cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tupoljev Tu-144
Projektovanje i razvoj
Tu-144 je bio jedan od dva supersonična putnička aviona napravljena za pružanje komercijalnih usluga prevoza putnika i tereta (drugi je bio anglo-francuski Konkord). Projektant ovog aviona je bio projektantski biro OKB 156 Tupoljev (Opitni konstrukcioni biro — Tupoljev) na čijem se čelu tada nalazio poznati konstruktor Andrej Nikolajevič Tupoljev kao glavni projektant, tvorac mnogih značajnih sovjetskih aviona. Ovo je bio poslednji projekt ovog znamenitog avio-konstruktora. Umro je 1972. godine ali je doživeo da prisustvuje probnom letu Tu-144. Nakon njegove smrti glavni projektant OKB Tupoljev postaje njegov sin Aleksej Andrejevič Tupoljev.
Projekt je počeo da se radi 26. jula 1963. godine dve godine kasnije od svog konkurenta Konkorda. Plan je bio da se napravi pet prototipova za naredne 4 godine. Projektni zadatak je bio ambiciono postavljen: avion je trebalo da preveze 120 putnika na daljinu od 6.500 km, brzinom od 2.500 km/h, maksimalna težina aviona od 130 t, plafon leta 20 km, koristeći poletno sletne staze dužine 1.900m.
Inženjeri OKB 156 Tupoljev su od početka 1960-ih godina radili na optimizaciji aerodinamičkog ponašanja velikih aviona na brzinama preko 2 Maha, radeći na projektima bombardera Tu-125 i Tu-135, pa su ta iskustva kasnije koristili na projektu Tu-144. Radeći na projektu putničkog supersoničnog aviona morali su da reše čitav niz tehničko tehnoloških problema kao što su: obezbediti dovoljni aerodinamički kvalitet aviona pri supersoničnim brzinama, neophodno je rešiti probleme stabilnosti i upravljanja avionom u opsegu podzvučnih i transoničnih brzina, obezbediti trajni let aviona brzinama iznad 2 Maha što za sobom povlači rešavanje problema trajnog obezbeđivanje dovoljne snage motora i povećane temperature na kritičnim mestima strukture aviona. Pored toga moralo se voditi računa i o ekonomičnosti ugrađenih agregata kako bi kompletan projekt bio ekonomski isplativ.
Pored ovih problema OKB Tupoljev je morao da reši čitav niz problema vezanih za obezbeđenje klimatskih uslova u kabini aviona koji leti na visinama od 20 km, obezbeđenje dovoljne količine vazduha pri veoma širokom spektru brzina i visine leta, a da se bitno ne naruši aerodinamika aviona, zaštite od solarnog i drugih vrsta zračenja, problem ekološkog uticaja aviona na okolinu, rešavanje problema zvučnih talasa pri probijanju zvučnih barijera. Trebalo je napraviti i čitav niz novih uređaja za automatsku kontrolu leta i navigaciju i automatsko sletanje. Na ovom projektu su učestvovali svi značajniji proizvođači aviona, naučni instituti i drugi projektni biroi, bio je to jednom rečju državni projekt Sovjetskog Saveza.
Prvi prototip je poleteo 31. decembra 1968. godine dva meseca pre svog konkurenta, a 1. novembra 1977. godine Aeroflot uvodi ovaj avion na liniji Moskva-Alma Ata (Kazahstan).
Tehnički opis
mini|levo|Nos i pomoćna krilca aviona Tu-144 Avion Tu-144 je niskokrilni avion metalne konstrukcije sa delta krilima tj. sastavljena dva delta krila — početno krilo sa ivicom pod uglom od 78° na koga se nastavlja drugo čiji je nagib 55°, krajevi krila su blago savijeni na dole. Struktura aviona je uglavnom napravljena od lakih aluminijumskih legura izuzev napadnih ivica krila, kormila pravca i donje zadnje površine trupa (u blizini motora) koje su napravljene od titanijuma i nerđajućeg čelika. Četiri turbomlazna motora se nalaze ispod krila u neposrednoj blizini trupa. Avion ima uvlačeći stajni trap sistema tricikl, prednja nosna noga ima dva točka sa gumama niskog pritiska a zadnje noge koje predstavljaju i osnovne, se nalaze ispod krila aviona i svaka ima po 4 točka sa niskopritisnim gumama. Avion ima ukupno 10 točkova koji mu omogućavaju bezbedno sletanje. Trup aviona je okruglog poprečnog preseka i u njega u jedan red mogu stati pet sedišta sa prolazom kroz sredinu aviona. Iznad glava putnika napravljene su ostave za smeštaj priručnog prtljaga i garderobe. U zavisnosti od tipa aviona u trup se može postaviti od 120 do 160 sedišta. Nos aviona je u obliku kupe koji se može oboriti naniže kako bi pilotima omogućio bolji pregled u fazama poletanja i sletanja. U toku leta nos se podiže i zajedno sa trupom predstavlja koplje. Neposredno iza pilotske kabine postoje dva uvlačeća krilca koja obezbeđuje veću stabilnost aviona pri manjim brzinama. Kod velikih brzina ova krilca se zaklapaju unazad kao kod insekata tvrdokrilaca.
Varijante aviona Tupoljev Tu-144
mini|Tu-144ll
Pregled karakteristika tipova aviona Tu-144
mini|Avion Tupoljev Tu-144 skica u tri projekcije mini|Kokpit aviona Tupoljev Tu-144
Operativno korišćenje
Aeroflot je avion Tu-144 uveo u redovan saobraćaj 26. decembra 1975. godine na relaciji Moskva-Alma Ata gde je ispočetka prevozio poštu i pakete da bi 1. novembra 1977. godine počeo i redovan putnički saobraćaj na toj relaciji.
Nesreće
Tu-144S (reg. br. 77102) se srušio 3. juna 1973. u blizini Pariza tokom vazduhoplovne izložbe. Poginulo je svih šest članova posade i sedam francuskih seljaka. Do kraja nije tačno utvrđeno (ili objavljeno) da li je avion pao zbog greške posade ili ometanja leta aviona od strane aviona Miraž za vreme izvođenja letačkog programa na pariskoj izložbi aviona (Paris Air Shiw).
Drugi udes aviona Tu-144D serijskog broja 77111 desio se posle požara na trećem motoru. Posada je uspela sa dva motora da prinudno sleti u ataru sela Ilinski u blizini grada Jegorjevska, pritom su umrla dva člana posade od posledica gušenja. Nakon ove nesreće Aeroflot je povukao ovaj avion iz putničkog saobraćaja 1. juna 1978. godine i koristio ga je za teretni saobraćaj na relaciji Moskva-Habarovsk. Ukupno je napravio 102 leta od kojih 55 u putničkom saobraćaju.
Muzeji i obrazovanje
Tri aviona Tu-144 sa nalaze u muzejima Monino u blizini Moskve, Uljanovsk i Sinshajm (Nemačka). Dva se nalaze u obrazovnim institucijama Institutu za vazduhoplovstvo u Kazanju i Vazduhoplovnom institutu u Samari.
Al Kharābah, Ma'rib
Al Kharābah je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2054 m.
Vinetu i Old Firehand
Winnetou und sein Freund Old Firehand je zapadnonjemačko-jugoslavenski vestern film snimljen 1966. godine u režiji Alfreda Vohrera. Temelji se na motivima proze Karla Maya, i u njemu Pierre Brice tumači lik apačkog poglavice Winnetoua. Radnja prikazuje kako se sa svojim novim prijateljem, traperom Old Firehandom (koga glumi Rod Cameron) suprotstavlja bandi razbojnika koja terorizira gradić. Old Firehand je predstavljao pokušaj producenata da ciklus filmova o Winnetouu stilski prilagode tada naglo popularnim špageti-vesternima, pa je, između ostalog, i osnovni zaplet inspiriran znamenitim japanskim filmom Sedam samuraja, odnosno njegovim vestern-remakeom Sedmorica veličanstvenih. Kritičari i publika, međutim, nisu bili skloni promjenama, te Winnetou i Old Firehand nisu imali velikog uspjeha.
La Buena Suerte, Cosoleacaque
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Brestov (Prešov)
Brestov je naseljeno mjesto u okrugu Prešov, u Prešovskom kraju, Slovačka Republika.
Tremolè, Verona
Tremolè je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
El Carmen Cerro Blanco, Tecpatán
El Carmen Cerro Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 453 m.
Tres Cruces Uno, Zozocolco de Hidalgo
Tres Cruces Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zozocolco de Hidalgo.
Ileanda, Ileanda
Ileanda je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Ileanda.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2546 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 239 m.
El Ancón, Ojinaga
El Ancón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ojinaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1379 m.
Obećana zemlja (roman)
Obećana zemlja je roman poljskog književnika Władysława Reymonta. Radnja se događa u Lodzu, gradu koji se tada nalazio u ruskom dijelu podijeljene Poljske, te koji je prolazio intenzivnu industrijalizaciju koja je privukla mase imigranata, među kojima je bio veliki broj Nijemaca i Jevreja. Trojica protagonista su prijatelji koji pripadaju trima etničkim grupama - poljski aristokrat Borowiecki, njemački nasljednik tvornice Baum i jevrejski poduzetnik Welt - a koji se udruže kako bi pokrenuli vlastitu tvornicu tekstila, i koji u nastojanju da zgrnu što veće bogatstvo ne biraju sredstva, dolazeći u sukob kako sa konkuretnskim kapitalistima, tako i vlastitim radnicima. Obećana zemlja je izazvala pažnju zbog izuzetnog realističkog i sumornog prikaza nagle industrijalizacije, kao i bezdušnosti i destruktivnosti tadašnjeg kapitalizma, te se smatra jednim od Reymontovih najuspješnijih djela.
Ekraniziran je dva puta - 1927. godine kao istoimeni nijemi film, te godine 1975. kao mnogo poznatiji zvučni film u režiji Andrzeja Wajde.
El Cuajilote, Atoyac de Álvarez
El Cuajilote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Atoyac de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Atehuetzin, Hueytamalco
Atehuetzin je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueytamalco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 716 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 481 m.
Alois Beer
Alois Beer (Budimpešta, 4. lipnja 1840. - Klagenfurt, 19. prosinca 1916.), austrijski c. i k. dvorski i mornarički fotograf.
Belleville, Pennsylvania
Belvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Las Peritas, Contepec
Las Peritas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Contepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 233 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2462 m.
Demoni Pula
Demoni Pula je navijačka skupina nogometnog kluba NK Istra 1961.
Osnovana je 28. ožujka 1992. pred utakmicu hrvatskih prvoligaša Istre i Rijeke. Prije toga, navijački pokret u Puli započinje još 1989. godine kada je grupica navijača pod nazivom "Dangerous Devils" stvarala atmosfere u dvoranama, koji su bili redovni pratioci pulskih "Gradina". U sezoni 1996./1997. izabrani su za šestu navijačku skupinu u Hrvatskoj. U početku su to bili navijači NK Istre koja je tada igrala u Prvoj HNL. Vremenom, Istra je ispala u Treću HNL i ugasila se, a drugi pulski klub, koji se tada zvao Pula 1856 probio se do prve lige, Demoni su izjavili da će podržat Pulu, koja do tada nije imala organiziranu grupu navijača, ukoliko promijene ime u NK Istra 1961, te klupske boje. To se i dogodilo, te su od tada njeni navijači. Boje navijačke skupine su zelena i žuta, a kratica njihovog imena i godine osnutka je DP92.
El Pochote, Mazatlán
El Pochote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mazatlán.
Plinio Cuccurin
Plinio Cuccurin hrvatski je političar i menadžer iz Istre.
Životopis
Rođen je u Puli 1959. godine. Nakon osnovne škole u Balama i gimnazije u Rovinju, diplomirao je pravo u Rijeci, 1984. godine položio pravosudni ispit, 1994. položio javnobilježnički ispit. Poslovnu karijeru, što je zanimljivo, Plinio Cuccurin počeo je s 15 godina – kao berač bresaka, potom je radio kao konobar, a za vrijeme studija tri je godine vodio turističku zajednicu u Balama. Budući da je bio i stipendist Tvornice duhana Rovinj (TDR), nakon studija zaposlio se u tvornici cigareta kao pravni referent. Poslije je napredovao do voditelja pravnih i kadrovskih poslova i pravnog savjetnika, a od pretvorbe i privatizacije TDR-a (Adris grupa) član je uprave.
Politički angažman
Od osnutka do rasformiranja političke udruge "Ladonja" 2008. godine aktivno se bavio politikom kao njezin predsjednik. Sudjelovao je kao kandidat za istarskoga župana na izborima 2009. te je ušao u drugi krug, u kojemu je poražen od Ivana Jakovčića (IDS).
El Fraile, Doctor Arroyo
El Fraile je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Doctor Arroyo.
Igra 15 pazli
mini|desno|300px|Rešena igra 15 pazli Igra 15 pazli je klizna slagalica koja se sastoji od rama u kojem se nalaze kvadratne pločice poređane po slučajnom redosledu pri čemu jedna pločica nedostaje. Ova slagalica postoji i u drugim veličinama, poput manje "igre 8 pazli". Ako je odnos pločica 3x3, onda se zove "igra 8 pazli" ili "igra 9 pazli", a ako ima odnos pločica 4x4, onda je to "igra 15 pazli" ili "igra 16 pazli".
Cilj slagalice je poređati pločice po rastućem poretku (kao što je prikazano na slici), kliznim pomeranjem jedne po jedne pločice na prazan prostor. Ova igra predstavlja klasičan problem modelovanja algoritma koji koristi heuristiku. Najčešće korišćena heuristika za ovaj problem uključuje brojanje pogrešno postavljenih pločica i pronalaženje rastojanja između svakog bloka i njegovog ciljnog položaja.
Rešivost
Džonson i Stori su 1879. godine iskoristili argument pariteta da pokažu da je polovinu početnih konfiguracija nemoguće rešiti, bez obzira koliko poteza je napravljeno. Došli su do ovog zaključka posmatrajući funkciiju konfiguracija pločica koja je nepromenljiva nakon bilo kog poteza, i zatim iskoristili ovo da podele prostor svih mogućih obeleženih stanja u dve ekvivalentne klase mogućih i nemogućih stanja.
Invarijanta predstavlja zbir pariteta permutacija svih 16 pločica i pariteta razlike između zbira kolona plus zbira redova i prazne pločice u donjem desnom uglu. Nepromenljiva je jer svaki pokret menja paritet permutacija i paritet razlike. Konkretno, ako je prazna pločica u donjem desnom uglu a broj permutacija je paran, slagalica je rešiva. mini|levo|250px|Igra promenjena od strane Sem Lojda Vilson je 1974. godine proučavao analogiju između igre 15 pazli i proizvoljnih konačnih povezanih i nerazdvojivih grafova. Graf se smatra razdvojivim ukoliko uklanjanjem jednog čvora povećavamo broj komponenata. Pokazao je, osim za poligone i jedan posebni graf sa sedam čvorova, da je moguće dobiti sve permutacije osim ako je graf bipartitivan, i u tom slučaju samo parne permutacije mogu biti dobijene. Posebni graf sa sedam čvorova je regularni heksagon sa jednom dijagonalom i čvorom dodatim u centru. Samo jedna šestina permutacija može biti dobijena.
Za veće verzije ove pazle, pronalaženje rešenja je jednostavno, ali problem nalaženja najkraćeg rešenja je polinomijalne kompleksnosti. Za slučaj sa 15 pločica, dužine raspona optimalnih rešenja idu od 0 do 80 pomeranja jedne pločice, ili 43 pomeranja više pločica. Pazla sa 8 pločica može biti rešena u ne više od 31 pomeranja jedne pločice ili 24 pomeranja više pločica. For the 15-puzzle, lengths of optimal solutions range from 0 to 80 single-tile moves Broj mogućih početnih konfiguracija za pazle sa 24 pločice je 25!/2, što je previše da bi se odredio božji algoritam, kao i božji broj. Donja granica je određena 2011. godine i iznosi 152 pomeranja jedne pločice, a gornja granica 208 pomeranja jedne pločice ili 109 pomeranja više pločica. Simetrije 15 pazle formiraju grupoid (grupoid).
Alternativni dokaz
U alternativnom pogledu problema, možemo razmotriti da je invarijanta zbir pariteta broja inverzija u trenutnom poretku 15 numerisanih pločica i pariteta razmaka između broja reda prazne pločice i broja reda poslednjeg reda. Ovo je nepromenljivo jer svako pomeranje u okviru iste kolone menja i broj pariteta broja inverzija (menjanjem broja inverzija za ±1, ±3...) i paritet razmaka od poslednjeg reda (±1). Svako pomeranje u okviru istog reda ne menja paritet. Ako pogledamo rešeno stanje zagonetke, zbir je paran. Samim tim, indukcijom je lako dokazati da bilo koje stanje pazle u kom je zbir neparan ne može biti rešeno. Konkretno, ako je prazna pločica u donjem desnom uglu ili čak bilo gde u poslednjem redu, pazla se može rešiti ako i samo ako je broj inverzija pločica sa brojem paran.
Tlalpila, Zozocolco de Hidalgo
Tlalpila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zozocolco de Hidalgo.
La Nueva Independencia, Tecpatán
La Nueva Independencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Tlalpila, Zozocolco de Hidalgo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 415 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 355 m.
Igra 15 pazli
Istorija
mini|250px|Politizovani crtani film u SAD - nalaženje republičkog kandidata za predsednika 1980. godine Zagonetku je izmislio Nojs Palmer Čapman, koji je 1874. godine u Kanastoti, u Njujorku prijateljima pokazao pazlu koja se sastojala od 16 pločica obeleženih brojevima, koje treba da se poređaju zajedno u redovima po četiri, pri čemu svaki red daje zbir do 34. Kopije ove pazle stigle su preko njegovog sina do Sirakuze u Njujorku, a odatle do Hartforda, Konektikat, gde su učenici Američke škole za gluve osobe počeli da ih prave, i već u decembru 1879. godine prodavali su ih lokalno i u Bostonu, Masačusets. Matijas Rajs, vlasnik prodavnice drvenih predmeta u Bostonu, zainteresovao se za ovu zagonetku i sam je počeo da ih pravi. U januaru 1880. godine, dr Čarls Pivi, zubar iz Masačusetsa, privukao je pažnju ponudivši novac onom ko može da je reši. Čapman je patentirao ovu igru 1880. godine. Iste godine igra je postala popularna u Sjedinjenim državama, Kanadi, Evropi, a u Japanu tek 1889. godine.
Lomas del Pedregal, Irapuato
Lomas del Pedregal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Igra 15 pazli
Sem Lojd
mini|levo|Ilustracija Sem Lojda Sem Lojdu se pripisuje nastanak slagalice, pogotovo jer je tvrdio da je on ustvari napravio ovu igru, i od 1891. godine do kraja života je pokušavao da patentira pronalazak. Te je to i napisano u enciklopediji pazli (Cyclopedia of Puzzles) objavljenoj 1914. godine:
La Nueva Independencia, Tecpatán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 440 m.
Lomas del Pedregal, Irapuato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 215 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1843 m.
Nije kraj
Nije kraj je crnohumorna filmska drama-romansa iz 2008. koju je režirao Vinko Brešan u hrvatsko-srpskoj ko-produkciji. Bio je to prvi film u hrvatsko-srpskoj ko-produkciji od raspada SFRJ. Radnja se odvija oko mladog hrvatskog ratnog veterana koji se zaljubi u srpsku porno glumicu jer ga veže prošlost s njom. Na 55. festivalu igranog filma u Puli film je osvojio Zlatne Arene za kostimografiju, scenografiju, montažu i sporednu mušku ulogu (Leon Lučev). Film je također osvojio nagradu publike Zlatna vrata Pule.
Radnja
Pitomača. Rom Đuro priča neobičnu priču koja mu se dogodila: Martin, mladi hrvatski ratni veteran, na nekoj tržnici je kupio pornić na DVD-u na kojem je uočio srpsku glumicu Desu u ulozi Crvenkapice i Đuru u ulozi vuka. On pronalazi Đuru te ga nagovori da ga dovede do Dese. Autom stignu do Beograda gdje se ispostavi da Desa radi kao prostitutka za jednog svodnika. Martin sakupi dovoljno novaca te je otkupi za 35,000 € i dovede u Hrvatsku.
Prvog dana u njegovom stanu, ona se skine jer prepostavlja da je sad on njen novi svodnik, no on odbije spavati s njom. Sa njom postupa kao sa damom, kuha za nju te joj čak i kupuje cvijeće za rođendan. Ona je zbunjena njegovim ponašanjem, no on odbija reći zašto je tako fin prema njoj. Na kraju, ipak se zaljube i provedu par strastvenih noći. U flashbacku, ispostavi se da Martin zapravo ima grižnju savijest prema njoj jer je tijekom rata u Hrvatskoj bio snajper koji ju je promatrao u njenom stanu u Obrovcu, sve dok nije dobio naredbu da upuca njenog supruga, visoko rangiranog srpskog časnika Krajine. Problemi nastaju kada Martinovi bivši kolege odluče ubiti Desu. Oni pobjegnu u Obrovac gdje kriminalac uzme Desu na nišan, no Martin ga uspije prije pogoditi. Tada Desa saznaje da je on zapravo ubio njenog supruga. Također se ispostavi da Martin ima opaku bolest od koje će za par mjeseci umrijeti. Međutim, nakon nekog vremena, Đuro ponovno naiđe na njega, živog, te ga odvede na neku svoju proslavu. Tamo Martin opet sretne Desu i oni ostaju par.
Uloge
right|thumb|180px|Nada Šargin i Predrag Vušović na premijeri filma 2008.
Kritike
U svojoj recenziji, Željko Luketić je zapisao: Kritičar Nenad Polimac hvalio je pak film:
Semantic Scholar
Semantički znalac ( - [S2CID]) je pretraživač akademskih publikacija podržan umjetnom inteligencijom razvijen na Alenovom institutu za umjetnu inteligenciju i javno lansiran u studenom 2015. godine. On koristi napredak u obradi prirodnog jezika da osigura sažetke za znanstvene radove. Tim Semantičkog znalca aktivno istražuje upotrebu umjetne inteligencije u obradi prirodnog jezika, mašinskom učenju, interakciji čovjeka i kompjutera i pronalaženju informacija.
Rodna kuća fra Andrije Kačića Miošića
Rodna kuća fra Andrije Kačića Miošića, kuća u Bristu, zaštićeno kulturno dobro Republike Hrvatske.
Semantic Scholar
Semantički znalac je započeo kao baza podataka koja obuhvaća teme računarske znanosti, geoznanosti i neuroznanosti. Međutim, 2017. godine sistem je počeo da uključuje biomedicinsku literaturu u svoj sadržaj. Od studenog 2021. obuhvaća publikacije iz svih područja znanosti.
Rodna kuća fra Andrije Kačića Miošića
Opis dobra
Stambena katnica pravokutnog tlocrta, dijelom ukopana u teren, izgrađena je iznad sela Brista. Gospodarsko prizemlje i stambeni kat povezuju vanjske stube na zapadu. Na istočnom pročelju je sačuvana jedna puškarnica. Tipološki kuća pripada utvrđenim stambenim kućama Makarskog primorja, a ima i memorijalni značaj, s obzirom na to da se tu 1704. godine rodio hrvatski pjesnik i narodni preporoditelj fra Andrija Kačić Miošić, o čemu svjedoči spomen ploča postavljena 1934. godine na južno pročelje kuće.
Zaštita
Pod oznakom Z-4875 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "memorijalna baština".
Rincón de las Palmas, Cosoleacaque
Rincón de las Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cosoleacaque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Igra 15 pazli
Sem Lojd
Međutim, Lojd nije ni u kom slučaju bio povezan sa inicijalnom popularnošću slagalica, jer je pomama za slagalicama počela 1880ih, a ne ranih 1870ih. Lojdov prvi članak o pazlama je bio objavljen 1886. da bi se tek 1891. godine on prvi put počeo predstavljati kao izumitelj slagalica.
Barranquito, Pijijiapan
Barranquito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Igra 15 pazli
Sem Lojd
Lojd je kasnije privukao dodatnu pažnju tako što je ponudio 1000 dolara svakome ko bi mogao da ponudi rešenje „Lojdove kombinacije“, i da zameni pločice 14 i 15 koje u startu leže na zamenjenim pozicijama. Ovo je bilo nemoguće, što su deceniju ranije dokazali Džonson i Stori, s obzirom da se zamenom pločica desila transformacija iz parne u neparnu kombinaciju.
Obećana zemlja (film, 1927)
Ziemia obiecana je poljski crno-bijeli nijemi film snimljen 1927. godine u režiji Aleksandera Hertza i Zbigniewa Gniazdowskog. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Wladyslawa Reymonta, s time da je radnja premještena iz Lodza na kraju 19. vijeka u (tada) suvremenu Poljsku, odnosno pokazuje spletke nekoliko tamošnjih poduzetnika. Kao i mnogi drugi filmovi iz nijeme ere je izgubljen, sa izuzetkom jednog fragmenta koji je 2015. godine bio pronađen u SAD.
Godine 1975. je Andrzej Wajda režirao mnogo poznatiju verziju.
Cornolo, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 965 m.
Univerzitet Babeș-Bolyai
Univerzitet Babeș-Bolyai (Universitatea Babeș-Bolyai, Babeș-Bolyai Tudományegyetem, Babeș-Bolyai Universität), kolokvijalno poznat pod skraćenim nazivom UBB, je javni univerzitet u Cluj-Napoci u Rumuniji. Sa preko 41,000 studenata, najveći je univerzitet u državi. Jezici izvođenja nastave na ovome univerzitetu su rumunski, mađarski, nemački, engleski i francuski. Univerzitet je poneo ime dvojice prominentnih naučnika iz Transilvanije, rumunskog bakteriologa Victora Babeșa i mađarskog matematičara Jánosa Bolyaija.
Velika nagrada Nizozemske
Velika nagrada Nizozemske utrka je Formule 1.
Bradu, Bradu
Bradu je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Bradu.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5091 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 294 m.
Dăbâceni, Ileanda
Dăbâceni je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Ileanda.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 235 m.
San Isidro, Doctor Arroyo
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Doctor Arroyo.
Hukavica
Hukavica je pećina u neposrednoj blizini sela Gornja Vidovska, u podnožju brda Glavica, opština Velika Kladuša, Bosna i Hercegovina.
San Isidro, Doctor Arroyo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1735 m.
Hukavica
Morfologija
Pećina Hukavica formirana je u vapnencima koji pripadaju formaciji tzv. karbonatnog fliša gornje krede. Nastanak pećine predisponiran je tektonskom pukotinom pravca pružanja sjeveroistok-jugozapad. Oblikom je vrlo jednostavna i čini je jedan dugački pećinski kanal. Ukupno istražena dužina je 281 m.
Hidrotehnički ostaci
Od tragova kulture čovjeka treba posebno izdvojiti kameni zid na ulazu i dva kamena pregradna zida. Ovi zidovi su vjerovatno ostatak neke hidrotehničke građevine. Ostaci maltera na stropu ulaza indiciraju mogućnost da je i cijeli ulaz bio zazidan ili zatvoren zidom neke građevine, vjerovatno mlina. Takvi objekti su poznati za povremenih ponora i vrela na našim hercegovačkim kraškim poljima. Pregradni zidovi (sada na ulazu u veliku dvoranu i na kraju Velikog kanala) su prema jedinstvena pojava u pećinama na širem prostoru jugozapadnog Balkana. Na prvom zidu nalazi se veći otvor kvadratnog oblika koji svojim dimenzijama omogućava nesmetan prolazak čovjeka u Veliku dvoranu. Na pola debljine zida prolaz se, pravilno sa obe strane, proširuje na širinu 0,88 m. Uloga ovih proširenja je, da budu oslonac za osigurače zatvarača (vrata) ovog otvora. Vrata su mogla biti uglavljena u prošireni dio, a njihova debljina je bila maksimalno 0,15 m. Isto se ponavlja i kod drugog zida. Kvalitet izrade zidova, njihovo današnje stanje, oblik i dimezije otvora upućuju na moguću namjenu neke vrste zatvarača podzemnih vodenih akumulacija iz kojih se regulisanim protokom ispušta voda kroz duži period. mr.
Columbus, North Carolina
Kolambus je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 999, što je 7 (0,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Guanera, Mazatlán
La Guanera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mazatlán.
Nogometni savez Istarske županije
Nogometni savez Istarske županije je županijska nogometna udruga koja djeluje pod okriljem Hrvatskog nogometnog saveza. Sjedište mu je u Puli. Pod kontrolom saveza su Prva, Druga i Treća županijska nogometna liga.
La Guanera, Mazatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Nogometni savez Istarske županije
Savez je osnovan 1953. kao Nogometni podsavez Pula. Od godine 1971. nosi ime Nogometni savez Istre, od 1977. Nogometni savez područja Istre, a sadašnje ime nosi od 1994. Unutar saveza djeluju 63 nogometna kluba, te oko 6,000 nogometaša. Najvažniji klubovi koji djelovali unutar saveza su Istra 1961, koja se trenutačno natječe u Drugoj HNL, Istra Pula, Jadran Poreč, Medulin 1921, Rovinj i Rudar Labin koji se trenutačno natječu u Trećoj HNL, te Buje, Jedinstvo Omladinac Nedešćina, Mladost Fažana, Pazinka, Umag i Žminj koji se trenutačno natječu u Četvrtoj HNL.
Miroslav Bertoša
Miroslav Bertoša (Beograd, 17. svibnja 1938.), hrvatski povjesničar, enciklopedist, urednik, kolumnist i polemičar, javni djelatnik, diplomat, jedno od najznačajnijih imena suvremene hrvatske historiografije.
Životopis
Miroslav Bertoša rođen je u obitelji istarskog emigranta, agronoma Ivana Bertoše, posljednjeg maturanta stare Hrvatske gimnazije u Pazinu. Od kasne jeseni 1947. stalno je nastanjen u Puli, gdje je završio osnovnu školu i osam razreda Hrvatske gimnazije. Diplomirao je povijest s književnošću na Pedagoškoj akademiji u Puli (1963.), a 1966. i povijest na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Na tom je Fakultetu 1981. obranio doktorsku disertaciju pod naslovom "Gospodarske i društvene prilike u mletačkom dijelu Istre u doba kolonizacije XVI. i XVII. stoljeća”. Te je godine na temelju dotadašnjih radova promaknut u zvanje znanstvenoga suradnika u riječkome Zavodu za povijesne i društvene znanosti tadašnje Jugoslavenskoj akademiji znanosti i umjetnosti, odnosno u puljskoj Područnoj jedinici Zavoda.
Već 1954. počeo je objavljivati prozne i esejističke priloge, osvrte i bilješke u srednjoškolskim časopisima u Zagrebu i Puli. Poslije 1963. bavi se isključivo povijesnom problematikom i surađuje u znanstvenim i stručnim edicijama. Glavno područje njegovoga znanstvenog interesa obuhvaća istraživanje gospodarskih, društvenih, etničkih, migracijskih, kolonizacijskih i kulturno-antropoloških pojava u Istri (posebice u njezinome mletačkom dijelu) od konca XV. do konca XVIII. stoljeća, te proučavanje i kritično vrjednovanje istarske historiografske baštine. Bavi se i demografskom poviješću, a posebnu pozornost posvećuje kretanjima u europskoj povijesnoj znanosti, napose avangardnim nastojanjima francuske "škole Annales". U dva navrata (1985. i 1989.) boravio je na višemjesečnim specijalističkim tečajevima na L'École des Hautes Études en Sciences Sociales u Parizu, te, 1992., u okviru međunarodne razmjene znanstvenika, i u Istituto di Storia della Società e dello Stato veneziano i Istituto "Venezia e l'Oriente" mletačke Fondazione Giorgio Cini. U tom je razdoblju nastupao na mnogim znanstvenim skupovima u zemlji i inozemstvu. Vršio je istraživanja u fondovima mnogih domaćih i inozemnih arhiva. Član je Société de Demographie historique u Parizu, Società italiana di demografia storica (Bologna-Firenze), Povijesnog društva Istre, itd. Njegovi znanstveni radovi o Istri i sjevernojadranskome akvatoriju zapaženi su i u stranome svijetu, napose u susjednoj Italiji, pa su gotovo izravno uneseni i u poglavlja o Istri u sintezu mletačke povijesti (usp. G. Cozzi - M. Knapton - G. Scarabello, La Repubblica di Venezia nell'età moderna: dal 1517 alla fine della Repubblica) u prestižnom izdanju nakladničke kuće Utet (Torino, 1992.).
Na tom tragu, jedno od njegovih najzapaženijih ostvarenja je knjiga “Istra: Doba Venecije (XVI.-XVIII. stoljeće)”. Sastavljena od niza problemski obrađenih i kronološki poredanih tema istarskih prijelomnih stoljeća, ona opisuje ratove, epidemije, gladne godine, demografske oscilacije, migracijska strujanja, promjene etničke strukture, analizira propadanje i uspon gospodarstva, postupno uobličavanje dva kulturna kruga, ukazuje na marginalce i svijet subalterne kulture − prognanike, zlikovce, vještice... svraća pozornost na “mentalne” odrednice istarskoga bića... Temeljeći ovo svoje djelo na modernoj metodologiji, posebice onoj znamenite francuske “škole Annales” i “novije povijesti”, Bertoša originalno i s puno inovacijskih modela, ranije nepoznatih u hrvatskoj historiografiji, prati istarske strukture i njihove preobrazbe od konca XV. do konca XVIII. stoljeća.
Godine 1986. Miroslav Bertoša izabran je u zvanje znanstvenoga savjetnika, a 1993., osim što je nastavio znanstvenoistraživački rad u Zavodu za povijesne i društvene znanosti Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti, postaje i redovitim profesorom Pedagoškoga (danas Filozofskog) fakulteta u Puli. Za znanstvenog je savjetnika potvrđen 15. prosinca 1999. čime je to zvanje trajno zadržao. Godine 1990. izabran je za Akademijina člana suradnika. Njegova biografija s popisom radova te je godine objelodanjena u Ljetopisu, knj. 94 (str. 483-491). Puljski časopis za kulturu, književnost i društvena pitanja “Istra” posvetio mu je opsežan tematski blok (1986., br. 5).
Miroslav Bertoša predavao je Metodiku nastave povijesti i Povijest naroda Jugoslavije na puljskoj Pedagoškoj akademiji do rujna 1969., u stalnom radnom odnosu, odnosno kao honorarni predavač do ukidanja grupe 1971. Od rujna 1969. radi u tadašnjem Sjeverojadranskom institutu JAZU (sada: Zavod za povijesne i društvene znanosti HAZU u Rijeci - Područna jedinica u Puli). Od 1993. do 1995. honorarno je zaposlen na studiju Razredne nastave na Pedagoškom fakultetu u Puli. Od 1994. na novootvorenom studiju Povijesti na istom Fakultetu predaje Uvod u znanost o povijesti. Od 1994. do 1996. predavao je Hrvatsku povijest XVI.-XVIII. stoljeća, a od 1995. do 2000. i Svjetsku povijest od XVI. stoljeća do 1870., što ponovno preuzima 2003. Od 1. svibnja 2003. zaposlen je s punim radnim vremenom na Filozofskom fakultetu u Puli. Nakon ustroja Sveučilišta Jurja Dobrile u Puli (2006.), M. Bertoša je, sukladno bolonjskoj reformi i ECTS-sustavu, nastavio predavati povijesnu grupu predmeta na Odjelu za humanističke znanosti. Prijašnji kolegij Uvod u znanost o povijesti, god. 2005., po novoj je nastavnoj shemi podijeljen na dva predmeta: Metodologiju znanstvenoga rada i Historiografiju. Od 2007., umjesto Svjetske povijesti od XVI. st. do 1870., predaje kolegije: Migracije (XVI.-XVIII. st.) – Istra, Jadran, Sredozemlje i Svakodnevica Europe: stanovanje, prehrana i odijevanje (XVI.-XVIII. st.). U više je navrata bio mentor pri izradi diplomskih, magistarskih i doktorskih radova, te član povjerenstava za njihovu obranu.
Već gotovo jedno desetljeće M. Bertoša drži predavanja i na drugim fakultetima i sveučilištima. Između 2001. i 2004. predavao je na Poslijediplomskome znanstvenom magistarskom i doktorskom studiju iz informacijskih znanosti na Filozofskom fakultetu u Zadru (cikluse predavanja u okviru modula: Kultura življenja i povijest svakodnevice; Čitanje i iščitavanje arhiva: doživljaji poruka; U znaku prijetnje: Statuimus et ordinamus quod…). Na Hrvatskim studijima Sveučilišta u Zagrebu predaje Metodologiju znanstvenoga rada (od 2003.), Hrvatsku historiografiju XIX. i XX. stoljeća (od 2005.), Teoriju povijesti (na doktorskome studiju, od 2005.), te izborni kolegij Zapadna granica hrvatskog etnosa (Istra i sjeverni Jadran od VI. do danas). Na Odsjeku za povijest Filozofskoga fakulteta u Rijeci predavao je (2004. i 2005.) Svjetsku povijest srednjega vijeka, a nakon uvođenja ECTS sustava (od 2006.) nositelj je predmeta Svijet Sredozemlja od V. do XVI. st. i Povijest srednje i jugoistočne Europe od XVI. do XVIII. stoljeća. Na doktorskome studiju Povijest stanovništva na Sveučilišta u Dubrovniku predaje dva kolegija: Povijesna demografija u Francuskoj i Povijest stanovništva Mediterana.
M. Bertoša bio je urednik kulturne rubrike “Studentskog lista” Sveučilišta u Zagrebu (1958.-1960.), član uredništva časopisa “Prisutnosti” (Zagreb), zatim član uredništva časopisa “Istra” (Pula) i član Uredničkog vijeća antologijskoga niza Čakavskog sabora “Istra kroz stoljeća”. U suuredništvu s dr. sc. Robertom Matijašićem uredio je “Istarsku enciklopediju” (Leksikografski zavod Miroslav Krleža, Zagreb, 2005.).
Od prvih dana samostalne Republike Hrvatske svoju je znanstvenu, kulturnu i političku djelatnost nastojao proširiti ne samo u istarskom već i u cijelome hrvatskome prostoru. Osobito je to došlo do izražaja kada je postao i honorarnim voditeljem puljskoga Centra Instituta društvenih znanosti Ivo Pilar iz Zagreba i glavnim istraživačem znanstvenoga projekta Istarski Hrvati: između potisnutog identiteta i usporene integracije. Između 1993. i 1999. u dva je mandata bio jedan od trojice dopredsjednika Hrvatskoga nacionalnoga komiteta za povijest, a od 1994. do 1998. i član Nacionalnoga vijeća za visoku naobrazbu pri Ministarstvu znanosti i tehnologije. Tri je puta (1993.-1999. te od 2001.) bio članom Matičnoga povjerenstva za područje humanističkih znanosti - polje povijesti, etnologije, antropologije i arheologije. Godine 1994.-1996. bio je članom Hrvatskog odbora UNESCO-a. Godine 1998.-1999. djelovao je kao član predsjedništva Hrvatskog odbora za povijesne znanosti koji je radio na organiziranju Prvoga kongresa hrvatskih povjesničara. Član je Znanstvenog odbora Drugoga kongresa hrvatskih povjesničara (Hrvatska i Europa kroz povijesne integracije; Pula, 29. rujna do 3. listopada 2004.). Od 2007. voditelj je projekta Elitne i marginalne skupine u Istri od XVI. do XVIII. stoljeća, koji financira Ministarstvo znanosti, obrazovanja i športa Republike Hrvatske.
Ukazom Predsjednika Republike 28. ožujka 1995. imenovan je prvim generalnim konzulom Republike Hrvatske u Trstu za područje Furlanije-Julijske Venecije, Veneta i Trentina-Alto Adigea i na toj je dužnosti ostao do 1. prosinca 1998.
Nakon gotovo četiri godine provedene u diplomaciji vratio se struci i u veljači 1999. imenovan je upraviteljem Zavoda za povijesne i društvene znanosti HAZU u Rijeci (s Područnom jedinicom u Puli). Na toj je dužnosti ostao do svibnja 2003., kada prelazi na Odsjek za povijest Filozofskoga fakulteta u Puli. Djeluje u uredništvima Akademijinih znanstvenih edicija edicija: Problemi sjevernoga Jadrana (glavni urednik) i Starine (član Uredništva).
Osim znanstvenim radom Miroslav Bertoša bavi se i publicistikom, pa od 1991. do konca studenoga 2002. u redovitoj novinskoj kolumni Glasa Istre pod naslovom “Domišljanje Istre: između povijesnog i fikcijskog” objavio 588 nastavaka osebujnih eseja u kojima se prožimaju povijest, kultura i politika.
Darko Dukovski
Darko Dukovski (Pula, 4. svibnja 1960), hrvatski povjesničar.
Tetto Giordana, Cuneo
Tetto Giordana je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Darko Dukovski
U Puli završava osnovnu i srednju školu, a akademske 1979/80. godine na Filozofskome fakultetu u Zagrebu upisuje dvopredmetni studij povijesti i filozofije. Tijekom studija posebice se zanimao novovjekom i suvremenom povijesti i filozofijom.
Gruppo Sportivo Fascio Giovanni Grion Pola
Klub je osnovan 1918., te je za razliku od rivala Edere, bio klub građanskog i bogatijeg sloja Puležana. Nazvan je po istarskom vojniku koji je poginuo za vrijeme Prvog svjetskog rata. Najpoznatiji igrač koji je igrao za Grion bio je Antonio Vojak, koji je kasnije igrao za Lazio, Juventus i Napoli, te za talijansku nogometnu reprezentaciju. Godine 1924. klub se fuzionirao sa U.S. Poleseom, te nastaje sportsko društvo U.S.G. Grion, sa sekcijama za nogomet, laku atletiku, gimnastiku i hokej. Nakon toga, u klub stižu najbolji igrači Edere, te Grion 1928. prelazi u viši rang natjecanja I Divisione Venezia-Giulia, ili Girone C. Istovremeno su bili započeti radovi na novom igralištu nazvanom Gambal, čiji su temelji zapadne tribine i danas vidljivi. Klub je, budući da je bio profašistički, ugasila angloamerička uprava koja je uvedena u Puli sredinom lipnja 1945.
Tetto Giordana, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 674 m.
Hibshānah, Ma'rib
Hibshānah je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1137 m.
Campolongo, Trento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 548 m.
Darko Dukovski
Diplomirao je 1984. i iste godine na matičnome fakultetu upisao poslijediplomski studij na Odsjeku za povijest, grupa novovjeke i suvremene povijesti. Magistrirao je 1989. radom ''Nacionalni blok u Istri 1920.-1921. godine'', a koncem 1993. obranio i doktorsku tezu naslovljenu Fašistički pokret u Istri 1919.-1929. Na temelju objavljenih znanstvenih radova, 1996. je promaknut u znanstveno-nastavničko zvanje docenta te otad kao vanjski suradnik radi na Pedagoškome fakultetu u Puli (danas Odsjek za humanističke znanosti Sveučilišta u Puli) predajući dva predmeta: Svjetsku povijest XX. st. i Povijest Srednje i Jugoistočne Europe XX. stoljeća. Od 2001. u stalnome je radnom odnosu na Filozofskome fakultetu u Rijeci. Godine 2002. promaknut je u zvanje izvanrednoga profesora a 2007. u zvanje redovitoga profesora te u tom zvanju na Odsjeku za povijest predaje predmete: Svjetska povijest XX. stoljeća, Povijest Srednje i Jugoistočne Europe XIX. stoljeća te Povijest Srednje i Jugoistočne Europe XX. stoljeća. Od 2007. na preddiplomskom studiju povijesti u Puli predaje kolegij Uvod u suvremenu povijest a u Rijeci kolegij Društvena povijest Istre 19. i 20. stoljeća. Dosad je objavio stotinjak znanstvenih i stručnih radova.
Od 1985. do 1987. zaposlen u Sveučilišnoj knjižnici u Puli, a od 1987. do 1992. radi u Povijesnom muzeju Istre u Puli na odjelu Zbirke staroga oružja i vojne opreme. Nakon toga od 1992. do 1999. zaposlen je kao nastavnik povijesti u Osnovnoj školi "Tone Peruška" u Puli.
Uz oblikovanje kolegija Uvod u suvremenu povijest na preddiplomskom studiju povijesti i Vojne povijesti na diplomskom studiju povijesti Odsjeka za povijest Filozofskog fakulteta u Puli, autor je novog sveučilišnog preddiplomskog i diplomskog studija povijesti na Filozofskom fakultetu u Rijeci i nositelj nekoliko kolegija iz suvremene povijesti na preddiplomskom i diplomskom studiju. Predstojnik je katedre za novovjeku povijest.
Uz svakodnevnu nastavničku djelatnost, sudjelovao je na brojnim međunarodnim skupovima i radionicama u Italiji, Sloveniji, Njemačkoj, Austriji, Mađarskoj, Srbiji, Grčkoj i Bugarskoj.
Od 2003. godine voditelj je projekta Istra i Rijeka u Hrvatskom proljeću 1971.-1972. a od 2007. i projekta Istra i Rijeka: Prijelazno razdoblje sjedinjenja s Hrvatskom (1943.-1954.). Od travnja 2005. član je mješovite hrvatsko-slovenske povijesne komisije pri Ministarstvu vanjskih poslova Republike Hrvatske.
Podișu, Ileanda
Podișu je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Ileanda.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 198 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 213 m.
Santa Lucia, Siena
Santa Lucia je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 371 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 265 m.
Capilla de Guadalupe, Jalisco
Capilla de Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 12445 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2058 m.
Mehmed Raşid
Mehmed Raşid (Istanbul, oko 1670. – 1735.) bio je turski historičar i pjesnik.
Život
Po procijenama, rođen je oko 1670. u Istanbulu a otac mu je bio kadija Mustafa Efendi iz Malatije, jedan od sudija Burse. Stekao je dobro obrazovanje i nakon što je završio medresu, oko svoje 22./23. godine je postao učitelj. Od 1714. je služio kao povjesničar u Visokoj porti. Krenuo je u pratnju novog pohoda na Grčku, tijekom kojeg je napisao hroniku o osvajanju poluotoka Peloponeza (1715). Zatim je sudjelovao i u Bitci kod Petrovaradina (5. augusta 1716.) uz vezira Damat Ali-pašu, te nakon povratka u Istanbul je unapređen. Između 1717. i 1723. njegova karijera je naglo napredovala. Dobio je zadatak da napiše službenu povijest vladavine Ahmeta III od 1703., koju je kasnije proširio produživši priču do 1660. i završivši ju u 1722. Bio je od juna 1723 do novembra 1724 kadija u Alepu, kasnije također u Istanbulu kao miljenik velikog vezira Nevşehirli Damat İbrahim-paše. Kada je političko stanje između Osmanskog carstva i safavidskog Irana pogoršalo, poslan je kod šaha Tahmaspa II. u Isfahan gdje je služio od 1728. do 1729. kao veleposlanik. Potom je se vratio u Istanbul, gdje je bio visoki sudac u vrijeme kada je u gradu izbila glad a tome je slijedila narodna pobuna. Izgleda da je simpatizirao sa ustankom Patrona Halila 1730., zbog čega je smijenjen sa dužnosti. U pobuni je ubijen veliki vezir Damat Ibrahim-paša, sultan Ahmed III. je svrgnut (umrijet će šest godina kasnije) a Mehmed Raşid je prognan jedno vrijeme na otok Kos, pa mu je nekoliko dana kasnije oprošteno, i 1731. je opet protjeran u Bursu, a potom na otok Limnos. 1734. mu je dopušten povratak u Istanbul pod uvjetom da živi u svojoj vili u Üsküdaru. Godine 1734. imenovan je kazaskerom Anatolije. Poslije godinu dana, umro je na ovoj dužnosti 10. jula 1735. u Istanbulu gdje je sahranjen.
La Estanzuela, Contepec
La Estanzuela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Contepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 230 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2375 m.
North Branch, Minnesota
Nort Branč je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Conta, Hueytamalco
Conta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueytamalco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 599 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 973 m.
El Cerrón, Pijijiapan
El Cerrón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
Geamăna, Bradu
Geamăna je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Bradu.
El Mohón, Hueytamalco
El Mohón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueytamalco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 605 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1043 m.
Dragomir Benčić
Dragomir Benčić (partizansko ime Brkin; Pula, 30. listopada 1911. - Zagreb, 23. lipnja 1967.), hrvatski inženjer građevinarstva, partizan, politički komesar, general i narodni heroj.
La Vallejeña, Doctor Arroyo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1653 m.
Al Maşārīyah, Ma'rib
Al Maşārīyah je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1139 m.
Vacone, Rieti
Vacone je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 392 m.
Colonia los Laureles, Irapuato
Colonia los Laureles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 224 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1735 m.
Reli Finska
Reli Finska je utrka svjetskog reli prvenstva.
Di‘yā’, Ma'rib
Di‘yā’ je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1140 m.
Villa Hidalgo, Jalisco
Villa Hidalgo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 12157 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1953 m.
Matlock, Iowa
Matlok je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 87 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 87 stanovnika, što je 4 (4,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Encino Gordo, Cosoleacaque
Encino Gordo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cosoleacaque.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
El Colón, Zozocolco de Hidalgo
El Colón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zozocolco de Hidalgo.