cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Lion Has Wings
Radnja filma se sastoji od nekoliko epizoda koje spaja protagonist, oficir britanskog Kraljevskog ratnog zrakoplovstva (RAF), a koga tumači Ralph Richardson, te koje, kombinirajući igrane scene sa dokumentarnim materijalom iz žurnala prikazuju RAF-ove aktivnosti u nedavno objavljenom ratu protiv nacističke Njemačke. Poruka filma je trebala pokazati da "lav", odnosno Britanija i njen imperij, zahvaljujući RAF-u raspolažu sa "krilima", odnosno prvi put se neprijateljima mogu uspješno suprotstaviti iz zraka. S obzirom da je rat bio počeo tek prije nekoliko mjeseci, autori su imali poteškoća u pronalaženju adekvatnog materijala - tako su neke od scena bombardiranja i zračnih bitaka rekonstruirane u studiju pomoću specijalnih efekata, a britanske i njemačke vojne avione su "glumili" zastarjeli dvokrilci i civilni avioni. Film se nije svidio ni njegovim autorima, uključujući Powella, koji ga je proglasio "sirovom" propagandom.
Američki ratni dopisnik Wiliam Shirer je, pak, u svojoj knjizi Berlin Diary navodi kako je nekoliko mjeseci kasnije taj isti film gledao u zgradi njemačkog Ministarstva propagande, na projekciji koju je bio organizirao nacistički ministar propagande Joseph Goebbels.
Monte Rubí, Huitzilac
Monte Rubí je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Huitzilac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2334 m.
Lutrje
Lutrje je naselje u slovenskoj Općini Šentjuru. Lutrje se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 180 stanovnika.
La Puerta de Quintana, Manuel Doblado
La Puerta de Quintana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1711 m.
Estación Chapapote, Álamo Temapache
Estación Chapapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Turdaș, Turdaș
Turdaș je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Turdaș.
Estación Chapapote, Álamo Temapache
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 545 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Turdaș, Turdaș
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1931 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 195 m.
Los Zacatones, Villa de Ramos
Los Zacatones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Ramos.
Francisco Villa, San Lucas
Francisco Villa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Lucas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 794 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 777 m.
Huis clos (film, 1954)
Huis clos je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1954. u režiji Jacqueline Audry. Predstavlja prvu ekranizaciju znamenite istoimene drame Jean-Paul Sartrea, koji je također sudjelovao u pisanju scenarija. Protagonisti su muškarac i dvije žene koje se liftom spuštaju u hotelsku sobu prije nego što shvate da su zapravo, mrtvi, i da se nalaze u Paklu. Radnja prikazuje kako se ispostavi da ih umjesto mučenja čeka vječni boravak u međusobnom društvu, koje im postaje nepodnošljivo. Za Arletty, nekoć jednu od najvećih francuskih filmskih zvijezda, koja je poslije Drugog svjetskog rata zbog ljubavne veze sa Nijemcem došla na neslužbenu crnu listu, nastup u Huis clos je predstavljao jednu od rijetkih glavnih uloga u tom periodu.
Pineland, Savona
Pineland je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 160 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Ned Hanlon
Ned Hanlon je ime koje nose dvije znamenite ličnosti:
Balsaminapentaol
Balsaminapentaol je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 490,715 Da.
Hans Westmar
Hans Westmar, punim naslovom 'Hans Westmar. Einer von vielen. Ein deutsches Schicksal aus dem Jahre 1929' je bio njemački crno-bijeli film snimljen 1933. u režiji Franza Wenzlera, poznat kao jedno od prvih filmova sa eksplicitno nacističkom propagandom.
Originalno je bio zamišljen kao biografski film, odnosno trebao je prikazati život Horsta Wessela, vođu berlinskih Jurišnih odreda (SA) i ko-autora nacističke himne Horst Wessel Lied, koji je zbog nasilne smrti početkom 1930. godine postao jednim od nacističkih mučenika. Snimanje je počelo nedugo nakon Hitlerovog dolaska na vlast. Kao podloga je poslužila romansirana biografija koju je napisao Hanns Heinz Ewers, koji je također sudjelovao u pisanju scenarija. Autori su se prilikom snimanja uglavnom nastojali držati činjenica, pa su kao savjetnici na snimanju služili Wesselovi suborci, odnosno kao statisti pripadnici SA. Međutim, nakon zatvorene premijere 6. oktobra 1933. je ministar propagande Joseph Goebbels naredio novo snimanje, odnosno da u novoj verziji Wessel bude zamijenjen fiktivnim alter egom pod imenom "Hans Westmar". Kasnije je to obrazložio nastojanjem da se iz Wesselovog/Westmarovog života izbace svi detalji koji bi mogli ocrniti SA i nacistički pokret. Zbog toga su i Ewers i producent Ernst Hanfstaengl pali u nemilost. Hans Westmar se nakon premijere rijetko prikazivao.
Danas je njegovo prikazivanje u Njemačkoj zabranjeno.
Chavonne
Šavon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Soason.
Nikofon
Nikofon (grč. Νικοφῶν), sin nekog Terona, bio je grčki komediograf koji je stvarao u okviru srednje atičke komedije, premda ga Atenej svrstava među pesnike stare komedije. Iz hipoteze uz Aristofanov komad Pluto saznajemo da je Nikofon svoju komediju Adonis postavio na scenu 388. pne., dakle iste godine kada je Aristofan postavio komad Pluto.
Osvojio je jednu ili više nagrada na dramskim takmičenjima na Dionisijama i Lenejama krajem 5. veka pne.
Poznajemo šest naslova Nikofonovih drama, koji uglavnom ukazuju na mitološke travestije: Adonis (Ἄδωνις), Rođenje Afroditino (Ἀφροδίτης γοναί), Izlazak iz Hada (Ἐξ Ἅδου ἀνιών), Pandora (Πανδώρα), Sirene (Σειρῆνες), Radnici (Ἐγχειρογαστορες, doslovno = "oni što žive od ruku").
Od njegovog dela sačuvano je svega 27 stihova.
Brezna
Brezna može biti:
Denny Lyons
Dennis Patrick Aloysius Lyons (Cincinnati, 12.3. 1866 - West Covington, Kentucky, 2.1. 1929) bio je američki igrač bejzbola koji je kao treći baseman nastupao za Providence Grays (1885), Philadelphia Athletics (1886-90), St. Louis Browns (1891 i 1895), New York Giants (1892) i Pittsburgh Pirates (1893-94 i 1896-97).
U 13 sezona je nastupio u 1121 utakmice i bio 4294 puta za palicom. Postigao je 932 runa, 1333 hita, 244 doublea, 69 triplea, 62 home runa, 755 RBI, 224 ukradene baze, 621 walka, prosjek udaraca .310 i prosjek na bazi .407.
Lokovica (Šoštanj, Slovenija)
Lokovica je naselje u slovenskoj Općini Šoštanju. Lokovica se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 850 stanovnika.
Paraje Temazcaltitla, Tlalpan
Paraje Temazcaltitla je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Castelvetto, Piacenza
Castelvetto je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 999 m.
Angelburg
Angelburg je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 22 opštinska središta okruga Marburg-Bidenkopf. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.580 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6534002.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Marburg-Bidenkopf Angelburg se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Marburg-Bidenkopf. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 381 metra. Površina opštine iznosi 16,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.580 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 214 stanovnika/km².
Donje Sredorečje
Donje Sredorečje je  naselje u Republici Makedoniji, u jugozapadnom delu države. Donje Sredorečje pripada opštini Debarca.
Piana di Noce, Pisa
Piana di Noce je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Donje Sredorečje
Prirodni uslovi
Naselje Donje Sredorečje je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Ohrida, naselje je udaljeno 30 km severno.
Donje Sredorečje se nalazi u istorijskoj oblasti Debarca, koja obuhvata sliv reke Sateske i sa izrazitim planinskim obeležjem. Naselje je smešteno u središnjem, dolinskom delu oblasti. Južno od naselja izdiže se planina Mazatar, a istočno Plakenska planina. Zapadno od naselja protiče rečica Sateska. Nadmorska visina naselja je približno 780 metara.
Piana di Noce, Pisa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Donje Sredorečje
Stanovništvo
Donje Sredorečje je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 57 stanovnika.
Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (99%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Milivoj Polić
Milivoj Polić (Kraljevica, 24. II. 1931. – Kraljevica, 29. VIII. 1993), hrvatski pjesnik, slikar, novinar i enigmat.
Poezija
Pisao je poeziju i objavio osam zbirki pjesama (1960-1986). Posthumno je objavljen izbor njegovih pjesama u zajedničkoj knjizi s Antunom Šimunićem. Godine 1983. objavljena je zbirka njegovih pjesama u Napulju u prijevodu na talijanski jezik.
Contrada Camerata, Cosenza
Contrada Camerata je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
El Tecorral, Tecoanapa
El Tecorral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tecoanapa.
Milivoj Polić
Slikarstvo
Bavio se i likovnim radom te izlagao samostalno i grupno.
Opština Tacámbaro, Michoacán
Tacámbaro je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 24792 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1642 m.
Bitka za Brač 1944.
Bitka za Brač 1944. godine je bila zajednička ofanziva NOVJ i Saveznika za oslobođenje otoka Brač u Dalmaciji. Trajala je od 12. do 17. septembra 1944 godine, kada je Brač oslobođen. Deo je ofanzive za oslobođenje Dalmacije septembra 1944.
Tokom borbi za Brač komanda Vermahta je poduzela Operaciju Sivi ždral (nem. Kranich) radi evakuacije Nemaca iz Supetara, od 14. do 18. septembra 1944. godine. Nemačka operacija je završena neuspehom.
Pozadina
Nemci su teško utvrdili mesto Sumartin sa okolinom na istočnoj obali Brača, sa namerom da ga odsudno brane. Ovo mesto bilo im je veoma važno zbog kontrole plovidbe Bračkim kanalom između Brača i dalmatinske obale. U rejonu Sumartina se nalazio 2. bataljon 738. puka 118. lovačke divizije (bez 6. čete), ojačan 6. baterijom 628. mornaričkog artiljerijskog diviziona i podržavan artiljerijom iz rejona Makarske. Dobro utvrđen, bataljon se mogao uporno braniti u slučaju napada bilo s kopna, bilo s mora.
Tok operacije
Na Brač se, osim delova 26. dalmatinske divizije, iskrcao i britanski 43. odred komandosa, kao i znatne artiljerijske snage. Komandosi nisu uvođeni u borbu, a saveznička artiljerija pružala je neposrednu podršku jedinicama 26. divizije u borbama.
Nemačka posada Supetra (ojačan 3. bataljon 738. puka 118. lovačke divizije) se nakon borbe 12. septembra povukla prema Splitu, dok su za Sumartin vođene četvorodnevne teške borbe. Konačno je 17. septembra pred mrak uporište osvojeno, a tokom sledeće noći sprečeni su pokušaji probijanja posade iz okruženja i evakuacije na kopno.
Gubici
Tokom bitke za Brač je uništen 2. bataljon 738. puka zajedno sa četom 118. izviđačkog bataljona i artiljerijskim delovima. Nemački ljudski gubici na Braču iznosili su 113 poginulih i 583 zarobljena vojnika.
Tokom borbi za Brač 14. septembra poginuo je i Franjo Kluz, komandant Prve eskadrile NOVJ.
Ishod
Nemcima je držanje Brača bilo od bitnog značaja, jer je omogućavalo nesmetanu plovidbu Bračkim kanalom. Zbog toga je Komanda jugoistoka nakon pada Brača, 18. septembra, zahtevala izjašnjenje štaba Druge oklopne armije „zašto je bez naređenja evakuisano ostrvo Brač".
Los Pintos, Santa María del Oro
Los Pintos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1077 m.
El Nopal, Panotla
El Nopal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Panotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2217 m.
El prisonero trece
El prisonero trece je meksički crno-bijeli film snimljen 1933. u režiji Fernanda de Fuentesa. Po žanru je drama čija se radnja događa u doba meksičke revolucije. Glavni lik, koji tumači čileanski glumac Alfredo del Diestro, je pukovnik vladine vojske koji primi mito kako bi iz zatvora pustio na smrt osuđenog revolucionara i umjesto njega na stratište šalje slučajno odabranog zatvorenika ne znajući da je to njegov vlastiti sin. El prisonero trece je poznat kao prvo ostvarenje iz Fuentesove "Revolucionarne trilogije" (koju čine El compadre Mendoza i Vamonos con Pancho Villa). U njemu je Fuentes, kao i druga dva filma, meksičku revoluciju prikazao bez ikakvog romantiziranja, odnosno kao besmisleno krvoproliće. Zbog toga je imao problema sa vlastima koje su inzistirale na idealiziranom prikazu prošlosti; kraj El prisonero trece je na kraju izmijenjen kako bi se ta poruka ublažila i spriječile cenzorske intervencije. Godine 1950. je snimljen remake pod naslovom Sentenciado a muerte.
Cañada Hoja Mano de León, Santiago Tlazoyaltepec
Cañada Hoja Mano de León je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tlazoyaltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2767 m.
Antrifttal
Antriftal je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Fogelsberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.087 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6535002.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Fogelsberg Antriftal se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Fogelsberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 298 metara. Površina opštine iznosi 26,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.087 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 78 stanovnika/km².
Univerzitet u Michiganu
Univerzitet u Mičigenu (University of Michigan; Universitas Michigania) je javni istraživački univerzitet sa sjedištem u Ann Arboru u saveznoj državi Mičigen u Sjedinjenim Američkim Državama. Univerzitet je originalno osnovan 1817. godine u Detroitu dok je Mičigen još uvijek bio teritorij, te je savezna država postao tek 20 godina naknadno. Univerzitet je nastarija institucija visokog obrazovanja u saveznoj državi. 1837. institucija je preseljenja na današnju lokaciju. Glavni kampus u Ann Arboru sastoji se od više od 580 zgrada, a uz glavni kampus postoje i dva satelitska u Flintu i Dearbornu.
El compadre Mendoza
El compadre Mendoza je meksički crno-bijeli film snimljen 1934. u režiji Fernanda de Fuentesa. Po žanru je drama s radnjom smještena u doba Meksičke revolucije. Naslovni protagonist, koga tumači čileanski glumac Alfredo del Diestro, je bogati zemljoposjednik koji nastoji ostati neutralan u sukobu te na svojoj hacijendi pruža hranu i smještaj objema stranama, sve dok ga okolnosti ne natjeraju da preispita svoj odnos sa zapatističkim komandantom s kojim je postao dobar prijatelj. El compadre Mendoza predstavlja drugi film iz Fuentesove tzv. Revolucionarne trilogije, i u njemu je, kao i u druga dva (El prisonero trece i Vamonos con Pancho Villa), iskazao negativan stav prema revoluciji kao prema besmislenom krvoproliću. Takvi stavovi su bili nepopularni kod publike, a još više kod strane vlade koja je svoj legitimitet vukla od "svijetlih revolucionarnih tekovina". Usprkos toga, El compadre Mendoza se danas smatra jednim od najboljih i najvažnijih ostvarenja meksičke kinematografije 1930-ih.
Donji Količani
Donji Količani su naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Donji Količani pripadaju opštini Studeničani, koja okuplja južna predgrađa Grada Skoplja.
Prirodni uslovi
Donji Količani su smešteni u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 20 km jugoistočno.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Donji Količani su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 1.715 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Turci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
On n'enterre pas le dimanche
On n'enterre pas le dimanche je francuski crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1960. u režiji Michela Dracha. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Freda Kassacka. Protagonist, koga tumači Albert Gilou, je mladi mulat koji sa rodnog Martinika dolazi u Pariz kako bi započeo književnu karijeru te se upozna i započne ljubavnu vezu sa Šveđankom koja radi kao au pair djevojka. Radnja prikazuje kako sticajem okolnosti u samoobrani ubije djevojčinog poslodavca, te kako se zbog toga mora kriti od policije. On n'enterre pas le dimanche se temom i pristupom velikim dijelom naslanjao na film noir, ali je koristio i tehnike karaktersitične za Novi val. Godine 1960. je osvojio nagradu Prix Louis-Delluc.
Richard Mentor Johnson
Ričard Mentor Džonson (17. oktobar 1780 ili 1781 - 19. novembar 1850) je bio američki političar koji je služio kao 9. potpredsednik Sjedinjenih Država, u periodu od 1837. do 1841, za vreme mandata predsednika Martina van Bjurena. Jedini je potpredsednik Sjedinjenih Država koga je izabrao Senat, po odredbama dvanaestog amandmana. Džonson je takođe predstavljao Kentaki u Predstavničkom domu i Senatu.
Ričard Mentor Džonson je izabran u Predstavnički dom 1806. Zbližio se sa svojim „zemljakom“ iz Kentakija, Henrijem Klejem kao član „ratnih jastrebova“, frakcije koja se zalagala za rat sa Ujedinjenim Kraljevstvom 1812. godine. Na početku Rata 1812, Džonson je postavljen za pukovnika američke vojske. Sa svojim bratom, Džejmsom je služio pod Vilijamom Henrijem Harisonom Gornjoj Kanadi. Džonson je učestvovao u bici za Temzu, gde je po nekim izvorima on lično ubio indijanskog poglavicu Tekumsea, što je kasnije koristio u političkoj kampanji.
Nakon rata, Džonson se vratio u Predstavnički dom, a zatim je 1819. prešao u Senat da bi popunio mesto koje je upraznio Džon Dž. Kritenden. Kako je njegovo glasačko telo raslo, njegova međurasna veza sa robinjom mulatkinjom, Džulijom Čin, je sve više kritikovana, što je štetilo njegovim političkim ambicijama. Za razliku od drugih političara koji su bili u vezi sa svojim robinjama, Džonson nije krio svoju vezu sa Džulijom Čin, i smatrao ju je svojom zakonitom suprugom. Svojevoljno je priznao njene dve ćerke za svoje, na zaprepašćenje dela svojih glasača. Ova veza je bila važan činilac u porazu na izborima 1829. kada je izgubio mesto u Senatu, ali se već sledeće godine vratio Predstavnički dom.
1836, Džonson je bio kandidat Demokratske stranke za potpredsednika uz predsedničkog kandidata Martina van Bjurena. U predizbornoj kampanji se oslanjao na svoje ratne zasluge i na to što je ubio slavnog indijanskog poglavicu. Za izbor za potpredsednika su mu zafalili glasovi kada je delegacija Virdžinije u elektorskom koledžu odlučila da glasa mimo odluke glasača u svojoj državi, i odbije da glasa za Džonsona. Za potpredsednika je izabran od strane Senata, po odredbama dvanaestog amandmana na Ustav.
Zielona Góra
Zielona Góra (njemački: Grünberg in Schlesien) je grad od 141,222 stanovnika na zapadu Poljske u Lubuskom vojvodstvu.
Zielona Góra je uz Gorzów Wielkopolski, administrativni centar Lubuskog vojvodstva, kao sjedište sejma, dok je u Gorzówu ured vojvode.
Geografske karakteristike
Zielona Góra se prostire na sedam brežuljaka, nedaleko od rijeke Odre, udaljena 160 km od Berlina, 130 km od Poznańa i 160 km od Wrocława.
Historija
thumb|left|240px| Pješačka ulica thumb|left|240px| [[Termoelektrana]]
Zielona Góra je nikla kao trgovište u 12. vijeku na raskršću puteva iz Poznańa prema Šleziji i Lužicama. Vremenom se naseljavanjem zanatlija polako transformirala u grad. Prvi put je dokumentirana 1222. kao slavensko naselje u vezi naseljavanja koje je proveo Henrik Bradati.
Čitav taj kraj je iz ruku Dinastije Pjastovića 1249. prešao u ruke markgrofova Brandenburgških. Njihova vladavina nije bila previše sretan period jer je grad trpio zbog ratova, požara, epidemija i kojekakvih pošasti. Nakon epidemije Velikih boginja 1349. grad je spao na 200 stanovnika.
Od 1482. gradom i čitavom Šlezijom vladaju Jagelovići, odnosno Vladislav II., od njih je za Zielonu Góru najviše napravio Sigismund I, koji je trgovcima tekstila iz grada 1505. dao privilegiju da mogu prodavati po čitavoj Poljskoj.
Grad je trpio za Tridesetogodišnjeg rata (1618. - 1648.), ali i zbog čestih požara; 1626. izgorjele su gotovo sve kuće unutar bedema, a 1651. 660 kuća. Krajem 17. vijeka grad je već bio jako germaniziran.
Od 16. decembra 1740. grad je kao Grünberg in Schlesien dio Kraljevine Pruske i to je bio preko 200 godina.
Grad je doživio prosperitet izgradnjom prvih industrijskih pogona nakon 1816. taj proces trajao je do početka Prvog svjetskog rata.
Krajem 19. vijeka Zielona Góra je imala 16.092 stanovnika. Vinova loza se uzgajala na površini od 1.400 hektara, a u gradu je radilo dvadesetak tekstilnih tvornica, nekoliko vinarija i destilerija, te tvornice mašina, mostova i čeličnih konstrukcija. Početkom 20. vijeka imala je 20.983 stanovnika, među njima dosta Poljaka.
Zielona Góra danas
Grad je privredni, kulturni i obrazovni centar, poznat po tekstilnoj i metalurškoj industriji. Zielona Góra je poznata kao mjesto najsjevernijih vinograda u Evropi i po festivalu grožđa.
Pobratimski gradovi
Zielona Góra je zbratimljena sa slijećim gradovima;
Dora Maar
Dora Maar pravim imenom Henriette Theodora Markovitch (* Tours, 7. jul 1907. - † Pariz, 28. mart 1997. ) bila je francuska slikarica, fotograf i pjesnikinja, poznata Picassova muza, koju je portretirao na brojnim portretima tokom njihove burne ljubavne veze tokom 1930-ih.
Pored tog Dora Maar poznata je po brojnim foto portretima Pabla Picassa za vrijeme dok je on slikao svoju čuvenu Guernicu.
Biografija
Dora Maar (Teodora Marković) bila je kći arhitekta Josipa Markovića, Sisčanina, koji se oženio Francuskinjom Louisom Isevoisin 31. marta 1903. u crkvi Sv. Jurja na Trsatu. Marković je bio poznati arhitekt koji je izgradio čitave kvartove po Buenos Airesu, tako da im je kći živjela na relaciji Argentina, Francuska.
Dora Maar počela je studirati slikarstvo u Parizu 1927., ali se ubrzo prebacila na fotografiju na École de Photographie de la Ville de Paris. U sljedećih nekoliko godina uspjela se etablirati kao vrsni portretist kruga istaknutih nadrealista; André Breton, Man Ray, Paul Eluard..., ali i kao dobra umjetnica vještih foto montaža, portreta, aktova, pejzaža, modnih i reklamnih fotografija i uličnih scena Pariza, Londona i Barcelone.
Sa Picassom se upoznala u januaru 1936. (u dobi od 29 godina), na terasi kafea Les Deux Magots (Saint-Germain-des-Prés, Pariz) gdje je došla u pratnji pjesnika Paul Eluarda. Dora je svojom ljepotom i tečnim španjolskim fascinirala Picassa. Postali su ljubavnici, njihov odnos potrajao je gotovo devet godina.
Picasso je napravio puno portreta tužne Dore (patila jer je bila sterilna) i zvao je svojom privatnom muzom. Nakon njihova razlaza 1945. doživjela je emocionalni slom, nakog kojeg se dugo oporavljala, pišući poeziju i slikajući gotovo apstraktne pejzaže južne Francuske, uz povremeni rad na fotografiji.
Kao kuriozum vrijedi spomenuti da je jedan od portreta Dore Maar koji je naslikao Picasso, ukraden iz jedne saudijske jahte u Antibesu između 7.-11. marta, 1999.
South End Grounds
42.3375°N, -71.08694°W South End Grounds je naziv za jedan od tri bejzbol stadiona u Bostonu koji su služili kao domaći teren za bostonski klub u National Associationu i National Leagueu od 1871. do 1914.
Za stadion se koristio službeni naziv Boston National League Base Ball Park, a prije toga je neformalno bio poznat kao Walpole Street Grounds; odnosno Union Baseball Grounds i Boston Baseball Grounds.
thumb|left|200px|World Series 1903 - Huntington Avenue Grounds ispred, South End Grounds u pozadini
Stadion se nalazio u blizini Huntington Avenue Groundsa, stadiona koji je koristila American League prije izgradnje Fenway Parka.
Rita Gam
Rita Gam (2. april 1927 - 22. mart 2016) je bila američka glumica, najpoznatija po filmskim ulogama 1950-ih i 1960-ih. Godine 1962. je za nastup u filmu No Exit zajedno sa Vivecom Lindfors osvojila Srebrni medvjed za najbolju glumicu.
South End Grounds
South End Grounds je prvi put otvoren 16.5. 1871. Posljednja je utakmica na tom stadionu odigrana 10.9. 1887. Nakon toga je srušen kako bi se izgradio novi.
Drugi stadion pod nazivom South End Grounds je otvoren 25.5. 1888. godine. Bio je poznat pod nazivom Grand Pavilion, te sagrađen u srednjovjekovnom stilu popularnom 1880-ih i 1890-ih. Prema nekim procjenama je imao 6.800 sjedećih mjesta. Uništen je u požaru (Veliki požar u Roxburyju) 15.5. 1894. koga su započela djeca igrajući se s vatrom ispod sjedala. Požar se brzo proširio i uništio ne samo stadion, nego i 117 drugih zgrada. Dok je trajala izgradnja novog stadiona, Boston je utakmice igrao na Congress Street Grounds.
thumb|right|400px|South End Grounds sa slike koja pokazuje World Series 1903. godine
Nakon odlaska Bravesa stadion je srušen. Danas se na njegovom mjestu nalazi parkirna garaža Univerziteta Northeastern i Stanica Ruggles na Narančastoj liniji MBTA. Na stanici se nalazi spomen-ploča stadiona.
Waite Hill, Ohio
Vejt Hil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 471, što je 25 (5,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Camurac
Kamirak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Limu.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 132 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,61 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1200 metara (maksimalnoj 1.764 m, a minimalnoj 1.134 m).
Rapid Valley, South Dakota
Rapid Vali je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.260, što je 1.217 (17,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Palma, Huitzilac
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Huitzilac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2377 m.
Porticone, Pavia
Porticone je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Lopatnik
Lopatnik je naselje u slovenskoj Općini Velenju. Lopatnik se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 36 stanovnika.
Gordon Thomson (razvrstavanje)
Gordon Thomson je ime koje su koristili ili koriste:
El Sauzalito, Mexicali
El Sauzalito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Opština Fărcaș, Dolj
Fărcaș je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Monfallito, Asti
Monfallito je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 189 m.
Agua Tibia, Manuel Doblado
Agua Tibia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1735 m.
Diahann Carroll
Diahann Carroll (rođena 17. jula 1935.) je američka glumica i pjevačica koja je karijeru izgradila nastupima na Broadwayu i televizijskim sapunicama. Godine 1968. je bila prva crna glumica koja je bila protagonist TV-serije pod nazivom Julia, a za koju je nagrađena Emmyjem u kategoriji dnevne TV-serije. Široj javnosti je najpoznatija po ulozi Dominique Deveraux, crne polusestre Blake Carringtona, protagonista planetarno popularne TV-serije Dinastija.
Karijera
Dajen se prvi put pojavila na filmu 1954. godine. Tumačila je sporednu ulogu u filmu Karmen Džons. Posle toga glumila je u mnogim mjuzilkima na Brodveju. Godine 1962. dobila je nagradu Toni koja se dodeljuje za dostignuće u radu američkog teatra. Ona je bila prva crkinja koja je dobila tu nagradu.
Najzapaženiju ulogu imala je u tv seriji Džulija, u kojoj je glumila glavnu, naslovnu ulogu žene, samoharne majke kojoj je muž poginuo u Vijetnamu. Za tu ulogu je i dobila nagradu Zlatni globus za najbolju glumicu u tv seriji.
U leto 1984. godine pridružila se ekipi serije Dinastija, gde je tumačila lik Dominik Devero, polusestru Blejka Karingtona. Njena veoma primećena uloga ponovo ju je spojila sa glumcem Bili de Vilijamsom, sa kojim je zajedno pohađala Srednju školu za muziku i umetnost. U seriji Dinastija ostala je do 1987. godine.
Pojavila se i u nekoliko epizoda sitkoma Drugačiji svet, spin-ofu serije Kozbi šou. Nakon toga vratila se u pozorište, a imala je i manje zapažene filmske uloge. 2006. godine pojavila se kao gost u drugoj sezoni serije Uvod u anatomiju u vidu lika Džejn Berk, zahtevne majke jednog od glavnik likova, dr Prestona Berka.
Godine 2007. glumila je u Kanadskoj muzičkoj verziji filma Bulevar sumraka.
Privatni život
Dajen Kerol se udavala četiri puta. U prvom braku rodila je ćerku Suzan Kej. Godine 1973. iznenadila je javnost kada se udala za Freda Glusmana, vlasnika lanca butika iz Las Vegasa, iako je bila verena za televizijskog voditelja i producenta Dejvida Frosta. Nekoliko nedelja kasnije razvela se od Glusmana jer ju je on fizički zlostavljao. Godine 1975. udala se za Roberta de Leona, urednika časopisa Džet, koji je posle dve godine nastradao u saobraćajnoj nesreći. Četvrti i poslednji brak bio je sa pevačem Vikom Damonom. Njihov buran brak završio se 1996. godine kada su se sudski razveli, iako ga je Dajen napustila pet godina ranije.
Bolovala je od raka dojke, čak je dala intrejvju za televiziju u svojoj bolničkoj sobi da bi skrenula pažnju ženama na ovaj zloćudni tumor.
Gordon Thomson
Gordon Thomson (3. mart 1945. -) je kanadski glumac, najpoznatiji po nastupu u popularnoj TV-seriji Dinastija, gdje je od 1982. do 1989. tumačio lik Adama Carringtona, sina Blakea Carringtona i Alexis Colby i jednog od glavnih negativaca. Nakon nastupa u Dinastiji se uglavnom pojavljivao u sapunicama, pri čemu se ističu nastupi u Santa Barbari i Sunset Beach, a sada je dio stalne glumačke postave u sapunici Days of Our Lives.
Pricaz, Turdaș
Pricaz je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Turdaș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1141 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Madonna della Salute, Venezia
Madonna della Salute je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Salitral de Carrera, Villa de Ramos
Salitral de Carrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Ramos.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3669 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2039 m.
Lopatnik pri Velenju
Lopatnik pri Velenju je naselje u slovenskoj Općini Velenju. Lopatnik pri Velenju se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 67 stanovnika.
AllMovie
AllMovie (ranije All Movie Guide), internetski vodič i website s informacijama o filmovima, televizijskim emisijama te filmskim i televizijskim glumcima. AllMovie.com i AllMovie brend su trenutno u vlasništvu All Media Network, LLC.
Kilómetro 7.5, Tlalpan
Kilómetro 7.5 je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2736 m.
Balsaminol A
Balsaminol A je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 474,716 Da.
Piano di Moriolo, Pisa
Piano di Moriolo je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Мургаш
Мургаш је насеље у Србији у општини Уб у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 562 становника.
Овде се налази Ђидина кафана у Мургашу.
Демографија
У насељу Мургаш живи 445 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,0 година (41,5 код мушкараца и 40,5 код жена). У насељу има 158 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,54.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Slaviša Vajner
Slaviša Vajner Čiča (rođen: Slaviša Weiner) (Novi Vinodolski, 27. 6. 1903 — Pjenovac, 21. 1. 1942), jugoslavenski komunist, učesnik Narodnooslobodilačke borbe (NOB) i narodni heroj Jugoslavije.
Podrijetlo, mladost i školovanje
Slaviša Vajner je rođen 27. 6. 1903. godine u Novom Vinodolskom, kod Senja. Potiče iz židovske  činovničke porodice Dušana Vajnera, koja je kao i mnogo židovske obitelji izvela konverziju vlastitog prezimena da se što lakše uklope u domicijalni narod i tako prikriju svoje izvorno prezime, u ovom slučaju Weiner. Njegov otac je više puta bio premeštan, pa je Slaviša detinjstvo i mladost proveo u raznim krajevima Jugoslavije, od Like i Hrvatskog primorja do Srema i Slavonije. Osnovnu školu je pohađao i završio u Iloku. Početkom Prvog svjetskog rata nalazio se u Bjelovaru gdje je pohađao prvi razred tamošnje realne gimnazije, u kojoj je sa vrlo dobrim uspjehom završio sedmi razred sredinom 1920 godine. U višim razredima gimnazije prišao je revolucionarnoj omladini. Kao mladić neobične inteligencije i nemirnog duha, pod utjecajem oktobarske revolucije, a još više i revolucije u Mađarskoj, Slaviša je zajedno sa ostalim đacima gimnazije u Bjelovaru pokrenuo štrajk zbog uskraćivanja slobodnog kretanja i drugih ograničenja koja su nametnule školske vlasti Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca iz straha od revolucionarnih zbivanja. Slaviša je kao organizator štrajka bio isključen iz škole bez prava na dalje redovno školovanje. Školovanje je morao nastaviti realnoj gimnaziji u Koprivnici, gde je i maturirao.
Nakon mature preselio se u Zagreb gdje je upisao Građevinsko-tehnički odjel Tehničkog fakulteta Sveučilišta u Zagrebu. Dolaskom na zagrebačko sveučilište, kao student tehnike, ponovo se angažovao u antirežimskim političkim akcijama. Bio je izabran za predsjednika Udruženja studenata Tehničkog fakulteta, u kojem se svesrdno borio za objedinjavanje svih studenata na fakultetima u Zagrebu, Beogradu i Ljubljani. Zalagao se za liniju progresivnog jugoslavenstva, za bratstvo i jedinstvo među budućom tehničkom inteligencijom. Neposredno nakon završenih studija, 16. 1. 1928, Slaviša je dobio diplomu građevinskog inžinjera.
Karijera, porodica i aktivnosti u KPJ prije Drugog svjetskog rata
mini|lijevo|200px|Slaviša Vajner, [[1935 godine, sa suprugom Slavkom i sinovima Dobrišom i Nebojšom ispred kuće u Banja Luci.]] mini|lijevo|200px|Slaviša Vajner sa majkom nešto prije [[Drugi svjetski rat|Drugog svjetskog rata. Ovo je poslijednja znana fotografija Slaviše Vajnera.]] Slaviša je odmah po završetku fakulteta otišao na odsluženje vojnog roka u Vojsci Kraljevine Jugoslavije. Kao inženjer građevine služio je skraćeni vojni rok u ratnoj mornarici u Tivtu. U vojnoj knjižici mu je pisalo da je u vojnoj službi bio vrlo dobar, miran i pouzdan, osposobljen za podnarednika-đaka tehničara. Kasnije mu je priznat čin inžinjerijskog potporučnika Vojske Kraljevine Jugoslavije. Nakon odsluženog vojnog roka, u januaru 1929 godine, Slaviša se zaposlio u državoj službi u svojstvu inžinjera u Higijenskom zavodu u Zagrebu. Iste godine, u septembru, oženio se za profesoricu povijesti Slavu Ivančević. Radeći u Zagrebu Slaviša je došao u neposredni kontakt sa Komunističkom partijom Jugoslavije (KPJ). U Higijenskom zavodu je već tada postojala jaka ćelija partijske organizacije, u kojoj je bio sekretar dr. Miloš Araninski i članovi: dr. Hrvoje Iveković, dr. Pavle Gregorić Pajo, inž. Jovan Dugošević i drugi poznati revolucionari, kasnije aktivni učesnici u NOB-u.
U septembru 1929 godine Slaviša je dobio premještaj u Banja Luku sa obrazloženjem da treba pomoći u razvoju tek osnovanog Higijenskog zavoda Vrbaske banovine. Na novu dužnost je stupio 24. 1. 1930. Prilikom hapšenja komunista iz zagrebačkog Higijenskog zavoda policija je u dva navrata hapsila i Slavišu, optužujući ga za aktivnosti na širenju komunističke propagande. Tada, 17. 2. 1930, u policiji je formiran karton sa podacima i fotografijom Slaviše Vajnera. U Banja Luci je Slaviša našao novu revolucionarnu sredinu i povezao se sa već tada poznatim borcima protiv šestojanuarske diktature: dr. Mladenom Stojanovićem, Safetom Krupićem, dr. Vasom Butozanom, Jovanom Đurđevićem i dr. Negdje u to isto vrijeme postao je i stalni suradnik progresivnog Kluba akademičara Banja Luke, u kojem se aktivno radilo na sociološko-ekonomskim istraživanjima krajiških sela, a što je bila izvanredno pogodna forma za rad i uticaj KPJ na selu. U Banja Luci su rođeni Slavišini sinovi Dobriša i Nebojša. Iako je 1930 banjalučka polica izvršila provalu gradske partijske organizacije, Slaviša je ostao na slobodi pošto policija nije raspolagala čvrstim dokazima za opravdanje njegovog hapšenja.
1936, kao "nepoćudan" tadašnjim vlastima, Slaviša je bio premješten u sarajevski Higijenski zavod. U Sarajevu se vrlo brzo povezao sa progresivnim intelektualcima i komunistima. Njegova izuzetna ličnost, široka kultura i visoko stručno tehničko znanje mu je pomoglo da vrlo brzo postane pokretač brojnih akcija u gradu. 1938 godine Slaviša je bio izabran za sekretara sarajevske akcije Udruženja jugoslavenskih inženjera i arhitekata. Zajedno sa Vasom Todorovićem vrsnim stručnjakom i projektantom, Slaviša je projektovao više vodoopskrbnih i sanitarnotehničkih objekata koji su planom bili predviđeni za izgradnju na području Drinske banovine. Slaviša je sa Todorovićem projektirao i izgradio zgradu Higijenskog zavoda, kao i projekat vodovoda za naselje Ilijaš u kojem je već tada bila predviđena izgradnja željezare. Jedan od najprisnijih Slavišinih prijatelja je bio Julije Stipetić, sa kojim je godinama surađivao u Upravnom odboru Sarajevske sekcije inžinjera i arhitekata i kasnije Odboru jugoslavenskih inžinjera i arhitekata. Među najznačajnijim aktivnostima sarajevske sekcije Udruženja inžinjera i arhitekata je bilo učestvovanje u stvaranju jedinstvenog saveza inžinjerskih društava Kraljevine Jugoslavije. Skupština ovog jedinstvenog saveza je bila održana u Skopju 5. 5. 1940, a Slaviša je u izradi rezolucije bio jedan od glavnih nosilaca posla. U toj rezoluciji Slaviša je hrabro i otvoreno napao nazadnu ekonomsko-društvenu politiku Kraljevine Jugoslavije. Osim navedenih aktivnosti, Slaviša je čvrsto surađivao i sa umjetničkom grupom "Collegium Artisticum", koja je kao sekcije Sarajevske filharmonije organizirala koncerte domaće muzike i razna predavanja, kao i izložbu pod nazivom "Bosansko selo", a na kojoj su izlagali Ismet Mujezinović, Daniel Ozmo, Rizah Štetić i Vojo Dimitrijević.
Drugi svjetski rat i narodnooslobodilačka borba
Posle kratkotrajnog Aprilskog rata i okupacije Kraljevine Jugoslavije Slaviša, po nalogu Partije, odlazi na Romaniju, gde rukovodi primpremama za ustanak Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije (NOVJ). Bio je komandir prve partizanske čete, a kasnije i prvog partizanskog Romanijskog partizanskog odreda. On je već 1941 godine, učestvovao u jurišima na Žljebove, Mokro, Kram, Sokolac, Rogaticu. U narodu je bio oličenje hrabrosti i pravde, i još za života pretvoren u legendu.
Kao iskusan politički radnik i zapažen vojni strateg, postao je član Glavnog štaba NOP odreda Bosne i Hercegovine. Zajedno sa Rodoljubom Čolakovićem i Svetozarom Vukomanovićem Tempom, prisustvovao je sastanku sa Titom i ostalim članovima Vrhovnog štaba, 25. 12. 1941 godine, u Rogatici.
Sredinom januara 1942 godine Slaviša se sa Petim šumadijskim bataljonom Prve proleterske udarne brigade nalazio u Han Pijesku, gde je tada bio smešten Glavni štab NOP odreda BiH i Pokrajinski komitet KPJ za BiH. Prisiljeni na povlačenje, pred desetostruko jačim neprijateljem posle žestoke borbe, Slaviša je borce, među kojima se nalazila i grupa boraca Birčanskog odreda, odveo u Pjenovac. Tu su, na železničkoj stanici, prenoćili, da bi sutradan krenuli u pravcu Olova. Ali, kada je veći deo Birčanskog odreda otišao, i kad se kolona formirala za pokret, sa brda iznad železničke stanice je, uz pomoć četnika, naišlo nemačko skijaško odeljenje, dok je prugom, od Berkovine, pristiglo nemačko konjičko odeljenje. Obe grupe Nemaca otvorile su vatru iz automatskog oružja, i prosto su pokosili iznenađene borce.
Tog 21. 1. 1942 godine poginulo je 59 boraca, među kojima komandant i politički komesar Petog šumadijskog bataljona Prve proletreske uadarne brigade Milan Ilić Čiča i Dragan Pavlović Šilja, narodni heroji, dok je Čiča romanijski, teško ranjen, ali da ne bi živ pao u ruke neprijatelju, izvršio samoubistvo. Njegovo telo Nemci su odneli u Vlasenicu, da ga pokažu narodu. Posle oslobođenja, njegovi posmrtni ostaci, su sahranjeni u Grobnici narodnih heroja u spomen-parku Vraca, na Trebeviću, kod Sarajeva.
Ukazom Predsedništva AVNOJ-a, 25. 11. 1944 godine, a na predlog Vrhovnog komandanta NOV i Partizanskih odreda Jugoslavije (POJ) maršala Jugoslavije Josipa Broza Tita, proglašen je za narodnog heroja. Jedan je od brojnih židova koji su bili na višim pozicijama u komunističkoj partiji te propagirali jugoslavenski nacionalizam iako kao židov nije niti mogao biti slaven.
Río de Hielo, Santiago Tlazoyaltepec
Río de Hielo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tlazoyaltepec.
Zona Industriale III, Palermo
Zona Industriale III je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 199 m.
Río de Hielo, Santiago Tlazoyaltepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2705 m.
5-HT1D receptor
5-HT1D receptor (5-hidroksitriptaminski (serotoninski) receptor 1D, HTR1D) je 5-HT receptor. On je kodiran istoimenim genom. 5-HT1D deluje na centralni nervni sistem, i utiče na kretanje i anksioznost. On takoše indukuje vaskularnu vazokonstrikciju u mozgu.
Monte Chiquito, Álamo Temapache
Monte Chiquito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
5-HT1D receptor
Agonisti
{{columns-list|2|
Monte Chiquito, Álamo Temapache
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 541 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
5-HT1D receptor
Antagonisti
}}
San Lucas, San Lucas
San Lucas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Lucas.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4716 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 665 m.
Pamela Bellwood
Pamela Bellwood (rođena kao Pamela King 26. juna 1951. ) je SAD|američka glumica najpoznatija po ulozi Claudie Blaisdel Carrington u popularnoj TV-seriji Dinastija 1980-ih.
Bellwood je glumu studirala kod Sandforda Meisnera u New York City Playhouse, a karijeru je započela pod umjetničkim pseudonimom Pamela Kingsley. Nakon nekoliko manjih uloga angažirana je u Dinastiji kao originalni član postave, gdje je, uz manje prekide, ostala do 1986. godine kada se odlučila posvetiti porodici. Udana je za fotografa Nika Wheelera i nastupa pod imenom Pamela Bellwood-Wheeler.
Castione, Piacenza
Castione je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Donje Palčište
Donje Palčište je naselje u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Donje Palčište pripada opštini Bogovinje.
Prirodni uslovi
Naselje Donje Palčište je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 8 km južno.
Donje Palčište se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na zapadnom obodu Pološkog polja. Istočno od naselja pruža se polje, a zapadno se izdiže Šar-planina. Nadmorska visina naselja je približno 480 metara.
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Donje Palčište je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 3.345 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
Chacrise
Šakriz je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Soason.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 339 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 26 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 85 metara (maksimalnoj 173 m, a minimalnoj 65 m).
Patnja (budizam)
Patnja (pali: dukkha, sanskrit: duḥkha) je osnovni pojam budističke filozofije i psihologije. Pored uobičajenog prevoda patnja, takođe znači muka, bol, neugoda. U ruskoj tradiciji se prevodi kao stradanje. Izvorni pojam dukkha je više od patnje, ona je opšta nesavršenost, nedovoljnost, neadekvatnost i uskomešanost egzistencije.
Pojam patnje pripada osnovnoj Budinoj konstataciji o svetu: "sve su tvorevine nepostojane, sve su tvorevine mučne, sve su pojave bez sopstva" (sabbe sankhara anicca, sabbe sankhara dukkha, sabbe dhamma anatta). Buda je ovako definisao patnju:
Buda je čitavo svoje učenje svodio na "učenje o patnji i ukidanju patnje". Ono je sažeto u četiri plemenite istine: o patnji, o poreklu patnje, o prestanku patnje i o putu prestanka patnje. Na drugom mestu se umesto patnje navodi ličnost: "ovakva je ličnost, ovakav je nastanak ličnosti, ovakav je prestanak ličnosti, ovakav je put koji vodi do prestanka ličnosti".
U budizmu, put koji vodi prestanku patnje naziva se plemeniti osmostruki put.