cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uskočnik
Uskočnik ili sigurnosni prsten (stariji naziv: Seegerov prsten) služi kao osigurač od osnog pomaka osovine ili vratila, odnosno dijelova koji leže na osovini ili vratilu, ili su umetnuti u odgovarajuće kućište. Najčešće se upotrebljavaju kao osigurači od ispada svornjaka, za pozicioniranje valjnih ležajeva na vratilu i u kućištu, te za osno pozicioniranje raznih strojnih dijelova (kolotura, ramenica, zupčanik) na osovine ili vratila. Vanjski i unutarnji uskočnici navlače se specijalnim kliještima za uskočnike na svornjake, osovine i vratila ili uvlače u provrte.
Materijal uskočnika
Uskočnici se izrađuju od čelika za opruge (npr. C55E, C60E prema EN 10027-1) s vlačnom čvrstoćom Rm ≈ 1200 N/mm2, koja osigurava potrebna svojstva elastičnosti uskočnika. Naime, prilikom ugradnje uskočnike je potrebno posebnim kliještima primjereno elastično deformirati (vanjske uskočnike rastegnuti, a unutarnje suziti), kako bi ih se moglo umetnuti u žlijeb na osovini ili vratilu, odnosno u kućištu. U smjeru prema slobodnim krajevima uskočnici imaju nešto smanjen poprečan presjek, čime je osigurana jednakomjerna elastičnost uskočnika po čitavom obodu, te time jednakomjeran površinski pritisak na stjenke žljebova u radijalnom smjeru.
Uskočnicima se ne provjerava posebno čvrstoća, nego se samo provjerava moguća aksijalna sila (npr. iz djelovanja cilindričnih zupčanika s kosim zubima, stožastih zupčanika, itd) koja opterećuje uskočnik na površinski pritisak, savijanje i smik. Ta sila mora biti manja od dopuštenog osnog opterećenja uskočnika. Za velike osne sile umjesto uskočnika radije se upotrebljavaju odstojni tuljci, matice, poklopci ležajeva i druga konstrukcijska rješenja koja osiguravaju snažnije osiguranje osnog položaja strojnih dijelova.
Mladenići
Mladenići su naselje u Hrvatskoj u općini Viškovu. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Sjeverozapadno se nalaze Brnčići, Kosi i Sroki, sjeverno su Marčelji, Ronjgi i Saršoni su sjeveroistočno, jugozapadno je Viškovo.
Lucije Ambivije Turpion
Lucije Ambivije Turpion bio je znameniti rimski glumac i upravnik pozorišne trupe, koji je delovao u vreme velikog rimskog komediografa Terencija, odnosno tokom 2. veka pne. U početku je radio s komediografom Ceclijem Stacijem, značajno doprinevši tome da ovaj komički pesnik zadobije svoju publiku, kojoj se njegove palijate, bliže grčkim originalima nego Plautove, isprva nisu svidele. Kad je već stekao glas kao promoter savremenih komičnih pesnika, Turpion je postao producent Terencijevih komada, u kojima se uglavnom i pojavljivao kao glavni glumac.
Na određeni način, Turpion je služio kao Terencijev glasnogovornik na sceni. Nekoliko svojih komada Terencije je započeo prologom, u kojem objašnjava publici svoj književni metod i polemiše sa protivnicima, a izgovara ga glumac koji je očito blizak sa pesnikom. U bar dve komedije ― Samomučitelju i Svekrvi ― govornik prologa eksplicitno kaže da se zove Turpion.
Ispitivači smatraju da je Turpion bio taj koji je otkupio sve Terencijeve komedije kad su bile ponuđene na prodaju te da je njegova pozorišna trupa bila glavni izvođač većine tih komada.
Neichen
Najhen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 109 opštinskih središta okruga Vulkanajfel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 140 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7233048.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Najhen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 480 metara. Površina opštine iznosi 3,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 140 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 47 stanovnika/km².
Encino Grande (razvrstavanje)
Encino Grande ima više značenja:
Trevico, Avellino
Trevico je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 356 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1061 m.
.am
.am je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Jermeniju, bivšu republiku Sovjetskog Saveza. Osim za rezervisana imena kao što su .com.am, .net.am, .org.am i drugi, bilo koja osoba na svetu može da registruje .am domen uz plaćanje.
Zbog religioznih razloga, jermenski zakon zabranjuje da se imena domena koriste za nepristojne sajtove.
Domen je popularan (pa samim tim i ekonomski vredan) jer je mnemonik za AM radio i jer je moguće ime domena  (ostali slični NIDdk-ovi su .fm, .tv, .cd i .dj). Takva nekonvencionalna upotreba NID-ova u imenima domena se zove hakovanje domena.
.an
.an je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Holandske Antile. Administriran je od strane Univerziteta Holandskih Antila.
Encino Gordo (razvrstavanje)
Encino Gordo ima više značenja:
Anastasija Jaroslavna
mini|275p|Freska iz 11. veka, katedrala Svete Sofije u [[Kijevu predstavlja Jaroslavove ćerke, najmlađu Anu, Anastaziju, Elizabetu i Agatu.]] Anastazija Jaroslavna, (r. 1023 -† 1074/1096), je bila kraljica Mađarske i žena Andraša I. Anastazija je bila najstarija ćerka velikog knez Kijevske Rusije Jaroslava Mudrog i Ingegerde, ćerke švedskog kralja Olafa Sketkonunga.
Biografija
Anastazija se 1039. udala za tada mađarskog vojvodu Andraša, koji je posle smrti svog oca kneza Vazula zajedno sa bratom Leventeom potražio utočište u Kijevskoj Rusiji.
Andraš se 1046. na poziv Gerard, tadašnjeg biskupa u Mađarskoj, i sveštenstva vratio u Mađarsku i preuzeo vlast od dotadašnjeg kralja Petra I Orseola. Anastazija je pratila svog muža i ona je bila ta koja je tražila od muža da se sagradi lavra u Tihanju za pustinjake koji su za njom trebali doći u Mađarsku iz Kijevska Rusija.
Kraljevski par nije imao sina naslednika sve do 1053., kada im se rodio sin Šolomon. Ovaj događaj je kasnije doveo do sukoba između braće Andraša i Bele. Andraš je hteo da njegov prvorođeni sin bude naslednik krune a Bela je išao po nepisanom pravilu još iz plemenskih zajednica da je naslednik trona trebao da bude odlučen generacijski to jest mlađi kraljev brat. Kada se 1060. godine Bela otvoreno pobunio protiv kralja Andraša, Andraš je kraljicu Anastaziju i svoju decu poslao na dvor Adalberta, markgrofa od Austrije. U ovom sukobu Andraš je poražen i uskoro je i umro, a njegov brat Bela se krunisao za kralja Mađarske 6. decembra 1060. godine.
Ta sloga međutim nije dugo trajala i 1074. godine braća su se pobunila protiv kralja Šolomona i 14. marta 1073. su ga porazili u bici kod Mođoroda (-{Mogyoród}-). Šolomon je bio potisnut u zapadni deo svoje kraljevine i ostao je još privremeno na vlasti u Mošonu (danas u županiji Đer-Mošon-Šopron i Požonju (danas Bratislava).
Udaja i deca
''# r. oko. 1039:'' kralj Andraš I, kralj Mađarske (oko 1015 -† 6. decembra 1060)
Aerostatika
Aerostatika je oblast fizike koja se bavi proučavanjem gasova koji se ne kreću. Ona je deo jedne šire discipline koja se zove statika fluida. Ukoliko se gas kreće ili se telo u gasu kreće tada se to izučava u aerodinamici.
Osnovne veličine od interesa za aerostatiku su pritisak, temperatura, gustina i zapremina gasa.
Las Chinacas, Urique
Las Chinacas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2123 m.
Loma Larga, Almoloya de Alquisiras
Loma Larga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Almoloya de Alquisiras.
La Providencia, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
La Providencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Манастир (Нишка Бања)
Манастир је пусто село у градској општини Нишка Бања на подручју града Ниша у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 2 становника (према попису из 1991. било је 2 становника). Насеље је 2005. године остало без сталних становника.
Демографија
У насељу Манастир живела су 2 пунолетна становника, а просечна старост становништва била је 67,5 година (67,5 код мушкараца и 67,5 код жена). У насељу је постојало 1 домаћинство.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Mrčići (Pljevlja)
Mrčići je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 11 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 20 stanovnika).
Demografija
U naselju Mrčići živi 9 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,2 godina (38,1 kod muškaraca i 55,0 kod žena). U naselju ima 3 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,67.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Borgo Lavandara, Alessandria
Borgo Lavandara je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
Ai Borelli, Lucca
Ai Borelli je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Snydertown, Northumberland County, Pennsylvania
Snajdertaun je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Onè, Treviso
Onè je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4009 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Cerro Prieto, Santa María del Río
Cerro Prieto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 241 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1791 m.
Princeton Junction, New Jersey
Prinston Džankšon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.465, što je 83 (3,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hippocratic Oath
Hippocratic Oath je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 16. oktobra 1995. godine. Radnja prikazuje kako dr. Bashir i Miles O'Brien prilikom jedne misije na usamljenoj planeti završe kao zarobljenici grupe Jem'Hadara čiji ih vođa nastoji angažirati da pronađu antidot koji bi ih riješio ovisnosti o drogama koje im dobavljaju gospodari Dominiona; istovremeno na DS9 Worf pokušava na svoju ruku strpati Quarka iza rešetaka.
Američki sustav mjera
Američki sustav mjera koji se upotrebljava u SAD-u poznat je pod imenom Engleske mjere ili standardne mjere. Upotrebljava se samo u SAD-u, ponegdje zajedno s SI sustavom. Sve veličine Američkog sustava mjera su definirane i u SI sustavu, ali su njihovi odnosi prilično neprikladni za pretvaranja.
Povijest
Američki sustav mjera je sličan Imperijalnom sustavu koji se upotrebljavao u Ujedinjenom Kraljevstvu do 1995. Oba sustava su se razvila od uporabe lokalnih veličina, koje vode porijeklo sve do starog Rima. Tijekom vremena one su se mijenjale i standardizirale, a danas imaju točnu određenu vrijednost prema SI sustavu.
Od 1988. godine SI sustav se postepeno uvodi i u SAD, iako puno sporije nego bilo gdje drugdje, tako da se Američki sustav mjera još uvijek podučava u školama kao glavni sustav, a SI sustav kao dodatak. Proizvodi imaju na sebi i SI oznake, iako su osnovne mjere i dalje u Američkom sustavu mjera. Od 2007. godine Američki sustav mjera je praktično jedini sustav koji se upotrebljava na svijetu osim SI sustava.
Mjere za duljinu
1959. godine dogovoren je odnos palca i metra, i otada se ista vrijednost upotrebljava u Američkom i u Imperijalnom sustavu mjera. Prije dogovora, oba sustava su upotrebljavala različite standarde. U.S. survey mjera je bila određena 1893. godine i bila je u upotrebi sve do 1959. godine.
Mjere za površinu
Mjere za površinu Američkog sustava mjera su kvadratne vrijednosti duljinskih mjera. Kako postoje dvije različite duljinske vrijednosti, postojati će i različite vrijednosti mjera za površinu.
Amerikanci većinom upotrebljavaju kvadratne palce, kvadratne stope, kvadratne yarde, akre i kvadratne milje. Kvadratna šipka (rod) i lanac (chain) se vrlo rijetko upotrebljavaju.
Mjere za zapreminu
Američki sustav mjera kod zapremine ima nekoliko pravila,a najvažnije je da razlikuje zapreminu tekućih tvari i zapreminu suhih materijala. Kubni palac (jedinica), kubna stopa i kubni yard su u općoj upotrebi za sve namjene, a pored njih postoje veličine za tekućine i za suhe tvari koje imaju ista imena, ali različite vrijednosti.
Također je važno napomenuti da se vrijednosti za tekućine razlikuju od vrijednosti s istim imenom u Imperijalnom sustavu.
Volumen općenito
NAPOMENA: Po USA propisima litra se označava s velikim slovom L.
Zapremina tekućine
Najvažnije veličine su podebljane
Gill se u stvarnosti ne upotrebljava, postoji samo na papiru. Minimi i drami se također rijetko upotrebljavaju, pića se uglavnom mjere u uncama tekućine, šalicama (cup), pintama, četvrtinama i galonima.
Tekuča unca nastala je kao volumen jedne Avoirdupois unce vode, ali je u USA ona definirana kao 1/128 US galona. Tako jedna tekuća unca vode teži oko 1.043 unce.
Zapremina suhih tvari
Malo voće, bobice i povrće se često prodaje u suhim pintama ili četvrtinama. Suhi galoni se ne upotrebljavaju često, dok se za veće voće (jabuke,...) upotrebljavaju pek i bušel.
Kuharske veličine
Najčešće upotrebljacane kuharske veličine u SAD su:
Vrijednosti su izražene u i u SI jedinicama iako nisu precizno određene, stoga taj stupac ima samo informativnu vrijednost.
Mjere za žito
U poljoprivredi se upotrebljava bušel kao jedinica za masu žitarica, a temelji se na masi suhog proizvoda.
Temperaturne veličine
Stupanj Fahrenheita se upotrebljava u SAD za mjerenje temperature u većini slučajeva.
U znanstvene svrhe se upotrebljava Rankine-ova skala, koja počinje od apsolutne nule i penje se po Fahrenheitovoj podjeli.
Jedinice mase
Tijekom povijesti postojala su četiri Engleska sustava za mjerenje težine: Tower sustav, Troy sustav, Avoirdupois sustav, te Apotekarski sustav. Tower sustav se prestao upotrebljavati prije par stoljeća, i nikada se nije ni upotrebljavao u SAD. Troy sustav se još upotrebljava za plemenite metale, a Apotekarski sustav koji se prije upotrebljavao u farmaciji, se sve više zamjenjuje SI sustavom. Danas se u USA upotrebljava Avoirdupois sustav za mjerenje mase.
U slučajevima upotrebe drugih sustava mjerenja (a svi imaju iste ili slične podjele) treba dodati oznaku o kojem sustavu se radi jer bi se automatizmom moglo zaključiti da se radi o Avoirdupois sustavu: npr. troy funta
Avoirdupois sustav mjera
U široj upotrebi su unca, funta i short tona, iako se još u poljoprivredi i prometu uporabljuje i stodio.
.ao
Registarski vebsajt, nije menjan od 2002. godine i sastoji se od jedne strane na portugalskom. Jedan od nekoliko linkova na strani je dokument u Microsoft Word formatu, na engleskom, koji daje registraciona pravila za domen koji možda nije ažuriran; tu se naglašava da se registracije od strane entiteta van Angole obavljaju u .it.ao poddomenu (ali Gugl pretraga ne pokazuje da je aktivan ijedan sajt u ovom poddomenu) i takođe se kaže da se registracije uzimaju samo na trećem nivou (a Gugl pretraga pokazuje da postoje neki sajtovi na drugostepenim .ao imenima).
Eksterni linkovi
Toppdomän
El Progreso, Sayula de Alemán
El Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Američki sustav mjera
Troy sustav masa
Kod žita veličine su jednake kao i kod Avoirdupois sustava
Vanjske poveznice
ili (https://web.archive.org/web/20080625110537/http://ts.nist.gov/WeightsAndMeasures/upload/AppendC-06-HB44-Final.pdf
El Progreso, Sayula de Alemán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Мрамор (Ниш)
Мрамор је насељено место у градској општини Палилула на подручју града Ниша у Нишавском округу. Налази се на левој обали Јужне Мораве, на око 9,5 км западно од центра Ниша. Према попису из 2002. било је 725 становника (према попису из 1991. било је 683 становника). Ово насеље је са насељима Крушце и Мраморски Поток до 31.12.1992 било у саставу општине Мерошина, 1.1. 1993. године улази у састав Града Ниша, да би од 2004. постало део градске општине Палилула.
Историја
Мрамор је старо, још у средњем веку формирано село. Турски попис 1444/46. године га затиче као спахилук (тимар) кадије из Ниша са 17 домова који се „простиру до прелаза“ и с дажбинама у износу 1.555 акчи. Прелаз на Јужној Морави код Мрамора помиње се и 1498. године с напоменом да се ту убире приход од скеларине.
Наступајуће деценије и векови не дају много података о Мрамору, али је познато да се у другој половини 19. века, уз подршку Турака, вероватно с циљем контроле мраморског моста, на северном крају потеса Гудуре заселило черкеско село звано Чифлик. Односе Мраморчана и Черкеза оптерећивале су размирице. За време бојева око Ниша 1877. године Турци су на висовима изнад Мрамора узалудно покушавали да зауставе продор српске војске у саставу Ибарске дивизије на овом правцу. Мрамор је ослобођен 6/18. децембра 1877. године у 9,30 часова. С повлачењем Турака отишли су из Мрамора и Черкези, а у потесу Гудуре остало је запуштених њихових 50 кућа. Крајем 19. века (1895) Мрамор је село са 47 домаћинстава и 292 становника, а године 1930. у њему је живело 65 домаћинстава и 565 становника.
У атару села су се током турског времена и после ослобођења одиграла велика сукцесивна клижења земљишта на обалском одсеку према Јужној Морави. Тим путем је настао карактеристичан изломљен терен на потесу Гудура. Клижења су се одигравала и у сектору данашњег мраморског насеља и на правцу према Крушцу. Већа клижења забележена су 1911. године, а најновија, на сектору самих насеља Мрамора и Крушца, после Другог светског рата.
По ослобођењу од Турака Мрамор је у читавом низу деценија егзистирао као мање село на обали Јужне Мораве уз Мраморски мост, па је тако и добио четвороразредну основну школу тек 1932/33. године (први учитељ био је Р. Перуновић). Тек после Другог светског рата у њему су се и бројчано и структурално одиграле значајне промене. Најпре су у њему, још пре рата, зачела пијаца која је током рата нагло ојачала, а затим се као сточна пијаца (четвртком) одржала до данас. Мраморски (дрвени) је од 1877. године рушен у свим ратовима, последњи пут се сам срушио 1979. године после чега је, 1980. године, изграђен данашњи бетонски.
Осим бојева децембра 1877. године, око Мраморског моста су се водиле оштре борбе и 1941. односно 1944. године. У складу са поставкама Генералног урбанистичког плана Ниша измештена је из града и 1972/74. године изграђена на десној обали Јужне Мораве фабрика гумених производа „Вулкан“. Истовремено, спонтаном иницијативом знатног броја грађана Ниша, подручје Мраморског брда и Гудура привукло је викенд пажњу. Први је купио парцелу и изградио пољску кућу изнад батушиначког пута 1966/67. године М. Јовановић, пензионисани службеник из Ниша. Одмах за њим, 1969. године, испод батушиначког пута, купили су парцеле и започели градњу Ј. Ћирић, професор и М. Здравковић, службеник, обојица из Ниша. За овим протагонистима, у наредним годинама наступила је експанзија откупа парцела и грађење пољских кућа (викендица), тако да је изграђених и недовршених викенд кућа у 1983. години било укупно 214 (изграђених 120, недовршених 94). Међу овима 15 кућа је било стално засељених. У међувремену изграђена су у овој зони и три радна објекта: складиште „Крајина вино“ и складиште грађевинског материјала „Нови дом“ и „Бисерница“. На сеоској утрини (бившем пијачном простору) направљено је фудбалско игралиште, а дуж главне улице засађен дрворед. Сточна пијаца је дислоцирана у погодније просторе у низводном делу сеоског насеља.
Одсликавајући настале структуралне промене Мрамор је 1971. године имао 39 пољопривредних, 52 мешовита и 68 непољопривредних домаћинстава.
Демографија
У насељу Мрамор живи 580 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 40,5 година (40,3 код мушкараца и 40,8 код жена). У насељу има 248 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,92.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Gradska tržnica Markale
thumb|right|300px|Ulaz u tržnicu
.aq
.aq je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Antarktik. Rezervisan je za organizacije koje vrše rad na Antarktiku ili promovišu Antarktik i Južni okean. Administriran je od strane 2Day Internet Limited.
Gradska tržnica Markale
Markale (njem. Markthalle) je naziv za gradsku tržnicu u Sarajevu. Markale su proglašene nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine.
.aq
Eksterni linkovi
Toppdomän
Gradska tržnica Markale
Povijest
Projekt je izrađen 1894. godine pod imenom "Markthalle fur Sarajevo", a zgrada je bila gotova godinu dana kasnije. Projektant zgrade tržnice bio je August Butsch, a izgrađena je u neorenesansnom stilu. Ranije su na zgradi tržnice postojali bočni ulazi, a kada su zatvoreni, probijana su današnja dva ulaza, od kojih je prednje pročelje izgrađeno s tri luka, po uzoru na antičku arhitekturu. U unutrašnjem prostoru, čelično-drvena, rešetkasta konstrukcija svoda, kao i podrumska hladnjača predstavljaju suvremenu sliku rješavanja unutrašnjeg prostora. U auli se nalazi sat izrađen u stilu secesije, koji i danas postoji.
Saršoni
Saršoni su naselje u Hrvatskoj u općini Viškovu. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno su Ronjgi, sjeverozapadno se nalaze Marčelji, jugozapadno su Mladenići, sjeveroistočno su Kukuljani, Zoretići, Trnovica, Milaši i Brnelići, Martinovo Selo, Baštijani i Lubarska su istočno, jugoistočno je Lopača i Drenova.
Bulzești, Bulzești
Bulzești je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Bulzești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1944 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 223 m.
.ar
.ar najviši Internet domen državnih kodova za Argentinu. Administrira ga Ministarstvo spoljnih poslova Argentine.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Plutarco González, Almoloya de Alquisiras
Plutarco González je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Almoloya de Alquisiras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 157 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2275 m.
Sinagoga u Sarajevu
thumb|Sarajevska sinagoga Aškenaski hram u Sarajevu nalazi se u ulici Hamdije Kreševljakovića (bivša Dobrovoljačka), na lijevoj obali Miljacke, opština Stari Grad u Sarajevu, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 4. do 10. jula 2006. godine, donijela je odluku da se proglasi za nacionalni spomenik BiH.
Istorija
Aškenaska grupacija Jevreja doselila se iz sjeverne i istočne Evrope tek poslije 1878. godine. Osnivaju svoju opštinu u Sarajevu nedugo nakon doseljavanja, tako da se već 1879. godine donosi odluka o izgradnji sinagoge i osnivanju jevrejskog udruženja. Projekat za Aškenasku sinagogu uradio je 1901. godine arhitekta Karlo Paržik. Sarajevska Aškenaska opština se, prilikom izbora projekta za hram, rukovodila estetskim i ideološkim kriterijima zemalja i sredina iz kojih su njeni članovi doselili u BiH, tako da postoji mogućnost da je kao uzor poslužio budimpeštanski pseudomaurski hram, izgrađen 1860. godine. Tridesetog septembra 1902. godine, završena je izgradnja i izvršeno osvećenje prvog aškenaskog hrama u Sarajevu.
Od sredine 16. vijeka kada se pojavljuje prvi pisani trag o Jevrejima u Sarajevu, pa do početka II svjetskog rata, broj Jevreja se povećava, da bi krajem 1940. godine iznosio oko 11.500 pripadnika jevrejske zajednice. U to vrijeme u Sarajevu su djelovale: dvije Jevrejske opštine (sefardska i aškenaska); pet sinagoga (četiri sefardske i jedna aškenaska); dvije osnovne i jedna srednja jevrejska škola; Rabinski seminar.
Iako objekti svih sarajevskih sinagoga još uvijek postoje, ovo je jedina u kojoj se sada održava obred. Šezdesetih godina 20. vijeka nastala je izmjena u unutrašnjosti objekta podjelom na dvije etaže i uklanjanjem stupova galerije.
Opis
Objekat Aškenaske sinagoge u Sarajevu je projektovan i izgrađen u pseudomaurskom slogu, odnosno u mudejar stilu, koji se kao specifičan vid eklektičkog izraza javlja u Sarajevu dolaskom Austrougarske monarhije. Uzori su uglavnom traženi u egipatskom islamskom graditeljstvu i transponirani su na nove objekte u Bosni uobičajenom historicističkom eklektičkom metodom.
Islamski, odnosno maurski stilski oblici u arhitekturi aškenaskih Jevreja nisu karakteristični samo za sinagoge u sredinama gdje ima islamskog stanovništva. Od presudne važnosti je bilo jačanje duhovne, nacionalne i socijalne emancipacije Jevreja koji nastoje što aktivnije učestvovati u životu nejevrejske okoline. Budući da sada Jevreji slobodno ističu svoje orijentalno porijeklo (a i okolina ih smatra orijentalnim neevropskim narodom), grade svoje bogomolje nerijetko monumentalne i bogato dekorisane u egipatskom, maurskom ili kojem drugom istočnom stilu.
Lovački dom Zlatna Greda
right|thumb|300px|Lovački dom Zlatna Greda Lovački dom Zlatna Greda je jedan od lovačkih domova u vlasništvu Hrvatskih šuma. Smješten je uz sam dunavski bent (nasip) u Lovištu Podunavlje - Podravlje, 3 km udaljen uskom asfaltnom cestom od Zlatne Grede u Baranji, koja djelomično ide vrhom nasipa.
Usluge
Uz lov stručno osoblje UŠP Osijek lovcima i drugim gostima nudi i vožnju kočijom, fotosafari i razgledanje lovišta, lovački ručak u prirodi, degustaciju vina u baranjskim podrumima te posjet Parku prirode Kopački rit, koji zbog brojnih ptičjih vrsta predstavlja posebnu atrakciju za turiste iz cijele Evrope.
U istom lovištu nalazi se i Lovački dom Monjoroš.
Plužine (razvrstavanje)
Plužine mogu da budu:
Neidenbach
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Najdenbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 470 metara. Površina opštine iznosi 9,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 876 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 94 stanovnika/km².
Las Tunas, Urique
Las Tunas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Sroki
Sroki su naselje u Hrvatskoj u općini Viškovu. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Las Tunas, Urique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1805 m.
Sroki
Zemljopis
Zapadno se nalaze Brnčići, sjeverozapadno su Kosi, sjeveroistočno su Mladenići, istočno su Ronjgi, jugoistočno su Mladenići, a južno je Viškovo.
Tvrdo lemljenje
mini|desno|250px|Postupak tvrdog lemljenja. Tvrdo lemljenje je spajanje metalnih materijala pomoću rastaljenog dodatnog materijala ili lema, čije je talište niže od tališta osnovnog materijala koji se spaja, a iznosi preko 450 ºC. S druge strane, meko lemljenje se spaja s temperaturom lema nižom od 450 ºC.
Prednosti i nedostaci tvrdog lemljenja
Prednosti:
Nedostaci:
Plameno lemljenje
Mjesta spajanja ugriju se plamenikom ili plinskim napravama. Prije ili poslije zagrijavanja prisloni se lem na mjesto spoja ili ulaže u sastav. Ovaj postupak prikladan je i za meko lemljenje i za tvrdo lemljenje.
Lemljenje uronjavanjem
Prije lemljenja moraju se odgovarajućim pastama ili rastopinama obraditi mjesta koja moraju ostati nezalemljena. Dijelovi koji se spajaju urone se tada, u položaju u kojem moraju biti spojeni lemljenjem, u rastaljeni lem i na taj način se ugriju. Lem tada prodire u mjesta spoja i spaja oba dijela. Ovaj postupak prikladan je i za meko lemljenje i za tvrdo lemljenje.
Lemljenje u peći
Lem se dodaje mjestu spajanja, a dijelovi se ugriju u plinskoj ili električnoj prolaznoj peći, u kojoj se obavi lemljenje. Ovaj postupak prikladan je i za meko lemljenje i za tvrdo lemljenje.
Otporno lemljenje
Mjesto koje se spaja ugrije se, slično kao kod elektrootpornog zavarivanja, sabijanjem u kliještima ili na strojevima za elektrootporno lemljenje. Prethodno se ulaže lem. Ovaj postupak prikladan je i za meko lemljenje i za tvrdo lemljenje.
Lemljenje sa zračnošću
Lemljenje sa zračnošću ili rasporom ima površine spajanja s malom, po mogućnosti jednako širokom zračnošću (raspor za lem), koja uglavnom ne premašuje 0,25 mm. Lem se kapilarnim djelovanjem usisava u ostavljenu zračnost između dijelova koji se spajaju.
Lem sa šavom
Površine koje se spajaju imaju razmak veći od 0,5 mm ili šav oblika V ili X. Kada je šav oblika X, nastaju šavovi kao kod zavarivanja, tako da se ponekad govori o zavarivačkom lemljenju.
Materijali lema
Za tvrdo lemljenje teških kovina (željezni, bakarni, nikalni materijali) dolaze pretežno u obzir srebrni lemovi (Ag lem), bakarni lemovi (Cu lemovi) i mjedeni lemovi (Ms lemovi) prema DIN 8513. Lemovi za lake kovine (aluminij i aluminijske slitine) prema DIN 8512 su uglavnom aluminij-silicijski lemovi (AlSi lem ili AlSiSn lem).
Osnove oblikovanja
Proširenja zračnosti raspora na pojedinim mjestima, između dijelova koji se spajaju, smanjuju kapilarno djelovanje, a suženja štete protoku oksidima obogaćene taline. Naročito su kritična suženja koja se nadovezuju na proširenja zračnosti raspora. Brazde od obrade, koje teku okomito na tok lemljenja, spriječavaju tečenje ako su dublje od 0,05 do 0,1 h (visina). Brazde u smjeru tečenja djeluju kao kanali i potpomažu tečenje, tako da se češće i posebno izrađuju, ako se na primjer traži točan centričan položaj dijelova koji se spajaju.
Limovi
Čeoni spojevi nisu prikladni zbog svoje male površine lemljenja. Najbolji su prijeklopni spojevi i spojevi s podmetačima. Zakošenjem preklopnih sastavnih dijelova u spoju ili podmetača na mjestu spajanja lemljenjem, blaže se skreće tok sila, a time se povećava čvrstoća. Korisna je duljina preklopa l = 3 do 4 s (debljina lima).
Cijevi
Čeone spojeve najbolje je tvrdo lemiti. Stožasta izrada krajeva povećava površinu lemljenja. Cijevi debljine stijenke ispod 2 mm i cijevi koje treba meko lemiti, spajaju se dodatnim prstenom ili se na jednom kraju prošire da bi se dobio preklopni spoj.
Okrugle šipke
Čeono lemljenje krajeva okruglih šipki ne preporučuje se. Bolje je da se krajevi šipke ulože u provrt, koji ostavlja zračnost za ulaz lema.
Čvrstoća
Mjestu lemljenja se daje jednaka računska vrijednost čvrstoće kakvu imaju dijelovi koji se spajaju. Lemljeni spojevi se oblikuju tako da su opterećeni smično (na odrez). Dinamička čvrstoća se uzima samo 80% od one dijelova u spoju, ako je zračnost ili raspor manji od 0,2 mm. Ako je zračnost veća od 0,2 mm, onda se uzima samo 60% čvrstoće od dijelova u spoju. Koeficijenti sigurnosti se uzimaju od 1,5 do 4.
Encino Solo (razvrstavanje)
Encino Solo ima više značenja:
Mesa de Zapopan, Mezquitic
Mesa de Zapopan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1336 m.
San Lino, Brescia
San Lino je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 531 m.
Jajce (kasarna)
thumb|250px|Jajce kasarna Jajce kasarna je naziv za bivšu kasarnu u Sarajevu, danas devastiranu napuštenu zgradu. Kasarna je sagrađena 1914. godine za potrebe austougarske vojske i imenovana je po princu Eugenu Savojskom, a ime "Jajce kasarna" nosi od 1915. godine kada je preselila jedna austrougarska vojna bolnica iz Jajca. Kasarna dominira (uz Bijelu tabiju) cijelim gradom, tako da je vizualno nemoguće da je se ne uoči. Objekat se nalazi u ulici Pod bedemom.
Inat kuća
Inat kuća je objekt u Sarajevu koji se nalazi preko puta Vijećnice, na samoj obali rijeke Miljacke.
Povijest
thumb|Inat kuća Kad je Austro-Ugarska došla na vlast u Bosni i Hercegovini izgradila je puno poznatih objekta poput Marijin Dvora, Zgrade Predsjedništva i sl.
Kad je određena lokacija gradnje Gradska vijećnica u Sarajevu, na desnoj obali Miljacke, Austro-Ugarska vlast je zaključila da je zbog gradnje potrebno srušiti dva restorana i jednu kuću.Vlasnik te kuće bio je stari Benderija, starosjeditelj Sarajeva.On nije dozvolio da se njegova kuća ruši iz bilo kojeg razloga.Stoga je, nakon dugih pregovora, zatražio da mu isplate u dukatima i da prenesu njegovu kuću na drugu stranu obale,opeku po opeku.Oni su to učinili i od tad se zove Inat kuća.Mnogi kažu da je to dokaz bosanske tvrdoglavosti.
Inat kuća je 1997. godine pretvorena u restoran u kojem poslužuju tradicionalna bosanska jela.Ispred stoji natpis:
Valerie Hobson
Hobson je prije toga 1935. imala zapaženu ulogu kao barunica Frankenstein u klasičnom hollywoodskom horor-filmu Bride of Frankenstein, zamijenivši Mae Clarke iz originalnog Frankensteina. Od 1939. do 1952. bila u braku sa producentom Anthonyjem Havelock-Allanom sa kojim je imala dva sina. Od njega se razvela kako bi se 1954. udala za Profuma, i zbog koga je na kraju prekinula karijeru,
Profumu je rodila sina Davida. Kada je 1963. muževa afera sa mladom plesačicom Christine Keeler dovela do velikog skandala i muževe ostavke, Valerie Hobson je odlučila ostati uz muža, i sa njim je bila do svoje smrti.
Åland
Åland [ˈoːland] (šved.) ili Olandski otoci (finski Ahvenanmaa [ˈɑhʋenɑmːɑː]), otočje u Finskoj između Baltičkog mora i Botničkog zaljeva. Otoci čine autonomnu i demilitariziranu pokrajinu u Finskoj. Glavni grad je Mariehamn. Ålandske otoke čine Glavni otok (švedski: Fasta Åland), s 90% stanovništva, i istočni dio otočja s oko 6.500 otoka na ulazu u Botnički zaljev. Većina stanovnika (92,4%) govori švedski kao prvi jezik koji je i jedini službeni jezik.
Povijest
Åland je dugo bio dio Švedske i njegova je kultura i danas puno sličnija švedskoj. Åland je bio pokrajina Švedske od vikinškog doba ili još ranije.
Åland je jedan od teritorija koje je Rusija prisvojila od Švedske Fredrikshamnskim sporazumom 1809. godine i otoci su postali dio poluautonomnog Velikog Vojvodstva Finske. Kada su otoci pripali Rusiji, Šveđani nisu uspjeli omogućiti dogovorom neprisutnost vojske na otocima. To nije bilo bitno samo Šveđanima, već je i Ujedinjeno Kraljevstvo bilo zabrinuto da će vojno prisustvo na otocima ugroziti njihov trgovački interes u regiji.
1832. godine Rusi su počeli praviti tvrđavu na otoku, Bomarsund. Tvrđava je osvojena i uništena od strane Francuza i Britanaca 1854. godine, kao dio operacije na Baltiku za vrijeme Krimskog rata. Sporazumom u Parizu 1856. godine, Ålandski otoci su postali demilitarizirani.
Za vrijeme građanskog rata u Finskoj 1918. godine, švedske postrojbe su se umiješale u mirovne svrhe, između ruskih postrojbi koje su bile na otocima i postrojbi "bijelih" i "crvenih", koje su dolazile iz Finske. Za nekoliko tjedana, švedske postrojbe su zamijenjene njemačkim postrojbama pod odlukom finske "bijele" vlade. Od 1917. godine, stanovnici otočja su pokušavali pripojiti se svojoj matici, Švedskoj. Anketu za pripojenje Švedskoj, poduprlo je 96,2% stanovnika. Švedski nacionalizam je rastao, kao što je u Finskoj rastao antišvedsko raspoloženje, kao i jako mišljenje protiv rusifikacije i borbe za autonomiju Finske. Zbog toga, nastajali su sukobi između stanovnika koji su govorili finski i švedskog govornog stanovništva u Finskoj, zbog čega su se stanovnici Ålandskih otoka pribojavali budućnosti u takvoj državi.
Usprkos tome, Finska nije bila spremna za okupaciju otočja i ponudili su autonomni status umjesto odvajanja. Ipak, stanovnici nisu prihvatili ponudu i takva neriješena situacija je došla pred Ligu naroda. Ta međunarodna organizacija je odlučila da Finska treba zadržati suverenitet, ali Ålandski otoci trebaju postati autonomni teritorij. Finska je imala obvezu osigurati stanovništvu Ålanda pravo na švedski jezik, kao i pravo na vlastitu kulturu i lokalne običaje. Sporazumom je zajamčen neutralni status otočja, kao i zabranu bilo kakve vojne nazočnosti na otocima.
Zemljopis
mini|desno|250px|Ålandski otoci sa granicama (plava linija - granica sa Finskom, crvena - granica sa Švedskom Ålandski otoci se nalaze na strateško važnom položaju, na sjevernom ulazu u stockholmsku luku, ulazu u Botnički zaljev, kao i neposrednoj blizini Finskog zaljeva.
Ålandsko otočje se sastoji od oko 300 nenaseljenih otoka i oko 80 naseljenih, kao i oko 6.000 sprudova. Otočje je na istoku spojeno s Turkulandski otočjem (finski: Turunmaan saaristo, švedski: Åbolands skärgård) koje se proteže prema jugoistočnoj obali Finske. Otoci su uglavnom stjenovite građe, s malo zemljane površine i oštrom klimom.
Površina otočja čini oko 1.512 km². 90% stanovništva živi na Glavnom otoku (Fasta Åland), gdje se nalazi i glavni grad, Mariehamn. Glavni otok je i najveći otok s površinom od 1.010 km² (70% teritorija Ålandskih otoka), veliko je oko 50 km u smjeru sjever-jug i oko 45 km istok-zapad.
Za vrijeme političke krize na otocima postojali su razni zemljovidi otoka. Na švedskim zemljovidima veći dio stanovništa je prikazan na glavnom otoku, bez manjih otoka prema Finskoj, kako bi izgledalo da su otoci bliže Švedskoj. Na finskim zemljovidima otočje je nacrtano kako se proteže prema Finskoj, i manji otoci na istoku su prikazani veće, kako bi izgledalo da su otoci bliže Finskoj. Stvarni zemljovid pokazuje da je veća udaljenost od Švedske, nego od Finske.
Politika
levo|minijatura|Zasedanje [[Parlament Ålanda|Parlamenta Ålanda]] Autonomni status otočja je potvrdila Liga naroda 1921. godine, kao i u malo drugačijem kontekstu EU pri ulasku Finske u Europsku uniju. Prema sporazumu, Åland je politički neutralan i potpuno demilitariziran teritorij. Ålandu je dodijeljena velika autonomija u parlamentu Finske 1920. godine, sa zadnjim promjenama 1991.. S finskim pristupom u EU, protokol prema otocima nalaže, pored ostalog, da Europska unija uvaži određena ograničenja za strance oko prava na vlasništvo u određenim područjima.
Suverenitet Ålanda pripada Finskoj, pa Åland nije nezavisan. Ålandskim otocima je zajamčena zastupljenost u finskom parlamentu kroz jednog zastupnika.
Gospodarstvo
mini|desno|220px|Trajekti koji povezuju otoke Gospodarstvo na Ålandu ovisi od brodarstva, trgovine i turizma. Brodarstvo čini oko 40% gospodarske aktivnosti, s nekoliko međunarodnih prijevoznika koji rade na Ålandu. Mnoga poduzeća koja se ne bave brodarstvom su mala, sa samo nekoliko zaposlenih. Poljoprivreda i ribarstvo su važni u proizvodnji hrane.
Ukidanje poreza na brodovima koji voze između zemalja Europske unije je potaknulo Finsku da zahtijeva iznimku od Europske unije za Ålandske otoke. Oslobađanje od poreza omogućuje trajektima između Finske i Švedske bescarinsku kupovinu na brodovima (samo ako pristanu u Mariehamn). To znači da je Åland izvan carinske zone Europske unije.
Nezaposlenost na otocima je 1,8% u 2004. godini.
Stanovništvo
Većina stanovnika (92,4%) govori švedski kao prvi jezik (koji je i jedini službeni jezik), ostatak govori finski (5%). U ostatku Finske, službeni su i finski i švedski jezik. Etnička pripadnost stanovnika je i da dalje osjetljiva tema. Mnogi sebe smatraju etničkim Šveđanima, dok ima i broj koji sebe smatraju finskim Šveđanima. Ålandski švedski smatra se kombinacijom švedskog koji se govori u Finskoj i onoga na obližnjim obalama Švedske, ali ga se bez obzira na različite utjecaje klasificira kao jedan od istočnošvedskih dijalekata.
Velika većina stanovnika, 94,8% pripadaju Evangelističkoj Luteranskoj Crkvi.
Bouillon (Akvitanija)
Bujon je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 97, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km².
La Méndez, Sayula de Alemán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Fossato, La Spezia
Fossato je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Neidenfels
Najdenfels je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 48 opštinskih središta okruga Bad Dirkhajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 911 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7332037.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Dirkhajm Najdenfels se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Dirkhajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 434 metra. Površina opštine iznosi 6,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 911 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 137 stanovnika/km².
Indokineski tigar
Indokineski tigar (Panthera tigris corbetti) je podvrsta tigra.
Građa tijela
Glava indokineskog tigra oblikovana je slično kao glava indijskog tigra. Mužjaci su, uključujući rep, dugi 255 do 275 cm, a ženke samo 230 do 255 cm. Težina mužjaka je između 150 i 190 kg a ženki oko 110 do 120 kg.
Krzno
Osnovna boja krzna im je crvenkasta do oker smeđe. Bijelo obojeno područje na donjem dijelu tijela i oko očiju odgovaraju onom kako je kod indijskog tigra. Pruge su im općenito potpuno crne, mnogobrojne, kratke i uske.
Način života
Kao i drugi tigrovi, i indonezijski tigar je izraziti samotnjak. Područje na kojem živi mužjak je veće od onog na kojem živi ženka, a u dijelovima se preklapaju. Osim u vrijeme kad je ženka spremna za parenje, uzajamno se izbjegavaju. Mladunčad se rađa nakon 95 do 112 dana skotnosti. Rijetko se okoti samo jedno mladunče, ponekad se dogode i četvorke, no u prosjeku je broj mladunaca od dva do tri. U slobodnoj prirodi mu je životni vijek oko 15 godina, no ako se o njemu brinu ljudi, može doživjeti i više od 20 godina.
Rasprostranjenost
Indokineski tigar, kao što mu i ime kaže, nastanjuje područje Indokine. Zadržava se u brdovitim do planinskim područjima, i kao i indijski tigar, ne izbjegava vodu. Procjenjuje se, da danas živi još oko 1.500 jedinki. Preživjeli su gotovo isključivo u Kambodži i Laosu, dok su u drugim državama ovog područja izumrli ili su pred izumiranjem.
Prehrana
I ova podvrsta tigra je mesožder, poput ostalih tigrova. Lovi krupnu divljač, no u razdobljima nestašice, zadovoljava se i manjim sisavcima ili čak i kornjačama.
Velebitska degenija
Velebitska degenija (Degenia velebitica), endemska biljka iz porodice Brassicaceae. Strogo zaštićena vrsta, simbol Velebita i Hrvatske, nalazi se na kovanici od 50 lipa. Najrjeđa biljka u Hrvatskoj.
Rasprostranjenost
Izuzetno rijetka, endemska biljka, koja se pojavljuje na velebitskim planinskim točilima, ali i u pukotinama stijena. Dosad je pronađena samo na 3|tri mjesta. Dva su na južnom Velebitu- Krug i Kuka plana ili Pavelić plana nad Šugarskom dulibom. Treće je nalazište na srednjem Velebitu- obronak Solin, kod Budakova brda. To su prirodna nalazišta, odakle je presađena i na neka druga mjesta poput Meterološke postaje Zavižan.
Izgled
Velebitska degenija je nježna i skromna biljka, niska trajnica. Stabljika joj je visoka do 10 cm. Listovi su uski, kopljasti, ušiljena vrha, skupljeni u rozete i srebrnasto bijeli. Cvat je gronja. Cvjeta u mjesecu svibnju i lipnju. Ima lijepe žute cvjetove. Plodovi su sivkasti. Korijen je dug, uvlači se u pukotine stijena i pod kamenje točila. Uzgajana u kulturi, na krškoj kamenjari, nije dugoživuća i stalno se mora obnavljati.
Simbol
Velebitska degenija, hrvatski je simbol, nalazi se na kovanici od 50 lipa hrvatske nacionalne valute kao grafičko rješenje naličja kovanice. Na popisu je zaštićenih biljnih vrsta. Zaštitni je znak izuzetno bogate velebitske flore. Na Dan planeta Zemlje, 22. travnja, dodijeljuje se novinarska nagrada "Velebitska degenija" za najbolji autorski rad o zaštiti okoliša objavljen u protekloj godini u bilo kojem od medija to jest u tisku, na televiziji ili radiju.
Prirodoslovci i velebitska degenija
Ime je dobila po mađarskom prirodoslovcu Árpádu von Degenu (1866. - 30. ožujka 1934.), koji je otkrio degeniju 17. srpnja 1907. Brzopleto je svrstao degeniju u rod Lesquerella, u kojem su američke rijetke biljne vrste, a konačno je August Edler von Hayek (14. prosinca 1871. - 11. lipnja 1928.), jedan od naboljih botaničara tog doba, degeniju svrstao u rod Degenia, u kojem je jedina vrsta.
Quinta la San Marqueña, Pabellón de Arteaga
Quinta la San Marqueña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Colonia del Bosque, Río Bravo
Colonia del Bosque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Borgo San Martino, Alessandria
Borgo San Martino je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1430 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
Against Our Will
Against Our Will: Men, Women and Rape je knjiga autorice Susan Brownmiller izdana 1975. godine. Knjiga, koja je uveliko djelovala na promjenu javnoga mijenja po pitanju silovanja promovira koncept kako žrtve silovanja ne mogu biti okrivljene za to što im se dogodilo. Brownmiller je silovanje opisala kao "svjestan proces zastrašivanja kojim svi muškarci drže sve žene u stanju straha". Ukratko, ona tvrdi kako silovanje nije zločin iz požude već zločin nasilja i moći.
U knjizi je autorica pokušala istražiti i tadašnji opći sustav vrijednosti prema kojemu su silovane žene svojim postupcima zaslužile silovanje, kao što je to objašnjavala Clinton Duffy i drugi. Vjerujući kako je silovanje način za održavanje kontrole i straha nad ženom, autorica je ovaj čin usporedila sa dominacijom bijeloga čovjeka nad Afroamerikancima. Knjiga je pozitivno utjecala i na promjene zakonodavstva po ovome pitanju kao što je ukidanje odredbe o potrebi tri svjedoka silovanja ili izuzeću silovanja u braku iz kaznenih procesa.
Dryden, Virginia
Drajden je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.208, što je 45 (-3,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Franjevački samostan sv. Ante na Bistriku
'''Franjevački samostan sv. Ante na Bistriku''', jedna od kuća Franjevačke provincije Bosne Srebrene, nalazi se u Sarajevu, u općini Stari Grad.
Gradska četvrt Sarajeva na lijevoj obali rijeke Miljacke, u kojoj se već više od jednog stoljeća nalaze franjevački samostan i zavjetna crkva sv. Ante Padovanskog, nekoć se dugo vremena nazivala Latinluk, prema vjernicima-katolicima rimskog odnosno latinskog obreda. Taj je Latinluk 1652. brojio oko 200 katoličkih obitelji. Četvrt se sada zove Bistrik i u njemu je neznatan broj Hrvata katolika.