cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ouyang Xiu
Oujang Sju (1007.-22. septembar 1072. ), je bio kineski državnik, istoričar, esejist i pesnik Song dinastije. Rođen je u Jungfengu, pokrajina Ćiangši. Bio je jedan od vođa književnog pokreta „Stara proza“ koje se zalagao za povratak tradiciji kao delu programa moralne reforme i obnove društva u skladu sa konfučijanskim načelima.
Recobata, Guachochi
Recobata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2220 m.
Pirlar, Verona
Pirlar je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Valea Fetei, Verguleasa
Valea Fetei je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Verguleasa.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 279 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 199 m.
Pirlar, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Lipom
Lipom (lat. lipoma) je benigni tumor, koji se sastoji od masnog tkiva. Lipomi su mekani na dodir, obično pomični, te su po pravilu bezbolni. Mnogi lipomi su mali (do jednog centimetra u prečniku), ali može da naraste i do šest centimetara. Obično se javlja kod osoba od 40 do 60 godina, ali se mogu javiti i kod dece. Neki izvori tvrde da se maligni prelazi mogu desiti,  dok drugi tvrde da nema pouzdanih izvora koji to dokazuju.
Tipovi
desno|mini|Lipom odstranjen sa trupa čoveka Postoji nekoliko tipova lipoma 624-5:
Puertecitos, Arteaga
Puertecitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Lipom
Uzroci
Tendencija nastanka lipoma nije uvek urođena, mada postoje i urođene bolesti kao multipla familijarna lipomatoza. Genetička ispitivanja miševa u laboratoriji su pokazala korelaciju između HMG I-C gena za koji je utvrđeno da je u relaciji sa pretilosti.
Postoje slučajevi gde se lipomi javljaju nakon manjih povreda za koje se smatra da su uzrok početka rasta posttraumatskih lipoma. Međutim, veza između razvoja lipoma i traume je kontraverzna.
Puertecitos, Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 936 m.
Lipom
Simptomatologia
U većini slučajeva lipomi su bez simptoma. Često predstavljaju kozmetski problem a u retkim slučajevima mogu da pritisnu nervne i krvne sudove.
La Tagliata, Modena
La Tagliata je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 443 m.
El Vergel Plátano, Tapachula
El Vergel Plátano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Zakon održanja mase
Zakon održanja mase (ili zakon očuvanja mase) predstavlja eksperimentalno utvrđenu činjenicu da je u hemijskim reakcijama masa reaktanata jednaka masi proizvoda reakcije. S obzirom na to da u nuklearnim reakcijama i pri velikim brzinama (uporedivim sa brzinom svetlosti) dolazi do pretvaranja mase u energiju ili obrnuto, može se smatrati specijalnim slučajem zakona o održanju materije.
Površnim posmatranjem nekih procesa u prirodi (kao što su rast drveta, sagorevanje sveće ili isparavanje vode) može se doći do ubeđenja da materija može nastati i nestati. Međutim pažljivim posmartanjem može se utvrditi da ovo nije slučaj. Materija može da promeni svoj oblik, agregatno stanje i sl. ali ne može nastati ni iz čega ili nestati.
Zakon neuništivosti materije se izražava jednadžbom kontinuiteta.
Istorija
Zakon održanja materije, jedan od najstarijih zakona fizike, formulisan je još u antičkoj Grčkoj, ali bez eksperimentalne potvrde.
Otkriće zakona
A. L. Lavoazije (Lavoisier) je 1774. u eksperimentu u kome je zagrevao kalaj sa vazduhom u zatvorenom sudu primetio da je težina celog sistema ista pre i posle hemijske reakcije. Ovaj eksperiment je ukazao na činjenicu da nema pre i posle reakcije nema promene količine materije. Na osnovu svojih pokusa, Lavoazije je formulirao Zakon o održanju mase na sledeći način:
Na primjer, reakcija vodika s kisikom i nastanak vode: """""Rezultat:"
Kako je Lomonosov formulisao sličnu pravilnost nešto ranije (1748. ili 1756), zakon se ponekad zove i Lavoazje-Lomonosovljev zakon.
Ovaj zakon može se definisati:
Ukupna masa supstanci koje ulaze u reakciju jednaka je ukupnoj masi proizvoda reakcije. Ako A i B predstavljaju mase dveju supstanci koje učestvuju u nekoj hemijskoj reakciji pri kojoj nastaju mase C i D drugih dveju (hemijski promenjenih) supstanci, zakon o održanju mase se može izraziti kao:
A+B = C+D
Disko (otok)
Disko (grenlandski: Qeqertarsuaq, danski: Disko øer) je veliki otok u Baffinovom zaljevu, uz zapadnu obalu Grenlanda. Ima površinu od 8.578 km2, što je drugi najveći otok Grenlanda (nakon glavnog otoka Grenlanda) i jedan od 100 najvećih otoka na svijetu. Naziv Qeqertarsuaq znači Veliki otok (od qeqertaq = otok).
Zakon održanja mase
Eksperimentalne potvrde
H. Landolt (1893) i A. Heydweiller (1901) su izvršili eksperimente da bi potvrdili tačnost ovog zakona. Hans Landolt (1831.-1910.), švicarski fizički kemičar, vrlo je preciznim mjerenjima potvrdio taj zakon s točnošću 1: 107.
Disko (otok)
Zemljopis
Otok ima duljinu od oko 160 km, uzdižući se na prosječnu visinu od 975 metara, dosižući maksimalnu visinu od 1919 m. Luka Qeqertarsuaq (nazvana po otoku, a također poznata kao Godhavn) leži na njegovoj južnoj obali. Blæsedalen dolina se nalazi sjeverno od Qeqertarsuaqa.
Zakon održanja mase
Eksperimentalne potvrde
J. J. Maley je 1912. godine upotrebio vagu koja je bila znatno usavršena da bi se otklonio nedostatak gore navedenih eksperimenata. On je uspeo da dokaže da u slučaju reakcije između barijumhlorida i natrijumsulfata, svaka promena u masi mora biti manja od jednog milionitog dela.
Disko (otok)
Zemljopis
Otok je odvojen od poluotoka Nuussuaq na sjeveroistoku tjesnacem Sullorsuaq. Na južnoj strani otoka leži zaljev Disko, uvala otoka Baffin.
Zakon održanja mase
Teorija relativnosti
Prema Einsteinovoj teoriji relativnosti, materija (kao oblik energije) i energija mogu prelaziti jedna u drugu, u međusobnom odnosu koji je definisan poznatom Ajnštajnovom jednačinom:
Campo Porfirio Díaz, Chietla
Campo Porfirio Díaz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chietla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1014 m.
Zakon održanja mase
Teorija relativnosti
Drugim rečima, umesto dva fundimentalna zakona: zakona o održanju mase i zakona o držanju energije, postoji samo jedan princip. Međutim, pri bilo kojoj hemijskoj promeni praćenoj promenom temperature, desiće se i odgovarajuća promena mase. Po Ajnštajnovoj formuli, mora se dio ukupne mase (m) reaktanata pretvoriti u energiju (E) kemijske reakcije prema relaciji: E = mc2, gdje je c brzina svjetlosti (2,997925• 108ms-1). Odatle slijedi da bi točnost vaganja morala biti najmanje 1:1010 da bi se ustanovio gubitak mase.
Disko (otok)
Povijest
Erik Crveni bio je prvi zabilježeni posjetitelj otoka Disko u razdoblju između 982. i 985., a možda ga je koristio i kao bazu za ljetni lov i ribolov vikinških kolonista
Geologija
minijatura|Telursko željezo sa otoka Mineralni depoziti, fosilni nalazi i geološke formacije čine to područje vrlo interesantnim. Jedna od geoloških karakteristika otoka je telursko željezo: pronađen je 22 tone teška gromada mješavine željeza i željeznog karbida (kohenita). Samo na nekoliko mjesta na Zemlji pronađeno je telursko željezo koje nije meteorskog porijekla.
Na otoku postoje brojni topli izvori. U njima je otkrivena mikroskopska životinja Limnognathia, jedini poznati član svog reda.
La Luz de la Esquina, San Luis de la Paz
La Luz de la Esquina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 659 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2094 m.
La Caseta, Romita
La Caseta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Tippecanoe, Ohio
Tipikanu je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
La Caseta, Romita
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 185 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1742 m.
Tjesnac Sullorsuaq
Sullorsuaq (po starom grenlandskom pravopisu Suvdlorssuaq, danski:Vaigat ) je tjesnac na zapadnoj obali Grenlanda.
Tjesnac razdvaja poluotok Nuussuaq na sjeveroistoku od otoka Qeqertarsuaq na jugozapadu. Vodeni put tjesnaca spaja unutarnji zaljev Disko zaljev na jugoistoku s Baffinovim zaljevom na sjeverozapadu. Otok Qeqertarsuatsiaq nalazi se na sjeveroistočnom ulazu u tjesnac, gdje se ovaj otvara u Baffinov zaljev. Na jugoistočnom kraju, na izlazu iz tjesnaca smješten je veliki otok Alluttoq.
Povijest
Arheološka istraživanja u Qilakitsoqu na sjeveroistočnoj obali otkrila postojanje drevne arktičke kulture kasnije imenovane Saqqaq kulturom, koja je arheološka oznaka za najraniju paleo-eskimsku kulturu zapadnog i jugoistočnog dijela Grenlanda. Domoroci naseljavaju to područje srednjezapadnog Grenlanda između 2500 pne i 800 pne. minijatura|tjesnac gledan iz zraka
Saqqaq je jedino naselje u tom području, a nalazi se u južnom dijelu na obalama poluotoka Nuussuaq. Nekadašnje rudarsko naselje Qullissat nalazi se na obali otoka Disko. Cijela obala je danas nenaseljena.
Los Higos, Tuxpan
Los Higos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Aleksandar Mišić
Aleksandar - Aca Mišić (Beograd, 1891. — Valjevo, 18. decembar 1941) je bio srpski oficir u ratovima 1912-1918. godine i četnički komandant i obaveštajac tokom ustanka u Srbiji 1941. godine.
Zarobljen je od strane Nemaca 6. decembra 1941. godine tokom operacije Mihailović, i potom streljan.
Major Aleksandar Mišić bio je sin slavnog vojvode Živojina Mišića.
Predratna biografija
Aleksandar Mišić je rođen u Beogradu, kao peto od šestoro dece Živojina i Lujze Mišić. Čim je napunio 18 godina odlazi Rusiju. Tamo upisuje Vojnu akademiju u Vilnu. 1912. se razboleo, nakon čega se vraća u Srbiju, koja se tada spremala za rat protiv Osmanskog carstva. Stupio je kao oficir u Srpsku vojsku. Učestvovao je u brojnim bitkama u Balkanskim ratovima kao i Prvom svetskom ratu.
Od 1928. do 1930. godine bio je vršilac dužnosti upravnika Vrnjačke Banje.
Drugi svetski rat
Nakon aprilskog sloma, pukovnik Mihailović sa svojom grupom oficira formirao četničku komandu na Ravnoj gori maja 1941. godine. Major Mišić je odmah pristupio organizaciji. Bio je komandant Ribničkog četničkog odreda u Četničkim odredima Jugoslovenske vojske.
Na dan formiranja Nedićeve vlade Draža Mihailović je u Beograd poslao svoju delegaciju, koju je predvodio major Aleksandar Mišić. Ona se u Beogradu zadržala od 31. avgusta do 5. septembra. Tom prilikom vođeni su razgovori o saradnji, pa je u tom cilju postignut sporazum o saradnji četnika sa Nedićevom vladom. O uspostavljanju veze majora Mišića sa generalom Nedićem, u svom izveštaju je pisao nemački general Harold Turner:
Tito je, po dolasku kod valjevskih partizana, zatražio sastanak sa Mihailovićem, oko organizovanja zajedničke borbe protiv Nemaca. Sastanak je održan u kući Mišića u Struganiku, 19. septembra 1941. godine. Sa partizanske strane sastanku su osim Tita prisustvovali Miloš Minić, Obrad Stefanović i nekoliko partizana koji su obrazovali pratnju, dok su sa druge strane, pored Mihailovića, bili prisutni Dragiša Vasić, major Aleksandar Mišić i četnička pratnja. Sastanak je dao slabe rezultate. Prema sećanju Voje Rafajlovića, Tito je odgovorio da je zaista neprijatelj jak, ali borba se s neprijateljem mora voditi, jer na taj način mi pomažemo saveznicima da se fašizam što pre sruši. Draža je rekao da je naša pomoć mala i skoro nikakva, saveznici su daleko i u njih se ne možemo uzdati. Na kraju je usmeno dogovoreno da Mihailovićevi četnici neće ratovati protiv partizana, kao što su to činili četnici vojvode Pećanca.
Posle neuspešnog sastanka u Brajićima sa Titom i Hadsonovog dolaska koji ga je uverio da ima legitimitet od izbegličke vlade, Mihailović je odlučio da se obračuna sa partizanima. Prema sećanju Branislava Pantića, Draža Mihailović je 27. oktobra 1941, dan nakon održanog sastanka sa partizanskim predstavnicima u Brajićima, održao sastanak sa najbližim saradnicima u kući majora Aleksandra Mišića u Struganiku. Sastanku su pored Mihailovića i Mišića prisustvovali i Dragiša Vasić, potpukovnik Dragoslav Pavlović, pukovnik Branislav Pantić i kapetan Nenad Mitrović. Govoreći o trenutnoj situaciji, Mihailović je istakao da četničke jedinice nemaju dovoljno oružja, ni municije, za razliku od partizana, koji svakim danom postaju sve snažniji. Mihailović je stoga saopštio da je odlučio da se obrati za pomoć Nemcima i ponudi im četničke odrede za borbu protiv partizana, s tim da ih Nemci naoružaju i snabdeju municijom. Na kraju je naglasio da je to jedini način da se suzbije narastanje i omasovljavanje partizanskih snaga ili, čak, da se one unište. Neki su da se ne bi trebalo obraćati Nemcima, već da bi oružje i municiju trebalo tražiti od Nedića. Tome su se suprotstavili Mihailović i Mišić. Branislav Pantić navodi sledeće Mihailovićeve reči:
Cerasi, Reggio Calabria
Cerasi je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 659 m.
Aleksandar Mišić
Drugi svetski rat
Dva četnička oficira za vezu su 28. oktobra stupili u vezu sa Nedićem, a sutradan sa nemačkim oficirom Jozefom Matlom, sa Mihailovićevom ponudom zajedničku borbu protiv partizana u zamenu za oružje. Međutim, partizani su odbili četničke napade i ugrozili četničke položaje na Ravnoj gori. Zbog toga je Mihailović 3. novembra 1941. odložio sastanak sa nemačkim oficirima za 11. novembar. Na sastanku u selu Divcima, kom su prisutvovali Mihailović, Mišić i jedan zvaničnik Abvera, četnici su se ponudili Nemcima za borbu protiv partizana. Major Mišić je pokušavao da ubedi Nemce da će im biti lojalni saborci protiv partizana ("Mi vam nećemo biti neverni"), pa je čak predlagao razmenu oficira za vezu:
Međutim, nikakav sporazum nije postignut zbog nemačkog zahteva za kompletnom predajom četnika. Posle zauzimanja partizanskog Užica, Nemci su 3. decembra izdali naređenje za operaciju Mihailović, potragu za četnicima na Ravnoj gori. Mihailović se sklonio kod Mišića u Struganiku. Tu su opkoljeni, ali je Mihailović uspeo pobeći. Nemci su zarobili Mišića i Fregla i kasnije ih 17. decembra 1941. streljali.
7. januara 1942. godine Draža Mihailović je izbegličkoj jugoslovenskoj vladi tražio odlikovanja za Mišića i Fregla:
26 de Enero, Elota
26 de Enero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Elota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 227 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
La Peau douce
La peau douce je francusko-portugalski crno-bijeli igrani film snimljen 1964. godine u režiji Françoisa Truffauta. Po žanru je ljubavna drama, a protagonist, koga tumači Jean Desailly je uspješni književnik i izdavač koji na poslovnom putu upoznaje lijepu stjuardesu (čiji lik tumači Françoise Dorléac) i sa njom započinje tajnu ljubavnu vezu. Radnja prikazuje kako ta afera sa vremenom počinje nagrizati dotada uspješni brak te dovodi do tragedije.
Șilea, Fărău
Șilea je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Fărău.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 490 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 335 m.
Llano Norte, Zimapán
Llano Norte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zimapán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1868 m.
Huetosachi, Guachochi
Huetosachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2299 m.
Tierras Largas, Chietla
Tierras Largas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chietla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1090 m.
Cruz Blanca Número Uno, Cazones de Herrera
Cruz Blanca Número Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cazones de Herrera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 960 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
La Chasse à l'homme
La Chasse à l'homme je francusko-italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1964. godine u režiji Edouarda Molinara. Protagonist, koga tumači Jean-Claude Brialy, je reklamni agent koga njegov razvedeni najbolji prijatelj (koga glumi Claude Rich) u posljednji trenutak odgovori od vjenčanja, te on, umjesto sa suprugom, odlazi na krstarenje grčkim otocima u društvu bivšeg makroa (čiji lik tumači Jean-Paul Belmondo). Radnja prikazuje kako ga tamo uspije zavesti lijepa djevojka (čiji lik tumači Françoise Dorléac) koja je u stvari profesionalna varalica. La Chasse à l'homme, koji je kao glumačku ekipu okupio neke od tada najvećih ili budućih francuskih zvijezda (uključujući i Dorléacinu mlađu sestru Catherine Denevue), je djelomično sniman na lokacijama u Grčkoj.
Kraljevina Brazil
Kraljevina Brazil nastala je dekretom regenta Joãa, koji je vladao u ime majke, kraljice Marije I, donesenim 16. prosinca 1815. godine, a kojim je dotadašnji kolonijalni Brazil uzdignut na rang ravnopravne kraljevine u sklopu novoformiranog Ujedinjenog Kraljevstva, ali bez sticanja nezavisnosti. Iako je nominalno bio ravnopravan u uniji s Portugalom, Brazil je faktički bio u podređenom položaju, čemu u prilog ide i dekret kralja Joãa VI od 22. travnja 1821. godine, kojim je, po svom povratku u Portugal, postavio svog sina Pedra, tadašnjeg prijestolonasljednika, za regenta s ovlastima da raspusti cjelokupnu brazilsku vladu u njegovo ime. Brazil je tako dobio samostalnu, ali očigledno devolviranu upravu u sklopu Ujedinjenog Kraljevstva.
Ipak, Pedro je 7. rujna 1822. godine proglasio nezavisnost Brazila. Dana 12. listopada iste godine prijestolonasljednik Pedro postaje Pedro I od Brazila, čime je službeno formirano Brazilsko Carstvo. Iako faktično nezavisan, Portugal je brazilsko proglašenje nezavisnosti priznao tek sporazumom iz Rio de Janeira 1825. godine, čime je Ujedinjeno Kraljevstvo formalno dokinuto.
Prema jednoj od odredaba spomenutog sporazuma, João VI je dobio osobnu titulu cara Brazile te je tako ostao titularni vladar novog carstva do svoje smrti 1826. godine.
Ninguno, Motozintla
Ninguno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1909 m.
Rancho Victoria, Bahía de Banderas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
La Torre, Modena
La Torre je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Međunarodni aerodrom José Martí
Međunarodni aerodrom José Martí (španjolski: Aeropuerto José Martí; IATA: HAV; ICAO: MUHA), ponekad znan i po bivšem nazivu Aerodrom Rancho-Boyeros, međunarodni je aerodrom koji se nalazi 15 km jugozapadno od Havane, glavnog grada Kube. Aerodrom je glavno središte kompanija Cubana de Aviación, Aerogaviota i Aero Caribbean te bivše središte sovjetske kompanije Aeroflot za Latinsku Ameriku. José Martí je glavno kubansko zračno središte kako na međunarodnom tako i na domaćem planu, a godišnje kroz njega prođe nekoliko milijuna putnika. Ime je dobio u čast nacioanlnog heroja i pjesnika Joséa Martíja.
Tokom 60-ih, aerodrom je bio meta bombardiranja koje su izveli avioni B-26 u sklopu CIA-ine pomoći kubanskim disidentima koji su pokušali srušiti Fidela Castra. Kubancima je zabranjeno imati letjelice u svom vlasništvu kao i koristiti aerodrom za privatne ili komercijalne letove. Aerodrom smiju koristiti samo avioni u vlasništvu države.
Aerodrom trenutno ima četiri putnička i jedan teretni terminal. Terminal 1 se uglavnom koristi za domaće letove. Terminal 2 je otvoren 1988. godine i to primarno radi čarter letova u Sjedinjene Države. Deset godina kasnije, točnije 27. travnja 1998., kanadski premijer Jean Chrétien i tadašnji predsjednik Fidel Castro otvaraju terminal 3, koji se otad koristi za međunarodne letove. Kompanija Aerocaribbean koristi terminal 5.
La Vega de los Gatos, Tapachula
La Vega de los Gatos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 429 m.
Vișina, Vișina, Olt
Vișina je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Vișina.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3311 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Rava, Cuneo
Rava je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 334 m.
Ortigal de Tapia, Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 750 m.
San Antonio Loma de Portillo, Romita
San Antonio Loma de Portillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 189 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1776 m.
Monte los Olivos, Motozintla
Monte los Olivos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1626 m.
Bojan Krivokapić (glumac)
Bojan Krivokapić (Beograd, 28. januar 1986) je srpski pozorišni, televizijski i filmski glumac.
Biografija
Bojan Krivokapić je rođen u Beogradu 28. januara 1986. godine. Glumu je diplomirao na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, u klasi profesorke Biljane Mašić. Stalni je član Narodnog pozorišta u Beogradu od 1. septembra 2012. godine. Popularnost je stekao u filmskom i televizijskom projektu Dragana Bjelogrlića, Montevideo, Bog te video!.
Don Layo, Bahía de Banderas
Don Layo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Bahía de Banderas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Alta Rosa, Elota
Alta Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Elota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 224 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Keo, Arkansas
je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 256, što je 21 (8,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Purísima de Cerro Grande, San Luis de la Paz
Purísima de Cerro Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 731 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2035 m.
Disko (zaljev)
thumb|300px|right|Komadi ledenih santi plutaju zaljevom tijekom cijele godine mini|250px|ledenjaci u zaljevu Disko Disko (grenlandski: Qeqertarsuup tunua; danski: Diskobugten ) je uvala na zapadnoj obali Grenlanda. To je široki zaton na jugoistoku Baffinovog zaljeva.
Zemljopis
Južnu obalu Disko zaljeva karakteriziraju mnogobrojni grebeni i otočići Aasiaatskog otočja. Qasigiannguit i Ilimanaq glavna su naselja u jugoistočnom dijelu zaljevu, a nalaze se južno od izlaza fjorda Ilulissat u more.
Na sjeveru uvala je omeđena otokom Qeqertarsuaqom, najvećim na zapadnoj obali. Sjeverno od Ilulissata i zapadno od otoka Aluttoq uvala se pretvara u tjesnac Sullorsuaq, koji odvaja Qeqertarsuaq od poluotoka Nuussuaq.
Povijest
Zaljev Disko je tijekom stoljeća bio važno mjesto. Europljani su se s njegovom obalom prvi put susreli kad je Erik Crveni otpočeo naseljavanje 985. zapadne obale Grenlanda, koja je bila pogodnija za život. Tamošnja dva naselja, zvana istočno i zapadno naselje, bila su samoodrživa gospodarstva, koja su živjela od stočarstva. Ubrzo nakon osnivanja zapadnog naselja Vikinzi su za ljetnog otapanja leda krenuli duž obale i otkrili zaljev Disko.
Oni su za ovaj zaljev prije svega bili zainteresirani zbog njegovih bogatih resursa: morževi su davali bjelokost, tuljani krzno, a kitovi mnogo različitih stvari. Ti su proizvodi postali glavni izvor prihoda za grenlandske naseljenike, koji su trgovali s Islandom, Britanskim otočjem i kontinentalnom Europom. Bez tog bogatstva prirodnih resursa tamošnja naselja vjerojatno ne bi opstala tako dugo. 250px|thumb|Ledenjaci koji plutaju u zaljevu tijekom cijele godine
Nije točno poznato kad su se Inuiti prvi put pojavili u zaljevu Disko; vikinška predaja kaže da je to područje bilo nenaseljeno kad su ga Vikinzi prvi put istražili. Prema toj predaji, na kraju je sklopljen sporazum s Inuitima, koji su tamo došli sa sjevera i sa zapada. Jedno su vrijeme obje strane mirno živjele i koristile zaljev i njegove resurse. No kasnija predaja govori o borbama i ubojstvima na obje strane. Međutim, temeljni razlog za napuštanje grenlandskih naselja bilo je nastupanje malog ledenog doba u 15. stoljeću. Došlo je do tako ekstremnih promjena u temperaturi da je zaljev Disko postao nedostupan čak i za toplijih ljetnih mjeseci, što je uništilo sredstva za život grenlandskih Vikinga. Čak je i istočno naselje, koje se nalazilo ispod Arktičkog kruga, postalo prehladno za život. Od tada pa sve do danske kolonizacije Grenlanda u 18. stoljeću Inuiti su kontrolirali područje zaljeva Disko, premda su engleski i nizozemski kitolovci ponekad posjećivali to područje nakon što je ono ucrtano u kartu tijekom treće ekspedicije Johna Davisa na Grenland 1587. godine.
Batkivščina
Batkivščina (srp. Sveukrajinsko objedinjenje „Otadžbina“, hrv. Sveukrajinski savez „Domovina“, ) je politička partija u Ukrajini čiji je lider Julija Timošenko. Ova partija čini jezgro Bloka Julije Timošenko, trenutno najvećeg opozicionog bloka u Verhovnoj radi.
Partija je formirana u julu 1999, a zvanično je registrovana 16. septembra 1999. Na parlamentarnim izborima 2002, 2006. i 2007. partija je nastupila u okviru „Bloka Julije Timošenko“.
Sveukrajinsko objedinjenje „Otadžbina“ od 2008. ima status posmatrača u Evropskoj narodnoj partiji.
Stranka je 2010. doživela težak poraz od Partije regiona na lokalnim izborima u Ukrajini, kada je nastupila samostalno s obzirom da je političkim blokovima zabranjeno učešće na izborima. Na sledećim parlamentarnim izborima 2012, „Otadžbina“ će učestvovati na jedinstvenoj listi sa bivšim članicama „Bloka Julije Timošenko“, Narodnim pokretom Ukrajine i Partijom reformi i reda. Dana 7. aprila 2012. je objavljeno da će im se na jedinstvenoj listi pridružiti i Front za promene.
Ruzzano, Parma
Ruzzano je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Heksahlorociklopentadien
Heksahlorociklopentadien je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 272,772 Da.
Opekotinski šok
Opekotinski šok jedan je od oblika distributivnog šoka koji se razvija kao posledica dejstva termalne energije. Neposredni fiziološki poremećaji kod ovog šoka odigravaju se na nivou cirkulatornog sistema, kao posledica povećane kapilarne propustljivosti na mestu opečene regije tela, što rezultuje gubitkom, iz cirkulacije tečnosti bogate proteinima i elektrolitima u opekotinsku ranu. Iako je pojava masivnih edema tkiva nakon opekotine dobro proučena, i dalje ostaje dilema da li su inicijalne promene na kapilarnoj mreži izazvane primarno toplotom ili vazoaktivnim supstancama (histamin, serotonin, prostaglandin, kinin i drug) oslobođenim iz opekotinske rane.
Terapija
Osnovni ciljevi terapije opekotina u toku prvih 24 do 48 časova usmrereni su na spašavanje života i održavanje vitalnih funkcija kod teško opečenih bolesnika zbog čega je potrebno ostvariti nekoliko glavnih ciljeva:
U načinu lečenja teških opekotina (na osnovu novih principa u konceptu nadoknade tečnosti, nastalih kroz laboratorijska ispitivanja), preporučuje se poštovanje sledeća tri principa:
Kako opekotinski šok izaziva teške sistemske, hemodinamske i metabolične promene lečenje je vezano za urgentnu korekciju smanjenog intravaskularnog volumena plazme, realizaciju potrebne oksigenacije u plućima i tkivima i uspostavjanje ravnoteze odnosa između elektrolita i vode.
U toku prvih 24 do 48 časova, terapija opekotinskog šoka, kod teško opečenih bolesnika, u bolničkim uslovima, zasniva se na spašavanju života i održavanju vitalnih funkcija, zbog čega je potrebno ostvariti nekoliko glavnih ciljeva:
Komplikacije
Najčešće komplikacije u opekotinskom šoku su:
Ruzzano, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 573 m.
Heria, Fărău
Heria je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Fărău.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 383 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 365 m.
Bitka kod Trajanovih vrata
Bitka kod Trajanovih vrata odigrala se 17. 8. 986. godine između bugarskih i istočnorimskih snaga. To je bio najveći poraz cara Bazilija (Vasilija) II u borbama sa Samuilom.
Nakon neuspješne opsade Sofije, istočnorimski car se sa vojskom povukao prema Trakiji. U klancu takozvanih Trajanovih vrata makedonske čete su ih napale i napravile pokolj. Carev šator, sve blago i oprema bili su zaplijenjeni. Ogroman broj istočnorimskih vojnika stradao je u borbi, a posljedica ovog poraza bio je novi građanski rat u Istočnom Rimskom Carstvu.
Siusi, Bolzano
Siusi je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1636 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 952 m.
San Miguel Tetillas, Zimapán
San Miguel Tetillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zimapán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2116 m.
Vitomirești, Vitomirești
Vitomirești je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Vitomirești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2678 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 407 m.
Isak I Komnin
mini|250px|Isak I Komnin - zlatnik Isak I Komnin (1005 — 1061) je bio prvi vizantijski car (1057 — 1059) iz dinastije Komnina.
Život
Isakov otac je bio oficir cara Vasilija II. Na samrtničkoj postelji predao je svoja dva sina carevoj brizi, pa su Isak i Jovan dobili odlično obrazovanje u manastiru Studionu, a kasnije dolaze na visoke položaje. Tokom sedam sledećih careva Isak je svojom službom dobio poverenje vojske. Od 1042. do 1057. bio je komandant vojske u Anadoliji.
Postaje car
Pobunio se 1057. u Paflagoniji i udružio se sa plemstvom u zavjeri protiv cara Mihajla VI Startiotika. Nakon svrgavanja Mihajla VI, Isak Komnin postaje 1057. car i ujedno prvi vladar iz dinastije Komnin. Krunisan je 1. septembra 1057. godine.
Najpre je nagradio one koji su mu pomogli da zavjerom dođe na vlast. Međutim postavio ih je na visoke položaje van Carigrada. Odlučio je da popravi finansijsko stanje carstva. Revidirao je mnoga prava i povlastice, koje su dodelili prethodni carevi. Preuzeo je i deo prihoda bogatih manastira.
Pečenjezi su 1059. počeli napadati i razarati naselja na severnim granicama carstva. Isak Komnin je protiv njih vodio uspešan rat.
Abdikacija
Posle kratkog, ali uspešnog rata protiv mađarskog kralja Andrije I Mađarskog, zaključio je mir i vratio se u Carigrad. Tada je već bio bolestan, čak se verovalo smrtno bolestan, pa su to iskoristili da ubede Isaka da imenuje naslednika. Za naslednika imenuje svog prijatelja i finansijera Konstantina X Duku, što je razočaralo Isakovog brata.
Isak Komnin je protiv volje svog brata i svoje supruge abdicirao 22. novembra 1059. godine. Zajedno sa porodicom odlazi u manastir.
Isak Komnin je preživeo zdravstvenu krizu ali nije ponovo došao na tron, nego je zadnje dve godine svog života proveo u manastiru. Iako je bio prvi iz porodice Komnina koji je zauzeo carski presto, Isak se ne može smatrati i rodonačelnikom dinastije. Ta zasluga pripadala je njegovom sinovcu Aleksiju I Komninu (1181 — 1118) čiji su potomci vladali Vizantijom sve do 1185. godine.
San Nicolás Tolentino, Chietla
San Nicolás Tolentino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chietla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1044 m.
Kučín (Vranov na Toploj)
Kučín je naseljeno mjesto u okrugu Vranov na Toploj, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 556 stanovnika.
Leonardo Zárate García, Tuxpan
Leonardo Zárate García je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Reala, Cuneo
Reala je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Fornaccio, Roma
Fornaccio je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 437 m.
Boardman, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 157, što je 45 (-22,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Reala, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 215 m.
Petar Stipetić
Petar Stipetić (Ogulin, 24. X. 1937. – Zagreb, 14. III. 2018.), jugoslavenski i hrvatski general. Načelnik Glavnog stožera Oružanih snaga Republike Hrvatske (2000–02).
Obitelj i školovanje
General Stipetić je rođen 24. oktobra 1937. godine u Ogulinu u radničko-seljačkoj obitelji. Otac mu je radio na gradilištima za slabu plaću, dok mu se majka bavila poljoprivredom. General Stipetić je pohađao i završio osnovnu školu i gimnaziju u Ogulinu. Poslije završene gimnazije, 1956. godine, general Stipetić se sa grupom ogulinskih maturanata prijavio na natječaj za "Vojnu akademiju Kopnene vojske JNA". Na prijavu ga je privukao natječaj koji je bio vizualno lijepo oblikovan, govorio je o određenim pogodnostima i, što je najvažnije, govorio je o besplatnome školovanju. General Stipetić se odlučio za vojnu karijeru budući da su mu pokušaji da se upiše na fakultet građevinarstva u Zagrebu propali, pošto nije uspio osigurati stipendiju, a roditelji nisu imali novaca da mu financiraju fakultet. General Stipetić je pod broj jedan na upitniku odabrao pohađanje "Vojno-pomorske akademije Jugoslavenske ratne mornarice", a pod broj dva "Vojnu akademiju Kopnene vojske JNA". Iako nije očekivao da će biti primljen, 1956. upisan je na "Vojnu akademiju Kopnene vojske JNA" u Beogradu. General Stipetić je 1959. uspješno završio akademiju sa činom potporučnika.
Hrvatske oružane snage i rat u Hrvatskoj
Na poziv predsjednika Franje Tuđmana tj. razgovora u strogoj ilegali, u septembru 1991. godine, general Stipetić prelazi u HV s dužnosti načelnika "Operativnog odjela 5. vojne oblasti JNA". Odmah je raspoređen na najviše zapovijedne dužnosti tj. na dužnost zamjenika generala Antona Tusa, načelnika Glavnog stožera Oružanih snaga Republike Hrvatske (GS). Iz čina general-majora JNA preveden je u čin general bojnika HV-a 1991. godine. General Stipetić je jedan od hrvatskih generala koji su došli u sukob s ministrom obrane Gojkom Šuškom i to zbog čvrstog ustrajanja na vlastitim stavovima, odnosno na stručnosti u donošenju pojedinih odluka. Prema tvrdnjama generala Stipetića, HV je već 1991. godine bio spreman za ofenzivno djelovanje. Operacije su počele na Bilogori i Papuku Operacijom Otkos 10, no sve je zaustavljeno Sarajevskim primirjem. Početkom 1992. povjerenik Vlade RH Ante Karić, pukovnik Nikola Rendulić i general Stipetić su upučeni, po naredbi Tuđmana, u Gospić gdje su trebali smjeniti zapovjednika 128. brigade HV-a generala Mirka Norca, i to zbog niza primjedaba na stanje u Gospiću. General Stipetić je pročitao generalu Norcu zapovijed Tuđmana po kojoj se smjenjuje sa mjesta zapovjednika, te da se na njegovo mjesto postavlja pukovnik Nikola Rendulić. General Norac je odbio izvršiti zapovijed, te je tom prilikom generalu Stipetiću izjavio "da je za njega jedini general Vjekoslav "Maks" Luburić". General Stipetić je po povratku u Zagreb izvjestio Tuđmana o Norčevom odbijanju izvršenja zapovijedi, na što je Tuđman vrlo žestoko reagirao, te je zapovjedio određenim ljudima da to riješe, međutim ništa nije promijenjeno. U julu 1992. godine general Stipetić postaje zapovjednika Zbornog područja (ZP) Osijek i slavonskog bojišta, a u decembru iste godine postavljen je za zapovjednika ZP Zagreb.
General Stipetić je za pad Bosanske Posavine, 1992. godine, prozvao političko rukovodstvo Slavonskog Broda, gradonačelnika Jozu Metera, Franu Piplovića i Zdravka Sočkovića, za izravno miješanje u zapovijedanje "Operativne grupe Posavina", a što je imalo za posljedicu pad većeg dijela bosanske Posavine. General Stipetić je to nazvao otvorenom diverzijom i izdajom, jer je isto rukovodstvo imalo izravan utjecaj na 108. brigadu Zbora narodne garde Republike Hrvatske koja se bez znanja i dopuštenja generala Stipetića povukla preko Save u Slavonski Brod 5.-6. oktobra 1992. godine. To je dovelo do potpunog rasula na bojištu i rezultiralo povlačenjem drugih postrojbi. General Stipetić je prozvao i generala Slobodana Praljka (tadašnji pomoćnik ministra obrane Šuška) za širenje defetizma i panike među vojnicima, Šuška zbog njegove zapovijedi da u kritičnom trenutku rata u Bosnu i Hercegovinu mogu ići samo dragovoljci kao i činjenicu da su djelatnici Sigurnosno informativne službe Ministarstva obrane Hrvatske podčinjeni Šušku, te da su djelatnici Uprave za političku djelatnost MORH-a bili odvojeni od zapovjedništva slavonskog bojišta što je onemogućilo otkrivanje neprijateljskih djelovanja unutar hrvatskih postrojbi. General Stipetić je htio presijecanjem koridora u Bosanskoj posavini, a koji je služio za opskrbljivanje srpskih snaga oružjem, naftom i streljivom, oslabiti srpsku moć ne samo u BiH već i na okupiranim područjima u Hrvatskoj. Politička odluka da se koridor presiječe nikad nije donesena, a kad je general Stipetić to dva puta pokušao učiniti bio je spriječen i sabotiran, a drugi put nakon pokušaja odmah i smijenjen. 2009. godine, general Stipetić se pred 400 posjetitelja na predstavljanju knjige Jerka Zovka "Rat u Bosanskoj Posavini 1992." ispričao zapovjednicima i pripadnicima 108. brigade zbora narodne garde Republike Hrvatske i 3. gardijske brigade "Kune", kao i 101. brigade HVO-a (bosanskobrodske), jer je u svome izvješću Tuđmanu 1992. napisao da su za pad Bosanske Posavine krive ove postrojbe koje su kukavički napustile bojišnicu, te da tada znao stanje na bojištu niti stanje brigade, kao ni činjenicu da je odnos snaga bio takav da hrvatska obrana nije imala nikakve šanse.
General Stipetić je bio stalni član komisije koja je pregovarala s mirovnim snagama Ujedinjenih naroda (UN) i srpskim pobunjenicima sa okupiranog teritorija Hrvatske. Sa Operacijom Medački džep general Stipetić, kao aktualni zapovjednik ZP Zagreb, u početku nije bio pobliže upoznat, te je više doživljavao njezine posljedice, a to su bila učestala granatiranja Siska i Karlovca što je bila njegova zona odgovornosti. General Stipetić je operaciju Medački džep u početku smatrao operacijom manjeg obima. 9. septembra 1993., na putu za Sisak, generalu Stipetiću je načelnik GS-a general Janko Bobetko naredio da se hitno vrati u Zagreb. U Zagrebu je general Bobetko, po naređenju Tuđmana, uz prisustvo četvorice časnika mirovnih snaga UN-a dočekao generala Stipetića, te mu naredio da potpiše sporazum o zaustavljanju napada i povlačenju HV-a. Kada je general Stipetić došao s potpisivanjem do trećeg ili četvrtog primjerka sporazuma, general Bobetku mu je napomenuo da on to osobno "ne bih nikada potpisao", na što mu je general Stipetić u ljutnji odgovorio da "kakav ste Vi to čovjek koji meni naređuje ono što ne bi Vi učinili". Inače, sporazumom je bilo predviđeno povlačenje u samo jednom danu, na što je general Stipetić reagirao i rekao kako je to nemoguće, pa je dogovoreno da se povlačenje obavi u tri dana. Nakon potpisivanja sporazuma o povlačenju, general Stipetić se prema naredbi generala Bobetka uputio prema Gospiću gdje je potpisano trebao ostvariti na terenu. Kada je došao u Gospić naišao je na negodovanje vojnika što ga nije iznenadilo, pa je zamolio generala Rahima Ademija da smiri situaciju, dok mu je general Mladen Markač rekao da ne dolazi u njegov sektor, jer bi ga njegovi ljudi mogli likvidirati zbog potpisanog sporazuma.
Malo je poznato da je general Stipetić prvi hrvatski časnik koji je u svečanoj odori HV-a prošetao Kninom i to dok je još bio okupiran od strane srpskih pobunjenika. Za vrijeme pregovora vođenih u Kninu, pod vodstvom dvojice mirovnih posrednika lorda Davida Owena i Thorvalda Stoltenberga, u hrvatskoj pregovaračkoj delegaciji su bili general Stipetić kao predstavnik vojske i pomoćnik ministra policije Joško Morić. Njih dvojica su se dogovorili da u Knin dođu u svečanim odorama HV-a na kojima će biti sva pripadajuća hrvatska obilježja, uključujući i odlikovanja. Takav potez iživcirao je lorda Owena koji je odmah na početku pregovora upitao generala Stipetića i pomoćnik ministra Morića, jesu li oni normalni i kako su mogli doći u odorama u Knin.
General Stipetić je obnašao dužnost zapovjednik ZP Zagreb do augusta 1994. godine, kada je smijenjen i poslan u GS bez ikakvog rasporeda. 19. maja 1995. general Stipetić je promoviran u čin general pukovnika. U vrijeme Operacije Bljesak, 1995. godine, general Stipetić je bio koordinator borbenih djelovanja na pravcu Stara Gradiška-Okučani.
Tokom razrade plana za Operaciju Oluja, general Stipetić je obnašao dužnost pomoćnik načelnika GS-a za borbeni sektor. Aktivno je sudjelovao u razradi plana, a 3. augusta 1995. bio je član hrvatske delegacije u Ženevi na pregovorima sa Milanom Babićem i ostalim vođama pobunjenih Srba. General Stipetić je imao zadatak da okonča te razgovore na način da Srbi pristanu na mirnu reintegraciju, te da dobiju široku autonomiju. Nakon što je srpsko vodstvo odbilo mirnu reintergraciju, Tuđman je donio odluku o pokretanju operacije Oluja. General Stipetić je po naredbi načelnika GS-a, generala Zvonimira Červenka, upučen da zapovijeda obrambenim sektorom Istok. 5. kolovoza ujutro, generala Stipetića je nazvao Tuđman i naredio mu da zbog zastoja operacije preuzme zapovijedanje sektorom Sjever kod Petrinje od generala Ivana Basarca. General Stipetić je upozorio Tuđmana da nije uputno u toku operacije vršiti smjenu zapovjednika, ali je Tuđman inzistirao rekavši "Vi ste vojnik i ovo je zapovijed", poručivši mu još da mora uvesti red na bojištu. 6. augusta general Stipetić je zapovijedio napad na cijelom bojištu prema postojećim planovima. Rezultata toga je bio da je HV već sutradan ujutro 7. augusta ušao u Petrinju, zatim oko podne u Kostajnicu i na večer u Glinu. Nakon oslobođenja Gline generalu Stipetiću se obratio general UN-ovih snaga Peters sa viješću da se srpske snage namjeravaju predati, te da se zaustavi napredovanje HV-a. General Stipetić nije vjerovao tim vjestima, te je samo naredio usporavanje napredovanja svoje jedinice. Predaja srpskih snaga je bila dogovorena 8. augusta u 10 sati u bazi UN-a u Glini. No kako se predstavnici srpskih snaga tada nisu pojavili, general Stipetić je zaprijetio da će u 13 sati započeti topničku pripremu za daljnji napad iako su jedinice pod zapovjedništvom generala Stipetića do tada već bile ušle u Dvor. 21. kordunski korpus srpskih snaga se predao HV-u 8. augusta u 14 sati, predaju generalu Stipetiću je izvršio pukovnik Čedo Bulat. Sastavljajući dokument o predaji general Stipetić je pukovniku Bulatu sugerirao da civili koji žele ići put Srbije idu naprijed u koloni, a da poražena vojska čak i u predaji čuva zaleđe naroda koji je povukla za sobom. Međutim, pukovnik Bulat nije poslušao savjet generala Stipetića nego se striktno držao uputa iz Beograda i odlučio da se najprije povlače vojska i oficiri, a narod neka ostane za njima. Na to je general Stipetić reagirao rekavši pukovniku Bulatu neka radi što hoće kad očito nije svjestan povijesne odgovornosti pred kojom se nalazi. Da bi zapamtio ovu časnu pobjedu HV-a, pukovniku Bulatu i svim njegovim oficirima general Stipetić nije oduzeo osobno naoružanje. Zadnji puta u povijesti je sličan slučaj predaje zabilježen tokom Drugog svjetskog rata u bitci za Staljingrad.
Nakon operacije Oluja general Stipetić se 10. augusta 1995. vratio u Zagreb, gdje je postavljen na novu dužnost unutar GS-a. Iako je bio zapovjednik Sjevernog sektora u operaciji Oluja, general Stipetić nikada nikome nije predao prijavak o svom sudjelovanju u operaciji, nikoga nije zanimalo ništa ni o predaji pukovnika Bulata, niti je ikada itko od generala Stipetića tražio pismeni zapisnik o tome. Kada je general Stipetić odlazio u u mirovinu, taj je zapisnik predao arhivi Ministarstva obrane Republike Hrvatske (MORH), koji su ga zaprimili.
10. marta 2000. godine, predsjednik Stjepan Mesić je imenovao generala Stipetić načelnikom GS-a, te je na toj dužnosti ostao do 16. januara 2003.
General Stipetić, zajedno sa generalom Antonom Tusom, je jedini bivši zapovjednik JNA kojemu je u Beogradu suđeno u odsutnosti zbog veleizdaje i dezerterstva.
General Stipetić je 8. septembra 1998. godine proglašen počasnim građaninom grada Ogulina, a 2. augusta 2012. godine proglašen je počasnim građaninom grada Gline.
Odlikovanja
General Stipetić je nositelj je brojnih odlikovanja.
Rossana (film)
Rosanna, također poznat i pod naslovom La red je meksički crno-bijeli igrani film snimljen 1953. u režiji Emilija Fernandeza. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači italijanska glumica Rossana Podesta, je djevojka koja postaje dio ljubavnog trokuta, odnosno oko koje se posvađaju dva kriminalca u bijegu pred policijom, a koje tumače Crox Alvarado i Armando Silvester. Rosanna je premijerno prikazana na Kanskom festivalu gdje je dobila posebno priznanje za "vizualnu naraciju". Rosanni Podesti je, pak, nastup u filmu donio veliku popularnost u Latinskoj Americi.
Salto Grande, Guachochi
Salto Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.