cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sigmund Freud
Porodični čovjek
Na što mu ona odgovara: Sigi, moj Sigi, jučer sam prvi put izgovorila tvoje ime. Dragi moj, sretna sam, da sretnija nikada u životu nisam bila.
Čini se kako je vladala gotovo pa idila, ali Sigi je bio gotovo dosadan muškarac zbog svoje pretjerane organiziranosti. Svaki je dan "štucao" bradu i brkove kod istog brijača, svake subote kartao s istim društvom i, nakon 11 godina braka, u koji je ušao poslije petogodišnjih zaruka, više nije bilo intimnosti. Martha se posvetila odgoju šestero djece, a Freud je danonoćno radio na svojim "slučajevima". Tako dosadno? Čini se da ipak nije. Martha je, tvrde neki proučavatelji, bila strastvena žena, tvrdila je da ljubav mora biti ekstremna ili je uopće nema. Kao da je imala dva života, onaj kućanice i majke i onaj žene koja je slutila i "mračne" ženske želje. Freud je pak bio ljubomoran, isključiv, uvjeren da su žene ograničene svojim spolom i bez imalo želje da u tom dijelu nadiđe svoje vrijeme. Moja je majka vjerovala u moga oca, a ne u psihoanalizu, rekla je jedna Freudova kćerka jer je Martha očito bila tu kad je trebalo pa je čak, navodno, i izvukla Freuda iz moguće kokainske ovisnosti dok je tom drogom eksperimentirao ne znajući (ipak je to bilo 19. stoljeće) da može izazvati ovisnost.
Naučni rad
Istraživanju problema histerije posvetili su se nešto kasnije zajedno Freud i Josef Breuer. Iz rezultata tog istraživanja proizašla je njihova zajednička knjiga Studije na području histerije u kojoj postavljaju hipotezu da simptomi histerije proizlaze iz potisnutih sjećanja i traumatskih događaja. No, nedugo nakon objavljivanja knjige (1895.) iz javnosti neznanih razloga prekidaju suradnju. Poučen iskustvima zajedničikih istraživanja Freud zastupa stajalište da je uzrok histerije seksualne prirode i tada razvija dio onog što će kasnije postati poznato kao psihoanalitička teorija. Nakon raskida s Breurom Freud se i dalje posvećuje istom problemu. Tako u listopadu 1897. otkriva Edipov kompleks, a 1899. pojavljuju se i njegovi prvi značajni tekstovi. Godine 1900. objavljuje knjigu Tumačenje snova, svoje najznačajnije djelo, koja se temelji na analizi njegovih vlastitih snova. Nakon nje slijede: Psihopatologija svakodnevnog života (1901.), Tri rasprave o teoriji seksualnosti (1905.), Šale i njihova povezanost s nesvjesnim (1905.). U knjizi Tri eseja o seksualnosti Freud iznosi ideju da se djeca rađaju sa seksualnim potrebama, a njihovi roditelji su početni seksualni objekti, nakon čega je u javnosti proglašen luđakom. U djelu Fragment jedne analize histerije analizira traumatsku funkciju seksualnosti u histeriji, kao i ulogu homoseksualnosti.
Godine 1902. osniva Psihološko društvo srijedom u kojem okuplja svoje prve učenike (Ferdern, Ranka, Adler). Od 1912. bavi se pitanjem oca, pojmovima nagona života (eros) i nagona smrti (thanatos), principa stvarnosti i principa zadovoljstva. Godine 1913. objavljuje tekst Totem i tabu u kojem raspravlja o kulturno povijesnom fenomenu zabrane incest, 1915. objavljuje tri metapsihološka ogleda Nago i nagonske sudbine, Potiskivanje i Nesvjesno, a 1916. Žalost i melankolija. Zbog epidemije gripe (1920.) umire Freudova kćerka Sophie, a iste godine on predlaže novi model društvenog sklopa u kome se pojavljuju ego, id i superego. Njegov istraživački doprinos uključuje i otkrivanje novih osobina živčanih stanica kod zlatne ribice i postojanje testisa kod mužjaka jegulje. Ipak, najvažnijim otkrićem smatra se činjenica da kokain može biti upotrebljen za liječenje mnogih bolesti. Sam Freud je uzeo drogu bez pojave nekih štetnih učinaka, no njegovo oduševljenje ovim otkrićem ubrzo se smanjilo zbog spoznaje da kokain stvara ovisnost. Godine 1922. ustanovljen mu je rak nepca. Do smrti se podvrgavao nizu operacija, nakon kojih nije bio izliječen. Unatoč protestu antisemitskih krugova 1930. godine prima nagradu Goethepreis (nagrada grada Frankfurta) za rad Nelagoda u kulturi.
Nakon što su nacisti anektirali Austriju 1938. godine, a prije toga u Berlinu javno spalili Freudove knjige, Sigmund Freud napušta Austriju i preseljava se u Englesku gdje do same smrti, uzrokovane rakom nepca, liječi svoje pacijente. 23. rujna 1939. godine u 3 sata ujutro Freudov kućni liječnik je ustanovio njegovu smrt, a nakon smrtonosne doze morfija, koju je Freud sam zatražio.
Sigmund Freud djed je slikara Luciena Freuda te komediografa i pisca Clementa Freuda te pradjed novinarke Emme Freud i modne dizajnerice Belle Freud te Matthewa Freuda.
Freudova psihologija - psihoanaliza
Glavni predstavnik psihoanalize je Sigmund Freud. On je iznio teoriju po kojoj je čovjek nesvjesno biće, bez mogućnosti slobodnog odlučivanja, ne može donositi racionalne odluke, pa čak ni vladati samim sobom. To je u potpunosti odudaralo od dotadašnjeg tradicionalnog shvaćanja i tumačenja čovjeka.
Topografija ličnosti
Freud dijeli ličnost, tj. ljudski um na 3 razine: nesvjesno, predsvjesno i svjesno.
Nesvjesno je za njega najvažnije. Područje nesvjesnog je najveće i do njega možemo doći samo uz pomoć drugih. To je mnoštvo sadržaja koji nas mogu jako uznemiravati. Ono sadrži sve ono negativno u životu i predstavlja opasnost, jer ne miruje nego se želi probiti u svjesno i tako u nama stvara napetost. Te misli, sjećanja ili porivi toliko su uznemiravajući (pod neke od uznemirujućih nesvjesnih tema spadaju incest, mržnja prema braći i sestrama, roditeljima, supružnicima ili sjećanja na traume iz djetinjstva) da bi svijest o njima dovela do osjećaja anksioznosti.
Zadatak psihoanalize je ući u nesvjesno, vidjeti što se događa, izbaciti to u svjesno i riješiti. Freud iznosi 8 situacija koje su pogodne za analizu nesvjesnog:
U ličnosti, osim nesvjesnog postoje i druge razine svijesti. To su:
Većina simbola u Freudovim zapisima ima seksualne konotacije. Pretpostavka za takve interpretacije počiva na tome što je Freud pod utjecajem viktorijanske ere, kada je većina ljudi bila seksualno inhibirana, vjerovao da se potisnuti seksualni osjećaji I žudnje izražavaju kroz snove u simboličkom obliku.
Struktura ličnosti
Od tri strukture koje čine ličnost za Freuda je najslabiji ego. Id se uglavnom nalazi u nesvjesnoj razini ličnosti. Ego je raspoređen u sve tri, ali ga najviše ima u predsvjesnoj, dok superega najviše ima u svjesnoj.
Borgo Santa Maria, Latina
Borgo Santa Maria je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 640 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Nick Cravat
Nick Cravat (rođen kao Nicholas Cuccia; 11. januar 1912 - 29. januar 1994) bio je američki akrobat, kaskader i filmski glumac, najpoznatiji po filmovima u kojima je nastupao zajedno sa svojim prijateljem i nekadašnjim akrobatskim partnerom Burtom Lancasterom. U njima je u pravilu tumačio uloge pomoćnika protagonista, koga je tumačio Lancaster, a karakteristično je bilo da u njima nije izgovarao ni jednu jedinu riječ. Zbog toga se stvorila urbana legenda o tome da je Cravat gluhonijem. U stvarnosti, razlog za to je bio taj da se Cravat nikako nije uspijevao riješiti svog teškog brooklynskog naglaska zbog koga njegovi likovi u historijskim filmovima ne bi mogli zvučati uvjerljivo.
Dunkirk
Dunkirk (fonetski Dankerk) predstavlja engleski naziv za francusku luku Dunkerque.
Auroux
Oru je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Lozer koja pripada prefekturi Mand.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 380 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 35,09 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 950 metara (maksimalnoj 1.271 m, a minimalnoj 909 m).
Mabuterol
Mabuterol je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 310,743 Da.
Lawrenceville, Virginia
Lorensvil je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.438 stanovnika.
Viktor Ajbek
Viktor Ajbek (Vukovar, 9. rujna 1920. - Rijeka, 3. veljače 1993.), hrvatski nogometni reprezentativac
Добри До
Добри До може бити:
Viktor Ajbek
Započeo karijeru u vukovarskoj NK Slogi i nastavio u zagrebačkoj HŠK Concordiji; Za hrvatsku nogometnu reprezentaciju nastupio je samo jednom (1942. u Bukureštu, protiv Rumunjske, rezultat bio 2-2).
Добри До
или
The Ten Commandments (film, 1956)
The Ten Commandments (preveden kao Deset zapovijedi) je američki igrani film snimljen 1956. u režiji Cecila B. DeMillea. Po žanru je biblijski spektakl i predstavlja remake istoimenog nijemog filma koga je 1923. također režirao DeMille. Radnja se temelji na Knjizi Izlaska i prikazuje kako je Mojsije (čiji lik tumači Charlton Heston) izveo iz egipatskog ropstva.
Film je doživio pozitivne kritike i izvanredan komercijalni uspjeh, postavši najgledanijim holivudskim filmom 1956. godine i jednim od komercijalno najuspješnijih igranih filmova u historiji.
Dupont
Dupont, DuPont ili Du Pont ima više značenja:
Kraun Pojnt
Kraun Pojnt se može odnositi na
Euphoria (pjesma, Loreen)
Euphoria je hit pesma švedske pevačice Loreen izdata kao treći singl sa albuma Heal.
Loreen je sa ovom pesmom pobedila na Pesmi Evrovizije 2012. u Bakuu, Azerbejdžanu, sa ukupno osvojenih 372 poena u velikom finalu. Čak 18 zemalja je svojih 12 poena dalo upravo ovoj pesmi. Pesma je posle pobede na Evroviziji doživela ogroman uspeh, kako u državama Evrope, tako i u državama Okeanije. U domovini Loreen, Švedskoj, pesma se na vrhovima top-lista zadržala čak 6 nedelja i uspela je da postane najslušaniji singl te godine. U toj zemlji je pesma prodata u skoro 200.000 primeraka.
Pesma Evrovizije
mini|levo|Loreen nakon pobede. Loreen je svoju pesmu prijavila na takmičenje Melodifestivalen, nacionalno takmičenje za izbor predstavnika Švedske na Pesmi Evrovizije. U prvoj rundi takmičenja je uspešno prošla u finale jer je pesma bila u top 2 pesme sa najviše glasova publike. Finale je održano 10. marta u Globen areni u Stokholmu. Pesmu je ocenjivalo 11 internacionalnih žirija iz zemalja širom Evrope ali i Šveđani koji su svoje glasove dali TV glasanjem. Sa ukupno 268 kombinovanih poena žirija i Švedske publike, Loreen je postala predstavnica ove zemlje na Pesmi Evrovizije u Bakuu
Loreen je sa pesmom „Euphoria“ nastupila pod rednim brojem 11 u drugom polufinalu 24. maja 2012. Pesma je očekivano prošla u veliko finale. U finalu koje je održano 26. maja pesma je sa 372 poena pobedila na takmičenju, dok su drugo i treće mesto zauzeli Rusija i Srbija. Sa ovim brojem poena, pesma je postala druga pesma u istoriji Evrovizije sa ovolikim brojem bodova, iza pesme „Fairytale“ Aleksandra Ribaka koja je osvojila 387 poena. Ipak, pesma je uspela da dobije najveći broj poena, 12 poena, od čak 18 zemalja. Takođe od 42 zemlje, 40 njih je dalo poene Švedskoj. Jedina zemlja koja nije dala nikakve poene ovoj zemlji jeste bila Italija (Švedska nije mogla da glasa sama za sebe).
Uspeh nakon takmičenja
Pesma je posle pobede postala veoma popularna u Evropi. Zauzela je prvo mesto top-lista u zemljama kao što su Danska, Finska, Nemačka, Austrija, Grčka, Island i Švajcarska. Takođe pesma se plasirala u top 10 na top-listama Izraela, Rumunije i Moldavije. U Ujedinjenom Kraljevstvu je pesma dosegla mesto broj 3 na zvaničnoj top-listi, najviše mesto na top-listi od strane jedne nebritanske evrovizijske pesme u čak 25 godina. Pesma se prodala u preko 200.000 primeraka u Ujedinjenom Kraljevstvu, u preko 500.000 primeraka u Nemačkoj i u preko 1,000,000 primeraka u celoj Evropi.
Muzika iz serijala o Jamesu Bondu
U serija filmova o Džejmsu Bondu producentske kuće EON Productions pojavljuje se velik broj značajnih muzičkih tema i pesama od kojih se neke danas imaju status klasičnih dela filmske muzike. Najpoznatija od svih je sveprisutna i opštepoznata "The James Bond Theme". Više instrumentalnih tema vremenom postaje zaštitni znak serije, kao što su "The 007 Theme", "U tajnoj službi Njenog Veličanstva", a takođe i razne naslovne pesme kao što su "Živi i pusti umreti" Pola Makartnija te "Pogled na ubistvo" grupe Djuran Djuran.
Muzička tema "Džejms Bond"
Tema "Džejms Bond" najpoznatije je muzička tema u filmovima o agentu Džejmsu Bondu i pojavljuje se u različitim varijacijama u svakom filmu serije još od Doktora Noa. Dvaput je sudski odlučivano da je njen autor Monti Norman, iako kompozitor Džon Bari polaže pravo na autorstvo. Autor aranžmana za prvobitnu verziju teme u filmu Doktor No, prvi iz serijala, bio je upravo Džon Bari.
Prepoznatljiv ritam prvih nekoliko taktova "The James Bond Theme" Monti Norman opisuje kao "dam da-da-dam-dam, dam dam dam, dam da-da dam dam, dam dam dam" i tvrdi da je inspiraciju za to pronašao u pesmi "Dobar znak, loš znak" koju pevaju Indijci u njegovom mjuziklu Kuća za gospodina Bisvoza napisanom po romanu V. S. Najpola a čija radnja je smeštena u indijsku zajednicu na Trinidadu. U dokumentarcu O filmu Doktor No Norman izvodi pesmu Dobar znak, loš znak pa se gleadoci mogu uveriti da je pesma vrlo slična potonjoj temi Džejms Bond.
Danas se Norman smatra pravim autorom ove kompozicije tako da sve od 1962. dobija autorske honorare. Dobio je i dva sudska procesa protiv izdavača koji su tvrdili da je Bari pravi autor kompozicije, a poslednji proces (protiv Sandej tajmsa) dobio je 2001. Danas se smatra da je Bari samo autor orkestralnog aranžmana za kompoziciju.
Prepoznatljiv gitarski rif koji se čuje u originalnoj temi odsvirao je Vik Flik koji je nekoliko godina kasnije odsvirao gitarske deonice u poznatoj muzičkoj temi Rona Grejnera za TV-serijal Zatočenik iz 1967.
"The James Bond Theme" u obradi Kena Torna nakratko se pojavljuje u filmu Help! sa Bitlsima u glavnoj ulozi. Temu su takođe obrađivali Erik Sera u Zlatnom oku, Mobi u Sutra na umire nikad te Pol Oukenfold u Umri drugi dan.
Pre kompozicije "The James Bond Theme", Monti Norman napisao je još jednu, istoimenu kompoziciju koja je takođe bila predviđena za film Doktor No. Radi se o bluz melodiji koja nije korišćena u filmu, ali je objavljena na CD-u sa muzikom iz filma, dok je njena nešto brža verzija, nazvana "Twisting with James", postala jedna od najpoznatijih muzičkih tema koja nikad nije bila korišćena u nekom od filmova o Bondu.
007
"007" (često nazivana i "The 007 Theme"), muzička je tema koju je 1963. napisao Džon Bari za Bond-film Iz Rusije s ljubavlju.
"007" se sastoji od bas-deonice uz korišćenje duvačkih i žičanih instrumenata i pojavljuje se u pet filmova o Bondu:
Kompozitori
Kompozicije Džona Barija značajno su doprinele popularnosti filmova o Džejmsu Bondu. Zajedno sa nepotpisanim temom u filmu Doktor No, Bari je komponovao muziku za jedanaest filmova o Bondu a takođe se vodi kao autor tema "007" (sa dominantnim duvačkim i perkusionističkim deonicama) te znane orkestralne teme U tajnoj službi Njenog veličanstva.
U serijalu su angažovani i drugi poznati kompozitori i muzički producenti, kao što su Džordž Martin, Bil Konti, Majkl Kejmen, Marvin Hamliš, Erik Sera te Dejvid Arnold koji je komponovao muziku za poslednja četiri filma serijala.
Naslovne teme
Filmovi o Džejmsu Bondu poznati su po prepoznatljivim naslovnim temama koje izvode popularni pevači i pevačice. Neke od tih pesama po nečemu se izdvajaju od ostalih – engleska pevačica Šina Iston bila je nominovana za Oskara u kategoriji najbolje pesme za interpretaciju teme Bila Kontija "Samo za tvoje oči", Barijeva naslovna tema "Pogled na ubistvo" u interpretaciji pop-grupe Djuran Djuran bila je na vrhu američkih top-lista, dok je Madona za interpretaciju pesme "Umri drugi dan" bila 2002. nominovana za nagradu Zlatna malina u kategoriji najgore originalne pesme (pandan nagradi Zlatni globus za najbolju originalnu pesmu).
Glavna muzička tema filma Doktor No je već pominjana "James Bond Theme" iako se u uvodnoj špici čuje i nepotpisani bongo interludijum, a uvodna špica završava vokalnom verzijom pesme "Tri slepa miša" (u kalipso stilu) koji izvodi grupa "Kingston kalipso" i koja se u filmu čuje nekoliko puta. Zahvaljujući ovome, Doktor No je jedini Bond-film koji ima dve glavne muzičke teme.
U filmu U tajnoj službi Njenog Veličanstva (1969) čuje se efektan instrumental, po mnogo čemu jedinstven za filmove snimljene posle Doktora Noa, te vokalna tema "Imamo sve vreme sveta" Džona Barija i Hala Dejvida u interpretaciji Luja Armstronga.
Muzičke teme alternativne naslovnim pesmama komponovane su za filmove Čovek sa zlatnim pištoljem (1974) i Sutra ne umire nikad (1997), producenti su ih bili uzeli u razmatranje ali se nikad nisu pojavile u filmu; u prvom slučaju, autor alternativne teme Alis Kuper uvrstio je pesmu u svoj album Muscle of Love iz 1973, a u drugom slučaju pesma grupe Palp "Sutra ne laže nikad" – napisana u vreme kada je to bio radni naslov filma – uvrštena je na B-stranu njihovog singla iz 1997. "Help the Aged" te na njihov album iz 1998. This is Hardcore.
Velška pevačica Širli Besi otpevala je najviše Bond-pesama – čak tri i to u filmovima Goldfinger, Dijamanti su večni te Operacija Svemir.
Vokalna verzija pesme "Iz Rusije s ljubavlju" pevača Mata Manroa najčešće se vodi kao glavna muzička tema istoimenog filma, iako se tokom trajanja uvodne špice čuje instrumentalna verzija pesme koja sadrži i "The James Bond Theme." Manroova verzija se čuje tek 15 minuta nakon početka filma te ponovo za vreme trajanja odjavne špice.
Kuća EON Productions nameravala je da za glavnu muzičku temu filma upotrebi pesmu "Gospodin Ljubi i Ubija" u interpretaciji Dajane Vorvik ali je Albert 'Kabi' Brokoli želeo da u glavnoj muzičkoj temi filma bude sadržan i njegov naslov. Ipak je melodija navedene pesme ostala glavna muzička podloga filma.
Za naslovnu pesmu konkurisale su dve različite teme, ali je korišćena samo verzija u izvođenju Nensi Sinatra.
U odjavnoj špici čuje se vokalna verzija pesme "Kazino Rojal" nepoznatog izvođača.
Ostale pesme
U većini filmova o Džejmsu Bondu mogu se čuti i druge muzičke numere. Neke od tih pesama (kao na primer "Imamo sve vreme sveta") dostigle su, pa i premašile popularnost glavne teme, dok su ostalim slučajevima te pesme najčešće povezuju sa filmom u kojem se čuju. Pesma "Gospodin Ljubi i Ubija" Dajane Vorvik zapravo se nikad ne čuje u filmu Operacija Grom; pesma je trebala da bude glavna muzička tema filma, ali se od toga odustalo pošto je Albert Brokoli insistirao na pesmi koja će u sebi sadržavati reči iz naslova filma. Melodija pesme "Gospodin Ljubi i Ubija" čuje se tokom celog trajanja filma. Vorikova je konačnu pesme verziju snimila 90-tih godina.
Video-igre
Poboljšanjem kvaliteta reprodukcije zvuka na konzolama za video-igre i personalnim računarima, uz stalan porast popularnosti računarskih i video-igara, izdavačka kuća Elektronik arts počela je koristiti uvodne pesme te uvodne i odjavne špice (napravljene u stilu Bond-filmova) za sve svoje novije video-igre.
Bourguignon (Du)
Burginjon je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Monbelijar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 903 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 162 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,56 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 350 metara (maksimalnoj 564 m, a minimalnoj 337 m).
Srbizacija
thumb|desno|U Vukovom Rječniku iz [[1818. godine nalaze se odrednice: srbiti, srbitise, srbljenje.]] Srbizacija je proces kulturne i nacionalne asimilacije nesrpskog življa od strane Srba. Ona se sastoji u preuzimanju bitnih obeležja srpske nacije, kao što su srpsko ime, srpski jezik i srpska pravoslavna veroispovest.
Pojam
Pojmovi srbiti i srbljenje se prvi put pomilju u srpskom rječniku Vuka Karadžića iz 1818. godine, u značenju prihvatanja srpstva, postajanja Srbinom. Tada se time u biti mislilo uglavnom na posrbljavanje pravoslavnih naroda koji su ponegdje živjeli skupa sa Srbima, uglavnom Vlaha ali i Grka ili Cincara, koji su po tadašnjim balkanskim gradovima (pa i u Srbiji) bili značajna manjina. Ta je pojava tada bila uglavnom spontana i nema veze sa prinudnom i politički organiziranom srbizacijom, poticanom ubrzo nakon obnove srbijanske neovisnosti u XIX stoljeću.
Srbizacija u Makedoniji
thumb|thumb|Teritorijalna proširenja [[Kraljevina Srbija|Kraljevine Srbije nakon 1913. godine (zeleno).]] Neposredno po priključenju oblasti vardarske Makedonije Kraljevini Srbiji, Makedonski Sloveni su bili suočeni sa politikom prisilne srbizacije. Prema Izveštaju međunarodne komisije, u Makedoniji su Srbe u početku dočekali kao oslobodioce, ali se odnos ubrzo promenio. Srpske vlasti su odmah pristupile zatvaranju škola i njihovom pretvaranju u kasarne. Učiteljima je rečeno da ostaju bez posla ukoliko odbiju da uče na srpskom. Oni koji su se izjašnjavali kao Bugari bili su maltretirani, deportovani u Bugarsku ili zatvarani. Vršen je pritisak i na bugarske sveštenike, pa i na episkope, da promene jezik bogosluženja i da prihvate srpske crkvene vlasti. Od bugarskih sveštenika je traženo da potpišu izjavu kojom priznaju da su "ranije bili Srbi", sve dok bugarski komiti nisu njih i njihove očeve prisilili da se od Patrijaršije okrenu Egzarhatu, načinivši ih Bugarima. Zato sada kada su došli Srbi i oslobodili ih oni traže da se vrate u okrilje "Svete Crkve". Sveštenici koji su pokazivali i najmanju neposlušnost bili su optuženi za izdaju i političku propagandu. Mnogi bugarski crkvenodostojnici su bili proterani: Kozma Debarski (episkop), Aksentije Bitoljski (arhiepiskop), Neofit Skopski, Meletije Veleski, Boris Ohridski i drugi. Vođe makedonskog revolucionarnog pokreta su uklonjene, a od stanovništva je traženo da se izjasne kao Srbi. Oni koji su to odbijali su premlaćivani i mučeni. Viđeniji ljudi i učitelji iz Skoplja koji su odbili da se izjasne kao Srbi su deportovani u Bugarsku. Komisija za ispitivanje balkanskih ratova zaključuje da je srpska država u Makedoniji započela pozamašan sociološki eksperiment "asimilacije kroz teror".
19. septembra 1919. godine Carigradska patrijaršija je za 800.000 franaka ustupila jurisdikciju nad pravoslavnim vernicima vardarske Makedonije Srpskoj pravoslavnoj crkvi. Pravoslavni Makedonci, kasnije priznati kao zasebna nacija, su na popisima stanovništva Kraljevine SHS tretirani kao Srbi. Politika srbizacija je uključivala i promenu prezimena (npr. Petrov i Popov u Petrović i Popović). Oblast Makedonije je u Kraljevini Jugoslaviji nazivana „Južnom Srbijom“ (neslužbeno) ili „Vardarskom banovinom“ (službeno). Paralelno sa kolonizacijom Kosova, sprovođena je i opsežna akcija srpske kolonizacije Povardarja, često na štetu seoskog stanovništva, koje je „iz dna duše mrzelo srpskog kolonistu”. Srpski autor Đorđo Krstić je Vranjance i Piroćance smatrao najpodesnijim „za asimilaciju Makedonaca”. Makedonsko delo, ilegalni časopis Unutrašnje makedonske revolucionarne organizacije, je neprestano pisao protiv "sistematske politike denacionalizacije i srbizacije" makedonskog stanovništva u makedonskim školama. List „Balkanska federacija“, koji je izdavala Balkanska komunistička federacija u Beču, takođe piše protiv progona bugarskog stanovništa i lingvističke politike srbizacije koju je beogradska vlada nametala u Makedoniji. . Govorni jezik makedonskih Slovena službeno je smatran dijalektom srpskohrvatskog jezika. Pritom, ovaj južni dijalekat je potiskivan obrazovanjem, vojskom i drugim sredstvima, a njegova upotreba je bila kažnjiva. Po današnjoj Makedoniji bilo je još i između dva rata dosta pripadnika VMRO, premda su to zapravo bili često i " pasivizirani " borci od prije, ili članovi makedonskih obitelji na školovanju ili radu u Bugarskoj. Prema izvješćima jugoslavenske žandarmerije, bila je često dovoljna nečija dojava da se u selu ili nekoj gradskoj četvrti (mahali) "kriju Bugaraši i kuju planove o atentatu" na nekog državnog službenika, uslijedili bi često pretresi čitavih sela ili mahala gdje su članovi VMRO tobože bili primjećeni, pritom bi žandarmerija često šikanirala pa i zlostavljala mještane i odnosila se prema istima gotovo bez razlike kao prema "izdajnicima". U biti, atentati su se u Makedoniji prije rata dogodili vrlo rijetko (najpoznatiji je bio ubojstvo državnog namještenika, a bivšeg sandžačkog četnika, Velimira Prelića u samom centru Skopja 1928), ali su " preventivn" racije bile vrlo česte i stvarale su nesumnjivo vrlo ružan dojam te opće nepovjerenje mjesnog stanovništva u novu državu.
Arčibald Rajs ocenjuje da je asimilacija Makedonaca nije uspela prvenstveno zbog loše i korumpirane srpske uprave, zbog čega je većina Makedonaca prestala da gaji naklonost prema Srbiji.
Srbizacija Kosova
Po priključenju Kosova Kraljevini Srbiji (kasnije Kraljevini SHS), Kosovski Albanci su bili suočeni sa politikom prisilne srbizacije, koja se ogledala u zabrani korišćenja albanskog jezika, pokrštavanju, kolonizaciji i etničkom čišćenju. Vlasti su mislile da će asimilovati albansku decu i omladinu tako što će im dozvoliti školovanje isključivo na srpskom jeziku.
Kosta Novaković (1866-1938), srpski političar i publicista, kao vojnik srpskog ekspedicionog korpusa u Prvom balkanskom ratu svedoči o nasilnoj „kolonizaciji i srbizaciji Kosova“, koja se sprovodila po priključenju krajeva naseljenih Albancima Srbiji. U novoj državi, albanska naselja su bila preimenovana srpskim nazivima (npr. Ferizaj, odnosno Ferizović u Uroševac), a Albancima je bilo zabranjeno da se školuju na svom jeziku. U Đakovici je sprovođeno i nasilno pokrštavanje katolika u srpsku pravoslavnu veru. Istorijski institut u Prištini navodi da je Crna Gora pokrstila preko 1.700 Albanaca u srpsku pravoslavnu veru u oblasti Đakovice marta 1913. Savremeni albanski istoričar Zef Mirdita navodi podatak da je u đakovačkoj oblasti tokom 1913. godine prevedeno u pravoslavlje oko 12.000 Albanaca katolika.
Nakon rata, beogradska vlada je započela opsežan program kolonizacije Kosova, dajući prednost Srbima (i iz Srbije i iz Crne Gore), posebno bivšim vojnicima ili pripadnicima četničkih odreda. Za srpske nacionaliste, srbizacija Kosova je značila naseljavanje Srba i progon kosovskih Albanaca, kako bi se umanjila njihova demografska prednost. Dr Vaso Čubrilović, srpski akademik i političar, je 1937. godine napisao memorandum za Stojadinovićevu vladu kojim predlaže načine za posrbljavanje Kosova i rešavanje "albanskog problema". Ovaj memorandum, poznat pod nazivom „Isterivanje Arnauta“, predviđa totalno etničko čišćenje Kosova od Albanaca.
Srbizacija Vlaha
Srpski istoričar Ilarion Ruvarac spominje posrbljene Vlahe u Srbiji krajem 19. i početkom 20. veka. Engleski novinar Noel Malkolm smatra da su tokom istorije mnogi Vlasi Bosne i Hercegovine asimilovani u srpsku populaciju putem pripadnosti srpskoj pravoslavnoj crkvi. Sličan proces se dogodio i sa delom pravoslavnog vlaškog stanovništva u Hrvatskoj.
Teorija o masovnom posrbljavanju Vlaha u BiH i Hrvatskoj je naročito popularna kod pojedinih hrvatskih i bošnjačkih nacionalista, pri čemu insistiraju na tome da prekodrinski Srbi nisu uopšte "pravi" Srbi nego nasilno posrbljeni Vlasi, niti su isti narod kao Srbi u Srbiji, često previđajući da se proces asimilacije starosjedilaca odigravao na celom Balkanu, kao i da je u prošlosti pojam Vlah imao mnogo različitih značenja Vlasi. Sa srpske strane dolaze kritike da citiranje Noel Malcolma često služi za dokazivanje te teze, iako je to teorija koje je postojala i prije njega.
U današnje vreme, pojedini predstavnici Vlaha u Srbiji, koji se na svom jeziku nazivaju Rumâni (Rumanji), uopšte ne prihvataju naziv Vlasi, tvrdeći da su svi oni Rumuni koji su u Timočkoj krajini izgloženi "nečuvenoj asimilaciji i srbizaciji". Međutim, drugi predstavnici Vlaha opovrgavaju ovakve tvrdnje, naglašavajući vlašku autentičnost i smatrajući da je svrstavanje Vlaha u Rumune zapravo pokušaj rumunizacije.
Poznate asimilovane ličnosti
150px|thumb|[[Branislav Nušić, srpski pisac cincarskog porekla.]]
Desrbizacija
Desrbizacija ili rasrbljavanje je proces gubljenja etničkog identiteta Srba. Tokom otomanske vladavine od 15. veka pa do 19. veka deo Srba hrišćana je, dobrovoljno ili silom, preveden na islam, čime je prihvatio tursko ime i kulturu. Turci su često birali srpske žene, kupujući ih od roditelja ili odvodeći ih silom. Tokom otomanske vladavine dolazi do srpskih migracija prema austrijskoj i mletačkoj teritoriji.Na teritoriji Austrijskog carstva i Mletačke republike dolazi do prelazaka na katoličanstvo ili politike unijaćenja (pojedini pravoslavni mitropoliti su bili unijatski orjentisani). Nasilno pokatoličavanje je provođeno i u NDH.
Neki srpski autori vide desrbizaciju i u procesu nastajanja novih jugoslovenskih nacija (Crnogoraca, Bošnjaka i eventualno Makedonaca) nakon Drugog svetskog rata, u SFRJ.
Barn
Definicija
Jedan barn (b) = 10−28 kvadratnih metara (m²) = 100 kvadratnih femtometara (fm²) = 10−24 centimetara kvadratnih (cm²) (najčešće korišteno).
Vesna
Vesna je boginja proleća u staroj slovenskoj religiji.
Reč vesna na ruskom jeziku znači proleće i mladosti. U srpskom jeziku se često upotrebljava izraz vesnik proleća.
U srpskom narodu se ova reč često koristi kao žensko ime.
Etimologija
Etimologiju imena boginje Vesne daje nam Krek na taj način, što ime njezino dovodi u vezu sa staroindijskom rečju – vas – što znači biti jasan, svetao, svetlost. Vesna tj. "svetlo ili godišnje doba, koje donosi svetlost (vedrinu)," može se uporediti i sa st. ind. – -{Vasanta}- – koje u avesti glasi: vanri; u st. pers: -{vahara}-; u novopers: -{bahar}-; u grčkom -{йar}-; u lat: -{ver}- mesto -{verer}-, -{veser}- proleće; u st. nord: -{vbr}-, u lit: -{vasara}- što znači leto. Nazivi proleća kod raznih naroda i u raznim jezicima nalaze svoje jedinstvo u korenu: – -{vas}-. – Prema svemu ovome, izgleda da je Vesna bila boginja proleća.
Izgled
Vesnu su Sloveni doživljavali kao lepu, nasmejanu mladu devojku okićenu vencima i u beloj haljini. Kosa joj je bila ukrašena cvetnim zvonima. Imala je krupne oči. U donjem delu struka imala je veliki cvetni venac.
Osobine
Vesna je boginja proleća i pored Lade smatra se boginjom koje je oličenje vedrih godišnjih doba. Zbog ove osobine, da je boginja radosnog i svetlog godišnjeg doba, ona je bila omiljena među narodom. O toj činjenici svedoči i to da je naročito kod Srba često žensko ime Vesna. Ljudi su davali ćerkama to ime verujući da će njihove ćerke biti radosne i vesele poput boginje Vesne, odnosno, poput proleća. Da je Vesna svetlo božanstvo govori i to da na staroindijskom reč vas znači biti svetao, jasan, svetlost. A upravo ta reč se nalazi u korenu Vesninog imena.
Vesna nikad nije bila usamljena. Nju su pratili Gerovit, koji je bdio nad njom, i Stribog, bog vetra i vazduha. Prema legendi, Stribog je Vesnu donosio svakog proleća na krilima lakog i prijatnog povetarca.
Mitska borba sa Moranom
mini|desno|200px|Vesna i Morana
Vesnina neprijateljica je bila Morana, boginja zime. Sa njom je ona imalja mitski sukob, koji se ponavljao svake godine na smeni zime i proleća. Vesna je u ovoj borbi odnosila pobedu, tako što je ubijala Moranu i vraćala je na taj način u podzemni svet i oslobađajući time zemlju od zime, koja u narodu nije bila omiljena. Zima je bila doba kada su se mnogi smrzavali, gladovali i umirali. Dolazak proleća je sve to menjao. Zato se narod u običajnosti priklanjao Vesni i dozivao je, dok je Morana bila spaljivana i bacana u reku.
Običaji
Jedan od praznika posvećenih Vesni slavio se sa supružnicima koji su sklopili brak predhodne godine. Bio je to jedan od najradosnijih praznika Slovena. Za tu priliku su spremani kolači sa medom, nazvani medenčićima. Međutim, ovaj praznik je kasnije crkva vezala za dan čedrdeset mučenika, 22. mart, i danas poznat kao Mladenci. Vesnin cvetni praznik takođe se održao i danas se naziva Cveti. U Vesninim obredima davalo se vernicima da progutaju leskov pupoljak ili glogov list. Deca su u vreme cvetanja vrba kićena vrbinim resama, a oko vrata su im se stavljali zvončići. Ovaj obred je i u hrišćanstvu održao svoje ime, a ime mu je Vrbica. Jaja su se farbala u proleće, obično u crvenu boju, koja je simbolizovala sunce, vatru i toplinu, koju je Vesna donosila svojim dolaskom.
Ikonomi
Ikonomi se može odnositi na
Stefan–Boltzmannova konstanta
Stefan–Boltzmannova konstanta je fizikalna konstanta, obično označena s grčkim slovom σ, koja je konstanta proporcionalnosti u Stefan-Boltzmannovom zakonu: ukupna količina energije j*, koje idealno crno tijelo zrači, po jedinici površine i u nekoj jedinici vremena, je direktno proporcionalna s četvtom potencijom termodinamičke temperature T.
Vrijednost Stefan–Boltzmannove konstante u SI sustavu iznosi:
Vrijednost Stefan–Boltzmannove konstante se može teoretski izvesti iz Stefan-Boltzmannovog zakona, ali je i potvrđena pokusima. Može se i izraziti s drugim fizikalnim konstantama:
gdje je kB - Boltzmannova konstanta, h - Planckova konstanta, \hbar\! - reducirana Planckova konstanta i c – brzina svjetlosti u vakuumu.
Ferland
Ferland se može odnositi na
Fervju Park
Fervju Park se može odnositi na
Sintijana
Sintijana se može odnositi na
Colombo, Chieti
Colombo je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Nauke o Zemlji
Nauke o Zemlji (takođe poznato pod nazivom geonauke), je termin koji okuplja i odnosi se na sve nauke koje su povezane sa izučavanjem planete Zemlje. Ovo je praktično specijalan slučaj udruživanja nauka o planeti pošto je Zemlja jedina planeta na kojoj je poznato da postoji život. U naukama o Zemlji zastuplenjeni su i redukcionistički i holistički pristupi. Ove nauke udružuju fiziku, geologiju, geografiju, matematiku, hemiju i biologiju kako bi izgradile kvantitativno razumevanje različitih osnovnih delova ili sfera Zemljinog sistema.
Nauke o Zemlji spadaju su prirodne nauke koje se bave izučavanjem Zemlje. Ovo je posebna nauka koja se bavi proučavanjem planeta na kojoj živimo, njene strukture (građe), sastava, nastanka, fizičkih karakteristika, aspektima menjanja i prirodnim fenomenima. Osnovne discipline Nauka o Zemlji su fizika, matematika i hemija koje imaju zadatak da prouče i razumeju osnovne delove - sfere. Kao i u mnogim naukama Zemlja se izučava sa dva aspekta: eksperimentalno i teorijski.
Primena Nauka o Zemlji uključuje istraživanja i eksploataciju mineralnih i hidrokarbonatnih resursa, kartografiju, meteorološke pojave i predviđanja vulkanskih erupcija. Nauke o Zemlji su povezane sa naukoma o životnoj okolini kao i sa planetarnom astronomijom.
Nauke o Zemlji
Neke od interdisciplinarnih oblasti povezanih sa geonaukama su: meteorologija, geohemija, geofizika, fizička geografija, mineralogija, klimatologija i paleoklimatologija.
Gudland
Gudland se može odnositi na
Ланиште
Ланиште може да буде:
Hrišćanski ateizam
thumb|Većina hrišćanskih ateista misli da je [[istorijski Isus|Isus iz Nazareta bio mudar i dobar čovek, i prihvataju njegovo moralno učenje, ali odbijaju ideju o njemu kao božanstvu.]] Hrišćanski ateizam je svetonazor koji odbacuje veru u Boga, ali prihvata Isusovo učenje, a posebno Isusovo moralno učenje. Kršćanski ateizam karakteriše stav o nepostojanju Boga, distanciranje od Crkve kakva postoji u današnjem svetu i pridavanje središnjeg mesta Isusu u filozofsko-teološkim razmatranjima.
Većina hrišćanskih ateista misli da je Isus iz Nazareta bio mudar i dobar čovek, i prihvataju njegovo moralno učenje, ali odbijaju ideju o njemu kao božanstvu. Hrišćanski ateisti vide Isusa kao primer onoga što hrišćanin treba da bude. Hamilton kaže da slediti Isusa znači biti "uz bližnjega, biti za njega", znači biti čovek, pomagati drugim ljudima, i dalje čovečanstvu.
Hrišćanski ateisti smatraju da je religija unutrašnje duhovno iskustvo, da nema drugog sveta, osim materijalnog sveta oko nas, da ne postoji nešto što se zove Bog odvojeno od osobe koja veruje u njega, da je "Bog" samo reč za najviše duhovne ideale, a Bog-govor je jezičko sredstvo koje nam omogućava da razgovaramo o najvišim idealima i daje smisao našim životima.
Suvremeni kršćanski ateizam je često povezan sa ničeanskom teologijom smrti Boga. Hrišćanski ateisti uglavnom ne veruju u postojanje Boga, iako neki od njih doslovno veruju u smrt Boga. Thomas J. J. Altizer, poznati hrišćanski ateist, često govori o smrti Boga kao o oslobađajućem događaju. U svojoj knjizi "Evanđelje hrišćanskog ateizma" (The Gospel of Christian Atheism) on kaže:
"“Svaki čovek danas koji je otvoren za iskustvo zna da je Bog odsutan, ali samo hrišćanin zna da je Bog mrtav, da je smrt Boga konačan i neopoziv događaj, i da Božja smrt aktualizuje u našoj povesti novo i oslobođeno čovečanstvo”."
Altizer kaže da radikalni hrišćani veruju da je crkvena tradicija prestala biti hrišćanska. Hrišćanski ateisti žele potpuno odvajanje od većine ortodoksnih hrišćanskih verovanja i biblijski tradicije. Oni smatraju da religija koja se povlači iz sveta, se takođe udaljava od istine. Altizer kaže:
"'Mi ne smemo tražiti sveto govoreći 'ne' radikalnoj profanosti našeg doba, već govoriti 'da' tome."
Kršćanski ateisti smatraju da je postojanje Boga smetnja napretku. Altizer piše da je Bog neprijatelj ljudi zato što čovečanstvo ne može dostići svoje pune potencijale sve dok Bog postoji. Paul van Buren, teolog smrti Boga, kaže da je reč Bog po sebi “ili besmislena ili obmanjujuća”. On tvrdi da je nemoguće uopće razmišljati o Bogu. Colin Lyas, profesor filozofije na Univerzitetu Lankaster, kaže da hrišćanski ateisti traže odgovore koji će učiniti život podnošljivim u ovom svetu, ovde i sada, i koji će usmeriti pažnju na socijalne i druge probleme ovog života.
Žižek ceni hrišćanstvo zato što u njemu ima filozofije. On smatra da hrišćanski ateizam može da bude putokaz i znak prave vere (prave filozofije), zbog toga što je već samo rano hrišćanstvo u okviru religija predstavljalo neku vrstu ateizma.
U Protestantskoj crkvi Holandije, 1 od 6 sveštenika su agnostici ili ateisti. Velečasni Klaas Hendrikse, protestantski sveštenik iz Holandije, je opisao Boga kao "reč za iskustvo, ili ljudsko iskustvo".
Halls, Tennessee
Hals je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.255, što je 56 (-2,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Grinsburg
Grinsburg se može odnositi na
Орља
Орља може да буде:
Bourget-en-Huile
Buržet an Ij je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Šamberi.
Macelignan
Macelignan je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 328,402 Da.
Satisfaction (film)
Satisfaction (također distribuiran i pod naslovom Girls of Summer) je američki igrani film snimljen 1988. godine u režiji Joan Freeman. Radnja prati članice srednjoškolske ženske rock-grupe koja nakon diplome odlazi na Floridu svirati u jednom odmaralištu. Predstavljao je jedan od rijetkih kino-filmova u produkciji Aarona Spellinga, a u jednoj od svojih prvih uloga se pojavljuje kasnije slavna Julia Roberts.
Grintaun
Grintaun se može odnositi na
Ponte delle Schiette, Belluno
Ponte delle Schiette je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Geri (razvrstavanje)
Geri se može odnositi na
Лесковик
Лесковик може бити:
Fauntin Siti
Fauntin Siti se može odnositi na
204. brigada HV
Ratni put
Brigada je brojila 1803 vojnika, a tijekom rata kroz nju je prošlo oko 3600 vojnika.
Brigada je uništila oko 400 tenkova i oklopnjaka, 25 letjelica, te iz stroja izbacila oko 15 000 neprijateljskih vojnika.
U svakodnevnim borbama bilo je oko 770 pripadnika.
Gubitci
Tijekom Domovinskog rata u obrani Vukovara poginulo oko 600 pripadnika, a sveukupno ih je poginulo 921 pripadnika. Dok je 770 pripadnika bilo ranjeno, a više od 1 500 pripadnika je bilo zarobljeno. Tijekom opsade u Vukovaru je poginulo oko 3 000 civila, a 540 se još vode kao nestali.
Fauler
Fauler se može odnositi na
Donačka gora
Donačka gora je planina na istoku Slovenije visoka 884 metara, posljednji ostatak Karavanki.
Geografske karakteristike
Donačka gora leži na istoku Slovenije nedaleko od hrvatske granice u kraju znanom kao Kozjansko, na terenu dviju općina Šmarje pri Jelšah i Ptuj. Donačka gora karakteristična je po svoja tri vrha (koja se ne vide sa svih strana), zbog kojih je zovu Štajerski Triglav i po oštrom vapnenačkom grebenu u smjeru istok-zapad na svom vrhu.
Sjeverni obronci gore površine 27 hektara sa bukovom prašumom proglašeni su 1965. rezervatom prirode.
Svoje današnje ime dobila po drvenoj crkvici sv. Donata (prije tog se zvala Rogaška gora), koja je nekad stajala na drugom mjestu, ali nakon što je izgorila 1740. podignuta je na današnjem mjestu. Rimljani su je zvali Mons Claudii.
Faulerton
Faulerton se može odnositi na
Zdenka Buljan
Zdenka Buljan (Slavonska Orahovica, 12. veljače 1951.), hrvatska političarka.
Radila je u Gradskom muzeju u Vukovaru kao kustosica zbirke Radničkog pokreta, NOB-a i socijalističke izgradnje.
Gradonačelnica Vukovara od 15. veljače 2007. do 31. svibnja 2009., izabrana na listi HDZ-a, kada je na toj poziciji nasljeđuje Željko Sabo (SDP).
Funkciju gradonačelnice Vukovara je preuzela kada je njezin prethodnik, Tomislav Šote podnio neopozivu ostavku.
Hugenoti
Hugenoti su francuski protestanti, pripadnici Protestantske reformističke crkve Francuske. Takođe su poznati kao francuski kalvinisti.
Poznati hugenot je bio Enrike od Navare, budući kralj Anri IV od Francuske, koji je morao da se odrekne protestantizma kako bi spasao život u pokolju hugenota koji se desio 24. avgusta 1572., poznatom kao Vartolomejska noć.
Osso, Verbano-Cusio-Ossola
Osso je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 838 m.
Fransisvil
Fransisvil se može odnositi na
Hagerstaun
Hagerstaun se može odnositi na
Nikola Andrić
Nikola Andrić (Vukovar, 5. prosinca 1867. - Zagreb, 7. travnja 1942.), bio je hrvatski književni povjesničar, prevoditelj, filolog, dramaturg, novinar, feljtonist, leksikograf i kazališni djelatnik.
Životopis
Nikola Andrić rodio se u Vukovaru 1867. godine. Pučku školu pohađao je u rodnom gradu a gimnaziju u Osijeku (1879.-1887.). Studirao je slavistiku u Beču (1887.-1889.) i romanistiku u Parizu (1889.-1991.) a u doktora filologije promoviran je 1897. godine, na osnovi rada iz 1892. godine, ''Prijevodna beletristika u Srba od god. 1777-1847'', u Beču. Bio je dramaturg (1894.-1898. i 1901.-1907.) i intendant Hrvatskog narodnog kazališta (1920.). Zajedno sa Stjepanom Miletićem 1898. utemeljio je zagrebačku glumačku školu. Godine 1907. jedan je od osnivača i prvi upravitelj osječkoga Hrvatskog narodnog kazališta. U Kraljevini SHS bio je pomoćnik ministra nastave Stjepana Radića (1925.-1926.). Od 1909. do 1913. godine bio je član redakcije Narodnih novina gdje je uređivao prosvjetnu rubriku i feljton te pisao tekstove o kazalištu i novim knjigama.
U mirovinu je otišao 1927. godine. Umro je u Zagrebu, 1942. godine, i sahranjen je na Mirogoju.
Književno stvaralaštvo
U književnosti stekao je velike zasluge ne samo kao raznorodni pisac, nego i organizatorskim sposobnostima i pokretačkim, osobito nakladničkim zamislima. Pisao je feljtone, putopise i književno-povijesne rasprave, a njegov Branič jezika hrvatskoga iz 1911. godine važan je doprinos hrvatskom jezičnom purizmu. Od 1913. do 1941. godine, gotovo trideset je godina izdavao Zabavnu biblioteku koja je u 603 zelena sveska podarila čitalačkoj publici mnoštvo dotad u nas nepoznatih vrijednih djela. U Zabavnoj biblioteci objavio je većinu od četrdesetak knjiga svojih prijevoda.
Stefan-Boltzmannov zakon
mini|desno|300px|Graf funkcije ukupne količine zračenja j^{\star} proporcionalan je temperaturi T\,. Za tirkiznu boju ukupna količina zračenja, prema Wienovoj približnoj formuli , Stefan-Boltzmannov zakon tvrdi da je ukupna količina energije j*, koje idealno crno tijelo zrači, po jedinici površine i u nekoj jedinici vremena, direktno proporcionalna sa četvtom potencijom termodinamičke temperature T:
gdje je σ - konstanta proporcionalnosti ili Stefan–Boltzmannova konstanta, koja se dobiva iz ostalih prirodnih konstanti, a vrijednost je:
gdje je k – Boltzmannova konstanta, h – Planckova konstanta i c – brzina svjetlosti u vakuumu. U stvarnosti ne postoji idealno crno tijelo, koje emitira 100 % svjetlosti, nego imamo sivo tijelo, kojeg dodatno karakteriziramo sa ε – stupanj emisije (od 0 do 1; za idealno crno tijelo ε = 1):
ukupna količina zračenja j* ima dimenziju kao (J / (m2 x s ) = W / m2). Za temperature T jedinica je Kelvin. Stupanj emisije (od 0 do 1; za idealno crno tijelo ε = 1) uglavnom ovisi o valnoj duljini svjetlosti ε = ε(λ).
Da bismo dobili snagu zračenja nekog tijela, treba uzeti u obzir i njegovu površinu A (u m2):
Ovaj zakon vrijedi za idealan toplinski stroj, kod kojeg je svjetlost radni medij, a ne plin. U stvarnosti, vrijednosti su uvijek nešto niže.
Temperatura Sunca
mini|desno|300px|Temperatura Sunčeve površine je 5778 K Sa tim zakonom, Stefan je uspio izračunati temperaturu Sunčeve površine. On je naučio od Charlesa Soreta da je intenzitet količine zračenja sa Sunca 29 puta jači od uzorka vrućeg metalnog lima. Kružni metalni lim je smješten pod istim kutem kojim je gledao Sunce i njegova temperatura je bila 1900 – 2000 °C. Stefan je pretpostavio da jednu trećinu Sunčevog zračenja upije Zemljina atmosfera, tako da je intenzitet Sunčevog zračenja za Stefana ispao 29 × 3/2 = 43,5 puta veći od uzorka lima.
Temperatura zvijezda
Temperature zvijezda, slično kao i temperatura Sunca, se može izračunati približno (kao idealno crno tijelo koje zrači 100 %), na sličan način:
gdje je L – lumonozitet ili količina energije koju izrači tijelo u jedinici vremena, σ - Stefan–Boltzmannova konstanta, R – polumjer zvijezde i T – stvarna temperatura. Ovu formulu možemo pisati i kao:
gdje je R_\odot, polumjer Sunca itd.
Sa Stefan-Boltzmannovim zakonom, astronomi mogu lako izračunati polumjer neke zvijezde.
Temperatura Zemlje
mini|desno|300px|Prosječna temperatura površine Zemlje je oko 288 K (14 °C) Slično možemo izračunati stvarnu temperature Zemlje TE, računajući energiju koju primi sa Sunca, sa procjenom idealnog crnog tijela, bez odbijanja Sunčevih zraka: