cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prefektura Arta
Prirodne odlike
thumb|280 px|right|Reka [[Ahelos (reka)|Ahelos je veoma važna za prefekturu]] Prefektura Arta je primorska prefektura, ali sa relativno kratkim izlazom na Jonsko more, odnosno njegov delo Zaliv Arta usvom jugozapadnom delu. Sa zapada se prefektura Arta graniči sa prefekturom Preveza, na jugu sa prefekturom Etolija-Akarnija, na istoku sa prefekturom Kardica, na severoistoku sa prefekturom Trikala i na severu sa prefekturom Janjina.
Najveći deo prefekture Arta je planinski i uključuje nekoliko važnih planina u okviru lanca Pinda, najviše na severu i istoku prefekture. Najviši vrhovi prelaze 2.000 m nadmorske visine. U primorskom dedlu prefekture (jugozapad i jug) nalaze se omanje doline oko reka Ahelos i Arahtos, a gde živi najveći deo stanovništva.
Los Parajes, Tzitzio
Los Parajes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prefektura Arta
Prirodne odlike
Klima u prefekturi Arta je u najnižim delovima sredozemna, u središnjem delu zbog visine postaje kontinentalna, da bi na još većim visinama prešla u planinsku.
Limone sul Garda, Brescia
Limone sul Garda je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prefektura Arta
Istorija
U doba antike ova oblast je bila deo područja stare Grčke, ali izvan glavnih istorijskih tokova. U kasnijim epohama dolazi vladavina Rimljana, zatim Vizantinaca i na kraju Turaka Osmanlija. Posebno je bio značajno razdoblje Epirske Despotovine u 13. veku, čije se sedište nalazilo u gradu Arti. Iako su mesni Grci bili veoma aktivni tokom svih pobuna protiv Turaka, ovo područje ponovo postalo deo savremene Grčke tek 1881. g. Drugi svetski rat i Građanski rat u Grčkoj su teško pogodili ovu oblast. Prefektura je proteklih decenija bila osavremenjena, ali to nije sprečilo iseljavanje stanovništva iz njenog većeg dela, pogotovo iz planinskog područja na severu i istoku.
Stanovništvo
Glavno stanovništvo Janjinske prefekture su Grci. Dominira gradsko stanovništvo. Arta je najveći grad.
Los Parajes, Tzitzio
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1883 m.
Porcile, Genoa
Porcile je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 933 m.
Prefektura Kardica
Prefektura Kardica ( - Nomos Karditsa) je oblast u jugozapadnom delu Periferije Tesalija, u središnjem delu Grčke. Oblast je deo istorijske grčke pokrajine Tesalija. Upravno središte prefekture je istoimeni grad Kardica, po kojoj je prefektura dobila ime.
Prirodne odlike
thumb|280 p|desno|[[Plastira jezero]] Prefektura Kardica je kontinentalna prefektura Grčke. Na severu se ova prefektura graniči sa prefekturom Trikala, na zapadu sa prefekturom Arta, na jugu sa prefekturama Etolija Akarnija i Evritanija, na jugoistoku sa prefekturom Ftiotida i na istoku sa prefekturom Larisa.
Najvažniji deo prefekture je istočni nizijski, tj. Tesalijska ravnica (tzv. "Žitnica Grčke"), koju ovde grade reke Pinejos na severu i Megdova na jugu, a gde se nalazi i grad Kardica. Zbog toga istočni deo ima nisku nadmorsku visinu od oko 100-150 m. U zapadnom delu prefekture nalazi se planinski masiv Pinda, poznat je pod nazivom Agrafa. Ove planine su bogate šumama. Pindski deo je poznat po veštačkom jezeru Plastira, koje sa svojom šumovitom okolinom predstavlja veoma slikovit predeo.
Klima u prefekturi Kardica je oštrija varijanta sredozemne klime, da bi na većim visinama prešla u planinsku.
Istorija
U doba antike ova oblast je bila postala značajna posle osvajanja od strane antičke Makedonije. U kasnijim epohama dolazi vladavina Rimljana, zatim Vizantinaca i na kraju Turaka Osmanlija. Iako su mesni Grci bili veoma aktivni tokom Grčkog ustanka 1821. g, ovo područje ponovo postalo deo savremene Grčke tek 1881. g. 1947. godine prefektura Trikala je uspostavljena u danas nepromenjenim granicama. Prefektura je proteklih decenija bila osavremenjena.
Privreda
Prefektura Kardica, kao i cela Tesalija, poznat je poljoprivredni kraj po uzgoju žita, voća i povrća, stoke. Industrija se počela razvijati tokom proteklih stotinak godina i danas je to pretežno laka industrija.
Armes
Arm je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgundija, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Klamsi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 279 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,49 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 155 metara (maksimalnoj 252 m, a minimalnoj 147 m).
Apocalypse Rising
Apocalypse Rising je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, odnosno premijera pete sezone, premijerno prikazana 30. septembra 1996. Radnja se naslanja na radnju prethodne epizode Broken Link i prikazuje kako, nakon što je izbio rat između Klingonaca i Ujedinjene Federacije Planeta, Zvjezdana flota na klingonsku teritoriju šalje kapetana Siska i još nekoliko ljudi sa misijom da, prerušeni u Klingonce, pokušaju raskrinkati klingonskog vođu Gowrona kao prikrivenog dominionskog metamorfa.
Agua Dulce, Tomatlán
Agua Dulce je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tomatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Arroyo Limón, Santa María Huatulco
Arroyo Limón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Huatulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 193 m.
Fontanina, Alessandria
Fontanina je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 210 m.
Pietro Pappacarbone
Sveti Petar od Pappacarbonea (San Pietro di Pappacarbone; 1038. – 4. mart 1123) bio je talijanski katolički opat u benediktinskoj opatiji Trinità della Cava u gradu Cavi de' Tirreni i biskup Policastra od 1079. godine. Petar je postao poznat po strogim pravilima koje je proveo u svojoj opatiji.
Kanonizirao ga je papa Lav XIII 21. decembra 1893. zajedno sa još tri opata iz njegove opatije, osnivačem Svetim Alferijem, predhodnikom Leon I (1050–79) i nasljednikom Constabilisom.
Sector Vista Hermosa, Soto la Marina
Sector Vista Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 264 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Juta (materijal)
Juta je ime za materijal od biljnih vlakana istoimene biljke - jute, porijeklom iz Bengala (današnji Bangladeš).
Svuda gdje su potrebna gruba, čvrsta platna otporna na istezanje, koristi se juta zbog svoje niske cijene.
Karakteristike i historija
Kako su nakon žetve, vlakna u stabljici još čvrsto sljepljena, jutu se mora kao i konoplju, držati potopljenu u vodi 10 do 30 dana, da za to vrijeme bakterije razgrade ljepljivljivo tkivo. Nakon faze močenja, stabljike se tuku drvenim veslima pored korijena da se odvoje vlakna. Iza tog se vlakna ispiru, suše, sortiraju i baliraju za daljnju obradu u predionicama. thumb|220px|left| Sušenje jutenih [[vlakno|vlakana]] Juta se kao materijal koristi u raznim proizvodima, tepisi i molitvene prostirke od jute su uobičajene na Orijentu, a po čitavom svijetu se koristi za izradu dna tepiha od drugih materijala. Ipak se juta najviše koristi za izradu vreća kojima se transportira i skladišti poljoprivredne proizvode. Pored tog još i danas se od njih pravi gruba užad. Tanko uže od jute naziva se špaga. Izvoz sirove jute iz indijskog potkontinenta na zapad počeo je krajem 18. vijeka. U to vrijeme juteno vlakno se prvenstveno koristilo za proizvodnju užadi, ta era završila je 1822., kad je proizvodnja jutene pređe otpočela u škotskom Dundeeu, koji je ubrzo postao centar za tu vrstu industrije.
U indiji je proizvodnja počela 1855., a Kalkuta je postala glavni centar. Nakon podjele Britanske Indije - 1947., velik dio proizvodnje jute ostao je u Istočnom Pakistanu (današnji Bangladeš), u kom su podignuti brojni objekti za preradu.
Juta kao biljno vlakno zauzima drugo mjesto, odmah iza pamuka, a svijetska proizvodnja iznosi nekoliko miliona tona. Pored Indijskog potkontinenta, juta se uzgaja u Kini i Brazilu. Najveći uvoznici jutenih vlakana su Japan, Njemačka, Ujedinjeno Kraljevstvo, Belgija i Francuska.
Nínamo, Santiago el Pinar
Nínamo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Santiago el Pinar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 486 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1714 m.
Chupadero del Caballo, Acuña
Chupadero del Caballo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 634 m.
Nicéphore Niépce
Žozef Nisefor Nijeps (7. mart 1765 — 5. jul 1833) bio je francuski hemičar amater i pionir fotografije. Usavršavajući litografiju od 1813. do 1820, prvi u svetu uspeo da fiksira sliku dobijenu u mračnoj komori pomoću ploče prekrivene na svetlost osetljivim slojem asfaltnog laka.
Biografija
Žozef Nisefor Nijeps rodio se 7. marta 1765. godine u Šalon sir Saonu u Francuskoj. mini|left|165px|Jedna od prvih fotografija oko 1826. godine mini|290p|Mladić vodi konje u štalu [[1825|1825.]]
Nije znao da naslika slike koje su nastale pomoću kamere opskure kako je to bilo popularno među slikarima iz njegovog doba i trudio se da ovakove slike učini trajnim. Eksperimentisao je sa litografijom i to ga je dovelo do toga da se trudio da slike koje su dobijene pomoću ove kamere učini trajnim. Nijeps je takođe eksperimentisao sa srebrnim bromidom ali se na kraju odlučio za eksperimentisanje sa smolom (judejski bitumen) koju je kod svojih prvih eksperimenata rastvarao u lavandinom ulju i tim rastvorom prekrivao pločicu od cinka koju je kasnije ostavio u kameri opskuri. Posle 8 časova eksponiranja ju je izvadio i pomoću lavandinog ulja odstranio neeksponirane delove smole.
Počeo je eksperimentisanje sa stvaranjem slike koje su mu posle određenog vremena uvek izbledile. Prvu stalnu fotografiju je izradio verovatno 1824. godine. Najstarija njegova poznata fotografija koja je bila stalna stvorena je 1826. godine ili 1827. godine (prema različitim izvorima). On je svoj proces nazvao heliografija.
Oko 1826. godine on je stvorio prvu fotografiju koja je sačuvana u svetu. Ova fotografija je bila stvorena pomoću kamere opskure vreme ekpozicije u trajanju od 8 časova. Sunce je za to doba prelazilo put od istoka na zapad i osvetlilo je obe strane nadvorija.
Kako nije posedovao crtački talenat Nijepse je odlučio da razvije fotohemijski postupak kojim bi prenosio bakroreze na litografski kamen. Znao je da određena vrsta asfalta tzv. judejski bitumen stvrdne pod uticajem svetlosti. Taj afvalt je otopio u lavandulinom ulju koji je koristio za firnise i njime premazao komad cinkovog lima. Na premazanu površinu je položio crtež koji je prethodno nauljio i učinio ga providnim i pustio da sunce deluje na lim. Asfalt se pod uticajem svetlosti stvrdnuo a zatim je isprao ploču uljem. One delove koji su odgovarali crnim je očistio do glatkog metala a zatim nagrizao kiselinom. Taj postupak je nazvao „heliogravura“ Jednu od asfaltnih ploča učvrstio je u kameri opskuri i leću je upravio u dvorište i ostavio čitav dan. Na slici se nakon ispiranja mogla prepoznati slika dvorišta. Eksperimentisao je i sa bakarnim pločana premazanih sa srebrom.
Od 1829. godine je počeo da radi na usavrševanju svoga pronalazka i počeo je saradnju sa Lujem Dagerom. Partnerstvo je trajalo sve do njegove smrti. Dager je dalje radio na projektu i svoj proces je nazvao dagerotipija. Mnogo godina Nijeps nije imao nikakva priznanja za delo i pronalazak koji je u stvari on učinio. Njegov sin se borio da bi se izborio za priznanje dela svoga oca ali njegovo ime nije nikada bilo tako slavno kao Dagera.
2002. godine je nađena najstarija fotografija koju je stvorio Nijeps u zbirci francuskog skupljača i utvrđeno je da potiče iz 1825. godine što znači da je starija od snimka nadvorija i bila je to slika gravure gde mladić vodi konja u štalu i ova fotografija je zatim bila prodata na aukciji za 450.000 evra.
2-Nitrocinamaldehid
2-Nitrocinamaldehid je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 177,157 Da.
Orbachetto, Lucca
Orbachetto je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Paura nella città dei morti viventi
Paura nella città dei morti viventi je italijanski horor film snimljen 1980. godine u režiji Lucija Fulcija. Radnja prikazuje kako ritualno samoubistvo katoličkog svećenika dovede do kidanja granice između svijeta živih i mrtvih, pri čemu potonji počinju napadati žive kao zombiji. Djelomično inspiriran djelima H. P. Lovecrafta, Paura je pažnju privukla izuzetno eksplicitnim nasiljem, posebno u scenama smrti gdje su korišteni inovativni specijalni efekti i šminka. Fulcijev film je zbog toga kasnije postao jednim od primjera splatter filma, ali imao i probleme sa cenzurom u drugim zemljama. Fulci će sličan postupak ponoviti u filmovima ..E tu vivrai nel terrore! L'aldilà i Quella villa accanto al cimitero sa kojima čini neformalnu trilogiju poznatu kao Gates of Hell.
Uloge
(nenavdeni na špici)
Antipapa Kalist III
Kalist III, rođen kao Giovanni di Struma bio je antipapa katoličke crkve od 1168. do 1178. za pontifikata pape Aleksandra III.
Biografija
Giovanni je bio opat benediktinskog samostana u toskanskom gradiću Poppi kad su ga protivnici pape Aleksandra III.izabrali za papu, nakon što je umro njegov predhodnik Paskal III.
Giovanni je bio je štićenik cara Svetog Rimskog Carstva Friedricha I Barbarosse sve dok ovaj nije 1176. sklopio Mirovni ugovor u Anagniju, kojim je završio njegov raskol sa papom. Friedrich je pristao da se odrekne podržavati antipape uz uvjet da se Giovanniju osigura adekvatni položaj.
Giovanni je ignorirao ugovor i ostao tvrdokoran čak i nakon zaključenja Venecijanskog mira (1177. kojim su okončani sukobi između papa s jedne strane i Lombardskog saveza i cara s druge strane.
Međutim se Giovanni iznenada u augustu 1178. odrekao svog položaja i izmirio sa Aleksandrom III, koji ga je velikodušno nagradio pozicijom rektora papinskog Beneventa.
Rancho las Cuatas, Soledad de Graciano Sánchez
Rancho las Cuatas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
Opština Pecica, Arad
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 100 m.
False Profits
False Profits je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 2. oktobra 1996. godine. Radnja se naslanja na The Price, epizodu Star Trek: The Next Generation, te prikazuje kako Voyager pronalazi crvotočinu koja bi ih mogla vratiti u Alfa kvadrant, ali i dvojicu Ferengija koja su kroz nju prošla te koriste priliku da se stanovnicima primitivne planete predstave kao bogovi.
Monte Calvo, Benevento
Monte Calvo je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 203 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
Selište (Podgorica)
Selište (albanski Selishta i Selishtë [sɛˈliʃtə]), naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 29 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 157 stanovnika).
Demografija
U naselju Selište živi 26 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,3 godina (37,5 kod muškaraca i 53,7 kod žena). U naselju ima 9 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,22.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Albancima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
El Peque, Tamalín
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
1763
thumb|Teritorijalno proširenje britanskih kolonijalnih posjeda u Sjevernoj Americi nakon 1775. označeno svjetlocrvenom bojom.
Godina 1763 (MDCCLXIII) bila je redovna godina koja počinje u subotu po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u ponedjeljak po julijanskom kalendaru.
Januar/Siječanj – Mart/Ožujak
180px|mini|[[Alvise IV Mocenigo]]
April/Travanj – Jun/Lipanj
mini|Područje Pontiacovog rata
Jul/Srpanj – Septembar/Rujan
mini|left|Nannerl i Wofgang Mozart 150px|mini|[[Požeška katedrala]]
Oktobar/Listopad – Decembar/Prosinac
150px|mini|[[Požarevačka crkva (Sentandreja)|Požarevačka crkva u Sentandreji]]
Jamaica, Iowa
Džamejka je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 224 stanovnika.
Hauenstein
Hauenštajn je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Jugozapadni Palatinat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.012 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7340014.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Jugozapadni Palatinat Hauenštajn se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Jugozapadni Palatinat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 348 metara. Površina opštine iznosi 13,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.012 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 288 stanovnika/km².
Južnoafrička beznokta vidra
Afrička beznokta vidra, Aonyx capensis, druga je najveća slatkovodna vrsta vidre. Afričku se beznoktu vidru može pronaći u blizini trajnih vodenih površina savana i nizinskih šumskih područja. Karakteriziraju je djelomične plivaće kožice na prstima bez noktiju, odakle potiče i njeno ime.
Član je porodice kuna (Mustelidae) unutar reda zvijeri (Carnivora). Najranije poznata vrsta vidre, Potamotherium valetoni, potječe iz gornjeg oligocena u Europi, dok se Aonyx capensis prvi put pojavljuje u pleistocenu.
Poznate su tri priznate podvrste Aonyx capensis:
Rasprostranjenost
Afričke se beznokte vidre može pronaći bilo gdje, od otvorenih obalnih ravnica, djelomično sušnih područja, do gusto pošumljenih područja. Preživljavajući većim dijelom u južnoj Africi, vidre obitavaju u područjima okruženim trajnim vodenim površinama, obično okruženim nekom vrstom raslinja. Balvani, granje i lišće dopadaju se vidrama jer pružaju skrovište i sjenu. Spore i prilično nespretne na tlu, iskopavaju jazbine na obalama u blizini vode, omogućavajući si lakši pristup hrani i brži bijeg od grabežljivaca.
Obilježja
Afrička beznokta vidra ima gusto, glatko krzno s gotovo svilenim trbuhom. Boje lješnjaka, krzno je karakterizirano bijelim oznakama na licu koje se pružaju niz područje vrata i prsa. Šape imaju djelomične plivaće kožice s pet prstiju, bez suprotnih palaca. Svim šapama nedostaju kandže izuzev drugog, trećeg i četvrtog prsta na stražnjim šapama. Njena velika lubanja široka je i plosnata, s razmjerno malim očnim šupljinama i kratkom njuškom. Kutnjaci su veliki i plosnati, te ih koristi za mljevenje plijena.
Brza u vodi te sposobna kopati na kopnu, A. Capensis nema mnogo prirodnih grabežljivaca. Najveću prijetnju predstavlja joj piton, koji obično vreba unutar ili u blizini vodene površine. Druge grabežljivce predstavljaju krokodili, leopardi i afrički štekavac. U opasnosti, ispušta snažan vrisak koji upozorava ostale vidre u blizini te zbunjuje grabežljivca. Još veća prijetnja za afričku beznoktu vidru dolazi od čovjeka. Često poharaju ljudske ribarske ulove zbog čega postaju meta ribolovaca. Također ih love zbog njhovog mekanog krzna, čime su postale ugrožena vrsta.
Afričke beznokte vidre koriste se vodenim okružjem kako bi se rashladile. Tijekom dana, obično se nalaze ispod tla u njihovim brlozima kako bi izbjegle najviše temperature. S druge strane, kako bi se utoplile, uvelike ovise na svom gustom krznu. Zaštitna dlaka prekriva tijelo i služi im kao izolator. Kako vidrama nedostaje izolirajući sloj masnog tkiva, njihov jedini izvor topline pruža im njihov gusti sloj krzna.
Ponašanje
Iako većinom samotne životinje, afričke beznokte vidre žive u susjednim teritorijima koje sačinjavaju obiteljske skupine do pet jedinki. Svaka od jedinki ima manji vlastiti životni prostor unutar tog teritorija i u pravilu izbjegavaju društvo izuzev u vrijeme parenja. Teritorije obilježavaju parom analnih žlijezdi koje izlučuju poseban miris. Svaka je vidra veoma teritorijalna prema vlastitom životnom prostoru.
Prehrana
Prehrana afričkih beznoktih vidri prvenstveno uključuje vodene životinje popu rakova, riba, žaba i crva. Rone kako bi uhvatile plijen, a zatim plivaju do obale kako bi ga mogle pojesti. Njihove su im prednje šape korisne pri pretrazi i iskopavanju mulja na dnu jezera i rijeka, podizanju kamenja i micanju manjih grana. Izuzetno osjetljivi brkovi koriste im kao senzori u vodi koji opažaju kretnje potencijalnog plijena unutar vode.
1537
thumb|250px|[[Kliška tvrđava]]
Godina 1537 (MDXXXVII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak (1. jan./sij. po julijanskom kalendaru).
Lontra
Lontra je rod vidri s američkog kontinenta.
Rod obuhvaća četiri vrste:
Ove su vrste nekada spadale u rod Lutra, zajedno s europskom vidrom, no sada su premještene u zaseban rod, zbog njihove bliže povezanosti s rodovima Lutrogale i Pteronura nego s ostalim vrstama u rodu Lutra.
Prefektura Janjina
Prefektura Janjina ( - Nomos Ioannina) je oblast u periferiji Epir i istoimenoj pokrajini Epir u severozapadnoj Grčkoj. Upravno središte ove prefekture ali i čitave periferije je istoimeni grad Janjina.
Prirodne odlike
thumb|280 px|right|Predeo [[Zagorija na severu prefekture]] thumb|280 px|right|Stari most preko reke [[Aos (reka)|Aos]] Prefektura Janjina je kontinentalna prefektura Grčke i jedna od najvećih. To je i razlog velikog broja suseda date prefekture. Severna granica prekture je deo granice Grčke prema Albaniji. Sa zapada se Janjinska prefektura graniči sa prefekturom Tesprotija, na jugu sa prefekturama Preveza i Arta, na istoku sa prefekturama Trikala i Grevena i na severoistoku sa prefekturom Kastorija.
Wallkill, New York
Volkil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Prefektura Janjina
Prirodne odlike
Klima u prefekturi Janjina je u najnižim delovima izmenjena varijanta sredozemne klime, u središnjem delu zbog znatne visine kontinentalna, da bi na još većim visinama prešla u planinsku.
Wallkill, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.288, što je 145 (6,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Prefektura Janjina
Istorija
U doba antike ova oblast je bila deo područja stare Grčke, ali izvan glavnih istorijskih tokova. U kasnijim epohama dolazi vladavina Rimljana, zatim Vizantinaca i na kraju Turaka Osmanlija. Iako su mesni Grci bili veoma aktivni tokom svih pobuna protiv Turaka, ovo područje ponovo postalo deo savremene Grčke tek 1913. g. Posle toga došlo je do iseljavanja mesnog muslimanskog stanovništva. Drugi svetski rat i Grčki građanski rat su teško pogodili ovu oblast, pogotvo njen sever sa brojnijim zajednicama Aromuna. Prefektura je proteklih decenija bila osavremenjena, ali to nije sprečilo iseljavanje stanovništva iz njenog većeg dela, pogotovo iz planinskog područja na severu i istoku. Poslednjih godina najvažnija mesna stvar je izgradnja savremenog autoputa Ignjacija.
Stanovništvo
Glavno stanovništvo Janjinske prefekture su Grci sa nešto Aromuna u najzabačenijim planinskim područjima. Dominira gradsko stanovništvo. Janjina je najveći grad, a značajni manji gradovi su Konica na severu prefekture i Mecovo na istoku prefekture.
Privreda
Prefektura Janjina je kao planinsko područje tradicionalno vezana za stočarstvo i šumarstvo. Zanati i industrija nalaze se najviše u gradu Janjini i okolini. Poslednjih godina zbog svojih brojnih prirodnih predela bez ljudskog uticaja područje je sve više privlačno za ekoturizam (Mecovo, Zagorija, Nacionalni park "Vikos-Aos"). Posebno se ističe oblast Mecovoa kao najvažnije zimsko skijaško odredište u Grčkoj.
Juta (biljka)
Juta (od indoarijskog jhōṭo, jhuṭo, staroindijski jūṭaḥ = pletenica kose ) latinski: Corchorus, je tropska biljka iz roda od oko 40 - 100 vrsta skrivenosjemenica iz porodice slezovki.
Karakteristike
Većina sorti jute najbolje uspjeva na suhoj, pjeskovitoj ilovači, uz toplu, vlažnu klimu sa prosječnim mjesečnim količinama oborina od najmanje 7,5 do 10 cm / m² tokom perioda vegetacije. Stabljika ima svjetlo zeleno lišće nazubljenih rubova, dugo od 10 do 15 cm, široko do 5 cm i male žute cvjetove.
Vlakna jute nalaze se ispod kore i okružuju drvenkasti centralni dio stabljike. Juta se obično žanje nakon što biljka odcvjeta, ali prije nego što joj sjeme potpuno sazri. Ako se juta ožanje prije toga, ima slabo vlakno, a ako se ostavi da joj sjeme sazri, vlakno je čvršće ali i grublje i nema karakterističan sjaj.
Historija eksploatacije
Juta je biljka čija je pradomovina Bengal (današnji Bangladeš). Izvoz sirove jute iz Indijskog potkontinenta na zapad počeo je krajem 18. vijeka. U to vrijeme juteno vlakno se prvenstveno koristilo za proizvodnju užadi, ta era završila je 1822., kad je proizvodnja jutene pređe otpočela u škotskom Dundeeu, koji je ubrzo postao centar za tu vrst industrije.
U indiji se počelo tkati jutu 1855., pa je Kalkuta postala centar. Nakon podjele Britanske Indije - 1947., velik dio proizvodnje jute ostao je u Istočnom Pakistanu (današnji Bangladeš), u kom su podignuti brojni objekti za preradu.
Juta se i danas najviše uzgaja na Indijskom potkontinentu, pored tog i u Kini i Brazilu. Dok su najveći uvoznici jutenih vlakana; Japan, Njemačka, Ujedinjeno Kraljevstvo, Belgija i Francuska. Ona kao biljno vlakno zauzima drugo mjesto, odmah iza pamuka, a svijetska proizvodnja iznosi nekoliko miliona tona.
Rancho el Retorno, Puerto Vallarta
Rancho el Retorno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Puerto Vallarta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Fontanola, Alessandria
Fontanola je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 170 m.
El Carrizalillo, Tomatlán
El Carrizalillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tomatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 298 m.
Las Rocas, Playas de Rosarito
Las Rocas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Jackée Harry
Jackée Harry (Winston-Salem, Sjeverna Karolina, 21.4. 1956. - ) je Emmyjem nagrađena afroamerička glumica, najpoznatija po ulozi Sandre Clark u popularnom NBC-jevom sitcomu 227 te Lisa Landry u sitcomu Sister, Sister. Nekada joj ime na špici pišu jednostavno kao Jackée ili Jackee.
Od 1983. do 1986. je nastupala u dnevnoj televizijskoj sapunici Another World, a 1985. je angažirana za ulogu zavodnice Sandre Clark u 227. Od 1994. do 1999. je bila stalan dio postave Sister, Sister.
Jackee Harris je dva puta rastavljena.
La Nueva Unión, San Andrés Duraznal
La Nueva Unión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Andrés Duraznal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 540 m.
Entrada de las Peñitas, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Entrada de las Peñitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Venetska teorija
Istorijat
Teorija se zasniva na nekoliko različitih argumenata. Jedan od njih su tradicionalni nemački nazivi nekoliko slovenskih naroda Vendima (protogermanski: *Wénethōz -> nemački: Wenden, Winden), ova tradicija je opstala u arhaičnom nemačkom nazivu za Lužičke Srbe (Wenden) i Slovence (Windischen ili Winden). Neki srednjovekovni hroničari su takođe poistovećivali antički Venete sa Slovenima. Drugi argument na kome se zasniva teorija bi trebalo da su slovenski (protoslovenački) toponimi pronađenih u celoj centralnoj Evropi i severnoj Italiji - ovim toponimima se bavio Šavli, ali su njegovi zaključci odbačeni podjednako i od strane lingvista i istoričara. Treći argument je zasnovan na drevnim venetskim natpisima pronađeni u severoistočnoj Italiji i u slovenačkom primorju, koje Bor tumači kao slovenske. I Borovi zaključci su podjednako odbačeni od naučnika.
Châteaufort (Ivlen)
Šatofor je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Ivlen koja pripada prefekturi Versailles.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1453 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 297,7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 m metara (maksimalnoj 164 m, a minimalnoj 86 m m).
Limone, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 250 m.
Sârbi, Nicorești
Sârbi je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Nicorești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 267 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
Los Llanitos, Tzitzio
Los Llanitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1445 m.
Prefektura Preveza
Prefektura Preveza ( - Nomos Preveza ) je oblast na jugozapadu periferije Epir i istoimene pokrajine Epir u severozapadnoj Grčkoj. Upravno središte ove prefekture je istoimeni grad Preveza.
Prirodne odlike
thumb|280 px|right|Snimak južnog dela oblasti sa gradom [[Preveza|Prevezom]] Prefektura Preveza je primorska prefektura, koja na zapadu i jugu izlazi dugom obalom na Jonsko more. Sa severa se ova pefetura graniči sa prefekturom Tesprotija, sa severoistoka sa prefekturom Janjina, a sa istoka prefekturom Arta. Prefektura Etolija-Akarnija nalazi se na svega 1 -{km}- od najjužnije tačke prefekture Preveza. Najseverniji deo prefekture sa gradom Parga je u upravnom smislu enklava, jer je okružena sa kopnene strane prefekturom Tesprotija.
Najveći deo prefekture Preveza je primorski, dok je unutrašnjost brežuljkasta, suva i krševita. Na krajnjem severoistoku prefekture nalazi se planina Herovuni. Južni deo prefekture je u vidu poluostrva, koje odvaja Zaliv Arta od Jonskog mora. Ovo poluostrvo približava se naspramnoj obali, delu prefekture Etolija-Akaranija, na svega 1 -{km}-. Na najužem mestu je izgrađen most.
Klima u prefekturi Preveza je u primorskim delovimasredozemna, da bi na još u delovima daljim od mora prešla u njenu oštriju varijantu.
Istorija
U doba antike ova oblast je bila deo područja Antičke Grčke, ali izvan glavnih istorijskih tokova. U kasnijim epohama dolazi vladavina Rimljana, zatim Vizantinaca i na kraju Turaka Osmanlija. Ovo područje ponovo je postalo deo savremene Grčke tek 1913. g. Drugi svetski rat i Grčki građanski rat su teško pogodili ovu oblast. Prefektura je proteklih decenija bila osavremenjena, ali to nije sprečilo iseljavanje stanovništva iz njenog većeg dela, pogotovo iz pograničnog planinskog područja na severu. Poslednjih godina najvažnija mesna stvar je izgradnja savremenog, dela tzv. Jadransko-Jonske magistrale.
Stanovništvo
Glavno stanovništvo prefekture Preveza su Grci. Najveći deo stanovništva živi duž primorja i u gradovima. Preveza je najveći grad, a poznati mali grad u prefekturi je Parga.
Privreda
Prefektura Preveza je poljoprivredno područje. Industrija je mahom smeštena u Prevezi i neposrednoj okolini. Tu su razvijene i lučke delatnosti. Primorska mesta, posebno Parga, su sa razvijenim letnjim turizmom.
Hauptstuhl
Hauptštul je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Kajzerslautern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.250 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7335012.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kajzerslautern Hauptštul se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kajzerslautern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 241 metra. Površina opštine iznosi 5,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.250 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 250 stanovnika/km².
Gauteng
Gauteng (fonetski: Hauteng) je jedna od devet provincija Južnoafričke Republike, koja se nalazi na sjeveroistoku države na visoravni Highveld. Glavni i najveći grad provincije je Johannesburg u njoj leži i jedna od tri prijestolnice države Pretoria u kojoj je sjedište vlade.
Provincija Gauteng je dio nekadašnje Provincije Transvaal koja je ukinuta nakon prvih slobodnih općih izbora u zemlji 1994., i rušenja apartheida, te podjeljena na tri provincije Limpopo, Mpumalanga i Gauteng. Isprva se zvala Pretoria-Witwatersrand-Vereeniging ali je to promijenjeno u Gauteng što na jeziku sotho znači Zlatno mjesto, kako su oni zvali Johannesburg i njegovu okolicu, koje je od 1886. postalo stvarno mjesto zlatne groznice.
Geografske karakteristike
Provincija Gauteng se prostire na 16 548 km² i površinom je najmanja južnoafrička provincija. Ona sa sjevera graniči sa provincijom Limpopo, sa istoka sa Mpumalangom, sa juga graniči sa provincijom Slobodna Država a sa zapada sa provincijom Sjeverozapad.
Najveći dio Gautenga leži na visoravni Highveld na prosječnoj nadmorskoj visini od 1 500 m. Teren provincije je uglavnom valovit prošaran travnatim brežuljcima, sjeverni dio provincije je nešto niži i ima karakteristike tropske savane.
Između Johannesburga i Pretorije protežu se dva niska planinska masiva, dijelovi Planina Magaliesberg i Witwatersrand. Najveći i najznačaniji vodotok je rijeka Waal koja formira južnu granicu provincije prema provinciji Slobodna Država. thumb|left|240px| Administrativna podjela provincije
Klima
Iako leži na geografskoj širini u kojoj bi se očekivala tropska klima zbog velike nadmorske visine provincija ima umjerenu kontinentalnu klimu s prosječnim godišnjim padalinama od 650 mm. Tako da ima umjereno vruća ljeta (26 °C - 29 °C), i blage zime (4 - 5 °C) bez snijega, koji ponekad padne u Johannesburgu koji leži na 1700 m, ali ima jutarnjih mrazeva.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2001. u provinciji je živjelo 8 837 178 stanovnika, a prema procjeni iz 2009. u provinciji živi 10 531 300 stanovnika, po tom kriteriju je najgušće naseljena južnoafrička provincija. Tri četvrtine stanovništva su crnci a bijelaca ima oko 1 / 5, najviše stanovnika govori zulu ( 21.1%) nešto manje njih afrikaans (13.6% ), sotho (12.6% ), engleski (12.0%) i sjeverni sotho (3.5%).
Privreda, školstvo, kultura
thumb|left|240px| Zgrada umjetničke akademije u [[Johannesburgu]] Gauteng ima najveću koncentraciju zlatne rude u zemlji, koja je uglavnom koncentrirana oko Johannesburga u masivu Witwatersrand. To nije jedino rudno bogatstvo te provincije, ona ima i velike količine platine, kromita iz kojeg se dobija krom, željezne rude i urana, koji se kopa na sjeveru u bazenu Bushveld. Zbog velikog broja rudnika,industrijskih pogona, brojnih banaka i financijskih institucija Gauteng je privredno najbogatija pokrajina i srce južnoafričke ekonomije. U najvećem gradu pokrajine Johannesburgu nalazi se najveći aerodrom u zemlji Tambo, koji je povezan sa svim svjetskim metropolama.
Iako najgušće naseljen, Gauteng ima i značajne poljoprivredne površine, na kojima se uzgaja kukuruz, sirak i kikiriki, ali i voće i povrće na brojnim malim farmama za prodaju po velikim gradovima provincije. Provincija ima i brojne farme krava i snažnu mliječnu industriju.
U Gautengu se nalaze četiri velika univerziteta, dva u Pretoriji (Univerzitet Južne Afrike i Univerzitet Tshwane) i dva u Johannesburgu ( Univerzitet Johannesburg i Univerzitet Witwatersrand).
U Gautengu se nalaze paleontološki lokaliteti Swartkrans, Sterkfontein i Kromdraai u kojima su pronađeni fosili hominida, koji su 1999. uvršteni na UNESCO-vu listu mjesta svjetske baštine u Africi kao lokalitet pod nazivom - Kolijevka čovječanstva.
Voltata del Forno, Salerno
Voltata del Forno je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Orbicciano, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 256 m.
La Peñita, Soto la Marina
La Peñita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 251 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Splav Meduze (film)
Splav meduze je jugoslavenski igrani film snimljen 1980. godine u režiji Karpa Godine. Radnja je smještena u 1920-e godine, kada grupa umjetnika i pisaca, sljedbenika nadrealizma, putuje po selima tadašnje Kraljevine SHS pokušavajući pronaći inspiraciju za vlastiti umjetnički pokret pod nazivom zenitizam.
Maltežani
Maltežani je izraz koji se u najširem smislu koristi za sve stanovnike Malte.
U užem smislu izraz Maltežani označava autohtono domorodačko stanovništvo, odnosno semitsku etničku grupu koja potječe od drevnih feničanskih kolonista, čiji potomci su se s kroz vijekove miješali s Rimljanima, Arapima, Normanima, Italijanima i drugim osvajačima.
Maltežani su svoj nacionalni identitet izgradili i na vlastitom malteškom jeziku, a konačno ga formirali u 20. vijeku kao reakciju na iredentistička pretezanja susjedne Italije.
Maltežana u svijetu danas ima 600.000. Po vjeri su uglavnom katolici.
Cerro Chino, Santa María Huatulco
Cerro Chino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Huatulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 437 m.
La Margarita, Acuña
La Margarita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 431 m.
Don Inés, Establo, Soledad de Graciano Sánchez
Don Inés, Establo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1838 m.
2-Nitrodifenilamin
2-Nitrodifenilamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 214,220 Da.
San Zenone degli Ezzelini, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6506 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Seoca (Podgorica)
Demografija
U naselju Seoca živi 16 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 69,1 godina (70,0 kod muškaraca i 68,8 kod žena). U naselju ima 10 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,60.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
El Palmar, San Andrés Duraznal
El Palmar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Andrés Duraznal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1389 m.
Parcelas de Navarro, Puerto Rico
Parselas de Navaro je grad u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.568.
Beaumettes
Bomet je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Vokliz koja pripada prefekturi Apt.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 194 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 74 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,59 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 127 metara (maksimalnoj 229 m, a minimalnoj 119 m).
Porciletto, Genoa
Porciletto je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Mogul, Nevada
Mogul je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.290.
Paso Real, Tamalín
Paso Real je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamalín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Avanti! (film)
Avanti! je američka filmska komedija snimljena 1972. godine u režiji Billyja Wildera. Temelji se na istoimenom komadu Samuela A. Taylora. Protagonist, koga tumači Jack Lemmon, je sin baltimorskog industrijalca koji je za vrijeme godišnjeg odmora stradao u automobilskoj nesreći na otoku Ischia u Napuljskom zaljevu. Radnja prikazuje kako odlazi pokupiti tijelo radi pogreba, ali se stvari zakompliciraju kada otkrije da mu je stradao zajedno sa britanskom ljubavnicom, te da su oba tijela nestala, te će mu u potrazi pomoći ljubavničina kćer (koju tumači Juliet Mills) u koju se zaljubi.
Opština Peregu Mare, Arad
Peregu Mare je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Rancho de Miguel Rangel, Puerto Vallarta
Rancho de Miguel Rangel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Puerto Vallarta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Théodore Géricault
Obrazovanje
Rođen je u Ruanu u Francuskoj i obrazovan je u tradiciji engleske umetnosti Karla Vernea i klasične kompozicije Pjera Narsisa Žerena, koji je bio rigorozni klasicista. Žeriko je brzo napustio školovanje i odlučio je da proučava dela u Luvru, gde je kopirao dela Peter Paul Rubensa, Ticijana, Dijega Velaskeza i Rembranta. To je radio od 1810. do 1815.
Uspeh
Prvi veliki rad Konjanik carske garde izlagao je u pariškom salonu 1812. i primetio se uticaj Rubensa i interes za tekuće teme. Sa tim uspehom i sa ambicijom promenio je smer. Sledećih nekoliko godina Žeriko je izradio male serije konja i konjanika.
Izlagao je Ranjenog konjanika u pariškom salonu 1814. na tome radu je mnogo više radio, ali slabije je bio primljen. Dve godine nakon toga proučavao je konstrukciju i kompoziciju likova, a to je proizlazilo iz njegove predodređenosti za dramu i ekspresiju.
Odlazio je u Firencu i Rim (1816-1817), gde je bio fasciniran Mikelanđelom. Sam Rim inspirisao ga je za veliko platno Trka berberskih konja, rad epske kompozicije i apstrahtne teme. Žerko to platno nikad nije završio i vratio se u Francusku.
Splav Meduza
Žeriko se stalno vraćao vojnim temama, pa je napravio i seriju litografija sa vojnim temama. Njegov najznačajniji rad je Splav Meduza (1819). Oslikao ga je prema stvarnom događaju, kada je kapetan ostavio posadu i putnike da umru. Taj incident je postao nacionalni skandal, a Žeriko je dramatičkom interpretacijom predstavio tragediju na monumentalnu skalu. Slika sa jedne strane optužuje korumpiranost, a sa druge strane dramatizira večnu temu čovekove borbe sa prirodom. Mladi Ežen Delakroa je pozirao za jednog od likova, koji su umirali. Ta slika je kod nas poznata i pod nazivom Brodolomci fregate Meduza.
Klasično oslikavanje likova i struktura kompozicije su u kontrastu sa turbulentnošću teme i slika predstavlja jedan most između neoklasicizma i romantizma. Na sliku su uticale mnoge slike koje je Žeriko izučavao. Slika je jako delila umetnike na pariškom salonu 1819, kada je prvi put bila prikazana. U Engleskoj je slika 1820. bila vrlo dobro primljena. Jedno vreme je Žeriko slikao u Londonu.
Kasniji rad
Nakon povratka u Francusku naslikao je seriju slika psihijatarskih pacijenata. Na tim slikama je uspevao da dokumentuje psihološke pojedince. Poslednje što je radio bilo je proučavanje epskih kompozicija uključujući Otvaranje vrata španske inkvizicije i Afrička trgovina robovima. Žerikovo zdravlje je bilo narušeno i zbog pada sa konja i zbog tuberkoloze. Umro je 1824. u Parizu.
Vreccia, Salerno
Vreccia je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 208 m.
Колут (Сомбор)
Колут је насеље у Србији у општини Сомбор у Западнобачком управном округу. Према попису из 2011. било је 1327 становника.
У Колуту се налази први приватни зоо врт „Мики“, основан 1988. године, са неколико језера, који заузимају половину укупне површине од 11 хектара. Поседује преко 100 врста животиња из целог света, а од неке од њих су веома ретке птице.
Историја
Колут је старо војвођанско насеље. Први помен датира још из 1261. године под називом Кулод, по власничкој породици Килод. 1330. се помиње као Кулунд, а неколико година касније као Бел-Кулунд.
По историјским приликама насеље је имало веома значајан стратешки положај. Сматра се да су Турци управо овде прешли Дунав пред Мохачку битку 1526. године. Насеље доживљава процват у XVIII веку кад га насељавају Немци, Мађари и Срби. Завршетком Другог светског рата, Немци, који су живели у Колуту, колективно су проглашени ратним злочинцима и насилно су протерани или убијени. После протеривања Немаца у Колут се доселило 436 породица из Лике и Горског котара. Њихови потомци и данас насељавају село.
Демографија
У насељу Колут живи 1200 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,5 година (41,4 код мушкараца и 45,5 код жена). У насељу има 580 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,69.
Ово насеље је углавном насељено Србима (према попису из 2002. године).
Mălureni, Nicorești
Mălureni je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Nicorești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 218 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Hauroth
Haurot je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 92 opštinska središta okruga Kohem-Cel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 317 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7135040.