cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Petar Lazić
Karijera
Pored „Indeksa 202”, „Indeksovog radio pozorišta”, radio drama, kao i velikog broja pojedinačnih autorskih emisija na svim programima Radio Beograda – na Radio Pingvinu Lazić je vodio i uređivao autorski serijal pod nazivom „Emisija koju nisu pojeli skakvci”, koji su beogradski novinari u anketi proglasili za najbolju radijsku emisiju u 1995. godini, odmah ispred „Indeksovog radio pozorišta”, dok je ona u isto vreme te godine bila druga po slušanosti u Srbiji, iza „Indeksovog radio pozorišta”. Od 2003. do 2005. uređivao je i vodio na talasima Beograda 202 veoma slušanu emisiju „Bre 202” (koju je radio sa ekipom saradnika iz magazina Bre!), iz koje su objavljena dva CD-a sa songovima, kao i dva CD-a sa emisijama. Od 2008. uređivao je i vodio na programu Beograd 202 emisiju „Crno-beli svet”, a od 2014. do 2016. godine emisije „Crna rupa” i „Umesto crne rupe”.
Novinske i publicističke tekstove, prozu, poeziju i aforizme, kao i stručne i naučne radove Lazić je objavljivao u stotinak listova i časopisa u Srbiji i svetu. Stalne kolumne pisao je za: Književnu reč, Nin, Liberal, Bre!, Crtu, Marku, Glas javnosti, Blic i Ilustrovanu politiku. Feljtone je objavljivao u Glasu javnosti i Ninu.
Hvaljen i kažnjavan. Za ista dela, za koja je nagrađivan – privođen je i podizane su krivične optužnice, isključivo zbog “Vređanja imena i dela predsednika države”, u periodu pre i za vreme režima Slobodana Miloševića.
Na Fakultetu za medije i komunikacije u Beogradu držao je nastavu iz predmeta: Veština ubeđivanja u medijima, Kritička literatura i retorika, Retorika i javni nastup, Komunikacija i tehnika ubeđivanja (osnove) i Komunikacija i tehnika ubeđivanja (polemike i debate).
Objavljene knjige
(godine izdavanja originalnih knjiga na srpskom jeziku)
Izvor:
Enciklopedija „Ko je ko u svetu stvaralaštva”.
BONT
Termin BONT ima više značenja.
Čukotsko poluostrvo
mini|250px|desno|Beringov moreuz. Čukotsko poluostrvo se nalazi na levoj Čukotsko poluostrvo, je poluostrvo u Rusiji. Nalazi se u severoistočnoj Aziji između Čukotskog i Beringovog mora odvojeno od Severne Amerike Beringovim morezuom.
Po njemu je ime dobio Čukotski autonomni okrug, također poznat kao Čukotka.
Jared Homan
Jared Wiliam Homan (bugarski: Джаред Хоуман;, 6. ožujka 1983.) je američki profesionalni košarkaš. Visok 2,08 m i težak 110 kg. Prirodna pozicija mu je krilni centar, a može igrati centra. Trenutačno je član grčkog kluba Maroussija.
Ecommoy
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4 363 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 153,63| stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 28,50 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 83 metara (maksimalnoj 168 m, a minimalnoj 62 m).
Inchenhofen
Inhenhofen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Ajhah-Fridberg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.484 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9771141.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ajhah-Fridberg Inhenhofen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ajhah-Fridberg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 460–485 metara. Površina opštine iznosi 27,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.484 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 90 stanovnika/km².
Fara San Martino, Chieti
Fara San Martino je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1506 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 422 m.
Vasilije Marković
Dr Vasilije Marković Alađuz (rođen 3. decembra 1882) je srpski istoričar i prvi doktor istorijskih nauka koji je tu titulu stekao na Beogradskom Univerzitetu.
Mladost i školovanje
Rođen je u Stranjanima, u blizini Prijepolja u kome je završio osnovnu školu. Gimnaziju je učio u Solunu i Skoplju kao blagodejac. Kao jedan od najboljih učenika Skopske gimnazije našao se među osnivačima nacionalnog društva Srpsko kolo u Skoplju među viđenijim Srbima iz Stare Srbije. Svoje obrazovanje je nastavio na Velikoj Školi u Beogradu, na kojoj se istakao svojim radovima za koje njegov profesor Stanoje Stanojević rekao:
Odbrana doktorske disertacije i rad u gimnazijama
Po završenoj Velikoj Školi tri godine je proveo kao nastavnik u gimnaziji u Pljevljima.
U novembru 1908. napušta službu i posvećuje se svojoj doktorskoj disertaciji na temu: „Istorija srpskih manastira“. Nakon odbrane disertacije 1909. postaje prvi doktor istorijskih nauka koji je tu titulu stekao na Beogradskom Univerzitetu, ali zbog balkanskih i prvog svetskog rata, nikada nije zvanično promovisan. Pre njega je disertaciju o caru Jovanu Nenadu odbranio Radosav Jovanović, ali on svoje delo nikada nije objavio zbog čega nije ozvaničen. Pošto je Marković umro u trenu kada je njegovo delo bilo štampano, tek je Grk Mihailo Laskaris, kao treći koji je odbranio disertaciju na Beogradskom univerzitetu sa temom „Vizantijske princeze na srpskom prestolu u srednjem veku“ bio i zvanično promovisan u doktora istorijskih nauka.
Potom postaje nastavnik II beogradske gimnazije, a u februaru 1914. polaže profesorski ispit. Tada mu je ponuđeno mesto profesora na univarzitetu, ali je taj posao odbio želeći da se pripremi za položaj profesora Bogoslovskog fakulteta.
Učešće u balkanskim i prvom svetskom ratu
Tokom komitske borbe u Staroj Srbiji, tesno je sarađivao sa komitskim vojvodama, pogotovo sa svojim velikim prijateljem Sretenom Vukosavljevićem. Kao borac učestvuje od 1912. godine, posebno se istakavši u Kumanovskoj bici. Nakon prelaska Albanije, biva postavljen na mesto komesara britanske bolnice Vunded Alajs i 01.10. 1916. sa 25 ranjenika biva prestacioniran u Voden. Na tom položaju ostaje najverovatnije do 17.04. 1917. kada na insistiranje ministarstva inostranih dela biva penzionisan u Solunu sa činom rezervnog podoficira i biva upućen u Atinu da radi kao diplomata. Godine 1918. objavljuje raspravu „Da li su srednjovekovni Srbi smatrali Makedoniju bugarskom?“, koja 1919. biva prerađena i prevedena na francuski za potrebe Versajske mirovne konferencije.
Vedran Princ
Vedran Princ (Mostar, 20. prosinca 1982.) je bosanskohercegovački profesionalni košarkaš. Igra na poziciji playmakera, iako mu nije strano igrati i bek šutera. Trenutačno je član Cibone Zagreb, koja nastupa u Euroligi.
Vasilije Marković
Učešće u balkanskim i prvom svetskom ratu
Objavio je nekoliko rasprava i članaka, a za potrebe „Istorije Srba“ svog profesora i prijatelja Stanoja Stanojevića izradio je istorijske karte. Smrt ga je stigla kada je u štampu predao svoje delo „Pravoslavno Monaštvo i manastiri u srednjovekovnoj Srbiji“ koje je posthumno objavljeno, a ovih godina je doživelo nekoliko reizdanja.
Vedran Princ
17. srpnja 2009. potpisao je novi jednogodišnji ugovor s Cibonom Zagreb uz mogućnost produženja na još jednu. U sezoni 2008./09. postizao je oko tri koša i jednu asistenciju za trinaestak minuta po utakmici. Međutim, u hrvatskoj Ligi za prvaka i doigravanju, pravilo da na parketu mogu igrati samo dva stranca, odlično je iskoristio i udvostručio svoje brojke.
Bosanskohercegovačka reprezentacija
Bio je član Bosanskohercegovačke košarkaške reprezentacije na Eurobasketu 2005. koji se je održavao u Srbiji.
Vasilije Marković
Učešće u balkanskim i prvom svetskom ratu
Dr Vasilije Marković umire od španske groznice 6. aprila 1920. godine.
Bio je oženjen Latinkom Šarkić sa kojom je imao dve ćerke:
Give Us This Day
Give Us This Day je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1949. u režiji Edwarda Dmytrika. Predstavlja adaptaciju romana Christ in Concrete američkog književnika Pietra di Donata. Radnja je smještena u italoameričku zajednicu u New Yorku, a protagonist, čiji lik tumači Sam Wanamaker, je građevinski radnik koji se za vrijeme Velike depresije nastoji nahraniti svoju porodicu. Give Us This Day je snimljen u Britaniji umjesto SAD zbog toga što su Wanamaker i Dmytrik kao članovi Komunističke partije postali metama makartističkih progona, odnosno došli na Hollywoodsku crnu listu. Give Us This Day je sljedeće godine prikazan na venecijanskoj Mostri. Kritike su uglavnom bile loše, zamjerajući filmu preveliku razvučenost i propovijedajući ton.
Frierson, Louisiana
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 143.
Phenix City
Phenix City je grad u američkoj saveznoj državi Alabama, smješten u okruzima Russell i Lee, odnosno administrativno sjedište Okruga Russell. Nalazi se na krajnjem istoku države nedaleko od Columbusa u susjednoj Georgiji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 32.822 stanovnika. Poznat je kao poprište posljednje veće bitke u građanskom ratu, ali i kao zloglasno uporište organiziranog kriminala 1940-ih i 1950-ih godina, čije su aktivnosti kulminirale atentatom na uglednog političara Alberta Pattersona 1954. godine.
Ballwin, Missouri
Bolvin je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 30.404, što je 879 (-2,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
NGC 1124
NGC 1124 je galaksija u zviježđu Kemijska peć.
Natrijum bis(trimetilsilil)amid
Natrijum bis(trimetilsilil)amid je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 183,375 Da.
Phil Campbell, Alabama
Phil Campbell je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.148 stanovnika.
AM251
AM251 je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 555,239 Da.
Povrtlarstvo
Povrt(l)arstvo ili vrtlarstvo je grana zemljoradnje u okviru ratarstva, koja se bavi uzgojem (po)vrtlarskih biljaka. Obuhvata uzgoj na otkrivenom tlu (na oranicama i u baštama odn. vrtovima) i na zaštićenom tlu — (u staklenicima i plastenicima).
Najzastupljenije (po)vrtlarske kulture su cikla (cvekla), grašak, kelj, krumpir (krompir), kupus, luk, krastavac, mahune (boranija), mrkva (šargarepa), paradajz (rajčica), paprika, peršin, špinat (spanać), zelena salata i dr.
Svinjarstvo
Svinjarstvo ili svinjogojstvo je grana stočarstva koja se bavi uzgojem svinja radi dobijanja mesa, masti, kože, dlake i dr. Najčešće je zastupljeno u oblastima intenzivne poljoprivrede, u prigradskim zonama i u blizini centara prehrambene industrije.
Svinjarstvo je dobro razvijeno u Kini, SAD-u, Rusiji i Brazilu.
George Fitzmaurice
George Fitzmaurice (13. februar 1885 - 13. jun 1940) bio je američki filmski režiser. Karijeru je započeo kao kazališni scenograf, prije nego što se preselio u Hollywood u doba nijemog filma. Režirao je veliki broj filmova, od kojih je najpoznatiji The Son of the Sheik sa Rudolfom Valentinom u glavnoj ulozi. Najveći dio njih se, međutim, danas smatra izgubljenim.
Parkerfield, Kansas
Parkerfild je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 426.
Earl Calloway
Earl Calloway (, 30. rujna 1983.) je američki profesionalni košarkaš. Visok je 1,91m i težak 79 kg. Igra na poziciji playmakera, a trenutačno je član Cajasol Seville.
Sveučilište
Na sveučilišu je igrao za momčad Indiane Hoosiersa gdje je proveo dvije sezone. U posljednjoj sezoni bilježio je 9.6 poena i 3.3 asista po susretu.
NBA Development League
Calloway je igrao u NBDL momčadi Fort Waynea gdje je bio prvi strijelac (19.0 poena), prvi asistent (5.8 asistencija, ukupno četvrti u ligi) i prvi "kradljivac" (2.1 ukradena lopta, ukupno šesti u ligi). Ovo mu je ujedno bila i prva sezona van sveučilišne košarke, a obzirom da je bilježio i 5.1 skok po susretu, proglašen je na kraju sezone najkorisnijim igračem momčadi.
Tijekom ljeta Calloway je nastupao za Indiana Pacerse u Ljetnoj ligi 2008. i ostavio odličan dojam na trenera Jima O'Briena. Posebno dobro odigrao je prvu utakmicu u kojoj su Pacersi bili bolji od Oklahome, a Calloway je igrao odlično protiv četvrtog picka drafta Russella Westbrookea.
Europa
Nije se uspio probiti u momčadi Pacersa, pa odlazi u Europu, gdje potpisuje dvogodišnju suradnju sa zagrebačkom Cibonom. U svojoj prvoj sezoni zaigrao je 67 puta za Cibonu, u prosjeku po 26 minuta, a za to je vrijeme zabijao 11 poena te imao 3.1 asistencija, 2.8 skokova i 2.1 ukradene lopte. Nakon dolaska novog playmakera Jamonta Gordona u Cibonu, Calloway je dobio sporazumni raskid ugovora i postao slobodnim igračem. 4. kolovoza 2009. potpisao je jednogodišnji ugovor s španjolskom Cajasol Sevillom.
Milutin Stojadinović
Milutin (svetovno Marko Stojadinović, Gornji Kovilj (Novi Sad), 10/23. jul 1918. — Manastir Suvodol, 20. septembar 1992.) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.
Monaški život
Zamonašen je po činu male shime u manastiru Grgetegu 10. avgusta 1939. godine. U čin đakona rukopoložio ga je 27. septembra 1940. episkop niški Jovan, a u čin prezvitera na Preobraženje Gospodnje 1945. godine episkop budimljanski Valerijan. Pre izbora za episkopa bio je namesnik manastira Grgetega, ekonom patrijaršijskog dvora u Sremskim Karlovcima, veroučitelj, starešina manastira Krušedola, pomoćnik upravnika patrijaršijskog dvora u Beogradu, činovnik Eparhije sremske, profesor bogoslovija u Prizrenu, Beogradu i Sremskim Karlovcima, gde je postao i prvim posleratnim rektorom. Odlikovan je dostojanstvom sinđela, činom protosinđela i arhimandrita.
Po preporuci Svetog arhijerejskog sinoda dobio je stipendiju Ekumenskog saveta crkava i bio je na postdiplomskim studijama na Starokatoličkom fakultetu u Bernu akademijske 1960/61. godine.
Izabran je za episkopa timočkog 1977. godine i hirotonisan u Sabornoj beogradskoj crkvi 10. jula iste godine.
Episkop Milutin preminuo je 20. septembra 1992. godine i sahranjen u manastiru Suvodolu.
Pozzo dell'Inferno, Latina
Pozzo dell'Inferno je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 347 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Gardsko jezero
Gardsko jezero (talijanski: Lago di Garda, zvano i Benaco) je najveće jezero u Italiji i 34. jezero po veličini u Evropi. Leži u podnožju Alpa, na oko pola puta između Venecije i Milana. Jezero ima površinu od 370 km². Teritorij Gardskog jezera i njegove obale podijeljeni su između provincija Verone (jugoistok), Brescie (jugozapad) i Trenta (sjever). Kako je jezero blizu glavne evropske prometnice sjever-jug i prijevoja Brenner, izuzetno je dobro posjećena turistička destinacija, s velikim brojem ekskluzivnih hotela i odmarališta duž njegove obale.
Geografija
Sjeverni dio jezera uz Alpe je uži i okružen planinama, od kojih većina pripada masivu Monte Baldo. Gardsko jezero je glacijalnog porijekla, leži u morenskoj dolini koja je vjerojatno nastala pod djelovanjem paleolitskog ledenjaka. Iako su tragovi djelovanja ledenjaka vidljivi i danas, stručnjaci smatraju da je ledenjak bio na mjestu ranije formirane depresije, a erozivne tragove uslijed kretanja napravio je prije 5 - 6 milijuna godina. Gardsko jezero ima brojne otočiće i pet većih, među kojima se najveći zove Isola del Garda. Odmah pored njega prema jugu nalazi se Isola San Biagio, zvana i Isola dei Conigli (dosl. otok zečeva). Oba otoka su pored mjesta San Felice del Benaco, na zapadnoj strani jezera. Ostala tri veća otoka su Isola dell'Olivo, Isola di Sogno i Isola di Trimelone, svi su smješteni na sjeveru, blizu istočne obale. Glavna jezerska pritoka je rijeka Sarca, dok je jedini istjek rijeka Mincio.
Znamenitosti
Na južnim obalama jezera leži antički utvrđeni grad Sirmione. Sirmione je već odavnina poznato ladanjsko mjesto s brojnim hotelima, restoranima, barovima i trgovinama. U njemu se danas nalazi turistički kompleks Virgilio & Catullo Spa. Nad Sirmioneom dominira slikovita utvrda iz 13. vijeka. Već je rimski pjesnik Gaj Valerije Katul znao za blagodeti Garde te je imao vilu uz obale jezera. Danas posjetitelji mogu vidjeti ostatke rimskih termi Grotte di Catullo, iako nema nikakvih dokaza da je Katul tu doista imao vilu. Na vrhu poluotoka kod Sirmionea nalazi se poznati sumporni izvor, osobito popularan kod bolesnika dišnih puteva i uha. U neposrednoj blizini Sirmionena nalazi se Gardaland, jedan od najpoznatijih parkova za zabavu u Italiji.
Govedarstvo
Govedarstvo je najvažnija grana stočarstva. Obuhvata uzgoj goveda, bikova, jakova i zebua. Daje važne proizvode, poput mesa, mleka, kože, dlake i dr.
Najpovoljniji uslovi za razvoj ove grane su prvenstveno prostrane livade i pašnjaci. Može se izdvojiti kao: mlečno, mlečno-mesno i mesno govedarstvo.
Po broju goveda se ističu sledeće države: Indija, Rusija, SAD, Kina, Argentina i dr.
NGC 1125
NGC 1125 je galaksija u zviježđu Eridan.
Aubréville
Obrevij je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Verden.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 383 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 28,99 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 183 metara (maksimalnoj 301 m, a minimalnoj 174 m).
Northchase, North Carolina
Nortčejs je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Kozarstvo
Kozarstvo je grana stočarstva koja se bavi uzgojem koza i njihovim iskorišćavanjem radi dobijanja mleka i mesa. Najčešće je uzajamno sa ovčarstvom.
Najpoljovniji uslovi za ovčarstvo su pašnjaci i livade, sa dosta izvora pitke vode. Države sa najvećim brojem ovaca su Australija, Novi Zeland, Švajcarska, Argentina, Indija i dr.
Maurice Jaubert
Maurice Jaubert (Nica, 3. januar 1900 - Baccarat, 19. jun 1940) bio je francuski kompozitor, poznat kao jedan od prvih koji je slavu stekao komponirajući muziku za film.
Baldassare Longhena
Baldassare Longhena (* Venecija, 1598 -† Venecija, 18. februar 1682) je venecijanski barokni arhitekt i kipar. Najpoznatije djelo mu je zavjetna crkva Santa Maria della Salute, preko puta Trga Svetog Marka.
Maurice Jaubert
Rodio se u porodici advokata te je, nastojeći slijediti tradiciju, neko vrijeme studirao pravo prije nego što se posvetio muzici. Prije muzike za film je komponirao muziku za teatar. 1920-ih je došao u doticaj s nekim od najistaknutijih francuskih sineasta svog vremena, kao što su Rene Clair, ali je najveće uspjehe imao 1930-ih kada je pisao muziku za filmove režisera kao što su Jean Vigo, Julien Duvivier i Marcel Carne. Nakon izbijanja drugog svjetskog rata je stupio u francusku vojsku. U proljeće 1940. je ranjen kod Azeraillesa je ranjen, te je od zadobivenih rana umro u vojnoj bolnici u Baccaratu.
François Truffaut mu je odao počast, tako da je 1970-ih koristio njegove kompozicije kao soudntrack svojih filmova.
Baldassare Longhena
Biografija
Rođen je u Veneciji kao dijete kamenoresca. Školovao se i radio kod venecijanskog arhitekta a i graditelja Vincenza Scamozzija. Nakon njegove smrti Longhena je završio monumentalne Procuratie Nuove na Trgu sv.Marka, velike zgrade stanova i ureda za činovnike Mletačke Republike.
Mihajlo VI Stratiotik
Mihajlo VI Stratiotik (grčki: Μιχαήλ ΣΤ' ο Στρατιωτικός) pravim imenom Mihajlo Vringas / Μιχαήλ Βρίγγας (? - oko 1059.) bio je bizantski car svega jednu godinu od 1056. do 1057., jer nije uspio kontrolirati vojničku aristokraciju koja ga je natjerala na abdiciju.
Biografija
Mihajlo Vringas je najvjerovatnije bio rođak uticajnog dvorskog eunuha Josifa Vringe, zna se da je bio logotet za carice Teodore koja ga je na svojoj samrti odredila za svojeg nasljednika, pa je 21. augusta 1056. proglašen za cara.
Odmah na početku svoje vladavine sukobio se sa vojnom aristokracijom, pa su oni u maloazijskoj Paflagoniji 8. junau 1057. izabrali novog cara - Isaka Komnina. Ipak su mu ponudili počasnu titulu cezara, što je on odbio - uvjeren u svoju pobjedu.
Zbog tog je Isak kenuo sa vojskom na Konstatinopolis i kod Nikeje - 20. augusta 1057., teško porazio Mihajlove snage. Jedanaest dana nakon tog je Mihajlo Vringas abdicirao i povukao se u manastir i zamonašio.
Baldassare Longhena
Biografija
Njegov najpoznatiji rad je nevelika ali poput porculanske figure elegantno izvedena zavjetna crkva Santa Maria della Salute (Gospa od Zdravlja), koja se počela graditi 1631 u znak zahvalnosti Djevici Mariji za oslobođenje grada od kuge. Ova centralno koncipirana crkva sa visokom kupolom na poluotoku između Canala Grande i otoka Zattere je danas jedna od najpoznatijih znamenitosti Venecije. Santa Maria della Salute, simbolički stoji na glavnom ulazu u Canal Grande, poput nekadašnjih rimskih slavoluka. Oblik crkve je kasnije je bio uzor za izgradnju mnogih kasnijih crkava i katedrala širom svijeta. Izgradnja bazilike Santa Maria della Salute trajala je više od pola stoljeća, crkva je posvećena 1687 godine, pet godina nakon smrti svog autora.
Jedan od njegovih najvećih projekata bila je Katedrala u Chioggi, koju je projektirao između 1624-1647, te podigao do 1663
Nakon katedrale projektirao je dvije elegantne palače na Canal Grande u Veneciji, Ca' Rezzonico i Ca' Pesaro. Obje su dovršene tek nakon njegove smrti. Longhena je projektirao i podigao mnoge druge crkve u Veneciji, najpoznatije od njih su Chiesa dell'Ospedaletto i Chiesa Santa Maria degli Scalzi (sagrađena između 1656. i 1680.), fasadu potonje crkve je projektirao Giuseppe Sardi.
Njegovi učenici i suradnici, a potom i sljedbenici bili su: Giuseppe Sardi (1630.-1699.), Bernardo Falconi, Bissone i Antonio Gaspari (1670.-1738.).
SCPB
Termin SCPB ima više značenja.
Ippesheim
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nojštat an der Ajš-Bad Vindshajm Ipeshajm se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Nojštat an der Ajš-Bad Vindshajm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 291 metra. Površina opštine iznosi 23,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.095 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 46 stanovnika/km².
PRTP
Termin PRTP ima više značenja.
CLPP
Termin CLPP ima više značenja.
Gilbert M. Anderson
Gilbert M. Anderson, poznatiji pod umjetničkim pseudonimom Broncho Billy (21. mart 1880 - 20. januar 1971) bio je američki glumac, scenarist, režiser i producent poznat kao prva zvijezda vestern filmova.
Rodio se pod imenom Maxwell Henry Aronson u jevrejskoj porodici u Little Rocku u državi Arkansas. U dobi od 18 godina je otišao u New York gdje je okušao sreću u vodvilju pod umjetničkim imenom "Gilbert M. Anderson", te se povremeno uzdržavao kao maneken i ulični prodavač novina. Godine 1903. ga je Edwin S. Porter angažirao za svoj znameniti film Velika pljačka vlaka; u njemu je Anderson tumačio tri različite uloge. Kada je Anderson prvi put film pogledao u kino-dvorani, reakcije publike su ga uvjerile da novi medij filma ima budućnost, te je postao stalni Porterov suradnik, radeći kao glumac i pomoćnik scenarista.
Godine 1907. je zajedno sa Georgeom Kirkeom Spoorom u Chicagu osnovao znamenitu kompaniju Essanay Studios. Ona se prva specijalizirala za proizvodnju filmskih vesterna. Anderson je nastupio u preko 300 njih, i s vremenom stvorio lik, odnosno svojevrsni alter ego "Broncho Billy" koji će mu postati nadimak. Anderson je zbog vesterna, odnosno velikog broja sunčanih dana i raznolikih pejzaža, često sa filmskom ekipom odlazio na snimanje u Kaliforniju gdje je na kraju podigao i studio u gradu Niles. Iz Essanaya se povukao 1916. godine, kada je prestao sa glumom i vratio se u New York pokušavši postati kazališni glumac. Ti pokušaji nisu uspjeli, kao ni pokušaji da se povremeno vrati u Hollywood 1920-ih. Konačno se povukao 1950-ih, a 1958. je dobio počasni Oscar za životno djelo.
Protogeneja
Protogeneja (Πρωτογένεια = "prvorođena) ime je nekoliko ženskih ličnosti u grčkoj mitologiji:
PLA
Termin PLA ima više značenja.
Pickensville, Alabama
Pickensville je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 608 stanovnika.
AM404
AM404 je organsko jedinjenje, koje sadrži 26 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 395,577 Da.
Natrijum bisulfat
Natrijum bisulfat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 120,060 Da.
Žarko Zrenjanin
Žarko Zrenjanin - Uča (1902 — 1942), član CK KPJ, politički sekretar Pokrajinskog komiteta KPJ za Vojvodinu, organizator ustanka u Vojvodini i narodni heroj Jugoslavije.
Barbona, Padova
Barbona je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Žarko Zrenjanin
Predratna biografija
Rođen 11. septembra 1902. godine u selu Izbištu kod Vršca. Potiče iz siromašne seljačke porodice. Osnovnu školu učio je u Vršcu, a gimnaziju u Segedinu, Beloj Crkvi i Pančevu. Završio je učiteljsku školu u Somboru 1923. godine. Još kao đak Učiteljske škole u Somboru prišao je revolucionarnom omladinskom pokretu.
Barbona, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Iphofen
Iphofen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Kicingen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.373 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9675139.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kicingen Iphofen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Kicingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 250 metara. Površina opštine iznosi 78,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.373 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 56 stanovnika/km².
Istorija
Iphofen se prvi put pominje 741. godine. 1293. godine je Iphofen dobio gradski status. Izgradnja parohijskog hrama Sveti Vida je počela 1414. godine. Četiri puta je bio zaražen kugom 1524, 1584, 1611. i 1632. godine.
Tokom 20. veka Iphofen je prosperirao posebno u vreme Drugog svetskog rata je bio uglavnom pošteđen uništenja.
Greenwich
Greenwich (izgovor: [Grinič]) službeno engleski Royal Borough of Greenwich je jedan od 19 borougha Vanjskog Londona (Outer London) u metropolitanskoj grofoviji Greater London u kom živi 274,803 stanovnika.
Poznat je po svojoj pomorskoj i vojničkoj tradiciji, velikim parkovima i kao mjesto po kojemu je nazvan nulti Grinički meridijan (0∘).
Archignac
Aršinjak je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Sarla la Kaneda.
Greenwich
Geografske karakteristike
Greenwich leži na južnoj obali rijeke Temze, na terenu koji je nekad bio dio historijske Grofovije Kent.
Archignac
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 297 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,9 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara.
Žarko Zrenjanin
Predratna biografija
Od 1923. do 1926. bio je učitelj u selu Kanatlarci, u prilepskom srezu. Tu je, 1926, prvi put došao u sukob s predstavnicima vlasti zbog svojih shvatanja. Zbog toga je nekoliko puta hapšen. U julu 1926. premešten je u rodno Izbište. Ovde je organizovao analfabetske kurseve i otvorio narodni univerzitet, osnovao u selima narodne biblioteke i čitaonice. Sarađivao je u prosvetnim i pedagoškim časopisima i politički delovao, preko učiteljskog društva belocrkvanskog sreza, čiji je predsednik bio više godina.
Greenwich
Geografske karakteristike
U okviru njegovih granica leže kvartovi, nekadašnji gradovi; Greenwich, Blackheath (djelomično), Charlton, Woolwich, Plumstead, Abbey Wood (djelomično), Thamesmead (djelomično), Shooters Hill, Kidbrooke, Eltham, South End, Mottingham (djelomično) i New Eltham (djelomično).
Žarko Zrenjanin
Predratna biografija
Član je Komunističke partije Jugoslavije postao je 1927. godine, kada je i osnovao prvu partijsku ćeliju u Izbištu. Za sekretar Sreskog komiteta KPJ za Vršac izabran je 1930, a marta 1932. godine izabran je za sekretara Okružnog komiteta KPJ za južni Banat.
Greenwich
Historija
Današnji Kraljevski borough - Greenwich osnovan je 1965. spajanjem dotadašnjih metropolitanskih borougha Greenwich i Woolwich, izuzevši mali dio sjeverno od Temze.
Žarko Zrenjanin
Predratna biografija
U svojoj kući u Izbištu organizovao je malu ilegalnu partijsku štampariju, u kojoj je, februara 1933. godine štampan prvi broj „Lenjinista“ (izašla tri broja), organa OK KPJ za južni Banat. Uvodnike i većinu članaka je sam pisao. Aprila 1933, štampariju je otkrila policija. Tada je Žarko osuđen od Suda za zaštitu države na tri godine robije, koju je izdržavao u Sremskoj Mitrovici i Lepoglavi. Uz Mošu Pijade, Ivana Milutinovića i druge istaknute komuniste, Zrenjanin se borio za prava političkih osuđenika, učestvujući u štrajkovima glađu i drugim akcijama komunista.
Iz zatvora je pušten 6. aprila 1936. godine. Odmah je nastavio politički rad, povezao se s komunistima u Beogradu i partijskom organizacijom u Vršcu. Jula 1936. ponovo je izabran za sekretara OK KPJ za južni Banat, a septembra iste godine izabran je u Pokrajinski komitet KPJ za Vojvodinu. Policija ga je često hapsila i proganjala. Do rata 1941. hapšen je pet puta i mučen u policijskim zatvorima u Petrovgradu, beogradskoj Glavnjači i na Adi Ciganliji.
U godinama uoči rata pripada najistaknutijim aktivistima KPJ. Pored organizacijskog partijskog rada, razvija agitaciju i propagandu. Napisao je mnoge tekstove o nacionalnim, agrarnim i drugim problemima. Stoga je u obnovljenom Privremenom rukovodstvu KPJ za Vojvodinu, krajem 1938, imenovan za sekretara, a u februaru 1939. za političkog sekretara Pokrajinskog komiteta KPJ za Vojvodinu, i na toj dužnosti ostao do smrti.
Greenwich
Historija
Taj prostor, koji je također poznat kao Pomorski Greenwich, upisan je 1997. na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi.
Žarko Zrenjanin
Predratna biografija
desno|mini|Spomenik Žarku Zrenjaninu, podignut [[1952. godine prvobitno na glavnom gradskom trgu, a 1964. premešten ispred sedišta Opštinskog komiteta SKJ]] Juna 1939. učestvovao je na partijskom savetovanju rukovodećeg aktiva KPJ u Tacnu, ispod Šmarne Gore, u Sloveniji. Tokom 1939. obilazio je partijske organizacije u Vojvodini. Bio je član Inicijativnog odbora Stranke radnog naroda Vojvodine, jedan od autora „Platforme“ u kojoj je istaknuto da će Vojvodina, u budućem uređenju Jugoslavije, biti „autonomna jedinica, s obzirom na svoju posebnu, ekonomsku, socijalnu i nacionalnu strukturu“.
Dana 4. maja 1940. uhapšen je i mučen u zatvoru u Petrovgradu, iz koga je izišao tek 3. oktobra 1940. godine. Iako se nalazio na robiji, na Šestoj pokrajinskoj konferenciji KPJ za Vojvodinu, početkom septembra 1940, izabran je za sekretara PK i delegata za Petu zemaljsku konferenciju KPJ, na kojoj je izabran za člana Centralnog komiteta KPJ.
Greenwich
Historija
Kraljičina kuća koju je projektirao Inigo Jones je prva paladijevska građevina u Engleskoj. Njenu gradnju naručio je James Stuart za rezidenciju svoje prve žene Anne Danske, ali je završena tek 1630-ih za ženu Charlesa I - Henriettu Mariju. Palača je 1806. pretvorena u školu, pa su joj dograđena dva nova krila povezana kolonadama sa glavnom zgradom. Od 1937. Kraljičina kuća je dio Nacionalnog pomorskog muzeja.
Pored rijeke nalazi se i Stari kraljevski vojno-pomorski koledž, podignut na mjestu gdje je stajala kuća iz 15. vijeka, koja je za vladavine monarha iz Dinastije Tudor pretvorena u kraljevsku palaču poznatu pod imenom Placentia. Kralj Henry VIII (vladao 1509.-47), rođen je u Placentiji, i proživo dobar dio života sa svojim ženama Katarinom Aragonskom, Anne Boleyn i Anne od Cleva. Tu su mu se rodile kćeri, kraljice Mary I i Elizabeta I, a tu mu je i umro sin Edward VI.
Žarko Zrenjanin
Drugi svetski rat
U vreme martovskih događaja, rukovodio je antifašističkim demonstracijama u Pančevu i Vršcu.
Greenwich
Znamenitosti
Nakon što se stara palača raspala od zapuštenosti, podignuto je novo zdanje za Charlesa II. Nakon tog je 1694. angažiran Christopher Wren da dovrši tu građevinu kao bolnicu za penzionirane i invalidne mornare.
Žarko Zrenjanin
Drugi svetski rat
Učestvovao je na Majskom savjetovanju KPJ u Zagrebu, a zatim organizovao pripreme za oslobodilačku borbu u Vojvodini. U to vreme najviše radi u Banatu i inicijator je stvaranja partizanskih odreda i njihovih oružanih akcija u julu 1941. godine. Posle teških udaraca koje su organizacije KPJ u Banatu i Bačkoj pretrpele u leto i jesen 1941, radi na obnavljanju i konsolidaciji Partije, razrađujući taktiku borbe u skladu tamošnjim uslovima.
Greenwich
Znamenitosti
Gradnju su nadzirali John Vanbrugh i Nicholas Hawksmoor. Wrenova bolnica je 1873. postala Kraljevski vojno-pomorski koledž (Royal Naval College) koji je zatvoren 1996. Danas njegove prostorije koriste Univerzitet Greenwich i Muzički koledž Trinity.
Žarko Zrenjanin
Drugi svetski rat
Zrenjanin je smatrao da je moskovska protivofanziva znak da KPJ bude spremna za događaje koji bi mogli nastati porazom Vermahta. PK KPJ za Vojvodinu upozorava 1. februara 1942. organizacije Bačke i Baranje da se pripremaju za preuzimanje vlasti, što je u to vreme jedinstven slučaj u Jugoslaviji. Pokrajinsko partijsko rukovodstvo u cirkularu okružnim i mesnim komitetima i sreskim rukovodstvima KPJ i SKOJ-a u Bačkoj i Baranji ocenjuje situaciju kao „krajnje revolucionarnu", jer svakog časa može „da nastupi revolucionarna kriza - momenat za oružani ustanak". U ovom poverljivom cirkularu se kaže:
Greenwich
Znamenitosti
Kraljevski opservatorij, kog je projektirao Wren, leži na brdu iznad tih objekata. Opservatorij s visokim svodom u oktogon sobi, podignut je u 17. vijeku. Sve do 1957. bio je u funkciji, a danas je u njemu nalazi muzej. Grinički meridijan (ili glavni meridijan (0 °) je znak, koji je od 1884. gotovo univerzalno priznat kao svijetski standard za geografsku dužinu, još uvijek je na zaslonu, kao i kolekcija starih astronomskih instrumenata. Opservatorij je temeljno restauriran 1993.
Žarko Zrenjanin
Drugi svetski rat
Gestapo je činio velike napore i organizovao brojne snage da uhvati „crvenog generala“, kako su Zrenjanina nazivali. Početkom novembra 1942. godine, Tito je pozvao Zrenjanina da dođe na slobodnu teritoriju zapadne Bosne i prisustvuje Prvom zasedanju AVNOJ-a. Prilikom priprema za odlazak u Srem, i dalje u zapadnu Bosnu, Zrenjanin je prokazan Gestapu i ubijen je 4. novembra 1942. u selu Pavlišu, kod Vršca.
Greenwich
Znamenitosti
Wrenu se pripisuje i Koledž Morden (oko 1695.), koji je podignut kao sirotište, a Palača Charlton (1607-1612) je jedna od najbolje očuvanih jakobinskih građevina Greater Londona, danas se koristi kao komunalni centar i biblioteka.
Parohijska crkva u Greenwichu posvećena je sv. Petru i Aelfheahu Nadbiskupu od Canterburyja koji je tu ubijen 1012. za invazije danskih Vikinga. Današnja građevina podignuta je 1710-ih po projektu Hawksmoora, enterijer joj je obnovljen nakon što je spaljen za Drugog svjetskog rata. Muzej Borougha Greenwich smješten u Biblioteci Plumstead ima kolekciju posvećenu lokalnoj historiji.
Usidreni na temzinom doku leže jedan pored drugog jahta Gipsy Moth IV, s kojom je Francis Chichester 1960. potpuno sam oplovio svijet, i poznati kliper Cutty Sark, koji je danas otvoren za publiku. Godišnji Londonski maraton starta iz parkova Greenwich i Blackheath. Na Grinvičkom poluotoku je povodom britanskog obilježavanja početka 21. vijeka podignut Millenium Dome.
PDCA
Termin PDCA ima više značenja.
Karboksipeptidaza D (višeznačna odrednica)
Termin karboksipeptidaza D ima više značenja.
Greenwich
Obrazovanje
Univerzitet u Greenwichu osnovan je kao Politehnika Woolwich 1890; kasnije je postao poznat kao Politehnika Temze, svoj današnji status i ime dobio je 1992.
Historija Woolwicha
Grad Woolwich izrastao je u istaknuto mjesto kad je za tudorovskih vremena podignuto brodogradilište. Woolwich je svojevremeno bio i mjesto Kraljevskog arsenala i Kraljevske vojne akademije (koja je premještena u Sandhurst. Pored njega je na Temzi podignuta masivna ustava protiv visoke plime.
Istočno od Woolwicha prostiru se Plumstead baruštine, koje su dugo bile vojni poligon, na tom terenu je 1970-ih podignuto veliko stambeno naselje - Thamesmead. Ostali stambeni kvartovi borougha izrasli su oko ranijih naselja; Eltham, Blackheath i Kidbrooke. Najviše ljudi zaposleno je u industrijskim zonama Woolwicha i Abbey Wooda.
Borough Greenwich je povezan sa boroughzima na sjevernoj obali Tower Hamlets i Newham jednim pješačkim (Greenwich) i jednim cestovnim (Blackwall) tunelom, a kod Woolwicha besplatnim trajektom.
Borough je dobro povezan sa centrom Londona širokim avenijama i linijom metroa Docklands završenog krajem 1990-ih.
Greenwich je dobio kraljevsku povelju 2012.
Julianna Margulies
Biografija
Julianna Margulies se rodila u porodici židovskog porijekla kao najmlađa od tri kćeri pisca Paula Marguliesa i balerine Francesce Marguelies. Djetinjstvo je provela u New Yorku, Francuskoj i Engleskoj.
Žarko Zrenjanin
Nasleđe
thumb|Tabla u bivšoj ulici Žarka Zrenjanina, danas Vojvode [[Stevan Šupljikac|Stevana Šupljikca, Beograd.]]
Julianna Margulies
Biografija
Diplomirala je na Sarah Lawrence Collegeu, gdje je sudjelovala u kazališnim predstavama. Potom je u New Yorku studirala glumu, a filmski debi imala 1991. godine kao prostitutka u filmu Out for Justice.
Godine 1994. je angažirana za uloge Carole Hathaway u pilot-epizodi TV-serije ER. Producenti su ispočetka namjeravali njen lik likvidirati, odnosno ona je trebala počiniti samoubistvo zbog propale veze s razvratnim liječnikom Dougom Rossom. No, Carole Hathaway je umjesto toga samoubistvo samo neuspjesno pokušala, te postala stalan lik serije u sljedećih šest sezona. Svih šest sezona je Margulies bila nominirana za Emmy, a osvojila ga jednom.
Nakon izlaska iz serije je slijedilo nekoliko manjih filmskih angažmana, da bi od 2009. nastupala u TV-seriji The Good Wife, za koju je dobila niz prestižnih nagrada.
10.11. 2007. Julianna Margulies se udala za Keitha Libertala, a 17.1. 2008. mu rodila sina Kierana Lindsaya.
Žarko Zrenjanin
Nasleđe
Za zasluge u organizovanju revolucionarnog radničkog pokreta i NOB u Vojvodini, Zrenjanin je, 5. decembra 1944, proglašen narodnim herojem.
Od 2. oktobra 1946. godine grad Petrovgrad nosi ime ovog revolucionara – Zrenjanin. Spomenik u istom gradu mu je otkriven 11. maja 1952.
Preko 60 naseljenih mesta u Srbiji, uglavnom Vojvodina, imaju ulicu sa imenom Žarka Zrenjanina.
Metodije Muždeka
Metodije (svetovno Milan Muždeka, Hajtić (Glina), 20. januar/2. februar 1912. — Beograd, 4. jul 1977) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.
Život
Episkop Metodije (svetovno, Milan Muždeka) rođen je 2. februara 1912. u selu Hajtiću kod Gline, od oca Stevana i majke Marije. Osnovnu školu završio je u Hajtiću, gimnaziju u Glini, a bogosloviju u Bitolju.
Na Bogoslovskom fakultetu je diplomirao 1939. i iste godine primio monaški čin u manastiru Rakovici. U čin jerođakona rukopoložen je u aprilu mesecu iste godine, a u čin prezvitera u julu mesecu. Protosinđelom je postao 1947., a arhimandritom 1955. godine. Do izbora za episkopa bio je profesor bogoslovije u Prizrenu (1939-1941.), katiheta Pete muške gimnazije u Beogradu (1941-1947.), profesor bogoslovije u Prizrenu (1947-1951.), u manastiru Rakovici 1951-1955. i rektor bogoslovije u Prizrenu (1955-1971.).
Za episkopa timočkog hirotonisan je 4. jula 1971. Njegov arhipastirski rad ubrzo je prekinut bolešću. Umro je 20. februara 1977. u Beogradu, a sahranjen u manastiru Bukovu.
Tija (mitologija)
Tija (Θυία) bila je, u grčkoj mitologiji, žena koja se povezivala s kultovima nekoliko bogova. Njeno ime potiče od grčkoga glagola θύω = "žrtvovati". Od istoga glagola izvedeno je i ime jedne mirišljave bilje, tuje.
Prema fragmentarno sačuvanom Katalogu žena, koji se u antici pripisivao Hesiodu, Tija je bila kći Deukaliona i Pire te majka Magneta i Makedona, mitskog pretka antičkih Makedonaca, koje je rodila Zevsu.
U delfskom mitu Tija je nimfa najada jednog izvora na planini Parnasu u Fokidi (u središnjoj Grčkoj) i kći rečnog boga Kefisa. Ona je prva prinela žrtvu Dionisu i prva ga slavila orgijama. Otada su žene iz Atike, koje su svake godine išle na Parnas da orgijama slave Dionisa, i same nazivane tijadama.
Pričalo se da je s njom vodio ljubav Apolon i da je ona bogu rodila Delfa, eponimnog utemeljitelja grada Delfa, koji se razvio oko Apolonova svetilišta. Takođe su je povezivali s proročkim Kastalijskim izvorom, a neki su govorili da se ona iz tog izvora i rodila; Pausanija sledi onu tradiciju prema kojoj je ona bila kći autohtonog Kastalija. Tija se dovodila u vezu i s Kastalijom, nimfom istoimenog izvora, s Melenom, koja se takođe navodila kao delfova majka, kao i s korikijskim nimfama, najadama svete Korikijske spilje.
Prema nekima, s Tijom je ljubav vodio i Posejdon, a bila je i bliska prijateljica Hloridina.
Prema Herodotu, Delfljani su tokom grčko-persijskih ratova podigli jedan žrtvenik u Tiji, na mestu gde se nalazi sveti grad Tije, Kefisove kćeri, po kojoj je i samo mesto dobilo ime, i tu su im prinosili žrtve.
Ipsheim
Ipshajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Nojštat an der Ajš-Bad Vindshajm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.123 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9575135.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nojštat an der Ajš-Bad Vindshajm Ipshajm se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Nojštat an der Ajš-Bad Vindshajm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 304 metra. Površina opštine iznosi 42,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.123 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 50 stanovnika/km².
Teritorijalna odbrana
Teritorijalna odbrana (kratica TO) je bila dio jedinstvenih oružanih snaga SFR Jugoslavije, odnosno najširi oblik "organizovanja radnih ljudi i građana za oružanu borbu", sa zadaćom nadzora i nazočnosti na cijelom teritoriju SFR Jugoslavije.
Povijest
Teritorijalna odbrana je formirana 1969. kao sastavni dio doktrine opće narodne odbrane i društvene samozaštite (ONO i DSZ). Uloga TO je bila mobilizacija muškog i ženskog stanovništva koji bi sudjelovali u obrani SFR Jugoslavije. U slučaju rata, između 1 do 3 milijuna ljudi u dobi od 15 do 65 godina bi se borilo pod zapovjedništvom TO kao neregularna vojska ili gerilska skupina. U mirnodopskim uvjetima, oko 860.000 pripadnika TO je bilo uključeno u obuku i druge aktivnosti. Kako je i izvorno formirana, TO je bila iznimno decentralizirana i neovisna. Njezine jedinice su bile organizirane i osnovane od strane partije i vlasti u republikama, autonomnim pokrajinama i općinama, a njihovi zapovjednici su odgovarali najbližem zapovjedništvu Jugoslovenske narodne armije (JNA) Temeljna načela TO-a su bila organizacija obrane na osnovu općina, koristeći lokalno osoblje, te koristeći načela naoružanog naroda koji su bila popularni vojni nauk SFR Jugoslavije. Naoružanje TO obično je bilo drugorazredno u odnosu na ono što je koristila JNA, a ono se skladištilo u općinskim skladištima. U TO nadležni su bili posebno plaćene osobe koje su bile zadužene za oružje, organizaciju i ljudstvo.
Pod kontrolom JNA
Tijekom 1970-ih su se pojavljivale tenzije između TO i JNA budući da je postojala mogućnost da jedna od republika centralizira svoje TO jedinice te iz njih razvije svoju nacionalnu vojsku koja bi se mogla suprostaviti JNA. Ovo je kulminiralo 1980. kada je osnovano Vijeće za Teritorijalnu obranu koje je bilo pod kontrolom državnog sekretara za nacionalnu obranu. Dodatne izmjene su učinile da republički i pokrajinski zapovjednici TO jedinica budu direktno odgovorni glavnom stožeru JNA. Uz to, časnici JNA koji su bili u aktivnoj službi su preuzimali zapovjedništvo nad jedinicama TO diljem zemlje što je značilo da će u slučaju rata Teritorijalna obrana djelovati pod vodstvom JNA, osim u slučaju borbe na teritoriju koji kontrolira neprijatelj. Unatoč gubitku kontrole nad Teritorijalnom obranom, republike i autonomne pokrajine su i dalje snosile teret njihovog financiranja. Tijekom 1980-ih procijenjeno je da na održavanje TO odlazi 1% ukupnog bruto nacionalnog dohotka SFR Jugoslavije.
Struktura i oprema
U prioblanim područjima TO je imala i pomorske zadatke. U sklopu podrške mornaričkim akcijama, korištene su neke zastarjele topovnjače. Pomorske snage su organizirane kako bi štitile strateška područja i mornarička postrojenja u priobalju od strane neprijateljskim desanata i napada s mora. Također su obučavani neki ronioci koji bi izvodili sabotaže.
Jedna od prednosti teritorijalne obrane je u tome što je većina njezinih muških članova svojedobno služila vojni rok JNA te su tako stekli predznanje o rukovanju s oružjem i ratovanju. Drugi članovi koji nisu bili u JNA su pohađali osnovnu obuku prije nego što su uključeni u sastav svoje lokalne jedinice.
Oprema i obučenost ljudstva je, iz raznih političkih, ekonomskih i drugih razloga, varirala od republike do republike. To je najviše do izražaja došlo za vrijeme raspada SFRJ i ratova koji su nakon toga uslijedili. SR Slovenija je kao najrazvijenija republika imala najbolje organiziranu TO te je njenu doktrinu najbolje primijenila protiv JNA za vrijeme desetodnevnog rata 1991. godine.
TO Slovenije se kasnije transformirala u Slovensku vojsku, a TO Makedonije u Armiju Republike Makedonije. U SR Hrvatskoj i SR Bosni i Hercegovini su se jedinice TO raspale po etničkom principu, s time da se TO BiH uglavnom transformirala u Armiju Republike Bosne i Hercegovine.
Leigh Taylor-Young
Leigh Taylor-Young (Washington, D.C., 25.1. 1945.- kao Leigh Taylor) je Emmyjem nagrađena američka glumica. Najpoznatija je po ulozi "namještaja" Shirl u kultnom science fiction filmu Zeleni sojlent iz 1973. gdje je bila partnerica Charltonu Hestonu, kao i po ulozi u TV-seriji Gradić Peyton.
Biografija
Leigh Taylor se rodila u Washingtonu kao dijete diplomata Carija Taylora, a preselila se u Michigan nakon što joj se majka preudala za oglašivača Roberta Younga. Godine 1962. je završila srednju školu te kraće vrijeme studirala na Northwestern University.
Nakon odluke da se bavi glumom svoj brodvejski debi je imala 1966. godine u predstavi Three Bags Full. Potom je otišla u Hollywood gdje ju je producent Paul Monash angažirao u TV-seriji Gradić Peyton. Na snimanju se upoznala s kolegom Ryanom O'Nealom koji je zbog nje napustio suprugu Joannu Cook More. To je u to doba izazvalo skandal, ali se par vjenčao, a godine 1967. dobio sina Patricka, danas poznatog kao sportskog komentatora.
Nakon toga je Leigh Taylor-Young dobila niz glavnih uloga u popularnim filmovima iz perioda, u The Adventurers iz 1970. joj je partner bio kosovski glumac Bekim Fehmiu.
Nakon Zelenog sojlenta se Leigh Taylor-Young privremeno povukla iz glume kako bi odgajala sina. Godine 1974. se razvela od O'Neala te 1978. godine udala za režisera Guya McElwanea. Taj je brak potrajao deset godina.
1980-ih se Taylor-Young vratila glumi nastupajući u TV-serijama, a 1997. je dobila ulogu u sapunici Sunset Beach. U seriji Star Trek: Deep Space Nine je pojavila u ulozi Yanaz Tigan, majke lika Ezri Dax.
Osim što se bavi glumom, Leigh Taylor-Young je zaređena svećenica Pokreta za duhovnu unutarnju svijest.
NGC 1126
NGC 1126 je galaksija u zviježđu Eridan.