cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kiša
Kiša (stariji oblik dažd) јe vid atmosferskih padavina, kao što su sneg, grad i rosa. Kiša nastaјe kada se kapi vode padaјu na površinu Zemlje iz oblaka.
Brankovo kolo
Pokrenuo ga je i od 1895. do početka 1907. bio vlasnik i urednik, odnosno glavni urednik Paja Marković Adamov. Urednici su još bili M Budisavljević, D. J. Ilić, Dušan Kotur koji je bio od 1913, pa do kraja izlaženja bio vlasnik i odgovorni urednik.
Kiša
Kiša ima veliku ulogu u hidrološkom krugu u kome vlaga iz okeana isparava, kondenzuјe se u oblacima, pada nazad na Zemlju i vraća se u okean putem reka i potoka da bi započela novi ciklus.
Brankovo kolo
U dvadest godina izlaženja list je uspeo da okupi književnike i kulturne radnike iz Kraljevine Srbije i Austrougarske. Bio je dobro uređivan, sa raznovrsnim i dobrim prilozima iz domaćih i stranih književnosti, te je uživao ugled jednog od naših najboljih književnih listova.
Kiša
Oblik kišnih kapi se naјčešće opisuјe kao "oblik suze". okrugao na dnu i zakrivljen ka vrhu, ali ovaј opis јe netačan (samo kapi vode kapane iz određenih izvora su "oblika suze" u momentu formiranja). Manje kapi kiše su sferičnog oblika. Veće kapi su spljoštene (oblika pljeskavice). Veoma velike kapi su oblika padobrana. U prosјeku, kap kiše јe 1-2 mm u prečniku. Naјveće zabeležene kapi kiše su uočene nad Brazilom i Maršalovim ostrvima 2004. – neke od njih velike 1cm.
Brankovo kolo
Manifestacija
U Sremskim Karlovcima se tradicionalno održava pesnička manifestacija „Brankovo kolo“. Godine 2011. je održano 40, jubilarno „Brankovo kolo“.
Kiša
U nekim kulturama su razviјene sprave za borbu protiv kiše kao što јe kišobran ili kabanica. U tropskim kraјevima ljudi ne vole da izlaze iz kuća tokom kišnih padavina, јer јe kiša naјčešće povezana sa oluјom.
Generalno, kiša јe nešto ispod pH 6, zbog apsorpciјe atmosferskog ugljen dioksida, koјi se u kapi pretvara u manje količine ugljenične kiseline. U pustinjskim predelima, prašina u vazduhu sadrži dovoljno kalciјum karbonata da parira prirodnoј kiselosti padavina, tako da kiša može biti neutralna ili čak i alkalna. Kiša ispod pH 5,6 se smatra kiselom kišom.
776 Berbericia
776 Berbericia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 151,17 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,408 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,460 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,161, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 18,244 stepeni, a orbitalni period iznosi 1835,875 dana (5,026 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 7,68 a geometrijski albedo 0,065.
Asteroid je otkriven 24. januara 1914. godine.
Burr Oak, Kansas
Ber Ouk je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 174, što je 91 (-34,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
778 Theobalda
Ekscentricitet orbite iznosi 0,249, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 13,685 stepeni, a orbitalni period iznosi 2078,110 dana (5,689 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 9,66 a geometrijski albedo 0,058.
Asteroid je otkriven 25. januara 1914. godine.
Horizmatna lijaza
Horizmatna lijaza (, CL, CPL, UbiC) je enzim sa sistematskim imenom horizmat piruvat-lijaza (formira 4-hidroksibenzoat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim katalizuje prvi korak biosinteze ubihinona u bakteriji Escherichia coli i drugim Gram-negativim bakterijama.
Liu Cong (razvrstavanje)
Liu Cong se može odnositi na:
Arabinonatna dehidrataza
Arabinonatna dehidrataza (, D-arabinonatna hidrolijaza) je enzim sa sistematskim imenom D-arabinonat hidrolijaza (formira 2-dehidro-3-dezoksi-D-arabinonat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Polinukleotidna 5'-fosfataza
Polinukleotidna 5'-fosfataza (, 5'-polinukleotidaza) je enzim sa sistematskim imenom polinukleotid 5'-fosfohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim ne deluje na nukleozidne monofosfate.
Lansing, New York
Lansing je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.529, što je 112 (3,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gustine, Texas
Gustine je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 476 stanovnika.
Pielungo, Pordenone
Pielungo je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 467 m.
783 Nora
783 Nora je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 40,02 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,343 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 9,327 stepeni, a orbitalni period iznosi 1310,114 dana (3,586 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,228. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,60 a geometrijski albedo 0,063.
Asteroid je otkriven 18. marta 1914. godine.
Chilly (Soma)
Šiji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Mondidje.
Montgomery, Pennsylvania
Montgomeri je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.579, što je 116 (-6,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
782 Montefiore
782 Montefiore je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 11,88 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 2,265 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,093 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,039, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 5,260 stepeni, a orbitalni period iznosi 1175,387 dana (3,218 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 11,58 a geometrijski albedo 0,291.
Asteroid je otkriven 18. marta 1914. godine.
Entrapment (film)
Entrapment (naslov preveden kao Klopka) je američki akcioni film snimljen 1999. u režiji Jona Amiela. Protagonist, čiji lik tumači Sean Connery, je vrhunski kradljivac umjetnina koga istražiteljica osiguravajućeg društva (čiji lik tumači Catherine Zeta-Jones) pokušava uhvatiti kao agent provokator "namještajući" mu novu spektakularnu krađu. Usprkos uglavnom loših recenzija, doživio je veliki uspjeh, predstavljajući jedan od posljednjih velikih akcijskih filmova u Conneryjevoj karijeri.
Karfentanil
Karfentanil je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 394,507 Da.
Trimetilamin dehidrogenaza
Znata broj alkil-supstituisanih derivata trimetilamina takođe mogu da deluju kao elektronski donori.
Bazalt
mini|225px|Bazalt mini|225px|Bazaltni stupovi u [[Staza divova|Stazi divova u sjevernoj Irskoj]] mini|desno|225px|Velike mase moraju se polako ohladiti da bi formirali strukturu poligona mini|225px|Jastučasti bazalt na dnu južnog Pacifika mini|225px|Bazaltni stupovi u Turskoj Bazalt je vrlo česta siva do crna bazična ekstruzivna magmatska stijena. Obično je finozrnata zbog brzog hlađenja lave, koja izbija na Zemljinu površinu. Najčešće ima porfirnu strukturu, što znači da sadrži veće kristale u finoj matrici, te vezikularnu, fluidalnu ili mandulastu teksturu. Bazalt koji nije bio izvrgnut trošenju, crne je ili sive boje.
Bazaltne magme nastaju dekompresijskim taljenjem Zemljinog plašta. Primarne stijene iz kojih su derivirane ove taljevine vjerojatno uključuju i peridotite i piroksenite. Krustalni dijelovi oceanskih tektonskih ploča dominantno su izgrađeni od bazalta, nastalog izdizanjem plašta ispod srednjeoceanskih hrptova.
Plinije Stariji prvi je rabio riječ bazalt, a vjeruje se da ima etiopsko porijeklo te da znači "crna stijena".
Naziv bazalt često se koristi i za plitke intruzive s tipičnim bazaltnim sastavom, no stijene ovog sastava s krupnijim mineralnim zrnima su doleriti (ili dijabazi) te gabroidi.
Petrologija
Bazalt je karakterističan po kalcijevom plagioklsu i piroksenu. Olivin se također može naći u značajnoj mjeri. U bazaltu se mogu naći i oksidi željeza ili oksidi željeza i titanija, kao što su magnetit, ulvospinel i ilmenit. Zbog prisustva tih materijala bazalt ima jaka magnetna svojstva tokom hlađenja. Takav bazalt omogućava proučavanje paleomagnetizma Zemlje.
U toleiitskom bazaltu česti su pirokseni i kalcijem bogat plagioklas. Matrice stijene često sadrže kvarc, tridimit ili kristobalit.
U visokoaluminijskom bazaltu prisutni su fenokristali feldspata. Alkalijski bazalt je bez ortopiroksena, ali s olivinom. Bazalt ima visokotemparaturnu tekućuu i čvrstu fazu. Blizu Zemljine površine ima 1200 °C, što je više od ostalih magmatskih stijena. Većina toleoiita stvara se na oko 50-100 kilometara ispod površine, a alkalijski bazalt nastaje vjerojatno na 150-200 kilometara ispod površine.
Geokemija
Bazalt je bogat u <tt>MgO</tt> i <tt>CaO</tt>, a siromašan u <tt>SiO2</tt> i <tt>Na2O</tt>. Bazalt ima uobičajeno sljedeći sastav: 45-55 % <tt>SiO2</tt>, 2-6 % alkalija, 0,5-2,0 % <tt>TiO2</tt>, 5-14 % <tt>FeO</tt> i 14 % ili više <tt>Al2O3</tt>. Udjel <tt>CaO</tt> je uobičajeno oko 10 %, a <tt>MgO</tt> u rasponu od 5 do 12 %.
Visoko aluminijski bazalt ima 17-19 % <tt>Al2O3</tt>. Bobiniti imaju do 15% <tt>MgO</tt>.
Struktura i tekstura
Oblik, struktura i tekstura bazalta ukazuje na način izlaska na površinu, je li to u moru, eksplozivnom erupcijom ili tijekom erupcije lave.
Erupcije na zraku
Bazalt, koji nastaje na otvorenom zraku stvara tri tipa vulkanskih taloga.
Bazalt u stupovima
Kada se hladi tanki tok lave stvaraju se značajne kontrakcijske sile. Pogotovo se to događa u slučaju brzog hlađenja. U vertikalnom smjeru tok lave može pasti nadolje, a da se ne nastane pukotina. U horizontalnom smjeru lava se ne može prilagoditi, pa se stvaraju pukotine, a mreža pukotina stvara formaciju stupova. Često se te strukture pogrješno opisuju kao heksagonalne. U stvarnosti prosječni broj strana je šest, ali javljaju se i poligoni od tri do dvanaest strana. Vrlo brzo hlađenje može dovesti do stvaranja veoma malih stupića promjera manjeg od 1 centimetra. Uobičajeno su mnogo veći.
Vjerojatno najpoznatiji bazaltni tok na svetu je Gigants Coseway (divovski tok) na svjernoj obali Irske s heksagonalnim strukturama.
Na pacifičkom otoku Ponpei izgrađen je u XIII. stoljeću vjerski kompleks pomoću stupastog bazalta.
Podvodni jastučasti bazalt
Kad bazalt erumpira pod vodom ona ga hladi i stvaraju se stijene oblika jastuka (jastučaste), kroz koje se probija lava i stvara novi jastuk. Tekstura jastuka uobičajena je na morskom dnu.
Dobroselo
Dobroselo je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Donji Lapac, Ličko-senjska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 94 stanovnika te 30 obiteljskih kućanstava.
Obertshausen
Obertshauzen je grad u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 13 opštinskih središta okruga Ofenbah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 24.141 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6438010.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ofenbah Obertshauzen se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Ofenbah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 113 metara. Površina opštine iznosi 13,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 24.141 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.772 stanovnika/km².
Succiano, L'Aquila
Succiano je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 626 m.
Doljani (Otočac)
Doljani je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Otočca, Ličko-senjska županija.
Parabolična antena
Historija
Ideja korištenja paraboličnih reflektora za radio teleskope je došla iz optike, gdje korištenje paraboličnih ogledala za fokusiranje svjetla, potiče još iz antike. Konstrukcija nekih tipova paraboličnih reflektora, kao što su Cassegrian i Gregorian tip, dolazi od sličnih reflektirajućih teleskopa, koja su otkrili astronomi u 15. stoljeću. thumb||Glavne vrste unosa signala kod paraboličnih antena Njemački fizičar Heinrich Rudolf Hertz je konstruirao prve parabolične reflektorske antene 1888. To je bio cilindrični parabolični reflektor, napravljen od cinkovih metalnih limova, koji je imao drvenu konstrukciju i imao je dipole pobuđen sa iskričavim razmakom u žarištu. Objektiv je bio širok 1,2 m, žarišna udaljenost 0,12 m i radio je na frekvenciji od 450 MHz. Sa dvije takve antene, jedne za slanje, a druge za primanje signala, Hertz je dokazao postojanje radio valova, koje je predvidio James Clerk Maxwell prije 22 godine. Prva parabolična antena za satelitske komunikacije je proradila 1962. u Velikoj Britaniji, za komunikaciju sa satelitom Telstar.
Vrste
Parabolične antene se razlikuju isto prema unosu signala:
Konstrukcija
Ideja paraboličnih antena je da se ulazne paralelne zrake pretvore u točkasti ulazni signal, ili obratno. Reflektor je obično metalni lim, koji oblikuje kružni paraboloid i često ima porubljen vanjski rub, što i čini promjer reflektora. Da bi se ostvario maksimalni radni učinak, veoma je važno da oblik reflektora bude točan, da bi zrake s različitog dijela reflektora, bile u žarištu u fazi. Veliki reflektori često zahtijevaju i strukturu s profilima (trokutasti nosači), koja ukručuje oblik. Za primanje ulaznih signala, u žarištu je oprema koja može primiti i prenijeti ulazni signal do prijemnika, uz pomoć koaksijalnih kabela (suosnika) ili vodiča valova.
Sam Warner
Samuel Louis "Sam" Warner (10. august 1887 – 5. oktobar 1927) bio je američki filmski producent, najpoznatiji kao suosnivač i prvi generalni direktor hollywoodske kompanije Warner Bros. Studios. Nju je osnovao zajedno sa braćom Harryjem, Albertom i Jackom Warnerom. Upravo njemu se pripisuje nabavka sistema Vitaphone koji je njegovom studiju omogućio da snimi prvi cjelovečernji "govorni" zvučni film The Jazz Singer. Umro je od srčanog udara dan prije premijere filma koji je predstavljao trijumf njegovog studija.
Gevigney-et-Mercey
Ževinjej et Merse je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Gornja Saona koja pripada prefekturi Vezul.
Parabolična antena
Radni učinak
Kvaliteta paraboličnih antena se mjeri bezdimenzionalnim parametrom, koji se naziva radni učinak, koji je omjer snage koju prima antena u odnosu na teoretsku idealnu izotropsku antenu. Tako je radni učinak antene (ili radio teleskopa):
Fairmount, New York
Fermaunt je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.224, što je 571 (-5,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gevigney-et-Mercey
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 457 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19,45 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara (maksimalnoj 283 m, a minimalnoj 212 m).
Parabolična antena
Radni učinak
gdje je :
Očito je što je veći objektiv ili promjer paraboličnog reflektora, to je i veći radni učinak, s obzirom na istu valnu duljinu. On se povećava s kvadratom promjera reflektora. Najveći parabolični reflektor u svijetu, Arecibo radio teleskop u Portoriku, promjera 305 metara, ima radni učinak 10 000 000, ili 70 dBi, kod 2,38 GHz. Stupanj efikasnosti objektiva eA ovisi o mnogim čimbenicima, a najviše o kvaliteti izrade i ugradnje radio teleskopa. thumb||Žičana mreža - tip parabolične antene (Wi-Fi / WLAN antena) kod 2,4 Ghz)
Sintra
Sintra je grad od 26 738 stanovnika i istoimena općina u sredini Portugala, u Regiji Veliki Lisabon (distrikt Lisabon).
Sintra je udaljena svega 30 km od Lisabona, u pravcu zapada, i 15 km od atlanskog oceana, kod rta Cabo da Roca i 20 km od morskog ljetovališta Cascais. Okolica Sintre je kraj pun blagih pošumljenih brežuljaka, posebne mikroklime (ljeti je u Sintri puno svježije i ugodnije nego u Lisabonu) zbog tog je Sintra i njena okolica, odavnina ladanjski kraj, u kojem su brojni portugalski vladari i moćnici gradili svoje ljetne rezidencije od 15. do 19. vijeka. Upravo zbog te kombinacije, ubavog pejzaža (Gorje Sintra/Serra da Sintra, Park prirode Sintra-Cascais) i brojnih kulturno-historijskih spomenika (Castelo dos Mouros, Palácio Nacional da Pena, Palácio Nacional de Sintra) Sintra i njena okolica uvršteni su 1995. na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi.
Historija
U ranom srednjeg vijeku na mjestu današnjeg grada egzistiralo je naselje Suntria, koje je u indoeuropskim jezicima značilo "zvijezda" ili "sunce", to naselje spomenuo je i Klaudije Ptolomej kao Planina mjeseca (Serra da Lua). thumb|left|240px| Pogled sa utvrde Castelo dos Mouros na Sintru Današnju Sintru osnovali su Mauri krajem 8. ili početkom 9. vijeka kad su izgradili utvrdu na brdu iznad grada, koja se danas zove "Castelo dos Mouros". arapski geograf Al-Bakri je u 11. vijeku opisao Sintru kao mjesto vječno obavijeno u neprolaznom maglom. Kralj Afonso I. uspio je pobjediti Almoravide 1139., nakon te pobjede oslobodio je Lisabon i Sintru 1147. Tako da se kao službena godina osnivanja grada slavi - 1154., kad je kralj Afonso I. izgradio kapelu sv. Petra (Igreja de São Pedro de Penaferim) unutar maurske utvrde - Castelo dos Mouros - kao prvi kršćanski sakralni objekt u tom kraju. Kad se Kristofor Kolumbo vraćao sa svog prvog putovanja u Ameriku - 1493., prvi komad kopna koji je ugledao bile su visoke bijele stijene rta Cabo da Roca kod Sintre, koje su mu pomogle da uplovi u lisabonsku luku. Veliki portugalski arhitekt i graditelj Diogo Boitaca, izgradio je po nalogu kralja Manuel I. na brdu iznad grada 1507. jeronimitski samostan Nossa Senhora da Pena u stilu kasne gotike (Manuelski stil). Samostan je teško stradao u katastrofalnom potresu 1755., kad je stradao i Lisabon, tako da je od njega danas ostala samo kapela, koja se nalazi unutar kompleksa Palácio Nacional da Pena. thumb|240px|left|Pogled na Palácio Nacional da Pena iz zraka U palači Queluz je 1808. potpisan Sporazum iz Sintre između portugalsko - britanskih koalicionih snaga i napoleonovih okupacionih snaga, nakon kojeg su se Francuzi povukli iz Portugala.
Atrakcije Sintre
Sintra se sastoji se od tri različita dijela: Sao Pedro je trgovački dio grada, Estefania je kvart oko željezničkog kolodvora sa velikim javnim parkom a Vila Velha je kvart gdje se nalazi kraljevska palača. Dve najveće atrakcije su maurska utvrda - Castelo dos Mouros iz 8.-9. vijeka, na brdu iznad grada, i nekadašnja kraljevska rezidencija, danas Palácio Nacional de Sintra iz 15.-16. vijeka u samome središtu. U široj okolici grada, nalaze su brojne rezidencije, sa raskošnim parkovima, podignute naročito tokom 19. vijeka.
Objekti pod zaštitom Unesca u Sintri su:
U okolici Sintre, nalaze se slijedeći interesantni objekti, i naselja;
Biéville-Beuville
Bjevil Bevil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Kan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2191 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 196 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 30 metara (maksimalnoj 58 m, a minimalnoj 1 m).
Ortenberg (Hessen)
Ortenberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Veterau. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 9.147 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6440019.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Veterau Ortenberg se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Veterau. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 136 metara. Površina opštine iznosi 54,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.147 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 167 stanovnika/km².
Живан Живковић
Живан Живковић (Нови Карловци 1952 – Београд 1996), књижевни критичар и есејиста, доцент на Филолошком факултету у Београду. Гимназију је завршио у Инђији а студије југословенске и опште књижевности у Београду где је и магистрирао 1983. године са тезом Часопис „Путеви“ 1922 - 1924. За магистарски рад добио је награду Велибор Глигорић. Докторирао је са тезом Сигнализам: генеза, поетика и уметничка пракса 1991. године. На Филолошком факултету, све до своје преране смрти, предавао је Српску књижевност двадесетог века. У бројним југословенским листовима и часописима овај научни радник објавио је више стотина критика, есеја и студија о савременој књижевности. Посебно се бавио истраживањем и тумачењем авангардних и неоавангардних тенденција у српској кеижевности, дечијом књижевношћу и, последњих година живота и рада, хаику поезијом.
Објављене књиге:
и постхумно:
1440
Godina 1440 (MCDXL) bila je prijestupna godina koja počinje u petak (1. 1. po julijanskom kalendaru).
785 Zwetana
785 Zwetana je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 48,54 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,569 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 12,729 stepeni, a orbitalni period iznosi 1504,393 dana (4,118 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,209. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 9,45 a geometrijski albedo 0,124.
Asteroid je otkriven 30. marta 1914. godine.
784 Pickeringia
Asteroid je otkriven 20. marta 1914. godine.
Liu Cong
Bio je četvrti sin Xiongnu poglavice Liu Yana, a u mladosti se obrazovao u kineskoj carskoj prijestolnici Luoyang, a za vrijeme Rata osam prinčeva služio kao oficir princa Sima Yinga. Kada mu se otac 304. pobunio protiv carske vlasti i osnovao državu Han Zhao, Liu Cong je bio jedan od istaknutih generala. Kada mu je otac u ljeto 310. umro, prijestolje je zauzeo njegov stariji brat Liu He. Međutim, nakon sedam dana Liu Cong je izveo uspješni puč, ubio brata i zasjeo na carsko prijestolje. Sljedeće je godine, koristeći se uslugama Jie vojskovođe Shi Lea Kinezima nanio katastofalni poraz, te zauzeo Luoyang i zarobio cara Huaia koga je kasnije dao pogubiti. Godine 316. je zauzeta sljedeća kineska prijestolnica Chang'an te zarobljen novi car Min. Liu Cong se tada našao na vrhuncu moći, ali nije mogao obuzdati dvorske intrige. Godine 318. je umro, a naslijedio ga je sin Liu Can, ubrzo ubijen u dvorskom puču koga je organizirao premijer Jin Zhun.
TAPS (pufer)
TAPS (pufer) je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 243,278 Da.
Giurdignano, Lecce
Giurdignano je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Dezoksinukleotidna 3'-fosfataza
Dezoksinukleotidna 3'-fosfataza (, 3'-dezoksinukleotidaza, 3'-dezoksiribonukleotidaza) je enzim sa sistematskim imenom dezoksiribonukleotid 3'-fosfohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe katalizuje selektivno uklanjanje 3'-fosfatnih grupa sa DNK i oligodezoksinukleotida.
Kate Toncray
Kate Toncray (1867 – 6. decembar 1927) bila je američka glumica iz nijeme ere. Nastupila je u preko 178 filmova, uključujući mnoge od ranih ostvarenja D. W. Griffitha.
Giurdignano, Lecce
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1836 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Karisoprodol
Karisoprodol je centralno delujući skeletalni miorelaksant. On je u maloj meri rastvoran u vodi i slobodno je rastvoran u alkoholu, hloroformu i acetonu. Rasvorljivost ovog leka je praktično nezavisna od pH vrednosti. Karisoprodoli proizvodi i prodaje u SAD preduzeće Meda Pharmaceuticals pod imenom Soma, a i UK i drugim zemljama pod imenima Sanoma i Carisoma. Lek je dostupan pojedinačno ili u smeši sa aspirinom, a u jednom preparatu sa kodeinom i kofeinom.
Hemija
Karisoprodol se može sintetisati reakcijom 2-metil-2-propilpropan-1,3-diola sa 1 molarnim ekvivalentom fosgena, čime se formira hloroformat, iz koga se karbamat formira reakcijom sa izopropilaminom. Daljom reakcijom sa bilo uretanom ili natrijim cijanatom nastaje karisoprodol.
McConnelsville, Ohio
Makonelsvil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.784, što je 108 (6,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jin Zhun
Jin Zhun (靳準) (? -318) je bio službenik na dvoru kineske/Xiongnu države Han Zhao, poznat po tome što je 318. izveo puč protiv cara i vlastitog zeta Liu Cana, te potom masakrirao carsku porodicu. Njegove snage su, međutim, odmah došle pod udar Jie vojskovođe Shi Lea, kao i Liu Canovog rođaka Liu Yaoa. Prije same bitke, uvjereni u poraz, ubili su ga vlastiti vojnici, a Liu Yao je tako preuzeo prijestolje.
Guthrie, Texas
Guthrie je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 160 stanovnika.
Pontecasale, Padova
Pontecasale je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 213 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Chipilly
Šipili je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Peron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 135 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara (maksimalnoj 105 m, a minimalnoj 32 m).
Hladni krov
mini|desno|300px|Kombinacija hladnog i zelenog krova (zahvalnošću Frode Inge Helland).
Hladni krov ili ventilirani krov je naziv za vrstu krovne konstrukcije koja koristeći najosnovnije zakone fizike omogućuje neprekinuto strujanje zraka u sloju između crijepa i krovne konstrukcije. Ovom stalnom izmjenom zraka odvodi se vodena para iz objekta i smanjuje temperatura zraka koja od zagrijavanja crijepa može poprimiti iznose i do 70 ºC, čime se bitno povećava učinak toplinske izolacije i postižu mnogo ugodniji uvjeti života u potkrovlju.
Prosječna količina vodene pare koja se dnevno stvara u četveročlanom domaćinstvu iznosi preko 12 kg - sam boravak ljudi, kupanje, kuhanje, pranje i sušenje rublja, te biljke, veliki su izvori vlage koja u sve kvalitetnije izoliranim objektima teško pronalazi izlaz prema van. Sitne molekule vodene pare difuzijom će naći svoj put kroz zidove i strop te će, ukoliko pritom naiđu na hladni i paronepropusni materijal, doći do kondenzacije i taloženja vode u izolaciji i drvenoj konstrukciji krovišta. Iz tog razloga krovovi, pogotovo oni sa uređenim stambenim potkrovljem, moraju biti ventilirani.
Kako je izvodi hladan krov
Uz gotove elemente krovne opreme specijalno namjenjene ventiliranju krovišta koje danas nude najveći proizvođači pokrova, hladan krov nameće se sam od sebe kao najlogičnije i za vlasnika uvijek najpovoljnije rješenje.
Postavljeni rogovi prekrivaju se paropropusnom folijom koja uz to i dodatno štiti potkrovlje svojom vodonepropusnošću. Najkvalitetnije izvedbe folija se zbog svojih svojstava mogu postaviti i na daščanu oplatu ili izravno na rogove i toplinsku izolaciju. Visoke tehničke vrijednosti koje postižu takve folije kako po pitanju difuzije vodene pare, vodonepropusnosti, mehaničke otpornosti i ostalog jamac su zdravog i sigurnog krova, a zbog jednostavne manipulacije olakšava se posao krovopokrivačima. Tzv. kontraletve, dimenzija 5 x 5 cm postavljaju se preko folije uzdužno po rogovima i po njima se vrši uobičajeno letvanje za polaganje crijepa.
Elementi krovne opreme omogućuju ulazak i izlazak zraka u sloj za prozračivanje (crijep zračnik, traka zračnik), a elementi za suhu izvedbu sljemena osiguravaju dodatno prozračivanje ovog dijela krovne konstrukcije koji se tradicionalno postavljao u mort ili maltu. Na taj se način upotrebom krovne opreme za ventiliranje krovišta vrlo jednostavno i brzo može izgradili hladni krov i time fizikalne zakone, koji su do tada bili naš neprijatelj okrenuli u svoju korist, a stanaru omogućili ugodan boravak.
786 Bredichina
786 Bredichina je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 91,60 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,170 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 14,549 stepeni, a orbitalni period iznosi 2061,991 dana (5,645 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,166. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 8,65 a geometrijski albedo 0,073.
Asteroid je otkriven 20. aprila 1914. godine.
Sarkozin dehidrogenaza
Sarkozin dehidrogenaza (, sarkozinska N-demetilaza, monometilglicinska dehidrogenaza, sarkozin:(akceptor) oksidoreduktaza (demetilacija)) je enzim sa sistematskim imenom sarkozin:elektron-transfer flavoprotein oksidoreduktaza (demetilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je flavoprotein (FMN). Tetrahidrofolat je takođe supstrat, pri čemu se konvertuje u N5,N10-metilintetrahidrofolat.
Doljani (Donji Lapac)
Doljani je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Donji Lapac, Ličko-senjska županija.
Podolsk
Podolsk, (ruski:: Подольск) je grad u Moskovskoj oblasti u Rusiji na obalama rijeke Pahre pritoke rijeke Moskve. Udaljen je samo15 km od centra Moskve, sa svojih 183.095 stanovnika (popisu iz 2010. godine) je najveći satelitski grad Moskve.
Historija
Podolsk se prvi put spominje 1627. godine, kao selo u posjedu manastira Danilov. Carica Katarina Velika mu je 1791 dodijelila status grada, ona je u to vrijeme provodila veliku upravnu reformu po Rusiji, osnivajući nove gubernije i gradove.
Prije izbijanja Ruske revolucije 1917, Podolsk je bio jedan od industrijski najrazvijenijih gradova u Rusiji. U njemu je tad slavna američka kompanija šivaćih mašina Singer imala veliki pogon.
Porodica vođe Oktobarske revolucije Vladimira Iljiča Lenjina živjela je u Podolsku, on sam imao je komad zemlje i malu kućicu. U njoj je 1900. održao sastanak sa ruskim socijal demokratima iz Moskve i ostalih gradova, da podrže i pomognu izlaženje novina Iskra, koje je on već pokrenuo. Grad je 1971 za sovjetske vlasti dobio Orden crvene radničke zastave, u to vrijeme bio je industrijski gigant u moskovskoj oblasti, sa preko sedamdeset tvornica, u kojima je radila većina stanovnika.
Altronatna dehidrataza
Altronatna dehidrataza (, D-altronatna hidrolijaza) je enzim sa sistematskim imenom D-altronat hidrolijaza (formira 2-dehidro-3-dezoksi-D-glukonat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Podolsk
Rast stanovništva grada od kraja 19. vijeka
thumb|right|280px|Centar grada sa Leninjinovim trgom
Gradovi prijatelji
Podolsk je službeno sklopio prijateljstva sa slijedećim gradovima is twinned with the following sister cities: U pripremi je sklapanje prijateljstva sa slijedeća tri grada;
South Windham, Maine
Saut Vindam je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mejn.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.374.
Fan Changsheng
Fan Changsheng (范長生 fàn chángshēng) (? -318) bio je kineski taoistički pustinjak koji je postao državnik u službi države Cheng Han, jednog od Šesnaest kraljevstava. Živio je na planini Qingcheng zajedno sa još hiljadu taoista; oni su Li Xiongu, osnivaču buduće države dali hranu s kojom je nahranio vojsku. Li Xiong je bio toliko impresioniran daje Fanu ponudio prijestolje nove države; Fan je to odbio i zadovoljio se mjestom kancelara, koje je nakon njegove smrti preuzeo sin Fan Ben. Fan Changsheng je napisao opsežni komentar I Chinga, ali je ta knjiga izgubljena. Smatra se jednim od Osam besmrtnika Sečuana.
Pinedo, Pordenone
Pinedo je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 119 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 558 m.
Savremena istorija Kosova
Savremena istorija Kosova obuhvata period istorije Kosova od početka XX veka do današnjih dana. Velikim delom ovog razdoblja, teritorija Kosovo je bila predmetom sukoba Srba i Albanaca.
U toku XX veka, Kosovo je više puta menjalo gospodara i nalazilo se u sastavu mnogih država, uključujući Otomansko carstvo, Srbiju, Albaniju i Jugoslaviju. Danas je Kosovo sporna teritorija, koju Srbija smatra svojom autonomnom pokrajinom, a s druge strane delimično priznata je kao nezavisna država.
Kosovski vilajet
thumb|[[Kosovski vilajet 1881-1912.]] Kosovski vilajet je bila provincija Otomanskog carstva, čija je teritorija bila znatno veća od teritorije današnjeg Kosova. Obuhvatao je čitavo Kosovo i Sandžak (jugozapadni deo Srbije i severoistočni deo Crne Gore), severozapadni deo Makedonije i severni deo Albanije. Sedište Kosovskog vilajeta bilo je u Skoplju.
Nakon Berlinskog kongresa 1878, granice kosovskog vilajeta su znatno sužene, i delovi Kosovskog vilajeta su pripojeni susednim vilajetima. Od 1878. do 1908. godine Austro-Ugarska drži Novopazarski sandžak, koji je tada bio deo Kosovskog vilajeta.
Albanski narodni preporod
Krajem XIX i početkom XX veka, Kosovski vilajet je bio središte albanskog narodnog preporoda. Prvih godina 20. veka umnožavaju se pobune Albanaca, u cilju sticanja kulturne i političke autonomije. Od godine 1905. do 1912. Albanci dižu niz ustanaka. U julu 1908. u Ferizovićima (danas Uroševac) se okuplja 20.000 ljudi, i pokušava se izvesti oslobođenje od Turaka. Međutim u to vreme dolazi do Mladoturske revolucije, ostvarene uz značajnu podršku albanskog stanovništva Kosovskog i Bitoljskog vilajeta. Revolucija je isprva pružila velike nade Albancima, međutim, kada su se učvrstili na vlasti, mladoturci nisu ispunili obećanja u pogledu autonomije Albanije, već su tražili strogi centralizam, uvodeći turski kao jedini jezik administracije i zabranjujući albanske klubove širom zemlje.
Ovo je vodilu erupciji nezadovoljstva i oružanoj pobuni na Kosovu juna 1909. Do prvih oružanih sukoba sa novom turskom upravom došlo je u okolini Đakovice. Do ustanka širih razmera dolazi u kosovskom vilajetu u proleće 1910. Videvši da se ustanak razvija, mladoturske vlasti su poslale kaznenu ekspediciju iz Skoplja predvođenu Šefćet Torgut-pašom. Do bitke dolazi kod Kačanika od 11. maja do 13. maja 1910. i Turci odnose pobedu uz oko 600 poginulih. Albanska pobuna je ugušena u krvi, a turske trupe nisu štedeli ni žene, decu i starce. Međutim, već početkom 1911. dolazi do oružanog ustanka na Kosovu i u severnoj Albaniji. Osnovni zahtev ustanika je bio potpuno priznanje postojanja albanske nacije, pa u skladu s tim - autonomija, ekonomska, administrativna, kulturna i vojna. Ustanak se završio neuspehom avgusta 1911.
Veliki albanski ustanak
thumb|desno|Etnički sastav Kosova 1911. Početkom 1912. dolazi do velikog albanskog ustanka pod vođstvom Opšteg ustaničkog komiteta, na području Drenice, Peći, Đakovice, i severne Albanije. Vođe ustanika su bili Isa Boljetinac, Hasan Priština, Bajram Curi i drugi. Na zboru ustaničkih prvaka u Juniku su formulisani zahtevi za autonomijom Albanije, povlačenjem turskih činovnika i uvođenjem albanskog jezika kao službenog. Albanski ustanici su ubrzo zauzeli mnoge kosovske gradove, uključujući Đakovicu, Mitrovicu, Vučitrn i Prištinu. Do polovine avgusta 1912, ustanici su uspeli da ovladaju čitavim kosovskim vilajetom držeći u svojim rukama i Novi Pazar, Sjenicu, Skoplje i druge gradove. Usled uspeha albanske pobune, mladoturska vlada podnosi ostavku. Turci u početku odbijaju albanske zahteve za autonomijom, ali nakon što su albanski ustanici stigli do Soluna, Porta je bila prinuđena da prihvati sve njihove zahteve. Otomanska vlast je 18. avgusta 1912. godine priznala albansku autonomiju. Portinim odlukama su praktično udareni pravni temelji autonomne Albanije koja bi obuhvatila četiri vilajeta (kosovski, skadarski, janjinski i manastirski).
Pfungstadt
Pfungštat je grad u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 23 opštinska središta okruga Darmštat-Diburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 24.483 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6432018.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Darmštat-Diburg Pfungštat se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Darmštat-Diburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 103 metra. Površina opštine iznosi 42,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 24.483 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 576 stanovnika/km².
Savremena istorija Kosova
Kosovo u balkanskih ratovima
U prvom balkanskom ratu Kosovski vilajet je podeljen između Srbije, Crne Gore, Bugarske i Albanije. Veliki deo oblasti Kosova je pripao Srbiji, što srpska istoriografija naziva oslobođenjem, a albanska okupacijom.
thumb|desno|Povlačenje albanskih dobrovoljaca sa [[Kosovo|Kosova 1912.]]
Savezničke balkanske države napale su Otomansko carstvo oktobra 1912. godine u cilju podele njegovih balkanskih poseda, što je uključivalo i oblasti kosovskog vilajeta. Albanci su se protivili zauzimanju njihovih naselja i organizovali su dobrovoljačke jedinice koje su pružale jak otpor napredovanju srpskih trupa. Gerilski otpor je pružan prilikom posedanja i prolaska srpske vojske kroz Prištinu, Ferizović i selo Crnoljeva na Zborce Hanu, gde je došlo do jačeg sukoba. Kod Podujeva se petnaest hiljada dobrovoljaca pod komandom Ise Boljetinca suprotstavilo Trećoj srpskoj armiji koja je nastupala prema Prizrenu. Posle pobede nad Albancima, Srbi su ušli u Prizren i nastavili nastupanje ka Jadranskom moru. Srpski štab je izdao naredbu da svako albansko naselje iz kojeg se pripuca bude uništeno.
Prilikom zaposedanja albanskih naselja, srpske trupe su počinile brojne ratne zločine etničkog čišćenja o kojima je izveštavala evropska, američka i srpska opoziciona štampa. Naročito teško je stradalo civilno stanovništvo Prištine, Ferizovića (kasnije preimenovanom u Uroševac), Đakovice, Prizrena i drugih gradova Kosovskog vilajeta. Cilj ovih zločina nad Albancima je bio da se srpski zahtevi za teritorijalnim proširenjima potpomognu "etničkim čišćenjem" i statističkom manipulacijom pre konferencije velikih sila koja bi utvrdila nove granice. Nakon ovoga, Dimitrije Tucović je opominjao srpsku javnost da je "izvršen pokušaj ubistva s predumišljajem nad celom jednom nacijom", što je "zločinačko delo" za koje se "mora ispaštati".
Kosovo u Kraljevini Jugoslaviji
U međuratnom periodu (1918-1941), koji je trajao 23 godine, na Kosovu je skoro osamnaest godina bila uspostavljena vojna uprava.
Kolonizacija Kosova
Po završetku prvog svetskog rata, Kosovo je pripalo novoosnovanoj Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca. Kosovski Albanci su bili suočeni sa politikom prisilne srbizacije, koja se ogledala u zabrani korišćenja albanskog jezika, pokrštavanju, kolonizaciji i etničkom čišćenju. Vlasti su mislile da će asimilovati albansku decu i omladinu tako što će im dozvoliti školovanje isključivo na srpskom jeziku. Takođe, neka većinski albanska naselja su bila preimenovana novim srpskim nazivima (npr. Ferizović u Uroševac). 150px|right|Srbizacija Kosova je sprovođena nakon priključenja Kraljevini Srbiji. Između dva svetska rata, beogradska vlada je sprovodila opsežan program kolonizacije Kosova, u cilju izmene demografske slike Kosova u korist Srba. Kolonizacija Kosova je imala naglašeno nacionalnu notu i njome je „anacionalni elemenat” trebalo zameniti „zdravim nacionalnim elementom”. Prednost pri naseljavanju je davana posebno bivšim vojnicima ili pripadnicima četničkih odreda. Između 1912 i 1941. godine, na Kosovo je naseljeno između 60.000 i 65.000 kolonista. Preko 90% ukupnog broja kolonista su činili Srbi sa raznih krajeva Jugoslavije (uključujući i Crnogorce). Srbizacija Kosova se nastavila sve do 1941. godine i na taj način su stvorene mnoge srpske enklave na Kosovu i Metohiji, između ostalih: Kosovo Polje, Obilić, Hercegovo, Orlović, Devet Jugovića, Lazarevo, Gornji Svračak, Donji Svračak, Jezero, Lug, Novo Rujce, Staro Gracko i dr.
Paralelno sa srpskom kolonizacijom, tekao je proces prisilnog iseljavanja Albanaca sa Kosova. Kolonisti su u često dobijali zemlju koja je oduzimana od vlasnika sa regularnim papirima. Veliki broj kolonista je useljen u kuće Albanaca koji su prinudno iseljeni. Oduzimanje zemlje od Albanaca dovodi do pobuna čitavih sela, pa čak i intervencije vojske.
Albanski oružani otpor
thumb|150px|[[Azem Galica i Šota Galica, vođe kačaka iz Drenice.]] Tokom čitavog perioda kolonizacije, beogradska vlast se morala nositi sa oružanim otporom albanskih pobunjenika, kačaka, koji su se borili protiv uspostavljanja srpske vlasti na teritorijama pretežno naseljenim Albancima. Na kačake su velikog uticaja imale ideje Kosovskog komiteta, koji se borio za izdvajanje teritorija naseljenih Albancima (Kosova, Metohije, zapadne Makedonije i delova Sandžaka) iz novoformirane Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca i za njihovo pripajanje Albaniji. . U Kraljevini SHS kačački pokret je bujao u periodu 1918–1924. godine. Tada se po planinama bilo odmetnulo oko 10 hiljada Albanaca. Njih je bilo svuda po šumama, i nekoliko godina su imali stvarnu vlast po selima. Najčuveniji kačaci na Kosovu bili su Azem Bejta i njegova žena Šota Galica, iz okoline Drenice, koji su za albansko stanovništvo Kosova postali heroji u borbi protiv državnog terora.
Vlast je protiv kačaka provodila najstrože mere: imanja odmetnika su oduzimana i deljena srpskim kolonistima ili ponekad spaljivana, njihove porodice su internirane u posebne logore, kažnjavana su čitava sela ako su pomagala kačake ili čak samo ako se na njihovom području vodila borba s kačacima. Sela iz kojih je pružan otpor osvajana su združenim dejstvom vojske i žandarmerije, uz razorna artiljerijska dejstva. Krajem septembra 1924. godine gerilski pokret kačaka je krvavo ugušen - vojska je razbila većinu kačačkih odreda i likvidirala njihove vođe.
Komunistička partija Jugoslavije je tada izjavljivala "solidarnost revolucionarnih radnika i seljaka ostalih nacija Jugoslavije, a pre svega Srbije, s albanskim nacionalno-revolucionarnim pokretom u licu Kosovskog komiteta" i pozivala radničku klasu da "svestrano pomažu borbu raskomadanog i ugnjetenog albanskog naroda za nezavisnu i ujedinjenu Albaniju".
Kosovo u drugom svetskom ratu
U oktobru 1941. je osnovan Metohijski narodno-oslobodilački partizanski odred, sastavljen uglavnom od Srba i Crnogoraca. Albancu u početku nisu prilazili partizanima jer nisu želeli obnovu Jugoslavije u kojoj su bili diskriminisani. U jesen 1942. je formiran Glavni štab za Kosmet i prvi albanski odred "Zejnel Ajdini". Šarplaninski narodnooslobodilački partizanski odred je u početkom 1943. ujedinio delove reorganizovanih albanskih odreda "Zejnel Ajdini" i "Emin Duraku", i srpskih i crnogorskih partizanskih četa, te je u to vreme imao oko 220 boraca. Od aprila 1943. na Šar-planini boravi delegat Vrhovnog štaba i CK KPJ Svetozar Vukmanović Tempo, čime je učinjen napredak u organizovanju oružane borbe protiv okupatora. Istog meseca, aprila 1943. ginu Boro Vukmirović i Ramiz Sadik, članovi CK KP. Uprkos svim naporima, do konačnog oslobođenja Jugoslavije, na Kosovu i Metohiji nije bilo slobodne teritorije i partizani deluju u vrlo teškim uslovima. Takođe, tokom Drugog svetskog rata na teritoriji Kosova delovale su i četničke jedinice Koste Milovanovića Pećanca, koje su počinile brojne zločine nad stanovnicima albanskih sela na granici Kosova i Sandžaka. 175px|thumb|Narodni heroji [[Boro Vukmirović i Ramiz Sadiku.]] Nakon kapitulacije Italije 1943. godine, Nemci okupiraju Albaniju i Kosovo. Nemci formiraju kvislinške organizacije Drugu prizrensku ligu 16. septembra 1943. i Kosovski puk (Regjiment Kosova) krajem 1943. godine. Januara 1944. je održana Bujanska konferencija, na kojoj je Narodnooslobodilački odbor Kosova doneo odluku o priključenju Kosova Albaniji. Nemci i balisti sredinom februara 1944. godine počinju napad na partizanske jedinice na Kosovu i uspevaju skoro da unište Glavni štab NOV za Kosovo. Tek sredinom 1944. dolazi do masovnijeg razvoja ustanka i od juna se formira ukupno oko 7 brigada NOV, pod imenom kosovsko-metohijske brigade. U oktobru 1944. počelo je povlačenje nemačke vojske (grupa armija E) iz Grčke preko Kosova, i počela je kosovska operacija, kojom je trebalo uništiti glavninu nemačkih snaga. U tome se nije uspelo, ali područje zauzimaju jugoslovenski partizani posle povlačenja Nemaca u novembru 1944.
Odluka kosovskih partizana o priključenju Kosova Albaniji nije sprovedena zbog velikog uticaja Srba i Crnogoraca u jugoslovenskom komunističkom vrhu. U decembru 1944. u većem delu Kosova dolazi do masovne pobune Albanaca, koji nisu želeli da ponovo potpadnu pod jugoslovensku vlast. Glavno žarište toga ustanka bilo je u Drenici. Vrhovni štab NOV i POJ šalje oko 30.000 vojnika JNA radi gušenja ustanka. Najteže borbe su vođene u Drenici, a zatim u Uroševcu, Gnjilanu i Kosovskoj Mitrovici. U toku borbi dolazilo je do odmazdi nad stanovništvom koje je podržavalo ustanak. 8. februara 1945. godine je zavedena Vojna uprava na Kosovu i Metohiji. Ovim merama je tek u martu 1945. slomljen glavni otpor kosovskih Albanaca. U slamanju kosovskog otpora su učestvovale i dve brigade Narodno-oslobodilačke vojske Albanije. Prema posleratnom sporazumu Broz-Hodža, Albanija je zajedno sa Kosovom trebalo da bude sedma republika Jugoslavije, a planirano je i da obe zemlje postanu članice Balkanske federativne republike. Međutim, ovi planovi su propali nakon rezolucije Informbiroa.
Posleratni period
Nakon poraza sila osovine i uspostavljanja kontrole NOVJ nad Kosovom, dolazi do stihijskog povratka proteranih kolonista i sporadičnih odmazdi (vidi: Masakr u Baru). Usled toga, nove vlasti Demokratske Federativne Jugoslavije su 6. marta 1945. godine donele odluku o privremenoj zabrani povratka kolonistima, koja je bila na snazi do donošenja Zakona o reviziji kolonističkih odnosa početkom avgusta 1945.
Liu Can
Liu Can (劉粲) (? -318), kurtoazno ime Shiguang (士光), posthumno ime (koje mu je dao Jin Zhun) Car Yin od Hana (Zhaoa) (漢(趙)隱帝), bio je kratkotrajni car kineske/Xiongnu države Han Zhao, koji je vladao godine 318. Bio je sin cara Liu Conga i njegove prve supruge carice Huyan; mjesto krunskog princa je preuzeo njegov mlađi brat Liu Ai, dok se Liu Can morao zadovoljiti mjestom premijera. U proljeće 317. je vještom spletkom oca uvjerio da ga Liu Ai namjerava svrgnuti, te je stariji brat likvidiran. Kada je godine 318. Liu Cong umro, Liu Can je postao car. Međutim, njegov tast Jin Zhun je nedugo potom izveo puč i ubio ga. Prijestolje je na kraju preuzeo očev rođak Liu Yao.
Savremena istorija Kosova
Posleratni period
9. jula 1945. oblasna narodna skupština Kosova i Metohije je donela odluku o proglašenju Autonomne Kosovsko-Metohijske Oblasti (AKMO), izjavljujući da ne priznaje komadanje svoje oblasti, niti raskomadanje Jugoslavije, i da stanovništvo želi da ova oblast bude priključena "federalnoj Srbiji" kao njen sastavni deo. To je učinjeno na Trećem zasedanju AVNOJ-a, 7. avgusta 1945. godine, kada je Kosmet kao autonomna jedinica priključen Narodnoj Republici Srbiji. Kosovska autonomija nije bila kreacija Narodne Republike Srbije i njenog ustavnog prava, već je od samog početka predstavljala kategoriju opšteg ustavnog prava Jugoslavije, koju predviđa i garantuje savezni ustav. Između kosovsko-metohijske autonomije i Srbije nije bilo hijerarhijskih prava niti dvostruke odgovornosti: svi kosovski organi vlasti izvršavali su samostalno svoja prava i odgovarali za svoj rad jedino biračima, odnosno Pokrajinskoj skupštini i Oblasnom odboru.