cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kopar (začin)
Upotreba
Sa anisom i kimom upotrebljava se u evropskoj kuhinji kao dodatak salatama, umacima, jelima od ribe i kiselim marinadama. Koristi se i kao ljekovita biljka čija ulja pospješuju apetit, olakšavaju probavu i umiruju nerve. Jača imuni sistem i djeluje protiv infekcija. Čaj kopera umiruje i pomaže kod nesanice.
Hemijski sastav
Biljka sadrži prvenstveno eterična ulja.
Narodno vjerovanje
Kopar je poznat još u starom Egiptu kao ljekovita biljka. Rimski gladijatori mazali su tijelo koprovim uljem i jeli hranu začinjenu koprom, jer se vjerovalo da daje snagu. Grci su ga cijenili zbog umirujućeg svojstva. U Bibliji se pominje sa metvicom i kimom. Buketić kopra na vratima štiti ukućane od „zlih“ gostiju. Ako mladenka u cipelama na vjenčanju ima zrna kopra i senfa, njena riječ će biti posljednja u kući. Novorođenu djecu se štiti od „zla“ time što ih se pospe koprom i solju, a zrna kopra u džepu štite od „crne magije“.
Digitalna elektronika
. Digitalna elektronika je deo elektronike u kome se umesto analognih signala koriste digitalni signali. Digitalna elektronika se najčešće predstavlja Bulovom algebrom i osnova je za sva digitalna kola računara, mobilnih telefona i brojnih drugih uređaja.
Najčešća „fundamentalna jedinica“ digitalne elektronike je logička kapija. Kombinovanjem brojnih logičkih kapija (od 10 do stotina hiljada) se mogu stvoriti složeniji sistemi. Složeni sistem digitalne elektronike se obično naziva digitalno kolo.
Lösnich
Lesnih je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 418 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231076.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bernkastel-Vitlih Lesnih se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bernkastel-Vitlih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 120 metara. Površina opštine iznosi 2,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 418 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 165 stanovnika/km².
31. pne.
Godina '''31. pne.''' bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Antonija i Oktavijana ili, rjeđe, '''godina 723. Ab urbe condita'''. Oznaka 31. pne. za ovu godinu je u upotrebi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
thumb|Shema bitke kod Akcija
Case Nuove Russo, Messina
Case Nuove Russo je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 969 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Arroyo Hondo, Urique
Arroyo Hondo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1600 m.
Düzce (provincija)
Provincija nosi ime po glavnom gradu provincije - Düzce.
Villa Heights, Virginia
Vila Hajts je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 717, što je 128 (-15,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Turke
Zemljopis
Nalaze se istočno od nacionalnog parka Risnjaka, na zapadnoj obali rijeke Kupe. Sjeverozapadno je Gornji Ložac (Hrvatska) i Grintovec pri Osilnici (Slovenija), Zakrajc Turkovski, zapadno je Podgora Turkovska, jugozapadno su Požar i Kalić, jugoistočno je Sedalce, istočno je Bosljiva Loka (Slovenija).
Colville
Današnji im potomci žive na rezervatu Colvile udruženi u konfederaciji sa plemenima Sanpoil, Methow, Palouse, Wenatchee, Senijextee (Sinixt, Lake), Nespelem, Chelan, Entiat, Sinkaietk (Southern Okanagon), .tskowa'xtsEnux (Moses-Columbia) i Chief Joseph's Band, dio plemena Nez Percé.
Ime
Colville Indijanci svoje ime dobivaju po utvrdi Fort Colville, postaji kompanije Hudson Bay na Kettle Fallsu. U engleskom jeziku prema svome lokalitetu na Kettle Fallsu, prozvani su i Kettle Falls Indijanci, od čega su Francuzi napravili naziv Chaudière. Lewis & Clark koji u ove krajeve dolaze u ranom 19. stoljeću prozvali su ih Whe-el-po ili Wheelpo, što je skraćeni oblik sališkog naziva Skuyélpi koja se kod Okanagon Indijanaca javlja u obliku Säls<sub>x</sub>uyilp. Hale (1846) ih naziva Basket People.
Ostali nazivi za njih bili su: Cauldrons, Schwoyelpi, Shuyelpees, Soayalpi, Squaw-a-tosh, Squiaelps, Sweielpa, Skoiel-poi, Sin-who-yelp-pe-tuk, Shwoi-el-pi, Quarlpi, Quiarlpi, Whe-el-poo, Whe-el-po, K<small>Q</small>optlē'nik
Povijest
Meriwether Lewis i William Clark (1806) ovo pleme nazivaju imenom Wheelpo i procjenjuju da ih ima oko 2,500 u 130 kuća, a naseljeni su između Kettle Fallsa i rijeke Spokane.
Za Gibbsa oni čine najveće salishansko pleme. Godine 1872. utemeljen je rezervat Colville za njih i druga plemena iz susjednih područja. Poglavica Chief Moses sa svojom bandom .tskowa'xtsEnux (danas Moses-Columbia), na rezervat dolazi 1883, a dvije godine kasnije (1885.) i banda Nez Percé Indijanaca koje je predvodio poglavica Joseph.
Plemenski savez  'The Confederated Tribes of the Colville Reservation'  nastaje devetnaestog dana mjeseca travnja 1938. godine i zastupa je Colville Business Council, a danas njime predsjeda Michael E. Marchand. Dvanaest plemena koja žive na rezervatu vode se pod imenima Wenatchee, Nespelem, Moses-Columbia, Methow, Colville, Okanogan, Palus, San Poil, Entiat, Chelan, Nez Perce i Lake. Godine 2005. svih zajedno ima ih 8.700.
Doctor Zertuche, Reynosa
Doctor Zertuche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Nivelir
mini|desno|300px|Korištenje nivelira na gradilištu mini|desno|300px|Automatski nivelir koristi optički element na njihalu (kompenzator) da kompenzira male greške mini|desno|300px|Stalak za nivelir mini|desno|300px|Cijevna libela mini|desno|300px|Kružna libela mini|desno|300px|Na stalku se nalazi vijak za pritezanje nivelira mini|desno|300px|Noga stalka se može podešavati Nivelir je osnovni mjerni instrument za mjerenje visinskih razlika kod geodetskih mjerenja. Osnovni princip zasniva se na djelovanju sile teže, odnosno dovođenje vizurne osi dalekozora u horizontalni položaj. To se postiže primjenom libele ili kompenzatora. Korištenjem nivelira, visinske razlike se dobivaju iz direktnih mjerenja. Nivelmanska letva treba biti vertikalno postavljena u prostoru, što se postiže kružnom libelom.
Na donjem dijelu nivelira nalaze se tri podnožna vijka koji služe za horizontiranje instrumenta. Gornji dio se okreće oko glavne (vertikalne) osi, a ujedno je i nosač dalekozora. Glavna os mora osigurati stabilnost instrumenta i vrlo pravilno zakretanje ostalih pokretnih dijelova, što zahtijeva posebnu kvalitetu materijala i točnu izradu.
Paleontologija
Paleontologija je nauka o razvoju života na Zemlji, drevnih biljaka i životinja zasnovana na fosilima, svedočanstvima njihovog postojanja sačuvanim u stenama. Uključuje proučavanje fosila tela, tragova, brloga, odbačenih delova, koprolite, i hemijske ostatke.
Nivelir
Dalekozor
Osnovna operacija pri geodetskim mjerenjima, bilo da se radi o mjerenjima pravaca ili mjerenjima na nivelmansku letvu, je viziranje. Za tu svrhu služi dalekozor. Osnovni dijelovi dalekozora su: objektiv, nitni križ, okular. Objektiv služi za preslikavanje predmeta (vizurnih marki) iz prostora predmeta u prostor slike. Slika predmeta koju stvara objektiv mora se nalaziti u ravnini nitnog križa (ako to nije slučaj dolazi do paralakse nitnog križa). Spojnica presjeka niti nitnog križa i glavne točke objektiva čini vizurnu os. Nitni križ zajedno sa nastalom slikom opažanog predmeta (marke) promatramo okularom koji ima ulogu lupe (povećala). Dalekozor zajedno sa okom opažača čini cjelinu i konačno slika nitnog križa i mjerenog predmeta stvara se na mrežnici oka.
Paleontologija
Savremena paleontologija postavlja drevni život u njegov kontekst, proučavajući kako su dugoročne fizičke promene globalne geografije ("paleografija") i klime ("paleoklima") uticale na evoluciju života, kako su ekositemi reagovali na te promene, i zauzvrat promenili planetarni okoliš, i kako su ti međusobni odzivi utecali da današnju bioraznolikost. Dakle, paleontologija se preklapa s geologijom, proučavanjem stena i formacija stena, pa sa botanikom, biologijom, zoologijom, i ekologijom, disciplinama koje proučavaju živa bića i njihovu interakciju. Polenologija je proučavanje peluda, savremenog ili fosilnog.
Nivelir
Dalekozor
Dalekozor je optički instrument koji u svojoj osnovnoj namjeni služi za povećanje vidnog kuta prilikom promatranja udaljenih predmeta. Dalekozor je građen od objektiva i okulara. Objektiv je sabirni optički sustav koji stvara realnu međusliku udaljenih predmeta po zakonima optičkog preslikavanja. Predmet promatranja nalazi se na udaljenosti većoj od 2 žarišta objektiva, te je slika koju stvara objektiv umanjena, realna i preokrenuta. Okular je povećalo kojim se promatra realna međuslika. Iza okulara se nalazi oko opažača, dalekozor je stoga subjektivni optički instrument. Mjerni dalekozor (1611. je napravio Kepler) ima u ravnini zadanog vidnog polja ugrađenu staklenu pločicu s nitnim križem.
Mjerenje nivelirom
Dioptriranje je postupak izoštravanja slike nitnog križa okretanjem tubusa okulara. Oko sliku nitnog križa treba vidjeti oštro u stanju mirovanja akomodacije. Samo je jedan položaj okulara u koji ga treba postaviti prije mjerenja dalekozorom i više ga u toku mjerenja ne smijemo mijenjati. Okular odvinemo toliko da slika nitnog križa ne bude oštra. Zakrećemo okular prema pločici sa nitnim križem do najpovoljnije oštrine. Pročitamo položaj na dioptrijskoj skali, te u istom smjeru zakrenemo okular za otprilike 0,5 dioptrije. Time smo okular doveli u optimalan položaj, a oko u stanje mirovanja akomodacije.
Paleontologija
Fosili su već bili poznati primitivnim ljudima i ponekad su ispravno smatrani ostacima drevnih organizama. Organizovano proučavanje paleontologije potiče iz kasnog 18. veka.
Nivelir
Mjerenje nivelirom
Vizurna os određena je pravcem koji prolazi presjecištem glavnih niti nitnog križa i glavnom točkom objektiva. Ravnina koju opisuje vizurna os pri okretanju oko horizontalne osi nivelira naziva se vizurnom ravninom.
Prije finog viziranja potrebno je izoštriti sliku opažanog objekta. Slika mjernog objekta mora biti oštra i treba se nalaziti u ravnini nitnog križa. Prema konstrukciji dalekozora postoje dva načina izoštravanja:
Oko zajedno s dalekozorom čini optičku cjelinu, te je viziranje prema tome subjektivno fiziološko-optička pojava. Točnost viziranja ovisi o mnogim faktorima kao što su: rasvjeta, kontrast i oblik mjernog objekta, oblik i debljina niti nitnog križa, paralaksa nitnog križa, udaljenost opažanog objekta, stanje u atmosferi, fiziološka i optička svojstva oka opažača i psihološki utjecaji.
Cijevna libela
Cijevna libela se prvi puta primijenila 1661. Sastoji se od staklene cijevi koja je sa unutrašnje strane brušena u bačvastom obliku. Ispunjena je tekućinom niskog ledišta (nižeg od - 50˚C), a to je alkohol ili eter.
S vanjske strane libele nalazi se ugravirana podjela koja može biti kontinuirana ili simetrična (prekinuta). Središnja točka podjele naziva se markom libele. Osjetljivost ili podatak libele mjeri se središnjim kutom koji odgovara luku od jednog parsa (ε). To je kut promjene nagiba libele uz pomak mjehura za veličinu jednog parsa. Najpreciznije libele imaju osjetljivost od 1˝ do 2˝. Osjetljivost se kod geodetskih instrumenata kreće od: 10˝ - 120˝. Ispravno promatranje podjele libele je promatranje okomito na podjelu. Temperatura utječe na duljinu mjehura libele. Libela na dalekozoru postavljena je paralelno sa vizurnom osi dalekozora i služi za točnije postavljanje dalekozora tj. vizurne osi u horizontalan položaj.
Kružna libela
Kružna (dozna) libela datira od 1770. Primjenjuje se za grubo horizontiranje. Gornja ploha libele je dio kugle. Sa vanjske strane stakla nalazi se jedan ili više koncentričnih kružića. Središte kružića je marka libele. Os dozne libele prolazi markom i središtem zakrivljenosti unutrašnje brušene plohe. Kada se mjehurić nalazi u središtu kružića libela je namještena; os libele je vertikalna u prostoru. Osjetljivost kružne (dozne) libele kreće se od 2΄ - 30΄ te se koristi za grubo horizontiranje instrumenata i pribora.
Mjerenje visinskih razlika
Korištenjem nivelira, visinske razlike se određuju očitanjem na nivelmanskim letvama, koje se postavljaju vertikalno pomoću dozne libele na točke na kojima se određuju visinske razlike. Pri tome, vizurna linija treba biti u horizontalnoj ravnini. Nivelir se postavlja na stativ, u pravilu u sredinu između točaka čija se visinska razlika određuje.
Za određivanje visinske razlike između udaljenih točaka, potrebno je postupno prenositi visine od točke do točke. Visina neke točke na Zemljinoj površini je udaljenost te točke od srednje nivo plohe mora. Nivo ploha mora određuje se dugogodišnjim opažanjem s instrumentima – mareografima.
Podjela nivelira
Nivelire dijelimo po točnosti na osnovi srednje visinske razlike po 1 km obostranog niveliranja:
Podjela nivelira po namjeni:
Podjela nivelira prema načinu horizontiranja vizurne linije:
Niveliri s kompenzatorom
U današnjoj primjeni najviše se koriste niveliri s kompenzatorom koji omogućuje automatsko horizontiranje geodetske vizurne linije u radnom području kompenzatora. Kompenzator je optičko-mehanički sklop, koji unutar područja rada (hoda) automatski kompenzira utjecaj nagiba vertikalne osi na položaj vizurne osi, te je dovodi horizontalno u prostoru. Kompenzator radi na principu fizikalnog njihala. Kompenzator je u većini nivelira smješten unutar kućišta dalekozora, između objektiva i nitnog križa.
Prva konstrukcija nivelira, gdje se kao kompenzator primjenjuje optički element na njihalu, datira od 1950. (prvi nivelir izrađen je u tvornici ZEISS – Opton, Oberkochen, tadašnja Zapadna Njemačka). Zadatak kompenzatora je da pri nagnutom dalekozoru (tj. nagnutoj vertikalnoj osi) unutar područja kompenzacije, obično od 5´ do 30´, automatski otkloni zrake snopa, tako da vizurna linija bude u prostoru horizontalna.
Uređaj za kompenzaciju je složene optičko – mehaničke građe, gdje se kompenzatorom naziva samo pomični element. Kao pomični optički elementi koriste se: prizme za refleksiju (pravokutna, krovna, sustav prizama), ravno zrcalo, kutno zrcalo, leća, te u nekim slučajevima i tekućina. Unutar samog kompenzatora nalazi se i optički sustav od više optičkih elemenata koji su nepomični.
Pogreške nivelira
Kao i kod teodolita, tako i kod nivelira, ispituje se ispravnost pojedinih osi: ispravnost glavne osi, vizurne osi, osi kružne libele. Glavna ili vertikalna os nivelira za vrijeme mjerenja mora biti vertikalna. Vizurna os mora biti u prostoru horizontalna. Os kružne libele treba biti paralelna s glavnom osi. Kod niveliranja glavni uvjet nivelira je da pri vertikalnom položaju glavne osi vizurna os mora biti u prostoru horizontalna. Ako uvjet nije zadovoljen, kao posljedica je pogreška visinske razlike pri nejednakim udaljenostima nivelmanske letve od nivelira. Svi ostali uvjeti su sporedni.
Optika i mehanika
Digitalni nivelir izrađen je isto kao nivelir s kompenzatorom. Optički i mehanički dijelovi su istovjetni. S digitalnim nivelirom mogu se izvoditi i klasična vizualna opažanja. Digitalni nivelir ima ugrađenu diobenu kocku koja ima ulogu djelitelja zračenja (svjetlosti). Diobena kocka dijeli infracrvenu svijetlost od vidljive. Infracrvenu svjetlost (sliku) otklanja na fotodiode poredane u jednom redu, a vidljivu svjetlost (sliku) otklanja na nitni križ. U redu se nalazi 256 fotodioda na približno 6,5 mm dužine.
Elektronika
Fotodiode pretvaraju sliku kodirane (digitalne) podjele u analogni videosignal. Signal odlazi na analogno-digitalni pretvarač, a zatim podaci odlaze u procesor na obradu. Poslije obrade mjernih signala u procesoru, na ekranu se prikazuje duljina do letve i očitanje letve. Putem tipkovnice unose se različiti numerički podaci i upravlja radom nivelira.
Taksonomske kategorije
Taksonomske kategorije predstavljaju nivoe hijerarhije u biološkim klasifikacijama, tj. u taksonomiji. Ovim apstraktnim pojmovima dodeljuju se konkretna značenja u vidu imena neke grupe organizama (takson), čime je omogućeno određivanje hijerarhijske pozicije tog taksona među svim živim bićima. Osnovna taksonomska kategorija je vrsta, a postoje hijerarhijski i niže i više kategorije.
Glavne taksonomske kategorije su vrsta (na latinskom species), rod (lat. genus), familija (lat. familia), red (lat. ordo), klasa (lat. classis), razdeo (u botanici) odnosno tip ili kolo (u zoologiji) - lat. phylum, i carstvo (lat. regnum). Dodatne taksonomske kategorije nastaju dodavanjem prefiksa pod- ili nad- (lat. sub-, super-), ili su u slučaju da su niže od ranga potfamilije definisane posebnim imenom. Hijerarhija taksonomskih kategorija predstavljena je u sledećoj tabeli, gde svaka glavna kategorija sadrži bar jednu glavnu kategoriju neposredno ispod nje (tako je rod izgrađen od jedne ili više vrsta, familija od bar jednog roda itd.).
Napomene
Taxonomie Taxonomie
Vela Voda
Vela Voda je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Delnica. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno, sjeverozapadno i sjeverno je Nacionalni park Risnjak, sjeverozapadno su Leska i Bela Vodica, sjeverno su Crni Lug, Malo Selo i Plajzi, jugozapadno je Zelin Crnoluški.
Marijan Vajda (režiser)
Marijan Vajda (Zagreb, 1920 - München, 1997) bio je hrvatski i jugoslavenski filmski režiser. Karijeru je počeo nakon studija na Zagrebačkom sveučilištu koje je prekinuo Drugi svjetski rat. Po njegovom završetku se preselio u Beograd gdje je počeo raditi za vojni studio Zastava film. Pažnju je privukao populističkim komedijama 1960-ih, ali mu je najpoznatija od njih, Šeki snima, pazi se iz 1962. godine, u kojoj je nastojao za tadašnju Jugoslaviju atipičan način iskoristiti fenomen celebrityja, zapečatio karijeru. Zbog izuzetno loših kritika je izbačen iz Saveza režisera Jugoslavije. Početkom 1970-ih se s obitelji preselio u Austriju gdje je 1970-ih pod pseudonimom Mario d'Alcala snimio nekoliko eksploatacijskih filmova.
Belligné, Pyrénées-Atlantiques
Belinje je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Atlantska Loara koja pripada prefekturi Ansani.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1451 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 32,8 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 62 metara (maksimalnoj 94 m, a minimalnoj 47 m).
Valle del Porco, Isernia
Valle del Porco je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 559 m.
Pikita, Granja, Jesús María
Pikita, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Lötzbeuren
Lecbojren je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 500 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231206.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bernkastel-Vitlih Lecbojren se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bernkastel-Vitlih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 430 metara. Površina opštine iznosi 10,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 500 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 49 stanovnika/km².
Automatika
mini|300px|Kontrolni sistemi igraju ključnu ulogu [[space flight|svemirskim letovima]] mini|desno|300p|Primjer sistema automatskog upravljanja (SAU), ili kontrolnog sistema. Prikazani služi za održavanje brodskog kormila u podešenom položaju. Odstupanje se mjeri, i preko proporcionalnog pojačavača privodi motoru koji vrši korekciju položaja kormila. Ovo je jednostavan sistem sa [[povratna sprega|povratnom spregom.]]
Cowlitz
Cowlitz, pleme ili grupa plemena američkih Indijanaca porodice Salishan sa donjeg i srednjeg toka rijeke Cowlitz na zapadu Washingtona. Cowlitzi se sastoje od nekoliko srodnih skupina: Lower Cowlitz ili Stlpulimuhkl, Upper Cowlitz ili Taidnapam (Taitinapum), Lewis River Cowlitz i Mountain Cowlitz. Rana populacija iznosila je oko 300, a prema Mooneyu (1928) oko 1,000 uključujući Humptulipse i Chehalise. Prema Judith W. Irwin s Lower Columbia Collega, 1800.-tih godina Lower Cowlitzi (znači bez Taidnapama) imali su preko 30 sela niz Cowlitz od Mossyrocka južno prema rijeci Columbia. Na mjestu današnjeg grada Longview nalazilo se njihovo selo Manse'la, a drugo poznato po imenu, Awi'mani, na ušću rijeke Coweman. Ovo je pleme svakako bilo mnogo snažnije i brojnije nego što to procjenjuju NAHDB i uvijek skromni James Mooney. Susjedni Taidnapami ili Upper Cowlitzi preko ženidbi sa susjednim šahaptinskim plemenima prihvačaju šahaptinski jezik, pa ih danas klasificiraju među Shahaptian govornike.
Automatika
Automatika (kontrolno inženjerstvo) je grana nauke i tehnike koja se bavi principima i teorijom automatskih kontrolnih sistema i uređaja, koji izvršavaju zadatke bez neposrednog učešća čovjeka.
Cowlitz
Brojno stanje Lower Cowlitza ili Cowlitza 2000. iznosi preko 1,400 naseljenih u okrugu Cowlitz, a ima ih i po rezervatima Chehalis i Puyallup. Kultura Cowlitza pripada području Sjeverozapadne obale, a ribolov glavni izvor prehrane. Ribarsko pleme pleme Kwaiailk s gornjeg toka Chehalisa čiji je broj iznosio 216 (prema Gibbsu) pridružio se 1877. Cowlitzima.
Tim Robbins
Rani život
Tim Robbins rođen je u gradu West Covina, Kalifornija, u obitelji Mary Bledsoe i Gila Robbinsa; ima dvije sestre, Adele i Gabrielle, i brata Davida. Robbins se zajedno s obitelji preselio u Greenwich Village još kao dijete, dok se njegov otac probijao kao član folk grupe The Highwaymen. Robbins je počeo nastupati u kazalištu s dvanaest godina te se pridružio dramskom klubu na Stuyvesant High School. Proveo je dvije godine na SUNY Plattsburgh, onda se vratio u Kaliforniju da bi pohađao UCLA Film School.
Automatika
Za razliku od kibernetike, koja proučava samo informacione ili acikličke automatske sisteme, automatika proučava i cikličke i determinisane automatske sisteme (vidi Automatsko upravljanje).
Elementi automatike
Sistem automatskog upravljanja (SAU) se sastoji od raznih elemenata koji vrše samostalne funkcije. Prema osnovnim funkcijama, mogu se svrstati u senzore, međuelemente i izvršne organe.
Tim Robbins
Karijera
Robbinsova glumačka karijera započela je u njujorškom kazalištu, gdje je kao tinejdžer nastupao u glazbenoj adaptaciji  Malog princa Antoine de Saint-Exuperyja. Nakon diplome, 1981., Robbins se u Los Angelesu pridružio eksperimentalnoj kazališnoj grupi Actor's Gang, s prijateljima iz svoje softball ekipe. Uloga koja mu je lansirala karijera bila je ona bacača "Nukea" LaLoosha u bejzbolskom filmu Bull Durham 1988.
Automatika
Elementi automatike
Senzor (davač, detektor, osjetilo) je osnovni element svakog SAU. On neprekidno mjeri stvarnu vrijednost upravljanog parametra. Zatim daje vrijednost komparatoru (upoređivaču) koji upoređuje izmjerenu i referentnu (željenu) vrijednost veličine i daje signal greške, proporcionalan razlici istih. U primjeru na slici, potenciometar je senzor pozicije kormila. Komparator je operacioni pojačavač spojen kao komparator (izlaz je razlika napona na invertujućem i neinvertujućem ulazu).
Međuelement je sistem kojim se informacije od senzora pojačavaju ili dovode u podesan oblik za upravljanje izvršnim organom. Može biti dio kanala veze (prijemnik, predajnik, koder, dekoder), pojačavač, transformator i tako dalje. Na slici, međuelement je pojačavač snage.
Tim Robbins
Karijera
Zaradio je odlične kritike za glavnu ulogu nemoralnog filmskog direktora u filmu Roberta Altmana iz 1992., Igrač. Kao redatelj i scenarist debitirao je satiričnim dokumentarcem Bob Roberts, o desničarskom kandidatu za senatora. Robbins je nakon toga s Morganom Freemanom nastupio u hvaljenoj zatvorskoj drami, Iskupljenje u Shawshanku, filmu iz 1994. koji je nastao prema kratkoj priči Stephena Kinga.
Automatika
Elementi automatike
Izvršni organ djeluje na proces kojim se upravlja na osnovu signala od međuelementa. Može biti motor, električni, hidraulični, pneumatski, kombinovani, elektromagnet, cilindar s klipom i tako dalje. Na slici, izvršni organ je elektromotor sa zupčaničkim prenosom, koji pokreće kormilo.
Carbón, Mezquitic
Carbón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Tim Robbins
Karijera
Robbins je nakon toga napisao, producirao i režirao nekoliko filmova sa strogim političkim predznakom, kao što je Odlazak u smrt (1995.), film o smrtnoj kazni sa Seanom Pennom i Susan Sarandon u glavnim ulogama. Robbins je zaradio nominaciju za Oscara za najbolju režiju. Njegov sljedeći redateljski projekt bio je mjuzikl smještem za vrijeme Velike depresije, Kolijevka će se zaljuljati iz 1999. Osim toga, Robbins je nastupio i u mainstream trilerima, kao što su Arlington Road (1999.) i Antitrust (2001.). Robbins je nastupao i režirao nekoliko kazališnih produkcija Actor's Ganga.
Automatika
Teorija elemenata automatike i automatskog upravljanja
Teorija elemenata automatike bavi se proučavanjem rada, metoda proračuna i metoda realizacije elemenata a. koji ulaze u sastav SAU. Teorija automatskog upravljanja se bavi izučavanjem principa projektovanja, proračuna i izvođenja SAU kao cjeline.
Pri radu SAU njegovi elementi su normalno u vremenski promjenjivim režimima. Zbog toga ponašanje SAU zavisi od dinamičkih karakteristika. S aspekta teorije nije važno kakvi se fizički procesi odvijaju u elementima, već su važne njihove dinamičke osobine.
Tim Robbins
Karijera
2003. je dobio Oscara za najbolju sporednu ulogu za film Mistična rijeka, u kojem je glumio istraumatiziranog čovjeka koji je bio zlostavljan kao dijete. U zadnje vrijeme nastupio je u filmu Stevena Spielberga, Rat svjetova, kao lažni bolničar te u filmu Jona Favreua, Zathura, oba iz 2005.
Carbón, Mezquitic
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1648 m.
Tim Robbins
Privatni život
Tim Robbins živi u New Yorku s glumicom Susan Sarandon, s kojom je u vezi još od snimanja filma Bull Durham 1988. Imaju dva sina: Jack Henryja (rođen 1989.) i Milesa Guthrieja (1992.).
Automatika
Teorija elemenata automatike i automatskog upravljanja
Svaki automatski sistem se može predstaviti strukturnom šemom sistema, u kojoj su stvarni elementi zamijenjeni osnovnim dinamičkim, sa označenim vezama i smjerom toka signala. Sa šemama se može izvršiti analiza ponašanja realnog sistema prije stvarne konstrukcije. Za analitičko ispitivanje ponašanja SAU potrebno je postaviti njegovu diferencijalnu jednačinu i riješiti je nalaženjem opšteg integrala. Zatim se određuju početni uslovi i naći zavisnost izlazne veličine od ulazne preko prelazne karakteristike. To je često težak problem, posebno za složene sisteme. Ovo se može znatno olakšati korištenjem Laplasovih transformacija, kojima se diferencijalne jednačine pretvaraju u algebarske, preko tablice čestih slučajeva. Laplasove transformacije i prenosne (prenosne) funkcije (transfer function) omogućuju znatno pojednostavljen način nalaženja karakteristika automatskog sistema, za slučajeve koji se često sreću u praksi.
Prijenosna (prenosna) funkcija
Prijenosna funkcija sistema ili elementa sistema predstavlja odnos Laplasove transformacije izlazne veličine naspram Laplasove transformacije ulazne veličine pri nultim početnim uslovima. Ona u potpunosti određuje dinamičke promjene izlazne veličine u odnosu na ulaznu. S time, one se koriste za testiranje karakteristika sistema i prije stvarne konstrukcije.
U zavisnosti od toga da li izlazne veličine preko povratne sprege djeluju na ulaznu veličinu, razlikujemo zatvoreno kolo (djeluje povratna sprega) i otvoreno kolo SAU.
Na osnovi sistema prenosnih funkcija razvijene su praktične teorijske i eksperimentalne metode za ispitivanje karakteristika sistema kao što su stabilnost. Za određivanje stabilnosti koriste se Nikvistov kriterijum stabilnosti i Bodeov kriterijum stabilnosti, kriterijum geometrijskog mjesta korjenova i slično.
Cowichan
mini|Cowichan. Cowichan /značenje nepoznato/, pleme i skupina bandi i plemena porodice Salishan sa jugoistočne obale otoka Vancouver između Nanoose Baya i Saanich Inleta u kanaskoj provinciji Britanska Kolumbija. Izvorno Cowichani obuhvačaju bande nastanjene u dolini rijeke Cowichan: Clemclemalats (L’uml’umuluts), Comiakin (Qwum’yiqun’), Kenipsim (Hinupsum), Kilpanlus (Tl’ulpalus), Koksilah (Hwulqwselu), Quamichan (Kw’amutsun) i Somenos (Somena, S’amuna’). Ostali su nastanjeni na susjednim lokacijama Cowichan-teritorija, i to Tateke na otoku Valdes, Hellelt ili Halalt na rijeci Chimenes; Yekolaos i Lilmalche, na otoku Thetis; Siccameen, na Oyster Bayu; Malakut, na Saanich Inletu; Kulleets, na Chimenes Bayu; i Penelakut, na otocima Kuper i Galiano.
Kultura i Povijest
Prvi Europljanin koji je vidio Cowichane, vjerojatno je bio 1592. grčki navigator iz Kefalonije, Juan de Fuca, a kasnije tuda prolazi više ekspedicija. Njihova populacija 1780 iznosila je oko 5,500 ,a danas oko 4,000, organiziranih u sedam plemena. Cowichani kulturno pripadaju plemenima Sjeverozapadne obale, kao što su Comox, Kwakiutl, Nootka i Snoqualmie. Oni su seosko, stalno-naseljeno stanovništvo koje živi od ribolova u kućama od cedrovine. Društvo Cowichana podijeljeno je po klasama, plemići, običan puk i robovi. Položaj poglavice je nasljedan a obitelj proširena i patrilinearna.
Sabaneta, Santiago Tuxtla
Sabaneta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Nagrada Ljubinka Bobić
Nagrada „Ljubinka Bobić“ je dobila ime po glumici Ljubinki Bobić. Ustanovljena je 2006. godine u Kruševcu. To je gumačka nagrada Saveza dramskih umetnika Srbije. Nagrada se dodeljuje bijenalno za najbolje glumačko ostvarenje u oblasti komedije.
Nagrada se sastoji od plakete sa likom Ljubinke Bobić, unikatne diplome na pergamentu i novčanog iznosa od 1000 evra.
Prvi dobitnik 2006. godine bila je Jelisaveta Seka Sablić za ulogu majke Dare u komadu „Svinjski otac“.
Drugi dobitnik 2009. godine bila je Anita Mančić za ulogu Dorine u predstavi „Tartif“ Ž. B. P. Molijera u režiji Egona Savina i produkciji Jugoslovenskog dramskog pozorišta.
Aleja zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu
Neki od sahranjenih u Aleji velikana:
Aleja zaslužnih građana izgrađena je 1965. godine i u njoj se od tada sahranjuju značajne ličnosti po posebnoj proceduri i odobrenju Skupštine grada Beograda, odnosno gradonačelnika Beograda.
Neki od sahranjenih u Aleji zaslužnih građana :
Hamilton Creek
Hamilton Creek, naziv za malenu lokalnu skupinu Salishan Indijanaca sa Kamloops-Okanagan agencije u Britanskoj Kolumbiji, Kanada. Njihovo brojno stanje iznosilo je 1901. 38.
Petar Brajović
Petar Brajović (1915 — 1991), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, general-pukovnik JNA i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen 29. juna 1915. u Rijeci Crnojevića, kod Cetinja. Njegovi roditelji ubrzo su se preselili iz Crne Gore na Kosovo i Metohiju. Brajović je u Peći završio osnovnu školu i gimnaziju. U gimnaziji je postao simpatizer radničkog pokreta i učestvovao u štrajkovima i demonstracijama pećkih gimnazilaca. Na Vojnu akademiju upisao se 1937, a diplomirao je 1940. sa činom vazduhoplovnog potporučnika.
Posle sloma u Aprilskom ratu i kapitulacije, odbio je da ode u Veliku Britaniju sa ostalim oficirima. Po izbijanju ustanka, u leto 1941. godine, priključio se ustanicima u Peći. Postao je komandant Metohiskog pozadinskog partizanskog odreda. Član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) postao je u februaru 1942. godine.
Po direktivi KPJ, marta 1942. godine, prešao je na ilegalan rad u Đakovicu, a kasnije otišao na Šaru i radio na pitanjima vojne organizacije. Početkom 1943. godine postao je komandant Karadačkog odreda, nešto kasnije komandant Šarplaninskog odreda. Posle kratkog vremena odred se pretvorio u Makedonsko-­kosovski odred, koji se preko Šare i Koraba probio u Ljumu. U blokiranoj Peškopeji Brajović je rukovodio odbranom grada i njegovim oslobođenjem. Posle toga postao je komandant Kosovskih bataljona, a no­vembra 1943. komandant Prve makedonsko-kosovske udarne brigade, koja je učestvovala u nizu borbi kroz Makedoniju, Albaniju i Grčku. Juna 1944. godine, postao je komandant Prve kosovske udarne brigade, septembra komandant Četrdeset osme divizije, a zatim komandant Operativne zone Makedonije. Oktobra je postao komandant Šesnaestog korpusa i na kraju zamenik komandanta Operativnog štaba za Kosovo i Metohiju.
Istakao se u svim borbama, ali je naročito bio zapažen u borbama kod Kičeva, Debra, Peškopeji, u Grčkoj, u oslobođenju Prilepa. Njegova sposobnost i upornost posebno su došle do izražaja 1944. godine u čuvenom Bogumilskom pohodu. Tada je brigada za 14 dana neprekidne borbe probila nekoliko obruča prevalivši preko 300 kilometara. Tom prilikom Brajović je bio pismeno pohvaljen od Glavnog štaba NOV i PO Makedonije.
Neposredno je rukovodio operacijama za oslobođenje Severne Makedonije i posebno operacijom za oslo­bođenje Skoplja. U borbi protiv balista, februara 1945. godine, teško je ranjen. Od te rane izgubio je nogu.
Posle rata završio je Višu vojnu akademiju JNA. Biran je za narodnog poslanika u Skupštini SR Srbije. Penzionisan je u činu general-pukovnika JNA.
Bio je oženjen Sašom Brajović, sa kojom je imao troje dece — ćerku Ljiljanu i sinove Vidoja i Dragana.
Umro je 20. novembra 1991. godine u Beogradu i sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i više jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 20. decembra 1951. godine.
Taos Ski Valley, New Mexico
Taos Skaj Vali je grad u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 69, što je 13 (23,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Leopon
Leopon je hibrid leoparda i lavice. Glavu je mofološki slična lavljoj, a ostali dio tijela je sličan leopardovom. Najveći uspjeh kod stvaranja ovih vrsta postigao je jedan zoološki vrt u Japanu.
Leoponi su krupniji od leoparda, a omiljene aktivnosti su im penjanje i kupanje.
Solerino, Brescia
Solerino je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Spasenija Babović
Spasenija Cana Babović (1907 — 1977) je bila revolucionarka, učesnica Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politička radnica SFRJ i SR Srbije, junakinja socijalističkog rada i narodna heroina Jugoslavije.
Spasenija se kao osamnaestogodišnja radnica uključila u radnički i sindikalni pokret. Zbog učešća u radničkim štrajkovima 1930-ih je više puta hapšena. 1937. je osuđena po antikomunističkom zakonu na dve godine zatvora. Jedna je od organizatorki ustanka u Srbiji 1941. Bila je zamenik političkog komesara II proleterske brigade. Radila je na organizovanju žena u Narodnooslobodilačkom pokretu. Bila je članica Predsedništva AVNOJ-a. Jedna je od najpoznatijih liderki AFŽ-a.
Face/Off
Face/Off je američki akcioni film snimljen 1997. u režiji Johna Wooa. Protagonist, čiji lik tumači John Travolta, je agent FBI koji nastoji uhvatiti opasnog terorista čiji lik tumači Nicolas Cage. Radnja prati njegove napore da povrati svoj identitet i život nakon što ga je terorist zarobio i pomoću plastične operacije preuzeo njegovo lice i dao mu svoje. Face/Off je poznat kao prvi hollywoodski film u kome je Woo imao punu kreativnu kontrolu. Doživio je uspjeh i kod publike i uglavnom kod kritike.
Spasenija Babović
Nakon oslobođenja je obavljala odgovorne političke dužnosti: bila je ministarka – predsednica Saveta za narodno zdravlje i socijalnu politiku u Vladi Narodne Republike Srbije (1951). Nosilac je više odlikovanja i priznanja.
Face/Off
U Hrvatskoj je distribuiran pod naslovom Čovjek bez lica, a u Srbiji pod naslovom Ukradeno lice.
Mogliano Veneto, Treviso
Mogliano Veneto je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Spasenija Babović
Detinjstvo i mladost
Rođena je kao Spasenija Ćuković 25. marta 1907. godine u Lazarevcu. Njeni roditelji Vasa i Stamena Ćuković (rođena Milovanović), pored Spasenije, imali su još troje dece — Životu, Boška i Radmilu. Otac joj je poreklom bio iz sela Radoinje, kod Nove Varoši i u Lazarevac je došao 1901. godine, gde je otvorio pekarsko-mesarsku radnju. Bio je učesnik Prvog i Drugog balkanskog rata, 1912—1913. godine, a u toku Prvog svetskog rata, je bio borac čuvene Drinske divizije. Iz rata se vratio tek u proleće 1919. godine, posle dužeg lečenja od tifusa, u Bizerti.
Mogliano Veneto, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21991 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Boshi Chiquito, Acambay de Ruíz Castañeda
Boshi Chiquito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Acambay de Ruíz Castañeda.
Spasenija Babović
Detinjstvo i mladost
Tokom boravka Spasenijinog oca u ratovima, brigu o porodici je vodila njena majka, sve do 1915. godine, kada se razbolela od tifusa i umrla. Posle njene smrti, Spasenijina braća, Života i Boško, su bila poslata u sirotište u Beograd, a Spasenija i njena mlađa sestra Radmila su prešle kod tetke u selo Vreoce. Posle očevog povratka, 1919. godine, one su se vratile u Lazarevac, dok su braća otišla na učenje zanata u Srbobran. U Lazarevcu je Spasenija, završila osnovnu (koju je zbog rata, više puta prekidala) i trogodišnju žensku zanatsko-industrijsku školu. Posle završetka škole, kratko vreme je radila u Lazarevcu, a onda je 1926. godine otišla u Beograd, gde je počela da radi kao tekstilna radnica.
Članstvo u Komunističkoj partiji
Prva saznanja o radničkom pokretu, Spasenija je dobila kao mlada radnica u Lazarevcu, zajedno sa starijim bratom Životom, koji je bio član radničkog sportskog kluba „Radnik“. Po dolasku u Beograd, Cana je postala članica radničkog kulturno umetničkog društva „Abrašević“, preko kog je stupila u dodir sa članovima tada ilegalnih komunističkih organizacija — Saveza komunističke omladine (SKOJ) i Komunističke partije Jugoslavije (KPJ). Aprila 1927. godine, Milorad Mića Marković, tada član Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Srbiju, primio je Spaseniju Babović i njenu drugaricu i koleginicu Ružu Rašić, u članstvo Saveza komunističke omladine Jugoslavije. Zajedno sa njima u istoj skojevskoj ćeliji delovali su Pavle Kovačević, koji je bio sekretar ćelije, Josip Cazi, Ivan Brijaček i drugi.
thumb|Zloglasni istražni zatvor Uprave grada Beograda, [[Glavnjača.]]
Cana je tada stanovala u Braničevskoj ulici (danas u blizini Hrama Svetog Save), a u njenom stanu su često sastajali mnogi, tada partijski i skojevski aktivisti, a kasnije poznati revolucionari, kao npr. — Aleksandar Ranković, Simo Miljuš, Stevan Čolović, Otokar Keršovani i dr. Aktivno je učestvovala u svim akcijama, koje je u to vreme organizovao SKOJ i KPJ. Krajem 1928. godine, bila je prvi put uhapšena i oko mesec dana je provela u pritvoru u Upravi grada Beograda tzv. zloglasnoj „Glavnjači“. Posle toga je bila izabrana za člana Rejonskog komiteta SKOJ-a za Vračar i primljena u članstvo Komunističke partije Jugoslavije. Početkom 1929. godine postala je član Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Srbiju, a avgusta iste godine na Pokrajinskoj konferenciji SKOJ-a za Srbiju, koja je održana na Zvezdari, izabrana je u Sekretarijat PK SKOJ-a za Srbiju. Tada je veoma aktivno sarađivala sa Aleksandrom Rankovićem, Milošem Matijevićem, Stojanom Slavnićem, Ružicom Rašić i Viktorom Šterkom, koji su takođe bili članovi Sekreterijata.
U proleće 1929. godine, Cana se udala za Ibrahima Babovića, mladog geometra i istaknutog člana požarevačke partijske organizacije, koga je upoznala godinu dana ranije na jednoj zabavi povodom Kongresa prosvetno-umetničkih grupa Nezavisnih sindikata. Posle udaje, Cana i Ibarhim su živeli u Požarevcu, gde je on radio kao službenik u Katastarskoj upravi.
1929—1934.
U prvim mesecima, posle donošenja „Šestojanuarske diktature“, 1929. godine, bile su razbijene mnoge partijske organizacije u čitavoj zemlji, a najteže je prošla partijska organizacija u Beogradu, gde su uhapšeni i mnogi članovi PK KPJ za Srbiju. Oktobra 1929. godine, po odluci Centralnog komiteta KPJ, u Beograd je iz Požarevca upućen Ibrahim Babović sa zadatkom da pomogne Otokaru Keršovaniju u radu na obnavljanju partijske organizacije Beograda. Takođe, njima dvojici je na pomoć bio upućen i specijalni delegat — instruktor CK KPJ Alojz Kocmur. U novoj policijskog provali, februara 1930. godine, bio je uhapšen i Alojz Kocmur, koji se pred policijski islednicima slabo držao i odao rad ostalih komunista. Tada su bili uhapšeni Cana i Ibrahim, kao i Canina sestra Radmila i brat Života, a nešto kasnije i Otokar Keršovani.
Canin muž Ibarhim tada je strašno mučen u Upravi grada Beograda, a potom je izveden pred Državni sud za zaštitu države koji ga je u septembru osudio na 12 godina zatvora (umro je od tuberkuloze oktobra 1934. godine u sremskomitrovačkom zatvoru). Cana, koja se tada nalazila pred porođajem, je zbog nedostataka dokaza, kraće vreme držana u pritvoru, a potom puštena na slobodu. Takođe i Canina sestra i brat su prošli sa manjim kaznama i ubrzo su pušteni. Maja 1930. godine Cana je rodila sina Vladimira (koga je u jesen 1933, poslala u SSSR, gde je boravio u internacionalnom dečijem domu u blizini Moskve, u kom su se nalzila deca istaknutih revolucionara. Tamo je ostao sve do oktobra 1944. godine, kada se vratio u Jugoslaviju).
Posle hapšenja supruga, Cana je nastavila sa partijskim radom, a ponovo je uhapšena sredinom 1932. godine, posle hapšenja Petka Miletića. Tada je, ponovo zbog nedostataka dokaza držana neko vreme u pritvoru, a potom puštena. Bila je proterna u rodno mesto, ali se ubrzo vratila u Beograd. U ovom periodu, tokom 1931—1933. godine, partijska organizacija u Beogradu, je bila gotovo cela razbijena, a Cana je tada pripadala grupi komunista, koji su se u najvećoj ilegalnosti samoinicijativno okupljali i razvijali partijski rad. Kada je decembra 1933. godine, Blagoje Parović dobio zadatak od CK KPJ da obnovi partijsku organizaciju u Beogradu i Srbiji, on se u radu na tom zadatku, najviše oslanjao na Canu Babović, Veselina Maslešu i još neke komuniste-studente sa Beogradskog univerziteta. Januara 1934. godine obnovljen je rad Mesnog komiteta KPJ za Beograd, a Cana je postala njegov član. Za veoma kratko vreme, Mesni komitet je narastao na 13 partijskih ćelija sa oko 80 članova, a ubrzo je formiran i MK SKOJ-a. Veoma aktivan partijski rad, tada je prekinula nova policijska provala u julu mesecu, u kojoj je uhapšen velik broj članova KPJ i SKOJ-a. Cana je tada izbegla hapšenje i živela je u strogoj ilegalnoti, sve do avgusta kada je po odluci CK KPJ upućena u Sovjetski Savez, na školovanje.
1934—1937.
Avgusta 1934. godine, odlukom Centralnog komiteta KP Jugoslavije, Cana je bila određena da ide u Sovjetski Savez na školovanje u Međunarodnu lenjinsku školu. Ovu odluku, saopštio joj je Blagoje Parović, a pasoš i druge putne isprave joj je nabavio kompozitor Vojislav Vučković. U Moskvu je stigla u septembru, i šest meseci je pohađala kurs „Lenjinske škole“. Nalazila se u grupi jugoslovenskih komunista kojoj je glavni predavač bio Rodoljub Čolaković. Posle završetka škole, kratko vreme se nalazila na praksi na Kavkazu. Tokom boravka u Moskvi imala je priliku i da se upozna sa Josipom Brozom Titom i da proučavala materijale sa Sedmog kongresa Kominterne, održanog jula 1935. godine. Krajem 1935. je napustila SSSR i na putu za Jugoslaviju, kraće vreme je boravila u Beču, gde je tada bilo središte CK KPJ.
Decembra 1935. došla je u Beograd, gde se kratko zadržala, zbog bojazni od hapšenja i odmah potom je upućena od strane CK KPJ u unutrašnjost Srbije sa zadatkom da radi na organizovanju i jačanju partijskih organizacija na terenu Kruševca, Niša, Kragujevca, Jagodine, Čačka i Užica. U Kruševcu, gde se zaposlila kao tekstilna radnica, živela je poluilegalno jer je bila prijavljena na devojačko prezime. Tu je postala član Ujedinjenog radničkog sindikalnog saveza Jugoslavije (URSSJ) i ubrzo izabrana za predsednika Sekcije tekstilnih radnika. Tokom boravka u Kruševcu, aktivno je radila pri Mesnom komitetu KPJ za Kruševac, kao i pri sindikalnoj organizaciji. Pored toga, zajedno sa Sretenom Žujovićem i Mirkom Tomićem, radila je i na stvaranju širokog „antifašističkog fronta narodne slobode“. Pod njihovim uticajem, MK KPJ za Kruševac je 24. maja 1936. organizovao veliki narodni zbor, koji je održan uprkos zabrani policije i na kom je došlo do sukoba učesnik zbora i policije. Posle ovog zbora, Cana je napustila Kruševac i na kratko otišla u Beograd, odakle je prešla u Kragujevac. Politički uticaj na partiju i sindikat u Kruševcu, osetio se naročito tokom juna meseca, kada je organizovan štrajk krojačkih radnika i veliki štrajk radnica u fabrici sapuna „Merima“.
Po dolasku u Kragujevac, aktivno je radila na obnovi Mesnog komiteta KPJ za Kragujevac, čijim je radom privremeno rukovodila sve do decembra 1936. godine. Pored partijske i sindiklne aktivnosti, Cana je u Kragujevcu bila aktivna i u širokom spektru aktivnosti — u organizovanju Narodnog fronta i dobrovoljaca za Španiju, kao i radu kulturno-umetničkog društva „Abrašević“, sportskog društva „Radnički“, organizacije „Crvenog krsta“ i dr. Bila je inicijator velikog „zbora za mir“, održanog 11. novembra 1936. u organizaciji Sekcije žena Kargujevca. Sredinom 1936. godine, u Kragujevac je došao Sreten Žujović sa zadatkom CK KPJ da formira Oblasni komitet KPJ koji bi, pored Kragujevca, obuhvatao i partijske orgnizacije Kraljeva, Čačka, Užica, Kruševca, Jagodine, Ćuprije, Paraćina i Svilajnca. Prvi članovi koje je uključio u taj komitet bili su Života Đurđević i Cana Babović, a početkom 1937. godine su im se pridružili — Moma Marković, Krsto Popivoda i Grga Jankes. U ovom komitetu Cana je bila zadužena za partijske organizacije Kruševca i Kraljeva, gde je često putovala.
Januara 1937. poslata je u Niš, gde je kratko boravila, jer joj je već u februara zapretila opasnost od hapšenja. Prilikom napuštanja Niša, bila je uhapšena, ali je iskoristivši neopreznost agenta, koji ju je uhapsio, uspela je da pobegne i da se ilegano vrati u Kragujevac. Po povratku nastavila je da ilegalno deluje u Oblasnom komitetu. Pošto je opasnost od Caninog hapšenja bila sve veća, CK KPJ ju je u maju, na predlog Sretena Žujovića, uputio u Sarajevo sa zadatkom da radi na obnovi partijske organizacije. U Sarajevo je stigla juna 1937. sa lažnom legitimacijom na ime Zlate Dosković, tekstilne radnice iz Užica. Pošto nije bila poznata tamošnjoj policiji, mogla je slobodno živeti i raditi, a bila je i politički aktivna.