cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Učenje
Psihički faktori
Postoji unutarnja (intrizična) i vanjska (ekstrizična) motivacija. Unutarnja motivacija je kad imamo neke pokretačke snage unutar nas samih da napredujemo i uspijevamo, za naše potrebe. Vanjska motivacija je neki vanjski motiv zbog kojeg radimo neku aktivnost (npr. ocjena, plaća, poklon itd.)
Uvjeti za učenje
Za učenje je važno da se odvija na istom mjestu, tako da već samim prilaženjem tom mjestu znamo da ćemo tu nešto naučiti i osjećati se ugodno. Za takvo mjesto idealno je, npr. radni stol koje je uvijek spremno za učenje, takodje ucenje lezeci moze pomoc oko pamcenja, jer kada je nasem telu ugodno ono najvise pamti, po mogucnosti bez distraktora (koji odvlače pozornost), ugodnog osvjetljenja (da ne umara oči). Također je važno da u okolini nema distraktora poput televizije ili slučajnih prolaznika, što otežava koncentraciju. Prostorija mora biti dobro prozračena i ugodne temperature (ne pretopla). Na mjestu gdje učimo valja samo učiti, zato uvijek treba sjesti za stol ili leci na krevet sit i bez potrebe za vodom, kavom i sl. što nas može samo dekoncentrirati.
Prema namjeri
b) nenamjerno - promjene u ponašanju koje se ostvaruju, a nemamo namjeru ostvariti ih, nismo svjesni i možemo naknadno steći uvid u to.
Npr. subperceptivno učenje - ako neki podražaji češće djeluju na naš organizam, ulaze u naš živčani sustav kratko, slabog su intenziteta, to ulaženje se kumulira, nadograđuje i počinje svjesno djelovati na naše ponašanje. Tako su za vrijeme projekcije filma u film ubacili sličicu Coca Cole u svakoj sekundi. Većini gledatelja se javila potreba za Coca Colom nakon projekcije filma.
Npr. hipnopedija ili učenje u snu ili u stanju mirovanja kada osjetilnim kanalima stižu informacije u mozak. Na taj način lakše je učiti monotone sadržaje, poput gramatike, značenja riječi, preko slušalica. Moguće je naučiti strani jezik tom metodom, no bitno je nadoknaditi san kasnije jer se budimo umorniji.
Npr. latentna učenja - prikrivena učenja dok se ne stvori uvjet da se manifestiraju (npr. vrata koja zapinju pa ih uvijek zatvaramo jače, sve dok se ne poprave nismo svjesni načina na kojeg smo ih otvarali prije; ne znamo nabrojiti pjesme na CD-u kako idu jedna za drugom, ali znamo početak sljedeća pjesme kad čujemo kraj prijašnje).
Prema tipu građe
a) psihomotorno (motorno)
b) misaono-verbalno (verbalno)
Prema načinu učenja
a) jednostavno
a.1) učenje uvjetovanjem
a.2) mehaničko (asocijativno)
b) složeno
b.1) instrumentalno uvjetovanje
b.3) socijalno
b.4) po modelu
b.5) stvaralačko
b.6) kombinatorno
Akcelerirano učenje
Akcelerirano učenje temelji se na šest osnovnih koraka koji su potrebni za lakše i brže učenje. To su:
Suvremene metode učenja uključuju i izradu mentalnih mapa te brzo čitanje.
Pojam akceleriranog učenja javio se u suvremenom ubrzanom društvu koje želi doći na brz i jednostavan način do korisnih informacija. Originalni koncept brzog učenja razvio je profesor Lozanov, a tijekom sedamdesetih godina su ga je šire objavili Ostrander i Schroeder. Oni su dokazali da učenjem u određenom ritmu i frekvencijama, sposobnost učenja i zadržavanja informacija može se uvelike poboljšati. Akcelerirano učenje temelji se na najnovijim istraživanjima ljudskog mozga. Svaki pojedinac ima svoj način učenja – način koji mu najboljr odgovara. Ako znate i koristite tehnike koje se poklapaju s vašim načinom učenja, učite prirodnije. Budući da je prirodnije, postaje i lakše. A budući da je lakše, ujedno je i brže. Stoga i samo ime akceleriranog učenja. Uklapanjem dobro istraženih tehnika pamćenja, akcelerirano učenje čini učenje ugodnim, uspješnim i zadovoljavajućim iskustvom. Profesor Gardner sa sveučilišta Harvard razvio je «Teoriju višestrukih inteligencija» koja govori da se IQ ne bi smio mjeriti kao apsolutna mjera poput visine, težine ili krvnog tlaka. Ne radi se o tome koliko si pametan, već kako si pametan. Svi mi kao ljudska bića imamo repertoar vještina za rješavanje različitih vrsta problema. Gardner definira inteligenciju kao sposobnost rješavanja problema ili oblikovanja nekog proizvoda koja se procjenjuje u jednom ili više kulturnih okvira. Mreža akceleriranog učenja je uzela Gardnerovu teoriju i stavila je u praksu. Stvorili su proizvode koji omogućuju učenicima da uče prema vlastitim mogućnostima učenja. Dodatno se bave i nizom aktivnosti učenja koje uključuju sve inteligencije, tako da svatko ima jednaku priliku za učenje. Postoji osam inteligencija, a to su:
Tradicionalno su se školski predmeti poučavali uključivanjem samo jezične i logičko-matematičke inteligencije. To znači da su učenici koji su prirodno jaki u tim područjima dobro prolazili u školskom sustavu. Danas su te inteligencije jako važne, ali postoji i šest drugih inteligencija. Tek kad dovedemo u red sve svoje inteligencije zaista počinjemo koristiti cjelokupnu moć uma.
Jedna od suvremenih tehnika koja pomaže u učenju su mentalne mape. Mentalna mapa je dijagram koji se koristi da bismo si predočili riječi, ideje, zadatke ili druge stvari međusobno povezane i poredane oko centralnog pojma ili ideje. Stavljanje različitih informacija u mentalnu mapu radijalno omogućava lakše povezivanje pojedinih informacija, a time olakšava pamćenje i učenje. Elementi mape mogu se poredati prema važnosti na grupe, grane ili područja. Elementi koji spadaju pod jednu granu mogu se obojiti jednom bojom i tako vizualno bolje prikazati. Koristi se za prikupljanje znanja ili obnavljanje starih znanja. Najpopularniji autor mnogih knjiga o mentalnim mapama, Tony Buzan, predlaže da se središnji pojam stavi na sredinu papira. U mapi se mogu koristiti sličice, simboli, šifre, i različite dimenzije. Ključne riječi pišu se velikim tiskanim slovima, a kako prelazimo u niži rodni pojam možemo ih promijeniti u mala tiskana slova. Svaka riječ ili slika mora stajati samostalno na jednoj grani. Crte moraju biti povezane počevši od centralnog pojma. Centralne crte su deblje i postaju sve tanje kako se odmiču od centra. Crte su jednake duljine kao i riječ ili slika. Na mapi se koriste boje prema vlastitom izboru odnosno šifri. Dobro je naglasiti pojedine dijelove i koristiti asocijacije diljem mape.
Postoji još niz korisnih tehnika poput mnemotehnika i novih načina učenja, ovo su samo neki od najpopularnijih i najučinkovitijih. Zahvaljujući tim modelima pojam cjeloživotnog učenja postaje ugodan i nešto čemu se treba veseliti.
Adolf Butenandt
Adolf Friedrich Johann Butenandt (Bremerhaven, 24. ožujka 1904. - München, 18. siječnja 1995.), njemački kemičar.
Za istraživanja i sintezu seksualnih hormona dobio je 1939. zajedno s Lavoslavom Ružičkom, Nobelovu nagradu za kemiju. Nagradu nije mogao primiti jer mu je to zabranio nacistički režim, te ju je primio tek iza drugog svjetskog rata.
Viliam Chovanec
Nastupio je za Hrvatsku na svjetskom prvenstvu divizije II 2007..
Trenutno igra (stanje u siječnju 2008.) za KHL Medveščak.
Alklofenak
Alklofenak je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 226,656 Da.
Broussey-Raulecourt
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 217 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,02 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 180 metara (maksimalnoj 254 m, a minimalnoj 228 m).
Leroy, Alabama
Leroy je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 911 stanovnika.
N-Cikloheksil-2-pirolidon
N-Cikloheksil-2-pirolidon je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 167,248 Da.
FIBA EuroBasket 1989.
Europsko prvenstvo u košarci 1989. godine održalo se u Zagrebu od 20. do 25. lipnja 1989. godine.
Hrvatski igrači koji su igrali za reprezentaciju Jugoslavije: Dražen Petrović, Toni Kukoč, Dino Rađa, Stojan Vranković i Zoran Čutura. Ovoj skupini se može pridodati i crnogorskog igrača Zdravka Radulovića koji je ratnih 1990-ih trebao zaigrati za hrvatsku reprezentaciju, no koji zbog prijetnji njegovoj obitelji u njegovom rodnom kraju nije zaigrao za Hrvatsku. Bosanskohercegovački Hrvat Mario Primorac također je igrao za reprezentaciju.
Lu Xun
Lu Sjin, kineski: 鲁迅 /Lǔ Xùn/ (25. septembar, 1881. – 19. oktobar, 1936.)
Pseudonim kineskog pisca Džou Šu-žena (kineski: 周树人 /Zhōu Shùrén/). On se smatra jednim od najznačajnijih kineskih pisaca 20. veka i osnivačem savremene kineske književnosti na govornom, narodnom jeziku (kineski: baj-hua 白话 /báihuà/). Njegova socijalna misao i kritika tradicionalnog društva ostavila je dubok trag u Kini 20. veka, naročito na Pokret 4. maja, a preko njega na kineske komuniste pre stvaranja Narodne republike Kine. Lu Sjin je bio i poznat prevodilac, koji je kineskoj javnosti prvi predstavio savremenu svetsku knjižvenost.
Mladost
Rođen je u Šao-sjingu (kineski: 绍兴 /Shàoxīng/), u današnjoj provinciji Dž’-đijang (kineski: 浙江 /Zhèjiāng/). Njegova je porodica pripadala višoj klasi ali je bila osiromašena. Duga bolest i smrt njegovog oca podstakli su Lu Sjina da studira zapadnu medicinu, jer je smatrao da kineska tradicionalna medicina nije uvek uspešna u lečenju bolesti i da se njome često bave šarlatani. Otišao je u Japan na Viši medicinski institut Tohoku (jap. /東北/) u Sendaiju. Po povratku u Kinu, 1909. godine, postao je predavač na Pekinškom univerzitetu i počeo je da piše. Prema sopstvenim rečima, spisateljsku karijeru je započeo osetivši da je važnije da izleči duše svojih sunarodnika nego njihova tela.
Prva dela
Maja 1918. godine, prvi put je upotrebio svoj pseudonim i objavio prvu značajnu pripovetku na govornom kineskom jeziku – Dnevnik jednog ludaka (kineski: 狂人日记 /Kuángrén rìjì/), koja je postala jedno od njegovih najznačajnijih i najpoznatijih dela. U ovoj pripoveci on je prvi put iskazao i svoju kritiku tradicionalnog kineskog društva, i ona je jedno od glavnih dela na kojima počivaju temelji kineskog Pokreta 4. maja. Njegova druga najpoznatija pripovetka, Istinita priča o A Q (kineski: 阿Q正传) objavljena je dvadesetih godina 20. veka.
Književni rad
Do svoje smrti 1936. godine objavio je dvadeset dve pripovetke u dve zbirke (Poziv na oružje i Stare priče prepričane), poemu u prozi Divlja trava, kao i mnogobrojne eseje i prevode – posebno je cenio Gogolja, i prvi je preveo Mrtve duše na kineski. Njegova dela sabrana su u preko dvadeset tomova.
Lu Sjin je takođe bio urednik nekolikih levičarskih časopisa, od kojih je najznačajniji bio Nova omladina (kineski: 新青年 /Xīn Qīngnián/). Takođe, bio je jedan od prvih pristalica esperanto pokreta u Kini.
Iako je bio simpatizer kineskog komunističkog pokreta, nikada nije pristupio KPK. Zbog njegove naklonosti komunistima, njegova su dela bila zabranjena na Tajvanu do kraja osamdesetih godina.
Njegova dela su i danas veoma značajna i popularna, posebno među omladinom, a javljaju se i u japanskim srednjoškolskim udžbenicima.
Demografski gubici Jugoslavije u Drugom svjetskom ratu
thumb|desno|Podela Jugoslavije (1941) Demografski gubici Jugoslavije u drugom svjetskom ratu iznose 1.685.000 ljudi prema zvaničnom izveštaju od 26. maja 1945. godine, odnosno 1.706.000 prema kasnijem izveštaju. Ove brojke predstavljaju ukupan demografski gubitak, koji uključuje ljude svih nacionalnosti, ubijene ili umrle usljed rata.
Broj žrtava rata je znatno niži i on iznosi 1.014.000 po Kočoviću, odnosno 1.027.000 prema Žerjaviću.
Demografski gubici Jugoslavije u drugom svjetskom ratu su tijekom doba rasta nacionalizma u SFRJ postali predmet kontroverze. Sama Jugoslavija je tijekom svog postojanja došla do dva različita podatka o broju žrtava tako da to nije pomoglo u konačnom završetku rasprave o broju poginulih tijekom Drugog svjetskog rata.
Mirovna konferencija u Parizu 1947. godine
Ubrzo po završetku Drugog Svjetskog Rata 26. maja 1945. godine Jugoslavija će u svom službenom izvještaju izjaviti da je ukupan broj žrtava bio 1,685,000 a dva mjeseca Josip Broz Tito izjavljuje tijekom govora u mjestu Bela Crkva:
"Tijekom četri godine mi smo izgubili milion i sedamsto hiljada naših stanovnika".
Nekoliko mjeseci kasnije nakon što su profesori Dr. D. Vogelnik, A. Debevc i D. Tašić odbili izvršiti procjenu broja poginulih jer nije izvršen popis stanovništva student matematike Vladeta Vučković dobiva zadatak da izračuna broj poginulih osoba na podrućju Jugoslavije kako bi ti podaci bili predani na mirovnoj konferenciji u svrhu dobivanja ratne odštete. On dolazi do broja od 1,706,000 demografskih gubitaka. Edvard Kardelj će potom taj broj predstaviti na mirovnoj konferenciji kao broj poginulih u Jugoslaviji i on će postati jedini službeni broj poginulih u drugom svjetskom tijekom postojanja Jugoslavije.
Vladeta Vučković će 1985. godine u srpskom časopisu Naša Reč koji se izdaje u Londonu izjaviti da je broj od 1,706,000 demografski gubitak, a ne broj žrtava koji je bio oko 1 miliona. U demografski gubitak su se na primjer računale osobe koje bi se rodile, a nisu zbog ratnih okolnosti ili one koje su umrle od gladi, bolesti i sličnog zbog ratnih okolnosti. Po njemu stvarni broj ubijenih je bio oko 1 miliona. Te tvrdnje će Vladeta Vučković ponoviti i beogradskom časopisu Duga 1989 godine
Pregovori o ratnoj odšteti s SR Njemačkom
Početkom šezdesetih godina dvadesetog stoljeća Jugoslavija i SR Njemačka su počeli pregovore o isplati ratne odštete. Kako su Sjedinjene Američke Države još 1954. izjavile da je Jugoslavija imala "samo" milion poginulih Njemačka odbija isplatiti ratnu odštetu za njih 1,706,000 tako da Savezni zavod za statistiku počinje vršiti popis žrtava koji će biti predat tijekom pregovora. Konačni popis žrtava je bio dovršen 1964. godine i on je govorio o oko milion poginulih (zajedno s "slugama okupatora"). Zbog iznenađenja "malenim" brojem žrtava popis je bio ponovljen prije nego što je predstavljen na pregovorima i na osnovu njega SR Njemačka će isplatiti ratnu odštetu.
Tablica broja žrtava s punim imenom i prezimenom po podacima Saveznog ureda za statistiku iz 1964. godine.
Na taj broj žrtava se mora dodati i procjenjenih 200,000 poginulih "domaćih izdajnika" (kvislinga) koji nije računat u popisu. Također broj poginulih njemačkih, talijanskih, bugarskih, rumunjskih ili mađarskih vojnika nije bio računat.
Popis iz 1964 će odmah po dovršetku biti proglašen državnom tajnom tako da je postao gotovo potpuna nepoznanica za stanovnike Jugoslavije. Prvi put će izaći u javnost 1989. godine u časopisu Danas
Etnička struktura žrtava
Broj žrtava rata u Jugoslaviji, prema nacionalnosti, prema proceni vodećih stručnjaka SFRJ Bogoljuba Kočovića i Vladimira Žerjavića:
Također, ako se računa da je oko 75 000 Muslimana izgubilo živote u ratu, što iznosi 8,1 posto ukupnog broja, to je veći postotak od postotka Srba (7,3 posto ), kojih je brojčano najviše stradalo u ratu, i svih ostalih naroda Jugoslavije osim Židova i Roma.
Savremena tumačenja
Osamdesetih godina dvadesetog stoljeća srpski emigrant Bogoljub Kočović je u svojoj knjigi "Žrtve drugog svetskog rata u Jugoslaviji" izdanoj 1985. godina iznio podatak da je na području Jugoslavije tijekom drugog svjetskog rata ubijeno 1,014,000 ljudi dok su demografski gubici bili 1,925,000 s mogućnošću greške u izračunu od +/- 250,000 žrtava. Do tog broja on dolazi koristeći popise stanovništva iz 1931 i 1948. godine i računajući prirodni prirast stanovništva od 1.2 % godišnje.
Po sličnom principu izračuna uz pomoć zagrebačke židovske zajednice Hrvat Vladimir Žerjavić je 1989. došao je do broja od 1,027,000 ubijenih i 2,022,000 demografskih gubitaka.
S druge strane po pitanju broja gubitaka stoje Srbin Životije Đorđević koji u svojoj knjizi "Gubici stanovništva Jugoslavije u Drugom svetskom ratu" iz 1997. godine 1,607,000 ubijenih Srba i 2,825,000 demografskih gubitaka u Jugoslaviji. Ti brojevi izdani bez objašnjenja kako je do njih došlo su izazvali javnu raspravu između njega i Kočevića
Druga velika javna rasprava o broju žrtava je bila ona između Hrvata Vladimira Žerjavića i Srbina Milana Bulajića. Milan Bulajić bivši direktor muzeja genocida u Beogradu (do svog nasilnog izbacivanja 2005 godine ) tvrdi da je samo u Jasenovcu ubijeno 1,000,000 ili preciznije govoreći 700,000 Srba i 300,000 ostalih.
U stručnim krugovima i Žerjavić i Bulajić su pod upitnikom pošto se prvog optužuje za plagijat rada Kočović, a drugi se morao 2002. godine javno ispričati na Hebrew University of Jerusalem zbog izmišljanja takozvanih svjedočanstava koje je napisao u svojoj knjizi iz 1989. godine.
Bez obzira na te kontroverze u javnosti svojih država oni su poznati kao ugledni povjesničari, ali njihov imidž je definitivno uništen u susjednim državama tijekom rata u Bosni i Hercegovini. Vladimir Žerjavić će svojom analizom doći do broja od 186,000 ubijenih Bošnjaka i Hrvata od strane Srba tijekom rata u Bosni, a kao istinit se pokazao broj od 100,000 sveukupnih žrtava svih nacionalnosti, dok će s druge strane Milan Bulajić žestoko zastupati gledište da u Srebrenici nije bilo genocida. Tim načinom reputacija Žerjavića u Srbiji kao i ona Bulajića u Bosni i Hercegovini kao i Hrvatskoj je potpuno uništena.
Borgarbyggð
Borgarbyggð je općina na zapadu Islanda od 3 535 stanovnika.
Geografske karakteristike
Teritorij općine Borgarbyggð leži na zapadu Islanda, duž obale zaljeva Faxaflói, između poluotoka Snæfellsnes i fjorda Borgarfjörður pa u dubinu otoka. Najveće naselje u općini je Borgarnes od 1 824 stanovnika (to je i sjedište općine), zatim slijede kamp Univerziteta Bifröst, Hvanneyri, Húsafell i Varmaland. Općina je udaljena oko 36 km od administrativnog centra Regije Vesturland - Akranesa i oko 70 km od Rejkjavika.
Palazzolo Acreide
Palazzolo Acreide (sicilijanski: Palazzolu Creidi ili samo Palazzolu) je gradić u talijanskoj provinciji Sirakuza u regiji Siciliji, od 9030 stanovnika.
Okuklje
Okuklje (tal. Camera ili Occùchie) je naselje i luka na otoku Mljetu. Nalazi se na sjevernoj strani otoka, na Mljetskom kanalu.
Povijest
Okuklje nastaje za vrijeme vladavine Dubrovačke Republike kada se na moru uspostavlja relativna sigurnost od gusaskih napada i kada dio stanovnika iz Vrhmljeća silazi na more. U dokumentima iz 1414. godine spominju se Luka i Stjepan, braća iz Okuklja, a u 1500. godine sudac za Okuklje je bio Miloš Anković, a dvornik Nikola Dužević. U Venditima iz 1503. godine zabilježene su dvije prodaje zemljišnih posjeda stanovnika Okuklja stanovnicima Maranovića.
U vrijeme mira od gusarskih napada, Okuklje se razvija u luku iz koje su trgovci svakodnevno isplovljavali u Dubrovnik, prodavajući svoje vino, ulje, ribu i drva.
U 17. stoljeću počinju nevolje za Okuklje jer su gusarski napadi postali sve učestaliji i sve jači. Prva tragedija se dogodila za vrijeme Kandijskog rata, koji je trajao od 1645. do 1669. godine. Kotorski gusari su napali naselje 1650. godine, a Novljanski gusari devet godina poslije. Treći gusarski napad se zbio 1668. godine, a najrazorniji je bio 29. kolovoza 1669. godine, kad su čete mletačkog kapetana Deangelisa s 800 gusara do temelja opljačkali Okuklje i sva ostala mjesta uz obalu. Iako su strah i nesigurnost stanovništva bili veliki, još uvijek se nije napuštalo mjesto, ali je 1693. godine, sluga svećenika Kolendića otkrio gusarima gdje stanovnici drže novac i dragocjenosti te je pri napadu na mjesto, gusari porobljuju, pale i uništavaju cijelo mjesto. Svećenik se jedva spasio bijegom u Korita, a njega slijede i ostali stanovnici.
Palazzolo Acreide
Palazzolo Acreide je zajedno sa još 7 gradova iz regije Val di Noto (Caltagirone, Noto, Ragusa, Modica, Scicli, Catania i Militello in Val di Catania) uvršten 2002. na UNESCO- vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi, kao izvrstan primjer dobro očuvanih kasnobarkonih gradova iz 18. vijeka.
Okuklje
Povijest
U Okuklju do kraja Drugog svjetskog rata nitko nije živio, ali ga opet naseljava stanovništvo Maranovića. Danas se Okuklje razvija kao turističko mjesto.
Stanovništvo
Nakon katastrofalnog gusarskog napada na Okuklje 1693. godine, Okuklje je bilo nenaseljeno sve do 1981. godine kada je bilo zabilježeno prvih 12 stalnih stanovnika naselja. Poslije Drugog svjetskog rata, stanovnici Maranovića polako obnavljaju svoju luku, ali je naseljavaju samo tokom ljetnih mjeseci. Prema popisu iz 2001. godine, u Okuklju danas živi 20 stanovnika.
Palazzolo Acreide
Geografske karakteristike
Palazzolo Acreide leži na jugoistoku Sicilije, u unutrašnjosti u brdima masiva Monti Iblei, na nadmorskoj visini od 670 m. Udaljen je oko 44 km jugozapadno od Sirakuze i 91 km od Catanije.
Borgarbyggð
Historija
Općina Borgarbyggð nastala je 11. juna 1994. kad su se udružila naselja Borgarnes, Norðurárdalur, Stafholstungur i Hraun u novu općinu. left|260px| Pozicija Općine Borgarbyggð na [[karta - Islanda]]
Palazzolo Acreide
Historija
Palazzolo Acreide izrastao je u srednjem vijeku na mjestu antičke grčke kolonije Akrai koju su osnovali kolonisti iz Sirakuze u 7. vijeku pne. Fridrik II., car Svetog Rimskog Carstva, dao ga je kao feudalnoj porodici Pallavicini u prvoj polovici 13. vijeka, nakon čega je prelazio iz ruke u ruku brojnih gospodara, sve dok u prvoj polovici 17. vijeka nije postao feud dinastije Ruffo. Nakon katastofalnog potresa 1693. koji je gotovo razorio cijeli grad, obnovljen je baroknom stilu. thumb|left|260px| Ostatci [[Antička Grčka|grčkog teatraa u Akraiju]]
Lester, Alabama
Lester je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 111 stanovnika.
Palazzolo Acreide
Znamenitosti
Historijski centar Palazzolo Acreida ima još i danas identičan izgled grada iz 18. vijeka. Njegove najveće atrakcije su barokne crkve San Sebastiano (izvorno iz 15. vijeka) i San Paolo, obnovljene nakon potresa 1693. koje su uvršene na Listu mjesta svjetske baštine u Evropi na zasjedanju UNESCO-a u Budimpešti 2002. godine. Pored grada nalazi se arheološki lokalitet Akrai sa dobro očuvanim grčkim teatrom i nekropolom Monte Pineta i Acrocoro della Torre.
Borgarbyggð
Privreda
Općina Borgarbyggð je poljoprivredni kraj, jedna od rijetkih na Islandu u kojoj ribarstvo nije najvažnija grana privrede.
Palazzolo Acreide
Privreda
Palazzolo Acreide je trgovački centar ratarsko-stočarskog kraja.
Okuklje
Gospodarstvo
Kroz povijest, Okuklje se razvijalo kao luka mjesta Maranovići jer je vro dobro zaštićena od vjetrova i bila je najbliža Mljetska luka Dubrovniku te se Okuklje i razvijalo kao trgovačka luka iz koje se prema Dubrovnika pa onda i dalje izvozilo sve, što se na otoku proizvodilo.
Gusarskim razaranjima, mjesto se gasi, a poslije Drugog svjetskog rata se počinje razvijati kao turistička luka. Krajem 20. stoljeća, Okuklje je imalo brodsku vezu s Dubrovnikom, koja se zbog neisplativosti ukinula. Danas je Okuklje turističko mjesto, koje svoje gospodarstvo bazira na ugostiteljstvu.
Chapelle-sous-Uchon
Šapel suz Išon je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Oten.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 211 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,59 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 465 metara (maksimalnoj 605 m, a minimalnoj 285 m).
Saint-Sauveur (Quebec)
Saint-Sauveur je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 9.881 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 9.881 stanovnika, što je za 7,5 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 9.191 žitelja.
Rimska palača u Polačama (Mljet)
Rimska palača u Polačama je naziv za fortifikacijsku cjelinu, koja se sastoji od antičke palače, termi, dviju ranokršćanskih bazilika, arsenala, skladišta za galije i ostataka gatova (danas se nalaze pod morem), a nalazi se u naselju Polače, u istoimenom zaljevu, na otoku Mljetu. Po cijeloj luci Polače, zaklonjenoj od jakih vjetrova nalaze se ostaci kolona za koje su se vezivale rimske galije. Luka je zaštićena četirima otočićima (Moračnik, Tajnik, Ovrata, Kobrava), ima izvor pitke vode što je također odredilo smještaj palače. U 5. stoljeću ovaj je rimski posjed davao 500 solida godišnjeg prihoda. Osnovu ekonomije činila je proizvodnja soli, vina, maslinovog ulja, meda, mesa i sira ovaca i koza, suhe i usoljene ribe. Kako tragovi naselja nisu nađeni u zaljevu Polače pretpostavlja se da su tu zimovale rimske galije i da je stoga bilo potrebno toliko crkvenih građevina. Palača na Mljetu je treći najočuvaniji i najveći rimski spomenik na hrvatskoj obali Jadranskog mora, odmah poslije Dioklecijanove palače u Splitu i Arene u Puli.
Dolazak Grka i Rimljana na Mljet
Najstariji povijesni zapisi o otoku Mljetu datiraju iz 4. stoljeća pr. n. e. i vezani su za grčke moreplovce koji su plovili prema svojim kolonijama na otocima Korčuli, Visu i Hvaru, a prolazili su kroz današnji Mljetski kanal. Ploveći uz Mljet, zadržavali su se na mjestima uz obalu gdje su bili izvori pitke vode, što nesumljivo znači da su zalazili i u zaljev Polače, u koji su se sklanjali za vrijeme jakih južnih vjetrova jer je zaljev od vjetra zaštićen sa svih strana. Materijalnih ostataka na kopnu otoka Mljeta, koji bi svjedočili o boravku Grka, nema, ali zato je podmorje bogato nalazištima amfora što nesumljivo dokazuje njihov boravak. Prve konkretne podatke o naseljavanju otoka daje rimski pisac Apijan u svojem djelu Rimski građanski ratovi opisujući ratove cara Augusta protiv Ilira na Mljetu i Korčuli. Apijan navodi kako je August tada razorio grad Melitussu, premda se povjesničari do danas nisu dogovorili gdje bi se taj grad točno nalazio. Najveći se broj povjesničara slaže da to nije zapravo bio grad, već veća ilirska naseobina građena od suhozida te da se taj grad nalazi u luci Polače, koja ima najpogodnije uvjete za razvoj većeg naselja, jer je duboko uvučena u kopno i tako zaštićena od vjetrova, ima izvor pitke vode, a okolno je zemljište pogodno za razvoj stočarstva i ratarstva.
Stvaranje naselja u Polačama
Razaranjem Melitusse, rimski je car August, vjerojatno zauzeo samo zapadni dio otoka Mljeta, jer nije imao dovoljno vojnika da pročešlja čitav otok, koji je tada bio pokriven neprohodnim šumama. Nakon što je zauzeo otok, u zaljevu Polače postepeno se stvara carski posjed. Iliri su iz Polača otišli na istok otoka, a s vremenom se između njih stvaraju trgovačke veze te međusobno upoznavanje i miješanje, što je rezultiralo potpunom romanizacijom ilirskog stanovništva. Tome u prilog idu brojni lokaliteti na kojima su pronađeni rimski tragovi, primjerice u Pomeni, gdje su nađeni ostaci žara, u Ivanju polju na sredini otoka, kao i u Koritima, gdje je pronađen rimski novac.
Starost palače
Postoje razmimoilaženja među stručnjacima i povjesničarima u odnosu na starost rimske palače.
Terme
Ostaci kupališta su otkriveni 1980. godine i nalaze se 20-ak metara od glavnog zida palače. Ovo, autentično rimsko kupalište, se nalazi 0,5 metara pod zemljom, a u njegovoj neposrednoj blizini se nalaza i ostaci spremišta za galije. Među pronađenim ostacima kupališta, najznačajniji je predmet okrukli mozaik ptice ždrala i predstavlja simbol istočnih Gota. Ova su kupališta bila luksuzno opremljena, a bila su smještena uz samo more i vododerinu, kojom, za vrijeme kiše, teče obilna voda. Zid ovih kupališta je visok 1,5 metara i duljine je 4 metra. Kupalište nije do kraja istraženo jer se mozaik pri dodiru sa zrakom vrlo brzo uništava.
Život u palači
Palača u Polačama je bila impozantne veličine i u njoj su stanovali upravnici ovog carskog posjeda, zajedno sa svojim dvorjanima i brojnom poslugom, niže i više svećenstvo te narod koji je stanovao u bližoj i daljoj okolici palače, u malim i neuglednim kućicama od kojih nije ostalo nikakvog traga. Vladajući sloj je pripadao rimsko-romanskom stanovništvu, a romanizirani su Iliri služili kao glavna fizička snaga za vađenje i prijenos kamena za potrebe gradnje palače i bazilika. Kulminacija prosperiteta otoka Mljeta u 5. i 6. stoljeću dokazuje i darovnica Odoakra od 18. ožujka 489. godine, kojom svog comes domesticorum Pieriusa daruje posjedima kod Sirakuze i na Mljetu, pri čemu se posjed na Mljetu procjenjen na 200 solida godišnje, što je u ono vrijeme bio veliki novac. Tako velike prihode donosila je poljoprivreda, razvijena zemljoradnja, iskorištavanje šuma, drva za ogrjev i gradnju te trgovina koja je išla kroz luku Polače u koju su dolazili brodovi iz cijelog Carstva te su jednako tako i odlazili prema svim većim lukama Carstva.
Rimska palača u modernoj povijesti
mini|230px|desno|[[Državna cesta D120|Državna cesta prolazi preko velikog dijela palače. Svjetliji dio na "vratima" kule je posljedica rekonstrukcije uništenog dijela luka.]] Doseljavanjem prvih stanovnika iz Babinog Polja u Polače, članovi obitelji Nodilo i Dabelić nailaze na dobro očuvane dijelove palače uz koju počinju graditi svoje kuće, obilno koristeći pravilno kamenje obližnjih ranokršćanskih bazilika (danas se za to veže lokalna legenda o prokletstvu nad tim obiteljima, koje će prestati tek kad se izgradi crkva u naselju) te glavni zid palače. U određenim dijelovima palače grade magazine za čuvanje ribarskog alata i mreža, dok u drugim dijelovima grade staje za domaće životinje. Danas je to vrlo zanimljiv arhitektonski sklop. Nažalost, palači su, u drugoj polovici 20. stoljeća napravljena dva kulturocida. Prvi se veže za proboj otočne ceste i izgradnju luke u Polačama, kada je dobar dio iskopina palače jednostavno prekriven asfaltom, a drugi se kulturocid dogodio, kada je, zbog nesmotrenosti vozača kamiona, dizalica udarila u luk kule i srušila dio zida. Ubrzo poslije, ta je šteta sanirana. Dobar dio palače je danas, još uvijek, neistražen, poglavito jer Ministarstvo kulture RH ne dopušta nikakav rad na palači pa su Upravi NP Mljet praktički vezane ruke. Zanimljivo je kako je za vrijeme SFRJ postojala ideja da se stanovništvo starog dijela Polača iseli u noviji dio te da se kuće sruše kako bi se na temeljima u potpunosti rekonstruirala palača u kojoj bi bio smješten muzej otoka Mljeta. Skupljena je velika količina novaca za taj projekt, ali je ideja napuštena 1979. godine, kada je sav novac za rekonstrukciju palače preusmjeren za obnovu Dubrovnika i Kotora, koji su teško stradali u potresu. U zadnje vrijeme postoji tendencija da se veća bazilika u potpunosti rekonstruira kako bi, na temeljima stare, bila izgrađena nova crkva.
Lagranžov polinom
Interpolacija putem Lagranžovih polinoma je postupak u kome je za n+1 tačaka uz pomoć Langražovih polinoma potrebno da se nađu nove vrednosti neke nepoznate funkcije ili funkcije čije je izračunavanje preteško (vremenski prenaporno ili čak nemoguće).
thumb|Slika prikazuje četiri tačke (<font color=#b30000>(−9, 5), <font color=#0000b3>(−4, 2) , <font color=#00b300>(−1, −2) , <font color=#b3b300>(7, 9) ), i (kubni) interpolacioni polinom <font color=#333333>L(x) , koji je zbir skaliranih baznih polinoma <font color=#b30000>y0l0 (x), <font color=#0000b3>y 1l1(x) , <font color=#00b300>y2l2(x) i <font color=#b3b300>y3l3(x) . Interpolacioni polinom prolazi kroz sve četiri kontrolne tačke, i svaki skalirani bazni polinom prolazi kroz svoju kontrolnu tačku, i jednak je 0 tamo gde x odgovara ostalim trima kontrolnim tačkama. Ideja iza postupka je vrlo slična drugim metodama (Njutnovoj metodi, na primer): Polazeći od poznatih tačaka konstruiše se nova osnova nekog prostora. Onda se data funkcija (odnosno njene poznate vrednosti za date tačke) transformiše u taj novi prostor. Malo neformalnije rečeno, od nje se pravi polinom, a ona služi pre svega kao uzor. Time se dobija nova, približna funkcija (polinom) koji može da se izračuna.
Približna funkcija koja aproksimira f(x) je P(x); x_i su tačke za koje su poznate vrednosti date funkcije:
Gledajući l_{i}(x) za :
postaje jasnije zašto su takvi polinomi baš izabrani. Na svim mestima polinom ima nulto mesto, a kod x_i ima vrednost 1. Tako je osigurano da će navedeni polinom da prođe tačno kroz date tačke odnosno da će za sve P(x_i) da važi.
Primer
Poznata je vrednost polinoma u 3 različite tačke :
Ekstrapolacijom se dobija polinom :
אינטרפולציה
West Caldwell, New Jersey
Vest Koldvel je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 11.233.
Sabaudia, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8743 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Pleasant Plains, Arkansas
Plezent Plejns je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 349, što je 82 (30,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Horezmija (satrapija)
Horezmija ili Horazmija (perz. Uvârazmiya ) je bila satrapija drevnog Perzijske Monarhije, kasnije nezavisno kraljevstvo, koje je obuhvaćalo drevnu regiju Horezm odnosno područje u današnjem Uzbekistanu uz rijeku Amu-Darja, južno od Aralskog jezera. Radi se o vrlo plodnom području, za koje se pretpostavlja kako je u starom vijeku bilo još plodnije jer je Amu-Darja nosila veće količine vode. Također, postoje indicije kako se jedan odvojak rijeke slijevao u Kaspijsko jezero. Arheološki nalazi pokazuju kako postoje ostaci drevnih sustava za navodnjavanje koji datiraju iz 5. milenijuma pne.
Postoje dvije indikacije kako su u Horezmiji postojala kraljevstva u kasnom brončanom dobu, odnosno u 13. vijeku pne. Prva je kako se u kronologiji spominje postojanje „horezmijski period“ koji datira od 1292. pne., a druga su zapisi na avestičkom jeziku iz 14. ili 13. vijeka pne. koji spominju Zaratustru kao zaštitnika horezmijskog kralja Histaspa. Iz ovog perioda postoji vrlo malo povijesnih podataka, no poznato je kako je drevna Horezmija imala dva glavna grada koja su pronađena arheološkim istraživanjima; Toprak-Kala i Dzanbas-Kala.
Horezmija je prije 522. pne. postala dijelom Perzijske Monarhije, budući kako se spominje na Behistunskim natpisima kralja Darija Velikog (522. – 486. pne.) koji su uklesani 520. pne. što svjedoči kako je Darije naslijedio pokrajinu prilikom dolaska na vlast. Najizglednije je kako je Horezmiju osvojio Kir Veliki, budući kako je njegov sin i Darijev prethodnik Kambiz II. uglavnom širio monarhiju na Afriku. Na Herodotovom popisu perzijskih satrapija gdje se detaljno spominju visina njihovih poreza ili trupe iz Kserksove vojske, Horezmija je spomenuta zajedno sa važnijom satrapijom Partijom pa se smatra kako je Horezmijom upravljao partski satrap. U doba Darija III. Kodomana Horezmija je postala neovisno kraljevstvo koje je oko 327. pne. sklopilo mirovni sporazum sa Aleksandrom Velikim. Nedugo kasnije, horezmijski kraljevi počeli su kovati vlastiti novac po uzoru na seleukidske vladare, a njihove grobnice pronađene su kraj mjesta Koj-Krylgan-Kala.
Bouniagues
Bunijag je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Beržerak.
Saint-Tite (Quebec)
Saint-Tite je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 3.880 stanovnika.
Bouniagues
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 476 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 55 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,62 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 130 metara (maksimalnoj 181 m, a minimalnoj 74 m).
Saint-Tite (Quebec)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 3.880 stanovnika, što je za 1,4 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 3.826 žitelja.
Лагранжов полином
thumb|Слика приказује четири тачке (<font color=#b30000>(−9, 5), <font color=#0000b3>(−4, 2) , <font color=#00b300>(−1, −2) , <font color=#b3b300>(7, 9) ), и (кубни) интерполациони полином <font color=#333333>L(x) , који је збир скалираних базних полинома <font color=#b30000>y0l0 (x), <font color=#0000b3>y 1l1(x) , <font color=#00b300>y2l2(x) и <font color=#b3b300>y3l3(x) . Интерполациони полином пролази кроз све четири контролне тачке, и сваки скалирани базни полином пролази кроз своју контролну тачку, и једнак је 0 тамо где x одговара осталим трима контролним тачкама. Идеја иза поступка је врло слична другим методама (Њутновој методи, на пример): Полазећи од познатих тачака конструише се нова основа неког простора. Онда се дата функција (односно њене познате вредности за дате тачке) трансформише у тај нови простор. Мало неформалније речено, од ње се прави полином, а она служи пре свега као узор. Тиме се добија нова, приближна функција (полином) који може да се израчуна.
Основа за Лангражов полином је:
Приближна функција која апроксимира f(x) је P(x); x_i су тачке за које су познате вредности дате функције:
Гледајући l_{i}(x) за :
постаје јасније зашто су такви полиноми баш изабрани. На свим местима полином има нулто место, а код x_i има вредност 1. Тако је осигурано да ће наведени полином да прође тачно кроз дате тачке односно да ће за све P(x_i) да важи.
Пример
Позната је вредност полинома у 3 различите тачке :
Екстраполацијом се добија полином :
אינטרפולציה
Gaimersheim
Gajmershajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 30 opštinskih središta okruga Ajhštet. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 11.114 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9176126.
Fontegrugnale, Chieti
Fontegrugnale je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Gaimersheim
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ajhštet Gajmershajm se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ajhštet. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 384 metra. Površina opštine iznosi 28,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 11.114 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 394 stanovnika/km².
Fontegrugnale, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 267 m.
Alkuronijum hlorid
Alkuronijum hlorid je organsko jedinjenje, koje sadrži 44 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 737,799 Da.
Blato (Mljet)
thumb|mini|Crkva sv. Petra i Pavla u Blatu Blato (tal. Blatta di Méleda) je naselje na otoku Mljetu. Smjestilo se na srednjem dijelu otoka, uz vrlo plodno, istoimeno, polje.
Povijest
Dolaskom slavenskog stanovništva na Mljet, osnivaju se prva stalna naselja na otoku. Blato je nastalo kao treće naselje, smjestivši se uz vrlo plodno polje, koje se se nalazi u neposrednoj blizina Blatske blatine, izvora pitke vode, koja je natapakla cijelo polje i koja je dala naselju samo ime. Zbog svog odličnog položaja, Blato je u jednom trenutku bilo toliko veliko naselje da je imalo vlastitu osnovnu školu, koja danas više nije otvorena.
Stanovništvo
Blato je oduvijek bilo jedno od većih naselja na otoku, ali zbog iseljavanja stanovništa na obalu, poglavito u naselja Ropa i Kozarica, svakim popisom stanovnika Blato bilježi pad broja stanovnika. Popisom iz 2001. godine, Blato je naseljavalo 46 stanovnika.
Gospodarstvo
Naselje je smješteno podno vrlo visokog brda, na rubnim dijelovima iznimno plodnog polja, koje je bilo potpuno zaštićeno sa svih strana te nije bilo straha od nenadanih napada i to su bili glavni uvjeti da Blato svoje gospodarstvo temelji na uzgoju vinove loze te izlovu jegulja, koje se u zimsko vrijeme mrjeste u obližnjoj blatini. Svoje proizvode stanovništvo je izvozilo u Dubrovnik preko 4 km udaljene luke Kozarice. Danas se stanovništvo još uvijek bavi uzgojem vinove loze, ali gradnjom vodocrpilišta, postaje otočni vodovodni centar, vrlo bitan u ljetnim mjesecima.
Gangkofen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rotal-In Gankofen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Rotal-In. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 439 metara. Površina opštine iznosi 108,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.503 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 60 stanovnika/km².
Maka (satrapija)
Maka je naziv za starovjekovnu pokrajinu (satrapiju) Ahemenidske Perzijske Monarhije, te kasnije Arsakidske i Sasanidske Monarhije. Područje se nalazi u jugoistočnoj Arabiji a obuvaća današnji Bahrein, Katar, UAE i sjeverni dio Omana. Sudeći prema Behistunskim natpisima, Maka je bila dijelom Perzijske Monarhije prije vladavine Darija Velikog (522. – 486. pne.), što znači kako je osvojena u doba Kira Velikog oko 542. pne. Za Kira je poznato kako je vodio pohode na južnoj obali Perzijskog zaljeva, te kako je pretrpio vojne gubitke prilikom prelaska pustinjske Gedrozije. Maka je imala status satrapije sve do osvajanja Aleksandra Makedonskog kada postaje nezavisna zemlja. Prema Herodotu, Maka je u ahemenidsko doba pripadala istoj poreznoj zoni sa Sagartijom.
Fulton, Ohio
Fulton je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Militello in Val di Catania
Militello in Val di Catania (sicilijanski: Militeddu) je gradić u talijanskoj provinciji Catania, u regiji Sicilija od 7 995 stanovnika.
Fulton, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 258, što je 6 (-2,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ubli (Lastovo)
Uble ili Ubli su naseljeno mjesto u Dubrovačko-neretvanskoj županiji, smješteno na otoku Lastovo. Administrativno, pripadaju istoimenoj općini.
Militello in Val di Catania
Militello in Val di Catania je zajedno sa još 7 gradova iz regije Val di Noto (Caltagirone, Noto, Palazzolo Acreide, Ragusa, Modica, Scicli i Catania) uvršten 2002. na UNESCO- vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi, kao izvrstan primjer dobro očuvanih kasnobarkonih gradova iz 18. vijeka.
Ubli (Lastovo)
Jednobrodna kršćanska bazilika posvećena sv. Petru, po tipu 5.-6. st., urbano je težište i vrhunac kontinuiranog uspona i cvata nekada središnjeg antičkog naselja u blizini prirodne luke u Ublima (1. st.). Na otoku Lastovu bazilika je nakon arheoloških istraživanja konzervirana i spomenička je cjelina najviše kategorije.
Zemljopisni položaj
Naselje se nalazi na zapadnoj strani otoka Lastova. Od grada Lastova je udaljeno 10 km.
Militello in Val di Catania
Geografske karakteristike
Militello in Val di Catania leži na jugoistoku Sicilije, u unutrašnjosti u brdima masiva Monti Iblei udaljen oko 35 km jugozapadno od Catanije.
Borba patricija i plebejaca
Borba patricija i plebejaca ili borba staleža podrazumeva poltički sukob između dve glavne društvene grupe tokom perioda rane Rimske republike (509–280. st. e.), koji su vodili plebejci s ciljem da se po političkim pravima izjednače s povlaštenom grupom patricija, što je u potpunosti i postignuto 287. godine st. e.
Militello in Val di Catania
Historija
Postoje lokalne legende da su Militello osnovali još Rimljani, ipak je prvi posani trag o naselju iz ranog srednjeg vijeka, kad se spominje kao feud markiza Cammarana oko 1000.
Borba patricija i plebejaca
Analistička tradicija
Prema analističkoj istoriografskoj tradiciji, za koju nam je glavni izvor Tit Livije, patriciji su, nakon svrgavanja poslednjeg rimskog kralja Tarkvinija Ohola 509. godine st. e., prisvojili za sebe svu vlast u državi i postali jedini vladajući sloj, dok su plebejci bili niži, podre]eni društveni sloj. U početku su samo patriciji mogli biti birani na državne položaje (magistrature), kao što je konzulat, te u svešteničke kolegije i Rimski senat.
Militello in Val di Catania
Historija
Militello je procvjetao u 17. vijeku kad je njime vladao princ Francesco Branciforte, taj uzlet prekinuo je katastrofalni potres - 1693. koji je gotovo razorio cijeli grad. Nakon tog je obnovljen u baroknom stilu.
Ubli (Lastovo)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine u mjestu obitava 218 stanovnika.
Gospodarstvo
Turizam je jedan od važnijih izvora prihoda mještana.
U luci je benzinska crpka za brodove.
Promet
U naselju je trajektna luka. Mjesto je s kopnom povezano trajektnom linijom Split - Vela Luka - Uble, te katamaranskom Split - Hvar - Vela Luka - Uble.
Militello in Val di Catania
Znamenitosti
Historijski centar Militello ima još i danas potpuno očuvan izgled gradića iz 18. vijeka, sa brojnim baroknim građevinama. Od kojih su najatraktivnije crkve San Nicolò i Santissimo Salvatore, obje iz 18. vijeka, interesantna je i crkva Santa Maria la Vetere koja ima očuvan renesansni portal koji je isklesao Antonello Gagini. Pored tog tu su i crkve Santissimi Angeli Custodi, San Benedetto, Madonna della Catena, Sant'Antonio da Padova sa zvonikom iz 1719. i Santa Maria della Stella.
Andrej Vitruk
thumb|250px|Grob Andreja Vitruka
Andrej Nikiforovič Vitruk (, ; Andruški kod Žitomira, 8. jul 1902-Kijev, 3. jul 1946) je bio sovjetski general-major vazduhoplovstva, heroj Sovjetskog Saveza i Narodni heroj Jugoslavije.
Lexington, Alabama
Lexington je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 735 stanovnika.
Andrej Vitruk
Vitruk se rodio u selu Andruški kod Žitomira, na teritoriji današnje Ukrajine, u siromašnoj seljačkoj porodici. U 13. godini je počeo da radi kao najamni radnik u fabrici šećera, a u Crvenu armiju je stupio 1924. 8 godina je bio služio u artiljerijskim jedinicama, a 1934. se odlučio da postane pilot, pa se upisao u Vojnu avijatičarsku školu u Borisoglebsku. Kao pilot lovca-bombardera učestvovao je u bici kod Halkin Gola protiv Japana, a zatim u nemačkoj i sovjetskoj invaziji Poljske 1939. i Zimskom ratu protiv Finske.
Militello in Val di Catania
Znamenitosti
Od palača je najipresivniji Dvorac Barresi Branciforte sa fontanom nimfi - Zizza, podignut u 17. vijeku, tu su još i Palazzo Baldanza-Denaro, Palazzo Niceforo i Palazzo Baldanza.
Brouennes
Bruan je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Verden.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 145 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,22 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 296 m, a minimalnoj 167 m).