cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bajamonte Tiepolo
Biografija
Njihov napad na dužda bio je slabo organiziran, jer je dužd preko svojih doušnika saznao za njega, pa su ga kad je to pokušao sa svojim pristašama 5. januara 1310. uspjeli odbiti kod Trga Svetog Marka. Prilikom njihova povlačenja djelomično je izgorio tadašnji drveni most Rialto.
33. dodjela Zlatnog globusa
Najbolja originalna muzika
''' "Jaws" - John Williams
Bajamonte Tiepolo
Biografija
Nakon neuspjele urote pobjegao je u Padovu, pa zatim u Treviso, a odtamo u Dalmaciju, gdje ga je uporno proganjala mletačka vlast, jer je i tamo kovao uzaludne planove o novom pokušaju rušanja vlasti i povratku svoje imovine koja mu je sva zapljenjena.
33. dodjela Zlatnog globusa
Najbolja originalna pjesma
' "I'm Easy" u izvedbi Keitha Carradinea - Nashville''
Najbolji scenario
' One Flew Over the Cuckoo's Nest'' - Lawrence Hauben i Bo Goldman
Najbolji sporedni glumac
' Richard Benjamin - The Sunshine Boys''
Najbolja sporedna glumica
' Brenda Vaccaro - Jacqueline Susann's Once Is Not Enough''
Najbolji glumac u dramskoj seriji
' Robert Blake - Baretta'' ' Telly Savalas - Kojak''
Najbolji glumac u muzičkoj ili humorističkoj seriji
' Alan Alda - M*A*S*H''
Najbolja glumica u dramskoj seriji
' Lee Remick - Jennie: Lady Randolph Churchill''
Najbolja glumica u mjuziklu ili komediji
' Cloris Leachman - Phyllis''
Najbolja muzička ili humoristička serija
' Barney Miller''
Najbolji sporedni glumac
' Edward Asner - Mary Tyler Moore'' ' Tim Conway - The Carol Burnett Show''
Najbolja sporedna glumica
' Hermione Baddeley - Maude''
Los Álamos, Tulancingo de Bravo
Los Álamos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tulancingo de Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2156 m.
Rigoso, Parma
Rigoso je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1128 m.
La Reforma, Chilchotla
La Reforma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chilchotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 185 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2638 m.
Hipojodasta kiselina
Hipojodasta kiselina je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 145,928 Da.
Pietro Gradenigo
Pietro Gradenigo (oko 1251., Venecija - 13. august 1311., Venecija), bio je 49. mletački dužd koji je vladao od augusta 1289. do svoje smrti.
Biografija
Gradenigo je prije nego što je izabran za dužda bio podesta Kopra. Nakon smrti starog dužda Giovannija Dandola u izaboru za novog, pobjedio je svog narodnjačkog konkurenta Jacopa Scopula Tiepola kao kandidat aristokracije.
Na unutrašnjem planu vladao je čvrstom rukom i 1297. uspio je progurati ustavnu reformu na sjednici poznatoj kao Veče velikog vijeća, na njoj je odlučeno da članovi tog tijela mogu biti samo oni koji su aristokrati i koji su u posljednjih pet godina vršili neku javnu službu za Mletačku Republiku, a svi ostali trebaju biti izbačeni. Uspio je i osujetiti urote Bocconia Marina (1300.) i Bajamonta Tiepola (1310.).
Oktobarska kriza
Oktobarska kriza je naziv za događaje u kanadskoj provinciji Kvebek krajem 1970. godine, a koji su započeli eskalacijom terorističkih aktivnosti militantne kvebečke separatističke organizacije Fronta za oslobođenje Kvebeka (FLQ) te izazvali reakciju federalne vlade premijera Pierrea Trudeaua u obliku proglašenja višemjesečnog izvanrednog stanja. Započela je 5. oktobra kada su FLQ-ovi militanti oteli britanskog diplomata Jamesa Crossa; tri dana kasnije je otet Pierre Laporte, ministar rada u kvebečkoj provincijskoj vladi. Kvebečka vlada premijera Pierra Bourasse je 16. oktobra od Trudeaua zatražila da se primijeni Zakon o ratnim mjerama kojim je dozvoljeno korištenje vojske za policijske poslove i suspendirana dotadašnja građanska prava. 17. oktobra je Laporte ubijen; Cross je pušten 4. decembra nakon dogovora kojima je otmičarima dozvoljen azil na Kubi. Kanadska vojska i policija su do 28. decembra uspjele pohvatati preostale članove i vodtsvo FLQ, a izvanredno stanje je formalno okončano 5. januara 1971. Ti su događaji, a prije svega ekslacija nasilja, u kvebečkoj javnosti umanjili dotadašnje simpatije prema militantnom krilu kvebečkih separatista, koji će se otada za nezavisnost provincije nastaviti boriti isključivo političkim sredstvima. Trudeauova reakcija, iako efikasna, je kasnije postala predmetom kontroverzi oko njene opravdanosti, masovnosti i nepotrebnog kršenja ljudskih prava.
Joseph Burstyn
Joseph Burstyn (1900 - novembar 1953) bio je američki poduzetnik, poznat po distribuciji evropskih filmova na američko tržište 1940-ih i 1950-ih, ali najviše po pokretanju parnice Joseph Burstyn, Inc. v. Wilson koja je dovela do promjena standarda filmske cenzure.
Pietro Gradenigo
Biografija
Na vanjskom planu njegov mandat prošao je u ratovanju sa Padovom (1304. - 1306.) zbog starih sukoba oko soli. Uspio je suzbiti kronične pobune u Kandiji i Zadru. Također je pokušao zauzeti Ferraru, ali je morao odustati zbog snažnog protivljenja pape Klementa V., koji ga je u ljutnji čak anatemizirao.
Joseph Burstyn
Burstyn se rodio u Poljskoj, a karijeru je započeo kao menadžer jidiš teatara u New Yorku. Filmskom distribucijom se počeo baviti 1930-ih zajedno sa Arthurom Mayerom.
Godine 1950. je u New Yorku započeo prikazivanje Amore, italijanskog filma u režiji Roberta Rossellinija. Segment Miracolo, u kome skitnica seksualno iskorištava slaboumnu seljanku izdajući se za Svetog Josipa, je razbjesnio konzervativne katoličke krugove. Pod pritiskom Nacionalne legije pristojnosti su vlasti države New York zabranile prikazivanje. Burstyn je pokrenuo parnicu koja je došla do Vrhovnog suda. On je odlučio kako je film djelatnost zaštićena Prvim amandmanom američkog Ustava, odnosno da se na njega mora primjenjivati načelo slobode izražavanja. Time je oborena presuda Mutual Film Corp. v. Industrial Commission of Ohio iz 1915. godine koja je dala ustavnu podlogu za filmsku cenzuru.
Burstyn je preminuo u avionu od koronarne tromboze za vrijeme leta iznad Atlantika.
Reolto, Verona
Reolto je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 101 m.
Popis dubrovačkih biskupa
Popis dubrovačkih biskupa:
Rancho Santa María, San Francisco del Rincón
Rancho Santa María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1754 m.
Les Ordres
270px|mini|desno
Les Ordres je kanadski crno-bijeli igrani film snimljen na francuskom jeziku 1974. godine u režiji Michela Braulta. Prikazuje stvarne događaje koji su se nekoliko godina ranije dogodili u Kvebeku za vrijeme tzv. Oktobarske krize, kada je federalna vlada nakon eskalacije terorističkih aktivnosti kvebečkih separatista uvela izvanredno stanje, suspendirala građanska prava i na stotine običnih građana pritvorila bez sudskog naloga i ikakvog objašnjenja. Radnja prati sudbine nekoliko tih građana te se temelji na njihovim svjedočanstvima, kombinirajući dokumentarne iskaze sa igranim rekonstrukcijama u stilu dokudrame. Les Ordres je izazvao veliku pažnju u kanadskoj, ali i međunarodnoj javnosti, te osvojio glavnu nacionalnu filmsku nagradu Genie, a na Kanskom festivalu i nagradu za režiju.
Kutztown University, Pennsylvania
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.918.
Mârlogea, Apostolache
Mârlogea je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Apostolache.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 426 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
San Donato, Cuneo
San Donato je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 633 m.
Heckler & Koch
Heckler & Koch GmbH (H&K, HK) ( njemački izgovor: [ˈhɛklɐʔʊntˈkɔx]) je njemački vojno-industrijski proizvođač pištolja, jurišnih i borbenih pušaka, kratkih strojnica i bacača granata.
Heckler & Koch Grupa obuhvaća Heckler & Koch GmbH (dioničko društvo), H&K Defense (vojna podružnica), NSAF Ltd. (privatno podijeljena tvrtka) i H&K France SAS.
Neke od njihovih proizvoda uključuju kratku strojnicu MP5 (i varijante), borbenu pušku G3, HK416/417, MP7, UMP, pištolje USP, te snajpersku pušku PSG1 koja se smatra kao najskupljom i najpreciznijom polautomatskom puškom. Sva oružja koja proizvodi H&K su većinom imenovana s prefiksima "HK" i službenom oznakom, dok se sufiksi koriste za inačice.
Piñuela, Carácuaro
Piñuela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
Heckler & Koch
H&K ima povijest o inovaciji vatrenog oružja, kao što je uporaba polimera kod dizajna oružja i korištenje integralnih šina za baterijske lampe na pištoljima. HK je također razvio suvremeno poligonalno užljebljenje, prepoznatljivo po svojoj jakoj preciznosti, te povećanom brzinom napuštanja cijevi i vijeku trajanja cijevi. Nisu se svi tehnološko ambiciozni dizajni H&K-a uzdizali do komercijalno uspješnih proizvoda (npr. napredna, ali sada napuštena jurišna puška G11 koja je pucala veoma brzo streljivo bez čahura). H&K proizvodi malena vatrena oružja (small arms), od pištolja do strojnica i bacača granata.
Piñuela, Carácuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 787 m.
El Paraíso Nuevo Milenio, Motozintla
El Paraíso Nuevo Milenio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 301 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 719 m.
El Chicural, El Fuerte
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 303 m.
Roșia Montană, Roșia Montană
Roșia Montană je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Roșia Montană.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1556 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 876 m.
Belasička bitka
Bitka na Belasici ili Belasička bitka (Беласишка битка; Беласичка битка), također poznata i kao Bitka kod Klidiona ili bitka kod Ključa se odigrala 29. jula 1014. između snaga Bugarskog (Samuilovog) Carstva na jednoj, i bizantskih snaga na drugoj strani. Predstavljao je kulminaciju gotovo poluvjekovnog sukoba između bizantskog cara Vasilija II i bugarskog cara Samuila koji se uspješno odupirao nastojanjima Bizantinaca da obnove svoju nekadašnju hegemoniju na Balkanu. Bitka, jedna od najvećih i najvažnijih u bizantsko-bugarskim ratovima, je odlučena kada su bizantske snage pod Nikiform Ksifijom, prethodno infiltirirane kroz bugarske obrambene položaje u planinama, udarile u pozadinu bugarskih snaga. Rezultat je bio gotovo potpuno uništenje bugarske vojske, pri čemu je zarobljeno 15.000 vojnika. Pobjednički Bizantinci su ih potom oslijepili i pustili na slobodu, a Samuilo je, po predaji, nekoliko mjeseci kasnije umro zgrožen prizorom svoje nekadašnje vojske. Iako su Bugari i nakon bitke nastavili pružati otpor, godine 1018. je on slomljen, a zajedno s njim je prestala postojati i prva bugarska država, a Bizant došao na vrhunac svoje moći.
Santa Elena, Veracruz
Santa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Veracruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Rincón de los Martínez, Romita
Rincón de los Martínez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1739 m.
Radica, Apodaca
Radica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Apodaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 451 m.
Uvala Lapad
mini|250px|Plaža Lapad. mini|250px|Opuštanje na plaži Lapad. Uvala Lapad je skupni naziv za dio dubrovačkog poluotoka i gradskog kotara Lapad te plaža smještenih u istoimenoj uvali.
Plaže Uvale Lapad
U Uvali Lapad se nalaze mnogobrojni hoteli i jedna od najpopularnijih dubrovačkih šetnica, ali je najpoznatija po brojnim plažama.
Adriatic
Geografski položaj: 42.6539°N, 18.06858°W
Odmah do plaže Uvala se nalazi plaža Adriatic. Smještena je podno istoimenog hotela. Betonska je a more je nešto dublje nego na susjednoj Uvali.
Vis I
Geografski položaj: 42.65341°N, 18.06752°W
Plaža Vis I je slijedeća u nizu od plaža Uvale Lapad. Plaža je šljunkovita, malim dijelom popločena betonskim terasama. More je plitko. Obogaćena je raznim ugostiteljskim sadržajima.
Splendid
Geografski položaj: 42.65398°N, 18.06512°W
Vis II
Geografski položaj: 42.65274°N, 18.06169°W"E
Vis II se nalazi podno istoimenog, još uvijek neobnovljenog hotela, koji je nastradao za vrijeme Domovinskog rata. Šljunčana je a djelomično je popločena betonskim terasama.
Titova villa
Geografski položaj: 42.65369°N, 18.06456°W
Plaža se nalazi podno nekadašnje Titove vile. Šljunčana je s plitkim morem i pokojom manjom stijenom.
Elita
Geografski položaj: 42.6582°N, 18.06073°W
Na suprotnoj strani Uvale Lapad nalazi se niz stjenovitih plaža i kupališta od kojih je najpoznatija plaža Elita, smještena podno istoimenog hotela. Plaža je manjim dijelom šljunčana a većim stjenovita i popločena betonskim terasama.
Landru (film)
Landru je francusko-italijanski kriminalističko-biografski film snimljen u režiji Claudea Chabrola i premijerno prikazan 1963. godine. Naslovni lik, koji tumači Charles Denner, je Henri Desire Landru, zloglasni serijski ubica koji je za vrijeme Prvog svjetskog rata, preko oglasa za usamljena srca u novinama u svoju kuću mamio dobrostojeće sredovječne žene te ih potom ubijao kako bi ukrao njihov novac. Radnja prikazuje njegov način rada, hvatanje i spektakularno suđenje prilikom koga nije pokazao nimalo kajanja za svoje zločine. Landru se isticao izuzetnom brigom o autentičnosti detalja. Godine 1965. je pak postao predmetom sudske tužbe jedne od Landruovih ljubavnica, pri čemu su se koristili argumenti od kojih će nastati današnji koncept prava na biti zaboravljen.
Moggio, Rieti
Moggio je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 739 m.
La Paz, Romita
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1754 m.
Njemačko-poljski pakt o nenapadanju
mini|desno|220p|Nemački ambasador|Nemački ambasador [[Hans Adolf fon Moltke, poljski vođa Jozef Pilsudski, nemački minister propagande Jozef Gebels i poljski ministar spoljsnih poslova Jozef Bek na sastanku u Varšavi 15. juna 1934, petmeseci po potpisivanju pakta.]] Nemačko-poljski pakt o nenapadanju je bio dogovor između nacističke Nemačke i Poljske maršala Jozefa Pilsudskog sklopljen 26. januara 1934. koji je smirio tenzije između Poljske i Nemačke. Prema odredbama pakta, obe države su se obavezale da će rešiti svoje probleme pregovorima i izbegavanjem vojnih sukoba u periodu od deset godina. Sporazum je normalizovao odnose između Poljske i Nemačke, koji su prethodno bili zategnuti zbog pograničnih sporova usled teritorijalnih ustupaka po odredbama Versajskog mira. Kao posledica ovog sporazuma, Nemačka je de fakto priznala poljske granice i rešila da okonča ekonomski iscrpljujući carinski rat koji je postojao između dve tržave u tokom jedne decenije. Sporazum je bio simbol slabljenja francuskog sistema saveza u istočnoj Evropi stvorenih sa ciljem da se obuzda jačanje Nemačke.
Odnosi između poljske države nastale nakon Prvog svetskog rata i Nemačke su bili loši. Nemačka je zahtevala povratak teritorija predatih Poljskoj posle rata i od sredine 1920-ih vodila je carinski spor sa svojim susedom. Pogoršanje ekonomske situacije sa pojavom Velike depresije i političke krize u Nemačkoj produbili su tenzije između dve zemlje. U Nemačkoj su političke stranke sve češće koristile revizionističku propagandu na izborima, ali je Poljska odbila da vrati teritorije da bi ih umirila. Hitlerov dolazak na vlast je privremeno povećao tenzije, ali sa poljske tačke gledišta, to je bila promena koja bi omogućila sporazum sa Nemačkom o normalizaciji odnosa i izbegavanju sukoba, jer je za razliku od prethodnih vlada Hitler imao druge prioritete za rešavanje. Njegovo interesovanje da učvrsti vlast u Nemačkoj i pokušati da proširi svoju kontrolu nad Austrijom pogodovali su Pilsudskom, koji je zauzvrat želeo da poboljša odnose sa Nemačkom zbog unapređivanje bilateralne trgovine i izbegavanja ustupake koje je nametala Francuska, spremna da udovolji Nemačkoj na račun Poljske. Slabljenje francusko- poljskog saveza Pilsudski konačno odlučio da potraži sporazum sa Hitlerom kombinacijom javnih pretnji i tajnih pregovora koji su urodili plodom potpisivanjem Pakta o nenapadanju 1934.
Pakt je doprineo poboljšnju odnosa između dve države sve do okončanja Minhenske krize u jesen 1938, posle čega je Hitler u zimu i proleće 1939. ponovo zatražio teritorijalne ustupke. Hitler je jednostrano odbacio pakt 28. aprila 1939.
KK Dubrovnik
KK Dubrovnik je hrvatski košarkaški klub iz Dubrovnika.
Povijest
Klub je osnovan 1946. i utakmice je igrao na košarkaškom igralištu "U Karmenu". Klub je Prvu ligu izborio tek tijekom sezone 2003./04. kada je odlučujućem susretu sezone pobijedio momčad Kaptola. Tijekom sezone 2005/06. klub se plasirao u drugi krug natjecanja FIBA kupa, a bio je i vodeća momčad A1 Hrvatske košarkaške lige te se plasirao u završnicu kupa. U sezoni 2012./13. klub je ispao iz A-1 lige i predstoji mu natjecanje u južnoj skupini A-2 lige.
Prvu prvoligašku utakmicu Dubrovnik je odigrao 16. listopada 2004.. U Rijeci je pobijedio Kvarner 78:75. Posljednju prvoligašku utakmicu odigrao je u Dubrovniku 12. svibnja 2013. Izgubio je od Križevaca 102:83. Posljednji prvoligaški pogodak za Dubrovnik (tricu sa zvukom sirene) postigao je Petar Dubelj.
Sezona 2008./09.
U natjecateljskoj sezoni 2008./09. košarkaški klub Dubrovnik se natjecao u prvoj hrvatskoj ligi i osvojio peto mjesto što je najveći uspjeh u povijesti kluba.
Haaretz
Haaretz (הארץ, doslovno "Zemlja [Izrael]", izvorno Ḥadashot Ha'aretz – חדשות הארץ, – "Vijesti zemlje [Izraela]" ) su najstarije izraelske dnevne novine. Osnovane su 1918. te se danas izdaju i na hebrejskom i engleskom, u Berliner formatu. Englesko izdanje se prodaje i objavljuje zajedno uz International New York Times. Obje jezične varijante se mogu naći na internetu. U SAD-u, izlazi kao tjedne novine, jer spaja članke izdanja petkom sa onima ostatkom tjedna. Smatra se nezavisnim činjeničnim novinama, a neki ga uspoređuju sa izraelskim pandanom američkog The New York Timesa. Zauzima čvrsto liberalnu poziciju na mjesnim i međunarodnim odnosima. Zbog toga, pojedini desničari su optuživali Haaretz da čak širi "anti-izraelsku pristranost".
Pokušaj državnog udara u Estoniji 1924.
Pokušaj državnog udara u Estoniji iz 1924. godine, u Estoniji znan i kao '''Pokušaj državnog udara od 1. prosinca' (estonski: 1. detsembri riigipöördekatse'') bio je neuspjeli pokušaj državnog udara koji su 1. prosinca 1924. godine pokrenuli estonski komunisti uz podršku Kominterne. Puč su predvodili Jaan Anvelt i August Lillakas, međutim od 279 aktivnih sudionika puča, njih 125 ubijeno je u borbama, dok je još 500 osoba naknadno uhapšeno. Vlada Estonije uspješno je zaustavila pučiste u samo pet sati. Za vrijeme sovjetske okupacije Estonije, ovaj se puč nazivao '''Tallinnski ustanak od 1. prosinca 1924. godine''' te se o njemu govorilo kao o dijelu marksističke svjetske revolucije.
Komunisti su u Estoniji bili aktivni sudionici političkog života još od kraja Prvog svjetskog rata, a iako su nakon rata za nezavisnost bili prisiljeni djelovati u ilegali, i dalje su bili prisutni u Estoniji. Godine 1920., estonski su se komunisti pridružili Kominterni, koja je 1924. godine, uslijed žestokih borbi za vlast između Lava Trockog i Josifa Staljina, a povodom Lenjinove iznenadne smrti te godine, pokušala izvesti državni udar u Estoniji.
Planiranje puča započelo je u proljeće 1924. godine, a glavni plan osmislili su Jaan Anvelt i Karl Rimm, veteran Ruskog građanskog rata. Plan je predviđao glavni udar na Tallinn, te nakandne manje ustanke u Tartuu, Narvi, Pärnuu, Viljandiju, Rakvereu, Kundi, i Kohili. Puč je trebao započeti u 5:15 sati ujutro. Ukupno 279 naoružanih komunista trebalo je pokrenuti glavni napadaj, a organizatori su pogrešno vjerovali da će se radnici i vojnici svojevoljno pridružiti puču; krajnji cilj bila je uspostava estonske sovjetske republike i "radničke vlade".
U studenome 1924. godine došlo je do Suđenja 149-orki, što je eliminiralo značajan broj potencijalnih sudionika, s obzirom da su stočetrdesetdevetorica optuženika u tom procesu redom bili komunisti. Ipak, unatoč tome, Moskva je krajem studenog 1924. godine, nedugo nakon završenog procesa, odlučila krenuti s planom 1. prosinca 1924. godine.
Puč je trebao početi napadom na vojnu školu u Tallinnu, međutim, samo 56 od planiranih 140 sudionika pojavilo se 30. studenog u kući Reimann, koja se nalazila oko kilometar od škole. Komunisti su krenuli prema školi, u kojoj se tada nalazilo oko 450 naoružanih oficira, oko 5:00 sati ujutro. Pučisti su započeli napad na kadete u prizemlju, međutim oficiri su ubrzo pokrenuli protunapad; istovremeno, manja je skupina napala kantinu, koja je, međutim, bila prazna jer su dežurni časnici netom bili napustili zgradu.
Nedugo zatim, skupina kadeta zaustavila je automobil u kojem se nalazilo sedam muškaraca; vozač je pokušao pobjeći, ali bez uspjeha. Ispostavilo da su dvojica među njima braća jednog od pučista, Rudolfa Vakmanna, te da su prevozili oružje za komuniste. Svi su uhapšeni i odvedeni u školu, gdje ih je ad hoc formirani vojni sud (u sastavu trojice časnika) proglasio krivima i osudio na smrt; pogubljeni su kasnije istoga dana. U napadu na vojnu školu ranjena su devetorica, a ubijena četvorica kadeta.
Druga skupina pučista krenula je na dvorac Toompea, koji je bio sjedište vlasti i parlamenta. Treća skupina upala je u stan Državnog starješine, odmah iza Katedrale Aleksandra Nevskog, ali je Friedrich Akel uspio pobjeći na stražnji izlaz.
Pučisti su bili uspješni u zauzimanju vojne piste i baraka u Lasnamäeu, gdje su im se neki vojnici čak i pridružili; ipak, po dolasku pojašanja, komunisti su se morali povući, a njihovi podržavatelji su osuđeni na smrt i pogubljeni zbog izdaje. Pučisti su prilikom bijega oteli dva vojna aviona i pokušali doći do Sovjetskog Saveza; jedan od njih je prisilno sletio u Narvi, dok je drugi uspješno prešao granicu. Pučisti su oštetili i nekoliko tenkova u sjedištu motoriziranih jedinica, međutim brzo su prisiljeni na bijeg.
Jedan od značajnijih događaja bilo je i uspješno zauzimanje glavnog željezničkog kolodvora. Kako su pučisti zaustavili promet svih putničkih vlakova, a vijesti o puču nisu bile raširene, ministar prometa Karl Kark otišao je osobno provjeriti što se događa, ali je na stepenicama kolodova propucan te je kasnije preminuo od posljedica ranjavanja. Kratka izmjena vatre dogodila se i na ulicama nedaleko od glavne pošte, kada je general Ernst Põdder, koji je igrom slučaja bio u blizini i družio se s kolegama, primijetio da se nešto događa i otišao pomoći.
Iako je puč ugušen nakon samo pet sati, lov na sudionike trajao je nekoliko dana. Dana 5. prosinca došlo je do borbe u selu Iru nedaleko od Tallinna, gdje je država ubila trojicu prominentnih komunista, među kojima je bio i Arnold Sommerling. Dva dana kasnije, policija je izvršila raciju na kuću u Tallinnu, ubivši također tri komunista. Ipak, dio glavnih sudionika puča, među kojima i Jaan Anvelt te Rudolf Vakmann, uspjeli su pobjeći u Sovjetski Savez, gdje su na koncu završili kao žrtve Velike čistke. Desetorica boraca protiv pučista nagrađeni su Križom slobode, što je bio posljednji put da je to odlikovanje dodijeljeno. Godine 1974., komunističke su vlasti podigle spomenik pučistima nasuprot glavnog kolodvora, koji je uništen početkom 1990-ih. Ljudi u Estoniji često su se šalili s tim spomenikom, tvrdeći kako je to jedini spomenik na svijetu koji je uspio komemorirati apsolutno sve sudionike nekog puča (spomenik je prikazivao samo četiri lika).
Rimagna, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 978 m.
Црквина
Црквина може да буде:
или
NK GOŠK Dubrovnik
NK GOŠK Dubrovnik , hrvatski nogometni klub iz grada Dubrovnika.
Ime
Gruški Omladinski Športski Klub ime je dobio prema dubrovačkoj gradskoj četvrti Gružu.
Povijest
Gruški Omladinski Športski Klub Dubrovnik je nastao 1919., bio je 4 godine član 1. HNL. Početkom 1980-ih godina provodi se "fuzija" "GOŠK"-a sa gradskim rivalom NK Jugom. Za boju dresa izabiru bijelu umjesto dotadašnjih - plavog, odnosno crvenog dresa. Klub uzima ime GOŠK-Jug, te se pod tim imenom natječe sve do osamostaljenja Hrvatske i ulaska u tadašnju 1.hrvatsku nogometnu ligu.
Prve godine postojanja novoformirani GOŠK-Jug izborio je plasman u tadašnju 2. Ligu - zapad. Pobjedom u posljednjem kolu nad sastavom Zagrebačkih plavih rezultatom 9:0 preskočili su izravnog suparnika - momčad Varteksa iz Varaždina. Sudionici 2.lige bili su kroz cijele '80-e.godine. Tada je bio se zajedno sa još dva hrvatska drugoligaša, Šibenikom i Splitom u igri za ulazak u 1. jugoslavensku nogometnu ligu. Klub je tada bio najjači u svojoj povijesti.
GOŠK se prigodom osamostaljivanja Hrvatske udružio sa klubom sugrađaninom Dubrovnikom i tada je nastupao u 1. HNL.
Prva godina sudjelovanja u 1. HNL je bila po mnogočemu neobična za hrvatsku, ali i nogometnu povijest ovog kluba. Klub svoje domaće susrete nije igrao u Dubrovniku, zbog nesigurnih uvjeta za održavanje utakmice. Naime, zbog srpsko-crnogorske agresije, iznenadni topnički napadi na grad nisu bili rijetkost, a stalna mogućnost pješačkih i mornaričkih napada na grad sa područja BiH i Crne Gore (onda SR Jugoslavije), rizik dulje prometne odsječenosti odnosno blokade je stalno bio nazočan. Dubrovački klub je onda svoje domaće utakmice igrao na raznim terenima, među ostalim i u Blatu na Korčuli (na igralištu "Zlinje"). Klub je onda nanizao nekoliko poraza, bio je čvrsto na dnu ljestvice i već je nakon 9 kola bio otpisan. "Dubrovnika" je onda preuzeo Luka Bonačić i velikom serijom neriješenih rezultata podigao klub sa dna ljestvice, osiguravši mu opstanak u 1. ligi. Neobičnost svega ovog je u tome što su ti neriješeni rezultati mahom bili 0:0, tako da je klub sa vrlo malo postignutih pogodaka opstao u ligi. Ovaj uspjeh sa Dubrovčanima je Luku Bonačića stavio u pozornost nogometnog svijeta, ukazavši na njegove trenerske potencijale.
U idućoj sezoni 2006/2007. GOŠK je napustio veliki broj igrača koji su sezonu prije osvojili naslov prvaka pa se klub morao zadovoljiti plasmanom u donjem dijelu tablice. Dokaz GOŠK-ove nemoći je samo jedan postignut pogodak na gostovanjima tokom cijele sezone, a pri tom nisu uspjeli osvojiti nitijedan gostujući bod, no uz sve domaće pobjede GOŠK je ipak uspio opstati u 3. HNL jug.
U idućim sezonama GOŠK je "životario" u 3. HNL-Jug, forsirajući pretežno mlade igrače iz svoje omladinske škole, prvenstveno zbog nemogućnosti plasmana u viši stupanj natjecanja zbog nedostatka uvjeta za njega.
U sezoni 2012/2013. GOŠK je napravio značajan uspjeh u Hrvatskom nogometnom kupu došavši do četvrtfinala gdje je zaustavljen od Lokomotive Zagreb, u prvoj utakmici odigranoj na Lapadu Lokomotiva je slavila sa 1:0 dok u uzvratu na Maksimiru nije bilo pogodaka. Prethodno je GOŠK u pretkolu bez borbe prošao Jedinstvo iz Nedešćine koje je odustalo od natjecanja, u 1/16 finala GOŠK je nakon jedanaesteraca bio bolji od drugoligaša Šibenika da bi u 1/8 finala nakon produžetaka bio bolji od Nedelišća. U četvrtfinalu ždrijeb je GOŠK spojio sa prvoligašem Lokomotivom koja se pokazala kao prejak suparnik te je nakon dvije neizvjesne utakmice prošla dalje, no i ovako je to najveći uspjeh GOŠK-a u njegovoj novijoj povijesti.
Rivalstva
Najpoznatije je rivalstvo sa NK Konavljaninom. Do danas su odigrali 266 susreta u kojima je uspješniji bio "GOŠK" sa 104 pobjede prema 90 Konavljaninovih, uz 72 neriješena rezultata. Ako se pogledaju samo utakmice u 3. HNL onda je bolji "GOŠK" sa 20 pobjeda u odnosu na 8 "Konavljaninovih" uz 15 neodlučenih rezultata. Od 60 prvenstva koja su se odigrala u sustavu jedne skupine 32 puta je "GOŠK" završio bolje plasiran (nisu uračunate sezone '80/81. i '82/83. koje je "Konavljanin" proveo u 1. Županijskoj ligi).
1980-ih je bilo jako i rivalstvo sa Leotarom iz Trebinja.
Škola nogometa
U klubu se jako ponose velikom tradicijom "stvaranja" mladih igrača. Brojna imena iznjedrena su u ovoj školi. Tako je i danas - više stotina djece polazi sve uzraste nogometaša - mlađi pioniri, stariji pioniri, kadeti i juniori.
Gjivovići Dolphins
Gjivovići Dolphins je ekipa vaterpolske Divlje lige u Dubrovniku. Naziv je dobila prema kupalištu Gjivovići, koje se nalazi na predjelu Sveti Jakov u Dubrovniku, u neposrednoj blizini Hotela Villa Dubrovnik. Gjivovići Dolphins se natječu u Divljoj ligi od 1987. godine, a daleko najveći uspjeh je osvajanje Divlje lige 1990. godine.
Bella Vista, Arkansas
Bela Vista je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 26.461, što je 9.879 (59,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Arroyo de Abajo, Guadalupe y Calvo
Arroyo de Abajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2326 m.
Axatempa, Tulancingo de Bravo
Axatempa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tulancingo de Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 151 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2143 m.
El Monte de la Cruz, San Francisco del Rincón
El Monte de la Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1807 m.
Vida Mejor I, Tapachula
Vida Mejor I je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6460 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Valea Cricovului, Apostolache
Valea Cricovului je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Apostolache.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 359 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Vallesina, Bolzano
Vallesina je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 202 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1037 m.
Hipolaetin
Hipolaetin je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 302,236 Da.
Alto Lucero, Chilchotla
Alto Lucero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chilchotla.
1015
Godina 1015. (MXV) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru.
Gran Paradiso
Prostire se na granici regija Valle d'Aosta i Pijemont, od Monte Visa (3,841m) na jugoistoku do Mont Blanca (4,811 m) na sjeveru.
Gran Paradiso je vododjelnica između porječja rijeke Orco, koja teče prema jugu i rijeke Dora Baltea koja teče na sjever. Građen je od jezgre stijena gnajsa, okruženog formacijama kalcita i mikašista, koje se izmjenjuju sa ofiolitnim formacijama.
Masiv se grana na tri glavna grebena, na sjevernom su najviše planine Piccolo Paradiso (3,923 m), Punta Herbetet (3,778 m) i Gran Serra (3,552 m). Na istočnom su to Roccia Viva (3,650 m) i Gran San Pietro (3,692 m), a na jugozapadnom su to Tresento (3,609 m), Ciarforono (3,640 m) i Punta Fourà (3,411 m). Masiv je okružen drugim važnim vrhovima, kao što su La Grivola (3,969 m), Punta Tersiva (3,513 m) i Monte Rosa dei Banchi (3,164 m) i prekriven je brojnim glečerima od kojih je najveći Tribolazione (6 km²).
Čitav masiv je uvršten u istoimeni nacionalni park.
Na planinu su se prvi popeli septembra 1860., dva vodiča iz Chamonixa Michel Payot i Jean Tairraz, i dva britanska planinara John Cowell i William Dundas.
Nacionalna legija pristojnosti
Nacionalna legija pristojnosti je bila američka konzervativna, pretežno katolička organizacija, koja je djelovala od 1933. do 1980. godine, nastojeći kao grupa za pritisak sadržaj filmova dostupnih tadašnjoj publici što je moguće više uskladiti sa naukom i službenim stavovima Katoličke crkve, odnosno ukloniti sadržaj koji je smatran "nemoralnim" i štetnim po duhovno zdravlje društva.
Osnovana je 1933. godine pod imenom Katolička liga pristojnosti grupa američkih katoličkih biskupa na čelu sa Johnom T. Nicholasom, nadbiskupom Cincinnatija. Poticaj je dao papa Pio XI, odnosno njegov predstavnik u SAD Amleto Giovanni Cicognani u govoru na skupu katoličkih dobrotvornih udruženja, na kome je upozorio da sadržaj tadašnjih filmova predstavlja "pokolj mladosti", odnosno da se "filmovi moraju očistiti". Nicholas je osmislio zakletvu koju su polagali novi članovi, i kojom su se obavezivali da će bojkotirati "nepristojne" i "nemoralne" filmove. Kako bi olakšao identifikaciju takvih filmova, Legija je stvorila sistem filmskih rejtinga sa tri oznake - "A" za svima podobne, "B" za podobne odraslima i "C" za nepodobne, odnosno "osuđene" filmove.
Legiji su podršku dali i konzervativni Jevreji i protestanti te je sljedeće godine promijenila ime u Nacionalna liga pristojnosti. Tada je, prema službenim podacima, njeno članstvo brojalo između 7 i 9 miliona ljudi. Time je bojkot filmova postao ozbiljna opasnost za vodeće hollywoodske studije koji su se jedva oporavljali od posljedica burzovnog kraha odnosno osjećali Veliku depresiju. To ih je potaklo da vlastiti cenzorski Kodeks, koji je bio službeno usvojen 1930. godine ali dotada uglavnom ignoriran, konačno počnu provoditi, odnosno osnuju ured za njegovu primjenu koji je vodio katolički aktivist Joseph I. Breen. Usklađenost Kodeksa sa naukom Katoličke crkve je tako sadržaj hollywoodskih filmova tokom sljedeće dvije decenije gotovo u potpunosti uskladila sa standardima na kojima je inzistirala Legija. Njene osude filmova su se u pravilu odnosile na nezavisne filmove napravljene izvan hollywoodskog sistema, odnosno strane filmove u nezavisnoj distribuciji.
1950-ih su, međutim, ekonomske i kulturne promjene dovele do toga da pojedini hollywoodski sineasti počnu ignorirati Kodeks, a i sam Hollywood počne ublažavati njegove odredbe kako bi se prilagodi sve liberalnijim stavovima i ukusu publike. Nacionalna legija pristojnosti je zbog toga sve više dolazila u sukob sa Hollywoodom, koji će najviše eskalirati tokom spora izazvanog filmom The Pawnbroker 1964. godine. Dvije godine kasnije je Nacionalna legija ponovno postala ekskluzivno katolička organizacija, odnosno preimenovala u Nacionalni katolički ured za filmove. Kao takva je nastavila davati službene rejtinge filmova sve do 1980. godine kada je službeno postala dio Katoličke konferencije SAD
Al-Bakri
Abū ʿUbayd ʿAbd Allāh ibn ʿAbd al-ʿAzīz al-Bakrī, ili jednostavno Al-Bakri (أبو عبيد عبدالله بن عبد العزيز البكري) (cca. 1014–1094) bio je al-andaluški (arapsko-španski) geograf i historičar. Najpoznatiji je po djelu Knjiga o putevima i kraljevima, koju je napisao 1068. a koja predstavlja jedan od najdragocjenijih izvora za srednjovjekovnu historiju zapadne Afrike, odnosno predstavlja detaljan opis tadašnjeg Ganskog Carstva, odnosno podatke o transsaharskoj trgovini i počecima dinastije Almoravida.
Gibelj sensaciji
Gubitak osjeta, također poznat kao Robot Jima Ripla je sovjetski crno-bijeli science fiction film snimljen 1935. u režiji Aleksandra Andrejevskog. Predstavlja adaptaciju romana Željezni bunt Vladimira Vladka. Radnja je smještena u neimenovanu kapitalističku zemlju gdje je inženjer Jim Ripl (čiji lik tumači Sergej Večeslov) izumio divovske robote koji bi trebali zamijeniti ljudsku radnu snagu, ali se ubrzo suočava sa spoznajom da ih kapitalisti namjeravaju zloupotrijebiti kako bi radnike izbacili na ulice. Često se pogrešno navodi da se Gubitak osjeta temelji na znamenitoj Čapekovoj drami R.U.R., ali osim toga što roboti u filmu nose iste inicijale, nema previše veze sa Čapekovim tekstom.
Julian Rachlin i prijatelji
Julian Rachlin i prijatelji (međunarodni naziv Julian Rachlin & Friends) je festival komorne glazbe koji se početkom rujna svake godine održava u Dubrovniku. Osnivač i spiritus movens Festivala je austrijski violinist i violist Julian Rachlin, koji od 2001. godine okuplja svoje prijatelje kao što su pijanist Itamar Golan, violončelist Mischa Maisky, violinistica Janine Jansen, violinist, violist i dirigent Maxim Vengerov i mnogi drugi znameniti glazbenici, kako bi zajedno muzicirali u atriju Kneževa dvora.
Povijest festivala
2000. godine Julian Rachlin i Itamar Golan održali su u sklopu programa Dubrovačkih ljetnih igara po prvi put recital u Dubrovniku. Oduševljeni atmosferom i akustikom Kneževa dvora, odlučili su, u dogovoru s tadašnjim intendantom Igara Petrom Mišom Mihočevićem, iduće godine prirediti cijeli festival na kojemu bi nastupili i njihovi prijatelji glazbenici. 2001. je održan 1. festival komorne glazbe "Julian Rachlin i prijatelji", tada još u sklopu Igara kao festival unutar festivala. Održalo se 6 koncerata, od kojih su 3 na repertoaru imala djela komorne glazbe, a na preostala 3 su sudionici Festivala nastupili s Dubrovačkim simfonijskim orkestrom. 2002. festival se održao s količinski mnogo skromnijim repertoarom: Rachlin i njegovi kolege održali su svega 3 koncerta. Od 2002. Festival postaje neovisan od Dubrovačkih ljetnih igara i počinje se, sve do danas, održavati početkom rujna. 2007. je organizaciju Festivala preuzela agencija Dubrovnik PartneR koja ga je formirala kao Ustanovu u kulturi.
Villa San Martín, Coatzacoalcos
Villa San Martín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatzacoalcos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 420 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Neredi povodom beogradske parade ponosa 2010.
Septembra, 2010. godine organizatori su najavili održavanje parade ponosa 10.10. 2010. Prema planu, okupljanje treba da započne u parku Manjež, odakle će se povorka kretati Nemanjinom ulicom do zgrade Vlade Srbije, a zatim Ulicom kneza Miloša. Žurka nakon povorke biće održana u SKC-u. Skup su podržali predsednik Boris Tadić, ministar policije, Ivica Dačić, predsednica Skupštine, Slavica Đukić-Dejanović, a ministar za ljudska i manjinska prava, Svetozar Čiplić je najavio lično prisustvo, kao i državni sekretar za ljudska i manjinska prava, Marko Karadžić, koji je i 2009. godine bio jedan od najjačih glasova podrške povorci ponosa.
San Gervasio, Cuneo
San Gervasio je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Neredi povodom beogradske parade ponosa 2010.
Održavanje parade
300p|desno|mini Parada je, kao što je i najavljeno, održana 10. oktobra 2010. godine, sa početkom u 10 časova u parku Manjež u Beogradu, gde se okupilo više od 1000 učesnika i učesnica parade ponosa. Skup je otvorio šef delegacije EU, Vinsent Dežer. Skupu su se, pored organizatora, obratili i ministar za ljudska i manjinska prava, Svetozar Čiplić, šef delegacije OEBS-a, Dimitrios Kupreos i ambasador Saveta Evrope u Srbiji, Konstantinos Jerokostopulos. Skupu su prisustvovale ličnosti iz političkog i javnog života, kao što su Mirjana Karanović, Nikola Kojo, Čedomir Jovanović, Žarko Korać, Miljenko Dereta, Marko Karadžić, Vukašin Obradović, Petar Antić, kao i ambasadorka SAD-a, Meri Vorlik.
San Gervasio, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 419 m.
Bovalino, Reggio Calabria
Bovalino je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Neredi povodom beogradske parade ponosa 2010.
Održavanje parade
Povorka ponosa, sa velikim transparentom „Možemo zajedno“ i brojnim zastavama duginih boja, krenula je u 11:30 od parka Manjež preko Nemanjine, Kneza Miloša i Masarikove do SKC-a, gde je organizovana žurka, koja je završena u 13:30, ranije nego što je predviđeno.
Bovalino, Reggio Calabria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7514 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Libertas (Dubrovnik)
Libertas je latinska riječ za slobodu. U Dubrovačkoj Republici, sloboda se smatrala jednom od najvećih životnih vrijednosti. Riječ "libertas" bila je slogan i simbol Dubrovačke Republike. Ona je među prvima u svijetu zabranila ropstvo, donijevši odluku o zabrani 1418. godine. Na tvrđavi Lovrijenac na kamenu piše latinski natpis: "Non bene pro toto libertas venditur auro", što na hrvatskom jeziku znači "Sloboda se ne prodaje za svo zlato". Dubrovački književnik Ivan Gundulić opjevao je himnu slobodi u pastoralnoj drami "Dubravka": "O lijepa, o draga, o slatka slobodo". Jedna od zastava Dubrovačke Republike imala je na sebi natpis "libertas". Danas se ta zastava koristi prilikom otvorenja Dubrovačkih ljetnih igri, kada se podiže na Orlandov stup.
U Dubrovnik se često koristi ime "libertas" pa tako postoji dubrovački Libertas Film Festival, hotel "Rixos Libertas", autoprijevozno poduzeće "Libertas", mješoviti zbor Libertas, moto-klub Libertas itd.
Neredi povodom beogradske parade ponosa 2010.
Bezbednost i nemiri
Pretnje učesnicama i učesnicama parade pojavile su se nakon objavljivanja planova da se parada održi. U pretnjama koje su dolazile od raznih ekstremističkih desničarskih organizacija pozivalo se na fizički obračun i linč učesnika i učesnica.
Bezbednost učesnika i učesnica parade, među kojima je bilo i diplomatskih predstavnika i predstavnica, garantovale su policijske snage koje su u velikom broju bile raspoređene oko mesta održavanja skupa i šetnje.
S druge strane, 6.500 huligana izazvalo je nerede u Beogradu, napadom na policiju i pojedine zgrade. Tokom nemira huligani su napali zgradu Demokratske stranke i Socijalističke partije Srbije, zgradu RTS-a, pokretni mamograf, kao i brojne prodavnice u centru Beograda, iz kojih je pokradena roba. Sukob sa policijom je smiren oko 14 časova.
Tokom nereda povređena su 132 policajca i 25 građana, a uhapšeno je 249 osoba, od kojih je čak oko 60% iz unutrašnjosti Srbije. Ova činjenica je ocenjena kao znak loše organizacije događaja. Čedomir Jovanović je izjavio „To su praktično bile paravojne formacije sa jasnim planovima i sa scenariom koji prevazilazi ono što smo mi planirali 5. oktobra 2000. godine“. Odgovarajući na saopštenja pojedinih stranaka da su neredi izraz nezadovoljstva zbog ekonomskog stanja u društvu, Jovanović je rekao: „To što se juče desilo nema nikakve veze sa praznim novčanicima demonstranata. Oni su juče imali i materijalne troškove - došli su organizovano u Beograd, sa skutera su napadali policiju.“
Reakcije
Lazar Pavlović iz Gej-strejt alijanse ocenio je da je bitno da je parada ponosa održana nakon 10 godina od prvog pokušaja: „Ono što se paralelno događalo na ulicama Beograda pokazuje koliko se zapravo neke snage imaju svoje vojnike na ulicama još uvek nisu poražene. Ako treba krenuti u borbu protiv toga to je upravo danas, ako se već do sada nije radilo na tome.“
Većina predstavnika i predstavnica Demokratske stranke su ocenili/e da su nemiri osmišljeni kako bi se narušio mir, stabilnosti i demokratski poredak Portparolka DS-a, Jelana Trivan je izjavila:
S druge strane, gradonačelnik Beograda i član DS-a, Dragan Đilas naglasio je da je načinjena velika materijalna šteta, pri čemu je ocenio da parada ponosa neće doneti ništa dobro organizatorima. Đilas je, takođe apelovao na organizatore gej parade rekavši da „bez obzira kakva prava imaju, da ne organizuju manifestacije koje dovode do ovakvih stvari“.
Ministar Čiplić je u reakciji na nasilje rekao da je važno da je „parada uspela“, čime se pokazalo da je „Srbija slobodna zemlja“, što je ocenio i kao „konačni poraz“ huligana.
Álvaro Obregón, Motozintla
Álvaro Obregón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Cărpiniș, Roșia Montană
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 401 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 588 m.
Lo de Mayo, El Fuerte
Lo de Mayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Triana, Apodaca
Triana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Apodaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 417 m.
Nuevo Veracruz, Veracruz
Nuevo Veracruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Veracruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Hiponitrit
Hiponitrit je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 30,006 Da.
Los Pachecos, San Francisco del Rincón
Los Pachecos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1773 m.
Santa Ana, Romita
Santa Ana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1753 m.
Homosocijalizacija
Homosocijalizacija ili LGBT socijalizacija je proces kojim se LGBT ljudi susreću, povezuju i postaju integrisani u LGBT zajednicu, posebno sa ljudima iste seksualne orijentacije i rodnog identiteta, čime pomažu izgradnji sopstvenog identiteta.
Prostori homosocijalizacije su sva fizička ili virtuelna mesta koja LGBT+ osobama služe za upoznavanje ljudi iz zajednice, pronalaženje seksualnih ili ljubavnih partnera ili prosto mesta gde imaju mogućnost slobodnog izražavanja svog seksualnog identiteta.