cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rick Grimes
Nastupi i pojavljivanja
U 3. sezoni, skoro 8 mjeseci kasnije. Tijekom zime, grupa se vrtjela u krug sve dok Rick i Daryl nisu otišli u lov i pronašli zatvor pun hodača. Grupa tada zauzme zatvorsko dvorište i odmore se tokom noći. Sljedećeg dana, Rick, Daryl, Maggie, Glenn i T-Dog odu u unutrašnjost zatvora i očiste ga od hodača, radeći ga više sigurnijim. Kasnije pođu dublje u zatvor i naiđu na hodače. Glenn i Maggie se razdvoje, dok ih ostali pokušavaju naći, jedan od hodača ugrize Hershela za nogu. Rick ga odvede u naizgled napuštenu kafeteriju i sjekirom mu amputira nogu da bi ga spasio od zaraze. Potom se pojavi skupina nezaraženih zatvorenika iza rešetaka koji ništa uopće nisu znali što se događa u svijetu. Zatvorenici su im isprva neprijatelji i Lori kaže Ricku da će ga shvatiti i poduprijeti ako ih bude želio ubiti. Samo ih dvoje od petero navodno preživi kada su išli čistiti svoj odvojeni zatvorski blok i Ricku je drago da ih se riješio. Međutim, jedan od zatvorenika uspijeva pobjeći od hodača i ugroziti sigurnost Rickove grupe otvaranjem vrata u glavnom području grupe, što završava smrću T-Doga i Lori. Lori ne preživi carski rez da bi se spasila beba, s time da je Carl jedina dostupna i voljna osoba zaustaviti njezinu reanimaciju u kojoj se pretvori u hodača. Shrvan zbog njezine smrti, Rick poludi i ponovo uđe u zatvor, ubijajući više hodača s jednom sjekirom i dolazi do kotlovnice u kojoj je ona umrla. Ubrzo otkrije da je obližnji hodač pojeo Lori, Rick ubije zombija i onda pokuša "iskopati" ostatke svoje žene iz stvorenja. Rick se onda javlja na uzastopne telefonske pozive od kojih ga svaki vodi do toga da vjeruje u to da postoje drugi preživjeli. Zatim bude šokiran kada ga pozivatelj nazove po njegovom imenu, samo da bi primio jedan posljednji poziv od Lori, koja mu pomogne shvatiti da on halucinira i da se treba vratiti u stvarnost. Rick se vrati u zatvor, povezivajući se ponovo sa svojim sinom i ostalima. Poslije toga vidi Michonne kako hoda prema zatvorskoj ogradi sa zalihama za bebu. Nakon kratkog spašavanja iscrpljene Michonne, ona mu kaže da su Glenn i Maggie u Woodburyju. Rick skupi Daryla, Oscara i Michonne i krenu izbaviti Glenna i Maggie. Prije nego što odu, podijeli trenutak s Carlom, i zajedno, otac i sin imenuju novorođenu bebu po Carlovoj učiteljici iz trećeg razreda - "Judith". Rick putuje do Woodburyja s grupom, u nadi da će pronaći njih dvoje. On i grupa napadnu gradić Woodbury, spase Maggie i Glenna, ali Oscar je upucan sačmaricom tijekom bijega, a Daryl zarobljen.
Kraljevina Italija (razvrstavanje)
Kraljevina Italija se može odnositi na:
Onalaska, Washington
Onalaska je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 621.
Choreachi (razvrstavanje)
Choreachi ima više značenja:
Golubinja
Golubinja je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Žepče koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 398 stanovnika.
Mathieu Valbuena
Mathieu Valbuena (Bruges, 28. rujna 1984.) je francuski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra za Fenerbahçe. Za reprezentaciju, Valbuena je debitirao 2010. godine te je igrao na dva svjetska i jednom europskom prvenstvu.
Središnji Jylland
desno|mini|200 px Središnji Jylland je danska regija nastala 2007. od bivših okruga Ringkjøbing i Århus, te dijela okruga Viborg i Vejle. Obuhvaća središnji dio poluotoka Jutlanda. Na sjeveru izlazi na zaljev Limfjord.
Reljef je nizinski (kao i ostatak Danske). Najviši vrh je Yding Skovhøj visok 173 m. To je najviši prirodni vrh Danske (postoje više građevine). Zapad (izlaz na Sjeverno more) je močvaran i rijetko naseljen. Na istoku je poluotok Djursland koji ima strateški važan položaj na morskom prolazu Kattegat. Iz mjesta Grenå kreću trajektne veze prema Švedskoj. U reljefu su česte morene (ostatci stijena koje su ledenjaci tijekom ledenog doba nosili sa sobom, te su preostale nakon otapanja ledenjaka) koje privlače turiste. Regiji također pripadaju manji otoci Samsø i Anholt. Glavni grad regije je Viborg, a najveći Århus (drugi danski grad po veličini).
Andrej Ćilerdžić
Andrej (svetovno Andreja Ćilerdžić; Osnabrik, Zapadna Nemačka, 21. avgust 1961) je episkop austrijsko-švajcarski.
Životopis
Episkop Andrej (Ćilerdžić) je rođen kao sin protojereja-stavrofora Dobrivoja Ćilerdžića 1961. godine u Osnabriku, Zapadna Njemačka. Osnovnu i srednju školu završio je u Diseldorfu. Zatim je završio Filozofski fakultet u Solunu i Bogoslovski fakultet u Beogradu. Kasnije je završio postdiplomske studije u Solunu i studije francuskog jezika u Bosoleju (Francuska).
Zamonašio se decembra 1986. godine u manastiru Dečani. Episkop Lavrentije ga je rukopoložio u čin jerođakona u Diseldorfu marta 1987, a episkop bački Irinej u čin jeromonaha, isto u Diseldorfu oktobra 1990. godine.
Jula 1999. godine postao je protosinđel u Eparhiji bačkoj, a avgusta 2002. godine izabran je za arhimandrita u manastiru Kovilj.
Episkop
Za vikarnog episkopa remezijanskog imenovan je na redovnom majskom zasjedanju Svetog arhijerejskog sabora koje je trajalo od 16. do 27. maja 2011. godine. On je vikar patrijarha srpskog.
William Frawley
William Clement Frawley (26. februar 1887 – 3. mart 1966) bio je američki kazališni zabavljač, filmski i televizijski glumac. Najpoznatiji je po ulozi Freda Mertza u popularnom televizijskom sitkomu I Love Lucy.
Al Khazneh
thumb|right|300px|Al Khazneh
Al Khazneh ("Riznica"; الخزنة) je jedna od najpoznatijih građevina u drevnom jordanskom gradu Petra. Kao i većina drugih zgrada u ovom gradu, ona je isklesana u stijena. Njen stil odaje klasični rimski uticaj, te je zbog toga jedna od najpopularnijih turističkih atrakcija.
Al Khazneh je originalno sagrađena kao kraljevska grobnica, najvjerojatnije između 100. pne. i 200. n.e.. Arapsko ime Riznica potječe od legende da su banditi ili pirati sakrili blago u kamenoj urni na njenoj drugoj razini. Urna je dosta oštećena, a lokalne legende to pripisuju Beduinima koji su pucali u nju nadajući se da će je razbiti i da će iz nje "procuriti" blago.
U popularnoj kulturi
Riznica se pojavila u nekoliko holivudskih filmova od kojih je najpoznatiji Indiana Jones and the Last Crusade iz 1989. U njemu je prikazana kao ulaz u mjesto gdje se čuvao Sveti gral.
Don César de Bazan
Don César de Bazan je komična opera za koju je muziku komponirao Jules Massent, a libreto napisali Adolphe d'Ennery i Jules de Chantepie, premijerno izvedena 1872. godine. Temelji se na istoimenom kazališnom komadu d'Enneryja i Dumanoira. Radnja je smještena u Španiju na kraju 17. vijeka, a protagonist je na smrt osuđeni plemić koji se ženi za lijepu ciganku kao dio dvorske spletke. Massenetu je to bila prva opera, i nije doživjela veliki uspjeh.
Godine 1845. je irski kompozitor William Vincent Wallace na osnovu istog predloška napisao operu pod naslovom Maritana.
Palmillas (razvrstavanje)
Palmillas ima više značenja:
Săliște, Ciurila
Săliște je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Ciurila.
Chorreras (razvrstavanje)
Chorreras ima više značenja:
Case Gallinaro, Treviso
Case Gallinaro je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Barranca Verde, San Miguel el Alto
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1905 m.
Groß Gievitz
Gros Givic je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 60 opštinskih središta okruga Miric. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 477 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13056017.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Miric Gros Givic se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Miric. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 47 metara. Površina opštine iznosi 19,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 477 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 24 stanovnika/km².
Madonna di Pietracupa, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 393 m.
Mean Girls
Pored Lindsi Loan koja tumači glavnu ulogu, u filmu se pojavljuju Tina Fej, Rejčel Makadams, Lejsi Šaber, Lizi Kaplan i Amanda Sajfrid (kojoj je ovo ujedno bio i filmski debi). Producent filma je Lorn Majkls, kreator popularne televizijske skeč komedije Saturday Night Live. Pored Tine Fej, koja je bila dugogodišnja članica ekipe u toj emisiji, u filmu se takođe pojavljuju i Ejmi Poler, Tim Medous i Ana Gastajer.
Film je naišao na generalno pozitivan prijem kod kritičara i ostvario je dobru zaradu na bioskopskim blagajnama, a vremenom je stekao veliku bazu fanova i smatra se jednim od kultnih tinejdžerskih klasika sa početka 21. veka. U velikoj je meri učinio Lindsi Loan jednom od najvećih mladih zvezda Holivuda.
Barrio San Agustín, San Pedro Pochutla
Barrio San Agustín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Pochutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 144 m.
Mean Girls
Godine 2011. je snimljen nastavak u obliku televizijskog filma pod naslovom Mean Girls 2.
Striano, Napoli
Striano je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7639 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
El Rincón de Chorícuaro, Tacámbaro
El Rincón de Chorícuaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tacámbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 119 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2240 m.
Bolintin Vale, Bolintin-Vale
Bolintin Vale je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Bolintin-Vale.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 11700 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
Al Marāwin, Taiz
Al Marāwin je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 807 m.
Panabá (razvrstavanje)
Panabá ima više značenja:
Jelling
Jelling je selo u Danskoj koje se nalazi u općini Vejle, Središnji Jutland, oko 10 km sjeverozapadno od grada Vejle. Naselje je najslavnije po tzv. Jelinškom kamenju, tj. kamenim runama, grobnim humcima i Jelinškoj crkvi, koji su upisani na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi 1994. godine.
Povijest
mini|lijevo| Jelingška crkva Jeling je navodno osnovan u 7. stoljeću, a u njemu se nalaze brojni spomenici koji datiraju u 10. i 11. stoljeće, od kojih je najpoznatiji Sjeverni humak (958.-59.) za koji se vjeruje da je bio počivalište prvog Danskog kralja, Gorma. Ispod njega se nalazi veliki kameni brod s kraja 9. stoljeća, te dva kamena s vikinškim runama. Uz njih je Gormov sin, Harald I. Danski, izgradio drvenu crkvu 965. godine u kojoj je 966. godine sahranio tijelo oca.
Jelling je do Općinskih reformi u Danskoj 2007. godine bio središte Općine Jelling koja je tada ukinuta. Dana 7. siječnja 2003. godine, općina Jelling je bila prva u Danskoj koja je omogućila svojim stanovnicima bežičnu internetsku širokopojasnu vezu do 4 Mbit, i to do 10 km udaljenosti od središta mjesta.
Znamenitosti
Jelingško kamenje su dva masivna kamena s runama iz 10. stoljeća od kojih je stariji i manji dao podići posljednji poganski danski kralj Gorm u spomen na svoju ženu Thyru. Rune sa ovog kamena su najpoznatije u Danskoj. Njegov natpis veli: Drugi, veći u obliku trostrane piramide koji s dvije strane ima isklesane reljefe, a s treće natpis runama, podigao je Harald I. Danski, prvi kršćanski vladar Danske i Norveške, u spomen na svoje roditelje Gorma i Thyru. Reljefi prikazuju ornamentalne životinjske forme, tj. zmiju obmotanu oko lava, te sofisticirane uzorke pletera, ali i kršćansku temu Raspeća. Njegov natpis navodi:
Jelingški kameni brod je svetište iz 9. stoljeća u obliku uspravnog kamenja poredanog na zemlji u obliku broda, između dva kraljevska humka koje je Harald I. podigao svojim roditeljima. Danas je uglavnom uništen, a izvorno je bio dug 170 metara, što ga čini najvećim pronađenim kamenim brodom.
Jelingška crkva je kamena crkva iz 1100. godine koja je izgrađena na mjestu starije kamene crkve koju je Harald I. Danski podigao u 10. stoljeću.
Ninguno, Granja Tres Sacamecate, La Barca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1562 m.
Chorro de Agua (razvrstavanje)
Chorro de Agua ima više značenja:
Panotla (razvrstavanje)
Panotla ima više značenja:
Gornja Golubinja
Gornja Golubinja je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Žepče koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 483 stanovnika.
Eagle River, Michigan
Igl River je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 71.
Amandman
Amandman (engleski: Amendment od glagola amend = popraviti, korigirati, od latinskog emendare) je izraz za korekciju nekog pravnog dokumenta, prije svega zakonskih , iako se to može odnositi i na obični trgovački ugovor.
Amandan se razlikuje od ostalih dopuna zakona po tome što se ne dira u izvorni prvobitni tekst, već se novi tekst dodaje na kraju propisa na koji se odnosi, kad ga usvoji (izglasa) nadležno zakonodavno tijelo.
Karakteristike i historija
Gotovo je uobičajena procedura u svim parlamentima svijeta, da se nakon prijedloga nekog zakona, prije njegovog konačnog donošenja, predlažu amandmani, o kojima se glasa i ovisno o tome jesu li prihvaćeni - ulaze u konačni tekst zakona, kao njegove dopune. Budući da izmjene i dopune nacionalnog ustava mogu iz temelja promijeniti politički sistem ili vladajuće institucije u nekoj zemlji, takve izmjene najčešće se vrše po točno propisanoj proceduri.
Najpoznatiji amandmani na svijetu su oni kojima je dopunjen američki ustav, u njemu članak V propisuje načine za izmjene i dopune tog dokumenta. Prvih 10 amandmana koji su dodani temeljnom ustavnom aktu, zovu se Zakon o pravima (engleski: Bill of Rights). Do danas je dodano ukupno 27 amandmana na američki ustav.
Da bi se neki amandman usvojio, potrebno je da ga izglasa 2/3 članova oba doma Kongresa (Predstavnički dom i Senat), a nakon tog raticifira najmanje 3/4 saveznih država. Kongres odlučuje tko može ratificirati - amandman u ime država - njihovi zakonski predstavnici, ili lokalni poslanici na posebno organiziranoj konvenciji (iako se to dogodilo samo u jednom slučaju, kad je izglasan 21 amandman kojim je ukinuta prohibicija). Danas su brojne američke savezne države, uvele u svoje ustave klauzule po kojima amandmane na američki ustav moraju odobriti birači na referendumu.
Jedan od poznatih primjera amandmana na prostorima bivših jugoslavenskih republika je onaj koji je predložila građanska inicijativa - U ime obitelji da se u Ustav Republike Hrvatske doda odredba po kojoj se brak definira kao zajednica muškarca i žene (i time implicitno zabrani mogućnost sklapanja istospolnih brakova). Nakon održanog referendumu na koji je izašlo samo 37.90% glasača, od kojih je 65.87% glasalo za, a 33.51% protiv - taj amandman je ušao u Ustav Republike Hrvatske
Fort Ransom, North Dakota
Fort Ransom je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 77, što je 7 (10,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Santa Maria A Toro, Benevento
Santa Maria A Toro je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 176 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 455 m.
Madeleine Smith
thumb|250px|Madeleine Smith na novinskoj ilustraciji.
Madeleine Hamilton Smith (29. mart 1835 – 28. april 1928) bila je kćer uglednog škotskog arhitekta i pripadnica otmjenog društva u Glasgowu, poznata kao optuženica za ubistvo na procesu koji je stekao nadimak "suđenje stoljeća".
Smith je kao mlada djevojka godine 1855. otpočela tajnu, ali stratstvenu ljubavnu vezu sa Pierreom Emileom L'Angelierom, mladim bolničarem porijeklom sa Kanalskih Otoka. Dvoje ljubavnika su se relativno rijetko susretali, ali su često izmjenjivali pisma u kojima je Smith obećala da će se udati za L'Angeliera. U međuvremenu su Smithini njeni roditelji pronašli "prikladnog" zaručnika u liku Williama Harpera Minnocha, koji je, poput nje, pripadao glasgowskoj višoj klasi. Smith je zbog toga u februaru 1857. zatražila od L'Angeliera da joj vrati pisma; on je to odbio učiniti i umjesto toga zatražio da se smjesta uda za njega, inače će objaviti pisma i izazvati skandal. Nedugo potom je Smith viđena u glasgowskoj apoteci kako nabavlja velike količine arsena. 23. marta 1857. je L'Angelier umro od trovanja arsenom.
Tokom istrage je policija pronašla pisma te je Smith osumnjičena, a potom optužena za zločin. Na suđenju ju je branio John Inglis, jedan od najuglednijih škotskih pravnika. Optužnica se uglavnom temeljila na indicijama, odnosno posrednim dokazima, i tome da je Smith imala očigledan motiv za zločin. Kada je porota donijela presudu, primijenila je specifičan institut škotskog prava odnosno Smith proglasila "nedokazano krivom" (unproven), tj. izrazila uvjerenje da je kriva, ali da optužba nije donijela dovoljno dokaza za osuđujuću presudu.
Madeliene Smith je nakon presude napustila Glasgow, došla u London i godine 1861. se udala za umjetničkog agenta Georgea Wardlea, kome je rodila sina i kćer. Neko vrijeme je bila aktivna u Fabijanskom društvu. Nakon što se rastala od supruga, otišla je u New York, gdje je i umrla.
Slučaj Madeleine Smith je postao izvor inspiracije za britanske književnike, uključujući Wilkieja Collinsa i njegov roman The Law and the Lady iz 1875. godine. Kasnije je postao predmetom dramatizacija na televiziji, a godine 1950. je David Lean režirao film Madeleine gdje je naslovni lik tumačila Ann Todd.
Groß Godems
Gros Godems je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 76 opštinskih središta okruga Parhim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 392 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13060030.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Parhim Gros Godems se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Parhim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 65 metara. Površina opštine iznosi 15,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 392 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 26 stanovnika/km².
George Graff, Jr.
George Graff, Jr. (New York City, 5. august 1886 - Stroudsburg, Pennyslvanija, 24. januar 1973) je bio američki tekstopisac poznat po suradnji s kompozitorom zabavna muzika|zabavne muzike Ernest Ball|Ernestom Ballom, a što je uključilo i poznatu pjesmu When Irish Eyes Are Smiling.
Viktor Aleksander
Dr. Viktor Aleksander (Zagreb, 1. 5. 1865 - Zagreb, 26. 3. 1934), državni odvjetnik u Osijeku i Zagrebu, te član ugledne zagrebačke porodice Aleksander.
Školovanje i karijera
Aleksander je završio osnovu školu u Zagrebu, te srednju školu u Senju. Pohađao je Pravni fakultet u Zagrebu. Nakon fakulteta započeo je karijeru kao sudski pripravnik pri Kotarskom sudu u Vukovaru. Bio je član židovske slobodnozidarske lože Zagreb. 1900 godine postao je zamjenik državnog odvjetnika u Zagrebu. Ubrzo nakon imenovanja je premješten u Osijek, gdje je radio kao državni odvjetnik. U Osijeku je 1913 imenovan pročelnikom umjetnika, te članom izvršnog odbora "Hrvatskog kazališnog društva Osijek". 1915 godine vratio se u Zagreb gdje radi kao zamjenik državnog odvjetnika, te je kasnije imenovan državnim odvjetnikom. Aleksander je bio član uprave ugljenokopa "Mirna" (u vlasništvu bratića Samuela Davida Aleksandera), upravnog odbora "Općeg jugoslavenskog društva A.D.", te predsjednik ravnateljstva "Narodne šumske industrije d.d.", "Slavije za industriju drva d.d.", "Doma za drvenje gradnje d.d." i "Varde industrije drveta Sarajevo". Nakon Prvog svjetskog rata odlikovan je Redom svetog Save i Redom Jugoslovenske krune. Aleksander je u svoje vrijeme bio jedan od najutjecajnih ljudi Hrvatske, zahvaljujući svojoj poziciji i bliskom prijateljstvu sa banom Ivanom Skerleczom.
Podneseni referat kralju Karlu I. Austrijskome
1917 godine Aleksander je odigrao vrlo važnu ulogu u jednom manje poznatom povijesnom događaju, tj. pri oslobađanju nedužnih i lojalnih ljudi Trojedne Kraljevine Hrvatske, Slavonije i Dalmacije od svake optužbe za veleizdaju Austro-Ugarske monarhije. Aleksander je zamolio kralja Karla I. Austrijskog za audijenciju, te je na toj audijenciji kod cara podnio argumentirani referat s priloženom opsežnom dokumentacijom. Iz referata se vidjelo da su optužbe austrijske generalne uprave u Kraljevini Srbiji protiv gotovo cijelog stanovništva, mnogih uglednih ljudi i političkih vođa Kraljevine Hrvatske, Slavonije i Dalmacije (među inima dr. Ive Franka, dr. Aleksandera Horvata, dr. Vladimira Sachsa i drugih), neistinite. Optužbe su bile zasnivane na vrlo nespretno falsificiranim dokumentima, a koji su govorili o navodnoj špijunaži optuženih u korist Kraljevine Srbije tj. njezine Narodne odbrane. Osnovni dokument za optužbu su bila dva sasvim neautentična dokumenta-popisa. Prvi popis sa 386 imena iz Hrvatske i Slavonije je u kolovozu 1914 austrijskim organima "posudio" službenik srpskog ministarstva financija Nikola Tausmanović. Drugi popis je nađen u stanu Nikole Pašića 20. 9. 1916, godinu dana nakon što je Austro-ugarska vojska ušla u Beograd. Prvi popis je sadržavao imena ljudi preminulih između 1880 i 1901 godine, dakle davno prije osnutka Narodne odbrane. Nakon Aleksanderovog referata Car Karlo I. Austrijski je dao nalog da se svaki progon ljudi sa popisa obustavi.
Smrt
Viktor Aleksander je umro od tumora 26. 3. 1934 u Zagrebu, te je pokopan na Mirogoju.
El Carrizo, Jaumave
El Carrizo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Jaumave.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1682 m.
Rancho Zaragoza, Ensenada
Rancho Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Pantelhó (razvrstavanje)
Pantelhó ima više značenja:
Tierra Blanca, Matamoros
Tierra Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1148 m.
Chucándiro (razvrstavanje)
Chucándiro ima više značenja:
Prvi krajiški partizanski odred
Prvi krajiški partizanski odred formiran je nakon novih vojno-političkih situacija na jugoslovenskom ratištu nastalih krajem 1941. godine.
Italijanska reokupacija
Neuspjeh Pavelića i njegove NDH u pokušaju »pacifikacije« u periodu avgust-septembar 1941. godine, izrazio se u snažnom razmahu borbi i jačanju ustaničkih snaga, ali i doveo do intervencije italijanskih trupa na većem dijelu Bosanske krajine (u tzv. drugoj i trećoj okupacionoj zoni). Italijani su se najprije pojavili na području Bosanskog Grahova i Glamoča, zatim Drvara 25. septembra 1941. godine. Poslije toga su stigli na područja srezova Bosanski Petrovac, Bihać, Bosanska Krupa, Ključ, Cazin, Sanski Most i Mrkonjić-Grad.
U Bosanskom Petrovcu, Ključu i Glamoču, mada su zaposjednuti od italijanskih trupa, NDH je imala svoje organe, ali ne i u Bosanskom Grahovu i Drvaru gdje su vlast uspostavili Italijani.
Četničko-partizanski sukob
Četničko-partizanski sukob (takođe bratoubilačka borba) je bio politički i vojni sukob koji je izbio jeseni 1941, tokom ustanka u Srbiji, oko pitanja vlasti, starešinstva, jedinstvene (ili zajedničke) komande, kolaboracije i različite nacionalne politike. Dolaskom Italijana sukob se proširio i u Bosansku Krajinu.
Savjetovanje u Stolicama
Savetovanje u Stolicama je održano 26. septembra 1941. godine, nedaleko Krupnja. Odlučeno je da treba prići stvaranju većih slobodnih teritorija i formiranju vojnih jedinica jedinstvenih za čitavu Jugoslaviju - narodnooslobodilački partizanski odred (NOPO), koje u svom sastavu imaju bataljone i čete (80-120 boraca), kao osnovne vojne jedinice.
Na osnovu zaključaka ovog savjetovanja, kojem su prisustvovali i predstavnici rukovodstva NOP Bosne i Hercegovine, Svetozar Vukmanović Tempo i Slobodan Princip Seljo, Pokrajinski komitet KPJ i Glavni štab NOP odreda Bosne i Hercegovine su donijeli odluku da se na području Bosanske krajine formiraju tri partizanska odreda:
Prvi krajiški NOP odred za područje Grmeča (srezovi: Sanski Most, Bosanski Novi, Bosanska Krupa, Bihać), Drvar, Bosanski Petrovac, Bosansko Grahovo i Glamoč);
Formiranje Štaba Prvog KNOP odreda
Član Pokrajinskog komiteta KPJ Đuro Pucar, koji je ilegalno iz Banja Luke rukovodio ustankom u Bosanskoj krajini, sredinom oktobra 1942 saopštio je rukovodstvu ustanka Drvarskog područja na sastanku kod sela Prekaja (Drvar) odluku o rasformiranju Drvarske brigade i Krajinske divizije, i odluku o formiranju tri krajiška NOP odreda. Prisutnima je saopštio da Štab Prvog KNOP odreda sačinjavaju: Ljubo Babić, komandant, Velimir Stojnić, politički komesar, Vojo Todorović zamjenik komandanta i dr Moni Levi, zamjenik političkog komesara. Istovremeno im je saopštio da Štab Prvog KNOP odreda treba da se s drvarskog područja prebaci na sektor Grmeča,
I Štab Drvarske brigade, imajući u vidu ulazak Italijana u Drvar, ustaša i domobrana na Oštrelj, zatim, italijanska reokupaciju Drvara, Petrovca, Bihaća, Ključa i još nekih gradova, konstatovao je da se situacija znatno izmijenila. Uz to, došlo je do osjeke ustanka i osipanja boraca, što je bio jedan od razloga da se jedinice, kako bi se očuvale, pomjere dalje od svog kraja, prije svega, na područje Podgrmeča. Drugi razlog je pružanje pomoći i podrške podgrmečkim jedinicama i ustanku koji je bio u razvoju i usponu. Treći razlog je ekonomska prednost Podgrmeča u odnosu na kraj oko Drvara i Petrovca. Dolaskom jedinica u Podgrmeč stvoreni su uslovi da vojnički i politički ojačaju snage NOP na ovom području
Jedinice Prvog krajiškog NOP odreda
I Štab Prvog krajiškog NOP odreda, čim se početkom novembra 1941 prebacio s područja Drvara u Podgrmeč, naredio je da neke čete iz okoline Drvara i Petrovca pođu njegovim primjerom. Tako ojačane snage na Podgrmeču ornogućiće veća dejstva prema naseljima i željezničkim prugama u dolinama rijeka Une i Sane.
Odred se sastojao od tri bataljona u vrijeme formiranja:
Drugi bataljon - Krupski: Štab bataljona: komandant Vojo Todorović, politički komesar Slobodan Marjanović, zamjenik komandanta Mićo Kolundžija;
Treći bataljon - Petrovačko-bihaćki: Štab bataljona: komandant Slavko Rodić, politički komesar Ilija Došen, zamjenik komandanta Nikola Karanović. Držao je položaje oko Bosanskog Petrovca, koji je bio blokiran, kao i položaje prema Bihaću na liniji Ripač - Pritoka - Grabež
Peti bataljon - »Starac Vujadin« bio je u sastavu odreda do januara 1942. god. a onda je po odluci PK KPH za Dalmaciju, ušao u sastav 4. operativne zone Hrvatske i u njenom sastavu ostao do 20. avgusta 1942. Po odluci VŠ NOV i POJ vraćen je sastav krajiških jedinica, odnosno u sastav Petog KNOP odreda. Štab bataljona bio je: komandant Cvijo Oreščić, politički komesar Miro Višić, zamjenik komandanta i operativni oficir Marko Mrvić, zamjenik političkog komesara Košta Pajčin.
Brojno stanje odreda
Neposredno prije izdvajanja Petog krajiškog NOP odreda u februaru 1942. god. odred je raspolagao sa:
Izdvajanje Petog partizanskog odreda
Kada je na Skendervakufskoj konferenciji, 21-22. februara 1942, donijeta odluka da se za drvarski okrug formira poseban odred - Peti KNOP odred, u njegov sastav su ušli bataljoni: Petrovački, Drvarski i Grahovski. Iz dotadašnjeg Petrovačko-bihaćkog bataljona izdvojena je Bihaćka četa i uključena u Krupski bataljon Prvog KNOP odreda. Tada je, početkom marta 1942. godine, Prvi KNOP odred, sada samo za područje Podgrmeča, imao samo dva bataljona: Sanski i Krupski. Međutim, tokom narednih mjeseci, marta-juna, on će znatno ojačati i formirati još dva bataljona, a nešto kasnije još jedan.
Grmečka proleterska četa
Od boraca Prvog krajiškog NOP odreda formirana je 27. februara 1942. četa sa 107 boraca, od kojih 63 sa područja sanskog, krupskog, novskog i bihaćkog sreza, 38 sa petrovačkog sreza i 6 boraca od Drvara. Komandir čete bio je Zdravko Čelar. Četa je ušla u sastav Krajiškog proleterskog bataljona, formiranog u Čelincu 25. marta 1942. Za komandanta Bataljona određen je Zdravko Čelar, a za političkog komesara Esad Midžić. Teška vojnopolitička situacija onemogućila je odlazak bataljona na Romaniju u sastav Prve proleterske udarne brigade, već je skoro četiri mjeseca vodio danonoćne borbe u centralnoj Bosni, izgubio dosta boraca, među kojima i Zdravka Čelara i Esada Midžića, i sa 110 boraca prebacio se u Slavoniju.
Odlazak italijanskih i dolazak njemačkih jedinica
Sporazumom između Italije i Njemačke došlo je do povlačenja italijanskih trupa iz tzv. Treće zone, u koju je spadalo i područje Prvog KNOP odreda, odnosno Podgrmeč. Italijanske trupe najprije su napustile Bosansku Krupu, 23. marta 1942, Ključ - 5. maja; Petrovac - 25. maja, Bihać - 12. juna i Drvar - 1. jula i otišle u Grahovo i dalje. Namjesto italijanskih trupa, teritoriju Bosanske krajine zaposjedaju njemačke okupacione jedinice i znatno jače reorganizovane domobranske i ustaške jedinice.
Ljeta 1942. godine, Prvi KNOP odred postao je brojno najjači partizanski odred sa 2411 boraca, a u oktobru 1942 prerastao je u Šestu krajišku NOU brigadu, tada brojno najjaču partizansku brigadu. Podgrmeč je čitav rat bio značajno središte narodnooslobodilačke borbe, a događaji iz tog vremena bili su inspiracija Branku Ćopiću za mnoga njegova djela
Berlingo, Brescia
Berlingo je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1656 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
Pruniș, Ciurila
Pruniș je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Ciurila.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 578 m.
Skins (razvrstavanje)
Skins može označavati:
Pantepec (razvrstavanje)
Pantepec ima više značenja:
Nenad Brixy
Nenad Brixy (Varaždinske Toplice, 4. svibnja 1924. - Zagreb, 17. kolovoza 1984.), hrvatski novinar, romanopisac, komediograf, pokretač i urednik mnogih časopisa. Njegov najpoznatiji doprinos kulturi je uređivanje i prevođenje stripa Alan Ford koji je na prostoru bivše Jugoslavije postao popularniji nego u samoj Italiji.
Životopis
Osnovnu školu i gimnaziju pohađao je u Varaždinu, Ekonomsko-komercijalnu visoku školu upisao je u Zagrebu, ali je nakon dva semestra prekinuo studije i posvetio se novinarstvu.
Uređuje Varaždinske vijesti (1945.-1947.), riječki Novi list (1947.-1954.), zagrebački Narodni list (1955.), Globus (1956.).
Glavni je i odgovorni urednik Plavog vjesnika (1960.-1967.), te glavni i odgovorni urednik odjela zabavnih sadržaja u Vjesniku (1967.-1974.).
Zbog srčane bolesti morao se 1973. povući u invalidsku mirovinu. Od 1945. objavljuje novele, crtice, humoreske i putopise.
Врапча
Географија
Врапча се налази на планини Гребен, на граници између Бугарске и Србије. Мали водопад и одлично место за шетњу се налази са леве стране пута непосредно пре села долазе из Трна.
Nenad Brixy
Životopis
Pisao je komedije i radio-drame, najčešće suvremene tematike s mjestom zbivanja u Zagrebu. Pod pseudonimom Timothy Tatcher objavio je više humorističkih i kriminalističkih romana, od kojih su neki ekranizirani. Romani I tako dalje i Sve ili ništa prevedeni su na češki. Najuspješniji mu je roman Mrtvacima ulaz zabranjen koji je doživio desetak izdanja, preveden je na pet jezika, a prema njemu su snimljena i dva igrana filma.
Djela
Radiokomedije
Врапча
Историја
Према пореским регистрима немуслиманског становништва из периода од 1623. до 1624. године у Османском царству, насеље је означено под именом Варабча и имало је 28 домаћинства. Бугарска Енциклопедија бележи насеље као: "село у Трнској околији; 845 људи; налази се североистоку од Трна. Становништво се бави пољопривредом, сточарства и градитељством. У попису из 1926. године било је 1.029 становника" За време Балканског рата 1912. године две особе из села су укључене као добровољци у Македонско-Одринском волонтерском корпусу. Према Нејском мировном уговору из 1919. године село је постало подељено насеље између Бугарске и Србије.
Демографија српског дела насеља
У српском делу насеља Врапча живи 12 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 57,7 година (47,2 код мушкараца и 72,3 код жена). У насељу има 6 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,00.
Ово насеље је великим делом насељено Бугарима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
When Irish Eyes Are Smiling
When Irish Eyes Are Smiling je američka pop pjesma izdana 1912. godine. Muziku je komponirao Ernest Ball, a tekst Chauncey Olcott i George Graff, Jr. Originalno je napisana za predstavu The Isle O' Dreams, a brzo je stekla popularnost kako u SAD tako i u Britaniji, velikim dijelom zahvaljujući irskoj populaciji čije je porijeklo i kulturu slavila. Pjesma je s vremenom postala pop standard, te su je izvodili brojni izvođači, a korištena je u brojnim holivudskim filmovima, među kojima i Irish Eyes Are Smiling iz 1944. godine, posvećen biografiji kompozitora. Istu su pjesmu zajedno pjevali i američki predsjednik Ronald Reagan i kanadski premijer Brian Mulroney na tzv. "Samitu djeteline" 17.3. 1985. godine.
Papalotla (razvrstavanje)
Papalotla ima više značenja:
Chula Vista (razvrstavanje)
Chula Vista ima više značenja:
Ljubna
Ljubna je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Žepče koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 176 stanovnika.
Čitgarski park
Čitgarski park (, Park-e Čitgar) ili park-šuma Čitgar (, Park-e Džangali-je Čitgar) je park-šuma u iranskom glavnom gradu Teheranu, smještena u 22. kotaru na sjeverozapadu grada.
Geografija
Čitgarski park se nalazi u 22. kotaru, najnovijem i površinom najvećem gradskom kotaru na krajnjem zapadu Teherana. Park je smješten oko 1,5 km od južnih obronaka masiva Alborza, između dolina Vardavarda (zapadno) i Kana (istočno), dviju rijeka čije se vode koriste za navodnjavanje njegovih šuma. Granice parka su Hargušdare (dosl. Zečja dolina) na istoku, gradski autoput 2 (Teheran–Karadž) na jugu, četvrti Sarvazad (ili Azadšahr) i Pejkanšahr odnosno Nacionalni botanički vrt na zapadu, te gradski autoput Hamadani na sjeveru. Na centralnom sjevernom dijelu autoput Hamadani prolazi kroz tunel mučenika Gaze (ispod parka), stoga je krajnja sjeverna granica parka zapravo obalni pojas Čitgarskog jezera, umjetne vodene površine izgrađene početkom 2010-ih godina.
U fizičko-geografskom smislu, Čitgarski park u odnosu na okolinu predstavlja blago brdovito područje. Nadmorska visina parka kreće se od minimalno 1225 m do maksimalno 1313 m, uz prosječnu visinu od 1269 m odnosno ukupnu visinu razliku od 88 m. Fluktuacije nagiba terena su velike i kreću se od 0% do 80%, no u najvećoj mjeri između 2% i 30%. Park se u cjelini pruža u smjeru istok-zapad, dužinom od oko 7,1 km, dok mu širina varira od 1,25 km na istočnom i zapadnom dijelu do 2,6 km na centralnom dijelu. Ovisno o izvorima, površina parka iznosi 950 ili 1450 ha, što ga čini jednim od najvećih parkova Teheranske pokrajine. Čitgarski park je bulevarom Dastvareom odnosno kanalom Kana podijeljen na dva dijela, istočni od 253 ha odnosno zapadni od ​​658 ha.
Klima
Za područje Čitgarskog parka ne postoje precizni meteorološki podaci, međutim, mogu se približno odrediti na temelju izvještaja meteorološke postaje Čitgar (1996–2012), udaljene oko 4 km i smještene na sličnoj nadmorskoj visini. Prosječna godišnja količina padavina iznosi 272 mm (±21,4), s martom kao najkišovitijim (46,1±10,2 mm) odnosno augustom kao najsušim mjesecom (0,8±0,3 mm). Suhi period započinje u maju i traje do oktobra, dok vlažni period traje od novembra do aprila te daje 88% ukupnih godišnjih padavina. Prosječna godišnja temperatura iznosi 17°C (±0,2), s augustom kao najtoplijim (29,3±0,3°C) i januarom kao najhladnijim mjesecom (3,8±0,8°C). Shodno tome, u parku prema de Martonneovom indeksu suhoće prevladava polusuha klima (IDM=10,1). Vjetrovi najčešće pušu sa zapada ili sjeverozapada.
Historija
Čitgarski park utemeljen je 1963/1964. (1342. AP) od strane Organizacije za šume i lovišta. Slijedeći ondašnju politiku kontrolirane urbanizacije odnosno migracija stanovništva u velike iranske gradove, navedena vladina organizacija pokrenula je razvoj tri velike park-šume u Teheranu – Čitgarskog parka na zapadu, Lavizanskog parka na sjeveru i Sorhehesarskog parka na istoku grada. Budući da je pozicioniran na samom ulazu zapadnih vjetrova u grad, svrha Čitgarskog parka bila je povećanje količine kisika u teheranskom zraku, kao i ozelenjavanje grada te održivost podzemnih voda. Od prvotnih planova do uređenja površine i sadnje prošlo je više godina, tako da je park bio u funkciji od 1968. ili 1969. godine.
Godine 1982, neposredno nakon Iranske revolucije, Čitgarski park predan je na upravljanje kompaniji Šehid (podružnica Zaklade mučenika i veterana). Međutim, zbog poteškoća s menadžmentom u tim ratnim vremenima, Organizacija teheranskih parkova i zelenih površina je 1988. ukinula licencu i sljedeće godine upravljanje povjerila 5. gradskom kotaru. Nakon što je 1999. odvajanjem od potonjen osnovan 22. kotar, menadžment nad Čitgarskim parkom pripao je novoj administrativnoj jedinici na čijem se teritoriju park-šuma i nalazi. Početkom 21. vijeka obnovljeni su predrevolucionarni planovi o umjetnom jezeru uz park-šumu, tako da je ranih 2010-ih izgrađeno Čitgarsko jezero.
Sukladno urbanističkom planu usvojenom 2012. godine, Čitgarski park i Čitgarsko jezero stavljeni su u fokus turističkog razvoja 22. kotara. Često nazivan plućima Teherana, ovaj gradski kotar površine 5881 ha prema popisu iz 2011. imao je 128.958 stanovnika odnosno 38.106 domaćinstava, no zbog atraktivnih sadržaja oko parka brojke stambenih jedinica i stanovnika se nadalje rapidno povećavaju. Kao pogodnosti područja u blizini Čitgarskog parka navode se njegova velika površina, gusta vegetacija, raznoliki krajolik, atrakcije i specijalni sadržaji te izuzetna saobraćajna povezanost s ostatkom grada. Park je otvoren tokom cijele godine i privlači brojne posjetioce iz Teherana i susjednog velegrada Karadža čije su uobičajene aktivnosti biciklizam, skejtanje i kampiranje. Prema podacima iz kasnih 2010-ih, Čitgarski park posjećuje oko 10.000 ljudi dnevno.
Infrastruktura
Čitgarski park ima ukupno sedam ulaza: Svi ulazi nalaze se u blizini dva gradska autoputa koji omeđuju park na jugu (Teheran–Karadž) i sjeveru (Hamadani). Automobilima je dozvoljen ulazak u park. Uz južni gradski autoput nalaze se autobusne stanice, kao i dvije navedene stanice pete linije Teheranskog metroa.
Unutar parka nalaze se brojne staze za biciklizam i skejtanje. Ukupna dužina biciklističkih staza je 8000 m, od čega 1700 m otpada na brzinsku stazu, odnosno na dvije brdske staze od 5000 (zapadna) i 1300 m (istočna). Centralna stanica za iznajmljivanje bicikala nalazi se kod Sarvazada, dok se sporedna nalazi na krajnjem sjeveroistoku. Park sadrži pet konjičkih klubova s vlastitim terenima za jahanje: KK Bam, KK Milad i KK Abraš kod autoputa 2 u zapadnom dijelu, te KK Čitgar i KK Arijasb na kraju bulevara Dastvarea. Ostali sportsko-rekreacijski sadržaji uključuju igrališta za odbojku na pijesku, teren za paintball istočno od bulevara Dastvarea tj. pored benzinske postaje, te dječje igralište sjeveroistočno od Sarvazada. Zoološki vrt smješten je u samom centru parka, na krajnjem sjeveru nalazi se cvjetni vrt, a diljem parka razasuti su i mali paviljoni za molitvu.
Administrativni objekti unutar parka su ured za komunikacije na istoku i ured za menadžment, smješten u centralnom dijelu kod bulevara Dastvarea. Park sadrži i troetažnu biblioteku, također uz Dastvare kod zapadnog ulaza, kao i konferencijsku dvoranu kapaciteta 100 mjesta, kod trga Bahara na istočnoj strani. U parku se nalaze i četiri restorana. Na zapadnom dijelu smješteni su Tašrifat, južno od zoološkog vrta, te Barad kod konjičkog kluba Bama. Na istočnom dijelu parka nalaze se još Morvarid, kod jezerca s vodopadom, odnosno noćni restoran Golestan s tradicionalnim ambijentom, pored trga Bahara i konferencijske dvorane. Osim restorana, na sjeveroistoku istočnog dijela i u centru zapadnog dijela nalaze se i štandovi s brzom hranom i grickalicama. Diljem parka postoje i javni toaleti, četiri u istočnom i osam u zapadnom dijelu. Zdravstvene ustanove uključuju stanicu za hitnu pomoć, smještenu uz bulevar Dastvare pored zapadnog ulaza, zatim stanicu Crvenog polumjeseca, te kotarsku ambulantu Azadšahr na početku Botaničkog bulevara (Gijahšenasi). U parku se nalaze i dvije vatrogasne stanice (br. 30 i 76), prva kod ureda za menadžment odnosno druga uz trg Dastvare.
Specifičnost Čitgarskog parka u odnosu na njegov glavni dio i većinu drugih teheranskih i iranskih parkova jest dio namijenjen isključivo ženama i djeci. Ženski park Rejhane nalazi se na sjeveru istočnog dijela i obuhvaća površinu od 18 ha, a podružnica je Odjela za društvene i kulturne poslove 22. kotara. U njemu se nalaze upravna zgrada, tereni za jutarnju tjelovježbu, kupaonice, višenamjenska teretana, amfiteatar na otvorenom, dvorana za molitvu, sportska oprema za žene i djecu, foto kuća, platforme za porodična okupljanja, dvorana za stoni tenis i rukomet, zatvoreno igralište, zdravstvena stanica, prostorije za bilijar, biciklistička staza, natkriveni paviljoni opremljeni roštiljem, fontana, svlačionice, šahovski stolovi, travnati tereni, itd. U ovom dijelu parka godišnje se održava 20–30 raznih kulturnih manifestacija.
Flora i fauna
Ukupna pošumljenost Čitgarskog parka iznosi od 734 do 874 ha, od čega 53% otpada na četinare poput brucijskih borova, arizonskih čempresa i orijentalnih tuja, a 47% na širokolistna stabla u koje spadaju bagremi, poljski jaseni, negundovci, baršunasti javori, poljski brijestovi, judina drva, košćele, hrastovi i pajaseni. Prema podacima iz 1998. godine, udjeli pojedinačnih vrsta četinara i širokolistnih stabala su:
Životinje koje nastanjuju Čitgarski park su papigašice, čvorci, vrane, vrapci, vjeverice i lisice.
Tomassacci, Pesaro e Urbino
Tomassacci je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 581 m.
Chancellor Olcott
Chancellor "Chauncey" Olcott (21. jul 1858 – 18. mart 1932) bio je američki kazališni glumac, tekstopisac i pjevač. Najpoznatiji je kao autor popularnih pjesama kao što su My Wild Irish Rose i When Irish Eyes Are Smiling.
Godine 1944. u Hollywoodu je o njemu snimio biografski film pod nazivom My Wild Irish Rose.
Гојин Дол
Гојин Дол је насеље у Србији у општини Димитровград у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 264 становника (према попису из 1991. било је 333 становника).
Демографија
У насељу Гојин Дол живи 240 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 49,2 година (45,4 код мушкараца и 53,3 код жена). У насељу има 101 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,61.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Ad Duwaydah, Taiz
Ad Duwaydah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
Gibisa, Agrigento
Gibisa je naselje u Italiji u provinciji Agrigento, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Madeleine (film, 1950)
Madeleine, na prostoru bivše Jugoslavije poznat i pod naslovom Madlena, je britanski crno-bijeli film snimljen 1950. u režiji Davida Leana. Radnja se temelji na stvarnim događajima, i smještena je u Glasgow 1857. godine. Protagonistica, čiji lik tumači Leanova tadašnja supruga Ann Todd, je Madeleine Smith, djevojka iz visokog društva koja otpočinje tajnu ljubavnu vezu sa siromašnim Francuzom (čiji lik tumači Ivan Desny), te koju, nakon što zbog zaruka za bogataša pokuša prekinuti vezu, njen ljubavnik počne ucjenjivati, a što će na kraju dovesti do senzacionalnog suđenja za ubistvo.
Alessandro Schöpf
Za seniorsku reprezentaciju Austrije debitirao je 2016. godine i sudjelovao je na Euru 2016. godine, gdje je postigao jedini austrijski gol na tom turniru, u porazu od Islanda 2:1.
Поморавље
Поморавље се може односити на:
Malu Spart, Bolintin-Vale
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2961 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
Ozimica (Žepče)
Ozimica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Žepče koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.546 stanovnika.
Winton, Minnesota
Vinton je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 172, što je 13 (-7,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.