cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rivalstvo Francuske i Hrvatske u rukometu
Najveće rivalstvo u povijesti suvremenog rukometa
Sljedeće godine, na svjetskom prvenstvu u Njemačkoj, Francuska i Hrvatska susrele su se u četvrtfinalu. Nakon minimalnog vodstva od 10:9 na poluvremenu, Onestina Francuska će do kraja prednost povećati na +3 i poraziti Červarovu momčad s 21:18 i tako izboriti polufinale s favoriziranom Njemačkom, od koje je već jednom izgubila u tijeku turnira. Dok će Hrvatska izboriti peto mjesto, Francuska će nakon produžetaka pasti s 32:31 te osvojiti četvrto mjesto nakon poraza od Danske.
U Noreškoj, dvije momčadi ponovo su se susrele u još jednom finalu europskog prvenstva. Dok je Francuska slovila za jednog od glavnih favorita turnira (s obzirom na dotadašnju igru), Hrvatska je dosta teško izborila polufinale te je stoga Francuska bila jasan favorit. Ipak, Červarova momčad, predvođena Balićem, povela je na poluvremenu s 11:9 i, uz tešku i napetu borbu, zadržala prednost od jednog gola i s 24:23 izborila svoje prvo finale europskog prvenstva. Ipak, tamo je od njih bila bolja dominantna Danska, dok je Francuska demolirala Njemačku s 10 razlike i osvojila treće mjesto. 320px|thumb|Francuska rukometna reprezentacija slavi pobjedu nad Hrvatskom (25:23) u polufinalu Olimpijskih igara. Prvi puta da su se dvije momčadi susrele iste godine bilo je upravo te 2008. godine, kada su, nakon europskog prvenstva, ponovo igrale na Olimpijskim igrama u Pekingu. Nakon što su ždrijebane u istoj skupini, reprezentacije su se prvi puta susrele 14. kolovoza 2008. uz francusku pobjedu od 23:19 i dominaciju Bertranda Gillea i njegovih 7 pogodaka. Mada je Hrvatska na tom turniru bila biranitelj olimpijskog zlata iz Atene, Francuska je igrala izrazito dobro, dok se aktualni europski prvak, Danska, u skupini mučio. Obje momčadi prošle su skupinu i svladale svoje četvrtfinalne protivnike te su se ponovo susrele u polufinalu Igara. Ovo je bilo prvi puta da se Francuska i Hrvatska susreću dva puta tokom istog natjecanja te čak tri puta u jednoj godini. Ipak, kao i u prvom krugu, Onestina momčad bila je bolja od Hrvatske i, predvođena Burdetom i Narcisseom, ostvarila pobjedu 25:23 i izborila finale, dok je Hrvatska ostala bez šanse za obranu naslova. Hrvatska je izgubila u utakmici za treće mjesto, dok je Francuska uvjerljivo porazila Island u finalu i osvojila svoje prvo olimpijsko zlato.
Sljedeće godine, Hrvatska je ponovo bila domaćin, a Francuska je nastavila svoju seriju dominacije svjetskim rukometom. Ovo je također drugi puta, uzastopno, da su se momčadi sastale dva puta na istom natjecanju. Obe momčadi završile su prvi krug sa stopostotnim učinkom, da bi se u Zagrebu susreli u sklopu druge grupne faze. Onesta je na teren poslao rezervnu momčad, s obzirom da su obje ekipe osigurale polufinale, dok je Hrvatska igrala s nešto jačim sastavom. Nakon 11:7 na poluvremenu, Hrvatska je utakmicu zaključila s 22:19 i tako zaključila grupnu fazu turnira sa stopostotnim učinkom. Dok je Francuska u Splitu dominirala nad Danskom, Hrvatska se jednako lako obračunala s Poljskom u Zagrebu tako da su se dvije ekipe ponovo susrele u finalu, prvom nakon onog 1995. godine. Hrvatska je imala domaći teren, prepunu dvoranu i bolji skor te je svakako bila blagi favorit u tom zagrebačkom finalu. Utakmica se igrala gol za golom da bi Hrvatska otišla na poluvrijeme s prednošću 12:11. Ipak, u drugom poluvremenu Francuzi su napravili nekoliko dobrih kontri, zatvorili obranu s odličnih 6-0, razbranili Omeyera i preuzeli vodstvo, koje je do kraja utakmice raslo do konačnih 24:19. Gotovo polovicu francuskih pogodaka (10), postigao je odlični Michaël Guigou, dok je kod Hrvatske najbolji bio Ivan Čupić sa 6 golova. Francuska je tako odnijela drugu pobjedu u drugom međusobnom finalu dvaju reprezentacija i započela svoj osvajački niz kojim će postati najbolja reprezentacija u povijesti rukometa. thumb|left|320px|Sudar Hrvatske i Francuske u finalu Eura u Austriji 2010. godine donio je novu pobjedu i zlato za Francuze. Europsko prvenstvo u Austriji označilo je kraj petogodišnje serije susretanja dvaju momčadi, ali je predstavilo jedan napet i zanimljiv kraj te serije. Francuska se dosta teško probila kroz prvu grupnu fazu, dok je Hrvatska uvjerljivo odradila obe grupne faze. Francuska je svoju igru pronašla tek u drugoj grupnoj fazi, što joj je donijelo prvo mjesto i polufinale s Islandom, dok je Hrvatska igrala s Poljskom. Ponovo, kao i godinu dana ranije, obje su momčadi efektno riješile svoje polufinalne protivnike i tako najavile novo napeto finale u Beču. Bečko finale bilo je u mnogočemu slično onom zagrebačkom - Hrvatska je započela snažno u prvom poluvremenu i stalno imala prednost, koju su Francuzi hvatali, ali se ipak igralo gol za golom te se na poluvrijeme otišlo s 12:12. U drugom poluvremenu, Onesta je nanovo nadmudrio Červara te je Francuska postepeno lomila Hrvatsku dok ih u posljednjih 10-ak minuta nije potpuno razbila i odnijela pobjedu 25:21, osvojivši tako svoje drugo europsko zlato i treće međunarodno zlato zaredom. Hrvatska je ponovo ostala bez titule europskog prvaka i izgubila je svoje treće (i drugo uzastopno) finale s Francuzima. U pet uzastopnih godina, Francuska je ipak pokazala svoju dominaciju osvajanjem čak tri turnira i pobjedom u dvama finalima nad Hrvatskom, koja se svaki puta morala zadovoljiti sa srebrom ili nižim rangom.
Dana 9. siječnja 2011., Hrvatska i Francuska odigrale su prijateljski susret u sklopu godišnjeg turnira u Bercyju, zajedno s Argentinom i Južnom Korejom. Obje momčadi porazile su svoje polufinalne protivnike i susrele se ponovo u finalu, gdje je Onestina momčad slavila s 28:27 nad Hrvatskom, koja je imala novog izbornika nakon Červarove ostavke. Ipak, momčadi se nisu susrele u Švedskoj, na svjetskom prvenstvu 2011. Hrvatska je odigrala loš turnir, dok je Francuska uspjela osvojiti zlato i tako ostvatiti četvrto zlato u nizu i obraniti titulu svjetskog prvaka. Novi susret dvaju reprezentacija dogodio se tijekom europskog prvenstva 2012. u Srbiji tijekom druge grupne faze. Francuska je i ovaj turnir započela jako teško s čak 2 poraza, dok je Hrvatska bila znatno uvjerljivija. Ipak, Francuska nije uspjela pronaći formu kao dvije godine ranije (obilježena brojnim privatnim problemima) te se u drugom kolu druge faze nije snašla u utakmici koja im je odlučivala o prolazu. Iako je Onestina momčad vodila 12:11 na poluvremenu, Hrvatska je utakmicu dobila s 29:22 i tako sebi osigurala prolaz, a Francusku izbacila s natjecanja. Francuska je završila natjecanje kao jedanaesta, dok je Hrvatska izgubila od Srbije u polufinalu te pobijedila Španjolsku za treće mjesto.
Nakon francuskog debakla u Srbiji i neutaženih hrvatskih težnji, obje momčadi najavile su pohod na zlato na Olimpijadi u Londonu. Novo finale bilo je izgledan scenarij, ali dogodilo se da je Francuska izgubila od Islanda u skupini te su se dvije momčadi susrele već u polufinalu. Francuska je u četvrtfinalu teško, golom u posljednjoj sekundi, prošla Španjolsku, dok je Hrvatska bila nešto uvjerljivija od Tunisa, ali je dobila teške batine u utakmici i tako u teškim uvjetima izborila polufinale. Hrvatska je, zbog dotadašnje forme obaju momčadi, bila blagi favorit, ali dogodilo se nešto sasvim drugačije! Francuska je startala izrazito moćno, Omeyer je u prvih desetak minuta imao gotovo 90% obrana i Hrvatska naprosto nije imala nikakvo rješenje za francusku obranu. Ono što se do tada događalo tek u posljednjih 15-ak minuta, ovaj put se dogodilo na samom početku utakmice i Francuska je imala uvjerljivu igru, siguran rezultat i psihološki slomljenu Hrvatsku za protivnika. Na poluvrijeme se otišlo samo s 2 pogotka razlike, ali u drugom poluvremenu se vidjelo koliko je Hrvatska slomljena - imali su nekoliko prilika za priključak, ali Omeyer i tehničke pogreške, kombinirane s trenerskim greškama izbornika Goluže dovele su do toga da se Francuska odlijepila na nedostižnih +5. Do kraja utakmice, Hrvatska je uspjela smanjiti na 3 gola razlike, tako da je na kraju završilo 25:22, ali zapravo se dogodilo to da Francuska nikada nije bila uvjerljivija, koncentriranija i bolja u utakmici protiv Hrvatske i potpuno je zasluženo izborila finale.
Legendarna Onestina generacija, koja se počela graditi još na ostatcima one Costantinijeve, uspješno je obranila zlato u Londonu i tako postala jedina reprezentacija u povijesti rukometa koja je obranila olimpijsko zlato.
U međuvremenu, Guillaume Gille odlazi u mirovinu, a u pripremama za prvenstvo u Španjolskoj, Francuska ne može na računati na ozlijeđenog Bertranda Gillea. S druge strane, Hrvatska na prvenstvo dolazi bez Ivana Balića. Na svjetskom prvenstvu, Francusku poraz od Njemačke vodi u gornji dio ždrijeba, kao i stopostotnu Hrvatsku tako da se dvije sile susreću u četvrtfinalu. Radilo se tu, svakako, o posljednjem okršaju dvaju velikih rukometnih generacija. Francuska reprezentacija nakon prvenstva kreće u fazu obnove i izgradnje nove reprezentacije na odličnim temeljima. Četvrtfinalni dvoboj bio je žestok i čvrst tako da se na poluvrijeme išlo s 13:12 za Hrvatsku i to se hvatanje rezultata nastavilo do posljednjih 10 minuta drugog poluvremena, kada Hrvatska uspijeva prelomiti utakmicu i pobjediti s 30:23, ponovivši tako uspjeh iz 2012. protiv Francuske, koja kao ni tada, nije bila u najboljoj formi, onoj koji je imala u Londonu. Hrvatska je prošla u polufinale, a Francuska završila turnir na 5. mjestu, čime je povijesno poglavlje najbolje generacije u povijesti zaključeno s bilancom od 2 svjetska i olimpijska zlata te jednim europskim.
Nova smjena generacija
Pripreme za europsko prvenstvo u Danskoj 2014. godine počele su izrazito jakim pripremnim turnirom, Bring Cupom, u Oslu. Osim domaćina, Norveške, na turniru sudjeluju Danska, Francuska i Hrvatska. Turnir je bio organiziran po grupnom sustavu, svak protiv svakoga, a Hrvatska i Francuska susrele su se u posljednjem, trećem kolu nakon što su obje ekipe imale po jednu pobjedu (protiv Norveške) i jedan poraz (protiv Danske). Dok je Hrvatska na turniru došla s gotovo identičnim sastavom koji je sudjelovao na prethodnom svjetskom prvenstvu, dok je Onesta pozvao 23 igrača i vršio konstantne rotacije kako bi izabrao momčad za europsko prvenstvu. Odmarajući Bertranda Gillea, Abaloa i Accambrayja, Onesta je utakmicu započeo s prilično šarenim sastavom, ali je Francuska brzo preuzela inicijativu i dominiantno završila poluvrijeme s 13:7. Drugo poluvrijeme, Hrvatska je otvorila nešto čvrstije, ali Francuska je rutinski odigrala i završila s kvalitetnom pobjedom od 29:24 i tako zaključila turnir na drugom mjestu, ispred Hrvatske i Norveške, a iza Danske, mada su imali jednak broj bodova. Bio je to drugi prijateljski susret dvaju reprezentacija i druga francuska pobjeda.
Nakon što je obavljen ždrijeb skupina za Euro u Danskoj, bilo je izvjesno kako će se Hrvatska i Francuska ponovo susresti u drugom krugu. Francuska je na ovaj turnir došla u drastično izmijenjenom sastavu (bez ozlijeđenih Baracheta i Bertranda Gillea, s Fernandezom koji se još oporavlja od ozljede i bez Omeyera, koji je putovao s reprezentacijom, ali nije prijavljen) te je neupitno izgubila status glavnog favorita na turniru, dok je Hrvatska na turnir došla jedino bez ozlijeđenog Lackovića. Hrvatska je očekivano odradila svoje utakmice u skupini D i s 4 boda prošla u drugi krug, no Francuska je uspjela ostvariti isti uspjeh i s iznenađujuće dobrom igrom koja je nakon dugo godina ponovo bila brza, dinamična i opasna iz svih pozicija, osigurala okršaj dvaju reprezentacija u prvom kolu druge faze natjecanja. Veliki derbi praktički je određivao prvoplasiranog u toj skupini i omogućio lakšeg protivnika u polufinalu. Hrvatska je utakmicu otvorila jako spretno, dok su Francuzi u svom klasičnom stilu utakmicu otvorili lagano. Hrvatska je imala prednost i imala je priliku pobjeći na visokih +5, ali su Francuzi s igračem manje uspjeli zabiti 2 gola i tako se potpuno vratiti u igru. Hrvatska je počela griješiti, a Dumoulina je na golu zamijenio Thierry Omeyer. Uz jednu Omeyerovu obranu i veliku napadačku efikasnost, Francuska uspijeva završiti poluvrijeme s vodstvom 18:17. Drugo poluvrijeme započelo je povećanjem francuskog vodstva i serijom Omeyerovih obrana koja je u potpunosti umrtvila hrvatsku igru. Francuzi su postepeno došli do +3 i tu razliku su suvereno i rutinski držali do samoga kraja utakmice. Hrvatska je uspjela postići samo 8 pogodaka u drugom poluvremenu (Francska, istina, samo 9, ali Francuska je imala prednost i igru je bazirala na čvrstoj i neprobojnoj obrani), dok je Omeyer u tih 30 minuta skupio čak 10 obrana te je, na koncu, proglašen igračem utakmice. Francuska je, u konačnici, pobijedila a s 27:25 i tako si riješila pitanje plasmana u polufinale, dok je Hrvatska morala poraziti Poljsku za prolazak skupine. Prvo mjesto u skupini Francuzima je donijelo nešto lakšu Španjolsku, dok je Hrvatska novim porazom u toj dvadesetoj službenoj utakmici s Francuskoj, išla u borbu s domaćinom, Danskom.
Rezultati po trenerima
{| style="background-color: transparent; width: "
Opština Valea Mare-Pravăț, Argeș
Valea Mare-Pravăț je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 763 m.
Lolardi
Lolardi su bili politički i verski pokret koji je postojao od sredine 14. veka do engleske reformacije. Bili su sledbenici poznatog engleskog teologa Johna Wycliffa, koji je kritikovao katoličku crkvu. Katolička crkva ih je, zauzvrat, proglasila za herezu.
Mizantrop (TV drama)
Mizantrop je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1977. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada francuskog pisca Molijera. Režirao ju je Sava Mrmak.
Uloge
Ostale uloge ▼
Eno, Brescia
Eno je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 606 m.
Montrose, Virginia
Montrouz je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.993, što je 975 (13,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Ojito, Batopilas
El Ojito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
La Coma, Soto la Marina
La Coma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
La Florida, Santa María Jacatepec
La Florida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Jacatepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 322 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
El Castillo, El Salto
El Castillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini El Salto.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1618 m.
Кувеждински Прњавор
Кувеждински Прњавор је до Другог светског рата био засебно насеље, али је после рата припојен тадашњем Дивошу, од кога дели са падина изнад дола (стотинак метара). У овом рату Прњавор је тешко страдао и изгубио много становника, што је допринело да се последњих деценија у њега насели велики број Срба досељеника из Босне.
Pezzolo, Messina
Pezzolo je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 486 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 359 m.
Verdesca, Salerno
Verdesca je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Luis Jaime Tamayo, Fabricaciones Metálicas, Arteaga
Luis Jaime Tamayo, Fabricaciones Metálicas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1618 m.
Molibden
Molibden (Mo, latinski - molybdos) - je metal VIB grupe. Ime potiče od grčkog naziva za olovo - molybdos.
Osobine
Molibden je prelazni metal. Čist molibden je srebrnobeo, veoma tvrd, i ima jednu od najviših temperatura topljenja među elementima. Dodaje se čeliku u malim količinama da pi povećao njegovu tvrdoću.
Biološki značaj
Molibden je mikroelement koji odigrava važnu ulogu u metabolizmu biljaka. Takođe se nalazi i u nekim enzimima u telu čoveka.
Primena
Preko 2/3 molibdena koji se proizvede koristi se za proizvodnju legura. Upotreba molibdena je naglo porasla za vrema Drugog svetskog rata, kada su potrebe za volframom izazvale iscrpljivanje njegovih ležišta. Molibden se i danas koristi za proizvodnju čelika velike izdržljivosti i otpornosti na visoke temperature. Neke legure su sem otpornosti na visoke temperature otporne i na koroziju. Molibden se koristi i u: avionskoj industriji, produkciji oružja, kao i za proizvodnju sijalica.
Kao katalizator molibden se koristi u naftnoj industriji, posebno pri katalitzatorskom odstranjivanju sumpora iz naftnih proizvoda.
Molidbenov izotop 99 nalazi primenu u nuklearnoj industriji. Jedinjenja molibdena su obojena u razne nijanse narandžaste boje, pa se stoga koriste za proizvodnju farbi, plastike i gumenih proizvoda. Molibden se koristi i u električnoj industriji.
Zastupljenost
U zemljinoj kori molibden je zastupljen u količini od 1,5 ppm (eng. parts per million). Osnovnim izvorom molibdena je mineral molibdenit (MoS2). Ostali minerali manjeg značaja su vulfenit (PbMoO4) i povelit (CaMoO4).
Abu Džafar al-Hazin
Hazin je bio jedan od učenjaka dovedenih u Raj od strane Aduda al-Daule, bujidskog vladara (vl. 949 - 983). Godine 959/960. je služio kao vezir Raja.
Al-Hazin je napisao knjigu pod nazivom Zij al-Safa'ih ("Tablice diskova astrolaba") koje su nasljednici proglasili najboljim djelom na svom polju, i često ga koristili kao referencu. U njemu su opisani brojni astronomski instrukmenti kao astrolab.
Također je napisao komentar na Ptolomejevu Almagestu u kome je naveo solarni model različit od Ptolomejovog.
Njegova najvažnija matematička djela su:
Neka njegova djela su u velikoj mjeri uništena uslijed raznih društvenopolitičkih nemira.
Snježana Mulić
Snježana Mulić-Softić (Sarajevo, 14. septembra 1962 ) je bosanskohercegovačka književnica i novinarka. U Sarajevu je zavšila osnovno, srednje i visoko obrazovanje.
Radila je kao urednica u Magazinu BH Dani, u listu Slobodna Bosna, na TV Hayat, jedno vrijeme kao glasnogovonica Bosna Bank International, a sada je na poziciji urednice na portalu Al Jazeera Balkans.
Bila je kolumnistica mnogih domaćih i inostranih medija. Uvrštena je u više antologija bosanskohercegovačke proze.
Autorica je dva dokumentarna filma: Pismo preporučeno srcem je dokumentarni film o životu za vrijeme opsade u općini Novi grad Sarajevo (film ima i francusku verziju i pirkazan je u Francuskoj), dok dokumentarno-igrani film Jetimi (Mebius film) govori o djeci iz miješanog braka u ratu u Sarajevu.
Društvo za ugoržene narode nominiralo ju je za Nobelovu nagradu za mir u projektu 1000 Peace Women 2005.
U obrazloženju za nominaciju, između ostalog, stoji i to da je Snježana Mulić prva novinarka iz BiH koja je ušla u tzv. zapadni Mostar (januar 1996), koji je kontrolirao HVO i tamo napravila reportažu i intervju sa gradonačelnikom tog dijela grada Mijom Brajkovićem, te da je bila prva novinarka iz Sarajeva koja je ušla u grad Srebrenicu i razgovarala sa stanovništvom, koje je uglavnom tu doselilo iz prigradskih sarajevskih naselja, a nakon reintegracije Sarajeva. Tekstovi su objavljeni u magazinu BH Dani.
Članica je P.E.N. Centra BiH.
Od 2012. je u braku s Osmanom Softićem
El Dara, Illinois
El Dara je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Jugoslavenske ekspedicije na Himalaje
Jugoslavenske ekspedicije na Himalaje organizovane su od 1960.-1975. god. sa ciljem priprema za uspon na Mount Everest, najviši vrha na svijetu. U to vrijeme alpinizam u SR Sloveniji, u odnosu na ostale republike, bio je na daleko višem nivou, pa su Slovenci preuzeli organizacione pripreme. I najveći broj kvalitetnih penjača u ekspedicijama bili su slovenački alpinisti.
El Dara, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 78, što je 11 (-12,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Jugoslavenske ekspedicije na Himalaje
JAHE I
JAHE I je bila prva jugoslavanska alpinistična ekspedicija u Himalaje, i trajala je od 6. marta do 3. avgusta 1960. Cilj ekspedicije je bio 7016 metara visoki Trisul I sa usponom po južnom smjeru. Pripreme su počele u proljeće 1959. U jesen je Alpinistički klub Slovenije osnovao Himalajski komitet. Na inicijativu jugoslavenske vlade finansiranje su obezbijedile brojne državne firme. Ekspediciju su sačinjavali: Stane Kersnik (vođa), Ciril Debeljak, Zoran Jerin (novinar), Marjan Keršič, Aleš Kunaver, Ante Mahkota, dr. Andrej Robič. Cilj nije ostvaren zbog nedovoljne opremljenosti, ali su ostvareni usponi:
JAHE II
JAHE II je bila druga jugoslavenska alpinistična ekspedicija na Himalaje, i trajale je od 5. avgusta do 14. decembra 1965. Cilj ekspedicije je bio 7902 metara visoki Kangbachen, peti najviši vrh planine Kangchenjunge. Primarni cilj ekspedicije nije ostvaren zbog lošeg vremena, ali su 13. oktobra 1965. Dimitrov i Sazonov bivakirali na 7650 m i tako popravili jugoslavenski alpinistički rekord.
Hördt
Herdt je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Germershajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.417 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7334011.
Jugoslavenske ekspedicije na Himalaje
JAHE II
Ekspediciju su sačinjavali Jože Govekar (vođa), Jože Andlovic (doktor), Andrej Župančič (doktor), Marko Butinar, Ciril Debeljak, Pavle Dimitrov, Metod Humar, Zoran Jerin (novinar), Ljubo Juvan, Anton Sazonov, Pavle Šimec i Tone Škarja.
Hördt
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Germershajm Herdt se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Germershajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 99 metara. Površina opštine iznosi 18,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.417 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 131 stanovnika/km².
Jugoslavenske ekspedicije na Himalaje
JAHE III
JAHE III je bila treća jugoslavenska alpinistična ekspedicija na Himalaje, i trajala je od 14. avgusta do 15. decembra 1969. Cilj ekspedicije je bio 7937 metara visok vrh klanca Annapurna II. 21. oktobra trojac Andlovic, Golob i Kunaver osvaja Annapurnu IV (7540 m), a sljedeći dan Maležič i Drašlar osvajaju primarni cilj ekspedicije, Annapurnu II.
Ekspediciju su sačinjavali Aleš Kunaver (vođa), Jože Andlovic (doktor), Kazimir Drašlar (biolog), Andrej Martinčič (biolog), Tone Wraber (biolog), Lojze Golob, Matija Maležič, Klavdij Mlekuš, Anton Sazonov, Zoran Jerin (novinar) i Franc Štupnik.
JAHE IV
JAHE IV je bila četvrta jugoslavenska alpinistična ekspedicija na Himalaje, i trajala je od 15. avgusta do 18. novembra 1972. Cilj ekspedicije je bio Makalu (8.462 m.), dio lanca Himalaja. Nalazi se oko 22 km istočno od Everesta.
Ekspediciju su sačinjavali: Aleš Kunaver (vođa), Janko Ažman, Stane Belak - Šrauf, Janez Brojan, Danilo Cedilnik, Janez Gregori (zoolog), Zoran Jerin (novinar), Jurij Kunaver, Janez Kunstelj, Matija Maležić, Marjan Manfreda, dr. Borut Pirc, Bojan Polak, Franc Štupnik, Tone Vraber (botaničar) i 9 Šerpa
Na uspon su krenuli po neispenjanom smjeru na južnoj stijeni i u prvom pokušaju dosegli 8.000 m. Naveza Janko Ažman – Matija Malešič tako su postali prvi slovenski i jugoslavenski alpinisti koji su probili magičnu visinu od 8.000 m. Vodja Aleš je navezi na toj visini donio kisik i hranu. Zbog lošeg monsunskog vremena morali su odustati od daljnjeg uspona. Pri povratku su im se cipele raspale pa su se skoro bosonogi vratili u bazni logor.
JAHE V
Ekspediciju su sačinjavali: Tone Škarja (vođa), Jože Andlovic (doktor), Peter Soklič (doktor), Zvone Andrejčič, Stane Belak, Danilo Cedilnik, Janez Dovžan, Janez Gradišar, Franc Jeromen, Zoran Jerin (novinar), Marjan Manfreda - Marjon, Bojan Pollak, Radovan Riedl (TV snimatelj), Roman Robas, Miha Smolej, Peter Ščetinin i Tone Trobevšek.
JAHE VI
JAHE VI je bila šesta jugoslavenska alpinistična ekspedicija u Himalaje, i trajala je od 11. avgusta do 12. novembra 1975. Cilj ekspedicije je bilo 8.462 metra visoki Makalu, dio lanca Himalaja. Nalazi se oko 22 km istočno od Everesta. Ekspediciju su sačinjavali: Aleš Kunaver (vođa), Stane Belak, Zoran Bešlin, Danilo Cedilnik, Janez Dovžan, Boris Erjavec, Viktor Grošelj, Tomaž Jamnik, Stane Klemenc, Ivan Kotnik, Janez Lončar, Marjan Manfreda, dr. Damijan Meško, Bojan Polak, Miran Rebula, Radovan Riedl (TV snimatelj), Roman Robas, Jože Rožič, Dušan Srečnik, Janko Ažman, Nejc Zaplotnik.
JAHE VI je predstavljala do tada najveći uspjeh jugoslavenskog alpinizma u Himalajima. Marjan Manfreda (bez dodatnog kiseonika, što je tada bio svjetski visinski rekord) i Stane Belak su 6. oktobra 1975, po južnoj stijeni i prvenstvenom smjeru, izveli uspon na vrh u prvom pokušaju i time ostvarili cilj ekspedicije. Uspjehu su doprinijeli 8. oktobra Ažman i Zaplotnik, 10. oktobra Grošelj i Kotnik i 11. oktobra Dovžan. Janez Dovžan je izveo solo uspon na visinu 8.000 m. da bi pomogao Zoranu Bešlinu, koji je predhodnu noć sam preživio na otvorenom, neposredno pod vrhom Makalua.
Bio je to prvi planinski vrh preko 8000 metara koji su osvojili slovenački alpinisti. Predsjednik Josip Broz Tito je alpiniste odlikovao Ordenom zasluga za narod, sa zlatnom zvijezdom. Cijela ekipa je dobila Bloudkovu nagradu, najveće republičko priznanje iz oblasti sporta i mnoga druga priznanja.
Nakon ovog uspjeha donešena je odluka da se slijedeća ekspedicija organizuje sa namjerom osvajanja Mont Everesta. Ekspedicija na Mont Everest iz 1979. god. osvarila je taj cilj.
JAHE VII
JAHE VII je bila sedma jugoslavenska alpinistična ekspedicija u Himalaje u proljeće 1979. godine. Ekspedicija imala je za cilj prvi jugoslavenski uspon na najviši vrh svijeta, Mount Everest. Cilj ekspedicije bio je i ispenjati novi smjer po nepenjanom tzv. zapadnom grebenu, koji je nakon toga i dobio naziv - jugoslavenski smjer. Jugoslavenski državni vrh ovaj uspon proglasio je najvećim uspjehom jugoslavenskog sporta do tog vremena.
U ekspediciji su učestvovala 24 penjača, 2 ljekara, 3 novinara i 20 Šerpa. Vođa ekspedicije je bio iskusni Tone Škarja, a penjači su bili uglavnom iz Slovenije, njih dvadeset: Jernej (Nejc) Zaplotnik, braća Andrej i Marko Štremfelj, Stane Belak, Marjan Manfreda, Dušan Podbevšek, Roman Robas i dr. Iz Hrvatske su bili Vladimir Mesarić i Stipe Božić, a iz Bosne i Hercegovine Muhamed Gafić i Muhamed Šišić.
JAHE VIII
Osma jugoslavenska ekspedicija na Himalaje 1981. god, imala je za cilj uspon na vrh Lhotse (8.501 m). preko južne stijene. Članovi su bili Slovenci, Stipe Božić i jedan alpinista iz Makedonije. Ekspedicija ne uspijeva doći na sam vrh. Završni dio ispenjan je u dva kraka: do 8200 m (Knez i Matijevec) i do 8.250 m (Kregar, Grošelj, Zaplotnik, A. Štremfelj). Vođa je bio Aleš Kunaver.
JAHE IX
Deveta jugoslovanska himalajska alpinistična ekspedicija 1985. god. imala je za cilj prvenstveni i prvi uspon po sjevernoj stijeni Yalung Kang, 8505 m. Uspon su ostvarili Tomo Česen i B. Bregant (bez kisika, poginuo na silazu). Vođa ekspedicije je bio Tone Škarja.
1987
Prva jugoslavenska alpinistička zimska ekspedicija, osvojila je 1987. god Dhaulagiri (8167 m) u alpskom stilu, po istočnoj stijeni. Uspon su ostvarili I. Tomazin i M. Kregar uz sudjelovanje Stane Belaka i P. Kozjeka.
Glanges
Glanž je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Gornja Vijena koja pripada prefekturi Limož.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 424 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 450 metara (maksimalnoj 456 m, a minimalnoj 290 m).
Strojna obrada
mini|desno|300px|Strojna obrada odvajanjem čestica na [[tokarilica|tokarilici.]] mini|desno|300px|Osnovni postupak strojne obrade odvajanjem čestica. mini|desno|300px|Grubo uzdužno [[tokarenje.]] mini|desno|300px|Mala [[glodalica.]] mini|desno|300px|Svrdlo od [[brzorezni čelik|brzoreznog čelika buši rupu u aluminiju, uz hlađenje rashladnom tekućinom.]] mini|desno|300px|Pomaci noža i stola kod dva tipa [[blanjanje|blanjalica]] mini|desno|300px|Alat za [[provlačenje (izvlačila ili provlačila) za završnu obradu.]] mini|desno|300px|Horizontalna tračna [[pila.]] mini|desno|300px|Alatni stroj za obodno plošno [[brušenje.]] mini|desno|300px|Prikaz [[lepanje|lepanja]]
Strojna obrada bez odvajanja čestica se može podijeliti na plastično oblikovanje (kovanje: batovi i preše, duboko vučenje, savijanje: savijanje lima i savijanje cijevi, provlačenje, valjanje, hladno oblikovanje, isprešavanje ili ekstruzija), lijevanje (kalupljenje, peći, čišćenje odljevaka), spajanje (zavarivanje, tvrdo i meko lemljenje, lijepljenje) i obrada promjenom strukture (peći i kupke za toplinsku obradu).
Vrste strojne obrade odvajanjem čestica
Postupci strojne obrade odvajanjem čestica mogu se podijeliti na nekoliko načina, a svaki od njih u nekoliko skupina. Tako na primjer podjela prema obliku oštrice noža je:
Obrada odvajanjem čestica na alatnim strojevima s definiranom geometrijom alata
Obrada odvajanjem čestica je postupak promjene oblika sirovca, gdje dolazi do smanjenja volumena obratka zbog djelovanja reznog sredstva ili alata. Osnovni oblik reznog alata je klin. Njegova zadaća je razdvajanje materijala i odvajanje čestica materijala. Prednosti obrade odvajanjem čestica su: Nedostaci obrade odvajanjem čestica su:
Tokarenje
Tokarenje je postupak obrade skidanjem čestica kojim se proizvode obratci rotacijskih površina (valjkasti proizvodi). Izvodi se na alatnim strojevima tokarilicama. Obradak obavlja glavno gibanje, dok alat obavlja posmično, pripremno i dostavna gibanja. Površine nakon obrade skidanjem čestica, ma kako ona bila fina i precizna, nisu savršeno glatke. Mikroskopski gledano one su hrapave i pune neravnina raznih oblika, veličina i smjerova.
Prema postupcima tokarenja potrebno je koristiti odgovarajuće tokarske noževe. Tokarski nož se razvijao tijekom dugog razdoblja i stano se usavršava. Danas se za izradu tokarskih noževa koriste brzorezni čelik, tvrdi metal, kermet, keramika, CBN, umjetni dijamant i drugi materijali.
Strugotina je odsječeni dio materijala koji može prema strukturi imati tri oblika: lomljena (mrvičasta) strugotina, nasječena (rezana) strugotina i tekuća (trakasta) strugotina. Neki oblici strugotine su povoljni u proizvodnji, dok drugi otežavaju rad, te ih je dobro tijekom obrade usitnjavati ili lomiti. Dodavanje lomila strugotine na nož je još jedan način produljenja trajanja noža (osim optimalnih kutova noževa, kutova postavljanja noževa, zaobljenja vrha noža i ubrušivanja faze noža).
Glodanje
Glodanje je nakon tokarenja najvažniji postupak obrade materijala skidanjem čestica. Tim postupkom možemo obraditi ravne plohe, prizmatične žljebove i utore, zupčanike, navoje, te uzdužno i prostorno profilirane površine. Glodanje je postupak obrade skidanjem čestica kod kojeg alat obavlja glavno gibanje. Posmično gibanje je uvijek pod nekim kutom u odnosu na os rotacije alata i obavlja ga ili obradak ili alat. Obavlja se alatima s više jednakih oštrica ili sa sastavljenim alatima. Sve oštrice toga alata nisu istodobno u zahvatu. Zato je glodanje složenija operacija od tokarenja ili bušenja zbog većeg broja oštrica alata i zbog promjenjivog presjeka strugotine koju skida pojedini zub za vrijeme obrade. Zubi glodala dolaze jedan za drugim u zahvat s materijalom i za vrijeme zahvata jako se mijenja opterećenje zuba.
Glodalo služi za raznoliku upotrebu obrade materijala odvajanjem čestica, npr. za poravnavanje, izradu prizmatičnih rubova, izradu čepova, džepova, izrezivanje, urezivanje, prerezivanje, izradu različitih utora na osovinama, izradu zubaca zupčanika, za rezanje navoja itd. Zbog toga je i oblik glodala raznolik.
Glodalice su alatni strojevi za obradu odvajanjem čestica pomoću kojih se rezanjem obrađuju dijelovi pretežno ravnog oblika (poravnavanja, utori, žljebovi), te profili, navoji, zubi. Glavno gibanje je uvijek rotaciono, dok je posmično gibanje pravocrtnog ili kružnog oblika i uvijek je okomito ili pod nekim kutom na os rotacije.
Bušenje
Bušenje je način obrade odvajanjem čestica kojim se posebnim alatom (svrdlom) izrađuju valjkaste (cilindrične) rupe u obratku. Alat obavlja glavno rotacijsko gibanje i pravocrtno posmično gibanje koje mora biti u smjeru osi rotacije. Bušenje je povezano s predradnjom zabušivanja i naknadnim operacijama proširivanja, upuštanja, razvrtanja i izbušivanja.
Proširivanje je postupak bušenja svrdlom većeg promjera od promjera već postojeće rupe. Proširivanja se može obaviti više puta, ali je preporučljivo da promjer svake slijedeće veće rupe bude između 50% do 100% veći od prethodne rupe.
Upuštanje je postupak obrade ulaza ili izlaza okrugle rupe. Upuštala su rezni alati koji se upotrebljavaju za proširivanje ulaza ili izlaza rupe, te za postizanje točnijeg oblika postojećih rupa. Režu kao i svrdla i izrađuju se s dvije, tri ili više reznih oštrica. Upuštanje je gruba obrada materijala. Njima obrađujemo čelne plohe ravno ili pod kutom. Služe za proširivanje, upuštanje za glave vijka, obradu kosih krajeva rupe i za poravnavanje uzdignutih dijelova obratka.
Razvrtanje je postupak fine (završne) obrade cilindrične rupe. Točnost dimenzije, geometrijski oblik i hrapavost površine koja se dobije nakon obrade svrdlom ne zadovoljava u većini slučajeva. Razvrtala su rezni alati koji se upotrebljavaju za završnu obradu rupe i služe za finu obradu već postojećih rupa, tj. za dotjerivanje glatkoće površine i postizanje veće točnosti izbušenih rupa (dosjed).
Bušilice su alatni strojevi kojima se pomoću alata za bušenje izrađuju okrugle rupe. Dijele se na: stolne bušilice, stolno stupne bušilice, stupne bušilice, redne bušilice, revolverske bušilice, viševretene bušilice, radijalne bušilice, horizontalne bušilice, bušilice glodalice, koordinatne bušilice, bušilice za duboko bušenje, bušilice za urezivanja navoja.
Blanjanje
Blanjanje je postupak obrade metala odvajanjem čestica kojim se obrađuju ravne površine (vodoravno, okomito ili koso), različiti prizmatični utori, kanali, vodilice. Alat za blanjanje je nož određene geometrije, dok reže obavlja pravocrtno glavno gibanje. Povrat alata u početni položaj je po istoj putanji. Nakon povratka slijedi posmak koji je okomit na glavno gibanje i kod kratkohodnih blanjalica ga obavlja radni stol (obradak). Dubina reza se određuje spuštanjem ili podizanjem noža u držaču alata. Osnovno svojstvo blanjanja je mala produktivnost, te se često zamjenjuje glodalicama. Blanjalice se dijele prama vrsti glavnog gibanja na kratkohodne blanjalice i dugohodne blanjalice.
Dubilice su posebne kratkohodne blanjallice kod kojih je glavno gibanje vertikalno. Obavlja ga alat. Posmak obavlja obradak. Posmak je najčešće rotacioni. Upotrebljavaju se kod posebnih vrsta obrada koje se blanjalicama ne mogu napraviti.
Provlačenje
Provlačenje je jedan od novijih postupaka u obradi odvajanjem čestica. Uspjeh ovog postupka proizvodnje je u visokoj kvaliteti obrade i dobroj produktivnosti. Kod obrade dubokih rupa, te ravnih i spiralnih utora, u njima ovaj postupak je nezamjenjiv. To je završna obrada. Glavno gibanje obavlja alat, dok posmičnog gibanja nema. Ako se provlači zavojnica, onda je glavno gibanje kombinirano: translacija i rotacija, dok posmaka i dalje nema.
Alati za provlačenje (izvlačila ili provlačila) se razlikuju za vanjsko i za unutarnje provlačenje. Alati za unutarnje provlačenje mogu biti dugačke igle ili provlakači (vučeni alati) i kratke igle ili probijači (potiskivani alati). Alat za vanjska izvlačenja su motke koje također mogu biti vučene ili potiskivane. Provlačilice su alatni strojevi za obradu odvajanjem čestica koji rade bez posmičnih gibanja i obavljaju završnu finu obradu rupa.
Piljenje
Piljenje je postupak obrade odvajanjem čestica koji obično služi za rezanje šipkastog materijala. Glavno gibanje izvodi alat, dok pomoćno (posmično) gibanje obično vrši alat, a može i obradak. Alat je pila s više reznih oštrica, od kojih je samo nekoliko istovremeno u zahvatu. Rezne se oštrice nalaze na zubima pile. Oblik zubaca pile ovisi o materijalu koji se pili i o postupku piljenja. Određuje se i gruboća pile, kojom se izražava broj zubaca na jedinicu duljine. Što je manja debljina ili promjer obratka, to zubi trebaju biti sitniji, kako bi u zahvatu s obratkom bila barem 3 zuba.
Obrada odvajanjem čestica bez definirane geometrije alata
Brušenje je proizvodni postupak obrade odvajanjem čestica koji skida promjenjiv presjek strugotine. Postupak se koristi kao jedan od završnih obrada, jer njime postižemo veliku točnost i kvalitetu površine uskih tolerancija. Fino brušenje postiže stupanj hrapavosti od N3 do N5 i tolerancije u razredu od IT5 do IT6. Osnovna svojstva strojnog brušenja su velike glavne brzine rezanja uz male posmične brzine i alat bez geometrije, oblik alata je različit i neujednačen.
Poliranje
Poliranje se koristi za poboljšanje izgleda obratka, za uklanjanje oksidacije, za stvaranje reflektirajuće površine, za smanjenje trenja na stjenkama cijevi, u medicini za spriječavanje onečišćenja instrumenata. U metalografiji i metalurgiji poliranje se koristi za stvaranje ravne površine bez grešaka (defekata) za ispitivanje mikrostrukture metala pod mikroskopom. Poliranje je dorada zaglađivanja površine obratka pomoću abraziva i alata lamelnog koluta. To je široko rasprostranjen postupak obrade površine. Najčešće se koristi nakon brušenja. Fino brušenje može postići stupanj hrapavosti površine do N3, dok se kod poliranja može dostići stupanj hrapavosti površine N1. Poliranje se izvodi radi odstranjivanja ogrebotina zaostalih nakon brušenja.
Lepanje
Lepanje je postupak obrade metala odvajanjem čestica sa slobodnom oštricom. Dvije površine se utrljavaju pomoću abraziva između njih i postiže se izuzetno fino stanje hrapavosti površine u klasama N1 do N4, s vrlo malim odstupanjima od 0,1 do 0,5 μm. Zadaci lepanja su visoka kvaliteta lepane površine, visoka točnost dimenzija površine (ravne ili valjkaste), vrhunska točnost dosjednih površina, velika paralelnost kod površina lepanih s obje strane.
Honanje
Honanje karakteriziraju, isto kao i lepanje, male brzine obrade i mali pritisci alata na obradak. Dok su sitni abrazivi kod lepanja slobodni, kod honanja se koriste abrazivi koji su međusobno vezani na alat: kameni za honanje. Honanje se najčešće koristi kao završna fina obrada unutarnjih cilindričnih površina. Alati za honanje se sastoje od držala - trupa alata i radnog dijela – brusnog kamena za honanje (brusnog segmenta). Brusni segmenti mogu biti spojeni na trup elastično ili kruto.
Vrste strojne obrade bez odvajanja čestica
mini|desno|300px|[[Kovanje je jedan od najstarijih i najraširenijih postupaka obrade metala.]] mini|desno|300px|[[Lijevanje u pješćani kalup za jednokratnu upotrebu.]] mini|desno|300px|Prikaz rada uzdužnog [[valjanje|valjanja.]] mini|desno|300px|[[Medalja|Medalje se danas uglavnom dobivaju hladnim oblikovanjem.]] mini|desno|300px|Aluminijski profili dobiveni isprešavanjem ili ekstruzijom. Strojna obrada bez odvajanja čestica se može podijeliti na plastično oblikovanje (kovanje: batovi i preše, duboko vučenje, savijanje: savijanje lima i savijanje cijevi, provlačenje, valjanje, hladno oblikovanje, isprešavanje ili ekstruzija), lijevanje (kalupljenje, peći, čišćenje odljevaka), spajanje (zavarivanje, tvrdo i meko lemljenje, lijepljenje) i obrada promjenom strukture (peći i kupke za toplinsku obradu).
Kovanje
Kovanje je obrada materijala bez odvajanja čestica, kod koje se promjena oblika i dimenzija vrši udarcima čekića ili bata po otkivku, koji je položen na nakovanj. Obrada je češće u toplom stanju, ali može biti i u hladnom stanju. Prema načinu na koji se obavlja preoblikovanje postoji ručno kovanje i strojno kovanje.
Ručno kovanje je postupak preoblikovanja materijala udarcima kovačkog čekića po otkivku. Otkivak se zagrije u kovačkoj vatri do bijelog sjaja. Kovačkim klještima se vadi iz vatre i polaže na nakovanj. Otkivak polako mijenja oblik i dimenzije pod udarcima čekića. Točnost dimenzija, oblika, kvaliteta proizvoda i količina ovise isključivo o preciznosti i iskustvu kovača.
Strojno kovanje je moderniji način kovanja, koji omogućava kovanje od najmanjih otkivaka do izuzetno velikih (do 580 tona). Dimenzije otkivka ovise samo o veličini stroja. Postupak može biti u toplom i hladnom stanju. Za kovanje u toplom stanju, u postupku proizvodnje potrebne su i kovačke peći. Ručno ili strojno kovanje može biti:
Lijevanje
Lijevanje je postupak oblikovanja pri kojemu se rastaljeni metal ulijeva u neku šupljinu (kalup), hladi i skrućuje u njoj, te poprima njen oblik (odljevak). Alati za lijevanje mogu biti pješćani kalupi za jednokratnu upotrebu i metalni (kokile) za višekratnu upotrebu. Ulijevanje može biti gravitacijsko pod djelovanjem sile teže ili tlačno pod povišenim pritiskom radi boljeg popunjavanja kalupne šupljine.
Najveća primjena odljevaka je u automobilskoj industriji u obliku lijevanog željeza ili aluminijskog lijeva. U jedan automobil ugrađeno je više od 100 odljevaka. Osim automobilske industrije, odljevci se koriste u strojogradnji, građevinskoj industriji, medicini, brodogradnji, za željeznička vozila, energetici, zračnoj i svemirskoj industriji, kod lijevanja umjetničkih skulptura.
Prednosti lijevanja su što se može dobiti složena geometrija vanjskog i unutarnjeg dijela odljevka, moguće je dobiti dimenzijski točan oblik ili približno točan oblik, moguće proizvesti vrlo velike odljevke, može se lijevati bilo koji metal, moguća masovna proizvodnja, velik raspon dimenzija odljevka: od 1 gram do 250 tona. Nedostaci lijevanja su ograničenja u mehaničkim svojstvima (često se javlja poroznost), često nedovoljna dimenzijska točnost i kvaliteta površine, opasnosti u proizvodnji, te nepovoljan utjecaj na okoliš.
Valjanje
Valjanje je jedan od postupaka oblikovanja metala deformiranjem kod kojega se odljevnom bloku (ingotu) propuštanjem između okrećućih valjaka smanjuje presjek i daje željeni oblik, uz istovremeno poboljšanje mehaničkih svojstava. Od svih postupaka plastične deformacije, najveću primjenu ima valjanje. Postupak započinje valjanjem ingota u poluproizvode. Dok obradak prolazi između valjaka dolazi do deformiranja materijala. U zoni deformacije materijal ne prolazi svugdje istom brzinom kojom rotiraju valjci. Obodna brzina valjka može biti veća, ista ili sporija od brzine prolaza materijala u zoni deformacije.
Valjati se može u toplom i hladnom stanju. Materijali većeg presjeka valjaju se pretežno u toplom stanju, zbog veće plastičnosti i mogućnosti puno većih redukcija presjeka, te manjih sila i manjeg utroška rada. Materijali manjeg presjeka valjaju se pretežno u hladnom stanju, jer se postiže glađa površina, uža tolerancija i veća tvrdoća materijala.
Duboko vučenje
Duboko vučenje metala je postupak u kojem se obradak (platina ili rondela), najčešće u hladnom stanju, provlači kroz jednu ili više matrica u novi željeni oblik korištenjem specijalnih alata. Duboko vučene proizvode karakterizira dubina proizvoda, koja je veća od polovice promjera rondele. Proizvodi mogu imati različite poprečne presjeke s ravnim, konusnim (stožastim) ili zakrivljenim stjenkama, ali najčešći oblici su cilindrične (valjkaste) ili pravokutne geometrije. Duboko vučenje upotrebljava rastezljive metale kao što su aluminij, mjed, bakar i meki čelici u proizvodnji auto dijelova, limenog posuđa i ambalaže, municije itd.
Savijanje limova i cijevi
Savijanje je postupak obrade metala bez skidanja strugotine kod kojeg se u poprečnom presjeku unutrašnji dio skraćuje i opterećen je na tlak, dok se vanjski dio produljuje i opterećen je na vlak. Savijanje lima se dijeli na: kružno savijanje, savijanje pod kutom (oštrokutno savijanje) i profilno savijanje.
Hladno oblikovanje
Postupcima hladnog oblikovanja proizvodi se sitna metalna roba masovne potrošnje. To su različiti vijci, svornjaci, matice, dijelovi aparata i instrumenata, metalni novac, medalje. Karakteristika svih proizvodnih postupaka hladnim oblikovanjem je povećana tvrdoća i čvrstoća deformiranog materijala. Kako ovi postupci zahtjevaju velike tlakove, to utječe na vijek trajanja alata i cijenu. Postupci hladnog oblikovanja su: hladno sabijanje, duboko utiskivanje, površinsko valjanje, utiskivanje navoja i ozubljivanje, pečatiranje.
Weezer
right|thumb|250px|Grupa Weezer Weezer je američki altrock bend iz Los Angeles.
Strojna obrada
Provlačenje
Provlačenje je postupak obrade materijala bez skidanja strugotine koji se koristi u proizvodnji žica, traka, cijevi, šipki. Postupak se koristi uglavnom za promjenu dimenzija (promjera i debljine stijenke), a rjeđe za promjenu oblika. Provlačenje se primjenjuje kada je potrebna glađa površina i točnije dimenzije, ili kada je presjek vrlo mali ili tankih stijenki, te se druge metode na mogu primjenjivati (preskupo). Provlačenje se provodi u hladnom stanju, te se samo bešavne boce i čahure provlače u toplom stanju.
Provlačenje je postupak u kojem metal prolazi kroz jednu ili više matrica. Pri provlačenju mora se voditi računa o: sili provlačenja, optimalnom obliku provlačenja, stupnju redukcije (smanjivanja presjeka), brzini provlačenja, vrsti maziva. Hladno vučeni postupak daje proizvod dimenzijski izrazito precizan i poboljšava čvrstoću. Koristi se za proizvodnju preciznih čeličnih, bakrenih i aluminijskih šipki, žica i traka koje moraju zadovoljiti uske fizikalne i mehaničke specifikacije.