cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Писмо регистарских таблица
Све Ознаке су висине 75 милиметара. Кључне су 47,5 мм широк, цифре - 44,5 мм. За мање таблице, које се користе на мотоцикл има, Ознаке су високе 49 мм, и речи су цифре широк 31 мм и 29 мм.
Joya Sola, Santa María Chilchotla
Joya Sola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Chilchotla.
Писмо регистарских таблица
Неке земље попут Јужноафричке републике, преузеле су ФЕ-сцхрифт, а неке развијају сопствене мио типова писма.
Joya Sola, Santa María Chilchotla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1706 m.
Писмо регистарских таблица
И у Србији се говори о могућности употребе овог типа писма на новим таблицама које треба да се направе маил више не да положају СЦГ.
Verzija u latinici
Pismo registarskih tablica
Ruschberg
Rušberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 96 opštinskih središta okruga Birkenfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 839 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7134075.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Birkenfeld Rušberg se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Birkenfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 410 metara. Površina opštine iznosi 7,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 839 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 113 stanovnika/km².
Pariško geografsko društvo
Pariško geografsko društvo (franc. Société de Géographie) najstarije je geografsko društvo na svijetu. Utemeljeno je na sastanku održanom 15. prosinca 1821. u Paris Hôtel de Villeu, a među 217 osnivača nalaze se neka od najvećih znanstvenih imena tog vremena: Pierre-Simon Laplace, prvi predsjednik društva; Georges Cuvier, Charles Pierre Chapsal, Vivant Denon, Joseph Fourier, Gay-Lussac, Claude Louis Berthollet, Alexander von Humboldt, Champollion, François-René de Chateaubriand među ostalim. Većina od onih koji su pratili Bonapartea na njegovoj egipatskoj ekspediciji bili su članovi: Edmé François Jomard, Conrad Malte-Brun, Jules Dumont d'Urville, Jules Paul Benjamin Delessert, Hottinguer, Henri Didot, Bottin i ostali.
Društvena revija se pojavljuje od 1822. jednom mjesečno kao Bulletin de la Société de Géographie (1822.-1899.)—nudeći u octavo formatu rane novosti o svim otkrićima u devetnaestom stoljeću—ili jedno u tri mjeseca kao La Géographie sa stankom u razdoblju 1940-46. Od 1947. društveni magazin se pojavljivao triput godišnje kao Acta Geographica. Društvena knjižnica, zbirka karata i zbirka fotografija jedne su među najvećima i najopsežnijima u cijelom svijetu.
Titova pećina u Drvaru
desno|mini|150px|Titova pećina u Drvaru desno|mini|150px|Tito sa članovima Vrhovnog štaba ispred pećine u Drvaru, maja 1944. Titova pećina je pećina u Drvaru u kojoj se početkom 1944. godine, u tada oslobođenom Drvaru nalazio Vrhovni štab NOV i POJ, na čelu sa maršalom Josipom Brozom Titom. U toku Drugog svjetskog rata maršal Tito koristio je nekoliko pećina za sklanjanje: pećina u selu Bogovići (Pale), pećina kod sela Plahovići (Kladanj), Zabrđanska pećina (Glavatičevo), pećina u Bastasima (Drvar), ali je jedino pećina u Drvaru, zbog dramatičnosti događanja (njemački desant, boravak Vrhovnog štaba), uređena kao dio vojnog muzeja.
Morfologija
Titova pećina nalazi se na padini brda Gradina na oko 23 metra iznad korita rijeke Unac. Od centra grada je udaljena svega 1 km. Sadašnje dimenzije pećinskog ulaza su 6 m širina i 7 m visina i posljedica su vještačkog proširivanja radi postavljanja baraka. Pred pećinom se nalazi zaravnjeni plato, ukupne dužine 18 m, na kojem su postavljene dvije barake dužine 12 i 4 m i širine 5 m. U nastavku pećinu čini horizontalni kanal dužine 16 m, visine 4 m i širine 2,5–4 m. Na kraju ovog hodnika nalaze se željezna vrata postavljena još 1938. godine prilikom istraživanja pećine radi vodosnabdijevanja. Duž ovog dijela kanala postavljene su daske radi lakšeg razgledanja pećine. Ukupna dužina pećine je 85 m.U nastavku pećinski kanal se kaskadno spušta i završava sifonskim jezerom na dnu). Visinska razlika od željeznih vrata do površine sifonskog jezera je 53 m. Voda u jezeru na dnu se za vrijeme kišnih perioda može podignuti do izlaza iz pećine, kada se prelijeva u vidu slapa visokog 12 m.
Istorija
Vojno i političko rukovodstvo Narodnooslobodilačkog pokreta - Vrhovni štab NOV i POJ, Centralni komitet KPJ, Predsedništvo AVNOJ-a, Nacionalni komitet oslobođenja Jugoslavije i druge antifašističke institucije su 6. januara 1944. godine prešle iz Jajca u Drvar, koji je tada postao centar oslobođene teritorije Jugoslavije.
Dolaskom rukovodstva NOP-a u Drvar, u pećini je izgrađena baraka za potrebe Vrhovnog štaba NOV i POJ. Iako je Josip Broz Tito bio smešten u jednom selu u okolini Drvara, on je kao Vrhovni komandant NOV i POJ, veoma često boravio u pećini, gde je se i suretao sa predstvanicima savezničkih vojnih misija, koje su tada boravile u Drvaru.
Početkom 1944. godine nemačka Vrhovna komanda je pripremila operaciju, nazvanu „Konjićev skok“, čiji je glavni cilj bio da ukloni ili zarobi Vrhovni štab NOV i POJ i da se tako dobije strateška prednost sve dok se potpuno ne unište jedinice NOV i POJ. Za dan napada Nemci su uzeli dan proslave Titovog rođendana, 25. maja, očekujući da će partizane zateći nespremne.
Veče pred proslavu njegovog rođenadana, 24. maja, Tito je ostao da prenoći u Drvaru, tako da ga je početak nemačkog desanta zatekao u pećini. Od pola 7 do 7 časova ujutro 25. maja 1944. godine Drvar je žestoko bombardovalo pet neprijateljskih eskadrila, a za njima transportne letelice koje su izbacile prvi talas od 314 nemačkih padobranaca. U sledećem talasu sletele su teretne jedrilice, tako da je u oba talasa spušteno ukupno 730 jedriličara.
Pećina je pod stalnom vatrom nemačkih padobranaca, a otpor nemačkom vazdušnom desantu pružali su delovi Pratećeg bataljona Vrhovnog štaba NOVJ i tenkovski vod Prvog proleterskog korpusa, sa položaja na Šobića glavici i ispred pećine. Tito i članovi Vrhovnog štaba su uspeli da se oko 12 časova probiju iz pećine i krenu ka Ataševcu. Odakle su kasnije sa Kupreškog polja, sovjetskim avionom, prebačeni u Bari.
Гребенац
Гребенац је насеље у Србији у општини Бела Црква у Јужнобанатском округу налази се на рубу Делиблатске пешчаре и има нешто неповољнији географски положај у односу на већину насеља белоцркванске општине, с обзиром на слабу саобраћајну повезаност. Насеље је смештено између Кајтасова и Дупљаје.
Titova pećina u Drvaru
Muzej 25. maj
Kulturni pejzaž u kojem je danas smješten Muzej 25. maj u Drvaru, predstavlja spomen-kompleks vezan za tzv. Sedmu neprijateljsku ofanzivu. U sastavu kompleksa se nalazi: glavna zgrada Muzeja „25. maj“, Titova vila, zgrada u kojoj je oformljena OZNA (Odjeljenje zaštite naroda) i prostor Titove pećine. Muzej je od svog osnivanja 1945. godine radio na prikupljanju, obradi i prezentaciji građe vezane za Drugi svjetski rat. Djelatnost Muzeja važna je za proučavanje antifašističke historije u Bosni i Hercegovini, ali i regiji. U socijalističkoj Jugoslavijii bio je turistički atrakcija Drvara, koji je godišnje posećivalo 200.000 turista.
Гребенац
Према попису из 2011. било је 818 становника.
Titova pećina u Drvaru
Muzej 25. maj
Iako je većina muzejskih eksponata (7000) otuđena, uništena i spaljena tokom posljednjeg rata (1992-1995), lokalitet na kojem se nalazi ima veliku simboličku i historijsku važnost.
Početkom rata u Bosni i Hercegovini, pećina je porušena 1992. godine i obnovljena 2006. godine uz pomoć Američke agencije za međunarodni razvoj. Ponovo je otvorena za posetioce 25. maja 2006. godine, na šesdesetdvogodišnjicu desanta na Drvar.
Гребенац
Историја
Гребенац је старо војвођанско насеље. Први пут се помиње име Гребенац 1341. године под називом Grebencz, године 1392.: Гребенц,1713. године: Grebencz 1894. године: Гребенац 1922. године и у својој историји више пута је мењао своје име. Године 1788. у Гребенцу је постојала православна црква, школска зграда, ерарско свратиште.
Prošće
Demografija
U naselju Prošće živi 2 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 57,5 godina (39,5 kod muškaraca i 75,5 kod žena). U naselju ima 1 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,00.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Fratina, Lucca
Fratina je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Гребенац
Историја
На једном гребенастом огранку пешчане хумке налазе се остаци једног већег и једног мањег опкопа, који су у праисторијском времену били насељени 106. после Христа Римљани су ове опкопе преоправили у кастел, који по неким треба да је на Палингеровој карти означен апо fl.(a ponte fluvi). Гребенац се први пут помиње 1341. Тада је припадао крашовском комитату. 27 јуна 1390. боравио краљ Сигисмунд у војничком табору „ крај гребеначког града“. 1713. било у Гребенцу 25 домова. 1716 додељен је Вршачком диктриту (Срез, област) Темишварског Баната. идуће године пописано је 28 домова, касније су се доселоли Румуни, услед чега је 1749. било већ 203 куће.1773. ушао је Гребенац у састав илирске регименте, а 1776. у састав влашко-илирске регименте и имао је,1782. 1330 православних становника.
После турског рата 1791. освећен је иконостас, набављено ново звоно, а 1795. освечена је поново црква. Од1803. до 1818 Гребенац је седиште компаније. 1827. било је у Гребенцу православних 581, а католика 11.
Mascambroni, Benevento
Mascambroni je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Гребенац
Историја
1838 додељен је српском батаљону, а 1845г. српској регименти. 1854г. припојен је јасеновачкој компанији бројао је 1426 душа. 1873г. припојен је тамишком комитату.
Coțofenii din Față, Coțofenii din Față
Coțofenii din Față je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Coțofenii din Față.
Гребенац
Историја
Бројно кретање становништва било је године 1869.:1453 становника, 1880.:1762, 1890.:2035, 1900.:2260, 1910.:2439. За време преврата, 30 октобра 1918г. опљачкали су сељаци општинског бележника, трговца и општинског комесара. Општински кнез Милентије Војин, организовао сеоску гарду, која је успоставила ред. Испред цркве су стрељана 3 пљачкаш а и сахрањен а ван гробља.
Mascambroni, Benevento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Гребенац
Историја
У новембру 1918г. заузела је српска војска Гребенац, који је (1919) ушао у састав торонталашко-тамишке жупаније. 31 јануара 1921. пописано је 2145 душа, од којих било Срба 89, Румуна 2053, а Немаца 3.
Гребенцу је 1341г. припадало имање Селеш (Szölös), које је 1346. добио у дар магистер Јоханес Руфус.
Привреда
Становништво Гребенца се углавном бави пољопривредом. У прошлости је било развијано сточарство, и то нарочито овчарство. Од друге половине 19. века брже се развија земљорадња. После Другог светског рата, пољопривреда се развија у оквиру планске социјалистичке привреде. Посебну културно-историјску вредност има православна црква која је изграђена 1722. године. У њој постоје три иконе сликане 1764. године.
Познате личности
Васко Попа је рођен 29. јуна 1922. у Гребенцу код Беле Цркве, (Вршца),. По етничком пореклу је био Румун. Основну школу и гимназију завршио је у Вршцу. После тога уписао је Филозофски факултет у Београду. Студије наставља у Букурешту и Бечу. За време Другог светског рата био је затворен у немачком концентрационом логору у Зрењанину. Након завршетка рата дипломирао је на романској групи Филозофског факултета у Београду, 1949. године.
Демографија
У насељу Гребенац живи 800 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,0 година (40,7 код мушкараца и 43,1 код жена). У насељу има 340 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,99.
Ово насеље је углавном насељено Румунима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
2,6-Diaminopurin
2,6-Diaminopurin je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 150,141 Da.
Bruguière (Gar)
Brigjer je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Gar.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 184, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km².
Laguna de San Juan, San Fernando
Laguna de San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Fernando.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 280 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Carter, Oklahoma
Karter je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 256, što je 2 (0,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Laja, Urique
La Laja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2221 m.
Kundtova cijev
mini|desno|300px|Crtež iz Kundtova originalnog djela iz 1866. Annalen der Physik, pokazujući Kundtovu cijev (slike 6 i 7 na vrhu) i uzorci sitne prašine (slike 1, 2, 3, 4).
tmini|desno|300px|Moderni oblik Kundtove cijevi.
Kundtova cijev je mjerni instrument kojim se akustični stojni valovi koje proizvodimo kod svih muzičkih instrumenata mogu učiniti vidljivim. To je staklena cijev zatvorena na objema krajevima čepovima, a na jednom čepu je pričvršćen stakleni štap. Ako stakleni štap trljamo mokrom krpom, nastat će longitudinalno titranje štapa pa ćemo čuti visoki ton. Ti se valovi prenose na zrak ili na neki drugi plin u cijevi i nastaje stojni val zbog refleksije (odbijanja zvučnih valova) na gornjem čepu. Pri tom razmak čepova mora biti takav da uz gornji čep nastaje čvor, a uz donji, na kojem je pričvršćen štap. Stavimo li u cijev sitnu prašinu, ona će se skupljati u čvorovima, a u trbusima razrijediti. Kako je razmak između čvorova pola valne duljine λ/2, lako možemo izračunati frekvenciju f zvuka koga proizvodi stakleni štap, i to prema izrazu:
gdje je: v - brzina zvuka u plinu koji je u cijevi, af - frekvencija.
Želimo li izračunati brzinu zvuka u nekom plinu, stavimo ga u tu cijev umjesto zraka. Frekvencija staklenog štapa je ista kao i prije, samo je valna duljina u plinu druga. Poznajemo li brzinu zvuka u zraku, i izmjerimo valnu duljinu u zraku i plinu, onda se brzina zvuka u plinu izračuna iz razmjera:
Titranje žice glazbala
mini|desno|290px| Osnovni ton (gore) i 6 viših tonova.
mini|desno|290px|Povučemo li [[gudalom po sredini žice, ona će izvoditi harmonijsko titranje i pri tom ćemo čuti ton.]]
Napeta i na krajevima učvršćena žica može izvoditi transverzalne mehaničke titraje, okomito na smjer žice. Time što je žica na krajevima učvršćena već je unaprijed određeno da se na njenim krajevima stvaraju čvorovi stojnog vala. Povučemo li gudalom po sredini žice, ona će izvoditi harmonijsko titranje i pri tom ćemo čuti ton. Onaj ton koji nastaje kod titranja žice gdje je samo jedan trbuh po sredini zove se osnovni ton. Tome osnovnom tonu pripada osnovna frekvencija f0 i valna duljina λ0. Kako je razmak od čvora do čvora, to jest duljina l žice jednaka polovini valne duljine, to jest:
a budući da je:
gdje je v - brzina zvuka, to je:
pa je:
Znači da je broj titraja obrnuto razmjeran s duljinom žice, to jest duža žica imat će manji broj titraja nego kraća.
Dotaknemo li napetu žicu prstom u sredini i stavimo li je u titranje, pa onda prst uklonimo, žica će titrati tako da će imati 3 čvora i 2 trbuha i ćut ćemo prvi gornji ton. Valna duljina je sada:
Pritisnemo li žicu u svakoj trećini njene duljine, nastat će na njoj 4 čvora i dobit ćemo drugi gornji ton. Valna duljina je sada
a frekvencija f2. Iz toga proizlazi da je:
Znači da je sada frekvencija trostruko veća od osnovne frekvencije.
Tasajeras, San Vicente Tancuayalab
Tasajeras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Vicente Tancuayalab.
Rüscheid
Rišajd je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 62 opštinska središta okruga Nojvid. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 769 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7138066.
Tasajeras, San Vicente Tancuayalab
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 240 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Rüscheid
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nojvid Rišajd se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Nojvid. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 359 metara. Površina opštine iznosi 4,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 769 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 157 stanovnika/km².
Frank Norris
Benjamin Franklin Norris, Jr. (5. mart 1870 – 25. oktobar 1902) bio je američki književnik, koji se u svom relativnom kratkom životu uspio nametnuti kao jedan od predvodnika naturalističkog pravca u američke književnosti. Kao pobornik darvinističkih ideja, Norris je u svom opusu često istraživao sukob "civiliziranog" čovjeka sa svojom iskonskom, "životinjskom" prirodom. Pri tome se posebno ističe roman McTeague (1899), koji je kasnije poslužio kao predložak za znameniti film Greed Ericha von Stroheima. Norris se također bavio i sukobom industrijskih korporacija i "malog čovjeka" u trilogiji Empire of Wheat koja je ostala nedovršena zbog njegove smrti od peritonitisa.
Susceptibilnost
Izraz susceptibilnost (prema kasnolat. susceptibilis) je višeznačan:
gdje je: εr - relativna dielektrična permitivnost tvari. Mjerna jedinica električne susceptibilnosti je broj jedan.
gdje je: μr - relativna magnetska permeabilnost tvari. Magnetska susceptibilnost je pozitivna za feromagnetične i paramagnetične tvari, a negativna za dijamagnetične tvari. Mjerna jedinica magnetske susceptibilnosti je broj jedan.
Camino Real, Granja, Jesús María
Camino Real, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1888 m.
The Octopus: A Story of California
The Octopus: A California Story je roman američkog književnika Franka Norrisa originalno izdan 1901. godine. Radnja, inspirirana stvarnim događajima poznatim kao Tragedija u Mussel Sloughu, opisuje sukob kalifornijskih uzgajivača pšenice sa željezničkom kompanijom. Norris je roman zamislio kao prvi u nikada dovršenoj trilogiji Empire of the Wheat posvećenoj suvremenom kapitalizmu.
El Tarasco, General Heliodoro Castillo
El Tarasco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1175 m.
Maja Berović
Maja Berović (rođena 8. lipnja 1987.) je srpska pop pevačica rođena u Bosni i Hercegovini.
Biografija (2007. - 2016.)
Maya Berović rođena je 8. lipnja 1987. u mjestu Malešići kod Ilijaša, sjeveroistočno od Sarajeva. Svoj prvi album snimila je 2007. godine u suradnji s Grand produkcijom pod nazivom Život uživo, na kojem je bila pjesma Džin i limunada koja je doživjela veliki uspjeh i postala jedan od njenih najvećih hitova. Pjesme na albumu su napisali Marina Tucaković i Aleksandar Milić. Nakon prvog albuma, Maya se razilazi s Grand produkcijom i Sašom Popovićem, nakon čega prelazi u IN Music, a kasnije u City Records. 2008. izdaje svoj drugi album Crno zlato. 2009. godine objavila je single "Koliko te ludo volim ja", nakon čega je nastupala po noćnim klubovima, praveći tako kratku medijsku pauzu. U izdavačkoj kući BN Music 2011. godine snima svoj album pod nazivom Maya 2011. s kojeg je veliki uspjeh postigla feministička pjesma Djevojačko prezime. U studenom 2012. izdaje album Djevojka sa juga. 2014. godine izdaje album Opasne vode.
Biografija (2016. - sadašnjost)
Najveći zaokret u njenoj karijeri događa se 2016. godine kada je počela surađivati s Jalom Bratom i Bubom Corellijem, s kojima je iste godine snimila pjesmu To me radi. Pjesma je postala veliki hit na cijelom Balkanu, a na You Tube-u broji više od 60 milijuna pregleda. Ovom pjesmom Maya je stekla veliku popularnost, i po prvi put ušla u estradni mainstream. 2017. godine u suradnji s Jalom Bratom i Bubom Corellijem, izdaje album Viktorijina tajna koji je doživio ogroman uspjeh te na You Tube-u broji više od 200 milijun pregleda. Maya ovim albumom iz folk pjevačice prerasta u balkansku pop zvijedu. Zbog velike popularnosti ovog albuma Maya s Jalom Bratom i Bubom Corellijem odlazi na američku turneju. 2018. godine izdaje album 7 koji je nadmašio uspjeh prethodnoga, a na You Tube-u broji više od 220 milijuna pregleda. Ovim albumom lik i djelo Maye Berović, i njezina glazba, postali su svojevrsni brand. Zbog velikog uspjeha ovog albuma Maya je solistički koncert, održan u beogradskoj Štark areni 2. studenog 2018., rasprodala u samo mjesec dana. Također je održala i koncert u najvećoj novosadskoj sali  Spens 22. prosinca 2018., te u mnogim drugim balkanskim dvoranama.
Lake Wilderness, Virginia
Lejk Vildernes je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Гргетег
Гргетег је насеље у Србији у општини Ириг у Сремском округу. Према попису из 2011. било је 76 становника.
Саграђено је јужно од истоименог манастира, који је основан 1471. године и који је на 274 метара надморске висине. Гргетег је село планинског типа.
Демографија
У насељу Гргетек живи 76 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 49,4 година (45,5 код мушкараца и 53,2 код жена). У насељу има 25 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,80.
Oscilator (razvrstavanje)
Izraz oscilator (njem. Oszillator, fran. oscillateur, prema lat. oscillare: njihati se) je višeznačan:
Lake Wilderness, Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.669.
Colonia el Sabinal Campo Número Siete, Ascensión
Colonia el Sabinal Campo Número Siete je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ascensión.
Opština Aiud, Alba
Aiud je opština u Rumuniji u okrugu Alba.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
Cascina Monica, Brescia
Cascina Monica je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 171 m.
Rolle, Treviso
Rolle je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Deizam
Deizam znači vjerovanje u postojanje Boga, u racionalnom smislu, bez vezanja za ijednu od trenutnih religija. Deisti ne vjeruju da se Bog prikazao čovjeku kroz riječi iz Biblije, Kur'ana i ostalih knjiga. Deisti se ne slažu sa vjerovanjima ateista da Bog ne postoji. Riječ deizam potiče od latinske riječi Deus što znači Bog.
Las Juntas, Tuzantla
Las Juntas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuzantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 736 m.
Santo Domingo, Unión de San Antonio
Santo Domingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Unión de San Antonio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1784 m.
Days of Thunder
Kritike filma su uglavnom bile loše, smatrajući da producenti, režiser i glavni glumac bespotrebno i umjetno ponavljaju priču Top Guna. Usprkos toga, imao je solidan uspjeh. Široj publici je poznat i po tome što su u njemu prvi put zajedno nastupili Cruise i Nicole Kidman, koji će kasnije postati holivudski superpar 1990-ih.
Auvernaux
Overno je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Eson koja pripada prefekturi Evri.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 257 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 39 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 85 metara (maksimalnoj 92 m, a minimalnoj 72 m).
Puerto Eucalipto, General Heliodoro Castillo
Puerto Eucalipto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1902 m.
Beharca, Coțofenii din Față
Beharca je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Coțofenii din Față.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 371 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 114 m.
Nellis Air Force Base, Nevada
Vazduhoplovna baza Nelis je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.187, što je 5.709 (-64,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Blitzkrieg
thumb|320px|Blickrig se oslanjao na blisku saradnju pešadije i tenkova. Na slici je prikazana nemačka pešadija kako napreduje pod zaštitom tenkova tokom [[Operacija Barbarossa|Operacije Barbarosa, septembar 1941.]] Blickrig (, u prevodu „munjeviti rat“) je popularan naziv za operativnu vojnu doktrinu koja predviđa upotrebu mobilnih snaga koje napadaju koristeći brzinu i iznenađenje kako bi onemogućile neprijatelja da blagovremeno uspostavi koherentnu odbranu. Vojne doktrine bazirane na teoriji blickriga razvijene su posle Prvog svetskog rata kao metod za izbegavanje pozicionih rovovskih borbi u budućim sukobima.
Blickrig je po prvi put u velikom obimu primenjen od strane nemačkog Vermahta tokom Drugog svetskog rata. Ratne operacije na samom početku rata, kao što su napad na Poljsku, napad na Francusku i Operacija Barbarosa su bile veoma uspešne zahvaljujući iznenadnim prodorima, nespremnosti neprijatelja i njegovoj nesposobnosti da blagovremeno reaguje u odnosu na ovu superiornu nemačku vojnu doktrinu. Tokom napada na Francusku, nemačke jedinice suočile su se sa brojčano nadmoćnijom francuskom vojskom koja je imala veći broj tenkova od kojih su mnogi bili ravnopravni protivnici, pa čak i superiorni u odnosu na nemačke tenkove. Strategija blickgira koju su nemačke jedinice do tančina sprovele tokom Bitke za Francusku omogućila je brzu nemačku pobedu, iako je odnos snaga najavljivao dugotrajnu kampanju sa velikim gubicima. Ovakvi uspesi nemačke armije na samom početku Drugog svetskog rata u potpunosti su potvrdili ispravnost primene i efikasnost taktike blickriga. Međutim, posle početnih uspeha u napadu na SSSR jedinstvo nemačkog Vermahta je narušeno. Nemački general Hajnc Guderijan, koji je bio jedan od prvih zagovornika blickriga razrešen je dužnosti 25. decembra 1941. god. nakon što je odobrio povlačenje svojih jedinica uprkos Hitlerovom naređenju da se do „poslednjeg čoveka“ brani svaki pedalj osvojene teritorije. Ovaj sukob razotkrio je fundamentalnu razliku u shvatanju načina vođenja rata između Hitlera i generala Vermahta. Hitlerov postupak prema Guderijanu i drugim nemačkim generalima je narušio dotadašnje međusobno poverenje zbog čega su njihovi odnosi, od tog trenutka, pa na dalje bivali sve lošiji i lošiji. Posle nemačkog prelaska u defanzivu na Istočnom frontu, taktika blickriga se sve ređe primenjivala. Od 1943. uglavnom je primenjivana u lokalnim kontranapadima koji su imali odbrambeni karakter i u nekoliko ofanziva koje su unapred bile osuđene na propast.
Metod blickriga oslanjao se na manevar, a ne na iscrpljivanje, kao sredstvo za pobedu nad protivnikom. Zbog toga je blickrig na prvom mestu podrazumevao koordinaciju između više rodova vojske i koncentraciju mobilnih snaga na ključnoj tački fronta. Na pravcu napada neprijateljsku liniju fronta probijali su oklopni klinovi podržani pešadijom i artiljerijom dok je dalje brzo napredovanje omogućavalo aktivno dejstvo bombardera za blisku podršku koju su bili u direktnoj radio vezi sa kopnenim jedinicama koje su predvodile napad. Ovakva taktika zahtevala je konstruisanje specijalnih oklopnih vozila za artiljerijsku podršku pešadiji, razvoj novih metoda komunikacije kao i efektivnu decentralizaciju komandne strukture. Generalno gledano blickrig operacije bile bi nemoguće bez razvoja motorizovane pešadije, samohodne artiljerije i službe za održavanje ratne tehnike u poljskim uslovima kako bi se omogućilo brzo napredovanje oklopnih jedinica. Nemačke snage su izbegavale direktan sukob sa neprijateljem dajući prednost presecanju neprijateljskih komunikacija, uništavanju sistema veze, logističke podrške i smanjenju morala neprijateljskih snaga. Tokom bitke, blickrig nije ostavljao drugi izbor slabo pokretnim odbrambenim snagama nego da se skoncentrišu u odbrambene džepove gde su najčešće bile opkoljene, a zatim i uništene od strane nemačke pešadije koja je išla iza tenkova.
Etimologija i moderno značenje
Iako je „blitzkrieg“ nemačka reč (u bukvalnom prevodu „munjeviti rat“ što se zapravo odnosi na „rat koji se odvija brzinom munje“), sam izraz nije potekao iz nemačke vojske. Prvi put ga je upotrebio novinar američkog magazina „Tajm“ opisujući njime nemačke ratne operacije tokom napada na Poljsku 1939. U članku koji je objavljen 25. septembra 1939. dok je kampanja u Poljskoj ušla u svoju završnu fazu, novinar je napisao:
''
Vojni istoričari definisali su blickrig kao primenu koncepta manevra i sadejstva više rodova oružanih snaga razvijenog u Nemačkoj u periodu između dva rata i tokom Drugog svetskog rata. Strateški, ova ideja je podrazumevla ostvarivanje brze pobede nad neprijateljem korišćenjem male ali profesionalne armije. Operativno, njen cilj je bio da koristi indirektne mere, kao što su pokretljivost i iznenađenje, kako bi poremetila neprijateljske planove i učinila ih beskorisnim. Osnovni preduslov za postizanje ovih ciljeva bilo je zajedničko dejstvo tenkovskih formacija, motorizovane pešadije, inženjerije, artiljerije i jurišnih bombardera. Istoričari su blickrig smatrali samo trenutnim oblikom dugoročne nemačke strategije zasnovane na principu „Bewegungskrieg“ ili manevarskog rata.
Izraz blickrig je od tada poprimio različita značenja u redovnoj upotrebi. Pored prvobitne vojne definicije, blickrig se može primeniti i na svaku vojnu operaciju u kojoj je akcenat stavljen na iznenađenje, brzinu i koncentraciju trupa kao što je to učenjeno tokom Poljske septembarske kampanje. Tokom Drugog svetskog rata nemački napadi na engleske gradove postali su poznati pod nazivom „Blic“. Sličan izraz koristi se i za posebnu taktiku napada u Američkom fudbalu kao i u šahu za šahovske partije (tzv. brzopotezne partije) u kojima je vreme trajanja partije izuzetno kratko. Izrazi blic i blickrig se često koriste u redovnom govoru izvan vojnog konteksta.
Rajhsver
Razvoj blickriga započeo je odmah nakon poraza Nemačke u Prvom svetskom ratu. Ubrzo po završetku rata, nova nemačka vosjka Rajhsver obrazovala je komitet sastavljen od ratnih veterana, štabskih oficira kako bi se razmotrilo 57 spornih pitanja. Izveštaj ove komisije je objavljen kao doktrina za obuku jedinica koja će se primenjivati tokom Drugog svetskog rata. Rajhsver je bio pod utiacje analize predratne nemačke vojne misli, a naročito infiltracionih ratnih taktika i manevarskog rata koji je bio dominantan na Istočnom frontu tokom Prvog svetskog rata.
Nemačka vojna istorija je u velikoj meri bila pod uticajem Karla fon Klauzevica, Alfreda fon Šlifena i Helmuta Grafa fon Moltkea, koji su bili zagovornici manevra, koncentracije i opkoljavanja. Njuhova učenja su uspešno primenjena u Francusko-Pruskom ratu i tokom početne faze realizacije Šlifenovog plana u Prvom svetskom ratu. Tokom rata ovi koncepti su modifikovani od strane Rajhsvera. Njegov načelnik generalštaba, Hans fon Sekt, modivikovao je doktrinu prebacujući njeno težište sa opkoljavanja na brzinu napredovanja. Brzina obezbeđuje iznenađenje, iznenađenje omogućava uspeh ukoliko se odluke donose dovoljno brzo, dok mobilnost pruža fleksibilnost i brzinu. Fon Sekt je smatrao da je u situacijama u kojima neprijateljske snage nije moguće opkoliti mnogo bolje izvršiti efikasni proboj njegovog centra. Za vreme njegove komande izvršena je modifikacija moderne nemačke vojne doktrine poznate pod nazivom „Bewegungskrieg“ i pretećeg taktičkog sistema „Auftragstaktik“ što je za posledicu imalo uvođenje novog načina ratovanja popularnije poznatog kao blickrig. Takođe je odbacio ideju o masovnoj koncentraciji trupa koju su zagovarali fon Šlifen i fon Moltke. Prema fon Sektu, vojne rezerve koje su u dotadašnjim nemačkim kampanjama iznosile i 4/10 od ukupnog broja vojnika, trebalo je da budu sastavljene od malog broja profesionalnih vojnika i dobrovoljaca kojima bi podršku pružala odbrambena milicija. U modernom sukobu, smatrao je, ovakva vojska bi bila bolje pripremljena za ofanzivne akcije, brže bi se aktivirala i bila bi jeftinija za opremanje modernim naoružanjem. Bez obzira na uticaj moderne nemačke vojne doktrine Rajhsver je bio primoran da se opredeli za malu, profesionalnu vojsku, zato što je broj nemačkih vojnika Versajskim sporazumom bio ograničen na 100.000.
„Bewegungskrieg“ je podrazumevao potpuno novu komandnu hijerarhiju koja je omogućavala da se vojne odluke donose na znatno nižem komandnom nivou, bliže jedinicama na terenu. To je omogućilo jedinicama da blagovremeno reaguju i brže donose ključne odluke što je bilo od presudnog značaja i svakako jedan od glavnih razloga za uspeh blickriga.
Nemačku rukovodstvo je takođe kritikovano zbog nesposobnosti da shvati tehnički napredak ostvaren u Prvom svetskom ratu, s obzirom da joj je proizvodnja tenkova bila jedan od najnižih prioriteta i s obzirom na to da pre rata nije pokrenula nikakvu ispitivanja koja bi se odnosila na osavremenjavanje mitraljeza i njihove upotrebe. Kao odgovor na ovakve greške prethodnog nemačkog rukovodstva, nemački oficiri su u periodu izgradnje Rajhsvera, između dva svetska rata, bili obavezni da pohađaju tehničke škole.
Taktika infiltracije, razvijena od strane Nemačke armije tokom Prvog svetskog rata, postala je osnova za sve docnije taktike. Nemačka pešadija napredovala je u malim, raštrkanim grupama koje su zaobilazile tačke otpora i probijale se tamo gde je odbrana bila najslabija, napadajući neprijateljske komunikacije u pozadini. Njihova dejstva bila su potpomognuta snažnom artiljerijskom i vazdušnom podrškom, a iza njih su išle jake pešadijske snage koje su potpomognute artiljerijom uništvale snažna uporišta neprijateljske odbrane. Ovaj koncept predstavljao je osnovu taktike koju je Vermaht primenjivao tokom Drugog svetskog rata.
Na Istočnom frontu tokom Prvog svetskog rata nije vođen rovovski rat. Nemačke i Ruske armije vodile su manevarsku bitku na bojištu koje je bilo i po nekoliko stotina kilometara široko, što je nemačkim vojnim liderima pružilo ratno iskustvo koje Zapadni saveznici nisu stekli zato što su tokom četiri godine rata bili ukopani u rovovima na Zapadnom frontu. Studije operacija na Istoku dovele su do zaključka da mala i koordinirana armija ima mnogo veću borbenu vrednost od velike i neorganizovane sile.
Strani uticaj
Francuski pukovnih Šarl de Gol je bio poznati zagovornik koncentracije oklopnih snaga i avijacije - stavovi zbog kojih nije bio preterano omiljen kod Francuske Vrhovne komande, ali za koje se smatra da su donekle uticali na Hajnca Guderijana.
Britanski teoretičari DŽ.F.C. Fuler i B.H. Lidel Hart su često povezivani sa razvojem taktike blickriga, mada je njihova zasluga u razvoju ove vojne doktrine sporna. Tvrdi se da je Guderijan, koji je bio ključna figura u razvoju koncepta blickriga, inspiraciju našao u Hartovim teorijama. Ova tvrdnja je bazirana na paragrafu iz Guderijanove autobiografije u kojem se on zahvaljuje Hartu. Međutim, ovaj paragraf prvi put se pojavio u engleskom izdanju Guderijanove autobiografije zbog čega se pretpostavlja da je Hart sam dodao ovaj paragraf i da njegov uticaj na Guderijana ni izdaleka nije bio toliko značajan. Fulerov uticaj je manje jasan. Fuler je tokom rata razvio planove za masovne, samostalne tenkovske operacije koji su proučavani od strane nemačkog vojnog rukovodstva. Prema jednom stavu Fulerovi planovi su bili inspiracija tvorcima taktike blickriga, dok je prema drugom stavu njegov uticaj na nemačko vojno rukovodstvo bio zanemarljiv.
Ono što je nesporno je da su za praktičnu primenu ove doktrine, u velikom obimu i na uspešan način, zaslužni Guderijan i drugi nemački generali. Od početnih forsiranja reka sadejstvom više rodova vojske tokom Francuske kampanje 1940. god. pa do nezadrživih prodora u Rusiji sve do kraja 1942. god. Guderijan je pokazao umeće i inovativnost koja je bila inspiracija mnogim. Vojni lideri kao što je Guderijan stvarani su pre početka rata kroz složen sistem obuke podržan od strane Generalštaba Rajhsvera koji je tokom tridesetih godina 20. veka organizovao velike vojne manevre u kojima su razrađivane različite varijante munjevitog ratovanja.
Rajhsver je zajedno sa Crvenom Armijom sarađivao na organizaciji vojnih manevara i testiranja u Kazanju i Lipetsku početkom 1926. god. Obrazovani u SSSR, ova dva centra za ispitivanje korišćena su za terensko testiranje aviona i oklopnih vozila do nivoa bataljona, kao i za organizovanje škola za vazduhoplovne i oklopne jedinice kroz koje je vršena rotacija oficira Rajhsvera. Ove aktivnosti sprovođene su u SSSR kako bi se izigrao Versajski sporazum kojim je Nemačkoj bilo zabranjeno ponovno formiranje i razvoj vazduhoplovstva i oklopnih jedinica.
Guderijanov doprinos razvoju doktrine blickriga
thumb |200px|General [[Hajnc Guderijan, ključni teoretičar u razvoju doktrine blickriga.]] Nakon reforme nemačke vojske tokom dvadesetih godina 20. veka, nemački general Hajnc Guderijan je iznikao kao jedan od najvatrenijih zagovornika upotrebe mehanizovanih snaga. U sklopu Inspektorata za transport trupa, Guderijan i njegove kolege sprovodili su teoretska i terenska istraživanja. Među nemačkim oficirima koji su se zalagali za upotrebu pešadije ili su sumnjali u upotrebnu vrednost tenka na bojištu, stvorio se otpor prema naprednim idejama koje je zastupao Guderijan. Među njima je bio i Načelnik Generalštaba nemačke vojske, general Ludvig Bek (1935—1938) koji je sumnjao da oklopne jedinice mogu imati presudnu ulogu u ratnom sukobu. Bez obzira na njegov ličnis stav, prve nemačke oklopne divizije formirane su u vreme dok je on bio na funkciji Načlenika Generalštaba.
Guderijan je zastupao stav da tenk može da bude odlučujuće oružje u predstojećim sukobima. „Ukoliko se tenkovi probiju, za njima ide i pobeda“, napisao je. U članku u kojem se obraća kritičarima upotrebe oklopnih jedinica, Guderijan je rekao: „Sve dok naši kritičari ne osmisle novi, bolji način vođenja uspešnog kopnenog napada od najobičnijeg masakra, držaćemo se i dalje uverenja da pravilno upotrebljeni tenkovi, danas predstavljaju najbolji mogući način za sprovođenje kopnenog napada.“ Osvrćući se na veću brzinu kojom su tokom Prvog svetskog rata branioci mogli da zatvore proboj linije fronta, nego što su napadači mogli u potpunosti da ga iskoriste ubacujući svoje rezerve u njega, Guderijan je napisao: Nastavio je:  Jedan od glavnih uslova za uspeh blickriga, prema Guderijanu, bila je široka taktička upotreba radija bez kojeg se ne bi mogla ni zamisliti koordinacija i komandovanje jedinicama na terenu.
Oklopne snage i Luftvafe
Blickrig ne bi bio moguć bez značajnih reformi u nemačkoj vojsci. Prema Versajskom sporazumu, nemačka vojska bila je ograničena na 100.000 vojnika, vazduhoplovstvo je raspušteno, dok je razvoj tenkova bio zabranjen. Nakon što je 1933. god. postao šef države, Adolf Hitler je ignorisao ove zabrane. Buduća komanda nemačkih oklopnih jedinica, koja će kasnije postati poznata pod nazivom Panzertruppe, formirana je u sklopu nemačkih kopnenih snaga (Heer). Ponovo je formirano i nemačko ratno vazduhoplovstvo Luftvafe u čijem okrilju je započet razvoj jurišnih bombardera i različitih doktrina njihove upotrebe. Hitler je snažno zastupao razvoj ove nove strategije. Redovno je pratio vojne vežbe oklopnih snaga i pročitao je Guderijanovu knjigu: „Pažnja - tenkovi!“ (Achtung - Panzer!). Po završetku vežbe oklopnih jedinica u Kumersdorfu, kojoj je prisustvovao, Hitler je rekao: „To je ono što želim - i to ću i imati.“
Španski građanski rat
Nemački dobrovoljci testirali su aspekte taktike blickriga tokom Španskog građanskog rata 1936. U ovom sukobu su učestvovali nemački tenkovi iz sastava 88. tenkovskog bataljona sačinjenog od tri tenkovske grupe naoružane nemačkim tenkovima Pancer I koji su uglavnom sprovodili obuku tenkovskih jedinica Nacionalista. Luftvafe je doveo eskadrile lovaca, obrušavalačkih bombardera i transportnih aviona koji su zajedno činili nemačku vazduhoplovnu borbenu formaciju poznatu pod nazivom Legija Kondor. Guderijan je okarakterisao upotrebu tenkova u ovom sukobu „premalom da bi se napravio precizan izveštaj“. Više je uspeha imala Luftvafe, koja je u borbenim uslovima testirala nove tipove aviona i isprobavala nove taktike upotrebe lovačkih i bombarderskih jedinica; u Španiji je svoje prvo vatreno krštenje imao i čuveni nemački obrušavajući bombarder Štuka. Tokom Španskog građanskog rata preko 18.000 pripadnika Luftvafe prošlo je borenu obuku i steklo svoje prvo ratno iskustvo.
Tačka najveće koncentracije napadačkih jedinica (Schwerpunkt)
Nema blickriga bez stalne odlučne akcije. U skladu sa ovom konstatacijom razvijena je teorija „ključne tačke“ ili „tačke najveće koncentracije napadačkih jedinica“ (Schwerpunkt); to je bila tačka najvećeg napora. Lokalnim uspehom na Schwerpunkt, mala vojna formacija može probiti neprijateljsku liniju fronta i proširiti svoja dejstva u njegovoj pozadini. Guderijan je ukratko opisao ovu taktiku na sledeći način: „Nicht kleckern, klotzen!“ (Ne golicaj, udari!)
Da bi se ostvario proboj, pešadija, a ređe i oklopne jedinice (koje se inače čuvaju za brze operacije u neprijateljskoj pozadini) napale bi neprijateljsku odbrambenu liniju, uz podršku artiljerije i Luftvafe. Ove snage otvorile bi prolaz u neprijateljskoj odbrani. Kroz ovaj otvor prošle bi oklopne jedinice dok bi pešadija koja je učestvovala u prodoru nastavila da operiše na njegovim bokovima kako bi ga obezbedila i proširila. Ova faza proboja nazvana je „hinge“, zato što bi oklopne jedinice koje su prošle kroz otvor u odbrani nastavile da napreduju i stvorile „leverage“ prema neprijateljskim odbrambenim jedinicama.
U početnoj fazi operacije Luftvafe bi sve svoje snage usmerila na uništavanje neprijateljske avijacije i ostvrivanje vazdušne premoći. Neprijateljska vazduhoplovstva bila bi uništavana na zemlji ili bi velike lovačke formacije uništavale neprijateljske avione u velikim vazdušnim bitkama. Vazdušna premoć je od samog početka bila jedan od najvažnijih ciljeva: da bi uspešno operisale, oklopne jedinice morale su da imaju pomoć izviđačke avijacije, podršku jurišnih bombardera, a u nekim slučajevima i podršku transportne avijacije. Kasnije operacije nemačkih oklopnih jedinica u drugoj polovini rata, kada su morale da se bore bez podrške Luftvafe koja je izgubila vazdušnu premoć, bile su hindrance.
Konačno, taktika blickriga je podrazumevala upotrebu vazdušno-desantnih jedinica u neprijateljskoj pozadini. Njihov zadatak je bio, ne samo da ometaju neprijateljske aktivnosti ili zauzmu važne objekte, kao što su mostovi, utvrđenja i dr, već i da služe kao psihološki podstrek jedinicama koje se probijaju kroz neprijateljsku teritoriju, s obzirom na to da je svako brzo napredovanje u opasnosti da uspori dok se linije snabdevanja sve više izdužuju, a ljudstvo smanjuje usled neminovnih gubitaka. Vazdušno-desantne jedinice služile su kao neka vrsta svetionika za navođenje oklopnih jedinica koje su morale da ih oslobode iz okruženja. Žurba da se drugovi iz vazdušno-desantnih jedinica spasu od mogućeg uništenja i zarobljavanja od strane bolje naoružanih neprijateljskih jedinica, bila je jedan od faktora koji su značajno uticali na moral i odlučnost jedinica da nastave sa brzim napredovanjem.
Paraliza
Nakon što bi se probile u neprijateljsku pozadinu, Nemačke jedinice pokušale bi da parališu neprijateljski sistem donošenja odluka i njihovog sprovođenja. Krećući se brže od neprijateljskih jedinica, oklopne jedinice iskoristile bi svaku slabost branioca i dejstvovale pre nego što bi njegove jedinice mogle da se organizuju i pruže otpor. Guderijan je napisao da: „Uspeh mora biti eksploatisan bez odmora i do poslednje unce snage, pa čak i noću. Poražen neprijatelj ne sme se ostaviti na miru.“
Da bi se ovo postiglo, bilo je veoma važno skratiti ciklus donošenja odluka. Svaka odluka koju su donele nemačke ili suprotstavljene snage podrazumevala je određeno vreme za prekupljanje informacija, donošenje odluke, upoznavanje podčinjenih oficira sa njom i njeno implementiranje. Zahvaljujući superiornoj pokretljivosti i bržem procesu donošenja odluka, nemačke oklopne jedinice mogle su brže da reaguju na promenu situacije na terenu od protivničkih jedinica.
Usmeravajuća kontrola predstavljala je brz i fleksibilan način komandovanja. Umesto izdavanja eksplicitnih naređenja, komandir bi saopštio svojim potčinjenim nameru i ulogu koju njihova jedinica ima u ovom koncpetu. Utvrđivanje konkretnog metoda realizacije bilo je prepušteno oficirima na nižim nivoima komandovanja i zavisilo je od konkretne situacije na terenu. Teret odlučivanja sužen je pri vrhu, a raširen pri dnu lanca komandovanja na komandire koji su najbolje bili upoznati sa situacijom u kojoj se njihova jedinica nalazi. Kao rezultat ovakve metode kontrole, znatno je skraćeno vreme donošenja i realizacije odlučujućih naređenja.
Luftvafe
Jedan od najvažnijih i najsnažnijih činioca predstavljalo je Vermahtovo ratno vazduhoplovstvo ili Luftvafe. Još 30-ih godina Luftvafe je dobila nekoliko za ono vreme najboljijih i najinventivnijih vazduhoplova tipa ŠtukaJunkers Ju 87, Bf 109 Meseršmit i Ju-88. Među njima daleko najpopularnija je bila Junkers Ju 87 i upravo je ona najzaslužnija za mnoge uspehe Vermahta na frontovima. Sam koncept sadejstva avijacije i kopnenih trupa u Španskom građanskom ratu pokazao je da je klasično bombardovanje teškim bombarderima potpuno neefikasno ako nema velike koncentracije protivnika i veoma neprecizno. Međutim nemački inženjeri su ravili avion koji je u početku trebao biti lovac ali koji se vremenom pokazao da koliko je loš lovac toliko je odličan avion za obrušavanje. Junkers Ju 87 se često obrušavao pod uglom od 90 stepeni i samim tim postizao vrhunsku preciznost. Bezbroj mostova, vozova, tenkova i objekata uništenih na svim frontovima se pripisuju Štukama. Hitler je bio toliko oduševljen da je lično naredio ugradnju na svim aparatima posebne sirene za obrušavanje nazvanom „Trube Jerihona”. Ta sirena je izazivala paniku kod protivnka svojim zaglušujućim zavijanjem i naročito se pokazala kao efikasno sredstvo prilikom invazije na Poljsku i Francusku. Međutim prilikom invazije na Sovjetski savez mnogim Štukama su skinute sirene jer je protivnička avijacija veoma lako uništavala Štuke(zbog sirene brzina se smanjivala i do 2 puta). Naravno da bi Blickrig bio uspešan bila je potrebna i odgovarajuća podrška lovačke avijacije. Tu je glavni primat imao čuveni Meseršmit Bf 109 koji je bio jedan od najboljih lovaca svog vremena.