cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kontekstno ovisna gramatika
Alternativna definicija
Iako su nekontraktirajuće gramatike drugačije od kontekstno ovisnih, one su gotovo istovjetne u smislu definiranja iste klase jezika (osim što nekontraktirajuće gramatike ne mogu generirati jezik koji sadrži prazni niz ε). Ali ako se formalni jezik L može opisati gramatikom danom prvom definicijom, tada postoji nekontraktirajuća gramatika koja opisuje L - {ε}, a vrijedi i obrat ove tvrdnje.
Lambda račun
Logika i predikati
Po konvenciji, sljedeće su dvije definicije (poznate kao Churchovi booleani) korištene za bulovske vrijednosti <tt>ISTINA</tt> i <tt>LAŽ</tt>: Tada, sa ovim dvama λ-terminima, možemo definirati neke logičke operatore (ovo su samo moguće formulacije; drugi izrazi su jednako ispravni): Sada se mogu izračunati neke logičke funkcije, poput na primjer:
sad se lako vidi je da je <tt>I ISTINA LAŽ</tt> ekvivalentan <tt>LAŽ</tt>.
Kontekstno ovisna gramatika
Normalne forme
Svaka se kontekstno ovisna gramatika koja ne generira prazni niz može preoblikovati u istovjetnu gramatiku u Kurodinom normalnom obliku. "Istovjetan" ovdje označava da gramatike generiraju isti jezik.
Lambda račun
Logika i predikati
Predikat je funkcija koja vraća bulovsku vrijednost. Najfundamentalniji predikat je <tt>JELINULA</tt> koji vraća <tt>ISTINA</tt> ako je njegov argument Churchov numeral <tt>0</tt>, i <tt>LAŽ</tt> ako je njegov argument neki drugi Churchov numeral: Dostupnost predikate i gornje definicije vrijednosti <tt>ISTINA</tt> i <tt>LAŽ</tt> čine zgodnim napisati "ako-tada-inače" naredbe u lambda računu.
Lucero del Río, Celaya
Lucero del Río je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Kontekstno ovisna gramatika
Računska svojstva i uporabe
Problem odluke koji određuje pripada li određeni niz s jeziku određene kontekstno ovisne gramatike G je PSPACE-potpun. Postoje čak i neke kontekstno ovisne gramatike čiji je fiksni problem prepoznavanja gramatike PSPACE-potpun.
Pokazano je da se gotovo svi prirodni jezici mogu općenito opisati kontekstno ovisnim gramatikama, iako međutim izgleda da je cijela klasa kontekstno ovisnih gramatika mnogo veća od klase prirodnih jezika. Još je gora posljedica već spomenute činjenice da jer problem odluke za kontekstno ovisne gramatike PSPACE-potpun, ta da ih to čini potpuno nepraktičnim za uporabu, pošto bi općeniti algoritam zahtijevao eksponencijalno vrijeme. Trenutni istraživački rad u području računalne lingvisitke je fokusiran na formuliranje klasa jezika koje su "umjereno kontekstno ovisne" i čiji su problemi odluke praktično izvodljivi, poput npr. tree-adjoining gramatike, coupled kontekstno slobodnih jezika i tzv. linear context-free rewriting systems. Jezici koje ovi formalizmi generiraju leže između kontekstno neovisnih i kontekstno ovisnih jezika.
Lucero del Río, Celaya
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1754 m.
Opština Tepeojuma, Puebla
Tepeojuma je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 3078 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1489 m.
Lambda račun
Parovi
Par (dvojka) kao tip podataka može biti definiran u terminima vrijednosti <tt>ISTINA</tt> i <tt>LAŽ</tt>.
Pacifička vremenska zona
SAD
Grad Hyder u Aljasci službeno koristi Aljašku vremensku zonu. Međutim, većina grada koristi Pacifičku vremensku zonu zbog jakih veza sa obližnjim gradom Stewart u Britanskoj Kolumbiji koji korisiti Pacifičku vremensku zonu. USPO (United States Post Office, ) isključivo koristi Aljaško vrijeme.
Jolalpan, Puebla
Jolalpan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 7301 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 893 m.
Lambda račun
Parovi
Vezana lista kao tip podataka može biti definirana ili kao NIL za praznu listi, ili kao <tt>CONS</tt> elementa i manje liste.
Rekurzija
Rekurzija je definicija funkcije rabeći samu funkciju. Naizgled, lambda račun ovo ne dopušta. Međutim, ovaj je utisak pogrešan. Razmotrimo na primjer funkciju faktorijela <tt>f(n)</tt> rekurzivno definiranu kao
U lambda se računu ne može definirati funkcija koja uključuje samu sebe. Kako bi se ovo zaobišlo, može se započeti definiranjem funkcije, ovdje zvanom <tt>g</tt>, koja prima funkciju <tt>f</tt> kao argument i vraća drugu funkciju koja prima <tt>n</tt> kao argument:
Opština Cocorăștii-Colț, Prahova
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
Lambda račun
Rekurzija
Funkcija koju <tt>g</tt> vraća je ili konstanta <tt>1</tt> ili n puta aplikacija funkcije <tt>f</tt> nad <tt>n-1</tt>. Rabeći predikat <tt>JELINULA</tt>, bilo koje bulovske i algebarske definicije gore opisane, funkcija <tt>g</tt> može biti definirana u lambda računu.
Međutim, sama <tt>g</tt> još uvijek nije rekurzivna. Kako bismo koristili <tt>g</tt> za stvaranje rekurzivne funkcije faktorijela, funkcija prosljeđena <tt>g</tt> kao <tt>f</tt> mora imati specifična svojstva. Ponajprije, funkcija prosljeđena kao <tt>f</tt> se mora ekspandirati u funkciju <tt>g</tt> pozvanu sa jednim argumentom - i taj argument mora biti funkcija koja je opet proslijeđena <tt>f</tt>!
Drugim riječima, <tt>f</tt> mora ekspandirati u <tt>g(f)</tt>. Ovaj poziv <tt>g</tt> će se tad ekspandirati u gornju funkciju faktorijela i izračunati u još jednu razinu rekurzije. U toj će se ekspanziji funkcija <tt>f</tt> opet pojaviti i opet će se ekspandirati u <tt>g(f)</tt> i nastaviti rekurziju. Ova se vrsta funkcije, kad vrijedi da je <tt>f = g(f)</tt>, zove fiksna točka od <tt>g</tt>, i ispada da može biti implementirana u lambda računu onim što je poznato kao paradoksalni kombinator ili operator fiksne točke i predstavljen je kao <tt>Y</tt> - Y kombinator:
Za dan n = 5, na primjer, ovo ekspandira u:
I tako dalje, rekurzivno evaluirajući strukturu algoritma. Svaka rekurzivno definirana funkcija se može shvatiti kao fiksna točka neke druge prikladne funkcije, i stoga, rabeći <tt>Y</tt>, svaka rekurzivno definirana fukcija može biti ekspandirana kao lambda izraz. Posebice, sad se može čisto definirati oduzimanje, množenje i predikat usporedbe prirodnih brojeva na rekurzivan način.
Neodlučivost ekvivalencije
Ne postoji algoritam koji kao ulaz prima dva lambda izraza i ispisuje na izlazu <tt>ISTINA</tt> ili <tt>LAŽ</tt> ovisno o tome jesu li ta dva izraza ekvivalentna ili ne. Ovo je povijesno prvi problem za koji je mogla biti dokazana nerješivost. Naravno, da bi se takvo nešto napravilo, pojam algoritma je trebao biti jasno definiran - Church je koristio definiciju preko rekurzivnih funkcija, za koju je poznato da je ekvivalentna svim ostalim razumnim definicijama pojma.
Churchev dokaz prvo svodi problem na određivanje ima li dani lambda izraz normalni oblik. Normalni je oblik ekvivalentni izraz koji ne može biti dalje reduciran. Potom pretpostavlja da je taj predikat izračunljiv, i stoga može biti izražen u lambda računu. Gradeći nad prethodnim radom Kleeneja i konstruiranjem Gödelovog pobrojanja za lambda izraze, konstruira lambda izraz <tt>e</tt> koji usko prati dokaz Gödelovog prvog teorema nepotpunosti. Ako je <tt>e</tt> apliciran na svoj vlastiti Gödelov broj, slijedi kontradikcija.
Lambda račun i programski jezici
Kao što je istaknuo Peter Landin u svom klasiku iz 1965. A Correspondence between ALGOL 60 and Church's Lambda-notation, većina programskih jezika je ukorijenjena u lambda računu, koji pruža osnovne mehanizme proceduralne apstrakcije i proceduralne (potprogramske) aplikacije.
Implementiranje lambda računa na računalu uključuje tretiranje "funkcija" kao prvorazrednih objekata, što dovodi do implementacijskih problema za stogovno zasnovane programske jezika. Ovo je poznato kao Funarg problem.
Većina istaknutih primjena lambda računa u programiranju su funkcijski programski jezici, koji u suštini implementiraju račun proširen nekim konstantama i tipovima podataka. Lisp koristi varijantu lambda notacije za definiranje funkcija, ali samo njegov čisto funkcijski podskup ("čisti Lisp") je uistinu ekvivalentan lambda računu.
Funkcijski jezici nisu samo oni koji podržavaju funkcije kao prvorazredne objekte. Brojni imperativni jezici, npr. Pascal, već dugo podržavaju prosljeđivanje potprograma kao argumenata drugim potprogramima. U C-u i C-nalik podskupu jezika C++ je istovjetna funkcionalnost ostvarena prosljeđivanjem pokazivača kodu funkcija (potprograma). Takvi su mehanizmi ograničeni na potprograme koji su eksplicitno napisani u kodu, i ne podržavaju izravno funkcije višeg reda. Neki imperativni objektno orijentirani jezici imaju konstrukte koji predstavljaju funkcije bilo kojeg reda - takvi su mehanizmi dostupni u jezicima C++, Smalltalk te odnedavno i u Eiffelu ("agenti") i C# ("delegati"). Na primjer, Eiffel "inline agent" izraz
agent (x: REAL): REAL do Result := x * x end
označuje objekt koji odgovara lambda izraz λ x. x*x (sa pozivom po vrijednosti). Može biti tretiran kao bilo koji drugi izraz, npr. dodijeljen varijabli ili prosljeđen rutinama. Ako je vrijednost kvadrat jednaka gornjem izrazu agenta, tada je rezultat apliciranja kvadrat na vrijednost a (β-redukcijom) izražena kao kvadrat .stavka ([a]), pri čem je argument prosljeđen kao tuple.
Sljedeći Python primjer koristi lambda oblik funkcija:
func = lambda x: x * x
Ovo kreira novu anonimnu funkciju nazvanu func koja može biti prosljeđena drugim funkcijama, pohranjena u varijable, etc. Python također može tretirati bilo koju drugu funkciju stvorenu standardnom def naredbom kao prvorazredni objekt.
Isto vrijedi za Smalltalk izraz
[ :x | x * x ]
Ovo je prvorazredni objekt (zatvaranje bloka) koji može biti pohranjen u varijable, prosljeđen kao argument itd.
Sličan C++ primjer (rabeći Boost.Lambda biblioteku):
for_each(v.begin, v.end, cout << _1 * _1 << endl;);
Ovdje standardna bibliotečna funkcija for_each iterira nad članovima vektora (ili liste) i ispisuje kvadrat svakog elementa. _1 oznaka je korištena u Boost.Lambda biblioteci za predstavljanje placeholder elemenata, predstavljenih kao x drugdje.
Jednostavan C# delegat koji prima varijablu i vraća kvadrat. Ova funkcijska varijabla potom može biti prosljeđena drugim metodama (ili funkcijskim delegatima)
// Deklariraj signaturu delegata delegate double MatDelegat(double i); // Kreiraj instancu delegata MatDelegat f = delegate(double i) { return Math.Pow(i, 2); };
// Prosljeđivanje funkcijske varijable 'f' drugoj metodi, izvršujući // i vraćajući rezultat funkcije double Izvrsi(MatDelegat funkc) {       return funkc(100); }
Konkurentnost i paralelizam
Church-Rosserovo svojstvo lambda računa znači da se evaluacija (β-redukcija) može izvesti u bilo kojem redoslijedu, čak i konkurentno. (Uistinu, lambda račun je referencijski transparentan.) Iako ovo znači da lambda račun može modelirati razne nedeterminističke evaluacijske strategije, ne pruža neku bogatiju notaciju paralelizma, niti može izraziti bilo koji problem konkurentnosti. Aktor model i procesni računi kao što su CSP, CCS, π račun i ambijentalni račun su dizajnirani sa takve svrhe.
Iako je nedeterministički lambda račun sposoban izraziti sve parcijalno rekurzivne funkcije, nije kadar izraziti sva računanja. Na primjer, nije sposoban izraziti neograničeni nedeterminizam (tj. za svaki se nedeterministički lambda izraz jamči terminacija - terminira u konačnom broju izraza). Međutim, postoje konkurentni programi za koje se jamči zaustavljanje i koji terminiraju u beskonačnom broju stanja [Clinger 1981, Hewitt 2006].
Thompsonville, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 543, što je 28 (-4,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cherwell
Cherwell je rijeka na jugoistoku Engleske u Grofoviji Oxfordshire duga 96.4 km, pritoka rijeke Temze.
Karakteristike
Rijeka Cherwell izvire kod sela Charwelton u Grofoviji Northamptonshire, od tamo teče prema jugoistoku do grada Oxforda. U južnom predgrađu Oxforda Iffley ima ušće u Temzu.
Pararelno sa rijekom prokopan je i kanal koji ide do Coventrya.
Sliv rijeke velik je 906 km² i proteže se kroz pretežno ruralan kraj, brojnih farmi i malih sela. Najveća urbana naselja u slivu su; Banbury, Bicester, Kidlington i dio Oxforda.
Bornheim (Pfalz)
Bornhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Zidlihe Vajnštrase. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.256 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7337014.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zidlihe Vajnštrase Bornhajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Zidlihe Vajnštrase. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 139 metara. Površina opštine iznosi 3,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.256 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 354 stanovnika/km².
Rackerby, California
Rackerby je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 204 stanovnika.
Roghudi, Reggio Calabria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1066 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
La Calaverna, Alto Lucero de Gutiérrez Barrios
La Calaverna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alto Lucero de Gutiérrez Barrios.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 821 m.
Givonne
Živon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ardeni koja pripada prefekturi Sedan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 992 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 70 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,04 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 196 metara.
Kultivacija
Kultivacija ili kultiviranje u poljoprivredi označava proces rasta i obrade biljaka, prvenstveno specifičnih vrsta i sorti poznatih kao poljoprivredne kulture, na obradivom tlu. Pod time se obično podrazumijeva masovno uzgajanje biljaka na poljoprivrednim imanjima umjesto povrtlarstva. Uzgoj obično sadrži sljedeće elemente:
V. također
Култивиране Cultivation Kultivado Budidaya
La Tinaja, Santa Cruz de Juventino Rosas
La Tinaja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 331 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2003 m.
Jamnjik (Spiška Nova Ves)
Jamnjik je naseljeno mjesto u okrugu Spiška Nova Ves, u Košičkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.132 stanovnika.
Vukanovići
Vukanovići su srpska vladarska porodica koji će se pojaviti oko 120 godina iza Vlastimirovića. Na čelu Raške bili su u periodu 1083-1165. Dukljanski kralj Bodin je uzeo od Vizantije Rašku, Bosnu i Hum i napravio je običnim pokrajinama Duklje. Za namjesnike u Raškoj postavio je dva svoja dvorska župana Vukana i Marka.
Vukanovići su bili veoma aktivni u borbi protiv Vizantije. Sam Vukan je prisiljavao cara da u četiri navrata kreće sa vojskom na Rašku, ali bez većih posljedica. Odnosi su postali prijateljski, a Vukan je bio prvi srpski vladar koji je ravnopravno razgovarao sa carem. Njegovi nasljednici su imali manje sreće, jer je Raška doživljavala i razaranja Rasa. Pogotovo su bila česte promjene na mjestu velikog župana u nastojanju Carigrada da ima što vjernijeg saveznika.
Vukan je vještom politikom doprinio i slabljenju Duklje, pa će Raška preuzeti njenu ulogu u borbi za nezavisnost od Vizantije.
Shvatajući da sami ne mogu protiv Vizantije, Srbi pod Vukanovićima traže pomoć od Mađara. Uroš I je oženio svoju kćerku Jelenu za mađarskog kralja Belu. Sa njom je na dvor otišao i njen brat Beloš, pa će njih dvoje jedno vrijeme i vladati Mađarskom umjesto maloljetnog Geze. Bio je to prvi izlazak Srbije na međunarodnu scenu.
Tako su Vukanovići, aktivnom borbom i međunarodnim priznanjem utrli put Nemanjićima, njihovim nasljednicima, prema konačnoj nezavisnosti Srbije.
Garaventa, Genoa
Garaventa je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 955 m.
Apartadero, San Agustín Metzquititlán
Apartadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini San Agustín Metzquititlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1780 m.
Une partie de campagne
Une partie de campagne je novela francuskog pisca Guya de Maupassanta, originalno objavljena 1881. u zbirci Le Maison Tellier. Radnja se odvija godine 1860. kada pariški trgovac željezom, g. Doufor, sa svojom suprugom, kćeri Henriette i njenim zaručnikom odlazi na selo; pri tome će supruga i kćer doživjeti kratke ljubavne afere sa lokalnim mladićima, a nakon mnogo godina Henriette, sada već udana, sreće jednog od njih i sa sjetom se prisjeća sretnih trenutaka. Une partie de campagne je danas najpoznatija kao predložak za Partie de campagne, znameniti nedovršeni film Jeana Renoira iz 1936. godine.
El Salitre, Compostela
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Mata Redonda, Tierra Blanca
Mata Redonda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Le Roman d'un tricheur
Le roman d'un tricheur je francuska filmska komedija snimljena 1936. u režiji Sache Guitryja. Predstavlja adaptaciju istoimenog Guitryjevog romana, a u njemu se Guitry pojavljuje u naslovnoj ulozi, odnosno tumači lik 54-godišnjeg varalice koji u kavani piše memoare. Radnja kroz flashbackove prikazuje kako je od malih nogu zaključio kako se poštenje ne isplati, odnosno kako pokušava zarađivati kroz prevare. Specifičnost filma je u tome što su scene flashbackove napravljene u stilu nijemog filma, odnosno što u njima iz pozadine Guitry pruža naraciju, često im dajući ironičan kontekst. Le roman d'un tricheur se često naziva Guitryjevim remek-djelom, odnosno najboljim djelom u opusu. Njegove tehnike je kasnije koristio Orson Wells u svom djelu Veličanstveni Ambersonovi, a François Truffaut ga je navodio kao jedan od filmova s najvećim uticajem na njegov vlastiti opus.
Geografija Albanije
Albanija je zemlja koja je smeštena u Južnoj i Jugoistočnoj Evropi, preciznije na jugozapadu Balkanskog poluostrva, i čija se obala od oko 476 km prostire duž Jadranskog i Jonskog mora unutar basena Sredozemnog mora. Graniči se sa Crnom Gorom na severozapadu, sa Kosovom, odnosno Srbijom na severoistoku, sa Severnom Makedonijom na istoku i sa Grčkom na jugu i jugoistoku.
Veći deo Albanije uzdiže se u brda i planine, koje se uglavnom prostiru celom dužinom zemlje od severa ka jugu, kao na primer Prokletije na severu, Šar-planina na severoistoku, Skanderbegove planine u središtu, planina Korab na istoku, Pindsko gorje na jugoistoku i Keraunijska brda na jugozapadu. Ravnice i visoravni prostiru se na zapadu duž albanske obale Jadranskog i Jonskog mora.
U Albaniji se javlja nekoliko najznačajnijih i najstarijih slatkovodnih područja u Evropi. Skadarsko jezero je drugo po veličini jezero u Južnoj Evropi i nalazi se na severozapadu, okruženo Prokletijama i Jadranskim morem. No, jedno od najstarijih kontinuirano postojećih jezera na svetu, Ohridsko jezero, prostire se na jugoistoku, dok su najviša tektonska jezera Balkanskog poluostrva, Prespansko jezero i Malo Prespansko jezero, dobro skrivena među visokim planinama na jugoistoku.
Reke izviru na istoku Albanije i teku prema zapadu u more. Obuhvataju ih slivovi Jadranskog, Egejskog i Crnog mora. Najduža reka u zemlji, mereno od njenog ušća do izvora, jeste Drim, koji započinje na ušću svoja dva izvorišta, Crnog i Belog Drima, mada je takođe značajna i Vjosa, jedan od poslednjih netaknutih velikih rečnih sistema u Evropi.
Za jednu malu zemlju, Albaniju karakteriše biološka raznolikost i obilje kontrastnih ekosistema i staništa, definisanih na površini od 28.748 kvadratnih kilometara. Ova velika raznolikost potiče od geografskog položaja Albanije na Sredozemnom moru, sa tipičnim klimatskim uslovima, raznovrsnom topografijom, kao i bogatstvom kopnenih i morskih ekosistema, koji pružaju različita staništa, svako sa svojom tipičnom florom i faunom.
Postoji 799 zaštićenih albanskih područja, koja se prostiru na površini od 5.216,96 kvadratnih kilometara. Među njima su dva stroga rezervata prirode, 14 nacionalnih parkova, jedan morski park, osam arheoloških parkova, 750 spomenika prirode, 22 područja upravljanja staništima/vrstama, devet zaštićenih područja, četiri područja pod posebnom upravom i četiri ramsarske močvare. Nacionalni parkovi obuhvataju površinu od 210.668,48 hektara (2.106,6848 km²) ili približno 13,65% ukupne teritorije.
Granice
Sa ukupnom površinom od 28.748 km², Albanija se nalazi u jugoistočnom delu Jadranskog mora i severoistočnom delu Jonskog mora, koja su oba smeštena u Sredozemnom moru. Ima dužinu granica od oko 1.094 kilometara, od kojih 657 kilometara čine granice na kapnu, 316 kilometara na moru, 48 kilometara na rekama i 73 kilometra na jezerima. Površina kopnenih voda je 1.350 km², a čine ih prirodna jezera (325 km²), obalne lagune (130 km²), veštačka jezera (174 km²) i reke (721 km²).
Reljef
Najznačajnija karakteristika Albanije je verovatno njen reljef, sa brojnim uzastopnim planinskim lancima i s prosečnom visinom od preko 700 metara iznad mora. Veliki deo planina prostire se severno, istočno i južno od Albanske nizije u severnim, istočnim i južnim planinskim lancima.
Prokletije se protežu preko 90 kilometara kroz sever Albanije, prelazeći površinu od 2.000 kvadratnih kilometara. Ove planine predstavljaju produžetak Dinarida i ne prelaze širinu od 40 kilometara. Duboko su fragmentirane i često su nepristupačne. Na njima se nalazi Jezerski vrh Jezerce, koja je najviša tačka Dinarida i istovremeno druga najviša tačka Albanije.
Planina Korab dominira na istoku zemlje i širi se 40 kilometara duž istočne granice zemlje, gde vrhovi mogu očigledno dostići 2.500 metara. Na Korabu je i najviši vrh u zemlji, Golem Korab, koji je fragmentiran mnogim dubokim strukturnim depresijama. Još jedna značajna karakteristika jeste dokaz o poslednjem ledenom dobu u obliku ledničkih jezera na relativno malim nadmorskim visinama.
Jedna od najznačajnijih karakteristika na jugu Albanije jeste postojanje Keraunskih brda, koja se prostiru na skoro 100 kilometara. Brda visine od hiljadu metara padaju vertikalno u Sredozemno more, što predstavlja bar prvu prepreku komunikaciji između mora i južnog kopna zemlje.
Hidrografija
Albanija ima gustu mrežu reka i potoka koje karakteriše velika brzina protoka. Reke pripadaju slivovima Jadranskog, Egejskog i Crnog mora. Uglavnom izviru u planinskoj istočnoj polovini zemlje, a ušće im se nalazi na zapadu, duž obala. Reke se održavaju topljenjem snega zavejanih planina ili obilnim padavinama koje padaju na višim uzvišenjima.
Osam značajnih reka, zajedno sa njihovim brojnim pritokama, čine rečni sistem zemlje. Najduža reka je Drim, koja teče 285 km unutar zemlje. Sliv Drima je jedno od najraznovrsnijih mesta u Evropi i obuhvata Skadarsko, Ohridsko i Prespansko jezero. Posebno je značajna reka Vjosa, koja se smatra poslednjom preostalom divljom rekom u Evropi. Ostale reke u zemlji su Fan, Išem, Erzen, Maća, Seman i Škumbin.
Sa više od 250 jezera, u Albaniji se nalaze dva najveća jezera u Južnoj Evropi i jedno od najstarijih na svetu. Jezera su pretežno kraškog ili ledničkog porekla. Najveće jezero u Južnoj Evropi jeste Skadarsko jezero, geografski smešteno na severu, koje Albanija deli Crnom Gorom. Jedno od najstarijih jezera na svetu jeste Ohridsko jezero, smešteno na jugoistoku, koje Albanija deli sa Severnom Makedonijom. Najviša pozicionirana jezera u Južnoj Evropi jesu Prespansko jezero i Malo Prespansko jezero na jugoistoku, koje Albanija deli sa Severnom Makedonijom i Grčkom.
U Albaniji se nalazi i mnoštvo laguna različitog oblika, veličine i strukture. One leže pre svega duž obale na zapadu zemlje, a takođe i na jugoistoku. Lagune doprinose ukupnoj produktivnosti obalnih voda, budući da omogućavaju mnoštvo staništa i ekosistema. Najveća je laguna u zemlji laguna Karavasta, koja se nalazi između ušća Škumbina i Semana. Značajne su i lagune Patoku, Narta, Kune-Vain i Butrint.
Biljni i životinjski svet
thumb|Mapa [[Indeks integriteta šumskog pejzaža|indeksa integriteta šumskog pejzaža Albanije iz 2018. Stanje šuma mereno stepenom antropogene modifikacije: 0 = najviše izmena; 10 = najmanje.]] Blizina Sredozemnog mora i konvergencija izuzetnih klimatskih, geoloških i hidroloških uslova doprineli su razvoju velikog stepena bioraznolikosti, što Albaniju čini jednim od žarišta bioraznolikosti u Evropi.
Što se tiče fitogeografije, kopneno područje Albanije prostire se unutar borealnog carstva, tj. holarktičkog florističkog carstva, tačnije unutar ilirske cirkumborealne regije. Njegova teritorija može se podeliti na četiri kopnene ekoregije palearktičkog carstva: ilirske, balkanske, pindske i dinarske šume.
Guste i retke šume jesu najrasprostranjeniji kopneni ekosistem u Albaniji. Severni rub zemlje ima afinitet s kontinentalnom Evropom, dok ekosistemi na jugu pokazuju afinitet sa sredozemnim bazenom. Značajni su jer pružaju sklonište širokom nizu retkih i ugroženih vrsta životinja, među kojima su mrki medved, balkanski ris, sivi vuk, zlatni šakal, crkavica i suri orao. Albanija je u indeksu integriteta šumskog pejzaža za 2018. godinu imala prosečnu ocenu 6,77 / 10, što ju je svrstalo na 64. mesto od 172 zemlje na svetu.
Zaštićena područja
350px|thumb|right|[[Ohridsko-prespanski biosferni rezervat u jugoistočnoj Albaniji i jugozapadnoj Makedoniji.]] Brojne su oblasti Albanije zaštićene u skladu sa nizom nacionalnih i međunarodnih oznaka zbog svoje prirodne, istorijske ili kulturne vrednosti. Zaštićena područja pripadaju najvažnijim instrumentima očuvanja prirode, što zauzvrat efikasno doprinosi održavanju vrsta, staništa i ekosistema.
Albanija trenutno ima petnaest nacionalnih parkova, od kojih je jedan određen kao morski park. U rasponu od Jadranskog i Jonskog mora do Prokletija i Keraunskih brda, u tim se parkovima nalaze izvanredni pejzaži koji predstavljaju staništa hiljadama biljnih i životinjskih vrsta. Među najspektakularnije nacionalne parkove u zemlji spadaju Butrint, Divjakë-Karavasta, Karaburun-Sazan, Llogara, Prespa, Šebenik-Jablanica, Theth i Valbona.
Klima
thumb|right|350px|[[Nacionalni park Valbona|Valbonska dolina na Prokletijama u jesen.]] Albanija ima kombinaciju mediteranske i kontinentalne klime, sa četiri različita godišnja doba. Klimatski su uslovi veoma promenljivi i lokalno su modifikovani nadmorskom visinom i širinom. Na njenu klimu snažno utiču Sredozemno more na zapadu i planine koje se uzdižu u svim krajevima zemlje.
Albanska nizija ima blage zime, s prosečnom temperaturom od oko 7°C. Letnje temperature su u proseku 32°C, ali s niskom vlažnošću vazduha. je niska. U južnoj niziji, posebno u oblastima Jonskog mora, zimske su temperature u proseku oko 5°C, a letnje 30°C.
Prirodne celine
Albaniju čine četiri prirodne regije: Severnoalbanske planine, Centralnoalbanske planine, Južnoalbanske planine i Albanska nizija na zapadu, sa dve podregije koje približno odgovaraju albanskoj obali Jadranskog i Jonskog mora.
Albanska nizija
thumb|right|Ravnica [[Muzakija, gledana iz antičkog grada Apolonije.]]
S izuzetkom morske obale na zapadu, Albanska nizija ( ili Ultësira Perëndimore) opasana je dugim planinskim lancem u obliku luka, koji se širi na sever, istok i jug. Pretežno ravni i pravilni pejzaž morfološki karakterišu more i reke, kako u smislu topografije i tla, tako i po svojoj klimi i bioraznolikosti. Za ovu su regiju karakteristične blage i kratke zime, sa malo padavina i s dugim, toplim i suvim letima. Ovom reijom uglavnom dominira prostrana ravnica Muzakija, velika aluvijalna ravnica kojom prolaze tri glavne reke, Škumbin, Seman i Vjosa.
Albanska obala Jadranskog mora proteže se od ušća reke Bojane u blizini Skadarskog jezera na severu, preko Drimskog zaliva, do Valonskog zaliva. Dva najveća primorska grada Drač i Vlora (Valona) nalaze se u severnom, odnosno u južnom delu ove regije. Ukupna dužina obale je približno 274 kilometara, od čega većinu čine peščane plaže, močvare i aluvijalne naslage nastale kvartarnim sedimentima glavnih reka u zemlji.
thumb|right|Vode oko [[Ksamil|Ksamilskih ostrva na krajnjem jugu albanske obale na Jonskom moru.]]
Na oblali su raspoređena različita staništa i ekosistemi, što pruža optimalne uslove za bogatu bioraznolikost. Od posebnog je značaja prisustvo brojnih laguna i bara, koje predstavljaju neke od najbogatijih pejzaža u biološkom pogledu. Lagune Karavasta i Narta, u neposrednoj blizini mora, verovatno su među najvažnijim u Sredozemnom moru.
Dok je jadranska obala relativno niska, jonska je obala, uz nekoliko izuzetaka, suva i planinska. Albanska obala Jonskog mora proteže se od poluostrva Karaburuna na severu, preko albanske rivijere, do Krfskog moreuza na jugu. Najveći obalni grad Sarandë nalazi se u južnom delu regije, dok su manja naselja Borsh, Dhermi, Himara, Qeparo, Piqeras i Lukovë. Ukupna dužina obale iznosi približno 172 kilometara.
Najkarakterističnije odlike obale jesu Keraunska brda, koja se protežu skoro 100 kilometara duž albanske rivijere otprilike u pravcu jugoistok-severozapad. Regija je posebno plodna i poznata po citrusnom voću i vinogradarstvu, koje u regionu ima dugu i posebnu tradiciju. Obala obiluje dolomitom iz trijasnog perioda, karbonatnim stenama i krečnjakom iz doba jure te bitumenskim škriljevcima, krednim porcelanom i fosfatnim krečnjakom.
Severnoalbanske planine
thumb|right|Dolina [[Šala (reka)|reke Šale gledana iz sela Thetha.]] Severnoalbanske planine predstavljaju najbrdovitiju regiju u zemlji, čiju fizičku geografiju i oblik karakteriše konvergencija dva različita geološka regiona, Prokletija i planine Mirdite. Dominantna karakteristika pejzaža ove regije jeste prisustvo nekoliko valova, tj. dolina u obliku slova V, kao što je Valbonska dolina, nastala procesom glacijacije.
Prokletije predstavljaju najjužnije proširenje Dinarida i istovremeno su najviše i najimpozantnije planine u Albaniji. Uprkos tome što su ledena doba imala relativno mali geološki uticaj na Alpe, na Prokletijama su nedavno locirani najjužniji glečeri Evrope.
Prokletije su dom mnogih važnih reka zapadnog Balkana. Glavni slivovi u Prokletijama jesu slivovi reka Drima i Dunava. Reke na Prokletijama grubo se svrstavaju u dve kategorije, one koje se ulivaju u Lim i one koje ulaze u Beli Drim i sastaju se sa Crnim Drimom nizvodno na ušću Drima. Međutim, Drim dominira, isušujući veći deo Prokletija sa pritokama i mereno od izvora Belog Drima do ušća Drima u blizini Leže. Ali ne teče čitav Drim u blizini ili paralelno sa Prokletijama. Jedna pritoka Drima jeste reka Valbona, koja se uliva u Jadransko more, a istočna pritoka Drima je reka Gaši.
Centralnoalbanske planine
thumb|right|Predeo u [[Park prirode Korab-Koritnik|Parku prirode Korab-Koritnik: Mali i Bardhë .]] Teren Centralnoalbanskih planina pretežno je planinski i izuzetno fragmentiran, budući da im je današnji oblik izrezbaren glečerima poslednjeg ledenog doba. Regijom dominiraju tri planinska lanca, od kojih svaki ide od severa-severoistoka prema jugu-jugozapadu, otprilike paralelno sa istočnom granicom Albanije.
Planina Korab zasigurno je najupečatljivija karakteristika fizičke geografije ove regije. Tu je istovremeno najviša planina u Albaniji, Golem Korab ( ili Mali i Korabit). Planina Korab prostire se na preko 40 kilometara i pokriva površinu od 560 kvadratnih kilometara. Između dolina reka Škumbina i Devola uzdižu se planine koje čine planinu Valamaru, dok se severnije protežu povezani planinski masivi Šebenika i Jablanice.
Velika većina prirodnih jezera u ovoj regiji nalazi se u južnom delu regije i većina njih je proizvod duge istorije. Ohridsko jezero leži uz granicu sa Severnom Makedonijom. To je jedno od najstarijih kontinuirano postojećih jezera na svetu i poseduje jedinstvenu bioraznolikost. Južnije, dobro sakriveno među visokim planinama, nalazi se Prespansko jezero, koje je povezano malim kanalom sa zavojem koji razdvaja dva jezera.
Južnoalbanske planine
thumb|right|Pogled na [[Albanska rivijera|albansku rivijeru iz Nacionalnog parka Llogara.]] Keraunska brda, obalni planinski lanac na jugozapadu Albanije, protežu se oko 100 kilometara uz Jonsko more, od Sarande u pravcu jugoistok-severozapad duž albanske rivijere do Orikuma. Reljef je raznolik, sa mnogo planinskih prevoja, kanjona, klisura, brda i drugih oblika terena. Karakteristični su crni borovi, bugarske jele, munike i jasenje. U tom planinskom lancu žive mnogi veliki sisari, uključujući mrke medvede, sive vukove, risove, sure orlove i druge. Najviša tačka na lancu je Maja e Çikës, koja se uzdiže na nadmorsku visinu od 2.045 metara iznad Jadrana. Sa vrha se pruža pogled na albansku rivijeru, severna jonska ostrva, kao i na italijansku obalu u Apuliji i Otrantu. Taj deo ima široke i duge plaže, sa brojnim zalivima i rtovima.
Things to Come
Thinsg to Come, ponekad prevođen i kao Ono što doći, je britanski science fiction film snimljen 1936. godine u režiji Williama Camerona Menziesa, koji se smatra jednim od najboljih, odnosno najuticajnijih ostvarenja SF-žanra u međuratnom periodu.
Geografija Albanije
Južnoalbanske planine
Protežući se do Logarske prevlake na 1.027 metara, južnoalbanski planinski lanac odvaja se na Keraunska brda na zapadu i Akrokeraunska brda  na istoku unutar poluostrva Karaburuna. Naselja Palasë, Dhërmi, Vuno, Himarë, Qeparo, Borsh, Pilur, Kudhës i Ilias nalaze se na keraunskim brdima. Nacionalni park Llogara pokriva površinu od 10.100 kvadratnih metara.
Things to Come
Things to Come predstavlja adaptaciju romana The Shape of Things to Come SF-pisca H. G. Wellsa, koji je za njega napisao i scenario. Radnja prikazuje buduću historiju svijeta od 1940. do 2036. godine, i to iz perspektive fiktivnog britanskog "Svakograda" ("Everytown"), a počinje izbijanjem svjetskog rata koji će tokom decenija gotovo uništiti civilizaciju koju na kraju obnavlja grupa tehnokratskih stručnjaka stvarajući svjetsku vladu i utopijsko društvo temeljeno isključivo na naučnom progresu.
Film je producirao mađarski sineast Alexander Korda, koji je, kako bi što efektnije dočarao tehnološki svijet budućnosti, angažirao svog zemljaka, uglednog umjetnika i dizajnera Lászlóa Moholy-Nagyja. Zbog toga se Things to Come smatra jednim od najimpresivnijih vizija budućnosti svog doba, i često spominje uz nešto poznatiji Langov Metropolis. Kasnijim historičarima filma je postao zanimljiv kao jedan od prvih SF-filmova s epskim ambicijama, odnosno po tome što je koristio motive distopije i postapokaliptičnog žanra. Često ga se tumači kao svojevrsno upozorenje na predstojeće događaje, pogotovo u scenama ratnih razaranja na samom početku, koji podsjećaju na stvarni rat, odnosno razaranje Britanije koje će se uistinu dogoditi četiri godine kasnije.
Borbera, Cuneo
Borbera je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 618 m.
Things to Come
Things to Come je originalno distribuiran u trajanju od 108 minuta, ali je danas sačuvana jedino skraćena verzija od 96 minuta, napravljena za američko tržište.
Givet
Žive je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ardeni.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 7.775, a gustina naseljenosti je iznosila 422 stanovnika/km².
Geografija Albanije
Južnoalbanske planine
thumb|right|Pogled na [[Gramski zaliv .]]
Poluostrvo Karaburun nalazi se na istočnoj strani Otrantskih vrata, gde se Jadransko more susreće sa Jonskim morem. Njegova površina je 62 km², dužina je 16 km, a širina je samo 5 km. Mesokanali je uski kanal koji odvaja poluostrvo od ostrva Sazana. Geološki je sačinjeno od ugljeničnog krečnjaka, koji datira iz mezozojskog perioda, dok je na severozapadu sastavljen od terogenog sedimenta. Štaviše, ove formacije su kontinuirano pod dejstvom krasa i eksploatišu se kao mermer. Reljef poluostrva obuhvata brojna brda sa prosečnom nadmorskom visinom od oko 800 metara iznad Jadrana. Najviši vrhovi su Maja e Ilkes (733 metra), Maja e Flamurit (826 metara) i Maja Caderi (839 metara).
Primorski pejzaž karakteriše grubi reljef, koji se vertikalno spušta u Jonsko more, a sadrži nekoliko usamljenih vrhova, velikih kanjona, zaliva, pećina i zaliva. Primeri tipičnih oblika reljefa uključuju kanjon Gjipe te Aruški, Dafinin i Gramski zaliv. Geološka evolucija formirala je i rtove kao što su Haxhi Aliu, Galloveci te Kepi i Gjuhëzës, i druge od 20 pećina duž cele obale. Klima je mediteranska, sa toplim letima i uglavnom toplim do hladnim i suvim zimama. Zbog svojih klimatskih, hidroloških i geoloških uslova, ovo područje karakteriše jedinstvena flora i fauna. Veći deo teritorije sastoji se od šuma, koje su relativno dobro očuvane i uključuju mnoge vrste drveća, kao što su mediteranski hrast, crni jasen, hrast oštrika ili prnar te klen.
El Lindero, Celaya
El Lindero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1761 m.
Bone Gap, Illinois
Boun Gap je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 246, što je 26 (-9,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Mirador, Delicias
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Delicias.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1166 m.
Ca' Ambrosini, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Dietilpirokarbonat
Dietilpirokarbonat je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 162,141 Da.
Pruski križarski rat
thumb|300px|Baltička plemena i Pruski rodovi oko 1200.
Pruski križarski rat je naziv za seriju vojnih pohoda katoličkih križara iz 13. stoljeća, prije svega na čelu vitezova Teutonaca, s ciljem pokrštavanja poganskih Starih Prusa. Pozvani nakon ranijih neuspjelih ekspedicija protiv Prusa od strane poljskih knezova, vitezovi Teutonci počeli rat protiv Balta 1230. Do kraja stoljeća, nakon nekoliko pruskih pobuna, vitezovi su uspostavili kontrolu nad Pruskom i podjarmili Pruse u svoju monašku državu.
Ranije misije i sukobi
Wulfstan od Hedebyja, agent Alfreda od Wessexa, zabilježio pomorce i stočare Pruse kao jaku i neovisnu naciju. Mieszko I. Poljana pokušavao je proširiti svoje carstvo od kopna je upravo osvojio oko ušća Odre prema Pruskoj. Bolesław I. od Poljske poslao Adalberta od Praga propovijedati među Prusima godine 997. , ali misionar je ubijen od strane pogana. Nakon nekog početnog uspjeha među Prusa, Adalbertov nasljednik, Bruno od Querfurta, također je poginuo godine 1009.
Poljaci su vodili rat sa susjednim Prusima, Sudovincima i Wendima tijekom dva stoljeća. Iako su Poljaci tražili obraćenje Prusa i kontrolu nad njihovom zemljom, Prusi su se upustili u unosne pljačke za robovima u graničnim područjima u zemlji Chełmno i Mazoviji. Mnogi Prusi su nazivno prihvatili pokrštavanje i vraćali se poganskim vjerovanjima nakon završetka sukoba. Henrik od Sandomierza je ubijen u borbi protiv Prusa godine 1166. Boleslav IV. i Kasimir II. su vodili velike vojske u Prusku. Dok je Boleslavova vojska bila poražena u gerilskom ratovanju, Kasimir je nametnuo mir sve do svoje smrti 1194. Kralj Valdemar II. od Danske podupirao je danske ekspedicije protiv Samlanda sve dok ga 1223. nije uhitio Henrik, grof od Schwerina. Godine 1206., cistercitski biskup Christian od Olive, uz potporu kralja Danske i poljskih knezova, pronašao je bolji prijem od očekivanog po dolasku u ratom razorenu zemlju Chełmno. Nadahnut time, otputovao je u Rim kako bi se pripremio za veću misiju. Kada se 1215 vratio u Chełmno, međutim, Christian je naišao na neprijateljski raspoložene Pruse, vjerojatno iz bijesa na akcije Braću od Mača u Livoniji ili straha od poljskog širenja. Poganski Prusi su napali Chełmno, Mazoviju i Pomerelliju , opkolili Chełmno i Lubawu i prisilili pokrštene na povratak starim vjerovanjima.
Zbog sve rastućeg intenziteta napada, Papa Honorije III. šalje papinsku bulu kršćanima u ožujku 1217. dopuštajući im propovijedati križarski rat protiv militantnih Prusa. Sljedeće godine su pogani opet napali Chełmno i Mazoviju, opljačkali 300 katedrala i crkava. Vojvoda Konrad od Mazovije uspio je protjerati Pruse plaćajući veliki danak, što je, međutim, samo ohrabrilo Pruse.
Križarski rat 1222./23.
Honorije III. pozvao je na križarski rat pod vodstvom Christian od Olive i izabrao kao papinskog legata nadbiskupa od Gnieznod, Wincentyja I od Niałeka. Njemački i poljski križari počeli su se okupljati u Mazoviji godine 1219. , ali ozbiljno planiranje je započelo tek 1222. po dolasku plemića, kao što su vojvoda Henrik od Šleske, nadbiskup Laurentius od Wroclawa, i Laurentius od Lebusa. Brojni poljski plemići počeli su u međuvremenu darivati kršćansku biskupiju u Pruskoj s imanjima i dvorcima u Chełmno zemlji. Kneževi su se složili da je primarni fcilj bio obnoviti obranu zemlje Chełmno, posebno Chełmno utvrde, koja je gotovo u potpunosti obnovljena. Do 1223. , međutim, većina križara su napustili regiju, a Prusi su opet devastirali Chełmno i Mazoviju, prisiljavajući Vojvodu Konrada tražiti utočište u dvorcu Plock. Balti dosegnula čak Gdańsk u Pomereliji.
Godine 1225. ili 1228. četrnaest sjeverno-njemačkih vitezova su unovačili Konrad i Christian u obliku vojnog reda. Prvo im je dodijeljen posjed Cedlitz u Kujaviji do završetka dvorca na Dobrzyńu a grupa je postala poznata kao Red Dobrzyńa (ili Dobrin). Vitezovi Dobrzyńa u početku su imali uspjeha u tjeranju Prusa iz Chełmno zemlje, ali poganski protunapad protiv njih i Konrada je pobio većinu Reda. Preživjelima je odobren azil u Pomeraniji od strane vojvode Swantopelka II. Red Calatrava, s bazom u blizini Gdańska, također je bio neučinkovit.
Poziv teutonskih vitezova
mini|200px|Herman von Salza, Veliki Meštar teutonskih vitezova Za to vrijeme u Rimu,Christian od Olive se upoznao sa Hermannom von Salza, Velikim meštrom Teutonskih vitezova iz razdoblja 1209.-39. Uz dozvolu vojvode Conrada od Mazovije i mazovijskog plemstva, Christian je godine 1226. zatražio pomoć Teutonaca protiv poganskih Prusa. Stabilna situacija s Prusima onda će omogućiti Conradu nastaviti svoje planove dok na kraju nije postao vojvoda od Poljske. Dok jeHermann bio zainteresiran poljskom ponudom, njegov fokus je bio na pomaganju caru Fridriku II oko Petog križarskog rata. Budući da je teutonski red je nedavno izbačen iz Burzenlanda u Kraljevini Mađarskoj, Hermannje također želioveću autonomiju za svoje snage u budućim nastojanjima.
Hermann se sastao s Fridrikom II. u Riminiju i sugerirao da bi potčinjavanje Prusa Svetom Rimskom Carstvu granice lakše Carstva bilo lakše braniti od napadača. Car je dao odobrenje za pothvat u Zlatnoj buli iz Rimini godine 1226. , dajući im Chełmno zemlju, ili Culmerland te sve buduće osvojene zemlje.Misija za obraćenje Prusa ostala je pod zapovjedništvom biskupa Christian od Olive.
Prije početka pohoda protiv Prusa, teutonski vitezovi su navodno potpisali sporazum iz Kruszwice s Poljacima 16. lipnja 1234., kojom je Red trebao primiti Chełmno i sva buduća osvajanja, slično uvjetima u Zlatnoj buli iz Riminija. Sporazum su osporavali povjesničari, dokument je izgubljen i mnogi poljski povjesničari su sumnjali u njegovu autentičnost i teritorijalne pretenzije Teutonaca. Sa stajališta vojvode Conrada, Chełmno je bilo samo privremena baza za borbu protiv Prusa i buduća osvajanja su se trebala odvijati pod vodstvom vojvode od Mazovije. Hermann von Salza je tumačio dokument kao davanje autonomije Redu u svim teritorijalnimdobicima, osim vjernosti Svetoj Stolici i caru Svetog Rimskog Carstva. Zlatna bula iz Rietija koju je izdao papa Grgur IX. godine 1234 potvrdila je nadzor Reda nad osvojenom zemljom, stavljajući ih samo pod vlast Svete Stolice.
Peter von Dusburg iz 14. stoljeća spominje jedanaest plemenskih okruga u Pruskoj a: Bartia, Chelmno (prethodno pod poljskom kontrolom), Galindia, Nadrovia, Natangia, Pogesanija, Pomesania, Samland, Scalovia, Sudovija i Ermland. Peter je procjenio da dok je većina plemena mogla skupiti oko 2.000 konjanika, Samland je mogao podići 4000 konjanika i 40.000 pješaka, dok je Sudovia imala 6.000 konjanika i "gotovo nebrojeno mnoštvo drugih ratnika". Za razliku od toga, Prusa od od opustošenog Chelmna su mogli podiući manje snage od drugih plemena. Galindija, šumovit divljina s jezerima i rijekama, također je imala malo stanovnika koje bi unovačila. Suvremene procjene pokazuju ukupnu pruski populaciju od 170.000 stanovnika, manji nego što sugerira Peter von Dusburg.