cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Argentina Díaz Lozano
Još za vrijeme studija, započela je pisati novinske članke, koji su objavljivani u časopisima kao što su Diario de Centroamerica, La Hora, El Imparcial i Prensa Libre. Svoj prvi roman, Perlas de mi rosario (cuentos), objavila je 1930. godine u Tegucigalpi, a do 1944. godine ih je objavila još pet. Prvo priznanje dobila je 1944. za roman Peregrinaje, koji je nagrađen Nagradom za roman Panameričke unije; roman je objavljen u Čileu, a ubrzo je bio preveden i na engleski jezik. Od 1945. do 1955. radila je u biblioteci Instituta za antropologiju i historiju pri Univerzitetu San Carlos; u ovom je periodu postala i aktivni zagovaratelj feminizma i ženskih prava.
Oko 1951. godine se razvela od prvog supruga, mada je zadržala njegova prezimena, da bi se nekoliko godina kasnije udala za gvatemalskog diplomata Daríja Moralesa Garcíju. Godine 1956. sa suprugom odlazi u Antwerp, gdje je Morales García prihvatio mjesto konzula. Dok je boravila u Europi studirala je primijenjenu umjetnost na Univerzitetu u Utrechtu te objavila nekoliko knjiga na francuskom jeziku. Godine 1964., njezina knjiga Mansión in la bruma nagrađena je Zlatnim Quetzelom za knjigu godine u Gvatemali, dok je ona imenovana kulturnim atašeom pri honduraškoj ambasadi u Gvatemali.
Nakon niza intervjua s njim, Díaz Lozano je 1968. godine objavila biografiju tadašnjeg potpredsjednika Gvatemale, Clementea Marroquína, za koju je dobila Nacionalnu književnu nagradu Ramón Rosa u Hondurasu; iste godine primljena je u Hondurašku akademiju za jezik te je dobila orden Reda južnog križa u Brazilu. Godine 1971. započela je objavljivati serijalizirani roman Su hora, koristeći pseudonim Suki Yoto; roman je 1986. godine objavljen u cijelosti pod naslovom Caoba y orquídeas: novela. Po izdavanju romana Aquel año rojo: novela (1973.), Díaz Lozano je predložena za Nobelovu nagradu za književnost te je bila službeni kandidat za nagradu 1974. godine; postala je tako prva žena u historiji Centralne Amerike koja je bila kandidat za Nobela. Nagradu su te godine, u kontroverznom izboru, podijelili švedski pisci Eyvind Johnson i Harry Martinson.
Nakon potresa u Gvatemali 1976. godine, Díaz Lozano se preselila u Antwerp te je živjela na relaciji Belgija–Gvatemala. Nastavila je objavljivati i tokom 90-ih godina, a u veljači 1999. godine posjedila je rodni Honduras. Preminula je 13. kolovoza 1999. u Tegucigalpi.
Opština Gogoșari, Giurgiu
Gogoșari je opština u Rumuniji u okrugu Đurđu.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
El Mirador del Águila, Tepic
El Mirador del Águila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tepic.
Tlamaya, Benito Juárez
Tlamaya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Benito Juárez.
El Mirador del Águila, Tepic
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 618 m.
Tlamaya, Benito Juárez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 154 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 321 m.
Santa Isabel, Las Margaritas
Santa Isabel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1212 m.
El Mezclero, Tlapacoyan
El Mezclero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlapacoyan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 223 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 145 m.
Case Gallerana, Modena
Case Gallerana je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Larin izbor: Izgubljeni princ
Larin izbor: Izgubljeni princ je hrvatski dugometražni film iz 2012. godine, koji je nastao uz popularnu televizijsku seriju Larin izbor, a direktno se nastavlja na završetak prve sezone serije.
Case Gallerana, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Larin izbor: Izgubljeni princ
Film se u hrvatskim kinima započeo prikazivati 28. lipnja 2012. godine u ograničenoj kino distribuciji, a u samo prva četiri dana pogledalo ga je 11.105 ljudi čime je postavljen rekord najboljih vikend kino otvaranja nekog domaćeg filma u 21. stoljeću. Trenutno je film samo u kinima vidjelo preko 70 tisuća gledatelja.
Radnja filma
Radnja filma počinje pet-šest godina kasnije, kada doznajemo da je Lara završila u samostanu, a Jakov besciljno ribari morem. Kad sa svojom brodicom pristane na jednom otoku, uplete se u tučnjavu i ne znajući da tamo živi njegov polubrat Dinko, koji Larina i Jakovljeva sina odgaja kao da mu je vlastiti. Na isti otok stiže i novi lučki kapetan, to je Mate sa zaručnicom Nikol, Jakovljevom sestrom...
Dugometražni film
Prije završetka snimanja prve sezone telenovele počela su govorkanja kako je u planu i dugometražni film koji bi se trebao emitirati nakon kraja 1. sezone. Ta vijest je i potvrđena 25. travnja 2012. Prva klapa filma pala je tog dana u Kaštelima, a ostatak filma snimao se i u Splitu, na Korčuli i na Čiovu. Glumačku postavu filma čine Doris Pinčić, Ivan Herceg, Filip Juričić, Jagoda Kumrić i Stefan Kapičić. Ekipi su se pridružili i bosanskohercegovački glumac Miraj Grbić te hrvatski glumački veteran Špiro Guberina.
Aegirin
Aegirin ili akmit je inosilikatni član grupe klinopiroksena. Aegirin je natrijski krajnji član serije čvrstih otopina koju čini s augitom. Kemijska mu je formula <tt>NaFe[Si2O6]</tt>, u kojoj se željezo javlja u trovalentnom obliku. U seriji aegirin-augit natrij može djelomično biti zamijenjen kalcijem i dvovalentnim željezom, a magnezij može zamijeniti dio trovalentnog željeza kako bi se neutralizirao naboj. Aluminij također može doći umjesto Fe3+.
Pojavljuje se kao tamnozeleni do smeđi monoklinski dugoprizmatični kristal. Ima staklast sjaj i savršenu kalavost. Tvrdoća mu varira od 5 do 6, a specifična gustoća je 3.2-3.4.
Pojavljuje se u alkalijskim magmatskim stijenama poput alkalijskih sijenita, trahita i alkalijkih granita. Aegirin-augit javlja se i alkalijskim bazaltima i alkalijskim gabrima.
Nalazišta su u Quebecu, Kanada (Mont Saint-Hilaire), zatim u Norveškoj (Kongsberg), na Grenlandu (Narsarssuk), poluotoku Koli u Rusiji, u Arkansasu (Magnet Cove), u Keniji, Škotskoj i Nigeriji, a kod nas na Papuku kod Voćina postoji aegirinski albitni riolit.
Aegirin je dobio ime po Ægiru, germanskom bogu mora. Sinonim za mineral je akmit, što je izvedenica iz grčkog jezika, a ukazuje izduženost njwgovih kristala kristala.
Aegirin pokazuje izrazit pleokroizam, što inače nije tipično za piroksene.
Šaca
alt=|mini|280x280piksel|Šaca na mapi Košica Šaca je gradska četvrt Košica, u okrugu Košice II, u Košičkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine gradsko naselje je imalo 5.676 stanovnika.
Tezza, Vicenza
Tezza je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1011 m.
Montecchiane, Verona
Montecchiane je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 731 m.
Burns, Tennessee
Berns je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.468, što je 102 (7,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mesa de Bamoachi, Guachochi
Mesa de Bamoachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2319 m.
Reyeshogpan de Hidalgo, Cuetzalan del Progreso
Reyeshogpan de Hidalgo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 487 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 507 m.
Campo Camato, Culiacán
Campo Camato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
El Ranchito, San Felipe
El Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2073 m.
Morelli, Cuneo
Morelli je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 467 m.
Negrești, Negrești, Neamț
Negrești je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Negrești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1624 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 431 m.
El Coconito, Casas Grandes
El Coconito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Casas Grandes.
La Morita, Culiacán
La Morita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 540 m.
Biljana Marković
Biografija
Rođena je 1992. godine u Beogradu, gde od tada živi i radi.
Muzička karijera
Učestvovala je u Zvezdama Granda, IX sezona. U finalu ovog muzičkog takmičenja izgubila je od Harisa Berkovića.
Sledeće godine objavila je dve pesme sa spotovima, Moj svet i Lažni prijatelji; tekstopisac je bio Dragan Radonjić, a kompozitor Goran Ratković Rale. Kasnije iste godine snimila je pesmu Tragovi prošlosti (promovisana u emisiji „Grand koktel” i posvećena onima koji su je podržali tokom takmičenja); tekst i kompoziciju je radio Zoran Vlajić.
Godine 2017, sa Tifom je napravila duet Opraštam; muziku i aranžman je uradio opet Rale. Ove godine je objavila još jednu pesmu sa spotom, Sunce moje — koja je ubrzo postala narodni hit.
Godine 2018, objavljuje pesmu Kolona, a 2019. Ako odem prva.
Ostalo
Našla se na osam kolekcija hitova Granda do oktobra 2019. godine.
Muzički uzor joj je Snežana Đurišić. Ima glas i način pevanja sličan onom Aleksandre Bursać i Jece Krsmanović (obe takođe učesnice ZG).
Privatni život
U Zvezdama Granda je nastupala pod devojačkim prezimenom Savić, nakon čega se udala za muzičara Miloša Markovića i uzela njegovo prezime.
Tezze Cereda, Vicenza
Tezze Cereda je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Galijum nitrat
Galijum nitrat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 255,738 Da.
Sídlisko KVP
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine gradsko naselje je imalo 25.223 stanovnika.
Viborillas de Suárez, Pénjamo
Viborillas de Suárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 398 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1728 m.
María Bonita
María Bonita (fonetski: Marija Bonita) je kolumbijska telenovela snimljena u produkciji kompanije Caracol i originalno emitirana od 1995. do 1996.
U Srbiji je emitovana početkom 2000-tih na lokalnim televizijama.
Sinopsis
Ova priča se odvija na Isli Fuerte, jednom Karipskom ostrvu na kome Agustino Santos pod svojim starim danima vlada kao predsednik. Pomenuto malo mesto živi od proizvodnje banana i turizma.
Jednog dana Marija Bonita, lepa meksička pevačica dobiva poziv od predsednika za proslavu njegovog šezdesetog rođendana. Ono što ona nikada nije ni pomišljala je da će na tom ostrvu biti zarobljena i ostati na njemu do kraja svog života. Takođe nije ni slutila da će tamo upoznati ljubav svog života – Hose Santosa.
Rerahuachi, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2314 m.
San Felipe y Anexas, Atotonilco el Grande
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2064 m.
Rainelles, Bolzano
Rainelles je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1446 m.
Merced (rijeka)
Merced je jedna od poznatijih kalifornijskih rijeka duga 233 km, koja teče kroz Nacionalni park Yosemite.
Geografske karakteristike
Rijeka Merced formira se u Nacionalnom parku Yosemite na nadmorskoj visini od 2 444 metara u srcu planinskog masiva Sierra Nevada, gdje se spajaju potoci Merced Peak i Triple Peak. Nakon što prođe park teče prema zapadu i dolini Central Valley gdje ima ušće u rijeku San Joaquin kod grada Merced County.
Merced je poznat po svom vodopadu Nevada visokom 181 metara, koji se nalazi u Nacionalnom parku Yosemite.
Opština Ucú, Yucatán
Ucú je opština u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Cosmiquiloyan, Tlapacoyan
Cosmiquiloyan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlapacoyan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 439 m.
Argentit
Argentit (lat. argentum srebro) je mineral s kemijskom formulom <tt>Ag2S</tt>, i jedna je od najbogatijih ruda srebra s postotkom srebra od 81.7%. Druga polimorfne modifikacije je akantit.
Opština Gostinu, Giurgiu
Gostinu je opština u Rumuniji u okrugu Đurđu.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
39. dodjela Oscara
39. dodjela Oscara je održana 10. aprila 1967. u dvorani Santa Monica Civic Auditorium u Santa Monici. Na njoj je losanđeleska Akademija odala priznanje najboljim filmskim ostvarenjima premijerno prikazanim u periodu od 1. januara do 31. decembra 1966. godine. Vodio ju je komičar Bob Hope.
Case Gherardi, Modena
Case Gherardi je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
39. dodjela Oscara
Najveći pobjednik večeri bio je A Man for All Seasons, biografsko-historijski film i ekranizacija istoimene istoimene drame o životu i mučeničkoj smrti engleskog renesansnog humanista i katoličkog mučenika Thomsa Morea. Glavna konkurencija mu je bila crno-bijela drama Who's Afraid of Virginia Woolf? u kojoj su nastupali tadašnji hollywoodski superpar Richard Burton i Elizabeth Taylor, a koja je također bila favorit po broju nominacija, odnosno jedini slučaj u historiji da je neki film bio nominiran u svim službenim kategorijama, odnosno jedini film za koga je cijela glumačka ekipa (koja se sastojala od četvoro glumaca) nominirana za "Oscare". Na kraju je Virgina Woolf osvojila tek pet nagrada (jednu manje od A Man for All Seasons), uključujući Oscar za najbolju glumicu (za Taylor) i Oscar za najbolju sporednu glumicu (za Sandy Dennis).
Crno-bijela partizanska drama Tri, koja je predstavljala tadašnju Jugoslaviju, ušla je među pet nominiranih filmova za Oscar za najbolji film na stranom jeziku; izgubila je od francuskog novovalovskog filma Jedan čovjek i jedna žena Claudea Lelouchea.
Ceremoniju je obilježio dolazak Patricije Neal, glumice kojoj je na nekoliko godina karijeru prekinuo moždani udar, te koja se prvi put nakon toga pojavila u javnosti, izazvaši ovacije publike. U publici se nalazio i Ronald Reagan, bivši glumac koji je samo nekoliko mjeseci ranije izabran za guvernera Kalifornije.
Nagrade
Pobjednici su navedeni prvi i označeni podebljanim slovima.
Santos FC
Fudbalski klub Santos je fudbalski klub iz istoimenog grada u brazilskoj državi Sao Paulo. Klub ima nadimak Peše (Peixe - „riba“ na portugalskom jeziku), iako im je maskota kit, koji je morski sisar. Razlog tome što je ovo nadimak je i činjenica da je Santos jedini veći klub u državi Sao Paulo koji se nalazi u gradu na moru, dok su svi ostali veći klubovi, u unutrašnjosti države. Navijači kluba su takođe poznati pod nazivom „Santinista“.
Klub su osnovali 14. aprila 1912. godine (istog dana kada je Titanik udario u santu leda), trojica sportskih entuziasta (Raimundo Marques, Mário Ferraz de Campos i Argemiro de Souza Júnior) iz Santosa, a do prve državne titule klub je došao nakon 23 godine od osnivanja.
39. dodjela Oscara
Počasne nagrade
Y. Frank Freeman
Memorijalna nagrada Irving G. Thalberg
Robert Wise
Humanitarna nagrada Jean Hersholt
George Bagnall  ''
Santos FC
Dana 20. januara, 1998. godine, Santos je postao prvi i do sada jedini tim u fudbalskoj istoriji koji je postigao više od 10000 golova, a 26. oktobra 2005 postignut je i 11000-ti gol za Santos, u pobjedi Santosa nad Vaskom od 3:1. Rangiran je kao peti u listi FIFA najboljih klubova 20. veka.
39. dodjela Oscara
Višestruke nominacije
Ovi filmovi su dobili više nominacija:
María Bonita (album)
María bonita je sedmi studijski album meksičkog pop pjevača Mijaresa, izdan 1992.
Popis pjesma
Pjesme :
Las Palmas, Las Margaritas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1021 m.
Tezze, Vicenza
Tezze je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5820 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Tlazolajco, Benito Juárez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 146 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 536 m.
Poljov
alt=|mini|280x280piksel|Poljov na mapi Košica Poljov je gradska četvrt Košica, u okrugu Košice II, u Košičkom kraju, Republika Slovačka.
Vallena, Cosenza
Vallena je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Halkopirit
Halkopirit je najčešća i najrasprostranjenija ruda bakra. On je veoma značajan industrijski mineral. Neki njegovi primerci su slični piritu, pa ga zato ponekad brkaju sa zlatom.
Halkopirit ima zutu boju mesinga, te izgleda kao zlato, ali je malo tvrdji od njega. Njegovo ime, koje potiče od grčkih reči -{halkos}- (bakar) i -{pir}- (vatra), prvi put je upotrebljeno 1725. godine. Međutim, halkopirit je kao mineral poznat od davnina. Starogrčki filozof Aristotel (384. p.n.e. - 322. p.n.e.) pominje rudu koja sadrži bakar, u Atinu donetu sa Kipra. Iako se pouzdano ne zna o kom mineralu je reč, neki stručnjaci veruju da bi to mogao biti halkopirit. Ovaj mineral je i danas poznat pod alternativnim imenom bakarni pirit. Procenjeno je da se otprilike 80 procenata bakra, koji se trenutno proizvodi u svetu, dobija iz (halkopirita). Upravo zbog toga, iznenađuje činjenica da halkopirit kao ruda nije preterano bogat bakrom: samo oko 35 procenata njegove mase čini bakar, dok recimo kuprit ponekad može da sadrži čak 88,8 procenata bakra u čistom obliku.
Boghicea, Boghicea
Boghicea je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Boghicea.
La Villita, Tepic
La Villita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tepic.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 721 m.
Aragón, Agrícola, Culiacán
Aragón, Agrícola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Morena, Cuneo
Morena je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 568 m.
West Memphis, Arkansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 26.245, što je 1.421 (-5,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bitka za Iwo Jimu
Bitka za Iwo Jimu je bila žestoka bitka za otočić Iwo Jimu (jap: Iōjima, što znači sumporni otok), koji je administrativno pripadao Tokiju.
Povijest bitke
Nakon teškog poraza kod Marijana, Japanci su počeli pripremati obrambene fortifikacije na Iwo Jimi. Zapovjednik obrane od srpnja 1944. bio je general Tadamiči Kuribajaši, sposoban ratnik koji je bio dobro upoznat sa snagom i slabostima vojske SAD-a. Kuribajaši se odlučio suprotstaviti američkom napadu lukavo izgrađenim sustavom tunela i bunkera, koji su branili odlučni japanski borci. Japanci su očekivali američku invaziju na Iōjimu već u ljeto 1944., no američki prodor usmjerio se na Filipine. To je omogućilo japanskoj mornarici da dopremi dodatni ratni materijal i pojačanja u ljudstvu. Japanski vojnici i mornari mjesecima su kopali tunele i proširivali postojeće spilje. Američke podmornice potopile su dio brodova koji su opskrbljivali Iōjimu, no nisu uspjele značajno zaustaviti dopremu dodatnih vojnika, streljiva i naoružanja.
mini|Karta Iōjime za vrijeme ratnih operacija 1945. Dana 19. veljače 1945. godine Amerikanci su započeli invaziju na ovaj maleni otok s ciljem da osiguraju sletne staze za svoje velike bombardere B-29, kojima su razarali japanske gradove. Elitnim američkim postrojbama, marincima, zapovijedao je iskusni general Holland M. Smith. Američko ratno zrakoplovstvo je od kasne jeseni 1944. vršilo žestoka bombardiranja, ali više stotina tona bombi nije polučilo rezultate kakve su očekivali američki stratezi. Prema njihovim planovima, Iōjima je trebala biti osvojena za nešto više od tjedan dana. Na otoku nema pitke vode te je prilično na isturenom položaju od matičnog japanskog otočja. Uz uobičajenu američku premoć u ratnom materijalu to je, kako su pretpostavljali američki časnici, trebalo uvelike olakšati osvajanje otoka.
Umjesto brze pobjede, američki su vojnici naišli na žestok otpor japanskih postrojbi. Na otoku je bilo ukopano 16.000 pripadnika japanske kopnene vojske te 5.000 pripadnika mornarice, spremnih da se bore do smrti. General Kuribajaši naredio je svojim ljudima da nanesu neprijatelju što veće gubitke prije vlastite pogibije. Već prvog dana invazije američki marinci pretrpjeli su teške gubitke od dobro skrivenog japanskog topništva, minobacača i strojničke paljbe iz bunkera. Američki tenkovi teško su manevrirali u vulkanskom nanosu pa su marinci morali uništavati japanske bunkere riskantnim jurišima pješaštva. Intenzitet borbi je bio toliki da su Amerikanci povremeno ostajali bez streljiva i goriva za bacače plamena. S druge strane, Japanci su morali štedjeti streljivo, jer nove zalihe nisu mogle stići na otok zbog američke zračno-pomorske blokade. Do kraja prvog dana invazije, Amerikanci su imali nekoliko tisuća ljudi izbačenih iz stroja, a na otok se uspjelo iskrcati oko 30.000 marinaca.
Dana 21. veljače japanski zrakoplovi izvršili su protuudar na američku invazijsku flotu. Kamikaze su uspjeli potopiti eskortni nosač zrakoplova Bismarck Sea i oštetiti nosač Saratogu, dok je još nekoliko brodova oštećeno.
Sljedećih se dana američko napredovanje usmjerilo na jug otoka, gdje je 23. veljače osvojen vulkan Suribaći. Marinci su dva puta postavljali zastavu na taj najviši vrh otoka. Bitka je bila daleko od završetka, jer su marinci trebali zauzeti još dvije sletne staze u središnjem i sjevernom dijelu otoka. Na neravnom terenu Japanci su uspijevali još tjednima usporavati američko napredovanje i nanositi neprijatelju gubitke.
Posljednji organizirani juriš japanski vojnici su izvršili u ranu zoru 26. ožujka 1945. godine, kada je 300 japanskih branitelja iznenadilo Amerikance u zrakoplovnom kampu. U višesatnoj ogorčenoj borbi Japanci su ubili i ranili oko 150 američkih vojnika, inženjeraca i pilota. Prema nekim verzijama, u tom jurišu je sudjelovao i general Kuribajaši, dok drugi smatraju da je počinio seppuku. Preostali su se preživjeli branitelji povukli u skrovite spilje.
Amerikancima je iscrpljujuća bitka od uzrokovala teške gubitke, gotovo 7.000 poginulih i još 17.000 ranjenih. Samo se 1.000 Japanaca predalo, neki i godinama nakon završetka rata.
Fotografija postavljanja zastave na vulkanu Suribaći
Otok je najpoznatiji po fotografiji podizanja američke zastave na ugaslom vulkanu Suribaćiju (23. veljače 1945. godine). To je bila druga američka zastava koju su američki marinci podigli na toj uzvisini. Zastavu znatno manjih dimenzija su podigli nešto prije teatralnog podizanja velike zastave. Neki od marinaca koji su je podizali zastavu poginuli su baš na Iwo jimi. Danas je to jedna od najpoznatijih ratnih fotografija, koja je osvojila Pulizerovu nagradu i vjerojatno najreproduciranija fotografija svih vremena. Ono što je manje poznato je to da su tijela poginulih Japanaca najvjerojatnije zakopana u temeljima sletnih staza za B-29, a dio njihovih lubanja i kosti postao je suvenirima američkih vojnika.
Filmovi o bitki za Iōjimu
Osim dobro poznate američke fotografije postavljanja zastave na Suribaći, sjećanje na tu značajnu bitku očuvali su i neki igrani filmovi. Godine 1952. napravljen je film Pijesak Iwo Jime s glumcem Johnom Wayneom, kojeg su inače sami veterani prezirali, jer nije sudjelovao u ratu kao vojnik.
Godine 2006. Clint Eastwood je režirao dva filma: Zastave naših očeva (koji obrađuje sudbine američkih vojnika) i Pisma s Iwo Jime (koji se bavi japanskom stranom).
Jacopo della Quercia
Jacopo della Quercia pravim imenom 'Jacopo di Piero (Siena, oko 1374. - Siena, 1438.), bio je utjecajni toskanski ranorenesansni skulptor.
Biografija
Jacopo je odrastao u porodici umjetnika - zanatlija, otac Piero d'Angelo, bio je graver i zlatar, a brat Priamo slikar. Jacopo je 1401. sudjelovao na natječaju za brončana vrata Firentinske krstionice, koji je osvojio Lorenzo Ghiberti. Već oko 1406. Jacopo je isklesao grobnicu Ilarije del Carretto u katedrali San Martino u Lucci. Od te monumentalne grobnice preostao je jedino sarkofag sa likom Ilarije. Nakon tog je 1408. u Ferrari je isklesao skulpturu Djevice i djeteta, koja se danas čuva u muzeju katedrale. Godinu dana kasnije dobio je narudžbu za fontanu - Fonte Gaia na sienskom centralnom trgu - Piazza del Campo (danas je zamjenjena replikom; orginal se čuva u loggi Gradske vijećnice. left|240px|thumb| [[Portal bolonjske bazilike sv. Petronija]] Izgleda da je tu slavnu i vrlo orginalnu fontanu u nekoliko navrata modificirao, a najviše između 1414. - 1419. Istovremeno je radio na skulpturi apostola za fasadu katedrale u Lucci, i dvije narudžbe za porodicu Trento; oltar u crkvi San Frediano i dvije grobnice u istoj crkvi za Lorenza Trenta i njegovu suprugu.
Nakon tog je 1417. počeo raditi na dva brončana reljefa za baptisterij San Giovanni u Sieni. Kako je bio spor, uspio je dovršiti samo Zaharija u hramu, a drugi je bio dat Donatellu.
Između 1425.-37. izveo je svoje glavno djelo - skulpture i reljefe na portalu Bazilike sv. Petronija u Bologni. Na njemu se redaju scene iz Staroga zavjeta (Postanak, Stvaranje Eve) i Kristova života, sve do proroka i sv. Marija sa djetetom, sv. Petronijem i sv. Ambrozijem).
Pred kraj tog posla 1435. postavljen za protomajstora Sienske katedrale, gdje je trebao raditi na dekoriranju (nedovršene) Kapele Casini.
Njegov inovativni skulptorski stil nije imao neposrednih sljedbenika nit u Sieni, Bologni a niti u Lucci, tek kasnije se vidio u radovima Michelangela.
Placeres, San Felipe
Placeres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2654 m.
San Isidro de Crucitas, Pénjamo
San Isidro de Crucitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 407 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1723 m.
Zaštićena područja u Srbiji
Prvo područje koje je zaštićeno na teritoriji današnje Srbije bila je Obedska bara, stavljena pod zaštitu još 1874. godine. Prva zaštićena prirodna dobra u Srbiji bili su šumski rezervati Oštrozub, Strogi rezervat prirode Mustafa i Felješana u okolini Majdanpeka i Vodopad Velika i mala Ripaljka u okolini Sokobanje, zaštićen 1949. godine. Nacionalni park Fruška gora, proglašen 1960. godine, prvi je nacionalni park u Srbiji.
Zaštićena područja
Zaštićeno područje je geografski jasno određen prostor koji je namijenjen zaštiti prirode i kojim se upravlja radi dugoročnog očuvanja prirode i pratećih usluga ekološkog sistema. Ono je definirano Zakonom o zaštiti prirode ("Sl. glasnik RS", br. 36/2009, 88/2010, 91/2010 - ispr., 14/2016, 95/2018 - dr. zakon i 71/2021) koji je ujedno temeljni pravni akt kojim se propisuju odredbe za zaštitu prirodnih vrijednosti Srbije.
Katagorije
Zaštićena područja, u zavisnosti od vrijednosti i značaja, svrstavaju se u kategorije:
Vrste zaštićenih područja
U zavisnosti od namjene (ciljeva) zakonom je definisano sedam (7) vrsta zaštićenih područja: strogi rezervat prirode, specijalni rezervat prirode, nacionalni park, spomenik prirode, zaštićeno stanište, predio izuzetnih odlika, park prirode. Postoji razlika između navedenih vrsta zaštićenih područja Srbije i IUCN-ovih kategorija zaštićenih područja u nazivu sedme kategorije - park prirde, koju IUCN ne poznaje.
Režimi zaštite
Na zaštićenom području uspostavljaju se slijedeći režimi zaštite:
Režim zaštitne zone zaštićenog područja zabranjuje i ograničava radove i aktivnosti za koje se (u postupku utvrđenim zakonom i drugim propisima) utvrdi da mogu imati značajan nepovoljan uticaj na biološku raznovrsnost, vrijednosti geonaslijeđa i predjela tog zaštićenog područja.
Spisak
Statistika koju vodi WDPA se razlikuje od onih koje su zvanično objavljene u Srbiji zbog razlika u metodologijama i skupovima podataka koji se koriste za procjenu pokrivenosti zaštićenih područja.
Prema podacima WDPA do 1.10.2021. god zaštićeno je ukupno 385 područja na ukupno 6,766km2 što čini 7,64 % ukupnog teritorija Srbije (88,509km2).
Nacionalni parkovi
U Srbiji postoji pet (5) nacionalnih parkova i njihov status je definisan zakonom (ciljevi, vrijednosti, površina, granice, režimi zaštite, upravljanje i održivo korišćenje). Prema Zakonu o nacionalnim parkovima u Srbiji i evidenciji Zavoda za zaštitu prirode Srbije to su:
U evidenciji WDPA stoji primjedba:
Spomenici prirode
Miljakovačka šuma, Lazarev kanjon, Rogot, Ostrovica, Stablo crnog bora u klisuri reke Ibar, Cerovi kod Đušinog groba, Stablo domaćeg oraha, Pećinski sistem Jezava, Crni bor-Lira, Klokočevac, Stablo hrasta cera, Hrast-lužnjak-Ljutice, Hrast lužnjak-Bele vode, Bojčinska šuma, Lipovička šuma-Dugi rt, Šuma Košutnjak, Prerasti u kanjonu Vratne, Promuklica, Crni bor u Crnoštici, Crni bor u Petkovskoj mahali, Borački krš, Dolina potoka Bigar, Tupižnička ledenica, Pećinski sistem Samar Đavolja varoš, Karađorđev dud, Prskalo, Vodopadi Sopotnice Park Blandas, Futoški park, Županijski park, Akademski park, Pionirski park, Stari park kod Sonte, Park u Bačkoj Topoli, Park Na PD Krivaja, Stari park Sokolac, Park u Novom Kneževcu, Vršački park
Furaneol
Furaneol je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 128,126 Da.
Zaštićena područja u Srbiji
Zaštićena staništa
Na evidenciji WDPA je tridesetdevet (39) zaštićenih staništa sa kategorijom - IV:
Predjeli izuzetnih odlika
Republika Srbija je potpisala i ratifikovala Evropsku konvenciju o predelu (EКP) 2011. i na taj način se pridružila velikom broju zemalja (39) članica Savjeta Evrope koji je temu predjela odredio kao važno polje evropske politike. Predio je identifikovan kao dio kulturne baštine, kao kulturno i prirodno dobro od direktnog značaja za kvalitet života.
Četvrti međunarodni dan predjela u Srbiji 12. oktobra obilježen je 2020. u Upravnoj zgradi JP NP Đerdap. U sistemu zaštićenih područja Srbije, u kategoriji Predio izuzetnih odlika, trenutno sa oktobrom 2020. god. je 21 područje koje zauzima prostor od oko 10% ukupne teritorije zaštićenih područja.
Sliv Resave, Park šume Ivlje, Rajac, Ozrenske livade, Prugovo, Dolina Pčinje, Miruša, Ovčarsko-kablarska klisura, Klisura rijeke Gradac, Lepterija-Sokograd, Subotička peščara, Veliko ratno ostrvo, Kosmaj, Vršačke planine, Avala, Kamena Gora, Ozren-Jadovnik, Karaš-Nera, Tatkova zemunica, Vlasina, Tršić (Loznica), Zaovine, Radan, Klisura reke Đetinje, Ade i otsjeci kod Slankamena, Maljen,
Parkovi prirode
Prema evidenciji Zavoda za zaštitu prirode Srbije parkovi prirode su osamnaest (18) zaštićenih područja: U WDPA evidenciji svrstani su u kategoriju-V
Ramsarska područja
U Srbiji se nalazi 11 lokaliteta na Ramsarskoj listi zaštićenih vodenih površina. Predhodno su u Srbiji proglašena za zaštićena područja, najčešće kao specijalni rezervati prirode.
Macere, Roma
Macere je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1738 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 309 m.
Thiene, Vicenza
Thiene je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 151 m.
Xaltzinta, Cuetzalan del Progreso
Xaltzinta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 481 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 369 m.
Pereš
alt=|mini|280x280piksel|Pereš na mapi Košica Pereš je gradska četvrt Košica, u okrugu Košice II, u Košičkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine gradsko naselje je imalo 1.547 stanovnika.
Los Hormigueros, Guachochi
Los Hormigueros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2243 m.
Case Limpido, Modena
Case Limpido je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Jumpertown, Mississippi
Džampertaun je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Los Chales, Casas Grandes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1657 m.
Jumpertown, Mississippi
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 480, što je 76 (18,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Opština Goștinari, Giurgiu
Goștinari je opština u Rumuniji u okrugu Đurđu.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Sous les yeux d'Occident
Sous les yeux d'occident ) je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1936. godine u režiji Marca Allégreta. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Josepha Conrada, inspiriranog stvarnim događajima u carskoj Rusiji za i neposredno nakon Prve ruske revolucije. Protagonist, koga tumači Pierre Razumov, je intelektualac rodom u fiktivnoj srednjoveropskoj zemlji koji je rastrgunt između odanosti svojim prijateljima revolucionarima i vlastitom zgađenošću njihovim nasilnim metodama.
That Girl
That Girl je američki televizijski sitkom koji se originalno emitirao na programu mreže od ABC od 1966. do 1971. godine. Protagonistica, čiji je lik tumačila Marlo Thomas, bila je djevojka iz provincijskog gradića koja je došla u New York u nastojanju da postane slavna glumica. Radnja je pratila kako se u u međuvremenu izdržava različitim privremenim poslovima, te kako svoj profesionalni život pokušava pomiriti sa privatnim, odnosno ljubavnom vezom sa mladim novinarom (čiji je lik tumačio Ted Bessell. That Girl je doživjela veliku popularnost, a Thomas je postala ne samo zvijezda, nego i izvršna producentica serije. Uspjeh serije se ponekad tumačio time da je bila prva serija na američkoj televiziji čija protagonistica nije bila domaćica ili supruga, odnosno da se dobro prilagodila liberalnim shvaćanjima i feminističkim trendovima mlađe publike. Iako je nakon nekoliko sezona održala dobru gledanost, do obustave snimanja je došlo na inzistiranje Thomas, koja se umorila od tumačenja istog lika i htjela se posvetiti drugim projektima. U završnoj sezoni serije su dvoje glavnih likova bili zaručeni, ali su takvima ostali i završnoj epizodi umjesto da se vjenčaju; prema riječima same Thomas, ona je sama inzistirala na tome da bi mladim djevojkama poslala poruku da ne žrtvuju svoju mladost i karijere prije nego što razmisle o tome za koga se žele udati.
Opština Umán, Yucatán
Umán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán.
Armenia, Las Margaritas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1494 m.
Opština Umán, Yucatán
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1257 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Mislava
mini|180p|Mislava na mapi Košica Mislava je gradska četvrt Košica, u okrugu Košice II, u Košičkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine gradsko naselje je imalo 2.019 stanovnika.
Pueblo Nuevo, Atotonilco el Grande
Pueblo Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Atotonilco el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1858 m.
La Granja, Tlapacoyan
La Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlapacoyan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 207 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 364 m.
Коморане (Крушевац)
Коморане је насељено место града Крушевца у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 113 становника (према попису из 1991. било је 137 становника).
Историја
До Другог српског устанка Коморане (тада Коморани) се налазило у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Коморане улази у састав Кнежевине Србије и административно је припадало Јагодинској нахији и Темнићској кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства.
Демографија
У насељу Коморане живи 94 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 42,3 година (39,8 код мушкараца и 45,0 код жена). У насељу има 29 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,90.
Montecchio, Verona
Montecchio je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Коморане (Крушевац)
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Montecchio, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 262 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 519 m.
Maria Bonita
Maria Gomes de Oliveira, poznatija po nadimku Maria Bonita (portugalski: Lijepa Marija) (8. mart 1911 - 28. jul 1938) bila je brazilska odmetnica (cangaceira), poznata kao članica bande i životna družica znamenitog odmetnika "kapetana" Vigulina Ferreira da Silve, poznatog kao Lampiao. Bandi se priključila 1929. Godine 1932. je Lampiaou rodila kćer Expeditu. Zajedno sa Lampiaoom je ubijena u okršaju s policijom 1938.
O njoj je 1968. snimljen film Maria Bonita, Rainha do Cangaço, gdje je njen lik tumačila Celi Ribeiro. Godine 1982. je snimljena mini-serija Lampião e Maria Bonita gdje je njen lik tumačila Tânia Alves.
Tibalda, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 144 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Nevada (vodopad)
Vodopad Nevada (engleski: Nevada Fall) je poznati američki vodopad na rijeci Merced, koji se nalazi u Nacionalnom parku Yosemite.
Hidrografija
Vodopad Nevada obrušava se sa granitne stijene Liberty Cap sa visine 181 metara u Malu dolinu Yosemite, na njenom zapadnom kraju, on je uz Slapovi Yosemite jedna od najvećih atrakcija Nacionalnog parka Yosemite.
Sokolski dom
Sokolski dom ima više značenja:
La Nopalera, Tepic
La Nopalera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tepic.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 663 m.
24. dodjela Zlatnog globusa
24. dodjela Zlatnih globusa, na kojoj se odalo priznanje najboljim filmskim i televizijskim dostignućima za 1966. godinu, je održana 15. februara 1967.
Najbolji glumac - drama
' Paul Scofield – A Man for All Seasons''
Najbolja glumica - drama
' Anouk Aimée – A Man and a Woman (Un homme et une femme)''
Najbolja glumica - mjuzikl ili komedija
' Lynn Redgrave – Georgy Girl''
Najbolji režiser
' David Lean - Doctor Zhivago''
Najbolji film - drama
' Fred Zinnemann – A Man for All Seasons''
Najbolji film - mjuzikl ili komedija
The Russians Are Coming, the Russians Are Coming
Najbolji strani film (engleski jezik)
' Darling''
Najbolja originalna muzika
' Hawaii'' – Elmer Bernstein
Najbolja originalna pjesma
' "Strangers in the Night" – A Man Could Get Killed''
Najbolji sporedni glumac
' Richard Attenborough – The Sand Pebbles''
Najbolja sporedna glumica
' Jocelyne LaGarde – Hawaii''
Najbolja TV zvijezda - muškarac
' Dean Martin – The Dean Martin Show''
Najbolja TV emisija
' I Spy''
Case Lonardello, Modena
Case Lonardello je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
El Milagro, Casas Grandes
El Milagro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Casas Grandes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1432 m.
Cerro Prieto, San Felipe
Cerro Prieto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Tirondolo, Vicenza
Tirondolo je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Ganadera Verdugo, Culiacán
Ganadera Verdugo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Slobozia, Boghicea
Slobozia je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Boghicea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 730 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 268 m.
Flores Magón, Benito Juárez
Flores Magón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Benito Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 138 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 252 m.
Opština Grădinari, Giurgiu
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Furanohromon
Furanohromon je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 186,164 Da.
Opsada Sidney Streeta
Opsada Sidney Streeta je naziv za oružani sukob između britanskih vlasti na jednoj, i male grupe militantnih anarhista, do koga je došlo 3. januara 1911. godine u londonskoj četvrti East End. Do njega je došlo tokom istrage ubistva trojice policajaca, koji su 16. decembra ustrijeljeni dok su nastojali istražiti pljačku draguljarnice. Anarhisti su se pri tome koristili suvremenim poluautomatskim pištoljima, nasuprot lokalne policije koja nije bila opremljena niti obučena u rukovanju vatrenim oružjem. Kada je policija konačno locirala napadače, oni su se zabarikdarili u kući i na policiju otvorili vatru. U akciji njihovog hvatanja, kojom je rukovodio tadašnji ministar unutrašnjih poslova Winston Churchill, uključila se i vojska. Na kraju je kuća izgorjela, a vlasti su potom našli leševe dvojice militanata.
Opsada Sidneya Streeta je bila neposredno zabilježena filmskim kamerama, kao jedan od prvih takvih događaja u historiji, te je, s obzirom na svoju spektakularnost izazvao veliku pažnju u britanskoj javnosti. Godine 1934. je inspirirao scenu u Hitchcokovom filmu Čovjek koji je previše znao, a 1960. godine je snimljen film The Siege of Sidney Street koji opisuje te događaje.
Frijolares, Tlapacoyan
Frijolares je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlapacoyan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
West Point, Arkansas
Vest Pojnt je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 185, što je 21 (12,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bitka za Okinawu
Bitka za Okinavu, vođena na ostrvu Okinavi na Rjukju ostrvima (južno od četiri najveća ostrva Japana) je bio najveći amfibijski napad za vreme Rata na Pacifiku tokom Drugog svetskog rata. To je bila najveća pomorsko-kopneno-vazdušna bitka u istoriji, vođena od aprila do juna 1945.
Nijedna strana nije očekivala da će to biti poslednja velika bitka u ratu, što je bila. Amerikanci su planirali Operaciju Pljusak, invaziju na glavna ostrva Japana, koja se nije dogodila, zbog japanske predaje u avgustu 1945.
Bitka je zvana „čelični tajfun“ (Typhoon of Steel), na engleskom a „čelična kiša“ (tetsu no ame), i „siloviti čelični vetar“ (tetsu no bōfū) od strane stanovnika Okinave, što se odnosilo na intenzitet pucnjave koji je karakterisao bitku.
Tokom nekih bitaka poput bitke za Ivo Džimu, nije bilo civila, ali Okinava je imala veliki broj stanovnika, i civilni gubici tokom bitke su bili najmanje 130.000*. Američki gubici su bili preko 72.000, od kojih je 15.900 ubijeno ili nestalo, preko duplo više nego u bitkama na Ivo Džimi i Gvadalkanalu zajedno. Nekoliko hiljada vojnika koji su umrli kasnije bilo od rana ili iz drugih razloga, nije uključeno u ovaj broj. Oko 107.000 Japanaca je ubijeno ili zarobljeno; mnogi su radije izvršavali samoubistvo, nego se izvrgavali sramoti zarobljavanja.
Generali
Američku kopnenu kampanju je kontrolisala Američka deseta armija, kojom je komandovao general-potpukovnik Simon Bolivar Bakner, mlađi. Armija je pod svojom komandom imala dva korpusa; Američki III amfibijski korpus, koji se sastojao od 1. i 6. marinske divizije, sa 2. marinskom divizijom u rezervi, i Američki XXIV korpus, koji se sastojao od 7., 27., 77. i 96. pešadijske divizije. Na samom kraju kampanje, Bakner je ubijen od rikošetiranih delova granate, postavši jedan od najviših američkih oficira koji su poginuli tokom celog rata.
Japanskom kopnenom kampanjom (uglavnom defanzivnom) je komandovao na jugu general Mitsuru Ušijima. On je na kraju bitke izvršio samoubistvo. Na severu Okinave, o kome se manje priča, je komandovao general Takehido Udo.
Mnoga dešavanja su se zbila pre kopnene bitke.