cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Starogruzijski jezik
Poluglas w
Dva pisanja w jasno predstavljaju alofonsku varijaciju poput one koja je opisana za moderni gruzijski jezik, između [w] u postkonsonantnom položaju i [ʋ] ili [β] u drugim položajima. U modernom gruzijskom pravopisu (koji je standardiziran 1879. godine) i [w] i [ʋ / β] dosljedno se pišu sa ვ〈v〉, a pisanje Ⴅ〈v〉 umjesto očekivanog ჃႭ〈oü〉 nalazi se i u starogruzijskom - ႠႣႥႨႪႨ〈advili〉(advili - „lako“), ႷႥႤႪႨ〈q'veli〉(kueli - „sir“). Iznimka je ႰႥႠ〈rva〉(rua - "osam").
Poluglas y
Početni samoglasnik i- u slučaju sufiksa realizira se kao y- nakon samoglasnika, a ovaj alofonski y ima svoje slovo u abecedi, na primjer ႣႤႣႠჂ ႨႤႱႭჃჂႱႠ〈deday iesoüysa〉deda-y iesu-ysa, fonetski/ deda-i iesu-isa / (majka-NOM Isus-GEN) "Isusova majka".
"Grčka" slova
Abeceda Asomtavruli sadrži tri slova koja nisu potrebna za pisanje izvornih riječi: Ⴡ〈ē〉, Ⴣ〈ü〉 i Ⴥ〈ō〉. Oni su dodani abecedi kako bi se omogućila transkripcija grčkih imena i posuđenica slovom za slovo. Doista su se povremeno koristili za pisanje grčkih samoglasnika ē (ēta), ü (ypsilon) i ō (ōmega). Kako su ti samoglasnici strani gruzijskom, u stvarnom su ih izgovoru zamijenili ey, wi i ow , što se može zaključiti iz starih varijanti pravopisa i iz odgovarajućih modernih oblika. Na primjer, napisan je grčki ΑἴγυπτοςႤႢჃႮႲႤ〈egüp't'e〉egwip't'e "Egipat" (usp. Moderni gruzijski ეგვიპტე egvip't'e).
U domaćim riječima, slovo Ⴥ〈ō〉 uglavnom se koristilo za pisanje vokativne čestice, na primjer Ⴥ ႣႤႣႨႩႠႺႭ〈ō dedik'atso〉o dedik'atso "o ženo!"
S druge strane, slova Ⴡ〈ē〉 i Ⴣ〈ü〉 često su se koristila u pravopisu domaćih riječi, kao kratki način predstavljanja sekvenci ey i wi, na primjer ႫႤႴჁ〈mepē〉mepey "kralj", Wine〈ghünoy〉ghwinoy "vino". Pravopis se tako može razlikovati unutar paradigme, na primjer ႱႨႲႷႭჃႠჂ〈sit'q'oüay〉sit'q'wa-y "riječ" (nominativni slučaj) nasuprot ႱႨႲႷჃႱႠ〈sit'q'üsa〉sit'q'w-isa (genitiv). Sljedovi ey i wi također se može biti napisane u cijelosti, na primjer, ႫႤႴႤჂ〈mepey〉mepey, ႶႭჃႨႬႭჂ〈ghoüinoy〉ghwinoy "vino" (također ႶჃႨႬႭჂ〈ghüinoy〉, mješoviti pravopis).
Ca' Coronaro, Vicenza
Ca' Coronaro je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Hidraulički skok
U hidraulici, hidraulički skok se često može opaziti kod protoka vode u otvorenim kanalima, kao što su rijeke ili na preljevima brane. On se pojavljuje kod prijelaza strujanja vode iz nadkritičnog u podkritično. U točki u kojoj je Froudov broj jednak 1 dogodi se hidraulički skok. Kod hidrauličkog skoka dolazi do gubitka energije (zbog turbulencije) i do naglog skoka u vodnom licu. Kako gubitak energije na skoku nije unaprijed poznat, jednadžbu očuvanja energije ne možemo primijeniti direktno.
Kod jake bure se isto dešava hidraulički skok, a nastaje u zavjetrini planina. Zrak koji struji niz padinu ubrzava i postiže velike brzine, no ne može neprestano ubrzavati već se mora prilagoditi okolnim uvjetima. Dolazi do hidrauličkog skoka pri čemu se oslobodi velika količina energije, te time zrak uspori. No, zbog tog ubrzavanja niz padinu dolazi do velikih brzina koje postiže bura.
Najbolji primjer hidrauličkog skoka je puštanje vode u sudoper. Kad mlaz vode dotakne dno, stvori se krug u kojem voda teče brzo (tanak je i jednolik), a zatim dođe do hidrauličkog skoka, kojeg predstavlja stacionarni kružni val, te iza njega voda teče sporije.
Visina hidrauličkog skoka
Postoji nekoliko metoda za određivanje visine hidrauličkog skoka. Ali sve te metode dolaze do uobičajenih zaključaka, a to je:
Primjena zakona o očuvanju energije
Ako promatramo kretanje fluida u pravokutnom kanalu vrijedi:
gdje je: ρ – gustoća fluida (vode), t - vrijeme, i v – brzina fluida. Protok prije i poslije hidrauličkog skoka treba biti jednak, tako da vrijedi:
Budući je gustoća fluida konstantna, i uvrštavanjem vrijednosti iz gornje jednadžbe, integriranjem dobivamo:
Sačuvanje količine gibanja prije i poslije hidrauličkog skoka, uz pretpostavku da je gustoća fluida konstantna, može se izraziti kao:
Ako pretpostavimo jednoliko kretanje duž toka fluida, dobivamo:
Onda je statički tlak u protoku ustvari hidraulički tlak, p = pa + ρgh, gdje je pa atmosferski tlak. Sila koja djeluje na obujam fluida je:
Izraz za sačuvanje količine gibanja prije i poslije hidrauličkog skoka se može sada pisati:
Ako podijelimo s konstantom ρ dobiva se:
To se može i pojednostaviti:
gdje je:. Fr je bezdimenzionalni Froudeov broj i odnosi se na gravitacione sile u protoku vode. Rješenja kvadratne jednadžbe pokazuju da negativni rezultat nema fizikalnog smisla.
Imamo tri rješenja:
Visina hidrauličkog skoka s obzirom na protok fluida
Odnos visine protoka vode prije i poslije hidrauličkog skoka se može jednostavno izraziti s obzirom na Froudeov broj nadolazećeg protoka vode. Što je veće nadkritično strujanje, veći će biti hidraulički skok:
Praktično to znači da će voda, koja se ubrzava zbog velikog pada, stvarati veći stojni val u obliku hidrauličkog skoka, koji se usporava na dnu hidrauličkog skoka. Taj stojni val, kojeg vidimo nizvodno od pregrada, malih brana ili prirodnih kamenih stepenica, može biti vrlo opasan, budući da zadržava plutajuće objekte (debla drveća, kajak i slično) duže vrijeme.
Primjena hidrauličkog skoka
Jedna od najvažnijih inženjerskih primjena hidrauličkog skoka je rasipanje energije u kanalima, preljevima brana i sličnim strukturama, da se spriječi da kinetička energija vodenog toka uništava građevinske strukture. Iznos energije koja se rasipa s hidrauličkim skokom ovisi najviše o Froudeovom broju vodenog toka koji dolazi na građevinu. Uglavnom što je veći Froudeov broj, to će biti i veće rasipanje energije. Analitički se djelomično rasipanje (gubitak) energije (engl. fractional energy loss – FEL) može izraziti:
Na taj način, s  možemo predvidjeti koliko će biti rasipanje energije, ako mjerimo brzinu i dubinu vodenog toka koji nadolazi na građevinu (preljev brane, vodena pregrada i slično).
Slapište
Slapište služi za disipaciju (rasipanje ili uništenje) ili odbacivanje energije. Sva energija koja se akumulirala duž usporenog toka treba se potrošiti na malom prostoru nizvodno od brane. Disipacija energije kod evakuacijskih organa: U slapištu se ne disipira sva energija, već manji dio energije u obliku vrtloga odlazi nizvodno, pa treba zaštititi još jedan dio korita nizvodno (kamena obloga, gabioni itd.).
Hidraulički skok na slapištu će se pojaviti samo ako je zadovoljen uvjet:
Russellina, Reggio Calabria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 170 m.
Wallhausen (bei Bad Kreuznach)
Valhauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.588 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133109.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Valhauzen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 200 metara. Površina opštine iznosi 10,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.588 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 154 stanovnika/km².
Peterborough (razvrstavanje)
Peterborough se može odnositi na;
Borgata Campo Forano, Cuneo
Borgata Campo Forano je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Peterborough (razvrstavanje)
U Australiji:
Borgata Campo Forano, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 939 m.
Peterborough (razvrstavanje)
U Kanadi:
U Sjedinjenim Američkim Državama:
Coxcatlán, Puebla
Coxcatlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 5830 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1166 m.
Byland Abbey
Opatija Byland ili Byland Abbey je nekadašnji cistercitski samostan čije se ruševine nalaze u distriktu Ryedale u engleskoj grofoviji North Yorkshire, odnosno Nacionalnom parku North York Moors. Osnovan je u januaru 1135. kao savignyjevski red koga su 1147. preuzeli cisterciti. Usprkos početnih problema, i svađa s okolnim samostanima, u 12. vijeku je opisivan kao jedna od najljepših crkava Evrope, a krajem 14. vijeka je uživao i veliko bogatstvo stečeno izradom vune. 30. novembra 1538. je raspušten po nalogu kralja Henryja VIII, a 1539. je zemljište preuzeo Sir William Pickering. Danas o njegovim ostacima brine English Heritage.
Difutin
Difutin je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 464,462 Da.
Hildegard (TV drama)
Hildegard je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1983. godine u režiji i po scenariju Branka Šmita. Protagonistica je mlada gastarbajterica koja je u Zapadnoj Njemačkoj dobila vanbračno dijete, i koje, u nastojanju da sebi osigura novog muškarca i novi posao, odlazi ostaviti kod roditelja u rodnoj Slavoniji. Radnja prikazuje probleme koji nastanu kada se ustanovi da roditelja tamo nema. Hildegard je nakon premijere dobila brojne pohvale od strane kritike te je proglašena jednom od najboljih TV-drama u tadašnjoj Jugoslaviji.
Velški korgi pembrok
Velški korgi pembrok je rasa pasa poreklom iz Velsa. Prema FCI klasifikaciji ova pasmina spada u prvu FCI grupu, među ovčarske pse. Najmanja je i ujedno i najstarija pasmina u ovoj grupi. Najstariji zapisi o ovoj pasmini datiraju do 11. veka.
Izgled
Korgiji imaju dugo telo i kratke noge te podignute uši. Velški korgi pembrok se rađa bez repa, a ukoliko ga ima po rođenju onda se isti odstranjuje. Kratke noge omogućuju korgijima da izbegnu eventualne udarce goveda koja čuvaju.
Veličina
Korgiji dostižu maksimalnu visinu sa devet meseci i ona se kreće od 25 do 30 centimetara (od šapa do ramena); međutim, njihovo telo se razvija do druge godine života. Idealna težina za korgije je od 10 do 14 kilograma kod mužjaka tj. od 10 do 13 kilograma kod ženki.
Narav
Velški korgi pembrok je veoma nežan, voli da bude deo porodice i spreman je da uradi sve što vlasnik traži od njega. Ima izraženu potrebu da zadovolji vlasnika pa je stoga voljan da uči te se da lako dresirati. Spada među najinteligentnije pse. Iako je stvoren da čuva stoku, može se koristiti i kao čuvar domaćinstva koji će lajati samo kada je neophodno. Dobro se slaže sa drugim životinjama i sa decom, ali ga je neophodno socijalizovati dok je još mlad.
Teleorman (okrug)
Teleorman (rumunjski: Județul Teleorman) je jedan od 41 rumunjskih okruga (județa / jedinica lokalne uprave) na jugu Rumunjske uz Bugarsku granicu.
Geografske karakteristike
Okrug Teleorman je ravničarski kraj, čiju južnu granicu formira Dunav, ostali veći vodotoci su rijeke Vedea, Teleorman, Olt i Neajlov koje oplakuju jugoistok okruga. Na jugu okruga leži jezero Suhaia.
Teleorman graniči sa Okrugom Giurgiu sa istoka, sa Okrugom Olt sa zapada, sa okruzima Argeş i Dâmboviţa sa sjevera i sa Bugarskom sa juga.
Okrug Teleorman ima površinu od 5,790 km² a po popisu stanovništva iz 2011. imao je 380,123 stanovnika, od toga 345,949 Rumunja i 8,198 Roma i zanemariv broj ostalih nacija.
Ime Teleorman je kumanskog (turkijskog) porijekla, a to doslovno prevedeno znači - luda šuma (deli orman).
Privreda
Grad Turnu Măgurele je centar kemijske i drvne industrije, strojevi se proizvode u Roşiori de Vede, a koža u Zimniceji
Teleorman je i poljoprivredni kraj sa razvijenim stočarstvom i uzgojem žita.
Taimarita, Compostela
Taimarita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Compostela.
Teleorman (okrug)
Privreda
Muzeje imaju Alexandria, Turnu Măgurele i Roşiorii de Vede.
Taimarita, Compostela
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 164 m.
Raskoljnikov iz studentskog servisa
Raskoljnikov iz studentskog servisa je jugoslavenski televizijski film snimljen 1984. godine u produkciji RTV Zagreb i režiji Dejana Šorka, koji je također napisao i scenarij.
Endokard
thumb|300px|Dio endokarda Endokard je naziv za unutrašnji sloj srčanog zida i odgovara endotelu krvnih sudova. Endokard prekriva mnogo voluminozniji miokard, koji je zedužen za kontrakcije srca. Vanjski sloj zida se naziva epikard, koji je okružen malom količinom tečnosti unutar perikarda.
Ljeskovani
Ljeskovani je naseljeno mjesto u okrugu Spiška Nova Ves, u Košičkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 295 stanovnika.
Бороштица
Бороштица је насеље у Србији у општини Тутин у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 379 становника (према попису из 1991. било је 403 становника).
Демографија
У насељу Бороштица живи 241 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 28,4 година (27,8 код мушкараца и 29,0 код жена). У насељу има 65 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 5,83.
Ово насеље је великим делом насељено Бошњацима (према попису из 2002. године).
Menosio, Savona
Menosio je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 200 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 323 m.
Rilski manastir
'''Manastir sv. Ivana u Rili ili jednostavno Manastir Rila' (bugarski: Рилски манастир'', Rilski manastir) je najveći i najslavniji pravoslavni manastir u Bugarskoj. Nalazi se na sjeverozapadnom obronku planine Rila, u dubokoj dolini rijeke Rilska na 1.147 m nadmorske visine, 117 km od Sofije. Manastir je osnovan u 10. stoljeću, a ime je dobio po slavnom bugarskom pustinjaku sv. Ivanu Rilskom. thumb|lijevo| Rilski manastir Smatra se najvažnijim bugarskim kulturnim, povijesnim i arhitektonskim spomenikom, te jednom od najvažnijih turističkih atrakcija u jugoistočnoj Europi. God. 1983. upisan je na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi zbog njegove važnosti u oblikovanju duhovnog i društvenog života u Bugarskoj, ali i kao primjer "bugarske renesanse" na prijelazu iz 18. u 19. stoljeće. Nalazi se i na poleđini bugarske novčanice od 1 leva iz 1999. godine.
Povijest
thumb| Hreljin toranj iz 14. stoljeća Prema tradiciji, manastir je osnovao sv. Ivan Rilski za vrijeme vladavine cara Petra I. (927.-968.). Pustinjak je zapravo živio bez ikakvih materijalnih dobara u špilji, nedaleko od današnjeg manastira, a manastir su podigli njegovi sljedbenici koji su dolazili do njega u potrazi za njegovim naukom. Od osnutka, manastir je imao podršku bugarskih vladara sve do turske okupacije, čime je postao duhovnim i kulturnim središtem, ali i simbolom bugarskog naroda koji je doživio vrhunac od 12.-14. stoljeća.
Zahvaljujući donacijama ruske pravoslavne crkve, tj. manastira Rossikon s Brda Atos u Grčkoj, manastir su krajem 15. stoljeća obnovila tri brata iz pokrajine Ćustendil. Oni su prebacili relikvije sv. Ivana Rilskog u manastirski kompleks.
Tijekom turske okupacije manastir je služio kao skladište bugarskog jezika i kulture. Tijekom bugarskog narodnog preporoda zapaljen je 1833., ali je obnovljen od 1834.-62. godine uz pomoć Bugara iz cijele države. Arhitekt Aleksej Rilets je započeo gradnju stambenih prostorija još 1816., a zvonik je dodan tornju Hrelja 1844. godine. Za to vrijeme Neofit Rilski je u manastiru osnovao školu.
Ejido de Majadillas, Metepec
Ejido de Majadillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Metepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2294 m.
Bazoches-les-Hautes
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 289 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 135 metara (maksimalnoj 141 m, a minimalnoj 120 m).
Santa Teresita, San Luis de la Paz
Santa Teresita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1985 m.
Alex Haley
Alexander Murray Palmer Haley (11. august 1921 – 10. februar 1992) bio je američki pisac i novinar. Najpoznatiji je kao autor romana Roots: The Saga of an American Family i ko-autorThe Autobiography of Malcolm X (koju je napisao zajedno s Malcolmom X-om).
Biografija
Haley je rođen u gradu Ithaca u državi New York, ali je najranije djetinjstvo proveo u gradu Henning u državi Tennessee prije nego što se vratio u Ithacu gdje je njegov otac Simon Alexander Hailey, odlikovani veteran prvog svjetskog rata postao profesor poljoprivrede na Univerzitetu Cornell. Za razliku od svog oca, koji je dobio prestižno mjesto savladavši rasističke predrasude, mladi je Haley je imao problema s disciplinom i bio izbacivan iz škola, pa je otac pristao da ga pošalje u Obalnu stražu 1939. godine. Haley je prilikom dugotrajne plovidbe otkrio talent za pisanje, ispočetka se uzdržavajući pišući ljubavna pisma svojim drugovima. Haley, kojemu je zbog rase ispočetka bilo zapriječeno napredovanje u službi, godine 1949. je dobio službeno mjesto novinara, a deset godina kasnije je napustio službu kao Vrhovni novinar Obalne straže SAD.
Haley je svoju spisateljsku karijeru nastavio i kao civil, dobivši mjesto urednika u časopisu Reader's Digest. Početkom 1960-ih je radio za Playboy, a specijalnost su mu postali intervjui sa slavnim ličnostima kao što su Miles Davis i Martin Luther King, ali i kontroverznim osobama kao George Lincoln Rockwell, osnivač Američke nacističke partije. Serija razgovora s militantnim crnačkim vođom Malcolmom X-om je godine 1965. pretočena u Autobiografiju Malcolma X-a, izdanu nekoliko mjeseci prije njegovog ubistva.
Kasnijih godina je Haley nastojao napisati još jedan roman temeljen na historiji njegove porodice. Godine 1992. je umro od srčanog udara, ne dovršivši roman Queen: The Story of an American Family, a koga je kasnije dovršio David Stevens.
Blanford, Indiana
Blandford je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Indijana.
Fallarosa, Genoa
Fallarosa je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 858 m.
Walsdorf (Eifel)
Valsdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 109 opštinskih središta okruga Vulkanajfel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 894 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7233080.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Valsdorf se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 490 metara. Površina opštine iznosi 10,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 894 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 83 stanovnika/km².
Opština Bocșa, Sălaj
Bocșa je opština u Rumuniji u okrugu Salaž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
Branislav Ciga Jerinić
Branislav „Ciga“ Jerinić (Kragujevac, 20. mart 1932 — Beograd, 27. jun 2006) je bio srpski glumac i doajen srpskog glumišta.
Ljeskovec (Zvoljen)
Ljeskovec je naseljeno mjesto u okrugu Zvoljen, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.433 stanovnika.
Branislav Ciga Jerinić
Biografija
U rodnom gradu Kragujevcu završio je gimnaziju, a glumu je studirao na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu, u klasi profesora Raše Plaovića. Diplomirao je 1954. godine, da bi odmah potom postao član Narodnog pozorišta u Beogradu, kojem je ostao veran do kraja, iako je igrao i u „Ateljeu 212”, „Zvezdara teatru” i na alternativnim beogradskim scenama.
Samo u Narodnom pozorištu u Beogradu ostvario je bogat umetnički opus: više od stotine značajnih uloga kojima je dokazao svoj veliki, raznovrsni glumački izražajni repertoar. Odigrao je i više zapaženih uloga i u televizijskim dramama i serijama, kao i u filmovima: „Marš na Drinu”, „Bokseri idu u raj”, „Planina gneva”, „Savamala”, „Lazar” i drugim.
Dobitnik je brojnih nagrada, među kojima su i Nagrada „Raša Plaović”, Statueta „Joakim Vujić”, Sterijina nagrada i druge.
Leónska katedrala
Katedrala svete Marije u Leónu, također poznata kao Kuća svjetla ili Pulchra Leonina je katolička katedrala smještena u gradu León na sjeverozapadu Španije. Nastala je na temeljima nekadašnjeg rimskog kupališta koje su u ranom srednjem vijeku kršćanski vladari Leona pretvorili u kraljevsku palaču. Nakon pobjede u bitci kod San Esteban Gormaza 917. je Ordonjo II od Leona u znak zahvalnosti Bogu svoju palaču pretvorio u katedralu. Smatra se jednom od najvažnijih katedrala na putu Svetog Jakova, a u njoj se čuvaju brojni vrijedni dokumenti i umjetnička djela.
Dubova, Dubova
Dubova je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Dubova.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1073 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
Granja las Maravillas, Celaya
Granja las Maravillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1751 m.
Oton II od Chinyja
Oton II (umro 1131. ili kasnije) bio je grof Chinyja u današnjoj Belgiji. Bio je sin grofa Arnoula i njegove prve supruge Adele. Naslijedio je svojeg oca na mjestu grofa Chinyja.
Brak
Prije 1097., Oton je oženio Alisu od Namura, kćer Alberta III od Namura i njegove supruge Ide. Ovo su djeca Alise i Otona:
Anguo
Anguo, čiji je nadimak "Prijestolnica medicine" (藥都), je grad na razini okruga koji administrativno pripada gradu Baoding, južno od Pekinga, u središtu kineske provincije Hebei.
U njemu postoji Hram Boga medicine (藥王廟) koji je postavljen godine 100.
U drevnoj Kini Anguo je bio poznat po imenu Qizhou (祁州: Qízhōu). Godine 1991. je promijenio status iz okruga u grad. Područje ima 20 gradskih naselja sa ukupnom površinom 486 km², a njihovo sjedište je Yaocheng (药城: Yàochéng). U njemu je rođen kineski dramatičar Guan Hanqing.
Opština Tlacuilotepec, Puebla
Tlacuilotepec je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 7992 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 731 m.
Hopewellska kultura
Hopewellska kultura ili kultura Hopewell (300. pne. - 600), također poznat kao kultura grobnih humaka, je naziv za kulturu američkih domorodaca (Indijanaca) u istočnom dijelu Sjeverne Amerike, koja je nastala i razvijala se južno od jezera oblasti Velikih jezera, odnosno u dolini rijeke Ohio, istočno od rijeke Missouri i u gornjem toku rijeke Mississippi, a koji se također klasificira kao srednji period šire Woodlandske kulture. Artefakti ove kulture su zamijenili raniju Adensku kulturu, ali ih je teško definirati po etničkom ključu, iako postoje naznake da je došlo do smjene i seoba stanovništva. Hopewellsku kulturu je slijedila Misisipijska kultura, čiji se tragovi mogu pronaći među sjevernijim precima današnjih Siouxa, odnosno koji su govorili sijuksksim jezicima; sijukško-irokeška jezična grupa, koja je na sjeveroistoku graničila sa Hopewellskom kulturom, pripada sijukškoj makro-jezičnoj grupi. No, vezu Hopewellske kulture i Sijuksa je teško dokazati, a vjeruje se da je kultura bila poli-etnička. Vjeruje se da je nastalča i počela se širiti u 3. vijeku pne.
Razvoj hopewellske kulture
Dok dio historičara vjeruje kako smjena Adenske kulture nije bila mirna, dio vjeruje kako između tih dviju kultura postoji kontinuitet. Izgradnja grobnih humaka se proširila. Bila je karakteristično i uzgajanje posebnih sorti duhana, pri čemu se nastojalo postići halucinogeni efekt tokom pušenja; u tu svrhu se izrađivale posebne kamene cijevi sa prikazima životinja, kao što su dabrovi ili medvjedi. Od Adenske kulture su naslijeđeni običaji klasičnog pokopa aristokrata i kremiranja običnih ljudi. Vjeruje se kako je u Hopewellskoj kulturi ojačala društvena stratifikacija. Hopweerllska kultura je također poznata po izgradnji kamenih spomenika u obliku obliku kruga, kvadrata, osmerokotnika i paralelnih linija.
Na zapadu je došlo do preklapanja sa Kulturom gradnje reprezentativnih gomila. Sa sjevera se uticaj kulture Hopewell postepeno širio daleko na jug sve do Meksičkog zaljeva i Floride, ali se njegovi tragovi ne bi trebali brkati sa tragovima zasebnih kultura na jugoistoku, od kojih jedan od primjera predstvlja Swift Creek kultura, koja je pripadala srednjem Woodlandskom periodu. Kraj Hopewellske kulture nije jednostavno odrediti ni objasniti - glavna naselja su iz nikad određenih razloga napuštena oko godine 400. Može se samo špekulirati da je to bila posljedica prečestih ratova, poljoprivredne krize ili klimatskih promjena koje su dovele do društvene dezintegracije. Oko 500. Hopewellci su počeli svoje humke koristiti u obrambene svrhe, što sugerira ratnu prijetnju. S druge strane, dok je najvećih dio hopewellskih kultura na originalnom području kolabirao, područja s manje jasnim grobovima su se održala do dolaska Mississipijske kulture.
Društvo i privreda
Hopewellska kultura se temeljila na rodovskim zajednicama, koje su bile široko umrežene i koje su mogle brojati i do 10.000 ljudi. Na njihovom je čelu najvjerojatnije bio nasljednji teokratski valdar. S druge strane Hopewellska kultura se sama nikada nije umrežila u jedinstvenu cjelinu. Umjesto nje su postojala velika naselja s drvenim kućama, okružena palisadama, a koja su služila kao lokalna ekonomska, vjerska i politička središta. Gradnja tako velikih naselja i grobnih humaka sugerira relativno visoki stepen društvene organizacije.
S druge strane je u Hopewellskoj kulturi lov još uvijek bio glavna privredna aktivnost, a poljoprivreda se ralativno slablo širila, i nije bila tehnološki razvijena. Vjeruje se da je zbog toga postojala šira politička autonomija, odnosno nezavisnost zajednica koje nisu imale potpuno sjedilački karakter. Glavne poljoprivredne kulture su bile dinje i tikve, ponegdje kukuruz i suncokret. S druge strane postoje tragovi relativno razvijene trgovine i obrta, koji se temeljila na grnčarija|grnčariji,te obradi zlata[[i [[bakar|bakra.
Doći i ostati
Doći i ostati je jugoslovenski film iz 1965. godine. Režirao ga je Branko Bauer, a scenario su pisali Ljubiša Kozomara i Gordan Mihić.
Radnja
U potrazi za boljim uslovima života tri seljaka, Radovan, Jeremija i Gaša odlaze u veliki grad. Nasuprot njihovom očekivanju, dočekuju ih mnoge teškoće i iskušenja. Radovan uči večernju školu i uspeva da se uklopi u novu sredinu, Jeremija se vraća u selo, a Gaša posle neuspele ljubavi, odlazi sa jednim vršnjakom da na nekom drugom mestu potraži bolju sreću.
Bosanski Petrovac
Bosanski Petrovac je grad i središte istoimene opštine u zapadnom dijelu Bosne i Hercegovine, sa 15.552 stanovnika prema popisu iz 1991. Početkom XX vijeka broj stanovnika je oko 7.000. Administrativno pripada Unsko-sanskom kantonu Federacije BiH.
Braceville, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 793, što je 1 (0,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Il Palazzone, Ravenna
Il Palazzone je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Bosanski Petrovac
Geografija
Na zapadu graniči sa opštinom Bihać, na sjeverozapadu sa Bosanskom Krupom, na sjeveru je Sanski Most, na istoku opština Ključ, na jugu opština Drvar, a na jugoistoku opština Petrovac (rs) ili Drinić. To je naselje koje je posle Dejtonskog mirovnog sporazuma u administrativnom pogledu pripalo entitetu Republika Srpska a bilo je dio prijeratne opštine Bosanski Petrovac. Danas Bosanski Petrovac u administrativnom pogledu pripada Unsko-sanskom kantonu i entitetu Federacija BIH. Gorje je bogato šumama, što predstavlja osnovu ekonomskog razvoja općine. Samu visoravan najviše karakteriše kraško tlo. Osim nekoliko neznatnih izvora po podnožju okolnih obronaka na ovoj visoravni nema niti jedne rijeke, čak niti ovećeg potoka. Izuzetak je ponornica Japaga na južnom dijelu Petrovačkog polja, Smoljanska rijeka na krajnjem sjeverozapadu Bravskog polja i vodopad Skakavac u sjeverozapadnom dijelu opštine Bosanski Petrovac, ali zbog kraškog terena sve vode poniru. Površina opštine Bosanski Petrovac iznosi oko 750,1 km2;, a ukupna dužina granice je 144,20 km.
Srednji vijek
Nakon rimske dominacije ovdje su vlast i uticaj imala germanska plemena koja su i srušila zapadno rimsko carstvo. O tome svjedoči i nalazište u Cimešama za koje je utvrđeno da pripada Istočnim Gotima. Nakon toga slijedi dolazak Slavena i postepeno slaveniziranje. Naziv sela Smoljana je nastalo od imena slavenskog plemena Smoljani čiji se jedan dio tu naselio, a veći dio otišao za Trakiju (današnja Bugarska).
Rimski car i pisac Konstantin Porfirogenet spominje ovo područje 950 godine u svom djelu "De administrando imperio" pod nazivom Pesenta. To je latinski naziv za srednjovjekovnu hrvatsku župu Pset. Period srednjeg vijeka je bogat mnoštvom kako materijalnih tako i pisanih dokumenata. U jednom spisu crkvenog sabora u Splitu iz 1185 godine stoji na latinskom jeziku "Tiniensis episcopus habeat sedem suam in Tenin et habeat et has parochias: Tenin, Campun, Verchreca, Pset". Ovaj podatak govori da je parohija ili županija Pset u crkvenom pogledu pripadala Kninskoj biskupiji. Prvi poznati župan po imenu Dionizije (župan od Poljane i Pseta) se spominje 1266. Poslije se prostrana župa dijelila na dva dijela sa dva grada, Veliki i Mali Pset. Ima pretpostavka da je Mali Pset bio tamo gdje je sada grad Krupa, a da je Veliki Pset tamo gdje su sada razvaline nekog grada na Grmeču. 1278 i 1280 držali su ova prostransva sinovi kneza Babonega, kasnije prozvani Babonići, i poslije knezovi Blagajski. Po prvi put su ovi krajevi ušli u sastav srednjovjekovne bosanske države u periodu 1322 - 1332 za šta je zaslužan ban Stjepan II Kotromanić. Već u pisanim dokumentima iz 1334. godine spominje se mjesto pod nazivom St. Petri de eodem, ali kao ugarski posjed. Tada je nastupio dugogodišnji period, sve do 1520 godine, kada je ovo područje više puta mijenjalo svoje gospodare u zavisnosti od toga ko je na ugarskom prijestolu i u kakvom je odnosu bosanski vladar prema njemu.
O životu na područje župe Pset najviše govore srednjevjekovni ostaci hrama Sv. Gjurgja (Panađur) i nekropole sa stećcima u selu Kolunić i mnogobrojni izvori koji ga spominju. Pretpostavlja se da je iz 14. vijeka mada ga neki stavljaju i u 12.
San Martín, Ocosingo
San Martín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
La Mesa Colorada, Guazapares
La Mesa Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
San Martín, Ocosingo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1377 m.
Pakores
Pakores (Pacores) je posljednji indo-partski kralj, koji je vladao između 100. i 130. godine n.e. Poznat je prije svega po numizmatičkim artefaktima, odnosno srebrnjacima na području današnjeg Sistana i Kandahara. Vjeruje se da je nakon njegove smrti vlast nad indo-partskim područjima preuzelo Kušansko Carstvo.
Bosanski Petrovac
Srednji vijek
Srednjovjekovni grad Bjelaj (stari toponim Bilaj) se nalazi na rubu Bjelajskog (Bilajskog) polja. Prvi put se u dokumentima spominje 1495. godine kada se u zbivanju u Psetu uveliko uključuju i Osmanlije. Srednjovjekovna arhitektura ovog grada je i danas dosta dobro očuvana. Najstarijem jezgru grada pripada moćna okrugla kula visoka oko 16 m i gradsko dvorište s cisternom opasano snažnim bedemom. Pored kule je i glavni ulaz u grad. Osmanlije ga osvajaju između 1530 - 1537 nakon čega ga dograđuju i proširuju.
Od srednjovjekovnih naselja treba spomenuti grad Čovku koji se spominje u 15. vijeku. Ruševine ovog grada nalaze se na prvobitnoj prethistorijskoj gradini. Historijski izvori ga spominju kao kraljevski grad u Humskoj župi. Najpoznatiji gospodari Čovke bili su plemići Orlovići, koji su ovaj grad održavali sve do njegovog pada pod osmansku vlast 1524. godine. U vrijeme postojanja kapetanije u Staroj Ostrovici (jedno vrijeme na Prkosima), begovi Kulenovići su na Čovki sagradili palanku.
Osmanlijsko doba
Počinje obezbjeđenje i osiguranje putnih komunikacija. Izgrađen je čitav niz (us)putnih stanice. Jedna takva je izgrađena kod Petrovog vrela, da bi kasnije bio izgrađen fortifikacijski objekat tipa palanke, doseljeno (naseljavanja) civilno stanovništvo uz palanku i na kraju uobličeno u urbano naselje tipa kasaba (grad). U to je vrijeme nosio ime Novosel, zatim Petrovac da bi 1895 dobio današnje ime Bosanski Petrovac. . U gradu je bila jedna tabija i jedna kula na više katova, a spadala je među najviše u području Krajine. Bilo je to u periodu 1765-1836 kada je Petrovac bio središte petrovačke kapetanije. . Istorija Bosanskog Petrovca je vezana za čuvenu begovsku porodicu Kulenovići. Bili su vlasnici najvećeg dijela zemlje, kapetani i gradonačelnici. Početkom 20. stoljeća cijela porodica Kulenović posjeduje uvjerljivo najveće komplekse begluka i najviše kmetskih selišta u Bosni i Hercegovini(ukupno 3.869 kmetskih selišta, s tim da se zna da je 556 obuhvatalo površinu od 43.485,461 dunum)
Dvadeseto stoljeće
Petrovac je relativno mirno prošao kroz Prvi svjetski rat i 1918 je ušao u sastav Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, kasnije kraljevina Jugoslavija.
Nakon okupacije Jugoslavije 1941. god, od strane fašističkih zemalja Njemačke i Italije, Petrovac se našao u sastavu Nezavisne države Hrvatske, italijanska okupaciona zona.
Događaje sa početka Drugi svjetskog rata na prostorima Bosanske Krajine najvjernije je literarno obradio Branko Ćopić u svojim romanima „Prolom“ i „Gluvi barut“.
Bosanski Petrovac je oslobođen 25 maja 1942, a partizanski pokret je dobio veliki zamah nakon pohoda proleterskih brigada u Zapadnu Bosnu. Petrovčani zajedno sa Drvarčanima listom ulaze u sastav 3. krajiške brigade, ali i u druge jedinice. Petrovac postaje centar oslobođene partizanske teritorije pa je u to vrijeme održana prva zemaljska konferencija AFŽ, Prvi kongres ljekara partizana, u Driniću se štampa list "Borba", u novembru je formirana 1. proleterska divizija, a formiran je i veliki broj partizanskih bolnica. Vrhovni štab NOVJ sa Titom na čelu boravio je u to vrijeme u jednom vozu na Oštrelju. . Ovaj period oslobođenja je trajao do februara 1943, kada su Nijemci započeli svoju operaciju Vajs 1 i potisnuli partizane prema Neretvi.
Bosanski Petrovac je poslije II svjetskog rata imao 23 narodna heroja, što je najveći broj u odnosu na broj stanovnika neke opštine u Jugoslaviji. Razvoj opštine u periodu Jugoslavije zasnivao se na šumskom bogatstvu. Radilo je preduzeće "Oštrelj", za uzgoj, eksploataciju i preradu drveta, tvornica plastičnih masa "Bosnaplast" i jedan pogon tekstilne industrije bihaćkog "Noviteta". Nedostatak rudnog bogatstva, riječnih tokova, plodne zemlje, onemogućio je značajan napredak pa je došlo do postepenog napuštanja ovog kraja od strane njegovih stanovnika.
Prvu struju preko mreže dalekovoda Petrovac je dobio pedesetih godima (do tada se struja dobivala preko parne lokomotive), asfaltne ulice 1959, a asfaltni put 1971 kada je tuda prošao put AVNOJ-a Jajce - Bihać. Gimnazija je otvorena 1960 i iškolovala je mnoštvo sposobnih stručnjaka.
U toku posljednjeg rata u Bosni, Bosanski Petrovac je bio pod kontrolom snaga bosanskih Srba koji su u periodu mart-septembar 1992 ubili 72 Petrovačka Muslimana - Bošnjaka među njima i dvogodišnju djevojčicu i 15-godišnjeg dječaka a sve Bošnjake su bili poveli na strijeljanje 13.9.1992, ali neki savjesni Srbi iz Bos Petrovca su pozvali Odred JNA iz Drvara i oni su spriječili veći masakr. Svi Bošnjaci su protjerani ka Travniku a neki u logore (Kamenica Drvar) Nakon vojne akcije u ljeto 1995, grad su zauzele jedinice Armije BiH13.9.1995.
Daytonskim mirovnim sporazumom veliki dio Bosanskog Petrovca je pripao Federaciji BiH dok je manji dio (Drinić, Podsrnetica, Bunara, i dio Bukovače ) pripao Republici Srpskoj i taj dio je formirao opštinu Petrovac (RS). Od 1996 g do danas svi izbjegli (Srbi i Bošnjaci) koji su to htjeli, su se vratili i grade suživot.
Saborna crkva Svetih apostola Petra i Pavla u Bosanskom Petrovcu je središnja crkva Eparhije bihaćko-petrovačke Srpske pravoslavne crkve
Petrovački heroji
U Bosanskom Petrovcu postojao je Spomen-park sa bistama narodnih heroja. Nakon rata 1992-1995 park je uništen i izgrađena nova džamija.
Privreda
Nekada davno u davna vremena su starosedeoci Srbi i Muslimani (islamske vjeroispovjesti) živeli su od stočarstva i obrade drveta. Bili su dosta imućni u vreme Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Kapital su sticali za vreme Austro-Ugarske monarhije. Najbogatiji je imao auto 1932 i veleprodaju u Zagrebu. Bile su to mnogobrojne porodice sa po 15 do 50 članova bliže familije, a živjeli su u zajednici, braća se ožene i imaju decu i žive u istoj kući. Zajedno rade i stvaraju veliki kapital. Ima jedan kuriozitet, a to je da je prosečna familija imala 300-400 komada stoke. Bilo je familija i sa 400-1200 komada. Danas se cjelokupna djelatnost Bosanskog Petrovca svodi na veliko bogatstvo šume. Od nekadašnjeg velikog preduzeća ŠIP Oštrelj, ostalo je nekoliko pilana, a u industrijskoj zoni Gorjevac otvorena je fabrika peleta, koja radi od 2013 godine. Nekadašnja tvornica tekstila Novitet je u vlasništvu banke koja je prodaje.
La Mesa Colorada, Guazapares
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1523 m.
Bosanski Petrovac
Politika
Načelnik u periodu 2008-2012 bio je Ermin Hajder iz Naše Stranke kasnije SDP Načelnik opštine je Zlatko Hujić nezavisni kandidat PERIOD 2012-2016 god U opštinsko vijeće na izborima 2012 ušlo je 11 stranaka,najviše mandata je osvojila SNSD 5 ostale stranke su osvojile po 2 ili 1 mandat a to su SDA,ČISTA SDP, SDP BIH,STRANKA ZA BIH, ASDA,DNZ,SBB,NARODNA STRANKA RADOM ZA BOLJITAK,SPS,NAŠA STRANKA.
Sport
U Bosanskom Petrovcu egzistira Nogometni klub "Mladost" (NK "Mladost") koji se takmiči u kantonalnoj ligi. Najpoznatiji nogometaši "Mladosti" bili su Drago Basara, koji je bio član sarajevskog Željezničara, i Ale Hrnić, član zagrebačkog Dinama i Proletera iz Zrenjanina. Odbojkaški klub Mladost se takmiči u Drugoj ligi Federacije BiH. Tu su još i Košarkaški klub Mladost,Karate klub, Klub planinara,Šahovski klub i društvo Pedagoga Tjelesnog odgoja, koje svake godine organizuje škole plivanja i skijanja za mlade.
Rimska opeka
thumb|right|250px|Drevna grobnica na [[Via Appia|Apijevom putu u Rimu koja sadrži veliki broj rimskih opeka u opus latericiumu.]]
Rimska opeka je vrsta opeke nominalnih dimenzija 38 cm x 15 cm x 10 cm, a što je čini dužom i tanjom (omjer 6:2:1) od većine današnjih opeka (čiji je prosječni omjer 4:2:1). Rimska opeka je nastala u drevnom Rimuj te se prošrila na mnoga područja Rimskog Carstva. U moderno doba se ponekad primjenjuje u estetske svrhe.
Rimske opeke su postale zanimljive arheolozima i historičarima, s obzirom da se od 1. vijeka proizvođači rimskih cigli počeli označavati posebnim pečatima koji su sadržavali njihovo ime, ime naručitelja, godinu proizvodnje i sl. One su dragocjeni izvor podataka za određivanje vremenskih perioda kada su pojedine građevine podignute.
Quilate Nuevo, Altotonga
Quilate Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Altotonga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 517 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 745 m.
Redondo Beach, California
Redondo Beach je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 66.748 stanovnika.
Ca' Corrà, Vicenza
Ca' Corrà je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
San José del Cacao, Tierra Blanca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Sveta stolica
mini|Grb Svete Stolice
Sveta stolica zajednički označava vrhovnu vlast Katoličke crkve, odnosno papu i Rimsku kuriju.
U međunarodnim odnosima, Sveta stolica je zaseban subjekt međunarodnog prava, koji se razlikuje od Vatikana. Nakon prestanka postojanja Papske države (1870), pa sve do utemeljenja Vatikana (1929), mnoge države su nastavile održavati diplomatske odnose sa Svetom stolicom i nastavile sklapati međunarodne ugovore (konkordate), te je Sveta stolica prihvaćena kao samostalni subjekt međunarodnog prava. Taj subjektivitet nastavio se i nakon potpisivanja Lateranskih ugovora (1929), te je on priznat i danas zajedno sa subjektivitetom Vatikana.
Organizacija
Papa upravlja Katoličkom crkvom preko Rimske kurije. Ona predstavlja skup institucija zaduženih za upravljanje crkvenim poslovima na najvišem nivou. Sastoji se od Državnog sekretarijata, devet kongregacija, tri crkvena suda, jedanaest papskih vijeća i sedam papskih komisija. Državni sekretarijat, na čelu s kardinalom državnim sekretarom, koordinira Rimskom kurijom.
Međunarodno pravo
Sveta stolica se u međunarodnom javnom pravu javlja suverenim subjektom u statusu -{persona sui generis}-. Ona takođe raspolaže sopstvenom pomoćnom suverenom teritorijom — gradom-državom Vatikanom, kojim upravlja papa preko gubernatora. Tu dužnost uvijek vrši kardinal Rimske kurije, koga postavlja papa.
Suverenitet Vatikana, potvrđen Lateranskim ugovorima (1929) s Kraljevinom Italijom, proističe iz stalnog svjetovnog suvereniteta Svete stolice, koji je ustanovljen još 601. godine od strane pape Grgura Velikog.
Izborna monarhija
Sveta stolica je faktički izborna monarhija na čelu koje se nalazi papa. Njega bira na doživotno Kolegijum kardinala odnosno Konklava. Papa u svojoj ličnosti objedinjuje tri funkcije:
Diplomatija
Sveta stolica (ne Vatikan) održava diplomatske odnose sa 176 država, Evropskom unijom i Malteškim redom. Za diplomatsku aktivnost Svete stolice zadužen je Državni sekretarijat, Odsjek za odnose s državama. Sa sedamnaest međunarodno priznatih država, Sveta stolica nema nikakve odnose. Te države su: Avganistan, Saudijska Arabija, Brunej, Komori, Malezija, Maldivi, Mauritanija, Oman, Somalija, Kina, Sjeverna Koreja, Laos, Vijetnam, Butan, Bocvana, Burma i Tuvalu.
Sveta stolica je jedini subjekt međunarodnog prava iz Evrope koji održava diplomatske odnose s Tajvanom.
Wehr (Eifel)
Ver je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Arvajler. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.138 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7131210.
Njagov
Njagov je naseljeno mjesto u okrugu Medzilaborce, u Prešovskom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 390 stanovnika.
Casoni, Verona
Casoni je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 138 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Domingo Arenas, Puebla
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 5812 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2452 m.
Moche
alt=|mini|300x300piksel|Zidni mural koji prikazuje Mochikanskog boga Decapitatora (obezglavljivač) Močika (Mochica, Moche, Muchik, Proto-Chimu), Stari indijanski narod iz Perua jezične porodice Yuncan, koji se smatraju precima kasnijih Chimúa. Proto-Chimú ili Močika nosioci su bogate istoimene kulture koja se pojavila na području današnjeg Perua otprilike u vrijeme slabljenja Rimskog carstva u Europi. Sagradili su brojne piramide od opeka koje su služile kao hramovi a neprekidno su obnavljane i korištene za ceremonije. Civilizacija je razvila i intenzivno navodnjavanu poljoprivredu. Kulturi moche pripadaju i najbogatije kraljevske grobnice ikada otkrivene u Americi. U grobnicama su pronađeni ostatci Moche vladara zajedno sa velikim brojem zlata i drugog nakita. Najpoznatija nalazišta su piramide sunca i mjeseca. Većinu našeg današnjeg znanja o njima proizlazi iz glinenih posuda budući da nisu poznavali pismo.
Sipan
Sipan je jedno od najvažnijih nalazišta kulture Moche. Datiran je u razdoblje od 100.-700.g. Na ovome je arheološkom lokalitetu u noći 16. veljače 1987. godine, pronađene su nevjerojatne Moche rukotvorine koje su upravo bile oduzete bandi pljačkaša koji su se međusobno borili za njih. Ubrzo je otkriveno mjesto na kojemu su pljačkaši pronašli blago. Bila je to grobnica Moche vladara koja je bogatija od svih drevnih grobnica ikada pronađenih u Amerikama. Vladar je bio pokopan se ukrasima za glavu od perja, zlatnim ukrasima, odjećom ukošenom metalom, ogrlicama od školjaka, brojnim drugim grobnim prilozima i lončarijom. Grobovi dvojce muškaraca i tri žene okruživali su vladarov lijes. Jedan je od njih bio pokopan sa psom.
Nalazište ne obuhvaća samo grobnice već i ogromne piramide od opeke te sofisticiranu lončariju. Specijalisti su uspjeli identificirati mnoge važne figure i slike sa Moche lončarije i arhitektonskih frizova, ali nikada nisu niti slutili da su te figure, prikazane u različitim obredima mogle biti stvarne. Iskapanja Sipana su pokazala da su uistinu bile stvarne jer su oni bili pokopani u velikim i bogatim grobnicama, odjeveni kao figure sa slika, te da su vjerojatno sudjelovali u prikazanim ritualima.
Religija
Narod Moche je štovao razne ljute bogove, od kojih su mnogi zahtijevali ljudske žrtve. U početku su arheolozi smatrali da brutalne scene koje su prikazane na njihovim lončarijama samo mašta, ali se to pokazalo netočnim kada su otkriveni pravi ostaci žrtvovanih. Pretpostavlja se da su žrtve bili ratni zarobljenici koji su bili žrtvovani pod ciljem da svećenici prikupe što više krvi koja je tekla iz umirućih žrtava. Čitav se obred odvijao na piramidama koje su predstavljale planinske vrhove. Nakon ceremonije bi trupla žrtava bacili na određeni dio piramide na kojemu su tijela trunula pod žarkim suncem. Ovakvi su se rituali običo prakticirali da bi se onemogućile prirodne nepogode koje su signalizirale bijes ljutitih bogova.
Castillón, Delicias
Castillón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Delicias.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1211 m.
Cinco de Mayo, Badiraguato
Cinco de Mayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Eibenthal, Dubova
Eibenthal je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Dubova.