cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Borgo Ellero, Udine
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Cornățel (razvrstavanje)
Cornățel ima više značenja:
Snježni leopard
Snježni leopard (latinski: Panthera uncia) vrsta je velike mačke koja nastanjuje planinske predjele Centralne i Južne Azije. Svrstan je kao ugrožen na IUCN-ovom crvenom popisu ugroženih vrsta, zato što se procjenjuje da je 2003. globlalna populacije iznosila između 4080 i 6590 odraslih jedinki, od kojih se manje od 2500 razmnožava u prirodi.
Snježni leopardi nastanjuju planinske i potplaninske zone na nadmorskoj visini od 3000 do 4500 metara. U sjevernom dijelu svog areala također se javljaju na manjim visinama.
Snježni leopard se još od ranih 30-ih taksonomski klasificira kao Uncia uncia. Na osnovu istraživanja genotipa, od 2008. se smatra pripadnikom roda Panthera. Postoje dvije podvrste, ali genetske razlike među njima još uvijek nisu sigurno ustvrđene.
Snježni leopard je nacionalna životinja Pakistana.
Opis
Snježni leopardi malo su manji od ostalih velikih mačaka, ali, poput njih, i oni sami dosta variraju u veličini, mada generalno teže između 27 i 55 kg, pri čemu veći mužjaci dostižu 75 kg, a manje ženke i ispod 25 kg. Imaju relativno kratko tijelo, koje je od glave do početka repa dugo između 70 i 130 cm. Međutim, rep im je vrlo dug, između 80 i 100 cm, tako da proporcionalno duži rep vjerovatno ima samo mramorna mačka, koja je obično veličine domaće.. Zdepaste su građe, imaju kratke noge i visoki su oko 60 cm u ramenima.
Snježni leopardi pokazuju nekoliko prilagodbi za život na hladnim, planinskim staništima. Tijelo im je zdepasto, krzno gusto, a uši su im malene i zaobljene, što sve smanjuje gubitak toplote. Šape su im široke i bolje raspodjeljuju težinu pri hodu po snijegu, a osim toga imaju krzno i na donjoj strani šapa, koje im pruža bolji zahvat na strmim i nestabilnim površinama; također umanjuju gubitak toplote. Rep snježnog leoparda dug je i savitljiv, te služi za održavanje ravnoteže, što je veoma važno na stjenovitom terenu koji nastanjuju. Rep im je i vrlo debeo jer u njemu pohranjuju masti, a pokriven je i gustim slojem krzna, zahvaljujući čemu ga mogu koristiti kao pokrivač kako bi zaštitili lice tokom spavanja.
Snježni leopard ima kratku njušku i kupolasto čelo, sa neobično velikom nosnom šupljinom koja mu pomaže pri udisanju rijetkog, hladnog zraka njegovog planinskog staništa.
Snježni leopard ne može rikati, unatoč djelomičnom okoštanju podjezične kosti. To djelomično okoštanje prije se smatralo preduvjetom za rikanje koje se može posmatrati kod velikih mačaka, ali novija istraživanja pokazuju da je sposobnost rikanja omogućena drugim morfološkim osobinama, naročito na području grkljana, koje kod snježnog leoparda nisu prisutne. Snježni leopardi glasaju se siktanjem, niskofrekventnim predenjem, mijaukanjem, režanjem i zavijanjem.
Snježni leopard se na osnovu genetskog istraživanja Briana Davisa, Dr. Ganga Lia i profesora Williama Murphyja iz 2009. klasificira kao pripadnik roda Panthera (velike mačke). To istraživanje pokazalo je da su snježni leopardi zapravo evoluirali uz tigrove, a ne leoparde, kako se prethodno smatralo.
Naziv i etimologija
thumb|"Ounce", naziv za snježnog leoparda koji se povremeno koristi u engleskom jeziku. I latinizirani naziv roda, Uncia, kao i naziv koji se za njega povremeno koristi u engleskom jeziku, "ounce", potiču iz starofrancuske riječi once, kojom se isprva označavao obični ris. Sama riječ "once" nastala je iz prijašnje riječi "lonce" gdje je "l" skraćeni oblik od "la", što ostavlja "once" kao naziv te životinje. Ona se, kao njena engleska verzija "ounce", počela koristiti za ostale mačke veličine risa, te na kraju i za snježnog leoparda.
U Rječniku američke baštine izneseno je da je porijeklo riječi pantera nepoznato. Prema pučkoj etimologiji, ona vodi porijeklo iz grčkog πάν pan ("sve") i thēr ("zvijer") zato što može uloviti i ubiti gotovo sve. Predloženo je da je u grčki prešlo iz sanskritske riječi za "žućkastu životinju" ili "bjelkastožutu". Grčkom riječju πάνθηρ, pánthēr, označavaju se svi pripadnici porodice Felidae sa pjegama.
Rasprostranjenost i stanište
thumb|right|Snježni leopard u ZOO-u u [[Toronto|Torontu]] Raspon snježnog leoparda proteže se od zapada Bajkalskog jezera, preko južnih predjela Sibira, planina Kunlun, ruskog Altaja, Sajanskih i Tannu-Ola planina, Tanšana, Kazahstana, Kirgistana, Tadžikistana i Uzbekistana do Hindukuša u istočnom Afganistanu, Karakoruma u sjevernom Pakistanu, Pamira, te visokih predjela Himalaja u Indiji, Nepalu i Butanu, kao i do Tibetske visoravni. U Mongoliji se može naći u mongolijskom i gobijskom Altaju i planinskom lancu Khangai. U Tibetu se može naći sve do Altyn-Tagha na sjeveru.
Potencijalna staništa snježnog leoparda u indijskim Himalajima se u državama Jammu i Kashmir, Uttarakhand, Himachal Pradesh, Sikkim i Arunachal Pradesh procjenjuju na manje od 90000 km2, od čega se oko 34000 km2 smatra dobrim staništem, a 14,4% je zaštićeno. Na početku 90-ih godina 20. vijeka, indijska populacija snježnog leoparda se u 25 zaštićenih područja procjenjivala na 200 do 600 jedinki.
Snježni leopardi ljeti obično žive iznad granice drveća, na planinskim pašnjacima i kamenitim regionima na visinama od 2700 do 6000 m. Zimi silaze u šume na visine od 1200 do 2000 m. Snježnim leopardima najviše odgovara kamenit i nepravilan teren, ali mogu se bez problema kretati u snijegu dubokom 85 cm, mada radije koriste postojeće staze koje su napravile druge životinje.
Taksonomija i evolucija
thumb|right|Mužjak Snježnog leoparda je na osnovu jedne ilustracije 1775. godine prvi opisao Schreber. Nazvao ga je Felis uncia i pretpostavio da nastanjuje Berberiju, Perziju, istočnu Indiju i Kinu.
Gray je 1854. predložio rod Uncia, kojem je podredio snježnog leoparda pod nazivom Uncia irbis. Pocock je potkrijepio tu klasifikaciju, ali je pripisao naučni naziv Uncia uncia. Također je opisao morfološke razlike u odnosu na mačke roda Panthera.
Na osnovu genotipskih istraživanja, snježni leopard se od 2008. smatra pripadnikom roda Panthera. Unatoč tome što se naziva leopardom, njegova sestrinska vrsta zapravo je tigar, dok mu je leopard dalji srodnik.
Za populaciju koja živi na južnim transbajkalskim prostorima predložena je podvrsta U. u. baikalensis-romanii, kojoj je neophodna daljnja procjena. Autori knjige Priručnik o sisarima svijeta (eng. Handbook of the Mammals of the World) priznaju dvije podvrste, U. u. uncia iz Mongolije i Rusije i U. u. uncioides iz zapadne Kine i Himalaja.
Ekologija i ponašanje
Kao i ostale mačke, snježni leopardi koriste mirisne tragove za označavanje svog teritorija i puteva kojima često prolaze. Obično ih stvaraju grebanjem tla zadnjim stopalima, nakon čega po njemu mokre ili vrše veliku nuždu, ali i prskanjem mokraće po zaklonjenim dijelovima stijena.
Snježni leopardi najaktivniji su u zoru i sumrak. Također su poznati po izuzetnoj tajnovitosti i odličnoj kamuflaži.
Lov i ishrana
right|thumb|Jedinka pri zijevanju pokazuje zube, ZOO Taronga u Australiji Snježni leopardi su mesojedi i aktivno love svoj plijen. Kao i mnoge mačke, također su oportunisti koji jedu bilo koje meso na koje naiđu, uključujući strvine i domaće životinje. Mogu ubiti životinje triput teže od njih, kao što su na primjer baral, himalajski tar, vijoroga koza i argali, ali će se rado odlučiti za mnogo manji plijen, kao što su zečevi i ptice. Sposobni su ubiti većinu životinja koje žive u njihovom arealu, pri čemu je jedina iznimka vjerovatno odrasli mužjak jaka. Snježni leopardi, neobično za mačke, također jedu i znatnu količinu vegetacije, uključujući travu i grančice.
Ishrana snježnog leoparda varira ovisno o staništu i godišnjem dobu, kao i dostupnosti plijena. Na Himalajima uglavnom lovi barale, ali na drugim planinskim prostranstvima, kao što su Karakorum, Tanšan, Altaj i mongolske planine Tost, njegov glavni plijen su sibirski kozorog i argali, vrsta divlje ovce, mada je to postala rjeđa pojava u određenim dijelovima areala snježnog leoparda. U ostale velike životinje koje lovi spadaju razne vrste divljih koza i ovaca (kao što je vijoroga koza i urijal), drugi preživari poput himalajskog tara i gorala, jeleni, crvene pande, divlje svinje i langur majmuni. Manji plijen se sastoji od svizaca, kovrdžavi zec, pika, razni glodari i ptice poput snježnog pijetla i jarebice kamenjarke.
Dolazi do znatnog ubijanja stoke, što ga stavlja u direktan sukob sa ljudima. Međutim, čak i u Mongoliji, gdje je broj divljih životinja smanjen, a interakcija sa ljudima česta, stoka (uglavnom ovce) čine manje od 20% ishrane te vrste, pri čemu love divlje životinje kada god mogu. Pastiri nekada ubijaju snježne leoparde kako bi ih spriječili u otimanju životinja. Gubitak plijena zbog pretjerane ispađe stoke, krivolova i obrane stoke glavni su pokretači smanjenja populacije snježnog leoparda. Nije zabilježeno da je snježni leopard napao ljude i čini se najmanje za ljude opasnom velikom mačkom. Zbog toga ih je lako otjerati od stoke; spremno napuštaju svoj ulov kada su ugroženi i nekada se i ne brane kada su napadnuti.
Snježni leopardi najradije napadaju plijen zasjedom odozgo, koristeći nepravilan teren kako bi prikrili svoj prilazak. Aktivno progone plijen niz strme planinske obronke, koristeći brzinu početnog skoka kako bi lovili životinje na razdaljine i do 300 m. Ubijaju ugrizom za vrat i ponekada odvlače plijen na sigurnu lokaciju prije hranjenja. Jedu sve jestive dijelove strvine i mogu preživjeti na samo jednom baralu čitave dvije sedmice prije nego što opet krenu u lov. Čini se da im godišnje treba 20 do 30 odraslih plavih ovaca.
Razmnožavanje i životni ciklus
right|thumb|Mladunci u Cat Survival Trustu, [[Welwyn, UK]] Snježni leopardi neopbični su po tome što, za razliku od većine velikih mačaka, imaju tačno određen vrhunac rađanja. Obično se pare u kasnu zimu, kada se znatno više glasaju i označavaju teritorije. Snježni leopardi imaju period skotnosti od 90 do 100 dana, pa se mladunčad rađa između aprila i juna. Estrus obično traje između pet i osam dana, a mužjaci uglavnom ne traže više partnera nakon parenja, vjerovatno zbog kratke sezone parenja koja im ne ostavlja dovoljno vremena. Parovi kopuliraju u pozi uobičajenoj za mačke 12 do 36 puta na dan.
Majka se koti u kamenitoj jazbini sa krznom skinutim sa svog stomaka. Veličina legla varira od jednog do pet mladunaca, ali je prosjek 2,2. Mladunci su slijepi i bespomoćni na rođenju, mada već imaju gusto krzno, i teže 320 do 567 g. Otvaraju oči oko sedmog dana života, mogu hodati nakon pet sedmica i prestaju piti mlijeko nakon 10 sedmica. Također, kada su rođeni, imaju pune crne pjege koje se tokom odrastanja u adolescenciji pretvaraju u rozete.
Mladunci napuštaju jazbinu kada su stari dva do četiri mjeseca, ali ostaju sa majkom dok ne postanu neovisni nakon 18-22 mjeseca. Kada postanu neovisni mogu se preći velike razdaljine, pa čak i široka prostranstva ravnog terena, pri potrazi za novim lovištima. To vjerovatno pomaže smanjenje parenja jedinki u bliskom srodstvu do kojeg bi inače došlo u njihovim relativno izoliranim staništima. Snježni leopardi dostižu spolnu zrelost sa dvije do tri godine života, a obično žive 15-18 godina, mada u zatočeništvu mogu dostići i 21 godinu.
Populacija i zaštićena područja
thumb|Snježni leopard u ZOO-u u Amnévilleu, Francuska, pokazuje rep sa gustim krznom thumb|Snježni leopard Cjelokupna populacija snježnog leoparda procjenjuje se na između 4510 i 7350 jedinki. Mnoge procjene zastarjele su ili grube.
Međunarodna unija za očuvanje prirode i prirodnih resursa (IUCN) je 1972. godine smjestila snježnog leoparda na svoj Crveni popis ugroženih vrsta kao globalno "Ugroženog"; ista kategorija ugroženosti zadržana je i nakon procjene provedene 2008. godine.
U zoološkim vrtovima u cijelom svijetu postoji oko 600 snježnih leoparda.
thumb|Snježni leopard u ZOO-u u San Diegu
Zaštićena područja:
Učinjeno je mnogo napretka u osiguranju opstanka snježnog leoparda i uspješno se razmnožavaju u zatočeništvu. Obično kote dva do tri mladunca, ali u nekim slučajevima mogu okotiti i do sedam.
"Iznenađujuće zdrava" populacija snježnih leoparda pronađena je na 16 lokacija u izoliranom Koridoru Wakhan na sjeveroistoku Afganistana, što je pružilo nadu za opstanak snježnih leoparda u toj regiji.
Snježni leopard u medijima
Tv serija Planet Earth ima segment o snježnim leopardima. U njoj su iskorišteni neki od prvih videosnimaka snježnih leoparda u divljini; također je prikazan snježni leopard dok lovi vijorogu kozu.
Pakistanski novinar Nisar Malik i snimatelj Mark Smith (koji je radio na spomenutom segmentu u seriji Planet Earth) proveli su još 18 mjeseci snimajući snježne leoparde na Hindukušu za BBC-jev film Snow Leopard – Beyond the Myth.
Moana (film)
Moana je američki nijemi dokumentarni film snimljen u režiji Roberta J. Flahertyja i premijerno prikazan 1926. godine. Radnja prikazuje život domorodaca u selu Safune na samoanskom otoku Savai'i. Flaherty je tamo došao zajedno sa ženom i djecom u aprilu 1923. nakon što ga je angažirao studio Paramount Pictures, potaknut uspjehom njegovog znamenitog dokumentarca Nanook sa sjevera. Tamo je ostao do decembra 1924. godine, nastojeći što potpunije zabilježiti lokalne običaje i način života; Flahertyju je, međutim, poteškoće zadalo to što su ga bili prestigli kršćanski misionari, te je domoroce morao nagovarati da ponovno oblače tradicionalnu umjesto zapadne odjeće. Flaherty je nakon povratka gotovo godinu dana montirao film. Kada je pušten u kina, doživio je neuspjeh. To se najčešće tumači time da je radnja smještena u tropski raj gdje se, za razliku od arktičkog Sjevera u Nanooku, nije mogla stvoriti uzbudljiva drama oko borbe čovjeka s prirodom. Usprkos toga, smatra se važnim za historiju filma, jer se upravo za njega prvi put počeo koristiti izraz "dokumentarni film".
Vrh (Bijelo Polje)
Vrh je naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 46 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 56 stanovnika).
Demografija
U naselju Vrh živi 39 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,3 godina (39,3 kod muškaraca i 41,5 kod žena). U naselju ima 13 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,54.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Samuel Alito
thumb|200px|right|Sudac Samuel A. Alito, Jr. Samuel Anthony Alito, Jr. (1.4 1950.-) je sudac Vrhovnog suda SAD. Na to je mjesto nominiran 31.10. 2005. od strane predsjednika Georgea W. Busha te 31.1. 2006. potvrđen od Senata uz 58 glasova "za" i 42 glasa "protiv". Ubrzo nakon toga je položio zakletvu, postavši 110. sudac u historiji te institucije. Prije odlaska na tu dužnost, Alito je od 1990. do 2006. služio kao sudac Višeg federalnog suda za treće područje.
Alito nije bio prvi Bushov izbor za to mjesto, koje je bilo upražnjeno najavom umirovljenja sutkinje Sandre Day O'Connor. Bush je ispočetka mislio imenovati svoju prijateljicu Harriet Miers, ali je od toga odustao nakon što se ispostavilo da za to ne postoji podrška među senatorima Republikanske stranke.
Alitov konzervativizam je izazvao žestok otpor među senatorima Demokratske stranke, koji se boje da će zamjenom umjerene O'Connorove konzervativci po prvi put nakon nekokiko desetljeća steći prevagu u Sudu.
Alito se godine 1985. oženio za bibliotekarku Marthu Ann-Bormgardner, s kojom ima dvoje djece. Po vjeri je katolik, a njegovim izborom su katolici po prvi put stekli većinu u američkom Vrhovnom sudu.
Snježni leopard
Snježni leopard u medijima
U filmu The Secret Life of Walter Mitty (2013) fotoreporter Sean O'Connell (čiju je ulogu igrao Sean Penn) fotografira snježne leoparde u Afganistanu.
U epskoj trilogiji Philipa Pullmana His Dark Materials (1995), demon Lorda Asriela je snježni leopard po imenu Stelmaria.
Tai Lung, glavni antagonista u filmu Kung Fu Panda (2008) je snježni leopard.
Snježni leopard u heraldici
Snježni leopard ima simbolično značenje za turske narode Centralne Azije, gdje je on poznat pod nazivom irbis ili bars, pa se stoga često koristi u heraldici i kao amblem.
Snježni leopard je nacionalni simbol Tatara i Kazaka: snježni leopard nalazi se na službenom pečatu grada Almati, a krilati snježni leopard (Aq Bars) nalazi se na grbu Tatarstana. Sličan leopard je i na grbu Sjeverne Osetije-Alanije. Nagrada Snow Leopard davala se sovjetskim planinarima koji bi se uspeli na svih pet vrhova od preko 7000 metara u Sovjetskom Savezu. Uz to, snježni leopard je simbol Saveza ženskih izviđača Kirgistana.
Napadi na ljude
Napadi snježnih leoparda su rijetki. Zabilježena su samo dva takva slučaja. 12. jula 1940. u klancu Maloalmaatinsk blizu Alma-Ate bijesan snježni leopard napao je dva muškarca tokom dana i obojici nanio ozbiljne ozljede. U drugom slučaju, nedaleko od Alma-Ate, star, bezub i vrlo mršav snježni leopard neuspješno je napao prolaznika u zimu; uhvaćen je i odnesen u lokalno selo. Drugi napadi na ljude nisu zabilježeni.
Guajá
Guajá (Awá, Avá), pleme američkih Indijanaca iz skupine Oyampi, nastanjeno u blizini rijeka Gurupi i gornje Pindare u brazilskoj državi Maranhão, a neke skupine i u državi Pará (Serra Canastra). Sastoje se od namjamnje 6 izoliranih skupina; 370 (1995 AMTB). Lovci i sakupljači. U državi Maranhão imaju rezervate Terra Indígena Alto Turiaçu, Araribóia, Caru i Awá koji se nalaze na području općina Turiaçu, Grajaú, Bom Jardim, Carutapera i Zé Doca. Ne smiju se pobrkati sa plemenom Guajajára.
Klirens
U medicini, klirens je mera renalne eksrecione sposobnosti, kapaciteta organizma da se oslobodi leka u jedinici vremena. Mada u klirensu može da učestvuje više organa, ovaj proces je praktično sinoniman sa renalnim klirensom ili renalnim klirensom plazme. Svaka supstanca ima specifičnan način uklanjanja koji zavisi od njenih filtracionih karakteristika. Klirens je funkcija glomerularne filtracije, sekrecije iz peritubularnih kapilara do nefrona, i reapsorpcije iz nefrona nazad u peritubularne kapilare. Klirans je konstantan u kinitici prvog stepena, zato što se konstantna frakcija leka eliminiše u jedinici vremena.
Definicija
300px|thumb|right|Dijagram prikazuje osnovne fiziološke mehanizme bubrega U kontekstu funkcije bubrega, smatra se da je klirens količina tečnosti izfiltrirane iz krvi koju obrade bubrezi ili količina prečišćene krvi u jedinici vremena, pošto ima jedinice zapreminskog protoka [ zapremina / vreme]. Međutim, on se ne odnosi na realnu vrednost; „bubrezi ne uklanjaju potpuno supstancu iz totalnog renalnog protoka plazme“. Sa stanovišta masenog transfera i fiziologije, volumetrijski krvni protok (u mašini za dijalizu i/ili bubrezima) je samo jedan od nekoliko faktora koji određuju krvnu koncentraciju i stepen uklanjanja supstance iz tela. Drugi faktori su koeficijent masenog transfera, protok dijalizata i recirkulacija dijalizata pri hemodijalizi, kao i glomerularna brzina filtracije i tubularna reapsorpciona brzina bubrega. Fiziološka interpretacija klirensa (u stacionarnom stanju) je da je klirens odnos generisanja mase i krvne (ili plazmene) koncentracije.
Njegova definicija sledi iz diferencijalne jednačine koja opisuje eksponencijalni raspad i koristi se kao model funkcionisanja bubrega i mašina za hemodijalizu:
gde je: U gornjoj definiciji je prvi izvod koncentracije po vremenu, i.e. promena koncentracije po vremenu.
On se izvodi iz masenog balansa.
Klirens supstance se u nekim sličajevima izražava kao inverzna vremenska konstanta, koja opisuje brzinu uklanjanja supstance iz tela podeljenu volumenom distribucije (ili totalnom telesnom vodom).
U stacionarnom stanju, on se definiše kao brzina generacije mase supstance (koja je jednaka brzini uklanjanja mase) podeljenoj koncentracijom supstance u krvi.
The Cat and the Canary
The Cat and the Canary se može odnositi na:
Bossugan
Bosigan je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Žironda koja pripada prefekturi Liburn.
Molini, Bergamo
Molini je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Bossugan
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 55 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,42 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 30 metara (maksimalnoj 90 m, a minimalnoj 13 m).
Molini, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 647 m.
Cornu (razvrstavanje)
Cornu ima više značenja:
El Fuerte, Tepalcatepec
El Fuerte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tepalcatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1501 m.
Bodenheim
Bodenhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 66 opštinskih središta okruga Majnc-Bingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.082 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7339006.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majnc-Bingen Bodenhajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Majnc-Bingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 100 metara. Površina opštine iznosi 13,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.082 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 527 stanovnika/km².
Asuriní do Xingu
Asuriní do Xingu (Awaeté, Awaté, Asuriní do Xingú, Asuriní do Coatinema), pleme američkih indijanaca Velike porodice Tupian, porodice Tupi-Guarani, skupine Kayabi-Arawete, naseljeno u brazilskoj državi Pará, u najmanje jednom selu na rijeci Rio Piçava pritoke Xingua, blizu grada Altamira na rezervatu Terra Indígena Koatinemo. Ne smiju se pobrkati sa plemenom Asuriní do Tocantins iz grupe Tenetehara, poznatih i kao Akuáwa ili Akwawa, od kojih se razlikuju i po jeziku i u povijesti.
Ime
Ime Asurini domorodački je naziv, kod Yuruna Indijanaca glasi Asonéri, a Curt Nimuendajú to prevodi kao 'crven' ("vermelho"; 1963c: 225). Ostale varijante ovog imena su Asurinikin i Surini. Isti autor navodi da ih Kayapo nativaju Kub(?)-Kamrég-ti,, u čemu (Kub(?) znači "índio" = "Indijanac"; Kamrég-ti, "vermelho" = "crven"; a "ti", je augmentativ). Indijanci Xikrin do Bacajá, jedna od podgrupa Kayapoa, nazivaju ih Krã-akâro, odnosno  'cabeça com corte de cabelo arredondado' , ili  'cabeça redonda' , što su ga dobili po načinu rezanja kose. Kod Xipaya Indijanaca za njih je postojao naziv Adgí Kaporuri-ri (adji, "selvagem" =divlji, Kaporurí, "vermelho" =crven, ri, "muito" =veoma), a nešto slično nalazimo i u Kuruaya nazivu Nupánunupag, što je nastalo od Nupánu, "índio"; pag "vermelho"). Česta upotreba riječi 'crveni Indijanac', dolazi po njihovom običaju bojadisanja tijela crvenom bojom, odnosno sjemenkama urucua. Sami sebe Asurini nazivaju pak imenom Awaeté, što označava "gente de verdade" ili  'pravi ljudi'  (Awa= gente, ili ljudi, eté = sufiks koja označava da je nešto "verdadeiro" ili "muito", to jest 'pravo' ili 'veoma').
Populacija
Antropologinja Berta Ribeiro (1982) navodi da ih je oko 1930.-te bilo nekih 150. Od tada pa do godine koje su kontaktirani (1971) mnogi su pobijeni u konfliktima sa Kayapó ili Araweté Indijancima, a mnoge žene i djeca odvedeni su u zarobljeništvo. Sljedeće kontakte imaju sa raznim ekspedicijama koje sa sobom donose nove bolesti, na koje oni nisu imuni. Godine 1982. bilo ih je oko 100; 52 (1982.); 66 (1992.); 72 (1994.). U najnovije vrijeme oni broje 33 žene, 18 muškaraca i 55 mlađih osoba i djece, odnosno 106.
Etnografija
Život i običaji
Današnje nastambe Asurina nalikuju onim kakve postoje kod regionalne populacije; drvene su strukture, sa zidovima od blata i slamnatim krovom. Najveća struktura je aketé ili tavywa, koja služi kao kolektivna nastamba lokalne grupe. Uz lov, ribolov i sakupljanje, obrada tla ili zemljoradnja temelj je ekonomskog opstanka zajednice. Kulture su tipične za tropsku šumu, a glavna je manioka, koja se tradicionalno priprema i konzumira na tri načina poznata kao ui´eté, maniakapyaka i maniakui, a od nje se priprema i kruh-beiju. Uzgajaju se uz nju i kukuruz, yams, slatki krumpir, duhan, pamuk, uruku ili Bixa orellana, kikiriki, grah, lubenice i banane. Sakupljanje je i muška i ženska aktivnost, a najznačajnije su voće palme babassu (Babaçu)ili Orbignya speciosa, od čijeg lišća zapadno-brazilski Boróro Indijanci proizvode bá-navlake, nadalje voće palme inajá, (vidi) i kornjače, čiji oklop Indijancima služi umjesto zdjela. Lov je naravno muški posao, a glavne lovine su divlja svinja ta(*z)aho, cotia (akut(*s)i), mutum (mytum), jacu (d(*z) aku), inhambu (inabo) i caetetu. U ribolov se ide kolektivno, ljeti, po potocima i jezerima, a služe se otrovom timbó koji se baca u vodu, a kad ispliva ubija strijelama i sakuplja u košare. Ostali oblici ribolova manje su značajni, pa se neki od njih služe suvremenim sredstvima, kao što su povraz i udica.
Materijalna kultura
Materijaln akultura Asurina uključuje sljedeće: keramiku (grnčariju), tkanje, košaraške proizvode, oružje, tjelesne ornamente, drvene klupe, i glazbene instrumente (flaute). Keramika i tkanje (hamaci ili viseče mreže za spavanje, razne trake i povezi, izrađeni od pamuka) ženski su posao). Keramički proizvodi služe ko posude za prijenos stvari kod transporta, čuvaje vode, posluživanje jela i pripremu hrane iznad vatre. Keramika je dekorirana geometrijskim dizajnima. Osim keramike geometrijskim dizajnima dekoriraju se i tikve i lukovi. Iz repertoara motiva i obrazaca dizajna korištenih u dekoraciji proizvoda materijalne kulture, postoje i oni što se koriste u ukrašavanju tijela, kako u tetoviranju, tako i u bojanju genipapom. Ovi dizajni su stilizirani elementi iz prirode, kao i prikaz nadnaravnih bića, kakvo je Anhynga kwasiat (mitsko biće koje je Asurinima podarilo dizajn) i Taingawa, lutka u šamanskim ritualima, a replika je ljudskog biča.
Geometrijski dizajni
Geometrijski dizajni korišteni u dekoraciji tijela, keramike, tikava, etc. u Asurini-materijalnoj kulturi sadržava sisteme grafičke umjetnosti... ovi dizajni su stilizirani elementi prirode. Prvi motiv (Anhynga kwasiat), kod muškaraca, koristi se u dekoraciji ceremonijalnih lukova i ukrašavanju tijela. Ima različitih stiliziranih elemenata iz prirode kao isprepletene lijane u šumi, grah feijão grande, kornjačina noga {dzawotsipa(p)era}, majmunov rep (kaiwarinhyna), pčelinja saća (ehiraimbawa) i ocipitlni dio obojenog jaguara {d(z)awara(z)orywa},
Šamanizam
Pajelança, šamanizam, kakav imaju Asurini, poznaje dva tipa rituala, to je Mbaraká ili maraká (pjesma i ples), a maraká čegrtaljka među Tupi plemenima, napravljena je od tikava punjenih kamenčićima ili sjemenkama, sa kojom šaman zvecka za vrijeme obreda. Petymwo, drugi je tip šamanizma u kojemu šaman dolazi u kontakt sa duhovima, liječi bolesnike.
The Twenty-four Dollar Island
The Twenty-four Dollar Island je američki kratki nijemi dokumentarni film snimljen u režiji Roberta J. Flahertyja i premijerno prikazan početkom 1928. godine. Njegovim snimanjem se obilježavala 300-ta obljenica osnivanja New Yorka, odnosno nizozemske kupovine otoka Manhattan od lokalnih Indijanaca. Naslov filma se odnosi na protuvrijednost raznih drangulija koje su trgovci dali Indijancima, a koja je 1926. godine iznosila oko 24 dolara. Flahertyjev film prikazuje kako se Manhattan promijenio u to vrijeme, i sadrži tada impresivne snimke moderne metropole sa orijaškom mašinama, dizalicama koje stalno grade nebodere i brodovima koji uplovljavaju u luku.
Asuriní do Xingu
Populacija
Svoju populaciju Asurini gube nakon kontakta 1971; preostalo ih je 64 (1994).
Târgușor, Târgușor
Târgușor je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Târgușor.
Okrug Ar Ryashyyah, Al Bayda
Ar Ryashyyah je okrug u Jemenu u pokrajini Al Baida.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 2892 m.
Big Lake, Sherburne County, Minnesota
Big Lejk je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.060, što je 3.997 (65,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Chignik Lake, Alaska
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 73, što je 72 (-49,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Comisso, Treviso
Comisso je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Matina (Žepče)
Matina je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Žepče koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 501 stanovnika.
Istorija
Ponijevo se do 2001. godine nalazilo u sastavu opštine Maglaj. Pripojen je opštini Žepče odlukom Visokog predstavnika za BiH Volfganga Petriča.
La Higuera (razvrstavanje)
La Higuera ima više značenja:
Berrechid
Berrechid (, berberski: ⴱⴰⵔⵛⵉⴷ) je grad od 136,634 stanovnika na sjeveru Maroka u Regiji Casablanca-Settat.
Geografske karakteristike
Berrechid leži udaljen 32 km južno od Casablance, on je važna raskrsnica za Beni Mellal i Marakeš.
Historija
Berrechid je novi grad niknuo u vrijeme Francuskog protektorata u Maroku.
Prva željeznička pruga u Maroku podignuta je 1908. između Casablance i Berrechida. Danas je njegova industrijska zona smještena na 412 hektara u kojoj radi 104 poduzeća, praktički je treća u zemlji. Od nje su veće jedino zone; Casablanca-Mohammedia i ona u Tangeru.
Pored tog okolica je poznata po poljoprivredi, jer daje oko 13% proizvodnje u zemlji.
Crveno more
Crveno more (arap. البحر الأحمر <span style="font-style:Arial Unicode MS, code2000, lucida sans unicde;">Baḥr al-Aḥmar, al-Baḥru l-’Aḥmar; hebrejski: ים סוף Yam Suf; tigrinja ቀይሕ ባሕሪ QeyH baHri ) je rubno more na sjeveru Indijskog oceana. Na sjevernom rubu mora je Sueski kanal kojim vodi plovni put u Sredozemno more, a južni rub mora čini tjesnac Bab-el-Mandeb koji ga dijeli od Adenskog zaljeva.
Turizam
Crveno je more poznato po svojim spektakularnim lokacijama za ronjenje, kao što su Ras Muhamed, Elphinstone, The Brothers and Rocky Island u Egiptu i neke manje poznate lokacije u Sudanu kao što npr. Sanganeb, Abington, Angarosh i Shaab Rumi.
Ronilački turizam u Crvenom moru potakli su Hans Hass (1950-ih godina), a kasnije i Jacques-Yves Cousteau.
Cornu de Sus (razvrstavanje)
Cornu de Sus ima više značenja:
Cornu Luncii (razvrstavanje)
Cornu Luncii ima više značenja:
Soko Grad kod Šipova
thumb|Crtež Soko Grada iz 16. vijeka Soko Grad je srednjovjekovna tvrđava u dolini rijeke Plive, općina Šipovo, Bosna i Hercegovina.
Historija
Prvi put Sokograd se spominje 1363. kada mađarski vladar Ludovik I Anžuvinac poduzima vojne pohode na Bosnu. Motivi su vjerski i politički. Ugarski ljetopisci kažu, da je kralj pokrenuo na Bosnu krstaški rat, prvenstveno da istrijebi nebrojeno mnoštvo jeretika i patarena koji su posve preoteli i gotovo istisnuli katoličku vjeru. Politički se svode na to da je Ludovik smatrao da je Bosna njegovo kraljevstvo i da je morala postati Ugarskoj pokorna zemlja.
Glavnina, kojom je komandovao kralj, nastupala je iz Slavonije, preko vrbaške župe i prodrla u plivsku župu, gdje je preduzela opsadu grada Sokola na Plivi. Posada grada pod komandom vojvode Vukca Hrvatinića je uspjela u trodnevnim borbama da odbije sve juriše i nanese protivniku znatne gubitke, pa je Ludovik I prekinuo opsadu i sredinom jula se, dolinom Vrbasa, povukao preko Slavonije u Ugarsku. Nakon toga Vukac je dobio ove krajeve od kralja Tvrtka I. Drugi put su Mađari 1405. godine pokušali osvojiti ove krajeve, a ovog puta porazio ih je Hrvoje Vukčić Hrvatinić.
Opis
Sokograd je u početku činila samo jedna utvrđena kula sa malim dvorištem. U vrijeme Jajačke banovine, Mađari učvrščuju čitavo područje Bosanske Krajine i na tvrđavi podižu Gornji grad. Osmanska država, nakon osvajanja 1521. godine izgrađuje i treći dio tvrđave, nazvan Donji grad. Vremenom su bedemi i kule ojačavani i prilagođavani upotrebi vatrenog oružja. Posljednja je izgrađena kula sa druge strane kanjona Sokočnice, koja je štitila tvrđavu od artiljeriskih napada sa zapada. Ima oblik trapeza sa 8 kula.
Tvrđava je danas u ruševinama, koju ponekad očiste planinari.
Vanjske veze
Općina Šipovo
San Francisquito (razvrstavanje)
San Francisquito ima više značenja:
Cornu de Jos (razvrstavanje)
Cornu de Jos ima više značenja:
Distribucija (farmakologija)
Distribucija u farmakologiji je grana farmalokinetike koja opisuje reverzibilni transfer leka sa jedne lokacije na drugu unutar tela.
Nakon što lek uđe u sistemsku cirkulaciju putem apsorpcije ili direktne administracije, on mora da bude distribuiran u interstinalne i intracelularne fluide. Svaki organ ili tkivo može da primi različite doze leka i lek može da se zadrži u različitim organima ili tkivima tokom različitih vremenskih perioda. Distribucija leka između tkiva je zavisna od vaskularne permeabilnosti, regionalnog krvnog protoka, srčanog izlaza i brzine prolaza kroz tkiva i sposobnosti leka da se veže za tkivo i proteine plazme i njegove rastvorljivosti u lipidima. pH particija takođe ima značajnu ulogu. Lek se lako distribuira u visoko propustnim organima kao što su jetra, srce i bubrezi. Za razliku od toga do distribucije dolazi u maloj meri kroz manje propustna tkiva kao što su mišići, masnoća i periferni organi. Lek može da prelazi iz plazme u tkivo dok se ne uspostavi ravnoteža (za nevezani lek prisutan u plazmi).
Koncept kompartmentalizacije organizam se mora uzeti u obzir pri razmatranju distribucije leka. Taj koncept se koristi u farmakokinetičkom modelovanju.
Fizička zapremina organizma
Pošto je vrednost Ab ekvivalentna sa dozom leka, ova formula pokazuje da postoji inverzna proporcionalnost između Vd i Cp. Što je Cp veća, to je Vd manja, i vice versa. Iz toga sledi da faktori koji povišavaju Cp, snižavaju Vd, što ukazuje na značaj poznavanja koncentracije leka u plazmi, kao i faktora koji je menjaju.
Ako se ova formula primeni na koncepte vezane za bioraspoloživost, može se izračunati količina leka koja se treba dozirati da bi se dobila neophodna koncentracija u organizmu:
Ovaj koncept ima klinički značaj, jer je često neophodno da se dostigne određena koncentracija leka, koja je optimalna da bi se ostvario željeni efekat u organizmu.
Brzina uklanjanja
Brzina uklanjanja leka je određena udelom leka koji je uklonjen iz cirkulacije u pojedinačnim organima, nakon što je lek dospeo do njih. Ovaj koncept se nadovezuje na ranije ideje i zavistan je od brojnih faktora:
Anambé
Anambé.- pleme američkih Indijanaca jezične skupine Oyampi, porodice Tupi-Guarani, nastanjeno u brazilskoj državi Pará na rezervatu Terra Indígena Anambé (7,882 hektara) u općini Moju, uz gornji tok rijeke Cairari, pritok rijeke Moju; 132 (2000).
Povijest
Anambé su u prošlosti (1. polovica 19. stoljeća) živjeli zapadno od Tocantinsa, na rijeci Pacajá, pritoci rijeke Pará, blizu Portela. Bijelci koji prvi dolaze u ovaj kraj zarate sa Anambama, što su iskoristili jezuiti, koji su ispočetka živjeli sa njima u miru, i počeli odvajati žene od muškaraca, i odvoditi ih u Portel. Muškarci su radili za njih na poljima (roças) ili kao veslači, a žene da im peru i kuhaju. Ovo je uvredljivo za Anambé, pa postaju nepokorni poglavici. U to vrijeme dođe i do napada nekog ljudožderskog plemena, poznatog kao "Curumbu" (potpuno nepoznati), na što su se Anambé povukli na rijeku Cururuí, pritok Pacaje i osnovali selo Tauá. Godine 1852. dio Anamba dolazi na lijevu obalu Tocantinsa, gdje su zatražili zaštitu i smješteni u jedno selo u distriktu Baião. Ostatak Anamba ostao je na gornjoj Pacajá. Do 1874. preostalo je nakon rata sa plemenom "Curumbu" 46 Indijanca. Sljedeće godine od boginja ih je umrlo 37. Preostali se priključe Anambama na selu na rijeci Tocantins. Do kraja 19 stoljeća Anambé su ostali živjeti u blizini grada Baião, na otocima Santos i Tauá, kada odlaze na lijevu obalu Tocantinsa u bazen rijeke Moju.
Prvi zapisi o njima u bazenu Mojua brkaju ih sa Indijancima Turiwara i Amanayé. Antropolog Napoleão Figueiredo, kaže da na Moju dolaze sa plemenom Gaviões do Oeste, koji su ih kasnije otjerali prema rijeci Cairari. Isprva su oni jedini stanovnici na gornjoj Cairari, ali od sredine 20 stoljeća počinju dolaziti drvosječe i sakupljači balate (=gutta-percha), gumolikog materijala dobivenog sušenjem mliječnog soka drveta Manilkara bidentata. 1970.-tih godina neki Anambé rade za drvosječe zarađujući sebi nadnice, ili prodaju drvo za regatão, putujuće amazonske trgovce). Anambé isprva mahom odlaze na rad za drvosjeće, no u sljedećoj dekadi, do toga dolazi tek slučajno.
Kultura: Kulturna prožimanja i akulturacija
Današnji Anambé su izgubili glavninu svog eksternalnog domorodačkog kulturnog elementa, a njihov način života je dosta sličan lokalnom ne-indijanskom stanovništvu. Njihove kuće prekrivene slamom ili drvenim otpadom, ne razlikuju se mnogo od drugih kuća u tom području. Izuzetak ovdje čine malene košare, spiralna sita, vretena, pilões (teški mužari, avani za mljevenje kukuruza i drugog zrnja, dugout-kanui poznati pod imenom ubás, i naravno lukovi i strijele, to su sve one stvari koje su Indijancu i Indijanki potrebne za svakodnevni posao. Kroz kojih 4 generacije Anambé su preko inter-etničkih brakova i ne-indijanskih supružnika uvučeni u život sela. 1980.-tih godina stari Anambé vođa, možda je posljednji koji je još upoznat sa starim tradicijama i pjesmama, a vodstvo će pripasti mlađem oženjenom muškarcu čija obitelj živi u urbanoj sredini.
Napoleão Figueiredo kaže da su Anambé 1940.-tih pokršteni u Belému, i svima im je kum guverner države Pará Joaquim de Magalhães Cardoso Barata. Početkom 1960.-tih Anambé počinju voditi svoju djecu na krštenje u grad Mocajuba, a uspostavljaju i kontakt sa pentekostalnom crkvom iz Vila Erlima, blizu njihovog sela. Njihova mitologija stoga ima i katoličkog i evangelističkog utjecaja, dok je pajé (njihov šaman) postao tek figura, koja će sa vremenom nestat.
Hernández, Ladrillera, Rioverde
Hernández, Ladrillera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rioverde.
La Higuerilla (razvrstavanje)
La Higuerilla ima više značenja:
Visciano, Napoli
Visciano je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4550 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 337 m.
San Félix (razvrstavanje)
San Félix ima više značenja:
Perzija
Perzija ili Persija može podrazumijevati:
Za razumijevanje i korištenje termina Iran i Perzija, vidi članak: Terminologija Irana i Perzije
Cornești (razvrstavanje)
Cornești ima više značenja:
ABS
Termin  ima više značenja.
La Higuerita (razvrstavanje)
La Higuerita ima više značenja:
CAS
CAS može biti:
Čvor (mjerna jedinica)
Čvor je mjerna jedinica za brzinu, za koju se koristi skraćenica čv. Ne predstavlja SI jedinicu, iako je prihvaćena za upotrebu unutar SI sistema. Uglavnom se koristi u pomorstvu i avijaciji.
Definicija
1 čvor = 1 nautička milja/sat = 1,852 km/h. To je definicija koristi u većini, ako ne i svim, okolnostima.
Prema običajima, čvor mjeri brzinu plovila u odnosu na tekućinu, a ne kopno. Ukoliko se sama tekućina pokreće (rijeka), onda se brzina plovila veća ili manja u odnosu od brzine plovila u odnosu na kopno.
Konverzije
1 čvor odgovara:
Misurići
Misurići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Maglaj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.937 stanovnika.
Palo Blanco, Matamoros
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Coșoveni (razvrstavanje)
Coșoveni ima više značenja:
Molino Viejo, Parras
Molino Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Parras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1420 m.
The Cat and the Canary (drama)
The Cat and the Canary je kazališna drama američkog pisca Johna Willarda, originalno prikazana 1922. godine. Radnja se vrti oko borbe za nasljedstvo bogataša Cyrusa Westa, koji se pred smrt požalio da pohlepni rođaci na njega gledaju kao "mačke na kanarinca" te oporukom određuje da će nasljedstvo dobiti samo oni koji dvadeset godina nakon njegove smrti uspiju provesti noć u njegovoj prostranoj, ali napuštenoj kući. Protagonistica je mlada žena po imenu Anabelle West, čija iskustva u kući dovode u sumnju njeno duševno zdravlje.
The Cat and the Canary je doživjela veliki uspjeh, a Willard je, nakon dosta nećkanja, pristao da se 1927. godine snimi nijema hollywoodska adaptacija koja se danas smatra jednim od klasika horor žanra, i koja je bila predmetom brojnih remakeova i parodija.
Coșești (razvrstavanje)
Coșești ima više značenja:
San Gabrielito (razvrstavanje)
San Gabrielito ima više značenja:
Tahikardija
Tahikardija je simptom koji predstavlja povećanje broja otkucaja srca (srčana frekvencija) iznad fiziološke granice. Kod čoveka fiziološka granica zavisi od životnog doba, a kod odraslih ljudi ona iznosi više od 100 otkucaja u minutu.
Povećanje srčane frekvencije može biti deo fizioloških pojava u telu čoveka. Primeri toga su tahikardija kao posledica pojačanih metaboličkih potreba (npr fizički napor), posledica pada krvnog pritiska - refleksna tahikardija, ili tahikardija kao posledica stimulacije srce direktno živcima i hormonima simpatičkog nervnog sistema (npr. kod psihičke napetosti ili straha). Tahikardija može nastati i zbog patoloških procesa srca ili patološki procesa koje primarno ne zahvataju srce (npr endokrini poremećaji, poremećaji ravnoteže elektrolita).
Tahikardije se mogu podeliti na:
Piedra Negra, San Sebastián Río Hondo
Piedra Negra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Sebastián Río Hondo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2557 m.
Casamostra, Caserta
Casamostra je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 272 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 275 m.
Dognen
Donjan je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Oloron Sen Mari.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 194 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 148 metara (maksimalnoj 223 m, a minimalnoj 120 m).
Al-Salam Boccaccio 98
Al-Salaam Bocaccio 98 je naziv egipatskog trajekta koji je 3. 2. 2006. potonuo na Crvenom moru na putu od saudijske luke Duba do egipatske luke Safago.
U trenutku nesreće se na brodu nalazilo 1315 putnika, 105 članova posade te oko 220 vozila. Vjeruje se da je od svih putnika i članova posade spašeno njih 343.
Brod je sagrađen 1969. u italijanskom brodogralištu Monfalcone, a porinut 1970. pod imenom Boccaccio. Dimenzije su mu bile 130,99 m dužine, 26, 8 m širine te 5,7 m gaza. Ispočetka je bio namijenjen italijanskim brodarima za domaću linijsku plovidbu. Tada je mogao zaprimiti maksimalno 500 putnika i 130 vozila. Njegova maksimalna brzina je iznosila 19 čvorova.
Godine 1991. je preuređen u brodogradilištu u La Speziji. Broj mjesta za vozila je povećan na 330, a broj putničkih mjesta na 1300. Ukupno je imao 11.799 BRT.
Godine 1998. ga je otkupila egipatska tvrtka El Salam Maritime Company, najveći brodski prijevoznik u Egiptu i na Bliskom istoku. Tada je dobio naziv Al Salam 98. Pored ovog, tvrtka posjeduje još tri trajekta istog tipa.
Prema prvim iskazima preživjelih, uzrok katastrofe bi mogao biti požar koji je izbio u skladišnom prostoru, odnosno u strojarnici.
La Hondura (razvrstavanje)
La Hondura ima više značenja:
Amanayé
Amanayé (Amanaié, Amanagé, Amanajé, Manajé, Manaié).- pleme američkih Indijanaca s gornjeg toka rijeke Capim u brazilskoj državi Pará. Jedan njihov dio uz rijeku Ararandeua poznat je kao Ararandeuara. Danas ovi Indijanci žive na Área Indígena Amanayé (muinicipij Săo domingos do Capim), utemeljenim 1945. za grupu od 200 nepacifiziranih pripadnika plemena. U kontakt s Europljanima dolaze još u XVIII st. Godine 1911. ima ih 300, da bi im 1990. broj spao na 66. Jezično i kulturno integriraju se u Portugalce (Brazilce). Jezično Amanayé su srodni plemenima Anambé i Turiwara (?), porodica Tupian.
Povijest
Amanaye su porijeklom Tupi s rijeke Pindaré. Ovdje, zna se ostaju nekoliko godina. Godine 1755. stupaju u kontakt s Ocem davidom Fay-om, misionarom među Guajajara Indijancima, njihovim neprijateljima, i naseljavaju se s njima u istom selu. Uskoro potom, dio miroljubivih Amanaya dolazi na rijeku Alpercatas, na granicu država Maranhão and Piauí, i naseljava se u Santo Antônio. Godine 1815. ostade tek njih 20, pomiješavši se s crncima. Ostala grupa s rijeke Alpercatas nastavlja migraciju duž rijeke Parnaíba stigavši 1763. u Piauí. Što se poslije s njima desilo nije poznato.
U 2. polovici 19. stoljeća Amanayé s Pindaré u Gurupija gdje ih posječuje putnik Gustavo Dodt, 1845. dolaze pod utjecaj Diretorias Parciais, čija je lokalna administracija iskorištavala kao ‘poslušne’ I jeftine radnike. Ovo je ipak 1889. ukinuto. Amanaye kasnije čine enklavu na teritoriju Tembé Indijanaca, podijelivši se u 3 sela duž rijeke Caju-Apará, jednu od rijeka što će činiti Gurupi. Tu ih bijaše oko 300 ili 400. U isto vrijeme, drugi Amanayé nalaze se na rijekama Moju i Capim, ovi pak dolaze u sukob sa zemljovlasnicima. I ovdje naiđoše na Tembé koji su migrirali iz Pare. Amanayé su bili 'aldeadosi' na misiji Anauéra ili São Fidélis, ali su zbog nepokornosti bili odvojeni od Tembé i Turiwara. Godine 1873. ubiše oni seoskog misionara Cândido de Heremence, i belgiskog inženjera kojemu se dogodi da se onda nađe na tom mjestu. Osveta naravno mora uslijediti, pa Amanaye izbjegoše u područje rijeke igarapé Ararandeua. Ovdje oni počinju identificirati sebe kao Ararandeuara ili Turiwara, krijući tako identitet.