fuga
Fuga se može odnositi na:
Genomski projekat
Genomski projekti su naučni poduhvat sa ultimatnim ciljem da se odredi kompletna genomska sekvenca jednog organizma (životinje, biljke, gljive, bakterije, arheje, protiste ili virusa) i da se obeleže geni koji kodiraju proteine i druga važna svojstva kodirana genomom. Genomska sekvenca jednog organizma obuhvata kolektivne DNK sekvence svih hromozoma organizma. Za bakteriju koja sadrži jedan hromozom, genomski projekat ima za cilj mapiranje sekvence tog hromozoma. Kod čoveka, čiji genom sadrži 22 para autozoma i 2 seksualna hromozoma, kompletna genomska sekvenca obuhvata 46 zasebnih hromozomskih sekvenci.
Fuga
ili:
Genomski projekat
Projekat humanog genoma je bio prekretnica među genomskim projektima. On ima veliki uticaj na istraživanja širom prirodnih nauka, sa potencijalom za podstakne brojne medicinske i komercijalne događaje.
Bristol, Florida
Bristol je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 996 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 996 stanovnika, što je 151 (17,9%) stanovnika više nego 2000. godine.
TTL
TTL se može odnositi na:
Westcliffe, Colorado
Vestklif je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Villarboit, Vercelli
Villarboit je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 295 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
Chastel
Šastel je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Brijud.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 162 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 5 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 27,69 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 900 metara (maksimalnoj 1.359 m, a minimalnoj 711 m).
Gossip Girl
U Hrvatskoj se prikazivala na programu HRT pod naslovom Tračerica. U Srbiji se prikazivala na televiziji Prva pod naslovom Tračara. Od 4. jula do 13. novembra 2011. prikazane su prve četiri sezone, koje su tokom 2012. reprizirane.
Sinopsis
Serija prati burni život grupe srednjoškolaca iz bogatih porodica koji pohađaju privatnu školu u elitnoj Njujorškoj četvrti na Menhetnu. Prelepa i buntovna plavuša Serena van der Vudsen i atraktivna Bler Voldorf su najbolje prijateljice, ali i povremene suparnice. Njih dve razdvojila je velika Serenina greška koju je učinila u prošlosti, a koju joj Bler ne može oprostiti. Jabuka razdora bio je fatalni Nejt Arčibald, dečko sa Aper Ist Sajda, rastrzan između dve nekad najbolje prijateljice. Njegova suprotnost je Čak Bas, ženskaroš i antiheroj, koji ne preza ni od čega da bi stigao do cilja. U njihovo odabrano društvo početkom školske godine stiže tipična porodica Rufusa Hamfrija. Njegova deca Den i Dženi se na različite načine uklapaju u snobovsku sredinu, a fatalna Serena ostaviće mladog Dena Hamfrija bez daha još prilikom prvog susreta.
1. sezona (2007./08.)
Glavna radnja prve sezone je Serenin iznenadni povratak na Aper Ist Sajd nakon njenog misterioznog nestanka. U početku se mislilo da je razlog njenog odlaska bio taj što je jednu noć provela s Nejtom Arčibaldom, dečkom njene najbolje prijateljice Bler Valdorf. Međutim, pred kraj sezone lukava Džordžina Sparks, Serenina bivša prijateljica, dolazi na Aper Ist Sajd. Radnja serije takođe se vrti i oko Serenine ljubavne veze s „autsajderom“ Denom Hamfrijem; Blerinom vezom s Nejtom i njenom aferom sa njegovim najboljim prijateljem Čakom; kratkom romansom između Serenine majke i Denovog oca; te o dolasku Denove bivše najbolje prijateljice Vanese Ejbrams u grad. Sezona se završava razotkrivanjem Serenine tajne. Poslednja epizoda se završava Čakovim napuštanjem Bler na aerodromu pre polaska u Evropu.
2. sezona (2008./09.)
Druga sezona većinom se bavi završnom godinom srednje škole s premijerom na Hamptonu pa je uglavnom fokusirana na odnos između Bler i Čaka. U početku oboje negiraju svoja osećanja, i upliću se u razne probleme i ucene. Prva polovina sezone vrti se oko Serenine popularnosti kao članice visokog društva što svima odvlači pažnju od Bler. Njihovo prijateljstvo stavljeno je na iskušnje kada se pojavi Popi Lifton, članica visokog društva koja nehotice utiče na klimav odnos Serene i Bler. Nejt se suočava s posledicama kriminalne prošlosti njegovog oca. Kasnije ulazi u vezu s Vanesom koja sve više ulazi u svet Aper Ist Sajda. U Dženi Hamfri se ponovo budi njena buntovnička strana, ona odlučuje da postane modna dizajnerka, kako bi nervirala svog oca. Dok istovremeno zbog svog prijateljstva sa Nejtom i Serenom, Den iz „autsajdera“ postaje „insajder“. Emitovanje prvog dela druge sezone završilo je u prvom vikendu meseca decembra, šokantnom smrću Barta Basa.
U drugoj polovini sezone gledamo posledice Bartove smrti koja uzrokuje važne promene u razvoju lika Čaka, ali takođe utiče i na razvoj odnosa između Rufusa i Lili, te otkriće da njih dvoje imaju sina kao i konačnu propast ljubavne veze Dena i Serene. Džon Si ponovio je svoju ulogu Harolda Valdorf tokom epizode ​​čija se radnja dešava za Dan zahvalnosti koji postaje oduševljen Blerinom ambicijom pohađanja Jejla. Desmond Harington došao je u seriju kao Čakov manipulativni ujak Džek Bas. Feldman se vratio u sezonu zajedno s Armi Hamer koji glumi novog Sereninog dečka Gabrijela Edvardsa.
Mišel Tračtenberg takođe se vratila u ulozi Džordžine Sparks te svoje scene snimila tokom februara, doprinoseći svojom ponovnom pojavom misteriju druge sezone. Tokom druge sezone snimljena je Pilot epizoda buduće spin-of serije koja je svoju premijeru imala u maju, ali koju televizijska kuća CW nije podržala.
3. sezona (2009./10.)
Radnja treće sezone fokusirana je na Bler, Dena i Vanesu koji se pokušavaju upisati na Univerzitet u Njujorku zajedno s filmskom zvezdom Oliviom Berk s kojom Den ulazi u ljubavnu vezu; Nejt upisuje Univerzitet; Serena pauzira godinu; Čak se bavi firmom Bas Industriz zajedno sa svojom maćehom Lili. Prvih nekoliko epizoda događa se za vreme letnjih praznika, pa je sezona snimljena pre početka nastave na Univerzitetima i srednjim školama. Sezona sadrži mnogo pojava glumaca poput Džoan Garsi kao Bri Buklej, Tiru Benks kao Ursulu Najksvit, Vilijam Baldvin kao Vilijam van der Vudsen, tu su i epizodne uloge imali Ledi Gaga, Torija Burč, Džimija Falon, Džordžina Čepmena i Sonik Out. Deveta epizoda sezone uzrokovala je velike kontroverze. Udruženje reditelja zahtevalo je od televizijske mreže CW da ne emituje epizodu koja sadrži previše scena seksa. CW je odbila zahtev i službeno najavila da će emitovati epizodu kako je i planirano.
Robert Džon Burk koji je u seriji glumio Barta Basa vratio se za božićnu epizodu emitovanu u decembru, dok se Desmond Harington takođe vratio kao Čakov ujak Džek. Njegov povratak je bila jedna od glavnih radnji drugog dela sezone, zajedno s dolaskom Čakove biološke majke Evelin bas Fišer.
Radnja sezone takođe se uveliko fokusirala na razvoj lika Dženi Hamfri i njenu buntovnost. Dobar deo sezone provodi odvajajući se od Erika; njenog bivšeg najboljeg prijatelja, zatim pokušavajući zavesti Nejta koji se nalazi u ljubavnoj vezi sa Serenom. Na kraju sezone, zbog njene jednonoćne afere s Čakom Bas; pa prodavanja droge; njen otac i Lili šalju je u Hadson kako bi živela sa majkom. Ostale radnje sezone uključuju: pokušaje Blera i Čaka u održavanju njihovog ljubavnog odnosa u čemu na kraju ne uspevaju; Denov i Vanesin početak ljubavne romanse koja se razvila iz dugogodišnjeg prijateljstva; i Serenin pokušaj da pronađe samu sebe kroz novi posao.
4. sezona (2010./11.)
Glavna radnja četvrte sezone vrti se oko Džulijet Šarp, čudne devojke koja zbog greške iz prošlosti želi napakostiti Sereni. Druga polovina sezone fokusira se na komplikovani odnos između Serene i njenog bivšeg profesora Bena, Čakove pokušaje da održi kontrolu nad kompanijom Bas Industriz koju želi preuzeti Rušel Torp, pa prekinuti odnos između Dena i Bler. Ostale radnje sezone uključuju otkrivanje tajne iz Liline prošlosti koja je i dalje progoni; uzburkani odnos između Čaka i Bler nakon njihovog prekida; raskidanje prijateljstva između Dena i Vanese, dolazak Serenine rođake Čarli Ruds na Aper Ist Sajd. Radnja prve dve epizode, odvijala se u Parizu gde su se nalazili Serena, Bler i Čak. Tamo Bler upoznaje princa Luja Grimaldija za kojeg se na kraju sezone veri. Tejlor Momsen koja u seriji glumi lik Dženi Hamfri velikim delom sezone bila je odsutna, a pojavila se u epizodama (-{Easy J, Juliet Doesn't Live Here Anymore}-, -{The Witches of Bushwick}- i -{Gaslit}-).
5. sezona (2011./12.)
9. maja 2011. godine objavljeno je da se glumice Tejlor Momsen i Džesika Zor neće vraćati u seriju kao regularne uloge, iako su obe pozvane da nastupe u gostujućim ulogama. Kejli d' Fr glumi lik Ajvi kojoj Lilina sestra, Kerol plaća da glumi njenu kćerku, Sereninu rođaku Čarli Ruds. Glumica je od početka sezone prebačena među glavne uloge.
Radnja sezone započela je u Los Anđelesu gde su energični Čak i Nejt odlučili posetiti Serenu. Čak ima novu životnu filozofiju i odgovara pozitivno na sve izazove, pa čak i na smrtne opasnosti. Serena nastavlja raditi na filmskom setu gde joj je ponuđen stalni posao. Nejt započinje ljubavnu vezu sa starijom ženom, Dijanom Pejn. Natrag u Njujorku, Den saznaje da je Vanesa objavila jedno poglavlje njegove knjige, a Bler nastavlja sa planovima za svoje i Lijovo venčanje, a kasnije saznaje da je trudna.
Kašta
Kashta je bio kušitski kralj čije ime doslovno znači "Kušit". (Grimal: p.334)
Vladao je Nubijom iz Napate, grada u današnjem sjevernom Sudanu. Odatle je s vremenom proširio utjecaj na Gornji Egipat. To je prvo učin io tako što je svoju kči Amenirdis I dao postaviti za Božju suprugu Amuna u Tebi. Stela koja je, pak, pronađena u Elefantini (suvremeni Aswan) svjedoči da je i formalno zavladao tim dijelom Egipta. Ista stela spominje i njegovo kraljevsko ime Nimaatre.
Kashta je bio oženjen za kraljicu Pebatmu. Zajedno sa svojim sinom Piyeem (Piankhi), kao i njegovim nasljednicima Shabakom, Shebitkuom i Tanwetamanijem je sahranjen u piramidama u El-Kurruu. Dužina vladavina je nepoznata.
S obzirom da je zavladao dijelovima Gornjeg Egipta Kashta se smatra osnivačem Dvadeset pete ili Nubijske dinastije egipatskih faraona.
Case di Tillio, Pescara
Case di Tillio je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Napata
thumb|250px|Ostaci Amunovog hrama u Napati