cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
KK Zapad
Povijest
Od sezone 2011./2012. sve mlađe selekcije natječu se u Prvoj ligi Centar.
Seniori u sezoni 2012./2013. osvajaju prvo mjesto u B1 ligi čime osiguravaju direktan ulazak u A2 ligu.
Naziv kluba kroz povijest
NAAC
Termin NAAC ima više značenja.
Podgorje (Orebić)
Zemljopisni položaj
Naselje se nalazi oko 2 km sjeverozapadno od Orebića, u podnožju 961 m visokog brda Sveti Ilija, iznad prometnice prema naselju Viganj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine u Podgorju obitava 156 stanovnika.
Znamenitosti
Na brijegu iznad naselja nalazila se prostrana utvrda, danas arheološki spomenik, čiji su zidovi, posebice sa sjeverne strane, dobro sačuvani. Položaj, tlocrt i konstrukcija ove utvrde dovode do zaključka da je nastala u kasno antičko vrijeme.
Gospodarstvo
Mještani naselja se bave turizmom i poljodjelstvom.
Glicinamid ribonukleotid
Glicinamid ribonukleotid (GAR) je intermedijer u sintezi purina.
Larry Ayuso
Elías Larry Ayuso (, 27. ožujka 1977.) portorikanski je profesionalni košarkaš. Igra na poziciji bek šutera, a trenutačno je član razvojne D-League momčadi Iowa Energy.
Karijera
Karijeru je započeo na američkom sveučilištu USC. Nakon završetka sveučilišta odlučio se je na povratak u domovinu i potpisao za Piratas de Quebradillas. U portorikanskoj ligi igrao je još za Arecibo Captainse, San German Athletics i Santurce Crabberse. U veljači 2005. potpisao je za hrvatski košarkaški klub Split. Ondje je bio najbolji igrač kluba, a dobre igre donijele su mu sljedeće sezone transfer u hrvatskog prvaka Cibonu Zagreb. Prije odlaska u Split, bio je član momčadi turskog Beşiktaşa, ruskog Spartaka iz Sankt Peterburga i litavskog Žalgirisa.
Portorikanska reprezentacija
Bio je član portorikanske reprezentacije na Olimpijskim igrama u Ateni 2004. i Svjetskom prvenstvu u Japanu 2006.
Beltinci
Beltinci (mađarski Belatinc, nemački Fellsdorf, prekmurski Böltinci) su grad i opština u severoistočnoj Sloveniji.
Ime i položaj
Beltinci 'Beltinci; prekmurski jezik: Böltinci, Belatinc, Bellatinc, Bellatincz /Alt/Fellsdorf ) su tršćansko naselje usred Dolinskoga u Prekmurju, pokrajini u SI Sloveniji.
Beltinci su ujedno i središte općine Beltinci, u čiji sastav spada pored Beltinaca još sedam zaseoka: Bratonci, Dokležovje, Gančani, Ižakovci, Lipa, Lipovci i Melinci (a koji imaju ovakav akcenat: Brátonci, Dokléžovje, Gánčani, Ížakovci, Lípa, Lipóvci, Melínci).
Izvor imena
Prvotno se mesto zvalo Běletinъci, što je množinski etnonim, tvoren iz staroslovenskoga osobnoga imena Běletinъ, koje je sačuvano u starosrpskom ličnom imenu Běletin; iz njega je tvoreno kajkavsko krajevno ime Beletinec. Ime dakle ima prvobitno značenja: Stanovnik Beletinova naselja. U starim listinama se krajevno ime prvi puta spominje godine 1322. kao Belethfalua, 1381. kao Belethafalua i 1402. kao Balatincz.
O nazivu kruži i legenda, prema kojoj je imao neki pastir u vlasništvu izvanredno lepu kobilu, koju je nazivao Bela. Toliko ju je cenio, da je nije strugao "štriglom", nego ju je svaki puta češljao češljem. Po toj Beli se je selo počelo nazivati Belotinci. Kasnije su slovo o jednostavno ispustili te je tako nastalo ime Beltinci.
Dvorac Beltinci i njegovi gospodari
Beltinski dvorac se prvi puta spominje u dnevniku Bánffyjeve porodice godine 1532.; ipak smatraju, da je dvorac stariji te da potiče već iz 13. veka. Turska pustošenja krajem 17. veka i pljačke Kruca na početku 18. veka diljem Prekmurja i susednih zemalja su ostavile duboke tragove također na ovoj inače čvrstoj građevini.
Pedesetih godina prošloga veka je taj divni dvorac jugoslovenska komunistička vlast u svojoj mržnji do »natražnjaške« prošlosti i zanesenosti za »naprednu« budućnost htela porušiti. Tome se sa za ona gvozdena vremena neverovatnom odlučnošću i hrabrošču uspešno suprotstavio zaljubljenik u starine i njihov sakupljač Nikolaj Szepessy.
Stanovništvo
Prema popisu iz godine 2001. slovenski je bio maternji jezik 7974 (96,6%) stanovnika, romski jezik 73 (0,9)%, hrvatski jezik za 49 (0,6%). Podaci su nepoznati za 107 (1,3)% osoba.
7307 ili 88,5% stanovnika su se po vjeri izjasnili kao katolici, 57 ili 0,7% kao evangelici, 92 ili 1,1% kao ateisti.
Vanjske veze
Beltinci Beltinci Občina Beltinci
COCE
Termin COCE ima više značenja.
Huff (TV serija)
Huff je bila američka dramska TV serija koju je proizvela Sony Pictures Television a koja se emitirala na programu Showtime. Njen autor je bio Bob Lowry a glavna zvijezda Hank Azaria kao dr. Craig "Huff" Huffstadt, uspješni psihijatar čiji se svijet izokrenuo nakon što je 15-godišnji pacijent počinio samoubistvo u Huffovoj kancelariji. Zaplet serije se bavio Huffovim pokušajima da se sam suoči s traumom.
Dvodijelna pilot-epizoda serije je snimljena u Vancouveru, a ostatak produkcije je bio u studijima Delfino Stages u Los Angelesu.
Seriju je u Hrvatskoj emitirala Nova TV.
Primarni likovi
thumb|75px|right|Hank Azaria je tumačio naslovni lik i režirao jednu epizodu.
Natrijum ditionit
Natrijum ditionit je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 174,107 Da.
Isterivanje Arnauta
Isterivanje Arnauta je naziv memoranduma koji je dr Vaso Čubrilović, srpski akademik i političar, napisao 1937. godine za Stojadinovićevu vladu. Ovaj memorandum predlaže načine za rešavanje "albanskog problema" totalnim etničkim čišćenjem Kosova od Albanaca.
thumb|150px|[[Vaso Čubrilović kao pripadnik Mlade Bosne.]]
Čubrilović smatra da se može održati samo ona zemlja "koja je naseljena svojim vlastitim narodom" i da je "imperativna dužnost" države da ne dopusti da njeno važno strateško zemljište u rukama drži "nama neprijateljski i strani elemenat". Čubrilović kritikuje dosadašnju neefikasnu srpsku kolonizaciju Kosova i predlaže efikasnije metode fizičkog izgona albanskog stanovništva. On smatra da je osnovna pogreška odgovornih činilaca bila to što su na "nemirnom i krvavom" Balkanu hteli da primene zapadne metode u rešavanju etničkih problema. Umesto toga, on predlaže rešenje problema na balkanski način:
Sredstva etničkog čišćenja
Dr. Vaso Čubrilović polazi sa stanovišta da je jedini efikasni način rešenja albanskog pitanja - "raseljavanje Arnauta u masi". Da bi došlo do masovnog iseljavanja, on predlaže sledeća sredstva pritiska:
Stvaranje psihoze
Prvi uslov jeste stvaranje psihoze. Radi toga je potrebno što pre naći agitatore, koji ce agitovati za iseljavanje i pridobiti albansko sveštenstvo i prve ljude od uticaja, ili novcem ili pretnjama.
Državni pritisak
Drugo sredstvo je pritisak državnog aparata, koji treba do krajnosti da iskoristi zakone, kako bi "što više zagorčio opstanak Arnauta kod nas". U tom cilju, Čubrilović predlaže jugoslovenskoj vladi: globe, hapšenja, nemilosrdno primenjivanje svih policijskih propisa, kažnjavanje šverca, seče šuma, puštanje pasa, gonjenje na kuluk i sva "ona druga sredstva koja je u stanju da iznađe jedna praktična policija". Pored policijskih pritisaka, Čubrilović predlaže i privredne: nepriznavanje starih tapija, obustavljanje rada na katastru, nemilosrdno uterivanje poreza i svih javnih i privatnih dugova, oduzimanje državnih ispaša, opštinskih ispaša, ukidanje koncesija, poslovnih dozvola za kafane, trgovine, zanate, oduzimanje monopolskih dozvola, isterivanje iz državne, privatne i samoupravne službe, itd. Od sanitetskih mera koje bi uvećale pritisak na albansko stanovništvo predlaže sledeće: prisilno izvršenje svih propisa i po samim kućama, rušenje zidova i velikih plotova oko kuća, stroga primena veterinarskih mera koja će ometati izvođenje stoke na pijace, itd. Dr. Čubrilović takođe predlaže i pritisak na veru: šikanama sveštenstva, krčenjem grobalja, zabranom mnogoženstva i nemilosrdnom primenom zakona da i ženska deca moraju pohađati škole.
Privatna inicijativa
Pored državnog pritiska, Vasa Čubrilović napominje da i "privatna inicijativa u tome pitanju može mnogo učiniti". On predlaže da se kolonistima podeli oružje i da se na Kosovu započne četnička akcija. Dalje predlaže izazivanje sukoba Crnogoraca sa Albancima u Metohiji i izazivanje lokalnih buna koje bi bile "krvavo ugušene najefikasnijim sredstvima", ne toliko vojskom koliko kolonistima, crnogorskim plemenima i četnicima.
Posledice
Čubrilovićev memorandum Stojadinovićeva vlada nije mogla u celosti sprovesti u delo zbog tadašnje ekonomske i spoljnopolitičke situacije. Njegovu primenu je trajno zaustavio aprilski rat i slom Kraljevine Jugoslavije. Zbog toga je ostao u arhivama i za njega godinama niko osim malog broja ljudi nije znao.
Čubrilović je slične ideje, odnosno plan koji bi trebao obuhvatiti sve neslovenske narode Jugoslavije, godine 1944. ponudio novim komunističkim vlastima. Plan je službeno odbačen kao nekompatibilan sa komunističkom ideologijom. Čubrilović je usprkos tome primljen u KPJ, ali je spis Isterivanje Arnauta "izbrisan" iz njegove službene biografije.
Međunarodna javnost je za spis prvi put doznala 1960-ih, kada se njega dokopao Enver Hodža, tadašnji komunistički vođa Albanije te ga koristio u propagandne svrhe. Službene jugoslovenske vlasti su opovrgnule njegovo postojanje, ali je počeo kružiti među istoričarima.
Jugoslovenska javnost je za Isterivanje Albanaca prvi put čula kada su neki njegovi delovi u januaru 1988. objavljeni u beogradskom listu Borba, a nešto kasnije i u zagrebačkom časopisu Start. Tada je izazvao skandal jer je njime načeta reputacija ne samo uglednog istoričara, nego i nobelovca Ive Andrića koji je navodno 1930-ih podržavao Čubrilovićeve planove.
Tekst je kasnije bio često citiran i navođen kao jedan od temeljnih dokumenata velikosrpske ideologije u 20. veku, odnosno podloga za metode koje su za vreme raspada Jugoslavije srpske vlasti koristile u svrhu etničkog čišćenja Albanaca, Muslimana i Hrvata.
Neki autori smatraju da je Čubrilovićev plan o proterivanju Albanaca sa Kosova aktuelizovan 1999. godine od strane Miloševićevih vlasti pod nazivom Operacija Potkovica. Prilikom ove brutalne akcije etničkog čišćenje, preko 850.000 Albanaca je napustilo Kosovo, ali su ubrzo vraćeni nakon povlačenja srpskih trupa.
AIIC
Termin AIIC ima više značenja.
Jure Lalić
KK Zadar
U redove Zadra je došao u sezoni 03/04 gdje nije igrao veliku ulogu u momčadi, nastupio je samo u četiri utakmice u sezoni. Iduće sezone imao je puno bolju minutažu te je pomogao klubu u osvajanju prvenstva Hrvatske i Kupa Krešimira Ćosića. U svojoj trećoj i četvrtoj sezoni u Zadru Lalić je pomogao klubu u osvajanju Kupa. U posljednjoj sezoni pomaže klubu u osvanjanju prvenstva Hrvatske.
Europsko lutanje
U ljeto 2008. prelazi u redove belgijskog prvoligaša Charleroia. . U njemu se zadržao do ožujka 2010. U ožujku 2010. kao slobodan igrač prelazi u Ljubljansku Olimpiju.
Cibona
U srpnju je potpisao ugovor sa Cibonom.
Podobuče
Podobuče je uvala i naselje na poluotoku Pelješac, u općini Orebić.
Zemljopis
Naselje se nalazi u pitomoj uvali na južnoj strani Pelješca uz obalu Jadrana.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine u Podobuču obitava 35 stanovnika.
Gospodarstvo
Područje gdje se nalazi uvala i naselje Podobuče je poznato po uzgoju vinove loze i proizvodnji vrhunskih peljeških vina. Vina sa poluotoka Pelješac su svjetski poznata i svrstana u vina visoke kakvoće, pa se shodno tome stanovnici Podobuča uglavnom bave vinogradarstvom, ali ujedno i turizmom te ribolovom.
Fronto, Vercelli
Fronto je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 634 m.
Santo Spirito
Santo Spirito je mali otok u Venecijanskoj laguni koji leži između otoka Poveglie i San Clemente, u istoimenom kanalu koji ih razvaja.
Geografija
Santo Spirito je otok dug 200 i širok 150 metara, a ima površinu od 2,53 hektara. Po rezultatima popisa iz 2001. bio je nenaseljen. Na otoku postoji pet napuštenih zgrada u ruševnom stanju koje su kao i otok vlasništvo države Italije.
Historija
Otok je od svojih najranijih dana uvijek bio dom raznih crkvenih redova, a najdulje su njime upravljali Augustinci pustinjaci. Oni su negdje između 1425. i 1430. počeli velike rade uređenja otoka, obnovili su staru crkvu po nacrtima Sansovina i opremili je vrijednim slikama Tiziana i Palme Starijeg. Jedno kraće razdoblje dio samostana je korišten za štampanje muzičkih knjiga. Augustinci pustinjaci su bili prisiljeni napustiti otok kad je papa Aleksandar VII. 1656. ukinuo red. Mletački Senat rasprodao je njihovu imovinu i slike preselio u crkvu Salute koja se tada još gradila.
Nakon Kandijskog rata, Venecija je izgubila Kretu i izbjegli franjevci s tog otoka zatražili su od Mletačke Eepublike otok Santo Spirito za svoj smještaj. Premještaj im je odobren i na njemu su ostali sve do 1806. godine. Nakon pada Republike i dolaska Napoleona, samostan i crkva na Santo Spiritu su opljačkani. Na otok se smjestila vojska, dio samostanskih zgrada i crkva pretvoreni su u vojničke kasarne, a dio starih zgrada je porušen kako bi se napravilo mjesta za nove kasarne i skladišta. Otok je potpuno napušten 1965. i od tada su objekti prepušteni na milost i nemilost vandalima.
AIIB
Termin AIIB ima više značenja.
Wilfred Lucas
Wilfred Lucas (30. januar 1871 – 13. decembar 1940) bio je kanadsko-američki teatarski i filmski glumac, poznat kao po nastupima u nekim od prvih značajnih ostvarenja američke filmske industrije.
Arçonnay
Arsone je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart koja pripada prefekturi Mamer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 837 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 234| stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 144 metara (maksimalnoj 191 m, a minimalnoj 133 m).
Roddy Doyle
mini|Roddy Doyle Roddy Doyle (Rodi Dojl, na irskom: Ruaidhrí Ó Dúill, rođen 8.5.1958. u Dablinu) je irski pisac, poznat po svojim romanima, dramama i scenarijima. Dobitnik je nagrade Booker 1993. godine.
Doyle je rođen u Dablinu, gde je i diplomirao, a sada živi u Killineyu. Pre nego što je počeo da se bavi pisanjem kao profesijom 1993. godine, radio je kao nastavnik engleskog jezika i geografije.
Započeo je centar kreativnog pisanja „Fighting Word“ 2009. godine u Dablinu. Ovaj centar je otvoren za polaznike svih uzrasta i potpuno je besplatan.
AIIA
Termin AIIA ima više značenja.
Killona, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 793, što je 4 (-0,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sicilijanski jezik
Sicilijanski jezik (sicilski, kalabro-sicilski; lokalno: sicilianu, siculu), jezik šire italo-dalmatske skupine koji se služe Sicilijanci, a govori se na otoku Sicilija pred talijanskom obalom. Govori ga oko 4,832,520 ljudi (2000 WCD), a postoji nekoliko dijalekata: zapadnosicilski (Palermo, Trapani), središnji metafonetica, jugoistočni metafonetica, istočni nonmetafonetica, mesinski (provincija Messina), isole eolie (Eolski otoci u tirenskom moru), pantesco (otok Pantelleria), salentinski (Apulija) ennaski (provincija Enna) i južnokalabrijski za koji se također kaže da mu je dijalekt. Ime dolazi po prastanovnicima Sikulima.
C20H26N2O2
Molekulska formula C20H26N2O2 se može odnositi na:
Rainsville, Alabama
Rainsville je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.948 stanovnika.
Asnières-sur-Vègre
Anijer sir Vegr je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 338, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km².
FGD2
Protein 2 koji sadrži FYVE, RhoGEF i PH domene (FGD2), takođe poznat kao protein 4 koji sadrži zinkov prst FYVE doein (ZFYVE4), je protein koji je kod ljudi kodiran FGD2 genom.
Drago Pašalić
Drago Pašalić (Split, 23. lipnja 1984.) hrvatski je profesionalni košarkaš. Igra na poziciji centra, a trenutačno je član Cibone Zagreb.
Karijera
Karijeru je započeo u omladinskom pogonu Splita. U sezoni 2000./01. ulazi u prvu momčad Splita i s njim igra A-1 ligu. Iako je Split sljedeće sezone igrao u Jadranskoj ligi, Pašalić odlazi na jednogodišnju posudbu u hrvatskog A-2 ligaša Plastik Solin. Nakon isteka posudbe natrag se vraća u Split i ondje se zadržava sve do kraja sezone 2004./05.. U posljednjoj sezoni u dresu Žutih izborio je nastup na hrvatskoj All-Star utakmici.
Pašalić odlazi u inozemstvo i potpisuje za turski Ülkerspor. Ondje se zadržao samo jednu sezonu i 2006. potpisuje za grčki PAOK Solun. 2007. napušta Grčku i odlazi u španjolskog prvoligaša Iurbentiu Bilbaa, u kojem igra i hrvatski reprezentativac Marko Banić. U svojoj prvoj sezoni u Španjolskoj odigrao je 33 utakmice i uz prosjek od oko 14 minuta po utakmici, postizao 5.4 poena i 3.2 skoka. Najbolju utakmicu sezone odigrao je u drugoj četvrtfinalnoj utakmici protiv Barcelone, koju je Bilbao izgubio 83:92, a sakupio je 13 koševa i šest skokova za samo 17 minuta. Na kraju sezone produžio je svoj ugovor s Bilbaom. Sljedeće sezone u Bilbao dolazi i Damir Markota i tako se pridružio hrvatskoj koloniji u španjolskom prvoligašu. Nakon odrađene sezone, Bilbao je najavio da se želi riješiti Pašalića i da neće produžiti ugovor s njim. 21. kolovoza 2009. dogovorio je jednogodišnju suradnju s novim španjolskim prvoligašem Obradoirom koji će igrati pod sponzorskim imenom Xacobeo Blu:sens.
U srpnju 2010. obznanio je dolazak u Cibonu.
Carol, Florida
Karol je grad u američkoj saveznoj državi Florida.
Adrano
Adrano (Adranu) je grad i općina (comune) u provinciji Catania na istočnoj obali Sicilije od 35 549 stanovnika.
Carol, Florida
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 59.443.
Adrano
Geografske karakteristike
Adrano leži udaljen oko 41 km sjeverozapadno od Katanije, glavnog grada istoimene provincije Catania kojoj Adrano pripada.
Nalazi se u podnožju Etne i ušću rijeke Salso u Simeto. Predstavlja komercijalno središte regije poznate po uzgoju maslina i limuna. Susjedni gradovi su: Biancavilla, Bronte, Paternò, Randazzo, Santa Maria di Licodia i Centuripe.
Historija
thumb|left|250px| Normanski zamak u Adranu Adrano ima izuzetno bogatu historiju. Osnovao ga je oko godine 400. pne. Dionizije Veliki s namjerom da ojača sirakuški uticaj na regiju. Tada je nazvan Adranon. Godine 263. pne. su ga za vrijeme prvog punskog rata osvojili Rimljani i nazvali Hadranum. Oko 137. pne. je u njegovom području izbio ustanak robova kasnije poznat kao prvi robovski rat. U 6. vijeku je došao pod bizantsku, a 950. pod arapsku vlast. 1075. su ga zauzeli Normani, pod čijom je vlašću sagrađen zamak.
Stromboli
Stromboli (sicilijanski: Struògnuli od grčkog Στρογγύλη = vrtuljak) je najsjeverniji otok talijanskog arhipelaga Lipari u Tirenskom moru pored Sicilije.
Stromboli je i ime istoimenog vulkana koji je uz Etnu (ako se izuzme Island) jedini aktivni evropski vulkan. Otok administativno pripada pod komunu Lipari na istoimenom otoku u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Stanovnici njih 409, žive u dva naselja, Stromboli (nekadašnji San Vincenzo) i Ginostra i po nekoliko kuća raštrkanih po čitavom otoku.
Geografske karakteristike
thumb|left| [[Karta Sicilije i Liparskih otoka]] Stromboli je vulkanski otok kvadratnog oblika, dug 4 km, maksimalne širine od 2,5 do 3,5 km, ukupne površine od 12,6 km².
Stromboli ima tipični oblik vulkanske kupe visoke 926 m. iznad razine mora, na čijoj se sjeverozapadnoj strani, na visini od 750 m. danas nalaze aktivni krateri, jer je vulkan promjenio svoj oblik urušavanjem. Današnji aktivni vulkan ima promjenjivi broj kratera smještenih u tanjurastoj udolini, koja se otvara prema moru strminom - Sciara del Fuoco, koju omeđuju dva stjenovita grebena, sjeveroistočni Filo del Fuoco, i jugoistočni Filo di Baraona. Stromboli je jedan od rijetkih aktivnih vulkana na Zemlji, vrlo promjenjivog ritma, kod kog se mogu promatrati eksplozivne erupcije, više ili manje česte, kod kojih ne manjkaju ni izljevi lave, koja se izljeva preko strmine Sciara del Fuoco, do mora. Stromboli je posljednju erupciju imao 2011.
Dva kilometra sjeveroistočno od otoka leži Strombolicchio, greben ostatak nekadašnjeg originalnog vulkana. thumb|left| Prikaz Strombolija u [[3D animacija|3D animaciji]] thumb|300px|right| [[animacija|Animirani prikaz erupcije Strombolija]] Obale otoka, su osim nekoliko malih plaža, nepristupačne i strme, a klima je izrazito mediteranska.
Historija
U podnožju vulkana su pronađena staništa iz raznih razdoblja, od neolita do grčko - rimskih vremena. Kod Strombolija se može lako pratiti stratigrafska promjena pojedinih kulturnih razdoblja, što omogućuje razlikovanje između neolita, bakarnog i brončanog doba.
Privreda i transport
Poljoprivreda i ribarstvo su i danas uz rastući turizam glavne privredne aktivnosti, od kojih živi većina otočana. Glavni proizvodi Strombolija su maslinovo ulje, vino (malvazija) i kapare.
Ranburne, Alabama
Ranburne je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 409 stanovnika.
Seefeld (Oberbayern)
Zefeld je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 14 opštinskih središta okruga Štarnberg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.073 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9188132.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Štarnberg Zefeld se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Štarnberg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 570 metara. Površina opštine iznosi 34,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.073 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 203 stanovnika/km².
Natrijum diuranat
Natrijum diuranat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 348,006 Da.
Katherine Heigl
Katherine Marie Heigl (24.11. 1978.-) je američka Emmyjem nagrađena glumica najpoznatija po ulogama u TV-serijama i filmovima kao što su Roswell, Grey's Anatomy, Knocked Up and 27 Dresses.
Vandiver, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 71, što je 12 (-14,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Giuliano Teatino, Chieti
Giuliano Teatino je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 908 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 238 m.
Amfetaminske mešane soli (lek)
Amfetaminske mešane soli (lek) je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 135,206 Da.
Allemans (Dordonja)
Alman je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Periže.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 540 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,75 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 116 metara (maksimalnoj 167 m, a minimalnoj 47 m).
Gwisil Boksin
Gwisil Boksin (? - 663) je bio korejski vojskovođa, najpoznatiji po tome što je vodio neuspjeli ustanak sa ciljem obnove države Baekje, jednog od Tri kraljevstva Koreje.
Boskin je bio pripadnik klana Gwisil ili Kwisil (鬼室; japanski: Kishitsu), odnosno daleki rođak Uije, posljednjeg kralja Baekjea. Državu Baekje su godine 660. okupirale trupe kineske dinastije Tang zajedno sa njihovim saveznicima iz korejske države Silla. Boksin je, međutim, organizirao otpor osvajačima kraj današnjeg Yesan, a ustanicima se priključio i budistički redovnik po imenu Dochim. Ustanici su poslali izaslanstvo u Japan, gdje je na tamošnjem carskom dvoru živio Buyeo Pung, princ Baekjea. Oni su uspjeli nagovoriti cara Tenjija da im u pomoć pošalje ekspedicioni korpus na čelu sa Abe no Hirafuom kako bi obnovio državu Baekje i Buyeo Punga postavio za kralja.
Njegov sin Gwisil Jipsa je emigrirao u Japan, gdje je bio poznat kao Kishitsu Shushi.
Togata
Togata (lat. fabula togata = "drama u togi") naziv je za komediju u rimskoj književnosti koja se razvila tokom 2. veka st. e. i u kojoj su se obrađivale teme iz italskog života.
Emerson, New Jersey
Emerson je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Togata
Glumci koji su glumili u komedijama iz rimskog i italskog života bili su na sceni odeveni u togu (toga), nacionalnu odeću Rimljana, pa je i sama drama nazvana togata. Radnja ovih drama obično je smeštena u neki mali italski grad, i to pred radionicama (tabernae) italskih zanatlija, pa je drugo ime ovih drama "tabernarija" (fabula tabernaria = "dućandžijska drama"). Togata se u mnogome nadovezuje na palijatu, ali je prenošenje mesta radnje na italsko tlo prouzrokovalo i promenu tipičnih likova i predmeta radnje. Rimski mentalitet nije dopuštao da se kao pobednik radnje prikazuje lukavi rob koji je prevario svoga gospodara, zbog čega je iz togate uklonjen jedan od najčešćih predmeta nove grčke komedije i rimske palijate. Osim toga, promene radnje prouzrokovane su i slobodnijim položajem žena u rimskom društvu u odnosu na grčko: neki naslovi ("Pastorka", "Zaove", "Tetke", "Kćerka rođena nakon očeve smrti", "Pravnica" itd.) i fragmenti ukazuju na to da su ženski likovi igrali važnu ulogu u togati, i to većinom ne hetere nego slobodne građanke italskih gradića sa svojim svakodnevnim problemima. Ljubav je tako preneta u sferu slobodnih građana. Socijalna nejednakost zaljubljenih, brakovi sklopljeni protiv volje roditelja i ostali porodični sukobi predstavljaju uobičajene predmete "komedije toge", koja se nalazi na tragu Terencijeve sentimentalne komedije. Prema Senekinoj oceni, togate su "ozbiljne i nalaze se na sredini između komedije i tragedije".
Emerson, New Jersey
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.401, što je 204 (2,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Togata
Od togata nam se nije sačuvalo ništa osim neznatnih fragmenata i nekih naslova. Verovatno je još Nevije učinio prve korake ka stvaranju takve rimske komedije, ali nema dokaza za tvrdnju da je on i njen tvorac. Verovatnije je da togata nastaje tek kada palijata počinje da gubi svoju raniju popularnost. Vreme procvata togate je razdoblje Tiberija i Gaja Grakha i Kornelija Sule (kraj 2. i početak 1. veka stare ere). Glavni pisci togata bili su Lucije Afranije, Tit Kvinkcije Ata i Titinije, svi iz 2. veka pne.
U 1. veku nove ere Mecenatov oslobođenik Gaj Meliso stvorio je tzv. trabeatu kao pokušaj da se obnovi togata, ali u tome nije imao sledbenika u rimskoj književnosti.
Ajmalin
Ajmalin je alkaloid iz klase Ia antiaritmičkih agenasa. On se često koristi za tretman ST elevacija kod pacijenata sa Brugada sindromom.
Ovo jedinjenje je originalno izolovano 1931. iz korena biljke Rauwolfia serpentina. Ime je dobilo po Hakim Ajmal Kanu, čuvenom lekaru iz oblasti Unani medicine u Južnoj Aziji.
Amfetaminil
Amfetaminil je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 250,338 Da.
San Clemente
San Clemente je otok u Venecijanskoj laguni koji leži između Giudecce i Lida. Ima površinu od 6,74 hektara, od čega je 1,34 ha izgrađeno.
Historija
thumb|left|180px|crkva San Clemente na otoku Najraniji zapisi o otoku su iz 1131. kada je stanoviti Pietro Gattilesso osnovao crkvu s hospicijem za hodočasnike u Svetu zemlju, a koja je 1165. predana Augustincima koji su tu osnovali samostan. Nakon toga samostan je prelazio u ruke raznih redova sve dok se u njemu nisu od 1645. ustalili Kamaldolijanci i uz pomoć mletačkih patricija uredili samostan. Nakon što je Venecija podpala pod Austriju, samostan je 1880. pretvoren u "Središnji azil za žene Veneta" koji je radio sve do 1992. godine. Nakon zatvaranja azil je pretvoren u luksuzni hotel San Clemente Palace Hotel & Resort od 5 zvjezdica, koji može ugostiti do 400 gostiju u 200 soba i apartmana s pogledom na lagunu i park.
Bitka kod Baekganga
Bitka kod Baekganga ili Bitka kod Baekgang-gua, u Japanu poznata i kao Bitka kod Hakusukinoea (白村江の戦い Hakusuki-no-e no Tatakai ili Hakusonkō no Tatakai) je pomorska bitka koja se u ljeto 663. odigrala između Baekje ustanika i njihovih Yamato (japanskih) saveznika na jednoj, te carske Kine pod dinastijom Tang i njihovih saveznika iz korejske države Silla na drugoj strani. Poprište je bio donji tok rijeke Gum u današnjoj provinciji Jeollabuk-do u Koreji. Kineska flota, iako brojčano inferiorna, iskoristila je bolji taktički položaj i neiskustvo japanskih posada da neprijatelju nanese odlučan poraz. Njime su okončani svi planovi da se država Baekje, okupirana od strane Kineza i Sille 660. godine, obnovi. Predstavljala je najveći vojni poraz Japana na stranom tlu sve do 20. vijeka.
OK
Termin OK ima više značenja.
Ray, Alabama
Ray je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 443 stanovnika.
George Loane Tucker
George Loane Tucker (12. jun 1880 - 20. jun 1921) bio je američki filmski režiser i scenarist iz doba nijemog filma. Karijeru je otpočeo 1911. i tokom nje snimio 64 naslova. Među njima se ističe Traffic in Souls, drama posvećena trgovini bijelim robljem koja je bila komercijalno najuspješniji američki film 1913. godine, te The Miracle Man iz 1919. godine, koji je Lona Chaneya učinio jednim od najpoznatijih hollywoodskih glumaca svog vremena. Bio je oženjen za glumicu Elisabeth Risdon.
Pruneto, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Princeza Yamanobe
Princeza Yamanobe (山辺皇女) (? - 25. oktobar 686 ) bila je japanska princeza iz doba Asuka perioda. Bila je kćer cara Tenjia i Gospe Hitachi, kćeri Soga no Akaea. Bila je oženjena za popularnog princa Otsua.
Kada je princ Ōtsu godine 686. izvršio samoubistvo nakon lažnih optužbi za izdaju, Princeza Yamanobe je izbezumljena tugom istrčala iz palače i izvršila samoubistvo. Historijski izvori da je narod bio duboko ganut tim prizorom.
Arginin
Arginin (Arg, R) (2-amino-5-gvanidinovalerijanska kiselina) uvjetno esencijalna aminokiselina (ljudski organizam je može sintetitizirati ovisno o stupnju razvoja i zdravstvenom statusu pojedinca). Arginin je prvi izolirao švicarski kemičar Ernst Schulze, 1886.g.
Arginin nalazimo u mnogim prehrambenim namirnicama: čokolada, meso (svinjetina, teletina, divljač, morska hrana, perad), mliječni proizvodi i sjemenke (suncokret, sezam, bundeva).
Arginin ima važnu ulogu u diobi stanica, cijeljenju rana, izlučivanju amonijaka iz tijela, otpuštanju hormona i imunološku ulogu.
Peabody, Kansas
Pibodi je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.210, što je 174 (-12,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cove, Arkansas
Kouv je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 382, što je 1 (-0,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Stankovići (Orebić)
Stankovići su naselje na poluotoku Pelješac u općini Orebić, Dubrovačko-neretvanska županija.
Zemljopisno položaj
Naselje se nalazi uz regionalnu Pelješku cestu Ston - Orebić, neposredno prije i istočno od Orebića. Do sela se stiže odvojkom ceste.
Stanovništvo
Prema popisu stanovnika iz 2001. godine u Stankovićima obitava 201 stanovnik.
Znamenitosti
Istočno od Stankovića se nalazi srednjovjekovna crkvica sv. Jurja s mjesnim grobljem.
Gospodarstvo
Gospodarstvo ovog naselja se zasniva na turizmu.
Seinsheim
Zajnshajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Kicingen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.056 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9675167.
Gaj Lucilije
Gaj Lucilije (lat. Gaius Lucilius, rođen oko 180. godine st. e. u kampanskom gradu Suessa Aurunca, umro 103. st. e.) bio je rimski književnik, prvi rimski pisac satira, od kojih su nam se sačuvali samo fragmenti.
Lucilije je poreklom bio iz plemenite i bogate porodice. Uglavnom je živeo u gradu Rimu, gde je pripadao književnom krugu Scipiona Emilijana i Gaja Lelija. Napisao je trideset knjiga Satira (Saturae) u različitim metrima. Lucilije je u jeziku i formi dosta nepažljiv, možda i zato što je pisao veoma brzo (Horacije kaže da bi često za samo jedan sat izdiktirao po dvesta stihova, i to stojeći na jednoj nozi). Ipak, izvori nam kazuju da je bio pametan, duhovit, obrazovan kao pisac, hrabar kao kritičar i ubrzo postao veoma popularan kao satiričar. Lucilije izbegava visoki stil i uglavnom je blizak svakodnevnom govoru obrazovanih Rimljana.
Najveća mu je zasluga verovatno to što je sa svojim satirama stvorio posebnu književnu vrstu, na kojoj su rimski književnici radili samostalno i ne oslanjajući se na grčke uzore (Satura quidem tota nostra est = "Satira je zaista u celosti naša", kaže Kvintilijan, X, 1). Do Lucilija satira je označavala samo zbirku pesama različitog sadržaja i pisanih u različitim metrima, a Lucilije joj prvi daje skoptičku, "satiričnu" dimenziju, koja je posle ostala vezana za satiru za sva vremena.
Od 30 knjiga njegovih satira sačuvano je oko 1,300 redova, ali su ti fragmenti vrlo neznatni i samo retko povezani u celinu, pa se tek u nekoliko slučajeva može stvoriti više ili manje verovatna predstava o celini. Lucilije se služi isključivo metričkim oblikom: počeo je s jampsko-trohejskim metrima uobičajenim u jambografiji i komediji, ali se zatim definitivno odlučio za heksametar, koji će otada ostati uobičajeni metar rimske satire.
Među temama o kojima je Lucilije pisao jesu događaji iz vlastitog života i života njegovih prijatelja, putovanja, književna pitanja, moralne teme iz javnog i privatnog života, kao i pitanja popularne filozofije. Neke satire sadržavale su otvorenu kritiku nekih rimskih književnika i državnika. Pesnik ne teži za apstraktnom obradom tema, već prikazuje pojedince, svoje savremenike, pod njihovim stvarnim imenima. U usmerenosti ka kritici pojedinaca i njihovih postupaka videli su antički kritičari glavnu Lucilijevu karakteristiku, pa su ga zbog toga poredili s piscima "stare atičke komedije".
Iz jednog fragmenta otkrivamo da je u jednoj od satira Lucilije dao neku vrstu svog književnog programa: u dijalogu s nekim sagovornikom, koji mu predlaže da se prihvati pisanja istorijskog epa, Lucilije odbija taj predlog jer ta tema ne odgovara njegovim ličnim sklonostima i jer on želi da piše "od srca". Suprotstavljanje epa drugim književnim oblicima nalazimo kao motiv već u helenističkoj književnosti, a među rimskim pesnicima posebno ga je podrobno koristio Propercije.
Veliko mesto u Lucilijevim satirama zauzimale su moralne teme: on piše o istinskom i lažnom prijateljstvu, o koristoljublju i uzdržanosti, o zadovoljstvu i zavisti, o raskoši, prevarama, licemerju i vrlini, o podmitljivosti, o grekomaniji, obrađujući sve ove teme kroz anegdotske priče o postupcima pojedinih ličnosti. Antički su kritičari govorili da su najveću oštrinu postizale one satire u kojima se Lucilije bavio političkim temama. Jedna takva satira slikala je "veće bogova" i parodirala je scenu iz Enijevih "Anala": bogovi su se okupili da rasprave o tome ima li još spasa rimskoj državi, pri čemu je skup sasvim modelovan prema tipičnoj sednici rimskog senata. Skupom bogova predsedava Jupiter, o čijem uvodnom izlaganju raspravljaju redom druga prisutna božanstva, ali su svi u neprilici: rimsko je društvo zahvaćeno mnogim porocima – koristoljubljem, razneženošću, žudnjom za raskoši, pa se sednica pretvara i prepirku među bogovima. Najzad, izlaz iz situacije pokazuje Romul, koji predlaže da se, radi spasa Rima, pogubi Lentul Lup, prvak rimskog senata (princeps senatus), drznik, proždrljivac i rasipnik. Ta je satira bila napisana nedugo nakon smrti Lupa (oko 123. st. e.), političkog protivnika Scipionove grupacije.
Na Lucilija su se ugledali kasniji satiričari, posebno Horacije, čija je satira o putu u Brundizij (Sat. I, 5) bila napisana po uzoru na jednu Lucilijevu satiru u kojoj se s puno humorističkih slika opisuje pesnikovo putovanje na Siciliju. Lucilije je ostao mnogo čitan sve do kraja Rimskog carstva.
Demange-aux-Eaux
Demanž oks O je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Komersi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 543 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,86 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 285 metara (maksimalnoj 396 m, a minimalnoj 267 m).
Leucin
Leucin (Leu, L) je esencijalna (ljudsko tijelo je ne može sintetizirati) aminokiselina. Leucin je izomer je izoleucina, sa hemijskom formulom: (CH3)2CHCH2CHNH2COOH, i sistemskim imenom 2-amino-4-metil-pentatonska kiselina. Leucin se klasifikuje kao hidrofobna aminokiselina zbog njenog alifatičnog izobutilnog bočnog lanca. Ona je gradivni blok proteina, koji je kodiran sa šest kodona (UUA, UUG, CUU, CUC, CUA, and CUG). Ona je glavna komponenta feritina, astacina i drugih posrednih proteina.
Leucin je prisutan u mnogim prehrambenim namirnicama kao što su: mliječni proizvodi, teletina, svinjetina, piletina i lisnato povrće.
Fateh Ali-šah Kadžar
Fateh Ali-šah Kadžar (perz. فتحعلی‌شاه; Damgan, 5. 9. 1772. – Isfahan, 23. 10. 1834.), šah Irana i drugi vladar iz kadžarske dinastije.
Rođen je u Damganu na sjeveru Irana kao sin Husein Koli-hana, brata Muhamed-hana Kadžara kojeg je Fateh Ali-šah naslijedio na mjestu šaha. Godine 1804. pokrenuo je rat protiv Ruskog Carstva u cilju da pripoji bivšu pokrajinu Gruziju, no unatoč početnim vojnim uspjesima Rusi u konačnici uspjevaju zadržati teritorij. Prema uzoru na Firdusijevu Šahnamu, Fateh Ali-šah dao je sastaviti vlastitu zbirku o navedenim ratovima poznatu kao Šahanšahaname. Krajem 18. vijeka poklonjeno mu je treće izdanje Britannice koju je u cijelosti pomno proučio i na temelju toga dodao svojoj tituli nastavak „...i najveći poznavatelj Britannice”. Fateh Ali-šah umire 1834. godine, a s obzirom da mu je godinu ranije umro sin Abas Mirza, prijestolje je pripalo njegovom unuku Muhamed-šahu. Sahranjen je u gradu Komu, oko 150 južno od Teherana.
Daniel Frohman
Daniel Frohman (22. august 1851 - 26. decembar 1940) bio je američki kazališni producent, poznat i kao jedan od prvih filmskih producenata.
Rodio se u jevrejskoj porodici kao najstariji od braće Frohman - mlađa braća su bili Gustave i Charles Frohman. Kao mladić je dobio posao službenika u novinama New York Tribune te je 25. novembra 1869. bio pristutan u prostorijama lista svjedočio incidentu prilikom koje je ljubomorni muž ustrijelio poznatog novinara Alberta D. Richardsona, a kasnije svjedočio na suđenju za ubistvo. Frohman se kasnije udružio s braćom, s kojima je prvo radio u nekoliko njujoršklh kazališta, a kasnije postao njihov menadžer. Smatra se zaslužnim za početak, odnosno razvoj karijere nekih od najvećih kazališnih glumaca svog vremena, kao što je Richard Mansfield. Godine 1912. je zajedno sa svojim prijateljem Adolphom Zukorom osnovao poduzeće Famous Players Film Company, a od koje potiče današnji Paramount Pictures.
Glikozil
Primeri
U celulozi, glikozilne grupe povezuju 1,4-beta-D-glukozilne jedinice čime se formiraju (1,4-beta-D-glukozil)n lanci. Ribitil u 6,7-dimetil-8-ribitilumazinu je još jedan primer glikozila.
Drugi supstituenti
300px|right|thumb|β-D-glukopiranoz-3-O-il grupa koja se dobija uklanjanjem vodonika sa C3 hidroksila β-D-glukopiranoze Umesto hemiacetalne hidroksilne grupe, atom vodonika se može ukloniti kao supstituent. Na primer, vodonik sa hidroksila na C3 atomu glukoze. Takav supstituent se naziva D-glukopiranoz-3-O-il. On je na primer prisutan u leku Mifamurtid.
Manije Valerije Maksim Korvin Mesala
Manije Valerije Maksim Korvin Mesala (Manius Valerius Maximus Corvinus Messalla) bio je rimski vojskovođa i političar koji je živio i djelovao u doba prvog punskog rata. Izabran za konzula godine 263. pne. Te je godine zajedno s kolegom Manijem Otacilijem Krasom poduzeo veliki pohod na Siciliju kako bi razbio sirakuško-kartaginsku opsadu. Pohod je doživio veliki uspjeh - ne samo da je razbijena opsada Mesane, nego je čak 60 sicilijanskih gradova priznalo rimsku vlast. Zbog toga je sirakuški tiranin Hijeron sklopio s Rimljanima mir, odnosno savez koji će potrajati do kraja njegovog života i koristiti objema gradovima. Za svoje je dostignuće Manije Valerije nagrađen trijumfom De Paeneis et Rege Siculorum Hierone.
Pobjeda kod Mesane mu je dala cognomen Mesala (Messalla), koji će u njegovoj porodici ostati sljedećih 800 godina. Kako bi dodatno obilježio svoju pobjedu, dao ju je oslikati na zidu Curije Hostilije, a što je prvi primjer historijske freske u Rimu.
Zelena čistka
right|300px|thumb|Volonteri [[Mirovna grupa Oaza|Mirovne grupe Oaza iz Belog Manastira u "Zelenoj čistki" 2013. godine]] Zelena čistka - jedan dan za čistiji okoliš hrvatska je akcija čišćenja divljih odlagališta otpada. Dio je međunarodne akcije "Let's Do It! World".
Počeci
Ideja za taj projekt izrasla je iz estonske građanske inicijative "Let’s do it!" (Učinimo to!) koja je 3. V. 2008. okupila 50.000 volontera, koji su u cijeloj zemlji uklonili 10.000 tona otpada u samo 5 sati. Sljedeće godine akcija se uspješno proširila i na Litvu i Latviju. Godine 2010. uključili su se i Portugal, Slovenija i Ukrajina. U Sloveniji je te godine sudjelovalo čak 270.000 ljudi (13% stanovnika Slovenije!). Godine 2011. sudjelovalo je 16 država, 13 iz Evrope te Indija, Brazil i Kambodža, a 2012. sudjelovalo je već 70 država, među kojima prvi put i Hrvatska.
2012.
U Hrvatskoj je akcija nazvana Zelena čistka - jedan dan za čistiji okoliš. Prva se dogodila 21. IV. 2012. u organizaciji Udruge Žmergo iz Opatije i uz podršku Ureda tadašnjeg predsjednika RH dr. Ive Josipovića te brojnih drugih institucija i prijatelja akcije. To je dotada bila najveća ekološka volonterska akcija u Hrvatskoj. U prvu Zelenu čistku bile su uključene sve hrvatske županije te više od 60 gradova i općina, a sudjelovalo je više od 30.000 volontera.
2013.
Druga po redu Zelena čistka održana je u subotu, 20. IV. 2013. godine, i trajala je pet sati. U njoj su sudjelovala 193 grada i općine s 49.696 građana. U akciji je očišćeno 3.918 tona otpada iz okoliša.
Među hiljadama volontera bilo je i mnogo javnih osoba, uključujući tadašnjeg predsjednika Republike Hrvatske Ivu Josipović, premijera Zorana Milanovića te ministre Mihaela Zmajlovića, Miranda Mrsića, Predraga Matića i Rajka Ostojića.
U nekim mjestima (npr. u Belom Manastiru), zbog organizacijskih razloga, akcija je održana neki drugi dan.
2014.
Treća akcija Zelena čistka provedena je 26. IV. 2014. godine, s preko 52.000 volontera, kad je skupljeno 4.800 tona otpada.
2015.
Četvrta akcija Zelena čistka provedena je u subotu, 18. IV. 2015. godine, s preko 52.500 volontera, kad je skupljeno 6.000 tona otpada.
Friedrich I Barbarossa
Friedrich I., zvan Barbarossa (* oko 1122. u Waiblingenu ili u Weingarten u (Altdorfu) kod Ravensburga; † 10. jun 1190. na rijeci Saleph, u današnoj Turskoj) iz dinastije Hohenstaufen, od 1147. kao Friedrich III. švapski vojvoda, rimsko-njemački kralj od 1152, rimsko-njemački car 1155. - 1190. Nadimak Barbarossa (barba „brada“, rossa „crven/crvenkast“) dobio je u Italiji zbog crvenkaste brade. Jedan je od najpoznatijih srednjovjekovnih vladara.
Rođenje
Ne zna točno kad je rođen Friedrich, jedini izvor o tome kaže da je njegova majka Judita iz kuće Welfa rodila svoje „prvo dijete“ u dvorcu kod Altdorfa, danas Weingarten. Budući da je tada bilo uobičajeno, da majke djecu donose na svijet u svome zavičaju, posve je izvjesno da je Friedrich rođen u zavičaju svoje majke. Doduše nije sigurno da je njezino prvo dijete baš bio Friedrich, jer je tada smrtnost novorođenčadi bila vrlo velika.
Švapski vojvoda
Kao sin staufovsko - švapskog vojvode Friedricha II. Jednookog i Welfkinje Judite, kćeri bavarskog vojvode Henrika Crnog, Friedrich je potjecao od tadašnjih dviju najmoćnijih feudalnih dinastija Svetog Rimskog Carstva, koje su usto i bile u stalnim sukobima. Nakon očeve smrti 1147. Friedrich je postao švapski vojvoda - Friedrich III. Čini se da je nastavio politiku svoga oca, - jačanje moći Dinastije Staufen, dok je njegov stric njemački kralj Konrad III. radio obrnuto - nastojaći povećati kraljevsku moć. U sukobima između Konrada i Welfa, Friedrich se izgleda držao po strani, čak je spriječio jedan kraljev pohod protiv Welfa.
Kralj Konrad III. je u katedrali u Speyeru, 27. decembar 1146. objavio da ide u drugi križarski rat. Ubrzo nakon toga i Friedrich III. je svečano obećao da će mu se priključiti, usprkos činjenice da mu je otac, bio teško bolestan. Njemu je povjerio upravljanje vojvodstvom te zaštitu svoje druge žene i njezine djece. Fridrikov otac umro je u aprilu 1147. te je on samo nekoliko dana kasnije kao novi vojvoda Švapske krenuo u Svetu zemlju. Za vrijeme trajanja drugog križarskog rata Friedrich je kao vjeran saveznik kralja Konrada bio čvrsto na njegovoj strani. U septembru 1148. obojica su, vraćajući se iz križarskoga rata kući, stigli u Carigrad gdje su prezimili. Friedrich se u proljeće 1149. vratio u Švapsku.
Okolnosti izbora rimsko-njemačkog kralja
Nakon iznenadne smrti Konrada III. 15. februara 1152. u Bambergu, Friedrich je već 4. marta 1152. u Frankfurtu na Majni izabran za njemačkoga kralja. Nadbiskup Kölna Arnold II. von Wied ga je 9. marta u Dvorskoj kapeli u Aachenu i okrunio. Takav brz izbor i krunidba može se jedino objasniti činjenicom da je to planirao već Konrad III. prije namjeravanog pohoda na Italiju. To je bio uobičajeni postupak radi osiguranja dinastičkog naslijeđa prije polaska na velika putovanja odnosno u rat odakle se mnogi nisu vratili. Konrad je htio da ga naslijedi osmogodišnji sin Henrik, ali on je umro već 1150. U Friedrichovu korist govorilo je više činjenica: njegovi roditelji bili su iz dvaju suparničkih velikaških obitelji pa je bilo za nadati se da će Friedrich barem djelomično stišati njihove sukobe; također je slovio za mudrog političara i diplomata, odlučnog čovjeka od djela. Sve to doprinijelo je da ga knezovi jednoglasno izaberu.
Sačuvana je obavijest o Friedrichovu izboru za kralja upućena papi Eugenu III iz koje je vidljiv program njegove vladavine: najviši princip bio je ponovna uspostava privilegija crkve i uzvišenosti Carstva (honor imperii i sacrum imperium). Nije to bila nova misao. Nalazimo ju također i u izbornoj diplomi Konrada III. kao i u jednom papinom pismu opomene iz januara 1152.
Prvi potezi novoga kralja
Odmah po dolasku na vlast prva mu je briga bila održanje mira u državi. Uz općeniti zakon o državnom miru pokušao je umiriti i moćne feudalce. Tako je Henriku Lavu vratio Bavarsku, a Burgundiju dao bivšem protivniku vojvodi Berchtoldu IV. iz dinastije Zähringen. Prema Crkvi Friedrich je postupao po starim državnim zakonima kao da Wormski konkordat i ne postoji. Investituru (uvođenje u službu) zadržao je za sebe i biskupske stolice popunjavao po političkoj potrebi. Biskupi opet postaju savjetnici, upravni činovnici, čak i kraljevi vojskovođe.