cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Smederevo
Trenutna administrativna struktura
Prve mesne zajednice u Smederevu su bile: Donji Grad, Carina, Leštar i Slavija. One su osnovane Statutom opštine Smederevo koji je stupio na snagu 9. jula 1964. godine. Stoga je 1982. godine skupština opštine Smedereva na zajedničkoj sednici svih veća donela odluku o izmeni i dopuni statuta kojom je utvrđena organizacija mesnih zajednica. Iz MZ Donjeg Grada su izdvojene MZ Karađorđev Dud i Plavinac, iz MZ Carine su izdvojene MZ 4. Jul (danas MZ Sveti Sava) i Papazovac, i iz MZ Leštar izdvojene su MZ Ladna Voda i Zlatno Brdo. Katastarska opština Lipe 2 (Lipe II) je postala MZ 25. Maj – tog maja. Teritoruju Opštine čine područija 27 naseljeneh mesta, koje ulaze u njen sastav. Seoska naselja grada Smedereva:
U zagradama je broj stanovnika u seoskim naseljima po popisu 2011. godine.
Istorija
Istorija Smedereva počinje u 1. pne., nakon osvajanja Rimskog carstva, kada je postojalo naselje po imenu Vinceia. Rimljani su postavili prve pogranične vojne logore (jed. castrum, mn. castra) uz reku Istros između 33 ne. i 69 ne. U neposrednoj blizini današnjeg Smedereva je bilo mesto Aureus Mons (Zlatna gora), dok su veći centrovi uz Dunav bili Singidunum (Beograd), Margus (Požarevac), Viminacium (Kostolac), Aquæ (Prahovo). Dotični Aureus Mons se pominje za vreme cara Proba (rexit 276–282) kao pogodno područje za uzgoj vinove loze. Stoga dunavska granica je predstavljala jedna od najvećih geostrateških, vojnih i širih političkih problema za Rim od cara Augusta do Konstantina i Flavija Teodosija, sve do pada carstva i upada Atilovih Huna u Panoniju u godinama 441/442. Prvi pomen Smedereva nailazimo godine 1019. u povelji vizantijskog cara Vasilija II kada je ovde uspostavljena jedna od episkopija novostvorene Ohridske arhiepiskopije. Sledeći pisani pomen o Smederevu nalazi se i u povelji kneza Lazara iz 1381. godine, u kojoj se spominje manastir Ravanica i sela i imanja koja poklanja « u Smederevu ljudini Bogosavu s općinom i s baštinom ».
Savremeni grad vuče korene iz kasnog srednjeg veka. Naselje dobija na značaju u 14. sa povlačenjem srpske države na sever pred turskim naletima. 1427., nakon smrti svog prethodnika Stefana, despot Đurađ Branković je po prethodno utvrđenom dogovoru morao da ugarskom kralju Sigismundu vrati Beograd. 1430. godine je despot Srbije Đurađ Branković (rexit 1427—1456) podigao Smederevsku tvrđavu (poznata kao Smederevac) sa namerom da stvori utvrdu uz granicu prema Kraljevini Ugarskoj da bi se mogli skloniti na bezbedan prostor, dakle prema Mađarskoj, u slučaju osmanskog napada. Tvrđava je bila središte Srpske Despotovine (1430–1439.) do 18. augusta 1439. kada su Osmanlije po prvi put osvojile Smederevo. Đurađ Branković je pobegao u Zetu. Nakon uspešne Duge vojne (1443) u savezništvu sa vojvodom Janošom Hunjadijem, 22. augusta 1444. je ponovo ušao u Smederevo. Grad će stoga biti po drugi put srpska prestonica (1444–1459.) i vojska despota Brankovića će odbraniti grad 1453. godine (leto–jesen) protiv novog osmanskog napada pod vodstvom sultana Mehmeda II. Smederevska tvrđava je tada predstavljala najveću ravničarsku tvrđavu u Evropi. Zatim je 1456. sultan ponovo opseo Beograd i Smederevo i ponovo doživeo poraz. Đurađ Branković je umro na Badnji dan 24. decembra 1456. godine sa 79 godina. Njegov zadnji naslednik Lazar Branković je umro bez dece u Smederevu 20. februara 1458. pa je vlast despotovine preuzelo namesništvo u velikoj nesuglasnosti između pro–ugarske i pro–turske stranke, dok je, s druge strane, turska vojska krenula u nove napade. U martu 1458. smederevsku vlast preuzima Stefan Tomašević da bi 20. juna 1459. Turci osvojili tvrđavu predajom grada bez borbe. Nakon toga grad potpada pod vlast Turaka. Iako je razoren u sukobu 1459., Turci uviđaju njegov izuzetno povoljan položaj na Dunavu i dograđuju utvrđenje sada za svoje potrebe da bi na primer u mestu razvili brodogradnju. Tokom dugog perioda (1459–1806) grad je bio sedište Smederevskog sandžaka. Posle osmanskog osvajanja Beograda (1521.) uprava Smederevskog sandžaka je premeštena u Beogradsku tvrđavu, a posle Mohačke bitke i pada Ugarske, Semendire je turska stanica u dubokoj Rumeliji. U Tursko–austrijskom ratu je habsburška vojska osvojila Panoniju pod vodstvom princa Eugena i u oktobru 1689. stigla do Skoplja. U jesen 1690. je Mustafa Ćuprilić osvojio Pirot, Niš i Smederevo, ali su 1697. Turci opet poraženi u bici kod Sente. Po odredbama Požarevačkog mira Austrija je dobila dobila od Osmanskog carstva Beograd zajedno sa severnim delovima današnje centralne Srbije. Iste 1718. godine su Habsburzi uspostavili pokrajinu pod imenom Kraljevina Srbija u kojoj je spadalo i Smederevo. To doba samostalnosti je trajalo nekih dvadesetak godina, da bi po Beogradskom miru Kraljevina Srbija nestala, obala Dunava i Smederevo opet vraćena u Osmansko carstvo i ostao samo Tamiški Banat. Sledećih šezdeset godina Smederevo je bilo pod turskoj vlasti.
29. aprila 1944. Kalabićevi, Lazovićevi, Piletićevi i Trifkovićevi četnici su poubijali veliki broj meštana sela Drugovac u blizini Smedereva, zbog podrške sela partizanima.
Sa početka 20. veka grad je brojao 7.000 stanovnika, a danas prema poslednjem popisu iz 2003. godine ima 62.900 stanovnika u gradu i 116.000 u selima ubraja se u deset najvećih gradova u zemlji. Na širem području grada, računajući i sedam prigradskih naselja, Smederevo broji 77.808 stanovnika po popisu iz 2002. godine.
Toponim
Grad je poznat po još nekim nazivima na drugim jezicima: lat. Semendria, nem. Semendria, rum. Semendria, grč. Σμεντέρεβο, mađ. Szendrő, tur. Semendire. Postoje mnoga mišljenja o značenju toponima Smederevo.
Poznate ličnosti
thumb|right|190px| [[Milorad Arsenijević ]] thumb|right|220px| [[Sava Grujić ]] thumb|right|200px| [[Konstantin Manojlović ]]
Kultura i obrazovanje
thumb|desno|290px|[[Crkva Svetog Georgija u Smederevu|Crkva Svetog Georgija]] Glavni gradski događaji i festivali su: Dan opštine Smederevo se obeležava 5. oktobra, dok crkveni praznik je pomičan događaj jer grad Smederevo svake godine slavi vaskrsni ponedeljak, to jeste prvi ponedeljak posle Uskrsa po pravoslavnom kalendaru a to znači jedan od ponedeljaka između 4. aprila i 9. maja.
Arhitektura
thumb|desno|280px| Zgrada Okružnog suda u centru Smedereva.
Smederevsko-vršački dijalekat
U dialektologiji južne štokavice odnosno srpskog jezika postoji pojam Smederevsko-vršačkog dijalekta. Njime se govori u okolini Vršca, Bele Crkve, Kovina, oko Požarevca, Smedereva, u istočnoj Šumadiji i u pojas uz Dunav od Smedereva do Beograda. Neki ga smatraju kao poddijalekt kosovsko-resavskog, a neki kao ogranak šumadijsko–vojvođanskog ili most između šumadijsko–vojvođanskog i kosovsko–resavskog.
Telekomunikacije
U gradu je dosta razvijena telefonska i internet mreža. Glavni lokalni mediji su:
Sport
thumb|right|290px| Stadion FK Smedereva Glavni sportski klubovi su:
Tanchel (razvrstavanje)
Tanchel ima više značenja:
Wilgartswiesen
Vilgartsvisen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Jugozapadni Palatinat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.081 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7340057.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Jugozapadni Palatinat Vilgartsvisen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Jugozapadni Palatinat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 220 metara. Površina opštine iznosi 58,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.081 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 19 stanovnika/km².
Preluci (razvrstavanje)
Preluci ima više značenja:
El Rubio (razvrstavanje)
El Rubio ima više značenja:
Elim Olfínechta
Elim Olfínechta, sin Rotchechtaida Rothe, je, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, bio veliki kralj Irske. Prijestolje je naslijedio nakon što mu je oca ubio grom. Govori se kako je za vrijeme njegove vladavine pao snijeg sa okusom vina (staroirski oll, "veliki", fín, "vino", snechta, "snijeg"). Vladao je godinu dana prije nego što ga je ubio Gíallchad, unuk Sirne Saeglacha, velikog kralja koga je bio svrgnuo Elimov otac. Lebor Gabála Érenn navodi da je vladao u vrijeme medijskog kralja Fraorta (665-633. pne.). Kronologija Keatingove Foras Feasa ar Éirinn ga datira u period 787-786. pne., a Annals of the Four Masters u 1024-1023. pne.
Dobocubi
Dobocubi (Barí, Barira, Kunaguasaya, Cunaguasaya, Dobokubi, Motilon, Motilones Bravos, Motilones del Sur), pleme američkih Indijanaca porodice Chibchan naseljeno u Kolumbiji na rijekama Catatumbo i río Oro, te u susjednom dijelu Venezuele u državi Zulia i na rezervatima Motilón-Barí i Gabarra-Cataluara.
Kultura
Kultura Motilona pripada tropskoj kišnoj šumi gdje ih na graničnom području Venezuele i Kolumbije uz rijeke Río Oro i Río Catatumbo 1989. živi oko 1,600, od čega oko 1,100 u Venezueli i 500 u Kolumbiji. Podijeljeni su po malenim skupinama od kojih 50 ljudi, od kojih svaka ima 100 do 1,000 četvornih kilometara i dvije do pet komunalnih kuća, udaljene jedna od drugih najmanje pola dana hoda kroz džunglu. Najmanje jedna kuća ima dobar ribarski položaj uz glavnu rijeku a ostale su bliže lovačkim područjima ili uz manje riječne pritoke. Uz ribolov koji Barí-Indijance opskrbljava sa 75% proteina bave se i lovom i uzgojem raznih kultura, a najvažnija je slatka (neotrovna) manioka i musa. Riba se lovi tradicionalnim kopljem od palmina drveta poznatim kao shugda i podizanjem brana-kirora, koje konstruiraju od kamena i palmina lišća.
Brue-Auriac
Bri Orijak je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Var koja pripada prefekturi Brinjol.
Phantomon
Phantomon (japanski: Fantomon; ファントモン) je fikitivni Duh Digimon iz istoimene franšize koji se pojavljuje u prve četiri sezone animea. Njegovo ime dolazi od riječi fantom, a njegov dizajn inspiriran je Smrću. Sa sobom uvijek ima svoja kosa i veliki lanac na čijem se kraju nalazi teška metalna kugla. Oko vrata mu, na zlatnom lancu, visi magično, kristalno oko u kojem može zarobiti svoje neprijatelje, a preko njega može čak i vidjeti budućnost. Kako je Phantomon Duh Digimon višeg reda od Bakemona, kada opsjedne osobu, osoba zna da je pri kraju jer Phantomon opsjeda samo one koji su blizu smrti. Njegovo lice skriveno je crvenim plaštom kojega nikada ne skida, a prema određenim izvorima, unutrašnjost tog plašta zapravo je put u drugu dimneziju Digitalnog svijeta. DigiKod u njegovom plaštu je nasumično raspoređen, a poruka koja se može iščitati glasi "Digitalno čudovište".
Brue-Auriac
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 888 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 36,73 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 254 metara (maksimalnoj 466 m, a minimalnoj 199 m).
Phantomon
Digimon Adventure
left|frame|Phantomon koristi svoja Kosa sjenki na [[Greymonu kako bi ga onemogućio da spasi ljude (među kojima su bili i Taijevi roditelji) od Bakemona koji lete uokolo.]] Phantomonovo prvo pojavljivanje bilo je sporedno i ravno cameo nastupu kada se mogao vidjeti kao upravljač kočije u kojoj se nalazio Myotismonovo lijes. Njegova kasnija uloga ipak postaje značajnija. Prvo ozbiljnije pojavljivanje u Stvarnome svijetu ima kao predvodnik svih (a njih je bilo mnogo) Bakemona, a upravo je on taj koji je uspio zaustaviti plan Izabrane djece da imobiliziraju Bakemone, pošto je bio spretniji i sposobniji od svih njihovih pokušaja. Uskoro Phantomon predvodi Bakemone prilikom preseljenja ljudi, a kada ga napadne Greymon, koji pokušava spasiti ljude, porazi ga bez ikakvih poteškoća, jednim trzajem svojih kosa. Uskoro uspije locirati Matta, Soru i Kari i zahtijeva od njih da ga slijede. Kada ga napadnu Birdramon i Garurumon, poziva Snimona i Tuskmona koji ih poraze. Tada, svojim teškim lancem, napadne Matta, nakon čega istupi Kari i prizna kako je ona osmo dijete. Zadovoljan, Phantomon povlači Tuskmona i Snimona, formira Tamni mjehur oko Kari i odvodi ju Myotismonu. Djeca se uskoro ponovo ujedine i krenu u ofenzivu kako bi oslobodili Kari. Phantomon se upliće u borbu i želi svladati Greymona, no kada ovaj Digivoluira u MetalGreymona, povlači se. Kao još jedan specifikum, Phantomon umire slučajno, postavši kolateralna žrtva napada na Myotismona. Neime, kada je Angemon svojom Moći svjetla napao Myotismona (kojega je napad oslabio), Phantomon je umro jer je stajao direktno do Myotismona, što je značilo da je bio izložen tom napadu.
David Guerrie, koji je posudio glas Phantomonu u američkoj verziji animea, imitirao je glas slavnoga Borisa Karloffa prilikom sinhronizacije, što je posebnost koja je zabilježena jedino u američkoj sinhronizaciji.
Digimon Adventure 02
U drugoj sezoni animea, u epizodi kada Matt i njegov bend održavaju božićni koncert, Phantomon se pojavljuje, zajedno s još hrpom Digimona, u stvarnom svijetu i prekine koncert. To je bio rezultat pojave niza Crnih tornjeva u Tokiju, pomoću kojih je Arukenimonu i Mummymonu uspjelo pozvati Digimone u stvarni svijet i tako uzrokovati kaos. Naravno, Phantomon je, zajedno s ostalim Digimonima, vraćen u Digitalni svijet ubrzo nakon dolaska.
Digimon Tamers
Kada se Rika prisjeća kako je, nakon kartaškog turnira, dobila svog partnera, vidimo Phantomona među siluetama brojnih Digimona koji su, u tom za Riku potresnom trenutku, htjeli biti njezini partneri. Zajedno s ostalima, nestao je kada se pojavio Rikin pravi partner, Renamon.
Pozorje (kratki dokumentarni film)
Pozorje je jugoslovenski kratki dokumentarni film iz 1967. godine. Režirali su ga Borislav Gvojić i Branko Milošević, a scenario je napisao Milutin Mišić.
Phantomon
Digimon Frontier
thumb|300px|Dva Phantomona koja su u Frontieru čuvala ulaz u Dvorac ruža. Bokomon ih je tada opisao kao glasnike smrti Digitalnog svijeta. Dva Phantomona (moguće braća) Cherubimonovi su sluge i čuvaju ulaz u dvorac pod Zvjezdom ruža. Kada djeca dođu i Digivoluiraju, želeći se riješiti Phantomona koji im priječe ulaz, ustanove kako nemaju baš jednostavan zadatak. Dvojica Phantomona iznimno su brzi i spretni, a uz sve to koriste i svoju sposobnost nestajanja, što djeci dodatno otežava borbu protiv dvojice sinhroniziranih Phantomona. Ubrzo Phantomoni zarobe sve Digimone unutar svog kristalnog oka, izuzev Löwemona. Iako sada ostane jedini, a time naizgled laka meta, Löwemon pravovremeno skoči u trenutku kada ga dva Phantomona pokušaju napasti sa strane. Njih dvojica se tako sudare, a Löwemon to iskoristi kako be skenirao i pročistio njihov D-Code. Phantomoni su tako nestali, a ostatak djece je oslobođen iz njihovog oka.
Digimon Xros Wars: The Young Hunters Who Leapt Through Time
Phantomon se pojavljuje kao jedan od Digimona iz kolekcije Rena Tobarija koju je pokazao preko svog Xros Loadera. Ren, kao skupljač isključivo takvih Digimona, Phantomona svrstava u skupinu rijekih i snažnih Digimona, što je uvelike konzistentno s njegovom ulogom u ranijim sezonama.
Digimon Adventure: Anode/Cathode Tamer
U ovoj je igri Phantomon varijabilni Digimon koji smanjuje AP svih protivnika.
Digimon Adventure 02: Tag Tamers
Phantomoni su jedni od protivnika u Ryovom dijelu Despair Severa 2, te kao članovi Moon=Millenniummonovog tima prilikom njegove borbe s Kenom. Može se dobiti Digivoluiranjem Bakemona u liniji 52.
Digimon Tamers: Brave Tamer
Phantomoni se kao protivnici pojavljuju u domenama Trap i Dark Daisuke's Crevasses. Karta s likom Phantomona nauči Digimona na kojemu je primjenjena njegov napad Kosa sjenke, koji iz prvog puta ubije protivnika.
Canussio, Udine
Canussio je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 321 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Phantomon
Digimon World 2
Phantomon se može dobiti Digivoluiranjem Bakemona ili Soulmona, a dalje Digivoluira u Piedmona.
Digimon World 3
Phantomon se pojavljuje u Amaterasu South Sectoru, u domeni Jungle Grave, a jedina razlika između njega i onog iz animea (i karata) je ta što je u njegov plašt u igri plavkaste, a ne crvene boje.
Digimon Digital Card Battle
Phantomon pripada Dark kartama i ima 1100HP, napad na 16px u iznosu od 600, na 16px od 400 i Eat-up HP napad na 16px od 300.
Digimon Rumble Arena 2
U Rumble Areni 2, Phantomon se pojavljuje kao Digimon koj se može posebno pozvati usred borbe kako bi izazvao kaos tijekom iste. Priziva ga se pomoću posebne alatke zvane "Summon Phantomon". Phantomon počonje loviti sve sudionike borbe, uključujući i samog korisnika, i pobije ih s 1-Hit-KO napadom. U par se navrata teleportira, da bi na kraju potpuno nestao. Jedan je od čestih pomoćnih alata u igri, a ujedno i jedan odnajkorisnih te je gotovo nezaustavljiv.
Digimon World Dawn/Dusk
U ovoj se igri Phantomon može susresti u domeni Thriller Ruins. Razvija se iz Bakemona na 34. levelu s 4200 Darkness Exp., a dalje se može razviti u Ghoulmona ili Apocalymona.
Digimon Battle
Phantomon je u ovoj igri Wizardmonov Ultra level koji se pojavljuje na drugom katu domene Dungeon of Darkness. Njegov početni status je 3-2-2-1, a na levelu 41 razvija se u Dynasmona.
Vanjske poveznice
Phantomon na Digimon Wiki
Крштење у раном хришћанству
thumb|Крштење у [[рано хришћанство|раном хришћанству, фреска из катакомбами у Риму.]] Крштење (гр: βαπτίζω baptizein - уронити, загњурити) je ритуално очишћење тела водом. У хришћанству се крштење сматра једним од обреда које је Исус непосредно установио (Мт. 28,18-19), а апостоли практиковали (Дела 2,38; 10,48). Крштење јесте обред увођења у хришћанство и има за циљ да истера демонске силе и испунити човјека новим, божанским животом.
Крштење водом се одавно практиковало у античком свету, као симбол не само физичког, већ и моралног очишћења. У првим вековима хришћанства крштењу је увек претходило упознавање са вером. У раном хришћанству се крштење вршило над зрелим (одраслим) верницима, који су претходно морали да се пријаве као кандидати за обред крштења и да прођу припремни период упражњавајући пост и молитву. Верници, који су намеравали да приме крштење, називали су се оглашенима. Оглашавање је трајало око две године, али се понекад рок смањивао или повећавао. Ако би се иницијант показао достојним примања у хришћанску заједницу, уследио би обред крштења. Јустин Филозоф преноси да свештеник најпре пита оглашеника да ли пристаје да „одбаци ђавола, сву његову пратњу и његове анђеле"; након чега он обредно изјављује три пута: „Одричем их се". Након тога иницијант наг силази у воду, спирајући грехе и симболишући смрт свог бившег ја. Свештеник након тога изговара божанско име и призивао Дух да сиђе на препорођеног, који облачи белу одору и прима мед помешан са млеком - храну за новорођенче. Крштење се вршило у потоцима и рекама, а од Константина Великог у посебним базенима са водом, који су били при цркви.
Јованово крштење
Хришћанско крштење води порекло од крштења Исуса од стране Јована Крститеља. Јоханан је био јеврејски аскетски проповедник из 1. века који је вршио обредна купања на реци Јордан. Обредним купањем Јевреји се очишћавали за долазак Божјег краљевства, подсећајући се избављења из египатског ропства и преласка реке Јордан након егзодуса. Јоханан их је утапао у ток Јордана и отпуштао их, упућујући их да треба престати са злим делима, и да ће им се онда дати владар који ће их учинити слободним. Јосиф Флавије преноси да прање водом није служило спирању грехова, већ очишћењу тела; претпостављајући да је душа унапред темељно очишћена праведношћу. Јоханан је налагао прочишћење душе као припрему за блиски божји суд.
Барнабина посланица
Барнабина посланица с почетка 2. века схвата крштење као ново стварање, по којем човјек постаје ново створење: »''Примивши опроштење гријеха и с надом у Име постадосмо нови, поновно створени од почетка. Услијед тога, као у боравишту, у нама одистински станује Бог''« (Барн. 16, 8). Крштењем људи постају нова створења, али у овом се времену учинци не остварују до краја, него ће се савршено остварити тек на крају времена (усп. Барн. 6, 18—19) кад посвећење вјерника омогући долазак Краљевства Божјег.
Крштењем срце хришћанина постаје боравиште, односно »храм Господину« (6, 15) Но, то није статичан процес, већ треба, колико је до нас, бити духован и вјежбати се у страху Божјем (Барн. 4, 11). Барнабин појам духовног храма има и динамички значај: не само да хришћани доживљавају да је Бог у њима присутан, него се то, да су они храм Божји, очитује и у дјеловању на друге људе: други могу открити да је у кршћанима присутан Бог на свијету.
Свједочанство истине
Неки ранохришћанки списи, као Свједочанство истине из 3. века, одбацују црквено схватање крштења као веровање у обред. Веровање у свете тајне показује наивно мађијско мишљење: они обављају крштење као обред посвећења, у уверењу да су само они који су крштени »одређени за живот« и спасење. Насупрот томе, спис објављује да »кад човек спозна себе, и Бога, који је изнад истине, биће спасен.« Само они који увиде да живе у незнању и науче да се ослободе откривањем ко су, доживљују просветљење као нов живот, као »васкрсење«. Физички обреди попут крштења постају неважни, јер је »крштење истином« нешто друго: оно се налази само одрицањем од света.
Tancolol (razvrstavanje)
Tancolol ima više značenja:
El Potrero, Zapotitlán de Vadillo
El Potrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapotitlán de Vadillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 866 m.
Ciklooktadien
thumb|right|100px|1,5-Ciklooktadien Ciklooktadien (COD) je ciklični dien sa formulom C8H12. Među cis derivatima postoje četiri izomer: 1,2, koji je alen, i 1,3-, 1,4-, i 1,5-. Rasprostranjeni izomeri su 1,3-ciklooktadien i 1,5-ciklooktadien, koji se koriste kao ligandi za prelazne metale.
Las Coloradas, Salinas
Las Coloradas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Salinas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2198 m.
B. B. King
Riley Benjamin King (rođen 16. septembra 1925. Itta Bena, država Mississippi, 15. maj 2015. Las Vegas država Nevada), poznat po umjetničkom imenu B.B. King, je američki blues gitarista, pjevač i tekstopisac hvaljen zbog svog osječajnog pjevanja i sviranja na gitari.
Počeci
Nakon preseljenja u Memphis, Tennessee, 1946. godine počelo je njegovo istinsko blues obrazovanje. Ostao je sa svojim rođakom blues muzičarem Bukka White-om koji ga je učio sviranju gitare. Kada nije svirao gitaru, on je provodio mnogo svog slobodnog vremena gledajući druge blues muzičare kako sviraju. Njegov prvi korak ka muzičkoj karijeri došao je 1948. godine kada je nastupao na radio KWEM, programu Sonny Boy Williamsona namijenjenom crnačkoj publici. To mu je širom otvorilo vrata za nastupe u blues klubovima u centru Memphisa u ulici "Beale Street" gdje je stekao ugled talentovanog mladog gitariste i saradnju sa takvim pjevačima kao što su Bobby "Blue" Bland. Radio je i kao DJ, gdje je stekao nadimak "Beale Street Blues Boy", kasnije skraćeno na "BB". B.B. King je započeo kao umjetnik snimajući singl "Miss Martha King" u izdanju Bullet Recordsa, koji nije postigao zapažen uspjeh na listama popularnosti i kod kritike.
Muzički uspjeh
Prvi pravi muzički uspjeh je bio njegov blues klasik "Three O’Clock Blues", koji je bio pet sedmica na vrhu R&B (Ritam i blues) liste popularnosti 1951. godine. Ova pjesma je ostala i danas kao jedan od velikih primjera savršene kombinacije blues pjevanja i sviranja gitare. Ubrzo nakon uspjeha ove pjesme B.B. King je započeo sa muzičkim turnejama širom SAD-a. Godine 1956., on i njegova muzička grupa su odsvirali zapanjujućih 342 koncerta. Njegova muzička karijera koja je započela sa nastupima u mnogobrojnim kafićima u malim gradovima, seoskim plesnim dvoranama sa vrtoglavim uspjehom dostigla je taj nivo da je nastupao u najpoznatijim rock dvoranama, simfonijskim koncertnim dvoranama, univerzitetima, luksuznim hotelskim ljetovalištima i amfiteatrima u SAD i inostranstvu. thumb|450px|lijevo| B.B. King sa svojim orkestrom tokom nastupa na "Montreux Jazz festivalu" 2006. godine u Švicarskoj. Tokom 1950-ih i 1960-ih B.B. King je snimio mnogobrojne pjesme koje su postigle veliki uspjeh poput: "You Know I Love You," "When My Heart Beats like a Hammer," "Every Day I Have the Blues," "Sweet Little Angel," Sweet Sixteen," i "Don't Answer the Door," ...itd. Njegov uživo nastup iz 1965. godine snimljen na LP ploču "Live at the Regal" smatra se veoma važnim koncertnim albumom, na kojem je snimljena dinamična koncertna atmosfera majstorskog muzičkog izvođenja B.B. Kinga i reakcija njegove entuzijastične crne publike. Ostali uspjesi tokom njegove dugotrajne saradnje sa izdavačkom kućom "ABC" uključuju par koncertnih albuma iz sredine 1970-ih sa Bobby Blue Bland-om i jazz saradnja sa grupom Crusaders na albumu "Midnight Believers." Blues čistunci su blagonaklono gledali na njegove "povratak na korijene" napore na albumima "Lucille Talks Back" (1975) i "Blues 'n' Jazz" (1983). Jedan od omiljenih albuma ljubitelja rock muzike "Indianola Mississippi Seeds" (1970), ostvaren je u saradnji sa Leonom Russellom, Joe Walshom i Carole King. Album "B.B. King in London" (1971), je snimljen sa domaćinima britanskim rock muzičarima, a "Riding With the King" (2000), je snimljen u saradnji sa Ericom Claptonom. B.B. King je osvojio "Grammy" nagrade za najbolji tradicionalni blues snimke za albume "Live at Apollo" (1991) i "Blues Summit" (1993). godine. Kroz sve to, B.B. King je putovao na koncertnim turnejama kao malo koji izvođač u historiji muzike. Put je bio njegov dom od sredine 1950-ih. Godine 1956. odsvirao je 342 koncerta, a svirao je u prosjeku više od 200 koncerata godišnje čak i u 70-im godinama njegovog života. Svakog mjeseca juna bi izdvojio nekoliko sedmica za sebe, da bi se vratio u Indianolu, što je on nazivao "povratak kući u Misisipi" (eng. "Mississippi Homecoming").
Muzički stil i njegov utjecaj na druge muzičare
thumb|200px|lijevo|B.B. King za vrijeme koncerta sa svojom nerazdvojnom gitarom "Lucille." Kao gitarista B.B. King je najpoznatiji po svojim jednostavnim i melodičnim gitarskim solo dionicama, koje je izvodio na Gibson gitari. Ostvario je jedinstveni baršunasti i "kraljevski" ton na svojoj gitari, uz uočljivi oštri ton poput "uboda". Bio je poznat po svom prijatnom vibrato zvuku, jakom uvrtanju žica prilikom sviranja i razboritom pristupu koji čini svaku notu veoma važnom. Na početku svoje karijere B.B. King je dao nadimak svojoj gitari "Lucille", kao da je to žena s kojom je imao dijalog. Uvijek je smatrao da je muzika koju je svirao na gitari kao produžetak njegovog glasa (i obrnuto). Jednom je i izjavio da B.B. King je kao ime za svoju gitaru "Lucille" odabrao sredinom 1950-ih nakon što je spasio svoju gitaru od požara u noćnom klubu koji su započela dva muškarca zbog rasprave oko djevojke čije ime je bilo Lucille. Njegov gitarski stil odražava njegov odgoj iz područja oko ušća rijeke Mississippi i sazrijevanja u Memphisu. Rani muzički utjecaj na njega imali su blues muzičari poput T-Bone Walkera (čija pjesma "Stormy Monday," ga je i nadahnula da zaista počne i da svira blues"), Lonnie Johnson, Sonny Boy Williamson i Bukka White. B.B. King se divio jazz gitaristima Charlie Christianu i Djangou Reinhartu. Puhačka sekcija u njegovom orkestru je odigrala veliku ulogu u njegovoj muzici, praveći uspješnu kombinaciju jazza i bluesa u okviru velikog orkestra (big-band). Njegova spremnost da istražuje i da se razvija kao muzičar objašnjava njegovu popularnost tokom pet decenija okušavanja u različitim muzičkim stilovima.
C18H16O8
Molekulska formula C18H16O8 se može odnositi na:
Poșta (razvrstavanje)
Poșta ima više značenja:
Sebbioni, Campobasso
Sebbioni je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 565 m.
El Rubí (razvrstavanje)
El Rubí ima više značenja:
1103
Godina 1103. (MCIII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak po julijanskom kalendaru.
Batman (film, 1966)
Batman je američki science fiction akciono-pustolovni film snimljen 1966. godine u režiji Leslieja H. Martinsona, poznat kao prva cjelovečernja filmska adaptacija stripova o Batmanu. Nastao je u vrijeme snimanja popularne TV-serije Batman od koje je preuzeo opći ton, kao i najveći dio glumačke ekipe, što uključuje likove Batmana i Robina koje glume Adam West i Burt Ward, tako i likove negativaca kao što su Joker i Penguin, koje tumače Burgess Meredith i Cesar Romero. Radnja prikazuje kako udruženi negativci nastoje zavladati svijetom tako što stvore uređaj kojim dehidriraju članove Vijeća sigurnosti Svjetske organizacije, te kako ih Batman i Robin u tome nastoje zaustaviti. Kritike su uglavnom bile pozitivne, ali je film ostao zasjenjen serijom koja se nastavila snimati sljedeće dvije godine.
Kao prva "prava" filmska adaptacija stripova o Batmanu se obično smatra Batman u režiji Tima Burtona snimljen 23 godine kasnije.
C18H18
Molekulska formula C18H18 se može odnositi na:
Betoi
Betoi, pleme ili plemena američkih indijanaca nastanjeni u Kolumbiji i ljanosima rijeke Orinoco u venezuelskoj državi Apure. Betoi-teritij pružao se između rijeke Sarare na jugu i Uribante na sjeveru. Njihovo ime u obliku Betóya poslužilo je da se da porodici Tucanoan jer se mislilo da im jezično pripadaju, a ponekad se njime nazivaju i Tucano Indijanci. Istoimenim jezikom, danas nestalim, govorilo je uz Betoie i nekoliko drugih manjih plemena.
Etnolingvist Sergio Elias Ortiz, narode koji govore betoi jezikom klasificira kao jednu od podporodica porodice Chibchan i dijeli na osam užih skupina: Anabalí, Atabaca, Ele, Jabué, Kilifay, Lolaca, Luculía i Situfa.
Drugi autori (Adelaar, 2004.) navode dijalekte Situfa, Airico, Lolaca, Jirara (Jirarru, Jiraru), Betoi i Ele, i klasificira široj skupini macro-paesan. Gumilla (1745; 1945) daje 11 naziva: Jirara, Sítufa, Ayrico, Ele, Luculia, Jabúe, Aráuca, Quilifáy, Anabáli, Loláca i Atabáca.
Драги Део
Драги Део је насеље у Србији у општини Прокупље у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 62 становника (према попису из 1991. било је 101 становника).
Демографија
У насељу Драги Део живи 55 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 60,6 година (56,1 код мушкараца и 63,3 код жена). У насељу има 31 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,00.
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године).
Yuvila, Santa Catarina Ixtepeji
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 320 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2525 m.
Gíallchad
Giallchad, sin Ailill Olcháina sina Sirne Saeglacha, bio je, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, veliki kralj Irske. Prijestolje je preuzeo nakon što je u bitci kod Comair Trí nUisce ubio svog prethodnika Elima Olfinechtu, sina djedovog ubice. Svakog petog čovjeka u Munsteru je uzeo za taoca. Vladao je devet godina prije nego što ga je kod Mag Muaidea ubio Elimov sin Art Imlech. Lebor Gabála Érenn navodi kako je vladao u doba medijskog kralja Fraorta (665-633. pne.). Kronologija Keatingove Foras Feasa ar Éirinn mu vladavinu datira u period 786-777. pne., a Annals of the Four Masters u 1023-1014. pne.
Sin mu je bio Nuadu Finn Fáil.
Timotije I od Konstantinopola
Timotije I (Τιμόθεος Α΄, ? - 518/523) je bio patrijarh Konstantinopola od 511. do 518. Njegovo stolovanje je označila Akakijeva šizma, odnosno sukobi bizantske crkve sa mijafizitskim patrijarsima istočnih provincija. Na mjesto patrijarha je došao kada je njegov prethodnik Makedonije II smijenjen od mijafizitima sklonog cara Anastazija I. Njegovo nastojanje da bizantsku crkvu udalji od nikejsko-halkedonskog vjerovanja je izazvalo nerede na ulicama Konstantinopola. Iz sličnih razloga su se od bizantske crkve odvojile eparhije u Iliriku i Grčkoj i kao svog poglavara prihvatile rimskog papu. Za svog nasljednika je odredio Jovana Kapadokijskog koji će nakon smrti cara Anastazija I okončati Akakijevu šizmu.
Mimoza (film)
Mimoza (봉선화 - Bongseonhwa) je južnokorejski crno-bijeli igrani film snimljen 1956. u režiji Kim Ki-younga. Po žanru je kostimirana melodrama, a radnja prikazuje kako se vođa razbojničke bande zaljubi u djevojku koja je predmet žudnje drugih muškaraca, a što izaziva sukobe.
Lisso, Bergamo
Lisso je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 324 m.
Eparagois
Eparagois (Eparegoto), ime jednome plemenu koje je u 16. stoljeću živjelo na području nekadašnje španjolske provincije Nueva Andalucia uz jezero Cassipa (?). Uz ovo jezero živjela su uz plemena Cassipagoto i Arawagoto i pleme Eparegoto, što bi mogla biti druga varijanta istog imena. Opisuju se kao lovci i ribari, porijeklom od obalnih Kariba, ali ne i tako okrutni. Trgovali su sa Nizozemcima iz Surinama sa kojima su živjeli u prijateljstvu.
Forked River, New Jersey
Forked River je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.244, što je 330 (6,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pozorje ’74 (kratki film)
Pozorje 74 je jugoslovenski kratki dokumentarni film snimljen 1975. godine u režiji Borislava Gvojića, koji je napisao i scenario.
La Parota, Tiquicheo de Nicolás Romero
La Parota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tiquicheo de Nicolás Romero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 923 m.
Civitella, Caserta
Civitella je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 270 m.
Orvault
Orvault je grad u Francuskoj u regionu Pays de la Loire, u departmanu Loire-Atlantique.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 24.504.
Gornja Lovnica (Rožaje)
Gornja Lovnica je naselje u opštini Rožaje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 387 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 322 stanovnika).
Demografija
U naselju Gornja Lovnica živi 215 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 25,5 godina (25,4 kod muškaraca i 25,5 kod žena). U naselju ima 73 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 5,30.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Bošnjacima (prema popisu iz 2003. godine).
Utopijski socijalizam
Utopijski socijalizam je termin koji su iskovali Karl Marx i Friedrich Engels u Komunističkom manifestu da opišu preteče socijalističkog pokreta Saint-Simona, Charlesa Fouriera i Roberta Owena, i naprave razliku između njihovog - utopijskog i svog naučnog pogleda na socijalizam.
Historija
Utopijski socijalizam je bio spontani niz političkih i društvenih ideja sredine 19. vijeka, koje su se javile pojavom industrijske revolucije i ranog kapitalizma. Istovremeno pojavili su se i reformatori kao Robert Owen i Charles Fourier koji su imali ideje bliske kasnijim socijalističkim i komunističkim idejama, zagovornici reforme društva.
Utopijski socijalizam imao je brojne sljedbenike poput Louisa Blanca, koji je bio poznat po svojoj teoriji o radničkoj kontroli društvenih pogona i Johna Humphreya Noyesa, osnivača Komune Oneida u Sjedinjenim Američkim Državama. Slične utopijske zajednice osnivale su i brojne vjerske zajednice poput Menonita, Šekera i Mormona.
Willingen (Westerwald)
Vilingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 263 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143311.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Vilingen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 570 metara. Površina opštine iznosi 3,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 263 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 71 stanovnika/km².
Oulad Teima
Oulad Teima (arapski: أولاد تايمة ) poznata i po svom starijem imenu - Houara je grad od 89,387 stanovnika na jugozapadu Maroka u Regiji Souss-Massa.
Historija
O historiji starijeg berberskog naselja - Houara se malo tog zna, osim da je bilo neformalna prijestolnica istoimenog plemena, koje je za Antike sudjelovalo u osvajanju Sicilije.
Houara je naglo narasla u posljednim dekadama 20. vijeka, zbog povećane potražnje za voćem i povrćem sa njenih farmi.
Privreda
Današnja Ouled Teima je administrativno-trgovački centar poljoprivrednog kraja, poznat po voću i povrću. Njen pitoreskni suk je uvijek dobro posjećen, a naročito četvrtkom kad je sajmeni dan.
Dassault Rafale
Rafal je francuski višenamenski dvomotorni borbeni avion. Razvio ga je i proizvodi Marsel Daso, zajedno sa svojim tradicionalnim kooperantima. Koncepcijski, ovaj avion se zasniva na aerodinamičkoj šemi delta krila, blisko spregnutog sa kanarom.
Rafal treba da bude oslonac francuskog nacionalnog vazduhoplovstva i ratne mornarice, kao i inostranih tradicionalnih korisnika borbenih aviona Marsel Daso, za dejstva sa kopna i mora, u periodu do 2040. godine. Namenjen je da ravnopravno izvršava zadatke protivvazduhoplovne odbrane, premoći u vazdušnom prostoru i dejstva vazduh-zemlja i vazduh-more.
U periodu najveće integracije svih evropskih resursa, pa i vazduhoplovnih tehnologija, francuska vazduhoplovna industrija je u duhu svoje tradicije, sačuvala autonomnost nad razvojem i proizvodnjom aviona Rafal i pored najvećeg kooperacijskog programa svih vremena Jurofajter Tajfuna. Za razliku od švedskog Gripena, Rafal je potpuno nacionalni program. Francuska odluka o programu Rafala je bila zasnovana na interesu da samostalno integrišu svoje nove tehnologije u napredni avion, koji će im u narednom periodu zameniti postojeće Miraž F-1, Super Etandar, Miraž 2000, F-8 Krusejder i SEPECAT Jaguar. Program je počeo sa integracijom novih tehnologija u eksperimentalni avion, tzv. demonstrator novih tehnologija (ACX). Iz njega je proizašao prototipski razvoj i serijska proizvodnja aviona Rafal, u više varijanti.
Rafal je uveden u operativnu upotrebu u Francuskoj, a uvođenje u operativnu upotrebu ozbiljno razmatraju i Brazil, Indija, Grčka, Švajcarska, Libija, Emirati, Kuvajt i Katar.
Rafal je 28. marta i 1. aprila 2007. godine, imao vatreno krštenje u borbenoj primeni, u okviru NATO operacija u Avganistanu.
Zahtevi i razvoj
thumb|desno|250px|Logo programa Rafal Rafal je nastao iz potrebe francuske vojske da u određenom vremenskom periodu zameni postojeće kopnene i mornaričke jurišne i lovačke avione sa savremenijim rešenjima. Planirano je da višenamenski Rafal, u budućnosti, sam preuzme većinu zadataka iz namene postojećih aviona SEPECAT Jaguar, F-8 Krusejder i Miraž 2000. Takvu koncepciju su Francuzi postavili, kao zadatak, pred svoje istraživačko–razvojne i proizvodne institucije. Francuski oslonac na vlastite snage, nauku, vazduhoplovnu industriju i tehnologiju je tradicionalno i strategijsko opredeljenje, koje je ustrojeno još od vremena predsednika Šarla de Gola. To nije mogla poremetiti ni velika privrženost evropskim integracijama. Francuzi su se odupreli iskušenju i ostali izvan kooperacijskog programa Evrofajtera, iako je on bio pokazni model saradnje i integracije evropskih država. Francuzi su želeli da avion Rafal bude prestižan i potpuno nacionalni program, s maksimalnom primenom vlastite tehnologije i proizvoda. To je bio veliki izazov i priznanje njihovoj celukupnoj vazduhoplovnoj industriji, a posebno Marsel Dasou, Snekmi, Tomsonu, Matri, Seržu Dasou i drugima. Pri programiranju se računalo na tradicionalni izvoz i povratak finansijskih sredstava uloženih u razvoj novih tehnologija, integrisanih u Rafala. Prema svome iskustvu, Francuzi su težili da pokriju potrebe svetskog tržišta sa dvomotornom i jeftinijom jednomotornom verzijom istog tipa aviona (Miraži 2000 i 4000), do sada to nije realizovano. Marsel Daso je dobio, od svoje vlade, pismo o namerama 30. oktobra 1978. godine, za proučavanje budućeg aviona za protivvazduhoplovnu odbranu od potencijalnog napada iz vazduha. Tome zahtevu su kasnije priključene potrebe i zahtevi mornarice. Institut ONERA je, na osnovu tih zahteva, otpočeo detaljna istraživanja i ispitivanja u aerotunelima. Pažljivo su izučena rešenja u tadašnjim, naprednim programima u svetu. Sa posebnom pažnjom je izučavana aerodinamika aviona F-22 Raptor.
Prototipski razvoj varijanti Rafala
Na osnovu rezultata ispitivanja i iskustva stečenog na demonstratoru novih tehnologija (ACX), razvijena su četiri prototipa, u funkciji definisanja standarda varijanti serijskog Rafala. Odluka o razvoju prototipova je doneta 26. januara 1988. godine. Standard svake varijante Rafala, imao je svoj prototipski razvoj:
Integracija opreme i naoružanja na serijskim avionima Rafal se odvijala sukcesivno, po fazama pod oznakom F i brojem u indeksu. Tako, da se oznake odnose na nivo razvoja ugrađene opreme i naoružanja:
Svi avioni se retroaktivno ažuriraju na poslednje postignuto stanje integracije opreme i naoružanja.
Troškovi i budžet
Proračun troškova programa Rafal u 2005. godini, za ukupan razvoj i proizvodnju 294 aviona, iznosio je 33,3 milijarde evra. Ovaj iznos je revidiran 2008. godine na 39,6 milijardi evra. Prosečna cena aviona (računajući sve verzije) je procenjena na po 138,5 miliona evra, bez troškova operativne upotrebe aviona. Pošto je broj naručenih aviona smanjen na 286 primeraka, cena po primerku je porasla na 140 miliona evra. Jedinična cena, navedena u donjoj zbirnoj tabeli, je definisana za daleko veći broj primeraka aviona u serijskoj proizvodnji u odnosu na samo francusku porudžbinu, te je verovatno i iz tih razloga i niža.
Francusko ministarstvo odbrane je u funkciji raspodele budžeta i usklađenja broja naručenih aviona, umanjilo planirani ukupni nalet aviona Rafal sa 35 000 na 10 000 sati, a za mornaričku varijantu na 7 000 sati leta do kraja 2012. godine.
Porudžbina francuske vojske
U toku 1992. godine, prethodni broj od 336 primeraka naručenih za francusku vojsku je smanjen na 294 aviona, i to 234 za vazduhoplovstvo i 60 za mornaricu.
Velika finansijska ulaganja u razvoj novih tehnologija, integrisanih u avion Rafal, razvoj samog aviona, njegove opreme i naoružanja, može se jedino povratiti sa većom serijskom proizvodnjom. To se svakako ne može odgovarajuće realizovati samo sa količinama naručenim za francusko vazduhoplovstvo i mornaricu. Iz tih razloga se čine veliki napori za pronalaženje partnera za izvoz Rafala, kroz podmirivanje potreba i drugih zemalja sa takvim avionom i obezbeđenje raspodele sredstava uložena u razvoj, na veći broj serijski proizvedenih jedinica.
Izvoz
Do kraja 2009-te, nisu realizovana nastojanja da se ugovori izvoz, bez obzira što je celi politički i privredni sistem države angažovan na tom pitanju. Čak je i Predsednik Republike Francuske, u svim prilikama obavljanja redovnih državničkih međunarodnih poslova, veoma aktivan promoter pregovora o izvozu Rafala.
Jedno od spornih pitanja pri izvozu Rafala je pitanje radara. Na Rafalu je integrisan radar, koji zadovoljava francuske uslove borbene upotrebe, u sprezi sa sistemom Avaks. Potencijalni kupci nemaju te uslove da koriste avione u tako integrisanom sistemu, te zahtevaju avionski radar većih mogućnosti. Francuzi ubrzano rade na razrešenju toga pitanja, kako bi ostali u međunarodnoj konkurenciji. U pregovorima se najdalje otišlo sa Brazilom, za ugovaranje izvoza 36 Rafala. Međutim, međunarodna konkurencija je velika, naročito po pitanju cene, ali i sa drugim uslovima, u ponudi švedskog JAS 39 Gripena i američkog F/A-18 Horneta. Po računu Francuza, čak i smanjivanje cene Rafala neće biti dovoljno za pobedu, pošto drugi nude avione po daleko nižim cenama. Međutim, u odnosu na brazilski zakon da ovakvi veliki ugovori moraju podrazumevati prenos savremene tehnologije, francuski fleksibilni prilaz je velika prednost nad drugima.
Dana 8. septembra 2009. godine, ažurirani su pregovori sa Brazilom i proizilazi da je saradnja na Rafalu sasvim izvesna. Dogovoreno je da se saradnja verifikuje ugovorima tokom 2010. godine. Sporazum obuhvata kupovinu 36 Rafala, prenos njegove tehnologije i proizvodnje u Brazil, uz perspektivu da se broj jedinica uveća na 120, ali i pravo da se avioni prodaju trećim zemljama. Kontra–isporuka Brazila Francuskoj bila bi u avionima iz njihove proizvodnje, ali i druga vojna oprema.
Francuzi polažu velike nade i u tradicionalni izvoz svojih borbenih aviona u arapske zemlje, posebno su intenzivirani pregovori sa Emiratima (63), Kuvajtom (14–28), Omanom, Katarom i Libijom (14).
Indija tradicionalno naoružava svoje vazduhoplovstvo i sa francuskim borbenim avionima, te se računa i na izvoz Rafala u tu zemlju. Međutim, pošto je u pitanju velika zemlja s velikim budžetom za opremanje vazduhoplovstva, nikad se ne oslanja samo na jednu opciju, na jednog partnera i na jedan tip aviona. Uvek kombinuje opremanje s avionima, ranije sovjetskog, a sada ruskog porekla, sa zapadnim. Samom takvom politikom je već predodređena oštra konkurencija Rafala s Migovima i Suhojima, a nije izbegnut ni manji i jeftiniji švedski JAS 39 Gripen.
Na evropskom tržištu aviona su najbliži kupci Grčka (40) i Švajcarska. Pregovori su u toku, ažuriranje ponuda prema novim uslovima i demonstriranje i ispitivanje aviona na zemlji i u letu. Očekuje se u 2010-toj godini da će Švajcarska napraviti izbor između ponuđenih aviona Rafala, Gripena i Evro Fajtera.
Serijski standard i proizvodnja
Serijski standard Rafala se malo razlikuje u odnosu na ACX (Rafal A). Zadržano je delta krilo, jedan vertikalni rep, celoobrtni kanari na prednjem delu trupa i specifično utapanje polubočnih usisnika u konturu trupa. Serijski standard je nešto manjih i kompaktnijih dimenzija. Oblik mu je doteran u funkciji integracije motora M-88-2 umesto F-404. Umanjena mu je uočljivost sa većom primenom materijala koji upijaju radarske zrake i sa redukcijom zračenja sopstvenih senzora. Površina kanara je povećana, a njegov koreni deo je integrisan sa konzolnim vratilom, koje izlazi iz strukture trupa aviona. Koreni deo krila je izdužen unapred, duž spoljašnjeg zida uvodnika vazduha, u obliku i sa doprinosom strejka. Zadržana je kabina kapljastog oblika, s tim što joj je unutrašnjost dorađena. Sedište pilota je nagnuto unazad, pod uglom od 29 stepeni, što je smanjenje u odnosu na vrednost od 32 stepena na Rafalu A. Ovo je posledica optimizacije položaja glave pilota za uslove sletanja.
Pritisak hidro–sistema je povećan sa 280 na 350 bara, sa čime su povećane moguće maksimalne sile hidro–pokretača komandnih površina. Serijski Rafal je osposobljen za prijem goriva u toku leta. Pri sletanju, posle spuštanja nosne noge na zemlju, kanari se koriste kao aerodinamičke kočnice. Rafal A je imao aerodinamičke kočnice ugrađene na leđima, zadnjeg dela trupa.