cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Atentat na Franju Josipa
Car je šetao sa svojim oficirem Maximilianom Karlom Lamoralom O'Donnellom, na jednom od gradskih bastiona, kada mu je Libényi prišao. Instantno je napao cara s leđa nožem i ubo ga direktno u vrat. Car Franjo Josip je gotovo uvijek nosio uniformu s visokim ovratnikom, tako da mu je vrat bio gotovo u potpunosti prekriven. Tako se dogodilo da je njegov ovratnik bio napravljen od jako krutog materijala. Iako je car, jasno, bio ozlijeđen i počeo je krvariti, ovratnik mu je spasio život. Grof O'Donnell je tada odmah napao Libényija sa svojom sabljom. O'Donnell je kasnije postao i službeni grof Habsburške Monarhije (do tada je samo bio grof zbog irskog plemićkog porijekla) i nagrađen je za svoje zasluge u spašavanju cara. Još jedan svjedok, koji je slučajno prolazio, mesar Joseph Ettenreich, također je pomogao i svladao Libényija. Za to ga je car nagradio i proglasio ga plemićem, te je ovaj tako postao Joseph von Ettenreich. Libényi je ubrzo odveden pred sud te osuđen na smrt zbog pokušaja regicida. Smrtna kazna izvršena je na Simmeringer Haideu, a potom je Franjo Josip čuvši o katastrofalno lošoj ekonomskoj situaciji atentatorove majke dodjelio joj državnu penziju. Nakon ovog neuspjelog napada, carev brat Maksimilijan, kasniji meksički car, pozvat će sve europske plemićke obitelji na davanje donacije za izgradnju crkve na mjestu napada, koja bi tamo stajala kao simbol i podsjetnik. Crkva se nalazu u Ringstrasseu, blizu Univerziteta, a znana je kao Votivkirche.
Luciani, Lucca
Luciani je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
La Mora, Arteaga
La Mora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2103 m.
Muraglione, Benevento
Muraglione je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 381 m.
Cà Rocca, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 134 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 211 m.
Konektor
Konektor je sredstvo za spajanje električnih kablova. Koristi se za stvaranje električnog kola, kao i za povezivanje neke komponente sa ostatkom kola.
Većina električnih konektora ima pol: muška komponenta, koja se naziva utikač, povezuje se sa ženskom komponentom ili utičnicom. Veza može biti ukloniva (za prenosnu opremu), zahtevati alat za sklapanje i uklanjanje ili služiti kao trajni električni spoj. Adapter se može koristiti za spajanje različitih konektora.
Simboli za utičnice, utikače i konektore umnogome se razlikuju od šeme do šeme.
Vrste konektora u elektronici
U elektronici se najčešće koriste sledeći tipovi konektora:
Fischbach-Oberraden
Fišbah-Oberaden je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 76 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232038.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Fišbah-Oberaden se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 314 metara. Površina opštine iznosi 6,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 76 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 11 stanovnika/km².
Beignon (Morbijan)
Benjon je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Morbijan koja pripada prefekturi Van.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 818 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,87 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 116 metara (maksimalnoj 212 m, a minimalnoj 52 m).
Almacenes de Depósito, San Fernando
Almacenes de Depósito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Fernando.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Pomorska arheologija
Pomorska arheologija istražuje, tumači i čuva pomorsko naslijeđe čovječanstva.
Njezine tri grane proučavaju podmorje, plovidbu i pomorske kulture.
= Podmorska arheologija =
Fosfolipid
thumb|300px|Fosfolipid thumb|185px|Polarna grupa molekula je u crvenom polju. U prikazuje hidrofobnu deo molekula. thumb|185px|[[Fosfatidil holin je komponenta lecitina. On je takođe izvor holina u sintezi acetilholina u holinergijskim neuronima.]]
Pomorska arheologija
Ovo je arheologija brodskih olupina i njihovih nalazišta.
Fosfolipid
Fosfolipidi su klasa lipida i značajna komponenta svih ćelijskih membrana. Oni mogu da formiraju lipidne dvoslojeve. Većina fosfolipida sadrži diglicerid, fosfatnu grupu, i jednostavni organski molekul kao što je holin. Jedan izuzetak od ovog pravila je sfingomijelin, koji je formiran od sfingozina umesto glicerola. Prvi fosfolipid identifikovan u biološkim tkivima je bio lecitin, ili fosfatidilholin, u žumancetu. Otkrio ga je 1847. godine francuski hemičar i apotekar Teodor Nikolas Gobli.
Pomorska arheologija
Ona proučava kako dolazi do brodoloma, kako brod tone na dno, te kako se ostaci broda i tereta raspadaju kroz vrijeme.
Fosfolipid
Amfipatični karakter
„Glava“ fosfolipida je hidrofilna (privlači vodu), dok njihov hidrofobni „rep“ odbija vodu. Hidrofilna glava ima negativno naelektrisanu fosfatnu grupu, a može da sadrži i druge polarne grupe. Hidrofobni rep se obično sastoji od dugačkih masno kiselinskih ugljeno vodoničnih lanaca. U vodi, fosfolipidi formiraju više različitih struktura u zavisnosti od specifičnih osobina fosfolipida. Te specifične osobine omogućavaju fosfolipidima da igraju važnu ulogu u fosfolipidnom dvosloju. U biološkim sistemima, fosfolipidi se često javljaju sa drugim molekulima (npr., proteinima, glikolipidima, i holesterolom) u dvosloju kao što je ćelijska membrana. Lipidni dvoslojevi nastaju kad se hidrofobni repovi slože jedni naspram drugih, formirajući membranu sa hidrofilnim glavama na obe strane okrenute ka vodi.
Pomorska arheologija
U podmorskoj arheologiji vrlo su važne tehnike proučavanja olupina i održavanje arheoloških nalaza.
Fosfolipid
Sinteza fosfolipida
Sinteza fosfolipida se odvija u citozolu u okolini ER membrane koja je bogata u proteinima koji učestvuju u sintezi (GPAT i LPAAT acil transferaze, fosfataze i holin fosfotransferaze) i alokacije (flipaze i flopaze). Na kraju vezikule sa fosfolipidima se odvajaju od ER, i prenose se na membrane.
Pomorska arheologija
Povijest
Već Aristotel u 4. stoljeću prije Krista spominje ronioce koji su kao pomagalo imali brončano zvono sa zrakom. Kasnije, u starom Rimu, Urinatores su vadili bogate terete iz potonulih brodova.
Ipak, sve do 17. stoljeća, unatoč projektima izumitelja poput Leonarda da Vincija, stvari su napredovale sporo. Novi poticaji, koje su između ostalih dali Kessler i Halley (vidi dolje), pokrenuli su niz istraživanja i izuma do naših dana.
Od prvog ronilačkog zvona do ronilačkog odijela Gagnana i Cousteaua, podmorska istraživanja jako su napredovala. Čovjek se malo-pomalo sve više udaljavao od morske površine, pa danas može raditi na 300 metara dubine, spuštati se pojedinačno do 600 metara i u podmornici do 11 000 metara.
Tehnike istraživanja
Kao prvo, nalazište treba očistiti. Kad je pokriveno gustim algama, koristi se štrcaljka, koja razbija sediment. Kad je nalazište čisto, polaže se referentna mreža koja služi za računanje koordinata. Klasična je metoda postavljanje četverokutne mreže najlonskih žica ili PVC-cijevi s kvadratima od 2x2 ili 4x4 metra.
Odnedavno je moguće i virtualno podmorsko istraživanje - strojevi snimaju tisuće fotografija olupine, koje se zatim rekonstruiraju u jednu sliku na kompjuteru.
Određivanje starosti
Zahvaljujući nuklearnoj fizici i akceleratorima, dovoljna je mala količina ugljika s nekog predmeta da se odredi njegova starost.
Dendrokronologija je tehnika koja omogućuje vrlo precizno određivanje starosti arheoloških nalazišta koja sadrže drvo. Posebno je korisna za potonule drvene brodove. Zapravo, ova tehnika proučava godove na drvetu i određuje klimatsko razdoblje koje odražavaju ti godovi.
Radiografija se koristi za proučavanje metalnih predmeta, npr. oružja koje je prekriveno tvrdim morskim segmentima.
Održavanje
Elektroliza čisti površine određenih metala, kao što je olovo ili srebro, kao i metalnih površina koje nisu dostupne drugim tehnikama, npr. unutrašnjost brončanih topova. Osim toga, služi i za stabilizaciju i dekontaminaciju nekih metala jer skida kloride koji se talože na arheološkim metalima.
Obično sušenje isparavanjem može uništiti arheološku kožu ili drvo kad su puni vode. Zato se koristi liofilizacija, kontrolirano sušenje uz kemijsku obradu. Predmet se prvo impregnira, zatim se zamrzne, a onda se led pod niskim pritiskom pretvara u paru a da ne prođe kroz tekuće agregatno stanje. Para se zatim kondenzira na vrlo niskoj temperaturi.
Emocije
emocije, osjećaji ili čuvstva, naziv za čovjekovu reakciju na neki događaj. Ukoliko se radi o pozitivnom događaju, emocija je pozitivna, npr:
no ukoliko je događaj negativan (odnosno ako je percipiran kao negativan), javljaju se negativne emocije:
U školi i obitelji se obično uči samo da čovjek treba kontrolirati ponašanje (nemoj vikati, tući se), a obično su iskazivanje i kontrola emocija tragično zapostavljeni, odnosno tretirani na krive načine. Muški spol se uči hrabrosti što je u redu, ali im se zabranjuje iskazivanje osjećaja tuge putem plakanja ("dečki ne plaču"), dok se ženskom spolu zabranjuje iskazivanje osjećaja ljutnje putem vikanja ("curice koje se ljute su ružne"). Rješavanjem takvih zabluda u odgoju bavi se danas mnogo psihologa na Zapadu, one koji su specijalizirali savjetovanje zovemo "psihoterapeutima" (u engleskom slengu - "shrink").
'''Koji organi tijela sudjeluju kod emocija? '''
Srce, simpatikus, parasimpatikus, nadbubrežne žlijezde, žlijezde slinovnice, bronhioli, jetra, slezena, želudac, bubrezi, mjehur, crijeva.
Kontrola emocija (kako učimo kontrolirati emocije?) Najčešće nagrađivanjem i kažnjavanjem, a donekle i objašnjavanjem i uvjeravanjem.
'''Koje emocije sadržava materinski motiv? ''' Ljubav, sreća, radost, strah.
'''Kako emocije utječu na motiv? ''' Emocije su važan motivacijski faktor, često određuju jačinu motivacije.
- npr. patriotizam može nekog motivirati da učini herojsko djelo.
Po Darwinu, emocije su filogenetski rudiment kojem je glavna zadaća povećanje izgleda za preživljavanje.
Prepoznavanje emocija:
Prepoznavanje emocija u drugih ljudi se zasniva na 4 skupine:
Emocije su rezultat međusobnih utjecaja bioloških karakteristika pojedinaca (uzbudljivosti, reaktivnosti, temperamenta) i njegova socijalnog učenja.
El Mollejón Segunda Sección, Benemérito de las Américas
El Mollejón Segunda Sección je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Benemérito de las Américas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 156 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 132 m.
Prix Alain-Fournier
Prix Alain-Fournier je francuska književna nagrada kojui službeno dodjeljuje grad Saint-Amand-Montrond romanopiscima koji se nalaze na početku karijere, odnosno za njihov prvi, drugi ili treći roman. Dodjeljuje se u počast književnika Alain-Fourniera.
Rancho Alegre, Soteapan
Rancho Alegre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soteapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 794 m.
Alamanija
Alamanija ili Alemanija je naziv za historijsku oblast u kojoj su u doba kasne antike i ranog srednjeg vijeka živjeli Alemani, germanski narod po kojoj je dobila ime. Teritorija joj je otprilike odgovarala Švapskoj u današnjoj Njemačkoj, Alsaceu u današnjoj Francuskoj i istočnom dijelu Švicarske visoravni. Njome su u 4. i 5. vijeku vladali nezavisni alamanski kraljevi, ali su njihovu oblast u 6. vijeku pokorili Franci te je učinili vojvodstvom u okviru franačke države. Godine 911. je to vojvodstvo pod Konradom I postalo dio Svetog Rimskog Carstva. Otada se za nju sve više koristi izraz Vojvodstvo Švapska.
Ankeny, Iowa
Ankeni je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 45.582 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 45.582 stanovnika, što je 18.465 (68,1%) stanovnika više nego 2000. godine.
San José, San Vicente Tancuayalab
San José je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Vicente Tancuayalab.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Strah
Strah je negativan osjećaj koji čovjek doživljava kad vidi opasnost, bila ona stvarna ili nerealna (nestvarna, tj. opasnost zapravo ne postoji).
Postoji također cijeli raspon nerealnih (iracionalnih, nestvarnih) strahova koje nazivamo fobijama (fobija nije nužno iracionalna, ali je uvijek pretjerani strah)
2-Hloro-m-krezol
2-Hloro-m-krezol je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 142,583 Da.
Konstantin Ipsilantis
Konstantin Ipsilanti (grčki: Κωνσταντίνος Υψηλάντης, rumunjski: Constantin Ipsilanti) rođen je 1760. u Istambulu kao sin utjecajnog fanariota Aleksandra Ipsilantisa, umro je 1816. u Kijevu.
Biografija
Konstantin je svoju političku karijeru započeo aferom kad je zajedno sa mlađim bratom Dimitrijem u decembru 1781. pobjegao iz očeve rezidencije u Bukureštu u habsburšku Transilvaniju. To su napravili jer su želili surađivati sa prosvjećenim carem Josephom II. Car ih je primio, ali kako nije želio kvariti odnose sa Visokom Portom nagovorio ih je da se vrate.
Taj incident nije imao negativnih posljedica za Konstantinovu karijeru, jer je od 1796. do 1799. radio kao dragoman na Visokoj Porti. Zatim je od 1799. do 1801. bio vojvoda Kneževine Moldavije, kako je vladao umjereno - stekao je povjerenje Carske Rusije.
Nakon ruskog pritiska - Visoka Porta ga je 30. augusta 1802. postavila za vojvodu u Kneževine Vlaške. U svom novom mandatu je održavao bliske kontakte sa ruskom vladom i nagovarao je da zauzme Dunavske kneževine, jer je želio postati monarh nezavisne kraljevine Dacije. Uz to je i pomagao Srbe u Prvom srpskom ustanku 1804., novcem, hranom i oružjem.
Zbog tog ga je Visoka Porta 24. augusta 1806 - suspendirala, ali ga je vratila na položaj 15. oktobra nakon ruskih prijetnji. Tad je u novembru izbio Rusko-turski rat (1806–1812) pa je on u strahu za vlastiti život pobjegao u Rusiju.
Na tron je vraćen i to kao kao vojvoda obje Dunavske kneževine uz pomoć ruskih trupa, kojima je pomogao vlastitim borcima. Međutim, ruska vlada nije odobrila njegove planove o stvaranju nezavisne Dacije. Nesuglasice sa ruskim generalima i domaćim bojarima, uz promjenu ruske politike prema Orijentu nakon sklapanja Tilzitskog mira prisilile su ga da 28. augusta 1807. - abdicira
Od tad je živio u egzilu u Rusiji, kao pezioner cara Aleksandra I.
Ćevapi
Kiosk ili radnja u kojoj se spravljaju ćevapčići se zove ćevabdžinica, a zanatlija koji ih spravlja je ćevabdžija.
Koren reči (etimologija)
Naziv ćevapčići, ćevapi i ćevap izvorno potiču iz persijskog jezika, ( - kebab, kebap, kabab, kebob, kabob, kibob, kebhav, kephav, qabab) i u izvornom obliku su korištene za meso koje nije pečeno već prženo. Upotreba istog naziva u arapskom jeziku najverovatnije potiče iz aramejskog ( - kabbābā), a koji opet ima koren u akadskom jeziku (akad kabābu - ono što je izgoreno, ispreženo, ugljenisano). U 14. veku se ćevap pominje kao sinonim za persijsku reč ( - jelo koje se sastoji od isprženih komadića mesa). Pomen ćevapa u persijskom jeziku je češći u srednjem veku, gde se u sačuvanim kuvarima iz tog doba pominje u slislu mesnih kugli od mlevenog pilećeg ili jagnjećeg mesa. U novijem dobu naziv se asocira sa šišćevapom, koji delom potiče od arapske reči ( - shiwa - meso sa roštilja).
Istorija
Iako koren sadašnjeg naziva jela potiče iz neevropskih jezika, ovo jelo je prisutno u Evropi od antičkog vremena. Najranija verzija ćevapa se pominje u Staroj Grčkoj, čak u 8. veku p. n. e. Jelo od mesa u obliku „obeliska“ se pominje u Homerovoj Ilijadi, Odiseji , kao i u delima Aristofana , Ksenofonta i Aristotela.
Ćevapi na Balkanu
Po orginalnom receptu se prave od junjetine i janjetine. Najpoznatiji su Banjalučki i Sarajevski ćevapi.
Ćevapčići u Beogradu
Prema pisanju Branislava Nušića, ćevapi su u Beogradu prvi put služeni šezdesetih godina devetnaestog veka u kafani „Kod Tanaska Rajića“ koja je bila na Velikoj Pijaci (današnji Studentski trg). Vlasnik kafane, gazda Živko za koga se pretpostavlja da je poreklom iz leskovačkog kraja, se prema Nušićevim rečima, toliko obogatio da je od zarade sazidao crkvu u rodnom kraju.
Woodsville, New York
Bodsvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 80.
Toy (pjesma)
"Toy" je pjesma izraelske pjevačice Nette. Tekst i skladbu napisali su Doron Medalie i Stav Beger. Pjevačica Netta je s ovom pjesmom pobijedila na izboru Pjesme Eurovizije 2018. godine u Portugal s 529 bodova ispred Cipra i Austrije.
Tekst
Tekst pjesme je uglavnom na engleskom jeziku, osim hebrejskih izraza "ani lo buba" što u prijevodu znači "ja nisam lutka" i izraza "stefa" što u prijevodu na hrvatski znači "gomila novčanica".
Pjesma Eurovizije 2018.
Netta s pjesmom "Toy" natjecala se na izboru za Pjesmu Eurovizije 2018. godine. U prvom polufinalu, između 19 pjesama osvojila je prvo mjesto s 282 boda, a iza sebe je ostavila Cipar i Češku. U finalnoj večeri 12. svibnja 2018., između 26 pjesama osvojila je 529 bodova, što je u konačnici bilo prvo mjesto i pobjednička pjesma Eurovizije 2018. S 93 boda manje na drugoj poziciji nalazila se pjesma Fuego iz Cipra te s 138 bodova manje od pobjedničke pjesma Nobody but You austrijskog predstavnika.
Vuelta del Sur, General Heliodoro Castillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2647 m.
El Palmar, Tuzantla
El Palmar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuzantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1889 m.
Buciumeni, Buciumeni, Galați
Buciumeni je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Buciumeni.
Perihel
mini|350px|1. Afel [[planeta (npr. Zemlje) 2. Perihel planeta 3. Sunce.]]
mini|350px|Afel (crvena točka) i [[perihel (zelena točka) donjih ili unutarnjih planeta Sunčevog sustava. ]]
Perihel (grč. peri: blizina + ἥλιος ili helios = Sunce) je položaj nekog planeta (ili bilo kojeg Sunčeva pratioca kao planetoida, patuljastog planeta, kometa i drugo) na svojoj eliptičnoj putanji kada je najbliži Suncu (ustvari do Sunčeva središta). Zemlja prolazi kroz perihel svake godine početkom siječnja i tada je udaljena od Sunca 147 098 291 kilometara (srednja je vrijednost udaljenosti Zemlje od Sunca 149,6 milijuna kilometara). Udaljenosti perihela planeta iznose: Merkura 46 001 009 km, Venere 107 476 170 km, Marsa 206 655 215 km, Jupitera 740 679 835 km, Saturna 1 349 823 615 km, Urana 2 734 998 229 km, Neptuna 4 459 753 056 km. Najdalja je točka planetarne putanje afel.
Zanimljivo je to da je Zemlja najbliža Suncu kad je temperatura na sjevernoj polutki najniža u godini dana. To je očiti dokaz da godišnja doba ne diktira blizina Sunca, nego nagnutost Zemljine osi prema Suncu. Približna vrijednost udaljenosti Zemlje od Sunca (150 milijuna kilometara) uzeta je kao vrijednost za 1 astronomsku jedinicu (1 aj, engl: 1 AU - astronomical unit). Vrijeme potrebno svjetlosti sa Sunca da stigne do Zemlje:
Dani i vrijeme (prema koordiniranom svjetskom vremenu) afela i perihela Zemlje do 2020. godine.
Utjecaj Zemljine putanje na klimu
mini|desno|300px|Prikaz položaja [[Zemlja|Zemlje i Sunca za 4 godišnja doba.]]
mini|desno|300px|Prikaz promjene Zemljinih [[godišnja doba|godišnjih doba kako se vidi sa sjevera. Krajnje desno: zimski suncostaj ili solsticij.]]
mini|desno|300px|[[Geometrija planetarnog kretanja prema prvom Keplerovom zakonu: planet (M) obilazi oko Sunca (S) po elipsi (P-perihel, A-afel)]]
mini|desno|300px|Heliocentrički koordinatni sustav (r, θ) za [[elipsa|elipsu. Prikazani su: velika poluos a, mala poluos b i parametar elipse p; centar elipse i dva žarišta označena velikim točkama. Kada je θ = 0°, r = rmin (perihel) i kada je θ = 180°, r = rmax (afel).]]
Pri obilaženju Sunca, os Zemljine vrtnje zauzima sasvim određen položaj. Ona nije okomita na ravninu gibanja, već je od okomice otklonjenja za 23.44° (nagib osi). Za jednaki kut, kut priklona ili inklinacije, nagnut je i ekvator prema ravnini gibanja (ekliptika). Taj nagib osi Zemljine vrtnje dovodi do posljedica koje su od najveće važnosti za čovječanstvo, do promjene godišnjih doba. Smjer kojim se Zemlja giba oko Sunca isti je kao i smjer vrtnje. Zemlja obilazi oko Sunca kao što se zakreće desni vijak, koji napreduje na sjevernu stranu.
Ekliptika
Neposredne astronomske posljedice Zemljinog obilaska oko Sunca (revolucije Zemlje) jesu prividno gibanje Sunca (godišnje gibanje Sunca) i godišnja promjena noćnog neba. Promatrajući Sunce, projiciramo ga u neko područje neba (nebeska sfera); na primjer 23. rujna Sunce vidimo u zviježđu Djevice. Spojnica povučena od Zemlje do Sunca prema nebeskoj sferi stalno se zakreće u toku našeg gibanja. Slika Sunca na nebu "neprestano bježi", i to također u smislu vrtnje desnog vijka. Kružnica kojom se Sunce prividno giba među zvijezdama zove se ekliptika. Gibanje Sunca odvija se ekliptikom od zapada prema istoku, što je upravo suprotno smjeru dnevnoga gibanja nebeske sfere! Gibanje Sunca među zvijezdama je optička varka, nastala promatranjem Sunca s pokretne Zemlje. Zviježđa kroz koja Sunce na taj način "prolazi" zovu se zviježđima zodijaka ili životinjskog pojasa. Kako puni kut (360°) ima otprilike isto toliko stupnjava koliko u godini ima dana, Sunce će ekliptikom u jednom danu prelaziti oko 1°.
Sunce se giba među zvijezdama koje se nalaze na dnevnoj strani nebeske sfere, no to njegovo relativno pomicanje izravno ne zapažamo. Zato ćemo na noćnoj strani vidjeti da se zvijezde smjenjuju iz dana u dan, od mjeseca do mjeseca. Mijenja se vidljivo područje noćnog neba. Budući da se spojnica od Sunca do Zemlje prema nebeskoj sferi zakreće na istok, novo će nam zvjezdano područje nicati na istočnom obzoru. Zaključujemo da se godišnje gibanje neba odvija od istoka prema zapadu, isto kao i dnevno gibanje neba, a suprotno od godišnjeg gibanja Sunca među zvijezdama.
Godišnja doba
S obzirom na položaj Zemljina ekvatora prema smjeru Sunčevih zraka, razlikujemo u toku godine 4 važna trenutka, a to su počeci godišnjih doba. Za datume početaka godišnjih doba uvjetno uzimamo: proljeće 21. ožujka, ljeto 21. lipnja, jesen 23. rujna i zima 21. prosinca, jer tom pravilnom izmjenom najčešće i započinju godišnja doba. U tim važnim trenucima Sunce je projicirano u 4 glavne točke ekliptike: proljetnu, ljetnu, jesensku i zimsku točku. Promatramo li ih iz položaja Sunca, zapazit ćemo da su one razmaknute za pravi kut.
Kakav je odnos Zemlje i Sunca 21. ožujka i 23. rujna? Tih se dana smjer linije koji spaja centar Zemlje s centrom Sunca prolazi točno uzduž ravnine ekvatora, dok je Zemljina os vrtnje okomita na tu spojnicu. Sunčeve zrake padaju stoga okomito na sva mjesta koja se nalaze na Zemljinom ekvatoru. Drukčije rečeno, na mjestima sa zemljopisnom širinom 0°, Sunce će se u gornjoj kulminaciji naći u zenitu. Na Zemljinim polovima, gdje je zemljopisna širina +90° ili -90°, Sunce će "ležati" na obzoru. Obasjana su mjesta svih zemljopisnih širina. Tih datuma Sunce će presjeći nebeski ekvator. Početkom proljeća, 21. ožujka, Sunce će proći proljetnom točkom ♈ koja se nalazi u zviježđu Ovna. Početkom jeseni, 23. rujna, Sunce će proći jesenskom točkom ♎ koja se nalazi u zviježđu Vage. U oba trenutka duljina dana i noći jednaka je na cijeloj Zemlji, pa se ti dani nazivaju ravnodnevice ili ekvinociji.
Poslije početka proljeća, Zemlja putuje oko Sunca tako da joj je područje Sjevernog pola sve više okrenuto Suncu. Dana 21. lipnja, kada Sunce prolazi ljetnom točkom ♋ koja se nalazi u zviježđu Raka, Sunčeve zrake obasjavaju cijeli sjeverni ledeni pojas i Sunce je tamo iznad obzora. Paralela na sjevernoj zemljopisnoj širini 66° 33′ 39″ N čitav je dan obasjana Suncem. Ona se naziva sjevernom polarnicom (polarni krug). Istog trenutka Sunčeve zrake padaju okomito na mjesta sjeverne zemljopisne širine 23° 26′ 21″ N, pa će tim mjestima Sunce u toku dana proći kroz zenit. Sjevernije od tih mjesta Sunce nikada ne može proći kroz zenit, pa tako ne prolazi zenitom ni u našim krajevima. Paralela na sjevernoj zemljopisnoj širini 23° 26′ 21″ N zove se sjeverna ili Rakova obratnica. Na svom "putu" prema sjeveru Sunce je "zastalo", pa će poslije tog datuma obasjavati okomito mjesta sa zemljopisnim širinama manjim od 23° 26′ 21″ N. To je razlog zašto se prvi dan ljeta naziva ljetnim suncostajem ili solsticijem. Do tog dana Sunce se nebeskom sferom udaljavalo od ekvatora, a poslije tog dana približavat će mu se.
S dolaskom u jesensku točku, Sunce će tlo na ekvatoru ponovno obasjavati pod pravim kutom. S daljim putovanjem Zemlje po stazi Sunce prvog dana zime, 21. prosinca, prividno stiže u zimsku točku ♑ koja se nalazi u zviježđu Jarca. Sada je stanje na Zemljinoj južnoj polutki posve jednako stanju koje je prvog dana ljeta vladalo na sjevernoj polutki. To je zimski suncostaj. Sunce prolazi kroz zenit mjestima južne zemljopisne širine 23° 26′ 21″ S, a paralela se naziva južnom ili Jarčevom obratnicom. Na Južnom polu je tada visina Sunca 23.5° iznad obzora. Sva mjesta južne zemljopisne širine 66° 33′ 39″ S, jedan su čitav dan obasjana Suncem; tu je južna polarnica. Južnija mjesta obasjana su i više od jednog dana. Na samom Južnom polu rasvjeta traje polovicu godine.
Godišnji ciklus završava s povratkom Sunca u proljetnu točku. To je ciklus promjene godišnjih doba ili sezona, nazvan tropska ili Sunčeva godina. Praćenje perioda izmjene godišnjih doba bilo je jednim od najvažnijih praktičkih zadataka astronomije u prošlosti, zbog važnosti koju ta izmjena ima u ljudskoj djelatnosti. Stoga je već vrlo rano i u pojedinačnim, međusobno odvojenim civilizacijama, postignuta visoka točnost određivanja trajanja godine. Tropska ili Sunčeva godina je jednaka 365 d 5 h 48 min 46 s ili 365.24219 d.
Corteranzo, Alessandria
Corteranzo je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
Opština Sălciua, Alba
Sălciua je opština u Rumuniji u okrugu Alba.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 636 m.
Beogradski proces
thumb|250px|Optuženi na beogradskom procesu. mini|desno|250px|Optuženi [[Dragoljub Mihailović pred Vrhovnim sudom u Beogradu 1946.]] Beogradski proces je naziv za suđenje četničkom vođi Draži Mihailoviću i grupi od još dvadeset trojice optuženika. Zvaničan naziv postupka je bio Suđenje Dragoljubu-Draži Mihailoviću i ostalim kolaboracionistima za izdaju i ratne zločine počinjene na prostoru Jugoslavije za vreme rata (1941-1945).
Suđenje je održano u Beogradu, od 10. juna do 15. jula 1946. godine. Proces je vođen pred Vrhovnim sudom Federativne Narodne Republike Jugoslavije. Sudije su bili Mihailo Đorđević (Predsednik Vojnog veća), Milija Laković, Mihailo Janković, Nikola Stanković i Radomir Ilić (sudije) i Todor Popadić (sekretar). Optužnicu je zastupao Vojni tužilac Jugoslovenske armije Miloš Minić, a pomagao mu je Miloš Jovanović.
Beogradski proces je organizovan po ugledu na Nürnberški proces, koji je vođen u Njemačkoj 1945-46. Proces je poprimio ogroman publicitet u svetu i u tadašnjoj Jugoslaviji. Na procesu su pored domaćih prisustvovali i inostrani novinari, fotoreporteri i izveštači. Suđenje je otvoreno uz prisustvo oko 60 stranih novinara.
Od 2006. godine se pred Višim sudom u Beogradu vodi proces za Mihailovićevu rehabilitaciju. Zastupnici rehabilitacije pokušavaju dokazati da je suđenje bilo montirano. Protivnici rehabilitacije smatraju da je suđenje bilo regularno a presuda opravdana.
Pozadina
minijatura|Strani novinari prate beogradski proces. Suđenje saradnicima okupatora bila je međunarodna obaveza Jugoslavije kao članice antifašističke koalicije. Još dok je rat trajao saveznici su na više susreta i konferencija na vrhu (Moskva, Teheran, Potsdam itd) kao jedan od glavnih zajedničkih zadataka utvrdili kažnjavanje ratnih zločinaca, što je sve dobilo pravni izraz u Sporazumu o osnivanju Međunarodnog vojnog suda, kojem je pristupila i Jugoslavija.
Uoči suđenja nacističkim zločincima u Nirnbergu, Generalna skupština Ujedinjenih nacija usvojila je rezoluciju XXXIX kojom je obavezala sve članice Ujedinjenih nacija da odmah preduzmu sve potrebne mere kako bi ratni zločinci bili “uhapšeni i isporučeni organima gonjenja država na čijim su teritorijama zločine počinili”. Na suđenju su se kao svjedoci pojavili Dušan Simović, Radoslav Đurić, Jovan Škavović-Škava, Milan Grol, Miša Simović i drugi. Samo su dvije žene svjedočile u Mihailovićevu korist.
Spisak optuženih
Optuženi su se nalazili što u okviru Mihailovićevog četničkog pokreta, što u okviru jugoslovenske izbegličke vlade i kvislinške vlade Milana Nedića. Spisak optuženih je sadržao 24 lica:
thumb|Čitanje presude optuženima za izdaju i ratne zločine na beogradskom procesu.
Od 24 optuženih, desetorici se sudilo u odsustvu.
Suđenje Mihailoviću
minijatura|Zaplenjena Mihailovićeva arhiva, kao glavni dokazni materijal na suđenju. Glavni dokazni materijali protiv Mihailovića bili su originalni dokumenti iz zaplenjene četničke arhive, kao i iz nemačkih, italijanskih, ustaških, bugarskih itd. arhiva. Branilac Joksimović je pokušao dokazati da se Mihailović iz ideoloških razloga borio protiv partizanskog ustanka, da je to bila borba dve ideološki sukobljene frakcije (vidi četničko-partizanski sukob). Sud nije usvojio ovu odbranu jer se Mihailović nije samostalno borio sa drugom frakcijom, već je utvrđena njegova saradnja sa okupatorom u gušenju narodnooslobodilačke borbe Jugoslavije. Mihailović je priznao da su njegovi komandanti sarađivali sa okupatorom, ali se branio da su to činili na svoju ruku. minijatura|Draža Mihailović na optuženičkoj klupi.
Sud je iz mnogobrojnih pismenih dokumenata, originalnih depeša i pismenih izveštaja četničkih komandanata, utvrdio da su komandanti izvršavali Mihailovićeva naređenja, a ne da su radili na svoju ruku ili mimo njegove volje. Sud je na osnovu mnogobrojnih originalnih četničkih depeša utvrdio da je Dragoljub Mihailović naređivao komandantima da vrše ratne zločine, ubijanje zarobljenih partizana, paljenje, pljačku, uništavanje civilnog stanovništva itd. Mihailović redovno naređuje svojim komandantima da napadaju, uništavaju i istrebljuju svakog onog ko ma čime pomaže partizane, a posebno da istrebljuju muslimane i Hrvate.
Pored toga što je osuđen zbog oružane borbe na strani okupatora, Dragoljub Mihailović je osuđen za brojne ratne zločine, koje su počinile jedinice pod njegovom komandom, uključujući pokolj u Gatima, pokolj u Vraniću, pokolj u Boleču, pokolj u Drugovcu i pokolj muslimana Pljevalja, Čajniča i Foče.
Mihailović je 15. jula 1946. godine osuđen na smrt streljanjem, trajan gubitak političkih i građanskih prava kao i oduzimanje celokupne imovine. Mesto izvršenja kazne nije objavljeno.
Proces rehabilitacije
Proces rehabilitacije Dragoljuba Draže Mihailovića je pokrenut od strane njegovog unuka Vojislava Mihailovića, sa zahtevom da se poništi sudska presuda iz 1945. godine, kojim je Draža osuđen kao saradnik okupatora i ratni zločinac. Proces je pokrenut 2006. godine pred Višim sudom u Beogradu, a prvo ročište je održano 2010. godine.
Pokušaj rehabilitacije generala Dragoljuba Draže Mihailovića izazvao je brojne reakcije ne samo u Srbiji, već na čitavom prostoru bivše Jugoslavije. Žestoka protivljenja došla su ih BiH i Hrvatske, dok su reakcije u Srbiji podeljenje.
San Boldo, Treviso
San Boldo je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Beogradski proces
Proces rehabilitacije
Protivnici procesa rehabilitacije podsećaju da je Draža Mihajlović osuđen na smrt zbog istih onih dela zbog kojih su na smrt osuđeni i maršal Peten u Francuskoj, Musert u Holandiji, Kvisling u Norveškoj i drugi kolaboracionisti fašizma: zbog izdaje otadžbine, saradnje sa okupatorom i zločina koje su počinile snage pod njegovom komandom.
San Boldo, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 712 m.
Châtas
Šata je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Sen Dije de Vogez.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 42 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7,57 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,55 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 565 metara (maksimalnoj 806 m, a minimalnoj 463 m).
La Tulipe noire
Crni tulipan (La Tulipe Noire) je historijski roman koga je napisao i godine 1850. izdao francuski književnik Alexandre Dumas otac. Radnja romana se odvija u Nizozemskoj godine 1672. kada grad Haarlem nudi nagradu vrtlaru koji uspije uzgojiti crni tulipan, a protagonisti su povezani s ubistvom nizozemskog državnika Johana de Witta.
Le Case, Brescia
Le Case je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
One, Two, Three
One, Two, Three je američka crno-bijela filmska komedija snimljena 1961. godine u režiji Billyja Wildera. Predstavlja slobodnu adaptaciju istoimenog komada mađarskog pisca Ferenca Molnara, sa time da je scenario (koji je Wilder napisao zajedno sa I.A.L. Diamondom) radnju premjestio u tadašnji Hladnim ratom podijeljeni Berlin. Protagonist, koga tumači James Cagney, je predstavnik Coca Cole u Zapdnom Berlinu koji nastoji Coca Colu prodati na tržištu Istočnog bloka, a čije planove poremeti to da je za vrijeme boravka u Berlinu praznoglava kćer njegovog šefa (čiji lik tumači Pamela Tiffin) zatrudnjela s mladim i fanatičnim istočnonjemačkim komunistom (čiji lik tumači Horst Buchholz).
Wilder je One, Two, Three snimio nakon izuzetnih uspjeha s komedijama Neki to vole vruće i Apartman. Novi je film predstavljao još jednu priliku da se vrati u grad gdje je bio otpočeo karijeru (i kome je posvetio nešto raniji film A Foreign Affair). Još veće oduševljenje, prema vlastitim riječima, je iskazao James Cagney, ugledni glumac koji je bio odrastao u njujorškoj četvrti Yorkville okružen njemačkim imigrantima te stekao izuzetno poštovanje prema njemačkoj kulturi i oduvijek priželjkivao film koji bi se snimao u Njemačkoj. Wilder je zahvaljujući Cagneyu scenario napunio brojnim referencama na njegove klasične gangsterske filmove, ali i brojnim satiričnim komentarima na račun tada još uvijek aktualnog Hladnog rata.
Rhoda (razvrstavanje)
Rhoda se može odnositi na:
La Guásima, Villa Purificación
La Guásima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Purificación.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 399 m.
Molino, Messina
Molino je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Hacienda San Mamés, Tuxpan
Hacienda San Mamés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1184 m.
Vatrostalnost
mini|desno|300px|Ispust za [[sirovo željezo kod visokih peći izgrađen od vatrostalnih opeka.]]
Vatrostalnost je pojam iz metalurgije koji se odnosi na materijale koji se ne deformiraju sve do 1580 °C. Vatrostalnost se objašnjava jakim medumolekularnim (ionsko-kovalentnim) vezama atoma. Procjena vatrostalnosti zasniva se na zagrijavanju uzorka oblika trostrane piramide, sve dok se zagrijavanjem piramida savije tako da njen vrh dodirne osnovicu.
Vatrostalna glina (često se naziva i šamot, ali to je samo vrsta vatrostalne gline koja se najviše upotrebljava) je vrsta gline koja se ne deformira sve do 1580 °C, a koristi se za izradu vatrostalnih opeka. Vatrostalna glina se upotrebljava uglavnom za obloge ložišta (npr. visoke peći) i donjih dijelova dimnjaka. U metalurgiji se vatrostalne gline najviše upotrebljavaju za izradu šamotnih, silikatnih, dolomitnih i magnezitnih opeka. Osim navedenih materijala u primjeni su i kromne opeke, silicijum karbidne (karborund) i šupljikave vatrostalne opeke.
Vatrostalni materijali
Vatrostalni materijali su prirodni ili umjetni nekovinski građevinski materijali (uobičajeno keramički materijali) čije je talište najmanje 1580 °C, a da se pri tome ne deformira. Za kakvoću vatrostalnog materijala još su odlučujući temperatura pri kojoj se materijali pod tlakom omekšavaju, propusnost za plinove, otpornost prema temperaturnim promjenama i prema kemijskim utjecajima. Vatrostalni keramički materijali se uglavnom dijele na:
Šamot
Šamot se najviše upotrebljava u tehnici, budući da se dobija iz lako dostupnih mineralnih nalazišta i da se odlikuje slabo kiselim ili slabo bazičnim svojstvima. Kemijski sastav šamotnih opeka je 50-60% SiO2, do 23-34% Al2O3 i 6-27% ostalih sastojaka koji imaju manje ili više Fe2O3, CaO, MgO, K2O, Na2O i TiO2. Izrađuju se od manje ili više čistog kaolina (Al2O3 x 2 SiO2 x 2 H2O) i pečene gline.Ove opeke nisu namijenjene da nose veliko opterećenje, već samo za oblaganje visokotemperaturskih ložišta. Mort za ozidavanje pravi se od samljevene vatrostalne gline i vode.
Genoveva Brabantska
Genoveva Brabantska (Genoveva von Brabant; Geneviève de Brabant; Genoveva van Brabant) je izmišljeni lik plemkinje koja je bila protagonistica popularnih srednjovjekovnih legendi u Zapadnoj Evropi.
U većini verzija priče Genoveva je prikazana za vjerna i neporočna supruga trierskog palatina Siegfrieda koju za vrijeme njegovog odsutstva majordom Golo pokušava zavesti, a kada mu to ne uspije, lažno je optuži za preljub. Genoveva je potom osuđena na smrt, ali je krvnik u posljednji trenutak poštedi i omogući joj da se sinom skloni u Ardene gdje će sljedećih šest godina živjeti u jednoj pećini, pri čemu će ih hraniti jedan srndać. Na kraju ih muž, koji je u međuvremenu otkrio pravu istinu, prilikom lova sretne i vrati svome domu.
Vatrostalnost
Silikatne opeke
Silikatne opeke zadržavaju jačinu i na povišenim temperaturama. Kemijski se dijele u kisele (96-98% SiO2) i koriste se za oblaganje ložišta u slučaju kad je rastopljena materijal kisele prirode. Na radnim temperaturama nižim od 540 ºC silikatne opeke se troše ili mrve, te se i ne primenjuju ispod ove temperature.
Genoveva Brabantska
Većina historičara smatra da je Genovevin lik temeljen na stvarnoj ličnosti Marije Brabantske, supruge bavarskog vojvode Ludwiga II, koji je svoju suprugu dao pogubiti 1256. godine zbog preljuba, a što su trubaduri i usmena predaja kasnije pretvorili u priču o nedužnoj žrtvi nesporazuma. Iako su se slične priče pojavljivale u brojnim srednjovjekovnim pjesmama i sličnim tekstovima, lik Genoveve se pod svojim imenom prvi put spominje 1472. godine u tekstu Matthiasa Emmicha. Nakon toga je postao predmetom brojnih obrada u književnim i umjetničkim djelima.
Vatrostalnost
Dolomitne opeke
Dolomit je naziv i za mineral i za sedimentnu stijenu, a oboje su izgrađeni od kalcij-magnezijeva karbonata (CaCO3 x MgCO3) u kristalnome stanju. Obično je bijele boje, ali može biti i crvenkast, siv ili smeđ od primjesa željeza ili mangana. Posle pečenja dolomita (pri 1700 ºC) dobija se CaO x MgO koji se zatim melje i miješa sa smolom i najzad preša u [opeka[|opeke]]. Dolomitne opeke su namenjene za podzidjivanje Siemens-Martinovih peć i elektrolučnih peći za proizvodnju čelika.
Magnezitne opeke
Magnezitne opeke su u kemijskom pogledu bazni materijal. Služe za oblaganje Linz-Donawitz konvertera i Besemerovih konvertera. Kao vezivno sredstvo između opeka (mort) koriste se tanki čelični limovi koji oksidiraju na povišenim temperaturama. Željezov oksid hematit (Fe2O3) kemijski reagira s oksidom magnezija i tako učvršćuje opeke.
Kromne cigle
Kromne cigle su vatrostalni materijali koji sadrže oko 50% kromovih oksida, s promenljivim sadržajem oksida aluminija, magnezija, silicija i željezovih oksida. Koriste se kao kemijski neutralne opeke. Kombinacije kromovih i magnezijevih oksida daju opeke pogodne za visoke temperature i otporne na trošenje (habanje).
Karborund ili silicijev karbid
Silicijev karbid ili karborund je kovalentni karbid, koji je zbog različitih nečistoća obojen zeleno, žuto, plavo ili crno, ovisno o vrsti nečistoća. Dobiva se reakcijom kremenog pijeska (SiO2) i koksa u elektrolučnim pećima pri temperaturama 1900-2000 °C. Odlikuje se velikom tvrdoćom (gotovo kao dijamant), koristi se za izradu bruseva i materijala za brušenje, poliranje i čišćenje površina čvrstih materijala. Vatrostalan je materijal, velike toplinske vodljivosti i velike otpornosti na temperaturne promjene, pa se upotrebljava za izradu okna visokih peći, posuda za taljenje metala, nosača u pećima za pečenje keramičkih posuda i slično. Iz njega se izrađuju sapnice raketa, lopatice turbina, električna grijača tijela za rad pri visokim temperaturama (1100 – 1500 °C).
Šupljikave vatrostalne opeke
Šupljikave vatrostalne opeke ili toplinsko – izolacione šupljikave vatrostalne opeke koriste se za peći kod kojih se traži održavanje stalne temperature. To su lake i porozne opeke dobijene posipanjem miješane gline s ugljenom prašinom. U toku pečenja opeke, dodate čestice ugljika izgaraju i ostaju plinski mjehurići. Na taj način dobijaju se porozne opeke lakše za trećinu od punih, ali s približno toliko boljom toplinskom izolacijom. Uglavnom se šupljikave opeke upotrebljavaju za peći srednjih temperatura namijenjenih za lemljenje i toplinsku obradu. Koriste se i za vanjski ozid visokih peći, da bi se smanjili toplotni gubici kroz njihove zidove.
David Copperfield (roman)
David Copperfield ili The Personal History, Adventures, Experience and Observation of David Copperfield the Younger of Blunderstone Rookery (which he never meant to publish on any account) je roman engleskog književnika Charlesa Dickensa, originalno izdan 1850. Kao i većina njegovih romana, originalno je objavljen u časopisima kao roman u mjesečnim nastavcima. Radnja, izložena u prvom licu, prati život naslovnog junaka, Davida Copperfielda, od njegovog rođenja do zrelosti.
Vanjske veze
Online izdanja
Ostalo
Alcázar Residencial, Jesús María
Alcázar Residencial je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Lucignana, Lucca
Lucignana je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Alcázar Residencial, Jesús María
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 187 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1862 m.
Lucignana, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 148 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 448 m.
Loma Linda, Benemérito de las Américas
Loma Linda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Benemérito de las Américas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 250 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
Las Lomas, San Vicente Tancuayalab
Las Lomas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Vicente Tancuayalab.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Иваново (Панчево)
Иваново је сеоско насеље које се налази на територији града Панчева, у Јужнобанатском округу Аутономне Покрајине Војводине, у Републици Србији. Према коначним резултатима пописа становништва из 2011. године, у Иванову живи 1053 становника.
Историја
Иваново је основано 1868. године. Оснивачку популацију села су чинили Бугари − Палћени који су досељени из места званог Дудешти Веки, данашње Румуније и Немци који су дошли из разних крајева Баната и тадашње Аустроугарске монархије. Основна сврха оснивања Иванова је мелиорација земљишта, изградња насипа на Дунаву и стварање новог обрадивог земљишта за монархију. По попису из 1869. год. у селу је живело 824, а 1880. год. најмање у праченом периоду, свега 724 житеља. Смањење броја житеља последица је епидемије колере.
Касније у периоду од 1883. до 1886. године досељавају се и Мађари, Секељи, из Буковине у јужни Банат и насељавају се у Скореновац, Војловицу и Иваново када број становника нагло расте број становника је следећег пописа 1890. год. када је регистровано 2129 житеља. Овај велики скок броја становника је резултат колонизације Мађара из Буковине, који су досељавани 1883 и 1884. године. Надаље бележимо пораст броја становништва до 1910. год. Смањење броја житеља села 1921. год. последица је Првог светског рата. Између два светска рата број становника се кретао на више од 2000 житеља, али никад не премашује бројку од 3000 којој се приближио једино у периоду између два светска рата. После Другог светског рата број становника је у сталном опадању и тренутно је на бројци од 1100.
Иваново има веома повољан географски положај обзиром да се налази на Дунаву а до Другог светског рата имало је и луку у којој су бродови проводили целу зиму и данас има још остатака те луке у рукавцу Дунава познатијем као Зимовник.
Иваново поседује повољне услове за пољопривреду обзиром да је изграђена велика мрежа канала за наводњавање тако да скоро нема њиве која с њене једне стране нема неки од ДТД-ових канала. Од укупно 4816 ха површине атара на дан 30.04.1995. год. видимо да су 2210 ha под ораницама али и да имамо 1642 ha неплодних површина, 285 ha пашњака и 475 ha под шумама.
Историја имена
Мађарско и Немачко име Шандоређхаза и Александеркиршен (што значи Шандорова црква) Иваново је добило по Боназ Шандору, и носило је у периоду од 1888. до 1922. године када му је враћено оригинално оснивачко име.
Демографија
Према попису из 2002. било је 1131 становника (према попису из 1991. било је 1439 становника).
У насељу Иваново живи 916 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,7 година (40,2 код мушкараца и 43,1 код жена). У насељу има 409 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,77.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.