cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Praštali
Praštali su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Sanski Most koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 401 stanovnika.
Добри До (Смедерево)
Добри До је насељено место града Смедерева у Подунавском округу. Према попису из 2002. било је 1118 становника (према попису из 1991. било је 1274 становника).
Демографија
У насељу Добри До живи 866 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 40,7 година (39,3 код мушкараца и 42,1 код жена). У насељу има 301 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,71.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Fratello homo sorella bona
Fratello homo sorella bona (Nel Boccaccio superproibito) je italijanska erostka filmska komedija snimljena 1972. godine u režiji Marija Sequia. Predstavlja jedno od niza ostvarenja žanra sexy commedia all'italiana koje je inspiraciju pronašlo u uspjehu Pasolinijevog filma Decameron prethodne godine. Radnja je smještena u srednjovjekovnu Italiju te prikazuje pustolovine mladog para koje nastoje razdvojiti tadašnje društvene konvencije.
Fontana del Tritone
Fontana del Tritone (prevedeno sa talijanskog Tritonova fontana) je velika atrakcija rimske Piazze Barberini u čijoj sredini leži.
Historija
Izradu te fontane naručio je papa Urban VIII, Boromini od Gian Lorenza Berninija, koji je to obavio od 1642. do 1643. Fontana je bila jedna od grana rimskog akvedukta Acqua Felice kog je nešto prije obnovio papa i prva samostojeća fontana koju je podigao Bernini.
Bernini je na toj fontani prikazao četiri ribe (delfina) koje nose otvorenu školjku na kojoj se nalazi Triton koji se polijeva vodom iz roga. Heraldički simboli pape Urbana VIII. jasno su vidljivi na fontani.
U Rimu postoji još jedna fontana istog imena ispred crkve Santa Maria in Cosmedin, ali ona nije Berninijevo djelo.
Borgo Stremiz, Udine
Borgo Stremiz je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 324 m.
Colle, Bergamo
Colle je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 805 m.
Hrvati u Italiji
Hrvati u Italiji su hrvatska iseljenička zajednica u Italiji.
Ambioriks
thumb|Spomenik Ambirokisu u današnjem belgijskom gradu Tongerenu
Hrvati u Italiji
Prema procjenama od 31. prosinca 2006., danas u Italiji živi 21.360 osoba hrvatskog državljanstva.
Osmund od Salisburyja
Osmund (normanski: Osmond), službeno Osmund, grof Séesa (? - 3. decembar 1099) bio je normanski plemić i katolički svećenik koji je od 1070. do 1078. služio kao lord kancelar Kraljevine Engleske a od 1078. do smrti kao biskup Salisburyja. Istakao se izgradnjom Katedrale Old Sarum koja je posvećena 1092. godine. Neki historičari drže da je bio jedna od ključnih ličnosti za obrazovanje budućeg kralja Henryja I. U sporu oko investiture je ispočetka podržavao kralja Williama Rufusa, ali se pred smrt priklonio nadbiskupu Anselmu. Suvremenici su ga opisivali kao skromnog i čestitog čovjeka, te su nakon smrti došli brojni zahtjevi za njegovu kanonizaciju; ona je službeno započela tek 1228. da bi bila dovršena 1457.
Ambioriks
Život
Ambiorix je zajedno sa starim Katuvolejem bio vladar plemena Eburona (na današnjem području Belgije), a kada su Rimljani došli na područje njegovog plemena radi gradnje tvrđave u kojoj će prezimiti Ambioriks ih je dočekao raširenih ruku predstavljajući se kao prijatelj zahvalan na prijašnjoj pomoći njegovom narodu. Tu šaradu on će uspješno igrati sve do kraja svojih odnosa s 8. rimskom legijom. Prvu pošiljku hrane i drugih potrebština Ambiorix je poslao Rimljanima u listopadu 54. god.pne. čime je uspio dokazati svoje prijateljstvo. Dok su tako naizgled odnosi bili srdačni on je unutar svog plemena pokušavao nadglasati Catuvoleusa koji nije htio zaratiti s Rimljanima. Taj pokušaj je na kraju uspio u prvim danima studenog kada su Eburoni napali i uništili 8. rimsku legiju u Bitci za Aduataku. Do očekivanog ustanka susjednih plemena nije došlo pošto su ona ostala zadivljena junačkim otporom osuđene legije tako da je Ambioriksov zimski napad na drugu rimsku legiju propao. Sljedeće godine Julije Cezar je s 50 000 vojnika napao Ambioriksa i Katuvoleja dajući ujedno potpuno slobodne ruke susjednima plemenima da se pridruže u potpunom zatiranju plemena Eburona. Katuvolej je najprije prokleo Ambioriksa, a potom počinio samoubojstvo vješanjem shvativši da su osudili svoj narod na propast. Dok su 52. g. pne. sva sela Eburona gorjela Ambioriks je nastavljao svoj rat bez nade u pobjedu sve do sljedeće godine kada shvaćajući da nema izbora bježi na istočnu stranu rijeke Rajne izvan dosega Rimljana. U te kratke 2 godine ovoga rata pleme Eburona je bilo potpuno zatrto s lica zemlje tako da se ono više nikada ne pojavljuje u povijesti.
Hrvati u Italiji
Danas su zajednice u Trstu, Rimu, Padovi, Milanu i još nekim većim talijanskim gradovima.
Ambioriks
Sadašnjost
Kada je Belgija 1830. godine postala nezavisna njeni povjesni stručnjaci su počeli tražiti povjesnu osobe koje bi trebale postati nacionalni junaci. U tom traženju izbor je pao na hrabrog Ambioriksa koji je svoj narod neodgovornom politikom doveo do genocida. Danas je praktički nemoguće naći mjesto u Belgiji koje nema nekakvu posvetu ovome vođe Eburonesa.
Hrvati u Italiji
Povijest
U Italiju su doselili kroz nekoliko razdoblja, valova i društvenih sustava.
Poganovo
Demografija
U naselju Poganovo živi 77 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 70,6 godina (66,6 kod muškaraca i 74,4 kod žena). U naselju ima 48 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,54.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno.
La Pedregoza (razvrstavanje)
La Pedregoza ima više značenja:
Izvoarele Sucevei (razvrstavanje)
Izvoarele Sucevei ima više značenja:
Rancho los Naranjos (razvrstavanje)
Rancho los Naranjos ima više značenja:
Santa Elena, Atenguillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1312 m.
Poljani
Poljani mogu biti:
Izvoare (razvrstavanje)
Izvoare ima više značenja:
Cavafosse, Salerno
Cavafosse je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
La Pedrera (razvrstavanje)
La Pedrera ima više značenja:
Izbiceni (razvrstavanje)
Izbiceni ima više značenja:
Okrug Al Garrahi, Al Hudaydah
Al Garrahi je okrug u Jemenu u pokrajini Al Hudaida.
Ivănești (razvrstavanje)
Ivănești ima više značenja:
Okrug Al Garrahi, Al Hudaydah
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
Apije Klaudije Pulher (konzul 54. pne.)
Apije Klaudije Pulher (97. pne. - 49. pne.) bio je rimski političar iz doba kasne Republike, najpoznatiji kao brat popularskog vođe Publija Klodija Pulhera i zloglasne Klodije.
Pripadao je uglednoj patricijskoj porodici Klaudijevaca, a Apije Klaudije Pulher (konzul 79. pne.)|istoimeni otac mu je bio konzul godine 79. pne. Sam Pulher je konzulom postao 54. pne. a nakon toga služio kao guverner Kilikije gdje se istakao korupcijom. Godine 50. pne. je služio kao cenzor. Sljedeće godine, kada je izbio građanski rat, priključio se Pompeju i s njim izbjegao u Grčku. Nedugo potom je umro.
Vodio je korespondenciju s Ciceronom, od koje su sačuvana jedino Ciceronova pisma njemu.
NGC 2352
NGC 2352 je otvoreni skup u zviježđu Velikom psu.
Argenthal
Argental je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.636 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140003.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Argental se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 458 metara. Površina opštine iznosi 28,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.636 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 57 stanovnika/km².
San Miguel, San Pedro Yólox
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Yólox.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1383 m.
La Península (razvrstavanje)
La Península ima više značenja:
Carbon, Iowa
Karbon je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 34 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 34 stanovnika, što je 6 (21,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
NGC 2353
NGC 2353 je otvoreni skup u zviježđu Jednorogu.
Ivești (razvrstavanje)
Ivești ima više značenja:
Iugani (razvrstavanje)
Iugani ima više značenja:
Kraljevske solane u Arc-et-Senansu
Kraljevske solane u Arc-et-Senansu (francuski: Saline royale d'Arc-et-Senans) nalaze se u Arc-et-Senansu, pored šume Chaux i oko 35 kilometara od Besançona u Francuskom departmanu Doubs.
Claude-Nicolas Ledoux (1736.-1806.), najutjecajniji pariški arhitekt tog doba, dizajnirao je ovaj rani primjer projekta prosvjetiteljstva u kojemu je arhitektura temeljena na filozofskoj ideji organiziranja zgrada prema geometrijskom planu i hijerarhijskom odnosu. Zbog toga su "Kraljevske solane" upisane na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi 1982. godine.
47.033°N, 5.778°W
Povijest
U 18. stoljeću sol je bila osnovna namirnica, ali i vrijedna roba koju su masovno koristili za konzerviranje mesa i ribe. Zbog njezina nedostatka, francuska vlada je čak uvela porez na konzumaciju soli (tzv. gabelle ). U pokrajini Franche-Comté pronađeni su podzemne naslage soli (halita) i nekoliko solana je otvoreno u okolici (Salins-les-Bains i Montmorot) koje su vadile sol kuhanjem na vatri. Kako su koristile drva iz okolice, uskoro je gubljenjem šuma nastao problem nestašice goriva. Francusko ministarstvo prehrane (Fermiers Généraux) je odlučilo mehanizirati i poboljšati eksploataciju izvora izgradnjom tvornice u šumi Chaux u Val d'Amouru.
mini|lijevo|240px|Pogled iz zraka na prvi plan kompleksa solana i naselja u Arc-en-Senansu Claudea Nicolasa Ledouxa, objavljen 1804. god. Dana 20. rujna 1771. godine, Luj XVI. je postavio Claude-Nicolasa Ledouxa za upravitelja solana u pokrajinama Lorraine i Franché-Comté. Na taj način je Ledoux naučio sve o eksploataciji soli i kako napraviti modernu i učinkovitu solanu. Dvije godine kasnije Ledoux je primljen u Kraljevsku akademiju arhitekture,a zbog svoje učinkovitosti kao upravitelja solana postao je i Kraljevskim arhitektom. Bilo je sasvim prirodno da on dizajnira nove Kraljevske solane u Arc-et-Senansu, iako nije dobio takav nalog od kralja.
Kada je Ledoux predstavio svoj grandiozni plan kralju Luju XV. 1774. godine, ovaj ga je odmah odbio. Naime, kako je i sam Ledoux priznao kasnije, njegov plan je predstavljao industrijsku građevinu koaj je bila toliko velika da joj nijedna do tada izgrađena nije bila ravna.
mini|240px|[[Claude Nicolas Ledoux, Plan Kraljevskih solana u Arc-en-Senansu.]] Drugi Ledouxov plan, koji je prihvaćen, predstavljao je polukružni kompleks u kojemu je rad organiziran u strogoj hijerarhiji oko savršenog kruga. Iako je Luj XVI. potpisao edikt kojime je naložio izgradnju 29. travnja 1773. godine, izgradnja je započela tek 1775. god. Ledouxov plan je uključivao izgradnju savršenog grada, no taj projekt nije nikada nastavljen zbog Francuske revolucije 1789. godine. Sve što je dovršeno bilo je okruglo dvorište i polukrug zgrada.
Solane su na svom vrhuncu proizvodile 40,000 kvintala soli godišnje (per annum) koji su svi bili izvoženi u Švicarsku. Prozvodnja je obustavljena 1895. godine nakon parnice koju su pokrenuli stanovnici Arc-and-Senansa. Danas, Institut Claude-Nicolas Ledoux vrši restauraciju spomenika i okolne lokacije.
Arhitektura
Ulazna zgrada se nalazi na središnjoj točki polukruga i sadrži stražarske odaje sa zatvorom i utvrdom. S lijeve strane, iznutra gledano, nalaze se odaje stolara i radnika, a s desne, predradnika i bačvara. Na svakom sjecištu zrakastih ulica i polukruga zgrada bili su kuće bilježnika. U središtu se nalazi kuća ravnatelja s belvedere terasom na vrhu (za strogo nadgledanje radnika). Iza kuće je elegantna mala konjušnica. S obje strane ove kuće nalazi se solana koje čine dvije građevine duge 80, široke 28 i visoke 20 metara. U njima se nalazile pećnice za sušenje, lonci za zagrijavanje, "Sales des Bosses" i prostorije za skladištenje soli. Monumentalno stubište je vodilo do kapele koja je uništena u požaru nakon udara munje 1918. godine.
Relics (Star Trek: The Next Generation)
Relics je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation, premijerno prikazana 12. oktobra 1992. godine. Radnja prikazuje kako USS Enterprise-D, istražujući 75 godina star poziv na pomoć, nailazi na Dysonovu sferu i svemirski brod koji je na njenoj površini doživio havariju, te kako iz matrice održavane u transporteru uspije vratiti Montgomeryja "Scottyja" Scotta, strojara na svom slavnom ranijem brodu imenjaku.
Relics se smatra jednom od najpopularnijih epizoda The Next Generation, i to najviše zbog toga što se korištenjem lika Scottyja, daleko više nego u slučaju Spocka u Unification nastojala iskoristiti nostalgija prema originalnoj seriji. To je najviše došlo do izražaja u sceni kada Scotty koristi holodeck kako bi vidio svoj nekadašnji zapovjedni most, koji je za potrebe snimanja temeljito rekonstruiran.
Caselle, Catania
Caselle je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Pangasinan
Pangasinan je izraz koji se koristi za:
Relics (Star Trek: The Next Generation)
Scotty se ponovno pojavio kao lik u igranom filmu Star Trek: Generations, gdje je prikazan njegov posljednji susret sa kapetanom Kirkom, na način koji proturječi Scottyjevom opisu u ovoj epizodi.
Caselle, Catania
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 762 m.
Rancho los Ramírez (razvrstavanje)
Rancho los Ramírez ima više značenja:
Hill n Dale, Florida
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.934, što je 498 (34,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Arnaville
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 609 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 117 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,22 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 354 m, a minimalnoj 171 m).
Sodoma
Sodoma (Vercelli, 1477.. - Siena, 14/15 februar 1549.) pravim imenom Giovanni Antonio Bazzi, bio je talijanski renesansno - maniristički slikar.
San Isidro, Francisco I. Madero
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Francisco I. Madero.
Sodoma
Giovanni je za svog života stekao naširoko prihvaćenu reputaciju da je homoseksualac, za što je u najvećoj mjeri odgovoran slikar i historičar Giorgio Vasari, kom je bio antipatičan, i koji je te glasine plasirao, kao i to da voli sodomiju na osnovu čeg je stekao nadimak - Sodoma, po kom je bio poznat još od 1512. Najvjerojatnije da je taj nadimak bio rezultat šala, ali kako se sam umjetnik nije previše ljutio i uzrujavao kad bi ga tako zvali, to mu je postalo ime pod kojim je i danas poznat.
Maranao
Maranao je naziv za etničku grupu koja živi u području Lanao na filipinskom otoku Mindanao.
San Isidro, Francisco I. Madero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1099 m.
Maranao
Ima ih oko 1,1 milion. Predstavljaju potomke malajskih migranata, ali i arapskih islamskih misionara, zbog kojih se od ostalih Filipinaca razlikuju nešto svijetlijom bojom kože.
Sodoma
Biografija
Giovanni je rođen kao sin obućara, između 1490. - 1497. učio je slikarstvo kod piemontskog umjetnika Giovannia Spanzottia, gdje baš i nije puno naučio. Za njegov slikarski razvoj bio je značajan Leonardo da Vinci, pod čiji je utjecaj podpao, a kasnije Rafael, koji je najviše utjecao na formiranje njegovog zrelog stila. Od 1501. radi u Sieni u kojoj je proveo najveći dio svog radnog života. Između 1503. - 1504. naslikao je čitav niz fresaka za samostan Sv. Ana u Campreni kod Pienze, među kojima se naročito ističu Čudo kruha i riba i Scene iz života sv. Ane. Nakon toga radio je na seriji fresaka sa više od dvadesetak scena iz života sv. Benedikta, koju je započeo slikati Luca Signorelli za Benediktince - Olivete iz Opatije Monte Oliveto Maggiore u blizini Siene. thumb|left|240px| Kupido u pastoralnom pejsažu U Rim je otputovao 1508. na poziv čuvenog sienskog bankara i mecene Agostina Chigia, a angažirao ga je i papa Julije II da ukrasi Stanzu della Segnatura u Vatikanskoj palači. Na dekoraciji stropa te dvorane bio je angažiran i Rafael od 1509., ali je ostao netaknut sve dok ga Sodoma nije oslikao mitološkim figurama i scenama sa rimskom vojskom. Slične scene sa mitološkim figurama Sodoma je iskoristio - 1510. za dekoraciju stropa Chigieve palače u Via del Casato. Mnogi smatraju da je njegova najuspješnija freska Vjenčanje Aleksandra Velikog i Roksane koju je naslikao 1516. u rimskoj Vili Farnesini. Nju često drže velikim rivalom freskama Rafaelove škole iz iste vile.
Maranao
Po vjeri su muslimani. Govore vlastitim maranao jezikom.
Odlikuju se talentom za likovnu umjetnost, pogotovo drvoreze, kao i vlastitom muzičkom tradicijom zvanom kulintang.
Sodoma
Biografija
U svojoj kasnijoj karijeri Sodoma je također naslikao freske za siensku Baziliku San Domenico, među kojima se ističu Vizija sv. Katarine Sienske i Izvođenje smrtne kazne nad Niccolòm di Tuldom, koju neki drže njegovim najboljim djelom. Te iste godine dobio je narudžbu da naslika freske za siensku vijećnicu (Palazzo Pubblico).
Iako je nastavio slikati sve do svoje smrti, ono što je stvarao u kasnijim godinama svog života smatra se slabim.
Sodoma je imao onaročit talent da akcentira senzualnu ljepotu ljudske figure i pretjeranu gotovo mističnu osjećajnost, pa je na taj način već anticipirao jedan aspekt baroka.
Santa Teresa, Firenze
Santa Teresa je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 145 m.
Isverna (razvrstavanje)
Isverna ima više značenja:
NGC 2354
NGC 2354 je otvoreni skup u zviježđu Velikom psu.
Rancho los Romeros (razvrstavanje)
Rancho los Romeros ima više značenja:
Istria (razvrstavanje)
Istria ima više značenja:
Astrid Lindgren
mini|Astrid Lindgren Astrid Anna Emilia rođ. Ericsson ( Vimmerby, 14. studenog 1907. - Stockholm, 28. siječnja 2002.), švedska književnica za djecu
Djela su joj prevedena na gotovo osamdeset jezika, objavljena u više od sto zemalja što je nedvojbeno svrstava među najpopularnije pisce književnosti za djecu.
Odrasla je na imanju u južnoj švedskoj pokrajini Småland, u obitelji punoj ljubavi, brige i − priča. Odmalena je njezin talent bio izražen te su joj od ranog djetinjstva proricali da će biti spisateljica. Djetinjstvo na malenom seoskom posjedu bit će česta tema njezinih književnih ostvarenja.
Godine 1944. je knjigom Britt-Marie lättar sitt hjärta (Britt-Marie otvara svoje srce) osvojila drugo mjesto na natjecanju što ga je raspisala nakladnička kuća Rabén & Sjögren. Sljedeće je godine pobijedila romanom Pipi Duga Čarapa (Pippi Långstrump) kojeg je preradila nakon što su ga odbili u izdavačkoj kući Bonniers förlag. Od 1946. do svoga umirovljenja 1970. radila je kao urednica za dječju književnost kod nakladnika Rabén & Sjögren.
Časopis Damernas värld poslao ju je 1948. u Sjedinjene Američke Države kao svojevrsnog dopisnika gdje se neposredno suočila s diskrinimacijom nebjelačkog stanovništva. Boravak u Americi inspirirao ju je za pisanje knjige Kati i Amerika (Kati u Americi).
Priče kojima je stekla svjetsku slavu, one koje govore o pustolovinama Pipi Duge Čarape nastale su zapravo u vjerojatno najtežim trenucima u životu Astrid Lindgren, kada je njegovala svoju teško bolesnu kćer Karin.
Gotovo 120 naslova obrađuje širok raspon tema: od djetinjstva u selu i gradu, problema odrastanja kao što je osamljenost (Mio, min Mio − Mio, moj Mio), kriminalističkih priča, na primjer one o detektivu Kalleu Blomkvistu, sučeljavanja s teškim trenucima u životu kao sto je smrt u obitelji romanom Braća Lavljeg Srca. Često vrlo komična kao u serijalu o Emilu iz Lönneberga. A nerijetko je koristila i fantastične elemente poput onih u pričama o najjačoj djevojčici na svijetu, Pipi. Interesantno je da je roman po izlasku izazvao podijeljeno mišljenje jer glavna junakinja ima, u najmanju ruku, kontroverzne stavove prema općem poretku u društvu. Francuski je prijevod zbog anarhije i provokativnoga karaktera sve do 1995. izdavan u cenzuriranoj verziji.
Prema mnogim njezinim djelima snimljeni su filmovi za djecu, a kasnije, iako se dugo tome protivila, i animirani filmovi.
Osim po svojim književnim djelima, Astrid Lindgren je poznata i kao aktivistica u borbi za prava djece i prava životinja. Zbog svoga zalaganja za pravdu, ravnopravnost i nenasilje za života je bila smatrana jednim od najvećih moralnih autoriteta u Švedskoj. Dobila je i mnoga priznanja za svoj humani rad; nagrada Right Livelihood Award (poznata i kao alternativna Nobelova nagrada) samo je jedna od najpoznatijih.
Islaz (razvrstavanje)
Islaz ima više značenja:
Astrid Lindgren
Dobitnica je i mnogih nagrada za književnost, između ostaloga i Nagrade Hansa Christiana Andersena 1958., najprestižnije nagrade za književnost za djecu i mlade.
Nakon njene smrti 2002. Švedska je vlada osnovala književnu nagradu njoj u sjećanje, koja nosi njeno ime. Iznosom od 5 mil. švedskih kruna to je najveća nagrada za književnost za djecu.
Armsheim
Armshajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Alcej-Vorms. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.596 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7331004.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Alcej-Vorms Armshajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Alcej-Vorms. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 142 metra. Površina opštine iznosi 10,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.596 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 258 stanovnika/km².
La Pera (razvrstavanje)
La Pera ima više značenja:
La Pequeña (razvrstavanje)
La Pequeña ima više značenja:
La Providencia del Durazno, Zapotlanejo
La Providencia del Durazno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapotlanejo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1830 m.
La Generosa, Gasolinera, Rayón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1009 m.
Okrug At Tuhayat, Al Hudaydah
At Tuhayat je okrug u Jemenu u pokrajini Al Hudaida.
Lupara I, Campobasso
Lupara I je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 560 m.
2006
Godina 2006 (MMVI) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju.
NGC 2355
NGC 2355 je otvoreni skup u zviježđu Blizancima.
2006
Februar/Veljača
thumb|150px|[[Janica Kostelić]] thumb|150px|[[Milorad Dodik, premijer RS 2006-2010]]
Mart/Ožujak
thumb|250px|Miloševićevo telo je bilo izloženo u Muzeju 25. maj
Jun/Lipanj
thumb|180px|[[Crna Gora nezavisna...]] thumb|180px|...pa i [[Srbija]]
Jul/Srpanj
thumb|150px|[[Twitterov logo do 2010.]]
Avgust/August/Kolovoz
mini|200px|[[Eurotower u Zagrebu]]
Septembar/Rujan
mini|200px|[[Zagrebtower]]
Novembar/Studeni
mini|180px|[[Tower Centar Rijeka]]
Cava de' Tirreni
Cava de' Tirreni je grad od 53.450 stanovnika u Salernskoj provinciji u Kampaniji na jugozapadu Italije.
Geografija
Cava de' Tirreni leži sjeverozapadno od Salerna, u plodnoj dolini okruženoj brdima. Udaljen je 5 km od Tirenskog mora i Amalfijske obale. Pored grada prolazi autoput A3 kojim je povezan sa Napuljom i Reggio Calabrijom, a isto tako i željeznička pruga Napulj–Salerno. Cava je poznata po cilindričnim kulama podignutim po okolnim brdima koje se koriste za pucanje na golubove, a taj običaj prenešen je iz Lombardije.
Privreda
Industrija Cave proizvodi prehrambene, tekstilne i duhanske proizvode. Cava de 'Tirreni je i popularno odmaralište i centar odigravanja brojnih međunarodnih sportskih događaja.
Faktor nekroze tumora-alfa
Faktor nekroze tumora-alfa (TNF-alfa, TNF, kaheksin (cachexin) ili kahektin (cachectin), je citokin koji učestvuje u sistemskoj inflamaciji. On je član grupe citokina koji stimulišu akutnu fazu reakcije.
Primarna TNF uloga je regulacija imunskih ćelija. TNF može da indukuje apoptoznu ćelijsku smrt, inflamaciju, i da inhibira tumorigenezu i viralnu replikaciju. Disregulacija TNF produkcije je bila implicirana u niz ljudskih bolesti, kao i rak. Rekombinantni TNF se koristi kao imunostimulant pod nazivom (INN) tasonermin.
Otkriće
Teorija antitumorog responsa imunskog sistema in vivo je bila oformljena pre više od 100 godine od strane lekara Wilijam B. Koli. 1968 godine je Dr. Gale A Granger sa Kalifornijskog univerziteta u Irvinama je otkrio citotoksični faktor koji proizvode limfociti i nazvao ga je limfotoksin (LT). Zaslugu za ovo otkriće takođe ima dr. Nansi H. Ruddle sa Jelskog univerziteta, koja je istovremeno nezavisno objavila tu istu aktivnost. Naknadno 1975 godine dr. Lloyd J. Old iz Memorijalnog Sloan-Kettering centar za rak, Njujork, je objavio još jedan citotoksični faktor koji proizvode makrofage, i nazvao ga je faktor nekroze tumora (TNF). Oba faktora su bila opisana na osnovu njihove sposobnosti da ubiju mišje fibrosarkom L-929 ćelije.
Kad su LT i TNF cDNK sekvence klonirane 1984 godine, ispostavilo se da su veoma slične. Putem TNF vezivanja za receptor, i njegovim istiskivanjem LT-om je potvrđena funkcionalna homologija između ova dva faktora. Sekvenciona i funkcionalna homologija TNF i LT je dovela do preimenovanja TNF kao TNFα i LT kao TNFβ. 1985 godine, Bruc A. Beutler i Antoni Cerami su otkrili da je hormone koji indukuje kaheksiju, i koji je prethodno bio nazvan kahektin, zapravo TNF. Ovi istraživači su potom utvrdili da je TNF ključni medijator septičkog šoka u responsu na infekciju. Subsekventno je bilo prihvaćeno da je TNF prototipski član velike citokinske familije, TNF familije.
Gen
Ljudski TNF gen (TNFA) je bio kloniran 1985. On se nalazi na hromozomu 6p21.3, sadrži oko 3 kb i ima 4 eksona. Zadnji ekson kodira za više od 80% izlučenog proteina. TNF-alfa 3' UTR sadrži AU-bogat element (ARE).
Struktura
TNF se prvenstveno proizvodi kao 212-aminokiselina-dugačak tip II transmembranski protein koji formira stabilne homotrimere. Iz ove forme integrisane u membranu, rastvorni homotrimerni citokin (sTNF) se formira putem proteolitičkog odsecanja metaloproteazama TNF-alfa konvertujućim enzimima (TACE, koji se takođe zove ADAM17). Rastvorni 51 kDa trimerični sTNF je sklon disocijaciji u koncentracijama ispod nanomolarnih, tako da gubi svoju bioaktivnost.
17-kDa TNF protomeri (185-aminokiselina-dugi) se sastoje od dve antiparalelne β-naborane ravni sa antiparalelnim β-lancima. Oni formiraju 'Švajcarska rolna' β-strukturu, koja je tipična za TNF familiju, a koja je takođe prisutna kod viralnih kapsidnih proteina.
Ćelijska signalizacija
Dva receptora, TNF-R1 (TNF receptor tip 1; CD120a; p55/60) i TNF-R2 (TNF receptor tip 2; CD120b; p75/80), se mogu vezati za TNF. TNF-R1 je izražen u većini tkiva, i može biti potpuno aktiviran sa obe forme proteina, membranski-vezanom i rastvornom trimernom formom TNF. TNF-R2 se može naći samo u ćelijama imunskog sistema, i odgovara na formu TNF-trimera koja je vezana za membranu. Najveći deo dostupnih informacija o TNF signalizaciji izveden iz TNF-R1. Uloga TNF-R2 receptora nije dovoljno ispitana.
Nakon kontakta sa njihovim ligandom, TNF receptori takođe formiraju trimere, njihovi izbočeni delovi popunjavaju žlebove između TNF monomera. Vezivanje uzrokuje konformacionu promenu receptora, čime dolazi do disocijacije inhibitornog proteina SODD sa intracelularnog domena. Ova disocijacija omogućava adapterskom proteinu TRADD da se veže za domen uginuća, a ovim stvara mogućnost za dodatno proteinsko vezivanje. Nakon TRADD vezivanja, tri signalna puta mogu biti inicirana.
Interakcije
Za faktor nekroze tumora-alfa je bilo pokazano da interaguje sa TNFRSF1A.
Spy Kids
Spy Kids je američki pustolovno-špijunski porodični film snimljen 2001. u režiji Roberta Rodrigueza. Film, kojim je Rodriguez, dotle uglavnom poznat po ultra-nasilnim filmovima, nastojao pokazati kako vlastiti talent može koristiti i za široj publici primjerenije sadržaje, doživio je pohvale od strane kritike, ali i veliki komercijalni uspjeh, te su tokom sljedećih godina snimljena još tri nastavka.
U Srbiji je prikazan pod naslovom Deca špijuni.
Radnja
Gregorio i Ingrid su špijuni koji rade za dve suprotstavljene organizacije i najbolji su u svom poslu. Kada dobiju zadatak da ubiju jedno drugo, njih dvoje počinju da se zabaljaju i uskoro se venčaju. Napuštaju posao i posvećuju se jedno drugom. Kada jednog dana njihove bivše kolege počne da otima kriminalac Figo Flup, oni odlučuju da se vrate starom poslu. Ali, odviknuti od akcije, i sami brzo postaju Flupove žrtve. Jedini koji ih mogu spasiti su njihova deca Karmen i Džuni.
Isaccea (razvrstavanje)
Isaccea ima više značenja:
Agincourt
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 399 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 95 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,17 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 225 metara (maksimalnoj 322 m, a minimalnoj 204 m).
Rancho los Rosales (razvrstavanje)
Rancho los Rosales ima više značenja:
Federiko Krutwig
minijatura|Krutwig na slici iz 1989. Federico Krutwig Sagredo (15. svibnja 1921. – 15. studenog 1998.) bio je baskijsko-španjolski pisac i političar, autor nekoliko knjiga.
Uz Felixa Likinianoa, on je pokušao stvoriti neki otpor Francovoj diktaturi režima nakon španjolskog građanskog rata. Misao oba autora, mješavina baskijskog nacionalizma i anarhizma rodila je manje političke struje poznate kao anarkoabertzalism (Anarho-nacionalizam), što se na kraju spojilo u hibrid marksizma i anarhizma poznat kao autonomizam.
Rođen je 15. svibnja 1921. u gradu Getxo, sin građanske obitelji od oca njemačkog podrijetla. On je samostalno naučio baskijski jezik.
On se pridružio u akademiji baskijskog jezika godine 1943, gdje je predlagao standardizaciju baskijskog jezika na osnovu lapurdijskog dijalekta-dijalekta prvih tiskanih knjiga na baskijskom, uz etimološki pravopisa. Ipak, Akademija se odlučila radije za gipuskoansko kao osnovu jedinstvenog baskijskog. Krutwigov prijedlog standardizacije baskijskog jezika nije trebao biti primjenjivan izvan članova Jakintza Baitha ("Kuće znanja") helenofilskog društva.
Godine 1952, nakon što je Luisu Villasanteu odbijeno članstvo u Baskijskoj jezičnoj akademiji, a nakon njegove kritike odnosa Katoličke crkve prema baskijskom jeziku, otišao je u egzil u Francusku.
Surađuje s bivšim militantima iz skupine EGI i teoretizira o upotrebi nasilja u političke svrhe. Godine 1964. je protjeran iz Francuske i seli u Bruxelles (Belgija). Ovdje počinje stupati u kontakt s pripadnicima ETA-e. On razrađuje neke memoramdume za ETA-V na Guethary, i stavlja ETA-u u kontakt češkom industrijom oružja.
Godine 1975. Krutwig je napustio ETA-u i osnovao svoju rezidenciju u Španjolskoj u Zarauzu, da bi se posvetio isključivo književnom radu.
On je govorio i čitao nekoliko drevnih i modernih jezika. Preveo je na baskijski djela Goethea i Mao Zedonga.
Cendrole, Treviso
Cendrole je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
El Venado, Francisco I. Madero
El Venado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Francisco I. Madero.
Cendrole, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
El Venado, Francisco I. Madero
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 160 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1101 m.
Irimești (razvrstavanje)
Irimești ima više značenja:
La Periquera (razvrstavanje)
La Periquera ima više značenja:
Santa Isabel, Ensenada
Santa Isabel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 319 m.
Ianca (razvrstavanje)
Ianca ima više značenja:
Cumpăna, Cumpăna
Cumpăna je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Cumpăna.
NGC 2356
NGC 2356 je otvoreni skup u zviježđu Blizancima.
Cumpăna, Cumpăna
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 9731 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Amenemhat IV
Amenemhat IV je bio faraon Egipta, koji je najvjerojatnije vladao u periodu 1815. pne. - 1806. pne.. Prvo je vladao kao mlađi suvladar Amenemhata III i dovršio njegov hram u Medinet Madiju. Hram u Medinet Madiu je "jedini netaknuti još uvijek postojeći hram iz Srednjeg kraljevstva" prema Zahiju Hawassu, generalnom sekretaru Vrhovnog vijeća antikviteta (SCA). Kompleks hrama je s temeljima, upravnim zgradama, silosima i stambenim zgradama nedavno otkrila egipatska arheološka ekspedicija početkom 2006. Amenemhat IV je vjerojatno sagradio i hram u sjveroistočnom Fayumu kraj Qasr el-Saghe.
Amenemhat je umro bez muškog nasljednika, pa ga naslijedila polusestra (a po nekima i tetka) Sobeknefru, koja je postala prva žena-vladarica Egipta u 1500 godina. Prema nekim špekulacijama Amenenemhat je mogao biti Sobeknefruin suprug, ali o tome nema dokaza.
Collepedrino, Bergamo
Collepedrino je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Pangasinanci
Pangasinan, Pangasinen ili Pangasinanci je naziv za osmu po veličini etničku grupu na Filipinima. Za njih se ponekad koristi izraz Panggatalok, ali ga Pangasinanci smatraju uvredljivim.
Danas uglavnom žive u provinciji Pangasinan na otoku Luzonu, kojoj su i dali ime, te u susjednim provincijama Zambales i La Union.
Prve zapise o Pangasinancima je donio arapski putopisac Ibn Batuta, koji ih je opisao kao matrijarhalno društvo gdje vlast imaju žene.
Danas se Pangasinanci uglavnom bave zemljoradnjom, a po vjeri su kršćani.
Kroz filipinsku historiju su bili uglavnom ignoriran narod, sve do godine 1992. kada je za predsjednika izabran Fidel Ramos, političar pangasinanskog porijekla.
Skucani Vakuf
Skucani Vakuf je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Sanski Most koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.321 stanovnika.
Lagunillas, Zapotlanejo
Lagunillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapotlanejo.
Stanislavov trg
Stanislavov trg, lokalno znan kao place Stan, je velika kvadratna pješačka zona u gradu Nancyju, u francuskoj pokrajini Lorraine.
Godine 1983., arhitektonski sklop Stanislavovog trga i produžetka njegove osi koju čine trgovi Place de la Carrière i Place d'Alliance, su upisani na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi.
Povijest
Trg i okolne građevine dizajnirao je kraljevski arhitekt Emmanuel Héré de Corny (1705.–63.), a gradnja je trajala od ožujka 1752. do studenog 1755. godine. Nakon Revolucije uklonjena je središnja skulptura Luja XV. I trg je preimenovan u Narodni trg ("Place du Peuple"), a kasnije u Napoleonov trg ("Place Napoléon"). Godine 1831., brončana skulptura Stanislava (Stanislas na francuskom) je stavljena na sredinu trga i od tada se zove Stanislavov trg ("Place Stanislas").
Iako je trg služio za svakojaka okupljanja, od 1958. do 1983. godine služio je kao parkiralište. Uslijedila je žestoka restauracija trga po originalnim planovima iz 18. stoljeća u 2004. i 2005. godini koja je koštala 9,45 milijuna eura. Inauguracija novog Stanislavovog trga se podudarila s njegovom 250tom godišnjicom. mini|lijevo|>Amfitritina fontana mini|240px|Naptunova fontana
Odlike
Stanislavov trg je dug 125 i širok 106 metara, a popločan je kamenom boje svijetlog okera s dvije tamne linije tamnijeg kamena koje čine motiv dijagonalnog križa. Trg je okružen znamenitim građevinama:
Labourd
Labourd ili Lapurdija (baskijski: Lapurdi, francuski naziv: Labourd, izvorno latinski: Lapurtum, gaskonjski:Labord), je historijska baskijska i francuska pokrajina. Danas se nalazi u sastavu francuskog departmana -Pyrénées-Atlantiques.
Historija
U antičko doba Lapurdija je bila naseljena pripadnicima akvitanskog plemena Tarbelli. Lapurdija dobila ime po gradu-luci Lapurtum iz rimskog doba. Lapurtum je izrastao u današnju Bajonu.
U srednjem vijeku bila je dio Vojvodstva Vaskonija (Wasconia), koje je nakraju dobilo ime Gaskonja. Godine 844. vikinški pljačkaši osvojili su Bajonu, gdje je uspostavljena baza za njihove provale. Oni su bili protjerani godine 986., ostavljajući naslijeđe pomorstva i pomorske struke Lapurdiji i ostatku obalnog područja Baskije.
Godine 1020. vojvoda Sancho VI. proširio je nadležnost nad Lapurdijom te teritorijem koji je kasnije postao poznat kao Donja Navara, za kralja Sancha III. Velikog od Navare. Monarh je proglasio vikontijom godine 1023., imenujući za vikonta čovjeka zvanog Lupo Sancho, rođaka gaskonjskog vojvode. Taj teritorij je uključivao svu modernu Lapurdiju te moguće i dijelove Navare sjeverno od rijeke Bidasoa.
Godine 1125., Bajona je darovana sloboda odlukom vojvode Vilima IX od Akvitanije. između 1130.-1131.,kralj Alonso Bojovnik od Aragona i Navare napao je Bajonu uslijed spora oko nadležnosti sa akvitanskim vojvodom, Vilimom X. Svetim.
Lapurdijom je izravno vladao, između 1169 i 1199, Rikard Lavljega srca, koji je Bajoni dao drugu povelju godine 1174. te, godine 1175 dao je trgovcima ovog grada povrat sredstava koja su plaćali za cestarinu za Poitou, Akvitaniju i Gaskonju. To je uzrokovalo ustanak Gaskonaca i Baska (uključujući lapurdijce van Bajone) ali Rikard je ugušio ustanak. Rikard se oženio Navareškom princezom po imenu Berenguela godine 1191., što je pogodovalo trgovini između Navare i Bajone (kao i Engleske). Ovim brakom je također utvrđena nadležnost nad prijenosom robe koja je ujedno i oblikovala granice Sjeverne Baskije:Donja Navara je maposlijetku anektirana u sastav Navare,dok su Lapurdija i Zuberoa ostale dijelom Akvitanije. Ovaj ugovor je službeno potvrđen godine 1193. u obliku prodaje prava od strane legitimnih vikonta od Lapurdije, koji su osnovali svoje sjedište u gradu Ustaritzu. Ustaritz je otad bio glavni grad Lapurdije, umjesto Bayonne, do ukidanja pokrajine godine 1798.
Lappurdija je prešla u francuske ruke godine 1451., malo prije kraja stogodišnjeg rata. Otada pa do francuske revolucije Lapurdija je uživala široku autonomiju unutar Francuske.
Godine 1610. Lapurdija je doživjela veliki lov na vještice pod vodstvom suca Pierrea de Lancrea, koji je rezultirao sa oko 70 žrtava spaljenih na lomači.
Godine 1798., novostvorena Francuska republika, sa svojim centraliziranim jakobinskim idealima, ukinula je postojeće povijesne pokrajine, uključujući Lapurdiju, uključujući ih u novostvoreni departman Pyrénées-Atlantiques skupa s Bearnom. U posljednjih nekoliko desetljeća bilo je nekoliko peticija s molbom za odvajanjem iz Bearna i stvaranjem jednog Baskijskog départemana, zajedno s druge dvije povijesne baskijske pokrajinama Donja Navarra i Zuberoa. Iako ove peticije su gotovo univerzalno podupirane unutar Lapurdije i ostatka Baskije bivaju ignorirani od strane francuske vlade.
Klima i reljef
mini|desno|300px|fizička karta Lapurdije U Lapurdiji vlada blaga oceanska klima (prosječna temperatura: 4 do 12 ° u zimskim mjesecima, 16 do 24 ° ljeti). Teren je brdovit, s se pete povećava prema istoku i jugu (Pireneji u podnožju).
Glavne 4 rijeke koje protječu kroz Lapurdiju su:
Pomorske aktivnosti
Lapurdija, poput drugih obalnih krajeva Baskije, je igrala važnu ulogu u ranim europskim istraživanjima Atlantika. Najraniji dokument (račun) koji spominje kitovo ulje i riblje ulje datira iz 670. godine. Godine 1059. Lapurdijski kitolovci su već davali vikontu ulje prve uhvaćene životinje. Izgleda da Baski nisu voljeli okus kitova, ali su napravili unosan posao prodajući njihovo meso Francuzima, Kastilijancima i Flamancima. Baskijski kitolovci su u tu svrhu koristili dugačke čamce kojima je bilo moguće loviti samo u blizini obale ili velikog broda.
Čini se da je ova industrija, zajedno s lovom na bakalare, bilo to što je baskijske moreplovce dovelo do Sjevernog mora te možda čak i do Newfoundlanda. Baskijski izlov kitova na Newfoundlandu i Labradoru započet je 1530-ih. Do bar 17-og stoljeća, baskijski kitolovci su dosegli Island.
Razvoj kormila u Europi je izgleda također baskijski tj. lapurdijski izum. Brodovi s tri jarbola pojavljuju se na freskama iz Estelle (Navara), iz 12-og stoljeća, pečati sačuvani u navareškim i pariškim povijesnim arhivama također prikazuju slične brodove. Samo kormilo je u prvim izvorima spominjano kao upravljač  "a la Navarraise" ili "a la Bayonaise".
Nakon što je Navara izgubila gradove Donostia i Hondarribia, koji su 1020. pripali Kastiliji, potpisan je sporazum s Bajonom kojim je taj grad proglašen "lukom Navare" za razdoblje oko 3 stoljeća. Uloga se proširila također u Ranom novom vijeku, kad je Navara bila anektirana od strane Kastilije (iako su obe pokrajine zadržale autonomiju).
Podjela
Unutar Lapurdije nalaze se slijedeće općine ("udalerriak"). Prvo su navedeni službeni francuski nazivi. Nazivi na baskijskom ili gaskonjskom su navedeni u zagradama.
Općine su grupirane po 6 županija kako je navedeno na slici i obojano različitim bojama. Svaka županija ("eskualde") sastoji se od nekoliko općina("udalerri").
El Mezquitillo, Atenguillo
El Mezquitillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Atenguillo.
Labourd
Podjela
mini|200px|općine i županije u Lapurdiji
El Mezquitillo, Atenguillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1487 m.
Abelisaurus
Abelisaurus (nazvan po njegovom otkrivaču, Robertou Abelu) je rod dinosaura iz kasne krede, prije oko 80 milijuna godina. Pronađena je samo jedna lubanja od ovog dinosaura.
Do sada je imenovana jedna vrsta, A. comahuensis, čiji se drugi dio imena odnosi na regiju Comahue u Argentini, gdje je fosil pronađen. I rod i vrstu su opisali argentinski paleontolozi Jose Bonaparte i Fernando Novas 1985. godine i stavili su ih u novostvorenu porodicu Abelisauridae.
Opis
left|thumb|Izgled glave Abelisaurus comahuensis thumb|left|Mjesto otkrića Abelisaurus comahuensis. Budući da osim lubanje nisu pronađeni drugi ostaci, znanstvenici su morali zamisliti ostatak tijela na osnovu drugih, bolje poznatih abelisaurida. Pretpostavlja se da je imao tipičan oblik tijela velikih teropoda i da je bio dug oko 9 metara. Hodao je na dvije noge i vjerojatno je na prednjim udovima imao po tri prsta.
Jedina otkrivena lubanja je nepotpuna, posebno sa desne strane. Također nedostaje veći dio gornjeg dijela usta. Bila je duga preko 85 cm. Velika glava ovog dinosaura je imala zaobljenu njušku, a zubi su mu bili prilično maleni za dinosaura mesoždera njegove veličine. Iako ne postoje nikakve koštane kvrge ili rogovi, poput onih koji postoje kod drugih abelisaurida kao što je Carnotaurus, gruba mjesta na njušci i iznad očiju su možda držala roščiće od keratina, koji se nisu mogli fosilizirati. Lubanja mu je neobična po tome što ima ogromne otvore tik iznad ralja, koji su mnogo veći nego kod drugih dinosaura.
Nastanjivao je riječne doline današnje Argentine.
Nikola Popović (general)
Nikola Popović (Lipa, kod Cetinja, 9. decembar 1916 — Beograd, Srbija, 8. novembar 2005), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, general-major JNA i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 9. decembra 1916. godine, u selu Lipi, kod Cetinja, njegov otac Krsto Zrnov Popović, bio je crnogorski general i jedan od vođa Božićne pobune, 1919. godine, protiv dinastije Karađorđević.
Školovao se u rodnom mestu, zatim Cetinju, pa u Belgiji - gde mu je otac boravio u izbeglištvu. Član Komunističke partije Jugoslavije postao je 1936. godine.
Učesnik je Narodnooslobodilačke borbe od 1941. godine. U Trinaestojulskom ustanku, bio je na čelu gerilskog odreda u borbi za oslobodenje Čeva i učestvovao u borbama za oslobađanje Cetinja. U toku borbe na Sutjesci postavljen je za komandanta bataljona, koji je imao zadatak da obezbedi povratak Pokrajinskog komiteta KPJ za Crnu Goru na okupiranu teritoriju Crne Gore. Po oslobodenju Beograda postavljen je za komandanta beogradske brigade narodne odbrane.
Po oslobođenja Jugoslavije završio je Vojnu akademiju JNA. Nakon toga je postavljen za načelnika Devete pomorske oblasti, obavljao je dužnosti načelnika katedre KOV-a u Višoj vojnoj pomorskoj akademiji, načelnika katedre operatike u Ratnoj školi JNA sve do 1973. godine, kada je penzionisan u činu general-majora.
Umro je 8. novembra 2005. godine u Beogradu, a sahranjen je rodnom mestu.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. godine i drugih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 27. novembra 1953. godine.
La Perla (razvrstavanje)
La Perla ima više značenja:
Iacobești (razvrstavanje)
Iacobești ima više značenja:
Iana (razvrstavanje)
Iana ima više značenja:
Ilija Marinković
Ilija Marinković, pisac i publicista, rođen 1937. g. u Zaječaru. U Poljskoj živeo i radio kao dopisnik južnoslovenske štampe ("Politike", NIN, "Dela", "Vjesnika" itd) od 1971. godine.
Napisao je i objavio knjige:
Antelope, Montana
Antelop je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 51, što je 8 (18,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Niagara, North Dakota
Nijagara je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 53, što je 4 (-7,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cavallo, Salerno
Cavallo je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 314 m.
Arnshöfen
Arnshefen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 160 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143203.