cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andrija III. Mlečanin
Vladavina Andrije III. Mlečanina
Protiv carevih težnji je istupio papa Nikola IV. ističući da su Ugarska i Hrvatska leno Svete Stolice.
Andrija je potom krenuo u rat da prisili Hrvatsku na pokornost i prelazi Dravu. Na povratku sa ovog uspješnog pohoda ga je zarobio neki velikaš i pustio tek nakon što mu je isplatio veliki novčani iznos. Kralj je doveo iz Mletaka svoju majku Tomasinu i ujaka Alberta Morosinija i to uz pomoć velikaške obitelji Babonića. Majci je dodijelio na upravu Hrvatsku i dio zapadne Ugarske uz naslov herceginje. Ona je tu dužnost obnašala do 1297. godine kada je kralj svog ujaka Albertina Morosinija imenovao hercegom.
Želeći pridobiti knezove Bribirske napuljski Anžuvinci su im poklonili cijelu Hrvatsku od Gvozda do Neretve. 1293. godine isto je učinio i kralj Andrija, predavši im hrvatsko-dalmatinsku banovinu i bansku čast s pravom nasljedstva. Tako su knezovi Bribirski postali najmoćniji velikaši u Hrvatskoj, a svi plemići na tom području postali njihovi vazali.
Epidemija koja je harala Italijom usmrtila je 1295. godine Karla Martela koji se nakon poraz "sakrio" u Napulju, a novi papa Bonifacije VIII. uzeo je u zaštitu Karlovog sina, Karla Roberta i proglasio ga kraljem. Uz to je u Ugarskoj na upražnjene biskupske stolice imenovao pristaše anžuvinske stranke. Kako kralj Andrija nije imao muških potomaka, namjeravao je nasljednikom proglasiti svog ujaka Albertina Morosinija. Kada se za to doznalo, izbilo je veliko nezadovoljstvo. To je još i više ojačalo pristaše Karla Roberta, pa je mladi Karlo Robert uz pomoć knezova Bribirskih stigao U Hrvatsku. Bolesni i bez djece kralj Andrija priznaje Karla Roberta za svog nasljednika 1300. godine i ubrzo potom umire. S njim je izumrla dinastija Arpadovića, koja je vladala u Hrvatskoj dva stoljeća.
Kralj Andrija III. Mlečanin je umro 14.1. 1301., a nasljedio ga je Karlo I. Robert.
Citozolna nespecifična dipeptidaza
Citozolna nespecifična dipeptidaza (, N2-beta-alanilarginin dipeptidaza, glicil-glicin dipeptidaza, glicil-leucin dipeptidaza, iminodipeptidaza, peptidaza A, Pro-X dipeptidaza, prolinaza, prolil dipeptidaza, prolilglicin dipeptidaza, iminodipeptidaza, prolinaza, L-prolilglicin dipeptidaza, prolilglicin dipeptidaza, diglicinaza, Gly-Leu hidrolaza, glicil-L-leucin dipeptidaza, glicil-L-leucin hidrolaza, glicil-L-leucin peptidaza, L-amino-acil-L-amino-kiselina hidrolaza, glicilleucin peptidaza, glicilleucin hidrolaza, glicilleucin dipeptid hidrolaza, nespecifična dipeptidaza, ljudska citosolna nespecifična dipeptidaza) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj cinkov enzim ima široku specifičnost, koja u izvesnoj meri varira od vrste do vrste. Aktivira se i stabilizuje ditiotreitolom i Mn2+. Inhibira ga bestatin i leucin.
El Derramadero, Teocaltiche
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1876 m.
Beaufour-Druval
Bofor Drival je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Lisje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 362 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 130 metara (maksimalnoj 151 m, a minimalnoj 30 m).
San Cipriano, Othón P. Blanco
San Cipriano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Othón P. Blanco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Al ‘Aqilah, Hajjah
Al ‘Aqilah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Walker County, Georgia
je okrug u američkoj saveznoj državi Džordžija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 68.756, što je 7.703 (12,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Youngwood, Pennsylvania
Jangvud je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.050, što je 1.088 (-26,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Río de Guasamando, San Juan Guichicovi
Río de Guasamando je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Guichicovi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 389 m.
Jasenovac (Kneževi Vinogradi)
Jasenovac (mađarski Jeszeföld [ˈjɛsɛføld]), naselje u općini Kneževi Vinogradi u Osječko-baranjskoj županiji.
Nacionalnost (2011)
Prema popisu iz 2011. godine stanovništvo je najvećim dijelom hrvatsko (81%), te srpsko (19%).
Prezimena stanovnika
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine 20 najčešćih prezimena u Jasenovcu su:
a nekad su najčešća prezimena bila:
Frijapatije od Partije
Frijapatije (Prijapatije) od Partije, Arsak III Frijapatije (perz. فریاپت , latinski izvori Phriapatius, Priapatius, grčki Phriapatios'', Phriapites) je bio arsakidskim vladarem Partske Monarhije. Vladao je od 190. pne. do 175. pne. (neki izvori navode 191. - 176. pne.). Naslijedio je svog oca Arsaka II..
Frijapatije je vladao nakon što je seleukidski vladar Antioh III napao Partsku. Nije kovao svoj novac, pa je to osnova pretpostavci da je možebitno bio u vazalskom odnosu prema Seleukidima.
Ime Phriapatios je prijepis grčkog Fryapati i znači "u Fryjinom posjedu ili posjeduje ga Frya". Frya je ime jednog besmrtnika, besmrtnog predka plemena Fryâna. Justin precizira da su Parti ime "Arsak" davali svojim carevima isto kao što su Rimljani davali svojim carevima ime Cezara i Augusta".
Carugo, Como
Carugo je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Inzell
Incel je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 35 opštinskih središta okruga Traunštajn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.484 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9189124.
Colonia la Virgen, Petatlán
Colonia la Virgen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Petatlán.
Puerto el Miguel, Madero
Puerto el Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Madero.
Inzell
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Traunštajn Incel se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Traunštajn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 693 metra. Površina opštine iznosi 45,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.484 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 99 stanovnika/km².
Carugo, Como
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5466 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 275 m.
Colonia la Virgen, Petatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Puerto el Miguel, Madero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1992 m.
Frijapatije od Partije
Frijapatije je bio sin Arsaka II. i unuk Tiridata I, suosnivača partske dinastije (suosnivač je bio Tiridatov brat Arsak I.). Rimski historičar Justin u svojim djelima ne navodi ime Frijapatijevog oca.
O Frijapatiju se vrlo malo zna. Računa se da je ocem dvaju partskih vladara, Fraata I i Mitridata I (prema Justinu), ako ne i triju (i Artabana I). Moguće je i da je otac četiriju sinova - četvrtom ime nije poznato, a taj je otac partskog kralja Arsak IX. Gotarz I. Partski. Na prijestolju je Frijapatija naslijedio Fraat I.
Ca' Guda, Rimini
Ca' Guda je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Satoru Nishizono
Satoru Nishizono (japanski: 西園 悟; Kagoshima, 28. travnja 1962.) je japanski anime scenarist najpoznatiji po svom radu serijalima Digimon Adventure, Digimon Adventure 02 i Love Hina. Rođen je u Kagoshimi te je studirao pravo na Sveučilištu Waseda. Prije nego se počeo baviti pisanjem scenarija za anime, kratko je radio u obrazovnoj firmi.
Aritmetički metod parovanja
Aritmetički metod parovanja primenjuje se u šahu kao metod parovanja kod Bergerovih, odnosno kružnih turnira.
Ovaj metod parovanja je veoma jednostavan. Na početku se uradi tabela sa brojem kolona koliko ima parova, i sa brojem redova koliko turnir ima kola. !Kolo !par !par !par !par Potom se prvu kolonu se upišu parovi za igrača sa poslednjim turnirskim brojem, imajući u vidu pravilo da poslednji turnirski broj sa gornjom polovinom igrača ima crne figure, a sa donjom bele figure. Primer koji sledi je za turnir od 8 (ili 7, jer, shodno pravilima Bergerovog sistema, ukoliko je neparan broj učesnika turnirska tabela svodi se na prvi sledeći paran broj) igrača.
Kerry King
Kerry Ray King je američki gitarist, najpoznatiji kao jedan od osnivača thrash metal sastava Slayer.
Aritmetički metod parovanja
U ovom primeru, igrač broj 8 (poslednji igrač) igra protiv takmičara sa brojevima 1, 2, 3, i 4 crnim figurama, dok sa takmičarima sa rednim brojevima 5, 6 i 7 igra belim figurama.
Kerry King
Biografija
Rođen je u Los Angelesu u Kaliforniji. Otac mu je bio zrakoplovni inspektor, a majka zaposlenica u telefonskoj kompaniji. Kao adolescent se je preselio u Burlington, u Ontario da bi pohađao prestižnu Nelson High School, gdje je i diplomirao. Ženio se je dva puta, i ima jednu kćer. Najvažniji sastavi koji su utjecali na njega su Judas Priest, Venom, Iron Maiden, Motörhead, Deep Purple i Black Sabbath. 1981., tijekom nakon audicije za bend, Jeff Hanneman je prišao Kingu i njih su dvojica počela svirati pjesme Iron Maidena i Judas Priesta. Nakon sviranja Hanneman je spomenuo da bi mogli osnovati vlastiti sastav, što je King prihvatio. King je cijelu svoju karijeru proveo u Slayeru, uz nekoliko gostovanja u drugim bendovima.
Aritmetički metod parovanja
!Kolo !par !par !par !par Potom se, idući s leva na desno i odozgo naniže upišu brojevi (igrači koji će imati bele figure) od 1 do 7 (1, 2, 3, 4 za prvo kolo, 5, 6, 7, 1 za drugo, 2, 3, 4, 5 za treće, 6, 7, 1, 2 za četvrto itd). Kada se stigne do broja 7, upisivanje ponovo počinje od broja 1 i sve tako do kraja tabele.
U primeru su dati pravilno upisani brojevi. Pri tome, preskaču se brojevi igrača koji se susreću sa igračem nosiocem poslednjeg turnirskog broja. Ustvari, u ovom koraku upisano je: (2, 3, 4 za prvo kolo, 6, 7, 1 za drugo, 3, 4, 5 za treće, 7, 1, 2 za četvrto itd).
!Kolo !par !par !par !par Nakon što smo na taj način dobili igrače koji će imati bele figure, na kraju se, da bi se dobili igrači koji će imati crne figure, unazad redom upisuju brojevi od 7 do 1, na isti način kao što smo odredili bele igrače, i naravno, ponovo bez prve kolone.
Aritmetički metod parovanja, osim što je veoma jednostavan, vrlo je efikasan. Za razliku od algebarskog metoda, automatski se dobijaju svi podaci: parovi, kola, boje figura i raspored igrača po stolovima.
L'Anglaise et le Duc
L'Anglaise et le Duc je francusko-njemački igrani film snimljen 2001. godine u režiji Erica Rohmera. Radnja je smještena u Francusku u doba Revolucije i prikazuje kako škotska plemkinja Grace Elliott (čiji lik tumači Lucy Russell) održava ljubavnu vezu sa vojvodom od Orléansa, jednim od zagovornika Revolucije. Film je u dijelu francuske javnosti zbog prikaza revolucionarnog terora kritiziran kao reakcionarna i monarhistička propaganda.
Metafurilen
Metafurilen je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 245,320 Da.
Ian Paice
Rano doba
Ian Paice rođen je u Nottinghamu, Engleska, a kasnije sa obitelji seli u Bicester, Oxfordshire. Prvobitno je bio zainteresiran za sviranje violine, međutim u dobi od petnaest godina prebacuje se na bubnjeve. Jedne prilike Paice je rekao: "Na kraju sam kupio bubnjarski komplet za 32 funte i pratio moga oca koji je bio pijanista i svirao je engleski valcer i quickstep. To je pomalo bio neiskusan trenutak, ali je ipak bio početak." .
Snažan utjecaj na njegov glazbeni stil imali su Gene Krupa, Buddy Rich i ostali jazz bubnjari. Ian je jedan od rijetkih hard rock bubnjara koji koristi elemente jazza u svom stilu sviranja. On je također i ljevak.
Bio je bubnjar u lokalnom Bicester sastavu 'Georgie and the Rave ons'. Kasnije mijenjaju ime u 'The Shindings', a Ian ih napušta kako bi prešao u skupinu 'MI5', koja se kasnije zvala 'The Maze'.
Deep Purple
Ian je u sastavu 'The Maze' svirao sa Rodom Evansom. Nakon što je navršio 19 godina, 1968. pomaže u osnivanju sastava Deep Purple. jedini je od Purpleovih osnivača koji je u sastavu ostao i danas. Također nastupa i sa 'Paice, Ashton & Lord', Whitesnakom i Garyem Moorom, a osamdesetih je dio projekta 'Super Drumming'.
U ljeto 1992. godine, Ian Paice gostuje na koncertu u organizaciji 'Leukaemia Researcha', koji se održao u Oxfordu zajedno sa članovima sastava Bad Company i Procol Harum, gdje su između ostalog izveli skladbu "A Whiter Shade of Pale".
1999. godine, gostuje na Paul McCartneyevom rock and roll albumu Run Devil Run.
Gotovo uvijek nosi plave (ili ponekad ljubičasto-zelene) naočale.
Osobni život
Ian Paice je oženjen i ima troje djece: Jamesa, Emmy i Calli. Njegova supruga, Jacky je sestra blizanka od žene Jona Lorda, Vicky. Paice živi sa svojom obitelji u Velikoj Britaniji.
Dobrotvorni nastupi i kao gost izvođač
Ian Paice od 1980-ih nastupa na mnogim dobrotvornim koncertima, na kojima često svira sa skupinama koje izvode Purpleovu glazbu.
Oprema
Ian koristi 'Pearl' bubnjarski komplet kao njegov glavni instrument za koncertne izvedbe, koji uključuje 'Paiste' činele i 'Promark' palice. Tijekom sedamdesetih bio je veliki ljubitelj 'Ludwig' kompleta, ali se tijekom vremena prebacio na 'Pearl' (oko 1984.), kojeg svira i danas. On također preferira jedan bas bubanj, kako na uživo koncertima tako i u studiju. Jedino za skladbu "Fireball" koristi dvostruku bas pedalu. Proizvođač bubnjarskog kompleta 'Pearl', proizveo je instrument sa njegovim potpisom.
On je također objavio solo DVD, koji je usmjeren na oba bubnjarska kompleta i glazbu obožavatelja u cjelini.
Priznanja
Dana 5. studenog 2007. godine na dodijeli 'Classic Rock Awardsa', Jacky i Ian Paice dobivaju nagradu 'Childline', kao priznavanje za njihov dobrotvorni rad u 'SunflowerJamu', gdje su prikupljali novčana sredstava za djecu oboljelu od raka. Nagradu im je uručio Bruce Dickinson iz Iron Maidena. To mu je bila prva nagrada koju je dobio u svojoj glazbenoj karijeri.
La Asunción
La Asunción je grad od 19,900 stanovnika on je i glavni grad savezne države Nueva Esparta na sjeveroistoku Venecuele.
Geografske karakteristike
Smjestio se u plodnoj dolini u unutrašnjosti otoka. Porlamar, glavna luka i najveći urbani centar otoka, leži udaljen oko 16 km na južnije.
Historija
La Asunción su naselili Španjolci 1524., podigli su ga u unutrašnjosti zbog bolje zaštite od napada pirata. O njegovom prosperitetu za kolonijalnih vremena svjedoče brojne preostale građevine, među kojima se ističu utvrda Santa Rosa i katedrala Nuestra Señora de La Asunción.
Privreda i transport
Grad je trgovačko-proizvodni centar doline u kojoj se uzgaja pamuk, šećerna trska, manioka i kokosova palma. Zbog tog je i njegova industrija orjentirana na preradu tih sirovina, od mlinova za žitarice i šećerana, preko predionica pamuka, do destilerija alkoholnih pića.
3132 Landgraf
3132 Landgraf je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 26,8 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,531 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,771 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,120, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 4,455 stepeni, a orbitalni period iznosi 2043,221 dana (5,594 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 11,6 a geometrijski albedo 0,056.
Asteroid je otkriven 29. novembra 1940. godine.
Spomenik Seljačkoj buni
Spomenik Seljačkoj buni i Matiji Gupcu je monumentalna kiparska kompozicija autora Antuna Augustinčića sa suradnicima, podignuta je od 1971 do 1973 u spomen parku kod Dvorca Oršić u Gornjoj Stubici.
Opis spomenika
thumb|320px|left|Spomenik Seljačkoj buni u Stubici Spomenik se sastoji od dva krila na kojima su brončani reljefi, a položena su na kameno postolje ispred kojih je brončana samostojeća figura Matije Gupca s uzdignutim rukama i mala brončana figura Petrice Kerempuha. Na bočnim su reljefima dva trokutasta kadra s figurativnim prikazima, na lijevom je prikaz bitke kod Stubice, a na desnom prikaz svakodnevnog života u 16. vijeka.
Ova kompozicija izrađena je od bronce i kamena, veličine 40 m x 7,5 m, a ukupna površina reljefa na spomeniku iznosi 180 m². Suradnici Antuna Augustinčića kod izvođenja spomenika, bili su kipari: Ivan Sabolić, Vjekoslav Rukljač, Vladimir Herljević, Nikola Bolčević, Velibor Mačukatin, Luka Musulin i Stanko Jančić.
Pine Forest, Texas
Pine Forest je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 487 stanovnika.
La Libertad, Huimanguillo
La Libertad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Huimanguillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Diaminobutirat—2-oksoglutarat transaminaza
Diaminobutirat—2-oksoglutarat transaminaza (, L-2,4-diaminobutirat:2-ketoglutarat 4-aminotransferaza, 2,4-diaminobutirat 4-aminotransferaza, diaminobutirat aminotransferaza, DABA aminotransferaza, DAB aminotransferaza, EctB, diaminibutirna kiselina aminotransferaza, L-2,4-diaminobutirat:2-oksoglutarat 4-aminotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom L-2,4-diaminobutanoat:2-oksoglutarat 4-aminotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za dejtvo ovog piridoksal-fosfatnog proteina je neophodan kalijum.
Traumatin
Traumatin je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 212,285 Da.
Stevan Luketić
Stevan Luketić (Budva, 1925 - Zagreb, 1. oktobar 2002), bio je hrvatski kipar crnogorskog porijekla.
Biografija
Stevan Luketić je u partizane krenuo nakon kapitulacije Italije 1943 sa 16 godina, preko Hvara, Visa, Bosne, Jajca, dospio je sastav Prve proleterske brigade i s njom prešao put od Drvara preko Sandžaka do oslobođenja Beograda 1944. Lakše je ranjen na proboju Sremskog fronta (imao je čitav život kraću nogu) 1944. Od 1946. do 1949. bio je u odredu Jugoslavenske armije na Slobodnom teritoriju Trsta, u Zoni B, i dogurao do čina kapetana JA. Izašao je iz vojske i upisao se na Akademiju likovnih umjetnosti u Zagrebu 1950. koju je završio 1955. u klasi Frane Kršinića Od 1952. do 1957. intenzivno radi kao pomoćnik kipara Vojina Bakića na njegovim velikim spomenicima. Od 1963 Luketić redovno izlaže i sudjeluje na brojnim natječajima, na kojiima nerijetko pobjeđuje i izvodi svoje informelne skulpture od metala kao spomenike žrtvama fašizma. Od 1987 radi kao profesor na Kulturološkom fakultetu u Cetinju.
Od 1990e Luketić je pomalo persona non grata u Hrvatskoj, zbog svoje partizanske prošlosti i nehrvatskog porijekla, ruše mu se spomenici u Kukunjevcu (12 m) i Bučju (Spomenik 12. proleterskoj slavonskoj brigadi), na području Pakraca. Odnos prema njemu promjenjen je tik pred njegovu smrt, u aprilu 2002 priređena mu je velika izložba u Domu HDLU u Zagrebu.
Karakteristike Luketićeva djela
Stevan Luketić je uz svog kolegu Dušana Džamonju nosio epitet kipara - švasera, jer je većinu svojih skultptura izveo iz metalnih otpadaka (automobilskih kilera, kotača i sličnih stvari) on je stvarao tada u vrlo an vogue stilu “junk sculpture” koje je nazivao po brojevima npr “LLS-VIII”. To su bile apstraktne forme, sa vrlo neobično informelovski obrađenim površinima.
Jeffersonville, Kentucky
Džefersonvil je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.506, što je 298 (-16,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Nistella, Trento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1221 m.
Dick Wolf
Richard Anthony "Dick" Wolf (20. decembar 1946 -) je američki televizijski producent, poznat po policijskim serijama kao što su Miami Vice i Law & Order, koja je postala jednom od najdugovječnijih svog žanra i postala temelj istoimene popularne franšize. Wolf je za svoja dostignuća primio brojna priznanja, kao što su Emmy te zvijezda na Holivudskoj stazi slavnih.
Gapland, Maryland
Gapland je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Walton County, Georgia
je okrug u američkoj saveznoj državi Džordžija.
Gapland, Maryland
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 109.
Walton County, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 83.768, što je 23.081 (38,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cernay (Gornja Rajna)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 10 446 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 579 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,04 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 295 metara (maksimalnoj 358 m, a minimalnoj 277 m).
La Curte, Sânmihaiu de Câmpie
La Curte je naselje u Rumuniji u okrugu Bistrica-Nasaud u opštini Sânmihaiu de Câmpie.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 362 m.
Neatârnarea, Beidaud
Neatârnarea je naselje u Rumuniji u okrugu Tulća u opštini Beidaud.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 589 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 197 m.
Jeduševac
Jeduševac je naselje u sastavu Općine Koprivnički Bregi, u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Sinaloa, Huehuetán
Sinaloa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Huehuetán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 319 m.
Irchenrieth
Irhenrit je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Nojštat an der Valdnab. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.147 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9374127.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nojštat an der Valdnab Irhenrit se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Nojštat an der Valdnab. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 425 metara. Površina opštine iznosi 5,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.147 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 218 stanovnika/km².
San Miguel Modín, Tzimol
San Miguel Modín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tzimol.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1307 m.
Membranska dipeptidaza
Membranska dipeptidaza (, renalna dipeptidaza, dehidropeptidaza I (DPH I), dipeptidaza, aminodipeptidaza, dipeptidna hidrolaza, dipeptidilna hidrolaza, nespecifična dipeptidaza, glikozil-fosfatidilinozitol-učvršćena renalna dipeptidaza, MDP) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Tomasello, Padova
Tomasello je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Membranska dipeptidaza
Ovaj membranski, cinkov enzim ima široku specifičnost. Izobilno je prisutan u bubrežnom korteksu.
Pine Harbor, Texas
Pine Harbor je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 810 stanovnika.
Jerković Duliba
Jerković Duliba nalazi se u Ličko-senjskoj županiji. Jerković Duliba nije tipična duliba, već je to dražica, iskrčena i ljudskom rukom preobličena šumovita padina, nagnuta i otvorena prema jugozapadu. Spuštajući se stazom s obje strane puta vide se duge, podzidane terase, nekad vrtovi na prisuncu, a sada zarasle u šumu i šikaru. Jedino se zdesna, na padini Stoićeva vrha, održala nešto veća travnata čistina. Proces zarastanja toliko je uznapredovao da je dražica, kad se promatra s okolnih brižaka, gotovo neprepoznatljiva, posve skrivena u šumi.
U Dulibu su selili Jerkovići s Velikih Brisnica. Dva stana pored staze majstorski su sazidani, a iza onog niže smještenog stana nalazi se šterna puna vode.
Sjeverno iznad Jerković dulibe uzdiže se Stoićev vrh, krševit greben koji je dulibu štitio od bure i omogućio joj da doživi svoje "tropske" dane. S druge strane Stoićeva vrha je još prostranija uvala pod bukovom šumom Jukić duliba. Prema popisu stanovništva i 2011. godine područje nije imalo stanovnika te kućanstava.
Zaccanesca, Bologna
Zaccanesca je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 670 m.
Bertrand Roiné
Bertrand Roiné (Sainte-Gemmes-d'Andigné, 17. veljače 1981.) je francuski rukometaš koji trenutno igra za Lekhwiya SC, odakle je prešao iz Chambéryja, i reprezentaciju Katara na poziciji lijevog vanjskog. Prije Chambéryja, Roiné je igrao za Dunkerque HBGL te dva slabija francuska kluba. Za reprezentaciju nastupa od 2005., a bio je i član sastava koji je postao svjetski prvak 2011. godine u Švedskoj. Od 2013. godine nastupa za Katar, čije državljanstvo također ima.
Spomenik žrtvama fašizma, Adis Abeba
Spomenik žrtvama fašizma (Jekatit 12), je monumentalni spomenik na Trgu Žrtava (Sidist Kilo) u Adis Abeba, Etiopija, koji je izveo jugoslavenski - kipar Antun Augustinčić uz pomoć Frane Kršinića i suradnika 1955.
Spomenik je dar tadašnjeg predsjednika Tita i naroda FNR Jugoslavije Etiopiji.
Pozadina podizanja spomenika
Za svo vrijeme svoje vladavine etiopski car Haile Selasije je svake godine 12. februara polagao vijenac u podnožju obeliska. Ni pučistički vođa koji je svrgnuo Selasija - pukovnik Mengistu Haile Mariam nije napustio tu praksu. Tek nakon pada režima Derg, došlo je do promjena, jedno vrijeme vijenac je polagao samo gradonačelnik Adis Abebe, odnedavno je vraćena stara praksa, da to mora napraviti predsjednik Etiopije.
Spomenik je bijeli obelisk koji na dnu ima dva friza reljefa s prizorima masakra i kasnijim pokopima žrtava nakon oslobođenja zemlje. Pri vrhu obeliska je figura Sabejskog Lava (carističkog simbola) ono što je neobično, njega nije skinuo ni režim Derg, koji je inače uklonio vrlo temeljito sve simbole Etiopskog carstva.
Antun Augustnčić je nakon Jakatita 12 izveo još dva javna spomenika u Etiopiji; Spomenik etiopskom partizanu u Holleti (1959) i Spomenik rasu Makonnenu u Hararu (1959).
Casale Casa Rossa, Como
Casale Casa Rossa je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Llano de Halconero, Teocaltiche
Llano de Halconero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Teocaltiche.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1694 m.
Mini (marka automobila)
Istorija
mini|levo|200p|Originalni Mini Originalni Mini je bio ikona britanskih malih automobila proizvođača British Motor Corporation i njegovih naslednika. Originalni Mini se proizvodio od 1959. do 2000. godine. Prvi put na tržištu se pojavio 1959. godine, a samostalna marka automobila postaje 1969. godine. Na početku je nosio nazive Ostin seven (Austin Seven) ili Moris mini-minor (Morris Mini-Minor), asocirajući na dve marke kompanije Britiš motor korporejšn. U raznim varijantama zvao se i kantrimen (countryman), mouk (moke), 1275GT, klabmen (clubman) i kuper (cooper), mini sa poboljšanim performansama.
Mini je imao nekoliko vlasnika. Prvobitno ga je proizvodila British Motor Corporation, koja je 1966. godine postala deo British Motor Holdings. British Motor Holdings se spaja sa Leyland Motors 1968. i formira se British Leyland. Osamdesetih godina 20. veka British Leyland doživljava bankrot, a Rover grupa koja je od 1988. godine deo British Aerospace (BAe), preuzima Mini. 1994. godine Rover grupu od BAe preuzima BMW. Godine 2000, Rover grupa se usled finansijske krize raspala, a BMW zadržava brend Mini u svom vlasništvu.
Mini je učestvovao na reli trkama u Monte Karlu sa modelom Mini Cooper S, osvojivši prvo mesto 1964, 1965. i 1967. godine.
3136 Anshan
3136 Anshan je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 3,157 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,8.
Las Grutas, Acala
Las Grutas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 684 m.
Santa Cecilia, Pánuco
Santa Cecilia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Pánuco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Trehaloza dimikolat
Trehaloza dimikolat je organsko jedinjenje, koje sadrži 130 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 2053,367 Da.
Olmo, Ascoli Piceno
Olmo je naselje u Italiji u provinciji Ascoli Piceno, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Borbe za Kruševac 1944.
minijatura|250px|Susret boraca 3. bataljona Četvrte proleterske brigade sa borcima Crvene armije u vreme borbi za Kruševac, oktobra 1944. Nakon borbi protiv NOVJ u okviru nemačkih ofanziva tokom jula i avgusta 1944, snage JVuO između Ibra i Južne Morave su se razdvojile. Četvrta grupa jurišnih korpusa prešla je u Šumadiju i zapadnu Srbiju, a na ovom terenu zadržala se Rasinsko-toplička grupa korpusa JVuO pod komandom pukovnika Keserovića. Ove snage borile su se zajedno sa Nemcima tokom odbrane Kruševca od NOVJ 9-11. septembra, tokom ofanzivnih operacija 18-24. septembra, i tokom aktivne odbrane Kruševca početkom oktobra. Znatan deo snaga JVuO bio je raspoređen kao spoljašnja odbrana Kruševca i zapadnomoravskih komunikacija, sa frontom prema NOVJ, kao i u samom Kruševcu.
Kad je nakon 10. oktobra došlo do sloma nemačkog fronta u istočnoj Srbiji i naglog nastupanja Crvene armije, pukovnik Keserović je uočio priliku da se u skladu sa direktivom Mihailovića poveže sa Crvenom armijom, ponudi savezništvo i afirmiše status svojih snaga kao savezničke formacije. U tom cilju on je pripremio prepad na slabije nemačke snage u Kruševcu 14. oktobra. Tog jutra postavio im je ultimatum da se predaju, a nakon isteka ultimatuma njegove snage počele su da razoružavaju preostale Nemce i pripadnike RZK. Nemački štab i glavnina se probio prema Kraljevu, a oko 11 časova u grad je sa istoka ušao prednji odred 52. divizije Crvene armije. Sa komandantom ove kolone Keserović je uspostavio vezu, nakon čega su održali zajednički miting u centru Kruševca.
Oko 13 časova pred Kruševac je izbio sa severoistoka prednji odred 19. divizije Crvene armije. Na njih su Keserovićeve snage otvorile vatru, pogrešno ih smatrajući za jedinicu NOVJ. Nakon kraće borbe u kojoj je poginulo 18 crvenoarmejaca, ovaj odred Crvene armije je odbacio četnike i takođe ušao u Kruševac.
Štab Druge proleterske divizije nije imao informacije o ulasku crvenoarmejaca u Kruševac, pa je, prema predviđenom planu, pokrenuo svoj napad u 16:00 na širokom frontu sa juga na grad Kruševac i komunikaciju Kruševac – Kraljevo. Usled uporne odbrane snaga JVuO na pozicijama koje su ranije utvrdile, borba se produžila i tokom noći.
Tokom 15. oktobra NOVJ je ušla u Kruševac i uspostavila svoju vlast. Štab Druge proleterske divizije uspostavio je koordinaciju sa štabom 52. divizije Crvene armije, i njihove snage nastavile su zajednički nastupanje prema Trsteniku i Vrnjačkoj Banji. Jedinice Crvene armije zauzele su neprijateljski stav prema snagama JVuO, insistirajući na njihovom razoružanju. Ostatak Rasinsko-topličke grupe korpusa JVuO pod Keserovićevom komandom uključio se u grupaciju generala Trifunovića i preko nje ponovo uspostavio saradnju sa Nemcima. Tako je propao ovaj manevar naglog uspostavljanja neprijateljstva sa Nemcima i savezništva sa Crvenom armijom.
Politička zbivanja
Nakon intenzivnih konsultacija, Velika Britanija i Sjedinjene Države odlučile su na proleće 1944. da povuku svoje vojne misije iz štabova JVuO. 25. avgusta međutim američka vojna obaveštajna služba OSS poslala je grupu obaveštajaca pod komandom pukovnika Mek Dauela sa specijalnim zadatkom na područje koje su kontrolisale snage JVuO. Ova grupa nije imala status vojne misije, i ostala je pri snagama JVuO do 1. novembra 1944, kad je povučena. Jedan njen pripadnik, poručnik Eslford Kramer, bio je u štabu Rasinsko-topličke grupe korpusa JVuO i tako postao aktivan učesnik zbivanja u Kruševcu.
Usled približavanja Crvene armije, u Bugarskoj su ojačali politički pritisci za izvlačenje iz rata. Krajem avgusta snage bugarskog okupacionog korpusa počele su izvlačenje iz garnizona u Srbiji. 28. avgusta napustili su Kuršumliju, u koju su ušli delovi Druge proleterske divizije NOVJ. Na celom području, jedinice NOVJ su se naglo popunjavale novim dobrovoljcima, a osnivane su i nove brigade.
Vojna zbivanja
Nakon niza ofanziva Vojnoupravnog komandanta Jugoistoka tokom jula 1944. u kojima je učestvovala i JVuO (operacija Trumpf), u avgustu je, probojem Operativne grupe divizija preko Ibra, NOVJ ostvarila dominaciju između Ibra i Južne Morave. Početkom septembra, težište dejstava preneto je u zapadnu Srbiju, i šumadiju, gde je bilo težište prodora Prvog proleterskog i 12. korpusa NOVJ. Glavnina snaga JVuO, Četvrta grupa jurišnih korpusa, odmarširala je iz doline Zapadne Morave da bi se suprotstavila ovom prodoru. S druge strane, Peta, 17. i 21. divizija NOVJ takođe su se prebacile na sever radi sadejstva i učestvovanja u prodoru. Druga proleterska brigada prekomandovana je u sastav 21. srpske divizije za Beogradsku operaciju. Druga proleterska divizija NOVJ, koja je ostala na terenu između Ibra i Južne Morave, radi formacijske popune formirala je 17. septembra Šestu srpsku brigadu.
Grafički metod parovanja
Grafički metod parovanja primenjuje se u šahu kao metod parovanja kod Bergerovih, odnosno kružnih turnira.
Borbe za Kruševac 1944.
Vojna zbivanja
Znatne nemačke snage (1. brdska divizija i delovi drugih jedinica), izazvani približavanjem Crvene armije i oslobođenjem Zaječara od strane 23. divizije NOVJ, početkom septembra prebačene su u istočnu Srbiju. U Kruševcu je ostala slabija nemačka posada ojačana delovima RZK i JVuO.
Ova vojna pomeranja i politička previranja pokušala je da iskoristi Druga proleterska divizija i napadom na Kruševac 9-12. septembra ovlada centrom oblasti. Snage JVuO objedinjene sa Nedićevim snagama i nemačka pojačanja uspela su da odbiju ovaj napad. Nakon odbijanja četničkog napada u okolini Aleksandrovca 16. septembra, tokom 18. i 19. septembra Treća srpska i Četvrta proleterska brigada prešle su na levu obalu Zapadne Morave radi razbijanja snaga JVuO u njihovoj koncentracijskoj prostoriji. Naišavši na čvrstu odbranu i kontranapade jakih snaga JVuO ojačanih manjim nemačkim okolopnim delovima, bile su prinuđene da se 22. septembra vrate na desnu obalu Zapadne Morave. Protivnapad JVuO nastavljen je narednih dana južno od Zapadne Morave. Napadom 24. septembra snage JVuO uspele su da potisnu Šestu srpsku brigadu (neki izvori govore o razbijanju ove brigade), i kratkotrajno ovladaju Aleksandrovcem.
Grafički metod parovanja
Autor metoda je srpski majstor Dragutin Đaja. Metod važi za veoma jednostavan, i njime se najlakše i najbrže mogu odrediti parovi nekog kola u Bergerovom sistemu.
Borbe za Kruševac 1944.
Vojna zbivanja
Nakon toga, situacija se stabilizovala na taj način da je Druga proleterska divizija držala položaje prema Kruševcu i zapadnomoravskim komunikacijama sa juga, vršeći povremene napade, dok su snage JVuO držale odbrambeni front spoljne odbrane Kruševca i komunikacije, sa povremenim kontranapadima uz pomoć manjih nemačkih oklopnih sastava.
Situacija sredinom oktobra 1944
Između 9. i 12. oktobra 4. gardijski mehanizovani korpus i delovi 64. i 68. streljačkog korpusa Crvene armije napravili su brešu u nemačkom frontu u okolini Zaječara, i kroz tu brešu energičnim nastupanjem izbili u dolinu Velike Morave. Time je pala nemačka odbrana i nastupajuće snage Crvene armije u Pomoravlju južno od Velike Plane nailazile su samo na sporadičan otpor nemačkih zaštitnica, te su napredovale gotovo marševskom brzinom.
Grafički metod parovanja
Potom se, u zavisnosti od rednog broja kola za koje se traže parovi, pravom linijom spoje broj 1 sa brojem kola za koje tražimo parove (na ilustraciji 1.2, to je kolo br. 4, na ilustraciji 1.3, kolo je br. 7). Igrač br. 1 u svakom kolu igra sa učesnikom turnira čiji je turnirski broj jednak broju kola (izuzev za prvo kolo, gde turnirski broj 1 igra sa poslednjim turnirskim brojem).
Borbe za Kruševac 1944.
Situacija sredinom oktobra 1944
Između 12. i 14. oktobra u Niškoj operaciji snage NOVJ i bugarska armija izbile su u dolinu Južne Morave i prešle je, opkolivši i razbivši glavninu 7. SS divizije u izvlačenju na putu Niš - Prokuplje. 7. SS divizija predstavljala je okosnicu južnog fronta u Srbiji, i njenom štabu su bile potčinjene sve sopstvene i ostale jedinice na ovom području. U Kruševcu se nalazio štab divizije sa slabijim štapskim i pozadinskim snagama. Razbijanjem ove divizije praktično je prestao organizovani otpor Nemaca u oblasti Južne Morave.
Grafički metod parovanja
Paralelno sa tom linijom, za svaki susedni broj od broja 1 paralelnim pravim linijama povezuju se ostali brojevi. Pošto uvek ima neparan broj kola (a toliko i brojeva na krugu), jedan broj neće imati svoj par. Taj broj, u slučaju:
Borbe za Kruševac 1944.
Situacija sredinom oktobra 1944
Prethodnice Armijske grupe "E" 10. oktobra potisnute su iz Vranja na jug od strane 22. divizije NOVJ. Usled ovoga i neodrživosti položaja u istočnoj srbiji, definitivno je propala zamisao o spajanju Armijske grupe "Srbija" i Armijske grupe "E" preko Pomoravlja. Komanda Jugoistoka bila je prinuđena da svoje odbrambene napore koncentriše na dve glavne tačke:
Ipak, Komanda Jugoistoka i dalje se zanosila idejom o zadržavanju Kruševca u svojim rukama, s obzirom na njegov strateški značaj na ulazu u dolinu Zapadne Morave. Za ovo međutim nisu raspolagali ni približno adekvatnim snagama na licu mesta.
Tokom ovog brzog razvoja događaja, u Kruševcu je vladao izvestan status kvo. Malobrojne nemačke pozadinske snage, ali i važne štapske službe, nalazile su se u samom gradu. Znatne snage JVuO i bivše Nedićeve snage koje su se ujedinile sa JVuO nalazile su se delom u gradu, delom na liniji odbrane prema jugu. Nemci su održavali prohodnom komunikaciju Kruševac - Kraljevo oklopnim patrolama. Druga proleterska divizija NOVJ nalazila se na položajima za napad južno od grada i komunikacije, sa manjim sastavima istočno i severoistočno od Kruševca.
Grafički metod parovanja
Na kraju se ucrtaju strelice, krenuvši od takmičara koji je ostao bez svog para na krugu, u smeru obrnutom od smera kazaljke na satu, Ove strelice označavaju boju figura, igrač na čijem broju se nalazi strelica ima crne figure (desno od igrača koji je ostao bez para).
Borbe za Kruševac 1944.
Događaji u Kruševcu 14. i 15. oktobra 1944.
minijatura|[[Nemci napuštaju Kruševac oktobra 1944. godine, ispred nadiruće Crvene armije.]] U 6:30 14. oktobra po vlastitoj izjavi komandant snaga JVuO u gradu i okolini, pukovnik Keserović, dostavio je nemačkoj posadi u Kruševcu ultimatum da se predaju. Nemci su ovim bili veoma iznenađeni. Prema navodima poručnika Kramera, nemački komandant Kruševca, odnosno krajskomandanture 833, major Kni, bio je iznenađen i "pitao zašto ga četnici nisu branili, a Keserović je odgovorio da mu je obećao samo da će se boriti protiv partizana i komunista ali ne i Rusa jer su oni saveznici". Prema Ratnom dnevniku Armijske grupe F, Keserović je sarađivao, i u avgustu stupio pod komandu borbene grupe Dizener u operacijama protiv NOVJ.
Benest (Šarant)
Bene je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Šarant koja pripada prefekturi Konfolan.
Borbe za Kruševac 1944.
Događaji u Kruševcu 14. i 15. oktobra 1944.
I prema američkom poručniku Krameru, pre 14. oktobra četnici su u prisustvu Nemaca prevoženi kamionima, čemu je lično bio svedok.
Pregovori sa Nemcima
Povodom ultimatuma Keserovića i Kramera, u Kruševac je kolima došao oberfirer Kum, komandant 7. SS divizije, a avionom je doleteo generalštabni pukovnik Bernhard fon der Ševaleri, načelnik štaba korpusa "Miler". Keserović nadodi da su na pregovorima učestvovali Kum i oberfirer major Kni, komandant feldkomandanture 833 (Kruševac), dok je Ševaleri izjavio da je i on razgovarao sa Kramerom. Na tim pregovorima, u kojima je učestvovao poručnik Kramer, nemačkoj strani predstavljena je ideja da se Nemci predaju četnicima, s tim da se sa odredima četnika zauzme niz naselja gde će biti podignuta američka zastava i da se na taj način spreči ulazak jedinica Crvene armije.
Benest (Šarant)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 382 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,1 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 160 metara (maksimalnoj 192 m, a minimalnoj 132 m).
Borbe za Kruševac 1944.
Pregovori sa Nemcima
Prema Keserovićevom tvrđenju, nemačka strana je pristala na predaju, a oficiri su tražili "da im se odobri da se mogu vratiti do svojih potčinjenih starešina, da bi se izbegao eventualni sukob prilikom razoružavanja usled neobaveštenosti". Prema Keseroviću, "većina nemačkih jedinica polagala je oružje bez otpora, a izvestan deo je davao otpor". S druge strane, oberfirer Kum, koji u svojoj knjizi sećanja vrlo detaljno piše o ovim danima, uopšte ne pominje bilo kakve gubitke u Kruševcu. U samom gradu se nalazio štab feldomandanture i neke manje pozadinske snage, uz jedan broj pripadnika Ruskog zaštitnog korpusa. Po naređenju Kuma, u Kruševac je došla nemačka oklopna formacija, koja je evakuisala nemačke snage. Broj vojnika koje su zarobili četnici nije sa sigurnošću utvrđen.
Četnici su zadržali pukovnika Ševalerija kao zarobljenika. On se "nije plašio nasilja od strane četnika, jer su oni svuda radili u kontaktu sa Nemcima“. Prema njemu, "nastala izdaja četnika i njihov prelaz na stranu Crvene armije za nemačku komandu je potpuno iznenađenje" . Ševalerija su četnici kasnije predali Crvenoj armiji.
Pregovori sa Crvenom armijom
Keserovićeva i Kramerova ideja o zaustavljanju nastupanja Crvene armije usled prisustva američkih i četničkih predstavnika koje pretenduju da kontrolišu lokalnu situaciju bila je sa vojničkog stanovišta nerealna, budući sa su se jedinice Crvene armije već nalazile u pokretu, u nastupanju u sklopu šireg operativnog plana. 223. divizija je već uveliko bila u toku izveršenja borbenog zadatka, koji je za 14. oktobar predviđao zauzimanje Kruševca. "Da zaustavi razvoj ofanzive III ukrajinskog fronta zbog pregovora sa potporučnikom JVuO A. Zlatkovićem, general-major Miljajev nije mogao, a verovatno nije ni hteo."
Međutim, komandanti na terenu nasutupajućih kolona Crvene armije nisu bili sasvim upoznati sa opštim stavom svoje komande prema četnicima. Jedan od Keserovićevih komandanata, major Vesić, uspostavio je kontakt "sa jednim ruskim poručnikom". Nakon toga je preko potpukovnika Piletića, kao oficira za vezu, uspostavljen kontakt sa potpukovnikom koji je komandovao kolonom Crvene armije u selu Jasici.
Oko 11 časova u grad je sa istoka, iz pravca sela Jasika, ušao prednji odred 52. divizije Crvene armije. Keserovićeve snage i ravnogorski orijentisani ugledni građani organizovali su doček i miting u centru Kruševca, na kojem su govorili sovjetski potpukovnik, Keserović i poručnik Kramer.
Oko 13 časova sa severa i severoistoka, od pravca sela Dedina, pred Kruševac je izbio drugi odred Crvene armije. On je naišao na utvrđene odbrambene položaje JVuO, koje su u tom sektoru držale 1. i 2. rasinska brigada JVuO, pod komandom kapetana Mirka Tomaševića. Zamenivši iz za pripadnike NOVJ, snage JVuO otvorile su vatru na ovu kolonu. Našavši se pod vatrom, crvenoarmejci su se organizovali za napad. U sadejstvu sa bataljonom Treće i bataljonom 17. srpske brigade, crvenoarmejci su odbacili snage JVuO i takođe ušle u centar grada. Tokom ovih borbi sa snagama JVuO poginulo je 18 crvenoarmejaca i 6 pripadnika NOVJ.
Tokom poslepodneva, verovatno nakon prijema instrukcija iz štaba, snage Crvene armije u Kruševcu počele su da insistiraju da četnici predaju oružje.
Ulazak snaga NOVJ u Kruševac
Nemajući obaveštenja o razvoju situacije u Kruševcu, glavnina snaga Druge proleterske divizije (4. proleterska na levom i 6. srpska na centru i glavnina 3. srpske na desnom krilu), otpočela je prema ranije izdatom naređenju napad u 16 časova napad širokim frontom na spoljašnju odbranu Kruševca i na komunikaciju prema Trsteniku. Naišavši na mestimično jak otpor snaga JVuO na utvrđenim položajima, napad se odužio tokom cele večeri i noći. Najjači otpor pružen je sa Bagdale, Ravnjaka i Begovog Brda, ispred 3. i 5. bataljona 4. proleterske i 1, 2. i 3. bataljona 6. srpske brigade. Ovaj otpor konačno je savladan na taj način što su 3. i 5. bataljon glavninom snaga izvršili obuhvat preko Panjevca, i probili se do komunikacije Jasika-Kruševac. Pošto na ovom pravcu nije bilo utvrđene odbrane JVuO zbog prihvata crvenoarmejaca, ovi bataljoni su prodrli u centar i, ugrozivši uporišta JVuO, izazvali pad odbrane. Pred jutro je na svim pravcima slomljen otpor, i jedinice Druge proleterske divizije ušle su u grad i izbile na komunikacije.
minijatura|[[2. proleterska divizija NOVJ ulazi u Kruševac oktobra 1944.]] Kad je počeo napad Druge proleterske divizije, Keserović je zahtevao od sovjetskog pukovnika čije ime ne spominje da interveniše radi obustavljanja napada, na šta je ovaj pristao. Ovu intervenciju oficira Crvene Armije spominje i Blažo Janković, tadašnji komandant Četvrte proleterske brigade. Janković tvrdi da ga sovjetski kapetan koji je preneo zahtev za obustavu napada, nije obavestio o položaju svojih snaga. Janković je zahtev energično odbio.
Iz naređenja štaba Druge proleterske divizije od 21:30 te večeri, vidi se da ni štab divizije te večeri nije bio obavešten da se snage Crvene armije još od prepodneva nalaze u gradu.
Tokom sledećeg dana konfuzija se do neke mere nastavila. Nakon pristizanja štaba 52. divizije Crvene armije i razgovora sa štabom Druge proleterske divizije NOVJ, oficiri Crvene armije prestali su da prihvataju Keserovićeve predloge, ali nisu ispoljili otvoreno neprijateljstvo, već su zahtevali "privremeno razoružanje", što su oficiri tzv.JVuO smatrali za proziran manevar.