cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Asturija
Kulturne znamenitosti
mini|levo|200px|Katedrala San Salvador u Ovijedu Ovijedo, glavni grad Asturije je kosmopolitanski grad sa raznovrsnom ali ipak koherentnom arhitekturom. Santa Marija del Naranko (šp:Santa María del Naranco), preromanička crkva, i San Migel de Liljo (šp: San Miguel de Lillo),, preromanička tvrđava, bile su dve građevine koje su izgradili prvi asturski kraljevi na Planini Naranko (šp: Monte Naranco), u severnom delu grada.
Romanika je veoma prisutna u celoj Asturiji. Ističe se manastir San Pedro de Viljanueva , crkve San Esteban de Aramil, San Huan de Amandi i Santa Marija de Hunko.
Gotika je nešto manje zastupljena i može se videti u arhitekturi katedrale San Salvador u Ovijedu.
Barok je takođe veoma zastupljen preko dvorske arhitekture, čiji su najistaknutiji predstavnici Palata Kamposagrado i Palata Velarde. Palata Velarde je takođe i sedište Muzeja lepih umetnosti Asturije.
Skup spomenika u Ovijedu je proglašen kulturnom baštinom.
Što se tiče narodne arhitekture, ističe se horeo, silos za odlaganje žita i kukuruza veoma prisutan na celoj teritoriji Asturije. Veoma je funkcionalan, s obzirom da se može sklopiti što omogućava lak transport s jednog mesta na drugo.
Priroda Asturije je veličanstvena, puna nacionalnih parkova, od kojih se ističe park Vrhovi Evrope (šp: Los Picos de Europa). Najpoznatija planina je Piku Urielju (šp: Picu Urriellu) (2519 metara), takođe poznata kao El Naranho de Bulnes (šp: El Naranjo de Bulnes), vrh koji u suton dobija narandžast sjaj, po čemu je i dobio ime.
Torre Beretti, Pavia
Torre Beretti je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Lomas de San Isidro, Poncitlán
Lomas de San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Poncitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1568 m.
Niverville, New York
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.662, što je 75 (-4,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ray Noble
Ray Noble (17. decembar 1903 – 3. april 1978) bio je engleski vođa orkestra, kompozitor, aranžer, radio-komičar i glumac. Najpoznatiji je kao kompozitor hit-pjesama kao što su "Cherokee", "I Hadn't Anyone Till You" i "The Very Thought Of You".
Hofstadterov zakon
Hofstadterov zakon je samoreferentni aforizam u vezi vremena (u hronološkom smislu), kojeg je skovao američki akademik Douglas Hofstadter:
Navedeni zakon potiče iz Hofstadterove knjige iz 1979, "Gödel, Escher, Bach: Večna zlatna pletenica". Zakonom se izražava teškoća precizne procene vremena potrebnog za dovršenje zadataka znatnije složenosti. Često ga pominju programeri, naročito u diskusiji o tehnikama za poboljšanje produktivnosti, kao što je knjiga The Mythical Man-Month Freda Brooksa ili ekstremno programiranje. Rekurzivna priroda zakona je odraz univerzalno doživljene teškoće u proceni kompleksnih zadataka, uprkos najboljim naporima, uključujući i svest o tome da je neki zadatak složen.
Zakon je prvi put formulisan tokom diskusije o šahovskim kompjuterima, koje su vrhunski igrači uvek pobeđivali, iako su mašine bile bolje u rekurzivnoj analizi. Intuicijom je objašnjeno da su se ljudski igrači mogli fokusirati na pojedine pozicije umesto da prate sve moguće varijante igre do zaključenja. Hofstadter je napisao: "U ranim danima kompjuterskog šaha se procenjivalo da će biti potrebno deset godina dok kompjuter (ili program) ne postane svetski šampion. Ali kada je prošlo deset godina, izgledalo je da do dana kada će kompjuter postati svetski šampion ima još više od deset godina". Na to je sugerisao da je to "još jedan dokaz za prilično rekurzivni Hofstadterov zakon".
Reference
Hofstadter's law Ley de Hofstadter Loi de Hofstadter חוק הופשטטר Lögmál Hofstadters Legge di Hofstadter Lei de Hofstadter Закон Хофштадтера
Opština Reynosa, Tamaulipas
Reynosa je opština u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas.
Prema proceni iz 2011. godine u opština je živelo 5580 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
Scarborough, Tobago
Scarborough je grad od 4600 stanovnika na Trinidadu i Tobagu, državi u Karipskom moru. Grad je i administrativni centar otoka Tobaga.
Geografija
Scarborough leži na jugozapadu Tobaga, smješten u zaljevu Rockly, a sam centar se prostire po obrocima brežuljka udaljenog 13 km od krajnjeg jugozapadnog rta. Na vrhu brežuljka nalazi se utvrda Kralj Georg koju su podigli Britanci krajem 18. vijeka (točnije između 1777. i 1779). To je kompleks sa kasarnama, zgradama za oficire, zatvorom i brojnim topovima. Danas se u njemu nalazi i muzej historije Tobaga.
Historija
Scarborough je prvi put dokumentiran 1654. pod imenom Lampsinburg, kao naselje holandskih kolonista kog su osnovala dva brata. Uspjeh Holanđana u kolonizaciji Tobaga izazvao je zavist drugih evropskih sila. Britanci nisu gubili vrijeme pa su uskoro organizirali pirate koji su napadati otok, a slijedili su ih Francuzi, pa je odtad u narednih 150 godina tridesetak puta promjenio gospodare. mini|lijevo|240px| [[Ulica Wilson]] Holanđani su ponovno zauzeli Tobago 1670-ih i oformili su prvu civilnu vlast na otoku te doveli stotine afričkih robova da rade na zemlji. Za svoje kratkotrajne vladavine uspjeli su podići ugodan gradić širokih ulica i urednih kuća duž obale zaljeva Rockley (danas Donji grad), no istisnuli su ih Francuzi 1677. godine.
Kad su Britanci 1762. istjerali Francuze, ubrzo su na lokalitetu Studly Park, podigli novu prijestolnicu Georgetown, ali su je uskoro počeli napuštati i selili se u stari Lampsinburg koji je izrastao u financijsko-trgovački centar otoka. Ime je promjenjeno u današnji Scarborough, a od 1769. je postao i administrativni centar jer je preseljena otočka skupština.
Tobago je od 1781. ponovno u francuskim rukama, pod čijom je vlašću ostao narednih 12 godina. Nakon još nekoliko promjena gospodara Tobago je od 1814. kolonija Ujedinjenog Kraljevstva, čime je završila era političke nestabilnosti.
Privreda i transport
Današnji Scarborough je živahni grad koji egzistira od turizma. Najveći broj turista dolazi preko Internacionalnog aerodroma Arthur Napoleon Raymond Robinson (nekadašnji Crown Point) (IATA: TAB, ICAO: TTCP) koji je udaljen 11 km od centra grada. Luka je jaružanjem produbljena kako bi mogla primiti najveće kruzere.
Balada o trubi i oblaku
Balada o trubi i oblaku je jugoslavenski crno-bijeli igrani film snimljen 1961. godine na slovenskom jeziku u režiji Franceta Štiglica. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Cirila Kosmača koji je zajedno sa Štiglicom napisao scenarij. Radnja je smještena u Sloveniju u doba Drugog svjetskog rata i prikazuje kako se seljačka porodica mora suočiti sa moralnim dilemama kada dozna kako Nijemci i njihovi domaći pomagači namjeravaju likvidirati grupu ranjenih partizana koja se krije u obližnjoj pećini. Balada o trubi i obalu je na pulskom festivalu podijelila Zlatnu arenu sa filmom Uzavreli grad.
Charvieu-Chavagneux
Šarvje Šavanje je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi Vjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 7889 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 912 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,65 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara (maksimalnoj 251 m, a minimalnoj 200 m).
Ѕ
Ѕ ѕ je ćirilično slovo koje ima fonetsku vrednost. Koristilo se u staroslovenskom jeziku, pod nazivom (dzělo).
Ovo staro slovo je danas karakteristično i unikatno jedino za makedonsko pismo, dok kao glas i danas postoji u pojedinim krajevima Srbije, Crne Gore i Bugarske. Iz srpske azbuke je izbačeno reformom Vuka Karadžića u 19. veku.
U staroslovenskoj ćirilici takođe je imalo oblik Ꙃ ꙃ.
Ѕ u srpskom jeziku
Glas Ѕ se u sačuvao u zetsko-raškom, smederevsko-vršačkom, kosovsko-resavskom, prizrensko-južnomoravskom, svrljiško-zaplanjskom i timočko-lužničkom dijalektu srpskog jezika.
Pobietto, Alessandria
Pobietto je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
Los Húmedos, Zapopan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1361 m.
Virgen de Juquila, Tlapa de Comonfort
Virgen de Juquila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlapa de Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1979 m.
Rincón del Guayabo, Villamar
Rincón del Guayabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Villamar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1695 m.
Broștenii de Sus, Plopșoru
Broștenii de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Plopșoru.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Faktor licenciranja DNK replikacije MCM3
Faktor licenciranja DNK replikacije MCM3 je protein koji je kod ljudi kodiran MCM3 genom.
Protein kodiran ovim genom je jedan od visoko konzerviranjih proteina održavanja mini-hromozoma (MCM) koji učestvuju u inicijaciji replikacije eukariotskog genoma. Heksamerni proteinski kompleks formiran od MCM proteina je ključna komponenta prereplikacionog kompleksa (pre-RC). On učestuje u formiranju replikacionih viljuški i regrutaciji drugih srodnih proteina replikacije DNK. Ovaj protein formira kompleks sa MCM4, 6, i 7, i pokazano je da reguliše helikaznu aktivnost kompleksa. On direktno dolazi u kontakt sa MCM5/CDC46. Ovaj protein formira interakcije, i biva acetilisan posredstvom MCM3AP, acetiltransferaze asocirane sa hromatinom. Acetilacija ovog proteina inhibira inicijaciju DNK replikacije i progresiju ćelijskog ciklusa.
Interakcije
MCM3 formira interakcije sa ORC4L, ORC5L, CDC6, MCM3AP,   MCM5, MCM7,   DBF4, MCM2 i CDC45-srodan protein.
Branilac po službenoj dužnosti (TV drama)
Branilac po službenoj dužnosti je jugoslavenska TV drama prikazana 1961. godine. Režirao ju je Ante Viculin u produkciji Televizije Zagreb. Temelji se na motivima drami The Dock Brief engleskog pisca Johna Mortimera.
Pedemonte, Genoa
Pedemonte je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5824 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 128 m.
Bedizzano, Massa e Carrara
Bedizzano je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 797 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 278 m.
5-Fluorovilardin
5-Fluorovilardin je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 217,155 Da.
Rancho Villagómez, Tijuana
Rancho Villagómez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Opština Temósachi, Chihuahua
Temósachi je opština u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua.
Prema proceni iz 2011. godine u opština je živelo 1384 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1873 m.
Buena Vista, Humacao County, Puerto Rico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.134.
Reinsdorf (Sachsen)
Rajnsdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 33 opštinska središta okruga Cvikau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 8.294 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14524250.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Cvikau Rajnsdorf se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Cvikau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 296–425 metara. Površina opštine iznosi 21,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.294 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 392 stanovnika/km².
Xiatipa, Tamazunchale
Xiatipa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 500 m.
Vinarija
Vinarija je ime za proizvodni pogon u kom se proizvodi - vino.
Historija i karakteristike
Ljudi su vjerojatno počeli uzgajati grožđe vjerojatno nešto kasnije nego pšenicu, a to je bilo u 8. mileniju pne.
Najstarija vinarija na svijetu otkrivena je u spilji u planinama Armenije. Međunarodni tim istraživača otkrio je posudu za piće, prešu za grožđe i vrčeve sa tragovima fermentacije s kraja 7. milenija pne. Dosad su otkriveni i stariji tragovi konzumacije vina, ali je to najstariji pronađeni pogon za proizvodnju vina.
Ricardo Flores Magón, Valle Hermoso
Ricardo Flores Magón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Valle Hermoso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Zvučnik
Zvučnik je elektromehanički pretvarač koji pobuđen električnim signalom proizvodi zvuk namijenjen ljudskom uhu. Opseg učestanosti zvučnika navodi se u hercima (Hz). Ljudsko uho čuje zvuk u opsegu od 20 Hz do 20 kHz. Zvučnici generišu zvuk različitih opsega učestanosti, u zavisnosti od veličine i namene (na primer, u stereo sistemu jedan zvučnik generiše niske učestanosti - bas, a drugi visoke - sopran).
Prema načinu pretvaranja električne energije u zvuk, zvučnici se dele na dinamičke, elektrostatske i piezoelektrične. Podrazumevana vrsta je dinamički zvučnik, koji koristi energiju magnetskog polja. Znatno kvalitetniji i skuplji su elektrostatski zvučnici koji koriste energiju električnog polja. Piezoelektrički zvučnici koriste efekt mehaničkog titranja kristala pod utjecajem električnog napona.
Zvučnik se sastoji od magneta, elektromagneta i papirne kupe. Elektromagnet je pričvršćen za kupu. Kada kroz elektromagnet prolazi električna struja, on se ili privlači ka magnetu ili (ako struja teče u drugom smeru) odbija od njega. Kretanje elektromagneta izaziva vibriranje kupe i tada nastaju zvučni talasi.
Pod zvučnikom se nekad podrazumeva i kutija zvučnika u kojoj se nalazi jedan ili više zvučnika.
Povijest
Prvi je zvučnik je bila telefonska slušalica koju je 1876. patentirao Alexander Graham Bell. Nedugo zatim uslijedila je poboljšana verzija Ernsta Siemensa u Njemačkoj i Engleskoj 1878. Modernu konstrukciju zvučnika s pomičnom zavojnicom ostvario je Oliver Lodge u Engleskoj 1898.
Princip pomične zavojnice patentirali su 1924. dva Amerikanaca, Chester W. Rice i Edward W. Kellog. Postoji dvojba kako je Britanac Paul Voigt prije njih podnio patentni zahtjev koji je tek naknadno prihvaćen. Voigt je 1928. napravio prvi zvučnik koji je mogao učinkovito reproducirati cijeli raspon frekvencija, a također je razvio i prvi sustav za kućnu upotrebu, međutim koristio je elektromagnete umjesto permanetnih magneta.
Prvi su zvučnici koristili elektromagnete jer je u to doba cijena permanentnih magneta potrebne veličine i snage bila prevelika. Elektromagnet se pobuđivao istosmjernom strujom kroz zavojnicu koja je obično služila i kao prigušnica u ispravljaču pojačala na koje je zvučnik bio priključen.
Način rada
Dinamički zvučnik koristi međudjelovanje magnetskog polja permanentnog magneta i magnetskog polja zavojnice proticane pobudnom strujom. Premda se zvučnik pobuđuje iz naponskog izvora, valja uočiti da silu koja pokreće membranu stvara električna struja. Najvažniji dijelovi su (slika desno): permanentni magnet, meko željezo permanentnog magneta, titrajna zavojnica s nosačem (voice coil), membrana (cone) s kalotom (dustcap), ovjes (surround), centrator (spider) i  košara (basket).
Permanentni magnet, polni nastavci od mekog željeza i zračni raspor čine zajedno magnetski krug. Permanentni magnet se izrađuje iz magnetski tvrdih materijala kao što su Alnico, razne feritne strukture i sl.
Titrajna zavojnica je namotana na tijelu od čvrstog papira, duraluminija ili posebnih poliesterskih smola. Ostvarena točnost oblika tijela nosača mora biti vrlo velika. Zavojnica se namata bakrenom ili aluminijskom žicom, obično okruglog, a rjeđe pravokutnog presjeka. Duljina same titrajne zavojnice mora biti ili veća ili manja od duljine zračnog raspora. Razlika u duljini određuje se prema proračunatom hodu membrane na rezonantnoj frekvenciji mehaničkog titrajnog sustava uz maksimalnu pobudu.
Membrana dinamičkog zvučnika je zalijepljena užim dijelom na tijelo nosača titrajne zavojnice te se, posljedično, titranje nosača titrajne zavojnice prenosi neposredno na membranu. Traži se da, s jedne strane, membrana bude teška i čvrsta kako bi udovoljila zahtjevima za reprodukciju u niskotonskom području (niska rezonantna frekvencija mehaničkog titrajnog sustava, velike amplitude), a s druge strane da bude čvrsta i što lakša kako bi ispunila zahtjeve za reprodukcijom u visokotonskom području (vjerni slijed i najbržih promjena pobudnog napona). Membrana ima najčešće oblik krnjeg stošca ili trube s eksponencijalnim razvojem. Izrađuje se od smjese materijala kao što su papir, tkanine, staklena vlakna, smole i td.
Ovjes membrane i centrator određuju gibanje titrajne zavojnice i same membrane po osi zvučnika. Ovjes se izrađuje kao dio same membrane ili u obliku prstena od gume ili tkanine valovita presjeka koji se naknadno lijepe na košaru i membranu zvučnika. Centrator se izrađuje od tkanina valovita presjeka impregniranih termootpornim smolama. Košara zvučnika sjedinjuje sve dijelove zvučnika u jednu cjelinu. Izrađuje se lijevanjem ili prešanjem, a pruža čvrst oslonac za ovjes, centrator i magnetski sustav.
Zvučnička kutija
mini|Zvučnička kutija sa više zvučnika
Potreba za odvajanjem prednjeg i stražnjeg dijela zračenja uvjetuje ugradnju zvučnika na plohu što većih dimenzija, što je u stvarnosti praktički nemoguće izvesti. Zvučnik se zato zatvara u zvučničku kutiju i time je zračenje prednjeg i stražnjeg dijela potpuno odvojeno. Stražnji dio zračenja se apsorbira u samoj kutiji, a rezonantna frekvencija zatvorenog zvučnika se povisi jer zatvoreni zrak svojom krutošću smanjuje elastičnost ovjesa zvučnika. Zbog toga se frekvencijsko područje zvučnika ugrađenog u zvučničku kutiju sužava prema nižim frekvencijama. Zvučniku koji je ugrađen u zvučničku kutiju prijenosni opseg u niskotonskom području može se u izvjesnoj mjeri proširiti na donjem rubu prijenosnog frekvencijskog opsega i to ugradnjom zvučnika u tzv. «bas-refleks» zvučničku kutiju.
Bas-refleksna zvučnička kutija ima na prednjoj strani otvor sa svojstvima akustičke induktivnosti (inercija mase zraka koji titra u otvoru, odn. cijevi). Akustička induktivnost čini rezonantni krug sa akustičkom kapacitivnosti elastičnosti zraka zatvorenog u kutiji te ugađanjem rezonantne frekvencije akustičkog rezonatora na rezonantnu frekvenciju zvučnika proširujemo upotrebivo frekvencijsko područje zvučnika uz iskorištenje stražnjeg dijela zračenja na najnižim frekvencijama u okolini rezonatne frekvencije zvučnika. Osim bas-refleksnih zvučničkih kutija postoje i druge izvedbe zvučničkih kutija koje svojim oblikom i građom prilagođavaju fizikalna svojstva titranja zraka (akustičku impedanciju zraka) karakterističnim svojstvima zvučnika (eksponencijalne zvučničke kutije) ili se zračenje stražnje strane zvučnika zakreće u fazi te na pogodan način potpomaže zračenju prednje strane membrane zvučnika.
Elektrostatski zvučnik
Elektrostatski zvučnik koristi tanku ravnu membranu, obično izrađenu od materijala kao što je poliester, debljine kojih 2-20 µm,  izvanrednih mehaničkih svojstava i impregniranih vodljivim materijalima kao što je grafit. Membrana je postavljena između dvije električki vodljive rešetke s malim zračnim razmakom između rešetki i membrane. Zahvaljujući vanjskom izvoru napona membrana je postavljena na potencijal od nekoliko kV u odnosu na rešetku. Na rešetke se dovodi električni napon u obliku tonskog signala i to u protufazi kako bi se stvorilo jednoliko električno polje koje će pokrenuti membranu na titranje sukladno sadržaju frekvencijskog spektra tonskog signala. Na rešetke je nužno dovesti napon dovoljno velike amplitude u namjeri da se stvori dovoljno jako električno polje za pokretanje membrane poželjnim, dovoljno velikim intenzitetom. Elektrostatski zvučnik u osnovi predstavlja velik pločasti kondenzator te predstavlja izvor napona relativno velike kapacitivne unutarnje impedancije, za razliku od dinamičkog zvučnika koji ima relativno nisku električnu impedanciju induktivnih svojstava. Uvjetovano potrebom prilagođenja visoke impedancije elektrostatskog zvučnika na razinu optimalnu za priključenje na pojačalo snage (predviđeno za priključak zvučnika impedancije 4 ili 8 Ohma), elektrostatski zvučnik se na pojačalo spaja preko prilagodnog transformatora relativno velikog omjera transformacije napona. Takav prilagodni transformator zbog niza razloga je posebno zahtjevna komponenta sustava elektrostatskih zvučnika. U novije vrijeme grade se sustavi elektrostatskih zvučnika bez prilagodnog transformatora izvedeni visokonaponskim pojačalima s elektronskim cijevima.
Prednosti elektrostatskih zvučnika uključuju relativno malu težinu i posebno linearnu amplitudnu i faznu frekvencijsku karakteristiku. Posebno su dobre tranzijentne karakteristike, gdje membrana zvučnika treba slijediti izrazito brze promjene reproduciranog tonskog signala, a zahvaljujući posebno laganoj membrani elektrostatskog zvučnika.
Nedostatak je elektrostatskih zvučnika što u području nižih frekvencija dolazi do poništavanja zračenja prednjeg i stražnjeg dijela membrane, a iz razloga nedostatka zatvorene zvučničke kutije u kakvu je, na primjer, ugrađen dinamički zvučnik. Navedeni nedostaci pokušavaju se rješiti hibridnim zvučničkim sustavima gdje se za reprodukciju nižeg frekvencijskog područja koristi klasični dinamički niskotonski zvučnik, a za reprodukciju preostalog dijela tonskog spektra koristi se elektrostatski zvučnik. Dodatni je nedostatak elektrostatskih zvučnika osjetljivost na prašinu i vlagu te uvijek prisutna opasnost od strujnog udara visokog napona.
Piezoelektrični zvučnici
Piezoelektrički zvučnici se često koriste kao visokotonski zvučnici u komercijalnim zvučničkim sustavima ili kao zvučnici za reprodukciju zvuka s računala i manjih prijenosnih radio aparata. Otporni su na preopterećenje koje bi inače uništilo osjetljive visokotonske dinamičke zvučnike te se mogu priključiti na pojačalo snage bez zvučničke skretnice. Priključak valja, međutim, izvesti putem odgovarajućeg razdjelnog otpornika kako bi se spriječio neposredni priključak visoke kapacitivne impedancije piezoelektričnog zvučnika na izlaz pojačala snage, a iz razloga spriječavanja pojave samooscilacija pojačala. Amplitudni frekvencijski odziv je u piezoelektričnih zvučnika znatno neujednačeniji u odnosu na dinamički zvučnik te ga se ugrađuje isključivo tamo gdje visoka kvaliteta reprodukcije nije bitna.
Tehnike reprodukcije
Donedavno se zvuk reproducirao u mono i stereo tehnici, a ideje o kvadrofoniji su davno izumrle, no krajem stoljeća postali su popularni surround zvučnički sustavi, kojima se postiže ono što kvadrofonija nije svojedobno uspjela.
Tipičan razmještaj je 5.1 (noviji standardi su 6.1 i 7.1):
7.1 sistem je zapravo jednak 5.1 samo što ima još dva zvučnika "središnji" koji su naravno lijevi i desni. Kvaliteta ovakvog sistema je u tome što sada doslovno možemo sudjelovati u filmu te osječati svaki zvuk te dobiti doživljaj kao da smo u filmu ili nekoj drugoj aplikaciji.
Curteri, Salerno
Curteri je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 134 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 422 m.
Rancho Nuevo, Valle de Zaragoza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1323 m.
Santiago Chiconcillo, Tantima
Santiago Chiconcillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantima.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Vollone, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Erin Springs, Oklahoma
Erin Springs je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 87, što je 27 (-23,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Villa Unión, Santa María Tonameca
Villa Unión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tonameca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 181 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
José Clemente Orozco
José Clemente Ángel Orozco Flores (23. studenog 1883., Ciudad Guzmán, Meksiko — 7. listopada 1949., Ciudad de Mexico) bio je meksički slikar i grafičar, najpoznatiji po svojim monumentalnim muralima (zidnim slikama). S Diegom Riverom i Davidom Alfarom Siqueirosom smatra za jednog od vođa tzv. "meksičkog muralizma". Ova škola slikarstva je kombirala staru meksičku slikarsku tradiciju s modernim europskim stilovima. mini|lijevo| Prometej na zidu Sveučilišta Pomona, Kalifornija (1927.)
Životopis
mini| Izgarajući čovjek u kupoli Hospicija Cabanas (1936.-39.) Orozco je rođen u mjestu Zapotlán el Grande (sada Ciudad Guzmán) i kao dječak je izgubio lijevu ruku u igri s barutom. Nakon što je završio srednju školu za poljoprivredu i arhitekturu, Orozco je studirao na Likovnoj akademiji San Carlos u gradu Meksiku.
1920-ih započinje svoje najpolodnije razdoblje meksičkog muralizma, donekle inspirirano talijanskim freskoslikarstvom a dijelom soc-realizmom, te slika murale sa socijalnim i nacionalnim temama u javnim zgradama grada Meksika. Od 1922.-24., Orozco je oslikao zidove zgrade Nacionalnog obrazovanja, a 1925. zidove "Kuće pločica" u gradu Meksiku, a 1926. zid Industrijske škole u Orizabi, Veracruz.
Nakon atentata na generala Obregona i političkih promjena koje su uslijedile u Meksiku, nova vlada nije tolerirala dvosmislene političke poruke meksičkih muralista i oni su morali napustiti državu. Za vrijeme Rooseveltovog New Deala u SAD-u (1927.-34.), Orozco je slikao velike murale na zidovima u New Yorku, New Hampshireu i Kaliforniji. Njeovi murali na Sveučilištu Dartmouth u New Hampshiru, gdje je oslikao više od 3.000 m² i načinio neke od svojih remek-djela, su utjecali na mnoge umjetnike u SAD-u, ali i cijeloj Latinskoj Americi.
Po povratku u Meksiko 1934., Orozco je oslikao zidove slavnog Hospicija Cabañasa u Guadalajari. God. 1940. oslikao je knjižnicu Gabino Ortiz u Jiquilpanu (Michoacán), a od 1942.-44. godine Isusov hospicij (Hospital de Jesús) u gradu Meksiku. "Preporođeni Juárez" iz 1948. godine je bio njegov posljednji mural, preminuo je i sahranjen slijedeće godine u gradu Meksiku.
Djela
Njegova freska "Izgarajući čovjek" (Hombre de fuego) u kupoli Hospicija Cabañas u Guadalajari, kojeg je oslikao od 1936.-39. godine, smatra se remek-djelom meksičke umjetnosti.
Njegovi crteži i prenosive slike su uglavnom izložene u muzeju Carrillo Gil (Ciudad de mexico) i Radionici Orozco u Guadalajari.
Baron (Oaza)
Baron je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Sanlis.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 777 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 36 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 85 metara (maksimalnoj 151 m, a minimalnoj 63 m).
Opština Bolaños, Jalisco
Bolaños je opština u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2011. godine u opština je živelo 4683 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1596 m.
Torre d'Arese, Pavia
Torre d'Arese je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 888 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Opština Șinteu, Bihor
Șinteu je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 620 m.
Najar, Poncitlán
Najar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Poncitlán.
Podigliano, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 364 m.
La Cantera, Villamar
La Cantera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Villamar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1759 m.
Remse
Remze je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 33 opštinska središta okruga Cvikau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.885 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14524260.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Cvikau Remze se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Cvikau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 225 metara. Površina opštine iznosi 14,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.885 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 127 stanovnika/km².
Château Lafite Rothschild
Château Lafite Rothschild je imanje i vinarija porodice Rothschild, poznata širom svijeta po vrhunskim crnim vinima. Imanje od stotinjak hektara sa dvorcem iz 16. vijeka nalazi se na jugozapadu Francuske u Regiji Médoc, sjeverozapadno od Pauillaca i Bordeauxa.
Historija
Imanje je prvi put dokumentirano 1234. kao feud Gombauda de Lafita. Porodica Ségur kupila je Lafite početkom 17. vijeka, zajedno sa dvorcem iz 16. vijeka. Pretpostavlja se da su na imanju već postojali neki vinogradi, ali je sigurno da je većinu vinograda zasadio oko 1680. Jacques de Ségur.
Početkom 18. vijeka markiz Nicolas Alexandre de Ségur je znatno unaprijedio proces proizvodnje vina, i učinio ga poznatim među evropskom plutokracijom. Zahvaljući podršci utjecajnih ličnosti onoga vremena dugo je bio poznat kao "Vinski knez", a vino iz Château Lafita se zvalo "Kraljevsko vino". Još od početka 18. vijeka vina iz Lafita prodavana su u Londonu. Između 1732. i 1733. prvi premijer Velike Britanije Robert Walpole, kupovao je po barel Lafita svaka tri mjeseca. Potkraj 18. vijeka, reputacijavina iz Lafita bila je neupitna, pa je čak i Thomas Jefferson posjetio imanje i postao doživotni kupac. left|thumb|220px| Etiketa [[vino|vina iz 1999.]] Nakon Francuske revolucije u periodu poznatom kao Jakobinska diktatura imanje od 1794., više nije bilo vlasništvo porodice Ségur, već javno dobro. Ono je 1797. prodano grupi holandskih trgovaca. Tokom prve polovice 19. vijek Château Lafite bio je vlasništvo porodice Vanlerberghe, koja je proizvodnju vina još više unaprijedila.
U augustu 1868. baron Jakob Mayer Rothschild kupio je Château Lafite, od Ignaca-Josepha Vanlerbergha. Jakob Mayer umro je samo tri mjeseca nakon kupnje Lafita, tako je imanje od 74 hektara vinograda, postalo imovina njegovih trojica sinova: Alphonsa, Gustava i Edmonda. 20. vijek bio je period uspjeha i poteškoća, od borbe sa filokserom do svjetskih ratova.
Rose, Cosenza
Rose je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1235 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 444 m.
Charnècles
Šarnekl je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi Grenobl.
Polovragi, Polovragi
Polovragi je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Polovragi.
Charnècles
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1363 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 260 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 375 metara (maksimalnoj 405 m, a minimalnoj 260 m).
Polovragi, Polovragi
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2911 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 609 m.
Bačevci (Bajina Bašta)
Бачевци су насеље у Србији у општини Бајина Башта у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 167 становника (према попису из 1991. било је 174 становника).
Демографија
У насељу Бачевци живи 131 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 42,5 година (39,8 код мушкараца и 45,0 код жена). У насељу има 53 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,15.
Ово село је насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња два пописа дошло је до блажег пада у броју становника.
La Laguna, Zapopan
La Laguna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1639 m.
Novica Veličković
Novica Veličković (Beograd, 5. oktobar 1986) je srpski košarkaš. Trenutno je član KK Partizana.
Opština Huatusco, Veracruz
Huatusco je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Novica Veličković
Karijera
Košarku je počeo da trenira u klubu KK Klik 1996. Zatim je igrao za Zemun (1998-2001), a od 2001. je član Partizana. Sa Partizanom je 2003. bio kadetski prvak Srbije i Crne Gore, a bio je član kadetske reprezentacije.
Opština Huatusco, Veracruz
Prema proceni iz 2011. godine u opština je živelo 10140 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 976 m.
Novica Veličković
Karijera
Za prvi tim Partizana je zaigrao u sezoni 2004/05. i osvojio je prvenstvo te sezone. Te sezone nastupao je za juniorsku reprezentaciju SCG u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo, kao i na nezvaničnom Svetskom prvenstvu u Manhajmu. 2005. je bio član mlade reprezentacije na Evropskom prvenstvu u Čehovu i osvojio je bronzanu medalju.
Na utakmici Jadranske lige između Partizana i Hemofarma u sezoni 2005/2006. izbila je opšta tuča između igrača dva tima. Hemofarm je imao veliku prednost 22 sekunde pre kraja utakmice kada je Veličković faulirao Amerikanca Roberta Konlija, koji je burno reagovao na prekršaj. U tuči je učestvovalo desetak košarkaša oba tima, a Veličković, iako jedan od najmlađih, bio je i jedan od najaktivnijih učesnika obračuna i razbio je arkadu košarkašu Hemofarma Slavku Stefanoviću. Partizan je te sezone odbranio titulu u domaćem prvenstvu. Veličković je 2006. je igrao na Evropskom prvenstvu za mlade u Izmiru, gde je osvojio zlatnu medalju.
Sledeće sezone Veličković je sa Partizanom osvojio Jadransku ligu i nacionalno prvenstvo. U finalu plej-ofa Sinalko Superlige protiv Crvene zvezde, Veličković se sukobio sa Milanom Gurovićem. Posle incidenta sudija je Partizanovom krilnom centru dosudio tehničku ličnu grešku, a Duško Vujošević je zamenio Veličkovića. Partizanov mladi košarkaš je ispraćen sa tribina povicima „Novica ubica!“ i od tada mu taj nadimak ostaje. Kasnije su Gurović i Veličković igrali zajedno za reprezentaciju Srbije na Evropskom prvenstvu u Španiji 2007. godine.
3. novembra 2007. godine kada su se u hali Pionir u okviru trećeg kola prve faze Evrolige sastali Partizan Igokea i tadašnji prvak Evrope, ekipa Panatinaikosa. Posle fenomenalne igre Beograđana, poslednji napad su imali crno beli. Veličković je ostao sam, šutirao za pobedu Partizana i zamalo promašio. Panatinaikos je tako pobedio, a Novica je plačući u svlačionici rekao da će "sledeća sigurno ući". Kada je prošao u drugu fazu Evrolige, Partizan je za protivnika ponovo dobio Panatinaikos. Posle fenomenalnog izdanja beogradskih crno-belih u ovoj fazi, utakmica ova dva rivala u poslednjem kolu u hali Pionir je direktno odlučivala koji će se tim plasirati u četvrtfinale. U jednom od poslednjih napada, pri maloj rezultatskoj prednosti Partizana, lopta je ponovo došla do Veličkovića, koji je uputio izuzetno težak šut preko ruku Majka Batista i pogodio. Utakmica je tom trojkom bila rešena, Partizan se plasirao u četvtfinale Evrolige, a aktuelni evropski šampion i najskuplji tim Evrolige je eliminisan. Partizan je u četvrtfinalu eliminisala Taukeramika, dok je u domaćim takmičenjima osvojio triplu krunu.
Belvedere, Massa e Carrara
Belvedere je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 559 m.
Casas Viejas, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Casas Viejas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 162 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 528 m.
Fairlawn, Virginia
Ferlon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.367, što je 156 (7,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Ceiba, Tamazunchale
La Ceiba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 599 m.
Ojo Amarillo, New Mexico
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Brazil – Francuska (finale FIFA Svjetskog prvenstva 1998.)
Finale Svjetskog prvenstva 1998. odigrano je 12. srpnja 1998. godine na stadionu Stade de France u Saint-Denisu, između reprezentacija Brazila i Francuske. Brazil je u utakmicu ušao kao branitelj naslova iz 1994. godine, dok je Francuskoj ovo bio prvi nastup u finalu. Francuska je uvjerljivo slavila s 3:0 protiv Brazila i tako osvojila svoj prvi naslov svjetskog prvaka. Zinedine Zidane, koji je proglašen igračem utakmice, postigao je dva gola u prvom poluvremenu, a konačni rezultat postavio je Emmanuel Petit golom u sudačkoj nadoknadi drugog poluvremena.
Obje momčadi su imale težak put do finala. Brazil je osvojio skupinu sa 6 bodova, izgubivši od Norveške u zadnjem kolu. Nakon što su u osmini finala i četvrtfinalu izbacili Čile i Dansku, u polufinalu su protiv Nizozemske prošli tek nakon jedanaesteraca. S druge strane, Francuska je sa stopostotnim učinkom prošla skupinu samo da bi u osmini finala izbacili Paragvaj zlatnim golom. U četvrtfinalu su porazili Italiju nakon jedanaesteraca, a u polufinalu iznenađenje turnira - Hrvatsku.
Familia Martín, Tijuana
Familia Martín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Brazil – Francuska (finale FIFA Svjetskog prvenstva 1998.)
Prije utakmice, u medijima su se pojavile špekulacije oko spreme brazilskog napadača Ronalda, koji se ozlijedio na dan finala. Iako je, zbog ozljede, izvorno uklonjen s popisa igrača, samo 72 minute prije početka utakmice objavljeno je kako će ipak igrati. Tokom utakmice, Ronaldo se ponovo ozlijedio nakon sudara s Fabienom Barthezom. Iako se odluka brazilskog izbornika da igra s Ronaldom pokazala pogrešnom, bila nje razumljiva s obzirom da je napadač bio ključna karika brazilske ekipe tokom cijelog turnira.
Familia Martín, Tijuana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 196 m.
Brazil – Francuska (finale FIFA Svjetskog prvenstva 1998.)
Francuska je nastavila svoj uspješan niz kvalificiranjem za i osvajanjem Eura 2000 u Nizozemskoj i Belgiji. Brazil je, s druge strane, osvojio Copa Américu 1999. godine te je 2002. godine po peti puta postao prvak svijeta. Ronaldo će tokom sljedećih prvenstava postići ukupno 15 golova te će sve do 2014. godine biti najbolji strijelac svjetskih prvenstava, kada ga je upravo u Brazilu prestigao Miroslav Klose.
Pregled utakmice
Utakmica je vrlo rano išla na ruku domaćinima prvenstva. Netkom prije prve trećine utakmice, Zinedine Zidane gađa gol glavom nakon kornera i Francuska ima prednost od 1:0. Samo nekoliko minuta kasnije, Ronaldo je bio u izvanrednoj prilici nakon Dungine duge lopte, ali Fabien Barthez je u trku uspješno reagirao, sudarivši se pri tom s brazilskim napadačem. Obojici je bila potrebna medicinska pomoć, ali su se brzo oporavili. Glavni brazilski kreatori, Leonardo i Rivaldo, nisu imali pretjeranog manevarskog prostora pored Didiera Deschampsa i Christiana Karambeua. Do kraja poluvremena, Zidane je udvostručio francusko vodstvo gotovo identičnim pogotkom u sudačkoj nadoknadi prvog poluvremena. Na početku drugog poluvremena, Ronaldo je imao novu izglednu priliku, no njegov udarac unutar šesnaesterca završio je u Barthezovim rukama. U 68. minuti, Francuska je ostala s igračem manje nakon što je Marcel Desailly dobio svoj drugi žuti karton, no uspješno su izdržali brazilski pritisak. Dapače, Emmanuel Petit je, u trećoj minuti sudačke nadoknade, nakon izvanredne lopte klupskog kolege iz Arsenala, Patricka Vieire, postavio konačni rezultat od 3:0 i tako Francuskoj donio prvi naslov svjetskog prvaka. U to vrijeme, to je bio drugi najteži poraz Brazila u povijesti svjetskih prvenstava.
Kalarija Zebrzydowska
Povijest
Grad je osnovan 1617. godine u cilju osiguravanja mjesta za stanovanje brojnim hodočasnicima koji su posjećivali vjerski kompleks Kalvarije Zebrzydowska. Grad je proširio u novom planu Jan Zebrzydowski 1640. godine i dobio je gradska prava pod imenom Nowy Zebrzydow. Oko 1715. godine grad je stradao u strašnom požaru i obnovio ga je njegov novi vlasnik, Józef Czartoryski, koji je dao izgraditi Palaču obitelji Czartoryski od 1729.-31. (od 1980ih franjevačko sjemenište).
Tijekom Prve podjele Poljske 1772. godine, ovo područje su anektirali Habsburgovci u Austrijsko Carstvo, te je grad jednostavno bio poznat kao Kalwaria. God. 1887. vlasnik grada je postao Jan Kanty Brandys koji ga ponovno naziva Kalwaria Zebrzydowska, ali je 1896. godine izgubio gradska prva po odluci austrijskih vlasti.
Izgradnja Crkve sv. Jospia je započeta 1905. godine, a pri kraju Prvog svjetskog rata, 1918. godine, grad je vraćen pod okrilje Poljske države. Gradska prava je ponovno dobio 1934. godine. Nakon Drugog svjetskog rata, grad je uglavnom zasnivao svoje gospodardtvo na proizvodnji namještaja i drvo-obrađivačkoj industriji, ali i neprekinutom prilivu hodočasnika u njegov vjerski kompleks.
Znamenitosti
Park Kalvarija Zebrzydowska je maniristički hodočasnički park i pejzažni kompleks izgrađen u 17. stoljeću u duhu protureformacije koja je poticala izgradnju "Kalvarija" u katoličkoj Europi. Kalvarija Zebrzydowska je započeta 1600. godine kada je Mikołaj Zebrzydowski, vojvoda Krakova, na brdu Žar počeo graditi hodočasnički park i samostan za Bernardince (Franjevačke čuvare Svetog Groba u Jeruzalemu). Kalvarija je dizajnirana prema karti Jeruzalema iz 1584. godine koju je izradio nizozemski teolog i svećenik, Christian Kruik van Adrichem. Kompleks se sastoji od građevina:
Gradovi prijatelji
Kalwaria Zebrzydowska ima ugovor o partnerstvu s:
18 de Marzo, Valle Hermoso
18 de Marzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Valle Hermoso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 127 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Opština San Cristobal De Casas, Chiapas
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 20756 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2254 m.
The Lucy Show
The Lucy Show je bio američki televizijski sitcom koji se smatra svojevrsnim nastavkom legendane TV-serije I Love Lucy s Lucille Ball u glavnom ulozi. Emitirala se od 1962. do 1968. Bila je poznata po čestim promjenama glumačke postave, tako da je Gale Gordon (koji se pojavio u drugoj sezoni) bio uz Ball njen jedini stalni član. S vremena na vrijeme su se u gostujućim ulogama pojavljivale Ballina prijateljica Vivian Vance, te djeca Lucie Arnaz i Desi Arnaz, Jr.. Na početku se serija zvala The Lucille Ball Show, ali joj je kasnije ime promijenjeno u The Lucy Show.
Lucille Ball je u seriji tumačila glavnu junakinju - udovicu Lucy Carmichael koja je živjela u gradu Danfield u državi New York sa svoje dvoje djece. Zaplet se vrtio oko njenih pokušaja da novac ostavljen u zakladi od njenog muža iskoristi za razne poslovne sheme, pri čemu je ulazila u sukob s lokalnm bankarom po imenom Theodoroe J. Mooney (Gordon).
Za vrijeme sezone 1967/68. Ball je svoju producentsku tvrtku Desilu Productions prodala tvrtki Gulf and Western Industries. Shvativši da neće imati kreativnu kontrolu nad serijom, odlučila ju je prekinuti i sljedeće sezone započeti novi sitcom pod nazivom Here's Lucy.
Gremlini
Gremlini (eng.  Gremlins) su američka horor filmska komedija iz 1984. koju je režirao Joe Dante, dok je scenarij napisao Chris Columbus. Glavne uloge tumače Zach Galligan, Phoebe Cates, Hoyt Axton i Polly Holliday. Radnja se odvija oko mladića koji dobiva neobično dlakavo stvorenje kao poklon, ali se isto pri dodiru sa vodom razmnoži i stvori male, zle i destruktivne gremline. Film je zaradio 148,17 milijuna $ u američkim kinima, čime je bio 4. najkomercijalniji film 1984. Po filmu je 1990. snimljen i nastavak, Gremlins 2: The New Batch. Za razliku od lakšeg nastavka, prvi film je crna komedija te je smješten u doba Božića. Oba filma su imala jaku marketinšku kampanju.
Steven Spielberg je bio izvršni producent te je otkupio prava na scenarij jer je smatrao da je isti bio "vrlo originalan". Gremlini su većinom dobili pohvale kritičara, iako su ga neki i žestoko kritizirali, uglavnom zbog nasilnih scena. Kao odgovor na te prigovore, i zbog pritužbi na film Indiana Jones i ukleti hram, objavljen u kinima iste godine, Spielberg je Američkoj udruzi za američke filmove (MPAA) predložio da promijeni sustav za klasificiranje primjerenosti filmova za dob gledatelja, iz PG u novi predznak PG-13 (nije primjeren za gledatelje mlađe od 13 godina), što je iduće godine i provedeno u djelo.
Radnja
Izumitelj Randall Peltzer u kineskoj četvrti kupuje neobično, malo dlakavo biće koje ima ima Gizmo. Prodavač mu saopštava da ima tri uvjeta koja mora poštivati: Gizmo ne smije biti izlagan svjetlosti, biti izložen vodi ili jesti nakon ponoći. U surpotnom, dogoditi će se strašne stvari. Randall preuzima bića na sopstvenu odgovornost i daje ga sinu Billyju kao poklon za Božić. Ipak, zbog Billyjevog nemara, Gizmo se polije vodom te iz njega izlaze minijaturne sfere iz kojih izrastu nove jedinke tog bića. Kada ta bića i nešto pojedu nakon ponoći, transformišu se u male, odvratne, zle gremline koji počnu da terorišu celi grad. Kada jedan gremlin skoči u bazen, dolazi do pojave stotina novih. Billyjeva cura Kate mu pokušava pomoći. Nakon što se pojave i žrtve tih bića, Billy odluči djelovati te uspijeva ubiti gremline uz pomoć eksplozije gasa u jednoj kino dvorani u kojoj su ta bića gledala jedan film. U posjet potom dolazi kineski trgovac koji od Billyja oduzima Gizma jer nije spreman za isti, te odlazi.
Nagrade
Gremlini su osvojili pet nagrada Saturn - za najbolji film strave, režisera (Joe Dante), sporednu glumicu (Polly Holliday), glazbu (Jerry Goldsmith) i specijalne efekte (Chris Walas) - a nominiran je za još četiri - najbolji sporedni glumac (Dick Miller), izvedbu mladog glumca (Corey Feldman), scenarij (Chris Columbus) i šminku.