cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Austrijanci
Tako je sve do raspada Austro-Ugarske izraz "Austrijanac" imao isključivo regionalne konotacije, dok su se u etničkom smislu stanovnici Austrije smatrali dijelom šireg njemačkog nacionalnog korpusa. Tako se 1918. novostvorena austrijska država prozvala "Njemačkom Austrijom" i kao svoj cilj uvela ujedinjenje s Njemačkom. Taj je cilj ostvaren 1938. od strane Hitlerovih nacista, ali je nakon drugog svjetskog rata obnovljena austrijska država, a stanovnici Austrije prigrlili koncept zasebne nacije kako bi se što je moguće više ogradili od svih negativnih konotacija vezanih uz projekt Velike Njemačke.
Carrara-Pontenuovo, Latina
Carrara-Pontenuovo je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Austrijanci
Profiliranju Austrijanaca kao zasebne nacije je, osim političkih okolnosti, pripomogla i činjenica da je neutralna Austrija nakon drugog svjetskog rata izgradila daleko viši životni standard od podijeljene Njemačke, kao i da stav o Austrijancima kao zasebnoj naciji uživa konsenzus i među samim Nijemcima.
Carrara-Pontenuovo, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2235 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Canton Valley, Connecticut
Kanton Vali je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Austrijanci
Običaji Austrijanaca
Austrijanci, danas višemilijunski narod, počinje nastajati raspadom plemenskog sustava Bavaraca do kojega dovodi karolinški feudalizam i kasnijim okrupnjivanjem feudalnih posjeda, negdje u XII stoljeću, u 'Landove'. Nastanak Landova dovodi i do političke koncentracije koja počinje Babenbergovcima 1192. i kasnije Habsburgovcima (1282). Raspadom Habsburške Monarhije 1918. Landovi postaju sastavni dijelovi Austrijske Republike.
Canton Valley, Connecticut
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.580, što je 15 (1,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Austrijanci
Običaji Austrijanaca
Etnički sastav Landova nije uvijek bavarski, pa se u području Vorarlberga koji su alemanskog porijekla kao i susjedni Germano-Švicarci, stanovništvo se služi jezikom srodnim onom u Švicarskoj. Ovi najzapadniji Austrijanci na glasu su kao imućni industrijalci.
Burgenland ili Gradišće još je jedno područje u kojemu Austrijanci ne udaraju glavni pečat, nego su to ovaj puta Hrvati. Oni ovaj kraj naseljavaju nakon pojave Turaka a došli su iz područja Dalmacije odakle su donesli svoj čakavski jezik. To je ista seoba koja je pokrenula i pretke Molizanskih Hrvata da se nasele u Italiji. Vinogradarstvo, stočarstvo i poljoprivreda glavna su zanimanja Gradišćanaca.
Farmerski poslovi i industrija (tekstilna) i turizam glavna su zanimanja Austrijanaca. Veoma su česte malene obiteljske farme na kojima Austrijanci rade. Porijeklo suvremenog austrijskog sigurnosnog socijalnog sistema potječe još s kraja 19 stoljeća. Radnici, službenici, razne službe i farmeri uplaćuju u razne sigurnosne socijalne fondove. Patrijarhalna obitelj u najnovije vrijeme među mladim obiteljima pretvara se u neku partnersku zajednicu u kojoj nastoje živjeti mladi parovi. Najveći dio Austrijanaca ima katoličku vjeru.
Austrijanci u svijetu
Prema 'Joshua Projectu' /Podaci UN-a/
Beta lanac
thumb|right|500px|Primer fragmenta [[Antiparalelan (biohemija)|antiparalne β ravni koja se sastoji od četiri beta lanca. a) Antiparalelne vodonične veze (tačkaste linije) između peptidnih -{NH}- i -{CO}- grupa na susednim lancima. Strelice pokazuju smer lanaca. Konture elektronske gustine okružuju nevodonične atome. Atomi kiseonika su obojeni crveno, a -{N}- atomi plavo. Bočni lanci su prikazani samo do prvog -{C}- atoma (zeleno). b) Bočni pogled na dva centralna β lanca.]]
Beta lanac je strukturna jedinica proteinske beta ravni. On je izduženi segment polipeptidnog lanca tipično 3 do 10 aminokiselina dug, koji formira vodonične veze sa drugim beta lancima u istoj beta ravni.
Dren (Leposavić)
Dren je seosko naselje u opštini Leposavić na severu Kosova. Prvi pisani podaci o postojanju naseobine Drijen nalaze se u povelji kralja Stefana Milutina manastiru Banjska iz 1314. godine.
Poreklo naziva
Selo je prvobitno imalo naziv „Drijen“, koji je najverovatnije dobilo po veoma rasprostranjenom drvetu dren (drijen, drenjina, drenak). Od njega se pravi rakija „drenja“ i džem. Stanovništvo sela je uglavnom doseljeno iz današnje severne Crne Gore, najvećim delom iz plemena Vasojevića iz područja Berana i Andrijevice.
Gubljenjem, i prilagođavanjem na ekavski naglasak „Drijen“ je postao „Dren“. Prvi pisani podaci o postojanju naseobine Drijen potiču iz 1314. godine, u povelji kralja Stefana Milutina Manastiru Banjska.
Položaj i geografske odlike
Dren se nalazi u Drenskoj dolini, na ušću Drenske reke u Ibar, njegove desne pritoke. Smešten je na nadmorskoj visini od oko 450 metara, pet kilometara severno od Leposavića. Sa desne strane reke su brda i uzvišenja — Šanac (547 m), Đokovac (669 m) i Kulina (847 m), a sa leve strane su Grabak (784 m), Gradina (774 m), Čukara (761 m) i Borikovac (976 m). Kroz selo prolazi železnička pruga Kraljevo-Kosovo Polje-Skoplje, izgrađena 1931. godine, kao i magistralni put Kraljevo-Kosovska Mitrovica, izgrađen 1969. godine.
U Drenu se odvaja put uz Drensku reku, koji vodi do gornjeg Drena zatim drugih sela i rudnika olovo-cinkane rude, Belo Brdo, na zapadnoj strani Kopaonika. U Drenu su izgrađena dva mosta preko reke Ibar, jedan koji vodi ka naselju Gornji Krnjin, i drugi koji je veza sa Donjim Krnjinom.
Istorija
Za vreme Osmanlijskog carstva na ovim prostorima, granica sa Srbijom bila je u Drenu, sve do 1912. godine. Tokom Prvog srpskog ustanka, Karađorđevi ustanici osvojili su Dren i okolinu. Posle povlačenja Turaka u tim pograničnim objektima Kraljevina Srbija je formirala žandarmerijsku stanicu, koja je postojala sve do početka Drugog svetskog rata, tačnije do 1941. godine.
Po završetku II svetskog rata, 1945. godine u Drenu je osnovan Mesni narodni odbor, kao organ nove vlasti, koji je vršio funkciju do 1953. kada su te nadležnosti prebačene u Leposavić.
Privreda
Dren ima povoljne uslove za bavljenje poljoprivredom i stočarstvom zbog toga što ima velike zemljišne površine koje se prostiru duž toka Ibra i pored Ibarske magistrale u površini od oko 100 hektara, kao i veoma plodno zemljište pored Drenske reke, koje uglavnom služi za povrtarske kulture obzirom na mogućnost navodnjavanja. U dolini se gaje pšenica i kukuruz.
Samon Krik
Samon Krik se može odnositi na
Dren (Leposavić)
Privreda
U Drenu postoje značajne količine rude laporac koji se koristi u proizvodnji cementa. Najveće nalazište je na brdu Đokovac (668 m). Prema planu iz 1946. godine trebalo je da bude izgrađena cementara, ali se od toga odustalo nakon političkih promena dve godine kasnije (rezolucija Informbiroa), pa je planirana cementara preseljena u Popovac kraj Paraćina. U Drenu postoji postrojenje za separaciju šljunka sa izradom betonskih blokova i druge galanterije od betona, jedan ugostiteljski objekat, kao i tri prodavnice prehrambene robe.
Stanovništvo
U Drenu postoji četvororazredna osnovna škola osnovana 1939. godine koja pripada područnoj osmogodišnjoj školi u Leposaviću. Pored seoskog groblja nekada je postojala crkva iz XVII ili XVIII veka posvećena najverovatnije svetom Marku, koja je porušena i sad su ostale samo zidine sa pregradnim zidom koji je odvajao oltarski deo od ostalog crkvenog prostora u kojoj se i danas obavlja služba. Selo ima i svoju seosku slavu – litije, Markovdan koji se slavi 8. maja.
Dren danas ima 65 domaćinstava i 275 stanovnika i iz sela nije bilo velikog raseljavanja stanovništva izuzev onih koji su se školovali do visokog obrazovanja a nisu imali gde da se zaposle. Danas u Drenu postoje sledeći rodovi i to: Aleksići, Milovanovići, Borisavljevići, Bojanići, Miladinovići, Ivanovići, Vukosavljevići, Vučinići, Vukićevići, Krstovići, Obradovići, Dimitrijevići i Jovanovići.
¹ (ne postoji direktna veza ka referenci iz popisa 1991, već je potrebno uneti u pretraživač godinu i preuzeti dokumente)
1862 Apollo
1862 Apollo je Apolo asteroid. Približan prečnik asteroida je 1,5 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 1,470 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 6,352 stepeni, a orbitalni period iznosi 651,152 dana (1,782 godinu). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,559. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 16,25 a geometrijski albedo 0,25.
Asteroid je otkriven 24. aprila 1932. godine.
Letonci
thumb|Letonska zastava Letonci ili Latvijci su baltički narod, koji pretežno živi u Letoniji, gde čini oko 58% stanovništva. Letonci su po veroispovesti većinom protestanti, a govore letonskim jezikom, koji pripada baltičkoj grupi indoevropske porodice jezika (baltički i slovenski jezici su veoma srodni i zajedno čine baltoslovenski ogranak indoevropske jezičke porodice). Letonaca ukupno ima oko 1.643.000, od toga u Letoniji oko 1.487.000.
Dictyostelium discoideum
Dictyostelium discoideum je vrsta amebe koja živi u zemljištu. Ona pripada filumu Mycetozoa. D. discoideum je eukariota koja se transformiše tokom svog životnog veka od agregacije jednoćelijskih ameba do multićelijskog plazmodijuma i zatim u plodonosno telo. D. discoideum ima jedinstveni aseksualni životni ciklus koji se sastoji od četiri faze: vegetativna, agregaciona, migraciona, i kulminacija. Životni ciklus D. discoideum je relativno kratak, i obuhvata kretanje, ćelijsku signalizaciju i razvoj. Ovaj organizam se koristi u istraživanjima ljudskog kancera. Jednostavnost životnog ciklusa čini ovaj organizam dobrim modelom u istraživanju genetičkih, ćelijskih i biohemijskih procesa drugih organizama.
1685 Toro
1685 Toro je Apolo asteroid. Približan prečnik asteroida je 3,4 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 1,367 astronomskih jedinica (AJ).
Asteroid je otkriven 17. jula 1948. godine.
Hrvatsko katoličko sveučilište
Hrvatsko katoličko sveučilište (akronim HKS) je privatno papinsko sveučilište osnovano 2006. od Katoličke crkve, sa sjedištem u Zagrebu. Prvo je katoličko sveučilište u povijesti Hrvatske. Nalazi se u prostorijama bivšeg vojnog učilišta u zagrebačkom predjelu Črnomercu. Latinsko ime ovog sveučilišta je Universitas studiorum catholica croatica.
Povijest
Dekret u kojem je odlučeno da se osnuje ovo sveučilište je Luce vera illuminata (Istinskom svjetlošću obasjana). Objavio ga je zagrebački nadbiskup Josip Bozanić 3. lipnja 2006. godine. Proradilo je akademske godine 2010./11., na dne 4. listopada 2010. godine. Danas na ovom sveučlištu su studiji povijesti, psihologije i sociologije.
Zoran Janković
Zoran Janković (rođen 1. januara 1953. u Saraorcima kod Smedereva, Srbija) je slovenački ekonomista i političar, koji od 2006. vrši dužnost gradonačelnika Ljubljane.
Rođen je varošici blizu Smedereva, od oca Srbina i majke Slovenke, ali se porodica seli u Ljubljanu gde Zoran završava gimnaziju i ekonomski fakultet. Postao je poznat kada je 1997. postao predsednik uprave slovenačkog poslovnog sistema Merkator. On je zaslužan za prerastanje Merkatora u najveće preduzeće u Sloveniji sa 15000 zaposlenih i razvijenim poslovima u zemljama regiona Hrvatskoj, Bosni i Hercegovini i Srbiji. Zbog ostvarenih rezultata dobija prestižno nacionalno priznanje „menadžer godine 2002“. Njegova iznenadna smena sa rukovodećeg položaja se dovodi u vezu sa promenama u političkim sferama i netrpeljivosti nove političke elite.
Posle odlaska sa te funkcije je ostao zapamćen kao uspešan i sposoban čovek što mu je donelo popularnost zahvaljujući kojoj je 22. oktobra 2006. godine ubedljivo, već u prvom krugu, pobedio na izborima za gradonačelnika Ljubljane kao nezavisan kandidat. Janković tvrdi da mu je jedan od uzora Milan Bandić, kontroverzni ali i popularni gradonačelnik Zagreba. Godine 2010. je na izborima uspio osvojiti i drugi mandat.
Pred parlamentarne izbore 2011. osnovao je vlastitu stranku pod nazivom Lista Zorana Jankovića – Pozitivna Slovenija (LZJ - PS), koja je 4. decembra 2011 godine pobedila na izborima sa 29% glasova. Usprkos toga, nije postao novim premijerom, jer je sastavljena nova koalicija na čelu sa desničarskim premijerom Janezom Janšom.
Stratmor
Stratmor se može odnositi na
Rusini
Rusini ili Ruteni je izraz koji se koristi za:
HEM
HEM se može odnositi na:
Sanislop
Sanislop se može odnositi na
Krugovi (časopis)
Krug je bio hrvatski mjesečnik za književnost i kulturu.
Od 1953. ga je uređivao Josip Barković, a od 1957. Josip Pupačić. Odgovorni urednik bio je Vlatko Pavletić.
List je izlazio u Zagrebu od 1952. do 1958. godine. Izdavač mu je bila izdavačka kuća Mladost.
Generacija hrvatskih književnika koja se okupila oko ovog lista dobila je naziv krugovaši. Bila je vrlo utjecajna na hrvatsku književnost; za nju se kaže da je "nadmoćno i radosno" rasporila socrealizam. U te književnike spadaju Milivoj Slaviček, Miroslav Slavko Mađer, Nikola Milićević, Irena Vrkljan, Dubravko Ivančan i drugi.
Na krugovaše je među ostalima, utjecala poezija Ive Kozarčanina.
Hammurabi
300px|right|thumb|[[Babilonija, 1792 - 1720. pne.]]
Hammurabi (Hammu-rapi ili Khammurabi) je šesti babilonski kralj. Vladao je od 1792. do 1750. godine pne. Iako je poznat po tome što je osvojio Sumer i Akad i te tako postao prvi vladar Babilonskog carstva, historija ga najviše pamti po donošenju Hammurabijevog zakonika, prve sačuvane zbirke pravnih propisa u historiji.
Životopis
Na prijestolje je došao oko godine 1760. pne. Njegova vladavina obilježena je briljantnom diplomacijom kao i vještim vojnim pobjedama. Ujedinio je rascjepkana kraljevstva od Perzijskog zaljeva do rijeke Habur i od Eufrata do Sredozemnog mora. Pobijedio je glavnog protivnika Rim-Sina, kao i kraljeve Elama, Marija i Ešnouna. Osobno je vodio i nadgledao kopanje kanala za navodnjavanje jer je shvaćao važnost tih radova za napredak kraljevstva. Uveo je red u javnu administraciju i vratio dignitet državnih službenika. Kao vjerski vođa, postavljanjem boga Marduka kao glavnog boga babilonskog panteona započinje eru monoteizma.
Sanol
Sanol se može odnositi na
Hammurabi
Životopis
Za vladavine Hamurabija i njegovog sina Samsu-iluna (1750. pne.-1712. pne.) Babilon postiže vrhunac svoje vojne i kulturne moći. Općenito se smatra da je s Hamurabijem počeo uspon babilonske kulture.
Verdi (razvrstavanje)
Verdi se može odnositi na
SH2 domen
Uloga
Protein-protein interakcije imaju važnu ulogu u ćelijskom rastu i razvoju. Modularni domeni, koji su podjedinice proteina, posreduju proteinske interakcije putem identifikacije kratkih peptidnih sekvenci. Te peptidne sekvence određuju partnere za vezivanje svakog proteina. Jedan od prominentnijih domena je SH2 domen.
SH2 domeni imaju vitalnu ulogu u ćelijskoj komunikaciji. Njegova dužina je aproksimativno 100 aminokiselina, i on je nađen unutar 115 humanih proteina. Njegova struktura se sastoji od dva alfa heliksa i jedne beta ravni. Istraživanja su pokazala da on ima visok afinitet za ostatke fosforilisanog tirozina, i poznato je da prepoznaje sekvencu sa 3-6 aminokiselina unutar peptidnog motiva.
Vezivanje i fosforilacija
SH2 domeni tipično vezuju fosfrilisani ostatak tirozina u kontekstu dužeg peptidnog motiva unutar ciljnog proteina. SH2 domeni predstavljaju najveću klasu poznatih domena za pTyr prepoznavanje.
Do fosforilacije ostataka tirozina u proteinu dolazi tokom prenosa signala i izvršavaju je tirozinske kinaze. Fosforilacija supstrata tirozinskim kinazama deluje kao prekidač koji inicira vezivanje za protein koji sadrži SH2 domen. Intimnost odnos između tirozinskih kinaza i SH2 domena takođe podržava njihova koordinirana pojava u toku evolucije eukariota.
Raznovrsnost
SH2 domeni nisu prisutni kod kvasaca i izgleda da je granica između protozoa i životinja u organizmima poput amebe Dictyostelium discoideum.
Vudlands
Vudlands se može odnositi na
SH2 domen
Raznovrsnost
Detaljna bioinformatička analiza SH2 domena kod čoveka i miševa je pokazala da postoji 120 SH2 domena unutar 115 proteina kodiranih ljudskim genomom, što odslikava brzu evolucionu ekspanziju SH2 domena.
Veliki broj struktura SH2 domena je bio rešen, i nokaut miševi mnogih SH2 proteina su bili napravljeni.
Primeri
Humani proteini koji sadrže ovaj domen su:
Tališki masiv
Tališki masiv je planinski masiv koji se proteže sjeverozapadnim Iranom i jugoistočnim Azerbajdžanom.
Geologija
Tališki masiv dijeli geološke sličnosti s Alborzom, Kopet-Dagom i Malim Kavkazom. Svi navedeni masivi rezultat su alpske orogeneze, faze kasnog mezozoika i kenozoika tokom kojeg se uzdigao Alpsko-himalajski lanac planina. Sastav Tališkog masiva uglavnom je od fliša, te efuzivnih i vulkanoklastičnih stijena. Podno masiva duljinom od oko 300 km proteže se tališki rasjed koji se vrlo aktivnim pokazao tokom 1970-ih godina kada su potresima pogođeni Astara (1970.) i Sijahbil (1978.).
Fizička geografija
Tališki masiv dijelom je mnogo većeg masiva Alborz od kojeg je na jugoistočnom kraju odvojen dolinom Safid-Ruda, dok je na krajnjem sjeverozapadu od Malog Kavkaza odvojen dolinom Araksa. Safid-Rud ga također odvaja od paralelnog Čelehanskog masiva na jugozapadu, a prema Iranskoj visoravni na zapadu još se prožimaju ogranci Čehelnurskog, Bozkuškog, Sabalanskog i Kalantarskog masiva. Na istoku je od Kaspijskog jezera odvojen Tališkom nizinom koja prema sjeveru prelazi u moganske stepe odnosno Kursko-araksansku nizinu. Širina Tališke nizine znatno varira: od svega 2 km na centralnom dijelu kod Čubara do 50 km oko Rašta na južnom.
Ukupna duljina masiva je oko 350 km, a postoji više planinskih vrhova koji prelaze 3000 m među kojima se ističu iranski Ak-Dag (3348 m), Bogru-Dag (3189 m), Kuh-e Šah Moalem (3110 m) i Kuh-e Buzhane (3070 m). Na jednom od visokih vrhova oko 10 km sjeveroistočno od Halhala nalazi se i grobnica Hodžam (3062 m). Nadmorska visina graničnih područja masiva oscilira od ispod razine mora na strani kaspijske depresije do 1400 m prema Iranskoj visoravni u okolici Ardabila.
Arsen Oremović
Arsen Oremović (Derventa, 11. studenog 1966., - ) hrvatski je novinar, filmski kritičar, esejist i kolumnist Večernjeg lista i redatelj.
Tališki masiv
Politička geografija
Svojim sjevernim dijelom u duljini od oko 80 km Tališki masiv predstavlja prirodnu državnu granicu između Irana i Azerbajdžana. Ona je definirana bilateralnim Turkmenčajskim sporazumom iz 1828. godine kojim je završen dvogodišnji rat između imperijalne Rusije i kadžarskog Irana. Danas se Tališki masiv proteže kroz tri iranske pokrajine (Ardabilske, Zandžanske i Gilana) odnosno azerbajdžansku Lankaransku ekonomsku regiju.
Arsen Oremović
Početkom osamdesetih bio osnivač i član grupe "Blitzkrieg", najznačajnijeg zagrebačkog benda iz drugog vala punka.
Započeo je s pisanjem filmskih eseja u književnom listu Quorum, početkom 1990.-ih uređivao je filmsku rubriku u tjedniku Studio. Od 1991. član je Hrvatskog društva filmskih kritičara čiji je bio i predsjednik, u dva mandata: od 1999. do 2003. godine. Godine 1999. bio direktor filmskog festivala u Puli. Od 1991. radi u Večernjem listu kao novinar, filmski i televizijski kritičar, a od 2002. bio je i urednik i kolumnist Večernjakova priloga Ekran.
Tališki masiv
Hidrologija
Cjelokupno područje Tališkog masiva pripada slivu Kaspijskog jezera, a vodotoci se mogu podijeliti na tri slivne podgrupe: Razvodnica između dva navedena porječja nalazi se na spojnici Tališkog s Čehelnurskim masivom na nadmorskoj visini od oko 1830 m, između sela Džijavana i Hefzabada odnosno 10 km zapadno od Nura koji predstavlja najveće prirodno jezero na padinama masiva (5,6 km²; 0,017 km³).
Klima
Na području Tališkog masiva prevladavaju tri vrste klime. Prema Köppenovim parametrima zapadna zona koja gravitira Iranskoj visoravni spada u podtip sredozemne klime (<tt>Csa</tt>) s izraženijim proljetnim kišama. S obzirom da u istočnom pojasu prosječna količina padalina najsušeg mjeseca prelazi 40 mm, klasificira se u kaspijski podtip umjerene tople kišne klime i nosi oznaku <tt>Cfsa</tt>. Ovaj podtip prevladava još isključivo samo u zapadnom Golestanu. Prosječna godišnja količina padalina u ovoj zoni može se kretati i do 2000 mm pa predstavlja najkišovitije područje i Irana i Azerbajdžana. Na krajnjem sjeveru prema moganskim stepama prevladava hladna stepska klima (<tt>BSk</tt>).
Arsen Oremović
Ipak, 2007. je smijenjen s pozicije urednika kada je u svojoj kolumni "Ta divna stvorenja" povodom dodjele Oscara, u kojoj je kip za najbolju glazbu dobila gay umjetnica Melissa Etheridge za film "Neugodna istina", napisao šaljiv, satirički komentar na račun potencijalne gay sklonosti hrvatskog premijera Ivu Sanadera, što je izazvalo oprečne reakcije. Za razliku od neblagonaklonog osvrta u tjedniku Nacional, Radio 101 Oremovića proglašava osobom tjedna. Potkraj iste godine vraća se na uredničku funkciju u Večernjaku kao urednik glazbenog priloga "Ritam", a sljedeće godine kao urednik kulturne rubrike.
Tališki masiv
Klima
Planinski vjetrovi tokom jeseni pušu niz Alborz čime donose topli i suhi zrak u kaspijske nizine, a njihova velika brzina na brdsko-planinskom području često uzrokuje štetu što se posebno odnosi na prijevoje na visini 2000 ‒ 2500 m smještenih na kolebljivoj granici između suhih planinskih i vlažnih kaspijskih struja. U gornjim dolinama Safid-Ruda (pokraj Mandžila) i Talar-Ruda (okolica Gaduka i Firuzkuha) navedene se širokopojasne struje preklapaju s više lokaliziranih sistema odnosno prožimaju s njihovim zračnim masama, čime se u uskim kanjonima javlja izuzetno snažan vjetar koji puše u smjeru unutrašnjosti tj. Iranske visoravni.
Arsen Oremović
Dosad je objavio (u koautorstvu s Jankom Heidlom i Draženom Ilinčićem) pet Kino& video vodiča (1996. – 2000.) s kino kritikama i intervjuima s mnogobrojnim svjetskim zvijezdama poput Quentina Tarantina, Johnnyja Deppa, Georgea Lucasa, Woodyja Allena, Romana Polanskog, Pedra Almodovara, Wima Wendersa, Dennisa Hoppera, Roberta Rodrigueza i drugih.
Tališki masiv
Biogeografija
Fitogeografske karakteristike Tališkog masiva drastično se razlikuju ovisno istočnom ili zapadnom pojasu. Istočnim tj. kaspijskim pojasom prevladava izuzetno bujna vegetacija odnosno suptropske kišne i mješovite šume. Šume su uglavnom bukvine, hrastove i grabove, a podnožje masiva je jedino mjesto u Iranu (uz ostatak Alborza) gdje se javlja i zimzeleno grmlje. Na zapadnom dijelu vegetacija je bitno oskudnija. Neke od većih životinja koje obitavaju na Tališkom masivu su divlja koza, muflon, crvena lisica, zlatni šakal, sivi vuk, vepar, obični jelen, mrki medvjed i perzijski leopard.
Transport
Tališki masiv historijski je zajedno s Alborzom predstavljao teško savladivu prirodnu zapreku između sjevernog Irana i unutrašnjosti. Transport se odvijao uglavnom uz dolinu Safid-Ruda ili preko planinskih prijevoja (perz. گردنه; gardane) kao što su (od sjevera prema jugu): Hejranski (1450 m), Purski (2693 m), Tunski (2108 m), Tabački (2404 m), Madžarski (2036 m), Gavanbandski (2396 m), Rizegadučki (2504 m), Čalebanski (2491 m), Babaraštanski (2238 m), Masulski (2021 m), Mandanski (2615 m), Kalafski (2326 m), Andarski (2240 m), Salaksijavski (2445 m), Bandigadučki (2573 m), Dizabdazsarski (2426 m), Gilibolanški (2231 m), Tulaberijanski (2174 m) i Laškargaški prijevoj (2436 m). Moderne prometnice koje se protežu poprečno preko Tališkog masiva su iranske državne ceste 33 (Ardabil – Bilesavar), 16 (Astara – Ardabil), 22 (Halhal – Bunel), te Halhal – Asalem. Jugoistočno uz dolinu Safid-Ruda još se protežu autocesta 1 i cesta 49, paralelno s masivom zapadno se dijelom proteže cesta 31, a na krajnjem sjeverozapadnom dijelu i cesta 12. U dolinama postoji još niz lokalnih iranskih cesta koje ne prelaze masiv već spajaju naselja visokih nadmorskih visina sa spomenutim cestama ili kaspijskom cestom 49. Dvije bitnije ceste takvog tipa postoje i u Azerbajdžanu – R47 i R48.
Arsen Oremović
Za izdavačku kuću VBZ objavio je 2007. godine zbirku kolumni "Ta divna stvorenja", za koje ga je VIP portal proglasio drugim najboljim kolumnistom u zemlji (iza Borisa Dežulovića), a 2009. uredio je s Borivojem Radakovićem hit zbirku rock priča "Zvučni zid" u kojoj se pojavljuje i kao autor jedne od priča (VBZ).
U svrhu promocije knjige "Zvučni zid" četvorica autora iz knjige - Krešimir Mišak, Ognjen Sviličić, Borivoj Radaković i Oremović - osnovali su istoimeni bend koji je objavio i singl, pank-šank verziju Mlinarčeve pjesme "Osmijeh" (izdanje MenArt).
S Ognjenom Sviličićem 2010. objavio satirički leksikon "Kupujmo hrvatsko". 2013. režirao je dokumentarac U braku sa švicarcem u kojem je progovorio o tabu temi dužničkog ropstva 140.000 ljudi u Hrvatskoj zbog kredita u švicarskim francima, te o nemaru države prema toj krizi. Tematika je i osobne prirode, jer je i sam Oremović požalio što je svoj kredit u eurima na nagovor bankara promijenio u švicarske franke.
1864 Daedalus
1864 Daedalus je Apolo asteroid sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 1,460 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 14,85.
Sant'Anna, Belluno
Sant'Anna je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1072 m.
Vojska (Svilajnac)
Vojska je naselje u Srbiji koje administrativno pripada opštini Svilajnac u Pomoravskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1050 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1345 stanovnika).
Demografija
U naselju Vojska živi 879 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,6 godina (44,6 kod muškaraca i 46,6 kod žena). U naselju ima 304 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,45.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Istorija
Selo je starog porekla, jer je, prema pisanim izvorima, postojalo još pre Kosovskog boja. Prvobitno je bilo bliže Moravi, ali se zbog čestih poplava i neprijateljskih nasrtaja sklonilo u klisuru. Selo je naraslo i doseljavanjem sela Lučice, koje je kraj Morave bilo prnjavor manastira Tomić.
Prema predanju, selo se ranije zvalo Šatorije, po šatorima vojske despota Stefana Lazarevića, koja je tu odsedala i vežbala motreći na Turke. Novim imenom, Vojska je zadržala uspomenu na vojske koje su često tu boravile i prolazile.
Prema haračkom spisu iz 1819. godine, selo je imalo 69 kuća i 185 poreskih glava, a početkom XX veka 260 kuća i 7 porodica: Gvozdići-Lazići, Todorovići, Nedeljkovići-Vasići, Đorđevići, Korunovići, Golubovići i Lučičani.
Sedamdesetih godina XVIII veka u Vojski se rodio Stevan Sinđelić, resavski vojvoda i proslavljeni junak Prvog srpskog ustanka. Najranije godine svog detinjstva proveo je baš u ovom selu. Posle očeve smrti, sa majkom Sinđelijom otišao je u Grabovac u kome je živeo do smrti. Stevan Sinđelić potekao je iz familije Grozdići-Lazići.
Ikarus ŠM
ŠM je hidroplan dvokrilac drvene konstrukcije. Trup je u obliku čamca. Krila imaju relativno tanak, zakrivljen aeroprofil i presvučena su platnom. Međusobno i sa trupom krila su povezana upornicama i čeličnim zategama. Gornje krilo je izgrađeno iz tri dela. Na krajevima donjeg krila se nalaze mali plovci. Motor sa potisnom elisom je smešten na nosaču između krila a sa trupom i centralnim delom krila je povezan baldahinom od čeličnih cevi.
Razvoj
Tokom 1921. i 1922. godine inženjer Josip Mikl je sa grupom saradnika iz Vazduhoplovnog arsenala kopnenog vazduhoplovstva izradio projekat i radioničke crteže novog dvokrilnog školskog hidroplana. Inž. Mikl je crteže hidroplana ponudio Ministarstvu vojske i mornarice Kraljevine Srba Hrvata i Slovenaca, koje ih je otkupilo za potrebe svog Pomorskog vazduhoplovstva.
Ugovor je sklopljen početkom 1924. godine da Kraljevina SHS besplatno ustupi crteže hidroplana fabrici "Ikarus", koja je pristupila izradi prve serije od šest aviona.
Hidroplan sagrađen u „Ikarusu"
Prototip je bio dovršen do kraja oktobra, a prvi let je obavljen 10.novembra 1924. godine sa Dunava kod zimovnika u Novom Sadu. Probni pilot je bio Dimitrije Konjović. Probni letovi su obavljani do 25. novembra. Zvanična državna komisija je na osnovu probnih letova zaključila da hidroplan u potpunosti ispunjava postavljene zahteve. Zvaničan naziv aviona je „ŠM“, što predstavlja skraćenicu od naziva „školsko-mornarički“. Pripadnici Pomorskog vazduhoplovstva su ovaj hidroplan popularno zvali „Šimika“.
U Kumboru je krajem aprila 1925. izvršena zvanična predaja Pomorskom vazduhoplovstvu prve serije od 6 aviona.
Tokom 1925. godine su isporučene još dve serije od po šest aviona. Oni su svi bili opremljeni čehoslovačkim motorima Blesk, od 100 KS.
Dalji razvoj
Hidroplani četvrte serije su znatnije se razlikovali od prve tri serije. ŠM.1 je po dimenzijama isti kao standardni školski hidroplan, ali je ugrađen motor Mercedes od 160 konjskih snaga. Masa aviona je povećana kao i brzina leta a plafon je dostigao 5.000 metara.
Šest ŠM.1 je isporučeno do februara 1926. godine.
Tokom 1926. godine u radionicama „Ikarusa“ je izgrađena peta serija od šest standardnih ŠM sa motorima Mercedes od 100 KS.
Poslednje dve serije hidroplana ŠM su isporućene Pomorskom vazduhoplovstvu krajem dvadesetih godina, jedna od njih je imala motore Mercedes od 120 KS. Od 1924. do 1930. godine „Ikarus“ je u Novom Sadu sagradio ukupno sedam setrija od 6 aviona raznih verzija odnosno ukupno 42 ŠM svih varijanti.
U hidroplane ŠM su ugrađivani motori čehoslovačkim motori Blesk, od 100 KS kao i nemački motori Mercedes DI sa snagama od 100, 120 i 160 KS.
U prve serije ŠM su ugrađivane elise berlinske fabrike „Hajne“, a kasnije elise proizvedene u „Ikarusu“.
Varijante hidroaviona Ikarus ŠM
thumb|Motor Mercedes D II ugrađen na avione Ikarus ŠM U zavisnosti od ugrađenih motora promenile su se i neke karakteristike hidroaviona Ikarus ŠM. Te promenjene karakteristike su prikazane tabelarno.
"Ikarus ŠM“ u upotrebi
Ikarus ŠM je u jugoslovenskom pomorskom vazduhoplovstvu korišćen punih 18 godina, sve do aprila 1941. godine. „Šimika“ je bio dobar avion za obuku pošto je bio dobro upravljiv po uzburkanom moru, a zahvaljujući podreljefnoj stepenici, brzo se odlepljivao od vode.
"Šimika“ je uglavnom upotrebljavan za osnovnu obuku hidropilota u Pomorskoj vazduhoplovnoj školi. Pored obuke, Ikarus ŠM su često korišćeni za pomoćne zadatke kao što su prevoz oficira, pošte i naređenja, kao i hidrološka i kartografska istraživanja, i za vuču meta u toku vežbi gađanja.
Varijanta ŠM.1 je služila za izviđanje obale, za praćenje kretanja torpeda, otkrivanje minskih polja, kao i za korekciju vatre obalske artiljerije i koordinaciju sadejstava mornarice i kopnenih trupa.
Poručnik korvete Eugen Šoštarić je postavio prvi jugoslovenski rekord u dostignutoj visini leta, 29. oktobra 1929. godine kada je u Divuljama jednim standardnim ŠM sa motorom od 120 KS dostigao visinu od 6.720 metara.
Početkom 1936. godine, dve „Šimike“ su dodeljene aero-klubovima u Splitu i Sušaku.
Po italijanskim izvorima, 1941. su zarobljena četiri neispravna aviona Ikarus ŠM, serijskih brojeva 7, 23, 26, 57, a o njihovoj daljoj sudbini ne zna se ništa pretpostavlja se da su uništeni.
Remington, Virginia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 598 stanovnika, što je 26 (4,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Chapman, Kansas
Čapman je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.393, što je 152 (12,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Nijemci
Nemci (ek.) ili Nijemci (ijek.), germanski narod, koji pretežno živi u Nemačkoj, gde čini oko 92% stanovništva. Potomci su drevnih germanskih plemena naseljenih između reka Rajne i Odre, pomešanih sa starosedeocima - Keltima na jugu i jugozapadu i Retima na jugu, kao i sa balto-slovenskim narodima na istoku. Konačno uobličenje nemačke nacije bilo je 1871. godine.
Nemci su većim delom protestantske, a manjim delom rimokatoličke vere, a govore nemačkim jezikom, koji pripada germanskoj grupi indoevropske porodice jezika. Nemaca ukupno ima oko 84.901.000, od toga u Nemačkoj 70.782.000, Sjedinjenim Američkim Državama 6.679.000,, Kanadi 1.316.000, Brazilu 1.030.000, Rusiji 914.000, Rumuniji 391.000, Italiji 310.000, Francuskoj 214.000, Austriji 200.000,Kazahstan 178 000, Švajcarskoj 167.000, Velikoj Britaniji 162.000, Holandiji 160.000, Kirgistanu 58.000, Argentini 128.000, Australiji 125.000.
U italijanskoj pokrajini Južni Tirol, Nemci čine oko 68% stanovništva. Na području srpske pokrajine Vojvodine je pre Drugog svetskog rata živelo oko 343.000 Nemaca.
Rusini (Ukrajina)
Rusini su istočnoslovenski narod, koji pretežno živi u zapadnoj Ukrajini, u pokrajini Transkarpatija, a ima ih ukupno oko 610.000, od toga u Ukrajini oko 560.000. Njihov jezik spada u grupu istočnoslovenskih jezika. Rusine neki smatraju posebnim narodom, dok ih drugi smatraju delom ukrajinskog naroda.
Nijemci
Narod i običaji
Glazba i ples thumb|left|[[Johann Wolfgang von Goethe, jedan od najistaknutijih Nijemaca kroz povijest.]] Njemački ples dovodi se u uvijek vezu sa Oktoberfestom i Bavarcima, koji plešu polku (poljskoga je porijekla) u svojim lederhosenima. Bavarci i njihovi južniji prvi rođaci Austrijanci, sa sobom su ovaj ples i običaje oktoberfesta donesli sa sobom u druge krajeve svijeta, napose u Ameriku (Oklahoma, Texsas).
Rusini (Ukrajina)
Pored ovog imena, Rusini se u istorijskim dokumentima pominju i pod imenima Ruteni i Malorusi. Postoje takođe i Rusini u Vojvodini, čiji jezik spada u grupu zapadnoslovenskih jezika i sličan je slovačkom.
Nijemci
Narod i običaji
Kuhinja
Nijemci kao suvremeni europski narod, stvorili su sebi posebne prehrambene navike, pod pritiskom brzog tempa života. Tri glavna obroka su im doručak (das Frühstück), ručak (das Mittagessen) i večera (das Abendessen). Doručak mora biti brz, zgotovljen i prilagođen radnom vremenu, pa se obavlja po buffetima, i obično se sastoji od džemova, sireva i sokova sa raznim vrstama kruha. Čaša mlijeka, čaja ili crne kave uobičajena je za doručak. –Ručak ili 'das Mittagessen' je zato mnogo kaloričniji. On traje između podneva i 14h poslije podne. Razne skupine Nijemaca, kao što su Bavarci, Švabi, Franci i Sasi u prehrambenoj kulturi imaju svoje navike. Švabi uživaju u teletini i vinu, dok se Sasi iz sjevernih ravnica Njemačke i njezinom primorju više vole morsku hranu, osobito oni uz područje Sjevernog mora. Pivo i rakija glavna su im pića, a ne vino kao kod Švaba. Kod Franaka u području Hessena, i nešto zapadnijih takozvanih 'Rajnlanđana', njihovog ogranka, omiljeni su svinjetina i pivo. –Prehrambenoj kulturi Nijemaca spadaju svinjsko pečenje, krumpir, kobasice, razne juhe (Suppen) i pivo, koje oni smatraju 'tekućim kruhom'. –Večera kod Nijemaca traje između 18 i 19 sati, a omiljeno jelo je i tada svinjetina, janjetina ili govedina koji se služi se uz obavezni krumpir, a nakon koga i neka poslastica, keksi ili kolačići. Od poznatih njemačkih poslastica treba spomenuti Schwarzwälderkirschtorte (švarcvaldska torta), Pfeffernüße (božićni kolač), Dresdner Weihnachtsstollen (drezdenski božićni kruh), Honig Brät Mandeln (medeni hrskavi bademi), i druge.
Chamaret
Šamare je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Nion.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 493 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 63 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 226 metara (maksimalnoj 264 m, a minimalnoj 135 m).
Anvil
Anvil se može odnositi na
Houm
Houm se može odnositi na
266. pne.
Godina '''266. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Pere i Piktora (ili, rjeđe, godina 488. Ab urbe condita). Oznaka 266. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Bejlivil
Bejlivil se može odnositi na
1863 Antinous
1863 Antinous je Apolo asteroid. Približan prečnik asteroida je 2,1 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,259 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 18,400 stepeni, a orbitalni period iznosi 1240,533 dana (3,396 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,606. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 15,54 a geometrijski albedo 0,24.
Asteroid je otkriven 7. marta 1948. godine.
Sisilija
Sisilija se može odnositi na
Casino Vezzani II, Chieti
Casino Vezzani II je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Kapulin
Kapulin se može odnositi na
Northville, Fulton County, New York
Nortvil je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.099, što je 40 (-3,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Metanefrin
Metanefrin je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 197,231 Da.
Sanšajn (razvrstavanje)
Sanšajn se može odnositi na
Medon, Tennessee
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 178, što je 13 (-6,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mensfild Senter
Mensfild Senter se može odnositi na
Dengfeng
Dengfeng (kineski: 登封, pinyin: Dēngfēng) je grad u provinciji Henan u Kini. Nalazi se u podnožju 1500 m visoke planine Song, koja je jedna od najsvetijih planina u Kini. Nekad je bio je poznat kao Yangcheng (陽城, Yángchéng) i bio je stara kineska prijestolnica drevne dinastije Xia (oko 2070. - 1600. pr. Kr.). Dengfeng je jedno od cijenjenih duhovnih središta Kine, i u njemu se nalaze brojni vrijedni kulturni i povijesni spomenici, kao što su: taoistički hram Zhongyue (523.), budistički hram Shaolin (odakle potječe Zen), te konfucijska akademija Songyang. Zbog toga su ga kineski pjesnici prozvali "središtem neba i zemlje", jer je astronomska ideja središta zemlje bila jako važna za ideju carske moći. mini|lijevo| Hram [[Shaolin]] mini|lijevo| Šuma pagoda u samostanu Shaoloin mini|lijevo| Opservatorij Dangfeng Uz Denfeng se nalazi četvrt od 40 km² u kojoj se nalazi 8 skupina građevina, među kojima su troja Han Que vrata (ostaci najstarijih građevina u Kini), te slavni hram Zhougong ("Hram platforme sunčevog sata") i Opservatorij Danfeng. Kako su ove građevine izgrađene tijekom vladavine devet kineskih dinastija, one odražavaju različite načine doživljavanja ovog vjerskog središta kao "središta neba i zemlje", kako su ga prozvali. Zbog toga su upisane na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji od 2010. god. kao "kompleks spomenika koji je zadržao veliku umjentičku i povijesnu vrijednost zahvaljujući štovanju i kontinuiranoj podršci kineskih careva više od 2.000 godina".
Povijest
Dokazi o ljudskom obitavanju na planini Song datiraju u paleolit, poput primjerice bogatog nalazišta u špilji Zhiji. Tijekom neolita na planini je nastala jedna od najnaprednijih kultura u Kini, što pokazuju nalazi Longshan kulture na Wangchenggangu u Dengfengu. Ona je evoluirala u najranije države u Kini: dinastije Xia, Shang i Zhou. Neke od njihovih metropola (uključujući Luoyi, Yangcheng i Wangchenggang) su se nalazile oko brda Songshan.
Tijekom prvih nekoliko stoljeća nakon što je dinastija Han uvela budizam u Kinu, mnogi budistički hramovi su osnovani oko brda Songshan, uključujući Songyue, Shaolin i Huishan, a Chan sekta se proširila iz Shaolinskog hrama. Ovo područje je također odigralo i važnu ulogu u razvoju taoizma.
Za dinastije Tang (618.-907.), carica Wu je odredila boga planine Songshan za "cara srednjih nebesa", dok je car Xuanzong nominirao boga kao "kralja srednjih nebesa" i proširio hram Zhongyue. Za dinastija Song (960.-1279.) i Jin (1115.-1234.) došlo je do daljnje carske podrške koja je dovela do naglog razvoja religija i hramova, te stvaranje Akademije klasičnog učenja (konfucijanizam). Za dinastije Yuan nastale su 44 pagode, kao i zvjezdarnica Denfeng.
Za dinastije Ming (1365.-1644.) vjerski kompleksi su dosegnuli najveći opseg i prosperitet, i iz tog doba je preživjelo devet dvorana i 143 pagode. U tom razdoblju je napušten pojam "središta zemlje" jer je prihvaćena zapadna ideja o okrugloj Zemlji.
Tijekom dinastije Qing (1644.-1912.), zgrade su obnovljene ili dograđene, te je na ovom mjestu danas više Qing građevina nego na bilo kojem drugom mjestu, uključujući i 34 hrama. Izgradnji je došao kraj tijekom osnivanja Komunističke Republike Kine.
Tijekom više od 2.000 godina izgradnje i obnove hramova, iako prijestolnica Kine još od 3. stoljeća prije Krista nije bila oko brda Songshan, 68 vladara je posjetilo planinu, ili su poslali žrtve, a spisatelji, znanstvenici i istaknuti redovnici su bili privučeni živjeti u vjerskim ustanovama.
1981 Midas
1981 Midas je Apolo asteroid sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 1,775 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 15,5.
Etable (Savoja)
Etabl je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Šamberi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 289 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 107 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 600 metara (maksimalnoj 860 m, a minimalnoj 393 m).
Popis stanovništva u SR Bosni i Hercegovini 1991.
Popis stanovništva u Bosni i Hercegovini je izvršen u martu. 1991. godine, kao dio Popisa stanovništva u Jugoslaviji. Po popisu stanovništva na površini od 51.197 km² 1991. godine u Bosni i Hercegovini živjelo je 4.377.033 stanovnika prema bosanskoj evidenciji, dok je prema jugoslavenskoj evidenciji živjelo 4.364.574 stanovnika.
Ukupni rezultati po nacionalnoj osnovi
1 Modalitet Muslimani se danas označava kao modalitet Bošnjaci.
Rezultati po općinama
1991. godine u Bosni i Hercegovini bilo je 109 općina.
Legenda
apsolutna etnička većina
relativna etnička većina
1 Modalitet Muslimani se danas označava kao modalitet Bošnjaci.
1866 Sisyphus
1866 Sisyphus je Apolo asteroid. Približan prečnik asteroida je 8,48 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 1,893 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 41,183 stepeni, a orbitalni period iznosi 951,871 dana (2,606 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,538. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 13,0 a geometrijski albedo 0,15.
Asteroid je otkriven 5. decembra 1972. godine.
Saut Vindam
Saut Vindam se može odnositi na
Sasso Papale, Verbano-Cusio-Ossola
Sasso Papale je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 793 m.
Danxia reljef
Danxia reljef (kineski: 丹霞地貌, pinyin: dānxiá dìmào, što znači "isklesani purpurni oblaci") je naziv za jedinstvene geomorfološke kineske krajolike strmih stijena od slojeva sedimentnog crvenog pješčenjaka. Ovaj reljef je osobit za jugoistočnu i jugozapadnu Kinu, a nastao je endogenim silama (poput orogenog uzdizanja tektonskih ploča) i eksogenim silama (abrazija ili erozija), većinom u razdoblju krede.
Reljef Danxia podsjeća na vapnenački krš, no kako je riječ o sedimentnim stijenama, naziva se i "pseudo-krške" tvorevine. "Mlade" tvorevine se odlikuju dubokim i uskim dolinama, dok "starije" postaju šire s izoliranim tornjevima i grebenima. Najpoznatiji primjer je Planina Danxia (丹霞山), po kojoj je ova vrsta reljefa dobila ime. Ona se odlikuje brojnim špiljama različitih veličina i oblika, koje su, za razliku od vapnenačkih dubokih i povezanih špilja, uglavnom plitke i izolirane.
Kineski Danxia reljef je zbog toga upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 2010. godine.
Popis lokaliteta
mini| Crvena litica mini| Panorama planine Danxia Zaštićeno je šest lokaliteta u suptropskom pojasu jugozapadne Kine, u nekoliko kineskih pokrajina. Oni se odlikuju veličanstvenim crvenim liticama i velikim brojem oblika stijena, kao što su dramatični prirodni stupci, klanci, doline i slapovi. Brdoviti krajolik je svojom nepristupačnošću pridonio zaštiti suptropskih širokolisnih zimzelenih šuma u kojima obitava veliki broj biljaka i životinja, od kojih se oko 400 vrsta smatra rijetkima ili ugroženima. Ti lokaliteti, ukupne površine od 73945 ha, su:
LeBron James
Nakon izravnog dolaska iz srednje škole u posrnulu franšizu Cleveland Cavaliersa, James se istaknuo kao vođa momčadi i buduća NBA zvijezda. Nakon dvije sezone Cavaliersi su izborili doigravanje, ali su ispali u drugom krugu. Međutim, u sezoni 2006./07., Cavaliersi ponovno ostvaruju doigravanje, a James sa svojim sjajnim izvedbama u finalu Istoka, protiv Detroit Pistonsa, odvodi momčad do prvog finala u povijesti franšize. U finalu Cavaliersi gube rezultatom 4-0, ali iduće sezone, predvođeni prvim strijelcem lige Jamesom, ostvaruju doigravanje i ispadaju u drugom krugu od kasnijih prvaka Boston Celticsa. U sezoni 2008./09. James kreće sjajno te momčad odvodi do najboljeg omjera lige 66-16 i prvog mjesta na Istoku. Za svoje zasluge biva izabran za najkorisnijeg igrača lige, ali se u finalu Istočne konferencije susreću s Orlando Magicima. Iako je James u drugoj utakmici pogodio sjajan koš sa zvukom sirene za izjednačenje serije, Cavaliersi su izgubili i tako, kao glavni favoriti serije, nisu uspjeli ostvariti još jedno NBA finale. U sezoni 2009./10., Cavaliersi postaju prvi favoriti za naslov prvaka te sezonu završavaju s omjerom 61-21, a James osvaja svoju drugu nagradu za najkorisnijeg igrača sezone. U prvom krugu doigravanja pobjeđuju Chicago Bullse, ali gube u drugom od Boston Celticsa rezultatom 4-2.
S američkom reprezentacijom ostvario je nekoliko nastupa na velikim natjecanja. 2004. godine, na Olimpijskim igrama u Ateni, James je osvojio brončanu medalju, a 2006. godine, na Svjetskom prvenstvu u Japanu, također osvaja još jednu bronačnu medalju. Međutim, 2008. godine američki košarkaški savez sastavlja Redeem Team, predvođen Jamesom, Wadeom, Bryantom i drugim NBA zvijezdama. Na Olimpijskim igrama u Pekingu, odabrana momčad, bez većih problema, osvaja zlatnu medalju.