cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Akcijski film
Popularizacija akcijskog filma
Rani američki akcijski filmovi su se fokusirali na politički neopredijeljene policajce, kao u Bullitu (1968.), Francuskoj vezi (1971.) i Prljavom Harryju (1971.). To su bili prvi filmovi koji su predstavili automobilske potjere kao akcijske dijelove. No, akcijski filmovi nisu postali dominantni u Hollywoodu sve do osamdesetih i devedesetih, kad su ih popularizirali glumci kao što su Arnold Schwarzenegger, Bruce Willis i Sylvester Stallone, čiji se film Rambo iz 1982. smatra početkom modernog akcijskog filma. Film iz 1988., Umri muški, bio je posebno utjecajan na razvoj žanra u sljedećem desetljeću. U filmu, Bruce Willis glumi njujorškog detektiva koji nehotično postaje upleten u teroristički prepad na uredsku zgradu u Los Angelesu. Film je postavio obrazac za gomilu imitatora, kao što su Pod opsadom (1992.) ili Air Force One (1997.), koji su koristili istu formulu u drugom okruženju.
Kosmos-1129
Kosmos-1129, poznat i pod imenima Bion-5 i Biokosmos-5, je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Akcijski film
Popularizacija akcijskog filma
Akcijski filmovi teže tome da budu skupi, zahtijevajući velike budžete za specijalne efekte i kaskaderske scene. Kao takvi, smatraju se uglavnom holivudskim žanrom, iako postoji priličan broj akcijskih filmova iz Hong Konga koji su u prvom redu moderne varijacije borilačkih filmova. Zbog tih korijena, hongkonški akcijski filmovi se obično usredotočuju na akrobatske vještine protagonista, dok američki akcijski filmovi uglavnom uključuju velike eksplozije i modernu tehnologiju.
Campamento Abarim, Ensenada
Campamento Abarim je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Kosmos-1129
Satelit je bio namijenjen za biološka istraživanja, u kojima je učestvovalo 9 zemalja. Eksperimenti su uključivali pokušaje stvaranja novih sisavaca u svemiru, što se pokazalo neuspješnim.
Campamento Abarim, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
Los Manantiales, San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -
Los Manantiales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Al Wasīţān, Taiz
Al Wasīţān je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 684 m.
Roverella, Ferrara
Roverella je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Berilijum
Berilij (bos., hrv.) ili Berilijum (srp.; Be, latinski - beryllium) - hemijski element, metal IIA grupe. Njegova rasprostranjenost u gornjim slojevima Zemlje iznosi 0,0002%. Jedini stabilni izotop mu je 9Be.
Berilij je dvovalentan, u prirodi se može naći samo u spoju s drugim elementima, u mineralima. Poznato drago kamenje koje sadrži berilij su beril (zeleni beril nazivamo smaragd, a plavi akvamarin) i krisoberil. Samostalni berilij je čelično sive boje, jak, lagan i krt zemnoalkalijski metal. Prvenstveno se koristi kao dodatak za otvdnjavanje legura, posebno za berilij-bakar, koji ima visoku čvrstoću, nemagnetičan je i ne iskri. Berilij ima vrlo malu gustoću (1,85 puta teži od vode), visoku točku taljenja, visoku toplinsku stabilnost i mali koeficijent topliskog širenja. Idealan je materijal za zrakoplove, koristi se za mlaznice na raketnim motorima i imati će znatan udio u strukturi budućeg svemirskog teleskopa. Ima relativno visoku prozirnost za rendgenske zrake i za ostalo radioaktivno zračenje, pa se dosta koristi kao filter ili prozor kod radioaktivnih primjena, a dosta se koristi i kod pokusa s elementarnim česticama.
Tržišna primjena berilija je veliki izazov zbog otrovnost (posebno udisanjem) prašine koja sadrži berilij. On nagriza tkiva i uzrokuje alergičnu bolest, koja može biti opasna po život, zove se berilioza.
Budući da se ne stvara u zvijezdama, berilij je dosta rijedak materijal, i na Zemlji i u svemiru. Za njega se ne zna je li koristan za građu biljaka i životinja.
Historija
Nicolas-Luis Vauquelin 1798. godine proizveo je berilijev oksid iz minerala berila i smaragda. Friedrich Wöhler i Antoine Bussy su 1828. godine uspjeli iz berilijevog klorida izolirati čisti element uz pomoć elementarnog kalija.
Dobio je ime po grčkoj riječi βήρυλλος (biryllos) koja vuče korijene od "izblijediti", kao referenca na blijedu boju minerala berila.
Karakteristike
100px|mini|lijevo|Kristal berilija Berilij je siv, tvrd i krt zemnoalkalijski metal, kemijski sličan aluminiju. Ima jedno od najviših tališta lakih metala, te vrlo veliku elastičnost.
Na zraku je stabilan, a zagrijavanjem se presvlači zaštitnim slojem berilijevog oksida. Praškasti berilij, zagrijan na zraku, izgara u smjesu oksida i nitrida.
Berilij u spojevima dolazi u stupnju oksidacije +2.
S vodom ne reagira niti pri 1000 °C. Otapaju ga klorovodična i sumporna kiselina, no nikako ne reagira s dušičnom. Otapa se u lužinama.
Izuzetno je krut materijal, po Youngovu modulu iskazuje 287 Gpa. Modul elastičnosti berilija je oko 50 % veći od čelika. Kombinacija tog modula i male gustoće, daje neobično visoku brzinu zvuka u beriliju (oko 12 900 m/s). Značajno svojstvo je i visoka vrijednost specifične toplinske (1925 J•kg-1•K-1) i termičke provodljivosti (216 W•m-1•K-1), što čini berilij najboljim metalom koji rasipa toplinu (hladilo) u odnosu na svoju težinu. Ima svojstvo relativno malog koeficijenta linearnog toplinskog širenja (11,4 × 10-6 K-1), što mu daje dimenzionalnu stabilnost uslijed zagrijavanja.
Kod standardnog tlaka i temperature, berilij je otporan na oksidaciju, kada je izložen zraku. Ima sposobnost grebanja stakla, a to je zbog stvaranja tankog sloja tvrdog oksida BeO. Otporan je na koroziju dušične kiseline.
Nuklearna svojstva
Berilij ima veliki poprečni presjek rasipanja za visoko energetske neutrone, tako da u stvari usporuje neutrone, sve do nivoa toplinske energije, kada je poprečni presjek mali (oko 0,008 barna ili 0,008 x 10-28 m2). Prevladavajući izotop berilij-9 se raspada neutronskom reakcijom na berilij-8, tako da time umnožava neutrone – više neutrona oslobađa nego upija. Ta nuklearna reakcija je:
49Be + n → 2 x 24He + 2 x n
Berilij je proziran za većinu valnih duljina rendgenskog zračenja i gama-čestica, tako da je vrlo koristan za izlazni prozor elektronskih cijevi i slične primjene. Berilij je dobar izvor kada treba mali broj slobodnih neutrona u laboratoriju. Neutroni se oslobađaju kada atomsku jezgru pogodi energetska alfa-čestica, slijedećom reakcijom:
49Be + 24He → 612C + n
gdje je 24He alfa-čestica i 612C jezgra ugljika-12.
Izotopi
mini|250px|desno|Dijagram pokazuje promjene u [[Sunčev ciklus|Sunčevim ciklusima i za usporedbu promjenu koncentracije izotopa berilij-10. Treba napomenuti da je dijagram za berilij-10 izokrenut, tako da povećanje na dijagramu prestavlja ustvari nižu vrijednost berilija-10]] Berilij je mononuklidni element, jer su mu svi izotopi, osim 9Be nestabilni ili se pojavljuju u tragovima.
Izotop berilij-10 se stvara u Zemljinoj atmosferi sa djelovanjem kozmičkih zraka na jezgre kisika i dušika, i zato se zove kozmogenički izotop. Kozmogenični berilij-10 se nakuplja na površini tla, gdje relativno dugo vrijeme poluraspada (1,36 milijuna godina), dopušta dugi ostanak, prije rapada u bor-10. Zato se izotop berilij-10 koristi za ispitivanje prirodne erozije tla, formiranje slojeva tla, kao i za mjerenje promjena jačine Sunčevog toplinskog zračenja i za starost uzoraka jezgri leda.
Stvaranje izotopa berilija-10 je obrnuto proporcionalno s jačinom Sunčevog toplinskog zračenja, zato s pojačenjem aktivnosti Sunca (Sunčevog ciklusa), pojačava se i količina Sunčevog vjetra, a time se smanjuje količina kozmičkih zraka na površini Zemlje i nastale količine izotopa berilja-10.
Nuklearne eksplozije također povećavaju količinu izotopa berilija-10, reakcijom brzih neutrona s ugljikom-13 iz ugljičnog dioksida (CO2) u zraku, tako da je to isto pokazatelj pojačanih testova nuklearnog oružja u nekom području.
Izotop berilij-7 (vrijeme poluraspada je 53 dana) je isto kozmogeničan i isto pokazuje pojačanu količinu Sunčevih pjega, slično kao berilij-10.
Činjenica da berilij-8 ima jako kratko vrijeme poluraspada, ima vrlo značajne kozmološke posljedice. Elementi teži od berilija nisu se mogli stvoriti za vrijeme velikog praska, zbog nedostatka vremena, jer je nukleosinteza kod velikog praska trajala vrlo kratko, pa se nije mogao stvoriti ugljik-12 nuklearnom fuzijom helija-4 i berilija-8, koji je bio u malim koncentracijama. Britanski astronom Fred Hoyle prvi je pokazao da energetski nivoi berilija-8 i ugljika-12, pokazuju da se ugljik-12 stvarao iz trostruke nuklearne fuzije alfa-čestica, tako da se život na osnovu ugljika, mogao stvoriti iz plinova i prašine nastale izbacivanjem supernove.
Izotop berilij-13 ima najkraće vrijeme poluraspada od 2,7 × 10-21 sekundi i oslobađa jedan neutron. Berilij-6 isto traje vrlo kratko s vremenom poluraspada 5,0 × 10-21 sekundi. I izotopi berilij-11 i berilij-14 traju vrlo kratko. mini|desno|200px|Piktogramm prekrižene mrtvačke glave tradicionalno se koristi kao simbol za otrove.
Rasprostranjenost
Maseni udio berilija u Zemljinoj kori iznosi 0.006%. Nalazi se u stotinjak minerala, od kojih su najvažniji bertrandit (Be4Si2O7(OH)2), beril (Al2Be3Si6O18), hrizoberil (Al2BeO4), i fenakit (Be2SiO4). U obliku dragog kamenja, beril se pojavljuje kao akvamarin, biksbit i smaragd.
Dobivanje
Berilij se dobiva od berila, u kojem mu je maseni udio 5%. Prvo se razlaže uz pomoć natrijevog heksafluorosilikata, čime nastaju topljivi natrijev tetrafluoroberilat i netopljivi natrijev heksafluoroaluminat. Produkt se otapa u vodi. Zatim se uparava do kristalizacije, miješa s fluoridima natrija i barija, tali na 1350 °C i elektrolizira u metal čistoće 98-98.5%.
Spojevi
Sva četiri halogenida mogu se dobiti izravnom sintezom pri povišenoj temperaturi. Kovalentni su i pokazuju kiselu reakciju u vodenim otopinama.
La Joya, Ebano
La Joya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ebano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Berilijum
Spojevi
Otapanjem hidroksida u kiselinama nastaju soli, a u lužinama berilati.
Nitrat, sulfat i perklorat iz vodenih otopina kristaliziraju kao tetrahidrati.
Upotreba
250px|mini|desno|Kvadratna berilijeva folija na čeličnom kućištu, koji se koristi kao prozor između vakuumske komore i rendgenskog mikroskopa. Berilij, zbog svoje male atomske težine, je visoko proziran za rendgenske zrake Uglavnom se koristi kao dodatak drugim metalima, budući da im povećava tvrdoću i otpornost. Najčešće se rabi u slitinama bakra. Spoj berilija i bronce je vrlo čvrst, oporan i elastičan, pa se upotrebljava u izradi opruga, brodskih dijelova koji trebaju biti otporni na koroziju, u industriji satova, kompasa. Berilij odlično reflektira neutrone.
Radijacijski prozor
Berilij, zbog svoje male atomske težine, je visoko proziran za rendgenske zrake, i zato se vrlo često koristi za prozore na rendgenskim elektronskim cijevima. Strogi zahtjevi se polažu na čistoću berilija, jer će svaka primjesa stvoriti smetnje na rendgenskim snimkama. Tanka berilijeva folija se koristi kao radijacijski prozor na rendgenskim detektorima, i izuzetno malo upijanje smanjuje zagrijavanje, zbog visokog intenziteta zračenja. Prozori na vakuumskim komora, kod akceleratora elementarnih čestica se isključivo radi od berilija. Kod spektroskopije s rengenskim zrakama, držač uzorka se obično radi od berilija, zbog vrlo malog upijanja rendgenskih zraka.
Mehaničke primjene
Zbog svoje čvrstoće, male težine i male promjene dimenzija pod toplinskim opterećenjem, berilij kao metal se dosta koristi u vojnoj industriji, za izradu dijelova zrakoplova, projektila, svemirskih letjelica i komunikacijskih satelita. Nekoliko raketa na tekuće gorivo koriste mlaznice od čistog berilija.
Berilij se koristi kao dodatak u proizvodnji legure berilij-bakra, koji ima do 2,5 % berilija. Koristi se u mnogim primjenama, zbog dobre kombinacije velike električne i toplinske provodljivosti, visoke čvrstoće i tvrdoće, nemagnetičnih svojstava, zbog otpornosti na koroziju i zamor materijala. Zato se koristi kod elektroda za točkasto zavarivanje, opruge, alate koji ne bacaju iskru i za električne kontakte.
Izuzetna krutost je dovela do toga da se berilij puno koristi za precizne instrumente, kao što je žiroskop, za unutrašnju vodilicu i noseću strukturu kod optičkih sistema.
Berilij se koristi i kod pištolja za pjeskarenje, koji se koriste za skidanje boje s trupova brodova. Tada se berilij dodaje bakru kao povećanje tvrdoće. mini|desno|250px|Svemirski teleskop Spitzer
Ogledala
Berilij je vrlo interesantan materijal za proizvodnju ogledala. Često se koristi za noseću strukturu u obliku saća, kao recimo kod meteorolških satelita, gdje je mala težina i dugotrajna stabilnost na promjenu dimenzija, vrlo bitna. Mala berilijska ogledala se koriste u sistemima za kontrolu vatre, kao optička vodilica. Obično, berilijska ogledala su prevučena slojem nikla, koji može biti bolje poliran. Kod nekih ogledala, berilij se može polirati, pa i ne treba dodatni sloj. To se koristi kod primjena za vrlo niske (kriogenske) temperature, blizu apsolutne nule, jer zbog malog toplinskog istezanja, ne dolazi do izvijanja materijala.
Prije se berilij dosta koristio kod kočnica, za vojne avione, zbog dobre tvrdoće, visoke točke topljenja i izuzetnog odvođenja topline. Zbog svoje otrovnosti, odustalo se od berilija.
Primjena zbog magnetskih svojstava
Berilij je nemagnetičan. Zato se alati od berilija koriste za mornaričke i vojne timove, koji rade s eksplozivnim materijalima, kao za morske mine, koje obično imaju magnetične okidače. Isto se može naći kod materijala za održavanje i konstrukciju kod strojeva za snimanje magnetnom rezonancijom. Kod popravaka tih strojeva, ukoliko magnetični alat ostane unutra, može biti izuzetno opasno u radu tog stroja.
Kod radio komunikacija i snažnih (obično vojnih) radara, ručni alat od berilija se koristi za podešavanje izuzetno jakih magnetičnih dijelova. Koristi se i kod jakih mikrovalnih odašiljača. mini|250px|desno|Jezgra malog istraživačkog reaktora
Nuklearna primjena
Tanke pločice ili folije berilija se ponekad koriste za nuklearna oružja, za vanjski sloj okna za plutonij, da bi potakao nuklearnu fisiju. Osim što je dobar za poticanje samoeksplozije plutonija-239, dobar je reflektor neutrona kod nuklearnih reaktora.
Ponekad se berilij koristi kao izvor neutrona u nuklearnom oružju. On se miješa s emiterima alfa-čestica, kao što su polonij-210, radij-226, plutonij-239 ili americij-241. Koristio se i kod prvih atomskih bombi, zajedno s polonijem, kao “nestašni” poticaj neutrona.
Koristi se i kod nuklearne fuzije, za strukturu koja je u kontaktu s plazmom. Njega se predlaže i za omotač kod šipki nuklearnog goriva, zbog dobrih kombinacija mehaničkih, kemijskih i nuklearnih svojstava. mini|250px|desno|Tiskana pločica
Akustika
Zbog svoje male težine i velike čvrstoće, koristan je i za dijelove visokofrekventnog zvučnika, ali se zbog otrovnosti sve manje primjenjuje.
Elektronika
Berilij je primjesa p-tipa kod III-V mješavine za poluvodiče. Dosta se koristi za materijale kao što su GaAs, AlGaAs, InGaAs i InAlAs.
Poprečno rolane berilij trake su izvrstan nosač za tiskane pločice, a može se iskoristiti i kao hladilo. Primjena zahtijeva da koeficijent toplinskog širenja odgovara aluminijevom oksidu i poliamidima.
Berilij oksid je koristan za mnoge primjene kao električni izolator, koji ima dobru toplinsku vodljivost, visoku čvrstoću i tvrdoću, te visoku točku topljenja. Zato se koristi kao izolatorska osnovna pločica za tranzistore visoke snage, kod radio frekventnih odašiljača za telekomunikacije.
Berilij se može naći i kod fluorescentnih svjetiljki, ali se odustalo, zbog toga što su radnici u proizvodnji, oboljevali od berilioze.
Toksičnost
Prema Međunarodnoj agenciji za istraživanje raka (engl. International Agency for Research on Cancer - IARC), berilij spade u skupinu 1 kancerogenih tvari (dokazana kancerogenost za ljude). Berilioza je plućna i alergijska bolest, uzrokovana izlaganu prašine berilija. Ta bolest je prvi puta zabilježena 1933. godine u Europi i 1943. godine u Sjedinjenim Američkim Državama. Slučajevi kroničnog berilioze su opisani 1946. kod radnika u Massachusettsu, u proizvodnji fluorescentnih svjetiljki.
Banffshire
Banffshire ili County of Banff (škotski: Coontie o Banffshire, škotsko-gelski: Siorrachd Bhanbh) bio je jedan od tradicionalnih historijskih škotskih countya oko grada - Banffa.
Banffshire je kao county postojao od kraja 19. vijeka do 1975. kad je ukinut. On danas služi samo u statističke i ceremonijalne svrhe kao Namjesništvo (lieutenancy area) i nema nikakvu administrativnu funkciju.
Geografske karakteristike
Danas se njegovi sjeveroistočni krajevi uključujući i njegov nekadašnji administrativni centar Banff, nalaze unutar područnog vijeća - Aberdeenshire, dok se ostatak nalazi u Područnom vijeću Moray.
NGC 2202
NGC 2202 je otvoreni skup u zviježđu Orionu.
Michoacán (razvrstavanje)
Michoacán ima više značenja:
Bălcești, Beliș
Bălcești je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Beliș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 160 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1151 m.
Vrba (Glamoč)
Vrba je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Glamoč koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 112 stanovnika.
Istorija i arheologija
Rimski municipalni centar Salvium, po kojem se naziva i njegov teritorij, ležao je na diluvijalnoj terasi Borak u njivama sela Vrba, na cesti Glamoč - Livno, nekih 5-6 km. jugoistočno od Glamoča. Arheološko područje – Ostaci kasnoantičke bazilike u selu Vrba, proglašeno je za nacionalni spomenik BiH.
Pred turskom najezdom u 15. vijeku cjelokupno stanovništvo će skoro u potpunosti napustiti glamočko područje.
Poslije mira u Sremskim Karlovcima 1699. godine dolazi do ponovnog naseljavanja ovih krajeva, u prvom periodu bošnjačkim stanovništvom, zatim i hršćanskim, da bi do znatnog naseljavanja, naročito srpskog stanovništva došlo poslije ulaska Austro - Ugarske u Bosnu.
Bernstorf
Bernstorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 91 opštinskog središta okruga Nordvestmeklenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 326 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13058008.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordvestmeklenburg Bernstorf se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordvestmeklenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 22 metra. Površina opštine iznosi 17,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 326 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 19 stanovnika/km².
Barranco Blanco (razvrstavanje)
Barranco Blanco ima više značenja:
Oyama, Hidalgo
Oyama je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Hidalgo.
Microondas (razvrstavanje)
Microondas ima više značenja:
Bagnolo Mella, Brescia
Bagnolo Mella je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11871 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
El Llano del Conejo, Susupuato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1168 m.
Zajaruga
Zajaruga je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Glamoč koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 228 stanovnika.
Beechwood, Michigan
Bičvud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.015, što je 52 (1,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Robert De Niro
Robert De Niro (New York, 17. kolovoza 1943.), američki filmski glumac, redatelj i producent, dvostruki dobitnik Oscara i Zlatnog globusa.
Jedan od najvećih američkih karakternih glumaca, najpoznatiji po dugoj suradnji s redateljem Martinom Scorseseom i ranim radom s redateljem Brianom De Palmom. Najveće uloge ostvario je u filmovima Kum II, Taxi Driver, Lovac na jelene, Razjareni bik, Dobri momci i Casino.
Rani život
Robert De Niro rođen je u u obitelji slikara i kipara Roberta De Nira starijeg i Virginije De Niro, slikarice. De Nirov otac imao je irske i talijanske korijene, odgojen je kao katolik, ali sam nije prakticirao vjeru, dok je njegova majka od rođenja bila ateist francuskog, nizozemskog i njemačkog podrijetla. Njegovi roditelji, koji su se upoznali na tečaju slikarstva u Provincetownu, Massachusetts, razveli su se kad mu je bilo dvije godine. De Niro je odrastao u dijelu Manhattana zvanom Mala Italija. Nadimak iz djetinjstva bio mu je "Bobby Milk", zbog svijetle puti.
De Niro je prvo pohađao školu Little Red School, a nakon toga ga je majka upisala u srednju glazbenu i umjetničku školu. Odustao je s 13 godina i pridružio se uličnoj bandi u Maloj Italiji. Pohađao je konzervatorij Stella Adler, kao i Actor's Studio Leeja Strasberga. Sa 16 godina nastupio je produkciji Čehovljeva Medvjeda.
Rana filmska karijera
Pozornost je privukao ulogom umirućeg bejzbolaša u filmu Bang the Drum Slowly (1973.). Iste je godine započeo svoju plodnu suradnju s Martinom Scorseseom, nastupivši kao sitni mafijaš "Johnny Boy" zajedno s Harveyjem Keitelom u  Ulicama zla (1973.). 1974. je De Niro nastupio kao mladi Vito Corleone u  Kumu II redatelja Francisa Forda Coppole. Izvedba mu je donijela Oscara za najboljeg sporednog glumca.
Nakon što je radio s njim na Ulicama zla, nastavio je uspješnu suradnju sa Scorseseom u filmovima kao što su Taxi Driver (1976 film) (1976.),  New York, New York (1977.), Razjareni bik (1980.), Kralj komedije (1983.), Dobri momci (1990.),  Rt straha (1991.) i Casino (1995.).
U ovim filmovima, De Niro je većinom glumio šarmantne sociopate. Taksist je pogotovo važan za De Nirovu karijeru; kultna izvedba u ulozi Travisa Bicklea učinila je od De Nira veliku zvijezdu i povezala s njegovim imenom slavnu rečenicu "You talkin' to me?", koju je sam improvizirao.
Overly, North Dakota
Overli je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Robert De Niro
Rana filmska karijera
1976. se s Gerardom Depardieuom pojavio u epskom filmu Bernarda Bertoluccija,  Dvadeseto stoljeće, biografskoj priči smještenoj u vrijeme Drugog svjetskog rata, ispričanoj kroz oči dvojice Talijana, prijatelja iz djetinjstva na suprotnim stranama društvene ljestvice.
Overly, North Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18, što je 1 (-5,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Robert De Niro
Rana filmska karijera
1978. je glumio u Michaela Vronskyja u hvaljenom  Lovcu na jelene, što mu je donijelo nominaciju za Oscara u kategoriji najboljeg glumca.
Kasnija filmska karijera
Poznat po predanosti svojim ulogama, De Niro se zdebljao 27 kilograma i naučio boksati za ulogu Jakea LaMotte u Razjarenom biku, izbrusio zube za Rt straha, živio na Siciliji za Kuma II, radio kao taksist tri mjeseca za Taksista te naučio svirati saksofon za New York, New York. Zdebljao se i za ulogu Al Caponea u Nedodirljivima.
De Nirov zaštitni znak, koji je došao s metodičnom glumom, uključuje bilo kakvu ekstremnu taktiku koja je potrebna kako bi izvukao najbolju izvedbu od onih s kojima glumi. Tijekom snimanja Kralja komedije, De Niro je Jerryja Lewisa počastio s nekoliko antisemitskih epiteta. Lewis je poslije rekao kako ga je mislio zadaviti.
Bojeći se da će ga publika početi identificirati s mafijaškim ulogama - uključujući onu židovskog gangstera Davida "Noodlesa" Aaronsona u filmu Sergia Leonea, Bilo jednom u Americi - De Niro je od početka osamdesetih proširio svoj repertoar s nekoliko komičarskih uloga, te je postigao uspjeh s filmovima  Brazil (1985.), u kojem je imao manju ulogu; akcijskim komedijama Ponoćna utrka (1988.), Showtime (2002.) s Eddiejem Murphyjem; i filmovima s nastavcima Analiziraj ovo (1999.) i Analiziraj ono (2002.), i  Dozvola za brak i Dozvola za Fockere (2004.).
1995. je nastupio u  Vrućini Michaela Manna, zajedno s Al Pacinom. Dvojac je privukao mnogo pozornosti kod obožavatelja jer su obojica bili često uspoređivani tijekom svojih karijera. Iako su Pacino i De Niro nastupili u Kumu II, nisu se pojavili u istoj sceni.
1997. se ponovno udružio s Harveyjem Keitelom i Rayom Liottom, zajedno sa Sylvesterom Stalloneom, u policijskoj drami Cop Land. De Niro je u tom filmu dokazao kako je sposoban odigrati sporednu ulogu, pustivši pod svjetla pozornice Stallonea, Keitela i Liottu.
Villanova Monteleone, Sassari
Villanova Monteleone je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Robert De Niro
Kasnija filmska karijera
2004. je posudio glas Don Linu, negativcu iz animiranog filma Riba ribi grize rep. Bilo je to prvo De Nirovo iskustvo s posuđivanjem glasa. Kad su ga pitali o tome, De Niro je rekao kako je to bilo jedno od najzabavnijih aspekata njegove holivudske karijere.
Villanova Monteleone, Sassari
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2363 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 573 m.
Robert De Niro
Kasnija filmska karijera
Morao je odbiti ulogu u Pokojnima (koju je preuzeo Martin Sheen) zbog obaveza na filmu Dobri pastir. Rekao je "Htio sam nastupiti. Volio bih da je to bilo moguće, ali sam pripremao Dobrog pastira tako da nisam imao vremena. Pokušavao sam naći način kako da to napravim dok pripremam svoj film. Jednostavno nije bilo moguće."
Sljedeći projekt mu je bio vlastiti film, Dobri pastir (2006.), s Mattom Damonom i Angelinom Jolie. U filmu je i nastupio u manjoj ulozi, kao i Joe Pesci, koji je s njim glumio u filmovima, Razjareni bik, Bilo jednom u Americi, Dobri momci, Priča iz Bronxa i Casino.
De Niro i Marlon Brando su jedini glumci koji su osvojili Oscara za tumačenje istog lika: Brando je osvojio Oscara za portret starijeg Don Vita Corleonea u filmu Kum (iako je odbio nagradu), dok je De Niro kasnije osvojio istu nagradu za ulogu mlađeg Vita Corleonea u  Kumu II. Brando i De Niro nisu radili zajedno sve do 2001. kad su nastupili u filmu Tko je kome smjestio?. De Niro se prijavio na audiciju za ulogu Sonnyja u prvom Kumu, ali je uloga pripala Jamesu Caanu. Dok je Kum II još bio u pretprodukciji, redatelj Francis Ford Coppola se sjetio De Nira s audicije za prvi dio i dodijelio mu ulogu mladog Vita Corleonea.
Privatni život
De Niro se dvaput ženio. Ima sina, Raphaela, s prvom suprugom Diahnne Abbott. Osim toga, posvojio je Abottinu kćer, Drinu, iz njene prijašnje veze. Ima i dva sina blizanca, Juliana Henryja i Aarona Kendricka iz dugogodišnje veze s bivšim modelom Toukie Smith.
De Niro je od 1989. počeo ulagati u četvrt TriBeCa u donjem Manhattanu. Postao je i suosnivač filmskog studija Tribeca Productions i popularnog Tribeca film festivala.
De Niro se 1997. oženio sa svojom drugom suprugom, Grace Hightower, bivšom stjuardesom. Njihov sin Elliot rođen je 1998., a par je ubrzo nakon njegova rođenja zatražio razvod, iako on nikad nije okončan.
U veljači 1998., tijekom snimanja filma u Francuskoj, francuska policija ga je ispitivala devet sati zbog navodne prostitucije. De Niro je zanijekao povezanost s krugom prostitucije rekavši kako nikad nije platio za seks, "a sve i da jesam, to ne bi bio zločin". Sudac za prekršaje priveo ga je na ispitivanje nakon što je njegovo ime spomenula jedna od prostitutki. U intervjuu za francuski list Le Monde, rekao je, "Nikad se neću vratiti u Francusku. Savjetovat ću prijateljima da ne idu u Francusku". Izvori bliski francuskom pravosuđu rekli su da je glumac pozvan kao svjedok, a ne kao osumnjičenik.
De Niru je 2003. dijagnosticiran rak prostate. Prognoze su, prema njegovom biografu Stanu Rosenfieldu, bile povoljne. "Liječnici su rekli da je rak otkriven u ranom stadiju zbog redovitih pregleda", rekao je Rosenfield. "Kako je bolest otkrivena na vrijeme, a on je u odličnom fizičkom stanju, liječnici najavljuju potpuni oporavak." Rosenfield je odbio otkriti dodatne informacije o glumčevom stanju i terapiji. De Nirov otac, slikar Robert De Niro stariji, umro je od raka 1993. u 71. godini.
U rujnu 2004., na Venecijanskom filmskom festivalu, dodijeljeno mu je počasno talijansko državljanstvo. Međutim, organizacija Sinovi Italije uložila je prigovor talijanskom premijeru Silviju Berlusconiju, tvrdeći da je De Niro narušio imidž Talijana i američkih Talijana svojim ulogama kriminalaca. Ministar kulture Giuliano Urbani je odbacio prigovore, a svečanost je odgođena za listopad u Rimu. De Niro se na kraju tog mjeseca dvaput nije pojavio u medijima, za što je okrivio "velike probleme u komunikaciji" koji nisu "pravilno riješeni", te dodavši na kraju, "Posljednja stvar koju želim je uvrijediti nekoga. Volim Italiju." Talijansko državljanstvo mu je na kraju dodijeljeno na kraju Venecijanskog filmskog festivala 2006.
De Niro podržava Demokratsku stranku, a glasno je podržao Ala Gorea na predsjedničkim izborima 2000. U dokumentarcu Michaela Moorea Fahreinheit 9/11, De Niro se pojavljuje u isječku kako stoji s Goreom u njegovoj kampanji; Moore ga je predstavio kao "onog tipa iz Taksista". De Niro je 2004. javno podržao Johna Kerryja u predsjedničkoj utrci. 1998. je lobirao u Kongresu protiv smjene predsjednika Billa Clintona. 2003. je podržao invaziju na Irak, ali se poslije toga nije izjašnjavao po tom pitanju. Tijekom promocije svog filma Dobri pastir s glumcem Mattom Damonom, 8. prosinca 2006., u emisiji Hardball with Chris Matthews, De Nira su pitali koga bi volio vidjeti kao predsjednika SAD-a. De Niro je odgovorio, "Dvije osobe: Hillary Clinton i Obamu."
Barrancos (razvrstavanje)
Barrancos ima više značenja:
Стањинац
Стањинац је насеље у Србији у општини Књажевац у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 95 становника (према попису из 1991. било је 156 становника).
Демографија
У насељу Стањинац живи 94 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 65,6 година (61,2 код мушкараца и 70,2 код жена). У насељу има 51 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 1,86.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Kosmos-1514
Kosmos-1514, poznat i pod imenima Bion-6 i Biokosmos-6, je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Lincura
Lincura (lat. Gentiana lutea) je ljekovita biljka koja raste u visinskim predjelima. Može se naći između 800 i 2500 metara nadmorske visine, po planinskim proplancima Bosne, Like, jugozapadne Srbije i Sandžaka. Raste i u alpskim predjelima Evrope. Drugi nazivi: srčanik, gencijana, raven, trava od srdobolje.
mini|desno|Lincura mini|desno|Lincura cvijet mini|desno|Korijen lincure
Karakteristike lincure
Lincura može da raste u hladnim planinskim krajevima i dobro podnosi mraz. Žuti cvijetovi se pojavljuju od jula do augusta. Raste i do 2 metra visine i ima eliptične listove koji mogu biti dugi i do 30cm i široki oko 12cm. Gorki korijen lincure(Radix Gentianae) i tinktura lincure(tinctura Gentianae) su oficijelni i prema farmakopeji bivše Jugoslavije kao ljekoviti pripravci. . Korijen lincure je i zvanično priznat od nekoliko drugih svjetskih farmakopeja.
Korištenje lincure u medicini
U medicini lincura se koristi za: Insuficijenciju jetre, intelektualna premorenost i opšti umor, poboljšanje apetita, dispepsija, gastro-intestinalni problemi, anemičnost, tuberkuloza, dijareja(proljev), dizenterija i paraziti u crijevima. Lincura je jedan od najboljih ojačivača ljudskog imunog sisteama. Stimuliše jetru, žučnu kesicu i probavni sistem. Sredstvo je protiv groznice. Korjen djeluje protiv upalno, antiseptično, protiv parazitno.
Upotreba lincure u narodnoj medicini
Skoro je identična primjeni u savremenoj medicini. Koristi interno za komplikacije i bolesti jetre, lošu probavu, stomačne infekcije, i anoreksiju. Čaj od lincure se preporučuje za malokrvnosto pošto podržava stvaranje bijelih i crvenih krvnih zrnaca. Lincura i preparati od lincure ne bi trebali da se prepisuju pacjentima sa stomačnim i čirom dvanaestopalačnog crijeva.
Kosmos-1645
Kosmos-1645, poznat i pod imenom Foton-1, je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
NGC 2203
NGC 2203 je otvoreni skup u zviježđu Stolu.
Položaj LGBT osoba u Maliju
LGBT osobe u Maliju ne uživaju jednaka prava kao ostali građani i građanke. Homoseksualnost nikada nije bila zakonski zabranjena, ali odnos društva je izrazito negativan.
Zakoni o homoseksualnosti
Istopolni odnosi nikada nisu bili zabranjeni, niti se pominju u zakonima. Uzrast seksualne saglasnosti jednak je za sve od 1961. godine.
Društvo
Prema istraživanju koje je Pew Research Center obavio u okviru Pew Global Attitudes Project-a, 2007. godine, čak 98% građana i građanki Malija smatra da homoseksualnost ne bi trebalo prihvatiti, što je najviši procenat odbacivanja u 44 države u kojima je obavljeno ispitivanje.
Oncila
Oncila (lat. Leopardus tigrinus) je sisavac iz reda zvijeri i porodice Felidae.
Oncila je mala mačka, koja živi u prašumama Južne i Srednje Amerike (samo u Panami). Srodna je ocelotu i margeju. Noćna je životinja. Hrani se glodavcima i pticama.
Naraste 38 do 59 cm, plus 20 do 42 cm dug rep. Iako je to nešto više od prosječne domaće mačke, oncila je općenito lakša, teži 1,5 - 3 kg.
Krzno je gusto i mekano, u rasponu od svijetlo smeđe do tamno oker boje, s brojnim tamnim rozetama preko leđa i bokova. Donje krzno je blijedo s tamnim pjegama, dok je krzno repa s kolutovima.
Ova vrsta se smatra ranjivom glede ugroženosti vrste od izumiranja.
Područje rasprostiranja ove vrste obuhvaća veći broj država u Južnoj Americi kao što su: Argentina, Bolivija, Brazil, Venezuela, Gvajana, Kolumbija, Panama (Srednja Amerika), Paragvaj, Peru, Kostarika, Ekvador, Surinam i Francuska Gvajana.
Staništa vrste su: prašume, planine i travnjaci. Oncila je prisutna na području rijeke Amazone.
Podvrsta je ''Leopardus tigrinus ssp. oncilla''.
Filosofija palanke
Filosofija palanke, delo srbijanskog filozofa i književnika Radomira Konstantinovića objavljeno 1969. godine.
Konstantinović u knjizi analizira palanački duh koji se protivi svemu što je moderno, koji se zatvara pred svetom, koji je okrenut tradicionalnom i nosilac je nacionalizma i narcizma.
Prvo izdanje objavljeno je u drugoj svesci časopisa "Treći program", 1969. godine ali još pre objavljivanja teksta, pojedini njegovi delovi su bili poznati javnosti, jer ih je autor, tokom sedam večeri, između 4. i 15. avgusta iste godine, čitao na talasima Trećeg programa Radio Beograda.
Filosofija palanke se smatra jednim od najvažnijih dela srpske postmoderne 1960-ih i Konstantinovićevim najznačajnijim delom. Do 2006. je doživela preko sedam izdanja u Srbiji.
Sadržaj
Gotovo čitav sadržaj knjige je zapravo objašnjavanje naslova. Autor opisuje palanku kao "svet između sela i grada" koji nije ni selo ni grad. Duh palanke "ispoveda religiju zatvorenosti" i za njega "nema sveta izvan duha palanke". Palančane opisuje kao pojedince koji nisu na svom ličnom putu već su čuvari stila palanke. U svetu palanke je važnije držati se ustaljenog običaja nego biti ličnost. Konstantinović smatra da je ova služba stilu, u svojoj osnovi, služba sigurnosti. Palančanin utapanjen u stil palanke ima utisak produženog detinjstva, života pod okriljem porodice, u čemu Konstantinović prepoznaje infantilizam.
Život palanke je rutinski život, siguran onom sigurnošću koju nudi rutina. Ovaj kult rutinskog života je neraskidivo povezan sa kultom čistote, koji je doveden do prave manije, i to u svemu, u stvarima materijalnog sveta, ali i u sferi ideala moralnih vrednosti. U svetu palanke je prošlost veoma bitna, jer ona nije puka pre-sadašnjost ili ne-sadašnjost već predviđanje i potvrđivanje sadašnjeg. Opasnost duhu palanke predstavlja veliki “svet” koji množinom mogućnosti (stilova) razara ovu jedinstvenost stila, ovu jedno-obraznost.
Ocene i kritike
Od svog pojavljivanja, pa sve do danas, knjiga ne prestaje da izaziva polemike i sukobe u srbijanskim akademskim krugovima i šire. Osporavana i hvaljena, uglavnom je tumačena sa aspekta ličnih afiniteta i ideološke pripadnosti. U novije vreme primetan je pokušaj objektivnijeg sagledavanja njenog značaja i uloge u srpskoj i evropskoj kulturi.
Hrvatski kritičar Rade Jarak smatra da ono što se događalo u hrvatskoj književnosti i šire u društvu na prelazu milenija je, bar približno, opisano u Srbiji knjigom Filozofija palanke. U Srbiji su takođe prisutna tumačenja prema kojima se tragični događaji 1990-ih objašnjavaju pobedom duha palanke. Po rečima Milana Vlajčića, Konstantinovićeva studija je
Filozofija palanke se smatra djelom koje je, "po svojoj duhovnoj i filosofskoj dubini i grandioznosti namjerljivo ne samo u srpskoj kulturi i knjizevnosti XX vijeka, vec sigurno i u okvirima cjelokupne evropske kulture i iskustva novog vremena". Ova knjiga je nazvana "jednom od najsubverzivnijih knjiga koje su se pojavile na srpskom jeziku". Filozofija palanke se smatra se "najomraženijom knjigom srpskih desničara." Takođe se smatra nezaobilaznom literaturom za razumevanje ovdašnjih "ljudi i običaja".
Skrbčići
Skrbčići, lok. čak. Skrpčić, je selo na otoku Krku.
Ḩaşab ash Sharābah, Taiz
Ḩaşab ash Sharābah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 772 m.
Skrbčići
Naziv
Naziv sela je patronimičkog porijekla, tj. prema prezimenu koje prevladava u tom selu.
Povijest
Nastanak naselja nije poznat. Do sredine 15. st. cijelo je Šotovento bilo slabo naseljeno. To je područje bilo u vlasništvu mnogih bogatijih obitelji iz Krka koje su ga iskorištavala u poljoprivredne svrhe. Zbog slabe naseljenosti, u taj kraj sredinom 15. st. krčki knezovi Frankapani naseljavaju Murlake (Vlahe) s Velebita, nakon čega su se dotadašnji zaseoci bitno povećali i dobili današnje nazive, a prema prezimenu koje je prevladavalo u pojedinom selu. Ipak prvi mletački providur na otoku Krku, ujedno i izvrsni poznavatelj otoka, Antonio Vinciguerra u djelu "Ordinationes" iz 1489. g. ne spominje selo Skrpčić u popisu naselja. Iako se njegove "Ordinationes" smatraju pouzdanim izvorom, čini se da je selo tada već bilo postojalo jer se spominje 1565. g. na način iz kojeg se dade zaključiti da postoji već od puno ranije.
Stanovništvo
Prema posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, u Skrpčiću je živjelo 145 stanovnika; time je Skrpčić najveće šotoventsko naselje.
NGC 2204
mini|NGC 2204 NGC 2204 je otvoreni skup u zviježđu Veliki pas. Najvjerojatnije ga je otkrila Caroline Herschel ili William Herschel 1783. godine.
Skrbčići
Stanovništvo
Kretanje broja stanovnika Skrpčića umjerenog je kretanja od kada se provode službena mjerenja. Prema prvom popisu stanovništva, u Skrpčiću je 1857. g. živio 81 stanovnik. Od tada sve do sredine 20. st. broj stanovnika je blago, ali ne i posve kontinuirano rastao. Tako je 1900. g. popisano 114 stanovnika, a 1953. g. 146. Najveći broj žitelja u Skrpčiću je bio 1981. g., njih 153.
Gospodarstvo
Skrpčić je tradicionalno poljoprivredno mjesto. Osim ratarstva i stočarstva značajni su i maslinarstvo te ribarstvo.
U mjestu djeluje i nekoliko obrtnika. Izuzev manjeg broja smještajnih kapaciteta, turistička ponuda nije razvijena.
Znamenitosti
mini|[[Franjevci|Franjevački samostan na Glavotoku]]
''Kapela sv. Ksista'' nalazila se između Skrpčića i Linardića, a pod selom Žgaljići. Prvi put se spominje još 1277. g. U funkciji je bila sve do izgradnje kapele sv. Antuna opata u Linardićima 1627. godine, nakon čega je zapuštena. Za razliku od kapele svetog Nikole, ostaci ove kapele još uvijek postoje. Očuvali su se svi zidovi i apsida. Dugačka je 6, a široka 3 metra.
Mier (razvrstavanje)
Mier ima više značenja:
Beseritz
Bezeric je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 53 opštinska središta okruga Meklenburg-Štrelic. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 150 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13055002.
Barrancón (razvrstavanje)
Barrancón ima više značenja:
Los Gavilanes, Ensenada
Los Gavilanes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 460 m.
Beseritz
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Meklenburg-Štrelic Bezeric se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Meklenburg-Štrelic. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 30 metara. Površina opštine iznosi 11,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 150 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 14 stanovnika/km².
Sacramento, Pesaro e Urbino
Sacramento je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Chirnogi, Chirnogi
Chirnogi je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Chirnogi.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 8022 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Sacramento, Pesaro e Urbino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Miguel Alemán Valdez (razvrstavanje)
Miguel Alemán Valdez ima više značenja:
Barrio Guadalupano (razvrstavanje)
Barrio Guadalupano ima više značenja:
NGC 2205
NGC 2205 je galaksija u zviježđu Slikarskom stalku.
Miguel Alemán Velasco (razvrstavanje)
Miguel Alemán Velasco ima više značenja:
Položaj LGBT osoba na Madagaskaru
Madagaskar je legalizovao homoseksualnost 2004. godine. Uzrast seksualne saglasnosti je izjednačen na 16 godina za sve. Madagaskar je jedna od zemalja potpisnica Deklaracije Ujedinjenih Nacija o seksualnoj orijentaciji i rodnom identitetu. U zakonodavstvu Madagaskara ne postoje zakoni koji bi LGBT osobe štitili od diskriminacije.
Prema izveštaju Human Rights Watcha iz 2009. godine govori su česte migracije gejeva i lezbejki sa Madagaskara u Juznoafričku Republiku zbog teskog polozaja u drustvu i odbacivanja od strane porodice.
NGC 2206
NGC 2206 je galaksija u zviježđu Velikom psu.
BIFA za najbolju glumicu u sporednoj ulozi
Britanska nezavisna filmska nagrada za najbolju glumicu u sporednoj ulozi priznanje je koje se dodeljuje od 2008. godine sporednoj glumici koja je dala najbolju izvedbu u britanskom filmu nezavisne produkcije. Od 2003. godine dodeljivala se Britanska nezavisna filmska nagrada za najbolju sporednu ulogu, ali je 2008. godine razdvojena u dve kategorije - za najboljeg sporednog glumca i najbolju sporednu glumicu.
Olivija Kolman je trenutno jedina dvostruka dobitnica ovog priznanja.
Barrio Guadalupe (razvrstavanje)
Barrio Guadalupe ima više značenja:
La Madonnina, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 393 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Dealu Botii, Beliș
Dealu Botii je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Beliș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1181 m.
Santa Maria, Benevento
Santa Maria je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 406 m.
Vlastislav Cesnak
Vlastislav Cesnak (Kulpin, 22. septembar 1945 - 27. april 2019) bio je srpski slikar i arhitekta slovačkog porekla.
Biografija
Rođen je 22. septembra 1945. godine u Kulpinu u učiteljskoj porodici, otac[Pavel Cesnak a majka Marija Vuković, i tu je završio osnovnu školu, a gimnaziju u Bačkom Petrovcu. Još u osnovnoj školi se interesovao za slikarstvo i fotografiju. Apsolvirao je na arhitektonskom fakultetu u Beogradu, a zatim je kratko vreme radio u arhitektonskim biroima u Nemačkoj, u Bambergu kod Arh. P. Kaidela i u Nirnbergu, kod regirungsbaumaistera prof. Arh. H. A. Vilhelma, a zatim se zapošljava u OU-e SO-e Bački Petrovac, na referatu za građevinarstvo i urbanizam. Aktivno se bavio fotografijom, koju je vanredno studirao na Verbefotošule u Manhajmu a završio je i fotografski kurs kod Tibora Varge Šomođija majstora fotografije u Novom Sadu. Publikovao je svoje fotografije u štampi a imao je i nekoliko autorskih izložbi fotografija i slajdova. Kasnije se uglavnom bavi uljanim slikarstvom a motivi su mu vedute i pejsaži. Živi i stvara u Kulpinu osvedočio se kao hroničar a u poslednje vreme svoje fotografske autorske aktove kombinuje sa svojim slikarskim radovima u kompiuterskoj tehnici.
80-ih godina 20. veka bio je član“ i aktivni svedok događaja oko organizacije i oživljavanja aktivnosti likovnog života Slovaka u Bačkom Petrovcu oko bivše „Galerije blatno“ koja je bila pokretačka snaga u likovnom životu vojvođanskih Slovaka i u kojoj su glavne uloge imali akademski slikari Mihal Kiralj, Pavel Čanji i Vladimir Valjentik i koja je nakon političkih smicalica opštinskih i pokrajinskih struktura tzv. „slučaja Galerije blatno“ ona ipak obnovila rad i kasnije prerasla u Galeriju Zuske Medvedjove.
Učestvovao je u mnogim kolektivnim izložbama u Vojvodini u Odžacima, Bačkoj Topoli, Sremskoj Mitrovici, Bačkoj Palanci, Plandištu, Baču, Vrbasu, Kuli, Malom Iđošu, Somboru, Apatinu Srbobranu... Član je sekcije Matice Slovačke u Kulpinu "Keby“ sa kojima godinama redovito izlaže.
1377 Roberbauxa
1377 Roberbauxa je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,259 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,1 a geometrijski albedo 0,040.
Rovereto, Ferrara
Rovereto je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
El Gavillero, General Cepeda
El Gavillero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini General Cepeda.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1424 m.
Ferrería de Tula, Tapalpa
Ferrería de Tula je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tapalpa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 547 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2361 m.
Miguel Alemán (razvrstavanje)
Miguel Alemán ima više značenja: