cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Meteor (TV drama)
Meteor je jugoslovenska crno-bijela TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1969. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog kazališnog komada švicarskog pisca Friedricha Dürrenmatta. Režirao ju je Ivan Hetrich.
La Opinión, Montecristo de Guerrero
La Opinión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Montecristo de Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 867 m.
La Peña, Tamalín
La Peña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamalín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
San Rocco, Treviso
San Rocco je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 543 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Independența, Independența, Galați
Independența je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Independența.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4728 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Bougé-Chambalud
Buže Šambalid je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi Vjen.
Opština Ususău, Arad
Ususău je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 132 m.
El Tepehuaje, Tzitzio
El Tepehuaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1710 m.
Monterotondo, Lucca
Monterotondo je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 467 m.
Faravella, Alessandria
Faravella je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 229 m.
2-Metoksipropen
2-Metoksipropen je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 72,106 Da.
La Barra, San Fernando
La Barra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Fernando.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Hennebont
Anbon je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Morbijan.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 13.624, a gustina naseljenosti je iznosila 734 stanovnika/km².
El Cacao, La Unión de Isidoro Montes de Oca
El Cacao je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 512 m.
Akademik
Akademik (nlat. ← lat. academia ← grč. akadḗmeia, prema Akademovom gaju) titula je koja se koristi za redovne članove određene akademije znanosti / nauka i umjetnosti. U Hrvatskoj je to Hrvatska akademija znanosti i umjetnosti (HAZU), a u Srbiji Srpska akademija nauka i umetnosti (SANU).
Reference
Vidi još
Vanjske poveznice
Colonia Paso del Molino, Puerto Vallarta
Colonia Paso del Molino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Puerto Vallarta.
Perla Escondida, Playas de Rosarito
Perla Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
Heiligenmoschel
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kajzerslautern Hajligenmošel se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kajzerslautern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 297 metara. Površina opštine iznosi 8,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 695 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 80 stanovnika/km².
Suvenir
Suveniri se danas vezuju uz turizam, i predmeti su koji se kupuju.
Karakteristike i historija
Suvenir može biti praktički sve, od pamučne majice sa natpisom I love NY, do metalne registarske tablice i kojekakvih sitnica; plakata, privjeska za ključeve do flaše vina.
Najstariji suveniri ranog srednjeg vijeka (koji se tad nisu tako zvali) bile su jednostavne relikvije koje bi hodočasnici pokupili sa svetišta koje su posjetili.
Vremenom su im domaćini počeli prodavati kojekakve drvene sitnice i hodočasničke značke, pa su se pojavile male trgovine.
Kad je od 18. vijeka počeo rast turizma, tadašnji malobrojni putnici počeli su kupovati predmete koje bi mogli ponijeti sa sobom. Bogatiji među njima kupovali bi luksuzne predmete i umjetnine. Prvi suveniri koji su se počeli izrađivati i doživjeli masovni odaziv, pojavili su se u 19. vijeku, to su bile gravirane žličice i razglednice.
Danas je industrija suvenira veliki biznis u kom se obrću milijarde dolara.
Niruzzica, Messina
Niruzzica je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 373 m.
Lund, Nevada
Land je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Smrče
Demografija
U naselju Smrče živi 27 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,0 godina (34,2 kod muškaraca i 43,5 kod žena). U naselju ima 8 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,75.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Pernambuco
Pernambuco je država u Brazilu, smještena na sjeveroistoku zemlje. Na sjeveru graniči sa državama Paraíba i Ceará, na zapadu sa državom Piauí, a na jugu sa Bahijom i Alagoasom. Zapadni dio države izlazi na Atlantski ocean. Naziv je dobila po tropskom drvetu koje raste na prostorima ove države.
Historija
Prvi Europljani koji su stigli i kolonizirali prostore današnjeg Pernambuca su bili Portugalci. Portugalski kralj João III, je 1534. godine u Brazilu stvorio nasljedne kapetanije. Pernambuco je bila jedna od ovih kapetanija i dodijeljena je portugalskom plemiću po imenu Duarte Coelho. U Pernambuco, tada poznat po imenu Nova Lusitanija, Duarte Coelho je stigao 1535. godine i osnovao upravu u blizini današnjeg grada Olinda. Poslije nekoliko krvavih borbi sa domorodcima i francuskim kolonizatorima, Duarte osniva grad Olinda, čime je praktično zaživjela portugalska vlast na prostorima njegove kapetanije. Ubrzo za Olindom (prvim glavnim gradom), osniva se i Igarassu, 1537. godine.
Pernambuco je u ovo doba, zajedno sa São Vincenteom bila jedina prosperitetna kapetanija, zahvaljujući plantažama pamuka i šećerne trske. Uz pomoć Nizozemske Istočno Indijske Kompanije, sagrađena su postojenja za preradu šećerne trske, čime je Pernambuco još više napredovao, pa je 1612. godine Pernambuco proizvodio 14 000 tona šećera godišnje, a 1640. godine je samo u Nizozemsku izvezeno 24 000 tone šećera.
1654. godine Portugal osvaja Recife i Olinda opet postaje politički centar. Ipak Recife zadržava status glavne luke i ostaje glavni komercijalni grad u Pernambucu.
19. stoljeće je bilo burno u Pernambucu, kao i u čitavom Brazilu. 1817. godine izbija Pernambucanska revolucija, pokret čiji je cilj bio odvajanje Pernambuca iz Portugalskog imperija i proglašenje Republike Pernambuco. Osnovni razlozi revolucije su bili nezadovoljstvo kolonijalnom administracijom. Republika je proglašena 7. ožujka 1817. godine. Poslije vojne intervencije, 20. svibnja, iste godine, pobunjeni Pernambuco je vraćen u Portugalski imperij. Zastava te Republike Pernambuco je današnja zastava države Pernambuco.
U vrijeme kada su skoro sve brazilske kolonije vodile borbu za oslobođenje od Portugalskog imperija, na teritoriju današnjeg Pernambuca, Paraibe, Rio Grande do Norte i Ceare, 2. lipnja 1824. godine stvorena je Ekvadorska Konfederacija (Confederação do Equador). 29. studenog, iste godine, snage konfederacije su kapitulirale i Ekvadorska Konfederacija je nestala.
1848. godine, kao odgovor na Europske liberalne revolucije koje su se dogodile, Pernambuco je bio poprište kratke liberalne revolucije pod nazivom Praieira revolt.
Geografija
thumb|left|Otočje Fernando de Noronha iz zraka
Teritorij ove države je većinom prekrivena grubom, trnovitom vegetacijom pod nazivom caatinga. Rijeka Sao Francisco je glavni izvor vode za ovo područje. Obalski pojas je plodan i u njemu se nalaze plantaže šećerne trske. Klima je blaga, ali ipak u višim predjelima temperatura u toku zime može pasti i ispod 5 °C, što je za brazilske prilike prilično niska temperatura.
Otočje Fernando de Noronha, u Atlantskom oceanu, 535 km sjeveroistočno od glavnog grada Recifea, je sastavni dio države od 1988. godine.
Važniji gradovi
Pogledajte također:
Stanovništvo
Indijanska plemena: Abaré, Dzubukua, Fulnio (Fulnió, Fulni-ô, Fulniô, Yatê, Carnijó, Karnijó), Garañun, Huamói (Atikum), Ichú (Exú), Kaeté (Caeté), Kambiwá, Kapinawá, Karipó, Kuéskue, Pankararé, Pankararu, Pimenteiras, Pipipan, Potiguar, Prajé (Pragé), Proká, Tamankin, Tobajara, Truká, Tupinambá, Tuxá, Viatan, Vouê, Xokó, Xukuru, Xukuru Kariri.
Ivești, Ivești, Galați
Ivești je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Ivești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 9671 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
.nkee'us
.nkee'us (.s.nkeie'usox, Sinkiuse vlastiti).- jedna od lokalnih bandi Sinkiuse Indijanaca porodice Salishan koja je prema Teitu (1930) živjela u dolini rijeke Umatilla, a kulturno su pripadali području Platoa (ribari i kopači korijenja). Danas žive na rezervatu Colville.
Massanutten, Virginia
Masanaten je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.291, što je 346 (17,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Zakonodavno vijeće (Novi Zeland)
Zakonodavno vijeće Novog Zelanda (engleski: New Zealand Legislative Council) je od 1841. godine bilo prvo zakonodavno tijelo na Novom Zelandu, a od 1853. godine gornji dom novozelandskog parlamenta.
Zakonodavno vijeće je u periodu od 1841. do 1853. imalo ovlasti izdavanja ordonansi, a sastojalo se od guvernera, kolonijalnog tajnika i kolonijalnog blagajnika. Od 1853. godine, kada je redefinirano kao gornji dom, Zakonodavno vijeće je imalo nadzornu funkciju, odnosno ovlasti ocjenjivati i mijenjati zakone koje izglasa Predstavnički dom. Vijećnici su, za razliku od predstavnika, bili imenovani na doživotne mandate, isprva od strane generalnog guvernera, a kasnije od strane premijera. Broj članova nije bio fiksno uređen, ali je bilo uputno da ih bude više od 10, ali ne više od 15.
Polovicom XX. vijeka, Zakonodavno vijeće se smatralo neefikasnim i politički nevažnim, što je 1951. godine dovelo do njegova potpunog ukidanja. Iako su se kasnije javili pokušaji obnove Zakonodavnog vijeća ili nekog drugog oblika gornjeg doma, Novi Zeland danas, još uvijek, ima jednodomni parlament.
Ludriano, Brescia
Ludriano je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1154 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
Pretorijanska prefektura Afrika
Pretorijanska prefektura Afrika (praefectura praetorio Africae) bila je jedna od najvećih upravnih jedinica Istočnog Rimskog Carstva, uspostavljena nakon osvajanja sjeverozapadne Afrike od Vandala pod carem Justinijanom I. Postojala je do kraja 580-ih, kada je reorganizirana u Egzarhat Afrika.
Cronache di poveri amanti (film)
Cronache di poveri amanti je italijanski crno-bijeli film snimljen 1954. u režiji Carla Lizzanija. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Vasca Pratolinija. Radnja se događa 1925. godine u sirotinjskog četvrti Firence i pokazuje kako su njeni žitelji podijeljeni na pristaše i protivnike tada vladajućeg fašističkog režima. Iako je Cronache di poveri amanti dobio Međunarodnu nagradu na Kanskom festivalu, tadašnja italijanska demokršćanska vlada mu je odbila dati izvoznu dozvolu, a što se tumači komunističkom afilijacijom njegovih tvoraca.
Villahermosa, Montecristo de Guerrero
Villahermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Montecristo de Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1251 m.
Sudite me
Sudite me je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1978. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene pripovjetke Augusta Cesarca iz 1922. godine. Režirao ju je Režirao ga je Ivan Hetrich, a scenarij je napisao Nedjeljko Fabrio. Protagonist, koga tumači Amir Bukvić, je siromašni veteran Prvog svjetskog rata koji dolazi u iskušenje da sudjeluje u zločinu.
Uloge
Ostale uloge ▼
Ultrazvučna kontrola
mini|desno|300px|Ultrazvučna kontrola na [[vratilo|vratilu pokazuje pukotinu u području žlijebljenog spoja.]] mini|desno|400px|Ultrazvučna kontrola lopatica [[Mlazni motor|mlaznog motora V2500 IAE:
Korak 1: Ultrazvučna glava ispituje korjen lopatica, koji se vidi boroskopom (vizualna kontrola).
Korak 2: Prikaz ultrazvučnog signal na zaslonu.
Korak 3: Vrh krivulje koji prolazi crvenu liniju pokazuje završetak materijala, dok vrh krivulje na lijevoj strani pokazuje pukotinu u lopatici. ]] mini|desno|300px|[[Šišmiši koriste ultrazvuk za kretanje po mraku.]] mini|desno|300px|[[Piezoelektrični efekt je pojava stvaranja električnog naboja (a time i električnog napona) na površini posebno odrezanog kristala (čvrsti dielektrik - izolator), koji je elastično deformiran vanjskom silom.]] mini|desno|300px|Ultrazvučna kontrola [[zavarivanje|zavara. Gore: ultrazvučna glava stvara snop zraka pod nekim kutom. Dolje: greška u zavaru se pokazuje na zaslonu ultrazvučnog instrumenta.]] mini|desno|300px|Za ispitivanje tankih limova i grešaka blizu površine, te neravnina zadnje stijenke, koriste se ultrazvučne glave s dva vibratora: jedan šalje ultrazvučne valove, a drugi ih istovremeno prima. To su SE vibratori. mini|desno|300px|Ručno postavljanje SE vibratora.
Ultrazvučna kontrola kvalitete (kratica: UK) materijala zasniva se na svojstvu ultrazvuka da se širi kroz homogene materijale i da se odbija na granici materijala različitih akustičkih osobina (otpornosti), odnosno od nehomogenosti (grešaka) u materijalu. Od izvora ultrazvuka šire se ultrazvučni valovi kroz materijal koji se kontrolira. Ako u materijalu postoji greška, iza nje će, ovisno o vrsti greške, ultrazvučni valovi oslabiti ili se neće pojaviti (odbiju se od greške).
Ultrazvuk je vrsta mehaničkih valova frekvencije 20 KHz do 10 GHz, a kod ispitivanja materijala najčešće se koriste frekvencije od 0,5 MHz do 10 MHz. Iako postoje različite tehnike ultrazvučnog ispitivanja, obično se u praksi koristi metoda impuls - odjek i metoda prozvučavanja, pri čemu se koriste ravne i/ili kutne ultrazvučne glave. Iako je ultrazvučna metoda posebno prikladna za otkrivanje grešaka tipa pukotina (ravninske ili planarne greške), ovom je metodom moguće detektirati i druge greške (uključke troske, plinske mjehuriće, mjehuriće u nizu).
Prednosti ove metode su: područje debljina ispitivanog predmeta je neograničeno, dovoljan je pristup predmetu kontrole samo s jedne strane, provođenje kontrole je bezopasno i ne zahtijeva zaštitna sredstva, osjetljivost metode je visoka, a pronalaženje pogrešaka jednostavno, metoda je relativno neosjetljiva na uvjete okoline (temperatura, vlaga).
Osnove ispitivanja ultrazvukom
Ultrazvuk je zvuk s višim frekvencijama nego čujni zvuk. Kod čujnog zvuka broj titraja je ispod 16 000 titraja u sekundi, odnosno 16 kHz. To je granica između zvuka i ultrazvuka. Pod ultrazvukom se podrazumijeva mehaničko titranje s frekvencijom višom nego što je može čuti ljudsko uho. Zvučni valovi se šire pravocrtno i natraške (reflektiraju). U čujnom području se razlikuju titraji sinusnog tipa, a to su tonovi, i oni koji nisu sinusnog tipa, a to su šumovi.
Materija je sastavljena od mnogo malih čestica koje su međusobno povezane silama (zamišljamo ih kao opruge), tako da se mogu gibati u svim pravcima oko prvobitnog položaja. Pomakne li se iz ravnoteže jedan od tih djelića materije, on se počinje gibati i predaje energiju susjednim djelićima. Energija se u materiji prenosi preko pojedinih čestica te materije. Broj titraja čestica materije u određenom vremenu govori da li se radi o čujnom ili o nečujnom zvuku. U prirodi postoje dva osnovna oblika valova: elektromagnetski val i zvučni (elastični) val. Osnovna razlika među njima je ta što za širenje elektromagnetskih valova nisu potrebne molekule (mediji), dok je za širenje zvučnih valova medij potreban. Čovjek čuje zvučne valove niskih frekvencija od 16 do 16 000 titraja u sekundi (Hz). To je područje čujnog zvuka. Ispod i ispod (infrazvuk) ovog područja postoje titraji koji podliježu istim fizikalnim zakonima kao i čujni zvuk.
Ultrazvuk
Ultrazvuk počinje na gornjoj granici čujnog zvuka, iznad 16 kHz do 1010 Hz. Iznad 1010 Hz su titraji koji odgovaraju toplinskom titraju molekula u čvrstom tijelu. Elastični valovi su u svim područjima jednaki i razlika je u tome da li su čujni ili ne.
Ukoliko se u elastičnoj sredini nalazi izvor titranja, ta se titranja prenose na susjedne čestice na određeni način i u određenom pravcu. Ti mehanički valovi mogu biti longitudinalni i transverzalni. Longitudinalni valovi nastaju ako se pokrenu čestice s površine, a pravac kretanja je okomit na površinu. Brzina longitudinalnih valova je konstantna za neki materijal i iznosi: 5 900 m/s za čelik, 1 480 m/s za vodu, 330 m/s za zrak i 6 300 m/s za aluminij.
Transverzalni val nastaje ako se čestice s površine iz ravnotežnog položaja pokrenu u smjeru površine. Brzina transverzalnog vala je 3 230 m/s za čelik, 0 m/s za vodu, 0 m/s za zrak i 3 130 m/s za aluminij. Valovi se kroz transverzalni medij gibaju u konstantnim razmacima, odnosno konstantnom duljinom transverzalnog vala. Kod longitudinalnih valova čestice titraju u pravcu širenja vala, a kod transverzalnih valova čestice titraju okomito na smjer širenja vala.
Nastajanje zvučnog vala
Kod ultrazvučne kontrole metalnih materijala obično se koristi piezoelektrični efekt, dok se za dobivanje niskih frekvencija koristi magnetostricijski efekt. Piezoelektrični efekt nastaje kada se pločica kvarca sabije ili izduži nekom silom u određenom smjeru na njenu kristalografsku os, i tada se ona polarizira, to jest na površini kvarcne pločice stvorit će se električni naboj. Predznak električnog naboja ovisi o pravcu deformacije, a veličina od upotrebljene sile. Obrnuta pojava se javlja kada pod djelovanjem istosmjernog električnog polja kvarcna pločica promijeni svoju veličinu (duljinu i širinu). Ako se umjesto istosmjerne struje primijeni izmjenična struja, kvarcna pločica će titrati (vibrirati) u ritmu frekvencije izmjeničnog polja. Ova je pojava otkrivena 1899.
Odbijanje i prelamanje ultrazvuka na granici dva medija
Na granici dva medija dolazi do odbijanja i prelamanja ultrazvučnog impulsa. Treba razlikovati dva slučaja jer ultrazvučni valovi u ispitivani materijal mogu dolaziti okomito ili pod određenim kutom (koso). Pri okomitom ulazu ultrazvučnog snopa u ispitivani materijal, na granici dva medija dolazi do djelomičnog odbijanja ultrazvučnih valova. Ukoliko ultrazvučni val naiđe na neku grešku u materijalu (defekt), on ne prolazi kroz tu prepreku nego se odbija od nje. U slučaju da su te greške u materijalu manje, dio ultrazvučnog vala će proći, a dio će se odbiti natrag.
Ako ultrazvučni snop u ispitivani materijal ulazi pod nekim kutom (koso), na granici dva medija dolazi do pretvorbe (transformacije) vala. Pri tome nastaje više mogućnosti: oba vala mogu se odbiti, jedan se odbija a drugi prelama, te oba se prelamaju. U točki ulaza zvučnog snopa u ispitivani materijal nastaku i longitudinalni i transverzalni val, koji se iz te točke šire neovisno jedan od drugoga. Kako će se valovi odbiti, ovisi o upadnom kutu primarnog snopa, kao i o svojstvima medija na granici gdje se spajaju. Mijenjanjem ulaznog kuta može se postići da se longitudinalna komponenta u potpunosti ukloni i u materijalu se širi samo transverzalni val. To je praktično iskorišteno za izradu kutnog vibratora. Između ultrazvučnog vibratora i ispitivanog materijala postavlja se klin od elastičnog materijala pod određenim kutom. Tako se longitudinalni val odbija natrag u vibrator, a transverzalni val prodire u materijal pod određenim kutom. Ispitivanjima je utvrđeno da pod kutom:
Geometrija zvučnog polja
Snop ultrazvučnih valova koji se dovode na ispitivani uzorak može biti uzak ili širok. Kod ulaska uskog snopa ultrazvučnih valova u ispitivani uzorak energija se koncentrira u uskom području u dužini koja se naziva bliže područje. Dalje energija divergira (raspršuje) pod nekim kutom i to se područje naziva udaljeno područje.
Metode ultrazvučne kontrole
Ultrazvučna kontrola se zasniva na tri osnovne metode: metoda prozvučavanja, metoda odjeka i metoda rezonancije.
Metoda prozvučavanja
Metoda prozvučavanja zasnovana je na pojavi upijanja (apsorpcije) ultrazvuka u unutrašnjim greškama (nehomogenostima) u materijalu. Ona je slična radiografskoj kontroli. Pomoću jedne ultrazvučne glave, ultrazvučni valovi se usmjeravaju u ispitivani uzorak, a na drugoj strani uzorka, drugom ultrazvučnom glavom se mjeri energija valova. Ako je uzorak homogen (bez greške), signal na prijemniku bit će jednak ulaznom signalu.
Ako se uzorak sastoji od dva različita materijala, onda će dio zvučne energije biti odbijen na granici ovih materijala. U tom slučaju prijemni instrument registrira signal manji od 100% ulaznog signala. Koliko manji ovisi o vrsti materijala, odnosno njegovom zvučnom otporu W. Ova metoda može otkriti samo krupne greške. Naročito je pogodna za otkrivanje slojevitih grešaka u tankim uzorcima, do debljine 50 mm.
Metoda odjeka
Metoda odjeka se zasniva na pojavi odbijanja ultrazvuka od različitih nehomogenosti (grešaka u materijalu). Danas kod ove metode kao generator i prijamnik služi jedna ultrazvučna glava. Umjesto propuštenog dijela ultrazvučnog vala, mjeri se odbijeni (reflektirani) dio ultrazvučnog vala. Prijamnik prima reflektirane ultrazvučne valove i pokazuje ih kao proporcionalni signal na ekranu ultrazvučnog uredaja. Ovom metodom mogu se otkriti slijedeće greške: U usporedbi s metodom prozvučavanja, ova je metoda puno osjetljivija. Smatra se da samo 5% zvučne energije odbije zbog nehomogenosti u materijalu. Nedostatak ove metode je tzv. “mrtva zona”. Na mjestu ulaska ultrazvuka u materijal, emitirani impulsi ne mogu biti tako male duljine da odmah otkriju greške u blizini ultrazvučnog vibratora (ultrazvučne glave). Korištenjem prigušivača ova zona se može znatno smanjiti da iznosi samo oko 5 mm. Prednost je da ova metoda može otkriti točan položaj greške u materijalu, na način da se mjeri vrijeme putovanja ultrazvučnog signala do i od mjesta refleksije ultrazvučnih valova. Da bi se ova metoda mogla upotrijebiti, potrebno je imati mjerni instrument, koji istovremeno pokazuje vrijeme i napon.
Metoda rezonancije
Metoda rezonancije se zasniva na pojavi stojnih valova. Ultrazvučni valovi se odbijaju od zadnje stijenke i vraćaju u prijemni vibrator, pri čemu ti valovi interferiraju s dolazećim valovima. Ukoliko je debljina materijala jednaka zbroju polovina valne duljine, nastaje stojni val, to jest postignuta je rezonancija. Ova metoda je pogodna za mjerenje debljine ispitivanog uzorka.
Uređaji za ultrazvučna ispitivanja
Uređaji za ultrazvučna ispitivanja nazivaju se i defektoskopi. Dijelovi uređaja su:
Normalna ultrazvučna glava
Normalna ultrazvučna glava se sastoji od zaštitnog prstena, zaštitne folije i sredstva za akustični sklop, piezoelektričnog kristala, bloka za prigušivanje, kućišta i dovoda napona. Osnovna joj je karakteristika osjetljivost. Osjetljivost normalne ultrazvučne glave je to veća što više električne energije pretvori u zvučnu energiju. Tako se osim kvarca koriste i drugi materijali. Na primjer barijev titanat pretvara mnogo više električne energije u zvučnu energiju, nego što to čini kvarc. Ali s druge strane ima nedostatak da nije otporan na trošenje (habanje), zbog čega ga treba zaštititi, a to stvara veću “mrtvu zonu”.
Drugo svojstvo ultrazvučne glave je njena selektivnost. Ocjenjuje se prema tome kolika je najmanja udaljenost između dvije greške u materijalu (reflektora), a da daju jasne uzastopne signale (npr. na stepenastim prijelazima). Da bi se spriječilo slobodno vibriranje ultrazvučne glave, koriste se prigušivači. Oni imaju zadatak da u određenoj mjeri priguše slobodno vibriranje vibratora i potpuno priguše ultrazvučne valove koji putuju u blok, a smiju se vraćati u vibrator.
Prije ispitivanja provodi se baždarenje na karakteristične greške, u prvom redu na zadnju stjenku. Usporedbom odjeka od greške (reflektor) i odjeka od zadnje stjenke moguće je dobiti veličinu greške. Za ispitivanje tankih limova i grešaka blizu površine, te neravnina zadnje stijenke, koriste se ultrazvučne glave s dva vibratora: jedan šalje ultrazvučne valove, a drugi ih istovremeno prima. To su SE vibratori. Nisu najpogodniji za određivanje grešaka, ali se koriste za određivanje grešaka i mjerenje debljine stjenke do najmanje 1 mm.
Transverzalna ultrazvučna glava
Za razliku od normalne ultrazvučne glave, transverzalna ultrazvučna glava ima ugrađen klin od pleksiglasa. Zbog prigušivanja u pleksiglasu, upotrebljavaju se jaki vibratori, kao što je barijev titanat. Pogodna je za kontrolu grešaka u materijalu koji su smješteni pod kutom, gdje je pristup normalnoj i SM ultrazvučnoj glavi onemogućen. Obično se rade pod kutevima 35º (nagib klina 29º), 45º (nagib klina 34,6º), 60º (nagib klina 47º), 70º (nagib klina 55,5º) i 80º (nagib klina 56,3º). Kod kuta manjeg od 35º postoji mogućnost divergencije (rasipanja) zvučnog snopa, a kod kuta većeg od 80º postoji mogućnost pretvaranja transverzalnog vala u površinski val.
Prije ispitivanja ultrazvukom, potrebno je površinu uzorka pripremiti na prikladan način (obično brušenje), posebno ako se ne traže samo greške, već i njena analiza. Da bi se osigurao akustični kontakt, nanosi se na površinu uzorka tekući premaz koji uklanja i najmanji zračni sloj. Ultrazvučna ispitivanja treba raditi uz prethodno dobro poznavanje ispitivanog materijala. Osoba koja provodi ispitivanja treba imati certifikat o školovanju za metodu koju koristi u ispitivanju.
Primjena ultrazvučne kontrole
Ultrazvučna kontrola se u metalurškoj praksi najčešće koristi kod ispitivanja odljevaka, ispitivanja otkivaka, ispitivanja traka i profila, ispitivanja cijevi, mjerenja debljina stijenki, ispitivanja zavarenih spojeva.
Ultrazvučna kontrola odljevaka i otkivaka
U odljevcima su najčešće greške uključci, lunkeri, pukotine, poroznosti, plinski mjehuri, nehomogenosti. Odljevci se najčešće ispituju s normalnom ultrazvučnom glavom. Na granicama greške u materijalu (defekta), potrebno je ispitivanje na dvije okomite plohe, naročito kod ispitivanja deformiranih (valjanih, kovanih ili prešanih proizvoda ili poluproizvoda), jer lunkeri mogu biti nakon deformacije neugodno orijentirani.
Nemetalni uključci
Nemetalni uključci se mogu naći po čitavom presjeku. Obično su praćeni segregacijama u sredini ispitivanog uzorka. Otkrivaju se normalnom ultrazvučnom glavom i daju izraziti odjek, ali su oni razvučeni i ne mijenjaju se mnogo kod promjene položaja ultrazvučne glave. Mogu unijeti veliko prigušivanje ultrazvučnog odjeka.
Segregacije
Segregacije nastaju u centru uzorka. Obično su praćene nemetalnim uključcima, ali i ne moraju biti. Ukoliko nisu praćene nemetalnim uključcima, uopće se ne mogu otkriti. Unose veće prigušivanje ultrazvučnog odjeka.
Grubo kristalno zrno
Grubo kristalno zrno se može pojaviti u odljevcima i otkovcima, posebno ako nisu žareni. Jako prigušuje ultrazvučni odjek i jako je teško otkriti točan položaj i veličinu greške u materijalu. Od lunkera ga se može razlikovati po eksponencijalnom opadanju odjeka, a zadnji odjek obično nestaje.
Poroznost
Poroznost se javlja u odljevcima kod neodgovarajućeg lijevanja. Krajnji odjek nestaje, ali su vidljivi pojedini jaki odjeci, koji počinju odmah u početku skale i mijenjaju se sukladno prisutnoj poroznosti u materijalu.
Ultrazvučna kontrola zavara
Kod zavarenih spojeva nastaju 4 vrste grešaka: uključci, neprovarenost, risevi i poroznost. Oblik, veličina i mjesto greške su bitni čimbenici za izbor ultrazvučne glave.
Uključci
Uključci mogu nastati po čitavom presjeku zavara, različite veličine i oblika. Odjek ima veliku širinu, razgranat je i gotovo se ne mijenja kod promjene pravca kretanja ultrazvučne glave.
Neprovarenost
Neprovarenost može biti u korijenu zavara, na stranicama zavara ili između pojedinih slojeva (ako se zavarivanje provodi u nekoliko slojeva).
Mjerenje debljine stjenke
Za stijenke deblje od 8 mm koristi se metoda odjeka. Točnost mjerenja metodom odjeka je manja od kontaktne metode rezonancije, koja ima visoku točnost, ali je mjerenje sporije. Metodom rezonancije moguća je kontrola debljine stijenke kod cijevi promjera od 3 mm i debljine stijenke od 0,2 mm. Točnost ove metode je od 0,1 do 0,2% od debljine mjerene stijenke. Kod debelostijenih cijevi moguće je mjerenje debljine stijenke metodom odjeka uz grešku 1%. Za mjerenje debljine stjenke limova koristi se metoda rezonancije i koriste se kutne ultrazvučne glave. Za debljine limova do 15 mm koriste se kutne ultrazvučne glave s kutom od 80º, do 30 mm koristi se 70º, od 30 do 60 mm koristi se 60º, a iznad 50 mm koristi se 45º.
Via Idrovora, Salerno
Via Idrovora je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Heiligenroth
Hajligenrot je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.423 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143027.
Nueva Frontera, Allende
Nueva Frontera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 382 m.
Poggio-Valle, Genoa
Poggio-Valle je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 634 m.
Oceanski dupini
Oceanski dupini (lat. Delphinidae) su porodica iz podreda kitova zubana, pa su prema tome i oni sisavci koji žive u vodi. Oni su najraznovrsnija i s 40 vrsta najveća porodica kitova. Žive u svim morima.
Anatomija
Dupini su najčešće veliki između 1,5 i 4 metra dugi, dok orke dosižu, kao najveći dupini, čak do 8 m. Tijela su im aerodinamički oblikovana, prilagođena brzom plivanju. U glavi imaju okrugli organ (često nazvan dinja) koji je dio njihovog organa za eholociranje. Kod mnogih vrsta je čeljust jasno izražena i tvori izduženi "kljun". Kod više vrsta čeljust ima veliki broj zubi.
Mozak dupina je velik s vrlo kompleksnom moždanom korom, što je razlog da ih zoolozi ubrajaju u najinteligentnije životinje.
Boja tijela im je u pravilu sastavljena od različitih stupnjeva sive boje, pri čemu je donja strana tijela svjetlija, a leđa su jasno omeđena i tamna. Osim toga, vrste se međusobno razlikuju linijama i poljima u različitim tonovima boja i kontrasta.
Osjetila sluha i vida su im vrlo dobra. Imaju vanjske ušne otvore, no oni vjerojatno nisu u funkciji. Zvuk im preko donje vilice i srednjeg uha stiže u unutrašnje uho. Oči su im uglavnom prilagođene gledanju pod vodom, ali jako dobro vide i izvan nje. Vrlo važnu ulogu u snalaženju u okolini ima sposobnost eholociranja uz pomoć ultrazvuka.
Od drugih kitova zubana razlikuju se slijedećim osobinama: dva prva kralješka u kralježnici su im međusobno sraštena, imaju manji broj rebara, sraštene su im dvije polovine donje čeljusti do najviše jedne trećine, a zubi su im tupi.
Svi dupini odbacuju vanjske kožne stanice od prilike svaka dva sata. Ova neprekidna regeneracija smanjuje otpor vode i izaziva pažnju znanstvenika koji se bave ljudskom regeneracijom, kao i graditelja brodova.
Ponašanje
thumb|300px|Lagenorhynchus obliquidens Dupini su vrlo brzi plivači, dosižu brzinu od 80 do 90 km/h. Često iskaču iz vode, izvodeći uz to i prave akrobacije. Ti se skokovi tumače kao igra. Pored toga, ti izroni im omogućuju i brže kretanje nego samo pod vodom. Također, to im pomaže i u potrazi za hranom, jer prate gdje se okupljaju galebovi. Kad su u lovu, zaranjaju na dubinu i do 300 m i pri tome mogu ostati pod vodom do 15 minuta. Dupini su poznati po tome, da se približavaju brodovima i jašu na valovima iza ili ispred njih.
Dupini su socijalne životinje koje žive u grupama. Tako zvane "škole", kako se obično takve grupe nazivaju, okupljaju se na mjestima s obiljem hrane u privremene skupine koje mogu brojati i više od 1000 jedinki. Jedinke se međusobno sporazumijevaju cijelim nizom različitih zvukova koji zvuče poput kliktanja, zvižduka, gakanja i drugačije, a služe se i tjelesnim kontaktom kao sredstvom sporazumijevanja. Osim toga, tonovima visoke frekvencije istražuju i spoznaju okolinu uz pomoć eholokacijskog mehanizma. Britanski znanstvenici su nedavno utvrdili, da se dupini međusobno nazivaju "imenima". Svaka jedinka ima drugačiji zviždavi zvuk kao "ime", i zadržava ga do u duboku starost, vjerojatno zauvijek.
Pripadnost određenoj grupi nije jako čvrsta, često se događa da neka jedinka promjeni grupu. No ipak razvijaju čvrste međusobne veze što je naročito vidljivo u pomoći i podršci koju pružaju ranjenoj ili bolesnoj jedinki iz grupe.
Dupini spavaju na način, da naizmjence jedna polovina mozga uvijek ostaje budna. Tako je moguće disanje. Osim toga, jedno oko uvijek ostaje otvoreno kako bi vidjeli mogućeg neprijatelja, odnosno njegov napad. U razdoblju spavanja su aktivnosti dupina sasvim smanjene.
Kao i svi drugi kitovi, i dupini donose na svijet samo jedno mladunče. Skotnost traje prosječno godinu dana i varira od vrste do vrste. Mladunci ostaju uz majku do šest godina, ali u dobi od nekoliko mjeseci već počinju sami potragu za hranom.
Prehrana
right|Dupinov ehosistem Dupini su brzi grabežljivci koji svoj plijen aktivno love. Otkrivaju ga uz pomoć sistema eholociranja. Općenito, dupini imaju jednake konusne zube koji služe samo za držanje plijena. Ulovljene ribe ili glavonošce gotovo uvijek gutaju u jednom komadu. Zubi su im u pravilu prilagođeni plijenu. Vrste koje se hrane uglavnom ribama imaju više zubi, a one koje love pretežno glavonošce ih imaju manje. Neki dupini ponekad love i ljuskare. Jedini dupin koji se hrani i drugim morskim sisavcima, kao što su tuljani ili drugim vrstama kitova odnosno dupina je orka. Neki dupini koriste kooperativne strategije u zajedničkom lovu. Jedna od njih je, da cijela škola okruži jato riba i onda ih tjera prema obali.
Dupini i čovjek
thumb|300px|Dresirani dupin [[Amerika|američke vojske ]] Od svih vrsta dupina, najpoznatiji je veliki dupin (Tursiops truncatus). Delfinariji ga najčešće drže, a već se u njima i godinama s uspjehom razmožava. Međutim, držanje dupina u delfinarijima je vrlo osporavano, jer između ostalog jedan bazen nikada ne odgovara standardu mora. Najveći dupin je orka koji zbog svoje velike popularnosti najčešće služi kao magnet za publiku.
Poznate su također i određene terapije teških bolesnika, primjerice, autističnih osoba uz pomoć dupina. Najčešće se bolesnik drži za leđnu peraju dupina, a taj ga vuče plivajući za sobom. No, i to je vrlo sporno, jer se isti rezultati postižu uz pomoć drugih životinja uz bitno niže troškove.
U starogrčkoj mitologiji su dupini igrali vrlo važnu ulogu, a i u novije doba se koriste kao simboli za ezoteriku kao i za hipi pokret.
Vrlo veliku popularnost je svojevremeno uživala TV serija o dupinu Flipperu.
El Paraíso, Soledad de Graciano Sánchez
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1842 m.
Tejerías, Tomatlán
Tejerías je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tomatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Opština Felnac, Arad
Felnac je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 110 m.
Boca la Mar, Tamalín
Boca la Mar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamalín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
.tskowa'xtsEnux
thumb|right|Moses, poglavica plemena Columbia, vođa bande .tskowa'xts E nux. koja se po njemu zove i Moses Columbia. .tskowa'xts E nux (.skowa'xts E n E x, Moses Columbia, Moses Band), jedna od bandi Sinkiuse Indijanaca, porodica Salishan, sa Priest's Rapidsa i susjednog područja u američkoj državi Washington. Prema svome najpoznatijem poglavisi Mosesu (u indijanskom imenu Sulk-stalk-scosum) poznati su i kao Moses Columbia ili Moses Band.
U travnju 1879 za njih jwe utemeljen rezervat Columbia, sa kojeg su preseljeni uskoro na rezervat Colville. Moses je 1899. umro na rezervatu Colville u blizini Nespelema. Potomci im danas žive na rezervatu Colville u Washingtonu.
Ivanjska noć (TV film)
Ivanjska noć je jugoslavenski televizijski film snimljen 1979. godine u režiji i po scenariju Dražena Piškorića i u produkciji RTV Zagreb. Predstavlja adaptaciju istoimene drame Milana Begovića.
Uloge
Ostale uloge ▼
Ionia, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 291 stanovnika, što je 14 (5,1%) stanovnika više nego 2000. godine.
Tulu
Tulu je naziv koji se koristi za:
Bollène, Vaucluse
Bolen je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Vokliz koja pripada prefekturi Avinjon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 13 835 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 256 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 54,03 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 55 metara (maksimalnoj 312 m, a minimalnoj 42 m).
Camargo, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 445, što je 24 (-5,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Progreso, Montecristo de Guerrero
El Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Montecristo de Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 929 m.
Tuluva
Broje oko 2 miliona pripadnika. Tuluve govore Tulu jezikom. Po vjeri su uglavnom hinduisti, a ima nešto malo džainista i protestanata.
Monti di Chiatri, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 377 m.
Colinas del Valle, Puerto Vallarta
Colinas del Valle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Puerto Vallarta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
El Capire, La Unión de Isidoro Montes de Oca
El Capire je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
The Gravy Train (miniserija)
The Gravy Train je britanska humoristička miniserija originalno emitirana 1990. na kanalu Channel 4. Njen glavni protagonist, čiji je lik tumačio Christoph Waltz, bio je Hans Joachim Dorfmann, mladi zapadnonjemački službenik koji pun ideala dolazi u Bruxelles kako bi radio za Evropsku ekonomsku zajednicu, ali se umjesto toga suočava s kroničnom nesposobnošću i širokom korupcijom. Godine 1991. je snimljen nastavak pod naslovom The Gravy Train Goes East.
El Capire, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 328 m.
Bucești, Ivești
Bucești je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Ivești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 4715 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Heimborn
Hajmborn je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 282 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143236.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Hajmborn se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 220 metara. Površina opštine iznosi 3,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 282 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 75 stanovnika/km².
La Unión, Santa María Huatulco
La Unión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Huatulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 172 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
Minicariello, Benevento
Minicariello je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 603 m.
Vrhovni sud Novog Zelanda
Vrhovni sud Novog Zelanda ne smije se poistovjetiti sa "starim" Vrhovnim sudom, višim sudom koji je uspostavljen 1841. godine, a od 1980. djeluje kao Visoki sud Novog Zelanda. Promjena imena ovog suda uslijedila je kao anticipacija uspostave vrhovnog, žalbenog suda koji bi nosio ime Vrhovni sud.
Sud zasjeda u zgradu u Wellingtonu, a sastavljen je od pet sudaca, koji se biraju na trajni mandat koji, najkasnije, završava umirovljenjem u 70. godini života. Trenutna predsjednica suda, od 2004. godine, je Dame Sian Elias.
Pogubljenje (TV drama)
Pogubljenje je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1958. godine. Režirao ju je Miroslav Minja Dedić, a scenario je napisao Erih Hit.
Crkva sv. Marije Snježne, Belec
Današnja župna '''Crkva sv. Marije Snježne''' iz Belca je jedna od najljepših baroknih crkava sjeverne Hrvatske. Selo Belec nalazi se u sastavu grada Zlatara, u Krapinsko-zagorskoj županiji.
Čitav 19. vijek sv. Marija Snježna bila je najznačajnija proštenjska crkva Hrvatskog zagorja, sve do dogradnje crkve u Mariji Bistrici, početkom 20. vijeka.
Historija
Sv. Marija Snježna spominje se prvi put 1676. godine kao kapela u Kostanjevcu, tu zavjetnu kapelu posvećenu sv. Mariji, dala je podići plemkinja Elizabeta Keglević-Erdody 1674 godine. To je bila mala kapela u gotičkom stilu, sa nepravilnim svetištem. Od te kapele, izrasla je tokom cijelog jednog vijeka, dogradnjama i proširenjima - značajna proštenjska crkva. Svoj konačni barokni izgled dobila je 1739. godine, kada su joj prigrađene kapela i sakristija, a uz zapadnu fasadu zvonik. Uokolo crkve izgrađena je cinktura (zid s kulama i trijemom). Zidarski radovi bili su gotovi 1740 godine. thumb|left|260px|Enterijer sv. Marije Snježne iz Belca
Izgled
''Crkva sv. Marije Snježne'' izvana i nije bog zna što, liči na tipično južnonjemačke - austrijske crkve iz tog vremena. Njena prava vrijednost je u njenoj unutrašnjosti, u freskama i pozlaćenim drvenim skulpturama, koje stvaraju pravi raskošni barokni ambijent. Crkva ima pet oltara: glavni (posvećen sv. Mariji) i četiri bočna (Sv. Barbare, Sv. Josipa, [[Sveti Stjepan Prvomučenik|Sv. Stjepana
prvomučenika]] i Sv. Krunice ) koje su izradili su od 1739. do 1743. brojni umjetnici i zanatlije, među kojima se ističe štajerski kipar Josef Schokotnig iz Graza koji je u Belcu izveo dva bočna oltara i propovjedaonicu. thumb|left|260px|Eksterijer sv. Marije Snježne iz Belca Unutrašnjost crkve oslikana je između 1740. - 1742. godine. Nosioc radova bio je pavlinski slikar redovnik Ivan Ranger sa tri pomoćnika također redovnika. To znamo zahvaljujući zapisu koji je ostavio Pavao Kunek, župnik u Belcu, pet godina nakon Rangerove smrti, on je napisao slijedeće;
''s pomoću brata iz svog reda Ivana Rangera, najslavnijeg slikara ovog vremena u ovim krajevima u novome talijanskom načinu zidnoga slikanja svekoliku spomenutu crkvu zajedno sa sakristijom darovitim i ne manje dragocjenim kistom u tri godine. . . postepeno učinili po spomenutom bratu.''
Figuralni sadržaj belečkih fresaka raspoređen je uglavnom po svodovima crkvenoga broda, kapela i apside. na centralnom dijelu svoda naslikan je veliki medaljon. Pod nogama Bogorodice s Isusom u krilu, naslikana je rimska Basilica di Santa Maria Maggiore, onako kako je izgledala u to doba. Umjesto rimskoga patricija Giovannija sa ženom, Ranger je u belačkoj crkvi naslikao bračni par Najšić, lokalne feudalce koji su se angažirali da se crkva proširi i dekorira. Rangerove freske, kojima je pokriven svaki komad zida, dinamični kipovi i tipična barokna drvorezbarske dekoracija, uz promišljeno djelovanje svjetlosti daju belačkoj crkvi vrhunsku baroknu scenografiju.
2-Metilheptan
2-Metilheptan je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 114,229 Da.
Luigi Cocca, Brescia
Luigi Cocca je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 470 m.
Sjenokosi
Sjenokosi je selo u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 10 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 24 stanovnika).
Demografija
U selu Sjenokosi živi 10 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 55,4 godina (52,3 kod muškaraca i 58,5 kod žena). U selu ima 3 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,33.
Stanovništvo u ovom selu veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Santa Clara, Tamalín
Santa Clara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamalín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Oraon
Oraon ili Uraon je naziv za dravidsku etničku grupu koja živi pretežno u centralnim državama Indije.
Oko 25 % Oraona su po vjeri kršćani.
Bouchage (Izer)
Bušaž je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi La Tur di Pen.