cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Propaganda tokom ratova na prostoru bivše Jugoslavije
„Masakr u Pakracu”
1.3. 1991. milicija SAO Krajine zauzela je policijsku postaju u Pakracu i razoružala hrvatske policajce. Nakon toga, specijalna policija Hrvatske upala je u postaju i vratila je pod hrvatski ustroj, a pri tom je nekoliko pobunjenih Srba uhićeno. Iako se radilo o oružanom okršaju, nije bilo žrtava. Međutim, idući dan izvanredni broj Večernjih novosti pisao je o "pokolju Srba i genocidu", izmišljajući vest o "40 ubijenih srpskih civila".
„40 zaklanih beba u Vukovaru”
Propagandna izmišljotina koja je ostavila najdublji trag bila je ona o "40 zaklanih beba iz Vukovara". Ova laž je puštena u javnost tokom bitke za Vukovar. Dan uoči pokolja 264 hrvatskih zarobljenika i civila na Ovčari, srpski mediji su objavili da je u jednom podrumu nađeno 40 ubijene i „iskasapljene“ srpske dece. Udarni naslov Večernjih novosti, 21. novembra 1991, „Pokolj pre predaje”, doneo je svedočenje o navodnom masakru 41 deteta u obdaništu u vukovarskom predgrađu Borovo naselje, prema kom su članovi hrvatske nacionalne garde „sekli grkljane deci između pet i sedam godina i bacali ih u podrum”.
Dr Vesna Bosanac, direktorka vukovarske bolnice iz koje su hrvatski zarobljenici i civili odvedeni na pogubljenje, veruje da je vest o zaklanoj deci namerno puštena da bi izazvala gnev i podstakla Srbe na ubijanje Hrvata. Za leševe iza vukovarske bolnice je u prilogu na RTS-u rečeno da su oni bili „srpski ili uglavnom srpski“, dok je za preživele civile unutar bolnice rečeno da su „ustaše preobučene u civile“.
Iako niko nije video ubijenu srpski decu, mediji su nekoliko dana na naslovnim stranama donosili priče o strahotama koje su ustaše počinile nad srpskom nejači, sa bizarnim detaljima, raznim svedočenjima o strašnim zločinima i komentarima redakcije o neljudskosti druge strane.
Kada je vest o pokolju 40 srpskih beba u blizini Vukovara javno demantovana na RTB-u, nakon što su stručnjaci za sudsku medicinu iz Beograda utvrdili da je reč o izmišljotini, šteta je već bila nepopravljiva. U istom prilogu je nakon izvinjenja komentatora RTB, puštena priča dobrovoljaca koji odlaze na ratište „kad vide šta se radi srpskoj deci.“ Dnevni list Politika koja je donosila velike naslove o zaklanoj deci preko čitave naslovne strane, demanti je objavila na trećoj strani, u dnu, na samo tri reda.
„30.000 ustaša u Dubrovniku”
Uoči opsade Dubrovnika, oficiri JNA (Pavle Strugar i drugi) su svesno i namerno širili dezinformacije o vojnoj situaciji na terenu i preuveličavali "opasnost" od hrvatskog napada na Crnu Goru koji je navodno pretio od "30.000 naoružanih ustaša i 7000 terorista, uključujući i Kurdske plaćenike". Ovu propagandu su naširoko rasprostirali državni mediji Srbije i Crne Gore.
Istina je da su hrvatske vojne snage u Dubrovniku u septembru bile praktično nepostojeće. Grad je branila samo jedna lokalno regrutovana jedinica koja je brojala manje od 1.500 muškaraca bez tenkova i teške artiljerije. Takođe, nije bilo nikakvih plaćenika na hrvatskoj strani.
„Hrvati pale gume u Dubrovniku”
Tokom opsade Dubrovnika 1991, dok je JNA granatirala grad, zvanične informacije su glasile da je Dubrovnik samo blokiran i da se ne vrši nikakvo bombardiranje niti razaranje grada. Kada su informacije o granatiranju Dubrovnika procurele u srpsko-crnogorsku javnost, predstavnici vojske su saopštili da "crni dim ne potiče od razaranja grada već od paljenja guma". Radio-televizija Srbije je prikazivala slike Dubrovnika sa stubovima dima objašnjavajući kako lokalno stanovništvo pali automobilske gume da bi simulirali ratna razaranja grada.
„Muslimani bacaju srpsku decu lavovima”
Srpska štampa tvrdila je da su bošnjačke gradske vlasti u komadima ili u cjelini, bacali Srbe lavovima u Zoološkom vrtu u Sarajevu... Prema riječima Nezavisnog udruženja novinara Srbije (NUNS):
Privredno pravo
U ranijim razdobljima razvitka pravne nauke u sastavu građanskog prava bilo je i trgovačko pravo, koje se nekad naziva i privredno pravo. Usljed dinamičnog razvoja, ono se iz njega izdvojilo i sada predstavlja veoma perspektivno, samostalnu pravnu granu. Robonovčani tokovi čine ga i dalje veoma dinamičnim pravom, podložnim promjenama i usavršavanjima.
Trgovinu kao važnu privrednu djelatnost možemo definirati kao ukupnost svih oblika trgovačkih aktivnosti, od nabavke robe od proizvođača do njene isporuke konačnom potrošaču. Zahvaljujući svom položaju između ponude i potražnje robe, te utičući na proizvođače i potrošače, trgovina igra ključnu ulogu u privredu svake zemlje.
Propaganda tokom ratova na prostoru bivše Jugoslavije
„Muslimani ubijaju sami sebe”
Masakri na Markalama su dva slučaja granatiranja civila na pijaci Markale u Sarajevu od strane Vojske Republike Srpske tokom opsade Sarajeva. Ohrabreni inicijalnim izveštajem UNPROFOR-a, srpski mediji su tvrdili da je bosanska vlada granatirala sopstvene civile kako bi privukla zapadne sile da intervenišu protiv Srba. Priče o tome kako bosanski Muslimani ubijaju sami svoje civile samo da bi mogli da optuže Srbe su postigle veliki efekat i ohrabrile su poricanja srpskih ratnih zločina. Međutim, u januaru 2003, Sud za ratne zločine je nedvosmisleno utvrdio da su masakr počinile srpske snage oko Sarajeva. Iako široko zastupljena u međunarodnim medijima, ova presuda je bila ignorisana u samoj Srbiji.
Privredno pravo
S obzirom da je proizišlo iz građanskog prava, i dalje je zadržalo neke njegove osobenosti, pogotovo one koje prizilaze iz obligacionih normi. Trgovačko pravo utvrđuje osnove nastanka organizacija koja se bave trgovinom, kao i ponašanje subjekata u trgovačkim poslovima. Ovo pravo određuje osnove trgovine kao djelatnosti, kroz aktivnosti obrazovanja trgovaca i njihovog nastanka kao subjekata trgovine, utvrđivanja uvjeta rada trgovačkih subjekata i sl.
Propaganda tokom ratova na prostoru bivše Jugoslavije
Falsifikovanje slike Uroša Predića
Kao zloglasni primer ratne propagande se ističe jedan falsifikat tiražnog srbijanskog lista "Večernje novosti" za vreme rata u BiH. "Večernje novosti" su 1994. otišle toliko daleko da su objavile sliku čuvenog srpskog slikara Uroša Predića "Siroče na majčinom grobu" (ulje na platnu) iz XIX veka, kao aktuelnu fotografiju dečaka iz Srebrenice "na grobu oca, majke i ostale rodbine koju su u ofanzivi pobili muslimani".
Privredno pravo
Subjekti trgovačkog prava su pravna lica, kojih ima mnogo vrsta i oblika, a najpoznatija su: dioničko društvo i društvo s ograničenom odgovornošću.
Propaganda tokom ratova na prostoru bivše Jugoslavije
Falsifikovanje slike Uroša Predića
Ispod slike Uroša Predića je dat sledeći tekst pod naslovom BOLNO PODSEĆANJE:
Privredno pravo
Izvori prava trgovačkog prava su, prije svega, zakoni i podzakonski akti koji uređuju ovu oblast. Odmah iza propisa, kao izvor, javljaju se ugovori, u kojima se stranke dogovaraju o uvjeetima pod kojima stupaju u trgovačke odnose u međusobnom komuniciranju. Veliku snagu u uređenju ovih odnosa ima običajno pravo, koje, kroz oblik uzansi i kodificiranih poslovnih običaja, bitno utiče na trgovačko pravo, doprinoseći tako da se ova vrsta običaja brže mijenja od drugih vrsta običaja.
Propaganda tokom ratova na prostoru bivše Jugoslavije
Falsifikovanje slike Uroša Predića
Ovaj falsifikat je bio urnebesno raskrinkan u srbijanskoj javnosti, ali, koliko je poznato, pravnih posledica po novinare "Večernjih novosti" nije bilo.
Opština Allende, Coahuila
Allende je opština u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 400 m.
Podkrivanj
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 599 stanovnika.
Propaganda tokom ratova na prostoru bivše Jugoslavije
„Kastriranje muške dece”
U Prijedoru, lokalni mediji su plasirali morbidne optužbe protiv bošnjačkih i hrvatskih doktora. Lokalni mediji "Kozarski vjesnik" i Radio Prijedor obavijestili su svijet putem svojih propagandističkih gebelsa da je dr. Željko Sikora s kolegama dr. Osmanom Mahmuljinom i dr. Mirzom Mujadžićem "izazivao abortuse kod Srpkinja koje nose mušku djecu, kastrirao srpske muške bebe", a "prikačeno" im je i "ubistvo" dr. Mirjane Kovrlije 1989. godine, koja je otkrila navodne nečasne radnje ovih ljekara. Sva trojica su bili ubijeni u koncentracionom logoru Keraterm.
Isprika RTS-a
23.5. 2011. Upravni odbor Radio Televizije Srbije (RTS) ispričao se za neobjektivan i agresivan sadržaj programa u 90-ima: "RTB i RTS više puta su svojim prilozima povredili osećanja, moralni integritet i dostojanstvo građana Srbije, humanističkih intelektualaca, pripadnika opozicije, kritički usmerenih novinara, pojedinih manjina, verskih zajednica i susednih naroda i država". Potvrđeno je da će ubuduće nastojati da se kroz televizijske i radijske programe javnog servisa dosledno sporovode načela iz Ustava Srbije o vladavini prava, socijalnoj pravdi, građanskoj demokratiji, ljudskim i manjinskim pravima i drugom.
Psiholog Žarko Trebješanin je pohvalio takav korak: "Da li je to moglo i ranije? Verovatno je da je moglo, ali opet ja mislim nikada nije kasno i da je to ono što je neophodno da se učini neka, možda i mora malo vreme da prođe da stvari sazru, ali ja sam veoma zadovoljan da je to napravljeno"
Srpska propaganda
Miloševićev režim je negirao ratne zločine i politiku etničkog čišćenja tijekom rata na Kosovu. Početkom rata na Kosovu, državni mediji su poricali masakr u Vučitrnu i masakr u Gornjem Obrinju, oba počinjena od strane srpske policije 26. rujna 1998. Radio-televizija Srbije je izveštaje BBC-a o zločinima počinjenim od strane srpske policije na Kosovu opisala kao "laži i manipulacije". Nezavisni novinari koji su izveštavali o zločinima na Kosovu su drakonski kažnjavani po tadašnjem zloglasnom Zakonu o informisanju. Tako je na zahtev javnog tužioca pokrenut postupak protiv Dejana Anastasijevića, novinara nedeljnika Vreme, zbog teksta pod naslovom "Krvavi vikend u Dreničkom kraju", objavljenog 17. marta 1998, koji se bavi masakrom nad albanskim civilima u selu Likošani u regionu Drenice.
Zapadne zemlje, okupljene u NATO savezu, su početkom 1999. rešile da vojno intervenišu u Kosovskom ratu, navodno protiv organiziranog etničkog čišćenja na Kosovu. Srbijanske vlasti su pokušale predstaviti intervenciju NATO-a kao čin agresije ("NATO agresija") planiranu od strane Vatikana i zapadnih zemalja. Televizija Srbije je predstavljala snage NATO-a kao nacističke trupe koje osvajaju srpsku zemlju. Predsjednik SAD Bill Clinton je prikazivan kao Adolf Hitler. NATO zemlje i zvaničnici su po pravilu nazivani agresorima, zločinačkim, zlikovačkim, genocidnim, i slično:
thumb|150px|right|Zgrada [[Radio-televizija Srbije|RTS-a koju je bombardovao NATO 1999.]]
Srpska propaganda je pokušala osporiti glavni razlog NATO intervencije, etničko čišćenje na Kosovu, predstavljajući "NATO agresiju" kao "ničim izazvanu". Za vrijeme rata na Kosovu, Radiotelevizija Srbije nikada nije izvještavala o 800.000 kosovskih Albanaca protjeranih od strane srpske policije i paravojnih postrojbi, osim kada je konvoj prognanih Kosovara ubijen od NATO bombi. Štoviše, srpski mediji su pokušavali uvjeriti međunarodnu javnost da velike kolone albanskih izbjeglica bježe sa Kosova zbog NATO bombardiranja, a ne usljed srpskih vojnih dejstava. Drugi bitan aspekt srpske propagande kampanje diskreditiranja NATO je predstavljanje incidenata u kojima su ginuli civili (tzv. "kolateralna šteta"), kao namjerne napade na civile. Slike ubijenih civila su ojačale antiratni aktivizam diljem Europe, što dovodi do marševa i demonstracijama protiv SAD-a i NATO-a.
NATO je proglasio RTS za legitimni cilj, kao dio Miloševićeve "ratne mašinerije". Tijekom NATO-a bombardiranja Jugoslavije 1999, sjedište Radio-televizije Srbije u Beogradu je bombardirano. Šesnaest osoba, uglavnom tehničkog osoblja, ubijeno je, unatoč tome što je direktor RTS-a Dragoljub Milanović znao da će zgrada biti bombardirana te se sam povukao, ali radnicima nije naredio evakuaciju. Obitelji žrtava su optužili Miloševića da je radnike namjerno poslao u smrt kako bi postigao propagandni efekt protiv NATO-a.
Tokom rata na Kosovu, srpska propaganda je višestruko preuveličavala gubitke NATO-a, govoreći o desetinama oborenih aviona. Nakon izgubljenog rata na Kosovu, Milošević uvjeravao ljude da je Srbija pobijedila u ratu, i da Kosovo nije izgubljeno.
NATO-ova propaganda
NATO propaganda tokom bombardovanja SRJ je bila uglavnom usmerena na javno mnjenje zapadnih zemalja u cilju dobijanja podrške za sprovođenje bombardovanja SRJ. NATO propaganda se dobrim delom zasnivala na preuveličavanju, što je npr. karakteristično za masakr u Račku 15. januara 1999, gde su uglavnom ubijeni muškarci, ali je američki predsednik Bil Klinton govorio o ubijenim ženama i deci:
thumb|NATO letak upozorenja VJ da se povuče u svoje garnizone.
Masakr u Račku je dobrim delom iskorišten u propagandne svrhe i poslužio je kao prekretnica u odnosu zapadnih zemalja prema Srbiji, odnosno kao "legalno pokriće za početak rata". Prilikom izveštavanja o masakru u Rogovu od 29. januara 1999, britanski i američki novinari imenovali su žrtve kao "etničke Albance", ne pominjući njihovu povezanost sa Oslobodilačkom vojskom Kosova.
Nakon početka NATO udara, srpske snage su započele masovni progon Albanaca sa Kosova, što je NATO iskoristio u svrhu opravdavanja već započete intervencije, preduzete bez UN mandata i odgovarajuće rezolucije SB. NATO intervencija, koja je nazvana "humanitarnom intervencijom", je stekla veću podršku u javnosti zahvaljujući tvrdnjama da su bili neophodni kako bi se sprečilo etničko čišćenje Albanaca na Kosovu i Metohiji, koje su Vojske Jugoslavije i policije Srbije sprovodile. Akcije srpskih snaga protiv albanskog civilnog stanovništa su na zapadu nazvane Operacija Potkovica. Jugoslovensko rukovodstvo na čelu sa predsednikom SRJ, Slobodanom Miloševićem, je demantovalo tvrdnje o postojanju ovakve operacije.
Ghiotto, Vicenza
Ghiotto je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
NGC 3079
NGC 3079 je galaksija u zviježđu Velikom medvjedu.
El Alambrado, Tarimoro
El Alambrado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Tarimoro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1802 m.
Casa di Loreto I, Roma
Casa di Loreto I je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Berhet (Primorje)
Bere je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Primorje koja pripada prefekturi Lanion.
El Soldado, Guadalupe y Calvo
El Soldado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2450 m.
Berhet (Primorje)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 211 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 65 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 85 metara (maksimalnoj 101 m, a minimalnoj 50 m).
Međunarodno pravo
Međunarodni običaji
Međunarodni običaji primjenjuju se na sve subjekte međunarodnog prava bez obzira da li su oni prihvatili običaje svojim unutarnjim pravom ili ne. S druge strane, ugovori obavezuju samo oone međunarodne subjekte koji su pristupili međunarodnim ugovorima.
Ugovori
Ugovori mohu biti bilateralni i multilateralni (konvencije). Svima im je zajedničko da se ugovorni subjekti moraju pridržavati načela pacta sunt servanta (ugovori se moraju poštovati), jer poštovanjem ovog načela osigurava se, na još jedan efikasan način, provodivost međunarodnih normi.
Podjela
Međunarodno pravo dijelimo na međunarodno javno pravo i međunarodno privatno pravo. Za međunarodno privatno pravo neki teoretičari tvrde da nije međunarodno u punom smislu riječi, već njegove norme ulaze u sistem unutarnjeg prava. Međunarodno javno pravo, kao grana prava, ima nekoliko svojih podgrana od kojih su najvažnije:
Opština Știuca, Timiș
Știuca je opština u Rumuniji u okrugu Timiš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Belosavci
Белосавци су насеље у Србији у општини Топола у Шумадијском округу. Према попису из 2011. било је 1017 становника.
Демографија
У насељу Белосавци живи 984 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 43,5 година (42,3 код мушкараца и 44,6 код жена). У насељу има 325 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,64.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
San Alfonso, Aquixtla
San Alfonso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Aquixtla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 327 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2353 m.
El Zapote, Angel R. Cabada
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Angel R. Cabada.
Pagoda Jotab-dong
Pagoda Jotab-dong je naziv za 9 m visoku budističku pagodu koja se nalazi kraj grada Andong u provinciji Gyeongsangbuk-do u Južnoj Koreji. Predstavlja jedino što je ostalo od budističkog samostana sagrađenog u 8. vijeku za vrijeme Kraljevstva Silla.
Tonalapa, José Joaquín de Herrera
Tonalapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini José Joaquín de Herrera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1257 m.
Čemernica (planina)
Čemernica (Goli vis, 1.339 m)  je planina u centralnoj Bosni sa koje potiču vode slivova Vrbasa, Vrbanje i Ugra, koji je i geografski omeđuju. Proteže se u pravcu sjver – jug, u području koje spaja teritorije općina Banja Luka, Mrkonjić Grad, Skender Vakuf i Kotor Varoš, kao i naselje Bočac (na Vrbasu). Ispod njenih sjevernih obronaka, tj. strmih stijena izgrađena je hidroelektrana Bočac, sa odgovarajućoj vodnom akumulacijom.
Bugarska u Drugom svjetskom ratu
Na početku Drugog svetskog rata Bugarska je objavila neutralnost. Car Boris III i premijer Bogdan Filov, odbiili su ponude o paktovima sa drugim savezima i državama, uključujući Sovjetski Savez 1939. godine.
Nakon pada Francuske i počeo je pritisak Nemačke na balkanske zemlje da pristupe Trojnom paktu. U okviru te kampanje Nemačka daje Bugarskoj južnu Dobrudžu koju je izgubila u Drugom balkanskom i Prvom svetskom ratu, kako bi je pridobila kao svog saveznika.
mini|250px|Bugarska tokom Drugog svetskog rata U 12. 1940. Bugarska i Nemačka započinju pregovore pošto Nemačka planira invaziju na Grčku. Bogdan Filov 1.3. 1941. u Beču potpisuje sporazum tekst sa Trojnim paktom, pridružujući Bugarsku Silama osovina, čime je nemačka vojska mogla da prolazi kroz Bugarsku do Grčke. Okupiranjem Grčke i Jugoslavije, Bugarska dobija zapadnu Trakiju, istočnu Srbiju, Makedoniju i nekoliko ostrva u Egejskom moru. Car Boris III nije želeo da bugarske trupe učestvuju u ratu sa Sovjetskim Savezom, pa su umesto toga zamenili nemačke trupe u okupiranoj Jugoslaviji. Takođe, car uspeva da odoli nemačkom pritisku da deportuje bugarske Jevreje, čiji su životni uslovi tokom rata ipak bili mnogo loši. Međutim, makedonski i trački Jevreji su poslati u koncentracione logore, uglavnom u Aušvic.
Bugarska u ovo vreme nije prekinula sve dipolomatske odnose sa Sovjetskim Savezom i nije učestvovala u nemačkom napadu na Sovjetski Savez u 6. 1941. godine. Ipak, dešavale su se borbe između bugarske i sovjetske flote u Crnom moru. U Bugarskoj je organizovan gerilski pokret na inicijativu komunističke partije, koji se protivio pronacističkoj vladi.
Krajem 1941. godine Bugarska objavljuje rat Ujedinjenom Kraljevstvu i SAD.
Sledećeg dana Crvena armija prelazi Dunav i za tri dana osvaja severoistočnu Bugarsku pre nego što Bugarska menja stranu. Bugarska vojska zatim učestvuje u ratu protiv Nemačke sa Crvenom armijom u Mađarskoj i Austriji, spasavajući 48.000 Jevreja.
JurisPedia
framed|JurisPedia
JurisPedia, međunarodna akademska Wiki pravna enciklopedija. Trenutno postoje sadržaji na arapskom, kineskom, engleskom, francuskom, njemačkom, španskom i nizozemskom jeziku.
S radom je započela 25. XI. 2004., djelomično inspirirana Wikipedijom i projektom Enciclopedia Libre (Univerzitet Seville). JurisPedia koristi MediaWiki softver ali nije projekt fondacije Wikimedia i, za razliku od Wikipedije koristi licencu Creative Commons (by-nc-sa).
Jurispedia se razvila na inicijativu Équipe de Recherche Informatique et Droit (Pravni fakultet univerziteta u Montpellieru, Francuska), Pravnog fakulteta Univerziteta Can Tho (Vijetnam), tima JURIS (Université du Québec à Montréal, Kanada), i Institut für Rechtsinformatik Saarlandskog univerziteta (Njemačka). Projekt je otvoren za suradnju pravnim timovima širom svijeta. Njezin je začetnik korisnik Hughes-Jehan‏‎. Njom upravlja osmero administratora.
Lafot, Bolzano
Lafot je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 218 m.
Podbranč
Podbranč je naseljeno mjesto u okrugu Senjica, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 621 stanovnika.
La Loma, Aquixtla
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Aquixtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 319 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2470 m.
Poggio, Modena
Poggio je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 469 m.
Saucito de Gómez, Pénjamo
Saucito de Gómez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2150 m.
Arturo Villa, Tihuatlán
Arturo Villa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Looney Tunes: Back in Action
Šašava družina: Ponovo u akciji je američki animirani/animirani iz 2003. režija Joe Dante iz 2003. Larri Doile. Radnja prati likove iz Loonei Tunes Daffi Duck i Bugs Bunni (obojici je izrazio Joe Alaskei) dok pomažu nadolazećem daredevil Damian "DJ" Drake, Jr. (Brendan Fraser) i Warner Bros. izvršna Kate Houghton (Jenna Elfman) pronalaze dijamant "plavi majmun" kako bi sprečili zlog g. Predsedavajući (Steve Martin) Acme Corporation je upotrebio za pretvaranje čovečanstva u majmune koji će proizvoditi njegove proizvode; grupa takođe pokušava da spase oca D.J. -a (Timothi Dalton), glumca i špijuna koga je uhapsio gospodin predsedavajući. Animaciju je režirao Eric Goldberg. Napravljen je nakon uspeha Svemirski basket (1996) za koji je prvobitno razvijen kao direktni nastavak, pod nazivomSpace Jam.
Nepi, Viterbo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6186 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
Looney Tunes: Back in Action
Film je Varner Bros. Pictures bioskopski objavljen u Sjedinjenim Državama 14. novembra 2003. godine. Bila je to bomba na blagajni, zarađivala je 68,5 miliona dolara širom sveta u odnosu na budžet od 80 miliona dolara. Uprkos tome, dobio je više pozitivnih kritika od „Space Jam -a“. Ovo je bio poslednji film koji je postigao kompozitor Jerri Goldsmith, koji je umro manje od godinu dana nakon objavljivanja filma. Ovo je ujedno i poslednji film u produkciji Warner Bros. Feature Animation. Uz ovo, to je bio i poslednji teatralno objavljeni igrani film koji je istaknuto predstavljao likove Šašava družina do 2021. godine Svemirski basket: Novo nasleđe.
Radnja
Umorna od igranja druge banane Bugs Bunniju, Daffi Duck traži vlastiti crtani film od Varner Bros-a, ali ju je odmah otpustila "potpredsjednica komedije", Kate Houghton. Zaštitar i nadobudni kaskader, DJ Drake je zamoljen da otprati Daffi sa studijskog prostora, ali hajka koja je usledila dovodi do toga da je Batmobile srušio studijski vodotoranj, uzrokujući da i DJ dobije otkaz u tom procesu. Vraća se kući sa Daffi, koja putuje, gde prima poruku od svog oca, zvezde akcionog filma, Damiana Drakea, koji je zapravo tajni agent. Damian upućuje svog sina da otputuje u Las Vegas, pronađe svog saradnika Dusti Tails -a i pronađe mistični dijamant koji se zove dijamant "plavi majmun", pre nego što ga nedugo zatim uhvati korporacija Acme, predvođena detinjastim gospodinom predsedavajućim. DJ i Daffi kreću za Vegas. U međuvremenu, Bagsove rutine se raspadaju bez Daffi, pa je Kate prisiljena pronaći i ponovo zaposliti Daffi ili se suočiti s tim da će sama prestati. Bags informiše Kate o situaciji, pa odlaze do DJ -ove kuće gde pronalaze Damianov špijunski automobil i koriste ga za lov na DJ -a i Daffi.
U Las Vegasu, DJ i Daffi upoznaju Dustija u kockarnici u vlasništvu Iosemite Sam, koja je slučajno operativka korporacije Acme. Dusti im daje čudnu kartu za igru, što je trag za pronalaženje dijamanta. Sam i njegovi poslušnici pokušavaju da ih ubiju i uzmu kartu, ali uspevaju da mu izmaknu i pobegnu u špijunskom automobilu sa Bagsom i Kejt. Špijunski automobil, koji takođe može da leti, srušio se u pustinji Nevade. Dok prelaze pustinju, Vile E. Coiote pokušava da ih zaustavi, ali ne uspeva. Grupa na kraju naleti na područje 52, kojim upravlja žena po imenu 'majka', koja ih obavještava o situaciji. Pušta video zapis koji otkriva da Plavi majmun ima moć da ljude pretvori u majmune i ponovo ih evoluira. Acme namjerava koristiti plavog majmuna za cijelo čovječanstvo za proizvodnju svojih proizvoda, a zatim ih vratiti da ih kupi. Marsov Marsovac, koji je bio zatvoren u ustanovi, bježi i vodi grupu drugih vanzemaljskih zatvorenika po kartu za igru, ali heroji bježe. Videvši da je na čestitki lice Mona Lise, grupa zaključuje da mora pogledati sliku u Luvru u Parizu.
U Luvru otkrivaju da kartica sadrži prozor za gledanje, a gledajući kroz nju, prozor otkriva da Mona Lisa ispod ima skrivenu kartu Afrike. Pojavljuje se Bugsov i Daffijev kolega, Elmer Fudd, koji se otkriva kao operativac Acmea, te juri Bugs i Daffi kroz galeriju za kartu, dok je Kate kidnapovao tjelohranitelj gospodina Smitha, kako bi dobio fotografiju Afrička karta uz pomoć Beaki Buzzarda. DJ spašava Kate i Elmera, Bugs je dezintegrisao nakon što je iskočio iz umetničkog dela pointilizma. Bugs i Daffi se ponovo okupljaju sa DJ -om i Kate i napuštaju Pariz.
DJ, Kate, Bugs i Daffi putuju u Afriku, susreću se sa bakom, Silvesterom i Tveetijem, koji ih odvode do ruševina hrama u džungli gde pronalaze plavog majmuna. Međutim, baka i kompanija se otkrivaju da su maskirani gospodin predsedavajući, Smith i tasmanski đavo. Gospodin predsedavajući koristi pištolj za dezintegraciju kako bi transportovao sebe i heroje do sedišta Acme -a, gde primorava DJ -a da mu da dijamant, kada se otkrije da je Damian njegov zatvorenik, ali se vratio na reč da ga pusti.
Yorkville, Tennessee
Jorkvil je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 286, što je 7 (-2,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Eritravin
Eritravin je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 299,364 Da.
La Cachora, Batopilas
La Cachora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2147 m.
La Nanchilera, Del Nayar
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 502 m.
Omejadski Kalifat
right|thumb|300px|Halifat u vrijeme Emevija 750. godine
Omejadska ili Emevijska dinastija (661. - 750.)je bila prva dinastija poslije četvorice halifa, a njen prvi predstavnik Muavija je uveo pravo na prijesto putem nasljedstva (dinastijom) a ne putem izbora (šurom).
Osnivanje dinastije
Nakon smrti halife Alije na vlast je došao Muavija, sin Ebu-Sufijana i Hinde, zakletih neprijatelja islama sve do osvajanja Mekke kada su i sami prihvatili ovu vjeru. Prvi je islamski vladar od kojeg se računa dinastija. Došao je na vlast prihvativši se hilafeta kojeg je preuzeo posle atentata na halifu Aliju. Hilafet završava smrću halife a Muavija je pred kraj svog života odlučio na svoje mjesto postaviti sina Jezida. Običaj je bio halifu birati na šuri, skupu plemenskih predstavnika koji su svojim glasanjem donosili sve važnije odluke. Muavija nije ukinuo taj običaj ali je na razne načine nagovorio i/ili podmitio plemenske vođe da glasaju za njgovog sina. Jezid je prvi halifa izabran na ovaj način. Dinastija Emevijja je trajala 90 godina i brojala je 14 vladara.
Značaj
Ovo doba je zapamćeno po mnogo negativnih i pozitivnih događaja. Naziva se i krvavim dobom muslimana jer se na nepošten način dolazilo na vlast. Većina tih halifa je živjela rasipnički, što se također kosi sa principima islama i praksom dotadašnjih halifa.
Teritorijalno, Islamsko carstvo se značajno proširilo. Osvojeni su i dijelovi Evrope: Španija te dio Francuske (Lion i Bordo). Središte hilafeta je premješteno iz Medine u Damask. Širili su arapsku kulturu na svim područjima novog islamskog carstva. Uveli su arapski novac i arapski jezik u svim novoosvojenim državama, te gradili džamije.
Primjetan je i uticaj Bizantije na vladare ovog doba. Ono što su preuzeli iz njihove kulture se prvenstveno ogleda u uvođenju lične garde, obavječtajne službe i stroge vojne države Izgradili su flotu. Organizaciju države su zasnovali na bizantskim principima. Osnovali su prvu poštu na ovim područjima. Uveli su i sudstvo ali jedino njihova presuda je bila važeća i konačna.
Emevije u Španiji
desno|thumb|250px|Unutrašnjost [[Velika džamija u Cordobi|Velike Džamije u Kordobi napravljene u vrijeme Emevija]]
Historijat vladavine
Vladavina Emevijja je završila dolaskom Abasida na vlast koji su tada odlučili smaknuti sve iz dinastije Emevija. Preživio je samo Abdurahman I sa svojim trinaestogodišnjim bratom. Njih dvojica i njihov oslobođeni rob Bedr su pet godina lutali po islamskom carstvu, dok nisu završili na isturenom španskom kraju ove imperije. Ni muslimani ovog podneblja nisu bili zainteresovani za Abasidsku vlast, niti su ih Abasidi na to primoravali, što je Abdurahman I iskoristio. Poslao je Bedra da govori o uspostavljanju emevijske vlasti što su Španci i pihvatili. Pod upravom Abasida ostalo je Arapsko poluostrvo, Perzija, Irak, Sirija, Džezira, Egipat i Sjeverna Afrika, a pod vlašću Emevija bilo je Pirinejsko poluosrvo kojim su vladali od 756. do 1031. godine, a vlast nad i jednim dijelom muslimani su potpuno izgubili tek 1492.
Prijestolnica Emevijskog carstva u Španiji bila je Kordoba. U ovo vrijeme Kordoba je značajno uznapredovala, ali ubrzo je došlo do nemira. Kršćani koji su imali pravo udruživanja i života u vlastitim zajednicama počeli su zahtjevati odvajanje od muslimanskog carstva. S druge strane Španija dolazi na udar krstaških ratova i biva poražena u jednom od njih (1198. - 1216.) Kordoba je osvojena 1232. Dio Španije oko Granade je ostao u muslimanskoj vlasti do 1492. Međutim, prvenstveno zbog borbe za vlast, 1486. počinje graađanski rat. Kralj Ferdinand i kraljica Izabela su opkolili Granadu i tražili od muslimana da se predaju zaklevši se pri tome da neće rušiti džamije, vakufsku imovinu i poštovati običaje muslimana. Međutim ovo se nije ostvarilo, i Španija je ubrzo postala dijelom inkvizicije.
Značaj
left|thumb|300px|[[Velika džamija u Damasku|Emevijska džamija u Damasku]] Već samim dolaskom Abdurahmana I započela je gradnja džamija i škola, prvih islamskih škola u Evropi. Međutim Španija je bila najnaprednija u doba Abrurahmana III. U Kordobi je tada bilo oko sedamsto džamija, tristo javnih hamama, te biblioteka sa 600 000 svezaka raznih djela.
U toku vladavine Emevija Kordoba je bila centar tkalačkog zanata i rezbarija od slonovače. Razvijena je proizvodnja svile, kože, otvoreni su rudnici srebra i zlata. Zahvaljujuči njima način proizvodnje papira je prenešen u Italiju pa onda i u Francusku. Znalajn uticaj su imali i na školstvo, jer su podnjihovom vladavinom otvoreni i univerziteti u Kordobi, Svilji, Granadi i Malagi.
Najzačajniji naučnici ovog perioda su:
Spisak emevijjskih halifa
Emevijjske Halife u Damasku
Emevijjski Emiri u Kordobi
Stari grad Ljubuški
mini|desno|Crno bijela perspektiva mini|desno|Stari grad Ljubuški Stari grad Ljubuški, ili tvrđava hercega Stjepana, je srednjevjekovna tvrđava na području opštine Ljubuški, Bosna i Hercegovina.
Omejadski Kalifat
Spisak emevijjskih halifa
Emevijjske halife u Kordobi
Emevijjski tabini
Stari grad Ljubuški
Istorijski podaci
Spominje se 1452. godine u vezi sa borbama između hercega Stjepana i sinova, knezova Vladislava i Vlatka. Pomenute godine knez Vladislav je prešao na stranu Dubrovačke republike u ratu protiv oca. Herceg Stjepan se sklonio u tvrđavu u Ljubuškom. Vladislav je te godine pokušao oteti grad Ljubuški od oca, ali ga nije uspio osvojiti. Tek se 1454. godine pominje u povelji aragonskog kralja Alfonsa V kao civitas Lublano.
Osmanlije 1463. godine prvi put osvajaju Ljubuški, a definitivno između 1468. i 1477. godine. Već 1477. godine predstavlja pograničnu utvrdu sa jakom posadom i pripada drinskom kadiluku. U ugovoru između Turske i Ugarske 1503. godine Ljubuški se pominje, kao jedan od pograničnih gradova koji ostaje pod osmanskom vlašću. U vafuknami (zakladnici) Nesuh-age Vučjakovića pisanoj u februaru 1565. godine, grad se pominje kao k'ala (tvrđava). Nesuh-aga je u gradu podigao džamiju. Kao samostalan kadiluk spominje se 1633. godine. U XVIII vijeku postoje nahija Ljubuški u istoimenom kadiluku, a osnovana je i istoimena kapetanija. Tvrđava je napuštena 1835.godine.
Opis
Tvrđava se sastoji iz dva dijela. Prvo utvrđenje je nastalo u doba srednjevjekovne bosanske države, a drugo u vrijeme osmanlija
Jimmy Cliff
Jimmy Cliff, OM (rođen kao James Chambers 30. jula 1944) je jamajčanski muzičar, pjevač i glumac. Trenutno je jedini živući muzičar koji je od jamajčanske vlade dobio prestižni Orden za zasluge. Najpoznatiji je po pjesmama "The Harder They Come," "Sitting in Limbo", "You Can Get It If You Really Want" i "Many Rivers to Cross" sasoundtracka za film The Harder They Come, pomoću koga je popularizirao reggae širom svijeta.
Plavecki Petjer
Plavecki Petjer je naseljeno mjesto u okrugu Senjica, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
23. 11.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
23. novembra/studenog (21. 11.) je 327. dan godine po gregorijanskom kalendaru (328. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 38 dana.
Rođenja
.
Smrti
.
Praznici i dani sećanja
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
El Cerro de los Barraza, Cosalá
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 553 m.
Ainay-le-Château
Ene le Šato je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Alije koja pripada prefekturi Monlison.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1165 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 48 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,07 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 208 metara (maksimalnoj 252 m, a minimalnoj 184 m).
Ciaramiti, Vibo Valentia
Ciaramiti je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 219 m.
Los Martínez, Tarimoro
Los Martínez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Tarimoro.
Straughn, Indiana
je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Opština Teremia Mare, Timiș
Teremia Mare je opština u Rumuniji u okrugu Timiš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Блазнава
Демографија
У насељу Блазнава живи 468 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,6 година (41,6 код мушкараца и 45,6 код жена). У насељу има 189 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,13.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Ronjenje
thumb|Današnja ronilačka oprema Ronjenje je danas jedan od sportova koji se najbrže širi svijetom, a oduvijek je postojala čovjekova želja da se spusti ispod površine mora, jezera, bilo u svrhu spašavanja, lova, rekreacije ili vojne svrhe.
Povijest ronjenja
thumb|Ronioci Aleksandra Velikog Danas se ne može sa sigurnošću utvrditi kada se ronjenje prvi puta pojavilo, ali postoje neki dokazi da je to bilo 5000 godina prije Krista. Prvi materijalni trag postoji na asirskom reljefu i iz godine 885. pne., a rani i autentičan zapis u rukopisima grčkog povjesničara Herodota.
Ronjenje je također bilo motivirano vojnim razlozima, te su tako ronioci Aleksandra Velikog u luci Tir nakon opsade 332. pne. uklanjali prepreke. Najvažniji posao ronilaca u prošlosti bio je spašavanje tereta s potonulih brodova i o tome postoje pisani podaci. Već tijekom prvog stoljeća prije Krista, posao je bio tako dobro organiziran i ronioci su bili svrstani u platne razrede po kojima su razlike u naknadama ovisile o dubini ronjenja. Ronilo se isključivo na dah, a obuka je započinjala još u djetinjstvu. Kamenje se upotrebljavalo umjesto utega, ronilac bi bio vezan konopcima, a uranjao bi do 31 metar ispod površine.
thumb|Ronilac iz 16. stoljeća S vremenom su ljudi tražili na koji bi način mogli ostati što duže ispod površine, pa se u početku počelo služiti trstikom, a krajem 16. stoljeća napravljen je prvi veliki korak i izumljeno je ronilačko zvono s otvorenim dnom, koje se spuštalo utezima okomito u vodu, omogućivši da zrak ostane zarobljen unutar stijenki zvona. Prvi podaci o takvom zvonu datiraju iz 1531. godine.
Osamdesetih godina 17. stoljeća Amerikanac William Phipps upotrebljavao je sustav "majka i kći" zvona, koja su roniocima omogućavala pristup prema nekoliko izvora zraka, a godine 1690. engleski je astronom Edmond Halley dizajnirao zamršeni sustav po kojemu se količina zraka u zvonu nadopunjavala tako što je dovod zraka bio povezan manjim zvonima, koje su bile smještene niže od njega. Kada je sustav bio namješten, otvarao bi se venitl na posudi i viši je tlak koji je djelovao na posudu (zbog veće dubine) tjerao svježi zrak prema ronilačkom zvonu. Halley je, zajedno s još četvoricom, proveo sat i pol na dubini od 18 metara u rijeci Temzi, prikazujući djelotvornost svog izuma. Englez John Lethbridge je 1715. godine razvio "ronilačku omotnicu" u kojoj je ronilac boravio unutar "bačve zraka", omotane kožom, sa staklenim otvorom za gledanje i dvama otvorima za ruke s vodootpornim rukavima. Lethbridge je pisao da je s njegovom opremom bilo moguće raditi na dubini od 18 metara i u trajanju od 34 minute. Ipak i ta je ronilačka oprema imala ista ograničenja kao i ronilačko zvono, nije bilo moguće manevriranje i nedostajala je mogućnost kontinuirane opskrbe svježim zrakom.
Senad Bašić
Senad Bašić (Trebinje, 26. kolovoza 1962.) bosanskohercegovački je glumac.
Ronjenje
Povijest ronjenja
Augustus Siebe je zabilježen kao izumitelj prve praktične odjeće za ronjenje, iako je u to vrijeme nekoliko izumitelja eksperimentiralo sa sličnim ronilačkim inovacijama, s obzirom da je vađenje predmeta s potonulih brodova bilo unosan posao i omogućavalo je kontinuirani rad na novim izumima.
Senad Bašić
Biografija
Senad Bašić diplomirao je na Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu 1987 godine. Radi kao profesor na Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu na predmetu Gluma.
Ronjenje
Povijest ronjenja
Do 1840. godine Siebe je razvio i djelotvoran ventil za disanje koji mu je omogućio uporabu vodootpornog odijela za cijelu dužinu tijela, poznato kao Siebeovo usavršeno ronilačko odijelo (Siebe's Improved Diving Dress). Ono je izravni prethodnik današnjeg standardnog odijela za duboke vode s površinskom opskrbom zraka. S obzirom da su ronioci počeli sve više vremena provoditi u dubinama pojavila se i nova bolest.
Senad Bašić
Biografija
Dobitnik je nagrade za najboljeg mladog glumca na Festivalu profesionalnih pozorišta u Jajcu 1989. i nagrade "Mala liska" koja se dodjeljuje u sklopu Festivala komedije Bosne i Hercegovine "Mostarska liska" 2004. Bio je i nominovan za nagradu Zlatni Leopard (najbolji glumac) na 55. Lokarno Film Festivalu, 2002. Trenutno živi i radi u Sarajevu sa suprogom Jasnom i dvoje djece.
Ronjenje
Otkrivanje dekompresijske bolesti
U početku se dekompresijska bolest nazivala cassions disease, jer je njezino pojavljivanje bilo vrlo učestalo među kesonskim radnicima, koji su radili na projektima iskopavanja temelja za most ili konstrukcija dionica tunela. Kesoni (francuska riječ za sanduk) su konstantno ispunjavani komprimiranim zrakom, a omogućili su radnicima u osmosatnim ili dužim smjenama suhe uvjete za rad pod vodom. Što je bilo više projekata za rad pod vodom, to je bolest poprimala šire razmjere. Francuski je fiziolog Paul Bert proveo opsežno istraživanje dekompresijske bolesti i 1878. godine ustanovio da udisanje zraka pod pritiskom oslobađa dušik koji se širi po krvi i tjelesnom tkivu. Ukoliko se pritisak naglo oslobodi, dušik se vraća u plinovito stanje brzinom koja je prevelika da bi izašao iz tijela na normalan način. Kao posljedica toga se po cijelom tijelu formiraju mjehurići dušika, koji uzrokuju bolest koju su ronioci do tada povezivali s kostoboljom. Bert je preporučio radnicima i roniocima da se sporo dižu prema površini i nakon toga je došlo do bitnog poboljšanja zdravlja i smanjenja broja nesreća. Paul Bert je također otkrio i da se utjecaj dekompresijske bolesti može otkloniti povećanim tlakom i to je otkriće 1983. godine uvjetovalo konstrukciju prve dekompresijske komore u Americi, koja je bila upotrebljavana pri konstrukciji tunela ispod rijeke Hudson između New Yorka i New Jerseya.
Ronilačke tablice
Dekompresijska bolest je i dalje mučila ronioce koji su pokušali raditi na dubinama ispod 40 metara bez obzira na dužinu provedenu pod vodom, djelotvornost im je opadala, a neki su gubili svijest. Engleski fiziolog J.S. Haldane je između 1905. i 1907. godine proveo niz eksperimenata s roniocima Kraljevske mornarice i ustanovio da je uzrok problema bila neprilagođena ventilacija ronilačkih kaciga zbog čega je rasla količina ugljičnog dioksida, koji je postupno trovao ronioca. Zato je preporučio povećani i ujednačeni dotok svježeg zraka u kacigu ronioca ovisno o tlaku, a sastavio je i skup tablica koje su pokazivale maksimalno vrijeme koje ronilac smije provesti na različitim dubinama, te metodu dekompresije kada se ronilac dizao. Zahvaljujući Haldanovom otkriću povećala se dubina ronjenja do nešto iznad 65 m, maksimalne dubine do koje su ručne crpke mogle crpsti zrak. Međutim na dubinama od oko 30 metara ili većim kod ronioca se počelo manifestirati stanje u obliku euforije, taj sindrom poznat je i kao pijanstvo velikih dubina, a danas se naziva i narkoza (opijenost) dušikom. Dvadesetih godina prošlog stoljeća, utvrđeno je da zbog udisanja pod tlakom dušik izaziva anestetski učinak.
Scuba ronjenje
thumb|Jacques-Yves Cousteau na Calypsou Tek šezdesetih godina tehnologija se razvila i omogućila nastanak ronilačkog odijela koje je moglo izdržati utjecaj tlaka, a ipak toliko fleksibilno za uporabu. Prva takva odijela poznata su pod nazivima Jim Suit i Newt Suit. S proizvodnjom autonomnog ronilačkog aparata (self-containted underwater breathing apparatus, skraćeno Scuba) dobila se kompletna oprema i ronjenje je napokon postalo neovisno kretanje pod vodom. H.A. Fleuss je godine 1878. razvio prvi ekonomski isplativ autonomni ronilački aparat, Scuba zatvorenog kruga. Upotrebljavao je 100%-tni kisik, a tada se još nije znalo da 100%-tni kisik postaje otrovan kada se udiše pod tlakom. Prije početka Prvog svjetskog rata dodan je modificirani regulator, a razvili su se ronilački spremnici s kapacitetima držanja kisika na više od 200 bara. Uz takve je izmjene Fleussov autonomni ronilački sustav zatvorenog kruga postao standardna oprema za ronioce Kraljevske mornarice.
Rekordi u ronjenju
Aktuelni rekord u dubini ronjenja drži Ahmed Gabr koji iznosi 332.35 metara. Rekord je oboren 2014. za oko 14 m dublje od pređašnjeg rekorda oborenog od strane Nuno Gomesa 2005. godine. Obojica su rekord postigli u Crvenom moru u Egiptu. Iako se možda čini da su obojica provela dosta vremena roneći, ipak, rekord u dužini ronjenja pripada drugima. Kada je u pitanju ronjenje u slanoj vodi rekord drži Britanc Sean McGahern. On je u hladnoj vodi uspeo da izdrži 49 sati i 56 minuta (St George luka, Malta, 2013). Kada je u pitanju ronjenje u slatkoj vodi, rekord drži američki ronilac Jerry Hall koji je izdržao 120 sati i 1 minut (Watauga Lake, Tennessee, 2004.). Ipak, najduže pod vodom je izdržao ronilac iz Turske, Cem Karabay koji je pod vodom bio 192 sati, 19 minuta i 19 sekundi (bazen u Istambulu u Turskoj, 2011.).
Ángel Gutiérrez Alejo, Angel R. Cabada
Ángel Gutiérrez Alejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Angel R. Cabada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Delle More, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 378 m.
Satu Nou, Sânpetru de Câmpie
Satu Nou je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Sânpetru de Câmpie.
Fratelli Rosselli, Verona
Fratelli Rosselli je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Ghisa, Vicenza
Ghisa je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 159 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.