cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Drnek
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Orle. Naselje se proteže na površini od 7,25 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2011. godine u Drneku živi 308 stanovnika i to u 113 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 42 st./km².
Lahorska tvrđava
Lahorska tvrđava, lokalno poznata kao Shahi Qila ( شاهی قلعہ ) je citadela grada Lahore u pakistanskom Punjabu. Smještena je u sjeverozapadnom dijelu Ozidanog grada Lahorea. Trapezoidna struktura se prostire na 20 hektara. Počeci citadele datiraju u drevnoj prošlosti, ali je u svom današnjem obliku sagrađena za vladavine mogulskog cara Akbara (1556-1605), te redovno obnavljana od kasnijih vladara, te je sagrađeno 13 kapija. Tvrđava predstavlja primjer mogulske arhitektue. Neki od najpoznatijih lokaliteta tvrđave su: Sheesh Mahal, Kapija Alamgiri, Paviljon Naulakha i Moti Masjid. Godine 1981. je UNESCO tvrđavu proglasio lokalitetom Svjetske baštine, zajedno s vrtovima Shalimar.
Davison, Michigan
Dejvison (Mičigen) je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.173 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 5.173 stanovnika, što je 363 (6,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Azereix
Azreks je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Tarb.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 906 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 59 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,2 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 359 metara (maksimalnoj 463 m, a minimalnoj 325 m).
Dvorac Chambord
thumb|400px| Dvorac Chambord thumb|300px| Bogati ukrasi na krovu Dvorac Chambord (francuski: Château de Chambord) je renesansni dvorac francuskog kralja Franje I.; najveći iz loirske skupine s 440 soba i parkom od 4563 ha. Dvorac je 1981. godine upisan na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi.
Povijest
Po nalogu Franje I., inspiratora prve renesanse u Francuskoj, započeo je graditi 1519. godine Domenico da Cortona, ali djelomično ga je projektirao Leonardo da Vinci, koji je tada živio u Francuskoj pod kraljevom zaštitom. Gradili su ga francuski zidari P. Nepveu-Trinqueau i J. Cocqueau.
U 18. stoljeću Jules Hardouin-Mansart mijenja pročelje i dodaje strmo krovište s mansardama i tornjevima.
Osobitosti
thumb|levo|250px| Dvorac s južne strane thumb|200px| Tlocrt dvorca thumb|200px| Dvostruko spiralno stubište dvorca
Chambord je glasovit po veličanstvenim dimnjacima i tavanskim prozorima koji krase njegov krov i domišljato sagrađenom dvostrukom stubištu. Ono se sastoji od dviju rampa koje počinju sa suprotnih strana okruglog prostora i isprepliću se spiralno a da se nikada ne susreću. Taj je nacrt možda sugerirao Leonardo.
Dvorac je dobar primjer upotrebe različitih elemenata koji su činili francusku građevinu početkom 16. stoljeća i zbog kojih je karakter cjeline hibridan. Opća koncepcija dvorca s golemim kružnim tornjevima još je uvijek srednjovjekovan, ali pravilnost i simetričnost tlocrta ukazuju na direktan utjecaj talijanskih renesansnih ideja.
Ranije obrambene kule otvorene su velikim četvrtastim prozorima, a gusta koncentracija mnogih krovova, dimnjaka i malih kula na velikoj terasi stvaraju neku vrstu "ulice" na terasi. Tim elementima arhitektura Chamborda može se smatrati svojevrsnim manirizmom koji potječe iz prevage kasne gotike nad renesansom.
1977 Shura
1977 Shura je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,781 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,4.
Sveta Monika
Sveta Monika (331 - 387) je kršćanska svetica, najpoznatija kao majka znamenitog kršćanskog teologa Aurelija Augustina (sv. Augustina), koji je upravo zahvaljujući njoj prihvatio kršćanstvo, a poslije detaljno opisao njen život i kršćanske vrline u Ispovijestima.
Monika je bila kršćanka udana za Patricija (Patritius), službenika u gradu Tegesta u Numidiji (današnji Alžir), koji je bio pagan. Iako nije previše mario za religiju, Patricije se, zajedno sa svojom majkom, loše odnosio prema Moniki. Monika mu je rodila troje djece - sinove Augustina i Navigija, te kćer Perpetuu. Sa vremenom se njen muž preobratio na kršćanstvo, ali je zato Augustin postao "nemiran" i prilikom studija u Kartagini prihvatio maniheizam. Monika ga je punih sedamnaest godina nastojala preobratiti na kršćanstvo, a to joj je uspjelo tek u Italiji. Umrla je u Ostiji čekajući prijevoz natrag u Afriku.
Lipecka oblast
Lipecka oblast je federalni subjekt, odnosno oblast Ruske Federacije. Nalazi se u zapadnom dijelu države. Formirana je 6.1. 1954.
Jovijan
thumb|300px|[[Jovijan na aversu srebrnog novčića iskovanog oko 363. godine. Portret naglašava carevu korpulentnost koju pominju i narativni izvori. Na reversu je natpis u čast petogodišnjice vladavine, iako je Jovijan u stvari vladao samo osam meseci. Natpis na reversu trebalo je da bude dobar predznak; ]]
Flavije Jovijan, poznatiji samo kao Jovijan, bio je rimski car svega osam meseci od 26. juna 363. do 17. februara 364. godine. Jovijan je upamćen po neslavnom miru sklopljenim sa persijskim kraljem Šapurom II, ali i kao jedini rimski car rođen u Singidunumu (današnjem Beogradu).
Uspon i proglašenje za cara
Jovijan je rođen nešto posle 330. godine u Singidunumu i o njegovoj karijeri pre stupanja na tron ne znamo mnogo. Znamo da je njegov otac Varonijan bio "incola agri Singidonensis" i da je ostvario zapaženu karijeru u vojsci i dogurao do mesta zapovednika legije Jovijana (-{Iovianii}--nazvani tako po Dioklecijanovom kognomenu -{Iovius}-) i elitnog gardijskog odreda domestika (-{comes domesticorum}-). Očev uspon je najverovatnije pomogao i vojničku karijeru sina, koji po Amijanu bio skromno obrazovan. I Jovijan je postao član domestika i znamo da je pred kraj života Konstancija II bio u carevoj pratnji. Kada je Konstancije iznenada umro u Mopsuestiji u Kilikiji novembra 361., Jovijanu je poveren zadatak da otprati kola sa pokojnikom u Konstantinopolj. Jovijan je zatim i sam postao zapovednik garde i pratio je Julijana u zlosrećnom persijskom pohodu u leto 363. godine. Međutim, Julijan je teško ranjen u jednoj borbi sa Persijancima i umro je 26. juna 363. godine u blizini grada Marange, nešto severnije od Ktesifona.
Rimska vojska se nalazila duboko u persijskoj teritoriji, rezerve hrane već su bile niske, a neprijateljski vojnici su ih stalno uznemiravali sa okolnih bregova. Po svedoku događaja Amijanu Marcelinu svi prisutni vojni zapovednici su se sakupili kako bi izabrali novog cara, ali se odmah pojavila podela među oficirima iz Konstancijeve istočne i Julijanove galske vojske. Presto je prvo ponuđen paganinu Salutiju, pretorijanskom prefektu Istoka, koji je počast odbio zbog svojih poodmaklih godina i slabog zdravlja. Dok su oficiri raspaljivali novu raspravu, nekolicina vojnika izvikala je za novog cara Jovijana i odenuli ga u carski purpurni plašt. Uzvik u čast novog cara "Jovijan avgust!" prihvaćen je i od ostatka vojske, doduše greškom. Vojnici su pomislili da se nazdravlja oporavljenom JULijanu, a ne novoizabranom JOVijanu. Kada su uvideli grešku, neki od vojnika su se ražalostili zbog Julijanove smrti, ali je Jovijan ipak bezpogovorno prihvaćen za cara u vojnim krugovima.
Povlačenje i neslavni mir
Jovijanov izbor za cara, više nego neočekivan, sproveden je zahvaljujući popularnosti njegovog oca među običnim vojnicima, a još više potrebom da novi car preuzme komandu i izvuče vojsku iz teškog položaja. U međuvremenu, zahvaljujući rimskim dezerterima, Šapur II je saznao za dešavanja u neprijateljskom taboru i naredio novi napad. Persijski udar, predvođen ratnim slonovima, Rimljani su odbili i krenuli u povlačenje levom obalom reke Tigar. Buntovnim vojnicima, koji su očekivali da posle prelaska reke uskoro usledi rimska granica, Jovijan je preko volje dozvolio da u toku noći pokušaju da pređu nabujali Tigar i likvidiraju persijsku stražu na drugoj obali reke. Poduhvat je uspeo i razjarena i polugladna rimska vojska je nastavila marš kući. Sa jedne strane, Rimljani su pobeđivali u svakoj otvorenoj borbi, a sa druge, bili su bez zaliha i Persijanci su ih stalno gonili, tako da je Šapur rešio da predloži Jovijanu mirovni sporazum. Predlog je podrazumevao teške uslove po rimsku stranu: prepuštanje Persiji pet provincija na levoj obali Tigra, koje je Galerije kao Dioklecijanov cezar zadobio 299., kao i dva važna pogranična grada: Nisibisa i Sinagre. Pored toga, Rim je morao da napusti savez svojim vernim saveznikom jermenskim kraljem Aršakom i ne meša se u buduće sukobe Jermenije i njenog daleko moćnijeg suseda Persije. Sporazum je sklopljen na 30 godina, a Aršaka je Šapur ubrzo zatim zarobio i nakon oslepljivanja proterao. Jovijan i Šapur su razmenili ugledne taoce i nakon toga je rimska vojska nastavila povlačenje u sve većem neredu. Vojnici su se hranili mesom tovarnih životinja i nakon toga odbacivali prtljag i oružje, sve dok pred njih nije stigao vojni zapovednik Mesopotamije Kasijan sa svežim namernicama. Poduhvat, koji je Grigorije Nazijanski docnije uporedio sa Pohodom deset hiljada, najzad je okončan uz velike žrtve.
Iznenadni kraj
U vojsci koja se pridružila Jovijanovoj glavnini, bio je i Prokopije, Julijanov rođak. U javnosti se od ranije prenosila priča da je Julijan još ranije odredio Prokopija za svog naslednika. Strah od Prokopijevih pretenzija na presto bio je, po Amijanu Marcelinu jedan od glavnih uzroka da Jovijan sklopi nepovoljni mir sa Persijancima. Pokušavajući da što pre učvrsti svoju vlast, Jovijan je poslao niz poverljivih ljudi da preuzmu važne položaje u vojsci na zapadu carstva i prošire povoljniju verziju događaja od realne. U Sirmijumu je živeo njegov tast, Licinije, koga je imenovao magistrom konjice, i zadužio ga da ide u ostale provincije i spreči eventualne pobune. Međutim, glasine o nepovoljnom ishodu pregovora već su stigle u Nizibis i car se utaborio van grada odbijajući da ga poseti i suoči se sa gnevnim stanovništvom. Najčvršća tvrđava Istoka mirno je predata Persijancima. Jovijan je naredio da rimski vojnici u roku od tri dana isprazne grad i nateraju njegovo stanovništvo da se preseli na teritoriju pod kontrolom Carstva.
Verska politika
Po istoričaru crkve Sokratu Sholastiku, koji je pisao u prvoj polovini 5. veka, Jovijan je svojevremeno odbio Julijanovo naređenje da prinese žrtvu paganskim bogovima i radije je izabrao napuštanje službe. Tek kada je Julijan krenuo u Persiju, Jovijan je ponovo primljen u vojsku. Pozniji hrišćanski autori (Sozomen, Jovan Malala, Jovan Zonara...) pišu da je Jovijan je kao uslov prihvatanja carskog trona zatražio od prisutnih vojnika i senatora da se izjasne kao hrišćani. Iako su ove anegdote svakako apokrifne, one dobro prikazuje raskid sa Julijanovim pokušajem obnove paganstva. Jovijan je bio sledbenik pravoslavlja, za razliku od arijanskih simpatija Konstancija II i, kasnije, Valensa (364.-378.). Već 27. septembra 363. godine novi avgust je primio uz sve počasti vođu pravoslavnih Atanasija Aleksandrijskog koga je sve do Antiohije zadržao u svojoj pratnji. Jovijan je doduše zabranio neke paganske rituale, ali je zadržao načelnu politiku verske tolerancije ne ulazeći u sukobe sa raznim istočnjačkim hrišćanskim sektama. Donacije pravoslavnoj hrišćanskoj crkvi, koje je Julijan ukinuo, Jovijan je obnovio, a na njegovom novcu se ponovo pojavljuje hristogram.
Jovijana je posle kraćeg interegnuma nasledio Valentinijan I 25. februara 364. godine. Iako je Carstvo većim delom i dalje bilo pagansko, pokazalo se da je hrišćanstvo steklo snažno uporište u rimskoj vojnoj aristokratiji koja je tokom 4. veka odlučivala o izboru cara. Međutim, kao ustupak tradicijama Carstva, Jovijan je, po istoričaru Eutropiju, proglašen za paganskog boga posle smrti.
Kratkotrajna Jovijanova vladavina ostala je upamćena zahvaljujući mirovnom sporazumu sa Persijancima koji je bio prinuđen da sklopi. Neki izvori taj sporazum nazivaju sramnim, drugi nepovoljnim ali neophodnim u datom trenutku. Njegova obazrivost u pogledu mogućnosti Prokopijeve uzurpacije nije bila bez osnova pošto se Prokopije proglasio za cara 28. septembra 365. u Konstantinopolju, ali je ubrzo pobeđen od strane Valensa. O Jovijanovim državničkim sposobnostima teško je bilo šta reći. Amijan je zabeležio nekoliko njegovih ličnih osobina: visok stas, zbog koga su mu prilikom proglašenja jedva našli dovoljno veliki carski plašt, dostojanstveno držanje i pažljivost u izboru dostojanstvenika. Međutim, bio je sklon i uživanju u hrani, piću i ženama. Amijan zaključuje da bi te mane možda ispravio da je imao prilike duže da vlada.
Benton County, Arkansas
je okrug u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 221.339, što je 67.933 (44,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bitka kod Karkemiša
Bitka kod Karkemiša je bio odlučujući sukob koji se godine 605. pne. zbio između savezničke egipatsko-asirske i babilonske vojske te uspostavio babilonsku prevlast nad Bliskim Istokom.
Pozadina
Godine 612. pne. su združene snage babilonskog kralja Nabopolasara i Medijaca osvojile asirsku prijestolnicu Ninivu. Ostaci asirske vojske su se povukli u grad Harran gdje se princ Ašur-ubalit proglasio kraljem. Iako je bio dugogodišnji neprijatelj Asiraca, egipatski faraon Psametih I im je odlučio priskočiti u pomoć, smatrajući kako će tako spriječiti Babilonce da ispune vakuum nastao propašću Asirskog Carstva, odnosno omogućiti Egiptu da stekne kontrolu nad Levantom i ponovno postane supersila.
Njegovu politiku je nastavio sin Neho, koji je kao faraon 609. pne. poduzeo veliki pohod s ciljem da razbije babilonsku opsadu Harrana. Egipatska vojska je stigla prekasno da spasi grad, ali se zato asirski garnizon sklonio u Karkemiš, koji je postao glavno i strateški izuzetno važno egipatsko uporište.
Babilonci su iste godine osvojili Kumukh, grad koji je nalazio na glavnoj opskrbnoj ruti za Karkemiš. Zbog toga je Neho sljedeće godine pokrenuo novi pohod i osvojio Kumukh te pogubio babilonski garnizon. Nabopolasar je, pak, pokrenuo novi pohod i postavio svoju vojsku kod Qurumatija na Eufratu ali je u januaru 606. pne. bio prisiljen zbog slabog zdravlja vratiti se u Babilon. Njegovu vojsku bez vođe su Egipćani napali i porazili.
Tok bitke
Sljedeće godine je Nabopolasar prikupio još jednu veliku vojsku, ali je njeno čelo postavio svog sina Nabukodonosora. Mladi princ se, po svemu sudeći, pokazao daleko uspješnijim vojskovođom od svog oca. Babilonske kronike navode kako je babilonska vojska uspjela prijeći Eufrat i iznenada napasti egipatsku vojsku. Egipćani su bili iznenađeni i dali se u sveopći bijeg. Nabukodonosor se dao u potjeru te je dio te vojske uspio sustići i uništiti u bitci kod Hamatha.
Posljedice
U bitci kod Karkemiša su nestali posljednji ostaci asirske vojske, a s njima i asirske države. Kolaps egipatske vojske je doveo do kraha Nehovih planova da od Egipta ponovno načini supersilu, a sva područja Levanta su pala pod babilonsku vlast, s time da su Babilonci došli na samu granicu Egipta, a četiri godine kasnije pokušali osvojiti i sam Egipat.
Iako taj pokušaj nije uspio, Babilonija se ovom bitkom nametnula kao najmoćnija država Bliskog Istoka, odnosno na svijetu, a taj će status održati sljedećih pola vijeka.
Bitka kod Hame
Babilonske kronike navode kako je kralj Nabukodonosor tako iznenadio Egipćane kod Karkemiša da su se oni odmah dali u bijeg. Kod Hame je uspio sustići dio vojske koji je bio najiscrpljeniji od bježanja. Kronike opisuju kako su Babilonci uspjeli ubiti gotovo sve Egipćane, te da se nijedan od njih nije uspio probiti do Egipta.
Historičari vjeruju da Neho nije osobno sudjelovao u bitci, te da je moguće da je riječ bila o zaštitnici njegove vojske, odnosno tek o garnizonu Hame. U svakom slučaju, i ova bitka je dodatno oslabila egipatski položaj na Levantu te učvrstila Babiloniju kao novu svjetsku silu.
3-fosfošikimat 1-karboksiviniltransferaza
3-fosfošikimat 1-karboksiviniltransferaza (, 5-enolpiruvilšikimat-3-fosfat sintaza, 3-enolpiruvilšikimat 5-fosfat sintaza, 3-enolpiruvilšikiminska kiselina-5-fosfat sintetaza, 5'-enolpiruvilšikimat-3-fosfat sintaza, 5-enolpiruvil-3-fosfošikimatna sintaza, 5-enolpiruvilšikimat-3-fosfat sintetaza, 5-enolpiruvilšikimat-3-fosforna kiselina sintaza, enolpiruvilšikimat fosfat sintaza, EPSP sintaza) je enzim sa sistematskim imenom fosfoenolpiruvat:3-fosfošikimat 5-O-(1-karboksivinil)-transferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Jersey Village, Texas
Jersey Village je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 7.620 stanovnika.
Villetta, L'Aquila
Villetta je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 806 m.
1978 Patrice
1978 Patrice je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,194 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,0.
Boone County, Arkansas
je okrug u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 36.903, što je 2.955 (8,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pad Harrana
Pad Harrana se odnosi na babilonsku opsadu i osvajanje asirskog grada Harrana koje se zbilo 609. pne ili 608. pne.
Pozadina
Godine 612. pne. su združene snage babilonskog kralja Nabopolasara i Medijaca osvojile asirsku prijestolnicu Ninivu. Ostaci asirske vojske su se povukli u grad Harran gdje se princ Ašur-ubalit proglasio kraljem.
Iako je bio dugogodišnji neprijatelj Asiraca, egipatski faraon Psametih I im je odlučio priskočiti u pomoć, smatrajući kako će tako spriječiti Babilonce da ispune vakuum nastao propašću Asirskog Carstva, odnosno omogućiti Egiptu da stekne kontrolu nad Levantom i ponovno postane supersila.
Tok
Međutim, ta pomoć nije bila u stanju spriječiti novi babilonski pohod, čiji je cilj bilo osvajanje Harrana, a samim tim i konačno uništenje asirske države. Nabopolasar je bio uvjeren da jedino tako može spriječiti buduće prijetnje omrznutih Asiraca Asirski ljetopisi ne bilježe nijedne događaje iza 610. pne. zbog čega su historičari zaključili da je opsada počela upravo tada. Opsada je potrajala dvije godine i na kraju je grad pao 609. ili 608. pne. . Pretpostavlja se da je na njenom kraju poginuo i sam Ašur-ubalit, iako se dio asirske vojske uspio skloniti u Karkemiš.
Posljedice
Egipatski faraon Neho II je pokušao razbiti opsadu, zbog čega je 609. pne. poduzeo veliki pohod. On je doveo do bitke kod Megida i omogućio Egipćanima da preuzmu vlast nad Levantom. Međutim, Egipćani su stigli prekasno da spase Harran, ali su zato uspostavili niz uporišta, uključujući Karkemiš gdje su pružili utočište svojim asirskim saveznicima.
Oko Karkemiša su se sljedećih nekoliko godina vodile borbe s promjenjljivim ishodom. Na kraju su Babilonci pod princom Nabukodonosorom uspjeli u bitci kod Karkemiša odlučno pobijediti Egipćane i uspostaviti vlastitu hegemoniju nad Bliskim Istokom.
Kung Fu Panda
Kung fu panda je dugometražni crtani film iz 2008. o nespretnom i debeljuškastom pandi koji želi da postane kung fu ratnik. Film su režirali Džon Stivenson i Mark Ozborn a producent je bila Melisa Kob. Rad na filmu je započet 2004. a premijera filma bila je na 61. Kanskom filmskom festivalu u maju 2008. Širom sveta film se počeo prikazivati 6. juna 2008. Animacija je urađena u studiju „Drimvorks animejšn“ u Glendejlu, u Kaliforniji, a za distribuciju je bila zadužena kompanija „Paramaunt pikčers“.
Glavnim likovima glasove su pozajmili Džek Blek, Dastin Hofman, Andželina Žoli,Džeki Čen, Lusi Lu, Set Rogen, Dejvid Kros i Ijan Makšejn.
Radnja filma
Po (Džek Blek) je panda koja radi u restoranu rezanaca koju posjeduje njegov otac, gusan g. Ping (Džejms Hong). Obožava kung fu i tajno sanja da postane veliki majstor u toj borilačkoj vještini, ali njegova debljina i nespretnost mu govore da je to neostvariv san. Njegov otac se nada da će Po jednog dana preuzeti restoran i čeka pogodnu priliku da mu saopšti porodičnu tajnu pravljenja rezanaca.
Majstor Ugvej, kornjača, predosjeća da će zli ratnik, snježni leopard Tai Lung (Ijan Makšejn), bivši student njegovog glavnog učenika, crvenog pande majstora Šifua (Dastin Hofman), pobjeći iz zatvora i vratiti se da ugrozi cijelu Dolinu mira. Dok Šifu šalje gusku Zenga (Dan Fogler) da obavijesti upravu zatvora da pojačaju obezbjeđenje, Ugvej naređuje da se organizuje zvanična ceremonija na kojoj će biti izabran Zmajev ratnik koji može da pobijedi Taija Lunga. Svi vjeruju da će biti izabran neko iz „Najljuće petorke“ — Tigrica (Andželina Žoli), Majmun (Džeki Čen), Bogomoljka (Set Rogen), Zmija (Lusi Lu) ili Ždral (Dejvid Kros). Petorku sačinjavaju najvještiji kung fu borci koje je trenirao majstor Šifu.
Dok Petorka demonstrira svoje borilačke vještine na ceremoniji, Po kasni i ne uspijeva da uđe na ceremoniju. Nakon nekoliko bezuspješnih pokušaja, Po veže vatrometne rakete na stolicu, sjeda na nju i pali rakete što ga baca visoko u nebo da bi potom pao nasred arene. Ugvej, koji je ranije šapnuo Šifuu da osjeća prisustvo Zmajevog ratnika, pokazuje prstom na Poa, ukazujući da je on Zmajev ratnik. Svi od prisutnih su zaprepašćeni Ugvejevim izborom, a Šifu ga moli da razmotri svoj izbor. Ugvej ostaje pri svojom odluci.
Uzbunjen zbog Ugvejevog lošeg izbora, Šifu na sve načine pokušava da otjera Poa, stavljajući ga na najteže vježbe dok ga ratnici Najljuće petorke nipodaštavaju i smiju mu se. Iako svjestan njihovog raspoloženja, Po trpi sve to i djelimično ipak uživa jer je u društvu svojih kung fu idola. Majstor Ugvej, još uvijek siguran da je napravio dobar izbor, daje mu savjet da vjeruje u sebe. Poslije toga Po pridobija ratnike petorke svojim dobrim kuvanjem i smislom za humor. Nakon toga mu Tigrica otkriva kako je Tai Lung postao tako zao. Šifu ga je othranio odmalena i naučio ga kung fuu, voleći ga kao sina. Kada se mislilo da će Lung biti proglašen za Zmajevog ratnika, Ugvej se nije složio. Uslijedili su njegovo izlivanje bijesa na cijelu dolinu i pokušaj otimanja Zmajevog svitka — papira na kojem piše tajna Zmajevog ratnika. Šifu je pokušao da ga spriječi ali nije mogao da ga zaustavi jer ga je još uvijek vidio kao dijete koje je odgojio. U posljednjem trenutku ga je zaustavio Ugvej i Lung je zatvoren u najdublje odaje zatvora. Tigrica ovu priču završava govoreći da Šifu nikog nije toliko volio kao Lunga, ni prije ni poslije.
U međuvremenu, upravnik zatvora (nosorog) u kojem se čuva Lung odbija da posluša proslijeđeno naređenje o pojačanju obezbjeđenja zatvora i umjesto toga vodi gusku Zenga, kurira, u najtamnije dubine zatvora da mu pokaže Lunga i koliko je dobro vezan. Međutim, dok su odlazili odatle guski spadne pero kojeg Lung nogom privuče sebi dok stražari ne gledaju. Uspijevši pobjeći i rasturiti stražare, Tai Lung naređuje Zengu da odleti i javi svima da se Tai Lung vratio. U Dolini Mira, u kojoj je nastala uznemirenost, Ugvej umire i uzdiže se na nebo. Prije nego što se upokojio, molio je Šifua da vjeruje u Poa i da mu pomogne da pobijedi Lunga. Šifu pristaje ali Po, kada čuje da je Lung zaista pobjegao i da je njegova obaveza da se s njim suoči, pokušava da pobjegne. Šifu ga stiže i zaustavlja, te mu obećava da će pokušati da od njega napravi ratnika. Kada sam Po prizna da ne vjeruje u sebe i svoje mogućnosti da pobijedi Lunga, Šifu ostaje bez rješenja. Tigrica, znajući da niko osim nje ne može da se suprotstavi Lungu, samostalno donosi odluku da ode i zaustavi ga, bez Šifuovog znanja. Preostali iz petorke joj se pridružuju. Sljedećeg jutra, Šifu otkriva da je Po fizički vrlo sposoban kada se motiviše hranom. Obogaćen tim saznanjem, Šifu organizuje intenzivne vježbe za Poa, uvijek ga motivišući kolačićima. Kao što se i nadao, uskoro od Poa na taj način čini sposobnog ratnika.
Petorka je u međuvremenu susrela Lunga na ogromnim visećim mostovima. Iako se u jednom trenutku učinilo da su uspjeli da ga pobijede, Lung im u zadnjim trenucima zadaje parališuće udarce nakon kojih bivaju isporučeni nazad u hram. Kada ih nađe, Šifu shvata da Lung želi da ih zaplaši i daje Pou sveti Zmajev svitak koji pruža veliku snagu onome koji je pročita. Po otvara svitak ali u njemu ne nađe ništa do svoj odraz i nijednog slova. U očajanju što je svitak naočigled beskorisan, Šifu naređuje svojim učenicima da odvedu stanovnike doline na sigurno a on ostaje sam da dočeka Lunga i zadrži ga koliko je to moguće.
Po, koji je takođe krenuo nazad među stanovnike, sreće svog oca koji ga oduševljeno dočeka i konačno mu kaže šta je tajni sastojak njegovih rezanaca: ništa. Stvari se čine posebnim, kaže, zato što ljudi vjeruju da su posebne. Shvatajući da je upravo to značenje Zmajevog svitka, Po odjuri nazad u hram da pomogne Šifuu. Dotle je Lung već bio stigao i počeo da prebacuje Šifuu što mu nije pružio zvanje Zmajevog ratnika i suprotstavio se Ugvejevoj, po njegovom mišljenju, pogrešnoj odluci. Uslijedi bitka u kojoj Šifu biva poražen. Lung se okreće ka mjestu gdje stoji sveti Zmajev svitak i, shvatajući da ga nema, u bijesu pokušava da ubije Šifua. U posljednjem trenutku se pojavljuje Po i izaziva ga na dvoboj.
Tai Lung ne shvata Poa ozbiljno ali ipak skače na njega i uslijedi bitka u kojoj Po dokaže da ima nezanemarljivu snagu i sposobnost. Iako nakon duge borbe Lung uspijeva da pobijedi Poa i oduzme mu Zmajev svitak, on ne uspijeva da shvati njegovo značenje. Po pokušava da mu objasni značenje, ali frustrirani leopard ga napada parališućim napadom nerava ali mu to ne uspijeva jer ne može da pogodi Poov nerv zbog zaštitnog sloja sala. Ohrabren, Po napada Lunga i u zadnjem trenutku ga uhvati za prst i zadaje mu Vušijev zahvat (kojim je na početku Šifu prijetio Pou), koji uzrokuje ogromnu svjetlosnu eksploziju u dolini i uništava Lunga.
Petorka i stanovnici se vraćaju u dolinu i pronalaze ošamućenog ali pobjedničkog Poa. Oduševljeni njegovom pobjedom, ratnici Petorke mu se klanjaju, priznaju ga kao ratnika i nazivaju ga majstorom. Po se tada sjeti da je majstor Šifu smrtonosno ranjen i juri u hram. Pošto mu se učini da je Šifu mrtav on pada u očajanje, ali mu Šifu ubrzo objasni da je samo stekao mir nakon pobjede nad Lungom. Umiren, Po liježe pored Šifua. Nakon nekoliko sekundi Po predlažu da odu da jedu nešto a Šifu pristaje.
Na kraju odjavne špice, Šifu i Po jedu skupa pored svetog breskvinog drveta. Sjeme breskve koje je Šifu bacio u zemlju pred Ugvejevu smrt je isklijalo u novu biljku.
Razvoj
Javni radovi na filmu su otpočeli u oktobru 2004. godine otprilike u isto vrijeme kad je objavljena video igra „Ribit King“ za „Plejstejšn 2“ u kojoj je postojao lik pande „Pan-Pan“ koji poznaje vještine kung fua. U septembru 2005. godine, kompanija „Drimvork animejšn“ je najavila film u kojem će glas pozajmiti Džek Blek U početku je ideja bila da se napravi parodija, ali se jedan od režisera, Džon Stivenson, nije s tim složio i umjesto toga je snimljena obična komedija. Režiseri su htjeli da daju jedinstveni prizvuk pravog kineskog kung fua filmu, pa su dizajner produkcije Rejmond Zibah i art-direktor Tang Heng proveli godine izučavajući kinesko slikarstvo, skulpturu, arhitekturu i kung fu filmove da bi u ovome uspjeli. Zibah je izjavio da su možda najveći uticaj na njega ostavili filmovi „Heroj“, „Kuća letećih bodeža“ i „Pritajeni tigar, skriveni zmaj“. Cilj ovog filma, za koji je trebalo nekoliko godina rada, bio je da napravi mješavinu ovih, kao i da pruži „epski“ osjećaj. U novembru 2005. godine, iz kompanije „Drimvorks animejšn“ je objavljeno će se Dastin Hofman, Džeki Čen, Lusi Liju, Set Rogen, Dejvid Kros i Ijan Makšejn pridružiti glumačkoj ekipi
Muzika
Kao i kod većine animiranih ostvarenja „Drimvorksa“, muziku je komponovao kompozitor Hans Zimer. Zimer je za ovu priliku posjetio Kinu da bi upio njihovu kulturu i upoznao se sa Kineskim nacionalnim simfonijskim orkestrom kao dio pripreme. Pored toga, poznati muzičar Timbaland se priključio radu na muzici za film Muzika za film obuhvata i nešto izmijenjenu verziju pjesme „Kung Fu Fighting“, koju su izveli Si Lo Grin i Džek Blek za odjavnu špicu.
Iako je prvobitno Zimer najavljen kao glavni kompozitor muzike za film, tokom probnog prikaza Džefri Kacenberg, izvršni direktor kompanije, najavio je da će i kompozitor Džon Pauel učestvovati u tome. Na taj način su Zimer i Pauel prvi put poslije osam godina ponovo radili zajedno, nakon posljednjih zajedničkih ostvarenja za filmove „Put za Eldorado“ i „Faktor smrzavanja“.
Muziku za film je izveo Kineski nacionalni simfonijski orkestar
Muzika za film je posebno objavljena u studiju „Interskoup rekords“ 3. juna 2008. godine.
Animacija
Rukom-crtane animirane sekvence na početku filma su bile namijenjene da podsjećaju na kineske igre sjenki. Početak filma, koji je režirala Dženifer Ju Nelson i animirao Džejms Bakster, dobio je velike pohvale od kritičarke Manohle Dargis iz „Njujork tajmsa“, kao „oduševljavajući“ i „vizuelno različit od većine američkih animacija na glavnoj sceni“. Drugi kritičari su početak filma poredili sa izazivačkim stilom „Samuraja Džeka“ od Gendija Tartakovskog. Ostatak filma je urađen modernim animatorskim sredstvima uz pomoć računara, sa upadljivo jarkim bojama u cilju dočaravanja kineskih prirodnih predjela.
Dropčevec
Dropčevec je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Kung Fu Panda
Kritike
„Kung fu panda“ je dobio vrlo dobre kritike. Na vebsajtu „Truli paradajzi“ (Rotten Tomatoes) je dobio ocjenu od 88% na osnovu 134 kritike. Ocjenu od 75% je dobio od vrhunskih kritičara i 79% od drugih korisnika sajta. Na sajtu „Metakritik“ (Metacritic) je dobio ocjenu 73 od 100, na osnovu 12 kritika. Na svojoj premijeri na Kanskom filmskom festivalu je po završetku prikaza dobio snažan i dug aplauz.
Dropčevec
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Rakovec. Naselje se proteže na površini od 2,05 km².
Kung Fu Panda
Kritike
Džao Bandi, kineski umjetnik i modni kreator specijalizovan za dizajn vezan za izgled pandi, na internetu je pokrenuo peticiju kojom savjetuje bojkotovanje filma. Kao jedan od razloga ovog bojkota, Džao Bandi je naveo da Holivud želi da zaradi novac od kineske kulture, i to nakon Sečuanskog zemljotresa s obzirom da pande žive u toj oblasti. Dodatno, Bandi se pobunio protiv ovog filma jer ga je proizvela kompanija „Drimvorks“, koju posjeduje Stiven Spilberg, koji je odbio da nastavi sa radom na pripremi ljetnjih olimpijskih igara 2008. u Pekingu zbog uloge Kine u Sudanu. Džao Bandi je priznao da nije vidio film prije pokretanja peticije Međutim, premda su komentari na njegovom sajtu što hvalili što kudili film, mnogi drugi su smatrali da u ovom teškom vremenu nije loše ako neki film odaje počast kineskom kulturnom nasljeđu, a neki su se čak zapitali da li je ovo samo način da autor peticije pridobije pažnju javnosti. Pored ovog sukoba, film je sa oduševljenjem prihvaćen u Kini.
Dropčevec
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u naselju Dropčevec živi 89 stanovnika i to u 28 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 43,41 st./km².
Kung Fu Panda
Kritike
Film je zaradio 20,3 miliona američkih dolara na dan otvaranja. U toku vikenda je zaradio 60,2 miliona, postavljajući se na prvo mjesto na blagajnama. Tako je osvojio treće mjesto u zaradi za vikend na listi „Drimvorksovih“ ostvarenja (nakon „Šreka 3“ i „Šreka 2“).
Video igra
3. juna 2008. godine je u „Aktivižnu“ objavljena i video igra „Kung fu panda“, kao adaptacija filma.
Ispovijesti (Augustin)
Ispovijesti je ime trinaest autobiografskih knjiga, koje je napisao Aurelije Augustin između 397 i 398 godine. Danas se knjige većinom štampaju zajedno pod imenom Ispovijesti svetog Augustina, da bi se knjiga razlikovala od knjiga sličnog naziva, kao što su "Ispovijesti" Žan Žaka Rusoa.
Knjiga govori o njegovom grešnom djetinjstvu i prelasku na kršćanstvo. Opće je mišljenje da je ovo prva zapadnjačka autobiografija ikada napisana, i bila je veoma uticajan model za kršćanske pisce sljedećih 1000 godina srednjeg vijeka. To nije potpuna autobiografija jer je napisana u njegovim ranim 40-tim a živio je još dugo nakon toga, pa je kasnije napisao i drugo važno djelo Božija država, međutim, ona nam daje pregled evolucije Augustinovog razmišljanja i to je najbolji zapis o bilo kojem pojedincu iz tog perioda. Knjiga je važno teološko djelo.
Aitrang
Ajtrang je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Ostalgoj. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.020 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9777111.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostalgoj Ajtrang se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ostalgoj. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 745 metara. Površina opštine iznosi 30,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.020 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 66 stanovnika/km².
Chavagne
Šavanj je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Il i Vilen koja pripada prefekturi Ren.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3091 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 248 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,44 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 25 metara (maksimalnoj 38 m, a minimalnoj 16 m).
Jewett, Texas
Jewett je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.167 stanovnika.
Lübecker Rathaus
250px|right|thumb|Gradska vijećnica u Lübecku Libečka vijećnica (Lübecker Rathaus) je građevina u njemačkom gradu Lübecku, poznata po tome što je služila kao središte Hanse i središte gradske uprave, dok je dvorište služilo kao tržnica. Njena gradnja je započela 1226. godine, a svoj sadašnji oblik je dobila u 16. vijeku, te tako predstavlja jednu od rijetkih kombinacija romaničke, gotičke i renesansne arhitekture. Danas služi za sastanke libečkog Senata.
Christchurch
Christchurch čita se Krajstčerč je najveći grad Južnog otoka Novog Zelanda i drugi grad po veličini u državi. Leži na istočnoj obali otoka, sjeverno od poluotoka Banks. Kroz grad protiče rijeka Avon. Prema statističkim procjenama iz 2011. godine, grad je imao 380 900 stanovnika.
Geografske karakteristike
Christchurch leži u Canterburijskoj ravnici, koja je najplodnija dolina Novog Zelanda. Klima u Christchurchu je oceanska, ali oštrija u odnosu na zapadne dijelove Novog Zelanda. Ovaj grad je dosta sušan, godišnje padne oko 650 mm padavina godišnje. Apsolutni maksimum i apsolutni minimum su najekstremniji u zemlji. Prosečna temperatura u julu je 6,9 °C, a u januaru 16,3 °C. Najniža izmerena temperatura je -8 °C, a najviša 41,6 °C. U prosjeku ima oko 70 dana sa mrazom, ali ledenih dana nema. Svake druge godine u prosjeku pada snijeg. Klimu odlikuju nagli porasti i padovi temperature.
1982 Cline
1982 Cline je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,309 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,5.
Christchurch
Historija
Grad su osnovali naseljenici koji su doplovili 1850. / 51. sa pet brodova New Zealand Company. Isprva se njihovo naselje zvalo - Canterbury, ali su ga prezvali u Christchurch po imenu Oxfordskog koledža Christ Church College koji je jedan od najprominentnijih naseljenika Godley pohađao. Naselje je dobio status grada 1862. a status općine - 1868., koja je radikalno povećana 1903.
Christchurch je 4. septembra 2010. pogodio potres jačine 7,2 stupnjeva pri tom izazvavši veliku štetu od nekoliko milijardi dolara ali bez ljudskih žrtava. Nekoliko meseci kasnije, 22. februara 2011. pogodio ga je još jedan, slabiji - potres, ali je izazvao brojne ljudske žrtve i veća razaranja.
Oksalatna dekarboksilaza
Oksalatna dekarboksilaza (, oksalatna karboksi-lijaza) je enzim sa sistematskim imenom oksalat karboksi-lijaza (formira format). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Enzim iz Bacillus subtilis sadrži mangan. Za njegovo dejstvo su neophodni molekuli O2.
László Végel
Laslo Vegel (, rođen 1. 2. 1941. u Srbobranu) je romansijer, esejista, dramski pisac i pozorišni kritičar. Piše na maternjem mađarskom jeziku i, po rečima kritike, podjednako pripada i srpskoj i mađarskoj književnosti. U Budimpešti je 2009. dobio najviše mađarsko priznanje za stvaralaštvo Nagradu Lajoš Košut.
Njegova najznačajnija dela su romani Memoari jednog makroa (1967), Dupla ekspozicija (1983), Pareneza (1987), Velika istočno-srednjo-evropska Gozba stupa u Pikarski roman (1996) i Exterritorium (2002), zatim knjiga eseja Vitgenštajnov razboj (1993) i dramskih dela Judita i druge drame (2005). Za Vitgenštajnov razboj dobio je Regionalnu Pulicerovu nagradu Mađarske. Njegova dela su prevođena na više evropskih jezika.
Zajedno sa švedskom književnicom Osom Lind otvorio je 55. Međunarodni sajam knjiga u Beogradu 25. oktobra 2010. godine.
Case Marson, Pordenone
Case Marson je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Naturhistorisches Museum
Naturhistorisches Museum (hrvatskosrpski: Prirodoslovni muzej) je jedan od najvećih svjetskih muzeja te vrste u centru Beča na Ringstrasse preko puta Kunsthistorisches Museuma. Muzej je nastao od kolekcije Hof-Naturalien-Cabinet, koju su habsburgovci osnovali u 18. vijeku, i držali u Hofburgu.
Morigino, Lecce
Morigino je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Naturhistorisches Museum
Karakteristika muzeja
Naturhistorisches Museum u svojih 39 izložbenih dvorana ima na hiljade izložaka koji prikazuju bogatstvo života na zemlji, od plemenitih minerala, rijetkih fosilnih nalaza velikih dinosaurusa do jedinstvene prahistorijske Willendorfske Venere na polukatu. Čitav prvi kat posvećen je golemoj raznolikosti životinjskog svijeta na zemlji.
Morigino, Lecce
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Naturhistorisches Museum
Karakteristika muzeja
U depoima muzeja čuva se oko 25 milijuna primjeraka biljnih i životinjskih vrsta i ljudskih artefakata koje obrađuje više od 60 zaposlenih naučnika. Njihova glavna područja istraživanja obuhvaćaju širok raspon tema, od samog početka našeg Sunčevog sistema do evolucije životinja i biljaka i na kraju ljudi i njihovih prahistorijskih tradicija i običaja.
1983 Bok
1983 Bok je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,622 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,6.
Naturhistorisches Museum
Karakteristika muzeja
Muzej svojim posjetiocima nudi stručna vodstva, i izložbe i radionice na različite teme.
Historija izgradnje zgrade i osnivanja muzeja
thumb|290px|right| Dvorana s [[dinosauri|dinosaurusima]] Ideja o osnivanju muzeja i gradnju posebne palača za tu namjenu pojavila se još 1857. kad su srušeni bedemi oko užeg centra grada i kad se na njihovom mjestu počela graditi Ringstrasse, ali je prošlo još deset godina dok konačno nije raspisan natječaj za gradnju muzejskih palača 1867 za Naturhistorisches Museum i susjedni Kunsthistorisches Museum. thumb|220px|left| [[Venera iz Willendorfa|Willendorfska Venera]] Na natječaju su sudjelovali tadašnji najpoznatiji bečki arhitekti, kako se žiri mjesecima nije mogao dogovoriti o pobjedniku natječaja, 1868. pozvan je tadašnji ekspert za gradnju muzeja njemački arhitekt Gottfried Semper, kao savjetnik.
Na kraju je intervenirao sam car Franjo Josip I. koji je odlučio da Semper napravi konačne izvedbene planove za obje palače na osnovu idejnog projekta Karla Hasenauera.
Semper je predvidio dvije simetrične neobarokne muzejske palače preko puta carske palače Hofburg i velikog trga Heldenplatz. Između palača postavio je veliki trg Maria Theresia Platz s monumentalnim spomenikom carice Marije Terezije. Muzejske zgrade su ostale onakve kakve je zamislio Hasenauer, kao palače s velikim unutrašnjim dvorištem i centralnom traktom nad kojima se uzdiže velika kupola visine 60 m. Taj monumentalni prostor je ulazni dio muzeja. Radovi na muzejskim zgradama započeli su 1871. , a dovršeni su dvadeset godina kasnije kad je muzej otvoren za javnost 10. august 1889.
Kaluška oblast
Kaluška oblast (ruski: Калу́жская о́бласть) je oblast u Ruskoj Federaciji. Nalazi se u zapadnom dijelu države, u blizini Moskve.
Upravno sjedište joj je grad Kaluga.
Geografija
Površina ozemlja: 29.900 km²
Stanovništvo
Broj stanovnika: 1.041.641 (popis 2002.)
Srbijanka Turajlić
Srbijanka Turajlić (Beograd, 25. april 1946 – Livorno, 25. septembar 2022) bila je politička aktivistkinja i vanredna profesorka sa Katedre za Signale i sisteme Elektrotehničkog fakulteta Univerziteta u Beogradu.
Biografija
Osnovnu školu i gimnaziju je završila u Beogradu. Kao maturant bila je član jugoslovenske reprezentacije na 6. Međunarodnoj matematičkoj olimpijadi 1964. u Moskvi. U Beogradu je učestvovala u studentskim demonstracijama 1968. godine. U zvanje docenta izabrana 1982, u zvanje vanrednog profesora 1989. Elektrotehnički fakultet je završila u Beogradu 1969, magistrirala 1973, doktorirala 1979. U zvanje docenta izabrana 1982, u zvanje vanrednog profesora 1989. Tokom studija više puta dobijala studentske nagrade. 1996. učestvovala je u demonstracijama protiv režima Slobodana Miloševića, a 1999. uklonjena je sa svih svih predavačkih funkcija na univerzitetu. Posle otkaza na Univerzitetu u Beogradu jedno je vreme predavala na Univerzitetu u Banjoj Luci i Univerzitetu Crne Gore u Podgorici. Iako je nakon 5. oktobra obnašala visoke republičke funkcije ubrzo je promene doživela kao neuspeh zbog opstanka dominantnog nacionalističkog sentimenta u srpskom društvu.
Bila je stipendista francuske vlade u Grenoblu od 1974 do 1975. Kao predavač radila je od 1984 do 1986 u Montereju, Kalifornija.
Napisala je 1981, "Praktikum za laboratorijske vežbe iz automatskog upravljanja". Penzionisana je 2011. godine. 2017. njezina ćerka Mila Turajlić snimila je dokumentarni film o svojoj majci naslovljen „Druga strana svega”.
Politika
Krajem devedesetih bila je aktivan član Narodnog pokreta Otpor. Dobitnica je nagrade Osvajanje slobode za 2009. godinu, koju dodeljuje Fond Maja Maršićević Tasić za doprinos pobedi demokratije u Srbiji. Više puta uvršćena u "Listu 100 najmoćnijih žena u Srbiji" dnevnih novina Blic.
Bila je i pomoćnik ministra za visoko obrazovanje u Ministarstvu prosvete i sporta od 2001 do 2004.
Goshen, New York
Gošen je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.454, što je 222 (-3,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Heuriger
Heuriger je naziv za ugostiteljske objekte (vinske konobe) po istočnoj Austriji, zapravo po Beču i okolici u kojima vinogradari nude svoje mlado vino. Oni za to trebaju imati posebnu dozvolu. Heuriger je izveden iz riječi heuer (= ove godine), to nije uobičajena njemačka riječ, već dijalektalna bavarsko-austrijska. S jedne strane termin heuriger odnosi se na ugostiteljske objekte, a s druge strane to je i naziv za mlado vino, koje se nakon Svetog Martina (11. novembra) krsti i postaje staro (prestaje biti mošt).
Karakteristike
Heurigeri imaju ograničenja u pogledu pružanja usluga, koje ih čine različitim od restorana. Samo vinogradari koji imaju vlastite vinograde imaju pravo na tu koncesiju, ali im je zabranjeno kupovati grožđe od drugih proizvođača ili točiti vino koje nisu sami proizveli. Heurigeri mogu biti otvoriti tokom cijele godine, ili ograničeno, to ovisi o licenci za vrste jela koje poslužuju, ali neovisno kakva bila uvijek moraju biti hladna jela (buffet), koje si gosti sami donose do stola. Obično su to vrsta pečenog mesa, kobasica i sireva. Za razliku od jela, konobari poslužuju vino. U Beču i njegovoj neposrednoj okolici, trenutno ima 170 heurigera. Tipični heuriger se da lako prepoznati po svežnju jelovih grančica (Buschen) iznad ulaznih vrata.
Po Beču, mnogi restorani imaju izgled Heurigera (zbog bolje prođe), ali su zapravo restorani sa takvim dozvolama, koji toče tuđa vina, gdje se toči čak i pivo i kava, što je nezamislivo u pravim Heurigerima.
Palisades Park, New Jersey
Palisejds Park je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Heuriger
Karakteristike
Većina onih koji su bili u Beču sa nekom turističkom agencijom, zna za Heurige po Grinzingu, jer se to obično nudi u paket aranžmanima, poneki znaju da hurigera ima i po Sieveringu i Nussdorfu, ali njih ima i po Perchtoldsdorfu, Maueru, Stammersdorfu, Guntramsdorfu, Gumpoldskirchenu, Gainfarnu, Dürnsteinu, Langenloisu, Neustift am Waldeu, Rustu, Königstettenu, Gamlitzu, Kitzecku i dolini Wachau.
Palisades Park, New Jersey
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.622, što je 2.549 (14,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Heuriger
Karakteristike
Slični tipovi lokala postoje i po drugim njemačkim vinogradarskim krajevima; negdje se zovu Buschenschank (Štajerska), Straussen, Besenwirtschaft ili Heckenwirtschaft.
Vina po heurigerima su obično dobivena mješanjem (Gemischter Satz) raznih sorti grožđa, njihova kvaliteta ovisi o znanju i trudu vinogradara, koji nastoje pronaći prave kombinacije za svoje vino. Danas sve više prevladava trend da se vina prave od samo jedne sorte grožđa, koje se prodaje flaširano u bocama od 0,75 l. thumb|240px|left| Ilustracija Moritz Schwinda [[Franz Schubert|Schubert sa prijateljima u heurigeru]]
Historija
Tradicija da se prodaje mlado vino, gostima namjernicima vjerojatno je vrlo stara, ali ju je prvi ozakonio car Josip II - svojim dekretom 1784. On je tim zakonom dozvolio vinogradarima, i svim ostalim koji su pravili pića i jela od vlastitih sirovina da ih prodaju u vlastitim domaćinstvima. Carski zakon ograničio je granice heurigera na brda oko Beča.
Carica Liu (Ming)
Carica Liu (劉皇后, osobno ime nepoznato, ? -333) bila je carica kineske/Jie države Kasniji Zhao, odnosno supruga osnivača carstva Shi Lea. Kineski izvori je opisuju kao izuzetno hrabru i mudru ženu koja je mužu pomagala u planiranju vojne strategije; godine 330. ju je Shi Le proglasio caricom. Godine 333. je nakon Shi Lejeve smrti njegov nećak Shi Hu, princ od Zhongshana, u dvorskom puču preuzeo vlast te vladao u ime Shi Honga, Shi Leovog sina. Liu, koja je tada imala status carice majke, pokušala ga je svrgnuti uz pomoć princa Shi Kana, ali taj pokušaj nije uspio. Shi Kan je u jesen 333. uhvaćen i živ spaljen, a potom je pogubljena i carica majka Liu.
Guma cis-poliprenilcistransferaza
Čestice gime mogu da deluju kao akceptor.
Heuriger
Historija
Danas je poslovanje heurigera regulirano austrijskim zakonodavstvom. Jedna varijacija Heurigera zove se Mostheuriger, gdje se poslužuje jabukovača ili vino od krušaka.
Flavije Dalmacije
Flavije Dalmacije († 337), poznat kao Dalmacije Cenzor, sin Konstancija I. Klora i njegove žene Teodore, polubrat Konstantina I. Velikog.
Albaching
Albahing je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 46 opštinskih središta okruga Rozenhajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.590 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9187186.
Flavije Dalmacije
Dalmacije je uz Konstantina I. Velikog imao jos dva brata Julija Konstansa i Flavija Hanibalijana. Bio je oženjen i imao dva sina jednog koji se zvao kao i on Dalmacije, a drugi je dobio ime po svome stricu Hanibalijan.