cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Filmska komedija
1930. - 1950-e
U pedesetima televizijska industrija je postala ozbiljan suparnik onoj filmskoj. Unatoč tehnološkim ograničenjima televizijskog medija u to vrijeme, sve se više ljudi odlučivalo ostati kući i gledati televiziju. Hollywoodski studiji isprva su gledali na televiziju kao prijetnju, a kasnije kao komercijalno tržište. Nekoliko oblika komedije koji su bili zaštitni znak kina preselili su se na televiziju. Kratki i crtani filmovi sada su se pojavljivali na televiziji, a ne u kinima. Čak je i "B" film pronašao svoje mjesto na novom mediju.
Kako je televizija postala ispunjena obiteljski orijentiranim komedijama, u pedesetima se više pozornosti obraćalo na zrelije društvene situacije. Samo je studio Walta Disneyja nastavio objavljivati obiteljske komedije. Tijekom ovog desetljeća komedije su bile sve manje popularne. 1947. je samo jedan od pet filmova po prirodi bio komedija, a 1954. komedija je iznosila deset posto tržišta.
U pedesetima je opala popularnost starim komičarskim zvijezdama, a porasla novim talentima u Hollywoodu. Među pet najpopularnijih novih zvijezda tijekom ovog razdoblja spadali su Judy Holliday i komičarski dvojac Dean Martin i Jerry Lewis. Lewis je slijedio ostavštinu komičara kao što su Keaton i Harold Lloyd, ali kritičari u SAD-u nisu mu bili skloni (za razliku od Francuske gdje se pokazao popularnim).
Britanska filmska industrija producirala je brojne uspješne filmske serijale, uključujući Doktor u kući, filmove o St. Trinianu i Carry On serijal. John i Roy Boulting napisali su i režirali seriju uspješnih satira, uključujući Private's Progress (1956.) i Dobro sam, Jack (1959.). Kao i u Sjedinjenim Državama, u sljedećem desetljeću većina se talenata preselila na televiziju.
Brojni francuski komičari pronašli su popularnost među engleskom publikom u pedesetima, uključujući Fernandela i Jacquesa Tatija.
1960-e - 1980-e
Sljedeće desetljeće označeno je povećanjem broja raskošnih zvjezdanih komedija kao što su It's a Mad, Mad, Mad, Mad World (1963.), Those Magnificient Men in Their Flying Machines (1965.) i Velika utrka (1965.). Sredinom desetljeća, neki od najpoznatijih komičara pedesetih, kao što je Jerry Lewis, potonuli su u zaborav, dok je Peter Sellers ostvario međunarodni uspjeh u svom prvom američkom filmu, Pink Panther. Nespretni Inspektor Clouseau bio je lik kojem će se Sellers vraćati nekoliko puta u sljedećem desetljeću.
Krajem pedesetih javili su se mračniji humor i ozbiljnije teme, uključujući satiru i društveni komentar. Dr. Strangelove (1964.) bila je satirična komedija o paranoji Hladnog rata, dok su Apartman (1960.), Alfie (1966.) i Diplomac (1967.) prikazali seksualne teme na način koji je par godina prije bio nezamisliv.
Crne komedije iz 1970. Kvaka 22 i M*A*S*H reflektirale su antiratne osjećaje koji su prevladavali, ali i pozabavile se osjetljivom temom samoubojstva. M*A*S*H je kasnije ublažen i pretvoren u dugovječnu televizijsku seriju.
Vjerojatno najistaknutiji predstavnici komedije u sljedećem desetljeću su bili Woody Allen i Mel Brooks. Obojica su pisala, režirala i pojavljivala se u svojim filmovima. Brooksov je stil u prirodi bio općenito jeftin i lakrdijaški, često parodirajući filmske stilove i žanrove, uključujući Universalove horor filmove (Mladi Frankenstein), vesterne (Vruća sedla) i Hitchcockove filmove (Visoka napetost). Nakon uspjeha na Broadwayu i na filmu s Čudni par dramatičar i scenarist Neil Simon postat će još jedna istaknuta figura sedamdesetih, s filmovima kao što su Sunčani momci i Apartman hotela Kalifornija. Drugi poznati komičari koji su se pojavili krajem desetljeća bili su Richard Pryor, Steve Martin i Burt Reynolds.
Većina britanskih komedija ranih sedamdesetih bili su spin-offovi televizijskih serija, uključujući Dad's Army i On The Buses. Međutim, najveći uspjeh došao je s filmovima Monty Pythona: A sad, nešto sasvim drugačije (1971.), Monty Python i Sveti gral (1975.) i Brianov život 1979.
Ima li pilota u avionu?, parodija iz 1980. na račun filmova katastrofe iz prethodnog desetljeća utabala je stazu za Top Secret! (1984.) i serijal Goli pištolj. Popularni komičari iz osamdesetih bili su Dudley Moore, Tom Hanks, Eddie Murphy i Dan Aykroyd. Mnogi su popularnost stekli u američkoj televizijskoj seriji Saturday Night Live; među njima su bili Bill Murray, Steve Martin i Chevy Chase. Eddie Murphy postigao je uspjeh akcijskim komedijama kao što su 48 sati (1982.) i serijal Policajac s Beverly Hillsa (1984.-1993.).
Popularni su bili i filmovi Johna Hughesa kao što je Slobodan dan Ferrisa Buellera. Kasnije će postati poznat po serijalu Sam u kući s početka devedesetih. Potonji film uvelike je pomogao oživljavanju komedije namijenjene obiteljskoj publici, zajedno s Draga, smanjio sam djecu i njegovim nastavcima.
1990-e - 2000-e
Jedno od većih ostvarenja devedesetih bilo je ponovno pojavljivanje romantičnih komedija, potaknutih uspjehom filma Kad je Harry sreo Sally iz 1989. Poznati su primjeri Romansa u Seattleu (1993.), Djevojke s Beverly Hillsa (1995.) i Imaš poruku (1998.) iz Sjedinjenih Država, te Četiri vjenčanja i sprovod (1994.), Volim, ne volim (1998.) i Ja u ljubav vjerujem (1999.) iz Ujedinjenog Kraljevstva. Parodije su i dalje ostale popularne, posebno serijal Mrak film i To nije još jedan film za mlade.
Vjerojatno reprezentativniji primjeri britanskog humora bile su radničke komedije Borimo se do kraja (1996.) i Skidajte se do kraja (1997.). Druge britanske komedije bavile su se ulogom azijske zajednice u britanskom životu, ukljućujući Bhaji on the Beach (1993.), Istok je istočno (1999.), Baš kao Beckham (2002.) i Anita i ja (2003.).
"Marihuana" komedije obično prikazuju dvoje mladih u pustolovini pri čemu im se događaju razne stvari. Primjeri ovog tipa su Čovječe, gdje mi je auto?, Američka pita na Haroldov i Kumarov način i Pineapple Express. Ove filmove obično karakteriziraju šale na račun droge i eksplicitni sadržaj.
"Toalet humor" namijenjen je isprva mlađoj publici. Primjeri su filmovi Svi su ludi za Mary, Američka pita i njeni nastavci te Freddy je popušio. Sredinom 2000-ih trend "toalet" filmova se nastavlja s komedijama koje ciljaju na zreliju publiku. No, uspješnim su se pokazale i ozbiljne crne komedije, kao što su Prognostičar, Slomljeno cvijeće i Prodavačica. Krajem 2006., Borat: učenje o amerika kultura za boljitak veličanstveno država Kazahstan je iskombinirao vulgarni humor s kulturnom satirom.
U posljednje vrijeme sve su popularnije seks komedije (uglavnom one Judda Apatowa) Superbad i Junfer u četrdesetoj, koje su opisane kao romantične komedije namijenjene muškoj populaciji. Iako je većina Apatowljevih filmova ostvarila kritički i komercijalni uspjeh, slični filmovi drugih producenata prošli su relativno nezapaženo.
2,4,6-Trinitrobenzensulfonska kiselina
2,4,6-Trinitrobenzensulfonska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 293,168 Da.
Grubeša
Kralj Grubeša Branislavljević (1118 – 1125) bio je dukljanski vladar.
U želji da uništi sve pretendente na presto  Duklje, kralj Đorđe se okomio na Branislavljeviće, drugu kraljevsku granu Vojislavljevića. Saznavši za to, tri brata Grubeša, Draginja i Dragilo beže u Drač svom stricu Gojislavu. Međutim, prilikom bega Đorđe uspeva da uhvati Grubešu i da ga utamniči u Skadru.
Uz pomoć vizantijske vojske, predvođenom vojskovođom Kalojanom Kumanom, Gojislav i njegovi nećaci napadoše kralja Đorđa i poraziše ga u odlučnoj bici. Izgubivši vojsku koja je delom bila ili uništena ili zarobljena, kralj se sa nekolicinom spasio bekstvom. U sledećem udaru Branislavljevići uz pomoć vojskovođe Kalojana udariše na Skadar i zauzimaju ga. Iz tamnice oslobađaju Grubešu koji se uz pomoć vizantinaca proglasio za novog srpskog kralja. U međuvremenu Đorđe prebeže u Rašku u kojoj je u izgnanstvu bio u sledećih 7 godina. Njegova majka Jakvintu poslata je u Carigrad gde je i umrla.
Grubeša je kao dukljanski kralj vladao u periodu od (1118 – 1125). godine, uspevajući da smiri i obnovi zemlju zamorenu dinastijskom borbom. Za to vreme Đorđe, koji je boravio u Raškoj, skupi veliku vojsku i uz pomoć Raškog župana Uroša I napadne Grubešu koji mu se u bici kod Bara oko 1125. godine suprostavi. U toj borbi poginu kralj Grubeša i Đorđe Bodinović ponovo preuze vlast.
Kralj Grubeša sahranjen je sa počastima u Barskoj episkopiji u crkvi Sv. Đorđa.
Morning Glory (film, 1933)
Morning Glory (naslov preveden kao Ladolež) je američki dramski film snimljen 1933. godine u režiji Lauela Šermana sa Ketrin Hepbern u glavnoj ulozi. Ovo je film o nepoznatoj pozorišnoj glumici, koja se bori da postane velika zvezda Brodveja. Hepbernova je za svoje izvođenje bila nagrađena Oskarom za najbolju glavnu glumicu.
Rengsdorf
Rengsdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 62 opštinska središta okruga Nojvid. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.617 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7138061.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nojvid Rengsdorf se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Nojvid. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 240 metara. Površina opštine iznosi 6,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.617 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 379 stanovnika/km².
San Francisco, San Carlos
San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Carlos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 183 m.
Taimarita, Mezquitic
Taimarita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 912 m.
Program Ujedinjenih naroda za razvoj
Program Ujedinjenih nacija za razvoj (UNDP) predstavlja najveći multilateralni izvor darovane tehničke podrške u svetu. Sedište programa je u Njujorku i to je najveća agencija unutar Ujedinjenih nacija. Ova organizacija koja se finansira putem donacija obezbeđuje obuku, stručne konsultacije, i ograničenu pomoć u opremi za zemlje u razvoju, sa velikim akcentom na pomoć najnerazvijenijim zemljama.
Istorija
UNDP je formirana tokom 1965. godine spajanjem Proširenog programa za tehničku podršku i Specijalnog fonda Ujedinjenih nacija. Osnivanje UNDP-a je naširoko posmatrano kao proširivanje aktivnosti UN-a daleko van početnih projekata za očuvanje mira i sigurnosti.
Donatori
Najveći pojedinačni donator su Sjedinjene Države, dajući oko 243 miliona u novcu i drugim sredstvima, a zatim ujedinjeno Kraljevstvo, okje doprinosi sa 233 miliona dolara u budžet UNDP-a. Japan, Holandija, Norveška i Švedska daju po 100 miliona svaka. Uzev u celosti, međutim, Evropska Unija je najveći donator do sada, obezbeđujući 921 miliona direktno od zemalja članica i dodatnih 226 miliona preko Evropske Komisije.
Funkcije
Kancelarije i osoblje Programa se nalaze u 166 zemalja, sarađujući sa vladama i lokalnim organizacijama u nalaženju rešenja za globalne i nacionalne ekonomske i druge razvojne izazove.
UNDP povezuje i koordiniše globalne i nacionalne napore za postizanje ciljeva i nacionalnih razvojnih prioriteta pojedinih zemalja. Najveći napori su posvećeni pomaganju zemalja u razvoju rešenja na savremene izazove izazove kao što su:
Izveštaj o društvenom razvoju
Od 1990. godine, UNDP izdaje godišnje izveštaj o društvenom razvoju, zasnovan na Indeksu društvenog razvoja.
Koordinaciona uloga
UNDP igra značajnu koordinacionu ulogu aktivnosti Un-a na polju razvoja. Ovo uglavnom sprovodi preko svog rukovodstva u Grupi Ujedinjenih nacija za razvoj i preko stalnog koordinacionog sistema.
Razoružanje i kontraverze
Sredinom 2006, kao što je prvo izvestilo Iner Siti Pres, a zatim i D Nju Vižn, UNDP je obustavio svoje programe za razoružanje u Karamodža regionu u Ugandi kao odgovor na kršenje ljudskih prava u paralelnim prisilnim programima za razoružanje koje sprovode Narodne odbrambene snage Ugande.
Grupa Ujedinjenih nacija za razvoj
Grupa Ujedinjenih nacija za razvoj (UNDG) je formirana od strane Generalnog sekretara tokom 1997. godine, kako bi se poboljšala efikasnost programa za razvoj Ujedinjenih nacija na nivou zemalje. UNDG povezuje sve agencije koje se bave ekonomskim razvojem. Grupom predsedava administrator UNDP-a. UNDP takođe čini sekretarijat Grupe.
UNDG razvija pravila i procedure koje omogućavaju agencijama članicama da rade zajedno i analiziraju probleme zemlje, planiraju strategije za podršku, primenjuju programe podrške, prate rezultate i bore za promene. Ove inicijative povećavaju značaj UN-a u pomaganju zemljama da postignu milenijumske ciljeve razvoja, uključujući i smanjenje siromaštva.
Preko 25 agencija Ujedinjenih nacija su članice UNDG. Izvršni komitet sastoji se od četiri „osnivačke agencije“: UNICEF, UNFPA, SPH i UNDP.
Podi (Herceg Novi)
Podi je naselje u opštini Herceg Novi u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 1199 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 841 stanovnika).
Program Ujedinjenih naroda za razvoj
Administrator
UNDP administrator ima diplomatski status Generalnog podsekretara. Administrator se često smatra trećim po važnosti zvaničnikom UN-a (posle Generalnog sekretara Ujedinjenih nacija i Ramenika Generalnog sekretara), ovo nikada nije zvanično prihvaćeno.
Podi (Herceg Novi)
Demografija
U naselju Podi živi 925 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,0 godina (36,2 kod muškaraca i 35,9 kod žena). U naselju ima 370 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,53.
Program Ujedinjenih naroda za razvoj
Administrator
Pored odgovornosti kao šef UNDP-a, administrator je takođe i predsedavajući Grupe Ujedinjenih nacija za razvoj.
Podi (Herceg Novi)
Demografija
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Program Ujedinjenih naroda za razvoj
Trenutni administrator
Dana 5. maja, 2005, Generalna skupština Ujedinjenih nacija, koju čine 192 zemlje, nedvosmisleno je potvrdila imenovanje Kemala Derviša, bivšeg ministra finansija Turske i starijeg zvaničnika Svetske banke, na mesto administratora UNDP. Derviš je započeo svoj četvorogodišnji termin 15. avgusta, 2005.
Pomoćni administrator
Trenutni pomoćni administrator UNDP-a je Ad Melkert, holanđanin imenovan 1. marta 2006. Tokom sastanaka UNDG-a, kojima predsedava administrator, UNDP predstavlja pomoćni administrator.
Predhodni administratori
Bivši administrator, Mark Malok Braun je imenovan za šefa osoblja Generalnog sekretara Ujedinjenih nacija na polovini svog drugog mandata. Na kraju, imenovan je za zamenika Generalnog seretara.
Ambasadori dobre volje
UNDP, zajedno sa ostalim agencijama UN-a, ima dug spisak volontera i podršku značajnih ličnosti kao ambasadora dobre volje ili izaslanika mladosti kako bi se promovisali ciljevi i aktivnosti. Prema sajtu UNDP: „Njihova slava pomaže jačanju hitne i univerzalne poruke za društveni razvoj i međunarodnu saradnju, pomažući ubrzanje postizanja Milenijumskih ciljeva razvoja.“
El Limón, Urique
El Limón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 927 m.
Villa Azueta, Santa María Chilchotla
Villa Azueta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Chilchotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1296 m.
Eglio, Lucca
Eglio je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 693 m.
Metalurgija praha
mini|desno|250px|Žareća nit od [[volframa za električne žarulje se dobiva metalurgijom praha.]] mini|desno|250px|Oštrice od [[Tvrdi metal|tvrdog metala dobivene metalurgijom praha.]] mini|desno|250px|Pločice za rezanje od [[Volframov karbid|volframovog karbida dobivene metalurgijom praha.]] |mini|desno|250px|Uzorci legure [[Invar.]] mini|desno|250px|[[Nož s prevlakom titanijevog oksinitrida.]] mini|desno|250px|Metal [[rodij: prah, prešani komad i lijevan komad.]]
Metalurgija praha ili praškasta metalurgija (eng. Powder Metallurgy - PM) je tehnologija proizvodnje mehaničkih konstrukcijskih i drugih dijelova od metalnih prahova. Pri tome se odvijaju dva postupka: Mehanička su svojstva proizvoda uglavnom jednaka, a nekim slučajevima i bolja od proizvoda istog kemijskog sastava koji su izrađeni rezanjem strugotine, valjanjem ili kovanjem. Osnovna su svojstva proizvoda praškaste metalurgije da se postiže mala površinska hrapavost (< 63 μm), velika točnost dimenzija (< 0,125 mm) i proizvodnost je velika. Prema tome, postupci praškaste metalurgije konkuriraju tradicionalnim strojarskim postupcima: skidanju strugotine, preciznom lijevanju, tlačnom lijevanju, kovanju u ukovnjima.
U metalurgiji praha se najviše koriste prahovi željeza, čelika i aluminija. Koriste se i prahovi od bakra, legura bakra (mjedi, bronce) i superlegura (na bazi nikla i kobalta). Također se koriste vatrootporni metali kao što su molibden i volfram. U materijale metalurgiji praha često se uključuju i karbidi metala (volframov karbid, titanijev karbid). Tipični su proizvodi metalurgije praha: zupčanici, lančanici, ležajevi, električni kontakti, te različiti dijelovi strojeva. Zbog oblika i potrebe za učinkovitim podmazivanjem, kada se proizvode u velikim količinama, zupčanici i ležajevi su idealni za metalurgiju praha.
Prednosti i nedostaci
Prednosti metalurgije praha su:
Postupci praškaste metalurgije
Tehnologija praškaste metalurgije, uključivo pripremu prahova i doradu komada, se može podijeliti na:
Stage Door
Scenska vrata je američka filmska komedija snimljena 1937. godine u režiji Gregorija La Kave sa Ketrin Hepbern i Džindžer Rodžers u glavnim ulogama. Temelji se na istoimenoj pozorišnopj predstavi Edne Ferber i Džordža S. Kaufmana, a radnja se bavi devojkama–zabavljačicama koje žele da postanu slavne. Na neki način, ovo je autobiografski film Ketrin Hepbern – to je priča o devojci iz dobrostojeće porodice koja želi da se oproba u glumačkim vodama.
El Monumento, Ascensión
El Monumento je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ascensión.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1302 m.
Chichiltepec, General Heliodoro Castillo
Chichiltepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
Retterath
Reterat je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 109 opštinskih središta okruga Vulkanajfel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 376 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7233234.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Reterat se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 445 metara. Površina opštine iznosi 5,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 376 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 68 stanovnika/km².
Teletekst
Teletekst|mini|250px Teletekst je sistem povezanih kodiranih stranica koje se prenose televizijskim signalom, tj. neiskorišćenim delom tog signala. Dostupan je na TV uređajima koji podržavaju ovaj servis. Uveden je u svetu juna 1980.
Uputstvo
Za korišćenje teleteksta neophodno je da imate tu mogućnost aktiviranu na vašem televizoru i da na daljinskom imate taster koji se zove TTX ili TELETEXT ili nešto slično tome. Pritiskom na taj taster, ulazite u teletekst televizijske stanice koju gledate. Nemaju sve televizijske stanice teletekst. Po ulasku u teletekst, automatski se nalazite na stranici broj 100. To je početna teleteksta bez obzira na kojoj televizijskoj stanici se nalazite. Broj stranice je prečica do sadržaja koji se nalazi na toj stranici. Teletekst ima stranice od 100 do 899. Pristup teletekstu takođe zavisi od kvaliteta slike koju primate od televizijske stanice. Ako je slika lošija, teletekst neće raditi. Najčešće na daljinskom postoji i taster za istovremeni prikaz televizijske stanice i teleteksta. Taj taster se zove TVTXT ili MIX ili nešto slično tome.
Pomoćni tasteri
Na nekim daljinskima postoje i 4 pomoćna tastera. Ta 4 tastera najčešće imaju dve fukncije. Prva funkcija se ostvaruje dok teletekst nije aktiviran (najčešća svrha je podešavanje kvaliteta slike ili tona), a druga funkcija se ostvaruje kada je teletekst aktiviran. Tada se ta 4 tastera koriste kao prečice za neke stranice, tj umesto kucanja brojeva automatski se poziva neka stranica.
Chevannes (Eson)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1400 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 136 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 81 metar (maksimalnoj 98 m, a minimalnoj 72 m).
Smadovicioara de Secu, Secu
Smadovicioara de Secu je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Secu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 349 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
Bundesverband Homosexualität
Bundesverband Homosexualität (BVH) je bila organizacija homoseksualnih osoba u Nemačkoj, koja je imala ambicije da bude krovna organizacija. BVH je osnovana 1986. godine u Kölnu, a ugašena je 1997. godine.
Organizacija je 1993 godine, zajedno sa LSVD-om (tada Schwulenverband in Deutschland) i Deutsche Aids-Hilfe pokrenula kampanju protiv paragrafa 175.
Prema mišljenjima kritičara, organizacija se raspala zbog nedostataka političke perspektive nakon ukidanja paragrafa 175. Za razliku od LSVD-a, BVH je za cilj imala drugačiju politiku "životnog stila", nasuprot traženju prava na brak. LSVD, kao deo građanskog pokreta za ljudska prava video je istopolni brak, odnosno registrovano partnerstvo kao logičan tok svoje politike.
Arhiva BVH-a se danas čuva u Schwules Museumu.
Indijski mali mungos
Mali indijski mungos (Herpestes javanicus) vrsta je mungosa iz južne i jugoistočne Azije, a od kraja 19. stoljeća unešen na još mnoga mjesta u svijetu. Zapadne podvrste ponekad se odvajaju u vrstu Herpestes palustris. Srodan je i sličan svojem većem rođaku indijskom sivom mungosu (Herpestes edwardsii) s kojim dijeli domovinu i većinu svog prirodnog areala.
Opis
Tijelo je vitko, noge kratke, glava duguljasta sa šiljastom njuškom. Dužina bez repa je 25 do 41 cm a masa oko 0,5 kg, mužjaci imaju robusniju glavu i veći su od ženki. Uške su kratke. Krzno mekano i kratko, svjetlo do tamno smeđe boje prošarano zlatnim točkama ( lat. auropunctatus). Odozdo je svjetliji. Rep je snažan i kitnjast, postupno se stanjuje prema vrhu. Kad se uznemiri, dlake na tijelu i repu mu se nakostriješe. Šape imaju pet prstiju i duge pandže koje ne mogu uvući.
Rasprostranjenost i stanište
Prirodno je rasprostranjen širom južne Azije, od Irana, sjeverne Indije, Indokine do južne Kine i otoka Jave. Introduciran je na neke otoke Tihog oceana (Havaji, Fidži, Okinawa), Indijskog oceana (Komori, Mauricijus), Jadranskog mora, Kariba (Jamajka, Portoriko, Trinidad i druge) i obalna područja od Venecuele do Surinama. Razlozi njihovog naseljavanja prvotno je bila kontrola populacije štakora i zmija, ali svugdje su ubrzo postali prijetnja zavičajnoj fauni. Lokalno su bila moguća i nenamjerna prekomorska naseljavanja sa mungosima kao „slijepim putnicima“.
Nastanjuje raznolika staništa od šikara i šuma do travnjaka i kamenitih pustinja. Dobro su se prilagodili ljudskom utjecaju na prostor, odgovaraju im degradirana i poljoprivredna zemljišta, blizina naselja također. Preferira suha staništa ali može živjeti u obalnim područjima, a u Polineziji i u kišnim šumama.
Ponašanje, prehrana i razmožavanje
Mungosi su aktivni danju i podnose visoke temperature. Mali indijski mungos živi uglavnom samotno, premda skupina mužjaka može dijeliti istu jazbinu. Koriste napuštene jazbine drugih životinja ili ih sami kopaju i terestični su tj. rijetko se penju na drveće. Koriste 12 različitih zvukova.
Nije isključivi mesožder već prilagodljivi oportunist. Hrani se najviše beskralježnjacima (kukci, škorpioni, pauci, rakovice) i manjim kralježnjacima (žabe, zmije, glodavci, ptice i njihova jaja). Znadu jesti voće i bobice a viđeni su kako ubijaju sisavce nekoliko puta veće od sebe.
Zmije ubija zahvaljujući svojoj okretnosti i brzini, nije potpuno imun na zmijski otrov ali ga može podnijeti u bitno većim količinama nego druge životinje slične veličine.
Gravidnost traje 7 tjedana. Obično imaju dva legla godišnje sa po 2 - 5 mladih i za njih se ženka brine sama. Životni vijek do 7 godina.
Mungos na Jadranu
Introdukcija malog indijskog mungosa na otok Mljet je provedena 1910. po nalogu Austro-Ugarskog ministarstva poljoprivrede. Nakon karantene ispušteno je 7 mužjaka i 4 ženke kod mjesta Goveđari. Između 1921. i 1927. godine unešeni su na Korčulu (1923.), Pelješac, Brač (1926.) i Šoltu. Cilj introdukcije bio je uništenje poskoka koji je posebno bio brojan na Mljetu, kroz 20-ak godina broj zmija je pao na minimum a zatim se zvjerčica okomila na ptice stanarice, selice i domaću perad. Oko 1970. naseljen je na otok Hvar i brzo se proširio, na Braču i Šolti nije se održao ali se pojavio na Čiovu.
Na Mljetu od 1949. ne uživa nikakvu zaštitu i smatra se štetočinom, neko vrijeme bile su isplaćivane i nagrade za odstrel. Ni šumski požari, ni lov, ni unesene divlje svinje nisu smanjili njihov broj koji je još uvijek izvan kontrole. Osim poremećene prirodne ravnoteže južnodalmatinski otoci imaju uljeza (manguc kako ga zovu na Mljetu) koji ima sklonost prema peradi, njihovim jajima, a hrani se grožđem i smokvama.
Status i odnos s ljudima
Introdukcije mungosa nisu polučile željen učinak. Nakon kratkoročno korisnog utjecaja na eventualno štetne glodavce, počeli su ugrožavati lokalnu faunu koja je na otocima često specifična ako ne endemična. U svim takvim ekosustavima negativno su utjecali na biološku raznolikost. Postavljeni na vrh hranidbenog lanca, predacijom autohtonih sisavaca, gmazova, vodozemaca, ptica i njihovih jaja uzrokovali su njihovo smanjenje ili istrebljenje. Svrstan je na listu „100 najgorih svjetskih invazivnih vrsta“. Osim toga mungosi mogu prenositi bolesti poput bjesnoće i leptospiroze.
U svom prirodnom staništu nije ugrožen, radi prilagodljivosti još je čest. Potpuno je zaštićen samo u Maleziji i Tajlandu, a u srednjoj Indiji smatraju ga svetim. Na istoku ih love i drže kao kućne ljubimce, u Kini i Vijetnamu jedu, svejedno nijedna od ovih ugroza ne utječe bitno na stabilnost populacije.
Kings Park West, Virginia
King Park Vest je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13.390.
The Patriot (film, 2000)
The Patriot je američki ratni film snimljen 2000. u režiji Rolanda Emmericha. Radnja mu je smještena u Južnu Karolinu u doba američkog rata za nezavisnost, a protagonist Benjamin Martin, lokalni farmer i veteran sedmogodišnjeg rata, koji se priključuje američkim borcima za nezavisnost nakon što su mu malodobnog sina ubili britanski vojnici na čelu sa krvoločnim pukovnikom Tavingtonom (čiji lik tumači Jason Isaacs).
Iako je imao solidan komercijalni uspjeh i uglavnom pozitivne kritike, Patriot je postao predmetom mnogih zamjerki zbog nedostatka historijske autentičnosti, pogotovo u britanskoj javnosti, koja je zamjerala scene od strane britanske vojske počinjenih zvjerstava za koje ne postoje nikakva podloga. Patriot se zbog toga često uzimao primjer kao institucionalne anglofobije u tadašnjem Hollywoodu. S druge strane, su došle zamjerke da film u potpunosti ignorira činjenicu institucije robovlasništva u tadašnjoj Južnoj Karolini, odnosno sugerirao harmonične i potpuno anakrone odnose između bijelaca i crnaca.
Dio kritičara, pogotovo s područja bivše Jugoslavije, je pak u Patriotu pronašao značajne sličnosti sa partizanskim filmovima.
Bellerose Terrace, New York
Belrouz Teras je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.198, što je 41 (1,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Santa Caterina, Salerno
Santa Caterina je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 218 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 189 m.
Puerto Colorado, Tuzantla
Puerto Colorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuzantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1581 m.
Neptunova bazilika
Neptunova bazilika (latinski: Basilica Neptuni) nalazila se južno od Panteona. To je bila pravokutna dvorana dimenzija 46 x 19 metara, nazvana po bogu mora Neptunu, čija se skulptura nalazila u centralnoj apsidi.
Historija i karakteristike
Po tipu cigala i načinu zidanja može se zaključiti da je u svom današnjem obliku datira iz Hadrijanovih vremena, ali kako joj temelji leže 2,5 metra ispod nivoa ulice, pretpostavlja se da je bazilika podignuta za vladavine cara Augusta i Agripe.
Agripa je imao dobre razloge biti zahvalan tom božanstvu, jer je stekao slavu i moć nakon pobjeda u nekoliko pomorskih bitaka, kao što su bile Bitka kod Mile i Bitka kod Nauloha 36. pne., u kojima je porazio Seksta Pompeja i tako slomio posljednji republikanski otpor. U bitki kod Akcija 31. pne. svladao je Marka Antonija i kraljicu i Kleopatru, čime je otvorio put za stvaranje Rimskog Carstva i imperatorski položaj za svog prijatelja cara Augusta.
Bazilika je bila dekorirana svim tipovima morskih motiva, od školjaka, delfina koji skaču do Neptunovih tritona, uz to i tradicionalnim motivima akanta i palmeta. Iako je od bazilike ostalo dosta toga sačuvano, ipak nije poznata svrha gradnje Neptunove bazilike. Orginalna građevina uništena je u požaru 80. a nakon tog ju je obnovio Hadrijan.
Casa de Plata, Tototlán
Casa de Plata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tototlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1550 m.
Anzo-Setta, La Spezia
Anzo-Setta je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 189 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Poda (Cetinje)
Poda je pusto selo u opštini Cetinje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. nije bilo stanovnika (ni prema popisu iz 1991. nije bilo stanovnika).
Habsburške nasljedne zemlje
mini|desno|350px|Habsburške [[feud|domene nakon Westfalskoga mira 1648. prikazane su žutom bojom. Od zemalja označenih žutim Nizozemska i Burgundija nisu se ubrajale među nasljedne zemlje.]] Habsburške nasljedne zemlje (njem. Habsburgische Erblande), također i Austrijske nasljedne zemlje(njem. Österreichische Erbländer), naziv je za niz zemalja unutar Habsburške Monarhije kojima su Habsburgovci vladali po nasljednom pravu.
Među ove zemlje ubrajaju se:
Od 14. do 16. vijeka Štajerska, Koruška i Kranjska zajedno su činile Unutarnju Austriju (njem. Innerösterreich).
Područja Burgundije koja je ženidbom zadobio car Maksimilijan I. nisu se ubrajala među nasljedne zemlje.
Od uvođenja tzv. „obnovljenog ustava“ u Češkom Kraljevstvu, među nasljedne zemlje obično se računaju i Zemlje Krune sv. Vaclava među Habsburške nasljedne zemlje. To su bile:
Lužica je prešla pod vlast Saske već 1635., a veći dio Šleske osvojila je Pruska između 1740. i 1742., te je, uz Češku i Moravsku, kao Habsburška nasljedna zemlja ostala samo Austrijska Šleska.
Ostala područja kojima se u različitim povijesnim razdobljima upravljalo izravno iz središta Monarhije nije se nazivalo nasljednim zemljama. 1849. za sve zemlje kojima se upravlja iz Beča bit će uveden naziv Krunske zemlje, nakon Austro-ugarske nagodbe i stvaranja Austro-ugarske Monarhije, taj će se naslov koristiti za sve zemlje austrijskoga dijela Carstva, to jest sve one koje nisu pripadale Kruni svetoga Stjepana.
La Curtida, Santa María del Río
La Curtida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2067 m.
Alessio Boni
Alesio Boni (4. jul 1966.) je italijanski filmski i televizijski glumac i operski pevač.
Biografija
Alesio je rođen u lombardijskom selu Sarniko, kao srednji od tri sina porodice Boni. Sa četrnaest godina je počeo da radi kao postavljač pločica i pomoćni radnik svog oca, koji je bio keramičar. Godine 1992. završava Nacionalnu akademiju dramskih umetnosti „Silvio D'Amiko“ u Rimu, kada je već imao četiri godine iskustva kao sporedni glumac u telenovelama. Nakon šest godina igranja sporednih uloga u pozorištu i filmovima, Boni 1998. dobija prvu veću ulogu u TV–seriji La donna del treno (Žena iz voza). Popularnost širom Italije stiče glavnom ulogom u TV–seriji Incantesimo (Čarolija), koja se emitovala od 1998. do 2001. godine. Najveće domete u dosadašnjoj karijeri ostvario je sa filmovima La meglio gioventù (Najbolje godine mladosti) iz 2003. i La bestia nel cuore (Zver u srcu).
Sledeće godine dobija Zlatni globus (italijanski) za najboljeg glumca u filmu Quando sei nato non puoi più nasconderti (Kad se jednom rodiš...), a 2007. tumači ulogu kneza Andreja Bolkonskog u raskošnoj mini–seriji Rat i mir, snimljenoj po istoimenom romanu Lava Tolstoja. Godine 2008. igra naslovnu ulogu u mini–seriji Karavađo, zasnovanoj na motivim iz života poznatog slikara, zatim homoseksualca u drami Sanguepazzo (Divlja krv) sa Monikom Beluči, a 2009. glumi Đakoma Pučinija u istoimenoj TV–seriji, snimljenoj povodom stopedeset godina od njegovog rođenja. Boni je takođe glumio i Maksima de Vintera u seriji Rebecca, la prima moglie (Rebeka, prva supruga), rimejku filma Rebeka iz 1940, sa Lorensom Olivijeom u glavnoj ulozi. U akcionom trileru Turista iz 2010, sa Anđelinom Žoli i Džonijem Depom u glavnim ulogama, Alesio je tumačio lik podnarednika Čeratoa. Sledeće godine je snimio seriju I cerchi nell'acqua (Traganja u vodi), a 2012 – Walter Chiari - Fino all'ultima risata (Volter Kjari – do poslednjeg smeha), seriju koja se bavi životom slavnog italijanskog glumca Voltera Kjarija. Boni trenutno snima avanturistički film Odisej, gde tumači naslovnu ulogu.
Boni je od početka svoje karijere do danas igrao u više od dvadeset predstava, između ostalih i u predstavama Majka hrabrost i njena deca, Per Gint, Hamlet, San letnje noći i Tvrdica. Godine 2001. je igrao u operi Lodoiška Luiđija Kerubinija, a 2005. u Alziri Đuzepea Verdija.
Agripine terme
Agripine terme (latinski: Thermae Agrippae) bile su rimske terme koje je 19. pne. podigao Marko Vipsanije Agripa, zet i prijatelj cara Augusta. Vodom ga je opskrbljivao akvedukt Aqua Virgo, a ostatci mu leže u rionu Campo Marzio.
Historija
Car Hadrijan je u kompleks termi inkorporirirao Neptunova baziliku, tako da se otad od termi gotovo ništa nije vidjelo, osim zavojitog zida od cigle koji je svojevremeno podupirao kupolu promjera 23 metra. Kako je novac za te terme osigurao August, a Agripa bio samo izvršilac, one se ubrajaju u jedne od prvih carskih termi i kupališta dimenzija oko 90 x 120 metara.
O tim je termama pisao i Plinije Stariji, pa tako znamo da su na jugu imale otvoreni bazen, kao i to da su imale puno skulptura, među inima i čuvenog Lizipovog Apoksiomena. Terme su 80. uništene u požaru, pa ih je obnovio car Hadrijan, a nakon tog između 344.-345. i car Konstans I.
Ratni film
Ratni film je izraz koji u najširem smislu može označavati svako filmsko ostvarenje koje za temu ima rat ili veći oružani sukob, ali u užem i uvriježenijem smislu se pod time prvenstveno podrazumijeva specifičan žanr igranog filma čija su likovi i radnja mjestom i vremenom vezana uz određeni rat. Taj osnovni žanrovski okvir može sadržavati ostvarenja različitog tona - "ozbiljne" drame i "zabavne" ili satiričke komedije - odnosno također pripadati ili se preklapati s drugim žanrovima kao što su akcioni ili pustolovni. Ako se u filmu ratna zbivanja prikazuju s naglaskom na ljudska stradanja i sa eksplicitnim ili implicitnim pacifističkim svjetonazorom, za takva se ostvarenja koristi izraz antiratni film.
PKC
Termin 'PKC ima više značenja.
Ratni film
1920-e i 1930-e
Filmovi snimljeni u godinama nakon Prvog svjetskog rata pokušavali su naglasiti užas ili ispraznost rata, prije svega Velika parada (1925.) i What Price Glory? (1926.). S dolaskom ere zvučnog filma, filmovi kao što su Na zapadu ništa novo (1930.), Put prema slavi (1936.) Howarda Hawksa i Velika iluzija (1937.) su se fokusirali na ispraznost rata za neameričke vojnike dok je Hollywood producirao komedije na temu 1. svjetskog rata kao što su Doughboys (1930.) Bustera Keatona i Half Shot at Sunrise (1930.) Wheelera & Woolseyja, ili uzbudljive priče o američkim marincima koji guše pobune u Srednjoj Americi, Kini i na pacifičkim otocima u filmovima kao što su Let (1930.), The Leathernecks Have Landed (1936.) i Tell it to the Marines (1926.) Franka Capre. Drugi se su usredotočili na nove tehnologije i nestanka viteštva zračnih bitki u filmovima kao što su Krila (1927.), Hell's Angels (1930.) i The Dawn Patrol (verzije iz 1930. i 1938.).
1940-e
Prvi popularni ratni filmovi tijekom Drugog svjetskog rata došli su iz Velike Britanije i Njemačke te su bili uglavnom dokumentarci ili polu-dokumentarci.
Početkom četredesetih, britanska filmska industrija je počela kombinirati dokumentarne tehnike s izmišljenim pričama u filmovima kao što su In Wich We Serve (1942.), Millions Like Us (1943.) i The Way Ahead (1944.) Noela Cowarda. Drugi su medij izmišljenog filma koristili za prenošenje propagandnih poruka; o potrebi za oprezom ili kako bi se izbjegao "neoprezni razgovor".
16. rujna 1940. američki je Kongres donio novi zakon o novačenju. U Hollywoodu je gotovo svaki film bio vojna komedija. Komičari Abbott & Costello snimili su prvi dugometražni film Buck Privates, Bob Hope Caught In The Draft, Phil Silvers i Jimmy Durante You're In The Army Now, Fred Astaire You'll Never Get Rich, William Tracy i Joe Sawyer Tanks a Million, a Laurel i Hardy Great Guns.
1941. su se počeli snimati i ozbiljni ratni filmovi pa se tako u MGM-ovim Zvucima trube pojavila američka konjica, RKO je snimio Parachute Battalion, Paramount Picture I Wanted Wings, a Warner Brothers Dive Bomber. 20th Century Fox je snimio zadnji predratni vojni film o američkim marincima, To The Shores of Tripoli. Kad se dogodio napad na Pearl Harbor, studio je presnimio završetak u kojem se John Payne prijavljuje u vojsku i odlazi marširajući s marincima dok mu otac dobacuje 'Sredi jednog Japanca za mene'.
Prije Pearl Harbora, Warner Brothers upozorili su na Ispovijedi nacističkog špijuna dok je Producers Releasing Corporation snimio Hitler, berlinska zvijer. Metafora za Ameriku bio je Gary Cooper kao stvarni Narednik York koji je isprva bio zaostali brđanin, pa pacifist, a zatim regrut koji uspoređuje Bibliju s poviješću Sjedinjenih Američkih Država i zaključuje kako je njegov obračun s Nijemcima pravedan.
Nakon što je SAD 1941. ušao u rat, Hollywood je počeo masovnu proizvodnju ratnih filmova. Mnogi američki dramski ratni filmovi bili su dizajnirani kako bi slavili američko zajedništvo i demonizirali "neprijatelja". Jedna od konvencija žanra koja se pojavila tijekom tog perioda bilo je udruživanje američkog naroda iz raznih država zbog dobra zemlje.
Američka industrija producirala je i filmove koji su slavili herojstvo američkih saveznika, kao što su Gđa. Miniver (o britanskoj obitelji na domaćem bojištu), Edge of Darkness (norveški pokret otpora) i Sjeverna zvijezda (Sovjetski Savez i Komunistička partija). Prema kraju rata popularne knjige postale su izvor za filmove više kvalitete i ozbiljnijeg tona koji su slavili dugotrajne vrijednosti.
1950-e
Godine poslije Drugog svjetskog rata donijele su veliki broj uglavnom patriotskih ratnih filmova kao protuteža drama i pustolovnim pričama. Posljedice rata u Hollywoodu dovele su do toga da su se izbjegavali akcijski filmovi nego se govorilo o problemima koji su došli s povratkom veterana pa je tako snimljen niz kvalitetnih filmova kao što su Najbolje godine naših života (1946.), Bojište (1949.), Home of the Brave (1949.), Command Decision (1948.) i Polijetanje usred dana (1949.). Potonja dva govorila su o psihološkim efektima bitke i teškoćama zapovijedanja.
Holivudski filmovi u pedesetima i šezdesetima često su uključivali motive spektakularnih herojstava i samožrtve kao u filmovima Pijesak Iwo Jime (1949.), Halls of Montezuma (1950.) ili D-Day the Sixth of June (1956.). Osim toga, težili su stereotipima: obično se govori o manjoj skupini muškaraca različitog podrijetla na čemu se obično ostane; zapovjednik je obično nerazuman i nepopustljiv; gotovo svatko koji povjerava osjećaje - posebno planove o povratku kući - ubrzo pogiba, a svatko tko se ponaša kukavički ili nedomoljubno pretvara se u heroja ili umire (ili oboje).
Druga velika skupina filmova sezala je od obilja popularnih ratnih romana iz post-ratnog perioda. Njihova kvaliteta ovisila je u velikoj mjeri o vjerodostojnosti radnje ili teme originala, castinga, režije i produkcije. Jedan od razloga njihove popularnosti među američkom publikom je taj da su pokrivali praktički sve vojne grane. To su filmovi kao što su Mladi lavovi (1958.), Goli i mrtvi (1958.), Bojni poklič (1955.), Run Silent, Run Deep (1958.), Captain Newman, M.D. (1963.), Pobuna na Caineu (1954.), Away All Boats (1956.), Odavde do vječnosti (1953.), King Go Forth (1958.), Never So Few (1959.), Planinska cesta (1960.) i In Harm's Way (1965.).
Filmovi o ratnim zarobljenicima
Popularni podžanr ratnih filmova je film o ratnim zarobljenicima. Ova forma popularizirana je u Britaniji, a govorili su o stvarnim bijegovima iz (obično njemačkih) logora u Drugom svjetskom ratu. Primjeri su Drveni konj (1950.), Albert R.N. (1953.) i The Colditz Story (1955.). Hollywood je doprinio žanru filmovima Veliki bijeg (1963.) i Stalag 17 (1953.). Neobično, britanska industrija producirala je film temeljen na priči o njemačkom bjeguncu Franzu von Werru, Onaj koji se izvukao (1957.).
1960-e
Početkom šezdesetih, filmovi temeljeni na misijama komandosa počeli su inspirirati izmišljene pustolovne filmove kao što su Topovi s Navaronea (1961.), Dvanaestorica žigosanih (1967.) i U orlovu gnijezdu (1968.), koji su rat koristili kao pozadinu za spektakularne akcijske filmove. Potonji filmovi imali su američke producente, glumce i financije, ali su snimani u Engleskoj ili na lokaciji s britanskom filmskom ekipom, sporednim glumcima i stručnjacima.
Kasne pedesete i šezdesete donijele su i više ozbiljnijih velikih ratnih filmova kao što su Ivanovo djetinjstvo (1962.) Andreja Tarkovskog, Most na rijeci Kwai (1957.) i Lawrence od Arabije (1962.) Davida Leana, kao i spektakle s vrhunskim glumačkim postavama temeljene na bitkama koji su često bili u kvazi-dokumentarističkom stilu, a snimani u Europi gdje su statisti i troškovi produkcije bili jeftiniji. Ovaj trend počeo je produkcijom Najdužeg dana Darryla F. Zanucka 1962., temeljenog na padobranskoj invaziji na Dan D. Od ostalih, izdvajaju se Bitka za Bulge (1965.), Anzio (1968.), Bitka za Britaniju (1969.), Waterloo (1970.), Tora! Tora! Tora! (1970.) (temeljen na japanskom napadu na Pearl Harbor), Midway (1976.) i Nedostižni most (1977.). Noviji primjer je film na temu Američkog građanskog rata, Gettysburg koji se temelji na događajima koji su se odvijali tijekom bitke.
Iako su problemi u Jugoistočnoj Aziji bili prikazani u Brushfireu (1961.) Jacka L. Warnera te u A Yank in Viet-Nam (1964.) i To the Shores of Hell (1966.) Marshalla Thompsona, veliki holivudski studiji odbili su snimati filmove o Vijetnamskom ratu uz iznimku Zelenih beretki Johna Waynea temeljenom na bestseleru Robina Moorea. Ti filmovi nisu snimani sve do 1970. kad je Jack Starrett na Filipinima, na setovima filma Prekasno za junake Roberta Aldricha, snimio Gubitnike.
Post-vijetnamski filmovi
Efekti Vijetnamskog rata početkom sedamdesetih su smanjili interes za fikcionalne ratne filmove. Američki ratni filmovi producirani tijekom i nakon rata često su reflektirali nerealne iluzije američke javnosti prema ratu. Većina filmova snimljenih nakon Vijetnamskog rata prodirali su dublje u užase rata nego što su to činili raniji filmovi. (Ipak, treba naglasiti kako je takvih filmova bilo i prije Vijetnamskog rata; Staze slave je poznata kritika rata iz 1957., s početka Vijetnamskog rata). Neki ratni filmovi kao što su Kvaka 22 (smješten u Drugi svjetski rat) i crna komedija M*A*S*H (smješten u Koreju) reflektirali su takve stavove.
1990-e i 2000-e
Uspjeh Spašavanja vojnika Ryana Stevena Spielberga 1998. pomogao je oživljavanju interesa za filmove o Drugom svjetskom ratu. Kasnije su snimljeni visokobudžetni spektakli kao Pearl Harbor i Neprijatelj pred vratima, dok su drugi, kao Enigma, Mandolina kapetana Corellija i Charlotte Gray, imali nostalgičan ton.
Vojska i filmska industrija
Mnogi ratni filmovi producirani su uz pomoć vojnih snaga pojedine zemlje. Američka mornarica bila je vrlo kooperativna nakon Drugog svjetskog rata u posuđivanju brodova i tehničkog vodstva; Top Gun je najpoznatiji primjer.
Obično vojska uskraćuje pomoć ako je film kritičan prema njoj. Ponekad vojska u zamjenu za pomoć zahtjeva određenu kontrolu, svojevrsnu cenzuru, što može pokvariti konačni proizvod. Njemački ministar propagande Joseph Goebbels je na snimanju ratnog spektakla Kolberg u siječnju 1945. koristio nekoliko vojnih divizija kao statiste. Vjerovao je da će efekt filma poslužiti kao protuteža za taktičke nedostatke odsutnih vojnika.