cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Varšava
Znamenitosti
Groblje Powązki je najveće u Evropi, a obližnja Ulica Okopowa je jedno od najvećih židovskih grobalja u Europi. Od ostalih židovskih spomenika sačuvana je Sinagoga Nożyk, Židovsko kazalište, Sirotište Januša Korčaka i slikovita Ulica Próżna.
Simbol grada, Varšavska sirena, koja se nalazi i na gradskom grbu od 14. vijeka, se može pronaći posvuda po gradu.
Varšava ima svjetski poznatu Narodnu Filharmoniju, koja nema vlastite koncertne dvorane, pa velike koncerte uglavnom održava u Kongresnoj dvorani.
Cao Song
Cao Song (? - 193) bio je kineski velikodostojnik iz doba kraja dinastije Han, poznat kao otac gospodara rata Cao Caoa. Prvotno mu je prezime bilo "Xiahou", ali ga je promijenio u "Cao" kada ga je usvojio dvorski eunuh Cao Teng.
Godine 193. se Cao Song, u vrijeme kaosa koji je zahvatio Kini za vrijeme kraja dinastije Han, vraćao u rodnu provinciju Yanzhou. S obzirom da je put trebao voditi kod provinciju Xuzhou, njen guverner Tao Qian je Cao Songu ponudio pružiti zaštitu u obliku 500 vojnika pod Zhang Kaijem. Cao Song je prihvatio ponudu, ali je Zhang Kai, bivši komandant Žutih turbana iskoristio priliku da ubije Cao Songa i njegovu pratnju, te ih sve potom opljačka. Cao Cao je Tao Qiana držao odgovornim za smrt svog oca, te je u znak odmazde pokrenuo vojni pohod protiv njega.
Astromicin
Astromicin je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 405,490 Da.
Peter and Gordon
Peter and Gordon bili su britanski duet, sastavljen od Petera Ashera i Gordona Wallera, koji je bio popularan za vrijeme britanske invazije. 1964. imali su hit koji ih je učinio planetarno poznatima A World Without Love kompoziciju Paul McCartneya, koja je bila potpisana s uobičajenim Lennon/McCartney.
Historija dueta
Sestra Petera Ashera, bila je djevojka Paula McCartneya, tako da im je on pomogao u karijeri, na razne načine, ali najviše tako da im je ustupao svoje pjesme da ih izvode. Tako su oni izveli nekoliko McCartneyevih (na nakima je radio i Lennon) stvari; Nobody I Know, I Don't Want To See You Again i Woman. Ovu pjesmu je potpisao Bernard Webb, a to je bio pseudonim, kojim se služio Paul McCartney, zato da provjeri dali će njegova pjesma i pod nepoznatim imenom imati odjeka kod publike. I imala je, pjesma se popela na #14 američke i #28 britanske ljestvice popularnosti.
Ostali veći uspjesi dua bili su; I Go to Pieces ( #7 mjesto na američkim listama), napisana od Del Shannona kog su upoznali na zajedničkoj turneji, njihova obrada uspješnice Buddy Hollya True Love Ways i stari hit Teddy Bearsa, To Know Him Is To Love Him, kojeg su oni prezvali u To Know You Is To Love You'. Posljednji veći uspjeh bila ima je pjesma iz 1967. - Lady Godiva (#6 mjesto na američkim listama), nakon toga njihova popularnost je stala padati.
Nakon toga, Asher je postao direktor snimanja u kompaniji Beatlesa Apple Records, i duet je prestao raditi.
Del Shannon
Del Shannon (, 30. decembar 1934 -, 8. februar 1990, američki rock and roll pjevač, koji je svjetsku slavu postigao vlastitim hitom iz 1961 - Runaway.
Biografija
Del Shannon, pravim imenom Charles Weedon Westover, rođen je u Grand Rapidsu, država Michigan. Odrastao je u Coopersvilleu, malom predgrađu Grand Rapidsa. Kao dječak učio je svirati ukulele i gitaru, i slušao tadašnje popularne country muzičare poput Hanka Williamsa, Hanka Snowa i Lefty Frizzella. 1954 pozvan je u američku vojsku, koju je odslužio u Njemačkoj, tamo je u vojnom sastavu Cool Flames svirao gitaru.
Po povratku iz vojske, preselio se u Battle Creek, Michigan i zaposlio u tvornici namještaja, kao vozač kamiona i prodavač tepiha. Našao je dodatni posao kao ritam gitarista u sastavu pjevača Douga DeMotta, nastupajući u 'Hi-Lo Clubu'. DeMott je izbačen iz sastava 1958. i Westover je preuzeo vođenje grupe i preuzeo poziciju glavnog pjevača. Sastav je promijenio ime u 'Big Little Show Band', a i Westover svoje ime mijenja u umjetničko - Charlie Johnson. Na početku 1959 uzeli su sastav Maxa Crooka, sa instrumentom kojeg je sam konstruirao musitronom (klaviolinom, vrsta električnih mono orgulja), dakle prvi su imali rani prototip sintisajzera na svijetu. Crook je uz to već imao iskustva sa snimanjem i produkcijom, a i neke veze sa tadašnjim izdavačima. Tako su dospjeli u Detroit kod 'Talent Artists, Inc' (Harry Balk i Irving Micahnik), i potpisali ugovor sa njima, da će biti studijski muzičari i kompozitori za diskografsku kuću 'Big Top Records'. Na sugestiju Balka, Westover je promjenio ime u Del Shannon.
Nakon toga je Del Shannon otišao u New York i snimio svoju stariju pjesmu "Little Runaway", sada sa novim instrumentom 'musitronom', i to je postao veliki hit "Runaway" (1961) Uslijedile su novi hitovi; "Hats Off to Larry", "So Long, Baby, "Little Town Flirt (1962) Shannon je postao jako popularan u Britaniji (i ostaloj Evropi). On je prvi američki pjevač koji je osjetio talent Beatlesa, tako da je već 1963 snimio njihov hit "From Me to You", tako je dospio na američke top liste i prije samih Beatlesa.
1963 se razišao sa svojim manadžerom i diskografskom kućom, tako da je osnovao vlastitu tvrtku 'Berlee Records'.
Na vrh top ljestvica vratio se 1964, pjesmom "Handy Man" (pjesmom Jimmya Jonesa iz 1960), i "Do You Wanna Dance" (pjesmom Bobbya Freemana iz 1958.). Zatim su slijedili hitovi "Keep Searchin" (#3 u Britaniji, #9 u Americi) i "Stranger in Town" (1965.). Shannon je 1966 prepjevao hit Stonesa "Under My Thumb", a Peter and Gordon su objavili njegovu kompoziciju, "I Go To Pieces" i zabilježili priličan uspjeh.
Shannonova karijera došla je u veliku krizu tokom sedamdesetih godina (zbog promjene muzičkog ukusa i problemima s alkoholom ). On je zbog toga za punih osam godina, uspio snimiti samo jedan album Drop Down and Get Me. Nakon toga nastupao je na koncertima povodom raznih proslava i prisjećanja na početke rocka sve do svoje tragične smrti.
Smrt
Shannon je izvršio samoubojstvo 8. februara 1990, pucajući si puškom u glavu, u svom domu u Santa Clariti, Kalifornija (blizu Los Angelesa).
Boško Balaban
Balaban je karijeru započeo u rodnom gradu, igrajući za NK Rijeku. Na Kantridi je bio 5 godina dok u sezoni 1999./2000. nije postigao 15 pogodaka, te postao najbolji napadač lige. Tada je transferiran u zagrebački Dinamo gdje ponovno postaje najbolji strijelac lige, sa postignutih 14 golova u 25 utakmica. Time je Boško zaradio transfer u englesku ligu, u Aston Villu za cijenu od 5.8 milijuna funti. Na Otoku se nije snašao, a odigrao je tek 9 utakmica. 2002. se godine vratio u Dinamo na posudbu iz Engleske, te zabio 15 golova u 24 utakmice. No, iz Aston Ville su ga potom pustili, te je postao slobodan igrač. 2006. je britanski tabloid The Sun stavio Boška među 11 najvećih promašaja Premiershipa.
Tijekom priprema reprezentacije za kvalifikacijsku utakmicu protiv Rusije, 3. rujna 2006. Balaban je u ranim jutarnjim satima uhvaćen u disko klubu u Zagrebu, te ga je izbornik Slaven Bilić potjerao iz reprezentacije. Kasnije je odlučeno da će biti kažnjen sa plaćanjem 30.000 kn.
Dana 29. siječnja 2012. Malezijska momčad Selangor FA potpisuje ugovor sa Balabanom. On je debitirao i zabio pobjednički gol u utakmici protiv Kelantan FA 14. veljače 2012., u pobjedi Selangora od 2:1.
Pomogao je Selangoru da se kvalificira za AFC kup 2013., a nakon toga je dogovoren sporazumni raskid ugovora.
U 1. HNL postigao je 68 golova te je na 13. mjestu liste najboljih strijelaca u povijesti.
Crescent, Louisiana
Kresent je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 959.
Heba
thumb|200px|Antonio Canova: Heba, sa zlatnim peharom
Heba (grč. Ἥβη, Hêbê = "mladost") božica je mladosti; vrčonoša bogovima na Olimpu. Prema Heziodovoj Teogoniji kći je Zeusa i Here. U rimskoj mitologiji joj je pandan Juventas. Po Hebi je nazvan asteroid 6 Heba.
Opis
Prikazuje ju se kao lijepu mladu ženu, najčešće odjevenu u haljinu bez rukava ili polugolu. Često drži vrč, kao njezin simbol vinotoče. Ponekad ima i krila, kao i Nika i Irida. Hebe je vrčonoša ambrozije i nektara olimpskim bogovima, ali se udala za Herakla, nakon čega ju je zamijenio Ganimed. Zato je njezin drugi naziv Ganimeda. Pomagala je i Aresu s kočijama te kupa Heru. Bila je Heraklova žena s kojim je imala dva sina.
Borgo Ferrara, Padova
Borgo Ferrara je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Indigirka
Indigirka (ruski: Индиги́рка) je velika ruska rijeka u Jakutskoj republici na krajnjem istoku Sibira duga 1 409 km.
Geografske karakteristike
Indigirka se formira spajanjem rječica Tuora-Jurjah i Tarin-Jurjah na sjevernim obroncima Halkanskog gorja, nakon tog teče gotovo pravilno prema sjeveru, do svog ušća u Istočnosibirsko more, gdje formira veliku delta od 5 500 km².
thumb|left|240px|Karta [[porječje|porječja Indigirke]] Indigirka ima porječje veliko oko 360 000 km², koje se proteže po Jakutskoj republici. Ono se da podijeliti na dva dijela, gorski - dug 640 km, u kom rijeka ima brzi protok, i nizinski, dug 1 086 km u kom se rijeka razlijeva, po ogromnim ravnicama.
Prosječni protok rijeke jako varira - najveći je u ljeto, od juna do jula kad rijeka poraste 7,5 -11,2 m, ali tokom zime kad nema oborina - jako padne. Rijeka se ledi krajem septembra, ili početkom oktobra, i ostaje pod ledom do kraja maja.
U porječju ima nalazišta zlata, rijeka je plovna 1 134 km uzvodno, sve do gradića Ust-Nera, ali samo par ljeti.
Tao Qian (dinastija Han)
thumb|300px|right|Provincije kojima je vladao Tao Qian krajem 180-ih
Tao Qian (132 - 194 ) je bio kineski gospodar rata iz doba kraja dinastije Han, koji je vladao provincijom Xu.
Metten
Meten je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Degendorf. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.406 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9271132.
Tao Qian (dinastija Han)
Bio je rodom iz Danyanga (丹阳), od čijih je žitelja napravio vojsku poznatu kako po svojoj ratničkoj vještini, tako i odanosti nekarakterističnoj za to doba. Guvernerom provincije Xu je postao za vrijeme ustanka Žutih turbana, kada se istakao uspješnim gušenjem ustanka. Potom je sudjelovao u pokušaju gušenja Liangzhouskog ustanka kada se zamjerio svom pretpostavljenom Zhang Wenu. Nakon kaosa koje je izazvalo krvoproliće i Dong Zhuoov puč u Luoyangu 189. Tao Qian se vratio u Xu, te iskoristio priliku da svoju vlast proširi na susjednu provinciju Yang.
Metten
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Degendorf Meten se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Degendorf. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 318 metara. Površina opštine iznosi 11,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.406 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 370 stanovnika/km².
Tao Qian (dinastija Han)
Tao Qian je nakon toga nastojao ostati izvan sukoba koji su karakterizirali druge gospodare rata. Godine 193. je, međutim, na sebe navukao bijes Cao Caoa, koji ga je držao odgovornim za smrt svog oca Cao Songa, ubijenog i opljačkanog od strane Tao Qianovih vojnika za vrijeme putovanja kroz Tao Qianovu teritoriju. Cao Cao je sa ogromnom vojskom napao Tao Qianovu teritoriju i masakrirao veliki broj njenih žitelja, ali se potom povukao, natjeran na to pobunom Zhang Miaoa u svojoj pozadini.
Tao Qian je sljedeće godine umro, ali ne prije nego što je svoje elitne danyanške trupe stavio u službu Liu Beija, gospodara rata koji će postati jedna od najznamenitijih ličnosti Tri kraljevstva.
Hestija
thumb|190 px|Hestija, grčka božica vatre Hestija (grč. Ἑστία, Hestía) grčka je božica srca, ognjišta, vatre i doma. Hestijin je pandan u rimskoj mitologiji Vesta, zaštitnica grada Rima. Prikazuje se kao skromna žena zaogrnuta velom, dok drži procvjetalu granu i kotao, a vezana je uz kućno ognjište - hestia.
Božica djevica
Hestijini su roditelji Kron i Reja, djeca Geje i Urana. Braća su joj Zeus, Posejdon i Had, a sestre Hera i Demetra. Kron je progutao svu svoju djecu. Prvo je progutao Hestiju, koja mu je najstarija kćer. Nju je i posljednju povratio. Hestija je prvo stanovala na planini Olimp s drugim bogovima. Nije se htjela udati, kao ni Atena i Artemida. Posejdon i Apolon, njezin nećak, htjeli su ju za ženu, ali ona "položi tešku prisegu, koja se uistinu ispunila, dodirujući glavu zaštitnika Zeusa, da ostane djevojka čitav život, najplemenitija među božicama. I tako joj otac Zeus darovaše izvanrednu krepost umjesto braka, a ona imaše svoje mjesto u sredini kuće, uzimajući najbolji dio" (stihovi iz Homerske himne). Hestiju su ljudi štovali u svakoj kući izlijevanjem vina na vatru ili stavljanjem sira ili kolača na ognjište. Iako je prvo živjela na Olimpu, poslije je dala svetu vatru Dionizu. Nakon toga je otišla živjeti u Delfe, a oni su bili srce i središte svih Helena (Grka), stoga u oba slučaja ostaje božica srca.
Zhu Ju
Zhu Ju (194–250) je bio kineski vojskovođa iz doba Tri kraljevstva koji je služio državi Istočni Wu. Bio je suprug kćeri cara Sun Quana, osnivača države. Nakon što ga je oklevetao njegov suparnik Sun Ba, degradiran je, a potom izvršio samoubistvo naređeno lažnim carskim ukazom.
Forest Oaks, North Carolina
Forist Ouks je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.890, što je 649 (20,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Natrijum tetrationat
Natrijum tetrationat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 306,267 Da.
Atagabalin
Atagabalin je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 185,263 Da.
Changé (Sart)
Šanže je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 4.428, a gustina naseljenosti je iznosila 126 stanovnika/km².
Uzurpacija
Uzurpacija (usurpatio, "prisvajanje") je izraz koji u najširem smislu označava svako samovlasno, odnosno protuzakonito prisvajanje nekakve ovlasti. U užem smislu se pod time podrazumijeva samovlasno, protuzakonito i najčešće nasilno preuzimanje vlasti u nekoj državi od strane osoba koje se pri tome proglašavaju njenim državnim poglavarima i uzimaju odgovarajuće titule. Takvi su slučajevi kroz historiju najčešći u monarhijama, a osobe koje na taj način dolaze ili pokušavaju doći na vlast se nazivaju uzurpatorima, što u pravilu predstavlja pežorativan izraz.
Châtres (Dordonja)
Šatr je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Sarla la Kaneda.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 161 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,2 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 320 metara (maksimalnoj 334 m, a minimalnoj 157 m).
Archie Thompson
Archibald Gerald "Archie" Thompson (Otorohanga, 23. listopada 1978.) je australski nogometaš i bivši reprezentativac koji trenutno igra za Heidelberg United. Thompson je nekadašnji svjetski rekorder za najviše postignutih pogodaka za reprezentaciju u jednoj utakmici, čak 13, što je ostvario u utakmici protiv Američke Samoe. Sada svjetski rekord za najviše postignutih pogodaka na jednoj utakmici 16, drže Panagiotis Pontikos i Stephan Staniso.
Mammoth Spring, Arkansas
Mamut Spring je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 977, što je 170 (-14,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Chippewa Lake, Ohio
Čipeva Lejk je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 711, što je 112 (-13,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cvetovac
Cvetovac je naselje u gradskoj opštini Lazarevac u gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 233 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 276 stanovnika).
Istorija
Cvetovac je naselje u opštini Lazarevac, na desnoj obali Kolubare. Cvetovac je postao naseljavanjem pojedinih porodica iz Vreoca. Pojedinci su ovde najpre pravili kolibe i boravili sa stokom, zatim su prodavali svoje okućnice koje su imali u Vreocima, i stalno se nastanili. Cvetovac je proglašen za selo oko 1870. godine. Selo je imalo 89 kuća sa 480 stanovnika.
Demografija
U naselju Cvetovac živi 189 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,8 godina (38,6 kod muškaraca i 42,9 kod žena). U naselju ima 70 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,33.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja dva popisa zabeležen je značajan pad u broju stanovnika. Cvetovac je raseljen zbog proširenja površinskog kopa Rudnika uglja Kolubara.
Organizacija za ljudski genom
Organizacija za ljudski genom, (HUGO), je organizacija koja učestvuje u Ljudskom genomskom projektu, koji je usresređen na mapiranje ljudskog genoma. HUGO je osnovan 1989 godine kao internacionalna organizacija, prvenstveno sa ciljem podsticanja kolaboracije između genomskih naučnika širom sveta. HUGO odbor za nomenklaturu gena, (HGNC), je jedan od najaktivnijih HUGO komiteta. Njegov cilj je dodela jedinstvenih genskih imena i simbola svakom ljudskom genu.
Miesbach
Misbah je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 17 opštinskih središta okruga Misbah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 11.133 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9182125.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Misbah Misbah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Misbah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 697 metara. Površina opštine iznosi 32,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 11.133 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 343 stanovnika/km².
Champtocé-sur-Loire
Šantose na Loari je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Men i Loara koja pripada prefekturi Anže.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1533 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 41 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 36,76 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 73 metara (maksimalnoj 83 m, a minimalnoj 11 m).
Meula, Vercelli
Meula je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 898 m.
Greatest Hits 87–97
Greatest Hits 87–97 je kompilacijski album australske pjevačice Kylie Minogue iz 2003. godine. Objavljen u izdanju diskografske kuće BMG, album skuplja sva izdanja objavljena Minogue pod diskografskim kućama PWL i Deconstruction Records, uključujući albume Kylie iz 1988. godine, Enjoy Yourself iz 1989. godine, Rhythm of Love iz 1990. godine, Let's Get to It iz 1991. godine, Greatest Hits iz 1992. godine, Kylie Minogue iz 1994. godine i Impossible Princess iz 1997. godine. Ovaj album je obrađena inačica albuma Greatest Hits 1987-1992, objavljenog 2002. godine.
Mark Schwarzer
Mark Schwarzer (Sydney, 6. listopada 1972.), bivši australski nogometni golman i reprezentativac. Reprezentaciju Australije predstavljao je od 1993. do 2013. godine te je nastupio na Svjetskom prvenstvu 2006. i onom 2010. godine.
Nakon što je kao junior igrao za klubove Colo Cougars, Penrith, Blacktown Association i Marconi Stallions, Schwarzer je 1990. postpisao svoj prvi profesionalni ugovor s klubom Marconi Stallions. Nakon 58 nastupa za klub seli u Njemačku, gdje nastupa samo dva puta za Dynamo Dresden te četiri puta za 1. FC Kaiserslautern. Godine 1996. prelazi u Bradford City, za kojeg nastupa ukupno 16 puta prije nego što 1997. godine prelazi u Middlesbrough. Za Middlesbrough je nastupio ukupno 445 puta, ali je u svibnju 2008. odlučio napustiti klub. Prešao je u londonski Fulham, za kojeg je nastupio ukupno 218 puta prije nego je u srpnju 2013. prešao u Chelsea. Schwarzer se nalazi među deset igrača s najviše nastupa u engleskoj Premier ligi.
Nakon što je nastupao za U-17 i U-20 uzraste, Schwarzer je svoj seniorski debi imao u kvalifikacijskoj utakmici za Svjetsko prvenstvo protiv Kanade, 1993. godine. Tokom 10 godina igranja za reprezentaciju, Schwarzer je skupio ukupno 109 nastupa. U siječnju 2011. uspio je nadvisiti rekord Alexa Tobina i postao igrač s najviše nastupa za australsku reprezentaciju. U studenom 2013. objavio je kako se povlači iz reprezentacije.
Pariz
Pariz (fra. Paris Međunarodna fonetska abeceda) je glavni i najveći grad Francuske. Smješten je na obalama rijeke Seine u sjevernoj Francuskoj, u središtu pokrajine Ile-de-France, također poznate kao "Pariška regija" (fra. Région parisienne). Stanovništvo grada Pariza, u svojim od 1860. uvelike nepromijenjenim granicama, procijenjuje se na 2,167,994 (2006.), ali metropolitansko područje (aire urbaine) naseljava više od 11,000.000 stanovnika, što je najnaseljenije metropolitansko područje u Eurozoni.
Kao važno naselje tijekom više od 2000 godina, Pariz je danas jedan od vodećih svjetskih poslovnih i kulturnih središta, s utjecajima na politiku, obrazovanje, zabavu, masovne medije, modu, znanost i umjetnost, što sve doprinosi statusu Pariza kao jednog od globalnih gradova. U skladu s procjenama iz 2005., pariško gradsko područje najveća je europska gradska ekonomija, i peta u svijetu u popisu svjetskih gradova prema BDP-u.
Pariz i Pariška Regija, s 533,6 milijardi eura u 2007., proizvode više od četvrtine bruto domaćeg proizvoda Francuske. U Pariškoj regiji, sjedište je 37 od 500 najprofitabilnijih kompanija na svijetu, smještenih u nekoliko poslovnih četvrti, među kojima i La Defense, najvećoj namjenski izgrađenoj poslovnoj četvrti u Europi. U Parizu također imaju sjedište mnoge međunarodne organizacije, kao UNESCO, Organizacija za ekonomsku suradnju i razvoj (OECD), Međunarodna Trgovačka Komora (ICC), i neformalni Pariški klub.
Pariz jedna je od najpopularnijih turističkih destinacija na svijetu, s 45 milijuna posjetitelja svake godine u Pariškoj regiji, od čega 60% stranih turista, koje u Pariz privlače brojne znamenitosti i atrakcije.
Etimologija
Naziv Pariz potječe od naziva izvornih stanovnika, galskog plemena poznatog kao "Parisijci". Grad je bio nazivan Lutecija (ili potpuno Lutecija Parisiorum) za vrijeme rimske države od prvog do petog vijeka, ali za vrijeme vladavine Julijana Apostate (360. – 363.) grad je preimenovan u Paris.
Drugi smatraju da naziv plemena Parisijaca potječe od keltsko-galske riječi parisio, što znači "ljudi koji rade" ili "obrtnici". Od ranog 20. stoljeća, Pariz je bio poznat kao "Paname" u francuskom slengu, naziv koji se među mladima ponovo udomaćio u novije vrijeme.
Pariz ima mnogo nadimaka, od kojih je najpoznatiji "La Ville-Lumiere" (doslovno, "Svijetli grad"; iako najčešće prevedeno kao "Grad svjetlosti" ili "Grad svjetala"), kojeg duguje čuvenosti grada kao središta obrazovanja i nauke i ranoj upotrebi javne rasvjete.
Stanovnici Pariza na srpskohrvatskome nazivaju se "Parižani", i na francuskome Parisiens (paʁizjɛ̃). Parižani često se pogrdno nazivaju Parigots (paʁiɡo), izraz prvi puta upotrijebljen 1900, od stanovnika izvan Pariške regije, ali danas omiljen i među samim Parižanima.
Počeci
thumb|left|180px|[[Antički Rim|Rimske terme ispod Latinske četvrti]] Najraniji arheološki znakovi permanentnog ljudskog naseljavanja pariškog područja datiraju oko 5000 godina prije nove ere. Parisijci, podpleme keltskih Senona, poznati kao lađari i trgovci, naselili su područje kraj rijeke Seine od oko 250. pr.ne. dok su Rimljani osvojili pariški bazen 52. pne., s permanentnim naseljem do kraja vijeka na lijevoj obali, brdu Sainte Genevieve i otoku Ile de la Cite. Galsko-rimski grad izvorno je nazivan "Lutecija", ali naziv je kasnije galiciran u Lutece. Tokom slijedećih vjekova znatno se proširio, prerastavši u napredan grad s forumom, palačama, kupatilima, hramovima, teatrima i amfiteatrom. Pad Rimskog carstva i germanske invazije u petom vijeku, označili su za Pariz početak perioda opadanja. Do 400, Lutece, tada uvelike napušten od svojih stanovnika, bio je skoro samo garnizon u užurbano utvrđenom centralnom otoku. Pri kraju rimske vladavine grad je ponovo nazvan imenom "Pariz" kao što se zvao u doba cara Julijana. Franački kralj Klodvig I. ustanovio je Pariz kao svoj glavni grad 508. godine to jest koju godinu prije svoje smrti.
Srednji vijek do 19. vijeka
left|thumb|180px|Tvrđava [[Louvre u rukopisu francuske iluminacije "Veoma sretni sati vojvode od Berryja" (Tres Riches Heures du Duc de Berry), iz ranog 15. vijeka]] Kuga je stigla u Pariz 1348, s najmanje 800 mrtvih dnevno, u doba kada je Pariz imao oko 200,000 stanovnika. Također i 1466, 40,000 ljudi je umrlo od kuge u Parizu. Pariz je izgubio svoju poziciju glavnog grada Francuskog kraljevstva za vrijeme okupacije od Burgundijaca, tada Engleskih saveznika, u doba stogodišnjeg rata, kada je Henrik VI okrunjen za francuskog kralja 1431, naslov koji je izgubio kada je Karlo VII vratio grad Francuskoj 1436. Premda je Pariz ponovo postao glavnim gradom, francuski vladari boravili su u Dolini Loare. 1528, kralj Franjo I, premjestio je centar moći iz Doline Loare natrag u Pariz. U doba francuskih vjerskih ratova, Pariz je bio uporište francuske katoličke lige. Avgusta-Kolovoza 1572, za vrijeme vladavine Karla IX, dok su se u gradu nalazili mnogi protestantski plemići radi vjenčanja Henrika od Navarre, budućeg kralja Henrika IV, za Margaretu Valois, dogodio se pokolj Hugenota na dan svetog Bartolomeja, koji je počevši od 24.8., kroz cijelu zemlju potrajao nekoliko dana. Za vrijeme Fronde, Parižani su se pobunili te je kraljevska familija je napustila grad (1648). Kralj Luj XIV 1682. trajno je premjestio kraljevski dvor u Versailles. Stotinu godina kasnije, Pariz je bio glavna pozornica Francuske revolucije, s padom Bastille 14.7., 1789. i ukidanjem monarhije rujna 1792.
Devetnaesti vijek
31.3. 1814, nakon šestodnevne kampanje koja je vidjela poraz Napoleona, Pariz je okupirala Rusija, kao prva strana sila u 400 godina. Kozačke i Kalmičke konjičke jedinice u ruskoj službi ušle su u grad. Parižani su se pobunili protiv monarhije za vrijeme julske revolucije 1830, te je kralj Karlo X bio prisiljen napustiti tron. Francuska revolucija 1848. oborila je njegovog nasljednika i dokrajčila ustavnu monarhiju Luja Filipa čime je otvoren put ka stvaranju druge republike.
Industrijska revolucija, Drugo Francusko Carstvo i Belle Époque omogućili su Parizu najveći razvoj u svojoj historiji. Od 1840-ih, željeznički transport doveo je do toka migranata bez presedana, privučenih zaposlenjima u novim industrijama. Grad je prošao golemo obnavljanje pod Napoleonom III i njegovim prefektom Haussmannom koji je porušio cijele četvrti uskih srednjovjekovnih ulica radi stvaranja mreže širokih avenija i neoklasičnih fasada modernog Pariza. Taj program "Haussmannizacije" učinio je grad ljepšim i zdravijim za svoje stanovnike, iako je imao dodatnu prednost mogućnosti upotrebe vatrenog oružja i konjičkih juriša u slučaju budućih pobuna i revolucija, dok bi standardna pobunjenička taktika barikada postala zastarjelom. thumb|180px|[[Exposition Universelle, Pariz 1889.|Svetska izložba u Parizu 1889.]] Epidemije kolere pogodile su stanovništvo Pariza 1832. i 1849; samo od epidemije 1832, umrlo je 20,000 od tadašnjih 650,000 stanovnika Pariza. Grad je također bio znatno pogođen opsadom na kraju Francusko-pruskog rata (1870. – 1871.): u kaosu uzrokovanom padom vlade Napoelona III, novoutemeljena Pariška komuna je bila ugušena od vladinih snaga. U borbama su mnoga gradska adminstrativna središta (i gradske arhive) izgorjela, dok je 20,000 Parižana ubijeno. Taj događaj je ostao poznato kao semaine sanglante (krvavi tjedan).
Pariz se brzo oporavio od tih događaja radi organizacije čuvenih svjetskih izložbi s kraja devetnaestog vijeka. Eiffelov toranj bio je izgrađen 1889. za svjetsku izložbu stogodišnjice francuske revolucije, kao "privremeni" prikaz vještine ahitektonskog inženjeringa, ali ostao je najviša građevina na svijetu do 1930, te je najpoznatija znamenitost grada. Povodom svjetske izložbe 1900, otvorena je prva linija pariškog metroa. Svjetske izložbe u Parizu također su učvrstile status grada u industriji turizma i kao atraktivne lokacije za međunarodne izložbe tehnologije i trgovine.
Dvadeseti vijek
14.6. 1940, pet sedmica nakon početka bitke za Francusku, Paris je pao pod njemačku okupaciju, koja se zadržala do oslobođenja Pariza avgusta-kolovoza 1944. dva i pol mjeseca nakon nakon invazije Normandije. Središnji Pariz drugi svjetski rat prošao je uglavnom neoštećen, jer nije bilo strateških ciljeva za savezničke bombardere (željezničke su stanice u centralnom Parizu terminali, dok su glavne tvornice locirane u predgrađima). Također, njemački general Dietrich von Choltitz nije izvršio Hitlerovo naređenje o uništavanju svih pariških znamenitosti prije njemačkog povlačenja.
thumb|180px|Oslobođenje Pariza 1944. U poratnom periodu, Pariz je doživio najveći razvoj od Belle Époque. Predgrađa su se znatno proširila, s izgradnjom velikih radničkih naselja poznatih kao cités i početkom izgradnje poslovne četvrti La Défense. Opsežna mreža podzemne željeznice (RER) izgrađena je kao dopuna metrou na usluzi udaljenim predgrađima, dok je razvijena i mreža auto-cesta usmjerenih na brzu cestu Périphérique oko središta grada.
Od 1970-ih, mnoga unutarnja predgrađa Pariza (posebno na severu i istoku) doživjela su deindustrijalizaciju, te su nekad prosperitetni cités postepeno postali geta za imigrante i oaze nezaposlenosti. U isto vrijeme, grad Pariz (unutar auto-ceste Périphérique), zapadna i južna predgrađa uspješno su promjenili svoju ekonomsku bazu iz tradicionalne proizvodnje u visokovrijedne usluge i visokotehnološku proizvodnju, stvarajući veliko blagostanje svojim stanovnicima, čiji je prihod po glavi među najvećima u Europi. Sukladno produbljavanje društvenih razlika izmedu ta dva područja dovelo je do povremenih nemira od polovine 1980-ih, kao nemiri 2005, koji su uglavnom bili koncentrirani oko sjeveroistočnih predgrađa.
Dvadesetprvi vijek
S namjerom ublažavanja socijalnih tenzija u unutarnjim predgrađima i revitalizacije metropolitanske ekonomije Pariza, u tijeku je nekoliko projekata. Ured državnog sekretara za razvoj regije glavnog grada otvoren je pri vladi Francuske marta-ožujka 2008. Državni sekretar Christian Blanc zadužen je za nadgledanje projekta predsjednika Nicolasa Sarkozyja za stvaranjem integrirane metropolitanske uprave "Velikog Pariza" (Grand Paris), kao i produženja mreže podzemne željeznice radi novog porasta stanovništa u Parizu i predgrađima, i raznih ekonomskih razvojnih projekata kao poticaj metropolitanskoj ekonomiji, među kojima stvaranje vrhunskog tehnološkog i naučnog klastera i univerzitetskog kampusa na platou Saclay u južnim predgrađima.
U međuvremenu, u nastojanjima poticanja globalnog ekonomskog imidža Pariza, odobrena je od 2006. izgradnja nekoliko nebodera (300 metarski ili viši) u poslovnoj četvrti La Défense, predviđenih za dovršenje ranih 2010-ih. Pariške vlasti također su objavile da planiraju odobriti izgradnju nebodera unutar središta grada ublažavanjem limita na visinu zgrada prvi puta nakon izgradnje tornja Montparnasse ranih 1970-ih.
Zemljopis
thumb|180px|Pariz snimljen iz satelita SPOT
Pariz je lociran na luku rijeke Seine i sadrži dva otoka, Ile Saint-Louis i veći Île de la Cité, koji tvore nastariji dio grada. Ukupno, grad je relativno ravničarski, i najniža elevacija je 35 m nadmorske visine. Pariz ima nekoliko istaknutih brda, od kojih je s 130 m najviši Montmartre.
Pariz, bez vanjskih parkova Bois de Boulogne i Bois de Vincennes, pokriva oval površine 86.928 km2. Posljednje veće proširenje gradskog teritorija 1860, nije mu podarilo samo svoj suvremeni izgled već je i kreiralo dvadeset arondismana (gradskih općina). Od 1860. gradsko područje od 78 km2 neznatno je 1920-ih prošireno na 86.9 km2. 1929, parkovi Bois de Boulogne i Bois de Vincennes službeno su pripojeni gradu što je gradsko područje povećalo na sadašnjih 105.39 km2.
Klima
Pariz ima vruća i ugodna ljeta s prosječnim visokim temperaturama od 25 °C i niskim od 15 °C. Zime su hladne, ali temperatura je oko 3 °C do 8 °C, te se rijetko spušta ispod nule. Proljeće i jesen ima blage do povremeno vruće dane i hladne večeri. Kiša pada kroz godinu, i premda Pariz nije osobito kišovit grad, poznat je po iznenadnim pljuskovima. Prosječne godišnje padaline su 642 mm s laganom kišom ravnomjerno raspoređenom kroz godinu. Snijeg je rijedak, ali ponekad je moguć lakši snijeg ili mećava bez nakupljanja. Najviša ikada zabilježena temperatura je 40.4 °C 28. jula-srpnja, 1948, dok je najniža -23.9 °C zabilježena 10. decembra-prosinca, 1879.
Gradski pejzaž
thumb|center|590px|Panorama zapadnog Pariza u sumrak, s vrha [[Toranj Montparnasse|tornja Montparnasse.]]
Arhitektura
Većina suvremenog Pariza posljedica je velikih gradskih preinaka sredinom devetnaestog vijeka. thumb|180px|Tipična zgrada Haussmannovog doba Vjekovima, grad je bio labirint uskih ulica i poludrvenih kuća, ali počevši od 1852. urbanizacijski program Barona Haussmanna uključivao je rušenje cijelih četvrti radi stvaranja prostora za široke avenije obrubljene neoklasičnim kamenim zgradama buržoaskog ranga. Kodeks izgradnje nije se od tada mnogo promijenio, te se planovi drugog carstva uglavnom primjenjuju i danas. Propis o "svrstavanju", koji regulira fasade novogradnja u skladu s preodređenom širinom ulice, još je na snazi. Visina zgrade ograničena je u skladu s širinom ulice, te je teško dobiti odobrenje za izgradnju viših zgrada.
Mnoge važne pariške institucije, smještene su izvan limita grada. Financijsko-poslovna četvrt (La Défense), glavna tržnica na veliko (Rungis), škole (École Polytechnique, HEC, ESSEC, INSEAD), istraživački laboratoriji (u Saclayu ili Évryju), najveći stadion (Stade de France), i vladini uredi (ministarstvo prometa).
Obale rijeke Seine
Obale Seine u Parizu, točnije između mostova Pont de Sully i Pont d’Iéna i njihova okolica, su zaštićena UNESCOva svjetska baština.
Gretna, Florida
Gretna je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.460 stanovnika.
Pariz
Obale rijeke Seine
Od Louvrea do Eiffelovog tornja, od Place de la Concorde do Grand i Petit Palais, evolucija Pariza i njezine povijesti može se vidjeti uz rijeku Seine. Katedrala Notre-Dame u Parizu i Sainte Chapelle, arhitektonska su remek-djela gotike, dok su Haussmannovi široki trgovi i bulevari utjecali na razvoj svjetskog urbanizma od kasnog 19. vijeka.
Gretna, Florida
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.460 stanovnika, što je 249 (14,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pariz
Grad Pariz
thumb|180px|Place de la Concorde. thumb|180px|Basilique du Sacré-Cour
thumb|center|500px|[[Elizejska polja 2008.]]
Spomenici i znamenitosti
thumb|left|180px|Notre Dame na otoku Île de la Cité, na rijeci Seini. thumb|left|180px|Église de la Madeleine
Tri najpoznatije pariške znamenitosti su katedrala iz 12. vijeka Notre-Dame na otoku Île de la Cité, Napoleonski Slavoluk pobjede i Eiffelov toranj iz 19. vijeka. Eiffelov toranj bio je "privremena" konstrukcija Gustavea Eiffela za svjetsku izložbu 1889, ali toranj nikada nije demontiran te je i danas trajni simbol Pariza. "Povijesna osovina" (Axe historique) niz je spomenika, zgrada i prolaza u skoro ravnoj liniji od centra grada prema zapadu: Niz spomenika započinje s Louvreom i nastavlja se kroz park Tuileries, Elizejska polja i Slavoluk pobjede na trgu Place de l'Étoile. Od 1960-ih, niz je produžen dalje na zapad do poslovne četvrti La Defense kojom dominira pravokutni Grande Arche; ta četvrt sadrži većinu najviših zgrada u pariškoj urbanoj zoni. Muzej Invalides mjesto je pokapanja mnogih francuskih vojskovođa, uključujući Napoleona, dok su u Panteonu pokopane mnoge francuske istaknute ličnosti. Bivši zatvor Conciergerie, u doba francuske revolucije bio je mjesto zatočeništva mnogih istaknutih članova starog režima. Simbol revolucije također su dvije replike Kipa slobode locirane na Ile des Cygnes na Seini i u parku Luxembourg. Palača Garnier, izgrađena u kasnom razdoblju drugog carstva, sjedište je Pariške opere i baleta, dok je bivša palača Louvre danas jedan od najrenomiranijih muzeja na svijetu. Sorbonne je najpoznatiji dio pariškog univerziteta, baziranog u središtu latinske četvrti. Osim katedrale Notre Dame, drugi značajni crkveni objekti su Sainte-Chapelle iz 13. vijeka i Eglise de la Madeleine.
Cut Off, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.976, što je 341 (6,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Atibepron
Atibepron je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 330,401 Da.
Pariz
Parkovi i vrtovi
thumb|180px|Park Luxembourg Dva od najstarijih i najpoznatijih pariških parkova su Tuileries, kreiran u 16. vijeku za palaču kraj Louvrea, i park Luxembourg na lijevoj obali Seine, još jedan bivši privatni vrt koji je pripadao dvorcu izgrađenom za Mariju de Medici 1612. Jardin des Plantes, kreiran za liječnika Luja XIII Guya de La Brossea, kao uzgajalište ljekovitog bilja, bio je prvi pariški javni park.
Nekoliko ostalih velikih parkova kreacije su drugog carstva: bivši parkovi u predgrađima Montsouris, Parc des Buttes Chaumont, i Parc Monceau, kreacije su inženjera Napoleona III, Jeana-Charlesa Alphanda. Još jedan projekt kojeg je ostvario Baron Haussmann bilo je uređivanje pariške zapadne Bulonjske šume, dok je Bois de Vincennes, na istočnom kraju grada, slično uređena idućih godina.
Nova ostvarenja među gradskim su parkovima Parc de la Villette, kojeg je izgradio arhitekt Bernard Tschumi na lokaciji bivše klaonice, Parc André Citroën, i vrtovi posađeni na periferiji duž bivše kružne željeznice "Petite Ceinture" (Promenade Plantée).
Glazba
Nekoliko godišnjih festivala održavaju se u Parizu, među kojima i Rock en Seine.
Opera i kazalište
thumb|180px|Opéra Garnier
Najveće pariške operne kuće su Opéra Garnier iz 19. vijeka (historijska pariška opera), koja teži klasičnom repertoaru i suvremena Opéra Bastille, s miješanim moderno-klasičnim programom. Sredinom 19. vijeka, bile su aktivne još dvije operne kuće: Opéra-Comique (koja postoji i danas) i Théâtre Lyrique (koja je u moderno doba promijenila profil i naziv u Théâtre de la Ville).
Kazalište tradicionalno zauzima istaknuto mjesto u pariškoj kulturi, što se nastavlja i danas. Mnogi najpoznatiji kazališni glumci također su zvijezde francuske televizije i filma. Neka od najvećih pariških kazališta također su i Bobino, Théâtre Mogador, i Théâtre de la Gaîté-Montparnasse. Neki od pariških teatara koriste se i kao koncertne dvorane. Mnoga od najvećih imena francuske glazbe, kao Edith Piaf, Maurice Chevalier, Georges Brassens, i Charles Aznavour, proslavili su se u čuvenim pariškim koncertnim dvoranama: Le Lido, Bobino, Olympia, la Cigale, i le Splendid.
Élysées-Montmartre, znatno smanjen u odnosu na svoju izvornu veličinu, danas je koncertna dvorana. New Morning jedan je od još nekoliko pariških klubova gdje se održavaju jazz koncerti, ali i "indie" glazbe. U novija vremena, dvorana Le Zénith u četvrti La Villette i Palais Omnisports de Paris-Bercy koriste se za velike rock koncerte.
Kulinarstvo
thumb|left|180px|Cafe Les Deux Magots Kulinarska reputacija Pariza bazirana je na različitom porijeklu svojih stanovnika. U svojim počecima, mnogo je dugovala na organizaciji željezničkog sistema iz 19. vijeka koji je Pariz činio žarišnom točkom imigracije iz mnogih francuskih regija i gastronomskih tradicija. Ta se reputacija nastavlja i do danas u kulturnoj raznolikosti koja se od tada proširila na svjetsku razinu zahvaljujući trajnoj reputaciji Pariške kulinarske finesse i daljnoj imigraciji iz sve udaljenijih krajeva.
Hoteli su još jedan od rezultata široko rasprostranjenih putovanja i turizma, posebno radi pariških svjetskih izložbi kasnog 19. vijeka. Među najekskluzivnijima, Hôtel Ritz je otvoren 1898. na Place Vendôme, dok je Hôtel de Crillon svoja vrata na sjevernoj strani trga Concorde otvorio 1909. godine.
Filmovi
Glavni članak: Popis filmova smještenih u Pariz
Parižani teže dijeliti iste trendove odlaska u kinematografe kao i mnogi globalni gradovi, u skladu s dominacijom hollywoodske filmske industrije. Francuska kinematografija na drugom je mjestu i blisko prati hollywoodsku, s najznačajnijm redateljima kao Claude Lelouch, François Truffaut, Jean-Luc Godard, Claude Chabrol, i Luc Besson, i redateljma slapstick/popularnog žanra kojeg je redatelj Claude Zidi dobar primjer. Europski i azijski filmovi također su široko prikazivani i cijenjeni. Posebnost Pariza vrlo je široka mreža malih kino dvorana: pojedinih tjedana, gledaoc ima izbor između 300 starih i novih filmova iz cijelog svijeta.
Turizam
Glavni članak: Popis muzeja u Parizu thumb|180px|Louvre thumb|180px|Slavoluk pobjede thumb|180px|Muzej Orsay Pariz je od 11. vijeka popularna destinacija za trgovce, studente i religiozna hodočašća, ali "turistička industrija" na velikoj skali započela je tek pojavljivanjem željeznice u 19. vijeku, tj. s državnom organizacijom francuske željezničke mreže, s Parizom kao središtem od 1848. Među prvim pariškim atrakcijama za široke mase bile su već spomenute svjetske izložbe, koje su izvor mnogih pariških spomenika, posebno Eiffelovog tornja od 1889, koji su zajedno s uljepšanjima iz doba drugog carstva, grad uvelike učinili atrakcijom kakva je poznata danas.
Pariški su muzeji i spomenici među najcjenjenijim atrakcijama; turizam je motivirao grad i nacionalnu vladu da kreiraju nove znamenitosti. Najcjenjeniji gradski muzej Louvre, posjećuje preko 8 miliona ljudi godišnje, što ga čini najposjećenijim svjetskim umjetničkim muzejem. Još jedna od glavnih atrakcija gradske su katedrale: Notre-Dame i Bazilika Sacre-Coeur svake godine primaju 12 i 8 miliona posjetitelja. Eiffelov toranj, najpoznatiji pariški spomenik, posjećuje prosječno 6 miliona ljudi godišnje, i ukupno 200 od otvaranja. Disneyland Resort Paris velika je turistička atrakcija ne samo za posjetitelje Pariza već i za posjetitelje Europe uopće, s 14 miliona posjeta 2007.
Louvre, jedan je od najvećih i najpoznatijih muzeja, s mnogim umjetničkim djelima, uključujući Mona Lisu i Milosku Veneru. Djela Pabla Picassa i Augustea Rodina mogu se naći u Musée Picasso i Musée Rodin, dok je umjetnička zajednica Montparnassea zabilježena u Musée du Montparnasse. Vrlo uočljiv sa svojom vanjštinom dovodnih cijevi, Centar Georges Pompidou, poznat i kao Beaubourg, sjedište je Nacionalnog muzeja suvremene umjetnosti. Eksponati iz srednjeg vijeka i doba impresionizma čuvaju se u Musée Cluny, s cijenjenom kružnom tapiserijom Dama i jednorog i Musée d'Orsay. Najnoviji (i treći najveći) muzej u Parizu je Musée du quai Branly, otvoren juna-lipnja 2006, s kolekcijom umjetnosti Afrike, Azije i Oceanije.
Sport
thumb|left|180px|Teniski centar Roland Gaross Najpopularniji pariški sportski su klubovi nogometni klub Paris Saint-Germain FC, košarkaški tim Paris Basket Racing, i rugby union klub Stade Français. Stade de France, kapaciteta 80,000 mjesta, izgrađen za Svjetsko prvenstvo 1998. lociran je u Saint-Denisu. Koristi se za nogomet, rugby union i atletiku. Također, svake se godine održavaju domaće utakmice francuske rugby reprezentacije u Prvenstvu šest nacija, prijateljske ili važnije kvalifikacijske utakmice francuske nogometne reprezentacije, i nekoliko važnijih mečeva rugby tima Stade Français.
Glavni gradski rugby tim je Stade Français. Racing Métro 92 Paris (koji sada igra u Rugby Pro D2) drugi je rugby tim, koji je sudjelovao u prvom rugby finalu protiv Stade Français 1892. Pariz je također bio domaćin Olimpijskih igara 1900. i 1924., kao i jedna od lokacija svjetskih prvenstava u nogometu 1938. i 1998.
Premda startno mjesto čuvenog Tour de Francea varira svake godine, finalna etapa uvijek završava u Parizu, i od 1975, na Elizejskim poljima. Tenis je također popularan sport u Francuskoj. Otvoreno prvenstvo Francuske kao jedan od četiri Grand Slama u profesionalnom tenisu, svake se godine održava na zemljanim terenima nacionalnog teniskog centra Roland Garros, kraj Bulonjske šume. Finale UEFA Lige prvaka 2006. između Arsenala i Barcelone održano je na Stade de France, kao također i finale Svjetskog kupa u ragbiju 2007.
Ekonomija
Glavni članak: Ekonomija Pariza
S BDP-om od 533.6 milijardi eura 2007, pariška regija ima jedan od najviših BDP-a u Europi, kao glavni pokretač globalne ekonomije: Kada bi se radilo o zasebnoj državi, bila bi to sedamnaesta najveća ekonomija na svijetu, velika skoro kao i nizozemska. Pariška regija glavno je francusko središte ekonomske aktivnosti. Dok je stanovništvo regije 18.8% ukupne populacije kontinentalne Francuske, BDP je 28.7%. Aktivnost u pariškoj urbanoj zoni, premda raznolika, nema vodeću specijaliziranu industriju (kao Los Angeles u industriji zabave ili London i New York u financijama). U novije vrijeme, pariška ekonomija prebacuje se na usluge visoke dodane vrijednosti (financije, informatičke tehnologije, itd.) i visokotehnološku proizvodnju (elektronika, optika, zrakoplovno-svemirska industrija, itd.).
Najintenzivnija ekonomska djelatnost pariške regije kroz centralni departman Hauts-de-Seine i prigradsku poslovnu četvrt La Defense postavlja ekonomsko središte Pariza na zapad grada, u trokut između Opéra Garnier, La Défense, i Val de Seine. Pariške admistrativne granice nemaju mnogo utjecaja na limite ekonomske aktivnosti. Iako većina zaposlenih putuje na posao iz prigrada u centar, mnogi putuju iz centa u predgrađa. Premda je ekonomija Pariza uglavnom u uslugama, ostaje važno proizvodno uporište u Europi, posebno u sektorima industrije automobila, zrakoplovstva i elektronike.
Popis 1999, pokazao je da od 5,089,170 zaposlenih u pariškoj gradskoj zoni, 16.5% radilo je u poslovnim uslugama, 13.0% u trgovini, 12.3% u proizvodnji, 10.0% u javnoj upravi i vojnoj industriji, 8.7% u zdravstvu, 8.2% u transportu i komunikacijama, 6.6% u obrazovanju i preostalih 24.7% u mnogim drugim ekonomskim sektorima. U proizvodnji, najviše zaposlenih je bilo u elektroničkoj i elektrotehničkoj industriji (17.9% od ukupne radne snage 1999.) i izdavaštvu i tiskarskoj industriji (14.0% od ukupne radne snage), s preostalih 68.1% radne snage raspoređenih kroz mnoge druge industrije. Turizam i odgovarajuće turističke usluge zapošljavaju 6.2% pariške radne snage i 3.6% svih zaposlenih u pariškoj regiji.
Demografija
Glavni tekst: Demografija Pariza
Porciri II, Frosinone
Porciri II je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.