cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vladimir Lenjin
Komunistički puč, revolucija i građanski rat
Drugi sveruski kongres sovjeta sazvan je 8. listopada 1917. Boljševici, koji su upravljali radom kongresa i određivali njegov tijek, ustanovili su Vijeće narodnih komesara kao vrhovno državno tijelo, a Lenjin je imanovan predsjednikom Vijeća-postavši tako poglavarom nove države u nastajanju. Prvi Lenjinovi potezi bili su prijedlozi o tromjesečnom primirju s Njemačkom i ukidanju privatnoga vlasništva nad zemljom. Oba su usvojena, i boljševici su počeli nacionalizaciju i pregovore s carskom Njemačkom. No, raspad ruske vojske, prodor Nijemaca, te okupljanje protukomunističkih snaga uvukli su ih u vrtlog građanskoga rata kojega su, nemalim dijelom, sami izazvali uzurpacijom vlasti. Lenjin je naumio sklopiti mir s Nijemcima pod svaku cijenu: trebao mu je manevarski prostor kako bi konsolidirao boljševičku vlast, dok su nacionalni i internacionalno-revolucionarni interesi morali biti, privremeno, stavljeni u drugi plan. Tomu se žestoko protivila većina u komunističkom vodstvu (Buharin, Trocki, Zinovjev, ...), koji su u tome vidjeli kako izdaju ruskih nacionalnih, tako i međunarodnih proleterskih interesa. No, niz vojnih poraza je pokazao da je Lenjin bio u pravu: sovjetski je vođa na koncu uspio slomiti otpor većine u partiji i prisiliti ih na, za Ruse, ponižavajući mir u Brest-Litovsku 3. ožujka 1918., po kojem je Njemačkoj ustupljena kontrola nad Finskom, Poljskom, Ukrajinom, i baltičkim zemljama-Latvijom, Litvom i Estonijom. Njemačka je vojna sila stala, a Lenjin se usredotočio na učvršćenje boljševičke vlasti u Rusiji. Sam je Brest-Litovski sporazum postao bezvrijedan nakon poraza carske Njemačke u 1. svjetskom ratu, u studenom 1918.
U samoj se zemlji sukob zahuktavao. Lenjin je već u studenom 1917. sazvao izbore za Zakonodavnu skupštinu na kojima su boljševici dobili tek 25% glasova. To su bili u dotadašnjoj ruskoj povijesti jedini neposredni, opći i regularni izbori, i to u trenutku kada su boljševici bili na vrhuncu popularnosti koja još nije bila totalitaristički kontrolirana. No, budući da ta slika zbilje, a pogotovo posljedice koje bi morale slijediti da se poštovala demokratska praksa, nisu odgovarali komunistima, naoružani su mornari u boljševičkoj službi rastjerali skupštinu i tako okončali rusku parlamentarnu demokraciju. To je savršeno odgovaralo Lenjinovim idejama, formuliranima bar deseteljeće ranije, o tome kako partija bolje od naroda zna što su «pravi» narodni interesi -neovisno o tome kakav je stav naroda, i sviđalo mu se to ili ne. No, to ne znači da su boljševici imali politički artikuliranu većinu protiv sebe. Političke analize pokazuju da su, vjerojatno, tijekom 1917. i u sljedećim godinama, imali potporu aktivne i politički agresivne, relativno brojne manjine, te su tu podršku maksimalno iskoristili u slamanju otpora atomiziranih protivnika na cijelom spektru, od carističkih generala do ljevičarskih anarhista i umjerenijih socijalista. Također, Lenjinove predodžbe o naravi vlasti mijenjale su se tečajem rata i revolucije: od početne zamisli o savezu seljaštva i radništva, preko prebacivanja težišta na radništvo, obilježenoga aluzijama na podređivanje seljaštva industrijskomu radništvu («diktatura proletarijata»), do fokusa na Partiju kao jedinu pouzdanu političku silu neovisnu i od radnika i od seljaka. I na planu strategije internacionalne revolucionarne borbe praksa je donijela otrježnjenje: prvotno su glavne nade polagane u izbijanje komunističkih revolucija u zapadnoj Europi (poglavito Njemačkoj), no, slom je nekoliko pokušaja komunističkih pučeva (Mađarska, Njemačka), te poraz u invaziji na Poljsku, prisilio boljševike da se usredotoče na situaciju u vlastitoj zemlji. Narav je vlasti bila jasna: u prosincu 1917. Lenjin je potpisao dekret o ustanovljenu Čeke («Črezvičajnaja komissija»-Izvanredno povjerenstvo), političke policije izuzetno širokih ovlasti koja je postala glavnim instrumentom terora nad stvarnim i zamišljenim protivnicima. U deportacijama u konclogore, strijeljanjima talaca i odmazdama, rekvizicijama i sl. stradali su pripadnici svih slojeva ruskoga društva: aristokrati, inteligencija, radništvo, seljaštvo. Po različitim procjenama Čeka je pogubila od 100 000 - 250 000 ljudi.
Sovjetska država i Kominterna
Nova je država bila novum na političkom zemljovidu: ideološka diktatura temeljena na Lenjinovoj interpretaciji Marxovih postavki o društvenom ustroju. Budući da su, u prošlosti, svi pokušaji programatske uspostave bitno drugačijega socijalnoga poretka od već postojećih, ili propali, ili su bili zemljopisno vrlo ograničeni ili kratkoživući - sovjetska država, kao pobjednička utopija, nije imala pravoga prethodnika u povijesti. Unatoč pozivanju na baštinu prijašnjih revolucionarnih pokreta, od antičkoga Spartakova do Francuske revolucije i Pariške komune, sličnost je bila prividna: prvi puta u zabilježenoj povijesti čovječanstva lijevi radikali su pobijedili i održali vlast.
No, komunisti su prvo pretrpjeli poraz u poljsko-sovjetskom ratu 1919. kada je Crvena armija izvršila agresiju na uskrslu poljsku državu-Lenjin je naivno vjerovao da će poljski radnici dočekati svoje stare tlačitelje, Ruse, kao «osloboditelje» u klasnom pogledu i da će «nacionalno» podrediti «klasnomu». Također, pokušaji komunističkih pučeva i ustanaka drugdje u Europi (Njemačka, Madžarska, razne pobune u zemljama srednje Europe) ugušeni su vrlo brzo. Iako je takav razvoj situacije invalidirao njegovu temeljnu viziju o svjetskoj ili, bar, eurazijskoj revoluciji kojoj će ruski veleprevrat poslužiti kao početni upaljač, Lenjin se prilagodio zbilji i usredotočio na učvršćenje vlasti i izgradnju snažne i funkcionalne jednopartijske ideološke države, zadržavši Kominternu kao stožernoga koordinatora i upravljača politike komunističkih stranaka drugdje u svijetu.
Bolest, posljednje godine i smrt
Atentat je bio prijelom u Lenjinovu osobnom i političkom životu - od njega se, u punom smislu riječi, nije nikada oporavio. Metak nije, zbog osjetljiva položaja, odmah uklonjen u operaciji, što je, mišljenje je mnogih, bilo uzrokom čestih budućih nesnosnih glavobolja. Lenjina je u svibnju 1922. djelomice paralizirao prvi moždani udar, a u prosincu iste godine ga je drugi udar prislio da se povuče iz aktivne politike. U ožujku 1923. treći ga je inzult učinio nepokretnim invalidom veoma ograničenih govornih mogućnosti.
Od druge Lenjinove moždane kapi intenzivirala se, iza kulisa, borba za vlast protagonisti koje bijahu Josif Staljin, Lav Trocki, Grigorij Zinovjev, Lav Kamenjev i Nikolaj Buharin, te ostali prominentni boljševici koji su se svrstavali oko spomenutih. U nezanemarivoj mjeri izoliran Staljinovim manipulacijama u posljednjih godinu i pol dana svoga života, Lenjin je ipak ostao neprijeporni autoritet u sovjetskom vodstvu i uključio se, na jedini mogući način, u borbu za budućnost države koju je stvorio. Tijekom prosinca 1922. i siječnja 1923. zapisao je niz bilježaka namijenjenih za nadolazeći partijski kongres. U njima kritizira prije svega Staljina, koji je u svojim rukama koncentrirao prekomjernu vlast i proglašava ga za brutalnu osobu koja je, zajedno s rusificiranima inorodcima Dzieržinskim i Ordžonikidzeom, prihvatila praksu velikoruskoga nacionalizma. Ni Trocki, kao melodramatski lik, «pretjerano samouvjeren», ni Buharin, koji «nije marksist», te Zinovjev i Kamenjev, čija «izdaja» u Oktobru «nije bila slučajna» - nisu puno bolje prošli. Lenjin se dalje obara na birokratizaciju države i širenje ruskoga šovinizma kroz sovjetske državne institucije. Osnivač sovjetske države u tom dokumentu nije ponudio nikakav realni izlaz, nego je samo sugerirao da se Staljina smijeni s položaja glavnoga tajnika (gen-sek), ne ukazavši ni na koga tko bi ga mogao zamijeniti, dok načelima ustroja jednopartijske diktature nije uputio ni jedan prigovor. Taj tzv. «Lenjinov testament» dijagnoza je nekih od nužnih posljedica ideološke diktature, dok sam korijen tih pojava, totalitarnu državu, ni ne zamjećuje kao glavni uzrok. Lenjinova je udova, Nadežda Krupska, donijela taj tekst na 13. partijski kongres u svibnju 1924., no, komunistički su vođe, od kojih je svaki negativno apostrofiran u njemu, odlučili da ne bude objelodanjen zbog delikatnosti stvari i sumnje u Lenjinovo mentalno zdravlje u doba dok ga je sastavljao. Lenjinova je oporuka objavljena tek u doba tzv. destaljinizacije za vrijeme Hruščova.
Lenjin je umro 21. siječnja 1924. Unatoč njegovoj želji da bude sahranjen pokraj roditelja, komunističko je vodstvo, iskoristivši iskreni šok i izljeve emocija u zemlji, Lenjinovo tijelo balzamiralo i trajno izložilo u mauzoleju u Moskvi, u postupku koji asocira na mumifikaciju faraona i ikonizaciju čovjeka-boga. Kao uzrok smrti navedena je ateroskleroza i četvrta kap, no, autopsija, kao i informacije koju su prodrle u javnost nakon propasti komunizma 1991., sugeriraju i mogućnost smrti kao posljedice više godišnjega razornoga djelovanja sifilisa. Povjesničari ostaju podijeljeni: po jednima je Lenjinova smrt u 53. godini posljedica atentata, uzrokovana hitcima u glavu i susljednim moždanim udarima; po drugima rezultat luetičkoga propadanja koje su njegovi liječnici pokušali spriječiti glavnim lijekom za sifilis, salvarsanom. Odmah po Lenjinovoj smrti, Petrograd je preimenovan u Lenjingrad (ime je nosio do raspada SSSR-a, kada je vraćeno »carističko« njemačko ime Sankt Peterburg), a njegov rodni Simbirsk u Uljanovsk.
Utjecaj
Mjeri li se važnost povijesnih osoba dosegom, opsegom i dubinom njihova utjecaja u oblikovanju svijeta, Lenjin je, po mišljenju praktički svih povjesničara jedna od najvažnijih ličnosti 20. stoljeća, a po sudu mnogih, i najvažnija. Lenjin je bio osoba koja je formulirala i provela program pobjede ideologizirane društveno-političke opcije koja se, bez njega, svodila na praksu sindikalističkih i općecivilizacijskih reformi: prije njega, nijedan se lijevi političar radikalnog usmjerenja nije, usprkos deklarativnim iskazima, usudio išta poduzeti da bi preuzeo vlast, a kamoli provesti duboku društvenu preobrazbu na crti ostvarenja egalitarnoga društva - u ovom slučaju prema apokaliptički shvaćenomu marksizmu. Voluntarizam anarhista rezultirao je jedino ekscesima poput atentata i kratkoživućih, prostorno veoma ograničenih komuna, dok su europski marksisti izgubili mesijanski žar i posvetili se povećanju boljitka radničke klase putem taktičkih socijalnih poteza. Jedino je Vladimir Iljič Lenjin zamislio i ostvario mehanizam za preuzimanje vlasti, snažno ideologiziranu i vojno ustrojenu partiju, te u presudnom povijesnom razdoblju društvenoga rastroja za vrijeme 1. svjetskoga rata imao hrabrosti i političkoga genija da se upusti u borbu za vlast - i pobijedi. Historija poznaje sastavnice bliske lenjinizmu: križarske vjerske vojne redove, teokratske državice u islamu i kršćanskom srednjem vijeku, no, ovdje se radilo, u cjelini gledano, o ključnoj povijesnoj novini: sekularna lijeva ideologija pobijedila je na velikom ozemlju i nastavila pobjednički hod na području eurazije i dijelu američke hemisfere. Nema razloga za vjerovanje da bi marksizam, da se Lenjin nije pojavio na povijesnoj pozornici, postao išta više od ideologije europske socijaldemokracije nalik onoj koju je utjelovljavala II internacionala.
Opština Bela Crkva
Opština Bela Crkva je jedna od opština u Republici Srbiji. Nalazi se u AP Vojvodina i spada u Južno-banatski okrug. Po podacima iz 2004. opština zauzima površinu od 353 km² (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 27.652 ha, a na šumsku 2.730 ha). Centar opštine je grad Bela Crkva. Opština Bela Crkva se sastoji od 14 naselja. Po podacima iz 2002. godine u opštini je živelo 20.367 stanovnika, a prirodni priraštaj je iznosio -5.2 %. Po podacima iz 2004. broj zaposlenih u opštini iznosi 3.237 ljudi. U opštini se nalazi 13 osnovnih i 4 srednjih škola.
NGC 781
NGC 781 je galaksija u zviježđu Ovan.
Opština Bela Crkva
Naseljena mesta
center|thumb|300px|Mapa opštine
Sacca Sessola
Sacca Sessola (zvana i Isola delle Rose ili Otok ruža) je umjetni otok u Venecijanskoj laguni koji leži južno od Giudecce u Veneciji. Na otoku je bila smještena bolnica za plućne bolesti "Achille De Giovanni" sve do 1980. kada je otok napušten.
Historija
Otok je do 1892. upotrebljavan je kao skladište nafte, nakon čega je odlučeno da se na otoku podigne bolnica za zarazne bolesti. Kad su konačno 1913. izgrađeni svi bolnički objekti, došlo je do prenamjene objekta. Nakon posljednje velike epidemije kolere u Veneciji 1911. godine, splasnuo je strah od zaraznih bolesti, ali tada se kao nova pošast pojavila tuberkuloza. Godine 1914. stoga je otvorena državna bolnica "Tubercolosario San Marco" za plućne bolesti i tuberkulozu. Kasnije, 1921. izgrađena je i crkva u neoromaničkom stilu, velik dio otoka pretvoren je u park, a 1936. izgrađena je nova zgrada bolnice "Achille De Giovanni" koja se radila do februara 1980. godine. Sacca Sessola je 1995. data u koncesiju UNIDO-vom Međunarodnom centru za pomorske nauke i tehnologiju koji je trebao pretvoriti otok u istraživački centar. Ipak, do danas je napravljeno malo u obnovi objekata koje su uništavali vandali, tako da je trenutno zabranjeno pristajanje uz otok bez posebne dozvole.
Beaurepaire-en-Bresse
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 515 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 49 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,42 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 222 m, a minimalnoj 193 m).
Opština Bački Petrovac
Opština Bački Petrovac je jedna od opština u Republici Srbiji. Nalazi se u AP Vojvodina i spada u Južno-bački okrug. Po podacima iz 2004. opština zauzima površinu od 158 km² (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 14.192 ha, a na šumsku 136 ha).
Centar opštine je grad Bački Petrovac. Opština Bački Petrovac se sastoji od 4 naselja. Po podacima iz 2002. godine u opštini je živelo 14.681 stanovnika, a prirodni priraštaj je iznosio -5,8 %. Po podacima iz 2004. broj zaposlenih u opštini iznosi 3.615 ljudi. U opštini se nalazi 4 osnovnih i 1 srednja škola.
Naseljena mesta
center|thumb|300px|Mapa opštine
3F8
3F8 je glodarsko IgG3 monoklonalno antitelo koje se vezuje za GD2.
3F8 antitelo je korišteno za detekciju i tretman neuroblastoma. Kad se koristi za snimanje neuroblastoma, ono je obeleženo sa jednim od radioizotopa jod-124 ili jod-131.
Suppiane, Belluno
Suppiane je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 855 m.
Maynard, Arkansas
Mejnard je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 426, što je 45 (11,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Amazija od Jude
thumb| Amasija ili Amazija od Jude (אמציה) bio je kralj Jude, te sin i nasljednik Joahaz (2 Kraljevi 14:1-4). William F. Albright je njegovu vladavinu datirao na 800. pne.-783. pne., dok E. R. Thiele nudi datume 796. pne.-767. pne..
Amazija je vladavinu počeo kaznivši ubojice svog oca (2 Kraljevi 5-7; 2 Ljetopisi 25:3-5). Bio je prvi koji je unajmio najamničku vojsku od 100.000 izraelitskih vojnika, što je učinio kako bi ponovno stavio Edomite pod vlast Jude (2 Ljet. 25:5, 6). Na to mu je nepoznati prorok rekao da otpusti najamnike, što je i učinio (2 Ljet. 25:7-10, 13) na njihovo veliko nezadovoljstvo. Slušanje ove zapovijedi je slijedila odlučna pobjeda nad Edomitima (2 Ljet. 25:14-16). Amazija je potom počeo štovati idole koje je zarobio od Edomita, na što Ljetopisi tumače kao uzrok njegove propasti i poraza od Joahaza, kralja Izraela koga je bio izazvao na bitku. Poraz je slijedila zavjera u kojoj ju je oduzet život (2 Kraljevi 14:8-14, 19). Ubijen je u Lakišu, gdje se bio sklonio, a tijelo mu je konjima dovezeno u Jeruzalem, gdje je sahranjeno u kraljevskoj grobnici (2 Kraljevi 14:19, 20; 2 Ljet. 25:27, 28).
Opština Beočin
Opština Beočin se nalazi u Vojvodini, u Južnobački okrugu. Nalazi se na severu Srema, između Dunava i Fruške gore, na teritoriji od 186 km². Administrativno sedište i najveće mesto opštine je Beočin. U opštini živi 16.068 stanovnika.
Naseljena mesta
thumb|left|170px|Mapa Beočinske opštine
Dompierre-les-Tilleuls
Dompjer le Tijel je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Pontarlije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 210 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,94 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 852 metara (maksimalnoj 887 m, a minimalnoj 804 m).
Difrakcija
mini|200px|Slika 1. Uklon, ogib ili difrakcija (lat. diffringere - razbiti) je skretanje valova s prvobitnog pravca prostiranja pri njihovom nailasku na rubove otvora ili na prepreku.
Pojava
Pojava se objašnjava Huygensovim načelom. Do difrakcije dolazi kod prostiranja valova svih vrsta elektromagnetskih (svjetlost, Rendgenske zrake, radio valova), zvučnih valova itd. Osim toga difrakcija je potvrđena i kod fizičkih objekata na atomskoj razini, jer i čestice pokazuju valne osobine i u ovom slučaju pojava se može objasniti načelima kvantne mehanike.
Iako do difrakcije dolazi kad god val naiđe na prepreku, efekti difrakcije su najuočljiviji kada je veličina otvora (prepreke) reda veličine valne duljine vala. Najpovoljnija situacija za promatranje difrakcije je kada val nailazi na prepreku koja ima više bliskih otvora pomenutih dimenzija jer se tada na zaslonu formira difrakcijsko- interferencijska slika uslijed različitih putanja kojima se novonastali valovi prostiru.
Historija
mini|200px|Youngov pokus
Efekt difrakcije je prvi put detaljno objasnio Francesco Maria Grimaldi koji je pojavi dao ime polazeći od latinske riječi diffringere, što znači “razbiti u komade”. Rezultati do kojih je Grimaldi došao su objavljeni posthumno 1665. godine. Isaac Newton isto je proučavao efekte vezane za difrakciju. Thomas Young je izveo poznati pokus 1803. godine demonstrirajući interferenciju valova na dva bliska otvora. Ovaj pokus mu je pomogao doći do zaključka da se svjetlost prostire kao val, nasuprot tvrdnjama mnogih znanstvenika da svjetlost ima čestičnu prirodu t.j. tvrdnjama da je svjetlost sastavljena od čestica.
Monaci, Chieti
Monaci je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Difrakcija
Difrakcija čestica
Po kvantnoj teoriji svaka čestica pokazuje i valne osobine. Dakle i čestice mogu interferirati difraktirati poput primerice zvučnih valova. Zapravo, difrakcija elektrona i neutrona, koja je potvrđena pokusom, bila je bitna pojava za kvantnu mehaniku jer je predstavljala jak argument u njenu korist kada su mnogi sumnjali u njenu ispravnost. Valna duljina čestica se naziva de Broglijeva valna duljina i iznosi λ=h/p gdje je h Planckova konstanta a p impuls (masa*brzina čestice za čestice koje se ne kreću brzinama bliskim svjetlosnoj). Za makroskopske objekte ova valna duljina je toliko mala da se slobodno može zanemariti. Atom natrija koji se kreće brzinom od 3000m/s ima de Broglijeovu valnu dužinu od 5 pikometara - dakle čak i atomi imaju jako male valne dužine.
Monaci, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
North Grosvenor Dale, Connecticut
Nort Grovener Dejl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.530, što je 106 (7,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Difrakcija
Difrakcija čestica
Osobina čestica da imaju male valne dužine ih čini idealnim za proučavanje kristalnih struktura materijala u čvrstom stanju i velikih molekula poput proteina.
Haifa
Haifa (hebrejski. חֵיפָה) je treći najveći grad u Izraelu koji se nalazi na sjeveru zemlje i u njemu živi oko 270.000 stanovnika. Šire gradsko područje broji gotovo milijun stanovnika. Haifa je svetski centar bahaizama i kompleks verskog centra ove zajednice nalazi se pod zaštitom UNESCO-a.
Kao naselje izgrađeno na obroncima Karmela grad ima istoriju dulju od 3,000 godina. Gradska luka je najveća izraelska pomorska luka i smještena je 90 kilometar sjeverno od Tel Aviva. Technicon i Univerzitet u Haifi nalaze se u ovome gradu.
Hrvatska (dnevni list, Zagreb, 1911.)
Hrvatska je bila hrvatski dnevnik koji je izlazio u Zagrebu. Prvi broj ovih novina izašao je studenoga 1911., a prestao je izlaziti 1918. godine.
Bila je jedno od pravaških glasila. U impresumu je stajalo da je " glavno glasilo Stranke prava za sve hrvatske zemlje".
Zbirka muzikalija i audiomaterijala Nacionalne i sveučilišne knjižnice u Zagrebu
Jezgra Zbirke muzikalija nastala je 1945. godine, izdvajanjem notne građe od knjižnog tekstualnog fonda Knjižnice. Fond se sustavno prikupljao obveznim primjerkom, kupnjom i darom, a sadrži tiskane i rukopisne note, ostavštine hrvatskih skladatelja te opsežan fond zvučne građe.
Djelatnost i fond zbirke
Zbirka sakuplja, obrađuje, pohranjuje i daje na korištenje tiskane muzikalije, glazbene ostavštine hrvatskih skladatelja te fond zvučne glazbene građe. Cjelokupna građa dostupna je korisnicima Nacionalne i sveučilišne knjižnice, dok sam fond Zbirke sadrži približno 17 000 svezaka tiskanih nota, 3000 svezaka rukopisnih nota, 23 600 naslova gramofonskih ploča, 5700 naslova kaseta te 7447 kompaktnih diskova. Tijekom godina fond je Zbirke popunjavan umnogome obveznim primjerkom domaćih izdanja tiskanih nota i zvučne građe, a u manjem opsegu kupnjom inozemne Croatice te stranih izdanja. Od 1964. godine Zbirka prikuplja gramofonske ploče i kasete, a od 1989. godine kompaktne diskove te glazbene DVD-e. Rukopisne muzikalije u sastavu Zbirke najčešće su u sklopu ostavština hrvatskih skladatelja te su najvećim dijelom nabavljene darom ili, u manjem opsegu, kupnjom. Zbirka sadrži i fond referentne literature te stručne knjige s područja glazbe.
Vrijednost građe
Najvrjednija građa Zbirke svakako su rukopisna djela i glazbene ostavštine hrvatskih skladatelja, od kojih ističemo djela Vatroslava Lisinskog, Blagoja Berse, Ivana Zajca, Ferde Livadića, Ivana Padovca, Božidara Širole, Jakova Gotovca, Frana Lhotke, Ivana Brkanovića, Branimira Sakača, Antuna Dobronića, Jacoba Petrusa Haibela, Stanislava Prepreka i drugih. U Zbirci je treće izdanje zbornika Cithara octochorda iz 1757., najopsežnijeg i prvog tiskanog glazbenog zbornika s latinskim i kajkavskim tekstovima pjesama namijenjenih zborskome i pučkome pjevanju.
Bitno je istaknuti i historijske zvučne snimke – zbirka šelak gramofonskih ploča na 78 okretaja, zbirka starih i vrijednih gramofonskih ploča proizvedenih u početcima razvoja nakladništva zvuka u Hrvatskoj. Riječ je o šelak gramofonskim pločama na 78 okretaja koje je početkom 20. stoljeća objavila tvrtka Edison Bell Penkala iz Zagreba te o pločama stranih izdavača u izvedbama hrvatskih izvođača. U svrhu zaštite i dostupnosti građe započelo se s projektom digitalizacije ploča.
Iznimno je vrijedna zbirka nosača zvuka Fonoteka Čapka, jedinstvena zbirka koja sadrži više od 6000 jedinica gramofonskih ploča, dar privatnog sakupljača inženjera Eduarda Čapke. Zbirka gramofonskih ploča sustavno se prikupljala više od 70 godina i sadrži brojna diskografska izdanja, od starijih šelak gramofonskih ploča na 78 o/min do novijih izdanja vinilnih ploča, na kojima su zabilježena djela klasične glazbe hrvatskog i inozemnog repertoara. Osim klasične glazbe, fonoteka sadrži unikatne i rijetke šelak ploče na 78 okretaja /min na kojima su, između ostalog, snimljene folklorne pjesme, šlageri te salonska glazba s početaka hrvatske fonografije. Svojim sadržajem fonoteka predstavlja vrijednu i jedinstvenu zbirku zvučne glazbene baštine.
Katalozi
Abecedni i stručni katalozi muzikalija, audiomaterijala i rukopisne građe, online katalog NSK i digitalizirani abecedni katalog Zbirke muzikalija i audiomaterijala.
Korištenje
Građa se koristi samo unutar čitaonice Zbirke gdje se dobivaju sve potrebne informacije i reference. Mikrofilmska i druga snimanja obavljaju se prema dogovoru. Korisnicima stoje na usluzi slušaonice opremljene AV opremom za grupni ili individualni rad te studijski rad.
Hrvatska Hrvatom
Hrvatska Hrvatom je bio hrvatski dnevnik, tjednik i polumjesečnik koji je izlazio u Zlataru i Zagrebu. Prvi broj ovih novina izašao je 1. siječnja 1907., a prestao izlaziti 1909. godine.
Većim dijelom 1907. izlazio je kao dnevnik a potom je prešao na polumjesečni ritam izlaženja. 1908. je tjednik, a 1909. polumjesečnik.
Uređivao ga je Mirko pl. Pisačić.
Bile su u svezi sa Strankom prava.
Metildihloroarsin
Metildihloroarsin je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 160,862 Da.
NGC 782
NGC 782 je galaksija u zviježđu Eridan.
Zbirka zemljopisnih karata i atlasa Nacionalne i sveučilišne knjižnice u Zagrebu
Zbirka zemljopisnih karata i atlasa utemeljena je 1945. godine kao zasebna jedinica Knjižnice. Nastala je odabirom iz njezinih fondova, iz prikupljenog obveznog primjerka, iz darova i ostavština znamenitih pojedinaca (B. Krčelića, obitelji Patačić, V. Gaja, M. Sabljara, R. Ž. Franjetića) te darova mnogobrojnih ustanova.
Djelatnost
U Zbirci se sakupljaju, čuvaju, obrađuju i daju na korištenje sve vrste karata i atlasa. Posebna pozornost poklanja se fondu starije i vrijedne kartografske građe te nacionalnom fondu i kontroli obveznog primjerka. Djelatnici Zbirke obavještavaju korisnike iz područja kartografije te pružaju stručnu pomoć znanstvenicima i studentima u izradbi njihovih radova.
Fond zbirke
U fondu Zbirke zastupljene su sve vrste karata – pregledne, tematske, topografske karte svih mjerila, planovi i pomorske karte, stare karte, rukopisne karte, astronomske karte i sve vrste atlasa. Fond Zbirke sustavno je izgrađivan i podjednako popunjavan po zemljopisnim područjima. Više od 70 % fonda odnosi se na područje srednje, južne i jugoistočne Europe. Polovinu cjelokupnog fonda predstavlja prostor Hrvatske. Zbirka sadrži i priručnu knjižnicu s referentnim djelima iz područja kartografije i specijalnog knjižničarstva. U Zbirci se nalazi približno 42 000 listova zemljopisnih karata, približno 1500 svezaka atlasa te približno 600 svezaka knjiga priručne knjižnice.
Vrijednost građe
Osobitu vrijednost predstavlja zbirka starih atlasa: nekoliko izdanja Orteliusa, Mercatora, Hondiusa, više Blaeuovih izdanja (Atlas Major, 8 vol.), atlasi Jaillota, Marsiglia, Homanna, Lottera, Seuttera, Isolario Bordonea, Coronellija, 2 izd. Geographiae C. Ptolemaeusa, iznimno vrijedni rukopisni pomorski atlas Jadrana C. F. Beautemps-Beauprea (1806) itd. Od vrjednijih karata valja izdvojiti: Fries, Tabula V. Europae, 1522; Coppo, Tabula Histriae, 1575; Hirshvogel, Schlavoniae, Croatiae… 1573; Stier, Koenigreichs Ungarn, 1684; više od 10 karata Dalmacije i kontinentalne Hrvatske V. M. Coronellija; Mueller, Hungariae Regni, 1709; karte Dalmacije i Istre A. Zatte; Lipszky, Hungariae, Croatiae… 1806; Mappa Dioecesis Zagrebiensis, 1825; planovi grada Zagreba i drugih hrvatskih gradova iz XIX. stoljeća itd. Nezaobilazne su, također, i rukopisne karte, od kojih se osobito ističe zbirka nacrta i planova Osijeka i Tvrđe u Osijeku.
Katalozi
Mrežni katalog NSK te katalozi na listićima: stručno-regionalni, topografski i abecedni katalozi kartografske građe.
Korištenje
Građa se koristi samo unutar čitaonice Zbirke gdje se daju sve potrebne informacije, referencije i narudžbe. Preslikavanje građe nije dopušteno, osim pojedinačnih listova novijih atlasa i knjiga priručne knjižnice. Naručivanje digitaliziranih preslika kartografske građe moguće je jedino u svrhu znanstvenog i stručnog rada. Digitalizirane preslike u druge svrhe (osobne, komercijalne itd.) nije moguće naručiti.
Eurokaz
Međunarodni festival novog kazališta EUROKAZ održava se svake godine u Zagrebu u drugoj polovici lipnja. Nakon prvog EUROKAZA koji je održan 1987. kao dio kulturnog programa Univerzijade, festival je postao redovnom godišnjom manifestacijom. Na njemu je do sada nastupilo preko 300 kazališta iz cijeloga svijeta i smatra se jednim od najznačajnijih kazališnih događaja na Balkanu.
NGC 783
NGC 783 je galaksija u zviježđu Trokut.
Eurokaz
EUROKAZ nije žanrovski ograničen. Na njemu su zastupljeni kazalište, ples, performans i ostale srodne umjetnosti. Programski koncept naglašava inovaciju i impulse koji mijenjaju perceptivne običaje i sudjeluju u stvaranju novih kazališnih jezika. Dijelovi programa često su posvećeni određenim temama koje se bave važnim teatarskim fenomenima kao npr. ikonoklastičko kazalište, post-mainstream, body art, nova dramaturgija, novi cirkus i mnoge druge. Ponekad teme odražavaju kazališnu i plesnu situaciju u nekim kazališno zanimljivim geografskim područjima (novo talijansko kazalište, suvremeni ples u Africi, Latinskoj Americi, Japanu, tradicionalno kazalište Azije, nova generacija francuskih redatelja, tehnološki teatar Zapadne američke obale, itd.).
Uz međunarodni program, EUROKAZ redovito prati i hrvatsku scenu, od produkcije neovisnih skupina do inovativnih predstava nastalih u repertoarnim i nacionalnim kazalištima.
Program EUROKAZA često je popraćen diskusijama, simpozijima, filmskim i video projekcijama, radionicama, koncertima i izložbama. Prije dvije godine EUROKAZ je započeo izdavačku djelatnost. Prva objavljena knjiga (Milko Valent - "Vatreni suncostaj") daje opširan pregled 15 godina festivala (1987. - 2001.). U pripremi su publikacije posvećene segmentima alternativne kazališne scene šezdesetih i sedamdesetih godina (IFSK, Kugla glumište).
EUROKAZ financiraju Gradski ured za kulturu i Ministarstvo kulture Republike Hrvatske.
Dani satire Fadila Hadžića
Dani satire Fadila Hadžića su godišnji festival koji okuplja najbolja komediografska i satirička djela hrvatske kazališne produkcije, uz sudjelovanje istaknutih produkcija iz inozemstva, a odražava se u zagrebačkom satiričkom kazalištu Kerempuh.
Nagrade
Velika nagrada za najbolju predstavu u cjelini:
Hrvatska misao (dnevnik, Zagreb)
Hrvatska misao je bio hrvatski dnevnik i tjednik koji je izlazio u Zagrebu. Prvi broj ovih novina izašao je 19. lipnja 1920., a prestao izlaziti 1924. godine.
Izlazio je kao "izvanstranački tjednik za politiku, narodno gospodarstvo te socijalna i prosvjetna pitanja ". Uređivali su ga Rudolf Plukavec, Matej Mintas i Mile Budak. Izdavači su bili Josip Torbar, Mirko Košutić i Dragutin Hrvoj. Bile su u svezi sa pravaškim listovima Hrvatstvom i Hrvatskim pravom.
Palmer, Tennessee
Palmer je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 672, što je 54 (-7,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Čoka
Opština Čoka je jedna od opština u Republici Srbiji. Nalazi se u AP Vojvodina i spada u Severno-banatski okrug. Po podacima iz 2004. opština zauzima površinu od 321 km² (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 29.491 ha, a na šumsku 477 ha).
Centar opštine je grad Čoka. Opština Čoka se sastoji od 8 naselja. Po podacima iz 2002. godine u opštini je živelo 13.835 stanovnika, a po popisu iz 1991. je bilo 15.107 stanovnika, što daje prirodni priraštaj za taj period od -8.4%. Po podacima iz 2004. broj zaposlenih u opštini iznosi 1.912 ljudi. U opštini se nalazi 7 osnovnih i 1 srednja škola.
Naseljena mesta
center|thumb|300px|Mapa opštine
Etnička struktura
Naseljena mesta sa mađarskim većinskim stanovništvom su Banatski Monoštor, Vrbica, Jazovo, Padej i Čoka. Ostojićevo i Sanad imaju srpsko većinsko stanovništvo. Crna Bara ima relativnu mađarsku većinu.
Borgo San Pietro, Rieti
Borgo San Pietro je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 913 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 526 m.
NGC 784
NGC 784 je galaksija u zviježđu Trokut.
Fontanes-du-Causse
Fontan di Kos je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Gurdon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 72 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 4 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,01 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 390 metara (maksimalnoj 442 m, a minimalnoj 337 m).
Hrvatska domovina (Zagreb)
Hrvatska domovina je bio hrvatski dnevnik iz Zagreba.
Izlazile su od 2. prosinca 1895. do 1. prosinca 1900. godine, svakim danom osim nedjelje. Prvih je godina vlasnik bio Ivan Ružić.
Nastavljale su baštinu dnevnika Hrvatska.
Uređivali su ih:
Na baštinu dnevnika Hrvatske domovine nastavlja se dnevni list Hrvatska.
3-Metiltiofentanil
3-Metiltiofentanil je bio tokom kraćeg perioda u prodaji na crno u Americi tokom 1980-tih, pre nego što je uveden zakon kojim se kontrolišu čitave familije lekova po osnovi njihove strukturne sličnosti.
Pawling, New York
Poling je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.347, što je 114 (5,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
3-Metilfentanil
3-Metilfentanil (3-MF, mefentanil) je opioidni analgetik koji je analog fentanila. 3-Metilfentanil jedan od najpotentnijih lekova koji je široko korišten na crno. Procenjuje se da je 400-6000 puta jači od morfina u zavisnosti od toga koji izomer se koristi (pri čemu je cis izomer potentiniji).
3-Metilfentanil je otkriven 1974 i naknadno se pojavio na ulicama kao alternativa za tajno proizvedeni fentanilni analog α-metilfentanil. Međutim, brzo je postalo jasno da je 3-metilfentanil znatno potentniji od α-metilfentanila, i da stoga predstavlja znatno veću opasnost.
Hrvatska (Zagreb, 1900.)
Hrvatska je bio hrvatski dnevnik iz Zagreba.
Izlazile su od 3. prosinca 1900. do 1908. godine, svakim danom osim nedjelje.
Nastavljale su baštinu dnevnika Hrvatske domovine.
Uređivali su ih:
Na baštinu dnevnika Hrvatske nastavlja se dnevni list Hrvatska sloboda.
Dani Hvarskog kazališta
Dani Hvarskog kazališta su književno-znanstvena i scenska manifestacija koja se od 1974. održava svake godine u gradu Hvaru, u organizaciji HAZU (njegov Zavod za povijest hrvatske književnosti, kazališta i glazbe), Književnog kruga Split, Hvarskog pučkog kazališta i Poglavarstva Grada Hvara. Tematski se bavi hrvatskom književnošću i kazalištem, a trajanje im je obično manje od tjedan dana. U svom programu, Dani Hvarskog kazališta imaju dramski dio programa i znanstveni skup. Dramskom dijelu programa ima hrvatske autore predstava. Mjesta izvođenja su staro Hvarsko kazalište, na otvorenom ili nekoj drugoj lokaciji. Središnji događaj svakih dana je znanstveni skup na neku unaprijed zadanu temu iz hrvatske književnosti, a svake godine tema je druga. Glede činjenice da na tim skupovima sudjeluju i inozemni znanstvenici, ova manifestacija ima i međunarodni karakter. Izlaganja se objavljuju u zborniku „Dani hvarskog teatra”.
NGC 785
NGC 785 je galaksija u zviježđu Trokut.
Opština Bač
Opština Bač je jedna od opština u Republici Srbiji. Nalazi se u AP Vojvodina i spada u Južno-bački okrug. Po podacima iz 2004. opština zauzima površinu od 365 km² (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 26.843 ha, a na šumsku 3.140 ha).
thumb|200px|Položaj opštine Bač u Srbiji. Pordučje opštine Bač se nalazi između opština Bačka Palanka i Odžaci, dok se sa druge strane Dunava nalazi Vukovar u Hrvatskoj.
Centar opštine je grad Bač, udaljen 62 km od Novog Sada, 140 km od Beograda i 120 km od Subotice. Opština Bač se sastoji od 6 naselja. Po podacima iz 2002. godine u opštini je živelo 16.268 stanovnika, a prirodni priraštaj je iznosio -6,8 %. Po podacima iz 2004. broj zaposlenih u opštini iznosi 3.379 ljudi. U opštini se nalazi 6 osnovnih i 1 srednja škola.
Etnička struktura
Etnička struktura opštine Bač (prema popisu iz 2002. godine):
Prema istom popisu, za 66% stanovništva opštine je maternji jezik srpski, za 20% slovački, za 4% rumunski, za 3% mađarski, za 3% hrvatski i za 2% romski.
Metildienolon
Metildienolon je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 286,409 Da.
Opština Bač
Etnička struktura
Naselja sa srpskim većinskim stanovništvom su Bač, Bačko Novo Selo i Bođani. Selenča ima slovačku većinu, a Vajska i Plavna imaju relativnu srpsku većinu.
Višenacionalnu strukturu opštine karakteriše činjenica da na relativno malom prostoru žive pripadnici tri vere i tri crkve koje su vredni kulturni spomenici: pravoslavna, katolička i evangelistička crkva. Predstavnici svih etničkih grupa održavaju svoje običaje i tako opštinu Bač čine bogatim i šarolikim.
Privreda
Na teritoriji opštine Bač posluje 64 preduzeća, od kojih su četiri preduzeća i drištvenoj svojini dok su ostala u privatnom vlasništvu.
Ratarstvo je osnovna grana poljoprivrede, a njen osnovni cilj je da se uz intenzivno korišćenje obradivog zemljišta proizvedu što veći prinosi kvalitetnih proizvoda. Tradicionalno su zastupljene kulture kukuruza, pšenice, šećerne repe, suncokreta, ječma i soje. Poslednjih godina značajno je proširena proizvodnja soje jer je sredina izuzetno pogodna za uzgoj ove kulture.
Starkville, Mississippi
Starkvil je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 23.888, što je 2.019 (9,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hrvatska (Zagreb, 1886.)
Hrvatska je bio hrvatski dnevnik iz Zagreba.
Izlazile su od 1. veljače 1886. do 30. studenoga 1895. godine, svakim danom osim nedjelje.
Nastavljale su baštinu dnevnika Sloboda.
Vlasnici i izdavači bili su: Ivan Krajač, Gj. Rukavina, Eugen Kumičić, Martin Lovrenčević i Vjekoslav Fleišer.
Uređivali su ih:
Na baštinu dnevnika Hrvatske nastavlja se dnevni list Hrvatska domovina.
Area Industriale, Vercelli
Area Industriale je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
NGC 787
NGC 787 je galaksija u zviježđu Kit.
Hrvatska sloboda (Zagreb)
Hrvatska sloboda je bio hrvatski dnevnik iz Zagreba.
Izlazile su od 27. travnja 1908. do 30. listopada 1911. godine, svakim danom osim nedjelje.
Nastavljale su baštinu dnevnika Hrvatske.
Uređivali su ih:
Na baštinu dnevnika Hrvatske nastavlja se dnevni list Hrvatska država.
Gornji kvark
Gornji kvark ili u kvark je jedan od elementarnih čestica od kojih se sastoji tvar. Najlakši je od svih kvarkova. Zajedno sa donjim kvarkom tvori neutrone (1 gornji kvark i 2 donja kvarka) te protone (2 gornja kvarka i 1 donji kvark) koji su dio atomskih jezgri. Čini prvu porodicu čestica prema standardnom modelu. Ima naboj od +2/3 e i masu između 1.5-3.3 MeV/c 2. Kao i svi kvarkovi spada u skupinu fermiona sa spinom od -1/2. Na njega djeluju sva 4 osnovna međudjelovanja: gravitacijsko, elektromagnetsko, slabo i jako. Antičestica gornjem kvarku je gornji antikvark.
Bois-Sainte-Marie
Boa Sent Mari je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Šarol.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 215 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 79 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,69 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 415 metara (maksimalnoj 462 m, a minimalnoj 390 m).
Stafford, Kansas
Staford je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.042, što je 119 (-10,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Iran u internacionalnim statistikama
mini|desno|300px| [[Iran ]] Ovaj članak pruža uvid u kotiranje Irana na međunarodnim statističkim ljestvicama:
BIT
BIT (kratica od Blind in Theatre) je jedini svjetski kazališni festival za slijepe i slabovidne osobe, a pokrenuo ga je studio za slijepe i slabovidne osobe Novi Život. Prvo izdanje je održano u listopadu 1999. godine i od tada se redovno održava svake druge godine sa sve više nastupa kazališnih udruga i družina slijepih i slabovidnih osoba sa svih strana svijeta. Vremenom se u festival ravnopravno uključuju i druge umjetničke grane kojima se bave slijepe i slabovidne osobe (film, performans...). Na 8. festivalu održanom 2013. nastupili su međunarodni izvođači iz Slovenije, Ujedinjenog Kraljevstva i Sjedinjenih Država.
NGC 788
NGC 788 je galaksija u zviježđu Kit.
Kazališni festivali u Hrvatskoj
Kazališni festivali u Hrvatskoj:
Tabiadon di Val, Belluno
Tabiadon di Val je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1262 m.
Riegelwood, North Carolina
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 579.
Briti
U užem smislu se pod tim izrazom podrazumijeva skup keltskih plemena, odnosno etničkih grupa koja je govorila britskim jezicima, imala zajedničku kulturu te naseljavala najveći dio drevne Britanije.
Od Brita valja razlikovati Gele, keltska plemena koja su naseljavala drevnu Irsku, otok Man i zapadni dio današnje Škotske poznat pod nazivom Dál Riata, a čiji potomci govore gelskim jezicima.
Pitanje da li su Pikti, drevni stanovnici današnjeg sjevera Škotske dio britskog etničkog korpusa, specifično keltsko stanovništvo ili zapravo ne-keltski potomci prastanovnika Britanije nije još uvijek riješeno.
Nakon Cezarovog neuspjelog pokušaja da osvoji Britaniju, najveći dio Brita je godine 43. uspio pokoriti i pod rimsku vlast dovesti car Klaudije. Dio Brita je ostao iza Hadrijanovog zida, dok su ostali bili podvrgnuti djelomičnoj romanizaciji kao rimski podanici u provinciji Britannia. Usprkos tome su uspjeli sačuvati dio svog identiteta, ali se nakon rimskog povlačenja i kratkotrajnog perioda samostalnih država nisu uspjeli oduprijeti Velikoj seobi naroda, odnosno najezdi germanskih plemena kao što su Angli, Juti i Saksonci. Oni su do kraja 1. milenijuma uspjeli pokoriti Brite i s vremenom gotovo u potpunosti asimilirati njihovu kulturu i jezik.
Manji dio Brita se od 4. do 6. vijeka počeo naseljavati u dijelu Galije kojemu su dali ime Bretanja, a njihovi potomci se zovu Bretonci.
4-Acetoksi-DET
Doziranje
4-Acetoksi-DET je oralno aktivan, i doze od 10–25 mg su uobičajene. Efekti traju 4–6 sati. Slobodna baza je takođe aktivna kad se unosi pušenjem sa dozama u opsegu 5–20 mg. Pušenje 4-acetoksi-DET znatno ubrzava početak dejstva.
Hrvatska država (Zagreb)
Hrvatska država je bio hrvatski dnevnik iz Zagreba.
Izlazile su od 4. rujna 1917. do 23. prosinca 1918. godine, svakim danom osim nedjelje.
Nastavljale su baštinu dnevnika Hrvatske slobode.
Izdavač je bio Saborski klub Starčevićeve stranke prava.
Uređivao ih je:
Na baštinu dnevnika Hrvatske nastavlja se dnevni list Hrvat.
Opština Varvarin
thumb|250px|Lokacija opštine Varvarin u Srbiji thumb|200px|Opština Varvarin u Rasinskom okgrugu
Opština Varvarin je jedna od opština Srbije. Nalazi se u Centralnoj Srbiji, u Rasinskom okrugu. Prema popisu stanovništva iz 2002. godine, opština ima 20.122 stanovnika. Prema proceni Republičkog zavoda za statistiku u 2021. godini opština ima 15.495 stanovnika. Središte opštine je naselje Varvarin, koje ima 2.198 stanovnika.
Geografski položaj
Teritorija opštine Varvarin zahvata najveći deo znatno prostranije regije Temnić, smeštene između Velikog i Zapadnog Pomoravlja. U užem smislu, njoj pripadaju južni i jugoistočni delovi planine Juhor, istočni obronci Gledićkih planina, te delovi aluvijalnih ravni na levim obalama Velike i Zapadne Morave. Gledano šire, međutim, ovaj prostor zahvata najjužniji deo Šumadije, južni deo gornjevelikomoravske kotline i krajnji istočni deo zapadnomoravske kotline. Iz ovakve teritorijalne pripadnosti navedenim geografskim celinama proističe centralna pozicija teritorije opštine Varvarin u odnosu na celokupan prostor Republike Srbije. U administrativno-regionalnoj podeli teritorije Srbije ova oština pripada Rasinskom okrugu.
Prostor koji pripada opštini Varvarin na istoku i jugoistoku skoro u potpunosti je omeđen prirodnim granicama
Reljef
Po veličini teritorije i po broju stanovnika opština Varvarin spada u manje opštine Srbije, a po morfološkoj strukturi reljefa u manje složene. Veći deo teritorije ove opštine leži u dolinskoj ravni Velike Morave i njene pritoke Kalenićke reke, sa prosečnom nadmorskom visinom oko 140 m. Zapadni deo teritorije čini izdignutije pobrđe Temnića, a na severozapadnom i severnom delu teren se postepeno izdiže u blaže padine, pa u strmije planinske strane Juhora. Tako su na teritoriji ove opštine zastupljene tri morfološki i visinski različite prostorne celine, od kojih je dolinska ravan Velike Morave najprostranija, a planinski deo Juhora najmanji deo teritorije.
Na nastanak i oblikovanje ovakvog reljefa glavni uticaj imali su tektonski odnosi, rečna erozija i denudacija. Konstatovane su glavne rasedne poprečne linije dolinom zapadne Morave i Kalenićke reke i uzdužna rasedna linija na istočnim padinama Juhora. Prostrana dolinska ravan Velike Morave je ostatak dna neogenog jezera. U njemu su u postjezerskoj fazi usekle svoja korita Velika Morava i Kalenićka reka. Desna obala Morave je jače erodirana i snižena. Prirodni tok reke na ovom sektoru pun je meandara i mrtvaja koji su regulacijom reke pretežno isušeni, a uz korito je niska aluvijalna terasa. Zato je podloga aluviona rečnog korita različitog sastava, od šljunka, peska i muljevitih aluvijalnih sedimenata u mrtvajama. Glavni deo dolinskog dna neogenog jezera ostao je sa leve strane Morave, a iznad leve obale održala se vrlo očuvana terasa od Bošnjana do Obreža, prosečne visine oko 20 – 25 m, na jugu pa joj visina postepeno opada i isčezava neposredno na kraju atara Obreža, što je potvrda usecanja reke po dnu nekadašnjeg jezera. Podlogu ove dolinske ravni čine neogeni jezerski sedimenti sa peskovima i glinama na kojima su razvijena duboka i plodna zemljišta, pretežno sa smonicama.