cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kaktus
Kalendar radova
Srpanj, kolovoz i rujan
Rast svih biljaka je u toku. Conophytum i Lithops sada se može zaljevati kao i ostale biljke. Za koji dan i na njima će se pojaviti cvjetni pupovi. Sukulentne biljke kao Echeveria i Kalanchoe (Crassulaceae), razvit će mlade listove i, ako nemaju dovoljno vode, lišće će dobiti prekrasnu crvenu boju što daje posebnu ljepotu tim biljkama. Tokom ljeta veliku opasnost predstavlja crveni pauk koji na očigled uništava biljke pa ih treba pomno promatrati. Prvi hladniji dani rujna upozoravaju na postepeno smanjenje zalijevanja.
Listopad
Zalijevanje okruglih kaktusa se obustavlja, ali ne i onih koji upravo cvatu. Prve cvjetne pupove počinje pokazivati i božićni kaktus (Zygocactus truncatus).
Studeni i prosinac
Cvjetni se pupovi javljaju na većini kaktusa i prenosi ih se na toplo mjesto.
Razmnožavanje i cijepljenje kaktusa
Mnogi iz skupine pravih kaktusa, kao i neki sukulenti, su granati, tako da nema poteškoća pri rezanju izbojaka. Kod pravih kaktusa je dobro pričekati 10-14 dana dok se stvori kalus i tek tada se vade. Ukoliko je površina reza mala već se za nekoliko dana može usaditi u zemlju. Ako je rez velik, kao kod euforbija i cerusa, bolje je rez ostaviti 3-4 tjedna da kalusira. Za to vrijeme biljka mora biti na toplom i suhom mjestu i zasjenjena od utjecaja sunca. Isto tako taj postupak se koristi u slučaju ako biljka trune tokom zime, pa se reže na zdravom dijelu van truleži. Ima i drugih načina vegetativnog razmnožavanja. Neki sukulenti, posebno oni lisnati, razmnožavaju se listom i to tako da ga se sadi u pijesak ili odgovarajuću mješavinu zemlje i nježno svakog dana prska vodom. Iz toga lista će prvo potjerati korjenčić, a zatim i mladica. Ova metoda primjenjuje se kod vrsta rodova Echeveria, Graptopetalum, Kalanchoe, Sedum, Bryophyllum i drugih. Neke vrste Gasteria i Haworthia razmnožavaju se i iz pojedinih dijelova rezanog lista, i to tako da se pričeka koji dan, a onda takav dio lista se zasadi i orosi. Sansevierie se uspješno razmnožavaju na taj način. Kao što je spomenuto kao supstrat u koji se sade reznice koristi se pijesak. Osim pijeska koristi se mješavina lisnjače i pijeska, s time što je pijesak jače zastupljen. Mnogi kaktusi i neki sukulenti takvih su oblika, da bi se teško razmnožavali vegetativno. U tim slučajevima postoji mogućost skidanja vršnog dijela kaktusa, sušenja neko vrijeme i sadnja kao u već navedenim primjerima. Na staroj biljci će istjerati novo staničje.
Cijepljenje se vrši tako što se cijep uzima od spororastućih sorti i stavlja ga se na brzorastuće deblo kao bismo ubrzali rast. Biljke se mogu cijepiti u svakoj dobi starosti, ali će uspjeh biti veći, ako to radimo na mladoj biljci. Uzimaju se biljke stare 1-2 godine, a može i mlađe. Za cijepljenje je glavni alat britva ili oštar nož. Za podlogu cijepljenja preporučaju se sljedeće vrste: Trichocereus, Opuntia, Cereus, Pereskia, Myrtillocactus geometrizans, Hylocereus i Pereskiopsis. Kad se cijepe drugi sukulenti, bitno je da se uzimaju biljke iz iste porodice. Kod cijepljene biljke podloga zadržava vlagu, a mladica - novi vrh biljke - mora biti u sjeni i na toplom 10-14 dana. Pri kraju ovog razdoblja skine se učvrščivač, mladica je već priraštena na podlogu i biljka se počinje normalno održavati.
Teays Valley, West Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13.175, što je 471 (3,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Champlay
Šample je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Burgonja, u departmanu Jon.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 675, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km².
NGC 4195
NGC 4195 (također poznat kao MCG 10-18-10, PGC 39082 i UGC 7244) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 200 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,60 (93 hiljade sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (81 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. aprila 1789. godine.
Gažon
Geografija
Gažon se nalazi na flišnim brdima Savrinije na 240 m n/v na sedlu između dva ugodna brežuljka kuda je prolazila rimska Via Flavia. (Tergeste-Pola) koja se penje iz Kopra prema Šmarju (Monte di Capodistria) preko Salare, cesta koja prolazi uzduž vale potoka Piasentin, prekrivene vinogradima i maslinjacima,
Do tog se sela stiže zapadnim odvojkom koji prolazi kroz Crozera Montetozo, uzduž doline Dernige.
Znamenitosti i spomenici
lijevo|mini|330x330piksel|Crkva ss Petra i Paola mini|315x315piksel|Gažon Gotska crkvica je bila bez zvonika, a zvono je bilo postavljeno na betonsku gredu postavljenu na krov baptisterija. prilikom nedavne obnove crkve podignut je zvonik čudnog stila (na slici). To je stara crkva ss Petra i Pavla posvećena od biskupa Gabriellija 1478. U njoj se nalaze gotičke freske s glagoljskim natpisima.
Na žalost veći dio kuća u Gažonu je rekonstruiran industrijskom građom. Ostala je po koja kamena hiža, jednostavne i bez ornamenata koja je odgovarala praktičkim i funkcionalnim kriterijima sitnoposjednih poljoprivrednika.
Odavde se pruža lijep pogled na područje Koparštine. Na obližnjem brdu sv. Stefan (269 m), okruženom kontradom nazvanom Pastoràn, postojala je sve do kraja XIX. sz istoimena crkvica.
Ovo mjesto je bilo naseljeno u doba Rimljana; ovdje je nađeno dosta keramičkog posuđa i crijep sa pečatom "P.Itur Sab(ini)" koja se čuva u municipiju Šmarja; nađen je i rimski kameni uteg sferičnog oblika s tragovima željezne drške.
Etimologija
Stanovništvo
Gažon je postao prigradsko naselje Kopra i zbog toga bilježi porast stanovništva pa je po podacima Statističkog ureda Slovenije u 2020. imao 636 stanovnika
Cominetto, Piacenza
Cominetto je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 762 m.
Piermario Morosini
Piermario Morosini (Bergamo, 5. srpnja 1986. –  Pescara, 14. travnja 2012.) je bio talijanski nogometaš i mladi reprezentativac. Njegov posljednji klub bio je Livorno, gdje je bio na posudbi iz Udinesea. Dana 14. travnja 2012., tokom utakmice njegovog Livorna protiv Pescare, Morosini je doživio srčani zastoj na terenu, nakon čega je hitno prevezen u bolnicu, gdje je i preminuo.
Las Cruces, New Mexico
Las Krusis je grad u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 97.618, što je 23.351 (31,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ribnica (Brežice, Slovenija)
Ribnica je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Ribnica se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Etnički sastav
1991. godina:
San Matías, Lagos de Moreno
San Matías je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Rinconadas de la Presa, Chihuahua
Rinconadas de la Presa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Zlodica, Ceplenița
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 339 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Reštanj
Reštanj je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Reštanj se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Reštanj je imao 241 stanovnika.
Quicchio, Varese
Quicchio je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
Ivo Kozarčanin
thumb|200px|Ivo Kozarčanin Ivo Kozarčanin (Hrvatska Dubica, 14. listopada 1911. - Zagreb 4. veljače 1941.) bio je hrvatski pjesnik, prozaik, književni kritičar.
Ubrzo nakon rođenja seli u mađarsko mjesto Oreglak, gdje je njegov otac službovao kao željezničar. Nakon sloma Austro-Ugarske obitelj se vraća u Hrvatsku Dubicu u kojoj polazi pučku, a potom i trgovačku školu. Godine 1923. dolazi u Zagreb i nastavlja školovanje na građanskoj i učiteljskoj školi. 1932. upisuje Filozofski fakultet. Od 1938. urednik je kulturne rubrike “Hrvatskog dnevnika”. Poginuo je nesretnim slučajem tako što ga je, dok je kasno navečer prolazio pored Topničke vojarne u Ilici, ustrijelio stražar.
Objavljivati je počeo vrlo rano, od 1928. godine. Tiskao je pjesme, kritike i kratku prozu u brojnim časopisima. U ranom razdoblju njegovi su radovi uglavnom namijenjeni djeci i mladeži, pa tom žanru pripadaju i dvije njegove prve knjige, zbirke novela (Mati čeka, 1934.) i pjesma (Sviram u sviralu, 1935.). Nakon izlaska tih knjiga uglavnom se posvećuje književnosti za odrasle; suradnik je uglednih književnih časopisa “Hrvatske revije” i “Savremenika”. Prevodi sa slovenskoga. U knjizi “Lirika” (1935.), kojoj je koautor s I. Dončevićem, A. Nizetićem i R. Žilićem, objavljuje ciklus pjesama “Tuga ljeta”. Tada počinje u časopisima objavljivati i pjesme koje će se 1938. pojaviti u samostalnoj zbirci “Mrtve oči”. Pjesme su mu prožete intenzivnim erotizmom, vrlo je čest motiv neuslišane ljubavi, samoće, erotske harmonije prekinute smrću. Slike pejsaža korelativne su emocionalnim stanjima lirskog subjekta. Kozarčaninova je poezija svojom erotičkom energijom, rezignacijom, ekspresivnom slikovnošću vezanom za prirodu, utjecala na pjesništvo krugovaškog naraštaja pedesetih godina.
Roman “Tuđa žena” (1937.) pisan je pod intenzivnim dojmom Krležina “Povratka Filipa Latinovicza”: fabula romana zasniva se na temi povratka u provinciju umjetnika koji se nada da će slikanjem i kontempliranjem pronaći izgubljenu unutarnju ravnotežu. Međutim, nesretna veza s nekadašnjom ljubavnicom, suočenje s provincijskom malograđanštinom i općom moralnom iskvarenošću - preosjetljivoga glavnog junaka vode u osamljivanje praćeno rezignacijom i depresijom. Život u provinciji postaje mu nepodnošljiv i on se vraća u grad. Premda je roman zasnovan na analizi psihe glavnog lika, njegova osjećaja neprilagođenosti i iskorijenjenosti, važnu ulogu imaju i socijalno-kritički komentari u kojima se analizira opće stanje hrvatskog društva te otkrivaju politički stavovi pisca.
Spoj socijalno-kritičkih i psihološko-analitičkih elemenata mnogo je uspješnije izveden u romanu “Sam čovjek” (1937.), jednom od najboljih djela međuratne hrvatske književnosti. Po žanrovskim oznakama taj roman nasljeduje posebnu inačicu tzv. Bildungsromana, karakterističnu za hrvatsku književnost kraja 19. i početka 20. st.: bavi se odrastanjem i sazrijevanjem nadarenoga mladog junaka koji potječe iz provincije i nastoji se integrirati u više građanske slojeve, ali ne uspijeva i završava u rastrojstvu kao ubojica (kao što osobnim slomom završavaju i junaci Kovačića, Novaka, Gjalskoga, Nehajeva i dr.).
Kozarčaninove novele (zbirka Tihi putovi, 1939.) također se bave sudbinama hipersenzibilnih junaka, rastrzanih erotičkim žudnjama, neprilagođenih malograđanskoj sredini, progonjenih osjećajem osamljenosti i iskorijenjenosti.
Djela:
Magdalena Koch
Magdalena Jolanta Koch - (1958.) - poljska slavistica, istraživačica srpske i hrvatske književnosti 20. i 21. stoljeća, specijalistica u rodnim studijama (spol i rod), bavi se istraživanjem identiteta, transkulturacijom Balkana, štoviše suvremenom srpskom i hrvatskom dramom.
Studirala je srpskohrvatski i ruski jezik na sveučilištu u Wrocławu 1981- godine, gdje je predavala do 2011. godine. Doktorirala je (1997.) radom ''Podróże w czasie i przestrzeni. Proza Isidory Sekulić'' Od listopada 2011. profesoricom je na sveučilištu Adama Mickiewicza u Poznańu.
Kortine
Kortine (tal. Sali sul Risano) je naselje u Republici Sloveniji. Nalazi se u sjeverozapadnoj Istri u sastavu Općine Kopar, Primorska.
Geografija
Kortine se nalaze na prisojnoj strani flišnog brda iznad doline Rižane.
Tanque Cochaldo, Zaragoza
Tanque Cochaldo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 772 m.
Poblado Alfredo V. Bonfil, Mexicali
Poblado Alfredo V. Bonfil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 554 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Kastav
Kastav je grad u Hrvatskoj, u Primorsko-Goranskoj županiji. Danas je de facto predgrađe Rijeke, iako se povijesno uvijek računao kao dio Istre.
Geografija
Kastav je smješten na brdima uz sjeverni rub Riječkog zaljeva. Jezgra Kastva je smještena na brdu 378 m iznad mora, 11 km zapadno od Rijeke, uz cestu (Trsat) Rijeka - Trst. Područje lokalne samouprave obuhvaća oko 11 km².
Iz grada se pruža lijep pogled na Kvarner s otocima Cres i Krk, kao i na Učku i Opatiju.
Stanovništvo
Područje lokalne samouprave Grad Kastav ima 6 naselja:
Područje je gusto naseljeno, s preko 771 st/km2 (2001., 7. po gustoći naseljenosti u RH). Od 1. kolovoza 2003. sva su naselja objedinjena u Kastav.
Podaci o narodnosti su sljedeći: thumb|desno|200px|Kastav
Uprava
Nakon izbora 2005., u Gradsko vijeće čine sljedeće stranke ( u zagradi brojosvojenih mandata ):
Nakon izbora 2005. gradonačelnik je Dean Jurčić iz SDP-a, a predsjednik Vijeća Dalibor Ćiković, iz iste stranke.
Historija
Kastav ima dugu povijest. Pronađeni su ilirski nalazi (Japodi); kasnije gradom su vladali Rimljani (zvao se Castua).
Sam grad je izgrađen kao utvrda s 9 kula.
Kultura
Glavni godišnji događaj u Kastvu je Bela nedeja, prva nedjelja u listopadu.
Ljeti se održavaju Kastafsko kulturno leto (od 1991.) i Internacionalni festival gitare (od 1992.).
Sport
U Kastvu djeluje klub za dugoprugaško trčanje AK Kastav Maraton, koji organizira tradicionalnu kros utrku kroz Kastavsku šumu. Također, na istoj stazi TK Rival organizira Zimsku ligu u trčanju.
Fattoria Banchieri, Pistoia
Fattoria Banchieri je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
El Epazote, Rancho, Emiliano Zapata
El Epazote, Rancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Emiliano Zapata.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2473 m.
Grinjan
Grinjan (tal. Nigrignano) je naselje u Republici Sloveniji. Nalazi se u sjeverozapadnoj Istri u sastavu općine Kopar, Primorska.
Geografija
Grinjan smješten je uzduž padina Šmarja. Stare seoske kuće smještene u kultiviranom okruženju vinograda koje se širi u dolinu potoka Kornalunga, nasuprot Paderne. Zapadno teće potok Pjažentin koji formira lijepu valu između Perariòla i Bošamarina.
Ime Grinjan je nesumljivo romanskog porijekla.
Stanovništvo
Prema podacima Statističkog ureda Slovenije, u Grinjanu je 2020. živjelo 119 stanovnika.
Izvori
Alben, Dario Istria - storia, arte, cultura Edizione Lint Trst 1997
Nacionalni park Semien
Nacionalni park Semien je jedan od Nacionalnih parkova Etiopije. Nalazi se u zoni Semien Gondar u regiji Amhara, udaljen oko 160 km sjeveroistočno od Jezera Tana. Površina parka pokriva Semiensko gorje u kojem se nalazi najviši vrh Etiopije Ras Dašan.
Bilirubin diglukuronid
Bilirubin diglukuronid je organsko jedinjenje, koje sadrži 45 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 936,910 Da.
Nacionalni park Semien
Park je stanište brojnih izuzetno rijetkih vrsta životinja, poput; Etiopskog vuka, Gelada babuna, i Etiopskog kozoroga, divlje koze koja se neda više nigdje drugdje naći. Na Semienskom gorju obitava Karakal sisavac nalik na risa. Više od 50 vrsta ptica ima svoje stanište u parku, ukljućujući i impresivnog strvinara Kostoberinu, sa svojim rasponom krila od 3 metra.
Welt
Velt je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 214 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054148.
Nacionalni park Semien
Park je osnovan 1969., nakon što je knjiga welške spisateljice i glumice Clive Nicol o iskustvima s pohoda na krov Afrike doživjela planetarni uspjeh 1971 ISBN 0-340-14755-5
Park Semien je bio jedno od prvih mjesta uvršteno na listu Svjetske baštine od strane UNESCO-a (1978). U novije vrijeme 1996, je međutim zbog naglog smanjenja ugroženih vrsta koja ga nastanjuju, stavljen na listu ugrožene svjetske baštine.
El Potrero, San Miguel Totolapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 839 m.
Klanjec
Klanjec je grad u Hrvatskoj. Nalazi se u Krapinsko-zagorskoj županiji u blizini granice sa Slovenijom. Po popisu iz 2001. godine u gradu je živjelo 3.234 stanovnika .Gradonačelnik grada je Žarko Broz.
Privreda
Klanjec je tradicionalno obrtnički grad.
Ukinuće željezničke pruge, slabe prometne veze i nedostatak radnih mjesta u samome gradu djeluju na iseljavanje ljudi, osobito mladih, u veće gradove.
Osim tvrtke Bestal,koja je otvorila nekoliko radnih mjesta,od početka 90-ih godina 20.stoljeća gotovo da i nije bilo značajnijih gospodarskih pomaka. Najznačajnija za privredu grada je Predionica koja zapošljava najveći broj ljudi s područja grada.
Жабар
Жабар је насеље у Србији у општини Шабац у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 547 становника.
Демографија
У насељу Жабар живи 560 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,0 година (40,0 код мушкараца и 44,1 код жена). У насељу има 204 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,35.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Opština San Andrés Teotilálpam, Oaxaca
San Andrés Teotilálpam je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Kalabalak (muzički album)
Kalabalak  šesti je studijski album makedonskog rock sastava Leb i sol, koji izlazi 1983. godine, a objavljuje ga diskografska kuća Jugoton.
Capersoneni, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 507 m.
Kalabalak (muzički album)
Riječ kalabalak se vratio u govorni srpski upravo zahvaljujući ovoj grupi.
Izvođači
Glazbeni gosti
Opština Uricani, Hunedoara
Uricani je opština u Rumuniji u okrugu Hunedoara.
Moroišta
Moroišta su naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Moroišta pripadaju opštini Struga.
Prirodni uslovi
Naselje Moroišta je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Struge, naselje je udaljeno 5 km severoistočno.
Moroišta se nalaze u istorijskoj oblasti Gornji Drimkol, koja se obuhvata severnu obalu Ohridskog jezera, oko istoka Crnog Drima iz jezera. Naselje je smešteno u Struškom polju, koje se pruža na severnoj strani Ohridskog jezera. Nadmorska visina naselja je približno 700 metara.
Klima u naselju, i pored znatne nadmorske visine, ima župne odlike, pa je pre umereno kontinentalna nego planinska.
Stanovništvo
Moroišta su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 909 stanovnika.
Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (99%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Blackwood, New Jersey
Blekvud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.545, što je 147 (-3,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vallera, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 287 m.
Pennville, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 701, što je 5 (-0,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Danubio, Axtla de Terrazas
El Danubio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Axtla de Terrazas.
Géovreissiat
Žeovresja je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi) koja pripada prefekturi Nantija.
Rošpoh (Kungota, Slovenija)
Rošpoh je naselje u slovenskoj Općini Kungoti. Rošpoh se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Podravskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 236 stanovnika.
Prerija
thumb|350px|Prerija u [[Iowa|Iowi, SAD]]
Prerija je nizijska oblast (oblast sa niskim reljefom) na kojoj rastu Trava i druge zeljaste biljke, skoro bez drveća, i gde je klima uglavnom umerena. Naziv prerija se koristi u Severnoj Americi. Oblast prerija uključuje Veliku ravnicu, koja zauzima najveći deo teritorije američkih država Severna Dakota, Nebraska, Kanzas, Oklahoma, Teksas i Kolorado, kao i velike delove država Indijana, Ilinois, Ajova, Misuri, Viskonsin i Minesota. U Kanadi prerije zauzimaju velike delove provincija Manitoba, Saskačevan i Alberta.
Reč „prerija“ su za ove oblasti prvi upotrebili francuski istraživači, koristeći svoj naziv za livadu. U SAD i Kanadi se ponekad razlikuje vegetacija sa niskom travom, koja raste zapadno od 100. meridijana, i vegetacija sa srednje visokom i visokom travom koja raste na istoku (od centralnog Teksasa do južne Manitobe). U tom slučaju se reč prerija koristi samo za zajednice srednje visoke i visoke trave.
U poslednjih dvesta godina najveći deo ove oblasti je pretvoren u farme. Oblast sa kratkom travom ustvari više odgovara definiciji stepe.
I pored dugih suša i povremenih bujica posle kiša, prerije Velike Ravnice ne podležu velikoj eroziji. Korenje prerijskih trava je isprepletano i zalazi duboko u zemlju, tako da drži zemljište na mestu, a istovremeno dopire do podzemne vode. Prerija je evoluirala milionima godina i može da opstane u uslovima u kojima gajeni usevi brzo uginu.
Vatra, odnosno požar, je važan element ekologije prerije. Bilo da je požar izazvan gromom ili od strane čoveka, on obnavlja zeljastu vegetaciju tako što uklanja stare suve stabljike i istovremeno uništava mladice grmlja i drveća. Takođe su važne životinje biljojedi, kao što su bizon i prerijsko kuče, koje se napasaju u preriji.
El Tanque de Don Juan, Lagos de Moreno
El Tanque de Don Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2004 m.
Llotja de la Seda
Llotja de la Seda, katalonski za "Loža svile", (španjolski: Lonja de la Seda) je gotička svjetovna građevina u Valenciji koja pokriva više od 2.000 m², i glavna je turistička atrakcija grada.
Povijest
Iza ove građevine nalazi se još starija "Loža ulja" (Llotja de l’Oli) iz 14. stoljeća koja je služila, ne samo za trgovinu uljem nego i svim ostalim robama.
Gospodarski procvat Valencije je dosegao vrhunac u 15. stoljeću, što je dovelo do izgradnje ove gotičke zgrade koja je izgrađena od 1482. do 1548. godine. Arhitekti su bili Pere Compte, Juan Yvarra, Domingo Urtiaga i Johan Corbera. Tijekom stoljeća, kompleks je služio kao trgovačka postaja za trgovinu svilom.
Do 1548. godine, uz glavnu dvoranu izgrađena je i bogato ukrašena, dvorana "Morskog savjeta" (Consolat del Mar) u renesansnom stilu.
Odlike
Plan kompleksa Lože svile u Valenciji je pratio slične građevine u drugim gradovima, poput one u Palma de Mallorca arhitekta Guillema Sagrere iz 1448. godine. Arhitekt Pere Compte (1447.-1506.) je izgradio glavnu zgradu, tzv. Dvoranu stupova ili Trgovačku dvoranu (Sala de Contractació) za samo petnaest godina (1483.-1498.), o čemu svjedoči latinski natpis zlatnim slovima na plavoj vrpci koja visi na vrhu sva četiri zida dvorane
Joan Francesc Mira, lokalni znanstvenik, je pojasnio natpis kao potvrdu kako se ne mora biti protestant ili stranac kako bi se bilo u mogućnosti zasnovati temelje dobre trgovine. Također, natpis je označavao jedinstvo etike i ekonomije.
Ostali dijelovi kompleksa su:
Midinci
{{Naseljeno mesto u Makedoniji-lat }} Midinci su naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Midinci pripadaju opštini Kičevo.
Prirodni uslovi
Naselje Midinci je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kičeva, naselje je udaljeno 16 km severno.
Midinci se nalaze u istorijskoj oblasti Kičevija, oko grada Kičeva. Selo se smestilo na severozapadnom obodu Kičevskog polja, na istočnim padinama planine Bistre. Pokraj sela protiče Golema reka. Nadmorska visina naselja je približno 840 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Montinjan
Montinjan (tal. Montignano) je naselje u sjeverozapadnoj Istri u sastavu Općine Kopar, Primorska, Republika Slovenija.
Midinci
Stanovništvo
Midinci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 33 stanovnika.
Montinjan
Geografija
Montinjan se nalazi na flišnim brdima Savrinije sjeverno od rijeke Dragonje.
Midinci
Stanovništvo
Većinsko stanovništvo u naselju čine etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Montinjan
Stanovništvo
Prema podacima statističkog ureda Slovenije u Montinjanu su 2020. živjela 84 stanovnika.
Bitka kod Grunwalda
Bitka kod Grunwalda (poljski: Bitwa pod Grunwaldem, njemački: Schlacht bei Tannenberg, litvanski: Žalgirio mūšis) bila je bitka koja se dogodila 15. jul 1410. na polju između Grunwalda i Stębarka na sjeveroistoku Poljske (nekadašnja Istočna Pruska).
Bitka je završila velikom pobjedom snaga Poljsko-litavske unije nad Teutonskim vitezovima. Ona je označila kraj širenja reda duž jugoistočne obale Baltičkog mora i početak kraja njegove moći.
Mislodežda
Mislodežda je naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Mislodežda pripada opštini Struga.
Bitka kod Grunwalda
Uz to je poraz Teutonskih vitezova od Poljsko-litavske unije - događaj koji je kasnije uklesan u rasne legende. Čin koji se doživljava kao tragični ili trijumfalni trenutak u epskoj borbi između Germana i Slavena. Na puno prozaičnijem nivou označio je pojavu Poljsko-litavske unije kao jedne od najmoćnijih evropskih država.
Mislodežda
Prirodni uslovi
Naselje Mislodežda je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Struge, naselje je udaljeno 16 km severno.
Janica
Janica (grčki: Γιαννιτσά {Giannitsa, Yannitsa}, makedonski: Пазар) je najveći grad u sjevernoj grčkoj Prefekturi Pela (Periferija Središnja Makedonija)
Karakteristike Janice
Janica leži 56 km sjeverozapadno od Soluna - u ravnici rijeke Vardar.
Bitka kod Grunwalda
Historija i karakteristike
Teutonski viteški red orginalno osnovan za Križarske ratove po Svetoj zemlji, okrenuo se lakšem poslu i zavladao Pruskom. Iz nje su pokretali križarske kampanje protiv svojih paganskih susjeda, na kraju je došao red i na Veliku Kneževinu Litvaniju. Tadašnji litavski vladar Jagelo se 1386. obratio na kršćanstvo i oženio sa poljskom kraljicom Jadvigom. Kad je ona umrla postao je 1399. poljski kralj sa vladarskim naslovom Vladislav II. Jagelović.
Mislodežda
Prirodni uslovi
Mislodežda se nalazi u istorijskoj oblasti Srednji Drimkol, koja obuhvata klisurast deo Crnog Drima nizvodno od Struge. Naselje se obrazovalo na zapadnim padinama planine Karaorman. Nadmorska visina naselja je približno 970 metara.
Janica
Karakteristike Janice
Južno od Janice je do 1920-ih postojala plitko močvarno Janičko jezero ( Jezero Loudias ) koje je isušeno između 1928-1932. od strane  newyorške Foundation Company.
Bitka kod Grunwalda
Historija i karakteristike
Teutonci su posumljali u iskrenost Jageloova obraćenja pa je 1409. Veliki majstor njihova reda Ulrich von Jungingen, objavio rat Poljsko-litavskoj uniji, podcijenivši snagu i jedinstvo novonastale unije.
Mislodežda
Prirodni uslovi
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Janica
Karakteristike Janice
Nedaleko od grada nalaze se ostatci nekadašnje makedonske prijestolnice Pele, u kojoj je rođen i stolovao Aleksandar Veliki.
Bitka kod Grunwalda
Historija i karakteristike
U ljeto 1410. vojska predvođena kraljem Vladislavom Jagelovićem i litavskim velikim vojvodom Vitoldom kenula je prema teutonskoj prijestolnici Malborku.
Mislodežda
Stanovništvo
Mislodežda je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 720 stanovnika.
Janica
Karakteristike Janice
Za Otomanskog Carstva Janica, tada zvana Jenidže bila je značajni centar toga dijela Grčke. Iz tog vremena ostalo je nekoliko spomenika; Grob Gazi Evrenosa (u 19. vijeku njegov orginalni grob zamjenjen je današnjim mauzolejem), grob Gazi Ahmeda bega, Velika džamija, Vojnička džamija, Evrenosov hamam, i Gradski toranj sa satom (koji je danas pod zaštitom).
Mislodežda
Stanovništvo
Većinu stanovništva čine Albanci (99%).
Bitka kod Grunwalda
Historija i karakteristike
Na kraju su započele borbe, sa brzim početnim uspjehom Teutonskih vitezova. Sukobivši se sa desnim krilom litvanske konjice, teutonski konjanici su ih u jurišu pomeli sa bojnog polja. Vraćajući se iz potjere oni su se pridružili borbi protiv Poljaka na lijevom poljsko-litavskom krilu. Ponovno su Teutonci nadjačali, čak je u jednom trenutku i život kralja Jagela bio ugrožen, kad su ga opkolili teutonski vitezovi.
Janica
Karakteristike Janice
Velika atrakcija današnje Janice je tradicionalni sajam Panađur (grčki "Panijiri"), koji se održava svakog septembra.
Bitka kod Grunwalda
Historija i karakteristike
U tom ključnom trenutku na bojište se vratio ostatak razbijene litavske konjice i obrušio na leđa Teutonskih vitezova. Veliki majstor je ubijen kopljem kroz grlo, dok su se njegovi vitezovi pokušavali povući do svog logora i tamo iza zaprežnih kola organizirati kakvu takvu odbranu. To im nije uspjelo i mnogi su pali posječeni, do sumraka je većina Teutonskih vitezova bila ili mrtva ili zarobljena.
Janica
Ime
Grad se zvao po turskom Yenice-i Vardar - Jenidže Vardar ('Novi grad Vardar') sve do februara 1926. kad mu je ime helenizirano u Giannitsa (Yannitsa). . Jenidže Vardar ne treba brkati sa gradićem Jenidže Karasu (Turski jezik: Yenice-i Karasu ) današnja Genisea, pored Ksantija mjestu poznatom po duhanu. Bugari Janicu zovu Enidže Vardar (Енидже Вардар) a Makedonci Pazar (Пазар).
Historija
Pored Janice je vjerojatno postojala i bizantska utvrda, - no pravi značaj Janica je doživjela tek kad ju je odabrao otomanski general beg Gazi Evrenos za svoje sjedište negdje oko 1372. On je postao baza njegovih sljedbenika (Gazi) i važno tursko kulturno središte u 15. i 16. vijeku.
Bitka kod Grunwalda
Historija i karakteristike
I pored svoje velike pobjede - poljsko-litavska vojska nije uspjela zauzeti Zamak u Malborku pa je sljedeće godine vladalo stanje relativnog mira. Teutonski viteški red nakon tog nikad više nije uspio povratili svoju dominantnu ulogu, pa je Poljsko-litavska unija postala regionalna sila Istočne Evrope.
Janica
Historija
Janica je za vrijeme Borbi za Makedoniju na početku 20. vijeka bila poprište velikih borbi između gerilskih grčkih, bugarskih i makedonskih komitskih četa. Tu borbu je romansirala grčka književica Penelope Delta u svojem nacionalno - romantičarskom djelu Tajne močvare (to se odnosilo na Jezero Janica). Janica je zadržala svoj potpuno tursko-orjentalni izgled sve do 1912. kad su je zauzeli Grci za Prvog balkanskog rata nakon Bitke kod Janice, tad je Janica i djelomično izgorjela.
Bitka kod Grunwalda
Historija i karakteristike
Pobjeda se slavi u nacionalnim historijama Litve, Poljske i Belorusije. U vrijeme Sovjetskog Saveza ona se slavila i kao ruski trijumf, zbog sudjelovanja grupe vitezova iz Smolenska.
Nakon pobjede njemačke carske vojske nad ruskom carskom vojskom na početku Prvog svjetskog rata, oni su je nazvali istim imenom-Bitka kod Tannenberga, kao znak neke osvete za poraz koji se dogodio prije pola milenija.
Janica
Historija
Za vijeme Drugog svjetskog rata i okupacije grčke od strane Njemačke i Sila osovine 14 septembra 1944. 120 stanovnika Janice je pogubljeno u znak odmazde po naredbi njemačkog komandanta Friedricha Schuberta, i uz izdašnu pomoć domaćih kolaboracionista iz Sigurnosnog bataljona(Georgios Poulos). Tad je dio Janice namjerno popaljen.
Stanovništvo
Po popisu stanovnika iz 2001. Janica je imala 26,296 stanovnika, Općina Janica ima 31,442 stanovnika i površinu od 208.105 km². Veća naselja u općini Janica su: Ampeleja (1,095 stanovnika), Melision (983), Pentaplatanon (956) i Paralimni (816). Na početku 20. vijeka većinu tadašnjeg stanovništva (9.599 ) činili su Turci i Makedonci uz nešto Grka, Vlaha i Roma. Nakon Grčko-turskog rata 1919-1922 etička slika Janice potpuno je izmjenjena jer se dobar dio grčkih izbjeglica iz Male Azije naselio u Janici, a tursko i makedonsko stanovništvo protjerano.
Río Estaca, Santo Domingo Nuxaá
Río Estaca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Nuxaá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2248 m.
Melankolija
thumb|Melanholija, [[Albrecht Dürer]] Melankolija - melancholia ( grčki: mélas – crn + cholē - žuč )
Povijesni razvitak
Riječ melankolija prvi put susrećemo u djelu "Corpus hippocraticum", u spisima koji su nastali u posljednjoj trećini petog stoljeća prije Krista. U ovom spisu, čija je tema utjecaj klimatskih faktora na zdravlje i bolest čovjeka kaže se u 10. poglavlju otprilike ovako: kada prohladno ljeto koje je bilo u znaku sjevernog vjetra zamjenjuje suha jesen koja je isto tako stajala u znaku sjevernog vjetra, to je korisno za sluzne tipove (toisi men flegmatiesi) i vlažne prirode (tois higrois tas fiseis), ali vrlo štetno za žučne tipove (tois holodesin) jer ovi postaju isušeni, nastaju suha zapaljenja oka, žestoka i mučna groznica, neki čak postaju melankolični (melagholiai).
Crnu žuč dugo se smatralo nekom škodljivom degeneracijom žute žuči ili, alternativno, krvi. Ona je pokazivala dobro poznatu i karakterističnu sliku nezdravosti, "humor melancholicus", a ponajviše je bio obilježen simptomima straha, mizantropije i depresije, sve do ludila. Kasnije će melankolija biti definirana kao tjelesno oboljenje s mentalnim posljedicama, s "pomućenjem razuma" fizičkog podrijetla, što je olakšalo proces odvajanja melankoličnog temperamenta od melankoličnog oboljenja. Dvoznačnost psiholoških simptoma zamagljuje graničnu crtu između bolesti i normalnosti te se može zaključiti kako melankolična psihosomatska konstitucija nije nužno i bolesna. Time se cijela koncepcija melankolije pomiče u područje psihologije i fiziognomije, a učenje o "četiri humora" u teoriju karaktera i mentalnih tipova.
Aristotel u svojem spisu "Problemata physica" kao pretpostavku i osnovu rasprave uzima stav da su izuzetni ljudi u oblasti filozofije, politike, pjesništva i umjetnosti – melankolici.
Aristotel opisuje proturiječne osobine osobe zahvaćene preobilnošću crne žuči, a koje umnogome podsjećaju na osobine koje se naprosto pripisuju osjećanju praznine, spleena. Onaj koji pati od spleena, iako je obično osjećajan, po svojoj prirodi je često hladan i bezosjećajan, nemaran i zaglupljen, plaši se posljedica intoksikacije kojoj je sklon, trpi nemir koji svakodnevica sobom donosi. Depresija i hipohondrija, koje prate ovo stanje, mogu čak dovesti do samoubojstva.
Nisu svi koji pate od spleena nadareni, mnogi naprosto podliježu melankoliji. Prema Aristotelu kod takvih crna žuč ne proizvodi nikakve promjene njihovog duhovnog ustrojstva, već jednostavno uzrokuje melankoličnu bolest. Ponekad žalost, koju netko doživljava, biva jednako neodređena i besplodna koliko i nejasna nostalgija, često zalutamo u žalost, a ne znamo reći zašto smo tužni. Često, ipak, crna žuč može biti mnogo opasnija. U svom najkoncentriranijem obliku ona može dovesti do poticanja krajnjih oblika nasilja prema sebi ili drugima. Aristotel navodi primjer melankoličnog Herakla, koji je u nastupu bijesa pobio svoju i Medejinu djecu, a koji kasnije oplakuje svoje rane prije nego što će se žrtvovati. Besmislena tjelesna muka i užasni bol kao reakcija na prazninu postaju glavna tema u elizabetinskom kazalištu i veoma eksploatirani motiv u periodu romantizma, kao i u književnosti 20. stoljeća. Beckettove skitnice rođaci su Lisandra iz Sparte, koga Aristotel navodi kao primjer melankolika koji je uništio sebe. Okrutnost, usmjerena prema sebi ili prema drugima, jedna je od manifestacija ludosti koju može prouzrokovati melankolija. Takvo ludilo može se izbjeći, kao u slučaju [Belerofon|Belerofona]], kojega Aristotel također navodi kao ilustraciju, a koji je bježao od ljudi i tražio najveću usamljenost, za kojom će čeznuti Moliérov Mizantrop i Chateaubriandov René nadajući se da će je naći u Americi.
Možda najvažniji vid crne žuči o kojem se raspravlja u spisu "Problemata" jeste onaj povezan sa stvaralačkim procesom: "Jer neki postaju šutljivi, a posebno oni među melankolicima koji su podlegli ekstazi." Bolest može imati dijametralno suprotne konzekvence. S jedne strane spleen može dovesti do umjetničke sterilnosti, od koje će patiti Mallarmé i njegovi suvremenici. S druge strane, ona može biti "sveta bolest", koja je inspirirala Empedokla, Platona, i Sokrata, a koja proroke može dovesti do otkrivenja.
Osorno
Osorno je grad od 147,826 i općina od 173,410 stanovnika na jugu Čilea u Regiji Los Lagos, u Provinciji Osorno u kojoj je administrativni centar.
Melankolija
Poetska melankolija
Razvojna linija riječi melankolija kroz povijest dovela je do toga da je postala sinonim za "bezrazložnu tugu". Sve više je počela značiti neko privremeno stanje misli, neki osjećaj depresije neovisan o bilo kojim patološkim ili fiziološkim okolnostima, neke vrste prolazne melankolične dispozicije. Može se reći da je netko "toga dana melankoličan". Atribut "melankoličan" sada se može prenositi s osobe na objekt koji je potaknuo takvo raspoloženje, može se govoriti o melankoličnim prostorima, melankoličnom svjetlu, melankoličnim notama ili melankoličnim krajolicima. Takav pogled na melankoliju prije svega se razvija u tipu literature ( u lirici, u narativnoj poeziji, u proznim romansama) koji opaža i predstavlja čovjekov senzibilitet kao nešto što ima vrijednost po sebi.
Osorno
Geografske karakteristike
Osorno leži u Centralnoj dolini na ušću riječice Damas u Rahue (pritoka Rijeke Bueno), udaljen 105 km sjeverno od regionalnog centra Puerto Montta i 945 km od Santiaga. Kako leži na trasi Panameričkog autoputa i magistralne željezničke pruge, veliko je raskršće prema argentinskom Barilochu.
Melankolija
Poetska melankolija
Pjesnička koncepcija melankoliju ne zamišlja kao bolest niti kao habitalnu dispoziciju već kao privremeno mentalno raspoloženje. Tako shvaćena melankolija pojavljuje se u poeziji 15. st. i kao govorni izraz i kao aktivna osoba, "Dame Mérencolye", koja govori te koja čak može biti i portretirana. Javlja se već u Boccaccia, osobito u njegovu "Ninfale Fiesolano", u djelu "Espérance ou Consolation des Trois Vertus" od Alaina Chartiera, u poeziji Charlesa d'Orléansa, u Miltonovim poemama.
Osorno
Historija
Historija mjesta seže do 1558., kad ga je osnovao tadašnji kapetan general (guverner) García Hurtado de Mendoza, pod imenom San Mateo de Osorno.
Zbog zlostavljanja autohtonih Huillicha, u čem su prednjačili konkvistadori, krajem 1598. njihov poglavica Pelantaro uspio je podići velik ustanak i počeo uništavati sva naselja i utvrde koje su španjolski kolonisti podigli južno od rijeke Biobío.
U januaru 1600. započela je opsada Osorna, branioci su izdržali pune četiri godine, ali su ga onda napustili zbog gladi i žeđi.
Zbog tog je tokom dobrog dijela kolonijalnog perioda Osorno egzistirao samo kao legenda. Tek je krajem 1793. za mandata Kapetan generala - Generalne kapetanije Čile Ambrosia O'Higginsa počela njegova obnova izgradnjom nove utvrde Kraljica Luisa.
O'Higginsov cilj je bio da na taj način osigura kopneni put do Otoka Chiloé, kao i da Osorno postane poljoprivredna kolonija i da tako osigura hranu za udaljene južne krajeve, da se nemora sve dovoziti iz Santiaga.
Melankolija
Poetska melankolija
Fuzija likova "melankolije" i "tuge" tijekom 15. st. dovela je do modifikacije pojma melankolije, u smislu pridavanja melankoliji neke subjektivne neodređenosti, a djelovala je i na pojam žalosti, dajući mu konotacije duboke zamišljenosti i kvazipatološke profinjenosti. Tugovanje je postalo afektivno stanje duše koje se očitovalo u povlačenju od svijeta i skoro bolesnom stanju sjete, bliskoj melankoliji.
Sve one ideje koje su izvorno bile povezane s melankolijom i Saturnom – nesretna ljubav, bolest i smrt – bile su pridodane toj mješavini, jednoj posebnoj vrsti emocije, tragičnoj kroz neku povišenu svijest čovjeka o samome sebi i smrti. Ta nova melankolija mogla se sada didaktički secirati ili preliti u lirsku poeziju i glazbu, mogla se uzdići do najuzvišenijih odricanja od svijeta ili se raspršiti u pukoj sentimentalnosti. Pod užasnim pritiscima religijskih konflikata u drugoj polovini 16.st., crte melankolije bile su ne samo ugravirane duboko u lice poezije, već su i stvarno određivale fizionomiju ljudi, kako to možemo vidjeti na manirističkim portretima iz tog vremena. U tom prijelaznom razdoblju, silina emotivnog pritiska činila je melankoliju nemilosrdnom zbiljom pred kojom su ljudi strepili i koju su pokušali odagnati tisućama protulijekova i utješnih traktata.
Osorno
Historija
Velik doprinos razvoju grada bio je dolazak željeznice 1895. i produženje pruge do Puerto Montta 1911. Ona je omogućila transport stoke do udaljenih tržišta na sjeveru. U to vrijeme 1908. otvorene su i prve dvije banke, a 1913. i treća.
Melankolija
Poetska melankolija
Početkom 19.st. javlja se "romantična" melankolija. Izniknula je iz čudnog dualizma jedne tradicije na umoru i spontanog i intezivnog osobnog izričaja duboke individualne tuge. Bila je to "bezgraničnost" u smislu nečega neizmjernoga i neodredivoga, i upravo stoga nije se zadovoljavala uživanjem u kontemplaciji i udubljivanjem u sebe, već je tražila čvrstinu izravnog razumijevanja i egzaktnost jednog preciznog jezika sa svrhom da "shvati" sebe. Keats je u svojoj " Odi o melankoliji" svojim umom i osjećajima hranio svoju melankoliju, dajući joj da obgrli sav blistavi sjaj stvorenja koje on tada tek može istinski "otkriti" i opisati u obilju bogatih i raznovrsnih pojmova, zato što ga jedino pomisao na njihovu prolaznost i osjećanje vlastite boli čini sposobnim da prihvati njihovu živu ljepotu.
Melancholia generosa
Pretpostavka o genijalnoj prirodi melankolije, o umjetniku koji pati, utjecala je na pisce renesanse. Ficino u djelu "Libri de vita triplici" te Melanchthon u "De anima" komentiraju Aristotelov ogled.
Osorno
Znamenitosti
Pored katedrale apostola Mateja, inspirirane neogotikom, atrakcije su Vulkan Osorno i Jezero Llanquihue koji su udaljeni šesdesetak km jugoistočno od grada, i Nacionalni park Puyehue.
Melankolija
Melancholia generosa
Marsilio Ficino poistovjećuje Aristotelov pojam melankolije s platoničkim konceptom mahnitosti. Po njemu mislioci koji se upuštaju u najdublje spekulacije i kontemplacije pate ponajviše od melankolije.
Osorno
Privreda
Uz stočarstvo za ekonomiju grada najvažnija je poljoprivreda.
Melankolija
Melancholia generosa
Melankolija postaje prirodni uvjet genija. Rađanje nove humanističke svjesnosti odvijalo se u atmosferi intelektualnog proturječja, između krajnjeg samopotvrđivanja i sumnje u sebe, između arogancije i očaja. Samoprepoznavanje modernog genija odvijalo se pod znakom Saturna i melankolije, pod znakom polarnosti neoplatoničke ideje Saturna i aristotelovske doktrine o melankoliji.
Prema Ficinovom naučavanju, visoko talentirani melankolik, koji je patio po Saturnom utoliko što je ovaj mučio tijelo i niže sposobnosti tugom, strahom i depresijom, mogao se spasiti već time što bi se namjerno i voljno okrenuo i prionuo uz onu djelatnost koja je osobita domena Saturna, kreativnoj kontemplaciji.
Dűrerova melankolija
Dűrerov drvorez "Melencolia I" iz 1514.g. nastao je zahvaljujući ideji melankolije kakvu je propagirao Ficino.
Smatra se kao najproučavanijom umjetninom ikad napravljenom koja je stoljećima utjecala na europsku umjetnost. Neki su je smatrali za Dürerovu osobnu melankoličnu frustraciju u procijepu između umjetničke i božanske kreacije, drugi kao ilustraciju Platonovog dijaloga o ljepoti, u kojem anđeoska melankolija predstavlja nemogućnost definiranja apsolutne ljepote, etc.
Ramelli, Varese
Ramelli je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 365 m.
Rodine (Črnomelj, Slovenija)
Rodine je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Rodine se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Santa Croce Camerina, Ragusa
Santa Croce Camerina je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Rodine (Črnomelj, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 92 stanovnika.
Santa Croce Camerina, Ragusa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7668 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
Campo Xolistla, Puente de Ixtla
Campo Xolistla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Puente de Ixtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1045 m.
Rancho Cobos, Chihuahua
Rancho Cobos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1454 m.
Avaš
Avaš (engleski : Awash; afarski: Veajot) je najduža rijeka u Etiopiji, koja u cjelosti teče unutar granica Etiopije, i povezuje u lanac jezera na svom toku, od južnog Jezera Gemeri do krajnjeg slanog Jezera Abe, na granici s Džibutijem, oko 100 km od Zaljeva Tadjora. Slijev rijeke Avaš pokriva dijelove etiopskih regija Amhara, Oromija i Somali, kao i južni dio Afara.
Hidrografija
Avaš izvire na južnim padinama Planine Varke, zapadno od Adis Abebe u woredi (regija Oromija). Odale Avaš teče prema jugu do okuke kod Planine Zukuala, zatim mjenja smjer te teče u pravcu istoka prolazeći kroz Nacionalni park Avaš, tu prima s lijeve strane glavnu pritoku rijeku Germama (ili Kasam), potom teče u pravcu sjeveroistoka i utječe u Jezero Gemeri. Rijeka Avaš je duga oko 1200 km. U svom srednjem toku rijeka teče kroz uske kanjone, široke oko 60 m., za suše vodotok padne do dubine od svega 1, 2 m, ali za kiša naraste do 15-20 metara i pretvara se u divlju bujicu koja nosi sve pred sobom i valja ogromne kamene stijene.
Najvažnije pritoke rijeke Avaš pored spomenutog Germama su: Logija, Mile, Borkana, Ataje, Havadi, Kabena i Durkham. Rijeka Avaš protječe pored naselja; Metehara, Avaš, Gevane i Asaita.
Historija uz rijeku Avaš
Srednji tok rijeke Avaš i njegova okolica bio je stanište prvih hominida, tu su pronađeni najstariji ostatci hominidnih kostiju - australopithecusa afarensisa poput Lucy (kod Harara). Zbog toga je rijeka Avaš uvrštena u UNESCO-ov popis svjetske baštine 1980 kao kulturno dobro čovječanstva.
Dolina rijeke Avaš u svom donjem dijelu, je historijski dom naroda Afari. Za srednjeg vijeka tu su se razvila kraljevstva; Davaro, Fatakar, Ifat i Šoa.
Prvi evropljanin koji je istražio tok rijeke Avaš od izvora do njegova kraja u oazi Ausa bio je Wilfred Thesiger, kojem je to pošlo za rukom 1933 /1934. Prije njega je to pokušao L.M. Nesbitt, ali je on uspio samo dijelomično slijediti tok rijeke za ekspedicije 1928 od rijeke Asaita, sjeverno kroz kanjon Afar do Crvenog mora. )