cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Las Cuadras, Carrillo Puerto
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 209 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Șeușa, Ciugud
Șeușa je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Ciugud.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 606 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
Mesnatonogi zovoj
Mesnatonogi zovoj (lat. Puffinus carneipes) je vrsta morske ptice iz porodice zovoja.
Manje je veličine. Ima blijedo-ružičasta stopala i blijedi kljun s crnim vrhom. Zajedno s ružičastonogim zovojom čini supervrstu. Usko je povezan s crnokapim zovojom. Gnijezdi se u kolonijama.
Nikolaj Bajbakov
Nikolaj Bajbakov (6.3.1911. - 31.3.2008) je bio sovjetski ministar naftne industrije i nižerangirani član takozvane kavkaške klike. Bajbakov je najvažniji po tome što je bio poslednji živi član vlade neke od velesila koje su učestvovale u Drugom svetskom ratu i po činjenici da je bio jedini državni dužnosnik SSSR koji je stupio na državnu dužnost u doba Staljina (1940.) i na njoj ostao sve dok ga Mihail Gorbačov nije smjenio (1985.).
Život
Nikolaj Bajbakov je nakon završene srednje škole upisao naftni fakultet u rodnom Baku-u kojeg završava 1931 nakon čega počinje raditi u svojoj struci. Obaveznu vojnu službu Bajbakov služi na Dalekom istoku od 1935 do 1937. godine nakon čega njegova karijera doživljava veoma brzi uspon pod zaštitom Lazara Kaganović tako da već 1940. godine postaje zamenik ministra naftne industrije. Nakon početka Operacije Barbarossa to jest nemačkog napada na SSSR Bajbakov organizira evakuaciju naftne industrije kako ne bi pala u ruke neprijatelja, a potom tokom Bitke za Staljingrad je zadužen za naftnu industriju na Kavkazu. Kratko pred smrt Bajbakov je dao televizijski intervju o tamo kakav je bio ton razgovora pri dobivanju zadatka 1942. Po njegovim rječima Staljin je naredio:
"Bajbakov ti si naš mladi naftni stručnjak, pa stoga za tebe imam jedan iznimno važan zadatak za našu budućnost. Ti ćeš otići na Kavkaz i u slučaju ako nemci osvoje naše naftne bušotine moraš ih dignuti u zrak. Ako ih ne digneš u zrak,a Nemci ih osvoje mi ćemo te streljati također ako ih ti digneš u zrak,a Nemci ih ne osvoje mi ćemo te također streljati."
Po pitanju takvog naređenja Bajbakov će sam reći da je ono bilo potpuno razumno i da bi ga on sam izdao da je bio na Staljinovom mestu.
Nakon Drugog svetskog rata on će biti zadužen za razvoj naftne industrije pri čemu će drastično povećati naftnu proizvodnju SSSR za što biva nagrađen ministarskom pozicijom, a potom i položajem direktora za ekonomsko planiranje SSSR-a. Na ovom drugom položaju će ostati dva desetljeća sve dok ga Mihail Gorbačov nije 1985. godine poslao u penziju.
Treća bitka kod Luçona
Treća bitka kod Luçona se odigrala 14. augusta 1793. godine na zapadu Francuske za vrijeme Vandejskog rata između vandejskih kontrarevolucionarnih pobunjenika na jednoj, i snaga republikanske vlade na drugoj strani.
Uvod
Na drugoj strani je Tuncq, usprkos pobjede u prethodnoj bitci, bio smijenjen po odluci generala Rossignola. Prije nego što je ona sprovedena, 13. augusta se doznalo da pobunjenici marširaju prema Luçonu, te je politički komesari Jean François Marie Goupilleau de Fontenay i François-Louis Bourdon dozvolili da Tuncq nastavi zapovijedati republikanskim trupama.
Bitka
Pobunjenici su bili dobrog morala, uvjereni da će im njihova izrazita brojčana nadmoć, kao u nizu prethodnih bitaka donijeti pobjedu. U tome je prednjačio Charette, koji je neposredno prije same bitke izjavio da će "sam zauzeti grad".
Pobunjenici su rasporedili tako da su D'Elbée, Royrand i La Rochejaquelein držali lijevo krilo, Lescure i Marigny centar, a Charette i Joly desno krilo. Lescure je izradio plan čija je osnova bila da se republikanske snage istovremeno napadnu iz nekoliko različitih pravaca.
Tuncq je, pak, poučen iskustvima iz prethodne dvije bitke, nastojao maksimalno iskoristiti svoju prednost u oružju, ali je također razvio i taktiku sa kojom je namjeravao iznenaditi i poraziti napadače. Iako je bio bitno inferiorniji po broju ljudstva u odnosu na pobunjenike, odlučio je ratnim lukavstvima stvoriti dojam da ima još manje vojnika, pa je veliki broj njih sakrio po okolnim šumama i u klasju.
Bitka je počela u 5 sati. Pobunjenici su krenuli naprijed, prije nego što ih je iznenadila paljba dotada skrivenih pješadinaca, a potom bili izloženi artiljeriji čija je tanad izazvala veliku konfuziju u njihovim redovima. To je jedino izbjeglo desno krilo pod Charetteom, koji je uspio ostati neozlijeđen iako se našao izložen paljbi, te su njegovi ljudi sačuvali moral i nastaviti napredovati. U centru je, međutim, došlo do zastoja izazvanog slabom koordinacijom, dok se na lijevom krilu La Rochejaquelein počeo odvajati od ostatka vojske. Tuncq je, vidjevši to, rokirao svoje snage sa lijevog krila prema centru i započeo kontranapad, koji je izazvao paniku u pobunjeničkim redovima i doveo do sveopćeg povlačenja; Charette, iako je sačuvao koheziju svojih ljudi, se našao izoliran, te je također zapovijedio povlačenje. Pobunjeničke snage su se na kraju povukle prema Chantonnayu.
Posljedice
Broj žrtava na pobunjeničkoj strani je predmet različitih procjena; republikanski izvori su govorili o 5000-6000 mrtvih, a što historičari smatraju pretjeranim, te su skloniji navodima od 1500-2000 mrtvih iz kasnijih memoara pobunjeničkih vođa. U svakom slučaju, bitka kod Luçona je predstavljala strahoviti poraz za pobunjenike, najveći od samog početka ustanka.
To se odrazilo i na njihovo vodstvo, gdje je među vođama došlo do žestoke svađe, u kojoj je D'Elbée optužio Lescurea za loše napravljen plan bitke, a Charette optužio svoje kolege što su ga bili ostavili na bojištu. Pobunjenički vođe su se razišli duboko posvađani, a što će imati značajan uticaj na dalji tok i konačni ishod sukoba.
El Aguacate II, La Yesca
El Aguacate II je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1293 m.
Loma Bonita, Cuautepec de Hinojosa
Loma Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Cuautepec de Hinojosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 656 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2287 m.
Ormea, Cuneo
Ormea je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1276 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 695 m.
Zermeghedo, Vicenza
Zermeghedo je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Ibănești, Cungrea
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 281 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 190 m.
Zermeghedo, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1245 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Timopoietin
Timopoietin (polipeptid vezan za laminu 2, LAP2) je protein koji je kod ljudi kodiran TMPO genom. LAP2 je protein unutrašnje membrane jedra.
Timopoietin učestvuje u indukciji CD90 proteina u grudnu žlezdu. Gen timopoetina kodira tri alternativno splajsovane iRNK molekula koji kodiraju proteine sa 75 kDa (alfa), 51 kDa (beta) i 39 kDa (gama). Oni su izraženi u većini ćelijskih tipova. Ljudski TMPO gen se nalazi u hromozomsko opsegu 12q22 i sastoji se od osam eksona.
Interakcije
Timopoietin formira interakcije sa barijerom za autointegracioni faktor 1, AKAP8L, LMNB1  i LMNA.
La Tranca, Cuetzalan del Progreso
La Tranca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1503 m.
Santa Catalina, Camargo
Santa Catalina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Camargo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1273 m.
The Eiger Sanction
The Eiger Sanction je američki akcijski film snimljen 1975. godine u režiji Clinta Eastwooda. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Trevaniana. Protagonist, koga tumači sam Eastwood, je historičar umjetnosti koji je u prošlosti kao tajni agent obavljao fizičke likvidacije za obavještajnu službu. Radnja prikazuje kako ga njegovi pretpostavljeni ucjenom regrutiraju da obavi još jedan posao, te se zbog njega infiltirra u grupu planinara koja namjerava osvojiti vrh Eiger u švicarskim Alpa među kojima se nalazi jedna od njegovih meta.
Las Lagunas, Arteaga
Las Lagunas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
The Eiger Sanction
Iako je Trevanianova knjiga napisana kao parodija romana o Jamesu Bondu, film je adaptiran u "ozbiljan" akcijski triler. Glavna uloga je bila ponuđena Paulu Newmanu, ali ju je on odbio, te ju je na kraju preuzeo Eastwood, koji je također inzistirao na tome da režira film. Eastwood je, prema vlastitim riječima, prepoznao nedostatak ozbiljnosti i "dubine" u književnom predlošku, ali ga je odlučio kompenzirati inzistiranjem na što autentičnijim scenama akcije. Zbog toga se temeljito fizički pripremao i učio planinarske vještine, a scene osvajanja Eigera su snimljene na samoj planini, gdje je poginuo jedan od članova ekipe, britanski planinar David Knowles.
The Eiger Sanction je nakon premijere imao miješane kritike, pri čemu mu je dio zamjeravao parodijski groteskne negativce. Kasnije kritike su, međutim, izuzetno hvalile Eastwoodov rad na akcijskim scenama.
Las Lagunas, Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 800 m.
Fraserov otok
Fraserov otok (engleski: Fraser Island; domorodački: K’gari, raj) je najduži pješčani otok na svijetu. Prostire se na 184.000 hektara uz istočnu obalu Australije, 200 km sjeverno od Brisbanea u Queenslandu. Otok je 1992. godine upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Australiji i Oceaniji. Pod zaštitom je vlade Australije koje ga je proglasila nacionalnim parkom – Veliki pješčani nacionalni park (Great Sandy National Park). mini|lijevo| Karta Fraserovog otokamini|lijevo| Pogled s Indijanske glave na Fraserov otok mini|lijevo| Plaža na Fraserovom otoku
Povijest
Aboridžini su naselili otok prije oko 5000 godina. Arheološka istraživanja utvrdila su da ih je u početku bilo svega oko 200-300. Zahvaljujući prirodi otoka i njenoj raznovrsnosti, ubrzo su prerasli u populaciju od oko 2000 do 3000 članova. Dolazak Europljana donio im je propast i društveni slom. Prvo spominjanje Fraserova otoka datira iz 1770. godine, kada je britanski istraživač, kapetan James Cook plovio duž istočne obale Australije. Cook i njegovi suputnici smatrali su da se radi o poluotoku. Nekoliko godina kasnije istraživač Matthew Flinders (1802.) iskrcao se na njegovu obalu. U njegovom osobnom dnevniku zabilježio je: „...nema veće pustare od ovog poluotoka...“. Ubrzo je napustio otok, ne otkrivši njegove prirodne čari koje su se nalazile samo par kilometara od njega. Početak istraživanja Matthewa Flindersa je značilo početak kraja Aboridžina. Iako Matthew napušta otok ne istražujući ga, nesluteći što se sve krije u njemu, domoroci ga opažaju.
Današnji naziv otok je dobio nakon jedne tragedije. Kapetan James Fraser i njegova supruga Elise Fraser preživjeli su, 1836. godine, brodolom jedrenjaka Svirling Kasls, nakon čega su dospjeli na ovaj otok. Pripadnici jednog domorodačkog plemena su ih uhvatili i zarobili. Poslije višetjednih mučenja, James umire, a Elise se uspjeva izbaviti iz ruku Aboridžina i poslije šest tjedana provedenih na otoku, napušta ga. To je prouzrokovalo borbe 1840. godine, poslije kojih je život domorodaca osuđen na propast. Aboridžini nisu mogli ništa uraditi sa svojim kopljima, lukovima i strijelama. Jednostavno, europski barut je bio moćniji. ubili su kapetana, ali je Elise kasnije spašena.
Zbog te tragedije, u znaku kapetana Jamesa, dotadašnji naziv Veliki pješčani otok promjenjeno je u Fraserov otok. Pored ova dva imena, otok ima još jedno domorodačko ime, K’gari – što u prijevodu znači raj. Ovaj naziv još uvijek koriste domorodci.
Klima
Fraserov otok ima suptropsku klimu sa umjerenom temperaturom. Prosječna temperatura na obali je između 22 i 28 °C u prosincu, a u srpnju ona se kreće između 14 i 21 stupnjeva. Temperature u unutrašnjosti kopna mogu biti ekstremno visoke. Godišnja količina padalina iznosi oko 1200 mm na obali, i oko 1800 mm u unutrašnjosti. Kišoviti period traje od siječnja do ožujka, dok suša prevladava u zimskim i proljetnim mjesecima. Ljetne bure su uobičajne, i obično se javljaju povremeno duž pješčanih obala. mini| Obojeni pijesak Teewaha mini| Olupina broda na plaži Fraserovog otoka
Reljef
Fraserov otok dugačak je 120, a široko 25 km, njegova površina iznosi oko 184.000 hektara. Masivna pješčana brda izdižu se i do 250 metara iznad nivoa mora, što ovaj otok čini najvišim te vrste u svijetu. Dokazi ukazuju na to da bezbrojne tone pijeska, od kojih je otok nastao, potjče sa Velikih razvodnih planina, planinskog lanca koji se prostire duž čitave obale Australije. Tijekom vremena, na tim planinama su obilne padaline prouzrokovale odrone stijena, koje su bujice potom odnosili do rijeka i oceana. Djelovanjem morskih struja, stijene su pretvorene u sitan pijesak koji se postepeno taložio na morskom dnu ka sjeveru. Pijesak se nagomilavao na prostoru ograničenom rtovima i formacijama stijena koje su se izdizale sa morskog dna. Tako je nastao Fraserov otok.
Slatkovodna jezera
Prilično iznenađujuća činjenica je da se širom otoka u udubljenjima i pješčanim dinama nalazi 40 slatkovodnih jezera. Neka od njih su smještena u velikim depresijama na vrhu visokih pješčanih dina. Vodu u njima zadržavaju slojevi, na dnu, sačinjeni od djelomično istrulog lišća, kora i grana.
Na otoku se nalaze i jezera koja su nastala u dinama kod kojih je dno depresije ispod gornjeg nivoa podzemnih voda. Slatka voda podire u udubljenja u dinama, stvarajući bazene sa čistom kristalnom vodom koju filtrira pijesak. Voda u jezerima se obnavlja zahvaljujući padalinama čija količina iznosi oko 1500 mm godišnje. Voda koja ne završi u jezerima ili u pijesku, formira rijeke koje se kreću ka moru. Procjenjuje se da se iz jedne takve rijeke, u Tihi ocean uljeva više od 5,000.000 litara vode na sat.
Jedinstvene šume
Zbog obilja vode Fraserov otok je obrastao bujnom vegetacijom. Pješčano tlo je siromašno hranljivim materijama i zato je obično nepogodno za rast prašume. Međutim, Fraserov otok je jedno od nekoliko mjesta na Zemlji gdje prašume bujaju upravo na pješčanom tlu. One su nekada bile toliko guste da su preko 100 godina korištene za proizvodnju građe. Među šumarima su naročito bile cijenjene dvije vrste eukaliptusa i jedna vrsta bora. Drveće koje ovdje raste visoko je i preko 45 m, i dostiže širinu od 2 do 3 metra. Neke vrste drveća, koja su inače pogodne za primjenu u stolarstvu za proizvodnju terpentina, korištene su za izradbu zidova Sueckog kanala. Međutim, danas je na otoku sječa šuma obustavljena zbog masovnog uništavanja drveta koje spada među najkvalitetnije na svijetu.
Guasave, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2357 m.
Barbeyaceae
Barbeyaceae je familija dikotiledonih biljaka koja obuhvata jednu savremenu vrstu, Barbeya oleoides. To je nisko drvo, rasprostranjeno u planinama Somalije, Etiopije i Arapskog poluostrva. Raste u prelaznim staništima između afromontanih šuma i nizijskih žbunjaka.
Ivica Horvat
Ivica Horvat (Sisak, 3. srpnja 1926. - Njivice, otok Krk, 27. kolovoza 2012.)  bivši je hrvatski nogometaš, reprezentivac Jugoslavije i trener, osvajač srebrne medalje na Olimpijskim igrama u Helsinkiju 1952. godine. Godine 1967. kao trener NK Dinamo Zagreb osvojio Kup sajamskih gradova pobijedivši u finalu engleski Leeds United u dvjema utakmicama.
U Njemačkoj je poznat kao trener koji je izdigao Schalke koji je 1971. bio na rubu ponora. S njime je Schalke nakon 14 godina čekanja konačno osvojio jedan trofej (njemački kup) a bio je i u borbi za naslov prvaka, gdje je u odlučujućoj utakmici uspješniji bio Bayern. Smatra ga se tvorcem zlatne generacije Schalkea
Umro je u dubokoj starosti 27. kolovoza 2012. godine u Njivicama na Krku.
Ex-Hacienda de Jesús, San Diego de la Unión
Ex-Hacienda de Jesús je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Diego de la Unión.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 351 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2061 m.
Lola Albright
Lola Albright (20. jul 1924 - 23 march 2017) je američka glumica koja je uživala vrhunac popularnosti krajem 1950-ih godina, i koja je najpoznatija po ulozi barske pjevačice Eddie Hart u popularnoj detektivskoj TV-seriji Peter Gunn. Godine 1966. je na Berlinskom filmskom festivalu za ulogu protagonističine majke u satiričkom filmu Lord Love a Duck osvojila Srebrni medvjed za najbolju glumicu.
Zocchi, Vicenza
Zocchi je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1066 m.
El Zapote de Baymena, Choix
El Zapote de Baymena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Tzintlapalco, Tlaquilpa
Tzintlapalco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlaquilpa.
El Zapote de Baymena, Choix
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 341 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Lord Love a Duck
Lord Love a Duck je američka crno-bijela filmska komedija snimljena 1966.  u režiji Georgea Axelroda. Temelji se na istoimenom romanu Ala Hinea. Protagonistica, čiji lik tumači Tuesday Weld, je mlada i lijepa učenica progresivne srednje škole u Južnoj Kaliforniji koja nastoji po svaku cijenu postati popularna, odnosno zvijezda beach party filmova. Radnja, prikazana kroz flashbackova, prikazuje kako joj u tome nastoji pomoći njen školski kolega (koga tumači Roddy MacDowell) i pri tome ne bira sredstva, a što će dovesti do masovnog ubistva. Lord Love a Duck je nastojao dati satirički prikaz američke popularne kulture 1960-ih, prije svega vezane uz tadašnje baby boomer tinejdžere. Pri tome se koristio crni humor, ali i neuobičajeni casting, pa je tako 38-godišnji MacDowall tumačio lik tinejdžera. Lola Albright, koja je od njega bila mlađa tri godine, tumačila je majku protagonistice. Lord Love a Duck je prikazan na Berlinskom festivalu gdje je Albright za svoj nastup dobila Srebrni medvjed za najbolju glumicu.
German (molekul)
German (molekul) je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 72,640 Da.
Dăneasa, Dăneasa
Dăneasa je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Dăneasa.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3816 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 133 m.
El Arenal, Mapastepec
El Arenal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mapastepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Arlington, Tennessee
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.517, što je 8.948 (348,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Monte Tagliata, Modena
Monte Tagliata je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 458 m.
Serra Parima
Planine Parima (portugalski: Serra Parima, španjolski: Sierra Parima) je planinski masiv koji se proteže duž granice Venecuele i Brazila.
Geografija
Planine Parima su zapadni produžetak Gvajanskog štita, dug oko 320 km, te vododjelnica porječja Orinoca i Amazone. Najviši još uvijek neistraženi vrhovi tog masiva ne prelaze visinu od 1500 m.
Salten, Bolzano
Salten je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Ballova piramida
Ballova piramida (engl. Ball's Pyramid) stijena je u obliku piramide, ostatak kaldere 600 km uz istočnu obalu Australije.
Salten, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 766 m.
Ballova piramida
Geografija
Nalazi se 20 kilometara jugoistočno od otočja Lord Howea, kojemu pripada i koji je pod UNESCO-vom zaštitom. Ballova piramida visoka je 563 metra što je dvostruko veće od Eiffelova tornja, a široka svega oko 400 metara. U Guinnessovoj knjizi rekorda kao najviši kameni toranj na svijetu. Udaljena je oko 700 kilometara sjeveroistočno od Sydneya. Ona je ostatak jednog od ugaslih vulkana koji je prestao biti aktivan prije 7 milijuna godina. Danas je vidljivo tek tri posto prvobitne mase, a djelovanje mora ju je smajilo na lanac otoka i hridi.
Otkriće
thumb|250px|left|Otočje [[Lord Howe u čijem se sklopu nalazi i Ballova piramida]] Prvi čovjek za kojeg se zna da ju je vidio bio je Henry Lidgbird Ball, zapovjednik broda Supply koji je ovuda prolazio 1788. prevozeći doseljenike na otok Norfalk. Ball je piramidalnu stijenu nazvao po sebi. Za tisuće ptica ova je stijena idealan dom za podizanje mladih. Ispod mora stijena je dom za više od 400 vrsta tropskih riba, a neke od njih su endemske i ne mogu se naći nigdje drugdje kao što je npr. Coris bulbifrons. Dva je stolječa ova stijena bila neosvojiva za alpiniste zbog toga što na njoj nema uvala ni pristaništa. Činilo se da će Ballova piramida ostati neosvojena, ali 1965. Bryden Allen i John Davis su je osvojili.
Nobiltron, Verona
Nobiltron je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 160 m.
El Capulín, La Yesca
El Capulín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 766 m.
Islamska zajednica Bošnjaka u Australiji
Islamska zajednica Bošnjaka u Australiji (engl.: Bosnian Islamic Council of Australia) (IZBA) je vjerska organizacija Bošnjaka muslimana u Australiji.
Sjedište Islamske zajednice Bošnjaka u Australiji nalazi se u Sydneyu.
El Girasol, Camargo
El Girasol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Camargo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1420 m.
Tenkizapan, Cuetzalan del Progreso
Tenkizapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 584 m.
El Tepeyac, Salamanca
El Tepeyac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Почековина
Почековина је насеље у Србији у општини Трстеник у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 838 становника (према попису из 1991. било је 983 становника).
Демографија
У насељу Почековина живи 694 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 43,8 година (42,2 код мушкараца и 45,5 код жена). У насељу има 259 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,24.
Valle Sala, Cosenza
Valle Sala je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
Limba, Ciugud
Limba je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Ciugud.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 290 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 237 m.
Veliki strah
Veliki strah (francuski: la Grande Peur) je termin kojim se označava panika francuskog stanovništva na početku Francuske revolucije. Trajao je od 17. jula do 3. avgusta 1789. godine. Izazvan je neosnovanim glasinama o tzv. "aristokratskoj zaveri". Okončan je sednicom Ustavotvorne skupštine na kojoj je ukinut feudalni poredak u Francuskoj (3. avgust).
Uvod
Nakon uspostavljanja Nacionalne ustavotvorne skupštine (9. jul), kralj i aristokratija odlučili su da pribegnu sili. Okupili su vojsku od 20.000 ljudi koja je opkolila Pariz i Versaj. Dvor je nameravao da vojskom rastera skupštinu. Narodne mase bile su budne. Ekonomska kriza doprinela je mobilizaciji snaga. Žetva 1788. godine bila je loša, a već avgusta počinje rast cene hleba. Nerodna godina bila je i sledeća, 1789. Narod krivi ubirače desetina i velikaše koji ubiru u naturi, kao i trgovce koji spekulišu žitom. Jedna od kraljevih mera bilo je i otpuštanje Nekera koji je podržavao zahteve trećeg staleža. Učinak je bio katastrofalan. Birači trećeg staleža ustanovili Stalni komitet koji je odredio 200 ljudi koji su mogli nositi oružje i činili su parisku miliciju kojom su se branili. Masa se ponovo diže 13. jula. Sledećeg dana zauzela je Invalidski dom odakle je uzela 32.000 pušaka sa kojima je krenula na Bastilju, tvrđavu koja je predstavljala simbol apsolutizma. Branilo ju je 80 invalida i 30 Švajcaraca. Zanatlije su dovukle pet topova te je guverner naredio predaju. Most je spušten, a narod je navalio i rastavio ju je ciglu po ciglu. Dan pada Bastilje, 14. jul, slavi se u Francuskoj kao dan republike. La Fajet je 1790. godine poslao ključeve Bastilje u Ameriku, predsedniku Džordžu Vašingtonu.
Strah
Kralj je popustio i naredio povlačenje trupa. Pariska buržoazija preuzima upravu nad prestonicom. Stalni komitet postaje Pariska komuna. Pariska policija postala je Nacionalna garda na čelu sa La Fajetom. Ugrožena aristokratska stranka odlučila se na emigraciju. Prvi emigranti beže u Nizozemsku (grof Artoa i knez Kondea). Vest o padu Bastilje poznata je u svim krajevima Francuske do 19. jula. U narednih mesec dana dolazi do revolucija u svim većim gradovima. Stare uprave su ograničavane ili ukidane. Nestaje centralizma, kraljevska vlast nestaje. Obustavljeno je ubiranje poreza. Povlačenje aristokrata stvara neosnovan strah od „aristokratske zavere“ koji podstiče i pobune na selima. Seljaci, pod uticajem preuveličane i iskrivljene slike o pobuni, naoružavaju se kosama, vilama i lovačkim puškama i napadaju plemićke dvorce. Ubrzo izbijaju razlike između buržoazije i seljaštva. Buržoazija, koja kao i plemstvo, ima vlastelinstva, oseća da su seljačkim ustancima ugroženi njeni interesi te oružjem guši pobune. To nije dovelo u pitanje rezultate „panike“. Feudalni sistem nije mogao opstati posle julskih seljačkih ustanaka.
OSS 117 n'est pas mort
OSS 117 n'est pas mort je francuski crno-bijeli špijunski film snimljen 1957. godine u režiji Jeana Sache, poznat kao prvo ostvarenje iz serije filmova o američkom tajnom agentu OSS 117. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Jeana Brucea. Protagonist, čiji lik tumači Ivan Desny, na molbu prijateljice (čiji lik tumači Magali Noël) nastoji vratiti ukradene dokumente britanskog aristokrata.
Mada je 1960. godine snimljen italijansko-francuski film Le Bal des espions u kome se kao protagonist pojavljuje agent OSS 117, zbog različitog tumačenja autorskog prava se sljedećim službenim nastavkom serije smatra OSS 117 se déchaîne snimljen tri godine kasnije.
Sudeti
mini|desno|300px|Područje Sudeta nastanjeno Sudetskim Nijemcima thumb|300px|right|Čehoslovački vojnici patroliraju u gradu [[Krásná Lípa (njemački: Schönlinde) u Sudetima u rujnu 1938.]] thumb|300px|right|Etnička karta Austro-Ugarske 1911. godine: regije sa njemačkim jezikom označene roza bojom, a sa češkom većinom plavom bojom
Sudeti (njemački: Sudetenland, češki i slovački: Sudety, poljski: Kraj Sudetów) je naziv za pogranično područje u bivšoj Čehoslovačkoj današnjoj Češkoj Republici, na njenoj granici ka današnjoj Austriji, Njemačkoj i Poljskoj. U Sudetima je prije Drugog svjetskog rata živjelo većinom njemačko stanovništvo - tzv. Sudetski Nijemci.
Osnivanje Čehoslovačke
Sudeti se prvi puta spominju još 1918. godine:
Dan-dva nakon osamostaljenja Čehoslovačke (28. listopada 1918.) 4 oblasti u kojima su živjeli Nijemci - Njemačka Bohemija (Deutschböhmen), Sudeti (Sudetenland), Šumavska župa (Böhmerwaldgau) i Njemačka južna Moravska (Deutschsüdmähren) pokušale su se odcjepiti i pripojiti Austriji. Čehoslovačka vlada je u periodu između 1. i 20. prosinca 1918., bez većih vojnih intervencija, povratila ova područja. Tijekom ovih sukoba, koji su često bili isprovocirani i to od obje strane, ubijeno je nekoliko desetina građana, pretežno Nijemaca. Ove žrtve su nacionalisti kasnije koristili za raspirivanje konflikta.
Tadašnji Sudeti - Sudetenland u sjevernoj Moravskoj i u Češkoj Šleziji zauzimali su površinu od oko 6.543 km² na kojoj je živjelo oko 650.000 stanovnika, a centar je bio u gradu Opavi (Troppau).
Međuratni period
Tokom 20-tih i 30-tih godina 20. stoljećea, termin Sudeti (Sudetenland) počeo se koristiti za većinu pograničnih oblasti čeških zemalja (uklj. Moravsku i Šleziju), gdje je sve do 1945. - 1946. godine živjela brojna njemačka manjina njih od 3 do 3,5 milijuna.
Prema uzoru Alpske zemlje/alpski Nijemci, Nijemci u Češkim zemaljama počeli su sebe nazivati sudetskim Nijemcima, a Češke zemlje su počeli zvati Sudetske zemlje.
Buenos Aires, Cuautepec de Hinojosa
Buenos Aires je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Cuautepec de Hinojosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 834 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2311 m.
Las Huertitas, Arteaga
Las Huertitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Les Inconnus dans la maison (film)
Les Inconnus dans la maison je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1942. godine u režiji Henrija Decoina. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Georgesa Simenona. Protagonist, čiji lik tumači Raimu, je proslavljeni ali alkoholu skloni advokat koji godinama živi u zabačenoj provincijskoj kući. Radnja prikazuje kako ona postane poprište ubistva, a on sam preuzima obranu osumnjičenog, za koga se ipostavi da je prijatelj njegove kćeri tinejdžerke (čiji lik tumači Juliette Faber).
Film je snimljen u doba njemačke okupacije, te je nakon Drugog svjetskog rata bio predmetom kritika zabrana zbog toga što se jedan od članova razbojničke bande nosi jevrejsko ime "Ephraim Luska", odnosno što se time, navodno, promicao antisemitizam. Decoin je zbog toga pokušao taj problem riješiti naknadnom sinkronizacijom u kojoj je "Ephraimu" promijenjeno ime u "Julien", ali je Raimu u međuvremenu umro, te je "Ephraim" ostala u scenama u kojima njegov lik izgovara replike.
Godine 1992. je u Francuskoj snimljen remake pod naslovom L'Inconnu dans la maison sa Jean-Paulom Belmondom u glavnoj ulozi. Godine 1967. je pod naslovom Stranger in the House bio snimljen film u Britaniji, a 1997. pod istim naslovom i u SAD.
OSS 117
OSS 117 je serija špijunskih romana koju je 1949. godine započeo francuski pisac Pierre Brice, nakon njegove smrti nastavila supruga Josette Bruce, a 1992. godine dovršili njihova djeca François i Martine Bruce. Njen protagonist je Hubert Bonisseur de La Bath, američki obavještajac francuskog aristokratskog porijekla rodom iz Louisiane koji obavlja niz povjerljivih misija za Savjet nacionalne sigurnosti i pri tome doživljava niz pustolovina u raznim egzotičnim krajevima svijeta. Romani su 1950-ih stekli veliku popularnost u Francuskoj, ali i Zapadnoj Evropi, a čest je predmet rasprave o tome koliko su uticali na britanskog pisca Iana Fleminga i Casino Royale kojim je 1953. godine započeta mnogo poznatija serija o Jamesu Bondu. 1950-ih i 1960-ih su neki od romana postala predmetom filmskih ekranizacija. Mlađim generacijama je OSS poznatiji po dva parodijska filma Michela Hazanaviciusa gdje je naslovni lik tumačio Jean Dujardin.
Bixiquisinapa, Tlaquilpa
Bixiquisinapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlaquilpa.
Vaskularna hirurgija
Vaskularna hirurgija je medicinska specijalnost i grana hirurgije koja se bavi hirurškim lečenjem bolesti krvnih sudva izuzev krvnih sudova lobanje, mozga, kičmene moždine, kičme kojim se bavi neurohirurgija i krvnih sudova srca kojim se bavi kardiohirurgija. Sve veći broj bolesti krvnih sudova (vena i arterija) može se uspešno lečiti invazivnim, a poslednjih decenija i minimalno invazivnim metodama zahvaljujući sve većem razvoju tehnike i pomoćnih uređaja za tretman. Međutim uz dobru opremu vaskularne hirurgije, za uspešno funkcionisanje i dalje zahteva dobro poznat standard: dobro hirurškog znanja, bogato stručno iskustva i primenu mikroskopske tehnike, tj. veštinu izvođenja operacija pod mikroskopom sa velikim uvećanjem.
Bixiquisinapa, Tlaquilpa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1998 m.
Vaskularna hirurgija
Bolesti koje leči vaskularna hirurgija
Vaskularna hirurgija se bavi konzervatinim i operativnim lečenjem bolesti arterijskih krvnih sudova i vena, kao i posledicama ovih bolesti (aneurizma, rane na potkolenicama, dijabetično stopalo ...).
Cilj, trajanje i struktura specijalizacije
Specijalizacija iz vaskularne hirurgije je obrazovni proces u toku kog specijalizant dobija teorijsko i praktično znanje iz područja hirurškog i vaskularnog lečenja (prevenciju, dijagnozu, procenu, terapiju, intenzivnu negu i rehabilitaciju) pacijenata sa povredama i bolestima krvnih sudova.
Takođe specijalizacija osoposobljava buduće vaskularne hirurge za savremene oblike lečenje bolesti krvnih sudova uključujući ekstrakranijalne delove karotidnih i vertebralnih arterija, bolesti aorte i drugih krvnih sudova grudnog koša i trbuha i perifernih krvnih sudova. Specijalizacija traje pet godina.
Njivice
mini|301x301piksel|Plaže u Njivicama *
Njivice (Gnivizze, tal.) su mjesto na Kvarneru, na sjeverozapadu otoka Krka, u Primorsko-goranskoj županiji, administrativno spadaju pod općinu Omišalj.
Cioflanu, Dăneasa
Cioflanu je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Dăneasa.
Njivice
Nekada malo ribarsko naselje danas je poznato turističko stjecište gostiju iz europskih i ostalih zemalja.
Cioflanu, Dăneasa
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 748 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Njivice
Povijest
Njivice se prvi puta spominju u darovnici kneza Ivana Frankopana iz 1474. godine iako je, sudeći prema nekim arheološkim nalazima, naselje mnogo starije. Godine 1710. spominje se uz Njivice naselje "Villa di Sasso Bianco" ili Beli Kamik, od čega je danas ostao samo toponim.
Proteklih je stoljeća to bilo malo krčko selo, čiji su se stanovnici uglavnom bavili ribarstvom, maslinarstvom i stočarstvom, te iskorištavanjem šuma.
Turizam
Godine 1930. izgrađen je hotel "Luka" (današnji Jadran) i villa Dinka, što se smatra početkom turizma u Njivicama. Lijepe plaže, izuzetno plavo more, obilje hladovine i blaga klima, uz izvanredne smještajne kapacitete, osnovne su osobine koje privlače goste, a Njivice pretvara u sve poznatije turističko središte.
Sport
U Njivicama djeluje boćarski klub Trstena.
Crnokrila burnica
Crnokrila burnica (lat. Pterodroma nigripennis) je vrsta morske ptice iz porodice zovoja.
Živi u Australiji, Francuskoj Polineziji, Japanu, Novoj Kaledoniji, Novom Zelandu, Norfolku i SAD-u.
Pelagična je, uglavnom izbjegava kopno, osim za vrijeme sezone parenja i podizanja mladih. Malo je poznato o njezinoj prehrani, samo se zna da se hrani glavonošcima i škampima, koje uglavnom lovi na površini vode. Gnijezdi se na oceanskim otocima.
Zolin, Vicenza
Zolin je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Sin tetas no hay paraíso
Sin tetas no hay paraíso (na španskom doslovno: "bez grudi nema raja") se odnosi na:
Rocky Fork Point, Ohio
Roki Rork Pojnt je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Stranger in the House (film, 1967)
Stranger In The House je britanski igrani film snimljen 1967. godine u režiji Pierrea Rouvea. Predstavlja adaptaciju romana Les Inconnus dans la maison belgijskog pisca Georgesa Simenona, odnsno remake istoimenog crno-bijelog francuskog filma iz 1942. godine. Protagonist, koga tumači James Mason, je nekoć briljantni advokat koga je razorila sklonost piću i koji živi u prostranoj ladanjskoj kući sa tinejdžerskom kćeri (čiji lik tumači Geraldine Chaplin), koja ga prezire. Radnja prikazuje kako kuća postaje poprište ubistva, te kako preuzima obranu kćerinog momka (čiji lik tumači Bobby Darin) koji je za njega optužen.
Film je dobio loše kritike, prije svega zbog lošeg castinga, odnosno toga da su Darin i Chaplin bili prestari da bi uvjerljivo mogli glumiti tinejdžere. Dio je, pak, smatrao da su producenti pretjerali u nastojanju da film prodaju tadašnjim mladim generacijama, pa su tako likovi prikazani kao fanatični sljedbenici modovske supkulture, a film u soundtracku dobio i pjesmu grupe The Animals; drugi su mu zamjerali inzistiranje na bizarnom kadriranju i montažnim trikovima koje mu je trebalo dati modernost, ali i pretjerivanje u prikazivanju tada aktualnog generacijskog jaza.
Ornati, Cuneo
Ornati je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Glicerol 3-fosfat
Glicerol 3-fosfat je organofosfat izveden iz reakcije koji katalizuje glicerolna kinaza (ili ATP:glicerol 3-fosfotransferaza): On je komponenta glicerofosfolipida. On se ne treba mešati jedinjenjema sličnog imena glicerat 3-fosfat ili gliceraldehid 3-fosfat. L -konfiguracija je aktivni enantiomer.
Ornati, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 346 m.
Monte Lino, Roma
Monte Lino je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Carinska unija
mini|400px|Današnje carinske unije
Monte Lino, Roma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
Carinska unija
Carinska unija ekonomski je prostor u kojem se države članice obvezuju sporazumom da će ukinuti međusobne carine ili takse sličnog učinka, te kvantitativna ograničenja, a prema trećim zemljama primjeniti zajedničku carinsku tarifu. Npr. carinska unija uvedena je 1968. godine od strane zemalja članica EEZ.
James Haim Pinto
Biografija
James Haim Pinto je rođen 24. 4. 1907 godine u Bijeljini, a odrastao u Tuzli, gdje se porodica Pinto preselila ubrzo nakon njegovog rođenja. Pinto je već u ranom djetinjstvu pokazivao izrazitu sklonost ka slikanju. Njegov je nesvakidašnji talenat prepoznao i podsticao profesor crtanja Mihail Timčišin koji je nadarenog gimnazijalca bodrio i uvjeravao kako će jednoga dana postati veliki slikar. Sa prisnim prijateljem i konkurentom Ismetom Mujezinovićem, Pinto se gotovo svakodnevno ogledao u temeljnoj vještini slikarskog zanata, crtanju. Mujezinović je često pominjao dom Pintovih sa puno topline, stoga nije slučajno da su suvremenici njegovu kuću nazivali "Tuzlanski Montmartre". Poslije završene gimnazije, Pinto se nastavio baviti slikarstvom. Na poziv sestre Erne, koja je živjela u Holywoodu, 1939 preselio se u Los Angeles. Po dolasku Sjedinjene Američke Države (SAD) počeo je raditi u studiju Walt Disnej. Nakon stjecanja američkog državljanstva Pinto je promijenio ime Haim u James. Poslije napada na Pearl Harbour, Pinto se kao pripadnik američke vojske borio na bojištima Pacifika. Za to vrijeme u okupiranoj Kraljevini Jugoslaviji u užasima Drugog svjetskog rata i Holokausta nestala je gotovo cijela njegova porodica.
Po završetku rata, 1945 godine, Pinto se vratio svojoj ljubavi iz mladosti, slikarstvu. Upisao se na umjetničku akademiju "The Chouinard Art Institute" u Los Angeles-u i u 41-oj godini završio studij. Od tada je izlagao samostalno, te je aktivno učestvovao na brojnim kolektivnim izložbama. Poslije nekoliko kraćih boravaka u Meksiku, očaran čudesnim spojem mitova i stvarnosti koji ga je fascinirao i snažno inspirirao, Pinto je odlučio napustiti Los Angeles i preseliti se u Meksiko. Od 1950 godine, stalno živi u Meksiku, gdje je prihvatio radno mjesto predavača na "Institutu Allende" u San Miguel de Allendeu. Predavao je štafelajno slikarstvo za napredne studente i slikarstvo murala. I sam se u tom periodu intenzivno bavio zidnim slikarstvom. Mural "Život i smrt Ignacija Allendea" u koautorstvu sa velikim meksičkim slikarom Davidom Alfarom Siqueirosom 1947, impresivni mural "Geneza" u Rimu slikan 1959, te mural u Clairmontu u Kaliforniji iz 1960 godine, učinili su Pintu jednim od najpoznatijih američko-meksičkih muralista. 1961 godine, imenovan je šefom Katedre za slikarstvo na "Institutu Allende". Iste godine postaje i dekan. Na tom mjestu ostaje devet godina, te u penziju odlazi kao dekan emeritus. James Haim Pinto je preminuo 7. 8. 1987 godine u San Miguel de Allendeu.
Pintova djela, slike i skulpture, njegovi murali, nalaze se u muzejima, galerijama i privatnim kolekcijama širom svijeta. Doživio je značajnu pozitivnu kritičku recepciju i valorizaciju u američkoj i meksičkoj štampi i stručnoj literaturi. Dobitnik je brojnih značajnih nagrada. Slikarstvo Jamesa Haima Pinte, prošlo je složen proces transformacije, od impresionizma u ranoj fazi, preko ekspresivnog konstruktivizma s tematikom socijalnog protesta kasnije, da bi doseglo visoke umjetničke domete koji su karakteristični za njegove radove iz vremena relativno dugog boravka u San Miguelu de Allendeu.
Legat James H. Pinto
I pored toga što je najveći dio života proveo u SAD-u i Meksiku, Pinto je sa zavičajem tj. Jugoslavijom zadržao neprekinutu vezu. Svojim likovnim djelima i novčanim prilozima uvrstio se među utemeljitelje "Međunarodne galerije portreta Tuzla", gdje mu je priređena i prva samostalna izložba u domovini 1979 godine i gdje je, deset godina poslije, ustanovljen "Legat Haima Pinte". Zasluga za formiranje ovoga Legata pripada nesumnjivo Pintinoj supruzi Ruški Pinto, njegovim sestrama Erni Englander i Nadi Mailland, koje su Galeriji poklonile šezdeset djela ovoga značajnog jugoslavenskog umjetnika i tadašnjem ravnatelju Galerije Mevludinu Ekmečiću. Legat je zvanično uspostavljen 1989 godine sa punim nazivom Legat James H. Pinto. Pravilnikom Legata predviđeno je redovito dodjeljivanje nagrade "James H. Pinto", te stalne postavke i pokretne izložbe.
Santa Bárbara, Carrillo Puerto
Santa Bárbara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Carrillo Puerto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 207 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Rancho la Herradura, Camargo
Rancho la Herradura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Camargo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1224 m.
Alamito, Guachochi
Alamito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Islamska zajednica Bošnjaka Sjeverne Amerike
Islamska zajednica Bošnjaka Sjeverne Amerike (engl.: Islamic Community of North American Bosniaks) (IZBSA) je vjerska organizacija Bošnjaka muslimana u Sjevernoj Americi.
Duhovno vodstvo Bošnjaka muslimana Sjeverne Amerike zove se Mešihat a najviši predstavnik Islamske zajednice Bošnjaka Sjeverne Amerike je muftija. Trenutni muftija Mešihata Islamske zajednice Sjeverne Amerike je Sabahudin ef. Ćeman koji je na ovoj dužnosti od 2018. godine. Islamska zajednica Bošnjaka Sjeverne Amerike je Mešihat Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini, zbog čega je reis-ul-ulema vrhovni poglavar Bošnjaka muslimana i u Sjevernoj Americi.
Sjedište Islamske zajednice Bošnjaka Sjeverne Amerike nalazi se u Washingtonu.
Historija
thumb|255px|Karta Islamske zajednice Bošnjaka Sjeverne Amerike Prva registrirana Bošnjačko-američka organizacija je registrirana u saveznoj državi Illinois 1906. godine od bošnjačkih imigranata. Na kraju 20 st., bošnjački imigranati i izbjeglice iz Bosne i Hercegovine su stigle u Sjevernu Ameriku u velikom broju zbog rata i genocida u Bosni i Hercegovini. Iako je zajednica brzo rasla, ista je ostala podijeljena uglavnom preko socijalnih, obrazovnih i geografskih razlika. Godine 2000., bošnjački lideri iz cijele Sjeverne Amerike su se sastali kako bi razgovarali o mogućnosti ujedinjenja ove ogromne, ali još podijeljene zajednice pod zajedničku krovnu organizaciju. Formirana je posebna komisija da istraži ovaj projekat, te je formiran Kongres Bošnjaka Sjeverne Amerike u 2000. godini koji predstavlja političku i društvenu mrežu. U tome momentu nedostajala je formalna vjerska mreža koja je bila od suštinske važnosti.
U 2003. godini, Islamska zajednica Bošnjaka Sjeverne Amerike službeno je formirana, sa dvadesetak džamija i organizacija članica. Od tada, Islamska zajednica Bošnjaka Sjeverne Amerike uključuje više od 50 formalnih članova, uključujući velike džamije i islamske centre kao i manje džamije. Oni su labavo povezani ili umreženi na drugi način u sferi Islamske zajednice Bošnjaka Sjeverne Amerike. Danas, Islamska zajednica Bošnjaka Sjeverne Amerike je krovna organizacija koja predstavlja više od 200.000 Bošnjaka u Sjedinjenim Američkim Državama i Kanadi. Godine 2016. Islamska zajednica Bošnjaka Sjeverne Amerike je kupila zemljište Washingtonu za izgradnju Mešihata Islamske zajednice Bošnjaka Sjeverne Amerike, a reis-ul-ulema Husein ef. Kavazović je 2018. godine imenovao prvog muftiju Islamske zajednice Bošnjaka Sjeverne Amerike.
El Sauce, Mapastepec
El Sauce je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mapastepec.
Presa de San Franco, San Diego de la Unión
Presa de San Franco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Diego de la Unión.
El Sauce, Mapastepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Tahuil, Cuetzalan del Progreso
Tahuil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 305 m.
Abrud-Sat, Abrud
Abrud-Sat je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Abrud.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1355 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 617 m.
Klinastorepi zovoj
Klinastorepi zovoj (lat. Puffinus pacificus) je vrsta morske ptice iz porodice zovoja. Srednje je veličine.
Najveći je od tropskih zovoja. Pojavljuje se u dvije boje: tamnoj i blijedoj. Blijeda boja dominira u sjevernom Tihom oceanu, a tamna drugdje. Kod blijedog oblika perje na leđima, glavi i gornjem dijelu krila je sivo-smeđe boje, a ispod je bijelo perje. Kod tamnog oblika cijelo tijelo je sivo-smeđe. Klinastorepi zovoj, kako mu ime kaže, ima rep klinastog oblika. Kljun je taman, a noge su boje mesa.
Pelagičan je. Hrani se ribama, lignjama i rakovima. Najveći dio prehrane čine ribe, (oko 66 %), posebno one iz porodice trlja (Mullidae).
San Juan Hueyapan, Cuautepec de Hinojosa
San Juan Hueyapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Cuautepec de Hinojosa.
Ivan Desny
Ivan Desny, rođen kao Ivan Nikolajevič Desnjicki (28. decembar 1922 - 13. april 2002) bio je švicarski glumac. Rodio se u Pekingu kao sin francuskog konzularnog službenika ruskog porijekla, a majka mu je bila Šveđanka. Za vrijeme Drugog svjetskog rata je završio u njemačkom radnom logoru, da bi ga po izlasku otkrio režiser Pierre Fresnay i omogućio mu početak glumačke karijere u teatru.