cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bitka za Alžir (film)
Usprkos toga, u samoj Francuskoj, gdje su ratne rane bile još svježe, je film bio predmet gotovo univerzalnih osuda i bio zabranjen za prikazivanje punih pet godina. Međunarodna kritika mu je, pak, bila daleko blagonaklonija, a to se najviše moglo vidjeti na samoj premijeri, održanoj na venecijanskoj Mostri, gdje je Bitka za Alžir osvojila Zlatni lav. Tokom sljedećih godina je Bitka za Alžir stekla dodatnu popularnost među članovima militantnih organizacija radikalne ljevice (poput američkih Crnih pantera) koje su ga često navodile kao inspiraciju za svoje aktivnosti. Sa druge strane je zbog svog prikaza kontragerilskih aktivnosti izazvao zanimanje i pojedinih režima, pa je tako 1970-ih bio prikazivan u zloglasnoj argentinskoj Mehaničko-mornaričkoj školi gdje su se oficiri obučavali za borbu protiv urbane gerile. Kasnijim generacijama je, pak, daleko poznatiji slučaj iz ljeta 2003. godine kada je američko Ministarstvo obrane organiziralo prikazivanja Bitke za Alžir oficirima prije odlaska u okupirani Irak, kako bih ih pokušala pripremiti za borbu protiv pobunjenika.
Minidoka, Idaho
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 112, što je 17 (-13,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Stjepan Bobek
Stjepan Bobek (Zagreb, 3. decembar 1923 – Beograd, 22. avgust 2010) je bivši jugoslovenski fudbaler i fudbalski trener.
Tygh
Tygh (Tyigh, Attayes, Iyich, Ta-ih, Thy, Tyh, Upper Des Chutes), pleme Tenino Indijanaca, porodica Shahaptian, čiji je dom bio područje uz rijeke Tyigh i White u okrugu Wasco Oregon. Povijest Tyigha identična je ostalim grupama Tenina. Godine 1855., po ugovoru Wasco Treaty odlaze na rezervat Warm Springs gdje se nisu posebno popisivali, nego su sa ostalima vođeni kao Warm Springs Indians. Brojno stanje 1854., znači godinu dana prije odlaska na rezervat, bilo im je 500, a 1859. (450).
Stjepan Bobek
Biografija
mini|left|150px|Grafit Stjepana Bobeka u Njegoševoj ulici u [[Beograd|Beogradu]] Rođen 3. decembra 1923. u Zagrebu. Već sa trinaest i po godina igrao je za prvi tim Viktorije, nižerazrednog kluba. Kao dvadesetogodišnjak postao je centarfor Građanskog. 1945. godine je došao u Partizan i za „crno-bele“ je igrao sve do 1959. Za tih trinaest godina Bobek je odigrao 468 utakmica i dao 403 gola. Bio je centarfor, individualista, sjajan dribler, neobično vešt golgeter. Kasnije je dobio ulogu konstruktora igre. Igrao je za tim uživajući u pripremanju šansi saigračima. Bobekov poslednji pas najčešće je bio „pola gola“, a njegovo „rolanje“ lopte i „zlatna peta“ ostali su u Jugoslovenskom fudbalu pod Bobekovim zaštitnim znakom kao i lična kreacija. Kao fudbaler Partizana Bobek je osvojio dva prvenstva i četiri kupa. U svojstvu trenera imao je više uspeha: pet šampionskih titula, dva kupa (grčki i tuniski) i jedno prvo mesto u drugoj saveznoj ligi Jugoslavije (s Vardarom). 1995. godine izabran je za najboljeg fudbalera Partizana svih vremena.
Reprezentacija
Bio je učesnik dva svetska prvenstva - u Brazilu 1950. i u Švajcarskoj 1954, kao i dve Olimpijade - u Londonu 1948. i u Helsinkiju 1952.
Gura Vulcanei, Vulcana-Pandele
Gura Vulcanei je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Vulcana-Pandele.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1320 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 354 m.
Lenzari, Imperia
Lenzari je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 505 m.
Lettweiler
Letvajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 229 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133058.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Letvajler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 352 metra. Površina opštine iznosi 6,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 229 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 36 stanovnika/km².
Strettola, Caserta
Strettola je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Paso del Amate, Santiago Tuxtla
Paso del Amate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 195 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
(Z)-4-Amino-2-butenoinska kiselina
(Z)-4-Amino-2-butenoinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 101,104 Da.
Mesa de Trinidad, Urique
Mesa de Trinidad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2176 m.
Adaptivna optika
Adaptivna optika je proces u kojem se izobličenje slike u teleskopu nastalo turbulencijama u atmosferi poništava u realnom vremenu. Nakon što optički senzori izmjere izobličenje prave ili laserom stvorene "umjetne" zvijezde, mehanički sustav pomiče deformabilno zrcalo i tako kompenzira utjecaj atmosfere. Uz pomoć adaptivne optike moguće je snimiti fotografije neba skoro jednake kvalitete kao kad atmosfere ne bi ni bilo.
Wo Ding
Wo Ding (沃丁) je bio šesti po redu kralj dinastije Shang u Kini.
Rođen je pod imenom Xun(绚), a prijestolnica mu je bila Hao(亳).
Prema Bambuskim analima je vladao 19 godina, dok mu drugi izvori pripusuju vladavinu od 29 godina.
Beta-(1-pirazolil)alanin sintaza
Termin beta-(1-pirazolil)alanin sintaza ima više značenja.
FeO
Termin FEO ima više značenja.
Ginger Meggs
thumb|Ginger Meggs (1921) Ginger Meggs je australijski strip autora Jimmyja Bancksa koji kao serija redovno izlazi od 1921. godine. Naslovni protagonist je nestašni riđokosi dječak koji živi u radničkom predgrađu i doživljava niz pustolovina, najčešće se zabavljajući na račun svojih prijatelja. Prvi put se pojavio pod naslovom Us Fellers u sydneyskim novinama Sunday Sun. Bancks je strip crtao do smrti 1952. godine, nakon čega su na njemu radili Ron Vivian (1953 - 1973), Lloyd Piper (1973 - 1983) i James Kelmsley (1983 - 2007), nakon čije je smrti rad na stripu preuzeo Jason Chatfield. Strip je stekao i tokom decenija očuvao veliku popularnost, te je na temelju njega stvoren popularni kazališni mjuzikl, kao i istoimeni igrani film 1982. godine.
Lamtáma
Lamtáma, Banda Nez Perce Indijanaca koja je nekada obitavala na White Bird Creeku, pritoci rijeke Salmon u Oregonu. Lamtáma je indijanski naziv za White Bird Creek, a ovo ime nose prema svome lokalitetu. Gatschet ih naziva i White Bird Nez Perces. Drugi naziv za njih Buffalo Indijanci (Buffalo Indians) navodi Owen (u Ind. Aff. Rep. 1859, 424, 1860).
Trenzano, Brescia
Trenzano je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5189 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
El Guache, Mezquitic
El Guache je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1775 m.
Chassiers
Šasjer je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Ardeš koja pripada prefekturi Largentière.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 866 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila | stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,26 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od | metara (maksimalnoj 603 m, a minimalnoj 193 m).
Akcij
Akcij|thumb|right|300px|Položaj Akcija Akcij ( latinski Actium ), danas Punta, je rt i antičko naselje na sjeveru grčke pokrajine Akarnanije, na ulazu u Ambracijski zaljev.
Naselje na rtu osnovali su doseljenici iz Korinta. U 3. stoljeću pne. osvojili su ga Akarnanjani. U povijesti je Akcij poznat po odlučujućoj pomorskoj bitki kod Akcija, 31. pne., između Marka Antonija i Oktavijana za vlast nad Rimskim Carstvom.
Nakon što je postao car, Oktavijan je povećao drevni hram Apolona Akcijskog na rtu, te je uspostavio petogodišnje igre (Actia ili Ludi Actiaci). Postojala je i Actiaca Aera, računanje vremena od bitke kod Akcija.
Golik
Golik je pogranično naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Delnica. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Nalazi se jugoistočno i južno od rijeke Kupe. Preko rijeke je Slovenija. Zapadno su u Sloveniji naselja Pirče, Petrina i Grivac. Jugozapadno su u Hrvatskoj Zamost Brodski, Brod na Kupi, Zapolje Brodsko, Gusti Laz, Krivac, Iševnica i rječica Kupica. Južno je Donji Ložac. Sjeverno preko rijeke u Sloveniji su Vas, Potok, sjeveroistočno je Fara u Sloveniji te u Hrvatskoj Belo i Čedanj.
Bokh II
Bokh II (starogrčki: Βοκχός, Bokhos; ca. 110 - 33. pne.) bio je kralj drevne Maretanije. Naslijedio je oca Bokha I zajedno sa bratom Bogudom koji mu je bio suvladar. Braća su podržavala Julije Cezar|Cezara u Cezarov građanski rat|građanskom ratu, a on ih je nakon pobjede godine 45. pne. nagradio sa teritorijem Numidije, čiji je vladar Juba I od Numidije|Juba podržavao Pompeja. Godine 38. pne. Bokh je, koristeći Bogudovu zauzetost vojnim pohodom u Hispaniji, sebe proglasio jedinim kraljem, a što je priznao trijumvir Oktavijan. Bogud je pobjegao na istok Marku Antoniju. Ostavši bez nasljednika, Bokh je oporukom Mauretaniju ostavio rimskoj državi. Oktavijan je, međutim, kao car nešto kasnije tu teritoriju predao Jubinom sinu Jubi II da njom upravlja kao klijentskom državom.
Kamiah
Kamiah (Kamiaxpu), jedna od brojnih skupina Nez Perce Indijanaca (Probušenih Nosevi) iz porodice shahaptian, koji su nekada živjeli u blizini današnjeg Kamiaha u Idahu. O njima prvo govore Lewis & Clark pod imenom Kimmooenim (1805), kao bandi Čopaniš Indijanaca, i procjenjuju im broj na 800 ljudi koji žive u velikim kućama.
El Tempisque (razvrstavanje)
El Tempisque ima više značenja:
Nez Percé
mini|Hin-mah-too-yah-lat-kekt, čuveni poglavica Probušenih Nosova, sa frizurom tipičnom za njegovo pleme. Nez Percé /Cho pun-nish, Chopunnish (izg. Čopaniš), Pierced Nose, Probušeni Nos, Shahaptin, Sahaptin. U hrvatskim oblicima postoje nazivi Šahaptini, Čopaniši i Probušeni Nosovi/.- Pleme američkih Indijanaca jezičnog roda (porodice) Shahaptian, nastanjeno u ranom 19. stoljeću na platou rijeke Columbije, točnije na velikom prostoru središnjeg Idaha, i dijelova jugoistočnog Washingtona i sjeveroistočnog Oregona.
Ime
mini|lijevo|Probušeni Nosovi sa karakterističnom frizurom za njihovo pleme Probušeni Nosovi sami sebe nazivaju Nimipu (Neemeepoo; ljudi), Kamu'inu (kamuinu), i Tsútpeli ili Tsupeli, odakle i Cho pun-nish kod Lewisa & Clarka. Najpoznatiji naziv dolazi od francuskog naziva Nez Percé, što se na engleski prevelo kao Pierced Nose, i pod lokalnim prijevodima ušlo u razne jezike. Ovaj naziv Probušenim Nosovima dan je pogrešno jer njihovi članovi nisu prakticirali bušenje nosa i nošenje nosnih ukrasa, a bilo je tipično tek za plemena sa donje Columbije. Njihov običaj češljanja kose unatrag dobro su zapazili Osage Indijanci koji su im dali naziv Pa ka'-san-tse, u značenju "plaited hair over the forehead", a isto vrijedi i za Kiowe, koji su ih nazvali, slično kao i Osage imenom A'dal-k'ato'igo ili "people with hair cut across the forehead" Indijanci Kansa, rođaci Osaga dali su im također isto ime na svom jeziku koje glasi Pe ga'-zan-de. Naziv Siouxa Po'-ge-hdo-ke, mogao bi također imati isto značenje, dano ili prijevodom sa drugih jezika, ili po vlastitom zapažanju na način češljanja kod probušenih Nosova, koji se kod njih prvo uoči. Nazivi Sa-áptin (kod Okanagana) ili Sahaptin, Shahaptin ili Saptin dolaze iz jezika Shahaptianskih plemena. Ostali nazivi manje su značajni. Pleme Atsina zvalo ih je A-pa-o-pa (što zapisuje Long, 1823), a istog je porijekla i A-pu-pe' kod Crow Indijanaca, u značenju ‘to paddle’. Tu su još: Tsuhárukats (Pawnee), Mikadeshitchísi (Kiowa Apache), I'-na-cpe (Quapaw), Anípörspi, (Calapooya), Ko-mun'-i-tup'-i-o (Siksika).
Podjela -Bande
Spinden (1908) daje imena bandi:
Povijest
mini|lijevo|Ollokot ili Alokat, sin poglavice Tu-eka-kas i Etoweenonmy, brat Josephov. Alokot je imao jednu kćerku nazvanu po majci, kasnije nazvana Sarah, pa Sarah Connor. Alokat je bio snažne građe, visok oko 1,90 m, a jednom prilikom ušao je sa grupom ratnika u Howardov logor i oteo mu sto mula. Poginuo je u borbi na Snake Creeku 1877. Probušene Nosove ili Čopaniše prvo posjećuje 1805. godine ekspedicija Lewisa & Clarka. U to su vrijeme živjeli u sjeveroistočnom Oregonu, zapadnom Idahu i jugoistočnom Washingtonu. Godine 1830. bilo ih je oko 6,000 koji su se bavili lovom na na jelene, losove, planinske koze i drugu divljač. Godine 1855 u Walla Walli održan je sastanak sa vojnicima koji žele od Indijanaca kupiti zemlju za pokrivače i novac. Poglavica Tu-eka-kas na to im odgovori da zemlja nije za prodaju. Te su godine Indijanci prepustili veliki dio svoje zemlje bijelcima i živjelo se u miru sve do sljedećih 16 godina. Tada umre poglavica Tu-eka-kas a za novoga izabran je Hin-mah-too-yah-lat-kekt, kojega bijelci prozvaše Joseph, a zbilo se to 1871. Svi osim Josepha i četiri drugih poglavica potpisuju ugovor da napuštaju svoju zemlju i odlaze na rezervat Lapwai u Idaho. U proljeće 1877 general Howard (Oliver Otis Howard, 1830.-1909) rewkao je poglavici Josephu da će ga čekati 30 dana da odvede svoje Indijance na rezervat. Ako to ne učini, otjerati će ih na silu. Joseph je rekao da ne mogu pobijediti bijelce u borbi i da bi trebali otići na rezervat. Tijekom sljedećih 30 dana Indijanci su sakupili svoja stada goveda i konja. Jednog dana dok su tjerali stado preko rijeke, mnoga goveda okrenula su se natrag ne želeći u rijeku. Dok je Joseph tjerao natrag odbjegla goveda, trojica njegovih ratnika napustila su logor i otvorili vatru po naseljeničkim kućama. Osamnaest ljudi je pobijeno. Joseph ovim činom ostade bez izbora i ulazi u rat sa plavim kaputima (=američki vojnici, naziv po njihovim plavim uniformama). Dok su se plavi kaputi povlačili napao ih je Josephov brat Ollokot, vođa bande Wel'ewa (Walwáma, kod Swantona), čovjek visok 6 stopa i 3 inča, sin Tu-eka-kasa. Indijanci odnesoše prvu pobjedu. Joseph naumi svoj narod povesti u Kanadu, kako bi ih doveo u sigurnost, i 700 pripadnika plemena prelazi planine Bitter Root. Na putu su imali više okršaja sa vojnicima. Indijanci su dobili sve bitke, ali rat su ipak izgubili. Mnogi ratnici su poginuli i mnogi ostali ranjeni. Joseph se morao predati generalu Howardu. Potomci ratnika što ih je Joseph vodio danas se nazivaju Joseph's Band i žive na rezervatu Colville. Drugi Čopaniši žive na rezervatu Lapwai u Idahu. Godine 1990. bilo je 4,000 Čopaniša popisano u današnjem SAD-u. Ollokot ili Alokat ubijen je u finalnoj bici na Snake Creeku blizu Bear Paw Mountainsa 4 listopada 1877.
Etnografija
mini|desno|200px|Šator za znojenje Prve opise Čopaniša daju nam Lewis i Clark koji ih posjećuju prvih godina 19. stoljeća. Odjeća im je bila kožna koja se sastojala od dugih obojanih leggingsa (nogavica) ,mokasina i kratke kožne košulje i duge suknje od kože kozoroga ili argalije, koja im je padala do gležnja. Od ukrasnih materijala najviše se koristila školjka. Kosu su muškarci češljali unazad i pleli u pletenice koje bi puštali sa prednje strane. Tijekom ljeta i jeseni, kažu Lewis i Clark, bili su zaposleni ribarenjem lososa i kopanjem korijenja (camas i cowish), pripremajući rezerve za zimu. Zima je bila lovni period. Onda bi Indijanci navlačili svoje krplje i odlazili u lov na jelene. Nakon što je 1700.-tih na prewriju došao konj probušeni Nosovi osvajaju dijelove prerija i postaju lovci na bizone. Vjera im šamanska, a šamanska moć, kaže Mircea Eliade, je nasljedna, slično kao i kod Tenina, Klamatha i Clallama.
Literatura
<gallery> Datoteka:3NezPerces.NA1296.jpg|Dva pripadnika plemena Nez Perce, Walla-qua-mit (lijevo) i Jim White (desno), stoje isperd tipija sa Chu-ya, pripadnikom plemena Umatilla (sredina); 1903. Datoteka:| Datoteka:| Datoteka:| Datoteka:| Datoteka:| </gallery>
Wauyukma
Wauyukma. (značenje imena nepoznato), Pleme Shahaptian Indijanaca kod ušća Palouse u Snaku, Washington. Wauyukme su najsrodniji plemenu Palouse. Prema Mooneyu (1928) oba plemena brojala su 1.800 (1780.)
Plemena s donjeg toka Snake (Chimnapum, Wauyukma, Naxiyampam) pripadala su kulturno plemenima s Platoa. Ribolov i kopanje camas-korjenja bio je temelj njihovog opstanka.
Giulietta degli spiriti
Giulietta degli spiriti je italijansko-francuski igrani film snimljen 1965. u režiji Federica Fellinija. Po žanru predstavlja mješavinu drame, komedije i fantastike. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Fellinijeva supruga Giulietta Massina, je bogata domaćica koja se stalno boji toga da je muž (koga tumači Mario Pisu) vara. Radnja prikazuje kako je nakon spiritističke seanse počnu opsjedati vizije iz svijeta duhova. Giulietta degli spiriti je nakon premijere izazvao veliku pažnju kao prvi Fellinijev film u boji. Sljedeće godine je osvojio Zlatni globus za najbolji strani film.
La Teresa, Acambay de Ruíz Castañeda
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 267 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2988 m.
Tai Jia
Tai Jia (太甲) je bio kralj dinastije Shang u Kini. Rodio se pod imenom Zi Zhi (子至).
Zi Zhija na prijesto doveo Yi Yin(伊尹), premijer i regent Shanga. Nakon dvije godine se pokazalo da je Zi Zhi loš vladar, koji nije dobro postupao sa svojim podanicima.
U trećoj godini vladavine - prema nekim izvorima 1538. pne. - na dvoru je došlo do unutarnjeg razdora, a sam kralj Zi Zhi je kršio zakone Shanga. Yi Yin je svog vladara natjerao da promijeni svoju politiku, ali je Zi Zhi to odbio. Zbog toga je Yi Yin svrgnuo Zi Zhija i protjerao ga u palaču Tong (桐宫)(u današnjoj provinciji Henan), kako bi okajao svoje grijehe u blizini groba legenadarnog vladara Tanga od Shanga.
Tai Jia je u progonstvu proevo tri godine, dok je Yi Yin vladao kraljevstvom. Nakon tri godine Zi Zhi je promijenio svoj karakter, te ga je Yi Yin pozvao natrag u prijestolnicu i vratio ga na prijestolje.
Tai Jia je potom dobro vladao. U desetoj godini njegove vladavine - 1531. pne. - Yi Yin je podnio ostavku na svoju dužnost. Zi Zhi vladao ukupno 11 godina, te umro od bolesti godine 1529. pne. Nakon smrti mu je Yi Yin dao počasnu titulu Zhong1 Zong(中宗).
Međutim, neslužbeni Bambuski anali tvrde da je Yi Yin nakon progonstva Tai Jie preuzeo kraljevstvu krunu. Prema toj verziji, Tai Jia potajno vratio u palaču i ubio Yi Yina. Poslije toga je Tai Jia zemlju i zamak Yi Yina dao dvojici njegovih sinova - Yi Sheu (伊陟) i Yi Fenu (伊奋). Što se dogodilo poslije, nije poznato, ali Shangove Gatalačke kosti sugeriraju da se nekoliko vijekova kasnije Yi Yin obožavao u narodu Shang. Zato je prethodna verzija događaja - opisana od Sima Qiana - vjerojatnija.
Tai Jia je u obje verzije vladao 12 godina.
Peña Flor de Clavo, Santa Lucía Monteverde
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 939 m.
Gornja Krašićevica
Gornja Krašićevica je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Delnica. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Nalazi se unutar nacionalnog parka Risnjaka. Sjeverno je Srednja Krašićevica, jugoistočno su Donji Okrug, Plajzi, Gornji Okrug i Razloški Okrug, sjeveroistočno su obližnja Donja Krašićevica i Razloge, sjeverno je izvor rijeke Kupe.
Whittingham, New Jersey
Vajtingam je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Case Longo, Messina
Case Longo je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 160 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
El Zapote, Turicato
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 312 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1624 m.
Lapwai
Lapwai, Nez Perce banda nekada naseljena na ušću Lapwai Creeka u Idahu a danas na istoimenom rezervatu Lapwai (Indijanski rezervat)|Lapwai ili Nez Perce. Swanton ovu bandu nema na svome popisu.
Baranjski nokturno
Baranjski nokturno, pjesma autora Stjepana Rudinskog i Rajka Stilinovića u izvođenju tamburaškog sastava Šokačka grana. Proglašena najuspješnijom pjesmom, odnosno najboljom izvedbom izlučne (eliminacione) večeri Festivala "Pjesme Podravine i Podravlja" ("Pitomača 2005", 17. VI. 2005) i time se kvalificirala za finale tog festivala.
15810 Arawn
15810 Arawn, pisan i kao (15810) 1994 JR1, je planetoid koji kruži oko Sunca u orbiti koja je iza Neptunove. Perihel mu je 34 AJ, a promjer 127 km. Prvi je potvrđeni kvazisatelit Plutona.
Torre della Castagna, Isernia
Torre della Castagna je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 886 m.
Liebenscheid
Libenšajd je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 931 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143256.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Libenšajd se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 535 metara. Površina opštine iznosi 10,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 931 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 88 stanovnika/km².
Stillwater, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 209, što je 15 (7,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Aguaje, Santiago Tuxtla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 184 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Boisseron
Boaseron je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Ero koja pripada prefekturi Monpelije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1151 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 154 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 32 metara (maksimalnoj 77 m, a minimalnoj 19 m).
Wanapam
Wanapam (Wanapum, Sokulk), Pleme Shahaptian Indijanaca u području rijeke Columbia između Priest Rapids i ušća Umatille. Wanapami su najsrodniji plemenu Palouse. Njihova rana populacija (1780.) iznosila je oko 1,800 (Mooneyeva procjena 1928.). Među njima postojala su dva ogranka, Wanapam vlastiti i Chimnapum. U novije doba (2000) preostalo ih je oko 50. Pripadali su kulturnom području Platoa.
Život i običaji
Wanapami su stanovnici Platoa, i žive u veoma bogatom po lososu. Prema Lewisu i Clarku, losos je temelj njihove ishrane, te je uočio kod njih kao i kod još nekoliko drugih ribarskih skupina uz Columbiju, da imaju veoma loše zube. Kod Wanapama postojao je i običaj deformacije lubanje. U principu vršio se na isti način kao i kod drugih Salishan i Chinookan plemena u području Columbie. Odmah nakon rođenja, malenom djetetu dok su kosti lubanje još bile mekane, na čelo se stavljala drvena daščica koja je stezala djetetovu glavu, tako da je čelo na ovaj način ostalo deformirano u liniji sa nosom.
Washane (Sanjari)
Wanapam poglavica i duhovni vođa Smohalla 1880.-tih godina utemeljuje novu religiju Washane, čiji sljedbenici vjeruju da će bijeli ljudi nestati ako Indijanci ostanu vjerni starim ritualima i načinu života. Ova religija još živi među pripadnicima tamošnjih plemena Yakima, Umatilla, Tenino i Nez Percé.
Mignagola, Treviso
Mignagola je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2529 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Taksehepu
Taksehepu, jedna od brojnih bandi Čopaniš Indijanaca, porodica shahaptian, koji su nekada (u ranom 19. stoljeću), prema Spindenu (1908), živjeli na sjevernoj strani rijeke Clearwater u mjestu Agatha, i već je dugo vremena bilo nenaseljeno. Agatha se nalazila nekoliko milja od Big Eddyja.
El Tempizque (razvrstavanje)
El Tempizque ima više značenja:
Runaway Jury
Runaway Jury je američki igrani film snimljen 2003. u režiji Garyja Fledera. Temelji se na romanu Johna Grishama, a po žanru je pravosudni triler. Radnja se događa za vrijeme parnice u kojom tužitelji od velike korporacije za proizvodnju vatrenog oružja žele dobiti odštetu za smrt rodbine ubijene u masovnoj pucnjavi, a protagonisti su dvoje članova porote koji ishod parnice kradom stavljaju na aukciju advokatima obje strane.
U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom Odmetnuta porota, a u Srbiji pod naslovom Odbegla porota.
Sinji galeb (film)
Sinji galeb je jugoslavenski dugometražni igrani film snimljen 1953. godine u režiji Branka Bauera. Radnja se temelji na Družini sinjeg galeba, knjizi za djecu koju je napisao Tone Seliškar.
Godine 1970. je po istom predlošku na slovenskom jeziku snimljena televizijska mini-serija Družina Sinjeg galeba u režiji Franceta Štiglica.
Gabriel Zúñiga, San Martín Chalchicuautla
Gabriel Zúñiga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 216 m.
Lalevići
Lalevići je naselje u opštini Danilovgrad u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 154 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 149 stanovnika).
Demografija
U naselju Lalevići živi 107 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,1 godina (35,9 kod muškaraca i 38,1 kod žena). U naselju ima 47 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,28.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Gornje Tihovo
Gornje Tihovo je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Delnica. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Južno su Donji Turni, jugozapadno su Raskrižje Tihovo, Delnice, Marija Trošt, Gornji Turni, izvor rječice Kupice, park šuma Japlenški vrh, sjeverno je Velika Lešnica, sjeveroistočno su Donje Tihovo, Mala Lešnica, Radočaj Brodski. Istočno je Skrad i geomorfološki rezervat Vražji prolaz i Zeleni vir. Jugoistočno su Podstena, Kupjak i Zalesina, južno jugoistočno je Dedin.
Dušanov zakonik
thumb|right|Na slici se nalazi Dušanov zakonik. U pitanju je jedan od najstarijih prepisa, Prizrenski prepis iz 15. veka. Danas se nalazi u Narodnom muzeju u Beogradu.
Nastao je prevođenjem vizantijskih zbirki propisa iz tog vremena, pre svega Vlastareve Sintagma iz 1335. godine. Zakonik je usvojen 1349. na saboru u Skoplju a dopunjen 1354. godine u Seru, svega godinu dana prije Dušanove smrti. Cilj Zakonika je bio da Dušanovo carstvo pretvori u Vizantiju.
Dušanovim Zakonikom iz 1349. godine položaj seljaka je znatno pogoršan. Zakonik celokupno stanovništvo deli na dve najmnogobrojnije kategorije „na vlastelu, kao gospodare zemlje, i na sebre, kao naseljenike na zemljama, zemljoradnike.” Takođe, Zakonik cara Dušana poznaje i kategoriju ropskog stanovništva. Po Zakoniku, robovi (otroci) su "baština večna" vlastelina.
Dušanov zakonik se, uz Zakonopravilo iz 13. veka, smatra najvažnijim zakonom (ustavom) srednjovekovne Srbije.
Slavoljub Slava Bogojević
Slavoljub Slava Bogojević (Niš, 31. mart 1922 — Beograd, 15. decembar 1978) je srpski slikar čije je delo nedovoljno istraženo i proučeno.
Willewah
Willewah (Walwáma, Joseph's band), jedna od skupina Nez Percé Indijanaca čiji je dom bio na području doline Wallowa u Oregonu. Lewis i Clark spominju ih 1805. i procjenjuje im broj na oko 500. Oni će kasnije postati poznati kao Josephova banda (Joseph's band), koja je 1877. podigla Nez Percé ustanak.
Slavoljub Slava Bogojević
Biografija
Završio je Akademiju likovnih umetnosti u Beogradu, 1951. godine, kod prof. Nedeljka Gvozdenovića i specijalizaciju kod prof. Zore Petrović. Vrlo nemirnog duha: bio je pilot i padobranac, pesnik, radio u slikarskoj radionici Narodnog pozorišta u Beogradu kod Jovana Bijelića, slikao freske i zidne kompozicije, ali i na kutijama od šibica. Boravio na Korčuli, u Parizu, živeo u Atini. Izlagao je sa grupom "Jedanaestorica" (Vozarević, Bata Mihailović, Omčikus, Bokšan...), u Parizu sa Bifeom i Difijem, bio član "Lade". Imao niz samostalnih izložbi u Jugoslaviji, Veneciji, Amsterdamu, Rimu, Atini.
Dušanov zakonik
Pozadina
desno|mini|[[Dušanovo carstvo, oko 1350.]]
Willewah
Spinden (1908) kojeg navodi Swanton naziva ih Walwáma. Potomci im danas žive na rezervatu Colville u Washingtonu, gdje ih je 1909. bilo 97.
Slavoljub Slava Bogojević
Biografija
Njegovo stilsko opredeljenje je raznoliko. Okušao se u različitim temama - od urbanih pejzaža, portereta i cveća, preko mrtvih priroda, do mitoloških scena. Kretao se od simbolističke asocijativne vizije, bliske domenu lirske apstrakcije, do nadrealizma i enformela i geometrijski stilizovanih oblika.
Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju.
Dušanov zakonik
Građanski rat u Vizantiji
Tokom građanskog rata u Vizantiji 1341-47, u kom je i Dušan Nemanjić aktivno učestvovao podržavajući čas jednu, čas drugu stranu, razni balkanski feudalci borili su se da preuzmu vizantijsko nasleđe. Koristeći se rasulom u susednoj Vizantiji, Dušan je osvojio mnoge romejske posede u Makedoniji, Albanjiji i Grčkoj. Pretposlednje godine građanskog rata (1346) Stefan Dušan se proglasio "carem Srba i Romeja", pokazujući svojom titulom pretenziju da vlada podanicima Vizantijskog carstva, odnosno da njegovo carstvo postane Vizantijsko carstvo.
Stoga je vizantijske zakone kao i kanone vizantijske crkve koristio kao svoje.
Succivo, Caserta
Succivo je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Dušanov zakonik
Crna smrt
Crna smrt bila je pandemija kuge koja je harala Evropom u 14. veku, odnevši živote trećine tadašnje evropske populacije. Oko 1347. godine se iz Konstantinopolja proširila u zemlje Balkana i južne Evrope. Ova nezabeležena demografska katastrofa duboko je izmenila društveni i politički život Evrope. Glavna posledica kuge bila je kriza radne snage, praćena klasnim sukobima. Desetkovanje radne snage učinilo je rad izuzetno oskudnim i dobrinelo slabljenju feudalne vladavine.
Naregno, Livorno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Succivo, Caserta
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8148 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Dušanov zakonik
Crna smrt
Oskudica radne snage izazvana epidemijom dovela je do promene odnosa snaga u korist nižih klasa. Dok je zemlje bilo malo, seljake su mogli držati pod kontrolom, pod pretnjom izbacivanja. Ali, kako je stanovništvo sada bilo desetkovano, a zemlje u izobilju, seljaci su počeli da se slobodno kreću i traže novu zemlju koju bi obrađivali.
Vlastelinske hronike širom Evrope beleže kako su seljaci „odbijali da plate“, da „više ne poštuju običaje“ i da su ignorisali naređenja vlastelina da im poprave kuće, očiste kanale ili krenu u poteru za odbeglim kmetovima. Kao odgovor na nedostatak radne snage u raznim zemljama su preduzete razne mere, poput ponovnog uvođenja radne obaveze, ili, kao u nekim slučajevima, obnavljanjem robovlasništva. Takve mere su zaoštrile klasni sukob.
Izvori Zakonika
Dušanov Zakonik je kompilacija nekoliko vizantijskih zbirki propisa iz tog vremena. Osnovu Zakonika predstavlja Sintagma Matije Vlastara, zbornik vizantijskog prava iz 1335. godine, koji je preveden i inkorporiran u zakonik.
Краставче
Краставче је насеље у Србији у општини Гаџин Хан у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 110 становника (према попису из 1991. било је 192 становника).
Dušanov zakonik
Izvori Zakonika
Takođe, jedna trećina Zakonika je urađena po ugledu na odgovarajuće propise vizantijskog prava. Velika je sličnost članova 171 i 172 Zakonika (koji propisuju nezavisnost sudstva) sa delovima iz vizantijskog zbornika Vasilike (knjiga VII, 1, 16-17), koje su bile vizantijska prerada Justinijanovog zbornika.
Краставче
Према турском попису нахије Ниш из 1516. године, место је било једно од 111 села нахије и носило је исти назив као данас, а имало је 16 кућа, 4 удовичка домаћинства, 3 самачка домаћинства.
Dušanov zakonik
Izvori Zakonika
Dušanov Zakonik u nekim članovima direktno upućuje i na Nomokanon (članovi 6, 8, 11, 101, 109 i 196), zbornik romejskih crkvenih i pravnih propisa, koji je preveo Sava Nemanjić početkom 13. veka. Raška je preko Zakonopravila svetog Save već 130 godina primenjivala rimsko-romejsko pravo.
Краставче
Демографија
У насељу Краставче живи 104 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 62,5 година (59,5 код мушкараца и 66,0 код жена). У насељу има 56 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,96.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Dušanov zakonik
Sadržina Zakonika
Dušanov zakonik je sadržao 201 član (prema izdanju Stojana Novakovića iz 1898. godine), ali se, u zavisnosti od sačuvanog prepisa, sastoji od 135 do 201 člana.
Klisura (film)
Klisura ili Die Frau des Hochwaldjägers je jugoslavensko-zapadnonjemački crno-bijeli igrani film snimljen u režiji Boška Kosanovića i premijerno prikazan početkom 1956. godine. Radnja, smještena u balkanske planine, prikazuje ljubavni trokut koji nastane kada se za naklonost jedne žene počnu nadmetati stranac i domaći čovjek.
Dušanov zakonik
Sadržina Zakonika
Zakonik je sadržao i propise bračnog prava, građanskopravne i krivičnopravne propise, kao i pravila sudskog postupka. S obzirom na širinu oblasti društvenih odnosa koje je uređivao, Zakonik se može smatrati za ustav srednjovekovne Srbije.
Crkva
Srpska crkva je imala niz povlastica kao verska institucija i kao najveći feudalac u Srbiji. U prvoj grupi sistematizovanih članova nalaze se odredbe o crkvi. Pravoslavna crkva nije dopuštala mešovite brakove, pa ih sledstveno tome zabranjuje i država. Utvrđena su sudska prava crkve, opšta obaveznost crkvenog braka, predviđene su sankcije protiv latinske crkve i raznih jeresi.
Saradnja crkve i države, tesna i stalna, bila je diktirana neposrednim interesom obeju strana. Država je proganjala jeretike kao državne prestupnike, a crkva je anatemisala buntovnike. Onoga ko se suprotstavio pravoslavnom vladaru, crkva je kažnjavala ekskomunikacijom, onoga ko se nije potčinjavao pravoslavnoj crkvi, odbacivala je država.
Crkva je posedovala velika feudalna imanja koja su imala veće povlastice od vlastelinskih. Na crkvenim imanjima nije postojala obaveza velikih i malih rabota (čl. 26). U čl. 23 crkva se oslobađa dužnosti prenosa stvari za državne, vojne ili kakve druge važne potrebe; ta obaveza postoji samo kada putuje car sa svojom velikom pratnjom.
Crkva je imala pravo da sudi za razne stvari koje spadaju u nadležnost crkvenih sudova, svim pravoslavnim podanicima carstva (čl. 12). Svi sporovi koji se tiču klera takođe spadaju u nadležnost crkve. Zakonik je pokušavao da spreči da vlastela putem sile traži neko svoje pravo od pripadnika klera (čl. 30). Kao veliki feudalni posednik, crkva je sudila sve sporove između zavisnog stanovništva naseljenog na njenoj zemlji.
Vlastela
Vastela je činila moćan povlašćeni stalež u Dušanovoj državi. U Zakoniku se pominju velika i mala vlastela. Moć vlastele se zasnivala na njenim zemljišnim posedima, baštinama, koje su jedna od osnovnih karakteristika feudalnog sistema. Baštinom je vlastelin mogao slobodno raspolagati, mogao ju je prodati, dati u miraz ili pokloniti, i to bez ikakvih ograničenja. Baštinski posed je po pravilu bio nasledan. Zakonik potvrđuje prava vlastele: „Vlastela i vlasteličići, koji se nalaze u državi carstva mi, Srblji i Grci, što je kome dalo carstvo mi u baštinu i u hrisovulji, i što drže do ovoga sabora baštine da su sigurne” (čl. 39). Posed jednom dobijen u baštinu ostajao je u trajnom vlasništvu vlastelina (čl. 40). Vladar ga je mogao oduzeti samo u specijalnim slučajevima, npr. u slučaju izdaje. S druge strane, vlastelin je imao određene obaveze prema vladaru i državi. Te obaveze su bile: plaćanje godišnjeg poreza „soće” i vojna služba.
Zavisni seljaci
Meropsi — zavisni zemljoradnici, koji žive i rade na posedima vlastele, crkve i cara, odnosno države, imaju veoma mnogo sličnosti sa vizantijskim paricima. Ovim seljacima je bilo ograničeno kretanje. Zakonik predviđa kaznu za svakoga ko omogući merophu bekstvo od prethodnog gospodara (čl. 93, 140, 141). S druge strane, Zakonik daje pravo seljacima da se sude sa gospodarem u slučaju nezakonitog tretmana:
Pored osnovnih obaveza, zavisni seljaci imaju i dužnost da svom vlastelinu popravljaju gradske zidine, čuvaju stražu na putevima, da primaju na stan i hranu cara i njegovu pratnju i vlastelina kada se nalazi na putu. Pošto bi ispunili sve što je u Zakoniku propisano, meropsi su mogli raspolagati svojom zemljom. Mogli su je prodati, pokloniti crkvi ili dati u miraz, ali uvek pod uslovom da onaj ko primi zemlju, primi i sve terete koje zemlja sobom nosi.
Robovi
Zakonik cara Dušana je, između ostalog, uređivao robovlasničke odnose koji su vladali u Srbiji u srednjem veku. Po Zakoniku, robovi (otroci) su "baština večna" vlastelina. Oni su bili delom agrarni, a delom kućni robovi.
Otroci, srednjovekovni robovi u feudalizmu, razlikuju se od robova u robovlasničkom uređenju. Gospodar može otroka prodati, ostaviti u nasleđe, ali ga ne može dati u miraz. Predviđena je teška kazna za onoga ko proda hrišćanina nehrišćaninu: „I ko proda hrišćanina u inovernu veru, da mu se ruka otseče i jezik odreže” (čl. 21). U nekim selima robovi (otroci) žive zajedno sa seljacima (meropsima) i Zakonik ne pravi između njih razliku (čl. 67).
U Vizantiji su osim zavisnih seljaka (parika) na feudalnim posedima živeli i nadničari koji nemaju svoju zemlju. Njihov položaj je bio između seljaka i robova. Verovatno su njima slični otroci koji su u jednom selu živeli i radili zajedno sa meropsima.
Sudovi
U državi je postojalo nekoliko vrsta sudova čija je nadležnost bila podeljena po kategorijama stanovništva.
Državni sudovi
Državni sudovi su bili nadležni da sude sve sporove vlastele, njihova krivična dela, sporove između crkve i vlastelina oko zemlje, sporove zavisnih stanovnika naseljenih na državnim posedima i njihova krivična dela, kao i sporove i krivična dela gradskog stanovništva. „Ubogi i ništi” koji ne pripadaju nijednom vlastelinskom ili crkvenom imanju, takođe potpadaju pod nadležnost državnih sudova. Postojao je sud na samom carevom dvoru, nadležan za vlastelu koja je živela na dvoru: „Koja vlastela stoje u kući carevoj uvek, ako ih ko tuži, da ih tuži pred sudijom dvorskim, a drugi niko da im ne sudi.” (čl. 177).
Vlastelinski sudovi
O postojanju vlastelinskih sudova u Zakoniku nema direktnih ali ima indirektnih podataka. U čl. 115 pominje se „sud gospodarev”: „I ko je čijega čoveka primio iz tuđe zemlje a on je pobegao od svoga gospodara, od suda...” Na vlastelinstvima je bilo tamnica, što znači da je vlastelin imao pravo da u njih zatvara svoje zavisne ljude ako bi ih zbog nečeg ispitivao ili kažnjavao. Čl. 103 govori o pravu gospodara da sudi svome otroku za sva dela osim „carskih dugova”.
Crkveni sud
Crkveni sud je postojao, ne kao tvorevina države, već kao samostalna institucija preneta iz Vizantije zajedno sa crkvenom organizacijom. Crkveni sud je sudio pripadnicima klera za sve sporove i sva krivična dela. Pred crkvenim sudom su odgovarali svi pravoslavni stanovnici za tzv. duhovne dugove, odnosno nepokornost sveštenstvu. Nadležnost crkve se protezala i na bračne i nasledne sporove. Kao vlasnik velikih feudalnih poseda, crkva je imala pravo da sudi zavisnom stanovništvu na njenim imanjima: „Crkveni ljudi u svakoj parnici da se sude pred svojim mitropolitima, i pred episkopima i igumanima” (čl. 33). Iz nadležnosti crkvenih sudova izuzeti su „carski dugovi” za koje je bio nadležan državni sud.
Sudski postupak
U vizantijskom pravu su pooštrena načela istražnog inkvizicionog postupka u krivičnim sporovima. Primenjuje se mučenje, isključuje se zastupništvo i sa strane okrivljenog i sa strane tužioca, a za razliku od građanskih sporova, u krivičnom postupku svedoci se pozivaju odlukom sudskih organa i obavezni su da pristupe sudu. Nemaju pravo da svedoče maloletni, žene, najamnici, slaboumni, ubogi, sluge, ukućani, ortaci za ortake, sinovi za očeve i očevi za sinove, gluvi, nemi, otkriveni u lažima, jeretici i Jevreji protiv hrišćana.
U Srbiji nije bilo podele između krivičnog i građanskog postupka. Postupak se pokretao na inicijativu oštećene strane.
Dokazna sredstva
U Dušanovom zakoniku su osim racionalnih propisana i iracionalna dokazna sredstva, čija je velika primena karakteristična za srednjovekovna prava. Korišćena su sledeća dokazna sredstva: obličenije, lice, svod, svedoci, isprave, zakletva stranaka, kletvenici, Božiji sud, priznanje.
Racionalna dokazna sredstva
Obličenije, hvatanje krivca na delu, bio je veoma značajan dokaz, kao i lice, corpus delicti, pa se pominju u većem broju članova — čl. 92, 109, 149, 154 i 180.
Svod je ušao u zakonik kao ustanova običajnog prava i uglavnom se upotrebljavao kada je bila u pitanju krađa stoke — čl. 180 i 193.
Svedoci se ne pominju u Zakoniku, što ne znači da svedoci nisu bili dokazno sredstvo. Međutim, ovaj način dokazivanja je detaljno regulisan u Vlastarevoj Sintagmi, te nije bilo potrebe da se slične odredbe ponavljaju u Zakoniku.
Isprave su poznato dokazno sredstvo i to su uglavnom razne povelje, darovnice i druge „knjige”.
Iracionalna dokazna sredstva
minijatura|Sud železom, ilustracija iz latinskog rukopisa s kraja 12. veka. minijatura|Sud vrele vode, ilustracija iz nemačkog rukopisa, 14. vek.
Kletvenici su ljudi koji, za razliku od svedoka, ne svedoče o onome što su lično videli ili saznali na drugi način, nego svojim zakletvama podržavaju izjave stranaka. Oni se često pominju u Zakoniku i izgleda da su se kao dokazno sredstvo mnogo koristili. Zakonik određuje broj kletvenika prema značaju dela: „Otsada unapred da je porota i za mnogo i za malo: za veliko delo da su dvadeset i četiri porotnika, a za pomanju krivicu dvanaest, a za malo delo šest porotnika” (čl. 151). Na čijoj se strani zaklelo više porotnika, taj se smatrao „pravim”.
Božiji sud je, kao iracionalno dokazno sredstvo, bio dosta dugo u upotrebi u srednjem veku. „Božiji sud se sastojao u tome, što se optuženik podvrgavao nekim naročitim operacijama, opasnim po njegov život, njegovo zdravlje ili integritet njegovog tela. Ako bi kroz njih prošao živ, zdrav i nepovređen, onda se smatralo da je Božijim sudom opravdan te nevin.”
Bilo je više oblika Božijeg suda. U Dušanovom zakoniku imamo kotao i železo.
Kotao: u pun kotao vrele vode stavljen je komad usijanog gvožđa ili kamen i optuženi je to gvožđe ili kamen morao rukama izvaditi. Ukoliko bi se opekao, smatran je krivim.
Železo: pred crkvenim vratima bi se usijalo gvožđe na vatri, a optuženi je morao usijano gvožđe položiti na svetu trpezu u crkvu. Ako bi se opekao, smatralo se da je njegova krivica dokazana. Verovalo se da sam Bog štiti pravednog u ovakvom načinu dokazivanja krivice.
(Z)-9-Trikosen
(Z)-9-Trikosen je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 322,611 Da.
Dušanov zakonik
Kazne
Dušanovim zakonikom prihvaćen je vizantijski sistem kazni. Kazne su bile vrlo surove, a Dušanov zakonik je preuzeo iz vizantijskog prava sve vrste sakaćenja osim kastracije. Sakaćenje je uglavnom tako vršeno da se sakatio onaj deo tela kojim je izvršeno krivično delo (ruka, jezik i sl.). Ovaj tip kazne je primenjivan i na pripadnike povlašćenog staleža i na sebre, ali ako bi delo bilo učinjeno između pripadnika ova dva staleža, kazna sakaćenja je primenjivana samo na sebre.
Mladen Šerment
Mladen Šerment (Zagreb, 16. srpnja 1920. - Zagreb, 4. ožujka 1999.) je bio hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.
Chimnapum
Chimnapum, jedno od malenih plemana Shahaptian Indijanaca koji su u ranom 19. stoljeću živjeli na rijeci Columbia blizu ušća Snake i na donjem toku Yakime u Washingtonu. Njihov dijalekt srodan je jeziku palouse. Swanton ih navodi na popisu lokalnih skupina Palouse Indijanaca. Razni autori ih spominju pod mnogim sličnim nazivima: Chimnapoos, Chim-nah-pun, Chim-nah-pum, Chymnapums, Chymnapoms, Chim-nah-pan, etc.
Sunland Park, New Mexico
Sanland Park je grad u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 14.106, što je 797 (6,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Castillo, Jesús María
El Castillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1925 m.
Tresche Sotto, Brescia
Tresche Sotto je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 415 m.
Toculești, Vulcana-Pandele
Toculești je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Vulcana-Pandele.
Dušanov zakonik
Kazne
Batinanje se kao kazna koristilo za sve podanike osim velike vlastele — ako vlasteličić opsuje vlastelina (čl. 50), ako sebar „reče babunsku reč” (čl. 85) itd. Smuđenje kose ili brade je određeno samo za sebre — ako sebar opsuje vlastelina ili vlasteličića (čl. 55), ili ako učestvuje na nedozvoljenom saboru (čl. 69). Žigosanjem se kažnjava meropah ako pobegne od svoga gospodara (čl. 201). Progonstvo je predviđeno u dva slučaja — ako katolik uzme „hristijanku”, a ne pokrsti se, i ako se nađe jeretik da živi među hrišćanima (čl. 9 i 10). Imovinska kazna se plaća u raznim slučajevima — za ubistvo sebra od strane vlastelina (čl. 94), za napad na trgovce (čl. 118), za neopravdano zadržavanje trgovaca (čl. 122) itd. Globa se predviđa najčešće u novcu, a ponekad i u stoci: „Ako se nađe zlatar u gradu, kujući novac tajno, da se zlatar sažeže i grad da plati globu što reče car. Ako se nađe u selu, da se to selo raspe, a zlatar da se sažeže” (čl. 169). Konfiskacija imovine se koristi za kažnjavanje nevere (čl. 52), za kažnjavanje onoga ko bi osramotio sudiju (čl. 111) itd. Imovina se konfiskuje celokupnom selu ako se u njemu nađe razbojnik (čl. 145).
General Emiliano Zapata Dos, Reynosa
General Emiliano Zapata Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Dušanov zakonik
Kazne
U Dušanovom zakoniku je smrtna kazna dobila široku primenu. Predviđena je za niz krivičnih dela — ako sebar otme vlastelinku (po drugom objašnjenju, ako je siluje) (čl. 53), ako neko ubije episkopa ili popa ili kaluđera (čl. 95), ako ubije nekog od najbližih srodnika (čl. 96), ako sruši crkvu u vreme rata (čl. 130), ako razbojnik bude uhvaćen na delu (čl. 149) itd. Kazna lišenja slobode se ne pominje u Dušanovom zakoniku kao glavna kazna ili kao uobičajena sporedna kazna. Predviđa se na primer za pijanicu „da se vrže u tamnicu”, ali se ne određuje trajanje kazne. Postojao je veliki broj tamnica na crkvenim, vlastelinskim i državnim posedima, na carskom i patrijarhovom dvoru. Moguće je da su ove tamnice služile za ispitivanje optuženih, kao i za kažnjavanje zavisnog stanovništva za razna "sagrešenija". Tamnica za privatne podanike nije uvek bila kazneni zatvor, nego i istražni pritvor i prinudno sredstvo za naplaćivanje od njih globa i svakojakih dažbina.