cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Borussia Mönchengladbach
Borussia Mönchengladbach je njemački nogometni klub iz grada Mönchengladbacha, koji se trenutačno natječe u Bundesligi.
Uspjesi
Kup UEFA
Interkontinentalni kup
Njemačko prvenstvo
Njemački kup
Liga kup Zapadne Njemačke
Superkup Njemačke
Oberliga Zapad
Târgu Mureș
Târgu Mureș čita se Targu Mureš (mađarski: Marosvásárhely, njemački: Neumarkt ili Neumarkt am Mieresch) je grad u sredini Rumunjske od 134,290 stanovnika. Prije nekoliko dekada prije imao je čak 164,445 (1992.) ali odtada mu opada broj stanovnika.
Târgu Mureș je administrativni centar okruga (județ) Mureș
Geografske karakteristike
Târgu Mureș leži u dolini rijeke Moriš u jugoistočnoj Transilvanije , udaljen oko 346 km od Bukurešta.
Novi stambeni kvartovi Oancea i Merișani u oštrom su kontrastu sa historijskim centrom grada.
U gradu živi najveći broj Mađara po popisu 57,532 (Rumunja ima - 66,033) a to je najviše od svih rumunjskih gradova.
Historija
Prvi put se spominje početkom 14. vijeka, kao trgovište za stoku i žito kog su grčki trgovci nazvali - Agropolis. Tokom 15. vijeka u gradu je bilo 30 cehovskih udruženja. Jedno vrijeme u gradu je živio i matematičar Farkas Bolyai (1775.-1856.).
Grad je doživivio značajan rast u 20. vijeku.
Znamenitosti i školstvo
Jedna od najvećih atrakcija grada je Biblioteka Teleki-Bolyai, koju je osnovao krajem 18. vijeku grof Samuel Teleki, tadašnji kancelar Transilvanije. Ona ima veliku zbirku prvih izdanja i važnih rukopisa za transilvanijsku historiju, i veliku zbirku matematičkih i historijskih radova. Interesantna je i Palača kulture sa svojim vitrajima koji prikazuju historijske scene.
Târgu Mureș ima Tehnički univerzitet i Univerzitet medicine i farmacije i Teatarski institut.
Privreda
Danas je Târgu Mureș je industrijski grad, u gradu djeluje šećerana, tvornica dušičnih gnojiva koja radi na bazi zemnog plina, i tvornice za proizvodnju namještaja, odjeće, kože i prehrambenih proizvoda.
Milan Stojadinović
Milan Stojadinović (Čačak, 4. kolovoza 1888. - Buenos Aires, 24. listopada 1961.), srpski ekonomist, sveučilišni profesor i radikalski političar. Bio je član Jugoslavenske radikalne zajednice i Srpske radikalne stranke.
Bio je predsjednik Vlade Kraljevine Jugoslavije od 24. lipnja 1935. do 5. veljače 1939. godine. Vladao je u osloncu na nacističku Nemačku i fašističku Italiju. Stojadinović je tajno pristao na italijansko zauzimanje Albanije, a zauzvrat je dobio podršku jugoslovenskih Nemaca, kojima je Hitler naložio da glasaju za njega. Takođe, Stojadinović je organizovao sopstveni fašistički omladinski pokret koji je uključivao vojne uniforme, Hitlerov pozdrav i ritmično salutiranje "vođa, vođa".
Uoči nemačkog napada na Jugoslaviju, 18. ožujka 1941., prognan je na grčki teritorij, a zatim predan Englezima.
Nakon rata, 1948. odlazi u Argentinu i nastanjuje se u Buenos Airesu. Tamo stupa u kontakt s bivšim poglavnikom NDH Antom Pavelićem, s kojim krajem 1954. godine sklapa načelni sporazum o razbijanju i podjeli SFR Jugoslavije.
Dvije godine poslije njegove smrti 1963., "El Economista" objavljuje njegove memoare Ni rat ni pakt - Jugoslavija između dva rata.
Henry VIII od Engleske
Henrik VIII. (Palača Placentia pored Greenwicha, 28.6. 1491. – Palača Whitehall, 28.1. 1547.), kralj Engleske i gospodar Irske.
Mladost
Rođen je u Palači Placentia pored Greenwicha kao treće dijete Henrika VII. i Elizabete od Yorka. Još kao sasvim malo dijete dobio je titulu vojvoda od Yorka. Njegov stariji brat, princ Artur, bio je službeni nasljednik engleske krune i on je, slijedom sporazuma Henrika VII. i Kraljevine Španjolske oženio šesnaestogodišnju Katarinu Aragonsku 1501. godine. 1502. godine, Artur se razbolio i ubrzo umro. Četrnaest mjeseci kasnije Henrik VII. je, tada trinestogodišnjeg Henrika, koji je i službeno postao nasljednik krune, uz papinu dozvolu, zaručio za tada osamnaestogodišnju bratovu udovicu Katarinu Aragonsku. Kada je 1505, Henrik VII. izgubio interes za savez sa Španjolskom Henrik je bio prisiljen dati izjavu da su njegove zaruke bile dogovorene bez njegove privole.
Vladavina
U aprilu 1509. Henrik VII. je umro, a Henrik je naslijedio englesku krunu. 11. juna] [[1509 oženio je Katarinu Aragonsku, a 24. lipnja iste godine oboje su okrunjeni u Westminsterskoj opatiji.
Svojim prvim potezima Henrik je kao novi vladar htio ukazati da će se njegova vladavina razlikovati od vladavine njegova oca. Prvo je uklonio vodeće ličnosti iz vlasti Henrika VII. A nakon toga je na vanjskom planu počeo voditi drugačiju politiku od miroljubive politike svoga oca. Henrik je sebe smatrao ratničkim kraljem. U svojim mlađim godinama veći dio energije posvetio je nadmetanju s drugim državama tog razdoblja, upadljivom razmetanju i razvoju dinastičkog ponosa, a manje nacionalnim interesima.
Ušao je u savez sa pojedinim europskim državama protiv Francuske, protiv koje je i zaratio. Osobno je vodio pohode protiv Francuske pobijedivši u bici kod Spursa 1513., ali je rat na kraju završen mirovnim sporazumom 1514. godine. U cjelini gledavši, vanjskopolitički je Englesku uključio u tadašnje europske političke tijekove i zbivanja kao važan i neprijelazan, iako ne presudan, faktor.
Ratovi su, međutim, sa svojim troškovima izrade brojnih topova, novih utvrda i brojnih topova stvarali ozbiljne financijske probleme. Pokušaj da se 1525. uvede "ljubazna potpora" za financiranje Henrikove vanjske politike doveo je do izbijanja nereda pa se od toga dodatnog poreza odustalo.
U povodu pojave reformacije na kontinentu Henrik je svoju politiku okrenuo ka papi tako što je je 1521. proglasio Zakon o sedam sakramenata, kojim se pobijaju reformatorske ideje i teze Martina Luthera, te brane temelji katoličkog učenja, a zbog kojeg je od pape Lava X. dobio titulu "Branitelj vjere" (Defensor fidei).
Henrik je bio vrlo svestrana osoba, bavio se sportom i bio vješt glazbenik i pjesnik. Na njegovu dvoru vladao je progresivni, renesansni i inovativni duh, kako na znanstvenom, tako i na umjetničkom polju. Podstaknut otkrićem Novog svijeta dao je izraditi, za to doba, najmoderniju kartu svijeta.
Njegova vladavina odlikovala se izrazitom zakonodavnom aktivnošću koja je za sobom ostavila mnoge zakone kao na primjer Zakon o uniji kojim je 1536. Engleskoj priključen Wales, a engleski jezik je postao jedinim službenim u toj pokrajini, unatoč tome što je većina stanovništva govorila velški jezik. Među zakonima koje su donešeni tijekom Henrikove vladavine mnogi su bili kontroverzni kao na primjer Buggery Act koji je bio prvi zakon protiv sodomije, Witchcraft Act kojim se kažnjavalo i proganjalo vještice, te Zakon o izdaji iz 1534. godine kojim je pojam izdaje proširio i na riječi ne samo na djela.
Brakovi
Henrikov privatni život se vrlo često isprepletao sa državnim poslovima i politikom. Njegova želja za dobivanjem muškog nasljednika i bračni život usko su utjecali kako na tadašnju ali i buduću vanjsku i unutarnju politiku Engleske, tako i na položaj vjere u Engleskoj i odnose sa poglavarom Katoličke crkve papom.
Katarina Aragonska bila je sa Henrikom trudna sedam puta, no preživjelo je samo jedno dijete, kći Marija. Henrik je, međutim, silno želio muškog nasljednika, jer je smatrao da jedino sin može osigurati kontinuitet engleske krune. U početku je uz Katarinu imao dvije ljubavnice, Mary Boleyn i Elizabeth Blount, no zaljubio se u Marynu sestru Anu Boleyn. Kada je shvatio da Katarina (koja je kasnije 1536. godine umrla od raka) više neće moći imati djece, prevladala je njegova želja da dobije sina, a jedini put da ga zakonito dobije sa Anom Boleyn bio je da se rastavi od Katarine. Stoga je pokušao uvjeriti papu Klementa VII. da mu poništi brak sa Katarinom. Isprva neodlučan, papa 1529. pod pritiskom španjolskog kralja Karla V. odbija ispuniti Henrikov zahtjev. Iako je još 1521. od pape Lava X. dobio titulu "Branitelj vjere" (Defensor fidei), Henrik je odlučio ignorirati papinsku odbijenicu i 25.1. 1533. godine samovoljno se vjenčao s Anom Boleyn, postavivši prethodno za canterburyijskog nadbiskupa Thomasa Cranmera koji je pristao obaviti vjenčanje. Papa je nedugo zatim ekskomunicirao Henrika, a ovaj je pak sazvao parlament u kojem je izglasan Zakon o vrhovništvu (Act of Supremacy, 1534.), prema kojem se na čelu države i crkve, nazvane anglikanskom, nalazi kralj. Nakon raskola s Rimom i osamostaljenja Anglikanske crkve raspustio je sve samostane i konfiscirao njihovu imovinu.
Dan nakon pogubljenja Ane Boleyn 1536. godine, Henrik se oženio sa Jane Seymour, koja mu je slijedeće 1537. godine rodila sina Edvarda, te umrla dvanaest dana po njegovu rođenju. Henrik je njenom smrću bio duboko pogođen jer je Jane smatrao svojom "jedinom istinskom ženom" koja mu je dala očajnički željenog sina i nasljednika.
1540. godine Henrik se ponovno oženio, i to sestrom svog saveznika u sukobu sa papom, vojvode od Clevesa, Anom od Klevea. Premda je smatrao da je Ana neatraktivna, oženio ju je iz pragmatičnih političkih razloga, no nikada s njom nije uspostavio bilo kakav bračni odnos pa je brak poništen iz razloga što nije niti konzumiran a Ana od Klevea je dobila titulu Kraljeve sestre. Grof od Essexa koji je dogovarao ovaj brak osuđen je i pogubljen odrubljivanjem glave.
Dana 28.7. 1540., isti dan kada je pogubljen grof od Essexa, Henrik se oženio sa Katarinom Howard, rođakom Ane Boleyn. Henrik je u početku bio oduševljen njome zbog njene mladosti (imala je tek šesnaest godina). No Katarina je ubrzo Henrika prevarila s jednim dvorjaninom, pa je brak poništen, a Katarina je pogubljena u veljači 1542. godine u dobi od osamnaest godina.
Zadnja Henrikova žena bila je Katarina Parr, bogata protestantica koju je Henrik oženio 1543. godine i koja je zaslužna za pomirenje Henrika sa svojim svojim kćerima, Marijom. i Elizabetom, koje su ranije, poništavanjem brakova njihovih majki sa Henrikom, bile isključene iz nasljeđivanja i koje su slijedom toga opet postale moguće nasljednice engleske krune.
Kasnija vladavina i smrt
Pretpostavlja se, iako to nikada nije dokazano, da je Henrik bolovao od sifilisa koji je vjerojatno doveo do njegove smrti dana 28.1. 1547. godine, a naslijedio ga je sin Edvard. Njegov život i vladavinu opisao je William Shakespeare u svojoj povijesnoj drami Henrik VIII.
Waitangi, Northland
Waitangi ( ili, ) je naselje i lokalitet u Zaljevu otoka na Sjevernom otoku, na Novom Zelandu. Nalazi se u regiji Northland te je upravno dio obližnjeg grada Paihije; nalazi se 60 kilometara od Whangareija, najsjevernijeg grada na Novom Zelandu.
Iako je 2013. godine imao nešto više od 800 stanovnika, Waitingi uglavnom ima historijski značaj za Novi Zeland jer su u njemu potpisane i Deklaracija nezavisnosti Novog Zelanda iz 1835. godine i slavni Sporazum iz Waitangija iz 1840. godine, koji se danas smatra dijelom novozelandskog Ustava. Jedan od najpoznatijih lokaliteta u mjestu je Treaty House, gdje su potpisani sporazumi, a čiji je prvi vlasnik bio James Busby.
Ordonjo II od Leona
Ordoño II (cca. 873– León, 924) bio je kralj Galicije od 910. godine i kralj Galicije i Leóna od 914. do svoje smrti.
Biografija
Ordonjo je bio sin Alfonsa III. Velikog i kraljice Himene. Nazvan je po svome djedu. Bio je brat Fruele II. Gubavca i Garcíje I.
Otac ga je poslao u Zaragozu da se obrazuje. Nakon što mu je otac umro 910. godine, Ordonjo je postao kralj Galicije, dok je Fruela vladao Asturijom.
Zona Industriale Mansuè, Treviso
Zona Industriale Mansuè je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Ordonjo II od Leona
Biografija
Nakon što mu je umro brat García, kralj Leona, Ordonjo je zauzeo i prijestolje tog kraljevstva.
Zona Industriale Mansuè, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Ordonjo II od Leona
Biografija
Udružio se sa Sančom I. Pamplonskim protiv emira Abd-ar-Rahmana III.
Zinna
Cina je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Sjeverna Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.562 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14730350.
Ordonjo II od Leona
Biografija
Ženio se tri puta. Njegove su supruge bile Elvira Menéndez, Aragonta González i Sanča Pamplonska.
Zinna
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Sjeverna Saksonija Cina se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Sjeverna Saksonija. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 89 metara. Površina opštine iznosi 12,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.562 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 128 stanovnika/km².
Ordonjo II od Leona
Biografija
Bio je otac Sanča I. Ordóñeza, Alfonsa IV. Leonskog i Ramira II. Leonskog te djed Ordonja IV. Leonskog, Ordonja III. Leonskog, Sanča I. Leonskog i Elvire Ramírez.
Naslijedio ga je brat Fruela.
Garita Kilómetro 57, Valle Hermoso
Garita Kilómetro 57 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Valle Hermoso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Xue Juzheng
Xue Jucheng (, 912–981) bio je kineski historičar i učenjak koji je služio dinastiju Song kao i prethodnih četiri od Pet dinastija. Najpoznatiji je po tome što je 960-ih i 970-ih sastavio tekst Historija Pet dinastija, službenu historiju Pet dinastija.
Xue je rođen za vrijeme dinastije Kasniji Liang, prve od Pet dinastija. Jinshi je prošao u vrijeme dinastije Kasniji Tang, te služio nju, a kasnije i Kasniji Jin, Kasniji Han i Kasniji Zhou. Kada je posljednju od njih 960. godine smijenila dinastija Song, Xue je sljedeće dvije decenije za njen račun sastavljao historiju Pet dinastija. Glavna svrha teksta je bila dokazati da Song uživa mandat Neba, odnosno da postoji državnopravni kontinuitet od vremena dinastije Tang. Tekst je dovršen 974. Xue je umro sedam godina kasnije, ali je njegov tekst kasnije poslužio kao model kojim će novostvorene i novoproglašene dinastije koristiti službene historijske tekstove posvećene prethodnoj dinastiji kao sredstvo propagande i sticanja vlastitog legitimiteta; najbolji primjer za to je dinastija Yuan koja je dala sastaviti tekst Historija Liaoa.
Opština Galații Bistriței, Bistrița-Năsăud
Galații Bistriței je opština u Rumuniji u okrugu Bistrica-Nasaud.
El Cerrito, Milpa Alta
El Cerrito je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Milpa Alta.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2256 m.
La Unión, Santa María Tonameca
La Unión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tonameca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.
Plan de Zacatepec, Tlapa de Comonfort
Plan de Zacatepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlapa de Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 201 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1484 m.
Gilles Simon
Gilles Simon (Gilles Simon; Nica, 27. decembar 1984.) je najbolji francuski profesionalni teniser. Trenutno se nalazi na 12. poziciji ATP liste najboljih tenisera sveta.
Simon je zaigrao na turnirima za profesionalce 2002. godine, a prvu titulu osvojio je pet godina kasnije, 2007. u Marseju. Do sada je osvojio devet turnira. Simon je jedan od četiri tenisera (pored Endija Rodika, Endija Marija i Davida Nalbandijana) koji je pobedio Rodžera Federera, Rafaela Nadala i Novaka Đokovića od kako su zauzeli prve tri pozicije na ATP listi.
Privatni život
Otac Danijel radi u kompaniji za osiguranja, a majka Mirej kao lekar. Ima i mlađu sestru Žan-Mari. U lične hobije ubraja golf i muziku.
Rezultati protiv drugih tenisera
Pobede i porazi Žila Simona u mečevima protiv tenisera koji su se nekada nalazili među 10 najbolje plasiranih na ATP listi: Imena tenisera koji su bili prvi na svetu su podebljana.
Clara Zetkin
Klara Cetkin, devojačko prezime Ajzner (Viderau, 5. jul 1857 — Arhangelskoje, 20. jun 1933), bila je uticajna nemačka levičarska političarka i borkinja za ženska prava.
Do 1917. godine Cetkinova je bila aktivna u Socijaldemokratskoj stranci Nemačke (SPD), a zatim je stupila u Nezavisnu socijaldemokratsku stranku Nemačke (USPD) i pripadala njenom krajnje levičarskom krilu, Spartakističkoj ligi, koja je kasnije postala KPD. Bila je narodna poslanica u Rajhstagu tokom Vajmarske Republike od 1920. do 1933. godine.
Biografija
mini|200p|Klara Cetkin i [[Roza Luksemburg 1910.]] Školujući se za nastavnicu, Klara Cetkin se povezala sa ženskim i radničkim pokretom u Nemačkoj od 1874. godine. A 1878. godine je postala članica Socijalističke radničke stranke (Sozialistische Arbeiterpartei, SAP). Ova stranka je osnovana 1875. godine spajanjem dveju prethodnih stranaka: Opšte nemačke radničke asocijacije (ADAV), koju je osnovao Ferdinand Lasal i Socijaldemokratske radničke stranke (SDAP) Augusta Bebela i Vilhelma Libknehta. Godine 1890. njeno ime je promenjeno u današnje - Socijaldemokratska stranka Nemačke (SPD).
Zbog zabrane socijalističkih aktivnosti koju je u Nemačkoj uveo Bizmark, 1878, Klara Cetkin je prešla u Cirih, 1882. godine, a zatim je otišla u izgnanstvo u Pariz. Tokom boravka u Parizu igrala je važnu ulogu u osnivanju Socijalističke internacionale. Uzela je prezime svog partnera, ruskog revolucionara Osipa Cetkina, sa kojim je imala dva sina. Kasnije se udala za umetnika, Georga Fridriha Cundela od 1899. do 1928.
Klara Cetkin je u SPD-u sa Rozom Luksemburg, bliskom drugaricom i poverenicom bila jedna od glavnih ličnosti krajnje levičarskog krila stranke. U debati o revizionizmu na početku 20. veka sa Rozom Luksemburg, držeći se krajnje revolucionarne linije, napada reformističke teze Eduarda Bernštajna.
Klaru Cetkin je veoma interesovala ženska politika, uključujući borbu za ravnopravnost i demokratsko pravo glasa za žene, koje u njeno vreme nije postojalo. Razvila je socijaldemokratski ženski pokret u Nemačkoj. Od 1891. do 1917. godine pisala je za -{SPD}--ove ženske novine Die Gleichheit (Jednakost). Godine 1907. postaje liderka novoformirane „Ženske kancelarije“ u SPD-u. Organizovala je proslavu prvog „Međunarodnog dana žena”, 8. marta 1911. godine.
Baćka
Baćka je naselje u opštini Gora na Kosovu i Metohiji. Po zakonima privremenih institucija Kosova ovo naselje je u sastavu opštine Dragaš. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Baćka površine 373.88 ha. Baćka je goransko selo udaljeno 6 do 7 kilometara od Dragaša, smešteno na maloj zaravni iznad strmih strana duboke doline Leve reke na čijoj je desnoj strani selo Dikance.
Znamenitost
Na severnoj strani sela postoji stablo graba starog nekoliko stotina godina koje seljani zovu gabor i kazuju da je to najstarije drvo u Gori, staro oko 400 godina.Drvo GABOR je unisteno od strane nesavesnog komsije koji je sipao vrelu vodu u koren drveta da se ne bi drvo vise razvijalo i tako spasio temelj svoje kuce.Ovo nedelo poznatog pocinioca nikada nije dokazano.
Clara Zetkin
Biografija
Godine 1916, Klara Cetkin je bila jedna od saosnivačica Spartakističke lige i Nezavisne socijaldemokratske stranke Nemačke (USPD) koja se 1917. godine otcepila od svoje matične stranke, SPD-a, zbog neslaganja sa njenim proratnim stavovima. Januara 1919, nakon Nemačke revolucije novembra prethodne godine, osnovana je KPD kojoj Klara Cetkin pristupa. Bila je narodna poslanica od 1920. do 1933. godine u nemačkom parlamentu. Intervjuisala je Lenjina o „ženskom pitanju”, 1920. godine.
Baćka
Demografija
Naselje ima goransku etničku većinu.
Broj stanovnika na popisima:
Clara Zetkin
Biografija
Do 1924. godine, Klara Cetkin je bila članica centralne kancelarije KPD-a. Od 1927. do 1929. godine bila je članica partijskog centralnog komiteta. Takođe je bila članica izvršnog komiteta Kominterne od 1921. do 1933. godine. A 1925. godine je izabrana za predsednicu nemačke levičarske humanitarne organizacije Rote Hilfe (Crvena pomoć). Avgusta 1932. godine, kao predsedavajuća Rajhstaga po starešinstvu, pozvala je narod da se bori protiv nacizma.
Kada su Adolf Hitler i njegova Nacistička partija (Nacional-socijalistička nemačka radnička partija) preuzeli vlast, KPD je izbačena iz Rajhstaga, nakon požara u Rajhstagu, 1933. godine. Klara Cetkin poslednji put odlazi u izgnanstvo, ovoga puta u Sovjetski Savez. Tamo je umrla 20. juna 1933. godine, sa skoro 76 godina. Sahranjena je pod zidinama Kremlja u Moskvi.
Jeremías López Hervert, Tamazunchale
Jeremías López Hervert je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 215 m.
Profumati, Alessandria
Profumati je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Lucien Bonaparte
Lucien Bonaparte, 1. princ od Canina i Musignana, rođen kao Luciano Buonaparte (Ajaccio, 21. svibnja 1775. - Viterbo, 29. lipnja 1840.) je bio francuski političar, treći preživjeli sin Carla Buonapartea i Letizije Ramolino. Lucien je bio mlađi brat Josepha i Napoleona, a stariji brat sve ostale preživjele djece Carla i Letizije. Kao sudionik Francuske revolucije, Lucien je gajio iskrene revolucionarne ideale što je nerijetko dovodilo do konflikata s Napoleonom, koji je na vlast došao 1799. godine, kada su Lucienu bile 24.
Profumati, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Lucien Bonaparte
Kasnije postaje predsjednik Savjeta pet stotina. U tom svojstvu, bio je ključan u realiziranju Napoleonovog puča 18. brumairea. Naime, Lucien Bonaparte je evakuirao vijeća u Saint-Cloud, a njegove dezinformacije bile su ključe u provođenju puča. Nakon što je puč uspio, Lucien je zajahao konja, galvanizirao trupe i uperio sablju u Napoleona, zaprijetivši mu kako će ga probosti ako ovaj i u kojem trenutku izda revolucionarna načela. Sljedećega dana, formalno je osigurao izbor Napoleona za Prvog konzula.
Tokom konzulata postaje ministar unutrašnjih poslova, što mu omogućuje da falsificira rezultate referenduma, ali istovremeno ga dovodi u sukob s ministrom policije, Josephom Fouchéom, koji je bio siva eminencija tog razdoblja. Kako bi uklonio konkurenciju, Fouché je Napoleonu prikazao subverzivni pamflet kojega je navodno napisao Lucien, što ubrzo dovodi do zahlađenja odnosa među braćom. Godine 1800., poslan je na dvor španjolskog kralja Carlosa IV, gdje svojim diplomatskim vještinama uspjeva pridobiti tamošnje Bourbonce, ali i, što je još važnije, ministra Manuela de Godoyja. Iako je bio član Tribunata, Lucien se protivio mnogim imperijalističkim idejama svoga brata što je samo povećalo sukob koji je već ranije začet. Posljedica toga bio je Lucienov odlazak u samonametnuti egzil u Rim 1804. godine.
Kada je Napoleon anektirao Papinsku Državu, Lucien je de facto postao zatvorenik te je pokušao pobjeći u Sjedinjene Države. Pri pokušaju bijega su ga uhapsili Britanci, no u Britaniji je dočekan kao heroj zbog mišljenja kako je antinapoleonski nastrojen. U Francusku se vratio nakon bratove abdikacije u travnju 1814. godine te je ubrzo imenovan knezom od Canina od strane pape Pija VII., odnosno knezom od Musignana od strane Lava XII.
Umro je 29. lipnja 1840. u Viterbu od raka želuca, bolesti od koje su umrli njegov otac, sestra Pauline i brat Napoleon.
Dnevna sapunica
Dnevne sapunice su naziv dobile po tome što se emitiraju u dnevnom televizijskom terminu radnim danom, kada njihovu publiku čine domaćice i umirovljenici. Obično se emitira pet epizoda tjedno u trajanju 20-40 minuta.
Sadržaj epizoda je u pravilu lišen eksplicitnih, pa i implicitnih referenci na nasilje, seks, golotinju, odnosno korištenja prostačkog rječnika.
Naziv dnevna sapunica je ušao u upotrebu kako bi se, između ostalog, razlikovali od večernjih sapunica koje se emitiraju jednom tjedno u udarnom terminu, a sadržajem i formatom više odgovaraju dramskim serijama.
Sporazum iz Waitangija
Sporazum je uspostavio funkciju guvernera Novog Zelanda, priznao je vlasništvo Maora nad njihovom zemljom, šumama i ostalim posjedima te ime je dao status subjekata Britanskog Imperija. Zauzvrat, Maori su predali Novi Zeland kraljici Victoriji, davši njezinoj vladi ekskluzivno pravo pri kupovini zemljišta. Sporazum je sastavljen i potpisan u dva primjerka, jednom na engleskom i jednom na maorskom, međutim te se verzije toliko razlikuju da i danas ostaje nejasno što su dvije strane zapravo ispregovarale. Iz britanskog kuta gledišta, sporazum je Ujedinjenom Kraljevstvu dao suverenitet nad Novim Zelandom, a njihovom guverneru pravo da vlada na otoku. Maori, s druge strane, vjeruju kako su Britaniji cesijom predali pravo vladavine u zamjenu za zaštitu, bez odricanja od prava na upravljanje vlastitom politikom. Nakon inicijalnog potpisivanja, kopije sporazuma su nošene po Novom Zelandu kako bi i drugi plemenski vođe potpisali i pristupili istom. Danas postoji ukupno devet kopija sporazuma, uključujući i originalni, potpisan 6. veljače 1840. godine. Sporazum je potpisalo između 530 i 540 Maora, a najmanje 13 potpisnika bile su žene.
Sporazum je ponovo postao aktualan tokom 1970-ih, posebice u kontekstu tada aktualne problematike oko statusa Maora, mahom u vezi s pitanjem vlasništva nad zemljom. Maori su se pozivali na sporazum u sporovima oko gubitka zemljišta i nejednakog tretmana od strane države, imavši pritom različit uspjeh. Maori su već krajem 1960-ih počeli ukazivati na brojna kršenja sporazuma, što je potaklo povjesničare da sve više naglašavaju problem različitih verzija sporazuma. Sve ovo je 1975. godine dovelo do uspostave Waitangijskog tribunala, trajne komisije koja je zadužena za istraživanje i predlaganje rješanja sporova oko kršenja izvornog sporazuma od strane Krune ili njezinih predstavnika.
Gotovo 150 godina nakon izvornog potpisivanja, vlada je dokumentu pokušala dati sudsku i moralnu snagu definiranjem nove verzije dokumenta koja bi sadržavala "duh" sporazuma, a koja je realizirana kroz načela sporazuma iz Waitangija. Taj je pokušaj bio samo djelomično uspješan i demonstrirao je kako je izvorni sporazum bio preslab i nedovoljno jasan da bi ga se koristilo kao državotvorni dokument.
Ipak, danas se sporazum uglavnom smatra osnivačkim po pitanju nastanka novozelandske države te čini sastavni dio novozelandskog Ustava. Unatoč tomu, oko njega se i dalje vode žestoke debate i on ostaje predmet spora kako među Maorima, tako i među nemaorskim stanovništvom na Novom Zelandu. Mnogi Maori smatraju kako Kruna nije ispunila svoje obveze prema sporazumu te su pred stalnim tribunalom prezentirali dokaze u korist toga. S druge strane, neki predstavnici nemaorskog stanovništva su sugerirali kako Maori nastoje zloupotrijebiti sporazum kako bi ostvarili specijalne privilegije. Kruna, s druge strane, nije obvezna postupati prema prijedlozima tribunala, međutim u mnogim je slučajevima priznala kršenja sporazuma i, na ovaj ili onaj način, nadoknadila štetu. Te naknade se danas broje u ukupnom iznosu od nekoliko stotina milijuna dolara u dobrima i novcu, ali i brojnim formalnim isprikama.
Datum sporazuma se od 1974. godine slavi kao Waitangi Day, koji ima status državnog praznika.
Phoenix, Oregon
Finiks je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Copăcioasa, Scoarța
Copăcioasa je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Scoarța.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 506 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 302 m.
El Zapote, Tantima
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantima.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Rimski magistrati
Magistrati je izraz koji se koristi za sve izabrane funkcionare starorimske države. U doba Kraljevstva najviši magistrat s izvršnim ovlastima je bio rimski kralj. Njegova vlast je, s druge strane, bila apsolutna. Bio je na čelu izvršne vlasti, bio jedini zakodonavac, glavni sudac, svećenik i vrhovni komandant vojske. Nakon kraljeve smrti vlast je privremeno prelazila na Rimski Senat, koji bi izabrao Interrexa da provede izbor novog kralja.
Kada je monarhiju zamijenila republika, ustavna ravnoteža vlasti se promijenila tako da je većinu ovlasti preuzeo Senat. Godine 509. pne. na čelo izvršne vlasti su došla dva konzula koja su se birala svake godine. Magistrate Republike je birao rimski narod, a svaki od njih je imao posebne, odnosno "velike ovlasti" (maior potestas). Najviše ovlasti su imali diktatori - više nego ijedan drugi magistrat, a ispod njih je bio cenzor, pa konzul, potom pretor, kurulski edil i, na najnižoj razini, kvestor. Svaki magisrat je uz pomoć opstrukcije ("veto") mogao zaustaviti svaki čin ili odluku magistrata koji je imao isti ili niži rang od njegovog. Iste su ovlasti imali i plebejski tribuni i plebejski edili, iako nisu bili magistrati u najužem smislu riječi s obzirom da su ih birali jedino plebejci, te su kao takvi bili nezavisni od svih drugih magistrata.
Kada je Republiku zamijenilo Carstvo, ravnoteža se ponovno pomjerila u korist izvršne vlasti utjelovljene u caru. Senat je, teoretski, mogao birati novog cara ali je odluke o tome obično donosila vojska. Ovlasti cara (njegov imperium) se sastojao od tzv. "tribunicijskih" i "prokonzularnih ovlasti". Tribunicijske ovlasti, koje su teoretski odgovarale plebejskim tribunima iz doba Republike, caru su dali vlast nad rimskim civilnim poslovima, a prokonzularne ovlasti, slične prokonzulu, su dale ovlasti nad vojskom. Te razlike su bile koliko-toliko jasne u prvim godinama i decenijama Carstva, da bi se kasnije skroz izgubile. Tradicionalni magistrati koji su preživjeli slom Republike bili su konzul, pretor, plebejski tribun, edil, kvestor i vojni tribun. Marko Antonije je kao konzul godine 44. pne. ukinuo funkcije diktatora i komandanta konjice, a nedugo potom su ukinute funkcije interrexa i cenzora.
San Isidro, Zapopan
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Buicourt
Bikur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Bove.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 146 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 41 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,51 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 230 metara (maksimalnoj 211 m, a minimalnoj 128 m).
Zschadraß
Cšadras je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Lajpcig. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.309 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14729420.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Lajpcig Cšadras se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Lajpcig. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 189 metara. Površina opštine iznosi 32,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.309 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 102 stanovnika/km².
Tinejdžerska sapunica
Tinejdžerska sapunica je izraz koji se koristi za američke dramske serije čiji su glavni protagonisti tinejdžeri, a koje svojim zapletima odgovaraju sapunicama.
Tinejdžerske sapunice je ponekad prilično teško razlučiti od tinejdžerskih dramskih serija. Izraz tinejdžerska sapunica vrlo često ima pejorativan izraz, i koristi se za serije koje realistički prikaz tinejdžerskog života žrtvuju u svrhu veće gledanosti, odnosno što dužeg održavanja na programu.
Kao klasični primjer tinejdžerske sapunice se navodi Beverly Hills 92010.
Canalescuro I, Massa e Carrara
Canalescuro I je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Canadian, Oklahoma
Kanejdijan je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
447. pne.
Godina '''447. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Macerina i Jula (ili, rjeđe, godina 307. Ab urbe condita). Oznaka 447. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
mini|Plan Partenona
Belobrod
Belobrod ili Belobrad je seosko naselje u opštini Prizren, u Opoljskoj župi. Nalazi se sa desne strane reke Opolje na nadmorskoj visini od oko 1000 m. U Belobrodu živi oko 1.250 stanovnika (120 porodica). Omladina čini oko 50% stanovništva. Postoji visoka stopa nezaposlenosti.
Ukupan broj registrovanih zaposlenih je 183 od kojih 118 radi u javnom sektoru i 65 u privatnom sektoru. Većina stanovništva se bavi primitivnom poljoprivredom ili poljoprivrednim delatnostima (više od 60%). Postoji jedan broj ljudi samozaposlenih putem privatnih inicijativa. Ova situacija je dovelo do toga da najmanje polovina porodica u selu šalje najmanje jednu osobu u inostranstvo na rad (319 ljudi sada žive i rade u inostranstvu), što predstavlja glavni izvor prihoda za porodice u Bellobrodu. Određen broj porodica je takođe migriralo, uglavnom ka Prizrenu i Prištini, u potrazi za poslom.
El Torito, Tijuana
El Torito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 255 m.
Atmosfera (plinoviti omotač)
desno|mini|300 px|Gornji sloj [[Zemljina atmosfera|Zemljine atmosfere.]]
mini|desno|300px|Prikaz izmjena [[energija i ravnoteže na Zemlji između izvora (Sunce), Zemljine površine, Zemljine atmosfere i neizbježnog gubitka u svemir. Mogućnost atmosfere da propušta velik postotak vidljive Sunčeve svjetlosti koja zagrijava Zemlju (a dio te energije se ponovo emitira u obliku dugovalnoga toplinskog zračenja natrag u atmosferu) i da najveći dio te energije upija (apsorbira) se u atmosferi molekulama stakleničkih plinova i odbija (reflektira) natrag prema Zemlji, naziva se efekt staklenika.]]
mini|desno|300px|Model tri ćelije u [[troposfera|troposferi i smjer stalnih planetarnih vjetrova na Zemlji.]]
mini|desno|300px|[[Polarni stratosferski oblaci.]]
mini|desno|300px|Prikaz Zemljine [[magnetosfera|magnetosfere. Sunčev vjetar teče od lijeva na desno.]]
mini|desno|300px|Slika najveće [[ozonske rupe nad Antarktikom ikad snimljena (rujan 2006.)]]
mini|desno|300px|[[Elektrana u Novom Meksiku]]
Atmosfera (grč. ἀτμός: dah, para + sfera) je plinoviti omotač oko Zemlje ili nekog drugog nebeskog tijela. Većina planeta ima neki oblik atmosfere, a rjeđe plinoviti omotač mogu imati i neki mjeseci poput Titana koji kruži oko Saturna. Atmosfera nije statički sustav oko nebeskih tijela, već se mijenja u vremenu (promatrano na skali geoloških razdoblja poput eona i era). Na primjer, atmosfera Zemlje u njezinih prvih 500 milijuna godina značajno se razlikovala od današnje, kada su prevladavali otrovnih sumporni i dušikovi spojevi. Također, smatra se da je Mars u prvih nekoliko stotina milijuna godina svoje geološke povijesti imao znatno gušću atmosferu nego li je to danas slučaj, no zbog male mase planeta, djelovanja Sunčeva vjetra i hladnoće veći dio je odnešen u međuplanetarni prostor ili je zamrznut. Atmosfera Sunca i ostalih zvijezda sastoji se od plinovite mase iznad fotosfere. Atmosferu imaju i svi planeti Sunčeva sustava, osim Merkura, na kojem plinovi postoje samo u neznatnim količinama.
Zemljina atmosfera
Pod Zemljinoj atmosferom se razumijeva zrak (smjesa plinova koja okružuje Zemlju i sudjeluje u njezinoj vrtnji). Osnovni su sastojci zraka: dušik (78,08%), kisik (20,95%), argon (0,93%), te u promjenjivim količinama vodena para (0 do 4%) i ugljikov dioksid (0,03%), a u neznatnim količinama vodik, helij, ozon, metan, amonijak, ugljikov monoksid, kripton i ksenon. Količina vodene pare u atmosferi promjenjiva je, ovisno o temperaturi, a udio se smanjuje i s visinom. U najnižim slojevima atmosfere ima sitnih čestica anorganskoga (sol, prašina, pepeo) i organskog podrijetla (pelud i mikrobi), te olovnih, dušikovih i sumpornih spojeva i čađe, što je posljedica emisije industrije i prometa. Pojedini oksidi dušika i sumpora veliki su zagađivači, osobito zbog djelovanja kiselih kiša i utječu na čovjekovo zdravlje. Posebnu važnost ima ugljikov dioksid, zbog uloge u zagrijavanju atmosfere (efekt staklenika). Količina ugljikovog dioksida posljednjih stotinu godina neprekidno se povećava zbog izgaranja fosilnih goriva. U posljednjih desetak godina porasla je za više od 10%.
Različita područja u atmosferi
Sastav zraka u bitnome se ne mijenja do visine od oko 90 km. Taj se sloj naziva homosfera, a iznad te visine dolazi heterosfera. Zbog slabijeg utjecaja Zemljine gravitacije u njoj prevladavaju lakši plinovi, kao vodik i helij. U najdonjim slojevima atmosfere, u vrlo malim koncentracijama, prisutan je ozon. Na visinama većima od 10 km, a posebno u sloju između 20 i 50 km (ozonosfera), ozon nastaje fotodisocijacijom molekularnoga kisika djelovanjem Sunčeva zračenja. Najviše koncentracije ozona nalaze se između 20 i 30 km visine i mogu dosegnuti vrijednosti čak od 10 dijelova na milijun (ppm; 10 000 ppm = 1%). Zbog unošenja antropogenih plinova (klorofluorovodika i drugih), ozonski se sloj povremeno može znatno smanjiti i time znatno povećati ultraljubičasto zračenje na površini Zemlje (ozonske rupe). U najdonjih 10 km atmosfere ozon nastaje kao nusprodukt fotokemijskih procesa vezanih uz onečišćenje zraka i važan je sastojak fotokemijskoga smoga, koji štetno djeluje na zdravlje ljudi, životinja i bilja te na materijalna dobra.
Stratosfera
Iznad troposfere nalazi se 1 do 2 km debeo prijelazni sloj, tropopauza, gdje se temperatura zraka gotovo ne mijenja, a zatim na visinama sve do 50 km stratosfera, u kojoj temperatura u prosjeku najprije lagano, a potom naglije raste te na svojem vrhu doseže vrijednosti kao pri tlu. U najvišim dijelovima troposfere te u donjim dijelovima stratosfere vjetrovi mogu dosegnuti brzine i do 400 km/h (mlazna struja). Na visinama između 20 i 30 km katkad se pojavljuju sedefasti oblaci, sastavljeni od čestica leda.
Egzosfera
Iznad ionosfere, sve do udaljenosti od nekih 9 600 km, proteže se egzosfera; unutar nje na visinama iznad 500 km započinje magnetosfera, u kojoj struje naelektrizirane čestice zraka pod djelovanjem Zemljina magnetskoga polja, a ionizacija je toliko jaka da čestice čine plazmu (smjesa nabijenih iona i negativnih elektrona). Posebno je visoka koncentracija nabijenih čestica u sloju između 3000 i 15 000 km (Van Allenovi pojasi zračenja). Granica magnetosfere različito je udaljena od Zemlje, ovisno o položaju prema Suncu: drži se da se ta granica (magnetopauza) nalazi približno 60 000 km prema Suncu, a daleko više na suprotnoj strani, što pak ovisi o aktivnosti Sunca. Izvan toga prostora jakost magnetskog polja jednaka je jakosti magnetskog polja u interplanetarnom prostoru pa se drži da tu prestaje utjecaj Zemlje i počinje međuplanetarni prostor.
Fizikalna svojstva
Gustoća zraka brzo opada s visinom: prosječna je vrijednost pri tlu 1.295 kg/m³, na 1 km visine 1.112 kg/m³, a na 5 km visine gustoća zraka pada već na 0.736 kg/m³. S tim je u svezi i promjena tlaka zraka ovisno o visini: u prosjeku je pri tlu tlak zraka 101.3 kPa, na 1 km visine oko 90 kPa, na 5.5 km visine 50 kPa. Na oko 16 km visine tlak zraka iznosi 1/100 tlaka pri tlu, a na visini nešto ispod 50 km 1/1000 tlaka zraka pri tlu, dok je gustoća zraka samo 0.001 kg/m³. Na visinama od nekoliko stotina km zrak je toliko rijedak da pojedine molekule prijeđu put i od više stotina metara, pa i kilometara, prije negoli se sudare s drugom česticom, pa se zato, s obzirom na gustoću zraka, već i na tim visinama može govoriti o zrakopraznom prostoru; zbog toga se gornja granica atmosfere ne može precizno odrediti.
Na gornjoj granici atmosfere ozračenje (iradijancija) je 1365 do 1373 W/m² (Sunčeva konstanta). Od ukupne Sunčeve energije u godišnjem se prosjeku 30% raspršuje i reflektira natrag u svemir (od toga 20% od oblaka, 4% od Zemljine površine i 6% od zračnih slojeva), dok se 19% energije apsorbira u oblacima i atmosferi. Ostatak od 51% apsorbira Zemljina površina. Od te količine velik se dio (23%) troši za isparivanje vodenih površina, oko 7% gubi se vođenjem topline i konvektivnim strujama zraka, a ostatak od 21% izračuje se, kao toplinsko zračenje, prema atmosferi. Većinu te energije apsorbiraju vodena para u atmosferi, oblaci i staklenički plinovi, ali se i od te količine najveći dio protuzračenjem vraća prema Zemlji, pa se na taj način u godišnjem prosjeku održava srednja temperatura zraka, uzimajući pritom Zemlju i atmosferu u cjelini gotovo stalnom, odnosno tako se održava toplinska ravnoteža cijeloga sustava Zemlja – atmosfera.
Onečišćavanje zraka
Svaki otklon sastava atmosfere od prirodnih uvjeta zbog prisutnosti drugih plinova, para ili lebdećih čestica u koncentracijama koje ne uzrokuju izravnu štetu za ljude, faunu ili floru zovemo onečišćenjem atmosfere. Ako se ljudskom djelatnošću dostigne ili prekorači granica tolerancije, tako da se prisutnošću stranih tvari u atmosferi ugrožava biosfera ili ljudsko zdravlje, govori se o zagađivanju (zagađenju) atmosfere. Ljudskom djelatnošću u atmosferu dospijevaju različite tvari, među kojima su najvažnije sumporni i dušični spojevi, organski spojevi, halogenidi, ugljikov monoksid, čestične i radioaktivne tvari. Dio tih tvari ne stiže u atmosferu primarnom emisijom, nego nastaje u zagađenoj atmosferi kao posljedica kemijskih ili fotokemijskih reakcija (npr. ozon u nižim slojevima troposfere). Emisija ili nastajanje takvih tvari u atmosferi uzrokuje oštećenja na biljkama i materijalima, štetno djeluje na ljudsko zdravlje i mijenja prirodna svojstva atmosfere. Atmosfera apsorbira glavninu zračenja iz svemira i tako zaštićuje organizme na Zemlji od njegova štetna djelovanja. Također apsorbira glavninu Sunčeva elektromagnetskoga zračenja, propuštajući samo zračenje u području valnih duljina od 300 do 2500 nm (blisko ultraljubičasto, vidljivo i blisko infracrveno zračenje). Apsorpcijom elektromagnetskoga zračenja valnih duljina manjih od 300 nm onemogućuje se štetno djelovanje ultraljubičastog zračenja na žive organizme.
Tenglo (otok)
Tenglo (španjolski: Isla Tenglo) je otok u zaljevu Reloncaví u Provinciji Llanquihue, na jugu Južne Amerike.
Geografske karakteristike
Tenglo se nalazi ispred luke grada Puerto Montt na dnu Zaljeva Reloncaví, od kog je odvojen malim kanalom.
Otok ima površinu od 4,7 km², na njemu je u tri naselja (Puntilla Tenglo, La Capilla, Colonia Brahm) 2017. živjelo 1078 stanovnika
U tim pitoresknim naseljima žive ribari, na sjeveru otoka nalazi se stadion grada Puerto Montta.
Reloncaví (zaljev)
Reloncaví (španjolski: Seno de Reloncaví) je zaljev Tihog oceana na jugu Čilea u Regiji Los Lagos.
Karakteristike
Zaljev je dubok nekih 38 km, i maksimalno širok 27, na njegovom dnu leži lučki grad Puerto Montt, a na istočnom kraju Estuarij Reloncaví.
Po zaljevu ima puno otoka, a tri najveća su Tenglo, Maillén i Huar. Dva puno veća otoka, Puluqui i Queulín, leže na ulazu u zaljev, i razdajaju ga od Zaljeva Ancud.
Topografski je zaljev mjesto gdje se Centralna čileanska dolina pretapa u Tihi ocean. Duž njegovih obala ima puno ribogojilišta lososa, pa ga često posjećuju orke.
U planinama sjeveroistočno od zaljeva leži Nacionalni park Alerce Andino poznat po endemskoj vrsti stabala sličnih sjevernoameričkim sekvojama.
5-Metilcitidin
5-Metilcitidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 257,243 Da.
El Limón, Zacapu
El Limón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zacapu.
Dino Zoff
Dino Zoff (Mariano del Friuli, 28. veljače 1942.), talijanski nogometaš.
Igračka karijera
Dinu Zoffa, pravu vratarsku legendu, kao 14-godišnjaka odbili su Juventus FC i Inter Milano jer je bio prenizak. Na kraju je potpisao za Udinese. Na svom prvom nastupu primio je pet pogodaka. Godine 1972. kupio ga je Juventus, s kojim je osvojio šest naslova prve talijanske lige, dva Coppa Italia, i Kup UEFA. Nije osvojio samo Kup prvaka, iako je osvojio druga mjesta 1973. i 1983. Zoffov prvi poziv za reprezentaciju došao je tijekom Europskog prvenstva 1968. Debitirao je u četvrtfinalu i Italija je osvojila turnir. Uzoran sportaš dobre koncentracije, Zoff je uspio razbiti mnoge vratarske rekorde i u svojoj 40. godini 1982. bio je kapetan momčadi Italije na njihovom prvom uspjehu na Svjetskom prvenstvu u novije doba. Bio je najstariji igrač koji je osvojio Svjetsko prvenstvo i ubrzo nakon toga prestao je igrati te nastavio trenirati olimpijsku momčad Italije te Juventus i S.S. Lazio. Vodio je Italiju do finala Europskog prvenstva 2000., kada su tijesno izgubili od Francuske.
Tecupilco, Milpa Alta
Tecupilco je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Milpa Alta.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2454 m.
Opština Villa del Carbón, México
Villa del Carbón je opština u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 14141 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2576 m.
Abenaki
Ime
Abenaki sami sebe nazivaju Alnanbal ili (Alnôbak) "ljudi", a svoju zemlju Ndakina ('naša zemlja'). Ime Abenaki (i slične varijante) došlo je do naziva susjednih algonkinskih plemena čije je značenje 'istočnjaci', 'Rising Sun People' ili 'narod izlazećeg sunca'. Indijanci Pennacook (pleme Coosuck, Cowasuck) naziva ih Aln8bak /8 ='ou'/, što je njihova varijanta imena Alnanbal.
Plemena saveza
Plemena saveza bila su: