cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dragoljub Mihailović
Suđenje i pogubljenje
Sud je iz mnogobrojnih pismenih dokumenata, originalnih depeša i izveštaja četničkih komandanata, utvrdio da su komandanti izvršavali Mihailovićeva naređenja, a ne da su radili na svoju ruku ili mimo njegove volje. Na osnovu originalnih depeša utvrđeno je da je general Mihailović naređivao komandantima da vrše ratne zločine, ubijanje zarobljenih partizana, paljenje, pljačku, uništavanje civilnog stanovništva itd. Od 47 tačaka optužnice koju je Miloš Minić pročitao 10. juna 1946. u Beogradu, Draža je osuđen po osam tačaka. Jedna od tačaka glasi:
Pored toga što je osuđen zbog oružane borbe na strani okupatora, Dragoljub Mihailović je osuđen za brojne ratne zločine, koje su počinile jedinice pod njegovom komandom, uključujući pokolj u Gatima, pokolj u Vraniću, pokolj u Boleču, pokolj u Drugovcu i pokolj muslimana Pljevalja, Čajniča i Foče.
Mihailović je 15. jula 1946. godine osuđen na smrt streljanjem, trajan gubitak političkih i građanskih prava kao i oduzimanje celokupne imovine. Istog dana, on je uložio molbu za pomilovanje:
Nakon što mu je odbijena molba, zajedno s još osam najviših četničkih oficira je strijeljan 17.7. u Lisičjem Potoku. Mjesto gdje je pokopan ni do dana današnjeg nije poznato, iako se javljaju tvrdnje da je ono poznato Bezbedonosno informativnoj agenciji, današnjoj srbijanskoj tajnoj službi, nasljednici nekadašnje OZNA-e.
Politička ideologija
Četničku ideologiju Dragoljub Mihailović je ukratko izložio u govoru pred četnicima u Lipovu kod Kolašina, 28. februara 1943:
Antikomunizam
Generalu Mihailoviću je borba protiv komunista bila prioritet. Dobar deo četničke ideologije se zasnivao na antikomunizmu. On svojim potčinjenima nije dozvoljavao nikakvu saradnju sa partizanima:
Mihailović je aprila 1942. naredio Pavlu Đurišiću da se bori protiv partizana a ne okupatora:
thumb|130px|desno|De Golovo odlikovanje 30. jula 1942. Mihailović je zapovedao komandantima u Srbiji da je borba sa komunistima „odlučna", da su komunisti „krvoloci", te da ih uništavaju nemilosrdno, jer bi komunisti, kao „izdajnici", pokušali da „nas ometu u oslobođenju otadžbine koju oni ne priznaju":
Četnički vođa Mihailović 23. februara 1943. koristi antisemitsku propagandu protiv partizana kada kaže: "To su najveći zlotvori koje vodi jevrejština." On u obraćanju svojim potčinjenima u decembru 1942. godine koristi prisustvo Jevreja i drugih balkanskih naroda kao argument protiv partizana:
7. novembra 1943. Mihailović u naređenju za opšti rat protiv komunista u svim pokrajinama kaže "jer to je najveće zlo u našoj sredini". Vojnicima koji neće da ratuju protiv partizana pretio je smrtnim kaznama i lagao da "saveznici nam ovaj stav odobravaju".
Dražina propaganda o partizanima je evoluirala u pravcu zvanične okupatorske propagande. On je govorio da su partizani krivi za nemačke odmazde, da mrze Srbe, da se u njihovim redovima nalaze "ustaše, muslimani i muslimanke", te namerno daju "povod okupatoru da uništava srpski narod". Vremenom je došlo do potpunog stapanja četničke i nacističke antikomunističke propagande. U toku proboja NOVJ u Srbiju, 12. marta 1944. godine sa Nemcima je dogovoreno da "propagandna borba protiv komunizma ima da se sprovodi zajedničkim snagama". Jedan američki avijatičar, koji je leta 1944. boravio u Srbiji, je sa čuđenjem primetio:
Etničko čišćenje
U Instrukciji Pavlu Đurišiću, Draža kao strateške ciljeve četničkih odreda navodi etničko čišćenje svih narodnih manjina i "ne-nacionalnih elemenata" (Bošnjaka, Hrvata, Albanaca i ostalih) :
Vámonos con Pancho Villa
Vámonos con Pancho Villa je meksički crno-bijeli ratni film snimljen 1935. u režiji Fernanda de Fuentesa i premijerno prikazan krajem 1936. godine. Često se navodi kao treći dio tzv. Revolucionarne trilogije, koju još čine filmovi El compadre Mendoza i El prisonero trece. Radnja je smještena u doba Meksičke revolucije, a protagonisti su grupa od šest siromašnih seljaka koja se priključuje revolucionarnog vojsci Pancha Ville. Za film je karakteristično da ratna zbivanja prikazuje na nimalo romantičan i idealiziran način, odnosno da je u njemu Villa prikazan kao bešćutni krvolok koji svoje ljude tretira kao topovsko meso. Fuentes, koji je film zamislio kao svojevrsni odgovor na idealistični prikaz Revolucije u Viva Villa!, je usprkos toga uživao podršku meksičke vlade, uključujući vlakove i stotine vojnika koji su statirali u scenama borbi. Nakon snimanja je Fuentesov studio zapao u financijske probleme i morao je na kraju biti spašavan državnim subvencijama; nakon premijere je Vamonos doživio neuspjeh kod publike i godinama bio zaboravljen. Fuentesa je od propasti spasio tek iznenađujući uspjeh nekoliko mjeseci ranije prikazane melodrame Allá en el Rancho Grande s kojom je započelo tzv. zlatno doba meksičke kinematografije.
Dragoljub Mihailović
Etničko čišćenje
Draža Mihailović je u ličnoj beležnici po pitanju muslimanima zapisao:
Stav četničkog pokreta prema Muslimanima bio je da ih treba sistematski uništavati u toku rata a one koji ne budu ubijeni, iseliti u Tursku i na njihovu teritoriju naseliti srpsko stanovništvo.
Neopiranje okupatoru
Mihailović je hteo da ratuje na nemačkoj strani protiv partizana ali da to ne izgleda tako. On je smatrao da su oružane akcije protiv okupatora bez izgleda na uspeh, da mogu izazvati represalije, da su stoga štetne, pa ih treba izbegavati. Nemci su se pokazali kao nenadmašna vojska u direktnoj konfrontaciji sa suparničkim armijama, ali i kao vojska koja nije zazirala od masovnih zločina prema stanovništvu. U svom programu poslatom emigrantskoj vladi septembra 1941, Mihailović zagovara "održavanje neprijateljskog stava prema okupatorima" ali bez ulaženja u neposredne borbe:
Na sastanku sa nemačkim predstavnicima u selu Divci 11.11.1941. godine, Mihailović je izjavio:
Prema svedočenju nemačkog zapovednika okupiranog Balkana, von Weichsa, Mihailović je voleo da ostane u senci i prepusti saradnju svojim podređenima. Nadao se da će ovakvom taktikom dočekati svoj trenutak kada dođe do angloameričkog iskrcavanja, koje bi mu obezbedilo podršku protiv Tita.
Dočekati pobedu na strani saveznika
Mihailović je verovao da će Saveznici pobediti ("uz su nas velike sile - naše saveznice Amerika - Engleska - Rusija - Kina i sve ostale demokratske snage. Naša je pobeda izvesna." ). Smatrao je da će trenutak sloma okupatora biti odlučujući za buduće uređenje zemlje. Da bi se to moglo iskoristiti, potrebno je:
U skladu sa ovom logikom, razvio je koncepciju korišćenja svih činilaca u svoju korist. Smatrao je da se treba držati Saveznika, jer je to obezbeđivalo je podršku kralja, izbegličke vlade, naroda, i status savezničke sile. Otpor Nemcima je ostao deklarativnog i propagandnog karaktera da se snage ne bi iscrpljivale u beskorisnim sukobima sa nadmoćnim protivnikom.
Istovremeno, general Mihailović je na Engleze gledao kao na krvopije, koji dolaze da prave nevolje Srbima. Nakon pokušaja jednog oficira britanske misije da potakne komandanta Timočkog četničkog korpusa na akciju protiv Nijemaca, Mihailović krajem 1943. naređuje da ga najure:
Posthumna reputacija
Sudski proces Mihailoviću je, slično kao i nešto kasniji proces zagrebačkom nadbiskupu Alojziju Stepincu, izazvao veliku pažnju zapadne javnosti, pogotovo njenog antikomunistički nastrojenog dijela koje ga je shvatilo kao ništa drugo do brutalni obračun pobjedničkih komunista sa svojim najopasnijim neprijateljem, odnosno kao najobičniji montirani proces.
thumb|desno|[[Nebeska Srbija, pravoslavna ikona (Čikago, Ilinoj). U donjem desnom uglu Draža Mihailović kao Hristov vojnik.]] U krugovima srpske političke emigracije Mihailović je zbog svog pogubljenja proglašen jednim od najvećih mučenika, a kasnijih godina su ga srpski nacionalisti proglasili jednom od svojih ikona. S druge strane su komunističke vlasti Jugoslavije održavale službeni stav o njemu kao kvislinškom izdajniku i ratnom zločincu, koji je našao zasluženi kraj slično kao i neke istaknute ratne ličnosti ne samo u istočnim, nego i u zapadnim zemljama.
Krajem 1980-ih se u Srbiji, s porastom nacionalističke retorike, javljaju prvi glasovi koji nastoje revidirati službenu historiju odnosno proglasiti Mihailovića antifašistom i prvim gerilcom Evrope. Te tendencije, koje su počele u romanima Vuka Draškovića, kasnije su se profilirale kroz Srpski četnički pokret, kasnije razdvojen na Srpsku radikalnu stranku i Srpski pokret obnove, koji se zalaže za rehabilitaciju Draže Mihailovića. Ti su stavovi od strane države dobili podršku zakonom kojim su 2004. izjednačena prava nekadašnjih partizana i četnika, službeno priznatih kao antifašistički borci.
Taj je zakon, s druge strane, izazvao burne reakcije u javnosti Hrvatske i Bosne i Hercegovine, gdje se Mihailović smatra ratnim zločincem odgovornim za stradanja brojnih Hrvata i Muslimana (Bošnjaka), odnosno praocem pokreta čiji su pripadnici za vrijeme raspada Jugoslavije počinili brojne ratne zločine.
Američka Legije zasluga
thumb|Orden [[Legija za zasluge|Legije za zasluge prvog stepena.]] U vreme Hladnog rata, predsednik SAD Hari Truman je 29. marta 1948. posthumno odlikovao generala Mihailovića najvišim ordenom SAD - Legijom za zasluge (Legion of merit). Obrazloženje za dodelu ordena glasi:
U Americi su u to vreme bili Makartijevi zakoni o progonu komunista. Amerikanci su u hladnoratovskom kontekstu željeli prikazati da je Mihailović bio žrtva komunizma. No, istovremeno dolazi do rezolucije Informbiroa, pa je postojanje odlikovanja godinama ostalo tajna, obzirom na Titovo približavanje zapadnim silama nakon razlaza sa Staljinom.
Orden je u maju 2005. godine, za vreme administracije Georga Busha, uručen ćerki Dragoljuba Mihailovića Gordani na ceremoniji održanoj u ambasadi SAD u Beogradu.
Lik Draže Mihailovića u fikciji
Lik Draže Mihailovića se pojavljuje u sljedećim filmovima i TV-serijama:
Gabrielle Anwar
Gabrielle Anwar (4. februar 1970 -) je engleska glumica koja je postala poznata zahvaljujući znamenitoj sceni plesanja tanga sa likom Al Pacina u filmu Scent of a Woman, a potom imala zapažene nastupe na televiziji među kojima se najviše ističe lik Fiona Glenanne koga tumači u TV-seriji Burn Notice.
Buenavista Tiber, Ocosingo
Buenavista Tiber je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1349 m.
Stela iz Davatija
mini|desno|220px|Stela iz Davatija Stela iz Davatija (gruz. დავათის სტელა ) vapnenačka je stela u obliku križa, s reljefom, koji prijakazuje Blaženu Djevicu Mariju i arkanđele Mihaela i Gabrijela, s jednim od najranijih natpisa na gruzijskom pismu Asomtavruli. Gornji dio stele, koji bi trebao predstavljati Uznesenje Gospodinovo, slomljen je i izgubljen. Potječe iz 4. do 5. stoljeća. Stela je otkrivena 1985. godine u maloj crkvi Majke Božje u planinskom selu Davati, općina Dušeti, u istočnoj Gruziji. Čuva se u Nacionalnom muzeju Gruzije.
Stojeći lik Djevice Marije predstavlja jedinstveni ikonografski tip Majke Božje koji potječe od najstarijeg "hodigitrijskog tipa". Uz likove Djevice i Djeteta Isusa nalaze se "sažeti" natpisi; "Sveta Marija" i "Isus Krist". Stele ili kameni križevi kultni su spomenici isklesani od kamena koji su bili tipični za ranokršćansko razdoblje u Gruziji (oko 300. -750. pr. Kr.). Mnoge od ovih stela preživjele su jer su ponovno korištene kao građevinski materijal za crkve podignute u srednjem vijeku i ranom novom vijeku.
Facciù, Genoa
Facciù je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Salvador Hernández, Colima
Salvador Hernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Colima.
Facciù, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
Salvador Hernández, Colima
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 499 m.
Ljesnje
Ljesnje je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Opština Bălan, Sălaj
Bălan je opština u Rumuniji u okrugu Salaž.
Ljesnje
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 447 stanovnika.
Opština Bălan, Sălaj
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
Send It On (pjesma)
Sen It On je pop pjesma koju izvode Demi Lovato, Jonas Brothers, Miley Cyrus i Selena Gomez - izvođači okupljeni u bend zvan Disney's Friends for Change (Disneyevi prijatelji za promjene) u svrhu promoviranja istoimene ekološke inicijative. Autori pjesme su Adam Anders, Nikki Hassman i Peter Astrom, a producirali su je Anders i Astrom. Kao dobrotvorna singlica je izdana 11. augusta 2009. i dospjela je na 20. mjesto na listi Billboard Hot 100.
Olteanca, Padina
Olteanca je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Padina.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 191 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 244 m.
Mezzano, Ravenna
Mezzano je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2805 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Manuel Garay, Delicias
Manuel Garay je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Delicias.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1166 m.
Red Bluff, California
Red Bluff je grad i sjedište Okruga Tehama u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 14.076 stanovnika. Smešten je oko 48 km južno od Reddinga, 64 km severno od Čika i 201 km severno od Sakramenta.
Čovjek od riječi
Čovjek od riječi je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1983. godine. Režirao ju je Vanča Kljaković po motivima djela Slavka Kolara.
Rusini, Reggio Calabria
Rusini je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Ca' Chimetto, Vicenza
Ca' Chimetto je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Lješno
Lješno je naseljeno mjesto u okrugu Turčjanske Tjeplice, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 55 stanovnika.
Difetialon
Difetialon je organsko jedinjenje, koje sadrži 31 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 539,482 Da.
El Palmoso, Compostela
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
La Guásima de los Guerrero, Badiraguato
La Guásima de los Guerrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Tochtepec, Puebla
Tochtepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
La Guásima de los Guerrero, Badiraguato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 250 m.
Manastir Zograf
thumb|250px|Manastir Zograf Zograf (bug. Зографски манастир, gr. Μονή Ζωγράφου) je bugarski manastir koji se nalazi u severnom delu Svete gore. Osnovala su ga početkom 10. vijeka tri brata monaha iz Ohrida: Mojsije, Aron i Jovan, a posvećen je svetom Đorđu. Veruje se da je u 13. veku postao pretežno bugarski. Bio je nastanjen bugarskim, grčkim i srpskim monasima do 1845, a od te godine isključivo bugarskim. Zograf je deveti u hijerarhiji svetogorskih manastira. U njemu je danas oko 37 monaha.
Tilton, Illinois
Tilton je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.724, što je 252 (-8,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rich Man, Poor Man
Velika popularnost romana je 1976. potakla američku TV-mrežu ABC da snimi Rich Man, Poor Man, 12-satnu televizijsku adapataciju koja je doživjela veliki uspjeh i predstavljala prvi primjer novog igranog televizijskog formata poznatog kao mini-serija.
De fattiga och de rika (TV-serie)
1135
thumb|[[Bliski istok godine 1135; karta na kojojoj su prikazane križarske države i njihovi muslimanski susjedi.]]
Godina 1135. (MCXXXV) bila je redovna godina koja počinje u utorak (1. 1. po julijanskom kalendaru).
Etničko čišćenje Gruzijaca u Abhaziji
thumb|desno|220px|Gruzijsko-abhaški rat i položaj Abhazije u sastavu Gruzije Etničko čišćenje Gruzijaca u Abhaziji, u Gruziji nazivano i Genocid nad Gruzijcima u Abhaziji (gruz. ქართველთა გენოციდი აფხაზეთში) - odnosi se na etničko čišćenje, pokolje, i masovno protjerivanje na tisuće etničkih Gruzijaca koji žive u Abhaziji tijekom gruzijsko-abhaškog rata 1992. - 1993.   , te 1998. od strane abhaških separatista i njihovih saveznika. Osim Gruzijaca, ubijani su i Armenci, Grci, Rusi i neistomišljenici Abhazi. Otprilike 200 000 do 250 000 gruzijskih civila postalo su izbjeglice i prognanici. Etnička čišćenja i masakri nad Gruzijcima službeno su priznati konvencijama Organizacije za europsku sigurnost i suradnju (OESS) 1994., 1996. i ponovno 1997. tijekom summita u Budimpešti, Lisabonu i Istanbulu, na kojim su osuđeni "počinitelji ratnih zločina počinjenih tijekom sukoba". Generalna skupština Ujedinjenih naroda 15. svibnja 2008. usvojila je (s 14 glasova za, 11 protiv i 105 suzdržanih) rezoluciju A/RES/62/249 u kojoj se "Naglašava važnost očuvanja imovinskih prava izbjeglica i interno raseljenih osoba iz Abhazije, Gruzije, uključujući žrtve prijavljenog "etničkog čišćenja", i poziva sve države članice da odvrate osobe pod njihovom jurisdikcijom od stjecanja imovine na teritoriju Abhazije u Gruziji kršeći prava povratnika ". Vijeće sigurnosti UN-a donijelo je niz rezolucija u kojima je apeliralo na prekid vatre.
Pozadina
Prije rata 1992. godine, Gruzijci su činili gotovo polovicu stanovništva Abhazije, dok je Abhaza bila manje od petine. Nasuprot tome, 1926. godine, ova su dva naroda činila trećinu stanovništva, a ostatak Rusi, Armenci i Grci. Do 1989. godine broj Gruzijaca gotovo se učetverostručio, sa 67 494 na 239 872, Armenaca utrostručio, a broj etničkih Rusa povećao se šest puta.
Abhazija je proglasila neovisnost od Gruzije 23. srpnja 1992., godinu dana nakon što je to učinila Gruzija (9. travnja 1991.). Da bi smanjili zapadni utjecaj u Gruziji, Rusi su poticali lokalne komuniste da traže odcjepljenje, a KGB je obučavao abhaške paravojne jedinice. U listopadu 1992. Abhazi su preuzeli kontrolu nad većim dijelom teritorija i potisnuli Gruzijce. Rusi su otvoreno pomogli Abhaziji, a apel Gruzijaca međunarodnoj zajednici ostao je bez odgovora. Iako je 27. rujna 1993. bilo zločina s obje strane, dogodio se možda najstravičniji masakr u tom ratu. Nakon opsade, Suhumi, glavni grad Abhazije, s većinskim gruzijskim stanovništvom, pao je u ruke zajedničkih rusko-abhaških jedinica. Pokolj je trajao dva tjedna. Grad je bio preplavljen mrtvim tijelima. Rusima su pomagali i čečenski borci, uključujući tada malo poznatog islamskog militanta Šamila Basajeva, kasnije jednog od istaknutih čečenskih vođa. Kozačke su jedinice počinile zločine i protiv Gruzijaca.
Ishod
Oko 30 000 Gruzijaca je ubijeno, a 250 000 izbjeglica ne može se vratiti u Abhaziju. Svojedobno je međunarodna zajednica koristila izraz "neprihvatljiva demografska promjena zbog rata" umjesto izraza etničko čišćenje. Do danas nitko nije odgovarao za zločine nad Gruzijcima. Abhazija je danas de facto ruski protektorat. Nijedna ga država ne priznaje, ali se smatra dijelom Gruzije.
Lerdo de Tejada, Altotonga
Lerdo de Tejada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Altotonga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 667 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2400 m.
Ljesek
Ljesek je naseljeno mjesto u okrugu Tvrdošin, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 2.962 stanovnika.
Charco del Muerto, Santa Catarina
Charco del Muerto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Catarina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1625 m.
Vega de Palmas, Tierra Blanca
Vega de Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Weidenbach (Taunus)
Vajdenbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 137 opštinskih središta okruga Rajn-Lan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 119 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7141134.
Vega de Palmas, Tierra Blanca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Weidenbach (Taunus)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Lan Vajdenbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Lan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 380 metara. Površina opštine iznosi 2,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 119 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 53 stanovnika/km².
Katja Zubčić
Katja Zubčić (Ražanac, 15. prosinca 1952.), hrvatska je kazališna, televizijska i filmska glumica.
Ljetnjičje
Ljetnjičje je naseljeno mjesto u okrugu Skalica, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Borgata Bonino, Cuneo
Borgata Bonino je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 775 m.
Ljetnjičje
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 500 stanovnika.
Lingajatizam
Lingajatizam, također poznat i kao 'virašaivizam predstavlja specifičnu šavističku tradiciju u Indiji, čiji se početak vezuje za Jagadguru Panchacharye na početku 4. vijeka, ali koji se raširio po Južnoj Indijiu zahvaljujući naporima filozofa, državnika i društvenog reformatora po imenu Basavanna. Za njega je karakteristično odstupanje od ortodoksnog hinduizma s obzirom da promiče monoteizam kroz štovanje gospodara Šive u obliku lingi ili Ištalingi. Također odbacuje autoritet Veda kao i sistem kasti.
Sljedbenici vjere su poznati kao lingayati (ಲಿಂಗಾಯತರು, Telugu: లింగాయత, tamilski: இலிங்காயதம், marathi: लिंगायत). Izraz potiče od kannada riječi Lingavantha, koja znači 'onaj koji nisuištalingu (kan: ಇಷ್ಟಲಿಂಗ) na svom tijelu'. Ištalinga je ovalni amblem koji simbolizira Parasivu ili apsolutnu stvarnost. On se nosi na tijelu i štuje pojedinačno; za razliku od linge koja se štuje po hramovima.
Red Corral, California
Red Corral je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.413 stanovnika.
Lingajatizam
Suvremeni lingajatizam se smatra mješavinom progresivne reformske teologije koje je propovijedao Basava i drevne šaivističke tradicije i običaja; te ima značajan uticaj na mase Južne Indije, posebno u državi Karnataka. Današnji lingajati, zajedno sa sljedbenicama Shaive Siddhante, kašmirskim šaivistima, nathima, nepalskim pašupatima, kapalikama i drugima čine većinu šaivističke populacije.
Devojka (film)
Devojka je jugoslovenski crno-beli igrani film snimljen 1965. godine u režiji Puriše Đorđevića, koji je napisao i scenario. U njemu su se prvi put događanja iz Drugog svetskog rata i neposrednog poratnog perioda prikazivala za tadašnje standarde nekonvencionalnim tehnikama umetničkog filma. Đorđević se sličnim temama na sličan način pozabavio i u svoja tri sledeća filma - San, Jutro i Podne - odnosno ciklusu koji se navodi kao deo tzv. crnog talasa.
Radnja
Priča o ratu i o ljubavi vojnika i devojke koja je partizanka. Kroz priču devojke, vojnika, fotografa i nemačkog oficira daje se subjektivni doživljaj ratnih zbivanja. I pored tragičnog završetka, trijumfuje neuništiva ljubav devojke.
Canlers
Kanler je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Montreuil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 175 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 48 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,62 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 140 metara (maksimalnoj 142 m, a minimalnoj 117 m).
Godzilla, King of the Monsters!
Godzilla, King of the Monsters! je američko-japanski film snimljen 1956. godine u režiji Terryja O. Morsea i Ishira Honde, poznat kao prva strana, odnosno američka adaptacija filmova o Godzilli. Radnja prikazuje kako test eksplozije hidrogenske bombe na dnu Pacifika bude naizgled nezaustavljivo čudovište koje izlazi na površinu i kreće u uništavajući pohod pod Japanu. Nominalni protagonist i narator, koga tumači Raymond Burr, je američki novinar Steve Martin koji izvještava o tim događajima. Najveći dio materijala u filmu čine scene iz originalnog japanskog filma Godzilla na koga su tek naknadno nadosnimljene scene sa Burrovim likom.
King of the Monsters je nakon premijere u SAD dobio loše kritike, ali je zato postigao izuzetan komercijalni uspjeh, pa ga je matična japanska kuća Toho sljedeće godine čak uspješno distribuirala na domaćem tržištu. Godine 1985. je i sam dobio svojevrsni nastavak u filmu Godzilla 1985, gdje je Burr ponovio ulogu Martina, gdje je njegov lik na sličan način "ubačen" u materijal originalno snimljen u japanskom filmu The Return of Godzilla iz 1984. godine.
South St. Paul, Minnesota
Saut Sent Pol je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 20.160, što je 7 (0,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lazar Drljača
Lazar Drljača, 1882 –  1970, je bosanskohercegovački akademski slikar, rođen u selu Blatna kod Bosanskog Novog. Zbog načina svog života, nazivaju ga i posljednjim bosanskim bogumilom.
Biografija
U Sarajevo dolazi 1896. godine gdje završava bravarski zanat. Prijemni ispit na Bečkoj akademiji likovne umjetnosti Drljača polaže u oktobru 1906. Već 1911. godine učestvuje na međunarodnoj izložbi u Rimu.
Godine 1920. vraća se u Bosansku krajinu. Drljača se već tada, sagradivši u zavičaju "slikarsku kolibu", pripremao za višedecenijski osamljenički život na Borcima kod Konjica.
U toku 1931. godine naseljava se na Boračkom jezeru. Do drugog svjetskog rata živio je u Šantićevoj vili, a u toku drugog svjetskog rata silom prilika seli se u planinsku kolibu u Kotaradžama.
Poslije rata postao je šumski radnik i kosac. Nakon požara koji je 1946. godine izbio u toj kolibi, izgorjele su sve njegove slike, osim jedne. Kasnije mu opštinske vlasti iz Konjica ponovo dodijeljuju Šantićevu vilu u kojoj će živjeti do smrti 1970. godine.
Gubitak najvećeg dijela svog slikarskog opusa u požaru, slikar nikada nije prežalio, jer najplodniji slikarski period nestao je u trenu. Sam je pravio boje za svoje slike od prirodnih materijala koje je nalazio po planini Prenj. Lazar Drljača umro je 13. jula 1970. Godine. Još davne 1932. godine za sebe je rekao:
Djelo
Od "Portreta Berte", prve zapaženije Drljačine umjetničke kreacije, koja mu se dogodila 1909., pa do "Kopernika" i "Capinera" iz 1969. godine, stvaralački vijek ovog bosanskohercegovačkog slikara trajao je šest decenija. Mijenjajući mjesta življenja, mijenjao se i slikar, susretao sa različitim slikarskim poetikama, profilirajući sopstveni stil.
U Beču je pod uticajem tzv. bečkog plenerizma, karakterističnim po "iskoraku" iz ateljea i ulasku u vrevu života. "Tri konjanika" iz slikarevog pariskog perioda su "derivat" evropskog ekspresionizma.
Dvadesetih godina Drljača "ide" prema akvarelu, postaje impresionista. Prisutna je Italije, ali i Una, Neretva, mostovi, mlinovi i razni pejzaži.
Jedno vrijeme radi i portrete, i čitav niz "kopernikanskih", sa izvariranim likom tog astronoma s kojim će se Drljača "družiti" decenijama, čak do pred smrt.
I portret majke sa djecom, iz godine 1968., nađen nedavno kod slikarevog "pobratima", bivšeg lugara s Boraka Andrije Anđelića, sveden je na slikanje brižnosti, emocija. Otud i asketizam, prigušenost boja, priklonuće ka odgonetanju "panike tijela", intimitetu, mentalnoj drami čovjekovoj.
Osim malobrojnih umjetničkih slika i djela koja su sačuvana, Crkva Uspenja presvete Bogorodice na Palama je unikatna, jer ju je projektovao Lazar Drljača. To je jedino njegovo realizovano projektantsko djelo. Projekt koji je uradio za potrebe banjalučke eparhije, nije mu prihvaćen.
Rich Man, Poor Man (TV serija)
Rich Man, Poor Man je bila američka mini-serija temeljena na istoimenom romanu Irwina Shawa i originalno emitirana na programu mreže ABC početkom 1976. godine. Sastojala se od 12 epizoda koje su pratile različite sudbine dvojice braće Jordache između 1945. i 1969. godine. Rudy (koga je tumačio Peter Strauss) je bio izvrstan učenik i s vremenom stekao obrazovanje, bogatsvo i vlastiti poslovni imperij, dok je Tom (koga je tumačio Nick Nolte) bio buntovnik koji je stalno upadao u nevolje.
Serija je doživjela izuzetnu gledanost, ali i pohvale kritike, te bila ovjenčana s Emmyjima i Zlatnim globusima. Njen uspjeh je potakao ne samo snimanje nastavka po imenu Rich Man, Poor Man Book II, nego i ustanovio mini-seriju kao novi format dramskog programa na televiziji.
Serija se nedugo nakon američke premijere također prikazivala širom svijeta, uključujući i bivšu Jugoslaviju gdje je krajem 1970-ih na programu JRT-a emitirana pod naslovom Bogataš i siromah.
La Tuna, Tierra Blanca
La Tuna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Los Cármenes, Celaya
Los Cármenes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1751 m.
Rich Man, Poor Man, Book II
Rich Man, Poor Man Book II bila je američka mini-serija originalno emitirana na programu TV-mreže ABC od 1976. do 1977. Predstavljala je nastavak prethodne sezone emitirane, i izuzetno uspješne mini-serije Rich Man, Poor Man. Radnja je pratila sudbinu porodice Jordache i drugih likova iz prethodne serije, ali za razliku od nje, nije pratila događaje opisane u romanu Irwina Shawa. Kritičari su joj zamjerali preveliku količinu melodrame, pa nije uspjela dobiti prestižne nagrade kao prethodna serija.
Cramlington
Cramlington je gradić i civilna parohija u grofoviji Northumberland na sjeveroistoku Engleske, smješten oko 14 km sjeverno od grada Newcastle upon Tyne. Prema podacima iz 2004. godine je u njemu živjelo oko 39.000 ljudi. Prvi put se spominje 1135. godine, a sve do 19. vijeka je bilo naselje pretežno ruralnog karaktera, kada se u okolici počeo kopati ugljen. 1960-ih su u njemu sagrađene stambene zgrade u kojima žive radnici zaposleni u Newcastleu, tako da Cramlington ima status spavaoničkog naselja.
Nuevo Tumbalá, Ocosingo
Nuevo Tumbalá je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 355 m.
El Chamizal, Metepec
El Chamizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Metepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2162 m.
Opština Tilapa, Puebla
Tilapa je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4474 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1228 m.
2. vijek
thumb|300px|Istočna hemisfera na početku 2. vijeka. thumb|300px|Istočna hemisfera na kraju 2. vijeka. 2. vijek je naziv za vijek, odnosno period koji je započeo 101. a završio 200. godine. Tradicionalno se smatra dijelom Starog vijeka u svjetskoj historiji.
Pregled
Na istoku je Kina pod vlašću dinastije Han nastavila period mira i blagostanja, kao i teritorijalnog širenja prema zapadu, motiviranog željom da se kontrolira unosni Put svile, preko koga se, pak, u samu Kinu iz Indije i Centralne Azije počeo dovoditi i budizam. U takvim uvjetima se Kini nastavlja razvijati kultura i tehnologija, a čemu je dosta pridonijeo izum papira. Međutim, niz slabih i nesposobnih vladara su rezultirali dvorom kojim su počeli dominirati korumpirani eunusi, koji sve više dolaze u sukob sa tradicionalnom konfucijanskom birokracijom. U drugoj polovici vijeka kineski seljaci i pučani postaju žrtvama sve većih poreznih davanja, pa se među njima počinju širiti taoističke sekte i tajna udruženja, od kojih će jedno 184. dići veliki ustanak Žutih turbana. Iako on nije uspio svrgnuti dinastiju, carski autoritet je uzdrman, a ojačan položaj vojske; to će nakon smrti cara Linga 189. dovesti do prevrata, ali i permanentnog građanskog rata između suparničkih regionalnih komandanta koji su se pretvorili u gospodare rata te Kinu bacili u dugi period bezvlašća i krvoprolića.
Actipan, Puebla
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 6037 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2173 m.
Weiler (bei Ulmen)
Vajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 92 opštinska središta okruga Kohem-Cel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 315 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7135089.
Rancho Calderón, Colima
Rancho Calderón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Colima.
Weiler (bei Ulmen)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kohem-Cel Vajler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kohem-Cel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 390 metara. Površina opštine iznosi 7,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 315 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 43 stanovnika/km².
Rancho Calderón, Colima
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 326 m.
Menezzo, Savona
Menezzo je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 581 m.
Kingu Kongu tai Gojira
King Kong vs. Godzilla je japanski science fiction film snimljen 1962. godine u režiji Ishira Honde, poznat kao treći i u kino-dvoranama najgledaniji film iz serije o Godzilli, odnosno prvi film u boji u kome se kao lik pojavljuje King Kong.
Radnja prikazuje kako grupa istraživača odlazi na usamljeni pacifički otok kako bi u reklamne svrhe uspavala i u Japan dovela orijašku gorilu King Konga, te kako će se on tamo sukobiti sa Godzilom koji se probudio iz višegodišnje hibernacije i krenuo u još jedan uništavački pohod.
Film je originalno zamišljen od strane Willisa O'Briena, tvorca specijalnih efekata za originalnog hollywoodskog King Konga, pri čemu je kao glavni antagonist King Kongu trebaao biti divovska verzija Frankensteinovog čudovišta. Ideju je preuzeo John Beck koji je nakon višegodišnjih pokušaja da je "proda" hollywoodskim studijima sklopio dogovor sa japanskim studijem Toho, koji je pak upravo u tom filmu vidio idealnu priliku da obilježi 30. obljetnicu osnivanja, ali i inzistirao da glavni negativac bude upravo Godzila.
King Kong vs. Godzilla je predstavljao prvi film o Godzilli snimljen u boji. Iako je bila riječ o ambicioznijem projektu, u film su iz financijskih razloga umjesto planirane stop animacije morali biti ubačeni relativno primitivni specijalni efekti, uključujući žive glumce koji glume čudovišta u specijalnim kostimima. Scenario je, pak, za razliku od prethodna dva nastavka, nastojao u film ubaciti što više humora, odnosno ublažiti nasilje i približiti ga najmlađoj i porodičnoj publici. Iako se Honda sa time nije slagao, ispostavilo se da je u pitanju ispravna odluka, jer je King Kong vs. Godzilla postigao izuzetan uspjeh. Čak su i specijalni efekti impresionirali ne samo publiku, nego i druge filmaše, te su slične tehnike reciklirane u još nekoliko ostvarenja tokom sljedećih nekoliko godina.
Slično kao i kod ranijih filmova, Toho je američkim distributerima omogućio da naprave specijalnu verziju za vlastito tržište sa nekoliko nadosnimljenih scena i novom naracijom. Razlike između dviju verzija su dugo godina u SAD i zapadnom svijetu bile predmetom urbanih legendi o različitim sudbinama dvoje glavnih likova.
Ljednjicke Rovnje
Ljednjicke Rovnje je naseljeno mjesto u okrugu Puhov, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 4.035 stanovnika.
Oceanijska kinematografija
Oceanijska ili Okeanijska kinematografija je izraz kojim u najširem smislu označava filmsku industriju na području Oceanije. U praksi se, međutim, taj pojam svodi gotovo isključivo na australijsku i novozelandsku kinematogrtafiju, s obzirom da su tokom 20. vijeka jedino Australija i Novi Zeland postojale kao nezavisne države, odnosno posjedovale zbog veličine i broja stanovnika imale ekonomske, demografske i druge preduvjete da se u njima razvije samostalna filmska industrija. U ostalim dijelovima Oceanije, zbog njihove izoliranosti i relativno malog broja stanovnika, filmska djelatnost se gotovo u pravilu svodila na povremenu proizvodnju stranih filmova koji su pacifičke otoke koristili kao svoje lokacije. Tek od posljednjih decenija 20. vijeka, kada je dio oecanijskih zemalja stekao nezavisnost, traju napori da se u njima razvije samostalna filmska industrija. U tome je najdalje otišla Samoa gdje je 2011. godine snimljen The Orator, prvi cjelovečernji film u njenoj historiji.
Borovnica
Borovnica (lat. Vaccinium myrtillus) je biljka iz porodice Vaccinium.
Borovnica je maleni višegodišnji grm. Neki primjerci mogu opstati i do 15 godina. Naraste od 10-60 cm, rijetko do 90 cm. Ima zeleni korijen, koji izbija iz rizoma. Listovi su joj od 1–3 cm dugi, ovalni ili eliptični. Listopadna je biljka, novi listovi izbijaju krajem travnja i početkom svibnja, a opadaju krajem rujna do listopada. Plod je sjajna bobica plavocrne boje i blago nakiselog ukusa. U njoj se nalazi veliki broj sjemenki, izvora vlakana.
Stanište
Pogodno tlo za rast borovnice je kiselo i umjereno vlažno zemljište, a na višim nadmorskim visinama je planinska crnica. Raste u zoni listopadnih, bukovih šuma i iznad nje na svježim zemljištima. Značajna je njena uloga na planinskim čistinama i subalpskim acidofilnim zajednicama gdje obrasta velike površine. Čest je stanovnik mnogih planinskih masiva.
Sastojci
Kao droga se koristi zreo plod (Myrtilli fructus) i list (M. folium). Kemijski sastav plodova je:
Listovi borovnice su izvor minerala (kalij, natrij, mangan, krom, željezo, bakar i dr.), vitamina C, organskih kiselina, a sadrže i saponine, šećer (do 18%), tanine i dr.
Korištenje
Plodovi borovnice imaju primjenu kako u narodnoj tako i u službenoj medicini. Blagotvorno su sredstvo kao preventiva ili terapija kod avitaminoze ili hipovitaminoze, kao i za liječenje neinfektivnog proljeva kod djece. Važno je i njihovo dijetetsko djelovanje. Plodove je najbolje koristiti u svježem stanju ili kao sok. Borovnica se može pripremati na nekoliko načima. Osim soka od njih se mogu praviti ukusni i kvalitetni sirupi, džemovi, kompoti i dr. samo što se kuhanjem gubi vitamin C.
Upotreba u narodnoj medicini
Čaj od mladih listova borvinice pomaže protiv proljeva, katara, grčeva u stomaku, kašlja i šećerne bolesti. Plod se može koristiti protiv hemoroida, neuredne stolice, nadimanja, lošeg apetita i nametnika u crijevnom traktu. Zrele i svježe borovnice su odlično pomoćno i dijetalno sredstvo kod problema sa jetrom, te problema sa žuči i žučnih puteva. Borvnicu narodni ljekari preporucuju kao pomoć kod akutnih i hroničnih oboljenja probavnog trakta. Zbog lijepog okusa lako se daje djeci za navedene zdravstvene probleme. Odlično je sredstvo za hronične dijarje. Čaj od mladih listovi se koriste za regulaciju [Dijabetes|šećera u krvi]. Ova osobina lista borovnice da reguliše šećer u krvi pripisuje se sadržaju antocijanin glikozida.
Pri dugotrajnoj upotrebi listova borovnice ili kod predoziranja javlja se kronično trovanje.
Fado Alto, Genoa
Fado Alto je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 347 m.
Buildwas Abbey
thumb thumb
Opatija Buildwas ili Buildwas Abbey je cistercitski samostan čiji se ostaci nalaze u engleskoj grofoviji Shropshire, na obali rijeke Severn oko 3 km zapadno od Ironbridgea. Osnovao ga je 1135. Roger de Clinton, biskup Coventryja. S obzirom na blizinu granice s Walesom je tokom srednjeg vijeka imao burnu historiju; godine 1342. je tamošnjeg opata ubio odmetnuti redovnik, a 1406. su opata oteli velški ustanici pod Owainom Glyndwrom. Samostan je godine 1536. raspušten ukazom kralja Henryja VIII, a od 17. vijeka je njegovo zemljište prešlo u vlasništvo porodice Acton Moseley. Ona je ruševine samostana predala na brigu organizaciji English Heritage. Danas se smatraju jednim od najbolje sačuvanih primjera cistercitske arhitekture iz 12. vijeka.
Devojka sa tri oca
„Devojka sa tri oca“ je jugoslovenska TV drama emitovana 1965. godine u produkciji Radiotelevizije Beograd. Režirao ju je Slavoljub Stefanović-Ravasi, a scenario je pisao Brana Crnčević.
Блаца (Тутин)
Блаца је насеље у Србији у општини Тутин у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 33 становника (према попису из 1991. било је 75 становника).
Демографија
У насељу Блаца живи 19 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 30,1 година (28,4 код мушкараца и 31,7 код жена). У насељу има 5 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 6,60.
Ово насеље је у потпуности насељено Бошњацима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Modigliana, Ravenna
Modigliana je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Opština Bănișor, Sălaj
Bănișor je opština u Rumuniji u okrugu Salaž.
Modigliana, Ravenna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Opština Bănișor, Sălaj
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 319 m.
Mrázovce
Mrázovce je naseljeno mjesto u okrugu Stropkov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 81 stanovnika.
Бугарска егзархија
thumb|300п|Територија под јурисдикцијом Бугарске егзархије (1870—1878)
Бугарска егзархија је била аутокефална бугарска национална  црква, основана 28. фебруара 1870. године.
У периоду 1870—1918. и 1941—1944. њена јурисдикција је обухватала територије које данас припадају различитим државама: целу територију данашње Бугарске, део Македоније и делове Грчке, Турске, Србије, Албаније и Румуније (Северна Добруџа).
Бугарској егзархији је 1950. године промењен назив у Бугарска православна црква, који носи и данас.
Позадина
Цариградска патријаршија је потискивала словенски језик при богослужењу и народне верске обичаје, а на епископска места је постављала само Грке. То је била политика хеленизовања. Пошто је у Србији постепеним стицањем државне самосталности национализована и црквена управа, Словени који су остали у саставу Отоманске царевине су почели да траже своја национална права у црквеном животу. У првом реду Словене свештенике и словенски језик у цркви. У току борбе око тога дошло је до већег захтева: да се словенски крајеви и њихов православни народ излуче испод власти цариградске патријаршије.
Оснивање
Суочен са растућим незадовољством и немирима у Османској Империји, султан је обнародовао 28. фебруара 1870. ферман о оснивању од цариградске патријаршије независна, словенске егзархије са седиштем у Цариграду. У њен састав су имале ући оне епархије у Бугарској, Македонији и Старој Србији, у којима је то желело две трећине народа. У пракси, овај егзархат је постао бугарска црквена организација. Због тога су се неки вратили под власт цариградске Цркве, која је почела да дозвољава словенско богослужење. Србија и Црна Гора су уз помоћ Русије приволеле цариградску патријаршију да преда епископска места у Призрену, Скопљу и Дебру Србима.
Православни сабор у Цариграду 10. септембра 1872. године, сазван на иницијативу васељенске патријаршије, осудио је бугарски егзархат због филетизма, „јереси која ставља националну идеју изнад јединства вере“.
Деловање у Македонији
thumb|лево|Прослава 25-годишњице од избора бугарског егзарха Јосифа I у [[Дебар|Дебру, 1902.]] thumb|Православни бугарски свештеници и [[ВМРО комите.]] Почев од оснивања Бугарске егзархије и добијања јурисдикције над територијом Македоније, а и због деловања про-бугарске ВМРО, бугарски Егзархат је настојао да спречи функционисање Српске цркве у делу Старе Србије који углавном обухвата данашњу Македонију. До балканског рата и протеривања Бугара из Старе Србије, Бугарска егзархија је често (са помоћу ВМРО комита) спроводила ликвидације српских свећеника и учитеља.
Непосредни ефекат поделе Македоније у балканским ратовима 1912-1913 био је анти-бугарска кампања у областима под српском и грчком влашћу. Србија је протерала свештенике и учитеље Бугарске егзархије, и затворила бугарске школе и цркве (било је 641 школа и 761 црква). Обновом српске власти 1918, поново су протерани бугарски наставници и свештенство егзархије, бугарски језик је забрањен, све књиге и знаци на бугарском језику уклоњени, сва бугарска друштва и организације распуштене, а србизација презимена спровођена, тако да Станков постаје Станковић, а Атанасов улази у књиге као Атанацковић.
Larisa
Larisa (grčki: Λάρισα) je grčki grad, sjedište Periferije Tesalije i prefekture Larise. Larisa je važno prometno čvorište Grčke, na glavnom magistralnom putu Solun - Atena. Larisa je centar poljoprivrednog kraja. U širem gradskom području živi oko 250 000 stanovnika, iz Larise vode putevi za Volos (luka na Egejskom moru) ili u brda na sjever. Grad ima međunarodni aerodrom, leži na rijeci Pinejos.
Po legendi Hipokrat, otac medicine, umro je u Larisi.
Historija
Prvi historijsko poznati stanovnici ovog kraja, bilo je grčko pleme Pelazgi. U 6. vijek pne. ovo područje je uključeno u civilizacijske tokove, ali je ostalo po strani glavih zbivanja, tako da o Larisi ne znamo baš puno iz tog vremena. Znamo samo anegdotski da su slavni liječnik Hipokrat, kao i filozof Gorgija umrli u Larisi. Za vrijeme Peloponeskog rata Larisa je stala stranu Atene. 344. pne. područje Larise potpalo je pod vlast antičke Makedonije, od 196. god. bila pod vlašću Rima. Od 6. vijeka Larisa je sjedište arhiepiskopa.