cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Río de Janeiro, La Trinitaria
Río de Janeiro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 201 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 757 m.
Crmnica (reka)
Crmnica je rječica u Crnoj Gori.
Izvire pod Sutormanom (945 m); do polovine toka teče k sjeverozapadu, zatim prema sjeveru-sjeveroistoku, a uzvodno od ušća u Skadarsko jezero, kod Virpazara skreće u pravac istoka. S lijeve strane prima kao pritoke Limsku rijeku i Oraošticu. Dužina toka je 14 km, a površina slijeva 62,5 km².
El Terrero Uno, Encarnación de Díaz
El Terrero Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2039 m.
Nahrendorf
Narendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 43 opštinska središta okruga Lineburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.364 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3355025.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Lineburg Narendorf se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Lineburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 72 metra. Površina opštine iznosi 44,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.364 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 31 stanovnika/km².
Amorolfin
morfolin }} Amorolfin je antimikotik morfolinske strukture. Primenjuje se isključivo topikalno, u obliku hidrohlorida, često formulisan kao lak za nanošenje kod gljivičnih infekcija noktiju (onihomikoza) ili kao mast kod dermatomikoza.
Mehanizam dejstva
Amorolfin deluje inhibicijom Δ14-reduktaze i Δ8→Δ7-izomeraze, enzima uključenih u biosintezu ergosterola. Nastali metaboliti strukturno su drugačiji od ergosterola, pa njihova ugradnja u ćelijsku membranu gljivica indukuje promene u njenim osobinama i normalnom funkcionisanju transportnih mehanizama. Pokazuje širok spektar dejstva.
Los Alacranes (razvrstavanje)
Los Alacranes ima više značenja:
Županići
Županići je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Sveta Nedelja, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 141 stanovnika te 51 obiteljskih kućanstava.
Botulinski toksin
Botulinski toksin, egzogeni neurotoksin ili botoks (,, botulinum neurotoksin, BoNT), je enzim      koji prozvodi bakterija klostridijum botulinum , i spada u grupu biološki najjačih otrova koji ostvaruje svoj paralitički efekat brzom i nepovratnom (ireverzibilnom) blokadom neuromišićnog prenosa (transmisije). Unet u organizam inhibira oslobađanje acetilholina u neuromišićnim sinapsama uzrokujući u organizmu bolest pozantu pod nazivom botulizam. Srednja smrtna doza botulinskog toksina kao jednog od najačih prirodnih otrova je (LD50) 30 pg/kg nakon intravenske ili supkutane (potkožne) aplikacije, ili 3 ng/kg nakon udisanja. NJegova izutena toksičnost dokazana je u eksperimentalnim uslovima, kada posle intravenskog ubrizgavanja, u krv primata, srednja smrtna doza botulinskog toksina iznosi, (LD50) - 40-56 ng, ili kod tipa-C1 oko 32 ng, kod tipa-D oko 3.200 ng, i tipa-E oko 88 ng.
Jezička lokalizacija
Jezička lokalizacija (od latinskog locus - mesto) je druga faza šireg procesa prevođenja i kulturnog prilagođavanja proizvoda ili usluge (za određenu zemlju, regiju, govorno područje, društvenu zajednicu...) koji uzima u obzir različitosti među tržištima.
Il signor Max
Il signor Max je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1937. u režiji Marija Camerinija, koja se smatra jednim od najpopularnijih ostvarenja žanra tzv. bijelih telefona. Protagonist, koga tumači Vittorio De Sica je skromni prodavač novina kome je bogati prijatelj iz škole poklonio kartu za krstarenje brodom i gdje ga, sticajem okolnosti, zamijene za bogataša. Radnja prikazuje kako se za njega na brodu, privučene bogastvom, otimaju mlade dame iz otmjenog društva, ali kako ga na kraju ipak povuče skromna sobarica koju tumači Asia Norris. Il signor Max je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio nagradu italijanskog Ministarstva kulture.
Godine 1957. je snimljen remake pod naslovom Il conte Max sa Albertom Sordijem u glavnoj ulozi, a 1991. još jedan remake sa istim imenom koga je režirao De Sicin sin Christian De Sica.
Botulinski toksin
Botulinski toksin poznat po jednom od svojih najupotrebljavinijih imena, Botoks (Botox®) ili Disport (Dysport®) oko dve decenije se koristi u medicini u veoma malim dozama kao lek za opuštanje mišića kod pacijenata sa bolnim grčevima i fascikulacijama mišića (npr. kod miokimije), ali neuporedivo veću popularnost je stekao u kozmetologiji kao sredstvo za ulepšavanje, tačnije za zatezanje bora.
Istorijat
Botulizam, ( od - kobasica) je težak, smrtonosni oblik trovanja biološkim egzotoksinom, koji izlučuje anaerobna bakterija klostridijum botulinum, od čijih su sedam različitih imunoloških tipova, za ljude otrovni A, B i E tip, prvi put je otkriven u 19. veku. Botulinski toksin je smrtonosan jer u telu čoveka izaziva (paralizu) mišića i za posledicu ima poremećaj vitalnih funkcija. Čovek se klostridijum botulinom obično zarazi, konzumiranjem zaražene hrane, ali zaraza je moguća i preko dubokih inficiranih rana u kojima vladaju anaerobni uslovi.
Trovanja botulinski toksinom prvi je sveobuhvatno opisao dr Justinus Kerner, austrijski lekar i pesnik u 19. veku (između 1817. i 1822) i nazvao ga „otrov kobasica“, zbog trovanja koja je on izazivao posle konzumiranja nedovoljno kuvanih dimljenih kobasica. Nakon dužeg posmatranja obolelih od botulizma, Kerner je došao na ideju da se možda ovim otrovom mogu postići povoljni rezultati u lečenju neuroloških bolesti koje se manifestuju nevoljnim pokretima ili grčenjem mišića. Znajući da je kod botulizma paraliza generalizovana (zahvata sve mišiće), Justinus Kerner je zaključio da bi se lokalnom primenom botulinskog toksina (u minimalnim dozama) mogao postići isti učinak, ali samo na mestu njegove primene, bez drugih promena u organizmu. Emile van Ermengem 1897, identifikuje bakteriju klostridijum botulinum kao „proizvođača“ botulinskog toksina. Godine 1928, Tesmer Snajp i Herman Zomer (Tessmer Snipe i Hermann Sommer), po prvi put izdvajaju prečišćeni endotoksin botulizma. Godine 1949, Burgen's group prva otkriva da botulinski toksin svoje dejstvo ispoljava blokiranjem neuromišićne transmisije.
Ideja Justinus Kernera o lečenju botulinskim toksinom, ostvarena je mnogo godina kasnije, i to najpre u oftalmologiji, gde je primenjena za lečenje strabizma (razrokosti) kod dece. Posle brojnih ispitivanja na eksperimentalnim životinjama, toksin je u lečenju pacijenata prvi primenio 1981. američki oftalmolog Alan Skot (Alan Scott), koji je botuliski toksin ubrizgavao u očni mišić, kako bi umanjio njegovo grčenje i vratio ga u normalan položaj.
U poslednje vreme primena botulinskog toksina se proširila i u kozmetici, u kojoj botoks tip-A kozmetičari koriste za - uklanjanje bora bez skalpela. Od 2007, tretman botoksom tipa-A najčešće je primenjivana procedura u kozmetici u svetu. Samo u SAD godišnje se obavi oko 4,6 miliona procedura, u skladu sa preporukama Američkog udruženja plastičnih hirurga.
Karakteristike
Botulinski toksin spada u veoma toksičan bakterijski egzotoksin, koji je po svojoj hemijskoj prirodi protein ili polipeptid koji izlučuje u spoljašnju sredinu gram (+) bakterija k. botulinum. Geni koji kodiraju sintezu egzotoksina lokalizovani su na plazmidima ili kodirani bakteriofagom. Botulinski egzotoksin je dobar antigen. Najčešće je termolabilan i brzo ga uništava toplote, na primer kuvanje. Međutim, spore k. botulinum su otporne na temperaturi od 100 °C na duže vreme.
Jezička lokalizacija
Celokupan proces: internacionalizacija, globalizacija i lokalizacija
Bivša Asocijacija za lokalizaciju industrijskih standarda (Localization Industry Standard Association - LISA) definiše globalizaciju pre kao „kao ciklični proces nego kao jedinstven linearan proces“. Da bi se proizvod globalizovao, treba u napred da se izradi razvojni plan, uzimajući u obzir multikulturalnost ciljne grupe. Sve to u cilju izbegavanja prevelikih troškova i kvalitativnih problema, uštede vremena, i da bi se zaobišli napori za lokalizaciju proizvoda za svaku regiju ili zemlju. Lokalizacija je, dakle, sastavni deo šireg procesa tzv. globalizacije.
Botulinski toksin
Karakteristike
Botulinski toksin (kao i tetanusni) je građen po tipu AB toksina odnosno poseduju subjedinicu B (binding) koja se vezuje za gangliozide na nervnim ćelijama i subjedinicu A koja biva internalizovan u ćeliji i predstavlja aktivni deo toksina. Spajanje vezikule i membrane presinaptičkog neurona i egzocitoza sadržaja vezikule u sinapsu, zahteva interakciju proteina vezikule sinaptobrevina (VAMP) i proteina presinaptičke membrane sintaksina (SNAP-25). Ovom interakcijom se formira stabilni kompleks pod nazivom SNARE.
Jezička lokalizacija
Celokupan proces: internacionalizacija, globalizacija i lokalizacija
right|thumb|400px|
Botulinski toksin
Vrste toksina
Do danas je izolovano osam tipova, antigenski različitih egzotoksina klostridijuma botulinuma; tip A, B i C (alfa),  C (beta), D, E, F i G. Svaki soj klostridijum botulinuma može da proizvede samo jednu vrstu egzotoksina. Tipovi A, B, E i retko, F uzrokuju bolest kod ljudi. Tipovi egzotoksina A i B su najotrovniji za ljude, a njihov unos i u malim količinama kontaminiranom (zaraženom) hranom rezultira najizraženijim oblikom bolesti (trovanja), u odnosu na sve ostale tipove botulinskog egzotoksina.
Tokom poslednjih dvadeset godina, najčešći uzrok epidemija izazvanih hranom jesu egzotoksini tipa  A i B (sa najvećom stopom morbiditeta i mortaliteta), dok je tip E uglavnom povezan sa trovanjem morskim proizvodima. Trovanja egzotoksinom tipa F su retka ali moguća. U 15% epidemija izazvanih egzotoksinima klostridijum botulinumom nije određen tip toksina. Otrovi tipa C i D uglavnom uzrokuju bolest kod raznih životinje. Toksin tipa G je povezan sa iznenadnim smrtnim ishodom bolesnika, ali ne i sa neuroparalitičkim poremećajima. Izolovan je nakon obdukcija iz materijala 5 bolesnika u Švajcarskoj 1977.
Patofiziologija
Botulizam je bolest u kojoj je dominantan simptom paraliza mišića izazvana botulinskim toksinom, koji proizvodi bakterija poznata pod imenom klostridijum botilinum.
Da bi se neka „poruka“ prenela sa nerava na mišiće potrebno je da se acetilholin (supstanca koja prenosi informaciju) oslobodi iz vezikula („kesica“) na krajevima nervnih ćelija. Nervni impuls koji dospe do kraja nervnog vlakna izaziva promenu njegovog membranskog potencijala. Usled rasta potencijala otvaraju se kalcijumski kanali i joni kalcijuma ulaze u presinaptički završetak. Ulazak kalcijuma izaziva kretanje vezikula ka ćelijskoj membrani i oslobađanje neurotransmitera putem egzocitoze. Egzocitoza je pored skladištenja neurotransmitera važna funkcija vezikula. U ovom procesu aktiviraju se razni proteini koji usmeravaju vezikule do ćelijske membrane. Neki od njih su sinaptotagmin (synaptotagmin), sinaptobrevin (synaptobrevin), sintaksin (syntaxin) i SNAP-25 (SNAP-25).
Tip A (BoNT/A), tip C (BoNT/C) i tip E (BoNT/E) toksin interferira sa SNAP-25 (SNAP-25) proteinima, a ostali tipovi imaju druge ciljne strukture; tip C (BoNT/C) sintaksin, tip B (BoNT/B), tip G (BoNT/G), tip D (BoNT/D) i tip F (BoNT/F) VAPM/sinaptobrevin itd.
Mehanizam dejstva toksina zasniva se na njegovom učešću u blokadi sekrecije nekih neurotransmitera (pre svega acetilholina u acetilholinskim nervnim vlaknima. Toksin blokira izlazak acetilholina iz ćelije, tako što razlažu gore spomenute proteine egzocitoze i „komande“ sa nerava se više ne prenose samostalno na mišiće i pokreti u mišićima prestaju, a u telu nastaje potpuna paraliza mišićnih funkcija.
Vrste intoksikacija botulinskim toksinom (botulizma)
Postoje tri glavne vrste intoksikacije botulinskim toksinom (botulizma) koja se javljaju u prirodnom obliku i jedn oblik koji je veštački izazvan;
Boutilizam koji se prenosi preko hrane
Toksini se apsorbuju iz tankog creva i želuca, nakon unosa zaražene hrane, jer je veoma otporan na digestiju, i najčešće nije uništen od strane enzima za varenje. U roku od nekoliko sati do nekoliko dana, toksin se putem krvi distribuira do acetilholinskih receptora gde blokira neuromišićnu transmisiju u acetilkolinskim nervnim vlaknima. NJegovim dejstvom napadnuti su nervi, gastrointestinalni, endokrini i metaboličkih sistemi organizma. Pošto motorna ploča ne produkuje acetilholin, zbog blokade botulinskim toksinom, javlja se hipotonija koja se manifestuje kao simetrična paraliza, obično je povezan sa gastrointestinalnim simptomima; mučninom, povraćanjem, i prolivom. Na početak bolest prvo počinje blokadom moždanih živaca i prvi je znak bolesti. Kasnije se kao komplikacije javljaju paralitički ileus, težak zatvor, i urinarna retencija.
Dečji botulizam
Poznat i kao crevni botulizam, nastaje kada spore botulizma dopru u creva i počnu da proizvode botulinski toksin. Ova vrsta obično napada decu, mada se može javiti i kod odraslih koji imaju neke crevne poremećaje.
Veštački botulizam
Ovaj oblikbotulizma može nastati nakon upotrebe botulinskog toksina kao agensa u biološkom terorizmu. Zaražavanje je udisanjem čestica toksina raspršenih u vazduhu.
Indikacije za lečenje botulinskim toksinom
Botulinski toksin je našao svoje mesto u lečenju;
Spastičnost
Spastičnost je poremećaj mišićnog tonusa sa promenama u centralnom nervnom sistemu, koje se karakterišu povećanim otporom na pasivni pokret i jedan je od najčešćih simptoma udružen sa oštećenjem gornjeg motornog neurona. Najčešći uzroci spastičnosti su; Lečenje spastičnosti botulinskim toksinom ima za cilj: Objavljene istraživanja pokazala su poboljšanje u trajanju remisija od dve nedelje do 11 meseci posle lokalnog injektiranja botulinskog toksina. Najbolje su na terapiju botulinskim toksinom reagovali spastičnost nadlaktice, manje i kraće spastičnost podlaktice, dok bol nije mogao da bude smanjen.
U dečjoj cerebralnoj paralizi smanjenje spastičnosti doprinosi odlaganju hirurške intervencije do uzrasta u kome ona može biti efikasnija i ne zahteva ponavljanje.
Različite forme distonije
Distonija je naziv za grupu stanja koja ukljukuju nevoljne trzaje, grčenje ili pokrete mišića. Promene mogu zahvatiti deo tela, kao npr oči, vrat ili ud (žarišna distonija), veći deo tela kao vrat ili ruke (segmentna distonija), ruku i nogu iste strane tela (hemidistonija) ili celo telo (generalizovana distonija). Distonija nije smrtonosna, ali može u većoj meri smanjiti kvalitet života bolesniku. Botulinski toksin ubrizgan u distonični mišić ublažava nevoljne pokrete, zbog čega se toksin primenjuje kao terapija izbora u lečenju različitih formi distoničke diskinezije. Botulinski toksin ubrizgava lekar u vrlo malim količinama u zahvaćeni mišić. To oslabljuje snagu mišić i sprečava njegovo grčenje. Potpuni učinak lečenja počinje 3-7 dana po primeni (kod nekih bolesnika odmah), i traje tri do četiri meseca, pa se prema tome podešava program daljeg lečenja. Većina bolesnika vrlo dobro podnosi lečenje botulinskim toksinom, a u malog broja bolesnika mogu se javiti bezopasne, blaže i prolazne nuspojave na mestu aplikacije.
Hiperhidroze
thumb|desno|250px|Klasifikacija hiperhidroze pazušne jame služi kao osnov za procenu neophodnosti primene botoksa Hiperhidroza je stanje koje se karakteriše lokalizovanim ili generalizovanim prekomernim znojenjem koje prevazilazi potrebe organizma za regulaciju telesne temperature preko znoja. Simptomi poremećaja počinju da se javljaju u detinjstvu i ostaju do kraja života sa izraženijim pogoršanjem simptoma obično u pubertetu.
Botulinski toksin kod ovog poremećaja: primenjuje se u obliku intrakutanik ili intraglandularnih injekcija koje se ubrizgavaju u pazušne žlezde i kožu. On inhibira oslobađanje acetilholina u holinergičnim nervima koji inervišu znojne žlezde i tako smanjuje produkciju znoja. Trajanje i oblik terapije se razlikuje od osobe do osobe. Pre primene botoksa potrebno je da se uradi specijalni test kojim se tačno definiše „radno polje“- odabrane regije za tretman. Kod prekomernog znojenja ispod pazuha nije potrebna prethodna anestezija, međutim ubrizgavanje botoksa u regiju dlanova i stopala zahteva anesteziju.
Upotreba botulinskog toksina je u većini zemalja odobrena za primarno lečenje hiperhidroze pazušnih (aksiliarnih) žlezda. Korišćenje botoksa na drugim mestima u telu, kao što su ruke, noge i čelo, u nekim zemljama se ne preporučuje.
Glavobolje i druge bolesti
Glavobolje-migrena
Lečenje i prevencija hroničnih glavobolja (uključujući i migrenu) primenom botulinskog toksina je moguće, ali su rezultati uspešnosti lečenja izneti od strane brojnih autora za sada oprečni (od jako uspešnih do nezadovoljavajućih).
Osatel bolesti kod kojih se primenjuje botulinski toksin, a za to ne postoji posebno odobrenje od strane američke FDA su;
Primena botulinskog toksina u kozmetici
Kozmetičke učinke botulinskog toksina prvi je objavio plastični hirurg iz Sakramenta, u Kaliforniji, dr Ričard Klark, 1989. u časopisu Plastična i rekonstruktivna hirurgija. Kanadski bračni par, oftalmolog Karaders DŽD. (Carruthers JD) i lekar dermatolog, Karaders DŽA. (Carruthers JA) 1992. prvi su objavi studiju o primeni botulinskog toksina (BTX-A) u lečenju bora na licu. Sličane rezultate lečenja ovim toksinom prikazalo je i veći broj nezavisnih grupa istraživača (Brin, sa grupom istraživača sa Univerziteta u Kolumbiji). Zvanično odobrenje za primenu botulinskog toksina tipa A u kozmetici objavljeno je u SAD 12. aprila, 2002, od strane američke Administracije za hranu i lekove (FDA), u čijoj direktivi je navedeno da se botulinski toksin (BTX-A) može koristiti za privremeno poboljša izgled lica kod umerenih i izraženijih nabora (bora) na licu između obrva.
Nakon toga od 2002. primena botulinskog toksina tipa A u kozmetici postaje široko rasprostranjena metoda, kojoj su se do danas podvrgle mnoge poznate ličnosti, jer su ovu metodu prihvatile kao povoljniju u odnosu na oblike lečenja plastične hirurgije.
Neželjena dejstva
Primena ekstremno niskih doza botulinskog toksina karakteriše se veoma niskim procentom toksičnosti. Neželjena dejstva u toku primeni botulinskog toksina, (uz strogo poštovanje medicinskih indikacija, propisanih procedura i preporuka proizvođača leka), kod pacijenata su najčešće retka, mala, prolazna i prihvatljiva za bolesnike.
Jezička lokalizacija
Celokupan proces: internacionalizacija, globalizacija i lokalizacija
Postoje dva procesa prevashodno tehničke prirode koja čine globalizaciju - a to su internacionalizacija i globalizacija. Prva faza, internacionalizacija, obuhvata planiranje i pripremnu fazu za proizvod koji je namenjen globalnom tržištu. Ovaj proces ostavlja po strani sve kulturološke osobenosti i sadržaj koji bio vezan samo za određeno govorno ili geografsko područje da bi se lakše mogao prilagoditi određenom tržištu u sledećoj fazi. Ukoliko ovo nije urađeno u ovoj fazi, ta greška će morati da se ispravi u fazi lokalizacije, što će povećati troškove i utrošeno vreme za projekat. U ekstremnim slučajevima, nemoguće je lokalizovati proizvode koji nisu prethodno internacionalizovani. Druga faza, faza lokalizacije, odnosi se na prilagođavanje proizvoda određenom tržištu. Lokalizacija između ostalog uključuje, četiri ravni koje LISA deli na jezičku, fizičku, poslovnu i kulturnu, i tehničku ravan.
Prevođenje naspram lokalizacije
Za lokalizaciju se ponekad uproščeno kaže i da je „visokotehnološko prevođenje“. Ovakvo viđenje ne obuhvata složenost i sam značaj lokalizacije. Iako je ponekad teško povući jasnu granicu između prevođenja i lokalizacije, uopšteno, lokalizacija se bavi značenjskom i vantekstualnom ravni prilagođavanja proizvoda ili usluge. U odnosu na prevođenje, lokalizacija može obuhvatati prilagođavanje grafičkog sadržaja, lokalnih valuta, korišćenja različitog vrsta pisanja datuma, adresa, brojeva telefona, kao i izbor boja, i veliki broj drugih detalja koji uključuju i preispitivanje same forme datog proizvoda. Sve promene imaju za cilj da prepoznaju lokalni duh, da izbegnu konflikt sa lokalnom kulturom i običajima, i da uđu na lokalno tržište tako što će odgovoriti na potrebe i želje njegovih potrošača. Primera radi, lokalizacija teži da pruži prilagođen, odnosno lokalizovan vebsajt iste kompanije, ili različitim veb izdanjima knjige u zavisnosti od mesta gde je izdata.
Globalizacija naspram lokalizacije
Razlika između globalizacije i lokalizacije sastoji se u tome što lokalizacija adaptira proizvod određenom tržištu, dok globalizacija osmišljava proizvod tako da se minimizira potencijalni dodatni posao koji bi bio potreban za svaku pojedinačnu lokalizaciju. Zamislimo kompaniju koja posluje isključivo na tržištu SAD. Međutim, ona sada želi da se proširi na kinesko tržište i da otvori veliku ispostavu, tako da joj je potreban i vebsajt na kineskom. Kompanija u Kini nudi iste proizvode i usluge kao i u SAD, sa neznatnim razlikama. Ali neki od elemenata koji se nalaze na izvornom sajtu mogu biti uvredljivi u Kini (korišćenje zastava, boja, određene slike i muzika itd.) Samim tim, kompanije se izlaže riziku da izgubi potencijalne potrošače na novom tržišto zbog detalja u prezentaciji kompanije.
Dalje, kompanija možda treba da prilagodi i svoje proizvode novim potrošačima: (tržište video igrica je dobar primer za to).
Zamislimo sada, da ista ta kompanija ima velike ispostave u desetak zemalja, i da joj neophodan prilagođen vebsajt za svaku od navedenih zemalja. Pre nego što se odluči da lokalizuje vebsajt i ponuđene proizvode u svakoj od tih zemalja, stručnjak joj može savetovati da izradi sveobuhvatnu strategiju lokalizacije. Kompanija može da napravi okvir za globalnu strategiju razvoja. Takva strategija bi dala okvir i bila vodič za svaku od pojedinačnih lokalizacija.
Jezički tagovi i kodovi
Jezički kodovi su usko povezani sa procesom lokalizacije, jer upućuju na određeni jezik koji se koristi u prevođenju ili adaptaciji proizvoda. Oni se koriste u različitim kontekstima: npr, mogu se neformalno koristiti u dokumentima izdatim od strane Evropske unije ili mogu biti uvršteni u HTML ključnim recima pod odrednicom „jezik“. Postoje različiti sistemi tagova u opticaju za kodiranje jezika. Npr, Međunarodna organizacija za stadardizaciju koristi i kodove od dva i tri karaktera u ISO 639-1 i ISO 639-2 standardima.
Piscu Reghiului, Reghiu
Piscu Reghiului je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Reghiu.
Trebiciano, Trieste
Trebiciano je naselje u Italiji u provinciji Trst, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 558 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 343 m.
Maravillas, El Llano
Maravillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini El Llano.
Botulinski toksin
Neželjena dejstva
Neželjene dejstva botulinskog toksina, se mogu predvideti na osnovu načina delovanja (paraliza mišića) i hemijske strukture (proteini) molekula botolunskog toksina, kao;
U kozmetici nakon upotrebe toksina, kao neželjeno dejstvo može se javiti neadekvatni (asimetrični) izraz lica, „viseći kapak“, dvostruki vid, nepravilan osmeh, gubitka sposobnosti zatvoranja očnih kapaka, ili umanjenje snage mišića za žvakanje čvrste hrane (kod ubrzgavanja toksina u vilične mišiće).
Svi rezultati tretmana u kozmetikologiji su ograničenog trajanja, i mogu biti kratki do šest nedelja, ali se najčešće pozitivni rezultati lečenja održavaju između tri i osam meseci, nakon čega se primena botulinskog toksina može ponoviti.
Kako bi se sprečila mogućnost neželjenih dejstava botulinskog toksina kod rizičnih grupa, njegova primena se ne preporučuje kod trudnica, osoba koja su alergična na jaja i neuromišićnih bolesti.
Kosmos-1814
Kosmos-1814 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1814 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 21. januara 1987. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 700 kilograma. Kosmos-1814 je bio komunikacioni satelit.
Maravillas, El Llano
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2024 m.
Castello di Cintoia, Firenze
Castello di Cintoia je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 403 m.
Los Alamillos (razvrstavanje)
Los Alamillos ima više značenja:
El Cuirindalito (razvrstavanje)
El Cuirindalito ima više značenja:
Peta Vlada Republike Hrvatske
Peta Vlada Republike Hrvatske je saziv Vlade Republike Hrvatske u periodu od 3. travnja 1993. do 7. studenog 1995. Predsjednik Vlade bio je Nikica Valentić. S obzirom da je njen mandat koincidirao s odlučujućim vojnim pobjedama i Erdutskim sporazumom kojim je de facto okončan Domovinski rat, ali i uvođenjem hrvatske kune kao čvrste valute nakon godina hiperinflacije, često se navodi kao najuspješnija vlada u modernoj hrvatskoj povijesti.
Nastala je nakon što je Hrvoje Šarinić, Valentićev prethodnik, smijenjen i od predsjednika Franje Tuđmana postavljen na čelo Ureda za nacionalnu sigurnost (UNS). Kao i prethodna vlada, Valentićeva vlada je potvrđena od strane 2. saziva Hrvatskog sabora u kome je vladajuća Hrvatska demokratska zajednica imala apsolutnu većinu, te je zadržala čak i nakon što se u proljeće 1994. dio njenih zastupnika bio odmetnuo i osnovao stranku Hrvatski nezavisni demokrati. Po svom karakteru je bila većinska vlada, iako je od 1993. do 1994. u njoj kao ministar graditeljstva i zaštite okoliša služio Zlatko Tomčić, istaknuti član Hrvatske seljačke stranke koja je tada bila formalno u opoziciji.
Kao i prethodne HDZ-ove vlade, i ova je, s obzirom na tadašnji polupredsjednički sustav bila podređena Tuđmanu kao predsjedniku Republike, odnosno prepustila mu vođenje rata i vanjske politike. Valentić, koji je bio daleko manje sklon izlaziti u javnost i činiti verbalne i druge gafove u odnosu na svoje prethodnike, iskazao se u vođenju ekonomske politike, iako će i njegova vlada u prvim mjesecima biti optuživana za zanemarivanje ratom pogođenih područja, prije svega Dalmacije koje su zadesile višemjesečne redukcije struje, kao i kontroverzni postupak pretvorbe, odnosno privatizacije nekadašnjih društvenih poduzeća.
Univerzitet Suffolk
Univerzitet Suffolk je privatni istraživački univerzitet u Bostonu u američkoj saveznoj državi Massachusetts. Institucija je osnovana 1906. godine i danas je 8. najveća institucija visokog obrazovanja u metropolitanskom Bostonu. Carnegijeva fondacije za napredak obrazovanja kategorizira Univerzitet Suffolk instituciju na kojoj se odvija istraživanje na nivou doktorata. Institucija je nazvana po okrugu Suffolk.
Columbia County, Washington
je okrug u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 4.078, što je 14 (0,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Noria, La Trinitaria
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1556 m.
La Leyenda, González
La Leyenda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Romulanci
Romulanci su rasa iz naučno-fantastičnog serijala "Zvezdane staze".
Romulanci su daleki rođaci Vulkanaca. Imaju iste fizičke osobine kao Vulkanci, ali za razliku od njih ne potiskuju emocije. Veoma su agresivna vrsta i teže prevlasti nad kvadrantom. Romulanci su prva vrsta koja je otkrila uređaj za skrivanje (-{cloaking device}-). Nekada davno Romulanci su živeli takođe na Vulkanu. No, kada je Surakova filozofija koja potiče korištenje logike i potiskivanje emocija postala dominantna na planetu Vulkanu, skupina Surakovih neistomišljenika je otišla i nastanila se na planetama Romulusu i Remusu. Postoji velika sličnost između Romulanaca i Rimskog carstva (senat, car, konzuli, dvojni planet Romulus i Remus).
Fiziologija
Romulanci imaju špicaste uši, a njihova krv je zasnovana na bakru i zelene je boje. Romulansko srce je sive boje. Kao i Vulkanci, Romulanci uglavnom imaju crnu kosu.
Vlada
Romulanska vlada je slična vladi Rimske republike pre nego što je postala Rimsko carstvo
1.Senat - Senatom zapoveda Pretor, praćen Prokonzulom. Senat ne zaseda 3.dan u Romulanskoj nedelji.
2.Komitet - Romulanski komitet sadrži 9 članova. Samo za Pretora je zagarantovano mesto u komitetu dok ostali moraju da se takmiče da bi ga zaslužili.
Tehnologija
Romulanci koriste ometače, fotonska torpeda, plazma torpeda i njihovu karakterističnu tehnologiju za skrivanje. Već u 22. veku poseduju naperdnu holo-tehnologiju. Dobro su poznati po svojim plazma torpedima koja koriste super-sabijenu plazmu sa probuše trup neprijateljskog broda. Plazma torpedo je najmoćnije torpedo u Alfa kvadrantu. Osim što nanosi veliku štetu neprijateljskim brodovima takođe i troši puno energije pa se Romulanski brodovi moraju otkriti pre nego što ih ispale.Još jedna mana plazma torpeda je to što imaju mali domet.
Poreklo
Oko 400. godine Vulkanci koji nisu prihvatili Surakovo učenje napustili su Vulkan i započeli dug put prema Romulusu.
Al Ḩarāmilah, Midi
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Romulanci
22. vek
Cilj Romulanskog Zvezdanog Carstva je osvajanje. 2152. godine ljudi su prvi put sreli Romulance kada je Enterprajz NX naleteo na Romulansko minsko polje. Romulanci su primetili saradnju između ljudi, Vulkanaca, Andorijanaca i Telarita i uvideli da će im to biti prepreka u osvajanju pa su pokušali da ih zavade. 2156. počeo je rat između ljudi i Romulanaca. Obe strane su koristile nuklearno oružje. 2160. ljudi i Romulanci su potpisali mirovni sporazum i odredili neutralnu zonu širine 1 svetlosne godine.
23. vek
Koristeći prikriven brod Romulanci su prekršili sporazum iz 2160. i napali nekoliko federacijskih stanica 2266. godine. USS Enterprise NCC-1701 je pratio romulanski brod i uništio ga. 2267. Klingoncima su sklopili savez sa Romulancima u zamenu sa tehnologiju za skrivanje. 2293. romulanski ambasador u federaciji pokušava da sabotira mir između federacije i Klingonskog carstva,ali je otkriven i biva uhapšen.
24. vek
2311. Romulanci napadaju federaciju i umire hiljade ljudi i Romulanaca. 2344. Romulanci napadaju klingonsku stanicu Narendra 3. Iste godine uz pomoć klingonskog izdajnika ubijaju ili zarobljavaju sve stanovnike na jednoj od klingonskih planeta. Ovi događaji dovešće do Klingonsko-Romulanskog rata. 2366. godine Enterprajz-D zasedaju 2 romulanska broda, ali je Enterprajz bio praćen od strane 3 klingonske grabljivice i Romulanci su se povukli.
Dominionski rat
2371. godine Romulanci su dali federaciji tehnologiju za skrivanje pod uslovom de bude korišćena samo u Gama kvadrantu. Romulansko-Klingonsko-Federacijski savez se probio kroz Dominionove front linije i stigli do Kardasijanske matične planete gde se odigrala bitka. Dominion je pobeđivao sve dok Kardasijanci nisu okrenuli svoju flotu protiv Dominiona. Posle ove bitke Dominion je poražen i time se završio Dominionski rat.
Kalama, Washington
Kalama je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.344 stanovnika.
El Cuitzillo (razvrstavanje)
El Cuitzillo ima više značenja:
Clayton, Washington
Klejton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 443.
Natendorf
Natendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Ilcen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 838 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3360014.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ilcen Natendorf se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Ilcen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 56 metara. Površina opštine iznosi 34,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 838 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 24 stanovnika/km².
Gaj Kasije Longin (konzul 96. pne.)
Gaj Kasije Longin (Gaius Cassius Longinus, kraj 2. i početak 1. vijeka pne.) bio je rimski političar iz doba kasne Republike. Godine 96. pne. izabran je za konzula zajedno s Gnejem Domicijem Ahenobarbom. O njemu se zna jedino da je izabran bez da je ranije bio izabran za edila, a što se smatralo dotadašnjom ustavnom konvencijom Republike.
Los Alamitos (razvrstavanje)
Los Alamitos ima više značenja:
Marotta, Pesaro e Urbino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12525 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Tazaquil, Coxcatlán
Tazaquil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Coxcatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Osredak (Gornji Vakuf-Uskoplje)
Osredak je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gornji Vakuf-Uskoplje koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 396 stanovnika.
Krijesnice
Krijesnice (Lampyridae) jedna su od porodica u razredu kukaca u koju širom svijeta spada oko 2.000 vrsta.
Mnoge, ali ne sve, vrste ove porodice mogu komunicirati pomoću svjetlosnih signala (bioluminiscencija). Ponekad se naziv "krijesnica" koristi za sve kukce koje imaju organe za bioluminiscenciju. Pored krijesnica u užem smislu, to su još i neke vrste iz porodice Phengodidae, kao i pojedine vrste nekih drugih porodica.
Ponašanje
Svjetlosni signali se uglavnom odašilju radi pronalaženja i prepoznavanja mužjaka i ženki radi parenja. Sami signali su vrlo različiti. Kod nekih vrsta samo ženke imaju svijetleće organe, kod drugih ih imaju oba spola. Neke vrste trepere, druge odašilju trajno svjetlo. Signali su tipični za pojedinu vrstu i razlikuju se dužinom i ritmom. Kod sjevernoameričkog Photinus pyralis i mužjaci imaju svjetleće organe, a odgovor ženke s kašnjenjem od dvije sekunde je odlučujući za prepoznavanje.
Kod nekih vrsta sve jedinke iste vrste u okolini sinkroniziraju svoje signale, tako da čitavi nizovi grmlja ili stabala trepere u istom ritmu. Ovo je češća pojava kod krijesnica koje žive u Jugoistočnoj Aziji (Tajland i Malezija). Fenomen se može vidjeti uz Malajske rijeke u džungli. Na području zapadne polutke, pojava je puno rjeđa. Tijekom drugog tjedna lipnja može se vidjeti u nekim dijelovima Tennesseeja, a i u nacionalnom parku Congaree u Južne Caroline.
Većina vrsta hrani se nektarom i rosom, ali neke vrste su grabežljivci.
Kod nekih vrsta krijesnica je poznata pojava mimikrije. Ženke iz roda Photuris mogu oponašati svjetlosne signale ženiki roda Photinus kako bi primamile mužjake tog roda, i pojele ih. Neke druge vrste roda Photuris mogu oponašati signale više vrsta Photinus, ovisno koja se od tih vrsta trenutno nalazi u blizini.
Sve vrste krijesnica emitiraju svjetlosne signale samo noću. Signali nisu dovoljno snažni da bi se vidjeli danju i tako privukli partnera.
Mužjaci su uglavnom krilati, a neke su ženke beskrilne i potsjećaju na ličinke. Kod tih vrsta ženke su veće od mužjaka, i mogu položiti više jajašaca. Ličinke se hrane malim količinama puževa i drugim beskralješnjacima.
Rasprostranjenost
Krijesnice žive na svim kontinentima, osim na Antarktici. Na području Srednje i Južne Amerike živi vrsta Photinus pyralis. To je vrsta s najsnažnijim svjetlom. Na područjima gdje žive, nastanjuju raslinje, šume, livade, žive u tlu kao i ispod kamenja.
Na području Hrvatske žive dvije vrste :
Kod obje vrste samo mužjaci imaju krila. Kod ivanjskih krijesnica svijetle samo ženke (koje ne lete). Za krijesnice koje lete su tipični samo mužjaci vrste malih ivanjskih krijesnica.
Vuk Mandušić
thumb|Umetnički prikaz Vuka Mandušića Vuk Mandušić je bio uskočki vojvoda (harambaša) u Dalmaciji (okolina Šibenika) iz 17. vijeka, veliki srpski i crnogorski junak koji je ratovao u službi Mletačke republike protiv Turaka, za vrijeme Kandijskog rata, a zatim se preselio u Crnu Goru. U mletačkim izvorima se spominje kao pravoslavni Morlak (Vlah), što je bio naziv za Srbe. Sa svojim četama je prodirao na tursku teritoriju, pljačkao i ubijao Turke. Po nekim navodima poginuo je u borbi s njima 1648. kod utvrđenja u Zečevu. Po drugim, umro je u Crnoj Gori Vuk Mandušić je jedan od glavnih likova i junaka u Njegoševom Gorskom vijencu.
Lumbaldu, Sassari
Lumbaldu je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 398 m.
Gratiot, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 236, što je 16 (-6,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bouvet (otok)
Geografija
Otok Bouvet se nalazi na -54.43333°N, 3.4°W. Površina mu iznosi 58.5 km² (22.6 kvadartnih miljas), 93% od čega pokrivaju ledenjaci koji blokiraju prilaz sa južne i istočne obale.
El Cusal (razvrstavanje)
El Cusal ima više značenja:
Bouvet (otok)
Geografija
Otok Bouvet se smatra jednim od najudaljenijih otoka na svijetu, zajedno s drugim malim izoliranim otocima kao što su Tristan da Cunha, Uskršnji otok i Pitcairn. Najbliže kopno je Zemlja Kraljice Maud na Antarktici, preko 1,600 km (1,000 milja) na jugu, i sama nenastanjena.
Historija
250px|right|thumb|Zračna fotografija Otok Bouvet je otkriven 1. 1., 1739. od Jean-Baptiste Charlesa Bouveta de Loziera, koji je zapovijedao francuskim brodovima Aigle and Marie. No, položaj otoka nije bio fiksiran niti ga je Bouvet oplovio sa svake strane pa nije bilo jasno je li riječ o otoku ili dijelu kontinenta.
El Cárcamo (razvrstavanje)
El Cárcamo ima više značenja:
Bouvet (otok)
Historija
Otok se nije vidio sve do godine 1808. kada ga je primijetio izvjesni Lindsay, kapetan kitolovca Swan u vlasništvu Enderby Company. Iako nije pristao, bio je prvi moreplovac koji je ispravno zabilježio položaj otoka.
Prvo uspješno iskrcavanje datira iz decembra 1822, kada je kapetan Benjamin Morrell s tuljanolovca Wasp došao na otok loveći tuljane. U tome je bio uspješan i otok napustio s nekoliko tuljanovih koža.
10. 12. 1825. izvjestan kapetan Norris, zapovjednik kitolovaca Sprightly i Lively u vlasništvu Enderby Company, iskrcao se na otok, imenovao ga Otok Liverpool i preuzeo ga za račun britanske krune.
Godine 1898. njemačka ekspedicija Valdivia na čelu Carlom Cuhnom posjetila je otok ali nije pristala. Prvi duži boravak na otoku zbio se godine 1927. kada je norveška posada ostala tamo oko mjesec dana; to je osnov za teritorijalno prisizanje od strane Norveške, koja je otok imenovala Bouvetøya (Otok Bouvet na norveškom). Ujedinjeno kraljevstvo se svog prisizanja odreklo u korist Norveške slijedeće godine.
Godine 1971. Otok Bouvet i njegove teritorijalne vode su proglašene prirodnim rezervatom. Otok je ostao nenastanjen, iako je godine 1977. od strane Norvežana postavljena automatska meteorološka stanica.
Dana 22. 9. 1979. satelit je zabilježio svjetlosni bljesak (koji se kasnije tumačio kao eksplozija nuklearne bombe ili prirodni događaj kao udar meteora) u pojasu južnog Indijskog Oceana između Otoka Bouvet i Otok Princa Edwarda. Ova detonacija, koja se otada naziva Incident Vela, razbacala je radioaktivni otpad po širokom području (detektirali su je naučnici u Australskoj antarktičkoj teritorji). Nijedna zemlja nije preuzela odgovornost za događaj za eventualni nuklearni pokus, a sumnja se na Južnu Afriku, Izrael i Tajvan.
Iako je nenastanjen, Otok Bouvet ima vlastiti Internetski nastavak .bv, mada se ne koristi. Nekoliko radio-amaterskih ekspedicija koje su otišle na ovo udaljeno mjesto su koristili (radio-amaterski znakove koji počinju s 3Y. Otok Bouvet spada u UTC Z vremensku zonu. Atlantic/St_Helena je naziv koja koristi u bazi podataka za vremenske zone.
Otok Bouvet u popularnoj kulturi
250px|thumb|right|Jugoistočna obala Otoka Bouvet godine 1898. Bouvet, bespotrebno nazvan "Otok Bouvetøya", bio je mjesto radnje u filmu Alien vs. Predator iz 2004. godine. Također ima važnu ulogu u knjizi Ostaci leda Geoffreya Jenkinsa.
Kosmos-1815
Kosmos-1815 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Lillian Gish
Lillian Diana Gish (14. oktobar 1893 – 27. februar 1993), bila je američka kazališna, filmska i televizijska glumica čija je karijera, s prekidima, trajala čak 75 godina, od 1912. do 1987. Najpoznatija je kao "Prva dama nijemog filma", i to zahvaljujući statusu velike filmske zvijezde 1910-ih i 1920-ih koji je stekla nastupima u filmovima D.W. Griffitha, uključujući glavnu ulogu u Birth of a Nation (1915). Nastupi u dobu zvučnog filma nisu bili tako česti, ali su uključivali i nezaboravnu ulogu u kultnom trileru Night of the Hunter iz 1955. godine. Od ranih 1950-ih do početka 1980-ih je često nastupala na televiziji, a karijeru je zaključila nastupajući s Bette Davis u filmu The Whales of August iz 1987.
Američki filmski institut (AFI) je Gish stavio na 17. mjesto među najvećim ženskim zvijezdama svih vremena. Godine 1971. je također dobila počasni Oscar, a godine 1984. i nagradu AFi za životno djelo.
Los Alazanes (razvrstavanje)
Los Alazanes ima više značenja:
Balinac (Knjaževac)
Балинац је насеље у Србији у општини Књажевац у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 38 становника (према попису из 1991. било је 61 становника).
Демографија
У насељу Балинац живи 36 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 63,5 година (66,9 код мушкараца и 59,6 код жена). У насељу има 18 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,11.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Žužići (Tinjan)
Žužići je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Tinjan, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 110 stanovnika te 32 obiteljskih kućanstava.
Divici, Pojejena
Divici je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Pojejena.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 382 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Jan Mayen
mini|desno|250px|Jan Mayen mini|desno|250px|Ortografska projekcija sa središtem u otoku Jan Mayen Jan Mayen je otok koji predstavlja prekomorsku teritoriju Norveške.
Geografija
Jan Mayen je arktički vulkanski otok površine od 373 km², djelomično pokriven ledenjacima i podijeljen na dva dijela koje povezuje prevlaka. Nalazi se 600 km sjeverno od Islanda, 500 km istočno od Grenlanda i 1000 km zapadno od norveškog kopna na. Otok je pun planina, najviša od kojih je Beerenberg na sjeveru (2277 m).
Ekonomija
Otok Jan Mayen nema nikakve važne prirodne resurse. Ekonomska aktivnost je ograničena na usluge za zaposlenike norveških radio i meteoroloških stanica koje se nalaze na otoku. Na otoku postoji nepokrivena sletna staza dužine 1585 metara, a na 124,1 kilometara obale nema nikavih luka ni pristaništa, jedino vanjska sidrišta. Otok su za kitolov počeli koristiti Nizozemci između 1633. i 1640. godine, ali je to prestalo kada je nizozemski tim od sedam kitolovaca umro od skorbuta, a grendlanski kitovi umalo izumrli. Spor između Norveške i Danske oko eskluzivne ribarske zone između Jan Mayena i Grenlanda je riješen godine 1988. time da je Danska dobila veći suverenitet. Jan Mayen predstavlja integralnu teritoriju Norveške|. Od godine 1995. njime upravlja okružni guverner (fylkesmann) Nordlanda, međutim, dio vlasti je prepušten zapovjedniku stanice Norveške logističke organizacije (CIS), vida oružanih snaga.
Historija
Henry Hudson otkrio je otok godine 1607. i nazvao ga Hudson's Tutches ili Touches. Od tada je nekoliko puta pronalažen od strane moreplovaca koji su se proglašavali njegovim otkrivačima i davali mu nova imena. Tako su ga godine 1611. ili nešto kasnije kitolovci iz Hulla nazvali Trinity Island. Jean Vrolicq, francuski kitolovac, nazvao ga je Île de Richelieu, a godine 1614. engleski kapetan John Clarke nazvao ga je Isabella, ali se ime nije ustalilo i slijedeće godine ga je Joris Carolus imenovao prema jednom od rtova Jan Meys Hoeck, odnosno kapetanu jednih od brodova. Trenutno ime otoka potječe od danas odbačene tvrdnje da ga je godine 1611. otkrio nizozemski moreplovac Jan Mayen.
Otok nastanjuje osoblje koje brine o navigacijskoj (Loran-C) bazi koja ima 14 ljudi te osoblje meteorološke stanice s četvoro ljudi. Osoblje obje stanice živi u Olonkinbyenu (engleski: Olonkin City), što je naziv za smještaj osoblja Loran-C baze. Loran-C sistem je ugašen 31. 12. 2005. godine. Otok nema domaćeg stanovništva, ali ima ISO 3166-1 country code SJ, Internetski nastavak .no uz (.sj koji se ne koristi ) and data code JN. Njegov radio-amaterski pozivni znak ima prefiks JX.
La Guadalupe, San Pedro Amuzgos
La Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Amuzgos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 654 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 483 m.
Kosmos-1816
Kosmos-1816 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1816 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 29. januara 1987. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 810 kilograma. Kosmos-1816 je bio vojni navigacioni satelit.
I grandi magazzini
I grandi magazzini je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1939. godine u režiji Marija Camerinija. Protagonist, čiji lik tumači Vittorio De Sica je vozač auto-utrka čija djevojka (koju glumi Asia Norris), skromna prodavačica u luksuznoj robnoj kući, postane optužena za krađu. Film je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri i doživio je izvrsne kritike; Mussolinijev kup je, međutim, iz političkih razloga pripao propagando-historijskom filmu Abuna Messias. Današnji kritičari smatraju da je Camerini svojim ostvarenjem nastojao izaći izvan žanrovskih okvira tzv. bijelih telefona koristeći likove iz niže klase. Posebne je pohvale dobilo vješto korištenje moderne robne kuće sa eskalatorima i liftovima kao važnim elementom radnje.
Podgrađe (Gornji Vakuf-Uskoplje)
Podgrađe je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gornji Vakuf-Uskoplje koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.207 stanovnika.
Ruginești, Ruginești
Ruginești je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Ruginești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4438 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 239 m.