cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vipava (općina)
Naselja Općine Vipava
Duplje, Erzelj, Goče, Gradišče pri Vipavi, Hrašče, Lozice, Lože, Manče, Nanos, Orehovica, Podbreg, Podgrič, Podnanos, Podraga, Poreče, Sanabor, Slap, Vipava, Vrhpolje, Zemono.
Ilijska ploča
thumb|right|230px|Tabula Iliaca Capitolina, rimski reljef, 1. vek Ilijska ploča je generički naziv za prikazivanje dana tokom kojih se odvija radnja Homerove Ilijade, koji je najverovatnije izumio Zenodot i čiji su brojni primeri fragmentarno sačuvani. Ilijske ploče, od kojih je fragmentarno sačuvano neliko primeraka, predstavljaju mramorne ploče (pinakes), koje su nastale u doba ranog rimskog carstva, verovatno u dve radionice u Rimu, od kojih je jedna, kako se čini, snabdevala klijente skromnijih umetničkih aspiracija i finansijskih mogućnosti.
Opis ploča
Ilijskim pločama obično se naziva 21 mramorna ploča izrezbarena u plitkom reljefu. Ploče su podeljene na mala pravougaona polja označena natpisima i obično poređana oko većeg središnjeg reljefa i većih natpisa. O veličini ovih ploča ne može se ništa pouzdano utvrditi, s obzirom da posedujemo samo njihove fragmente. Čini se da je najveća pravougaona ploča bila dimenzija 25 cm s 42 cm.
Na pločama su uglavnom prikazani prizori iz Ilijade i homerskih kikličnih pesama, Razorenja Ilija, Male Ilijade i Etiopide. Jedanaest malih mramornih ploča prikazuju scene iz trojanskog rata opisane u Ilijadi, uključujući i dva okrugla polja s predstavom Ahilejevog štita. Drugih šest reljefa donosi prikaze razorenja Ilija. Na pozadini "ploče Borgia" (Tabula Borgia) nalazi se popis naslova i autora epskih pesama, kao i ukupan broj stihova u svakoj pesmi. Premda je taj popis izazvao veliko zanimanje, W. McLeod je pokazao da on zapravo ne odslikava saznanja helenističkih filoloških istraživanja, jer gde god se podaci iz popisa mogu uporediti s utvrđenim činjenicama, zaključuje se da autor "ploče Borgia" greši, pri čemu npr. spominje pesmu Danaidu, koje ni u jednom drugom izvoru nema, a jednu pesmu pripisuje Arktinu. McLeod iznosi tezu da se radi o književnoj invenciji kako bi se impresionirali bogati skorojevići kakve predstavlja fiktivni lik Trimalhiona u Petronijevom Satirikonu, koji je uveren da je Troju zauzeo i razorio Hanibal; Nicholas Horsfall smatra da je ta "kombinacija grešaka i erudicije" bila namenjena tome da impresionira upravo takve bogataše koji su se brzo obogatili i na brzinu stekli neko obrazovanje pa su tražili takve upadljive, ali sumnjive pokazatelje svog obrazovanja: "Ploča Borgia je privid pismenosti za nepismene", zaključuje McLeod. S druge strane, Michael Squire smatra ove ploče sofisticiranijim.
Tabula Iliaca Capitolina
Jedan od najpotpunijih sačuvanih primeraka jeste tzv. Tabula Iliaca Capitolina, nađena u Bovilama, oko 18 km jugoistočno od Rima. Ploča potiče iz doba cara Avgusta i nastala je oko 15. pne. Na reljefima su prikazane brojne scene iz trojanskog rata s natpisima, a među njima je i prikaz Eneje kako se ukrcava na brod nakon razorenja Troje. Natpis uz tu sliku kaže da je to ilustracija scene iz (izgubljene) pesme Razorenje Ilija starogrčkog pesnika Stesihora iz 6. veka pne., no u tu tvrdnju naučnici ozbiljno sumnjaju još od polovine 19. veka. U Atlasu klasičnih starina Theodora Schreibera nalazi se detaljni opis ploče. Tabula Iliaca Capitolina nalazi se danas u Kapitolskim muzejima u Rimu.
Zvezdara teatar
Zvezdara teatar je beogradsko pozorište osnovano 1984. godine. Do jeseni 2009, kada je pozorište proslavilo dvadeset i pet godina rada, u Zvezdara teatru je održano 65 premijera. .
Zvezdara teatar je osnovan sa specifičnim ciljem da promoviše komade savremenih jugoslovenskih pisaca, a da u organizacionom pogledu okuplja reditelje, glumce i drugo osoblje po projektu, dakle bez angažovanja stalnog ansambla. Prostorije pozorišta useljene su u prostorije Doma kulture „Vuk Karadžić“ na čijoj je sceni 8. oktobra 1984. godine izvedena prva predstava, komad Aleksandra Popovića „Mrešćenje šarana“ u režiji Dejana Mijača. Prostorije se i danas nalaze u zdanju iz 1955. koje je, od kada je u nekadašnju bioskopsku salu premeštena pozorišna scena, nekoliko puta adaptirana. Velika scena Zvezdara teatra, renovirana poslednji put 2001, može da primi 700 posetilaca. Planirano je da od marta 2010. Velika scena ponese ime glumca Danila Bate Stojkovića koji je u Zvezdara teatru odigrao najviše predstava, ukupno 1 102
Iako se od 2001. u ovom pozorištu izvode i komadi stranih autora, zaštitni znak Zvezdara teatra su komadi dramskog pisca Dušana Kovačevića, koji je ujedno i direktor teatra od 1998. godine. Pored drama Dušana Kovačevića, najčešće su izvođena dela Aleksandra Popovića i Siniše Kovačevića.
Beta-gama kompleks
thumb|Heterotrimerni [[G protein ilustrovan sa teorijskim lipidnim ankerima. GDP je crn. Alfa lanac je žut. Beta i gama lanci su plavi.]] Beta-gama kompleks se sastoji od heterotrimernih G proteina Gβ (beta podjedinica) i Gγ (gama podjedinica) koje su međusobno čvrsto vezane.
Nakon aktivacije G-protein spregnutog receptora, Gβγ kompleks se odvaja od Gα podjedinice, omogućavajući Gα podjedinici da funkcioniše kao glasnik u prenosu signala.
Funkcija
Normalna uloga beta-gama kompleksa je inhibicija Gα podjedinice. Slobodni Gβγ kompleks može da dejstvuje kao samostalni signali molekul, koji aktivira sekundarne glasnike ili direktno kontroliše jonske kanale.
Primeri funkcija Gβγ kompleksa su:
Geni
GNB1L i GNB2L1 se ne smatraju klasičnim G proteinskim beta podjedinicama, jer oni ne formiraju beta/gama proteinske komplekse. Oni su samo po aminokiselinskoj sekvenci slični sa Gβ proteinima).
Hodabandski okrug
Hodabandski okrug je jedan od osam okruga u Zandžanskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana. Glavni grad okruga je Kidar.
Aleksandar Popović (pisac)
Aleksandar Popović (20. novembar 1929, Ub — 9. oktobar, 1996, Beograd) jedan je od najznačajnijih srpskih dramskih pisaca. Najviše je pisao komedije i satire a uspešno se bavio i drugim žanrovima, pa je iza sebe ostavio bogat opus drama za decu, scenarija za televizijske drame i serije. Njegova vrlo uspešna knjiga za decu je Sudbina jednog Čarlija. Za dramska dela osvojio je mnogobrojne nagrade, a pozorišne predstave rađene po njegovim tekstovima postale su zaštitni znak mnogih pozorišta. Napisao preko 50 pozorišnih komada.
Biografija
Rođen na Ubu 20. XI 1929. godine. Po završetku gimnazije, odličan matematičar, predaje se pisanju poezije i postaje kandidat za člana Udruženja književnika. Krajem hiljadudevetstočetrdesetih uhapšen je i provodi pet godina na Golom Otoku. Nakon robije bio je prisiljen da se okuša u raznim zanatima. Početkom hiljadudevetstopedesetih prihvatio je poziv Duška Radovića iz Radio Beograda i počeo da piše radio-drame za decu. Sa prvim literarnim tekstovima pojavio se 1959. godine. Njegov raznovrstan opus sadrži drame i komedije, drame za decu, TV drame i televizijske serije.
Kalcijum permanganat
Kalcijum permanganat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 292,060 Da.
Kleingoeft
Po podacima iz 2006. godine u opštini je živelo 133 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 53 stanovnika/km².
Slabtown, Pennsylvania
Slabtaun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 156, što je 51 (48,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tekle Georgis I Etiopski
Tekle Georgis I (giz ተክለ ጊዮርጊስ "Cvijet sv. Georgija"; oko 1751 - 12. decembar 1817 bio je etiopski car (neguš negasti) carskog imena Fekr Sagad u više navrata od 20. jula 1779 do juna 1800. Tekle Georgis bio je član Salomonske dinastije najmlađi sin Johanesa II i Vojzoro Sančevijer, i brat cara Tekle Hajmanota II.
Tekle Georgis vladao je za mračnog vremena znanog kao Zemene Mesafint, kad su etiopski carevi bili marionete u rukama moćnih gospodara rata - pojedinih raseva, koji su ih postavljali i skidali sa trona po svojoj volji.
Razdoblje prve vladavine
Tekle Georgis uspinjao se i gubio carski tron čak pet puta, nakon što su ga Hailu Adara i Kenfu Adam izbavili iz carske tamnice na planini Veni i postavili za cara 1779. Prema mišljenju engleskog orijentologa E. A. Wallis Budgea, Tekle Georgis bio je izuzetno nepopularan od samog stupanja na carski tron. On je svo vrijeme svoje prve vladavine (1779 - 8. februar 1784.) kad je prvi put sa trona svrgnuo ras Haile Josadik iz Godžama, proveo pod zaštitom Rasa Volde Selasija u Tigraju.
Englez Nathaniel Pearce, živio je u Etiopiji tokom 1810 i imao priliku upoznati Tekle Georgisa, opisao ga je "kao velikog lažljivca i velikog škrca, od djetinjstva poznatog po promjenjivim karakteru i potpunoj nebrizi za zadanu riječ " Pearce je to ilustrirao njegovim odnosom prema Volde Gabrijelu, sinu Rasa Mikaela Sehula, koji ga je vratio na prijestolje nakon pobune rasa Alija i Merua. Kad je Volde Gabriel protestirao da su njegovi vojnici iscrpljeni nakon velikog marša protiv pobunjenika, i nemogu dalje pratiti cara u pohodu na Šou, Tekle Georgis se urotio se svojim zarobljenim neprijateljima i zarobio Volde Gabrijela i bacio ga u lance, dok se nije sam otkupio "davši za slobodu sve što je posjedovao ".
Međutim etiopska Carska Kronika koju je sastavio monah Gabru, daje sasvim drugu sliku o Tekle Georgisu, po toj kronici narod je tražio da Kenfu Adam postavi Tekle Georgisa za cara. U prvoj godini svoje vladavine on i Kenfu Adam su se posvadili zbog ponašanja Kenfuovog posinka Bajrond Čadalu Egabeta, koji si je neovlašteno uzimao za pravo upotrebljavati nagarit ratne bubnjeve, koji su pripadali samo caru. Nakraju se Kenfu Adam sa svojim bratom otvoreno pobunio protiv cara, odani carev dejazmač Mebaras Bokatu, uspio ih poraziti kod Marjam Vehe 25. maja, nakon tog su Kenfu Adama i njegov brat Haile Adara zatvoreni.
Pri kraju 1780, Kenfu Adam uspjeo je pobjeći iz zatvora, i pobjegao u Godžam, Tekle Georgis krenuo je iz Gondara 4. novembra u potragu za njim. Tek u Dangili 27. juna 1781. saznao je da je Kenfu Adam ponovno uhvaćen. Po tadašnjem shvaćanju Kenfu Adam i njegov brat Haile Adara, trebali su životom platiti za svoje postupke, no Tekle Georgis ih je blago kaznio, samo ih je oslijepio.
Tog novembra je Tekle Georgis poduzeo svoju drugu vojnu ekspediciju na Volo, s namjerom da prodre u Šou i prisili njena vladara, Asfa Vosena na lojalnost. U toku ove kampanje je Tekle Georgis naredio izgradnju crkve Debre Metmak Marjam u Gondaru. Gradnju crkve povjerio je svom Rasu Ajadaru. Britanski poznavaoc etiopske historije Richard Pankhurst napominje da je ta crkva bila posljednji primjer carskog mecenatsva u Gondaru u tom vijeku.
Prvi korak koji je poduzeo Tekle Georgis bio je da si osigura bokove protiv tada nastupajućih i neprijateljski raspoloženih Oromaca, uspio ih je pobijediti u Bitci kod Vučale 14. marta 1782. Istovremeno je spriječio urotu iza koje je stajao dejazmač Volde Gabriel, a njega je bacio u tamnicu. No sve to zasjenila je otvorena pobuna njegovih vojnika koji su odbili ući u Šou, tako da se morao vratiti u Gondar. Niti dobrovoljni dolazak Asfa Vosena nije mogao ublažiti taj carev neuspjeh.
Carska kronika govori o Tekle Georgisu samo do pete godine njegove vladavine, sredina oktobra 1782, od te godine nadalje kronika se bavi sudbinom jednog od gospodara rata iz razdoblja Zemene Mesafint - Haile Ešteja.
Ipak u kronici se detaljno opisuje konačni pad Tekle Georgisa sa carskog trona, ona je bila rezultat urote koju su protiv njega organizirali dejazmač Ali od Jedžua i Ras Haile Josadik 1784. Tekle Georgis je krenuo iz svog Gondara na Godžam mislivši se prvo obračunati sa Josadikom, ovaj ga je uspio namamiti da prijeđe preko Plavog Nila zatim su ga Afarvanata zajednički napali i pobijedili. Tekle Giorgis je pobjegao u egzil u planinsku utvrdu Amba Sel.
Razdoblje druge vladavine
Prije nego što je Tekle Georgis ponovno postavljen za cara 24. aprila 1788, pojavila su se dva rivala koja su takođe željela carski tron: Atse Jasu i Bajda Marjam, iza kojih su stajali suparnici Ras Alija. Dok konačno nije izgubio prijestolje 26. jula 1789, Tekle Georgis bio je jedan od pet careva u nizu u Etiopiji od 1788 do 1789 ostali u tom nizu bili su Jasu IIII, Tekle Hajmanot, Hezkejas.
Razdoblje treće vladavine
U januaru 1794. Tekle Georgis uspio je poraziti vojsku moćnog rasa Haile Josadika, i opet postati car. Nakon toga otišao je u pokrajinu Dembija u sjeverozapadni Bedžemder tražiti podršku od dejazmača Gadlua, ali ga je ovaj odbio primiti, srećom ga je primio Ras Aligaz, brat Ras Alija koji je imao veliku vojsku utaborenu u blizini Čat Veha. Uz njegovu pomoć se Tekle Georgis uspio održati na prijestolju do 15. aprila 1795.
Kasnije vladavine
Tekle Georgis je vraćen na carski tron četvrti put u decembru 1795 i ostao na prijestolju do 20. maja 1796. Peti put je vraćen na carski tron 4. januara 1798 i ostao je do 20. maja 1799. Posljednji put vraćen je za cara 24. marta 1800 a vladao je do juna iste godine. Ostatak života proveo je u Tigraju.
Unatoč činjenici da je carski položaj u njegovo vrijeme značio malo, i po moći i po prihodima, Tekle Georgis je cijelo vrijeme radio na tome da se ponovno uspne na tron. Englez Pearce zabilježio je kako su svi razumni u Etiopiji onoga vremena očekivali da će Ras Volde Selasije vratiti Tekle Georgisa na prijestolje. Organiziran je i sastanak bivšeg cara i Rasa Selasija u Aksumu 17. januara 1814 ali je Ras odbio pomoći bivšem caru. Tekle Georgis se zatim obratio za pomoć njegovom velikom rivalu Rasu Gebreu no i ovaj ga je odbio. Nakon tog je prognan u Aksum gdje je živio pod strogim nadzorom do svoje smrti. Umro je prirodnom smrću u Aksumu, gdje je i pokopan u crkvi Marijam Sejan.
Krunoslav Bonačić
Krunoslav Bonačić, nekadašnji igrač Hajduka iz desetih i dvadesetih godina 20.-tog stoljeća.
Učesnik je prve Hajdukove trening-utakmice 16. travnja 1911. u kojoj je nastupio za momčad B koja je od A-momčadi izgubila sa 13:2. Na ovoj utakmici su uz njega igrali i Petar Bonetti, Joseph Buchberger, Josip Cotić², Paško Fabris², Luka Fakač², Kruno Kolombatović, Fabjan Lukas², Ante Mardešić², Pavo Mardešić², Marko Margetić², Josip Namar, Božo Nedoklan² (strijelac 2. gola za Hajduk), Šime Raunig (strijelac 1. gola za Hajduk), Antun Righi, Mario Righi, Ermenegild Rosseg, Paško Sisgoreo², Stipe Sisgoreo, Lucijan Stella², Ivan Tudor i Vilibald Zuppa (², B-momčad; ostali A-momčad).
Za Hajduk je nastupio 9 puta i postigao 10 golova, od toga 3 službena natjecanja u Splitskom nogometnom podsavezu (bez golova) i i 6 u prijateljskim utakmicama sa 10 zgoditaka. Prvi službeni nastup bila mu je 21. prosinca 1920, utakmica protiv Splita, koju je Hajduk kao gost dobio sa 1:6. U toj utakmici golove za Hajduk postigli su Zelić (4) i po jedan Hochmann i Žaja. Uz Bonačića i navedene strijelce nastupili su i M. Rodin (branka), Dujmović, Pilić, J. Rodin, Mihaljević, Šuste i Tagliafero.
Krunoslav Bonačić imao je tri nastupa u službenim utakmicama splitskog nogometnog podsaveza bez zadanih golova, a prvi je bio (u prvom sastavu) protiv Splita 21. studenog 1920. Završila je rezultatom 1:6 za Hajduk a golove su postigli Zelić (4), Hochmann i Žaja.
Tillsonburg (Ontario)
Tillsonburg je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 15.301 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 15.301 stanovnika, što je za 3,2 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 14.822 žitelja.
Giovanni Giacomo Rossi
mini|desno|250px| L'Asia Nuovamente Corretta (oko [[1687.)]] Giovanni Giacomo Rossi (Rim, 1627. − Rim, 1691.), italijanski kartograf, graver i izdavač koji je djelovao u Rimu tokom 17. vijeka.
Karijeru je počeo kao tiskar nastavljajući posao svog oca Giuseppea (1570. − 1639.) i ubrzo se profilirao kao jedan od najuspješnijih izdavača u Italiji. Izdavao je brojne arhitektonske crteže i kartografska djela među kojima je najznačajniji atlas Mercurio Geografico iz 1674. godine. U njemu se nalaze i tri karte značajne za kartografiju Balkana koje je izradio Giacomo Cantelli da Vignola.
Giacomo Cantelli da Vignola
mini|desno|250px| Tartaria d'Europa ouero Piccola Tartaria ([[1684|1684.)]] Giacomo Cantelli (Vignola, 22. februar 1643. − Modena, 30. novembar 1695.), italijanski kartograf i graver koji je djelovao u Modeni tokom 17. vijeka.
Cantelli je svoje karte temeljio ne samo na radovima prethodnika već i najnovijim putovanjima odnosno istraživanjima, a ostao je upamćen kao pionir italijanskog stila finog masnog graviranja što će kasnije utjecati na opus V. Coronellija. Izradio je brojne prikaze Italije, Evrope i svijeta među kojima je i više radova značajnih za kartografiju Balkana. Godine 1684. izdao je „Kartu Dalmacije, Istre, Bosne, Srbije i dijela Slavonije”, a napravio je i panoramske prikaze Osijeka, Virovitice, Knina odnosno Like i Krbave. Također, za Rossijev Mercurio Geografico iz 1674. i 1692. godine izradio je tri karte koji prikazuju balkanske zemlje. Prilikom izrade navedenih radova služio se i djelima hrvatskog kartografa S. Glavača, a koristio je i njegovu „hrvatsku milju” (lat. Milliaria Croatica). Godine 1685. imenovan je kartografom kneza Francesca II. od Modene.
Cherry, Illinois
Čeri je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 482, što je 27 (-5,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Manastir Sokolica (Ravna Romanija)
Manastir Sokolica je manastir Srpske pravoslavne crkve posvećen svetom velikomučeniku Georgiju, kod Sokoca na Ravnoj Romaniji. Zidovi manastirskog hrama su obloženi spomen-pločama na kojima su ispisana imena 4.000 poginulih srpskih boraca.
Sokolica
Manastirski hram svetog velikomučenika Georgija na Ravnoj Romaniji, poznat kao Sokolica, je osvećen 11. avgusta 2002. godine. Hram je osvetio Mitropolit dabrobosanski Nikolaj i ustanovio crkvenu opštinu i parohiju Ravna Romanija. Izgradnja hrama je počela 1996, hram je nastanjen 2001, a radovi su potpuno završeni 2003. godine. U porti crkve se nalazi kapela posvećena svetom Petru Zimonjiću. Crkvu je projektovala Ljubica Bošnjak, arhitekta iz Beograda. Crkveno zvono je poklon Generalštaba Vojske Republike Srpske. Zidovi manastirskog hrama su obloženi spomen-pločama na kojima su ispisana imena 4.000 poginulih srpskih boraca, najvećim dijelom pripadnika Sarajevsko-romanijskog korpusa Vojske Republike Srpske. Pored imena boraca Vojske Republike Srpske, na spomen-pločama se nalaze i imena solunskih dobrovoljaca, kao i imena srpskih hajduka sa područja Sarajevsko-romanijske regije Republike Srpske. Između ostalih, uklesano je i ime Starine Novaka.
Srpsko vojničko spomen-groblje Mali Zejtinlik
Pored hrama se nalazi vojničko spomen-groblje Mali Zejtinlik, gdje je sahranjeno preko 1.000, od 3.800 poginulih boraca Sarajevsko-romanijskog korpusa Vojske Republike Srpske. Kompleks groblja je izgrađen po ugledu na srpsko vojničko groblje na Zejtinliku. U martu 2011. godine je na ideju ministra rada i boračko-invalidske zaštite Republike Srpske, gradonačelnik Istočnog Sarajeva i načelnika opštine Sokolac pokrenuta inicijativa da se srpsko vojničko groblje „Mali Zejtinlik“ proglasi za spomen-područje Republike Srpske.
Istorijat
Srpsko vojničko spomen-groblje Mali Zejtinlik je nastalo po završetku Otadžbinskog rata 1996. godine, odnosno po potpisivanju Dejtonskog sporazuma. Nakon potpisivanja Dejtonskog sporazuma, jedan dio teritorije Srpskog Sarajeva je pripao Federaciji BiH, nakon čega je došlo do masovnog egzodusa 150.000 Srba iz Vogošće, Grbavice, Dobrinje, Hadžića, Ilidže, Rajlovca, Ilijaša i drugih dijelova Srpskog Sarajeva. Tada je došlo do masovnog iskopavanja i prenošenja grobnica srpskih boraca, od čega je jedan dio bio organizovano prenesen na današnju lokaciju srpskog vojničkog spomen-groblja Mali Zejtinlik na Sokocu.
Horamdarski okrug
Horamdarski okrug je jedan od osam okruga u Zandžanskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana. Glavni grad okruga je Horamdare.
Manastir Sokolica (Ravna Romanija)
Dan odbrane sarajevsko-romanijskog regiona
Republika Srpska obilježava Dan odbrane sarajevsko-romanijskog regiona u Otadžbinskom ratu 16. juna, kada je 1992. počela ofanziva Armije BiH na Sarajevsko-romanijsku regiju Republike Srpske. Ovaj dan se tradicionalno obilježava u manastiru Sokolica, odnosno na srpskom vojničkom spomen-groblju Mali Zejtinlik. Ovome događaju prisustvuju najviši zvaničnici Republike Srpske, Boračke organizacije Republike Srpske i drugi.
Chiamulera, Belluno
Chiamulera je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Alejo Sauras
Aleho Martin Sauras (rođen 29. juna 1979. na Palma de Majorci) je poznati španski glumac koji je glumio u više filmova i TV serija. Osnovnu i srednju školu je završio u Madridu, gdje upisuje studije elektronike i aviomodelarstva. 1997. godine debituje na filmu Copia nueva.
Karijera
!colspan="4" align="center" | Film !colspan="4" align="center" | Televizija
Amfreville, Manche
Amfrevil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Šerbur-Oktevil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 290 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,10 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 14 metara (maksimalnoj 31 m, a minimalnoj 1 m).
Dejan Mijač
Dejan Mijač je bio jedan od najznačajnijih srpskih pozorišnih reditelja. Rođen je 17. 4. 1934. godine u Bijeljini u Bosni i Hercegovini, Republika Srpska, a umro 5.4.2022. u Beogradu. Režiju je studirao na Akademiji za pozorišnu umetnost u Beogradu.
Bio je reditelj Narodnog pozorišta, Tuzla i Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu. Bio je profesor režije na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu.
Režirao je na mnogim scenama u bivšoj Jugoslaviji, a posebno u Novom Sadu (oko 40 režija), Beogradu, Zagrebu, Somboru i Nišu.
Timmins (Ontario)
Timmins je grad u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 43.165 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 43.165 stanovnika, što je za 0,4 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 42.997 žitelja.
Kirrwiller-Bosselshausen
Kirviler Boselshauzen je bilo naselje i opština u Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna.
Po podacima iz 1990. godine u opštini je živelo 647 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 79 stanovnika/km².
Zandžanski okrug
Zandžanski okrug je jedan od osam okruga u Zandžanskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana. Glavni grad okruga je Zandžan.
Queen City, Missouri
Kvin Siti je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 598, što je 40 (-6,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Historija Atene
Historija Atene predstavlja jednu od najdužih historija nekog grada u Evropi i svijetu. Područje Atene je bilo stalno nastanjeno preko 4500 godina, a u 1. milenijumu pne. je postalo vodeći grad antičke Grčke. Kulturna dostignuća Atene u 5. vijeku pne. se smatraju temeljima zapadne civilizacije. U srednjem vijeku je važnost grada počela opadati, da bi došlo do oporavka pod Bizantom, kao i relativnog prosperiteta za vrijeme križarski ratova. Pod Otomanskim Carstvom se bilježi još jedan dugi period opadanja, koji je završen u 19. vijeku kada Atena postaje prijestolnicom nezavisne grčke države.
Kumasi
Prema procjeni iz 2013. godine, Kumasi je broji 2,069,350, čime je bio drugi grad u državi po brojnosti.
Iz Kumasija je nogometni klub Asante Kotoko, za kojeg je igralo nekoliko ganskih nogometnih reprezentativaca.
Hajduk 1940-tih godina
Hajduk 1946. godine
Nogomtna prvenstva 1946 i 1946/47 godine
U prvenstvu 1946 i1946/47 Hajduk je odigrao 3 utakmice protiv novoosnovanog kluba Dinamo nastalog 1945 godine. Sve ove tri utakmice dobila je momčad Hajduka
Prva utakmica
Dinamo Zagreb: Hajduk 2:4, 26. svibnja 1946
Strijelci: Mrčić 2, F Matošić i T. Radovniković.
Trener je Ljubo Benčić.
Druga utakmica
Druga utakmica odigrala se u Splitu
Split, 3. 7. 1946. Hajduk:Dinamo 2:0
Campana, L'Aquila
Campana je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Hajduk 1940-tih godina
Druga utakmica
Sastav: Stinčić, Kokeza, J. Matošić, Batinić, Broketa, Luštica, Mrčić, Viđak, F. Matošić, Andrijašević, Lokošek
Campana, L'Aquila
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 591 m.
Hajduk 1940-tih godina
Druga utakmica
Strijelci: Viđak i Andrijašević
Treća utakmica
Treća utakmica opet je odigrana u Zagrebu i završila je pobjedom Bilih sa 0:1
Zagreb. Dinamo:Hajduk 0:1
Strijelac: Lokošek
Sezonu 1946 godine Hajduk je prvi na tablici sa 22 boda, u 14 utakmica ostvarenio je 10 pobjeda, dvije neriješene i dvije izgubljene utakmice. Postigao je 61 zgoditak a primio 11.
Na vratima se istakao brankar Branko Stinčić koji je u Hajduk došao iz Zagreba.
Tablica je 1946 izgledala ovako
1. Hajduk 22 boda, 61/11
2. Dinamo 22 boda, 40/12
3. Lokomotiva 17 bodova, 28/14
4. Tekstilac, 15 bodova, 34/27
5. Proleter, 15 bodova, 21/28
6. Metalac13 bodova, 20/30
7. Split, 6 bodova, 14/45
8. Jedinstvo, 3 boda, 77/48
Posljednja utakmica u 1946. godini pripada sezoni 1946/47. a značajna je po tome što je to bila posljednja sezona Frani Matošiću.
Antonio Zatta
mini|desno|250px| Il Regno di Napoli diviso nelle sue Provincie ([[1782.)]] Antonio Zatta (1757. − Venecija, 1797.), italijanski kartograf i graver koji je djelovao u Veneciji krajem 18. vijeka.
Kartografijom se aktivno počinje baviti tijekom 1770-ih godina kada izrađuje brojne karte, a kapitalno djelo mu je atlas Atlante novissimo iz 1779. godine. Njegovi suradnici bili su venecijanski graveri G. Pitteri, G. V. Pasquali i G. Zuliani. Krajevi Balkana pojavljuju se na dvije Zattine karte − La Croazia, Bosnia, e Servia iz 1782. koji prikazuje kontinentalnu unutrašnjost, te Dalmazia Veneta iz 1784. godine s jadranskom obalom.
Ljiljana Blagojević (višeznačna odrednica)
Ljiljana Blagojević može se odnositi na:
Pringle, South Dakota
Pringl je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 112, što je 13 (-10,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Muzej
Po karakteru, strukturi i teritorijalnoj kompetenciji na državne, zemaljske, pokrajinske, gradske i zavičajne. Često se upotrebljavaju i nazivi galerija (za veće zbirke slika i skulptura) i kabinet (za zbirke grafika, novaca i medalja.
Osim izložbenih prostorija, suvremeni muzej ima spremišta (čitav se inventar rijetko izlaže), prostorije za restauriranje i prepariranje muzejskih predmeta, fotografski laboratorij, prostorije za stručno osoblje, s inventarima i bibliotekom.
U Hrvatskoj djeluje 146 muzeja, galeriji, muzejskih zbirki te sedamdesetak crkvenih zbirki. O muzejskoj građi brinu se stručno muzejsko osoblje, kustosi, preparatori i restauratori.
Povijest muzeja
thumb|250px|Hodnik u galeriji [[Uffizi u Firenci.]] Prvi zapis o umjetničkoj zbirci dragocjenosti sakupljenoj u ratnim pohodima potječe iz grada Suze (oko 1176. pne.). U Perzopolisu se spominju palače s riznicama i kipovima grčke umjetnosti, u svečanim zgodama otvorene javnosti.
U 5. st. pne. na atenskoj akropoli nalaze se arhetipski oblici budućih galerija i muzeja (Pinakoteka uz propileje, Chalkoteka sa izloženim kipovima ispod Partenona, Stoa poikile - trijem ispod akropole urešen slikama s motivima bitke kraj Maratona). Također, riznice u svetištima uz hramove u Ateni, Korintu, Olimpiji, Delfima i dr. sa zavjetnim darovima o kojima su se brinuli hieropoei, čuvari i svećenici. Oni su izrađivali popise s posjetiteljima. U helenizmu nastaju prvi muzeji uz knjižnice, kao središta znanstvene, kulturne i umjetničke djelatnosti (Aleksandrija u 3. st. pne., Pergamon u 2. st. pne.).
Antički Rim ne poznaje muzeje kao instituciju, ali prikuplja i javno, u knjižnicama, dvoranama termi, hramovima ili na otvorenom, izlaže brojna djela likovne umjetnosti.
Današnji tip muzeja javlja se u doba renesanse u Italiji. Zbirka Lorenca Veličanstvenog u Firenci naziva se Musei dei codici e cimeli artistici (Muzej kodeksa i umjetničkim gemama). Od 16. st. zanimanje za prikupljanje kulturno-povijesno-znanstvene građe (curiosa naturalia) raste i javljaju se galerije u kojima se čuvaju umjetnička djela.
U 18. st. grade se prve muzejske zgrade prilagođene muzejskoj građi i otvorene javnosti: Asmolean Museum u Oxfordu, s tiskanim pravilima iz 1714., naplaćuje ulaz pod vodstvom kustosa; Naturhistorisches Museum u Beču (1748.); British Museum u Londonu (1753.) i dr.
Francuska revolucija dovodi do stvaranja mnogih javnih muzeja. U 19. st. dolazi do prvih specijalističkih razvrstavanja muzeja. S jedne strane pokušavaju se stvoriti enciklopedijski muzeji s edukativnim pristupom (Metropolitan Museum of Art u New Yorku i Museum of Fine Arts u Bostonu), a s druge strane, slijedom pojave novih znanstvenih disciplina, muzejske zbirke prerastaju u specijalizirane muzeje:
U 20. st. muzeji definiraju različite oblike izlaganja, metodološki oblikovanih kako bi komunicirali s javnošću. Objavljuju se popratni katalozi izložbi i druge publikacije, izrađuju se i prodaju suveniri, organiziraju se predavanja i pedagoške radionice za djecu. U Drugom svjetskom ratu mnoštvo muzeja je uništeno. Poslije rata grade se velike, nove muzejske zgrade: 1959. Guggenheim Museum u New Yorku; 1964. Muzej antropologije u Ciudad de Méxicu; 1973. Muzej van Gogha u Amsterdamu; 1977. Nacionalni muzej moderne umjetnosti u centru Georges Pompidou (tzv. Beaubourg) u Parizu; 1982.; Neue Staatsgalerie u Stuttgartu; ili se izvode sadržajne adaptacije (u Parizu kolodvorska zgrada u Musée d'Orsay, zgrada Hôtel Sallé u Musée Picasso i dr.); otvaraju se eko-muzeji i muzeji na otvorenom.
Potkraj 20. i početkom 21. st. dolazi do razvoja virtualnih muzeja, kao i tematskog okupljanja digitalnih zbirki dostupnih internetom. MOWA (engl. Museum of Web Art) ne postoji kao zgrada, ali ima postav, nudi mogućnost razgledavanja i edukativne programe.
BJP
BJP se može odnositi na:
Lucijan Stella
Lucijan Stella, jedan od osnivača Hajduka iz skupine praških studenata. Osnivanjem Hajduka zaigrao je na prvoj Hajdukovoj trening utakmici za momčad B protiv momčadi A, koju su i izgubili sa 13:2. Lucijan se kasnije aktivirao u klubu postavši prvim Hajdukovim tajnikom u upravi kluba.
Uz njega prvu klupsku upravu tada su činili Kruno Kolombatović predsjednik, Josip Zuppa podpredsjednik, Ivan Tudor blagajnik, Vladimir Kukolj gospodar, kao odbornici bili su: Frane Zavoreo i Joseph Buchberger, revizori Ivan Poletti i Vorih Matković i časni sud Grga Anđelinović, Vladimir Šore i Ivan Šakić.
Taromski okrug
Taromski okrug je jedan od osam okruga u Zandžanskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana. Glavni grad okruga je Ab-Bar.
Trent Hills (Ontario)
Trent Hills je opština u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u opštini je živelo 12.604 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 12.604 stanovnika, što je za 2,9 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 12.247 žitelja.
Siniša Kovačević
Siniša Kovačević je srpski dramaturg i profesor Akademije umetnosti.
Rođen 30. 5. 1954. godine u selu Šuljam u Sremu. Završio dramaturgiju na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu. Redovni je profesor Akademije umetnosti na predmetu Dramaturgija. Piše za pozorište, film i TV. Njegova dela su prevedena na makedonski, ruski, engleski i nemački jezik. Oženjen je glumicom Ljiljanom Blagojević, sa kojom ima ćerku Kalinu Kovačević, takođe glumicu. Živi i radi u Beogradu.
Autor je mnogobrojnih pozorišnih drama:
Napisao je TV drame:
Nagrade:
Cigančica
Cigančica može da bude:
Kalcijum propanoat
Kalcijum propanoat je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 186,219 Da.
Trenton, Florida
Trenton je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.999 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.999 stanovnika, što je 382 (23,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Akcelerator čestica
300px|mini|desno|Jedan od prvih Cockcroft-Waltonovih akceleratora čestica iz [[1937., a sada se nalazi u Muzeju znanosti u Londonu.]]
300px|mini|desno|Skica Ising/Widerøe ideje stvaranja linearnog akceleratora, koji je koristio [[Izmjenična električna struja|izmjenično električno polje (1928.).]]
300px|mini|desno|Dio nekadašnjeg sinkrociklotrona ([[Orsay, Francuska).]]
desno|mini|300px|Nekadašnji tunel za LEP (Veliki sudarivač elektrona i pozitrona) u [[CERN-u, koji je dio Velikog hadronskog sudarača ili LHC-a.]]
mini|desno|3000px|[[Kompaktni mionski solenoid (CMS) detektor za Veliki hadronski sudarač (LHC).]]
Akcelerator čestica ili ubrzivač čestica je uređaj u kojem se električki nabijene čestice (elektroni, protoni, ioni i druge) stalnim ili izmjeničnim električnim poljima ubrzavaju do visokih kinetičkih energija. Konačna energija čestica ovisi o vrsti akceleratora. Akcelerator čestica upotrebljava se u fizici elementarnih čestica za istraživanje strukture tvari (stvaranje novih elementarnih čestica i istraživanje nepoznatih svojstava osnovnih međudjelovanja), u nuklearnoj medicini za liječenje zračenjem, u industriji za neke tehnološke procese (sterilizacija, polimerizacija), ispitivanje materijala, proizvodnju radionuklida i drugo.
Akcelerator čestica sastoji se od triju glavnih dijelova:
Prvi akceleratori bili su oni sa stalnim naponom između krajeva vakuumske komore. Oni su stoga linearni, a čestice se ubrzavaju jednim prolazom kroz električno polje. Prema načinu stvaranja visokog napona na elektrodama, akcelerator čestica tog tipa jest kaskadni, Cockcroft-Waltonov (John Cockcroft i Ernest Walton, 1932.), i elektrostatički, Van de Graaffov (Robert J. Van de Graaff, 1931). Cockcroft-Waltonov akcelerator čestica prikladan je i kao izvor neutrona putem nuklearnih reakcija deuterona s deuterijem ili tricijem. Takav je neutronski generator izgrađen 1956. u Institutu "Ruđer Bošković" u Zagrebu. Bio je to prvi hrvatski nuklearni akcelerator i jedan od rijetkih u svijetu u to doba, a izgradila ga je skupina fizičara i elektroničara pod vodstvom M. Paića, i to vlastitim snagama, u skladu s tadašnjim tehnološkim mogućnostima, a u suradnji s tvornicama "Rade Končar" i "Radio industrijom Zagreb" (RIZ). Iz njegovih se tehničkih podataka vidi da je energija deuterona bila 200 keV, struja deuterona do 2mA, intenzitet neutrona 108/s za 2,5 MeV neutrone, a 1010/s za 14 MeV neutrone.
Tehničke granice u dosezanju visokih napona ograničuju i energije čestica ubrzanih u prvim akceleratorima. Rješenje je nađeno u višekratnom ubrzavanju kroz polje nižeg napona. To je 1932. prvi načinio Ernest Orlando Lawrence s ciklotronom, a zatim je to načelo primijenjeno u svim potonjim tipovima akceleratora. Oni se prema gibanju čestica dijele na linearne rezonantne i na kružne akceleratore. U kružne se ubrajaju ciklotron, sinkrociklotron, betatron i sinkrotron.
Linearni rezonantni akcelerator
Linearni rezonantni akcelerator ubrzava čestice izmjeničnim električnim poljima koja djeluju između šupljih elektroda poredanih u nizu. Osciliranje napona usklađuje se s prolazom čestica između elektroda, kako bi se postiglo opetovano ubrzavanje (odatle naziv rezonantni akcelerator). Najveći rezonantni linearni akcelerator izgrađen je u Stanfordu, SAD (eng. SLAC ili Stanford Linear Accelerator). Duljina mu je 3.2 kilometra, ubrzava elektrone ili pozitrone do energije od 25 GeV, koja je određena duljinom akceleratora.
Ciklotron
Ciklotron (Ernest Orlando Lawrence, 1932.) ubrzava čestice izmjeničnim električnim poljem između dviju elektroda u obliku slova D, smještenih u vakuumskoj komori između polova velikoga i snažnoga magneta. Čestice se u konstantnom magnetskom polju, brzinom malenom prema brzini svjetlosti, gibaju kružno frekvencijom koja je određena indukcijom magnetskoga polja ali neovisna o svojoj energiji. Kada se na elektrode dovede električni napon iste frekvencije, čestice počnu sinkrono ulaziti u prostor između elektroda, tako da se pri svakom prolazu ubrzaju. Kako rastu brzina i energija čestica, polumjer se njihove staze povećava i ona je spiralna. Kada snop čestica dosegne rub komore, staza mu se s pomoću stalnog električnog polja svine tako da čestice izlaze iz akceleratora, pa se dobiva vanjski ciklotronski snop. Najveća energija deuterona ubrzanih u klasičnom ciklotronu iznosi oko 25 MeV.
Ciklotron se 1950-ih gradio i u Institutu "Ruđer Bošković" u Zagrebu, gdje je u to doba postojala jaka elektroindustrija na čelu s tvornicama "Rade Končar" i RIZ-om. Idejni je projekt, nakon početnih dogovora iz 1949., razradio T. Bosanac, voditelj gradnje bio je M. Lažanski, a konstrukciju pojedinih većih dijelova vodio je E. Boltezar. Gradnja je trajala do 1961., kada je ciklotron pušten u rad. Promjer njegove ubrzivačke komore bio je 1 400 mm, magnetska indukcija u njoj bila je 1.4 T, a magnet je imao masu 82 tone. Čestice za ubrzavanje, ioni, stvarali su se ionizacijom plina električnim lukom u anodnoj komori. Napon za ubrzavanje čestica davao je visokofrekventni oscilator frekvencije oko 10 MHz, s pomoćnim visokofrekventnim generatorom. Glavna oscilatorska cijev po konstrukciji je vodom hlađena, rastavljiva trioda s uzemljenom rešetkom izrađena prema projektu T. Bosanca. Ciklotron je mogao ubrzati protone do energije od 8 MeV, a deuterone do 16 MeV. Najviše se upotrebljavao za proizvodnju radionuklida za medicinske svrhe (radiofarmaceutika). Godine 1973. započela je proizvodnja galijeva radionuklida Ga-67, dvije godine poslije i kriptonova radionuklida Kr-81m, oba za medicinsku dijagnostiku, a zatim i drugih radionuklida za znanstvena istraživanja.
Betatron
Betatron (Joseph Slepian, 1922. i Rolf Widerøe, 1928.) tip je akceleratora u kojem se induciranim električnim poljem ubrzavaju elektroni. Inducirano električno polje stvara se promjenama magnetskoga toka u središnjem dijelu betatrona, a magnetsko polje prisiljava elektrone na gibanje po kružnim stazama unutar torusne vakuumske komore. Povećavanjem magnetskoga polja povećava se i energija elektrona, a polumjer elektronske staze ostaje približno stalan.
Sinkrotron
Sinkrotron (Vladimir Veksler i, neovisno, Edwin McMillan, 1945.) ubrzava elektrone i protone. U njemu se magnetsko polje povećava tijekom ubrzanja jedne skupine čestica, tako da je polumjer zakrivljenosti njihovih staza stalan, pa se one gibaju po istoj kružnoj putanji unutar torusne komore. Prvi veliki sinkrotroni bili su Cosmotron u Brookhaven National Laboratory (BNL), Upton, New York, SAD (1952., energija protona 3 GeV); Bevatron u Lawrence Berkeley National Laboratory, Berkeley, Kalifornija, SAD (1954., 6 GeV) i sinkrotron (Synchrophasotron) u Dubni, bivši Sovjetski savez (1957., 10 GeV). Premda su magneti bili torusni, promjeri staza i torusa od stotinjak i više metara zahtijevali su vrlo velike magnete, pa je to ograničavalo dosezanje bitno viših energija. Početkom 1950-tih rješenje je nađeno u načelu jakog fokusiranja snopa nabijenih čestica, što se postiže zamjenom masivnoga magnetskih torusa nizom magneta u kojima se jakost magnetskoga polja naizmjence radijalno povećava ili smanjuje. To je načelo omogućilo mnogo preciznije vođenje snopa ubrzanih čestica i time smanjenje presjeka i ukupne mase magneta i tako otvorilo mogućnost prema višim energijama akceleratora.
Najveći sinkrotron s jakim fokusiranjem jest LEP (engl. Large Electron–Positron Collider), sagrađen 1989. u istraživačkom centru CERN. Smješten je u kružnom tunelu opsega 27 kilometara, ubrzavao je elektrone i pozitrone velikih energija. Veliki protonski sinkrotroni s jakim fokusiranjem snopa pomaknuli su energetske granice, osobito nakon povećanja magnetske indukcije supravodičkim magnetima. Tako je u Fermilabu u Bataviji, SAD, u tunelu sinkrotrona promjera 2 km izgrađen dodatni prsten sa supravodičkim magnetima. U tom prstenu, koji čini ubrzivač Tevatron, protoni se ubrzavaju do energije od 1 TeV (1012 eV), odnosno do milijun puta veće energije od prvih ubrzivača s početkom 1930-ih. Veliko povećanje energije raspoložive za proučavanje međudjelovanja čestica postignuto je razvojem i izgradnjom spremnika čestica, odnosno spremničkih prstenova.
Spremnici čestica
Napredak vakuumske tehnologije omogućio je održavanje vrlo velikog vakuuma i stvorena je mogućnost da se stabilne čestice, kao i njihove antičestice, zadrže ("uskladište") u prstenastoj komori spremnika čestica, koji nije akcelerator, ali je nezaobilazan dio akceleracijskih sustava. Čestice i antičestice mogu u komori vrlo dugo kružiti pod djelovanjem magnetskih polja. Tako je omogućeno njihovo nakupljanje, te sudaranje suprotno kružećih snopova čestica, odnosno antičestica. U sudaru čestica energija koja je raspoloživa za istraživanje elementarnih procesa, tj. energija u koordinatnom sustavu težišta, znatno je veća nego pri bombardiranju nepokretnih meta.
Supersudarivač
Projekti najvećih sudarivača nadmašuju znanstvene, tehnološke i gospodarske mogućnosti pojedinih zemalja i postaju globalni pothvati. Najveći projekt na kraju 20 stoljeća, u okviru CERN-a, kao širok međunarodni pothvat sudjelovanjem dvadesetak zemalja, jest izgradnja supersudarivača Veliki hadronski sudarač (engl. Large Hadron Collider, LHC). Supravodički magneti koji svijaju putanje čestica smješteni su u tunelu divovskog elektronsko-pozitronskog sinkrotrona LEP-a.
Srećko Kilić
Srećko Kilić (Ričice, 2. siječnja 1940.), hrvatski znanstvenik, profesor doktor nauka, pisac i pjesnik i nekadačnji Hajdukov junior iz 1950-tih godina. Bio je talentirani centarfor koji je zbog teškog loma noge morao odustati od daljnje nogometne karijere.
Diplomirao je teorijsku fiziku na Prirodoslovno-matematičkom fakultetu u Zagrebu u Zagrebu a na polju atomske fizike doktorirao i magistrirao u Sarajevskom Prirodoslovno-matematičkom fakultetu. Danas je profesor na PMF u Splitu.
Kao pjesnik objavio je zbirke stihova Tisuće lica (Split, 1992.) i Kameni Orfej (Imotski, 1995.).
Chico
Chico može značiti:
Hajduk 1910-tih godina
Hajduk 1910-tih godina, Hajduk svojim osnutkom do utemeljenja Splitskog nogometnog podsaveza igra samo prijateljske utakmice.
1911.
Lipanj Srpanj prosinac
1912
travanj lipanj srpanj kolovoz rujan studeni prosinac
1913
veljača 1913. ožujak 1913. svibanj 1913. srpanj 1913. kolovoz 1913. rujan 1913. prosinac 1913.
1914
ožujak 1914. travanj 1914. svibanj 1914. lipanj 1914. srpanj 1914. rujan 1914.
1915
/
1916
kolovoz 1916.
1917
/
1918
prosinac 1918.
1919
siječanj 1919. veljača 1919. ožujak 1919. travanj 1919. svibanj 1919. lipanj 1919. srpanj 1919. kolovoz 1919. rujan 1919. listopad 1919. studeni 1919. prosinac 1919.
1920
7. ožujka 1920 osnovan je Splitski nogometni podsavez. Prva službena utakmica odigrana je 28. ožujka protiv Borca iz Splita. U Splitu je tada bilo aktivno pet nogometnih klubovaa, to su Borac, Hajduk, Jug, Split i Uskok. Ukupno je Hajduk 1920. godine odigrao 4 utakmice, to su bile Prvenstvo Splitskog podsaveza 1920
Prijateljske utakmice 1920. godine
ožujak 1920. travanj 1920. svibanj 1920. lipanj 1920. srpanj 1920. kolovoz 1920. rujan 1920. listopad 1920. prosinac 1920.
Tweed (Ontario)
Tweed je opština u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u opštini je živelo 6.057 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 6.057 stanovnika, što je za 7,9 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 5.614 žitelja.
Ljiljana Blagojević
Ljiljana Blagojević (Beograd, 5. novembar 1955) je srpska pozorišna, filmska i televizijska glumica.
Priznanja
Dobitnica je najznačajnijih nagrada na ovim prostorima: Carica Teodora, Zlatna kolajna na Festivalu monodrame, Zlatna mimoza na festivalu u Herceg Novom, Zlatna klapa na festivalu u Nišu, Nagrada Politike, Zlatna maslina na Internacionalnom festivalu u Baru, nagrada na ”Ljubišinim danima”, nagrada ”Joakim Vujić”, Arena na filmskom festivalu u Novom Sadu, nagrada na Festiću, Zlatni Beočug za doprinos u kulturi, Oskar popularnosti, Velika povelja u Nišu, nagrada Narodnog pozorišta za najbolje glumačko ostvarenje u pozorišnoj sezoni 2001-2002, za ulogu Vidosave u Velikoj drami – Siniše Kovačevića, nagrada na Monolog festivalu u Stokholmu, nagrada Bora Stanković na festivalu u Vranju i još mnogoih ali isključivo i samo esnafskih priznanja.
Porodica
Ljiljana Blagojević udata je za dramskog pisca i reditelja Sinišu Kovačevića sa kojim ima ćerku, glumicu Kalinu Kovačević. Zajedno sa suprugom, Ljiljana je osnovala producentsku kuću „AVE SERBIA“ i bila producent filma „Sinovci“.
Capodacqua, Frosinone
Capodacqua je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 159 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Bendejun
Bandžen je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Primorski Alpi koja pripada prefekturi Nica.
Sol (razvrstavanje)
desno|mini|Morska so Sol, odnosno so može da se odnosi na:
Bendejun
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 843 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 132 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,35 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 400 metara (maksimalnoj 1.100 m, a minimalnoj 240 m).
Mahnešanski okrug
Mahnešanski okrug je jedan od osam okruga u Zandžanskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana. Glavni grad okruga je Mahnešan.
Wasaga Beach (Ontario)
Wasaga Beach je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 17.537 stanovnika.
Natalia Sánchez
Natalija Sančez Molina je španska glumica i pevačica, poznata po ulozi Marije Terese "Tete" Kapdevila u seriji Seranovi i kao članica grupe Santa Husta Klan. Rođena je 27. marta 1990. godine u Sevilji, u španskoj oblasti Andaluzija.