cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hostetter, Pennsylvania
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 740.
Prăjani, Slănic
Prăjani je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Slănic.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1344 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 365 m.
La Planilla, Vega de Alatorre
La Planilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
El Aguacatal, Coatepec
El Aguacatal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1195 m.
La Alameda, El Fuerte
La Alameda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Ruffia, Cuneo
Ruffia je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
La Alameda, El Fuerte
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Ruffia, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 252 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 281 m.
Brodsko naselje "Kolonija"
Kolonija je naselje i mjesni odbor u Slavonskom Brodu.Smještena je na dijelu grada između autoceste i željezničke pruge sjeverozapadno od centra.Do nedavno je bila prigradsko naselje ali je sada dio grada te broji oko 6 000 stanovnika(oko 7% stanovništva Slavonskog Broda).
Klinasti sinus
mini|desno|250p|Klinasti sinus (žuto) Klinasti sinus je parna paranazalna šupljina smeštena u telu klinaste kosti, mada se u 20% slučajeva širi i u njeno malo i veliko krilo i krilasti nastavak. Desni i levi sinus su odvojeni koštanom pregradom koja se nalazi u središnjoj ravni lica, ali ponekad u zadnjem delu skreće na jednu stranu. Sinus ima bliske embrionalne, patološke i funkcionalne odnose sa sitastim ćelijama, a razvija se do 15. godine života. Oblik mu je varijabilan, ali uglavnom podseća na kocku.
Prednji zid odgovara nosnoj duplji i na njemu se nalazi otvor sinusa. Zadnji zid ima promenljive odnose u zavisnosti od razvijenosti. Ukoliko sinus ima manje dimenzije njegov zadnji zid je postavljen u frontalnoj ravni, a ukoliko to nije slučaj on odgovara tzv. sedlu i potiljačnoj kosti. Gornji zid stupa u odnose sa optičkom raskrnicom (mestom ukrštanja vlakana vidnih živaca) i hipofiznom jamom. Donji zid odgovara krovu nosne duplje i svodu ždrela. Spoljašnji zid ima dva dela: prednji (orbitalni) i zadnji (moždani). Prvi gradi unutrašnji zid očne duplje, a drugi je u kontaktu sa kavernoznim sinusom. Unutrašnji zid čini međusinusna pregrada.
Sinus se izliva u nosnu duplju preko otvora na prednjem zidu, koji učestvuje u izgradnji krilasto-sitastog špaga.
Ivan Đuranec
Ivan Đuranec (Kegljevac kraj Bjelovara, 6. travnja 1942. - Bjelovar, 13. listopada 2009.), hrvatski rukometaš.
Počeo je igrati rukomet već s 12 godina. Od 15. godine igra u prvoj momčadi RK "Partizan" Bjelovar, koji je u njegovoj debitantskoj godini bio prvak države. Za klub je nastupio 437 puta i osvojio 6 naslova prvaka države te 2 naslova kupa. Igrao je na poziciji lijevog krila. Najveći uspjeh postigao je osvojivši s klubom naslov Kupa prvaka Europe 1972. godine. Igrao je u finalnoj utakmici u kojoj je RK "Partizan" pobijedio njemački Gummersbach rezultatom 19:14 u Dortmundu pred 14000 gledatelja. Igrao je i u još dva finala Kupa prvaka Europe 1962. i 1973. godine. U to vrijeme, bio je jedan od najboljih rukometaša svijeta na svojoj poziciji.
Za reprezentaciju bivše Jugoslavije debitirao je s 17 godina. Nastupio je 74 puta i postigao 149 pogodaka. Jedno vrijeme bio je i kapetan reprezentacije. Igrao je na tri svjetska rukometna prvenstva: u SR Njemačkoj 1961., Čehoslovačkoj 1964. i u Švedskoj 1967. Igrao je i za reprezentaciju svijeta 1962. godine.
Prvi izveo "hlebinac", danas poznat kao "cepelin", koji su izveli prebacivajući loptu s jednog krila na drugo, u suradnji s Miroslavom Pribanićem. Osim cepelina, u današnje vrijeme na Kineziološkom fakultetu u Zagrebu se uči Đurančev okret. Karijeru je završio ozlijedivši koljeno, baš nakon jednog "cepelina". Radio je kao rukometni djelatnik, trener, predsjednik i sudac prenoseći znanje mladima.
Umro je u 67. godini u Bjelovaru od srčanog udara.
Trollflöjten
Predstavlja adaptaciju istoimene opere Wolfganga Amadeusa Mozarta. Radnja se događa u drevnoj fiktivnoj zemlji gdje se princ po imenu Tamino (čiji lik tumači Josef Köstlinger) zaljubi u princezu Paminu (čiji lik tumači Irma Urilla), ali i bude upetljan u sukob Paminine majke, Kraljice noći (koju glumi Birgit Nordin) sa kraljem Sarastrom (koga tumači Ulrik Cold).
Bergman je nastojao adaptirati Čarobnu frulu decenijama, još otkako je kao dječak prvi put pogledao Mozartovu operu u teatru. Kada je konačno dobio priliku, odlučio se za stil koji je kombinirao teatarske sa filmskim tehnikama, odnosno njegov film vjerno prikazuje operu, ali i to da se ona izvodi u teatru, pa se osim zbivanja na pozornici prikazuju ratne tehnike kojim se, isto kao i u 18. vijeku, simulirala izmjena dana i noći, ali i reakcije publike, među kojima se najviše ističe lik djevojčice. Bergman je film snimio u Drottnigholmskom dvorskom teatru jedinom očuvanom švedskom teatru iz doba baroka. Bergman je, sa druge strane, inzistirao da se glumačka postava prilagodi filmu, te je namjerno angažirao mlađe i fotogeničnije pjevače. Film je nastao u produkciji državne televizije Sveriges Radio i premijerno je prikazan na njenom programu na Novu godinu 1975. U njega su uložena velika sredstva, a predstavljao je i prvi televizijski film napravljen u stereo tehnici.
Sveriges Radio je tokom same produkcije bila predmetom kritika zbog izuzetno visokih troškova. Premijera je, međutim, predstavljala trijumf te je Trollflöjten pogledala trećina svih stanovnika tadašnje Švedske. Ohrabreni time, producenti su film distribuirali u kino-dvoranama u Švedskoj i svijetu, gdje je postigao priličnu gledanost i zbog toga brzo pokrio troškove produkcije. Sličan entuzijazam su iskazali i brojni tadašnji kritičari.
Il magnifico gladiatore
Il magnifico gladiatore je italijanski pustolovno-historijski (peplum) film snimljen 1964. u režiji Alfonsa Brescie. Protagonist, koga tumači američki bodibilder Mark Forest, je Herkul (Ercole), dački princ koji sredinom 3. vijeka postaje rimski zarobljenik, ali ga car Galijen (čiji lik tumači Franco Cobianchi), impresioniran njegovom hrabrošću učini gladijatorskim instruktorom. Radnja prikazuje kako Herkul postaje upetljan u zavjeru za carevo rušenje. Il magnifico gladiatore, napravljen u vrijeme kada je publika počela gubiti dotadašnju naklonost prema peplumu, je predstavljao pretposljednji film u Forestovoj glumačkoj karijeri.
Muzej Brodskog Posavlja
mini|desno|270px|Zgrada Muzeja Brodskog Posavlja Muzej Brodskog Posavlja je opće zavičajni, lokalni muzej koji se sustavno bavi prikupljanjem i obradom predmeta iz Brodskog Posavlja. Muzeja je smješten u palači Horvat koja se nalazi u Starčevićevoj ulici u Slavonskome Brodu.
Povijest
Muzej je osnovan pod imenom Gradski i arheološki muzej u Brodu na Savi 1934. godine, osnovao ga je Julije Hoffmann koji je bio i njegov prvi kustos, ima mijenja 1954. godine kada dobiva današnje ime Muzej Brodskog Posavlja.
Llano Grande, Motozintla
Llano Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 692 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1582 m.
Ragano, Verona
Ragano je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 617 m.
Costești, Poiana Vadului
Costești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Poiana Vadului.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 201 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 962 m.
Pianadetto, Parma
Pianadetto je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 971 m.
Colonia Kilómetro 27, Tlanalapa
Colonia Kilómetro 27 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlanalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2572 m.
Santa Anita del Guaricho, Romita
Santa Anita del Guaricho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Casa Blanca, Anáhuac
Casa Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Anáhuac.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 189 m.
Jelena Rakočević
Jelena Rakočević Cekić (ćir. Јелена Ракочевић Цекић; Podgorica, 4. jul 1986 -) je srpska glumica. Nastupala je u srpskom horor filmu Mamula, kao i nekoliko TV serija na prostoru bivše Jugoslavije. Predstavlja deo stalne postave u beogradskom Bitef teatru.
Polarni medvjed
Beli ili polarni medved je medved koji naseljava Arktik. Najveći je kopneni mesojed na svetu - većina odraslih mužjaka teži od 450 do 1000 kilograma, dok su ženke skoro duplo manje. Krzno je gusto i providno, i često je krem belo obojeno. Stoga obezbeđuje životinji efikasnu kamuflažu prilikom lova, međutim, koža je zapravo crne boje. Beli medvedi imaju kratak rep i malene uši kako ne bi izgubili višak toplote, kao i relativno malu glavu i izduženo zaoštreno telo pogodno za plivanje.
Kao morski sisar, beli medved se adaptirao životu na zemlji, ledu i u vodi. U svom okruženju je vrhunski predator - uglavnom se hrani fokama, mladim morževima i kitovima, iako je spreman da pojede sve što može da ubije.
Beli medvedi su ranjiva vrsta. Neki naučnici i klimatolozi veruju da će opadanje polarnog leda i porast nivoa mora usled globalnog zagrevanja imati presudnu negativnu ulogu u sudbini ove vrste tokom ovog veka.
Veličina i težina
Beli medvedi se porede sa kodijak medvedima kao najveći kopneni mesojedi, a mužjaci belih medveda mogu težiti dva puta više nego sibirski tigar. Većina odraslih medveda teži 450-1000 kilograma i meri 2,5-3,3 metara u dužinu. Kada se uspravi, odrastao mužjak je visok 3,35 metara. To je otprilike kao visina slona. Odrasle ženke su za polovinu manje od mužjaka i normalno teže 250-400 kilograma i mere 1,9-2,1 metara. Polni dimorfizam (tako velika razlika u veličini kod polova) kod belih medveda je veoma izražen i na drugom je mestu u životinjskom svetu posle morskih lavova (Otariidae). Po rođenju, mladi teže samo 600-700 grama. Najkrupniji polarni medved je bio ogroman mužjak koji je težio 1102 kg. Ustreljen je u severozapadnoj Aljasci 1960. godine.
Krzno i koža
mini|levo|220p|Beli medvedi su evoluirali jedinstvene odlike kako bi preživeli na arktičkom ledu i snegu. Krzno belog medveda je bele boje i obezbeđuje dobru kamuflažu i izolaciju. Sa godinama može da postane žuto. Krzno radi po principu staklene bašte - pretvara sunčevu svetlost u toplotu koju upija medveđa crna koža. Tvrda dlaka na jastučićima šapa pruža izolaciju na ledu.
Beli medvedi postepeno menjaju dlaku od maja do avgusta ; međutim, za razliku od ostalih arktičkih sisara (na primer, polarne lisice), oni se ne presvlače u tamnije krzno tokom letnjih meseci radi kamuflaže. Dlaka ispod krzna takođe potpomaže izolaciji: ona zagreje telesnu temperaturu za 10°C i nevidljiva je za infracrvene fotografije jer ne odaje skoro nimalo toplote, samo su njuška i dah vidljivi. Kada se drži u toplijim uslovima, dlaka medveda postaje svetlo zelena. To je zbog algi kojima dlaka tokom toplih uslova predstavljaju odličan dom.
Spoljašnja dlaka je 5-15 centimetara debljine. Međutim, na prednjim nogama mužjaci imaju značajno dužu dlaku koja raste sve dok medved ne napuni 14 godina. Ova osobina nagoveštava da predstavlja oblik zavođenja ženki, nalik lavljoj grivi.
Evolucija i rasprostranjenost
Polarni medvedi su se razvili iz mrkih medveda grubo pre oko 200 hiljada godina. Fosili pokazuju da su se, pre 10 do 20 hiljada godina, zubi kutnjaci belih medveda značajno izmenili nego kod onih od mrkih medveda.
Studija objavljena 1996. godine je otkrila da mrki medvedi sa takozvanih AVS ostrva u Aljasci dele najbližeg zajedničkog pretka sa belim medvedima nego sa bilo kojim drugim mrkim medvedima na svetu.
Veruje se da se beli medvedi mogu naći širom Arktika. Najjužnija tačka njihove postojbine je Džejmsov zaliv u Kanadi, dok severnije od 88. stepena populacija opada. Procenjuje se broj medveda između 20.000 i 25.000.
Lov i ishrana
mini|levo|200px|Beli medved u [[Prag|Praškom zoološkom vrtu]] mini|210p|Beli medved nad lešinom Beli medved je najkrvoločniji predstavnik porodice medveda (Ursidae) i verovatnoća je da je jedini koji bi na čoveka gledao kao na plen. Hrani se pretežno fokama, pogotovo prstenastim fokama koje buše rupe u ledu kako bi došle do vazduha, ali će loviti sve što može da pojede: ptice, glodare, krabe, beluga kitove, mlade morževe, s vremena na vreme i mošusna goveda ili irvase. Ali, irvasi i mošusna goveda lako mogu da mu pobegnu jer se pregrejava brzo. Polarni medvedi su izuzetno moćni predatori, i retko kad se usuđuju da napadnu odrasle morževe koji su duplo teži od njih, dok je bilo slučajeva da se i ovo desi. Ljudi i kitovi ubice su jedini neprijatelji belim medvedima.
Iako su većinom mesojedi, ponekad pojedu bobice, korenje i kelp alge u kasno u leto. Poseduju ukupno 42 zuba u čeljustima koji reflektuju njihov karnivorni način ishrane. Očnjaci su duži i oštriji nego kod mrkih medveda. Zubna formula je:
Beli medvedi su odlični plivači, što im omogućavaju prednje šape koje imaju opnu između prstiju. Viđani su u otvorenim arktičkim vodama čak 96 kilometara udaljeni od kopna. Ponekad provedu pola svog vremena na plovećim santama leda. Beli medvedi imaju 12 cm debelo salo koje je odličan mehanizam za plovnost i kao izolacija od hladnoće. Sposobni su da trče brzinom od 40 kilometara na čas na kratkim razdaljinama.
Razmnožavanje
mini|Mladunčad belih medveda Ženka jednom u tri godine donosi na svet mlade. Plodna je samo nedelju dana. Po pravilu treba da prođe oko osam meseci od početka parenja do samog poroda. U novembru i decembru medvedica kopa nekakvu vrstu jazbine i obično bira mesta na južnim padinama gde severni vetar nanosi najviše snega.
Mladunčad dolazi na svet slepa i gluva sa vrlo finim krznom. Obično ženka okoti od jednog do četiri medvedića. Teški su između 400 i 900 grama. Nakon dva meseca provedena u brlogu dostignu težinu od 10 do 15 kg, a krzno im postaje sve gušće. Kada napune osam meseci, već su teški preko 45 kilograma.
Majka ih hrani dok ne napune 1,5-2,5 godine i u tom razdoblju uče kako da love. Geološki topografski institut SAD je dokazao da danas na Aljasci 42% mladunaca dostigne starost od 12 meseci, za razliku od pre 15 godina kada je 65% mladunaca tu starost doživelo.
Status
Celokupna svetska populacija belih medveda je u porastu. Od 1970-ih do 2007. godine broj jedinki je porastao sa 5.000 na 25.000. 1987. godine, na primer, je bilo 1200 belih medveda na zapadnoj obali Hadsonovog zaliva u Kanadi, dok ih u 2007. ima 950.
IUCN je u maju 2006. godine svrstala bele medvede kao ugrožene životinje.
El Encanto, Chignautla
El Encanto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1924 m.
El Carmen, Tapachula
El Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Budainka
Budainka je bivše naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u sastavu grada Slavonskog Broda u Brodsko-posavskoj županiji.
O naselju
Budainka je bivše naselje danas dio grada Slavonskog Broda postojalo od 1900. do 1948. godine kada je pripojeno gradu Slavonskom Brodu.
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 1948. kada je bilo samostalno naselje Budainka je imala 953 stanovnika.
Bondo, San Luis de la Paz
Bondo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2035 m.
Svetlana Toma
Svetlana Andrejevna Toma je moldavska i ruska glumica, zaslužni je umetnik Moldavije i Rusije (2001).
Poznata je po ulozi Rade Ciganke u ruskom filmu Cigani lete u nebo iz 1975. godine. Od novijih ostvarenja, nastupila je u ruskoj telenoveli Kneginja Anastasija. Svetlana Toma ističe da je vegetarijanka. Udavala se dva puta i ima jednu ćerku, Irinu Lahinu rođenu 1972. koja je takođe glumica.
Hidroksimetilpentilcikloheksenekarboksaldehid
Hidroksimetilpentilcikloheksenekarboksaldehid je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 210,313 Da.
Alba
Riječ Alba može značiti:
Mjesta
Italija:
SAD:
Urlați, Urlați
Urlați je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Urlați.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 11798 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
Nacionalni park Los Glaciares
Los Glaciares (španjolski za "ledenjaci") je nacionalni park u argentinskoj pokrajini Santa Cruz. Ledena kapa Patagonije je golema ledena pustoš na granici između Argentine i Čilea. Kako je Los Glaciares brdoviti krajolik visokih planina i brojnih ledenjačkih jezera iznimne ljepote, još 1981. godine je upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Americi, što je prošireno 1994. godine.
Geografija
Osnovan je još 1937. godine i svojom veličinom od 4.459 km² predstavlja drugi po veličini park u Argentini. Ime mu potječe od 47 velikih i oko 200 manjih ledenjaka od kojih njih 13 plove prema Atlantskom oceanu, a neki od njih su rijetki ledenjaci u svijetu koji rastu. zajedno oni predstavljaju najveći ledeni pokrivač izvan Antarktike i Grenlanda, površine od oko 14.000 km², kojih je oko polovice unutar parka. Dok na drugim mjestima na svijetu ledenjaci nastaju na visinama od oko 2500 metara nadmorske visine i naviše, ovdje oni nastaju na već 1500 m, a često kližu po 200 m naniže erodirajući površine planina koji ih nose i na krajnjem rubu padaju u mliječno-sivo more čime nastaju divovske ledene sante.
Čak 30 % parka je prekriveno ledom i park se dijeli na dva dijela: u južnom je 160 km dugo jezero Argentino (na slici desno) u koje se slivaju ledenjaci Perito Moreno, Uppsala i Spegazzini; a u sjevernom je jezero Viedma, njegov ledenjak Viedma i još nekoliko manjih ledenjaka, te planina Fitz Roy i Cerro Torre.
Najveći od devet ledenjaka je ledenjak Uppsala koji je dug 48 kilometara, a spušta se prema sjevernom rukavcu jezera Argentino i neprekidno u njega ubacuje goleme plave ledene brijegove, uz gromovitu trešnju. Perito Moreno je jedan od devet velikih ledenjaka i njegovo napredovanje i povlačenje se može lako pratiti. Svake godine on presječe odlivne vode jezera Rico stvarajući prirodnu branu i time poplavi golemo područje. Kada se na vrhuncu ljeta povuče, veliki zid vode se sjuri dolinom.
Los Glaciares privlači penjače na 3375 metara visok vrh Fitzroy koji se uzdiže na sjeveru ovoga parka, a s njega puca prekrasan pogled na ledenjak Moreno.
Coates, Minnesota
Kouts je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 161, što je 2 (-1,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Nacionalni park Los Glaciares
Živi svijet
mini|242px| Ledenjak Spegazzini Godine 1893. ovdašnji zemljoposjednik, Herman Eberhard, istražio je golemu špilju ledenjaka Uppsala i u njoj pronašao komadić dlakave kože dug oko 120 cm, a koji je pripadao mylodonu, izumrlom ljenivcu s golemim kandžama i dugim jezikom.
Danas se parku razlikuje vegetacija dva tipa: subantarktička patagonska šuma i patagonska stepa. Najimpresivnije divlje životinje u parku su ptice jer jezera nude idealno stanište za crnovrate labudove (Cygnus melancoryphus), najveću pticu vodaricu Južne Amerike, i razne patke i guske, te čileanske plamence uz obalu. Iznad ledenjaka lete andski kondori, ptice s najvećim rasponom krila na svijetu, dok u visokim travnjacima obitava Mali nandu, južnoameričke verzije noja.
Sisavci su predstavljeni izoliranim skupinama južnoameričke srne (Hippocamelus bisulcus) i planinske viskače (Lagidium viscacia) koje vjerojatno žive u nekim sektorima u parku, ali njihovu prisutnost još treba potvrditi. Ostale značajne vrste su gvanako, argentinska siva lisica (Lycalopex griseus) i patagonski tvor (Conepatus humboldtii). Ipak, nacionalni park ugrožava invazivna vrsta poljskog zeca, čiji proždrljivi apetit ima veliki utjecaj na prirodni ekosustav; te dvije vrste pastrve koje su se našle sklonište u šumskim potocima parka.
Prapovijesni stanovnici ovog područja bili su lovci-sakupljači koji su se oslanjali na uzgoj gvanaka. Njih je naslijedila Tehuelche kultura i u parku se nalazi najmanje 14 arheoloških lokaliteta ove kulture. Južni Tehuelche indijanci su bili gotovo istrijebljeni tijekom europske kolonizacije.
Wounded Rhymes
Wounded Rhymes je drugi studijski album švedske pevačice Lykke Li. Objavljen je 24.2.2011. od strane LL. Producent ovog, kao i prvog albuma Lykke Li je Björn Yttling. Na albumu se našlo četiri singla: "Get Some", "Sadness Is A Blessing, "Youth Knows No Pain" i "I Follow Rivers", koja se našla na top listama u nekoliko evropskih država.
Lista pesama
1. "Youth Knows No Pain" 2. "I Follow Rivers" 3. "Love Out of Lust" 4. "Unrequited Love" 5. "Get Some" 6. "Rich Kids Blues" 7. "Sadness Is a Blessing" 8. "I Know Places" 9."Jerome" 10."Silent My Song"
Radio Brod
Soundset Brod je lokalna gradska hrvatska radio postaja sa sjedištem u Slavonskom Brodu. Danas emitira na frekvenciji 101,3 Mhz FM.
Casa Amarilla, Coatepec
Casa Amarilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Polígono de Tiro, Tapachula
Polígono de Tiro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Casa Amarilla, Coatepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1104 m.
Vlado Antolić
Vladimir Antolić (Dežanovac kraj Daruvara, 4. lipnja 1903. - Zagreb, 13. svibnja 1981.), hrvatski arhitekt i urbanist.
Projektirao je između ostaloga detaljan plan zagrebačkog Cvjetnog naselja i bio savjetnik za urbanizam pri Ujedinjenim Nacijama.
Mladost i izobrazba
Vladimir Antolić rođen je 4. lipnja 1903. u Dežanovcu kraj Daruvara kao najmlađi od troje djece majke Vikice rođene Wachtl i oca Pavla. Obitelj se ubrzo seli u Bjelovar gdje 1922., završava realnu gimnaziju s velikom maturom. Iste godine se upisuje na Visoku tehničku školu u Beču, gdje je diplomirao arhitekturu 4. srpnja 1927. S izraženim afinitetom za urbanističko stvaralaštvo, polazio je specijalističke seminare iz urbanizma kod prof. Brunnera i odradio praksu kod arhitekta Amlachera. Nakon odsluženog vojnog roka u Mariboru, 1929. odlazi u Pariz gdje stječe nova radna iskustva u uredu arhitekta Bouchera. U Parizu upoznaje slavnog arhitekta Le Corbusiera i opus Augustea Perreta koji će inspirirati Antolića u budućem stvaralaštvu.
Početak karijere i rad na urbanističkim projektima grada Zagreba
Nakon stečenog inozemnog iskustva, mladi Antolić se vraća u Zagreb i od 1930. do 1932. radi u uredu Freudenreicha i Deutscha kao samostalni arhitekt projektant. Također, bio je član Radne grupe Zagreb uz: Viktora Hećimovića, Zvonimira Kavurića, Josipa Pičmana, Josipa Seissela, Bogdana Teodorovića i Ernesta Weissmanna, kao i CIAM-a (Congrès International d'Architecture Moderne. 1932. polaže stručni ispit u Beogradu i s radom nastavlja u Gradskom građevnom odsjeku zagrebačkoga Gradskog poglavarstva, gdje je zajedno sa S. Hribarom, A. Ulrichom i J. Seisselom, a kasnije i sa I. Zemljakom do 1945. radio na urbanističkom planu i regulatornoj osnovi za Zagreb. Antolić je bio i supotpisnik Atenske povelje 1933. kojom je Le Corbusier postavio temelje modernog planiranja gradova i koji se smatra jednim od najvažnijih dokumenata funkcionalnog urbanizma. O načelima novog urbanizma više je puta sam pisao u stručnom tisku. V. Antolić je već kao mladi arhitekt prepoznao utjecaj razvoja automobilizma na urbanističku strukturu grada Zagreba, te se u Aferi oko kolnog mosta iz 1935., današnjeg pješačkog mosta, zajedno sa zagrebačkim kolegama zalagao za izgradnju nove alternative koja će omogućiti neometani promet motornih vozila u oba smjera. Iako je njihov prijedlog za izgradnjom većeg mosta po uzoru na tadašnje glavne europske gradove bio odbijen, njihove kritike na veličinu i ulogu tadašnjeg kolnog mosta u Zagrebu su se pokazale točne u odnosu na brzinu razvoja cestovnog prometa i kasnije prenamjene u pješački most nakon što je izgrađen novi Jadranski most. U periodu od 1932. do početka Drugog svjetskog tata redovito sudjeluje na kongresima CIAM-a (Congrès International d'Architecture Moderne) u Ateni, Amsterdamu, Parizu, Zürichu, Budimpešti, kao i na brojnim arhitektonskim natječajima od kojih je dobio 22 nagrade i otkupa javnih zgrada.
Od 1951. do 1953. obnaša dužnost direktora Urbanističkog Zavoda Narodnog odbora grada Zagreba.
Inozemna karijera
Surađujući s Ujedinjenim narodima kao urbanistički savjetnik radio je na sljedećim projektima:
Glavne značajke stvaralaštva
Antolić je odigrao jednu od glavnih uloga u promicanju i ostvarivanju ideja funkcionalnog urbanizma temeljenog na kritičkim i znanstvenim načinima rješavanja urbanističkih problema. Funkcionalni urbanizam je definirao kao „pitanje funkcionalnoga društvenog uređenja, a ne funkcionalne arhitekture”. Cijelo Antolićevo stvaralaštvo se temelji na materijalističko deduktivnoj metodi u urbanizmu, koju su zagovarali i članovi CIAM-a (Congrès International d'Architecture Moderne) Antolić je već kao mladi stručnjak smatrao da „arhitektura nije uzrok samovoljno odabranih oblika u prirodi, niti domišljatost, već plod dugogodišnjeg razvoja građevne tehnike primijenjene na temeljne materijale: drvo, kamen, čelik, beton, ravni nadvoj većih raspona, itd., te da u toj njenoj jedinstvenoj osobini treba tražiti umjetnost oblikovanja u skladu s duhom vremena i stupnjem općega društvenog razvoja." U svakom segmentu svoga rada pokušavao je riješiti tadašnje aktualne probleme neplanirane gradnje, loših uvjeta stanovanja na periferiji grada predviđajući industrijski napredak, razvoj cestovnog prometa, širenje gradova i smanjenje zelenih površina. Poznato je njegovo stajalište da „Zelenilo u gradu treba biti osim rezervoara zraka i prostor za kretanje ljudi, za sport i rekreaciju.“ što se najbolje očituje u planu Cvjetnog naselja u Zagrebu.
Utjecaj na njegovo stvaralaštvo su imala i česta putovanja u Njemačku sa ciljem praćenja trendova moderne njemačke arhitekture, proizašle iz pokreta „Bauhaus“ te izvedenih satelitnih gradova Frankfurta na Majni i Berlina. Antolić je bio nadahnut ljudskom vrijednosti toga pokreta koji je izašao iz novih mogućnosti gradnje kao posljedice suvremenih materijala i tendencije usavršavanja kvalitete stambenog prostora  za pojedinca. Najbolji primjer inspiracije pokreta Bauhaus se odražava se u tipskim kućama Cvjetnog Naselja koje odlikuju spoj prirodne svjetlosti, zelenila prirode i jednostavnih linija.
Slikarsko stvaralaštvo
Osim uspješnog urbanističkog stvaralaštva, Antolić je bio i nadareni slikar. Do danas su sačuvani njegovi brojni crteži i akvareli iz mlađih dana dok je služio vojni rok u Mariboru i odrađivao stručnu praksu u Parizu. Vrlo je vješto prikazivao pejzaže, portrete i karikature koje odišu duhom 20-tih godina 20. stoljeća.
Literatura
http://www.uha.hr/sadrzaj.php?parent_id1=234&sel2=234&v2=2&parent_id2=301&sel3=301&v3=0&kategorija_id=23&kategorija_id_tekst=302&sel4=302&bl1=4&v4=0, 7.6.2013.
Ejido Emiliano Zapata, El Fuerte
Ejido Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Finocchietana, Rieti
Finocchietana je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 451 m.
Ruffinengo, Cuneo
Ruffinengo je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 410 m.
Păștești, Poiana Vadului
Păștești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Poiana Vadului.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1037 m.
Cruden Bay
Cruden Bay je malo selo u Škotskoj, smještenoj na sjevernoj obali Zaljeva Bay of Cruden u Aberdeenshireu, 42 km sjeverno od Aberdeena.
Nalazi se nedaleko od zamka Slains, a poznato je i mjesto na kome su, prema predaji, godine 1012. Škoti pod kraljem Malcolmom II porazili Dance. Prema tradiciji, ime je došlo od gelskog izraz Croch Dain (PokoljDanaca).
Danas Cruden Bay predstavlja odmaralište koje uz hotele posjeduje i igralište za golf. Poznato je po dugoj i netaknutoj plaži, poznatoj po tome što je godine 1914. sa nje norveški avijatičar Tryggve Gran započeo prvi samostalni let preko Sjevernog mora.
Piedra Bola, Guadalupe y Calvo
Piedra Bola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2221 m.
Benito Juárez, Motozintla
Benito Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 766 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2086 m.
La Libertad, Tapachula
La Libertad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
El Polvorín, Vega de Alatorre
El Polvorín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Vadena Nuova, Bolzano
Vadena Nuova je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 289 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 226 m.
Status quo ante bellum
Fraza status quo ante bellum (često skraćena kao status quo ante) je latinska fraza koja znači "stanje koje je bilo prije rata".
Termin se uglavnom koristi u ratnom pravu i vojnom žargonu, a inicijalno se koristio u sporazumima prilikom čega je označavao potpuno povlačenje neprijateljskih trupa i uspostavu predratnog stanja. U tom je kontekstu termin označavao da nijedna strana nije imala teritorijalnih gubitaka, niti je došlo do ograničavanja ekonomskih i političkih prava. Termin je suprotanom onome uti possidetis, koji označava da svaka strana zadržava ono što je stekla za vrijeme sukoba.
Las Sidras, Chila
Las Sidras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 406 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1677 m.
Llano Verde, San Luis de la Paz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2120 m.
Colonia Miguel Hidalgo, Tlanalapa
Colonia Miguel Hidalgo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlanalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 100 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2457 m.
Walstonburg, North Carolina
Volstonberg je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 219, što je 5 (-2,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Orzoaia de Jos, Urlați
Orzoaia de Jos je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Urlați.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 611 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Pianazzo, Parma
Pianazzo je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 830 m.
Tumuli u Blacama
Tumuli u Blacama su dio kulturnog pejsaža  Blatačko jezero sa dijelom kanjona rijeke Rakitnice, zajedno sa nekropolama stećaka i nišana. Naselje Blace nalazi se u opštni Konjic, Bosna i Hercegovina. Kulturni pejsaž je nacionalni spomenik BiH.
Selo Blace se nalazi na visoravni ispod planine Bjelašnice, gdje su još i sela Čuhovići i Vrdolje. Nadmorska visina sela je od 1215 m, geografska dužina 43° 37′ 1.2″, geografska širina 18° 07′ 1.2″, a administrativno pripada opštini Konjic od koje je udaljeno oko 12 km vazdušne linije u pravcu jugoistoka. Na sjeveroistočnoj strani naselja leži Blatačko jezero, čija je nadmorska visina 1156 m.
Tumuli se nalaze na više lokaliteta, pretežnim dijelom kraj puta koji iz Vrdolja ide prema Umoljanima i Čuhovićima, kao i pored puta koji spaja Čuhoviće i Blace.
Gromile na istaknutim brežuljcima su mnogo većih dimenzija i imaju svoja posebna imena, npr: Kiridžijska gromila, Straža, Velika gromila.
Literatura
Pavao Anđelić, Historijski spomenici Konjica i okoline, Konjic, 1975, 34, 35.
Gli amori di Ercole
Gli amori di Ercole je italijansko-francuski pustolovno-historijski (peplum) film snimljen 1960. godine u režiji Carla Ludovica Bragaglie. Naslovni protagonist, koga tumači Mickey Hargitay, je starogrčki mitski heroj Heraklo kome zli Licos (koga tumači Massimo Serato) ubije ženu i djecu kako bi ga potakao na osvetu protiv kraljice Dejanire (čiji lik tumači Jayne Mansfield) koju nastoji svrgnuti. Radnja prikazuje kako se Herkul zaljubi u Dejaniru, ali se mora sukobiti sa Hidrom i Amazonkama. Gli amori di Ercole je snimljen u vrijeme kada su peplum filmovi doživljavali bum, ali je glavna atrakcija bila američka zvijezda Jayne Maynsfield. Film je snimila u trećem mjesecu trudnoće, a na angažman je pristala tek kada su producenti udovoljlili njenom zahtejvu da joj Hargitay, njen tadašnji muž, bude partner.
El Rincón Negro, Guadalupe y Calvo
El Rincón Negro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2274 m.
Otto od Donje Lotaringije
Otto (Otton ili Eudes; cca. 970–1012) bio je vojvoda Donje Lotaringije od 993. do smrti. Bio je sin vojvode Charlesa, sina francuskog kralja Louisa IV i njegove prve supruge, kćeri Robert de Vermandoisa, grofa od Meauxa i Troyesa.
Kada mu je otac 987. otišao na zapad, kako bi pokušao oteti francusko prijestolje od Huga Capeta, mladi Otto je ostao u Donjoj Lotaringiji te služio kao regent. Godine 991. mu je otac zarobljen, a dvije godine kasnije je umro kao zarobljenik u Orléansu. Otto je tada naslijedio titulu vojvode. Smatrao se jednim od plemića najodanijih rimsko-njemačkom caru Otonu III, te je nakon careve smrti godine 1002. bio član pratnje koja je nosila njegovo tijelo iz Paternoa u Italiji u Aachen. Prema navodima teksta Chronica čiji je autor Sigebert de Gembloux, umro je 1006. Drugi historičari tvrde da je živio do 1012. s obzirom da se tek tada spominje kako ga je na mjestu vojvode naslijedio grof Godfrey II od Verduna.
Ime njegove supruge nije poznato niti je igdje navedeno da je imao potomke.
Iako se ponekad navodi da je Otto bio posljednji legitimni muški nasljednik Karla Velikog, to nije precizan navod. Tu je titulu mogao nositi njegov rođak Arnulf, nadbiskup Rheimsa.
Tapachula, Planta Despepitadora, Tapachula
Tapachula, Planta Despepitadora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
La Burra, Anáhuac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
Barritteri, Reggio Calabria
Barritteri je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 727 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 509 m.
Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring
Proljeće, ljeto, jesen, zima... i proljeće (korejski 봄 여름 가을 겨울 그리고 봄, Bom yeoreum gaeul gyeoul geurigo bom) južnokorejski je duhovni dramski film iz 2003. koji je režirao i napisao Kim Ki-duk. Glavne uloge tumače Oh Yeong-su, Kim Young-min, Seo Jae-kyung i Kim Jong-ho, dok se sam Ki-duk javlja na samom završetku filma. Radnja se odvija oko budističkog redovnika koji živi u jednom samostanu koji plovi na jezeru koje je okruženo šumom te koji podučava jednog dječaka kako da i sam postane redovnik.
Režiser Ki-duk je film sastavio kao alegoriju na budističke četiri plemenite istine (patnja; nastanak patnje; prestanak patnje i put koji vodi do prestanka patnje) te ju zrcalio u dječaku koji odrasta u mladića, ima seksualni odnos sa ženom i napušta samostan, postaje kriminalac u gradu, samo da bi se godinama kasnije ponizno vratio natrag i nastavio put prema prosvjetljenju, odnosno napustio sva prijanjanja u životu kako bi vodio skromnu egzistenciju. Film je dobio hvalospjeve kritičara zbog svoje tihe i kontemplativne prirode, a mnogi su bili iznenađeni kako je Ki-duk napravio takav neobičan preokret pošto su njegovi prethodni filmovi kritizirani zbog nasilja i mizoginije. Među pobornicima filma bio je i Roger Ebert koji ga je uključio u svoj popis 'Veliki filmova'. Zapisao je:
Los Gutiérrez, Romita
Los Gutiérrez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Cigani lete u nebo
Табор уходит в небо, u Jugoslaviji prikazan pod naslovom Cigani lete u nebo je sovjetski igrani film snimljen u režiji Emila Loteanua i premijerno prikazan 1976. godine, poznat kao jedno od najpopularnijih ostvarenja u historiji sovjetske kinematografije.
Po žanru je mješavina drame i ljubavnog filma, a temelji se na motivima novela Maksima Gorkog. Radnja se događa početkom 20. vijeka na istoku tadašnje Austro-Ugarske i prikazuje život lutajućih grupa Roma. Protagonistica, koju tumači Svetlana Toma, je mlada i lijepa vještica i vidarka Rada koja ima običaj krasti srca muškaraca, ali kako će susret sa ponosnim konjokradicom Zoharom (čiji lik tumači Grigore Grigoriu) dovesti do tragedije.
Cigani lete u nebo se iticao za tadašnje standarde relativno visokim budžetom, ali su publici najviše pažnje izazvale dopadljive pjesme, temeljene na tradicionalnoj romskoj muzici, koje je aranžirao kompozitor Eugen Doga, a mnoge od kojih će postati evergrini. Zapažen je nastup imala i moldavska glumica Svetlana Toma, a koji je uključivao i za tadašnju sovjetsku kinematografiju prilično rijetku scenu u kojoj se pojavljuje golih grudi. Cigani lete u nebo je postigao izuzetnu gledanost, te ga je, prema službenim podacima, u SSSR-u tokom originalne kino-distribucije vidjelo 64,9 miliona gledatelja. Film je također stekao popularnost i u drugim zemljama tadašnjeg Istočnog bloka, prije svega u susjednoj Rumunjskoj, gdje je nastao običaj da se redovno prikazuje na državnoj televiziji svake godine. Prema njemu su bili skloni i kritičari, te je osvojio Zlatnu školjku na Filmskom festivalu u San Sebastianu, a 1977. i nagradu za režiju na beogradskom FEST-u.
Milivoj Ašner
Milivoj Ašner (Daruvar, 21. travnja 1913. - Klagenfurt, 14. lipnja 2011. ), bio je bivši zapovjednik policije u NDH, optužen za deportacije stotine Srba, Roma i Židova.
Hidroksimetronidazol
Hidroksimetronidazol je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 187,153 Da.
Rumiano, Cuneo
Rumiano je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 871 m.
Făgetu de Sus, Poiana Vadului
Făgetu de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Poiana Vadului.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 177 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 910 m.
Ragano-Sega, Verona
Ragano-Sega je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
Aleksandar Vondraček
Aleksandar Vondraček (1910. - Bjelovar 1972.) - češki pravnik
Potječe iz češke doseljeničke obitelji u Uljaniku i sin je liječnika dr. Josefa Vondračeka, koji je više godina bio uljanički općinski liječnik. Pravne nauke studirao je u Zagrebu, Parizu, Krakovu i Pragu.
Izabran je 1944. za tajnika prvog saziva Čehoslovačkog saveza u Daruvaru, bio je i njegov potpredsjednik, a vršio je i mnoge druge dužnosti. Bio je počasni konzul ČSR u Hrvatskoj. Zaslužan je za otvaranje gimnazije u Daruvaru 1954. godine. Kao dugogodišnji član i rukovoditelj Češke besede u Daruvaru proglašen je za njenog počasnog člana. Poginuo je u prometnoj nesreći u Bjelovaru.
Las Amapolas, Veracruz
Las Amapolas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Veracruz.
Bitka kod Clontarfa
Bitka kod Clontarfa (Cath Chluain Tarbh; Battle of Clontarf) se zbila 23. aprila 1014. u Irskoj između snaga irskog velikog kralja Briana Borua i pobunjenika pod leinsterskim kraljem Maelom Mordom mac Murchadom koje su podržavali vikinški najamnici iz Dublina i Orkneyskih otoka na čelu sa njegovim rođakom Sigtryggom. Bila je izuzetno krvava i završila gotovo potpunim uništenjem pobunjeničke vojske, ali i smrću Briana Borua na čiji je šator nabasala grupica Nordijaca bježeći sa bojišta. Tradicionalno se tumači kao jedan od najvažnijih događaja u historiji Irske, s obzirom da je njegova smrt okončala pokušaje da se Irska čvršće ujedini pod jednim vladarom te je umjesto toga ponovno podijeljena na niz manjih suprotstavljenih državica.
Las Amapolas, Veracruz
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 14553 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Alba (Škotska)
thumb|right|300px|Krunidba [[Aleksandar III od Škotske|kralja Aleksandra III na Moot Hillu u Sconeu 13. jula 1249. Dočekuje ga ollamh rìgh, kraljevski pjesnik sa proklamacijom "Benach De Re Albanne" (= Beannachd Dé Rìgh Albann, "Bože blagoslovi kralja Škotske"); i potom počinje recitirati Aleksandrov rodoslov.]]
Etimologija
Izraz se prvi put pojavljuje u antičkim tekstovima kao Ἀλβίων ili Ἀλουΐων (u Ptolemejevim' spisima), a kasnije kao Albion u latinskim dokumentima. Kroz historiju se taj izraz koristio za Britaniju kao cjelinu i potiče od indoevropskog korijena za izraz "bijelo". Kasnije su ga gaelski govornici počeli koristiti u obliku Alba (dativ Albainn, genitiv Albann, danas zastarijeli) kojim se prvo označavalo drevno kraljevstvo Pikta, a što obično datira od vremena škotskog kralja Causantína mac Áede (Constantine II, 943-952). Oblasti Breadalbane (Bràghad Albainn, gornji dio "Albe") također svoje ime vuče iz tog značenja.
Kako je vrijeme prolazilo, tako je kraljevstvo počelo sadržavati i južne teritorije. Postalo je relatinizirano u visokom srednjem vijeku kao "Albanija" (Albania) (nije jasno da li dijeli etimologiju sa modernom Albanijom). Tu su riječ najčešće koristili keltsko-latinski pisci od kojih je najpoznatiji Geoffrey od Monmoutha. Preko nje je ušla u srednjoengleski jezik kao Albany, iako se rijetko koristila za Kraljevinu Škotsku, nego za dio Škotske, odnosno leno poznato kao Vojvodstvo Albany. Odatle potiče ime Albanyja, glavnog grada američke države New York.
Reference
Alba (anv-badez) Alba Alba (imię)
La Aurora, El Fuerte
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Tecoxolco, Coatepec
Tecoxolco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1141 m.
San Juan, Anáhuac
San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Anáhuac.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Belisario Domínguez, Motozintla
Belisario Domínguez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
San Vicente, Tlanalapa
San Vicente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlanalapa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 176 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2452 m.
Fiumata, Rieti
Fiumata je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 560 m.
San Isidro, Tapachula
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
La Trinidad, Chila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 306 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1586 m.
Nacionalni park Iguazú
Nacionalni park Iguazú (šp.: Parque Nacional Iguaçu) je nacionalni park u sjeverozapadnom dijelu argentinske pokrajine Misiones, unutar graničnog trokuta između Argentine, Paragvaja i Brazila; 17 km uzvodno od mjesta gdje se spajaju rijeke Paraná i Iguazú. Na jugu graniči s brazilskim nacionalnim parkom Iguaçu. Oba imena su izvedena iz jezika naroda Guaraní i njihove riječi za "veliku vodu".
Od 1984. godine upisan je na UNESCO-vu popisu mjesta svjetske baštine jer se u njemu nalazi jedan od najvećih i najdomljivijih slapova na svijetu, slapovi Iguazu koji čine granicu s Brazilom. Njegovi do 80 m visoki brojni slapovi i kaskade koje se pružaju sa bazaltne stijene u polukrugu od 2700 metara su jedan od najspektakularnijih slapova na svijetu. Broj slapov varira od 150 do 300, ovisno o vodostaju rijeke Iguazú. Također, u njegovoj raskošnoj vegetaciji, nastaloj zahvaljujući bogatim oblacima vode sa slapova, obitavaju i mnoge vrste biljaka i životinja, kao što su: tapiri, urlikavci, oceloti, jaguari i kajmani, ali i ugrožene divovske vidre i divovski mravojedi. mini|lijevo| Argentinski dio [[Iguazú, vodopadi|slapova Iguazú]]
Povijest
Ovo područje su još prije 10.000 godina naselili lovci-sakupljači kulture Eldoradense koje su oko 1000. godine zamijenili poljoprivrednici, narod Guaraní. Njih su u 16. stoljeću osvojili španjolski i portugalski konkvistadori. Prvi europljanin koji je istražio ovo područje bio je Álvar Núñez Cabeza de Vaca 1542. godine, a isusovci su ovdje osnovali misiju 1609. godine. Upravo su isusovačke misije Guarana ovoj argentinskoj pokrajini dale ime, Misiones.