cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Srpski kulturni klub (Novi Sad)
Istorijat
Formiran u decembru 2006. i zvanično osnovan februara 2007. u Novom Sadu, kao udruženje građanja (NVO) pod nazivom Srpski kulturni klub Slobodan Jovanović Novi Sad nastavlja ambiciju istoimene organizacije koju je 1937. godine načinio Slobodan Jovanović u Beogradu, a to je — uobličavanje kulturnog obrasca. Inspirasan delom Slobodana Jovanovića, sadašnji Srpski kulturni klub organizovao je niz predavanja, tribina i okruglih stolova na različite teme s namerom da doprinese društvenom dijalogu koji bi trebalo da trudom srpske inteligencije iznedri novi kulturni obrazac koji bi pomogao ozdravljenju srpskog društva, naroda, države, nacije i svakog pojedinca u njoj. 2008. Udruženje biva preimenovano u Srpski kulturni klub, jer se polje njegovog rada proširilo i van ideja Slobodana Jovanovića. Krsna slava Udruženja je Sv. Nikolaj Srpski, a praznuje se 3. maja po gregorijanskom kalendaru.
Aktivnosti
Održane su tribine:
Na ovoj tribini, održanoj u novembru 2007. govorio je akademik Matija Bećković. On je napomenuo značaj dela Slobodana Jovanovića, te neophodnost izgradnje kulturnog modela modernog vremena. Govorio je stihove iz svoje najnovije poeme Kad budem mlađi koja je svojevrsni podsmešljivi prikaz kulturnog obrasca pojedinih krugova srpskog društva, mahom prepoznatih kao krug dvojke.
Tribina je održana u svečanoj sali Matice srpske u Novom Sadu, a govorili su još i književni kritičar Miroslav Aleksić i Marko Arsenijević, pravnik i privrednik iz Novog Sada.
U narednom periodu Klub pomaže organizaciju nekoliko tribina Dveri srpskih u Plavoj sali Skupštine grada Novog Sada.
Dana 11. novembra 2008. Klub je organizovao tribinu na temu Unutrašnja i/ili spoljašnja iskušenja? na kojoj je glavni govornik bio akademik SANU prof. Vladeta Jerotić, a govorio je još katiheta iz Novog Sada, Radoslav Maleš na temu O korenima individualizma. Tribina je održana u velikoj sali Pozorišta mladih u Novom Sadu.
Dana 12. decembra 2008. u svečanoj sali Fakulteta tehničkih nauka u Novom Sadu, održana je tribina na temu Kulturni rat u Srbiji na kojoj je glavni govornik bio prof. dr Slobodan Antonić, profesor Beogradskog univerziteta i jedan od vodećih anlitičara Nove srpske političke misli. Govorio je još i novosadski pravnik Aleksandar Barac.
Sa zahuktavanjem borbe oko donošenja novog Statuta AP Vojvodine, Srpski kulturni klub uzima učešća u organizaciji javne rasprave na ovu temu i organizuje dva okrugla stola za diskusiju ovog dokumenta za koji savremenici smatraju da je od sudbinskog značaja.
Prvi okrugli sto, koji je privukao veliku pažnju medija, uključujući javni medijski servis Radio televizija Vojvodine održan je 24. februara 2009. u Plavoj sali Skupštine grada Novog Sada. Sa posetiocima su razgovarali gospodin Miroslav Mrnuštik, jedan od lidera Vojvođanske partije, koji je zastupao ideju autonomije Vojvodine i gospodin Miroje Jovanović, advokat iz Novog Sada, autor amandmana na predlog Statuta AP Vojvodine koje je u Skupštini AP Vojvodine  podnela poslanička grupa Demokratske stranke Srbije.
Drugi okrugli sto na istu temu, održan je 19. marta 2009. u Amfiteatru SPC Vojvodina (SPENS) u Novom Sadu, a sa posetiocima su stavove izmenjali, politički analitičar Đorđe Vukadinović, lider Naprednog kluba dr Čedomir Antić, ranije jedan od prvih ljudi stranke G17 Plus, Vladan Glišić iz Dveri srpskih, te Žarko Janković, kopredsednik UO Srpskog kulturnog kluba.
Dana 18. maja 2009. gost Kluba je ponovo u velikoj sali novosadskog „Pozorišta mladih“ bio akademik Vladeta Jerotić koji je govorio na temu Šta je dosada?.
Dana 13. oktobra 2010. Klub je zakazao tribinu pod nazivom Parada ponosa i savremeno srpsko društvo, ali je ona zabranjena nešto više od tri sata pre početka ukazom predsednika Skupštine grada Novog Sada, Aleksandra Jovanovića, kadra Čankove Lige socijaldemokrata Vojvodine. Kao govornici, behu najavljeni Branko Radun, politički analitičar i jedan od vodećih ljudi NVO Nacionalni klub Vidovdan, Miroslav Parović, predstavnik Srpskog sabora Dveri i Ostoja Simetić, kopredsednik UO Kluba. Zbog zabrane, tribina nije održana kako je planirano, već su se govornici okupljenim Novosađanima obratili sa stepenica gradske skupštine u prisustvu policijske patrole. Zabrana je privukla značajno interesovanje medija.
Kopredsednik UO Kluba, Ostoja Simetić, predstavljao je Udruženje na seminaru u Sofiji, glavnom gradu Bugarske, od 24. do 27. oktobra 2010. u suorganizaciji Evropskog instituta iz Sofije i Instituta za međunarodnu privredu i politiku iz Beograda. Tema je bila Odnos srpskog civilnog društva i organa vlasti. Predstavljeni su rezultati istraživanja u 18 srpskih gradova, a naredne godine u 6 velikih gradova Republike Srbije, organizovaće se otvorene debate na teme koje su naznačili predstavnici civilnog društva u sprovedenom istraživanju.
Placa, Vicenza
Placa je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 138 m.
Luttrell, Tennessee
je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.074, što je 159 (17,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Naresi
Ova oblast je u starijem željeznom dobu ulazila u sastav teritorija na kom je egzistirala Glasinačka kultura. U periodu od VIII do kraja VI stoljeća nosioci te kulture bile su autarijatske zajednice koje će kasnije biti objedinjene u ilirski narod Autarijati, za koje Strabon kaže da su nekad bili najveće i najmoćnije pleme kod Ilira
Predrimski period
Na prostoru gornjeg toka Neretve, kao susjedi Autarijata, istovremeno se nalazilo ilirsko pleme Ardijejci. Međusobno su stalno ratovali za neko (jako) slano vrelo koje se nalazilo negdje na granici njihovih teritorija. Vrelo se najčešć lokalizira u Orahovicu, oko dva km. nizvodno od Konjica, gdje se na Gradini nalazi i jedno utvrdeno prethistorijsko naselje, a u blizini su i Slana vrela. Istraživači na različite načine interpretaju ove vijesti klasičnih pisaca. Kao pobjednici iz tih sukoba izašli su Autarijati. Ardijejci su bili prisiljeni da se povuku južnije, u područje donjeg toka Neretve.
U IV vijeku u historiji Balkana i Ilira javljaju se Kelti, koji su se doselili u Panoniju. Na njihovom putu daljnjeg širenja Autarijati su bili prvi na udaru. Kelti (Skordisci) su ih porazili krajem IV vijeka, uništili njihovu široku etničku zajednicu i Autarijati su se povukli.
Na nekadašnjem graničnom području Ardijejaca i Autarijati od tada se u historijskim izvorima (Apian) pojavljuje šira lepeza etničkih ilirskih zajednica kao ostatak nekadašnje moćne zajednice Autarijata. Gatačko polje naseljavali su Melkumani (Merromènoi), područje Nevesinskog polja naseljavali su Glindicioni (Glintidìones) a u području oko rijeke Rame živjeli su Deretini. Ilirsko stanovništvo na području od izvorišta rijeke Neretve na sjeveru do Prenja na jugu rimski izvori nazivaju Naresi (Nare(n)si), u značenju koliko i Neretljani?, koji su 33. g. pr. n. e. pružili Oktavijanu nešto jači otpor (Apijan. 111. 16). U antici rijeka Neretva se nazivala Naron (Plinije). Savremenim rječnikom rečeno, to bi podrazumijevalo područje općina Kalinovik, Konjic, Jablanica, te dijelove općina Prozor-Rama i Nevesinje.
Za ilirske zajednice iz razdoblja nakon urušavanja Autarijatske zajednice na kraju IV st. pr. n. e. naseljene na prostoru koji su naseljavali Autarijati ili direktno proizašle iz njih, smatra se da se može upotrebljavati termin postautarijatske zajednice.
Područje koje su naseljavali Naresi odlikovalo se brdskim reljefom što je pogodovalo uzgoju stoke, a stočarstvo je bilo osnovna privredna grana kod Ilira. Bilo je i plodne zemlje oko Lisičića i Čelebića, ali arheološka građa ukazuje na dominaciju stočarstva. Pored stočarstva, ovakav reljef omogućavao je i bolju fzičku zaštitu koja je posebno potrebna u predrimskom periodu. Između planinskih masiva Bitovnje, Bjelašnice i Visočice na sjeveru, te Prenja i Čvrsnice na jugu, još u predrimsko doba formira se civitas, o čijoj snazi i vitalnosti svjedoče brojna gradinska naselja.
Susjedi Naresa bili su i Daorsi koji su naseljavali neretljansku dolinu od Bijelog Polja do Gabele, Dabrovim i Popovim Poljem te Stolac sa širom okolinom i izlaskom na more kod Slanog. Sjeverno su se nalazili Desitijati.
Period rimske dominacije
U sastav rimske države Naresi su ušli nakon Oktavijanovih ratova 35. – 33. god.p.n.e. Učestvovali su i Batonovom ustanku (6–9. g. n. e.), što je bio posljednji pokušavaj očuvanja samostalnosti.
Veliko enciklopedijsko djelo Plinija Starijeg, Naturalis Historia, daje najkompletnije podatke za proučavanje etnografje rimske provincije Dalmacije, koja se dijelila na tri konventa. Jedan od ta tri konventa jeste i Naronitanski konvent. Ovom konventu su, pripadali sljedeći civitatesi (na osnovu popisa rimskih vlasti): “...Cerauni decuriis XXIIII, Daversi XVII, Desitiates CIII, Docleatae XXXIII, Deretini XIIII, Deraemistae XXX, Dindari XXXIII, Glinditiones XLIIII, Melcumani XXIIII, Naresi CII, Scirtari LXXII, Siculotae XXIIII...“ Po ovome se vidi da su Naresi po svojoj brojnosti bili odmah iza Desidijata kada je u pitanju cjelokupni naronitanski sudbeni konvent i njihova populacija se kretala između 15.300 do 20.400 ljudi.
Njihovo etničko ime (Narensioi) pojavljuje se i u Ptolomejevoj “Geografji”.
Arheološki nalazi
Značajnija rimska naselja razvila su se u Konjicu, Madeškovcima, Polju, Čelebićima, Lisičićima i Ostrošcu. Ne samo po prometnm položaju nego i po nalazima čini se da je upravni i politički centar župe (civitas) bio u Konjicu. I pored toga što su na čitavom području jako prisutni tragovi intenzivne romanizacije, možda najbogatiji u cijeloj Bosni i Hercegovini, nema potvrda ο municipalnom statusu Konjica i njegove teritorijalne zajednice.
Chelsea, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 27, što je 6 (-18,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Naresi
Arheološki nalazi sa elementima keltske kulture
Na prostoru gornje Neretve u to vrijeme postojao je i običaj sahranjivanja inhumacijom u tumule. Međutim, takav način sahranjivanja na tom prostoru prisutan je više od 2000. g. pr. n. e.
Uticaj Kelta na kulturu Naresa tumači se na dva načina.
Opština Lăcusteni, Vâlcea
Lăcusteni je opština u Rumuniji u okrugu Valča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
Miguel Primo de Rivera
Miguel Primo de Rivera punim imenom Miguel Primo De Rivera Y Orbaneja, Marqués De Estella (Cádiz, 8. januar 1870. - Pariz, 16. mart 1930.) bio je general i državnik koji je kao diktator vladao Španjolskom od septembar 1923 do januara 1930.
Marezzane di Sopra, Verona
Marezzane di Sopra je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Miguel Primo de Rivera
Stvorio je autoritarni i nacionalistički režim kojim je pokušao ujediniti narod pod motom zemlja, religija, monarhija. Iako je postigao uspjehe na nekim područjima, njegova represivna vlada nije uspjela stvoriti prihvatljiv politički sistem]] pa se morao povući nakon velikog nezadovoljstva kojeg je stvorio.
Clarence Clemons
Clarence Clemons (, 11. siječnja 1942.- 18. lipnja 2011.), među obožavateljima poznat i kao The Big Man, bio je američki glazbenik i glumac, najpoznatiji kao član E Street Banda Brucea Springsteena, kojem se pridružio 1972. i u kojem je svirao saksofon. Objavio je nekoliko samostalnih albuma, a 1985. je objavljen hit singl "You're a Friend of Mine", duet s Jackson Browneom.
Miguel Primo de Rivera
Biografija
Rođen je u vojničko-zemljoposjedničkoj aristokratskoj porodici. Generalnu vojnu akademiju u Toledu završio je 1888. Nakon tog je kao oficir služio u Maroku, Kubi i Filipinima. Prvu visoku funkciju dobio je 1915. kad je postavljen za vojnog guvernera Cádiza. Četiri godine kasnije postavljen je za Generalnog kapetana (general i guverner) Valencije, na istu poziciju postavljen je i u Barceloni od 1922. I u jednom i u drugom gradu često je morao silom suzbijati demonstracije, štrajkove i bune. Bio je duboko uvjeren da su sve te pojave rezultat korumpiranog i neefikasnog parlamentarnog sistema.
Kad ga je vojska državnim udarom u septembru 1923. dovela na vlast, on je skladu sa svojim uvjerenjem odmah raspustio parlament (Cortes) i suspendirao ustav.
Njegov najveći uspjeh bio je završetak Rifskog rata 1927.
Vlajkova tajna
Vlajkova tajna je jugoslovenski televizijski film snimljen 1976. godine u produkciji RTV Beograd i režiji Eduarda Galića. Predstavlja adaptaciju istoimene priče Sime Matavulja iz njegove zbirke Beogradske priče, odnosno deo istoimenog televizijskog ciklusa.
Kratak sadržaj
Tema priče je briga i ljubav Vlajka, usamljenog činovnika, prema napuštenom bolesnom detetu... Kroz žrtvovanje glavni junak pronalazi smisao svog jednoličnog života.
Župa Rama u naslovu ugarskog kralja
Župa Rama u naslovu ugarskog kralja počela se pojavljivati u istorijskim dokumentima od početka XII stoljeća.
Ugarski kraljevi i titule
Ugarski kraljevi iz dinastije Arpadovića su, na primjer, regnum Croacie et Dalmacie stekli nasljednim pravom, ali da historijsko pravo nije jedina osnova za arpadovsko stjecanje naslova i zemalja pokazuje slučaj Srbije i Bugarske. Obe se zemlje nalaze u tituli ugarskih vladara od početka XIII. st. kad je kralj Emerik najprije uspješno ratovao u Srbiji, a zatim i u Bugarskoj. Oba su naslova, dakle, rezultat ratovanja. Nakon dvije godine Ugari su se morali povući iz Srbije. Naslov je ostao nekoliko stoljeća, iako Arpadovići, a i sam Emerik, nisu imali više nikakvo trajnije pravo nad  jednom ili drugom zemljom. Bila je to samo uspomena na trenutačan uspjeh ugarskog oružja.
U početku XII. st. na hrvatsko-dalmatinsko prijestolje sjeo je Ladislav Arpadović I. (kralj Ugarske, Dalmacije i Hrvatske). Ta izmjena najmanje je utjecala na Bosnu, jer Arpadovići nemaju na nju nikakvo istorijsko pravo. Stoga u svojoj tituli tek kasnije dodaju, kralj Rame, jer znaju da je to druga političkoteritorijalna zajednica. To što je možda Mihajlo Krešimir II »ovladao« Bosnom, bilo je odavno zaboravljeno, jer nakon toga, nije više između Bosne i hrvatskih zemalja bilo nikakvih dodira. Potvrda je vjerski život, koji je sredinom XI. st. bujao na jadranskoj obali, nije ni mogao prodrijeti do Bosne.
U historigrafiji vlada mišljenje da su bosanske zemlje od četrdesetih godina XII. st. ugarske vazalne zemlje. Povelja iz 1238, u kojoj se javlja Bela II Hungarie, Dalmacie, Croacie Rameque Rex, nalazi se u prepisu u rukopisu iz XVIII stoljeća – Mensa episcopalis Donationales, splitske episkopije.
Dokumenta splitske crkve
Popis isprava i dokumenata u kojima se javlja naslov rex Rame ili Rama kao zemlja ugarskog vladara vrlo je zanimljiv. Od devet isprava do 1172. godine, osam je neposredno, na ovaj ili onaj način vezano uz Split. Od tih osam, šest je - to jest isprave iz 1103, 1138, 1143, dvije iz 1158. i 1163 - isprava izdano u korist splitske crkve što govori da su autori ili tačnije, sastavljači i naručitelji spomenutih dokumenata iz krila te crkve. Istoričari se slažu da je isprava iz 1103 falsifikat. Jedino Nada Klaić smatra - da su svih šest isprava - čisiti falsifikati splitske crkve!
Sabor u Ostrogonu
U jednom dokumentu benediktanskog manastira Admonta pominje se da je kralj Bela II na saboru u Ostrogonu, svom sinu Ladislavu dodijelio bosanski dukat (Bosnesnem ducatum dedit).
Pravo na naslov – Kralj Rame
Bliska hronološka veza povelje iz 1138. Godine i dokumenta iz Manastira Admonta bila je polazna osnova koja se uzimala za ispitivanje okolnosti i prava po kojima je Rama uvedena u titulaturu ugarskih kraljeva. Nema jedinstvenog mišljenja na osnovu kog prava su Arpadovići uzeli naslov Rex Rame, pa se i istoriografiji navodi nekoliko predpostavki.
Monika Kiš
Monika Kiš (24. septembar 1988., Novi Sad, Srbija, - ) je srpski model, glumica i voditeljka.
Župa Rama u naslovu ugarskog kralja
Pravo na naslov – Kralj Rame
1. Nakon smrti Časlava Klonimirovića Bosna je možda dio kraljevine Hrvatske«, zatim od 1028. bizantskog carstva, pa opet kraljevine Hrvatske (naročito između 1069-1090), onda Srbije (to jest dio zetske ili dukljanske kraljevine) od 1090. do 1102. i najposlije bila je Bosna samostalna od 1102. do 1138. Tada se Bosna, sama od svoje volje pridružila Ugarskoj, kao i Hrvatska 1102. godine.
Monika Kiš
2008. stekla je slavu kada je pobedila u prvom takmičenju za Mis deklotea Srbije koje je organizovao Alo! u Beogradu. Prijavila ju je njena prijateljica bez njenog znanja. Nakon takmičenja, dobila je ponudu da postane model te je u nekoliko navrata bila član žirija u narednim takmičenjima za Mis dekoltea Srbije.
Chiesa-Cassano, Modena
Chiesa-Cassano je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Župa Rama u naslovu ugarskog kralja
Pravo na naslov – Kralj Rame
2. Za vreme borbe o prevlast između Raške i Zete, zauzeli su Mađari severnu Bosnu (oko 1135 god.) Od toga su vremena ugarski kraljevi stalno, i onda kada Bosnom nisu vladali, nosili naziv kralja bosanskog i radili su na tome da Bosnu i faktički pokore. Bela II dobio je Bosnu kao miraz sa svojom »ženom Jelenom, kćerkom srpskog velikog župana Uroša I«.
Monika Kiš
2010. Lazar Ristovski joj je dao ulogu u filmu Beli lavovi, koji je premijerno prikazan u proleće 2011. Potom je imala malu ulogu u TV seriji Folk te 2012. nastupila u muzičkom spotu Onu moju za Tropico Band. Bila je i voditeljka TV emisije VIP Puls.
Chiesa-Cassano, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 528 m.
Monika Kiš
2013. nastupila je po prvi put u hrvatskom filmu, kratkometražnoj romantičnoj komediji Nikolina i Tomislav, Nikolina i Tomislav u produkciji Kino Kluba Zagreba.
Župa Rama u naslovu ugarskog kralja
Pravo na naslov – Kralj Rame
3. Bosnom su do 1138. upravljali domaći banovi, a sama Bosna se dobrovoljno podvrgla ugarskoj vlasti.
4. Bosna nije ušla u u titularu ugarskih vladara jer u predhodnom periodu nije imala državno uređenje, već su u njoj živjela slobodna plemena, koja su se dobrovoljno podvrgla ugarskoj vlasti. Nakon toga došlo je do spajanja Bosne i Rame.
5. Za vlade Bele II i Jelenino (srpska princeza udata za kralja Belu II) dobili su Mađari Ramu, a možda i ostalu Bosnu. U osnivačkoj povelji manastira Čatara u Mađarskoj, na skupu u Ostrogonu, 1137. god., Bela II "po pristanku cijele zemlje" daje bosansko vojvodstvo svom sinu Ladislavu. Nema nikakva pomena o tom kako je Bosna došla u mađarski posjed; ali ne izgleda nemoguće, da je dolazak Mađara u Ramu, svakako iz Dalmacije, mogao biti i bez otpora s bosanske strane
6. U titulari ugarskih kraljeva Rex Rama samo se izražavaju pretenzije Ugarske prema Bosni.
7. Ime Bosne na čudan i još neobjašnjiv način u ugarskoj kraljevskoj tituli je zamijenila Rama.
Manojlo Komnen i titule
Stvarni gospodar Balkanskog poluostrva sredinom XII stoljeća ponovo je postala Vizantija. Njen vladar, Manojlo Komnen u skladu sa stvarnim proširenjem svoje vlasti na ugarske zemlje, povećao je i svoj vladarski naslov unoseći u njega sve stečevine u ratu s Ugrima. Balkanske zemlje su u Manojlovu naslovu iz 1166. g. unesene, između ostalog, ovim redom: dalmatinski, ugarski, bosanski, hrvatski (vladar). On uzima i naslov ugarskog vladara. Sa stajališta bizantskih careva njegov je postupak ne samo razumljiv, nego i opravdan: samo on je car, basileus, autokrator i augustus u stečenim zemljama i nijedan od „barbarskih“ vladara ne može nositi bilo koji od carskih naslova. Sistem održavanja vazalnih odnosa vizantijskog cara i vladara drugih država, dozvoljavao je upotrebu – vizantijskih vladarskih titula.
Concepción de Ruiz, Pénjamo
Concepción de Ruiz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 509 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1691 m.
Poiana di Granfion, Vicenza
Poiana di Granfion je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 620 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Annual
Annual (arapski: أنوال‎) je selo na sjeveroistoku Maroka od stotinjak stanovnika.
Geografija
Annual leži na istočnim obroncima Masiva Rif udaljen 17 km južno od Sredozemnog mora, 60 zapadno od Al Hoceima i nekih 90 km istočnije od španjolske Melille.
Bitka kod Annuala
Selo je postalo slavno u vrijeme Španjolskog protektorata u Maroku, kad se 22. jula 1921. za Rifskog rata kod njega odigrala bitka koju u Španjolskoj zovu "katastrofa kod Annuala" jer je u njoj poginulo između 7.000 do 11.000 španjolskih vojnika, uključujući i generala Fernandez Silvestra. To je bila jedna od najgorih katastrofa kolonijalnih snaga usporediva sa talijanskim porazom kod Adve 1896.
Opština José Azueta, Veracruz
José Azueta je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 7929 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Danny Federici
Daniel Paul "Danny" Federici (, 23. siječnja 1950. -, 17. travnja 2008.) bio je američki glazbenik, najpoznatiji kao član E Street Banda Brucea Springsteena.
El Madroño, San Felipe
El Madroño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Industrija kože i obuće
Industrija kože i obuće je grana lake industrije koja se bavi preradom životinjske kože i proizvodnjom obuće, odjeće i kožne galanterije od prirodne i umjetne kože.
Karakteristike
Kože se mogu klasificirati na više načina, jedan od najčešćih je prema porijeklu, pa se tako razlikuju umjetne i prirodne kože.
Prirodne kože se dijele na goveđe, ovčje, kozje, svinjske, konjske, tuljanske, kitovske, aligatorske, klokanske, nojevske... S druge strane prema namjeni za što će se upotrijebiti dijele se na; kože za obuću (80% svjetske proizvodnje) i kože za odjeću i kožnu galanteriju (torbe, rukavice, remenje, |novčanici).
Umjetna koža je višeslojni ravni materijal, koji je po izgledu i karakteristikama sličan prirodnoj koži. Sastoji se od podloge (najčešće pamučna ili sintetička tkanina) na koji je naljepljen sloj polimernoga materijala, kao što je meki Poli(vinil-klorid). Danas se puno više koristi od nekad jedinog materijala za tu branšu - prirodne kože, Od nje se pravi sve; od cipela, kaputa do vrpci i sitnica kožne galanterije.
U svijetu se najviše proizvodi goveđa koža, a najveći proizvođači su; Sjedinjene Američke Države, države bivšeg SSSR-a, Indija, Brazil, Argentina i Kina, zatim svinjska, ovčja (bivši SSSR, Novi Zeland, Australija, Argentina) i kozja koža (Kina, Indija, Pakistan, Nigerija, Etiopija).
Historija
Obrada i korištenje životinjske kože ubraja se u najstarije ljudske vještine, to je uz skupljanje hrane, bila jedna od najvažnijih preokupacija neandertalaca zbog hladnoće. Zbog tog su se zagrtali krznima i kožom, ali je sirova bila suviše kruta i brzo raspadala, zbog tog su savladali prve metode štavljenja. Pretpostavlja se da su najstarije metode štavljenja bili dimljenje i premazivanje životinskim mastima.
U Antičkom Egiptu su se kože štavile i bojale biljnim sredstvima već prije 5. milenija pne., što dokazuju sačuvani ostatci po grobnicama i crteži. Na babilonskim glinenim pločicama iz 1250. pne., pronađena su prva uputstva za obradu i korištenje kože. Već tada se za štavljenje koristio alaun.
Los Pérez, Santiago Ixcuintla
Los Pérez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Santiago Ixcuintla.
Industrija kože i obuće
Historija
Sve do početka 19. vijeka kožarstvo je bilo gotovo isto kao u starom vijeku.
Korištenje metoda industrijske proizvodnje u Industriji kože i obuće po razvijenim zemljama započelo je u drugoj polovici 19. vijeka. Prvi procesi koji su bili mehanizirani su neke od pripremnih i završnih radnji, tek je 1880-ih i 1890-ih usvojena je ubrzana metoda štavljenja kože kromovim sulfatom, zamijenivši primitivnu metodu štavljenja biljnim taninima. To je uz uvođenje natrij sulfida za skidanje dlaka, rotacionih bačava, raznoraznih kemikalija znatno unaprijedilo proizvodnju.
U obućarskoj industriji proces mehanizacije započeo je 1850-ih, uvođenjem šivaćih mašina za izradu gornjih dijelova cipela. Od tog vremena pa sve do kraja 19. vijeka izumljene su i druge mašine koje su ubrzale proces proizvodnje obuće.
Suki Lahav
Tzruya (ili Tsruya) "Suki" Lahav (1951.) izraelska je violinistica i vokalistica, članica E Street Banda Brucea Springsteena od rujna 1974. do ožujka 1975., glumica, kantautorica, scenaristica i spisateljica, koja je uspjeh postigla djelima na hebrejskom jeziku.
Nekropola sa stećcima Trzan i turbeta u Večićima
Nekropola sa stećcima Trzan i turbeta u Večićima nalaze se u opštini Kotor-Varoš, Republika Srpska, Bosna i Hercegovina. Proglašeni su za nacionalni spomenik BiH. Toponim Trzan (Trzna) je staroslavenskog porijekla. Etnolozi i istoričari su ustvrdili da se obično radi o zajedničkom seoskom zemljištu, u naselju (selu) ili pored njega. Redovno je to ledina ili njiva pod travom. Trzna je označena kao mjesto društveno-političkog života okolnog stanovništva, tj. odgovara trgu u varošima. Uobičajeno je da se u blizini Trzne u Bosni i Hercegovini nalaze nekropole sa stećcima ili nišana i da se ovaj toponim također u Bosni vezuje za kult mrtvih.
Lokacija
Večići se nalaze oko 10 km jugoistočno od Kotor-Varoši na jugoistočnom rubu Velikog polja. Veliko polje predstavlja zaravan između Osmače i Čemernice na zapadu i Uzlomca i Borje na istoku. Kroz njega, jednim dijelom tijeka teče rijeka Vrbanja. Takvim položajem Veliko polje je oduvijek bilo pogodno za komunikaciju Banja Luka - Doboj. Nekropola sa stećcima se nalazi na brežuljku Trzan, odnosno lokalitetu Crkvište.
Na istom brežuljku Trzan, sa južne strane istoimene nekropole sa stećcima, na udaljenosti od 17,70 m je locirano jedno turbe. Drugo turbe se nalazi istočno od prvog, uz samu rijeku Cvrčku, na udaljenosti od nekih 150 m zračne linije, dok se treće nalazi u centru sela Večići, na parceli zvanoj Pojputje, na privatnom zemljištu.
Stećci
Između Kotor-Varoši i Večića nalazi se srednjovjekovni grad Kotor, malo uvučen u brda, blizu doline Vrbanje i puta. Blizina grada Kotora, nekropola sa stećcima, toponimija i kasnije kultne građevine iz osmanskog perioda, izdvajaju naselje u Večićima kao staro srednjovjekovno naselje. Na Glavici, na lokalitetu Trzan, Šefik Bešlagić 1971. je registrovao 80 stećaka. Tu su i tri turbeta i nova džamija. Kompleks završava na sjevernom dnu padine muslimanskim grobljem.
Stećci su razasutu u dužini 240 m, spuštajući se od glavnog turbeta ka dolini. Orijentacija stećaka prilagođena je terenu. Raspored stećaka po grupama govori o porodičnoj pripadnosti unutar seoske opštine. Osnovni oblik stećaka su niski sanduci i ploče, raznih veličina, ali prevladava najčešće niski sanduk dimenzija 1,5 (1,2) x 0,9 (0,5) m. Na mnogim spomenicima je gornja površina neobrađena, uglačana samo djelovanjem prirodnog faktora. Vertikalne stranice su djelomično oklesane. Većina primjeraka je amorfna, tj. odaje utisak da su prirodne gromade kamena postavljene kao nadgrobni spomenik. Poneki dugačak i širok sanduk, dimenzija 2 (1,7)x1,15 (1) m se ističe svojom veličinom, ali se ne izdvaja po obradi. Mnogi spomenici su utonuli u zemlju i obrasli su mahovinom. Ukrasa i natpisa nema.
Turbeta
Sva tri turbeta su po izgledu vrlo slična i predstavljaju prizemne četvorne objekte pokrivene četverostrešnim krovom. Turbe na Trzanu je nešto drugačije od ostala dva jer sa prednje strane ima mali trijem širine 1,20 m. Krovna konstrukcija se oslanja na tri okrugla betonska stupa. Dimenzije turbeta su slične i iznose 5,50x5,30 m. Debljine zidova iznose 27-30 cm. Unutra se nalazi po jedan nadgrobnik, od drveta u prvom turbetu i kamena u druga dva.
Mihailo Urošević
Mihailo (svetovno Mihailo Urošević, Brestovac kod Kragujevca, 23. jun/4. jul 1868 — Vrnjačka Banja, 22. avgust 1933) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.
Glavoč zlatac
Glavoč zlatac (lat. Gobius auratus) riba je iz porodice glavoča. Dugo su vođene rasprave oko imena ove ribe, odnosno oko toga da li postoje dvije vrste koje su slične, a ne i iste. Još i danas postoje određene rasprave oko ovog imena. Naime, u povijesti, dugo vremena je glavoč žutac (lat. gobius xanthocephalus) također nosio isto ime, zatim je Juraj Kolombatović ustvrdio da postoje dvije vrste, pa je ovu vrstu nazvao gobius luteus, da bi u novijim radovima glavoč zlatac ipak dobio latinski naziv auratus-tj. zlatni. Zlatac je potpuno žut, s zlatnim odsjajem, bez tamnijih mrlja ili dijelova, tijelo mu je prekriveno malim ljuskama, glava i vrat nisu. Naraste po jednim izvorima najmanje 7 cm, a po drugim do 10 cm. Živi na dubinama 15-80 m, na kamenitom i travnatom terenu.
Mihailo Urošević
Život
Episkop Mihailo je rođen 4. jula 1868. u Brestovcu, Okrug kragujevački. Završio je bogosloviju i Duhovnu akademiju u Moskvi. Rukopoložen je u čin đakona i prezvitera po završetku bogoslovije.
Glavoč zlatac
Napomena: Još uvijek postoji neslaganje i rasprava o mogućnosti postojanja zasebne vrste Gobius luteus, kao treće zasebne vrste.
Mihailo Urošević
Život
Kada je ostao udov, primio je monaški čin i do izbora za episkopa bio starešina manastira Vraćevšnice i Srpskog podvorja u Moskvi, a zatim i administrator Šabačke eparhije.
Glavoč zlatac
Rasprostranjenost
Glavoč zlatac živi u Mediteranu, te u Atlantiku oko Španjolske, te otoka Madeire i Kanara.
Mihailo Urošević
Život
Izabran je za episkopa šabačkog 1921., a hirotonisan u sabornoj crkvi u Beogradu 1. januara 1922. godine. Umro je 22. avgusta 1933. u Vrnjačkoj Banji, a sahranjen u Šapcu u episkopskoj grobnici.
Wilson, Arkansas
Vilson je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 903, što je 36 (-3,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tequitlale, Coyomeapan
Tequitlale je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Coyomeapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 471 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 966 m.
Yucatán, Guazapares
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1770 m.
Filodulcin
Filodulcin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 286,279 Da.
Cerro del Candelero, Atzalan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 270 m.
Magliano Alfieri, Cuneo
Magliano Alfieri je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 509 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 287 m.
Hoisești, Mărgineni
Hoisești je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Mărgineni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 985 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 317 m.
Pescosta, Bolzano
Pescosta je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1303 m.
Hendrix, Oklahoma
Hendriks je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 79, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
M. Emmet Walsh
M. Emmet Walsh (22. marta 1935., Ogdensburg, New York, SAD, -) američki je glumac. Najpoznatiji je ulogama u filmovima Blade Runner, Blood Simple, What's Up, Doc? i Silkwood.
Blainville-Crevon
Blenvil Krevon je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Ruan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1113 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 75 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,8 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 94 metara (maksimalnoj 166 m, a minimalnoj 83 m).
Opština Mitrofani, Vâlcea
Mitrofani je opština u Rumuniji u okrugu Valča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 227 m.
El Matadero, Santiago Ixcuintla
El Matadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Santiago Ixcuintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Hrana Vuković Kosača
Bio je oženjen izvesnom Ankom sa kojom je imao tri sina:
čiji su potomci predvodili Kosače krajem XIV i tokom XV veka. Pominje se u izvorima 1378. godine, ali se ne zna kada je umro, mada je to bilo sigurno pre smrti njegovog starijeg brata Vlatka 1392. godine. Kao mlađi član vlastelinske porodice najverovatnije je nosio titulu kneza sa kojom ga pominje dokument Mletačke republike iz XV veka.
Santa María, Culiacán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Colorado de Herrera, Pénjamo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 514 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1700 m.
Rancho Quebale, Casas Grandes
Rancho Quebale je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Casas Grandes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1851 m.
Vini Lopez
Vincent "Vini" Lopez (., 1949 -) američki je glazbenik, bivši član E Street Banda Brucea Springsteena. Od 1968. do 1974. Lopez je svirao s Springsteenom u nekoliko sastava, uključujući Steel Mill i E Street Band. Svirao je i na Springsteenova prva dva albuma, Greetings from Asbury Park, N.J. i The Wild, the Innocent and the E Street Shuffle. Nakon napuštanja E Street Banda, Lopez je nastavio svirati bubnjeve u raznim sastavima s Jersey Shorea, uključujući Steel Mill Retro, koji je izvodio i snimao Springsteenove pjesme iz ere Steel Milla.
Велико Крушинце
Демографија
У насељу Велико Крушинце живи 95 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 48,8 година (48,9 код мушкараца и 48,6 код жена). У насељу има 33 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,30.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
La Cananga, Tlalixcoyan
La Cananga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Glavoč žutac
Glavoč žutac (lat. Gobius xanthocephalus) riba je iz porodice glavoča. Dugo su vođene rasprave oko imena ove ribe, odnosno oko toga da li postoje dvije vrste koje su slične, a ne i iste. Dugo se smatralo da je ovo ista riba kao i glavoč zlatac, iako je Kolombatović odavno ustvrdio suprotno. tek nedavno, žutac je postao priznat kao zasebna vrsta. Glava ovog glavoča je zlatno žuta, a tijelo je prozirno smeđe s tamnim točkicama i mrljama, te je prekrivenio malim ljuskama, glava i vrat nisu. Naraste do 10 cm. Živi na dubimnama 15-80 m, na kamenitom i travnatom terenu.
Rasprostranjenost
Glavoč žutac živi u Mediteranu, te u Atlantiku oko Španjolske, te otoka Madeire i Kanara.
Vohilaid
Vohilaid (njemački: Wohhi) je jedan od manjih otoka Zapadnoestonskog arhipelaga koji leži u Zaljevu Väinameri, istočno od otoka Hiiumaa.
Karakteristike
Otok ima površinu od 4,16 km² (ili 3,9 km²), sa najvišom točkom od 10 metra. Vohilaid je od Otoka Hiiumaa razdvojen plitkim tjesnacem širokim 0,5 km, koji je toliko plitak da se može propješačiti.
Historija
Otok je prvi put dokumentiran 1586. pod imenom Killingeholm, od kraja 18. vijeka bio je feud Wohhi.
Vohilaid danas administrativno podpada pod Okrug Hiiu, sve do Drugog svjetskog rata bio je naseljen, a danas se koristi kao pašnjak.
Annali, Roma
Annali je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 588 m.
Chuljá, Las Margaritas
Chuljá je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 677 m.
Verter (priča)
Verter je priča srpskog književnika Laze Lazarevića objavljena 1881. godine u časopisu Otadžbina. Predstavlja svojevrsnu parodiju znamenitog Geteovog romana Jadi mladog Vertera, odnosno kritiku romantičarskih trendova i pomodarstva u tadašnjem srpskom društvu. Protagonista je mladi čovek koji dolazi na lečenje u banju gde se nesrećno zaljubi u udanu ženu i zbog toga odluči izvršiti samoubistvo, a od čega ga na kraju odgovori njen muž. Verter se odlikuje promenom stila od tragedije prema komediji, te smatra jednom od slabijih Lazarevićevih priča.
1976. je po njenim motivima u produkciji RTV Beograd snimljen televizijski film U banji jednog dana.
El Mercillero, Epazoyucan
El Mercillero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Epazoyucan.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 203 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2548 m.
David Sancious
David Sancious (, 30. studenog 1953.) američki je glazbenik, rani član pratećeg sastava Brucea Springsteena, E Street Banda, u kojem je svirao na prva tri Springsteenova albuma, te ponovno 1992. na albumu Human Touch. Sancious je multiinstrumentalist, ali je najpoznatiji kao klavijaturist i gitarist. 1974. je napustio E Street Band kako bi formirao vlastiti sastav, Tone, te objavio nekoliko albuma. Kasnije je postao popularan session glazbenik te surađivao s glazbenicima kao što su Stanley Clarke, Narada Michael Walden, Zucchero, Peter Gabriel i Sting.
Opština Texcatepec, Veracruz
Texcatepec je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 6085 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 500 m.
Chiosca, Modena
Chiosca je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 494 m.
East Bernstadt, Kentucky
Ist Bernstadt je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 716, što je 58 (-7,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Glavočić balearski
Glavočić balearski (lat. Odondebuenia balearica) riba je iz porodice glavoča (lat. Gobiidae). Ova mala ribica naraste samo do 3,2 cm duljine, a živi na koraljnom dnu, na dubinama od 20-70 m, među koraljima i algama. Duguljastog je tijela crvene boje s okomitim prugama po njemu
Rasprostranjenost
Glavočić balearski živi samo u Mediteranu, tj on je endemska vrsta Mediterana.
Sahuaravo, Guazapares
Sahuaravo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1981 m.
Nacionalni spomenici u Kozarskoj Dubici
Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za opštinu Kozarska Dubica nalazi se sljedeći spomenik:
Itrinești, Mărgineni
Itrinești je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Mărgineni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 371 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 389 m.
Contrada Gigliolo, Crotone
Contrada Gigliolo je naselje u Italiji u provinciji Crotone, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Poianella, Vicenza
Poianella je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1364 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Opština Focșani, Vrancea
Focșani je opština u Rumuniji u okrugu Vranča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Magliano Alpi, Cuneo
Magliano Alpi je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1906 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 382 m.
Sõtke
Sõtke je riječica na sjeveroistoku Estonije duga 24 km.
Hidrologija
Sõtke izvire iz močvara Kurtna, kod sela Viivikonna. Od tamo teče prema sjeveroistoku do ušća u Finski zaljev kod grada Sillamäe. Nešto prije ušća u samom gradu rijeka je pregrađena branom i tako je stvoreno akumulaciono jezero. U to jezero sa lijeve strane vodopadom od 3,9 metra uvire potok Langevoja.
Porječje rijeke prostire se na površini od 94 km² po Okrugu Ida-Viru.
Filoflavan
Filoflavan je organsko jedinjenje, koje sadrži 26 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 498,479 Da.
Rifski rat
Rifski rat znan i pod imenom Rat za Melillu vodio se od 1921. do 1926. po brdima sjevernog Maroka između španjolske kolonijalne vojske, kojoj su pomagali Francuzi i Berbera sa Rifa.
Uzroci
Na španjolsku žalost većina protektorata bio je teško prohodan brdoviti ruralni kraj - Rif, naseljen brojnim berberskim plemenima, koja su nominalno poštovali autoritet marokanskog sultana, ali su čuvali svoju lokalnu autonomiju i bili žestoko protiv vladavine španjolskih kršćana. Španjolska vlada prepustila je pacifikaciju Rifa španjolskoj vojsci, koja baš nije imala resurse za to, tako da je nakon šest godina vojnih napora oko 3 / 4 bilo u rukama nepopustljivih Berbera.
Njihov lider Abd el-Krim, bio je član jedna od najuglednijih porodica najmoćnijeg berberskog plemena Beni Urriaguel, unatoč tome što su dugi niz godina surađivali sa kolonijalnim vlastima u Melilli. Abd el-Krim se okrenuo protiv Španjolaca nakon smrti svog oca - 1920., kad je svatio da oni manipuliraju njima u želji da zavladaju.
Zbog tog je španjolska vlada, frustrirana situacijom - 1919. u prijestolnicu protektorata Tétouan poslala visokog komesara generala Dámaso Berenguera, da sredi stanje. Berenguer je sa zapada oprezno krenuo na Rif u namjeri da zauzme sveti grad Chefchaouen, istovremeno je njegov pomoćnik general Fernández Silveste sa istoka krenuo prema strateškom zaljevu kod Al Hoceima u centralnom berbersko pleme Beni Urriaguel.
Izbijanje rata
Rezultat te napetosti bio je niz gerilskih napada Abd el-Krimovih snaga na isturene španjolske utvrde u junu i julu 1921. Kulminacija je bila loše izvedena evakuacija garnizona iz Annuala 22. jula 1921. koja se pretvorila u panično bježanje i bezglavo napuštanje svih položaja. Snage Abd el-Krima stjerale su španjolsku vojsku natrag u Melillu, tako je za svega nekoliko sedmica Španjolska izgubila sav teritorij koji je okupirala 1909., pretrpivši pritom gubitke od oko 8.000 do 10.000 poginulih, među njima i generala Fernandeza Silvestra. To je bila jedna od najgorih katastrofa kolonijalnih snaga usporediva sa talijanskim porazom kod Adve 1896.
Španjolsku je taj potraz toliko potresao da je dekadama bio predmet istraživanja i političkih prepucavanja, ali u to vrijeme i pored silnih napora da mobiliziraju narod u sveti boj - rekonkvistu, malo su tog postigli na rifskom frontu. S druge strane upravo je tad - 1923. je Abd el-Krim i službeno proglasio Rifsku republiku.
To stanje potrajelo je do septembra 1924., kad je španjolska vlada tek instaliranog diktatora Primo de Rivere, odlučila evakuirati na hiljade vojnika iz stotine izoliranih mjesta sa zapada protektorata iza utvrđene linije 10 km južno od Tétouana. Ta loše provedena operacija koštala je španjolsku vojsku najmanje 2000 poginulih ili nestalih, izazvala je pravu lavinu nezadovoljstva među višim oficirima španjolske kolonijalne vojske (zvanih Afrikanci), a jedan od najglasnijih među njima bio je Francisco Franco, u to vrijeme komandant španjolske legije stranaca. Abd el-Krimova snage brzo su zauzele prostor stvoren povlačenjem, tako da je početkom 1925. Rifska republika bila u svom zenitu, kontrolirajući najmanje 3 / 4 protektorata. U tom peridu pored jačanja vojske formirana je centralizirana državna birokracija, uvedeno šerijatsko pravo i sklopljeno nekoliko međunarodnih trgovačkih sporazuma.
Eskalacija
Sljedeći korak Abd el-Krima bio je prenjeti borbu preko granice Francuskog protektorata u Maroku, jer je duž sjevera bilo puno njegovih simpatizera koji su mu osiguravali logistiku. Opći napad na Francuski protektorat počeo je 12. aprila 1925. i ulovio francuske vojnike nespremne, tako da su snage Rifske republike uspjele u prvom naletu izbaciti iz stroja oko 6.000 francuskih vojnika i ugroziti važne urbane centre Fes i Tazu.
Kraj
Krajem ljeta 1925. pokrenuta je zajednička ofenziva francusko-španjolskih snaga. Počela je 8. septembra 1925 desantontom preko 18.000 španjolskih vojnika nešto zapadnije od zaljeva kod Al Hoceima, istovremeno je čak 20.000 francuskih vojnika navalilo iz Francuskog protektorata na Rif. Vojska Abd el-Krim koja je u tom trenutku brojala nekih 9.000 do 13.000 ljudi, nije bila dorasla snazi dviju evropskih sila Španjolci su već 2. oktobra 1925. uspjeli zauzeti Abd el-Krimovu utvrdu - Ajdir. Nakon tog su od oktobra 1925. do marta 1926. stekli kontrolu nad većim dijelom svog protektorata. Zbog tog je u martu 1926. Abd el-Krim je zatražio pregovore sa oba saveznika i sa Španjolcima i sa Francuzima. Oni započeli su u aprilu [[1926., ali su ubrzo prekinuti, jer su i Francuzi a i Španjolci 8. maja 1926. pokrenuli ofenzivne operacije, ubrzo nakon tog 27. maj 1926. Abd el-Krim se predao Francuzima koji su mu obećali zaštitu, kako njega tako i njegove uže porodice u zamjenu za oslobađanje svih španjolskih i francuskih zatvorenika i bezuvjetnu predaju svih rifskih boraca.
Abd el-Krim i članovi njegove porodice kasnije su protjerani na francuski otok Reunion u Indijskom oceanu, gdje su proboravili narednih 21 godina.
Španjolskoj je trebalo još godina dana da iskorijenili male džepove otpora u svom protektoratu, tako da je tek u julu 1927. on službeno proglašen mirnim.
Bernavés, Atzalan
Bernavés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atzalan.
Rifski rat
Posljedice
Bilanca Rifskog rata bila je impresivna, službene brojke španjolskih gubitaka objavljene krajem 1990-ih govore o nekih 43.500 ubijenih, nestalih ili ranjenih. Procjene vezane uz troškove rata iznose 3,2 milijardi peseta (više od 540 milijuna dolara), astronomska brojka obzirom na veličinu tadašnje španjolske ekonomije.
Bernavés, Atzalan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 398 m.