cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Širine
Tabela (2021)
Na Popisu stanovništva u Hrvatskoj 2021. godine naselje Širine imalo je 26 stanovnika.
Grafikon (2021)
Napomene o popisima stanovništva
Na popisima stanovništva Širine se iskazuju kao dio naselja od 1869. godine, a za godine 1880, 1890, 1921. i 1931. podaci o broju stanovnika uključeni su u podatke za naselje Šumarinu. Broj stanovnika kretao se ovako: 121 (1869), 194 (1900), 190 (1910), 537 (1948), 322 (1953), 306 (1961), 311 (1971), 219 (1981), 170 (1991), 86 (2001), 58 (2011) i samo 26 (2021).
Popis 1991.
Na popis stanovništva u Hrvatskoj 1991. godine naselje Širine imalo je 170 stanovnika sljedećeg nacionalnog sastava:
Katepsin T
Katepsin T (, Cathepsin T) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Širine
Prezimena stanovnika
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine 20 najčešćih prezimena u Širinama su:
a nekad su najčešća prezimena bila:
Historija
Do 1991. godine Širine su bile zaselak naselja Šumarina, a otada su samostalno naselje.
Privreda
Gospodarsku osnovu Širina čini ratarstvo i stočarstvo. U naselju je bilo sjedište beljskog pogona Poljoprivreda Širine.
Sport
Od 1948/49. pa do 1985/86. godine u Širinama je postojao nogometni klub, prvo pod imenom Borac, a onda NK "Proleter.
Udruge
U Registar udruga Republike Hrvatske nije upisana ni jedna udruga sa sjedištem u Širinama (stanje: X/2018).
Uranocen
Uranocen je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 446,327 Da.
Пороштица (разврставање)
Пороштица може бити:
Palomas Dos, Candelaria
Palomas Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Candelaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Kućibreg
Kućibreg (talijanski Cucibreg [kutʃiˈbreɡ]), naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Buja, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 27 stanovnika te 15 obiteljskih kućanstava.
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, naselje je imalo 19 stanovnika.
Coroieștii de Sus, Coroiești
Coroieștii de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Coroiești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 214 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 147 m.
Azzano
Azzano ima više značenja:
Popis naseljenih otoka u Hrvatskoj
desno|thumb|300px|Karta [[Hrvatska|Hrvatskih otoka u Jadranskom moru.]] thumb|250 px|Luka u gradu Hvaru, na otoku Hvaru Ovo je popis naseljenih otoka u Hrvatskoj, poredan po broju stanovnika na dan 31. ožujka 2001. U hrvatskom dijelu Jadrana ima 698 otoka, 389 otočića i 78 grebena, što hrvatske otoke čini najbrojnijim u Jadranskom moru i drugim po brojnosti na Sredozemlju (grčko otočje je najbrojnije).
Od 698 otoka, samo 48 su naseljena u smislu da najmanje jedna osoba prebiva na tom otoku. Neki izvori ukazuju na to da Hrvatska ima 66 naseljenih otoka, što je broj otoka koji na sebi imaju naselja, ali od otoka sa naseljem, 19 ih je izgubilo stalne stanovnike kao rezultat stalnog smanjenja broja stanovnika na svim hrvatskim otocima zbog slabe ekonomske aktivnosti i zbog preseljavanja najstarijih stanovnika sa najopustjelijih otoka u staračke domove na obližnjim otocima.
Hrvatski otoci su naseljeni od vremena stare Grčke (na primjer, Hvar je već bio naseljen između 3500. pne. i 2500. pne., kada je Dionizije I. iz Sirakuze osnovao tamo koloniju u 4. stoljeću pne. ).
Legenda gustoće naseljenosti
desno|thumb|250px|Plaža na otoku [[Braču.]] desno|thumb|250px|[[Kornati|Kornatski otoci.]] desno|thumb|250px|Šuma na otoku [[Visu.]] desno|thumb|250px|Otok [[Rab.]] desno|thumb|250px|[[Vinograd na otoku Visu.]] desno|thumb|250px|Otok [[Pašman - Pogled s Bokolja na mjesto Pašman]]
Crkva sv. Jovana Krstitelja u Bilješevu
'''Crkva sv. Jovana Krstitelja u Bilješevu''', u opštini Kakanj, je crkva Srpske pravoslavne crkve i pripada Dabrobosanskoj mitropoliji. Crkva je zajedno sa arheološkim lokalitetom Glavica, dva stećka, grobljem i zgradom srpske osnovne škole proglašena za nacionalni spomenik BiH.
Lokacija
Nalazi se u Bilješevu kod Kaknja, sjeverno od magistralnog puta Sarajevo - Zenica. Bilješevo je udaljeno 10 km vazdušne linije od Zenice i 7 km od Kaknja.
Historija
Crkva je izgrađena od 1906. do 1908. godine. Nije poznat projektant, niti postoji dokumentacija. Uz nju je 1909. godine podignuta srpska osnovna škola, u skladu sa austrougarskim propisima kojima je predviđena mogućnost postojanja privatnih i konfesionalnih osnovnih škola. Njihov broj 1906. godine iznosio je 70, a 1910. popeo se na 115.
Tokom Drugog svjetskog rata, crkva je oštećena, a nakon II svjetskog rata, izvršena je opravka crkve i zgrade škole, koja je do 1954. godine nastavila sa radom, kada je pretvorena u parohijski dom. Godine 1949. izvršeni su radovi unutrašnjeg uređenja, a 1982. izvršeni su opsežniji konzervatorsko - restauratorski radovi.
Opis
Spada u jednobrodne bazilike sa zvonikom na zapadnoj strani, zidana lomljenim kamenom, sa polukružno završenim svetištem na istočnoj strani i horom na zapadnoj strani. Crkva ima pravougaonu osnovu dimenzija 15,95m x 9,30m. i istureni zvonik dimenzija 3,15 m x 2,14 m, visine 13,50m.
Svi nadgrobnici su izrađeni od lokalnog kamena u obliku krstača na čijim završecima je jabuka. Na nekima se kao ukras javlja rozeta (spirala) ili krst.
Terrell, Texas
Terrell je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 15.816 stanovnika.
La Santísima, Solidaridad
La Santísima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Solidaridad.
Nandres, Como
Nandres je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
La Santísima, Solidaridad
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Nandres, Como
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1063 m.
Barton County, Kansas
je okrug u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Maracalagonis, Cagliari
Maracalagonis je naselje u Italiji u provinciji Cagliari, u regiji Sardinija.
Barton County, Kansas
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 27.674, što je 531 (-1,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Maracalagonis, Cagliari
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6488 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Indolacetilglukoza—inozitol O-aciltransferaza
Indolacetilglukoza—inozitol O-aciltransferaza (, indol-3-acetil-beta-1-D-glukozid:mio-inozitol indolacetiltransferaza, 1-O-(indol-3-ilacetil)-beta-D-glukoza:mio-inozitol indol-3-ilacetiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom 1-O-(indol-3-il)acetil-beta-D-glukoza:mio-inozitol (indol-3-il)acetiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Pozicija acilacije neodređene zbog lakoće prenosa acil grupe između hidroksi grupa.
El Pashtal, Villa Corzo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1053 m.
Lanesborough, Massachusetts
Lejnsboro je grad u okrugu Berkšir u saveznoj državi Masačusets, SAD. Prema popisu iz 2000, grad je imao 2.990 stanovnika. Ljudi su naselili to područje 1753. godine, a grad je dobio ime po grofici od Lejnsboroa. Glumica Beti Dejvis je u ovom gradu živela tri godine - dok je išla u osnovnu školu Crestalban.
Ladrovići
Ladrovići je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Poreča, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 62 stanovnika te 21 obiteljskih kućanstava.
Pennabilli, Rimini
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 980 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 580 m.
3895 Earhart
3895 Earhart je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 10,94 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,350 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 24,375 stepeni, a orbitalni period iznosi 1316,593 dana (3,604 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,181. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 12,70 a geometrijski albedo 0,122.
La Luce, Fermo
La Luce je naselje u Italiji u provinciji Fermo, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 683 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Makhir az Zayyib, Hajjah
Makhir az Zayyib je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 237 m.
Reichertsheim
Rajhertshajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Mildorf am In. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.681 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9183140.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Mildorf am In Rajhertshajm se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Mildorf am In. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 521 metra. Površina opštine iznosi 31,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.681 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 54 stanovnika/km².
Tomašica (Prijedor)
Tomašica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prijedor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 908 stanovnika.
3896 Pordenone
3896 Pordenone je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 3,005 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,3.
La Mesa, Tecalitlán
La Mesa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tecalitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1133 m.
Nitekapon
Nitekapon je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 265,219 Da.
Antemije (prefekt)
Antemije je bio vizantijski državnik i pretorijanski prefekt Istoka (405—415), u doba careva Arkadija (395—408) i Teodosija II (408—450). Tokom vladavine mladog Teodosija II, bio je praktični vladar carstva, a u tom periodu je reorganizovao snabdevanje hranom Carigrada i značajno ga proširio podizanjem velikih kopnenih bedema tzv. Dvostrukih bedema Teodosija II.
Život
thumb|desno|420px|Sistem Teodosijevih bedema (Šanac, Niski bedem, Paratehion, Spoljni bedem, Peribolos, Unutrašnji bedem), podignutih pod Antemijevim nadzorom Antemije je, najverovatnije, egipatskog porekla, a pripadao je jednoj od najuglednijih plemićkih porodica tog doba.
Ne zna se kako je okončana njegova vladavine i kada je umro, ali je izvesno da je 414. godine Teodosijeva sestra Pulherija preuzela vlast i postavila novog prefekta.
Ivana Trump
Ivana Trump (rođena kao Ivana Marie Zelníčková 20. februara 1949., umrla 14. jula 2022.) bila je američko-češka poslovna žena i bivša manekenka, najpoznatija kao prva supruga američkog poslovnog čovjeka i političara Donalada Trumpa.
Rođena je u Čehoslovačkoj pod komunističkom vlašću. U djetinjstvu se bavila skijanjem, te je neko vrijeme studirala na Praškom univerzitetu. Godine 1971. se udala za agenta za prodaju nekretnina Alfred Winklmayra, a 1973. godine emigrirala u Kanadu. Od prvog muža se razvela 1976. godine, a nakon što je upoznala Trumpa u New Yorku, za njega se vjenčala 1977. godine. Bračni par Trump je brzo postao jedan od najpoznatijih u njujorškom otmjenom društvu, a Donald je Ivani također pružio važnu ulogu u razvoju vlastitog poslovnog imperija, pa je u jednoj anketi 1990. godine proglašena "hotelijerkom godine" u SAD. Ivana Trump je Donaldu rodila troje djece - Donalda Juniora (1977), Ivanku (1981) i Erica (1983). Kada je krajem 1990. otkriveno kako Donald održava vanbračnu vezu sa glumicom Marlom Mapes, pokrenula je spektakularnu brakorazvodnu parnicu koja je okončana sudskom nagodbom 1992. godine. Nakon nje je Ivana Trump sa bivšim mužem ostala u dobrim odnosima, te je, između ostalog, 2016. godine javno podržala njegovu kandidaturu za američkog predsjednika.
Poslije braka sa Trumpom se udala još dva puta udala, ali nijedan brak nije dugo potrajao. Bavila se samostalnom poslovnom karijerom, te je 1990-ih, između ostalih, nakratko surađivala sa kontroverznim hrvatskim poduzetnikom Miroslavom Kutlom. Kao celebrity je imala cameo nastup u hollywoodskoj komediji The First Wives Club (tumačeći same sebe), te 2010. godine u britanskoj reality emisiji Celebrity Big Brother.
Azy (mesto u Francuskoj)
Azi je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Šer koja pripada prefekturi Burž.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 439 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 27,62 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 205 metara (maksimalnoj 241 m, a minimalnoj 179 m).
Laslavići
Laslavići je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Bosiljevo, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 4 stanovnika te 2 obiteljskih kućanstava.
Schiñuu y Matanza, San Juan Mixtepec -Dto. 08 -
Schiñuu y Matanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Mixtepec -Dto. 08 -.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1755 m.
Socrujeni, Gorbănești
Socrujeni je naselje u Rumuniji u okrugu Botošani u opštini Gorbănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 826 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
E-mail
right|thumb|150px|@
Oktobra 1971. (mada ima izvora koji tvrde da se to dogodilo jula 1970) Rej Tomlinson, haker u najboljem smislu značenja te reči, napisao je prvi program koji je omogućavao razmenu poruka između dva računara.
Mailing - pismo s jedne adrese s istim (ili promjenom predloška) sadržajem, poslano pretplatnicima pošte. Tehnički može biti organiziran kao slanje mnoštva pisama (koristi se kada se cookie cutter-pošte) ili kao što je slanje e-pošte sa mnoštvom primatelja (u polja TO, CC, BCC). Za upravljanje velikim poštanskim porukama (više od 10-50 pretplatnika) koriste se specijalizirani programi (npr. Ispravno organizirana poštanska pošta trebala bi kontrolirati povrat e-pošte (poruke o nemogućnosti isporuke pisma), isključujući nedostupne primatelje s popisa e-pošte, kako bi pretplatnicima omogućila da se odjave s biltena. Neželjena pošta naziva se neželjena pošta i značajno komplicira funkcioniranje poštanskih sustava.
Tomlinson, diplomac sa bostonskog MIT-a, bio je u to vreme zaposlen u BBN-u (Bolt, Beranek, Newman), laboratoriji u Kembridžu, u državi Masačusets. Radeći na Digitalovim PDP-10 Tomlinson je najpre napravio program koji je omogućavao da korisnici istog računara jedan drugom ostavljaju poruke. Međutim, kako piše u svojoj knjizi „Kratka istorija budućnosti“ teoretičara Interneta Džona Nautona su svrbeli dlanovi pa je napisao i program koji tekstualne poruke razmenjuje između dva računara. Transfer poruke je uspeo, a Tomlinson se ne seća kako je prva poruka glasila, čak veruje da je napisao nešto u smislu „test“. Potpuno nesvestan da je napravio nešto što će potpuno promeniti svet koju deceniju kasnije, on ipak nije izdržao a da se ne pohvali svom kolegi Džeriju Burčfilu zamolivši ga da „ne širi dalje“. „Ovo nije ono čime bi trebalo da se bavimo“, rekao mu je.
U to vreme Internet je bio mreža od nekoliko desetina računara, uglavnom u Americi, u okviru projekta američke vojske pod imenom ARPA. Za nadležne nije predstavljalo malo iznenađenje kada su dve godine kasnije utvrdili da od ukupnog prometa na mreži čak tri četvrtine otpada na elektronsku poštu, jedan takoreći nusproizvod.
Danas je elektronska pošta vodeći servis na Internetu, i smatra se da je u svetu koristi više od pola ljudi, dok su procene da će je 2000. koristiti 1,2 milijarde. Većina poruka je trivijalna, najveću gužvu prave reklame svake vrste kao i mejlovi inicirani (i inficirani) različitim virusima. No, život bez e-mail-a mnogima je danas potpuno nezamisliv. Pored programa za razmenu pošte, Rej Tomlinson je odgovoran za masovnu upotrebu znaka @ (et, poznatiji kao „ludo a“ ili „majmun“, u Finskoj „uspavana mačka“, u Koreji „puž“, u Mađarskoj „bubica“, dok se kod Slovena sve više naziva svojim imenom “deset hiljada“ ili “tma“). Smišljajući kako da razvrsta primaoce poruka odlučio je da njihova imena i imena računara na kojima se nalaze njihovi nalozi razdvoji nekim znakom interpunkcije. Kako je na svojoj tastaturi imao samo 12 takvih znakova na raspolaganju, odlučio se za onaj koji se nikada ne koristi u pisanju poruka. Njegov princip adresiranja koristi se i dan-danas.
Razvoj imejla zaokružen je 1975. godine kada je programer po imenu [pdja]] napisao program “Msg“ (od engleskog “message“ tj. poruka). Njegov istorijski doprinos sastoji se u genijalnoj ideji da u program uvrsti opciju odgovaranja na poruku, takozvano “Re“ (reply) koje je on tada nazvao “answer“ (odgovor). Dve godine kasnije Ted Majer i Ostin Henderson izbacili su protokol za prenošenje poruka u kojem su definisali koje informacije (osim vašeg teksta) imejl poruka treba da nosi i od tada nije bilo značajnijih promena strukture imejla.
La Pastoría, Ometepec
La Pastoría je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ometepec.
Santa Cecilia, Trento
Santa Cecilia je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Bourbon County, Kansas
je okrug u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 15.173, što je 206 (-1,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Yellow Pine, Idaho
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 32.
Bradford Dillman
Bradford Dillman (14. april 1930 - ) je američki filmski i televizijski glumac.
Rođen je u porodici burzovnog mešetara, a obrazovao se na Yaleu gdje je diplomirao englesku književnost. Poslije diplome se priključio marincima gdje je 1951. godine dobio čin poručnika. Iako je trebao ići na bojište u Koreju, naređenja su u posljednji trenutak povučena. Marince je napustio 1953. godine te je u potom u New Yorku studirao glumu u znamenitom Actors Studiju.
Iste je godine započeo glumačku karijeru u teatru, a godine 1956. je broadwayski nastup u predstavi Dugo putovanje u noć privukao pažnju hollywoodskih producenata. Nakon toga je slijedio niz nastupa u brojnim filmovima i TV-serijama. Vjerojatno najveći uspjeh je postigao ulogom Artieja Straussa, jednom od dvojice mladih ubica u filmu Compulsion 1959. godine za koji je na Kanskom festivalu osvojio Nagradu za najboljeg glumca.
Latinica
Slova abecede
Osnovna slova abecede su onakva kakva se koriste u engleskom jeziku, i sastoji se od sljedećih grafema:
Ostala slova
Ligature Æ, Œ i simbol ß, kada se koriste u engleskom, francuskom i njemačkom, ne ubrajaju se u posebna slova, već su varijante AE, OE i ss, respektivno. Slova sa dijakritikama također se ne ubrajaju u posebna u ovim jezicima, što nije slučaj sa nekim drugim jezicima koji koriste ovakva slova. Na primjer, å, ä i ö su zasebna slova u švedskom jeziku.
Slova Þ|Þ þ, Ð|Ð ð, Æ|Æ æ i Ƿ ƿ nisu više dio abecede engleskog jezika, ali su u prošlosti to bila.
Uranil karbonat
Uranil karbonat je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 298,038 Da.
Latinica
Evolucija
thumb|right|[[Duenos zapis, iz 6. veka pne., primjer najranijeg oblika starolatinskog pisma.]]
Smatra se da su Latini prihvatili zapadnu varijantu grčkog alfabeta u 7. vijeku pne. iz Kume, grčke kolonije u južnoj Italiji. Etrurski alfabet se razvio iz alfabeta Kume, a iz njega su Latini preuzeli 21 od izvornih 26 etrurskih slova. Prvobitna latinska abeceda je bila:
Kasnije je grčko zeta (Ζ) izbačeno i na njegovo mjesto je stavljeno novo slovo G. Nakon osvajanja Grčke u 1. vijeku pne., uvrštena su i slova Y i Z i stavljena na kraj. Sada je abeceda sadržala 23 slova. Sve do srednjeg vijeka nisu dodata slova J (za neslogotvorno I) i U i W (da bi se razlikovali od V).
Abeceda koju su koristili Rimljani sastojala se samo od velikih slova (na, množ. majuscules). Mala slova (, množ. minuscules) su se razvila tek u srednjem vijeku od kurzivnog pisanja, prvo kao uncijala, a zatim i kao potpuna mala slova. Stara rimska slova su očuvana u formalnim zapisima i za isticanje u pisanim dokumentima. Jezici koji koriste latinicu, uglavnom koriste velika slova za početak rečenica, pasusa i ličnih imenica. Pravila velikih slova su se vremenom promjenila i različita su u mnogim jezicima. Tako se, na primjer, u nemačkom jeziku sve imenice pišu velikim slovom na bilo kom mjestu u rečenici.
Širenje latinice
Latinica se proširila iz Italije zajedno sa latinskim jezikom u oblasti oko Sredozemnog mora širenjem Rimskog carstva. Istočni dio Carstva, uključujući Grčku, Malu Aziju, Levant i Egipat, nastavio je koristiti grčki jezik kao svakodnevni, ali latinski je postao govorni jezik u zapadnom dijelu gdje su zapadnoromanski jezici, to jest španjolski, francuski, katalonski, portugalski i talijanski jezik evoluirali iz latinskog i prihvatili latinicu. Ona se zatim proširila na germanske narode sjeverne Europe zajedno sa kršćanstvom, zamjenjujući ranije runsko pismo. Tokom srednjeg vijeka, latinica je stigla i među zapadno orijentirane slavenske narode, i to Poljake, Čehe, Hrvate, Slovence i Slovake, odnosno one narode koji su prihvatili katoličanstvo; istočni slavenski narodi su zadržali ćirilicu. Baltički narodi, Litvanci i Letonci, kao i neindoevrpljani, Finci, Estonci i Mađari, prihvatili su latinicu.
Do kasnog XV vijeka, latinica je bila ograničena na narode istočne i srednje Europe. Pravoslavni Slaveni istočne i jugoistočne Europe su koristili ćirilicu, grčki alfabet se još koristio u istočnom Sredozemlju. Arapsko pismo se širilo sa Islamom, kako među arapskim tako i među turičkim i iranskim narodima. Ostatak Azije je koristio verzije bramanskog ili kineskog pisma.
Tokom proteklih pet vijekova, latinica se proširila na cijeli svijet. Europskom kolonizacijom se proširila na Amerike, Australiju, djelove Azije, Afrike i Pacifika sa španjolskim, portugalskim, engleskim, francuskim i nizozemskim jezikom. U XVIII stoljeću, Rumunji prihvaćaju latinicu, jer su, iako romanski narod, kao pretežno pravoslavna zemlja do tada koristili ćirilicu. Vijetnam, pod francuskom vlašću, prihvaća latinicu za vijetnamski jezik, koji je do tada koristio kineske znakove. Latinica se koristi i u mnogim austronezijskim jezicima, uključujući tagalog i druge jezike Filipina, kao i zvanični/službeni malezijski i indonežanski jezik, koji su do tada koristili arapsko, odnosno bramansko pismo. 1928, kao dio Ataturkovih reformi, Turska prihvata latinicu za svoj jezik umesto arapskog pisma. Većina neslavenskog i nekršćanskog stanovništva Sovjetskog Saveza, Tatari, Baškiri, Azeri, Kazaci, Kirgizi i drugi, koristili su Uniformno turičko pismo u 1930-tim. 1940-tih je svim tim narodima nametnuta ćirilica, ali se posle kolapsa države 1991, više turičkih naroda vratili latinici. 1970-tih je Narodna Republika Kina uvela latinicu za sistem transkripcije mandarinskog dijalekta kineskog jezika, pod imenom pinjin, ali je kinesko pismo i dalje primarno.
Upotreba u raznim jezicima
Tokom povijesti, latinica je prilagođena novim jezicima u kojima se koristila, koji su imali foneme kojih nema u drugim jezicima, i tako su nastala nova slova i dijakritike, npr.:
W je sastavljeno od dva V ili U i dodato je u kasnom romanskom periodu da se predstave glasovi germanskih jezika. Izvorno U i J se nisu razlikovalo od V i I, repsektivno. U staroengleskom, dodata su slova æ - ash, ð - eth i runska slova þ - thorn i ƿ - wynn. Eth i thorn su kasnije zamenjena sa th, a wynn sa novim slovom w. U savremenom islandskom još se koriste ð i þ.
Posebna slova u nemačkom jeziku su prikazi ranijih ligaturnih oblika (ae → ä, ue → ü i ſs → ß). Francuzi su dodali cirkumfleks da bi se obeležili suglasnici izmenjeni elizijom koji su se sretali u ranijim oblicima (starofrancuski hostel → francuski hôtel).
Zapadnoslovenski jezici i veći deo južnoslovenskih danas koristi latinicu. Poljski jezik ima širok dijapazon dijakritika i digrafa koji predstavljaju različite fonetske vrednosti, kao i grafemu ł koja ima fonetsku vrednost blisku glasu w. Češki, slovački i hrvatski jezik i srpska latinica koriste haček, odnosno kvačicu, na slovima č, š, ž (slovački na velikim Ď, Ň, Ť i, malo izmenjeno, na Ľ, a češki još i na ě i ř). Osim ovoga, češki i slovački označavaju duge samoglasnike i polusamoglasnike akutnim akcentom (á é í ó ú ĺ ŕ), i koriste dijarezu ä, sada već izjednačeno sa e, kao i cirkumfleks na ô za diftong uo. U hrvatskom i u srpskoj latinici, koristi se đ, za palatalizovan glas d.
Afrički jezik hausa koristi tri dodatna suglasnika ɓ ɗ ƙ, kao varijante glasova b, d i g.
Redosled slova u drugim jezicima
Pisma izvedena iz latinice imaju različita pravila redosleda slova:
El Fortín, Huitiupán
El Fortín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Huitiupán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 175 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 626 m.
Arginello, Rovigo
Arginello je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 143 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Galecija
thumb|230px|left|Rimska Galecija nakon [[Dioklecijanove reorganizacije 293.]]
Galecija (također Galekija; Gallaecia; do 4. vijeka Kalekija ili Kalecija, Callaecia) je bila rimska provincija, a kasnije i rano srednjovjekovno kraljevstvo na sjeverozapadu Hispanije čija teritorija otprilike odgovara današnjem sjevernom Portugalu i španskim oblastima Leon, Asturija i Galicija.
Ime je dobila po Galecima, keltskom plemenu koje se prvi put spominje u 2. vijeku kada je Rimljanima pružalo žestok otpor i kasnije služilo kao najamna vojska. Njihova oblast je konačno pokorena u Kantabrijskim ratovima u drugoj polovici 1. vijeka pne. kada postaje dio Rimskog Carstva. Godine 409. su je osvojili Svevi i u njoj osnovali Svevsko Kraljevstvo Galicija, koje su krajem 6. vijeka zauzeli Vizigoti. Kasnije je na njegovom području nastala Kraljevina Galicija.
Terrell Hills, Texas
Terrell Hills je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.878 stanovnika.
Konstantin III (uzurpator)
Flavije Klaudije Konstantin (lat: Flavius Claudius Constantinus), poznatiji kao Konstantin III, bio je zapadnorimski uzurpator od 407. do svoje smrti septembra 411. godine.
thumb|300px|Zlatnik cara Konstantina III sa carevim portretom na obversu i tradicionalnom predstavom trijumfa na reversu gde se pobeda slavi u ime trojice avgusta, najverovatnije Konstantinovih priželjkivanih savladara, legitimnih avgusta Honorija i [[Teodosije II|Teodosija II.]]
Uzurpacija
Pre nego što je izabran za cara budući Konstantin III je bio običan vojnik u rimskoj Britaniji. Pošto je vrhovni zapovednik zapadnorimskih vojski Stilihon u toku 406. povukao brojne vojnike sa Rajne i iz Britanije kako bi branio Italiju od najezde gotskog kralja Radagajsta, u rimskoj Britaniji je došlo do pobune. Već 406. za protivcara je izabran izvesni Marko, a zatim i Gracijan i najposle, pre svega zbog svog imena po istoričaru Oroziju, i Konstantin. Odmah pošto je izvikan, Konstantin je 407. prešao La Manš sa glavninom britanskih vojski tako da se ta godina smatra tradicionalnom godinom konačnog rimskog povlačenja sa Britanskih ostrva.
Pad
Prvi udarac došao je od strane vojskovođe Gerontija koji se odmetnuo i proglasio svog sina Maksima za cara. Kako bi dobio spremnu i efikasnu vojsku Gerontije je septembra ili oktobra 409. otvorio pirinejske prevoje Vandalima, Alanima i Svevima koji su se potom prebacili na Pirinejsko poluostrvo. Konstans, koji je u ime svog oca upravljao Hispanijom, poražen je od strane Gerontija i morao je da se povuče u Vjen u Galiji. Pošto je Honorije svoje priznanje uslovio dobijanjem pomoći protiv Vizigota, Konstantin je početkom 410. prešao Alpe ali se nije otvoreno sukobio sa Alarihom najverovatnije zbog odsustva Honorijeve konkretne pomoći. Po povratku u Galiju Konstantin, koji je sada praktično bio u otvorenom sukobu i sa Honorijem, je proglasio za avgusta svog sina Konstansa, dok je drugom sinu Julijanu dao najviši senatorski rang nobilisima.
Najzad, Konstantinovo galsko "carstvo" je 411. napadnuto iz dva pravca: iz Hispanije ga je napao Gerontije predvodeći vojsku dobrim delom sastavljenu od varvara, a iz Italije Honorijev novi vrhovni vojskovođa Flavije Konstancije. Gerontije je opseo i zauzeo Vjen gde je mladi avgust Konstans i ubijen. Konstantin se utvrdio u svojoj rezidenciji Arelatu ispred čijih zidina su se susrele Gerontijeva i Konstancijeva vojska. Gerontijevi vojnici su većim delom prebegli Konstanciju i vladar Hispanije i njegov sin Maksim su se vratili južno od Pirineja gde su ubrzo stradali. Konstancije je zatim opseo Arelat, potukao vojsku odanu Konstantinu koja je pokušala da razbije opsadu i zauzeo grad. Konstantin se sklonio u jednu od gradskih crkava gde je zajedno sa sinom Julijanom posvećen za hrišćanskog sveštenika. Konstanciju se predao pod zakletvom da će biti ostavljen u životu. Zatim su Konstantin i Julijan poslati caru u Ravenu ali su nedalego od rezidencije Teodosijevog sina pogubljeni u znak odmazde zbog ubistva Honorijevih rođaka 408. godine. Njihove glave su prispele u Ravenu 18. septembra 411. i docnije su bile javno izložene u Kartaheni u Hispaniji.
O karakteru Konstantina nekoliko beležaka su ostavili pozniji galski autori koji su možda poznavali lokalnu tradiciju. Tako je po Sidoniju Apolinaru njegov najveći greh bila kolebljivost, a po Grguru Turskom proždrljivost. Savremenik događaja Olimpijodor smatrao je pak da su posle uklaljanja Konstantina Vandali, Alani i Svevi stekli prva trajnija uporišta u gradovima Galije i Hispanije.
Festival čaja, lekovitog i aromatičnog bilja
Međunarodni festival čaja, aromatičnog, lekovitog i začinskog bilja održava se u Nišu svake godine, od februara do marta. Festival organizuje DO Film Publik Art iz Niša (FPA).
Festival je promotivnog i edukativnog karaktera i deo je velikog projekta FPA "Živeti sa prirodom" koji su podržali Ministarstva poljoprivrede i ekologije Vlade Republike Srbije.
15-Oksoprostaglandin 13-oksidaza
15-oksoprostaglandin 13-oksidaza (, 15-okso-Delta13-prostaglandin reduktaza, Delta13-15-ketoprostaglandinska reduktaza, 15-ketoprostaglandinska Delta13-reduktaza, prostaglandinska Delta13-reduktaza, prostaglandinska 13-reduktaza, 15-ketoprostaglandinska Delta13-reduktaza, (5Z)-(15S)-11alfa-hidroksi-9,15-dioksoprostanoat:NAD(P)+ Delta13-oksidoreduktaza, (5Z)-11alfa-hidroksi-9,15-dioksoprost-5-enoat:NAD(P)+ Delta13-oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom 11alfa-hidroksi-9,15-dioksoprostanoat:NAD(P)+ Delta13-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Festival čaja, lekovitog i aromatičnog bilja
Osnovni cilj ove jedinstvene manifestacije je da upozna poslovnu i širu javnost sa raspoloživim prirodnim resursima i obimom njihove eksploatacije u Srbiji; da doprinese povećanju plasmana proizvoda i izvozu na ino tržište; da ukaže stanovnicima Južne Srbije na mogućnosti organizovanog plantažiranja lekovitog bilja; da promoviše upotrebi lekovitog i aromatičnog bilja u domaćinstvu; da podstakne nadležne institucije da i na ovaj način uzmu aktivno učešće u ostvarivanju misije "za humanije gradove i zdraviji život u njima".
15-Oksoprostaglandin 13-oksidaza
Ovaj enzim redukuje 15-oksoprostaglandine do 13,14-dihidro derivata. Enzim iz materice je specifičan za NAD+.
Festival čaja, lekovitog i aromatičnog bilja
Osim čajeva, začina i čajnih mešavina, na Festivalu se izlažu i različiti kozmetički preparati na bazi lekovitog bilja i ekološki proizvodi za kućnu higijenu, proizvodi od meda sa lekovitim biljem, lekovite gljive... Festival pratite i tematske izložba o lekovitom i začinskom bilju.
U saradnji sa nadležnim institucijama i eminentnim stručnjacima svake godine se na festivalu organizuje i niz edukativnih, informativnih i popularnih predavanja sa temama vezanim za lekovito bilje - uzgoj, branje, prerada, upotreba, zakonske regulative, zaštita i sl.
Movileni, Coroiești
Movileni je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Coroiești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
Andrews, Florida
Endruz je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 798, što je 90 (12,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Zdravko Odorčić
Zdravko Odorčić (Osijek, Donji grad, 1951), kazališni redatelj i književnik.
Završio je Pedagoški fakultet i usporedno studirao glumu, ali nije diplomirao. Nakon završetka fakulteta radio je s djecom s poteškoćama u razvoju i usporedno kao kazališni urednik u osječkom Studentskom centru. Bio je jedan od petorice pokretača Osječkog ljeta mladih, na što je posebno ponosan. Pri Studentskom centru radilo je amatersko i profesionalno kazalište u kojima je režirao tuđe i svoje dramske tekstove.
La Escondida, Lázaro Cárdenas
La Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Lázaro Cárdenas.
Zdravko Odorčić
Postavio je nekoliko kultnih predstava, kao što su "Paukova mreža" i "Na vrhu igle". Ovu drugu postavio je u privatnom kazalištu koje je prvi osnovao u Hrvatskoj, no ono se nakon pet godina ugasilo jer nije dobilo potporu ondašnjih osječkih gradskih vlasti. Od 2007. radi u Gradskom kazalištu BeMa u Belom Manastiru, postavivši četiri predstave, od kojih je jedna "Na vrhu igle". Te predstave vidjelo je puno gledalaca, a sve su više nego dobro prihvaćene.
Napisao je petnaestak dramskih tekstova ("Paukova mreža", "Beskućnici "...), od kojih su 10 igrani. Godine 2008. izdao je roman Lega, ne kužiš!,
La Escondida, Lázaro Cárdenas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 471 m.
Al Mirmād al A‘lá, Hajjah
Al Mirmād al A‘lá je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Colonia las Arboledas, Papantla
Colonia las Arboledas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Papantla.
Bacucco
Bacucco ima više značenja:
Colonia las Arboledas, Papantla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 674 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
El Quelite, Tecalitlán
El Quelite je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tecalitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1353 m.
Macchioni, Avellino
Macchioni je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Kučevice
Kučevice je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Netretić, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 126 stanovnika te 45 obiteljskih kućanstava.
Katepsin S
Katepsin S (, Cathepsin S) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je lizozomalna cisteinska endopeptidaza.
Badessa
Badessa ima više značenja:
3897 Louhi
3897 Louhi je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,692 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,7.
Texarkana, Texas
Texarkana je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 36.411 stanovnika.
Reichling
Rajhling je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Landsberg am Leh. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.622 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9181135.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Landsberg am Leh Rajhling se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Landsberg am Leh. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 731 metra. Površina opštine iznosi 23,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.622 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 70 stanovnika/km².
Navedano, Como
Navedano je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1004 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
Crkva Uspenja presvete Bogorodice na Palama
Crkva Uspenja presvete Bogorodice na Palama, u opštini Pale, crkva je Srpske pravoslavne crkve i pripada Dabrobosanskoj mitropoliji. Proglašena je za nacionalni spomenik BiH. Nacionalni spomenik sačinjavaju: crkva, pokretna imovina koju sačinjava ikonostas sa ikonama i Spomenik žrtvama iz Prvog svjetskog rata.
Historija
Crkva Uspenja presvete Bogorodice u Palama sagrađena je 1909. godine (osvećena 11. septembra 1909. god.). O tome svjedoči i kamena ploča postavljena u hramu i sačuvana do danas (izradio kamenorezac Petar Vekić iz Sarajeva). Projektant crkve bio je slikar Lazar Drljača kao đak IV godine Zemaljske zanatlijske škole. Crkva na Palama je njegov jedini izvedeni arhitektonski projekat, pošto je nakon jedne godine studija arhitekture u Beču, 1906. god prešao na studije likovnih umjetnosti.
Za vrijeme Prvog svjetskog rata austrougarski vojnici su u crkvi zatvarali konje. U crkvenoj porti podignut je spomenik 72 žrtve austrougarskog terora, od oko 330 stradalih u tom području. Crkveno zvono sa crkve je skinuto i odnešeno u topionicu. U Drugom svjetskom ratu, crkva je ponovo pretrpjela oštećenja. Crkvena arhiva u potpunosti je spaljena i uništena, kao i matične knjige, crkvene stvari, bogoslužbene knjige i inventar hrama. Porušen je spomenik žrtvama iz Prvog svjetskog rata, a dom žrtava pretvoren u ustašku komandu.
Opis
U porti crkve nalaze se sljedeći objekti: crkva, dva parohijska doma, novoizgađena kapela povezana novoizgrađenim natkrivenim trijemom i Spomenik žrtvama iz Prvog svjetskog rata.
Crkva pripada tipu centralne kubične građevine, sa bočnim pijevnicama koje daju spoljašnosti siluetu slobodnog krsta, poligonalnom (petostranom) apsidom na jugoistočnoj i zvonikom na sjeverozapadnoj strani.
Vanjski gabariti crkve iznose: 12,20 m x 9,60 m. Na crkvi postoje tri portala. Unutrašnju organizaciju prostora crkve čine: priprata iznad koje se nalazi galerija; molitveni prostor (naos); oltarski prostor sa apsidom i zvonik.
Zvonik predstavlja monumentalni toranj kvadratne osnove postavljen na četiri ojačana stuba i visine oko 15 metara. Pokriven je kriškastom kupolom, sastavljenom od osam sferičnih polja. Kupola je postavljena na vitki, osmostrani tambur. Na vrhu kupole je postavljen krst. Naročito je obrađena i dekorirana strana zvonika koja odgovara ulaznoj fasadi. Osim ulaza, ističe se obrada bifore, okulusa i u zoni osmostranog tambura prozorski otvori. Od svog osnivanja u zvoniku je postavljeno samo jedno zvono, što je izuzetak, jer obično na ovakvim zvonicima biva postavljeno tri ili više zvona. Crkva je građena od opeke i kamena. Debljina vanjskih zidova crkve iznosi: 80 cm.
Ikonostas (širina 4,48 m, visina 7,30 m) crkve očuvan je u cjelosti in situ, a u stilskom pogledu odražava duh neoklasicizma. Izveden je početkom 20. stoljeća. Petnaest prizora, odnosno ikona, podijeljeno je u dvije zone, a dio ikonostasa sa dverima u tri. Ikone prve zone imaju pravougaoni okvir, dok su ikone druge zone polukružno završene. Kompozicija ikonostasa može se podijeliti u dvije horizontalne zone tematskog programa sa dverima i „velikim Raspećem” na vrhu.
Alaincourt (Gornja Saona)
Alenkur je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Gornja Saona koja pripada prefekturi Lir.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 89 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,83 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 240 metara (maksimalnoj 285 m, a minimalnoj 235 m).
El Crucero, Candelaria
El Crucero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Candelaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Maqtal ash Shaykhayn al Asfal, Hajjah
Maqtal ash Shaykhayn al Asfal je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Treći makedonski rat
Treći rimsko-makedonski rat se vodio u periodu od 171-167. pne. između Rimske Republike i Pergama s jedne, te Makedonije s druge strane. U njemu su Rimljani pobijedili i potvrdili svoju dotadašnju hegemoniju nad antičkom Grčkom, a drevno makedonsko kraljevstvo prestalo postojati.
Uvod
Nakon što je godine 197. pne. poražen u drugom makedonskom ratu, makedonski kralj Filip V je mirom u Tempeu znatno oslabljen. Njegova država se morala odreći bilo kakvih ambicija da utiče na zbivanja u Grčkoj, morala je predati ratnu mornaricu te ograničiti vojsku na 5000 ljudi, a mlađi kraljev sin Demetrije je poslan kao talac u Rim. Međutim, kada je Filip u rimsko-sirijskom ratu odbio podržati seleukidskog kralja Antioha Velikog, odnosi s Rimom su se malo poboljšali, a Demetrije je pušten natrag na Filipov dvor. Tamo je, međutim, došlo do kobnog suparništva sa starijim bratom, princom Perzejem, koji je Demetrija optužio da je rimski agent te oca nagovorio da ga pogubi. Kada je Perzej nakon očeve smrti preuzeo vlast nad državom, otpočeo je novi, anti-rimski kurs politike, nastojeći sklopiti saveze pomoću kojih bi pokrenuo novi rat i tako anulirao rezultate prethodnog.
Ta je politika najviše uznemirila Pergam i kralja Eumena II, vjernog rimskog saveznika, koji je lobirao Rim da pokrene rat protiv njegovog mladog, ambicioznog i agresivnog susjeda. Godine 172. pne. je i osobno putovao u Rim kako bi Senat uvjerio u nužnost pokretanja rata. Pri povratku je na njega pokušan atentat, a za što je optužen Perzej. To je bila kap koja je prelila čašu i natjerala Senat da pokrene rat protiv Perzeja 171. pne.
Tok
Rat je počeo loše za Rimljane. Vojska konzula Publija Licinija Krasa je godine 171. pne. došla u Tesaliju, ali ju je tamo Perzej spremno dočekao i nanio joj poraz u bitci kod Kalikina. Taj iznenadni poraz je potakao mnoge od dotada grčkih polisa da se okrenu Perzeju ili proglase neutralnost. Perzej je nakon bitke Rimljanima poslao mirovnu ponudu, ali je ona odbijena.
Godine 169. pne. Rimljani su pokrenuli novi pohod na Makedoniju na čelu s Kvintom Marcijem Filipom. Ta je vojska uspjela prodrijeti na Perzejevu teritoriju, ali je ubrzo suočila s logističkim problemima te bila prisiljena na povlačenje. Perzej je nastojao još jedan uspjeh iskoristiti kako bi na svoju stranu privukao ne samo seleukidskog kralja Antioha IV, nego i starog neprijatelja Eumena. U tome nije uspio, ali je zato na svoju stranu privukao ilirskog kralja Gencija, što je iste godine dovelo do izbijanja trećeg ilirskog rata.
Rimskoj vojsci je uspjehe zapriječila sve veća nedisciplina u njenim redovima, odnosno nastojanje komandanata da što duže imaju priliku za ratni plijen u bogatoj Grčkoj, umjesto da brzo završe rat. Takvo stanje stvari je sve više počelo od Rima okretati i njegove dotadašnje saveznike, a čak i oni koji su ostali vjerni su s vremenom postali predmetom sumnje, uključujući i Eumena kome je godine 168. pne. zapriječen ulaz u Italiju kada je Senatu osobno htio iskazati vjernost.
Situacija se poboljšala kada je godine 168. pne. na čelo rimske vojske stao Lucije Emilije Paul Makedonac. On se nije ustručavao zapodjenuti uređenu bitku s Perzejom, a kada je kod Pidne došlo do konačnog okršaja, vještim korištenjem fleksibilne manipularne taktike na neravnom zemljištu je uspio nadvladati Perzejevu dotada nepobjedivu falangu. U toj je bitci Makedoncima nanesen odlučujući poraz nakon koga se Perzej Rimljanima predao zajedno sa svojom porodicom i dvorjanima.
Posljedice
Pobjednički Rimljani su odlučili trajno zatrti svaku prijetnju po svoju hegemoniju u Grčkoj. Perzej je odveden u Italiju gdje je nekoliko godina kasnije umro, a njegovo kraljevstvo je podijeljeno na četiri klijentske republike kojima su Rimljani izričito zabranili bilo kakve međusobne veze. Veliki broj makedonskih gradova je uništen, a preko 300.000 Makedonaca prodano u roblje. Zemlja je podijeljena rimskim veteranima kao i tračkim saveznicima. Istovremeno je provedena i velika čistka u samoj Grčkoj. Preko 1000 vodećih političara je prisilno dovedeno u Rim, a među njima se našao i znameniti historičar Polibije koji će kasnije detaljno opisati sve te događaje.
Rimski postupci u trećem makedonskom ratu su izazvali veliko nezadovoljstvo u Makedoniji i Grčkoj, koje će dvije decenije kasnije dovesti do četvrtog makedonskog rata i uništenja Korinta.
El Oasis, Villa Corzo
El Oasis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 615 m.
Tulijá Sección Chinal, Macuspana
Tulijá Sección Chinal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Macuspana.
Zapotales, Ometepec
Zapotales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ometepec.
Tulijá Sección Chinal, Macuspana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 174 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Veliko Palančište
Veliko Palančište je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prijedor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 503 stanovnika.
Geografija
Nalazi se u blizini Prijedora. Selo se razvilo na južnim obroncima planine Kozare, što mu daje odlične uslove za razvoj mnogih grana poljoprivrede. Veliko Palančište je na relativno velikoj nadmorskoj visini (oko 500 m) u odnosu na veliki dio ostalih potkozarskih sela.
Crkva Preobraženja Hristovog u Klepcima (Čapljina)
Istorija
Pravoslavna crkva u Klepcima potječe iz 16. stoljeća i jedna je od zadužbina srednjevjekovne porodice Hrabreni-Miloradovići u Hercegovini.
Crkva obnovljena je 1857. godine. U crkvenoj zgradi, situiranoj sjeverno od objekta crkve, 1857. godine počela je sa radom prva srpska škola u ovom kraju. Godine 1919. je dozidan kat na ovom objektu, a 1930. godine u ovom objektu počinje sa radom narodna osnovna škola.