cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vranjina (ostrvo)
Na ostrvu je manastir Svetog Nikole, koji se pominje prvi put 1233. Manastirsko vlastelinstvo stvoreno je darovima niza srpskih i zetskih srednjovekovnih vladara. U Vranjini je bila rezidencija zetskog mitropolita pre preseljenja prestonice Crnojevića sa Žabljaka na Cetinje. Oko Vranjine, kao i susednog Lesendera, vođene su česte borbe između Crnogoraca i Turaka.
Bayt Sawādī, Sa'dah
Bayt Sawādī je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2020 m.
Pungarabatito, Coyuca de Catalán
Pungarabatito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 391 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Manastir Gornji Brčeli
Manastir Gornji Brčeli pripada Mitropoliji crnogorsko-primorskoj Srpske pravoslavne crkve. Nalazi se u istoimenom selu, po kojem je dobio ime, duboko u zaleđu Skadarskog jezera.
Obsessed
Obsessed (na engleskom "opsjednuti") može oznaavati:
Marija Krucifiksa Kozulić
Majka Marija Krucifiksa Kozulić (Rijeka, 20. rujna 1852. - Rijeka, 29. rujna 1922.) - osnivateljica je karitativnih ustanova u Rijeci i utemeljiteljica autohtone hrvatske redovničke zajednice Družbe sestara Presvetog Srca Isusova (lat. SCJ – Societas sororum Sanctissimi Cordis Jesu).
Manastir Gornji Brčeli
Prošlost i izgled manastira
Manastir je podigao Vladika Danilo početkom 18. veka, kao svoju zimsku rezidenciju. Opasan je kamenim zidom sa glavnom kapijom na južnoj strani. Sa njene istočne strane na zidu je podignut jednodelni zvonik na preslicu.
Obsessed
na na filmu i televiziji:
Manastir Gornji Brčeli
Prošlost i izgled manastira
Manastirska crkva je posvećena Pokrovu Presvete Bogorodice i pored nje u sklopu manastira se nalaze još četiri zgrade-konaka. Crkva je podignuta kao jednobrodna građevina bez zvonika, zidana od kamenih kvadera u naizmeničnim redovima sive i bele boje. Ikonostas u crkvi je iz 1928. godine, rad Petra Čolovića.
Obsessed
u muzici:
Marija Krucifiksa Kozulić
Životopis
Majka Marija Krucifiksa Kozulić rođena je 20. rujna 1852. u Rijeci. Potječe iz uzorne kršćanske i bogate obitelji s otoka Lošinja. Njen otac i generacije njenih predaka bili su poznati brodovlasnici i kapetani. Već je od rane mladosti pokazivala težnju za pobožnošću i duhovnošću. Od obitelji je naslijedila pobožnost prema Presvetom Srcu Isusovu.
Manastir Gornji Brčeli
Prošlost i izgled manastira
Zgrada starog konaka predstavlja tipičnu crmničku kuću sa karakterističnim lukovima i terasom.
Pri manastiru je 1863. godine osnovana škola, koja je kasnije preseljena u obližnji manastir Donji Brčeli.
Al Jihāw, Sa'dah
Al Jihāw je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2068 m.
Puerto del Aguililla, Mezquital
Puerto del Aguililla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Los Portillos, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Los Portillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Puerto del Aguililla, Mezquital
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2461 m.
Los Portillos, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1966 m.
Marija Krucifiksa Kozulić
Životopis
Utemeljiteljica Majka Marija Krucifiksa udahnula je svojoj Družbi kristocentričnu i marijansku duhovnost. Središte je te duhovnosti štovanje otajstva Kristova Srca, osobno predanje i posveta Presvetom Srcu Isusovu, pod zaštitom Bezgrješne Djevice. Sestre sjedinjujući se s Kristom Raspetim i živeći po svetim zavjetima u zajednici, u jednostavnosti, poniznosti i ljubavi daruju svoj život za svetost Crkve i spasenje svih ljudi.
Umrla je na glasu svetosti, 29. rujna 1922. godine u Rijeci. Posljednje riječi bile su joj: "Rado ostavljam zemlju, jer sam izvršila svoje poslanje." Njeno tijelo počiva na gradskom groblju Kozala u Rijeci. Priprema se postupak, da se proglasi blaženom. Njezino djelo nastavile su njezine duhovne kćeri Družbe Presvetog srca Isusova djelujući u šest biskupija u Hrvatskoj, Italiji i Njemačkoj. U Rijeci je 28. travnja 2008. svečano postavljena pločom s imenom ulice Prolaz Marije Krucifikse Kozulić.
16. veljače 2013. dekretom koji je potpisao pročelnik Kongregacije za kauze svetaca kardinal Angelo Amato Vatikan je potvrdio da može službeno započeti postupak za beatifikaciju.
Der Bucklige von Soho
Der Bucklige von Soho je zapadnonjemački kriminalistički film snimljen 1966. godine u režiji Alfreda Vohrera. Predstavlja adaptaciju romana britanskog pisca Edgara Wallacea, odnosno prvu iz ciklusa u produkciji kompanije Rialto Film snimljenu u boji. Radnja prikazuje kako Scotland Yard istražuje ubistva prostitutki na lonodnskim ulicama prije nego što se ispostavi da bi motiv moglo biti nečije nasljedstvo. Der Bucklige je velikim dijelom predstavljao pokušaj da se serija što više prilagodi novom ukusu publike, te se ističe za tadašnje standarde neuobičajeno modernom muzikom Petera Thomasa temeljenog na jazzu i swingu. Cenzori iz FSK su izbacili nekoliko scena, uključujući uvodnu koja prikazuje usta ubijene žrtve; ona je postala dostupna publici tek u DVD-izdanju iz 2004. gdoine.
Marija Krucifiksa Kozulić
Životopis
20. listopada 2013. u katedrali sv. Vida u Rijeci svečano je započeo postupak za proglašenje blaženom Marije Krucifikse Kozulić.
Manastir Gornji Brčeli
Prošlost i izgled manastira
Danas je manastir ženski, u kojem se monahinje bave ikonopisom, vezom i različitim drugim radovima.
Santa Margarita, Salto de Agua
Santa Margarita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Clay, Pennsylvania
Klej je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.559.
Gattico, Novara
Gattico je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2975 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 386 m.
San Pedro, Santa Bárbara
San Pedro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Santa Bárbara.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 165 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1801 m.
Timucuy, Yucatán
Timucuy je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3532 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Tetemi, Ocotepec
Tetemi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 239 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2415 m.
Las Colonias, Tepeji del Río de Ocampo
Las Colonias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tepeji del Río de Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2221 m.
Braniștea, Fundu Moldovei
Braniștea je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Fundu Moldovei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 811 m.
Teorije o seobi Slavena
Teorije o seobi Slavena nastale su na osnovu interpretacije mnogobrojnih istoričara djela De administrando imperio (DAI )
El Salitre, Hidalgo
El Salitre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Teorije o seobi Slavena
Seoba Slavena
Sloveni, koji su živeli iza karpatskih gora i od Visle do Azovskog Mora, javljaju se u vizantijskim izvorima (Pseudo-Cezar Nazijanski, Prokopije,..) sa svojim imenom kad su došli na domak vizantijskih granica, potisnuti iz svoje postojbine od raznih naroda u opštim seobama tih vremena. Ime Slověninъ dolazi od korena wleu - κλυζω - cluere, i označava ljude, koji žive oko rijeka. Radi ovisnosti od tih zavojevačkih naroda slovensko je narodno ime kod mnogih zapadnih pisaca dovedeno u etimološku vezu sa latinskim nazivom robova: ''Slověninъ- Sclavanus- Sclavus.
El Salitre, Hidalgo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1876 m.
Teorije o seobi Slavena
Seoba Slavena
U oskudici svoje vojske, Vizantinci su tražili pomoći i u tih plemena, koja su delomično prelazila Dunav i postajala njihovi podanici. U vizantiskoj vojsci protiv Perzije bilo je ne samo slovenskih i antskih vojnika, nego i zapovednika. Kad se vizantiska vojska prebacila u Italiju, ratujući sa Istočnim Gotima, prešli su Slaveni preko granice u većim gomilama. Poslije Gotskog poraza kod Tagina 552. prestaju za neko vreme i upadi Slovena i drugih naroda s Dunava.
U to vreme dolaze na vizantiske granice Avari ili Obri, još jedno novo azisko pleme, koje će nekoliko vijekova biti jedno od najvažnijih u historiji srednje Evrope. Oni su oko sebe okupili zaostala hunska plemena, Bugare, Slavene i Gepide. Sve do opsade Carigrada Slaveni će učestvovati u osvajanjima, pljačkama i razaranjima za račun vladajućih Avara. .
Seoba Srba i Hrvata u DAI
Najzanimljiviji i svakako najpoznatiji dio u hrvatskoj tradiciji je legenda o dolasku sedmero braće i sestara Tuge, Buge, Klukasa, Lobelosa, Kosentzesa, Muhla i Hrobatosa koji su došavši u Dalmaciju pokorili Avare te se tamo naselili. Prema ovakvoj, slavenskoj tradiciji, Hrvati nisu imali razloga prouzročiti rušenje Salone i velikog broja drugih gradova, već se prikazuju kao osloboditelji Dalmacije od Avara.
Za Srbe Porfirogenet navodi priču o njihovom dolasku iz Bijele Srbije (Bojke) do Soluna. Poslije nekog vremena vratili su se preko Dunava, gdje dobivaju dozvolu za ponovno naseljavanje. Car im je dao od Avara opustošene zemlje koje će postati poznate kao: Raška, Duklja, Neretljanska Krajina (Paganija), Zahumlje, Travunija i Konavlje. Za Srbe se ne veli, da su se borili protiv Avara, nego da su došli posle njihova potiskivanja preko Dunava. Njihova područja neposredno graniče sa oblastima, gde je bila avarska vlast i predstavljaju branu za nova avarska prodiranja. .
Analiza samog djela DAI
Analizu DAI, sa posebnim naglaskom na savremene izvore onog vremena, koji su poslužili Konstantinu u njegovom pisanju, uradio je Tibor Živković. Pojedine sličnosti i razlike u DAI Živković tumači činjenicom da se pisac koristio različitim izvorima, dobrim dijelom na latinskom jeziku, nastalim u Vatikanu. Danas je upravo taj izvor kojim se car služio za pisanje poglavlja 29. – 31. izgubljen. Autor ovog djela bio je Anastazije Bibliotekar, najobrazovanija i najutjecajnija osoba tadašnjeg Zapada, i isti autor preveo je djelo na grčki jezik. U tom prevođenju mnogi pojmovi gube izvorno značenje i mijenjaju smisao teksta (ekumenski, teritorija, kneževina, kraljevstvo, naselje, grad, selo,...).
Razlog za različitu upotrebu ovih pojmova trebao bi se tražiti i u činjenici da su poglavlja 29. – 31. ustvari bila samo nacrti, sačinjena od manje više sirovog materijala iz različitih izvora, pripremljena za detaljniju elaboraciju. Za urednike De administrando imperio na engleskom jeziku, Jenkinsa i Moravcsika, jedno je bila teritorija (engl. territory), različita od zemlje (engl. land, grč. χωρα), iako nisu ponudili trag i objašnjenje kada su koji izraz upotrijebili. Na kraju su došli prevodi na slavenske jezike.
Teorije o seobi Slavena
Poglavlja 29-32 bila su najvažniji izvor u proučavanju srednjovjekovne istorije balkanskih prostora. Istorijska nauka nije jedinstvena u ocjeni i tumačenju događaja, te su etnogeneza slavenskih naroda i proces seobe na područja Balkanskog poluostrva još uvijek nerazjašnjene teme. Na osnovu informacija iz DAI, danas u historiografiji postoji veliki broj interpretacija, koje su se pretvorile u hipoteze i teorije.
Ferdo Šišić
Šišić smatra da su se Hrvati na Balkan doselili u 7. stoljeću, kao dio velikog broja slavenskih plemena. Ranije „autohtono“ stanovništvo većinom je istrijebljeno i stjerano uglavnom u obalne krajeve i na ostrva. U ostatku 7. te u 8. stoljeću Slaveni žive na svoj tradicionalni način, u manjim skupinama sa županima na čelu. U drugoj polovini 8. stoljeća javljaju se prve slavenske kneževine, dijelom pod uticajem tada povećanog interesa Bizanta za Dalmaciju nakon pada Ravenskog egzarhata te obnove crkvene organizacije u Dalmaciji pod vodstvom Ivana Ravenjanina. Na prijelazu 8. u 9. stoljeće Hrvatska potpada pod vlast Franaka, pod čijim će snažnim utjecajem biti i kroz veći dio 9. stoljeća.
Nada Klaić
Nada Klaić zastupala je tezu o dvostrukoj seobi – prvo su se doselili Slaveni s Avarima prilikom osvajanja Salone oko 614. godine, a nedugo zatim i Hrvati, nešto prije avarskog napada na Konstantinopol 626. godine. Po naseljenju, Hrvati stvaraju državu, u kojoj su nadređeni brojnijim Slavenima, a koja se dolaskom Franaka na početku 9. stoljeća pretvara u kneževinu. Osim u obalnim krajevima, Slaveni i Hrvati nisu mnogo toga  preuzeli iz antičke baštine, a u unutrašnjosti suživot s preživjelim ranijim stanovništvom uglavnom teče mirno.
Nada Klaić kasnije odbacuje vlastitu tezu i prihvata tezu o dolasku Hrvata krajem 8. stoljeća. Umanjujući pouzdanost Porfirogenetova teksta, naglasak također stavlja na 30. poglavlje DAI, smatrajući da priča o petero braće i dvije sestre pokazuje da doseljeni Hrvati nisu bili mnogobrojni. Oni su pod vodstvom Franaka sudjelovali u ratovima protiv Avara te na početku 9. stoljeća iz Karantanije dolaze u Dalmaciju i preuzimaju područje koje su do tada držali Avari, a pretežno je naseljeno Slavenima još od 7. stoljeća.
Lujo Margetić
Lujo Margetić smatra da nije bilo nikakvih seoba kroz avarski teritorij, zbog čvrste avaro-slavenske vlasti na cijelom području Panonije. Seoba Hrvata u Dalmaciju dogodila se tek na samom kraju 8. stoljeća, po nalogu Franaka i u njihovu korist u ratovima protiv Avara. Ta seoba je zapravo ušla u 30. poglavlje DAI, kao narodna predaja. Međutim, autor s vremenom mijenja svoje teze i u najnovijim se radovima oslanja na sličnost imena bugarskoga vladara Kuvrata (Krovata) i imena Hrvata. Smatra kako su Hrvati (Hrovati) bili Krovatove pristaše (naziva ih "Krovatovci"), čete koje su po njegovom nalogu izvršile prevrat unutar Avarskog Kaganata oko 630. godine te proširile vlastiti utiecaj. Uskoro su postavljeni kao graničari na rubovima Kaganata. Tako objašnjene (Proto)Hrvate smatra turkijskim konjaničkim plemenom te na kraju umanjuje važnost velike seobe uopšte.
Mladen Ančić
Mladen Ančić smješta dolazak Hrvata u Dalmaciju na kraju 8. stoljeća kao dio planiranog franačkog raseljavanja i naseljavanja velikih slavenskih ratničkih skupina u vrijeme rata protiv Avara. Navodi kako su Franci kao saveznike angažirali različita slavenska plemena (Hrvati, Srbi, Oboriti), koja su živjela na istočnom rubu franačke države. Nedugo zatim javljaju se te skupine i dalje na jugoistoku. Tezu potkrijepljuje i sa sličnostima u toponimiji (Daleminzi/Dlamočani – Glamoč; Hliuno – Livno) u današnjoj Bosni i Hercegovini). Brojni arheološki nalazi karolinške provenijencije također bi odražavali doseobu u kontekstu rata protiv Avara. Hrvati  uskoro šire svoju vlast kako na ranije doseljene slavenske skupine (prisutne od ranog 7. stoljeća), tako i na ostale iz "franačkog" doseobenog vala, te time poništavaju njihov samostalni politički identitet. Ančić ranosrednjovjekovne etničke skupine  promatra kao više ili manje privremene saveze ratničkih skupina a nikako "hrvatski narod" u ranosrednjovjekovnom kontekstu. Tek će nova elita biti ključna u transformaciji osnovnih zajednica u države (kneževine pa zatim i kraljevine). Pri tome su mitovi o porijeklu samo  jedno od sredstava legitimacije vlasti.
Neven Budak
Neven Budak zastupa tezu o dolasku slavenskog stanovništva u Dalmaciju u 7. S toljeću, a nikako o dolasku etnički definisanog naroda. Tek nakon toga dolazi do hrvatske etnogeneze u slavenskom kontekstu i razvoju etničkih identiteta na području Dalmacije i južne Panonije u ranom srednjem vijeku. Budak dokazuje postojanje nekoliko razina identiteta na području ranosrednjovjekovne Dalmacije, od osnovnog dalmatinskog, preko romanskog i slavenskog  pa do manjih pojedinačnih identiteta koji se u pisanim izvorima javljaju tek od sredine 9. ili u 10. stoljeću.
Ivan Mužić
Ivan Mužić je najpoznatiji predstavnik varijante autohtono-gotskog modela o porijeklu Hrvata. Vrijeme doseobe ne predstavlja osobit problem autorima koji zastupaju neku od takvih teorija. Autohtono stanovništvo je isključivi nosilac odnosa unutar ranosrednjovjekovne Hrvatske, pa bilo kakva doseoba i u bilo koje vrijeme nije više igrala ulogu u etnogenezi Hrvata. Ako je seobe i bilo, ona se mogla odvijati sa juga na sjever.
Austrijski izvori
Otto Kronsteiner je odbacio podatke iz 30. poglavlja DAI  koji govore o seobi iz sjeverne  pradomovine, Bijele Hrvatske, kao i navode o istoj zemlji iz  Nestorove kronike. Smatrao je da je ona fantastična zemlja za koju ne  postoje dokazi. Umjesto toga, težište je stavio na samo ime Hrvata te imena petero braće i dvije sestre koji se navode u DAI, a za koja je smatrao da su turkijskoga, odnosno avarskoga porijekla. Zaključio je da su Hrvati izvorno bili avarski gornji sloj, koji se tokom 7. i 8. stoljeća pomiješao sa slavenskim plemstvom i preuzeo njihov jezik.
Walter Pohl razrađuje tezu o Hrvatima kao izvorno avarskome gornjem društvenom sloju. Smatra da priča o seobi iz 30. poglavlja DAI  predstavlja hrvatsku origo gentis, koja je služila za čuvanje međusobnog osjećaja pripadnosti istoj skupini te da u njoj ne treba tražiti "istorijsku istinu". Ukazujući na stepsko porijeklo Hrvata, smatra da se ne radi o čitavom narodu, već radije o ratničkim slojevima koji su prvenstveno bili u službi Avara. Hrvatsko bi ime tako u 7. i 8. stoljeću bilo društvena, a ne etnička, oznaka, možda i počasni naslov, koji se odnosio na ratničke skupine koje su kontrolirale potčinjeno stanovništvo na periferiji kaganata. Tek propašću Avarskog Kaganata oni su se mogli osamostaliti i uz podršku Franaka stvoriti veću političku jedinicu. Proces hrvatske etnogeneze koja se odvijala u 9. stoljeću obuhvatio bi tada i brojne manje slavenske skupine koje su na  području Dalmacije živjele od 7. stoljeća pod vlašću pojedinačnih župana.
Kathleen Kenyon
Dejm Ketlin Meri Kenjon (London, 5. januar 1906 — Vreksham, 24. avgust 1978) je engleski arheolog, vodeći arheolog neolitske kulture. Bivši je direktor koledža Sveti Hag na Oksfordu i najpoznatija je po iskopavanjima Jerihona i Bangalova u periodu od 1952. do 1958. Proglašena je najuticajnijim ženskim arheologom 20. veka. Studirala je na Koledžu Somerville pri Univerzitetu u Oxfordu.
Tierra Blanca, Chicontepec
Tierra Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Teorije o seobi Slavena
Salmedin Mesihović
Nakon urušavanja I Avarskog kaganata upravno-teritorijalne zajednice, i doseljeničke i starosjedilačke, južno od Save, uglavnom se osamostaljuju, jačajući svoju političku individualnost što je neminovno vodilo i oblikovanju i zasebnih autohtonih narodnosnih fenomena, posebno nakon novog doseljeničkog vala koji su predvodili Srbi i Hrvati. Jedan takav proces od VII stoljeća počinje se odvijati sa jezgrom na prostoru srednje Bosne. Bosanski banat morao je biti osnovan još u vrijeme I Avarskog kaganata kao njegova upravno-teritorijalna jedinica, jer je ta jedinica zadržala avarsko nominiranje, kao što su ban-banat, župan-županija. U suprotnom, teško bi bilo shvatiti da je upravna jedinica naknadno preuzela avarsko nominiranje. Ova upravna jedinica nastala je na temeljima antičkog upravno-administrativnog sistema uključujući i preuzimanje imena za tu jedinicu, iz kojeg se razvilo savremeno bosansko ime.
Istu teoriju o Bosni zastupa i Nada Klaić.
Hakija Zoranić
Jednoetnička zajednica Bošnjana je simbioza Južnih Slavena i Avara sa jedne strane, te nakon predhodne asimilacije dijelom romaniziranih dijelom neromaniziranih Ilira i Romana sa druge strane, na teritoriji slivova Bosne, Vrbasa, Sane, Neretve, i po jedne polovine sliva Drine i Une. Simbioza je počela 796. godine, nakon propasti Avarskog kaganata. Na tlu današnje Bosne i Hercegovine nije se formiralo ni jedno drugačije etničko jezgro osim Bošnjana.
Tibor Živković
Bosna je spomenuta u De conversione Croatorum et Serborum kao teritorija (territorium) u kojem se nalaze dva grada koja su pripadala crkvenoj organizaciji Rimske crkve. Grad Dekatera bio je na čelu crkvene organizacije, a Desnik je bio jedina parohija te crkve. Iz toga proizilazi da, ako je Bosna imala sopstvenu crkvenu organizaciju, onda se mora pretpostaviti da je ona također bila i posebna kneževina prije 822. godine, na sličan način kao i Hum, Travunija, Konavli, Moravija, Duklja, Paganija, Hrvatska i Srbija. Postanak srednjovjekovne bosanske države treba smjestiti najranije u period oko 950. (mogući nemiri u Srbiji nakon smrti arhonta Časlava) i najkasnije 1018 (nakon Vizantijskog zaposjedanja Balkana i posljedica ovog novog vizantijskog administrativnog sistema).
Arheologija
Prema arheološkim nalazima i antropološkim analizama može se s popriličnom sigurnošću tvrditi da je doseljavanja stanovništva na područje nekadašnje rimske provincije Dalmacije tijekom ranoga srednjeg vijeka bilo. Datiranje toga doseljavanja je problematičnije i morat će za sada ostati otvoreno. Koliki god bio izvorni broj do sada zabilježenih i istraženih paljevinskih grobova i grobalja, sigurne osnove za njihovu dataciju prije kraja 7. stoljeća za sada, čini se, nema. To ne znači da već i tada nije bilo doseljavanja određenih skupina, bilo iz udaljenijih, bilo iz bližih područja, no veću doseobu o kakvoj se tradicionalno govori, arheologija trenutno teško može dokazati.
Hasta siempre, comandante
mini|desno|300px|
Hasta Siempre, Comandante ili jednostavno "Hasta Siempre" je pjesma na španjolskom jeziku, kubanskog glazbenika Carlosa Puebla iz 1965. godine. Pjesma opjevava oproštajno Che Guevarino pismo, prije nego što je napustio Kubu da bi potpomogao revolucije u Kongu i Boliviji gdje je nakraju i poginuo 1967.
Kathleen Kenyon
Biografija
Rođena je u Londonu 1906. kao najstarija kćerka Frederika Kenjona, predsednika Britanskog muzeja. Odrasla je u Blumsberiju, u Londonu, u kući neposredno do muzeja sa majkom i sestrom Norom. U detinjstvu je bila tvrdoglava i nemirna. Njeni roditelji su posvetili veliku pažnju školovanju njihove dve kćerke. Školovala se u ženskoj školi Sveti Pol, pre nego što je otišla na studije u Oksford. Za vreme studija je postala prvi ženski predsednik Arheološkog društva na Oksfordu.
Alojz Majetić
Alojz Majetić (Rijeka, 30. kolovoza 1938.), hrvatski pjesnik, prozaik i dramski pisac
Center Junction, Iowa
Senter Džankšon je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 111 stanovnika.
Alojz Majetić
Životopis
U književnost je ušao kao izraziti promotor jezične razigranosti i slobode (proza u trapericama, žargonska poezija). Naglašava svoju trozavičajnost: goransku u kojoj je proveo godine do studija u Zagrebu, urbanu u kojoj se tematikom vezao za jezik i sudbine zagrebačke pobunjene generacije (proza u trapericama) i sadašnju pučinsku (kako sam voli reći) živeći veći dio godine na otočiću Susku i doživljavajući elementarnost okoliša. kao dodir s mikro i makro dimenzijama.
Kathleen Kenyon
Biografija
Diplomirala je 1929. i počela je da se bavi arheološkim istraživanjima. Radila je na više projekata, a proslavila se na iskopavanju Jerihona 1950-ih godina. Godine 1962. postala je direktor koledža Sveti Hag na Oksfordu, a penzionisala se 1973. godine. Iste godine je i bila nagrađena Ordenom britanske imperije za ukupan životni doprinos, od kraljice Elizabete II.
Center Junction, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 111 stanovnika, što je 20 (15,3%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Alojz Majetić
Životopis
E-tehnologiju koristi u novim proznim knjigama. U "Moru bačenom u nebo" pod naslovom "Digitalno more" objavljuje dvije proze pisane na internetskom blog-servisu, a roman "Bestjelesna" gotovo je u cijelosti pisan na Internetu. Majetić je tu mogućnost koristio ne samo tehnički nego je nekoliko komentatora uveo u roman kao likove prepličući virtualnu stvarnost s umjetničkom fikcijom. Zajedno s mnogo mlađom spisateljicom Danielom Trputec (1984) preko Interneta napisao je roman "Glasovi ispod površine". Roman je objavljen krajem 2009. godine.
Kathleen Kenyon
Biografija
Nikad se nije udavala.
Alojz Majetić
Životopis
Za mlade je napisao povijesni roman "Omiški gusari" i roman s urbanom tematikom "Glavata priča".
Kathleen Kenyon
Karijera
Ketlin je počela da se bavi arheologijom pod uticajem Margari Fraj, bibliotekarke na koledžu u Somervilu.
Alojz Majetić
Životopis
Za povijesni roman "Omiški gusari" dobio je Nagradu "Grigor Vitez", za kratki roman "Glavata priča" Nagradu "Ivana Brlić Mažuranić", za knjigu pjesma "Tkači jedara" Nagradu grada Zagreba i za knjigu pjesama "Odmicanje pučine" Nagradu "Tin Ujević".
Kathleen Kenyon
Karijera
Kada je završila studije, prvo iskustvo na polju arheologije je stekla kao fotograf, na početnim iskopavanjima u Velikom Zimbabveu 1929. pod vođstvom Gertrude Katon-Tompson. Kada se vratila u Englesku, priključila se arheološkom timu koji su činili muž i žena, Mortimer i Tesa Viler. Njihov projekat je bio iskopavanje ostataka rimsko-britanskog utvrđenja Verulamium, nedaleko od Londona. Ketlin je od Mortimera naučila puno od 1930. do 1935. gde je svakog leta radila.
U periodu od 1931. do 1934. radilla je u Samariji, i u administraciji za britanski mandat za Palestinu sa Džonom i Grejs Kroufutom. Godine 1934. je bila jedan od osnivača Instituta arheologije na Univerzitetu u Londonu. Važnu ulogu je imala na iskopavanjima Dževrijevog zida u Lejčesteru, između 1936. i 1939.
Za vreme Drugog svetskog rata Ketlin je radila kao jedan od koordinatora u Crvenom krstu u Samersmitu, u Londonu, a kasnije kao direktor i sekretar Instituta arheologije na Univerzitetu u Londonu. Posle rata iskopavala je na raznim mestima širom Engleske, a radila je i na iskopavanju grada Sabrata u Libiji. Paralelno sa arheološkim radom, kao član veća Britanske škole arheologije u Jerusalimu, pokušavala je da pokrene njeno ponovno otvaranje, nakon Drugog svetskog rata.
U januaru 1951. otišla je u Transjordan kako bi započela na iskopavanjima u Jerihonu.
Iskopavanje Jerihona
U isto vreme je radila na radu o iskopavanjima u Samariji, Samaria Sebaste III: The Objects (1957). U Jerusalimu je iskopavala od 1961. do 1967. Posebno se bavila Davidovim gradom i oblasti do zamka Maunt. Koordinisala je iskopavanja duž velikog poprečnog preseka na istočnom delu grada koji je zalazio u velike dubine. Pronašla je veliki broj odeljaka tadašnjih građevina iz različitih perioda. Na poprečnom preseku na različitim dubinama je pronašla zidove dve različite tvrđave iz različitih vremenskih perioda. Prvi potiče iz 18. veka pre nove ere, iz srednjeg bronzanog doba, a drugi je mlađi, deo Solomonovog hrama, i potiče iz šestog veka pre nove ere. Takođe je pronašla glavnu ulicu grada Jerusalima iz vremena Drugog Jerusalimskog hrama (razrušenog prvog veka pre nove ere) na poljani Tiropoeon.
Njeni radovi vezani za ova iskopavanja citirani su i radovima vezanim za biblijsku arheologiju.
Tierra Blanca, Chicontepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 378 m.
Bahāmah, Sa'dah
Bahāmah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1876 m.
Cârligi, Filipești
Cârligi je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Filipești.
Manastir Vojnići
Manastir Vojnići pripada Mitropoliji crnogorsko-primorskoj Srpske pravoslavne crkve. Nalazi se na obroncima Paštrovičke gore, u selu Vojnići, nedaleko od Duljeva, iznad manastira Praskvica.
Tezoquiticpac, Ocotepec
Tezoquiticpac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ocotepec.
Cavallara II, Perugia
Cavallara II je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
El Centro, Salto de Agua
El Centro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Cavallara II, Perugia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 280 m.
Punto Alegre, Santa Bárbara
Punto Alegre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Santa Bárbara.
Coyol, Coyuca de Catalán
Coyol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 412 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.
Hasta siempre, comandante
Pjesma opjevava ključne detalje Kubanske revolucije, glorificirajući ulogu Che Guevare kao revolucionarnog komadanta. Postaje vrlo popularna u ljevičarskim krugovima poslije Che Guevarine egzekucije i mnogi glazbenici su je pjevali kao cover verziju. Naziv pjesme aludira na poznate Che Guevarine riječi "Hasta la Victoria Siempre" (Zauvijek do konačne Pobjede)
Manastir Vojnići
Prošlost manastira
Iako nema pouzdanih istorijskih izvora da potvrde nastanak manastira, veruje se da potiče sa kraja 10. veka. U manastiru postoje dva hrama, stariji posvećen Svetom Dimitriju, koji je od nastanka manastira i drugi posvećen Svetom Nikoli, podignutom tokom 13. veka. Manastir je skoro u potpunosti srušen tokom zemljotresa 1667. godine. Od tog vremena monaški život u ovom manastiru je potpuno prestao.
Hasta siempre, comandante
Verzije pjesme
Postoji više od dvjesto inačica ove pjesme raznih izvođača. Popularni glazbenici Latinske Amerike među kojima su bili: Compay Segundo, Los Calchakis, Los Olimareños, Ángel Parra, Soledad Bravo, Óscar Chávez, Nathalie Cardone, Robert Wyatt, Inés Rivero, Silvio Rodríguez, Enrique Bunbury, María Farantouri, Boikot, Walter César, Zebda, Xesco Boix, Wayna Taki, Verónica Rapella, Rolando Alarcón, Los Machucambos, Julio César Barbosa, Radio Obrera,Celso Piña, Ixo Rai i još mnogi drugi. Najpoznatijom verzijom u Latinskoj Americi se smatra verzija Compay Segundoa a u Europi verzija Nathalie Cardone.
Manastir Vojnići
Prošlost manastira
Posle viševekovne zapuštenosti i zaborava, obnova je počela 2004. godine. Posle veoma složene obnove manastirskih crkava, obnovljen je i mali konak i počela gradnja većeg konaka.
Crkva Svetog Dimitrija
Crkva posvećena Svetom Dimitriju, kao glavni manastirski hram, iako stariji po godini podizanja, bio je u većem obimu sačuvan. Osnova građevine je jednobrodna sa polukružnom oltarskom apsidom i jednodelnim zvonikom na preslicu, dimenzija 6,5m x 4m. Oltarski deo je ukopan u teren, tako da apsida nema spoljnjeg zida, nego je vidliv samo njen krov, zidana je od uskih pravilnih tesanika. Glavna fasada ima gotičke, vitke proporcije, dok je okvir prostranih vrata je od monolitnih elemenata. Nad nadvratnikom je plitka lučna niša, a iznad nje je uski pravougaoni otvor.
Karakteristično je da hram nema prozora. Osvetljenje je dobijao kroz vrata i otvor iznad njih. Časna trpeza je prislonjena uz apsidalni zid, slično kao u malom hramu Uspenja Presvete Bogorodice manastira Podmaine. Živopisan je freskama i po njihovim ostacima može se zaključiti da je slikarstvo bilo kvalitetno, vešto prilagođeno dimenzijama i rasuđenosti unutrašnjosti. Ostaci bojenog sloja su u toplim tonovima crvene, ljubičaste i mrke boje. Freske Svetog Dimitrija okvirno se datuju u 16-17. vek.
Crkva Svetog Nikole
Danas je manastir Vojnići ženski, slavi Svetog Serafima (15. januar).
Tezoquiticpac, Ocotepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2780 m.
Manastir Banja (Risan)
Manastir Banja pripada Mitropoliji crnogorsko-primorskoj Srpske pravoslavne crkve. Nalazi se u blizini Risna, prema Perastu odnosno Kotoru.
Prošlost manastira
Postojao u 12. veku u Studeničkom tipiku, kada je njegov iguman učestvovao u izboru studeničkog igumana. Nema pouzdanih izvora o izgledu i životu manastira do 17. veka, kada su Turci 1654. godine pokušali da osvoje Perast, prošli su pored Banje i zapalili je. Pred Turcima monaštvo sa dragocenostima, se sklonilo u manastir Kosijerevo.
Početkom 18. veka, na ostacima razrušenog hrama, Petar Kordić, rodom iz Risna, sazidao je mali oltar i posvetao ga Svetom Georgiju. Današnju manastirsku crkvu i donje krilo konaka podigao je 1720. godine arhimandrit Atanasije Hilandarac, uz pomoć priloga porodica iz Risna. U 19. veku dograđivane su manastirske zgrade, posebno od priloga pomoraca. Za vrijeme arhimandrita Dionisija Mikovića, rodom iz Paštrovića, manastir je temeljno obnovljen.
U Prvom svetskom ratu Austrijanci su u manastir smestili garnizon i bolnicu i odneli crkvena zvona. Posle rata, iguman Dnonisije Miković ponovo obnavlja manastir uz materijalnu pomoć velikog narodnog dobrotvora Vasa Ćukovića.
Punto Alegre, Santa Bárbara
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 440 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1807 m.
Palo Moro, Mezquital
Palo Moro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1432 m.
Manastir Banja (Risan)
Manastirska crkva
Hram je jednobrodna građevina sa polukružnom oltarskom apsidom i karakterističnim plitkim pevnicama. Na pročelju se nalazi jednodelni zvonik na preslicu. Građen je fino klesanim kamenom, složenim u pravilne horizontalne redove. Iznad vrata nalazi se duboka zastakljena niša u kojoj je ikona Svetog Georgija. Na sredini fasade postavljena je osmokraka rozeta.
Manastir Vranjina
Manastir Vranjina je manastir Srpske pravoslavne crkve iz 13. vijeka. Nalazi se na istoimenom ostrvu Vranjina i pripada Mitropoliji crnogorsko-primorskoj.
Smešten je na uzvišici iznad ušća reke Morače u Skadarsko jezero. Od tri nekadašnje manastirske crkve sačuvana je jedna, posvećena Svetom Nikoli. Zajedno sa još nekoliko manastira na području jezera, Vranjina čini celinu koja se u narodu sa pravom Zetska Sveta gora.
Prošlost manastira
Manastir Vranjina je sagrađen po blagoslovu Svetog Save, početkom 13. vijeka, a sagradio ga je njegov učenik Ilarion, prvi episkop zetski. Po predanju, Sveti Sava je Ilariona sreo kako čuva ovce sa ostalom seoskom decom, prepoznao u njemu dostojnog učenika i poveo ga sa sobom u manastir Hilandar. Ilarion se tamo zamonašio. Sa Hilandara je poslat u tadašnju Zetu, gdje je postavljen za prvog episkopa, sa sedištem na Miholjskoj prevlaci. Nakon smrti Ilario je sahranjen u manastiru Vranjina.
Prvobitni manastir je osnovan 1223. godine i imao je tri crkve posvećen Svetom Nikoli, Svetom Savi i Uspenju Presvete Bogorodice. Sačuvana je samo crkva Svetog Nikole, a i ona je više puta obnavljana.
Manastir Banja (Risan)
Riznica manastira
U riznici manastira čuva se primerak umetničkog crkvenog veza - epitrahilj i narukvice. Vez je izveden svilenim, zlatnim i srebrnim nitima. Na epitrahilju su predstavljenii likovi svetitelja, a na dnu, u molitvenom stavu, likovi ktitora. Iz izvezenog natpisa se vidi da je epitrahilj nastao 1606. godine i da je poklon rumunskih vlastelina Stroje i žene mu Sime, manastiru Stiješći. U manastiru se čuva značajna zbirka ikona, među kojima se ističe italo-kritska Bogorodica sa Hristom, tipa „Strasna”. Manastir posjeduje izuzetno bogatu biblioteku u kojoj preovlađuju ruske štampane knjige.
Manastir Vranjina
Prošlost manastira
Manastir je u vreme Nemanjića, bogato darivan. Najveći uspon je imao u vreme cara Dušana u prvoj polovini XIV veka. Manastir je u to vreme pripojen srpskom manastiru Svetog Arhangela Mihaila u Jerusalimu, čime je car Dušan završio ideju svog deda i oca kralja Milutina i Stefana Dečanskog. Manastir Vranjina je postao metoh manastira Arhangela Mihaila i pola svojih godišnjih prihoda odvajao je za izdržavanje ove svetinje u Jerusalimu. Po propasti Dušanovog carstva, Grci su preuzeli jerusalimski manastir, otkupivši prethodno narasle dugove.
Manastir Banja (Risan)
Riznica manastira
Danas je manastir ženski, nastojateljica je monahinja Haritina (Petruševska).
Manastir Vranjina
Prošlost manastira
Manastir Vranjina, kasnije su darivale zetske dinastije Balšića i Crnojevića, o čemu svjedoče sačuvane povelje.
Tokom XVI veka manastir je više puta stradao od Turaka Osmanlija. Odolevao je do 1714. godine, kada ga Numan paša Ćuprilić napada sa velikom vojskom i sravnjuje ga sa zemljom. Od tog vremena manastir se gotovo nikada nije obnovio.
1843. godine Osman paša Skopljak u ratu sa Crnom Gorom, iznenada je napao manastir Vranjinu i u krvavom okršaju pobio je sve koji su ga branili, zajedno sa igumanom i monasima i tada je manastir ponovo sravnjen sa zemljom.
Obnove manastira
Nakon Berlinskog kongresa i oslobođenja ovih krajeva od Osmanlija, knjaz Nikola je uspeo da uz pomoć cara Aleksandra III Romanova obnovi manastir Vranjinu. Tada je izgrađena nova crkva Svetog Nikole na starom crkvištu i veliki konak, koji je često služio i kao dvor vladarske porodice Petrovića. Tada je urađen i ikonostas.
Po završetku Drugog svjetskog rata manastir je ponovo počeo da tone u nemaštinu. Nakon smrti igumana Romana Vukmanovića 1960. godine manastir Vranjina je ponovo opusteo.
Manastir je ponovo obnovljen 1998. godine.
La Mesa, Sinaloa
La Mesa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 863 m.
Međunarodni aerodrom Johan Adolf Pengel
Internacionalni aerodrom Johan Adolf Pengel (engleski: Johan Adolf Pengel International Airport) (IATA: PBM, ICAO: SMJP) poznat kao Aerodrom Paramaribo-Zanderij je glavni surinamski aerodrom koji se nalazi u selu Zanderij, udaljen 45 km od južno od glavnog grada Paramariba.
Historija
left|thumb|240px| [[Aerodromski terminal]]
Prije Drugog svjetskog rata Zanderij je bio jedan od aerodroma koji je koristila američka avio-kompanija Pan American World Airways. Nakon što je Treći Reich okupirao Nizozemsku 1940. godine, Sjedinjene Američke Države su od nizozemske vlade u egzilu u Londonu dobile prava na vojnu bazu u tom aerodromu.
Prve američke snage stigle su na aerodrom 30. novembra 1941. i proširile objekte da postane transportna baza za slanje zaliha iz programa Zakona o zajmu i najmu u Ujedinjeno Kraljevstvo rutama preko sigurnijeg južnog Atlantika.
Ulaskom Sjedinjenih Američkih Država u rat u decembru 1941., važnost aerodroma Zanderij je drastično porasla, jer je postao glavna transportna baza na južnoatlantskoj ruti. Iz Zanderija se transportirao Ratni materijal i trupe do aerodroma Freetown u Sierra Leone i dalje do europskih i afričkih frontova.
Nakon stjecanja nezavisnosti aerodrom je 1989. dobio ime po bivšem političaru i premijeru Surinama Johanu Adolfu Pengelu (1916.-1970)
Ejido de Xalpan, Tepeji del Río de Ocampo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2206 m.
El Zapote, Chicontepec
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Galbeni, Filipești
Galbeni je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Filipești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 859 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
El Jardín, Pueblo Nuevo Solistahuacán
El Jardín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1899 m.
Fresnillo, Juárez
Fresnillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 497 m.
Telchac Pueblo, Yucatán
Telchac Pueblo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3464 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Fraccionamiento Lomas de Hidalgo, Hidalgo
Fraccionamiento Lomas de Hidalgo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2189 m.
Arluno, Milano
Arluno je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10362 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 155 m.
Deluț, Fundu Moldovei
Deluț je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Fundu Moldovei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1009 m.
The Million Dollar Duck
The Million Dollar Duck je američka science fiction filmska komedija snimljena 1971. godine u režiji Vincenta McEveetyja. Protagonist, čiji lik tumači Dean Jones je naučnik koji prilikom jednog eksperimenta slučajno ozrači patku, uslijed čega ona počne nesti zlatna jaja. Radnja pokazuje kako je prokrijumčari u vlastitu kuću kako bi svojoj porodici pokušao riješiti financijske probleme, ali kako to izaziva zanimanje zavidnih susjeda.
Los Terrones, Coyuca de Catalán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 442 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 278 m.
Bajío de la Laguna, Mezquital
Bajío de la Laguna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1854 m.
Las Blancas, Sinaloa
Las Blancas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 297 m.
Obsessed (film, 2009)
Obsessed je američki igrani film snimljen 2009. godine u režiji Stiva Šila. Po žanru je psihološki triler, a naslovni lik, koga glumi Eli Larter, je mlada žena koja postaje opsednuta svojim poslodavcem (čiji lik tumači Idris Elba) te, u nastojanju da ga preotme supruzi (čiji lik tumači Bijonse Nouls) započinje uznemiravati njegovu porodicu. Obsessed je imao više nego solidnu gledanost te je predstavljao drugi najuspešniji film u istoriji studija Srkin Džems; to se često tumači popularnošću Bijnose Nouls među mlađom publikom, a Nouls i Larter su također kasnije dobili MTV-jevu nagradu za najbolju filmsku tuču. Kritičari su, međutim, bili izuzetno negativno raspoloženi prema filmu; deo im je zamerao nedostatak, odnosno potpuno ignorisanje motiva međuarsnih odnosa, dok je veliki broj film smatrao lošom kopijom klasičnog filma Kobna privlačnost.
Radnja
Finansijski savetnik Derek Čarls (Idris Elba), njegova supruga Šeron (Bijonse Nouls) i njihov sin Kajl, se sele u novu gradsku četvrt Los Anđelesa. Potom se u firmi gde Derek radi, zaposli lepa Lisa Šeridan (Ali Larter), i otada će se Derekov život zauvek promeniti. Nakon jednog propalog razgovora, kad je Derek Lisu jedne noći hteo utešiti, zbog prijatelja, ona se od tada u potpunosti vezala za njega. Postala je opčinjena s njime, i počinje se zaigravati sa njegovom karijerom, brakom i životom, i niko joj ne može stati na put...
Taxtitlán, Ocotepec
Taxtitlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2435 m.
El Dorado Springs, Missouri
El Dorado Springs je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.593, što je 182 (-4,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Jallat al Ghamrān, Sa'dah
Jallat al Ghamrān je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1833 m.
Goran Moravček
Goran Moravček (Rijeka, 14. svibnja 1955.), hrvatski novinar i nakladnik.
Životopis
Rođen je u Rijeci 14. svibnja 1955. godine i u kojoj je završio gimnaziju 1974. godine, a u Zagrebu 1979. godine Fakultet političkih nauka. Doktorski je studij završio na Odsjeku za povijest Filozofskog fakulteta u Zagrebu.
Pisac je predgovora i urednik više desetaka knjiga (npr. Kobler: Povijest Rijeke; Radmila Matejčić: Kako čitati grad, Emanuel Hoško: Trsatski franjevci, Giacomo Scotti: Fojbe, M. Lazzarich: Kantrida bijelih snova, Rude Pauer Paškvan – Ivo Paškvan: Martinšćica u srcu) i drugih. Pokretač je projekta online Riječke enciklopedije (www.fluminensia.eu).
Ghemme, Novara
Ghemme je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3499 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 245 m.
La Mansión, Salto de Agua
La Mansión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Onișcani, Filipești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 471 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 173 m.
Manastir Duljevo
Manastir Duljevo je manastir SPC iz 14. vijeka.
Po predanju podignut je u 14. vijeku u doba Stefan Uroš IV Dušana, na nadmorskoj visini od oko 450 metara, na zaravni iznad manastira Praskvica. Manastir je bio metoh manastira Dečana, a kaluđeri su poslije zamonašivanja često odavde odlazili u Dečane. Za razliku od ostalih manastira u Paštrovićima u Duljevu postoji samo jedna crkva – hram posvećen svetom arhiđakonu Stefanu. U prošlosti manastir je više puta stradao ali su Paštrovići uspijevali da ga obnove. Posebna vrijednost je živopis u starijem dijelu hrama, a veliko bogatstvo fresaka otkriveno je poslije zemljotresa 1979. godine kada je dio hrama srušen. U Duljevu je radila i manastirska škola.
Otlayo, Chicontepec
Otlayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 171 m.
Jack Sparrow
Jack Sparrow je izmišljeni lik, antijunak iz Disneyevog filmskog serijala Pirati s Kariba. Jack je kapetan piratskog broda Crni biser, te jedan od Piratskih vladara iz Bratskog dvora, u kojem je vladar Karipskog mora. U svim filmovima ga glumi američki glumac Johnny Depp, koji je svoju glumu djelomice utemeljio na rock glazbeniku Keithu Richardsu, koji se na Deppov nagovor i sam pojavio u trećem i četvrtom filmu u ulozi Jackovog oca.