cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vlăduleni, Bâlteni
Vlăduleni je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Bâlteni.
Ibn Haldun
thumb|Ibn Khaldunov kip u Tunisu Ibn Khaldun, punim imenom Abu Zaid 'Abd al-Rahman ibn Muhamed ibn Khaldun al-Hadrami (عبد الرحمن بن محمد بن خلدون الحضرمي), (27.5. 1332.. - 19.4. 1406.), arapski povjesničar, historiograf i političar.
Geiger–Marsdenov eksperiment
Objašnjenje rezultata pokusa
Na osnovu toga što su alfa-čestice lako prodirale u dubinu atoma, uz malo skretanje od svog upadnog pravca, a vrlo rijetko pod većim kutevima, Rutherford je pretpostavio da je glavna masa atoma skoncentrirana u njegovom centru, čije su mjere vrlo male u usporedbi s promjerom atoma i da je pozitivan elektricitet svojstven za tu masu u centru. 1912. Rutherford je centar atoma nazvao atomskom jezgrom. Raspršenje alfa-čestica pri prolazu kroz metalne listiće, odnosno bilo koju kemijsku tvar, može se objasniti međusobnim djelovanjem (interakcijom) između pozitivno nabijenih alfa-čestica i pozitivno nabijenog atomskog jezgra, što se naziva Rutherfordovo raspršenje.
Vlăduleni, Bâlteni
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1016 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 159 m.
Zlatni globus za najbolju glumicu u televizijskoj seriji – komedija ili mjuzikl
1980-e
1984: Shelley Long - Cheers u ulozi: Diane Chambers
Ibn Haldun
Rodio se na prostoru današnjeg Tunisa, te se smatra pretečom moderne historiografije, sociologije i ekonomije. Najpoznatiji je po svome djelu Muqaddimah (Prolegomena ili Predgovor).
Biografija
Ibn Khaldunov život je relativno dobro dokumentiran pošto je napisao autobiografiju (al-ta`rîf bi-ibn khaldûn wa-rihlatuhu gharban wa-sharqan, objavio Muhammad ibn Tâwît al-Tanjî, Kairo 1951.) u kojoj se brojni dokumenti, koji se odnose na njegov život, citiraju riječ po riječ. Ipak njegova autobiografija sadrži malo podataka o njegovom privatnom životu, pa se jednako malo zna o njegovoj obiteljskoj pozadini. Opće poznat kao Ibn Khaldun po svom dalekom pretku, rodio se u Tunisu 732. A.H. (1332. u.e.) u andaluzijskoj obitelji Banu Khaldun, koja je pripadala gornjem sloju društva. Njegova obitelj, koja je držala mnoge visoke službe u Andaluziji, emigrirala je u Tunis sredinom 13. stoljeća nakon pada Seville na početku rekonkviste. Pojedini članovi njegove obitelji pod tuniskom dinastijom Hafsida obavljali su političku službu; dok su se Ibn Khaldunov otac i djed povukli iz političkog života te pridružili mističnom redu.
U svojoj autobiografiji Ibn Khaldun utvrđuje svoje porijeklo unatrag do vremena proroka Muhameda kroz arapsko pleme iz Jemena, osobito Hadramauta, koji su došli u Španjolsku na početku islamskog osvajanja u osmom stoljeću. Njegovim vlastitim riječima: "I naši preci su od Hadramauta, od Arapa iz Jemena, preko Wa'ila ibn Hajara, najboljeg od Arapa, vrlo poznatog i poštovanog." (str. 2429, Al-Waraqovo izdanje). Neki biografi (npr. Mohammad Enan) ipak proispituju njegove tvrdnje, te predlažu da je njegova obitelj potjecala od Berbera koji su prisvajali arapsko podrijetlo radi stjecanja društvenog položaja.
Obrazovanje
Obiteljski visoki položaj omogućio je Ibn Khaldunu da studira s najboljim sjevernoafričkim učiteljima toga vremena. Klasično arapsko obrazovanje stekao je proučavanjem Kur'ana i arapske lingvistike, osnove za razumijevanje Kur'ana i islamskog zakona, Haditha i Fiqha. Mistik, matematičar i filozof Al-Abili uveo ga je u matematiku, logiku i filozofiju, gdje je ponajviše proučavao radove Averroesa, Avicene, Razija i al-Tusija. Ibn Khaldun je sa 17 godina izgubio svoje roditelje u epidemiji kuge koja je pogodila Tunis.
Slijedivši obiteljsku tradiciju, Ibn Khaldun je težio političkoj karijeri. Neprestano promjenjiva politička situacija u tadašnjoj sjevernoj Africi tražila je visoki stupanj vještine, sklapajući saveze i primjereno ih prekidajući, radi izbjegavanja nevolja zbog čestih prijenosa vlasti koje su moć samo privremeno držale u svojim rukama. Ibn Khaldunova se autobiografija, u kojoj provodi vrijeme u zatvoru, dobiva najviše službe i odlazi u progonstvo, povremeno čita poput nekakve avanturističke priče.
Rane godine u Tunisu i Granadi
S 20 godina je započeo svoju političku karijeru u Kancelarstvu tuniskog vladara, Ibn Tafrakina, s položajem katiba al-'alamaha, koji se sastojao od pisanja finom kaligrafijom tipičnih uvodnih bilježaka službenih dokumenata. 1352. godine, Abu Ziad, sultan od Constantine, krenuo je u napad na Tunis i porazio ga. Ibn Khaldun, nesretan u svakom slučaju sa svojim poštovanim ali politički beznačajnim položajem, slijedio je svoga učitelja Abilija u Fez. Ondje mu je merinidski sultan Abu Inan Fares I dao položaj pisca kraljevskih proklamacija, no to ga ipak nije sprječilo da spletkari protiv svojeg poslodavca. Godine 1357. to je donijelo 25-godišnjem Ibn Khaldunu zatvorsku kaznu dugu 22 mjeseca. Na vijest o smrti Abu Inana 1358. godine vezir al-Hasan ibn Omar ga je oslobodio i ponovo postavio na njegov položaj i službu. Ibn Khaldun je zatim spletkario protiv Abu Inanova nasljednika, Abu Salema Ibrahima III, zajedno s Abu Salemovim ujakom, Abu Salemom. Čim je Abu Salem došao na vlast dao je Ibn Khaldunu ministarski položaj, prvi položaj koji je odgovarao Ibn Khaldunovim očekivanjima.
Nakon pada Abu Salema na vlast dolazi Ibn Amar Abd Allah, Ibn Khaldunov prijatelj, koji za razliku od svoga prethodnika nije dodijelio nikakav značajni službeni položaj razočaranome Khaldunu. Istovremeno je Amar uspješno sprječio Ibn Khalduna - čije su mu političke vještine bile vrlo dobro poznate - da se udruži s Abd al-Wadidsom u Tlemcenu. Ibn Khaldun je stoga odlučio otići u Granadu. Bio je uvjeren u pozitivnu dobrodošlicu ondje, pošto je kod Feza pomogao sultanu od Granade, Nasridu Muhamedu V, povratiti moć iz svojega privremenog progonstva. Godine 1364. Muhamed mu je povjerio diplomatsku misiju kod kralja od Kastilje, Pedru Okrutnom, kako bi potpisao mirovni sporazum. Ibn Khaldun je uspješno izvršio tu misiju, te je pristojno odbio Pedrovu ponudu da ostane na njegovu dvoru i da mu se vrate svi posjedi njegove obitelji u Španjolskoj.
Zlatni globus za najbolju glumicu u televizijskoj seriji – komedija ili mjuzikl
1980-e
1986: Cybill Shepherd - Moonlighting u ulozi: Maddie Hayes
1987: Tracey Ullman - The Tracey Ullman Show u ulozi: various characters
Ibn Haldun
Rane godine u Tunisu i Granadi
U Granadi je Ibn Khaldun brzo ušao u natjecanje s Muhamedovim vezirom, Ibn al-Khatibom, koji je vidio da unutar bliskog odnosa između Muhameda i Ibn Khalduna raste nepovjerenje. Ibn Khaldun je pokušao oblikovati mladog Muhameda po svom idealu mudrog vladara. Ibn al-Khatib je smatrao taj poduhvat ludim i opasnim za mir u zemlji - a povijest je pokazala da je bio u pravu. Naposljetku je na al-Khatibov nagovor Ibn Khaldun poslan natrag u sjevernu Afriku. Muhamed je kasnije optužio samog al-Khatiba zbog zauzimanja neortodoksnih filozofskih gledišta, te ga ubio usprkos Ibn Khaldunovu zauzimanju u korist njegova starog rivala.
Zlatni globus za najbolju glumicu u televizijskoj seriji – komedija ili mjuzikl
1980-e
1988: Candice Bergen - Murphy Brown u ulozi: Murphy Brown
1989: Jamie Lee Curtis - Anything but Love u ulozi: Hannah Miller
Ibn Haldun
Rane godine u Tunisu i Granadi
O tom svom sukobu s Ibn al-Khatibom i razlozima svoga povratka u Afriku Ibn Khaldun u svojoj autobiografiji govori vrlo malo. Orijentalist Muhsin Mahdi interpretira to kao pokazivanje da je Ibn Khaldun kasnije shvatio da je potpuno pogrešno procijenio Muhameda V.
Zlatni globus za najbolju miniseriju ili televizijski film
2000-e
2004: The Life and Death of Peter Sellers
Zlatni globus za najbolju glumicu u televizijskoj seriji – komedija ili mjuzikl
1990-e
1991: Candice Bergen – Murphy Brown u ulozi: Murphy Brown
1995: Cybill Shepherd – Cybill u ulozi: Cybill Sheridan
1996: Helen Hunt – Mad About You u ulozi: Jamie Buchman
1997: Calista Flockhart – Ally McBeal u ulozi: Ally McBeal
1998: Jenna Elfman – Dharma & Greg u ulozi: Dharma Montgomery
1999: Sarah Jessica Parker – Sex and the City u ulozi: Carrie Bradshaw
2000-e
2000: Sarah Jessica Parker – Sex and the City u ulozi: Carrie Bradshaw
2001: Sarah Jessica Parker – Sex and the City u ulozi: Carrie Bradshaw
2002: Jennifer Aniston – Friends u ulozi: Rachel Green
Fontanil-Cornillon
Fontanij Kornijon je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi Grenobl.
Zlatni globus za najbolju miniseriju ili televizijski film
2000-e
2005: Empire Falls
Zlatni globus za najbolju glumicu u televizijskoj seriji – komedija ili mjuzikl
2000-e
2004: Teri Hatcher – Desperate Housewives u ulozi: Susan Mayer
Fontanil-Cornillon
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2 454 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 446 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 204 metara (maksimalnoj 1.240 m, a minimalnoj 196 m).
Zlatni globus za najbolju miniseriju ili televizijski film
2000-e
2006: Elizabeth I
2007: Longford
Zlatni globus za najbolju glumicu u televizijskoj seriji – komedija ili mjuzikl
2000-e
2005: Mary-Louise Parker – Weeds u ulozi: Nancy Botwin
2006: America Ferrera – Ugly Betty u ulozi: Betty Suarez
Zlatni globus za najbolju miniseriju ili televizijski film
2000-e
2008: John Adams
2009: Grey Gardens
Ibn Haldun
Visoka politička služba
Vrativši se u Afriku, hafsidski sultan od Bougieje, Abu Abdallah, koji je bio Khaldunov drug u zatvoru, primio je Ibn Khalduna s velikom srdačnošću i imenovao ga svojim prvim ministrom. Tijekom tog razdoblja Ibn Khaldun je izvršio avanturističku misiju kako bi skupio poreze među lokalnim berberskim plemenima. Nakon smrti Abu Abdallaha 1366. Khaldun je još jednom promijenio strane i udružio se s vladarom od Tlemcena, Abu al-Abbasom. Nekoliko godina kasnije zarobio ga je Abdalaziz (Abd ul Aziz), koji je porazio sultana od Tlemcena i prisvojio prijestolje. Ibn Khaldun je zatim ušao u monašku ustanovu, te se zaokupio skolastičkim obvezama sve do 1370. godine kada ga je novi sultan poslao u Tlemcen. Nakon smrti Abd ul Aziza boravio je u Fezu, uživajući patronat i povjerenje regenta.
Zlatni globus za najbolju glumicu u televizijskoj seriji – komedija ili mjuzikl
2000-e
2007: Tina Fey – 30 Rock u ulozi: Liz Lemon
2008: Tina Fey – 30 Rock u ulozi: Liz Lemon
'2009: Toni Collette – United States of Tara'' u ulozi: Tara Gregson
Ibn Haldun
Visoka politička služba
Ibn Khaldunove političke vještine, pogotovo njegov dobar odnos s divljim berberskim plemenima, bile su visoko tražene među sjevernoafričkim vladarima, dok se on sam počeo umarati od politike i stalnih promjena odanosti. Godine 1375. Abu Hammu, abdalwadidski sultan od Tlemcena, poslao je Ibn Khalduna u misiju k plemenima Dawadida, pa je Ibn Khaldun odlučio potražiti sklonište kod jednih od berberskih plemena, Awlada Arifa iz središnjeg Alžira, u gradu Qalata Ibn Salami. Ondje je živio gotovo tri godine pod njihovom zaštitom, uzimajući prednost svoje osame da napiše Muqaddimu ("Uvod" u svoju planiranu povijest svijeta). U Ibn Salami ipak mu je nedostajala neophodna literatura da dovrši svoje djelo. Zato se 1378. vratio u Tunis kojega je u međuvremenu osvojio Abu al-Abbas, koji je uzeo Ibn Khalduna natrag u svoju službu. Ibn Khaldun se ondje posvetio gotovo isključivo svojim proučavanjima te je dovršio svoju povijest svijeta. Njegov odnos s Abu al-Abbasom ostao je napet, pošto je Abu al-Abbas sumnjao u njegovu lojalnost, posebice nakon što mu je Ibn Khaldun predstavio prijepis dovršene povijesti u kojoj je jednostavno izostavio uobičajeni panegirik upućen vladaru. Pod izgovorom odlaska na hadž u Meku - što niti jedan islamski vladar nije mogao jednostavno zabraniti - Ibn Khaldun je mogao napustiti Tunis te je otplovio u Aleksandriju.
Posljednje godine u Egiptu
U usporedbi s Magrebom Ibn Khaldun je morao osjetiti da je Egipat bio raj; on sam je zaista rekao "Onaj koji ga nije vidio, ne pozna moć islama." Dok su sve ostale islamske regije morale uhvatiti u koštac s pograničnim ratovima i unutarnjim sukobima, Egipat je pod Mamelucima doživio razdoblje ekonomskog prosperiteta i visoke kulture. Ali čak i u Egiptu, gdje je proveo ostatak svoga života, Ibn Khaldun nije mogao u potpunosti ostati izvan politike. 1384. godine egipatski sultan al-Malik udh-Dhahir Barquq učinio ga je profesorom Qamhiyyaha Madrasaha, te velikim kadijom (vrhovnim sucem) malikitske škole fiqha ili religijskog zakona (jedna od četiriju škola, malikitska škola, bila je široko raširena uglavnom u zapadnoj Africi). Njegova nastojanja u reformi naišla su na otpor, pa je nakon godine dana morao odstupiti sa sudačkog položaja. Pridonosni faktor njegovoj odluci da odstupi mogao bi biti težak udarac koji ga je pogodio 1384. kada je blizu aleksandrijske obale potonuo brod koji je prevozio njegovu ženu i djecu. Ibn Khaldun je nakon svega toga odlučio završiti hodočašće u Meku.
Nakon povratka u svibnju 1388. godine Ibn Khaldun se jače koncentrirao na čisto edukacijsku funkciju u različitim kairskim madrasama. Na dvoru je privremeno izgubio naklonost, pošto je tijekom pobuna protiv Barquqa - očigledno pod prinudom - zajedno s drugim kairskim pravnicima izdao fatvu protiv Barquqa. Kasniji odnosi s Barquqom vratili su se u normalno stanje, pa je još jednom imenovan malikitskim kadijom. Ukupno je bio pozvan na tu visoku službu šest puta, ali nije ju zbog raznih razloga nikada dulje zadržao.
Godine 1401. pod Barquqovim nasljednikom i sinom Farajom, Ibn Khaldun je sudjelovao u vojnom pohodu protiv mongolskog osvajača Timura koji je opkolio Damask. Khaldun je sumnjao u uspjeh pothvata i zaista nije želio napustiti Egipat. Njegove su sumnje bile opravdane, pošto je mladi i neiskusni Faraj, zabrinut oko pobune u Egiptu, prepustio u Siriji vlastitu vojsku samoj sebi i požurio kući. Ibn Khaldun je ostao u opkoljenom gradu sedam tjedana nakon čega je užadima spušten preko gradskih zidina u namjeri da pregovara s Timurom. Taj povijesni niz susreta Khaldun opsežno izvještava u svojoj autobiografiji. Timur ga je detaljno ispitivao o uvjetima u zemljama Magreba. Čak je na njegov zahtjev Ibn Khaldun napisao dugo izvješće o tome. Budući da je prepoznao Timurove namjere skrivene iza toga, nije oklijevao, na svom povratku u Egipat, da sastavi jednako opsežno izvješće o povijesti Tartara zajedno s karakternom studijom Timura. Sva svoja saznanja poslao je merinidskim vladarima u fezu.
Sljedećih pet godina Ibn Khaldun je proveo u Kairu dovršavajući svoju autobiografiju i svoju povijest svijeta, te djelujući kao učitelj i sudac. Umro je 17. ožujka 1406., mjesec dana nakon što je po šesti put izabran na službu malikitskog kadije.
Djela
Za razliku od većine arapskih učenjaka Ibn Khaldun je za sobom ostavio mali broj djela, ne uzimajući u obzir njegovu povijesti svijeta, Kitab al-`ibar. Značajno je da autobiografija ne aludira na te rukopise, što vjerojatno predlaže da je Ibn Khaldun vidio sebe najprije i najistaknutije kao povjesničara te je želio biti poznat ponajviše kao autor Kitab al-`ibara. Iz ostalih izvora poznato je nekoliko drugih djela uglavnom sastavljenih tijekom vremena koje je proveo u sjevernoj Africi i Španjolskoj. Svoju prvu knjigu lubab al-muhassal, koja je komentar na teologiju ar-Razija, napisao je sa 19 godina pod nadzorom svoga učitelja al-Âbilîja u Tunisu. Djelo o Sufizmu, ^sifa' al-sa'il, sastavio je oko 1373. u Fezu. Tijekom boravka na dvoru Muhameda V, sultana od Granade, Ibn Khaldun je sastavio djelo o logici, `allaqa li-l-sultan.
Kitab al-`ibar (puni naziv: Kitab al-'ibar wa-diwan al-mubtada' wa-l-_habar fi ayyam al-`arab wa-l-a^gam wa-l-barbar wa-man `A.sarahum min _dawi al-sultan al-akbar – Knjiga dokaza, zapis početaka i događaja iz dana Arapa, Perzijanaca, Berbera i njihovih moćnih suvremenika), Ibn Khaldunovo glavno djelo, početno je zamišljeno kao povijest Berbera. Kasnije se fokus proširio tako da u svom završnom obliku (uključujući vlastitu metodologiju i antropologiju) djelo predstavlja takozvanu "univerzalnu povijest". Podijeljeno je na sedam knjiga, od kojih se prva, Muqaddimah, smatra zasebnim djelom. Od druge do pete knjige pokrivena je povijest čovječanstva sve do vremena Ibn Khalduna. Šesta i sedma knjiga pokrivaju povijest Magreba i berberskih naroda. Budući da su te knjige temeljene na Ibn Khaldunovu osobnom poznavanju Berbera, one za današnje povjesničare predstavljaju stvarnu vrijednost Kitab al-`ibara.
Za sociologiju je zanimljivo da je Ibn Khaldun začeo središnji društveni sukob ("grad" protiv "pustinje") kao i teoriju (koristivši koncept "generacije") neophodnog gubitka moći osvajača gradova koji dolaze iz pustinje. Prema suvremenom arapskom učenjaku Sati'ju al-Husriju može se sugestirati da je Muqaddimah sociološko djelo koje u svojih šest knjiga u grubim crtama prikazuje opću sociologiju; sociologiju politike; sociologiju urbanog života; sociologiju ekonomije; sociologiju znanja. Djelo se temelji oko Ibn Khaldunova središnjeg koncepta asabije, ili "socijalne kohezije." Ta se kohezija spontano uzdiže u plemenima i drugim malim srodstvenim grupama, a može se intenzivirati i povećati pomoću religijske ideologije. Ibn Khaldunova analiza promatra kako ta kohezija vodi grupe do moći, ali u sebi sadrži klicu - psihološku, sociološku, ekonomsku, političku - propasti ili sloma grupe, što uzrokuje zamijenjivanje grupe nekom novom grupom, dinastijom ili carstvom koji će biti povezani jačom (ili barem mlađom i silovitijom) kohezijom.
Možda najučestalije citirano promatranje izvučeno iz Ibn Khaldunova djela jest, u laičkim terminima, zamisao da kada društvo postane velika civilizacija (te vjerojatno i dominantna kultura u regiji), nakon njegove visoke točke slijedi razdoblje propasti. To znači da sljedeća kohezivna grupa koja osvaja propadajuću civilizaciju je nasuprot njoj grupa barbara. Jednom kada barbari učvrste svoju kontrolu nad osvojenim društvom onda postaju privučeni rafiniranim aspektima poput pismenosti i umjetnosti, te ili asimiliraju ili prisvajaju takve kulturne običaje. Konačno nova skupina barbara osvaja prethodne barbare, te se sam proces ponavlja.
Država i društvo
Ibn Khaldun je u svojoj filozofiji oblikovao značajnu teoriju o cikličnom shvaćanju povijesti. Vjerovao je da se ciklusi mijenjaju svakih 120 godina. Budući da je proširio područje povijesti, koja je postala znanost o društvu, Ibn Khaldun se s pravom može smatrati pretečom sociologa. U njegovo vrijeme pojam ljudsko društvo nije postojao, pa je stoga da definira taj pojam uveo arapski pojam umran.
Dva osnovna tipa društva koja Khaldun izučava su: nomadi i sjedioci. Za nomade je specifičan primitivni način proizvodnje za vlastite potrebe, a svakako i asabija, odnosno, velika bliskost pripadnika plemena (koja se karakterizira krvnim srodstvom). Odnosi u plemenskoj zajednici regulirani su na etičko-običajnom principu, a ne na principu prava - pravo nastaje tak kada nastaje država. Sjedioci su tip društva koji sada više nije u stalnom pokretu i kojem stočarstvo nije primarna grana privrede, već i poljoprivreda. Sjedioci se javljaju s viškovima proizvodnje, koji dovode do prvih oblika razmjene i primitivne trgovine, a u krajnjoj mjeri do nastanka gradova (i daljnjeg razvoja).
Veoma važno je istaknuti da Ibn Khaldun prvi put razgraničava državu od društva (pa se tako razlikuje od grčke filozofije). Khaldun se koristi analizom načina proizvodnje i kroz njega objašnjava nastanak same države. Pri stvaranju države asabija ima presudnu ulogu, pa je svakako jedan od faktora prema kojima se mogu gledati smjene generacija, u zakonu o tri generacije i četiri faze.
O ekonomiji
"U ranim fazama države porezi su blagi u svojem pojavljivanju, ali ipak donose ogromne prihode…kako vrijeme prolazi, a kraljevi nasljeđuju jedni druge, oni gube svoje plemenske navike u korist civiliziranijih. Njihove potrebe i hitnosti rastu…uslijed raskoši u kojoj su bili doneseni. Stoga oni nameću svježe poreze na svoje predmete...[i] oštro povisuju stopu starih poreza radi povećanja svojih doprinosa…Ali učinci na poslovanje zbog tog porasta u oporezivanju čine ih osjetnima. Ljudi se ubrzo obeshrabre u poslu usporedivši svoju zaradu s bremenom njihovih poreza…kao posljedica toga proizvodnja opada, a s njom i doprinosi oporezivanja."
Ova sociološka teorija uključuje koncept koji je u ekonomiji poznat kao Lafferova krivulja (odnos između poreznih stopa i poreznih prihoda slijedi oblik preokrenutog slova U).
Zlatni globus za najbolju miniseriju ili televizijski film
2010-e
2010: ''Carlos
2011: Downton Abbey
2012: Game Change
2013: Behind the Candelabra
2014: Fargo
Ibn Haldun
Bilješka o Ibn Khaldunovoj upotrebi riječi "Arap"
Iz Lewisove knjige Arapi u povijesti str. 14-16 (1950.)
Neki tekstovi iz 1911 Encyclopædiae Britannicae
O Perzijancima
Iz Muqaddime:
Muqaddimah, preveo F. Rosenthal (III, str. 311-15, 271-4 [arapski]; R.N. Frye (str. 91)
Više informacija
Fatve:
FEST
FEST je međunarodni filmski festival koji se održava svake godine u Beogradu.
Prvi FEST
Prvi FEST je održan u Domu Sindikata između 8. i januara 1971. pod sloganom "Hrabri novi svet". Festival je otvoren filmom "Meš" Roberta Altmana.
Začetak festivala
Preteča FEST-a bila je "Politikina revija repriznih filmova". Ondašnji gradski funkcioner Milan Vukos organizatoru revije Milutinu Čoliću, novinaru "Politike", ponudio je sredstva da naredne godine upriliči festival.
Gledanost
Tokom prvog festivala 1971. godine na pet programa prikazana su ukupno 73 filma, koje je videlo oko 105.000 gledalaca. Rekord u gledanosti FEST je dostigao 1977. godine, kada su zabeležena 252.332 gledaoca.
Tokom 1990-ih festival je upao u krizu. Godina 1993. i 1994. nije ni održan, a 1997. je prekinut u znak protesta protiv policijske intervencije na Brankovom mostu.
FEST-ove premijere
1970-ih tadašnja je Radiotelevizija Beograd u okviru programa JRT-a počela prva dva-tri mjeseca svake godine utorkom emitirati ciklus igranih filmova zvan FEST-ove premijere. U okviru njega su se emitirali filmovi premijerno prikazani na FEST-u.
San Concordio di Moriano, Lucca
San Concordio di Moriano je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 137 m.
Quartaie, Genoa
Quartaie je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
Los Lampaces, Tzitzio
Los Lampaces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 820 m.
Spangdahlem
Špangdalem je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 804 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232311.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Špangdalem se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 305 metara. Površina opštine iznosi 13,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 804 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 60 stanovnika/km².
El Puerto sin Agua, Tamasopo
El Puerto sin Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 861 m.
Cerro Verde, Zapotitlán Tablas
Cerro Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zapotitlán Tablas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 227 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2631 m.
Plain Dealing, Louisiana
Plejn Diling je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.015, što je 56 (-5,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Isidro Buenavista, Santa María Peñoles
San Isidro Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Peñoles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 282 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2237 m.
Rolf Sievert
mini|desno|200px|Rolf Maximilian Sievert
Rolf Maximilian Sievert (Stockholm, 6. svibnja 1896. – 3. listopada 1966.) je bio švedski fizičar, koji je najpoznatiji po svom doprinosu u proučavanju bioloških utjecaja ionizirajućeg zračenja.
Rolf Sievert je bio profesor i voditelj labaratorija za ispitivanje radioaktivnosti u Karolinskom institutu u Stockholmu od 1924. do 1937. Bio je začetnik u mjerenju apsorbiranih doza ionizirajućeg zračenja i njihovom utjecaju na pojavu raka. Nakon toga se više bavio utjecajem malih doza zračenja na zdravlje ljudi. Osnivač je nekoliko udruženja koji su se bavili utjecajem radioaktivnosti. Izumio je i čitav niz mjernih instrumenata za mjerenje ekvivalentnih doza ionizirajućeg zračenja.
Od 1979., u njegovu čast je uvedena SI izvedena mjerna jedinica sievert (kratica: Sv), kojom se mjeri ekvivalentna doza ionizirajućeg zračenja.
Gaiano, Salerno
Gaiano je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 993 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 425 m.
Wes Chatham
John Wesley Chatham (rođen 11. listopada 1978.) je američki glumac.
Pojavio se u filmovima kao što su In the Valley of Elah, W., The Help i The Philly Kid, a imao je i ulogu Castora u The Hunger Games: Mockingjay – Part 1 i The Hunger Games: Mockingjay – Part 2. Trenutno utjelovljuje Amosa Burtona u Syfyjevoj seriji The Expanse.
Обреж (Пећинци)
Обреж је насеље у Србији у општини Пећинци у Сремском округу. Према попису из 2011. било је 1308 становника.
Демографија
У насељу Обреж живи 1083 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 38,8 година (36,2 код мушкараца и 41,5 код жена). У насељу има 431 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,25.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
El Pino, Batopilas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1410 m.
Paseo Puente Viejo, Tonalá
Paseo Puente Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2668 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1552 m.
Keisha Castle-Hughes
Keisha Castle-Hughes (24. mart 1990- ) je australsko-novozelandska filmska glumica koja je u dobi od 11 godina postala poznata zahvaljujući ulozi Paikee "Pai" Apirane u filmu Whale Rider 2002. godine. Film, koji je dobio brojna priznanja i nagrade, je Keishi Castle-Hughes donio nominaciju za Oscara za najbolju glumicu, učinivši ju je najmlađom osobom ikada nominiranom u historiji te nagrade.
Perla del Pacífico, Playas de Rosarito
Perla del Pacífico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Vlasi (Pirot)
Vlasi je naselje u Srbiji koje administrativno pripada opštini Pirot u Pirotskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 71 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 138 stanovnika).
Perla del Pacífico, Playas de Rosarito
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Keisha Castle-Hughes
Godine 2005. Castle-Hughes' je imala malu ulogu Kraljice Apailane u filmu Star Wars Episode III: Revenge of the Sith. Godine 2006. je imala zapažen nastup u ulozi Djevice Marije u filmu The Nativity Story.
Vlasi (Pirot)
Demografija
Stanovništvo u ovom naselju je mešoviti srpsko i bugarsko. U poslednjim decenijama dvadesetog veka selo je doživelo izrazitu depopulaciju i stanovništvo se smanjilo na desetinu nekadašnjeg.
Norris, Illinois
Noris je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 213, što je 19 (9,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kuda idu divlje svinje
Kuda idu divlje svinje je jugoslavenska dramska serija serija originalno prikazana 1971. na programu RTV Zagreb u okviru mreže JRT. Radnjom je smještena u drugog svjetskog rata te predstavlja jedno od prvih ostvarenja koja je prikazivala te događaje iz perspektive apolitičnih protagonista, odnosno kriminalaca koji u ratnom kaosu vide priliku za brzu zaradu. Ljubiši Samardžiću, koji je tumačio lik živopisnog krijumčarskog vođe Crnog roka, je to bila jedna od najuspješnijih uloga. Kada je JRT reprizirala seriju 1980-ih, popularnost serije je pretočena u strip pod naslovom Crni Roko.
Sadržaj
Radnja se zbiva u okolici Zagreba, od 1941. do kraja 1943. godine. U središtu radnje su dvije suparničke grupe krijumčara: jednu, slabiju, čine braća Gavran-Crni Rok, koji je među braćom neosporni vođa, Šarac i Plik, a drugu, jaču, čine arogantni vođa Veriga, nespretni potrčko Moljac te razbijači Romel i Grizl. Osim s Verigom, braća Gavran se sukobljavaju i s Nijemcima i s ustaškim redarstvom. Na čelu redarstva nalaze se šef Kamilo Lisac i njegov najbolji agent Šojka. U sklopu redarstva se nalazi i oružnički podnarednik Mile Vrbica, koji je blizak prijatelj braće Gavran te drži stražu njihovom kriminalu u zamjenu za pola zarade. U pozadini radnje nalaze se komunistički ilegalci na čelu s neuhvatljivim Čapljom, čiji je blizak suradnik Veno, stariji brat Gavranovih...
Dundo Maroje
„Dundo Maroje“ je najpoznatija komedija Marina Držića. Prikazana je prvi put, kako se najčešće navodi, početkom februara 1551. godine, u sali Velikog vijeća Dubrovačke republike, od strane Pomet-družine, mada postoje osnovane sumnje u verodostojnost ovog podatka.
Osnovni podaci o komediji „Dundo Maroje“
Komediju „Dundo Maroje“, kao ni ostale svoje dramske tekstove u prozi, Marin Držić nije štampao za života. Nije sačuvan ni njen originalni rukopis, već samo prepis iz druge polovine XVI veka, kojem uz to, nedostaje kraj. Prvi put je ova Držićeva komedija odštampana tek 1876. godine, a do novog postavljenja na pozornicu dela u celini, tek drugog po redu, došlo je tek sedamdesetak godina posle toga - 1938. godine. Narodno kazalište u Zagrebu je tada izvelo „Dunda Maroja“, tačnije, adaptirani tekst Marka Foteza, koji je i režirao predstavu. U novije vreme je Držićev „Dundo Maroje“ doživeo niz izdanja i pozorišnih izvođenja, a u velikoj meri je i zaokupio pažnju proučavalaca književnih tekstova, podjednako i hrvatskih i srpskih, a i nekih stranih.
Kratka sadržina ("argument") komedije
Dundo Maroje je poslao sina Mara u Italiju da trguje, davši mu pet hiljada dukata. Ovaj se, međutim, nije pridržavao očevih saveta i umesto da ode iz Jakina (Ankone) u Firencu (pa u Sofiju), odlazi u Rim. Tu, u Rimu, rasipa očevo blago, kupujući poklone kurtizani Lauri. Dundo Maroje, saznavši za sinovljevo „loše vladanje“, odlazi u Rim, i stiže pred Laurinu kuću. Namera mu je da spasi bar nešto od svoje imovine. U Rim stiže i Marova verenica Pera, preobučena „na mušku“, a tu su i drugi "našijenci“. U Rimu živi i Marov suparnik Ugo Tudešak, zaljubljen (u Lauru) i uvek pripit. Tu su i Pomet, Ugov sluga, i Popiva, Marov sluga. Oni su, u stvari, režiseri svih glavnih događaja i nadmeću se u tome ko će bolje ugoditi svome gospodaru. Drugim, rečima, „ceo komad je jedan duel između njih, duel između oštroumlja i dovitljivosti“. Pomet i Popiva su suparnici i što se tiče Petrunjele, Laurine sluškinje. Maroje i Maro se (u drugom činu) susreću, ali se sin pravi da ne poznaje oca, koga stražari hvataju i hapse. Međutim, Pomet, veštom igrom, izdejstvuje da Popiva nagovori svoga gospodara da, novcem pozajmljenim od Laure, privremeno (od Sadija Jevrejina) zakupi magacin sa robom i, preobučen iz plemićkog u trgovačko odelo, pokaže svom ocu Maroju taj magacin. Sve se ovo dešava u trećem činu komedije, koji je, zapravo, njena kulminacija. U četvrtom činu Dundo Maroje osvetnički koristi novonastalu situaciju i nove mogućnosti, uzima svu robu iz magacina i pravi se (sada on!) da ne poznaje sina. Pomet, konačno, preuzima sve niti radnje u svoje ruke. Kurtizana Laura, zapravo, ćerka bogatog plemića Ondarda iz Auzburga, što će reći, bogata naslednica. Zbog ovog otkrića Pomet dobija i nagradu od sto škuda. Njemu, dakle, polazi za rukom da „pobedi i izbaci mladog ljubavnika i iz milosti očeve i milosti kurtizane“. Sam završetak komedije nam nije poznat, ali se, već i na osnovu prologa, može naslutiti da će se sve „svršit u veselje“. Mihovil Kombol (u „Povijesti hrvatske književnosti do narodnog preporoda“, iz 1945. godine) pretpostavlja „da će se Laura udati za Nijemca Uga, dok će se Maro, nadmudren od oca i osramoćen pred Laurom, vratiti s vjerenicom u Dubrovnik, gde će mu uostalom, sudeći po nekim upravo pristiglim listinama, nekaka baština pomoći da zaboravi svoje mladenačke ludorije“. (Mihovil Kombol će napisati i „Nadopunu `Dunda Maroja`" - 1955. godine -. zapravo, završetak komedije, onakav kakvim ga je on zamišljao.)
Ekranizacije
U Jugoslaviji je Dundo Maroje bio ekraniziran dva puta kao TV-drama - godine 1959. u produkciji RTV Beograd i godine 1983. u produkciji RTV Zagreb.
Opatija (vjerska institucija)
Opatija (od latinske riječi abbatia – "samostan", što je izvedeno od riječi abbat, abbas – "opat") ) je naziv za autonomnu (sui juris ) redovničku zajednicu katoličke crkve kojom upravlja opat ili opatica.
3-Hidroksiizobutiril-KoA
3-Hidroksiizobutiril-KoA je organsko jedinjenje, koje sadrži 25 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 853,623 Da.
Opatija (vjerska institucija)
To je ujedno i naziv za kompleks zgrada te zajednice – samostan. Za srednjeg vijeka opatije su bile jezgra oko kojih bi se formirala naselja, zbog tog mnoga naselja i gradovi imaju u svom imenu riječ opatija (abbazia, abbey – kao grad Opatija) ili badija (npr. otok Badija kod Korčule.
Historija
thumb|260px|left| [[Opatija Cluny]] Monaštvo se počelo širiti po Zapadnoj Evropi od 4. vijeka, kao moda sa istoka, prvi monasi živjeli su kao pustinjaci i nisu imali nikakva imanja. Prve monaške zajednice na Zapadu (6. vijek) koristile su postojeće građevine, benediktinci sv.Benedikta Neronovu vilu u Subiacu, a kasnije Apolonov hram u Monte Cassinu, ili špilje i drvene kolibe kakve je koristio sv. Martin u Toursu. Malo je tog sačuvanog ostalo od prvih irskih monaških zajednica iz Opatija Luxeuil, Fontenay ili Bobbio, koje su imale veliki kulturni značaj, anticipirajući strukturu i gradnju velikih ranosrednjovjekovnih samostana.
U ranom srednjem vijeku, razvojem feudalizma i donacionalnog prava, samostani i biskupije su se sve više profilirali kao imanja, dodjeljena od raznih vladara i feudalaca Tako da se od 8. vijeka počeo širiti naziv - opatija, a značio je prije svega - zemljišno dobro koje pripada samostanu, a prihod opatu.
Protiv takvog stanja stvari pokrenuta je u 11. vijeku klinijevska obnova u Opatiji Cluny, nakon koje pojedine manje opatije više nisu bile samostalne, nego podređene centralnoj opatiji, stvarajući tako veću zajednicu. Istovremeno se te samostane nastojalo izuzeti iz biskupske vlasti i podrediti ih izravno Vatikanu, kako bi bile autonomnije.
U to je doba naziv opatija počeo ponovno označavati kompleks samostanskih zgrada, a ne više feudalno dobro. Kraj 11. i početak 12. vijeka bio je vrhunac benediktinskih opatija; Monte Cassino, Opatija Cluny, a tad su se pojavile i druge monaške zajednice sa strožim pravilima kartuzijanci i cisterciti sa vlastitim tipom samostana. Cisterciti su se brzo proširili Evropom, gradili su svoje samostane na čvrstom modularnom principu, i počeli graditi pojedine zgrade izvan zidina (ambulanta, staje, itd..) Klaustar naslonjen na zidove crkve, je i nadalje bio mjesto za trenutke zajedničkog života, ali je kapitul na istočnoj strani iznad kog je podignut dormitorij dobio na većoj važnosti. Oni su počeli graditi i neki sistem kanalizacionih kanala, ali su i nadalje bili seoska zajednica okrenuta poljoprivredi. Tek nakon pojave novih redova u 13. vijeku franjevci, dominikanci koji su uspjeli steći privilegirani status sa gradskim komunama, grade se samostani po gradovima.
Struktura opatije
Pravi obrazac za izgradnju opatija, bila je Opatija Sankt Gallen koja daje sliku tipičnog monaškog kompleksa 9. vijeka. To je bio složeni arhitektonski organizam podignut oko crkve bazilikalnoga tipa, unaokolo klaustra podignute su redovničke zgrade, sa kapitulom (dvorana za sastanke), bibliotekom, dormitorijem, blagovaonicom (refektorij). Odvojene od njih podignute su razno razne zgrade za radionice, ambulantu, skladišta, opatov stan, staje za stoku... Prema tom obrascu, koji se zadržao kroz čitav srednji vijek, po svoj Evropi podignute su brojne opatije u romaničkom i gotičkom stilu, koje su za ono vrijeme predstavljale ne samo vjerske, već i centre pismenosti, kulture i trezore znanja prethodnih vijekova.
Spavaonica (dormitorij) je najčešće građena iznad refektorija na istočnoj strani klaustra, ona je bila povezana sa crkvom dnevnim stepeništem preko hodnika uz klaustar, ali i sa noćnim stepeništem koje je vodilo direktno do crkve. Zapadna strana klaustra bila je namjenjena za kontakte sa vanjskim svijetom. Tu se nalazila soba za milodare (almosener), ćelije za goste, podrumi i staje. U tom dijelu blizu glavnog ulaza u kompleks, nalazile su se i prostorije (ili zgrada) opata,. Na južnoj strani klaustra, bila je centralna kuhinja, pivovara i razne radionice (kovačka, bačvarska, postolarska, sedlarska, emajlerska..) Iza njih prostirao se pojas prostorija uzgoju stoke i poljoprivredi.
Važna zgrada unutar zidina opatije bio je novicij (za smještaj novih fratara), on je prema običaju tadašnjih bolnica bio prostor potpune izolacije, sa vlastotom kapelom, kupaonom, blagovaonom, kuhinjom i ​​vrtom. Važni objekt bila je i Ljekarnička zgrada, sa vrtom ljekovitog bilja i malom priručnom ambulantom.
Najviše se opatija izgradilo po Francuskoj, jedna od najimpresivnijih bila je benediktinska opatija podignuta 966. na stjenovitom otoku Mont-Saint-Michel.
Springfield, Vermont
Springfild je grad u okrugu Vindzor, u američkoj državi Vermont. Po popisu iz 2000. godine grad ima 9.078 stanovnika, 3.886 domaćinstava i 2.498 porodica. Osnovan je oko 1761. godine. Nalazi se u centru regiona doline Prisižon, centru vermontske industrije.
Springfild u Vermontu je bio izabran među 14 istoimenih američkih gradova koji su se prijavili na konkurs za grad u kome će se održati premijera prvog filma o Simpsonovima. Premijera je održana 21. jula 2007. godine.
The Saint Strikes Back
The Saint in New York je američki crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1939. godine u režiji Johna Farrowa. Predstavlja drugi po redu film iz RKO-ve serije o Simonu Templaru, odnosno ekranizaciju romana She Was o Lady britanskog pisca Leslieja Charterisa. U njemu je, nakon prvog filma The Saint in New York naslovnu ulogu od Louisa Haywarda preuzeo George Sanders. Radnja prikazuje kako Simon Templar dolazi u San Francisco gdje postaje predmetom policijske istrage, ali i sam nastoji razotkriti slučaj korupcije zbog koga će se sresti sa bandom provalnika koju vodi kćer bivšeg policajca (čiji lik tumači Wendy Barrie). Barrie će se pojaviti u još nekoliko filmova iz serije, mada uvijek u različitim ulogama.
Estación Agrarios, Tampico Alto
Estación Agrarios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Warner Bros.
Warner Bros. (službeno ime Warner Brothers Pictures Inc.), američka kompanija za proizvodnju i distribuciju filmova. Jedna je od najznačajnijih filmskih kompaniji u Hollywoodu. Sjedište studija nalazi se danas u Burbanku, Kalifornija.
Senzor vlažnosti tla
Senzor vlažnosti tla meri nivo vlage u tlu. Najčešći oblik senzora koji se koristi uz Arduino mikrokontroler nosi oznaku FC-28. Njegov glavni merni deo predstavljaju dve provodne nožice koje se zabadaju u tlo.
Warner Bros.
Povijest
Kompaniju su 1923. godine osnovala braća Jack, Harry, Albert i Samuel Warner. Postala je jedan od vodećih hollywoodskih studija nakon prikazivanja prvog zvučnog filma The Jazz Singer 1927. godine.
Senzor vlažnosti tla
Informacija o količini vlage u zemlji može biti veoma korisna u mnogim praktičnim primenama.
Princip rada
Princip rada je vrlo jednostavan. Na jednu nožicu se dovodi napon od pet volti preko otpornika od deset kilooma, a na drugu uzemljenje. Otpornik u kombinaciji sa otporom tla ima ulogu razdelnika napona, pa se na osnovu toga formira vrednost izlaznog signala. Kada je u tlu prisutno više vlage, smanjuje se otpor i raste provodljivost. Drugim rečima, ukoliko je tlo u potpunosti suvo, otpornost dobija beskonačnu vrednost i napon na izlazu je blizak nivou od 5V. Sa druge strane, ako imamo veliko prisustvo vode, zbog niskog otpora na izlazu dobijamo nisku vrednost napona.
Warner Bros.
Povijest
Godine 1971. spaja se s diskografskim kompanijama dobivši ime Warner Communications Inc, a 1989. udružila se s kompanijom Time-Life Inc. i danas je dio medijskog koncerna Time Warner. Godine 2001. Time Warner se udružio s kompanijom America Online Inc. oformivši AOL Time Warner.
Shawn Doyle
Shawn Doyle (rođen 19. rujna 1968.) je kanadski glumac.
El Potrero, Tzitzio
El Potrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1920 m.
Moi, Bâlteni
Moi je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Bâlteni.
Rogani, Messina
Rogani je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Internet stvari
Spajanje uređaja može biti bežično i omogućava nove mogućnosti za međusobnu interakciju ne samo između različitih sustava i donosi nove mogućnosti njihove kontrole, praćenje i pružanje naprednih usluga. To mogu biti primjerice hladnjaci, perilice, ili razni sigurnosni sustavi.
Rogani, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
Internet stvari
Pojam je skovao Peter T. Lewis.
Internet stvari postaje veliki posao budućnosti. Prema nedavnoj Gartnerovoj analizi 15 posto kompanija već koristi IoT u svom poslovanju, najčešće logistici. Taj postotak brzo će rasti u sljedećim godinama.
Internet stvari omogućuje integraciju ogromne količine uređaja koji imaju ugrađene određene senzore koji više ili manje samostalno komuniciraju jedni s drugima i sa raznim aplikacijama.
Mogu biti tri vrste komunikacije:
Procjenjuje se da će se u bliskoj budućnosti povezati 200 milijardi uređaja. Vrijednost tržišta projicirana je na 80 milijarda dolara.
Neoimpresionizam
mini|desno|400px|Nedelja popodne na ostrvu La Grand Žat, 1884
Neoimpresionisti su deo postimpresionističkog pravca u slikarstvu, naslednika impresionizma. Neoimpresionizam se izdvaja od postimpresioniza na planu slikarske tehnike koju koristi, a koja se naziva poentilizam ili divizionizam. Iako koriste ovu novu tehniku, slikari neoimpresionisti se interesuju za iste teme savremenog života kao i postimresionisti : urbani pejzaži, predgrađa, obale mora. Najpoznatiji predstavnici neoimpresionizma su Žorž Sera i Pol Sinjak.
Slikar Žorž Sera, osnivač neoimpresionizma, produbljuje savremene teorije o bojama, i zamenjuje dotadašnju praksu mešanja boja na paleti ili direktno na platnu, postavljanjem bezbroj izdvojenih tačaka čiste boje direktno na platno. Utisak celovitosti forme se dobija optičkim mešanjem koje nastaje u oku posmatrača.
Neki od slikara neoimpresionizna su prošli kroz fazu impresionizma. Neoimpresionizam predstavlja u isto vreme njegov dalji razvoj i kasnu fazu, odnosno reakciju na impresionizam. Sera je pokušao da slici vrati formu, ugroženu dotadašnjom praksom impresionista. To je postizao primenjujući niski izvor svetlosti i izdužene senke.
Sera je svoju tehniku nazivao divizionizam. Pol Sinjak, koji nakon smrti Sera staje na čelo pokreta, je ovu tehniku nazivao poentilizam.
Literatura
1. Istorija umetnosti, H.W. JANSON, Beograd, 1982.
2. Opšta istorija umenosti, ĐINA PIKSEL, Beograd, 1974.
3. Kako prepoznati umetnost, Ljubljana, 1980.
4. Istorija slikarstva, Fernand Hazar, Beograd, 1973.
La Curva, Soto la Marina
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 100 m.
Ranchería el Pinole, Balleza
Ranchería el Pinole je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2666 m.
Pukovnik
Pukovnik je visoki oficirski čin u kopnenoj vojsci, i u ratnim zrakoplovstvima nekih država.
U većini država pukovnik je najniži čin ispod čina generala.
Pukovnik također postoji kao čin u pojedinim policijskim službama i vatrogastvu.
Meronim
Meronimi (grč. meros = dio, onoma = ime) leksemi su u semantičkome, odnosno značenjskome odnosu. Meronimija predstavlja odnos dviju riječi od kojih je prva dio neke cjeline, a druga ta cjelina.
Torijum
Zastupljenost: torijum je zastupljen u Zemljinoj kori u količini od 12 ppm. Najvažniji minerali su mu :
Torijum je otkriven 1828. godine od strane švedskog hemičara Jönsa Jacoba Berzeliusa.
Opština Hemeiuși, Bacău
Hemeiuși je opština u Rumuniji u okrugu Bakau.
Spay
Špaj je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 86 opštinskih središta okruga Majen-Koblenc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.932 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7137223.