cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Solunski proces
Hapšenje Apisa i crnorukaca
Pukovnik Dragutin Dimitrijević Apis je uhapšen 15. decembra 1916. u selu Voštarani, u Grčkoj. Kod njega su pronađeni ustav i poslovnik organizacije „Ujedinjenje ili smrt!”, kao i spisak članova njene centralne uprave. Ova dokumenta i neka pisma koja su takođe zaplenjena bila su na suđenju iskorišćena kao glavni dokazi o prevratničkim namerama „Crne ruke”.
Prema spisku članova Vrhovne centralne uprave, pronađenom kod Apisa, uhapšeni su: pukovnik Milan Milovanović, pukovnik Čedomir Popović, potpukovnik Velimir Vemić, vicekonzul Srbije u Atini Bogdan Radenković, pukovnik Vladimir Tucović, major Ljubomir Vulović, đeneral Damnjan Popović, pukovnik Radoje Lazić i potpukovnik Vitomir Cvetković (koji je ubrzo umro). Svi oni su bili smešteni u samice srpskog vojnog zatvora u Solunu gde su čekali na suđenje. Vrhovna komanda je izdala saopštenje u kojem je navela da su uhapšeni oficiri pripremali rušenje poretka. Regent Aleksandar i premijer Nikola Pašić su saveznicima predstavljali da je uhapšena grupa oficira htela da sruši demokratsku vladu Srbije i da sklopi separatni mir sa Centralnim silama.
Tok procesa
Posle tromesečnog istražnog postupka, 2. aprila 1917. godine je, podnošenjem optužnice Nižem sudu za oficire, otpočeo Solunski proces. Uhapšena desetorica crnorukaca optuženi su zbog pripadanja tajnoj prevratničkoj organizaciji koja je planirala da pobunom svrgne postojeći parlamentarni poredak i dinastiju Karađorđevića, koje bi zamenila diktatura oligarhije od 10 do 15 ljudi. Takođe su optuženi da su pripremali ubistva Nikole Pašića i regenta Aleksandra. A 9. aprila je pročitana i druga optužnica, po kojoj su pukovnik Dragutin Dimitrijević i major Ljubomir Vulović pripremali atentat na regenta Aleksandra kod sela Ostrova septembra 1916, za čije su navodno izvršenje optuženi Rade Malobabić i Muhamed Mehmedbašić.
Za razliku od prve, koja se odnosila na praktično na celu organizaciju „Ujedinjenje ili smrt!”, druga optužnica je bila znatno uža, ali i teža. (Kazimirović, 1997: 736) Ona je teretila četvoricu optuženih za konkretan pokušaj ubistva regenta Aleksandra. Ona je optuživala Malobabića da je dana 11. septembra 1916. oko 17 sati na putu kod sela Ostrova ispalio dva hica iz puške na automobil u kom se vozio regent. Kao saučesnik bio je optužen Mehmedbašić, dobrovoljac i učesnik u Sarajevskom atentatu. Optužba se zasnivala na iskazima dvojice svedoka koji su se inače nalazili na izdržavanju zatvorske kazne zbog ubistva.
Presude
Niži sud za oficire je 23. maja 1917. doneo presudu po kojoj su svi optuženi proglašeni krivim i to za pripremanje prevrata i pokušaj ubistva regenta. Optuženi Dragutin Dimitrijević, Milan Gr. Milovanović, Radoje Lazić, Čedomir Popović, Vladimir Tucović, Velimir Vemić, Bogdan Radenković, Ljubomir Vulović i Rade Malobabić osuđeni su na smrtnu kaznu, dok su Damnjan Popović i Muhamed Mehmedbašić dobili po 15 godina zatvora. Posle žalbi koje su osuđeni podneli, Viši vojni sud je Popoviću i Radenkoviću kazne preinačio na 20 godina zatvora, a Damnjanu Popoviću povećao za 5 godina. Tom prilikom sudija Branko Gatalović je izdvojio mišljenje, što mu je posle donelo otkaz i mnoštvo neprijatnosti. Presuda je bila neispravna sa pravnog stanovišta, jer se po tada važećem zakonu nijedno lice ne može osuditi na smrt, osim ako je priznalo krivicu ili postoje dva očevica koja ga optužuju, što nije bio slučaj. (Jovanović, 1991: 323)
Ovako stroga presuda izazvala je proteste i na domaćem i na međunarodnom planu. Smatralo se da će streljanje istaknutih oficira negativno delovati na moral vojske i ugled Srbije. U znak protesta ministri Drašković, Davidović i Marinković su podneli ostavke. Za pomilovanje osuđenih su kod regenta intervenisali princ Đorđe, Jugoslovenski odbor, ruska Privremena vlada i Britanci. Nakon toga, on je pristao da na dugogodišnje zatvorske kazne pomiluje sve sem Apisa, Vulovića i Malobabića. Njih trojica su, i pored pokajničkog pisma koje je Apis uputio Aleksandru, streljani u zoru 26. juna u Mikri, nedaleko od Soluna.
Obnova procesa
Na inicijativu Aleksandra Rankovića 1953. godine, pokrenut je postupak za obnavljanje procesa, koji je obnovljen u Beogradu, preispitani su svi podneti dokazi i preostali živi svedoci i doneta je odluka o rehabilitaciji Apisa i cele grupe sa njim osuđenih srpskih oficira – obaveštajaca i patriota koji su sa njima bili povezani.
Savremena tumačenja
Mirko Đorđević ocenjuje da je u Solunu "najveći prevrtljivac u istoriji Srbije", Nikola Pašić, streljao one koji su ga doveli na vlast.
Timothy Leary
Dr. Timoti Francis Liri (rođen u Springfildu, Masačusets, 22. 10. 1920, preminuo na Beverli Hilsu 31. 5. 1996.) je bio doktor psihologije, šef katedre na Harvardskom univerzitetu, popularni američki pisac, dizajner računarskog softvera, kontrakulturna ikona 1960-ih godina u SAD i najpoznatiji zagovornik istraživanja i upotrebe psihodeličnih droga.
Akademska karijera
Diplomu iz psihologije je stekao na Univerzitetu Alabame 1943. Magistrirao je na Univerzitetu države Vašington 1946. Doktorat iz psihologije je stekao na Berkliju 1950. Bio je pomoćni profesor na Berkliju od 1950. do 1955, direktor psihijatrijskih istraživanja Kajzer fondacije od 1955. do 1958. i profesor psihologije na Harvardu od 1959. do 1963.
U periodu uspona njegove karijere 1955. njegova prva žena Mеriеn izvršava samoubistvo, ostavljajući ga kao samohranog oca sa sinom i ćerkom. Govoreći kasnije o tom periodu života, sebe opisuje na sledeći način: “Timoti Liri, anonimni institucionalni zaposleni koji vozi na posao svako jutro u dugačkoj koloni automobila i vozi kući svako veče i pije martini, kao nekoliko miliona dobrostojećih liberala, intelektualnih robota, drugar.”
Wheatley Heights, New York
Vitli Hajts je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Timothy Leary
Psihodelična iskustva i istraživanja
Leta 1960. dr. Timoti Liri sa svojim kolegom Antoni Rusoom putuhe u Meksiko, gde prvi put proba psilocibinske gljive. To iskustvo tako drastično menja njegov život da on 1965. izjavljuje da je “naučio više o mozgu i njegovim mogućnostima za pet sati posle uzimanja gljiva nego za prethodnih petnaest godina studija i istraživanja iz psihologije”.
Wheatley Heights, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.130, što je 117 (2,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Timothy Leary
Psihodelična iskustva i istraživanja
Po povratku na Harvard, sa svojim saradnicima Ralfom Mecnerom i Ričardom Alpertom (kasnije poznatiji kao Ram Das), započinje istraživački program pod nazivom Harvardski psilocibin projekat, radeći istraživanja o učincima psilocibina, a kasnije i LSD-a, na studentima.
Liri naglašava da LSD, kada je ispravno korišćen i doziran, uzet od dobro pripremljene osobe u pravoj sredini i uz nadgledanje profesionalca, može promeniti ponašanje osobe u dobrom smeru. Njegova istraživanja nisu izazvala nijedno ubistvo, samoubistvo, psihozu niti loše iskustvo. Ciljevi Lirijevih istraživanja su uključivali pronalaženje načina za lečenje alkoholizma i popravljanje okorelih kriminalaca. Mnogi učesnici njegovih istraživanja izveštavaju o mističnim i duhovnim iskustvima za koja tvrde da su im trajno promenila život na bolje.
Dr. Liri zagovara terapeutsku upotrebu LSD-a, zbog duhovnih kvaliteta koji se ostvaruju njegovim uzimanjem. Bio je voditelj mnogih kampanja za upotrebu i istraživanje psihodeličnih droga. U svojstvu priznatog stručnjaka za ljudsku psihu (bio je doktor psihologije na Harvardu) Timoti Liri je preporučivao ljudima LSD kao jedan od načina za duhovni napredak. Govorio je kako u čovekovom mozgu ima još mnogo neistraženih predela koji se mogu otkriti uzimanjem "vitamina kore mozga", kako je on nazivao LSD.
1963. godine pritisak javnog mnenja dovodi do suspenzije istraživanja a Liri i Alpert bivaju otpušteni sa Harvarda. Razlog tome je što su mnoge kolege sa nenaklonošću gledale na njihova istraživanja a mnogi roditelji su se žalili upravi univerziteta zbog deljenja halucinogena njihovoj deci. Uprkos tome, istraživači su nastavili svoj rad bez akademske zaštite.
1964. Timoti Liri, Ralf Mecner i Ričard Alpert izdaju knjigu Psihodelično iskustvo, zasnovanu na budističkoj filozofiji i Tibetanskoj knjizi mrtvih. O psihodeličnom iskustvu kažu da je put u nove oblasti svesti. Kao karakteristične odlike tog iskustva navode transcendentnost verbalnog koncepta, prostorno vremenske dimenzije i identiteta odnosno ega. Do psihodeličnog iskustva se može doći na više načina, putem: joga vežbi, disciplinovane meditacije, osećajne deprivacije, religiozne ili umetničke ekstaze, spontano i uživanjem psihodeličnih droga kao sto su LSD, psilocibin, meskalin, DMT, itd.
19. septembra 1966. Timoti Liri osniva Ligu za duhovnu obnovu, religiju u kojoj je LSD sveta relikvija, trudeći se da legalizuje LSD na osnovu “slobode veroispovesti” kao argumenta. Krajem 1966. i početkom 1967. Liri pravi turneju po univerzitetskim kampusima šireći psihodelično jevanđelje putem multimedijalnog performansa nazvanog Smrt Uma (the Death of the Mind) koje trebalo da bude umetnički izraz LSD iskustva. Zainteresovanima je govorio da je Liga za duhovnu obnovu ograničena na 360 članova i da je članstvo popunjeno pa ih je ohrabrivao da osnuju sopstvenu psihodeličnu religiju. 1967. objavljuje pamflet "Započni sopstvenu religiju".
Kasnih šezdesetih, Liri se seli u Калифорнију gde se 1967. ženi svojom trećom ženom Rozmari Vudruf i pravi svadbu na kojoj su sve zvanice bile na esidu.
1960-tih je postao kontrakulturna ikona zbog svojih stavova o slobodnoj upotrebi LSD-a. Timoti Liri je 14. januara 1967. govorio pred 30.00. ljudi na hipi okupljanju u Golden Gejt Parku u San Francisku i tada je lansirao svoju čuvenu frazu "Turn on, tune in, drop out", koja mu je jednog dana došla dok se tuširao. Fraza je neprevodiva kako na naš jezik tako i na književni engleski. Verovatno znači nešto poput: “Otkači, priključi se, izađi iz kolotečine”.
Problemi sa zakonom
Decembra 1965. prilikom prelaska granice SAD-a i Meksika kolima, njegovoj ćerci je nađena marihuana. Pošto je preuzeo odgovornost za ilegalnu supstancu, Liri je osuđen za posedovanje na osnovu Zakona o zabrani marinuane (Marijuana Tax Act) na 30 godina zatvora. Ubrzno nakon, ulaže žalbu sudu, tvrdeći da je zakon protivustavan jer krši Peti amandman. Vrhovni sud je presudio da zakon jeste neustavan i Timoti Liri je oslobođen.
1970. je Liri ponovo osuđen na deset godina zatvora zbog posedovanja dva opuška marihuane (on je tvrdio da mu ih je podvalio policajac koji ga je hapsio). Kada je Liri stigao u zatvor, dat mu je psihološki test koji je služio da bi rasporedio novopridošle na odgovarajuće poslove. Obzirom da je mnoge takve testove i sam pravio, Liri ga je popunio na taj način da izgleda da je veoma konvencionalna i obična osoba sa velikim interesom za baštovanstvom. Liri je na osnovu toga raspoređen kao baštovan u slabije obezbeđenom delu zatvora. Ubrzo nakon toga je pobegao ostavljajući rugajuću poruku upravi zatvora. Zajedno sa ženom Rozmeri je nekako je uspeo da se prošvercuje do Alžira. 1971. zajedno beže za Švajcarsku. left|thumb|148px|Hapšenje Timoti Lirija 1972. godine 1972. Niksonova administracija je ubedila švajcarsku vladu da uhapsi Timoti Lirija. Švajcarska ga je zatvorila na mesec dana, ali su odbili da ga izruče u SAD.
Iste godine se Timoti i Rozmeri razvode. Posle kratke epizode sa heroinskom zavisnošću, Liri upoznaje francuskinju Žoanu sa kojom se posle dve nedelje ženi u pseudo-okultnoj ceremoniji u hotelu. Putovali su do Beča, zatim Bejruta i naposletku 1973. do Kabula u Avganistanu. Iako Avganistan nema potpisan sporazum o izručivanju sa SAD, Liri je uhapšen u avionu Amerikan Erlajnsa pre nego što je sleteo na aerodrom.
Na presedanju u Ujedinjenom kraljevstvu na putu za SAD, on je zatražio politički azil od Njenog Kraljevskog Veličanstva ali bez uspeha. U SAD, za kauciju mu je traženo 5 miliona dolara, što je bila najveća kaucija u američkoj istoriji do tada. Sudija je naglasio da “ako mu omogućimo da se kreće slobodno, on će javno govoriti i širiti njegove ideje.” Predsednik Ričard Nikson ga je nazvao “najopasnijim čovekom u Americi”.
Za vreme boravka u zatvoru Liri je ostao plodan pisac, izdajući nekoliko knjiga naučno fantastične tematike. Starseed (1973), Neurologic (1973) i Terra II: A Way Out (1974). Tera II je prvi detaljan predlog za svemirsku kolonizaciju.
Izlazak iz zatvora
Liri je oslobođen iz zatvora 21. aprila 1976. Ponovo pokušava da se vrati u akademske krugove ali odbijaju njegovu aplikaciju. U tom periodu se odaje alkoholizmu i nastaju svađe sa Žoanom. Posle selidbe u San Dijego, ostavlja Žoanu koja je trudna i optužuje je da dete nije njegovo (odbio je da radi test očinstva).
1978. ženi filmsku producentkinju Barbaru Blum i podiže njenog malog sina kao svog.
Tokom 1980-ih živi na visokoj nozi, a njegova burna prošlost ga čini poželjnim gostom na elitnim zabavama gde se druži sa prestižnim intelektualcima. Drogu je nastavio da uzima privatno i prestaje da u javnosti širi kult psihodelika. Umesto toga, u javnosti govori o o potrebi kolonizacije svemira. U domen interesovanja počinju da mu ulaze računari, internet i virtuelna stvarnost.
1989. Lirijeva najstarija ćerka, Suzana, izvršava samoubistvo posle godina mentalne nestabilnosti.
Posle izlaska iz bolnice je nastavio da žestoko pije i polako je počeo da postaje senilan. Poslednji put je uhapšen sa devojkom Ejlin Geti zbog nedozvoljenog pušenja cigareta na aerodromu Austin.
Smrt Timoti Lirija
U poslednjim mesecima života su ga posetili mnogi stari prijatelji i poštovaoci njegovog lika i dela. Do poslednjih dana života Liri je davao mnoge intervjue povodom svoje nove filozofije o dočekivanju smrti.
Godinama pre smrti je planirao da njegovo telo zalede ali se u poslednjem trenutku odlučio da ga kremiraju i podele među prijateljima i porodicom. U poslednjim trenucima života je uzeo pozamašnu dozu LSD-a (kao Oldoz Haksli).
Smrt Timoti Lirija je video dokumentovana na njegov zahtev, beležeći njegove poslednje reči zauvek (video nije javno objavljen ali će biti uključen u dokumentarac koji se trenutno snima). U jeku konačnog pomračenja svesti, rekao je “Što da ne? (Why not)” i to je neprekidno ponavljao do smrti različitom intonacijom. Poslednja reč mu je bila “prelepo (beautiful)”, upućena njegovom sinu Zaku.
Preminuo je na Beverli Hilsu 31. maja 1996. u 76-oj godini života. Sedam grama pepela Timoti Lirija je poslato raketom da bude sahranjeno u svemiru. Raketa Pegazus je uzletela 9. februara 1997.
Uticaj na druge
left|thumb|350px|Timoti i prijatelji snimaju Give Peace A Chance
1
Godina 1. (I) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru te prva godina kršćanske/nove ere. Prethodna godina je 1. pne. koja se koristi kako u gregorijanskom, tako i u julijanskom kalendaru, s obzirom da u njima ne postoji "nulta godina".
U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Cezara i Paula ili, rjeđe, '''godina 754. Ab urbe condita'''. Oznaka "1." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
Događaji
thumb|Svijet godine 1. thumb|Germanska plemena u Evropi godine 1.
Coolidge, Arizona
Coolidge je grad u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 11.825 stanovnika.
1
Reference
Kategorija:1
Jiang Wei
thumb|right|Jiang Wei
Rigoletto
Rigoleto, opera, melodrama u tri čina Đuzepea Verdija
Jiang Wei
Jiang Wei (202–264) bio je kineski vojskovođa iz doba Tri kraljevstva, koji je služio kao regent države Shu Han. Karijeru je započeo kao oficir države Cao Wei, ali je na kraju prebjegao Shu Hanu, ušavši u službu tamošnjeg regenta Zhuge Lianga. Jiang Wei je kasnije sudjelovao u borbama protiv svoje bivše domovine, uključujući Zhugeovu prvu Sjevernu ekspediciju 228, kada je postavljen za komadanta vojske. Zhuge Liang ga je smatrao domišljatim i sposobnim vojskovošom, te je Jiang napredovao za vrijeme Zhuge Liangovog regenstva kao i regenstva Zhuge Liangovih nasljednika Jiang Wana i Fei Yija; na kraju je postao Fei Yijev glavni pomoćnik. Nakon Fei Yijeve smrti 253. je preuzeo njegove dužnosti, iako se bavio pretežno vojnim pitanjima. Za razliku od Jiang Wan i Fei Yija, koji su uglavnom odustali od namjere da se pokori Cao Wei, Jiang Wei je ponovno pokrenuo rat i poduzeo nekoliko pohoda na sjever - pri čemu jednom zajedno sa Zhuge Keom, regentom države Istočni Wu. Ti su pohodi, međutim, završili neuspjehom i značajno oslabili Shu Han. Godine 263. je državu Shu Han napala i osvojila vojska Cao Weija na čelu sa Deng Aijem i Zhong Huijem. Jiang Wei se sa time nije htio pomiriti te je nastojao podići ustanak, pri čemu je na svoju stranu privukao Zhong Huija, koristeći njegovo neprijateljstvo prema Sima Zhaou, de facto vladaru države Cao Wei. Zhong Hui je pristao, ali se suočio sa pobunom vlastitih vojnika; pri tome su ubijeni i Zhong i Jiang.
Rigoletto
Libreto
Frančesko Marija Pjave (Francesco Maria Piave) prema drami Kralj se zabavlja (Le roi s’amuse) Viktora Igoa (Victor Hugo).
Praizvedba
11. mart 1851., Venecija u Teatro La Fenice.
Likovi i uloge
Vojvoda od Mantove (Duca di Mantua) - tenor
Đilda (Gilda), Rigoletova ćerka - sopran
Sparafučile (Sparafucile), plaćeni ubica - bas
Madalena (Maddalena), njegova sestra - alt
Grof Monterone (Monterone) - bas
Esternay
Eterne je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Eperne.
Rigoletto
Likovi i uloge
Mateo Borsa (Matteo Borsa), dvorjanin - tenor
Grof Čeprano (Conte Ceprano) - bas
Esternay
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1603 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 50 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 31,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 158 metara.
Rigoletto
Likovi i uloge
Grofica Čeprano (Contessa Ceprano), njegova žena - mecosopran
Tamničar (Usciere) - tenor
Paž (Paggio) - mecosopran
dame, gospoda, dvorjani, paževi, stražari (hor)
Mesto i vreme
Mantova i okolina u XVI veku
II čin
Dvorana u vojvodinoj palati. Vojvoda mašta o svojoj novoj žrtvi. Uto dolaze dvorjani sa vešću da su oteli Rigoletovu ljubavnicu i govore mu o svom poduhvatu. On shvata da je to ista ona devojka od prethodne noći i utrčava u sobu gde je ona. Rigoleto dolazi i pretražuje sve ćoškove palate sumnjajući da je Đilda tu. Svi se izruguju njegovom očajanju, govoreći mu da su oni bili tu cele noći i da je sve zasigurno sanjao. Ali, kada dođe paž kod vojvode sa porukom od vojvotkinje i kada se dvorjani zbune, Rigoleto shvata da je Đilda tu. Oni mu ne daju da uđe u vojvodinu sobu, ali on im otkriva ko je u stvari Đilda i baca se na vrata. Dvorjani ga odbiju, a on pada pred njih i u suzama ih moli da mu vrate ćerku, njegovo jedino blago na celom svetu. Đilda istrčava iz sobe i baca se ocu u naručje. On joj otkriva pravu istinu o vojvodi, ali to ne utiče na njena osećanja premanjemu. Grofa Monterona provode na gubilište i on zastaje pred vojvodinim portretom uz reči da kada ga nije stigla očeva kletva, neka srećno živi i dalje. Na to Rigoleto odlučuje da se osveti i govori da će i grofova ćerka biti osvećena. Đilda moli oca da se smiluje vojvodi.
III čin
Na obali reke Minćo, Sparafušilova kuća. Rigoleto je unajmio Sparafučila da ubije vojvodu. On Đildi pokazuje kako je vojvoda prevrtljiv. On u Sparafučilovoj kući zavodi njegovu sestru Madalenu koja je plaćena da flertuje sa njim. Đilda je očajna. Rigoleto je šalje kući da se presvuče u mušku odeću i da ode u Veronu, gde će joj se on uskoro pridružiti. Madalena moli brata da poštei život vojvodi, jer je i ona pala na njegov šarm. Oni se dogovaraju da ubiju prvog prolaznika koji naiđe i da ga poture Rigoletu. Đilda sve ovo prisluškuje i odlučuje da se ona žrtvuje za vojvodu. Kada Rigoleto dođe da se uveri da je posao obavljen, Sparafučile mu da vreću sa lešom i pokaže gde u reci da ga baci. Kada Rigoleto odvuče leš do reke, začuje se vojvodina pesma iz kuće. Rigoleto otvara vreću i u bljesku munje ugleda svoju ćerku. On shvata da ga je stigla Monteronova kletva.
Vanjske veze
Libreto Note
Valentni elektron
thumb|225px|right|Prikaz atomske konfiguracije [[litijumovog atoma, gde se valentni elektron nalazi na poslednjem elektronskom omotaču.]] Valentni elektroni su elektroni poslednjeg elektronskog omotača. Valentni elektroni mogu (ali ne moraju) učestvovati u stvaranju hemijskih veza sa drugim atomima. Maksimalna valenca atoma ne može biti veća od broja valentnih elektrona.
Kod elemenata glavnih grupa (1-2. i 13-18. grupa), broj valentnih elektrona odgovara broju elektrona u s i p-orbitalama sa najvišim glavnim kvantnim brojem. Tako, npr. kiseonik, koji ima elektronsku konfiguraciju 1s2 2s2 2p4 ima 6 valentnih elektrona. Broj valentnih elektrona je isti za sve elemente jedne grupe Periodnog sistema.
Prelazni elementi
Kod prelaznih elemenata i d elektroni mogu učestvovati u građenju veza, tako da prividan broj valentnih elektrona može da varira. Stoga je korišćenje valentnih elektrona za predviđanje ponašanja prelaznih metala vrlo nepouzdano.
Predstavljanje
Valentni elektroni mogu biti prikazani vrtanjem elektronskih ljuski (kao na slici desno). Često se prikazuju kao tačke ili krstići („×“) oko hemijskog simbola elementa (:\ddot{O}: - za kiseonik).
Monticello, Louisiana
Montiselo je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.172, što je 409 (8,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jovan Radulović
Jovan Radulović (Polača kraj Knina, 29. 9. 1951 - Beograd, 7. 3. 2018) srpski književnik. Osnovnu školu je završio u rodnom mestu, gimnaziju u Kninu. Počeo studije književnosti u Zadru, diplomirao na Filološkom fakultetu u Beogradu. Radulovićeve pripovetke prevedene su na engleski, ruski, italijanski, švedski, mađarski, ukrajinski, francuski, nemački i makedonski jezik.
Radulović je 1980-ih od tadašnjeg komunističkog rukovodstva Hrvatske napadnut zbog svoje drame Golubnjača kojoj se spočitavao tzv. "srpski nacionalizam".
Njegov roman Braća po materi, koji se bavi komplikovanim odnosima Srba i Hrvata u Dalmatinskoj zagori za vreme i posle Drugog svetskog rata, ekranizovan je 1989. godine kao istoimeni igrani film Braća po materi u režiji Zdravka Šotre.
O-Anizidin
o-Anizidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 123,152 Da.
Campagnolo, Padova
Campagnolo je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Emir Hadžihafizbegović
Emir Hadžihafizbegović, rođen 20. augusta 1961. u Tuzli, je bosanskohercegovački glumac. Diplomirao na Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu, 1986. Ostvario više od 50 uloga u pozorištu i na TV-u.
Ratne godine proveo u Armiji Republike Bosne i Hercegovine (ARBiH) i Hrvatskom vijeću obrane (HVO). Član je Stranke demokratske akcije (SDA).
Bremelanotid
Bremelanotid (PT-141) je jedinjenje u razvoju od strane kompanije Palatin Tehnologije za lečenje hemoragijskog udara i reperfuzijskih povreda. On funkcioniše putem aktivacije melanokortinskih receptora MC1R i MC4R, čime se moduliše inflamacija i ograničava ishemija.
On je originalno razvijen za upotrebu u lečenju impotencije, ali je ta primena privremeno prekinuta 2008, nakon što je izražena zabrinutost zbog negativne nuspojave povećanja krvnog pritiska. Trenutno, Palatin i FDA pregovaraju o mogućem nastavku kliničkih ispitivanja faze 2 koristeći novi supkutani sistem doziranja leka koji ima malo uticaja na krvni pritisak.
Struktura
Bremelanotid je ciklični hepta-peptidni laktamski analog melanotropina (alfa-MSH) koji aktivira melanokortinske receptore MC3-R i MC4-R u centralnom nervnom sistemu. Njegova aminokiselinska sekvenca je Ac-Nle-ciklo[Asp-His- D -Phe-Arg-Trp-Lys]-OH ili ciklo-[Nle4, Asp5, D -Phe7, Lys10]alfa-MSH-(4-10). On je metabolit Melanotana II kome nedostaje C-terminalna amidna funkcionalna grupa.
Breckenridge, Colorado
Brekenridž je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.540, što je 2.132 (88,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kosa (razvrstavanje)
Kosa se može odnositi na:
Hartford City, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.220, što je 708 (-10,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Prati, Pescara
Prati je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 276 m.
BRL-15572
BRL-15,572 je lek koji deluje selektivni antagonist serotoninskog receptorskog tipa 5-HT1D, koji je oko 60x selektivniji u odnosu na srodne receptore.
5-HT1D receptor ima veoma sličnu farmakologiju sa blisko srodnim 5-HT1B receptorom, i većina starijih liganda tih receptora se vezuje za ova tipa sa aproksimativno jednakim afinitetom. Razvoj jedinjenja kao što je BRL-15572, koja imaju sposobnost selektivnog blokiranja 5-HT1D tipa, su znatno unapredila oruđa za istraživanje funkcije tog serotoninskog receptora. Jedna od otkrivenih funkcija 5-HT1D receptora je njegova uloga u modulaciji otpuštanja neurotransmitera glutamata u mozgu, kao i funkcije u regulaciji cerebralnog krvnog pritiska koje su važne u patogenezi migrenskih glavobolja.
Bachy
Baši je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Lil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 332 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 207 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,41 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 73 metara (maksimalnoj 74 m, a minimalnoj 31 m).
Il barbiere di Siviglia
Seviljski brijač ili uzaludan oprez (talijanski: Il barbiere di Siviglia, ossia L'inutile precauzione) je opera buffa u dva čina, koju je skladao talijanski skladatelj Gioacchino Rossini po libretu Cesara Sterbinija. Sterbini je inspiraciju za libreto pronašao u komediji Pierrea Beumarchaisa iz trilogije o Figaru – Seviljski brijač ili uzaludan oprez iz 1775. godine.
Rossinijev Seviljski brijač smatra se jednom od najboljih komičnih opera ikada napisanih. Premijera (pod nazivom Almaviva ili uzaludan oprez) upriličena je 20. veljače 1816. u Teatru Argentina, u Rimu.
Sadržaj opere
Radnja opere se vrši u Sevilji.
Rozina, mlada devojka, zaljubljena je u grofa Almavivu, mladog i lepog, koji peva pod njenim prozorom želeći da joj se približi. Ali, Rozinu čuva stari doktor Bartolo, koji želi da se njome oženi, i ne dozvoljava joj da izlazi iz kuće. Figaro, lični berberin Bartolov, pomaže mladima da se upoznaju, predstavljajući Almavivu kao učitelja pevanja. I dok Figaro brije Bartola, Rozina i Almamiva se dogovaraju o svojoj budućnosti.
Da bi ostvarili svoju ljubav, pomaže im Figaro koji dovodi beležnika i svedoke. Venčanje se obavlja, a stari Bartolo mora da se pomiri sa pobedom mladosti i ljubavi.
Velburg
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nojmarkt (Gornji Palatinat) Felburg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Nojmarkt (Gornji Palatinat). Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 492 metra. Površina opštine iznosi 175,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.212 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 30 stanovnika/km².
Byron, Wyoming
Bajron je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 593, što je 36 (6,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Copper Hill, Arizona
Copper Hill je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 108 stanovnika.
Hrvatski enciklopedijski rječnik
mini|Hrvatski enciklopedijski rječnik
Hrvatski enciklopedijski rječnik, enciklopedijski rječnik tiskan 2002. kao jednosveščano izdanje nakladnika Novi Liber. Drugo, dopunjeno izdanje u 12 svezaka objavljeno je 2004. u suizdavaštvu Novog Libera i Europa Press Holdinga, kao izdanja uz dnevnik "Jutarnji list".
Glavni urednici: mr. Ljiljana Jojić i prof.dr. Ranko Matasović. Uz njih su autori: prof.dr. Vladimir Anić, dr. Dunja Brozović-Rončević, prof.dr. Ivo Goldstein, Slavko Goldstein, prof.dr. Ivo Pranjković. Uz njih je navedeno dvadeset troje stručnih suradnika.
Sadrži 175.000 obrađenih pojmova. Od toga 47.000 hrvatskih imena, prezimena i mjesta njihove rasprostranjenosti, te 18.000 obrađenih imena iz geografije, povijesti, mitologije i opće kulture.
Skupina autora i stručnih suradnika radila je na pripremi Rječnika 1999-2002. godine. Oslonac i izvor građe bili su Rječnik hrvatskoga jezika Vladimira Anića (prvo izdanje 1991., zatim dva proširenja izdanja 1994. i 1998.) i Rječnik stranih riječi Vladimira Anića i Ive Goldsteina (prvo izdanje 1999, drugo dopunjeno 2000. godine).
Također je korišten Hrvatski nacionalni korpus, elektronski korpus hrvatskoga jezika dostupan na internetu.
Svesci
Hrvatski enciklopedijski rječnik u II. izdanju kao cjelina nosi ISBN 953-6045-28-1. U prvom se svesku nalazi 83 uvodne stranice obilježene rimskim brojevima. U zadnjem, dvanaestom svesku nalaze se Dodaci od str. 223. do str. 335. Zadnja riječ obrađena u rječniku je žvrljotina. Uz Hrvatski enciklopedijski rječnik dolazi i Pravopisni priručnik koji je priredila Ljiljana Jojić uz stručne suradnike: Ljiljanu Cikotu, Ivu Pranjkovića i Vesnu Zečević. Rječnik ima ukupno 4286 stranica, što zajedno s Pravopisnim priručnikom iznosi 4474 stranica.
Prve 83 stranice sastoje se od ovih naslova:
Franklinville, New York
Frenklinvil je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Gladijatorke
Gladijatorke (jednina: gladiatrix) su bile žene koje su se borile u areni u starom Rimu. Iako su bile retka pojava, one su zaista postojale, a za to ima dokaza kako u arheologiji, tako i u književnosti. Sve do 3. veka žene su se borile prerušene u legendarne Amazonke, kada ih je zabranio Septimije Sever.
Antički izvori
Larinskim dekretom Tiberije je senatorskim kćerkama, unukama i praunukama i „bilo kojoj ženi čiji muž ili otac ili deda, bilo s očeve ili majčine strane, ili brat, jeste ili je ikad bio vlasnik mesta u senatu rezervisano za viteza“ zabranio da treniraju ili da se pojavljuju za platu kao gladijatorke. Ovaj dekret međutim, ne potvrđuje da je do tada i bilo žena koje su se borile u areni.
Salasco, Vercelli
Salasco je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Gladijatorke
Antički izvori
Svetonije u svom delu Dvanaest rimskih careva govori o tome kako je imperator Domicijan voleo da gleda borbe između žena i patuljaka. Sa slika i mozaika se može zaključiti da su se borile obnaženih grudi i da su retko nosile šlemove, bez obzira kom tipu gladijatora pripadale.
Prema izvorima, izgleda da su se žene borile uglavnom noću. S obzirom da je noć bilo vreme za glavne i veoma važne događaje gladijatorskih igri, može se zaključiti da su borbe u kojima su učestvovale žene bile važne i da su predstavljale retkost. Većina modernih naučnika smatra pojavu gladijatorki novinom s obzirom da se jeste pisalo o njima, a činjenica da ih antički istoričari često spominju ukazuje da su gladijatorke bile mnogo rasprostranjenije nego što to direktni dokazi ukazuju.
Dion Kasije (62.3.1) pominje ne samo žene, već i decu koja su se borila na gladijatorskim igrama koje je 66. godine organizovao Neron. Takođe je poznato da je Neron prisiljavao žene nekih poznatih rimskih senatora da se bore u areni.
U delima Juvenala nailazimo na oštre osude ženskih gladijatorskih borbi. U svojim Satirama, Juvenal govori kako su gladijatorke poticale uglavnom iz viših klasa i uglednih porodica.
Mark Vesli, istoričar, kaže da gladijatorske škole verovatno nisu bile najpogonija mesta za obuku žena i da su njih verovatno podučavali privatni tutori u školi za mlade. Te škole su služile takođe i za obuku uglednih muškaraca starijih od 14 godina u borilačkim veštinama. Vesli je našao tri reference u kojima se pominje da je bilo žena u tim školama.
Arheološki dokazi
thumb|250px|Gladijatorke. Reljef nađen u [[Halikarnasu]]
Na jednom reljefu iz 1. ili 2. veka iz Halikarnasusa može se videti borba žena obučenih u teške oklope. Na samom reljefu postoji natpis „Amazonka“ i „Ahilija“ i da su se obe časno povukle iz arene uprkos tome što su se borile jedna protiv druge. Reljef se danas nalazi u Londonskom muzeju
Veruje se da je ženski skelet iz rimskog doba iskopan u Sadarku (London) 2001. godine pripadao gladijatorki. Do tog zaključka se došlo jer je sahranjena van glavnog groblja iako je grob bio bogato opremljen — sadržao je glinene lampe Anubis (lampe na kojima je bio naslikan upokojeni gladijator) i posude sa spaljenim šišarkama bora. Jedini borovi te vrste u Britaniji u to vreme bili su borovi zasađeni pored londonskog amfiteatra i šišarke ovih borova su se tradicionalno spaljivale tokom gladijatorskih igara. Većina stručnjaka smatra ovu identifikaciju pogrešnom, međutim Londonski muzej, u kome se nalaze kosti, tvrdi da „postoji 70 % verovatnoće da je žena iz ulice Grejt Dover bila gladijator“. Hedli Svejn, direktor odseka za ranu istoriju u Muzeju kaže: „Nema ni jednog jedinog dokaza koji bi izričito tvrdio da je ona bila gladijatorka. Međutim, drugi dokazi navode na ovu zagonetnu pretpostavku.“ Danas se ona nalazi izložena u Londonskom muzeju na kraju sekcije Rimskog Londona.
Pastenelle-Pacitti-Sprumaro, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 912 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 133 m.
Macon, Georgia
Mejkon je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 91.351 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 91.351 stanovnika, što je 5.904 (6,1%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Brekspiprazol
{{Drugbox-lat
}}
Brekspiprazol (OPC-34712) je parcijalni agonist D2 dopaminskog receptora. On je u kliničkim ispitivanjima za lečenje depresija, šizofrenije, i hiperkinetičkog poremećaja (ADHD). On je razvijen s ciljem poboljšanja efikasnosti i tolerabilnosti (npr. manje izražene akatizije, agitacije i/ili insomnije) u odnosu na uspostavljene dodatne tretmane za kliničku depresiju.
Ovaj lek je razvila kompanija Otsuka. On se smatra sledećom generacijom njihovog vidoko traženog antipsihotika aripiprazola. Otsukin američki patent na aripiprazol ističe 2014;
Velden (Pegnitz)
Felden je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Nirnberger Land. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.805 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9574160.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nirnberger Land Felden se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Nirnberger Land. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 377 metara. Površina opštine iznosi 21,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.805 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 85 stanovnika/km².
Anneyron
Aneron je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Valans.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3319 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 91 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 36,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 372 m, a minimalnoj 165 m).
Bethpage, Tennessee
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 288.
Bromazin
Bromazin (Ambrodil, bromodifenhidramin) je antihistaminik i antiholinergik. On je halogenovana forma difenhidramina i u mnogim pogledima je nešto jače dejstvo.
Dizy (Marna)
Dizi je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Eperne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1832 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 567 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 72 metara.
Kosa
thumb|right|250px|slika „Young Girl Fixing her Hair", od Sofije Gengembr Anderson Kosa je diferencijacija kože. Naša koža je gotovo svuda pokrivena dlakom. Životni vek kose na glavi varira od 2 do 4 godine tako da se sva kosa obnovi za 6 godina. Smatra se da na svakih 15 minuta čovek ostane bez jedne dlake u kosi. To je od 30 do 100 vlasi dnevno što zavisi od samog broja vlasi u kosi i njene boje.Prosečan čovek ima oko 100, 000 dlaka na glavi. Kosa štiti glavu, samim tim i mozak od negativnih uticaja spolja kao što su Sunce, vetar isl. Ona ima i estetsku ulogu. NJena boja varira zbog odnosa pigmenata i kiseonika, pa se ne mogu odrediti sve boje i nijanse kose. Naravno, postoji osnovna podela na plavu, crnu, smeđu i riđu boju kose. Svaka boja karakteristična je za svaki kontinent, kao i njen oblik. Tako je ,na primer, za afrički kontinent karakterisična gusto loknasta crna kosa, za Evropu smeđe- blago zatalasana kosa. Vlasi nisu jednake debljine svih boja kose, pa ni njihov broj. U zavisnosti od debljine same vlasi i njene boje na glavi može biti vlasi prema sledećoj tabeli:
Boja Broj vlasi Plava kosa 146,000 Crna kosa 110,000 Smeđa kosa 100,000 Riđa kosa 86,000 kosta plecic
Vestenbergsgreuth
Festenbergsgrojt je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Erlangen-Hehštat. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.574 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9572159.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Erlangen-Hehštat Festenbergsgrojt se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Erlangen-Hehštat. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 305 metara. Površina opštine iznosi 31,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.574 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 49 stanovnika/km².
Eemmeer
Eemmeer je slatkovodno umjetno jezero koje leži na granici nizozemskih provincija Flevolanda i Utrechta.
Geografija
Eemmeer je rukavac puno većeg jezera IJsselmeera, s kojim je povezan preko susjednog jezera Gooimeera. S IJsselmeerom je povezan i sa sjeveroistoka, preko jezera Veluwemeera, odnosno njegovog rukavca Wolderwijda i kanala Nijkerkernauwa. Čitav taj niz jezera ostavljen je da se osigura geohidrološka stabilnost novog poldera Zuidelijk Flevolanda koji je otet od IJsselmeera 1967. godine. Eemmeer ima površinu od 13,4 km² i jedan mali otok De Dode Hond.
Cordes Lakes, Arizona
Cordes Lakes je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2,633 stanovnika.
Joga
Joga je jedan od 6 ortodoksnih sistema indijske filozofije. Za razliku od mnogih filozofskih sistema, koji se bave uglavnom misaonim istraživanjem čoveka, života i sveta, sistem joge stavlja naglasak na praktične telesne i psihičke vežbe, u cilju razvoja svih potencijala pojedinca.
Iako se u Patanđalijevim joga sutrama, koje čine temelje klasične joge, joga definiše jednom rečenicom - „joga predstavlja stanje obustavljenosti [zamućujućih partikularnih] obrta u svesti“, zbog svoje kompleksnosti i velikog broja različitih joga škola i pristupa, postoji veoma mnogo različitih, često suprostavljenih, pogleda na samu jogu i njenu svrhu. Svaka škola joge sadrži sve dimenzije (aštange-stepenice) koje preporučuje Patanjđali (jama, nijama, asane, pranajama, pratjahara, dharana, dhjana i samadhi), iako neke joga škole stavljaju naglasak na fizičke položaje (asane) i na njihov zdravstveni učinak, neke joga škole na efekat koji se ostvaruje u vrhunskom sportu i umetnosti, neke joga škole na meditaciji i spiritualnosti. Ne treba zaboraviti da izvorno joga vodi ka dostizanju viših stanja svesnosti, pa su svi navedeni efekti samo dobrobit na putu samorazvoja ali ne i cilj. Sve ozbiljne škole joge oslobođene su svake primese religioznog.
Izvan Indije, joga je najpoznatija u obliku hatha joge - fizičkih položaja tela(asana), često kombinovanih sa vežbama disanja(pranayama), i tehnikama joga meditacije (dhyana). thumb|150px|Padmasana - polozaj lotosa
Danas se joga izučava i naučno. Međunarodno društvo za naučna interdisciplinarna istraživanja u oblasti joge okuplja najveće naučne autoritete koji istražuju efekte praktikovanja joge a rezultate njenog istraživanja publikuju u međunarodno priznatim naučnim časopisima. Međunarodni naučni časopis o jogi: Smisao u naučnom i redakcijskom odboru okuplja profesore i naučnike iz svih zemalja sveta s ciljem da se jogi pristupi iz različitih naučnih disciplina i rasvetli fenomen blagotvornog dejstva praktikovanja joge na razvoj svesnosti i inteligencije, stoga i na zdravlje, uspeh i kreativnost.
Sve je više akademskih ustanova koji u svoj nastavni program uvršćuju znanja i praksu joge. Međunarodna joga akademija promoviše jogu kao svojevrsni vid inteligencije animirajući akademsku javnost na značaj uvođenja joge u nastavne programe srednjoškolskih i visokoškolskih ustanova. Školujući sertifikovane instruktore, joga učitelje, joga terapeute i joga psihoterapeute Međunaordna joga akademija javnosti približava mogućnost da se na pravi način upoznaju sa mogućnostima koje praktikovanje joge pruža. Joga se afirmiše kao životna filozofija iz koje proizilazi životni stil, kao kulturološki fenomen, metod samorazvoja, pomoćna zdravstvena metoda, kao praksa koja pojedincu pomaže da dovode u sklad svoje želje i mogućnosti.
Istorija
Usled nedostatka materijalnih dokaza u vidu sačuvanih tekstova, veoma je teško utvrditi tačnan nastanaki rani razvoj joge, posebno što indijska tradicija nije pridavala značaja hronološkom aspektu nastanka njenih učenja. Treba imati u vidu da su se znanja prenosila usmeno. Ipak, mogu se razlikovati četiri glavna istorijska perioda razvoja joge:
Pretpostavlja se, na osnovu arheoloških istraživanja ranih civilizacija doline Inda (Harappa i Mohenđo-Daro) i pronađenih figura, koje prikazuju lik proto-Šive, da počeci joge sežu u 3. milenijum pne. U pisanom obliku, neki elementi joge, se nalaze opisani već u najstarijim vedama, datiranim u isti period.
U ovom periodu, učenje joge se, u sve razvijenijem obliku, nalazi u ezoteričnim učenjima ranih Upanišada, Mahabharati i Ramajani, indijskim nacionalnim epovima, kao i učenjima budizma i đainizma.
3.	Klasični (cc 200. pne. – 200 n.e.)
Učenja zasnovana na Patanđalijevim Jogasutrama i brojnim komentarima na njih, nastalih u kasnijem periodu.
4.	Post-klasični (nakon 200 n.e.)
Vrste joge i različite škole joge
Klasični indijski spisi navode četiri glavne vrste joge:
Karma joga, čija je osnovna karakteristika nesebično delovanje.
Bhakti joga, koja se definiše kao predanost Bogu, ili uzvišenom idealu.
Jnana jogu, karakteriše nastojanje za intelektualnom spoznajom istine.
Raja joga, je meditativni pristup klasične, Patanđalijeve osmostruke (ashtanga) joge.
Ovi joga putevi, ili aspekti joge, su bazirani na hiljadugodišnjem eksperimentalnom istraživanju temeljnih osnova čovekovog bića – fizičkom, emotivnom, misaonom i duševnom / duhovnom i to je ujedno i razlog zbog čega joga polaže pravo na univerzalnost delovanja njenih tehnika. U praksi je praktično nemoguće naći jedan od ovih oblika joge, potpuno izdvojenog od ostalih.
Kao veći, zasebni sistemi, mogu se još smatrati:
Hatha joga
Kundalini joga
Osim ovih postoje mnoge druge vrste joga, koje se često koncentrišu na samo jedan aspekt stvarnosti i kao takve se koriste u okviru ostalih joga:
Kriya joga, Laya joga, Nada joga, Mantra joga.
Postoji čitav niz joga škola, koje jogu koja se u njima praktikuje, nazivaju imenom svog učitelja (ili tehnike), no to su najčešće kombinacije gorepomenutih vrsta joge, sa naglaskom na jednu specificnu tehniku, ili grupu tehnika: Integralna joga od Shri Aurobinda, Iyengar yoga, Šivananda joga, Asthanga Vinyasa joga, Sahaja, ili Surat Shabd joga, Vini joga, Bikram joga, Yantra joga, Nidra joga, Anusara joga, Aroma joga, Hormon joga, Joga smeha...
Joga filozofija
1.	Analiza čovekove životne situacije i njegovih uslovljenosti – najčešće izražene pojmom karmana, zakonom opšte uzročnosti, koji čini da je čovek deo kosmosa i primorava ga da, pod raznim uslovima, nastavlja svoju egzistenciju.
2.	Postuliranje postojanja kosmičke iluzije (jedan od pojmova za nju je maya), podržavane od strane čovekove svesti, tako dugo dok je čovek zaslepljen neznanjem (avidya).
3.	Postuliranje postojanja apsolutne stvarnosti „smeštene“ negde izvan kosmičke iluzije i izvan ljudskog iskustva odredjenog karmanom – označene terminima: purusa, čisto Biće, Apsolut, Sopstvo (atman), Brahman, nirvana, transcendentalno, neuslovljeno, neuništivo...
4.	I na kraju, sredstva da se dostigne to Biće, odgovarajuće tehnike kojima se postiže oslobođenje (moksa, mukti, nirvikalpa samadhi...) od uslovljenosti.