cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Radio-amaterizam
Pozivni znak
U Srbiji, pozivni znaci iz serija YU1AAA-YU1MZZ, YU7AAA-YU7MZZ, YU8AAA-YU8MZZ su rezervisani za radio-amaterske klubove, na primer: YU1BEF je pozivni znak Radio-kluba „Avala“.
Radio-amaterski kodeks
Svetksi radio-amaterski kodeks glasi:
Rimski most
Historija
Ni danas se precizno ne zna, kad je točno podignut taj most, ono što se zna da na početku osmanske vlasti u Bosni na tom mjestu nije bilo nikakvog mosta. Po mnogim indicijama izgleda da je most dao izgraditi između 1530. i 1550. Rustem-paša Opuković, ali postoje i pretpostavke da je on samo obnovio stari razrušeni rimski most, jer je tu vodila rimska cesta za naselje Aquae Sulphurae, pa se pretpostavlja da je postojao i most.
Pedubast I
Pedubastis I ili Pedubast I (cca. 829. pne.–804. pne.) bio je faraon drevnog Egipta. Za Pedubasta se govori da je bio libijskog porijekla, a Manetho mu pripisuje vladavinu od 25 godina. Kraljem se proglasio u Tebi u 8. godini faraona Shoshenqa III. Postao je glavni suparnik Takelota II a kasnije i Osorkona B, libijskih kraljeva Gornjeg Egipta iz XXIII. dinastije u Tebi. Njegovo proglašenje kraljem je Tebu bacilo u iscrpljujući građanski rat koji je trajao gotovo tri decenije. Svaka od strana je imala vlastitu lozu Visokih svećenika Amuna, s time da je na Pedubastovoj strani bio Harsiese B, a iza njega Takelot E. Glavni neprijatelj Pedubasta je bio Visoki svećenik Osorkon B koji će kasnije postati faraon Osorkon III te sukob opisati u znamenitoj Kronici princa Osorkona u Karnaku.
Rimski most
Karakteristike
To je kameni most sa sedam lukova, dugačak je 40 metara, širok oko 4,5 metara. Most je obnavljan više puta, prvi put već u drugoj polovici 16. vijeka, a najtemeljitije 1762. Osmanski graditelji koristili su se i obrađenim kamenom iz ruševina nedalekog rimskog naselja Aquae Sulphurae, na više mjesta vidljivi su tragovi rimskih reljefa. Vjerojatno je i zbog tog dobio ime Rimski most, ali i možda kao uspomena na staru.
Pedubast I
Posljednja iskopavanja Univerziteta Columbia iz 2005. godine pokazuje da je Pedubast držao vlast i u Tebi i u zapadnim pustinjskim oazama Egipta — njegov kartuš je pronađen u hramu u Dakhlu. Naslijedio ga je Shoshenq VI.
Rimski most
Karakteristike
Taj dio Rijeke Bosne zovu Plandište, jer su na tom mjestu ovčari okupljali svoje ovce.
Danas je most pod zaštitom Nacionalne komisije kao nacionalni spomenik BiH, služi kao izletište, a oko njega su podignuti novi ugostiteljski objekti.
Etos Kosmu
Etos Kosmu (grčki: Έτος Κόσμου ili Etos Kosmou - "Godina Sveta") je stari vizantijski i rimokatolički sistem hronologije za merenje vremena, koji su uveli Panodor Aleksandrijski, Hipolit Rimski, Sulpicije Sever, Anijan Aleksandrijski, Georgije Sinkel i drugi.
Ustanovljenje i upotreba
Panodor Aleksandrijski je u svom delu Svetska hronika uveo proračun svetske ere, po kojoj od Adama (tj. na grčkom από κτίσεως κόσμου, apo ktiseos kosmou, "od nastanka sveta" ili Anno Mundi) do 412. n.e., u koje je vreme Panodor živeo, prošlo 5904 godine. Ova era se obično naziva "Antiohijska era" a ponekad i "Aleksandrijska era". Nova godina je takođe prebačena na 1. septembar, što znači da je osam poslednjih meseci (januar-avgust) 5493. od nastanka sveta, takođe osam prvih meseci 1. godine naše ere. Ova era se manje ili više koristila do desetog veka.
Od ove ere je značajnija Vizantijska svetska era, koja je dugo služila kao standard u Vizantijskom carstvu, u Rusiji, kod Albanaca, Srba i modernih Grka. Ona broji 16 godina više od Antiohijske ere i takođe počinje 1. septembra; njena 5509. godina je počela 1. septembra 1. godine pre naše ere. Ova era je u Rusiji korišćena do 1700; izgleda da je nepoznato odakle ona potiče. Ovaj sistem je postao standardan do 10. veka naše ere (sa početkom fiksiranim na 5509. pne.) u Vizantiji a time i u pravoslavnim zemljama istočne Evrope.
Ali pošto su slični Anno Mundi sistemi postali vrlo popularni, došlo je do problema: groznica iščekivanja smaka sveta, zbog shvatanja da posle perioda od 6000 godina (koji bi se navršili u kasnom 5. veku) dolazi Sedmi dan. U tom periodu je nastao veliki broj milenarističkih verskih pokreta. Sir Thomas Browne je 1492. takođe mislio da je svet stvoren 5509. pne. i da mu je rok trajanja 7000 godina. Inače, u katoličkom delu Evrope od 11. stoleća, a u grčkom svetu od 15., preovlađuje računanje godina po Hristovoj eri, koja je danas skoro univerzalno prihvaćena u svetu.
Upotreba u Rusiji
Hronološki sistem u srednjovekovnoj Rusiji je počivao na postanju sveta. Tek u vreme cara Petra Velikog, 1700. godine, uveden je sistem "od Hristovog rođenja". Nakon povratka iz veleposlanstva u zapadnoj Evropi (1697-98.) Petar je promenio novogodišnji dan sa "vizantijskog" 1. septembra na 1. januar, uobičajeni datum na Zapadu. Takođe je promenio način brojanja godina, usvojio je sistem Anno Domini (ili Leta gospodnjih). Tako je 1. januar 7208. postao 1. januar 1700. Ipak, car nije prihvatio i gregorijanski kalendar. Jednostavno je ruski julijanski kalendar prilagodio julijanskom kalendaru kakav je tada korišćen u Engleskoj.
Današnja upotreba
Tradicionalni pravoslavci i danas koriste Etos Kosmu datum uz Leto Gospodnje. Oba datuma se mogu pojaviti na kamenima temeljcima, crkvenim kalendarima i formalnim dokumentima. Crkvena nova godina je i dalje 1. septembra po julijanskom (starom) kalendaru, odn. 14. po novom (u 20. i 21. veku razlika između dva kalendara iznosi 13 dana).
Luray, Virginia
Lurej je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.895 stanovnika.
Etos Kosmu
Gibonov komentar
Engleski istoričar Edward Gibbon je prokomentarisao ovu eru (negde 1787-88), :
Bessonies
Besoni je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Fižak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 120 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,41 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 520 metara (maksimalnoj 682 m, a minimalnoj 510 m).
Luray, Virginia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 4.895 stanovnika, što je 24 (0,5%) stanovnika više nego 2000. godine.
Etos Kosmu
Vanjske veze
(na engleskom:)
Igan
Igan se može odnositi na
Горња Буковица
Горња Буковица може да буде:
Hejti
Hejti se može odnositi na
Edžmont
Edžmont se može odnositi na
1495
Godina 1495 (MCDXCV) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak (1. jan./sij. po julijanskom kalendaru).
NGC 742
NGC 742 je galaksija u zviježđu Ribe.
Šamši-Adad V
Shamshi-Adad V je bio kralj Asirije od 824 do 811. pne. Bio je sin i nasljednik Shalmanesera III te suprug Shammuramat (koju neki poistovjećuju s mitskom Semiramidom), te otac Adad-nirarija III, koji ga je naslijedio na kraljevskom prijestolju.
Prvih pet godina vladavine su mu obilježile teške borbe za nasljedstvo ostarjelog kralja Shalmanesera. Pobunu je vodio Shamshi-Adadov brat Assur-danin-pal, a započela je još za vrijeme Shalmaneserovog života godine 826. pne. Buntovni brat je, prema samim natpisima Shamshi-Adada, uspio na svoju stranu privući 27 važan grad, uključujući Ninivu. Pobuna je trajala do 820. pne., te je ozbiljno oslabila Asirsko Carstvo i njegovog vladara; slabost će se u kraljevstvu osjećati sve do reformi Tiglath-pilesera III.
Tokom kasnije vladavine je Shamshi-Adad vodio pohode protiv Južne Mezopotamije, te sklopio ugovor s babilonskim kraljem Mardik-zakir-shumijem I.
Sitnica (Crna Gora)
Sitnica je rečica koja izvire u blizini Podgorice, u Crnoj Gori. Posle kraćeg toka se uliva u reku Moraču između grada i njenog ušća u Skadarsko jezero.Dio njenog toka prolazi kroz dio Katunske nahije(Bandići).
Sun Tzu
Sun Tzu ("Gospodar Sun"), također poznat kao Sun Wu, se po predaji smatra autorom Umjetnosti ratovanja (jednostavno poznate kao Sun Tzu), enormno uticajne drevne kineske knjige o vojnoj strategiji. Knjiga se smatra glavnim primjerom taoističke strategije. Da li je riječ o autentičnoj historijskog ličnosti je predmet žustre rasprave među historičarima. Tradicionalni izvori ga smještaju u period Proljeća i Jeseni (722–481. pne.) kao herojskog generala kraljevstva Wu koji je živio cca. 544—496. pne. Naučnici koji prihvaćaju njegov historicitet smatraju da je Umjetnost ratovanja napisao u Periodu Zaraćenih država (403–221. pne.), a što se temelji na opisu ratovanja u tekstu. Tradicionalni izvori navode i da je njegov potomak Sun Bin napisao kapitalni traktat o vojnoj taktici.
Sun Tzu, bilo kao autori Umjetnosti ratovanja bilo kao legendarna ličnost, imao je enorman efekt na kinesku i azijsku historiju i kulturu. U 19. i 20. vijeku Umjetnost ratovanja je stekla popularnost i praktičnu primjenu u zapadnim društvima. I dan-danas se smatra uticajnom u zapadnoj i azijskoj kulturi i politici.
Sun Cu kao istorijska figura
Jedini izvor koji postoji o životu Sun Cua je biografija napisana u 2. veku pne. od strane istoričara Sim Kiana, koji ga opisuje kao generala koji je živeo u državi Vu u 6. veku pne. i stoga bio savremenik velikih kineskih mislilaca, kao što je Konfučije. Prema predanju, Sun Cu je bio član kineske aristokratije bez zemljišnih poseda, poznate kao ši, koju su činili potomci plemstva koje je izgubilo svoje posede tokom konsolidacije Prolećnog i Jesenjeg perioda. Za razliku od većine ši plemića, koji su bili putujući akademici, Sun Cu je radio kao najamnik (slično današnjim vojnim konsultantima). Prema predanju, kralj Helu of Vua je unajmio Sun Cua kao generala negde oko 512. g. pne. pošto je završio svoj vojni traktat Umeće ratovanja (na kineskom Ping Fa). Posle njegovog preuzimanja komande, država Vu, dotada smatrana poluvarvarskom, postala je jedna od najmoćnijih država tog perioda pošto je pokorila moćnu državu Ču. Sun Cu je iznenada nestao pošto je kralj Helu završio pokoravanje države Ču. Stoga su podaci o njegovoj smrti ostali nepoznati. Naslov Ping Fa može se prevesti i kao vojne metode, armijske procedure ili borbeno umeće. Oko 298. g. pne. istoričar Žuang Ži, koji je pisao u državi Žao, zapisao je da je teorija Sun Cua postala sastavni deo vojnih metoda borbe, bilo u napadu ili odbrani, sa oružjem ili bez. Sun Cuovo delo bilo je filozofska osnova za ono što danas poznajemo kao azijske borilačke veštine.
Istorijski podaci o Sun Cuu detaljno su razmatrani u u uvodu u prevod Umeća ratovanja iz 1910. godine, od autora Lajonela Gajlsa (dostupno kao onlajn tekst na Projektu Gutenberg).
Sun Bin, poznat kao Sun Osakaćeni, navodno obogaljeni potomak Sun Cua, takođe je napisao tekst poznat kao Umeće ratovanja, koji je više orijentisan na praktične detalje nego na vojnu strategiju. Najmanje jedan od prevodilaca koristio je za ovo delo izraz Izgubljeno umeće ratovanja, što je ukazivalo na dugi period u kome je knjiga Sun Bina bila izgubljena. Međutim, nema sličnosti između sadržaja ili stila pisanja između Sun Bina i Sun Cua.
Umeće ratovanja je jedno od najpopularnijih vojnih dela u istoriji. U drevnoj Kini bilo je dugo posmatrano kao štivo koje se moralo znati za prijem na više studije i kao jedno od najbitnijih dela u kineskoj književnosti uopšte. Postoje priče da su i Mao Cedung i Josif Staljin čitali ovu knjigu tokom ratovanja.
Postoji i predanje da je Sun Cu predak Sun Kvana, osnivača kraljevstva Vu, koje je bilo jedno od tri rivalska kraljevstva tokom perioda Tri kraljevstva.
Harold
Harold se može odnositi na
Hil Siti
Hil Siti se može odnositi na
Tellico Plains, Tennessee
Teliko Plejns je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 880, što je 21 (2,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pasoš Meksika
Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu. Pasoš Meksika se izdaje za neograničen broj putovanja.
Građanima Meksika nije potrebna viza za ulazak u Evropsku uniju i u Republiku Srbiju.
Uprkos tome što su susedna država građanima Meksika je potrebna viza za ulazak u SAD.
Jezici
Pasoš je ispisan španskim, engleskim i francuskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Pasoš Kube
desno|mini|Savremeni kubanski pasoš
Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o kubanskom državljanstvu.
Pasoš Kube se izdaje za neograničen broj putovanja.
Republika Srbija, zajedno sa Ruskom Federacijom, jedna je od malobrojnih država koja je ukinula vize građanima Kube.
Jezici
Pasoš je ispisan španskim i engleskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
NGC 743
NGC 743 je otvoreni skup u zviježđu Kasiopeji.
Bocache I, Chieti
Bocache I je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 154 m.
Prapavei, Belluno
Prapavei je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 334 m.
Magična kiselina
Magična kiselina je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 316,822 Da.
Abbévillers
Abevije je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 817, a gustina naseljenosti je iznosila 73 stanovnika/km².
Sandusky, Ohio
Sandaski je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 25.793, što je 2.051 (-7,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Titova špilja na Visu
Titova pećina ili Titova špilja (stari naziv Duhova špilja) je pećina na ostrvu Vis u kojoj se tokom 1944. godine nalazio Vrhovni štab NOVJ, na čelu sa Josipom Brozom Titom. Pećina se nalazi na neposredno ispod Huma, najvišeg viškog vrha.
Povijest
thumb|Saveznički komandosi na [[Visu]]
U periodu od dolaska maršala Tita na Vis, juna 1944, pa do oslobođenja Beograda, oktobra 1944. godine Vis je bio sedište najviših civilnih, vojnih i političkih organa nove Jugoslavije.
16. juna 1944. na ostrvu Visu došlo je, posredstvom Engleza, do sporazuma između Tita i Jugoslovenske izbegličke vlade, koju vodi dr Ivan Šubašić. Nakon toga je general Velebit otišao u London i bio Titov predstavnik kod britanske vlade i ujedno je bio i veza sa Jugoslovenskom izbegličkom vladom. Viškim sporazumom Kraljevska vlada u izbeglištvu priznaje "nacionalne i demokratske tekovine izvojevane od naroda Jugoslavije u toku njihove trogodišnje borbe, kojima su postavljeni temelji demokratskom federativnom uređenju".
Odavde je Tito u kasno leto 1944. godine pošao na razgovore s Čerčilom i Staljinom kako bi učvrstio međunarodni položaj, a na viškoj obali 12. septembra 1944. godine prvi put je otvoreno govorio o priključenju slovenskih i hrvatskih krajeva koji su po Rapalskom ugovoru pripali Italiji i poručio - Tuđe nećemo, svoje ne damo!
Belotić
Белотић може бити једно од села у Србији:
Fejt
Fejt se može odnositi na
NGC 744
NGC 744 je otvoreni skup u zviježđu Perzeju.
Pasoš Nikaragve
Pasoš Nikaragve je javna putna isprava koja se državljaninu Nikaragve izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju.
Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu.
Pasoš Nikaragve se izdaje za neograničen broj putovanja.
Građanima Nikaragve nije potrebna viza za ulazak u EU, Rusiju, Hrvatsku, BiH i Crnu Goru, ali im je potrebna za ulazak u Republiku Srbiju.
Jezici
Pasoš je ispisan španski i engleskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Beloševac
Белошевац може бити:
Friman
Friman se može odnositi na
Darko Milas
Darko Milas (Vukovar, 1959.) je hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.
Reigen
Reigen može biti:
Frutdejl
Frutdejl se može odnositi na
Aram-Naharaim
Aram-Naharaim ili "Aram od Dvije rijeke," je oblast koja se pet puta spominje u Hebrejskoj Bibliji. Najčešće se vezuje uz Nahrimu spomenutu na tri ploče iz zbirke pisama u Amarni, odnosno kao geografski opis kraljevstva Mitanni. To je zemlja u kojoj se nalazio grad Haran. Prema jednoj židovskoj rabinskoj tradiciji, Ur Kasdim, odnosno Abrahamovo rodno mjesto, također je bio u Aram-Naharaimu.
Lone Elm, Kansas
Loun Elm je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 25, što je 2 (-7,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pasoš Haitija
Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu.
NGC 745
NGC 745 je galaksija u zviježđu Eridan.
Pasoš Haitija
Pasoš Haitija se izdaje za neograničen broj putovanja.
Građanima Haitija je potrebna viza za ulazak u mnoge zemlje.
Jezici
Pasoš je ispisan francuskim i kreolskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Лесковице
Лесковице могу бити:
Aram Rehob
Aram Rehob je bilo rano aramejsko kraljevstvo, čiji je glavni grad bio Rehob ili Beth-Rehob, povezan s kraljem Aram-Zobahom, neprijateljem kralja Davida. Brojevi. xiii.21 i Suci xviii.28 smještaju Beth-Rehob u libanonsku regiju kraj Tel Dana. Moore (Commentary on Judges, p. 399) smatra da je to bio kasniji grad Paneas.
Vlado Štefančić
Vlado Štefančić (Vukovar, 12. siječnja 1931. - 29. listopada 2017.), bio je hrvatski redatelj, radijski i televizijski voditelj, dramski glumac te u operatama i mjuziklima, pjevač i plesač, kazališni direktor.
Životopis
Vlado Štefančić, glumac i redatelj, autor gotovo 200 kazališnih predstava, 10.000 radio emisija i 2.000 TV emisija rođen je u Vukovaru 1931. godine. Štefančićeva obitelj seli se u Zagreb kada je Vlado bio star šest mjeseci ali se kasnije s obitelji često vraća u rodni grad na Dunavu.
Karijeru je započeo kao član dramskog studija Radio Zagreba 1949. godine, potom je od 1950. godine dramski i operetni glumac u Kazalištu "Komedija" u Zagrebu. Od 1965. do 1969. godine djeluje u zagrebačkom HNK-u gdje je do sedamdesetih godina prošloga stoljeća odigrao više od sedamdeset uloga. Od 1969. do 1978. godine direktor je Kazališta "Komedija" a isto tako jedan je od utemeljitelja "Zagrebačke škole mjuzikla".
Osnivač je i voditelj "Zagrebačkih ljetnih večeri" na Šalati. Inicijator je prvih dočeka Nove godine na Trgu Bana Jelačića, koje režira i nastupa kao voditelj. Autor, redatelj i voditelj je večernjih revija na Zrinjevcu pod nazivom: "Elegantni šarmantni Zagreb" a također autor je i redatelj događanja "Advent u srcu Zagreba".
Kazalište
Štefančić u svojstvu direktora "Komedije" potiče i realizira prve hrvatske mjuzikle:
Idejni je autor Kazališta na vodi "Jarun fest". Redatelj je prvih predstava na jezeru "Noć u Veneciji", "Isus Krist Superstar" i "Kosa".
Nagrade i priznanja
Dobitnik je velikog broja odličja i nagrada, između kojih su i dvije Nagrade grada Zagreba (1973. i 1994.) i Nagradu za životno djelo Hrvatskog glumišta (2000.).
Benhadad
Ben Hadad na hebrejskom znači Sin Hadadai može se odnositi na:
NGC 746
NGC 746 je galaksija u zviježđu Andromeda.
Pasoš Paname
minijatura|Pasoš Paname Pasoš Paname je javna putna isprava koja se državljaninu Paname izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju. Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu. Pasoš Paname se izdaje za neograničen broj putovanja.
Mnogobrojne su zemlje u koje građani Paname mogu putovati bez vize.
Građani Paname ne mogu da putuju na teritoriji Evropske unije bez vize.
Građanima Severne Koreje nije potrebna viza za ulazak u susedne države.
Građanima Paname je potrebna viza za ulazak u Republiku Srbiju.
Jezici
Pasoš je ispisan španskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Aramejski jezik
Aramejski (imperijalni aramejski, biblijski aramejski; ISO 639-3: arc) najrasprostranjeniji semitski jezik tijekom novoasirskog carstva. Govorio se na područjima današnjih država Irak, Jordan, Sirija i Izrael. Pripada aramejskoj grani semitskih jezika
Istorija aramejskog je duga oko 3000 godina i pada na vreme stvaranja Novog i Starog zaveta (Talmud, Zohar) i svetih spispova u biblijskim krajevima na Bliskom istoku. Jezik je bitan kod arheoloških pronalazaka na Bliskom istoku.
Neke aramejske riječi i značenje:
Napisano je kako se izgovara, jer aramejsko pismo je slično arapskom pismu i piše se s desna na lijevo. Ne postoji škola u kojoj se taj jezik može naučiti pisati i čitati, no aramejski svećenici organiziraju skupove u svojim crkvama, te podučavaju mlade o jeziku i kulturi svog naroda, a budući da brakove uglavnom sklapaju međusobno, dakle rijetko za bračnog druga uzimaju nekoga tko je druge nacionalnosti, tako se i jezik jedino prenosi s generacije na generaciju. Isus Krist je govorio aramejski jezik.
Popularna kultura
Aramejski jezik je upotrebljen u kultnom filmu Mela Gibsona „Stradanje Hristovo“.
Nagrada SAG za najbolju filmsku postavu
2000-e
2008: Milioner sa ulice – Rubina Ali, Tanej Čeda, Ašutop Lobo Gadživala, Azarudin Mohamed Ismail, Anil Kapur, Irfan Kan, Ajuš Maheš Kedekar, Tanvi Ganeš Lonkar, Madur Mital, Dev Patel, Frida Pinto
2009: Prokletnici – Bred Pit, Kristof Valc, Mihael Fasbender, Ilaj Rot, Dijana Kriger, Danijel Bril, Til Švajger, Melani Loran, August Dil, Žili Drajfus, Silvester Grot, Omar Dom, Žaki Ido, Deni Menoše, Majk Majers, Rod Tejlor, Martin Vutke, Bi Džej Novak
Pello, Verbano-Cusio-Ossola
Pello je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 383 m.
Shannon, Mississippi
Šenon je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.753, što je 96 (5,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hazael
Hazael (hebrejski Hazael, što znači "Bog je vidio") bio je dvorski službenik, a kasnije i aramejski kralj čije se ime spominje u Bibliji. Prvi put se spominje u 1 Kraljevima 19 kada je bog rekao proroku Elijahu da ga pomaže kao kralja Sirije.
Godinama nakon tog događaja Hadadezer se razbolio te poslao dvorskog službenika Hazaela Elijahovom nasljedniku Eliši. Eliša je rekao Hazaelu da kaže Hadadezeru kako će se oporaviti, ali je otkrio Hazaelu da će kralj umrijeti. Dan kasnije Hazael se vratio Hadadezeru u Damask, te ugušio kralja i sam sebe postavio na prijestolje.
Za vrijeme svoje vladavine koja je trajala otprilike 37 godina (cca. 842. pne.- 805. pne.), kralj Hazael je Aramejce vodio u ratu protiv snaga kralja Jehorama od Izraela i kralja Ahazije od Jude. Nakon što ih je porazio kod Ramoth-Gileada, Hazael odbio dva asirska napada, osvojio izraelitsku teritoriju istočno od Jordana, filistejski grad Gath, te pokušao isto tako osvojitiJeruzalem (2 Kraljevi 12:17). Monumentalni aramejski natpis iskopan kod Tel Dana za većinu naučnika je Hazaelovo djelo, s obzirom da se njime slavi pobjeda nad kraljevima Izraela i Jude. Nedavna iskopavanja kod Tell es-Safi/Gatha su otkrila dokaze o opsadi i osvajanju Gath od strane Hazaela. Uništenje naselja Tell Zeitah u 9. vijeku pne. također može biti rezultata Hazael'ovog pohoda. Kralj Joaš od Jude je spriječio Hazaelovu najezdu tako što ga je potkupio s blagom iz kraljevske palače i hrama, nakon čega je Hazael nestao iz daljih biblijskih svjedočanstava.
Paddleboarding
Paddleboarding je naziv za vodeni sport u kome se učesnik kreće kroz vodu koristeći vlastite ruke i noge poput plivača, ali istovremeno koristeći dasku za surfanje na kojoj leži ili kleči. Postoji varijanta sporta u kojoj učesnik na dasci stoji i vesla, a koja se zove stand up paddle surfing. Paddleboarding je sport blisko vezan uz surfing. Popularnost uglavnom uživa na havajskim i kalifornijskim plažama.
Sailor Moon Crystal
Sailor Moon Crystal (japanski 美少女戦士セーラームーンクリスタル) japanska je anime serija čiji je termin emitiranja zakazan 5.7. 2014. Seriju je režirao Munehisa Sakai. To je druga anime adaptacija istoimene mange koju je napisala Naoko Takeuchi, napravljena 17 godina nakon završetka prve anime serije, Sailor Moon, čija je zadnja sezona, Stars, završila 8.2. 1997. Kotono Mitsuishi jedina je glumica iz originalne anime serije koja se vratila da ponovno podari glas svojem liku, junakinji Usagi Tsukino, dok su za preostale uloge zadužene nove glumice.
U srpnju 2012., ženski glazbeni sastav Momoiro Clover Z, izdavačka kuća Kodansha i sama Takeuchi su po prvi put javnosti objavili da se sprema nova anime adaptacija Sailor Moona. Isprva su planirali dovršiti seriju i održati premijeru tijekom ljeta 2013. Ova vijest je objavljena tijekom obilježavanja 20. obljetnice mange, tijekom emitiranja uživo. U emisiji su sudjelovali i Mitsuishi i Toru Furuya, koji je podario glas Mamoru Chibi u izvornom animeu. Vijest je odijeknula poput senzacije, ali su obožavatelji ostali uskraćeni za detaljne informacije. Kada je u travnju 2013. objavljeno da će novi anime biti pomaknut za iduću godinu, neki su posumnjali da je cijela vijest o novom animeu bila krivo prevedna ili izvučena iz konteksta. Ipak, u travnju 2014. tome se stalo na kraj kada je službeno potvrđena premijera novog animea te objavljena lista glasovnih glumaca.
Prema tvorcima, novi anime biti će vjerniji originalnoj mangi, za razliku od prvotnog animea čija je priča sadržavala uglavnom epizode napisane isključivo za seriju. Viz Media već je 17.5. 2014. otkupio dvostruka prava i na licenciranje nove anime serije za američko tržište i objavljivanje necenzurirane verzije izvorne anime serije.
Mordent
thumb|desno|Mordent|90px Mordent - je ukras koji se sastoji od brze jednokratne smene glavnog tona i njegovog susednog nižeg tona. Beleži se znakom za praltriler koji je precrtan vertikalnom crtom: 20px. Piše se iznad note.
190px
Mordent može biti i dvostruk, kao npr:
220px
NGC 747
NGC 747 je galaksija u zviježđu Kit.
Mordent
Vidi još
Pralltriller Abbellimento
Bozel (Savoja)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1854 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 64 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 28,8 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 861 metar (maksimalnoj 2.589 m, a minimalnoj 746 m).
Albanski narodni preporod
Narodni preporod označava period albanske borbe za nezavisnost vođene od sredine 19. veka pa sve do 1912. godine kada je Albanija međunarodno priznata kao nezavisna država.
Albanski komitet u Janjini
thumb|right|[[Abdul Frašeri, jedan od osnivača Albanskog komiteta u Janjini, Centralnog komiteta za zaštitu prava albanskog naroda i Prizrenske lige]] Albanski komitet u Janjini je organizacija osnovana u maju 1877. godine u Janjini (tada u Osmanskom Carstvu) a koja je okupljala Albance u Janjini i okolini u cilju organizovane borbe za zaštitu njihovih nacionalnih prava.
Centralni komitet za zaštitu prava albanskog naroda
Centralni komitet za zaštitu prava albanskog naroda je bila organizacija osnovana tokom jeseni 1877. u Istanbulu, tada Osmansko Carstvo. Jedan od osnivača ove organizacije je bio Paško Vasa.
Osnivači i članovi ovog komiteta (Peško Vasa, Avdul Frašeri i Sami Frašeri) su imali ključnu ulogu u formiranju Prizrenske lige 1878. godine. Kada je Osmansko Carstvo rasformiralo Prizrensku ligu porazivši vojno njihove pripadnike 1881. godine i počelo da se obračunava sa zastupnicima ideje o Albanskoj autonomiji, na inicijativu Samija Frašerija Centralni komitet se reorganizuje i nastavlja svoje aktivnosti u ilegali.
Доња Буковица
Доња Буковица може бити:
Albanski narodni preporod
Prizrenska liga
Stanovnici Prizrena 1839. izbacuju turskog komandanta Ismet-pašu. Albanci sve više traže oslobođenje od turske vlasti. U krugovima albanske emigracije (Bukurešt, Beograd, Sofija, Istanbul, Kairo i naročito Italija) javlja se ideja nacionalne emancipacije. Zajednica katoličkih Arbereša u južnoj Italiji se otvoreno zalagala za stvaranje albanske države od 1876.
10. juna 1878. godine na sastanku u Prizrenu Albanci osnivaju Prizrensku ligu, čiji je cilj borba za albansku autonomiju i ujedinjenje Albanaca u jedan albanski vilajet. Albansko stanovništvo je uglavnom živelo podeljeno u četiri osmanska vilajeta: Kosovskom, Skadarskom, Janjinskom i Bitoljskom. Liga je na Berlinskom kongresu istupala u ime albanskog naroda, boreći se za zaštitu graničnih teritorija na koje su pretendovale susedne zemlje nakon završetka Rusko-turskog rata (1877—1878) između Rusije, Srbije i Crne Gore protiv Osmanskog Carstva. Centralna ličnost ove lige je bio Ali-paša Gusinjski, koji je stekao veliki ugled svojim uspesima u bitkama protiv Crnogoraca 1855, 1879. i 1880. godine.
Prizrenska liga je uputila memorandum Berlinkom kongresu kojim se od velikih sila traži priznanje nacionalnog identiteta Albanaca i autonomije Albanije unutar Osmanskog Carstva. Uz akciju kroz memorandume, Prizrenska liga je poslala i delegaciju pod vođstvom Abdul-beja Frašerija i Mehmeta Ali Vrionija u Beč, Berlin, Pariz, London i Rim. Cilj delegacije bio je da objašnjava i brani stavove memoranduma Prizrenske lige. Međutim, Berlinski kongres je ignorisao memorandum Lige, a nemački kancelar Oto fon Bizmark je čak zauzeo stav da albanska nacija ne postoji. Albanskoj delegaciji nije dozvoljeno da učestvuje na Berlinskom kongresu. Albanske zemlje su tretirane kao deo Turske države, a Albanci kao turski građani, iako su se u to vreme borili protiv Turske. Zbog takvog tretmana, albanski diplomata Abdyl Frashëri je protestovao:
thumb|desno|Albanske [[novine koje su izlazile u Bukureštu 1889.]]
Odlukama Kongresa, neka pretežno muslimanska naselja kao Plav i Gusinje, predata su Crnoj Gori, dok su Srbiji predata četiri okruga (Niš, Pirot, Leskovac i Vranje) u kojima je živeo veliki broj Albanaca. Nakon toga, u Srbiji dolazi do masovnih progona albanskog stanovništva iz novopripojenih krajeva i spaljivanja albanskih sela i gradskih četvrti. Prizrenska liga se suprotstavila odlukama Berlinskog kongresa da preda Gusinje i Plav Kneževini Crnoj Gori zbog čega je došlo do oružanih sukoba sa Crnogorcima. Crnogorci su vodili dve bitke sa dobrovoljcima Lige, kod Novšića i Murina, ali nisu uspeli da savladaju otpor Albanaca. Zbog nesprovođenja odredaba Kongresa, Crnoj Gori su ponuđene teritorije Hota i Gruda u zamenu za Plav i Gusinje. Međutim, opet su se suprotstavili dobrovoljci Lige i onemogućili predavanje teritorija. Na kraju su velike sile Crnoj Gori kao kompenzaciju ponudile teritoriju Ulcinja. Poslale su međunarodnu flotu kojom su izvršile demonstraciju sile pred Ulcinjem, stavivši do znanja Porti da se međunarodne odluke moraju izvršiti. Nakon toga, energičnom akcijom skadarskog komandanta razbijen je otpor Liginih dobrovoljaca, zauzet je Ulcinj i predat je Crnoj Gori. Nakon pripajanja Crnoj Gori, veliki broj Albanaca je prognan iz Podgorice, Spuža, Žabljaka, Bara, Nikšića i Ulcinja. Albanci su za najveću nepravdu Berlinskog kongresa smatrali "legalizovanje srpsko-crnogorskog nasilja i okupaciju albanske zemlje". Na jugu, Ligini dobrovoljci su uspeli da spreče predavanje Grčkoj dela Epira.
Tokom godina borbi oko granica, Liga je ojačala i počela sve odlučnije da postavlja zahteve Porti. Albanci su zahtevali od Turske autonomiju za Albance, i ujedinjenje u jedan vilajet. Porta je ovo odbila, i počeo je albanski ustanak 1879. kojim je turska vlast svrgnuta u Vučitrnu, Prizrenu, Đakovici, Prištini, Peći i drugde. Turska šalje Derviš-pašu sa vojskom da razbije ustanak, i on od aprila 1881. ulazi u Prizren, Đakovicu i Peć. Turska je vojnom akcijom razbila dobrovoljce Lige, a njihove vođe pohapsila i poslala u progonstvo. Međutim, smirenje je bilo privremeno, jer ponovo izbijaju nemiri po pašinom povratku u Carigrad. Lokalne bune niču 1883. i 1884. godine.
Viticuso, Frosinone
Viticuso je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Albanski narodni preporod
Ustanci Albanaca
Prvih godina 20. veka umnožavaju se pobune Albanaca, usmerene na dobijanje autonomije u okviru Turske carevine. Između makedonskih i albanskih autonomista došlo je do izvesne saradnje, jer su i jedni i drugi težili zadobijanju autonomije. Od godine 1905. do 1912. Albanci dižu niz ustanaka. U julu 1908. u Ferizovićima (danas Uroševac) se okuplja 20.000 ljudi, i pokušava se izvesti oslobođenje od Turaka. Međutim u to vreme dolazi do Mladoturske revolucije, ostvarene uz značajnu podršku albanskog stanovništva Kosovskog i Bitoljskog vilajeta. Revolucija je pružila velike nade Albancima, a Mladoturci obećavaju stanovništvu smanjenje poreza, demokratizaciju i poboljšanje opštih životnih uslova. Međutim, kada su se učvrstili na vlasti, mladoturci nisu ispunili obećanja u pogledu autonomije Albanije, već su tražili strogi centralizam, uvodeći turski kao jedini jezik administracije i zabranjujući albanske klubove širom zemlje.
Viticuso, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 348 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 858 m.
Albanski narodni preporod
Ustanci Albanaca
Ovo je vodilu erupciji nezadovoljstva i oružanoj pobuni na Kosovu i Albaniji juna 1909. Do prvih oružanih sukoba sa novom turskom upravom došlo je u okolini Đakovice. Da bi zaustavili erupciju nezadovoljstva, Mladoturci su sazvali albanski kongres u Debru 23. jula 1909, usmeravajući ga protiv susednih država i njihovih pretenzija prema albanskim teritorijama. Međutim, kongres je još glasnije postavio zahteve za albanskom autonomijom. Autonomiju Albanije je avgusta 1909. zahtevao i veliki sabor albanskih prvaka iz srednje i južne Albanije i Makedonije u Elbasanu. Na skupu je rešeno da se uspostavi tesna saradnja sa makedonskim revolucionarnim pokretom. Do ustanka širih razmera dolazi u kosovskom vilajetu u proleće 1910. Kosovskom ustanku pružili su podršku albanski komiteti demokratskog krila, naročito iz emigracije. Ustanike je podržala i bugarska vlada jer je računala da bi uspostavljanje autonomije u Albaniji izazvalo ostvarenje autonomije Makedonije. Videvši da se ustanak razvija, mladoturske vlasti su poslale kaznenu ekspediciju iz Skoplja predvođenu Šefćet Torgut-pašom. Do bitke dolazi kod Kačanika od 11. maja do 13. maja 1910. i Turci odnose pobedu uz oko 600 poginulih. Albanska pobuna je ugušena u krvi, a turske trupe nisu štedeli ni žene, decu i starce. Međutim, već u jesen su izbili neredi u Ljumi, Mati i Debru, zbog skupljanja državnog desetka i regrutacije. Regrutaciju je bojkotovalo i albansko stanovništvo Skadra i cele Malesije i Miridita.
Početkom 1911. svi albanski komiteti i emigracije su vršili intenzivne pripreme na oružani ustanak nacionalnih razmera radi stvaranja autonomne Albanije; na Krfu je konstituisan Centralni albanski komitet. Oružani ustanak buknuo je u severnoj Albaniji, a ustanicima aktivno pomaže Crna Gora, snabdevajući ih oružjem i namirnicama i prihvatajući izbeglice. Crnogorski kralj Nikola predlagao i Srbiji da se albanski ustanak iskoristi za akciju protiv Turske. Tokom ovog ustanka je formulisan program nacionalne borbe u memorandumu pod nazivom Crvena knjiga, koji je sastavljen u Podgorici, od strane članova albanskog komiteta. U dvanaest tačaka izloženi su ciljevi i zahtevi ustanika, na prvom mestu potpuno priznanje postojanja albanske nacije, pa u skladu s tim - autonomija, ekonomska, administrativna, kulturna i vojna. To je bio prvi program autonomije Albanije, jedinstven za celu zemlju. Memorandum je podnet evropskim diplomatskim predstavništvima na Cetinju. Ustanak se završio neuspehom avgusta 1911.
Veliki albanski ustanak (1912)
thumb|desno|Granice Albanskog vilajeta koji su tražili albanski predstavnici. Početkom 1912. dolazi do velikog albanskog ustanka pod vođstvom Opšteg ustaničkog komiteta, na području Drenice, Peći, Đakovice, i severne Albanije. Vođe ustanika su bili Isa Boljetinac, Hasan Priština, Bajram Curi i drugi. Na zboru ustaničkih prvaka u Juniku su formulisani zahtevi za utvrđivanjem granica Albanije, povlačenjem turskih činovnika i uvođenjem albanskog jezika kao službenog. Albanski ustanici su ubrzo zauzeli mnoge gradove, uključujući Đakovicu, Mitrovicu, Vučitrn i Prištinu.
Ustanici su zauzeli čitavo Kosovo, severnu Albaniju, pa čak i Skoplje. Usled uspeha albanske pobune, mladoturska vlada podnosi ostavku. Nova vlada šalje delegaciju koja se sastaje sa predstavnikom Albanaca Hasanom Prištinom. Turci u početku odbijaju zahteve za autonomiju, upotrebu albanskog jezika u školama i administraciji, i finansiranje razvoja Kosova i Metohije, ali nakon što su albanski ustanici stigli do Soluna, Porta je bila prinuđena da prihvati sve njihove zahteve. Portino obećanje autonomne Albanije, koja bi obuhvatila četiri vilajeta, je direktno ugrožavalo interese susednih hrišćanskih država. Osmanska vlast je 18. avgusta 1912. godine priznala autonomiju Albaniji, što je za uzvrat izazvalo vojnu akciju balkanske alijanse protiv Turske. Srbija je planu "Velike Albanije" suprotstavila sopstveni plan podele Evropske Turske između balkanskih država. Nakon što su četiri balkanske zemlje sklopile savez i započele pripreme za rat sa Turskom, Srbija je kontaktirala albanske glavešine sa namerom da ih privuče na svoju stranu ili bar ubedi da u predstojećim sukobima ostanu netralni. Međutim Albanci su to odbili, smatrajući da će u toku ratnih operacija biti ugrožene teritorije koje su oni smatrali svojim.
Pred sam rat, 10. oktobra 1912. godine, došlo je do okupljanja albanskih glavara u Skoplju, tadašnjoj prestonici Kosovskog vilajeta. Skup je doneo odluku o ujedinjenju Albanaca četiri vilajeta: Skadarskog, Kosovskog, Bitoljskog i Janjinskog. Sa skupa je upućen zahtev velikim silama da podrže ujedinjenje albanskog naroda. Tom prilikom je odlučeno da se u predstojećem ratu Albanci bore na strani Turske. Nakon toga, Albanci su organizovali dobrovoljačke odrede koji su se suprotstavili srpskim trupama prilikom njihovog prodora kroz Kosovski vilajet.
Prvi balkanski rat
Albanci su se protivili zauzimanju njihovih naselja i organizovali su dobrovoljačke jedinice koje su pružale jak otpor napredovanju srpskih trupa. Gerilski otpor je pružan prilikom posedanja i prolaska srpske vojske kroz Prištinu, Ferizović i selo Crnoljeva na Zborce Hanu, gde je došlo do jačeg sukoba. Kod Podujeva se petnaest hiljada dobrovoljaca pod komandom Ise Boljetinca suprotstavilo Trećoj srpskoj armiji koja je nastupala prema Prizrenu. Posle pobede nad Albancima, Srbi su ušli u Prizren i nastavili nastupanje ka Jadranskom moru. Srpski štab je izdao naredbu da svako albansko naselje iz kojeg se pripuca bude uništeno. Prilikom nastupanja ka Jadranskom moru, oktobra i novembra 1912, leva kolona srpske vojske je išla preko područja katoličkog plemena Miridita i prolazila je bez problema. Međutim, desna (severna) kolona, koja se kretala kroz oblast Dukađin, naišla je na žestok otpor, te su joj pozadinske trupe gotovo uništene. Njima u pomoć stigle su, sa zakašnjenjem, trupe iz Prizrena, koje su potom izvršile "oštre represalije nad neprijateljski raspoloženim stanovništvom".
Srbija je u toku oktobra i novembra 1912. zaposela veći deo Albanije, zajedno sa albanskom obalom na kojoj je najvažnija strateška tačka bila luka Drač. Računalo se sa politikom svršenog čina. Na osvojenom području su odmah uspostavljene građanske vlasti i albanska teritorija je de facto anektirana Srbiji: 29. novembra je osnovan drački okrug sa četiri sreza: Drač, Lješ, Elbasan i Tirana. Osvajački upad u Albaniju urodio je ogorčenjem albanskog naroda prema Srbiji i čestim pobunama, čije gušenje je iziskivalo velike finansijske i vojne napore.
Kada je crnogorska vojska napala Skadar, naišla je na jak otpor turskog garnizona potpomognutog sa šest hiljada albanskih dobrovoljaca. Posle dugotrajne opsade uz pomoć srpske vojske i mnogo ljudskih žrtava, kralj Nikola je ušao u grad 23. aprila, kapitulacijom Esad-paše. Međutim, pod snažnim pritiskom velikih sila, Skadar je ubrzo morao biti napušten i predat međunarodnim trupama 14. maja 1913.
Proglašenje nezavisnosti Albanije
thumb|desno|[[Ismail Kemali se obraća narodu sa balkona Skupštine Valone.]] Nakon što su vojske balkanskih država osvojile većinu albanskih oblasti, albanski glavari su se povukli na slobodnu oblast Vlore (Valone). Tu je održana velika narodna skupština kojoj su prisustvovali predstavnici iz svih oblasti u kojima žive Albanci. 28. novembra 1912. godine Narodna skupština u Valoni je proglasila Albaniju za nezavisnu državu, a albanski predstavnici su uputili telegram velikim silama. Dana 4. decembra 1912, Skupština Valone izabrala je prvu Vladu nezavisne Albanije. Na čelu privremene vlade bio je Ismail Kemali, koji je uspeo da pridobije podršku Austrije i Italije. Takođe, uspostavljeno je veće staraca (albanski: Plekёsia), koje je pomagalo Vladi na dužnosti. Organizovanje narodne vojske povereno je Rizi-beju iz Đakovice i Isi Boljetincu, koji se ispred srpske vojske preko Ljume povukao u Valonu. Skupština je za albansku nacionalnu zastavu izabrala crvenu zastavu sa dvoglavim orlom Skenderbega.
Međunarodno priznanje i utvrđivanje granica
Radi ustanovljenja novih granica na Balkanu sazvana je u Londonu međunarodna konferencija ambasadora velikih sila (Austro-ugarske, Italije, Rusije, Francuske, Nemačke i Ujedinjenog Kraljevstva). Iako su balkanski saveznici tražili podelu albanskih teritorija, prvog dana ambasadorske konferencije, 17. decembra 1912. godine, donet je načelni zaključak o formiranju Kneževine Albanije garantovane od strane šest sila.
thumb|desno|Priznate granice Albanije.
Albanska delegacija je zahtevala nezavisnost Albanije na teritorijama za koje su smatrali da polažu pravo na osnovu etničkog kriterija. Srbija je zahtevala da se granična linija povuče razvođem zapadno od Ohridskog jezera i Crnog Drima, tako bi dobila Dečane, Đakovicu, Prizren, Debar i Ohrid. Crna Gora je, pak, tražila granicu na reci Mati i razvođu Drima i Fani, tako da joj pripadnu Skadar, Medova i Lješ. Grčka je, na jugu, tražila čitav severni Epir. Protiv zahteva balkanskih suseda navodio se demografski argument. Austro-Ugarska je, u skladu sa demografijom, predlagala granicu Albanije koja bi obuhvatala i Đakovicu, Debar, Korču, Janjinu, Strugu i Ohrid, Peć i Prizren. Srbija je, uz podršku Francuske i Rusije, uspela da dobije Peć, Đakovicu, Prizren, Debar i Ohrid, ali su srpski nacionalisti ipak smatrali rezultate rata nepravednim.
20. decembra 1912. ambasadorska konferencija je priznala nezavisnu Albaniju. 29. jula 1913. godine velike sile su Kneževinu Albaniju stavile pod upravu međunarodne komisije na period od deset godina, a za prvog kneza Albanije postavljen je Nemac Vilhelm od Vida (Wilhelm von Wied). Novonastala Kneževina Albanija je obuhvatila tek oko polovinu albanske etničke teritorije, dok se veliki broj Albanaca našao u okviru Srbije, Crne Gore i Grčke. Međutim, ni po zaključenju Londonske konferencije srpske trupe se nisu povukle na demarkacionu liniju. Tek ultimativnom pretnjom velikih sila i topovima sa austrijskih i italijanskih brodova okrenutim ka luci Drač, Srbija je bila primorana na povlačenje. Srpska vojska se počela povlačiti iz Albanije u drugoj polovini avgusta 1913. godine, u toku Drugog balkanskog rata, a iz albanskih naselja Ljuma i Has u prizrenskom okrugu, koje su prema Londonskoj konferenciji pripale Albaniji, srpska vojska se konačno povukla tek nakon Prvog svetskog rata 1920. godine.
Magnezijum acetat
Magnezijum acetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 142,393 Da.
Пољанице
Пољанице могу да буду:
Bocache II, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Izabel
Izabel se može odnositi na
Floral Park, New York
Floral Park je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15.863, što je 104 (-0,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Long Lejk
Long Lejk se može odnositi na
Lauri
Lauri se može odnositi na
NGC 748
NGC 748 je galaksija u zviježđu Kit.
Marvin
Marvin se može odnositi na
Albas (Lot)
Alba je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Kaor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 545 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,84 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 107 metara (maksimalnoj 332 m, a minimalnoj 85 m).
Englevale, North Dakota
Englvejl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 40.
Meno
Meno se može odnositi na
Hadadezer bar Rehob
Hadadezer ("Hadad pomaže"), sin Rehobov (heb. Hadadezer ben Rehob; aram. Hadadezer bar Rehob) bio je vladar aramejskog kraljevstva Zobah u ranom 10. vijeku pne. Prema II Samuel, Hadadezer je bio saveznik Amonita protiv Davida od Izraela ali je poražen. Hadadezerovo kraljevstvo je, po nekima, dominiralo drugim aramejskim državama; nakon njegovog poraza je Damask počeo sa svojim usponom, a države kao Hamath su poslale poklone u znak zahvalnosti Davidu.
Kimbal
Kimbal se može odnositi na
Петница
Петница може бити:
NGC 749
NGC 749 je galaksija u zviježđu Kemijska peć.
Pasoš Brazila
right|thumb|200px|Novi biometrijski pasoš Brazila Pasoš Brazila je javna putna isprava koja se državljaninu Brazila izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju.
Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu Brazila. Pasoš Brazila se izdaje za neograničen broj putovanja.
Građanima Brazila nije potrebna viza za ulazak u Republiku Srbiju.
Jezici
Pasoš je ispisan portugalskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Pasoš Venezuele
thumb|Pasoš Venecuele
Pasoš Venecuele je javna putna isprava koja se državljaninu Venecuele izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju.
Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu. Pasoš Venecuele se izdaje za neograničen broj putovanja.
Građanima Venecuele nije potrebna viza za ulazak u Evropsku uniju i u Rusku Federaciju.
Građanima Venecuele je potrebna viza za ulazak u Republiku Srbiju.
Jezici
Pasoš je ispisan španskim i engleskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Bramans (Francuska)
Braman je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Sen Žan de Morjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 362 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 92,26 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1223 metara (maksimalnoj 3.378 m, a minimalnoj 1.194 m).
1044
Godina 1044. (MXLIV) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru.
Pasoš Gvajane
Pasoš Gvajane je javna putna isprava koja se državljaninu Gvajane izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju.