cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tohari
Yuezhi
Prvu skupinu se učestalo poistovjećuje s Tókharoi koje spominju grčki povjesničari i za koje se vjeruje da su preci Kušana koji su u prvom i drugom stoljeću nove ere izgradili carstvo na sjeveru Indije i Srednje Azije koja je pod vladarom Kaniškom sezala od Turfana u Tarimskoj zavali do Pataliputre u dolini Gangesa. Manji dio znanstvenica ih povezuje i s Toharima. Na temelju usporedbe imena korištenih od antičkih autora, Christopher Beckwith predlaže da su ti ljudi u početku bili govornici toharskog ali da su kasnije prihvatili lokalne iranske jezike po dolasku na to područje. On tvrdi da je prvi znak njihovog imena zapisanog u kineskom (月), kojeg se obično čita kao yuè, mogao biti i izgovaran kao tokwar ili togwar u arhaičnom sjeverozapadnom dijalektu. To ime bi ih povezivalo s baktrijskim imenom Toχοαρ i srednjevjekovnim oblikom Toχar.
Jezik
thumb|Drvena ploča s natpisom na toharskom jeziku Čini se da su Tohari govorili dva različita jezika indoeuropske skupine, toharski A (istočnotoharski) i toharski B (zapadnotoharski). Prema mišljenju nekih, samo istočni (A) se može uistinu i nazivati toharskim jer se govornici zapadnog sami nazivaju Kučanima (prema mjestu Kuča).
Toharski dijeli sličnosti s svim ostalim indoeuropskim jezicima što otežava identificiranje njemu najbližeg indoeuropskog jezika odnosno njegovu poziciju unutar indoeuropske porodice. No, leksičkostatistička istraživanja ga stavljaju u blizinu hetitiskog s kojim mu je zajedničko da nema palatalizaciju (a koja je veoma česta u susjednim indijskim i iranskim jezicima tog područja).
Pretpostavlja se da je toharski A (istok) izumro prije toharskog B koji se govorio na zapadu i koji je bio bolje odvoen od mogućih vanjskih jezičnih utjecaja. Misli se da je toharski A u konačnici postao budistički liturgijski jezik (bez izvornih govornika) dok se istovremeno toharski B i dalje koristio u svakodnevnom životu.
Povijesna uloga
Tohari su živjeli uz Svileni put te održavali kontakte s Kinezima, Perzijancima, Indijcima te turkijskim plemenima. Prihvatili su Budizam koji je, poput njihovog pisma, pristigao iz sjeverne Indije oko prvog stoljeća kao rezultat prozelitizma kušanskih monaha. Čini se da su Kušani i Tohari igrali ulogu u prenošenju Budizma u Kinu preko Svilenog puta. Mnogi su Tohari bili Manihejci.
Kako ih je pustinja Takla Makan štitila od stepskih nomada, elementi toharske kulture su preživjeli do sedmog stoljeća. Tada počinju pristizati turkijski imigranti iz Ujgurskog Kaganata koji je propadao (s područja današnje Mongolije) i Tohari se počinju asimilirati u današnje Ujgure.
Jasna Babić
Jasna Babić (Zadar, 13. veljače 1957. – Zagreb, 31. listopada 2017.), jugoslavenska i hrvatska novinarka i politologinja.
Biografija
Rođena je 13. veljače 1957. u Zadru. Diplomirala je 1988. na Fakultetu političkih nauka u Zagrebu. Prvi novinski tekst objavila je s deset godina u sarajevskim Malim novinama u koje je poslala vijest o otvorenju željezničke pruge Knin–Zadar. Krajem 1970-ih počela je pisati za omladinski časopis Polet u kojem je objavljivala zapažene reportaže. Za seriju reportaža Polet on the road, gdje je autostopom s fotografom putovala kroz Jugoslaviju od Jesenica do Gevgelije, osvojila je svoju prvu strukovnu nagradu. Istovremeno je pisala tekstove i za Studentski list. U drugoj polovici 1980-ih prešla je u Danas, gdje se etablirala kao vrhunska reporterka prateći događaje koji su doveli do raspada Jugoslavije.
Nakon vrlo kratkog pisanja u Zapadu, jednoj od prvih privatnih jugoslavenskih novina, 1990. zajedno s drugim kolegama osnovala je Globus u kojem je radila kao ratna reporterka. Zbog nezadovoljstva izdavačko-poslovnom politikom u tom listu, sredinom 1990-ih s Ivom Pukanićem i Denisom Kuljišem odlučila je pokrenuti Nacional. Za seriju članaka koje je 1996. u tom listu objavila o prisluškivanju čelnikâ oporbenih stranaka, sindikalnih lidera i nezavisnih novinara dobila je Nagradu »Marija Jurić Zagorka« za istraživačko novinarstvo. Istodobno je pisala za dnevnik Republika.
Nakon razlaza s Ivom Pukanićem i odlaska iz Nacionala promijenila je nekoliko redakcija, od Slobodne Dalmacije i Večernjeg lista do Jutarnjeg lista. Zbog izjave u rujnu 2000. da je HDZ »zločinačka organizacija«, upotrijebivši prva kasnije čest izraz u tom kontekstu, izazvala je oštru reakciju Ive Sanadera, predsjednika HDZ-a. U ljeto 2009. neposredno nakon ostavke premijera Sanadera prva je objavila tekst o aferi Fimi media u kojem je prikazala veze premijera s tom tvrtkom. Nakon što joj je 2010. uručen otkaz u Europapress holdingu odlučila je posve preći u nezavisno novinarstvo, okrećući se polako sve čitanijem, no financijski nesigurnijem internetskom novinarstvu. Honorarno je pisala za Lupigu, Express, 24express i dr. Za trideset godina intenzivnog i predanog novinarskog rada u kojem je dobrom informiranošću, beskompromisnim pristupom i vrsnim stilom ispisala mnogo tekstova dobila je Nagradu za životno djelo »Otokar Keršovani« za 2016.
Posvetivši velik dio novinarske karijere otkrivanju afera, raskrinkavanju kriminalaca, pisanju o mafiji, ubojstvima, ratnim zločinima te političkim manevrima u vodećim političkim strankama, svoja saznanja objavila je u dvjema knjigama, Zagrebačka mafija (2003) i Urota Blaškić (2005). U njima je prikazala širi kontekst umrežavanja podzemlja, kriminalaca i predstavnika državnih institucija, obavještajnih službi i pravosuđa u Hrvatskoj. Posljednjih desetak godina života bavila se istraživanjem srednjovjekovnih procesa protiv vještica u Zagrebu i okolici, što je 2015. objavila u knjizi Vještice oko Velikog Gradišća.
Zbog narušena zdravlja, od siječnja 2015. kretala se s pomoću invalidskih kolica. Umrla je 31. listopada 2017. u Zagrebu na Klinici za plućne bolesti Jordanovac, gdje se posljednjih nekoliko mjeseci života liječila od karcinoma. Prema vlastitoj želji, svoje tijelo je nakon smrti darovala u istraživačke i obrazovne svrhe, ne želeći nikakav obred sahrane.
Kalpain-3
Kalpain-3 (, p94, kalpain p94, CAPN3, mišićni kalpain, kalpain 3, kalcijumom aktivirana neutralna proteinaza 3, mišićno specifična kalcijumom aktivirana neutralna proteaza 3, CANP 3, kalpain L3) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj od Ca2+ zavistan enzim je prisutan u skeletalnim mišićima.
Santuario del Pozo Esquipulas, Huitiupán
Santuario del Pozo Esquipulas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Huitiupán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 806 m.
Grčki alfabet
Grčko pismo je pismo korišteno za grčki jezik još od otprilike 9. vijeka prije nove ere. To je i prvo pismo u modernom smislu, gdje je svaki znak korišten da označi poseban suglasnik ili samoglasnik. To je i najstarije pismo koje je i danas, uz manje ili veće izmjene, u upotrebi. Ta slova se također koriste da označe i brojeve.
Ovo pismo je originalno nastalo modifikacijom feničkog pisma, a doprinijelo je i stvaranju drugih pisama kao: gotice, glagoljice, ćirilice, koptskog pisma, te također i latinice.
Datoteka:Ell-AlphabitosUpload.ogg
3871 Reiz
3871 Reiz je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 3,192 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,0.
Contrada Tenna, Fermo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 370 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Palazzo, Rimini
Palazzo je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 93 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Talco, Texas
Talco je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 516 stanovnika.
Al Ḩawlah, Hajjah
Al Ḩawlah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 571 m.
Nifuratel
Nifuratel je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 285,276 Da.
Raywick, Kentucky
Rejvik je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 134, što je 10 (-6,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Car Shao od Liu Songa
Car Shao od (Liu) Songa ((劉)宋少帝) (406–424), koji je posthumno dobio titulu Princ od Yingyanga (營陽王), osobno ime Liu Yifu (劉義符), nadimak Chebing (車兵), bio je kineski car iz dinastije Liu Song. Bio je najstariji sin Liu Yua, carskog regenta koji je 420. osnovao dinastiju Liu Song. Prije toga je mladi Liu Yifu 417. bio oženjen za princezu Sima Maoying, kćer Gonga, posljednjeg cara prethodne dinastije Jin. Na prijestolje je stupio poslije očeve smrti 422. Vrlo brzo su vodeći dvorski službenici došli do zaključka kako mladi car, koga su više zanimali životni užici od državničkih poslova, nije dostojan carske titule. Godine 424. su organizirali puč u kome je Shao svrgnut. Mjesec dana kasnije su ga ubili. Za novog cara je proglašen njegov mlađi brat Liu Yilong, koji je, pak, vrlo brzo osvetio brata pogubivši zavjerenike.
Arena (razvrstavanje)
Arena ima više značenja:
Palčić
Palčić se može odnositi na:
Berrien Springs, Michigan
Berijen Springs je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.800, što je 62 (-3,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Arenara
Arenara ima više značenja:
Vigo County, Indiana
je okrug u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 107.848, što je 2 (1,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Macchia del Monte I, Avellino
Macchia del Monte I je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 708 m.
Galaktozid O-acetiltransferaza
Galaktozid O-acetiltransferaza (, tiogalaktozidna acetiltransferaza, galaktozidna acetiltransferaza, tiogalaktozid transacetilaza) je enzim sa sistematskim imenom acetil-KoA:beta-D-galaktozid 6-acetiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim deluje na tiogalaktozide i fenilgalaktozid.
L'ape regina
Una storia moderna - L'ape regina ili Le Lit conjugal  je italijansko-francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1963. godine u režiji Marca Ferrerija. Po žanru predstavlja kombinaciju drame i crne komedije. Protagonist, koga tumači Ugo Tognazzi, je Alfonso, 40-godišnji macho zavodnik koji pronalazi "savršenu" suprugu u liku dvostruko mlađe djevojke po imenu Regina (čiji lik tumači Marina Vlady), koja je uz to i djevica. Radnja prikazuje, međutim, kako mu se brak pretvara u noćnu moru, s obzirom da Regina, zbog svog strogog katoličkog odgoja inzistira da "bračne dužnosti" vrši jedino u svrhu stvaranja potomstva, odnosno pred Alfonsa postavlja sve teže i napornije zahtjeve.
L'ape regina je nakon produkcije bio značajno kraćen, prije svega kako bi se udovoljilo cenzorima koji su mu zamjerali navodni antikatolički sadržaj. Kada je prikazan na Kanskom festivalu doživio je veliki uspjeh, a Vlady je dobila Nagradu za najbolju glumicu.
Kunišinci
Kunišinci su naselje u Hrvatskoj, regiji Slavoniji u Osječko-baranjskoj županiji i pripadaju općini Marijanci.
Zemljopisni položaj
Kunišinci se nalaze na 95 metara nadmorske visine u nizini istočnohrvatske ravnice. Susjedna naselja: jugoistočno se nalazi općinsko središte Marijanci sa kojim su spojeni, a sjeverozapadno se nalaze Čamagajevci, sjeverno Črnkovci, te zapadno Brezovica. Sjeveroistočno se nalaze Veliškovci naselje u sastavu grada Belišća. Pripadajući poštanski broj je 31555 Marijanci, telefonski pozivni 031 i registarska pločica vozila NA (Našice). Površina katastarske jedinice naselja Kunišinci je 9,50 km.
Kultura
Kulturno umjetničko društvo "Slavonska vila Marijanci- Kunišinci".
Guadalupe Victoria, Papantla
Guadalupe Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Papantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 817 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Pride 11
Pride 11: Battle of the Rising Sun je bila manifestacija mješovitih borilačkih vještina organizirana od strane PRIDE Fighting Championships organizacije. Događaj se održao 31. listopada, 2000. u Osaka Castle Hall-u u Osaki, Japan.
2,4-Dienoil-KoA reduktaza (NADPH)
2,4-dienoil-KoA reduktaza (NADPH) (, 4-enoil-KoA reduktaza (NADPH), 4-enoil koenzim A (redukovani nikotinamid adenin dinukleotid fosfat) reduktaza, 4-enoil-KoA reduktaza) je enzim sa sistematskim imenom trans-2,3-didehidroacil-KoA:NADP+ 4-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Najbolji supstrati ove redukcije sadrže 2,4-diensku strukturu i imaju lanac dug 8 ili 10 ugljenika.
Pride 11
Borbe
Druga borba večeri je bila ona između 🇧🇷 Wanderlei Silve i Gilberta Yvela. No borba nije završena, tj. prekinuta je u 21. sekundi prve runde, nakon što je Yvel primio udarac u međunožje nakon čega više nije mogao nastaviti borbu. Borba je registrirana kao NC (No Contest).
Radagajst
Radagajst (lat: Radagaisus, pogubljen 406. godine) je bio kralj jedne od gotskih skupina koji je krajem 405. izveo neuspešni pohod na Italiju.
Po savremenicima događaja, poput Avgustina, Orosija i Olimpijodora iz Tebe, Radagajst je bio kralj Gota (rex Gothorum). Za razliku od gotskih poglavara poput Fritigerna ili Alariha, Radagajst je bio poznat kao pristalica tradicionalne gotske vere i često je prinosio žrtve bogovima.
Krajem 405. godine Radagajst je upao u rimsku Italiju gde mu je pružen zanemarljiv otpor. Varvarin je zatim podelio svoju vojsku na tri dela i opseo je Firencu. Grad je već bio pred predajom kada mu je u pomoć pritekao Stilihon, vrhovni zapovednik zapadnorimske vojske. Stilihon je predvodeći odrede koje su pored Rimljana činili i Uldinovi Huni i Skiri razbio opsadu Firence i naterao Radagajsta na povlačenje. Kod Fiesole, nekih 8 kilometara severoistočno od Firence, rimska vojska je najposle opkolila varvare. Kada je ponestalo hrane i vode, Radagajst je napustio svoje ljude i pokušao da nađe spas u bekstvu, ali su ga Rimljani zarobili i javno pogubili pred gradskim kapijama Firence 23. avgusta 406. godine.
Radagajstova epizoda je bila višestruko značajna u svetlu slabljenja Zapadnog rimskog carstva početkom 5. veka. Prvo, gotski vladar je okupio i poveo dotada najveću vojsku na Italiju i ugrozio je gotovo direktno i sam Rim. Drugo, najezda Radagajstovih ratnika odbijena je uz pomoć drugih varvarskih poglavara i plemena čime je jasno istaknuta rimska vojna slabost. Najzad, Stilihon je radi odbrane Italije povukao dobar deo rimske vojske sa Rajne i iz Britanije, tako da je rimska Britanija izgubljena 407. godine, dok su u toku zime Vandali, Alani, Svevi i Burgundi prešli zaleđenu Rajnu i počeli trajno da se naseljavaju unutar rimskih granica. Pobeda nad Radagajstom bila je ujedno i poslednja u impresivnom nizu pobeda rimskog vojskovođe Stilihona koji je zbog svog vandalskog porekla svrgnut i smaknut u leto 408. godine.
Santa Lucrecia, Villa Corzo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 600 m.
San Pedro Calvario, San Juan Mixtepec -Dto. 08 -
San Pedro Calvario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Mixtepec -Dto. 08 -.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1916 m.
Coutouvre
Kutuvr je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Loara koja pripada prefekturi Roan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1024 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 46 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,87 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 450 metara (maksimalnoj 538 m, a minimalnoj 303 m).
Posa, Como
Posa je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 854 m.
Marini (Prijedor)
Marini je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prijedor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 243 stanovnika.
Marićka
Marićka je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prijedor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.632 stanovnika.
Istorija
Svakog 2. avgusta o Ilindanu kod Crkve Svetoga Proroka Ilije u Marićkoj okuplja se po nekoliko hiljada vjernika kako bi prisustvovali velikom narodnom crkvenom saboru.
Rădeni, Frumușica
Rădeni je naselje u Rumuniji u okrugu Botošani u opštini Frumușica.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1054 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Raisting
Rajsting je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 34 opštinska središta okruga Vajlhajm-Šongau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.246 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9190144.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vajlhajm-Šongau Rajsting se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Vajlhajm-Šongau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 553 metra. Površina opštine iznosi 22,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.246 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 102 stanovnika/km².
Los Mezcales, Tecalitlán
Los Mezcales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tecalitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1528 m.
Anconetta, Rovigo
Anconetta je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Kunovec
Kunovec je naselje u sastavu Općine Koprivnički Ivanec, u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 488 stanovnika.
Delicias I, Candelaria
Delicias I je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Candelaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Akutni bronhitis
Uzročnici
Akutni bronhitis mogu izazvati različite mineralne ili biljne prašine, isparenja jakih kiselina, amonijak, duvanski dim. Takođe, različite vrste virusa mogu dovesti do nastanka ove bolesti, dok su bakterije retki prouzrokovači. Virusne infekcije obično prethode sekundarnim bakterijskim infekcijama. Faktori kao što su: izloženost respiratomim iritansima, hladnoća, zamor, loša ishrana, dovode do pada imuniteta i doprinose nastanku infekcije. Infekcije su česte kod bolesnika sa hroničnim sinusitisom, a kod dece s uvećanim krajnicima. Najčešći uzročnici sekundame bakterijske infekcije su: Haemophilus influenzae i Streptococcus pneumoniae.
Klinička slika
Simptomi koji dominiraju kod bronhitisa su kašalj, iskašljavanje, zviždanje u grudima i blago povišena telesna temperatura. U početku bolesti kašalj je suv, nadražajni, sličan kašlju u astmi, a zatim počinje iskašljavanje. Nakon izvesnog vremena iskašljaj može postati obilniji, sluzav. Ovakav iskašljaj ukazuje na bakterijsku infekciju. Kod bolesnika dolazi do porasta telesne temperature do 39 °C, što traje tri do pet dana, nakon toga se povlače akutni simptomi, iako kašalj može da se prolongira na nekoliko nedelja.
Lečenje
Dok osoba ima povišenu telesnu temperaturu potrebno je mirovanje, odmor i unos do-voljne količine tečnosti (3 do 4 litra dnevno). Analgetici i antipiretici se koriste protiv bolova i za povišenu temperaturu. Odluka o upotrebi antibiotika donosi se na osnovu dužine trajanja simptoma bolesti, karakteristika sputuma i prethodnog zdravstvenog stanja bolesnika.
Prevencija
Česte napade bronhitisa može uzrokovati nešto iz neposrednog okruženja bolesnika. Hladnoća, blizina smetlišta, dim cigarete mogu učiniti bolesnika osetljivijim. Posebno su ugrožene osobe koje dugi niz godina konzumiraju cigarete. Kod težih slučajeva je potrebno i promeniti mesto boravka.
560-e pne.
thumb|Nabukodonosor II
Arenella
Arenella ima više značenja:
3874 Stuart
3874 Stuart je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,681 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,2.
Talty, Texas
Talty je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.535 stanovnika.
Baranjska naselja
Ovo je popis svih naselja u Baranji koja imaju status samostalnog naselja. Ima ih 54.
U prvoj koloni su brojevi pošta. Ako je broj plave boje i podvučen, onda to mjesto nema pošte, a kojoj pošti pripada vidjet će se u posebnom prozorčiću koji će se otvoriti ako se poštanskom broju primakne kursor.
Znak ▲ pokazuje da za to mjesto postoji popis ulica.
Casa Cacciatori, Bologna
Casa Cacciatori je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Aunac
Unak je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Šarant koja pripada prefekturi Angulem.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 297 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 62 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 94 metara (maksimalnoj 104 m, a minimalnoj 64 m).
Raitenbuch
Rajtenbuh je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Vajsenburg-Guncenhauzen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.152 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9577163.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vajsenburg-Guncenhauzen Rajtenbuh se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Vajsenburg-Guncenhauzen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 559 metara. Površina opštine iznosi 38,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.152 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 30 stanovnika/km².
Tierra Colorada, Macuspana
Tierra Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Macuspana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 202 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Kuzminec (Rasinja)
Kuzminec je naselje u sastavu Općine Rasinja, u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 299 stanovnika.
Nifuroksazid
Nifuroksazid je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 275,217 Da.
Jersey Shore, Pennsylvania
Džerzi Šor je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.361, što je 121 (-2,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
3875 Staehle
3875 Staehle je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,224 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,8.
Al Maslām, Hajjah
Al Maslām je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 323 m.
Wabash County, Indiana
je okrug u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 32.888, što je 2.072 (-5,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Agua Colorada, Pedro Ascencio Alquisiras
Agua Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Pedro Ascencio Alquisiras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1611 m.
Arezzo (razvrstavanje)
Arezzo ima više značenja:
San Romedio, Trento
San Romedio je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 732 m.
Uranijum pentafluorid
Uranijum pentafluorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 333,021 Da.
El Cerrito del Capire, Lázaro Cárdenas
El Cerrito del Capire je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Lázaro Cárdenas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Miljakovci
Miljakovci su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prijedor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 628 stanovnika.
La Ceiba, Solidaridad
La Ceiba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Solidaridad.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Ćirilica
Ćirilica je pismo kojim se koristi sedam slavenskih jezika (ruski, ukrajinski, bjeloruski, rusinski, makedonski, bugarski i srpskohrvatski jezik, kao i veći broj drugih jezika bivšeg Sovjetskog Saveza, Azije i istočne Evrope.
Rana ćirilica je nastala kao proširenje grčkog alfabeta znacima za osobito slovenske glasove. Pre ćirilice je opšte slovensko pismo bila glagoljica, koju je najverovantije kreirao Ćirilo, iako je kasnije ćirilica po njemu nazvana.
Istorija
Iako postoje razne teorije, većina naučnika smatra da je ćirilica nastala nakon glagoljice, koju je napravio Konstantin Filozof (poznatiji kao Kiril ili Ćirilo) kao namensko slovensko pismo sredinom 9. veka. Ova teorija se temelji na tome što su najstariji slovenski rukopisi pisani glagoljicom.
Razlika između grčkog alfabeta i ćirilice se vremenom povećavala. Već od 10. veka, u grčkom je potisnut uncial (pisanje velikim slovima), a usvojena su znatno različita mala slova. Pored toga, ćirilicu je reformisao Petar Veliki u 18. veku, pa moderno grčko pismo i moderna ćirilica izgledaju veoma različito.
Kalocsa
Kalocsa (hrvatskosrpski: Kalača, njemački: Kollotschau, slovački: Koloca) je grad na jugu Mađarske od 16,136 stanovnika, koji administrativno podpada pod Županiju Bács-Kiskun.
Geografske karakteristike
Kalocsa leži na lijevoj obali Dunava, udaljena 142 km južno od Budimpešte.
Historija
Kalocsa je postala biskupija još za vladavine prvog ugarskog kralja - sv. Stefana. Već u 11. vijeku uzdignuta je u rang nadbiskupije i bila je vrlo prosperitetni srednjovjekovni grad sve dok je nisu orobile Osmanlije. Ponovno se oporavila tokom 19. vijeka, ovaj put kao centar agrarnog kraja i prehrambene industrije.
Ćirilica
Korišćenje u različitim jezicima
(Glasovi su označeni korišćenjem Sampe i predstavljaju samo aproksimativne vrednosti.)
Kalocsa
Historija
Kalocsa je vjerojatno najbogatiji grad što se tiče folklora u Mađarskoj; gotovo svaki predmet iz Kalocse, od nošnje do veza eksplozija je boja i čudesnog dizajna.
Oba muzeja - folklorne umjetnosti i Károly Visky, posvećena su lokalnom folkloru. Grad je poznat po vezenim motivima, koje vezu žene i prodaju širom svijeta.
Ćirilica
Korišćenje u različitim jezicima
Dok glavnica jezika koji se koriste ćirilicom imaju fonemsku ortografiju, postoje i izuzeci, uglavnom u ruskom: ЕГО  (znači njemu), a izgovara se kao /jevO/ umesto /jegO/.
Kalocsa
Historija
U Kalocsi je rođen Nicolas Schöffer, pionir kinetičke skulpture. Njegova rodna kuća pretvorena je u muzej, a na glavnom trgu koči se njegov 26-metarski kinetički svjetleći toranj.
Pored svega Kalocsa je poznata i po paprici, koja neobično dobro uspjeva zbog obilja sunca.
Ćirilica
Korišćenje u različitim jezicima
Imajte na umu da sricanje imena varira, posebno kad su u pitanju transkripcije/transliteracije Y/J/I, GH/G/H i ZH/J.
Argentera
Argentera ima više značenja:
Ćirilica
Ruski
Prije 1918. postojalo je još četiri slova u upotrebi: Іі (zamijenjeno sa Ии), Ѳѳ (Фита "фита" ili "тита" ili "тета", zamijenjena sa Фф), Ѣѣ (Ять "јат", zamijenjeno sa Ее)), i Ѵѵ (ижица "ižica", zamijenjeno sa Ии ili Вв).
Neslovenski jezici
Ove azbuke su mahom nastale na osnovu ruske, ali sa popriličnim razlikama, pogotovu kad su u pitanju kavkaski jezici. U centralnoj Aziji korišćenje ćirilice je postalo često predmet političkih sporova po raspadu Sovjetskog Saveza, jer podsjeća na sovjetsku vlast. Određeni broj jezika je umjesto ćirilice počeo da koristi druga pisma.
Ćirilica u Unikodu
U Unikodu ćirilički blok se prostire između od U+0400 do U+052F. Znaci između pozicije U+0400 i U+045F su u osnovi znaci iz kodnog rasporeda ISO 8859-5 pomereni nagore za 864 pozicija. Znakovi u opsegu između U+0460 i U+0489 su istorijski i ne koriste se u savremenim jezicima. Znakovi u prostoru od U+048A i U+052F su dodatni znaci za različite neslovenske ćiriličke azbuke.
Unikod ne uključuje akcentovana ćirilička slova, ali se mogu dobiti kombinovanjem sa različitim dijakritičkim znacima. Tako se dodavanjam U+0301 ("kombinujući akut") posle slova koje se želi akcentovati dobija akcentovano slovo (tj. ы́ э́ ю́ я́). Neki jezici (kao što je savremeni crkvenoslovenski jezik) još uvijek nisu u potpunosti podržani.
Kalicivirin
Kalicivirin (, Camberwell virus procesujuća peptidaza, Chiba virus procesujuća peptidaza, Norwalk virus procesujuća peptidaza, Southampton virus procesujuća peptidaza, norovirus virus procesujuća peptidaza, calicivirus tripsinu-slična cisteinska proteaza, calicivirus TCP, calicivirus 3C-slična proteaza, calicivirus endopeptidaza, 3C endopeptidaza virusa bolesti zečje bolesti krvarenja) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Virusi koji su članovi Norovirusnog roda (Caliciviridae familije) su glavni uzrok epidemijskog akutnog viralnog gastroenteritisa.
Bahiret el Bibane
Bahiret el Bibane (arapski: بحيرة البيبان) je velika laguna na jugoistoku Tunisa, u Vilajetu Médenine.
Karakteristika
Laguna je duga oko 33 km, široka 10 km i ima površinu od 392 km². Prostire se blizu libijske granice, a od Sredozemnog mora odvojena je sa dva spruda (Solb el-Gharbi i Solb ech-Charki) koji se gotovo dodiruju. Nedaleko od nje leži jedna manja laguna Bahar Alouane i dva slaništa (sebkha).
Località Macchiareddu-Grogastu II, Cagliari
Località Macchiareddu-Grogastu II je naselje u Italiji u provinciji Cagliari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Șendreni, Frumușica
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 727 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 164 m.
Bahiret el Bibane
Karakteristika
Bahiret el Bibane je također važno stanište Ptica vodarica koje se u njoj gnijezde i zimuju. U njoj borave patke zviždare (Anas penelope), patke lastarke (Anas acuta), patke žličare (Anas clypeata), sivi ždralovi (Grus grus) i nekoliko vrsta galeba.
Laguna je 7. novembra 2007. uvrštena kao jedan od lokaliteta Ramsarske konvencije.
3872 Akirafujii
3872 Akirafujii je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 15,16 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,658 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 13,035 stepeni, a orbitalni period iznosi 1583,699 dana (4,335 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,206. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 12,80 a geometrijski albedo 0,058.
Argilla
Argilla ima više značenja:
Homoserin O-acetiltransferaza
Homoserin O-acetiltransferaza (, homoserinska acetiltransferaza, homoserinska transacetilaza, homoserin-O-transacetilaza, L-homoserinska O-acetiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom acetil-KoA:L-homoserin O-acetiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
El Desengaño, Huitiupán
El Desengaño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Huitiupán.
Miska Glava
Miska Glava je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prijedor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 764 stanovnika.
Rediu Galian, Codăești
Rediu Galian je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Codăești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 676 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 173 m.
Bitka za Monte Cassino
Bitka za Monte Cassino (poznata još kao Bitka za Rim i Bitka za Cassino) bila je serija od 4 napada Saveznika na Zimsku liniju u Italiji koju su držali Nijemci i Italijani. Cilj je bio proboj do Rima.
Bojeći se da opatija čini dio njemačkih odbrambenih linija, prvenstveno kao mjesto za izviđanje, Saveznici su je odlučili bombardirati 15. februara, pa su američki bombarderi bacili 1.400 tona bombi na nju. Ruine koje su ostale nakon bombardiranja sada su nudile još bolju zaštitu od zračnih i artiljerijskih napada, pa su njemački padobranci 2 dana poslije zauzeli položaje u ruševinama opatije. Između 17. januara i 18. maja Monte Cassino i Gustavova linija napadnuti su 4 puta od strane Saveznika, a u posljednjem napadu učestvovalo je 20 divizija na liniji dužine 32 km. Njemački branioci konačno su potisnuti s njihovih položaja, ali po veoma skupoj cijeni.
Pozadina
Nakon savezničke invazije na Italiju u septembru 1943. od strane dviju armija pod komandom generala Harolda Alexandera, vrhovnog komandanta savezničkih snaga u Italiji, uslijedio je napad u smjeru sjevera na 2 fronta, s obiju strana planinskog lanca koji čini "kičmu" Italije. Na zapadnom frontu američka 5. armija, pod komandom general-poručnika Marka Clarka, krenula je iz svoje baze u Napulju uz italijansku "čizmu", dok je na istoku Montgomeryjeva britanska 8. armija napredovala uz jadransku obalu.
Iako je 8. armija uspjela probiti njemačku odbrambenu liniju na istoku i zauzeti Ortonu, dalje napredovanje moralo je biti zaustavljeno zbog mećava krajem decembra koje su onemogućile blisku podršku iz zraka i kretanje po oštrom terenu. Maršruta za Rim s istoka koristeći Autoput 5 stoga je isključena kao mogućnost, ostavivši u igri 2 ceste iz Napulja prema Rimu, Autoput 6 i Autoput 7, kao jedine opcije; Autoput 7 (stari rimski Apijski put) išao je duž zapadne obale, ali je južno od Rima vodio kroz Pontijsko blato, koje su Nijemci poplavili, dok je Autoput 6 vodio kroz dolinu Lirija. Nad južnim ulazom u dolinu dominirala su brda iza Cassina. Izvrsno osmatranje s vrhova ovih brda omogućilo je Nijemcima da uoče kretanje savezničkih trupa, spriječe bilo kakvo njihovo napredovanje prema sjeveru i usmjere artiljerijsku vatru na njih. S linijom savezničkog napada ukrštavala se brza rijeka Rapido (otuda joj i ime), koja izvire u centralnim Apeninima i protječe kroz Cassino te u blizini ulaza u dolinu Lirija (gdje se Liri spaja s Rapidom), nakon čega mijenja ime u Garigliano (koju su Saveznici često zvali "Gari"), pod kojim teče do mora. S jako utvrđenim odbrambenim jedinicama na planinama, teškim prelazima preko rijeka (ne samo da je Rapido bio brz već su Nijemci privremeno skrenuli njegov tok prema vrhu doline kako bi je potopili i tako bilo kojim napadačima stvorili najteže moguće uslove za napredovanje kopnom) Cassino je bio ključna tačka Gustavove linije i najteži niz odbrambenih položaja koji su činili Zimsku liniju.
Zbog historijskog značaja 14 stoljeća stare benediktinske opatije, u decembu 1943. vrhovni komandant njemačkih snaga u Italiji, Albert Kesselring, naredio je da samu opatiju ne uključe u svoje odbrambene položaje i o tome obavijestio Vatikan i Saveznike.
Planovi i pripreme
Plan komandanta američke 5. armije, Marka Clarka, podrazumijevao je da britanski X korpus, koji se nalazio lijevo, na frontu dužine 32 km, krene u napad 17. januara 1944. preko Garigliana blizu obale mora (britanska 5. i 56. divizija). Britanska 46. divizija trebala je napasti u noći 19. januara preko Garigliana ispod mjesta njegovog spajanja s Lirijem kako bi sa desne strane pružila podršku glavnom napadu koji će izvesti američki II korpus. Glavni proboj II korpusa počeo je 20. januara kad je 36. divizija (Teksaška) krenula u napad preko nabujalog Rapida 8 km nizvodno od Cassina. Istovremeno, Francuski ekspedicioni korpus, pod komandom generala Alphonsea Juina, nastavio je sa svojim "desnim krošeom" prema Monte Cairu, vratima za Gustavovu i Hitlerovu liniju. Zapravo, Clark nije vjerovao da ima mnogo izgleda za rani proboj, ali je osjećao da će ovi napadi odvući njemačke rezervne snage od područja Rima na vrijeme za napad na Anzio, gdje je VI korpus (britanska 1. i američka 3. divizija) trebao izvršiti amfibijski desant 22. januara. Saveznici su se nadali da će ovaj desant, zbog elementa iznenađenja i brzog kretanja u unutrašnjost prema Albanskom gorju, koje kontrolira oba autoputa (6 i 7), biti prijetnja za pozadinu branilaca Gustavove linije, kao i za rute snabdijevanja, što bi možda uznemirilo njemačke zapovjednike i uzrokovalo da narede povlačenje sa Gustavove linije na položaje sjeverno od Rima. Iako bi ovo bilo u skladu s njemačkom taktikom iz prethodna 3 mjeseca, saveznički obavještajci nisu shvatili da se strategija povlačenja koristi samo da bi se dobilo na vremenu da se pripremi Gustavova linija, gdje se Nijemci namjeravaju utvrditi. Procjena savezničkih planova stoga je bila preoptimistična.
mini|350px|Prva bitka: plan napada mini|Britanski [[inženjeri prelaze Garigliano 19. januara 1944.]] 5. armija došla je do Gustavove linije tek 15. januara nakon 6 sedmica teških borbi da probije posljednjih 11 km kroz položaje na Bernhardtovoj liniji, tokom čega je izgubila više od 16.000 vojnika. Jedva da je imala vremena pripremiti novi napad, da se i ne spominju odmor i reorganizacija koji su zaista trebali 5. armiji nakon 3 mjeseca žestokih borbi sjeverno od Napulja. Međutim, zbog činjenice da bi vrhovni saveznički zapovjednici učinili desantne čamce dostupnima samo do početka februara, desant na Anzio morao se izvršiti krajem januara, uz koordinirani napad na Gustavovu liniju 3 dana poslije.
Prvi napad: X korpus slijeva (17. januar)
Prvi napad izvršen je 17. januara. U blizini obale, britanski X korpus (56. i 5. divizija) prešao je Garigliano (2 dana kasnije isto je uradila 46. divizija na desnom boku), zadavši generalu Von Sengeru, komandantu XIV oklopnog korpusa i odgovornom za odbranu Gustavove linije na njenom jugozapadnom dijelu, ozbiljne brige u vezi s mogućnošću 94. pješadijske divizije da odbrani liniju. Odgovarajući na Von Sengerovu zabrinutost, Kesselring naređuje da 29. pješadijska i 90. motorizirana divizija, koje su se nalazile u području Rima, osiguraju pojačanje. Postoje neke špekulacije o tome šta je moglo biti da je X korpus imao dovoljno vojnika u rezervi da iskoristi svoj uspjeh i izvrši odlučujući proboj. Korpus nije imao viška ljudi, ali sigurno je da bi bilo vremena da se promijeni opći plan bitke i otkaže ili izmijeni centralni napad američkog II korpusa kako bi vojnici bili dostupni da isforsiraju stvari na jugu prije nego njemačka pojačanja stignu na svoje položaje. Kako se ispostavilo, komanda 5. armije nije obratila dovoljno pažnje na slabost njemačkih položaja i plan je ostao nepromijenjen. Dvije divizije iz Rima stigle su do 21. januara i stabilizirale njemačke položaje na jugu. Međutim, plan je u jednoj stvari ipak bio uspješan jer je odvukao Kesselringove rezervne trupe na jug. Tri divizije X korpusa izgubile su 4.000 vojnika tokom prve bitke.
Glavni napad: II korpus u centar (20. januar)
Centralni proboj koji je izvršila američka 36. divizija počeo je 3 sata po zalasku Sunca 20. januara. Nedostatak vremena za pripremu značio je da je prilaz rijeci još uvijek bio opasan zbog neočišćenih minskih polja i improviziranih ubojitih naprava, a tehnički jako zahtjevan prijelaz preko rijeke nije bio do kraja isplaniran i uvježban. Iako je jedan bataljon 143. regimente uspio preći Rapido na južnoj strani San Angela, a 2 čete 141. regimente na sjevernoj, bili su izolirani većinu vremena, a savezničke oklopne trupe nikad nisu bile u mogućnosti preći rijeku, što ih je ostavilo veoma ranjivim na protivnapade tenkova i samohodnih topova 15. motorizirane divizije generala Eberharda Rodta. Južna grupa bila je prisiljena da se vrati preko rijeke do sredine jutra 21. januara. General-major Geoffrey Keyes, komandant II korpusa, izvršio je pritisak na general-majora Freda Walkera iz 36. divizije da odmah obnovi napad. Dvije regimente još jednom su napale, ali s nimalo više uspjeha protiv dobro utvrđene 15. motorizirane divizije. 143. regimenta prebacila je 2 bataljona preko rijeke, ali opet nisu imali tenkovsku podršku i bili su razoreni kad je Sunce izašlo narednog dana. 141. regimenta također je prebacila 2 bataljona i uprkos nedostatku tenkovske podrške uspjeli su napredovati 1 km. Međutim, nakon svanuća narednog dana i oni su pokošeni te su do večeri 22. januara praktično prestali postojati; samo 40 ljudi vratilo se do savezničkih položaja. Ovaj napad skupo je koštao 36. diviziju: u 48 sati ubijeno je, ranjeno ili nestalo 2.100 vojnika.
Pokušaj II korpusa sjeverno od Cassina (24. januar)
mini|desno|250px|Prva bitka: Sjeverni sektor, [[24. januar-11. februar 1944.]] Sljedeći napad pokrenut je 24. januara. Američki II korpus, čija je 34. pješadijska divizija pod komandom generala Charlesa W. Rydera predvodila napad, uz francuske trupe na desnom boku, krenuo je u napad preko poplavljene doline Rapida sjeverno od Cassina prema planinama iza njega s namjerom da poslije skrenu ulijevo i napadnu Monte Cassino s visine. Iako je prelazak preko rijeke olakšan činjenicom da je Rapido plići sjeverno od Cassina, poplava je objema jedinicama otežala kretanje prema prilazima. Preciznije, oklopna vozila mogla su se kretati jedino stazama prekrivenim čeličnim pločama i 34. diviziji trebalo je 8 dana krvavih borbi na poplavljenom terenu da potisne 44. diviziju generala Friedricha Franeka i uspostavi uporište u planinama.
Francuske snage zadržane na desnom boku
Na desnom boku marokansko-francuske trupe s početka su dobro napredovale protiv njemačke 5. planinske divizije pod komandom generala Juliusa Ringela, osvojivši položaje na padinama njihovog glavnog cilja, Monte Cifalca. Isturene jedinice alžirske 3. divizije također su zaobišle Monte Cifalco i zauzele Monte Belvedere i Colle Abate. General Juin bio je uvjeren da se koristeći sjevernu maršrutu Cassino može zaobići, a njemačke odbrambene trupe istjerati, ali njegov zahtjev da rezervne trupe zadrže ovaj impuls napredovanja odbijen je, a jedna preostala rezervna regimenta (36. divizije) poslana je kao pojačanje 34. diviziji. Do 31. januara Francuzi su stali kod Monte Cifalca, koji je još bio u njemačkim rukama, a s kojeg se pružao čist pogled na francuske i američke bokove i rute snabdijevanja. Dvije marokansko-francuske divizije izgubile su 2.500 vojnika u borbama oko Monte Belvederea.
II korpus u planinama sjeverno od Cassina
Na američku 34. diviziju (uz pomoć 142. regimente 36. divizije) spao je zadatak da se bori južno duž lanca brda, prema grebenu na južnom kraju Manastirskog brda. Odatle su se mogli probiti dalje u dolinu Lirija iza branilaca Gustavove linije. To je bilo vrlo teško: planine su bile stjenovite, sa mnogo gromada i ispresijecane uvalama i jarugama. Kopanje zaklona u stjenovitom terenu nije dolazilo u obzir, a svaka od spomenutih geomorfoloških karakteristika bila je izložena vatri s okolnih uzvišenja. Ni s uvalama nije bilo ništa bolje pošto su bile obrasle štipavcem koji nije pružao nikakav zaklon, zasijane minama, improviziranim ubojitim napravama i skrivenom bodljikavom žicom. Nijemci su imali 3 mjeseca da pripreme odbrambene položaje koristeći dinamit i da nagomilaju zalihe municije i opreme. Nije bilo prirodnih skloništa, a vrijeme je bilo kišovito i ledeno.
Do početka februara američka pješadija zauzela je stratešku tačku blizu zaseoka San Onofrio, udaljenog nešto više od 1 km od opatije, a do 7. februara jedan bataljon došao je do Kote 445, zaobljenog vrha brda odmah ispod manastira i udaljenog manje od 370 m. Jedna američka jedinica uspjela je izvršiti izviđanje odmah ispod zidina opatije koje su bile nalik stijenama, a monasi su svjedočili razmjeni vatre između američkih i njemačkih patrola. Ipak, pokušaje zauzimanja Monte Cassina prekinula je žestoka mitraljeska vatra s padina ispod manastira. Uprkos svom velikom trudu i borbi, 34. divizija nikad nije uspjela zauzeti posljednje redute na Brdu 593 (Nijemcima poznato kao Brdo kalvarije), koje je držao 3. bataljon njemačke 2. padobranske regimente, a koje je dominiralo grebenom prema manastiru.
Posljedice
11. februara, nakon neuspješnog završnog trodnevnog napada na brdo i grad Cassino, Amerikanci su se povukli. Nakon 2 i po sedmice teških borbi, II korpus bio je istrošen. Akcije 34. divizije u planinama smatrane su jednim od najboljih poduhvata od strane bilo kojih vojnika tokom rata. Zauzvrat su pretrpjeli gubitke od oko 80% u pješadijskim bataljonima (oko 2.200 vojnika).
Povučene američke jedinice zamijenio je Novozelandski korpus (2. novozelandska i 4. indijska divizija) iz britanske 8. armije na jadranskom frontu. Komandant ovog korpusa bio je general-poručnik Bernard Freyberg.
Pozadina
Pošto se II korpus suočavao s teškom prijetnjom u Anziju, Freyberg je bio pod jednako teškim pritiskom da pokrene napad u Cassinu koji bi olakšao situaciju II korpusu. Stoga je još jednom napad počeo, a da napadači nisu bili potpuno pripremljeni. Također, komanda korpusa nije u potpunosti procijenila teškoću dovođenja 4. indijske divizije na položaj u planinama i njenog snabdijevanja na grebenima i u dolinama sjeverno od Cassina (koristeći mule duž 11 km dugih kozijih staza na terenu koji pruža potpun pogled na manastir, izloženih preciznoj artiljerijskoj vatri - odatle naziv Dolina smrti). Ovo je evidentirano u zabilješkama general-majora Howarda Kippenbergera, komandanta novozelandske 2. divizije, nakon rata:
Uništavanje opatije
Britanska štampa i C. L. Sulzberger iz The New York Timesa često su i uvjerljivo te sa dosta (često izmišljenih) detalja pisali o njemačkim osmatračnicama i artiljerijskim pozicijama unutar opatije. Vrhovni komandant savezničke avijacije na Sredozemlju, general-poručnik Ira Eaker i general-poručnik Jacob Devers (zamjenik generala Henryja Maitlanda Wilsona, vrhovnog komandanta savezničkih snaga na Sredozemnom frontu) lično su tokom jednog leta uočili "radiotoranj... njemačke uniforme kako se suše u dvorištu opatije; [i] mitraljeske položaje 46 m od zidina opatije". General-major Geoffrey Keyes iz II korpusa također je nekoliko puta preletio iznad opatije; zatim je izvijestio obavještajce 5. armije da nije primijetio nijedan dokaz da su Nijemci u opatiji. Kad je obaviješten o tvrdnjama drugih da su vidjeli Nijemce u opatiji, rekao je: "Gledali su toliko dugo da im se priviđaju stvari".
General-major Francis Tuker, čija će 4. indijska divizija imati zadatak da napadne brdo, dao je svoju procjenu situacije. U nedostatku detaljnih izvještaja obavještajaca u štabu 5. armije, u napuljskoj knjižari pronašao je knjigu iz 1879. u kojoj su se nalazili detalji o konstrukciji opatije. U svojoj poruci Freybergu zaključio je da bi opatija, bez obzira na to da li je trenutno bila u njemačkim rukama, trebala biti uništena kako bi se spriječilo njeno efektivno zauzimanje (tj. ono koje bi Nijemcima dalo prednost). Također je istakao da, budući da su zidovi opatije visoki 45 m, a građeni od kamenih blokova debljine i do 3 m, inženjeri ne bi mogli ništa učiniti i da je jedino rješenje bombardiranje tzv. blockbuster bombama, pošto bi bombe od 450 kg bile "gotovo beskorisne". Tuker je rekao da ne može biti naveden da napadne "osim ako je garnizon doveden do bespomoćnog ludila neprestanim zračnim i artiljerijskim bombardiranjem danju i noću".