cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Upitnik
Naslovi
Upitnik u naslovima ne dolazi ako rečenica nagoviješta objašnjenje, a ne pitanje:
Andervud
Andervud se može odnositi na
Upitnik
Naslovi
Ako je ipak težište na pitanju, upitnik se stavlja:
Ostalo
Upitnik može stajati kao znak šutnje u razgovoru:
Ako je neki podatak nepotvrđen ili nesiguran, može se upitnik staviti unutar zagrada da bi se označila ta nepouzdanost:
Upitnik i uskličnik
Ako se nekim pitanjem ujedno žele izraziti i jače emocije, ushit, oduševljenje, čuđenje itd., iza upitnika može se staviti i uskličnik:
Bijeli grab
Bijeli grab (lat. Carpinus orientalis) je vrsta brezovke iz roda grabova.
Nastanjena je na području od Jugoistočne Evrope do sjevernog Irana, u submediteranskoj klimi. Staništa su mu vruća i suha područja na nadmorskim visinama većim od 1000 metara. Cvijeta u travnju i svibnju. Ova biljka se koristi u strojogradnji, za čavle pri potkivanju, rezbarenje, glazbala, suhu destilaciju, itd. Prvi ju je opisao engleski botaničar Philip Miller 1768.
Izgled
Korijen ove biljke je jako dobro razvijen i štiti zemlju od erozije, pa se ova biljka često koristi za pošumljavanje goleti. Stablo ovog graba obično naraste 3-4 metra, iako može doseći i do 15 metara. Kora stabla je siva i glatka, s malim primjesama ljubičaste i žućkaste boje. Na ograncima krošnje nalaze se jajoliki listovi dugi do 13 centimetara s nazupčanim rubovima. Na jednodomnoj biljci nalaze se u resama skupljeni jednospolni cvjetovi. Muške rese su duže i okruglaste, dok su ženske dosta kraće i dlakave. Plod je plosnati izduženi oraščić dužine 3 do 5 milimetara, svijetlo-smeđe boje.
Pandora, Ohio
Pandora je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.153, što je 35 (-2,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Barrême
Barem je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornjoprovansalski Alpi koja pripada prefekturi Dinj le Ben.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 433 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 37,05 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 722 metara (maksimalnoj 1621 m, a minimalnoj 685 m).
OR3A4
Olfaktorni receptor 3A4 je protein koji je kod ljudi kodiran OR3A4 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Junionvil
Junionvil se može odnositi na
Rutledge, Tennessee
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.122, što je 65 (-5,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Harold Ramis
Harold Ramis (Chicago, 21. 11., 1944. - 24.02. 2014.) bio je američki glumac, scenarist i redatelj. Među njegovim poznatijim filmovima za koje je napisao scenarij ili je režirao su Golf klub, Istjerivači duhova, Analiziraj ovo i Beskrajni dan, za koji je osvojio nagradu BAFTA za najbolji scenarij.
Mlade godine
Ramis se rodio 1944. kao dijete Ruth Cokee i Natea Ramisa te je odgajan u židovskoj tradiciji. Iako su mu roditelji prema vlastitim riječima bili brižni, često ih nije bilo kod kuće zbog posla, zbog čega su on i njegov brat odrasli u odgovorne i oprezne osobe. Ramis je bio član Alpha Xi i Zeta Beta Tau bratstva na sveučilištu Washington u saveznoj državi Missouri, gdje je navodno dobio hrpu inspiracije za pisanje komedija u svojoj budućoj karijeri. 1968. je privremeno radio u javnoj školi u Chicagu. Neko vrijeme je radio i kao pomoćnik u mentalnoj instituciji gdje je doživio tragične psihološke slučajeve depresivnih pacijenata, no šaljivo je komentirao da ga je to iskustvo "pripremilo za rad sa glumcima u Hollywoodu".
1970-te
Ramis je promjenio svoj posao te se zaposlio kao urednik zabavnih rubrika u časopisu Playboy. Radio je i na radikalnoj video komuni „TVTV“. Nastupao je i u Chicagovoj Second City improvisational comedy te u reviji na Broadwayju National Lampoon’s Lemmings. John Belushi, Gilda Radner i Bill Murray su bili samo neki od slavnih ličnosti koje je upoznao početkom 1970-ih na emisiji „The National Lampoon Show“, ali nije bio pozvan od Lorne Michaels da se kasnije s njima pridruži legendarnoj humorističnoj emisiji Saturday Night Live. Bio je i pisac televizijske serije „Second City Television“, gdje je povremeno i osobno nastupao, imitirajući slavne ličnosti kao što su Kenneth Clark i Leonard Nimoy.
1978. je napisao scenarij za svoj prvi film, Zvjerinjak, koji je postao popularan hit i po nekim prototip za buduće vulgarne komedije. Film je režirao John Landis a među glumcima koji su uz pomoč njega stekli slavu je bio i John Belushi. Za taj je film Ramis nominiran za Screen Actors Guild Award. Godinu dana kasnije usljedila je komedija Ludosti u kampu gdje po prvi put na filmu surađivao sa komičarom Billom Murrayjeom sa kojim se sprijateljio.
1980-te
1980. debitirao je kao redatelj kultnom komedijom Golf klub, koja je također bila hit, ali je naišla na podvojeni odjek kritike. Iako su komičari Murray, Dangerfield i Chevy Chase trebali biti samo sporedni likovi u originalnom scenariju, njihova improvizacija je znatno promijenila i uvečala njihove uloge što je promijenilo priču u gotov film. Ramis je naknadno opisao Golf klub ovim riječima:
Sredinom 1980-ih, komičar Rodney Dangerfield ga je počeo nagovarati da napiše i režira nastavak kultne komedije, Golf klub 2, kako bi mogao reprizirati svoju ulogu. Ramis je za jedan intervju opisao te nesretne okolnosti:
Usljedili su scenariji za manje zapažene komedije Povratak u školu i „Naoružani i opasni“, te nastavak Istjerivači duhova 2.
1990-te
1993. je dobio ponudu da realizira scenarij Dannyja Rubina za film Beskrajni dan. Iako mu je obečao da neće mijenjati priču, ipak je odlučio dodati joj uvod i malo izmjeniti neke pojedinosti. Taj film ga je opet ujedinio sa Murrayjem, ali se ovaj posvađao s njim te prekinuo svaki kontakt nakon tog filma. Ramis ni danas ne zna točne razloge zašto je tako reagirao. Ipak, Murray je sam izjavio da je bio jako ponosan filmom koji je s vremenom postao klasik. Rubin i Ramis su za Beskrajni dan osvojili nagradu BAFTA u kategoriji najboljeg izvornog scenarija.
Dobio je i ponudu da režira filmsku adaptaciju video igre Super Mario Bros. od producenta istog, ali je odbio. Naknadno, kad je film bio komercijalni promašaj, izjavio je da je "sretan što je odbio ponudu". Ramis je nastupio u maloj ulozi u hvaljenoj tragikomediji Bolje ne može te kasnije nastavio režirati manje zapažene komedije, kao što su Stuart spašava svoju obitelj i Ja i moji dvojnici.
2000-te
I njegovi kasniji filmovi iz 2000-ih nisu bili osobito hvaljeni ni komercijalno uspješni: „Začaran“, „Ledena žetva“ i "Godina prva" odreda su primljeni mlako. Ipak, režirao je četiri hvaljene epizode humoristične TV serije Ured ("The Delivery: Part 2", "Beach Games", "Safety Training" i "A Benihana Christmas").
Također je glumio male uloge u nekoliko hit komedija, kao što je Zalomilo se obožavatelja Judda Apatowa.
Smrt
Umro je 24.2. 2014. u prisutnosti svoje obitelji u Chicagu u dobi od 69 godina. Zadnje dvije godina života borio s komplikacijama uzrokovanih rijetkom autoimunom bolešću, vaskulitisom, odnosno upale stjenke krvnih žila.
Privatni život
U 1970-ima se oženio za suprugu Anne, te su zajedno dobili kćer Violet 1977. No ona ga je napustila pa ju je on morao sam odgojiti. Kasnije se oženio za Ericu Mann i dobio još dvoje djece: Julian (1990.) i Daniel (1994.).
1993. dobio je počasni doktorat umjetnosti od sveučilišta Washington. 2004. uključen u Stazu slave u St. Louisu.
Utjecaj
Tri komedije koje je napisao ili režirao su se našla na AFI-jevom popisu 100 godina...100 smijehova: Beskrajni dan, Istejrivači duhova i Golf klub.
Filmaši i komičari nove generacije Judd Apatow, Jay Roach, Jake Kasdan, Adam Sandler, i Peter i Bobby Farrelly su citirali njegove filmove kao njihove uzore.
Divlja foja
Divlja foja, gorska borovica ili gorčljiva foja je biljka iz porodice Cupressaceae.
Tačka (punktuacija)
thumb|70px|right|Točka Tačka ili točka ( . ), u punktuaciji, interpunkcijski znak koji označava kraj rečenice, tj. skupa riječi; koristi se i za skraćivanje te označavanje rednih brojeva.
Rečenice
Točka se koristi da bi označila kraj izjavne rečenice, kojima se iznose neke činjenice, neafektirani stavovi, izjave, opisi, a česta je i u poeziji kao stanka.
<i> Bilo je to u vrlo davno doba. Na jednoj krčevini u staroj bukovoj gori živio starac Vjest sa svoja tri unuka. Desilo se, da je starac ostao sam sa svojom unučadi te ih othranio od malena. Bili pak unuci sad već poodrasli momci, djedu do ramena i poviše ramena. Zvali se oni: Ljutiša, Marun i Potjeh.
</i>
<i> Na vješalima. Suha kao prut.
Na uzničkome zidu. Zidu srama.
Pod njome crna zločinačka jama,
Ubijstva mjesto, tamno kao blud.
Točka se ne stavlja kad je rečenica upitna ili usklična, odnosno kad umjesto točke dolaze upitnik ili uskličnik te iza crtice ili trotočja.
Južnolibanonski sukob (1982–2000)
Do kasnih 1980-ih, Izrael i njegov suradnik, Južnolibanonska vojska, su se suočavali sa otporom od nekolicine neorganiziranih libanonskih skupina. Među ranim organizacijama otpora su bili i Libanonska nacionalna fronta otpora, koju je vodio pokret Amal, i Libanonska komunistička stranka. Izraelska okupacija (1982.-2000.) je međutim ohrabrila te skupine otpora da se ujedine. Do 1990-ih, dobro organizirani Hezbollah, uz potporu Sirije i Irana, se pojavio kao vodeća organizacija i vojna snaga, predvodeći smjer otpora. Ta organizacija je bila jedna od prvih na Bliskom istoku koja je upotrijebila taktiku samoubilačkih napada protiv izraelske vojske pa i izraelskih meta izvan Libanona, da bi na kraju izrasla u paravojnu postrojbu sa raketama i raznim oružjem uz pomoć kojeg je zarobljavala i napadala izraelske građane. 16. veljače 1992. šejk Abbas al-Musawi, glavni tajnik Hezbollaha, je ubijen kada je izraelski helikopter napao njegovu povorku automobila na cesti južno od Sidona. 25. srpnja 1993., u nakani da eliminiraju Hezbollahovu prijetnju na jugu Libanona, IDF pokreće najteži napad od 1982., međutim taj Islamistčki otpor je i dalje ostaje prisutan. 11. travnja 1996. IDF pokreće „Operaciju plodovi gnjeva“ i bombardira Hezbollahova uporišta na jugu Libanona, južnim predgrađima Beiruta i doline Beka. Iste godine, IDF-ov napad na UN-ovu bazu u Kani rezultira smrću od preko 100 libanonskih izbjeglica koji su se smjestili tamo, dok je 4 UNFIL-ovih pripadnika teško ranjeno.
Do kraja 1990-ih, konstantni vojni napadi i žrtve koje je uzrokovao Hezbollah je eventualno doveo do toga da se Izrael povukao sa libanonskog teritorija, u skladu sa UN-ovom rezolucijom 425, koja je usvojena 1978.; povlačenje je rezultiralo potpunim kolapsom Južnolibanonske vojske. Ipak, kamen spoticaja ostale su Shebaa farme te još poneki djelići teritorija. Iako je pozicija UN-a je da se Shebaa farme ne nalaze u sklopu Libanona, nego Sirije, svi politički vođe i građani Libanona su odbili takav stav i najavili povratak preostalog teritorija milom ili silom.
Sukob nikad nije završio što zbog odbijanja židovske države da se u potpunosti povuče s tog spornog teritorija, kako i zbog odbijanja da se prizna krivica za masakre te plati ratne štete i pusti otete libanonske borce iz pokreta otpora. Prekogranični incidenti sa Hezbollahom doveli su i do Izraelsko-libanonskog rata 2006., koji također je riješio problem zarobljenika, ali ne i teritorija.
Marko Polo
Marko Polo (oko 1254. - 8. januar 1324.) bio je venecijanski trgovac i avanturist koji je, zajedno sa svojim ocem i stricem, bio jedan od prvih evropljana koji je između 1271. i 1295. putovao Putem svile za Kinu.
Biografija
O mladosti i stvarnom porijeklu Marka Pola, ne zna se puno, jedino što se zna da su mu otac Niccolò i ujak Maffeo bili venecijanski trgovci koji su jako poslovali s Levantom i na toj trgovini zaradili solidan imetak. Na svoj slavni put prema Dalekom istoku krenuo je 1271. sa 15 ili 16 godina, preko palestinskog grada Ako u kom su dobili pismo za mongolskog kana od papinog legata Teobalda iz Piacenze. thumb|left|260px| Braća Polo na dvoru Kublaj kana Porodica Polo je živela u Kini sedamnaest godina prije povratka u Veneciju. Nakon njegovog povratka, u pomorskoj bici između Venecije i Genove, Marko je zarobljen i odveden u zatvor, gde je se bacio na opisivanje svojih doživljaja kolegi iz tamnice nekom Rustichello (ili Rusticiano) iz Pise. Marko je govorio, a Rustichello je sve to zapisao i tako je 1298. nastalo djelo Milion (Il Milione) o njegovim putovanjima. Ono je kasnije podstaklo mnoge evropske pomorce, da krenu njegovim tragom do fantastičnih bogatstava Dalekog istoka o kojima je pričao Marko Polo. Ubrzo nakon tog pušten je iz zatvora, ostatak života proveo je mirno živjeći u Veneciji. Zna se i da je pred kraj života oslobodio svog tatarskog roba, kog je doveo sa sobom sa svog dalekog puta.
Skeptici ga nazivaju najvećim svjetskim brbljavcem i lažovom, jer po nekim indicijama on uopće nije bio na tom putovanju, već je prilično zbrčkano prenio iskustva drugih. Hipoteza o njegovom rođenju na Korčuli zasniva se na dokumentu iz 15. vijeka po kojem je porodica Polo bila porijeklom iz Dalmacije. Marko Polo je poznat kao jedan od najvećih svetskih istraživača.
Stephanie Swift
Stephanie Swift (2. jul 1972 - ) je američka bivša pornografska glumica. Odrasla je u Louisiani u porodici etnički i rasno miješanog porijekla, kojim je često tumačila svoj egzotični izgled. Nakon završetka srednje škole se počela baviti striptizom u Kaliforniji kako bi financirala studij za zubnog tehničara. Nakon toga je počela pozirati za erotske fotografije prije nego što je 1995. snimila svoj prvi hardcore film. Ubrzo je stekla popularnost, te je sklopila eksluzivni ugovor s kompanijom Wicked Pictures. Godine 2004. je pokrenula i vlastitu producentsku kuću. Godine 2009. joj je, nedugo prije nego što je namjeravala završiti karijeru, dijagnosticiran rak dojke, a zbog čega se morala podvrgnuti dvostrukoj mastektomiji. Nakon nekoliko teških operacija i kemoterapije je 2011. objavila kako se priključila XXXchurch.com, kršćanskoj organizaciji koja se bori protiv pornografije.
Tačka (punktuacija)
Naslovi
Točka se koristi i za odjeljivanje naslova, nadnaslova, podnaslova i natpisa koji u tekstu slijede jedan iza drugoga. Umjesto točke, na to mjesto mogu doći i crtica te zarez:
Iza naslova se ne stavlja točka, čak i kada su potpune rečenice:
Točka se piše iza naslova ako se on nalazi u istome retku kao i tekst:
Ako je naslov istaknut, a ujedno je i sastavni dio rečenice, iza njega se ne stavlja točka:
Kratice
Točka se koristi da bi se označilo da je neka riječ skraćena:
Iza složenih kratica, međunarodnih mjernih jedinica i nekih međunarodno prihvaćenih kratica ne dolazi točka:
Redni brojevi
Točka se stavlja iza arapskih brojeva, kad su oni u službi rednih brojeva: Iza rimskih brojeva točka se ne stavlja: Srpski i bosanski standard zadržavaju ovo pravilo, dok novi hrvatski pravopis nalaže stavljanje točke.
Točka i ostali razgodci
Točka se piše i kad slijedi bilo koji neki drugi pravopisni znak:
Matematika
Točka se u računanju koristi kao znak množenja te se piše na sredini retka:
Također se koristi i decimalna točka za decimalne brojeve:
Točka zajedno sa zarezom služi i za odjeljivanje velikih brojeva:
Računalstvo
Točka se koristi i za odjeljivanje internetskih domena u adresama:
OR3A3
Olfaktorni receptor 3A3 je protein koji je kod ljudi kodiran OR3A3 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Juniversiti Park
Juniversiti Park se može odnositi na
Maranola-Trivio, Latina
Maranola-Trivio je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2823 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 233 m.
Epifitne biljke
mini|250px|desno|Epifitna biljka Izraz epifiti se odnosi na sve biljke koje su pričvršćene ili rastu na drugog živoj biljci. Ovaj izraz dolazi od grčke riječi epi- (koja znači na, gore, odozgo) i riječi phyton- (biljka). Ove biljke se ponekad nazivaju i "zračne biljke" zbog toga jer one nemaju korijenje u tlu.
Epifitne biljke koriste fotosintezu za dobivanje energije, a vlagu dobivaju iz zraka (kiša) ili putem svoga domaćina (druga biljka).
Korijenje se može razviti prvenstveno pričvršćivanjem na drugu biljku, i ono ima specijalnu strukuturu koju koristi za skupljanje ili zadržavanje vlage.
Epifitne biljke nisu paraziti na svojim domaćinima, rastu samostalno, a domaćina koriste samo za tjelesnu potporu. Glavna prednost prema drugim biljkama koje su vezane za tlo (imaju korijenje u tlu) je to što se ove biljke u šumi nalaze na mjestima gdje ima mnogo svjetla i biljožderi ne mogu do njih. Epifitne biljke mogu rasti u velikom broju i jako gusto pa tako mogu oštetiti svoga domaćina.
Najpoznatiji epifitni organizmi su lišajevi i orhideje, no epifitne biljke se mogu naći u svim glavnim grupama biljnog carstva. Najviše ih ima u tropskim šumama, a lišajeve najčešće nalazimo na stablima.
Obični čempres
Čempres je biljka iz roda Cupressus.
Izgled
Čempres se može javiti i dva oblika. Prvi je sa uskopiramidalnom, stupastom krošnjom koja se sužava prema vrhu, te sa uspravljenim i priljubljenim granama. Ovaj je oblik u narodu poznat kao "muški".
Drugi vid, u narodu poznat kao "ženski", ima široku kupastu krošnju sa horizontalno ostojećim granama.
Kora čempresa je tanka, sivosmeđe do tamnosmeđe boje. Dugo ostaje glatka.
Korijenov sustav je jako razgranat, razveden, te prodire duboko u zemlju. Prilagodljiv je terenu.
Iglice (četine) su kod čempresa ljuskaste, čvrsto prilegle uz četverokutne tanke grančice, poredane u 4 reda. Duge su oko 1 mm, a na leđnoj strani imaju izduženu smolnu žljezdicu. Tamnozelene su boje.
Stanište
Raste najviše uz putove, na groblju, parkovima, vrtovima, oko crkvi, itd.
Litijum 12-hidroksistearat
Litijum 12-hidroksistearat je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 306,410 Da.
Ivan Belostenec
desno|mini|Belostenec: Gazofilacij, objavljen postumno 1740. godine mini|Gazofilacij u [[Muzej grada Zagreba|Muzeju grada Zagreba]]
Ivan Belostenec (Joannis Bellosztenecz; Varaždin, 1593. ili 1594. - Lepoglava, 10. veljače 1675.) hrvatski je jezikoslovac i leksikograf, redovnik.
Životopis
Godine 1616. stupio je u Pavlinski red. Filozofiju je studirao u Beču, bogoslovlje u Rimu. Prior pavlinskih samostana u Lepoglavi, Sveticama kod Ozlja i Svetoj Jeleni kod Čakovca, vizitator u Istri, provincijal pavlinske provincije.
Pisao je pjesme i propovijedi (Deset propovijedi o euharistiji, 1672.). Glavno mu je djelo dvojezični dvosveščani rječnik Gazophylacium, seu latino-illyricorum onomatum aerarium (Gazofilacij ili latinsko-ilirska/hrvatska riznica riječi; druga knjiga rječnika ima naslov Gazophylacium illyrico-latinum). Djelo je ostalo nedovršeno. Razvija opći znak za jat u latinici (ě - e sa kvačicom ili takozvano rogato e). Osim po bogatstvu riječi (oko 40.000 riječi na 2.000 stranica teksta) Gazofilacij je važan i po tronarječnoj (kajkavsko-čakavsko-štokavskoj) jezičnoj koncepciji karakterističnoj za pripadnike ozaljskoga književno-jezičnoga kruga. Rječnik su dovršili i za tisak priredili pavlini Jerolim Orlović i Andrija Mužar (objavljen je u Zagrebu 1740. godine).
Icky Thump (pjesma)
"Icky Thump" je Grammyjem nagrađena pjesma američke rock grupe The White Stripes. Napisao ju je Jack White, a predstavlja prvu singlicu s albuma Icky Thump.
Historija i produkcija
Naziv dolazi od sjevernoengleskog izraza "Ecky Thump," koji je ekvivalent srpskohrvatskog "koji vrag?". Naziv je promijenjen u "Icky" tako da bi ga razumjeli američki tinejdžeri," na isti način na koji je Led Zeppelin izbacio "akako ih klinci ne bi nazivali 'Lead Zeppelin' (i izgovarai 'lid cepelin')"
Videospot
Videopspit za "Icky Thump" je premijerno prikazan na AOL.com u pomoć EDT 23. 5., 2007. Videospot su zajedno režirali Jack White i braća Malloy.
Spot je snimljen u Nashvilleu, Tennessee, iako mu radnja odvija u Meksiku. U njemu se pojavljuju meksičko-španski titlovi kojima se prevodi tekst pjesme.
Pjesma se djelomično bavi problemom imigracije u SAD. Tekst načelno kritizira imigracijsku politiku, ali bez nuđenja vlastitih rješenja.
Popis pjesama
7" bijeli vinil (dodatak ploči koju je distribuirao NME a koja je dijeljena uz kopije časopisa na kisocima 6.6. 2007.)
Standard 7"
Promo CD single
CD single
Eparhija banatska
Nadležni arhijerej je Nikanor Bogunović, a sedište eparhije se nalazi u Vršcu, gde se nalazi Saborna crkva i vladičanski dvor.
Eparhija banatska, iako pod današnjim nazivom relativno mlada, duhovno i prostorno se smatra naslednikom nekadašnje, viševekovne Eparhije vršačke.
Istorijat
thumb|300px|Eparhije i manastiri Srpske pravoslavne crkve u Vojvodini
Eparhije na tlu Banata
U 16. i 17. veku bilo je na prostoru današnjeg Banata puno srpskog pravoslavnog stanovništva i postojalo je nekoliko episkopija: Lipovska, Temišvarska, Bečkerečka i Karansebeška ili Vršačka. Posle Velike seobe Srba 1690., Bečkerečka eparhija je spojena sa Temišvarskom.
Eparhija Vršačka
Eparhija vršačka osnovana je 1481. godine, u manastiru Mesić pored Vršca, u doba despotovine Jovana Brankovića, ktitora mnogih manastira u Banatu. Zabeleženo je da se prvi episkop zvao Partenije, a u Banat je stigao sa Svete gore atonske, iz Hilandara.
Jedan od slavnih episkopa jeste i sveti sveštenomučenik, vladika Teodor Vršački. On je 1594. godine poginuo posle Srpskog ustanka protiv Turaka u Banatu, jer je bio izdat. Njega je Srpska pravoslavna crkva kanonizovala 1994., a dan njemu posvećen (29. maj) proglašen je za slavu grada Vršca.
Zbog najezde Turaka, u 17. i početkom 18. veka, episkopija je premeštena u Karansebeš, (danas) grad u Rumuniji. U trećoj deceniji episkopija je vraćena u Vršac i tada je započeta izgradnja saborne crkve i vladičanskog dvora.
Eparhija Banatska
Početkom 30-ih godina 20. veka ujedinjenjem delova Vršačke eparhije i Temišvarske eparhije u Jugoslaviji nastala je Eparhija banatska. Prvi episkop ove ujedinjene eparhije bio je Georgije Letić.
Prema podacima iz 2002. godine, eparhija ima 158 parohija, 132 sveštenika u 6 namesništava.
Arhijerejska namesništva
Eparhija banatska podeljena na pet arhijerejskih namesništava:
Crkve i manastiri
thumb|300px|d|Središnja crkva eparhije, [[Saborna crkva u Vršcu]] Manastiri Eparhije banatske su:
Episkopi
thumb|300px|d|[[Manastir Mesić]] thumb|300px|d|[[Vladičanski dvor u Vršcu]] Na ovom području, koje je nekada imalo više eparhija, poznati su bečkerečki episkopi Visarion (1609) i Mihajlo (1687) kao i episkop Teodor Nestorović koji se spominje kao vođa ustanka Srba u Banatu protiv Turaka 1594. Zatim episkopi Simeon (1619), Antonije (1622) i Teodosije (1662).
Od 1903. temišvarski episkop je Georgije Letić (1872-1935). On je 1931. postavljen za administratora Eparhije vršačke. Po stupanju na snagu novog crkvenog ustava 1932. sproveo je ujedinjenje bivše Eparhije temišvarske u jugoslovenskom delu Banata i delova Eparhije vršačke u Banatsku eparhiju.
Dosadašnji episkopi ove eparhije su: (nepotpun spisak)
episkopi vršački
episkopi banatski
Lara Roxx
Lara Roxx (Laval, Montreal, 12. decembar 1982 - ) je bivša kanadska pornografska glumica poznata po tome što joj je kratku karijeru 2004. prekinuo pozitivan nalaz na HIV, odnosno tada uvedena karantena losanđeleske porno-industrije.
Rođena je u porodici francusko-marokanskog porijekla. Prema vlastitom priznanju, u industriju seksa ju je privukla brza zarada. U domovini je radila kao striptizeta i call girl, a nakon što su vlasti zatvorile escort agenciju, prihvatila je ponudu da dođe u Kaliforniju i počne karijeru kao porno glumica. Ime je odabrala po heroini video-igara Lari Croft. U jednom od nekoliko filmova koje je uspjela snimiti je bila i scena dvostruke analne penetracije gdje je jedan od partnera bio Darren James, za koga je kasnije utvrđeno da je bio izvor zaraze.
Nakon što je u proljeće 2004. Jamesu kao i još nekoliko izvođača dijagnosticiran HIV, uveden je 30-dnevni moratorij na snimanje. Roxx više nije mogla nastupati. Nakon nekoliko godina, koje su obilježili problemi s drogom, posvetila se društvenom aktivizmu, odnosno nastojanju da vlastitim primjerom upozori na opasnost od HIV-a i pogrešnih životnih odluka. Godine 2011. je kanadska sineastica posvetila dokumentarni film pod naslovom Inside Lara Roxx u kojoj prikazuje njeno nastojanje da izgradi novi život.
Cajarc
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 114 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 25,10 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 160 metara (maksimalnoj 394 m, a minimalnoj 140 m).
Erie, Kansas
Iri je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.150, što je 61 (-5,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tifin
Tifin se može odnositi na
Glukoneogeneza
Glukoneogeneza (skraćeno: GNG) je metabolički proces proizvodnje glukoze iz supstrata koji po sastavu nisu ugljikohidrati. Najčešći supstrati koji ulaze u proces pretvorbe u glukozu su mliječna kiselina, glicerol i glukogene aminokiseline.
Ovaj metabolički put predstavlja jedan od dva osnovna mehanizma kojim čovjek i gotovo sve životinje održavaju vrijednosti glukoze u krvi konstantnim u slučaju manjka ugljikohidrata, spriječavajući tako hipoglikemiju. Drugi je mehanizam glikogenoliza, tj. razgradnja rezervi glikogena u glukozu.
Glukoneogeneza je sveprisutan proces, kojeg nalazimo u metabolizmu biljaka, životinja, gljiva, bakterija i još jednostavnijih organizama. Kod viših životinja odvija se uglavnom u jetri, a u manjoj mjeri u kori (korteksu) nadbubrežne žlijezde. Aktivacija glukoneogeneze karakteristična je za vrijeme gladi, posta, dijeta s vrlo niskim prinosom ugljikohidrata ili velikog fizičkog napora. Ovaj metabolički put predviđa niz reakcija koje su egzoergonske (zahtijevaju utrošak energije), stoga se za vrijeme reakcija troše visokoenergetske molekule kao ATP i GTP. Gotovo se uvijek tijekom glukoneogeneze pojavljuje i ketoza. Pošto je ovaj proces jedan od osnovnih izvora glukoze u krvi, proizvedeni su i lijekovi, kao npr. metformin, koji inhibiraju glukoneogenezu i stimuliraju prijenos glukoze iz krvi u stanice. Ovi su lijekovi postali vrlo bitni za liječenje dijabetesa tipa 2.
Preživači apsorbiraju ugljikohidrate iz hrane proizvedene tako da mikroorganizmi koji žive buragu razgrađuju celulozu iz prožvakanih biljaka. Kod preživača se, dakle, glukonegeneza neprestano odvija, nezavisno od gladi, fizičkog napora ili vrste prehrane.
Prekursori i mjesto odvijanja reakcija
Osnovne molekule koje u ljudskom metabolizmu ulaze u glukoneogenezu kao supstrati su mliječna kiselina (laktat), glicerol, koji ulazi u sastav triglicerida, te aminokiseline alanin i glutamin. One čine 90% svih supstrata koji ulaze u glukoneogenezu. Ostali su supstrati uglavnom glukogene aminokiseline i svi međuspojevi Krebsovog ciklusa koji mogu ući u glukoneogenezu tako da se prije pretvore u oksalacetat.
Kod preživača je osnovni supstrat glukoneogeneze propionat.
Mliječna se kiselina stvara kao posljedica rada mišića i prenosi se krvotokom u jetru, gdje se pretvara u piruvat u tzv. Corijevom ciklusu putem enzima laktat dehidrogenaze. Piruvat je prvi supstrat glukoneogeneze, koja ga pretvara u glukozu.
Kod sisavaca se glukoneogeneza odvija prvenstveno u jetri, a u manjoj mjeri u bubregu i tankom crijevu. Postoje bitne razlike u vrsti prekursora koji ulaze u reakciju glukoneogeneze u navedenim organima. Osnovni prekursor u jetri je laktat, dok se u bubregu osim laktata u većoj mjeri metabolizira i glutamin. Kod preživača je prevladavajući supstrat propionat, koji se stvara metabolizmom ugljikohidrata iz razgrađene celuloze u buragu i ulazi u proces glukoneogeneze u jetri. U stjenci tankog crijeva se putem glukoneogeneze uglavnom razgrađuju glutamin i glicerol.
Tijek reakcija
Glukoneogeneza je metabolički put, koji se sastoji oda jedanaest enzimskih reakcija. Reakcije mogu započeti u mitohondriju ili citosolu, ovisno od supstrata koji započinje reakciju. Veći se dio glukoneogeneze sastoji od obrnutih enzimskih reakcija koje se odvijaju kod glikolize.
Valentin Metzinger
Valentin (Janez) Metzinger(* Saint-Avold, Lorraine, Francuska, 1699 - † Ljubljana, Slovenija, 12. mart 1759), je slovenski barokni slikar francuskog porijekla, koji je najveći dio svog života proveo u Ljubljani.
Glukoneogeneza
Tijek reakcija
Ukupna jednadžba reakcijskog niza glukoneogeneze je:
Valentin Metzinger
Najveći dio njegova slikarskog opusa danas se nalazi po Sloveniji, Hrvatskoj i Austriji.
Biografija i opus
O njegovoj mladosti se nezna gotovo ništa, predpostavlja se da se slikarstvu učio po Italiji (Rim, Bologna, Venecija ?). Pouzdano se zna da se je 1727 godine naselio u Ljubljani, kako? i zašto se naselio u Sloveniji?, ne zna se, ali se zna da je prvo djelo napravio u Sloveniji 1729 godine. Naslikao je oko 300 (500?) slika, većinom su to djela religiozne tematike (od svjetovnih je ostalo; pet portreta, pet pejzaža i jedna mrtva priroda). Naročito je često radio za franjevce, tako je opremio brojne crkve i samostane po Sloveniji, Hrvatskoj (Kvarner, Istra i Gornja Hrvatska) i Austriji (Štajerska). Veliki naručitelji bili su mu i velikaške obitelji; Lamberg, Reigersfeld, Breckersfeld i Rasp. Imao je dobre odnose s tadašnjim ljubljanskim biskupom Ernestom Amadejom i župnikom iz Novoga Mesta Jurijem de Marottijem.
Glukoneogeneza
Tijek reakcija
U fiziološkim uvjetima vrijednost ΔG° je -15 kJ/mol.
Valentin Metzinger
Biografija i opus
U Sloveniji je najveći broj njegovih djela u; Brežicama, Novom mestu, Kamniku, Ljubljani, Slovenskoj Bistrici i Nazarju. Od svih njegovih slovenskih radova, najpoznatiji je opus slika za ljubljansku crkvu ''sv. Petra i biskupski dvor u Goričanu'' (Medvode), danas su te slike pohranjene u Narodnoj galeriji, Ljubljana.
Vanjske poveznice
Spletna galerija: Valentin Metzinger
Uskličnik
thumbnail|70px|right|Uskličnik
Uskličnik ili uzvičnik ( ! ) je znak interpunkcije kojim se označava usklik, uzvik i afektirani stav.
Povijest
Vjeruje se da mu oblik dolazi od latinske riječi io = radost ili pak od interiectio tako da je svojedobno nastao digraf IO, od kojeg je nastao ! kao I povrh O.
Rečenice
Uskličnik označava usklične rečenice koje izražavaju emocije, stavove ili su pak oznaka imperativa:
Ako je vokativ manje naglašen, odvaja se zarezom. Uskličnik dolazi i iza vokativa ako je na kraju rečenice ili, ako je jače naglašen, na njenom početku:
Uskličnik dolazi iza usklika, odnosno uzvika:
Uskličnik se također koristi i u pismenom obraćanju, iza vokativa: Ako se umjesto uskličnika stavi zarez, rečenica nastavlja malim slovom.
U naslovima se uskličnici rijetko stavljaju, osim ako su emocije jako naglašene:
Kao oznaka vrlo jakog usklika, mogu doći dva ili tri uskličnika:
Uskličnik i drugi znakovi
Ako je jednome dijelu rečenice potreban upitnik, a drugome uskličnik, stavlja se onaj koji odgovara posljednjemu dijelu:
Ako su osjećaji smireniji, umjesto uskličnika može doći i neki drugi znak.
Ako se uskličnik uporabi unutar zagrada, on postaje zamjena za označavanje tiskarske pogreške, vjernog prijepisa ili nečega na što čitatelj treba obratiti pažnju, ironije ili sarkazma:
Uskličnik i upitnik
Isto kao i kod upitnika, ako se nekim usklikom ujedno izražava i pitanje, ovisno o tome je li jače pitanje ili usklik, mogu se koristiti znakovi ?! ili !?. Ako je usklik jači od pitanja, koristi se uskličnik s upitnikom:
Matematika
U matematici se uskličnikom označavaju faktorijele:
Ostalo
Koristi se i kao znak upozorenja na raznim proizvodima i prometnim znakovima: thumbnail|left|70px
Tolido (razvrstavanje)
Tolido se može odnositi na
OR4A5
Olfaktorni receptor 4A5 je protein koji je kod ljudi kodiran OR4A5 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Toronto (razvrstavanje)
Toronto se može odnositi na
Tjurin
Tjurin se može odnositi na:
HK Lokomotiv Jaroslavlj
Lokomotiva je ruski hokejaški klub iz Jaroslavlja. Utakmice kao domaćin igra u Areni 2000, kapaciteta 10.000 mesta. Klub se trenutno takmiči u Kontinentalnoj hokejaškoj ligi.
Istorija
Klub je osnovan 1948. godine pod sadašnjim imenom, ali će kroz istoriju nekoliko puta menjati naziv.
Tokom sovjetske ere uglavnom je igrao u drugoj ligi. Nakon raspada SSSR-a tri puta su bili prvaci Rusije, 1997, 2002 i 2003. godine.
Avionska nesreća 2011
Dana 7. septembra 2011, avion koji je prevozio ekipu na utakmicu u Minsku srušio se ubrzo posle poletanja, usmrtivši sve članove kluba koji su se nalazili u avionu, osim igrača Aleksandra Galimova i jednog člana posade u avionu.
Varaždinski generalat
Varaždinski generalat je obrambeni sustav utvrda koji se razvio iz starijeg sustava koji se naziva Vindiška ili Slavonska vojna krajina. Kasnije je, u 17. stoljeću, prozvan Varaždinski generalat (po utvrdi Varaždin koje je od 1595. godine bila sjedište generala, do 1595. i od 1731. do 1765. sjedište generala je utvrda Koprivnica). Ovo je vojnokrajiško područje regulirano 1578. godine nakon sabora u Brucku na Muri.
U početku se Varaždinski generalat sastojao od tri kapetanije sa središtima: Koprivnica, Križevci i Ivanić (Ivanić Grad), a krajem 16. stoljeća je osnovana i kapetanija Đurđevac. Teritorij Varaždinskog generalata nije označavao kompaktni teritorij, a njegova teritorijalizacija je započela doseljavanjem vlaškog stanovništva i nakon donošenja "Statuta Valachorum" (izdao ih je Ferdinand II., car Svetog Rimskog Carstva 1630. godine).
Od 1765. do 1787. sjedište generalata je Bjelovar, a nakon 1787. u Zagrebu.
U prvoj polovici 18. stoljeća formirane su dvije pukovnije: Đurđevačka pukovnija (prvo sjedište Đurđevac, kasnije Bjelovar) i Križevačka pukovnija.
Lanusei
Lanusei je talijanski grad u provinciji Nuoro na Sardiniji. Grad je 2011. imao 5492 stanovnika.
Krvava bajka (razvrstavanje)
Krvava bajka označava:
Lanusei
Geografija
Lanusei leži na nadmorskoj visini od 595 m, podno obronaka planinskog masiva Gennargentua, smještenog na istoku Sardinije. Lanusei je udaljen oko 120 km sjeveroistočno od Cagliarija i oko 20 km od Tirenskog mora i luke Arbatax u Tortolìju. Pored grada leže velike šume i puno ljekovitih izvora.
Varaždinski generalat
Varaždinski generalat ili Varaždinska Vojna krajina je prestala postojati 1871. godine, a na njenom tlu je osnovana Bjelovarska županija.
Lanusei
Historija
Lanusei izrastao je u 12. vijeku oko srednjovjekovne utvrde. U gradu su 1902. Salezijanci izgradili svoj samostan, prvi te vrste na Sardiniji. Sve do 1921. bio je mjesto malene važnosti, a onda je postao administrativni centar, umjesto dotadašnjeg Tortolìja. Lanusei je 2001. odabran da bude administrativni centar nove provincije Ogliastre (zajedno sa Tortolìjem), ali je to operativno postao tek 2005. godine. Nakon što je 2016. provincija Ogliastra ukinuta, Lanusei je uključen u provinciju Nuoro.
Znamenitosti
mini|lijevo|250px| [[Salezijanci|Salezijanski samostan Don Bosco]] U gradu se nalazi Osservatorio Astronomico F. Caliumi, jedan od najvećih javnih opservatorija Italije, smješten na planini Armiddi (1100 m). Historijski centar grada karakteriziraju uske uličice popločene kamenom.
Interleukin 12
Interleukin 12 (IL-12) je interleukin koji prirodno proizvode dendritske ćelije, makrofage i ljudski B-limfoblastoidne ćelije (NC-37) u odzivu na antigensku stimulaciju.
Gen i struktura
IL-12 se sastoji od snopa sa četiri alfa heliksa. To je heterodimerni citokin kodiran sa dva posebna gena, IL-12A (p35) i IL-12B (p40). Aktivni heterodimer, i homodimer p40 se formiraju nakon sinteze proteina.
Funkcije
IL-12 učestvuje u diferencijaciji naivnih T ćelija u Th0 ćelije koje se dalje razvijaju u bilo Th1 ćelije ili Th2 ćelije. On je poznat kao stimulišući faktor T ćelija, koji može da stimuliše njihov rast i funkciju. On podstiče produkciju interferona gama (INF-γ) i tumor nekrosis faktora-alfa (TNF-α) iz T i prirodni ubica (NK) ćelija, i umanjuje IL-4 posredovanu IFN-γ supresiju. T ćelije koje proizvode IL-12 imaju koreceptor, CD30, koji je asociran sa IL-12 aktivnošću.
IL-12 takođe ima antiangiogenetsku aktivnost. To se ostvaruje putem povećanja produkcije interferona gama, koji povećava proizvodnju hemokina zvanog induktivni protein-10 (IP-10 il CXCL10). IP-10 posreduje antiangiogenetski efekat. Zbog njegove sposobnosti da indukuje imuni odziv i njegove antiangiogenetske aktivnosti, postojao je interest za IL-12 testiranje kao mogućeg antitumorskog leka. Međutim, dosad nije bilo je pokazano da poseduje značajnu aktivnost na tumorjima. Postoji link između IL-12 i autoimunih bolesti kao što je psorijaza i upalna bolest creva, što može biti koristno u razvoju novih tretmana.
Transdukcija signala
IL-12 se vezuje za IL-12 receptor, koji je heterodimerski formira od IL-12R-β1 i IL-12R-β2. IL-12R-β2 se smatra da igra ključnu ulogu IL-12 funkciji, pošto nađen na aktiviranim T ćelijama i stimulisan je citokinima koji promovišu razvoj Th1 ćelije i inhibiran onima koji promovišu razvoj Th2 ćelija. Nakon vezivanja, IL-12R-β2 podleže tirozin fosforilaciji i stvara mesta za vezivanje kinaza, Tyk2 i Jak2. One su važne za aktivaciju kritičnih transkripcionih faktora kao što je CTAT4 koji je impliciran u IL-12 signalizaciju u T ćelijama i NK ćelijama. Ovaj put je poznat kao JAK-CTAT put.
IL-12 i autoimunitet
IL-12 administracija kod ljudi obolelih od autoimunih bolesti je pokazala da on pogoršava autoimuni fenomen. Veruje se da je to zbog njegove ključne uloge u indukciji Th1 imunog odziva. U kontrastu s tim, IL-12 gen nokaut kod miševa ili tretman sa IL-12 specifičnim antitelima umanjuje manifestacije bolesti.
Rezultati objavljeni u Žurnalu za kliničku iminologiju iz studije gde su miševi koji su odgojeni da budi alergični na kikiriki, su pokazali da IL-12 nije prisutan. To ukazuje na mogućnost da ovaj molekul normalno zaustavlja razvoj alergija na hranu. Dalja istraživanja su u toku da bi se utvrdilo da li su ovi rezultati promenljivi kod ljudi.
Urbana
Urbana se može odnositi na
Pascoli, Belluno
Pascoli je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 513 m.
Metlika
Metlika se može odnositi na:
Bevier, Missouri
je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Litijum acetat
Litijum acetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 65,985 Da.
Rock Creek Park, Colorado
Rok Krik Siti je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 58.
Maklen
Maklen (lat. Acer monspessulanum) je vrsta javora udomaćena na području Sjeverozapadne Afrike, Zapadne Azije i Južne Evrope. Staništa ove biljke su mediteranske i submediteranske šume, a može se naći i u dubokim kontinentalnim područjima na toplijim mjestima.
Opis
Maklen raste kao bjelogorično drvo oko 10-15 metara visine, a rijetko 20 metara. Deblo je promjera do 75 centimetara, te je obavijeno sivkasto-smeđom korom, koja ispuca s godinama. Među sličnim vrstama javora lako se može razlikovati po glatkim, sjajnim, tamnozelenim listovima sastavljenih od tri lapa, dugim 3-6 centimetara, a širokim 3-7 centimetara. Lišće opada u kasnu jesen, najčešće u studenome. Blijedožućkasti cvijetovi nastaju u travnju i svibnju, pojavljuju se skupljeni u viseće cvatove, a dugi su 2-3 centimetra. Plod je okrugao, te ima dva paralelno postavljena krilca.
Eparhija britansko-skandinavska
Eparhija britansko-skandinavska je eparhija Srpske pravoslavne crkve.
Nadležni arhijerej je gospodin Dositej.
Prostiranje
Eparhija britansko skandinavska ima u Švedskoj 7 crkvenih opština, od kojih tri imaju po dvije parohije, što čini ukupno 10 parohija, jednu crkvenu opštinu i parohiju u Danskoj i dve u Norveškoj, po jednu misionarsku parohiju u Finskoj i Islandu, zatim — tri parohije pravoslavnih Šveđana pod svojom jurisdikcijom i dva manastirska imanja koja su u povoju, a u Velikoj Britaniji — 8 crkvenih opština, od kojih londonska ima dvije parohije, što čini ukupno 9 parohija.
Vitemor
Vitemor se može odnositi na
Lejf Erikson
thumb|right|Lejf Erikson Lejf Erikson (staroislandski: Leifr Eiríksson) je bio Viking, sin Erika Crvenog (Eiríkr rauði), norveškog prognanika koji je bio sin drugog norveškog prognanika Bordvalda Asvaldsona, Þorvaldr Ásvaldsson. Njegova majka se zvala Þjoðhildr. Njegov otac je osnovao dvije norveške kolonije, Zapadno naselje i Istočno naselje na Grenlandu.
Maklen
Uzgoj
Iako javori nisu endemi Japana, maklen (i donekle sličan klen) je tamo jako popularan među bonsai entuzijastima. Mali listovi i rašljavost odlično odgovaraju tehnikama smanjenja i razgranavanja. Drvo maklena je dosta kvalitetno, ali se u građevinarstvu zbog malenih dimenzija rijetko koristi. Često se uzgaja unutar arboretuma.
Eparhija britansko-skandinavska
Vjernici
Ukupan broj registrovanih vjernika pod jurisdikcijom Srpske pravoslavne crkve u Švedskoj, prema napred pomenutom izvoru na kraju 2001. godine, iznosio je 26.151, od kojih 2001 su opsluženi od strane Švedskog pravoslavnog namjesništva, a 1150 su članovi Parohije Sv. Ane iz Eskilstune, dok eparhijska arhiva bilježi cifru od 32.346 duša.
Lovro Dobričević
Lovro Marinov Dobričević, u talijanskoj historiji umjetnosti znan kao Lorenzo di Marino (Kotor oko 1420 - Dubrovnik, 1478.), bio je poznati slikar 15. stoljeća na prijelazu iz gotike u renesansu.
Chasselay (Rona)
Šasle je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Rona koja pripada prefekturi Lion.
Lovro Dobričević
Biografija
Rodio se u Kotoru oko 1420. godine, školovao se u Veneciji, u radionici poznatog gotičkog slikara Michele Giambona i njegova partnera Jacobella del Fiore. Nakon školovanja vratio se u rodni Kotor i otvorio slikarsku radionicu, veća narudžba mu je bila oslikavanje poliptiha za glavni oltar crkve sv Dominika (Dominikanski samostan) u Dubrovniku 1448. godine, koju izveo zajedno s dubrovačkim slikarom Matkom Junčićem. U tom djelu još se osjeća jak uticaj koji su na njega ostavili njegovi venecijanski učitelji Giambone i Jacopo del Fiore. U Dubrovniku je 1455. naslikao i oltarnu palu za crkvu Franjevačkog samostana, od koje je danas ostao sačuvan samo mali dio. U Kotoru je puno radio, oslikao je srpski pravoslavni Manastir Savinu, ali je od tog opusa malo ostalo, pretpostavlja se da je 1456. naslikao Bogorodicu s djetetom u Perastu (Boka kotorska) za crkvu Gospu od Škrpjela. .
Vilton
Vilton se može odnositi na
Chasselay (Rona)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2590 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 202 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,78 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 524 m, a minimalnoj 189 m).
Vinfild
Vinfild se može odnositi na
Lejf Erikson
Tokom boravka u Norveškoj, Lejf je preobraćen u hrišćanstvo (kao i mnogi norvežani u tom vremenu). Kada se vratio na Grenland kupio je brod Bjarni Herlofsona i odlučio da istraži ostrvo koje je Bjarni otkrio.
Lovro Dobričević
Biografija
Slava mu je omogućila da se 1459 preseli u Dubrovnik i otvori veliku slikarsku radionicu u kojoj je radila i njegova žena i brojni suradnici. Zna se da je radio za crkvu sv. Petra i samostan svete Klare u Dubrovniku, za franjevce u Slanom 1461. godine i bosanske franjevce (samostan Kraljeva Sutjeska). Od 1465. do 1466. godine, oslikao je glavni oltar za crkvu sv. Marije na Dančama u tipičnoj venecijanskoj gotici, koja je bila pod jakim utjecajem Bizanta. To djelo je uz ikonu Gospe od Škrpjela, njegov najpoznatiji rad.
Lejf Erikson
Grenlandska saga kaže da je Lejf odlučio oko 1000. godine da slijedi Bjarnijev put u suprotnom smjeru. Prvo kopno koje je otkrio je bilo pokriveno ravnim stjenama (islandski:hellur). Po tome ga je nazvao Helulland (zemlja ravnih stijena), pretpostavlja se da je to vjerovatno današnji Baffinov otok. Nakon toga je došao do kopna koje je bilo ravno i šumovito, sa bijelim pješčanim plažama, koje je nazvao Markland (zemlja šume), što je vjerovatno današnji Labrador. Kada je opet naišao na kopno Lejf i njegovi ljudi su se iskrcali i napravili naselje. Otkrili su da je zemlja veoma prijetna sa puno ribe u rijeci i blagom klimom. Lejf je zemlji dao ime Vinland.