cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hindasvint
Uprkos svojim poodmaklim godinama (imao je 79. godina kad je stupio na presto), veteran Leovigildovih religioznih pohoda nakon napuštanja arijanstva, uspeo je da svojom snagom i voljom prisili plemstvo i kuriju na poslušnost. Pogubio je 200 pripadnika visokog gotskog plemstva i oko 500 pripadnika nižeg gotskog plemstva, mnogo njih proterao i konfiskovao im imovinu, a sve to pre nego što je bilo kakav ustanak izbio, bez suđenja ni istrage, samo iz ubeđenja da se sprema ustanak.
Sedmi Sabor u Toledu, održan 16. oktobra 646. godine, podržao je ove mere i pooštrio kazne za one koji se dignu protiv kralja, i proširio ih i na sveštena lica koja bi podržala uzurpatore i pobunjenike. Međutim, ovim merama, Hindasvint je uspeo da donese mir i red u kraljevstvo.
Hindasvint je takođe pokušao da uspostavi naslednu monarhiju time što je 20. januara 648. godine naterao Braulija od Saragose da proglasi njegovog sina, Rekesvinta, za suvladara. Od tog dana pa do Hindasvintove smrti, njegov sin je bio zapravo pravi vladar Vizigota.
Uprkos svojoj nemilosrdnoj politici, Hindasvint je u crkvenim analima zabeležen kao veliki dobročinitelj crkve koji joj je poklonio mnogo zemlje i dao mnoge privilegije. Unapredio je javnu imovinu konfiskovanim imanjima plemstva koje je proterao i pogubio, a takođe je i poboljšao metode oporezivanja. Na vojnom planu, preduzeo je pohode protiv buntovnih Baska i Luzitanaca.
Hindasvint kao zakonodavac
Kao zakonodavac, doneo je mnoge zakone u oblasti građanskog prava. Uz pomoć Braulija, biskupa Saragose, počeo je izradu teritorijalnog zakona koji bi obuhvatao i gotsko i hispanorimsko stanovništvo. Hindasvintova „Knjiga zakona“, objavljena je u svojoj osnovnoj varijanti, nakon dve godine od početka radova na njoj. Tokom cele Hindasvintove vladavine, ovaj zakonik se poboljšavao, da bi ga konačno završio njegov sin 654. godine. Između 643. i 644. zamenio je Alarikov zakonik koji su koristili Hispanorimljani i Leovigildov kodeks koji su koristili Goti.
Prema Edvardu Gibonu, tokom Hindasvintove vladavine muslimani su otpočeli svoje prve napade na Hispaniju. Hindasvint je svoje poslednje godine proveo u molitvi za spasenje svoje duše. Osnovao je manastir San Roman de la Orniha pored reke Duero, kako bi počivao pored svoje žene Resiberge. S druge strane, za Eugenija II, biskupa Toleda, Hindasvint je bio „neznabožnik, nepravedan i nemoralan“.
Opština Craiova, Dolj
Craiova je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Frankenmuth, Michigan
Frankenmut je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.944 stanovnika.
Opština Craiova, Dolj
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
Frankenmuth, Michigan
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 4.944 stanovnika, što je 106 (2,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Bustamante, Villa de Guadalupe
Bustamante je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Guadalupe.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1872 m.
Vlastiti aranžman
Vlastiti aranžman je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1982. godine. Režirao ju je Ivan Hetrich po scenariju Pavla Pavličića. Radnja se događa u jednom stanu gdje se radi dočeka Nove godine okupljaju pripadnici društvene elite, a za kojeg se prilikom proslave počne činiti da su ga opsjeli duhovi.
P2RY8
P2RY8 (P2Y purinoceptor 8) je protein je protein koji je kod ljudi kodiran genom.
Opština Irimbo, Michoacán
Irimbo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Strasatto, Palermo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 789 m.
Opština Irimbo, Michoacán
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 8161 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2213 m.
Loma Corazón, Santiago Tlazoyaltepec
Loma Corazón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tlazoyaltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 144 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2684 m.
Las Vegas, Manuel Doblado
Las Vegas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1752 m.
Laška vas (Laško, Slovenija)
Laška vas je naselje u slovenskoj Općini Laškom. Laška vas se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 75 stanovnika.
Cuban Giants
Cuban Giants, također poznat pod nazivom Babylon Black Panthers, bio je američki crnački profesionalni bejzbol klub, za koga mnogi drže da je bio prvi takve vrste u historiji.
Pezzolo, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 421 m.
Cuban Giants
Osnovan je godine 1885. u hotelu Argyle u ljetovalištu Babylon u blizini New Yorka. Članovi tima su pokazali veliku vještinu i tukli mnoge amaterske bjelačke timove da ih je zapazio sportski menadžer Walter Cook. Nastojeći ih promovirati, a da istovremeno ne izaziva rasne predrasude, Cook ih je nazvao "Cuban Giants" (Kubanski divovi), iako nijedan od igrača nije bio Kubanac. U to doba je bilo uobičajeno koristiti izraz "kubanski", "arapski" ili "španski" umjesto izraza "crni" ili "Negro." Sljedećih dvadesetak godina Cuban Giants su ostali jedan od najvećih klubova crnačkog bejzbola u Americi.
Godine 1887. i 1888. se klub ovjenčao titulom "svjetskih prvaka među obojenima".
El Cobano, Técpan de Galeana
El Cobano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 278 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Promises! Promises!
'Promises! Promises!' je američka filmska komedija snimljena 1963. godine u režiji Kinga Donovana, poznat kao prvi moderni hollywoodski mainstream film u kome se glavna zvijezda pojavila gola.
Protagonistica, koju tumači Jayne Mansfield, je žena koja želi dobiti dijete, ali joj to njen poslom preozaokupljen muž (koga tumači producent filma Tommy Noonan) nema vremena pružiti. Radnja prikazuje kako ga na kraju nagovori da odu na krstarenje gdje upoznaju drugi bračni par (koga tumači Marie McDonald i Mansfieldin tadašnji suprug Mickey Hargitay) te nakon konzumnacije velikih količina obje žene završe trudne ne znajući tko su pravi očevi.
Sam je film snimljen sa relativno skromnim budžetom, a producentima je ispočetka bilo jasno da, s obzirom na scene golotinje, nemaju nikakve šanse dobiti odobrenje hollywoodskog cenzorskog odbora, čiji je strogi Kodeks izričito zabranjivao takve scene. Međutim, već tada su pojedini producenti i studiji napravili presedane snimajući filmove bez cenzorskog certifikata te ih kasnije distribuirali u velikim gradovima, čije je tržište bilo dovoljno veliko da povrati troškove snimanja. ''Promises! Promises!'' je, pak, čak i u takvim okolnostima bio predmetom auto-cenzure; verzija koja se pojavila u kino-dvoranam je bila skraćena, odnosno golotinja Jayne Mansfield se svodila na nekoliko kratkih kadrova na kojima je snimana s leđa. Kada se pojavio u kino-dvoranama, bio je gotovo jednodušno osuđen od kritike, odnosno proglašen "jeftinim trikom", odnosno očajničkim potezom Jayne Mansfield u svrhu obnove karijere. Usprkos toga, kao i službenih zabrana u pojedinim gradovima kao što je Cleveland, ''Promises! Promises!'' je imao solidan uspjeh, a Mansfield je nakratko ponovno u anektama postala jedna od najpopularnijih hollywoodskih glumica.
Ubrzo se počela prikazivati i integralna verzija gdje se Mansfield pojavljuje u toplesu. Također su se počele prodavati i kopije filma na formatu Super 8 predviđenom za kućne kino-projektore, a "problematične" scene iz filma su kasnije postali dijelom dokumentarnog mondo filma The Wild, Wild World of Jayne Mansfield iz 1968. godine.
Hohenölsen
Hoenelsen je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Grajc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 664 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16076031.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Grajc Hoenelsen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Grajc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 372 metra. Površina opštine iznosi 6,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 664 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 102 stanovnika/km².
Branka Bakšić Mitić
Branka Bakšić Mitić (rođena 1961. godine) humanitarna je aktivistkinja i dogradonačelnica Gline iz redova srpske nacionalne manjine izabrana kao neovisna 'kandidatkinja grupe birača'. Dobitnica je nagrade za Strašne žene Fierce Women WoW koju joj je dodijelio portal VoxFeminae.net za njezin doprinos rodnoj ravnopravnosti i socijalnoj pravednosti u Hrvatskoj. Zajedno s Majom Sever i Matejom Medlobi pokrenula je inicijativu Ljudi za ljude koja u Zagrebu organizira prikupljanje pomoći za stanovništvo Banije koje živi u teškim materijalnim uslovima. Široj javnosti postala je poznata zbog svojeg djelovanja na terenu nakon potresa kod Petrinje 2020. Tim povodom pozvana je kao gošća emisije Nedjeljom u dva 3. januara 2021.
Biografija
Branka Bakšić Mitić sa 10 je godina ostala bez oca te je odrasla uz samohranu majku. Udana je i ima kćer Maju i unuku Andreju. Početak rata sa porodicom ju je dočekao u Njemačkoj gdje je ostala određeno vrijeme nakon čega se preselila u Zagreb. U Glinu se vratila 2010. godine.
Na kandidaturu na lokalnim izborima 2017. nagovorili su je prijatelji koji su sakupili i potrebne potpise. Nakon što je izabrana, Branka Bakšić Mitić istakla je kako kao zamjenica gradonačelnika nema nikakve ovlasti kao i da joj je grad odbio i zahtjev za korištenje službenog vozila u svrhu dostave humanitarne pomoći.
24. 1.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
24. januar/siječanj (24. 1.) je 24. dan godine po gregorijanskom kalendaru. Do kraja godine ima još 341 dan (342 dana u prijestupnoj godini).
Rođenja
.
Smrti
.
Praznici i dani sećanja
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Azadirahtin
Azadirahtin je organsko jedinjenje, koje sadrži 35 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 720,714 Da.
Gorno Orizari (Bitolj)
Gornji Orizari su naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Gornji Orizari pripadaju opštini Bitolj.
Mox McQuery
William Thomas "Mox" McQuery (28.6. 1861 - 12.6. 1900.) bio je američki bejzbol igrač na položaju prvog basemana. Igrao je Cincinnati Outlaw Reds (1884) u Union Associationu, Detroit Wolverines (1885) i Kansas City Cowboys (1886), oba u National Leagueu, te Syracuse Stars (1890) i Washington Statesmen (1891), oba u American Associationu. He was a native of Garrard County, Kentucky. Dana 28. 9. 1885 je uspio udarati u krugu protiv Providence Graysa u detroitskom Recreation Park. Wolverines su tada pobijedili s 14-2.
Gorno Orizari (Bitolj)
Prirodni uslovi
Naselje Gornji Orizari je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 3 km severno, pa su zapravo predgrađe.
Mox McQuery
Ukupno je u karijeri odigrao 417 utakmica, zabilježio 429 hitova, 13 home runova, 160 RBIja, 231 runsova, i imao prosjek udaraca.271.
Gorno Orizari (Bitolj)
Prirodni uslovi
Gornji Orizari se nalaze u zapadnom delu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naseljski atar je na istoku ravničarski, dok se na zapadu izdiže Oblakovska planina. Istočno od sela teče Crna reka. Nadmorska visina naselja je približno 600 metara.
Mox McQuery
Nakon završetka karijere se u gradu Covington u Kentuckyju zaposlio kao policajac. Prilikom patrole je zaustavio omnibus u kojem su se vozila kriminalca tražena za ubojstvo. Oni su otvorili vatru, pogodili ga u grudi, te je kasnije umro od ozljeda. "Big Mox" je sahranjen na covingtonskom groblju Linden Grove.
Gorno Orizari (Bitolj)
Prirodni uslovi
Klima u naselju je umerenokontinentalna.
Stanovništvo
Gornji Orizari su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 2.454 stanovnika.
Pretežno stanovništvo po poslednjem popisu su etnički Makedonci (99%), a ostalo su mahom Cigani. Većinska veroispovest bio je pravoslavlje.
Malaterra, Asti
Malaterra je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Rimske terme
Rimske terme (od grčkog θερμός thermos = vruć) bilo je javno kupalište za Antičkog Rima.
To je bio kompleks prostorija projektiranih i podignutih kao javno kupalište, i prostor za opuštanje i druženje kog su Rimljani razvili do vrlo sofisticiranog nivoa.
Historija
Iako su još i Stari Egipćani znali za javna kupališta, ima suviše malo ostataka, pa je nemoguća potpuna analiza egipatskog tipa kupališta. Kupanje je bilo važno u životu Grka, a to se vidi i po ostatcima termi iz Palače u Knososu (početak 1700. pne.).
Standardizirani arhitektonski tip termi, međutim nije bio razvijen sve dok Rimljani nisu osmislili velike carske terme, kao što su; Titusove terme (oko 81), Domicijanove terme (95), Trajanove terme (oko 100), Karakaline terme (217) i Dioklecijanove terme (oko 302.).
Karakteristike
Glavni blok rimskih termi sastojao se od tri velike prostorije za kupanje; - frigidariuma, caldariuma i tepidariuma, uz nešto manjih kupaonica i terena. Robovska posluga bila je nevidljiva jer se kretala podrumskim prolazima. Rasvjetu tih ogromnih prostorija Rimljani su riješili genijalnim sistemom visokih prozora, smještenih neposredno do krova.
Za Rimljane je odlazak u terme, bio isto zadovoljstvo kao i odlazak u teatar ili na gladijatorske borbe. Posjete termama i priredbama su se u Rimu plaćale, ali su te cijene bile skromne (za posjetu termama plaćao se jedan quadrans, dakle najmanji kovani novac koji je postojao). Svi ljudi su imali slobodan pristup na priredbu ili u terme – slobodni ljudi, robovi, žene, djeca… Najveci dio privatnog života provodio se na javnom mjestu. Kupanje nije predstavljalo samo higijenu, nego složeno zadovoljstvo, kao kod nas danas odlazak na plažu. Ponekad su književnici u termama čitali svoja djela, a retori svoje govore.
Istraživanjima se ispostavilo da su terme na kraju postale ustanove za uživanje. Od helenističlog perioda njihova funkcija nije samo omogućiti higijenu, vec i živeti na poželjan način. Najranija javna kupatila za koja se danas zna potječu iz Pompeja i sagrađena su početkom 1. vijeku pne. U termama je od tada postojalo i podzemno grijanje -- hipokaust; više nije bilo dovoljno grijati vodu u kadama i bazenu, nego je narodu ponuđen prostor u kome je bilo toplo. U to vrijeme, bez obzira na zimu, ljudi su u kućama živjeli u kaputu kao i u kući.
Sirotinja je dolazila da za koju paru ostane satima okružena raskoši koju joj je darovala vlast, car ili neka druga ugledna ličnost. Pored složenih instalacija za toplu caldarium i hladnu vodu (frigidarium), postojala su šetalista i tereni za sport i igru. Za žene su postojala posebna javna kupališta.
Rimski kupač je vjerojatno svoj posjet termama počinjao u apoditeriumu gdje se skidao. Zatim bi ga namazali uljem u elaeotheziu ili unctuarium, prije odlaska u sobu ili dvorište za vježbanje. Nakon te aktivnosti, nastavio je do caldariuma (vruća soba) i sudatoriuma ili laconicuma (parna soba), gdje mu se sa tijela skidao nakupljani znoj i ulje metalnom alatkom zvanom strigil. Kupač se nakon tog preselio u tepidarium (topla soba), a iza tog u frigidarium (hladna soba), kupanje bi završavao nakon što bi tijelo još jednom namazao uljem.
Courtivron
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 163 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 321 metar (maksimalnoj 475 m, a minimalnoj 307 m).
Slike iz života jednog šalabahtera
Slike iz života jednog šalabahtera je jugoslavenski televizijski film snimljen 1987. godine u režiji Ladislava Vindakijevića i po scenariju Zvonimira Bajsića. Protagonist, čiji lik tumači Boris Mirković, je adolescent koji ima problema u školi, a kome njegova majka (čiji lik tumači Koraljka Hrs) ne može pomoći jer je preopterećena poslom.
Fraccionamiento Arboleda, Emiliano Zapata
Fraccionamiento Arboleda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Emiliano Zapata.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 189 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1267 m.
West Side Story
West Side Story (preveden kao Priča sa zapadne strane') je američki mjuzikl iz 1957. za koga je scenario napisao Arthur Laurents, libreto Stephen Sondheim, muziku Leonard Bernstein, a originalnu koreografiju postavio Jerome Robbins. Radnja predstavlja slobodnu obradu znamenite Shakespeareove tragedije Romeo i Julija, a smještena je u (tada) suvremeni New York, odnosno Upper West Side na Manhattanu, koji je 1950-ih bio etnički i rasno miješana radnička četvrt. Protagonist je Tony, član bjelačke bande Jetsa koji se zaljubi u Mariju, sestru vođe suparničke portorikanske bande Sharksa. Iako je prkosio mnogim tadašnjim konvencijama - kroz tragični ton priče, kao i "neugodnim" temama rasnih predrasuda i maloljetničkog kriminala - West Side Story je doživio veliki uspjeh, a mnoge od njegovih pjesama kao I Feel Pretty, Maria, Somewhere i America postale evergrini.
Dave Mustaine
mini Dejvid Skot "Dejv" Mastejn (rođen 13. septembra 1961, La Mesa, Kalifornija, SAD) je američki muzičar, poznat kao gitarista, osnivač, glavni kompozitor i tekstopisac i pevač američke hevi metal grupe -{Megadeth}-. Trenutno živi u San Dijegu, u Kaliforniji. Mastejn je takođe bio prvi solo gitarista i pisac pesama američke grupe Metalika. Godine 2009. je po knjizi najboljih metal gitarista svih vremena Džoela Makivera bio na prvom mestu. Mastejn je takođe rangiran kao 89. u Hit Paraderovoj listi 100 najvećih metal pevača svih vremena.
West Side Story
Godine 1961. je snimljena i popularna filmska verzija, koja je nagrađena Oscarom za najbolji film.
Dave Mustaine
Osamdesete
Dejv Mastejn je sin Emilije i Džona Mastejna. Nakon razvoda roditelja, jedno vreme boravi sa majkom, seleći se iz grada u grad, kako ih otac ne bi našao. Sa 15 godina Dejv je iznajmio stan i finansijski preživljavao, tako što je prodavao drogu. Jedna njegova mušterija je imala probleme sa novcem, ali pošto je radila u prodavnici ploča umesto novca davala mu je ploče, obično grupa -{Iron Maiden}-, -{AC/DC}- i -{Judas Priest}-. Krajem sedamdesetih, Dejv počinje da svira gitaru i pridružuje se grupi -{Panic}-.
Metalika
1981. godine Dejv napušta -{Panic}-, da bi se pridružio Metalici, kao gitarista. Javio se na oglas koji je postavio Lars Ulrih i postao član Metalike. Njegovo članstvo u grupi je trajalo manje od dve godine. Izbačen je iz grupe na zahtev Brajana Slegela, vlasnika izdavačke kuće Metal blejd rekords, zbog problema sa alkoholom i drogom. Izbačen je neposredno pre snjimanja prvog albuma Metalike. Zamolio je članove benda da ne koriste pesme, koje je on pisao, ali su oni to ipak učinili.
-{Megadeth}-
Ubrzo nakon što je izbačen iz Metalike Dejv formira novu grupu pod imenom -{Megadeth}-. -{Megadeth}- je nastao kao Mastejnova želja za osvetom. Naime, postavio je sebi cilj da mora da kreira bend koji će biti uspešniji od Metalike. Godine 1983. upoznaje se sa basistom Dejvidom Elefsonom i kreira -{Megadeth}-. U grupu je primio gitaristu Grega Handevita i bubnjara Dižona Karatersa. Nakon nekoliko neuspešnih audicija u kojima je grupa tražila pevača, Dejv je rešio da će on pevati, pored toga što svira gitaru.Godine 2002. Mustaine je zbog posledica ozlede ruke prestao svirati. No vratio se 2004. godine. Tekom oporavka postao je kršćanin, a proučavao je i glazbenu industriju, najviše produkciju.
Jocotal, Zinacantán
Jocotal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Zinacantán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2133 m.
Easley, South Carolina
Izli je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.993, što je 2.239 (12,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Frederik Pohl
Frederik Pohl (26. novembar 1919 — 2. septembar 2013 ) je bio američki pisac, urednik i ljubitelj naučne fantastike, čija je karijera obuhvatila period od preko sedamdeset pet godina - od njegovog prvog objavljenog rada, poeme „Elegija za mrtvi satelit: Luna“ 1937. godine, preko njegovog romana „Svi životi koje je odživeo“ iz 2011. do članaka i eseja objavljenih 2012.
U periodu od otprilike 1959. pa do 1969, Pol je uređivao časopis naučne fantastike Galaksi i sestrinski časopis If; drugi je osvojio 3 uzastopne godišnje nagrade Hugo kao najbolji profesionalni časopis. Njegov roman Kapija iz 1977. godine je osvojio četiri nagrade za „najbolji roman godine“: Hjugo (izglasano od strane učesnika konvencije), Lotus (izglasano od čitalaca magazina), Nebjula (izglasano od strane američkih pisaca naučne fantastike) i akademska nagrada Džon V. Kembel (izglasan od strane žirija). Nagradu Džon V. Kembel je ponovo osvojio 1984. godine za svoju zbirku novela „Godine grada“, jedan od dvoje koji su nagradu dobili dva puta u prvih četrdeset godina. Za svoj roman „Džem“, Pol je dobio Nacionalnu nagradu za knjigu u kategoriji „naučna fantastika, tvrdo koričenje“. Ta knjiga je takođe bila finalista za tri druge nagrade za najbolji roman godine. Sve ukupno, osvojio je četiri nagrane Hjugo i tri nagrade Nebjula.
Udruženje Science Fiction and Fantasy Writers of America je 1993. godine imenovalo Pola dvanaestim dobitnikom Memorijalne nagrade Dejmon Najt za Velikog majstora a 1998. je uveden u Aleju velikana naučne fantastike i fentezija muzeja EMP, u trećoj klasi od dvoje preminulih i dvoje živih pisaca.
Pol je 2010. za svoj blog „The Way the Future Blogs" osvojio Hjugo nagradu za najboljeg pisca-ljubitelja".
Puerto de Magdalena, Villa de Guadalupe
Puerto de Magdalena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Guadalupe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1798 m.
Laziše
Laziše je naselje u slovenskoj Općini Laškom. Laziše se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 78 stanovnika.
Referendum
Referendum je oblik neposredne demokratije, tj. oblik neposrednog učešća građana u vršenju državne vlasti i donošenja političkih odluka.
Putem referenduma građani se izjašnjavaju (neposredno i tajno) da li su za ili protiv određenog zakona, akta, političke ili druge odluke koje su već donešene ili se njihovo donošenje planira.
Referendum može biti u oblasti ustava, zakonodavstva, administracije, finansija ili međunarodnog prava i odnosa. Po obaveznosti odluke može biti obavezujući i savetodavni, po vremenu održavanja prethodni ili naknadni, po obaveznosti održavanja obavezni i fakultativni a po dejstvu odluke može biti konstitutivan ili abrogativan.
Referendum je najčešći oblik neposredne demokratije i kao takav je predviđen u velikom broju ustava u svetu. Po učestalom korišćenju referenduma ističe se Švajcarska, kao i skandinavske zemlje.
Camino Antiguo a Cuernavaca, Tlalpan
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2771 m.
Tilica, Tehuipango
Tilica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tehuipango.
Seks komedija
Seks komedija ili, rjeđe, erotska komedija, u najširem smislu označava svako scensko djelo (teatarski komad, igrani film, TV drama ili serija) koje pripada žanru komedije, ali u kome seks predstavlja glavnu temu ili element radnje, odnosno sadržava implicitne ili eksplicitne elemente erotike.
Tilica, Tehuipango
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 265 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2126 m.
Seks komedija
U svom užem smislu se pod time podrazumijeva filmski žanr, odnosno kombinacija filmske komedije i erotskog filma, a koja je uživao izuzetnu popularnost u komercijalnim svjetskim kinematografijama 1960-ih i 1970-ih, često kao odraz razbijanja dotadašnjih cenzorskih tabua i seksualne revolucije. U nekim kinemtaografijama su takvi filmovi imali specifičan stil, odnosno postali zasebni žanrovi, kao što je primjer Japan sa pink filmovima, te Italija sa žanrom sexy comedia all'italiana. Od 1980-ih se u Hollywoodu kao specifičan podžanr pojavljuje tzv. tinejdžerska seks komedija namijenjena mlađoj publici, a koja za temu ima različite aspekte seksualnog sazrijevanja adolescenata, pri čemu su neki od najuspješnijih naslova bili Porky's i serija Američka pita.
U svom najužem smislu se izraz "seks komedija" koristi za specifičan podžanr romantične komedije u kome je seksualni aspekt odnosa protagonista temelj zapleta; takvi filmovi ne moraju sadržavati eksplicitno erotske elemente, odnosno seks je u njima češće predmet diskusije, verbalnog humora te više ili manje implicitnih aluzija. Najpoznatiji primjeri tog žanra se najćešće vezuju uz Hollywood 1950-ih i na početku 1960-ih, odnosno komedije u kojimaq je glavnu protagonisticu tumačila "vječna djevica" Doris Day.
Montecerboli, Pisa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 783 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 387 m.
Krk (grad)
Krk (tal. Veglia) je grad u zapadnoj Hrvatskoj i administrativno sjedište otoka Krka.
Povijest
Otok Krk, ljudsko je stanište već oko 10 000 15 000 godina prije Krista. Prvi poznati stanovnici Krka bili su Japodi, ilirsko pleme, njih su nasljedili Liburni. U njihovo vrijeme, sve kvarnerske otoke Grci su zvali Apsyrtides i Elektrides (Jantarni otoci) jer se preko njih odvijala trgovina vrlo cijenjenim jantarom s Baltika za cijelo Sredozemlje.
Grad Krk, je jedno od najstarijih urbanih naselja u Hrvatskoj, neki drže da je i Homer znao za Krk, jer on spominje u svom epu neki Koureto, po njima riječ je o Krku.
Krk za vrijeme antike
Međutim, postoje i drukčija mišljenja prema kojima je još prije Japoda na Krku živjelo neko pleme koje nije bilo ilirskog podrijetla, danas se nazivaju Kirijati ili slično. O njima se ne zna ništa, niti kojoj su skupini naroda pripadali, ali se vjeruje se da su upravo oni osnovali današnji grad Krk. Temeljni argument takvoj teoriji je vrlo uvjerljiv. Naime, Iliri, a naročito Liburni, su osnivali svoja naselja na strateški povoljnim lokacijama, na uzvisinama s kojih se vidi čitava okolina, a kako bi bili spremni za eventualne napade. Zbog toga se danas smatra da su Iliri imali svoja naselja na gotovo svakoj uzvisini, vrhu koji se još dan-danas naziva Gradec, Gradina, ili slično, a kasnije romanizirano Kaslir, Kastrum, Kastel, Kaštel i slično. Takvih je toponima po Krku, ali i svim jadranskim otocima mnogo. Grad Krk je smješten upravo na suprotnoj lokaciji, u nezaštićenoj uvali, u dolini. Kada se usporede srednjovjekovni kašteli Omišalj, Dobrinj, Vrbnik i Baška (prvobitna Baška nalazila se na brdu ponad današnje Baške) koje su u 7. st. Hrvati osnovali na mjestu dotadašnjih ilirkih naseobina, jasno se uočava suštinska različitost položaja tih kaštela s položajem grada Krka.
Nakon Curicta gradom vladaju Rimljani, iza njihove vladavine i danas su vidljivi tragovi; dijelovi gradskih zidina, ostatci termi i brojna kamena plastika s njihovih nekropola, ali i ona koja je kasnije ugrađena u novije objekte; poput kapitela po crkvama i luneta po privatnim kućama. Još za rimske vladavine u 3. st. i 4. stoljeću u Krk dolazi kršćanstvo (gradi se prva crkva), a već u 5. st. je Krk sjedište biskupa (prvi znani biskup bio je Andrija 680. god.).
Koka
Koka je biljka iz istoimene familije (Erythroxylaceae) poreklom iz severozapadne Južne Amerike, čija je stabljika u obliku grma sa široko eliptičnim listovima. Ima male zelenkaste cvetove i tamnozelene semenke. Iz lišća koke se dobija alkaloid kokain. Prve preporuke o upotrebi koke u medicini potiču iz 1569. godine (španski lekar Monardes preporučuje je u stanjima umora i iscrpljenosti).
Krk (grad)
Krk za vrijeme antike
Za velike provale naroda tijekom 7. stoljeća na otok dolaze Avari i Slaveni, ali za razliku od mnogih drugih jadranskih rimskih gradova poput; Salone, Scardona ili Zadra Krk je relativno dobro i mirno prošao. Krk je nastavio živjeti gotovo kao romanski grad do dubokog srednjeg vijeka. Nakon propasti Zapadnog rimskog carstva Krk postaje dio bizantske teme, tada mijenja ime u Vekla (grčki: Βέκλα) od tuda potječe i talijansko ime grada i otoka Veglia. mini|lijevo|240px|Sudnica iz 1191. godine
Krk u srednjem vijeku
Krk 1001. godine zauzimaju Mlečani, zatim je jedno kratko vrijeme pod vlašću Hrvatske države za kraljeva Petra Krešimira IV., Dmitra Zvonimira i Stjepana II., ali ga već 1118. godine zauzimaju ponovno Mlečani, međutim sve do 1480. g. Mlečani nisu mogli uspostaviti izravnu vlast nad otokom Krkom.
Kada Mlečani osvojili Krk po drugi put 1118. godine, u njemu se već promijenilo društveno uređenje, iz rimsko-ranokršćanske organizacije grada u rano feudalni poredak. U Krku se izdvojila lokalna plemićka obitelj (oni se od 1430. god. zovu Frankopani) koji su postali Krčki knezovi. Utemeljitelj te obitelji bio je Dujam (Duymus comes), on je nastavio vladati Krkom kao mletački vazal. Dujam je umro 1163. godine, a vlast je naslijedio njegov sin Vid (comiti Guidoni de Vegla) ali je za tu kneževsku titulu morao platiti Veneciji 350 bizantskih zlatnika. Njegov brat (ili bratić) Bartol (umro 1209. g.) postao je vazal hrvatsko-ugarskog kralja Bele III., koji mu je kao nagradu za vjernost dodijelio 1193. godine županiju Modruš. U vrlo kratkom vremenu Frankopani su stekli ogromne posjede po čitavoj Hrvatskoj, i postali jedna od najmoćnijih hrvatskih feudalnih obitelji. Zbog prevelikog jačanja moći Mletačka republika ih je skinula s pozicije Krčkih knezova između 1251. – 1260. godine, tako da su otada širili svoju vlast isključivo na kopnu sve do smaknuća Frana Krste Frankopana 1671. u Bečkom Novom Mjestu, ali su se vratili na vlast kao Krčki knezovi i vladali sve do 1480. godine.
Krk u vrijeme izravne Mletačke uprave (1480. 1797. godine)
Krk je bio posljednji otok na Jadranu koji je postao posjed Presvijetle Republike Svetog Marka, 1480. godine. Venecija je prevarila tadašnjeg Krčkog kneza Ivana VII. Franopana te ga odvela u venecijansko zarobljeništvo. Od tada je gradom i otokom upravljao mletački providur tj. upravitelj, koji je bio neki od mletačkih plemića, ali je uz njega dio upravnih ovlasti imalo i Malo te Veliko vijeće uz određenu autonomiju prema providuru. Vlast je dakle ustanovljena po uzoru na metropolu - Veneciju, i na Krku je kler bio pod kontrolom dužda i njegova providura, ali postojao je izvjestan paradoks - javni dokumenti pisani su glagoljicom, koja je ovdje bila raširenija nego bilo gdje drugdje. Početkom 16. stoljeća zbog velikih osvajanja osmanlija, na otok, a i sam grad Krk došle su mnoge izbjeglice s kopna. mini|desno|250px|Trg Kamplin
Krk za vrijeme Austrijske uprave
Nakon pada Venecije 1797. godine, grad i otok bilu su jedno kraće vrijeme (1806. – 1813.) dio Napoleonovih ilirskih provincija. Nakon toga vlast je preuzela Austrija, ona je 1822. godine izdvojila Kvarnerske otoke iz Dalmacije, te ih upravno vezala za Istru, tako da su došli pod izravnu vlast Beča. Za austrijske uprave Krk je uz Kastav postao središte Hrvatskog narodnog preporoda u Hrvatskom primorju, te je odigrao značajnu ulogu u širenju hrvatske prosvjete i kulture.
Krk u 20. stoljeću
Jedno kraće vrijeme 1918. – 1920. god. grad i otok okupiraju Talijani, a zatim je u sastavu Kraljevine SHS pa potom Kraljevine Jugoslavije. Između dva rata počinje se razvijati turizam u gradu, grade se prvi hoteli. Talijani ponovno okupiraju otok i grad za Drugog svjetskog rata 1940. – 1943., njih nasljeđuju Nijemci 1943. – 1945. Nakon rata Krk postaje dio FNR Jugoslavije, od tada se grad okreće razvoju turizma, koji se osobito razvio nakon izgradnje Krčkog mosta i zračne luke na Krku. Tad je izgrađene i prva otočka magistralna prometnica kojom je Krk povezan s Jadranskom magistralom i unutrašnjošću zemlje. Grad Krk danas je administrativno, političko, gospodarsko i vjersko središte otoka Krka.
Gospodarstvo
Infrastrukturno i ekonomski najrazvijeniji hrvatski otočni grad. Grad koji ostvaruje najviše turističkih posjeta/noćenja od svih otočnih gradova.
Krčka katedrala Uznesenja Marijina
mini|lijevo|220px|Unutrašnjost katedrale Krčka katedrala dominira vizurom grada Krka, podignuta je na uzvišenom dijelu koji dominira nad cijelom uvalom. Uz katedralu zbilo se više sakralnih objekata, najpoznatiji od njih je dvojna crkva sv. Kvirina i sv. Margarete. Za vrijeme arheoloških iskapanja provedenih između 1956. i 1963. godine uz sjeverni zid katedrale otkrivene su Rimske terme iz 1. stoljeća, otkopan je podni mozaik koji je očuvan u cisterni, ostali dijelovi su još pokriveni zemljom. Prema nekim izvorima već u 3. ili 4. stoljeću dio termi preuređen je u crkvu, a krajem 5. stoljeća izgrađena je i ranokršćanska bazilika na čijim je temeljima podignuta današnja katedrala. U skladu s tadašnjim običajem, krstionica je bila izgrađena pored crkve na prostoru jednog od bazena termi, kao posebni objekt, koji se koristio sve do 1565. godine. Kasnije je krstionica priključena prostoru crkve, a otkrivena je za iskapanja 1966. godine kada je otkrivena ploča s natpisom: Piscina antiqui baptisterii. mini|lijevo|220px|Oltarna slika Svoj današnji izgled katedrala duguje romanici jer je izgrađena najvećim dijelom u 11. i 12. stoljeću. Katedrala ima četrnaest stupova, od njih dvanaest ima korintske kapitele, dok je jedan kapitel u južnom redu klasičan, a jedan (prvi do oltara) u sjevernom redu je ranokršćanski. Tijekom stoljeća uz bočne zidove crkve izgrađene su brojne kapele s oltarima. Oko 1450. Ivan VII. Frankopan dao je u gotičkom stilu izgraditi kapelu sv. Barbare na čijem su stropu smješteni grbovi obitelji Frankopan. Godine 1500. po nacrtu domaćeg majstora Franje izrađena su dva skupocjena renesansna ambona. Godine 1538. produžena je apsida a 1700. godine, uređen je prostor za orgulje i zbor.
Lapidarij Volsonis
Volsonis je arheološki lokalitet koji otkriva više od dvije tisuća godina staru povijest grada Krka. Ime je dobio po nadgrobnom spomeniku rimskog dekuriona Volsona (gradskog senatora, jednog od vodećih funkcionara u upravi gradova), koji je pronađen pri iskopavanju lokaliteta. U arheloškom lokalitetu Volsonis sačuvana su četiri bedema grada Krka: antički, kasno-antički, srednjovjekovni i renesansni, čime se vidi proces postupnog širenja grada Krka kroz stoljeća. Od bitnijih arheoloških pronalazaka ističu se dva velika i dobro sačuvana Venerina žrtvenika, koji su trenutno jedini na istočnoj obali Jadrana, od Grčke do Italije. Među bitnije arheološke pronalaske spada i kasno-antički bedem, koji je sazidan od ostataka krčkog venerinog hrama - panično srušenog kako bi se zaštitili pred navalom barbara iz sjeverne i istočne Europe. Pronađeno je i nekoliko grčkih megalita, ogromnih kamenih blokova koji su u antičkoj Grčkoj bili korišteni isključivo u gradnji gradskih bedema, što ukazuje da je grad Krk prije dolaska rimljana bio grčki grad.
Hohenwarte
Hoenvarte je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Zalfeld-Rudolštat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 137 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16073035.
Krk (grad)
Gradske zidine
mini|desno|260px|Gradske zidine Grad Krk ima treće po veličini zidine u Hrvatskoj, nakon Stona i Dubrovnika. Zidine potječu još iz ilirskog (predrimskog) doba, a obnavljane su i dograđivane tijekom više tisućljeća, ali manje-više na istim mjestima. Grad je s kopnene strane potpuno okružen zidinama, a u njega se moglo ući kroz četvora vrata. Zidine grada određivale su i unutrašnji raspored naselja, koji je sve do kraja 19. stoljeća zadržao svoj srednjovjekovni izgled i tek se početkom 20. stoljeća počeo širiti izvan gradskih zidina.
Najraniji podatak o gradnji zidina grada je kameni natpis, pronađen 1848., za rušenja dijela zidina uz bivšu gradsku vijećnicu na obali. Ovaj natpis objavio je i preveo povjesničar Mommsen 1902. godine u Corpus Inscriptionum latinarum. Iz njega se vidi da je dio zida u dužini od 111 nogu, a visine 20 nogu (tadašnje rimske mjere) bio dograđen za vrijeme rimskog prefekta Krka Turusa Pataliusa, a po Mommsenu to je bilo razdoblje Rimske republike, vjerojatno 1. stoljeće pr. Kr., zbog oblika slova i riječi. Do dana današnjeg ostali su očuvani značajni dijelovi tih zidina (dio od Gornjih vratiju prema zapadu, gotovo do vijećnice). S južne strane su ostali sačuvani su tek manji fragmenti.
Hohenwarte
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zalfeld-Rudolštat Hoenvarte se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zalfeld-Rudolštat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 253 metra. Površina opštine iznosi 6,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 137 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 22 stanovnika/km².
Krk (grad)
Gradske zidine
Drugi podatak o gradskim zidinama je iz 1133. godine. 20. ožujka 1131. na grad Krk su navalili stanovnici s kopna (koji su i prije toga pokušali zauzeti grad), Krčani su se uz pomoć Mlečana uspjeli obraniti i otjerati napadače, ali su gradske zidine bile značajno oštećene. Gradske zidine su značajno prepravljene 1489. godine na dijelu uz gradski trg, kad je tu podignuta vijećnica, mol, cisterna, zvonik i još neki objekti. Ovaj dio zida (oko 100 m) trebao je zatvoriti trg i dati mu svečaniji izgled. Na osnovu izvješća kojeg je napisao mletački providur Lauro Grisi 1538. godine, znamo da su tad zidine bile u vrlo lošem stanju, te da je njegov apel urodio plodom te su nakon toga zidine temeljno obnovljene. mini|lijevo|220px|Gradske zidine
Početkom 21. st. Grad krk uz pomoć različitih sponzora, pristupio je novoj obnovi pa i rekontrukciji zidina na mjestima gdje su one bile porušene. Tom se prilikom obnovio čitav istočni dio zidina. Međutim, prilikom rekonstrukcije zapadnog dijela zidina, došlo je do prigovora konzervatora.
Dvojna crkva sv. Kvirina i sv. Margarete
Najznačajniji romanički objekt u Krku je dvojna crkva, iz 12. stoljeća. Ta crkva je sagrađena na malenom prostoru nasuprot katedrale, koji je dozvoljavao orijentaciju sjever-jug, a ne kako bi trebalo istok-zapad. To je objekt na dva kata, što je velika rijetkost u našim krajevima, u gornjem katu je crkva ''sv. Kvirina, a u donjem je crkva sv. Margarete'' (mučenice iz Antiohije). Unutrašnjost crkve podjeljena je lukovima križnog svoda što izlaze iz tla. Srednji brod crkve nose dva velika luka, koja teku usporedna s pročeljem, on zajedno sa zapadnim brodom zatvara prostor crkve s dvije polukružne apside. Crkva nema treći brod (s istočne strane) jer se na tom mjestu nalazi ulica. Apside imaju mali prozorčić, a ulaz u kriptu smješten je s istočne strane, ispod volta pod kojom se nalazi i ulaz u katedralu. U kripti crkve sv. Margarete se u vrijeme posljednjeg kneza Frankopana (1480.) služila misa osuđenicima na smrt. Nakon ukidanja plaćanja obvezne desetine crkvi u 19. stoljeću, prostor crkve postao je skladište katedrale. Crkva je obnovljena 1961. godine, a 1964. vraćen je na izvorno mjesto stari oltar.
Gornja crkva ''Sv. Kvirina'' ima gotovo kvadratni tlocrt, a njen srednji i zapadni brod leži na donjoj crkvi, dok joj istočni brod loži na svodu izgrađenom nad prolazom između crkve i katedrale. Crkva ima tri polukružne apside koje s juga izlaze iz tlocrta crkve. Tri crkvena broda odvojena su s dva reda stupova. Apsida središnjeg broda ima tri uska prozora, dok bočne apside imaju po dva. Crkveni pod je izveden od kamenih ploča koje su najvjerojatnije bile uzete s antičkog foruma. Na kaloti zapadne apside nađeni su ostaci freske što je pomoglo pri datiranju crkve u 12. stoljeće. Na istočnom zidu koji graniči s katedralom, postoji jedan mali uzidani romanički prozor. Taj otvor potvrđuje tezu da je u vrijeme izgradnje crkve, taj prostor bio slobodan, jer je katedrala u to vrijeme još uvijek imala mjere izvorne bazilike iz 5. stoljeća s narteksom koji je bio niži od njene ukupne visine.
Crkva sv. Mihovila arkanđela (danas: Crkva Gospe od zdravlja)
Uz gornja gradska vrata nalazila se benediktinska opatija ''sv. Mihovila arkanđela''. Prvi put je spomenuta u zapisu iz 1271. iako se pretpostavlja da je izgrađena ranije negdje u 11. stoljeću. To je prvi samostan u gradu Krku uz koji je izgrađena i istoimena romanička crkva. Temeljno je obnovljena 1850. godine, nakon epidemije kolere, te je nakon toga posvećena Gospi od zdravlja. To je trobrodna crkva sa zvonikom na pročelju. Nekada je ova crkva imala tri apside od kojih je danas ostala očuvana jedino središnja. Na sjevernom zidu nalaze se tri originalna romanička prozora. Za velike obnove 1850. godine, vraćen je polukružni romanički timpan na svoje izvorno mjesto, iznad ulaznih vrata crkve.
Zvonik kvadratnog tlocrta podignut je uz pročelje crkve istovremeno kad i crkva, danas ima dva kata dok je treći porušen nakon obnove crkve 1855. i zamijenjen današnjom piramidom kojim završava zvonik.
Benediktinski samostan s crkvom sv. Marije Anđeoske
Crkva se prvi put spominje u oporuci lokalne plemkinje Cecilije Volpe iz 1348. godine, pa se pretpostavlja da su crkva i ženski benediktinski samostan podignuti negdje u isto vrijeme kad i samostan klarisa početkom 13. stoljeća. Velika preinaka napravljena je 1780. godine kad je zdanje barokizirano, tada je u crkvi postavljen oltar majstora Sebastijana Petruccija iz Rijeke. Uz crkvu je podignut i zvonik 1800. godine. Crkva i samostan još i danas su u upotrebi.
Ispočetka je samostan primao za redovnice samo Krčanke plemenita roda, ali kasnije je otvorio vrata načelno svima, s tim da su Krčanke i nadalje imale prednost. Početkom 17. stoljeća samostan je ostao bez redovnica, tada su na poziv Krčkog biskupa došle dvije redovnice s otoka Cresa koje su obnovile samostan.
Frankopanski kaštel
Najstariji objekt koji su podigli je fortifikacijska četverokutna kula uz zgradu biskupije, u kojoj je za njihove vlasti bila smještena i sudnica. O vremenu gradnje govori natpis na luneti iznad ulaza koji kaže da je zdanje podignuto 1191. godine, za biskupa Ivana te knezova Bartula i Vida uz pomoć čitave općine. mini|lijevo|220px|Frankopanska ulazna kula kod trga iz 1191. Okrugla kula na sjevernom dijelu kaštela s kosim proširenim donjim dijelom, sagrađena je nakon četverokutne, najvjerojatnije u 13. stoljeću. Kula je prvi put obnovljena oko 1480., te potom oko 1600., na njoj je kamena ploča s uklesanim simbolom Mletačke republike - lavom i natpisom: Aureae Venetorum libertati, koji potječe iz 1500. godine. Ova kula ima dva kata i visoko potkrovlje. U prizemlju su nekoć bila dvoja vrata, jedna koja su vodila na trg Kamplin, te druga koja su vodila u unutrašnjost kaštela. Na istočnom dijelu kaštela nalazi se još jedna četverokutna kula, okrenuta prema moru, dok je na zapadnom dijelu Kamplina bila stražarnica. Unutar kaštela nalazili su se prostori za boravak vojnika.
Ne zna se točno kada je cijeli kompleks kaštela bio završen, ali to je svakako bilo prije 1348. godine. Nešto zapadnije od kaštela, ispod zgrade gdje se danas nalazi biskupska palača, postojala su donja gradska vrata. Za njihovo postojanje se zna iz napisa iz 1392., ali su ona zbog svog vrlo nepovoljnog položaja te izloženosti vjetrovima i valovima, bila van upotrebe, tako da su probijena manja vrata na zaklonjenijem mjestu bliže gradskoj luci. Velika donja vrata su po naredbi providura zazidana 1540. godine, ali su kasnije ponovno probijena.
Familia Pérez Núñez, Mexicali
Familia Pérez Núñez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Păucinești, Sarmizegetusa
Păucinești je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Sarmizegetusa.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 241 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 560 m.
Lower Brule, South Dakota
Louer Brulej je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 613, što je 14 (2,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Case del Riglio, Piacenza
Case del Riglio je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
TV One (Novi Zeland)
TV One je televizijski kanal koji djeluje u okviru novozelandske državne radiodifuzijske kompanije Television New Zealand. Sa emitiranjem je otpočela 1960. godine iz studija u Aucklandu pod imenom ACTV2. Nedugo nakon nje su sa programom otpočele još tri zasebne TV-stanice sa sjedištima u Wellingtonu, Christchurchu i Dunedinu, koje su od 1969. do 1975. dijelile program kroz TV-mrežu. Zaseban TV-kanal je ponovno postala 1975. godine. Program, koji je dijelom komercijalnog sadržaja, se velikim dijelom oslanja na TV-serije i emisije uvezene iz Ujedinjenog Kraljevstva.
Too Hot to Handle (film, 1960)
Too Hot to Handle, u SAD izdan pod naslovom Playgirl After Dark je britanski kriminalistički film snimljen 1960. u režiji Terencea Younga. Radnja je smještena u londonski Soho, a protagonistica, čiji lik tumači Jayne Mansfield je glavna zabavljačica u tamošnjem noćnom klubu, čiji vlasnik i njen momak (koga tumači Leo Glenn) postaje predmetom iznude i lažne optužbe za ubistvo iza koje stoje vlasnici suparničkog noćnog kluba. Too Hot to Handle je snimljen nakon što je vodstvo hollywoodskog studija 20th Century Fox, frustirano trudnoćama i problemima sa linijom Jayne Mansfield, odlučilo svoju glavnu zvijezdu posuditi drugim studijima, uključujući one u Evropi. Film je nastojao iskoristiti kako status Mansfield kao seks simbola, tako i reputaciju Sohoa kao svojevrsne britanske prijestolnice seks industrije. Kritičari su ga negativno dočekali, zamjerajući mu senzacionalizam, ali i izuzetno loše napisane dijaloge.
Zacamecate, Mascota
Zacamecate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mascota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2256 m.
San Isidro, Nanacamilpa de Mariano Arista
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Nanacamilpa de Mariano Arista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2802 m.
Opština Ixtlán, Michoacán
Ixtlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2602 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1579 m.
Posudba glasa
Posudba glasa (također glasovna gluma), umijeće glasovne sinkronizacije ili davanja glasova radi prikaza lika odnosno uloge ili pružanja informacija publici ili korisniku. Primjeri posudbe glasa uključuju animirane, izvanscenske, izvanekranske ili nevidljive likove u raznim djelima, uključujući igrane filmove, sinkronizirane filmove na stranom jeziku, animirane kratkometražne filmove, televizijske programe, reklame, radiodrame (audiodrame), komedije, videoigre, lutkarske priredbe, zabavne vožnje, zvučne knjige i dokumentarce. Posudba glasa radi se i za manje ručne audioigre.