cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 2635
NGC 2635 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Kompas koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je - 29° 57' 18" a rektascenzija 8h 37m 15,0s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 2635 iznosi 8,4. NGC 2635 je još poznat i pod oznakama OCL 671, ESO 231-SC20.
Clontarf, Minnesota
Klontaf je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 164, što je 9 (-5,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Saltillo, Las Margaritas
Saltillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 484 m.
El Tule, Choix
El Tule je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1029 m.
Morunglav, Morunglav
Morunglav je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Morunglav.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2958 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Corazón salvaje (2009 telenovela)
Corazón salvaje (u prijevodu:"Divlje srce") je meksička telenovela produkcijske kuće Televisa originalno prikazivana tokom 2009. i 2010. Predstavlja četvrtu po redu televizijsku adaptaciju (ne računajući dvije filmske i televizijsku u Portoriku) popularnog istoimenog romana Caridada Bravo Adams iz 1957.
Barreales, Guadalupe
Barreales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe.
Corazón salvaje (2009 telenovela)
Sinopsis
Priča počinje sa Marijom del Rosario i Huanom de Diosem, dvoje zaljubljenih bića koja zbog socijalnih razlika bivaju razdvojeni. Ona je devojka iz visokog društva u Verakruzu, a on skroman ribar. Rodrigo, moćan čovek iz luke, biva zaslepljen besom kada sazna da Marija planira udaju za Huana. Naređuje da se ribar odvede u zatvor i uz pomoć Leonarde, Marijine sestre, devojku odvodi na udaljeno imanje gde se u tajnosti rađa plod njene zabranjene ljubavi sa ribarem. Huan de Dios beži iz zatvora, i u begu od Rodriga, oklizne se sa stene i pada u uzburkano more. Leonarda odvodi bebu sa hacijende i Mariju del Rosario zatvara u skrivenu tamnicu, govoreći Rodrigu da je preminula. Očajan Rodrigo, uprkos Leonardinim izjavama ljubavi, odlučuje da otputuje za Evropu odakle se kasnije vraća oženjen Konstansom. U međuvremenu, Leonarda se udaje za porodičnog sekretara, Noela, i donosi na svet Renata.
Barreales, Guadalupe
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 540 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1095 m.
Corazón salvaje (2009 telenovela)
Sinopsis
Huan de Dios preživljava nesreću i saznaje da je Remihio spasio njegovog sina, te da ga je usvojila njegova majka Aurora i dala mu isto ime koje je bilo zapisano na skrivenom papiriću među njegovim stvarima – Huan de Dios. Prolaze godine i ribar na samrti prepričava sinu svoju priču, te traži od njega da kazni Rodriga. Pred grobom svoga oca, mladić se kune na osvetu i menja svoje ime iz Huan de Dios u Huan del Diablo. Međutim, kada upozna ćerke bliznakinje svog najvećeg neprijatelja, obuzima ga strast za Ajme, jednom od njih.
Pezzuole, Modena
Pezzuole je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 991 m.
Santa Gertrudis, Zempoala
Santa Gertrudis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zempoala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 294 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2558 m.
Potionci, Albac
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 940 m.
Bitka za Faludžu
Bitka za Faludžu, pod američkim kodnim nazivom Operacija Fantomski bes bila je zajednička američko-iračka ofanziva protiv pobunjenika u Faludži. Američka vojska nazvala je bitku kao „jednu od najtežih urbanih borbi u kojima su američki marinci sudelovali još od Hju Sitija u Vijetnamu 1968".
To je bila najveća borbena operacija okupacionih snaga u Iraku nakon invazije 2003. Ubijeno je preko hiljadu civila i pobunjenika, a u napadu je korišćeno hemijsko oružje, beli fosfor.
Pozadina
Faludža je bila miran grad nakon pada Sadama Huseina. Bilo je vrlo malo pljačkanja i novi gradonačelnik odnosio se proamerički. Ulaskom Amerikanaca u grad aprila 2003. došlo je do otuđenja lokalnog stanovništva, pogotovo zbog nade da će snage ostati van grada.
28. aprila 2003., uveče, mnoštvo od 200 ljudi se uprkos policijskom času okupilo se ispred jedne lokalne škole kako bi protestovali protiv prisustva američke vojske u gradu. Događaj se razvio u konfrontaciju u kojoj su vojnici otvorili vatru i ubili 15 iračkih civila.
Višestruki napadi na američke snage, među kojima i ubistvo četiri američka plaćenika (Ministarstvo odbrane Sjedinjenih Država ih naziva: privatni vojni službenik), doveli su do opsade i "Operacije Vigilant Resolve" - neuspeli pokušaj zauzimanja grada u aprilu 2004. Jedan od izvora koji nabraja žrtve poimenično, tvrdi da je od 800 iračkih žrtava bilo između 572 i 616 civilnih, od kojih ne manje od 308 žena i dece. Iračko ministarstvo zdravlja je dalo izveštaj po kome je bilo ukupno oko 280 mrtvih.
Drugi pokušaj osvajanja planiran je, ali odgođen zbog predstojećih predsedničkih izbora u SAD.
Hronologija
Tokom priprema za osvajanje Faludže, američke i iračke kontrolne tačke okružile su grad s ciljem da se spreči ulazak u grad bilo kome i radi lakšeg otkrivanja pobunjenika koji bi mogli pokušati beg. Kad je izdata zapovest za napad, većina civila je bila napustila grad.
Kopnene operacije započinju u noći 7. novembra, 2004. kada 36. bataljon komandosa nove iračke vojske, napadajući sa zapada i juga, zauzima glavnu bolnicu Faludže bez ispaljenog metka. Bolnica je proglašena ciljem pod opravdanjem da je „u rukama pobunjenika“ i izvor propagande i „preuveličanog broja žrtava“. Ta ista jedinica, pod zapovedništvom američkih U.S. III Corps osigurava most Juf Kas Sukr na zapadu. Izgleda da su ovi napadi bili diverzija.
13. novembra, nakon 6 dana borbi, Amerikanci karakterišu akciju kao čišćenje džepova otpora. 16. novembra, vesti američke televizijske kuće NBC su objavile snimak koji izgleda da prikazuje američkog marinca koji ubija ranjenog Iračanina. Navedeno je kako je marinac izjavio kako se Iračanin „pravio mrtvim“. Kasnije su odbačene optužbe za koje se vojnik okrivljuje. Krajem januara 2005., američke snage napuštaju grad.
Posledice bitke
Objavljeno je kako je u napadu 71 američki vojnik izgubio život. Broj iračkih žrtava je nepouzdan zbog nepoznatog broja stanovnika koji je napustio grad pre napada. Neki izveštaji stavljaju broj ubijenih pobunjenika na 1,200 i 1.000 zarobljenika. Iračka vojska izgubila je 8 ljudi.
Od kraja američke ofanzive, broj pobunjeničkih gerilskih napada rastao je u području i oko grada. I, makar su vesti najčešće nedostupne, raste i broj napada na iračke vojnike. Najpoznatiji od takvih napada bio je samoubilački napad auto-bombom na vojni konvoj u kojem je ubijeno 6 američkih marinaca.
Upotreba hemijskog oružja
9. novembra 2005. godine italijanska državna televizija RAI iznela je u javnost nove fotografske dokaze i svedočenja učesnika u američkom napadu na Faludžu u novembru 2004. godine kojom prilikom su američke trupe upotrebile beli fosfor što je za posledicu imalo veliki broj poginulih i ranjenih, ne samo među pobunjenicima već i među civilnim stanovništvom. Bivši pripadnik američki snaga u Iraku, koji je učestvovao u borbama za Faludžu izjavio je:
U zvaničnom glasilu artiljerije američke armije „Artiljerijski žurnal“, američki artiljerijski oficir izjavio je da je američka artiljerija upotrebljavala beli fosfor u borbama za Faludžu u sklopu taktike „Šejk end Bejk“ (shake-and-bake - promućkaj i ispeci). Granate sa belim fosforom ispaljivane su na pozicije iračkih pobunjenika kako bi ih isterale iz skloništa na brisani prostor gde su uništavani dejstvom artiljerije. Ipak, američka vlada i dalje zvanično demantuje njegovu upotrebu.
U martu 2005. godine Artiljerijski žurnal Američke vojske objavio je članak o američkim vojnicima koji su učestvovali u bici. Oni su izjavili:
250p|mini|Američki marinci na položaju tokom bitke za Faludžu. Eksplozija granate sa belim fosforom ima efekat koji se može uporediti sa upotrebnom plućnih bojnih otrova. Smrt može nastupiti kao posledica edema pluća, trovanja fosfornom kiselinom, šoka i opekotina, dok odeća i drugi čvrsti materijali ostaju netaknuti. Mnoge žrtve umreće od drugog od nabrojanih uzroka zato što je u zatvorenom prostoru teško izbeći udisanje velike količine dima koji se u plućima i disajnim putevima odmah pretvara u fosfornu kiselinu prouzrokojući simptome slične trovanju fozgenom, ali (zbog visoke koncentracije fosfornog oksida u dimu) sa mnogo bržim dejstvom. U ovom slučaju smrt nastupa ubrzo nakon udisanja zbog edema pluća ili šoka.
Spoljašnje veze
Slobodni italijanski dokumentarac:
Nezavisni sajtovi:
La Segunda, La Yesca
La Segunda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1190 m.
Ojite Rancho Nuevo, Tuxpan
Ojite Rancho Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Las Calandrias, Arteaga
Las Calandrias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Ojite Rancho Nuevo, Tuxpan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Las Calandrias, Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 373 m.
El Hornito, Choix
El Hornito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 563 m.
Bunn, North Carolina
Ban je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 344, što je 13 (-3,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Perno, Cuneo
Perno je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 386 m.
Palazzo Vecchio, Verona
Palazzo Vecchio je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Villapiana Lido, Cosenza
Villapiana Lido je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2076 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Рибари (Брус)
Рибари је насеље у Србији у општини Брус у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 356 становника (према попису из 1991. било је 414 становника).
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Bautirachi, Guachochi
Bautirachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2392 m.
El Carmen, Salamanca
El Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 351 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1711 m.
Las Cocinas, Chalchicomula de Sesma
Las Cocinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chalchicomula de Sesma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2634 m.
Nueva Esperanza, Zempoala
Nueva Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zempoala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 356 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2351 m.
Fontanile della Regina, Roma
Fontanile della Regina je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
Glukosepan
Glukosepan je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 428,483 Da.
Bitka za Noirmoutier (12. oktobar 1793)
Druga bitka za Noirmutier, ponekad navođena i kao Prva bitka za Noirmutier, se odigrala 12. oktobra 1793. godine na atlantskoj obali Francuske za vrijeme Rata u Vandeji između vandejskih kontrarevolucionarnih pobunjenika na jednoj, i snaga republikanske vlade. Predstavljao je drugi po redu pokušaj pobunjenika na čelu sa Françoisom Charetteom da zauzmu otok Île de Noirmoutier koji je branio republikanski garnizon Conrad Wieland. Prethodni pokušaj 29. septembra je Wieland lako odbio artiljerijskom vatrom kojom je gađao Passage du Gois, uski pojas zemlje koji za oseke spaja otok sa francuskim kopnom. Charette se za sljedeći napad bolje pripremio, prije svega tako što ga je tempirao tako da se njegovi ljudi nađu pred republikanskim položajima tik pred dolazak plime, odnosno da se više ne mogu vratiti na kopno. U tom im je trenutku održao govor i rekao da sada mogu ili pobijediti ili svi izginuti. To je bio dovoljan poticaj da krenu na juriš, te uz pomoć lokalnog otočkog stanovništva razbiju manji republikanski odred, pri čemu je Charette lično ubio njihovog zapovjednika Richera. Republikanci su se povukli u zamak Château de Noirmoutier gdje je Wieland, shvativši da ne može pružiti adekvatni otpor kapitulirao. Charette mu je poslije ponudio da se priključi pobunjenicima, a kada je Wieland to odbio, pustio je njega i sve njegove oficire na slobodu, ali pod uvjetom da ne napuštaju sam otok; obični vojnici su, međutim, ostali zarobljeni. Odvedeni su na kopno u mjesto Bouin gdje je Charetteov zamjenik François Pajot dao strijeljati njih 180 pod izgovorom da su planirali bijeg.
The Plains, Ohio
Plejns je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.080, što je 149 (5,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bitka kod La Tremblayea
Bitka kod La Tremblayea se odigrala 15. oktobra 1793. godine na zapadu Francuske za vrijeme Vandejskog rata između snaga republikanske vlade na jednoj, i vandejskih kontrarevolucionarnih pobunjenika na drugoj strani. Do nje je došlo za vrijeme velike ofenzive republikanskih snaga na središte pobunjeničke teritorije u Vandeji pokrenute krajem septembra, čiji je krajnji cilj bio grad Cholet; republikanci, iako u nekoliko navrata nakratko zaustavljani i privremeno odbačeni, su napredovali iz tri različita pravca - tzv. Majnčka armija iz smjera Clissona, Tiffaguesa i Torfoua; divizija generala Antoinea Barda iz smjera Les Herbiersa i La Verrieja, te trupe generala Chalbosa iz smjera Bressuirea. Pobunjenici su im odlučili suprotstaviti kod zamka Le Tremblaye, jugozapadno od Choleta; njihovi vođe Maurice d'Elbée, Louis de Lescure,Charles de Bonchamps i Charles de Royrand su poslali poziv za pomoć pobunjeničkom vođi Charetteu, ali njegov odgovor nije stigao do samog početka bitke. Prva je u dodir sa pobunjenicima došla Bardova divizija, koja je velikim dijelom bila iscrpljena maršem; njen napad je brzo odbijen, a Bard ranjen. Međutim, republikanci su ostali na bojnom polju, i u pomoć su pristigle dodatne trupe. Ključnim za ishod bitke se pokazao trenutak u kojem je Lescure ranjen metkom u glavu; njegovi ljude je, uvjerene da je poginuo, zahvatila demoralizacija i panika te su se počeli povlačiti. Do kraja večeri su se pobunjenici povukli u sam grad, gdje su njihovi vođe, suočeni sa nedostatkom municije i artiljerije, odlučili napustiti grad i krenuti prema obližnjem Beaupréauu. U Cholet su ušli republikanci, i tamo će dva dana kasnije doći do još veće i odlučujuće bitke. Lescure je od posljedica ranjavanja preminuo 17. novembra.
Barra de Sontecomapan, Catemaco
Barra de Sontecomapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 336 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Unión Victoria, Las Margaritas
Unión Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1665 m.
Cerrito de los Hernández, San Felipe
Cerrito de los Hernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
El Magistral, La Yesca
El Magistral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 975 m.
Weekendy
Weekendy ( je poljski crno-bijeli omnibus film snimljen 1963. godine u režiji Jana Butkiewicza, Wadima Berestowskog i Józefa Hena. Po žanru je drama i sastoji se od dvije priče koje opisuju život mladih generacija u tadašnjoj Poljskoj. U prvoj priči pod naslovom Julia, mlada djevojka (koju glumi Špela Rozin) izaziva veliku pažnju stanovnika zabačenog mjesta koji ne slute da krije tragičnu tajnu. U drugoj priči pod naslovom Autobusy jak żołwie mladić (čiji lik tumači Andrzej Hrydzewicz) se stalno vozi autobusom jednom te istom trasom nastojeći ponovno sresti djevojku u koju se zaljubio.
Erick Elías
Erik Elijas je meksički glumac i foto-model.
Rusești, Albac
Rusești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Albac.
Montecerreto, Modena
Montecerreto je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 780 m.
Rusești, Albac
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 683 m.
El Menón, Buenaventura
El Menón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Buenaventura.
San Sigismondo, Bolzano
San Sigismondo je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
El Menón, Buenaventura
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1552 m.
San Sigismondo, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 576 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 764 m.
Rancho los Ramírez, Salamanca
Rancho los Ramírez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 328 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1716 m.
Higueral, Tuxpan
Higueral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
El Carrizo de los Torres, Choix
El Carrizo de los Torres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 488 m.
Bărăști, Morunglav
Bărăști je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Morunglav.
Up Jumped a Swagman
Up Jumped a Swagman je britanska muzička filmska komedija snimljena 1965. u režiji Christophera Milesa. Protagonist, čiji lik tumači Frank Ifield, je mladić koji dolazi iz Australije u London kako bi potražio sreću kao pop pjevač. Radnja prikazuje kako nastoji održati vezu sa glamuroznom manekenkom ne znajući da ga lijepa kćer njegove vlasnika puba iskreno voli.
Rancho Seco, San Felipe
Rancho Seco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 322 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2057 m.
Ni contigo ni sin ti
Ni contigo ni sin tí (u prevodu: "Ni sa tobom, ni bez tebe'') je meksička telenovela, produkcijske kuće Televisa, originalno prikazana 2011.
Sinopsis
Nikol je talentovana dizajnerka koja radi u elegantnom butiku i sanja o trenutku kada će se oprobati u velikoj filmskoj produkciji. Živi u pansionu svoje majke, Donje Karo, i u neobičnom je odnosu sa Leom, jednim od stanara pansiona. Oboje imaju snažan karakter, te nije čudno što se svaki njihov razgovor završava svađom koja ubrzo preraste u smeh. Zaljubljeni su jedno u drugo, ali su jedini koji toga nisu svesni.
Leo se bavi prodajom knjiga i enciklopedija, održava predavanja u jednom muzeju i daje časove Brajeve azbuke. U ranoj mladosti ostao je slep, ali odbija da odaje utisak invalida. Šaljivdžija je, optimista, ženskaroš i obožavatelj kvalitetnog života. Iako je usepeo da u većoj meri prebrodi prepreke koje je izazvalo njegovo stanje, još uvek nosi u sebi manje traume zbog kojih odbija da prizna svoju ljubav Nikol. Veruje da se njena osećanja prema njemu svode na sažaljenje.
I ostali stanari pansiona imaju zanimljive životne priče, svi čine jednu veliku porodicu i vole da se našale na svačiji račun, ali i da budu solidarni u trenutku koji to zahteva. Među njima je i nedavno pridošla Hulija, koja svoju prošlost drži u strogoj tajnosti. Napustila je svog ljubavnika, Oktavija, starijeg i bogatog čoveka koji joj je pomogao da napusti klub za muškarce, u kom je od strane svoje tetke bila primorana da radi. Ubrzo upoznaje Ikera i među njima se rađa ljubav. Međutim, ne želeći da ga upliće u svoju prošlost, Hulija odlučuje da se udalji i od njega.
Iker ima brata i sestru. Njegov brat, Hose Karlos, je veliki ženskaroš, opsednut sa Nikol koja ga neprestano odbija. S druge strane, sestra Isabela ne podnosi prazan svet kome pripada, te odlučuje da život učini zabavnijim. Po dolasku u pansion pretvara se u siromašnu devojku, a kada upozna Lea počinje da gaji duboka osećanja prema njemu.
Nikol i Leo, kao i Iker i Hulija, moraju da prebrode velike prepreke, pobede svoje strahove, osećaje za krivicu, predrasude i nesporazume, kako bi na kraju uspeli jedni drugima da priznaju svoju ljubav i zajedno postignu sreću koju zaslužuju, a koja nekada izgleda nedostižno.
El Duraznal, Chalchicomula de Sesma
El Duraznal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chalchicomula de Sesma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2553 m.
Beyond the Valley of the Dolls
Beyond the Valley of the Dolls je američki igrani film snimljen 1970. u režiji Russa Meyera, poznat kao jedino značajnije ostvarenje u filmografiji uglednog kritičara Rogera Eberta, ali i kao jedan od najneobičnijih filmova svog vremena.
Originalno zamišljen kao nastavak popularnog filma Dolina lutaka iz 1967. godine, nakon problema koje je izazvala Jacqueline Susann, autorica njegovog književnog predloška, pretvoren je u njegovu parodiju. Protagonistice, čije likove tumače Dolly Read, Cynthia Myers i MarciaMcBroom, su članice fiktivnog ženskog rock benda koje radi karijere dolaze u Los Angeles. Radnja prikazuje kako tamo sreću niz bizarnih likova i doživljavaju niz bizarnih pustolovina koje će uključivati drogu, muške prostitutke, transseskualce, lezbijske veze, koje će na kraju kulminirati krvoprolićem.
Film je snimljen u trenutku kada je studio 20th Century Fox bio u velikoj financijskoj krizi, dijelom uvjetovanom neprilagođenosti ukusu mlade publike. Beyond the Valley of the Dolls je u mnogo čemu predstavljao eksperiment, odnosno pokušaj usklađivanja sa novim vremenom kroz angažiranje mladog scenarista Eberta i režisera Meyera, koji je dotada uglavnom snimao nezavisne seksploatacijske B-filmove, ali je sa njima stekao veliki ugled. Obojici je ostavljena izuzetna kreativna sloboda, što je Ebert poslije slikovito opisao kao "kada bi duševnu bolnicu prepustili na upravu pacijentima". Film je zamišljen kao eksperimentalna mješavina žanrova - od ozbiljne drame, horora, mjuzikla, preko satiričkog prikaza američke industrije zabave (što je uključivalo likove temeljene na rock-producentu Philu Spectoru i bokseru Muhamedu Aliju); na film je snažno uticalo ubistvo Sharon Tate, glumice koja je nastupila u Dolini lutaka te je na osnovu nje napravljeno krvavo finale. Produkciju su obilježile brojne improvizacije, tako da je jedan od ključnih obrata u filmu u scenarij ubačen na samom setu u posljednji trenutak. "Problematični" sadržaji vezani uz prikaz narkomanije i seksualnih anomalija su cenzorski odbor MPAA potakli da filmu udijeli najstroži rejting "X"; doznavši za to, Meyer je htio dosnimiti scene golotinje i eksplicitnog nasilja, ali mu studio nije dozvolio.
Shinano
Shinano (japanski: 信濃, Shinano-gawa) je najduža rijeka u Japanu duga 367 km.
Hidrografija
Rijeka Shinano izvire na obrocima planine Kobushi (dio masiva Japanske Alpe) na otoka Honshu, na granici prefektura Saitama, Jamanashi i Nagano. Od izvora teče u pravcu sjeveroistoka sve do svog ušća u Japansko more, kod grada Niigata.
Shinano sa svojim pritokama ima sliv velik oko 11 900 km², koji obuhvaća gusto naseljeni dio prefektura Nagano i Niigata. U svom gornjem toku prima puno pritoka od kojih su najveće Sai i Uono, u svom donjem toku, kad uđe u ravnicu Niigata rijeka formira močvarnu deltu.
Kroz dugi niz vjekova je Shinano bio transportna žila kucavica tog dijela Honshua, a to je još i danas u svom donjem toku u kom ima puno luka, od kojih je najveća Niigata na ušću.
Beyond the Valley of the Dolls
Film, napravljen sa relativno niskim budžetom, je nakon premijere imao solidnu gledanost i dostigao profit. Kritičari su ga, međutim, žestoko napali te je stekao status neuspjeha. Ebert se nakon tog neuspjeha odlučio gotovo u potpunosti preorijentirati na filmsku kritiku, a Meyer je, nakon neuspjeha svog sljedećeg filma The Seven Minutes odustao od snimanja za mainstream studije. Usprkos svega toga, reputacija filma je sa vremenom rasla te danas uživa svojevrsni kult status.
Činovi u Oružanim snagama Republike Hrvatske
mini|150px|Oznaka čina kapetana bojnog broda na rukavu odore mini|150px|Oznaka čina nadnarednika na pustinjskoj maskirnoj odori
Činovi i njihove oznake
U Oružanim snagam Republike Hrvatske činovi su podjeljeni u tri, odnosno četiri skupine:
Nazivi časničkih i generalskih/admiralskih činova razlikuju se od kopnene vojske i ratnog zrakoplovstva, od činova u ratnoj mornarici.
Naziv činova za žene upotrebljava se u ženskom rodu.
Činovi u HKoV i HRZ
Oznake činova za pripadnike Hrvatske kopnene vojske i Hrvatskog ratnog zrakoplovstva i protuzračne obrane identične su, osim što su činovi kopnene vojske zlatne, a ratnog zrakoplovstva srebrne boje. Neko je vrijeme najniži časnički čin u Hrvatskoj vojsci bio čin zastavnika, ali je on ukinut kako bi se činovi uskladili s NATO-vim sustavom.
Činovi u HRM
Činovi i njihove oznake za pripadnike Hrvatske ratne mornarice su:
El Calabozo, Salamanca
El Calabozo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 357 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1720 m.
Cumbres de Buenavista, Guachochi
Cumbres de Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2492 m.
Суваја (Варварин)
Суваја је насеље у Србији у општини Варварин у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 149 становника (према попису из 1991. било је 495 становника).
Порекло становништва
У селу је 1905. године било 5 породица са 52 куће. Садашње је село овде тек од 1875. године, а пре тога је било у Избеничком Потоку, више Избенице, на месту званом Ћелије, где су се данашњи становници овога села доселили око 1820. године из Румуније. Сељаци говоре влашки. У околини их зову Ромима, а Власи у Крајини зову их Рударима. (подаци датирају из 1905. године
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Palazzo, Verona
Palazzo je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 333 m.
El Barrio Casas Coloradas, Zempoala
El Barrio Casas Coloradas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zempoala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 415 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2524 m.
Glukuronolakton
Glukuronolakton je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 176,124 Da.
The Love Machine (roman)
The Love Machine je roman američke spisateljice Jacqueline Susann, objavljen 1969. godine. Naslovni protagonist je Robin Stone, direktor jedne od vodećih američkih TV-mreža, a radnja prati kako se njegova karijera prožima sa ljubavnim životom kojim dominiraju tri žene - manekenka Amanda, novinarka Maggie i Judith, ostarjela supruga osnivača mreže.
Susann je roman napisala nedugo nakon ogromnog uspjeha svog romana Dolina lutkica. Kao i taj roman, i The Love Machine je bio inspiriran miljeom koga je dobro poznavala, a naslovni lik je modeliran po Jamesu Aubreyu, direktorom TV-mreže CBS. Slično kao i njen prvi roman, kritičari su ga žestoko napali (mada je Nora Ephron u svojoj recenziji priznala da je "bolji od Doline lutkica). Publika ga je, međutim, prihvatila te je brzo došao na prvo mjesto prestižne liste bestselera New York Timesa.
Godine 1971. je po njemu snimljen istoimeni, ali daleko neuspješniji film.
Nacionalni spomenici u Nevesinju
Na listi nacionalnih spomenika kulture BiH za opštinu Nevesinje se nalaze slijedeći spomenici:
La Remonta, Arteaga
La Remonta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 389 m.
Perosa Sottana, Cuneo
Perosa Sottana je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 857 m.
Nicolas-Louis de Lacaille
Nikola Luj de Lakaj (15. maj 1713. Riminji, Francuska — 21. mart 1762. Pariz, Francuska) je bio francuski astronom koji je najpoznatiji po svom radu na katalogizaciji zvezda južnog neba. U njegovu čast su nazvani krater na Mesecu „La Kaj“ i asteroid 9135 Lakaj.
Biografija
De Lakaj je rođen u Riminjiju u Ardenima blizu Remsa. Studije je počeo u Nantu, a nakon što ga je smrt oca ostavila bez sredstava, vojvoda od Burbona je finansirao njegovo školovanje na teološkom pariskom Koledžu Lise , gde je stekao zvanje đakona. .
Po završetku studija se u potpunosti posvetio nauci, i dobija svoje prve poslove zahvaljujući Žaku Kasiniju. Primljen je na Parisku opservatoriju 1737. godine. Prvi posao mu je bilo mapiranje obale između Nanta i Bajona. Zadatak merenja francuskog luka meridijana između Perpinjana i Dankerka je dobio od Žaka Kasinija koji je ovaj luk već merio 1718. godine. Merenje je počelo 1739. i trajalo dve godine tokom kojih je De Lakaj ispravio mnoge nepravilnosti koje su se našle u Kasinijevom radu. Nastavljajući proračune u vezi sa dužinom meridijanskog luka, De Lakaj je pokazao i da je Zemlja zapravo elipsoid, odnosno da je spljoštena na polovima. Ovo otkriće mu donosi prijem u Francusku akademiju nauka 1741. godine. Takođe, dobija položaj profesora matematike na Mazarenovom koledžu gde je opremio malu opservatoriju.
Slaba istraženost južnog neba ga navodi da predloži ekspediciju na Rt dobre nade na koji se i uputio 1750. godine. Ekspedicija je bila izuzetno plodotvorna — tokom četiri godine mapirao je gotovo 10.000 zvezda, napravivši pri tome 14 novih sazvežđa, izračunao paralakse sunca i meseca te južnoafrički meridijanski luk i tačne pozicije ondašnjih francuskih kolonija — ostrva Mauricijus i Reinion.
Po povratku u Pariz i objavljivanju rezultata, 1754. godine je izabran i za inostranog člana Švedske akademije nauka. Međutim, pažnja javnosti mu nije prijala, pa se povukao na Mazarenov koledž gde je nastavio sa radom.
Ambiciozan projekat određivanja tačnog položaja zvezda zodijaka je otpočeo 1760. godine. Intenzivan rad ubrzao je njegovu smrt. Umro je od gihta 21. marta 1762. godine u 49. godini života. Francuski astronom Žerom Laland je rekao da je tokom svog relativno kratkog života De Lakaj načinio više posmatranja i proračuna nego svi ostali astronomi njegovog doba zajedno. Kvalitet De Lakajevog rada jednakog je visokog nivoa kao i kvantitet što mu je u kombinaciji sa besprekornim karaketrom donelo opšte poštovanje.
Rezultati
Nikola Luj de Lakaj je dao sledeće doprinose  :
Pleșești, Albac
Pleșești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Albac.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 766 m.
Cruz Naranjos, Tuxpan
Cruz Naranjos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 712 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Cloquet, Minnesota
Klokej je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.124, što je 923 (8,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Esteglal Ahvaz
Esteglal (perz. استقلال) je iranski nogometni klub iz Ahvaza u pokrajini Huzestan. Osnovan je 1948. godine i glavno igralište mu je Stadion Tahti koji prima 30.000 gledatelja.
Najveći prvenstveni uspjeh mu je 2. mjesto ostvareno u sezoni 2006./07., a od 2012./13. godine sudjeluje u iranskoj drugoj ligi (Azadegan).
U sezoni 2004./05. ahvaški Esteglal vodio je hrvatski trener Luka Bonačić.
Gitanes
Gitanes ("Žitan") (fr. mn. za Ciganke) su marka francuskih cigareta koja se prodaje u brojnim varijacijama različite snage i pakiranja. Danas je vlasnik Imperial Tobacco nakon što je siječnja 2008. kupio Altadis od Seite. Izvorno je bio motan tamnim odnosno brun (smeđim) duhanom, za razliku od blondes-a. U čast imenu, pakiranje prikazuje lik španjolske Romkinje koja svira tamburin. Kutije Gitanesa bile su crne, plave i bijele.
Postoji razlika između današnjeg "plavog" Gitanesa i klasičnog stila Gitanes Brunes. Obije marke prodavale su se na tržištima u Europi i Južnoj Americi, najviše Argentini i Čileu.Klasični duhan Gitanes Brunes dosezao je prepoznatljivim konzerviranjem i "rižinom" vrstom papira u koji je duhan bio umotan čime je odudarao od većine drugih cigareta. Rezultat je bio cigareta koja je bila snažna "okusa" i prepoznatljive arome.
Zbog postroženih zakona o konzumiranju duhana koje je uvela francuska vlada radi poboljšanja nacionalnog zdravlja s obzirom na štetnost duhana, proizvodnja ovih cigareta u Francuskoj je stala, a ostala je samo jedna tvornica u Nizozemskoj. Cijene ovih cigareta povišene su radi izjednačenja s onima u SAD. Veličina i sadržaj cigareta Gitanes smanjeni su 2010. godine.
Palo Blanco, La Yesca
Palo Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 957 m.
Fudbalski rat
Fudbalski rat (ili Nogometni rat), znan još i kao Stosatni rat (španjolski: La guerra del fútbol) bio je kratkotrajni rat između Salvadora i Hondurasa, koji se vodio 1969. godine. Iako su uzroci sukoba bili mnogo dublji, rat se poklopio održavanjem kvalifikacijskih utakmica za FIFA Svjetsko prvenstvo 1970. između dviju reprezentacija, po čemu je rat i dobio ime; termin ratu dali su poljski novinar Ryszard Kapuściński i jamajčanski novinar Bob Dickens. Rat je formalno započeo 14. srpnja 1969. godine, kada je Salvador napao Honduras, a završen je četiri dana kasnije, nakon što je Organizacija američkih država ispregovarala mirovni sporazum između dviju zemalja; službeni mir na snagu je stupio 20. srpnja 1969. godine. Salvadorske trupe koje su ostale u Hondurasu konačno su se povukle početkom kolovoza.
Kontekst i uzroci
Iako naziv rata sugerira kako je uzrok bila nogometna utakmica, uzroci konflikta idu mnogo dublje, odnosno tiču se zemljišne reforme koja je bila u tijeku u Hondurasu, odnosno demografskih i imigracijskih problema u Salvadoru. Iako je Honduras gotovo pet puta veći od Salvadora, populacija potonjeg je 1969. godine bila oko 40% veća (3,700,000 prema 2,600,000) nego u Hondurasu. Početkom XX. vijeka, stanovnici Salvadora su počeli masovno emigrirati u Honduras, toliko da je do 1969. godine više od 300,000 Salvadoraca živjelo u Hondurasu; oni su tada sačinjavali oko 20% populacije Hondurasa.
Kao što je bio slučaj u većini centralnoameričkih zemalja, veliki zemljoposjednici i bogate tvrtke su bili vlasnici većine zemljišta u Hondurasu. Ozloglašena United Fruit Company bila je vlasnik 10% zemljišta, što je prosječnom zemljoposjedniku praktički onemogućavalo konkurentnost na tržištu. Godine 1966., United Fruit Company se udružila s velikim brojem drugih velikih kompanija i formirala Nacionalni savez poljoprivrednika i stočara Hondurasa (Federación Nacional de Agricultores y Ganaderos de Honduras, FENAGH); FENAGH je bila usmjerena protiv siromašnih, ali je imala i snažne antisalvadorske sentimente. Grupacija je opetovano pritiskala tadašnjeg honduraškog čelnika, generala Oswalda Lópeza Arellana, da zaštiti prava bogatih zemljoposjednika.
Honduras je 1962. godine donio novi zakon o reformi zemljišta. Reforma se provodila postepeno, a kada je 1967. godine bila u svojoj posljednjoj fazi, centralna vlast i općine su preotele većinu zemlje ilegalno okupirane od strane salvadorskih imigranata te ju preraspodijelili među rođenim Hondurašanima, sukladno zakonskim uvjetima. Ova otimačina, koja je rađena neselektivno, stvarala je velike probleme mješovitim, honduraško-salvadorskim bračnim parovima, ali i salvadorskim radnicima, koji su masovno protjerivani iz zemlje.
Ovakav teror honduraške države prema salvadorskim imigrantima doveo je do značajnog porasta tenzija između susjednih zemalja.
Sukobi na nogometnim terenima
U jeku ovih poraslih tenzija, nogometne reprezentacije Hondurasa i Salvadora su u lipnju 1969. godine trebale igrati dvije kvalifikacijske utakmice za FIFA Svjetsko prvenstvo 1970. godine. Prva utakmica odigrana je 8. lipnja 1969. godine u Tegucigalpi, a Honduras je pobijedio golom Leonarda Wellsa u 89. minuti utakmice; tokom utakmice je došlo do manjih sukoba među navijačima.
Uzvratna utakmica odigrana je tjedan dana kasnije, 15. lipnja 1969. godine, u San Salvadoru. Salvador je uvjerljivo pobijedio u toj utakmici, a ovu je utakmicu popratilo još veće nasilje nego u Hondurasu. Uz to, honduraški igrači su trpjeli zlostavljanje od strane Salvadoraca, koji su ih napali u hotelu te bacali na njih jaja i mrtve štakore; honduraški navijači su brutalno fizički napadani na stadionu, a Salvadorci su se otvoreno izrugivali honduraškoj himni i zastavi. Kako je rekao tadašnji honduraški izbornik, Mario Griffin, njegovi su igrači bili sretni što su izgubili utakmicu i živi se vratili kući.
Iako je Salvador imao bolju gol razliku u dva susreta, tada su vrijedila pravila da se gledaju samo bodovi, tako da su Honduras i Salvador bili izjednačeni te se morala odigrati treća utakmica kako bi se znalo koja reprezentacija prolazi u posljednji kvalifikacijski krug, gdje je čekala reprezentacija Haitija. Majstorica je zakazana za 27. lipnja 1969. godine u Ciudad de Méxicu, a mediji su zbog rastućih tenzija bili izrazito zainteresirani za utakmicu. Salvador je na koncu pobijedio nakon produžetaka te izborio posljednji krug, gdje je na koncu dobio Haiti i kvalificirao se na prvenstvo.
Ipak, ova posljednja utakmica ostala je značajnija po svojim političkim implikacijama te se često citira kao prvi "ratni sukob" između dviju zemalja, koji će kulminirati niti mjesec dana kasnije. Naime, na sam dan treće utakmice, Salvador je raskinuo sve diplomatske odnose s Hondurasom, navodeći kako je preko 10,000 Salvadoraca bili prisiljeno napustiti Honduras između druge i treće utakmice te kako honduraške vlasti sustavno ignoriraju zločine koji se događaju prema njihovim državljanima. Nogometaši su tako na terenu "ratovali" za svoje države, a cjelokupna atmosfera na terenu, ali i na tribinama potakla je poljskog novinara, Ryszarda Kapuścińskog, da cijelom sukobu da ime "Nogometni rat".
Iako dvije države još uvijek nisu ratovale u ovom trenutku, vojska Salvadora će već 14. srpnja 1969. godine napasti Honduras.
Rat
Uhvativši svoje susjede nespremnima, Salvadorci su inicijalno brzo napredovali. Do poslijepodneva 15. srpnja, honduraška vojska se povukla više od osam kilometara. Središte departmana Ocotepeque, grad Nuevo Ocotepeque, ubrzo je pao zajedno s osam drugih gradova tako da je salvadorska vojska u vrlo kratkom periodu došla do pozicije iz koje je bez problema mogla gađati Tegucigalpu. Međutim, taj uspješan prodor nije trajao dugo.
Dobivajući pomoć u obliku naoružanja od strane nikaragvanskog diktatora Anastasija Somoze Debaylea, Honduras je ubrzo krenuo u kontranapad. Tokom jutra 16. srpnja, honduraški bombarderi su napali zračnu bazu Ilopango u Salvadoru; iako su salvadorske protuzračne snage odbile dio bombardera, šteta je ipak učinjena. Honduraški bombarderi su tada dobili novu misiju, da bombardiraju luku Acajutla, gdje su se nalazile glavne salvadorske naftne rezerve. Do kraja dana, gusti dim se širio uzduž salvadorske obale, što je bila posljedica honduraškog bombardiranja.
Primirje
Strahujući da bi bolje pozicionirani Salvador ipak mogao napasti Tegucigalpu, Honduras je uputio apel Organizaciji američkih država da intervenira. OAD je već 15. srpnja održala hitnu sjednicu na kojoj je zahtijevala trenutni prekid vatre te povlačenje svih salvadorskih trupa iz Hondurasa. Salvador je nekoliko dana uspješno odolijevao pritisku, tražeći prethodno da Honduras nadoknadi štetu salvadorskim državljanima izloženim napadima te da osigura sigurnost preostalih državljana u Hondurasu. Prekid vatre dogovoren je u noćnim satima 18. srpnja; isti je stupio na snagu 20. srpnja 1969. godine, mada su salvadorske trupe ostale unutar granica Hondurasa.
Salvador je uspješno odolijevao pritiscima za povlačenje vojske sve do 29. srpnja, kada je konačno popustio te naredio povlačenje svojih trupa početkom kolovoza 1969. godine. Salvador je popustio nakon što je OAD zaprijetila ekonomskim sankcijama. Nogometni rat trajao je tek četiri dana i bio je lokalnog značaja, međutim bit će potrebno više od desetljeća da dvije susjedne zemlje konačno normaliziraju odnose i uspostave potpuni mir.
Povlačenje
Salvador je konačno povukao svoju vojsku 2. kolovoza 1969. godine i to tek nakon što je predsjednik Fidel Sánchez Hernández dobio garancije od Hondurasa da će salvadorski državljani dobiti adekvatnu zaštitu u Hondurasu. Sánchez Hernández je od Hondurasa tražio i reparacije za nanesenu štetu, međutim Honduras nikada nije pristao na taj zahtjev. Uz to, ranije spomenute prijetnje sankcijama od strane OAD-a imale su određeni utjecaj na salvadorsku odluku.
Posljedice
Unatoč kratkom trajanju rata, obje strane su pretrpjele nesrazmjerno velike posljedice. Gotovo 300,000 Salvadoraca je prisilno relocirano, dobar dio kojih je bježao iz ratom pogođenog Hondurasa, mada u matičnoj zemlji nisu dočekani reširenih ruku; uglavnom su se morali brinuti sami za sebe, a država im je pomagala malo ili nikako. U godinama nakon rata, sve veći broj Salvadoraca se vratio u matičnu zemlju, gdje su naišli na siromaštvo i prenapučenost.
I dok je Oswaldo López Arellano ostao na vlasti u Hondurasu kao diktator i nakon rata, Salvador je ušao u vrlo turbulentno razdoblje svije historije. Dok su obje vojske, logično, pojačale svoje vojske, u Salvadoru je vojska infiltrirala i političke sfere, što je dovelo do pojačane represije i obustavljanja procesa postepene demokratizacije koji je u zemlji započeo tokom 60-ih godina. Socijalni nemiri ubrzo su zahvatili zemlju, a isti su 1979. godine kulminirali građanskim ratom.
Mirovni sporazum i granični sporazum
Jedanaest godina nakon završetka rata, Salvador i Honduras su 30. listopada 1980. godine potpisali službeni mirovni sporazum; potpisnici su bili ministri vanjskih poslova dviju zemalja, Fidel Chávez Mena (Salvador) i César A. Elvir Sierra (Honduras). Osim što je figurirao kao mirovni, sporazum je sadržavao i odluku dviju zemalja da granične sporove oko zaljeva Fonseca i pet područja na kopnu prepuste odluci Međunarodnog suda pravde. Sud je 1992. godine presudio mahom u korist Hondurasa, a dvije zemlje su 1998. godine potpisale demarkacijski sporazum kojim je implementirana odluka suda; Honduras je dobio oko 374.5 km2 novog teritorija na kopnu, dok je u zaljevu Fonseca Tigrov otok dodijeljen Hondurasu, a otoci Meanguera i Meanguerita dodijeljeni Salvadoru.
Ipak, unatoč presudi i sporazumu, teritoriji su i dalje ostali predmet spora. U ožujku 2012. godine, predsjednici Porfirio Lobo Sosa (Honduras), Otto Pérez Molina (Gvatemala) i Daniel Ortega (Nikaragva), dogovorili su kako će zaljev Fonseca biti proglašen mirovnom zonom; predstavnici Salvadora nisu bili na sastanku, ali su pristati sudjelovati u tripartitnoj komisiji koja je do ožujka 2013. godine trebala riješiti sporove. Komisija se posljednji puta sastala u prosincu 2012. godine, a o njezinom uspjehu svjedoči činjenica da su Honduras i Salvador u ožujku 2013. godine izmijenili pisma u kojima upozoravaju na vojnu intervenciju.
El Pinito, Choix
El Pinito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 750 m.
Villapiana Scalo, Cosenza
Villapiana Scalo je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 743 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Rejátare, Carichí
Rejátare je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2140 m.
Tonbridge
Administrativno podpada pod Distrikt Tonbridge and Malling.
Geografske karakteristike
Tonbridge leži na rijeci Medway, udaljen oko 6 km sjeverno od Royal Tunbridge Wellsa, 19 km južno od Maidstona i oko.29 km istočno od Londona
Historija
U Domesday Booku iz 1086.se spominje normanski feudalac Ricardi de Tonebrige, kao vlasnik tog kraja. Naselje je prvi put dokumentirano 1125. pod imenom Tonebriga, 1191. je izgrađen prvi most preko Medwaya što je pomoglo mjestu da izraste u trgovište.