cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tambura
Povijest
Tambura je narodni trzalački instrument. Ona je tradicionalna, a ne autohtona kulturna tekovina južnih Slavena i drugih naroda na Balkanu, kao su je doneli Turci u XIV. i XV stoljeću. Najstariji sačuvani pisani povijesni dokument o tamburi u Bosni i Srbiji potječe iz 1551. godine, u putopisu N. Nicolaja, pratioca francuskog konzula u Turskoj. Tambura se razvila iz žičanog instrumenta poznatog već u kulturi Mezopotamije. O pretečama tambure govore i sačuvani likovni spomenici iz Tebe u Egiptu. Daljnjim razvojem i migracijom, tambura je dospjela na područje Balkana gdje se najviše i udomila na tlu bivše Jugoslavije, prvenstveno kod muslimana; u Makedoniji, na Kosovu te osobito u Bosni i Hercegovini. Iz Bosne je seobom Bunjevaca i Šokaca prenesena u Slavoniju i Bačku, pa je u XVIII. i XIX. stoljeća postala najizrazitijim narodnim instrumentom Slavonije i Vojvodine. Najstarija sačuvana tambura je iz XIX. stoljeća.
Građa
Tambura ima tri dijela:
Trup je izdubljen iz javora, kruškova, jablanova, lipova drva, a ponekad se nađe i od kornjačine kore. U novije se vrijeme tambure ne izrađuju od jednog komada drveta nego od tankih savijenih dasaka. Trup je prekriven tankom daskom od meka drva (smrekovine, jelovine, čama) koja se zove glasnjača (tahta). Gornji je dio glasnjače od tvrdog drva da se trzalicom ne bi oštetio. Na njoj su zvučni otvori, rupice, koje narod zove izlaz glasa (odušak, negdje jasnica), a ima ih katkad od 8 da 24; na novijim je tamburama obično samo jedna veća rupa u sredini. Vrat tambure (držak, ručica, divčak) u pravilu je dug. Duž njegove gornje strane, prekrivene obično tamnijim tankim slojem daščice, pričvršćena je hvataljka; na njoj su poprijeko pribijena prečnice.
Prečnice su od čelične žice, koje označuju mjesto gdje se pritiskom prsta dobiva određen ton. Na pučkim tamburama prečnice su poredane po netemperiranoj ugodbi, a na novijima prema tempiranoj, obično kromatskoj, rjeđe dijatonskoj ( u ovom slučaju prečnice ne idu preko cijele širine vrata, nego do polovice širine s donje stane za cijele stupnjeve, a s gornje za polstupnjeve). Glava je na kraju vrata u piljastu ili pužoliku obliku. U glavu su utaknute čivije.
Umjesto drvenih čivija u novije se vrijeme u glavu pričvršćuje stroj za navijanje žica, prilagođen pužolikoj glavi. Između glave i vrata je konjić s urezanom udubinu za svaku žicu. Žice idu od čivije preko konjića duž vrata i trupa, na kojem je kobilica s urezima za žice kao i na konjiću, a zapinju se na kraju trupa ozdo za zapinjače. Tambure su najčešće dugačke 70 do 95 centimetara, ali postoje i potpuno male tamburice od 37 cm, dok se u tamburaškim zborovima upotrebljavaju i velike tambure od 140 pa do 200 cm. Trzalice su rađene od višnjine kore ili od orlova, paunova pera, a u novije vrijeme od celuloidnih ili plastičnih tvari. Trzalica se drži između palca i kažiprsta, a ponekad i sa srednjakom.
Mogućnosti instrumenta
Tambura najčešće ima 4, 5 i 6 žica no broj varira. Obično su prve dvije ugođene unisono i na njima se izvodi melodija. Tambure su jednoglasne, dvoglasne i troglasne. Razmak u tonovima koje daju prazne žice katkad je sekunda (Banja Luka), češće terca (bugarije), no najviše kvarta (bačko-srijemske tambure) ili kvinta. Za muziciranje na tamburi narodni je izraz udariti u tamburu, tamburati, rjeđe kucati u tamburu. No, sve više se koristi izraz svirati u tamburu. Trzalicom, koja se na već spomenuti način drži među prstima, se udara u žice kako bi se dobili kratki tonovi ili trže kako bi se dobili dulji tonovi.
Tamburaški zbor je skupina tamburaša koji zajednički muziciraju na tamburama različitih veličina. Zajedničko tamburanje može biti u tercetu, kvartetu, kvintetu i sekstetu tambura, ali i u većim sastavima. Tamburaški anasmbl do 15 svirača je tamburaški zbor koji pretežno samo prati pjevanje. Veća se skupina naziva tamburaški orkestar i najčešće se bavi koncertnim muziciranjem. Manjim zborovim ravna primaš, a većima dirigent. S obzirom na način ugodbe tambura postoji nekoliko sistema tamburaških zborova, od kojih su osnovna dva kvartni i kvintni. Nekad se muziciralo na jednoglasno-dvoglasnim tamburama, a kasnije i na troglasnim i četveroglasnim. Prema tome se i tamb. zborovi dijele na dvoglasne, troglasne i četveroglasne. Svi su oni ugođeni temperirano.
Vrste
Tambura
I Corpetti, Benevento
I Corpetti je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 658 m.
NAS
Termin NAS ima više značenja.
3-Metoksi-4,5-etilendioksiamfetamin
3-Metoksi-4,5-etilendioksiamfetamin (MEDA) organsko jedinjenje je koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 141,663 Da.
Laura Kanaholo Kōnia
Laura Kanaholo Konia (o. 1808. – 1857.) bila je havajska princeza.
Biografija
Laura je rođena oko 1808. godine, kao mlađa kći princa Paulija Kaoleiokua i njegove žene Kahailiopue Luahine.
Pauli je smatran sinom kralja Kamehamehe I., a majka mu je bila kraljica Kānekapōlei.
Bila je polusestra kraljice Kalanipauahi i šurjakinja kralja Kamehamehe II.
1828. se udala za Abnera Kuhooheiheipahua Pakija. Njihova je kći bila Bernice Pauahi Bishop.
Laura je bila nježna, ali snažna, dobra majka i supruga. Abner joj je bio idealan supružnik. Nisu se složili s odabranikom svoje kćeri, ali su ga ipak prihvatili.
Bila je pjesnikinja i pjevačica, te pomajka kraljice Liliuokalani.
Umrla je 1857. na Havajima, tijekom epidemije.
Rancho Grijalva, Tijuana
Rancho Grijalva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
Loma de Piedra Azul, Xochistlahuaca
Loma de Piedra Azul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Xochistlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 490 m.
Štodra
Štodra je naselje u opštini Ulcinj u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 133 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 210 stanovnika).
Demografija
U naselju Štodra živi 98 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 35,3 godina (34,6 kod muškaraca i 36,1 kod žena). U naselju ima 30 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,43.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
Mongorello, Alessandria
Mongorello je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Waldhufen
Valdhufen je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 59 opštinskih središta okruga Gerlic. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.681 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14626580.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gerlic Valdhufen se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Gerlic. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 163 metra. Površina opštine iznosi 58,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.681 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 46 stanovnika/km².
La Estación, Uruachi
La Estación je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Mount Clare, Illinois
Maunt Kler je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 278, što je 155 (-35,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Truhmeni
Truhmeni su etnička grupa Turkmena, koja pretežno živi u Rusiji, na severu Kavkaza (Stavropoljski kraj), gde su se naselili krajem 17. veka.
Trukhmens Truhmeni
Kamāmalu
Kamāmalu Kalani-Kuaana-o-Kamehamalu-Kekuaiwa-o-kalani-Kealii-Hoopili-a-Walu (o. 1802., Kawaihae, Havaji - 8. srpnja 1824., London, Ujedinjeno Kraljevstvo) bila je princeza i kraljica Havaja, supruga i polusestra kralja Kamehamehe II.
Biografija
Kamāmalu je rođena oko 1802. godine na Havajima. Njezin je otac bio kralj Kamehameha I. Veliki, te je njezino ime skraćenica od Kamehamehamalu - "sjena usamljenoga", budući da je Kamehameha bio "usamljenik".
Preko svog je oca bila unuka Kekuʻiapoiwe II.
Njezina je majka bila kraljica Kalākua Kaheiheimālie, a teta Kaʻahumanu; obje su bile udate za istog muškarca. Njezin je djed po majci bio Keeaumoku Pāpaiahiahi.
Imala je sestru Kīnaʻu, te su se obje udale za svog brata Kamehamehu II., koji je naslijedio oca na prijestolju Havaja. Kamāmalu mu je bila najdraža žena, ali nisu imali djece.
Na jeziku je imala tetovažu jer je bila duboko pogođena kad je kraljica Keōpūolani umrla 1823. godine. Kamāmalu je rekla: "He eha nui no, he nui roa ra ku‘u aroha." - "Velika bol uistinu, velika je moja ljubav."
1823. Kamāmalu i Kamehameha posjetili su London i kralja Đuru IV., te je ona bila u središtu pozornosti. Nažalost, dobila je ospice i umrla u Londonu 1824. godine, 8. srpnja. Kamehameha je bio u velikoj tuzi te je umro vrlo skoro.
Tijela kralja i kraljice odvezena su na Havaje gdje su pokopana.
Newhall, Iowa
Njuhol je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 875 stanovnika.
Nogajci
Nogajci su turski narod, koji pretežno živi u Rusiji, odnosno u autonomnoj republici Dagestan, u kojoj čini 2% stanovništva, i u kojoj predstavlja deseti narod po brojnosti, posle Avara (28%), Darginaca (16%), Kumika (13%), Lezgina (12%), Rusa (9%), Lakaca (5%), Tabasarana (4%), Azerbejdžanaca (4%) i Čečena (3%). Nogajci su većinom islamske veroispovesti, a govore nogajskim jezikom, koji spada u tursku grupu altajske porodice jezika.
Newhall, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 875 stanovnika, što je 11 (1,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Nogajci
Ukupno ih ima oko 35.000.
El Melón, Soto la Marina
El Melón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
La Plateada, Mixtlán
La Plateada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mixtlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1425 m.
Tremeacque, Treviso
Tremeacque je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Bakrenje
mini|desno|250px|Elektroplatirani [[Bakar (element)|bakar na aluminiju.]]
Bakrenje (prema bakar) je postupak nanošenja bakrene prevlake na površinu metalnih ili plastičnih predmeta elektrolitičkim taloženjem (elektroplatiranje ili galvanostegija) iz otopine bakrenog sulfata. Bakrenje uglavnom predhodi postupcima niklanja i kromiranja, a često se rabi i u ukrasne (dekorativne) svrhe.
Elektroplatiranje bakrom
Elektroplatiranje bakrom osobito je važno zbog toga što se zbog razmjerno velike plemenitosti bakra većina tehnički važnih metala time lako galvanizira vrlo gustim slojem izravno (bakreni galvanski slojevi s visokim sjajem) ili uz naknadnu mehaničku obradu (poliranjem), i tako podlogu toliko dobro izolira od okoline da se otpornost izradaka od manje plemenitih metala prema koroziji povećava do granica do kojih je postojan i bakar. Međutim, veća plemenitost bakra također uzrokuje suprotni učinak (povećanje osjetljivosti prema koroziji) proizvoda kad im se kasnije galvanski slojevi oštete. Zbog tih svojstava oni se prvenstveno upotrebljavaju kao međuslojevi pri elektroplatiranju drugim metalima, posebno tamo gdje je prionjivost slojeva tih metala izravno na izratku slaba, i (ili) gdje oni moraju biti toliko tanki da sami ne mogu djelovati zaštitno (na primjer pri izvanredno važnom elektroplatiranju čelika niklom i kromom, cinka olovom).
Zbog toga što su jeftine, što omogućavaju brz rad i lako se nadziru, za elektroplatiranje bakrom još se uvijek najviše upotrebljavaju kisele, sulfatne kupke, iako se s njima ne mogu izravno dobiti prionjivi galvanski spojevi na izratcima od neplemenitih metala (na primjer aluminija, željeza, cinka). Taj nedostatak obično se rješava predgalvaniziranjem drugim, najčešće cijanidnim kupkama. Cijanidne kupke upotrebljavaju se i za elektroplatiranje bakrom kad je važno dobiti sjajne galvanske slojeve. Glavni nedostatak tih kupki jest u tome što ne dopuštaju brzi rad. Za ublažavanje tog nedostatka pribjegava se različitim mjerama, na primjer upotrebi kalijevih soli umjesto natrijevih. U manjoj mjeri za elektroplatiranje bakrom upotrebljavaju se i druge kupke, na primjer fluoridne (svojstvima slične sulfatnim), fluorboratne (kojima je nedostatak visoka cijena elektrolita), pirofosfatne, aminske.
4,5-Dihidroorotična kiselina
4,5-Dihidroorotična kiselina je derivat orotične kiseline koji služi kao intermedijer u biosintezi pirimidina.
Kumici
Kumici su turski narod, koji pretežno živi u Rusiji, odnosno u autonomnoj republici Dagestan, u kojoj čini 13% stanovništva, i u kojoj predstavlja treći narod po brojnosti, posle Avara (28%) i Darginaca (16%). Kumici su većinom islamske veroispovesti, a govore kumičkim jezikom, koji spada u tursku grupu altajske porodice jezika.
Aulas (Francuska)
Ula je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Gar koja pripada prefekturi Vigan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 391 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 134 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,91 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 316 metara (maksimalnoj 642 m, a minimalnoj 264 m).
Campo Viejo de Santo Tomás, Tampico Alto
Campo Viejo de Santo Tomás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Villa Cortez, Uruapan
Villa Cortez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Ranchería el Cuervo, Balleza
Ranchería el Cuervo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2139 m.
Kawelolauhuki
Kawelolauhuki [Kavelolauhuki] (ili Kawelolauhuku) bila je princeza havajskog otoka Kauaija i kraljica drugog otoka, Oʻahua.
Biografija
Kawelolauhuki je rođena kao kći kralja Kawelomahamahaije i kraljice Kapohinakalani te je bila unuka Kamakapua. Otac joj je bio veliki vladar.
Bila je sestra kralja Kawelomakualue i teta kralja Kaweloaikanake, te sestra princa Kaweloikiakoʻoa, princa Koʻoakapokoa, princeze Kaʻawihiokalani i princeze Malaiakalani, koja je bila majka Kaweloamaihunaliija.
Udala se za kralja Kahoowahaokalanija te su imali sina Kauakahiakahoowahu, preko kojeg je bila baka kralja Kūaliʻija.
Hodoreasca, Câlnic
Hodoreasca je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Câlnic.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 132 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 174 m.
Vedran Živolić
Televizijske uloge
•"Nestali" kao Pape (2019)
Stiava, Lucca
Stiava je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Keleanohoanaapiapi
Keleanohoanaʻapiapi je bila havajska princeza otoka Mauija, po kojoj je nazvan jedan krater na Veneri.
Karačajci
Karačajaca ukupno ima oko 145.000.
Keleanohoanaapiapi
Biografija
Ova princeza pomalo podsjeća na Helenu Trojansku jer je oteta.
Kralj otoka Oahua, Piliwale, imao je brata imenom Lo Lale, koji je bio neoženjen, pa se Piliwale zabrinuo. Keleanohoanaʻapiapi je oteta kako bi mu postala ženom. Keleanohoanaʻapiapi i Lo Lale imali su troje djece. Lo Lale je bio veoma sretan, ali ne i njegova žena. Odlučila ga je napustiti i vratiti se na rodni otok k svome bratu. Lo Lale i Keleanohoanaʻapiapi su se rastali i ona je otišla svojim putem.
Keleanohoanaʻapiapi se poslije udala za Kalamakuu, rođaka svoga bivšeg muža. Lo Lale joj je poslao voće i poruku mira, ali ga ona više nikada nije srela. Imala je kćer Laielohelohe s drugim mužem. Ta je Laielohelohe bila žena kralja Piʻilanija.
Balkari
Balkari su turkijski narod, koji pretežno živi u Rusiji, odnosno u autonomnoj republici Kabardino-Balkariji, u kojoj čini 9% stanovništva, i u kojoj predstavlja treći narod po brojnosti, posle Kabardinaca (49%) i Rusa (32%). Balkari su većinom islamske veroispovesti, a govore karačajevsko-balkarskim jezikom, koji spada u tursku grupu altajske porodice jezika.
Postoji teorija po kojoj su Balkari potomci Prabugara, odnosno, ime Balkar se tumači kao verzija imena Bulgar.
Orao krstaš
Orao krstaš, carski ili kraljevski orao (Aquila heliaca) je veliki orao iz porodice jastrebova (Accipitridae). Nekada je naseljavao široke predjele Evroazije, a danas je broj jedinki veoma smanjen i pod prijetnjom je izumiranja. thumb|left| Ilustracija orla krstaša iz 1905. god.
Opis
Orao krstaš je veoma sličan surom orlu, no nešto je manji, duljine do 83 cm i raspona krila do 205 cm. Španski carski orao koji se može pronaći na Iberskom poluotoku nekada je smatran za istu vrstu, ali se danas poznaju značajne morfološke razlike između dvaju ptica. Mužjaci i ženke su sličnog izgleda, samo su ženke malo krupnije. Boja perja im se mijenja sa starošću; mladunci imaju žutosmeđu boju i prošarani su tamnijim uzdužnim šarama, dok su glava i vrat odraslih jedinki žutosmeđe boje, a tijelo tamnosmeđe s karakterističnim bijelim naramenicama.
Stanište
Glavno stanište mu je Jugoistočna i Centralna Evropa, te Zapadna i Centralna Azija. Orao krstaš naseljava uglavnom ne pretjerano pošumljene predjele (stepe, rijetke šume i polupustinje) do 1000 metara nadmorske visine. Za gnijezdo bira visoko usamljeno drvo s kojeg ima širok pregled terena. Nažalost, ovo je jedna od činjenica koja ju je učinila veoma podložnom ljudskom ometanju staništa, pljačkanju ili uništavanju gnijezda.
U očuvanom i slikovitom iločkom krajoliku jedino stanište orla krstaša u Hrvatskoj. Gnjezdište se nalazi na rubu obronaka Fruške gore, gdje ona prelazi u stepske travnjake i gustiše. Na području Kopačkog rita rijetko se i neredovito pojavljuju pojedini primjerci orla krstaša i tada nerijetko dolazi do sukoba sa štekavcima.
Wechselburg
Vehselburg je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Srednja Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.106 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14522580.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Srednja Saksonija Vehselburg se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Srednja Saksonija. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 185 metara. Površina opštine iznosi 25,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.106 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 82 stanovnika/km².
Igor Kakidzjanov
Igor Jevgenjevič Kakidzjanov (, u nekim izvorima navođen i kao Hakimzjanov (, 25. jul 1980 - ) je pro-ruski separatistički militant sa istoka Ukrajine, poznat kao prvi ministar obrane samoproglašene Donjecke Narodne Republike (DNR) i zapovjednik Narodne milicije Donbasa. Na tu dužnost je došao 10. aprila 2014. godine, te je sudjelovao u borbama tokom prvih mjesec dana rata u istočnoj Ukrajini. U noći 6/7. maja, tokom borbi za Mariupolj, zarobili su ga pripadnici ukrajinskog dobrovoljačkog bataljona Azov. Taj su događaj ukrajinske vlasti nastojale maksimalno iskoristiti u propagandne svrhe, te je, između ostalog, na Internetu distribuirana video-snimka ispitivanja koje je nad zarobljenim Kakidzjanovom vršio radikalni nacionalistički političar Oleg Ljaško, a što je poslije kritizirao Amnesty International, držeći to povredom ljudskim prava. . Kakidzjanova je na mjestu ministra obrane DNR zamijenio Igor Stelkov,. Kakidzjanova su ukrajinske vlasti formalno optužile za pokušaj ubistva policajca, ali je 15. septembra 2014. nakon Minskog sporazuma razmijenjen za zarobljene ukrajinske vojnike. U novembru ga je EU stavila na popis osoba protiv kojima je zbog sudjelovanja u sukobu zapriječen pristup. .
Cuatro Hermanos, Tijuana
Cuatro Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 214 m.
Opština Palanca, Bacău
Palanca je opština u Rumuniji u okrugu Bakau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 770 m.
Boris Cavazza
Boris Cavazza (Milano, 2. 2. 1939. — ) je slovenski kazališni, filmski i televizijski glumac.
Rodio se u Italiji kao sin oca Italijana i majke Slovenke. U tadašnju Sloveniju se preselio 1948. Godine 1956. se upisao u Pomorsku školu u Piranu a nakon završetka školovanja radio kao brodski strojar, potom kao mornar sve do 1963. Godinu dana kasnije se upisao na ljubljanski AGRFT. Glumom se profesionalno bavi od 1971. te se s vremenom etablirao kao jedan od najuglednijih slovenskih glumaca svoje generacije. Godine 1987. je dobio Prešernovu nagradu, a uz to je nagrađen brojnim priznanjima u Sloveniji i bivšoj Jugoslaviji.
Bio je oženjen Mojcom Sitar, s kojom je imao tri sina - muzičara Kristijana (u. 1991) i blizance Sebastijana, danas etabliranog glumca, i scenografa Damijana (u. 2009). Nedugo nakon sinove smrti mu je od raka umrla supruga. Poslije toga se oženio za Orianu Girotto s kojom je imao sina po imenu Aleksandar Boris.
Licosa III, Salerno
Licosa III je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Step
Step je vrsta plesa. To je veseo, ritmičan i bučan ples prilikom kojega se korištenjem stopala proizvode različiti zvukovi.
Dražen Čuček
Dražen Čuček (Zagreb, Hrvatska, 15. srpnja 1970.) je hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.
Step
Ples (eng. dance, franc. tance, njem. Tanz, tal. danza) je ritmično pokretanje tijela prema zvucima glazbe (rijetko kad bez glazbe), pojedinačno, u parovima ili u skupinama. Ples prati čovjeka od pamtivijeka, a još i crteži u spiljama pokazuju čovjeka kako pleše. U svojim počecima, ples je bio motorička reakcija na određene osjećaje, na pojačano veselje, strah, žalost, ljubav ili mržnju. Motoričke reakcije na ta uzbuđenja bili su živahni, iracionalni, ali vrlo izraženi sljedovi pokreta, koji su višekratnim uzastopnim ponavljanjem poprimili određeni ritmički obrazac i pretvorili se u ples.
La Tiznada, Uruapan
La Tiznada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Step
Ono što proizvodi zvuk u stepu jest stopalo. Da bi zvuk bio jači, pleše se u cipelama sa metalnim pločicama na petama i prstima. Te pločice se zovu tepovi. U ovoj vrsti plesa postoji očita razlika između pravog i krivog. Uska koordinacija zvuka i pokreta s glazbom čini plesača svjesnijim pogrešaka.
Povijest stepa i najpoznatiji plesači
Ropsko plesanje je prvi puta kazališno uprizoreno 1828. u tzv. minstrel showu, kroz ples Thomasa Daddya Ricea, Jube (William Henry Lane) i drugih crnih stepera. U isto vrijeme, počinju se razvijati dvije tehnike stepanja: buck and wing tehnika, koju su karakterizirale izuzetna brzina i drvene cipele, a tako je plesao duo Jimmy Doyle i Harland Dixon te soft shoe tehnnika, koja se plesala lagano i opušteno u mekanim kožnim cipelama, a proslavio ju je George Primrose. Obje tehnike se s vremenom spojile u jednu.
1902. producent Ned Wayburn stvara kazališnu predstavu pod nazivom Minstrel Misses (Minstrel gospođice) i prvi puta u povijesti profesionalno i javno koristi naziv Tap i Step Dance. Gospođice su nosile cipele sa drvenim potplatima na petama i prstima. Skoro cijelo desetljeće, sve do negdje oko 1910. plesači su koristili cipele sa drvenim potplatima, sve dok se netko nije sjetio pričvrstiti novčiće na pete čizama da bi pojačao zvuk, i tako stvorio po prvi puta ono što danas nazivamo step cipelama. Uz novčiće, raznolikost step koraka, korištenje pljeska i udaraca po tijelu, i dalje su bili u upotrebi.
Bijeli lim
mini|desno|300px|S gledišta [[industrija|industrijske prakse najčešće se elektroplatira kositrom (bijeli lim za limenke u konzerviranju hrane).]]
Step
Povijest stepa i najpoznatiji plesači
1920. Bill Bojangles Robinson (1878-1949), postaje najpoznatiji američki step plesač. Najveći san svakog plesača bio je vidjeti velikog Bojanglesa, ili plesati kao on. Svi su nastojali poput njega držati gornji dio tijela opuštenim i pri tom naglasiti ritmičko sinkopiranje stopalima. Govorilo se on može otplesati najlakšu točku na svijetu da ljudi ne primijete, zbog svojeg neopisivog šarma i karizme. On je mogao izludjeti plesača kompleksnošću određenog koraka koji je izgledao tako lagano. Kada sami step plesači govore o velikom Bill Robisonu, govore o najvećem plesaču svih vremena. Zanimljivo je da je u svoje doba bio toliko slavan da je na njegovu 60.-u godišnjicu sudjelovanja u show biznisu, njujorški gradonačelnik W. O'Dwyer proglasio Dan Billa Robinsona.
Bijeli lim
Bijeli lim je trgovački naziv za pokositreni čelični lim. Kositrenje ili prevlačenje kositrom može se provesti na više načina; najčešće se čelični lim umače u kupku rastaljena kositra i valja hladnim valjcima. Sloj kositra debljine je oko 0,01 mm. Bijeli lim služi za izradbu različitih posuda, naročito u prehrambenoj industriji (limenke), jer je otporan na organske kiseline, kojih u većoj ili manjoj količini uvijek ima u konzerviranoj hrani.
La Cofradía, Yahualica de González Gallo
La Cofradía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Yahualica de González Gallo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2024 m.
Step
Povijest stepa i najpoznatiji plesači
Step je dolazio na mala vrata, a posebno je dobio na značaju 30.'ih i 40.'ih godina 20. st., kada se ljudi ubrzano upoznaju sa tim načinom plesa. Plesači poput Fred Astairea, Paul Drapera i Gene Kellya dodali su u step elemente i pokrete iz baleta i modernog plesa.
Bijeli lim
Elektroplatiranje kositrom
Elektroplatiranje kositrom u proizvodnji bijelog lima, osobito namijenjenog izradi limenki za industriju konzerviranja hrane, još uvijek se razvija usprkos tome što se za iste svrhe sve više upotrebljavaju suvremeniji materijali, posebno aluminijski limovi. Razlozi tome dijelom su to što općenito potražnja kako količine tako i vrste pakiranja za ovu industriju vrlo brzo raste, a dijelom i to što je elektroplatiranje kositrom u usporedbi s drugim postupcima kositrenja vrlo isplativo (jer su uz dovoljnu moć zaštite galvanski spojevi u usporedbi sa slojevima dobivenim drugim postupcima kositrenja mnogo tanji, pa oskudica kositrom na tržištu i njegova visoka cijena nisu odveć negativni čimbenici u proizvodnji galvanskog bijelog lima).
Za galvanotehničku proizvodnju bijelog lima upotrebljavaju se osobito 3 postupka: Elektroplatiranje kositrom važno je još i u izradbi kuhinjskog pribora, uređaja prehrambene industrije, dijelova hladnjaka i sličnih proizvoda. Zbog zaštite od korozije i povoljnog djelovanja galvanskih spojeva kositra pri mekom lemljenju, elektroplatiranje kositrom također je važno i za izradu niza proizvoda za elektrotehniku i finu mehaniku. Osim toga, malog trenja (antifrikcijskog djelovanja) ovih slojeva često se elektroplatiraju kositrom i klizne površine (na primjer klizni ležaji, stapovi motora). Djelomičnu tehničku važnost ima i elektroplatiranje kositrom radi ukrasa (dekoracija).
Step
Povijest stepa i najpoznatiji plesači
Mislim da smo svi čuli za Fred Astairea (1899-1987), američkog plesača i glumca, poznatog po svojem sofisticiranom stilu plesa i glumi u glazbenim komedijama. U svojim mladim danima plesao je sa svojom sestrom Adelle i kao duo su bili poznati plesni tim s Broadwaya koji je plesao u mjuziklima. Kada mu se sestra povukla, Fred je započeo karijeru u filmovima. Mnoge su njegove uloge nezaboravne, sa partnericama poput Judy Garland i Audrey Hepburn no najveći uspjeh postigao je sa Ginger Rogers. Zajedno su razvili elegantan plesni stil, zapažen po tehničkom savršenstvu i intimnosti. Kao možda najveći plesač svog vremena, Astaire je kombinirao svoje tehničko umijeće sa smislom za humor. 1949. njegov rad je priznat i od američke Akademije posebnom nagradom. Nacionalna Akademija Znanosti i Umjetnosti posthumno mu je dodijelila Grammya za životno djelo 1989. Njegova autobiografija se zove Koraci u vremenu (Steps in time, 1959.)
Drugi velikan stepa tog vremena je Gene Kelly (1912.-1996.), američki plesač stepa i klasičnog baleta, najpoznatiji po svom radu na velikim holivudskim mjuziklima. Počeo je plesati u majčinoj plesnoj školi, nakon Broadwaya preselio se u Hollywood, otplesao je desetke filmova, a najzapaženija uloga mu je u slavnom filmu Singin' in the rain(1952). Za svoj rad dobio je mnoge nagrade, pa tako i posebnu nagradu američke Akademije za zasluge u koreografiranju na filmu (1951), posebnu nagradu Legije časti od francuske Vlade (1960), te dvije nagrade za životno djelo; jednu od Kennedy centra (1982), a drugu od Američkog Filmskog Instituta. 1994. dobio je i Nacionalnu medalju za umjetnost.
Kada se step preselio na filmsko platno, unatoč mnogim pozitivnim promjenama, poput toga da su sada stvarno svi znali što je step, dogodile su se i neke negativne promjene, a to je da je velika većina crnih plesača zamijenjena bijelim.
Gregory Hines (1946-2003.), američki je plesač, glumac i zabavljač. Osim što je poznat kao plesač, također je i poznat glumac koji je nastupao na pozornici, u filmovima i na televiziji. Počeo je plesati zajedno sa bratom s kojim je sudjelovao u točki The Hines Kids, a kasnije im se pridružio i otac. Svirao je i pjevao u bendu, nastupao na Broadwayu i u hollywoodskim filmovima. Najpoznatiji plesni filmovi su mu The Cotton Club (1984), White Nights (1985), i Tap (1989). Mlađoj generaciji poznat je po neplesnoj ulozi Ben Doucettea u humorističnoj seriji Will & Grace. Dobitnik je nagrade Emmy 1989. i nagrade Tony 1992.
Ritmički ili crnački način stepanja
Slično kao i u samom Jazz plesu, tako se i u stepu razvio način plesa koji se često naziva crnačkim načinom. Osnovna mu je značajka izvesti što veći mogući broj varijacija na određenu temu, a u biti poigravati i svirati popularne ritmove. U početku su crni steperi stepali gdje god su stigli. Najčešće je to bilo na uglovima ulica, u tavernama, a krajem 19. st. i u putujućem showu. Plesači su pritom ostvarivali efekt svirke na bubnjevima. Tako su iz redova plesača potekli neki poznati jazz bubnjari, poput Jo Jonesa. Nakon II. svj. rata izuzetno popularan postao je Sammy Davis jr., koji je uz to što je bio plesač, bio i pjevač, glazbenik i glumac. Zajedno sa svojim ocem i ujakom nastupao je u varijeteima i noćnim klubovima Los Angelesa i New Yorka. Ovaj stil plesanja se i danas pleše na isti način, a za neukog ili lošeg poznavaoca glazbe zna biti čak i pretežak.
Revijski ili Hollywoodski način stepanja
To je vrsta stepanja koja prije svega mora biti lijepa za oko. Gledajući takav ples, slušamo i glazbu, kojoj plesač udarajući pločicama o pod, daje svoj doprinos. U više je slučajeva takav način stepanja bio popraćen i vokalnom pratnjom samih plesača.
Glavni predstavnici su Bill Robinson, Fred Astaire, Ginger Rogers, Gene Kelly.
Step danas
1989. osnovan je Američki Nacionalni Step Ansambl i od tad bilježi nezapamćeni rast i uspjeh. Koliko Amerikanci vole step, govori činjenica da je 1989. glasanjem Kongresa donesen zakon o obilježavanju Nacionalnog dana stepa, 25. svibnja.
Step je čak spomenut i u jednoj od najpoznatijih knjiga na svijetu, Guinessovoj knjizi rekorda, i to po broju udaraca koje je jedan plesač uspio proizvesti u sekundi. Sve do 1989. taj rekord je držao Roy Castle, i to od 14. siječnja 1973., sa 1440 udaraca u minuti, ili točnije 24 u sekundi. U svibnju 1989. Irski plesač Michael Flatley uspio je srušiti taj rekord, i to sa 28 udaraca u sekundi. 1998. je srušio sam svoj rekord sa nevjerojatnih 35 udaraca u sekundi. Da bismo bolje razumjeli o kakvoj se brzini radi, napomenimo da televizor proizvodi sliku brzinom od 24 sličice u sekundi.
Na Eurovizji je točka trajala 7 minuta, a publici se toliko svidjela da je perasla u cjelovečernji show koji je počeo funkcionirati 1995. Jednako spektakularno kao što se show proslavio, tako se i Flatley nakon samo nekoliko mjeseci iz nepoznatih razloga povukao iz točke i desetak dana nakon počeo koreografirati svoje životno djelo, Lord of the Dance. To je priča utemeljena na staroj keltskoj legendi: "...kada je vrijeme stajalo i Erin je bila božica svega...sve priče su bile napisane i svatko je znao sve dijelove. Ali stari klanovi su čuli podrhtavanje i san Duha je bio prekinut. Nova tamna sila se izdigla da se suprotstavi Lordu Plesa. Duh putuje kroz vrijeme i prostor da pomogne Lordu Plesa zaštititi njegove mitske stanovnike...".
Priča je klasična bajka o borbi dobra i zla temeljena na irskom folkloru u kojem se Lord Tame i Lord Plesa suprotstavljaju jedan drugome. Ova priča odjevena u predivne srebrne i crne kostime, ispričana kroz plesače koji plešu moderan ples u kombinaciju sa irskim folklorom, u specifičnim tvrdim cipelama i izvedena sa nevjerojatnom preciznošću imala je svoju premijeru u srpnju 1996. Nakon što ga je vidio i upoznao gotovo cijeli svijet, sam Flatley je otplesao svoju zadnju predstavu 1998. u londonskom Hyde parku, i to u turbo verziji Feet of Flames sa 100 plesača na pozornici istovremeno. Nakon što se povukao iz aktivnog plesanja, Flatley je nastavio slijediti svoj san i sada ima jednu trupu stacioniranu u Las Vegasu, jednu u Disneylandu i dvije internacionalne koje putuju svijetom.
Popis nagrada i počasti koje je dobio je iznimno velik, a činjenica da ima svoje sredstvo rada, svoja stopala, osigurana na 25 mil. funti i poseban Dan Michaela Flatleya u Las Vegasu svaki puta nas ostavi bez teksta.
Danas radi na novom showu the Celtic Tiger koji će, vjerujatno, pomaknuti granice plesa na razine koje ne vjerujemo da postoje.
Institucionalizacija stepa kao plesa danas
U početku su u Americi postojala natjecanja, koja su na žalost bila izuzetno usko usmjerena. Naime, njih su organizirale pojedine plesne škole, koje su tvrdile da su najbolje, pa su prema tome svog najboljeg plesača smatrale i najboljim u svijetu. Ono što je svijet mogao vidjeti i prosuditi, bilo je jedino u filmovima. Ali, u filmovima zasigurno nisu nastupali najbolji plesači svoga doba. Zbog rasne diskriminacije, u to doba prisutne u Americi, često su mnogi crni plesači nepravedno potiskivani u pozadinu.
Prvo ozbiljno natjecanje na svjetskom nivou bilo je organizirano tek 1980. godine formiranjem svjetske organizacije za revijski ples, gdje spada i step. Organizacija koja je uspjela okupiti gotovo sve plesače slobodnijih stilova ili revijskog plesa je International Dance Organization (IDO) sa sjedištem u Firenci.
Coquenas, Balleza
Coquenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2681 m.
Step
Institucionalizacija stepa kao plesa danas
Revijski plesači su uglavnom profesionalci, stoga je i ova organizacija namijenjena profesionalcima, a pristup na natjecanja dozvoljen je i amaterima. Posljednjih godina ova organizacija doprinijela je naglom razvoju stepa u cijelom svijetu.
Formiranjem Hrvatskog udruženja revijskog plesa (HURP) 1993. razvoj je i u Hrvatskoj naglo ubrzan. Zahtjev za članstvo u IDO-u je poslan 1993, nakon što je Hrvatska poslala svoje prve predstavnike na natjecanje u Luzern,u Švicarsku, koji nisu prošli nezapaženo. Nakon natjecanja u Dunajvarosu, u Mađarskoj, Hrvatska je primljena u punopravno članstvo. Danas se natjecanja stepa odvijaju pod organizacijom Hrvatskog show dance saveza (HSDS). Hrvatski predstavnici zadnjih nekoliko godina postaju dio svjetske step elite, osvajajući niz svjetskih naslova godinu za godinom, od kojih izdvajamo naslov svjetskih prvaka u stepu u kategoriji dječjih malih grupa, nekoliko naslova viceprvaka, kao i iznimno dostignuće kao svjetskih viceprvaka u kategoriji odraslih na natjecanju održanom u Riesi, Njemačkoj, 2004.
Step je dio svijeta zabave preko 150 godina. Kako su se mijenjali zahtjevi publike, step je zadržao ono najbolje iz povijesti i dodao bogatstvo materijala sadašnjosti. Dok god postoje kreativni plesači i uvijek novi izazovi, čini se da će publika ohrabrivati stepere za iskazivanjem svoje još veće virtuoznosti i straživanjem granica svojih mogućnosti. Osjećaj za jigging, shuffling i winnging nastaviti će razvijati svoj put u budućnost.
South Hooksett, New Hampshire
Saut Hukset je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.418, što je 136 (2,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Colonia Progreso, Xochistlahuaca
Colonia Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Xochistlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 111 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 424 m.
Missano, Genoa
Missano je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 177 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 324 m.
Duque, Puerto Rico
Duke je grad u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.320, što je 209 (-13,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Francisco, Soto la Marina
San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
Hakasi
Hakasi su turski narod koji živi u ruskoj republici Hakasiji u južnom Sibiru. Govore hakaskim jezikom.
Povijest naroda
U 17. stoljeću na području današnje Hakasije je bilo središte područja Jenisejskih Kirgiza, koji su tada bili vazali raznim mongolskim vladarima.
Nakon povlačenja Kirgiza, slijedilo je rusko osvajanje, i za njim struja ruskih poljodjelskih doseljenika. Po jednoj teoriji, Hakasi su narod srodan Kirgizima (postoji teorija moguće je da su Hakasi potomci Kirgiza koji su ostali iza kad je većina tog naroda počela seliti prema jugozapadu). Tradicionalno su Hakasi naseljavali prostranstva uz središnjim tok rijeke Jenisej u Sibiru, i bili su nomadski stočari.
Uokolo minusinskih rudnika zlata nastalo je 1820-ihn industrijsko središte. Dio domorodaca u 19. stoljeću je preuzeo ruski način života i u zadnja dva stoljeća su pokršteni (postali su vjernici ruskog pravoslavlja). Ruske vlasti su ih prisilile na Sjedilački život.
Tijekom ruske revolucije 1905. nastao je autonomistički pokret. Nakon pobjede sovjeta, 1923. se osnovalo nacionalni okrug Hakasa, koji je 1930. dobio status autonomne oblasti. 1992. ta oblast izrasta u današnju republiku Hakasiju.
Pregled
U Republici Hakasiji čine samo 12% stanovništva (65.421 prema popisu iz 2002.) U Rusiji su poznati i po drugim, uglavnom povijesnim imenima: Minusinski Tatari, Abakanski Tatari i Jenisejski Turci.
Etničke skupine, tradicionalno gospodarstvo
1923. su etničke skupine Biltiri, Sagaji, Kvače i Ksizili (Xyzyl) obuhvaćene pod Hakase. Njihove tradicionalne gospodarske djelatnosti su bile nomadsko stočarstvo, djelimice praćeno poljodjelstvom, lovom i ribolovom.
Biltiri su se u "predrusko vrijeme" bili specijalizirali za kovačke rukotvorine.
Vidi još: Čulimci, Kamasini, Šori
Religija
Tradicionalna religija Hakasa je šamanizam s primjesama budizma. Od 19. stoljeća mnogi su prešli na rusko pravoslavlje.
Gospodarstvo
Tradicionalne gospodarske grane su nomadsko stočarstvo, zemljoradnja, lov i ribolov.
Encino Solo, Tamazunchale
Encino Solo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 408 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
Milansko Vojvodstvo
Milansko Vojvodstvo (talijanski: Ducato di Milano), bilo je dio decentraliziranog Svetog Rimskog Carstva u Sjevernoj Italiji od 1394. do 1797. i njime su vladale brojne dinastije, većinom izvan Italije. Teritorij Milanskog Vojvodstva mijenjao se tokom vijekova, ali je uglavnom pokrivao veći dio Lombardije, uključujući gradove Milano i Paviju. Parma je također bila dio Milanskog Vojvodstva sve dok se nije odvojila u 16. vijeku u vlastito vojvodstvo.
Historija
Milansko Vojvodstvo osnovao je 1395. Gian Galeazzo Visconti, prvi milanski vojvoda. Kada je dinastija Visconti izumrla 1447. godine, Milano je proglasio republiku, unatoč činjenici da je vojvoda od Orleana bio legitiman nasljednik po ugovoru. On se baš nije previše trudio da zaposjedne svoju posesiju, ali je i pored toga Milanska Republika bila kratkog vijeka jer je kondotjer Francesco Sforza uspio da kao dio svoje nagrade dobije i kćer posljednjeg milanskog vojvode Filipa Viscontija. Nakon smrti svojeg tasta 1450. postao je vojvoda Milana i njegovi potomci su uz povremene prekide vladali Milanom sve do 1535. godine.
Francusko prisezanje na Milansko Vojvodstvo
Vojvoda od Orleansa je 1498. je postao kralj Francuske pod vladarskim imenom Luj XII. On je odmah nakon stupanja na tron zatražio Milansko Vojvodstvo, svoje lensko dobro koje mu je preko oca nasljedno pripadalo. Nakon odbijanja Lodovica Sforze da mu prepusti vojvodsvo, provalio je 1499. u Sjevernu Italiju i svrgnuo Lodovica Sforzu s vladarskog trona. Francuzi su vladali Milanskim Vojvodstvom vrlo kratko, do 1512. godine, kada su im vlast u Milanu preoteli Švicarci koji su na tron postavili Lodovicovog sina Massimilijana Sforzu. Ni Massimiliano nije uspio ostati dugo na milanskom tronu jer je novi francuski kralj Franjo I ponovno upao u Lombardiju 1515. i nakon odlučne Bitke kod Marignana zarobio Massimiliana i poveo ga kao zatvorenika sa sobom u Francusku. Francuze su iz Milanskog Vojvodstva već 1521. istjerali Austrijanci koji su na vlast instalirali Massimilijanovog mlađeg brata Francesca Sforzu II.
Milansko Vojvodstvo između Francuza i Španjolaca
thumb|right|280px|Milansko Vojvodstvo [[1402. kada je bilo najveće (zeleno)]] Nakon odlučujućeg francuskog poraza u Bitci kod Pavije 1525. činilo se da je habsburgški car Karlo V postao previše snažan u Italiji, zbog čega se Francesco Sforza pridružio Ligi Cognac protiv cara, zajedno s Mletačkom Republikom, Republikom Firencom, papom Klementom VII i Francuskom. To je rezultiralo njegovim brzim protjerivanjem iz grada Milana iz kojeg su ga istjerale francuske trupe, no on je ipak uspio zadržati vlast i kontrolu nad dosta drugih gradova u Milanskom Vojvodstvu, tako da se 1529. nakon zaključenja mirovnog porazuma iz Cambraja ponovno vratio u Milano.
Kada je Francesco Sforza umro 1535. bez nasljednika, ponovno se rasplamsalo pitanje sukcesije jer su i car Svetog Rimskog Carstva i francuski kralj tvrdili da su legitimni nasljednici Milanskog Vojvodstva, što je dovelo do više ratova. Vojvodstvo Parma osnovano je 1545. na dijelu Milanskog Vojvodstva južno od rijeke Po, kao feudalno dobro Piera Luigija Farnesea, vanbračnog sina pape Pavla III, oko grada Parme. Car Svetog Rimskog Carstva Karlo V Habsburški uspio je zavladati Milanskim Vojvodstvom, namjeravajući ga prepustiti svom sinu Filipu Kastiljskom. Nakon potpisivanja Mirovnog ugovora iz Cateau-Cambrésisa 1559. između Francuske i Španjolske, Francuska je priznala Španjolskoj pravo na Milansko Vojvodstvo.
Milansko Vojvodstvo za napoleonskih vremena
Milansko Vojvodstvo ostalo je u španjolskim rukama sve do kraja Rata za španjolsko nasljeđe na početku 18. vijeka, kada su ga osvojili Austrijanci. Sporazumom iz Badena 1714. kojim je završen rat Milansko Vojvodstvo ustupljeno je Austriji. Vojvodstvo je ostalo u austrijskim rukama sve dok Sjevernu Italiju 1796. nisu zauzele Napoleonove trupe. Vojvodstvo je ustupljeno Francuskoj Mirovnim ugovorom iz Campo Formija 1797. i time je postalo središnji dio nove Cispadanske Republike.
Nakon poraza Napoleona, u skladu s odlukama Bečkog kongresa od 9. juna 1815. Milansko Vojvodstvo nije obnovljeno, već je postalo dio Kraljevine Lombardija-Venecija, marionetske države Austrijskog carstva sa Habsburgovcima kao kraljevima. Kraljevstvo Lombardija-Venecija prestalo je egzistirati 1866. kada je pripojeno Kraljevini Italiji.
Weinböhla
Vajnbela je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 34 opštinska središta okruga Majsen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 10.209 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14627310.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majsen Vajnbela se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Majsen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 148 metara. Površina opštine iznosi 19,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 10.209 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 537 stanovnika/km².
Tepec, Santa María Teopoxco
Tepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Teopoxco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 208 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1999 m.
Bécherel
Bešerel je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Il i Vilen koja pripada prefekturi Ren.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 660 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1157 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 0,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 196 metara (maksimalnoj 177 m, a minimalnoj 113 m).
Šinđon
Šinđon je naselje u opštini Cetinje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 25 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 34 stanovnika).
Demografija
U naselju Šinđon živi 21 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,9 godina (41,4 kod muškaraca i 43,9 kod žena). U naselju ima 10 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,50.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednjih pet popisa zabeležen je pad u broju stanovnika.
4-Bromo-2,5-dimetoksi-4-bromoamfetamin
4-Bromo-2,5-dimetoksi-4-bromoamfetamin je hemijsko jedinjenje iz amfetaminske klase.
Kositrenje
mini|desno|300px|S gledišta [[industrija|industrijske prakse najčešće se elektroplatira kositrom (bijeli lim za limenke u konzerviranju hrane).]]
Kositrenje ili prevlačenje kositrom može se provesti na više načina; najčešće se čelični lim umače u kupku rastaljena kositra i valja hladnim valjcima. Sloj kositra debljine je oko 0,01 mm. Bijeli lim je trgovački naziv za pokositreni čelični lim. Bijeli lim služi za izradbu različitih posuda, naročito u prehrambenoj industriji (limenke), jer je otporan na organske kiseline, kojih u većoj ili manjoj količini uvijek ima u konzerviranoj hrani.