cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Olivette, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.737, što je 299 (4,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Marmagna, Ferrara
Marmagna je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Nokaut (film)
Nokaut je jugoslovensko-italijanski igrani film snimljen 1971. godine u režiji Bore Draškovića. Protagonist, koga tumači Milan Galović je mladić koji se nakon nekoliko godina provedenih u Njujorku vraća u rodnu Jugoslaviju zajedno sa lepom i bogatom američkom devojkom (koju glumi Barbara Buše). Radnja prikazuje kako njegovo razmetanje bogatstvom, uspehom i modernim životnim stavovima izaziva zavist i neprijateljstvo njegovih konzervativnih zemljaka, ali i kako ga nastojanje da zadrži svoj skupi životni stil potakne da se počne baviti krijumčarenjem droge, a što će imati tragične posledice. Nokaut je kod kritičara prošao loše, koji Bori Draškoviću sa jedne strane spočitavaju nastojanje da napravi ozbiljnu dramu na temu tada aktualnog generacijskog jaza i sukoba modernog sveta sa konzervativnim mentalitetom, ali je njegov naum kompromitovalo to što je svoj film napunio eksploatacijskim sadržajima, a za što je karakteristična scena u kojoj se lik Barbare Bušet prilikom vožnje sportskim kabrioletom iz čista mira skine gola i maše drugim vozačima.
Spoljašnje veze
Donne sopra, femmine sotto
Bigăr, Berzasca
Bigăr je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Berzasca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 302 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 539 m.
El Platanito Número Tres, Ciudad Valles
El Platanito Número Tres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Ejido Zaragoza (razvrstavanje)
Ejido Zaragoza ima više značenja:
Ejido Vicente Guerrero (razvrstavanje)
Ejido Vicente Guerrero ima više značenja:
Transesterifikacija
U organskoj hemiji, transesterifikacija je proces zamene organske grupe estra R sa organskom grupom alkohola R′. Ove reakcije su često katalizovane dodavanjem kiseline ili baznog katalizatora. Reakcija se takođe može postići uz pomoć enzima (biokatalizatori), posebno lipaze.
Ejutla (razvrstavanje)
Ejutla ima više značenja:
Transesterifikacija
mini|500px|centar| Transesterifikacija: alkohol + estar → drugi alkohol + drugi estar
Mehanizam
Mehanizam transesterifikacije počinje time što kiseonik iz alkil grupe, napadne vodonik iz druge supstance složene strukture. Reakcija je povratna, pa se može desiti da će se supstanca vratiti na prethodni korak ili nastati supstanca koja sadrži parcijalno pozitivan ugljenik i pozitivno naelektrisan OH+ jon. To je vrlo nepovoljno i nestabilno stanje, pa se alkohol, dodaje kako bi kiseonik iz alkohola napao ugljenik. Ovo je takođe povratna reakcija i kako bi se povećala verovatnoća sudara ugljenika sa kiseonikom, potrebno je staviti razmeru sa većim udelom kiseonika, odnosno alkohola i upravo zato se alkohol tada stavlja u višku. Nakon toga nastaje struktura sa jednom OH grupom, dve alkil grupe, i jednim pozitivno naelektrisanim alkoholom, sa naelektrisanjem na kiseoniku. Kako bi postigao stabilnost, oduzima se H+ jon i nastaje nova relativno nestabilna struktura. Postigla se stabilnost OH jona, pored toga je stabilna i jedna alkil grupa, dok su nestabilni alkoksi i metoksi grupe nestabilne. mini|400px|desno|Mehanizam transesterifikacije - uopšteno. S obzirom da se ceo proces transesterifikacije odigrava u kiseloj sredini, jedan vodonik se veže za alkoksi grupu, koja se homolitičko formira u alkohol. S druge strane, ugljenik koji je bio parcijalno naelektrisan, postaje potpuno naelektrisan sa tri veze, što je za njega vrlo nepovoljno, pa se naelektrisanje prebacuje na OH jon koji tada postaje pozitino naelektrisan. Kako bi on postigao stabilnost, kiseonik otpušta vodonik i nastaje dvostruka veza. Konačan proizvod transesterifikacije je estar.
Colonia Tres de Mayo, Rafael Lucio
Colonia Tres de Mayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Rafael Lucio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 215 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1601 m.
Gielde
Gilde je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 37 opštinskih središta okruga Volfenbitel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 829 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3158015.
Mereto di Capitolo, Udine
Mereto di Capitolo je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 412 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Gielde
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Volfenbitel Gilde se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Volfenbitel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 94 – 152 metra. Površina opštine iznosi 9,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 829 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 91 stanovnika/km².
Курјаче
Курјаче је насеље у Србији у општини Велико Градиште у Браничевском округу. Удаљено је 20 километара од Пожаревца. Према попису из 2002. било је 964 становника (према попису из 1991. било је 1335 становника).
Историја
Најстарији писани извор у коме се ово село спомиње јесте повеља Ђурђа Бранковића о властелинству великог челника Радича из 1428. године. У атару села налази се манастир Нимник, стари Марјански манастир, који потиче из 14. века. Саставни део села је и Марјање, некада посебно село.
За време Кочине крајине (1788) готово сви мештани избегли су у Аустрију; многи од њих се нису никада ни вратили. Отуда и данас у Банату постоје презимена Курјачки и Марјански. Основна школа у Курјачу почела је са радом 1832. године, али су видови описмењавања постојали и раније у манастиру Нимнику. Из Курјача су Ајдуче Стојан, Хајдук Гица, задужбинар Ђорђе Селић, штампари и издавачи Јован и Александар Селић, високи државни чиновник Петар Момировић...
За време Првог светског рата у Курјачу су се водиле велике борбе, у којима је учествовао и син Бранислава Нушића, Бан Нушић, који је у околини Пожаревца и подлегао тешким ранама. Фудбал се у Курјачу игра од 1929. године. Највећи спортски успех имао је одбојкашки клуб „Стиг“. За време Другог светског рата у Курјачу је живео и радио као учитељ Мирољуб Јевтовић, познати публициста и књижевник.
Велиша Јоксимовић написао је монографију „Курјаче и његова школа“ која је објављена у едицији „Хронике села Србије“ 2001. године. У току је израда и друге књиге о Курјачу и Курјачанима.
Демографија
У насељу Курјаче живи 742 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 42,0 година (40,2 код мушкараца и 43,6 код жена). У насељу има 231 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 4,16.
Cascina Bruseè, Lecco
Cascina Bruseè je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 317 m.
Junus (sura)
Junus ili Yunus je 10. sura svete knjige muslimana, Kur'ana. Ima 109 ajeta i svrstava se u mekanske sure tj. one koje su objavljene dok je Muhamed boravio u Meki.
Elif-Lam-Mim
Početak sure Junus, kao i početak sure El-Bekara, počinje sa tri slova arapskog jezika, međusobno povezana: المِِ. Različita su mišljenja Islamskih učenjaka u vezi značenja ovog ajeta. Ibn Kesir u svome Tefsiru navodi pet mišljenja od kojih navodi kao najjače da su to takozvani "Mutešabih" ajeti.
"Uzvisio se na Arš"
desno|mini|250px|Stranica Kur'ana iz 9. vijeka, kufski stil Prvi dio sure spominje stvaranje Nebesa i Zemlje u šest vremenskih razdoblja, i da se nakon stvaranja Allah uzvisio na Arš (Prijesto) Zatim se pominje povratak Bogu nakon života na ovome svijetu i nagrada odnosno kazna vjernicima ili nevjernicima. U 5. ajetu se govori o Božijem stvaranju Sunca i Mjeseca i određivanju njihovog položaja "da biste znali računanje vremena". Dalje se kaže da je smjena dana i noći i u onome što je Allah stvorio dokaz za ljude koji se Boga boje. Za one koji se ne boje Boga prebivalište će biti pakao. A to su: "Oni koji ne očekuju da če pred Boga stati", oni koji su zadovoljni životom na ovome svijetu i koji su na njemu smireni" i "oni koji su prema Božijim dokazima ravnodušni". Dalje se pominju ljudi da su i prije njih živjeli narodi kojima su "donošeni jasni dokazi" i koji u njih nisu vjerovali pa su bili kažnjeni.
Priča o Nuhu (Noje)
Od 71. ajeta pa do 73. se spominje priča o Poslaniku Nuhu (Noje).
Priča o Musau (Mojsije)
od 75. pa do 92. ajeta se spominje događaj sa Poslanikom Musaom (Mojsije), njegovo slanje faraonu u Egipat, prelazak Jevreja preko Crvenog mora, i potapljanje faraonove vojske i samog faraona koji je prilikom utapljanja povikao: Božiji odgovor na njegov povik je bio:
Vanjske veze
✅
Vizantijski roman
Vizantijski roman predstavlja neku vrstu nastavka starogrčke epike u okviru umetničke vizantijske književnosti. Nastao je na antičkim temeljima, ali je duboko prožet hrišćanskim motivima, a od 12. i 13. veka i zapadnoevropskim uticajima.
El Abanico (razvrstavanje)
El Abanico ima više značenja:
Vizantijski roman
Varlaam i Joasaf
Sve do pojave nekoliko značajnijih romanopisaca u doba humanističke renesanse Komnina ne piše se na ovom polju ništa već se pripisuju i čitaju uglavnom romani iz helenističkog razdoblja. Jedan od rethih izuzetaka predstavlja delo Varlaam i Joasaf, "pesma nad pesmama" hrišćanskog asketizma, koje je odigralo značajnu kulturnoistorijsku ulogu kao jedno od posredničkih dela preko kojih je u nasleđe evropskih naroda prešla mudrost i lepota orijentalne misli
Iugani, Boghești
Iugani je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Boghești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 256 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 135 m.
Vizantijski roman
Varlaam i Joasaf
U romanu bogati indijski car Avenir, uplašen astrološkim predskazanjem da će mu sin jedinac Joasaf postati hrišćanin koji prezire lepote ovoga sveta, naredi da se njegov sin potpuno izoluje od spoljašnjeg sveta i okruži isključivo uživanjima svake vrste. Joasaf, međutim, nije zadovoljan svojim raskošnim zatvorom i, kada dozna za razlog, izmoli od oca dozvolu da izađe u svet ne bi li upoznao istinu. I bez obzira što je grad bio udešen tako da carević ne vidi ništa ružno, sretne on jednog bogalja, jednog slepca i jednog grbavog straca. Rastužen, počinje da razmišlja o smrti, o uzroku bede, bolesti i zla u svetu. Pustinjak Varlaam, koga potajno sretne, otkrije mu biblijsku povest i Joasaf postane hrišćanin. Avenir pokušava da pomoću mnogobožačkog filozofa Nahora pokoleba Joasafa, ali Nahor odbrani istinu hrišćanske vere. Po nagovoru maga Tevde, Avenir dovodi Joasafa u iskušenja druge vrste, dovevši mu u dvor privlačne i raspusne žene. Mladić se bori protiv požude, i postaje isposnik, razboli se, car mu konačno dozvoli da bude hrišćanin i da ode Varlaamu, duhovnom ocu Joasafovu, pošto se najpre i sam krstio.
Poreklo ovog romana je sada razjašnjeno: to je hrišćanska prerada Života Bude (Sidarte, umro 543. pne.), zasnovana verovatno na arapskom prevodu, ali se sačuvao i podatak o indijskom poreklu te knjige. Autorstvo ovog romana bilo je dugo nerešeno pitanje, a sada preovlađuje mišljenje da ga je napisao Jovan Damaskin. Pouzdano je samo to da je roman nastao u Palestini, u prvoj polovini 7. veka i da se autor zvao Jovan, sabrat jerusalimskog manastira sv. Save. U prilog autorstvu Jovana Damaskina govori i književna oplemenjenost narodnog jezika, koji zapravo i nije dimotika, i očigledno ugledanje na stil i način izlaganja crkvenih otaca, kojima je pripadao i sam Jovan Damaskin. Knjiga Varlaam i Joasaf bila je vrlo mnogo čitana u srednjem veku; sa grčkoga je prevedena na staroslovenski i proširila se među Srbe, Bugare i Ruse. Prevedena je i na latinski jezik (Barlaam et Jozafat) i odatle na zapadnoevropske jezike pa je tim putem došla i Hrvatima.
Sintipa
Još jedna prerada orijentalnog romana, na vulgarnogrčkom jeziku, jeste Sintipa (orijentalna Povest filozofa Sindbada, odnosno Sindibada, Sendebada, Sandabara ili Sendabara), ili u punom naslovu grčke verzije Najdivnija povest o filozofu Sintipi. Jedan mudrac predskazuje svome učeniku, sinu jednog kralja, da će izbeći veliku životnu opasnost ako bude umeo da ćuti sedam dana. Dogodi se da maćeha ovog princa pokuša da zavede svog pastorka, ali on je odbije, te navuče na sebe maćehinsku mržnju i osvetoljubivost, i bude oklevetan kod oca da ju je hteo silovati. Otac ga osudi na smrt. Da bi ga spasli, sedmorica mudraca pričaju svakog dana po jednu priču o lukavstvu žena i bezvrednosti jedne takve presude, donete bez pravih dokaza. Zauzvrat, maćeha svaki dan priča po jednu priču sa suprotnom tendencijom, kako bi došlo do pogubljenja. Za sve to vreme princ ćuti po savetu svog mudrog učitelja, a kada istekne rok ćutanja – otkrije istinu i bude oslobođen kao nevin. Tema je uzeta iz indijske Pančatantre, i to sasvim posredno – preko sirijske prerade. Sirijska prerada je verzija arapske, arapska – persijske, i tek persijska – neposredna verzija indijske teme. U Sintipi su prisutni i neki biblijski motivi (Josif i Petefijeva žena).
Poznovizantijski roman
Oživljavanje vizantijskog romana pada u vreme humanističke renesanse Komnina, kada Teodor Prodrom piše svoje najopsežnije delo: roman u stihovima Rodanta i Dosiklej, u devet knjiga sa ukupno 4616 jampskih stihova, čiji uzor treba tražiti u Heliodorovim Etiopskim pričama. U to je doba i Konstantin Manasa napisaio roman O ljubavi Aristandra i Kaliteje, od koga su sačuvani samo fragmenti.
Jones County, South Dakota
je okrug u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Kasatići
Kasatići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Hadžići koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 329 stanovnika.
Vizantijski roman
Poznovizantijski roman
U nizu poetskih romana sa građom koja pripada srednjem veku, i u kojoj se često javljaju zapadnoevropski (posebno francuski) motivi, nalaze se Kalimah i Hrisoroa, Veltandar i Hrizanca, Livistros i Rodamna, tri najkrupnije poeme te vrste, a pored njih je još nekoliko spevova: Stari vitez, Florije i Placijaflora i Imberije i Margarona. Prva tri speva su vrlo velikog obima: prvi ima 2607, drugi 1348, treći 3841 stih; u sva tri speva upotrebljen je politički stih bez rime.
Roman Kalimah i Hrisoroa nastao je krajem 13. ili početkom 14. veka, i napisan je nekom vrstom otmene dimotike. To je romantična poema s ljubavnim i fantastičnim zapletom i srećnim završetkom. Junak (Kalimah) spasava lepoticu (Hrisorou) iz tajanstvenog zamka u kome ona robuje kao plen strašnog Zmaja. Zmaj je ubijen, lepotica spasena, ali samo privremeno, jer se sad javlja jedan mladi princ koji pomoću čarolija jedne veštice (zlatna jabuka s magijskim natpisom) otima od Kalimaha njegovu draganu. Braća ožive mrtvog Kalimaha, i ovaj se kao baštovan uvlači u dvor mladog princa u kome je sad Hrisoroa zatvorena, tu se sastaje s njom, bude otkriven, izveden na sud, ali se tu opravda i sve se srećno završi.
Jones County, South Dakota
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 1.006, što je 187 (-15,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vizantijski roman
Poznovizantijski roman
Viteški roman Veltandar i Hrizanca, nastao verovatno u 14. veku, fanstastičniji je od Kalimaha i Hrisoroe: Veltandar, sin jednog kralja (Rodofila) odlazi u svet, u pustolovine. Kod Tarsa u Maloj Aziji naizlazi na fabulozni zamak Erotokastron (= Zamak ljubavi), gde otkriva tajnu svoje sudbine. Sticajem okolnosti, dolazi i u stvarnosti do lepotice (Hrizance) koju je izabrao u Erotokastronu na nadmetanju u lepoti; to je kćerka antiohijskog kralja, čiji je vazal postao. Na ljubavnom sastanku sa Hrizancom u dvorskom vrtu, Veltandar je u opasnosti. Hrizancina družbenica Fedrokaza preuzima krivicu na sebe, kao da se to njoj Veltandar udvarao. Veltandar je oslobođen pod uslovom da se oženi Fedrokazom. U prividnom braku sa njom, on nastavlja svoju ljubavnu vezu sa Hrizancom, da bi na kraju pobegao s Hrizancom u svoju zemlju i tamo nasledio oca na kraljevskom prestolu. Pokušaj da se u izvesnim elementima ovog romana identifikuju neki zapadni feudalni elementi (vazalstvo, zamak ljubavi – Chateau d'amour provansalske poezije, romanska imena, pojava dvorske dame i sl.) ne može se smatrati kao uspeo u toj meri da bi Veltandar i Hrizanca bio proglašen za prevod nekog izgubljenog francuskog viteškog romana. Izvestan francuski uticaj je nesporan, ali je roman ipak ponikao na vizantijskom tlu. Orijentalna je plastična fantastika u opisu Erotokastrona, koji nije nešto novo u istočnoj književnosti, koja poznaje i druge alegorijske dvorove.
Fantastika i alegorija prisutni su i u trećem, po obimu najvećem spevu, Livistar i Rodamna, koji je nastao verovatno krajem 14. veka u vizantijskoj provinciji. Tu su takođe neki romansko-feudalni motivi došlo do izražaja (vazalski odnos, viteški dvoboji, romanska imena i sl.) mada je osnovni uticaj grčkog romana van sumnje (alegorijska predstava dvanaest vrlina i dvanaest meseci, kao u romanu Evstatija Makrembolita itd). Posebnu vrlinu ovog speva čini odmerenost i nesporan ukus u prikazivanju erotskih odnosa. U literarnom pogledu stoji iznad mnogih drugih tvorevina te vrste. Francuski uticaj ovde je jači nego u Veltandru i Hrizanci. Oba romana su, kako smatra Karl Krumbacher, "mešani proizvod" francuske i orijentalne kulture u periodu latinskog prisustva u Grčkoj i na Levantu.
Iz 14. veka je i roman Florije i Placijaflora, čiji je motiv – saga o Fleru i Blenšfleri – predmet o kome se govori u književnostima raznih evropskih naroda, najpre u Provansi u 12. veku. Vizantijski roman, čije poreklo leži u toskanskom delu Cantare di Fiorio e Biancifiore, sadrži niz pravih grčkih i orijentalnih elemenata. Pitanje da li je građa prvobitno poreklom sa Istoka još je otvoreno. Ljubavni roman Imberije i Margarona sačuvan je u raznim verzijama (jedna rimovana verzija štampana je kao venecijanska narodna knjiga 1553. godine), a nastao je povezivanjem katalonskih pripovedačkih motiva sa legendom o osnivanju manastira Dafni kod Atine. Roman je svakako nastao među zapadnim vitezovima koji su se nastanili u Atinsko-tebanskom vojvodstvu. Stari vitez je slobodna grčka prerada francuskog romana u prozi Gyron le Courtois iz 14. veka, i zapravo pripada među legende o vitezovima okruglog stola. Roman je pisan klasičnim grčkim jezikom (katharevusa) i sadrži mnoge asocijacije iz Homera; opisuje pobedu jednog starog viteza nad svim mladim vitezovima na dvoru kralja Artura.
Alegorije životinjskog epa
Alegorije životinjskog epa, kao što su Priča za decu o četvoronošcima, Legenda o uvaženom magarcu, Lepa priča o magarcu, vuku i lisici, Knjiga o pticama (Πουλολόγος) i Knjiga o voću (Πωρικολόγος), a najpre čuveni Fiziolog (nastao verovatno još u kasno helenističko doba u 2. veku u Egiptu, a poznat svakako u 3. i 4. veku), saopštavale su ne samo prirodnjačka znanja vizantijske sredine u srednjem veku nego i osnovni stav vizantijskog odnosa prema prirodi: materijalni svet postoji ne radi sebe samog već da u svojim slikama otkriva tajanstvenu suštinu postojanja. Fizički kosmos je simbol duhovnog kosmosa, odnosi biološkog sveta sadrže poruku o spiritualnim odnosima koji leže u suštini bića. Fiziolog je zato, kao i drugi životinjski epovi u Vizantiji, jedna vrsta metafizičkog epa, ili bolje – metafizička alegorija. Fiziolog govori o raznim životinjama (delimično i o mitskim, kao što su ptica feniks i jednorog), o biljkama i kamenju, koji se svi objašnjavaju kao alegorijske predstave Hrista, crkve, čoveka i đavola. Ovo glavno delo hrišćanske simbolike, napisano prostim narodnim jezikom, snažno je uticalo na narodno verovanje u srednjem veku; bilo je veoma rašireno i prevedeno na više jezika, pa su poznate i dve srpskoslovenske verzije, jedna u rukopisu iz 15. veka, druga iz 16. veka.
Priča za decu o četvoronošcima napisana je 1365. godine u političkim stihovima i opisuje skupštinu četvoronožnih životinja pod kraljem Lavom, sazvanu u cilju sklapanja večnog mira. Rezultat tih dogovora je, međutim, međusobno klanje životinja i nastavak starog stanja. U priči, koja ima vrlo živ i izrazit, često i grub i prostački izraz, ističu se jasne zajedničke crte i srodstvo sa Fiziologom. Satirički element se javlja u istovremenom kritikovanju rimske crkve i Jevreja. Moralni cilj, koji se ističe u uvodu, jeste u tome da se mali i slabi odbrane od suviše velike poverljivosti prema velikima.
Legenda o uvaženom magarcu, napisana u nešto manje od 400 stihova, predstavlja, zajedno sa Lepom pričom o magarcu, vuku i lisici, u 540 stihova, osnovu za čuvenu i nadaleko proširenu priču o teta-Liji. Najvažnije crte te priče nalazimo i na Zapadu, ali nam za celu tu grčku priču, koja predstavlja satiru na račun vizantijskog sveštenstva i monaha i ujedno izražava, kao socijalna satira, reakciju ugnjetavanog seoskog stanovništva na obrazovani gornji sloj – neki zapadni izvornik nije poznat. Ove verzije verovatno potiču iz starijeg grčkog teksta i nastale su svakako na jednom od jonskih ostrva ili na Kritu, najverovatnije sredinom 15. veka (kraća verzija) i krajem tog veka (duža verzija).
Pulologos ili Knjiga o pticama nastala je u prvoj polovini 14. veka. Satirička tendencija se jasno izražava u polemičkom razgovoru ptica, koje se u svojim pogrdnim govorima uvek ponovo vraćaju na crkvene i političke prilike Vizantijskog carstva, kao i na opšte ljudske slabosti. U delu se nalazi i neka vrsta kataloga ptica.
Porikologos ili Knjiga o voću predstavlja malu parodiju u prozi na jednu sudsku raspravu. Iza fabule se nalazi moralni cilj, jer se pod predsedništvom kraljice Dunje osuđuje Grozd (tj. štetno uživanje vina). Priča je verovatno nastala još u 12. veku i prevedena je na staroslovenski i turski jezik.
El Abra (razvrstavanje)
El Abra ima više značenja:
El Abuelo (razvrstavanje)
El Abuelo ima više značenja:
HŽ serija 7221
mini|desno|250px|HŽ 7221 u željezničkoj stanici Kloštar Vojakovački mini|250px|Otpisani vlakovi serije 7221 na [[Karlovac|karlovačkom kolodovoru]] HŽ serija 7221 (nadimak Šinobus) serija je dizelskih motornih vlakova Hrvatskih željeznica. Vlakove je proizvodila tvornica GOŠA iz Srbije, a serija je izgrađena u periodu 1959. do 1969. godine. Namjenjeni su za promet na lokalnim prugama.
Dvodijelni dizelski motorni vlakovi sastoje se od motornoga vagona oznake 7221 i prikolice oznake 4221. Osovinski raspored jest (1A) + 2. Građeni su za najveću voznu brzinu od 90 km/h. Daljinsko upravljanje omogućava spajanje do četiriju garnitura i upravljanje njima s jednoga upravljačkog mjesta.
Dizelski motorni vlakovi serije HZ 7221 opremljeni su četverotaktnim Dieselovim motorom sa šest cilindara. Prijenosnik snage je mehanički. Na oba kraja motornoga vagona ugrađena su mjesta za strojovođu s upravljačkim uređajima i instrumentima, pa je u oba smjera moguće voziti nesmetano bez okretanja motornoga vagona.
El Achotal (razvrstavanje)
El Achotal ima više značenja:
Kosmos-1279
Kosmos-1279 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1279 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 1. jula 1981. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1279 je bio osmatrački satelit.
Vržnaveri
Vržnaveri je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Poreča, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 58 stanovnika te 20 obiteljskih kućanstava.
Windsor, Illinois
Windsor je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.187 stanovnika.
Case Badioli, Pesaro e Urbino
Case Badioli je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 966 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Bobbato, Treviso
Bobbato je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Trastuzumab emtanzin
Trastuzumab emtanzin (INN;, Kadcyla, Ado-trastuzumab emtansin, Trastuzumab-DM1, T-DM1) je konjugat antela i leka koji se sastoji monklonalnog antitela trastuzumaba (Herceptina) vezanog za citotoksični agens mertanzin (DM1). Sam trastuzumab zasutavlja rast ćelija raka vezivanjem za HER2/neu receptor, dok mertanzin ulazi u ćelije i uništva ih vezivanjem za tubulin. Popto je antitelo specifčno za HER2 koji je prekomerno izražen na ćelijama raka, konjugat specifično isporućuje toksin ćelijama tumora.
Venere, Arezzo
Venere je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 192 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
Guadalupe Victoria, Gómez Farías
Guadalupe Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Gómez Farías.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 361 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Ruelas, Ixtlahuacán del Río
Ruelas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ixtlahuacán del Río.
Aleksandar Đorđević (košarkaš)
Aleksandar „Saša“ Đorđević (Beograd, 26. avgust 1967) je selektor košarkaške reprezentacije Srbije i bivši srpski i jugoslovenski košarkaš. U svojoj karijeri igrao je za Partizan, Olimpiju Milano, Fortitudo, Portland Trail Blazerserse, Barselonu, Real Madrid i Skavolini. Osvojio je 2 prvenstva Jugoslavije (1987. i 1992), 2 kupa Jugoslavije (1989. i 1992), 3 prvenstva Španije (1997, 1999 i 2000), 3 Kupa Radivoja Koraća (1989, 1993. i 1999) i Kup evropskih šampiona 1992.
Odigrao je 108 utakmica u dresu reprezentacije Jugoslavije, sa kojom je osvojio srebrnu medalju na Olimpijskim igrama 1996, zlato sa Svetskog prvenstva 1998, zlata s Evropskih prvenstava 1991, 1995. i 1997, kao i bronzu 1987. godine.
Đorđević se pamti po svojim trojkama u poslednjoj sekundi u finalu Kupa evropskih šampiona 1992. (za Partizan) i na utakmici protiv Hrvatske (za reprezentaciju Jugoslavije) na Evropskom prvenstvu 1997. Godine 2008. ULEB ga je izabrao među 50 ljudi koji su najzaslužniji za razvoj košarke u Evropi.
Igračku karijeru je završio 3. jula 2005. godine, ubrzo se otisnuo u trenerske vode i bio je šef stručnog štaba italijanskog prvoligaša Armani Džins Milano. Jedan je od jugoslovenskih ambasadora dobre volje i osnivač humanitarne organizacije „Grupe 7“.
Počeci
Aleksandar Đorđević je košarku počeo da trenira 1977. u Crvenoj zvezdi, a prvi trener mu je bio Božidar Maljković. Njih dvojica su posle 10 meseci zajedno prešli u KK Radnički, ali se Đorđević vratio u Crvenu zvezdu pošto je Radnički ostao bez dvorane za treninge. Posle dve nedelje u Crvenoj zvezdi, njeni treneri su ga proglasili netalentovanim.
Kosmos-1280
Kosmos-1280 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Aleksandar Đorđević (košarkaš)
Partizan (1983-1992)
Na nagovor Vlade Dragutinovića i svoga oca, 1983. godine je prešao u KK Partizan, za koji su tada igrali slavni igrači poput Nebojše Zorkića, Željka Obradovića, Milenka Savovića, Gorana Grbovića i Danka Cvjetičanina, a trener je bio Borislav Džaković. Đorđević je u debitantskoj sezoni sa Partizanom zauzeo 7. mesto.
Kosmos-1280
Kosmos-1280 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 2. jula 1981. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1280 je bio osmatrački satelit.
Aleksandar Đorđević (košarkaš)
Partizan (1983-1992)
U sezoni 1984/1985 novi trener Partizana Zoran Slavnić je Đorđevića sa 17 godina uvrstio u prvi tim. U neizvesnoj utakmici Partizana i vicešampiona Crvene zvezde te sezone, Slavnić je dva minuta pred kraj utakmice uveo Đorđevića u igru, čijom je trojkom odlučena utakmica. Partizan je tu sezonu završio na 5. mestu.
Ni u novoj sezoni sa novim trenerom Vladislavom Lučićem Partizan nije mogao dalje od polufinala plej-ofa u kom ga je zaustavila moćna Cibona 2:1. Đorđević je sa juniorskom reprezentacijom Jugoslavije osvojio zlatnu medalju na Evropskom prvenstvu 1986. u Gmnundenu (Austrija). Selektor juniorske reprezentacije bio je Svetislav Pešić, a u timu su se našli i Vlade Divac, Toni Kukoč, Dino Rađa, Luka Pavićević, Nebojša Ilić, Teoman Alibegović i Slaviša Koprivica.
U Partizan su tog leta dovedeni Vlade Divac, Žarko Paspalj, Ivo Nakić, a za prvog trenera je postavljen Duško Vujošević. Partizan je uspeo da osvoji titulu savladavši u finalu Crvenu zvezdu. Iste godine je sa seniorskom reprezentacijom Jugoslavije učestvovao na Evropsko prvenstvo u košarci 1987. u Atini. Prvobitno je selektor Krešimir Ćosić pozvao Nebojšu Ilića, ali on nije imao pasoš, pa nije mogao da putuje. Zbog toga se Košarkaški savez Jugoslavije odlučio da pozove Đorđevića, koji je ranije na startu priprema otpao zbog bolesti. Jugoslavija je tom prvenstvu iznenađujuđe poražena u polufinalu od domaćina Grčke, pa se morala zadovoljiti utakmicom za treće mesto protiv Italije. I kada je izgledalo je da će Jugoslavija ostati i bez bronzane medalje, selektor Krešimir Ćosić je u igru uveo Đorđevića i Jugoslavija je osvojila medalju. Đorđević je nekoliko nedelja kasnije sa juniorskom reprezentacijom osvojio i Svetsko prvenstvo u Bormiju.
Sledeće sezone, Partizan je u Kup evropskih šampiona stigao do fajnal-fora u belgijskom Ganu, ali je izgubio u polufinalu od Makabija. U domaćem prvenstvu sledeće četiri godine dominirala je Jugoplastika sa Kukočem i Rađom. Partizan je na domaćoj sceni uspeo da osvoji nacionalni kup 1989, a na evropskoj Kup Radivoja Koraća iste te godine. Partizan su tog leta napustili Divac i trener Vujošević.
Tokom 1990. Đorđević je bio na probi u Boston Seltiksima, ali ugovor nije sklopljen, pa je ostao u Partizanu.
Sa novim mladim trenerom Željkom Obradovićem i Aleksandrom Đorđevićem kao prevodnikom novog mladog tima čiji je prosek godina bio 21,7, Partizan je osvojio prvenstvo i kup okrnjene Jugoslavije i Kup evropskih šampiona 1992. na fajnal-foru u Istambulu. Zbog rata u bivšoj Jugoslaviji, Partizan je sve utakmice, osim čevrtfinala protiv italijanskog Knora, morala igrati na neutralnom terenu u španskom gradiću Fuenlabrada kod Barselone. U finalu protiv španskog Huventuda, na 8 sekundi do kraja utakmice i pri vođstvu španskog tima 70:68 Đorđević je pretrčao ceo teren i pogodio šut za tri poena i doneo Partizanu prvu i jedinu titulu prvaka Evrope.
Zbog sankcija uvedenih Saveznoj Republici Jugoslaviji, njenoj košarkaškoj reprezentaciji nije bilo dozvoljeno da učestvuje na međunarodnim takmičenjima (Olimpijskim igrama 1992. u Barseloni, Evropskom prvenstvu 1993. u Nemačkoj i Svetskom prvenstvu 1994. u Kanadi).
Olimpija Milano (1992-1994)
Posle 9 godina provedenih u Partizanu, novi klub Aleksandra Đorđevića bila je Olimpija Milano (tada Filips). Sa Olimpijom Đorđević je osvojio još jedan Kup Radivoja Koraća, dok je u italijanskom prvenstvu dva puta bio zaustavljen u četvrtfinalu plej-ofa.
Fortitudo Bolonja (1994-1996)
Posle Olimpije, novi Đorđevićev klub je bio Fortitudo Bolonja (tada je nosio imena Filodoro i Timsistem).
Godinu dana pre njegovog isteka, po dolasku novog generalnog menadžera kluba, Đorđević i Fortitudo su raskinuli ugovor, uz uslov da Đorđević da ne može da igra za neki klub iz Italije.
Portland Trail Blazersi (1996-1997)
Posle Olimpijskih igara u Atlanti, Leni Vilkins, selektor američke reprezentacije i trener Atlanta Houksa je bio zainteresovan da dovede Đorđevića u svoj tim. Ipak, Đorđević je prihvatio ponudu Portland Trail Blazersa za minimalnu platu u NBA od 247.000 dolara. U Portlandu je, suprotno svojim očekivanjima, bio zadužen za odbrambene zadatke, pa se Đorđević, nakon 8 odigranih utakmica i 61 minut u NBA, vratio u Evropu, ovaj put u špansku Barselonu.
Barselona (1997-1999)
Povratak u Evropu je pozitivno uticao na Đorđevićevu igru. Đorđević je sa Barselonom te sezone osvojio prvenstvo Španije, pobedom u finalnoj seriji plej-ofa nad Real Madridom 3:2.
Sledeće Evropsko prvenstvo u košarci se igralo upravo u Barseloni, a zbog izostanaka Divca i Paspalja, za kapitena je izabran Đorđević. U meču protiv Hrvatske, prvom nakon raspada Jugoslavije, Đorđević je ponovio šut iz Istambula 1992. i doneo Jugoslaviji pobedu 64:62. Jugoslavija je odbranila zlatnu medalju pobedom nad u finalu nad Italijom 61:49, dok je Đorđević proglašen za najkorisnijeg igrača.
Kingsbury County, South Dakota
je okrug u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Aleksandar Đorđević (košarkaš)
Barselona (1997-1999)
Kruna njegovih dobrih igara te sezone je bio izbor u tim Zapada za evropsku Ol-star utakmicu održanoj u Tel Avivu 30. decembra 1997. Đorđević je u porazu Zapada od Istoka 129:107 bio najefikasniji igrač sa 23 poena, dok je u takmičenju u šutiranju trojki osvojio prvo mesto.
Kingsbury County, South Dakota
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 5.148, što je 667 (-11,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Miguel, Ensenada
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Aleksandar Đorđević (košarkaš)
Barselona (1997-1999)
U svojoj poslednjoj sezoni u Barseloni Đorđević je osvojio još jedno prvenstvo Španije, ovaj put protiv Kahe San Fernando, i Kup Radivoja Koraća. Zbog povrede Đorđević je propustio Evropsko prvenstvo u košarci 1999. u Francuskoj.
San Miguel, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Aleksandar Đorđević (košarkaš)
Real Madrid (1999-2002)
Aleksandar Đorđević je svoju karijeru nastavio u Barseloninom najvećem rivalu, Real Madridu. Đorđević je predvodio Real do pobede u finalnoj seriji nad favorizovanom Barselonom. Zbog porodičnih razloga otkazao je svoj nastup za reprezentaciju Jugoslavije na Olimpijskim igrama u Sidneju 2000.
Predvođena Pauom Gasolom, Barselona se sledeće sezone revanširala Real Madridu, savladavši ga i u finalu plej ofa ACB lige i u finalu Kupa kralja.
Skavolini Pezaro (2003-2005) i Olimpija Milano (2005)
Đorđević se 25. februara 2005. vratio u Olimpiju (sada Armani Džins). Armani je stigao do finala plej-ofa italijanske lige, a Đorđević je doneo pobedu Armaniju u majstorici protiv Benetona. Armani je u finalnoj seriji izgubio od Klimamija 3:1, pogodtkom Rubena Daglasa uz zvuk sirene u četvrtoj utakmici.
Kazina Bara
Kazina Bara je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Hadžići koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 40 stanovnika.
Aleksandar Đorđević (košarkaš)
Oproštajna utakmica i trenerska karijera
Đorđević se zvanično oprostio od aktivnog igranja košarke 3. jula 2005. u Hali Pionir. U revijalnoj utakmici je učestvovalo 50 aktivnih i bivših košarkaša, nekadašnji Đorđevićevi saigrači i rivali. Prihod od utakmice je išao Unicefovoj kampanji „Škola bez nasilja“, čiji je Đorđević promoter.
Dana 25. januara 2006. Đorđević je izabran za trenera svog bivšeg kluba Armani Džins (Olimpija Milano). Na tom položaju je ostao do kraja sezone 2006/2007.
Ostale aktivnosti
Sa Vladetom Divcem, Žarkom Paspaljom, Zoranom Savićem, Predragom Danilovićem, Dejanom Bodirogom i Željkom Rebračom, Đorđević je osnivač humanitarne organizacije Grupa 7.
Đorđević je nacionalni ambasador Unicefa u Srbiji, zajedno sa Emirom Kusturicom, Anom Ivanović i Jelenom Janković, i promoter Unicefove akcije „Škola bez nasilja“.
Imao je kratko pojavljivanje u filmu Ljubiše Samardžića „Nebeska udica“. Sada je predsednik upravnog odbora Beogradskog maratona.
Nekoliko sezona bio je stručni suradnik i sukomentator Eurosporta na utakmicama Eurokupa.
La Ladera, San Diego de Alejandría
La Ladera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Diego de Alejandría.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1820 m.
Al Ma‘riḑah, Hajjah
Al Ma‘riḑah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 537 m.
Reichsannalen
Reichsannalen se od ranijih i kasnijih hronika razlikuju po tome što ne beleže samo događaje od lokalne važnosti, nego opisuju dešavanja u celom carstvu. Premda su većinom nastale u manastirima, od uobičajenih crkvenih anala razlikuju se po tome crkvenim i lokalnim prilikama ne daju prednost u odnosu na događaje u kontekstu čitavog carstva. Neki istoričari, na primer Leopold von Ranke (Zur Kritik fränkisch-deutscher Reichsannalisten, Berlin, 1854) videli su u različitim analima dozu službenosti u odnosu na vladajućeg monarha. U odnosu na uobičajene manastirske hronike, autori Carskih anala pokazuju zavidno poznavanje vanjskih prilika, vojne veštine i dvorske politike.
Najstariji su Anali franačkog kraljevstva, koji obrađuju događaje počev od 741. godine. Za informacije iz prethodnog razdoblja sastavljena je oko 761. godine Opšta hronika ili Chronicon universale (MGH: Scriptores, XIII, 1–19), gde se nalaze podaci uzeti iz Bede Časnog, Fredegarove hronike, Isidora Seviljskog, Pontifikalne knjige, Mozelskih anala i Lorških anala. Tokom vladavine Karla Velikog nastaju nove hronike: Mali lorški anali (oko 806), Maksimijanski anali (810/811) i Flavinjski anali (816).
Najpoznatiji su Fuldenski anali, koji su nastali za vreme vladavine Ludovika Pobožnog. Oni imaju regionalni, istočnofranački karakter, ali nastoje opisivati događaje u celom carstvu. Njihov je autor gotovo sigurno bio povezan s dvorom. Obrađuju razdoblje od 711. do 901. godine; za period od 711, do 829. oslanjaju se na Anale franačkog kraljevstva, za period od 714. do 741. na Male lorške anale, a za doba od 741. do 823 na Annales Lithienses, koji očito imaju službeni karakter. Pandan ove hronike iz Fulde jesu Bertinski anali, koji su pisani iz zapadnofranačke perspektive, ali opisuju događaje iz celog carstva više no fuldenska hronika i verovatno su i objektivniji od nje. Oni su izvor za Hroniku o normalnskim delima u Franačkoj. U Lotaringiji u nastali Vedastinski anali, koji čine osnovu za Vedastinsku hroniku, koja obrađuje opštu istoriju do 899. godine.
Krajem 10. veka završava se grupa Carskih anala: Flodoard od Reimsa, koji je pisao između 919. i 966, jedini je predstavnik ove grupe u 10. veku.
René Coty
Jules Gustave René Coty (Le Havre, 20. ožujka 1882. – Le Havre, 22. studenog 1962.) je bio francuski političar koji je od 1954. do 1959. bio predsjednik Francuske, posljednji iz perioda Četvrte Republike.
Nakon što je 1902. u Caenu diplomirao pravo i filozofiju, radio je u rodnom Le Havreu kao advokat specijaliziran za pomorsko i trgovačko pravo. Pridružuje se radikalima, nakon čega se posvetio lokalnoj politici. Tokom Prvog svjetskog rata je bio volonter te se borio kod Verduna. Coty je 1923. godine izabran u Zastupnički dom. U donjem domu parlamenta je sjedio zajedno s republikancima, specijalizirajući se za pitanja pomorstva i reformi.
U prosincu 1930. je kratko bio podtajnik za unutarnje poslove, nakon čega se "preselio" u Senat. Tokom 1940. je glasovao za dodjeljivanje punih ovlasti Philippeu Pétainu, čime je podržao osnivanje kolaboracionističke Višijevske Francuske. Ipak, tokom rata je bio neaktivan te je kasnije rehabilitiran.
Nakon vrata se vratio u politiku te je tokom Četvrte Republike bio ministar obnove i urbanizma u vladama Roberta Schumana i Andréa Mariea. Nakon toga se ponovo vratio u Senat, čiji je potpredsjednik bio do 23. prosinca 1953., kada je nakon 13 krugova glasovanja izabran za predsjednika. Coty je naslijedio Vincenta Auriola, koji je odbio kandidirati se za drugi mandat. Služio je časno, ali i osjetno pasivnije od svog prethodnika, ne želeći pretjerano utjecati na državnu politiku.
Kada je u svibnju 1958. izbila kriza, Coty je zaprijetio ostavkom, što je ubrzalo izbor Charlesa de Gaullea za premijera. Coty se povukao 8. siječnja 1959., kada ga je na mjestu predsjednika naslijedio de Gaulle. Nastavio je služiti u Ustavom savjetu do kobnog srčanog udara 1962. godine.
U popularnoj kulturi
Fotografija predsjednika Cotyja se nekoliko puta pojavljuje u francuskoj špijunskoj filmskoj komediji OSS 17: Kairo, gnijezdo špijuna iz 2006. godine, pri čemu protagonist koristi svaku priliku da prema njemu iskaže divljenje kao mudrom, sposobnom, odlučnom i efikasnom državniku.
Giesen
Gizen je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Hildeshajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 9.909 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3254017.
Vukova Gorica
Vukova Gorica je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Netretić, Karlovačka županija.
Giesen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hildeshajm Gizen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Hildeshajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 70 metara. Površina opštine iznosi 33,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.909 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 292 stanovnika/km².
Vukova Gorica
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 62 stanovnika te 27 obiteljskih kućanstava.
Mereto di Tomba, Udine
Mereto di Tomba je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 642 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
476
Godina 476. (CDLXXVI) bila je prijestupna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Baziliska i Armata (ili, rjeđe, godina 1229. Ab urbe condita). Oznaka 476. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
U evropskoj historiografiji se tradicionalno upravo ova godina smatra završetkom Starog i početkom (ranog) srednjeg vijeka.
Nuevo Progreso, Puruándiro
Nuevo Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Puruándiro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 548 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1958 m.
El Encajonado, San Miguel Soyaltepec
El Encajonado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Soyaltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 590 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Palmillas, Ciudad Valles
Palmillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Kosmos-1281
Kosmos-1281 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1281 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 7. jula 1981. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1281 je bio osmatrački satelit.
El Achote (razvrstavanje)
El Achote ima više značenja:
El Ojo de Agua, Gómez Farías
El Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Gómez Farías.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 318 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Podolje (Draž)
Podolje (lokalno Bodolja, mađarski Nagybodolya [ˈnɒɟbodojɒ]), selo u Baranji, Općina Draž, Hrvatska.
Nacionalni sastav, 1991.
Ukupno: 282
Prezimena stanovnika
a nekad su najčešća prezimena bila:
Emerson Fittipaldi
Emerson Fittipaldi (São Paulo, 12. prosinca 1946.) je umirovljeni brazilski vozač koji je bio dvostruki svjetski prvak u Formuli 1 i Indianapolis 500 utrkama te svjetski prvak u CART utrkama. Fittipaldi se danas smatra jednim od najboljih vozača u historiji.
Podolje (Draž)
Udruge
U Registar udruga Republike Hrvatske upisane su 3 udruge sa sjedištem u Podolju (stanje: VII/2019):
Emerson Fittipaldi
Formula 1
Nakon što je napustio ekipu Lotusa, Fittipaldi potpisaje ugovor s obećavajućom McLarenom. U sezoni 1974. vozi učinkoviti bolid McLaren M23, ostvaruje 3 pobjede te još 4 podija. U tijesnoj utrci za prvaka pobjeđuje ispred Claya Regazzonija skupivši 55 bodova što je bilo dovoljno za njegovu drugu titulu u Formuli 1. Slijedeće sezone pobjeđuje na dvije utrke (na otvaranju sezone, za Velika nagrade Argentine i poslije na utrci za VN Velike Britanije) i sa skupljenih 45 bodova osvaja 2 mjesto u poretku vozača, iza nadolazećeg asa Niki Laude. Međutim, na vrhuncu svoje karijere u F1, Fittipaldi šokira sve napuštanjem ekipe McLaren i prelaskom u tim svog starijeg brata Wilsona Fittipaldija. U slijedećih 5 godina, do kraja svoje aktivne karijere u F1, ostaje u timu Copersucar-Fittipaldi. U tih 5 godine ne ostvaruje nikakve značajnije rezultate jer ne uspijeva ostvariti ni jednu pobjedu a najbliži tome je bio na domaćem terenu kada je 1978. godine na VN Brazila osvojio 2. mjesto. Sa još jednim 3. mjestom u zadnoj sezoni (sezona 1980.) na Velikoj nagradi SAD upisuje tek drugi i ujedno i posljedni podij u takmičenju Formule 1. thumb|right|thumb|Fittipaldi u bolidu ekipe svog brata Fittipaldi Automotive na domaćem terenu za [[VN Brazila, na stazi Interlagos, 1976. godine]] Na kraju sezone 1980., Emerson Fittipaldi se odlučije na povlačenje iz ovog takmičenja jer po vlastitom priznanju sa dvije posljednje sezone u Formuli 1 je bio jako nezadovoljan: "Bio sam previše uključen u probleme pokušavajući stvoriti timski rad te sam zanemario svoj brak i svoj lični život", iako je u to vrijeme smrt mnogih svojih kolega naveo kao razlog povlačenja iz takmičenja. Bio je tek 33. vozač ali u takmičenju Formule 1 ostao 10 godina. Ne uspijeva završiti sedam od posljednjih deset utrka te zadnje sezone pri čemu ga je u nekoliko puta nadmašio njegov timski kolega, Finac Keke Rosberg, koji će poslije i sam postati prvak Formule 1. Poslije karijere, zajedno sa svojim bratom je upravljao timom ali je tim nakon 2 godine zbog minimalnog interesovanja sponzora otišao u stečaj.
El Acuyal (razvrstavanje)
El Acuyal ima više značenja:
El Aeropuerto (razvrstavanje)
El Aeropuerto ima više značenja:
Garrincha
Manuel Francisco dos Santos (28. listopada 1933. - 20. siječnja 1983.), poznat kao Garrincha (ptičica), brazilski nogometaš, desno krilo i napadač koji je pomogao Brazilu da osvoji naslov prvaka svijeta 1958. i 1962. godine.