cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pavle Pap Šilja
Podrijetlo, školovanje i početak političke aktivnosti
U provali partijske i skojevske organizacije u Beogradu, 9. jula 1934. godine, uhapšen je i od Državnog suda za zaštitu države, 29. decembra 1934. godine osuđen na tri godine robije, koju je uzdržao u zatvoru u Sremskoj Mitrovici.
Posle izlaska s robije, 9. jula 1937. godine, nastavavio je partijsku delatnost u Vojvodini. U Bačkoj i Banatu je zajedno sa Žarkom Zrenjaninom radio na stvaranju i jačanju partijskih organizacija, a u je Beogradu okupljao i politički delovao među vojvođanskim studentima, kao član Pokrajinskog odbora naprednih studenata iz Vojvodine. Tada je postao član Centralnog komiteta SKOJ-a.
U strogoj ilegalnosti radio je u Centralnoj partijskoj tehnici u Zagrebu. Iskustvo iz ranijeg rada i znanje stečeno na robiji tada je primenjivao na ovom vrlo odgovornom zadatku. Ilegalan pertijski materijal, partijska štampa i literatura u velikim količinama su sigurnim kanalima rasturani je po čitavoj zemlji. Na Petoj zemaljskoj konferenciji KPJ, oktobra 1940. godine u Zagrebu, izabran je za člana Centralnog komiteta KPJ. Pred rat je radio u Zagrebu kao instruktor CK KPJ u zagrebačkoj partijskoj organizaciji, i rukovodio Centralnom partijskom tehnikom. U leto 1940. godine bio je jedan od predavača na partijskom kursu u Makarskoj, a zatim i na višem partijskom kursu u Zagrebu.
Posle okupacije Kraljevine Jugoslavije, aprila 1941. godine, radio je na jačanju partijske organizacije i formiranju udarnih grupa u okupiranom Zagrebu. Sa zagrebačkim komunistima organizovao je prikupljanje oružja i sanitetskog materijala, organizovao sabotaže i diverzije, i ubistvo zloglasnog policijskog agenta Tiljka, početkom jula 1941. godine. Po direktivi CK KP Jugoslavije i CK KP Hrvatske, početkom avgusta 1941. godine, u svojstvu delegata Centralnog komitata, otišao je u Dalmaciju da pomogne Pokrajinskom komitetu KPJ za Dalmaciju u organizovanju partizanskih odreda i oružane borbe.mini|lijevo|200px|Bista Pavla Papa Šilje u [[Zagrebu.]]
Posle obavljenog zadatka u Splitu i Šibeniku, Šilja je otišao na područje Zatona i Vodica, a zatim je krenuo u Bukovicu. Na put je krenuo 14. avgusta uveče. Međutim tokom noći ja sa svojim vodičem zalutao, pa je, u zoru 15. avgusta 1941. godine, na prepad uhvaćen dok se umivao na vrelu kod sela Vaćana. Italijani su zarobljenike sproveli u Skradin, gde su ih posle ispitivanja streljali, mada nisu znali da su streljali Pavla Papa, jer su kod njega našli isprave na ime Vjekoslava Magdalinića, a on im ništa nije priznao, pa čak ni svoje ime. Pred samo streljanje, Pavle Pap Šilja je, stisnute pesnice, rekao: „Idite svome Musoliniju, i recite mu kako umiru komunisti. Živela sloboda!“.
Ukazom Prezidijuma Narodne skupštine Federativne Narodne Republike Jugoslavije, 5. jula 1951. godine, proglašen je za narodnog heroja.
Nuevo San Gerónimo, Frontera Comalapa
Nuevo San Gerónimo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Frontera Comalapa.
Daniel Heinsius
thumb|right|Daniel Heinsius Daniel Heinsius (ili Heins) (9. jun 1580. ‒ 25. februar 1655) bio je nizozemski filolog, izdavač, pesnik i dramaturg, koji je delovao u doba renesanse.
Mladost i obrazovanje
Heinsius je rođen u Gentu. Zbog rata sa Španijom njegovi su se roditelji nastanili prvo u Veereu u Zeelandu, potom u Engleskoj i Ryswicku i napokon u Flushingu. Godine 1596. upisao je studije prava na Univerzitetu u Franekeru, a 1598. nastanio se u Leidenu i tu ostao narednih šezdesetak godina svog života. Tu je studirao pod mentorstvom Josepha Scaligera, a tu je sreo i Marnixa de St Aldegondea, Janusa Dousu, Paulusa Merulu, Huga Grotiusa i druge; brzo je primljen u društvo ovih velikana kao njima jednak.
Profesor na Univerzitetu u Leidenu
Za svoje poznavanje klasičnih jezika dobio je pohvale od vodećih evropskih filologa, pa su mu nuđeni počasni akademski položaji van Holandije, ali je on sve ponude odbio. Na Univerzitetu u Leidenu počeo je da predaje 1602, postao je profesor poetike 1603, profesor grčkog 1605, a nakon smrti Merule 1607. nasledio je tog znamenitog filologa na mestu upravnika Leidenske univerzitetske biblioteke. Godine 1612. postao je professor politices, prve katedre za političke nauke na svetu. Kao klasični filolog Heinsius je priredio za izdavanje mnoge grčke, rimske i patrističke autore, među kojima su bili Hesiod (1603), Teokrit, Bion Smirnjanin i Mosho (1603), Aristotelova Poetika (1610), Kliment Aleksandrijski (1616) i Terencije (1618). Pisma Josepha Scaligera izdao je 1627.
Naročito je uticajan bio njegov spis O kompoziciji tragedije (De tragica constitutione, 1611), koji je predstavljao lako pristupačnu verziju onoga što je Aristotel napisao o tragediji u svojoj Poetici. Revidirano se izdanje pojavilo 1643. pod nešto drugačijim naslovom: De constitutione tragoediae.
Godine 1609. objavio je prvo izdanje svojih latinskih govora. Objavljivao je nova, sve opsežnija izdanja, sve do poslednjeg 1642, koje se sastojalo od 35 govora. Zbirka se završavala ironičnom Pohvalom kuće (Laus pediculi), koju je James Guitard 1634. preveo na engleski.
Poezija na latinskom
Heinsius je prvi put privukao pažnju na sebe kao latinskog pesnika svojom tragedijom, koju je napisao u Senekinom stilu pod naslovom Auriacus sive librtas saucia (William Oranski ili ranjena sloboda). Godine 1607/08. napisao je još jednu tragediju pod naslovom Herodes infanticida ("Masakr nevinih"), ali je ona objavljena tek 1632. Međutim, posebno je bio plodan kao pisac elegija, od kojih su mnoge posvećene njegovoj ljubavi prema devojci po imenu Rossa. Prva zbirka elegija pojavila se 1603, a potom je redovno objavljivao proširene i revidirane zbirke svojih Pesama (Poemata), među kojima su, pored elegije, bili zastupljeni i drugi žanrovi.
Poezija na nizozemskom
Pod pseudonimom Theocritus à Ganda ("Teokrit iz Genta") Heinsius je na nizozemskom objavio zbirku pesama pod naslovom Quaeris quid sit Amor...? ("Pitaš li šta je ljubav?") i to je bila prva amblemska knjiga na tom jeziku. Knjiga je pomovo izdana 1606/07. pod naslovom Emblemata amatoria ("Ljubavni amblemi"). Druga amblemska knjiga, Spiegel vande doorluchtige vrouwen ("Ogledalo znamenitih žena"), objavljena je 1606. Heinsius je takođe eksperimentisao s nizozemskom poezijom prema antičkim uzorima. Te je pesme prikupio i 1616. objavio njegov prijatelj Petrus Scriverius pod naslovom Nederduytsche poemata ("Nizozemske pesme"). Te je pesme cenio Martin Opitz, koji je, prilikom prevođenja Heinsiusove poezije, nemačke čitaoce upoznao s upotrebom rimovanih aleksandrinaca.
Kasnije godine
Godine 1617. oženio se Ermgardom Rutgers, sestrom Janusa Rutgersiusa (kako je glasio pseudonim Johana Rutgersa, 1589‒1625), jednog od omiljenih Scaligerovih učenika. Imali su dvoje dece: sina Nikolu (1620), koji će postati slavni latinski pesnik i izdavač knjiga, i kćerku Elizabetu (1623). Na sinodu u Dortu (1618‒1619) Heinsius je delovao kao sekretar u ime staleških skupština. Kasnije se više posvetio teologiji i radio na grčkom tesktu Novog zaveta za Elzeviersovo izdanje (1624, 1633). U ovom periodu napisao je i dugu didaktičku pesmu, De contemptu mortis ("O preziranju smrti", 1621), hrišćansko-stoičke tematike. Supruga mu je umrla 1633, a Heinsius je ušao u sukob s Claudiusom Salmasiusom, koji mu je 1631. dodeljen kao kolega na katedri. Sve više se povlačio u usamljenički život i postajao sve ogorčeniji. Prestao je da drži predavanja 1647. Umro je u Hagu u dobi od 74 godine i bio pokopan u Leidenu.
Tierra Verde, Texas
Tierra Verde je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 277 stanovnika.
Piruvat sintaza
Piruvat sintaza (, piruvatna oksidoreduktaza, piruvatna sintetaza, piruvat:feredoksin oksidoreduktaza, piruvinska-feredoksinska oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom piruvat:feredoksin 2-oksidoreduktaza (KoA-acetilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim sadrži tiamin difosfat i [4Fe-4S] klastere. On je jedan od četiri 2-oksokiselinske oksidoreduktaze koji se razlikujuj po njihovoj sposobnosti da oksidativno dekarboksiluju različite 2-oksokiseline i formiraju KoA derivate, cf. EC 1.2.7.3, 2-oksoglutarat sintaza, EC 1.2.7.7, 3-metil-2-oksobutanoat dehidrogenaza (feredoksin) i EC 1.2.7.8, indolpiruvat feredoksin oksidoreduktaza.
Barbarasco
Barbarasco ima više značenja:
Sha‘b Muḩammad as Sawdā’, Hajjah
Sha‘b Muḩammad as Sawdā’ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Barba (razvrstavanje)
Barba ima više značenja:
Sha‘b Muḩammad as Sawdā’, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 779 m.
Letinac
Letinac je naselje u Ličko-senjskoj županiji u općini Brinje s 222 stanovnika (2001.).
Zemljopis
Naselje u općini Brinje, 8 km istočno od Brinja.
Gospodarstvo
Sadašnje stanovništvo uglavnom se bavi poljoprivrednom proizvodnjom i stočarstvom.
Spomenici i znamenitosti
Crkva Sv. Antun Padovanski obilježila je 200. godišnjicu osnutka.
Kaspaza-2
Kaspaza-2 (, ICH-1, NEDD-2, kaspaza-2L, kaspaza-2S, CASP-2, NEDD2 protein) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Letinac
Spomenici i znamenitosti
Godine 1807. godine osniva se župa Letinac sa svojim župnikom kao i još 50 župa u tadašnjoj Senjskoj i Modruškoj biskupiji
Athelstan, Iowa
Atelstan je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ajova.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19, što je 1 (5,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Lijevo Sredičko
Lijevo Sredičko je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Pisarovina. Naselje se proteže na površini od 5,19 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Lijevom Sredičku žive 174 stanovnika i to u 48 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 33,53 st./km².
Doniphan County, Kansas
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 7.945, što je 304 (-3,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Nueva Reforma, San Juan Mixtepec -Dto. 08 -
Nueva Reforma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Mixtepec -Dto. 08 -.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2596 m.
Arroyo Tecojochén, Ometepec
Arroyo Tecojochén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ometepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Bitka kod Sadove
Bitka kod Königgrätza (Schlacht bei Königgrätz), također poznata kao Bitka kod Sadove ili Bitka kod Hradec Královéa odigrala se tokom Prusko-austrijskog rata u Češkoj 3. jula 1866. između pruske vojske na jednoj, i austrijsko-saksonske vojske na drugoj strani. Predstavljala je najveću bitku rata u kojoj su obje strane imale približno isti broj vojnika, ali u kojoj su Prusi pod vodstvom Helmutha von Moltkea zahvaljujući boljem planiranju, koordinaciji i manevriranju, kao i korištenju kvalitenije standardne puške, izvojevali odlučujuću pobjedu koja je nekoliko tjedana kasnije dovela do završetka rata. Bitka kod Königgrätza je predstavljala najveću bitku u historiji Češke, kao i najveću bitku na području Centralne Evrope sve do Drugog svjetskog rata.
3930 Vasilev
3930 Vasilev je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 3,125 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,3.
Đurđevići
Đurđevići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Milići koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 161 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u regiji Birač.
Istorija
Đurđevići su se do 1991. nalazili u sastavu opštine Vlasenica.
Deventer
Deventer je grad i istoimena općina u nizozemskoj provinciji Overijssel koja administrativno pripada njenoj regiji Salland. Deventer se većim dijelom nalazi na istočnoj, i manjim dijelom na zapadnoj obali rijeke IJssel. Godine 2005. mu je pripojena obližnja općina Bathmen u nastojanju da se smanji birokracija u Nizozemskoj.
Doizieux
Doazje je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Loara koja pripada prefekturi Sent Etjen.
Beg iz sremskomitrovačkog zatvora
minijatura|250px|Grupa bivših robijaša, mesec dana kasnije, kao partizani u Bogatiću septembra 1941. U sredini s beretom [[Marijan Stilinović.]]
Bekstvo komunista iz zatvora u Sremskoj Mitrovici odigralo se u noći 21/22. avgusta 1941. godine.
Doizieux
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 645 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 28,07 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 640 metara (maksimalnoj 1.396 m, a minimalnoj 480 m).
Beg iz sremskomitrovačkog zatvora
Okupacija Kraljevine Jugoslavije, zatekla je u Sremskomitrovačkom zatvoru, 32 politička zatvorenika komunista koji su dospeli pod vlast NDH. Uz pomoć mesne partijske organizacije, oni su uspeli da noću 22. avgusta 1941. godine pobegnu iz zatvora. Posle bega jedno vreme su bili na Fruškoj gori, učestvujući u osnivanju Fruškogorskog odreda. Potom je jedna grupa otišla u Srbiju u Vrhovni štab NOP odreda Jugoslavije, a druga ostala da rukovodi borbom u Sremu.
Ovo masovno bekstvo je imalo odlučujući značaj za razvoj ustanka u Sremu i šire, jer se radilo o starim komunistima i iskusnim političkim radnicima. Od 32 robijaša, Nemcima i ustašama je uspelo da uhvate samo dvojicu. Osmorica učesnika bega su proglašena za narodne heroje.
Priprema bega
Okupacija Kraljevine Jugoslavije, zatekla je u Sremskomitrovačkom zatvoru, 32 politička zatvorenika komunista koji su dospeli pod vlast NDH. Nakon dizanja oružanog ustanka u julu 1941. godine, po Kaznioni se pročulo da će Gestapo komuniste uskoro streljati.
Jedan od stražara, Janko Pejnović, im je pomagao. Komunisti-robijaši su ubrzali kopanje kanala, radili su i danju i noću. Ali bekstvo nisu mogli da ostvare bez pomoći partijske organizacije. Nažalost, Okružni komitet KPJ za Srem je oklevao. Kada je ranjen i uhapšen Matija Huđi, član Okružnog komiteta koji je održavao vezu s zatvorenicima, prestalo je interesovanje članova Okružnog komiteta za njihovo bekstvo. Posle odbijanja Okružnog komiteta Partije da im pomogne, svu odgovornost za bekstvo su preuzeli omladinci, članovi Okružnog komiteta SKOJ-a: Stanka Munćan, Rosa Vilić, Boško Palkovljević Pinki, Marko Peričin Kamenjar i Jovan Štokovac Džoja. Vezu sa robijašima je održavala Stanka Munćan, organizaciona sekretarka Okružnog komiteta SKOJ-a za Srem, koja je poznavala stražare Janka Pejnovića i Nikolu Tešankića.
Skojevi su prešli u Manćelošku planinu, u vinograd Steve Brnjaševića, i odatle održavali vezu sa robijašima. Kaznionski partijski Komitet se od tada samo njima obraćao. Na sastanku Okružnog komiteta SKOJ-a, održanog 15. jula povodom bekstva, organizacioni sekretar Okružnog komiteta KPJ Jusuf Tulić je rekao da Okružni komitet ne može da primi odgovornost za takav poduhvat, koji može da izazove represalije i uništenje partijskih kadrova. Tada je doneta odluka da Stanka Munćan otputuje u Beograd i potraži saglasnost Pokrajinskog i Centralnog komiteta za bekstvo. Centralni komitet im je poručio da što pre pobegnu, po svaku cenu. Kaznionski komitet je tada rešio da beže i u slučaju da ih niko ne prihvati.
Učesnici bega
Učesnici velikog bega komunista su bili:
Posledice
Nakon par dana odbegli komunisti su se spojili sa manjom oružanom grupom koja se desetak dana nalazila u Fruškoj gori, a početkom septembra je formiran i Fruškogorski partizanski odred. Samo bekstvo, organizovano od sremskih partizana, imalo je veliki mobilizacioni značaj u celoj oblasti. Centar narodnooslobodilačkog pokreta preneće se u narednom periodu u Srem. Već od avgusta i septembra 1941. počinje postepeni uspon borbe u Sremu.
Vlasti NDH su bile svesne šta bekstvo znači, navodeći da je bilo bolje da je „pobeglo 32.000 kriminalaca nego što su otišli 32 komunista".
minijatura|Grupa oslobođenih robijaša komunista, zajedno sa mačvanskim partizanima, u Bogatiću septembra 1941.
Sredinom septembra, po odluci CK KPJ, sa Fruške gore prešlo je u Srbiju 25 oslobođenih robijaša. Oni su prvo prešli u Mačvu, gde im je Mačvanski partizanski odred priredio svečan doček. 21. septembra u seocetu Petkovici ispod Cera ženski hor je svečano dočekao "drage robijaše" koji su pobegli iz Sremskomitrovačkog zatvora.
U popularnoj kulturi
Prema ovom događaju snimljena su dva filma:
Savremena tumačenja
Prema tumačenju Vlada Dapčevića, partija je bila protiv njihovog oslobađanja jer su većina tih robijaša bili "petkovci", pristalice Petka Miletića, Brozovog likvidiranog rivala:
Retzstadt
Recštat je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Majna-Špesart. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.625 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9677175.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majna-Špesart Recštat se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Majna-Špesart. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 240 metara. Površina opštine iznosi 18,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.625 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 90 stanovnika/km².
La Carpa, Lázaro Cárdenas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Registarske oznake motornih vozila u Hrvatskoj
mini|300px|Registarska oznaka sa službenim evropskim logom i oznakom HR alt=|mini|300px|Registarska oznaka za vozilo iz [[Delnice|Delnica]] thumb|right|300px|Stara registarska oznaka za vozilo iz [[Zagreba]] thumb|right|300px|Registarska oznaka za policijski motocikl
Na registarskim tablicama za motorna vozila (automobile, kamione, autobuse, radna vozila i radne strojeve, motocikle) iz Hrvatske postoje ove oznake:
Ostale registarske oznake
Registarske oznake za vozila diplomatskih i konzularnih predstavništava, misija stranih država i predstavništava među­narod­nih organizacija u Republici Hrvatskoj i njihovog osoblja.
Oltrona di San Mamette, Como
Oltrona di San Mamette je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2203 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 374 m.
Monte Arrubiu, Cagliari
Monte Arrubiu je naselje u Italiji u provinciji Cagliari, u regiji Sardinija.
Peter Yates
Peter James Yates (24. jul 1929 – 9. januar 2011) bio je britanski filmski i televizijskio režiser, najpoznatiji po klasičnom akcijskom filmu Bullitt iz 1968. godine. Iako je slavu stekao akcijskim filmovima, Yates se okušao i u dramama, gdje je koristio bitno različiti stil, a pri čemu se najviše ističe njegov hvaljeni film Breaking Away iz 1979. godine.
Sabor u Seleukiji-Ktesifonu
Sabor u Seleukiji-Ktesifonu je bio skup vodećih kršćana u Perzijskom Carstvu, održan 410. u gradu Seleukija u današnjem Iraku. Sazvan pod pokroviteljstvom kralja Jezdegerda I, koji je obustavio dotadašnje progone kršćana pod perzijskom vlašću, sve perzijske kršćane je stavio pod nadležnost jedinstvene crkvene organizacije, kasnije poznate kao Crkva Istoka, a na njeno čelo je stavio Maar Isaka, biskupa Seleukije-Ktesifona. Sabor je nadalje organizirao Crkvu podijelivši je na biskupije, po uzoru na njenu organizaciju u susjednom Rimskom Carstvu. Važna je odluka bila i ta da istočni kršćani ubuduće prihvaćaju nikejsko vjerovanje.
Prema rimskim izvorima, održavanje sabora je izazvalo veliko nezadovoljstvo među zoroastričkim svećenstvom.
Schönbrunn
Dvorac Schönbrunn (njemački Schloss Schönbrunn), jedan od najvažnijih kulturnih spomenika u Austriji, a od sloma monarhije na početku 20. vijeka i jedna od glavnih turističkih atrakcija Beča. Palača i vrtovi odražavaju ukus, zanimanje i težnje habsburgovaca kojima je Schönbrunn bio rezidencija od 18. vijeka do 1918 godine.
Historija
Maksimilijan II car Svetog Rimskog Carstva, je 1569. godine u poplavnoj dolini rijeke Wien dao izgraditi kraljevski lovački ljetnikovac Katterburg čije je ograđeno lovno područje bilo ispunjeno fazanima, patkama, jelenima i veprovima, ali i egzotičnim pticama poput purana i paunova. Tokom sljedećeg vijeka, za ovo područje ustalio se naziv Schonbrunn, po arteškom bunaru iz kojeg se crpila voda za dvor. thumb|left|250px| [[Canaletto, Schönbrunn 1761.]]thumb|300px| Plan palače i vrtova Schönbrunna za legendu pogledaj opis datoteke. Ovo lovište osobito je obožavala druga žena Ferdinanda II, Eleonora Gonzaga koja je mnogo vremena provodila loveći tu. Ona je pored lovačkog ljetnikovca dala dograditi oranžeriju i palaču koja se gradila od 1638. do 1643. godine.
Josip I, car Svetog Rimskog Carstva, je koncem 17. vijeka odlučio obnoviti dvorac i napraviti od njega rezidenciju austrijskih careva. Arhitekti Johann Bernhard Fischer von Erlach i Nicolaus Pacassi zaslužni su za projekt dvorca i njegovo uređenje u stilu dekorativnog baroka. Francuski vrtni arhitekt Jean Trehet je 1695. godine oko palače zasadio francuski park s labirintom. Zajedno sa svojim vrtovima i prvim zoo vrtom na svijetu iz 1752, palača je savršen primjer Gesamtkunstwerka (sjedinjenja svih umjetnosti).
Nakon propasti Austro-Ugarskog carstva 1918. godine, novoosnovana austrijska vlada je sačuvala Schönbrunn kao muzej. Nakon Drugog svjetskog rata služio je kao sjedište Savezničke komisije za Austriju i smještaj malog britanskog garnizona. Kasnije se koristila za susret američkog i sovjetskog predsjednika, Kennedyja i Hruščova 1961. godine.
Palača Schönbrunn je zajedno sa parkom 1996. godine uvrštena na UNESCOvu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi. Schönbrunn je 2009. posjetilo više od 2 467 000 posjetioca, a zajedno sa zoološkim vrtom i paviljonom palmi bilo ih je više od 5 mlijuna, što ga čini najvećom austrijskom atrakcijom.
Velika recesija
Svetska ekonomska kriza ili velika recesija je period velikog ekonomskog pada koji je počeo krajem prve decenije 21 veka. Tačan obim, vremenski okvir i da li je se završila su stvar sporenja i zavisi od zemlje do zemlje. Što se tiče obima MMF je zaključio da je upitanju najgora globalna recesija od kraja drugog svetskog rata. Prethodnica svetske ekonomske krize su američka finansijska kriza 2007/08 i američka hipotekarna kriza 2007-09.
Da bi se shvatio sam obim krize i njene posledice dovoljno je pogledati stope ekonomskog rasta Srbije, koja je u godinama pred krizu (2005, 2006 i 2007) imala stope rasta od 5%, 6% a ujednoj godini čak i 7% da bi u 2015. taj rast iznosio samo 0.7%.
Pregled
Ova kriza je samo 2009. godine ispunila MMF-ov kriterijum za globalnu recesiju (realan pad svetskog BDP po paritetu kupovne moći). Uprkos činjenici da su kvartalni podaci za zemlje G20 (zemlje koje čine 85% svetskog BDP) prikazivali recesiju, MMF je (u odsustvu kompletnih podataka) odlučio da ne proglasi mere protiv globalne recesije na osnovu kvartalnih podataka. Međutim BDP zemalja G20 je dobar indikator od kada do kada je kriza bila na svetskom nivou, realan pad BDP zemalja G20 je bio u tri uzastopna kvartal od trećeg kvarala 2008. do prvog kvartala 2009.
Jozsef Mikuska
Prof. dr. sc. Jozsef Mikuska (čit.: Jožef Mikuška; sr:Hajdukovo kod Subotice, 28. IV. 1942. - Osijek, 26. VIII. 2006), hrvatski zoolog.
Velika recesija
Pregled
Godine do krize je karakterisao prekomeran rast cena imovine (nekretnine, firme i sl.) i veliki porast ekonomske potražnje. Američko bankarstvo u senci (ne-depozitarne finansijske institucije kao što su investicione banke) je naraslo do te mere da je postalo konkurencija klasičnim bankarskim institucijam stim što nije podlegalo istoj kontroli, što je za posledicu imalo veću mogućunost propasti takvih institucija.
Poređenje sa velikom depresijom
17. aprila 2009 Tadašnji direktor MMF Dominik Stros-Kan je izjavio da postoji šansa da neke zemlje neće sprovoditi pravu politiku što će za posledicu imati prerastanje recesije u depresiju. Slobodan pad u svetskoj ekonomiji se možda smanjuje i postoji potencijal za oporavak već u 2010, ali ovo isključivo važi ako se usvoji i sprovede prava ekonomska politika danas. MMF je istakao da za razliku od velike depresije a kao posledica globalne integrisanosti tržišta, ova kriza je sinhronizovana što za posledicu ima duže trajanje iste i sporiji oporavak.
Olivier Blanchard tadašnji glavni ekonomista MMF je izjavio: Dugoročna nezaposlenost je alarmantno visoka, u SAD polovina nezaposlenih je nezaposlena duže od šest meseci, to je nešto što nismo videli još od velike depresije. MMF je izjavio da postoji veza između rasta nejednakosti između bogatih i siromašnih u zapadnim ekonomijama i pada potražnje. Poslednji put kada je razlika između bogatih i siromašnih dostigla ove ekstreme je bila 1928-29.
Jozsef Mikuska
Školovanje i stručna karijera
Od 1981. godine radio je na Katedri za biologiju Pedagoškog fakulteta Sveučiliša Josipa Jurja Strossmayera u Osijeku u svojstvo redovitog profesora, voditelja katedre i dekana fakulteta, a potom, zbog preustroja osječkog Sveučilišta, na Zavodu za biologiju Filozofskog fakulteta i od 2005. do smrti na Odjelu za biologiju osječkog Sveučilišta. Bio je suradnik Zavoda za ornitologiju HAZU i član Znanstvenog savjeta HAZU u Osijeku te više stručnih udruga.
Znanstveni rad
Objavio je više od 200 znanstvenih, stručnih i znanstveno-popularnih radova iz ornitologije, mamologije, herpetologije, ihtiologije, entomologije i imunologije i bio je voditelj niza znanstvenih projekata. Posebno se bavio vlažnim i močvarnim staništima i pticama močvaricama, od Ludoškog jezera kod Subotice, gdje je započela njegova prirodoslovna karijera, do Kopačkog rita, u kom je proveo većinu svog života.
Osim istraživanja, istrajno je radio i na zaštiti prirode, vlažnih i močvarnih staništa i Kopačkog rita. Kao prvi ravnatelj sudjelovao je u utemeljenju Javne ustanove "Park prirode Kopački rit".
Godinama je vodio programe monitoringa gniježđenja velikih vranaca, čaplji i drugih kolonijalnih vrsta ptica u Kopačkom ritu. Bio je nacionalni koordinator međunarodnog prebrojavanja ptica močvarica (1967-1999). Smatra se specijalistom za čaplje.
Djela
Autor je nekoliko knjiga o pticama, vodozemcima i gmazovima Kopačkog rita te drugih publikacija. Bio je glavni urednik časopisa Hrvatskog društva za zaštitu ptica i prirode "Troglodytes" te dugogodišnji član uredničkog odbora časopisa Društva za promatranje i proučavanje ptica Slovenije "DOPPS-Birdlife Slovenia".
Članci
Znanstvene i stručne radove objavljivao je u časopisima (Acrocephalus, Acta Universitatis Carolinae Biologica, Annali Zavoda za znanstveni i umjetnički rad u Osijeku, Ekološki glasnik, Folia Entomologica Hungarica, Fragmenta entomologica, Larus, National geographic Hrvatska, Periodicum Bilogorum, Priroda) i zbornicima.
Objavio je, samostalno ili kao suautor, i više popularnih radova:
Ostalo
Bio je mentor u 15 diplomskih radova i u jednom magistarskom radu, od kojih se neki odnose na Kopački rit, Osječko-baranjsku županiju i Slavoniju:
Nagrade i priznanja
Dobitnik je brojnih nagrada i priznanja te je nositelj počasnog doktorata Sveučilišta u Pečuhu u Mađarskoj.
Posljednje počivalište
Pokopan je na groblju u Kopačevu (Baranja) 31. VIII. 2006. godine.
La Polka, Villa Corzo
La Polka je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1107 m.
Santa Cruz, Solidaridad
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Lesišćina
Lesišćina je selo u općini Lupoglav, u Istri.
Povijest i stanovništvo
Po popisu iz 2001., u selu je živjelo 65 stanovnika.
Aurelio od Asturije
Aurelije Asturijski (oko 740. - 774) je bio kralj Asturije od 768. godine do svoje smrti.
Lesišćina
Povijest i stanovništvo
Selo Lesišćina (Fuchsdorf, njem. fuchs = hrv. lisica, istr. lesica) bilo je nastanjeno isluženim vojnicima Rimskog Imperija o čemu svjedoče i izvjesni toponimi (posebno neki koji se odnose na posjede). Tako je naprimjer Španjerija latinskog porijekla a sinonim je za štapove odnosno pruće čijim se je uzgajanjem isluženi rimski legionar tu bavio.
Aurelio od Asturije
Rođen je u Léonu, a bio je brat Alfonsa I. Asturijskog. Na prijestolju je naslijedio svog rođaka Fruelu I. kojeg je ubio njegov brat. Imao je mirnu vladavinu, a umro je prirodnom smrću u Langreu. Nije imao nasljednika, pa ga je naslijedio njegov nećak Silo, sin sestre Fruele I.
Lesišćina
Povijest i stanovništvo
Lešišćina se spominje u Lupoglavskom urbaru od 1300. g. kao posjed Lupoglavskih grofova, a pretpostavlja se da je bar djelomično pripadala i gospoštiji u Humu (najmanjem gradiću na svijetu prema prof. Fučiću).
Barbavara
Barbavara ima više značenja:
Lesišćina
Povijest i stanovništvo
Većina je predaka njenih današnjih prebivaoca bježala ispred Turaka 1500.-1700. i tu pod patronatom Petra Kružića našla utočišće. O običajima, naporima i siromaštvu tih izbjeglica može se još uvijek čuti poneka rijetka legenda. U prilog tvrdnji, da je Lešišćina nekada bila napučeno većim brojem stanovnika govori i rado prepričavana legenda o svadbenom danu "kad je u Lešišćinu dovedeno devet snaha a odveden isti broj". Crkvica sv. Stjepana, centar duhovnog života ovdašnjeg življa sagrađena je na današnjem mjestu 1700.-ih godina, dok je ranija crkva sv. Petra zbog raspuklina kao posljedica klizanja slojeva srušena. Crkva sv. Stjepana ima uz glavni oltar i pomoćni oltar posvećen sv. Petru.
Corredero, Tecalitlán
Corredero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tecalitlán.
Lesišćina
Povijest i stanovništvo
Stanovnici ovog sela djelili su se prema područjima na kojim su obitavali: Potočani (stanovnici uz potok), Doljani (u dolini koja se još uvijek naziva Dol), Brežani (na bregovima) i Zabrežani (obitelji koje su obitavale iza bregova).
Corredero, Tecalitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1408 m.
Lesišćina
Povijest i stanovništvo
Zanimljiva su i prezimena i nadimci obitelji!
Han Yu
thumb|desno|Han Ji Han Ji (, 768—824), rođen u Nanjangu u Henanu, Kina, je bio prethodnik Neokonfucijanizma kao i esejist i Kineski pesnik, tokom Tang dinastije. Bio je vođa pokreta „Stara proza“ koji se suprostavljao formalnom stilu pisanja i predlagao upotrebu jednostavnijih kolokvijalnih izraza i sintakse. Han ji u svojim pesmama počinje ca komentarima i polemikama i kod njega se osećaju prozni uticaji.
Han Ji je imao dugu i prelativno uspešnu političku karijeru dok nije pao u nemilost i upućen za činovnika u udaljenu oblast u Guantungu.
Gerovi
Gerovi su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Milići koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 262 stanovnika.
Istorija
Gerovi su se do 1991. nalazili u sastavu opštine Vlasenica.
Ried
Rid je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Ajhah-Fridberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.870 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9771160.
N6-hidroksilizin O-acetiltransferaza
N6-hidroksilizin O-acetiltransferaza (, N6-hidroksilizin:acetil KoA N6-transacetilaza, N6-hidroksilizin acetilaza, acetil-KoA:6-N-hidroksi-L-lizin 6-acetiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom acetil-KoA:N6-hidroksi-L-lizin 6-acetiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim učestvuje u sinteza aerobaktina iz lizina kod Escherichia coli bakterija.
Massa Fermana, Fermo
Massa Fermana je naselje u Italiji u provinciji Fermo, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 544 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
Lijevi Degoj
Lijevi Degoj je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Pokupsko. Naselje se proteže na površini od 2,08 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Lijevom Degoju živi 67 stanovnika i to u 24 kućanstva. Gustoća naseljenosti iznosi 32,21 st./km².
Palo Negro
Palo Negro je grad od 126,400 stanovnika u saveznoj državi Aragua na sjeveru Venecuele.
On je i administrativni centar Općine Libertador.
Geografske i klimatske karakteristike
Palo Negro leži pored Jezera Valencia, na nadmorskoj visini od 435 metara Udaljen je svega 8 km južno od Maracaya i 9 km Turmera, tako da je danas praktički samo južno predgrađe metropolitanskog Maracaya.
Historija
Nukleus današnjeg grada nastao je za kolonijalnih vremena tad je Francisco Carvajal osnovao hacijenu El Trigal i Palo Negro, na kojoj je uzgajao duhan, indigo i pamuk. Na njoj su izrasla sela El Trigala, Camburita i Guaruta koja su 1781. imala gotovo stanovnika, pa je tad podignuta crkva.
Od 1781. Palo Negro je sjedište parohije, a od 1936. i vlastite Općine Palo Negro.
U Palo Negru od 1958. djeluje vojna baza venecuelanske avijacije El Libertador.
Palo Negro ima nešto industrije, ali većina njegovih stanovnika radi u sektoru usluga i transportu.
Niculcea, Havârna
Niculcea je naselje u Rumuniji u okrugu Botošani u opštini Havârna.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 119 m.
Poggio Berni, Rimini
Poggio Berni je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 155 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 151 m.
Dalibor Brun
Dalibor Brun (19. rujna 1949. ) je hrvatski glazbenik. Pjevač je zabavne i pop glazbe iz Rijeke.
Pjevao je u riječkoj skupini Uraganima. Nakon toga 1968. je otišao u Korni grupu, u kojoj je pjevao u prvim godinama njena sviranja, i to, zamjenivši Dušana Prelevića. Od 1969. pjeva samostalno.
Izvodio je pjesme poznatih hrvatskih skladatelja, kao što su Đorđe Novković, Stipica Kalogjera, Hrvoje Hegedušić, Mustafa Ismailovski i drugi. Često je izvodio pjesme Maje Perfiljeve i Drage Britvića, ali i Željka Sabola, Aleksandra Ace Koraća i Vojkana Borisavljevića. 2010-ih surađuje s Draženom Zečićem, Sinišom Vucom i Željka Pavičića.
1968. je sudjelovao na festivalu Melodijama Istre i Kvarnera s pjesmom Okrutno more, skladatelja Daria Ottaviania, tekst je napisao sam Dalibor Brun, a aranžman Josip Forenbacher. Dobio je drugu nagradu publike, prvi je bio Toni Kljaković s pjesmom naslova Urinjsk baklja, a treću nagradu dobio je Vjekoslav Jutt s pjesmom naslova Primorje moje.
Sudjelovao je na nekoliko Splitskih festivala zabavne glazbe (1975. Lipa luna, 1976. Ja te ljubim, 1983. Uspavanka), Zagrebačkih festivala zabavne glazbe (1972. Miruj, miruj, srce, 1973. Otkad si tuđa žena, 1975. I poveo sam je u travu), Opatijskom festivalu (1975. Ruže, 1976. Ne pitaj me zašto). U inozemstvu je pjevao na festivalu Vaš šlager sezone 1978. (Ja ostajem s tobom), kao i na Beogradskom proleću (1970. i 1976. godine). Bio je dijelom Hrvatskog Band Aida 1991. godine.
3931 Batten
3931 Batten je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,394 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,5.
Popis premijera Svete Lucije
Na ovoj listi su navedeni svi šefovi vlada Svete Lucije, otkako je ta funkcija uvedena pod UK|britanskom vlašću, pa kasnije, za vrijeme nezavisnosti.
Mobilni telefon
Mobilni telefon (sleng: mobitel, mobilni) je prijenosni elektronički uređaj za komuniciranje na veće ili velike udaljenosti. Glavna komunikacijska funkcija je prijenos glasa (telefon), no u novije vrijeme dodate su funkcije kao: kratke poruke (SMS), elektronička pošta, internet, te slike i video (MMS). Mobilni telefoni se razlikuju od prijenosnih telefona, po tome što imaju veći domet i nisu vezani uz jednu baznu stanicu. Osnovni koncepti iza mobilne telefonije izumljeni su u Bell Labs 1947.
Počeci razvoja
U pionirskoj fazi mobilne telefonije (1921 - 1945), dominirale su vojna i policijska primena. Najveća teškoća bila je izgradnja radio-predajnika koji može da funkcioniše pod ograničenjima karakterističnim za automobil u pokretu. U to vreme je mobilni telefon bio znatno većih dimenzija i trošio je mnogo energije, pa se jedino mogao smestiti u automobil, dok je džepni mobilni telefon (danas se, praktično, samo takvi i koriste) bio nezamisliv. Glavni tehnološki proboj u ovoj oblasti je uvođenje frekvencijske modulacije (FM) 1935. godine. Prvi funkcionalni mobilni sistem instaliran je za potrebe policije 1928. u Detroitu. Mada je bio jednosmeran, tj. prenos govora je bio moguć samo od centrale ka telefonu (Calling all cars, poznata je fraza iz policijskih filmova iz tog perioda), znatno je podigao efikasnost lokalne policije i ubrzo je počeo da se koristi i u ostalim velikim gradovima po Americi. Edvin Armstrong je 1935. pronašao FM i izazvao pravu revoluciju u radio-industriji, naročito u radio-difuznim sistemima. Posle toga, FM je ubrzo uveden i u mobilne komunikacije. Mobilni radio-sistemi na bazi FM-a su do 1940. potpuno potisnuli prethodnu generaciju s amplitudskom modulacijom (AM). Drugi svetski rat imao je presudan uticaj na razvoj industrijskih potencijala za masovnu proizvodnju FM radio-uređaja. Veličina, cena i pouzdanost uređaja osetno su popravljeni i od 1946. otvorili su vrata komercijalnoj fazi mobilne telefonije. Među osnovnim karakteristikama svakog telekomunikacionog kanala koji koristi radio-prenos su “centralna frekvencija” i “širina kanala” (širina frekvencijskog opsega). Kada na skali svog radio-prijemnika birate željenu stanicu, vi zapravo birate određenu centralnu frekvenciju. Širina kanala je, uprošćeno govoreći, razmak između frekvencija na kojima rade pojedine stanice.
Vojislav Simić
Vojislav Simić (Beograd, 18. ožujka 1924.) je srpski glazbenik, dirigent, skladatelj, pionir srpskog etno-jazza i glumac.
Mobilni telefon
Kao pčelinje saće
Šezdesetih godina širina kanala FM sistema ograničena je na jednom od popularnih frekvencijskih opsega (UHF - Ultra High Frecuency) na 25 MHz, i na taj način se došlo do ideje o celularnoj (ćelijskoj) radio-mreži sa dovoljnim brojem kanala u zadatom opsegu. Drugo značajno tehničko dostignuće ovog perioda jeste pronalazak automatskih trunking radio-sistema, u kojima mobilnom radio-primopredajniku nije trajno dodeljen određeni frekvencijski kanal, već se u momentu poziva automatski bira trenutno slobodan kanal iz skupa dozvoljenih. Dalji razvoj mobilne telefonije obeležile su dve revolucionarne ideje: celularna struktura mobilne telefonske mreže i uvođenje digitalnog prenosa. Celularna, tj. ćelijska struktura mobilnih mreža, podrazumeva deljenje teritorije koju mreža pokriva na izvestan broj manjih delova, tzv. ćelija (eng. cell). Termin “ćelija” nastao je asocijacijom na pčelinje saće čije šestougaone ćelije imaju oblik kakav bi u idealnom teorijskom slučaju trebalo da imaju i ćelije mobilne mreže koje u potpunosti pokrivaju neku teritoriju. U svakoj ćeliji postoji radio-uređaj koji komunicira sa mobilnim telefonima koji se u zadatom trenutku nalaze na teritoriji te ćelije. Taj uređaj se obično naziva bazna stanica (Base Transmitter Station) i ima nekoliko radio-primopredajnika koji istovremeno podržavaju komunikaciju sa desetak do tridesetak mobilnih telefona. Sve bazne stanice povezane su žičnom ili radio-vezom sa telefonskim centralama mobilne mreže, a one sa telefonskim centralama klasične javne telefonske mreže, a preko njih i sa celim svetom. Ćelijska struktura omogućava da se isti frekvencijski kanal istovremeno koristi u više ćelija, pod uslovom da su one međusobno dovoljno udaljene (da ne bi dva bliska korisnika na istom frekvencijskom kanalu ometali jedan drugog). U susednim ćelijama obavezno se koriste različiti frekvencijski kanali. Na taj način je omogućeno višestruko iskorišćavanje frekvencijskih kanala, što je od presudnog značaja da broj korisnika koje mreža može da opsluži bude dovoljno veliki da bi mreža bila komercijalno isplativa. Celularnost mobilne mreže olakšava modifikacije mreže i poveđanje kapaciteta mreže u slučaju potrebe (povećanje broja korisnika). Ćelijska struktura nameće i nove tehničke probleme, npr. prelazak mobilnog telefona iz ćelije u ćeliju tokom razgovora mora biti propraćen komandnom procedurom u mreži, koja taj prelazak mora da učini neosetnim za korisnika (tzv. Handover). Prvi celularni sistem ušao je u komercijalnu upotrebu 1983. godine u Čikagu.
Vojislav Simić
Životopis
Vojislav Simić je rođen 18. ožujka 1924. u Beogradu. Poznati je dirigent Džez orkestra Radio televizije Beograd, autor mnogobrojnih jazz kompozicija, tradicionalne liturgijske vokalne i instrumentalne glazbe, etno-jazza i glazbe za djecu. Ključno je ime jazz scene u Srbiji. Otkako je 1954. utemeljen Džez orkestar RTV Beograd, Simić je godinama poslije – zajedno sa Zvonimirom Skerlom – imao značajnu ulogu u vođenju tog orkestra. Od 1953. do 1985. Simić i Džez orkestar RTV Beograd nastupali su diljem Europe: osvojili su mnoge nagrade i pobijedili na brojnim natjecanjima, uključujući i poznati jazz-festival »Juan-les-Pins« u Francuskoj, gdje su 1960. osvojili prvu nagradu. S tim je orkestrom redovito nastupao u programima jazz-festivala na Bledu i u Ljubljani, a surađivali su i s mnogim domaćim i strani solistima, primjerice Kvartetom Predraga Ivanovića, Stjepanom Jimmyjem Stanićem, Duškom Gojkovićem, Milivojem Markovićem, Bora Roković, Milo Pavlović, zatim Maynardom Fergusonom, Alanom Skidmoreom i Gerdom Dudekom.
Douglas County, Kansas
je okrug u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Barbetti
Barbetti ima više značenja:
Douglas County, Kansas
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 110.826, što je 10.864 (10,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dănești, Dănești, Vaslui
Dănești je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Dănești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2420 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 216 m.
Mobilni telefon
Komercijalni CDMA
Sa gledišta strateškog opredeljenja u pogledu izgradnje budućih mobilnih mreža, digitalne mreže su u prednosti u odnosu na analogne. Dilema je na koji način iskoristiti raspoloživi frekvencijski opseg na što veći broj potencijalnih korisnika u digitalnoj mreži (tzv. “način multipleksiranja signala”). Mogućnosti su frekvencijski multipleks (FDMA - Frequency Division Multiple Access), vremenski multipleks – (TDMA- Time Division Multiple Access) i kodni multipleks – (CDMA- Code Division Multiple Access), preuzet iz vojnih sistema sa proširenim spektrom (Spread Spectrum Systems), preciznije iz tehnike sa direktnom sekvencom (Direct Sequence), za poznavaoce vojnih komunikacija. Komercijalni CDMA sistemi do pre nekoliko godina bili su samo u fazi testiranja, međutim danas, naročito u Severnoj Americi, kompanijama su podeljene dozvole za rad za mobilnu telefoniju koje rade na ovom principu i njihova komercijalna primena je u punom zamahu. Ostali digitalni sistemi za mobilnu telefoniju bazirani su na kombinovanom FDMA-TDMA principu i godinama su u komercijalnoj upotrebi. Tipični predstavnici su američki D-AMPS (Digital Advanced Mobile Phone System) i čuveni evropski GSM sistem (Global System for Mobile Communications), koji već nekoliko godina uspešno funkcioniše i u našoj zemlji.
Kule za mobilne telefone evropske mreže koriste frekvenciju od 900 MHz i/ili 1800 MHz. Frekvenciju od 900 MHz podržavaju svi modeli mobilnih telefona, dok obe frekvencije 900 MHz i 1800 MHz podržavaju dual-band mobilni telefoni što je naznačeno u njihovoj tehničkoj specifikaciji. Zemlje Amerike koriste frekvencije od 900 MHz ili 1900 MHz i u tom slučaju je neophodno imati tiple-band telefon koji podržava 900 MHz/1800 MHz/1900 MHz. Frekvencija 1900 MHz najčešće se koristi u zemljama Severne, Centralne i Južne Amerike.
Vojislav Simić
Životopis
Simić je bio i gost-dirigent u mnogim kazalištima u bivšoj Jugoslaviji, te gost-skladatelj na dječjim festivalima u Srbiji. Na rad mu je utjecalo djelo srpskog pisca i pjesnika Jovana Jovanovića Zmaja. Skladao je glazbu za mnoge TV serije, ali i igrane i dokumentarne filmove. Osobito je poznat kao autor glazbe za film Sumnjivo lice, film i TV seriju Salaš u Malom ritu, TV seriju Osma ofanziva, dokumentarni film Dobro jutro Homolje, itd.
Glumio je u TV-filmu Sastanak muzičara - Jam session (1968.) i TV seriji Sedam plus sedam (1979.). Napisao je i dvije knjige autobiografskog karaktera: »Susreti i sećanja« i »Sentimentalno putovanje«.
Vojislav Simić je svojedobno bio predsjednik Udruženja džez muzičara i predsjednik Udruženja kompozitora Srbije. Živi u Beogradu sa suprugom: imaju dvije kćeri i troje unučadi.
Bowman, Georgia
Bouman (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 862 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 862 stanovnika, što je 36 (4,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Donato Márquez Azuara, Papantla
Donato Márquez Azuara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Papantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 543 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
Lijevi Štefanki
Lijevi Štefanki su naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Tiki Island, Texas
Tiki Ajland je grad u američkoj saveznoj državi Teksas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 968, što je 48 (-4,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lijevi Štefanki
Zemljopis
Administrativno su u sastavu općine Pokupsko. Naselje se proteže na površini od 8,95 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Lijevim Štefankima žive 254 stanovnika i to u 82 kućanstva. Gustoća naseljenosti iznosi 28,38 st./km².
Canal Point, Florida
Kanal Pojnt je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 367, što je 158 (-30,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Chassiecq
Šasjek je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Šarant koja pripada prefekturi Konfolan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 168 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 175 m, a minimalnoj 100 m).
Lacići
Lacići je naselje u Hrvatskoj, regiji Slavoniji u  Osječko-baranjskoj županiji i pripada općini Magadenovac.