cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Xubuntu
Povijest
Xubuntu je prema izvornim glasinama trebao biti spreman za izlazak istovremeno sa 5.10 Breezy Badger inačicom Ubuntua, no službenog datuma izlaska nije bilo, tek meta-paket (xubuntu-desktop) pomoću kojeg se moglo instalirati Xfce grafičko sučelje unutar samog Ubuntu sustava. Prva službena inačica Xubuntu distribucije izdana je 1. lipnja 2006. godine, zajedno sa Ubuntu, Kubuntu i Edubuntu inačicama (kodnog imena Dapper Drake).
Capuzzo, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Xubuntu
Povijest
U listopadu 2007., Jani Monoses je najavio kako će napustiti poziciju vođe projekta i prepustiti je Lionelu Le Folgocu. Le Folgoc vodi projekt do ožujka 2008. kada Cody A.W. Somerville preuzima mjesto, imenovan od strane Xubuntu zajednice. On sastavlja opsežnu strategiju za Xubuntu projekt naziva Xubuntu Strategy Document.
U veljači 2009., Mark Shuttleworth priznaje kako ima u planu razvoj LXDE inačice Ubuntu operacijskog sustava, naziva Lubuntu. LXDE sučelje koristi Openbox upravljač prozora (eng. window manager), te je, poput Xubuntua, namijenjen starijim, prijenosnim i inim slabijim računalima. Kakav će to utjecaj imati na razvoj Xubuntua još je nepoznato.
Aplikacije
Ovdje možete pronaći kratak popis nekih popularnijih aplikacija korištenih u Xubuntu sustavu.
Islandska kruna
Islandska kruna je službena valuta Islanda. ISO 4217 kod za islandsku krunu je ISK.
Sodom und Gomorrha
Sodom und Gomorrha je austrijski crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1922. u režiji Michaela Curtiza (pod imenom Michael Kertesz). Okvirni zaplet filma je smješten u suvremeni London gdje lijepa, ali amoralna protagonistica (čiji lik tumači Curtizova tadašnja supruga Lucy Doraine) zavede uticajnog financijera, ali i izazove nasilni incident zbog koga je osuđena na smrt. Radnja prikazuje kako u ćeliji čeka pogubljenje i počinje sanjati samu sebe kao kraljicu drevne Asirije, odnosno Lotovu suprugu iz starozavjetne priče o Sodomi i Gomori. Film je sniman pune dvije godine, te je predstavljao najskuplji i tada najambiciozniji projekt producenta Sasche Kolowrata i njegovog studija Sascha Film; režiser Curtiz je, pak nastojao dokazati kako se austrijska kinematografija može ravnopravno nositi sa hollywoodskim i italijanskim historijskim spekatklima, odnosno njemačkim ekspresionističkim dramama. Za film su angažirane hiljade statista i scenskih radnika, a Julius von Borsody je izradio impresivnu scenografiju. Produkcija je, s druge strane, bila obilježena nizom problema, prije svega zbog budžeta koji je na kraju bio pet puta veći od planiranog, kao i niza nesreća na setu koje su imale i ljudske žrtve. Usprkos tih poteškoća, Sodom und Gomorrha je na kraju postigao komercijalni uspjeh; Sascha-Film je postao jedan od najuglednijih evropskih studija u međuratnom periodu, a sam Curtiz je sebi olakašao buduću hollywoodsku karijeru.
Islandska kruna
Islandska kruna je potpuno konvertibilna valuta, ali spada u valute niskog značenja u svijetu. Središnja banka potpuno kontrolira sve poslove vezane uz valutu, a valuta je usko povezana i uvijek promjenjiva za US dolar, kanadski dolar te sve valute nordijskih zemalja (švedska kruna, norveška kruna, danska kruna) i Euro.
Maceo Pinkard
Maceo Pinkard (27. jun 1897 – 21. jul 1962) bio je američki kompozitor, tekstopisac i muzički izdavač, najpoznatiji po kompoziciji "Sweet Georgia Brown", popularnoj jazz kompoziciji koja služa kao muzička tema košarkaškog tima Harlem Globetrotters.
Islandska kruna
Kovanice
Slike kovanica islandske krune
Maceo Pinkard
=Pjesme u filmovima== Pinkardove kompozicije su se često koristile kao muzička podloga niza filmova. Djelomična lista uključuje:
Švicarski franak
Manja jedinica čija je vrijednost 1/100 franka naziva se Rappen na njemačkom, centime na francuskom, centesimo na talijanskom i rap na retoromanskom jeziku.
Konstantin II
thumb|300px|thumb|[[Solidus Konstantina II. kao Cezar.]]
Konstantin II. (* veljača 317. u Arelate (Arles); † 340. kod Aquileia), puno ime Flavius Claudius Constantinus, Rimski car od 337. do 340.).
Najstariji sin Konstantina I. Velikog i Fauste od 317 postaje Cezar i nakon smrti Konstantina I. Velikog postaje Car Rimskog Carstva zajedno sa svojom braćom Konstancije II. i Konstans I..
Njegov dio Imperiuma je bila Galija, Britanija, Španjolska i dio Afrike.
Dinastija Ming
Dinastija Ming (kineski: 明朝, pinyin: Ming Cháo) ili Veliko Carstvo Ming (大明帝国) je kineska dinastija koja je vladala Kinom od 1368. do 1644. godine; posljednja dinastija čiji su vladari porijekom bili Han Kinezi. U više od 200 godina vladavine, dinastija Ming je donijela red i napredak većini Kine. Stanovništvo se udvostručilo (od 100 na 200 milijuna stanovnika), uvedene su nove žitarice, cvala je industrija i povećala se trgovina. U 17. stoljeću, korupcija, vanjski napadi i loše žetve su oslabile njezinu vlast i doveli do njezina pada. mini|220px|lijevo| Rasprostiranje i vremensko trajanje dinastije Ming mini|220px|lijevo| [[Zhu Yuanzhang (Car Hongwu) osnivač dinastije Ming]]
Car Hung-vu iz dinastije Ming (koji je vladao 1368–98) je pokušao da kreira društvo samodovoljnih ruralnih zajednica organizovanih u čvrsti, nepokretni sistem koji bi garantovao i podržavao permanentnu klasu vojnika njegove dinastije: imperijalna stajaća armija je premašivala jedan milion vojnika, a mornarička brodogradilišta u Nanjingu su bila najveća na svetu. On je takođe posvetio veliku pažnju umanjivanju moći dvorskih eunuha i nepovezanih magnata, dajući moć svojim mnogobrojnim sinovima širom Kine i pokušavajući da vodi te prinčeve kroz Huang Ming Zu Xun, set objavljenih dinastičkih uputstva. Ovo se završilo spektakularnim neuspehom kad je njegov maloletni naslednik, Imperator Jianwen, pokušao da zauzda moć svog ujaka, izazivajući Jingnan kampanju, pobunu koja je dovela princa od Yan na tron kao Jondl imperatora 1402. godine. On je uspostavio Yan kao sekundarnu prestonicu i preimenovao je u Peking, konstruisao je Zabranjeni grad, obnovio je Veliki kanal i uspostavio je primat imperijalnog nadzora u imenovanju službenika. On je obnovio položaj svojih eunuhskih pristalica i zaposlio ih je kao protivtežu konfučijskih učenjaka-službenika. Jedan od njih, Zheng He, je predvodio sedam enormnih istraživačkih putovanja u Indijskom okeanu sve do Arabije i obale Afrike.
Uspon novih careva i novih frakcija je umanjio takve ekstravagancije; hvatanje cara Zhengtong tokom Timuske krize 1449. ih je potpuno dokrajčio. Carska mornarica je dovedena do neodrživog stanja, dok je prinudnim radom konstruisana Liaodongška palisada, i povezan i ojačan Veliki kineski zid do njegove moderne forme. Široki popisi celokupnog carstva su sprovođeni svake decenije, mada su želja za izbegavanjem rada i poreza, i poteškoće sa skladištenjem i korišćenjem enormnih arhiva u Nanjingu ometali precizno prebrojavanje. Procene za kasnu Ming populaciju su u opsegu od 160 do 200 miliona. Neohodni prihodi su istiskivani iz sve manjeg i manjeg broja farmera, usled sve većig broja onih koji nestali iz zvaničnih rekorda ili su „donirali“ svoju zemlju eunuhsima ili hramovima koji su bili izuzeti od poreza. Namena Haijin zakona je bila da se zaštite obale od „japanskih“ pirata, ali umesto toga oni su pretvorili mnoge u krijumčare i same pirate.
Do 16. veka, međutim, ekspanzija Evropske trgovine – mada ograničena na ostrva u blizini Guangdžou kao što je Makao – raširila je kolumbijsku razmenu useva, biljki i životinja u Kinu, uvodeći čili paprike u sičuansku kuhinju, kao i visoko produktivni kukuruz i krompire, čime je umanjeng glad i podstaknut rast populacije. Uspon portugalske, španske, i holandske trgovine je kreirao novu potražnju za kineskim proizvodima i proizveo masovni priliv japanskog i američkog srebra. Ovo svestrano obilje je omogućilo Ming dinastiji da izbegne upotrebu papirnog novca, što je podstaklo hiperinflaciju tokom 1450-tih. Dok su se tradicionalni konfučijanci suprotstavljali takvoj prominentnoj ulozi trgovine i novih bogataša kreiranih njom, krivoverje koje je uveo Vang Jangming je imalo prilagodljiviji stav. Zhang Juzhengove inicijalno uspešne reforme su se pokazale devastirajućim kad je poljoprivredni zastoj uzrokovan Malim ledenim dobom bio praćen japanskim i španskim propisima kojim je ubrzo prekinuta ponuda srebra, koje je bilo neophodno farmerima za plaćanje poreza. Usled kombinacije loših žetvi, poplava, i epidemija, stekao se utisak da je dinastija izgubila svoj nebeski mandat, te je kolapsirala je pred pobunjeničkim vođom Li Zihengom i Mandžurskom invazijom.
Jačanje
Na svom početku dinastija Ming je Kinu ne samo oslobodila, nego učinila i velikom vojnom silom. Najpoznatiji vladari: Hongwu (1368.-1398.), Yongle (1402.-1424.) i Wanli (1573.-1619.). Grobnice ovih vladara nalaze se kraj Pekinga i Nanjinga (Carske grobnice dinastija Ming i Qing). Sve veća Uprava Kine, koja je onemogućavala inovacije i bila vrlo centralizirana, te opasno ovisna o Caru, postala je učinkovitija, jednostava i praktična. Tako je dotadašnja praksa lake izmjene careva vojnim pobunama okončana nakon zarobljavanja cara Zhengtonga 1449. god.
mini|220px|lijevo| Ming zmaj, [[porculanski tanjur s ukrasom od plave glazure iz 15. stoljeća, Orijentalni muzej u Berlinu.]] Obrazovano plemstvo (shanshih), koje je dijelilo vrijednosti uprave premda se nije nalazilo na važnom položaju, nadziralo je stanovništvo. Vraćena je stabilnost i uvedena su mnoga poboljšanja u poljoprivredi. Nove su poljoprivredne tehnike omogućile zemlji da bolje hrani svoje sve brojnije stanovništvo koje je raslo usprkos katastrofalnim epidemijama i pogubnim pobunama. Španjolci i Portugalci su donijeli nove kulture: jam, kukuruz, kikiriki i krumpir, a stvorene su i nove obradive površine. Da bi se olakšao promet robe i ljudi od Hangzhoua do Pekinga obnovljen je i produljen Veliki kanal, dug više od 1500 kilometara.
S novom je stabilnošću jačala i industrija. Veliki gradovi u delti Yangtzea (Nanjing, Suzhou, Wuxi, Sungqiang i Hangzhou) razvili su se kao velika središta, osobito tekstilne industrije. Ogromna trgovina koja je njima prolazila povećala je broj moćnih skupina trgovaca, čiji se utjecaj proširio na čitavu zemlju. Do konca 16. stoljeća ekonomiju je poticalo i pritjecanje srebra preko Filipina iz Novog svijeta, koji je njime plaćao kineski čaj, svilu i keramiku. Od 17. stoljeća u Europu se preko nizozemskih trgovaca izvozio čaj. Kina je iz Japana uvozila srebro, začine, sumpor, sandalovinu i bakar.
Za vrijeme dinastije Ming nastavljena je tradicija luksuzne carske umjetnosti i idealiziranog pjesništva. Slikarstvo je većinom bilo raskošno slikanje genre motiva na svili, a najpoznatiji su bili Yin Hong i Qiu Ying. Porculanske vaze su dobijale ugodnu plavu glazuru, a slikarstvo tušom na papiru je povezano s pjesnicima-slikarima kao što su Shen Zhou i Dong Qichang koji slikaju apstrahirane pejzaže s kaligrafskim pjesmama ispisanim kao dijelom slike.
Prekomorsko širenje
mini|220px|lijevo| Mapa svijeta iz [[1763. godine, koja je kopija mape Ženg Hea iz 1418. god.]] Drži se da je početkom 15. stoljeća Kina bila najciviliziranija, najbogatija, najprosvjećenija i najnaprednija država na svijetu. U vrijeme cara Yonglea, nasljednika Chu Yuan-changa, vodila je izrazito ekspanzionističku i agresivnu politiku. Vraćanje Koreje u vazalni položaj (1392.), pohodi protiv Mongola na sjeveru (1409.-1424.), zauzimanje Annama (1407.-1427.) i niz morskih pohoda, proširili su kineski utjecaj do novih, neslućenih razmjera.
Kao dio politike za uspostavljanje kineske prevlasti, carevi dinastije Ming poslali su admirala Cheng Hoa (Ženg He), od 1405. do 1433., u posjet stranim vladarima. Ženg je obavio sedam putovanja u Jugoistočnu Aziju i Indijski ocean, plovio na zapad sve do Istočne Afrike. Pratila ga je flota od 317 prekooceanskih džunki. Nažalost, po povratku tih moreplovaca-istraživača, koji su pohodili Javu, Indoneziju, Šri Lanku, južnu Indiju, Perzijski zaljev, Crveno more, pa čak i afričku obalu (Mogadišu, Brava i Mombasa), nisu nastavljeni daljni kontakti i njihovi pohodi nisu zaživjeli.
U 16. stoljeću započinje i afirmacija europskih utjecaja i prisutnosti u Kini (Isusovac Matteo Ricci), a istodobno se razvijaju trgovačke veze s indijskim prostorima.
Pad dinastije
mini|lijevo|220px| [[Veliki kineski zid, fotografija iz 1907. (Herbert Ponting). ]] Nakon neuspjelog napada na Mongole 1449. godine, koji je završio zarobljavanjem cara Minga, Kina je ponovno vodila obrambenu politiku u čiju svrhu je obnovljen u kamenu i enormno proširen – Veliki kineski zid. Nažalost, prinudni rad koji je omogućio obnovu i dodatno utvrđivanje Kineskog zida doveli su do toga da je carska mornarica postala nepotrebna i počela se rasipati.
Dinastija Ming je Kinu sve više izolirala od ostatka svijeta, što je dovelo do ekonomske stagnacije. Procjenjuje se kako je Kina polovicom 17. st. imala od 160 do 200 milijuna stanovnika, ali se državni aparat održavao od poreza nametnitima najsitnijim zemljoposjednicima, koji su sve više nestajali jer su svoju zemlju „donirali” eunusima-poreznicima ili hramovima. Ponovni mongolski napadi te niz političkih i ekonomskih zahtjeva oslabili su carstvo. Situaciju su pogoršavali i stalni napadi japanskih gusara i krijumčara na južnu obalu. Do 50-ih godina 16. stoljeća obalno područje Kine terorizirale su odmetnute teško naoružane grupe. Krajem stoljeća kineske su nevolje još više povećali japanski napadi na Koreju, te je Kina bila prisiljena slati vojsku u pomoć svom vazalu. Ovi napadi su onemogućili pritjecanje španjolsko-američkog srebra na koje su veliki zemljoposjednici računali za plaćanje poreza.
Pad moći dinastije Ming su ubrzali i potkupljivost uprave i niz nerodnih godina na sjeveru zbog utjecaja „Malog ledenog doba”. Do 1636. u zemlji su, pod vodstvom Mandžuraca, izbile brojne pobune u središnjoj i i sjevernoj Kini. Oko 1640. dva su se pobunjenika, Li Zichenga (Li Cu-ć’eng) i Zhang Xien Chonga (Ćang Hsien-ć’ung), pojavili kao suparnici u osnivanju nove dinastije. Iako je Li Zicheng srušio dinastiju Ming 1644. godine osnovavši dinastiju Shun, ostaci vjerni dinastiji Ming, tz. Južni Ming, su se očuvali na jugu Kine do 1662. god. Li Zicheng je ubrzo zbačen s vlasti, a Kinom je zavladala nova dinastija Qing (Ć’ing) iz Mandžurije, koja je ostala na vlasti sve do 1911. godine.
Lumber City, Clearfield County, Pennsylvania
Lamber Siti je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 76, što je 10 (-11,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Operacija Landsturm
minijatura|Nemci na Jadranu u jesen 1943.
Operacija Landsturm (Landšturm) je bila vojna operacija Vermahta protiv partizana u oblasti Dalmacije. Vođena je od 24. oktobra do 12. novembra 1943. godine.
Das Weib des Pharao
Das Weib des Pharao je njemački crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1922. u režiji Ernsta Lubitscha. Radnja je smještena u drevni Egipat, a naslovna protagonistica, čiji lik tumači Dagny Servaes, je grčka robinja Theonis u koju se zaljubi faraon Amenes (čiji lik tumači Emil Jannings), a što prouzroči katastrofalni rat s Etiopijom. Usprkos melodramatskog zapleta i povremenog preglumljivanja, film je prilično impresionirao masovnim scenama bitaka, kao i Lubitschevom sposobnošću da u okolici Berlina rekonstruira nubijsku pustinju. Lubitschu je ovo predstavljao posljednji film napravljen u Njemačkom, jer su ga upravo zahvaljujući njemu hollywoodski producenti pozvali u SAD, gdje je nastavio još impresivniju karijeru.
Das Weib des Pharao je poznat i po jednom od najsloženijih, ali najspektakularnijih pohvtata filmske rekonstrukcije. Ispočetka se smatrao izgubljenim, ali su naknadno pronađeni dijelovi različitih verzija u različitim zemljama, montirani i skraćivani, dijelom iz komercijalnih, dijelom iz ideoloških razloga. Godine 1998. je na temelju njih stvorena verzija koja se danas prikazuje.
Schwarzenbach an der Saale
Švarcenbah an der Zale je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Hof. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.485 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9475168.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hof Švarcenbah an der Zale se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Hof. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 508 metara. Površina opštine iznosi 59,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.485 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 126 stanovnika/km².
Operacija Balkanski klanac
minijatura|Nemačka kolona ispod Drumitora 1943. Operacija Balkanski klanac (njem. Balkanschlucht, Balkanšluht) je bila vojna operacija Vermahta protiv partizana i Italijana koji su prešli na stranu partizana u Crnoj Gori. Vođena je od 17. do 24. oktobra 1943. godine.
Plan operacije
Prema planu Komande 2. oklopne armije za ovladavanjem zaleđem obalskog pojasa, komandant 21. nemačkog brdskog armiskog korpusa, general Kibler, naredio je 7. oktobra da se jedinice 118. i 297. nemačke divizije prikupe za operaciju »Balkanski klanac« (»Balkanschlucht«) protiv glavnih snaga 2. udarnog korpusa i italijanske divizije »Venecija« u dolini Lima i Tare.
Cilj operacije bio je razbijanje italijanske divizije „Venecija" u Beranama i partizanskih snaga oko Berana, odnosno da se snage 2. udarnog korpusa NOVJ odbace od komunikacije Peć — Podgorica. Ovom operacijom Vermaht je namjeravao da potpuno ovlada zaleđem obalnog pojasa, uspostavi svoju kontrolu nad saobraćajnicama koje vode od Jadranskog mora preko Crne Gore u pravcu Srbije, Sandžaka i Kosova, te da u gradovima: Andrijevica - Berane - Kolašin - Mateševo uspostavi svoje garnizone i razoruža talijanske jedinice.
Angažovane snage
minijatura|[[Peko Dapčević komandant 2. udarnog korpusa govori borcima italijanskog bataljona "Garibaldi", koji se priključio partizanima, Pljevlja, septembra 1943.]]
Operaciju »Balkanski klanac« je poduzeo Štab njemačkog 21. brdskog korpusa. Operaciju je vodila 118. lovačka divizija uz pomoć 297. divizije. Na pravcu Peć - Čakor - Andrijevica - Berane, angažirana je 297., a na pravcu Podgorica - Kolašin 118. njemačka divizija.
Pored sopstvenih snaga, Nemci su angažovali dva italijanska fašistička puka (oko devet bataljona), čiji su štabovi bili u Baru i Podgorici, zatim muslimansku fašističku miliciju i ostatke četnika Draže Mihailovića. U službi okupatora za izvršenje operacije »Balkanski klanac« bilo je pored dviju njemačkih divizija i oko 5.000 balista, talijanskih fašista i četnika.
Tok operacije
Nastupanjem nemačke 118. lovačke divizije iz Podgorice ka Kolašinu i 297. pešadijske divizije iz Peći ka Andrijevici i Beranama otpočela je, 15. oktobra, operacija »Balkanšluht«. Dok se 2. dalmatinska brigada postavila pred neprijateljsku kolonu koja je nadirala od Peći preko Murine i Sjekirice ka Andrijevici i Beranama, 4. proleterska brigada vodila je žestoke borbe s njemačkom kolonom koja je od Podgorice prodirala ka Mateševu i Kolašinu.
Ritešić
Ritešić je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Doboj koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 584 stanovnika. .
Geografija
Nalazi se u brdovitom okruženju, na putu između Doboja i Dervente. Kroz Ritešić protiče reka Veličanka koja se uliva u rijeku Bosnu. Ritešić je dobio ime u 14. vijeku po banu Ratašiću.
Stanovništvo
Do 1992. godine u Ritešiću je živelo oko 500 stanovnika, a stanovništvo su činili Srbi, Hrvati, Jugosloveni i Muslimani. Od 1992. godine jedva da broj stanovnika doseže 30. Najzastupljenije porodice su Starčevići, Stojakovići, Dragoljevići i Đukići.
Bitka kod Crvenih stijena
Opisi same bitke se razlikuju u detaljima, a njena precizna lokacija je već vijekovima predmet rasprava među historičarima, pri čemu se kao najozbiljniji kandidati spominju južna obala Yangtzea, jugozapadno od današnjeg Wuhana i sjeveroistočno od Baqiua (suvremeni grad Yueyang u provinciji Hunan). Najdetaljniji opis bitke sadrži biografija Zhou Yua iz 3. vijeka u Zapisima Tri kraljevstva (Sanguo Zhi). Bitka, značajno romantizirana i "začinjena" fikcijom, predstavlja jedan od najvažnijih dijelova radnje znamenitog romana Romansa Tri kraljevstva. Zapadnoj javnosti je, pak, poznata i po prikazu u kineskom filmskom spektaklu Crvena stijena koga je 2008. režirao John Woo.
Mowbray Mountain, Tennessee
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.615.
Penne, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5985 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 415 m.
Oh, Kay!
Oh, Kay! je mjuzikl iz 1926. godine za koga je muziku napisao George Gershwin, libreto njegov brat Ira, a tekst Guy Bolton i P. G. Woodehouse. Radnja se temelji na francuskom kazališnom komadu La Présidente Mauricea Hennequina i Pierrea Vebera iz 1912. godine, a smještena je u (tada) suvremenu Ameriku i pratila pustolovine britanske aristokratkinje koja se, pokušavajući pronaći muškarca koga je upoznala na krstarenju, spetlja s krijumčarima alkohola. Guy Bolton je naslovnu protagonisticu stvorio imajući kao tumača njene uloge popularnu britansku glumicu Gertrude Lawrence za koju se nadao da će joj uspjeh predstave omogućiti proboj na Broadway. Farsična radnja i likovi, koji u mnogo čemu sažimaju bezbrižni duh Burnih dvadesetih, su se dopali publici, te je Oh, Kay! postala hit, učinivši Lawrence zvijezdom. Dvije pjesme iz mjuzikla - Do Do Do i Someone to Watch Over Me su kasnije postali standardni dio repertoara mnogih jazz muzičara.
Dvije godine kasnije je mjuzikl adaptiran u istoimeni nijemi film koji je danas izgubljen.
Edinson Cavani
Edinson Roberto Cavani Gómez (Salto, 14. veljače 1987.) urugvajski je nogometaš koji igra kao napadač. Trenutno je član Boca Juniorsa.
Danubio
Cavani se seli u Montevideo sa 12 godina kako bi nastupao za Danubio. Godine 2006. debitirao je za Danubio i u prvom dijelu sezone tzv. Aperturi postigao je devet pogodaka te je bio izabran u momčad prvog dijela sezone.
Palermo
Nakon par briljantnih utakmica na Južnoameričkom prvenstvu za mlade upada u oči velikim europskim klubovima kao što su npr. Juventus i Milan, ali ipak potpisuje za Palermo 29. siječnja 2007. što je potvrđeno dva dana nakon.
Cavani debitira 11. ožujka protiv Fiorentine. Ulazi s klupe i postiže izjednačujući pogodak. Nakon odlaska Amaurija iz Palerma, Cavani osigurava mjesto u prvoj postavi gdje zajedno s Miccolijem postiže 14 pogodaka. Godine 2010. Cavani napušta redove Palerma.
Napoli
U lipnju 2010. potpisuje petogodišnji ugovor s Napolijem. Postiže dva pogodka protiv Elfsborga i pomaže plasiranju Napolija u Europsku ligu. Od tada počinje spektakularan uzlet Napolija u Seria A.
U svom ligaškom debiju protiv Barija također postiže pogodak. Nakon odlično odigrane sezone Napoli se, ponajviše zahvaljujuči Cavaniju, plasira u Ligu prvaka. Cavani već postiže prvi pogodak protiv Manchester Citya. Četiri dana kasnije postiže hat-trick u pobjedi protiv Milana 3-1. Prvu sezonu završava s postignutih 26 pogodaka.
Paris Saint-Germain
Dana 16. srpnja 2013. Edison prelazi iz Napolia u Paris Saint-Germain.
Međunarodna karijera
U siječnju 2007. dobiva poziv za Urugvajsku nogometnu reprezentaciju do 20 godina. Nastupa na Južnoameričkom nogometnom prvenstvu za mlade u Paragvaju gdje u devet utakmica postiže sedam pogodaka i osvaja 3. mjesto s reprezentacijom.
Dana 6. veljače 2008. po prvi put nastupa za Urugvaj i postiže pogodak u remiju 1-1 protiv Kolumbije.
Ardašir I
Ardašir I. (također Artakserks; farsi: اردشیر Ardaschīr []) utemeljitelj Novoperzijskog Carstva (224. - 651.) i prvi Veliki kralj iz dinastije Sasanida (224. - 240.).
Izvori
Za rano sasnidsko razdoblje, a time i za vladavinu Ardašira I. malo je sačuvanih izvora. Pored Anala perzijsko-arapskog povjesničara Tabarija s kraja 9. i početkom 10. stoljeća sačuvani su sasanidski reljefi i natpisi na stijenama, a od zapadnih izvora tu su Herodijan, Zonar, Historia Augusta (Vita Alexandri Severi, iako prilično bezvrijedna) i rimski povjesničar Kasije Dion. Antički rimski izvori izvještavaju prije svega o rimsko-perzijskim ratovima. Glede genealogije Sasanida postoje nejasnoće. U poznatom natpisu Nakš-i Rustam iz doba Ardaširova sina Šapura I. nabrajaju se preci Sasanida pri čemu je naveden Ardaširov otac Papak (ili Babak), ali nije navedeno u kojem je rodbinskom odnosu prema rodonačelniku Sasanida Sasanu.
Ardašir kao vladar
thumb|left|350px|Ardašir I. prima prsten vlasti od Ahuramazde Ardašir je u početku kao i njegov otac bio vazal partskog kralja te je vladao područjem Persisa. Nije točno poznato kad je zavladao tim područjem (u izvorima i istraživanjima spominje se razdoblje u rasponu od 208. do 222. Ubrzo nakon krunidbe u Istakhru osvojio je provinciju Kerman i propojio ju svome području. Ta ekspanzija izazvala je partskoga kralja Artabana IV. da zarati protiv Ardašira, ali ga je ovaj porazio. Čini se da se još i Ardaširov otac bunio protiv Parta želeći se osloboditi njihove dominacije. Do odlučujuće bitke došlo je godine 224. kod Hormizdagana u kojoj je Artaban poginuo. Time još nije bilo srušeno Partsko kraljevstvo jer su Arsakidi još držali Mezopotamiju i Azerbejdžan, dok su se u Armeniji kao lokalni vladari održali sve do 5. stoljeća. Ardašir je zatim krenuo u osvajanja na istoku i došao vjerojatno sve do regije Horasan. Nepoznato je koja je sve područja na istoku osvojio niti je sigurno da li je država Kušan već za njegove vladavine postala vazalom Perzije.
225./26. Ardašir se okrenuo prema zapadu protiv partskoga kralja Vologaza VI., koji je stolovao u gradu Ktezifontu na rijeci Tigris. Ardašir je 226. osvojio grad te je time dotada partska Mezopotamija pala pod vlast sasanidske Perzije. Ardašir je u tom vojnom pohodu došao sve do današnjeg Bahreina, a možda čak i do Omana. Tamošnje plemstvo priznalo je njegovu vlast.
Ardašir je za svoju prijestolnicu odabrao grad Ktesifon te podupirao zoroastrizam koji iapk nije bio službena religija. Ardašir je do godine 230. učvrstio sasanidsku vlast u osvojenim područjima, iako vojni pohodi protiv Armenije i Kraljevstva Hatre nisu uspjeli. Ardašir je iste godine zaratio protiv Rima s ciljem da osvoji sjevernu Mezopotamiju koju je 30 godina ranije anektirao car Septimije Sever. Herodijan (6,2) i Kasije Dion (80,4,1) izvještavaju da je Ardašir pritom nastupio kao nasljednik Ahemenida i zahtjevao sva područja kojima su oni nekada vladali. No to je danas sporno jer malo je vjerojatno da je Ardašir išta znao o vremenu Ahamenida. Ardašir je u svakom slučaju htio osvojiti nova područja te je uzeo naslov „kralj kraljeva“ (doduše samo Erana odnosno [Iran]a).
U to je doba Ardaširovim suvladarom postao njegov sin Šapur koji ga je pratio na vojnim pohodima i koji ga je nakon njegove smrti 239. ili 240. bez poteškoća naslijedio.
Zakavkaska Socijalistička Federativna Sovjetska Republika
Zakavkaska Socijalistička Federativna Sovjetska Republika (ruski: Закавказская Советская Федеративная Социалистическая Республика, akronim: ZSFSR) bila je jedna od kratkotrajnih republika Saveza Sovjetskih Socijalističkih Republika koja je egzistirala od 1922. do 1936.
Ona je bila sastavljena od tri sovjetske republike, Gruzije, Armenije i Azerbejdžana. Ova federacija je u Sovjetskim Savezu bila poznata kao Zakavkaska Republika (ruski: Закавказская Республика). Glavni grad republike je bio Tbilisi.
U sledećim godina, sve tri konstituitivne republike te bivše federacije, osnovale su vlastite države i međusobno zaratile, uz građanski rat u vlastitim državama, u koji je bila uključena i Crvena armija, koja je nakraju pobijedila, pa su one postale sovjetske republike. U martu 1922, taj teritorij je ponovno ujedinjen kao Federacija sovjetskih republika. Nakon osnivanja Sovjetskog Saveza reorganizirana je u jednu republiku decembra te godine.
Zakavkaska SFSR rasformirana je 1936, a njene konstitutivne jedinice postale su; Gruzijska SSR, Armenska SSR i Azerbejdžanska SSR.
Eyliac
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 640 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 144 metara (maksimalnoj 251 m, a minimalnoj 92 m).
Nardelli, Frosinone
Nardelli je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 512 m.
Schneider, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 277, što je 40 (-12,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Are You Lonesome Tonight? (razvrstavanje)
Are You Lonesome Tonight? je pjesma, najpoznatija po izvedbi Elvisa Presleya iz 1960. Pored toga može označavati:
Concepción
Concepción (španjolski za "začeće", u smislu Bezgrješnog začeća vjersku dogmu) je naziv mnogih gradova i sela. Najveće je Concepción u Čileu, konurbacija u kojoj živi više od milijun ljudi.
ostalo:
Haris Seferović
Haris Seferović (Sursee, 22. veljače 1992.) je švicarski nogometaš i reprezentativac bosanskog porijekla koji trenutno igra za Al-Vasl.
Baby Face (pjesma 1926)
Baby Face je američka zabavna pjesma iz 1926. godine za koju je muziku komponirao Harry Akst, a tekst Benny Davis. Iste godine ju je snimio Jan Garber i u njegovoj verziji je postala veliki hit. Jednu od verzija je snimio i Al Jolson.
Santa Maria, Vercelli
Santa Maria je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 359 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Harriman, New York
Hariman je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.424, što je 172 (7,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Polovina note
50px|thumb|desno|Polovina note Nota (lat. znak) je znak kojim beležimo trajanje tona ili zvuka.
Oblici nota su raznovrsni: 15px 15px 15px 18px 20px 19px itd. Njima određujemo i beležimo različita trajanja tonova.
Polovina note se piše nezatamnjenom jajolikom notnom glavom kojoj se dodaje uspravna crta (notni vrat).
Deljenjem polovinske notne vrednosti stvaramo manje notne vrednosti, što ilustruje sledeći primer: mini|thumb|670px|centar|mini|Prikaz deljenja polovinske [[Notna vrednost|notne vrednosti na manje notne vrednosti.]]
Čime se produžava notna vrednost
Svaka notna vrednost, pa i polovina note, može da se produži:
Izvori
<References/>
Benny Davis
Benny Davis (21. august 1895 – 20. decembar 1979) bio je američki vodviljski zabavljač, poznat i kao autor niza popularnih pjesama. Najpoznatiji je po pjesmi "Baby Face" koju je napisao zajedno sa Harryjem Akstom, a koja je bila jedan od najvećih hitova 1926. godine.
Freedom Acres, Arizona
Freedom Acres je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 84 stanovnika.
Upton, Wyoming
Apton je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.100, što je 228 (26,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Are You Lonesome Tonight?
"Are You Lonesome Tonight?" is a zabavna pjesma iz 1926. godine za koju je muziku komponirao Lou Handman i tekst napisao Roy Turk. Objavljena je sljedeće godine, i nakon toga ju je izveo niz uglednih pjevača i muzičara. Među njima je najpoznatiji Elvis Presley čija je verzija iz 1960. godine postala jedna od najuspješnijih u njegovoj karijeri, pokazavši kako posjeduje istinski pjevački talent, te da je u stanju izvoditi i "lagane" sentimentalne balade, isto kao i "divlji" rock'n'roll.
Prije Presleya su pjesmu izvodili Henry Burr i Blue Barron (čija je verzija iz 1952. godine dodala recitiranje dijaloga iz Shakespeareove komedije Kako vam drago). Nakon Presleya su pjesmu snimili Frank Sinatra, Pat Boone, Doris Day i Donny Osmond, čija je verzija iz 1973. također postala veliki hit.
Carbonara, Padova
Carbonara je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 580 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Oksaziridin
Oksaziridin je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 45,041 Da.
Schwarzenfeld
Švarcenfeld je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 33 opštinska središta okruga Švandorf. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.245 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9376163.
Pescarina, Pescara
Pescarina je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Golden Beach, Florida
Golden Bič je gradić u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 919 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 919 stanovnika, što je 0 (0,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Bouvines
Buven je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Lil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 772 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 284 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,71 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 33 metara (maksimalnoj 49 m, a minimalnoj 25 m).
Cardington, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.047, što je 198 (10,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dalton, New York
Dalton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 362.
Polikuška
Polikuška (Поликушка) je pripovjetka ruskog književnika Lava Tolstoja objavljena 1863. godine. Naslovni protagonist je dobrodušni, ali lijeni i piću skloni seljak Polikej kome ekscentrična vlastelinka povjeri kovertu s novcem, a što će na kraju dovesti do tragičnih posljedica. Priča je inspirirana na istinitim događajima koje je Tolstoju ispričala kćer M. A. Dondukova-Korsakova. Godine 1919. je u Sovjetskoj Rusiji po njoj snimljen istoimeni film.
Buprenorfin
thumb|Subokson 8 mg tableta Buprenorfin (Subuteks, Temgesic, Subokson (buprenorfin:nalokson 4:1 preparat) - sublingvalne tablete, Bupreneks za injekcije, i Norspan ili Butrans kao transdermalni flaster) je polusintetički opioid koji se koristi za lečenje opioidne zavistnosti u većim dozama (>2 mg), i za kontrolu umerenog bola u nižim dozama (~200 µg).
Buprenorfin je sintetički derivat iz tebainske klase sa izuzetno visokim afinitetom za µ- i κ-opioidni receptor. On je parcijalni agonist µ-opioidnog receptora, parcijalni do pun agonist ORL1/nociceptin i δ-opioidnog receptor, i kompetitivni antagonist κ-opioidnog receptora.
Buprenorfin hidrohlorid je prvi plasirao na tržište 1980-ih Rekit & Kolman (sad Rekit Benkiser) kao analgetik, dostupan generalno kao Temgesic 0.2 mg sublingualne tablete, i kao Bupreneks u 0.3 mg/ml inekcionoj formulaciji. Oktobra 2002, FDA je dodatno odobrila Subokson i Subuteks, buprenorfinske visokodozne sublingualne pilule za primenu u detoksifikaciji i dugoročnom lečenju opioidne zavisnosti. Lek se danas predominantno koristi za te svrhe.
U Evropskoj Uniji, Subokson i Subuteks, buprenorfinske visoko dozne sublingualne pilule su odobrene za lečenje opioidne adikcije u septembru 2006. Zadnjih godina, buprenorfin je uveden u većini evropskih zemalja u obliku transdermalne formulacije za lečenje hroničnog bola.
Oksazolidin
Oksazolidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 73,094 Da.
Noci, Frosinone
Noci je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 268 m.
Hrvatska narodna banka
thumb|thumb|250px|Sjedište HNB-a na Trgu hrvatskih velikana 3 u Zagrebu Hrvatska narodna banka (HNB) je središnja banka Republike Hrvatske. Odgovorna je za stabilnost valute i opću likvidnost plaćanja u zemlji i inozemstvu. Guverner Hrvatske narodne banke od srpnja 2012. je dr. sc. Boris Vujčić.
Osnivanje
Ustav Republike Hrvatske, donesen 21. prosinca 1990., odredio je u članku 53. Hrvatsku narodnu banku kao središnju banku Republike Hrvatske i utvrdio njezine odgovornosti: "Narodna banka Hrvatske je središnja banka Republike Hrvatske. Narodna banka Hrvatske odgovorna je, u okviru svojih prava i dužnosti, za stabilnost valute i za opću likvidnost plaćanja u zemlji i prema inozemstvu. Narodna banka Hrvatske u svom radu je samostalna i odgovorna Hrvatskom saboru. Dobit ostvarena poslovanjem Narodne banke Hrvatske pripada državnom proračunu. Položaj Narodne banke Hrvatske uređuje se zakonom."
Položaj
Hrvatska narodna banka je središnja banka Republike Hrvatske. U obavljanju svojih poslova samostalna je, neovisna i odgovorna Hrvatskom saboru. Hrvatska narodna banka ima svojstvo pravne osobe, ali se ne upisuje u sudski registar. Sjedište Hrvatske narodne banke je u Zagrebu. Hrvatska narodna banka ima statut, koji potvrđuje Hrvatski sabor. Hrvatsku narodnu banku zastupa guverner Hrvatske narodne banke. Hrvatska narodna banka je u isključivom vlasništvu Republike Hrvatske, koja jamči za obveze HNB-a.
Ciljevi
Osnovni cilj HNB-a je stabilnost cijena. Također HNB podupire gospodarsku politiku Republike Hrvatske (ali na način koji neće ugroziti primarni cilj) te djeluje u skladu s načelima otvorenog tržišno gospodarstva i slobodne konkurencije.
Zadaci
Zadaci HNB-a su:
Hrvatska narodna banka je samostalna i neovisna u okviru Ustava i zakona u cjelokupnosti poslova iz svoje nadležnosti.
Kapital
Hrvatska narodna banka ima temeljni kapital u iznosu od 2.500,000.000 kuna.
Financijska izvješća
Nakon završetka svake financijske godine, Hrvatska narodna banka u roku od pet mjeseci informira Hrvatski sabor o financijskom stanju, stupnju ostvarenja stabilnosti cijena i monetarne politike.
Izvješća o monetarnoj politici
Hrvatska narodna banka može godišnje objaviti podatke o ostvarivanju monetarne politike, koji obuhvaćaju pregled i njezinu ocjenu monetarne politike u prethodnoj godini, te opis i obrazloženje monetarne politike koju će Hrvatska narodna banka provoditi tijekom iduće godine.
Odnosi s tijelima državne vlasti Republike Hrvatske
U izvršavanju zakonski utvrđenih ciljeva i zadataka Hrvatska narodna banka može surađivati s Vladom Republike Hrvatske i drugim tijelima državne vlasti.
Hrvatska narodna banka vodi račune Republike Hrvatske i obavlja platni promet po tim računima. Uz suglasnost Ministarstva financija HNB može ovlastiti drugu pravnu osobu ovlaštenu za obavljanje poslova platnog prometa da obavlja platni promet po računima Republike Hrvatske.
Savjet Hrvatske narodne banke
Savjet Hrvatske narodne banke čine guverner Hrvatske narodne banke, zamjenik guvernera i viceguverneri po svom položaju te najviše osam vanjskih članova. Savjet Hrvatske narodne banke nadležan je i odgovoran za ostvarivanje ciljeva i zadataka Hrvatske narodne banke.
Zadaci Savjeta Hrvatske narodne banke su:
Članovi Savjeta HNB-a
Imenovani od 13. srpnja 2006. godine:
Guverner Hrvatske narodne banke
Guverner Hrvatske narodne banke odgovoran je za provođenje odluka Savjeta Hrvatske narodne banke.
Guverner Hrvatske narodne banke:
Atlanta, Missouri
Atlanta je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 385, što je 65 (-14,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Četvrtina note
90px|thumb|desno|Četvrtina note Nota (lat. znak) je znak kojim beležimo trajanje tona ili zvuka.
Oblici nota su raznovrsni: 15px 15px 15px 18px 20px 19px itd. Njima određujemo i beležimo različita trajanja tonova.
Četvrtina note (,, amer. quarter note} se piše zatamnjenom jajolikom notnom glavom kojoj se dodaje uspravna crta (notni vrat).
Deljenjem četvrtinske notne vrednosti stvaramo manje notne vrednosti, što ilustruje sledeći primer: mini|thumb|670p|centar|mini|Prikaz deljenja četvrtinske [[Notna vrednost|notne vrednosti na manje notne vrednosti.]]
Čime se produžava notna vrednost
Svaka notna vrednost, pa i četvrtinska, može da se produži:
Izvori
<References/>
Mia Elezović
Mia Elezović (Zagreb, 1975.) je hrvatska pijanistica i muzička pedagoginja.
Životopis
Mia Elezović je svoje glazbeno obrazovanje započela kod Blaženke Zorić u Glazbenoj školi Vatroslava Lisinskog u Zagrebu. Studirala je klavir na Muzičkoj akademiji u Zagrebu u klasi prof. Zvjezdane Bašić, gdje je 1995. godine diplomirala, a 2001. i magistrirala. Od 1995. do 1997. studirala je na Visokoj školi za glazbu i scensku umjetnost (Hochschule für Musik und darstellende Kunst) u Beču u klasi prof. Hansa Petermandla. 1997. nastavila je studij glazbe u klasi prof. Herberta Seidela na Visokoj glazbenoj školi (Musikhochschule) u Frankfurtu, gdje je u veljači 2002. također diplomirala. Usavršavala se aktivno sudjelujući u majstorskim tečajevima svjetski renomiranih pijanista i komornih glazbenika kao što su Stephen Bishop-Kovacevich, Edith Picht-Axenfeld, Oksana Jablonskaja, Leonard Hokanson, John Perry, Rudolf Kehrer, Jean-François Antonioli, John O’Conor, Daniel Pollack, Philippe Entremont i Lee Fiser. Za trajanja studija bila je stipendistica nekoliko uglednih međunarodnih institucija: Fondazione Roma, Soros Foundation i Rotary Deutschland.
U rujnu 2007. godine Mia Elezović seli u New York, gdje na Glazbenoj školi Manhattan (Manhattan School of Music) započinje specijalizaciju u programu Contemporary Performance, temeljenom na proučavanju i izvođenju djela suvremenih skladatelja. Dvije godine kasnije tu specijalizaciju uspješno završava još jednim magisterijem. Tijekom tog studijskog boravka u New Yorku nastupala je u Carnegie Hallu i Klavirskom salonu Yamaha, a za pjevačke su ju recitale rado angažirali profesori Mark Oswald, Marianne Barrett i Gait Sirguey. 2007. bila je angažirana kao docentica na Glazbenoj školi Alpha (Alpha School of Music – Queens, New York) i na Muzičkoj akademiji Bergen (Bergen Academy of Music – Oradell, New Jersey). 2008. podučavala je mlade pijaniste na Ljetnoj glazbenoj školi u Westfieldu (Westfield-Summer-Music-Programm) te 2008. i 2009. na Školi Ross (Ross School) u New Yorku. Od studenoga 2010. predaje na Kraljevskom konzervatoriju u Liègeu (Conservatoire royal de Liège). Članica je Hrvatskog društva glazbenih umjetnika.
Glazbena karijera
Mia Elezović je vrlo rano započela svoju domaću i međunarodnu koncertantnu aktivnost. Održala je brojne solističke klavirske recitale, a nastupala je i s mnogim različitim komornim sastavima u Hrvatskoj, Austriji, Švicarskoj, Belgiji, Češkoj, Njemačkoj, Nizozemskoj, Italiji, Sloveniji, Španjolskoj, Japanu i Americi. Kao solistica nastupala je sa Zagrebačkom filharmonijom, Simfonijskim orkestrom Hrvatske radiotelevizije, Dubrovačkim simfonijskim orkestrom, Hrvatskim komornim orkestrom, Gudačkim orkestrom Gaudeamus, Komornim orkestrom Histoire (Histoire Chamber Orchestra), Ansamblom Tactus, itd. Kazushi Ono, Pavle Dešpalj, Pascal Rophé, Peter Škerjanec, Zlatan Srzić, Tomislav Fačini, Tara Simoncic, Kenneth Kiesler, Jeffrey Milarsky, James Baker, Elliot Moore, George Tsontakis i Reona Ito samo su neki od dirigenata s kojima je do danas vrlo uspješno surađivala. Uz česta i zapažena gostovanja u radijskim i televizijskim programima u Hrvatskoj i Njemačkoj, Mia Elezović nastupa na mnogim domaćim i inozemnim ozbiljnoglazbenim festivalima: Muzički biennale Zagreb, Hamamatsu Music Academy Festival (Japan), Schleswig-Holstein Musik Festival (Njemačka), International Holland Music Sessions (Nizozemska), Meranofest (Italija), International Keyboard Festival New York i Las Vegas Music Festival (SAD). Kao pijanistica istančanoga sluha, ali i profinjenoga smisla za komorno muziciranje rado je sudjelovala u brojnim glazbenim projektima poput Ljetnih majstorskih tečajeva Hrvatske glazbene mladeži u Grožnjanu, gdje je od 1996. do 1999. godine i nastupala s violinistom Geoffryem Whartonom (koncertnim majstorom Orkestra Gürzenich iz Kölna), violistom Vincentom Royerom i violončelistom Johannesom Nauberom. U Frankfurtu je surađivala s hornisticom Marie-Luise Neunecker, trombonistom Reinhardom Nietertom te opernim redateljem Maurom Giundaniem i njihovim studentima. U Hrvatskoj je nastupala i s poznatim Zagrebačkim gitarskim triom, s kojim je 1998. snimila skladbu Tri sonetne bagatele Rubena Radice.
Courthiézy
Kurtjezi je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Eperne.
Sant'Anna, Vercelli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1299 m.
Grauman’s Egyptian Theatre
Grauman's Egyptian Theatre je kino-dvorana smještena u četvrti Hollywood u Los Angelesu, a koja se smatra jednom od najpoznatijih u svijetu. Nalazi se na znamenitom Hollywood Boulevardu. Sagrađena je 1922. godine, a 18. oktobra iste godine je u njoj prikazan film Robin Hood, što je predstavljalo prvu hollywoodsku premijeru u historiji filma.
Ime je dobila po kazališnom producentu Sidu Graumanu, koji ju je sagradio zajedno sa trgovcem nekretninama Charlesom E. Tobermanom. Grauman je prije toga 1918. u Los Angelesu bio sagradio prvu tzv. filmsku palaču, odnosno luksuznu kino-dvoranu pod imenom Million Dollar Theatre; kasnije je na Hollywood Boulevardu u neposrednoj blizini sagradio El Capitan Theatre i Chinese Theatre.
Ganado, Arizona
Ganado je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,210 stanovnika.
Oksazolidindion
Oksazolidinedion je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 101,061 Da.
Carceri, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 748 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Pleasure Bend, Louisiana
Pležer Bend je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 250.
Zapfendorf
Capfendorf je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Bamberg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.004 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9471214.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Bamberg Capfendorf se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Bamberg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 248 metara. Površina opštine iznosi 30,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.004 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 164 stanovnika/km².