cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Osmi križarski rat
Trubadurska umjetnost
Guilhem d'Autpol je komponirao Fortz tristors es e salvaj'a retraire za Luja IX. Raimon Gaucelm de Bezers je 1268. komponirao Qui vol aver complida amistansa u kojoj slavi pripreme za križarski rat, ali je 1270. komponirao Ab grans trebalhs et ab grans marrimens u sjećanje na mrtvog francuskog kralja. Austorc de Segret je komponirao No sai quim so, tan sui desconoissens, pjesmu koja općenito veliča križarske ratove i žali za Lujevom smrću, ali i tuguje za time što ili Bog ili Sotona toliko obmanjuju hrišćane. On također napada Lujevog brata Karla, kojeg naziva caps e guitz (glavom i vođom) nevjernika, iz razloga što je nagovorio Luja da napadne Tunis a ne Svetu Zemlju i odmah nakon Lujeve smrti je sklopio mir s Muslimanima.
Nakon križarskog rata, stari trubadur Peire Cardenal piše pjesmu Totz lo mons es vestitiz et abrazatz (približno: cijeli svijet je okružen i pod opsadom [laži]), kojom hrabri Lojevog potomka Filipa III. da ide u Svetu Zemlju u pomoć Edwardu I. od Engleske.
Tuniški pjesnici su pak komponirali satiričke pjesme koje su ismijavale Lujev novi plan invazije Tunisa: "O Luje, Tunis je sestra Egiptu! Stoga očekuj svoje teško iskušenje! Pronaći ćeš ovdje svoj grob umjesto kuće Ibna Lokmana; a eunuh Sobih biti će tu zamijenjen Munkirom i Nakirom.".
General Felipe Ángeles, Palenque
General Felipe Ángeles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Palenque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Santa Isabel, Yaxcabá
Santa Isabel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán, u opštini Yaxcabá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Borgata Bel Boschetto, Torino
Borgata Bel Boschetto je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 456 m.
El Fuste, Bavispe
El Fuste je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Bavispe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1525 m.
Momir Bulatović
Momir Bulatović (Beograd, 21. septembar 1956 — 30. jun 2019) bio je crnogorski i jugoslovenski političar, poznat po važnoj ulozi koju je imao u doba antibirokratske revolucije i raspada Jugoslavije, odnosno po tome što je od 1990. do 1998. i predsednik Savezne vlade Savezne Republike Jugoslavije od 1998. do 2000.
Jan Ullrich
Jan Ulrih (2. decembar 1973) je bivši nemački profesionalni biciklista. Najveći uspeh ostvario je 1997. godine, kada je osvojio Tur de Frans. On je do danas jedini nemački pobednik Tura. Najveći Ulrihovi uspesi su pored pobede na Tur de Fransu 1997. godine, zlato i srebrna medalja na Olimpijskim igrama 2000. u Sidneju i pobeda na Vuelta a Espanji 1999. godine.
Sharāqib, Sa'dah
Sharāqib je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1931 m.
Momir Bulatović
Biografija
U Crnu Goru dolazi 1975. godine i u tadašnjem Titogradu, sada Podgorici, upisuje Ekonomski fakultet. Po diplomiranju postao je asistent na svom fakultetu na predmetu Politička ekonomija i stekao titulu magistra ekonomskih nauka.
Jan Ullrich
Amaterska karijera
Ulrih je prvu trku osvojio sa devet godina. 1988. je bio šampion DR Nemačke. Pohađao je sportsku školu u Berlinu, koja je zatvorena dve godine nakon pada Berlinskog zida. On, njegov trener i suvozači, pridružili su se amaterskom timu u Hamburgu, sa kojim je Ulrih 1991. godine, osvojio peto mesto na svetskom prvenstvu u sajklo krosu.
Momir Bulatović
Biografija
Politikom se bavio u omladinskoj i studentskoj organizaciji. 1989. godine izabran je za predsednika Predsedništva SK Crne Gore a predsednik Crne Gore postaje na prvim višestranačkim izborima 1990. godine. Posle osam godina na čelu republike i sukoba u vrhu svoje Demokratske Partije Socijalista, čiji je predsednik bio od osnivanja, Momir Bulatović gubi na predsedničkim izborima od svog dotadašnjeg saradnika i premijera Crne Gore Mila Đukanovića. Obojicu ih je predložila DPS ali dva različita krila. Krilo sa Bulatovićevim pristalicama, zbog zabrane korišćenja imena DPS biva prinuđeno da uzme novo ime — Socijalistička narodna partija.
Jan Ullrich
Amaterska karijera
1993. godine, Ulrih je, sa 19 godina, osvojio amatersko svetsko prvenstvo u Oslu. Iste godine je Lens Armstrong osvojio svetsko prvenstvo za profesionalce.
Momir Bulatović
Biografija
Ubrzo posle smene 1998. godine usledila je ponuda Slobodana Miloševića da sastavi kabinet na saveznom nivou gde je Milošević tada bio predsednik. Na ovom položaju Bulatović se zadržao nepune dve godine. Imao je neprijatnu dužnost da proglasi stanje neposredne ratne opasnosti a zatim i ratno stanje u toku bombardovanja SRJ 1999. godine.
La Palma, Madero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1603 m.
Jan Ullrich
Početak karijere
Ulrih je 1994. godine postao profesionalac u timu Telekom i prve godine je osvojio treće mesto na svetskom prvenstvu u vožnji na hronometar. Naredne godine je osvojio nacionalno prvenstvo u vožnji na hronometar i završio drugi u trci Limusin. Ulrih je nameravao da vozi Tur de Frans 1995. godine, ali je Gedfrot smatrao da je previše rano i poslao ga je da vozi malu etapnu trku u Nemačkoj. Ulrih je kasnije te godine vozio Vuelta a Espanju, ali je napustio tokom 12 etape.
1996
1996. godine, Ulrih se odrekao mesta u Nemačkom timu za Olimpijske igre da bi vozio svoj prvi Tur de Frans. Na prologu je izgubio 33 sekunde od Španca Migela Induraina. Ulrih je bio daleko sve do sedme etape, kada je Indurain izgubio 4 minuta, a Ulrih je ostao 22 sekunde iza suvozača, Bjarnea Risa. Na narednoj etapi ostao je još 40 sekundi iza Risa. Nakon devete etape, Ulrih je bio peti, minut i po iza Risa koji je bio lider. U završnici Tura, u brdima, Ulrih je došao do drugog mesta, ali je bio četiri minuta iza Risa. Ulrih je zatim pobedio na hronometru, na etapi 18, što mu je bila prva pobeda na Turu i uzeo je 2 minuta Risu. Svoj prvi Tur završio na drugom mestu, 1' 41" iza Bjarnea Risa, uz osvojenu klasifikaciju za najboljeg mladog vozača.
Momir Bulatović
Biografija
Naredne godine pred septembarske savezne izbore je podržao Miloševića. Njegov SNP trebalo je da posle izbora uđe u koaliciju sa SPS-om i JUL-om a Bulatović je bio kandidat za premijera. DPS, SDP, NS i LSCG su tada bojkotovali savezne izbore pa je SNP olako osvojila 27 od 30 mandata namenjenih za Crnu Goru.
Jan Ullrich
1997
Pre Tura 1997. godine, Ulrih je imao etapnu pobedu na Turu Švajcarske i osvojio je nacionalno prvenstvo u drumskoj vožnji. Na Tur je došao kao jedan od favorita. Na otvaranju Tura, na prologu, osvojio je drugo mesto. Na devetoj etapi, prvoj brdskoj, Ulrih je radio za Risa, tek kada je Rišar Virenk napao, Ulrih je reagovao. Bjarne Ris se mučio da prati i završio je 30 sekundi iza Rišara Virenka, Marka Pantanija i Jana Ulriha. Na desetoj etapi, nakon što je Ris opet otpao, Ulrih je otišao do timskog vozila da traži dozvolu za napad, dobio je dozvolu, vratio se, napao i završio minut ispred Pantanija i Virenka i uzeo je žutu majicu. Ulrih je zatim pobedio na etapi 12, na hronometru, tri minuta ispred drugoplasiranog u generalnom plasmanu, Rišara Virenka. Marko Pantani je napao na Alp du Ezu, ali je uzeo samo 47 sekundi, zaostajao je devet minuta. Narednu etapu osvojio je Pantani, alu je Urlih opet limitirao gubitak i na hronometru, na zadnjoj etapi, Urlih je potvrdio svoju pobedu, postavši prvi Nemac koji je osvojio Tur de Frans, a sa svoje 23 godine, četvrti najmlađi pobednik Tura.
Momir Bulatović
Biografija
Kada je Milošević izgubio u trci za predsednika od Vojislava Koštunice, jedini mogući koalicioni partner DOS-u mogao je biti SNP. Tada dolazi do preokreta u najvećem delu vođstva SNP i oni odustaju od kandidature Bulatovića za saveznog premijera a predlažu tadašnjeg potpredsednika Zorana Žižića da dođe na čelo Savezne vlade. Bulatović je po drugi put napustio sopstvenu partiju koju je osnovao i čiji je bio prvi predsednik.
U slučaju DPS leđa su mu okrenuli potpredsednici Milo Đukanović, Svetozar Marović i Milica Pejanović-Đurišić a u SNP-u takođe potpredsednici Predrag Bulatović, Zoran Žižić i Srđa Božović. Posle ostavke u SNP-u kada je na čelo partije došao Predrag Bulatović, Momirove pristalice su formirale Narodnu Socijalističku Stranku. Momir Bulatović se povukao iz politike i posvetio izradi doktorske disertacije. Preminuo je 30. juna 2019. godine.
Jan Ullrich
1998—1999
1998. godine opet su se borili Ulrih i Pantani za pobedu na Turu. Urlih je pobedio na hronometru, na sedmoj etapi i uzeo je lidersku majicu, koju je imao sve do etape 15, kada je Marko Pantani sjajnom vožnjom na Galibijeu uzeo Ulrihu 9 minuta i preuzeo lidersku poziciju, Urlih je pao na četvrto mesto. Na etapi 16, Kol de Madelena, Ulrih je napao i jedino je Pantani mogao da ga prati. Na cilj su stigli zajedno i Ulrih je pobedio u sprintu i pomerio se na treće mesto. Ulrih je pobedio i na hronometru, na zadnjoj etapi i osvojio je drugo mesto i klasifikaciju za najboljeg mladog vozača, a kasnije je osvojio treće mesto na Vuelta Kastilja Leon trci.
Ulrih je zbog povrede morao da propusti Tur de Frans 1999. godine, pa je nastupao na Vuelti.
Milpillas, Salinas Victoria
Milpillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Salinas Victoria.
Jan Ullrich
1998—1999
Pobedio je na prvoj brdskoj etapi, u sprintu, a Abraham Olano je uzeo lidersku majicu. Nakon hronometra na osmoj etapi, Olano je učvrstio svoju prednost, pobedivši minut ispred Ulriha. Ulrih je na 11 etapi uzeo 30 sekundi Olanu, a na 12 etapi je uzeo lidersku majicu. Olano je vozio sa slomljenim rebrom i izgubio je sedam minuta, zbog čega je kasnije napustio Vueltu. Gonzales Galdeano se tada popeo na drugo mesto i postao je pretnja za Ulriha. Na etapi 18, Banesto i drugi španski timovi su napadali Ilriha, koji se mučio na zadnjem usponu, ali je limitirao svoj gubitak. Na hronometru na zadnjoj etapi, Ulrih je osvojio tri minuta ispred Gonzalesa i povećao je svoju prednost u generalnom plasmanu na četiri minuta i osvojio je Vueltu. Nakon Vuelte, Urlih je osvojio svetsko prvenstvo u vožnji na hronometar, ispred Šveđanina Mihaela Andersena i Britanca Krisa Bordmana
Milpillas, Salinas Victoria
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 531 m.
Jan Ullrich
2000—2003
Od 1999. godine, počela je sedmogodišnja dominacija Lensa Armstronga. 2000. godine su se po prvi put takmičili jedni protiv drugih, Ulrih, Armstrong i Pantani. Na prvoj etapi, Ulrih je izgubio 20 sekundi od Armstronga, a Pantani preko dva minuta. Na desetoj etapi, Ulrih je izgubio četiri minuta od Armstronga, koji je tada uzeo žutu majicu. Armstrong je na kraju osvojio Tur sa šest minuta ispred ispred Ulriha, koji je završio drugi i osvojio klasifikaciju za najboljeg mladog vozača. Nakon Tura, Ulrih je osvojio osvaja zlato na olimpijskim igrama u drumskoj vožnji, a u vožnji na hronometar osvojio je drugo mesto, Armstrong je bio treći.
2001. godine, osvojio je klasik u Dortmundu, a u sklopu priprema za Tur de Frans, vozio je Điro d’Italiju i završio je na 52 mestu u generalnom plasmanu. Pre Tura, osvojio je nacionalno prvenstvo u drumskoj vožnji. Na Tur de Fransu, opet je završio iza Armstronga, a osvojio je po treći put klasifikaciju za najboljeg mladog vozača. Nakon Tura, Ulrih je osvojio svetsko prvenstvo u vožnji na hronometar po drugi put u karijeri.
U junu 2002. godine, Ulrih je nio pozitivan na amfetamin, zbog čega je otpušten iz tima Telekom i suspendovan na šest meseci. Pravdao se da je koristio amfetamin uz ekstazi i zbog toga što nije amfetamin koristio sa namerom da poboljša svoje perfomanse, dobio je minimalnu suspenziju.
U martu 2003. Urlih se vraća biciklizmu, u timu Bjanki. Ostvario je jednu pobedu u Nemačkoj, a Lijež—Bastonj—Lijež je završio na 29 mestu. Tur de Frans 2003. je bio prvi posle dosta godina na kojem Ulrih nije bio favorit. U prvoj nedelji, bio je bolestan i skoro se povukao. U Alpima je izgubio dva minuta od Armstronga, da bi na hronometru vratio minut i po. Na jednoj brdskoj etapi, Armstrong je pogođen od strane navijača i pao je, a Ulrih je čekao da se oporavi, na kraju je Armstrong uzeo Ulrihu 40 sekundi i hronometar je odlučivao. Na hronometru, Ulrih je pao i sve je bilo gotovo, završio je drugi, 1' 11" iza Armstronga. Ulrih je proglašen za sportistu godine u Nemačkoj.
2004—2006
2004. godine, Ulrih se vraća u tim Telekom, koji se sada zvao T-Mobile. Osvojio Tur Švajcarske i došao je opet kao favorit na Tur de Frans. Završio je na četvrtom mestu, što je bilo prvi put da je završio ispod drugog mesta.
2005. Ulrih je opet lider tima, na Turu Švajcarske je osvojio treće mesto. Na Tur de Fransu, Ulrih nije mogao da prati Armstronga i Ivana Basa pi brdima i trudio se da saluva treće mesto, ispred Majkla Rasmusena. Na hronometru, Ulrih je završio drugi, iza Armstronga, a Rasmusen je imao nekoliko padova i menjao je bicikl i Ulrih je uzeo dovoljno vremena i osvojio je treće mesto.
Na kraju Tura 2005. godine, Armstrong je završio karijeru, a Ulrih je odlučio da vozi još godinu ili dve. Vozio je Điro u sklopu priprema za Tur, gde je pobedio na hronometru ispred Ivana Basa. Điro je zbog povrede napustio na etapi 19. Nakon Đira, Ulrih je osvojio po drugi put Tur Švajcarske.
Tokom Đira, Ulrih je spominjan u doping skandalu, što je poricao. Ipak, dan pre Tur de Fransa, Ulrih je suspendovan, kao i Ivan Baso. Ulrih je otpušten iz tima.
26. februara 2007. godine, Ulrih je završio karijeru, izjavivši da nikada nije varao.
Doping
Nakon što je suspendovan sa Tur de Fransa, Ulrih je otpušten iz tima, što je objavljeno tokom 18 etape Tura. Ulrih je rekao da nije zaslužio takav tretman. 3. avgusta 2006. godine, ekspert za doping, Varner Frank, izjavio je da Ulrih treba da uplati oko 35 hiljada eura zbog dopinga. Sud u Nemačkoj je to odbacio zbog nedovoljno dokaza o umešanosti Ulriha u doping aferu nazvanu „operacija telo”.
14. septembra 2006. godine, iz Ulrihove kuće su, dok je on bio na medenom mesecu sa novom ženom, uzeti dnk uzorci. 4. aprila 2007. potvđeno je da se Ulrihova dnk poklapa sa uzorcima devet kesa krvi, uzetih iz kancelarije Eufemijana Fuentesa.
U februaru 2012. godine, svetska antidoping agencija je proglasila Ulriha krivim za doping i poništeni su mu svi rezultati od maja 2005. godine.
2013. sam Ulrih je priznao korišćenje dopinga.
Odbijanje da vrati olimpijske medalje
Nakon što je Lens Armstrong priznao da se dopingovao, vratio je bronzanu medalju osvojenu 2000. godine, a isto je zatrašeno i od Ulriha.
Ulrih je osvojio zlato u drumskoj i srebro u vožnji na hronometar. Ulrih je odbio da vrati medalje, govoreći da nije koristio ništa što nisu ostali u tom periodu. Do danas, nisu mu poništeni rezultati na Olimpijskim igrama.
Privatni život
U septembru 2006. Ulrih se ponovo oženio. Sa sadašnjom ženom ima tri sina.
2015. godine, Ulrih je pobedio na Kriterijumu Hengel u Holandiji.
Las Cruces, Ajuchitlán del Progreso
Las Cruces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ajuchitlán del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
Totonicapán
Totonicapán je općina od 120,408 i grad od 103,952 stanovnika na zapadu Gvatemale u Departmanu Totonicapán u kom je administrativni centar.
Geografske karakteristike
Totonicapán se prostire u kotlini na nadmorskoj visini od 2,485 m, udaljen 27.4 km sjeveroistočno od Quetzaltenanga.
Većina stanovnika su potomci domorodačkih Quicha.
Historija
Za pretkolumbovskih vremena bio je drugi najvažniji grad Kraljevstva Quicha. U 16. vijeku bio je rezidencija posljednjeg majanskog kralja Tecún Umána.
Orginalno ime naselja bilo je Chuimekená, što značilo mjesto na toploj vodi, zbog brojnih termalnih izvora.
To ime se vremenom promjenilo u Totonicapán (ili Totonacapa), kako su ga nazvali saveznici Pedra de Alvarada koji su došli sa njim iz meksičke Tlaxcale. Naselje je osnovano 1707. pod imenom San Miguel Totonicapán kraljevskim dekretom za Generalne kapetanije Gvatemala.
Totonicapán je 1820. bio centar jednog od najpoznatijih indijanskog ustanka protiv španjolske vlasti u Gvatemali. Lider tog ustanka bio je Atanasio Tzul, koji se okrunio za kralja i vladao 29 dana.
Za Savezne Republike Centralne Amerike 1825., dobio je status ville, a 1829. grada i administrativnog centra.
Privreda i transport
Totonicapán je danas administrativno-trgovački centar ratarsko-stočarskog kraja u kom se proizvodi kukuruz, pšenica, grah i krumpir i uzgajaju ovce Od industrije ima mlinove i tvornice namještaja.
San Antonio Tierra Colorada, Santa Inés Ahuatempan
San Antonio Tierra Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Santa Inés Ahuatempan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1819 m.
El Paraíso, Durango
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Durango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1866 m.
Motagua
Motagua je najduža rijeka u Gvatemali, duga 486,55 km.
Hidrologija
Neposredno prije ušća u Honduraški zaljev kod grada Puerto Barrios u Departmanu Izabal formira gvatemalsko-hondurašku granicu.
Porječje rijeke prostire se na površini od 12,670 km² po Gvatemalskim departmanima Quiche, Guatemala, Baja Verapaz, El Progreso, Zacapa i Izabal. . Prosječni protok na ušću je 208,7 m³/s.
Historija
Američka United Fruit Company je od 1904. duž njenog toka počela obrađivati velike plantaže banana i koristiti rijeku kao transportnu arteriju. Nakon tog je duž korita izgrađena željeznička pruga i cesta Puerto Barrios-Ciudad Guatemala.
San Arnulfo, Yaxcabá
San Arnulfo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán, u opštini Yaxcabá.
Motagua
Historija
Motagua je plovna za brodove plićeg gaza oko 200 km od ušća uzvodno.
San Arnulfo, Yaxcabá
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Al Madhan, Sa'dah
Al Madhan je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1868 m.
Marco Pantani
mini|250px|Marko Pantani na [[Điro d'Italija|Điru d'Italija]] Marko Pantani (13. januar 1970. – 14. februar 2004) je bivši italijanski profesionalni biciklista, jedan od najboljih u istoriji profesionalnog biciklizma. Vrhunac karijere doživeo je 1998. godine osvajanjem Tur de Fransa i Điro d’Italije. Tim pobedama postao je drugi Italijan koji je trijumfovao na dve najznačajnije trke u istoj godini. Pre njega to je to je uspeo samo Fausto Kopi.
Povezica koju je Pantani nosio na glavi je bila razlog njegovog nadimka Gusar po kome je bio poznat u svetu. Godine 1999. pao je na antidoping testu krvi i udaljen je sa Đira. Zbog toga je bio pod velikim pritiskom svog kluba i medija. Godine 2004. izvršio je samoubistvo velikom dozom kokaina.
1992—1996
1992. godine, potpisao je ugovor sa Italijanskim Karera timom, uz minimalnu platu. Pantani je tražio promenu ugovora ako osvoji Điro ili Tur de Frans. Na svojoj prvoj profesionalnoj trci, velikoj nagradi Kamajorea, završio je na 12 mestu.
1993. godine, završio je peti u brdskoj klasifikaciji na Điro del Trentino trci i debitovao je na Điro d’Italiji, kao pomoćnik za Klaudija Kjapučija, ali nije uspio da završi trku, napustio je tokom etape 18.
1994. godine, pre svog drugog učešća na Điro d’Italiji, osvojio je četvrto mesto na Điro del Trentino trci i na Điru Toskane. Na Điro d’Italiji, Pantani je opet došao kao pomoćnik za Klaudija Kjapučija i pobedio je na dve brdske etape, upisujući svoje prve pobede kao profesionalac. Dobre vožnje donele su mu drugo mesto na kraju, ispred Migela Induraina, koji je osvojio Điro prethodne dve godine. Pantani je 1994. debitovao na Tur de Fransu, gde je osvojio treće mesto i klasifikaciju za najboljeg mladog vozača.
1995. godine, udarilo ga je auto tokom treninga, ali bez ozbiljnih posledica. Pantani se spremao za Điro, ali je odlučio da ga ne vozi, fokusirajući se na Tur de Frans. Pre Tura, osvojio je etapu na trci oko Švajcarske. Na Tur de Fransu završio je tek na 13 mestu, ali je osvojio dve etape i klasifikaciju za najboljeg mladog vozača drugu godinu zaredom. Na svetskom prvenstvu, Pantani je osvojio treće mesto, iza Španaca Abrahama Olana i Migela Induraina. Nakon povratka u Italiju, udarilo ga je auto tokom trke Milan—Torino, zbog čega je propustio veliki dio sezone 1996. godine.
1997
Na kraju 1996. godine, tim Karera se ugasio, a Pantani i još deset vozača prešli su u novi italijanski tim, Merkatone, gde je Pantani bio lider. Početkom sezone, osvojio je treće mesto na Turu Baskijske zemlje, četvrto na Kriterijumu Internacional, peto na Valonskoj Streli i osmo na Lijež—Bastonj—Liježu.
Vratio se na Điro nakon dvogodišnje pauze, ali je doživio povredu kad je crna mačka izazvala incident ispred njega na jednoj od prvih etapa. Pantani je završio etapu, a zatim je odvezen u bolnicu i nije mogao da nastavi Điro.
Uspeo je da se oporavi na vreme za Tur de Frans, gde je osvojio dve etape, postavivši rekordno vreme na Alp du Ezu. Pantani je Tur završio na trećem mestu, iza Jana Ulriha i Rišara Virenka.
1998
1998. godine, Pantani je bio jedan od najvećih favorita za osvajanje Đira, uz Švajcarca Aleksa Culea i pobednike prethodna dva Đira, Pavela Tonkova i Ivana Gotija. Cule je pobedio prolog na otvaranju, a kasnije i šestu etapu. Nakon uspona na etapi 15, Pantani je zaostajao četiri minuta iza Culea, a tek je trebao da se vozi hronometar na zadnjoj etapi, što nije odgovaralo Pantaniju. Na etapi 17, Pantani je napao Culea i uzeo mu preko četiri minuta i lidersku majicu, Cule je pao na četvrto mesto. U narednim etapama, Pantani je uzimao vreme i Tonkovu i hronometar je čekao sa minut i po prednosti. Na prvom hronometru, Tonkov je uzeo minut Pantaniju i bio je samouveren, ali Pantani je odvezao čak bolje od Tonkova, završio je treći, uzevši mu još 5 sekundi. Pantani je osvojio Điro, kao i brdsku klasifikaciju, a u klasifikaciji po poenima je završio drugi.
Pantani je i na Tur de Frans došao kao jedan od favorita, ali je već na prologu Na prvoj etapi izgubio dosta vremena, završio je 181 od 189 vozača, četiri minuta iza Jana Ulriha. Na narednim etapama smanjivao je zaostatak, sve do Alpa, gde je završio devet minuta ispred Ulriha i tu prednost nije ispuštao. Pantani je postao prvi Italijan koji je osvojio Tur nakon Feličea Đimondija koji je osvojio 1965. godine. Do danas, Pantani je zadnji vozač koji je osvojio Điro i Tur u istoj godini.
1999
1999. godine, Pantani je osvojio trku Vuelta Mursija, uz jednu etapu. Bio je lider na Điru, a na predzadnjoj etapi je bio pozitivan na doping testu, diskvalifikovan je sa Đira i dobio je dvonedeljnu zabranu vožnje. Pre diskvalifikacije, Pantani je bio lider sa preko pet minuta prednosti, pobedio je na četiri etape i bio je lider u brdskoj i klasifikaciji po poenima.
2000—2003
2000. godine, Pantani se vratio na Điro, ali nije bio konkurentan, završio je tek na 28 mestu. Nakon Đira, vozio je i Tur de Frans, gde je vodio borbu sa Lensom Armstrongom. Na etapi 12, Armstrong mu je prepustio pobedu, a Pantani je izjavio da je uvređen tim gestom. Loši odnosi između dvojice vozača počeli su kada je Armstrong Pantanija nazvao slončićem. Pantani je pobedio i na etapi 15 i to je bila njegova zadnja pobeda u profesionalnoj karijeri. Na narednoj etapi, napustio je Tur zbog stomačnog virusa i više se nikad nije vratio da vozi na Turu.
San Benito (Petén)
San Benito je općina od 54,189 i grad od 34,788 stanovnika na sjeveru Gvatemale u Departmanu Petén.
Geografske karakteristike
San Benito se nalazi sjeverozapadnom kraju Jezera Izabal, udaljen svega 2 km od centra Floresa sa kojim je praktički spojen u jednu urbanu cjelinu.
Marco Pantani
2000—2003
2001. i 2002. nije ostvarivao dobre rezultate. Vozio je Điro, ali je diskvalifikovan jer mu je u sobi pronađen insulin i suspendovan je na osam meseci. Kasnije mu je suspenzija smanjena zbog nedostatka dokaza. 2002. opet nije uspio da završi Điro.
San Benito (Petén)
Historija
San Benito je nastao pod imenom San José de los Negros, kad su španjolski plantažeri negdje oko 1795.-96. naselili crne robove sa Kariba u postojeće majansko selo. Ime mu je promjenjeno u San Benito, po svecu zaštitniku Benitu iz Palerma.
Naselje je 1823. dobilo status ville u okviru općine Flores, a u januaru 1873. i status općine.
Privreda
San Benito je sirotinjski grad u kom se većina stanovnika bavi maloprodajom i ugostiteljstvom. Poljoprivreda sudjeluje u lokalnoj ekonomiji sa 2%.
Marco Pantani
2000—2003
Vratio se na Điro 2003. godine i završio na 14 mestu. To je bila njegova zadnja trka u karijeri. Završio je karijeru u junu, a zatim je otišao na kliniku za nervne bolesti.
Alp d'Uez
mini|levo|Pantani je sahranjen u [[Čezenatiko|Čezenatiku.]] Marko Pantani je 1997. postavio rekord na brdskom prelazu Alp d'Uez, zabeleživši vreme od 37 minuta i 35 sekundi u etapi Tur de Fransa (prema nekim izvorima, pravo vreme je 37 minuta i 34 sekunde). Pobednik Tur de Fransa 2008. Karlos Sastre na tom prelazu je postavio vreme od 39 minuta i 31 sekundu.
Doping
Nakon što je diskvalifikovan sa Đira d'Italije 1999. godine, zbog povišenog nivoa hematokrita (imao 52 %, dozvoljeno 50), Pantani se suočavao sa konstantnim navodima da se dopinguje tokom ostatka karijere. U junu 1999. sud je osudio grad Torino da nadoknadi Pantaniju za incident na trci Milan - Torino 1995. godine, na kojoj je Pantani završio sa nekoliko povreda i trebalo mu je dugo da se oporavi i vrati vožnji. Nekoliko dana kasnije, italijanski tužilac je optužio Pantanija za sportsku uvredu, jer mu je nivo hematokrita nakon te trke bio 60 procenata. 1997. Svetska biciklistička unija (UCI) uvela je limit za hematokrit od 50 % i vozači koji su imali malo preko, dobijali su suspenziju od dve nedelje.
Case Scafarelli, Potenza
Case Scafarelli je naselje u Italiji u provinciji Potenza, u regiji Basilicata.
Marco Pantani
Doping
1999. italijanski list "Republika" objavio je tekst u kome povezuju Pantanija sa Frančeskom Konkonijem, koji je davao EPO italijanskim biciklistima u periodu od 1993. do 1998. Tokom 1994. u martu, nivo hematokrita mu je bio 40.7 %, a u maju, tokom etape na Điru, nivo hematokrita mu je bio 54 %, a u junu je dostigao do 58 %. U oktobru 1995. nivo hematokrita na trci Milan - Torino bio mu je 60 %.
Case Scafarelli, Potenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 827 m.
Moriorski jezik
Moriorski jezik, izumrli jezik izumrlog naroda Moriora, domorodaca Chathamskih otoka u Tihom oceanu (Rēkohu na moriorskom, Wharekauri na maorskom). Posljednji govornik bio je Hirawanu Tapu koji je preminuo u svibnju 1900. godine.
Maori, poznati kao okrutni ratnici i kanibali, izvršili su 1830-ih pravi genocid nad miroljubivim golorukim Moriorima. Obredno su ubili oko 10% stanovništva, nabijajući na kolac muškarce, žene i djecu bez razlike i ostavljajući ih na plažama danima umirati u velikim bolovima. Jeli su moriorska trupla i tjerali Moriore mokriti po svojim svetištima. Zabranili su im rabiti svoj jezik i međusobno se vjenčavati, čime su se pobrinuli da izumru. Samo 101 Morior ostao je na otocima 1862. godine. Samuel Deighton, stalni sudac na Chathamskim otocima od 1873. do 1891., sastavio je kratak rječnik moriorskih riječi uz njihove maorske i engleske ekvivalente. Rječnik je godine 1989. objavio novozelandski povjesničar Michael King u djelu Moriori, ponovno otkriven narod (Moriori: A People Rediscovered). Jezik je djelomično rekonstruiran u dokumentarcu Barryja Barclaya Pera mira (The Feathers of Peace) iz 2000. godine. Jezik se od 2001. pokušava oživjeti, sastavljena je baza riječi koja je pohranjena i u internetskom Polinezijskom leksikonu (POLLEX). Na popisu stanovništva 2006. 945 Novozelanđana izjasnilo se pod moriorskim etničkim imenom, dok ih je po popisu 1901. bilo samo 35. Posljednji čistokrvni pripadnik naroda Tommy Solomon umro je 1933. godine.
Marco Pantani
Doping
Tokom Đira 2001. godine, u sobi mu je pronađen insulin. Pantani je tvrdio da mu je insulin podmetnut i da nije proveo tu noć u sobi.
Mirardi, Mantova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
Jimbor, Chiochiș
Jimbor je naselje u Rumuniji u okrugu Bistrica-Nasaud u opštini Chiochiș.
Marco Pantani
Doping
2002. suspendovan je na osam meseci, ali mu je usvojena žalba i smanjena suspenzija zbog nedostatka dokaza.
2013. godine, francuski senat je potvrdio da je Pantani bio pozitivan na EPO tokom testiranja 1998. godine, a koja su ponovljena 2004. godine.
Smrt
14. februara 2004. godine, Pantani je nađen mrtav u hotelu u Riminiju. Uzrok je bio kokain. Pantani je svoj zadnji dan proveo daleko od porodice i prijatelja, zaključan u hotelskoj sobi. Njegova bivša devojka izjavila je da je Pantani počeo da uzima kokain 1999. kada je diskvalifikovan sa Đira.
Nakon smrti, Pantani je postao predmet nekoliko knjiga, pesama i filma.
Punta de la Cuesta de Ixtla, Santa Inés Ahuatempan
Punta de la Cuesta de Ixtla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Santa Inés Ahuatempan.
San Marcos (departman)
San Marcos (španjolski: Departamento de San Marcos) je jedan od 22 departmana na koji je Gvatemala administrativno podjeljena.
Punta de la Cuesta de Ixtla, Santa Inés Ahuatempan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1769 m.
San Marcos (departman)
Karakteristike
Departman ima površinu od 3,791 km², na kojoj je 2020. živilo 1,032,277 stanovnika.
Administrativni centar departmana je grad San Marcos koji ima 47,063 stanovnika On je udaljen od glavnog grada Ciudad Guatemale 252 km.
Administrativna podjela
Departman San Marcos je osnovan 1866., danas je podjeljen na 30 općina (španjolski: municipalities), to su; Tacaná, Sibinal, San José Ojetenam, Concepción Tutuapa, San Miguel Ixtahuacán, Sipacapa, Tejutla, Comitancillo, Ixchiguán, San Marcos, San Lorenzo, Río Blanco, San Antonio Sacatepéquez, San Pedro Sacatepéquez, Tajumulco, San Cristóbal Cucho, Esquipulas Palo Gordo, San Rafael Pie de la Cuesta, San Pablo, Malacatán, Catarina, San José El Rodeo, El Tumbador, Nuevo Progreso, La Reforma, El Quetzal, Pajapita, Tecún Umán, Ocós i La Blanca.
Historija
Za pretkolumbovskih vremena to je bio kraj u kom su živjeli i vladali Mami.
Za kolonijalnih vremena Generalne kapetanije Gvatemala bio je dio Quetzaltenanga. U vrijeme Savezne Republike Centralne Amerike jedno kratko vrijeme 19. vijeka, bio je dio Države Los Altos, koja se pokušala osamostaliti i postati šesta država te federacije.
Ime je dobio po prvoj crkvi izgrađenoj na tom teritoriju posvećenoj Apostolu Marku.
La Sorpresa, Tuzantán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Rancho San Pedro, Durango
Rancho San Pedro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Durango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2469 m.
Tasabiri, Bavispe
Tasabiri je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Bavispe.
Colonia Guadalupe Hidalgo, Ozumba
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 798 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2082 m.
Dheepan
Dheepan je francuski igrani film snimljen 2015. godine u režiji Jacquesa Audiarda. Po žanru je mješavina drame i kriminalističkog filma, dijelom inspirirana Montesqieuovim Perzijskim pismima, dijelom Peckinpahovim filmom Psi od slame, a dijelom životnim iskustvima šrilankanskog tamilskog pisca Anthonyhasana Jesuthasana koji u filmu tumači naslovnu ulogu, odnosno protagonista koji kao veteran militantne organizacije Oslobodilačkih tigrova Tamilskog Elama pred kraj rata, suočen sa porazom, odlučuje započeti novi život u Evropi. Radnja prikazuje kako uzima lažni identitet, te mu se priključe nepoznata žena i dijete koje glume njegovu porodicu kako bi što lakše dobili azil, te kako dobije posao pazikuće u francuskom banlieuu, ali i dođe u sukob sa lokalnim dilerima i bandama, a zbog čega je prisiljen ponovno koristiti svoje ratničke vještine. Dheepan je premijerno prikazan na Kanskom festivalu, gdje je kritici izuzetno imponiralo korištenje socijalno i politički angažiranih motiva vezanih uz tada aktualnu migrantsku krizu, te je osvojio Zlatnu palmu.
Santa Mónica, Salinas Victoria
Santa Mónica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Salinas Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 429 m.
Guadalupe Victoria, Namiquipa
Guadalupe Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Namiquipa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 226 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1929 m.
Thū‘ah, Sa'dah
Thū‘ah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1472 m.
Chețiu, Chiochiș
Chețiu je naselje u Rumuniji u okrugu Bistrica-Nasaud u opštini Chiochiș.
Los Horcones, Ajuchitlán del Progreso
Los Horcones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ajuchitlán del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2402 m.
San José Tlacotitlán, Ozumba
San José Tlacotitlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Ozumba.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1462 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2156 m.
Moriori
Moriori, izumrlo domorodačko stanovništvo Chathamskih otoka u Tihom oceanu (Rēkohu na moriorskom, Wharekauri na maorskom). U vrijeme europskog otkrića otočja 1791. godine bilo ih je oko 1 000. Bili su miroljubiv narod, a tijekom 1830-ih skoro potpuno su ih istrijebili maorski ratnici iz plemena Taranaki. Posljednji govornik moriorskog jezika bio je Hirawanu Tapu koji je preminuo u svibnju 1900., a posljednji čistokrvni pripadnik naroda Tommy Solomon umro je 1933. godine.
O podrijetlu Moriora postoji više pretpostavki. Postoji mišljenje da su kulturno i jezično bili srodni Maorima Južnog otoka. Neki arheolozi drže da su Moriori polinezijski narod, potomci Maora koji su u 16. stoljeću naselili Chathamske otoke. Drugi pak smatraju da su se Moriori jezično i genetski razlikovali od Maora, te da uopće nisu bili polinezijskog nego melanezijskog podrijetla.
Moriori su živjeli kao lovci-sakupljači i zbog neobradive zemlje nisu poznavali poljoprivredu. Jeli su isključivo hranu morskog podrijetla, tj. ribe, morske lavove i mlade morske ptice. Od umjetnosti poznato je samo da su rezbarili debla. Kastrirali su neke muške bebe kako bi nadzirali broj stanovnika. Nisu poznavali ni prakticirali nasilje i rat.
William R. Broughton je 17. studenog 1791. godine stupio na tlo otoka koje je nazvao po svom brodu HMS Chatham i proglasio ih posjedom Velike Britanije. Otoci su postali središte djelatnosti kitolovaca, pa je od zaraznih bolesti uslijed kontakta s Europljanima i Maorima umrlo 10% do 20% moriorskog stanovništva. Britanci su 1835. raselili Maore Ngāti Mutunga i Ngāti Tama iz regije Taranaki na Sjevernom otoku. Brigantin Lord Rodney, otet od Britanaca, stigao je 19. studenog spomenute godine na Chathamske otoke. Na njemu je bilo 500 Maora naoružanih puškama i sjekirama sa zalihama od 78 tona krumpira. Nakon toga 5. prosinca uslijedio je još jedan brod iz kojeg se iskrcalo 400 Maora.
La Calandria, Palenque
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.
El Rastro, Madero
El Rastro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2168 m.
La tierra y la sombra
250px|mini|desno
La tierra y la sombra je kolumbijsko-francusko-nizozemsko-čileansko-brazilski igrani film snimljen 2015. godine u režiji Césara Augusta Aceveda. Po žanru je drama, a protagonist, čiji lik tumači Haimer Leal, je kolumbijski farmer koji se nakon 17 godina vraća na imanje gdje sada živi bivša supruga sa teško bolesnim sinom. Radnja prikazuje kako se tamo suoči sa time da je imanje okruženo farmama šećerne trske koje zagađuju okolinu i zbog čega je sin najvjerojatnije bolestan. La tierra y la sombra se nastojao snimati godinama, a premijerno je prikazan na Kanskom festivalu gdje je osvojio nagradu za najbolju fotografiju.
Monte Melino, Perugia
Monte Melino je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 312 m.
Sierra Madre de Chiapas
Sierra Madre de Chiapas (znana i kao Cordillera Central, a u Gvatemali kao Sierra Madre) je planinski masiv u Centralnoj Americi koji se prostire preko jugoistočnog Meksika, Gvatemale do Salvadora i dijela Hondurasa.
Geografske karakteristike
To je najveći masiv u Centralnoj Americi, kopleksan planinski sistem koji se proteže u smjeru sjeverozapad-jugoistok, duž obale Tihog oceana u dužini od preko 600 km. Većina vulkana u Gvatemali su dio Sierra Madre, njihovi vrhovi dosežu do 4,000 m nadmorske visine. Masiv je nastavak Sierra Madre del Sur, na jugozapadu je ograničen uskim obalnim pojasom, a na sjeveroistoku nizom depresija među njima i Depresiju Chiapas, koja razdvaja od masiva u Gvatemali i Hondurasu. On je glavna vododjelnica u Centralnoj Americi, raskršće rijeka koje teku u Atlantski ili Tihi ocean.
U Meksiku masiv počinje od rijeke Ostúa i nastavlja se do granice sa Gvatemalom. Dug je otprilike 250 km, širok 50-65 km i ima površinu od 2,125 km². Najviši vrh se nalazi državi Chiapas, to je Vulkan Tacaná (4,092 m) na granici sa Gvatemalom.
U Gvatemali se Sierra Madre proteže otprilike 280 km u smjeru jugoistoka prema granici sa Salvadorom i Hondurasom, preko departmana; San Marcos, Quetzaltenango, Totonicapán, Sololá, Chimaltenango, Guatemala i Jalapa.
I u Salvadoru Sierra Madre slijedi orijentaciju sjeverozapad-jugoistok, označavajući granicu s Hondurasom, ali ga Rijeka Lempa razdvaja na dva dijela.
La Huerta, Fortín
La Huerta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Fortín.
Sierra Madre de Chiapas
Geografske karakteristike
U zapadnom dijelu, najviša planina je Montecristo (2,418 m), na tromeđi Salvadora, Gvatemale i Hondurasa, a na istoku planina El Pital (2,730 m), najviši vrh u Salvadoru.
La Huerta, Fortín
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1092 m.
Sierra Madre de Chiapas
Geografske karakteristike
Prvi španjolski istraživači i konkvistadori pojavili su se 1524. kad su Asteci domirirali tim krajem. Transamerička željeznička pruga i asfaltirana cesta prolaze duž zapadnih obronaka Sierre, a Panamerički autoput, centralnom kotlinom.
Geologija
Sierra Madre de Chiapas nastao je krajem Mezozoika, za kasne Krede kao rezultat su subdukcije Kokosove pod Karipsku ploču.
Flora i fauna
U Masivu živi oko 1500 vrsta kralješnjaka, koje čine sisavci, ptice, vodozemci i reptili, i više od 10,000 različitih vrsta biljaka. Među njima i veliki broj endema.
San Martín, Yaxcabá
San Martín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán, u opštini Yaxcabá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Monte Moria, Tuzantán
Monte Moria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tuzantán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 403 m.
Borgata Castellaro, Torino
Borgata Castellaro je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Zou (rijeka)
Zou je rijeka u Beninu, jedna od tri najvažnije rijeke u toj zemlji. Izvire na graničnom području Benina i Toga na jugozapadu zemlje te teče prema jugu, gdje se ulijeva u Ouémé, najveću rijeku u Beninu. Na području oko izvora rijeke živi narod Mahi.
U Beninu postoji i istoimeni departman.
Loma Omotolonte, Santa Inés Ahuatempan
Loma Omotolonte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Santa Inés Ahuatempan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1829 m.
Colonia Francisco Villa, Ajuchitlán del Progreso
Colonia Francisco Villa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ajuchitlán del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 605 m.
Nayd ar Ra’s, Sa'dah
Nayd ar Ra’s je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1082 m.
Ljubomir Lucjuk
Život
Lucjuk je rođen i odrastao u Kingstonu u Ontariju. Stekao je dvije diplome na Sveučilištu Queen's, počasni B.Sc. (1976) i M.A. (1979) te je završio doktorat (1984) u Edmontonu na Sveučilištu u Alberti. Imao je postdoktorske stipendije na Sveučilištu Toronto i Sveučilištu Queen's.
La Fama, Fortín
La Fama je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Fortín.
Alister McGrath
Alister Edgar McGrath (Belfast, 23. 1. 1953. – ), britanski teolog, svećenik, naučnik, historičar, pisac i akademik.
Ljubomir Lucjuk
Život
Od 1990. do 1992. radio je kao profesor geografskog odjela Sveučilištu Queen's. Od 1993. vodio je istraživački rad Ukrajinsko-kanadske udruge građana.
La Fama, Fortín
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 919 m.
Alister McGrath
Biografija
McGrath je rođen 1953. u sjevernoirskom gradu Belfastu i odrastao je u Downpatricku gdje je pohađao školu Down. U septembru 1966. upisao se na Metodistički koledž u Belfastu i fokusirao se na učenje matematike, fizike i kemije. Godine 1971. započinje studij kemije na Koledž Wadham pri Univerzitetu u Oxfordu i završava ga 1975. godine, a potom odlazi na Koledž Linacre i počinje s istraživanjem molekularne biofizike na oksfordskom odsjeku biokemije pod vodstvom profesora Georgea Radde. Iako je odrastao kao ateist, McGrath tokom univerzitetskih dana počinje iskazivati interes za religijom i konvertira na kršćanstvo. Godine 1976. dobiva postdiplomsku stipendiju i paralelno pohađa doktorski studij biofizike na Koledž Merton odnosno diplomski studij teologije, te završava oba 1978. godine.
Santa Clara, Namiquipa
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 243 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1876 m.
Alister McGrath
Biografija
Nakon stjecanja prvog doktorata McGrath odlazi predavati na Koledžu St John pri Univerzitetu u Cambridgeu, gdje istovremeno nastavlja studij teologije na Westcottu odnosno pripremu zaređenja za svećenika Engleske Crkve. Đakonom je postao u septembru 1980. i služi kao kapelan u crkvi sv. Leonarda u Wollatonu (Nottingham), a anglikanskim svećenikom postao je godinu dana kasnije u Southwell Minsteru. Godine 1983. postavljen je za predavača na oksfordskom Koledžu Wycliffe Hall, te istovremeno postaje članom Oksfordskog teološkog fakulteta. Jesenski semestar 1990. proveo je radeći kao profesor na američkom Univerzitetu Drew u Madisonu.
Pueblo Nuevo, Bavispe
Pueblo Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Bavispe.
Alister McGrath
Biografija
Godine 1993. McGrath je izabran za univerzitetskog istraživačkog predavača teologije na Univerzitetu u Oxfordu, dok istovremeno (od 1993. do 1996. godine) radi i kao istraživački profesor teologije na kanadskom Koledžu Regent u Vancouveru. Za ravnatelja Wycliffe Halla izabran je 1995. godine, a 1999. dobiva titulu profesora historijske teologije Univerziteta u Oxfordu. Na temelju istraživanja historijske i sistematske teologije godine 2001. dobiva drugi doktorat. Iste godine bio je jedan od osnivača Međunarodnog društva za nauku i religiju (ISSR). U septembru 2008. postao je čelnik Centra za teologiju, religiju i kulturu na Kraljevskom koledžu u Londonu. Godine 2013. na temelju istraživanja odnosa religije i nauke i prirodne teologije McGrath dobiva svoj treći oksfordski doktorat. Tri dodatna počasna doktorata dobio je od Teološkog sjemeništa u Virginiji (1996), Teološkog koledža u Belfastu (2005), te Koledža Wycliffe pri Univerzitetu u Torontu (2007). Od 2014. radi kao profesor na londonskom Koledžu Gresham.
Pueblo Nuevo, Bavispe
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 996 m.
Tajumulco
Tajumulco (španjolski: Volcán Tajumulco) je stratovulkan na jugozapadu Gvatemale u planinskom masivu Sierra Madre de Chiapas.
Alister McGrath
Opus
Djelomična lista McGrathovih monografija:
Tajumulco
On je najviši vrh u Centralnoj Americi i Gvatemali, koji se uzdiže do nadmorske visine od 4,220 metara.
Tajumulco ima dva vrha koji leže u smjeru sjeverozapad-jugoistok, jedan od njih ima krater dijametra 50-70 m. Lava se sa oko 4,200 metara visokog sjeverozapadnog vrha slijevala u duboku dolinu. Andezitsko-dacitski vulkan na sjeverozapadnom kraju nesigurnog je porijekla.
O erupcijama Tajumulca nema pouzdanih dokumenata, iako je zabilježeno da je vulkan u oktobru 1765. izbacio mnogo kamenja, uništavajući kuće, ali se možda radilo samo o lavini.
Ljubomir Lucjuk
Život
Od 2013. do aprila 2016. radio kao honorarni član Kanadskog odbora za uvjetni otpust.
Trenutno je redoviti profesor političke geografije na odsjeku za političke znanosti i ekonomiju na Kraljevskom vojnom koledžu Kanade u Kingstonu. Bio je dobitnik brojnih nagrada i stipendija.
Manic, Chiochiș
Manic je naselje u Rumuniji u okrugu Bistrica-Nasaud u opštini Chiochiș.
El Mirador, Salinas Victoria
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Salinas Victoria.
Manic, Chiochiș
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 327 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 336 m.
La Rueda, Palenque
La Rueda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Palenque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 126 m.
Rancho San Lorenzo, Durango
Rancho San Lorenzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Durango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1877 m.
Bernal, Otzolotepec
Bernal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Otzolotepec.