cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
El Charco, San Luis de la Paz
El Charco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 464 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1994 m.
Santa Fe Chinince, Tapachula
Santa Fe Chinince je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 854 m.
Lanuvio
Lanuvio antički: Lanuvium je općina od 13,219 stanovnika u Centralnoj Italiji u Regiji Lacij dio Metropolitanskog grada Rima.
Historija
Antički Lanuvium prvi put je dokumentiran krajem 6. vijeka pne. kad je naveden kao jedan od trideset gradova Latinskog saveza, koji se borio protiv Antičkog Rima.
Grad je počeo stagnirati i propadati nakon Teodozijeva edikta 391. kad je kršćanstvo postalo jedina dozvoljena religija, pa Junonin hram više nije donosio prihode. Za srednjeg vijeka nosio je ime Civita Lavinia, tek od 1914. vraćeno mu je staro - Lanuvio. Početkom 15. vijeka postao je feud Porodice Colonna, koja je vladala njime do 1564. kad ga je prodala Giulianu Sforzi.
Pobratimski gradovi
Lanuvio ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;
For Better, for Worse (film, 1959)
U dobru i u zlu (For Better, for Worse) je hongkonški igrani film snimljen 1959. godine u režiji Yueha Fenga. Po žanru je drama, a protagonist, koga tumači Yang Chang je udovac koji upoznaje udovicu (čiji lik tumači Helen Li Mei). U dobru i u zlu je bio hongkonški kandidat za Oscar za film na stranom jeziku na 32. dodjeli, ali nije ušao u užu nominaciju. Iste je godine hongkonški film The Kingdom and the Beauty na istoj dodjeli bio kandidat Singapura.
La Rovina, Modena
La Rovina je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Jennette, Arkansas
Džanet je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Vădastra, Vădastra
Vădastra je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Vădastra.
Kubanske revolucionarne oružane snage
Kubanske revolucionarne oružane snage (španjolski: Fuerzas Armadas Revolucionarias; akronim: FAR) predstavljaju oružane snage Republike Kube, a sastoje se od kopnene vojske, mornarice, ratnog i obrambenog ratnog zrakoplovstva te ostalih paravojnih tijela poput MTT-a, Armije radničke mladeži i Obrambenih i proizvodnih brigada. Danas broji oko 49,000 aktivnih vojnih službenika i oko 39,000 rezervnih.
Revolucionarne oružane snage su dugo godina bile najmoćnija institucija na Kubi, a visoko rangirani kubanski generali su igrali ulogu u svim mogućim scenarijima sukcesije vlasti, a sve zbog svoje neupitne odanosti Komunističkoj partiji. Vojska kontrolira gotovo 60% cjelokupne kubanske ekonomije i to kroz vođenje uprava brojnih poduzeća u ključnim ekonomskim sektorima. Istovremeno, vojska čini glavnu političku bazu predsjednika Raúla Castra, koji je u brojnim govorima isticao ulogu vojske kao partnera naroda.
Od 1966. pa do kraja 1980-ih, sovjetska pomoć je omogućila modernizaciju kubanskih oružanih snaga i njezino uzdizanje do ranga najmoćnije vojske Latinske Amerike. To je ujedno omogućilo i kubanske intervencije u drugim zemljama, a prva takva situacija bila je u Gani 1961. godine. Dvije godine kasnije, kubanska je vojska bila prisutna i u Alžiru, a do 1978. je bila i u Siriji i Etiopiji. Od 1975. do 1989., Kuba je intervenirala u Angoli, a tokom 80-ih je bila i u Nikaragvi i Salvadoru. Raspad Sovjetskog Saveza doveo je do slabljenja kubanske vojne sile.
Međutim, 1989. godine dolazi do osjetnih promjena u oružanim snagama, kada vlada organizira čišćenje vojske i ministarstva unutarnjih poslova. General Arnaldo Ochoa i dva visoko rangirana službenika ministarstva unutarnjih poslova su optuženi za korupciju i trgovinu drogom, a nakon procesa su dvojica pogubljena. Vojska je tada i formalno stavljena pod kontrolu generala Raúla Castra. Danas, Kuba održava blisku vojnu suradnju s Kinom i Rusijom.
La Compuerta Número 1, Bahía de Banderas
La Compuerta Número 1 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Bahía de Banderas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
El Trabonazo, Catemaco
El Trabonazo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Merapi
Merapi (jav. Gunung Merapi) je planina i aktivni vulkan na indonežanskom otoku Java, nedaleko od grada Džogdžakarta. Od 1548. godine dešavaju se redovne erupcije, od kojih su najznačajnije i najfatalnije bile 1994. (stradalo 64 osobe), zatim 2006. (5.000 žrtava i oko 200.000 ljudi ostalo bez doma) i u listopadu 2010. (oko 25 stradalih osoba).
Sve erupcije po pravilu je pratio zemljotres. Dana 25. listopada 2010. oko dva sata ujutro, Merapi je izbacio lavu niz svoje južne padine. Sutradan je pronađeno 18 nastradalih osoba u blizini, a taj broj do 27. listopada porastao je na brojku od 25.
Vulkan Merapi je jedan od brojnih nacionalnih parkova u Indoneziji. Značajan je u javanskoj kulturi kao religiozno mesto. Njegovo ime u prevodu sa javanskog jezika značilo bi „vatrena planina“.
Deal, Câlnic
Deal je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Câlnic.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 515 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 501 m.
Quarzina, Cuneo
Quarzina je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1362 m.
Die Wacht am Rhein
Straža na Rajni je nemačka rodoljubiva pesma. Pesma vuče korene iz istorijskog sukoba između Nemaca i Francuza, i naročito je bila popularna u Nemačkoj za vreme Francusko-pruskog rata i Prvog svetskog rata.
Istorija
1840., francuski premijer Luj Adolf Tjer podržavao je ideju da bi reka Rajna trebala da bude francuska prirodna granica na istoku. Nemci su se plašili da bi Francuzi mogli da anektiraju levu obalu Rajne, kao što su tražili za vreme Luja XIV, i uspeli za vreme Napoleonovih ratova nekoliko decenija ranije. Tokom dva veka koja su rotekla od Tridesetogodišnjeg rata pa sve do konačnog poraza Napoleona, stanovnici nemačke nacionalnosti su bili izloženi stalnim manjim i većim invazijama Francuske.
Nikolaus Beker je svoje viđenje događaja predstavio u svojoj pesmi zvanoj Rheinlied, u kojoj se zaklinje da će braniti Rajnu. Švapski trgovac Maks Šnekenburger, inspirisan situacijom, je napisao poemu Die Wacht am Rhein.
Za razliku od starije Heil dir im Siegerkranz koja je slavila cara (Kajzera), Die Wacht am Rhein i ostale pesme napisane u ovo doba, kao što su Das Lied der Deutschen (, danas nemačka himna) i Was ist des Deutschen Vaterland? (Šta je nemačka otadžbina?; Autor: Ernest Moric) pozivale su Nemce da ostave svoje razlike i razmirice po strani, i da se ujedine, kako bi zaštitili nemačke zemlje.
Autor, Maks Šnekenburger, je radio u Švajcarskoj, i njegovu pesmu je prvi put izveo u Bernu švajcarski orguljaš J. Mendel, a otpevao ju je tenor Metfesel u čast Pruskog ambasadora, fon Busena. Ova prva verzija nije postala popularna. Šnekenburger je umro 1849. nikad ne čuvši poznatiju verziju ove pesme.
Kada je muzički direktor grada Krefelda, Karl Vilhelm, video tekst pesme 1854, napisao je svoju varijantu, i izveo je sa svojim muškim horom 11. juna, dana srebrne godišnjice pruskog princa Vilhelma. Ova verzija je postalal jako popularna, i izvodila se na festivalima.
Kao odgovor na incident u gradiću bilzu Rajne Bad Emsu, Francuska je objavila rat Pruskoj i time započela Francusko-pruski rat 1870. Francuska je rat izgubila, kao i Alzas i Loren, a Nemačka se ujedinila i tako stvorila Nemačko carstvo. Pesma je postala slavna, a kompozitor i njegova porodica su dobili velike počasti, i redovnu penziju koju im je lično dodelio Bizmark.
Danas, teritorije sa leve obale Rajne između Švajcarske i Holandije su pretežno u sastavu Nemačke. Sarland, Rajna-Palatinat i Severna Rajna-Vestfalija su nemačke savezne države; Alzas i severni Loren su delovi Francuske sa izmešanim francusko-nemačkim stanovništvom.
La Venada, Arteaga
La Venada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 582 m.
Piletta, Verona
Piletta je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Íñigo Laviada, Tuxpan
Íñigo Laviada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Tepatitlán de Morelos, Jalisco
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 83694 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1825 m.
Gisela od Burgundije
Gizela Burgundska (Gisèle de Bourgogne; Gisela von Burgund; o. 975. – 21. jul 1006.) bila je francuska princeza, kći kralja Konrada Burgundskog i njegove druge žene Adelajde. Bila je nećakinja rimsko-njemačke carice Adelajde Talijanske, koja je bila vrlo pobožna.
Udala se za Henrika II. Bavarskog koji je umro mlad. Bila je majka mađarske kraljice Gizele i Henrika II. Svetog, koji je bio rimsko-njemački car.
Njezini je unuk bio sveti Emerik.
El Vallao Blanco, Purísima del Rincón
El Vallao Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Purísima del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1753 m.
Basoneachi, Guachochi
Basoneachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2265 m.
Caulonia, Reggio Calabria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1337 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
El Órgano, Chietla
El Órgano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chietla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1010 m.
They Died with Their Boots On
They Died with Their Boots On je američki vestern film snimljen 1941. godine u režiji Raoula Walsha. Protagonist, koji tumači Errol Flynn, je znameniti američki vojskovođa George Armstrong Custer. Radnja prikazuje njegov život i karijeru, od školovanja na West Pointu, preko herojske službe u američkom građanskom ratu, mirndopskog premještaja u Teritoriju Dakota gdje će se sukobiti sa Indijancima i sudjelovati u znamenitoj bitci kod Little Big Horna.
Film je, kao što je to bio čest slučaj u tadašnjem Hollywoodu, prilično ležerno tretirao historijske činjenice, a scenario se u potpunosti oslanjao na mitsku sliku o Custeru kao romantičnom heroju i mučeniku američkog Zapada. Sa druge strane, Indijanci nisu prikazani kao krivci za sukob koji će dovesti do krvoprolića, nego je ta uloga namijenjena fiktivnim beskrupuloznim bijelim špekulantima.
They Died with Their Boots On je predstavljao jedan od ambicioznijih projekata studija Warner Bros. a prilikom snimanja je poginulo nekoliko statista. Usprkos neuobičajene "epske" dužine za tadašnje vesterne, doživio je ogroman uspjeh. Flynnu je, pak, predstavljao posljednji film u kome je nastupio zajedno sa svojom dugogodišnjom filmskom partnericom Oliviom de Havilland (koja u filmu tumači Custerovu suprugu Elizabeth). U liku indijanskog poglavice Ludog Konja (Crazy Horse) se, pak, pojavljuje Anthony Quinn, kome je to predstavljalo prvu značajniju ulogu u dugoj i impresivnoj karijeri.
Zbog sličnosti teme, likova, odnosno Flynnovog nastupa, ponekad se miješa sa filmom Santa Fe Trail snimljenim prethodne godine.
La Santona, Modena
La Santona je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1163 m.
Strogi rezervat prirode Jarešnik
Jarešnik je zaštićeno područje na jugozapadnoj padini planine Crnook, na udaljenosti 30 kilometara od opštine Bosilegrad, Srbija.
Jarešnik je bio strogi rezervat prirode i 1961. godine, a pre nekoliko godina Zavod za zaštitu prirode uradio je reviziju zaštićenog prostora. Ustanovljeno je da se populacija krimskog bora povećala. Pre 50 godina bilo je 201, sada je popisano 795 stabala. Procenjuje da su neka stara oko 250 godina. Osim borova na tom lokalitetu rastu i bukve.
Strogi rezervat prirode "Jarešnik" stavlja se pod zaštitu radi očuvanja jedinstvene šume krimskog bora (Pinus nigra spp.pallasiana) u Srbiji. Ukupna povšina rezervata je 6,21 ha, od čega je 1,6 ha u državnoj svojini, 4,2 ha u privatnoj svojini i 0,4 ha u drugim oblicima svojine.
Vădăstrița, Vădăstrița
Vădăstrița je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Vădăstrița.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3715 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
El Carrizal, Catemaco
El Carrizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Ejido Culiacán, Elota
Ejido Culiacán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Elota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 662 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
SN 1006
thumb|right|200px|ostatak SN 1006
Palos Altos, San Luis de la Paz
Palos Altos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
SN 1006
SN 1006 je bila supernova, koja je bila vidljiva sa Zemlje početkom 1006. godine; Zemlja je bila oko 7.200 svetlosnih godina udaljena od supernove. To je bio po prividnoj magnitudi najblistaviji zvezdani događaj u zabeleženoj istoriji, dostigavši procenjenu vrednost od −7,5. Prvo je viđena između 30. aprila i 1. maja te godine u sazvežđu Vuk, a opisali su je posmatrači iz Kine, Egipta, Iraka, Japana, Švajcarske, a možda i iz Severne Amerike.
Palos Altos, San Luis de la Paz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 469 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1991 m.
Mallasvesi
Mallasvesi je jezero na jugozapadu Finske u Regiji Pirkanmaa, ono je dio sliva rijeke Kokemäenjoki.
Mallasvesi je jedno u nizu jezera nakon Lummenea, Vehkajärvija i Vesijaka, koji se nastavlja nizvodno Jezerom Vanajavesi
Karakteristike
Jezero Mallasvesi leži na nadmorskoj visini od 84.2 metra, maksimalna dubina mu iznosi - 32.89 m a prosječna 6.84 m, a ukupna površina 55,7 km².
Na njegovom južnom kraju na prijevoju kod slapova Valkeakoski iz kojih istječu vode u Jezero Vanajavesi leži grad Valkeakoski.
Baltijsk
Geografske karakteristike
Baltijsk je najjugozapadniji grad u Rusiji, koji se nalazi 50 km zapadno od Kalinjingrada. Najveći dio grada leži na obali Baltičkog mora na Sambijskom poluotoku, razdvojen od sprudi Baltičke kose - Baltijskim tjesnacem.
Historija
Historija grada seže u 13. vijek, kad je 1258. dokumentirano ribarsko selo Vogram (danas predgrađe). Prvi zapis o Pillau ili Pillu (od pruskog pilen - utvrda) datira iz 1363., danas je to kvart poznat pod imenom Stari Pillau, koji se dijeli na dva dijela; Veliki Pillau bliže moru i Mali Pillau. thumb|left|240px| [[Promenada uz more]] Teutonski viteški red je 1260. zauzeo utvrdu Starih Prusa Naitepile. Red je na najvišoj točki u tom području podigao višekatnu masivnu zgradu za naplatu prolaza brodićima plitkim tjesnacem u lagunu, koju je odredila Hanza 1361. Od 1443. Red je dobivao dvije trećine tog prihoda, a naselja u Vislanskoj laguni jednu trećinu.
Razvoj mjesta ubrzala je velika oluja u septembru 1510. kad je more probilo današnji trajni Baltijski tjesnac koji razdvaja Baltičku kosu od Sambijskog poluotoka i povezuje Baltičko more i Vislansku lagunu. Plovni tjesnac omogućio je Pillau da se razvije u glavnu luku, tad je uz Stari i izrastao i Novi Pillau.
U 17. vijeku za Tridesetogodišnjeg rata kad je Prusko vojvodstvo zaratilo sa Švedskom u julu 1626. se švedski kralj Gustav II Adolf iskrcao sa velikom vojskom i za tri sata zauzeo Pillau. Šveđani su podigli jednu od glavnih atrakcija današnjeg Baltijska - peterokutnu zvijezdastu citadelu. Nakon sklapanja primirja sa Pruskim vojvodstvom 1635., tu citadelu (tada još nedovršenu) kupili su stanovnici grada za 10 000 talira, a godinu dana kasnije Brandenburške trupe ušle su u Pillau.
Relativno dugo razdoblje mira počelo je za Pillau nakon sklapanja poljsko-švedskog mirovnog ugovora 1660. U to je vrijeme novi izborni knez Brandenburg-Pruske Friedrich Wilhelm, koji je shvatio stratešku važnost Pillaua, počeo je ulagati napore u razvoj mjesta. Tad je podignuta kamena crkva, mlin i svjetionik. Pored tog je stanovnicima, kojih je tad bilo 300 bilo dopušteno trgovati sa vlasnicima brodskog tereta.
Značajan datum za Pillau bio je 8. januar 1725. kad je pruski kralj potpisao - dekret kojim je naselju dao status grada. Dvadeset godina kasnije - 1745., podignuta je gradska vijećnica, razorena krajem Drugog svjetskog rata.
Za Napoleonskih ratova Pruska je zaratila sa Napoleonovim Carstvom, zbog tog je francuska vojska 1. juna 1807. ušla u Pillau, ali nije uspjela zauzeti citadelu, jer je već 2. jula iste godine sklopljen Tilsitski mir. Francuske trupe su ponovno zauzele Pillau-1812., prilikom povlačenja iz Rusije, ali su se povukle 8. februara 1812. pred naletom ruskog korpusa.
U Pillauu je 1816. izgrađen novi svjetionik visok 31,38 metara, a 1871. izvršena je potpuna rekonstrukcija citadele. Željeznička pruga do Königsberga izrađena je 1865. Kad je novemru 1901. otvoren Kalinjingradski kanal, kojim su i veći brodovi mogli doploviti do Königsberga, gatovi Pillaua su opustjeli, pa je to imalo velike posljedice na ekonomiju, pa je grad počeo stagnirati.
Za Drugog svjetskog rata mnogi građani Istočne Pruske pobjegli su iz luke Pillau na zapad – odavde je brodovima preveženo 625 000 ljudi.
Na kraju Drugog svjetskog rata za grad su se vodile velike borbe između jedinica Wehrmachta i Crvene armije (11. gardijska armija) koja je zauzela Pillau krajem aprila 1945. Grad je već u novembru 1946. prezvan u Baltijsk.
Za sovjetske vlasti je 1952. stvorena najveća pomorska baza na Baltiku, što mu je odlučilo sudbinu jer je postao zatvoren grad. Dekretom iz 1994. stvoren je Baltijski gradski okrug, u kom su pored Baltijska, bili Primorsk i nekoliko sela; Divno, Lunino, Cvetno, Beregovo, kao i čitava Baltička kosa.
Nakon raspada SSSR-a poduzeti su koraci za obnovu civilne vlasti u gradu, pa je 2004. dio baltičke pomorske baze predat Ministarstvu transporta da ga koristi trgovačka mornarica. Odlukom Kalinjingradske regionalne dume 2008., ukinut je Baltički gradski okrug, umjesto njega stvoren je Baltički općinski okrug, u koji je uključen grad Primorsk i selo Divnoe.
Privreda
Pored tog što je velika pomorska baza i trgovačka luka Baltijsk je grad sa remontnim brodogradilištem i pogonima mašinske i lake industrije. Dobro je povezan željeznicom sa beloruskim, litvanskim i poljskimgradovima.
Pobratimski gradovi
Baltijsk ima ugovore o pobratmstvu sa slijedećim gradovima ;
Las Joyas, Arteaga
Las Joyas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 497 m.
Jago Hua Savera
Dan će svanuti (Jago Hua Savera) je pakistanski crno-bijeli igrani film snimljen 1959. u režiji A. J. Kardara. Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju djela bengalskog književnika Manika Bandopahyaya. Radnja prikazuje život ribara na obalama tadašnjeg Istočnog Pakistana (današnji Bangladeš). Film je sniman na lokacijama u Dacci, odnosno u djelomičnoj produkciji lokalnog studija East Pakistan Film Development Corporation. Usprkos toga, likovi u filmu koriste urdu umjesto bengalskog koji su koristili lokalni stanovnici. Dan će svanuti je prikazan na Moskovskom filmskom festivalu gdje je dobio zlatnu medalju.
Cricău, Cricău
Cricău je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Cricău.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2052 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 397 m.
La Antigua, Motozintla
La Antigua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 624 m.
Bara Trskovača
Bara Trskovača je zaštićeno područje u selu Platičevu, opština Ruma, Srbija.
Bara Trskovača nalazi se u južnom delu Srema (Podlužje) koji sa juga i zapada uokviruje dolina reke Save. Prema severu, teren se lagano penje ka obroncima Fruške gore, dok se na istoku naslanja na dolinu Dunava. Bara Trskovača predstavlja prirodnu depresiju, dužine od oko 3 km. Blizina reke Save i područje Obedske bare uslovili su da ova dva zaštićena staništa postanu prirodni, ekološki koridori za retke vrste faune. Na samom lokalitetu prokopani su kanali koji zajedno sa već prirodno postojećim kanalom Vranj čine vodni režim povezan sa Obedskom barom. Ovim putevima ribama i pticama omogućen je mrest i gnežđenje duž kanala.
I pored hidromeliorativnih radova iz 1989. godine, priroda je svojim snažnim delovanjem nastavila da vlaži stanište i sprečila ljude da se tu bave poljoprivredom, a bara je zadržala odlike močvarnog ekosistema. Priroda je na ovaj način uspela da dokaže ljudima da ne mogu sve da potčine egocentrizmu i da Trskovaču treba čuvati i negovati kao najveće prirodno blago sa svim retkostima koje krije.
Flora i fauna
Prisutne su ribe zlatni karaš (Carassius carassius) i linjak (Tinca tinca) čije su populacije izuzetno stabilne i jake, dok su u vodama Srbije uveliko u stanju opadanja zbog najezde alohtonih i invazivnih vrsta. Izuzetno značajno je podići nivo vode kako bi ove vrste mogle nesmetano da se mreste bez ugrožavajućih uticaja po njihovu mlađ. Takođe, ovde su prisutne i dve vrste rečnih rakova (Astacus astacus, Austropotamobius torrentium) kao indikatori čistih voda, bogatih kiseonikom.
Jedan od stanovnika Bare Trskovača, ugrožen i na međunarodnom nivou, je vrsta vilinog konjica (Ophiogomphus cecilia). Svih ostalih osam vrsta vilinih konjica su retke i ugrožene, jer većina njih reaguje na herbicide koji se slivaju sa okolnih njiva i ulivaju u baru, pri tom dugotrajno opterećujući zemljište teškim jedinjenjima. U prilog bogatstvu ovog staništa ide i 72 vrste ptica, kao i vodozemci i gmizavci koji su, takođe, značajni i zaštićeni.
Od biljnih  vrsta  karakterističnih  za  močvarne  ekosisteme  utvrđeno  je  veće prisustvo trske (Phragmites communis), zuke (Schoenoplectus lacuster), nekoliko vrsta oštrica iz roda Carex, vrbičica (Lythrum salicaria), vrste roda ''Juncus sp. (sita), prolevak (Gratiola officinalis),  gorčik  (Sonchus  sp.),  konopljuša  (Eupatorium  canabinum), rodinjak (Inula  britanica), noćurak (Epilobium  palustre), ladolež (Calystegia  sepium), gavez  (Symphytum  officinale),  kupina  (Rubus  caesius),  preslica  (Equisetum  arvense), kozji  rogovi  (Bidens  tripatitus),  beli  slez  (Malva  silvestris'')  i  druge  biljne  vrste  koje ukazuju na vlažno stanište.
Macbeth od Škotske
Mac Bethad mac Findlaích (moderni gelski: MacBheatha mac Fhionnlaigh, angliciziran kao Macbeth i s nadimkom Rí Deircc, "Crveni kralj"; ? - 15. august 1057) bio je kralj Škota (također poznat kao kralj Albe, a ranije i kralj Moraya i kralj Fortriua) od 1040. do smrti. Najpoznatiji je kao naslovni lik Shakespereove tragedije Macbeth i mnogih njome inspiriranih djela, iako je taj tekst dao uglavnom neprecizan opis njegove vladavine i karaktera.
Macbethov otac je bio Findláech (Findláech mac Ruaidrí), koji se navodi kao mormaer (gospodar) Moraya, polunezavisnog entiteta/kraljevstva na sjeveru današnje Škotske; Ulsterski anali pak sugeriraju da je Findlaech bio "veliki kralj Škotske". Kao vladar se prvi put spominje godine 1014. Njegova vladavina je završila godine 1020. kada ga je ubio njegov rođak Gille Coemgáin i preuzeo vlast nad Morayem.
Gille Coemgáinova vladavina je završila 1032. kada je spaljen u kući zajedno sa 50 svojih pristaša. Historijski izvori ne navode tko je počinitelj, a historičari špekuliraju kako je to mogao biti ili škotski kralj Malcolm II motiviran nastojanjem da eliminira moćnog suparnika ili sam Macbeth, koji je htio osvetiti oca. U svakom slučaju, Macbeth je poslije toga preuzeo ne samo vlast nad Morayem, nego se i oženio za Gille Coemgáinovu udovicu Gruoch i posvojio njenog sina Lulacha.
Macbeth se u historijskim izvorima ponovno pojavljuje 1031. kada je zajedno sa svojim sizerenom Malcolmom dočekao dansko-engleskog kralja Knuta Velikog i iskazao mu vjernost. Tri godine kasnije je Malcolm umro, a na škotskom prijestolju ga je naslijedio njegov mladi unuk Duncan I. Duncan je vladao pet godina, a posljednje dvije godine je trpio poraze u sukobu sa Englezima. Potom je vojsku doveo u Moray, gdje ga je kraj mjesta Pitgaveny (nedaleko od današnjeg Elgina) Macbeth ubio 15. augusta 1040.
Macbeth je nakon toga preuzeo prijestolje, a historijski izvori ne navode da je pri tome doživio otpor od škotskog plemstva i naroda. Duncanova udovica (i majka budućih kraljeva Malcolma III i Donalda III) je, prema navodima Johna od Forduna, izbjegla iz Škotske. Tek je 1045. Duncanov otac, svjetovni opat Ione Crínán od Dunkelda podigao ustanak, koji je brzo ugušen i u kome je poginuo. Nakon toga je Macbethova vladavina bila bez nekih značajnih događaja. Godine 1050. je otišao na hodočašće u Rim, gdje je, prema navodima njegovog suvremenika Marianusa Scotusa, sirotinji dijelio "novac kao da prosipa sjeme".
Početak kraja Macbethove vladavine je došao 1052. kada se posredno upetljao u unutrašnju politiku susjedne Engleske, odnosno sukob earla Godwina od Wessexa sa kraljem Edwardom Ispovjednikom. Kada je Edward, pod Godwinovim pritiskom, dao protjerati svoje normanske dvorjane, oni su utočište našli na Macbethovom dvoru, čime se Škotska prvi put neposredna upoznala za feudalnom kulturom tadašnje kontinentalne Evrope.
U popularnoj kulturi
thumb|200px|right|Macbeth i vještice, ilustracija prizora iz drame, autor: [[Henry Fuseli.]]
Macbeth se često navodi kao najpoznatiji primjer kako kasnija književna djela mogu u potpunosti "zamagliti" istinu o stvarnim historijskim ličnostima. Za to je najzaslužniji Shakespeareov Macbeth u kome je naslovni lik prikazan kako na prijestolje dolazi sramotnim regicidom, a potom kao krvoločni tiranin pokušava zadržati vlast. Macbethovi suvremenici, pak, u svojim spisima opisuju tadašnjeg škotskog kralja kao dobrog ili, u najgorem slučaju, vladara čiji se način vladavine nije previše razlikovao od drugih vladara u tadašnjoj Britaniji.
Macbeth se kao negativac prvi put počeo navoditi tek krajem 13. vijeka u djelima historičara kao što su John Fordun i Andrew od Wyntouna. U tom procesu je ključni tekst bio Historia Gentis Scotorum ("Historija škotskog naroda"), čiji je autor Hector Boece bio štićenik kralja Jamesa V, te imao motive da "ocrni" sve njegove prethodnike koji su, poput Macbetha, na prijestolje došli na "problematičan" način.
Krajem 20. vijeka su pojedini škotski pisci kao Dorothy Dunnett, Nigel Tranter i David Greig, napisali djela u kome Macbethovu vladavinu nastoje opisati u skladu s historijskim podacima, odnosno prikazati je iz njegove perspektive.
Promina (općina)
Promina je općina u Hrvatskoj. Nalazi se u Šibensko-kninskoj županiji.
Zemljopis
Teritorij općine Promina proteže se od obronaka planine Promine prema zapadu, uz središnji dio rijeke Krke. Sa svoje sjeveroistočne strane granici s područjem Knina, a s južne Drniša. Područje općine obuhvaća naselja: Oklaj, Razvođe, Lukar, Suknovci, Marasovine, Matasi, Zelići, Puljani, Ljubotić, Čitluk, Mratovo, Bogetić, Podi, Nećven i Bobodol.
Općina obuhvaća veliki dio površine Nacionalnog parka "Krka".
Stanovništvo
Prema podacima DZS-a iz 2011. godine broj stanovnika u prominskim mjestima:
Povijest
Najstariji ostaci ljudi na području Promine pronađeni su u mjestu Mratovo i datiraju iz neolitika. Od plemena najprije je nastanjuju Iliri (pleme Liburna).
Područje općine Promina dobilo je naziv po liburnskom gradu Promoni kojeg su od Liburna preoteli Dalmati pritom pomaknuvši svoju granicu s drugim ilirskim plemenima na rijeku Krku. 34. godine pr. Kr. priključuju im se Rimljani koji osnivaju svoj logor na Burnumu (arheološki lokalitet sa sačuvanim ostacima rimskog logora postoji i danas). Nalazi se između dva polja: Petrovog i Kosovog.
Iz vremena starohrvatske države pronađeno je nekoliko nalaza u mjestu Lukaru.
U desetom stoljeću prvi put se spominje crkvena općina Promina koja obuhvaća relativno veliko područje ispod planine Promine. U mjestu Mratovo nalazi se najstarija crkvica iz starohrvatskih vremena (14. st.).
Od 10. stoljeća prostor nastanjuju istaknute hrvatske plemićke porodice od kojih je najznačajnije ime hrvatskog kralja Petra Svačića iz Bogetića. Hrvatsko plemstvo u to vrijeme podiže nekolio gradova kao što su Nečven, Rog, Kamičak, Čučevo, Bogočin.
Na području Promine rođen je i kardinal Juraj Utišinović Martinušević koji se istaknuo u borbi protiv Turaka kao i hrvatski ban Marko Mišljenjović također poznati borac protiv Turaka.
U 14. stoljeću pustinjaci reda Sv. Pavla naseljavaju otočić Visovac na rijeci Krki gdje podižu crkvu i samostan. 1445. na otočić dolaze franjevci iz Bosne, te na njemu podižu franjevačku crkvu i samostan. U samostanu su pokopani brojni velikaši iz tog kraja. Samostan ima veliku biblioteku bogatu rijetkim starim knjigama, a u njemu se čuva i sablja Vuka Mandušića koji je poginuo u borbi s Turcima 1648.
1522. godine Turci zauzimaju Prominu što uzrokuje veliko iseljavanje stanovništva prema zapadu. Turci smještaju posadu u Oklaj i podižu građevinu Bandalovića kulu za smještaj straže koja je trebala kontrolirati okolne puteve, te grad Šušelj u Lukaru radi obrane od Mlečana, Morlaka i uskoka. Lokalno stanovništvo pružalo je veliki otpor Turcima te je desetkovano u tom razdoblju, a u to vrijeme među stanovništvom harala je i kuga. 1688. Promina biva oslobođena od Turaka, a 1795. godine Promina pada pod vlast Austrije.
U drugoj polovici 19 st. u Promini dolazi do narodnog preporoda i na vlast dolaze narodnjaci. Godine 1919. godine zajedno s ostalim krajevima ulazi u sastav Kraljevine Jugoslavije, a 1945. godine ulazi u sastav bivše Jugoslavije. Sedamdesetih godina prošlog stojeća dolazi do značajnog iseljavanja stanovništva.
U neovisnoj Hrvatskoj, od 1991. godine do 1995. godine prolazi kroz sustavno razaranje i pljačku od strane srpskog agresora: tzv. milicije SAO Krajine, "Martićevaca" i drugih paravojnih jedinica, te JNA. U tom razdoblju prisilno je iseljeno oko 2.000 hrvatskih civila, 36 je ubijeno, a ostatak je pretrpio sustavno maltretiranje, zatvaranje i otimanje imovine. U agresiji je uništeno i pet katoličkih crkvi na području Promine. 1995. biva oslobođena u operaciji Oluja.
Godine nakon rata obilježava intenzivna obnova ratom porušenih objekata i infrastrukture, te povratak stanovnika.
Spomenici i znamenitosti
Kanjon rijeke Krke čije stranice se na pojedinim mjestima uzdižu u visini i do 200 metara.
Black Mountain, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.848, što je 337 (4,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sill, Bolzano
Sill je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 329 m.
Boscoso, Elota
Boscoso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Elota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 641 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Plitvička Jezera (Ličko-senjska županija)
200px|thumb|desno|Plitvička jezera Plitvička Jezera su općina u Hrvatskoj. Nalazi se u Ličko-senjskoj županiji, a upravno je sjedište Općine u Korenici. Najznačajniji gospodarski subjekt na području Općine je Javna ustanova Nacionalni park Plitvička jezera.
Zemljopis
Nalazi se između 44 stupnja i 55 minuta i 44 stupnja 40 minuta sjeverne zemljopisne širine i 15 stupnjeva i 30 minuta i 15 stupnjeva i 45 minuta istočne zemljopisne dužine. Zapadno je Općina Vrhovine, sjeverno Rakovica, južno Udbina, a na istoku državna granica s Bosnom i Hercegovinom. Najveći dio površine zauzimaju južni dijelovi planina Male Kapele i sjeverni Plješivice s gorama Mrsinj na jugoistoku i Medvjeđak na sjeveru. Vegetacija je najvećim dijelom šumska: niže grab, a prema većim visinama bukva, jela i dr. Manji dio zauzimaju poljoprivredne površine na sjeveroistoku na jugu. Najniža točka nadmorske visine je Gavranića Most kod Vaganca (289m) na sjeveru, a najviša Gola Plješivica (1646m) na istoku. Klima je na sjeveroistočnom i južnom dijelu umjereno kontinentalna, s umjerenom količinom padalina, a ostalo je planinska s velikom količinom padalina. Od vodenih tokova na sjeveru je sustav Plitvičkih jezera s gornjim tokom rijeke Korane, a na jugu Korenička rijeka, koja s još nekim potocima čini rječicu Maticu, koja u Koreničkom polju ponire podno planine Plješivice.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. općina je imala 4.668 stanovnika, od kojih 67.3 % Hrvata i 30.5 % Srba.
Plitvička Jezera (naseljeno mjesto)
Plitvička Jezera kao samostalno naseljeno mjesto postoje od popisa 1991. godine.
Uprava
Sjedište Općine Plitvička Jezera se nalazi u Korenici. U sastavu općine se nalaze 43 naselja, od kojih se veličinom, osim Korenice, izdvajaju Bjelopolje, Jezerce, Gornji Vaganac, Ličko Petrovo Selo, Plitvička Jezera (Mukinje) i Smoljanac.
Gospodarstvo
Najznačajniji je gospodarski objekt na području Općine Javna ustanova Nacionalni park Plitvička jezera. To je jedna od rijetkih hrvatskih ustanova za upravljanje zaštićenim područjima koja ostvaruje dovoljno vlastitih prihoda. Javna ustanova prihode ostvaruje organizacijom posjećivanja i prihvatom posjetitelja, smještajno-ugostiteljskom (u sastavu JU su četiri hotela, dva kampa, te nekoliko restorana) i trgovačkom djelatnošću, te zapošljava oko 700 stalnih radnika, a u sezoni posjećivanja još oko 200 sezonskih radnika. Tijekom sezone najviše je radnika potrebno u odjelu prihvata posjetitelja te u ugostiteljskom sektoru. Ostale gospodarske djelatnosti na zaštićenom području ograničene su Zakonom o zaštiti prirode, tako da je i privatna inicijativa orijentirana na smještaj posjetitelja. U ostalim mjestima na području općine postoji niz privatnih obrta koji se bave i drugim djelatnostima, ali ih se najviše ipak bavi ugostiteljstvom, turizmom i trgovinom. Među njima je najznačajniji Ugostiteljski obrt 'Macola' u Korenici. Osim toga, u Korenici i okolnim selima razvijeno je stočarstvo i proizvodnja mlijeka, meda te domaće ličke šljivovice.
Obrazovanje
U Općini Plitvička Jezera dvije su osnovne škole: OŠ Plitvička Jezera u mjestu Plitvička Jezera (Mukinje) i OŠ dr. Franje Tuđmana u Korenici. Srednja škola Plitvička jezera nalazi se u Korenici. Škola ima gimnazijski i ugostiteljsko-turistički program (zanimanja hotelijersko-turistički tehničar, kuhar, konobar).
Gimnazija je u Korenici postojala još od 1920. godine, a početkom sedamdesetih je pri NP Plitvička jezera osnovana ugostiteljska škola koja je ubrzo pripojena koreničkoj gimnaziji. Današnja škola uspješno povezuje i nastavlja ove dvije tradicije.
U školu se upisuju mahom učenici iz Korenice, Plitvičkih Jezera, Rakovice, Udbine i Donjeg Lapca, ali i iz Gračaca, Srba, Otočca, Kutereva, Gospića, Vrhovina, Ličkog Lešća, Ramljana, Plaškog i Slunja.
Magdalena, Tapachula
Magdalena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Villas de Montecarlo, Chietla
Villas de Montecarlo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chietla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1114 m.
Man About the House (film)
Man About the House je britanska filmska komedija snimljena 1974. godine u režiji Johna Robinsa. Predstavlja remake, odnosno filmsku verziju istoimenog sitkoma koji se u vrijeme premijere emitirao na programu mreže ITV. U njemu Richard O'Sullivan, Paula Wilcox i Sally Thomsett ponavljaju uloge kuhara Robina i njegove dvije cimerice - Chrissy i Jo. Radnja prikazuje kako zgradu u koju su iznajmili stan namjerava otkupiti bogati građevinski poduzetnik, te kako to pokušavaju spriječiti peticijom za koju se zainteresira političar čija ljubavnica također živi u zgradi. Man About the House je nastao u produkciji studija Hammer Films i predstavljao je posljednju od nekoliko adaptacija popularnih TV-serija.
Ciudad Guzmán, Jalisco
Ciudad Guzmán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 101010 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1535 m.
Arroyo Seco, Bahía de Banderas
Arroyo Seco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Bahía de Banderas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Man About the House
Man About the House je britanski televizijski sitkom koji se originalno emitirao na programu mreže ITV od 1973. do 1976. godine. Protagonist, koga je tumačio Richard O'Sullivan, bio je Robin, mladi londonski kuhar koji je sticajem, okolnosti, prisiljeni dijeliti stan sa Chrissy i Jo, dvije mlade žene koje tumače Paula Wilcox i Sally Thomsett. Radnja prikazuje kako djevojke, kako bi stanodavca uvjerile da je sve u redu, lažu kako je njihov cimer homoseksualac, ali je on zapravo nepopravljivi ženskar, a što izaziva cijeli niz nesporazuma i komičnih situacija.
Johnnie Mortimer, jedan od ko-kreatora serije, je ideju za scenario dobio čitajući oglase za najam stanova u londonskim novinama i primijetivši da u njima ima sve manje navoda traže li se ženske ili muške osobe. Koncept cimera različitih spolova se svejedno početkom 1970-ih smatrao neobičnim i smjelim, ali je publika, već naviknuta na razbijanje dotadašnjih tabua u seksualnoj revoluciji zdušno prihvatila seriju. Serija je već 1974. dobila svoju filmsku verziju, a potom i dva nastavka - George and Mildred, koja je pokazivala pustolovine stanodavaca, te Robin's Nest koja je prikazivala Robinov bračni život.
Man About the House je svoju popularnost iskazao i tako što je njegov scenario po licenci prodan u niz država, gdje su snimljene lokalne verzije. Od njih je vjerojatno najpoznatiji američki sitkom Three's Company, koji se prikazivao do 1977. do 1984. godine.
El Capulín, Purísima del Rincón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1789 m.
Vaterpolski klub Primošten
Vaterpolski klub Primošten je vaterpolski klub iz Primoštena.
Klupsko sjedište je na adresi Trn 32, Primošten.
Povijest kluba
Članovi kluba okupili su se u ljeto 1992. godine. Osnovali su ga mladi entuzijast predvođeni Krešimirom Gaćinom. Mnogi od njih su tada još bili srednjoškolci. Klub je osnovan 02. listopada 1993. godine, a za prvoga predsjednika kluba izabran je gore spomenuti Krešimir Gaćina, tada student strojarstva.
Klub je do osnivanja III. hrvatske vaterpolske lige, odigrao nekoliko neslužbenih utakmica. Godine 1995. započima III. liga, a prije lige klub nastupa na turniru u Biogradu. Prvu sezonu III. lige klub je "okrunio" zadnjim mjestom na tablici.
Klub je već 1994. godine organizirao školu vaterpola koju su vodili Joško Gaćina i Denis Jurin, tada još srednjoškolci. Također je organizirana i škola ženskog vaterpola koju je vodio Krešimir Gaćina. Od te sezone klub ima i juniorsku momčad, sa čak četrdesetak juniora. Ženski vaterpolo se nije uspio održati dok je juniorska sekcija ostala do danas.
Greer, Granja, Tuxpan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Palij
mini|150px|Freska koja prikazuje papu [[Inocent III.|Inocenta III kako nosi palij.]]
Palij (pallium) je liturgijski znak što ga nose katolički nadbiskupi metropoliti, a označava poseban vid zajedništva metropolita i Pape.
Simbolika
Simbolika palija iznimno je bogata i biblijski utemeljena. Označava biskupa koji svojom službom nasljeđuje Krista, Dobroga Pastira koji na svojim ramenima podiže i nosi izgubljenu ovcu. Palij ujedno označava i Jaganjca, raspetoga i probodena za spasenje svih ljudi.
Povijest
U prvim stoljećima pape su na ramenima nosili komad prave janjeće kože. Potom se počela rabiti bijela vrpca, poput svojevrsne štole, istkana od čiste janjeće vune. Na vrpci se nalazi šest križeva, koji su u početku bili crni ili ponekad i crveni. Već u IV. st. sveti je palij bio liturgijska oznaka vlastita papi. Dodjela palija nadbiskupima započela je od VI. st.. Njihova, i danas važeća, obaveza da traže palij nakon imenovanja sa sigurnošću je potvrđena od IX. st..
Uobičajeno, palije novim nadbiskupima podjeljuje papa o svetkovini apostolskih prvaka, Sv. Petra i Pavla. Zadnji Hrvat koji je primio palij je novoimenovani nadbiskup i metropolit đakovačko-osječki mons. dr. Marin Srakić. Dodjelio mu ga je papa Benedikt XVI. u Rimu 29. lipnja 2008. godine.
Tibru, Cricău
Tibru je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Cricău.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 441 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 388 m.
La Scavrona, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Los Nancis, Bahía de Banderas
Los Nancis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Bahía de Banderas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Sherwood, Hamilton County, Ohio
Šervud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.719, što je 188 (-4,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Văleni, Văleni, Olt
Văleni je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Văleni.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3317 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
Sinaltepec, Motozintla
Sinaltepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1275 m.
Lavinio, Roma
Lavinio je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10000 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Braniewo
Braniewo (njemački: Braunsberg in Ostpreußen) je grad od 16,974 stanovnika na sjeveroistoku Poljske u Varminsko-mazurskom vojvodstvu.
Geografske karakteristike
Braniewo se prostire duž rijeke Pasłęke, udaljeno 5 km od Vislanske lagune i 6 km od granice sa Kalinjingradskom oblasti.
Historija
Naselje je osnovano na mjestu staropruskog naselja, kog su u 12. vijeku zauzeli Teutonski vitezovi. Kao jedina morska luka i važno trgovište u Warmiji gradska prava dobilo je oko 1254. Između 1243.-78. bio je prvo sjedište Varmijske biskupije.
Razoren je za Velikog pruskog ustanka, pa je izgubio gradska prava, a sjedište biskupije je preseljeno u Ornetu. Nakon što je obnovljen ponovno je dobio gradska prava 1284.
Od sredine 14. vijeka je član Hanzeatskog saveza, a od 1466. je dio Kraljevine Poljske. Tokom druge polovice 16. vijeka postao je centar protureformacije u Warmiji i grad sa štamparijom koja je radila od 1589. do 1773.
Od Prve podjele Poljske 1772. Braniewo je dio Kraljevine Pruske i egzistira pod imenom Braunsberg in Ostpreußen. Tokom 19. vijeka Braunsberg se razvio kao centar zanatstva i malih industrijskih pogona. Nakon Drugog svjetskog rata od 1945. je ponovno dio Poljske.
Još od vremena Kraljevine Pruske (1772.) pa do 1975. Braniewo je bilo regionalni administrativni centar a od 1999 je sjedište vlastitog okruga (powiat) i općine (gmina).
Privreda
Braniewo je grad sa pogonima, prehrambene, elektromehaničke i industrije kože i obuće. Pored grada nalazi se hidroelektrana snage 0,5 MW.
Znamenitosti
Najveća znamenitost je župna crkva sv. Katarine (1346.-81, zvonik iz 1536.) djelomično razorena 1945, obnovljena 1975.-85. Pored tog ima ostatke bedema iz 14. vijeka i baroknu žitnicu (17/18. vijek). Atrakcije su i mali zoološki i botanički vrt.
Akaa
Akaa je grad i općina na jugozapadu Finske od 17,052 stanovnika.
Geografske karakteristike
Akaa leži u Regiji Pirkanmaa na rijeci Nahkialanjoki nedaleko od njena ušća u jezero Vanajavesi, udaljena 40 km sjeverozapadno od Tamperea.
Historija
Akaa je novi grad i općina nastala 2007. udruživanjem Toijale i Viiale u novi grad. Nakon tog se 2011. i općina i grad Kylmäkoski udružio sa Akaakom.
Akaa je u Finskoj poznata po pčelarstvu i medu.
Primošten Burnji
Primošten Burnji je područje Općine Primošten koje je proglašeno naseljem ali kao naselje ne postoji. U prosincu 2005. god. Općinsko vijeće Općine Primošten ukida naziv naselja Primošten Burnji te se naseljima vraćaju stara izvorna imena i to: Bilini, Bilo, Dolac, Furčićevi, Gašperovi, Gracini, Harambašini, Huljevi, Jurinovi, Juritini, Kalina, Podgreben, Prhovo, Supljak, Šermudovi, Široke, Tribežić.
Colima, Tapachula
Colima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Ensenada, Elota
Ensenada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Elota.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 431 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 115 m.
Ljubica Ković
Ljubica Ković (Beograd, 6. septembar 1923 ‒ 1. oktobar 2014) bila je jugoslovenska filmska i televizijska glumica.
Quinto Bianco, Cuneo
Quinto Bianco je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
El Sauz Tres, San Luis de la Paz
El Sauz Tres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.