cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Boris Lavrenjov
Boris Andrejevič Lavrenjov (Бори́с Андре́евич Лавренёв; Herson, 4. jul 1891 - Moskva, 7. januar 1959) je bio ruski i sovjetski književnik. Odrastao u porodici profesora književnosti, kao mladić se priključio futurističkom pokretu. Sudjelovao je u prvom svjetskom ratu, a potom i u građanskom ratu kao pripadnik Crvene armije u Turkmenistanu. Njegova iskustva su, između ostalog, poslužila kao inspiracija za roman Četredesetprvi, koji će dva puta biti adaptiran u klasike sovjetske kinematografije. Dva puta je dobio Staljinovu nagradu (1946, 1950).
Stavern
Štavern je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 60 opštinskih središta okruga Emsland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.056 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3454050.
Arroyo (razvrstavanje)
Arroyo ima više značenja:
Crucero de Villa, Tamazula de Gordiano
Crucero de Villa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tamazula de Gordiano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1149 m.
Lančana reakcija
Lančana reakcija je niz reakcija gde reaktivni produkt ili među produkt prouzrokuje dalje reakcije. Primeri lančanih reakcija su:
Dafni
Dafni je ime nekoliko toponima u Grčkoj:
Kosmos-2350
Kosmos-2350 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2350 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 29. aprila 1998. Raketa-nosač Proton-K je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
María Auxiliadora (razvrstavanje)
María Auxiliadora ima više značenja:
Arteaga (razvrstavanje)
Arteaga ima više značenja:
Estación Velazco, Ebano
Estación Velazco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ebano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 594 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Baraboo, Wisconsin
Barabu je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.048, što je 1.337 (12,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ar Rajbīyah, Taiz
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 715 m.
Marken
Geografija
Marken je dug 3,3 km, širok 1,7 km i ukupne površine od 2,71 km². Nalazi se udaljen oko 10 km sjeverozapadno od grada Purmerenda i oko 20 od Amsterdama, u provinciji Sjevernoj Holandiji. Na otoku živi oko 1850 stanovnika u karakterističnim drvenim kućama, koje su danas turistička atrakcija. mini|lijevo|250px|Pogled na otok i njegovu [[Luka|luku]] Po nekadšnjem otoku ribara, danas spojenim s kopnom pješčanim nasipom, nazvano je jezero Markermeer koje je pregradnjom trebalo postati polder. Otok Marken privlačio je pažnju brojnih etnografa krajem 19. i početkom 20. vijeka zbog svoje specifične kulture, koja je tad bila još uvijek relativno netaknuta zbog svoje izoliranosti. Sve do 1991. Marken je bio posebna općina (gemeente), nakon čega je u sastavu općine Waterland.
Artículo Veintisiete Constitucional (razvrstavanje)
Artículo Veintisiete Constitucional ima više značenja:
Horst Köhler
Horst Keler je bivši predsednik Nemačke.
Kosmos-2351
Kosmos-2351 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Horst Köhler
Rođen je 22. februara 1943. u Skjerbješovu, Poljska. Doktorirao je ekonomiju i političke nauke na Univerzitetu u Tibingenu. Obavljao je mnogobrojne funkcije među kojima je najznačajnija mesto direktora Međunarodnog monetarnog fonda, na koju je izabran 2000. Član je Hrišćansko-demokratske unije (CDU).
Kosmos-2351
Kosmos-2351 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 7. maja 1998. Raketa-nosač Molnija je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Brooten, Minnesota
Bruten je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Horst Köhler
Prvi put je na mesto predsednika izabran 23. maja 2004.
Brooten, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 743, što je 94 (14,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Horst Köhler
Za novi mandat izabran je 23. maja 2009.
Podneo je ostavku 31. maja kada su ga kritičari napali zbog izjave koju je dao po porvratku iz posete trupama u Avganistanu da države okrenute izvozu, kao što je Nemačka, ponekad moraju braniti svoje ekonomske interese na način da preventivno deluju u nestabilnim regijama jer takve regionalne nestabilnosti "imaju negativan uticaj na Nemačku kroz trgovinu, zapošljavanje i prihode".
Nasledio ga je kao vršilac dužnosti, Jens Bernzen, predsednik Bundesrata.
Los Caballos, Ensenada
Los Caballos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Case Boscalto, Treviso
Case Boscalto je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Kaljmijus
Kaljmijus (ukrajinski: Кальміус, ruski: Кальмиус) je rijeka na jugoistoku Ukrajine duga 209 km.
Geografske karakteristike
Kaljmijus izvire kod grada Jasinuvata u Donečkoj oblasti, a uvire u Azovsko more. Sliv rijeke velik je oko 5070 km² i prostire se južnim dijelom Donječke visoravni. Prosječni istjek kod ušća iznosi oko 6,23 m3/s.
Vode rijeke intenzivno se koriste za navodnjavanje i za potrebe industrije. Zbog tog je u gornjem toku rijeke izgrađeno veliko akumulaciono jezero - Verhnekaljmiujskoe (Верхнекальмиусское водохранилищe), a nakon tog još tri. Rijeka je danas dio hidrološkog kompleksa - Severski Donjec - Donbas, jer je riječnim kanalima povezana sa Severskim Donjecom, i sa gradom Donjeckom.
Sam Kaljmijus nije plovan, ali na svom ušću u Azovsko more formira zgodan zaljev u kom leži luka Mariupolj.
Historija
Prema jednoj od pretpostavki, Kaljmijus je mitska rijeka Kalka na čijim se obalama 1223. odigrala bitka između rusko - polovskih sa mongolsko - tatarskim snagama.
U brojnim dokumentima iz 16. do 17. vijeka rijeka se naziva Mijus, što je očito riječ turkijskog porijekla. No rijeka je imala (i to od 13. vijeka) i drugi naziv - Kala ili Kalka (to je riječ iranskog porijekla a znači; crno, prljavština, grijeh, blato) ona je kasnije ušla i u slavenske jezike kao riječ za blato.
Da bi je razlikovali od prave rijeke Mijus i Slaveni i Turci negdje od 1571. počeli su koristiti današnje ime rijeke Kaljmijus, a to je sintagma koja je značila Blatni Mijus.
Partizanski odredi iz Makedonije
Partizanski odredi formirani na teritoriji Makedonije bili su deo Narodnooslobodilačke vojske i partizanskih odreda Jugoslavije, koji su se tokom Narodnooslobodilačkog rata, od jula 1941. do maja 1945. godine, borili protiv okupatora i njegovih saradnika. Njima je komandovao Glavni štab NOV i PO Makedonije, a po potrebi i Vrhovni štab NOV i POJ.
Corpadea, Apahida
Corpadea je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Apahida.
Partizanski odredi iz Makedonije
Prvi partizanski odredi na teritoriji Makedonije bili su Skopski, Prilepski i Kumanovski partizanski odred, formirani od kraja jula i do početka oktobra 1941. godine. U početku su bili sačinjeni uglavnom od članova KPJ i SKOJ-a ili njihovih simpatizera. Broj odreda i boraca u njima porastao je nakon masovnijeg širenja Narodnooslobodilačke borbe od 1942. godine. Na vojno-političkom savetovanju u Stolicama, održanom septembra 1941. godine, rukovodstvo Narodnooslobodilačkog pokreta je jasno definisalo organizaciju partizanskih odreda.
Corpadea, Apahida
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 529 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 351 m.
Partizanski odredi iz Makedonije
U toku Narodnooslobodilačkog rata na teritoriji Makedonije formirano je preko dvadeset partizanskih odreda. Nakon dolaska opunomoćenog delegata CK KPJ i Vrhovnog štaba NOVJ Svetozara Vukmanovića Tempa u Makedoniju početkom 1943. godine, Narodnooslobodilački pokret je postao organizovaniji i masovniji, što je uzrokovalo i porast osnivanja odreda.
El Vergel, Hidalgo
El Vergel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
María Bonita (razvrstavanje)
María Bonita ima više značenja:
Partizanski odredi iz Makedonije
Posle oslobođenja Makedonije, krajem 1944. godine, partizanski odredi su rasformirani, a njihovo ljudstvo je ili upućivano u sastav drugih jedinica NOVJ ili KNOJ-a ili demobilisano.
Santa Maria Codifiume, Ferrara
Santa Maria Codifiume je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1816 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Arúmbaro (razvrstavanje)
Arúmbaro ima više značenja:
Ulmu, Ulmu, Călărași
Ulmu je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Ulmu.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1927 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Lič
Lič je selo u Gorskom kotaru smješteno u Ličkom polju, nedaleko od planine Viševice i umjetnog jezera Bajer.
U blizini se nalazi maleno jezerce Potkoš namijenjeno uzgoju riblje mlađi.
As de Oro (razvrstavanje)
As de Oro ima više značenja:
María Candelaria (razvrstavanje)
María Candelaria ima više značenja:
María Cristina (razvrstavanje)
María Cristina ima više značenja:
Jens Böhrnsen
Jens Böhrnsen (Bremen, 12. jun 1949 -) je njemački socijaldemokratski političar. Od 2005. je služio kao predsjednik Senata i gradonačelnik Bremena, odnosno kao poglavar grada-države Bremen. Godine 2009. je postao predsjednik Bundesrata i na temelju toga postao vršilac dužnosti državnog poglavara Njemačke nakon što je predsjednik Horst Köhler podnio ostavku 31. maja 2010.
Po struci je pravnik, a u Bremenu je od 1978. do 1995. služio kao sudac prije početka političke karijere.
Univerzitet u Iowi
Univerzitet u Iowi je javni istraživački univerzitet u Iowa Cityju u u američkoj saveznoj državi Iowa. Univerzitet je osnovan 1847. godine i najstariji je kao i drugi najveći univerzitet u saveznoj državi. Bilo je to svega 59 dana nakon što je savezna država primljena u Uniju. Institucija je organizaciono podeljena na 12 koledža na kojima se izvode predavanja u preko 200 područja akademskog interesovanja. Kampus univerziteta nalazi se u urbanoj sredini i prostire se na preko 760 hektara uz reku Iowa koja je pritoka reke Mississippi. Prema klasifikaciji volumena i kvaliteta istraživačkih aktivnosti koje izrađuje Carnegijeva fondacije za napredak obrazovanja, Unverzitet u Iowi spada u grupu R1 institucija sa veoma visokim istraživačkim aktivnostima.
Milanov vrh
Milanov Vrh je mjesto u Gorskom kotaru smješteno iznad Prezida na 1011 m nadmorske visine. Poznato je po tome da se tu, prije drugog svjetskog rata, nalazila pilana sa parnim strojem, izgrađena među prvima u okolici. Tijekom drugog svjetskog rata tu je bila smještena partizanska bolnica.
Nakon rata mjesto se napušta, ostaje tek nekoliko staja sa konjima za izvlačenje trupaca. Danas mjesto mije naseljeno, ali se tu nalazi lovački dom, a posjetitelji mogu razgledati i rezervat u kojem obitavaju autohtone šumske životinje.
Stedesdorf
Štedesdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Vitmund. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.641 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3462015.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vitmund Štedesdorf se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Vitmund. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 0 metara. Površina opštine iznosi 28,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.641 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 59 stanovnika/km².
Tettile, Sassari
Tettile je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 350 m.
Podsrnetica
Podsrnetica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini i u opštini Bosanski Petrovac koja pripada entitetu Federacija BiH, i u opštini Petrovac koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 131 stanovnika.
Geografija
Podsrnetica je selo visokog položaja, uzdignuto mnogo iznad južnog, ravnog dijela Bravskog polja i zalazi pomalo u Srneticu. Odmaknuto je od Bravskog Vaganca preko jednog kilometra. Kuće su uglavnom razbacane.
Jedan dio naselja sa 5 stanovnika, posljednjom administrativnom podjelom Bosne i Hercegovine, pripao je općini Petrovac.
Mar Verde, Autlán de Navarro
Mar Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Autlán de Navarro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 909 m.
Mandingas, San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -
Mandingas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 188 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Todos Santos, Gustavo Díaz Ordaz
Todos Santos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Gustavo Díaz Ordaz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Kosmos-2352
Kosmos-2352 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2352 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 15. juna 1998. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 225 kilograma. Kosmos-2352 je bio komunikacioni satelit.
Riso, Bergamo
Riso je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 538 m.
Oraško Brdo
Oraško Brdo je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bosanski Petrovac koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 65 stanovnika.
María de Lourdes (razvrstavanje)
María de Lourdes ima više značenja:
Oraško Brdo
Istorija
I ovdje je jedna od čitavog niza gradina petrovačkog prostora koja pripada ilirskom periodu i vremenu do 9. godine n.e. i ustanka Batona Desitajskog, kada su Iliri morali konačno prihvatiti rimsku okupaciju. Gradina je u Kršu sa platoom veličine 580x284 metra, koji je branjen višestrukim, mjestimično petostrukim bedemima. Možda je to i grad Seretion koji se spominje u istorijskim dokumetima, ali čiji položaj nije utvrđen.
U selu su rođeni Narodni heroji Jugoslavije Nikola Vojvodić Vojvoda i Miladin Zorić.
Aserradero (razvrstavanje)
Aserradero ima više značenja:
Aserradero Viejo (razvrstavanje)
Aserradero Viejo ima više značenja:
Al Qarafah, Taiz
Al Qarafah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 669 m.
Kosmos-2353
Kosmos-2353 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2353 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 15. juna 1998. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 225 kilograma. Kosmos-2353 je bio komunikacioni satelit.
82. pne.
Godina '''82. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Marija i Karbona (ili, rjeđe, godina 672. Ab urbe condita). Oznaka 82. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Santa Teresa, Ferrara
Santa Teresa je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
María del Carmen (razvrstavanje)
María del Carmen ima više značenja:
Santa Teresa, Ferrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Cappella, Avellino
Cappella je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Parlament Kambodže
Parlament Kraljevine Kambodže (kmerski: សភាតំណាងរាស្ត្រ ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា Saphea Damnang Reastr ney Preăh Réachéanachâk Kâmpŭchéa; francuski: Parlement du Royaume du Cambodge) je dvodomno zakonodavno tijelo u Kambodži, a koje se sastoji od Senata, kao gornjeg doma, i Narodne skupštine, kao donjeg doma. Parlament broji ukupno 184 zastupnika, 123 iz Narodne skupštine i 61 senatora.
Uloga Parlamenta je primarno zakonodavna, a sastoji se od usvajanja zakona (Narodna skupština), njihovog odobravanja (Senat) i slanja na kraljevski pristanak aktualnom vladaru; kralj nema pravo veta na zakone izglasane u Parlamentu te, stoga, ne može uskratiti kraljevski pristanak. Narodna skupština još ima i ovlasti opoziva vlade i/ili ministara, ako se nepovjerenje izglasa najmanje 2/3 zastupnika.
Prema Ustavu iz 1993. godine, Narodna skupština i Senat mogu se sastati na zajedničkoj sjednici Kongresa; tu se radilo o novoj odredbi, koja je po prvi puta u historiji nezavisne zemlje stipulirala zajedničku sjednicu dvaju domova u slučaju potrebe rješavanja "važnih pitanja". Međutim, ustav nije detaljnije razradio problematiku Kongresa, stipulirajući kako će ista biti uređena posebnim zakonom.
Lebane
Lebane je gradsko naselje u Srbiji koje administrativno pripada opštini Lebane u Jablaničkom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 10004 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 9528 stanovnika).
Geografski položaj
Centar grada je na nadmorskoj visini od 275,2 m, što je ujedno i najniža tačka u gradu, dok najviša tačka (vrh brda Čukljenik) leži na visini od 432 m. Sa svojom površinom od 337 km², Lebane spada u opštine srednje veličine.
Grad je smešten na ušću Šumanke (Šumanske reke) u Jablanicu, koja u daljem toku prolazi kroz Leskovačko polje i poznata je kao najveća sušica u Srbiji (presušuje u letnjim i zimskim mesecima). Lebane se nalazi na magistralnom putu Leskovac – Priština, 21 km jugozapadno od Leskovca, koji je središte Jablaničkog okruga.
Lebane spaja Južno Pomoravlje sa Kosovom i Metohijom, a time i čitav jugoistok Srbije sa Jadranskim morem, što ga je (pre NATO agresije) činilo značajnom tranzitnom zonom. Na povoljan geografski položaj opštine utiče i njena blizina Nišu, koji predstavlja jedno od glavnih saobraćajnih čvorišta Evrope i granici Srbije sa Makedonijom, ali i relativna blizina autoputa (20 km).
Udaljenost od značajnijih srpskih gradova:
Kulturno-istorijski spomenici
Najznačajniji istorijski spomenik u blizini grada je Caričin Grad. Smešten 7 km od Lebana, on predstavlja ostatke ranog vizantijskog grada Justinijana Prima. Grad je sagradio car Justinijan I, na mestu svog rođenja. Caričin grad je najznačajnija turistička atrakcija Lebana, ali ne i jedina. Među posećenijim lokacijama je i Radan planinu, koja obiluje brojnim prirodnim fenomenima: Đavolja Varoš, Delivode, voda koja prividno teče uzvodno itd.
Cappella, Avellino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 512 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 480 m.
Lebane
Privreda
Opština Lebane je devedesetih godina imala intezivnu industriju − tekstilna industrija "15. maj − Eksportekst", "Trikotaža", "Kožara", metalska industrija "1. maj", "8. novembar", "Polet", "DGP Radan", "Zdravlje - Pogon tube i doze", itd. Nakon tranzicije i privatizacije posle 2000. godine veliki broj navedenih fabrika je privatizovan i ugašen. U poslednjih par godina beleži se oporavak privrede i industrije otvaranjem fabrike "Lebanteks" sa stranim kapitalom kao i brojnih firmi. Od poljoprivrede najrazvijenije je povrtarstvo i ratarstvo. Stanovništvo u ravničarskom delu okrenuto je ka povrtarstvu a u brdsko planinskom delu opštine bavi se stočarstvom i voćarstvom.
Upper Grand Lagoon, Florida
Aper Grand Lagun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Lebane
Sport
Od sportskih klubova u opštini, najpoznatiji su srpskoligaš FK Radan, koji je novembra 2006. god. proslavio 80 godina od osnivanja, i srpskoligaš FK Jedinstvo Bošnjace koje poslednjih par godina beleži odlične rezultate u srpskoj ligi istok i trenutno je najbolji sportski kolektiv opštine Lebane. Klub RK Radan, OK Radan i opštinski Ženski odbojkaški klub. Od košarkaških klubova KK Radan koji se takmici u drugoj reginalnoj ligi. Tokom 2006. godine bila je aktuelna inicijativa da se osnuje opštinski atletski klub, ali opšta nezainteresovanost i nedostatak sportskih terena i hale su bili prepreka. Od ostalih sportova postoji i nekoliko privatnih škola borilačkih veština.
Demografija
U naselju Lebane živi 7575 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,1 godina (35,3 kod muškaraca i 36,8 kod žena). U naselju ima 3046 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,28.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Santa Rosa, Susupuato
Santa Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Susupuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 138 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1205 m.
Il Torrino, Firenze
Il Torrino je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 539 m.
Steimbke
Štajmbke je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Ninburg (Vezer). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.453 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3256029.
San Juan de Arriba, Tamazula de Gordiano
San Juan de Arriba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tamazula de Gordiano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1599 m.
Historija srpskohrvatskog jezika
thumb|300px|Područje srpskohrvatskog jezika.
Povijest ili historija srpskohrvatskog jezika obuhvata period od nastanka zajedničkog srpskohrvatskog jezika u 19. vijeku do danas.
Srpskohrvatski jezik je nastao sredinom 19. veka, Bečkim književnim dogovorom, kojim je kao osnova za zajednički književni jezik Južnih Slovena uzet narodni govor Bosne i Hercegovine i Dubrovnika, karakterističan po štokavskom narečju i ijekavskom izgovoru.
Srpskohrvatski jezik je bio službeni jezik Bosne i Hercegovine od 1907. do 1918. godine, a potom i novoosnovane Kraljevine Jugoslavije. Takođe, srpskohrvatski je bio jedan od zvaničnih jezika SFR Jugoslavije (druga dva su bili slovenački i makedonski).
Isti zajednički jezik se, pod drugim imenima, i dalje govori u današnjoj Bosni i Hercegovini, Crnoj Gori Hrvatskoj i Srbiji, dok ga stanovnici Makedonije i Slovenije delimično razumeju. Jezik takođe govore manjine iz bivših jugoslovenskih republika u Austriji, Mađarskoj, Albaniji, Italiji, Rumuniji itd.
Jezička situacija početkom 19. vijeka
thumb|Narječja srpskohrvatskog jezika.
S druge strane, hrvatski pisci su koristili uglavnom kajkavsko narečje i neujednačen slovni sustav za zapisivanje tadašnjeg hrvatskog književnog jezika. Primer horvatsko-slavenskog jezika pre jezičke reforme:
I pored znatnih razlika u književnom jeziku, mnogi tadašnji slavisti su smatrali da je narodni jezik Hrvata i Srba, pa i drugih Južnih Slovena, jedan jezik. Znameniti lingivsta Josef Dobrovský je još 1815. godine upotrijebio izraz «srpski ili hrvatski». Ime srpskohrvatski jezik je, po svemu sudeći, upotrebio najprvi Jacob Grimm u predgovoru za njemačko izdanje Vukove "Pismenice srpskoga jezika", godine 1824. Slovenski lingivsta Jernej Kopitar je smatrao da štokavski govor čini jedinstven jezik koji je u svom pismu iz 1836. godine nazvao «srpsko-hrvatski».
Ilirski pokret
thumb|150px|[[Ljudevit Gaj, tvorac suvremene latinice.]]
Početkom 19. vijeka među južnim Slavenima Austrijskog carstva se razvijao Ilirski pokret čiji je cilj bilo kulturno i političko jedinstvo svih „Ilira“, to jest južnih Slavena. U vreme ilirskog pokreta se javljaju ideje o stvaranju zajedničkog književnog jezika, koji se u to vreme uglavnom nazivao ilirskim. Vuk i ilirci su nastojali da ostvare potpuno jedinstvo jezika i pravopisa. Vuk Karadžić je 1845. formulisao taj ideal ovako:
Ilirski pokret je naišao na odobravanje većine pismenih u južnoslovenskim zemljama. Pokret je trajao od 1830. do 1843. a svoj najveći procvat je doživeo u Hrvatskoj. U Sloveniji je Stanko Vraz čak odlucio da piše na "ilirskom" umesto slovenačkom. U Hrvatskoj, Ljudevit Gaj je govorio: "Ponosimo se i hvalimo Bogu Velikomu, sto mi Hrvati s bratjom Serbljima jedan knjizevni jezik imamo." Ilirski pokret je doveo do sastanka u Beču gde je postignut dogovor o zajedničkom književnom jeziku.
Bečki književni dogovor (1850)
Radi približavanja književnog jezika, hrvatski pisci su izašli u susret odričući se kajkavštine i usvajajući štokavsko narečje za književno, a srpski književnici napuštanjem slaveno-serbskog jezika. Nakon toga, radi približavanja dva pisma, izvršene su reforme latinice i ćirilice po fonetskom principu. Ljudevit Gaj je govorio: "Ponosimo se i hvalimo Bogu Velikomu, što mi Hrvati s bratjom Serbljima jedan književni jezik imamo."
Razvoj srpskohrvatskog
U decenijama koje su usledile bečkom književnom dogovoru, srpskohrvatski jezik biva prihvaćen u svetskoj lingvistici. U Italji, gramatičari Pero Budmani i Giovanni Androvich u svojim radovima iz 1867. i 1908. koriste naziv srpskohrvatski jezik, a u Njemačkoj slavni slavista August Leskien piše gramatiku srpsko-hrvatskog jezika "Grammatik der serbo-kroatischen Sprache", Heidelberg, 1914. 1882. godine Jugoslavenska akademija znanosti i umjetnosti izdaje kapitalno Daničićevo djelo Rječnik hrvatskoga ili srpskoga jezika. U Bosni i Hercegovini se ovaj jezik službeno nazivao bosanskim, u periodu austro-ugarske vladavine od 1878. do 1907. godine. 1890. godine izlazi Gramatika bosanskoga jezika za srednje škole autora Frane Vuletića. Od 1907. godine ovaj jezik se počinje službeno nazivati srpsko-hrvatskim, pa srpskohrvatski jezik tako postaje službeni jezik Bosne i Hercegovine od 1907. do 1918. godine. Gramatika za srednje škole od 1908. godine nosi naziv "Gramatika srpsko-hrvatskog jezika".
Srpskohrvatski jezik, pod nazivom "srpsko-hrvatsko-slovenski", je bio službeni jezik Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Tokom perioda Kraljevine jezička unifikacija je nametana od beogradskih vlasti. Po slomu Kraljevine Jugoslavije razvoj jezika krenuo je u dva odvojena smjera. Ustaše su u travnju 1941. preuzeli vlast u Hrvatskoj reafirmišući zaseban hrvatski jezik. Nakon rata, srpskohrvatski je bio jedan od tri zvanična jezika SFR Jugoslavije (druga dva su bili slovenački i makedonski). Bio je zvanični jezik u četiri bivše republike SFRJ: SR BiH, SR Crnoj Gori, SR Srbiji i SR Hrvatskoj.
Novosadski dogovor (1954)
10. prosinca 1954. je sklopljen Novosadski dogovor između uglavnom hrvatskih i srpskih jezikoslovaca radi uređenja i standardizacije zajedničkog srpskohrvatskog jezika. Novosadskim dogovorom je predviđeno ujednačenje književnog hrvatskog i srpskog jezika na pravopisnoj, terminološkoj i drugim razinama. Ustanovljeno je sledeće:
Na osnovu ovakvih zaključaka o jeziku je odlučeno da treba preduzeti sledeće:
Rezoluciju je potpisalo 25 pisaca i lingvista (7 iz Hrvatske, 15 iz Srbije, 3 iz BiH), među kojima su Ivo Andrić, Aleksandar Belić, Mirko Božić, Miloš Đurić, Marin Franičević, Krešimir Georgijević, Josip Hamm, Mate Hraste, Ljudevit Jonke, Jure Kaštelan, Mihailo Stevanović i mnogi drugi. Njima se pridružilo još 64 kulturna i naučna radnika, među kojima i Miroslav Krleža.
Asientos (razvrstavanje)
Asientos ima više značenja:
Historija srpskohrvatskog jezika
Novosadski dogovor (1954)
Odlučeno je da će Komisiju za izradu pravopisa i terminologije odrediti naša tri univerziteta (u Beogradu, Zagrebu i Sarajevu), dve akademije (u Zagrebu i Beogradu) i Matica srpska u Novom Sadu i Matica hrvatska u Zagrebu. Na temelju tih odluka izrađen je zajednički pravopis koji je 1960. Matica hrvatska izdala ijekavski i latinicom pod naslovom Pravopis hrvatskosrpskog književnog jezika s pravopisnim rječnikom, a Matica srpska ekavski i ćirilicom pod naslovom Pravopis srpskohrvatskog književnog jezika sa pravopisnim rečnikom.
Politička podjela jezika
Nakon etničkih tenzija 1970-ih godina, a naročito nakon raspada Jugoslavije i rata koji ga je pratio, većina je odlučila da zovu svoj jezik srpski, hrvatski ili bosanski, zavisno od etničke ili regionalne pripadnosti. Raspadom SFRJ 1991. godine srpskohrvatski jezik je prestao biti u službenoj upotrebi. Državotvorljivi jezikoslovci su na svim stranama pri konstituisanju svojih jezika insistirali na jezičkom čistunstvu i međusobnim različitostima (kao primer se često uzima riječ kafa-kava-kahva).
thumb|Srpskohrvatski jezik je 1990-ih godina podeljen ne po dijalektološkoj već po etničkoj osnovi.
Radi većeg razlikovanja od ostatka BiH i približavanja Srbiji, Republika Srpska je u toku rata u BiH proglasila ekavicu za službenu upotrebu. Istovremeno, srpski nacionalisti su uporno dokazivali da su svi koji govore štokavskom ijekavicom – Srbi, dakle i Bošnjaci i Hrvati. U Beogradu je 1998. godine, prvo u režimskom listu Politika, a zatim i kao posebna knjižica u tiražu od 300.000 primeraka distribuirano "Slovo o srpskom jeziku" koje navodi da srpskohrvatski jezik ne samo da ne postoji, već da nikada nije ni postojao, da hrvatski jezik takođe ne postoji, već da Hrvati govore srpski a da to i ne znaju, te da ni oni sami ne postoje, tj. da su svi Hrvati u stvari Srbi. Po Miloševićevom Ustavu Srbije od 1990. godine zvanični jezik je još uvek bio srpskohrvatski, a službena pisma ćirilica i latinica. Tek Koštuničin Ustav Srbije od 2006. godine je ukinuo latinicu i proglasio srpski za službeni jezik.
U Hrvatskoj je hrvatski postao jedini zvaničan jezik a latinica jedino zvanično pismo. Odjeljivanje hrvatskog jezika od srpskoga i ostalih štokavskih standarda je izvedeno po prostom obrascu: gdje god su za neki pojam postojala dva izraza, jednoga se dodjeljivalo hrvatskome, a drugoga ostalim trima standardima. Tako na primjer, „gvožđe" je proglašeno srpskom riječju, a hrvatskom „željezo". Međutim, riječ „gvožđe" se nalazi u Šarićevom prijevodu Biblije, Mažuranićevoj Smrti Smail-Age Čengića, nekoliko Šenoinih djela, kod Gundulića, Kamova, Badalića, Kovačića, Vojnovića, Ivane Brlić-Mažuranić, u hrvatskim narodnim pripovjetkama, itd, što ukazuje na proizvoljnost takve jezičke prakse. Jezičke vlasti tokom 1990-ih puristički kroatiziraju jezik promičući izraze poput zrakomlata (za helikopter), brzoglasa (za telefon) i slično. Hrvatska politika jezičkog udaljavanja kulminirala je 1999. bioskopskim prikazivanje srpskog filma „Rane“ (Srđana Dragojevića) koji je titlovan i preveden kao „Ozljede“. Preterivanje u ovakvoj jezičkoj politici je ubrzo i u samoj Hrvatskoj postalo predmetom sprdnje.
Bošnjaci lingvisti su, uz obrazloženje da "opasna sintagma ‘srpsko-hrvatski’ implicira da u Bosni žive Srbi i Hrvati, a da Bošnjaka nema", jezik nazvali bosanskim. Srpski i hrvatski lingvisti su odgovorili tako što su ovaj jezik nazvali etničkom odrednicom "bošnjački", izbegavajući naziv "bosanski" koji implicira da Srbi i Hrvati u Bosni govore bosanski jezik. Neki bošnjački jezikoslovci rade na zasebnosti bosanskog jezika umetanjem slova h gde god se ukaže prilika i insistiranjem na turcizmima.
Bitka kod Kolinskih vrata
Bitka kod Kolinskih vrata se odigrala za vrijeme drugog rimskog građanskog rata u novembru 82. pne. između optimati|optimatske vojske na čelu sa Sulom i Krasom na jednoj i pro-popularske samnitske vojske na čelu sa Poncijem na drugoj strane. Bitka je završila pobjedom optimata te označila završetak građanskog rata i uspostavu Suline diktature u Rimu.
Historija srpskohrvatskog jezika
Politička podjela jezika
Tokom 2000-ih su i Crnogorci započeli standardiziranje crnogorskog jezika, uz argument da "ako je u Crnoj Gori službeni jezik – srpski, onda su Crnogorci – Srbi". U Crnoj Gori se od 2009. novouvedeni crnogorski jezik uči po pravopisu srpskohrvatskog.
Jezička situacija početkom 21. vijeka
thumb|Rasprostranjenost ijekavskog, ekavskog i ikavskog narečja. Iako govorni jezik nije promenjen, govornici ga danas uglavnom ne nazivaju srpskohrvatskim. Npr. na popisu u Hrvatskoj 2001. je samo 0,16 % stanovništva imenovalo svoj materinski jezik hrvatskosrpskim odn. srpskohrvatskim. I pored različitih naziva, te napora hrvatskih, srbijanskih, bosanskih i crnogorskih lingvista da dokažu suštinsku različitost njihovih jezika, narod se još uvijek jako dobro razumije.
Suvremena lingvistika smatra srpsko-hrvatski jezik živim makrojezikom. Srpskohrvatski je u svetu i dalje u normalnoj upotrebi među lingvistima, prevodiocima i profesorima knjizevnosti. U slavistici se danas pored naziva srpskohrvatski takođe koristi i naziv bosansko-hrvatsko-srpski jezik. Srpskohrvatski jezik se i dalje izučava na mnogim ozbiljnim univerzitetima sveta: Cambridgeu, Oxfordu, Sorbonni, Univerzitetu drzave Arizona u Phoenixu, itd.
Neke međunarodne institucije, poput Međunarodnog krivičnog suda za bivšu Jugoslaviju službeno upotrebljavaju naziv bosanski, hrvatski ili srpski jezik (BHS) za zajednički jezik Bosanaca, Hrvata, Crnogoraca i Srba.
Kosmos-2354
Kosmos-2354 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2354 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 15. juna 1998. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 225 kilograma. Kosmos-2354 je bio komunikacioni satelit.
Četrdesetprvi (film, 1927)
Četrdesetprvi (Сорок первый) je sovjetski nijemi film snimljen 1927. u režiji Jakova Protazanova. Temelji se na istoimenoj priči Borisa Lavrenjova koji je napisao scenario. Radnja je smještena u pustinjska područja Centralne Azije za vrijeme ruskog građanskog rata, a protagonistica, čiji lik tumači Ada Vojcik je crvenoarmejska snajperistica koja je ubila četrdeset neprijateljskih vojnika, a koja se mora brinuti o zarobljenom belogardejskom oficiru. Film je sniman na lokacijama u Turkmenistanu, a Protazanov je tamo koristio avionske motore u nastojanju da snimi scene pješčane oluje; na kraju je u tu svrhu koristio snimke stvarnih pješčanih oluja. Četrdesetprvi je godine 1956. snimljen u novoj i daleko poznatijoj verziji Grigorija Čuhraija.
Bodrog, Apahida
Bodrog je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Apahida.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 344 m.
Făurei, Ulmu
Făurei je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Ulmu.
Familia Duarte, Ensenada
Familia Duarte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Burebista
thumb|300px|Pohodi Burebiste
Kosmos-2355
Kosmos-2355 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2355 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 15. juna 1998. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 225 kilograma. Kosmos-2355 je bio komunikacioni satelit.
Familia Duarte, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Făurei, Ulmu
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 597 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Longview Heights, Washington
Longvju Hajts je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.851, što je 338 (9,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ргоште
Демографија
У насељу Ргоште живи 289 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 52,1 година (49,0 код мушкараца и 54,7 код жена). У насељу има 117 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,73.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
María Dolores (razvrstavanje)
María Dolores ima više značenja:
Neocionizam
Neocionizam je ultranacionalistička struja koja se unutar cionističkog pokreta pojavila 1970-ih godina. Njeno biračko tijelo sastoji se većinom od jevrejskih naseljenika i nacionalista diljem Izraela, a okupljeno je oko radikalnih desničarskih stranaka kao što su Mafdal i Likud, odnosno manjih frakcija poput Tehije, Cometa, Moledeta i Jisrael ba-alije koje su utemeljene od strane imigranata iz bivšeg SSSR-a. Neocionistički pokret u fokus stavlja iredentistički koncept "biblijske Zemlje Izrael" koji se po njihovom shvaćanju odnosi ne samo na suvremeni Izrael već i na sve teritorije pod izraelskom vojnom kontrolom (Zapadna Obala, Pojas Gaze i Golanska visoravan), te zajedno predstavljaju srž identiteta jevrejske države. Druga bitna komponenta koja definira neocionizam je etnički nacionalizam pri čemu se na Jevreje gleda kao na homogenu duhovno-etničku zajednicu s povlaštenim statusom u odnosu na druge izraelske državljane. Uz svesrdnu isključivost i nacionalizam, određeni neocionisti također gaje militarističke i intervencionističke, ili čak antidemokratske i rasističke stavove. Izraelski sociolozi, politolozi i društveni kritičari ističu da su neocionističke teritorijalne pretenzije i šovinizam jedan od ključnih problema regionalnih tenzija i izolacionizma na međunarodnoj razini. U vjerskom i ekonomskom smislu, neocionizam ideološki nije homogen i obuhvaća religiozne i sekularne odnosno liberalnije i konzervativnije elemente. Korijene neocionizma analitičari datiraju u 1970-e kada je zbog uspjeha u Šestodnevnom (1967) i Jomkipurskom ratu (1973) izraelskim javnim mnijenjem dominirao stav da je agresivna politika ključ rješavanja problema, a kasnije je dodatno osnažen palestinskim intifadama (1987–1993; 2000–2008), neuspješnom konferencijom u Camp Davidu (2000), kao i istovremenim priljevom velikog broja istočnoevropskih doseljenika. Kao antipod neocionizmu navodi se postcionizam, struja koja se profilirala ranih 1980-ih na temelju općeg protivljenja vojnoj intervenciji u Libanonu (1982), a karakteriziraju je liberalizam, pacifizam i izgradnja građanske države. Pristaše postcionizma uglavnom su iz srednje klase koncentrirane u većim obalnim gradovima poput Tel Aviva.
Al Maḩrūz, Taiz
Al Maḩrūz je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 567 m.
Liaoning
Liaoning, čita se Ljaoning (kineski: 辽宁省), je jedna od 23 kineske pokrajine na sjeveroistoku zemlje, u centralnom dijelu nekadašnje Mandžurije. .
Geografija
Pokrajina Liaoning graniči sa sjevera s kineskom pokrajinom Jilin, s istoka sa Sjevernom Korejom, s juga sa Žutim morem, s jugoistoka s pokrajinom Hebei, te sa sjeverozapada s Autonomnom regijom Unutrašnjom Mongolijom.
Gorje na zapadu proteže se duž granice sa Autonomnom regijom Unutrašnjom Mongolijom. Središnji dijelom Liaoninga dominira dolina rijeka Liao i Daliao s njihovim pritokama. Istočnim dijelom pokrajine dominiraju masivi Čanbajšanj i Ćianšanj koji se protežu sve do Žutog mora gdje formiraju poluotoka Liaodong. U tom dijelu nalazi se i najviši vrh Huabozi (1336 m).
Klima
Po Köppenovoj klasifikaciji klime Liaoning ima kontinentalno-monsunsku klimu s vrućim kišnim ljetima, kad padne najviše kiše i sušnim ostatkom godine. Na Liaoning padne prosječno od 440 do 1130 mm oborina godišnje.
Privreda
Pokrajina Liaoning je jedna od industrijskih najrazvijenijih kineskih pokrajina još od kraja 19. vijeka kad su Japanci počeli investirati u tadašnju Mandžuriju, kasniju marionetsku državu Mandžukuo. BDP pokrajine je 2011. iznosio 348 milijardi dolara odnosno 7788 USD po glavi stanovnika.
Ponte di Trajano, Pesaro e Urbino
Ponte di Trajano je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 124 m.
Las Comas, Gustavo Díaz Ordaz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Santa Celia, Hidalgo
Santa Celia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
La Cañada, San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -
La Cañada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -.
Stelle
Štele je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 42 opštinska središta okruga Harburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 11.038 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3353032.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Harburg Štele se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Harburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2 metara. Površina opštine iznosi 38,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 11.038 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 285 stanovnika/km².
Mošćenice
mini|462x462piksel|Pogled na Mošćenice, u pozadini se vidi Rijeka
Mošćenice, Moschiena (tal.) je srednjovjekovni utvrđeni gradić udaljen 14 km od poznatog ljetovališta Opatije, povrh malog ribarskog mjesta Mošćenička Draga (udaljeno 2.5 km) u istoimenoj općini. Nalazi se na brijegu visokom 173 m na istočnim padinama planine Učke s prekrasnim pogledom na Kvarner te otoke Krk i Cres. Ulaz u grad je dostupan samo s jedne strane i to na mjestu gdje se nalaze gradska vrata dok je s ostalih strana gradić okružen padinom koja se strovaljuje sve do mora. Stepeništem su spojene sa prostranom plažom na Sv. Ivanu u Mošćeničkoj Dragi.
G. Kobler pretpostavlja da su Mošćenice u srednjem vijeku osnovali grčki naseljenici jer nalazi isti toponim Moscheniza u Epiru kraj Igumenize. U gradu se nalaze brojni kulturno urbanistički spomenici uključujući župnu crkvu Sv. Andrije, crkvu Sv. Bartola iz 1628. i crkvu Sv. Sebastjana iz 1501. s karakterističnim trijemovima zvanim "lopica", kuće Negovetić, Rubinić, i Dešković, kaštel, gradska vrata te toš-mlin i tijesak za masline. Mošćenice su omiljeno izletište brojnih grupa turista ali i polazište ljubitelja pješačenja i planinarenja na putu prema starim, napuštenim selima, planine Učke do kuda vodi pješačka staza. Grad koji je mijenjao vladare (Ilirsko pleme Liburni, Slaveni, glagoljaši, grofovia Walsee, Devinska grofovia, Habsburzi, Isusovci, u modernim vremenima Austro-Ugari, Talijani, Jugosloveni, i danas Hrvati) nudi nam bogat pogled u prošlost, a svojim kamenim zidinama i uskim kalama privlači u svoju unutrašnjost u kojoj još uvijek žive duhovi srednjovjekovnih priča.
Povijest
U I.st. pr n.ere Rimljani podvrgavaju svojoj vlasti i Liburne. Oni osnivaju nove gradove, ali svoju upravu smještaju u postojeća liburnijska naselja. Na prelazu iz VI. u VII. st. Liburniju sve do rijeke Raše naseljava prvi val Slavena. Sto godina kasnije franačka država zaposjeda Istru i uvode feudalni poredak Liburnija je pod raznim njemačkim feudalcima, devinska grofovija pa od obitelji Walsee da bi na poč. XV. stoljeća, Liburnija, a time i Mošćenice, postali vlasništvo Habsburgovaca, tj. postaje dio austrijskog carstva. Od tada su Mošćenice dugotrajno, sve do početka našeg stoljeća (1918.), ostale pod vlašću Ausrije. mini|385x385piksel Mošćenice se prvi put spominju, kao samostalna komuna u posjedu Kastavske gospoštije, već 1374. godine, u oporuci pisanoj na njemačkom jeziku grofa Ugona iz Duina(Devin), ali i u glagoljskom pisanom dokumentu iz 1395. godine, kojim su se određivale granice između Mošćenica i Košljaka. Vlasnici Mošćenica su bili poljski biskupi, grofovi iz Duina te grofovi Walsee. U drugoj polovici XV. st. grofovi Walsee ustupaju svoj posjed u Liburniji caru Fridrihu III Habsburškom. Na jedinim gradskim vratima uklesan je habsburški grb iz 1634. godine. Na vrhu brijega, kamo vode sve krivudave uličice, dominira trobrodna barokna crkva Sv. Andrije koja je današnji izgled dobila u XVIII. st., a nalazi se na glavnom trgu. Na glavnom oltaru je pet kamenih kipova I. Contierija (početak XVIII. st.) a u crkvi su bogato rezbarene korske klupe. U crkvenom lapidariju čuva se pučka kamena plastika iz XVII. st
U periodu od 1637. do 1733. godine, neposredni su posjednici Mošćenica bili Isusovci iz Rijeke.Tada su Mošćenice 1637. godine dobile gradski statut. Javne isprave, urbari, notarski zapisi, statuti od XIV. do XVII. stoljeća pisani su čakavskim jezikom - glagoljicom, koja je na istarsko - kvarnerskom području doživjela najveću primjenu i procvat.
Krajem XVIII. st. gradi se Jozefina koja spaja Kastav s Veprincem. Mošćenicama i Plominom.
Povijesna 1848. godina je bila prelomna u konačnom razrešavanju feudalnih odnosa na širem prostoru Europe, kada i u Mošćenicama počinje period moderne uprave, iako je područje Liburnije sve do kraja prvog svjetskog rata, izuzevši razdoblje Napoleonovih Ilirskih provincija na početku XVIII. stoljeća, dio Austrije, odnosno od 1867. dio Austro-Ugarske.
Znamenitosti
mini|[[Sveti Cezarije iz Terracine]]mini|[[Sveti Cezarije iz Terracine u župnoj crkvi sv. Andrije u Mošćenicama, ikona izložena od strane dr Mateja Jerman]]
Kosmos-2356
Kosmos-2356 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2356 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 15. juna 1998. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 225 kilograma. Kosmos-2356 je bio komunikacioni satelit.
María Elena (razvrstavanje)
María Elena ima više značenja:
Mihail Miloradovič
Mihail Andrejević Miloradović (Sankt Peterburg, 12. oktobar 1771 — Sankt Peterburg, 26. decembar 1825) je bio ruski general, koji se istakao u Napoleonovim ratovima. Potomak je srpske porodice Miloradović iz Hercegovine.
Ratovi do 1810.
Služio je pod komandom Suvorova u ratu protiv Turske i Poljske. Istakao se u ratu u Italiji i Švajcarskoj (1799). Godine 1805. postao je general-potpukovnik i učestvovao je u bici kod Austerlica pod Kutuzovom komandom. Istakao se mnogo puta u Rusko-turskom ratu (1806 — 1812).
Godine 1806, nagrađen je mačem koji je bio ukrašen dijamantima i na kome je pisalo „Za hrabrost i spašavanje Bukurešta“. Ponovo je pobedio Turke kod Obileštija u Rumuniji 1807. godine. Posle pobede nad Turcima 1809. kod tvrđave Rasevat u Bugarskoj, unapređen je 1810. u general-pukovnika.