cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sten
Istorijat
Sten je delio pojedine konstrukcione karakteristike, kao što je punjenje okvirom sa strane, sa automatom Lančester koji je bio u upotrebi u Kraljevskoj mornarici i Kraljevskom vazduhoplovstvu. Lančester je bio direktna kopija nemačkog MP28 i u pogledu izrade je bio potpuno drugačije oružje od visoko kvalitetnih materijala. Pravljen je mašinskom obradom, u završnoj obradi predratnog kvaliteta i predstavljao je oštar kontrast u poređenju sa Stenom. Okviri za Lančester su odgovarali Stenu i obrnuto, mada su Lančesterovi bili duži i znatno većeg kapaciteta, od čak 50, dok su Stenovi manji, od 32 metka.
U skladu sa konstrukcionim zahtevima, Šepard i Terpin su projektovali Sten tako da bude izrađen pretežno presovanjem i zavarivanjem, što je iziskivalo minimum skupe i zahtevne mašinske obrade. Ovo je omogućilo da se veliki deo proizvodnje obavlja ufabrikama i malim radionicama, a sklapanje se vršilo u fabrici u Enfildu. Jednostavna tehnologija izrade je omogućavala brzu obuku radne snage i prenamenu postrojenja predviđenih za druge namene. Nakon izvedenih proba, automat je uveden u serijsku proizvodnju i uvršten u naoružanje pod nazivom „Mašinski karabin STEN, 9 mm“.
Tokom same proizvodnje, konstrukcija je dodatno pojednostavnjivana. Najprostoji osnovni model, MK III, je proizvođen za svega pet radnih časova. Neke od najjednostavnijih verzija su se sastojale od samo 47 delova. Sten je postao prepoznatljiv po svom karakterističnom izgledu: cevi sa kundakom u vidu metalnog rama i horizontalnom okviru. MK I je bio model najbolje završne obrade sa drvenim potkundakom i ručicom spreda, mada je poslednja verzija MK V, koja je ušla u proizvodnju nakon što je opasnost od invazije prošla, bila izrađivana po strožem standardu kvaliteta.
Tokom rata, Sten je konstantno unapređivan na različite načine. Na primer, kod verzije MK IV je ručica zatvarača izrađena tako da može da zakoči zatvarač i spreči mogućnost slučajnog opaljenja, što je bila mana prvobitne konstrukcije. Većina izmena je bila manje očigledna i omogućavala je lakšu proizvodnju i povećavala je pouzdanost oružja. Automati Sten proizvedeni krajem 1942. i kasnije su predstavljali visoko efikasno oružje, mada su primedbe na slučajno opaljenje nastavile da pristižu sve do kraja rata. Proizvodnja je bila toliko jeftina i jednostavna, da su i Nemci proizvodili svoju verziju Stena koja je nosila oznaku MP 3008.
Sten je u britanskim oružanim snagama od 1953. postepeno zamenjivan automatom Sterling, da bi bio potpuno povučen iz upotrebe sredinom šezdesetih. U mnogim drugim armijama širom sveta zadržao se i danas.
Konstrukcija
Sten je automat koji radi na principu trzaja zatvarača. Puca iz otvorenog zatvarača i ima fiksiranu udarnu iglu na čelu zatvarača. Ovo znači da zatvarač ostaje u zadnjem položaju kad je oružje nategnuto, a prilikom pritiska obarača kreće napred pod pritiskom povratne opruge, uzima metak iz okvira, uvodi ga u cev i vrši opaljenje jednim neprekidnim pokretom. Zatvarač ne poseduje mehanizam za zabravljenje, a kretanje zatvarača unazad usled povratnog trzaja zaustavljaju samo povratna opruga i sopstvena inercija.
Osnovni principi dejstva su slični kao kod mnogih modela iz tog vremena, kao što su nemački MP 40, sovjetski PPš 41, i mnogi drugi. Svi automati ovog tipa su delili slične vrline i mane. Oružje je bilo jednostavno i jeftino za proizvodnju i znatno je je povećavalo vatrenu moć pešadijske jedinice na malim rastojanjima. Ovo je bilo od posebnog značaja kada se zna da je u to vreme osnovno oružje pešadije bila repetirka koja je bila u stanju da ispali maksimalno petnaest metaka u minuti i nije bila prikladna za borbe na malim odstojanjima. Ipak, pucanje iz otvorenog zatvarača i pištoljska municija su značajno ograničavali preciznost, pa je kod većine automata maksimalni efikasni domet bio oko sto metara.
Do zastoja je dolazilo usled više različitih problema. Neki su bili posledica lošeg održavanja i uopšteno se javljaju kod svog oružja ovog tipa, dok su drugi bili karakteristični za Sten. Stvaranje naslaga čađi na čelu zatvarača ili opiljci nastali usled kretanja zatvarača su mogli da dovedu do zastoja u opaljenju, dok prljavo ležište metka može dovesti do zastoja u punjenju. Držanje Stena za okvir prilikom pucanja menja ugao uvođenja metka, što dovodi do zastoja u punjenju. Sten se pravilno drži kao puška, sa levom rukom oko navlake cevi, kao što se može videti na slici na kojoj Vinston Čerčil demonstrira pucanje iz Stena.
Dodatne probleme je stvarao okvir koji je bio direktna kopija nemačkog okvira za automat MP 38. Ovo je učinjeno smišljeno, sa ciljem da se u borbenim situacijama omogući korišćenje nemačkih okvira. Na nesreću, ova odluka je dovela do toga da Stenov okvir nasledi sve mane i nedostatke “Erminog” okvira. Okvir je bifilaran, i funkcioniše tako da se dva reda metaka kalibra 9 mm na vrhu sjedinjuju u jedan red. Dok drugi bifilarni okviri, kao što je slučaj kod automata Tompson, uzimaju naizmenično po metak sa leve i desne strane, Stenov okvir je, kao kod MP 38, zahtevao da se oba reda istovremeno postepeno kreću ka vrhu okvira i formiraju jedan. Ovo ima za posledicu da bilo kakva nečistoća ili strano telo pri vrhu okvira može dovesti do zastoja u punjenju. Pored toga, usne okvira trpe puno opterećenje metaka koje gura opruga, što zajedno sa grubim rukovanjem može dovesti do njihovih deformacija i neizbežnog zastoja u punjenju. Usne okvira moraju biti od uglom od tačno 8° da bi oružje funkcionisalo.
Savremeni okviri kalibra 9 mm, što je kasnije primenjeno kod automata Sterling, su zakrivljeni i uzimaju naizmenično po metak sa svake strane, da bi se izbegao ovaj problem. U slučaju zaglavljivanja metaka u okviru Stena, standardna praksa je bila da strelac izvadi okvir, udari njegovim dnom u svoje koleno, vrati ga, ponovo nategne oružje i nastavi sa gađanjem. Radi lakšeg punjenja, konstruisana je alatka za punjenje okvira, koja je uvrštena u rezervni alat i pribor Stena.
Prorez na bočnoj strani sanduka kojim se kretala ručica zatvarača takođe je bio predmet kritika, jer je dugačak otvor predstavljao potencijalnu opasnost za ulazak stranih tela. Sa druge strane, minimalistička konstrukcija Stena je imala izuzetnu pogodnost pucanja bez ikakvog maziva. Ovo se pokazalo izuzetno korisno u pustinjskim dejstvima kao što je bitka za Sidi Barani, gde je ulje u oružju privlačilo i zadržavalo prašinu i pesak, dovodeći do zastoja i kvarova drugih modela naoružanja.
Ampliación los Hornos, Tepezalá
Ampliación los Hornos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Tepezalá.
Sten
Konstrukcija
Koncept otvorenog zatvarača u kombinaciji sa jeftinom izradom i najosnovnijom kočnicom je činio da oružje bude sklono slučajnim opaljenjima, što se pokazalo kao izuzetno opasno. Dok je zatvarač u zadnjem položaju, moguće je zakočiti ga prebacivanjem ručice nagore i unapred, u drugi prorez na bočnoj strani sanduka. Ipak, ukoliko bi Sten sa zatvaračem u prednjem položaju bio ispušten na kundak, ili bi kundak udario u čvrsti predmet, zatvarač bi usled inercije dobio dovoljno snažan trzaj unazad da može da ubaci metak u cev, a pritisak opruge bi bio dovoljan da dovede do opaljenja. Kod modela Mk IV ručica zatvarača je konstruisana tako da onemogući ovo, kočenjem zatvarača u prednjem položaju i onemogućavanjem njegovog kretanja. Ipak, usled habanja oružja i tolerancija prilikom izrade ova kočnica je često bila neefikasna.
Erich Maria Remarque
Erich Marija Remaque/Erih Marija Remark (Osnabrück, 22.6. 1898. - Locarno, 25.9. 1970.) bio je njemački knjževnik. Pravo ime Erich Paul Remark/Erih Paul Remark (po nacističkoj verziji Kramer).
Sten
Verzije
Automati Sten su proizvođeni u nekoliko osnovnih verzija i izrađeno ih je približno četiri i po miliona komada. Verzija Mk I je imala ograničenu borbenu primenu, a skoro polovinu prozvedenih primeraka je činila verzija Mk II.
Ampliación los Hornos, Tepezalá
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 281 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1923 m.
Erich Maria Remarque
Biografija
Erich Paul Remark je rođen u Osnabrück-u u katoličkoj radničkoj porodici. Sa osamnaest godina mobilizovan je i poslan na front (to je bilo u vrijeme Prvog svjetskog rata), gdje je ranjen komadićem šrapnela. Nakon rata promijenio je prezime u Remarque, što je i bilo prezime njegove porodice, dok ga njegov djed nije promijenio. Poslije rata radio je različite poslove, između ostalog bio je bibliotekar, učitelj, preduzetnik, novinar i izdavač.
Sten
Mk I
Prototip automata Sten, oznake 'T-40/1', koja označava konstruktora Harolda Tarpina, godinu 1940 i serijski broj 1, izradio je ručno Tarpin u fabrici Filips u Perivejlu, u Midleseksu, danas predgrađu Londona, tokom decembra 1940. i januara 1941. Ovaj primerak se čuva u kolekciji istorijskog oružja Britanske armije u Vorminsteru u grofoviji Viltšir.
Erich Maria Remarque
Biografija
1929. godine objavljuje svoje najpoznatije djelo Na zapadu ništa novo (Im Westen nichts Neues), pod imenom Erich Maria Remarque (mijenjajući srednje ime u čast svoje majke), kroman koji daje prikaz okrutnosti rata iz ugla devetnaestogodišnjeg vojnika. Slijedi pisanje izvjesnog broja djela sličnih karakteristika, koje jednostavnim i emotivnim jezikom daju sliku ratnog i poratnog vremena u Njemačkoj. Kao komparacija suprotno viđenje se može naći u djelu Oluja čelika (In Stahlgewittern) od Ernsta Jüngera.
Sten
Mk I
Prva verzija je posedovala konusni skrivač plamena koji je služio i kao kompenzator odskočnog ugla i vrlo kvalitetnu završnu obradu. Imala je i drveni potkundak sa prednjim rukohvatom, koji je mogao biti od drveta ili čelika. Kundak je bio skeletni od čelične cevi malog prečnika, kao kod kanadskog modela Mk II, sa drvenim umetkom u najužem delu. Jedinstvena osobina je bila mogućnost da se prednji rukohvat preklopi unapred radi lakše manipulacije. Navlaka se pružala sve do kraja cevi gde se završavala prednjim nišanom i na nju se nastavljao skrivač plamena. Duž gornjeg dela navlake nalazio se niz otvora za hlađenje. Do prelaska na verziju Mk II proizvedeno je oko 100 000 primeraka ovog modela. Zarobljeni primerci Stena Mk I u nemačkom posedu su označeni sa MP.748(e), gde „e“ označava, odnosno „engleski“.
Mk I*
Predstavlja pojednostavljeni model Mk I. Prednji rukohvat, drveni potkundak i skrivač plamena su izbačeni radi povećanja efikasnosti proizvodnje.
Erich Maria Remarque
Biografija
1933. godine Nacisti zabranjuju njegova djela i vrše zapljenu istih. Paralelno s tim kreću s propagandom kako je Remarque ustvari porijeklom francuski jevrej i da je njegovo pravo ime Kramer (što dobijemo u slučaju da izgovaramo prezime Remark unatrag). I u današnje vrijeme, u pojedinim biografijama ovog pisca stoji ova tvrdnja, sa već navedenim primjerom kao dokazom.
Sten
Mk II
mini|[[Vinston Čerčil demonstrira pravilno držanje Stena u Šuberinesu 13. juna 1941.]]
Erich Maria Remarque
Biografija
Od 1931. godine živi u Švajcarskoj, a 1939. godine emigrira u Sjedinjene Američke Države, zajedno sa prvom ženom Ilsa Jeanne Zamboui (s kojom se vjenčao i razveo dva puta), i njih dvoje postaju naturalizovani građani ove zemlje. Godine 1958. oženio se holivudskom glumicom Paulette Goddard, i ostao oženjen njom sve do svoje smrti 1970. godine.
Sten
Mk II
Skraćena navlaka cevi više nije imala male otvore na vrhu, već je dobila tri reda po tri otvora. Redovi su raspoređeni pod međusobnim uglom od 120 stepeni. Da bi se strelcu omogućilo pravilno držanje automata za navlaku cevi, a ne za okvir što je dovodilo do zastoja, pojedine serije su bile opremljene posebnom futrolom od izolacionog materijala. Takođe, pojedine serije su imale drveni kundak.
Zarobljenim primercima automata Sten Mk II nemačka vojska je dodelila oznaku MP.749(e).
Standardna verzija Mk II:
Mk II (kanadski)
mini|Radnica pozira sa Stenom Mk II u fabrici 26. maja 1942.
Tokom Drugog svetskog rata, verzija Stena Mk II je proizvođena u Arsenalu Long Branč u Long Branču, Ontario, danas delu Toronta.
Bila je veoma slična standardnom Stenu Mk II, ali se razlikovala po „skeletnom“ kundaku i boljem kvalitetu izrade. Ovo oružje je prvi put upotrebljeno u Napadu na Djep 1942. godine.
Mk II (kanadski):
Mk III
Ova jednostavna verzija je po broju izrađenih primeraka bila na drugom mestu posle verzije Mk II. Predstavljala je pojednostavljeni Mk I i proizvođena je u Kanadi i Britaniji. Najveći proizvođač je bila bila firma „Lajns bros“.
Najveća razlika u odnosu na Mk II je bila sjedinjavanje sanduka, dela sa otvorom za izbacivanje čaura i navlake cevi u jednu celinu. Cev je bila fiksirana, a telo je spajano zavarivanjem duž sredine vrha.
Mk V
mini|desno|Britanski padobranac u Osterbeku za vreme [[Operacija Market Garden|Operacije „Market Garden“, naoružan Stenom Mk V.]]
Uvedena u naoružanje 1944, Mk V je u suštini bila kvalitetnija i bolje razrađena verzija modela Mk II. Među značajnije promene spadaju drveni pištoljski rukohvati spreda i pozadi, drveni kundak i nosač noža. Uveden je i prednji nišan po ugledu na pušku „Li Enfild“ model 4, a oružje je bilo kvalitetnije izrade i završne obrade od modela Mk II i Mk III. Torbica za rezervni alat i pribor je primala sedam rezervnih okvira.
Druga varijanta modela Mk V je imala obrtni kundak i ogledalo za gađanje iza uglova, nalik na „krumlauf“ koji su Nemci razvili za StG 44.
Prigušene verzije
Modeli Mk IIS i Mk VI(koji se ponekad označava i kao model 6(s)) bili su opremljeni integrisanim prigušivačem. Sistem je funkcionisao tako što je početna brzina zrna smanjivana na podzvučnu (305 m/s) nizom otvora na cevi oružja u cilju eliminacije balističkog pucnja prilikom izlaska zrna iz cevi. Sam zvuk opaljenja metka je eliminisan nizom konusnih umetaka u telu prigušivača koji su smanjivali brzinu barutnih gasova vrtloženjem i hlađenjem. Prigušivač je bio prilično efikasan, ali se naglo grejao, pa je na njega stavljana navlaka od grubog platna sa ciljem zaštite leve ruke strelca.
Mk IIs
Mk IIS je, kao što je očigldeno iz same oznaje, bila prigušena verzija modela Mk II. Zarobljeni primerci Stena Mk I u nemačkom posedu su označeni sa MP.751(e).
Mk VI
Model Mk VI je bio prigušena verzija modela Mk V. Ovo je bila najteža verzija Stena, usled dodatne težine prigušivača, kao i zbog drvenog pištoljskog rukohvata i kundaka.
Borbena upotreba
Prigušeni modeli su razvijeni na zahtev Uprave za specijalne operacije za upotrebu u tajnim operacijama u okupiranoj Evropi. Prvi je 1943. bio model Mk IIS. Usled sklonosti ka pregrevanju, iz prigušenih modela se pucalo isključivo jedinačno ili kratkim rafalima.
Pored Uprave za specijalne operacije u Evropi, Mk IIS su koristile i u jedinice za specijalne operacije u regionu Jugozapadnog Pacifika, kao što su Međusavezničko odeljenje za izviđanje i Udarna grupa 136  Uprave za specijalne operacije u akcijama protiv japanskih snaga. Sten Mk IIS je korišćen u „Operaciji Džejvik“ prilikom napada na singapursku luku pod japanskom okupacijom.
Sten Mk IIS su koristili i pripadnici australijske Specijalne vazdušne službe u operacijama tokom Vijetnamskog rata.
Mk II (model sa drvenim kundakom)
Ovo je bio standardni model Stena Mk. II sa drvenim kundakom, umesto metalnog, kao kod većine modela Mk. IIS. Ovaj model nikada nije ušao u proizvodnju, najverovatnije zbog viših troškova proizvodnje.
Mk II (model Roskiševskog)
Ovo je bila modifikacija Stena Mk. II Antonija Roskiševskog iz Kraljevske fabrike malog naoružanja. Okvir se mehanički zabravljivao okretom navlake. Okidač je podeljen na dva dela, gde je njegov gornji deo omogućavao rafalno dejstvo, a donji jedinačno. Konstrukcija je bila vrlo komplikovana i nikada nije ušla u proizvodnju.
Mk II (model sa pištoljskim rukohvatom)
Ovo je bio Sten Mk. II sa skeletnim pištoljskim rukohvatom, namenjen padobranskim jedinicama. Bio je kompaktan, ali vrlo neudoban za gađanje.
Model T42
Verzija Stena Mk. II sa cevi od 127 mm, konvencionalnim pištoljskim rukohvatom i prerađenim branikom okidača. U fazi izrade protoipa nosio je radni naziv “T42” ali nikada nije ušao u upotrebu.
Mk III (drveni model)
Ovo je bio Sten Mk. III sa drvenim kundakom i potkundakom tipa „Lančester“ kao i nosačem bajoneta. Dodate su i alke za remnik. Nikada nije ušao u proizvodnju zbog visokih troškova izrade.
Mk III (drveni model II)
Ovo je bio Sten Mk. III, izrađen potpuno u drvetu, gde su jedini vidljivi metalni delovi bili okidač, cev, okvir i ručica zatvarača. Okidač i pištoljski rukohvat su bili u ravni sa okvirom. Razlozi za razvoj ovog modela su potpuno nejasni, ali je verovatno da je ovo bio eksperiment koji je imao za cilj povećanje udobnosti u rukovanjeu oružjem.
Mk IV
Eksperimentalna verzija razvijena za vazdušno-desantne jedinice. Odlikuju je izuzetno mali gabarit, tako da je praktično veličine pištolja, pištoljski rukohvat, kundak koji se preklapa bočno, kratka cev i konusni skrivač plamena. Nikada nije uvedena u serijsku proizvodnju.
ROF Sten
Razvijen u Kraljevskoj fabrici oružja Fazakerli (ROF), ROF Sten je bio neobični prototip sa novorazvijenim okvirom, ergonomskim pištoljskim rukohvatom, regulatorom paljbe i sistemom povlačenja zatvarača. Oružje se natezalo povlačenjem malog prstena iznad kundaka. Veliki skrivač plamena je bio pričvršćen za cev i na oružje se mogao pričvrstiti „bajonet Br. 5“. Izrađen je izuzetno kvalitetno i ovo je bila najbolja i verovatno najpouzdanija verzija STEN-a. ROF Sten je izrađen 1944. i u ROF-u su planirali da ga pošalju na ispitivanja naredne godine, ali za to nije bilo sredstava, tako da nije stigao dalje od prototipa.
Zbičina
Zemljopisni položaj
Nalazi se južno od Valunskog zaljeva, na nadmorskoj visini od oko 230 metara.
Najbliža naselja su Valun (1 km sjeveroistočno) i Pernat (3 km sjeverozapadno).
Stanovništvo
Prema popisu iz 2001. godine, naselje ima 13 stanovnika.
Cerasa, Pesaro e Urbino
Cerasa je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 463 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 159 m.
Kosmos-1367
Kosmos-1367 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1367 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 20. maja 1982. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1250 kilograma. Kosmos-1367 je bio satelit za rano upozoravanje na pojavu interkontinentalnih balističkih raketa.
‘Adhabah, Hajjah
‘Adhabah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1308 m.
Četvrta Vlada Republike Hrvatske
Četvrta Vlada Republike Hrvatske je saziv Vlade Republike Hrvatske u periodu od 12. kolovoza 1992. do 3. travnja 1993. Predsjednik Vlade bio je Hrvoje Šarinić.
Osnovana je nakon što je u ljeto 1992. godine oformljen novi saziv Hrvatskog sabora, izabran na izborima na kojima je dotada vladajuća Hrvatska demokratska zajednica stekla uvjerljivu većinu. Tako je i nova vlada bila većinska, odnosno jednostranačka. Za novog premijera je imenovan Šarinić, koji je dotle bio predstojnik Ureda predsjednika Republike, a samim time i jedan od najbližih suradnika Franje Tuđmana, koji je u tadašnjem polupredsjedničkom sustavu imao ključan utjecaj na rad Vlade.
Mandat nove vlade je obilježio nastavak oružanih sukoba, iako u nešto manjem intenzitetu nego kod prethodne vlade, s obzirom da se manje-više održavalo primirje s pobunjenim Srbima sve do početka 1993. godine, kada je Operacija Maslenica izazvala novu eskalaciju, prije svega u Dalmaciji. Šarinićeva vlada je, pak, bila prije svega zaokupljena unutarnjim reformama - radom na novoj teritorijalnoj organizaciji Hrvatske, kojom su općine iz komunističkog perioda zamijenjene županijama, općinama i gradovima koje postoje i danas. Mnogo je kontroverzniji bio nastavak procesa tzv. pretvorbe društvenog vlasništva odnosno privatizacija javnih poduzeća, koji je izveden na način koji će kasnije postati podloga brojnih optužbi za navodnu korupciju i pogodovanju HDZ-u bliskim tajkunima, a među čime se posebno ističe prodaja uglednih splitskih novina Slobodna Dalmacija Miroslavu Kutli.
Početkom veljače 1993. su u Hrvatskoj održani izbori za Županijski dom Sabora, kao i općinske, gradske i županijske skupštine. Na njima je HDZ trijumfirala u gotovo svim oblastima, ali je jedan od izuzetaka bila Primorsko-goranska županija odakle je Šarinić bio rodom. Gubitak prestiža, ali i niz verbalnih gafova koji su ga učinili jednim od manje popularnih političara je doveo do njegove smjene, a za novog premijera je imenovan Nikica Valentić koji će voditi novu vladu.
Нересница
Нересница је насеље у Србији у општини Кучево у Браничевском округу. Према попису из 2002. било је 2365 становника (према попису из 1991. било је 3128 становника).
Демографија
У насељу Нересница живи 1923 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,0 година (42,5 код мушкараца и 45,4 код жена). У насељу има 742 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,19.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Las Amazonas (razvrstavanje)
Las Amazonas ima više značenja:
San Antonio de los Barrera, San Juan de los Lagos
San Antonio de los Barrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 188 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1841 m.
Zbišina
300px|thumb|right|Prizor iz Zbišine 2011. godine Zbišina (talijanski Sbisina [ˈzbizina] ili Sbissina [ˈzbissina]), napušteno naselje na otoku Cresu. Nalazi se između glavne otočne ceste (D100) i Vranskog jezera.
Pripada poštanskom uredu Cres, broja 51557. Prema popisu iz 2001. godine, naselje je imalo 3 stanovnika, no bar od 2011. godine u njemu više nema stanovnika.
Zavala (Jelsa)
Zavala je naselje na otoku Hvaru, u sastavu općine Jelsa, nedaleko od mjesta Svete Nedjelje i Ivan Dolca. Prema popisu iz 2001. ima 144 stanovnika.
Nastalo je kao sekundarno naselje sela Pitava, no posljednjih se desetljeća osamostaljuje razvijajući se kao turističko mjesto s turističkim sadržajima.
Ime je dobila po rtu Zaca (od žalca) po kojem se spominje već od 15. stoljeća. Pred Zavalom je i otok Šćedro udaljen od obale 2,5 km. Do Šćedra svakodnevno vozi brod iz Zavale.
Povijest
Zavala je bila metom napada u velikosrpskoj agresiji. Gađala ju je JRM, nakon izgubljene bitke u Splitskom kanalu.
Gospodarstvo
Na području naselja nalaze se brojni vinogradi, uglavnom na vrlo strmim padinama brda.
Promet
S ostatkom otoka je povezana tunelom Pitve-Zavala, duljine 1400 m. Od Zavale prema zapadu cesta vodi do Svete Nedilje, gdje prestaje asfalt, a makadamska se cesta nastavlja do uvale Dubovica, odakle se dalje može ići prema gradu Hvaru, ili kroz tunel Hvar-Stari Grad na sjevernu stranu otoka.
Stanovništvo
Od popisa iz 1991. Zavala se iskazuje kao samostalno naselje nastalo izdvajanjem dijela naselja Pitve. U popisima iz 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Pitve. U 1880. i 1890. iskazivano pod imenom Zaća, u 1900. i 1910. Plaža Zaća, a u 1948. i 1953. Pitovska Plaža.
Billy Murray (pjevač)
William Thomas "Billy" Murray (25. maj 1877 – 17. august 1954) bio je američki pjevač irskog porijekla koji je stekao popularnost nastupajući u vodviljima, ali koji je danas prije svega poznat po brojnim izvedbama popularnih pjesama iz ere Tin Pan Alleya koje je snimao na gramofon.
Malavi
Republika Malavi (nij. Dziko la Malaŵi, ) je država u istočnoj Africi. Graniči se sa Tanzanijom na severu, Mozambikom na istoku, jugu i jugozapadu, i Zambijom na severozapadu. Nema izlaz na more, ali jezero Malavi zauzima oko jedne petine teritorije i proteže se duž većeg dela istočne granice.
Istorija
Na području Malavija su Bantu narodi počeli da se dosaljavaju oko 10. veka da bi u 15. veku osnovali veliku plemensku državu koja je obuhvatala i delove današnje Zambije, Tanzanije i Zimbabvea. Ova država se raspala već u 16. veku kada su Portugalci otkrili jezero Malavi. Pored Portugalaca u ovom predelu su bili prisutni i Arapi, a 1835. godine južne delove današnjeg Malavija su osvijili pripadnici Zulu naroda. Engleski istraživač Dejvid Livingston je prokrčio put britanskoj kolonijalnoj ekspanziji nakon čega je škotska prezbiterijanska crkva poslala više misija oko jezera. Grupa trgovaca iz Glazgova je 1878. osnovala „Kompaniju afričkih jezera“ da bi osigurala snabdevanje misionara. Britanci su 1891. godine osnovali Protektorat Britanska Centralna Afrika koji je 1907. preimenovan u protektorat Njasaland. Iako su Britanci zadržali kontrolu tokom prve polovine XX veka, period su obeležili brojni i neuspešni pokušaji da Malavi stekne nezavisnost. Afrička elita koja se školovala u evropskim i američkim školama je osnovala 1944. Njasaland Afrički Kongres. Britanci su 1953. godine spojili Njasaland sa Severnom i Južnom Rodezijom i stvorili Centralnoafričku Federaciju. Hastings Kamuzu Banda je postao 1958. lider Njasaland Afričkog Kongresa koji postaje Kongresna Partija Malavija. Banda je 1959. poslat u zatvor Gvelo zbog svojih političkih aktivnosti, ali je pušten 1960. da bi učestvovao na Ustavnoj konferenciji u Londonu. Kongresna partija je 15. aprila 1961. osvojila izbore u zakonodavnom savetu, dobivši tako kontrolu izvršnog saveta Njasalanda.
Na drugoj Ustavnoj konferenciji u Londonu 1962. britanska vlada je dala Njasalandu pravo na samoopredeljenje. Banda je postao premijer 1. februara 1963. dok su Britanci još uvek kontrolisali finansije, bezbednost i pravni sistem zemlje. Federacija Rodezije i Njasalanda je prestala da postoji 31. decembra 1963. i 6. jula 1964. proglašena je nezavisnost Malavija koji je pristupio Komonveltu. Dve godine kasnije, Malavi je usvojio novi ustav sa jednopartijskim sistemom. Hejstings Banda je postao prvi predsednik. 1970. godine Banda je proglašen doživotnim predsednikom Kongresne Partije, a 1971. doživotnim predsednikom Malavija.
Pritisak crkava Malavija i međunarodne zajednice je doveo do referenduma 14. juna 1993. na kome su građani izabrali novi višepartijski sistem. Na prvim slobodnim izborima 17. maja 1994. pobedio je Bekili Muluzi lider partije Ujedinjeni Demokratski Front (UDF), koji je formirao vladajuću koaliciju sa partijom Alijansa za Demokratiju. Koalicija je raspuštena juna 1996. ali neki njeni članovi su ostali u vladi.
Na novim izborima maja 2004. pobedio je kandidat partije UDF, Bingu va Mutarika, ali kako nije imao većinu u parlamentu formirao je vladu nacionalnog jedinstva sa više drugih partija. Bingu va Matarika je 2005. napustio partiju UDF, zbog nedostatka podrške od strane partije u njegovoj borbi protiv korupcije.
Administrativna podela
desno|mini|Mapa države
Geografija
Oko 20% površine Malavija formira jezero Malavi, treće jezero po veličini u Africi, u jezeru se nalaze ostrva Likoma i Čizumulu koja pripadaju Malaviju iako se nalaze u teritorijalnim vodama Mozambika. Reka Šire počinje na južnom kraju jezera i uliva se 400 km južnije u reku Zambezi. Druga veća jezera su Čilva 2500 km², Malombe 390 km² i Čiuta 200 km².
Malavi je jedna od podsaharskih država sa najvećom gustinom naseljenosti. Lilongve, glavni grad Malavija od 1971. broji preko 400000 stanovnika. Sva ministarstva, parlament i predsednik države se nalaze u Lilongweu. Blantair je ostao glavni trgovački centar i najveći grad, on je 1966. imao 109000 stanovnika, a 1998. skoro 500000. U njemu se nalazi Vrhovni sud.
Klima Malavija je suptropska. Kišna sezona traje od novembra do aprila. Od maja do oktobra kiše postaju retke. Od oktobra do aprila klima je topla i vlažna duž obala jezera, kao i u dolini reke Šire i u zoni Lilongvea, vlažnost u ostatku zemlje je slabija. Od juna do avgusta, u oblasti oko jezera i na jugu zemlje, temperatura je prijatno topla, u ostatku zemlje noći mogu biti hladne sa tempraturama od 5° do -14°S.
Malavi ima pet nacionalnih parkova: Kap Maklir, Kasungu, Lengve, Livonde i Nika.
Privreda
Najveći broj stanovnika Malavija se bavi poljoprivredom. Za ishranu stanovništva se najviše gaje kukuruz, pirinač, krompir, manioka, banane, dok se za komercijalne svrhe najviše gaje čaj, duvan, šećerna trska, pamuk, kikiriki i kafa. Stočarstvo je orijentisano na uzgoj goveda, koza, svinja, ovaca i kokoši. Ribolov na jazeru Malavi ima veliki značaj. Šume pokrivaju polovinu državne teritorije i to drvo se eksploatiše, od plementih vrsta to su mahagonija, tikovo drvo, kedar.
Industrija, rudarstvo i turizam su slabo razvijeni.
Proizvodi koje Malavi najviše izvozi su duvan, čaj, šećer, pamuk, kafa, kikiriki, banane i drvo. Najzastupljeniji uvozni proizvodi su nafta, građevinski materijal, poljoprivredna mehanizacija, đubriva itd. Najznačajniji spoljnotrgovinski partneri su: Evropska unija (najviše Nemačka), SAD, Japan, Južnoafrička republika, Mozambik.
U Malaviju su zastupljeni svi vidovi saobraćaja. Drumska mreža je gusta i relativno kvalitetna. Železničkom prugom Malavi je povezan sa Mozambikom, što je značajna veza sa lukama Beira i Nakala. Plovidba po jezeru Malavi ima veliki nacionalni značaj. Međunarodni aerodromi su Lilongve i Blantair.
Demografija
Malavi je sa 130 stanovnika/km² veoma gusto naseljena afrička zemlja. Najgušće su naseljeni južni delovi zemlje, pogotovo obale jezera Malavi i dolina reke Šire. Natalitet i mortalitet su visoki, a prosečan životni vek stanovništva je nizak (50,03 godina). Oko 58% stanovništva pripada narodu Malavi (ili Maravi), čija su najveća plemena Nijandža (na jugu) i Tumbuka (na severu). Ostatak populacije čine pripadnici naroda Lomve (18%), Jao (13%), Ngoni (7%) i ostali. Službeni jezici su nijandža i engleski. Oko 75% stanovnika su hrišćani, a oko 20% muslimani.
Donato Guerra (razvrstavanje)
Donato Guerra ima više značenja:
Petroșnița, Bucoșnița
Petroșnița je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Bucoșnița.
El Carrizal, Ciudad Valles
El Carrizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Zlobin
Zlobin je naselje na području grada Bakra, smješteno 13 km sjeveroistočno od Bakra.
Zemljopisno i klimatski mjesto naginje Gorskom kotaru, ali etnički, kulturno, tradicionalno i administrativno Zlobin je primorsko naselje.
Do mjesta se najlakše dolazi županijskom cestom Ž5068 iz smjera Hreljina prema Fužinama ili obrnuto. Na južnom dijelu Zlobina nalazi se i željeznička stanica Zlobin na pruzi M202 Zagreb Glavni kolodvor – Karlovac – Rijeka.
Kosmos-1368
Kosmos-1368 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 21. maja 1982. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1368 je bio osmatrački satelit.
Las Amelias (razvrstavanje)
Las Amelias ima više značenja:
M3
M3 Lee je američki tenk koji se koristio u Drugom svjetskom ratu
Nastanak
Ispravna odluka američke vojne administracije iz 1939. kako je M2 tenk nezadovoljavajući za buduće vojne potrebe rezultirala je nastankom tenka M3 Lee i M3/M5 Stuart. Dizajnerska osnova za tenk M3 Lee je bio francuski Char B od kojega uzima za današnje doba neobičnu ideju o ugrađena dva topa.
Tijekom kratkog životnog vijeka koji završava već u drugoj godini proizvodnje(1943.) napravljeno je nešto više od 6000 njegovih primjeraka.
Ratno djelovanje
thumb|250px|M3 Grant, lipanj 1942 Prvo svoje vatreno krštenja M3 doživljava u svibnju 1942. godine tijekom sjeverno afričke bitke kod Gazale. Iako je tenk imao zadovoljavajuće naoružanje za borbu s njemačkim tenkovima Panzer III i Panzer IV on je postao neuspjeh radi nepremostivih konstrukcijskih grešaka. Njegov protutenkovski top je radio efikasno samo tijekom pucanja dok tenk stoji na mjestu što je zadovoljavajuće za obrambene borbe, ali ne i ofenzive koje tada saveznici vode. S druge strane za obranu on nije bio dobar zbog visoke kupole koja mu otkriva položaj. Najiskreniju ocjenu kvalitete ovog tenka su dali vojnici Crvene armije koji su ga zbog njegovih nedostataka nazvali mrtvačkim kovčegom za sedmoro braće.
Nakon samo godinu dana na bojištu M3 Lee je povučen iz Europe i Pacifika tako da se do kraja rata koristio još samo u Burmi.
Oprema
Osnovno naoružanje ovog tenka su činili dva topa od kojih jedan, manji se nalazio ugrađen u kupoli dok je drugi bio ugrađen u bok tenka usmjeren prema naprijed bez mogućnosti okretanja. Manji top od 37 mm koji se nalazio u kupoli bio je namijenjen borbi protiv pješadije, dok je namjena većeg 75 milimetarskog bila borba protiv oklopnih protivnika. Oklop od M3 je bio debel 51 mm što postaje vrlo brzo nedostatno za borbu protiv Panzer IV, Panzer V Pantera ili Panzer VI Tigar.
Nadogradnje
Kako je ovaj tenk imao kvalitetan dizajn svoga donjeg dijela on je iskorišten za proizvodnju različitih budući američkih oklopnih vozila. Prva prenamjena je bila ona koju su Britanci tražili radi snižavanja visine tenka, tako da oni službeno tijekom cijelog rata nisu koristili M3 Lee nego njegovu verziju M3 Grant. Primjer Njemačke koja je svojim zastarjelim tenkovima skidala kupolu i na njeno mjesto postavljala protutenkovski ili obični protupješadijski top rezultirala je nastankom američkog oklopnog motoriziranog topa imena M7. Za njegov nastanak je poslužilo skidanje kupole od M3 Lee na čije mjesto je postavljena haubica od 105 mm. Posljednja i najpopularnija konverzija ovog tenka je bio M4 Sherman koji ga nasljeđuje na svjetskim ratištima.
Dickel
Dikel je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 47 opštinskih središta okruga Dipholc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 503 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3251011.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Dipholc Dikel se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Dipholc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 37 metara. Površina opštine iznosi 17,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 503 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 30 stanovnika/km².
Arboriamar, Sassari
Arboriamar je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Bruggione, Lecco
Bruggione je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 323 m.
Mala Peća
Mala Peća je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bihać koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 498 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
Landa, North Dakota
je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Doroteo Arango (razvrstavanje)
Doroteo Arango ima više značenja:
Landa, North Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 38, što je 10 (35,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Big Delta, Alaska
Big Delta je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 591, što je 158 (-21,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Zdenci Brdovečki
Zdenci Brdovečki je naselje u Općini Brdovcu, Zagrebačka županija. Površina naselja iznosi 4,54 km2. Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 1.097 stanovnika.
Trimurti
thumb|250px|Trimurti thumb|desno|250px|Trimurti thumb|desno|250px|Trimurti Trimurti (sanskrt: त्रिमूर्ति, trimūrti; "tri lika") koncept je u hinduizmu koji principe stvaranja, ujedinjena i uništavanja predstavlja likovima Brahme, Višnua i Šive.
Dos Amigos (razvrstavanje)
Dos Amigos ima više značenja:
El Dique, San Miguel Soyaltepec
El Dique je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Soyaltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Las Américas (razvrstavanje)
Las Américas ima više značenja:
Juraj Njavro
Juraj Njavro (Cerovica, Neum, 2. srpnja 1938. - Zagreb, 15. rujna 2008.), bio je hrvatskiski liječnik i političar, poznat kao direktor gradske bolnice za vrijeme opsade Vukovara te kao ministar u nekoliko hrvatskih vlada 1990-ih.
Milpillas, Queréndaro
Milpillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Queréndaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2645 m.
Juraj Njavro
Životopis
Juraj Njavro rodio se je u Cerovici pokraj Neuma, 1938. godine. Osnovnu školu završio je u rodnom mjestu, gimnaziju u Dubrovniku, a Medicinski fakultet u Zagrebu.
Izbijanje rata 1991. godine ga je zateklo u Vukovaru, gdje je kao direktor bolnice i kirurg osobno sudjelovao u liječenju ranjenika. Nakon što je u studenom grad pao, Njavro je zajedno sa velikom skupinom civila zarobljen od snaga JNA i odveden u logor u Srijemskoj Mitrovici gdje je proveo nekoliko mjeseci. Svoja iskustva je opisao u knjizi 'Glava dolje, ruke na leđa''. Pušten je tijekom razmjene zarobljenika.
U ljeto 1992. je kao član HDZ izabran u Hrvatski sabor gdje će, uz još dva dodatna mandata, služiti do 2003. godine. U vladi Hrvoja Šarinića (1992.-1993.) bio je ministar zdravstva, u Vladi Nikice Valentića (1993.-1995.) obnašao je dužnost ministra za humanitarna pitanja, a bio je i na položaju ministra hrvatskih branitelja Domovinskog rata u Vladi Zlatka Mateše (1996.-1997.).
Salcia Nouă, Ciorăști
Salcia Nouă je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Ciorăști.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 607 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Codiferro Alto, Ferrara
Codiferro Alto je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Spectre of the Gun
Spectre of the Gun je epizoda američke science fiction TV-serije  Zvjezdane staze premijerno prikazana 25. oktobra 1968. godine. Radnja prikazuje kako USS Enterprise ulazi u prostor vanzemaljske rase Melkotijanaca, koji nakon toga osude kapetana Kirka osude na smrt u obliku rekonstrukcije obračuna kod O.K. Corrala.
DeForest Kelley, koji tumači lik dr. McCoya, nastupio je 1957. godine u filmu Obračun kod O.K. Corrala posvećenog istoimenom događaju, te je tamo tumačio lik Morgana Earpa.
Kosmos-1369
Kosmos-1369 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1369 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 25. maja 1982. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1369 je bio osmatrački satelit.
Uabajin
thumb|250px|k-Strofantin Uabajin je otrovni srčani glikozid. Njegovo ime potiče od Somalske reči waabaayo, "otrvo strele". On se takođe naziva g-strofantin.
Izvori
Uabajin (g-strofantin) se formira u zrelom semenju afričke biljke Strophanthus gratus i kori Acokanthera ouabaio.
M3/M5
M3/M5 Stuart je bio američki tenk tijekom Drugom svjetskog rata
Nastanak
Uvidjevši da će prvobitni američki tenk imena M2 biti nezadovoljavajući u budućim burnim godina 1939. tamošnji vojni vrh se odlučio na gradnju njegovog nasljednika. U potpunoj suprotnosti s prevladavajućom ratnom teorijom toga doba te godine se donosi odluka o gradnji teškog tenka ( za tadašnje doba ) M3 koji će kasnije dobiti ime Lee i laganog tenka M3 budućeg imena Stuart. Kako će kasnije verzije tenka Stuart dobiti oznaku M5 općenito se kao njegovo ime prihvatilo M3/M5 kako bi ga se moglo razlikovat od Lee tenka. Prvi primjerci Stuarta napuštaju proizvodnu traku već 1941. godine to jest samo dvije godine kasnije od trenutka nastanka prvih planova.
Ratna upotreba
Prvi primjerci ovog tenka doživljavaju svoje vatreno krštenje u studenom 1941 kada ih upotrebljava britanska vojska protiva njemačkog Afrika korpusa. Rezultat tog testiranja je bio katastrofalan. Strahovitu gubici povezani s slabošću topa rezultiraju ograničenjem upotrebe M3/M5 samo na katastrofalno kritične situacije. Tijekom ljeta 1942. godine kada Britanci dobiju dovoljno tenkova M3 Lee oni ovaj lagani tenk izbacuju potpuno iz ratne upotrebe.
Američko vatreno krštenje ovog tenka se dešava u drugoj polovici 1942 godine. Nakon samo jednog sukoba s njemačkim Panzer IV i Panzer VI Tigar američka donosi naređenje slično britancima zabranjujući njegovu tenkovsku upotrebu. Ostatak rata u Europi ovaj tenk se koristi ponekad samo kao potpora pješadija ili vozilo za istraživanje terena. Njegova kasnije jedina ratna upotreba je bila protiv Japana koji i protiv tako lošeg tenka nije imao rješenja.
Određen broj primjeraka ovog tenka je poslan i u Sovjetski Savez gdje doživljava još gore kritike od onih američkih i britanskih. Na kraju tijekom 1943. godine Crvena armija je odbijala da primi ijednu verziju ovog tenka.
Oprema
thumb|200px|Stuart tenkovi 1942. Dok se koliko, toliko može reći da je njegov oklop od 51 mm bio zadovoljavajući ( za 1941 godinu ) ništa slično se može reći za išta drugo. Njegov top od 37 mm je bio u najmanju ruku smješan za protivnike. On ulazi u upotrebu kada Njemačka smatra da je njen Panzer III zastario zbog topa od "samo" 50 mm. Jednostavno top je bio preslab za probit bilo koje Njemačko oklopno vozilo toga doba na zadovoljavajućoj udaljenosti. Rusi pored tih nedostataka su iznijeli kritiku i da ima preosjetljiv motor za koji se mora praviti previše kvalitetno gorivo.
Prenamjene
Jedina prenamjena ovog tenka je bila nastanak oklopnog vozila M8 kojemu se na mjesto kupole od Stuarta postavlja top od 75 mm. Bez obzira na potpunu nekvalitetu ovog proizvoda dokazanog kritikama svih koji su ga koristili on ostaje u proizvodnji tijekom cijelog rata. Ako uzmemo u obzir i M8 sveukupno je bilo proizvedeno 25 000 primjeraka ovog tenka kojega nitko nije htio koristiti.
La Bocatoma, Gómez Farías
La Bocatoma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Gómez Farías.
M3/M5
Upotreba nakon rata
Isto kao što će se kasnije dogoditi s M4 Sherman tako i ovaj tenkovski proizvodni neuspjeh postaje veliki izvozni hit SADa nakon rata kada ga se šalje u sve zemlje s prijateljskim režimima. Svoj novi trenutak "slave" od doživljava tijekom prvog Pakistansko-Indijskog rata 1947. godine. Bez obzira na sve nedostatke ovaj tenk ostaje u upotrebi vojnih snaga Pakistana sve do 1996 godine.
Altamira, Ixtlahuacán de los Membrillos
Altamira je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ixtlahuacán de los Membrillos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1525 m.
Borgo dei Dametto, Treviso
Borgo dei Dametto je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Mali Skočaj
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
T. S. Eliot
Thomas Stearns Eliot (St. Louis, 26. rujna 1888. - London, 4. siječnja 1965.), engleski pisac američkog porijekla.
Jedan od najpoznatijih europskih pjesnika 20. stoljeća, dobitnik mnogih nagrada, među njima Nobelove 1948. i Goetheove 1954. Nosilac 16 počasnih doktorata.
Mladost i obrazovanje
Eliot je rođen u istaknutoj obitelji u St. Louisu u Missouriju. Njegov otac, Henry Ware Eliot (1843 - 1919), bio je uspješan biznismen. Njegova majka, Charlotte Champe Stearns (1843 - 1929), je pisala poeziju i radila kao socijalna radnica. Eliot je bio najmlađi od šestero djece. Ime je dobio po djedu. Rodbina i prijatelji su ga zvali Tom.
Eliot je od 1898. do 1905. pohađao akademiju Smith, školu za dječake, gdje je studirao latinski, grčki, francuski i njemački. Od rane dobi pokazivao je izvanrednu nadarenost za pisanje poezije. Isprva je pisao pod utjecajem Omara Khayyama. Nakon završetka akdemije, od 1906. je pohađao sveučilište Harvard i diplomirao nakon tri godine, umjesto uobičajenih četiri. Kasnije je radio kao asistent na sveučilištu. Počeo objavljivati ​​svoje pjesme u sveučilišnom časopisu kojem je postao urednikom. U to vrijeme je počeo čitati o simbolističkom pokretu u književnosti i prvi se put upoznao s imenima poput Rimbauda i Verlainea. Tijekom studija je prijateljevao s Conradom Aikenom. Od 1910. do 1911. je živio u Parizu i na Sorboni slušao predavanja o filozofiji i jeziku. Između ostalih slušao je predavanja Henrija Bergsona i Alain-Fourniera. 1911. se vratio na Harvard da bi doktorirao filozofiju. Proučavao je budizam i hinduizam te indijsku kulturu. Da bi mogao čitati religijske tekstove, naučio je sanskrt.
1914. je dobio stipendiju za Merton College na sveučilištu Oxford. Prije toga je posjetio njemački grad Marburg, a nakon izbijanja Prvog svjetskog rata je otišao u London te se vratio na Oxford. Početkom 1915. se sastao s guvernantom Vivienne Haigh-Wood. Vjenčali su se 26. lipnja iste godine.
Nakon kratkog posjeta rodbini u SAD-u vratio se u London gdje je počeo raditi kao učitelj i predavač na Londonskom sveučilištu. Njegov prijatelj, filozof Bertrand Russell pokazivao je zanimanje za Vivienne te je moguće da su njih dvoje imali aferu.
Kasniji život u Engleskoj
Sveučilište Harvard mu je ponudilo posao profesora za akademsku godinu 1932./33., a on ju je prihvatio i otišao u SAD, ostavivši suprugu Vivienne u Engleskoj. Tada je već bio svjestan njezinih psihičkih problema. Fizičko stanje joj se također pogoršavalo tako da su ju mučile glavobolje, nesanica, iscrpljenost i visoka temperatura. Uza sve to, psihička bolest joj je sve više napredovala pa je za vrijeme Eliotova boravka morala biti smještena u bolnici u Northumberlandu gdje je naposlijetku i umrla 1947. Eliot ju nije posjećivao, ali su sve vrijeme bili službeno u braku.
Eliotov drugi brak je bio sretan, ali je kratko trajao. 10. siječnja 1957. je oženio Esme Valerie Fletcher. Za razliku od prve supruge, Eliot je Valerie dobro poznavao jer mu je od 1949. radila kao tajnica u izdavačkom društvu Faber and Faber. Njihov brak je bio tajan, a vjenčanju su nazočili samo roditelji mladenke. Valerie je bila 37 godina mlađa od njega.
Eliot je umro 4. siječnja 1965. u Londonu od plućnog emfizema.
Didderse
Diderse je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Gifhorn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.354 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3151041.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gifhorn Diderse se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Gifhorn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 60 metara. Površina opštine iznosi 7,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.354 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 183 stanovnika/km².
Las Anacuas (razvrstavanje)
Las Anacuas ima više značenja: