cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paso Mirón, Tierra Blanca
Paso Mirón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Opsada Condéa (1793)
Opsada Condéa se odigrala za vrijeme Rata Prve koalicije od 8. aprila do 12. jula 1793., kada su austrijske trupe pod vodstvom vojvode od Württemberga nastojale zauzeti Condé-sur-l'Escaut, strateški važan grad na sjeveru Francuske, koji je branio francuski republikanski garnizon pod vodstvom generala Chancela. Do opsade je došlo nekoliko tjedana nakon što je francuska vojska poražena u bitci kod Neerwindena i prisiljena na povlačenje iz Austrijske Nizozemske (današnja Belgija), a njen zapovjednik, general Dumouriez, započeo pregovore sa Austrijancima o prelasku na stranu saveznika i maršu na Pariz gdje je za njihov račun trebao srušiti republikanski režim; iako oni nisu uspjeli i iako je francuska vojska, za razliku od svog zapovjednika ostala vjerna Republici, ti su događaji izazvali kaos u francuskim redovima, a što su saveznici pokušali iskoristiti i prodrijeti na francusku teritoriju.
Jedan od prvih ciljeva je bio Condé, smješten na ušću Haine u Scheldt, grad koji je vijek ranije bio izuzetno kvalitetno utvrđen od strane znamenitog vojnog inženjera Vaubana. Austrijske trupe, iako tek neznatno nadmoćnije od branitelja, opkolile su grad čijim je garnizonom zapovijedao general de Chancel. Tromjesečna opsada, u kojoj su branitelji koristili balone u svrhu komunikacije sa ostatkom francuskih snaga, je 8. maja dovela dovela do bitke kod Raismesa u kojoj su Austrijanci zaustavili francuski pokušaj deblokade.
Nakon bitke kod Famarsa su saveznici, sada dodatno ojačani britanskim i nizozemskim kontigentima opsjeli opsadu obližnjeg Valenciennesa. De Chauncelovi branitelji su zbog nedodstatka hrane kapitulirali, a ubrzo nakon toga je pao i Valenciennes. Saveznici, međutim, nisu bili u stanju iskoristiti te uspjehe, stvorivši uvjete da Francuzi dodatno konsolidiraju svoje redove i nastave obrambenu kampanju na sjeveru zemlje.
El Aguaje, Badiraguato
El Aguaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Casavecchia, Genoa
Casavecchia je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Transgresija
Transgresija je izdizanje razine mora i kao takva podrazumijeva širenje morskih površina na Zemlji. Zadnja je bila prije 10000 godina nakon ledenog doba, more se izdignulo za 110 metara.
Casavecchia, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 280 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 531 m.
Transgresija
Posljedice transgresije u hrv. primorju su potapanje rječnih dolina Jadranskog slijeva i nastanak dalmatinske obale (otoci paralelni s obalom).
Dion Fortune
Dion Fortune, pravim imenom Violet Mary Firth Evans (Llandudno, 6. prosinca 1890. - London, 8. siječnja 1946.), velška književnica, medij i okultistkinja. Pseudonim Dion Fortune uzela je prema obiteljskom sloganu "Deo, non fortuna" (lat. S Bogom, ne sudbinom).
Briaglia, Cuneo
Briaglia je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Dion Fortune
Životopis
S vremenom je prišla Teozofskom društvu i Hermetičkom redu Zlatne zore, te je počela pisati publikacije i kmnjige kojima je pridonjela razvoju zapadne hermetičke tradicije. Iza 1921. godine istupila je iz Zlatne zore i zajedno s istomišljenicima osnovala "Zajednicu unutarnjeg svijetla".
Briaglia, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 288 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 545 m.
Korazija
Korazija je mehaničko oblikovanje stijena. Pojam se često krivo naziva korozija, što nije identično.
George McClellan
George Brinton McClellan (Philadelphia, 3.12. 1826. - Orange, New Jersey, 29.11. 1885.), američki general i političar. Glavni zapovjednik vojske Sjedinjenih Američkih Država, odnosno Unije ili Sjevera, u prve dvije godine, 1861 i 1862, Američkog građanskog rata.
Rođen u Philadelphiji, McClellan je najprije pohađao Sveučilište u Pennsylvaniji, a zatim je prešao na Vojnu akademiju West Point. Diplomirao je na West Pointu 1846, kao 2. u klasi. Isprva je dodijeljen u vojni rod inžinjerije. Služio je u Američko-meksičkom ratu, 1846-1848, pod zapovjedništvom Winfield Scotta. 1848-1851 predavač je vojne inžinjerije na West Pointu.1855-1856 bio je kao promatrač u Krimskom ratu proučavajući najmoderniji europski način ratovanja. 16. siječnja 1857. McClellan napušta vojsku i počinje se baviti, kao inžinjer, izgradnjom cesta.
Američki građanski rat
Po izbijanju građanskog rata, 1861., vraća se u vojnu službu. Prvo je dobio zapovjedništvo vojske u državi Ohio. Prvi borbeni zadatak je bila okupacija zapadnog dijela države Virginia, koja je htjela ostati u Uniji. McClellan je porazio vojsku Konfederacije u dvije manje bitke i postao poznat u cijeloj zemlji kao Young Napoleon of the West (Mladi Napoleon zapada).
Nakon teškog poraza Unije u prvoj bitci kod Bull Runna, 21.srpnja 1861., predsjednik Abraham Lincoln je McClellana unaprijedio u zapovjednika Army of the Potomac, 26. srpnja 1861. To je bila velika vojska Unije koja se nalazila u blizini glavnog grada, Washingtona. McClellan je ubrzo povećao borbeni moral i vojnu disciplinu. 1. studenog 1861. McClellan je, nakon što je Winfield Scott otišao u mirovinu, postao vrhovni vojni zapovjednik vojske Unije.
Početkom 1862 počelo je rasti nestrpljenje jer je McClellan odbijao s vojskom krenuti u napad jer je tvrdio da vojska nije još potpuno spremna. Lincoln je požurivao McClellana da napadne i ovaj je krenuo prema Richmondu, Virginia s jugoistoka. Ovaj vojni pohod je poznat kao Peninsular kampanja, 4. travnja - 1. srpnja 1862. Prva faza kampanje završila je velikom i neodlučnom bitkom kod Seven Pinesa, 31. svibnja-1. lipnja 1862., između McClellana i Josepha Egglestona Johnstona. Johnston je bio teško ranjen pa ge je zamjenio Robert Edward Lee. Iako se McClellan približio Richmondu na samo nekoliko kilometara nije ga uspio zauzeti. Nakon niza krvavih okršaja poznatih kao sedmodnevna bitka, 25. lipnja - 1. srpnja 1862., McClellan se povukao. Iako nije bio niti jednom direktno poražen u bitci, zapravo je postigao i nekoliko manjih pobjeda, McClellan je od Lincolna bio žestoko kritiziran zbog nedostatka agresivnosti i precjenjivanja snage neprijatelja. Kada se približio Richmondu na samo nekoliko kilometara, McClellan je za 2 do 3 puta precijenio snagu neprijatelja.
Lincoln je bio odlučan da smijeni McClellana pa osniva novu vojsku, dijelom McClellanove ljude a dijelom nove kojima je zapovijedao general John Pope. Pope je krenuo na Richmond sa sjeveroistoka ali je doživio poraz od Leeja u drugoj bitci kod Bull Runna, 29.-30. kolovoza 1862. Lee je tada krenuo s vojskom prema državi Maryland koja je bila na strani Unije ali je bila i robovlasnička. 2. rujna 1862. Lincoln je postavio McClellana za zapovjednika nad vojskom Johna Popa. McClellan je s vojskom krenuo u susret Leeju.Iako je čuo vijesti da je Lee vojsku poslao u dva smjera McClellan se nije požurio prije nego se vojska Konfederacije ponovno spoji. Da spriječi Leejev ulazak u Maryland, čime bi bio ugrožen i Washington, McCellan je napao Leeja u bitci kod Antietama, 17. rujna 1862. McClellan je prisilio Leeja na povlačanje ali nije krenuo u potjeru za njim, a u toku bitke nije angažirao sve snage već je držao golemu rezervu.5. studenog 1862. McClellan je smijenjen s dužnosti zapovjednika. Dužnost je preuzeo general Ambrose Everett Burnside, 9. studenog. McClellan nikada više nije zapovijedao vojskom.
McClellan se bio predsjednički kandidat Demokratske stranke na američkim predsjedničkim izborima 1864 za predsjednika Sjedinjenih Američkih Država, ali je poražen od Abrahama Lincolna. 1878-1881. bio je guverner države New Jersey.
La Vinata, Huajicori
La Vinata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1245 m.
Bukovec (Mijava)
Bukovec je naseljeno mjesto u okrugu Mijava, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 431 stanovnika.
Opština Socond, Satu Mare
Socond je opština u Rumuniji u okrugu Satu Mare.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.
Budmerice
Budmerice je naseljeno mjesto u okrugu Pezinok, u Bratislavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 2.228 stanovnika.
Complutensijanski univerzitet u Madridu
Complutensijanski univerzitet u Madridu (Universidad Complutense de Madrid; Universitas Complutensis Matritensis), skraćeno Complutense, je javni istraživački univerzitet u Madridu u Španiji i jedan od najstarijih univerziteta na svijetu. Univerzitet pohađa preko 86,000 studenata i redovito ga se uvrštava u sami vrh među institucijama visokog obrazovanja u Španiji. Prema španskim novinama El Mundo Complutense je najprestižnija institucija visokog obrazovanja u zemlji.
U sedam vijekova dugoj istoriji istaknuti studenti ovoga univerziteta bili su i Ignacije Loyola, Federico García Lorca, Pedro Calderón de la Barca, Santiago Ramón y Cajal, Jules Mazarin i mnogi drugi. Pohađalo ga je i 7 dobitnika Nobelove nagrade, 18 dobitnika Nagrade princeze od Asturije, 7 dobitnika Nagrade Miguel de Cervantes za književnost na španskom jeziku, komesari u Evropskoj komisiji, predsjednik Evropskog parlamenta, glavni sekretar Evropskog vijeća, članovi izvršnog odbora Evropske centralne banke, generalni sekretar NATO-a, generalni direktor UNESCO-a, upravni direktor MMF-a kao i šefovi država i vlada.
1785. godine Complutensijanski univerzitet u Madridu je bio prvi univerzitet u svijetu koji je dodijelio akademsku titulu doktorata ženskoj studentici. Kraljevskim dekretom iz 1857. godine Complutense je proglašen jedinim univerzitetom u Španskom Carstvu sa pravom da dodjeljuje doktorate.
U međunarodnom kontekstu, univerzitet ima potpisane sporazume o saradnji sa najprestižnijim univerzitetima kao što su Univerzitet u Oxfordu, Pantheon-Sorbonne u Parizu, Sapienza u Rimu, Harvard i California, Berkeley. Na temelju sporazuma sa Harvardom ustanovljen je i Real Colegio Complutense na Harvardu ili Kraljevski koledž Complutense na Harvardu sa ciljem razvoja akadmske, intelektualne i naučne saradnje i razmjene. Univerzitetska biblioteka u svojoj kolekciji čuva 2,941,815 jedinica, najveća je univerzitetska biblioteka u Španiji i druga najveća ukupno, odmah iza Nacionalne biblioteke Španije.
Kralj Juan Carlos I od Španjolske je 1961. godine, još za vrijeme diktature, završio studij prava, ekonomije i javne uprave. Njegova ćerka Cristina de Borbón je na ovome univerzitetu završila studij političkih nauka 1989. godine.
Istorija
20. maja 1293. godine Sančo IV od Kastilje je nadbiskupu Gonzalu Garcíju Gudielu u Toledu dodijelio kraljevsku povelju sa odobrenjem za osnivanje studium generale-a pod nazivom El Estudio de Escuelas de Generales. Sjedište studiuma generalea bilo je u gradu Alcalá de Henares. Kardinal Francisco Jiménez de Cisneros, jedan od bivših učenika studium generale-a, kupio je veliko zemljište na kojemu je naredio izgradnju više zgrada namijenjenih radu studiuma stvorivši tako prvi kompleks u istoriji koji je namijenski sagrađen kao univerzitetski kampus. Kampus je nazvan Civitas Dei ili Božji grad prema knjizi De civitate Dei. 13. aprila 1499. godine kardinal Cisneros je od pape Aleksandra VI ishodio papinsku bulu na temelju koje je Complutense proširen u instituciju univerzitetskog tipa. Papinska bula garantovala je priznavanje stečenih kvalifikacija u cijelom Hrišćanskom svijetu. Bula je također preimenovala instituciju u Universitas Complutensis prema Complutum-u, latinskom nazivu grada Alcalá de Henares u kome se univerzitet originalno nalazio.
Već 1509-1510. akademske godine Complutense se organizovano u pet glavnih škola: Škola umjetnosti i filozofije, Škola teologije, Škola kanonskog prava, Škola filologije i Škola medicine. Tokom XVI i XVII vijeka Complutense je postao jedan od glavnih centara akademske izvrsnosti na svijetu. Mnogi vodeći naučnici u domeni raznih nauka, umjetnosti i politike toga doba su učili ili podučavali u Complutenseovim predavaonicama. Posebni koledži stvoreni su za studente inostranog porijekla, kao što su to bili flamanski ili irski studenti.
Studenti Complutensijanskog univerziteta
mini|Jacinto Benavente y Martínez, dobitnik Nobelove nagrade 1922. godine
Opština José María Morelos, Quintana Roo
José María Morelos je opština u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 12808 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Nuevo Progreso, Alvarado
Nuevo Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Dihlorodifenildihloroetilen
Dihlorodifenildihloroetilen je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 318,025 Da.
Njemen
Geografske karakteristike
Njemen izvire 45 km južno od Minska na Beloruskoj visoravni, od tamo teče prema zapadu, preko močvarnih ravnica, zatim skreće prema sjeveru i ulazi u Litvu gdje se probija do ušća preko morena. U Baltik odnosno u Kuršku lagunu uvire deltom južno od grada Klaipėde.
U donjem dijelu svog toka Njemen formira granicu između Litve i ruske Kalinjingradske oblasti.
Sliv rijeke proteže se od Belorusije do Litve i velik je 98,000 km². Na rijeci je kod Kaunasa 1959. podignuto veliko akumulaciono jezero za potrebe hidroelektrana.
Njemen ima oko 180 pritoka, od njih 15 većih, koje imaju više od 100 km, a najveće su Neris, Ščara i Šešupe. Njemen je plovan oko 670 km, od ušća do uvire Belice u Belorusiji.
Njemen je nakon izgradnje kanala Augustów u 19. vijeku, povezan sa rijekom Vislom. Nekoć je rijeka bila poznata po transportu drvenih trupaca i splavarima.
Beogradski mir
thumb|250px|Politička situacija na Balkanu [[1739. godine, nakon beogradskog mira.]] Beogradski mir bio je mirovni ugovor potpisan 18. rujna 1739. u Beogradu, Srbija, od strane Osmanskog carstva s jedne strane i Habsburške Monarhije s druge strane.
Tim ugovorom prekinute su neprijateljstva nakon dvogodišnjeg Rusko-turskog rata 1735.-1739., za kojeg se Austrija pridružila Ruskom Carstvu u borbi protiv Osmanskog carstva. Na osnovu tog mirovnog sporazuma Austrija je morala ustupiti centralnu Srbiju s Beogradom (koje je dobila nakon Požarevačkog mira 1718.) Osmanskom carstvu, a Oltenija (ili Mala Vlaška), je na osnovu već ranije potpisanog Požarevačkog mira iz 1718. godine, pripala Vlaškoj (Osmanskoj vazalnoj tvorevini).
Austrija je zadržala Temišvarski Banat ali je morala porušiti i napustiti sve utvrde koje je sagradila za vrijeme okupacije 1718.-1739., ali i sve utvrde uz Dunav prema Osmanskom carstvu. Odredbama mira obostrano su se morali amnestirati svi sudionici rata, te pustiti svi zarobljenici na slobodu. Ugovor je jamčio nepovredivost granica, njime je bilo zabranjeno prihvatanje prebjega (hajduka) kao i povreda teritorije druge strane. Ugovorom je reguliran riječni promet Dunavom i Savom, te su se obadvije strane obavezale da će jamčiti slobodu trgovine.
Caribollo Basso, Vicenza
Caribollo Basso je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 219 m.
Grotta, Reggio Calabria
Grotta je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 350 m.
Budince
Budince je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 222 stanovnika.
Sedan, Minnesota
Sidan je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 45, što je 20 (-30,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Avermes
Averme je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Alije koja pripada prefekturi Mulen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3966 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 254 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,6 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara (maksimalnoj 262 m, a minimalnoj 199 m).
Agua Nueva, Santa Cruz de Juventino Rosas
Agua Nueva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1759 m.
El Rincón, Acajete
El Rincón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acajete.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2306 m.
San Rafael, California
San Rafael je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 57.713 stanovnika.
Cadiroggio, Reggio Emilia
Cadiroggio je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 798 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 214 m.
San Hipólito, Guadalupe y Calvo
San Hipólito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1888 m.
Гоч (Врњачка Бања)
Гоч је насеље у Србији у општини Врњачка Бања у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 68 становника (према попису из 1991. било је 79 становника).
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Steinen (Westerwald)
Štajnen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 235 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143075.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Štajnen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 410 metara. Površina opštine iznosi 4,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 235 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 56 stanovnika/km².
Maritani, Savona
Maritani je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Riverdale, Illinois
Riverdejl je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13.549, što je 1.506 (-10,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Maritani, Savona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 697 m.
Pokédex
Pokédex (japanski ポケモン図鑑 Pokemon Zukan) spoj riječi pokémon i rolodex (skup indeksnih karti), ime je za izmišljeni uređaj koje se redovito pojavljuje u serijalu Pokemon i koristi se kao uređaj za prikupljanje podataka o pokemonima te kao dlanovna enciklopedija o Pokemonima. U serijalu Pokémon postoje tri vrste Pokédexa:
Fredrikshamnski mir
Fredrikshamnski mir (švedski: Freden i Fredrikshamn, finski: Haminan rauha) je mirovni sporazum koji su sklopile Kraljevina Švedska i Carska Rusija 17. septembra 1809. u finskoj Hamini (švedski Fredrikshamn)
Karakteristike sporazuma
Tim sporazumom je završen Finski rat (februar 1808. - septembar 1809.), koji je Švedska izgubila, pa je Rusiji morala prepustiti istočne dijelove svoje kraljevine; Finsku i arhipelag Åland.
Na tom teritoriju Rus su formirali vazalno Veliko Vojvodstvo Finske.
Rusiju su zastupali Nikolaj Rumjancev i David Alopaeus (ambasador u Stockholmu), a Švedsku general Kurt von Stedingk (nekadašnji ambasador u Sankt Peterburgu) i pukovnik Anders Fredrik Skjöldebrand
Cascine, Genoa
Cascine je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Fredrikshamnski mir
Karakteristike sporazuma
Taj gorki sporazum potaknuo je val nezadovoljstva u Švedskoj, koje su rezultirale promjenom ustava.
San Sebastián Capulines, Mineral del Chico
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 318 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2501 m.
Cascine, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 257 m.
Michael Scot
Michael Scot (lat. Michael Scotus) (Balwearie, o. 1175. - 1236.), škotski srednjovjekovni učenjak, filozof, astrolog i alkemičar, a moguće je da je bio i doktor teologije. Prevodio je djela s arapskog i hebrejskog, između ostalog, istaknuo se prijevodom Aristotela i Ibn Rušdovih komentara Aristotelovih djela.
Životopis
Scot je isprva studirao u katedralnoj školi u Durhamu, pa u Oxfordu i Parizu , da bi potom nastavio školovanje, a zatim i djelovanje u Toledu, gdje se stekao ugled astrologa i prevoditelja. Tu prevodi arapske filozofe i priziva duh Averoesa, da bi mu objasnio zamršene misli iz njegovih knjiga.
Oko 1220. godine otišao je iz Toleda na Siciliju, gdje je djelovao u Palermu, kao prevoditelj, mag i astrolog na dvoru kralja Obaju Sicilija, Fridrika II., promicatelja znanosti i osnivača Napuljskog sveučilišta. Istovremeno, postao je svećenik i bio je ađutant dvojice papa, Honorija II. i Grgura IX.
Godine 1224. odbio je položaj biskupa Cashela u Irskoj koji mu je ponudio papa Honorije III. i ostao u Italiji na Fridrikovu dvoru.
Prevoditeljski rad
Godine 1217. preveo je Alpetragiusov Liber astronomiae, prvo djelo koje opisuje Aristotelov astronomski sustav, a u isto vrijeme preveo je i Aristotelovo djelo De animalibus.
U legendi
Michael Scot je, još za života, došao na loš glas kao crni čarobnjak i vještac, tako da ga je Dante u svom Paklu (XX, 115), smjestio zajedno s vračevima i lažnim prorocima, a Boccaccio ga je u Dekameronu (8. dan, 9. priča) predstavio kao varalicu. Takvim optužbama je i sam pripomogao pričajući i čitajući knjige o magiji, iako je osobno bio protiv nekromancije i crne magije. Jednako tako, vjerovao je u djelotvornost metoda divinacije, mada su bile zabranjene i smatrane zlima, a ujedno je i pisao o alkemiji i magijskim vještina, predstavljajući ih kao istinite, uz ogradu kako se ipak protive kršćanskoj nauci.
Opština Supur, Satu Mare
Supur je opština u Rumuniji u okrugu Satu Mare.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Budkovce
Budkovce je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.510 stanovnika.
Savka Dabčević-Kučar
Savka Dabčević-Kučar (Korčula, 6. prosinca 1923. - Zagreb, 6. kolovoza 2009.) bila je hrvatska političarka i ekonomistica.
Životopis
Otac: Antun Dabčević, pravnik, Hrvat iz Dobrote (Boka Kotorska), potomak stare bokeljske pomorske obitelji brodovlasnika i kapetana (Dabčevići, Ivanovići, Lukovići). Zbog sudjelovanja u spaljivanju mađarske zastave u Zagrebu 1895., kao tadašnji brucoš filozofije suđen i kažnjen zabranom studiranja na Sveučilištu u Zagrebu. Završio pravni fakultet u Beču. Službovao kao pravnik, gradski poglavar (Benkovac, Zadar, Korčula), a kasnije banski savjetnik (Dubrovnik, Split). Zbog neslaganja s vlastima prijevremeno umirovljen 1934. Majka: Marija Miljenka Novak (po majci Denegri), Hrvatica. Završila građansku školu i kratko vrijeme bila zaposlena kao službenica.
Savka Dabčević Kučar je od 1951. udata za diplomiranog inžinjera rudarstva Antu Kučara, Hrvata, rođenog u Bolu (otok Brač), porijeklom po majci iz trogirske obitelji brodograditelja (Kalebota), po ocu (Ćular-Kučar) iz Unešića u Dalmatinskoj zagori.
Majka je dviju kćeri. Jedna završila i doktorirala kemiju, druga završila i doktorirala fiziku.
Savka Dabčević-Kučar je završila Žensku realnu gimnaziju u Splitu 1941. godine i bila najmlađa maturantica. Već kao gimnazijalka iskazuje mnogustrukost interesa i nadarenosti (književnost, filozofija, psihologija, umjetnost, povijest). Spominjana je kao najbolja učenica u nekoliko splitskih naraštaja. U razdoblju 1941.-45. nije nastavljala školovanje. Kada joj brata uhićuju talijanske vlasti za vrijeme okupacije i zbog vrlo loših materijalnih prilika pomagla uzdržavanje obitelji davanjem instrukcija đacima.
Nakon rata upisala tadašnju Ekonomsku višu školu (kasniji Fakultet ekonomskih znanosti) šk.god. 1945/46.
U tijeku 1946. odlazi na studij u SSSR, u Lenjingrad na Finansovo-ekonomičeski fakultet. Tamo završava dvije godine studija. Zbog rezolucije Informbiroa prekida studij i vraća se u Zagreb lipnja 1948. Nastavlja studij na |Fakultetu ekonomskih znanosti u Zagrebu. U šk.god. 48/49. završava dvije nastavne godine. Diplomira prosinca 1949.
Siječnja 1950. birana za asistenta na Fakultetu ekonomskih znanosti za predmet politička ekonomija. Obranila magisterij. Doktorira sa temom «J.M.Keynes-teoretičar državnog kapitalizma» (mentor prof.dr. Mijo Mirković). Jedna od prvih žena doktora ekonomije u Hrvatskoj. Izbor i obrada nemarksističkog ekonomskog teoretičara u doktorskoj disertaciji u to doba svakako je iznimna pojava.
Savka Dabčević Kučar je birana za docenta na istom fakultetu 1954., za izvanrednog (1957. i konačno za redovnog profesora (1960.)
Kao profesor dobila 1960/61. Fordovu stipendiju za jednogodišnji boravak u inozemstvu – 10 mjeseci u SAD-u i 2 mjeseca u Francuskoj. Na tom sudijskom boravku proučavala moderne metode praćenja i porgnoziranja regionalnog razvoja.
Bila je organizator, dvije godine voditelj i profesor na poslijediplomskom studiju «Ekonomika komune».
I pored svog kasnijeg velikog političkog angažmana, nikad nije prekidala predavanja i rad na fakultetu do 1971. Nakon osude u Karađorđevu, prosinca 1971. zbog njena političkog djelovanja, a u sklopu potpunog eliminiranja iz javnog života, nalogom Partije prinuđena je napustiti fakultet i stručni i znanstveni rad.
Na |Ekonomskom fakultetu u Zagrebu nije ostao sačuvan nikakav pisani trag da je ikada tamo boravila, radila, predavala, tiskala radove, vodila doktorske radnje i sl. Rujna 1972. odlukom CK SKH zaposlena u Sekretarijatu za financije SRH. Čim je ostvarila uvjete za prijevremenu mirovinu. 1975. otišla u mirovinu.
Goanța, Braniștea
Goanța je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Braniștea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 675 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 81 m.
Jesús Sánchez, Celaya
Jesús Sánchez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1756 m.
Savka Dabčević-Kučar
Znanstveni i stručni radovi u izboru:
«Sistem nagradjivanja i realne nadnice grafičkih radnika u Zagrebu 1935.-39. i 1952.-56.»,magistarski rad, tiskano kao separat i u Zborniku radova, Ekonomski fakultet, knjiga IV. 1958; «Maynard Keynes - teoretičar državnog kapitalizma», knjiga, izdanje 1955.; «Kretanje najamnine u suvremenim kapitalističkim zemljama», knjiga, izdanje Ekonomska biblioteka, 1961.; «Osnovne zakonitosti u proizvodnji, raspodjelik, razmjeni i potrošnji», izd. Radničko sveučilište Moša Pijade, 1960.; «Mali ekonomski rječnik», sudjelovala u izradi: «Decentral and socialist planning: Yugoslavia», u knjizi «Planning Econimic Development», ed. Everett E. Hagen, Homewood, Richard D. Irving inc. 1963.; «Bijela knjiga», zajednički rad na prvoj privednoj reformi; autori R. Lang, D.Gorupić, M. Mesarić, V. Stipetić, I. Perišin, J. Sirotković i S.Dabčević Kučar, Dabčević, Gorupić i dr. «O nekim pitanjima privrenog sistema»; «Politička ekonomija»; Prosvetno delo, Skopje 1959.; «Politička ekonomija kapitalizma», grupa autora, Informator, Zagreb 1967. (poglavlja VII,X,XI,XII); «Politička ekonomija socijalizma», grupa autora, izd. Ekonomskog fakulteta Sveučilišta u Zagrebu 1963. (autor četiri poglavlja); «Analiza ekonomskog položaja privrednih gupacija na bazi dohodovne cijene i cijene proizvodnje», koautor u grupnoj studiji, Beograd, veljača 1964. Posebno tiskano kao studija, Ekonomski pregled, 1963., br. 3-5; «Politička ekonomija socijalizma», grupa autora, Fakultet ekonomskih znanosti, Zagreb, 1970.
Dobitnica je dviju najviših republičkih nagrada za znanstveni rad «Božidar Adžija» god. 1964. i 1967.
Govorila je francuski, engleski, njemački, talijanski i ruski jezik. Paralelno s nastavnim i znanstvenim radom, uključuje se i u konkretnu gospodarsku praksu. Za vrijeme predsjednikovanja Vece Holjevca sudjelovala je u radu Gradske skupštine Zagreba kao predsjednica Savjeta za društveni plan i financije. 60-tih godina bila je jedan od sudionika u razradi Privredne reforme (u izradi tzv. «bijele knjige»).
Politička djelatnost
Kao uvjereni antifašist od 1941. pomagala NOP, ali nije pristupila organizaciji. U partizane otišla u tijeku masovnog ustanka u Dalmaciji rujna 1943. Od partijskog vodstva raspoređena kao politički radnik na oslobođenoj teritoriji Brač – Šolta. Tamo je prosinca 1943. postala članom KPH.
Prosinca 1943. odlukom Oblasnog komiteta KP za Dalmaciju upućena kao jedan od rukovoditelja zbjega u El Shatt, Egipat. Obavljala dužnost člana Odbora JNOF-a (Jedinstvene narodno oslobodilačke fronte) za zbjeg i člana rukovodstva USAOH-a i SKOJ-a, kanije i KPH-a. U domovinu se vratila nakon svršetka rata s posljednjim grupama iz El Shatta.
Od 1945. obnašala razne političke funkcije i bila član mnogih političkih i partijskih vodstava, ali ne profesionalno. Tako je bila birani zastupnik Gradske skupštine Zagreba. Dva puta (oba puta s protukandidatom) birana je za poslanika Savezne skupštine SFRJ, gdje je već tada otvoreno zastupala gospodarske interese Hrvatske.
Bila je član Interparlamentarne unije SFRJ i sudjeloala na međunarodnim zasjedanjima IPU, na kojima je istupala s referatima. Kao član jugoslavenske delegacije u UN, rujna do prosinca 1966. i predstavnik SFRJ u Socijalno-ekonomskom vijeću UN-a u diskusiji o desetljeću socijalnog i ekonomskog razvoja u svijetu istupila s referatom.
U SK obavljala mnoge dužnosti, bila je član Sveučilišnog komiteta, član CK SKH i CK SKJ, 1964-65. bila sekretar za ideologijska, pa 1966-67. za ekonomska pitanja CK SKH. 1967. postaje predsjednica Izvšnog vijeća Sabora Republike Hrvatske i time prva žena predsjednica Vlade (ne samo u Hrvatskoj i bivšoj Jugoslaviji, nego i na širim balkanskim prostorima).
Dvije godine nakon toga Savka Dabčević-Kučar dobija najvišu moguću političku funkciju (u tom vremenu), tj. postaje predsjednicom Centralnog komiteta SKH. Tu dužnost obavlja od 1969. do nasilne smjene 1971. Prva je žena predsjednica SKH jedne republike. Član je Predsjedništva CK SKJ.
U Zastupničkom radu i kao predsjednica hrvatske vlade zastupa hrvatske političke i gospodarske interese; zalaše se za ravnopravniju poziciju i elemente državnosti Hrvatske u SFRJ i za drugačiju gospodarsku politiku – bližu tržišnim uvjetima, s manje državno-administrativnog i birokratskog uplitanja u ekonomiku. Žestoki je protivnik centralizacije. U tadašnjim okvirima bori se za demokratizaciju društva. U SKH djeluje protiv dogmatizma i staljinizma. Oštar je protivnik jugounitarizma i velikosrtpstva, te aktivna protiv velikosrpske dominaicje u svim sferama života.
Vodeća je ličnost hrvatskog proljeća.
Politički osuđena u Krađorđevu 1. XII. 1971. od tadšnje jugoslavenske komunističke vlasti. Ne želeći se odreći svojih političkih stajališta i ciljeva, podnosi ostavku na mjesto predsjednika i člana CK SKH 12. prosinca 1971. Isključena iz SKH 12. travnja 1972. Odlukom partije isključena iz sveg političkog, javnog, pa i stručnog i znanstvenog rada. U godinama nakon 1971. iako neprekidno proganjana, prozivana i šikanirana, živi u stalnoj oporbi prema vladajućem sustavu. Okuplja oko sebe proljećare, disidente i antirežimske ljude.
U vrijeme sloma komunizma u Europi, u političkom i javnom životu, javlja se serijom članaka u Slobodnoj Dalmaciji siječnja 1990. Pledira za organiziranje svih onih hrvatskih i demokratskih (antikomunističkih i antijugoslavenkih) snaga, koje su još neorganizirane, a postoje na hrvarskoj sceni.
Na poziv predstavnika HSLS-a i HKDS-a pridužuje se kao vanstranačka osoba, zajedno sa još nekolicinom istaknutih pojedinaca, Koaliciji narodnog sporazuma. Koalicija ujedinjava demokratske centrističke hrvatske stranke (HSS, HDS, HSLS, HKDS, SDSH) kako se protukomunistički hrvatski glasovi ne bi na prvim slobodnim izborima usitnjavanjem izgubili.
U listopadu 1990. zajedno s istomišljenicima formira demokratsku hrvatsku stranku centra – Hrvatsku narodnu stranku (HNS). Prvi je predsjednik HNS-a, birana tajnim glasovanjem siječnja 1991. Još dva puta birana za predsjednicu stranke, dugi put uz protukandidata. Svojom odlukom povlači se s te funkcije u studenom 1994. Birana u vodeća stranačka tijela i za počsnu predsjednicu HNS-a, što je i do danas.
Savka Dabčević-Kučar, kandidirala se na izborima predsjednika Republike Hrvatske, 2. kolovoza 1992. i kao predsjednički kandidat dobija 6 posto glasova. U svom političkom djelovanju dosljedno zastupa suverenost i neovisnost Republike Hrvatske i jačanje demokracije, gospodarstvo tržišnog tipa sa socijalnim elementima i integraciju Hrvatske u europske institucije.
Kao član HNS-a ulazi u Hrvatski sabor 7. rujna 1992. i do 28. studenog 1995. zastupnica je u Saboru Republike Hrvatske. Član je Odbora za gospodarstvo i pokreće na Odboru i saborskim zasjedanjima mnoga pitanja bržeg i efikasnijeg gospodarskog razvoja, te za privatizaciju putem podjele dionica. Kritizira tekuću gospodarsku politiku u mnogim pitanjima, te daje mnogobrojne konkretne i kvalitetne prijedloge.
Član je odbora za vanjsku politiku Sabora u kojem je vrlo aktivna, te izvršnog odbora Interparlamentarne unije (IPU) Sabora RH. Sudjeluje kao delegat na konferencijama IPU u Canberri, Parizu, Madridu, Kopenhagenu i Bukureštu i istupa s koreferatima na Odboru IPU za ekonomska pitanja. Za zastupničkog mandata, predstavnica je Hrvatske na međunarodnim sastancima žena parlamentarki, gdje iznosi hrvatske probleme, posebice vezano uz agresiju i njene posljedice za Hrvatsku. Član je hrvatske državne delegacije na Međunarodnom kongresu žena u Pekingu, rujna 1995.
Kao član Odbora za vanjsku politiku Sabora, bila i u mnogim saborskim delegacijama u inozemstvu, na razgovorima u Vijeću Europe u Strassbourgu, dvaput kad se radilo o prijemu Hrvarske u Vijeće, te zastupala državne interese Hrvatske.
Kao zastupnik i jedna od oporbenih čelnika imala brojne međunarodne kontakte – u Velikoj Britaniji (razgovori oporbenih čelnika s članovima odbora za vanjske poslove britanskoj parlamenta, na njihov poziv; sastala se s lordom Carringtonom, dala intervju za BBC, te sudjelovala u zajedničkom političkom skupu i konferenciji za tisak), Njemačkoj (1993. predstavnici vladajuće i oporbenih stranaka bili su gosti Bundestaga i imali niz kontakata i predavanja o Hrvatskoj), Francuskoj (prilikom zasjedanja IPU u Parizu 1993. hrvatska delegacija održala sastanak s francuskim kulturnim i javnim djelatnicima na temu hrvatskog položaja i perspektive) idr.
Kao istaknuta politička ličnost pozivana je i na mnogobrojna međunarodna politička savjetovanja i susrete. Među ostalim sudjelovala: 1990. u Beču – Mozartovi dani, na temu «Politička arhitektura buduće Europe», s referatom;
1990. simpozij u Harrogatu, Engleska, na temu o zbivanjima u Istočnoj Europi, istupila s referatom «The Croatian Spring 1971», koji je izazvao veliko zanimanje i diskusiju; prosinca 1990. na poziv Sveučilišta u Yale-u (SAD) održala predavanje na temu «1971.-1990. Reflections on democratic movement in Croatia»; prosinca 1991. na poziv AAA Assotiation, održala u Miami-u (SAD) referat «The war in Croatia and the Croatian option for a democratic and free society», koji je bio vrlo zapažen.
U suverenoj Hrvatskoj odlikovana je Spomenicom domovinskog rata, Redom hrvatskog trolista, Redom Danice hrvatske s likom Blaža Lorkovića te Veleredom kralja Dmitra Zvonimira s lentom i Danicom.
Fontaine-lès-Boulans
Fonten le Bulan je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Aras.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 90 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,62 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 113 metara (maksimalnoj 181 m, a minimalnoj 100 m).
Los Cimientos, Huajicori
Los Cimientos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1454 m.
San Jerónimo, Ocosingo
San Jerónimo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 150 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1347 m.
Đumbir
Đumbir (ili Ingver) na tržište dolazi kao gomoljasti korijen, neoguljen ili oguljen, čitav, ili samljeven. Najkvalitetniji đumbir se uzgaja u Australiji, Jamajci, zatim u Indiji i Kini, koje su i najveći potrošači njegovog korijena. Sušeni đumbirov prah ima oštar okus, a sastojak je mnogih curry mješavina i najčešće se dodaje u tijesto.
Možemo ga pronaći kandiranog u komadu, ili ušećerenog u sirupu pod nazivom "đumbirova šljiva". Svježim đumbirom možemo začinjati gotovo sva jela od mesa, peradi, ribe, juhe, variva i ukuhano voće. Komad oguljena korijena se kuha s jelom i naposljetku ukloni ili se sitno nariba. Aroma će biti intenzivnija ukoliko se korijen samo dobro opere četkom i neoguljen dodaje jelu (narezan ili nariban). Od naribanog đumbira se priprema čaj koji ugodno zagrijava cijelo tijelo, ili se dodaje slatkim jelima i tijestu za kolače. Osobita ljubav Engleza prema tom začinu potječe iz kolonijalnog doba, pa tako rado pripremaju mirisno pecivo "Ginger Bread" (đumbirni kruh) ili omiljeno fermentirano piće "Ginger Ale" (đumbirna piva).
Nesika Beach, Oregon
Nesika Bič je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 463.
El Sauce, Badiraguato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 446 m.
Budiš
Budiš je naseljeno mjesto u okrugu Turčjanske Tjeplice, u Žilinskom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 210 stanovnika.
Bricchetto, Cuneo
Bricchetto je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 253 m.
Nijmegenski mir
mini|desno|Spomenik u Parizu, napravljen kao simbol Najmegenskog mira. Najmegenski mir ili mirovni sporazumi iz Najmegena predstavljaju seriju sporazuma, koji su potpisani u holandskom gradu Najmegenu od avgusta 1678. do decembra 1679. godine. Tim mirovnim sporazumima završen je Francusko-holandski rat (1672—1678).
Mirovni sporazumi
Francusko-holandski rat izazvao je nekoliko ratova, koji se različito zovu. Jedan od njih je Treći anglo-holandski rat ili Skanijski rat, koji je direktno izazvan i predstavlja deo Francusko-holandskog rata. Potpisani su sledeći mirovni sporazumi:
Teritorijalne promene
mini|desno|Najmegenski mir
Francuska je vratila sve osvojene holandske teritorije, ali je dobila: Španija i Sveto rimsko carstvo u početku nisu hteli da potpišu takav mir, ali kada je Holandija zaključila mirovni sporazum i oni su bili prinuđeni da ga sklope. Minsterska vojska je po odredbama sporazuma bila prinuđena da ne učestvuje u dansko-švedskom ratu.
Engleska je u početku bila u ratu, pa se iz njega bila povukla 1674. godine. Vestminsterskim sporazumom iz 1674. je završen Treći anglo-holandski rat. Mirovni pregovori, koji su doveli do Najmegenskog mira započeli su 1676, ali ništa nije bilo dogovoreno sve do 1678. godine. Ti mirovni sporazumi nisu doveli do trajnog mira. Neke od zemalja potpisnica mira zaključile su već međusobne mirovne sporazume:
Carlassara I, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
Picatrix
Picatrix (arap. Ghâyat al-Hakîm fi'l-sihr, غاية الحكيم) je arapski astrološki i magijski grimorij. Rukopis sadrži tekstove astralne i simpatetičke magije, a nastao je najvjerojatnije na islamskom području Iberijskog poluotoka, u 12. stoljeću. Djelo je prevedeno na španjolski 1256. godine odredbom kastiljskog kralja Alfonsa X. Mudrog.
Picatrix je opsežna knjiga astrološke magije napisana na arapskom jeziku u Andaluziji, prema tradiciji, oko 1000. godine, a pripisuje se andaluzijskom matematičaru Maslama al-Majritiju († o.1007.). Samo djelo je spoj arapskog misticizma i hermetičke filozofije. Sastoji se od četiri knjige. U sadržaju se iznose magične formule za pojedine vrste djelovanja, magične slike i talismane te uputstva za njihovo korištenje, daju se savjeti za uporabu i opisuje moć biljaka i dragog kamenja, kao i utjecaj planeta na čovjeka i okolinu. Ovaj grimorij je postao osobito značajan krajem 15. stoljeća kada su ga proučavali noovoplatonisti poput Marsilija Ficina (1433.-1499.), Pica della Mirandole (1463.-1494.), Johann von Tritheim (1462.-1516.) (spominje ga u Steganographiji i Antipalus Maleficiorum) i Corneliusa Agrippe (1486.-1535.).
Jednu kopiju tog djela (Sloane MS 3679), koja se danas čuva u Britanskoj knjižnici, koristili su i proučavali engleski astrolozi i okultisti Simon Forman (1552.-1611.), Richard Napier (1559.-1634.), Elias Ashmole (1617.-1692.) i William Lilly (1602.-1681.).
Campo Tures, Bolzano
Campo Tures je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2025 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 857 m.
Заклопача (Краљево)
Заклопача је насељено место града Краљева у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 971 становника (према попису из 1991. било је 956 становника).
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
La Cigüeña, Delicias
La Cigüeña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Delicias.
Puerto de las Vírgenes, Guadalupe y Calvo
Puerto de las Vírgenes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2636 m.
Steinfeld (Pfalz)
Štajnfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Zidlihe Vajnštrase. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.956 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7337076.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zidlihe Vajnštrase Štajnfeld se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Zidlihe Vajnštrase. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 152 metra. Površina opštine iznosi 14,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.956 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 131 stanovnika/km².
Jovan V. Deroko
Jovan Deroko ili Derok (7/20. april 1912, Krezo, Francuska - 8. novembar 1941, selo Ljubić kod Čačka) je bio kapetan II klase Jugoslovenske vojske i oficir Jugoslovenska vojska u otadžbini.
Izgubio je život u blizini Ljubića, u prvim sukobima između četnika i partizana.
Biografija
Rođen je u Krezou u Francuskoj 7/20. aprila 1912., kao sin pukovnika Vladislava J. Deroka i Natalije Đorđević, ćerke Vladana Đorđevića, koji je bio predsednik ministarskog saveta. Ime je dobio po dedi po ocu Jovanu Deroku, rodom iz Dubrovnika, koji je bio profesor crtanja u Beogradu.
Školovanje
Proizveden je u čin artiljerijskog potporučnika 1931, u čin poručnika 1935. i u kapetana II klase 1939. godine.
Bio je komandir voda 2. diviziona 30. artiljerijskog puka „Kraljević Tomislav“ u Zagrebu do novmebra 1934, u 4. protivavionskom divizionu do oktobra 1936, u 3. protivavionskoj refletorskoj gurpi 1938-1939. i u 2. bateriji 667. protivavionskog diviziona do juna 1940, a u međuvremenu je obavljao i druge dužnosti.
San Juan, Tierra Blanca
San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Jovan V. Deroko
Školovanje
Godine 1940. Izdavačko preduzeće „Prosveta“ je objavio knjigu „Toplički ustanak i oružani otpor u okupiranoj otadžbini 1916-1918 godine“, o Topičkom ustanku. Za izvore je koristio Arhivu istorijskog odeljenja Glavnog generalštaba, članke iz časopisa Ratnik, iskaze živih svedoka i knjigu o malim ratovima, iskustvima iz prošlosti i mogućnostima za njih u budućnosti, nemačkog autora Artura Erkarta.
Kadulja
Kadulja, žalfija, mudrac ili kuš (lat. Salvia officinalis), višegodišnja i medonosna, polugrmovita biljka visine 30 do 60 cm jakog korijena. Donji dijelovi stabljike su drvenasti, a gornji zeljasti. Listovi su dugački, ovalnog oblika, a cvjetovi tamnoljubičaste boje. Kadulja je samonikla biljka, ali se i uzgaja zbog traženog i cjenjenog eteričnog ulja.
San Juan, Tierra Blanca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Kadulja
Ime
Latinsko ime Salvia, iz kojeg potiče domaća žalfija, dolazi od latinske riječi salvare, što u prevodu znači spasti, spasavati ili izliječiti, jer su je Rimljani još prije 2000 godina koristili i upotrebljavali za liječenje. Drugi dio latinskog imena, officinalis, prevodi se kao "ljekovit".
Upotreba
Kadulja je ljekovita biljka i dio je nekoliko svjetskih farmakopeja. Kadulja se koristi kao začin u mnogim svjetskim kuhinjama. Eterično ulje kadulje se koristi u medicini i kozmetici. Spada u visoko medonosne biljke. Nezvanična i mitska upotreba: Ljekovitost kadulje spoznali su još Stari Rimljani i antički Grci. U faraonskim grobnicama u Egiptu jedan od glavnih sastojaka smjese za balzamiranje bila je upravo kadulja. U srednjem vijeku spravljao se ljubavni napitak od listova kadulje, rute i latica ruže.