cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Čačak
Međuopštinski Istorijski Arhiv
Arhiv je smešten u zgradi bivšeg Načelstva okruga čačanskog, koja je podignuta 1877. godine, u ulici Gospodar Jovanova 2. U prizemlju zgrade su depoi sa arhivskom građom, a na spratu radne prostorije, biblioteka sa čitaonicom, fotolaboratorija i galerija arhiva. Zgrada u kojoj je smešten Arhiv, proglašena je za kulturno dobro velikog značaja, 11. februara 1974. godine.
Obrazovanje
Grad Čačak ima:
Predškolske ustanove
Najmlađim stanovnicima grada pruža se posebna pažnja. Porast broja stanovništva, a samim tim i dece imao je za potrebu otvaranje predškolskih ustanova svih profila, tj. od jaslica, preko dnevnih boravaka za decu pa do pripreme za polazak u školu. Grad ima veliki broj kako javnih tako i privatnih objekata ovog tipa koji adekvatno i kvalitetno služe svojoj nameni.
Predškolska ustanova „Radost“ u Čačku počela je sa radom 1928. godine kao Zabavište, da bi je 1959. godine NOO Čačak osnovao kao Dečji vrtić „Radost“. Sedište PU „Radost“ je u vrtiću "Nadežda Petrović" i nalazi se u ulici Nadežde Petrović br.8 u Čačku.
Osnovna delatnost Ustanove je organizovano vaspitanje i obrazovanje, nega, preventivno zdravstvena zaštita, ishrana, socijalni rad, odmor i rekreacija dece od jedne do sedam godina. Za obavljanje osnovne delatnosti Ustanova koristi 19 svojih objekata, kao i adaptirane prostore u osnovnim školama i mesnim zajednicama u kojima se realizuje četvoročasovni Pripremni predškolski program.
Program rada Ustanove ostvaruje se u 127 vaspitnih grupa celodnevnog boravka u koje je upisano 3221 dete uzrasta od jedne do sedam godina. U 39 jaslene grupe boravi 629 dece. U 88 vaspitnih grupa upisano je 2592 deteta uzrasta od 3 do 7 godina, a u 35 predškolske grupe na gradskom i seoskom području ima 537 dece.
Osnovne škole
Prva učilišta u kojima se sticala pismenost u čačanskom kraju bili su manastiri i crkve, kojima ovaj kraj Srbije obiluje. Najstarije škole na ovom području bile su u manastirima Trojica i Sretenje. U doba Prvog srpskog ustanka (1805) radila je, kao jedna od prvih, škola u Čačku. Isto tako i prva seoska škola je otvorena u okolini Čačka (selo Zablaće) i to tik pred Prvi srpski ustanak. Sa razvojem grada i povećanjem stanovništva rastao je i broj školskih ustanova.
Srednje škole
Veliki broj osnovnih škola prati i srazmeran broj srednjih škola adekvatnih profila obrazovanja u kojima se obrazuju kadrovi u skladu sa potrebama društva ali i interesovanjima mladih. Jedna od najstarijih srednjih škola u Srbiji je čačanska Gimnazija koja je osnovana 1837. godine. Izuzetan renome u oblasti obrazovanja poseduju i ekonomska, tehnička, medicinska, mašinska ali i novoosnovana prehrambeno-ugostiteljska škola.
Visokoškolske ustanove
Pored velikog broja srednjih škola Čačak ima i određeni broj državnih i privatnih akreditovanih visokoškolskih ustanova (akademskih i strukovnih studija) koji mladima pružaju adekvatno stručno obrazovanje iz oblasti agronomije, tehničkih nauka i ekonomije. Za mlade akademske građane koji su poklonili svoje poverenje ovom gradu obezbeđen je smeštaj u Studentskom domu koji se nalazi preko puta fakulteta.
Privreda
Čačak je 1921. godine, dobio i električnu energiju za napajanje domaćinstava i prvih većih industrijskih postrojenja, Vojno-tehničkog zavoda koji je počeo sa radom 1930. godine i zapošljavao oko 1.000 radnika i Fabrike hartije, osnovana 1930. i koja imala oko 200 radnika.
Strukturu čačanske privrede čine poljoprivreda, industrija, trgovina i uslužne delatnosti. Zastupljena je, osim poljoprivredne proizvodnje, i proizvodnja papira, električnih aparata za domaćinstvo, reznih alata za obradu metala, nemetala i drveta, prozvoda hemijske industrije, termotehničkih uređaja, drvene, metalne i kombinovane stolarije, delova i pribora za farmaceutsku industriju i proizvoda za medicinske potrebe, prerada šumskih i poljoprivrednih proizvoda itd.
Privatno preduzetništvo, koje ima svoju tradiciju još od XIX veka, je i osnovna karakteristika privrede Čačka. Veliki broj privatnih preduzeća je prerastao u srednje razvijena preduzeća sa brojem zaposlenih između 80 i 270 i širokim spektrom proizvoda.
Privatne firme imaju svoja poslovna udruženja i to: poslovno udruženje „Gradac 97“ i „Unija Čačak 2000“, a osim toga postoji i „Udruženja vlasnika zanatskih radnji“.
Privredni subjekti
Najpoznatija preduzeća i ustanove u Čačku su:
Prirodni potencijali
Turizam je jedan od strateških pravaca razvoja grada Čačka i jedna od najznačajnijih privrednih grana. Područje grada Čačka sa Ovčarsko-Kablarskom klisurom, banjama Banja Gornja Trepča, Ovčar Banja i Slatinska Banja, bogato je prirodnim lepotama seoskog područja i spomeničkim nasleđem.
Turistička ponuda Čačanskog kraja je veoma heteregona zahvaljujući različitim vidovima turizma koji su razvijeni na ovom području. Prirodni resursi zauzimaju dominantno mesto u kreiranju turističkog proizvoda. U tom smislu najatraktivnija je Ovčarsko-Kablarska klisura, koja je proglašena zaštićenim područjem, zatim banje Ovčar i Gornja Trepča i veoma perspektivno za turistički razvoj, seosko područje.
Kulturno-istorijski spomenici i arheološki lokaliteti, predmet su interesovanja brojnih turista, a Ovčarsko-Kablarski manastiri su u tom smislu najvredniji, ali i istorijska i umetnička vrednost Rimskih termi i Gradine na planini Jelici. Čačak je prepoznatljiv kao turistička destinacija po očuvanoj arhitekturi, vrednom spomeničkom nasleđu, sa brojnim prirodnim atraktivnostima u okruženju, izbor je turista koji mogu da upoznaju život, tradiciju, običaje i kulturu grada na Zapadnoj Moravi.
Zdravstveni turizam - Banje
Najpoznatije banje u Čačku su:
U banji se leče sledeće grupe indikovanih oboljenja: reumatske bolesti, neuropsihijatrijske bolesti, bolesti gastrointestinalnog trakta, oboljenja perifernih krvnih sudova. Nedaleko od banje Gornja Trepča nalazi se manastir Vujan, grad Čačak u kome se mogu videti kulturno-istorijsko nasleđe ovog kraja, zanimljiva arhitektura gradskog jezgra, ustanove kulture. U blizini su i manastiri Ovčarsko-Kablarske klisure. Boravkom u banji Gornja Trepča mogu se upoznati prelepi predeli Srbije, uživati u blagodetima vode i što je najvažnije, ostvariti izuzetni efekti u lečenju.
Ovčar Banja se nalazi u Ovčarsko-Kablarskoj klisuri, 18 km zapadno od Čačka na putu Čačak - Užice. Lekoviti mineralni izvori Ovčar Banje koriste se u terapiji i lečenju povreda mišićnih tkiva, reumatskih oboljenja, degenerativnih promena (spondiloza i artritis), preloma kostiju, sportskih povreda i kožnih bolesti.
Banja se nalazi u području koje je zbog svojih prirodnih potencijala i bogatstva kulturno-istorijskih spomenika proglašeno prirodnim dobrom i pod zaštitom je države. Zahvaljujući tome, ovde mogu boraviti sportisti, rekreativci, ljubitelji prirode, ali i posetioci željni mira, opuštanja u zelenilu, šumu vode sa reke i jezera. Pored prirode, jedinstven ugođaj pruža i Velnes centar „Kablar“, gde se kombinuju različite vrste antistres i fitness programa, relaksacije i terapije.
U selu Slatini, na padini planine Jelice, u koritu Banjske reke, nalaze se izvor Slatinske banje. Od grada Čačka je udaljenja 17 km. Uvršćena je u red sumporovitih voda koja imaju karakter slabih alkalnih saliničnih voda. Čine je sledeći elementi: kalijum, litijum, rubidijum, stroncijum, cezijum, barijum i fosfor. Voda Slatinske banje pogodna je za lečenje kožnih oboljenja i reumatizma. Smeštaj je moguć u privatnim domaćinstvima.
Verski turizam - Crkve i manastiri
U okolini Čačka se nalaze crkve i manastiri koji su kulturno-istorijski spomenici od velikog značaja. Posebnu vrednost imaju manastiri Ovčarsko-Kablarske klisure koji kao kulturno-istorijska celina potiču iz srednjeg veka i predstavljaju posebnost naše kulturne i umetničke baštine stvarane vekovima. Priča o manastirima, Ovčarsko-Kablarskoj klisuri, događajima iz života srpskog naroda, motiv je mnogobrojnih turista da dođu i upoznaju se sa ovim osobenim spomeničkim nasleđem i uživaju u miru i lepoti prirodnog okruženja.
Saobraćajna infrastruktura
Grad Čačak ima razvijenu saobraćajnu infrastrukturu, a nalazi se i na trasi Koridora 11. Drumski saobraćaj:Čačak je udaljen od glavnog grada Beograda 140 km i povezan je putem M-22 (Ibarska magistrala) koja se u predgrađu Čačka u mestu Preljina račva na put koji vodi ka Kragujevcu, Kraljevu i Novom Pazaru i put koji pored Čačka, Užica ide za Crnu Goru i delom puta sa Zlatibora koji ide za Bosnu i Hercegovinu. Sve zone se nalaze pored ovog puta sa dobrim izlazom na njega.
Rečni saobraćaj:Najbliža luka je beogradska luka.
Železnički saobraćaj:Kroz Čačak prolazi krak železnice koji ide od Beograda za Niš i Sofiju, Beograd-Bar i Kraljevo-Čačak-Požega.
Aerodromi:
Zdravstvo
Grad Čačak je zdravstveni centar Moravičkog upravnog okruga. Na teritoriji grada Čačka nalazi se: 17 zdravstvenih ambulanti, 1 bolnica, 1 dom zdravlja i 1 medicina rada.
Mediji
U Čačku je razvijen i informativno-izdavački sektor.
Praznici i nagrade
Gradska slava je Spasovdan, a Dan grada 18.decembar.
Sport
mini|Hala Borca, februar 2019. mini|Stadion Čačak, februar 2019.
Crucea, Lungani
Crucea je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Lungani.
Čačak
Sport
Za Čačak se sa pravom može reći da je sportski grad. Veliki broj reprezentativaca (jugoslovenskih i srpskih) su svoje prve sportske korake i afirmaciju stekli upravo u Čačku. Takođe je poznat i kao „grad košarke“. Najpopularniji sportski klubovi u Čačku:
Crucea, Lungani
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1333 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 135 m.
Čačak
Sport
Učesnici olimpijskih igara rođeni u Čačku:
Znamenitosti
U Čačku postoji veliki broj znamenitosti koje svedoče o burnom i bogatom životu grada.
Manifestacije
U Čačku se održava veliki broj kulturno-umetničkih, zabavnih-turističkih, sportskih i tradicionalnih manifestacija, a najpoznatije su: Gradska biblioteka “Vladislav Petković Dis“ je organizator pesničke manifestacije u čast Vladislava Petkovića Disa i poezije na kojoj su u višedecenijskom trajanju učestvovali svi značajniji pesnici XX veka. Prvo Disovo proleće organizovano je 13.aprila 1964. godine kada je pred Disovim spomenikom besedio Branko V. Radičević. Organizator manifestacije je Gradska biblioteka “Vladislav Petković Dis“. Sabor frulaša Srbije «Oj Moravo» u Prislonici kod Čačka više od dve decenije, okuplja najbolje frulaše, da se uz druženje i negovanje tradicionalnog zvuka i savremeno muziciranje, na sviralama - frulama najpoznatijih graditelja, takmiče za naziv pobednika - zlatnu frulu. Sabor se uvek održava u drugoj polovini jula naslanjajući se na hramovnu slavu manastira Vujan, Sv. Arhangela Gavrila 26.jula. Organizatori su: JU «Turistička organizacija Čačka» i Savet Sabora Pokrovitelji: Ministarstvo kulture, Ministarstvo ekonomije i regionalnog razvoja -(turizam) i Grad Čačak.
Sabor frulaša Srbije «Oj Moravo» u Prislonici je jedinstvena manifestacija koja ima za cilj negovanje izvorne narodne kulture, običaja, umlja i morala srpskog naroda, muzičke tradicije ali i savremenog muziciranja koje iz nje proizilazi. Graditelji frula i drugi majstori starih zanata izlažu svoje rukorade zajedno sa pletiljama, veziljama, tkaljama i domaćicama koje pripremaju stara, po bakimim receptima pripremana jela.
«Besede pod Vujnom», «Etnomuzikološki zapisi» studenata i profesora fakulteta Muzičkih umetnosti, «Savetovanje o seoskom turizmu», «Zlatne ruke» takmičenje u pripremanju starih jela, Monodrama o znamenitom srbinu ili srpkinji, Takmičenje mladih frulaša, «Svesrpski Sabor - profesor Miodrag Azanjac» uz Takmičenje za «Zlatnu frulu» privlače desetine hiljada posetilaca u Prislonicu na svetkovinu frule i njoj u čast.
Duhovni otac Sabora je pokojni profesor flaute Miodrag Mile Azanjac. Besedio je ovaj umetnik: « U osnovi svakog narodnog, saborskog okupljanja, pa i ovog u Prislonici, jeste briga o korenu, ali i o stablu jednog naroda. A koren srpskog naroda nezamisliv je bez zvuka FRULE. To je njegova emocionalna osnova »... «I na Istoku i na Zapadu frula je božanskog porekla. Prapreteča je orgulja. Svekolika muzika se rodila iz frule. Tako kazuju filozofi muzike (E. Blok) tako stoji u mitu starih Helena. A stoji da je šumsko i pastirsko božanstvo Pan jurio za nimfom Siringom i da je ona, nemajući kud, skočila u reku i pretvorila se u trsku. Na toj trsci, fruli Pan je odsvirao prvi zvučni san.
A pisac Ratomir Rale Damjanović je napisao: «U guslama je istorija srpskog naroda, u fruli njegova lirska duša». Za naziv najboljih frulaša u kategoriji izvornog sviranja, dueta i savremenog sviranja na fruli na Saboru, pravo se stičena predtakmičenjima u Vrnjačkoj Banji, Vranju, Boljevcu, Skakavcima kod Kosjerića, Brusu i Iđošu.
Prislonica, predivno šumadijsko selo prostire se od šumovite planine Vujan prema pitomini oko doline Zapadne Morave, na 130 km od Beograda, 8 km og Gornjeg Milanovca i Čačka, 2 km od Ibarske magistrale. Posebnu zanimljivost sela predstavlja manastir Vujan iz XV veka, obnovljen 1805. godine. U njemu se čuvaju zemni ostaci srpskih vojvoda iz I i II srpskog ustanka Nikole Milićevića Lunjevice i Lazara Mutapa. U njemu je od 1944 - 1946. godine, kao iskušenik boravio Gojko Stojčević - danas NJegova Svetost Gospodin Pavle, patrijarh srpski.
Grad Čačak, Turistička organizacija Čačka i Savet „Kupusijade“ organizuju manifestaciju na kojoj se pored zvaničnog takmičenja u pripremanju kupusa u zemljanom loncu (svadbarski kupus) organizuje i niz kulturno-umetničkih sadržaja i izložbi ručnih radova, poljoprivrednih proizvoda i opreme. Organizator manifestacije je Turistička organizacija Čačka.
Tokom dva dana trajanja ove manifestacije organizuju se privredne izložbe, poljoprivredna berza i prateći kulturno-umetnički program, kao i takmičenje u pripremanju jela od paprike, sataraša i pečenja. Već tradicionalno, ova privredna manifestacija organizuje se početkom septembra. Organizator manifestcije je Udruženje povrtara Zablaće, a pokrovitelj manifestacije Grad Čačak. Grad Čačak, ustanove kulture i TOČ organizuju kontinuirani program tokom letnjih meseci u gradu Čačku. Koncerti, predstave, likovne izložbe, dečji programi i dr. Programi se održavaju na Gradskom trgu, parku, Domu kulture i drugim prostorima. Organizator manifestacije je Dom kulture. Plivački maraton “Ovčarsko-Kablarska klisura“ u Ovčar Banji (2.avgusta), Turistička organizacija Čačka, Plivački klub Čačak i SC “Mladost“ organizuju plivački maraton sa trkom zadovoljstva “Borivojeva tabla“ (500m) i mali plivački maraton “Ovčarsko-kablarska klisura“ (2.100m) sa puno pratećih sadržaja i raznovrsnih programa. Organizatori su Turistička organizacija i plivački klub Čačak.
Stranje pri Velikem Gabru
Stranje pri Velikem Gabru je naselje u slovenskoj Općini Trebnju. Stranje pri Velikem Gabru se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 42 stanovnika.
Pian di Novello, Pistoia
Pian di Novello je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 163 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1137 m.
El Escondido, Tempoal
El Escondido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Ljubavno šaputanje
Les murmures de l'Amour  (sh. Ljubavno šaputanje) je slika William-Adolphe Bouguereaua iz 1889. godine. Slika prikazuje mladu damoiselle kako sjedi na stijeni s vrčom ispod ruke, dok joj mali kupid šapće o ljubavi. Djevojčin dugi pogled pokazuje žudnju i vapaj, dok je njeno srce opčinjeno mišlju o doux amour.
Carolei, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1320 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 622 m.
El Escondido, Tecate
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 470 m.
Otilio Ulate Blanco
Ulate Blanco je bio francuskog porijekla s majčine strane. Iako se nikada nije ženio, imao je dvije kćeri iz otvorene veze s Haydée Rojas Smith.
Kada je Ulate 1948. godine pobijedio na predsjedničkim izborima, kostarikanski zakonodavac je izglasao poništenje tih izbora u korist njegova protukandidata, Rafaela Ángela Calderóna Guardije. Taj je potez bio direktan povod građanskom ratu kojeg je predvodio José Figueres Ferrer.
Svoju političku karijeru, Ulate je počeo kao novinar u časopisu La Tribuna i vlasnik časopisa Diario de Costa Rica, tada glavnog časopisa u zemlji, odakle je vodio sve svoje političke kampanje. Kao predvodnik opozicije, 1948. godine pobijedio je na predsjedničkim izborima.
Kada je, nakon građanskog rata, Ulate konačno počeo služiti svoj mandat, pokazao je izrazitu vještinu u rješavanju ekonomskih problema, području na kojem je proveo niz reformi. Utilo je također zaslužan za davanje prava glasa ženama i za prikupljanje sredstava za izgradnju Zračne luke Juan Santamaría. Ipak, mnoga njegova postignuća će, kasnije, sebi pripisati kasniji predsjednici. Kada je posjetio kaznionicu na otoku San Lucas, Ulate je naredio puštanje poznatog ubojice, Beltrána Cortésa, iz neuobičajeno otvorene i zaštićene ćelije u koju ga je smjestio predsjednik León Cortés Castro te ga je smjestio s ostalim zatvorenicima.
Barnhill, Ohio
Barnhil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 396, što je 32 (8,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
White Mesa, Utah
Vajt Mesa je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Juta.
Vatreni poljubac
Vatreni Poljubac je bosanskohercegovačka hard rock skupina. Osnovana u Sarajevu 1977. godine. Uz standarne elemente hard rocka, Vatreni poljubac u svojoj glazbi dodaje i neke elemente narodne glazbe, osobito u načinu pjevanja. Sastav je osnovao bosanski glazbenik Milić Vukašinović. Prva objavljena pjesma im je bila "Doktor za rokenrol". Krajem iste godine objavljuju prvi album Oh što te volim joj. Vukašinović je autor svih skladbi sastava, sa devet studijskih albuma. Na svima svira gitaru i pjeva, osim na albumu 100% Rock and Roll na kojem pjeva Mladen Vojičić Tifa.
Oeversee
Everze je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Šlezvig-Flensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.414 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1059184.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šlezvig-Flensburg Everze se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Šlezvig-Flensburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 31 metra. Površina opštine iznosi 36,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.414 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 94 stanovnika/km².
Tacit (razvrstavanje)
Tacit može značiti:
Colonia los Cruces, Ixmiquilpan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 93 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1777 m.
Radičevo
Radičevo je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Radičevo je u sastavu opštine Vasiljevo.
Prirodni uslovi
Radičevo je smešteno u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Strumice, naselje je udaljeno 12 kilometara severno.
Naselje Radičevo se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno na severozapadnom obodu plodnog Strumičkog polja, na mestu gde ono prelazi u Radoviško polje ka severu. Zapadno od naselja izdiže se planina Smrdeš. Nadmorska visina naselja je približno 320 metara.
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Radičevo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 590 stanovnika.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Чокешина
Чокешина је насељено место града Лознице у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 751 становника.
Култура
У насељу се налази манастир Српске православне цркве.
Демографија
У насељу Чокешина живи 705 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,9 година (40,6 код мушкараца и 43,4 код жена). У насељу има 282 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,12.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Brasikasterol
Brasikasterol je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 398,664 Da.
Caligaris, Biella
Caligaris je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 470 m.
Opština Colelia, Ialomița
Colelia je opština u Rumuniji u okrugu Jalomica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Stranska vas pri Semiču
Stranska vas pri Semiču je naselje u slovenskoj Općini Semiču. Stranska vas pri Semiču se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 65 stanovnika.
Radiovce
Radijovce je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u severozapadnom Sinan Zendeli delu države. Radijovce pripada opštini Brvenica.
Raštani (Veles)
Prirodni uslovi
Raštani su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Velesa, selo je udaljeno 8 kilometara severozapadno.
Radiovce
Geografski položaj
Naselje Radijovce je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 15 km južno.
Raštani (Veles)
Prirodni uslovi
Selo Raštani se nalazi u istorijskoj oblasti Grohot, na mestu gde Veleška kotlina prelazi u prve padine planine Golešnice. Nadmorska visina naselja je približno 380 metara.
Površina seoskog atara prostire se na površini od 12,1 km².
Radiovce
Geografski položaj
Radijovce se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno u istočnom delu Pološkog polja. Zapadno od naselje se pruža polje, dok se ka istoku izdiže Suva gora. Istočno od sela protiče Vardar. Nadmorska visina naselja je približno 460 metara.
Raštani (Veles)
Prirodni uslovi
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Radiovce
Geografski položaj
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Raštani (Veles)
Stanovništvo
Hrlevci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 286 stanovnika.
Radiovce
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Radijovce je imalo 1.049 stanovnika.
Raštani (Veles)
Stanovništvo
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Radiovce
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (66%), a u manjini su etnički Makedonci (33%).
Većinska veroispovest u naselju je islam, a manjinska pravoslavlje. Početkom 20. veka broj pravoslavnih i muslimana u naselju je bio približan.
Llano Palma, Santo Domingo Tepuxtepec
Llano Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Tepuxtepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2174 m.
Novosti (Hrvatska)
Novosti su hrvatske tjedne novine sa sjedištem Zagrebu a kojeg tiska Srpsko narodno vijeće (SNV) sa ciljem promocije ljudskih prava i bavljenem tema koje se odnose na Srbe Hrvatske. Novine se opisuju kao "samostalni srpski tjednik" te je često kritičan ili satiričan prema političkim, društvenim ili kulturnim događanjima u Hrvatskoj.
Novosti su pokrenute u prosincu 1999. u tjednom izdanju. Od prvih izdanja, prihvaćena je politika jezičnog pluralizma, a članci su pisani ćirilicom i latinicom, te na oba pisma ijekavskim i ekavskim govorom. No njegov tiraž bio je ograničen samo na pretplatnike te nije bio dostupan široj publici po trgovinama i novinskim štandovima tijekom prvih deset godina postojanja.
2009., časopis se značajno promijenio kako bi privukao širu publiku, te je dao više prostora kolumnama, komentarima, društvenim događanjima i istraživačkom novinarstvu. Viktor Ivančić (koji je prije radio za Feral Tribune), Vladimir Arsenijević i Igor Mandić pridružili su se Novostima, a po prvi put su postale dostupne na novinskim štandovima.
Tjedni tiraž 2009. bio je oko 8.000. Glavni urednici su bili Rade Dragojević i Ivica Đikić. A od 2016. glavni urednik je Nikola Bajto.
Pénjamo, Saltillo
Pénjamo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Saltillo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1786 m.
Kimberly, West Virginia
Kimberli je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 287.
Historije (Tacit)
Historije (Historiae) su knjiga koju je rimski historičar Tacit napisao između 100. i 110. godine, a koje opisuju historiju Rimskog Carstva pod Flavijevskom dinastijom, od pada Nerona i Godine četiri cara (68/69) do smrti cara Domicijana (96).
Samar
Samar (od starogrčkog σαγμάριον - novogrčkog σαμάρι ) je tovarno sedlo.
Historije (Tacit)
U jednom od prvih poglavlja Agrikole Tacit je rekao da je htio pričati o godinama vladavine Domicijana, Nerve i Trajana. U Historijama je projekat modificiran: U uvodu Tacit kaže da će se vladavinom Nerve i Trajana baviti kasnije. Umjesto toga on će pokriti period koji je počeo sa građanskim ratovima u Godini četiri cara, a koji završava despotizmom Flavija. Samo prve četiri knjige i 26 poglavlja pete knjige su sačuvane i pokrivaju 69. godinu i početak 70. Vjeruje se da je rad nastavljen do smrti Domicijana 18. septembra 96. Peta knjiga sadrži kao uvod u Titovo suzbijanje velike jevrejske pobune i daje kratak etnografski izveštaj o antičkim Jevrejima i neprocenjiv zapis o gledištu učenih Rimljana na ove ljude.
Samar
Karakteristike
Samar prenosi pritisak tereta ravnomjerno na kičmu i rebra tovarnih životinja.
Dijelovi samara su  slamarica (ili stelja), koja se stavlja direktno na leđa životinje i  drvenica  (drveni okvir), koja se pričvršćuje na slamaricu. thumb|240px|left| [[Magarac iz Monte Sant'Angela sa talijanskim tipom samara]] Prednji dio drvenice zove se - glavina, a stražni - krstina, ta dva dijela su međusobno povezana žiokama ili šticama.
Historija
Samari su daleko stariji od sedla, pretpostavlja se da se koriste još od 2. milenija pne..
Milivoj Mića Dražetin
Porodica
Milivojev otac zvao se Aleksandar, a deda se takođe zvao Milivoj. Majka mu se zvala Nada. Milivojeva porodica vodi poreklo iz Mošorina.
Stvaralaštvo
Za života je objavljivao pesme u "Gimnazijalcu" i "Index"-u. U rukopisu je ostavio knjigu pesama "Lomnost dečaka", koju je godinama čuvao Milivojev prijatelj, književnik Pero Zubac. Uz zalaganje Pera i Miloša Zubca, knjigu pesama Milivoja Dražetina objavila je Gradska biblioteka u Novom Sadu 2020. godine, pedeset godina nakon pesnikove smrti.
Milivoj Dražetin zastupljen je kao pesnik u dvema antologijama Pera Zubca: "Velika tajna, najlepše pesme o ljubavi" i "Kad srce zasvetluca".
Condeissiat
Kondesja je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi).
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 581, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km².
El Sabinito, Teloloapan
El Sabinito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Teloloapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1298 m.
Milić Vukašinović
Milić Vukašinović (Beograd, 9. ožujka 1950.) je srpski i bosanskohercegovački glazbenik poznat po angažmanima u Vatrenom poljupcu i Bijelom dugmetu.
Životopis
Prelaskom u Sarajevo, sa 13 godina osniva svoj prvi sastav "Plavi dijamanti". Nakon završetka školovanja, 1965. godine, postaje profesionalni bubnjar u sastavu "Čičci". U ljeto 1970. odlazi u Italiju kako bi se pridružio Bregoviću i Redžiću. Po povratku iz Italije, svira u triju 'Mića, Goran i Zoran'. 1971. godine odlazi u London, i tamo ostaje tri godine, da bi se krajem 1974. vratio iz Londona i priključio "Indexima" s kojima je snimio nekoliko singlova. Od kolovoza 1976. postaje član Bijelog dugmeta kao zamjena za bubnjara Ipeta Ivandića. Naredne godine osniva trio "Vatreni poljubac" s kojim je kao kompletni autor, pjevač i gitarista snimio 9 studijskih i 5 solo albuma. Paralelno s time autor je, producent i aranžer na desetine hitova narodne glazbe (naročito za Hanku Paldum), koje su u ukupnom skoru ostvarile tiraž od više milijuna nosača zvuka. Nakon rata objavio je dva solistička albuma i nastavio suradnju s mnogim srpskim i bosansko-hercegovačkim pjevačima.
Milić Vukašinović živi i radi u Beogradu. Godine 2008. sudjelovao je u serijalu Big Brother-VIP.
Sjenica
Geografski položaj
Sjenica se nalazi na zapadu Sandžaka (Raška oblast). Nalazi se na putu Novi Pazar - Sjenica - Nova Varoš koji spaja Ibarsku magistralu sa Zlatiborskom magistralom pa ima dobre saobraćajne veze sa istokom i zapadom Raške oblasti. U okolini Sjenice nalaze se veće planine Jadovnik (1734 mnv), Zlatar (1627 mnv), Giljeva (1617 mnv), Javor (1520 mnv) i Golija (1833 mnv).
Sjenica je i u Evropi poznata kao veoma hladan kraj, pa se u zimskim danima često ubraja u najhladnija mesta Evrope. Kompleks Sjeničko-pešterske visoravni je pretežno planinskog karaktera.
Istorija
Uskoro je uslijedio novi talas nemira u ovom kraju, vezan za pokret otpora radikalnim reformama Sultana Mahmuda II (1809-1839). Ukidanje janičara i zavođenje regularne vojske (nizama) izazvalo je širom carstva otpore, što se odrazilo i na feudalce u Bosni i Albaniji. Počev od 1831. godine kada su Bosanci predvođeni Huseinom-kapetanom Gradaščevićem ( u narodu zvanim Zmaj od Bosne) krenuli u direktan okršaj sa sultanovom vojskom na Kosovu, u narednim godinama sve do slamanja otpora 1850.godine od strane Omer-paše Latasa, bosansko pobunjeničko plemstvo je stajalo na putu Porti da sprovede zacrtane reforme. Sjenica je tada bila u sastavu Bosanskog sandžaka kao nahija Stari Vlah. Kroz Sjenicu je tada prolazio put koji je preko Nove Varoši i Priboja vezivao Bosanski pašaluk sa ostalim dijelovima Osmanskog Carstva, tzv. carskim drumom. Ovim putem prošla je kroz Sjenicu bosanska vojska na čelu sa Huseinom Kapetanom Gradaščevićem, pozdravljena ispaljivanjem topovske salve iz topova sa tvrđave, a na isti način pozdravljena je i pobjeda ustanika na povratku. Za bosanskom vojskom, koja nije znala pravilno da iskoristi pobjedu već je došlo do rasula pri povratku prema Bosni, nastupala je sultanova vojska sa zadatkom da smiri Bosnu. Sjenički kraj je tada stradao zbog svoje podrške ustanicima.
Koliko je Sjenica postradala i osiromašila u svim tim ratnim pohodima govori opis Anri Bue-a iz 1836. godine, koji Sjenicu naziva selom od 150 kuća-brvnara, daskama pokrivenim. Ostalo je zabilježeno da je stanovništvo bilo većinom [Bošnjaci|bošnjačko]] i da je ta mala Sjenica, s obzirom da je bila na važnom drumu imala poštu. Za poređenje o padu broja stanovnika treba navesti podatke putopisca Baron Božura (kraj 18. vijeka) po kome varošica Sjenica, koju je branila četvrtasta tvrđava ima 3000-4000 stanovnika, i zapis Anri Pokolje (sam početak 19.veka) koji je u svom opisu naveo 700 kuća i čak 9 džamija.
Omer-paša Latas je poslije smrti prethodnog bosanskog valije i njegovog neuspjeha da umiri pobunjene Krajišnike imenovan za novog bosanskog valiju. Pošto je umirio Bosnu svojom krvavom ekspedicijom i tako slomio i dobrim dijelom uništio tradicionalno bošnjačko plemstvo, pozatvarao je 1000 najuglednijih aga i begova i oko 400 okovanih poslao u Carigrad. On je sproveo i novu teritorijalnu podjelu,podijelivši Bosnu i Hercegovinu na dva zasebna ejaleta. Bosanski ejalet je imao šest kajmakamlija pet u samoj Bosni i šesti Novopazarski sa sjedištem u Sjenici koji je obuhvatao mudirluke: Novi Pazar, Višegrad, Sjenica, Bijelo Polje, Trgovište i Nova Varoš. Poslije smjene Sultana u Carigradu, novom uredbom od 1865. godine obnovljen je Bosanski vilajet sastavljen od sedam sandžaka. Novopazarski sandžak sa kazama (srezovima): Novi Pazar, Sjenica, Pljevlja, Nova Varoš, Prijepolje, Mitrovica, Berane i Kolašin imao je sjedište u Sjenici, čime je definitivno potvrđen njen strateški značaj.
Osmansko carstvo je izgubilo i gradove Niš, Vranje, Pirot, Prokuplje, Nikšić, Podgoricu, Bar sa okolicom koji su pripojeni novoproglašenim državama Srbiji i Crnoj Gori. Okupacija Bosne i Hercegovine uslijedila je 1878. godine a nepunu godinu poslije toga Austro-Ugarske trupe ušle su i u Priboj, Prijepolje, i Pljevlja. Kaze Pljevlja, Prijepolje kao i nahija Priboj odvojene su od Novopazarskog sandžaka i pripojene novostvorenom Pljevaljskom sandžaku (1880) čije su se granice poklopile sa granicama okupacionog područja. Sjenica je tako ostala središte sandžaka sa kazama: Sjenica, Novi Pazar, Bijelo Polje, Nova Varoš i Kolašin koja je priključena Kosovskom vilajetu u čijem je sastavu ostao do 1912. godine kada je Turska napustila ove krajeve.
Stanovništvo
Sjenica (gradsko područje) je 1910. godine imala 4840 stanovnika. U 710 kuća ovog naselja 1921. godine bilo je 3503 stanovnika, 1931. godine Sjenica je imala 3446 stanovnika. Po popisu 1948. godine ona je imala 4083 stanovnika, 1953. godine 4801 stanovnika, 1961. godine 5494 stanovnika dok je u opštini živjelo 36 950 stanovnika. U Aprilu 1971. godine Sjenica je ima 8834 stanovnika. 1981 oko 13 000 iste te godine Sjenica sa okolinom ima 33681 stanovnika a 2002 oko 34500 u 101 naselju od kojih najviše ima Bošnjaka (Muslimana)80,1%, pa zatim Srba 19,6% i neznatno ostalih. U gradu danas zivi oko 17 000 stanovnika, Sjenica je poslije Novog Pazara i Priboja najvece gradsko naselje u jugozapadnoj Srbiji.
Privreda
Od poznatijih privrednih organizacija tu su: Fabrika lateksa i ženske modne konfekcije „Vesna“, rudnik mrkog uglja „Štavalj“, poljoprivredno-šumarski kombinat „Pešter“ koji se bavi ratarskom i stočarskom proizvodnjom, otkupom poljoprivrednih proizvoda. Pešterska visoravan je poznato po svojim predispozicijama za odgoj ovaca i goveda, od kojih se proizvodi veoma ukusni i cenjni sjenički sir i kačkavalj.
Bottanuco, Bergamo
Bottanuco je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
La Chaca, Xilitla
La Chaca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 681 m.
Anti
Anti (Áνται) su bili rano-istočnoslovenski plemenski savez, iz 6. veka ne. Živeli su oko donjeg toka Dunava, u severozapadnoj crnomorskoj regiji (današnja Moldavija i centralna Ukrajina) i u regionima oko Dona (u srednjoj i južnoj Rusiji). Naučnici ih često povezuju s arheološkom kulturom Penkovka.
Istorija
Prvi put spomenuti u istorijskim zapisima 518. godine, Anti su napali Trakijsku dijecezu negde između 533. i 545. Ubrzo nakon toga, postali su vizantijski foederati; dobili su zlatne isplate i utvrdu (nazvanu Turris – lat. "kula") negde severno od Dunava, na strateškoj lokaciji, kako bi sprečavali varvarske upade u vizantijske zemlje. Tako su se u drugoj polovini šestog veka Anti borili u raznim vizantijskim pohodima – u 545, u Lukaniji protiv Ostrogota, a u 580-ima su napadali Sklavenske naseobine (rane Južne Slovene; v. Sklavinija). Godine 555. i 556. Dabragezas, vojskovođa Antskog porekla, predvodio je vizantijsku flotu na Krimu protiv perzijskih položaja.
Uništenje plemenskog saveza
Anti su često su bili uključeni u sukobe s Obrima (panonskim Avarima), poput rata koji je zabilježio Menandar Protektor (50, frg 5.3.17–21) 560-ih. 602. godine, kao odmazdu za vizantijski napad na njihove sklavenske saveznike, Avari su poslali svog generala Apsiha da "uništi naciju Anta". Usprkos brojnim prebezima Rimljanima tijekom kampanje, čini se da je avarski napad uništio organizovanu zajednicu Anta, i oni se posle toga prestaju pojavljivati u izvorima, izuzev epiteta Anticus u sklopu carske titulature.
Istočni Sloveni posle Anta
Iz uništenog Antskog plemenskog saveza vremenom su se izdvojila sljedeća uglavnom istočnoslovenska plemena:
Savez komunista – Pokret za Jugoslaviju
Savez komunista - Pokret za Jugoslaviju (skraćeno SК-PJ),, bila je opoziciona politička partija u SFR Jugoslaviji, SR Jugoslaviji tj. Republici Srbiji. Partija je formirana 4. novembra 1990, od dotadašnje organizacije Saveza komunista Jugoslavije u JNA, postavši njezin pravno-imovinski i ideološki naslednik.
Politički program
Politički program Saveza komunista - Pokreta za Jugoslaviju bio je sličan programu Saveza komunista Jugoslavije u JNA. Savez komunista - Pokret za Jugoslaviju podržavao je socijalistički režim državne samouprave iz vremena vladavine Josipa Broza Tita u SFR Jugoslaviji.
Partijska struktura istaknutih članova
Partiju su uglavnom sačinjavala vojna lica koji su bili članovi organizacije SКJ u JNA, a među poznatijim članovima su bili generali: Veljko Kadijević, Branko Mamula, Nikola Ljubičić, Stevan Mirković, kao i poznati političari, Aleksandar Vulin i Mirjana Marković supruga Slobodana Miloševića.
Izborni rezultat
Na izborima za savezne poslanike u Veću građana Savezne skupštine SRJ maja 1992., Savez komunista - Pokret za Jugoslaviju osvojio je 14.205 glasova, 0,35% i 2 poslanička mandata. Savezni narodni poslanik iz Srbije bio je Ratko Кrsmanović koji je bio kasnije visoki funkcioner Jugoslovenske levice i narodni poslanik iz Crne Gore bio je Rade Lakušić.
Delovanje i prestanak rada
Savez komunista - Pokret za Jugoslaviju, nakon početka ratnih zbivanja 1991. godine i sve dok nije prestala sa radom u javnosti je vodila politiku međunacionalne tolerancije i uvažavanja. Partija se zalagala za prestanak ratnih zbivanja na prostoru SFR Jugoslavije, oštro je kritikovala sve vrste nacionalizma koji su bili prisutni u to vreme. Dokle god je službeno postojala SFRJ zalagala se za njeno očuvanje i za ponovno uspostavljanje socijalističkog državnog poretka i jednopartijske države.
Godine 1994 u Savezu komunista - Pokretu za Jugoslaviju nastaju unutarpartijske podele, partija se podelila na dve partijske frakcije, na prvu veću koja je okupljala pristalice režima Slobodana Miloševića koju je predvodila njegova supruga Mira Marković i Aleksandar Vulin i drugu manju frakciju koja je bila protivnik režimu Slobodana Miloševića predvođena aktivnim i penzionisanim generalima, oficirima i podoficirima JNA i Vojske Jugoslavije. Većina članova partije priklonila se prvoj većoj frakciji koju su prevodili Mira Marković i Aleksandar Vulin. Godine 1994 ujedinila se sa koalicijom od 23 levičarske i komunističke partije i tada je nastala Jugoslovenska levica.
Sahms
Zams je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 131 opštinskog središta okruga Hercogtum Lauenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 378 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1053106, NUTS (DEF06) i LOCODE (DE SAM) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hercogtum Lauenburg Zams se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 33 metra. Površina opštine iznosi 5,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 378 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 64 stanovnika/km².
Strmec nad Dobrno
Strmec nad Dobrno je naselje u slovenskoj Općini Dobrni. Strmec nad Dobrno se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 120 stanovnika.
Santiaguillo, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Santiaguillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 491 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1982 m.
Ramno (Makedonija)
Ramno je naselje u Republici Makedoniji, u severoistočnom delu države. Ramno pripada opštini Staro Nagoričano.
Prirodni uslovi
Selo Ramno se nalazi u istorijskoj oblasti Sredorek, na visovima planina Kozjak i Germanske planine, na oko 900 metara nadmorske visine.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Ogromna većina stanovništva u naselju su etnički Makedonci (95%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
La Paz, Tecate
La Paz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 503 m.
Case Garbatini, Ancona
Case Garbatini je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Messiah (Händel)
Messiah [məˈsaɪə] (engl.: Mesija), oratorij Georga Friedricha Händela. Sam Hendel bio je dobar i vjeran kršćanin. Djelo je praizvedeno za Uskrs, a nakon Händelove smrti počelo se tradicionalno izvoditi. Libreto je uzet iz Biblije. Händel je Mesiju stvorio u 24 dana. Premijera je izvedena 13. aprila 1742. u Dublinu.
Kuća gdje je Händel pisao Mesiju sada je Händelov kućni muzej.
Subotica
thumb|270px|Subotica Gradska kuća Subotica je najseverniji grad u Republici Srbiji, drugi po broju stanovnika u Autonomnoj Pokrajini Vojvodini. Po popisu iz 2011. godine ima 105.681 stanovnika. Nalazi se na 10 km udaljenosti od granice Srbije sa Mađarskom, na severnoj širini od 46°5'55" i istočnoj dužini od 19°39'47". Administrativni je centar Severnobačkog okruga.
Subotica se prvi put pominje 1391. pod mađarskim imenom Zabadka. Godine 1527. Subotica je bila prestonica kratkotrajne srpske države samoproglašenog cara Jovana Nenada. Osmanlijsko carstvo je vladalo gradom od 1542. do 1686, kada je postala posed Habzburške monarhije. Od polovine 18. veka ime joj je promenjeno u Sancta Maria, po austrijskoj carici Mariji Tereziji. Ime grada je ponovo promenjeno 1779. u Maria Tereziopolis, a ime Subotica (Szabadka) joj je vraćeno 1845. Subotica je 1918. ušla u sastav Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Od 2007. Subotica ima status grada u Republici Srbiji.
Nazivi
Postoji mnogo različitih imena za grad Suboticu kroz istoriju. Ovo je zbog toga što je grad ugostio mnogo različitih ljudi od srednjeg veka. Svi oni su pisali o Subotici, nazivali je na svojim jezicima, ali, u najvećem slučaju, nisu popravljali izgovore sve do modernog doba.
Najranije zapisano ime je Zabatka iz 1391. godine. Ovo je jedna od varijanti trenutnog naziva grada na mađarskom jeziku Szabadka. Mađarski naziv grada sastoji se od prideva Szabad, koji znači „slobodan“, i sufiksa -ka koji je nežan deminutiv. Najranije ime Subotice, međutim, znači nešto kao „malo“ ili „drago“ „slobodno mesto“.
Drugi izvori kazuju da je od prvog naziva Sopotnica (Sopot je mesto gde ima mnogo vode, izvorište, osobina terena - prema mađarskom izgovoru Zabatka) do današnjeg, promenjeno oko 200 naziva, i da grad ime nosi po Suboti Vrliću, rizničaru cara Jovana Nenada.
Subotica ima različite nazive na zvaničnim jezicima u Vojvodini: Szabadka (mađarski), Subotica (hrvatski), Maria-Theresiopel ili Theresiopel (nemački), Subotica (slovački), Subotica (rusinski), Subotica ili Subotiţa (rumunski).
Geografski položaj
Severno od grada se nalazi peščara sa plodnim voćnjacima i vinogradima na južnim delovima, a na plodnoj zemlji crnici se razvija poljoprivreda.
Grad je smešten u Panonskoj niziji koji ima dugu tradiciju i bogato kulturno nasleđe. Opština, koja obuhvata grad i 18 prigradskih naselja, prostire se na površini od 1.008 kvadratnih kilometara.
Subotica je, zahvaljući svom geografskom položaju i marljivim žiteljima, tokom vremena postala najznačajniji administrativno-upravni, industrijski, trgovački, saobraćajni i kulturni centar u severnoj Bačkoj, a obližnje Palićko jezero je čini i turističko-rekreativnim centrom šireg područja.
U blizini grada je i pruključak na autoput E-75 koji Suboticu povezuje sa Mađarskom na severu i Južnom Evropom preko Beograda na jugu. Takođe, Subotica je železnički povezana sa celom Evropom.
U geomorfološkom pogledu ovo područje je homogeno i ima ravničarski karakter. Prostire se na delu velike zaravni, koja prelazi iz Mađarske na našu teritoriju, do linije Kula – Sombor. Karakter terena ima dobar poljoprivredni značaj: mogućnost primene pune poljomehanizacije i optimalne organizacije zemljišnog prostora za poljoprivrednu eksploataciju, zatim mogućnost navodnjavanja i dr.
Klima
U klimatskom pogledu ovo područje ima karakteristike kontinentalne klime (otvorenost prema Panonskoj niziji) koju čine: oštre zime, topla leta i nestabilnost padavina po količini i vremenskom rasporedu. Prosečna temperatura vazduha iznosi 11,4 °C, relativna vlažnost vazduha – 69%, broj dana sa kišom – 105, sa snežnim pokrivačem – 59, sa jakim vetrom preko 6 bofora – 104, vazdušni pritisak 1007,0 mb, padavine – 491,3 mm.
Zemljište
Poseban tip zemljišta predstavlja pesak – peskovita zemljišta koja se javljaju u lokalnom pojasu Subotica – Horgoš (Subotičko-horgoška peščara), a nešto ga ima i kod Tavankuta. Ovaj pesak se odlikuje dvema važnim osobinama: karbonantan je, s površine ima jaku sposobnost akumulacije vode, (vlažan je na relativno maloj dubini, čak i leti). Ova druga osobina čini pesak pogodnim za proizvodnju visoko kvalitetnog voća i grožđa, zatim za industrijsku papriku (na crnom pesku), kao i šumsko drveće (bagrem, bor).
Srednji vek i Osmanlijsko carstvo
Spomenik Cara Jovana Nenada|thumb|200px Subotica se u pisanim dokumentima prvi put pominje 7. maja 1391, ali sigurno je da je mesto starije. Utvrđeno je da su ljudi na ovom prostoru živeli još pre tri hiljade godina. Sudbinu ovog mesta bitno je određivao položaj na putu između Evrope i Azije, a istorijski na granici dve sukobljene sile - Ugarske i Turske.
U čestim i velikim seobama u ovu vojnu krajinu došli su mnogi narodi: Srbi, Mađari, Nemci, Slovaci, Jevreji, Bunjevci, Grci... Često su se menjali gospodari a i ime grada. Od prvog - Zabatka 1391 - promenjeno je više od 200 naziva, ali su najkarakterističnija imena Szent-Maria, Maria-Theresiopolis, Maria Theresiastadt, Szabadka i Subotica.
Izgrađena na vetrometini, na raskrsnici puteva, ovaj je grad večito bio mesto burnih istorijskih događaja. Zato je erdeljski vojvoda Janoš Pongrac od Dengelega ovde 1470. podigao tvrđavu, ali ni ona nije uspela da odoli ljudima i vremenu. Od nje su do danas ostali tragovi na unutrašnjem zidu tornja Franjevačke crkve.