cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rusko-tadžički slavenski univerzitet
Rusko-tadžički slavenski univerzitet (tadžički: Донишгоҳи славянии Русияву Тоҷикистон, ) je javni univerzitet u tadžikistanskom glavnom gradu Dušanbeu. Univerzitet je osnovan 1996. godine, a veliki dio studenata su Rusi koji su ostali u Tadžikistanu nakon Raspada Sovjetskog Saveza i proglašenja nezavisnosti nekadašnje Tadžičke Sovjetske Socijalističke Republike. Univerzitetske diplome izravno se priznaju i u Tadžikistanu i u Rusiji, dok je u drugim zemljama potrebno učiniti uobičajeni proces nostrifikacije stranih kvalifikacija.
Istorija
Univerzitet je osnovan 5. aprila 1996. godine, a na osnovu međudržavnog sporazuma između Tadžikistana i Rusije od 25. maja 1993. godine. Neki od profesora sa drugih univerziteta u zemlji prešli su na nova radna mjesta na ovome univerzitetu. Univerzitet je organiziran u 5 fakulteta i jedan institut.
Odin (razvrstavanje)
Odin se može odnositi na:
Univerzitet u Bagdadu
Univerzitet u Bagdadu (جامعة بغداد, Universitas Bagdatensis) je najveći univerzitet u Iraku i drugi najveći univerzitet u arapskom svijetu, odmah iza Univerziteta u Kairu. Kao nasljednik prijašnjih instisucija suvremeni je univerzitet osnovan 1957. godine, a danas ga pohađa oko 80.000 studenata.
Katarski univerzitet
mini|desno|250px|Katarski univerzitet Katarski univerzitet je javni univerzitet u arapskoj državi Katar. Univerzitet je osnovan 1973. godine i pohađa ga oko 8000 studenata. Univerzitet poseban napor ulaže i u promociju jednakih mogućnosti među spolovima pa je tako 2009. 73% studenata bilo ženskoga spola.
Borgo Grappa, Latina
Borgo Grappa je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1097 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
OR8G5
Olfaktorni receptor 8G5 je protein koji je kod ljudi kodiran OR8G5 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Orindžvil
Orindžvil se može odnositi na
Albens
Alban je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Šamberi.
Napredna stranka radnog naroda
thumb|180px|Logotip stranke thumb|180px|Sjedište stranke Napredna stranka radnog naroda (grčki: Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού, Anorthotikó Kómma Ergazómenou Laoú, AKEL) je komunistička partija na Cipru. Ona se zalaže za nezavisni, demilitarizirani i nesvrstani Cipar, te federativno rješenje problema podjele Cipra. Važan dio programa je približavanje s Ciparskim Turcima. Podržavala je ulazak Cipra u Evropsku Uniju, iako s određenim rezervama.
Mardzs Uyun
Mardzs Uyun je grad u Libanonu u pokrajini Nabatea. Prema procjeni iz 2005. u gradu je živilo 16 173 stanovnika.
Luteolin-7-O-glukuronid
Luteolin-7-O-glukuronid je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 461,352 Da.
OR8H1
Olfaktorni receptor 8H1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR8H1 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Katedrala sv. Jakova u Šibeniku
'''Katedrala Sv. Jakova''' u Šibeniku najznačajnije je graditeljsko ostvarenje 15. i 16. st. na tlu Hrvatske. Zbog svojih iznimnih vrijednosti katedrala je 2000. godine uvrštena u UNESCO-ov popis svjetskog kulturnog nasljeđa.
mini| Unutrašnjost mini| Portal mini| Video
Povijest
Gradnja nove katedrale simbolički je bila kulminacija višestoljetnog stremljenja grada, da se odvoji od trogirske biskupije te da i uz vlastitu crkvu stekne i komunalnu autonomiju. Podignuta je na južnoj strani središnjeg starog gradskog trga, na mjestu romaničke crkve sv. Jakova.
Ideja o gradnji velikog katedralnog hrama datira od 1298. godine. kada je Šibenik dobio vlastitu biskupiju i naslov grada. Odluka o gradnji i početku pripremnih radova donesena je 1402. godine. Gradnja je međutim, započela tek 1431. godine i trajala uz prekide do 1536. godine. Prvo desetljeće na njenu podizanju rade mletački gotički graditelji i šibenski klesarski majstori Andrija Budčić i Budiša Statčić. Za to vrijeme izgrađen je južni i sjeverni zid, donji, gotički dio pročelja i oba portala crkve. Prilikom osnutka biskupije 1298. g. postojeća crkva sv. Jakova na glavnom gradskom trgu promovirana je u stolnu crkvu, ali kako je bila malena i neprikladana istom je prilikom odlučeno da biskup i grad osiguraju sredstva za gradnju nove katedrale. Krajem 14. st., nakon što je u invaziji Mlečana stara katedrala sv. Jakova oštećena, odlučeno je da se gradi nova te je 1402. g. zalaganjem biskupa Bogdana Pulšića osnovan je fond za njezinu gradnju. Zbog nepovoljnih političkih prilika a potom i raznih drugih nedaća koje su zadesile Šibenik (kuge i požari), gradnja nove katedrale počela je tek tri desetljeća kasnije postavljanjem kamena temeljca 1431. godine. Katedrala je dovršena 1536. g., a 1555.g. posvetio ju je biskup Ivan Lucije Štafilić. Nakon temeljite obnove u 19. st. katedrala je ponovo posvećena 1860.
Razvojne faze i stilska obilježja
Nastanak katedrale obuhvaća tri različite stilsko-razvojne faze od kojih se prva naziva po biskupu Boganu Pulšiću (1402.-1437.) koji je započeo s njezinom gradnjom, dok se preostale dvije nazivlju po dvojci najznačajnijih arhitekata koji su definirali njezin današnji lik – Jurju Matijevom Dalmatincu i Nikoli Ivanovom Firentincu. Tijekom stoljetnog razdoblja gradnje katedrala je nastajala sukcesivnim izmjenama triju različitih arhitektonskih koncepcija, pri čemu se izmijenila tri različita stila: prvi gotički, drugi mješoviti gotičko-renesansi i treći renesansni.
Drugo razdoblje izgradnje (1441.-1473.), tzv. "Jurjeva katedrala"
Odvija se u dvije odvojene etape, među kojima je duže, petogodišnje razdoblje prekida. U početnoj fazi rada na katedrali (1441.-1455.) Juraj Matijev Dalmatinac (Georgius Mathei Dalmaticus) novo tropasidalno svetište koje još uključuje krstionicu ugrađenu u temeljima južne apside (1443.-44.), te uz nju prislonjenu sakristiju s riznicom na katu (1450.-54.). Istovremeno se dovršavaju ranije započeti uzdužni zidovi crkve do visine vijenca visećih lukova, dok se u interijeru, po novom projektu majstora Jurja zajedno sa presvođenim kapelama bočnih brodova do iste visine podižu arkade glavnog broda. U trenutku prekida radova 1455. godine izgrađene su visoke substrukcije poligonalnog svetišta do razine vijenca s glavama, odnosno do razine poda prezbiterija u interijeru. Početnu fazu izgradnje katedrale obilježava prostorno-funkcionalna adaptacija te modernizacija ranijeg projekta, te niz inventivnih, prvenstveno graditeljsko-konstruktivnih i dekorativnih rješenja primijenjenih u gradnji svetišta ("montažna tehnika" gradnje velikim kamenim blokovima, te vijenac individualiziranih glava prirodne veličine).
U drugoj fazi rada na katedrali (1461.-1473.) radovi su koncentrirani samo na podizanju poligonalnih zidova svetišta pri čemu se mogu razlikovati dvije konsekutivne etape. Prvu etapu (1461.-1465.), obilježava pojava novog, ranorenesansnog dekorativnog repertoara pretežno slikarskog karaktera koji potječe od slikara iz kruga F. Squarcionea i radionice Donatella u Padovi (zid sjeverne kapele raščlanjen s pilastrima i zaključen s vijencem na kojem putti pridržavajući girlande sviraju i plešu, tzv. "Malipierova partija"). Druga etapa javlja se nakon Jurjevog boravka u Dubrovniku (1465.-1473.), a obilježava je pojava strukturalno zrelijih kompozicija i stilski čišćih motiva toskanskog porijekla (prozori glavne apside) koji su nastali pod utjecajem firentinskih majstora iz kruga Michelloza di Bartolomea zaposlenih u Dubrovniku pred Jurjevim dolaskom. U završnom razdoblju rada na katedrali Juraj Dalmatinac na sjevernom zidu kapele svetišta, pod arhivoltom s grbom kneza S. Malipiera (1465.-68.) postavlja reljef sv. Jerolima pustinji. Juraj Dalmatinac umire 10. listopada 1473. godine.
Treće razdoblje gradnje (1475-1536) tzv. "Nikolina katedrala"
Počinje imenovanjem Nikole Ivanova iz Firence (Niccolo di Giovanni Fiorentino) novim protomagistrom (1475.). Firentinac zatječe katedralu dovršenu do visine obodnih zidova svetišta i zidova bočnih brodova, ali međusobno neusklađenih i nepovezanih, te sa brojnim nepravilnostima u tlocrtnoj dispoziciji čitavog korskog djela (istanjeni te izlomljeni zidovi svetišta i transepta u interijeru). Do 1477. godine Nikola Firentinac izrađuje projekt za dovršetak čitavog gornjeg dijela katedrale te počinje s presvođenjem bočnih kapela svetišta. Mijenjajući raniju koncepciju trobrodne bazilike otvorenog krovišta u crkvu presvođenu bačvastim svodovima Nikola prvo nivelira visine svetišta i trobrodnog korpusa crkve, a potom, te snažnim, all' antica vijencem jasno razdvaja prethodno sagrađene dijelove od svojeg novog gornjeg dijela.
Prilagodbom Jurjeve "montažne tehnike" gradnje Nikola Firentinac nad bočnim kapelama svetišta podiže kratke bačvaste svodove sastavljene od dugačkih kamenih ploča slaganih na preklop (dovršeni do 1479.). Pripremajući pravilnu i čvrstu građevinsku substrukciju za istovjetno koncipirane velike svodove crkve, Nikola ispravlja i ojačava zidove korskog djela, te ih vrlo brzo (do 1483.) podiže do razine svoda. Pri tome primjenjuje složena inženjerska rješenja – u debljini zida sakrivene metalne zatege, te konzolno izbačeni "ravni luk" (piattabanda). Bačvasti svodovi i križište s oktogonalnim tamburom-lanternom i kupolom izgrađeni su do 1499. godine. Te godine Nikola prestaje obnašati dužnost protomagistra i u vlastitoj režiji sklapa ugovor za izradu kamenog namještaja u svetištu. Osim kupole, u trenutku njegove smrti (1506./1507.) podignuta su još dva traveja bačvastog svoda nad glavnim brodom, te u ravnini s njima i četvrtbačvasti svodovi nad bočnim brodovima. Premda se katedrala gradi još tri desetljeća nakon njegove smrti ona je u cijelosti dovršena po njegovu projektu. Nakon Nikole Firentinca dužnost protomagistra obnašala su još dva arhitekta – Bartolomeo iz Mestra (od 1520.), a potom njegov sin Jakov. Oni su do završetka građevinskih radova presvodili preostala četiri traveja glavnog i bočnih brodova, te podigli gornji "trolisno" zaključeni dio zapadnog pročelja.
Orgulje
Slovenski orguljar Franc Jenko je izgradio orgulje katedrale 1968. godine. Glazbalo ima ovu dispoziciju:
Spojnice: Super I, Super II, Sub II-I, Ped.-I, II-I, Ped.-II, Super II-I, Super Ped.-I. Nepromjenjive kombinacije: PP, P, MF, F, TT. Dvije slobodne kombinacije, Crescendo, autom. pianopedal. Električna traktura.
Bombaški napadi u Volgogradu 2013.
Teroristički napadi na Volgograd u decembru 2013. odnose se na dva samoubilačka bombaška napada na ruski grad Volgograd tokom 29. i 30. decembra 2013. kojima su ciljevi bili civili u gradskom javnom prijevozu.
Drugi napad
Drugi napad nastupio je u rasponu manjem od 24 sata, u 08:10 po lokalnom vremenu. Cilj napada bio je gradski trolejbus u kojem je smrtno stradalo 14 civila, dok je broj ranjenih bio 41 od čega je 27 hospitalizirano. Ostaci počinitelja muškog spola odneseni su na obdukciju zbog genetskog utvrđivanja identiteta.
Psihodelični lek
thumb|[[Kanabis (lek)|Kanabis proizvodi blage psihodelične efekte.]] Psihodelična supstanca je psihoaktivni lek čije primarno dejstvo je promena spoznaje i percepcije. Psihodelici su deo šire klase psihoaktivnih lekova poznatih kao halucinogeni, klase koja takođe obuhvata strukturno nesrodne supstance, kao što su disocijativi i delirijanti. Za razliku od drugih lekova kao što su stimulansi i opioidi koji indukuju dobro poznata stanja svesti, psihodelici imaju tendenciju da utiču i istražuju um na način koji rezultira u doživljajima koji su kvalitativno drugačiji od obične svesti. Psihodelično iskustvo se često poredi sa neuobičajenim formama svesti kao što su trans, meditacija, joga, religiozna ekstaza, san i čak iskustva bliske smrti. Osim nekoliko izuzetaka, većina psihodeličnih lekova se ubraja u jednu od sledećih familija hemijskih jedinjenja: triptamini (specifičnije: alkilisani triptamini), fenetilamini (alkoksi fenetilamini''), i lisergamidi.
Mnogi psihodelični lekovai su ilegalni širom sveta osim ako se koriste u medicinskom kontekstu, kao što je psihodelična terapija ili medicinski kanabis. Uprkos tih regulacija, rekreaciona upotreba psihodelika je rasprostranjena.
Vidi još
• 2
Goran Bare
Goran Bare (Vinkovci, 16. kolovoza 1965.) je hrvatski glazbenik poznat kao osnivač i glavni vokal vinkovačkog rock sastava Majke.
Rani život
Goran Bare rođen je 16. kolovoza 1965. u Vinkovcima. Kao drugo dijete iz siromašne radničke obitelji odrasta većinom na ulici, koja ga je formirala i tako odredila njegove kasnije postupke i stavove, prema svijetu koji ga okružuje. Prve bendove počinje okupljati već s 12 godina s prijateljima iz razreda, nastupajući u školi. 1980. godine, s 15 godina, s prijateljem Marinom Pokrovcem (budući gitarist Majki) osniva "Duo debili" i zabilježava svoj prvi veći nastup, pred oko 1.000 ljudi u vinkovačkom Domu omladine. Od 1980. do 1984. godine Bare oblikuje svoj scenski nastup, pjevajući s raznim lokalnim sastavima. U tom periodu dolazi u doticaj s teškim drogama koje snažno obilježavaju njegovih idućih 15 godina života.
Majke
Krajem 1984. godine Bare osniva grupu Majke i donosi odluku da je glazba njegov životni poziv. Uslijedila su prva studijska snimanja, nastupi, recenzije i radijska emitiranja njihove glazbe. 1986. godine u zagrebačkom Lapidariju i beogradskoj Akademiji održavaju prve važnije svirke gdje ih uočava zagrebački nezavisni izdavač Zdenko Franjić. Nudi im suradnju, pa 1987. Majke snimaju prvi promo materijal sa 14 pjesama nazvan ”Majke zauvijek” za Franjićevu nezavisnu etiketu "Slušaj najglasnije". Sve češće nastupe i vrlo dobre kritike u veljači 1989. godine na neko vrijeme prekinula je tragična smrt Baretovih najbliskijih prijatelja gitariste Majki, Marina Pokrovca, Gorana Matoševića-Bratanca i Pavla Papa u automobilskoj nesreći. Veliku bol zbog gubitka najboljih prijatelja Bare pokušava zaboraviti bježeći sve dublje u ovisnost o heroinu, te odlaskom iz Vinkovaca u Zagreb. Nakon šest godina sviranja Majke 1990. snimaju svoj prvi pravi album Razum i bezumlje, koji je od domaće kritike proglašen rock albumom godine. Upravo kad je sve bilo spremno za konačni uspjeh, počinje rat, a originalne Majke, po Bari jedine prave Majke, su se rastale i nikad više sastale. Te 1991. godine Bare pod pseudonimom Hali Gali Halid snima samostalni mini album; svojevrsnu mješavinu garažnog rocka, psihodelije i narodne glazbe. Nakon toga se prvi put pokušava izliječiti od heroinske ovisnosti, ali bezuspješno. Ipak, 1992. okuplja nove Majke s Korozijom, bubnjarem originalnih Majki te tog ljeta snima drugi album Razdor. 1994. snimaju svoj treći album Milost, 1996. Vrijeme je da se krene, live album Život uživo 1997. i Put do srca sunca 1998. Nakon što se 1999. oslobodio ovisnosti, raspušta Majke te nastupa samostalno i s pratećom grupom Plaćenici. 2007., nakon osam godina stanke, zajedno s Kilmisterom, Zokijem, Krunom i Alenom Tibljašom sprema veliki povratnički koncert Majki; 2008. objavljuju live album Unplugged te počinju ponovno svirati diljem Hrvatske. 2011. Majke izdaju album Teške boje, najbolji rock album u Hrvatskoj u posljednjih nekoliko godina. 2012., Goran Bare i Majke, bili su nominirani za 11 Porina. Osvojili su šest nagrada.
Bare i plaćenici
2000. započinje snimanje svog prvog samostalnog albuma ”Izgubljen i nađen”, nagrađen Porinom za rock album godine 2001. Slijedi turneja s pratećom grupom Plaćenici sve do kraja 2002. godine kada Bare s grupom ulazi u studio i snima svoj drugi samostalni album ”7”.
Privatni život
1993. godine stupa u brak s dugogodišnjom djevojkom Mirjanom. U studenom 1994. supruga Mirjana donosi na svijet sina Mirana, a Goran počinje liječenje po drugi put (uspješno), i u ljeto 1995. napokon je čist. To je trajalo do 2. prosinca 1995. kada mu od predoziranja umire supruga koja je par godina prije i sama bila ovisna o heroinu. U lipnju 1997. upoznaje svoju sadašnju suprugu Tamaru. Uz njenu podršku i pomoć liječnika iz bolnice u Vinogradskoj počinje liječenje treći put po redu. Napokon slobodan od alkohola i heroina, Bare napušta Majke 2000. godine. Od svoje druge supruge razveo se 2009.
Politička stajališta
Bare je, kako je to osobno rekao, "ljevičar ali ne i nostalgičar". Na prvim višestranačkim izborima u Hrvatskoj 1990. glasovao je za Koaliciju narodnog sporazuma. Uvijek je bio kritičan prema Hrvatskoj demokratskoj zajednici; za HDZ-ovce 1990-ih je izjavio da su u nekim stvarima slični Miloševiću, dok je Franjo Tuđman kojemu nikada nije bio sklon, iako ne isti, kao i Milošević pogriješio u svom odnosu prema Bosni i Hercegovini tijekom rata. Na predsjedničkim izborima 2009. godine zajedno s nekoliko drugih glazbenika podržao je Ivu Josipovića koji je za himnu kampanje uzeo Barinu pjesmu "Put ka sreći".
Otvoreno je i u više navrata kritizirao tadašnju premijerku Jadranku Kosor za koju je u emisiji Studio 45 ustvrdio da je "licemjer, lažov i još što" kao i da će joj se tek dokazati za što je sve kriva. U ranijem inervjuu nazvao ju je "Marsijancom" da bi sve zaključio s izjavom da je tuka.
Peris
Peris se može odnositi na
Park Siti
Park Siti se može odnositi na
OR8H2
Olfaktorni receptor 8H2 je protein koji je kod ljudi kodiran OR8H2 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Park Ridž
Park Ridž se može odnositi na
Amyun
Amyun je grad u Libanonu u pokrajini Sjeverni Libanon. Prema procjeni iz 2005. u gradu je živilo 14 288 stanovnika.
Predsjedništvo SFRJ
thumb|120px|Standarta Člana Predsedništva [[SFRJ]] Predsjedništvo Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije bilo je kolektivni organ koji je imao funkciju poglavara SFRJ. Ustanovljeno je godine 1970. amandmanima na tadašnji Ustav, a potvrđeno i novim Ustavom od 1974. godine. U periodu od 1970. do 1974. se sastojalo od 23 člana - po 3 iz svake republike, 2 iz svake pokrajine i predsjednika Tita. Ustavom iz 1974. Tito je postao doživotni predsjednik, a Predsjedništvo je dobilo 9 članova - po 1 iz svake republike i pokrajine, te jedan predstavnik Centralnog komiteta SKJ. Ustavnim amandmanima iz 1988. godine, SKJ je izgubio svog člana u predsjedništvu.
Na čelu Predsjedništva je bio predsjednik s jednogodišnjim mandatom, a koga je zamjenjivao potpredsjednik. Predsjednik i potpredsjednik su rotirali po republikama i pokrajinama u skladu s unaprijed utvrđenim redoslijedom.
Predsjedništvo je tokom raspada Jugoslavije spalo na četiri člana koji su predstavljali tzv. krnju Jugoslaviju, a 1992. je i formalno prestalo postojati uspostavljanjem Savezne Republike Jugoslavije.
Sastav Predsjedništva
Od 1974, osam članova Predsedništva su birale republičke i pokrajinske skupštine i to na najviše dva petogodišnja mandata, a Savezna skupština ih je potvrđivala. Deveti član je, do donošenja ustavnih amandmana 1988, bio trenutni predsednik Predsedništva Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije.
Šefovi SKJ i do novembra 1988. deveti član Predsedništva:
Pikin
Pikin se može odnositi na
Džezin
Džezin je grad u Libanonu u pokrajini Južni Libanon. Prema procjeni iz 2005. u gradu je živilo 13.476 stanovnika.
Faktor stem ćelija
Faktor stem ćelija (takođe poznat kao SCF, kit-ligand, KL, ili faktor neosetljivosti ) je citokin koji se vezuje za c-Kit receptor (CD117). SCF može da postoji kao transmembranski protein i kao rastvorni protein. Ovaj citokin ima važnu ulogu u hematopoezi (formaciji krvnih ćelija), spermatogenezi, i melanogenezi.
Produkcija
Gen koji kodira faktor stem ćelija (SCF) se nalazi na Sl lokusu kod miševa, i na hromozomu 12q22-12q24 kod čoveka. Rastvorni i transmembranski oblik ovog proteina su formirani alternativnim splajsovanjem istog RNK transkripta.
Rome, Ohio
Roum je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 94, što je 23 (-19,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Faktor stem ćelija
Produkcija
left|thumb|250px|[[Alternativno splajsovanje istog RNK transkripta proizvodi rastvorni i transmembranki oblik faktora stem ćelija (SCF).]]
Bazilika svetog Antuna u Padovi
mini|desno|200px|Bazilika svetog Antuna 200px|desno|thumb|Pogled sa strane 200px|desno|thumb|Grob sv. Antuna Bazilika Svetog Antuna (tal. Basilica di Sant'Antonio da Padova) je glavni padovanski spomenik, jedno od najvećih remek-djela svjetske umjetnosti i jedno od najposjećenijih kršćanskih svetišta.
Faktor stem ćelija
Produkcija
Rastvorna SCF forma sadrži mesto proteolitičkog odsecanja na eksonu 6. Raskid na tom mestu omogućava ekstracelularnom delu proteina da se odvoji. Transmembranska SCF forma se formira alternativnim splajsovanjem koje isključuje ekson 6. Obe SCF forme se vezuju za c-Kit, i biološki su aktivne.
Bazilika svetog Antuna u Padovi
Autor ove bazilike, čija je izgradnja započela 1232. godine u slavu Svetog Antuna Padovanskog koji je umro u Padovi 1231. godine, je nepoznat. U svom glavnom dijelu bazilika je dovršena krajem 12. stoljeća. Bazilika ima impozantne strukture romaničkog stila, dok čitav apsidalan dio, vitak s devet kapelica u polukrugu, pripada gotičkom stilu. Duga je 115 metara, u najvećem rasponu je široka 55 metara, a unutarnja visina doseže 38,50 m; nad njom se izdiže 8 kupola, 2 zvonika i 2 vitka tornjića; dva srodna zvonika dosižu visinu od 68 m.
Unutrašnjost
Svečeva je bazilika izgrađena u obliku latinskog križa, a podijeljena je na tri lađe sa širokom i kratkom poprečnom lađom. Bočne se lađe produljuju u hodnik koji okružuje prezbiterij. Velik je i broj grobnih spomenka podignutih u čast vojskovođa, učenjaka i crkvenih osoba. S unutarnje strane pročelja ističe se velika freska Petra Anningonija (1985.) koja predstavlja Svetog Antuna na orahu u trenutku propovijedanja. Na prvom stupu slijeva nalazi se «Gospa s Djetićem» Stjepana iz Ferrare (1350.). Prvi oltar u lijevoj lađi posvećen je Sv. Maksimilijanu Kolbeu, mučeniku koncentracijskog logora u Auschwitzu. Oltarna slika, djelo Petra Annigonija (1981.) predstavlja žrtvu poljskog franjevca.
Forest Hills, Tennessee
Forist Hils je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Bazilika svetog Antuna u Padovi
Svečeva kapela
Pretpostavlja se da je arhitekt Svečeve kapele bio T. Lombardo. Na njoj su radili najveći renesansni venecijanski kipari. Uzduž zidova se nalazi devet mramornih reljefa koji prikazuju događaje iz života Svetog Antuna i njegova čudesa: «Redovničko oblačenje sv. Antuna» (A. Minello, 1512.), «Ljubomoran muž bodežom ranjava ženu» (G. Rubino i S. Cosini, 1529.), «Sv. Antun uskrisuje mladića» (D. Cattaneo i G. Campagna, 1577.), «Uskrisenje utopljene djevojke» (Jakov Sandovino, 1563.), «Sv. Antun uskrisuje utopljeno dijete» (A. Minello i J. Jansovino, 1534.), «Čudo lihvareva srca» (T. Lombardo, 1525.), «Čudo odsječene i iscijeljene noge» (T. Lombardo, 1525.), «Bačena čaša ostaje čitava» (G. Mosca i P. Stella, 1520.-1529.), «Novorođenče svjedoči majčinu neporočnost» (A. Lombardo, 1505.) U središtu se izdiže oltar-grob sv. Antuna koji je djelo Ticijana Aspettija s kraja 16. stoljeća, a na stranama ima dva velika srebrna svijećnjaka iz 17. stoljeća.
Gospina kapelica
Gospina kapelica je preostali dio negdašnje crkve Svete Marije koju je padovanski biskup Jakov darovao sv. Antunu 1229. godine. Tu je sv. Antun slavio misu, ispovjedao i propovijedao. Na tom mjestu je i pokopan i na tom su mjestu se nalazili njegovi posmrtni ostatci do 1263. godine. Na zidovima se nalaze razne freske iz 13. i 14. stoljeće, koje nisu danas baš u dobrom stanju. U kapelici se nalazi i gotički kip francuskog umjetnika Rinaldina Puydarrieuxa s kipom presvete Djevice.
Kapelica blaženog Luke Belludija
U ovu kapelicu se ulazi sa sjeverne strane Gospine kapelice. U njoj se nalaze razne freske autora Just de' Menabuoija (1382.), te sarkofag koji služi kao oltar, a u kojem počivaju posmrtni ostatci blaženog Luke, učenika sv. Antuna.
Kružne kapelice
desno|thumb|Kapelica relikvija Kružne kapelice dobile su takvo ime jer su u udubinama abside poredane u obliku polukruga. Izuzev središnje kapelice, sve su oslikane krajem 19. i početkom 20. stoljeća. S lijeva na desno kapelice su poredane sljedećim redom:
Kapelica svetog Jakova
Nalazi se nasuprot kapelice Svečeva groba i jedna je od remek-djela talijanskog trečenta (četrnaesto stoljeće). Podigao ju je, kao obiteljski kapelicu, Bonificije Lupi 1372. godine prema nacrtu Mlečanina Andriola de Santija. Freskama ju je oslikao Altichiero iz Verone, najveći talijanski slikar kasnoga trečenta. Na pozadini, koja je podijeljena na tri dijela, ističe se «Raspeće». Na krajnjim stranama istoga zida nalaze se dva groba obitelji koje su naručile kapelicu. U gornjim lunetama i na pokrajnim zidovima prikazane su epizode iz legende o svetom Jakovu, zaštitniku Španjolske. S desne strane prolazi se kroz kapelice Presvetog Srca i dolazi do kapelice Presvetog Sakramenta.
Kapelica Presvetog Sakramenta
Podignuta je 1457. godine u gotskim stilu za smještaj grobova Gattamelate i njegove obitelji. U njoj se nalaze sarkofazi Erazma Gattamalete i njegova sina Ivana Antuna, te skulpture Grgura d'Allegreta (1458.) 1651. godine preuređena je u kapelicu Presvetog Sakramenta. Bogata je suvremenim dekoracijama čiji je autor Ljudevit Pogliaghi (1927.-1936.) koji je želio uzveličati Euharistijsko otajstvo. U tu je svrhu prosuo mramor, broncu i umjetnička djela. Nasuprot oltaru, na pilastri, vidi se slika na platnu «Mučeništvo svete Agate» G. B. Tiepola (1736.)
Prezbiterij i Glavni oltar
Iz kapelice Presvetog Sakramenta skreće se prema središtu crkve, a zatim prema glavnom oltaru i prezbiteriju ograđenom elegantno balustradom (krase je četiri brončana kipa Ticijana Aspettija). Tu dominiraju djela Donatella koja zajedno čine najznamenitije umjetničko djelo bazilike.
Suvremen raspored skulptura na oltaru i oko njega djelo je Kamila Boita (1895.), kojemu pripada i nacrt sadašnjeg uređenja glavnog oltara. Nad svime dominira «Propelo» (1446.) pod kojim se pruža «lik Gospe». Sa strane se nalazi šest kipova: svetog Franje, svete Justine, svetog Ljudevita Anžuvinskog, svetog Antuna, Daniiela i Prozdočima (prvog padovanskog biskupa). Ostala brončana djela predstavljaju čudesa svetog Antuna, simbole Evanđelista, anđele koji pjevaju i sviraju, te «Mrtvi krist» koji se nalazi između dva tužna anđela.
Na poleđini oltara «Isusovo polaganje u grob» se s lijeve strane izdiže brončani «Svijećnjak», djelo Andrije Briosca (1515.) koji po svojim dimenzijama i umjetničkoj vještini se smatra najljepšim svijećnjakom na svijetu. U pokrajne zidove prezbiterija umetnuto je dvanaest pločica s događajima iz Staroga zavjeta (B. Bellano 1588. i A. Briosco 1507.) Na lukovima gdje se ulazi u prezbiterij oslikani su franjevački sveci.
Samostan i klaustri
S južne strane bazilike nalazi se franjevački samostan, koji se, polazeći od malog i siromašnog prebivališta svetog Antuna, vremenom sve više razvijao. Dijeli se na razne zgrade koje karakterizira pet prostranih trijemova i klaustra: Raja, Magnolije, Novicijata, Generala i Muzeja.
U samostanu su stoljećima živjeli redovnici slavni po svetosti, kulturi i važnim ulogama koje su imali u Katoličkoj crkvi. U njemu je odgajan i budući papa Siksto IV. (15. stoljeće), a za vrijeme hodočašća tu su se zadržavali pape Pio VI. i Pio VII.
Vanjski izgled bazilike
Brončana vrata djelo su C. Boita (1895.), a nad njima se u luneti nalazi kopija djela Am Mantegne (1452.), čiji se original čuva u samostanu. Kip svetog Antuna iznad lunete, također je kopija djela francuskog autora Rinaldina. Prostor pred bazilikom nekada je služio kao groblje, a tome svjedoče i neke preostale grobne ploče. Danas tim prostorom dominira kip vojskovođe E. Gattamelate iz Narnija što ga je u bronci modelirao i izlio Donatello.
Forest Hills, Tennessee
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.812, što je 102 (2,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Peru (razvrstavanje)
Peru se može odnositi na
Faktor stem ćelija
Produkcija
Rastvorni i transmembranski SCF se proizvede u fibroblastima i endotelnim ćelijama. Rastvorni SCF ima molekulsku težinu od 18,5 kDa i formira dimer. On se detektuje u normalnom ljudskom krvnom serumu na 3.3 ng/mL.
Uloga u razvoju
SCF igra važnu ulogu u hematopoezi tokom embrionskog razvoja. Mesta gde dolazi do hematopoeze, kao što je fetalna jetra i koštana srž, izražavaju SCF. Miševi koji ne izražavaju SCF umiru in utero od jake anemije. Miševi koji ne izražavaju receptor za SCF (c-Kit) takođe umiru od anemije. Moguće je da SCF služi kao signal koji usmerava hematopoetske stem ćelije (HSC) ka njihovom odredištu, a ima i važnu ulogu u HSC održavanju. Non-letalne tačke mutacije na c-Kit receptoru mogu da prouzrokuju anemiju, umanjenu plodnost, i umanjenu pigmentaciju.
In spermatogenezi, c-Kit je izražen u primordijalnim ćelijama zametka, spermatogonijama, i u primordijalnim jajnim ćelijama. SCF je izražen duž puteva koje ćelija zametka koriste da bi dosegle svoju terminalnu destinaciju u telu. On je takođe izražen na krajnjoj destinaciji tih ćelija. Poput melanoblasta, to pomaže u vođenju ćelija ka njihovim lokacijama u telu.
Klinički značaj
Možda postoji mogućnost SCF upotrebi zajedno sa drugim citokinima za kultivisanje HSC-a, i hematopoetskih progenitora. Ekspanzija ovih ćelija ex-vivo (van tela) bi dovela do progresa u transplantaciji koštane srži, u kojoj se HSC ćelije unose u pacijente da bi se ponovo uspostavilo njihovo formiranje krvi. Jedan od problema vezanih za terapeutsku upotrebu SCF injekcija je da SCF aktivira mast ćelije. Za SCF injekcije je bilo pokazano da izazivaju alergiji-slične simptome i proliferaciju mast ćelija i melanocita.
Spoljašnje veze
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Podenzoi, Belluno
Podenzoi je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 265 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 799 m.
Lista likova iz serijala Monster High
Monster High je škola za čudovišta.Likovi su:
Drakulaura
Kći Grofa Drakula.Ima 1600 godina.Njen ljubimac je šišmiš Count Fabolous.Vegeterijanka je i ne pije krv.Drakulaura je vrlo romanticna.Najbolja drugarica joj je Ebi Bumineble.Najvise voli pink.Nista je ne nervira osim kada nema Što obuc.
Klodin Vulf
Kći Vukodlaka.Ima 15 godina.Ljubimac joj je mačka Četvrt.Totalno je zaljubljena u modu.Klodin se bavi sportom i voli zlatnu i ljubicastu boju.Najbolja drugarica joj je Ketrin de Mew.Nervira je kada se neka cura iz monster high skole zaljubila u njenog brata Kloda Vulfa.
Klio od Nila
Kći mumije, ima 5842 godine. Ljubimac joj je beba kobre Hizeti. Ona je egipatska princeza. Ima sestru Neferu. Njihov otac je Ramzes. Klio želi da bude u centru paznje. Ima dečka DJusa. Ona drži tim ,,strahojacice,,
Djus Gorgon
Sin Meduze. Ima 16 godina. Ljubimac mu je dvorepi miš Perzejus. Mora nositi sunčane naočale da ne bi okamenio nekog. najbolji je na svetu.
Laguna Blu
Kći morske nemani. Ima 15 godina. Ljubimac joj je piranja Neptuna koji nosi u akavrij-torbici. Ne može ni sat vremena bez vode. Egzotična je i voli žabe. Uvijek pomaže Frenki Štajn kada joj je pomoć potrebna. Jako je dobra prijateljica i uvijek bi pomogla.
Gulia Jelps
Kći zombija. Ima 15 čudovišnih godina. Ne može pričati, već samo mumlja:"Eeeuuhueeh...". Ljubimac joj je sova Sir Huts A Lot. Ona je pravi genije u školi. Gulia bi se htijela riješiti mumljanja.
Ebi Buminebl
Kći Jetija. Ima 16 godina. Nikako ne može naći dečka. Često povrijedi nekoga zbog toga što ne zna što govori. Nedostaje joj takta. Njen ljubimac je mamut Šiver. Najbolja drugarica joj je Drakulaura iako se često ne vidjaju. Voli plavu i belu boju. Ebi nervira takodje učenica monster high skole Toralei Strajp mladja je od nje jednu godinu ali bas ume da iznervira Ebi. Ebi često zaledi nekog ili nešto, nenamjerno.
Spektra Vondergeist
Kći duhova. Ima 16 godina. Ima vlastitu kolumnu i blog gdje piše za školske novine. Ona prolazi kroz zidove i zna sve šta se događa u Monster High školi. Njen ljubimac je tvor Rhuen.
Kja Kupido
Kći Erosa. Za sebe kaže da je "stara kao tinejdžerska ljubav"... Nema ljubimca. Svojom strjelom zaljubljuje svakoga.
Houlin Vulf
Kći Vukodlaka, Klodova i Klodinina sestra. Ima 14 godina. Uvek oblači Klodinine stvari. Njen ljubimac je jež Čašijen.
Džekson Džekil
Sin dr.Džekila i Alter ego Holta Hajda. Ima 16 godina. Ljubimac mu je kameleon Krofsed. Kad čuje glasnu muziku postane Holt. Zaljubljen je u Frenki. Džekson ne želi biti ista osoba sa Holt.
Opereta
Kći Fantoma iz Opere. Ima 16 godina. Ljubimac joj je pauk Memfis Dedi Ou Longles. Ona svira gitaru. Uvijek pomaže strahojačicama
Toralei Strajp
Kći žene mačke. Ima 15 godina. Ljubimac joj je sabljozubi tigar imenom Svit Fang. Ona sa svojim prijateljicama mačkama bliznakinjama radi za Neferu od Nila.
Rošel Goil
Kći vodorige. Dolazi iz Francuske i ima 415 godina. Ljubimac joj je vodoriga u obliku letećeg psa imenom Rouks.
Pjursefon i Mjaulejdi
Blizankinje. Kćerke mačaka. Najbolje Tolarejne prijateljice. Imaju 15 godina. Isto rade za Neferu i obožavaju sve nijanse narandžaste boje.
HjuDud Vudu
Lutka koju je Frenki napravila. Ponaša se kao Vudu. Zaljubljen u Skereh Skrims. Ko god je u blizini njega osjeti sve što se Vudu dešava
Robeka Stem
Kći robota. Ljubimac joj je mehanički pingvin Kepten Peni. Ima 116 godina. Na leđima ima zahrđali stari sat i pošto on nije tačan, Robeka često kasni.
Gilinton "Gil" Veber
Sin rijeke. Zaljubljen u Lagunu, kao i ona u njega. Pliva s njom u plavoj laguni. Prvi put se pojavljuje u epizodi "Plava Laguna".
Hit Burns
Vatreni tinejdžer. Zaljubljen u Drakuloru. Džeksonov rođak.
Holt Hajd
Sin gdina. i gđe.Hajd. Ima 16 godina i Alter ego Džeksona. Čim Džekson čuje muziku, postane Holt. Isto tako je i sa Krofsedom, njegovim kameleonom. Kad muzika stane, Holt postaje Džekson. Zbog toga Džekson na partije nosi čepiće za uši.
Skereh Skrims
Kći Banšeje. Pojavljuje se u mnogim epizodama, ali rijetko priča. Ona ima bijele zjenice i dolazi iz Irske.
Meni Taur
Sin Minotaura. Ima 17 godina.Voli se tući.
Nefera de Nil
Neferina starija setra. Kći mumije. Želi da vlada Monster Highom i ima hladno srce. Ima skarabeja Azuru. bezobrazna je I na raznim takmičenjima vara.
Invizi Bili
Sin nevidljivog čovjeka.
Džinafir Long
Kćerka kineskog zmaja. Pojavit će se u Tv Specijalu "Scaris:City of Frights". Dolazi iz Fangšaja. Ima 1500 terazija. Ima ljubimca zvanog Kuing.
Skelita Kalaveras
Kći kostura. Ima 15. Pojavit će se u "Scaris:City of Frights". Njen ljubimac je leptir zvani Nati. Ima posebnu ogrlicu od svoje bake
Ketrin de Mew
Kći žene mačke, dolazi iz Scarisa. Ima ljubičastu kosu. Katrin je slikarka i pojavljuje se u epizodi svi za jednog jedan za sve
Pitsfild
Pitsfild se može odnositi na
Lista likova iz serijala Monster High
Ketrin de Mew
CATTY NOIR Slavna pjevačica koja dolazi u čudovišnu gimnaziju jer želi biti normalna curka.Voli pjevati .Ona je cura-mačka.
Rashayya
Rashayya je grad u Libanonu u pokrajini Bekaa. Prema procjeni iz 2005. u gradu je živilo 11 288 stanovnika.
Adam-lès-Vercel
Adam le Versel je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Polo (razvrstavanje)
Polo se može odnositi na
Adam-lès-Vercel
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 67 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 664 metara (maksimalnoj 821 m, a minimalnoj 634 m).
Dimitris Hristofijas
Dimitris Hristofijas (Dikamo, 29. avgust 1946.) je levičarski grčki političar sa Kipra i šesti predsednik Republike Kipar od 2008. do 2013. godine.. Hristofijas je do 2009. bio generalni sekretar Napredne partije radnog naroda i prvi i do sada jedini komunistički šef jedne države članice EU. Pobedio je na izborima 2008. u drugom krugu gde se nadmetao sa kandidatom Demokratske stranke Joanisom Kasulidisom. U kampanji je obećao da će obnoviti pregovore sa Turcima kako bi došlo do rešenja kiparskog problema i ponovnog ujedinjenja ostrva. Takođe je podržao zatvaranje britanskih baza na Kipru Akrotiri i Dekelija.
Pontijak
Pontijak se može odnositi na:
Luteolinidin
Luteolinidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 271,245 Da.
OR8H3
Olfaktorni receptor 8H3 je protein koji je kod ljudi kodiran OR8H3 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Balkanija
thumb|Balkanija: [[Srbija (žuto), Kosovo (crveno) i Crna Gora (plavo).]] Balkanija je naziv predložene države na Balkanu, za koju se zalagao kosovski političar Adem Demaći od 1993. godine.
Balkanija je zamišljena kao alternativa za srpsko-albanski sukob, a ostvarila bi se transformisanjem treće Jugoslavije u demokratsku konfederaciju koju čine Srbija, Kosovo i Crna Gora.
Predlog je prestao da bude aktuelan kada su, između 2003. i 2008. godine, sva tri entiteta proglasila punu nezavisnost.
Бољаре
Бољаре може бити:
Platvil
Platvil se može odnositi na
Port Bajron
Port Bajron se može odnositi na
Niels Bohr
Niels Hendrik David Bohr (7.10. 1885. - 18.11. 1962.) je danski fizičar poznat po otkriću kvantne mehanike.
Pasoš Jemena
Pasoš Jemena je javna putna isprava koja se državljaninu Jemena izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju.
Colledimezzo, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 512 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 489 m.
Niels Bohr
Po završetku Drugog svetskog rata, Bor se vratio u Kopenhagen gde je izabran za predsednika Danske akademije nauka. Zauzimao se za ograničenje nuklearnog naoružanja i zabranu korišćenja atomskih bombi.
Pasoš Jemena
Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu.
Pasoš Jemena se izdaje za neograničen broj putovanja.
Pouzen
Pouzen se može odnositi na
MARC
MARC se može odnositi na:
FIC
Termin FIC ima više značenja.
Chasseradès
Šasrade je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Lozer.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 151, a gustina naseljenosti je iznosila stanovnika/km².
Potomak
Potomak se može odnositi na
Marie Curie
Marie Curie, rođena kao Marie Salomea Skłodowska (7.11. 1867. - 4.7. 1934.) je poljska kemičarka poznata kao pionir radiologije i jedna od prvih žena-naučnica. Nakon odrastanja u Poljskoj otišla je na školovanje u Francusku gdje je postala nastavnik na Sorbonni i udala se za francuskog kolegu Pierrea Curiea s kojim je imala dvoje djece. Godine 1903. je dobila Nobelovu nagradu za fiziku, a godine 1911. za kemiju te je, uz Linusa Paulinga, jedina osoba koja je dvaput dobila to prestižno priznanje.
Životopis
Maria Skłodowska je rođena u Varšavi u Poljskoj, koja je tada bila dio Ruskog Carstva. Njene prve godine života bile su ispunjene tugom, obilježene najprije smrću sestre i četiri godine kasnije smrću majke. Isticala se svojom marljivošću i radnim navikama, odbijala je čak i hranu i san da bi učila. Nakon što je završila srednju školu, doživjela je živčani slom. Zbog njenog spola i ruske odmazde Poljskoj, zbog Siječanjske bune, nije se mogla upisati na sveučilište i zato je morala nekoliko godina raditi kao guvernanta. Naposlijetku, uz novčanu pomoć starije sestre, preselila se u Pariz te je počela studirati kemiju i fiziku na Sorboni, gdje je kasnije postala prva žena - predavač.
Na Sorboni je upoznala i udala se za Pierrea Curiea, koji je tu također predavao. Zajedno su proučavali radioaktivne materijale, posebice uranij i uranijev smolinac, koji je bio radioaktivniji nego uran izlučen iz njega. Godine 1898. donijeli su logičan zaključak da uranov smolinac sadrži neku nepoznatu komponentu, radioaktivniju od urana. Dana 26. prosinca 1898. Marie Curie je objavila postojanje nove tvari.
Nakon nekoliko godina neprekidnog rada i pročišćavanja nekoliko tona uranovog smolinca uspjeli su, naposlijetku, izolirati dva nova kemijska elementa. Prvog su nazvali polonij po Poljskoj, a drugog radij zbog njegovog jakog intenziteta radioaktivnosti.
Marie Currie, Pierre Curie i Henri Becquerel podijelili su Nobelovu nagradu za fiziku 1903. godine. Obrazloženje Švedske akademije znanosti bilo je:
Marie Currie je bila prva žena koja je osvojila Nobelovu nagradu.
thumb|left|Marie Curie, slika za Nobela, 1911.
Osam godina kasnije, 1911. godine, dobila je Nobelovu nagradu za kemiju:
Marie je napravila neobičan potez, naime, nije patentirala proces izolacije radija, i tako su ga znanstvena društva mogla neometano istraživati.
Bila je prva osoba koja je osvojila, ili podijelila dvije Nobelove nagrade. Jedna je od dvije osobe koja je dobila Nobelovu nagradu u dva različita područja (drugi je Linus Pauling) i jedina žena koja je dobila dvije Nobelove nagrade.
Nakon muževljeve smrti navodno je imala aferu s fizičarom Paulom Langevinom, oženjenim čovjekom koji je ostavio svoju ženu, što je rezultiralo novinskim skandalom, kojeg su izmislili i potaknuli Marienim akademski protvnici kako bi okaljali njen ugled. Unatoč njenoj slavi cijenjene znanstvenice koja je radila za Francusku, stav javnosti naginjao je ksenofobiji – ona je bila strankinja iz nepoznatog područja (Poljska se još uvijek promatrala kao zemljopisno područje pod vlašću ruskog cara), koje je bilo poznato po znatnoj židovskoj populaciji (Marie je bila ateist, odgajana kao katolik, no to izgleda, nije bilo važno). Francuska je u to vrijeme još uvijek osjećala posljedice afere Dreyfus, tako da je efekt skadala na javnost bio još uočljiviji. Kao čudna podudarnost pojavljuje se činjenica da je unuk Paula Langevina oženio unuku Marie Curie.
Marie Curie je umrla 1934. godine u lječilištu Sallanches pored Passyja. Uzrok smrti bila je leukemija, najvjerojatnije uzrokovana prevelikim izlaganjem radijaciji tijekom višegodišnjeg istraživanja.
Hidden Lake, Colorado
Hiden Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Marie Curie
Životopis
Godinu dana nakon smrti Marie Curie, njena starija kćer, Irene Joliot-Curie, osvojila je Nobelovu nagradu za kemiju.
Pepeo Marie Curie i njezinog supruga je 1995. godine premješten u pariški Panteon.
Batrun
Batrun je grad u Libanonu u pokrajini Sjeverni Libanon. Prema procjeni iz 2005. u gradu je živilo 10 852 stanovnika.
Trački jezik
Trački jezik (ISO: 639-3: ) je iščezli indoevropski jezik koji su govorili Tračani.
Hermel
Hermel je grad u Libanonu u pokrajini Bekaa. Prema procjeni iz 2005. u gradu je živilo 11 070 stanovnika.
Trački jezik
Klasifikacija
Klasifikacija ovog jezika izaziva i danas brojne polemike i kontraverze, jer ima neobično malo materijalnih tragova koji bi omogućili pouzdanu analizu. Ostalo je vrlo malo natpisa, pisanih na grčkom kao i nešto toponima za koje se sa sigurnošću zna da su tračkog porijekla. thumb|right|350px|Karta rasprostranjenosti Tračkog jezika po Ivanu Duridanovu (1985.) Po jednima to je bio jezik srodan dačkom jeziku, po drugima bio je srodan je ilirskoj jezičnoj grupi, dakle spadao bi u paleobalkanske jezike. No neki misle da uopće nije bio indoevropskog porijekla. Najbolji današnji poznavaoc tog jezika Ivan Duridanov, misli da je trački jezik bio blizak baltičko slavenskoj jezičnoj skupini. .
Riječi
Danas se zna za jedno 1400 tračkih riječi, koje imaju indoevropski karakter. Mnoge od tih riječi korespondiraju riječima iz slavenskih i baltičkih jezika, a neke čak germanskim jezicima.
Izumiranje Tračkog jezika
Većina Tračana je vremenom helenizirana ili romanizirana, a posljednji preživjeli govornici koji su živjeli u izoliranim područjima izumrli su tokom 5. stoljeća.
Kojoti
Kojoti su (zagrebačko-vinkovački) Rock and Roll sastav. Djelovao je 1990-ih.
Kojoti (Viduka,Vanja i Mario)su jedno vrijeme 1995. nastupali sa Goranom Barom kao Majke po Hrvatskoj i pogotovo u Sloveniji. Tada je snimljen i izdan album uživo, Majke - Vživo u Štuki (Helidon). Kojoti su odsvirali na stotine koncerata po Hrvatskoj, Sloveniji i ostatku regije, većinom po klubovima, ali i u dvoranama zajedno sa drugim bendovima. Jedni su od nositelja Fiju-briju generacije u drugoj polovici 90-ih.