cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mrežnica (rijeka)
Mikro hidroelektrana Mataković
Mikro hidroelektrana Mataković ili mHE Mataković je stari mlin koji su braća Andrija i Krunoslav Mataković preuredili u malu hidroelektranu i ima instaliranu snagu od 15 kW. Pošto je mHE Mataković u dvojnom vlasništvu braće, postoje dvije vodne turbine tipa Kaplan, dva asinkrona generatora od 15 kVA i dva mjerna mjesta za svakog proizvođača. Predviđeni rad je isključivo paralelno s elektroenergetskom mrežom. mHE Mataković je pribranska hidroelektrana i nalazi se u nastavku slapa na Mrežnici. Derivacijski kanal je kratak (oko 3 metra), te je i pad malen (oko 2 metra). Na ulazu u derivacijski kanal nalazi se sitna rešetka bez mogućnosti automatskog čišćenja. mHE nema ugrađenu grubu rešetku. mHE je izgrađena isključivo zahvaljujući velikom entuzijazmu gospode Krunoslava i Andrije Matakovića. Tako su i vodne turbine izrađene u strojobravarskoj radionici Mataković.
Slapovi na Mrežnici
Izvor (špiljsko krško vrelo) je Mrežnice na 260, a utok u Koranu na 112 metara nadmorske visine. Visinsku razliku od 148 metara Mrežnica savladava (preskače) preko stotinjak slapova (točan broj mrežničnih slapova nije moguće utvrditi zbog nedostupnosti izvorišnog dijela rijeke koji je pod nazorom vojske, ali i uslijed različitog poimanja naziva slap u pojedinim dijelovima toka). Do sada su izbrojena 93 slapa (čemu treba dodati desetke slapišta i poslapaka), od čega je 6 viših od šest metara. Dva, u gornjem toku, su posebno zadivljujuća: slap kod Milkovića visok 8,5 metara i razgranati Šušnjar u dvije kaskade (kata) čija visina seže čak oko 15 metara.
Izdašnost vode i slapova razlog je, nekoć brojnoj, gradnji mlinova (vodenice) uzduž gotovo čitavog mrežničkog toka. Danas mlinica, točnije njihovih ostataka u obliku temelja, a rijetko i krovova ima jedva tridesetak. Od toga broja svega ih je četvrtina u uporabnom stanju: 2 kao restorani, 2 kao male hidroelektrane, jedna kao pilana, a ostatak je poslužio za obitavanje vikendaša.
Mine na Mrežnici
Izvorišni dio toka Mrežnice koji se nalazi unutar zabranjenog vojnog poligona je osim toga i prostor pod minama zaostalim iz Domovinskog rata, ali nije i jedino minama posijano područje uz Mrežnicu. Posebnu pozornost s obzirom na mogućnost zaostalih mina valja posvetiti dijelu uzvodno od Generalskog Stola (posebno s istočne strane), te prostoru Tounjskog Tržića (naročito uz rijeku Tounjčicu između Ožanića i njezinog ušća u Primišaljsku Mrežnicu). Preporuka je kloniti se obalnog dijela na rečenim područjima, kako pristupa pješačenjem tako i pristajanja na obalu iz kanua. Također, tijekom tih dijelova riječnog toka dobro je koristiti i savjete ili vodstvo domaćih ljudi gdje ih ima.
Sport
Rijeka Mrežnica pogodna je za vožnju čamcem. Na Mrežnici se zbog mnoštva slapova često organizira rafting.
Pilot Station, Alaska
Pajlot Stejšon je grad u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 568, što je 18 (3,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rancho las Carretas, Galeana
Rancho las Carretas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1421 m.
Shaver Lake, California
Shaver Lake je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 634 stanovnika.
Veljki Cetin
Veljki Cetin je naseljeno mjesto u okrugu Njitra, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.609 stanovnika.
Opština Brateiu, Sibiu
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 421 m.
Baffie
Po podacima iz 2005. godine u opštini je živelo 114 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9,8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,62 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 850 metara (maksimalnoj 1.229 m, a minimalnoj 749 m).
El Jejito, Huajicori
El Jejito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Peagna, Savona
Peagna je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 222 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 115 m.
Case Spadoni, Reggio Emilia
Case Spadoni je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 132 m.
Steinhagen (Westfalen)
Štajnhagen je opština u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 11 opštinskih središta okruga Giterslo. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 19.936 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5754040, NUTS (DEA42) i LOCODE (DE SGN) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Giterslo Štajnhagen se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Giterslo. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 99 metara. Površina opštine iznosi 56,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 19.936 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 355 stanovnika/km².
San Andrés Pozo Blanco, Santa Cruz de Juventino Rosas
San Andrés Pozo Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1753 m.
Luduș, Luduș
Luduș je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Luduș.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 17165 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
El Golfo de Buenavista, Tierra Blanca
El Golfo de Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 115 m.
Mier, Indiana
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 78.
Veljki Lapaš
Veljki Lapaš je naseljeno mjesto u okrugu Njitra, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.127 stanovnika.
Cretti, Genoa
Cretti je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 421 m.
Santa Arely, Alvarado
Santa Arely je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Calcinera, Cuneo
Calcinera je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 262 m.
Aubevoye
Obevej je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Andelys.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3819 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 500 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 20 metara (maksimalnoj 129 m, a minimalnoj 8 m).
Amaytic, Ocosingo
Amaytic je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 962 m.
Rancho Valencia, Mineral del Monte
Rancho Valencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral del Monte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2632 m.
Casignano, Bolzano
Casignano, njemački: Gschnon, je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 955 m.
Opština Brădeni, Sibiu
Brădeni je opština u Rumuniji u okrugu Sibinj.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 559 m.
Shell Ridge, California
Shell Ridge je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 959 stanovnika.
Жуче
Жуче је насеље у Србији у општини Тутин у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 151 становника (према попису из 1991. било је 187 становника).
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Бошњацима (према попису из 2002. године).
Prilep
Prilep (makedonski: Прилеп, turski: Pirlepe ili Perlepe; u narodnim pesmama i "Prilip") je četvrti grad po veličini u Republici Makedoniji od 66.246 stanovnika, na sjeveru Pelagonijske ravnice.
Prilep je poznat i kao grad legendarnog Kraljevića Marka jer se nalazi ispod ostataka utvrđenog grada zvanog Markovi Kuli.
Sjedište je istoimene opštine Prilep, koja ima 76.768 stanovnika (po popisu iz 2002.).
Geografske karakteristike
thumb|left|220px|Manastir Treskavac Prilep se nalazi u sjevernom dijelu Pelagonijske ravnice, gotovo u sredini Republike Makedonije.
Kroz Prilep ide magistralna cesta M5 i željeznička pruga za Bitolu.
Prilep je udaljen 128 km od Skopja, 44 km od Bitole i 32 km od Kruševa.
Historija
thumb|left|220px|Centar grada Iz antičkih vremena postoje ostaci grada makedonskog grada Stiberra, kojeg su kasnije zauzeli Rimljani, a potom razorili Goti 268 godine i koje od tada propada do konačnog napuštanja.
Iza toga Prilepom vlada Drugo bugarsko carstvo, pa potom srednjovijekovni srpski vladari. Prilep je prijestolnica mitskog feudalnog vladara Kraljevića Marka koji je nastavio vladati u svom gradu i Zapadnoj Makedoniji i nakon dolaska Turaka 1371 sve do svoje pogibije 1395.
U drugoj polovici 19. st. po Prilepskom kraju skuplja narodno blago Dimitar Miladinov uz pomoć svojih Prilepskih suradnika Rajka Žinzifova i Marka Cepenkova.
Ilindenski ustanak imao je odjeka i u Prilepskom kraju u kojem su ustanike vodili vojvode Petar Acev i Krsto Germov-Šakir. thumb|right|280px|Saat kula Prilep Nakon Balkanskih ratova Prilep je kao i cijela Vardarska Makedonija podpao pod Kraljevinu Srbiju, a nakon Prvog svjetskog rata pod tadašnju Kraljevinu SHS.
Za Drugog svjetskog rata u Prilepu je 11. oktobra 1941 napadnuta bugarska policijska stanica, taj dan se kasnije uzeo kao službeni dan početka Narodno oslobodilačke borbe u SR Makedoniji. thumb|left|220px|Spomenik Aleksandru Makedonskom
Znamenitosti i kultura
U gradu Prilepu poznati spomenici su: mini|375x375piksel|Markovi Kuli, unikatna skalinasta fortifikacija Pored grada nalaze se ostaci slijedećih spomenika:
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništa grad Prilep imao je 66 246 stanovnika, a njihov etnički sastav bio je slijedeći:
Privreda
Prilep je središte proizvodnje i prerade duhana, a najznačajnije poduzeće iz tog sektora je Tutunski kombinat AD Prilep. Mnogi poznati svjetski proizvođači duhana stavljaju i izvjesne količine duhana zvanog Prilep da dobiju posebnu aromu svojih cigareta. thumb|left|220px|Prizor iz centra grada U Prilepu djeluju i brojni pogoni: metalne, elektroničke (Mikrosam ), tekstilne, prehrambene (Pivovara), drvne industrije.
Prilep je poznat i po proizvodnji mramora (kamenolom Sivec) zvanog Makedonski Bianco Sivec.
Diizopropil metilfosfonat
Diizopropil metilfosfonat je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 180,182 Da.
Opština Lagunillas, San Luis Potosí
Lagunillas je opština u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1605 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 975 m.
Case Ongari, Vicenza
Case Ongari je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 194 m.
Veljke Hindice
Veljke Hindice je naseljeno mjesto u okrugu Njitra, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 306 stanovnika.
Peoria, Oregon
Piorija je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 94.
Kültepe
Kültepe je selo u blizini drevnog grada Kaneš u središnjoj istočnoj Anadoliji. Najbliži moderni grad je Kayseri, oko 20 km jugozapadno.
Akadski jezik
Akadski (lišānum akkadītum) je bio semitski jezik koji se govorio o drevnoj Mezopotamiji. Koristili su ga Asirci i Babilonci, pa se ponekad naziva i asirsko-babilonski.
Kültepe
Arheologija Kültepea
Kültepe je sistematski iskopavao profesor Tahsin Özgüç od 1948. do svoje smrti 2005.
Akadski jezik
Radi se o najstarijem zabilježenom semitskom jeziku. pisao se klinastim pismom, koje se izvorno koristilo za zapisivanje sumerskog.
Kültepe
Arheologija Kültepea
Neki arheolozi spaljivanje Razine II pripisuju napadu Asiraca pod kraljem Eshunnom; ali Bryce tvrdi da je napad izveo Uhna. Spaljivanje Razine Ib se vezuje uz pad Assura pod obližnje kraljeve, uključujući Hammurabija Babilonskog.
Kaneša
Kralj Zalpuwe, Uhna, napao je Kanes; nakon toga su Zalpuwanci iz grada odnijela statuu "Siusa", odnosno gradskog idola. Kralj Kussare Pithana je osvojio Nešu (Razina Ia) "noću, silom"; ali "nije učinio zlo nikome u njimu".
Neša se pobunila protiv vladavine Pithaninog sina Anitte, ali je Anitta ugušio ustanak i Nešu učinio svojim glavnim gradom. Anitta je potom napao Zalpuwu, zarobio njenog kralja Huzziyu i vratio idola Siusa u Nešu.
1600-ih pne. Anittini su potomci glavni grad premjestili u Hattusu (iako je Anitta taj grad bio prokleo); tako su nastali hetitski kraljevi. Taj je narod svoj jezik zvao Nešili, odnosno "jezik Neše".
Los Matachines, Guazapares
Los Matachines je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Case Stantini, Reggio Emilia
Case Stantini je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 903 m.
Beatriz Álvarez, Huajicori
Beatriz Álvarez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 526 m.
Aubin (Averon)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4360 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 160 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 27,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 342 metara (maksimalnoj 500 m, a minimalnoj 211 m).
Razovac
Razovac je umjetno jezero koje je stvoreno je pregrađivanjem doline rijeke Zrmanje nasutom branom. Razovac je smješten uz samu strojarnicu Reverzibilne hidroelektrane Velebit, a strojarnica je spojena s jezerom Razovac s dva ulazno - izlazna tunela. Obujam Razovca je 1 840 000 m3, a njegova uloga je da bude akumulacijsko jezero u crpnom režimu rada hidroelektrane. Gornje umjetno jezero se zove Štikada, te se nalazi iza Velebita na Gračačkoj visoravni. U to jezero se ulijevaju sve okolne vode, koje su s tim jezerom povezani kanalom (rijeka Ričica) ili podzemnim tunelom dugim 2 825 metara (rijeka Otuča). Voda iz jezera Štikade se u turbinskom radu spušta dolje prema umjetnom jezeru Razovac i koristi se za proizvodnju električne energije, a u crpnom radu se ta ista voda pumpa iz Razovca u gornje jezero Štikada.
Reverzibilna hidroelektrana Velebit
Reverzibilna hidroelektrana Velebit ili RHE Velebit građena je od 1978. do 1985. godine, a u redovnoj je proizvodnji od 1984. godine. Reverzibilna hidroelektrana Velebit je koštala astronomskih 1,25 milijardi njemačkih maraka, što bi u današnje vrijeme bilo više od 600 milijuna eura. Gornje umjetno jezero se zove Štikada, te se nalazi iza Velebita na Gračačkoj visoravni. U to jezero se ulijevaju sve okolne vode, koje su s tim jezerom povezani kanalom (rijeka Ričica) ili podzemnim tunelom dugim 2 825 metara (rijeka Otuča). Voda iz jezera Štikade se u turbinskom radu spušta dolje i koristi za proizvodnju električne energije, a u crpnom radu se ta ista voda pumpa u to gornje jezero. Prosječni srednji godišnji dotok u to jezero je 11,94 m3/s. Hidroelektrana je puštena u pogon 1984., te manje više nije radila za vrijeme Domovinskog rata, tj. radila je ispod minimalne snage, pa se nakon rata morala obnoviti. Ukupna instalirana snaga hidroelektrane je 276 MW (instalirana snaga vodnih turbina), dok je u crpnom režimu snaga 240 MW (instalirana snaga crpki).
Umjetno jezero Štikada
Gornje akumulacijsko jezero  Štikada (13 650 000 m3) smješteno je na gračačkoj visoravni. Jezero prihvaća vode s gračačke visoravni te služi kao umjetno jezero kada elektrana radi u turbinskom radu. Jezero Štikada prihvaća i vode iz umjetnog jezera Opsenica (2 700 000 m3) koje je s vodotokom Ričice, koji utječe u jezero Štikada, povezano kanalom duljine 1 460 metara i protoka od 15 m3/s. U umjetno jezero Štikada prebacuju se i vode vodotoka Otuča, kroz podzemni betonski tunel promjera 3 metra, duljine 2825 m i volumnog protoka od 9,5 do 17,25 m3/s. Umjetno jezero Štikada podijeljeno je razdjelnom branom na dva dijela: gornje i donje jezero. Gornje jezero bilo je zamišljeno kao rekreacijska zona u kojem se za ljetnih mjeseci trebalo održavati stalna razina vode, međutim u stvarnosti se od toga odustalo. Danas se oba dijela jezera koriste jednako, a ukupni srednji dotok iznosi oko 11,94 m3/s.
El Águila, Acateno
El Águila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acateno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 258 m.
San Agustín, Santa Cruz de Juventino Rosas
San Agustín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1747 m.
Lazzaro, Reggio Calabria
Lazzaro je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3041 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -9999 m.
El Potrerito, Badiraguato
El Potrerito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1065 m.
Pleasant Hill, Illinois
Plezant Hil je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 966, što je 81 (-7,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hattusili I
Labarna II bio je prvi kralj Hetitskog Carstva koji je vladao iz Hattuse (dok su raniji kraljevi vladali iz Neše), te je tom prigodom uzeo ime Hattusili I. Vladao je cca. 1650–1620. pne. (srednja kronologija).
On je prvi hetitski vladar koji je iza sebe ostavio zapise koji korespondiraju s njegovo vladavinom. Osim titule "Kralj Hattusasa", koristio je i titulu "Čovjek iz Kushare", odnosno referencu na prahistorijsku prijestlnicu Hetita, kojom su vladali prije osvajanja Neše. Klinopisna ploča pronađena 1957. godine, napisana na hetitskom i akadskom jeziku detaljno opisuje šest godina njegove vladavine.
U njoj se govori kako je proširio hetitsku vlast do mora, a da je u drugoj godini savladao Alalakh i druge gradove u Siriji. U trećoj je godini vodio pohod protiv Arzawe u zapadnoj Anadoliji, a zatim se vratio u Siriju gdje je tri godine proveo vraćajući prethodno osvojenu teritoriju koju su u njegovom odsutstvu preuzeli Hurijci.
U Hattusasu, suvremenom Boghazkoyu, sagradio je citadelu.
Creverina, Genoa
Creverina je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 305 m.
Vallejito, Celaya
Vallejito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1766 m.
Böhlen (Thüringen)
Belen je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 44 opštinska središta okruga Ilm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 620 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16070005.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ilm Belen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ilm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 619 metara. Površina opštine iznosi 6,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 620 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 101 stanovnika/km².
Veljke Zalužje
Veljke Zalužje je naseljeno mjesto u okrugu Njitra, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 4.350 stanovnika.
La Hormiga, Guazapares
La Hormiga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1666 m.
Büchel (Thüringen)
Bihel je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Zemerda. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 254 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16068005.
Gheja, Luduș
Gheja je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Luduș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1429 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Opština Bruiu, Sibiu
Bruiu je opština u Rumuniji u okrugu Sibinj.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 504 m.
Calcinere, Cuneo
Calcinere je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 750 m.
Vado de Santa María, Galeana
Vado de Santa María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1407 m.
Zalpuwa
Zalpuwa je bio smješten kraj "Mora Zalpa". U njemu se odigrala drevna legenda o kraljici Kanesha, koja je napisana ili prevedena na hurijski jezik: "Kraljica] Kanesha je jednom rodila trideset sinova u jednoj godini. Rekla je: 'Kakva je ovo horda kakvu sam rodila!' Napunila (?) je košare s izmetom, u njih stavila sinove, i pustila ih niz rijeku. Rijeka ih je odvela do mora u zemlji Zalpuwa. Tada su ih bogovi uzeli iz mora i podigli. Nakon nekoliko godina, kraljica je ponovno rodila, ovaj put trideset kćeri. Ovaj put ih je sama podigla."
Rijeka iz Kanesha teče u Crno more, ne (na primjer) Jezero Tuz. "Zalpuwa" se također spominje zajedno s Nerikom u molitvi Arnuwande I. Nerik je bio grad gdje se govorilo hatski a koji je pao pod Kaskijce u Arnuwandino vrijeme. Ovaj dio molitve također spominje Kammamu, koja je bila kaskijska u doba Arnuwande II. Samtra se kako je Zalpuwa bila oblast hatskih gradova u sjevernoj centralnoj Anadoliji: isto kao i Nerik, Hattusa, a možda i Sapinuwa. Zalpuwu su najvjerojatnije, kao i susjedne gradove, osnovali Hati.
1700-ih pne. je Uhna, kralj Zalpuwe, napao Nešu, nakon čega su Zalpuwanci odnijeli "Siusa", gradski idol. Pod Huziyom, kralj Neše Anitta je napao Zalpuwu. Anitta je zarobio Huzziyu i vratio Siusa u Nešzu. Nakon toga je Zalpuwa najvjerojatnije postala po kulturi nešinski grad.
Arnuwandina molitva implicira da su Zalpuwu razorili Kaskijci, istovremeno s padom Nerika kasnih 1500-ih pne.
Chiodo, Verona
Chiodo je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Prvi šleski rat
Prvi šleski rat je naziv za rat između Austrije i Pruske oko kontrole nad Šleskom. Rat se može smatrati delom šireg Rata za austrijsko nasleđe.
Ubrzo nakon što je habsburšku krunu preuzela Marija Terezija, pruski kralj Fridrih Veliki je od nje zatražio da mu preda Šlesku. Kada je kraljica to odbila pruske snage su u decembru 1740. Napale Austriju i započele Prvi šleski rat. Pruski saveznici su bili: Bavarska, Saksonija, Španija i Francuska. Austrijski saveznici su bili Velika Britanija i Rusija.
Kako je rat odmicao austrijski položaj se sve više pogoršavao, dok su neprijateljske snage bile duboko u državi Marije Terezije, a usled nedostatka pomoći saveznika svi su očekivali brzi krah Austrije. Međutim zahvaljujući sposobnosti kraljice i neslozi među protivnicima potpuni krah je izbegnut.
Prvi šleski rat je okončan 1742. ustupanjem većeg dela Šleske Fridrihu Velikom.
Dimerkaprol
Dimerkaprol je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 124,225 Da.
Shelter Cove, California
Shelter Cove je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 693 stanovnika.
Elba (otok)
Elba (latinski: Ilva) je otok u Tirenskom moru na zapadnoj obali Italije, koji administrativno podpada pod talijansku regiju Toskanu i provinciju Livorno. Elba je poznata kao mjesto Napoleonovog egzila od 1814. do 1815. godine.
Geografija
Elba ima površinu od 223 km² i najveći je otok Toskanskog arhipelaga. Obale otoka su strme, a unutrašnjost planinska. Najviši vrh Capanne ima 1019 m. Na otoku živi 33.660 stanovnika, a najveće naselje je Portoferraio u kom živi 12.000 ljudi.
Historija
Još su Etruščani iskapali željeznu rudu na Elbi, a Grci su ga vjerojatno zbog peći za taljenje nazvali Aethalia (Zadimljeno mjesto). Rimljani su ga nazvali Ilva i također su iskapali željeznu rudu, ali su izgradili i pomorsku bazu na otoku. Za ranog srednjeg vijeka Elbom je vladala Republika Pisa, a od 1290. Republika Genova. Od 1399. otokom vladaju kneževi Piombino, koji ga 1548. prepustili Cosimu Mediciju iz Firence. Dio otoka bio je u španjolskim rukama od 1596. do 1709. godine, a nakon njih su otokom vladali napuljski kraljevi.
Od 1802. otok je ustupljen Francuskoj, pa kad je Napoleon 1814. sam abdicirao, bio je prognan na Elbu. Na otok je stigao 4. maja i Elba je tad imala status nezavisne kneževine s Napoleonom kao vladarom. On je na Elbi izdržao do 26. februar 1815. kada se vratio u Francusku na poznatih sto dana. Nakon tog je Elba je vraćena Toskani, sa kojom je zajednički ušla u sastav Kraljevine Italije 1860. godine.
Atrakcije
Napoleonova rezidencija bila je Palača Mulini s pogledom na more u blizini Portoferraia, prijestolnice Elbe koja leži na sjeveru otoka. Njegov ljetnikovac Villa San Martino, smješten 6 km jugozapadno, danas je pretvoren u muzej koji pored njegovih stvari ima i kolekciju gravira. Dalje prema zapadu je selo Poggio sa izvorom mineralne vode koja se zove Napoleon.
Privreda i transport
Kako Elba ima blagu klimu koja omogućuje rast raznolikog bilja mediteranskog tipa, dosta stanovnika se bavi poljoprivredom i otok je prošaran bogatim maslinicima i vinogradima. Još se dosta stanovnika bavi tradicionalnim ribolovom na inćune, srdele i tune, kao i iskapanjem željezne rude na istočnoj obali. Ipak, turizam je danas najvažnija privredna grana. Popularna ljetovališta su Procchio, Marciana Marina, Marciana, uz ona u zaljevu Biodoli na sjeveru i Marinu di Campo na jugu. Gradić Porto Azzurro, nabliži kopnu, poznat je po zatvoru smještenom u velikoj španjolskoj utvrdi iz 1602. godine. Elba je trajektima povezana sa Piombinom na kopnu, a po otoku voze autobusi.
Nueva Flor de Cacao, Ocosingo
Nueva Flor de Cacao je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Bagnols (Pij de Dom)
Banjol je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Pij de Dom koja pripada prefekturi Isoar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 532 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 42,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 850 metara (maksimalnoj 1.053 m, a minimalnoj 679 m).
Case Ronche-Vangelista, Vicenza
Case Ronche-Vangelista je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Pedro Mata, Tierra Blanca
Pedro Mata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Visoka nad Uhom
Visoka nad Uhom je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 807 stanovnika.
Западни Мојстир
Западни Мојстир је насеље у Србији у општини Тутин у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 505 становника (према попису из 1991. било је 562 становника).
Демографија
У насељу Западни Мојстир живи 314 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 28,3 година (27,0 код мушкараца и 29,7 код жена). У насељу има 93 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 5,43.
Palo Hueco, Mineral del Monte
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2778 m.
Западни Мојстир
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Бошњацима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Blankenberg (Thüringen)
Blankenberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 76 opštinskih središta okruga Zale-Orla. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.044 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16075003.
El Naranjito, Huajicori
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 193 m.
Rat Jenkinsovog uha
Nastojanja Španije da suzbije krijumčarsku delatnost trgovinu u Zapadnu Indiju i Srednju Americi izazvalo je krajem oktobra 1739. godine novi pomorski rat. Smatrajući španske kolonije u Americi glavnim objektom napada, Velika Britanija je pre objave rata uputila u Zapadnu Indiju admirala Edvarda Vernona sa eskadrom od devet ratnih brodova. Vernon je 22. novembra zauzeo grad Portobelo na Panamskoj prevlaci, odakle su Španci upućivali ka Evropi Srebrnu flotu. U martu 1740. godine bombardovao je Kartahenu u Kolumbiji, a zatim je zauzeo Čagres na Panamskoj prevlaci gde su Britanci došli do velikog plena.
U Zapadnu Indiju Španija je uputila jula 1740. godine pojačanja a odmah za njom i Francuska koja je bila u ugovornoj obavezi da brani španske teritorije. Zato su Britanci morali da angažuju nove snage, koje su tamo prispele u januaru 1741. godine. Rat u Zapadnoj Indiji je ubrzo prerastao u kolonijalni rat Velike Britanije, Španije i Francuske.
Posle 1742. godine rat je definitno bio utopljen u širi Rat za austrijsko nasleđe u koji je bila uključena većina evropskih sila. Mir je postignut sporazumom iz Ahena 1748. Iz engleske perspektive, rat je bio značajan jer su prvi put mobilisani pukovi američkih kolonista, načinjeni delom redovne britanske vojske i poslati da se bore van Severne Amerike.
Karnatski ratovi
Karnatski ratovi vođeni su sredinom 18. veka između Francuske i Velike Britanije za kolonijalnu prevlast u Indiji. Naziv su dobili po jugoistočnoj obali indijskog podkontinenta. Bili su ograničenih razmera; vođeni su, uglavnom, snagama istočnoindijskih kompanija dveju zaraćenih zemalja uz podršku indijskih feudalaca.
Prvi Karnatski rat
mini|levo|Predaja Madrasa Prvi Karnatski rat (1746—1748) izbio je kao odjek rata za austrijsko nasleđe. Francuzi su, u početku, pokušali da na podrućju Azije ostanu neutralni, da pregovorima sa Britancima osiguraju nesmetani rad svojoj kompaniji. Britanska vlada je, međutim, odbila svaki sporazum. Neprijateljstva su izbila posle zarobljavanja francuskih trgovačkih brodova. U nemogućnosti da se sam odupre britanskim snagama, francuski guverner u Indiji Dipleks pozvao je u pomoć flotu sa Mauricijusa koja je, posle duže opsade, uspela da zauzme Madras. Ahenski mir je zaustavio dalje akcije, a Madras je vraćen Britancima.
Drugi Karnatski rat
Drugi Karnatski rat (1749—1754) počeo je inicijativom Dipleksa, koji je želeo, koristeći se nezadovoljstvom domorodaca prema Britancima kao i dinastičkim borbama karnatskih feudalaca, da se osveti za izgubljeni Madras i proširi francuske posede. Posle ograničenih akcija, plašeći se zaoštravanja odnosa sa Velikom Britanijom u Severnoj Americi, francuska vlada smenila je Dipleksa i zaključila mir.
Afrički kup nacija 1978.
Afrički kup nacija 1978. bilo je jedanaesto izdanje Afričkog kupa nacija, službenog kontinentalnog natjecanja Afrike. Domaćin je, po drugi put, bila Gana, a kao i 1963. godine, utakmice su se odigravale u Accri i Kumasiju. Za razliku od 1976., format natjecanja ponovo je promijenjen - osam momčadi raspoređeno je u dvije skupine po četiri, ali je finalna faza po grupama zamijenjena fazom na izbacivanje. Prvak je, po treći put, postala Gana, nakon pobjede nad Ugandom u finalu.
Kvalificirane momčadi
Od ukupno osam momčadi, dvije momčadi imale su direktan plasman - Gana, kao domaćin, i Maroko, kao branitelj naslova. Ostalih šest momčadi izborilo je nastup na završnici nakon dva kruga kvalifikacija. Ipak, dogodilo se da su, u drugom krugu kvalifikacije, reprezentacije Obale Bjelokosti i Malija diskvalificirane, a njihovo mjesto dano je reprezentaciji Gornje Volte, koja je ispala u prvoj kvalifikacijskoj fazi od Obale Bjelokosti. Osam momčadi na prvenstvu bile su:
Utakmica za treće mjesto
1 Utakmica je prekinuta u 42. minuti pri rezultati 1:1, nakon što su igrači Tunisa napustili teren kao znak protesta sucima. Utakmica je registrirana 2:0 u korist Nigerije, a Tunis je dobio dvogodišnju suspenziju iz svih CAF-ovih natjecanja.
Momčad turnira
Golman
Obrana
Napad
Francuska istočnoindijska kompanija
desno|mini|300p|Posedi Francuza i ostalih evropskih nacija Francuska istočnoindijska kompanija je komercijalno preduzeće, osnovano 1664. sa zadatkom da se suprotstavi Britancima i Holanđanima. Osnovao ju je Žan Batist Kolber, a privilegije joj je dao kralj Luj XIV zbog trgovine na istočnoj hemisferi.
Kompanija nije uspela da osnuje koloniju na Madagaskaru, ali je osnovala luku na obližnjim ostrvima Burbon i Pariska regija (današnji Reinion i Mauricijus).
Vrela (Teslić)
Vrela su naseljeno mjesto u Opštini Teslić, Republika Srpska, BiH. Danas ima status mjesne zajednice.
Geografija
thumb|lijevo|250px|Izljevanje Velike Usore u Vrelima U prošlosti je bilo dio okolnih sela: Žarkovine ili Stjenjaka u Opštini Teslić, ili Kaloševića u Opštini Tešanj. Jorgići, zaselak naselja Kalošević (FBiH) koji je nakon Dejtonskog sporazuma pripao Republici Srpskoj, danas pripada Vrelima.
Sa južne i jugoistočne strane selo ograničavaju brda prema Tesliću, od kojih je najistaknutiji vrh Debelo Brdo. Sa sjeverne strane ograničava ga rijeka Velika Usora. Na zapadu je tjesnac kod brda Škrebin Kamen, a na istoku tjesnac prema selu Kalošević u Federaciji Bosne i Hercegovine.
Na području Vrela, na lokalitetu Perilo, posljednjih desetak godina, pri obilnim pljuskovima Velika Usora se izljeva i plavi okolno područje prekidajući saobraćaj na magistralnom putu Teslić-Doboj.
Istorija
Do 1968. godine selo je bilo lokacija bitne željezničke stanice Vrela na uskotračnoj pruzi.
U toku raspada Jugoslavije i rata u BiH, selo Vrela je bilo bitan granični prelaz između Republike Srpske i Republike BiH, na kom su vršene veće razmjene zarobljenika, poginulih ili civila.
Stanovništvo
Broji nešto manje od dvije stotine stanovnika, srpske nacionalnosti. Danas ga naseljavaju veće porodice Škrebić, Bubić, Ivanić, Smiljić i nekoliko manjih porodica. Krsna slava sela („masla“) se obilježava na duhovski ponedjeljak.
Knut Veliki
Knut Veliki (994/995—12. novembar 1035) je bio kralj Engleske (1014 — 1035), kralj Danske (1016 — 1035), kralj Norveške (1028 — 1035) i guverner Šlesviga i Pomeranije.
Sa ocem učestvuje u invaziji i osvajanju Engleske
Otac mu je bio kralj Danske Sven Rašljobradi, a majka je bila ćerka od poljskog kneza Mješka I. Imao je manje od dvadeset godina kada je pratio svog oca Svena Rašljobradog u invaziji Engleske 1013. godine. Dok je kralj Sven Rašljobradi osvajao i osvojio Englesku, Knut Veliki je komandovao ostatkom vojske u Gejnborou.
Nakon izdaje povlači se u Dansku
Nakon nagle smrti kralja Svena Rašljobradog februara 1014, danska vojska proglašava Knuta Velikog kraljem. Međutim plemićka skupština odbija da ga prihvati i umesto toga glasaju za poraženog kralja Etelreda II, koji je bio u Normandiji. Etelred II je sakupio vojsku, koja je prisilila Knuta Velikog da odjedri natrag u Dansku sa ostatkom vojske. Pri povratku je Knut Veliki mučio taoce, koje je njegov otac prikupio od lokalnog plemstva kao garanciju, da ga plemstvo neće izdati. Mučenjem talaca Knut Veliki je poslao snažnu poruku svim verolomnim.
thumb|desno|300px|Kraljevstva Knuta Velikoga
U Danskoj traži da vlada zajedno sa bratom
Stariji brat Knuta Velikog, Harold II postao je kralj Danske 1014. godine. Knut je tražio da zajedno dele tron, što je Harold odbio, ali obećao će Knutu pomoći u osvajanju Engleske, ako ne bude više polagao prava na danski tron. Knut je pristao, a zapravo je čekao svoj trenutak nakon osvajanja Engleske.
Osvajanje Engleske
Knut Veliki je krenuo ljeta 1015. sa velikom vojskom od 10.000 ljudi na Englesku. Pridružuje mu se deo Norvežana, Danaca i plaćenici. Iskrcali su se u Veseksu, koji su brzo zauzeli. Sa svojom flotom je aprila 1016. doplovio Temzom i započeo je opsadu Londona. Engleski kralj Etelred II je umro tokom opsade, a novi kralj je postao Edmund II. Edmund II je napustio London sa namerom da skupi vojsku, koja bi oslobodila London opsade.
Knut Veliki ga je presreo i porazio. Edmund II i Knut Veliki su se dogovorili da podele kraljevstvo, ali rana Edmundova smrt novembra 1016. ostavlja celo kraljevstvo u rukama Knuta Velikoga. Proglašen je kraljem januara 1017. godine.
Da bi sprečio buduće napade iz Normandije od strane Edvarda Ispovednika i da bi se povezao sa svrgnutom engleskom kraljevskom linijom, Knut se ženi sa Etelredovom udovicom.
Kralj Engleske
Kao kralj Engleske kombinovao je engleske i danske institucije i osoblje. Mučenje talaca koje je izveo 1014. nije uošte bilo karakteristično za njegovu vlast. Podelio je zemlju 1017. na četiri velike grofovije: Veseks, Mersija, Istočna Anglija i Nortumbrija. Zadnji danak (danski danak - Danegeld) je plaćen 1018. godine. Osećao se sigurnim i poslao je invazionu flotu natrag u Dansku.
Vratio je pređašnje zakone i reformisao ih. Inicirao je mnoštvo novih zakona i proklamacija. Stvorio je novi kovani novac, koji je bio iste težine, kao onaj u upotrebi u Danskoj i Skandinaviji. Time je bitno unapredio trgovinu Engleske, čija ekonomija je bila u padu zbog razdoblja nereda.
Kralj Danske i Norveške
Nasledio je svog brata 1018. (ili 1019) kao kralj Danske, a svog rođaka Ulfa Jarla je postavio da vlada u njegovo ime Danskom. Odsustvo kralja Danske koriste švedski i norveški kralj pa napadaju Dansku. Ulf Jarl se takođe pokazao nelojalnim. Bio je staratelj Hardeknuta, sina Knuta Velikog. Pošto je Knut stalno bio odsutan Ulf Jarl je nagovorio Dance da izglasaju da je Hardeknut kralj, a to zapravo znači da je Ulf Jarl de facto kralj. Ulf Jarl pomaže Knutu Velikom da poraze Šveđane i Norvežane.
Knut Veliki nije mogao oprostiti Ulfu Jarlu nelojalnost, pa ga navodno ubija na Božić 1026. godine.
Pomoću flote od 50 brodova iz Engleske, Knut Veliki je 1028. osvojio Norvešku. Službeno je krunisan na saboru u Trondhajmu. Njegova titula je postala "Kralj cele Engleske, Danske, Norveške i dela Švedske". Njegov pokušaj vladanja Norveškom pomoću konkubine i sina završio je pobunom i ponovnom uspostavom prijašnje norveške dinastije.
Nemački kralj i car Konrad II bio je u prijateljskim odnosima sa Knutom Velikim. Konradov mlađi sin Henrik III, car Svetog rimskog carstva se oženio Knutovom ćerkom, a car Konrad II je dao Knutu Velikom Šlesvig i Pomeraniju na upravljanje. Pomeranija je možda bila Knutov feud, jer je Boleslav Hrabri poslao svoju vojsku da pomogne Knutu u osvajanju Engleske.
Odnosi sa crkvom
Teško je zaključiti da li je Knut Veliki bio zaista privržen crkvi zbog duboko religioznih osećaja ili mu je to bilo puko sredstvo u ostvarivanju političke moći. Knut je bio hrišćanski monarh, ali njegova vojska koja je osvajala Englesku bila je uglavnom paganska, tako da je bio tolerantan prema paganima.
Popravio je i obeštetio sve crkve i manastire, koje je njegova paganska vojska opljačkala. Osnovao je i brojne nove crkve i predao je brojne darove i relikvije crkvi.
Smatrali su ga mudrim i uspešnim vladarem Engleske. Pošto su istoriju tada pisali uglavnom ljudi iz crkve ili monasi, to bi mogla biti iskrivljena slika zbog njegovih zasluga za crkvu. Ipak doneo je Engleskoj dve decenije mira i prosperiteta.
Rusko-švedski rat (1741–1743)
'''Rusko-švedski rat 1741. - 1743.' kog Šveđani zovu hattarnas ryska krig'' (Ruski rat šeširske partije) odigrao se od 1741. do 1743. na kraju tog rata Kraljevina Švedska je bila prisiljena potpisati Aboski mir kojim je izgubila dio teritorija uz Finski zaljev (jugoistočne dijelove današnje Finske) i prepustiti ih Carskoj Rusiji, i pristati na vazalni odnos sa ruskim dvorom.
Tok rata
Iako je tada Kraljevinom Švedskom formalno vladao Frederik I, stvarna vlast bila je u rukama staleškog parlamenta (Riksdag) u kojem su značajnu ulogu imali Hattarne, jedna od političkih frakcija, nazvane tako zbog šešira (Hatt) koje su nosili. Oni su bili užasno frustrirani posljedicama Velikog sjevernog rata i sporazumom (Ništatski mir) sklopljenim nakon njega 1721.
Na osnovu tog sporazuma Švedska je izgubila svoje dotadašnje teritorije Estoniju, Livoniju, Ingriju i dio Karelije koje su pripale Carskoj Rusiji. Hattarna je na sve načine želila vratiti te teritorije.
Oni su 1741. uspjeli preko francuskih posrednika doći do kćeri Petra Velikog - Elizabete, i sklopiti s njom urotu, da Švedska pomogne njoj da ukloni infanta Ivana VI i tako se domogne trona, uz Elizabetin pristanak kao protuslugu, da Švedska silom vrati izgubljene baltičke teritorije.
Peglini, Savona
Peglini je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Rusko-švedski rat (1741–1743)
Tok rata
Šveđani su objavili rat Rusiji u julu 1741., obećavši Elizabeti da će se povući kad Elizabeta postane ruska carica. Iako su u augustu 1741. izgubili veliku bitku kod Vilmanstranda ipak su nastavili napredovati prema Sankt Peterburgu; pa je njihova prijetnja ruskoj prijestolnici omogućila je Elizabeti da 6. januara 1741. (25. novembar po Julijanskom kalendaru) organizira uspješan državni udar, nakon kojeg su se Šveđani povukli u Finsku.
Ali je Elizabeta prekršila dogovor, pa je ruska vojska nastavila sa ratom i uskoro zauzela Helsingfors (Helsinki) i Åbo (današnji Turku, tadašnju finsku prijestolnicu i veliki dio Finske. Do septembra 1742. Rusi su zauzeli i arhipelag Åland, koji su Šveđani nakratko povratili u martu 1743. ali ponovno izgubili u julu 1743.
Neprijateljstva na kopnu završila su još krajem 1742. Rusija je velikodušno ponudila Švedskoj da joj vrati većinu okupiranih teritorija u zamjenu za prihvaćanje Elizabetinog favorita - Adolfa Fredericka iz njemačke dinastije Holstein-Gottorp kao budućeg švedskog monarha.
Peglini, Savona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 253 m.
Rusko-švedski rat (1741–1743)
Tok rata
Šveđani su na to pristali, pa je mirovni sporazum potpisan u Turku (Åbo) u augustu 1743., Rusiji je pripao uski pojas zemlje uz granicu sa Finskom sa gradovima Vilmanstrand (Lappeenranta) i Frederikshamn (Hamina).
Ruska vojska povukla se iz dijela okupirane Finske tek kad je švedski parlament službeno proglasio Adolfa Fredericka prijestolonasljednikom.
To je bilo vrijeme kad je Elizabeta imala golem utjecaj na švedsku politiku. Ali nije dugo potrajalo, jer su odmah nakon potpisivanja mirovnog sporazuma, i stupanja Adolfa Fredericka na tron, posljednji ruski vojnici povučeni u Rusiju do jula 1744., a Adolf Frederick je brzo prekinuo suradnju sa Rusijom.
Hantili I
Hantili I bio je kralj Hetita (Staro kraljevstvo), te vladao oko 30 godine, otprilike u periodu 1590–1560. pne..
Na prijestolje je došao ubivši kralja Mursilija I.
Case Vecchie (Pieve), Reggio Emilia
Case Vecchie (Pieve) je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Rose Creek, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 394, što je 40 (11,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Roșiori, Luduș
Roșiori je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Luduș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 849 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
Opština Matehuala, San Luis Potosí
Matehuala je opština u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 5498 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1486 m.
Lake Andes, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 879, što je 60 (7,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mustafa Ibrulj
Mustafa Ibrulj (Čapljina, Bosna i Hercegovina, 1949. - Avellino, Italija, 1995.), bosanskohercegovački slikar
Opština Chirpăr, Sibiu
Chirpăr je opština u Rumuniji u okrugu Sibinj.
Mustafa Ibrulj
Rođeni Čapljinac, duboko je vezan za rodni grad i svaki slobodan trenutak odlazio je u Čapljinu i u Počitelj. Volio je Neretvu, ribolov i inspirisan vodom naslikao je Ciklus „Lirika oblutaka“. Igra svjetla, sjene i valera, voda ga je opčinjavala i znao je satima posmatrati i sakupljati kamečiće koje je ovjekovječio na svojim bojenim crtežima i slikama u ulju. Nezaobilazni su i narovi kao i kod njegovog prvoga nastvanika slikara Zije Bostandžića.