cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
118. lovačka divizija (Njemačka)
Ova divizija formirana je u maju 1941. od regruta 15. regrutnog talasa kao '''718. pješačka divizija'''. S obzirom na njenu namenu, divizija je imala nekompletnu formaciju bez izviđačkog bataljona, sa redukovanim artiljerijskim i specijalističkim sastavima. Tokom maja 1941. divizija je prebačena u Jugoslaviju i razmeštena na teritoriju NDH. Štab divizije bio je smešten u Banja Luci, a kasnije je premešten u Sarajevo.
Divizija je učestvovala u suzbijanju ustanka u istočnoj "Bosni" i u januarskim borbama protiv partizana na tom terenu. Od septembra do decembra 1942. njeni delovi bili su angažovani u borbama za Jajce protiv Prve i Treće divizije NOVJ, a u januaru 1943. u području između reka Vrbas i Bosna u borbi protiv Prve divizije.
Tokom operacije "Vajs II" divizija je bila angažovana na sektoru Gornjeg Vakufa i Konjica. U to vreme je su instrukcije glasile da četnike treba smatrati neprijateljima, iako su na terenu četničke snage pomagale 718. diviziji Wehrmachta:
Zbog borbenih potreba protiv partizana divizija je tokom marta i aprila 1943. preformirana i formacijski popunjena ljudstvom i borbenom tehnikom do standardne formacije pešadijske divizije. Počev od 1. aprila 1943. divizija zvanično menja naziv u '''118. lovačku diviziju'''. Tada je imala oko 13.200 vojnika u sledećoj formaciji:
738. pešadijski puk 750. pešadijski puk 668 artiljerijski puk 118. izviđački bataljon 118. bataljon oklopnih lovaca 118. inžinjerijski bataljon 118. bataljon veze.
Tokom bitke na Sutjesci bila je angažovana u najintenzivnijim borbama i pretrpela najteže gubitke među nemačkim jedinicama.
Od jeseni 1943. 118. lovačka divizija raspoređena je na područje srednje i južne Dalmacije pod komandu 5. SS korpusa, gde je učestvovala u brojnim borbama na kopnu i na ostrvima. U periodu od od 8. septembra do 23. novembra 1943. godine, divizija je imala sledeće gubitke:
U periodu 20. juni - 4. juli 1944. godine divizija je imala vrlo dobru saradnju sa četnicima:
Početkom oktobra 1944. predviđeno je prebacivanje divizije u oblast Beograda radi odbrane Beograda. Međutim, usled pogoršanja situacije u Dalmaciji (Ofanziva za oslobođenje Dalmacije 1944.), u Beograd je prebačen samo 738. puk, dok je ostatak divizije zadržan borbama u Dalmaciji i Hercegovini do kraja decembra 1944. Nakon gubitka Beograda divizija u izmenjenom sastavu učestvovala je u borbama na Sremskom frontu, a februara 1945. prebačena je u južnu Mađarsku. Položila je oružje maja 1945. u južnoj Austriji pred Crvenom armijom
Ratni zločini
118. lovačka divizija počinila je brojne ratne zločine nad zarobljenicima i civilima tokom Bitke na Sutjesci, zatim u Stonu, na Pelješcu, Sinjskoj krajini, kao i na drugim mjestima.
Komandant divizije general Jozef Kibler i komandant 750. puka potpukovnik Ginter Tribukajt februara 1947. u Beogradu za počinjene ratne zločine osuđeni su na smrt i pogubljeni. .
Las Canoas, Tolimán
Las Canoas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tolimán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 442 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 687 m.
Palo Verde, Quitupan
Palo Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Quitupan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2222 m.
2-S-Glutationil kaftarinska kiselina
2-S-Glutationil kaftarinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 617,537 Da.
Crowder, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 430, što je 6 (-1,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Varco Notar Ercole, Salerno
Varco Notar Ercole je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 900 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 459 m.
Santa Ana, Santa María Ipalapa
Santa Ana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Ipalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 486 m.
Popis stanovništva u Bosni i Hercegovini 1931.
Popis stanovništva u Bosni i Hercegovini je izvršen 1931. godine. Država, čiji je Bosna i Hercegovina bila dio, u međuvremenu je dobila novi naziv - Kraljevina Jugoslavija. Po popisu stanovništva na površini od 51.564 km2, 1931. godine u Bosni i Hercegovini živjelo je 2.323.555 stanovnika.
Ukupni rezultati po vjerskoj pripadnosti
Prema popisu vlasti Kraljevine Jugoslavije, na prostoru dijelova ondašnjih banovina (Vrbaska, Drinska, Zetska i Primorska) na prostoru Bosne i Hercegovine, popisano je sljedeće stanovništvo.
Rezultati po upravnim jedinicama
U nastavku su rezultati po upravnim jedinicama na temelju vjeroispovjesti:
Jastreb (Danilovgrad)
Demografija
U naselju Jastreb živi 219 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,9 godina (35,4 kod muškaraca i 38,5 kod žena). U naselju ima 76 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,83.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
Dugorepe sjenice
Dugorepe sjenice (lat. Aegithalidae) su porodica ptica iz reda vrapčarki.
Rasprostranjenost
Sve dugorepe sjenice su šumske ptice koje najviše žive na rubovima šuma i donji kat šume. Vrste roda Aegithalos više vole listopadne ili mješovite listopadne šume, dok Psaltria exilis živi uglavnom u planinskim zimzelenim šumama. Psaltriparus minimus nastanjuje razna staništa, uključujući i šikare, ali je najčešća u mješovitim šumama. Većina vrsta ove porodice živi u planinskim staništima na i oko Himalaja. Sve žive i u Europi, osim Psaltriparus minimus, koja nastanjuje zapad Sjeverne Amerike. Dugorepa sjenica ima najveću rasprostranjenost, od Britanije do Japana. Suprotno od toga, dvije vrste imaju malen areal (jedna je ograničena na dvije planine u Burmi, a druga na zapadne planine Jave). Obično nisu selice, iako dugorepa sjenica ponekada odseli sjevernije od svog uobičajenog areala. Mnoge planinske vrste se zimi sele u doline.
Opis
Malene su ptice, dužine 9 do 14 cm, uključujući i relativno dugi rep. Teže samo 4,5 do 9 grama. Boja perja im je obično blijedosive ili smeđe boje, iako neke vrste imaju bijele šare, a dugorepa sjenica je pomalo ružičasta. Za razliku od ostatka porodice, dvije vrste roda Leptopoecile su upadljive ljubičaste i plave boje. Leptopoecile elegans jedini ima ćubu. Kljunovi su im sićušni, kratki i kupastog oblika. Krila su kratka i zaobljena, a noge su relativno duge.
Svejedi su, a uglavnom se hrane kukcima i drugim beskralježnjacima. Tokom zime često jedu biljke. Hranu uglavnom traže u žbunju i rijetko silaze na tlo. Dok je traže, ponekada se prevrću naopačke na grani.
Ptice iz ove porodice uglavnom žive u jatima od 6 do 12 ptica većinu godine.
Razmnožavanje
Obično su monogamni, a pomaganje od strane prošlogodišnjih mladunaca je zabilježeno kod dvije vrste, ali vjerojatno takav sistem razmnožavanja postoji i kod još nekih. Prave kupolasta gnijezda od ispletenog lišaja i drugih materijala, koje oblože perjem. Prave gnijezda na drveću sa gustom krošnjom, tako da ga grabežljivci mogu teže uočiti. Leglo se sastoji od 6 do 10 bijelih jaja, koja kod mnogih vrsta imaju crvene pjegice. Odrasli ih inkubiraju 13 do 14 dana; mladi ostaju u gnijezdu 16 do 17 dana. Roditelji hrane mlade isključivo kukcima i paucima.
Los Arrayanes, Tzitzio
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 916 m.
Мајдан (Нови Кнежевац)
Мајдан је насеље у Србији у општини Нови Кнежевац у Севернобанатском округу. Према попису из 2011. било је 210 становника.
Демографија
У насељу Мајдан живи 238 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,1 година (41,8 код мушкараца и 47,9 код жена). У насељу има 115 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,45.
Ово насеље је углавном насељено Мађарима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Напомене
→ * - Подаци за површину и густину насељености дати су збирно за катастарску општину Мајдан, на којој се налазе два насеља, Мајдан и Рабе.
Pian della Chiesa, Genoa
Pian della Chiesa je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 866 m.
Ex-Hacienda Doctor Lavista, Tamiahua
Ex-Hacienda Doctor Lavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
El Astillero, Batopilas
El Astillero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1619 m.
Droane, Brescia
Droane je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 868 m.
Avrée
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 99 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7,59 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,03 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 310 metara (maksimalnoj 346 m, a minimalnoj 234 m).
Sreteška Gora
Sreteška Gora je naselje u opštini Kolašin u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 18 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 40 stanovnika).
Demografija
U naselju Sreteška Gora živi 18 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 50,4 godina (41,8 kod muškaraca i 67,7 kod žena). U naselju ima 10 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,80.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Los Manueles, Soto la Marina
Los Manueles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
Ford Madox Brown
thumb|right|Ford Madox Brown thumb|right|Rad
Ford Madox Brown (16. april 1821 – 6. oktobar 1893) bio je engleski slikar, koji se, iako nikada nije bio formalni član te grupe, smatra jednim od osnivača Prerafaelita. Opus su mu činile slike s moralnim i historijskim temama, često u stilu Hogartha. Jedna od njegovih najpoznatijih slika je Rad. Brown je kasnije godine života proveo slikajući Manchesterske murale na zidovima Manchesterske gradske vijećnice, a koji pokazuju historiju tog grada.
Bio je oženjen dva puta - s Elizabeth Bromley, s kojom je imao kćer Lucy; te, nakon njene smrti, sa svojim modelom Emmom Hill, s kojom je imao sina Olivera Madoxa Browna i kćer Catherine. Ona je rodila sina Forda, koji je, u počast svog djeda, uzeo ime Ford Madox Ford, pod kojim je postao ugledan književnik.
Hettenrodt
Hetenrodt je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 96 opštinskih središta okruga Birkenfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 708 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7134040.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Birkenfeld Hetenrodt se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Birkenfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 440 metara. Površina opštine iznosi 5,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 708 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 133 stanovnika/km².
Sharpsville, Pennsylvania
Šapsvil je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.415, što je 85 (-1,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gallo, Alessandria
Gallo je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 232 m.
Tai'an
Tai'an je grad na razini prefekture u NR Kina|Kini, koji administrativno pripada provinciji Shandong.
Smješten je oko planine Tai, na sjeveru se graniči s provincijskim sredštem Jinan, na sjeveroistoku s Laiwuomn, sa Ziboom na istoku, sa Linyijem na jugostokom, i Liaochengom na zapadu te Jiningom na jugu. Na zapadu je Tai'an Žutom rijekom odvojen od provincije Henan.
Poca Sangre, Quitupan
Poca Sangre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Quitupan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1651 m.
Popis stanovništva u Bosni i Hercegovini 1948.
Popis stanovništva u Bosni i Hercegovini izvršen 1948. godine je prvi popis proveden od strane narodne vlasti federativne Jugoslavije. Po popisu stanovništva na površini od 51.200 km2, 1948. godine u Bosni i Hercegovini živjelo je 2.564.308 stanovnika.
Ukupni rezultati po nacionalnoj osnovi
Ovaj popis, koji je prvi popis poslije Drugog svjetskog rata, imao je veliku važnost jer su njime utvrđene ljudske, ali i materijalne žrtve spomenutog rata u Bosni i Hercegovini. Bosanskohercegovački muslimani (današnji Bošnjaci) nisu se mogli izjašnjavati kao Muslimani. Većina ih se izjašnjavala kao "nacionalno neopredjeljeni", a jedan dio kao Srbi-muslimani odnosno Hrvati-muslimani.
Neil Selby
Neil Beauchamp Selby (1915-1943) je bio britanski komandos koji je poginuo boreći se protiv Nemaca u Srbiji u drugom svetskom ratu.
Neil Selby je rođen 1915. godine. Otac mu je bio Alexander Prideaux Selby a majka Mary Thorpe Selby. Imao je rođenog brata Olivera koji je bio padobranac. Neil Selby je bio major Prvog kraljevskog dragunskog puka Kraljevskog oklopnog korpusa. Početkom rata je postao komandos Uprave za specijalne operacije, za borbena dejstva iza neprijateljskih linija.
thumb|Selbijev [[Royal Armoured Corps|Kraljevski oklopni korpus na paradi 25. jula 1940.]]
23. maja 1943. godine major Nil Selbi je spušten na Kopaonik, planinu na granici zapadne Srbije, na posed "nepouzdanog četničkog komandanta Keserovića". Tu su ga dočekala dva britanska oficira, kapetan Vejd (Wade) i poručnik Mor (More), spušteni tri dana ranije. Ova saveznička misija je došla u nadi da će se povezati s lokalnim četničkim jedinicama radi napada na železničku prugu u dolini Morave, ali su ubrzo bili razočarani stavom četnika koji nisu odobravali sabotaže.
Major Selby je krajem avgusta javio komandi u Kairu da su Mihailovićeve snage u ovom području više "profašističke nego prosavezničke". Oko 23. avgusta Selbi je poslao poslednju poruku:
Ne sačekavši odgovor, otišao je istog dana iz štaba Rasinskog korpusa da se pridruži najbližoj većoj partizanskoj grupi na planini Jastrebac. Kao vodiče je poveo dva lokalna seljaka četnika. U noći 18./19. augusta 1943. kod sela Žitkovca uhvatile su ga srpske kvislinške jedinice ljotićevskog oficira Danila Stojanovića. Te noći su vršene neke sabotaže, pa sledećeg dana, 19. avgusta 1943. komandant Srbije izdaje Feldkomandanturi 809 Niš zapovest da strelja 30 pristalica DM sa područja aleksinačkog i moravskog sreza zbog sabotaža i ubistva Bugara. Član britanske vojne misije Basil Davidson je verovao da su majora Selbija izdali četnici. Draža Mihailović se povodom hvatanja Selbija oglasio:
Međutim, major Selbi je ubrzo predat Nemcima. Njegovi pratioci su streljani, a Selbi je prosleđen u Beograd, gde je svakodnevno mučen i ispitivan od Gestapoa. Izvještaj nemačkog obavještajnog odjeljenja o majoru Selbiju glasi:
Četnici, koji su izbegavali sukobe sa okupatorom, smatraju da im je Selbi "naneo velika zla", jer je sabotažama prouzrokovao nemačke odmazde. Posebno mu zameraju streljanje "30 pristalica DM sa područja aleksinačkog i moravskog sreza zbog sabotaža i ubistva Bugara" krajem avgusta 1943.
Nakon rata je otkriveno da je Selbi u Beogradu pokušao bekstvo. Pri tome je ubio dva SS-stražara i sam bio pogođen u dvorištu zatvora. Umro je 01.10.1943. u 28 godini života.
Njegov rođeni brat Oliver Selby je poginuo godinu dana kasnije, u jesen 1944. godine u Arnhemu, Holandija, prilikom ogorčenih borbi sa Nemcima.
Spomen ploča Nila Selbija se nalazi na savezničkom spomen-groblju u Atini, gde se nalaze spomenici svih onih koji su poginuli u Grčkoj i Jugoslaviji, i kojima se ne zna grob.
Ivan Čupić
Ivan Čupić (Metković, 27. ožujka 1986.) je hrvatski rukometaš.
Igra na poziciji desnog krila, a trenutačno je član poljskog Vive Targi Kielce. Kao član Hrvatske rukometne reprezentacije je na Europskom prvenstvu u Norveškoj 2008. i Svjetskom prvenstvu u Hrvatskoj 2009. osvojio srebrne medalje. Proglašen je 2012. godine Hrvatskim rukometašem godine.
Ozljeda prsta
Čupić je izgubio dio prsta u bezazlenoj situaciji kada se 24. srpnja 2008. na povratku u hotel poskliznuo, a pri padu se pokušao se uhvatiti za željeznu ogradu. No, zakvačio je ogradu vjenčanim prstenom i izgubio dio prsta. Ozljeda mu nije ugrozila rukometnu karijeru, no nažalost zbog nje je morao propustiti Olimpijske igre u Pekingu 2008.
La Barranca, Tijuana
La Barranca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Salcia, Umbrărești
Salcia je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Umbrărești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 926 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
El Sauz, Arteaga
El Sauz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Panaca, Nevada
Panaka je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Opština Pitești, Argeș
Pitești je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
Pian dei Berci, Lucca
Pian dei Berci je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 140 m.
Shandong
Shandong čita seŠandung ( - istočno od planina) je pokrajina u istočnom delu Narodne republike Kine. Najveći dio pokrajine prostire se po velikom Polutoku Shandong koji je okružen Žutim i Bohajskim morem. Pokrajini takođe pripada donji tok reke Hoangho.
Glavni grad Šandunga je Jinan. Pokrajina ima površinu od 156.700 kvadratnih kilometara i oko 94 miliona stanovnika (2008).
Tlacotla, Xalpatláhuac
Tlacotla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Xalpatláhuac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 286 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1777 m.
Gustave Moreau
Gustave Moreau (6. april 1826 – 18. april 1898) bio je francuski slikar koji je pripadao pokretu simbolizam i čiji je opus poznat po prikazu biblijskih i mitoloških motiva. Moreauove slike su snažno uticale na opus simbolističkih književnika i drugih umjetnika.
Gorre
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 376 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,17 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 382 m, a minimalnoj 255 m).
Sireachi, Batopilas
Sireachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1861 m.
Gamalero, Alessandria
Gamalero je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 432 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 144 m.
Popis stanovništva u Bosni i Hercegovini 1953.
Drugi po redu popis stanovništva Federativne Narodne Republike Jugoslavije je objavljen 31. ožujka 1953. Administrativna organizacija je bila gotovo identična onoj iz 1948. godine, s tim da je kotar Odžak ukinut i pridružen kotaru Modriča.
Po popisu stanovništva na površini od 51.221 km2, 1953. godine u Bosni i Hercegovini živjelo je 2.847.459 stanovnika.
Ukupni rezultati po nacionalnoj osnovi
1 Bosanskohercegovački muslimani (današnji Bošnjaci) nisu se mogli izjašnjavati kao Muslimani. Većina ih se izjašnjavala kao "Jugoslaveni neopredjeljeni".
Zeloti
Grčkim imenom "Zeloti" (od grčkog: ζηλωτής = revnitelj, revnosnik) nazvane su radikalne grupe židovskih rodoljuba, koji su djelovali u Judeji i Galileji od početka I. st. n.e. do poraza u Židovskom ratu 66-73. g.n.e, te ponovo u posljednjem židovskom ustanku 132-135. godine.
Danas se imenom "zelot" označavaju vatreni pristaše neke doktrine, religijske ili političke grupe, koji fanatički rade za stvar kojoj su odani.
Židovski zeloti borili su se protiv rimske vlasti organizirajući gerilske odrede i potičući ustanke u gradovima. Najradikalniji među njima organizirali su i ubojstva, čiji su cilj bili ne samo rimski dužnosnici, nego i njihovi saveznici među Židovima. U tim su se ubojstvima služili bodežom (latinski: sica), pa su ih Rimljani zvali sicarii ("bodežari").
Razne grupe zelota često su se međusobno sukobljavale i surovim metodama obračunavale u borbi za prevlast. Kada su zavladali nekim krajem, služili su se surovim terorom ne samo protiv rimskih saveznika (kao što su bili saduceji), nego i protiv kolebljivaca i onih koji su osuđivali oružanu pobunu (većina farizeja.
U neuspješnim ustancima iskrvarili su i nestali sa scene. Vodstvo židovskog naroda preuzeli su vjerski učitelji, rabini, velikom većinom nekadašnji farizeji.
Makabejci
Židovi su imali bogato iskustvo gerilskog ratovanja još iz ustanka Makabejaca 167-140. p.n.e, koji je završio oslobađanjem od grčke vlasti i uspostavom samostalne kraljevine Judeje. Mnogi su međutim u narodu, a i među svećenicima, bili nezadovoljni vlašću kraljevske dinastije Hasmonejaca, žudeći za ranijom situacijom kada su uživali široku autonomiju i vlast teokracije koja kontrolira Hram u Jeruzalemu.
Sukobi 67-63. pne.
Godine 67. pne., nakon srmti kraljice Salome, dolazi do građanskog rata između njene dvojice sinova, Hirkana II i Aristobula II. Pristaše teokracije istovremeno odbacuju obojicu, težeći obnovi vlasti svećenika. Tu situaciju iskorištavaju Rimljani, koji su 65. pne. zavladali Sirijom. Sve tri stranke pokušavaju dobiti njihovu podršku. To vodi do gubitka nezavisnosti Judeje. Rimljani, pod vodstvom Pompeja, uz podrušku druge dvije stranke, osvajaju Jeruzalem i skrše otpor Aristobulovih pristaša. Hirkana II priznaju samo kao visokog svećenika i daju mu titulu etnarha, ali ne i kraljevski naslov.
Od 63. do 37. pne.
Stvarni vladar Judeje postaje namjesnik Idumeje Antipater. Godine 48. pne., kao nagradu za pomoć u borbi protiv Pompeja u Egiptu, Julije Cezar ga imenuje i namjesnikom (prokuratorom) Judeje.
Od 63. do 40. pne., stalno izbijaju pobune Židova. Vode ih Aristobulov sin Aleksandar koji je pobjegao iz zatočeništva, zatim i sam Aristobul koji se vratio u Judeju, zatim Ezekije. Središte otpora je Galileja.
Godine 40. pne. Siriju su zauzeli Parti, koji prodiru do granica Judeje. Antigon Matatije, sin Aristobula II, koji je boravio u izbjeglištvu, uz njihovu pomoć osvaja Judeju i u Jeruzalemu se proglašava za kralja i vrhovnog svećenika. Antipaterov sin Herod bježi u Rim, gdje ga Senat proglašava vazalskim kraljem (Rex socius) Judeje. U ratu koji se vodi 39-37. Herod, uz pomoć rimskih legija i plaćeničkih trupa, odnosi pobjedu.
Vladavina Heroda I
On će vladati 37-4. g.pne. Prvi puta Židovima vlada svjetovni kralj, koji ne samo da nije svećeničkog porijekla, nego nije ni pravi Židov. Vlada kao despot: vrhovni svećenik je samo figura, a Sinedrij je ukinut i zamijenjen Kraljevskim vijećem. To je izazivalo ogorčenje i stalne nemire, ali Herod uspjeva ugušiti nezadovoljstvo metodarama terora, uključujući i odlično organiziranu mrežu doušnika.
Pismoznanci iz stranke farizeja organiziraju vjerske škole, osnivaju paralelni sinedrij i podučavaju narod. Oni, uz rijetke izuzetke, propovijedaju usmjerenost na religijski život i samo pasivni otpor vlastima. I u slijedećim desetljećima oni će zastupati isti stav, što će i njih izlagati povremenim napadima zelota.
Pobuna godine 4. pne.
Nakon Herodove smrti godine 4. pne., ponovo izbijaju neredi. Za vrijeme pashe dolazi do krvoprolića u Jeruzalemu, punom hodočasnika, i 3.000 ljudi biva ubijeno. Kada Herodov sin Arhelaj odlazi u Rim, da od Augusta ishodi potvrdu o kraljevskoj tituli, rimski prokurator Sabinije šalje legionare koji opljačkaju i zapale Hram. Nakon toga dolazi do ustanka i legioniari se moraju povući u prokuratovu palaču.
Istovremeno se ustanici okupljaju u susjednim pokrajinama i započinju napade na Rimljane. U Galileiji ustanike vodi Juda ben Ezekija (poznat kao Juda Galilejac) iz Gamale, sin Ezekije, kojega je nekoć ubio Herod, i vodi gerilski rat. U istočnom Jordanu pobunjenike vodi nekadašnji rob Simon, koji se sam proglasio kraljem. Također se kraljem proglasio pastir Atrongas. Oni postižu privremene vojne uspjehe, ali im nedostaje jedinstveni plan i vođa. Dolazi do međusobnih sukoba i nasilja prema mirnim Židovima, a nerijetko se radi o običnim razbojničkim grupama. »Pod geslom borbe za slobodu došlo je do nesmiljenog rata između različitih bandi, tako da je slobodarski narod imao više štete od tih borbi nego od pobune protiv samih Rimljana.« (Keller, str. 39) Pobuna je skršena i 2000 pobunjenika pribijeno je na križ. Takvi međusobni sukobi ostali su karakteristika židovskih ustanika i kasnije, sve do tragičnog kraja.
Pobuna godine 6. n.e.
Godine 6. n.e. pokrajine Idumeja, Judeja i Samarija dolaze pod vlast rimskog prokuratora (namjesnika), koji je podvrgnut legatu Sirije. Godine 6. ili 7. n.e legat Kvirinje naređuje opći popis pučanstva i imovine, u svrhu oporezivanja. To dovodi do pobune, u kojoj pobunjenici prvi put dobivaju ime zeloti.
Ustanike vode Juda Galilejac i radikalni farizej Saduk (Cadok). Borbu ponovo započinju prvo u Galileji, a zatim je šire i u Judeju. Prikupljaju sve više fanatičnih sljedbenika, koje sebe sebe smatraju izvršiteljima srdžbe Božje, koji samo Bogu duguju vjernost. Prva pobuna bila je ugušena, ali je stranka zelota nadživjela.
Neprekidni nemiri i ubojstva
Slijedećih pedesetak godina zeloti su neprekidno aktivni. Na okrutnost i bezobzirnost rimskih prokuratora odgovaraju jednako okrutno i bezobzirno. Odvajaju se od popustljivih i pasivnih farizeja, koji uvijek nastoje spriječiti bezizgledne ustanke i izgladiti sukobe. Smatraju da su u borbi protiv okupatora i njihovih domaćih slugu i izdajnika svako sredstvo dozvoljeno.
U Jeruzalemu često dolazi do nemira u doba pashe i drugih židovskih praznika, kada se u gradu okupljaju gomile hodočasnika. U pustinjskim i brdskim predjelima neprekidno djeluju razne gerilske grupe, povremeno dižući i masovnije ustanke. U Samariji oni se sukobljuju sa Samaritancima. U Cezareji su se sukobili s tamo naseljenim grčkim Sirijcima. Rimska vojska često intervenira u takvim sukobima, što vojnici koriste za pljačku i nasilje.
Sant'Agostino, Treviso
Sant'Agostino je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Zeloti
Neprekidni nemiri i ubojstva
Najradikalniji među njima počinju se sustavno služiti ciljanim ubojstvima; često u tome koriste gužve do kojih dolazi u Jeruzalemu u vrijeme pashe i drugih blagdana. Ubojica bi se u gužvi neopaženo prikrao žrtvi, zadao nekoliko udaraca bodežom (latinski zvanim sica i zatim obično neprimjećen nestao u masi prije nego što bi drugi reagirali. Po tome ih Rimljani nazivaju sicarii ("bodežari"). Među njihovim žrtvama bio je i veliki svećenik Jonatan.
»Nitko se više nije osjećao sigurnim. U tom se stanju panike i beznadežnosti proširio vjerski fanatizam, pojavljivali su se lažni proroci i mesije, koji su imali mnogo pristaša. Oni su uvjerili narod da ga mogu osloboditi od patnje rimskog jarma.« (Keller, str. 61) Jedan od njih, zabilježen samo kao "Egipćanin", okupio je nekoliko tisuća ljudi na Maslinovoj gori, podstičući ih da krenu na Jeruzalem, koji će uz čudesnu Božju pomoć osloboditi od Rimljana. Rimske kohorte su lako rastjerali ovu masu.
Židovski rat 66-73. g.
Svibnja 66. g. okrutno i bezobzirno ponašanje prokurata Gesija Flora dovodi do masovnog ustanka. Moguće je da je sam Flor, kada mu je zaprijetila kazna iz Rima, namjerno svojim ponašanjem potakao ekstremiste da započnu ustanak, podcijenivši njegovu snagu. Kada mu je odbijen zahtjev da mu ih hramske riznice donesu sedamnaest talenata, krennuo je s legionarima iz svojeg sjedišta Cezareje na Jeruzalem. U gradu dolazi do sukoba, u kojem bjesni sikarenci ubijaju mnoge miroljubive Židove, koji ih odvraćaju od ustanka.
Rimske jedinice stacionirane u Jeruzalemu prisiljene su predati; zeloti su ih sve poklali. Napad Florovih snaga je odbijen. Munjevitom brzinom ustanak se proširio zemljom. Borbe između Židova s jedne, te Rimljana i nežidovskog (uglavnom heleniziranog) stanovništva s druge strane, izbijaju svuda. U Cezareji je još nešto ranije te godine došlo do oružanih sukoba kada su Židovi bili odstranjeni iz sudjelovanja u gradskoj samoupravi. Oko 20.000 Židova pobijeno je, a preživjeli su pobjegli iz grada.
Jednako je u mnogim drugim gradovima, pa i izvan Palestine. U Aleksandriji, gradski zapovjednik Tiberije Julije Aleksandar (nećak filozofa Filona) poslao je svoje čete u židovsku četvrt nakon jedne svađe između Židova i Grka. Dolazi do krvoprolića u kojem je život izgubilo oko 50.000 Židova.
Sirijski legat Cestije Gal poveo je vojsku na Jeruzalem. Shvativši da nema dovoljno ljudi, prisiljen je na povlačenje, ali zeloti na čelu sa Šimunom bar Giorom i Eleazarom ben Šimunom iznenade ga kod Bet-Horona, listopada 66, i nanesu vrlo teške gubitke.
Izdaja ili trezvenost Josipa Flavija?
Pobunjenici su zavladali Judejom i Galilejom. Među njima, međutim, odmah dolazi do međusobnih sukoba. Za upravitelja Galileje postavljen je Josip, koji se ubrzo sukobio s vođom tamošnjih zelota Ivanom Geskalcem. On je umjeren i teži ublažavanju sukoba i kompromisu s Rimljanima. Slijedeće godine (u proljeće 67. n.e.). general Tit Flavije Vespazijan sa 60.000 ljudi iskrcao se u Ptolemaidi. U ogorčenim borbama tijekom te godine, do jeseni osvaja Galileju i sjeverna područja. Josip se predao (neki ga povjesničari i danas optužuju za izdaju, drugi kažu da se časno borio dok sve nade nisu bile izgubljene) i kasnije pomagao Rimljanima nastojeći odgovoriti Židove od nastavka borbi. Kasnije je živio Rimu kao Josip Flavije. Napisao je spis O Židovskom ratu u sedam knjiga i Židovske starine u 20 knjiga. Josip Flavije odlično je poznnavao i cijenio grčku i rimsku kulturu, ali i branio židovstvo. Dobro je poznavao snagu neprijatelja i nastojao postići kompromis; on utjelovljuje dileme koje su prolazili mnogi Židovi toga doba.
Obrana Jeruzalema i međusobni sukobi
Ivan Giskalac sa svojim zelotima bježi u Jeruzalem, u kojem dolazi do sukoba u kojem zeloti preuzimaju vlast. Aristokratske vođe bivaju osuđeni na smrt ili potajno umoreni. Gotovo svi svećenici bivaju smjenjeni i izabrani novi. Zeloti oslobađaju robove, utvrđuju Hram i pripremaju obranu.
U Jeruzalemu dolazi do žestokih sukoba, koji dobiva razmjere građanskog rata, između tri grupe zelota, koje vode Ivan Giskalac, Simon bar-Giora i Eleazar ben Simon. Eleazar u tim borbama biva ubijen. Teror je okrenut i protiv umjerenjaka, osobito farizeja, koji su spremni pregovarati s Rimljanima o predaji. Jedan od najuglednijih farizejskih rabina, Johanan bez Zakaj, za vrijeme rimske opsade prokrijumčaren je iz grada u mrtvačkom sanduku; on će kasnije otvoriti rabinsku školu i okupiti novi sinedrij u Jamniji, što će omogućiti preživljavanje židovstva.
Ožujka 70. g. Vespanzijanov sin Tit, kojeg je otac (koji je u međuvremenu postao car) postavio za zapovjednika četa u Palestini, s četiri legije kreće na Jeruzalem. U opsjednutom gradu ubrzo je zavladala glad; usprkos opsadi, i dalje traju unutrašnje borbe. Usprkos tome, otpor je žestok. Rimljani prodiru u grad i vode teške ulične borbe. Dana 9. kolovoza 70. godine Rimljani zauzimaju i spaljuju Hram. Otpor u gradu trajao je do kraja rujna. Ivan Giskalac i Simon bar-Giora su zarobljeni. Grad je zatim razoren do temelja, osim tri najviše kule.
Tragične posljedice poraza
Računa se da je tijekom rata više od milijun Židova ubijeno, a 900.000 zarobljeno. U Jeruzalemu se masovno sudilo svima koji su bili prepoznati kao borci, ili koje su kao takve izdali sami Židovi. Mnogi su pribijeni na križ, drugi poslani na prisilni rad u egipatske kamenolome i rudnike, tisuće u arenama bačeni zvjerima ili prisiljeni da se bore kao gladijatori. Dok se vršio taj odabir, u zarobljeničkom logoru je 11.000 Židova umro od gladi. Samo prilikom jednih "igara", koje je Tit priredio u čast rođendana svoga brata, ubijeno je 2.500 Židova. Dječaci i žene su prodavani u roblje, pri čemu su zbog obilja ponude cijene bile »sramotno niske« (Keller, str. 65).
2-Metoksi-5-etoksi-4-metilamfetamin
2-Metoksi-5-etoksi-4-metilamfetamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 223,311 Da.
Zeloti
Tragične posljedice poraza
Strastveni zeloti pozivali su na ustanak i Židove u dijaspori. U Aleksandriji je godine 73. zamalo došlo do masovnog ustanka u židovskim četvrtima, čiji su se stanovnici dobro sjećali pokolja šest godina ranije. Najstariji Židovi u zajednici enegično su se suprotstavili huškačima i primirili masu. Rimske čete rastjerale su fanatike. Oko 600 ih je zarobljeno, mučeno i ubijeno. Do nemira je došli i u Tebi i drugim gradovima. U gradu Kireni i njegovoj okolici, u Libiji, zelot Jonatan, tkalac, okupio je gotovo 2.000 pobunjenika. Rastjerao ih je rimski prokurator Katul; Jonatan je u Rimu spaljen na lomači.
Jedna grupa zelota iz istočnog Jordana prebjegla je u Arabiju, gdje su se naselili u okolici grada Jatriba i stovrili snažnu zajednicu. Izgubili su vezu s drugim Židovima, ali su odigrali značajnu ulogu u daljoj povijesti tog područja. U VII. stoljeću u Jatribu se sklonio prorok nove vjere, Muhamed; Jatriba je današnja Medina.
Ustanak Simona Bar Kohbe
Šesdeset godina kasnije, duh zelota još jednom se probudio u snažnom, očajničkom ustanku.
Car Hadrijan (117-138) naredio je da se Jeruizalem ponovo sagradi pod imenom Aelia Capitolina. Na mjestu gdje je nekoć stajao hram trebalo je postaviti hram Jupitra Kapitolijskog. Uz ovu odredbu car je izdao proglas kojim zabranjuje obrezanje, a toje izazvalo novu pobunu, 132-135. g. Ne zna se točno kako je do pobune došlo ni kako je tekao; očuvani su samo fragmenti svjedočanstava, koji svjedoče o žestokim borbama i velikim gubicima koje su Rimljani imali.
Na čelu pobune bio je Simon Bar Kohba (ili Kokeba) ("sin zvijezde"), kojemu je pravo ime bilo Ben-Kosiba (ili Koseba), prema gradu Koseba iz kojeg je rodom.. »Bio je to vođa naroda izrazite hrabrosti i strateškog talenta, čovjek koji je zasigurno neizmjerno zračio, koji je znao za sobom povući mase. Njegovom se pojavom pobuna proširila poput eksplozije.« (Keller, str. 77) Većina rabina odvraćala je ljude od ustanka. Rabin Akiba, međutim, priključio se ustanicima. On proglašava Simona "Sinom zvijezde", prema proročanstvu Bileama da će Zvijezda potući neprijatelje Židova.
Bar Kohba okupio je oko sebe veliku broj ljudi spremnih da pruže otpor rimskoj vlasti. Uz Židove su bili i Samaritanci i drugi, koji više nisu mogli podnositi rimski jaram. Rimljanin Dion Kasije spominje broj od 580.000 ratnika!
Rimski prokurator Kvint Tinej Ruf bio je prisiljen na povlačenja, napuštajući jednu po jednu utvrdu. U roku od godinu dana cijela Judeja, Galileja i Samarija bile su u rukama ustanika. Ustanici su zauzeli i ruševine Jeruzalema. Car Hadrijan poslao je na ustanike snažen snage. Vojskovođe Publije Marcel, namjesnik Sirije, i Lolije Urbik, legat Azije, bili su međutim poraženi.
Nakon toga je car u Judeju poslao najsposobnijeg zaovjednika Julija Severa, koji se prije toga proslavio u Britaniji. On je smišljeno i postepeno prodirao, izbjegavajući otvoreni sukob, koristeći činjenicu da ustanici raspolažu s manje zaliha. Nakon dugotrajnih borbi, uz teške žrtve na obje strane, zauzeo je cijelu zemlju. Posljedni otpor ustanici pod vodstvom Bar Kohbe pružili su u utvrdi Beter u blizini ruševina Jeruzalema.
Svi gradovi i sela koji su pružali otpor bili su spaljeni. U Galileji su posječeni svi maslinici i vinogradi. Preživjeli Židovi bili su prodani u ropstvo. Jeruzalem je dobio ime Colonija Aelia Capitolina i postao rimska kolonija u koju nije smio ući nijedna Židov. Naselili su ga vojni veterani i doseljenici Rimljani, Grci, Sirijci idr. Jupiterov hram bio je sagrađen na mjestu nekadašnjeg Jahvina hrama, upravo kako je Hadrijan bio naredio. Ime "Judeja" promijenjeno je u "Palestina", po imenu nnekadašnjih naseljenika Filistejaca.
Godine 1950. otkrivena su dva pisma Bar-Kokebe u spiljama u Wadi Murrab'atu, a 1960. još 15 pisama židovskih vođa u jednoj spilji južnije, blizu Mrtvog mora.
Gamergate
Gamergate (gejmergejt) je naziv za kontroverznu debatu, vezanu za kulturu video igara, koja je u toku. Predstavlja vid protesta potrošača, usmerenog protiv određenih medija, izdavača i developera, koji se optužuju za sukob interesa. Ime potiče od hashtag-a #GamerGate, koji je prvi upotrebio zagovornik pokreta, glumac Adam Baldwin.
Događaji
16.8. 2014. Bivši momak nezavisne developerke video igara Zoe Quinn je, na svom blogu, opisao njihovu vezu, istovremeno je optuživši za neprofesionalno ponašanje i sukob interesa zbog lične koristi. Iako je dokazano da novinar, sa kojim se Zoe dovodi u vezu, nije pisao recenziju njene igre Depression Quest, zbog cenzure diskusije na tu temu na internet forumima, kao što su 4chan i reddit, kao i zbog zahteva Zoe Quinn za uklanjanje YouTube videa koji govori o tome, dolazi do Strajsend efekta. Narednih dana se vodi oštra rasprava, u toku koje dolazi do uznemiravanja i zastrašivanja učesnika debate na obe strane.
28.8. 2014. Nakon što najmanje 14 onlajn publikacija, uglavnom povezanih sa video igrama, izdaje članke koji govore o prestanku postojanja identiteta gejmera, rasprava se produbljuje. U nekim od tih članaka, gejmeri se, kao celina, opisuju kao beli muškarci, lenji, debeli, puni predrasuda, pa i kao ženomrsci zbog napada na Zoe Quinn i feministkinju i kritičarku medija Anitu Sarkeesian. Povodom toga, Jason Miller, afroamerički developer kreira #NotYourShield hashtag, koji koriste pripadnici rasnih, seksualnih i verskih manjina, kao i osobe ženskog pola koji podržavaju Gamergate pokret, često uz svoju sliku kao dokaz, želeći da skrenu pažnju na to, da su gejmeri raznolika i raznovrsna grupa, i da ne žele da ih novinari koriste kao štit u svojim sukobima sa čitaocima.
17.9. 2014. Breitbart London izdaje članak u kojem se tvrdi da postoji tajna mailing lista, koju koriste američki novinari i blogeri koji pišu o video igrama, a u kojoj(citat): "...diskutuju šta da pokriju, šta da ignorišu, i na koji način da pristupe udarnim vestima..." Nekoliko dana kasnije, objavljuju i celu listu.
The Fine Young Capitalists
U svetlu događaja prvih dana, kreativna feministička grupa The Fine Young Capitalists (TFYC) izlazi u prvi plan zbog svojih ranijih sukoba sa Zoe Quinn. Zoe je kritikovala njihov projekat, tačnije game jam, koji je trebao da pomogne odabranim ženama, koje nemaju znanje o kompjuterskom programiranju, da naprave video igru prema sopstvenoj ideji, i tako sprečila da se projekat ostvari iz prvog puta. Njene glavne zamerke su bile o pravilima o učestvovanju transrodnih osoba, kao i da žene koje bi radile na video igri ne bi bile plaćene. Kada su se obe zamerke pokazale kao neosnovane, njihov drugi pokušaj za game jam je imao veliku podršku, najviše od strane koja podržava gamergate pokret, i uspešno je finansiran putem donacija.
Tairrdelbach Ua Conchobair
Toirdhealbhach Ua Conchobhair (stariji ispis: Tairrdelbach Ua Conchobair) (1088–1156), anglicizirano u Turlough Mór O'Connor / O'Conor je bio kralj Connachta od 1106. te veliki kralj Irske od oko 1120. do smrti.
Rodio se kao sin Ruaidrí na Saide Buidea, kralja Connachta. Godine 1092. mu je oca zarobio i oslijepio Flaithbertaigh Ua Flaithbertaigh. Mladi Taiirdelbach se sklonio kod svog ujaka, munsterskog kralja Muirchertach Ua Briaina. U međuvremenu je Connachtom vladao njegov brat Domnall, koga je 1106. uz Muirchertachovu pomoć svrgnuo. Od Muirchertacha je preuzeo i mjesto velikog kralja. Njegovu dugu vladavinu je obilježila izgradnja tvrđave Dún Bhun na Gaillimhe od koje će kasnije razviti grad Galway. Ženio se šest puta, i imao čak 26 sinova. Jedan od njih je bio Ruaidri Ua Conchobair koji ga je naslijedio na prijestolju Connachta, a kasnije postao i posljednji veliki kralj Irske prije normanske invazije.
El Pantano, Tzitzio
El Pantano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Jean-Léon Gérôme
thumb|250px|[[Pollice Verso (1872), koja je popularizirala gestu "palac dolje" gesture . Vlasništvo Umjetničkog muzeja u Phoenixu.]] Žan-Leon Žerom (Vesul, 10. maj 1824 — Pariz, 10. januar 1904) je bio francuski slikar žanr slikarstva i akademskog neoklasicizma. Između ostalih bio je Davidov učenik. Osim prikaza scena iz klasične mitologije slikao je i scene orijenta. Od 1856. više puta je boravio u Egiptu. Od 1878. istakao se i kao vajar. Suprostavljao se impresionističkim strujanjima u slikarstvu Monea i Manea.
Kritička teorija
Kritička teorija ima šire i distantno značenje u filozofiji i u istoriji društvenih nauka. Podrazumjeva više generacija njemačkih filozofa i socijalnih teoretičara u zapadnoevropskoj marksističkoj tradiciji, poznatoj pod imenom Frankfurtska škola. Po tim teoretičarima, „kritička“ teorija se razlikuje od „tradicionalne“ teorije u svojoj specifičnoj praktičnoj namjeri: teorija je kritička kada podrazumjeva potragu za ljudskom emancipacijom, „oslobađa ljudska bića od okolnosti koje ih čine robovima“ (Horkhajmer 1982. 244). Pošto te teorije pokušavaju da objasne i transformišu sve okolnosti koje zarobljavaju ljudska bića, razvijeno je više sveobuhvatnih i međusobno distantnih „kritičkih teorija“. U oba slučaja, kritička teorija postavlja deskriptivne i normativne osnove za sociološka istraživanja, smanjujući dominaciju autoriteta i forsirajući slobodu u svim njenim oblicima.
U širem smislu, kritička teorija se sastoji od više različitih formi i skoro istih istorijskih faza koje prelaze preko više generacija, počev od osnivanja Instituta za socijalna istraživanja 1923. godine, pa sve do danas. Njena sličnost sa filozofskim, bliskim oblastima, kao što su etika, politička filozofija i filozofija istorije je više očigledna, pod rasvijetom istorije filozofije društvenih nauka. Kritički teoretičari su imali duže vrijeme za pokušaj podsticanja razlika njihovih ciljeva, metoda, teorija i formi objašnjavanja, od onih standardnih shvatanja u prirodnim i društvenim naukama. Kao alternativu, tvrdili su da je u naslijeđu socijalnih istraživanja bilo više pokušaja kombinovanja i ne polarizacije filozofije i društvenih nauka: objašnjenje i shvatanje, struktura i organizacija, regularnost i normativnost. Zbližavanje, po kritičkim teoretičarima, omogućava njihovom projektu praktičnost u karakterističnom moralnom (prije nego intstrumentalističkom) smislu, ne istražujući načine za postizanje konkretnog cilja, nego tražeći potpunu „ljudsku emancipaciju“ u uslovima dominacije i potčinjenja. Ove normativne zadatke nije moguće sprovesti izvan unutrašnje igre između filozofije i društvenih nauka, i bez uzajamnih interdisciplinarnih empirijskih socioloških istraživanja (Horkhajmer 1993.).
Kratkoprsti kobac
Kratkoprsti kobac (Accipiter brevipes) je vrsta malene ptice grabljivice iz porodice Accipitridae, u koju se također svrstavaju mnoge dnevne grabljivice poput orlova, škanjaca i eja.
Opis
Hrane se malenim pticama, kukcima i gušterima u šumama, oslanjajući se na iznenađenje u lovu.
Oglašavaju se sa oštrim "kee-wick".
Rasprostranjenost i razmnožavanje
Kratkoprsti kopci nastanjuju Grčku i Balkan istočno do juga Rusije. Selice su, i zimuju od Egipta do jugozapadnog Irana. Sele se u velikim jatima, za razliku od rasprostranjenijeg jastreba. Gnijezde se na drveću i grade novo gnijezdo, obloženo lišćem, svake godine. Period nesenja jaja traje od maja do kraja juna. Ženka nese 3-5 jaja.
El Paso Real, Tolimán
El Paso Real je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tolimán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 626 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 712 m.
Fossi II, Benevento
Fossi II je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Cuesta de la Cruz, Quitupan
Cuesta de la Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Quitupan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1121 m.
El Aracate, Soto la Marina
El Aracate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 273 m.
Esej
Esej je kraća prozna vrsta u kojoj se obrađuje različita tematika, bilo iz života ili iz znanosti, na način koji uključuje razmišljanje i zaključivanje, ali također ima i sposobnost umjetničkog oblikovanja. Naziv "esej" dolazi od francuske riječi essai, što znači ogled. U eseju do izražaja dolazi osobni stav pisca, njegov izbor problema o kojima piše i njegov vlastiti način izlaganja i zaključivanja, ali moraju biti prisutne i vrijednosti koje pripisujemo znanosti i filozofiji: određena dosljednost u zaključivanju, uviđanje važnosti nekih tema i sklonost prema misaonoj razradi problematike. Esej je često posvećen upravo književnosti, pa se njemu na umjetnički vrijedan način obrađuju teme kojima se bavi znanost o književnosti. Začetnik esejističke proze je Michel de Montaigne, koji u svojem djelu Eseji obrađuje najrazličitije teme na način svojstven esejističkom pristupu.
Planinska lasica
Planinska lasica (Mustela altaica), poznata i kao blijeda lasica, vrsta je lasice koja živi u planinskim područjima Azije, od Kazahstana, Tibeta i Himalaja kroz Mongoliju, sjeveroistočnu Kinu, sjeverni Sibir i Koreju.
Starče
Starče je naselje u opštini Kolašin u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 120 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 236 stanovnika).
Planinska lasica
Fizička obilježja
Duljina tijela mužjaka iznosti između 22 do 29 centimetara, dok sam rep duljini tijela dodaje dodatnih 11 do 15 centimetara. Mužjaci mogu težiti od 217 do 350 grama. Ženke su nešto manje i lakše; duljina tijela iznosi im 22 do 25 centimetara, a rep iznosi 9 do 12 centimetara. Teže od 122 do 220 grama.
Starče
Demografija
U naselju Starče živi 101 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,4 godina (37,5 kod muškaraca i 43,6 kod žena). U naselju ima 36 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,33.