cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anđelko Klobučar
Životopis
Studirao je na Muzičkoj akademiji u Zagrebu. Usavršavao se u Salzburgu i Parizu kod Andréa Joliveta. Bio je redoviti profesor teorijskih predmeta na Muzičkoj akademiji u Zagrebu i redoviti član HAZU.
Djelovao je i kao vrlo uspješan orguljaš u domovini i inozemstvu. Više od dvadeset godina bio je stalni orguljaš Stolne crkve (katedrale) u Zagrebu. Posebno se isticao kao promicatelj i obnovitelj hrvatske crkvene glazbene baštine, pri čemu slijedi uzorne prethodnike cecilijanskog pokreta, poglavito Franju Dugana, Franju Lučića i Albu Vidakovića. Kao skladatelj i orguljaš najviše je pridonio orguljskoj glazbi. Piše zborske skladbe, komorna glazbena djela i filmsku glazbu.
Za života je bio i član Hrvatskoga društva skladatelja, Hrvatskoga društva glazbenih teoretičara te počasni član Hrvatskoga društva glazbenih umjetnika.
Preminuo je 2016. godine u Zagrebu.
Chifra (woreda)
Chifra je jedna od 31 worede u regiji Afar Etiopije. Predstavlja dio Administrativne Zone 1. Chifra je smještena bližu podnožja istočne eskarpe Etiopske visoravni, a graniči na jugu s Milleom, na zapadu s regijom Oromia, na sjeveru s Administrativnom zonom 4, a na istoku s Dubtijem. Glavni grad u Chifri je Chifra.
Zasjeda
Zaseda ili zasjeda (embuscade, imboscata), Hinterhalt, засада), rjeđe busija, u najširem smislu izraz za iznenadni napad na neku osobu, životinje ili više njih koji se izvodi sa skrivenog i unaprijed zauzetog položaja, odnosno sam taj položaj. U biologiji se za grabežljivce koji svoj plijen nastoje uhvatiti na taj način koristi izraz grabežljivci iz zasjede.
Zasjede predstavljaju jedan od najstarijih oblika vojne taktike koji se razvio od metoda prahistorijskog lova. Obično se njihova primjena vezuje uz gerilsku strategiju, ali su ih historiji primjenjivale i redovne vojske kao dio tzv. konvencionalnog ratovanja. Tradicionalno se vezuju uz kopneno ratovanje, iako postoje primjeri uspješnih zasjeda u pomorskom i zračnom ratovanju.
Kaštel
Kaštel ima više značenja:
Aulnay-l'Aître
Olne l'Etr je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Vitri le Fransoa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 122 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,36 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 156 metara.
Strada Statale 593, Vercelli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 239 m.
Врнчани
Врнчани могу бити:
La Souriante Madame Beudet
La Souriante Madame Beudet je francuski crno-bijeli nijemi film snimljen 1923. u režiji Germaine Dulac. Predstavlja adaptaciju istoimene drame Denysa Amiela, a naslovna protagonistica je žena u braku s dosadnim mužem koji stalno izvodi neslane šale u kojima fingira samoubistvo s praznim revolverom. Radnja prikazuje njen pokušaj da se iz braka izvuče tako što mu u revolver stavi prave metke. Madame Beudet je predstavljao jedan od najpoznatijih filmova tzv. impresionističkog pravca u francuskog međuratnoj kinematografiji, a često se navodi i kao prvi feministički film.
Vero Beach, Florida
Viro Bič je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 15.220 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 15.220 stanovnika, što je 2.485 (14,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Stammbach
Štambah je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Hof. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.437 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9475175.
Pentarhija
Pentarhija (, pet poglavara) je izraz koji označava redosled pet patrijarhata u drevnoj Crkvi: Rim, Carigrad, Aleksandrija, Antiohija i Jerusalim. Taj poredak bio je utanačen 36. kanonom Šestog Vaseljenskog Sabora (680.), kojim se potvrđuje 3. kanon Drugog Vaseljenskog Sabora (381.) i 28. kanon Četvrtog Vaseljenskog Sabora (451.): "Obnovivši uredbe koje su dali sto i pedeset Svetih Otaca koji su se sabrali u Bogom čuvanom carskom gradu (Konstantinopolju), i šest stotina i trideset, koji su se sabrali u Halkidonu, mi proglašavamo da presto Konstantinopolja uživa ravno prvenstvo sa prestolom drevnoga Rima, a u crkvenim pitanjima da bude čestvovan kao i ovaj, budući drugi posle prethodnoga, posle koga odmah dolazi presto velikoga grada Aleksandrije, zatim Antiohije, a iza njega presto grada Jerusalima". Naravno, episkop Rima nalazi se na tom mestu ne u smislu nekog primata u sabornoj Crkvi, nego kao primus inter pares. Inače, svaki patrijarh imao je ograničenu jurisdikciju i pomesnu odgovornost i nije ispunjavao funkciju vaseljenskog karaktera u običnim, nego samo u izuzetnim slučajevima (vaseljenski sabori), a i tada kao član sveopšteg episkopskog kolegija.
Dubti (woreda)
Dubti je jedna od 31 worede u regiji Afar Etiopije. Predstavlja dio Administrativne Zone 1. Graniči na jugu s regijom Oromia, na jugozapadu s Milleom, na zapadu s Chifrom, na sjeverozapadu s Administrativnom zonom 4, na sjeveru s Administrativnom zonom 2, na sjeveroistoku s Elidarom, na istoku s Asayitom, a na jugoistoku s Afambom. Gradovi u Dubtiju uključuju Date Bahri, Dubti, Logya, Sardo i Semera.
Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 87.197 stanovnika, od čega 36.281 muškaraca i 50.196 žena; 24.236 ili 27,79% su živjeli u gradovima, što je više od prosjeka Zone koji iznosi 14,9%. Nisu dostupne informacije o površini Millea, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.
Lukovica (općina)
Općina Lukovica (slovenski: Občina Lukovica) je jedna od 212 slovenskih općina od 5.631 stanovnika. , administrativni centar općine je gradić Lukovica pri Domžalah.
Geografske karakteristike
Općina Lukovica prostire se sjeverno od Ljubljane, po Ljubljanskoj kotlini, na površini od 74.9 km², na kojoj leži 66 naselja, organiziranih u 8 mjesnih zajednica (krajevnih skupnosti); KS Blagovica, KS Češnjice, KS Krašnja, KS Lukovica, KS Prevoje, KS Rafolče, KS Trojane i KS Zlato polje.
Naselja Općine Lukovica
Blagovica, Brdo pri Lukovici, Brezovica pri Zlatem Polju, Bršlenovica, Dupeljne, Čeplje, Češnjice, Gabrje pod Špilkom, Golčaj, Gorenje, Gradišče pri Lukovici, Hribi, Imovica, Javorje pri Blagovici, Jelša, Kompolje, Koreno, Korpe, Krajno Brdo, Krašnja, Lipa, Log, Lukovica pri Domžalah, Mala Lašna, Mali Jelnik, Obrše, Podgora pri Zlatem Polju, Podmilj, Podsmrečje, Poljane nad Blagovico, Preserje pri Lukovici, Preserje pri Zlatem Polju, Prevalje, Prevoje pri Šentvidu, Prevoje, Prilesje, Prvine, Rafolče, Selce, Spodnje Koseze, Spodnje Loke, Spodnje Prapreče, Spodnji Petelinjek, Straža, Suša, Šentvid pri Lukovici, Trnjava, Trnovče, Trojane, Učak, V Zideh, Veliki Jelnik, Videm pri Lukovici, Vošce, Vranke, Vrba, Vrh nad Krašnjo, Vrhovlje, Zavrh pri Trojanah, Zgornje Loke, Zgornje Prapreče, Zgornji Petelinjek, Zlatenek, Zlato Polje, Šentožbolt, Žirovše
Castelluccio, Pescara
Castelluccio je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Evropski parlament
Evropski parlament je tijelo Evropske unije, čije članove direktno biraju građani Evropske unije svakih pet godina, koliko poslanicima traje mandat. Zajedno sa Vijećem ministara i Evropskom komisijom čini zakonodavnu vlast Evropske unije. U parlamentu zasijeda ukupno 751 poslanik i drugi je najveći demokratski izabrani parlament na svijetu nakon Parlamenta Indije te ima i najveću trans-nacionalnu izbornu bazu sa 375 miliona osoba sa pravom glasa na izborima 2009. godine.
Iako Evropki parlament posjeduje zakonodavna ovlašćenja usvajanja zakona koje Vijeće ministara i Evropska komisija ne posjeduju, on formalno ne posjeduje pravo na zakonodavnu inicijativu predlaganja zakona, što je suprotno većini nacionalnih parlamenata zemalja članica EU koji ne samo da glasaju o prijedlozima zakona već ih mogu i sami predložiti. Parlament je „prva institucija“ EU (prva spomenuta u ugovorima, i nosilac ceremonijalnog prvenstva nad svim drugim institucijama unije), i dijeli jednake zakonodavne i budžetske ovlasti kao i Savjet ministara osim u nekoliko specifičnih područja u kojima su na snazi specijalne zakonodavne procedure. Parlament ima jednaku kontrolu nad proračunom EU. Evropska komisija, kao izvršno tijelo EU, odgovara za svoj rad parlamentu. Parlament bira predsjednika Komisije i potvrđuje ili odbacuje imenovanje Komisije kao cjeline. Parlament ima ovlasti da naknadno pokrene postupak kojim može primorati Komisiju da odstupi.
Evropski parlament djeluje u ukupno tri grada i tri zemlje članice EU. Ti gradovi su Bruxelles (Belgija), Luxembourg (Luksemburg) i Strasbourg (Francuska). Administrativni uredi su smješteni u Luxembourg, plenarne sjednice se odvijaju u Strasbourgu i Bruxellesu dok se komiteti poslanika za posebna pitanja sastaju u Bruxellesu.
Istorija
Razvoj ove institucije pokazuje kako je struktura Evropske unije evoluirala kroz vrijeme bez unaprijed postavljenog detaljnog plana. Pojedinci kao što je novinar Tom Reid iz The Washington Posta rekli su i kako „niko namjerno ne bi namerno osmislio vladu toliko kompleksnu i suvišnu kao što je EU“. Čak su i sjedišta parlamenta u različitim gradovima rezultat različitih sporazuma ili izostanaka sporazuma. Iako su sami poslanici preferirali da se susreću jedino u Bruxellesu, na Samitu u Edinburghu 1992. godine kojim je predsjedao John Major, Francuska je progurala amandman na ugovor kojim je plenarna sjednica Evropskog parlamenta ostala za stalno u Strasbourgu.
Savjetodavna skupština
Evropski parlament nije bio spomenut u originalnoj Schumanovoj deklaraciji. Smatralo se, ili je bar postojala nada kako će Parlamentarna skupština Savjeta Evrope preuzeti takav zadatak nakon što se prevaziđu početna neslaganja sa Ujedinjenim Kraljevstvom. Odvojeni Evropski parlament u okviru Evropske ekonomske zajednice osnovan je u periodu pregovora o temeljnom ugovoru zajednice kako bi provodio monitoring nad izvršnim vlastima i cijelom procesu dao demokratski legitimitet. Pariški ugovor iz 1951. pokazao je želju nacionalnih lidera za stvaranje tijela koje bi bilo više od savjetodavne skupštine korištenjem formulacije o "narodnim poslanicima" i ostavljanjem mogućnosti za direktne izbore otvorenom. Prvi veliki zadatak skupštine bio je da sastavi prijedlog za Evropsku političku zajednicu, koja je u konačnici propala nakon što je Francuski parlament nije ratifikovao. U istom je periodu propao i tadašnji plan za osnivanje Evropske obrambene zajednice nakon što je ponovo naoružana Zapadna Njemačka ušla u članstvo NATO pakta.
mini|lijevo|Zasjedanje parlamenta u januaru 1967. godine na kojemu govori [[Willy Brandt]]
Unatoč neuspjehu inicijativa za političku i obrambenu uniju u tome trenutku, inicijative za osnivanje Evropske ekonomske zajednice i evropske zajednice za atomsku energiju bile su uspješne 1958. godine kada su potpisani Rimski ugovori. Zajednička skupština bila je tijelo sve tri organizacije, iako su one imale drugačije izvršne organe. Iz toga je razloga skupština promijenila svoje ime u Evropska parlamentarna skupština. Prvo je zasjedanje organizovano 19. marta 1958. godine, za predsedavajućega je izabran Schuman, a 13. maja raspored sjedenja poslanika je reorganizovan tako da sjede u skladu sa ideologijama koje zastupaju umjesto u nacionalnim blokovima unutar same zgrade skupštine. Ova je odluka viđena kao rođenje savremenog Evropskog parlamenta koji je svoju pedesetogodišnjicu slavio 2008. umjesto 2002. godine.
Tri su se zajednice ujedinile u jednu Evropsku zajednicu na osnovu Ugovora o spajanju 1967. godine. 5 godina pre toga, 1962. usvojen je i naziv Evropski parlament koji se i do danas koristi. 1970. godine parlamentu su date ovlasti u području budžeta same Zajednice, koji su 1975. proširene i na ovlasti nad cijelim budžetom Zajednice. Na osnovu Rimskog ugovora predviđeno je da se članovi parlamenta direktno biraju. Kako bi se to ostvarilo postojala je ugovorna obaveza da Evropsko vijeće usaglasi uniformni način izbora poslanika. Kako to vijeće nije učinilo parlament ga je tužio Evropskom sudu pravde na osnovu čega je vijeće pristalo na direktne izbore, ali je odluka o načinu uniformnog izbora poslanika odgođena za budućnost.
Izabrani parlament
mini|levo|Amblem Parlamenta od 1973. do 1983. godine. mini|levo|Zasijedanje u aprilu 1985. mini|Skupština do 1999. godine. Danas zgrada Savjeta Evrope. 1979. članovi Evropskog parlamenta po prvi su puta izabrani na direktnim izborima. To je ovaj parlament posebno izdvojilo među do tada sličnim institucijama kao što su Parlamentarna skupština Savjeta Evrope i Panafrički parlament čiji su članovi imenovani umjesto da ih se bira na direktnim izborima. Simone Veil izabrana je 11. jula 1979. godine za predsjednicu parlamenta.
Kao parlament izabranih predstavnika Evropski je parlament u osamdesetima počeo da sastavlja prijedloge zakonskih rješenja koja su se odnosila na funkcionisaje Evropske zajednice. Inspirisan prethodnim naporima na stvaranju „političke zajednice“, parlament je 1984. sastavio „nacrt ugovora o osnivanju Evropske unije“. Iako nacrt kao takav nije prihvaćen, mnoge su njegove ideje naknadno uključene u buduće ugovore. U osamdesetima je parlament počeo da organizuje i glasovanja o predsjednicima Evropske komisije, u vrijeme kada još nije imao nikakva formalna prava da postavi veto na izbor kandidata.
Nakon što je parlament postao izabrano tijelo, broj je njegovih poslanika rastao sa ulaskom u članstvo EU novih zemalja, a 1994. broj je poslanika uvećan i zbog ujedinjenja Njemačke. Ugovor iz Nice ograničio je maksimalni broj poslanika na 732.
Kao i druge institucije zajednice, niti parlament nije imao određeno sjedište u vrijeme osnivanja. Privremeni sporazum definisao je Strasbourg kao sjedište parlamenta, a Brussels kao sjedište Komisije i Savjeta. 1985. godine, želeći da bude geografski bliže drugim institucijama, parlament je bez obzira na prigovore nekih od članica premjestio dio aktivnosti u Brussels. Kompromis je postignut 1992. godine kada je odlučeno da će Strasbourg da ostane statutorno sjedište parlamenta i da će se u gradu organizovati 12 zasjedanja u toku godine, dok će se sve ostale aktivnosti izmjestiti u Brussels. Ovo je rješeje bilo predmet nezadovoljstva u samome parlamentu, ali je potvrđeno i u Ugovoru iz Amsterdama. Lokacije parlamenta predmet su sporenja do današnjeg dana.
Kroz nove ugovore parlament je sticao nova ovlaštenja kao što je uobičajena pravna procedura u kojemu parlament paralelno sa Savjetom odlučuje o prijedlogu Komisije. 1999. godine parlament je primorao Komisiju u predsjedanju luksemburžanina Jacquesa Santera da odstupi. Parlament je odbio da usvoji budžet Zajednice pod sumnjom na pronevjeru i zloupotrebe od strane Komisije. Dvije najveće partije u parlamentu su zauzele stav nepovjerenja prema komisiji koji je doveo do masivnog i kolektivnog odstupanja Komisije suočene sa neočekivano snažnim otporom Parlamenta.
Parlamentarna kontrola Komisije
Nakon do tada najvećih transnacionalnih izbora u istoriji 2004. godine i bez obzira na to što je Evropski savjet izabrao predsjednika iz najveće partije (EPP), Parlament je ponovo izvršio snažan pritisak na novu komisiju. Prilikom javnog saslušanja kandidata za članove komisije poslanici su izrazili sumnju o adekvatnosti nekih od kandidata. Komitet za građanske slobode odbio je kandidaturu italijanskog političara Rocca Buttigliona za komesara za pravdu, slobodu i sigurnost zbog njegovih stavova o homoseksualnosti. Bio je to prvi puta u istoriji da je Parlament odbio kandidaturu nekoga od komesara bez obzira na inzistiranje Joséa Manuela Barrosoa na njegovoj kandidaturi. Naknadno je još nekoliko kandidata za komesare moralo da odustane od kandidature prije nego je parlament dozvolio komisiji Joséa Manuela Barrosoa da stupi na dužnost.
Sastav
Raspodjela poslaničkih mjesta u Parlamentu po državama članica, ovisi o broj stanovnika svake države članice, tako da zemlje s više stanovnika biraju više poslanika nego što ih biraju male zemlje.
Od 26. rujna 2005. godine pa do ulaska u EU 1. januara 2007 Bugarska i Rumunija imale su status promatrača, kao zemlje kandidatkinje za ulazak u EU. Promatrači mogu sudjelovati u raspravama, međutim ne mogu glasovati niti vrši neke druge zadaće.
Sjedište Evropskog parlamenta
Sjedište Evropskog parlamenta je u Strasbourgu, gdje se i održavaju redovne mjesečne (četvorodnevne) plenarne sjednice, kako je propisano protokolom u Amsterdamskom ugovoru. Međutim, tijekom većeg dijela mjeseca, pripremne zakonodavne radnje, sjednice odbora, i dodatne plenarne sjednice održavaju se u Bruxellesu, gde su smještene i ostale institucije Unije. Sekretarijat Evropskog parlamenta nalazi se u Luksemburgu.
U posljednje vrijeme javlja se zahtjev da se sjedište Evropskog parlamenta premjestu u Bruxelles, budući da je tamo smještena većina institucija Evropske unije. Kao jedan od razlog navodi se bespotrebno trošenje novca na dnevnice i troškove prevoza prilikom jednomjesečnog seljenja iz Bruxellesa u Strasborug.
Catawba, Ohio
Katoba je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 272, što je 40 (-12,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mille (woreda)
Mille je jedna od 31 worede u regiji Afar Etiopije. Ime je dobila po rijeci Mille, pritoci rijeke Awash, koja teče kroz woredu.
Predstavlja dio Administrativne Zone 1. Mille graniči na jugu s Administrativnom zonom 3, na jugozapadu sAdministrativnom zonom 5, na zapadu s regijom Amhara, na sjeverozapadu s Chifrom, na sjeveroistoku s Dubtijem, a na istoku s regijom Oromia. Gradovi u Milleu uključuju Mille i Eli Wuha.
Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 88.081 stanovnika, od čega 39.556 muškaraca i 48.525 žena; 5.787 ili 6.,57% su živjeli u gradovima, što je manje od prosjeka Zone koji iznosi 14,9%. Nisu dostupne informacije o površini Millea, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.
Mula Sadra
Mula Sadra (perz. ملا صدرا, punim imenom Sadrudin Muhamed bin Ibrahim bin Jahja Kavami Širazi; Širaz, 1571./1572. – Basra, 1635./1636.), iranski filozof i naučnik, najznačajniji predstavnik islamske filozofije nakon Avicene.
Život
Sadrudin Muhamed ibn Ibrahim ibn Jahja rođen je u Širazu 1571. godine. Otac mu je bio savetnik safavidskog prestolonaslednika Muhameda Hodabandea, koji je u to vreme, u ime svog oca kralja Tahmaspa I, rukovodio širaskim područjem. Očev društveni položaj i njegovo poznanstvo sa kasnijim safavidskim vladarem, mladom Sadrudinu su omogućili pristup bogatim državnim bibliotekama. Ovu dragocenu priliku on je iskoristio na najbolji mogući način, te je svakodnevno, pored redovnog istraživanja u prostorijama biblioteke, prisustvovao programima seminara čiji su osnivači bili članovi porodice Daštaki. Blagovremeno, mladi Muhamed, je dobio zvanje „Mula Sadra“ koje je preuzeto iz njegovog imena Sadrudin.
Pošto je Kazvin u to doba proglašen za prestonicu safavidske dinastije, mladi Sadrudin se sa svojim ocem odselio u taj grad kako bi svoje studije usavršio prisustvujući predavanjima istaknutih mislilaca te epohe Mir Damada i šejha Bahaija. Mula Sadra sa svojih 25 godina, tj. 1596, važio je za jednog od glavnih učenika ove dve markantne ličnosti.
Car Mommu
Car Mommu (文武天皇) bio je 42. car Japana, prema tradicionalnom popisu, koji je vladao od 697. do 707.
Osobno ime mu je bilo Karu-shinnō. Rodio se kao sin princ Kusakabea, odnosno bio unuk cara Temmua; majka mu je bila princeza Abe, kćer Temmuovog brata i prethodnog cara Tenjija. Otac, koji je imao titulu krunskog princa, umro je kada je Karu imao šest godine.
Mula Sadra
Život
Godine 1605./1606., ovaj slavni Islamski filozof odselio se u selo Kahak u blizini svetog grada Koma. Izdvojivši se iz centra ondašnje vlasti, pa i iz društva uopšte, on je pokušao da izgladi svoje srce i da ga pripremi za poimanje tananih istina koje nije mogao da pronađe na časovima i seminarima. Prefinjeni intuitivni trenuci koje je Mula Sadra doživeo u izdvojenim kucima u blizini Koma nesumnjivo su ostavili najznačajnije tragove na utemeljenje grandioznog misaonog sistema koji je on kasnije nazvao transcendentnom filozofijom.
Car Mommu
Godine 697. je sa prijestolja abdicirala njegova baka carica Jito i imenovala ga novim carem. Mommu je vladao sljedećih 10 godina. Japanske kronike ne bilježe nikakve značajne događaje za vrijeme njegove vladavine. Umro je godine 707. a naslijedila ga je majka koja je tada preuzela prijestolje kao carica Gemmei.
Mula Sadra
Život
Upotpunivši školu koju je utemeljio, nakon 25 godina boravka u Kahaku, tada već produhovljeni Mula Sadra vraća se 1629./1630. u rodni Širaz, u kojem provodi poslednje godine svog briljantnog života. U tom periodu, u školi Han – koju su po dekretu Kralja Abasa I sagradili Alahverdi-han i njegov sin Imam Koli-han – on je svoje znanje prenosio mlađoj generaciji islamskih mislilaca. Mula Sadra je ovde imao brojne studente koji su s velikim respektom kasnije ovekovečili njegov trud. Ovaj slavni islamski filozof preminuo je u 66. godini 1636. godine u Basri, dok je putovao ka Meki radi obavljanja godišnjeg hodočašća.
CAR-301,060
CAR-301,060 je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 343,460 Da.
Mula Sadra
Tri životna perioda
Osnovne prekretnice u Mula Sadrinom životu možemo podelti u tri različita perioda: Svaki od ovih perioda je, manje više, vrlo značajno uticao na stvaranje novog misaonog poretka Mula Sadre Širazija.
Dover Plains, New York
Dover Plejns je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.323, što je 673 (-33,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mula Sadra
Učenici
Sadrudin Širazi je u raznim fazama života podučio brojne učenike i studente koji su posle njega ostvarili značajne rezultate. Ipak, glavno razdoblje u tom procesu predstavlja treći period učiteljevog života, a to su poslednje godine njegovog boravka u Kahaku i doba aktivnog predavanja u školi Han u Širazu.
Opus
Istoričari ističu da je Sadrudin Širazi ostavio za sobom oko 50 pisanih dela, kako kraćih poslanica i traktata, tako i obimnih knjiga i monografija. Najslavnije delo Sadrudina Širazija al-Hikma al-muta’alija predstavlja najobimniji prikaz njegove transcendentne filozofije. Ranije smo spomenuli da je ispisivanje ovog remek-dela naš slavni islamski filozof otpočeo već u Kahaku i da ga je dovršio u rodnom Širazu. Svoja epistemološka, ontološka, kosmološka, antropološka i eshatološka stanovišta u ovom delu, autor je prezentovao kroz ezoterično obrazlaganje četiri duhovno-racionalna proputovanja – od stvorenja do Istine, s Istinom kroz Istinu, s Istinom od Istine do stvorenja, i najzad s Istinom u stvorenjima. Uporedo s ispisivanjem prvog dela ove značajne knjige i neposredno posle okončanja drugog razdoblja svog naučnog života, Mula Sadra stvara i neka druga svoja dela, od kojih možemo izdvojiti knjige Šarh al-hidaja al-Asirijja [Komentar na Uputu Asirudina Abharija] i al-Mabda va al-Ma’ad [Početak i povratak]. Doktrine koje je ovaj čuveni filozof izneo u tim knjigama značajne su do te mere da se može utvrditi da Mula Sadra u ranijim razdobljima nije napisao izrazito važna dela.
Kachina Village, Arizona
Kachina Village je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2,622 stanovnika.
Car Mommu
Njegov sin je kasnije preuzeo vlast kao car Shomu.
Afambo
Afambo je jedna od 31 worede u regiji Afar Etiopije. Ime je dobila prema Jezeru Afambo, smještenom na granici worede s Asayitom, u blizini međunarodne granice s Džibutijem.
Predstavlja dio Administrativne Zone 1. Graniči na jugu s regijom Oromia, na zapadu s Dubtijem, na sjeveru s Asayitom i na istoku s Džibutijem.
Nema podataka o gradovima u Afambu.
Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 16.727 stanovnika, od čega 7.938 muškaraca i 8.779 žena. Nisu dostupne informacije o površini Millea, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.
Aillianville
Ajanvil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanja-Ardeni, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Šomon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 185 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 23,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 428 metara.
Bella Villa, Missouri
Bela Vila je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 729, što je 42 (6,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Zdravko Krasić
Zdravko Krasić (Zagreb, 1969.), hrvatski arhitekt.
Biografija
Rođen 1969. godine u Zagrebu, 1994 diplomirao na Arhitektonskom fakultetu u Zagrebu, od 1996 do 2002.godine zaposlen u Gradskom zavodu za planiranje razvoja i zaštitu okoliša, a od 2002. godine suvlasnik i direktor u tvrtki Urbane tehnike d.o.o.. Sudjelovao je na brojnim domaćim i međunarodnim arhitektonskim i urbanističkim natječajima, radionicama i seminarima te autor nekoliko izložbi. Od 2002. do 2006. godine glavni i odgovorni urednik magazina za arhitekturu „Čovjek i prostor“.
Telalak
Telalak je jedna od 31 worede u regiji Afar u Etiopiji. Predstavlja dio Administrativne zone 5 i smještena je blizu podnožja istočne eskarpe Etiopske visoravni. Graniči na jugu s Deweom, na zapadu s regijom Amhara, na sjeveru s Administrativnom zonom 4, a na istoku s Administrativnom zonom 3. Ne postoje informacije o gradskim naseljima u ovoj woredi.
Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 81.178 stanovnika, od čega 33.979 muškaraca i 47.199 žena. Ne postoje informacije o površini Telalaka, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.
Edna Purviance
Edna Purviance (21. oktobar 1895 - 11. januar 1958) je bila američka filmska glumica iz nijeme ere, najpoznatija kao stalna partnerica Charlesu Chaplinu u najplodnijem periodu njegove karijere.
Purviance se rodila u Nevadi u porodici vlasnika hotela. Kao dijete je pokazivala talent za sviranje klavira, ali se nakon punoljetnosti zaputila u San Francisco kako bi pohađala poslovni koledž. Godine 1915. je tamo radila kao sekretarica kada ju je u jednoj kavani zapazio Chaplinov poznanik. Chaplinu, koji je za Essanay Studios snimao A Night Out je trebala partnerica, pa ju je poznanik preporučio za glavnu žensku ulogu. Iako je Chaplin na početku mislio da izgleda "previše ozbiljno za komediju", na kraju ju je odlučio uposliti. To je bio početak duge i plodne suradnje, a tokom nekoliko godina su Chaplin i ona održavali i ljubavnu vezu. Iako je kasnije imao veze i brakove s drugim ženama, sa Purviance je nastavio suradnju, a godine 1923. ju je čak pokušao učiniti zvijezdom svog filma A Woman of Paris, koji je završio kao komercijalni neuspjeh. Nakon nekoliko manjih nastupa, Purviance se 1927. formalno povukla s filma. Usprkos toga ju je Chaplin do kraja života držao na svom platnom popisu. Godine 1938. se udala za PanAm-ovog pilota Johna P. Squirea, koji je umro sedam godina kasnije.
Godine 1992. je njen lik u biografskom filmu Chaplin tumačila Penelope Ann Miller.
Vasilije Krestić
Vasilije Krestić (Đala kod Krstura, na krajnjem severu Banata, 20. 7. 1932) je srpski istoričar poznat po svojim nacionalističkim stavovima, odnosno po tome što je bio jedan od sastavljača kontroverznog Memoranduma SANU.
Osnovnu školu pohađao je u mestu rođenj, a gimnaziju u Zrenjaninu. Studije istorije završio je na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1957, gde je i doktorirao 1967. na temu „Hrvatsko-ugarska nagodba 1868. godine“. Za docenta je izabran 1967, za vanrednog profesora 1973, a za redovnog 1979. godine. Od 1981. je šef Katedre za nacionalnu istoriju Novog veka do odlaska u penziju 1997. godine. Za dopisnog člana SANU izabran je 1981. a za redovnog 1991. godine. Od 1982. je direktor Arhiva SANU. Član Predsedništva SANU je od 1995. Sekretar Odeljenja istorijskih nauka postao je 1998. godine. Radi naučnog usavršavanja i naučnog istraživanja boravio je u Budimpešti, Beču, Majncu, Pragu, Moskvi i Bonu. Njegovo naučno interesovanje vezano je za širi prostor južnoslovenskih zemalja u razdoblju od XVIII do XX veka. Kao poznavalac austrijskih arhiva više godina bio je član ekspertskog tima Srbije koji je radio na restauraciji arhivske građe odnete iz naše zemlje tokom Prvog i Drugog svetskog rata. Nekoliko godina bio je glavni i odgovorni urednik „Istorijskog glasnika“, organa Istorijskog društva Srbije. Član je redakcije „Zbornika za istoriju“ Matice srpske. Pokrenuo je „Zbornik za istoriju Srba u Hrvatskoj“, čiji je odgovorni urednik. Učestvovao je na mnogim naučnim skupovima u zemlji i inostranstvu na kojima je podnosio saopštenja. Bavi se istorijom Srba i Hrvata, srpsko-hrvatskih odnosa i jugoslovenske ideje. Prema njegovom mišljenju:
Prema Krestiću, Srbi u Hrvatskoj su do sada bili bitke isključivo radi Hrvata i Jugoslavije, ali je rat u Hrvatskoj prava prilika da se stvari promene:
Krestić je posebno izučavao političku istoriju, istoriju društva i društvenih pokreta, kao i kulturnu istoriju. Iz tih oblasti napisao je i objavio više od 250 radova ( monografija, studija, članaka, rasprava i eseja ). Radovi su mu prevođeni i objavljeni na engleskom, francuskom, nemačkom, mađarskom, češkom, bugarskom i grčkom jeziku.
Nosilac je više društvenih nagrada i priznanja.
Asayita (woreda)
Elidar je jedna od 31 worede u regiji Afar Etiopije. Predstavlja dio Administrativne Zone 1. Asayita graniči na jugu s Afambom, na zapadu s Dubtijem na sjeveru s rijekom Awash koja ga odvaja od Elidara i na istoku s Džibutijem. Glavni grad worede je Asayita.
Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 69.397 stanovnika, od čega 30.944 muškaraca i 38.453 žena; 22.718 ili 32,74% su živjeli u gradovima, što je više od prosjeka Zone koji iznosi 14,9%. Nisu dostupne informacije o površini Millea, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.
Horjul
Horjul (njemački: Baumkirch in der Oberkrain) je gradić u Sloveniji od 1.401 stanovnika, on je i administrativni centar istoimene Občine Horjul.
Geografske karakteristike
Horjul leži udaljen 16 km jugozapadno od centra Ljubljane (8, 4 km sjeverno od Vrhnike) u istoimenoj dolini na obroncima Kamniških Alpi.
Historija
Hornjul se počeo intenzivnije razvijati kad je krajem 18. vijeka postao sjedište župe. Župna crkva sv.Marjete, je najimpresivnija građevina u mjestu, koju je 1877. freskama ukrasio slikar Janez Šubica. Hornjul je u prvoj polovici 20. vijeka bio administrativni centar, nakon tog je izgubio tu funkciju, koja je obnovljena - 1998. kad je ponovno postao sjedište administrativni centar općine.
Elidar (woreda)
Elidar je jedna od 31 worede u regiji Afar Etiopije. Predstavlja dio Administrativne Zone 1. Elidar graniči na jugu s rijekom Awash koja ga odvaja od Asayite, na zapadu sDubtijem, na sjeverozapadu s Administrativnom zonom 2, na sjeveroistoku s Eritrejom, a na istoku s Džibutijem. Gradovi u Elidaru uključuju Bure, Diche Oto, Elidar i Manda.
Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 63.133 stanovnika, od čega 28.037 muškaraca i 35.096 žena; 6.789 ili 10,75% su živjeli u gradovima, što je manje od prosjeka Zone koji iznosi 14,9%. Nisu dostupne informacije o površini Millea, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.
Casa Sampieri-Lunardi, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 356 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -2 m.
Olovo(II) fosfat
Olovo(II) fosfat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 811,543 Da.
Pantanelle-Renchiuse, Frosinone
Pantanelle-Renchiuse je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
CAR-302,196
CAR-302,196 je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 279,375 Da.
Kaibab, Arizona
Kaibab je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 124 stanovnika.
Yi Xing
Yi Xing (, 683–727), rođen kao Zhang Sui, bio je kineski astronom, matematičar, strojar i budistički redovnik iz doba dinastija Tang. Najpoznatiji je po izradi nebeske sfere sa posebnim satnim mehanizmom, koja je ustanovila kinesku tradiciju astronomskih satova.
Muavija II
Muavija II ili Muavija ibn Jezid (معاوية بن يزيد‎) (28. mart 661– jun/jul 684) bio je omejadski kalif koji je od 683. do 684. nakratko vladao nakon smrti svog oca, prethodnog kalifa Jezida. Tokom njegove vladavine se islamska država nalazila u potpunom rasulu, a Hedžasom vladao Abdulah ibn al-Zubejr, tvrdeći da je on pravi kalif.
Muavija II je bio sin omejadskog kalifa Jezida I. Majka mu je bila iz plemena Kurejš, odnosno kćer guvernera Basre Abu Hašima ibn Utba ibn Rabija. Bio je najstariji od šestoro braće, te imao nepoznati broj sestaraa.
Muavija je bio prvi omejadski princ koji je odrastao isključivo na kalifovom dvoru, te je bio pod stalnom zaštitom od mogućih atentatora. Bio je i prvi koji je primio obrazovanje od strane za to posebno angažiranih učitelja. Kada je kasnije Jezid svog sina poslao na školovanje u Meku ili Medinu, imao je negativne reakcije među muslimanima. Jezidovoj nepopularnosti su pridonijeli i vojni pohodi protiv Husein ibn Alija i Ibn al-Zubejra. U potonjem ratu je zauzeo Medinu, ali je razaranje Meke dovela do još veće nepopularnosti. Kada je 683. umro, naslijedio ga je Muavija II.
Muavija je poslije dolaska na vlast naišao na ravnodušnost i neprijateljstvo muslimana, koji ga zbog njegovog izoliranog života na dvoru nisu poznavali. Kada je objavio kako se mora postići primirje, i tako okončati ratovanje oko Svetih mjesta, naišao je na odobravanje. Rat za Meku i Medinu je proglasio nerazumnim i bogohulnim, a uništenje i oštećenje Kaabe skrnavljenjem. Zbog proglašenja primirja je stekao podršku među velikim dijelom pristaša Ibn al-Zubejra. Drugi al-Zubejrovi pristaše su, pak, tražili da se primirje prekrši, smatrajući da se mladi i neiskusni kalif boji rata te da bi ga lako porazili. Primirje se održalo nekoliko mjeseci, a bilo je i nekoliko puta prekršeno.
Muavija, za koga rani islamski izvori navode da i nije htio biti kalif te da se grozio političke odgovornosti, je za vrijeme svoje vladavine donio nekoliko zakona - poboljšao je položaj žena, ukinuo smrtnu kaznu, kao i porez za pomoć siromašnima. Svi oni su ukinuti nakon smrti.
Kada je postalo očito da se primirje neće održati, Muavija je dobrovoljno odstupio sa mjesta kalifa. Naslijedio ga je daleki rođak Marvan. Umro je nekoliko mjeseci kasnije.
Šijiti drže da se pred smrt, odnosno samom svojom abdikacijom, preobratio na njihovu vjeru.
Meadville, Pennsylvania
Midvil je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 13.388 stanovnika.
684
Godina 684. (DCLXXXIV) bila je prijestupna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 684. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Eswars
Evar je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Kambre.
Solidus
Solidus (latinski za "čvrst", množina: solidi) je bila zlatna kovanica, koju je kovalo Rimsko Carstvo od početka 4. vijeka, do svoje propasti, umjesto starijeg aureusa, a nastavilo kovati Bizantsko Carstvo do 11. vijeka.
Njegovo ime postalo je sinonim za novac uopće u mnogim jezicima, kao u talijanskom soldi, što se zadržalo i po jadranskim gradovima do kraja 20. vijeka u iskrivljenom obliku šoldi.
Historija
Solidusi su se počeli kovati u ograničenim količinama, za vrijeme cara Dioklecijana oko 301., težili su 5.5 grama i vrijedili 1 000 denariusa.
Prava upotreba solidusa otpočela je za vladavine Konstantina Velikog 312., kad su solidusi potpuno zamijenili dotadašnje aureuse. Njegov solidus težio je 4.5 grama i vrijedio 275 000 devalviranih denariusa.
Woreda
Woreda (ili wereda) je podjedinica državne uprave, odnosno lokalne samouprave u Etiopiji, koja predstavlja ekvivalent okruga u većini država. Worede se sastoje od tzv. kebelea ili susjedstava koje predstavljaju najnižu razinu lokalne uprave u Etiopiji. Worede se obično grupiraju u zone, koje tvore kilil (regionalnu upravu). Neke worede nisu dio zone, nego se nazivaju 'posebnim woredama'', koje djeluju kao autonomni entiteti.
Solidus
Historija
Solidusi su zadržali svoju približnu vrijednost i težinu, sve do kraja 10. vijeka i bili važna bizantska moneta koju su oni zvali jednostavno nomisma (novac). Od 1030. solidus je počeo gubiti na vrijednost, jer se kovao od sve manje zlata, nakon katastrofalnih vojnih poraza i građanskog rata vrijednost mu je pri kraju 11. vijeka pala gotovo na nulu. Zbog tog je 1092. car Aleksije I Komnen (vladao 1081.-1118.) poduzeo drastičnu reformu bizantskog novčanog sistema i dao iskovati novu zlatnu kovanicu - hiperpiron
Woreda
Neke od woreda kao institucije datiraju od najstarijih vremena - tako su Posebna woreda Yem te worede Gera i Goma sačuvale granice kraljevstava kasnije apsorbiranih u Etiopiju, a bivše etiopske provincije su također bile podijeljene na worede. Mnoge su, međutim, relativno novijeg datuma. Od godine 2002. je daleko više ovlasti prebačeno na worede, koje su dobile ljudstvo i financijska sredstva kako bi mogle funkcionirati poput regionalnih vlada.
Solidus
Historija
U to vrijeme nije postojala stalna državna kovnica novca, kao samostalna institucija, već je ona bila dio carskog dvora i slijedila cara na njegovim putovanjima i duljim boravcima. Tako su se solidusi kovali i u Milanu - 353., a i u Ravenni nakon 402. kad je u tim gradovima bila carska rezidencija. thumb|300px|left|Solidusi [[Romulus Augustusa, kraj 5. vijeka]] Iako je formalno bila zabranjena upotreba solidusa izvan Bizantskog Carstva, on je postao tražena valuta po arapskim zemljama, preko njihovih trgovaca, ali kako se te kovanice nisu nakon duže upotrebe, ponovno talile i nanovo kovale u istoj kvaliteti, kao u Bizantu, vremenom bi se toliko izlizale i istrošile da su vrijedile (i težile) daleko manje.
Uticaj solidusa na sve kasnije kovanice i novac
Jedina kovanica u opticaju u srednjovjekovnoj Evropi, bila je srebrni denarius, solidus je postao samo obračunska jedinica koja vrijedi 12 denariusa. Ipak je uspomena na njega i njegovu vrijednost i stabilnost ostala toliko jaka, da je derivat njegova imena postao sinonim za mnoge kasnije kovanice.
U francuskom, jeziku se vremenom riječ solidus iskrivila preko soldusa, pa solta, sola do finalnog soua, koji je bio kovanica sve do reforme nakon Francuske revolucije 1795. Tako da i danas narod govori kad je švorc (bez dinara) - sans le sou. Engleska riječ soldier za vojnika, ima svoje porijeklo od solidusa, zapravo od njihove količine koju su oni dobijali kao plaću. I španjolska i portugalska riječ za vojnika soldado imaju isto porijeklo, od riječi za plaću u solidusima; - sueldo i soldo.
Reserve, Louisiana
Rizerv je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.766, što je 655 (7,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Holly Grove, Arkansas
Holi Grouv je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 602, što je 120 (-16,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Stomatološki fakultet Univerziteta u Beogradu
Stomatološki fakultet je jedna od fakulteta na Univerzitetu u Beogradu. Nalazi se na opštini Savski venac i osnovan je 17.7.1948. Dekan fakulteta je prof. dr Aleksa Marković
Istorija
Između dva svetska rata, 1919-1941. god, stomatološku zdravstvenu zaštitu u Beogradu, Srbiji i Jugoslaviji obavlja mali broj doktora medicine, od kojih su neki bili specijalisti za bolesti usta i zuba. Krajem treće decenije pojavljuje se nekoliko zubnih lekara (dr med. det.), koji su završili stomatološke fakultete u Evropi i Americi.
U Beogradu je posle II svetskog rata 1945.-1952. godine radilo samo 108 zubnih lekara. Pri ovakvom stanju, u ovoj oblasti medicinske nauke, moralo se tražiti hitno rešenje osvog, zaista, gorućeg problema. Smatralo se da stomatološki fakulteti treba da izgrađuju stručnjake-zdravstvene radnika koji bi, pored opšteg medicinskog obrazovanja, savladali savremenu stomatološku materiju, kroz teorijsku i praktičnu nastavu, kako bi se osposobili da samostalno deluju na ovom polju nauke.
Iz tih razloga Vlada Narodne Republike Srbije, na osnovu čl. 79. donela je Uredbu o osnivanju Stomatološkog fakulteta Univerziteta u Beogradu. Akt su potpisali predsednik Vlade NRS dr Blagoje Nešković i ministar Vlade NRS predsednik Komiteta za naučne ustanove, Univerzitet i visoke škole NRS Milka Minić.
Za sprovođenje ovog akta određena je Komisija u sastavu: predsednik dr Aleksandar Đorđević, profesor Medicinskog fakulteta u Beogradu, prof.dr Ksenofon Šaković, rektor Medicinske velike škole u Beogradu i dr Ljubomir Đoković, profesor Medicinskog fakulteta i direktor Odontostomatološke klinike Medicinskog fakulteta.
Prvi rukovodilac novoosnovanog Fakulteta bio je dr Aleksandar Đorđević, redovni profesor Medicinskog fakulteta. Sa osećanjem zahvalnosti ističemo da su u organizovanju i izvođenju nastave sa studentima stomatologije nakon njegovog osnivanja i dugo nakon toga mnogo doprineli nastavnici Medicinskog, kao i Veterinarskog i Farmaceutskog fakulteta Univerziteta u Beogradu.
U početku Fakultet je bio suočen sa mnogim teškoćama: stvaranjem materijalne baze, izborom i formiranjem nastavnog kadra, određivanjem lika lekara stomatologa potebnog našoj zajednici, poboljšavanju organizacije rada, nastavnih planova i programa, razvoju naučno-istraživačkog rada i stvaranju diplomiranih lekara sa solidnim stomatološkim obrazovanjem.
Stomatološkim fakultetom tokom 1949. godine rukovodi novoizabrani nastavnik dr Ali-Alojzije Kuralt, a zatim demobilisani sanitetski major NOVJ dr Ivan Bikar, jer dekan Fakulteta, kao ni prodekani nisu izabrani, što je otežavalo rad. Na Fakultetu su u početku postojale tri komisije:
Komisija za izgradnju Fakulteta, Komisija za redovnu nastavu, Komisija za studentske molbe i žalbe. Školsku 1948/49. godinu Stomatološki fakultet započinje sa 225 studenata i to:
u I godinu se upisuje 138 studenata; u II godinu se upisuje 46 studenata; u III godinu se upisuje 31 student. Studenti upisani u II i III godinu su prešli sa Medicinskog fakulteta u Beogradu sa položenim ispitima iz prethodnih godina studija.
Početak prve školske godine zatekao je Stomatološki fakultet skoro bez prostorija za izvođenje praktične nastave iz kliničkih stomatoloških predmeta. Fakultet je posedovao samo prostorije bivše Odontostomatološke klinike Medicinskog fakulteta i dve prostorije u zgradi Interne B klinike Medicinskog fakulteta za istraciju. Od nastavnog osoblja 5 nastavnika i 2 asistenta obavljali su celokupnu nastavu iz stomatoloških predmeta, dok je već oktobra 1948/49. Stomatološki fakultet imao još 13 honorarnih nastavnika i 7 asistenata sa Medicinskog, Veterinarskog i Farmaceutskog fakulteta. Znači da su rad i razvoj Fakulteta bili omogućeni upravo zahvaljujući svesrdnoj pomoći koju su mu davali ovi fakulteti u nastavnom osoblju, svojim institutima i klinikama, kao i ustupanjem delova prostorija i amfiteatra, u kojima su i sami oskudevali, ne računajući na materijalnu i moralnu podršku koju su pružali.
Nastava iz stomatoloških predmeta počela je da se odvija početkom zimskog semestra te prve školske godine, prvo iz Predkliničke protetike, kako teorijske, tako i praktične. U njoj učestvuju: san. pukovnik Dr Miroslav Subin, san. major dr Vojin Petrović (oba sa Vojnomedicinske akademije), dr Petar Vukovojac i dr Nada Lučki. Paralelno se odvija i nastava iz Stomatohirurgije koju izvode: doc.dr Ljubomir Đoković, ass.dr Radomir Đorđević, dr Slavka Atanacković, dr Milica Vojteh, dr Branko Katurić i dr Nada Lučki. Nastava iz drugih stomatoloških predmeta te prve školske godine nije bila započeta.
Godine 1950. izabran je za prvog dekana doc.dr Ljubomir Đoković, a za prodekana dr Lazar Petrović. Krajem letnjeg semestra, školske 1949/50. godine pristupilo se otvaranju klinika za stomatološke predmete. Odluku za nazive stomatoloških klinika na predlog Saveta Fakulteta doneo je Savet za prosvetu i kulturu NR Srbije.
Tako počinju sa radom:
Klinika za patologiju i terapiju zuba – 6. aprila 1950. Klinika za stomatohirurgiju radi sa operacionom salom bivše Odontostomatološke klinike Medicinskog fakulteta. Otvara se Odeljenje za ležeće bolesnike na samoj Klinici, a odseci za trijažu i ekstrakciju zuba rade u novim prostorijama od 19. maja 1950. godine. Zatim se otvara Odsek za reparatornu hirurgiju sa odgovarajućom laboratorijom. Klinika za patologiju i terapiju usta, radi od 28. aprila 1950. godine a preseljava se u nove prostorije 19. maja 1950. godine. Klinika za stomatološku protetiku počinje sa radom u novim prostorijama: Predklinička protetika 13. marta 1950. godine a Klinička protetika 20. juna 1950. godine. Klinika za ortodonciju radi od 1. juna 1950. godine. Klinika za dečju i preventivnu stomatologiju počinje sa radom 3. januara 1951. godine. Pri klinikama za Stomatološku protetiku, Stomatohirurgiju i Ortodonciju postoje laboratorije sa odgovarajućim brojem zubnih tehničara. Isto tako, postoji Centralna klinička laboratorija za biohemijska, hematološka, bakteriološka i patohistološka ispitivanja, kao i fotolaboratorija.
Maja 1950. godine, osnovana je Centralna biblioteka Stomatološkog fakulteta. Pored knjiga bivše Odontostomatološke klinike koje je Medicinski fakultet ustupio Stomatološkom fakultetu, u prvi knjiški fond biblioteke ušle su i knjige profesora dr Atanasije Pulje, što je bila dragocena osnova za razvoj biblioteke novoosnovanog Fakulteta (oko 900 knjiga i 30 naslova časopisa). Tokom godina, u stalnu nabavku knjiga i časopisa, (oko 200 godišnje najnovijih izdanja domaće i inostrane literature) kao i ličnih poklona naših i stranih naučnika, veliki broj knjiga dali su: Univerzitet u Beogradu, SANU, British Council, Američka čitaonica, WHO, FDI, itd. Oformljeno je 7 priručnih biblioteka stomatoloških klinika i 4 institutske. Isto tako, biblioteka je pretplaćena na inostrane časopise brojnih zemalja Evrope, Amerike i Australije (danas raspolaže sa 8.000 knjiga i 35 naslova časopisa koje su koristile generacije studenata, nastavnog osoblja, lekara, poslediplomaca).Stomatološki fakultet Univerziteta u BeograduStomatološki fakultet Univerziteta u Beogradu