cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rancho Olivares, Tecate
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1304 m.
Villa Park, Illinois
Vila Park je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 21.904, što je 171 (-0,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tromeđa (Makedonija)
Tromeđa je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Tromeđa pripada opštini Kumanovo.
Tromeđa ima veliki značaj za srpsku zajednicu u Republici Makedoniji, pošto Srbi čine značajnu manjinu u naselju.
Prirodni uslovi
Tromeđa je smeštena u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 5 kilometara istočno.
Selo Tromeđa se nalazi u istorijskoj oblasti Žegligovo, u ravničarskom kraju, na približno 380 metara nadmorske visine. Severno od naselja izdiže se planina Rujen.
Mesna klima je kontinentalna sa slabim uticajem Egeja (žarka leta).
Vrhovje
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 0 stanovnika.
Tromeđa (Makedonija)
Stanovništvo
Tromeđa je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 1.298 stanovnika.
Savremeni etnički sastav:
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Граб (Лучани)
Граб је насеље у Србији у општини Лучани у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 315 становника (према попису из 1991. било је 437 становника).
Демографија
У насељу Граб живи 296 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 53,7 година (52,3 код мушкараца и 55,1 код жена). У насељу има 143 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,20.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Alpo, Verona
Alpo je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Pueblo Viejo, Tlaquiltenango
Pueblo Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tlaquiltenango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 460 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 822 m.
Lučko
Lučko je naselje u sastavu Grada Zagreba, u gradskoj četvrti Novi Zagreb - zapad. Nalazi se 8 kilometara jugozapadno od centra Zagreba uz autocestu Zagreb-Karlovac, Zagrebačku obilaznicu i staru cestu prema Karlovcu.
U blizini središta naselja nalazi se Zračno pristanište Lučko, koje je od 1947. godine pa do otvaranja Zračne luke Zagreb služila kao zagrebačka zračna luka.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 2841 stanovnika te 890 obiteljskih kućanstava.
Rancho el Ochenta, Cuauhtémoc
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2028 m.
Zacatipa, Huautla
Zacatipa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 442 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 546 m.
Hamzalija
Hamzalija je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Hamzalija je u sastavu opštine Bosiljovo.
Prirodni uslovi
Hamzalija je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Strumice, naselje je udaljeno 11 kilometara severoistočno.
Naselje Hamzalija se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno na severnom obodu plodnog Strumičkog polja. Severno od naselja izdiže se planina Ogražden. Nadmorska visina naselja je približno 300 metara.
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Hamzalija je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 22 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su Makedonci (54%), a manjine su Turci (36%) i Srbi (9%). Turci su činili ogromnu većinu stanovništva naselja do sredine 20. veka, kada su se spontano iselili u maticu.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje, a manjinska islam.
Chapelle-au-Moine
Šapel o Moan je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Aržantan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 633 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 118 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,32 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 240 metara (maksimalnoj 306 m, a minimalnoj 214 m).
Brazilski nacionalni muzej
mini|desno|250px|Glavna zgrada Brazilskog nacionalnog muzeja Brazilski nacionalni muzej je stogodišnja istraživačka i muzejska insitucija, locirana u Rio de Žaneiru, čiji je najveći deo izgoreo u katastrofalnom požaru 2018. godine.
Muzej je osnovao kralj Žoao VI od Portugala (1769–1826), 1818. godine, pod nazivom Kraljevski Muzej, u želji da stimuliše naučna istraživanja u Brazilu, koji je do tada smatran divljom kolonijom, praktično neistraženom od strane nauke. U početku muzej je čuvao botaničke i životinjske vrste, naročito ptice, po čemu je zgrada dobila nadimak „Kuća ptica“.
Neuendorf b. Elmshorn
Nojendorf baj Elmshorn je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 912 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061074.
Brazilski nacionalni muzej
Poslije vjenčanja prvog brazilskog cara, Pedra I od Brazila (sina kralja Žoaoa VI) sa princezom Leopoldinom od Austrije, muzej je počeo da privlači mnoge velike Evropske naučnike 19. vijeka, među kojima su bili i Maximilian zu Wied-Neuwied (1782–1867), Johann Baptist von Spix (1781–1826) i Carl Friedrich Philipp von Martius (1794–1868). Drugi evropljani su dolazili istraživati zemlju, kao što je bio slučaj sa Augustin Saint-Hilaire (1799–1853) i baronom fon Langsdorfom (1774–1891), koji su uveliko doprinijeli kolekciji, tadašnjeg, Kraljevskog Muzeja.
Krajem 19. vijeka, prateći interesovanja tadašnjeg cara Pedra II od Brazila (1825–1891), nacionalni muzej je počeo da istražuje antropologiju, paleontologiju i arheologiju. Sam car, naučnik-amater, bio je veliki ljubitelj svih grana nauke, doprinijevši sa nekoliko kolekcija umjetnina iz drevnog Egipta i fosila. Budući da je muzej imao veliku podršku vladara, ubrzo je postao najbitniji muzej u Južnoj Americi.
Neuendorf b. Elmshorn
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Nojendorf baj Elmshorn se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 6 metara. Površina opštine iznosi 15,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 912 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 58 stanovnika/km².
Brazilski nacionalni muzej
Budući da je znao koliko naučnici nedostaju Brazilu, Pedro II je pozivao strane naučnike da rade u muzeju. Prvi je došao Ludwig Riedel (1761–1861), njemački botaničar koji je učestvovao u poznatoj ekspediciji barona fon Langsdorfa u Matu Grosu od 1826. do 1828. godine. Među ostalim naučnicima koji su došli u Brazil su i njemački hemičar Theodor Peckolt i američki geolog i paleontolog Charles Frederick Hartt (1840-1878).
Sada je muzej već imao svoje ime, pa je njime privlačio novi talas naučnika, ovaj put onih koji su željeli da steknu ime istraživajući u Brazilu. Među takvim naučnicima, koji su stekli naučno ime u Brazilu su Fritz Müller (1821–1897), Hermann von Ihering (1850–1930), Carl August Wilhelm Schwacke (1848–1894), Orville Adalbert Derby (1851–1915), Émil August Goeldi (1859–1917), Louis Couty (1854–1884) i ostali.
Colle Bisenzio, Prato
Colle Bisenzio je naselje u Italiji u provinciji Prato, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
Brazilski nacionalni muzej
Kada je car svrgnut sa prijestola, u vojnom puču 1889. godine, muzej je 1892. godine, preseljen u praznu carsku rezidenciju Paso, gdje se i danas nalazi.
Od 1946. godine muzej je dat na upravljanje Federalnom Univerzitetu Rio de Žaneira. Istraživači univerziteta, njihove kancelarije i laboratorije zauzimaju dobar dio stare zgrade i drugim zgradama podignutim u blizini. Ovdje se nalazi i najveća naučna biblioteka u Riju. Trenutno, Nacionalni Muzej nudi kurseve iz oblasti antropologije, sociologije, botanike, geologije, palentologije i zoologije.
U muzeju se nalazi najveća muzejska postavka u obje Amerike, u kojoj se nalaze životinje, insekti, minerali, oruđe i oružje domorodaca, egipatske mumije, južnoamerički arheološki atefakri, meteori, fosili i ostali pronalasci.
Šehzade Mehmed
Šehzade Mehmed (Şehzade Mehmed; 1521-1542) je bio prvi sin osmanskog sultana Sulejmana Veličanstvenog i sultanije Hurem. Umro je mlad od boginja. Bio je oženjen Sultanijom Esmehan kcerkom Sultanije Šah sa kojom je imao djete
Luxeuil-les-Bains
Luxeuil-les-Bains je općina (commune) u istočnoj Francuskoj koja administrativno pripada departmanu Haute-Saône u regiji Franche-Comté.
Usprkos toga, opatija se obnovila, a njena škola je stekla veliki ugled u srednjem vijeku; moć opata Luxeuilla je međutim, ograničena zahvaljujući caru Karlu V, a opatija je ukinuta u vrijeme francuske revolucije.
Šehzade Mahmud
Šehzade Mahmud (Şehzade Mahmud; cca. 1512- 1521) je bio prvi sin osmanskog sultana Sulejmana Veličanstvenog i Fulane Sultanije .Umro je kao dete.
Opština Fărcașa, Maramureș
Fărcașa je opština u Rumuniji u okrugu Maramureš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 160 m.
Zadobje
Zadobje je naselje u slovenskoj Općini Gorenjoj vasi - Poljane. Zadobje se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Gode
Gode (amharski: ጎዴ, somalski: Godej) je grad u istočnoj Etiopiji, u Regiji Somali u Zoni Gode. Gode je udaljen oko 890 km istočno od glavnog grada Adis Abebe i oko 214 km zapadno od somalske granice (prijelaz Ferfer). Gode je bio glavni grad Regije Somali od 1992 (u cilju smirenja snažnog somalskog separatističkog pokreta), sve do početka 1994, kad je upravno sjedište regije premješteno u Džidžigu, koja ima bolju infrastrukturu i prometnu povezanost.
Gode ima aerodrom (IATA kod GDE) s redovnim letovima koje održava etiopska avio kompanija. Most preko rijeke Šebele izgrađen je 1968 u predgrađu Godea.
Historija
Prije početka Ogadenskog rata, Gode je bio garnizon u kome je boravila 5. brigada 4. divizije, raspoređena u pet vojnih kampova u okolici grada. Gode su zauzele jedinice Zapadnog somalskog oslobodilačkog fronta krajem srpnja 1977 i držale su ga u svojim rukama skoro do kraja Ogadenskog rata 1980 Tad su jedinice Prve etiopske revolucionarne armije pod zapovjedništvom brigadnog generala Demissa Bulta, u operaciji Laš oslobodile Gode (novembar 1980) Potom je Gode korišten kao uporište iz kojeg je etiopska vojska išla u operacije čišćenja terena od ostataka somalske vojske i gerilaca.
Gode je došao na naslovnice svjetskih novina, zbog pojave teške gladi; 1981 i ponovno 1991 godine. Tad je UN organizirao avio most za Gode, i organizirao veliki izbjeglički kamp za oko 80.000 ljudi.
Gradonačelnik Godea Muktar Aden Gedden ubijen je 26. jula 1994, u do danas nerazjašnjenom atentatu, za koji nijedan pojedinac ili grupa nije preuzela odgovornost.
Stanovništvo
Najveća etnička grupa u Godeu su Somalci koji čine 95.6% stanovnika, slijedeća veća etnička grupa su Amharci sa 2.7%, sve ostale grupe imaju 1.7%. 11,044 stanovnika ili 24.1% su školska djeca.
Benito Juárez, Santo Tomás Ocotepec
Benito Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Tomás Ocotepec.
Mecklenburg (dinastija)
Mecklenburg je ime sjevernonjemačke dinastije, koja je od srednjeg vijeka do 1918. vladala Mecklenburgom, a od 1364. do 1389. i Švedskom, kad je nijihov predstavnik Albert (1384. - 1412.) bio švedski kralj.
Benito Juárez, Santo Tomás Ocotepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 282 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2599 m.
Mecklenburg (dinastija)
Historija
Dinastiju je osnovao Pribislav knez Bodrića - zapadnoslavenskog plemenskog saveza, koji se preobratio na kršćanstvo i 1167. postao vazal saksonskog vojvode Heinricha Lava i kao nagradu za to dobio pravo da kao leno zadrži Mecklenburg sa titulom vojvode. Porodica mu se tokom vremena potpuno germanizirala tako da se vode kao Nijemci.
Vojvode od Mecklenburga su 14. vijeku počele zahtjevati švedski tron na osnovu toga što su dvije žene skandinavskih monarha bile iz njihove porodice. Naročito su inzistirali na pravu na norveški tron jer je to bilo jedino skandinavsko kraljevstvo u kojem je pravo na tron bilo isključivo - nasljedno, i nije ovisilo o izboru.
Na kraju im je to uspjelo u Švedskoj, gje je Albertova majka Eufemija Eriksdotter bila žena Magnusa IV Erikssonona kog je Albert svrgnuo s trona.
Albert je zbačen pa se vratio u Mecklenburg i vladao njime, kao vojvoda. Dinastija se tokom vremena podjelila na dvije grane; Mecklenburg-Schwerin i Mecklenburg-Strelitz.
31. 7.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
31. jul/juli/srpanj (31. 7.) je 212. dan u godini po gregorijanskom kalendaru (213. u prestupnoj godini) Do kraja godine ima još 153 dana.
Rođenja
.
Blagdani
.
Praznici i dani sećanja
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Salto del Chiquihuitillo, San Miguel de Allende
Salto del Chiquihuitillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2066 m.
Aleksandar Kristić
Aleksandar Kristić (Valjevo, 5. oktobar 1970.) je bivši srpski fudbaler. U 2010. godini bio je trener FK Crvene zvezde.
Karijera
Nastupao je za beogradsku Crvenu zvezdu (1992-95 i 1997-98), švedski Degerforš (1995), OFK Beograd (1996), Zemun (1996), grčki Etnikos (1996-97) i italijansku Salernitanu (1998-2001). Sa Crvenom zvezdom je osvojio poslednje izdanje Prve lige SFR Jugoslavije u sezoni 1991/92.
Za reprezentaciju SR Jugoslavije je nastupio na jednom susretu: 25. februara 1998. u prijateljskoj utakmici protiv Argentine (1:3) u Mar de Plati.
Nakon igračke karijere ostao je u fudbalu kao trener. Bio je pomoćni trener u Crvenoj zvezdi i omladinskoj reprezentaciji Srbije, a od avgusta 2010. je glavni trener Crvene zvezde, nakon ostavke Ratka Dostanića. i na toj poziciji je ostao do 7. decembra iste godine. 25. juna 2011. Kristić postaje trener Novog Pazara.
Sortino
Sortino (sicilijanski: Sciurtinu) je naselje i općina (comune) od 8,561 stanovnika na talijanskom otoku Siciliji u Proviciji Siracusa.
Sortino je danas poznat po arheološkom lokalitetu - Pantalica koji je 2005. uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi.
Geografske karakteristike
Sortino leži u dolini rijeke Anapo udaljen tridesetak km zapadno od Siracuse i oko šesdesetak km sjeveroistočno od Catanije.
Historija
Sortino je prvi put dokumentiran u 13. vijeku za vladavine Anžuvinaca.
Za srednjeg vijeka bio je feud porodica Modica i Eredia, a od 1477. porodice Gaetani. Potres 1693. potpuno je uništio mjesto pa je preseljeno na današnju lokaciju.
Poder de Dios, Tetipac
Poder de Dios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tetipac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 230 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2340 m.
Bicko Selo
Bicko Selo je naselje u Hrvatskoj smješteno u južnom dijelu Općine Garčin u Brodsko-posavskoj Županiji udaljeno svega 2 km od centra Općine. Selo broji 568 stanovnika (2001.). Površina Bickog Sela iznosi 8,32 kvadratna kilometra i prosječne gustoće naseljenosti od 68 stanovnika po kilometru kvadratnom. U selu živi 51,9 % žena i 48,1 % muškaraca. Biđani, kako se nazivaju, bave se isključivo poljoprivredom i stočarstvom. Biđani su dobili ime po kanalu Biđ, koji se nalazi na jugu sela, inače granica između općine Garčin i Oprisavci, a ujedno i između Bickog Sela i Oprisavaca.
Bicko Selo smješteno je na županijskoj cesti Garčin – Bicko Selo – Oprisavci, te na pruzi Zagreb – Slavonski Brod – Vrpolje. Bicko Selo pripada župi Sv. Mateja u Garčinu, a u selu imaju crkvicu Presvetog Trojstva izgrađenu 1967. godine kojeg su i štovatelji.
KUD Bicko Selo vrlo bogate tradicije i nastupa širom Hrvatske, može se pohvaliti i jedinstvenom manifestacijom Oj jeseni al' ideš polako. Uz spomenuti KUD tu je i muška pjevačka skupina ''Biđani'.
NK Bicko Selo sudionik je II. ŽNL, a niz godina takmičili su se i u I. ŽNL.
U selu djeluje i radio-amatersku skupinu Istočna elita iz Bickog Sela. Športsko ribolovna udruga Šaran, koja je osnovana 1958. godine u Garčinu, danas je također sa sjedištem u Bickom Selu i valja napomenuti da su članovi spomenutog ŠRD 2002. godine postali i članovi II. hrvatske ribolovne lige.
Zadraga
Zadraga je naselje u slovenskoj Općini Naklu. Zadraga se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 91 stanovnika.
Lorica, Cosenza
Lorica je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1299 m.
Dragan Mance
Dragan Mance (Beograd, 26. septembar 1962 — Beograd, 3. septembar 1985) je bio fudbaler Partizana.
Biografija
Živeo je u Zemunu sa ocem Ferdinandom, majkom Dušankom i mlađim bratom Goranom. Bio je neoženjen. Poginuo je u saobraćajnoj nezgodi na putu Beograd — Novi Sad, na delu koji prolazi kroz Zemun, u svojoj 23. godini. Draganova devojka je bila Emilija Erčić nekadašnja jugoslovenska rukometašica.
Fudbalska karijera
Fudbal je počeo da igra u Galenici (sadašnji „FK Zemun“) od petlića. Bio je veoma talentovan igrač tako da je sa nepunih 17 godina postao prvotimac Galenike, tadašnjeg drugoligaša. 15. septembra 1980. prelazi u FK Partizan. Poslednji gol u dresu Partizana je postigao u prvenstvenom meču Partizan - Budućnost 2:1 odigranom na stadionu JNA, 1. septembra iz penala u 8. minutu igre. Ostaće upamćen kao najveći idol Grobara.
U dresu reprezentacije Jugoslavije debitovao je u Parizu 23. aprila 1983. u prijateljskoj utakmici protiv Francuske (0:4). Iste godine odigrao je i četvrtu utakmicu za reprezentaciju, opet protiv Francuske 12. novembra u Zagrebu (0:0).
Smrt
Mance je preminuo 3. septembra 1985 godine u saobraćajnoj nesreći dok je žurio na trening. Danas mnogi Grobari misle da je on legenda srpskog fudbala zato što je bio najbolji strelac i igrač u istoriji Partizana. Po njemu je takođe nastala ulica u Beogradu, nedaleko od stadiona JNA.
Gradsko kazalište lutaka Rijeka
Gradsko kazalište lutaka Rijeka (skraćeno GKL Rijeka) kao samostalna i profesionalna ustanova djeluje od 1959. kao Kazalište lutaka Domino u Pionirskom domu "Ivo Lola Ribar" na Belvederu s predstavama u Guvernerovoj palači, a od 1961. Kazalište lutaka Rijeka dobiva svoje prostorije u kinu "Odeon" na Brajdi gdje djeluje do danas. Pored svakodnevnih marionetskih predstava u Rijeci i u regiji, te na mnogim gostovanjima GKL je organizator tradicionalne Revije lutkarskih kazališta.
Rijeka i Sušak između dva rata
O povijesti marionetskih teatara u Rijeci i na Sušaku malo se zna pa se tako spominje:
Poslijeratno razdoblje
Nakon aneksije Rijeke Hrvatskoj i jako nestabilnog razdoblja u Okupacionoj zoni B, masovnog egzodusa 90-95% Riječana prekida se svaki kontinuitet marionetskog teatra pa se tek među novodoseljenim stanovništvom Rijeke preko hrvatskog društva "Naša djeca" sredinom 1950-ih preko osnovnih organizacija tog društva bilježi 26 amaterskih lutkarskih kazališta za čije voditelje se u OŠ Pećine organiziraju redoviti tečajevi.
Početkom šk.g. 1958./59. - Savjet za prosvjetu i kulturu NO općine Stari Grad donio je zaključak da se oformi Kazalište lutaka u okviru Pionirskog doma na Belvederu pa se 23. XI. 1958. vrši audicija za polaznike dramskog studija, budućih članove ansambla Kazališta lutaka; 23. V. 1959. održana premijera predstave Guliver među lutkama Josefa Pehra i Lea Spačila u izvedbi Kazališta lutaka Domino - (sekcije Pionirskog doma u Rijeci); Naziv Domino riječko Kazalište lutaka je dobilo prema slici Vladimira Udatnyja Harlekin u Veneciji - portretu Udatnyjeva sina Arna u kostimu Harlekina iz 1958. godine. Za znak kazališta uzeta je glava harlekina - dječaka.
Službeno 4. X. 1959. -  Savez društava Naša djeca Rijeka osnova Kazalište lutaka Rijeka; a 27. XII. 1959. - adaptirane prostorije u palači Narodnog muzeja u Guvernerovoj palači u Rijeci i predane na korištenje Kazalištu lutakaa sutradan se svečano otvora Kazalište lutaka Domino Rijeka izvedbom navedene predstave Guliver među patuljcima Jonathana Swifta u Guvernerovoj palači. Sve do početka 1961. godine marionetske predstave se odvijaju u Guvernerovoj palači.
29. III. 1960. - na sjednici Općinskog odbora Stari grad – Rijeka zaključeno da Kazalište lutaka, koje je do tad djelovalo kao sekcija pri Kotarskom odboru Saveza društava Naša djeca Rijeka, istim danom počinje djelovati kao samostalna ustanova.
Početkom 1961. Teatru se dodjeljuju stalne prostorije u kinu Odeon na Brajdi, a 23. IV. 1961. - izvedena je predstava, Veli Jože Vladimira Nazora i u režiji Dragana Blažekovića, a prvi posjetioci u novm prostoru su bili pioniri OŠ Škurinje iz Rijeke.
Ravnateljica
Magdalena Lupi Alvir
Opština San Pedro Quiatoni, Oaxaca
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 5652 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1657 m.
Triasso, Sondrio
Triasso je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Cezijum acetat
Cezijum acetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 191,949 Da.
Triasso, Sondrio
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 441 m.
Trifești, Trifești, Iași
Trifești je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Trifești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5232 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Mount Pleasant, Utah
Maunt Plezant je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.260, što je 553 (20,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Farmington, Delaver
Farmington je gradić u američkoj saveznoj državi Delaver. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 110 stanovnika.
Gianolio, Biella
Gianolio je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 668 m.
Palmyra, Utah
Palmajra je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Juta.
Jonathan Rhys Meyers
Jonathan Rhys Meyers (Dublin, Irska, 27. srpnja 1977.) je irski glumac i model.
Jonathan je rođen 1977. godine u Dublinu, od majke Mary Geraldine "Geri" Meyers i glazbenika Johna O'Keeffa. Rođen u dublinskoj četvrti Drimnagh, kasnije se obitelj preselila u Cork, odrastao je sa svoja tri mlađa brata, Jamiem, Alanom,i Paulom, koji su svi profesionalni glazbenici. Kada je imao tri godine, njegovi roditelji su se rastali. Njega i brata Alana je odgajala majka, dok su Jamie i Paul otišli živjeti kod bake sa svojim ocem.
Kada je imao 16 godina Jonathan je izbačen iz škole zbog izostajanja, te je veći dio vremena provodio u kafiću. . Jednom prilikom vidjeli su ga filmski agenti u potrazi za glumcima te ga pozvali na audiciju. Iako nije prošao prvu audiciju, uskoro je dobio ulogu u filmu A Man of No Importance 1994. godine Godine 1996. pojavio se u filmu Michael Collins, kao lik ubojice naslovnog lika, a 1999. u filmu Zajahati s vragom ispiriranom Američkim građanskim ratom. Glumio je u filmovima Titus, Prozac Nation, Spavat ću kad umrem, Sajam taštine, Završni udarac, Iz Pariza s ljubavlju i drugima.
Dobio je nagradu Zlatni globus za najboljeg glumca u mini-seriji za ulogu u seriji Elvis.
Camarone, Bergamo
Camarone je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 507 m.
El Paso, San Buenaventura
El Paso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Buenaventura.
Alejo Carpentier
Alejo Carpentier y Valmont (Lausanne, 26.12. 1904 – Pariz, 24.4. 1980.) bio je kubanski romanopisac, esejist i muziklog koji se smatra jednim od najutjecajnijih autora latinoameričke književnosti za vrijeme znamenitog "bum" perioda.
Rođen je u porodici francuskog arhitekta i ruske profesorice jezika. Školovao se u Francuskoj i na Kubi, a 1920-ih je kraće vrijeme zatvoren zbog protivljenja diktatorskom režimu Gararda Machada. Nakon toga je otišao u egzil u Francusku, odakle se na Kubu vratio za vrijeme izbijanja drugog svjetskog rata. Godine 1959. je podržao kubansku revoluciju te ga je režim Fidela Castra postavio na mjesto kubanskog ambasadora u Parizu, gdje je i umro.
Warcraft: Orcs & Humans
Warcraft: Orcs & Humans (prim. prevoda Umeće ratovanja: Orci i ljudi) je strategija u realnom vremenu, koju je razvio i objavio Blizard entertejnment zajedno sa kompanijom Interplej entertejnment. MS-DOS verzija je objavljena 23. novembra 1994, a Makintoš verzija krajem 1996. Prodaja je bila uglavnom velika, recezenti su uglavnom bili impresionirani, a igra je dobila tri nagrade i bila finalista za još tri. Bilo je i kompakt-disk reizdanje (verzija 1.21) koje nije imalo korisničko uputstvo, kao prethodne verzije. Nastavak, Warcraft II: Tides of Darkness je postao glavni konkurent Command & Conquer serijalu kompanije Westwood Studios i njihovo nadmetanje je izazvalo eksploziju strategija u realnom vremenu tokom sredine i krajem devedesetih godina 20. veka.
Iako Warcraft: Orcs & Humans nije bila prva strategija u realnom vremenu koja je imala multiplejer, igra je postavila standard da mulitplejer komponenta bude ključna za sve buduće igre iz ovog žanra. Igra je donela inovacije i kada je u pitanju dizajn misija i elementi igračke mehanike, koje su kasnije preuzeli drugi developeri.
Način igre
Warcraft: Orcs & Humans je strategija u realnom vremenu. Jedan igrač predstavlja ljude, koji nastanjuju svet Azerot (Azeroth), a drugi kontroliše orke. Svaka strana pokušava da uništi drugu tako što će sakupljati resurse i stvoriti vojsku. Takođe obim stranama prete divlja stvorenja, koja nekada mogu i da se iskoriste kao vojnici. Igra je smeštena u srednjovekovni svet sa fantazijskim elementima. Obe strane imaju vojnike za blisku borbu i streljarce, kao i bacače magija (Spellcaster).
Igrački režimi
Način igre je proširio paradigmu „napravi bazu, napravi vojsku, uništi neprijatelja” video igre Dune II sa drugim igračkim režimima. Ovo uključuje i nekoliko novih tipa misija, kao što je pokoravanje pobunjenika iz rase kojom upravlja igrač, spašavanje i popravljanje opsednutih gradova, spašavanje prijateljskih snaga iz neprijateljevog kampa i zatim uništavanje neprijateljske glavne baze, i na kraju misije sa ograničenim snagama gde se ne mogu više stvarati i gde je upotreba specijalizovanih jedinica od ključnog značaja. U jednoj misiji, igrač ima zadatak da ubiju ćerku poglavice orka.
Igra takođe dozvoljava igračima da se nadmeću jedan protiv drugog preko modema ili lokalne računarske mreže, i omogućava igračima da se nadmeću čak iako imaju MS-DOS i Mekintoš verziju igre. Multiplejer okršaji i okršaji sa botovima koje nisu deo kampanje takođe su dostupne preko nasumičnog generatora mapa. Igra je takođe dozvoljavala spawn instalaciju.
Ekonomija i moć
Warcraft zahteva od igrača da sakuplja resurse i da proizvodi zgrade i jedinice kako bi porazio protivnika u borbi. Neoružane jedinice donose resurse u Town Center (Gradski centar), zlato iz rudnika ili drvo iz šume. S obzirom da su oba resursa ograničena, igrači moraju da ih sakupljaju efikasno, a isto tako i da očuvaju i šumu kao odbrambeni zid u ranoj fazi igre kada su im male oružane snage.
Zgrade nižeg ranga kod ljudi i kod oraka imaju istu funkciju, ali drugačiji sprajt. Gradska hala sakuplja resurse i proizvodi jedinice koje konstruišu zgrade. Svaka farma stvara hranu za do četiri jedinice, a dodatne jedinice se ne mogu proizvesti sve dok ne postoji odgovarajući broj farmi. Barracks (Kasarne) proizvode sve nemagijske jedinice uključujući i one za blisku borbu, streljarce, jahače i jedinice za opsadu. Međutim, osim najosnovnijih jedinica da bi se sve ostale mogle proizvesti potrebne su i dodatne zgrade, od kojih neke mogu da nadograđuju jedinice.
Svaka strana može proizvesti dva tipa magičnih zgrada, svaka od kojih proizvodi po jednog bacača magije i omogućava da se istraže dodatne čini za bacača. Ove napredne zgrade se mogu proizvesti samo uz pomoć drugih zgrada. Ljudski sveštenik (Cleric) i orkski nekrolit (Necrolyte) mogu samostalno da se brane, kao i da vide udaljene delove teritorije na kratko vreme. Sveštenikove druge čini su protektivne i omogućavaju lečenje prijateljskih jedinica i omogućavaju mu nevidljivost, dok nekrolit može uzdignuti kosture za borbu i može učiniti druge jedinice privremeno nepobedivim, po cenu da ih ošteti nakon prestanka vradžbine. Ljudski čarobnjak (Conjurer) i orkski veštac (Warlock) imaju energetsku eksploziju, više vrsta destruktivnih čini i sposobnost da prizovu male otrovne monstrume. Čarobnjak može prizvati vodenog elementala, dok veštac može prizvati demona.
Korisnički interfejs
Glavni ekran ima tri oblasti: najveća na desnoj strani je prikaz teritorije na kojoj igrač trenutno vrši operacije, u gornjem levom uglu se nalazi mini mapa, a ako je označena zgrada ili jedinica/e u donjem levom uglu im se prikazuje status i sve dostupne nadogradnje i radnje koje se mogu sprovesti. Detalji statusa mogu biti životni poeni zgrada ili jedinica, trenutni progres kontruisanja, kao i sve nadogradnje koje su završene. Meni, koji se nalazi na samom dnu ulevo, omogućava pristup sačuvanim igrama, zatim može da učita postojeće sačuvane igre i druge funkcije menija.
Svim funkcijama se može pristupiti putem miša. Koristeći tipke na tastaturi takođe se može pristupiti određenim funkcijama, kao što su opcije menija, komande dostupne zgradama i jedinicama, pauziranje igre. Igrači mogu da označe svaku jedinicu pojedinačno ili grupu od četiri jedinica držeći shift ili tako što će izvršiti bendboks. Da pomera jedinice po mapi, igrač može da označi određenu jedinicu i da u meniju te jedinice klikne na određenu radnju, a zatim da na mapi označi mesto gde želi da ta jedinica izvrši tu radnju. Naravno uz pomoć prečica na mišu ovo može znatno brže da se odradi.
Priča
Orci su poreklom sa drugog sveta Drenora (Draenor), gde su većina bili krvožedni ratnici među kojima je postojao razdor. Međutim, vešci su ostali povučeni i posvetili se istraživanju magije. Vešci su primetili razdor među dimenzijama i posle mnogo godina otvorili mali portal ka drugom svetu. Jedan veštac je istraživao i pronašao svet, koga su njegovi ljudski stanovnici nazivali Azerot (Azeroth), i sa koga se veštac vratio noseći čudnu biljku kao dokaz o njegovom otkriću.
Orci su uvećali portal, dok kroz njih nisu prošli sedam ratnika, koji su masakrirali ljudsko selo. Sa sobom su doneli dobru hranu i primerke dobro izrađenih dobara, i uverili su druge da su ljudi slabi. Orkske grupe za napad su postajale sve veće i odvažnije, dok nisu napali glavni Azerotov grad - Stormvind. Međutim, ljudi su i sami trenirali ratnike, pogotovo jahače kojima su ispomagali ljudski čarobnjaci i na kraju su uspeli da oteraju orke nazad kroz portal, iako nesvesni njegovog postojanja.
Sledećih petnestak godina, jedna orkska frakcija je zahtevala da se portal zatvori. Međutim, jedan poglavica je shvatio da iako su orci brojniji, ljudi su ih uvek nadjačavali zbog toga što su imali superiornu taktiku, organizaciju i magiju. Taj poglavica je ujedinio klanove, uveo disciplinu u novonastalnoj armiji i potražio je novu magiju od vešca i nekromansera. Njihove iskombinovane snage su bile spremne da unište ljude.
Kritika
Warcraft: Orcs & Humans je postao u tom trenutku najveći uspeh kompanije i po prvi put je omogućio kompaniji finansijsku sigurnost. Novembra 1995. Entertejment Vikli je objavio da se je igra našla na 19. mestu u listi 20 najboljih CD-a u svim kategorijama.
Iako su se recenzije pojavile mesecima po objavljivanju, na sajtu MobyGames se prikazuju da su se ocene nalazile u opsegu od 75 % do 92 % s izuzetkom od 40 % koje je dao švedski kritičar. U Dragon, Pol Marfi (Paul Murphy) je opisao igru kao „veoma zabavnu - veoma zanimljivu i šaroliku,” a Skot Lov (Scott Love) je pohvalio njenu dobru strategiju, jednostavan interfejs i fantazijsku temu. Vorkraft  je osvojila Nagradu kritičara  časopisa PC Gamer, Izbor kritičara  časopisa Computer Life i Nagradu za inovaciju  privrednog sajma Consumer Electronics Show. Bila je u finalu za Prvu nagradu časopisa Computer Gaming World, za Strategiju godine PC Gamer-a i za Najbolju strategiju  Akademije interaktivne umetnosi i nauke.
Rane faze igre mogu biti spore, zbog činjenice da igrači moraju da stvore nekoliko osnovnih zgrada i seljake kako bi mogli da sakupljaju resurse, a potom da počnu da stvaraju jedinice za borbu. U međuvremenu, bot ne mora da se previše trudi prilikom sakupljanja resursa i često započinje igru sa više zgrada, pa to tera igrača da provodi previše vremena u odbrani.
Dok su obične jedinice obeju strana bile identične, naprednije jedinice su išle u korist orkova, naročito Demoni koje su prizivali orkski vešci.
Korisnički interfejs je izgledao nesofticirano, ali je uglavnom radio. Međutim, nije bilo moguće obeležiti više od četiri jedinice istovremeno. Igračima je igra bila zahtevna s obzirom da bi dve ili tri igračevih jedinica mogle da napadnu bez naređenja, dok druge nisu ništa činile, a zgrade su slične stvari činile. Nije bilo moguće staviti istraživanje ili konstruisanje zgrade u red za čekanje.
Neki recenzenti su smatrali da je bot bio neinteligentan i predvidljiv, a neki su hteli mogućnost da izaberu nivo težine na kojim će igrati. Drugi su smatrali da su napadi botova bili dobro organizovani i obično bi nalazili slabost u igračevoj poziciji. Jedan kritičar je smatrao da je pronalaženje puta (pathfinding) bilo adekvatno, dok su drugi mislili da je bilo veoma loše, a treći je smatrao da je kao i kod drugih strategija u realnom vremenu.
I u DOS i u Mekintoš verziji, igra je sporo radila tokom velikih bitaka.
Dobar stereo zvuk je pomogao igračima da lociraju događaje koji su se događale van prikazanog okvira. Nekim recenzentima se svideo govor jedinica, pogotovo odgovori jedinica nakon brojnih klikova na nju, dok su ostali ovo smatrali kao monotono. U recenziji Game Revolution-a Mek verzije igre, bilo je žalbi da grafika koja je portovana iz DOS-ove VGA verzije, nije iskoristila Mekintošovu superiornu rezoluciju. Međutim, i Game Revolution i Mac Gamer su se složili da ovaj vizuelni nedostatak nije uticao na ukupno uživanje u igranju.
Prethodnici i inovacije
Prve strategije u realnom vremenu su se pojavila tokom 1970-ih na mejnfrejm računarima, a za kućne računare početkom 1980-ih. Dune II, koji je objavljen 1992, je uspostavio šablon koji su pratili brojni naslovi iz ovog žanra, kao što je „sakupljanje resursa, izgradnja zgrade i vojske i uništavanje neprijatelja.” Warcraft: Orcs & Humans, koji se je pojavio dve godine kasnije, bio je sledeći poznati naslov iz ovog žanra i predstavio novi tip misija kao što je pokoravanje pobunjenika igračeve rase i misije sa ograničenim snagam, gde nijedna strana ne može da pravi nove jedinice. Takođe je uključio i borbe između igrača koji nisu bili deo glavne kampanje. Da bi podržao multiplejer i ove borbe, igra je koristila generator nasumične mape, dodatak koji se je pre nje pojavio u strateškoj igri Civilization. Serijal video igara Command & Conquer je 1995. godine takođe prihvatio ove nestandardne misije i borbe, a Majkrosoftov Age of Empires igra je 1997. isto uključila ove dodatke, kao i generator nasumične mape.
Modem Wars, koja je objavljena 1988. za DOS i Komodor 64, je bila prva strategija u realnom vremenu koja je imala multiplejer i koristila je modeme. Warcraft: Orcs & Humans, koji je dozvoljavao dvojici igrača da se nadmeću preko modema ili lokalnih mreža, uspeo je da ubedi igrače da je multiplejer nadmetanje zahtevnije od borbe sa veštačkom inteligencijom i time je učinila multiplejer komponentu suštinskom za sve buduće igre iz ovog žanra.
Realms, koji je objavljen 1991. za DOS, Amiga i Atari ST je imala srednjovekovnu temu, sa jedinicama za blisku borbu i borbu na daljinu i omogućila je igračima da automatski reše bitku ili da se bore u realnom vremenu. Warcraft: Orcs & Humans je bila prva tipična strategija u realnom vremenu koja je imala srednjovekovno okruženje i jedinice koji su bile bacači magija, kao i jedinice za blisku i udaljenu borbu.
Nastavci
Uspeh Warcraft: Orcs & Humans je motivisalo Blizard da izbaci nastavak, Warcraft II: Tides of Darkness decembra 1995 i ekspanziju Warcraft II: Beyond the Dark Portal 1996. godine. U jesen 1995. Vestvud je izdao Command & Conquer i time je otpočelo rivalstvo između ove dve kompanije koje je definisalo ovaj žanr i učinilo ga popularnim. U kasnijim igrama se je pojavila borba između pomorskih i vazdušnih jedinica, nove zgrade i novi resurs - nafta; odličan izgled jedinica koji je prenešen u SVGA grafici; poboljšani zvuk sa novim odgovorima jedinica; mnogo bolja veštačka inteligencija; i novi mehanizmi kao što je na primer patroliranje jedinica. Sledeća generacija igara iz ovog serijala je započeta izdavanjem igre -{Warcraft III: Reign of Chaos jula 2002. godine, što je donelo momentalni uspeh i pohvale kritike i igrača.
Aprila 1998. kompanija je izdala StarCraft, strategiju u realnom vremenu sa sličnim konceptima i mehanizmima kao i Warcraft, ali sa međuplanetarnim okruženjem i sa tri drugačije rase. Starcraft, zajedno sa njegovom ekspanzijom StarCraft: Brood War su dobili dobre pohvale kritičara, i postigle veliki uspeh. World of Warcraft, koja je izdata u Severnoj Americi novembra 2004. i Evropi u februaru 2005, bio je prvi pokušaj kompanije da izda MMORPG i koristio je svet Warcraft serijala, uključujući i likove koji su se pojavili u Warcraft: Orcs & Humans. WoW je bio veoma pohvaljen od strane kritičara, i bila je najprofitabilnija video igra 2007. godine, a 2008. i najpopularnija igra iz svog žanra.
Pored video igara, Warcraft franšiza uključuje i igre na tabli, kartašku igru, knjige i stripove.
Blizardov stil strategija u realnom vremenu
Warcraft: Orcs & Humans je bio veliki kritički i komercijalni uspeh, i postavio je temelj za Blizardov stil strateških igara u kojoj je ličnost oddređujući element. Humoristički odgovori jedinica nakon neprestanog kliktanja na njih su postali lični potpis kompanije. Warcraft: Orcs & Humans je predstavila likove koji su se takođe pojavili u veoma uspešnoj masivnoj multiplejer onlajn igri World of Warcraft. Korisničko uputstvo igre je predstavilo detaljne pozadinske priče i ilustracije. StarCraft koristi futurustičku temu, ali ga karakteriše ista karakterizacija. U svim naknadnim Blizardovim igrama, uključujući i u World of Warcraft sa jedinicama se mora pažljivo postupati. Blizard je proizveo manje ekstenzija nego li Vestvud, ali je svaki uspeo da integriše u priču svojih prethodnika.
Literatura
Korisničko uputstvo je organizovano u dve različite knjige sa različitim brojem strana, ali su spojene zajedno. Oba dela imaju opšti deo o tehničkim potrebama i uputstva za instalaciju.
Veldija
Veldija (ili Voldija) je grad na sjeveru Etiopije, u Regiji Amhara, upravno središte Zone Semien Volo i istoimene worede. Veldija je udaljena oko 480 km sjeverno od glavnog grada Adis Abebe, te oko 340 km istočno od regionalnog središta Bahir Dara. Veldija leži na nadmorskoj visini od 2,112 metara, na magistralnoj cesti Asmara-Adis Abeba.
La Laja, Zaragoza
La Laja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Zaragoza.
Veldija
Veldija je poznata po svojoj crkvi Veldija Gebrijel izgrađenoj od lijepog travertina iz obližnjeg kamenoloma.
La Laja, Zaragoza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1941 m.
Veldija
Historija
Za vrijeme vojnog režima Derg, Veldija je između 16. - 17. novembra 1988 bila meta avionskih napada, no na sreću oni su prošli bez ljudskih žrtava.
Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005. Veldija je imala 42,710 stanovnika, od toga 11,689 muškaraca i 12,844 žena. Dvije najveće etničke grupe u gradu su; Amharci (93.92%) i Tigre (4.32%), sve ostale etničke grupe imaju 1.76% stanovnika. amharski kao materinji jezik govori oko 95.2% stanovnika, tigrinju 3.75%, a ostatak od 1.05% stanovnika govori neke druge jezike. Vjernici Etiopske pravoslavne tevahedo crkva su 79.75% stanovnika, a njih 19.44% su muslimani.
Bertaucourt-Epourdon
Bertokur Epurdon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 515 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 69 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 99 metara (maksimalnoj 121 m, a minimalnoj 57 m).
Loma Tejamanil, Acajete
Loma Tejamanil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acajete.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2100 m.
Neuengörs
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zegeberg Nojengers se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Zegeberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 39 metara. Površina opštine iznosi 13,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 798 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 60 stanovnika/km².
Nelson Algren
Nelson Algren (28. 3. 1909. — 9. 5. 1981.) bio je američki pisac.
Rodio se kao Nelson Ahlgren Abraham u Detroitu, a odrastao u Chicagu. Otac mu je bio švedski imigrant koji se zbog židovske supruge preobratio na judaizam. Djetinjstvo je proveo u radničkoj četvrti South Side. Osnovnu i srednju školu je završio u Chicagu, a godine 1931. je diplomirao novinarstvo na Univerzitetu Illinoisa u Urbana-Champaignu.
Zbog Velike depresije nije mogao naći posao u struci, pa je bio prisiljen zarađivati kao život kao radnik na benzinskoj pumpi u Teksasu, kada je i napisao svoju prvu priču So Help Me godine 1933. Prije povratka kući je ukrao pisaći stroj iz napuštene škole, ali je uhvaćen i osuđen na tri godine zatvora. Iako je iza rešetaka proveo nekoliko mjeseci te je uvjetno pušten, iskustvo je ostavilo trajan pečat na njegov život, ali i opus. Upoznavši zatvorski život, Algren se otada stalno identificirao s kriminalcima, gubitnicima i društvenim otpadnicima.
Svoj prvi roman Somebody in Boots je objavio 1935. Never Come Morning, objavljen godine 1942., se bavio životom besperspektivnom mladog kriminalca.
Za vrijeme drugog svjetskog rata se prijavio u vojsku i služio na evropskom ratištu kao običan vojnik. Poslije rata je nastavio spisateljsku karijeru, a slavu je stekao s nagrađenim romanom The Man With the Golden Arm, prikazom života narkomana koji je kasnije adaptiran u hvaljeni film s Frankom Sinatrom u glavnoj ulozi.
Algren je također bio poznat po strastvenoj ljubavnoj vezi s francuskom spisateljicom Simone de Beauvoir, čije je najintimnije detalje ona iznijela u svojoj knjizi The Mandarins.
Algren je bio poznat po ljevičarskim i nonkonformističkim političkim stavovima, a pred kraj života se zanimao za slučaj Rubina Cartera, crnog boksača optuženog za ubojstvo.
Comeana, Prato
Comeana je naselje u Italiji u provinciji Prato, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2683 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Datiranje postanja
Razne kulture su verovale da je svet nastao, ili da je stvoren, u nekom trenutku u prošlosti, tako da su metodi datiranja Postanja podrazumevali analiziranje svetih zapisa i nekih fizikalnih podataka.
Datumi postanja
Različite kulture su postavljale postanje sveta u različite datume. Na tim godištima su zasnivani mnogi istorijski kalendari. Dole su navedeni neki primeri predloženih datuma nastanka sveta, uključujući i neke moderne poglede naučnog karaktera, poređenja radi.
Datum postanja po majanskom kalendaru
Majanski kalendar datira početak najnovijeg svetskog ciklusa vremena na 11. ili 13. avgust/kolovoza, 3114. pne. (po retroaktivnom [proleptičkom] gregorijanskom kalendaru) ili na ponedeljak, 6. septembar/rujna -3113. (3114. p.n.e, vidi Astronomijsko brojanje godina) po julijanskom kalendaru, korelacija srednjeg griničkog vremena. Taj datum je početak Dugog brojanja, 13.0.0.0.0.
Datiranje Postanja po Petoknjižju
Biblija počinje Knjigom Postanja, u kojoj Bog stvara svet, uključujući prvog čoveka, po imenu Adam, za šest dana. Postanje zatim popisuje mnoge Adamove potomke, često dajući starost u kojoj su imali decu i umrli. Ako navedeno shvatimo doslovno, moguće je izgraditi hronologiju u kojoj su mnogi događaji Starog zaveta datirani na procenjeni broj godina posle Postanja.
Neki proučavaoci su otišli dalje i pokušali da povežu ovu biblijsku hronologiju sa zapisanom istorijom, čime bi utvrdili datum Postanja po modernom kalendaru. Pošto ima perioda u biblijskoj priči gde datumi nisu dati, hronologija je tumačena na mnoge različite načine, što je davalo razne procene za datum Postanja.
Korišćenjem takvih modela su nastala dva dominantna datuma za biblijsko postanje, oko kojih se grupišu rezultati različitih proračuna - oko 5500. pne. i oko 4000. pne. Ova dva datuma su izračunata na osnovu genealogija iz dve verzije Biblije, pri čemu većina razlika proističe iz dve verzije Postanja. Oni stariji datumi su zasnovani na grčkoj Septuaginti, a kasniji počivaju na na hebrejskom Mazoretskom tekstu. Patrijarsi od Adama do Teraha, Avramovog oca, su često bili 100 godina stariji kada su dobijali imenovanog sina u Septuaginti nego u hebrejskoj verziji ili Vulgati (Postanje 5-11). Neto razlika između ove dve genealogije Postanja je bila 1466 godina (ignorišući dvosmislenost oko "druge godine nakon potopa"), koja obuhvata praktično celu razliku od 1500 godina između 5500. pne. i 4000. pne.