cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eßbach
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Orla Esbah se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Orla. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 433 metra. Površina opštine iznosi 5,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 257 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 49 stanovnika/km².
Vrlazje
Vrlazje je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Rogatica koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 88 stanovnika.
Tétouan
Tetuan (arapski: تطوان, Tetaven; berberski: Tiṭṭawin; francuski: Tétouan, španjolski: Tetuán) je grad u sjevernom Maroku, samo nekoliko kilometara južno od Gibraltarskog tjesnaca i 60 km jugoistočno od Tangera, te pripada pokrajini Tangier-Tétouan. Nalazi se na sjevernom obronku gorja Rif, u plodnoj dolini rijeke Martil koja utječe u more u Tetuanskoj luci.
Tetuan je nazvan po berberskoj riječi za "oči" ili u prenesenom značenju "izvor vode". Stari grad (medina) je, iako je najmanji od marokanskih medina, na popisu mjesta svjetske baštine UNESCO-a od 1997. godine kao "rijedak primjer spoja andaluzijske i marokanske arhitekture koji je preživio gotovo netaknut izvanjskim utjecajima".
Tetuan je jedna od dvije glavne marokanske luke na sredozemnoj obali, uz Tanger, a opslužuje ga civilna zračna luka Sania Ramel koja se nalazi 6 km istočno od središta grada.
Iako je arapski službeni jezik, većinom se koristi marokanski arapski, a često se govore i francuski i španjolski koji se smatraju jezicima gospodarstvenika i intelektualaca. U gradu postoji i manjinsko kršćansko stanovništvo. mini|lijevo|380px| Tetuanska bitka tijekom koje je Leopoldo O'Donnell za španjolsku kraljicu [[Izabela II.|Izabelu II. početkom 1860ih osvojio Tetuan. Naslikao Mariano Fortuny, a slika se nalazi u Muzeju moderne umjetnosti Morohashi]]
Povijest
Oko 1305. godine kralj iz dinastije Marinida, Abu Thabit, je dao izgraditi novi grad koji je služio kao baza za napade na Ceutu. Oko 1400. godine uništili su ga Kastiljanci jer su ga gusari koristili kao bazu za svoje napade. Do kraja 15. stoljeća obnovili su ga Maurski izbjeglice iz španjolske Andaluzije koji su pobjegli od rekonkviste (koja je završila osvajanjem Granade, 1492. god.).
Dana 4. veljače 1860. godine, osvojili su ga Španjolci pod vodstvom Leopolda O'Donnella (potomak stare irske kraljevske obitelji, O'Donnell od Tyrconnella) koji je postao nasljedni vojvoda od Tetuana, a kasnije i premijer Španjolske. On ga gotovo pretvara u europski grad prije njegove evakuacije 2. svibnja 1862. godine. Mauri su se toliko zgrozili europezacijom grada da su potpuno uništili sve tragove promjena i smanjili grad na prijašnje stanje.
Grad je 1913. godine postao glavnim gradom dijela Maroka pod španjolskim protektoratom, što je i ostao do 1956. godine. Njime je upravljao kalif (špa. jalifa; marokanski princ koji je služio kao ban za sultana, i španjolski "Alto Comisario", tj. visoki predstavnik). Mnogi ljudi u gradu još uvijek govore španjolski, a na mnogim prometnim znakovima su imena često zapisana i na španjolskom i na arapskom.
Židovi su živjeli u odvojenom dijelu grada (mellah, tj. geto) koji se noću zaključavao. Oni su bili Sefardi koji su emigrirali iz Španjolske nakon rekonkviste i španjolske inkvizicije. Ova židovska zajednica govori oblik judeo-španjolskog poznat kao Haketia. Neki od njih su se iselili kasnije u Oran (u Alžiru), u Južnu Ameriku i kasnije u Izrael, Španjolsku, Francusku i Kanadu. Vrlo malo Židova je ostalo u Tétouan danas.
Znamenitosti
Zbog brojnih arhitektonski značajnih zgrada, Stari grad (medina) je 1997. godine upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi. Medina je ograđena zidom dugim 5 km, sa sedmera gradska vrata. Ulice Tetuana su poprilično široke i prave, te povezuju gradska vrata i brojne velike i male trgove. Kuće većinom pripadaju plemićkim obiteljima koje su tijekom rekonkviste pobjegli iz Andaluzije. Njihova dvorišta imaju nasade naranči i mramorne česme, dok su im drveni svodovi raskošno ukrašeni i oslikani maurskim stilom, poput onog u Alhambri u Granadi. Tradicionalno ukrašavanje pocakljenom keramikom s inkrustacijama od srebrne žice se može pronaći na svakom katu, stupovima i ukrasnim gredama. U Medini se prozvode tradicionalni predmeti kao već navedena keramika, žute papuče s debelim đonovima, visokocijenjeni lokoti i ručnici umjetničke vrijednosti koji se nose kao prekrivači u ruralnim dijelovima zemlje.
Kraljevska palača se nalazi odmah izvan jednog od ulaza u medinu i ispred nje se nalazi gradski trg. Tetuanska luka je zaštićena prečkom preko koje mogu preći samo manji brodovi.
H. L. Mencken
Henry Louis "H. L." Mencken (12. septembar 1880 – 29. januar 1956) bio je američki novinar, esejiist, satiričar, lingvist i novinski urednik poznat po žestokoj kritici američkog društva svog doba te nonkomformističkim stavovima od kojih neki dan-danas izazivaju kontroverze. Smatra se jednim od najpopularnijih i najuticajnijih književnika SAD u prvoj polovici 20. vijeka.
Rodio se i odrastao u Baltimoreu, gdje je proveo skoro cijeli život, dugo godina kao urednik i kolumnist Baltimore Suna, zbog čega je uživao nadimak "Mudrac Baltimorea". Porijeklom Nijemac, za vrijeme prvog svjetskog rata je stekao reputaciju jednog od vodećih germanofila u SAD, zalažući se da se SAD ograde od Velike Britanije; svoje je stavove kasnije obrazlagao tezom da su Amerikanci zbog sve većeg broja imigranata, davno prestale biti anglosaksonska nacija, odnosno da su razvili vlastitu kulturu, koja se, između ostalog, ogledala i u vlastitom jeziku. Te je tvrdnje kasnije obrazložio u kapitalnom djelu The American Language, lingvističkoj studiji objavljenoj 1919. godine.
Kao sljedbenik Nietzschea, Mencken je smatrao da u svakom društvu postoji uski krug nadarenih pojedinaca koji su superiorni u odnosu na "prostačke" mase; taj je elitistički stav kasnije iskazivao i kroz otvoreni prezir prema predstavničkoj demokraciji, ali i "etabliranim" institucijama kao što su organizirana religija i brak. Argumente za svoje anti-demokratske stavove je često pronalazio na američkom Jugu gdje je demokracija davala legitimitet negativnim pojavama kao što su rasizam, zadrtost i primitivizam. Te je pojave posebno kritizirao prateći kao novinar znameniti Scopesov ili "majmunski" proces. Kao smrtni neprijatelj populizma, Mencken se 1930-ih okrenuo i protiv New Deala, smatrajući da njime Franklin Delano Roosevelt povlađuje "prostačkim masama". S druge strane, u isto vrijeme je, usprkos svojoj germanofiliji, postao i žestoki kritičar nacizma, nazivajući Hitlera "nasilnikom".
Mencken se, usprkos svog javnog protivljenja instituciji, braka, nakon sedmogodišnjeg udvaranja 1930. oženio za Sarah Haardt, nekadašnju aktivisticu za žensko pravo glasa. Ona je, pak, sama oboljela od tuberkuloze. Sam Mencken je 1948. doživio moždani udar koji ga je gotovo potpuno obogaljio; umro je u snu nekoliko godina kasnije.
Bibliografija
Knjige
Pamfleti i znameniti eseji
Dolenja Brezovica (Šentjernej, Slovenija)
Dolenja Brezovica je naselje u slovenskoj Općini Šentjerneju. Dolenja Brezovica se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 149 stanovnika.
Călanu Mic, Călan
Călanu Mic je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Călan.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 174 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 229 m.
Gaudesi, Palermo
Gaudesi je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 290 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 278 m.
Leónides Rico Presa, Comonfort
Leónides Rico Presa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Perino, Piacenza
Perino je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 253 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 209 m.
Unidad Habitacional Vicente Guerrero, Atlatlahucan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 423 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1664 m.
El Paraíso I, Villaflores
El Paraíso I je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 946 m.
Alto de la Cruz, Tanquián de Escobedo
Alto de la Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tanquián de Escobedo.
Opština Jichișu De Jos, Cluj
Jichișu De Jos je opština u Rumuniji u okrugu Kluž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 320 m.
Eßleben-Teutleben
Esleben-Tojtleben je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Zemerda. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 362 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16068011.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zemerda Esleben-Tojtleben se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zemerda. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 210 metara. Površina opštine iznosi 7,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 362 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 47 stanovnika/km².
Damparis
Dampari je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Dole.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2799 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 316 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara (maksimalnoj 245 m, a minimalnoj 187 m).
Acalmani de las Tablas, Zapotitlán Tablas
Acalmani de las Tablas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zapotitlán Tablas.
McCullom Lake, Illinois
Makalam Lejk je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.049, što je 11 (1,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Piedra Azul, Santiago Juxtlahuaca
Piedra Azul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Juxtlahuaca.
Ruth Taylor (glumica)
Ruth Taylor (Grand Rapids, 13. januar 1905 - 12. april 1984) je bila američka filmska glumica iz doba nijemog i početka zvučnog filma. Njena najpoznatija uloga je bila Lorelei Lee, heroina popularnog humorističkog romana Gentlemen Prefer Blondes u prvoj ekranizaciji iz 1928. godine. Taylor je za tu ulogu odabrana od strane studija Paramount Pictures, iako su fanovi romana poslali čak 14.000 pisama sa prijedlozima glumica koje bi je tumačile; studio je kao odgovor svakom od predlagatelja poslao pismo sa potpisom Ruth Taylor. Nakon nekoliko manjih uloga, Taylor se udala za milionera Paula Zuckermana te napustila glumu kako bi se posvetila porodici.
Piedra Azul, Santiago Juxtlahuaca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2401 m.
Ruth Taylor (glumica)
Njen sin je poznati komičar i scenarist Buck Henry.
Pamplico, South Carolina
Pampliko je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.226, što je 87 (7,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fantômas (film, 1913)
Fantômas - À l'ombre de la guillotine, ili, skraćeno, Fantômas, je francuski nijemi igrani film snimljen 1913. u režiji Louisa Feuillaudea. Predstavlja prvi dio filmske serije o istoimenom superkriminalcu čiji lik tumači René Navarre. Radnja uvodi lik Fantomasa i prikazuje kako pljačka hotel, otima britanskog aristokrata i čini druge zločine pri čemu ga pokušava zaustaviti inspektor Juve. Film završava s cliffhangerom razriješenim u nastavku Juve contre Fantômas.
Amonijak boran
Amonijak boran je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 30,865 Da.
Opština San Agustín Metzquititlán, Hidalgo
San Agustín Metzquititlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4271 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1622 m.
Lazar Sočica
Vojvoda Lazar Sočica, crnogorski junak iz Pive, rođen u Plužinama 1838. od oca Rista Sočice i majke Jovane, sestre uglednog drobnjačkog prvaka Živka Pekića. Brat Ristov, stric Lazarev, Teodosije Sočica bio je iguman manastira Pive. Lazarov otac Risto poginuo je 1848, a majka mu se potom preudala za vojvodu Šćepana Lješevića. Iguman Teodosije potom je Lazara uzeo kao siroče i primio u manastir u namjeri da ga nauči pismenosti. Kad je naučio da piše, Lazar je bio jedno vrijeme u pratnji turskog bega Dedage Čengića. Za vrijeme borbi 1858 — 1862 Lazar je zajedno sa Vulom Adžićem bio u Drobnjaku kod ujaka Živka Pekića koji ga je vodio na Cetinje i upoznao sa knjazom Danilom. Otvorio je prve dućane u Pivi, robu je nabavljao od primorskih i gatačkih trgovaca a organizovao je i izvoz stoke. Ubrzo je postao najbogatiji čovek Pive, što mu je omogućilo da bude nezavisan u svom djelovanju, čak i od kralja Nikole. Bio je juzbaša u Pivi i jedan od istaknutijih prvaka hercegovačkog ustanka 1875. U ustanku se pokazao kao dobar taktičar. Kralj Nikola mu je dao nadimak Munjica zbog okretnosti i brzine. Lazar je zajedno sa crnogorskom inteligencijom podržavao demokratizaciju Crne Gore. Oženio je Jovanu, kći Marka Tasovca, hercegovačkog prvaka iz Trebinja. Imali su 17 djece, ali je većina poumirala za vrijeme ratova. Sin Risto bio je ban Zetske banovine za vrijeme Kraljevine Jugoslavije. Kći Joka bila je udata za barjaktara Perka Vukotića.
Vespeno, Massa e Carrara
Vespeno je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Dolenja Stara vas
Dolenja Stara vas je naselje u slovenskoj Općini Šentjerneju. Dolenja Stara vas se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 187 stanovnika.
El Sauzalito, Comondú
El Sauzalito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Franjo Iveković
Franjo Iveković (Klanjec, 10. rujna 1834. – Zagreb, 2. ožujka 1914.), hrvatski jezikoslovac i vjerski pisac.
Studirao je bogosloviju u Zagrebu i Pešti, a doktorirao je teologiju u Beču. Službovao je kao kapelan u Kloštru i Zagrebu, a kasnije je profesor nadbiskupskog liceja u Zagrebu. Jedan je od osnivača Društva sv. Jeronima. Po osnutku Sveučilišta u Zagrebu postaje profesor biblijskih znanosti i hebrejskog te docent sirskog i kaldejskog jezika na Bogoslovnom fakultetu. U dva navrata bio je dekan Bogoslovnog fakulteta, a 1879–80. i rektor Sveučilišta. Surađivao je u Književniku. Popularni su bili njegovi Životi svetaca i svetica božjih u 12 svezaka. Dovršio je Rječnik hrvatskoga jezika u dva opsežna sveska na jezičnim načelima vukovaca, koji je započeo njegov nećak jezikoslovac Ivan Broz.
Ettersburg
Etersburg je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 75 opštinskih središta okruga Vajmarer Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 572 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16071017.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vajmarer Land Etersburg se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vajmarer Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 322 metra. Površina opštine iznosi 2,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 572 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 196 stanovnika/km².
Potrero Nuevo, Jesús María
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2060 m.
Paraboloid
mini|lijevo|250px|Kružni paraboloid. mini|desno|250px|Hiperbolički paraboloid.
Paraboloid je u matematici ploha drugog reda ili kvadrika. Postoje dvije vrste paraboloida: eliptički i hiperbolički paraboloid. Eliptički paraboloid ima oblik kao ovalna čaša i može imati maksimalnu i minimalnu vrijednost. U pravokutnom koordinatnom sustavu s tri osi x, y i z, eliptički paraboloid se može opisati kao:
Hiperbolički paraboloid (ne treba ga miješati s hiperboloidom) ima dvostruku zakrivljenu plohu, oblika kao sedlo. U pravokutnom koordinatnom sustavu s tri osi x, y i z, hiperbolički paraboloid se može opisati kao:
El Escondido, Villa de Álvarez
El Escondido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Villa de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 685 m.
Konzul
Konzul (lat. consul) je bio najviši državni činovnik (magistrat) u Rimskoj Republici.
Doba republike
Rimljani su u doba kasne republike i ranog carstva ukidanje kraljevske vlasti i njenu zamenu konzulatom smatrali početkom republike. Nakon proterivanja poslednjeg rimskog kralja, Tarkvinija Oholog (Tarquinius Superbus), kraljeve religijske dužnosti otada je obavljao sveštenik-kralj (rex sacrorum), koji se na tom položaju nalazio doživotno. Kraljeva vojna ovlašćenja (imperium) prešla su, prema tradiciji, na dva magistrata nazvana konzuli (consules).
Konzuli su smatrani glavnim magistratima republike, pa su se po njima računale i godine. Stoga su brižljivo vođeni spiskovi tih imena, koji su kasnije bili hronološka osnova za pisce istorije republike. Tradicionalni spisak konzula rimske republike počinje imenima Lucija Junija Bruta i Lucija Tarkvinija Kolatina, konzula 509. godine st. e. Konzuli su pre svega bili vojskovođe koje su u ratu predvodile rimsku vojsku. Stoga ih je birala centurijatska skupština, odnosno rimska vojska organizovana u glasačko telo. U doba mira konzuli su imali široka ovlašćenja u upravi, zakonodavstvu i sudstvu. Pored toga, imali su i ulogu u religijskom životu države, jer su bili zaduženi za neke verske obrede koje su mogli obavljati samo najviši državni činovnici. Od vremena pozne republike bivši konzuli su često postavljani za prokonzule (pro consule = doslovno: "umesto konzula"), tj. za upravnike rimskih provincija.
Da bi se neko kandidovao za položaj konzula morao je imati najmanje 40 godina života, a ako je bio plebejac, najmanje 42 godine. Svake godine birala su se dva konzula, koja su imala jednaku vlast. Takav princip kolegijalnosti bio je osnova gotovo svih rimskih magistratura, a služio je kao otklon od zloupotrebe vlasti, jer je akcije jednog magistrata mogao sprečiti njegov kolega. Latinska reč consules prevodi se kao "oni koji idu zajedno". Ukoliko bi jedan od konzula umro na dužnosti (što nije bila retkost u doba republike, ispunjene ratovima), izabrao bi se njegov zamenik, koji je nazivan consul suffectus (otprilike = dopunski konzul).
U doba ratova glavni kriterij za izbor konzula bila je ratna veština i reputacija kandidata, ali je izbor konzula uvek bio i politički motivisan. Konzulat je vremenom postao uobičajena završna tačka koju je ambiciozni rimski političar dostizao nakon što je prošao niže magistrature (taj se redosled magistratura nazivao cursus honorum).
Prema analističkoj predaji, prvi je plebejski konzul bio izabran za 366. godinu st. e. Verovalo se da su svi prethodni konzuli bili patriciji, i jedan od glavnih aspekata borbe staleža navodno je bilo uporno zalaganje plebejaca da ta dužnost postane dostupna i njima. Međutim, ukoliko se klasifikacija patricijskih i plebejskih imena poznata iz srednje i pozne republike primeni na spisak konzula za period od 509. do 445. god. st. e., plebejska su imena dobro zastupljena (30 odsto). Plebejcima verovatno nikada nije bilo zabranjeno da budu na položaju konzula. Razlika između patricijskih i plebejskih porodica fiksirana je možda tek polovinom 4. veka st. e., a svrha zakona iz 367. st. e., nazvanog lex Licinia Sextia, koji predviđa da jedan konzul mora biti plebejac, možda nije bila ništa drugo nego da zakonski garantuje da će obe grupe nobiliteta imati podjednak udeo u obavljanju najvišeg položaja u državi. Ipak, prema antičkoj tradiciji, prvi plebejski konzul bio je Lucije Sekstije, izabran za 366. godinu st. e.
Doba carstva
Kada je Oktavijan Avgust ustanovio principat, promenio je i politički karakter konzulata oduzimajući veći deo moći koji je do tada bio povezan s tim položajem. Premda je konzulat ostao velika počast i premda su godine nastavile da se računaju po konzulima, od Avgusta se za jednu godinu bira nekoliko parova konzula: prvi par je stupao na dužnost 1. januara i davao ime godini (to su consules ordinarii), a zatim je na dužnost stupao par "dopunskih konzula" (consules suffecti). Ponekad bi se tokom godine na dužnosti smenilo nekoliko parova dopunskih konzula, a 190. godine n. e., pod carom Komodom, ukupno je 25 ljudi vršilo dužnost konzula.
Dužnost konzula često su vršili sami carevi, a ponekad su postavljani carevi štićenici ili rođaci, pri čemu se često zanemarivala starosna granica. Na primer, car Honorije imenovan je konzulom na svom rođenju.
Obavljanje dužnosti konzula bila je velika čast i konzulat je ostao glavni simbol republikanskog poretka koji je bio utkan, i na kome je bio sazdan, poredak principata. Galsko Carstvo biralo je sopstvene parove konzula tokom svog trajanja (260―274), verovatno da bi se podvukla njegova nezavisnost od Rima. Spisak konzula Galskog Carstva je nepotpun i sastavljen je na osnovu imena s natpisa i novčića.
Jedna od sveobuhvatnih reformi cara Konstantina Velikog bilo je i to da jedan konzul obavlja dužnost u Rimu, a drugi u Carigradu. Prema tome, kada je Teodosije I na samrti podelio Carstvo na dva dela, car svakog dela dobio je pravo da postavlja po jednog konzula, pa su nakon pada Zapadnog Rimskog Carstva godine na Istoku imenovane samo po jednom konzulu. Najzad je u doba Justinijana I konuzulat prestao da postoji: poslednji konzul u Rimu bio je Decije Paulin (534. god.), a u Carigradu Flavije Bazilije Junior (541).
Konzulske godine
Konzuli su bili eponimni, tj. svaka godina zvanično je identifikovana imenima dvojice konzula, i pored toga što su postojala jednostavnija računanja, na primer ab urbe condita (= "od osnivanja Grada", tj. od mitskog osnivanja Rima od strane Romula). Na primer, 59. godina st. e. zvala se "konzulat Cezara i Bibula" jer su te godine na dužnosti konzila bili Gaj Julije Cezar i Marko Kalpurnije Bibul ― premda je Cezar toliko dominirao konzulatom te godine da su neki u šali govorili da se nešto dogodilo ne tokom "konzulata Cezara i Bibula" nego tokom "konzulata Gaja i Julija".
U latinskom se obično koristi ablativ apsolutni za izražavanje vremena, npr. Caesare et Bibulo consulibus (= "tokom konzulata Cezara i Bibula" ili "kad su Cezar i Bibul bili konzuli").
San Martín, Tantoyuca
San Martín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 114 m.
Gentlemen Prefer Blondes (film, 1928)
Gentlemen Prefer Blondes je američki nijemi film snimljen 1928. u režiji Malcolma St. Claira. Predstavlja ekranizaciju popularnog romana američke književnice Anite Loos, koja je za nju napisala i scenario zajedno sa svojim mužem Johnom Emersonom. Protagonistica, čiji lik tumači Ruth Taylor, je mlada, lijepa i neobrazovana djevojka po imenu Lorelei Lee koja je odlučna u tome da pronađe bogatog muža.
Zahvaljujući popularnosti romana, film je izazvao veliki publicitet. Fanovi romana su studiju Paramount Pictures poslali čak 14.000 pisama sa svojim prijedlozima za glumicu koja bi tumačila lik Lorelei Lee. Studio se, međutim, već odlučio za Ruth Taylor te svakom od fanova kao odgovor poslao fotografiju Ruth Taylor s potpisom; to je predstavljalo jednu od najvećih pošiljki u historiji Hollywooda.
Film je doživio solidan uspjeh na kino-blagajnama, predstavljajući jedan od posljednjih hitova nijemog filma. Taylor je, pak, slično liku koga je tumačila, pronašla muža u milioneru Paulu Zuckermanu te nakon dvije godine napustila glumu kako bi se posvetila porodici.
Antacid
mini|desno|250p|Flašica [[Tableta (farmacija)|tableta antacida]] Antacid je bilo koja supstanca, najčešće baznog hemijskog karaktera, koja je pogodna za primenu u neutralizaciji želudačne kiseline i smanjenju aciditeta stomačne sredine.
Indikacije i mehanizam delovanja
Tretman antacidima se koncentriše na ublažavanje simptoma a nikako na tretman podložnog stanja. Indikovani su u ublažavanju gorušice i bola izazvanog iritacijom želudačnih čireva. Važno je naglasiti da u drugom slučaju, tretman samo antacidima uglavnom nije dovoljan i zahteva uključivanje inihibitora protonske pumpe.
Antacidi mogu značajno da smanje bioraspoloživost pojedinih grupa lekova. Tako istovremena oralna primena antacida sa tetraciklinima može dovesti do smanjene apsorpcije ovih antibiotika, usled formiranja stabilnih helatnih kompleksa sa jonima metala. Slično, smanjena pH želudačne sredine može nepovoljno delovati na apsorpciju pojedinih antimikotika.
Antacidi, u zavisnosti od aktivne supstance, uglavnom neutralizuju želudačnu sredinu pretežno stvarajući pufer sa želudačnom kiselinom. Druge supstance, kao one koje su izvor aluminijumovih jona, inhibiraju kontrakciju glatke muskulature odlažući oslobađanje kiseline.
Neželjeni efekti
Primena antacida kao i svih drugih lekova zahteva opreznost, posebno kada je reč o kontinuiranoj, dugotrajnoj primeni. Neželjeni efekti i komplikacije su retke kada je reč o povremenoj upotrebi. Ukoliko se jave, mogu da budu od stomačnih tegoba u vidu nadimanja ili opstipacije, dok se dugotrajna primena povezuje i sa formiranjem kamena u bubregu, a u ekstremnim slučajevima i sa renalnom insuficijencijom.
Osim toga smanjena kiselost u želucu može prouzrokovati veću podložnost bakterijama koje jaka želudačna kiselina inače uništava. Pod istim uslovima, apsorbcija nekih hranljivih materija takođe može biti otežana.
Bricco, Asti
Bricco je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Tivolille Pasquali-Merenzata, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4381 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 422 m.
Molino dei Protti, Pavia
Molino dei Protti je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Dolenje Gradišče pri Šentjerneju
Dolenje Gradišče pri Šentjerneju je naselje u slovenskoj Općini Šentjerneju. Dolenje Gradišče pri Šentjerneju se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 113 stanovnika.
Beurey (Ob)
Bere je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ob koja pripada prefekturi Troa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 171 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,33 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 243 metara.
Gentlemen Prefer Blondes (mjuzikl)
Gentlemen Prefer Blondes je mjuzikl iz 1949. za koga je muziku napisao Jule Styne, libreto Leo Robin, a scenario Joseph Fields i Anita Loos. Temelji se na istoimenom humorističnom romanu Anite Loos iz 1949. godine. Radnja je smještena u Pariz 1920-ih gdje dvije najbolje prijateljice putuju u potrazi za muževima. Predstava je premijerno prikazana na Broadwayu gdje je doživjela veliki uspjeh. Neke od pjesama iz mjuzikla, kao Diamonds Are a Girl's Best Friend, su postale veliki hitovi.
Danas je najpoznatiji po filmskoj verziji iz 1953. gdje su glavne uloge tumačili Jane Russell i Marilyn Monroe.
Ohaba Streiului, Călan
Ohaba Streiului je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Călan.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 126 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Mazehualpa, Atltzayanca
Mazehualpa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Atltzayanca.
Perossi, Piacenza
Perossi je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 414 m.
Trino, Genoa
Trino je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 282 m.
Oepfershausen
Epfershauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 65 opštinskih središta okruga Šmalkalden-Majningen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 500 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16066053.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šmalkalden-Majningen Epfershauzen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Šmalkalden-Majningen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 470 metara. Površina opštine iznosi 12,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 500 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 41 stanovnika/km².
Barrio Nuevo, Zapotitlán Tablas
Barrio Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zapotitlán Tablas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1977 m.
Dolenje Mokro Polje
Dolenje Mokro Polje je naselje u slovenskoj Općini Šentjerneju. Dolenje Mokro Polje se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 171 stanovnika.
Dyckesville, Wisconsin
Dajksvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 538.
San José la Cuchilla, Villaflores
San José la Cuchilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 773 m.
Colonia Pozo Mancera, Atlatlahucan
Colonia Pozo Mancera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Atlatlahucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 412 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1775 m.
Diamonds Are a Girl's Best Friend
Diamonds Are a Girl's Best Friend je američka zabavna pjesma iz 1949. koju su napisali Jule Styne i Leo Robin. Napisana je za mjuzikl Gentlemen Prefer Blondes premijerno izveden 1949. godine. Tekst, koji opisuje kako je novac i materijalna sigurnost djevojkama važniji od ljubavi je pjesmu u popularnoj kulturi učinio neslužbenom himnom svih sponzoruša.
Tokom godina su je snimili mnogi istaknuti izvođači kao Ethel Merman, Eartha Kitt i Kylie Minogue. Najpoznatijom izvedbom se, pak, smatra muzička točka u filmskoj verziji mjuzikla iz 1953. godine koju je otpjevala Marilyn Monroe. Mlađim generacijama je poznata i verzija koju Nicole Kidman izvodi u filmskom mjuziklu Moulin Rouge! iz 2001.
Bratoljub Klaić
Bratoljub Klaić (pravo ime Adolf Klotz) (Bizovac, 27. srpnja 1909. – Zagreb, 2. ožujka 1983.), jugoslavenski jezikoslovac i prevoditelj.
Životopis
Rođen je u Bizovcu kod Valpova. U Zagrebu je završio klasičnu gimnaziju te na Filozofskom fakultetu diplomirao povijest južnoslavenskih jezika i književnosti, češki i njemački jezik. Stručno se usavršavao u Poljskoj i Češkoj. Doktorirao je 1941. godine disertacijom Bizovačko narječje. Bio je profesor u gimnaziji u Vukovaru, Prijedoru, Osijeku i Zagrebu te na Visokoj pedagoškoj školi u Zagrebu. Od 1950. godine profesor je hrvatskoga jezika na Akademiji kazališne i filmske umjetnosti.
Radijant
mini|desno|300px|[[Liridi su meteorski roj kojemu je radijant u zviježđu Liri, a pojavljuje se oko 20. travnja.]]
San Lorenzo Manzanal, Santiago Juxtlahuaca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2504 m.
Radijant
mini|desno|300px|Prikaz [[Meteorski pljusak|meteorskog pljuska ili meteorskog roja, te radijanta označenog s o.]]
Radijant (prema lat. radians, genitiv radiantis: koji zrači, sja) je točka na nebeskoj sferi iz koje se čini da se širi roj meteora.
Meteorski pljusak
Meteorski pljusak, meteorska kiša ili meteorski roj je pojava skupine meteora iz jedne točke na nebu (radijanta). U obilnome meteorskom pljusku u jednom satu pojavi se više desetaka ili stotina meteora. Pljusak traje od nekoliko sati do više dana. Meteorski pljuskovi potječu s putanja postojećih ili iščezlih kometa, najčešće se pojavljuju s periodom od jedne godine, na primjer Liridi (22. travnja), Perzeidi (11. ili 12. kolovoza), Andromedidi (14. studenoga), Leonidi (16. do 18. studenoga), Geminidi (13. prosinca) i drugi. Ovi su meteori zapravo svemirske krhotine koje velikim brzinama udaraju u Zemljinu atmosferu, pri čemu se na nebu, na putanji meteora, pojavljuju svijetle trake. Većina je dijelova manja od zrna pijeska, pa ih jako mali broj dospije do tla. Ostatci koji su dovoljno veliki da prežive pad nazivaju se meteoritima. Meteorske su kiše vrlo rijetka pojava, zbiju se tek nekoliko puta unutar jednog stoljeća. Pojam meteorske kiše (pljuska) neki poistovjećuju s pojmom meteorskog potoka, što je pogrješno.
Bitka kod Kunyanga
Bitka kod Kunyanga (昆陽之戰) se odigrala u junu ili julu 23. godine n.e. između kineske carske vojske pod generalima Wang Yi i Wang Xunom (王尋) na jednoj strani i tzv. Lülin pobunjenika na čelu s Liu Xiuom na drugoj strani. Usprkos ogromnoj brojčanoj nadmoći carskih snaga, pobunjenici su izvojevali pobjedu zahvaljujući pogibiji Wang Xuna, koja je izazvala potpuno rastrojstvo u carskim redovima natjeravši Wang Yija da se u rasulu povuče. Nakon te bitke je došlo do sloma kineske carske dinastije Xin.
Radijant
Što uzrokuje meteorske pljuskove
Kako se približavanjem kometa Suncu povećava temperatura na njegovoj površini, led se počinje topiti i topljenjem leda komet se počinje raspadati te se tom vrtnjom oko Sunca kometi mrve. Iza njega ostaje trag prašine i komadića stijena. Ako se kometova putanja presiječe sa Zemljinom i na Zemljinoj stazi ostavi prašine, Zemlja će svake godine ulijetati u taj oblak prašine. Zbog trenja zraka u atmosferi, čestice prašine se zapale i u atmosferi nakratko ostave sjajan trag - nastaje meteor. Visina na kojoj nastaju ti tragovi izgaranja je od 40 do 80 km. Brzina kojom udaraju je oko 62 km/s (Perzeidi), te je velika rijetkost da meteor dođe do tla.
Meteorski rojevi nastaju s ulaskom Zemlje u oblak sitnih krutih čestica. Promatrajući staze meteora, čini nam se, zbog perspektive, da izviru iz jednog područja neba; to je radijant. Meteorskih rojeva ima nekoliko desetaka i odlikuju se dobom godine kada se javljaju. Rojevi nastaju od kometa koji još postoje ili koji su već nestali. Čak je i za mnoge sporadičke meteore nađeno da stižu s kometskih staza. No to ne isključuje mogućnost da rojevi nastaju u području ekliptike i na neki drugi način. Kometi su praćeni oblakom praha koji je najveće gustoće u blizini samog kometa; oblak praha protegnut stazom zvat ćemo meteorskim potokom. Na stazama starih kometa, a i kometa koji su nestali, prah je rasprostrt jednoliko. Do razlike u jačini pljuskova od godine do godine dolazi ako prah nije rasprostrt jednoliko uzduž potoka, jer Zemlja nije u prilici prijeći potok uvijek na mjestu istog zgušćenja. Potoke meteora poremećuje osim toga privlačna sila planeta. Pljusak traje po više dana. Među rojevima ima takvih koji su otkriveni danju, uz pomoć radiolokacije. Oni mogu prestavljati iste rojeve koji se u drugom dijelu godine jave noću. Jedan od dnevnih jesu β - tauridi, a njemu odgovaraju noćni, tauridi.
Opština Mica, Cluj
Mica je opština u Rumuniji u okrugu Kluž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 337 m.
Los Coposos, Tanquián de Escobedo
Los Coposos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tanquián de Escobedo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Ziličina
Ziličina je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Rogatica koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 37 stanovnika.
Cajitas de Soria, Comonfort
Cajitas de Soria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Lugoff, South Carolina
Lagof je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.434, što je 1.156 (18,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pavle Pavlović
Pavle Pavlović (1888—1971), revolucionar i društveno-politički radnik FNR Jugoslavije i NR Srbije.
Na Kongresu ujedinjenja 1919. godine bio je izabran za predsjednika SRPJ(k). Postoje i navodi da je bio sekretar Centralnog komiteta KPJ.
Biografija
Pavle Pavlović rođen je 20. 2. 1888. godine u Lešnici, Podrinje. Po zanimanju je bio abadžijski radnik.
Radnički pokret
Godine 1906. primljen je za člana Srpske socijaldemokratske stranke, a član Glavne uprave SSDS bio je od 1911. do 1914. i 1919. godine. Socijalistički odbornik u Opštini beogradskoj bio je od 1911. do 1915., stalni saradnik „Radničkih novina“ od 1909. do 1914., a zatim partijskog lista „Budućnost“, u Nišu 1915. godine.
Međuratni period
Pavlović je na osnivačkom kongresu Socijalističke radničke partije Jugoslavije (komunista) aprila 1919. godine bio konferent o agrarnom pitanju. Maja iste godine postaje sekretar Centralnog radničkog sindikalnog veća Jugoslavije. Avgusta 1920. godine bio je izabran u Beogradu na komunističkoj listi za opštinskog odbornika, a u novembru za narodnog poslanika Ustavotvorne skupštine. Bio je stalni saradnik obnovljenih „Radničkih novina“.
Pavlović je predsedavao radu Drugog kongresa KPJ i bio izabran za predsednika Izvršnog odbora Centralnog veća KPJ. Od septembra 1921. do jula 1922. godine bio je sekretar zgraničnog komiteta KPJ u Beču, aktivni učesnik na Prvoj (1922) i Drugoj zemaljskoj konferenciji KPJ (1923) u Beču. Kao delegat KPJ, 1921. godine učestvovao je na Trećem kongresu i Četvrtom kongresu Kominterne u Moskvi 1922. godine.
Posle povratka u Kraljevinu SHS, uhapšen je u oktobru 1923., a osuđen avgusta 1924. godine od prvostepenog suda u Beogradu. Iz KPJ je isključen 1927. godine kao istaknuti predstavnik leve frakcije. Pavlović nastavlja sa radom u sindikatu sve do 6. 1. 1929. godine, kada su Nezavisni sindikati zabranjeni.
Period SFRJ
Posle Drugog svetskog rata bio je pomoćnik ministra rada NR Srbije, potpredsednik Gradskog odbora Narodnog fronta Beograda, urednik lista „Rad“, predsednik Saveza tekstilnih radnika Jugoslavije, član Glavnog odbora sindikata NR Srbije, predsednik nadzornog odbora Jedinstvenih sindikata Jugoslavije i narodni poslanik Savezne narodne skupštine prvog saziva.
Norrtälje (općina)
Općina Norrtälje (švedski: Norrtälje kommun) čita se Komuna Nortelje je jedna od švedskih općina od 56,080 stanovnika na istoku Švedske.
Administrativni centar općine je grad - Norrtälje od 17,275 stanovnika.
Geografske karakteristike
Općina Norrtälje prostire se po Grofoviji Stockholm, oko zaljeva Norrtäljeviken u Stockholmskom arhipalagu, na površini od 58.06 km², udaljena sedamdesetak km sjeveroistočno od Stockholma.
Case Alluvionati, Venezia
Case Alluvionati je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Briccolino, Asti
Briccolino je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 178 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
Santa Anita, Tantoyuca
Santa Anita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Salomova palata
Historija
Salomova palata u Titovoj ulici izgradjena je 1912. godine u stilu secesije, za vlasnike Ješua i Mojcu Salom. Autor projekta je arhitekt Rudolf Tenies. Na fasadi pasaža iznad ulaza u desno stubište nalazi se originalni reljefni natpis „1912 DURCH ARCHITEKT RUDOLF TONNIES“. .
U vrijeme građenja ove palate na snazi je bio novi Građevinski red za „Zemaljski glavni grad Sarajevo“, objavljen 5. augusta 1893. godine. Ovim građevinskim redom vodi se računa o budućem izgledu grada, pa su u pogledu građenja i primjene građevinskog materijala postavljeni novi standardi. .
Od izgradnje pa do danas građevina ne mijenja svoju stambeno-poslovnu funkciju. Tokom svjetskih ratova, kao i tokom zadnjeg rata u BiH nisu zabilježena značajnija oštećenja na objektu. Godine 2008. godine Kantonalni zavod za zaštitu kulturno-historijskog i prirodnog naslijeđa Sarajevo obnovio je palatu.
Opis
Izvedena je kao stambeno-poslovna trodijelna palata sa unutrašnjim dvorištem u već izgrađenom području, na južnoj strani Titove ulice. Jedan dio palate izgrađen je u drugoj polovini XX vijeka u uglu atrija. Ukupna spratnost je P+4+mansarda. Na gornjim etažama sva tri bloka smješteno je 49 stanova različitih veličina. Palata sadrži drveni lift sa originalnim elektromotorom iz austrougarskog perioda. .
Via della Stazione, Massa e Carrara
Via della Stazione je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 214 m.
Oettern
Etern je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 75 opštinskih središta okruga Vajmarer Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 150 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16071071.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vajmarer Land Etern se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vajmarer Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 245 metara. Površina opštine iznosi 3,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 150 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 42 stanovnika/km².
Liu Yan (general)
Liu Yan (tradicionalni kineski: 劉縯; pinyin: Líu Yǎn) (? - 23), kurtoazno ime Bosheng (伯升), bio je drevni kineski vojskovođa i političar, poznat kao jedan od vođa Lülin pobune protiv cara Wang Manga i njegove dinastije Xin. Liu Yan je bio potomak cara Jinga iz dinastije Han. Kada je godine 22. cijelu Kinu zahvatila serija seljačkih pobuna, Liu Yan im se htio pridružiti, ali je na to pristao tek kada je to učinio i njegov brat Liu Xiu, poznat kao oprezan i mudar čovjek. Liu Yan se pokazao kao sposoban vojskovođa te je nanio niz poraza carskim snagama. Liu Yan se stoga rano nametnuo kao kandidat za novog cara obnovljene dinastije Han, ali su, vođeni ljubomorom, ostali pobunjenički vođe prednost njegovom rođaku Liu Xanu, koji se proglasio novim carem po imenu Genshi. Liu Yan je na to nevoljko pristao, a novi car ga je imenovao premijerom. Međutim, vrlo brzo ga je, u strahu od njegove popularnosti dao pogubiti. Njegov brat Liu Xiu, je, pak, dvije godine kasnije postao novi car.
Amonijum adipat
Amonijum adipat je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 180,202 Da.
Lagunas Cuatas, Villa de Álvarez
Lagunas Cuatas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Villa de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 636 m.
Las Cruces Dos, Villaflores
Las Cruces Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 578 m.
Bryant, Indiana
Brajant je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 252, što je 20 (-7,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Jadida
El Jadida (arapski: الجديدة, berberski: Darija, portugalski: Mazagão) nekad znan kao al-Brija ili Mazagan je grad na atlantskoj obali zapadnog Maroka, u Regiji Casablanca-Settat.
mini|lijevo| Utvrda Mazagana
Povijest
mini|lijevo| Cisterna Mazagana
Portugalci su naselili Mazagan 1502. godine, iako je pripadao njihovom protektoratu još od 1486. godine. Jedina građevina koju su zatekli bio je toranj el-Brija i nakon nekoliko godina u improviziranim skloništima, Portugalci su 1514. odlučili izgraditi utvrdu koju su dizajnirali braća Francisco i Diogo de Arruda, koji su već gradili druge utvrde u marokanskim medinama. Nakon što su 1541. godine izgubili Agadir, Portugalci su odlučili pojačati utvrdu u gradsku fortifikaciju. To je povjereno skupini inženjera koju su činili Portugalac Joao Ribeiro, Španjolac Juan Castillo, i Talijan Benedetto da Ravenna. Do 1548. godine Mazagan je doživio ubrzan razvoj pri čamu su izgrađeni vjerski kompleksi, te su do kraja stoljeća u Mazaganu postojale četiri crkve i nekoliko kapela.
Nueva California Lote 8, Comondú
Nueva California Lote 8 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
El Jadida
Povijest
Nakon nekoliko stoljeća, 1769. godine je završila portugalska vlast jer su mirovnim ugovorom s marokanskim sultanom Sidi Muhamedom Ben Abdulahom (iz 1757.), Portugalci morali napustiti svoje morske luke bez ičega. Na odlasku minirali su glavni ulaz, pri čemu su poginuli mnogi Marokanci koji su bili nahrupili u grad. Pri tome su uništeni Guvernerov bastion i veliki dio zidina. Mazagan je skoro pola stoljeća zjapio prazan i Marokanci su ga prozvali el-Mahdouma ("Ruina"). Polovicom 19. stoljeća, sultan Mulaj Abdurahman je naredio lokalnom paši da obnovi uništene zidine (u drugačijem stilu od postojećih), da izgradi džamiju, i da naseli ovaj bivši portugalski grad. Od tada grad se naziva el-Jadida ("Novi").
Nueva California Lote 8, Comondú
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
El Jadida
Znamenitosti
Oblik portugalskog Mazagana je utemeljen na razvoju artiljerije u renesansi. Izvorno je imao pet bastiona, Anđeoski na istoku, Sv. Sebastijana na sjeveru, Sv. Antuna na zpadu, Sv. Duha na jugu i Guvernerov bastion na glavnom ulazu koji je uništen 1769. god. Također, gradske zidine su imale troja vrata, Morska vrata s utvrđenom lukom na sjeveroistoku, Bikovska vrata na sjeverozapadu i glavna vrata s dvostrukim lukovima i pokretnim mostom na središtu južnih zidina. Tijekom francuske okupacije, njegov jarak je zatrpan i napravljen je novi ulaz koji se nastavljao na glavnu ulicu, Rua de Carreira, koja se pruža sve do Morskih vrata. Na ovoj ulici se nalaze najznačajnije građevine kao što je katolička Crkva Gospina Uzašašća i gradska cisterna. Cisternu je dizajnirao João Castilho i sastoji se od tri prostorije i četiri valjkasta tornja: Torre da Cadea (koji je služio kao zatvor) na zapadu, Torre de Rebate (danas minaret džamije) na sjeveru, Toranj roda na istoku, i drevni arapski toranj El-Brija na jugu. Ispod zgrade se nalazi nadsvođena podrumska prostorija od opeke koja je uređena u manuelinskom stilu. Iz ove prostorije je sustavom kanala voda vođena do citadele. Na terasama su se nalazila Kapetanova rezidencija, malena bolnica i mala Crkva od Žalosti od koje u ostale samo ruševine zvonika.