cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
San Vitale
thumb|250px| San Vitale u [[Ravenna|Ravenni. ]] thumb|200px| Pogled na galeriju iznad pilona (matroneum za žene). thumb|200px| Plan crkve. San Vitale ili Bazilika svetog Vitalea u Ravenni je bizantska crkva posvećena svetom Vitaleu (rimski rob i kršćanski mučenik čiji je kult ojačao krajem 4. stoljeća) koju je dao izgraditi car Justinijan od 540.-547.; najznačajniji spomenik bizantske arhitekture u zapadnoj Europi i jedan od najznačajnijih spomenika bizantske umjetnosti uopće.
Douzy
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1513 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 118 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,76 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 161 metar.
San Vitale
Odlike
thumb|200px| Krist sa sv. Vitaleom, biskupom Eklezijem i dva anđela sa mozaika u apsidi. thumb|200px| Justinijan s pratnjom. thumb|200px| Teodora s pratnjom. San Vitale se oslanja na model gradnje primijenjen u ''crkvi sv. Sergija i Bakha'' u Carigradu. Ima jednostavnu fasadu od obične opeke, punog zida osim velikih polukružnih prozora na svakom od mnogih dijelova crkve koji strše u prostor. Plan crkve je centralnog tipa koji se uvelike razlikuje od arhitekture Zapada koja uvijek ima uzdužnu gradnju orijentiranu od Istoka prema Zapadu. Tlocrt osmerokuta iznad čijeg središnjeg dijela je kupola. Središnja lađa komplicirano je povezana s bočnim brodom i to nizom od osam polukružnih pilona povezanih eksedrama. Svaka niša ima galeriju na drugom katu (vjerojatno rezervirane za žene). Narteks je na zapadu, ali nije potpuno poravnat s linijom oltarne apside s bačvastim svodom na istoku.
Crkva ovakvog tlocrta s kupolom prevladava u Pravoslavlju sve od Justinijana, kao što na Zapadu prevladava bazilikalni (longitudinalni) tip.
Unutrašnjost crkve je bogato ukrašena mozaicima i inkrustacijama mramora. Prostor je potpuno ispunjen sjajem žutog svjetla od nezasitne uporabe zlatnih dekoracija.
Mozaici
Na velikom mozaiku u apsidi nalazi se mladi golobradi Krist zasigurno baziran na Apolonovim prikazima na Zapadu. Njegova aureola ima upisan križ i odjeven je u carsku purpurnu odjeću. Sjedi na globusu, a s obje strane stoji mu po jedan anđeo. U rukama drži dijamantnu krunu koju daje Svetom Vitaleu koji se nalazi lijevo. U desnom dijelu mozaika stoji biskup Eklezije koji drži model crkve u kojoj se nalaze. Premda prikazi posjeduju dozu helenističkog i rimskog realizma (npr. u krajoliku i naznakama sjena na figurama i njihovoj draperiji), oni su više konceptualni. Draperija nije prikazana da odražava organske oblike ili pokret u prostoru, a figure su uglavnom frontalne. Izostanak perspektive je očit u Kristovoj sjedećoj pozi – njega ne pridržava globus nego nam se čini kako lebdi ispred njega.
S obje strane oltara nalaze se raskošni mozaici (Car Justinijan s pratnjom s desne, te carica Teodora s pratnjom s lijeve strane) koji simboliziraju i odražavaju moć i slavu carskog dvora. Justinijanov mozaik prikazuje Justinijana u sredini odjevenog u carsku purpurnu odoru s dijamantnom krunom na glavi i crvenom aureolom. Nadbiskup Maksimijan nosi zlatni ogrtač i drži u ruci dijamantni križ. On je istaknut i natpisom s njegovim imenom iznad glave. S Justinijanove desne strane su dva dvorjanina i njegova naoružana straža. Veliki zeleni štit ispred njih je ukrašen Konstantinovim natpisom Chi-Rho. Namjera ovog mozaika je očito bila da prikaže Justinijana kao Konstantinovog nasljednika; da ga prikaže kao Kristovog poslanika na zemlji koji ujedinjuje i crkvenu i državnu vlast. Justinijan nikada nije osobno bio u Ravenni i ovi mozaici su služili kao vizualni podsjetnik njegove vlasti.
Nasuprot Justinijanovom mozaiku, Teodora stoji u oslikanoj apsidi sa svojim dvorjankama desno i dvojicom svećenika s lijeve strane. Poput njenog muža odjevena je u carsko purpurno ruho, a glava joj je okružena aureolom. Ona nudi zlatni pehar u gesti koja podsjeća na "Poklonstvo kraljeva" koji su izvezeni na dnu njene halje.
Iluzija pokreta na ovim figurama nije postignuta iluzijom prostora nego ponavljanjem i bogatim, kolorističkim uzorcima. Najbolji primjer obrnute perspektive je fontana-krstionica u lijevom dijelu Teodorinog mozaika.
Portreti figura prikazuju Bizantski ideal ljepote: visoke istanjene figure, ovalnih glava sa prodornim očima, povijenim obrvama, dugog i tankog nosa, malih usta, malih stopala u odnosu na veličinu tijela, te raskošno dekorirane odjeće. Svaka scena je lišena pokreta. Likovi na tim mozaicima su tipizirani, statični, ceremonijalni, ogromnih očiju, a pozadina je zlatna. Nebo je uvijek boje zlata u ranom kršćanstvu i Bizantu u želji da se likovi smjeste u duhovno okruženje. Krist kao "svjetlo svijeta" je osnova za simboliku svjetla u kršćanstvu, i podsjeća na istočnjačke kultove božanstava sunca iz ranijih razdoblja.
Pine Flat, California
Pine Flat je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 166 stanovnika.
Neuenkirchen (bei Anklam)
Nojenkirhen je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ostforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 302 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13059073.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostforpomern Nojenkirhen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ostforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 11 metara. Površina opštine iznosi 15,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 302 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 19 stanovnika/km².
Paso de la Palma, Tierra Blanca
Paso de la Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
San Antonio, Colima
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Colima.
Quarantano-Cardesi, Reggio Calabria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 219 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
San Antonio, Colima
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 511 m.
Jeff Merkley
Jeff Merkley (24. 10. 1956. -) je američki političar koji u Senatu SAD zastupa državu Oregon. Član je Demokratske stranke.
Njegovo trenutno prebivalište je grad Portland.
Acquabuona, Genoa
Acquabuona je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 512 m.
La Máquina, Celaya
La Máquina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1756 m.
Colonia Francisco I. Madero, Delicias
Colonia Francisco I. Madero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Delicias.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 185 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1186 m.
Bazilika Svetog Apolinarija u Classi
thumb|300px|Bazilika Sant'Apollinarea u Classi. thumb|300px|Apsida raskošno ukrašena sa mozaicima. Bazilika Svetog Apolinarija u Classi (Basilica di Sant'Apollinare in Classe) je važan spomenik bizantske umjetnosti u italijanskom gradu Ravenni. Kada je UNESCO osam ravenskih lokaliteta stavio na svoju listu svjetske baštine, ovu baziliku je naveo kao "izvrstan primjer rane kršćanske bazilike u svoj njenojh čistoći, jednostavnosti dizajna, te korištenja prostora i raskošnu prirodu njenih ukrasa".
Građevinu od opeka je podigao biskup Ursicinije (Ursicino), koristeći novac grčkog bankara Julijana Argentarija. Vjerojatno se nalazila u blizini kršćanskog groblja, a vrlo moguće i ranijeg paganskog, s obzirom da su neke nadgrobne ploče korištene u njenoj izgradnji.
Bazilika je posvećena 8. maja 549. od strane biskupa Maskimijana i posvećena je prvom biskupu Ravenne i Classe. Bazilika je tako izgrađena otprilike kada i Bazilika San Vitale u Raveni. Godine 856. ostaci Svetog Apolinarija su prebačene iz Bazilike Sant'Apollinare u Classi u Baziliku Sant' Apollinare Nuovo u Raveni.
San José de la Puerta, Badiraguato
San José de la Puerta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 162 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 370 m.
Livno
Livno je grad u jugozapadnom dijelu Bosne i Hercegovine, s oko 10.000 stanovnika u gradu, odnosno 32.450 u općini (procjena: 2003). Graniči sa općinama: Bosansko Grahovo, Glamoč, Kupres i Tomislavgrad.
Geografija
Površina općine iznosi 994 km2. Najznačajnije je mjesto Livanjskog kantona, čije je kulturno i privredno središte. Grad leži na 730 m iznad mora i smješten je većim dijelom na obroncima i u podnožju brda Bašajkovac, iz kog izvire i kraška rijeka Bistrica. Livno ima stabilnu, umjereno kontinentalnu klimu s jakim vjetrovima, hladnim zimama, nestabilnim proljećima, toplim ljetima i kišovitim jesenima. Ravnomjerno strujanje zraka i relativno visoka osunčanost sa oko 2250 sati godišnje (prema procjenama najveći broj sunčanih dana u zemlji) čine ga posebno povoljnim za život. Livanjsko polje, čije je Livno najveće mjesto, najveće je kraško polje u tom dijelu Bosne i Hercegovine.
Predhistorijsko doba
Najraniji do sada pronađeni tragovi naseljavanja ljudi u livanjskom kraju potječu iz predhistorijskog doba 2000 godina pne. Od tada pa sve do dolaska Rimljana livanjski kraj naseljavalo je ilirsko pleme Dalmati.
Na gorskim obroncima oko Livanjskog polja smješteno je oko četrdesetak, vizualno povezanih i dobro branjenih gradina iz brončanog i željeznog doba. Na području grada Livna nalaze se tri predhistorijske gradine (Velika gradina, Mala gradina i Kasalov gradac, od kojih dvije imaju podgradinska naselja), i jedna nekropola s tumulima. Navedene tri gradine su gradinski kompleks jedne veće i značajnije organizirane rodovske zajednice. Kroz dva i pol stoljeća, sve do posljednjeg velikog ilirskog Batonovog ustanka, koji je bjesnio ilirskim krajevima od 6. do 9. g.n.e, gradine su odolijevale Rimljanima. thumb|right|350px|Livno
Rimsko doba
Od prvog rimskog pohoda na Dalmate 156. pne. do pomenutog ilirsko-panonskog ustanka na ovim prostorima bjesnili su brojni ratovi u kojima su starosjedioci Dalmati neviđenom ratobornošću pružali otpor i nanosili ogromne gubitke rimskim legijama. U velikom ustanku 6.-9. g., koji je potresao rimsku državu, ilirski narodi Breuci, Desitijati i Dalmati, pod vodstvom Batona Breuka i Batona Desitijata pobunili su se zbog regrutiranja Ilira za rat u Germaniji. U ustanku je sudjelovalo 800.000 ljudi, od toga 200.000 pješaka i 9000 konjanika. Svetonije, biograf Rimskog carstva, veli: "To je bio najteži rat što su ga Rimljani vodili nakon onih protiv Kartage". U krvi i ognju ugušen je očajnički otpor ponosnih Ilira. Gradina na Teberu i Kasalov gradac dočekali su ova rimska osvajanja kao sastavni dio jedinstvenog dalmatskog odbrambenog gradinskog sistema Livanjskog polja.
Nakon potpunog pokoravanja Dalmata, po kojima je dobila naziv i rimska provincija Dalmacija započinje dugotrajni proces romanizacije. Poznati rimski grad (municipij) je Pehla. Tipičan primjer rimskog kultnog sinkretizma je zavjetni reljef boga Libera - Dionisa nađen na prostoru ilirsko-rimskog naselja u današnjim Vašarovinama.
Dolazak Slavena
Oko 621. godine Avari u svojim pohodima ruše sve bazilike na području Livanjskog polja. Poslije pobjede nad Avarima kod Carigrada 626. Slaveni se naseljavaju na prostoru rimske provincije Ilirije, odnosno njenog južnog dijela Dalmacije i sjevernijeg Panonije. Bizantijski car Konstantin Porfirogenit spominje Livno 949. godine u svom djelu "De Administrando Imperio". Najstariji pisani dokument u kojem se spominje Livno je Povelja kneza Mutimira od 28. septembra 892. godine kojom se crkva sv. Juraja daruje splitskom nadbiskupu Petru II, u kojoj se među potpisnicima u listi svjedoka na drugom mjestu nalazi i livanjski župan Želimir. Ovaj datum se danas obilježava kao Dan Livna.
Srednji vijek
thumb|right| Vejs-kula 1230. na vlast u Bosni dolazi ban Matej Ninoslav, koji bosanskim zemljama nakon niza ratova priključuje Livno, te župu Neretvu i Ustipraču. Livanjskom županijom tada je upravljao Vladislav Galešić. Kroz čitav srednji vijek Livno je imalo status župe. Srednjovjekovne županije, odnosno njihovi župani uživali su visok stepen autarkičnosti, tj. bili su prilično neovisni prema svojim feudalnim gospodarima, hrvatsko-ugarskim i bosanskim kraljevima.
Osmansko doba
Osmanska vojska ulazi u Livno 1463. godine, da bi se na jesen iste godine morala povući pred kontraofanzivom udružene koalicije Vukčića-Kosača i kralja Matijaša Korvina. Osmanska vlast će se učvrstiti u Livnu i na Balkanu ipak nekoliko godina kasnije i trajati će sve do dolaska Austro-Ugarske 1878. godine. thumb|right|Džamija u Staroj čaršiji Osmanskim osvajanjem grad na izvoru Bistrice gubi svoju prvotnu fizionomiju. Na ruševinama naselja na Dumanu, kao i na obroncima Bašajkovca razvija se novo naselje, vjerojatno možda i vojnog karaktera, sa karakterističnim orijentalnim obilježjima. U gradu Livnu su podignute najmanje četiri potkupolne džamije, jedinstvene u svojoj arhitektonskoj ljepoti u ovom dijelu Osmanskog carstva (tu se posebno izdvajaju džamije Balaguša i Glavica), gradski most na Bistrici, gradske kuće, čaršija sa dućanima, mektebi i medrese (vjerske muslimanske škole), česme, džebhana (oružarnica), a gradske su kapije i kule sastavni dio fortifikacijskog zida, koji je Livno štitio od stalnih upada hajduka iz pravca juga. Livno je uz Klis sjedište Kliškog sandžaka, o čijoj šarolikosti i ljepoti za svojih putovanja Balkanskim poluotokom svjedoči i glasoviti putopisac Evlija Čelebija. Tokom 400 godina osmanskog prisustva u Livnu nastaje nekoliko čuvenih umjetničkih ostvarenja u ovom dijelu Osmanskog carstva. Najprominentniji Livnjak tog vremena, Hadži Jusuf Livnjak, imam Beglučke džamije (sa sunčevim satom i položajem na jednom od meridijana), astronom i književnik, autor je prvog putopisa na Balkanu. Njegov je putopis jedan od najznačajnijih djela Alhamijado-književnosti, posebne vrste literarnog stvaralaštva Bošnjaka zabilježenog orijentalnim pismima.
Austro-Ugarsko doba
Odlukom Berlinskog kongresa 1878. Austro-Ugarska preuzima vlast u Livnu i iste godine postupno počinje uvoditi svoj način upravljanja. To se u prvom redu odnosi na organizaciju sudstva i uprave gradom, a s njim u vezi i gruntovnicu i katastar, školstvo, zdravstvo i druge javne potrebe. Dio mještana Livna i okolice muslimanske i pravoslavne vjeroispovijesti buni se u početku protiv austrougarske vlasti. Pobjeglo katoličko stanovništvo Livanjskog polja vraća se vremenom iz Dalmacije na stara ognjišta, vidjevši u Austro-Ugarskoj svog velikog patrona i zaštitnika. Za njih život u Livnu postaje lakši, odlazak u crkvu slobodniji, a od svega profitira i seljak, koji je oslobođen plaćanja visokih poreza. Pokretači kulturnih zbivanja u Livnu su bili domaći ljudi, ali su dirigenti i režiseri uglavnom bili stranci, a najčešće su dolazili iz susjedne Dalmacije.
20. stoljeće
Nakon sloma parlamentarne demokracije i zavođenja kraljevske diktature 1929. došlo je do novih administrativno-političkih preinaka. Jugoslavija je podijeljena u devet banovina, a Livno je pripalo Primorskoj banovini sa sjedištem u Splitu. Ugovorom Cvetković- Maček dolazi do osnivanja Banovine Hrvatske 1939., u kojoj se nalazi i Livno.
Po završetku rata dolazi do osnivanja Kulturno-umjetničkog društva "Radnik" 1947. godine, koje zamjenjuje dotadašnja nacionalna kulturno-umjetnička društva u gradu. Osamdesetih se godina u Livnu redovito svakoga maja organizirao i "Livanjski kulturni mozaik", svojevrsni kulturni festival, na kom su predstavljane godišnje kulturne aktivnosti KUD-a "Radnik" i sekcija livanjskih osnovnih škola. U sklopu iste manifestacije promovirano je i nekoliko brojeva uglednog časopisa iz kulture "Tragovi", koje je Livnu osiguravalo važno mjesto na mapi kulturnih zbivanja u zemlji.
Livno se ubrzano urbanizira, ali je u poređenju s ostalim sličnim gradovima u Jugoslaviji znatno zaostajalo. U poratnom razdoblju Livno je srez, a od 1974. i općina. Iz Livna je kasniji predsjednik Vlade SRBiH Hasan Brkić, a livanjske korjene ima i Branko Mikulić, predsjednik Savezne vlade SFRJ. Tokom šezdesetih godina 20. stoljeća izgrađena je akumulacija Buško blato, čime se Livanjsko polje isušuje i spašava od cjelogodišnjih poplava, a voda sa naplavina usmjeruje u pravcu Buškog jezera. Uprkos poboljšavanju ekonomskih uvjeta, stanovništvo seoskih područja uglavnom se i dalje iseljavalo. Tokom Rata u Bosni i Hercegovini srpske vojne formacije napale su Livno iz pravca donjeg Livanjskog polja početkom proljeća 1992.
Tad su se u gradu obrazovale prve postrojbe HVO-a, Armije Republike Bosne i Hercegovcine, Patriotske Lige i HOS-a, koje su, potpomognute jedinicama Hrvatske vojske, branile grad od srpskih napada. Nakon Dejtonskog mirovnog sporazuma Livno je jedno od središta Livanjskog kantona, koje je u sastavu Federacije Bosne i Hercegovine.
Znamenitosti grada
Livno je grad bogate historije, koja se usprkos razaranjima i zubu vremena još uvijek može osjetiti na ulicama ovog drevnog hercegovačkog grada Trag starih vremena posebno je vidljiv u starom, orijentalnom dijelu Livna, Gornjem gradu ili Fehri, koji je kao historijsko jezgro današnjeg Livna nastao tokom 400 godina osmanske vladavine u Bosni i Hercegovini. Posebno mjesto u osmanskoj arhitekturi grada, osim gradskih zidina, kula, kuća, kapija i česama, čine livanjske džamije. Rapko Orman, poznati livanjski pjesnik i prozaist za njih će reći: "...da plijene svojim izgledom, ljepotom, jednostavnošću, skladom sa prirodom i prostorom oko sebe, mjestom u mahali i džematu. Njihova veličina/visina, kao i amfiteatralan položaj grada sa brežuljcima i glavicama, učinili su da one dominiraju, da su izdaleka uočljive i da sa njihovih munara pogled (i glas) puca daleko dolje, niz polje livanjsko, prema Kamešnici, Dinariu, Goliji". Džamije su u svojim kamenim temeljima utkale stoljeća življenja na jednom burnom i prevrtljivom prostoru na granici svjetova i carstava. Bila su ih teška vremena, ratovi, barbari i nemari. Tokom svoje bogate historije grad Livno brojao je 14 što potkupolnih, što konvencionalnih džamija "na četiri vode", koje su postojale u različitim trenucima osmanskog perioda. Tako se na listi livanjskih džamija nalaze: Starogradska, dzamija Sinana Čauša (Džumanuša), džamija Bali-age Ljubunčica (Balaguša), Hadži Ahmeta Dukatara (Glavica) sa jedinstvenom sahat-kulom, Muhameda Spahije (Perkuša), Mustafa-paše ili Lala-paše (Beglučka), Pašina (Atlagica), Tepet, Boruša, Bušatlijina (Milošnik džamija), Zavra, Firdusova, Piragića (mesdžid) i Čurčinica.
Period 19. stoljeća u Livnu je arhitektonski veoma zanimljiv, jer upravo u tom periodu nastaje niz kapitalnih građevina, koji su gradskoj slici Livna dali današnji karakterističan izraz. Ovdje se izdvajaju Franjevački samostan Gorica sa crkvom, galerijom velikana bosanskog impresionizma Gabrijela Jurkića i etnološkim muzejom, Pravoslavna crkva sa bogatom riznicom ikona, te zgrada Gimnazije. Po svome dolasku u Bosnu i Hercegovinu, Austro-Ugarska gradi i u Livnu niz značajnih upravnih i gospodarskih zgrada. One su slijedile mahom aktualne tokove u europskoj arhitekturi s prijelaza stoljeća, prilagođene materijalom i formom bosanskom podneblju. Iz ovog perioda valja izdvojiti staru gradsku Vijećnicu na Žitarnici, te niz stambenih i upravnih zgrada na trgu kod hotela "Dinara".
Prijatelji prirode u livanjskoj će okolici doćci na svoje, jer je ona usprkos općoj globalizaciji uglavnom ostala netaknuta. To se odnosi na izletišta u Livanjskom polju, među kojima su Ploče i Hasino Vrilo omiljena izletišta Livnjaka, baš kao i rijeke Sturba i Žabljak, te Buško jezero sa bogatim ribljim fondom. Okolne planine, kao Cincar i Tušnica oduvijek su bile omiljene destinacije planinara, koji i danas znaju uživati u ljepoti, miru i čistini stoljetnih bosanskih šuma.
Kultura
Opširnije: Nacionalni spomenici u Livnu
Irwin Shaw
Irwin Shaw (27. februar 1913 – 16. maj 1984) bio je američki dreamatičar, romanopisac i filmski scenarist. Najpoznatiji je po romanima The Young Lions i Rich Man, Poor Man, koji su imali zapažene adaptacije na filmu, odnosno televiziji.
Livno
Privreda
Livno i njegova okolica nadaleko su poznati po livanjskom siru, čiju su recepturu prije stotinjak godina usavršili Austrijanci. Osim toga poznate su i livanjske ergele konja, rijeke bogate plemenitom ribom i rakovima, stočarska proizvodnja, a prije rata i industrija tkanina.
Politika
Na području Livna djeluje nekoliko političkih stranaka, od kojih su najznačajnije HDZBiH, SDP, SDA, NS Radom za boljitak, HSP, HSS i Stranka za BiH, no kao i u većem dijelu zemlje i njihovi se livanjski ogranci više bave politikanstvom, no pravom politikom za dobrobit svojih glasača i njihov ekonomski prosperitet.
Obrazovanje
U Livnu djeluju tri srednje škole (Gimnazija Livno:, Srednja strukovna škola "S.S.Kranjčević" i Srednja ekonomska škola Livno:  ), te dvije osnovne škole u sâmom gradu, sa 25 područnih odjeljenja u okolnim livanjskim selima. Muzičko obrazovanje stiče se u Nižoj muzičkoj školi.
Ilovăț, Ilovăt
Ilovăț je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Ilovăt.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 793 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 250 m.
Viola, Illinois
Vajola je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 955, što je 1 (-0,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Okrug Skalica
mini|150p|Položaj okruga u Trnavskom kraju Okrug Skalica je okrug u Trnavskom kraju, u Republici Slovačkoj. Administrativno središte okruga je grad Skalica.
Geografija
Nalazi se u sjevernom dijelu Trnavskog kraja.
Graniči:
Klima je umjereno kontinentalna.
Naselja
U okrugu se nalazi tri grada i 18 naseljenih mjesta. Gradovi su Gbeli, Skalica i Holič.
Aja Sofija
thumb|300px| Aja Sofija
Aja Sofija ili Crkva Svete mudrosti (grčki: Hagia – "svet", Sophia – "mudrost") građevina je u Carigradu (Istanbulu), koja je bila izgrađena kao crkva, zatim prenamijenjena u džamiju, a potom u muzej. Predstavlja remek-djelo bizantske arhitekture i umjetnosti uopće. Bila je najveća crkva na svetu gotovo hiljadu godine sve do gradnje Seviljske katedrale 1520. godine.
Aja Sofija je izgrađena u doba vladavine cara Justinijana. Jedno od najvećih graditeljskih dostignuća u povijesti čovječanstva izgrađeno je za samo pet godina: od 532. do 537. Crkva je bila posvećena Kristu kao personifikaciji Svete Mudrosti. Izgrađena je od kamena i opeke, visoka 55 metara, a promjer kupole iznosi joj 31 metar.
.
Naziv
Katedralna crkva ima grčki naziv Ἅγια Σοφία (Agia Sofija), Sveta Sofija ili Sveta Mudrost. Nakon okupacije grada Osmanlije su naziv prilagodili svome jeziku i nazvali je Aja Sofija.
Arhitektura
thumb|200px| Presjek Svete Sofije iz 6. st. thumb|200px| Unutrašnjost Aja Sofije. thumb|200px| [[Kapiteli stupova centralnog prostora. ]]
U 6. veku ispred ulaza na zapadu bio je četvrtasti atrij kojega više nema. Dvostruki narteks na ulazu prekriven je redom od devet križnih svodova. Prolazom kroz glavni trodjelni ulaz sa carskim vratima može se vidjeti apsida na suprotnom, istočnom, kraju crkve – kao kod ranokršćanskih bazilika. No, za razliku od longitudinalnog simetričnog broda, Aja Sofija ima centralni plan. Vanjski pravokutnik, gotovo kvadrat, određuje tlocrt cjeline. Iznad središnjeg kvadrata nalazi se ogromna kupola koja je s istočne i zapadne strane podržana s dvije polukupole, tvoreći tako centralizirani longitudinalni prostor. Polukupole su sa suprotnih strana podržane s po dvije polukružne apside, koje su opet podržane s arkadama i još manjim polukupolama. Ritam postupnog silaženja, raščlanjivanja volumena u niz sve brojnijih i manjih tijela jest ritam postupnog konstruktivnog rasterećivanja i prenošenja tereta kupole na sve, i najudaljenije dijelove građevine. Na ovaj način arhitekti su postigli ogroman jedinstven unutrašnji prostor koji veličinom nije postignut sve do gradnje Bazilike sv. Petra u Rimu (1564.).
Na kutovima centralnog prostora diže se osam stubova, koji tvore konstruktivni kostur. Između njih arkade sa stupovima u dvije etaže (galerije) razgraničuju središnji prostor od bočnih prostora i nadsvođeni su križnim svodovima. Stupovi na bočnim stranama kvadrata poredani točno po unutrašnjoj liniji stubova. Parovi stupaca koji razdvajaju bočne prostore određuju usmjerenje prema središnjem od kojeg su optički odvojeni arkadama sa stupovima, no kojem su podređeni liturgijskom funkcijom.
Za razliku od Panteona, gdje je ritam kretanja promatrača jednak ritmu izmjenjivanja prostora i volumena, ovdje razdvajamo vizualno kretanje od stvarnog. Omjeri središnjeg potkupolnog prostora takvi su da ga unatoč velikim dimenzijama već s ulaza možemo obuhvatiti pogledom i vizualno pratiti prostornu "eksploziju".
Kupola stoji na pandantivima (trokutasti segmenti konkavnih stranica) kojima se veže na četiri golema luka. Zbog dojma lebdenja su pandantivi i dobili ime (latinski: pendere – "visjeti"). Zahvaljujući njima omogućen je glatki prijelaz s četvrtaste osnove na kružni oblik kupole i arhitekti su mogli graditi veće i lakše kupole. Kupola je najraniji primjer uporabe pandantiva velikih dimenzija i označila je svu bizantsku gradnju poslije.
Kupola je izgrađena jednim slojem opeke čime je stvorena tanka stjenka koja je minimalizirala težinu pandantiva. Unutarnji pogled pokazuje kako je svaki od 40 malenih polukružnih prozora u bazi kupole odvojen malim svodnim lukom čime je ojačana iznutra. Ovi prozori dopuštaju zrakama svjetlosti da ulaze u crkvu iz svih smjerova (u jednom trenutku nam se može učiniti kako kupola lebdi odvojena od crkve – ranokršćanska simbolika savršenog kruga kao Kraljevstva Nebeskog).
Lunete (polukružni zidovi ispod lukova) sjevernog i južnog zida imaju dva reda prozora, pet iznad sedam. Svaka polukupola također ima po pet prozora. Bogata uporaba prozora i arkada na Aja Sofiji stvara dojam lakoće i otvorenosti prostora. Lukovi koji spajaju bočne brodove s glavnim imaju kapitele koji su izdubljeni bogatim biljnim uzorcima i pleterom (tzv. naborani kapiteli). Njihove malene volute podsjećaju na antičke elemente koji su opet potisnuti treperavim bizantskim stilom. Posebnom tehnikom bušenja kamena postignuta je igra svjetlosti i sjene koja sugerira da u kapitelu postoji šupljina koja negira njegovu konstruktivnu ulogu. Nadalje je masivnost konstruktivnih elemenata negirana (skrivena) mozaicima i reljefno uokvirenim mramornim pločama koje djeluju ljepotom svoje strukture.
Kensuke Nagai
(5. mart 1989.) je japanski nogometaš.
Condette
Kondet je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Bulonj sir Mer.
La Cumbre, Ocosingo
La Cumbre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1290 m.
Condette
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2675 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 164 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,26 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 35 metara (maksimalnoj 106 m, a minimalnoj 6 m).
John Gilbert
John Gilbert (10. jul 1897 – 9. januar 1936) je bio američki filmski glumac, scenarist i režiser, najpoznatijih kao jedna od najvećih hollywoodskih zvijezda iz doba nijemog filma, ali i najvećih žrtava tranzicije na zvučni film.
Cruz de Diego, Santa Catarina
Cruz de Diego je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Catarina.
Aja Sofija
Arhitektura
Aja Sofija, za razliku od Justinijanove San Vitale u Ravenni, je bila carska građevina. Izgrađena za Cara i njegov dvor, a ne kao crkva za molitvu cijele zajednice. Svećenstvo je zauzimalo polovicu centralnog prostora, a car sa svojom pratnjom – drugu polovicu.
The Sixth Sense
Šesto čulo (eng. The Sixth Sense) američka je fantastična psihološka drama iz 1999. godine koju je napisao i režirao M. Night Shyamalan. Radnja filma vrti se oko Colea Seara (Haley Joel Osment), izmučenog i izoliranog dječaka koji ima sposobnost viđenja i komuniciranja s mrtvim ljudima, te oko psihijatra za djecu (Bruce Willis) koji mu pokušava pomoći. Film je etablirao Shyamalana kao scenarista i redatelja te upoznao publiku s njegovim trademarkom neočekivanih obrata pred kraj filmova. Sam film nominiran je za šest prestižnih filmskih nagrada Oscar, uključujući i onu za najbolji film godine.
Aja Sofija
Legende
U grčkom narodu i danas postoje legende o, za njega najvažnijoj, crkvi. Jedna je vezana za pokolj koji su izvršili otomanski vojnici nad narodom koji se sklonio u crkvu prilikom osvajanja grada. Vjeruje se da su pokolj i zarobljavanje izbjegla samo dva redovnika koji su se pred Osmanlijama popeli na galeriju crkve i ondje ušli u zid iz kojega će izaći kad grad opet bude kršćanski. Druga legenda kaže da se jednoga od posljednjih dana prije osvajanja grada cijeloga dana nije dizala gusta magla. Kad se predvečer napokon podigla, pojavila se misteriozna crvenkasta svjetlost. Ta se svjetlost penjala po kupoli crkve sve do križa na njenome vrhu. To je protumačeno da će se kršćanstvo kupati u krvi. Neki znanstvenici danas smatraju da je bila riječ o efektu koji je izazvala vulkanska erupcija. Podizanje crvene zrake do križa s kojeg je nestala, neki tumače i tako da je Duh Sveti napustio katedralu neposredno prije nego što je oskrnavljena.
The Sixth Sense
Sažetak
Dr. Malcolm Crowe (Bruce Willis), dječiji psiholog u Filadelfiji, jedne se večeri vrati kući sa svojom ženom, Annom Crowe (Olivia Williams), nakon što je nagrađen za svoj rad. Anna kaže Malcolmu da mu je sve sporedno osim njegovog posla. U tom trenutku se pojavi mladić sa pištoljem i optuži Malcolma da ga je oborio na ispitu. Malcolm ga prepozna kao Vincenta Greya (Donnie Wahlberg), bivšeg poacijenta kojeg je kao dijete liječio od halucinacija. Vincent upuca Malcolma u abdomen prije nego što uperi pištolj u sebe.
Iduće jeseni Malcolm počne rad sa još jednim pacijentom, osmogodišnjim Coleom Searom (Haley Joel Osment), čiji je slučaj sličan Vincentovom. Malcolm postane posvećen dječaku, mada ga prate sumnje po pitanju toga da li mu može pomoći zbog onoga što se desilo sa Vincentom. Za to vrijeme njegova žena gotovo i ne obraća pažnju na njega. U isto vrijeme Malcolm ima poteškoće u otvaranju vrata svog podrumskog ureda. Cole na kraju prizna svoju tajnu Malcolmu: vidi mrtve ljude koji hodaju okolo, ne znajući da su mrtvi.
Isprva Malcolm misli da se Coleu pričinjava i planira da ga obori. Sjetivši se Vincenta, Malcolm posluša audio traku jedne sesije sa Vincentom, koji je tada bio dijete. Čuje se da je Malcolm napustio sobu, a nakon što se vratio, Vincent je plakao. Pojačavši zvuk, Malcolm čuje uplakanog čovjeka, a ne dijete, te povjeruje da Cole govori istinu i da je Vincent možda imao istu sposobnost. Predloži Coleu da pokuša naći svrhu za svoj dar komunicirajući sa duhovima, te da im možda pomogne sa njihovim nezavršenim poslom. Cole to isprva odbija jer ga duhovi plaše, ali na kraju pristane.
Cole razgovara se jednim duhom, malom bolesnom djevojčicom koja je nedavno preminula, Kyrom Collins (Mischa Barton). Na njen zahtjev, on sa Malcolmom ode na njenu sahranu. Kyrin mu duh dadne kutiju sa videozapisom, kojeg Cole poslije preda njenom ocu. Na snimku se vidi Kyrina maćeha dok je namjerno razbolijeva, tako otkrivši pravi razlog njene smrti.
Naučivši živjeti sa duhovima koje vidi, Cole se počne uklapati u školi i dobije glavnu ulogu i jednom školskom komadu, kojem Malcolm prisustvuje. Doktor i pacijent se rastanu u dobrim odnosima, a Cole predloži Malcolmu da pokuša pričati sa svojom ženom dok ona spava. Cole prizna svoju tajnu majki, Lynn (Toni Collette). Mada mu Lynn isprva ne vjeruje, Cole joj dokaže svoju sposobnost, te ona u suzama prihvati istinu.
John Gilbert
Početak kraja Gilbertove karijere je predstavljao njegov zvučni debi pod naslovom His Glorious Night, tokom čije premijere su se njegovi dotadašnji fanovi počeli grohotom smijati čim bi ga čuli kako govori. Urbana legenda tvrdi da je razlog tome bio njegov "mekani" glas koga je bilo nemoguće pomiriti s imidžem muževnog zavodnika. U stvarnosti, Gilbert je imao solidan glas, ali su prvi zvučni filmovi imali loše scenarije; to se ponekad tumači dubokim neprijateljstvom MGM-ovog šefa Louisa B. Mayera koji se htio riješiti popularnog, ali previše svojeglavog glumca, i to tako da mu je namjerno slao loša ostvarenja. Garbo je 1933. vodstvo MGM-a na kraju uspjela nagovoriti da Gilbertu da novu šansu u filmu Queen Christina; iako je film dobio dobre kritike, Gilbert nije uspio obnoviti karijeru. Posljednjih godina je počeo patiti od zdravstvenih posljedica alkoholizma, te je na kraju umro od srčanog udara.
The Sixth Sense
Sažetak
Malcolm se vrati kući, gdje nađe uspavanu ženu sa upaljenim snimkom njihovog vjenčanja. Anna u snu upita svog muža zašto ju je napustio i ispusti Malcolmov prsten, za koji on otkrije da ga on ne nosi. Sjeti se šta je Cole rekao o duhovima i shvati da ga je Vincent te noći zapravo ubio i da je svo vrijeme ne znajući bio mrtav. Zbog Coleovih nastojanja, Malcolmov nedovršeni posao - ispravljanje neuspjeha koji je doživio sa Vincentom - konačno je dovršen. Malcolm ispuni i drugi razlog zbog kojeg se vratio: da kaže svojoj ženi da ona nikad nije bila sporedna i da je voli. Pošto je završio svoj posao, slobodan je da napusti svijet živih.
Produkcija
Prema knjizi DisneyWar, zaposlenik Disneyja David Vogel pročitao je Shyamalanov scenarij i odmah ga zavolio. Bez prethodnog odobrenja svog šefa, Vogel je otkupio prava na scenarij za 2 milijuna dolara uz odredbu da ga sam Shyamalan može režirati. Disney je kasnije dao otkaz Vogelu na mjestu Predsjednika Walt Disney Pictures i on je napustio kompaniju. Navodno je Disney imao vrlo malo vjere u uspjeh filma pa je produkcijska prava prodao Spyglass Entertainmentu, a samo je 12,5% distribucijskih pristojbi zadržao za sebe.
U audio komentarima na filmu Superbad, Michael Cera je rekao da je na svoju prvu filmsku audiciju išao za ulogu Colea Seara u filmu Šesto čulo.
Donnie Wahlberg smršavio je 19,5 kilograma kako bi postigao što uvjerljiviju performansu svog lika u filmu.
Crvena boja namjerno je izostavljena iz filma i upotrijebljena je u samo nekoliko kadrova i to u onima "gdje se označuje prava eksplozija emocija" i "za sve ono u stvarnom svijetu što je označeno drugim svijetom". Primjeri za to uključuju crvena vrata crkve u koja Cole ide pronaći utočište; boje balona, saga i Coleovog pulovera na rođendanskoj zabavi; šator u kojem po prvi put vidi Kyru; oznake za pojačavanje zvuka na Croweovom kasetofonu; ručka od vrata na zaključenom podrumu gdje je Malcolmov izolirani ured; majica koju nosi Anna u restoranu; haljina Kyrine majke na bdijenju; i šal omotan oko Anninog vrata dok spava u trenutku kad Malcolm shvati da je zapravo duh.
Kompletna odjeća koju Malcolm nosi tijekom filma se sastoji od svega onoga što je nosio ili dodirnuo u večeri svoje smrti, a što uključuje zimski gornji kaput, plavi pulover i različite boje istog odijela. Iako su filmaši bili izrazito oprezni u prikazivanju Malcolma tijekom filma, u sceni kad Cole kaže "Vidim mrtve ljude" kamera polako zumira Croweovo lice. U posebnim dodacima istaknuto je da su se u početku filmaši bojali da će taj trenutak otkriti kasniji kraj filma, ali su svejedno odlučili ostaviti kadar.
Kritike i zarada
Film je dobio uglavnom pozitivne kritike, a na popularnoj web stranici Rotten Tomatoes film ima 85% dobrih kritika dok na Metacriticu ima 64.
Produkcijskih budžet filma iznosio je približno 40 milijuna dolara (plus još dodatnih 25 milijuna za izradu kopija i oglašavanje). U prvom vikendu svog prikazivanja film je zaradio 26,6 milijuna dolara i proveo sveukupno 5 tjedana za redom na prvom mjestu američkog Box-Officea. Sveukupna zarada u SAD-u iznosi 293,506,292 milijuna dolara, a u svijetu 672,806,292 milijuna dolara čime je film u travnju 2010. zasjeo na 35. mjesto najgledanijih filmova u SAD-u svih vremena. U Velikoj Britaniji film se otvorio s ograničenim brojem kopija na 9 ekrana te došao na 8. mjesto u prvom vikendu, ali se ubrzo popeo na prvo mjesto nakon što je film zaigrao u 430 kina.
Udruženje američkih scenarista SF-a i fantazije dalo je nagradu Nebula Šestom čulu za najbolji scenarij 1999. godine. Film se nalazio na 71. mjestu 100 najstrašnijih filmskih scena i to za onu kada Cole ugleda ženskog duha u svom šatoru. 2007. godine film je stavljen na 89. mjesto najboljih filmova svih vremena prema Američkom filmskom institutu.
Dijalog iz filma "Vidim mrtve ljude" postao je vrlo popularan nakon što je film došao u kina, a sama rečenica završila je na 44. mjestu 100 najboljih filmskih dijaloga u 100 godina. Sam film se također nalazi i na 60. mjestu 100 najuzbudljivijih filmova u 100 godina Američkog filmskog instituta.
Nagrade
Film Šesto čulo primio je brojne nominacije i nagrade, a kategorije su varirale od onih za najbolji film preko onih za scenarij, montažu i režiju pa sve do onih za glumačke performanse. Najviše cijenjena bila je uloga malog Haleyja Joela Osmenta koji je za svoju rolu primio nominacije u kategoriji najboljeg sporednog glumca na Oscarima i Zlatnim globusima. Sveukupno film Šesto čulo bio je nominiran za nagradu Oscar u šest kategorija: najbolji film, najbolja režija, najbolji originalni scenarij, najbolji sporedni glumac, najbolja sporedna glumica (Toni Collette) i najbolja montaža. Film je također nominiran za Zlatni globus i to u dvije kategorije: najbolji sporedni glumac i najbolji scenarij, ali od svih navedenih nije osvojio niti jednu nagradu.
Film je primio tri nominacije za People's Choice Awards i osvojio sve tri, uključujući i onu za najboljeg glavnog glumca (Bruce Willis). Satellite Awards nominirali su film u četiri kategorije, a film je osvojio nagradu za najbolji scenarij i montažu. James Newton Howard primio je priznanje Američkog udruženja kompozitora, autora i izdavača za svoju glazbu u filmu.
Usurana, La Spezia
Usurana je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Cortina, Ravenna
Cortina je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Mazatán, Compostela
Mazatán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Compostela.
Bob Casey, Jr.
Bob Casey, Jr. (13. 4. 1960. -) je američki političar koji u Senatu SAD zastupa državu Pennsylvania. Član je Demokratske stranke.
Rođen je u gradu Scranton. Na funkciju senatora stupio je 3. 1. 2007., a prije toga je obavljao dužnost državnog rizničara Pennsylvanie.
Rome, Illinois
Roum je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Bob Casey, Jr.
Njegovo trenutno prebivalište je grad Scranton.
Rome, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.738, što je 38 (-2,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dieldrin
Dieldrin je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 380,909 Da.
Трешњевица (Параћин)
Трешњевица је насеље у Србији у општини Параћин у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 894 становника.
Историја
До Другог српског устанка Трешњевица се налазила у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Трешњевица улази у састав Кнежевине Србије и административно је припадала Јагодинској нахији и Темнићској кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства.
Демографија
У насељу Трешњевица живи 891 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 42.2 година (42.7 код мушкараца и 41.8 код жена). У насељу има 351 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3.24.
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Pine Grove, California
Pine Grove je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.219 stanovnika.
Croth (Er)
Krot je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Evre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1293 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 123 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,51 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 65 metara (maksimalnoj 137 m, a minimalnoj 61 m).
Plan del Río, Alto Lucero de Gutiérrez Barrios
Plan del Río je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alto Lucero de Gutiérrez Barrios.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Bressana, Vicenza
Bressana je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 147 m.
Zihuatego, Lolotla
Zihuatego je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Lolotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1369 m.
Opština Plopu, Prahova
Plopu je opština u Rumuniji u okrugu Prahova.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 205 m.
Genki Haraguchi
(9. maj 1991.) je japanski nogometaš.
Opština San Salvador el Seco, Puebla
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2148 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2362 m.
Sveti Apolinarije
thumb|250px|right|Sveti Apolinarije Apolinarije je bio učenik apostola Petra. Ovaj svetitelj je rodom iz grada Antiohije. Sveti Petar ga je poveo sa sobom iz Antiohije u Rim, i u Rimu ga rukopoložio za episkopa grada Ravene. U hrišćanskoj tradiciji pominje se da je došavši u Ravenu Apolinarije ušao u dom nekoga vojnika Irineja, kome je iscelio sina od slepila, i tako obratio ceo dom u hrišćanstvo. Isto tako hrišćani veruju da je iscelio od neke teške bolesti i ženu vojenačalnika Ravenskog, te se i njegov sav dom krstio. Po želji vojenačalnika Apolinarije ostao je u njegovom domu na stanovanju. Tu je napravio i jednu domaću crkvu. U tom domu je živeo 12 godina, propovedajući Jevanđelje i krštavajući mnogobošce. Od mnogobožačkih starešina je mučen u više mahova, ali se uvek spašavao. Najzad je osuđen na progonstvo u Ilirik (na Balkan). Međutim lađa, na kojoj su putovali, razbila se od bure i potonula, i odsvih putnika spaseio se samo sveti Apolinarije sa dva vojnika i tri klirika svoja. Vojnici koji su se spasili poverovali su u Isusa Hrista i krstili se. Tada je Apolinarije počeo propovedati Jevanđelje po celom Balkanu, spuštajući se do Dunava. Po tom se uputio u Trakiju, gde je takođe pod pritiskom velikim širo Hrišćanstvo. Posle 3 godine rada na Balkanu proteran je natrag u Italiju. On je došao u Ravenu, gde su mu se svi verni neobično obradovali. Čuvši za ovo starešine mnogobožačke su pisali caru Vespazijanu o Apolinariju kao mađioničaru, i pitali ga da li da ga ubiju kao neprijatelja njihovih bogova. Na to je car odgovori, da ga ne treba ubijati nego samo tražiti da prinese žrtvu bogovima, ili da se iz grada protera, jer veli: „ne priliči se da se svetimo nekome za bogove, jer oni sami mogu se osvetiti neprijateljima svojim, ako se prognjeve." Međutim i mimo ove carske naredbe mnogobošci su napali Apolinarija i noževima ga izboli. Od teških rana ovaj svetitelj je preminuo. Mošti svetog Apolinarija nalaze se u Raveni, u crkvi njegovog imena.
Neuenkirchen (bei Greifswald)
Nojenkirhen je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ostforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.332 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13059074.
Anterivo, Bolzano
Anterivo je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Neuenkirchen (bei Greifswald)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostforpomern Nojenkirhen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ostforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 0 metara. Površina opštine iznosi 23,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.332 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 101 stanovnika/km².
Anterivo, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 226 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1221 m.
Sveti Apolinarije
Srpska pravoslavna crkva slavi ga 23. jula po crkvenom, a 5. avgusta po gregorijanskom kalendaru.
Halk
Halk može označavati:
Acquafredda Inferiore, Genoa
Acquafredda Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 529 m.
Monte Grande, Celaya
Monte Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1755 m.
Troy, North Carolina
Troj je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.189, što je 241 (-7,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rafael Lara Grajales, Puebla
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 11441 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2379 m.
Pat Toomey
Pat Toomey (17. 11. 1961. -) je američki političar koji u Senatu SAD zastupa državu Pennsylvania. Član je Republikanske stranke.
Njegovo trenutno prebivalište je grad Zionsville.
Pine Hills, California
Pine Hills je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.131 stanovnika.
Racova, Ilovăt
Racova je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Ilovăt.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 225 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 280 m.
Avengers: Age of Ultron
Avengers: Age of Ultron je američki je naučnofantastični film iz 2015. godine reditelja i scenariste Džosa Vidona o timu superheroja iz Marvelovih stripova istog naziva. Producent filma je Kevin Fajgi. Muziku su komponovli Brajan Tajler i Deni Elfman. Prestavlja nastavak Osvetnika iz 2012. godine i jedanaesti film u serijalu poznatnom pod nazivom Marvelov filmski univerzum. Radnja prikazuje kako se grupa heroja mora suprotstaviti veštačkoj inteligenciji po imenu Altron koju su nameravali koristiti za borbu protiv zločina, ali koja se odmetnula i odlučila uništiti čovečanstvo.
Budžet filma je iznosio 250 000 000 dolara a zarada od filma je 1 405 000 000 dolara.
U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom Osvetnici 2: Vladavina Ultrona.
Los Cerritos, Tierra Blanca
Los Cerritos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 214 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 180 m.