cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stopa
Stopa je uobičajena i popularna mjerna jedinica u SAD, Ujedinjenom kraljevstvu i Kanadi. U SAD i UK, osobna visina se izražava u stopama i inčevima. U Kanadi se, pak, trend počeo okretati prema metrima, što se vidi u osobnim vozačkim dozvolama. Stopa se često koristi za mjerenje razdaljine.
Pisarovina
Zemljopis
Prostire se na površini od 145 kvadratna kilometra.
MKB-10 Poglavlje XXII: Kodovi za posebne svrhe
Šifre za specijalne potrebe (U00-U99)
Podgrupe
Pisarovina
Stanovništvo
Prema popis iz 2001. godine općina broji 3.697 stanovnika.
Kultura
U rujnu mjesecu s radom su započele Pisarovinske mažoretkinje. Gotovo šezdeset članica razvrstanih u tri dobne kategorije (dječji, kadetski i juniorski sastav). 15. prosinca juniorski sastav održao je svoj prvi javni nastup i to na Božičnom velesajmu u Zagrebu.
Grejson
Grejson se može odnositi na
Vitanje (općina)
Općina Vitanje (slovenski: Občina Vitanje) je jedna od 212 slovenskih općina od 2.267 stanovnika. , administrativni centar općine je selo Vitanje.
Geografske karakteristike
Općina Vitanje prostire se na sjeveroistoku Slovenije, zapadno od Zreča u gornjem toku rijeke Hudinje i po obroncima Pohorja, na površini od 59.4 km², na kojoj leži 8 naselja.
Naselja Općine Vitanje
Brezen, Hudinja, Ljubnica, Paka, Spodnji Dolič, Stenica, Vitanje, Vitanjsko Skomarje
Preseka
Preseka je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj.
Međuopćinska liga Split - Makarska 1974./75.
Međuopćinska liga Split - Makarska
Prvenstvo Nogometnog saveza općine Split
Novim ustrojem natjecanja, Prvenstvo NSO Split postalo je šestim rangom jakosti.
1 E-8 m
Da bi pomogla usporedbi redova veličine ova stranica navodi dužine između 10−8 i 10−7 m (10 nm i 100 nm).
Dužine manje od 10 nm Dužine veće od 100 nm
Vanbračna zajednica
Vanbračna zajednica je naziv za međusobni odnos dviju ili (u rijetkim slučajevima) više osoba, najčešće različitog spola, čija je svrha zajednički život i odgajanje potomstva. On svojim sadržajem u svemu odgovara braku, s izuzetkom njegovog formalnog sklapanja. Pravni sistemi raznih zemalja je različito tretiraju, iako se u zapadnim zemljama 20. vijeka može zabilježiti trend prema kome se prava i obaveze članova vanbračne zajednice nastoje izjednačiti s pravim i obavezama bračnih drugova. Razni pravni sistemi koriste razne izraze za vanbračnu zajednicu, pa se tako koriste izrazi domaće partnerstvo (domestic partnership) ili faktički brak.
U posljednje vrijeme su, dijelom zahvaljujući naporima pokreta za prava LGBT osoba, u zakonodavstvima mnogih zemalja uvedene institucije registriranog partnerstva ili građanske zajednice kao svojevrstan hibridni oblik vanbračne zajednice i braka; u slučajevima kada se sklapaju između osoba istog spola oni služe kao svojevrsan nadomjestak za istospolni brak.
Villa Caldari, Chieti
Villa Caldari je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1289 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 185 m.
King Vilijam
King Vilijam se može odnositi na
Preseka (razvrstavanje)
Preseka je naziv koji se koristi za:
Pokupsko
Pokupsko je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, u Zagrebačkoj županiji.
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva Pokupsko ima 2.492 stanovnika (2001.). Apsolutnu većinu čine Hrvati sa 99,28%.
Uprava
Upravno područje općine Pokupsko obuhvaća 14 naselja.
Povijest
Pokupsko je poznato i po svojoj Crkvi opasanoj zidinama koja je bila jedna od glavnih obrambenih utvrda pred Osmanlijama.
Gospodarstvo
Turizam na privlačnoj i čistoj rijeci Kupi, poljodjelstvo i malo zanatstvo osnovne su grane gospodarstva.
Halfway House, Pennsylvania
Hafvej Haus je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.881, što je 1.058 (58,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sveta smokva
thumb|[[Bodhi drvo u Hramu Mahbodhi. Potiče od Sri Maha Bodhija, koji je nastao od Bodhi drva na ovoj lokaciji.]]
Sveta smokva (Ficus religiosa) ili Bo-drvo (od Sinhala riječi bo) je vrsta banjanske smokve koja raste u Indiji, Nepalu, Šri Lanki, jugozapadnoj Kini i Indokini (Vijetnam). Poznata je pod raznim lokalnim nazivima kao Bo ili pou, bawdi ili bawdi nyaung na burmanskom, Bodhi (na tajlandskom, iako se izgovara Po). Na hindiju i drugim indijskim jezicima je poznata po brojnim nazivima kao što su Pipal (peepal, peepul, pippala, pimpal, etc.), arasa maram ili Ashvastha Aal ili Arayaal drvo. Predstavlja veliko sušnosezonsko-bjelogorično ili polu-zimzeleno drvo koje može narasti do 30 metara i s polumjerom debla do 3 m.
thumb|left|Tipičan oblik lista Ficus Religiosa
Listovi ims specifičan produženi vrh; dugi su 10-17cm i širopki 8-12cm, s peteljkom oko 6-10cm. Plod je mala smokva polumjera 1-1,5cm, zelen, a kada dozre grimizan.
Bodhi drvo i Sri Maha Bodhi koje od njega potiče su znameniti primjerci svete smokve. Potonji je posađen godine 288. pne., što je čini najstarijom danas živućom skrivenosjemeničnom biljkom.
Biljka se smatra svetom među sljedbenicima hinduizma, džainizma i budizma, po odatle potiče naziv 'Sveta smokva'. Govori se kako je Siddhartha Gautama sjedio pod Bo-drvetom kada je bio prosvijećen (Bodhi) ili "probuđen" (Buddha). Tako je Bo-drvo postalo poznmati simbol sreće, blagostanja, dugovječnosti i zadovoljstva. U današnjoj Indiji hinduski sadhui još uvijek meditiraju ispod ovog drveta, a u theravada budističkoj Jugosistočnoj Aziji se veliko deblo često koristio za budističke i animističke oltare.
Belleville (De Sevr)
Belvil je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Nior.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 90 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,53 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 52 metara (maksimalnoj 82 m, a minimalnoj 36 m).
1 E-6 m
Da bi pomogla pri usporedbi redova veličine ova stranica navodi dužine nekih predmeta između 10−6 i 10−5 m (između 1 i 10 mikrometara, ili µm).
1 E-7 m
Da bi pomogla pri usporedbi redova veličine ova stranica navodi dužine između 10−7 i 10−6 m (100 nm i 1 µm).
Dužine manje od 100 nm Dužine veće od 1 µm
Lunenburg
Lunenburg se može odnositi na
Cresto, Verbano-Cusio-Ossola
Cresto je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 542 m.
Metjuz
Metjuz se može odnositi na
Meklenburg (razvrstavanje)
Meklenburg se može odnositi na
Round Lake, New York
Raund Lejk je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 623, što je 19 (3,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Nelson
Nelson se može odnositi na
Rich Lowry
Richard A. Lowry (22. august 1968 -) je američki kolumnist i politički komentator, najpoznatiji kao urednik konzervativnog časopisa National Review.
Teorija kategorija
Teorija kategorija je grana matematike koja se bavi organiziranjem matematičkih struktura u tzv. kategorije i ispitivanjem matematičkih entiteta sa stanovišta teorije kategorija. Osnovali su je Saunders MacLane i Samuel Eilenberg u epohalnom radu 1944. godine. Osnovna filozofija je da se matematički objekti ne mjere sami po sebi, po svojem unutarnjem izgledu, nego odnosom prema svim sličnim objektima, s kojima zajedno čine neku prirodnu kategoriju. Ti odnosi među objektima opisuju se preko usmjerenih strelica, koje su neka vrsta apstraktnih preslikavanja među objektima, koji se nazivaju morfizmi. Morfizmi se mogu asocijativno komponirati kad god to ima smisla, tj. kad kodomena prvog preslikavanja odgovara domeni drugog.
Pokazalo se da je svojstvo matematičkih struktura koje je jednostavno opisati u terminima kategorija često inherentno važno. Tako je teorija kategorija vodič u nalaženju novih plodnih definicija u istraživanju matematičkih objekata. Također, te se definicije lakše prenose na druge slične kategorije objekata što dovodi do lakše i sustavnije interakcije raznih dijelova matematike.
Definicija kategorije
Kategorija C sastoji se od
Ako je dom(f)=a i cod(f)= b tada se kaže da morfizam f ide iz (domene) a u (kodomenu) b i piše f : a → b. Pri tome se traži da je klasa svih morfizama (koji idu) iz a u b skup (ne samo klasa) koji se označava Hom(a,b), HomC(a,b), MorC(a,b) ili naprosto C(a,b).
Nadalje, traži se da kompozicija tri morfizma asocijativna kad god je definirana. Dakle, ako f : a → b, g : b → c i h : c → d tada h o (g o f) = (h o g) o f. Nadalje traži se da je kompozicija nekog morfizma f s bilo koje strane s identitom u nekom objektu c naprosto f, ukoliko je ta kompozicija definirana. Drugim riječima, ako je f : a → b morfizam, tada 1b o f = f = f o 1a.
Kategorija je mala ako su klase Ob(C)0 i Mor(C)0 zapravo skupovi.
Homotopija
Formalna definicija
mini|desno|250px|Homotopija šolje za čaj u krofnu ([[torus).]] Formalno, dve neprekidne funkcije f i g koje slikaju topološki prostor X u topološki prostor Y su homotopne ukoliko postoji neprekidna funkcija H : X × [0,1] → Y tako da je za sve tačke x iz X, važi H(x,0)=f(x) i H(x,1)=g(x).
Teorija kategorija
Odnosi među morfizmima i tipovi morfizama
Morfizam je
U kategoriji Set u kojoj su objekti skupovi, morfizmi preslikavanja skupova, a kompozicija je obična kompozicija preslikavanja, monomorfizmi su upravo injekcije, a epimorfizmi su upravo surjekcije.
Homotopija
Svojstva
Homotopija je relacija ekvivalencije na skupu svih neprekidnih funkcija iz X u Y. Ova relacija je u skladu sa kompozicijom funkcija : ako su f1, g1 : X → Y homotopne, i f2, g2 : Y → Z, onda su i f2 o f1 i g2 o g1 : X → Z takođe homotopne.
Teorija kategorija
Suprotna kategorija
Svakoj kategoriji C možemo pridružiti suprotnu kategoriju C^\circ koja ima iste objekte i morfizme, no morfizmi idu u suprotni smjer. Tako za svaki objekt x imamo njegovu suprotnu kopiju x^\circ, a za morfizam f:x\to y njegov suprotnu kopiju sa zamijenjenom domenom i kodomenom; pri tome je kompozicija definirana s, a identitete s. Suprotnu kategoriju nazivamo također dvojstvenom ili dualnom kategorijom kategorije C.
Northempton
Northempton se može odnositi na
Teorija kategorija
Funktori i prirodne transformacije
Za svake dvije kategorije, C i D, funktor F:C → D se sastoji od para preslikavanja, F0:Ob(C) → Ob(D) i F1:Mor(C) → Mor(D) zajedno s dva uvjeta kompatibilnosti; grubo rečeno, F1 šalje identite u identitete, a kompozicije u kompozicije.
Za svaka dva funktora F0, G0:Ob(C) → Ob(D) tada možemo govoriti o prirodnoj transformaciji (danas se često kaže samo transformacija) η : F →G kao familiji morfizama ηx : F(x)→G(x) u D, indeksiranim s x u Ob(C), pri čemu se zahtijeva da za svaki morfizam f : a → b u C vrijedi tzv. uvjet prirodnosti: G(f) o ηa= ηb o F(f) : F(a)→G(b).
Uvjet prirodnosti zapravo je bio osnovna motivacija za uvođenje pojma kategorije, jer se često pojavljivao, a nije bilo jasno kakav opći kontekst izražava taj uvjet.
Nije teško poopćiti pojam funktora na funktor više varijabli. U slučaju dvije varijable ponekad kažemo bifunktor. Bifunktori s varijablama u kategorijama C i D i s vrijednostima u kategoriji E identificiramo s običnim funktorima iz kartezijevog produkta kategorija C x D u kategoriju E.
Cibale
Cibale je rimsko naselje koje se nalazilo na jugu današnje Panonske nizije, na lijevoj obali rijeke Bosut, na teritoriji današnjih Vinkovaca. Tokom 8. vijeka pne. na ovom području je živjelo ilirsko plijene Breuci, a u 3. vijeku pne. keltsko pleme Skordisci. Područje osvajaju Rimljani Tiberijevom pobjedom u 1. vijeku. Grad propada tokom najezde Gota.
Rimsko naselje, površine 60 hektara, vjerovatno je bilo opasano zemljanim nasipom isperd kojeg je bio kanal. U vrijeme cara Hadrijana Kibale dobija status municipijuma. Naselje jača tokom Septimija Severa (193. — 211.), a status kolonije dobija tokom vladavine Karakale.
Antički lokalitet se nalazi ispod savremenog grada što otežava arheološka iskopavanja. Pronađeni su samo ostaci termi i pokretni nalazi, poput keramike (otkrivena je i luksuzna tjera sigilata), stakla, novca i natpisa.
Cibale je rodni grad dvojice careva, Valentinijana i Valensa.
Teorija kategorija
Funktori i prirodne transformacije
U starijoj literaturi funktori su se nazivali kovarijantnim funktorima, a uz njih je upotrebljavan i pojam kofunktora ili kontravarijantnog funktora. No, kontravarijantan funktor iz C u D je zapravo običan (kovarijantni) funktor iz suprotne kategorije C^\circ u D.
Nortamberland
Nortamberland se može odnositi na
Međuopćinska liga Split - Makarska 1975./76.
Međuopćinska liga Split - Makarska
Teorija kategorija
Ekvivalencija kategorija
Funktor F:C → D je ekvivalencija kategorija ako postoji funktor G:D → C takav da je G o F prirodno izomorfno identičnom funktoru IdC, a F o G prirodno izomorfno identičnom funktoru IdD. U toj situaciji kažemo da je G slabi inverz (ponekad kažemo i kvaziinverz) od F. Antiekvivalencija kategorija je kontravarijantni funktor koji je ekvivalencija, tj. običan funktor sa suprotne kategorije C^\circ u D koji je ekvivalencija.
Monoidalne kategorije
Striktna monoidalna kategorija je kategorija C opremljena monoidalnim produktom, koji je po definiciji (bi)funktor koji je asocijativan i jediničnim objektom, tj. objektom u C koji je jedinica s obzirom na taj produkt. Većina primjera u matematici vodi, međutim, na monoidalne produkte koji nisu striltno asocijativni, nego su asocijativni do na tzv. koherentni izomorfizam. Takve nestriktne monoidalne kategorije uveo je Saunders MacLane koji je dokazao i fundamentalni teorem o strukturi kompozicija više koherentnih izomorfizama, naime svake dvije kompozicije s istom domenom i kodomenom su jednake.
Više kategorije
Postoji kategorija kategorija Cat, čiji su objekti (male) kategorije a morfizmi su funktori među kategorijama. Ta se kategorija može proširiti, može se govoriti o morfizmima među morfizmima, a to su prirodne transformacije, tako da Cat(C,D) nije samo skup morfizama nego zapravo kategorija. Tako se dolazi do primjera tzv. striktne 2-kategorije. Pri tome možemo svaki skup nazvati 0-kategorijom, a običnu kategoriju 1-kategorijom. Jean Benabou je uveo u razmatranje pojam bikategorije ili slabe 2-kategorije, čija asocijativnost kompozicije je oslabljena koherentnim izomorfizmima koji su po Benabouovoj definiciji dio njihove strukture. Bikategorije sa samo jednim objektom u prirodnoj su bijekciji s monoidalnim kategorijama; time teorija bikategorija efektivno poopćuje teoriju monoidalnih kategorija.
Međuopćinska liga Split - Makarska 1975./76.
5. rang
Teorija kategorija
Više kategorije
Alexandre Grothendieck uveo je pojam ekvivalencije kategorija, koja je pojam slabiji od izomorfizma kategorija i koji je prirodniji za 2-kategorije, pa tako i za 2-kategoriju Cat kategorija. Zapravo pokazuje se da se tako može nastaviti i doći do sve oslabljenijih tipova "jednakosti". Počevši od jednakosti unutar skupa, preko izomorfizama na nivou objekata unutar kategorije, pa ekvivalencije objekata u 2-kategoriji, do 2-ekvivalencije u 3-kategoriji i tako dalje. To podsjeća na pojam homotopije u algebarskoj topologiji. Naime, homotopija se može gledati kao morfizam među neprekidnim preslikavanjima. No može se gledati i homotopija među homotopijama i tako dalje, uvodeći više homotopije. To vodi području koje je između teorije kategorija i apstraktne teorije homotopija, a to je teorija viših kategorija. Pri tome je teorija striktnih viših kategorija mnogo jednostavnija od onih važnijih, slabih, u kojima je asocijativnost kompozicija (kojih ima više u višim kategorijama) do na koherencije, koje opet imaju svoje koherencije i tako dalje, što jako usložnjava njihovu definiciju i proučavanje. No slabe više kategorije su važne jer većina važnih primjera viših kategorija vodi na njih, a ne na jednostavnije, slabe, kategorije.
U matematičkim istraživanjima, razvoj teorije viših kategorija je upravo sada u punom zamahu. Jedna od teškoća te teorije je postojanja više pristupa (formalizama) koji se tehnički dosta razlikuju i do nedavno je bilo vrlo nejasno koliko su sami ti pristupi međusobno ekvivalentni. Sada se ta pitanja znatno bolje razumiju nego prije desetak godina i teorija viših kategorija se sve više primjenjuje, i u teorijskoj fizici. Glavne ideje u teoriji viših kategorija razvili su Alexandre Grothendieck, André Joyal, Ross Street, Carlos Simpson, Tom Leinster, Michael Batanin (Mihajl Batanjin), John Baez, Bertrand Toen, Maxim Kontsevich i Jacob Lurie. Na neke od pristupa izrazito je uticala teorija modelnih kategorija (za apstraktnu teoriju homotopija) Davida Quillena, te simplicijalne metode iz algebarske topologije.
Uz više kategorije promatra se i niz drugih poopćenja koja podsjećaju strukturom i formalizmom na više kategorije, npr. viši operadi.
Međuopćinska liga Split - Makarska 1975./76.
6. rang
Rasavci
Resavci mogu da budu:
Alma, Wisconsin
Alma je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 781, što je 161 (-17,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Patrik (razvrstavanje)
Patrik se može odnositi na
Pauhatan
Pauhatan se može odnositi na
Nortridž
Nortridž se može odnositi na
Dvostruki krst
frame|right Dvostruki (lorenski, patrijaršijski, dupli) krst čini jedna vertikalna linija koju je pri vrhu pod normalnim uglom seku dve kraće horizontalne linije jedna ispod druge, od kojih je niža obično duža. Ovaj krst je rasprostranjen na području pod uticajem Vizantije odnosno Pravoslavlja. Pored toga čini osnovu grba Mađarske i Slovačke, većeg broja slovačkih gradova, a formirao je i srednjevekovni grb Lorene.
Dvostruki ili Dupli
Naziv dvostruki ili dupli krst dobio je zbog dve horizontalne linije koje ga čine.
Patrijaršijski
thumb|right|[[Konstantin Porfirogenit i Roman II na vizantijskom zlatniku (945. - 959.)]]
Lorenski
Lorenski krst je termin koji se koristi u zapadnoj terminologiji, jer se na zapadu on pojavljivao samo u Loreni u koju je stigao sa prostora Moravske (Slovačke i Mađarske).
U novijoj historiji je Lorenski krst postao simbol De Golovog pokreta Slobodnih Francuza u drugom svetskom ratu.
Poreklo
Dvostruki krst je nastao u Vizantiji u kojoj je činio oblik vladarskog žezla do njene propasti. Odatle se proširio po zemljama pod vizantijskim uticajem. Ćirilo i Metodije su ga doneli sa sobom u Moravsku u svojoj misiji među tamošnjim Slovenima, gde je široko prihvaćen i vrlo uskoro postao grb Nitranske kneževine.
Dvostruki krst stiže u Lorenu za vreme Svatopluka Koruškog (870. – 900.), vanbračnog sina Arnulfa Koruškog (850. – 899.) koji mu je dao na upravu Lorensku kraljevinu. Smatra se da je on postavio dvostruki krst kao grb Lorene, preuzevši ga od svog kuma velikomoravskog kralja Svatopluka I (830. - 894.), koji je bio nitranski knez, pre nego što je postao velikomoravski kralj. thumb|right|150px|[[Car Dušan Silni sa žezlom u obliku dvostrukog krsta]] Kada je Mađarska ovladala prostorima Nitranske kneževine tokom X i XI veka, dvostruki krst postaje sastavni deo mađarskog grba. To se vidi na novčićima prvog mađarskog kralja sv. Ištvana oko 1000. godine, koji je prethodno bio nitranski knez odakle je verovatno preuzeo dvostruki krst.
Značenje
Dvostruki krst označava državnu samostalnost (nezavisnost). Ovo tumačenje vodi poreklo iz Vizantije čiji su vladari imali žezla u obliku dvostrukog krsta koja su značila da njihova država ima svetovnu i crkvenu vlast (nezavisnost), što su simbolizovale dve horizontalne linije. U prilog ovome govore i ktitorski portreti srpskih vladara u srednjem veku koji su u rukama imali žezla u obliku dvostrukog krsta.
Sam oblik se tumači krstom na koji je Hrist raspet. Naime gornja (kraća) horizontalna linija predstavlja gredu koja sadržala je natpis INRI tj. Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum (Isus Nazarećanin Kralj Jevreja) koji je prema legendi (Jevanđelje po Jovanu 19:19) Pilat naredio da okače iznad raspetog Isusa kao njegovu titulu. Niža (duža) horizontalna linija predtavljala je gredu za koju su prikovane Isusove ruke.
Pušća
Pušća je općina u Hrvatskoj, smještena u Zagrebačkoj županiji.
Kultura
KUD "Pušća"
Crkva sv. Josipa u Zagrebu
Župna crkva Svetog Josipa je manja i novija crkva u Zagrebu, u gradskom kvartu Trešnjevka, odmah do glavnog trešnjevačkog trga.
Historija crkve
Taj dio Trešnjevke je još 1934. godine bio ledina sa poljima kukuruza i takozvanih bugarija (bugarski vrtovi), jer je na čitavoj Trešnjevci tad živjelo oko 5 000 stanovnika i to uglavnom po malim loše građenim jednokatnicama. Vjerski je to područje pripadalo tadašnim župama ''sv. Blaža i sv. Marka'' u centru grada. Takvo stanje vladalo je sve do 1937. godine kad je osnovana nova župa ''sv. Josipa''. Ispočetka ta župa nije imala crkvu, već su se vjernici i svećenici okupljali povremeno, čak su i držali mise u dvorištu obližnjeg Dječjeg skloništa. Dvorišne stepenice dječjeg skloništa tada bi se pretvarale u kor, sa kojeg je za mise pjevao crkveni zbor.
Haye-du-Puits
E di Pit je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Kutans.
Crkva sv. Josipa u Zagrebu
Historija crkve
U decembru 1934. godine, tadašnji nadbiskup koađutator Alojzije Stepinac dao je zadatak kapelanu ''crkve sv. Blaža'', Ivanu Gašpertu da pripremi sve za osnivanje nove župe na Trešnjevci. Tako je već 10. maja 1936. nadbiskup Alojzije Stepinac blagoslovio temeljni kamen buduće crkve.
Haye-du-Puits
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1882 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 358 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,25 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 37 metara (maksimalnoj 94 m, a minimalnoj 29 m).
Crkva sv. Josipa u Zagrebu
Historija crkve
Po prvom vrlo ambicioznom planu tadašnjeg crkvenog vrha, projekt monumentalne crkve sa pratećim sadržajima napravio je tada vrlo slavni i cijenjeni ljubljanski arhitekt Jože Plečnik. Prema njegovim nacrtima trebalo je sagraditi veliku monumentalnu crkvu u neoromaničkom stilu, uz nju župni ured, samostan časnih sestara i društvenu dvoranu. Kako se projekat odvijao u nesretna vremena pred Drugi svjetski rat za njega nije nikad sakupljeno dovoljno novaca, pa se od svega projektiranog uspjela izgraditi samo malena društvena dvorana. Nju je za potrebe crkve, preprojektirao zagrebački arhitekt Marijan Haberle, tako da je ta građevina postala crkva sv. Josipa
17. aprila 1937. dekretom nadbiskupa Antuna Bauera osnovana je ''Župa sv. Josipa'', a za dan nove crkve određen je 20. jun 1937. godine. Tada je novu crkvu blagoslovio nadbiskup koađutator Alojzije Stepinac.
1947. godine, u povodu 10-te godišnjice župe izvršena je prva obnova crkve, manja obnova crkve napravljena je 1995., a obnova orgulja 1996. godine.
Uz crkvu je 1997. godine, prigrađen 35 metara visoki zvonik.
Kumatakenin
Kumatakenin je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 314,289 Da.
GPR85
__NOTC__ GPR85, G protein-spregnuti receptor 85, je protein koji je kod čoveka kodiran GPR85 genom.
Kiselina
Kiselina ( od latinskog acidus/acēre sa značenjem kiselo ) je jedna od osnovnih kategorija hemijskih jedinjenja. Kiselina je hemijska supstanca čiji vodeni rastvori imaju karakteristični kiseli ukus, sposobnost da pretvore plavi lakmus u crveni, sposobnost da reaguju sa bazama i pojedinim metalima (kao što je kalcijum) čime se formiraju soli. Vodeni rastvori kiselina imaju pH vrednost manju od 7. Nevodene kiseline se obično formiraju kad anjon (negativni jon) reaguje sa jednim ili više pozitivno naelektrisanih vodoničnih katjona. Što je niža pH vrednost to je veća kiselost, i stoga je veća koncentracija pozitivnih vodoničnih jona u rastvoru. Za hemikalije ili supstance koje imaju svojstva kiseline se kaže da su kisele.
Postoje tri široko prizvaćene definicije kiseline: Arenijusova definicija, Bronsted-Lorijeva definicija,  i Luisova definicija. Arenijusova definicija formuliše kiseline kao supstance koje povećavaju koncentraciju vodonikovih jona (H+), ili preciznije, hidronijum jona (H3O+), kad su rastvorene u vodi. Bronsted-Lorijeva definicija je ekspanzija: kiselina je supstanca koja može da deluje kao protonski donor. Po toj definiciji, svako jedinjenje koje se može lako deprotonisati se može smatrati kiselinom. Primeri obuhvataju alkohole i amine koji sadrže O-H ili N-H fragmente. Luisova kiselina je supstanca koja može da primi par elektrona i da formira kovalentnu vezu. Primeri Luisovih kiselina obuhvataju sve metalne katjone, i molekule deficitarne u elektronima kao što su bor trifluorid i aluminijum trihlorid.
Primeri poznatih kiselina su hlorovodonična kiselina (rastvor hlorovodonika, koja je prisutna u gastričnoj kiselini u želucu, gde aktivira enzime varenja), sirćetna kiselina (sirće je razblaženi rastvor te tečnosti), sumporna kiselina (koristi se u automobilskim baterijama), i tartarna kiselina (čvrsta materija koja se koristi pri pečenju). Kao što ovi primeri pokazuju, kiseline mogu da budu rastvori ili čiste supstance, i mogu da budu izvedene iz čvrstih materija, tečnosti ili gasova. Jake kiseline i neke koncentrovane slabe kiseline su korozivne, mada postoje izuzeci kao što su karborani i borna kiselina.
Definicije i koncepti
Moderne definicije se bave fundamentalnim hemijskim reakcijama koje su zajedničke za sve kiseline. Većina kiselina koje se sreću u svakodnevnom životu su vodeni rastvori, ili se mogu rastvoriti u vodi, tako da su Arenijusova i Bronsted-Lorijeva definicija najrelevantnije.
Bronsted-Lorijeva definija je najšire korištena definicija; ukoliko drugačije nije specificirano, pretpostavlja se da u kiselinsko-baznim reakcijama dolazi do transfera protona (H+) sa kiseline na bazu. Sve tri definicije smatraju hidronijum jone kiselinom. Interesantno je da, mada alkoholi i amini mogu da budu Bronsted-Lorijeve kiseline, oni isto tako mogu da deluju ka Luisove baze usled prisustva slobodnih parova elektrona na njihovim atomima kiseonika i azota.
Lavoazijeova definicija
Prvu naučnu definiciju kiseline dao je francuski hemičar Antoan Lavoazje u XVIII veku.
Lavozjeov pionirski rad na sistematizaciji dotadašnjih hemijskih saznanja obuhvatio je i rad na klasifikaciji jedinjenja i uspostavljanju hemijskih zakonitosti. Međutim, njegova znanja o kiselinama bila su ograničena na do tada poznate kiseline, pretežno jake kiseline sa oksidacionim svojstvima, dok struktura halogenovodoničnih kiselina u to vreme nije bila poznata. U tom smislu, Lavoazje je dao definiciju kiselina usko povezanu sa njihovim sadržanjem kiseonika o sebi. Šta više, naziv koji je on dao kiseoniku potiče od grčke reči „onaj koji gradi kiseline“.
Arenijusove kiseline
Švedski hemičar Svante Arrhenius je 1884. godine smatrao da su za svojstvo kiselosti odgovorni vodonični joni (H+) ili protoni. Arenijusova kiselina je supstanca koja, kad se doda u vodu, povišava koncentraciju H+ jona u vodi. Hemičari obično pišu H+(aq) i govore o vodoničnom jonu pri opisivanju kiselinsko-baznih reakcija, mada slobodno vodonično jezgro, proton, ne postoji samostalno u vodi, ono se javlja kao hidronijum jon, H3O+. Stoga se Arenijusova kiselina isto tako može opisati kao supstanca koja povišava koncentraciju hidronijum jona kad se doda u vodu. Ta definicija proističe iz ekvilibrijuma disocijacije vode u hidronijumske i hidroksidne (OH−) jone:
U čistoj vodi većina molekula su H2O, mada se molekuli konstantno disociraju i reasociraju, i u bilo kom vremenu mali broj molekula su hidronijum joni, sa jednakim brojem hidroksida. Pošto su brojevi jednaki, čista voda je neutralna (nije kisela ili bazna).
Arenijusova baza, s druge strane, je supstanca koja povećava koncentraciju hidroksidnih jona kad se rastvori u vodi, i stoga smanjuje koncentraciju hidronijum jona.
Konstantna asocijacija i disasocijacija H2O molekula formira ekvilibrijum u kome je svako povećanje koncentracije hidronijuma praćeno smanjenjem koncentracije hidroksida, tako da se za Arenijusovu kiselinu takođe može reći da smanjuje koncentraciju hidroksida, koji Arenijusova baza povećava.
U kiselini je koncentracija hidronijum jona veća od 10−7 mola po litri. Pošto je pH vrednost definisana kao negativni logaritam koncentracije hidronijum jona, kiseline imaju pH manji od 7.
Bronsted-Lorijeve kiseline
Mada je Arenijusov koncept koristan za opisivanje mnogih reakcija, on isto tako ima sasvim ograničen opseg. Godine 1923. su hemičari Johannes Nicolaus Brønsted i Thomas Martin Lowry nezavisno uočili da kiselinsko-bazne reakcije obuhvataju transfer protona. Bronsted-Lorijeva kiselina (ili jednostavno Bronstedova kiselina) je vrsta koja donira proton Bronsted-Lorijevoj bazi. Bronsted-Lorijeva kiselinsko-bazna teorija ima nekoliko prednosti u odnosu na Arenijusovu teoriju. Razmotrimo sledeće reakcije sirćetne kiseline (CH3COOH), organske kiseline koja daje sirćetu karakteristični ukus:
Obe teorije lako opisuju prvu reakciju: CH3COOH deluje kao Arenijusova kiselina zato što deluje kao izvor H3O+ kad je rastvorena u vodi, i ona deluje kao Bronstedova kiselina putem doniranja protona vodi. U drugom primeru CH3COOH podleže istoj transformaciji, u tom slučaju donirajući proton amonijaku (NH3), ali se ne može opisati koristeći Arenijusovu definiciju kiseline, zato što reakcija ne proizvodi hidronijum.
Bronsted-Lorijeva teorija se isto tako može koristiti za opisivanje molekulskih jedinjenja, dok Arenijusove kiseline moraju da budu jonska jedinjenja. Hlorovodonik (HCl) i amonijak se kombinuju u nekoliko različitih okolnosti da formiraju amonijum hlorid, NH4Cl. Vodeni rastvor HCl se ponaša kao hlorovodonična kiselina i sastoji se od hidronijum i hloridnih jona. Sledeće reakcije ilustruju ograničenja Arenijusovih definicija:
Kao i kod reakcija sirćetne kiseline, obe definicije se mogu primeniti na prvi primer, gde je voda rastvarač i hidronijum jon se formira iz HCl rastvorka. Sledeće dve reakcije ne obuhvataju formiranje jona, ali su još uvek reakcije transfera protona. U drugoj reakciji hlorovodonik i amonijak (rastvoreni u benzenu) reaguju i formiraju čvrsti amonijum hlorid u benzenskom rastvaraču, i u trećoj se gasoviti HCl i NH3 kombinuju da formiraju čvrstu materiju.
Luisove kiseline
Treći koncept, koji je postulirao Gilbert N. Lewis 1923. godine, obuhvata reakcije sa kiselinsko-baznim karakteristikama u kojima ne dolazi do protonskog transfera. Luisova kiselina je vrsta koja prima par elektrona sa druge vrste; drugim rečima, ona je primalac elektronskog para. Bronstedove kiselinsko-bazne reakcije su opisuju protonski transfer, dok u Luisovim kiselinsko-baznim reakcijama dolazi do trafera elektronskog para. Sve Bronstedove kiseline su isto tako Luisove kiseline, dok sve Luisove kiseline nisu Bronstedove kiseline. Uporedite kako su sledeće reakcije opisane u pogledu kiselinsko-bazne hemije. U prvoj reakciji fluoridni jon, F−, daje elektronski par bor trifluoridu, čime se formira produkt tetrafluoroborat. Fluorid „gubi“ par valentnih elektrona pošto su elektroni koji se dele u B—F vezi locirani u prostornom regionu između dva atomska jezgra, i stoga su udaljeniji od fluorovog jezgra, nego što su u slobodnim fluoridim jonima. BF3 je Luisova kiselina, zato što prima elektronski par od fluorida. Ova reakcija se ne može opisati Bronstedovom teorijom, zato što ovde nema protonskog transfera. Druga reakcija se može opisati koristeći bilo koju teoriju. Proton se prenosi sa nespecificirane Bronstedove kiseline na amonijak, Bronstedovu bazu; alternativno, amonijak deluje kao Luisova baza i prenosi slobodni par elektrona čime se formira veza sa vodoničnim jonom. Vrsta koja stiče elektronski par je Luisova kiselina; na primer, atom kiseonika u H3O+ stiče par elektrona kad se jedna od H—O veza raskine i elektroni te veze postanu lokalizovani na kiseoniku. U zavisnosti od konteksta, Luisova kiselina se takođe može opisati kao oksidans ili elektrofil.
Stepena funkcija
Stepena funkcija se može odnositi na:
Kiselina
Nomenklatura
U klasičnom imenskom sistemu, kiseline se imenuju u skladu da njihovim anjonima. Taj jonski sufiks se omašuje i zamenjuje novim sufiksom (a ponekad prefiksom), na način opisan u sledećoj tabeli. Na prime, HCl ima hlorid kao svoj anjon, tako da je -id sufiks čini da poprimi formu hlorovodonična kiselina. U IUPAC sistemu imenovanja, „vodeni“ („aqueous“) se jednostavno dodaje na ime jonskog jedinjenja. Tako, za vodonik hlorid, IUPAC ime bi bilo vodeni vodonik hlorid. Prefiks "hidro-" se dodaje ako je kiselina sačinjena od samo vodonika i jednog drugog elementa.
Klasični sistem imenovanja:
Jačina kiseline
Jačina kiseline odražava njenu sposobnosti ili tendenciju da izgubi proton. Jaka kiselina je ona koja se kompletno disocira u vodi; drugim rečima, jedan mol jake kiseline HA se rastvara u vodi i daje jedan mol H+ i jedan mol konjugovane baze, A−. U kontrastu s tim, slaba kiselina se samo parcijalno disocira i u ekvilibrijumu su prisutne kiselina i konjugovana baza u rastvoru. Primeri jakih kiselina su hlorovodonična kiselina (HCl), jodovodonična kiselina (HI), bromovodonična kiselina (HBr), perhlorna kiselina (HClO4), azotna kiselina (HNO3) i sumporna kiselina (H2SO4). U vodi svaka od njih se esencijalno jonizuje 100%. Što je jača kiselina, to lakše ona gubi proton, H+. Dva ključna faktora koji doprinose lakoći deprotonacije su polarnost H—A veze i veličina atoma A, što određuje jačinu H—A veze. Jačine kiseline se isto tako često razmatraju u smislu stabilnosti konjugovane baze.
Sulfonske kiseline, koje su organske oksikiseline, su klasa jakih kiselina. Poznati primer takive kiseline je toluensulfonska kiselina (tozilna kiselina). Za razliku od same sumporne kiseline, sulfonske kiseline mogu da budu čvrste materije. Zapravo, polistiren funkcionalizovan u polistiren sulfonat je čvrsta jako kisela plastika koja se može izfiltrirati.
Superkiseline su kiseline koje su jače od 100% sumporne kiseline. Primeri superkiselina su fluoroantimonska kiselina, magična kiselina i perhlorna kiselina. Superkiseline mogu permanentno da protoniraju vodu dajući jonske, kristalne hidronijumske „soli“. One takođe modu da kvantitativno stabilizuju karbokatjone.
Dod Ka vrednost određuje jačinu kiselog jedinjenja, jačina vodenog rastvora se izražava pH vrednošću, koja je indikator koncentracije hidronijuma u rastvoru. pH vrednost jednostavnog rastvora kiselog jedinjenja u vodi se određuje razblaživanjem jedinjenja i iz Ka vrednosti jedinjenja.
Monoprotične kiseline
Monoprotične kiseline su one kiseline koje imaju sposobnost doniranja jednog protona po molekulu tokom procesa disocijacije (koji se ponekad naziva jonizacijom), kao što je prikazano ispod (kiselina je označena sa HA):
Poznati primeri monoprotičnih kiselina među mineralnim kiselinama su hlorovodonična kiselina (HCl) i azotna kiselina (HNO3). S druge strane, kod organskih kiselina termin uglavnom označava prisustvo jedne karboksilne grupe, te se ponekad te kiseline nazivaju monokarboksilnim kiselinama. Primeri organskih kiselina su mravlja kiselina (HCOOH), sirćetna kiselina (CH3COOH) i benzojeva kiselina (C6H5COOH).
Poliprotične kiseline
Diprotična kiselina (ovde označena sa H2A) može da podlegne jednoj ili dvema disocijacijama u zavisnosti od pH vrednosti. Svaka disocijacija ima svoju sopstvenu konstantu disocijacije, Ka1 and Ka2.
Prins Džordž
Prins Džordž se može odnositi na
Kiselina
Poliprotične kiseline
Triprotična kiselina (H3A) može da podlegne jednoj, dvema, ili trima disocijacijama i ima tri konstante disocijacije, pri čemu je Ka1 > Ka2 > Ka3.
Neorganski primer triprotične kiseline je ortofosforna kiselina (H3PO4), koja se obično naziva fosfornom kiselinom. Sva tri protona se mogu sukcesivno izgubiti i pri tome nastaje H2PO4−, zatim HPO42−, i konačno PO43−, ortofosfatni jon, koji se obično naziva fosfatom. Mada su pozicije tri protona na originalnom molekulu fosforne kiseline ekvivalentne, sukcesivne Ka vrednosti se razlikuju, pošto je energetski manje povoljno da se izgubi proton ako je njegova konjugovana baza negativnije naelektrisana. Organski primer triprotične kiseline je limunska kiselina, koja može sukcesivno da izguvi tri protona da bi se konačno formirao citratni jon.
Grafik tih frakcionih koncentracija nasuprot pH, za datu K1 i K2 vrednost, je poznat kao Bjerumov dijagram. Patern se može uočiti u gornjim jednačinama i može se proširiti na generalnu n -protičnu kiselinu koja je bila deprotonisana i -puta:
gde je K0 = 1 i drugi K-članovi su konstante disocijacije kiseline.
Neutralizacija
Neutralizacija je reakcija između kiseline i baze, kojom se proizvodi so i neutralizovana baza; na primer, hlorovodonična kiselina i natrijum hidroksid formiraju natrijum hlorid i vodu:
Neutralizacija sa bazom slabijom od kiseline dovodi do slabo kisele soli. Primer je slabo kiseli amonijum hlorid, koji se formira iz jake hlorovodonične kiseline i slabe baze amonijaka. Suportno tome, neutralizacija slabe kiseline jakom bazom proizvodi slabo baznu so, e.g. natrijum fluorid iz fluorovodonične kiseline i natrijum hidroksida.
Ravnoteža slabe kiseline i slabe baze
Da bi protonisana kiselina izgubila proton, pH sistema mora da bude iznad pKa vrednosti kiseline. Snižena koncentracija H+ u baznom rastvoru pomera ravnotežu ka konjugovanoj baznoj formi (deprotonisanoj formi kiseline). U rastvorima sa nižom pH vrednošću (većom kiselosti), postoji dovoljno visoka H+ koncentracija u rastvoru da uzrokuje da kiselina ostane u svojoj protonisanoj formi.
Rastvori slabih kiselina i soli njihovih konjugovanih baza formiraju puferske rastvore.
Primene kiselina
Postoje brojne primene kiselina. Kiseline se često koriste za uklanjanje rđe i druge korozije sa metala u procesu poznatom kao pikling. One nalaze primernu kao elektroliti u vlažnim ćelijskim baterijama, kao što je sumporna kiselina u automobilskim baterijama.
Jake kiseline, pogotovu sumporna kiselina, su u širokoj upotrebi u obradi minerala. Na primer, fosfatni minerali reaguju sa sumpornom kiselinom čime se formira fosforna kiselina za produkciju fosfatnih đubriva, i cink se proizvodi rastvaranjem cink oksida u sumpornoj kiselini, i rastvor se zatim elektrolitički prečišćava.
U hemijskoj industriji, kiseline reaguju u reakcijama neutralizacije čime se formiraju soli. Na primer, azotna kiselina reaguje sa amonijakom i time nastaje amonijum nitrat, veštačko đubrivo. Dodatno, karboksilne kiseline se mogu esterifikovati sa alkoholima, čime se fromiraju estri.
Kiseline se koriste kao aditivi pićima i hrani, pošto one menjaju ukus i služe kao prezervativi. Fosforna kiselina, na primer, je komponenta cola piča. Sirćetna kiselina se koristi u svakodnevnom životu kao sirće. Ugljena kiselina je važan deo brojnih kola pića i soda. Limunska kiselina se koristi kao prezervativ u sosevima i ukiseljenom povrću.
Kiseline imaju važne uloge u ljudskom telu. Hlorovodonična kiselina je prisutna u želucu gde pomaže u varenju putem razlaganja velikih i kompleksnih molekula hrane. Aminokiseline se neophodne za sintezu proteina neophodnih za rast i popravku telesnih tkiva. Masne kiseline su takođe neophodne za rast i popravku telesnih tkiva. Nukleinske kiseline su važne za formiranje DNK i RNK molekula, i za prenos naslednih osobina na potomstvo putem gena. Ugljena kiselina je važna za održavanje pH ekvilibrijuma u telu.
Kiselinska kataliza
Kiseline se koriste kao katalizatori u industrijskoj i organskoj hemiji; na primer, sumporna kiselina se koristi u veoma velikim količinama u proceu alkilacije pri produkciji goriva. Jake kiseline, kao što su sumporna, fosforna i hlorovodonična kiselina takođe utiču na reakcije dehidratacije i kondenzacije. U biohemiji, mnogi enzimi koriste kiselu katalizu.
Sauthempton
Sauthempton se može odnositi na
Rokbridž
Rokbridž se može odnositi na
1 E-5 m
Da bi pomogla pri usporedbi redova veličine, ova stranica navodi dužine između 10−5 m i 10−4 m (10 µm i 100 µm).
Roanok
Roanok se može odnositi na
1 E-5 m
Dužine manje od 10 µm Dužine veće od 100 µm
LHCGR
LHCGR, luteinizirajući hormon/horiogonadotropinski receptor, lutropin/horiogonadotropinski receptor (LCGR) ili receptor luteinizirajućeg hormona (LHR), je transmembranski receptor nađen u jajnicima, testisima i ekstragonodalnim organima kao što je materica. Ovaj receptor interaguje sa luteinizirajućim hormonom (LH) i horionskim gonadotropinima (kao što je hCG kod čoveka). On je član familije G protein-spregnutih receptora. Njegova aktivacija je neophodna za funkcionisanje hormona tokom reprodukcije.
Steubenville, Ohio
Stubenvil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
LHCGR
LHCGR gen
LHCGR gen je nađen na hromozomu 2 p21 kod ljudi, blizo gena FSH receptora. On se sastoji od 70 kbp (versus 54 kpb za FSHR). Gen je sličan genima FSH i TSH receptora.
Struktura receptora
LHCGR se sastoji od 674 aminokiselina i ima molekulsku masu od oko 85–95 kDa u zavisnosti od stepena glikozilacije.
Sari (razvrstavanje)
Sari se može odnositi na
Steubenville, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18.659, što je 356 (-1,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
LHCGR
LHCGR abnormalnosti
Mutacije koje dovode do gubitka funkcije ovog receptora mogu da dovedu do neplodnosti kod žena. Opsežna inaktivacija može da uzrokuje pseudohermafroditizam muškaraca, zbog odsustva responsa fetalnih Leidigovih ćelija i stoga indukuje maskulinizacije. Inaktivacija manje jačine može da dovede do hipospadije ili do razvoja mikropenisa.
Istorija
Alfred G. Gilman i Martin Rodbel su nagrađeni Nobelovom nagradom za fiziologiju ili medicinu 1994. za otkriće G proteinskog sistema.
Interakcije
Za luteinizirajući hormon/horiogonadotropinski receptor da interaguje sa GIPC1.
Spoljašnje veze
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Beta-laktamaza
Beta-laktamaza (, penicilinaza, cefalosporinaza, neutrapen, penicilinska beta-laktamaza, eksopenicilinaza, ampicillinaza, penicilin amido-beta-laktamhidrolaza, penicilinaza I, II, beta-laktamaza I-III, beta-laktamaza A, B, C, beta-laktamaza AME I, cefalosporin-beta-laktamaza) je enzim sa sistematskim imenom beta-laktam hidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Luni, Belluno
Luni je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 345 m.
Čarls Siti
Čarls Siti se može odnositi na
Šarlot (razvrstavanje)
Šarlot se može odnositi na
1 E-3 m
Kako bi pomogla usporediti različite redove veličine ova stranica navodi dužine između 10−3 m i 10−2 m (1 mm i 1 cm).
Dužine manje od 1 mm Dužine veće od 1 cm
Anuradhapura
mini|lijevo|Jaya Sri Maha Bodhi, najstarije stablo čija je povijest dokumentirana mini|lijevo|Ruvanvelisaya dagoba u Anuradhapuri Anuradhapura je glavni grad sjeverne središnje provincije Šri Lanke. U razdoblju dužem od tisuću godina Anuradhapura je bila središte više različitih singaleških kraljevskih dinastija.
U blizini Anuradhapure nalazi se Mihintale, koljevka singaleškog teravada budizma. To je grad čija povijest seže u vrijeme oko 400. pne.. Danas je to mjesto u koje dolaze na hodočašće mnogi budisti, a i vrlo je važno arheološko nalazište. Moderni grad Anuradhapura udaljen je nekoliko kilometara. Kontinuitet grada prekinut je 993. godine kad je grad napušten, a naseljavanje je nastavljeno malo dalje od povijesnog dijela.
Historija
Anuradhapura je osnovana u 4. vijeku pne. u blizini stabla Sri Mahabodhi, i bila je prvi glavni grad Šri Lanke. Oko 1300 godina bila je politički i religiozni centar, da bi bila napuštena nakon invazije 993. i, prepuštena džungli, ostala skrivena niz vjekova. Iskapanja su ponovo donijela na dan palače, samostane i spomenike, pa je Anuradhapura danas ponovo jedan od važnih centara Šri Lanke.
Anuradhapura je sjedište katoličke biskupije, a nadbiskupija je u glavnom gradu Colombu.
Znamenitosti
Najvažnije mjesto hodočašćenja u Anuradhapuri je stablo Sri Mahabodhi. Prema predaji, ova stablo smokve (Ficus religiosa) izraslo je iz grane onog stabla pod kojim je Siddharta Gautama, Buda, doživio prosvjetljenje, buđenje. Ta grana je stigla u Šri Lanku u trećem stoljeću prije Krista u okviru budističke misije kralja Ashoke.
Pored toga, u gradu i okolnom području nalazi se više značajnih dagoba (stupa), poimence u Ruwanvälisyi i u Thuparami.
Fornace, Latina
Fornace je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Međunarodna klasifikacija bolesti
Povijest
Začetak ovog medicinskog klasifikacijskog sistema je u 1900. godini, a danas je u upotrebi deseta revizija (ICD-10) koju je 1992. godine objavila Svjetska zdravstvena organizacija. Dosada su izdane sljedeće MKB klasifikacije:
Način klasificiranja
MKB predstavlja tipičnu hijerarhijsku klasifikaciju. Sve medicinske bolesti, stanja i postupci u prvoj su nivou klasifikacije podijeljeni na 21 kategoriju, pretežno prema etiologiji (npr. zarazne bolesti, zloćudne novotvorine, ozljede i trovanja) i anatomskom sistemu (npr. bolesti probavnog sistema, bolesti urogenitalnih organa). U sljedećim nivoima podjele glavne se kategorije dalje hijerarhijski dijele sve do definiranja egzaktnih dijagnoza. Šifra MKB-10 je alfanumerička oznaka koja se sastoji od četiri polja, od kojih je prvo polje slovno, preostala tri polja su brojčana, a zadnje polje je od ostalih odijeljeno točkom. Troznakovne kategorije MKB-10 šifriraju sve osnovne skupine dijagnoza bolesti, stanja i postupaka, a četveroznakovne kategorije šifriraju zadnju razinu podjela bolesti, stanja i postupaka. Brojčani dio šifre odgovara sistemu serijskog šifriranja s unaprijed zadanim rasponom brojeva, što omogućuje buduća proširenja i promjene bez korjenite izmjene šifrarnika.
MKB-10 klasifikacija i DRG klasifikacijski sistem
Diagnosis-Related Group je sistem koji klasificira sve bolničke slučajeve u oko 500 grupa. DRG se zasniva na “grupiranju “ baziranom na MKB dijagnozi, proceduri, starosti i spolu te prisustvu komorbiditeta. Svrha sistema je da procijeni koliko se u pojedinim bolnicama plaća za istu uslugu jer se očekuje da iste bolesti trebaju koštati isto u različitim zdravstvenim ustanovama. Kod nas se koristi Australska verzija bazirana na MKB-10 verziji dok je DRG klasifikacija u SAD-u bazirana na starijoj MKB-9 verziji.
Ferfaks
Ferfaks se može odnositi na
Međuopćinska liga Split - Makarska 1977./78.
Međuopćinska liga Split - Makarska
5. ligaški rang
Prvenstvo Nogometnog saveza općine Split
6. ligaški rang
Milan Pantić
Milan Pantić je bio srpski novinar iz Jagodine, ubijen pod, do danas, nerazjašnjenim okolnostima.