cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jadon Sancho
Rana karijera
Sancho je sa 7 godina počeo igrati za Watford. S 11 se godina zbog dugog putovanja na trening preselio u stan koji mu je osigurao klub. Kada je imao 14 godina, u ožujku 2015. godine prešao je u Manchester City za početnu naknadu od 66.000 funti, koja je mogla porasti do 500.000 funti. Sancho je nastavio impresionirati svojim nastupima i zbog toga je Khaldoon Al Mubarak, predsjednik Manchester Cityja, rekao da će ubrzo prijeći u prvu momčad. U srpnju 2017. Sancho je želio napustiti klub zbog spora oko novog ugovora.
Borussia Dortmund
Sancho je 31. kolovoza 2017. potpisao ugovor s Borussijom Dortmund za naknadu od 8 milijuna funti te je odmah bio priključen prvoj momčadi. Za klub je debitirao 21. listopada u utakmici protiv Eintracht Frankfurta (2:2) kada je ušao kao zamjena šest minuta prije kraja utakmice. Tada je postao prvi Englez koji je odigrao neku utakmicu Bundeslige za Dortmund. Sancho je prvi put bio dio prve postave 14. siječnja 2018. protiv Wolfsburga. Prvi profesionalni gol za Dortmund postigao je u utakmici protiv Bayer Leverkusena, koju je Dortmund dobio s rezultatom 4:0. U listopadu 2018. je potpisao novi ugovor s klubom koji vrijedi do 2022. godine. Tog mjeseca proglašen je za najboljeg igrača mjeseca u Bundesligi. Utakmicom protiv Hoffenheima odigrane 9. veljače 2019. postao je najmlađi igrač koji je postigao osam golova u jednoj sezoni Bundeslige. Kasnije tijekom tog mjeseca, tada star 18 godina i 336 dana, postigao je gol za pobjedu nad Bayer Leverkusenom (3:2) te je time oborio rekord za najmlađeg igrača koji je postigao devet golova kojeg je prethodno držao Lukas Podolski. Dana 13. travnja Sancho je zabio dva gola Mainzu te je time postao najmlađi igrač Dortmunda koji je postigao deset golova u jednoj sezoni Bundeslige. U sezoni 2018./19. postigao je 12 golova i 14 asistencija u ligi te je imenovan članom najbolje momčadi lige za tu sezonu. Dana 3. kolovoza 2019. u utakmici DFL-Supercupa protiv Bayerna Münchena (2:0) Sancho je postigao jedan gol i asistenciju. Tijekom veljače 2019. postigao je tri gola i tri asistencije u pet ligaških utakmica te je po drugi put u karijeri imenovan najboljim igračem mjeseca Bundeslige. Dana 31. svibnja 2020. Sancho je Paderbornu zabio prvi hat-trick u karijeri. U finalu DFB-Pokala odigranog 13. svibnja 2021. protiv RB Leipziga zabio je dva gola.
Omladinska karijera
U svibnju 2017. Sancho je kao dio Engleske reprezentacije do 17 godina stigao do finala Europskog prvenstva i proglašen je najboljim igračem natjecanja. U rujnu 2017. pozvan je na Svjetsko prvenstvo do 17 godina, ali je njegov novi klub odbijao pozive. Dvije strane na kraju su se dogovorile da će Sancho sudjelovati u grupnoj fazi natjecanja, ali da nije sigurno hoće li igrati ako Engleska prođe u nokaut fazu. Sancho je 8. listopada postigao dva gola na utakmici protiv Čilea (0:4). Tijekom utakmice protiv Japana 16. listopada Sancha je klub povukao iz natjecanja. Sancho je 2. studenog 2017. prvi put pozvan u Englesku reprezentaciju do 19 godina i pridružio im se u kvalifikacijama za Europsko prvenstvo. Debitirao je na utakmici protiv Farskih Otoka, koju je Engleska dobila 6:0. Igrao je u utakmici protiv Islanda, koju je Engleska dobila 2:1. Sancho je postigao jedini gol na utakmici protiv Bugarske (0:1), što je omogućilo Engleskoj da ostane na vrhu svoje grupe. Kada je ušao kao zamjena na utakmici protiv Mađarske (4:1) 21. ožujka 2018. postigao je posljednji gol.
Seniorska karijera
Nakon odličnog početka nove sezone Sancho je 4. listopada 2018. godine dobio poziv od A selekcije Engleske reprezentacije za nastup u UEFA Ligi nacija. Debitirao je 12. listopada u utakmici Lige nacije protiv Hrvatske bez golova, kada je ušao kao zamjena u 78. minuti. Svoju prvu kvalifikacijsku utakmicu za EURO 2020. odigrao je 22. ožujka 2019. protiv Češke (5:0). Svoja prva dva gola za reprezentaciju zabio je 10. rujna 2019. u kvalifikacijskoj utakmici za EURO 2020. protiv Kosova (5:3).
Hacienda Cuatlaco, Almoloya
Hacienda Cuatlaco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Almoloya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2670 m.
Chavenon
Šavnon je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Alije koja pripada prefekturi Monlison.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 159 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 365 metara (maksimalnoj 416 m, a minimalnoj 265 m).
Dom za vešanje
Dom za vešanje, u međunarodnoj distribuciji poznat pod engleskim naslovom Time of the Gypsies je jugoslavensko-britansko-italijanski film snimljen 1988. godine u režiji Emira Kusturice, koji se smatra jednim od najuspješnijih ostvarenja njegove filmografije. Po žanru je drama sa elementima fantastike. Protagonist, čiji lik tumači Davor Dujmović, je Perhan, mladi Rom sa telekinetičkim sposobnostima. Radnja prikazuje kako ga Ahmed, vođa grupe Roma, na prevaru odvede u Milano gdje je prisiljen da se bavi kriminalom, dok u međuvremenu sanja o povratku u matičnu čergu gdje ga čeka buduća supruga po imenu Azra (čiji lik tumači Sinolička Trpkova). Snimljen nekoliko godina nakon Kusturučinog međunarodnog uspjeha sa Otac na službenom putu, te uz pomoć uglednog britanskog producenta Harryja Saltzmana, Dom za vešanje je izazvao veliku pažnju i očekivanja jugoslavenske javnosti, a koje je velikim dijelom i potvrdio na Kanskom festivalu gdje je Kusturica dobio Nagradu za najbolju režiju. Popularnosti filma je dosta pomogao i istoimeni soundtrack koji je po motivima romske muzike komponirao Goran Bregović, uključujući pjesmu Ederlezi koja je postala veliki hit i kasnije često bila obrađivana.
San Ángel, Ocozocoautla de Espinosa
San Ángel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1381 m.
Liceu
Liceu (službeno katalonski Gran Teatre del Liceu) je operna kuća u srcu Barcelone, u ulici La Rambla.
Historija
Liceu se razvio iz - Društva ljubitelja teatra (Sociedad Dramática de Aficionados) osnovanog 1837. na inicijativu Manuela Giberta u bivšem samostanu Montsióa, od članova Nacionalne milicije. Kako je u to vrijeme Barcelona zahvaljujući industriji, brzo izrasla u velik grad, osjetila se potreba za konzervatorijem i nekom institucijom koja bi se bavila muzikom. To je dovelo do transformacije Sociedad Dramátice u Liceo Filármonico Dramático Barcelonés de Su Majestad la Reina Isabel II (Barcelonsko dramatičko društvo i filharmonički licej njenog veličanstva kraljice Isabele II). thumb|left|240px| Pogled na Liceu na [[La Rambla, Barcelona|Rambli]] thumb|left|240px| [[Enterijer|Unutrašnjost teatra]] Tako se uz postojeću teatarsku aktivnost, nova organizacija bavila i muzikom, naročito operom, odnosno kako se tad govorilo pjevanjem i muzikom u talijanskom stilu. thumb|right|300px| [[Maketa današnjeg izgleda]]
Prva orginalna zgrada svečano je otvorena 4. aprila 1847. po projektu Miquel Garriga i Roca, kom je pomogao Josep Oriol Mestres. Gradnja je financirana prodajom dionica, što je značilo da su brojne lože i sjedala bili privatno vlasništvo. Dioničari su formirali Societat del Gran Teatre del Liceu, poznat kao "Societat de Propietaris" (Udruženje vlasnika), koje je od 1855. kad je konzervatorij pravno izdvojen iz kuće bilo jedino zaduženo da upravlja Liceom. Društvo je operativno vođenje opere povjeravalo odabranim impresarijima, taj sistem vođenja opere trebao je trajati do 1980, ali je u posljednjem kvartalu 20. vijeka postalo očigledno da više ne valja.
Zbog tog je 1980. katalonski Generalitat (vlada), da izbjegne urušavanje kuće i nestanak institucije takvog ugleda - formirao konzorcij (Consorci del Gran Teatre del Liceu) u kog su uključeni Gradsko vijeće Barcelone i Udruženje velikog teatra Liceu. Nakon tog je 1985. Provincijsko vijeće Barcelone ušlo u konzorcij, a 1986. i Španjolsko ministarstvo kulture.
Požar koji je zahvatio zgradu - 31. januara 1994., uništio je gledalište i pozornicu, uz to imao je velik odjek u katalonskom društvu, mnogi su se pobojali da će na isti način nestati i sam Liceu. Zbog tog se nije pristupilo samo obnovi zgrade, već i načinu na koji će ta institucija biti organizirana, tako da je 1994. nastala Fondacija Liceu (Fundació del Gran Teatre del Liceu) kojoj su dotadašnji formalni vlasnici Societat del Gran Teatre del Liceu sva svoja prava konačno prenjeli 1997. Zgrada je restaurirana i proširena po projektu Ignasia de Solà-Moralesa iz 1986. i kasnijim doradama Xaviera Fabréa i Lluísa Dilmé. Obnovljeni i bitno proširen Liceu (zgradama u susjedstvu) otvorio je vrata publici 7. oktobra 1999.
Liceu se prostire na 36,000 m², od tog čak 70% koristi za pozornicu, izvođače i tehničke svrhe a samo 30% za publiku. Danas u njemu ima mjesta za 2,292 gledatelja, što ga čini jednim od najvećih opernih kuća u Evropi.
Šaronje (Tutin)
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Bošnjacima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika. U ovom selu žive porodice: Ćatovići, Fejzovići, Šehovići, Kecapi, Trtovci i drugi.
Oktobarska diploma
Oktobarska diploma (njemački: Oktoberdiplom, mađarski: Októberi diploma, češki: Říjnový diplom, poljski: Dyplom październikowy) bila je povelja od 20. oktobra 1860. kojim je car Franjo Josip obznanio novi ustav austrijske monarhije i time obilježio kraj svoje devetogodišnje apsolutističke vladavine.
Puni naslov tog dokumenta bio je zapravo; ''Carska povelja od 20. oktobra 1860. o uređenju unutrašnjeg državno-pravnog uređenja monarhije'' (njemački: Kaiserliches Diplom vom 20. Oktober 1860 (R.G.Bl. 226/1860) zur Regelung der inneren staatsrechtlichen Verhältnisse der Monarchie.
Iako i danas ima tumačenja da je njome car vratio svojim narodima ustav, Oktobarska diploma i nije bila ustav u današnjem smislu te riječi, jer je zapravo ponovno osnažila moć konzervativnog plemstva dajući mu veće ovlasti nad svojim zemljama kroz program aristokratskog federalizma (Zemaljske dijete).
Pored svih njenih nedostataka, većina historičara se slaže da je Oktobarska diploma označila početak razdoblja ustavnih reformi carstva.
Pozadina nastanka Oktobarske diplome
Već je od marta 1860. car počeo jačati svoje Reichsrat (Carevinsko vijeće), proširujući njegov sastav i dajući mu sve veću ulogu (i nadalje samo savjetodavnu) nad velikim financijskim i zakonodavnim problemima koja su tištila zemlju, uključujući i izradu novog ustava. U tom proširenom Reichsratu sastavljenom od manje više od visokog plemstva, prevladavala je federalističko-autonomaška frakcija koja je načelno bila protiv drastičnih ustavnih reformi (demokracija, parlament, slobodni izbori) već je zapravo tražila restauraciju prijašnjeg stanja i obnovu plemićkih Dijeta.
Kratkotrajni život Oktobarske diplome
Oktobarska diploma vratila je stare feudalne Dijete po krunskim zemljama carstva (pokrajinske parlamente) i predvidila zajednički centralni parlament Reichstag od sto članova, koji bi bio sastavljen od delegiranih poslanika iz pokrajinskih Dijeta. On je i nadalje trebao imati samo savjetodavnu funkciju, sa proširenim ovlastima po pitanju financija. On praktički uopće nije zaživio jer su pokrajinske Dijete odbile raticifirati njegov status.
S druge strane ni rad proširenog Reichsrata (Carevinskog vijeća) nije zadovoljio nikog, jer su državne financije i nadalje su tonule, austrijska strana nije bila zadovoljna količinom ovlasti koje su dane pokrajinskim dijetama, a ugarsko -slavenski dio je bio razočaran količinom vlasti koja je ostala u rukama cara.
Za provedbu Oktobarske diplome bio je zadužen ministar unutrašnjih poslova grof Agenor Gołuchowski, koji ni sam nije bio u potpunosti zadovoljan njome, pa je njena provedba i s te strane šepala.
Kraj Oktobarske diplome
Od samog početka taj novi ustav dočekan je na nož od strane austrijskih liberala, ali i ugarskog stanovništva, koji su masovno u znak protesta prestali plaćati porez.
Kad je krajem 1860. Anton von Schmerling postao državni sekretar, njemu je car povjerio zadatak revizije Oktobarske diplome u novi ustav koji je trebao zadovoljio sve. Tako da je ubrzo Oktobarsku diplomu zamjenio novi centralistički ustav nazvan Februarski patent objavljen 1861.
New Amsterdam, Indiana
Nju Amsterdam je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 27, što je 26 (2600,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Lo Que el Tiempo me Dejó, Tihuatlán
Lo Que el Tiempo me Dejó je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Samonikle lekovite biljke Srbije
U bogatoj flori Srbije, pogotovo jugoistočne, uspeva veliki broj vrsta čiji se sastojci koriste u farmaceutskoj industriji i medicini, kako zvaničnoj tako i narodnoj. Spisak farmaceutski upotrebljivih biljaka se povećava istraživanjima novih lekovitih vrsta. Neke od njih zajedno sa osnovnim lekovitim dejstvima date su u naredoj tabeli:
Opština Acultzingo, Veracruz
Acultzingo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 7649 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1633 m.
Odorin
Odorin je naseljeno mjesto u okrugu Spiška Nova Ves, u Košičkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 961 stanovnika.
Žena s krajolikom
Žena sa krajolikom je jugoslavenski igrani film snimljen u režiji i po scenariju Ivice Matića i premijerno prikazan 1989. godine. Film je originalno sniman 1976. godine, ali je neposredno pred završetak produkcije Matić, kome je to bio jedini dugometražni igrani film u karijeri, iznenada preminuo od srčanog udara; snimljeni materijali su nakon toga više od deceniju i pol bili u skladištu, sve dok se grupa Matićevih kolega i prijatelja nije odlučila od njih premontirati verziju koja je prikazana na Pulskom festivalu te je osvojila specijalnu Zlatnu arenu. Film je nakon toga bio prikazivan i na drugim na Međunarodnom filmskom festivalu u Montrealu 1990. godine gdje je osvojio Nagradu ekumenskog žirija.
Sadržaj filma
Film prati Šumara, samoukog slikara sa velikom strašću za slikanjem nagih žena. Šumar odlazi u zabačeno bosansko selo gde nagovori mnoge meštane da mu poziraju nage, na šta one pristaju. Kada su saznali za poziranje žena, njihovi muževi postaju besni i uvereni da se između Šumara i njihovih žena odvija mnogo više od umetnosti.
Rancho del Bajío, Del Nayar
Rancho del Bajío je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2039 m.
Četrnaesti kongres SKJ
mini|desno|250p|Milošević govori na 14. Kongresu
Četrnaesti (vanredni) kongres Saveza komunista Jugoslavije održan je od 20. do 22. januara 1990. godine, u beogradskom centru „Sava“. Prisustvovali su delegati iz svih republika i pokrajina, kao i partijska delegacija JNA. Tadašnji predsednik Predsedništva CK SKJ bio je Milan Pančevski iz Makedonije.
Na kongresu su se najviše sukobile srpska i slovenačka delegacija. Prvi su se zalagali za uvođenje sistema „jedan čovek - jedan glas“, tj. za centralizovanje Jugoslavije. Slovenci su, međutim, predlagali konfederaciju partije i države. Bit njihovih prijedloga bila je u tome da se uvede politički pluralizam, koji je u stvarnosti zapravo već i postojao, jer su u Sloveniji već bili održani izbori za slovenskog predstavnika u saveznom Predsjedništvu, a u Hrvatskoj i Sloveniji bile su u tijeku pripreme za prve višestranačke izbore. Potom su zahtijevali da se izbaci iz zakonodavstva odredba o takozvanom verbalnom deliktu, da se zabrani mučenje političkih zatvorenika, kao i politička suđenja. Također su tražili da veze između saveznih jedinica budu drugačije i da sve savezne jedinice budu autonomne i da nadglasavanje postane nemoguće. Svi predlozi slovenačke delegacije, koju je predvodio Milan Kučan, bili su odbijeni. Istovremeno, srpski predlozi su prihvatani većinom glasova.
Posle dva dana rada i oštrih verbalnih sukoba, delegacija SK Slovenije napustila je, 22. januara uveče, kongresnu dvoranu centra „Sava“. Odmah nakon toga, šef delegacije SK Srbije, Slobodan Milošević, predložio je da kongres nastavi rad i pređe na donošenje odluka. Međutim, tome se oštro suprotstavila delegacija SK Hrvatske. Oni su saopštili da će, ukoliko se to bude desilo, i oni napustiti kongres. Njima su se pridružile delegacije SK Makedonije i SK Bosne i Hercegovine.
Milan Pančevski zaključio je rad kongresa i rekao da će on nastaviti rad. Ali se to u narednim danima nije desilo. Time je, nakon 45 godina, prekinuta vladavina SKJ. Ovaj događaj bio je jedan od ključnih u raspadu SFRJ.
Scurta, Pogăceaua
Scurta je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Pogăceaua.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 332 m.
Masaccio
thumb|Masaccio, Autoportret sa slike Sv. Petar na tronu iz kapele Brancacci, 1428. [[Firenca|Firenza. ]] Masaccio (pravo ime: Tommaso di Giovanni Simone Guidi), talijanski slikar (San Giovanni Valdarno, kraj Arezza, 21. XII. 1401. – Rim, 20. XII. 1429.) poznat je kao prvi slikar renesanse.
Biografija
Rođen kao Tommaso di Giovanni Simone Guidi, o njegovom životu i školovanju zna se veoma malo.
Masaccio je primjenom perspektive stvarao iluziju prostora na svojim slikama; mirne ljudske figure, povezane u skladne grupe, oblikovao je realistički s jakim dramsko-psihološkim izrazom. Svojim freskama u kapeli Brancacci u Firenci, presudno je utjecao na Francesca Lippija (koji je i dovršio freske u kapeli Brancacci), Paola Uccellea, Andrea del Castagna i B. Gozzolija.
Iako je umro mlad (u 28. godini života) izvršio je velik pomak u slikarstvu 15. stoljeća; među prvima je ostvario djela renesansnog duha i udario temelje zamahu tog stila u Italiji.
thumb|250px|[[Sveto Trojstvo] (Masaccio)], 1427.-1428., freska u crkvi Sta Maria Novella u Firenci.
Djela
thumb|lijevo|300px|Porezni novčić, 1424., kapela Brancacci u [[firenca|firentinskoj crkvi Sta Maria del Carmine.]] Glavno Masacciovo djelo nalazi se u kapeli Brancacci u firentinskoj crkvi Sta Maria del Carmine koju je oslikao zajedno s Masolinom da Panicaleom. Novim načinom (tal. Maniera moderna) ostvario je čuvene kompozicije: prizori iz života sv. Petra (Porezni novčić; Sv. Petar dijeli milostinju) i istočni grijeh (Izgon iz raja).
Na slici Porezni novčić Masaccio je genijalno smjestio tri radnje koje se odvijaju u različito vrijeme u isti okvir: Isus sa apostolima kojima prilazi poreznik tražeći porez, sveti Petar koji iz jezera vadi novčić i Sveti Petar kako predaje porezniku novčić. Sve je smješteno u arhitektonski okvir s izraženom perspektivom, pomalo tmurnih boja i specifičnom karakternošću likova. Poreznik je čak u trećoj radnji postavljen u kontrapost.
thumb|left|Izgon iz Raja, prije i poslije restauracije. Na drugoj slici se vidi kako je nestalo lišće koje je naknadno bilo dodano.
Izgon iz Raja (1420.) je prvo djelo, nakon antike, koje prikazuje naga ljudska tijela – aktove. Genijalnost ovoga djela je u vješto riješenom problemu formata koji je izrazito vertikalno izdužen. Masaccio je prikazao perspektivu prostora jednostavno stavivši visoka vrata u lijevu stranu slike i anđela koji se nalazi malo za vratima, ali iznad Adama i Eve i izlazi iz okvira slike (vidi mu se samo pola lica), tako pretpostavljajući beskonačnost prostora slike. Radnja slike se odvija u pokretu likova; Adam i Eva su u dinamičnom iskoraku i s očitim grčem, Adam se hvata za lice, a Eva bolno urla, dok je Anđeo prikazan sa mačem u desnoj ruci i s lijevom rukom koja pokazuje Adamu i Evi izlaz iz Raja.
Originalan smisao za jednostavnu monumentalnost možemo pronaći na njegovoj freski u crkvi Sta Maria Novella – Sveto Trojstvo (1425.). Masaccio na toj slici uvodi jasnu linearnu perspektivu i to na taj način što prikazuje određene arhitektonske oblike s jasnim skraćenjem prema dubini. Sveta tri lika (Sveti Otac, Krist, Bogorodica i po gotičkom pravilu jedan svetac koji prati Bogorodicu, u ovom slučaju sv. Ivan) smještena su u arhitektonski okvir oltara renesansne katedrale. Tako je ova tema, koja je jedna od najčešće reproduciranih tema do tada, dobila sasvim novu vrijednost kroz perspektivu oslikane arhitekture. Još jedna stvar koju je Masaccio primjenjivao da pojača dojam iluzije dubine prostora, bilo je to što je fresku spustio na razinu ljudskog pogleda.
thumb|Madonna na prijestolju (Majka Božja s djetetom i sv. Anom), 1425., galerija Uffizi, [[Firenca|Firenza.]] Još jedno važno Masacciovo djelo je oltarna slika Madonna na prijestolju (Majka Božja s djetetom i sv. Anom), danas u galeriji Uffizi u Firenci. Još jedna često odrađivana tema, ali vješto oduhovljena perspektivom u arhitekturi i bogatstvom polusjena (tal. chiaroscuro) na likovima.
Shungnak, Alaska
Šangnak je grad u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 262, što je 6 (2,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Frizzi, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 607 m.
Santa Anita, Cosalá
Santa Anita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Cosalá.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 351 m.
Corini, Cuneo
Corini je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 377 m.
Fiorani, Verona
Fiorani je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Enestebol
Enestebol je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 316,435 Da.
Rancho de Roberto, Guadalupe y Calvo
Rancho de Roberto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2864 m.
Oljšinkov
Oljšinkov je naseljeno mjesto u okrugu Medzilaborce, u Prešovskom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 20 stanovnika.
Jevrejska groblja u Beogradu
У Београду је у прошлости постојало више јеврејских гробаља.
У оквиру комплекса Новог гробља данас се налазе Ашкенаско гробље, настало 1876. године, издвајањем посебне парцеле за припаднике друге вере и Сефардско гробље, настало 1888. године куповином плаца преко пута Новог гробља, и његовим проширивањем 1925. на Ново јеврејско гробље.
Земунско јеврејско гробље је једно од најстаријих у Србији. Прва сахрањивања на њему су забележена у периоду оснивања земунске јеврејске општине 1740. године.
Место познато као Троструки сурдук на Лединама, данас на Новом Београду, где је у јесен 1941. године је извршено стрељање 240 цивила, Скупштина града Београда је 1992. прогласила за Јеврејско гробље.
Јеврејска гробља у Београду су споменици историје и културе под отвореним небом.
Историја
У Београду се у прошлости налазило неколико јеврејских гробаља.
Време досељавања Јевреја у Београд није могуће тачно утврдити. Интензивније насељавање Сефарда отпочело је од 1521. године и од тог времена постоји организована јеврејска заједница. Јевреји су живели у засебној махали поред реке Саве и на савској падини су се јавила прва јеврејска гробља, на простору који би у данашње време било омеђано улицама Кнез Михаилова, Краљице Наталије и Царице Милице.
Јеврејска заједница се у 17. веку проширила поред Дунава у крају који се назива Јалија. Претпоставља се да је на дунавској падини, односно данашњем Дорћолу постојало јеврејско гробље, али за то не постоје докази.
Из тог периода су сачувана два надгробна споменика сефардским Јеврејима и то споменик Дона Клари из 1620. године и споменик Аврахаму Хакоену из 1641. године. Оба споменика се данас чувају у Јеврејском историјском музеју у Београду.
Већина јеврејског становништава из тог доба је била сефардског порекла, који су се досељавали углавном из Османског царства, док су мањи део чинили Ашкенази, који су се досељавали из Немачке, али се тај однос временом мењао у корист једних или других.
Ново гробље у Београду
Данас се у оквиру комплекса Новог гробља налазе два јеврејска гробља. Једно је Сефардско гробље, смештено непосредно уз Гробље ослободилаца Београда 1944. године, које је још увек активно, а друго је ашкенаско гробље, које има више споменичку вредност.
Оба гробља су парк природе и део културне баштине Београда.
Сефардско гробље
Сефардско гробље је основано 1888. године, тако што је јеврејска црквено-школска општина у Београду откупила плац од града преко пута Новог гробља у Гробљанској, данас Рузвелтовој улици, од шабачког трговца Ђорђа Куртовића. Купљена парцела је 1925. године даље проширена на Ново јеврејско гробље, на које је пресељено старо јеврејско гробље из Далматинске улице.
Santana, Angel R. Cabada
Santana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Angel R. Cabada.
Jevrejska groblja u Beogradu
Сефардско гробље
На простору старог јеврејског гробља на Палилули је 1928. године одржан свечани обред сахрањивања посмртних остатака у заједничку костурницу и пренети су посмртни остаци 13 рабина и учитеља на Ново јеврејско гробље, где су сахрањени у заједничку гробницу, над којом је подигнут споменик у облику саркофага. Са старог гробља су пренети и споменици у облику хоризонталних камених плоча, са именима покојника на хебрејском језику и годином смрти, без дужих епитафа
Santana, Angel R. Cabada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Jevrejska groblja u Beogradu
Сефардско гробље
Кроз гробље води централна стаза окружена боровима старим неколико деценија. На Сефардском гробљу се налазе три значјана споменика високе уметничке вредности:
На гробљу је подигнута капела по пројекту инжењера Јосифа Албале, која је освећена 1934. године.
Гробље се простире на 12.748m², и на њему се налази око 4.000 гробница.
Ашкенаско гробље
Ашкенаско гробље је такође део Новог гробља, а налази се преко пута сефардског гробља и зидом је ограђено од остатка Новог гробља. Настало је 1876. године, тако што је Управа Новог гробља одвојила посебну парцелу за припаднике друге вере.
За разлику од старих сефардских споменика, који су постављени хоризонтално, ашкенаски стари споменици су постављене вертикално, али су се ове разлике временом изгубиле и на оба гробља су почели да се постављају двојезични натписи.
Сахране на Ашкенаском гробљу данас се обављају само повремено, на већ постојећим гробним местима.
Остали споменици
На Новом јеврејском гробљу се посебно истичу:
Земунско гробље на Гардошу
У Земуну је постојала ашкенаска и сефардска јеврејска општина.
Јевреја је у Замуну било већ у 17. веку. За време борби за Београду, Аустријанци су све земунске Јевреје 1688. године депортовали у Осијек, где се формира први логор у Срему за Јевреје.
Земунско јеврејско гробље је једно од најстаријих у овом делу Србије и на њему је сачуван знатан број спомен-обележја. На једном старом споменику може се разазнати да потиче из 1746. године.
Рачуна да су прве ашкенаске и сефардске породице од 1717. године боравиле у Београду као делу Аустрије, који су 1739. године морале да напусте и пређу у Аустрију, односно Немачку. Око двадесетак породица се настанило у пограничном Земуну, где су сви Јевреји сачињавали општину која је имала судије и црквене оце, школу и синагогу, као и посебно гробље, које се налазило у северозападном делу данашњег земунског гробљанског комплекса.
Земунско јеврејско гробље се налази у старом делу Земуна. Прва сахрањивања су забележена у периоду оснивања земунске општине 1740. године.
Споменици који су смештени на десној страни од улаза на гробље, датирају из с почетка 19. века. Нико од сахрањених на том месту нема живих потомака.
На најстаријем делу гробља се налази једини сачувани споменик предака Теодора Херцла, који су били староседеоци Земуна. Споменик његовог деде, Симона Херцла је централно место окупљања циониста из целог света.
На највишој заравни гробља, са које се пружа поглед на цело гробље, данас се налази спомен-обележје на њих 574 припадника Земунске јеврејске општине, односно 90% чланова јеврејске заједнице у Земуну, који су насилним путем изгубили живот у Другом светском рату. Кенотаф је израђен у облику зарубљене тростепене пирамида од сивог камена са чије су све четири стране, по азбучном реду, записана имена настрадалих (187) у концентрационим логорима код Јасеновца и Старе Градишке. Споменик је поставила јеврејска заједница у Земуну 1948. године. Код споменика се одржавају комеморативни скупови, првенствено 27. јула, на дан када су године земунски Јевреји депортовани у логоре (1942). Тада се, уз прописани верски обред и говор, прочитају и имена покојника, у знак сећања на невине жртве.
Јеврејско гробље у Земуну је током Другог светског рата служило за масовно сахрањивање жртава из Логора на Старом Сајмишту. Свакога дана после 22 сата из Логора на Старом Сајмишту, на гробље су довожена мртва или полумртва тела. У благој удолини гробља, Савез бораца Другог светског рата је 1956. године поставио споменик „Жртвама фашистичког терора 1941–1945“.
Тридесетак делова споменика са најстаријег дела гробља је премештено 1978. и постављено у три реда.
На једном делу гробља налази се гробница у коју су сахрањивани муслимани из Босне, припадници Ханџар дивизије, регрутовани за слање на Источни фронт, који су умрли природном смрћу током боравка у сабирном прихватилишту код Железничке станице у Земуну.
Земунско гробље на Гардошу је културно добро и споменик културе, а јеврејски део гробља је најстарији културно-историјски споменик Земуна.
Boncé
Bonse je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Šartr.
Jevrejska groblja u Beogradu
Земунско гробље на Гардошу
Подручје Јеврејског гробља у Земуну поседује веома богату и разнолику дендрофлору, коју чине многобројне лишћарске, четинарске и жбунасте врсте дрвећа. Дрвеће је углавном сконцентрисано око пешачких стаза у виду обостраних дрвореда и истовремено представља и спољашњу границу гробља.
Троструки сурдук – Ледине
На ободу насеља Ледине на Новом Београду, на месту које је пре Другог светског рата било познато под називом Троструки сурдук, у јесен 1941. године је извршено стрељање 240 цивила, који су на истом месту и сахрањени.
Истраживања су жртве довела у везу са 187 Јевреја који су уписане у књиге Бањичког логора. Они су 14. септембра 1941. године, према званичној документацији требали да буду спроведени у Јеврејски логор у Земуну, који у то време још увек није био отворен.
Прве податке о овом злочину је прикупила Анкетна комисија за истраживање злочина почињених у Логору на Сајмишту 1945. године. Комисија је ексхумирацијом гробница пронашла остатке тела 240 мушкараца средњих година.
Скупштина града Београда је 1992. место стрељања на Лединама прогласила за Јеврејско гробље и доделила му статус културног добра.
Xochicontla, Albino Zertuche
Xochicontla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Albino Zertuche.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1478 m.
Peta zemaljska konferencija KPJ
Peta zemaljska konferencija je bila podzemni "minikongres" Komunističke partije Jugoslavije održan u Zagrebu od 19. do 23. oktobra 1940. godine.
Guajurana, Bocoyna
Guajurana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2345 m.
Peta zemaljska konferencija KPJ
Često se ocenjuje da je ova konferencija imala značaj Kongresa. Na njoj je učestvalo 105 delegata, a radom je rukovodio novi generalni sekretar Josip Broz Tito.
Polo Industriale, Modena
Polo Industriale je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Peta zemaljska konferencija KPJ
Na Konferenciji su podneti izveštaji i referati i analiziran je dotadašnji rad Partije. KPJ je tada ukazala na opasnost agresije fašističkih zemalja na Kraljevinu Jugoslaviju i donela zaključke o svim važnim pitanjima rada Partije. Na kraju Konferencije izabran je i novi Centralni komitet od 22, i novi Politbiro od 7 članova.
Polo Industriale, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Peta zemaljska konferencija KPJ
Na konferenciji je potvrđeno faktičko stanje nastalo nakon staljinističke Velike čistke, tokom koje je staro rukovodstvo likvidirano, a Josip Broz došao na čelo partije.
Konferencija je bila poslednji veći skup komunista pred početak Drugog svetskog rata.
Pozadina konferencije
Po okončanju velike čistke u KPJ, polovinom 1940. godine, Centralni komitet Komunističke partije Jugoslavije je odlučio da se sazove zemaljska partijska konferencija. Pripreme za konferenciju su bile veoma brižljivo vršene, pošto se partija nalazila u ilegalnosti. Prvo su, u periodu od maja do septembra 1940. godine, održavane mesne, zatim okružne, a na kraju pokrajinske konferencije, na kojima su birani delegati za konferenciju.
Kao mesto održavanja konferencije održavanje određen je Zagreb, u kome se tada nalazilo središte Centralnog komiteta. Josip Broz Tito je početkom septembra, za partijske potrebe, zakupio kuću Srećka Džamonje, profesora francuskog jezika i oca vajara Dušana Džamonje, u Bihaćkoj ulici broj 20. u zagrebačkom naselju Dubrava. Kuća je bila specijalno pripremljena za smeštaj delegata i rad konferencije, uklonjen je pregradni zid, postavljene su klupe i dr. Za sve vreme trajanja konferencije niko od 105 delegata nije napuštao kuću da se ne bi skretala pažnja.
Izbor delegata na Pokrajinskim konferencijama
Petoj zemaljskoj konferenciji prisustvovalo je 105 delegata iz svih krajeva Jugoslavije:
Pored ovih 87 delegata nacionalnih i pokrajinskih organizacija KPJ, Petoj zemaljskoj konferenciji je prisustvovalo i 8 posebnih delegata.
Pored 101 delegata, Konferenciji je prisustvovalo i jedna grupa partijskih aktivista, koja je učestvovala u pripremama i obezbeđivanju rada konferencije, među njima su bili: Kata Dumbović, Tonka Zorić, Pepca Kardelj, Bosiljka Beba Krajačić, Branko Malešević i Herta Has.
Tok konferencije
desno|mini|350p|Preživeli članovi Radnog predsedništva Pete zemaljske konferencije, slikani novembra [[1952. godine, za vreme održavanja Šestog kongresa KPJ u Zagrebu. S leva na desno - Đuro Pucar Stari, Moša Pijade, Josip Broz Tito, Spasenija Cana Babović i Edvard Kardelj.]]
Na početku rada Konferencije, na Titov predlog, izabrano je počasno Predsedništvo, u koje su izabrani Josif Staljin i Georgi Dimitrov i radno Predsedništvo, u koje su izabrani: Cana Babović, Edvard Kardelj, Rade Končar, Ivan Milutinović, Moša Pijade, Đuro Pucar, Ivo Lola Ribar, Stipe Romac, Franc Salomon, Metodije Šatorov, Žarko Zrenjanin i Josip Broz Tito.
Na Petoj zemaljskoj konferenciji podneto je 11 referata: „Izveštaj o organiazcionom potanju“, Josipa Broza Tita; „Politička situacija“, Edvarda Kardelja; „Referat o sindikalnom stanju“, Aleksandra Rankovića; „O agrarno seljačkom pitanju“, Ivana Milutinovića; „Nacionalno pitanje“, Milovana Đilasa; „Agitacija i propaganda“, Boris Kidrič; „Omladinsko pitanje“, Ive Lole Ribara, „O radu među ženama“, Vide Tomšič; „Rad u vojsci“, Mitra Bakića; „O tehnici i konspiraciji“, Pavle Pap; „O narodnoj pomoći“, Dragoslava Pavlovića.
Izborom novih članova Centralnog komiteta i Politbiroa, rukovodila je Kandidaciona komisija, u sastavu: Krsto Popivoda, Svetozar Vukmanović i Franc Salomon. A na predlog Krste Popivode, Josip Broz Tito je izabran za generalnog sekretara.
Tito je, krajem oktobra, u ime učesnika Pete zemaljske konferencije, poslao pozdravni telegram Josifu Staljinu i Georgi Dimitrovu.
Izabrani rukovodioci
Od 22 izabranih članova CK KPJ u toku Narodooslobodilačke borbe je poginulo petoro, a 18 je proglašeno za narodne heroje. Od 16 kandidata za članove CK KPJ u toku Narodnooslobodilačke borbe je poginulo desetoro, a 12 je proglašeno za narodne heroje.
U popularnoj kulturi
Hrvatski pesnik Marin Franičević izdao je, 1950. godine, poemu „Peta zemaljska 1940.“. Poema je izdana povodom desete godišnjice održavanja Pete zemaljske konferencije KPJ, ali i kao odgovor na napade Informbiroa i umanjivanje zasluga Komunističke partije Jugoslavije u organizovanju i dizanju ustanka 1941. godine. Poema je doživela drugo izdanje 1985. godine u povodu manifestacije „Goranovo proljeće“ u Lukovdolu. Poemu je ilustrirao Ivan Lovrenčić.
Palo Blanco, Victoria
Palo Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 993 m.
Castello Santa Severa, Roma
Castello Santa Severa je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Agar, South Dakota
Agar je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 76, što je 6 (-7,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Cardal, Apaseo el Alto
El Cardal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1828 m.
La Coronilla, Almoloya
La Coronilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Almoloya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2778 m.
Fastello, Viterbo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 255 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 395 m.
Štala
Štala (od ), ili staja, objekt je za čuvanje stoke.
Karakteristike
Štala može biti pojedinačni objekt ili grupa funkcionalno povezanih istovrsnih ili raznovrsnih objekata, u sklopu seoskog gospodarstva ili stočarske farme. Postoje specijalizirane štale za goveda, konje, svinje i ovce i ostale vrste domaćih životinja.
Grade se tako da pruže povoljne uvjete za uzgoj stoke.
10 Downing Street
10 Downing Street je ime službene rezidencije premijera Vlade Ujedinjenog Kraljevstva, koja se nalazi u istoimenoj londonskoj ulici u Boroughu City of Westminster.
Historija
Ulicu Downing izgradio je znani spletkaroš i prevrtljivac iz engleskog građanskog rata - George Downing, bliski suradnik Olivera Cromwella i njegov šef sigurnosti. Kad je Cromwell umro 1658, Downing je shvatio da je došao kraj lagodnom životu, i ponudio svoje usluge dojučerašnjim neprijateljima i novom monarhu Charlesu II. Charlesu baš nije bilo drago uzeti u službu neprijatelja svog ubijenog oca - ali mu je bio potreban netko upućen u zakulisne parlamentarne igre, pa ga je uzeo.
Downing je brzo napredovao i stekao veliko bogatstvo, koje je htio brzo oploditi pa je pokupovao terene oko Palače Whitehall s namjerom da ih preproda. Zbog tog je duž ulice Downing sagradio niz jednostavanih kuća koje se protežu sve do Park St. James.
Orginalna kuća na broju 10, sastojala se zapravo od tri objekta, dvokatne kuće za stanovanje duž ulice, štale za konje i kuće za smještaj kočije i posluge oko unutrašnjeg dvorišta.
Ipak sljedeća dva premijera nisu se htjela useliti u kuću na broju 10, već su nastavili živjeti u svojim starim domovima. Takvo stanje potrajalo je do 1763. kad se Lord North uselio u ponuđenu mu rezidenciju. Odtad je većina britanskih premijera svoj mandat provela, živjevši na toj adresi.
Arroyo de Pericos, Del Nayar
Arroyo de Pericos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 591 m.
Oljka
Oljka je naseljeno mjesto u okrugu Medzilaborce, u Prešovskom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 260 stanovnika.
El Tamarindo, Ocozocoautla de Espinosa
El Tamarindo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 812 m.
Majmand
Majmand je selo u istoimenom ruralnom distriktu, u blizini grada Šahr-e Babaka u iranskoj Kermanskoj pokrajini. Prema popisu iz 2006. god., Majmand je brojao 673 stanovnika u 181 obitelji.
Majmand je veoma staro naselje za koje se vjeruje kako je bilo jedno od prvih ljudskih naselja na Iranskoj visoravni prije oko 12.000 godina. Većina stanovnika obitava u 350 rukama iskopanih kuća u stijenama, od kojih su neke naseljene preko 3000 godina. Petroglifi, stari oko 10.000 godina, su pronađeni u i oko sela, te naslage lončarije stare skoro 6000 godina, što svjedoči o dugoj historiji ovog naseljenog mjesta. Zbog toga je kulturni krajolik Majmand upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji 2015. godine. mini|lijevo| Selo Huseinija u distriktu Majmand staro preko 300 godina mini|lijevo| Trijemovi starih kuća Životni uvjeti u Majmandu su teški zbog aridne klime i visokih temperatura ljeti i veoma hladnih zima. Lokalni jezik sadrži mnoge riječi iz drevnog srednjeperzijskog jezika.
Historija
Postoji nekoliko teorija o nastanku ovih građevina u Majmandu. Prema prvoj nastalu su kao naselja arijskih plemena oko 800.-700. pne. Vjeruje se kako su izvorno imale vjersku namjenu. Naime, sljedbenici Mitre su vjerovali kako je Sunce nepobjedivo i stoga su smatrali planine svetima. Prema drugoj treoriji, selo datira u 2. ili 3. vijek tokom arsakidskog perioda kada su različita plemena migrirala preko Kermana u raznim smjerovima. Ova plemena su ovdje pronašla odgovarajuće mjesto za život i izgradila su skloništa koja su s vremenom prerasla u današnje domove. Ovu teoriju potvrđuje pronalazak palače u blizini sela, u kojoj je otkriveno i 150 kosturnica iz sasanidskog perioda.
Dorinchi, Vibo Valentia
Dorinchi je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 661 m.
Fântâna Babii, Pogăceaua
Fântâna Babii je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Pogăceaua.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 386 m.
El Saucito, Cosalá
El Saucito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Cosalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 349 m.
Opština Dudeștii Vechi, Timiș
Dudeștii Vechi je opština u Rumuniji u okrugu Timiš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Walden, Tennessee
Volden je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.898, što je 62 (-3,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Axtitla, Albino Zertuche
Axtitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Albino Zertuche.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1294 m.
Marius Trésor
Marius Trésor (Sainte-Anne, 15. siječnja 1950.) je umirovljeni francuski nogometaš i reprezentativac, jedan od 125 najboljih živućih nogometaša prema izboru kojeg je 2004. napravio Pelé.
Trésorova karijera započela je u francuskom klubu Ajaccio. Kasnije tokom karijere igrao je za Bordeaux i za Marseille. S Marseilleom je 1976. osvojio Coupe de France, a s Bordeauxom je 1984. bio prvak Francuske. Za reprezentaciju je nastupao na Svjetskim prvenstvima 1978. i 1982., a ukupno je skupio 65 nastupa uz 4 gola.
Engeletin
Engeletin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 434,393 Da.
Cornale, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
El Yoyo, Tihuatlán
El Yoyo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Opština Camarón de Tejeda, Veracruz
Camarón de Tejeda je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2176 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 269 m.
Furlani, Vicenza
Furlani je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1038 m.
Fiera di Viterbo, Viterbo
Fiera di Viterbo je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 313 m.
Laguna el Mogo, Angel R. Cabada
Laguna el Mogo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Angel R. Cabada.
Osadka
Osadka je naseljeno mjesto u okrugu Dolni Kubin, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.