cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Visoko
Turizam
U prvim godinama većina posjetilaca su bili tranzitni koji su ostajali u Visokom između 1-5 sati. Danas više od trećine gostiju čine gosti koji ostaju između 2-10 dana. To se pozitivno odražava na finansijski prihod ugostiteljskih objekata u Visokom i uslužnih djelatnosti. Fondacija je svoju turističku ponudu proširila otvaranjem parka "Ravne 2", a broj turista je oko 50.000 na godišnjem nivou. Na vodećoj svjetskoj web stranici za smještajne kapacitete Booking.com, do 2012. nije bilo nijednog smještajnog kapaciteta iz Visokog. U 2015. bilo ih je 45, u 2016. 70, u 2017. 95, a u 2018. 158 smještajnih kapaciteta (hotela, motela, hostela, apartmana, kuća, vikendica, stanova, kreveta, kampova).
Sve veći broj turista je poboljšao kvalitet turističke infrastrukture, tako da Visoko u svom centru ima Turist info pult, a zahvaljujući saradnji Fondacije sa općinskim, kantonalnim i federalnim vlastima pristupilo se sistematskom rješavanju turističke infrastrukture: asfaltiranju puteva, izgradnji zaobilaznice da bi bila formirana pješačka zona ispred tunela Ravne (koja je otvorena u martu 2019.), pravljenju parking prostora, otpočinjanju rada na novom Regulacionom planu za kompleks Ravne, itd. mini|274x274piksel|Fabrika kompanije Vispak u Visokom
Prerada kože u Visokom
Stari način proizvodnje visočkih "tabaka" sa poznatim "tabhanama" trajao je s manjim izmjenama i sticanjem rutine i iskustva tokom cijelog perioda Osmanlijske vladavine. Isti način je zadržan i dolaskom Austrougarske monarhije, da bi tek poslije Prvog svjetskog rata došlo do savremenijeg i modernijeg načina prerade kože u gotove proizvode kao što su odjevni i obučarski. Zato nije čudo da je već 1928. godine pored stare tabhane nikla moderna radionica za doradu raznovrsnije gotove kože. U tom periodu počinju se upotrebljavati sredstva za štavu i obradu koža kao i mehanizacija u vidu strojeva. 1929. godine formirana je "Stručno-zanatsko-kožarska škola Visoko", gdje su se školovali budući kadrovi za kožarsku industriju. Ova škola bila je glavna kožarska sa cijelu tadašnju Jugoslaviju, pa su se u njoj školovali učenici iz svih dijelova države. Dugogodišnja tradicija kožarstva doprinjela je da Visoko konstantno od davnina do današnjih dana važi za najjači centar kožarsko-krznarske prerađivačke industrije na ovim prostorima.
Dummy Hoy
Prije sezone 1898. je prodan u Louisville Colonels, gdje je igrao zajedno s Honusom Wagnerom, Fredom Clarkeom i Tommyjem Leachem (koji je bio njegov cimer). Nakon toga je otišao u Chicago White Sox u American Leagueu dok je to još bila niža liga godine 1900, s Comiskeyem kao vlasnikom. Hoy je ostao s tim klubom za vrijeme prve sezone AL kao major lige 1901, te po prvi put osvojio prvenstvo. Svoju karijeru je završio s Redsima godine 1902. a zatim je igrao za Los Angeles u Pacific Coast League godine 1903. U maju 1902. je udarao protiv pitchera Dummyja Taylora iz New York Giantsa što je bio prvi okršaj dvojice gluhih igrača u historiji MLB; Hoy je tada zabilježio dva hita.
Hoy se umirovio s prosjekom udaraca .287, 2044 hita, 1426 runa, 726 RBI, 248 doublea, 121 triplea i 40 home runova.
Nakon završetka sportske karijere, Hoy i njegova (također gluha) supruga Anna su vodili mljekaru u gradu Mount Healthy u blizini Cincinnatija. Među njihovih šestoro djece sin Carson je postao državni sudac Ohioa, a njihov unuk Judson postao član Državne skupštine Ohioa. Podigli su nećala Paula Hoya Helmsa, osnivača Helms Athletic Foundation u Los Angelesu. Hoy je također radio kao direktor Goodyeara nakon što je za prvog svjetskog rata vodio stotine gluhih radnika. Godine 1951. je postao prvim članom Hale slavnih Američkog sportskog udruženja gluhih. U dobi od 99 godina Redsi su ga doveli na Crosley Field kako bi bacio ceremonijalnu prvu loptu prije treće utakmice u World Series 1961. Dva mjeseca kasnije umro je od moždanog udara, a njegovi posmrtni ostaci su kremirani i raspršeni po Lytle Parku u Cincinnatiju. Sve do 1980-ih se vjerovalo da je bio najdugovječniji igrač u historiji MLB.
Holokaust u Srbiji
mini|250px|Nedićevi žandarmi vode Rome na pogubljenje. right|thumb|250px|Uhapšeni [[Židovi u Beogradu, aprila 1941.]] right|thumb|Jevrejin u okupiranom Beogradu morao je nositi oznaku na ruci. Holokaust u okupiranoj Srbiji označava sustavno istrebljenje Židova i Roma koje je pokrenula nacistička Njemačka, nazvano holokaust, u tadašnjoj Nedićevoj Srbiji uz intenzivnu suradnju kvislinškog režima.
Odmah po preuzimanju vlasti započelo je brzo i nesmiljeno provođenje rasističke politike protiv Židova i Roma. U samo nekoliko mjeseci preuzeti su rasistički zakoni (Nürnberški zakoni) i postupci iz nacističke Njemačke.
Većina je likvidirana u Koncentracijskim logoru Sajmište, Crveni Krst u Nišu ili prebačena u druge koncentracijske i radne logore koje su Nijemci držali pod svojom kontrolom u okupiranoj Europi.
U suradnji s Nijemcima general Milan Nedić (koji je sebe zvao "srpski Pétain") je gotovo sve djelove postojećeg srpskog državnog aparata stavio na raspolaganje nacistima. Pogotovo srpska policija je pomagala nacistima primjerice pri uhićenjima Židova.
Več u kolovozu 1942. godine Srbija je, među prvim državama u Evropi, proglašena "Judenfrei" (nacistički izraz za područje "očišćeno" od Židova).
Nacistički holokaust
Zatvaranje Jevreja je započelo već aprila 1941. godine, odmah po nemačkoj okupaciji Srbije. Masovno hapšenje Jevreja je u Srbiji i odvođenje u u logore počelo u avgustu 1941. godine, u čemu je ključnu ulogu imala kvislinška Nedićeva vlada, čija je policija i žandarmerija svojski pomagala nacistima.
Krajem oktobra 1941., kada je ustanak u Srbiji dostigao vrhunac, Harald Turner je u pisao da taoce treba tražiti među zatvorenim Jevrejima i Romima, smatrajući to "pitanjem principa, budući da ove dve grupe predstavljaju elemenat nesigurnosti i stoga opasnost po javni red i sigurnost." Oktobra 1941. godine, kao odgovor na sve veći partizanski ustanak u Srbiji, novopostavljeni komandant nemačke vojske u Srbiji, Franc Beme je uveo takozvane "mere odmazde", obelodanjene u zvaničnoj naredbi da se za svakog ubijenog nemačkog vojnika ima pogubiti 100 civila, a 50 za svakog ranjenog. U svesti nacista, postojalo je poistovećenje komunističkih pobunjenika sa Jevrejima, što je činilo Jevreje adekvatnom metom za "odmazde". U Bemeovom naređenju je naglašeno da taoci moraju biti uzimani iz populacija koje uključuju: "sve komuniste, ljude za koje se sumnja da su komunisti, sve Jevreje i određen broj nacionalista i demokratski nastrojenih stanovnika." Shodno tome, prednost pri masovnim streljanjima su imali jevrejski zatvorenici iz Šapca i Beograda, osumnjičeni komunistički simpatizeri zatvoreni u logoru Banjica, kao i grupe Roma iz Beograda i okolinih naselja.
Represalije su bile efikasan način za rešavanje "jevrejskog pitanja", naročito posle Ajhmanovog naređenja. Kako je Harald Turner istakao u prepisci sa Berlinom, sprovođenje kaznenih mera bio je "neprijatan posao", ali se "jevrejsko pitanje, samo po sebi, najbrže rešava na ovaj način". Turner se pritom osvrnuo na nelogičnost politike streljanja jevrejskih taoca, budući da je odmazda trebalo da ide "na račun Srba" koji su činili okosnicu pobune. Međutim, ovo je pravdavao pozivajući se na praktične razloge ("oni [Jevreji] su ti koje već imamo u logoru") i "konačno rešenje": "Sem toga, oni su takode građani Srbije i moraju da nestanu".
Jedan nemački vojnik je nakono rata konstatovao: "Ubijanje Jevreja nije imalo nikakve veze sa napadima partizana". Odmazda je zapravo bila "alibi za istrebljenje Jevreja".
Učešće Nedićeve vlade
Učešće srpske policije i oružanih odreda Nedićeve „Vlade narodnog spasa” u racijama i hapšenjima Jevreja imalo je važnu ulogu. U tu svrhu bio je obrazovan i poseban, 7. odsek Specijalne srpske policije, zadužen za Jevreje i Rome. Nekoliko stotina srpskih agenata radilo je na registraciji beogradskih Jevreja i Roma. Spiskove talaca za streljanje predstavnici nemačkih okupacionih vlasti sastavljali su u saradnji sa Dragim Jovanovićem.
Šef okupacione vojne uprave dr Harald Turner je 28. marta 1942. zabeležio: „Gospodin Nedić će moći da prisvoji istorijsku zaslugu da je za vreme njegove vladavine jevrejsko pitanje u Srbiji u potpunosti rešeno”.
Propaganda Nedićeve vlade
Nakon Vlada narodnog spasa Milana Nedića je provodila nacističku propagandu u Srbiji. Nedićeva vlada je najviše ulagala u antikomunističku i antisemitsku propagandu. Antisemitska propaganda je izvirala iz razorne mržnje Adolfa Hitlera, koji je sve svoje protivnike poistovetio sa Jevrejima. Tokom okupacije Srbije, antisemitizam je postao jedna vrsta "kulturološkog rodnog pojma" koji je, između ostalog, obuhvatao komunizam, demokratiju, liberalizam, kapitalizam i ostalo. Boljševici, komunisti i zapadni saveznici (Britanija i SAD) su redovno dovođeni u vezu sa Jevrejima i njihovom ,,globalnom zaverom``.
Za Hitlera je antisemitizam bio osnovno sredstvo širenja nacizma. Nemačka je predstavljena kao brana protiv "jevrejske opasnosti", "svetskog jevrejstva", koje je stajalo podjednako iza komunizma i kapitalističkih država. Antisemitizam je bio osnovni vezivni element cele propagandne konstrukcije, jer je spajao nacističku borbu protiv komunizma i kapitalizma, odnosno protiv Engleske i Sovjetskog saveza. U nacističkoj propagandi je najčešće upotrebljavan epitet “međunarodno jevrejstvo”. Glavni propagandni motiv je teorija zavere u kojoj Jevreji vuku konce svih događaja iz pozadine. Jevreji su bili krivi za sva zla, od kojih je Nemačka želela da oslobodi čovečanstvo.
Na propagandnim plakatima Nedićeve vlade Jevreji su prikazivani kao okrutni gospodari sveta, koji drže ekonomiju, privredu, vojsku i dr. Boljševici, komunisti i zapadni saveznici (Britanija i SAD) su gotovo uvek dovođeni u vezu sa Jevrejima i njihovom "globalnom zaverom". General Milan Nedić svoje govore redovno usmerava protiv "komunističko-jevrejskog ološa" i "komunističko-masonsko-jevrejsko-engleske mafije". Ovakva retorika je bila veza sa nacističkom politikom prema Jevrejima, u kojoj su srbijanski kvislinzi bili veoma angažovani.
Pošto su Jevreji u Srbiji gotovo istrebljeni u prvih godinu dana, antisemitizam je nastavio da služi kao izgovor za napade na ostale nemačke protivnike. Nacistička propaganda je plašila srpski narod da će, u slučaju pobede komunizma, “međunarodni Jevrejin seljacima i radnicima oteti plodove njihovog znoja i truda, pa ih prisiliti da prose od jevrejskih gospodara”.
Broj žrtava
Tokom dva meseca Bemeovog mandata na čelu vojne komande (oktobar-decembar 1941.), ubijeno je približno 30 000 civila - uključujuci gotovo svo muško jevrejsko stanovništvo Srbije.
Do kraja rata, od 16,700 Židova u Srbiji i Banatu, 15,000 je ubijeno. Sveukupno, procjenjuje se da je otprilike 80,000 građana Srbije ubijeno u koncentracijskim logorima diljem Nedićeve Srbije od 1941. do 1944.
Ukupan broj stradalih srpskih Jevreja bliži se procentu od devedeset odsto.
Posleratna suđenja
Posleratnom državnom istragom utvrđeno je, van svake sumnje, da su za masovno uništavanje Jevreja i Roma u Srbiji najzaslužniji: nemački vojni zapovednik Hajnrih Dankelman, šef Gestapoa (ajnzackomande Beograd) Karl Kraus, predsednik vlade Milan Nedić, ministar unutrašnjih poslova Milan Aćimović, upravnik grada Beograda Dragomir Jovanović i šef Specijalne policije Ilija Paranos.
La Calera, Manuel Doblado
La Calera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1724 m.
Chassemy
Šasemi je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Soason.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 709 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 65 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 69 metara (maksimalnoj 160 m, a minimalnoj 43 m).
Opština Tiquicheo de Nicolás Romero, Michoacán
Tiquicheo de Nicolás Romero je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 6139 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 569 m.
Donja Čarlija
Donja Čarlija je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Donja Čarlija pripada opštini Mogila.
Prirodni uslovi
Naselje Donja Čarlija je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 18 km severoistočno.
Donja Čarlija se nalazi u središnjem delu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naseljski atar je ravničarski, dok se dalje ka istoku izdiže Selečka planina. Zapadno od naselja protiče Crna reka. Nadmorska visina naselja je približno 580 metara.
Klima u naselju je kontinentalna.
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo po poslednjem popisu su etnički Makedonci (99%), a ostalo su Srbi.
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Barijum borat
Barijum borat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 222,947 Da.
Alpski stil
Alpski stil je jedan od dva osnovna načina penjanje na visoke planine, onakve kakve su u Alpama. Ovaj stil je u suprotnosti sa sveobuhvatnim ekspedicionim stilom penjanja sa podizanjem stalne linije opskrbljenih kampova na planini, koji su stalno dostupni tokom trajanja ekspedicije. Alpski stil je odbacio fiksiranu užad, nosače i korištenje boca sa kisikom, a penjač sa sobom nosi sve što mu je potrebno pri usponu.
Popularnost
Stil je postao popularan kada su se 1975. godine Reinhold Messner i Peter Habeler u cjelosti ispenjali na Gasherbrum I, u skladu sa navedenim karakteristikama alpskog stila. Prije njih dvojice pojedini alpinisti ovim stilom su završavali zavrđne uspone na himalajske vrhove. Austrijski alpinista Hermann Buhl svoj završni dio uspješnog uspona na Nanga Parbat 3. jula 1953, kao član austrijsko - njemačke ekspedicije, u dužini 1.300 metara, izveo je u alpskom stilu. Poljski penjač Wojciech Kurtyka počeo je ovaj stil koristiti kod uspona na visoke planine 1972. godine (Akher Tsagh (7017 m) i Kohe Tez (7015 m)). Mnogi alpski stil smatraju estetski čistim oblikom alpinizma kojem svi penjači mogu samo da streme, dok je stvarni način penjanja ispod ovog nivoa. Kada alpinista sam osvaja vrh u alpskom stilu, radi se o solo usponu.
Brotuna, Vața De Jos
Brotuna je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Vața De Jos.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 312 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 241 m.
Pomo, Savona
Pomo je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 252 m.
Masakr u ulici Vase Miskina
Masakr u Ferhadiji, Masakr u ulici Vase Miskina ili Sarajevski masakr u redu za hljeb je naziv za artiljerijski napad na Sarajevo na koji su za vrijeme opsade izvele bosanskosrpske snage 27. maja 1992. Sa položaja iz pravca Borija su ispaljene tri granate koje su eksplodirale među civilima koji su u redu čekali hljeb u Ulici Vase Miskina (današnja Ferhadija), glavnoj sarajevskoj ulici. Tada je poginulo 26, a ranjeno 108 građana Sarajeva.
Takođe, ovaj događaj je bio povod za uvođenje sankcija tadašnjoj Jugoslaviji.
Poginuli građani Sarajeva
Od srpskih granata toga dana poginuli su: Nedžad Abdija, Ismet Ašćerić, Ruždija Bektešević, Snježana Biloš, Predrag Bogdanović, Vladimir Bogunović, Vasva Čengić, Gordana Ćeklić, Mirsad Fazlagić, Emina Karamustafić, Mediha Omerović, Bahrija Pilav, Mila Ruždić, Mile Ružić, Abdulah Sarajlić, Sulejman Sarajlić, Hatidža Salić, Galib Sinotić, Sreten Stamenović, Srećko Šiklić, Božica Trajeri-Pataki, Vlatko Tanacković, Srećko Tanasković, Tamara Vejzagić-Kostić, Jusuf Vladović i Izudin Zukić.
Tvrdnje srpske strane
Kao u sličnim prigodama, uključujući kasnije masakre na Markalama, srpska strana je odbacivala odgovornost za zločin, pripisujući ga umjesto toga muslimanskim/bošnjačkim snagama i tumačeći ga kao operaciju pod lažnom zastavom, odnosno tvrdeći da su minobacačke granate ispaljene sa mjesta koja su u vrijeme događaja držale snage vjerne vladi u Sarajevu.
Tužilaštvo u Hagu
Tužilaštvo u Hagu povuklo je iz predmeta optužnicu, u procesu suđenja generalu Vojske Republike Srpske Ratku Mladiću kao i prvom predsjedniku Republike Srpske Radovanu Karadžiću, u kojoj se navodi da napad u Ulici Vase Miskina nisu izvele srpske snage, odnosno da granatiranje nije izvršeno sa srpskih položaja.
Međutim, iako ovaj zločin ima izuzetnu težinu jer je bio direktan povod za uvođenje sankcija tadašnjoj Jugoslaviji, nakon poteza tužioca koji govori da napad nisu izvele srpske snage, Međunarodni sud u Hagu nije sprovodio dalju istragu o ovom zločinu, kako bi se pronašli istinski krivci i nalogodavci.
Kan (titula)
Kan (ili han) je vladarska titula koju su nosili turkijske i mongolske vođe u srednjem veku i dolazi iz srednje Azije. Ponekad se prevodi kao "kralj". Najpoznatiji hanovi su bili iz mongolske Zlatne Horde, ustanovitelj Džingis-kan i njegov unuk Kublaj-kan.
Titulu kan (Kana subigi ili Kana juvigi) nosili su i bugarski vladari sve do 864., kada Boris I preuzima hrišćanstvo i prima titulu knez.
Danas se originalni naziv han prevodi kao kan, a njihovo imanje kanat (ili hanat).
Birstein
Birštajn je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 28 opštinskih središta okruga Majn-Kincig. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 6.490 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6435004.
Cerini, Piacenza
Cerini je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Birstein
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majn-Kincig Birštajn se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Majn-Kincig. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 268-570 metara. Površina opštine iznosi 86,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.490 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 75 stanovnika/km².
Cerini, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Rotatorije
Rotatorije ili kolnjaci (Rotatoria, Rotifera) su koljeno vrlo malenih životinja, najveće dosežu dužinu od 3 mm, s genetski utvrđenim brojem stanica (eutelija). U ovo koljeno svrstane životinje spadaju u skupinu najmanjih višestaničnih životinja (od 0,1 do najviše nepuna 3 milimetra). pokretljivi prednji i stražnji dijelovi izlaze iz hitinskog oklopa kojim je zaštićeno valjkasto tijelo, a na glavi imaju vijenac treplji (rotatorni aparat). Treplje neprekidno trepere i tako pokreću tijelo, a stvaranjem struje vode, prinosi hranu ustima. U svijetu živi oko 2.000 dijelom vrlo različitih vrsta.
Životni okoliš
Kolnjaci su vrlo otporne životinje i mogu preživjeti u vrlo različitim sredinama. Na kopnu, žive na stablima, u vlažnoj mahovini kao i u pijesku ili između mrvica tla, no jednako tako nastanjuju i mora i slatkovodne sredine, gdje su važan izvor hrane većim životinjama. Pri tome, ne smetaju im hladnoće Antarktike odnosno Arktika, kao ni visoke temperature termalnih izvora.
Različiti rodovi kolnjaka žive ili trajno pričvršćeni na biljkama ili slobodno plutaju vodom ili u detritusu.
Morfologija
Izgled kolnjaka je vrlo različit, no grubo se može podijeliti na tri dijela, s tim da vrste koje žive na biljkama oblikom potsjećaju na crve a vrste u vodi izgledaju vrećasto.
Obzirom na građu tijela, kolnjaci se mogu kretati na više načina: kliziti, plivati, skupljanjem i istezanjem puzati ili se kretati uz pomoć trepetljika na roratornom organu.
U vrijeme suše, kolnjaci koriste sposobnost anabioze. Iz tijela izbace tjelesnu tekućinu i skvrče se u kuglasti oblik. U takvom obliku, nazvanom i "suhom ukočenosti", mogu preživjeti do četiri godine.
Na trupu ili stopalu mogu ostati pričvršćeni paketi ili pojedinačna jaja koja imaju istu sposobnost reagiranja na loše uvjete u okolišu kao i odrasle životinje.
Hrana
Većina vrsta hrani se algama ili detritusom. Neke vrste trepetljikama i strujom vode hvataju alge ili bakterije. No, postoje i grabežljivi kolnjaci koji iz vode koja struji love vrlo male jednostanične životinje ili dijelove. Vrsta Asplanchna birghtwelli koja je velika samo oko 1 mm je također grabežljivac. U vodu izlučuje peptid. Druge vrste imaju drugačije načine lova, a neke vrste parazitiraju na drugim životinjama.
Razmnožavanje i očekivani životni vijek
Pojedini rodovi kolnjaka imaju različite načine razmnožavanja. U povoljnim uvjetima (uglavnom u ljetnim mjesecima) razmnožavaju se nespolno (partenogeneza), a kad su uvjeti nepovoljni (uglavnom u jesen), razmnožavanje je spolno.
Očekivani životni vijek pojedinih vrsta kolnjaka je različit, no u prosjeku je to oko jednog tjedna.
Taksonomija
Iako se kolnjaci i danas smatraju koljenom, prema filogenetskim, morfološkim i molekularnobiološkim usporedbama danas ih se više ne smatra prirodnom skupinom (monofilija) jer se još jedno koljeno, Acanthocephala, smatra sestrinskom s redom Bdelloida iz koljena kolnjaka.
Danas se kao aktuelna hipoteza prihvaćaju slijedeći srodnički odnosi unutar kolnjaka: -- Kolnjaci (Rotatoria) |-- Seisonida '-- N.N.       |-- Bdelloida i Acanthocephala '-- Monogononta koljeno Rotifera
Cléverson Gabriel Córdova
Kleverson Gabriel Kordova poznat pod imenom Kleo (rođen 9. avgusta, 1985. u Gvarapuavi, Parana) je brazilski fudbaler, koji ima i državljanstvo Srbije. Trenutno igra u Partizanu, u koji je prešao iz Crvene zvezde, čime je postao prvi igrač, posle 20 godina, koji je prešao iz redova jednog od večitih rivala u drugi.
Atman
Atman (sanskrt: आत्म‍ ātman - sopstvo) ili ata (pali: atta) je filozofski pojam koji se koristi u hinduizmu, vedanti i drugim darmičkim religijama. Prevodi se kao sopstvo, svest, duh ili duša, prema evropskim analogijama u različitim sistemima. Duh ili duša odgovara smislu atmana u njaja-vaišešika učenju. Termin svest najbolje odgovara sistemu vedante, gde učenje o atmanu izražava panteistički identitet individualne ili parcijalne svesti sa apsolutnom ili sveobuhvatnom svešću (paramatman), koja je identična s postojanošću bitka (brahman), prema kojem je tok pojavnog bića prividan.
Indijska filozofija
U indijskoj filozofiji se često naglašava da postoji samo jedno sopstvo (atman), da se sve ono što se spoznaje nalazi u njemu, te da je razlika između dve osobe nestvarna. Indijska filozofija obično koristi alegoriju po kojoj je univerzalna, kosmička svest kao okean, a pojedinačna svest talas tog okeana. I kao što talas duguje svoj postanak okeanu, iz njega izvire i u njega se vraća, ali može da pomisli da je odvojen od njega i da postoji nezavisno sam po sebi, tako i pojedinačna svest, atman, može umisliti da postoji nezavisno od bramana, odnosno univerzalne svesti. Međutim, samospoznajom svest uvića istinu da nikad nije ni bila odsečena od kosmičke svesti već je oduvek bila večna i nepropadljiva po svojoj prirodi.
Upanišade
Upanišade govore da u nama deluje tajanstveni princip, koji nevidljiv održava naš i univerzalni život. One nazivaju taj postojani princip atmanom, koji nije pojavno sopstvo, neko ko se rađa, troši i umire, ko ima ime, koga pokreću osećanja i gnev, već je to jedno tajanstveno prisustvo, neprijemčivo za okolnosti prostora i vremena, prisustvo izvan svake strasti. Ono nije mnogoliko, iako je prisutno u svemu, već jedno, te se stoga poistovećuje s Brahmanom.
Atman se našao zatočen u prostorno-vremenskoj ograničenosti usled karme (dela) i neznanja (nepoznavanje realnosti). Neznanje je uzrok delu, a svako delo nosi u sebi vlastiti plod, te tako nastaje lančana veza misli i zbivanja. Spasenje nije u obrednom činu, već samo saznanje otvara put oslobođenju. Onaj ko sazna istinu može da se oslobodi proticanja prostora-vremena.
Tako se dolazi do dualizma — s jedne strane biće i večnost, s druge bivanje i vremenski sled. Isticanje nepostojanosti onoga što biva i podleže zubu vremena dovešće kasnije do vedantskog nedualizma, koji svetu čulnog iskustva negira svaku realnost, no ta negacija u upanišadama još nije izrečena u konačnom obliku, već samo ponegde naznačena.
Budizam
U budizmu, neosnovano verovanje u atman je osnovni uzrok zablude koja stvara samsaru. Buda je smatrao da je pojam metafizičkog sopstva zapravo plod pogrešne spekulacije o individualnom sopstvu, podstaknute strahom od smrti, željom za zadovoljstvima i žudnjom za večnim postojanjem. Nasuprot verovanju u atman on je formulisao učenje o anatmanu.
Osteoklast
Osteoklasti (grč.  ὀστέον – osteon = kost  + κλαστός – klastos = slomljen)  su krupne, pokretljive, multinukleusne ćelije koje sadrže od 2 do 50 jedara, veličine oko 150 µm. Pored većeg broja jedara, osteoklasti sadrže i veliki broj mitohondrija i dobro razvijen Goldžijev aparat.
Poreklo i uloga
Od njihovog otkrića 1873. godine došlo je do značajnih rasprava o njihovom poreklu. Dominirale su tri teorije: od 1949. do 1970. godine, po kojima je poreklo osteokasta vezivano za vezivna tkiva, u kojem su navodno osteoklasti i osteoblasti iste loze, a osteoblasti osigurač zajedničkog formiranja osteoklasta. Nakon mnogo godina danas je jasno da se ove ćelije razvijaju fuzijom makrofaga.
Početkom 1980-tih monocitni fagocitni sistem je prepoznat kao prekurzor osteoklasta. Formiranje osteoklasta zahteva prisustvo RANKL (receptorni aktivator jedarnog faktora κβ liganda) i makrofaga stimulacije stvaranja ćelijskih kolonija. Ovi membranski proteini vezani su proizvodom susednih ćelija strome i osteoblasta, tako da se ostvaruje neposredan kontakt između ovih ćelija i prekursora osteoklasta.
Osteoklasti su ćelije koje nastaju spajanjem mononukleusnih progenitoraiz prododice monocitno-makrofagne ćelija. Njihova osnovna funkcija je resorpcija kosti, pa tako zajedno sa osteoblastima imaju centralnu ulogu u stvaranju skeleta i regulisanju ukupne mase kosti.
Kada su aktivni, osteoklasti su spojeni za koštanu površinu pomoću integrinskih molekula, koja ima kružni oblik sa jasno izzdvojenim centralnim delom (u kome se odvija resorpcija) od ostalog dela površine ćelije. Citoplazma u zoni kontakta sadrži brojne mikrofilamente (aktinske filamente) koji stvaraju gustu vlaknastu strukturu u vidu prstena. Deo plazma membrane okružen je aktinskim prstenom koji se uvećava ugrađivanjem membranskih vezikula, i naboranog je izgleda.
Ugradnjom vezikula u membranu nastaju protonske pumpe (vezikularna ATP-aza) koja izlučuje brojne hidrolitički enzime npr. katepsin K (cistein-proteaza koja prevalentno razgrađuje kolagena vlakna u pH kiseloj sredini). Na taj način osteoklasti razgrađuju kost i stvaraju udubljenje, resorpcionu lakunu ili Haušipovu (Howship) lakunu.
Uloga osteoklasta u resorpcija koštanog tkiva
Resorpcija koštanog tkiva je višefazni proces koji započinje proliferacijom nezrelih prekursora osteoklasta, njihovom diferencijacijom u osteoklaste i konačno se završava razgradnjom neorganskog i organskog dela koštanog tkiva. Razvoj osteoklasta na samom početku prati razvoj moncitno-makrofagne loze, za čiju proliferaciju ideterminaciju je neophodna aktivacija gena PU.1. Nedostatak ovog gena je letalan za miševe, kojima nedostaju prekursori i makrofaga i osteoklasta.
Vezivananje ovog liganda za RANK (receptor) na površini osteoklastnih prekurzora, dolazi do aktivacije NF-κB, transkripcionog faktora koji dovodi do ekspresije odgovarajućih gena neophodnih za diferencijaciju osteoklasta. Generisani miševi kojima nedostaje RANKL nemaju funkcionalne osteoklaste i razvijaju težak stepen osteopetroze.
Pored ćelija strome i osteoblastnih prekursora, aktivisani T limfociti takođe eksprimiraju RANKL, tako da je na taj način otkrivena molekularna veza između aktivnosti imunskog sistema i razgradnje koštanog tkiva. Na taj način, aktivacijom osteoklastogeneze nastaje prateća destrukcija zglobova u reumatoidnom artritisu. Preko povećanja ekspresije RANK liganda deluje i veći broj osteoklastogenih agenasa, kao što su na primer parathormon (PTH) i 1,25-dihidroksivitamin D3.
Neki citokini, takođe imaju pozitivan efekat na osteoklastogenezu, kao što su interleukin-1 (IL-1) i faktor tumorske nekroze (TNF) koji svoj efekat ispoljavaju putem povećanja ekspresije M-CSF u ćelijama strome kostne srži. Ovaj njihov efekat inhibira estrogen. Razgradnja kosti započinje pripajanjem osteoklasta za ogoljen koštani mineralizovani matriks. Priljubljivanjem za koštanu površinu stvara se izolovan vanćelijki deo između dela ćelije okružene pripojem i same koštane površine. Kontaktna zona citoplazme, kao što je već pomenuto, sadrži snopove aktinskih filamenata u kojoj nema organela, pa se naziva svetla zona.
Pripajanjem osteoklasta za matriks i obrazovanjem pripojne prstenaste formacije, deo membrane okružen prstenom počinje da se uvećava i stvara brojne prstolike izvrate, naboranu membranu, koja predstavlja jednu od specifičnih fenotipskih karakteristika aktivnog osteoklasta. Resorpcija matriksa započinje najpre demineralizacijom, a kasnije i razgradnjom organskog dela matriksa.
Osteoklasti u procesu demineralizacije kosti
Demineralizacija se odvija zahvaljujući acidifikaciji ograničene vanćelijske mikrosredine ograničene podozomalnim pripojem, naboranom membranom i koštanom površinom. Acidifikaciju omogućava prisustvo protonskih pumpi na naboranoj membrani (vakuolarne H - adenosin trifosfataze (H-ATPaze)).
Tori Spelling
Victoria Davey "Tori" Spelling (, 16. svibnja 1973.) je američka glumica i spisateljica. Najpoznatija je po ulozi Donne Martin u teen seriji "Beverly Hills, 90210". Njezina knjiga "Stori Telling" bila je u užem izboru za najprodavaniju knjigu New York Timesa.
Osteoklast
Osteoklasti u procesu demineralizacije kosti
Vodonikove jone (protone) obezbeđuje citoplazmatski enzim karboanhidraza II, koji od CO2 i vode, stvara bikarbonatne jone i vodonikove jone. H-ATPaza pumpa protone (H) u spoljašnju sredinu, dok istovremeno da bi se intracelularni pHosteoklasta održao u fiziološkim granicama, sa suprotne strane na plazma membrani vrši se energetski zavisna razmena jona hlora (koji ulazi u ćeliju) za bikarbonatni jon (koji izlazi iz ćelije). Konačno, elektroneutralnost prezervira prisustvo membranskog jonskog kanala za hlor na naboranoj membrani, koji oslobađa jone hlora u vanćelijski prostor. Značajne energetske zahteve ovih procesa obezbeđuju brojne mitohondrije u osteoklastima.
Konačni rezultat ovih jonskih transportnih događaja je sekrecija HCl u resorptivnu mikrosredinu, što snižava pH na približno 4,5. Kiselost sredine dovodi do rastvaranja koštanih minerala, a tek kasnije demineralizovan organski deo kosti biva razgrađen oslobađanjem lizozomskih proteaza, pre svega katepsina K koji razgrađuje kolagen. Pored katepsina K, oslobađaju se i katepsin B i L, kao i matriksne metaloproteinaze, čija uloga nije u potpunosti rasvetljena. Nastale degradacione produkte osteoklasti unose putem endocitoze, zatim ih transportuju na suprotnu stranu i oslobađaju van ćelije (proces poznat pod imenom transcitoza).
Tori Spelling
Karijera
Tori je bila gost u mnogim poznatim serijama kao što su "The Love Boat", "T.J. Hooker", "Hotel", "Fantasy Island", "Vega$" i "Školsko zvono" dok joj njezin otac Aaron nije dao ulogu Donne Martin u "Beverly Hillsu, 90210".
Osteoklast
Osteoklasti u procesu demineralizacije kosti
Po prestanku resorpcije, osteoklast se odvaja od kosti i kreće ka nekom drugom mestu gde započinje novi ciklus degradacije ili umire apoptozom (programiranom ćelijskom smrču). Mada je način na koji se zaustavlja proces resorpcije kostiju nije u potpunosti izučen, pretpostavlja se da prisustvo visoke koncentracije jona kalcijuma u okolini resorptivne površine osteoklasta deluje na specifične receptore i time prekida proces resorpcije dovodeći do odvajanja osteoklasta od površine.
Tori Spelling
Beverly Hills, 90210
Njezin je otac bio glavni producent nove teen serije "Beverly Hills, 90210" i Tori je dobila jednu od glavnih uloga u seriji. Glumila je Donnu Martin, "cool" tinejđericu koja se družila sa Brendom Walsh (Shannen Doherty), Kelly (Jennie Garth), Brandon Walsh (Jason Priestley), Davidom (Brian Austin Green), Steveom (Ian Ziering), Dylanom (Luke Perry) i kasnije Valerie (Tiffani Thiessen).
U seriji je glumila svih 10 sezona, od 1990. do 2000. kada je serija završila sa emitiranjem. Glumila je u najviše epizoda od svih ostalih glumaca u seriji.
Prije i poslije Beverlya
Tijekom razdoblja u kojem je glumila u "Beverly Hillsu, 90210", Tori je snimila i nekoliko filmova ("Co-Ed Call Girl", "A Friend to Die For and Mother", "May I Sleep with Danger?").
Osteoklast
Osteoklasti u procesu demineralizacije kosti
Osteoklasti poseduju i receptore za kalcitonin, hormon koga luče parafolikularne ćelije štitne žlezde i koji dovodi do deaktivacije osteoklasta.
Tori Spelling
Prije i poslije Beverlya
Nakon završetka serije, glumila je u nekoliko nezavisnih filmova kao što su "Trick" i "The House of Yes". Dobila je ulogu u horor filmu "Vrisak 2". Također je glumila u crnoj komediji "Mrak Film 2" i znanstveno-fantastičnoj teen seriji "Smallville".
2006 nastupila je u "reality showu" zvanom "So NoTORIous", a 2007 u drugom sa svojim suprugom Deanom McDermottom u "Tori & Dean: Inn Love".
2008. je rečeno da če se Tori vratiti ulogom Donne Martin u "spin offu" Beverlya, "90210" iako se poslije doznalo da je Tori odustala zbog ponuđene plaće.
Privatni život
2004. se udala za Charliea Shaniana ali su se razveli 2006. godine. 2005. godine Tori je upoznala glumca Dean McDermotta i zaljubila se u njega iako je bila još službeno u braku s Charliem.
Nakon smrti oca 2006, Tori je dobila dio očevog novca od imanja vrijednog 500 000 000 dolara. Trenutno ima dvoje djece s Deanom.
Misión Viejo, Mexicali
Misión Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -1 m.
Opsada Kosta
Opsada Kosta započela je januara 1980. tijekom afgansko-sovjetskog rata, kada su opsadu vodile sovjetske i DRA snage protiv antikomunističkih pobunjenika okupljenih u mudžahedine, te nastavljena i dalje u afganistanskom građanskom ratu nakon sovjetskog povlačenja, nakon čega su DRA snage izgubile prevagu te mudžahedini naposlijetku pobjedili aprila 1991. Sa 11 godina trajanja, to je jedna od najdužih opsada u modernoj historiji, i najduža opsada afganistanskog rata.
Decembra 1987., sovjetska armija je u Operaciji Magistral uspjela otjerati mudžahedine i zauzeti grad. Tada su DRA snage branile strateški važnu aeropistu, koja se koristila od sovjetskih borbenih letjelica, samo noću pošto su pobunjenici danju gađali sve prelete na nju. Time je Moskva htjela pokazati da, čak i ako se povuče iz Afganistana, neće otići bez obavljena posla u borbi sa pobunjenicima. Ipak, nakon povlačenja sovjetskih snaga narednih mjeseci, i odlaska iz Afganistana, pobunjenici su ponovno zauzeli cestu, čime je opsada Kosta nastavljena sve do 1991., kada su mudžahedini postigli stratešku pobjedu dogovorenom predajom grada. Njihov vođa, Džalaludin Hakani, zauzimanjem ceste koja vodi do Kosta, i završnim osvajanjem grada, stekao je slavu po Afganistanu.
Rancho Nuevo, Villa de Ramos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2228 m.
Provvidenza, Pavia
Provvidenza je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Mali Orehek
Mali Orehek je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Mali Orehek se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 38 stanovnika.
Williams, South Carolina
Vilijams je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Letnica (razvrstavanje)
Letnica može biti:
Ethelric od Bernicije
Ethelric (Æthelric, ? - 572?) je bio četvrti po redu vladar anglijskog kraljevstva Bernicija. Oskudni historijski izvori ga navode kao jednog od sinova kralja Ide, osnivača kraljevstva. Naslijedio je svog brata Addu oko 568. a kao datum smrti se tradicionalno navodi godina 572.
Villa Ocampo, Durango
Villa Ocampo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango.
Ethelric od Bernicije
Njegov sin Aethelfrith je krajem 6. vijeka ujedinio Berniciju sa kraljevstvom Deira, te tako osnovao kraljevinu Nortambriju.
Villa Ocampo, Durango
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1280 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1730 m.
Opština Lipovu, Dolj
Lipovu je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Aliđerce
Aliđerce (Geraj; Алиџерци) je naselje u Srbiji u opštini Preševo u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1033 stanovnika. Selo se nalazi oko 5 km od grada Preševo i u njemu se nalazi Džamija Gornje Aliđerce, koje se ponekad navodi kao duhovno središte Albanaca u Centralnoj Srbiji.
Alto Pass, Illinois
Alto Pas je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Aliđerce
Demografija
U naselju Aliđerce živi 627 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 27,7 godina (25,3 kod muškaraca i 30,6 kod žena). U naselju ima 211 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,90.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Albancima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Alto Pass, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 391, što je 3 (0,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Binač
Binač ( ili Binça) je naselje u opštini Vitina na Kosovu. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Binač površine 1.236 ha. Selo Binač kod Vitine se prvi put pominje 1019. godine, u povelji vizantijskog cara Vasilija II. Pretpostavlja se da je u to vreme sedište episkopije bio manastir Sv. Arhanđela Mihaila, poznat kao Binač. Današnji manastirski kompleks ima crkvu skromnih dimenzija, konake i zvonaru. Očuvan je mlađi sloj živopisa iz 16. veka, a od vrednih predmeta jedna kadionica iz 14. veka. U manastiru borave 2 ili 3 monahinje. U selu i okolini se nalaze ostaci crkava Sv. Petke, Sv. Stefana i Sv. Nikole.
Poreklo stanovništva po rodovima
Podaci iz 1929
Srpski rodovi:
Rodovi Hrvata katolika:
Rodovi Albanaca katolika:
Rod Albanaca muslimana:
Rod Roma muslimana:
Demografija
Naselje ima mešovit etnički sastav. Broj stanovnika na popisima:
Montegrosso, Asti
Montegrosso je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1301 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
Marcon Zona Industriale, Venezia
Marcon Zona Industriale je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Bukovnik
Bukovnik je umjetno jezero koje se nalazi na rijeci Dobri (Gornja Dobra ili Ogulinska Dobra), nešto prije nego što ponire u Đulinom ponoru. Naime, negdje oko jedan kilometar udaljeno od centra Ogulina na rijeci Dobri je podignuta brana, te je na taj način stvoreno još jedno umjetno jezero. Iz tog jezera se kanalima dugima i do 30 kilometara voda odvodi do Hidroelektrane Gojak, gdje pomoću nje dobivamo električnu energiju. Na jezeru Bukovnik je dozvoljen ribolov je tokom cijele godine uz poštivanje lovostaja za pojedine vrste ribe: kalifornijska pastrva, šaran, linjak i amur.
Marcon Zona Industriale, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 148 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Bukovnik
Hidroelektrana Gojak
Hidroelektrana Gojak je protočna (točnije akumulacijsko/protočna) hidroelektrana koja ima brane na rijekama Ogulinskoj Dobri i Zagorskoj Mrežnici, a strojarnicu na Gojačkoj Dobri. Prema planovima na rijeci Dobri bi trebalo biti 5 hidroelektrana, a uz HE Gojak je 2010. puštena u rad i HE Lešće. Ukupna instalirana snaga HE Gojak je 55,5 MW (3 Francisove turbine x 18,5 MW iz 1959. i obnovljene 2006.). Raspoloživi konstruktivni pad vode je 118 metara. Ukupni instalirani volumni protok je 57 m3/s (3 x 19 m3/s). Srednja godišnja proizvodnja električne energije je 191 GWh, dok je masimalna proizvodnja bila 280 GWh (2010.). HE Gojak je puštena u pogon 1959.
Umjetno jezero Sabljaci
Sabljaci je umjetno jezero udaljeno svega oko 3 kilometra od Ogulina. Jezero Sabljaci je umjetno stvoreno jezero u svrhu akumuliranja vode rijeke Zagorska Mrežnica za potrebe proizvodnje električne energije Hidroelektrane Gojak. Ovo jezero je tunelom povezano s jezerom Bukovnik udaljenim oko kilometar i pol, odakle se nastavlja tunel prema Hidroelektrani Gojak, udaljenoj oko desetak kilometara od Ogulina. Površina jezera Sabljaci je oko 170 hektara, pa zauzima jedanaesto mjesto u nizu jezera Hrvatske. Zbog toga ga mnogi zovu "Ogulinsko more". Na jezeru se održavaju preko ljeta "Jezerske igre", razni sportovi na vodi kao što su veslanje, jedrenje, plivanje i ronjenje, sportski ribolov i drugo. Rijeka Zagorska Mrežnica izvire u Ogulinkom Zagorju i skuplja se u umjetno jezero Sabljaci.
Patlaguactetl, San Pablo del Monte
Patlaguactetl je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini San Pablo del Monte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2639 m.
Pamćenje
Pamćenje je mogućnost usvajanja, zadržavanja i korištenja informacija. Pamćenje je uvelike značajno za čovjeka, za njegov razvoj i njegov identitet. Ono je u uskoj vezi s učenjem, mogli bismo reći da bez njega učenje ne bi imalo smisla jer je pamćenje mjesto na kojem se čuvaju informacije, a ujedno je i proces unutar čovjeka koji obrađuje te informacije.
Vrste pamćenja
Postoje tri vrste pamćenja:
Tri procesa pamćenja
Kodiranje je jedinstveno za svaku osobu, svaka osoba će različito kodirati određenu informaciju na svoj način (npr. istu priču pet ljudi ispričat će po sjećanju na pet različitih načina). Postoji i semantičko kodiranje, a to je pohranjivanje podražaja na temelju njihova značenja.
Smetnje pamćenja
Smetnje pamćenja se uglavnom kategoriziraju na tri načina:
Amnezije
Općenito smanjena mogućnost pamćenja zove se hipomnezija, a poremećaj koji se očituje u pamćenju svih informacija koje se percipiraju zove se hipermnezija. Kod starijih ljudi mogu se pojavljivati lažna sjećanja ili paramnezije, koje nastaju tako što se praznine u sjećanju popunjavaju izmišljenim podacima. Tu se ubraja i fenomen „deja vu“ pri čemu imamo dojam da se odvija ono što smo već doživjeli.
Znamo da se nakon potresa mozga ne možemo sjetiti događaja koji su se zbili neposredno prije i to se naziva retrogradna amnezija. No znatno veći problem je anterogradna amnezija – nemogućnost stvaranja novog dugoročnog pamćenja. Ova se bolest može javiti i kao posljedica dugotrajnog konzumiranja alkohola (nedostatak vitamina B).
Baddeley razlikuje primarnu i sekundarnu amneziju. Primarna amnezija se odnosi na jak deficit u dugoročnom pamćenju bez manjkavosti u ostalim aspektima, dok se sekundarna amnezija odnosi na probleme s dugoročnim pamćenjem koji se pojavljuju kao posljedica deficita ostalih procesa (npr. smanjena ili potpuno izgubljena mogućnost razumijevanja govora ili smetnja pažnje).
Amnezije se odnose samo na epizodičko pamćenje, dok semantičko ostaje neoštećeno.
Postoje i normalne promjene pamćenja uzrokovane starenjem i patološke promjene poput senilne demencije (skleroza).
Osim amnezija poznata je i Alzheimerova bolest koja se očituje smetnjama u semantičkom pamćenju, te Korsakovljev sindrom čiji je simptom anterogradna amnezija, a veže se uz oštećenja limbičkog sustava.
Ixtlahuaca, Taxco de Alarcón
Ixtlahuaca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Taxco de Alarcón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2578 m.
Fucinsko jezero
thumb|right|250px|Karta iz 19. vijeka koja prikazuje jezero prije isušivanja
U historiji je poznato kao poprište bitke kod Fucinskog jezera u rimskom Savezničkom ratu. Početkom 50-ih ga je rimski car Klaudije nastojao isušiti iskopavši 5,6 km dugačak tunel kroz Monte Salviano. Međutim, vjeruje se kako je potres početkom 6. vijeka, kao i propast Rimskog Carstva, oštetio tunel i odvodne kanale, te omogućio jezeru da se vrati na svoju početnu veličinu. Iskopavanje novog kanala je počelo tek 1862. godine, i završeno je godine 1875.
Luža
Luža je naselje u slovenskoj Općini Trebnju. Luža se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 58 stanovnika.
Vika (razvrstavanje)
Vika može označavati:
Donji Dupeni
Donji Dupeni su naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Donji Dupeni pripadaju opštini Resan.
Prirodni uslovi
Naselje Donji Dupeni je smešteno u krajnje južnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Grčkom (2 km južno od sela). Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 55 km jugozapadno, a od opštinskog središta 30 južno.
Donji Dupeni se nalaze u oblasti Donje Prespe, oblasti oko severne obale Prespanskog jezera. Naselje je smešteno na istočnoj obali Prespanskog jezera, dok se kilometar istočno od naselja počinje izdizati planina Baba. Nadmorska visina naselja je približno 890 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Donji Dupeni su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 235 stanovnika.
Pretežno stanovništvo su etnički Makedonci (99%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Bremen, Yajalón
Bremen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 948 m.
Espezel
Epezel je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Limu.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 208 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,31 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 900 metara (maksimalnoj 1.100 m, a minimalnoj 733 m).
5-HT2C receptor
5-HT2C receptor je tip 5-HT receptor koji vezuje endogeni neurotransmiter serotonin (5-hidroksitriptamin, 5-HT). On je G protein-spregnuti receptor (GPCR) koji deluje kro Gq/G11 i posreduje ekscitatornu neurotransmisiju. isto tako označava humani gen koji kodira receptor, koji je lociran na X hromozomu. Pošto muškarci imaju jednu kopiju ovog gena, a kod žena jedna od kopija je represivna, polimorfizmi ovog receptora mogu da imaju različiti uticaj u zavisnosti od pola.