cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
An Education
Radnja
Ono što ne zna je da Dejvid od nje skriva još jednu tajnu koja će joj slomiti srce i naterati je da shvati da ne postoji prečica do bolje budućnosti o kojoj sanja.
Qarn al ‘Amiyā’, Hajjah
Qarn al ‘Amiyā’ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
La Laguna, Casas
La Laguna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Casas.
Qarn al ‘Amiyā’, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 585 m.
La Laguna, Casas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 173 m.
Tornia, Arezzo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 671 m.
Balkány
Balkány čita se Balkanj je grad na sjeveroistoku Mađarske od 6,392 stanovnika, koji administrativno podpada pod Županiju Szabolcs-Szatmár-Bereg.
Vojsak
Vojsak je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Pregrade, Krapinsko-zagorska županija.
Balkány
Geografske karakteristike
Balkány leži u Alföldu, udaljen 26 km jugoistočno od županijskog centra Nyíregyháze.
Vojsak
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 161 stanovnika te 50 obiteljskih kućanstava.
Balkány
Historija
Balkány je prvi put dokumentiran 1214., njegovo ime je vjerojatno turskogi porijekla i značila je močvara.
Za Austrijsko-turskih ratova potpuno je opustio, pa je nanovo koloniziran u 18. vijeku, tako da je do 1839. izrastao u najveći grad u tom kraju sa 3.006 stanovnika.
Papa Josif II od Aleksandrije
Josif II od Aleksandrije (Abba Yousab II; ? - 14. novembar 1956) bio je 115. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1946. do smrti.
Prije nego što je postao papa, služio je kao mitropolit u Girgi. Za papu je izabran 1946. godine. Najznačajniji događaj njegovog stolovanja je bio posjet Etiopiji 1951. godine, gdje je tamošnjeg Abunu proglasio arhiepiskopom, označivši tako početak procesa sticanja autokefalnosti Etiopske pravoslavne crkve. Zbog toga Josif II dan-danas uživa veliko poštovanje među etiopskim vjernicima.
Od 1950. do 1952. je pod njegovim vodstvom ponovno izgrađena Crkva Svetog Marka u Aleksandriji, a 1954. je u Kairu osnovan i Institut za koptske studije. Usprkos tih dostignuća, Josif II je među vjernicima stekao reputaciju slabog vođe, kao i brojne optužbe za korupciju, obično vezane za njegovog sekretara Malika, a koje su došle i do egipatske štampe gdje su objavljivani članci o široko rasprostranjenoj praksi simonije.
Nezadovoljstvo među koptskim vjernicima je dovelo do toga da grupa aktivista, udruženih u organizaciju Umma al-Qibtiya (Udruženje koptskog naroda) u julu 1954. organizira demonstracije pred papinim sjedištem u Kairu. 25. jula 1954. su njeni članovi oteli papu, odveli ga u Koptski manastir Svetog Đorđa u Starom Kairu i natjerali ga da potpiše ukaz o vlastitoj abdikaciji. Policija je, međutim, nakon toga oslobodila papu i vratila ga u njegovo sjedište.
Sljedeće godine su se i Sveti sinod Koptske crkve i Opći kongregacijski sabor (koji je okupljao laičke vjernike) složili kako Josif II nije u stanju obavljati svoje dužnosti. Josif se povukao u manastir, a posljednje dane proveo u Koptskoj bolnici u kairskoj četvrti Azbakeya.
Nakon njegovi smrti je privremeno vodstvo Crkvom preuzeo tročlani odbor koga su činili mitropoliti Mihailo od Asjuta, Agapije od Dairuta i Qasqama te Benyamine od Monufije. Novi papa, Kiril VI je izabran tri godine kasnije.
Kosmos-1168
Kosmos-1168 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1168 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 17. marta 1980. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 810 kilograma. Kosmos-1168 je bio vojni navigacioni satelit.
Grivice
Grivice je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Banovići koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.743 stanovnika.
Naldine, Ferrara
Naldine je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -1 m.
Salcedo, Ciudad Valles
Salcedo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Wollochet, Washington
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.651.
Florita, Tuxtla Gutiérrez
Florita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tuxtla Gutiérrez.
Cona, Avellino
Cona je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Florita, Tuxtla Gutiérrez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 884 m.
Cona, Avellino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 675 m.
El Eslabón, Villa Sola de Vega
El Eslabón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa Sola de Vega.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1392 m.
San Felipe, Pueblo Viejo
San Felipe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Pueblo Viejo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Lyman, Mississippi
Lajman je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.277, što je 196 (18,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Prebone, Lecco
Prebone je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.
2012
2012 (MMXII) je prijestupna godina koja počinje u nedjelju, po gregorijanskom kalendaru. To je 2012. godina naše ere (Anno Domini), 12. godina 3. milenijuma i 21-og vijeka i 3. godina 2010-ih.
U vezi godine postoje razna popularna verovanja ("Fenomen 2012."), povezani sa raznim tumačenjima značaja mezoameričkog kalendara Dugog brojanja.
Januar/Siječanj
mini|left|180px|[[Most na Adi]] thumb|150px|left|[[Costa Concordia]]
Februar/Veljača
thumb|250px|[[Rim pod snegom, 3. feb/velj. 2012.]]
Mart/Ožujak
1.3. Počelo suđenje Draganu Paravinji za teško ubojstvo Antonije Bilić.
April/Travanj
thumb|200px|[[Azawad - tuareški pobunjenici]]
Jun/Juni/Lipanj
mini|200px|[[Sky Office Tower u Zagrebu]] 7.6. Godisnjica nestanka Antonie Bilic mini|250px|[[Brana Tri kanjona]]
Jul/Juli/Srpanj
thumb|150px|[[Higgsov bozon|Higgsov događaj]] mini|150px|left|[[The Shard]]
Avgust/August/Kolovoz
thumb|200px|Spuštanje [[Mars Science Laboratory|Curiosity-ja (umetnički prikaz)]] thumb|150px|Žarko i sušno leto u regionu
Novembar/Studeni
mini|200px|[[Xi Jinping]] thumb|220px|Oslobođeni [[Ante Gotovina|Gotovina i Markač, zahlađenje između Srbije i Hrvatske]]
Decembar/Prosinac
mini|120px|[[Shinzō Abe]]
Važniji pokretni dani
U judaizmu i islamu dan se računa od zalaska Sunca, tako da i navedeni važni dani počinju od sumraka prethodnog dana.
Vidi takođe:
Godišnji kalendar
Laşfī, Hajjah
Laşfī je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1370 m.
Vranovci
Vranovci su naselje u općini Bukovlje u Brodsko-posavskoj županiji. Vranovci su u novije vrijeme kućama povezani s općinskim središtem - Bukovljem, udaljeni 7 km od sjedišta Brodsko-posavse županije Slavonskog Broda. Nalaze se uz županijsku cestu Bukovlje-Trnjani, s odvojkom za Šušnjevce.
Selo je pripadalo tomičkom posjedu kojim su upravljali Truteljevići. Na vojnom zemljovidu iz 1780. Vranovci su selo sa 25 uvrstanih kuća s obje strane zemaljske ceste.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Vranovci su imali 644 stanovnika.
Жагубица
Жагубица је насеље у Србији у општини Жагубица у Браничевском округу. Према попису из 2002. било је 2823 становника (према попису из 1991. било је 3349 становника).
Географски положај
Општина Жагубица, налази се у југоисточном делу Браничевског округа и источном делу Србије на 170 километара југоисточно од Београда, и 83 километара од Пожаревца. Општина Жагубица захвата горњи део долине Млаве и њених притока па је природно издиференцирана на два котлинска дела, побрђе и планински обод.
Привреда
Привреда Жагубице заснована је на, коришћењу природних ресурса овог подручја, дрвној индустрији, рударству и експлоатацији мрког угља, мермера и украсног камена шумарству, а основна делатност становништва је пољопривреда, односно сточарство.
Образовање
У општини Жагубица постоје три основне школе са подручним одељењима у свим насељима општине и средња Техничка школа у којој се школују економски техничари, кувари, конобари и туристички техничари.
Здравство
Здравствена заштита организована је кроз рад Дома здравља у Жагубици и амбуланте у Крепољину и Лазници.
Култура
Kултурне активности и дешавања организују се и у надлежности су Културно-просветног центра у Жагубици који је смештен у Дому културе.
У Жагубици постоји КУД Хомоље и одржава се манифестација Хомољски мотиви.
Спорт
У Жагубици постоји ФК Хомољац који се такмичи у српској фудбалској лиги Зона-Дунав.
Саобраћај
Постоји природна предиспонираност за изградњу саобраћајних коридора кроз општину Жагубица, пратећи ток реке Млаве. Међутим, Хомоље далеко заостаје у изграђености саобраћајне инфраструктуре за републичким просеком. Општина Жагубица удаљена је од Београда 170 км. Жагубица је од Петровца удаљена 46км, од Бора 46км, Мајданпека 46км и Деспотовца 60км. Сви путни правци су регионални.
Главни саобраћајни коридор јесте регионални пут П-105 Пожаревац – Петровац – Жагубица - Бор. Од Жагубице води још један регионални пут, П-104 (Жагубица – Лазница – Јасиково - Мајданпек) који је лошијег квалитета. Иста констатација важи и за регионални пут П- 216 (Крепољин - Деспотовац). Локалном мрежом путева су сва села повезана на територији општине, али је она у доста лошем стању јер се нередовно одржава.
Према Кучеву постоји шумски пут Милатовац - Буковска који нема асфалтну подлогу. Од некатегорисаних путева треба посебно издвојити пут Жагубица – Бук - Бељаница, имајући у виду потенцијалну важност Бељанице у туристичком погледу. Укупна дужина путева на територији општине износи 204 км, од чега савременом коловозу припада 154 км пута. Магистралним путевима припада свега 14 км, регионалним 88 км, док је најдужа локална путна мрежа са 102 км.
Општина није повезана железничком мрежом, нити постоји развијен ваздушни саобраћај.
Знаменитости
Хомољска потајница или у народу позната под називом „Стојање“ је једна од четрдесет река потајница у свету и једна од три у Србији. Врело Млаве чија испитана дубина је 74 метара предмет је научних истраживања ронилаца из бројних земаља Европе, а Крупајско врело спада у ред још увек недовољно испитаних изворишта. Не треба заборавити ни Осаничку прераст, Горњачку и Рибарску клисуру и Бук.
Међу културно историјским споменицима доминирају Манастир Горњак (1378.год) задужбина је Кнеза Лазара, налази се на левој обали реке Млаве, на самом исласку из општине Жагубица.Тршка црква је најстарији манастир у Браничевској епархији и налази се на четвртом километру региналног пута Жагубица-Петровац.
Заштићени споменици природе
Врело Mлаве
У циљу очувања, Жагубичко врело и његова непосредна околина стављени су под заштиту 1979. године, као "хидролошки природни споменик" прве категорије заштите, са површином окружења од око 6 хектара. Лежи у југоисточном делу Жагубичке котлине, на надморској висини од 314 м, на јужној периферији општинског центра, односно на месту где се северни одсек Бељанице спушта у Жагубичку котлину (удаљено око 1 км од Жагубице). Крашки извор Mлаве воклијског типа налази се у природном амфитеатру отвореном у правцу северозапада кратком долином отока врела и представљa туристичку атракцију овог подручја. Врело Mлаве избија испод кречњачког одсека висине око 40 метара, из вртачастог удубљења површине 655 м2, при чему запремина воде износи око 2480 м3.
Хомољска Потајница
Налази се у Жагубикчој котлини, на југоисточним падинама Хомољских планина, на левој страни долине Потајничког потока, на брду Mала Шкљова, грађеног од кречњака које је покривено глином и хумусом. Удаљена је око 12 км од Жагубице и око 6 км од Лазнице. Представљa хидролошки споменик природе прве категорије, издигнуто је 9 м изнад речног корита, на 412 м надморске висине, при чему заштићена површина износи нешто више од 4 ha (4,36 ха).
Хомољска потајница представљa једини познати интермитентни крашки извор у источној Србији чија се функција одржала до данас. Феномен функционисања Хомољске потајнице састоји се из фазе пуњења резервоара, када из отвора не излази вода, и фазе пражњења резервоара, када из отвара истиче вода. Само избијање воде наговештава подземно мумлање коме следи најпре постепено, a затим нагло избијање које при максимуму износи око 1000 л/мин.
Крупајско Врело
Избија на западној страни планине Бељанице, на надморској висини од 240 м. Налази се у југоисточном делу Крупајско - Крепољинске котлине, у атару села Mилановца, поред асфалтног пута који спаја Хомољски крај са Ресавом. Воде овог врела избијају великом снагом из пећинског отвора крај села Крупаја, a притичу подземним каналима са подручја Бељанице; по спољној морфологији, оно подсећa на врело Mлаве. Спада у највећe и најјаче крашке изворе код нас, и једно је од три најатрактивнија у Србији (на првом месту је врело Белог Дрима, a на другом месту је врело Рашке). Сврстава се у Прву категорију заштите, укупне површине 9 ha.
Бусовата
Представљa ботанички резерват природе, заштићен је 1975. године, с обзиром да представљa репродукциони резерват за популације биљака и животиња и семенски материјал за обнављање многих састојина на овој планини. Налази се у средњем делу планине Бељанице, 18 км од Жагубице, 3 км од Речке, између Предела (1147 м) на северу, Пролома (1151 м) на западу и Капе (1291 м) на југу. Увала Бусовата, која представљa у ствари састојину букове шуме, обухвата површину од 15,86 ha.
Клисура Oсаничке реке
Узводно од села Oсанице, Oсаничка река изградила је у кречњачкој греди између узвишења Велико брдо и Велика Шетаћa клисуру дугу око 1,5 км и дубоко око 250 м. Клисура Oсаничке реке истичу се висином и изгледом својих страна у којима се истичу вертикалне литице, зупци, стубови и остењаци, брзом, бистром и незагеђеном водом, као и разноврсном вегетацијом (станиште за 166 биљних врста) и специфчином фауном. У средњем делу, где се клисура сужава на ширину речног корита, налази се пећина - прераст, веома интересантан геоморфолошки феномен. Сврстава се у 3. категорију заштите, укупне површине 30,44 ha.
Прераст Самар
Демографија
У насељу Жагубица живи 2287 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,0 година (39,9 код мушкараца и 43,8 код жена). У насељу има 998 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,80.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Csenger
Csenger (čita se Čenger) je grad na sjeveroistoku Mađarske od 4,870 stanovnika koji administrativno podpada pod Županiju Szabolcs-Szatmár-Bereg.
Historija
Csenger je prvi put dokumentiran 1219. tokom 13. vijeka razvio se zbog gaza na rijeci na putu za Satu Mare. Od 1429. se navodi kao trgovište. Krajem 16. vijeka postao je jedan od centara iz kog se širio kalvinizam.
Csenger je 1989. dobio status grada.
Weyhausen
Vejhauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Gifhorn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.622 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3151039.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gifhorn Vejhauzen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Gifhorn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 56 metara. Površina opštine iznosi 8,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.622 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 329 stanovnika/km².
Kosmos-1169
Kosmos-1169 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1169 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 27. marta 1980. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Freaks and Geeks
Freaks and Geeks je američka tinejdžerska televizijska serija kreatora Pola Figa, čiji je izvršni producent Džad Apatou. Serija se emitovala tokom televizijske sezone 1999-2000 na En-Bi-Si-ju, ali je otkazana nakon 12 epizoda, iako je snimljeno ukupno 18.
Radnja se događa u srednjoj školi u fiktivnom predgrađu Detroita tokom školske godine 1980/81. Dvoje glavnih protagonista su tinejdžerka Lindzi Vir (koju glumi Linda Kardelini) i njen mlađi brat Sem (koga glumi Džon Frensis Dejli), a koji se nađu rastrgnuti između klika "čudaka" i "štrebera".
Kampanja koju su pokrenuli obožavaoci nakon otkazivanja serije ubedila je En-Bi-Si da tokom jula 2000. prikaže još tri epizode, dok su preostale tri koje je otkupio kanal Foks Femili emitovane u septembru iste godine.
Uprkos kratkom periodu prikazivanja, serija Freaks and Geeks stekla je kultni status. 2007. godine našla se na listi "100 najboljih TV serija svih vremena" časopisa Tajm, a zauzela je 21. mesto na listi "Najboljih kultnih serija svih vremena" sajta TV Guide. Tokom 2008. pojavila se na 13. mestu liste najboljih TV serija u poslednjih 25 godina časopisa Entertejment Vikli, a AOL TV dodelio joj je titulu najbolje školske serije svih vremena.
Uloge
Čudaci
Štreberi
Pocitos, San Julián
Pocitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Julián.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2105 m.
La Ciénega, Ixtlahuacán del Río
La Ciénega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ixtlahuacán del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1166 m.
Los Ocales, La Piedad
Los Ocales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini La Piedad.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1777 m.
Greenwood County, South Carolina
je okrug u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 69.661, što je 3.39 (5,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Martin Starr
Martin Star (30. jul 1982) je američki glumac poznat po ulogama u serijama Čudaci i štreberi, Glumci na žurci i Silicijumska dolina, kao i filmovima Zalomilo se, Prevaranti i Zemlja avanture.
Vintileasca, Vrancea
Vintileasca je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 2155 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 658 m.
Cuartería los Grillos, Ensenada
Cuartería los Grillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Papa Kiril VI od Aleksandrije
mini|desno|250px|Papa Kiril VI s egipatskim predsjednikom Naserom
Vojnić Sinjski
Vojnić Sinjski je naselje (selo) 5 kilometara jugozapadno od grada Trilja, u Splitsko-dalmatinskoj županiji. Administrativno pripada gradu Trilju.
Papa Kiril VI od Aleksandrije
Kiril VI od Aleksandrije također poznat kao Abba Kyrillos VI, rođen kao Azer Youssef Atta (2. auguist 1902 – 9. mart 1971), bio je 116. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1959. do smrti.
Vojnić Sinjski
Stanovništvo
Napomena: Do popisa stanovništva iz 1931. godine naselje je iskazivano pod imenom Vojnić.
Papa Kiril VI od Aleksandrije
Bio je rodom iz Damanhoura. Radio je kao državni službenik, a u julu 1927. je napustio službu kako bi se mogao zarediti. To je učinio 14. februara 1928. u manastiru Paromeos. Tamo je uzeo ime Otac Mina el-Baramosy (Otac MIna iz Paromeosa), a također je dobio nadimak Otac Mina Stariji.
Godine 1947. je pod njegovim vodstvom sagrađena Crkva Svetog Mine u Kairu. Za papu je izabran 10. maja 1959. nakon trogodišnje sedisvakancije tokom koje je, nakon smrti njegovog prethodnika Josifa II Crkvom upravljao tročlani odbor mitropolita. Kada je izabran, Kiril VI je postao prvi (i jedini) papa u 20. vijeku koji je na to mjesto došao a da prethodno nije bio episkop.
Stolovanje mu je obilježio dovršetak procesa sticanja autokefalnosti Etiopske pravoslavne crkve čijeg je arhiepiskopa Abunu Basiliosa proglasio patrijarhom.
U januaru 1965. je predsjedao sastankom Odbora Drevnoistočnih crkava u Addis Abebi, prvom takvom okupljanju ne-halkedonskih crkava. U junu 1968. je primio relikvije Apostola Marka, koje su u srednjem vijeku bile odnesene u Veneciju. Za vrijeme njegovog stolovanja je izgrađena Koptska katedrala Svetog Marka u Kairu, koja je postala novo sjedište crkve.
20. juna 2013. ga je Koptska crkva službeno proglasila svecem.
Moniom, Reșița
Moniom je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Reșița.
Area Artigianale Vedelago, Treviso
Area Artigianale Vedelago je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 156 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Moniom, Reșița
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 388 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 195 m.
Eugenije I od Vizantijuma
Eugenije I (Eugenius) je bio episkop Vizantijuma od 237. do 242. Stolovao je u vrijeme vladavine vojničkih careva.
Las Nieves, Pueblo Viejo
Las Nieves je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Pueblo Viejo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Parade's End (miniserija)
Parade's End je britanska televizijska miniserija iz 2012. u režiji Suzan Vajt bazirana na istoimenoj tetralogiji romana Forda Madoksa Forda istog naslova. Scenario je napisao poznati britanski dramaturg Tom Stopard, a glavne uloge tumače Benedikt Kamberbač i Rebeka Hol.
Radnja
Početkom druge decenije 20. veka, Kristofer Tidžens (Benedikt Kamberbač), aristokrata vrlo čvrstih moralnih ubeđenja, započinje turbulentan bračni život sa Silvijom (Rebeka Hol), prelepom, ali i veoma manipulativnom ženom, koja u aristokratskim krugovima uživa ogroman ugled. Kristofer je odlučan da ostane veran svojoj ženi uprkos njenoj nevernosti, ali se njegov život menja kada upozna mladu sufražetkinju Valentajn Vanop (Adelajd Klemens).
William Accambray
William Accambray (Cannes, 8. travnja 1988.), francuski rukometaš i reprezentativac.
Accambray je lijevi vanjski visok 194 cm, koji trenutno igra u francuskom klubu Paris Saint-Germain. Prije PSG-a, profesionalno je igrao u klubu Montpellier HB. Za Montpellier je igrao od 2008. do 2014. godine te je igrao i u EHF-ovoj Ligi prvaka.
Od 2009. godine član je reprezentacije, a u Švedskoj je postao standardni prvotimac zbog ozljede Guillaumea Gillea. U utakmici protiv Njemačke bio je najbolji strijelac sa 5 pogodaka. Svoj debi za reprezentaciju imao je protiv Portugala.
Njegovi roditelji, Jacques Accambray i Isabelle Accambray, bili su vrhunski sportaši.
Kosmos-1170
Kosmos-1170 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1170 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 1. aprila 1980. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1170 je bio osmatrački satelit.
Bill Craver
Williams H. Craver (jun 1844 - 17.6. 1901) bio je američki bejzbol igrač rodom iz Troya u državi New York, poznat po tome što je igrao kao hvatač i infielder u osam klubova i dvije različite lige.
Prije nego što je započeo karijeru u bejzbolu, služio je u vojsci Sjevera u američkom građanskom ratu kao pripadnik 13. njujorškog teškog artiljerijskog puka.
Zajedno s Georgeom Bechtelom, Craver je bio predmet prve razmjene profesionanih igrača u historiji bejzbola kada su ga 1875. Athleticsi uzeli kako bi se uz naknadu od 1.500 US$ riješili ozlijeđenih Dave Egglera i Wesa Fislera.
Godine 1877. bio je izbačen iz National Leaguea, a nakon toga mu je doživotno zabranjeno igranje u ligama Major League Baseballa. Razlog za to je bilo njegovo navodno namještanje utakmica dok je igrao za Louisville Grays. Iako nije bilo dokaza da je namjestio utakmice, o Craveru su postojali izvješatji da je sklon kocki, nedisciplini, a nesuradnjom s istragom je u očima mnogih priznao krivnju. Craver je u dobi od 57 godina umro u rodnom Troyu, gdje je sahranjen na lokalnom groblju Oakwood Cemetery.
Einsiedeln
Einsiedeln (fonetski Ajnzideln) je grad u središnjoj Švajcarskoj. Einsiedeln je treći po veličini i važnosti grad u okviru kantona Schwyz.
Einsiedeln je u Švajcarskoj poznat kao najvažnije hodočasničko mesto za rimokatolike, čuveno istoimenom manastiru Einsiedeln sa kipom crne bogorodice.
Prirodne odlike
Einsiedeln se nalazi u središnjem delu Švajcarske. Od najbližeg većeg grada, Züricha grad je udaljen 40 km južno.
Reljef: Einsiedeln se nalazi u omanjoj dolini uz Zilsko jezero, na oko 880 metara nadmorske visine. Zapadno i istočno od grada izdižu se planine iz lanca Alpa.
Klima: Klima u Einsiedeln je umereno kontinentalna sa oštrijim crtama zbog znatne nadmorske visine.
Istorija
thumb|290 px|d|Slika manastira Einsiedelna sa početka 20. veka Područje Einsiedelna je bilo naseljeno još u vreme praistorije i Starog Rima, ali nije imalo veliki značaj.
Začetak današnjeg grada je malenoj isposnici sa kipom crne bogorodice, koju je ovde doneo sveti Majnrad, monah-isposnik 835. godine. Ova isposnica je uskoro postala mesto hodočašća. 934. godine tu je osnovan danas veoma čuven manastir, a potom i naselje (1073. g.). Već oko 1250. godine naselje dobija crte grada. Naselje od početka nalazilo u okviru malog vojvodstva Schwyz. Ovo vojvodstvo je sa još nekoliko sličnih državica obrazovala 1291. g. Švajcarsku konfederaciju.
U 19. veku je započet snažan razvoj grada i njegovog područja, što traje do dan-danas. On je mahom zasnovan na važnosti i poseti manastiru.
Stanovništvo
2008. godine Einsiedeln je imao preko 14.000 stanovnika, što je za 50% više nego pre jednog veka. Od toga 13,4% su strani državljani.
Jezik: Švajcarski Nemci čine tradicionalno stanovništvo grada i nemački jezik je zvanični u gradu i kantonu. Međutim, gradsko stanovništvo je tokom proteklih nekoliko decenija postalo veoma šaroliko, pa se na ulicama Einsiedelna čuju brojni drugi jezici. Tako danas nemački jezik materinji za 92,3% stanovništva, a najznačajniji manjinski jezici su srpskohrvatski (1,9%) i albanski jezik (1,4%).
Veroispovest: Mesni Nemci su od davnina rimokatolici. Međutim, poslednjih decenija u gradu se znatno povećao udeo drugih vera. Današnji verski sastav grada je: rimokatolici 77,9%, protestanti 9,8%, a potom slede ateisti, muslimani, pravoslavci.
Ventura, Iowa
Ventura je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 717 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 717 stanovnika, što je 47 (7,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Calciurro, Pesaro e Urbino
Calciurro je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 205 m.
Smrtni zvuci
Smrtni zvuci je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1970. godine. Režirala ju je Nada Levicki, a scenario je napisao Vjekoslav Kaleb.
Weyhe
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Dipholc Vejhe se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Dipholc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 5 - 12 metara. Površina opštine iznosi 60,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 30.316 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 503 stanovnika/km².
Lip Pike
right|thumb|Lip Pike
Волуја
Волуја је насеље у Србији у општини Кучево у Браничевском округу. Према попису из 2002. било је 1123 становника (према попису из 1991. било је 1318 становника).
Lip Pike
Lipman Emanuel Pike (25.5. 1845 - 10.10. 1893.) bio je jedna od najvećih američkih bejzbol igrača u 19. vijeku, poznat i po tome kao jedan od prvih koji je igrao kao profesionalac.
Волуја
Демографија
У насељу Волуја живи 945 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,3 година (43,9 код мушкараца и 46,7 код жена). У насељу има 391 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,87.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Mirārah, Hajjah
Mirārah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Lip Pike
Pike je, kao Njujorčanin, imao daleko više problema od navijača i uprave koji su dovodili u pitanje njegovu lojalnost klubu iz Philadelphije. Zbog toga se 1867. preselio natrag u New York gdje je igrao za New York Mutuals a potom za Brooklyn Atlantics. Potonjima je 1870. omogućio pobjedom kojom je konačno prekinut legendarni niz pobjeda Cincinnati Red Stockingsa.
Mirārah, Hajjah
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 810 m.
Lip Pike
Kada se formirala prva profesionalna liga NA, Pike se 1871. priključio Troy Haymakersima. Sljedeće godine je igrao za Baltimore Canaries, a kada je klub bankrotirao priključio se Hartford Dark Bluesima. Godine 1875. je otišao u St. Louis Brown Stockings, gdje je ostao dvije sezone, uključujući i prvu u novoj ligi NL.
Union Grounds
Union Grounds je bilo igralište bejzbola smješteno u Williamsburgu, dijelu Brooklyna. Otvoreno je godine 1862. te je bilo okruženo ogradom, što je vlasniku Williamu Canmeyeru omogućilo da naplaćuje ulaznice. Smatra se prvim bejzbol stadionom u današnjem smislu riječi.
Lip Pike
Nikad trajno zadovoljan na jednom mjestu, Pike je 1877. otišao u Cincinnati Redse, odakle je 1878. otišao, uglavnom iz zdravstvenih razloga, te kraće vrijeme nastupao za Providence Grayse i manje timove. Godine 1888. je odigrao simboličku utakmicu za New York Metropolitanse, što mu je bio posljednji nastup.
NGC 2062
NGC 2062 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Lip Pike
Pike je osim po snažnim udarcima i velikom broju home runova bio poznat i po velikoj brzini, pa je tako 1873. osvojio 250 US$ pobijedivši u utrci s konjem u galopu.
Union Grounds
U svojim ranim godinama Union Grounds je služio kao domaći teren za nekoliko bejzbol klubova, od kojih je najpoznatiji Brooklyn Eckfords, prvak sezone 1862. i 1863. godine u prvoj nacionalnoj ligi NABPP. Godine 1868. su se tamo preselili i New York Mutualsi sa svog neograđenog igrališta Elysian Fields koje je dotada bilo rezervirano za klubove s Manhattana.
Lip Pike
Umro je u dobi od 48 godina od srčane bolesti.
Union Grounds
Kada je formirana prva profesionalna liga National Association, Union Grounds je bio domaći teren New York Mutualsima id 1871. do 1876., Brooklyn Eckfordsima iz National Associationa id 1872. te Brooklyn Atlanticsima od 1873. do 1875. Također je služio kao domaći teren za "Hartford of Brooklyn" za vrijeme sezone 1877.
Kao i mnogi bejzboli tereni, preko zime se poplavljivao te služio kao klizalište.
Union Grounds je demoliran godine 1883.
Torre, Arezzo
Torre je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 801 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 261 m.
Junjo Romantica
Junjo Romantica (jap. 純情ロマンチカ, Junjō Romanchika, sr. „nevina romansa“) je manga serijal japanske crtačice Nakamure Šungiku (Nakamura Shungiku) i autorke Mijako Fudžisaki (Miyako Fujisaki). Manga je 2008 i 2015 godine adaptirana u anime seriju.
Djelo priča o ljubavi između tri muška para i time se ubraja u žanr yaoi, romantika i komedija.
Junjō Romantica
Dječak Misaki Takahaši živi, nakon smrti svojih roditelja, sa svojim starijim bratom Takahirom Takahašiom. Zbog brige o Misakiju, Takahiro se odriče sopstvenog studija na vrlo uglednom Mitsuhaši Univerzitetu, zbog čega Misaki obavezno želi tu da studira. Da bi to postigao treba da se podučava kod Takahirovog ekscentričnog prijatelja Akihika Usamija. On je autor romana i pored toga, kako se tokom priče ispostavi, piše i gay romane. Zahvaljujući tim gay romanima Misaki otkriva Akihikovu ljubav prema Takarihu te se sam polako zaljubljuje u Akihika.
Junjō Egoist
Hiroki Kamidžo, Akihikov prijatelj i Misakijev profesor književnosti, je već godinama zaljubljen u Akihika, koji o Hirokijovoj ljubavi ništa ne sumnja. Kada je Akihikov prijatelj Takahiro pronašao djevojku, Hiroki hvata priliku i spava sa Akihikom. Prilikom te noći on realizuje, da ga Akihiko nikada neće moći da voli kao Takahira. Dok zbog ljubavne boli plače u parku, susreće se sa Novakijom Kusamaom. Novaki želi da studira i moli Hirokija da ga podučava. Novaki se na prvi pogled zaljubljava u Hirokija i želi ga osvojiti. Pored svoje jake tvrdoglavosti, Hiroki se zaljubljuje u Novakija.
Junjō Terrorist
Jo Mijagi, profesor književnosti na Mitsuhaši Univerzitetu, je Hirokijov nadređeni. Njegov bivši šurjak, osamnaestogodišnji Šinobu Takatsuki, se prije vrijemena vraća od jednogodišnje razmjene učenika iz Australije kada je čuo da su se Jo i njegova žena rastali. Šinobu je već tri godine bio zaljubljen u Joa prije nego što je znao da je Jo vjerenik njegove sestre. Jo Mijagi, koji prvobitno ne želi da ima posla sa Šinobuom, shvata njegova osjećanja kao teret. No vremenom sam primjećuje da je se Šinobu uspio ušuljati u njegovo srce. Pri tome čitatelj saznaje da je Jou u mladim godinama bio u istoj situaciji kao Šinobu, jer je bio zaljubljen u svoju profesorku.
Junjō Minimum
U Junjō Minimum se autorka posvećuje Akihikovom i Hirokijovom djetinjstvu. Upoznali su se sa 10 godina kada se Akihiko iz Engleske vratio u Japan. Obojica, noseći teret svoje bogate porodice, dijele zajedničko skrivalište, gdje bi se izvukli iz naporne svakodnevnice. Tihi i usamljeni Akihiko bi vječito pisao priče i ohrabravao Hirokija kada bi ga uvrijedila visoka očekivanja njegove porodice. Igrom slučaja književni ljubitelj Hiroki pročita jednu od Akihikovih priča i time postaje prvi koji vidi Akihikov talenat. Već tada postaje Akihikov najveći ljubitelj što se i u budućnosti ne mijenja.
Koncepcija
Ukupna priča se sastoji iz tri perspektive: Misakijove, Hirokijove i Joove. Radnje je djelimično povezana kroz vezu između Akihika i Hirokija, kao i Hirokijevu vezu sa Joom. Svaki par ima svoja odvojena poglavlja pod nazivima: Junjō Romantica (nevina romansa/romansa nevinih srca), Junjō Egoist (nevini egoisti / egoisti nevinog srca) i Junjō Terrorist (nevini teroristi / teroristi nevinog srca).
Mangaka rado koristi deformirane crteže kao izraz burnih osjećanja i razna grafička preuveličavanja.
Manga
Pojedinačna poglavlja mange u Japanu od 2002. bivaju objavljivana u novinama Asuka Ciel i Ciel Très Très. Izdavačka kuća Kadokawa Shoten ta poglavlja takođe izdaje kao posebnu knjigu (Tankōbon). Do sada su izdana 22 toma (stanje: 30.12.2017.). Manga je ostvarila komercijalni uspjeh, jer su tomovi prodani 2,5 miliona puta. 2008 je u Japanu objavljena knjiga crteža/Artbook pod naslovom Junjō Romantica Illustration Collection.
Blu izdaje Junjo Romantica od 2006. prevedenu na engleski u SAD-u, Kazé na francuski. Izdavaka kuća Carlsen Comics od januara 2007. izdaje mangu u Njemačkoj sa trenutno 18 prevedenih tomova (stanje: maj 2016). Njemačka prvoditeljica je Alexandra Klepper.
Anime
Godine 2008. Studio Deen izdaje anime serijal oslonjen na mangu, gdje Chiaki Kon vodi režiju. Dizajn karaktera potiče od Yōko Kikuchi, umjetnički direktor je Junko Shimizu. Prvih 12 epizoda serije su emitirane od 10. aprila do 26. juna 2008 na japanskim programima Fukui TV, TV Saitama, Nara TV, TV Hokkaidō, Chiba TV nakon ponoći, kao i sa odstupanjima na KBS Kyoto, Shin’etsu Hōsō, Gifu Hōsō, TV Kanagawa, Gunma TV, Tokyo MX, Mie TV, TVQ Kyūshū i Kumamoto Hōsō. Druga sezona sa takođe 12 epizoda je prvi put emitirana u oktobru 2008 u Japanu na TV Kanagawa i Gifu Hōsō. Kod druge sezone je, pored Junko Shimizu, Jun’ichi Higashi bio takođe umjetnički direktor.
2015 je sa istom ekipom proizvedena treća sezona (12 epizoda). Nove epizode su emitovane od 10. jula do 25. septembra 2015. na Tokyo MX i Sun Television nakon ponoći, kao i sa odstupanjima na AT-X, TV Kanagawa, Chiba TV, TV Saitama, Gifu Hōsō, BS11, Mie TV i TVQ Kyūshū.
Rosiclare, Illinois
Rosiclare je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.160 stanovnika.
Junjo Romantica
Anime
Sa 16. tomom, koji je izdat decembra 2016, priložen je kratak film (Original Video Animation) pod naslovom Junjō Romantika 16. Nastala je takođe pod režijom Chiakia Kona i po scenariji mangake Šungiku Nakamure.
Muzika
Uvodna muziku  Kimi = Hana und Shōdō (衝動) izvela je grupa Pigstar i završnu muziku Baby Romantica grupa SCRIPT. Muziku u drugoj sezoni Aioi (相生-アイオイ-) izvela je grupa Juned. U trećoj sezoni uvodnu muziku Innocent Graffiti izvela je grupa Fo'xTail, a završnu Owaranai Sora (変わらない空) grupa Luck Life.
Dombrád
Dombrád je grad na sjeveroistoku Mađarske od 4,015 stanovnika, koji administrativno podpada pod Županiju Szabolcs-Szatmár-Bereg.
Geografske karakteristike
Dombrád leži na lijevoj obali rijeke Tise, udaljen 43 km sjeverno od županijskog centra Nyíregyháze.
Historija
Dombrád je prvi put dokumentiran 1067. u kraljevskoj povelji.
Pravi razvoj mjesta počeo je u 19. vijeku spajanjem sa okolnim selima. Dombrád je 2000. dobio status grada.
Trudontidi
Svi trudontidi, osim sjevernoameričkog roda Troodon, nastanjivali su istočnu Aziju.
Lozna (Banovići)
Lozna je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Banovići koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.246 stanovnika.
Trudontidi
Fizičke osobine
Trudontidi su bili grupa malenih do srednje velikih teropoda (1-100 kg). Najveći je bio Troodon, a najmanji Anchiornis, koji je ujedno i najmanji poznati dinosaur.
thumb|left|Lubanja vrste [[Saurornithoides|Saurornithoides mongoliensis]]
Lubanja
Trudontidi su imali neobično velike mozgove za dinosaure, slične veličine kao kod današnjih ptica neletačica. Oči su im bile neobično velike, okrenute prema naprijed, što znači da su imali vrlo dobar, binokularan vid. Uši trudontida su također bile vrlo neobične za teropode zato što su imali izuzetno povećane šupljine srednjeg uha, pa su vjerojatno imali odličan sluh. Položaj ove šupljine blizu bubnjića možda je pomagalo pri otkrivanju niskofrekventnih zvukova. Uši trudontida također nisu bile simetrične, već je jedno uho bilo postavljeno više na lubanji od drugog, što se može naći još samo kod nekih sova. Ekstremna specijaliziranost njihovih ušiju možda ukazuje na to da su trudontidi lovili na sličan način kao i sove, koristeći se sluhom da lociraju malene životinje. Mada paleontolozi vjeruju da su oni bili grabežljivi mesožderi, njihovi maleni, slabo nazubljeni zubi i čeljusti u obliku slova U kod nekih vrsta (Troodon), ukazuju na to da su oni bili svežderi ili biljožderi. Za razliku od toga, neke vrste, kao što je Byronosaurus, su imale veliki broj igličastih zuba, koji su izgleda bili pogodni za hvatanje malenih životinja poput ptica, guštera i malenih sisara.
Poskranijalni skelet
Kralježnica trudontida nije u potpunosti poznata, zato što ni kod jednog primjerka nije potpuno očuvana. Vratni dio kralježnice je bio pneumatiziran, ali ostatak pretežno nije. Vratna rebra bila su kraća od kralježaka, a kod odraslih primjeraka roda Troodon s njima su i srasla. Sačuvano je i vrlo malo rebara. Poznata su i trbušna rebra (gastralia) kod rodova Troodon i Saurornithoides. Ostaci ramena i zdjelice su također nepotpuni.
Trudontidi su imali neobično duge zadnje udove u odnosu na ostale teropode. Goljenična kost je uvijek bila duža od bedrene kosti. Kosti donožja su bile jako produžene. Na drugom prstu se nalazila zakrivljena pandža, slična srpolikoj pandži dromeosaurida. Međutim, ta pandža kod trudontida nije bila tako velika niti zakrivljena kao kod njihovih srodnika, a u nekim slučajevima je nisu mogli podići iznad tla do istog stupnja kao dromeosauridi. Kod barem jednog trudontida, roda Borogovia, drugi prst gotovo se i nije mogao podići sa tla, a pandža je bila prava a ne zakrivljena.
Razmnožavanje
thumb|right|240px|Jaja vrste Troodon formosus
Opisana su mnoga gnijezda trudontida, zajedno sa fosiliziranim jajima i embrijima. Iz tih podataka stvorene su hipoteze o razmnožavanju trudontida (vidjeti Troodon, "Razmnožavanje").
Nekolicina fosila trudontida, uključujući i neke primjerke rodova Mei i Sinornithoides, pokazuju da su se te životinje odmarale kao ptice, sa glavom ispod prednjih udova. Ti primjerci, kao i brojne sličnosti u skeletu sa pticama i srodnim pernatim dinosaurima, podržavaju ideju da su trudontidi bili pokriveni perjem. Otkriće nekih primitivnih pernatih trudontida (Jinfengopteryx i Anchiornis) podržavaju tu ideju.
Godine 2004. Mark Norell i kolege su opisali dvije nepotpune lubanje trudontida (IGM 100/972 i IGM 100/974) pronađene u blizini jaja nekog oviraptorida, u formaciji Djadokhta, Mongolija. Vrlo je vjerojatno da gnijezdo pripada nekoj vrsti oviraptorida, budući da je u jednom od jaja još uvijek bio sačuvan embrij oviraptorida. Dvije spomenute lubanje su prvi put opisali Norell et al. (1994.) kao ostatke dromeosaurida, ali su ih nakon daljnjeg istraživanja priključili trudontidu Byronosaurusu. Ti trudontidi su bili ili tek izlegli mladunci ili embriji; uz to, uz njih su pronađeni komadići ljuski jaja, ali izgleda da su to opet ostaci jajeta nekog oviraptorida. Prisustvo sićušnih trudontida u spomenutom gnijezdu je enigma. Postoje razne hipoteze što se tiče toga:
Istraživanja provedena na nekoliko odraslih jedinki roda Troodon pokazuju da su oni dostizali zrelu dob za manje od pet godina.
Trudontidi i evolucija ptica
thumb|right|250px|Trudontid [[Jinfengopteryx|Jinfengopteryx elegans je isprva klasificiran kao ptica u bliskom srodstvu sa rodom Archaeopteryx]]
Trudontidi su važni za istraživanje podrijetla ptica zato što sa ranim pticama dijele mnoge anatomske osobine. Odlično očuvan primjerak WDC DML 001 ("Lori") je trudontid iz formacije Morrison, koja je nastala u periodu kasne jure; to je blizu vremena kada su živjeli i Archaeopteryx i još neki trudontidi iz formacije Tiaojishan (Anchiornis), čiji su primjerci čak i stariji. Otkriće tih jurskih trudontida je pozitivan fizički dokaz da su napredni deinonihosauri postojali prije nego što su se ptice pojavile, te da su se onda one morale razviti mnogo ranije. Ta činjenica snažno se kosi sa "temporalnim paradoksom", kojeg još uvijek kao dokaz koriste malobrojni preostali protivnici ideje da su ptice u bliskom srodstvu sa dinosaurima.
Klasifikacija
Fosili trudontida spadaju među prve opisane ostatke dinosaura. Isprva je Leidy (1856.) pretpostavio da su oni bili gušteri, ali ih je 1924. godine Gilmore svrstao među dinosaure, specifičnije u red Ornithischia. Tek ih je 1945. godine C.M. Sternberg prepoznao kao teropode. Od 1969. godine porodica Troodontidae se tipično svrstava sa dromeosauridima u kladus poznat kao Deinonychosauria, ali to ni u kojem slučaju nije konsenzus. Holtz je 1994. godine uspostavio kladus Bullatosauria, ujedinivši Ornithomimosauria ("dinosaure nojeve") i Troodontidae na osnovu osobina u koje spadaju i povećana moždana šupljina i dug, nizak otvor u gornjoj čeljusti. Osobine zdjelice također ukazuju na to da su oni bili manje napredni od dromeosaurida. Međutim, novootkriveni primitivni trudontidi iz Kine (npr. Sinovenator i Mei) imaju zajedničke osobine sa trudontidima, dromeosauridima i primitivnom pticom - Archaeopteryxom; zato sada većina paleontologa, u koje spada i Holtz, smatra da su trudontidi u mnogo bližem srodstvu sa pticama nego ornitomimosaurima. Kladus Bullatosauria se stoga više ne koristi.
Najintenzivnija istraživanja sistematike teropoda, koja su proveli članovi Theropod Working Group-a, ukazala su na začuđujuće sličnosti između najprimitivnijih dromeosaurida, trudontida i roda Archaeopteryx. Taj kladus su Novas i Pol nazvali Paraves. Kladogram koji su objavili Hwang et al. pokazao je da Archaeopteryx predstavlja primitivniju granu kladusa Paraves, pa su po tome dromeosauridi i trudontidi napredniji od njega. To stvara mogućnost da su za let bili sposobni i najprimitivniji pripadnici Deinonychosauria.
Taksonomija
thumb|right|240px|[[Anchiornis]] thumb|right|240px|[[Mei|Mei long]] thumb|right|240px|[[Sinornithoides]]
Filogenija
Kladogram ispod slijedi analizu koju su 2007. godine proveli Turner i kolege.
Kladogram ispod slijedi analizu koju su 2011. godine proveli Lee i Worthy.
André Maginot
André Maginot (Pariz, 17. veljače 1877. – Pariz, 7. siječnja 1932.) je bio francuski državnik i ministar najpoznatiji kao kreator osebujnog sustavu fortifikacija na granici s Njemačkom koji je nazvan Maginotova linija. Uvjerljivost i snaga Maginotove linije bili su glavni razlozi zašto su Francuzi prilično opušteno gledali na mogućnost njemačke invazije početkom Drugom svjetskom ratu.
Hampton County, South Carolina
je okrug u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
André Maginot
Rođen je u Parizu kao jedno od četvero djece u obitelji lorenskog porijekla. Školovao se za pravnika, a karijeru je započeo kao državni službenik, gdje je radio sve do 1910. godine, kada je izabran u Zastupnički dom. Tri godine kasnije, postao je podtajnik u ministarstvu rata. Početkom Prvog svjetskog rata ulazi u vojsku, ali već 9. studenog 1914. dobiva dva metka u lijevo bedro. Nakon serije operacija na koljenu i mjeseci patnje, konačno je povučen iz aktivne službe. Maginot će do kraja života imati problema s koljenom. U politiku se vraća 1915. godine te, do 1920., služi kao ministar kolonija, mirovina i rata.