cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Exploits of the Emden
Unsere Emden je njemački crno-bijeli nijemi ratni film snimljen 1926. u režiji Louisa Ralpha. Radnja je smještena područje Pacifika i Indijskog oceana u prvim mjesecima Prvog svjetskom ratu i prikazuje kako se njemačka laka krstarica SMS Emden uspješno bori protiv višestruko nadmoćnijih savezničkih snaga prije nego što je potopiti australijska krstarica HMAS Sydney u bitci kod Kokosovih otoka. Godine 1927. je prava za prikazivanje u Australiji otkupila kompanije First National Pictures; njeni direktori su, međutim, postali zabrinuti kako će domaća javnost reagirati na prikaz bitke iz neprijateljske perspektive. Zbog toga je Kenu G. Hallu, službeniku zaduženom za odnose sa javnošću, povjereno da izradi dodatni materijal. Hall, iako nije imao nikakvih iskustava sa stvaranjem filmova, je nadosnimio scene koristeći tada još aktivni HMAS Sydney i neke od učesnika bitke kao statiste. Ta je verzija postala poznata kao The Exploits of the Emden. Hall je tako stečena iskustva kasnije iskoristio za nastavak karijere koja će ga učiniti jednim od najznačajnijih imena rane australijske kinematografije.
U Njemačkoj je 1932. godine Ralph, djelomično koristeći materijal iz ranijeg filma, snimio zvučni remake pod naslovom Kreuzer Emden.
Santa Anita, Playas de Rosarito
Santa Anita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1284 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Cinco de Oro, Santa María Jacatepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Drăgoeni, Târgu Jiu
Drăgoeni je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Târgu Jiu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 778 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 225 m.
Opština Berevoești, Argeș
Berevoești je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 764 m.
El Sabino, El Salto
El Sabino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini El Salto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1544 m.
Cussac (Gornja Vijena)
Kisak je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Gornja Vijena koja pripada prefekturi Rošešuar.
Po podacima iz 2004. godine u opštini je živelo 1 214 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 38 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 31,70 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 360 metara (maksimalnoj 476 m, a minimalnoj 264 m).
Hinzert-Pölert
Hincert-Pelert je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 103 opštinska središta okruga Trir-Sarburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 285 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7235047.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Trir-Sarburg Hincert-Pelert se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Trir-Sarburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 490 metara. Površina opštine iznosi 4,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 285 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 59 stanovnika/km².
Corral Falso, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Corral Falso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 297 m.
Brokula
desno|mini|250px|Brokula
Brokula (lat. bracchium) je povrće iz porodice kupusnjača kojoj još pripadaju prokulica, kupus, koraba, cvjetača, kelj i druge. Smatra se izvornim oblikom karfiola, a uzgaja se zbog središnjeg i postranih zelenih cvjetnih izdanaka smještenih na razgranatoj i mekanoj stabljici.
Tvrdakovići
Demografija
U naselju Tvrdakovići živi 20 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,8 godina (44,7 kod muškaraca i 42,5 kod žena). U naselju ima 7 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,00.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Patristika
Istočni crkveni oci su Irinej Lionski, Kliment Aleksandrijski, Origen, Atanasije Veliki, Jovan Zlatousti i tri kapadokijska oca: Vasilije Veliki, Grigorije Niski i Grigorije Bogoslov. Zapadni crkveni oci su Tertulijan, Grgur Veliki, sveti Avgustin, sveti Ambrozije, Jeronim Stridonski. Učenje crkvenih otaca je prihvaćeno od cele Crkve.
Klasični period patristike završava se sa Jovanom Damaskinom (753. g.).
La Cieneguilla, Balleza
La Cieneguilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1675 m.
Velika seljačka buna
Seljačka buna (ili Hrvatsko-slovenska Seljačka buna poznata još kao Velika seljačka buna ili seljački rat) je buna koja je izbila na susedgradsko-stubičkom vlastelinstvu zbog povećanja rente i terora Franje Tahija, 1573. godine. Predvodio ju je Matija Gubec.
Uvod
thumb|300px|right|[[Oton Iveković, Smaknuće Matije Gupca (na trgu ispred crkve sv. Marka u Zagrebu).]]
Početkom i u prvoj polovici 16. stoljeća mnoge europske zemlje bile su zahvaćene valom seljačkih ustanaka: u Mađarskoj velika Dožina seljačka buna 1514. godine, u Sloveniji ustanak slovenskih kmetova 1515. godine te u Njemačkoj veliki seljački ustanak 1524.-1525. U Hrvatskoj neprekidni ratovi protiv Turaka doveli su do svođenja Hrvatske na ostatke ostataka nekada slavnog kraljevstva a dio hrvatskog područja okupirali su i Mlečani.
Buna
Nakon što su se uzalud žalili caru i banu na zlodjela stranih plemića, seljaci su u znak protesta prestali plaćati nerazumne poreze. Tako je jedan od najgorih plemića Franjo Tahi (Tahy) poslao svoje naoružane plaćenike, ali su ih seljaci s oružjem spremno dočekali. Zbog tog otpora Hrvatski sabor je seljake proglasio izdajicama domovine, na što su oni odgovorili sveopćim ustankom protiv feudalnih gospodara.
Nakon početnih uspjeha feudalna vojska je ubrzo slomila bunu. Gubec je s dijelom ustanika između 29. siječnja i 2. veljače 1573. iz Donje Stubice krenuo prema Zaboku i uspio osvojiti utvrđenu kuriju Šimuna Keglevića, Šabac kraj Krapine. Već 5. veljače 1573. kod Krškog slovenske kmetove predvođene Nikolom Kupinićem rastjerao kapetan žumberačkih uskoka Josip Thurn, a dan kasnije je podban Gašpar Alapić razbio kmetsku vojsku kod Kerestinca te su zatim svladani i ustanički odredi u Planini, Jurkloštru i kod Jastrebarskog. 7. veljače ban Drašković okuplja u Zagrebu vojsku za napad na ustanike u Zagorju a idućega dana Gregorićeva vojska poražena je u bitci kod Šempetra. Jedino su ostali neporaženi Gupčevi pobunjenici u Hrvatskom zagorju kod Stubičkih Toplica, koje je 9. veljače 1573. napala plemićka vojska pod vodstvom Gašpara Alapića. Iako su seljaci bili loše naoružani i bez konjaništva pružili su, u odlučnoj bitci, tako žestok otpor, da se nije znalo tko će pobijediti sve dok feudalnoj vojsci nije stigla pomoć.
Nakon bune
Matija Gubec je nakon bitke zarobljen i odveden u Zagreb, gdje je pogubljen na Trgu svetog Marka 15. veljače 1573. godine na veoma okrutan način, kako legenda kaže morao je nositi užarenu krunu na glavi da bi ga nakon toga mađarski vlastelin Morencz Bahiczy rasčetvorio.
Postupanje plemstva s pobunjenim seljacima po gušenju velike seljačke bune 1573. prema kronici Nikole Istvánffyja:
Efijalt iz Trahisa
Efijalt iz Trahisa (grčki:, Ephialtēs; iako Herodot koristi ime , Epialtes) bio je sin Euridema iz Malisa. Poznat je po tome što je Perzijancima pokazao put kojim su zaobišli grčke položaje kod Termopila, a što im je pomoglo pobijediti u bitci kod Termopila 480. pne.
Efijalt je očekivao da će za svoje izdajstvo biti nagrađen od Perzijanaca, ali od toga nije bilo ništa, s obzirom da su Perzijanci nešto kasnije poraženi u bitci kod Salamine. Potom je pobjegao u Tesaliju; a Amfiktionska liga je ucijenila njegovu glavu. Herodot navodi da ga je Atenad iz Trahisa oko 470. pne. ubio zbog ličnog sukoba, ali su ga Spartanci svejedno nagradili.
Gerlotti, Alessandria
Gerlotti je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
El Aguacate, Tzitzio
El Aguacate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1047 m.
Ionizacijska komora
mini|desno|300px|Skica ionizacijske komore. mini|desno|300px|Ionizacijska komora u dozimetru. mini|desno|300px|Ionizacijske komore različitih obujama.
Ionizacijska komora služi za mjerenje brzine ekspozicijske doze ionizirajućeg zračenja. Često ne znamo karakteristike izvora polja zračenja, ali njegove učinke možemo neposredno izmjeriti. Najčešće se radi se o posudi sa zrakom na atmosferskom tlaku u kojoj su pozitivna i negativna elektroda. Kada zračenje uđe u posudu i ionizira zrak oslobođeni se pozitivni ioni skupljaju na katodi, a elektroni na anodi. Time se stvara električna struja u vanjskom krugu koja se može mjeriti (galvanometar).
Spil (planina)
Planina Spil (turski: Spil Dağı) je planina u Turskoj sjeverno od grada Manisa.
Spil se za Antičke Grčke zvao Σίπυλος - Sipylus, uz njega se vežu brojne legende. Najpoznatija je ona da je upravo na Sipylusu lidijski kralj Tantal ubio svog sina Pelopa i pripremio ga objed bogovima, što su oni prozreli, oživili Pelopa, a Tantala kaznili.
Ionizacijska komora
Nasuprot tome, u Geigerovim brojačima napon je veći i primarni ioni, na putu prema elektrodama stvaraju “lavinu” sekundarnih iona. Posljedično, Geigerovi brojači ne mjere brzinu ekspozicijske doze, već samo učestalost ionizacija. Ipak njihova je prednost što, zbog unutrašnjeg pojačanja “signal”, mogu detektirati ionizirajuća zračenja relativno malih energija. U praksi se koriste za nadzor i detekciju prisutnosti izvora zračenja, kada nije potrebna osobita preciznost.
Spil (planina)
Geografske karakteristike
Planina Spil se proteže između Izmira i Manise u Anatoliji. Najviši vrh planine je Manisa Dagi visok 1 158 m.
Dobar dio planine je 1968. proglašen Nacionalnim parkom Spil Dağı (turski: Spil Dağı Millî Parkı)) da se zaštiti od daljnje urbanizacije.
Ionizacijska komora
Način rada
Ionizacijska komora ima relativno mali napon među elektrodama. On mora biti dovoljno velik da spriječi rekombinaciju ionskih parova, tj. da skoro u potpunosti razdvoji elektrone i pozitivne ione. Istovremeno mora biti dovoljno mali da ne ubrzava elektrone do te mjere da na putu do anode mogu ponovo ionizirati atome detektorskog plina. Veličina električnog pulsa u ionizacijskoj komori je razmjeran broju nastalih ionskih parova (iona-elektrona), odnosno energiji upadne čestice. S toga ovakvim detektorom možemo mjeriti energije upadnog zračenja. Povećanjem napona između anode i katode, elektroni se jače ubrzavaju te ioniziraju detektorski plin. Novonastali elektroni mogu ponovo izazvati ionizaciju. Takav proces se događa u uskom području oko anode, gdje vlada jako polje. Ukupan broj nastalih ionskih parova je razmjeran naponu, ali i početnom broju ionskih parova (primarna ionizacija). Takva vrsta ionizacijskih detektora zovu se proporcionalne komore. Za današnju modernu fiziku od posebne važnosti su proporcionalne komore s mnogo žica (oznaka MWPC nastala kao skraćenica od engleskog naziva Multiwire Proportional Chamber). Takvi detektori omogućuju registraciju putanje čestice, s prostornom rezolucijom manjom od 1 mm. Sve do pojave MWPC detektora, uređaji za praćenje putanje čestica su bili u biti optičke prirode (npr. fotografske emulzije, komore na mjehuriće). MWPC su se pojavili oko 1970. godine.
Ionizacijska komora se sastoji uglavnom od metalne posude, u čijoj se unutrašnjosti nalaze dvije metalne ploče, koje su izolirane od stijenki posude i električki su s vanjske strane povezane u istosmjerni električni krug, s baterijom koja daje napon oko 1500 V. U istosmjernom električnom krugu se nalazi i galvanometar za mjerenje jačine električne struje. Posuda je ispunjena zrakom ili nekim drugim plinom, pod tlakom nižim od atmosferskog tlaka.
U takvim uvjetima nema električne struje u zatvorenom krugu, jer zrak ili plin u posudi zbog slabe ionizacije ne provodi struju i ustvari djeluje kao izolator. Ali, čim kroz zidove komore ili kroz prozorčić od tinjca (liskun) ili najlona, prođe ionizirajuće zračenje (alfa-čestice, beta-čestice, gama zrake, rendgenske zrake itd.), u unutrašnjosti komore između dvije ploče kondenzatora pod naponom, pojavit će se slaba električna struja (najmanje oko 10-15 A). Pošto je ta struja nastala uslijed izazvane ionizacije plina u komori, nazivamo je ionizacijska struja. Tako se pojavljuje ionizacija plina u komori izazvano ionizirajućim zračenjem izvana.
Ionizacijskom komorom ne mogu se brojati pojedine atomske čestice, niti elektromagnetsko zračenje, nego se samo mjeri intenzitet ionizacijske struje. Pošto je intenzitet ionizacijske struje srazmjeran nastalom broju parova iona, a njihov broj zavisi od jačine ionizirajućeg zračenja (radioaktivnost), izlazi da je intenzitet ionizacijske struje srazmjeran intenzitetu ionizirajućeg zračenja. Prema tome, razumljivo je da ionizacijska komora služi za otkrivanje, a i mjerenje intenziteta, uglavnom gama zračenja i rendgenskog zračenja.
Mjerenje apsorbirane doze ionizirajućeg zračenja
Ionizacijske komore imaju sličnu građu kao i Geigerovi brojači, ali drugačije električno polje i drugačiji način baždarenja. One mjere apsorbiranu dozu u zraku. Ako znamo masu zraka u komori (odnosno njen obujam), zračenje prolazom kroz tu komoru predaje određenu količinu energije za ionizaciju tog zraka u komori, te ako znamo tu energiju znamo i apsorbiranu dozu u zraku u točki na kojoj se nalazi komora. To je omjer energije i mase zraka u komori. Nadalje, iz pokusa je poznato koliko energije je potrebno da u zraku nastane 1 par elektron-ion: 34 eV. Dovoljno je, dakle, mjeriti broj impulsa u komori i svaki impuls pomnožiti s 34 eV, te dobijemo ukupnu energiju predanu od zračenja komori. Ta energija podijeljena s masom zraka u komori daje apsorbiranu dozu. Baždarenjem se to može postići tako da je elektronika podešena na način da izravno možemo očitati dozu na skali uređaja.
Piani, Genoa
Piani je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Pieve a Elici, Lucca
Pieve a Elici je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Piani, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 993 m.
Pieve a Elici, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 249 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
Ruth, Nevada
Rut je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 440.
Vaal
Vaal (afrikaans: Vaalrivier) je rijeka u Južnoafričkoj Republici, najveća desna (sjeverna) pritoka rijeke Oranje. Rijeka Vaal duga je 1210 km, i ima porječje od 196.290 km².
Colinas del Sol, Playas de Rosarito
Colinas del Sol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1361 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 233 m.
Vaal
Hidrografija
Rijeka izvire na masivu Drakensberg kod gradića Breytena u provinciji Mpumalangi, oko 200 km istočno od Johannesburga, zatim teče prema jugozapadu preko visoravni Highvelda kroz provincije Gauteng, Free State i North West do ušća u rijeku Oranje kod grada Douglasa u provinciji North Cape. Rijeka u svom srednjem toku formira najveći dio granice između provincija Free State i Gauteng, a zatim i dio granice između provincija North West i Free State. Vaal je najvećim dijelom ravničarska rijeka plitkog korita. Najveći dio godine ima vrlo malo vode, ali se za zimskih mjeseci (jul i august) pretvara u blatnu bujicu koja ruši sve pred sobom. Upravo zbog tog se i zove Vaal, jer to na afrikaansu znači "sivo-smeđi", zbog boje koju tad rijeka ima. Sve veće pritoke, Klip, Wilge, Vals, Vet i Riet, utječu u rijeku s lijeve strane.
Ekonomsko značenje
260px|thumb|left| Most na rijeci Vaal Rijeka Vaal od vitalnog je značenja za metropolitansku regiju grada Johannesburga jer se njene vode koriste za potrebe više od 12,000.000 stanovnika i industrijskih pogona u provinciji Gauteng. Velikim irigacionim projektom, izgradnjom brane Vaal kod grada Vereeniginga 37 km uzvodno od Johannesburga, dio voda iz velikog akomulacionog jezera usmjerava se kanalima u dolinu Hartz za navodnjavanje 369,5 km² obradivog tla. Radi iste namjene podignuta je još jedna velika brana, 320 km nizvodno od Johannesburga kod grada Bloemhofa (široka 4270 m i visoka 33 m), iznad koje je veliko akomulaciono jezero kapaciteta 1,269 km³ vode, na površini od 223 km². Zbog očuvanja kvaliteta vode, čitav kraj oko brane proglašen je prirodnim rezervatom brane Bloemhof (Bloemhof Dam Nature Reserve). Postoje i projekti za povećanje količine voda rijeke Vaal, za što bi trebalo izgraditi nekoliko brana i akumulacija na pritoci Vaala u Lesotu na rijeci Senqu i njenim pritokama Malibamatso i Senqunyane.
Historija
Početkom 19. vijeka rijeka Vaal bila je južna granica dokle se protezalo kraljevstvo domorodačkog naroda Basotho, a nakon toga granica između dvije burske države, Transvaal i Slobodne Države Oranje, koje su kasnije postale provincije Južnoafričke Unije. Transvaal je i dobio ime po rijeci jer to na afrikaansu znači "S one stranu Vaala".
Los Barrancos, Soto la Marina
Los Barrancos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Vallecitos de San Miguel, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Vallecitos de San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 440 m.
Shippingport, Pennsylvania
Šipingport je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 214, što je 23 (-9,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Huamúchil, Tamasopo
Huamúchil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 185 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 421 m.
Magna Graecia
thumb|250px|Magna Graecia, 280. pne. Magna Graecia (latinski „Velika Grčka“, grčki Μεγάλη ῾Ελλάς [Megálē Hellás], italijanski Magna Grecia) je naziv za regije u antičkoj južnoj Italiji i Siciliji koje su od 8. vijeka pne. kolonizirali grčki naseljenici.
Magna Graecija sastojala se od brojnih gusto naseljenih gradova i nezavisnih država - polisa koji su često međusobno ratovali.
Nastanak
Od 8. vijeka pne. počeli su Grci naseljavati pojedine regije duž obale južne Italije u blizini rijeka i izvora na području današnje Kalabrije, Kampanije, Bazilikate, Apulije te jugoistok otoka Sicilije. Tamo su osnovali brojne gradove: Taranto, Kume, Metapontion, Sybaris, Kroton, Rhegion, Paestum i Napulj bili su glavni centri Velike Grčke. I na Siciliji su osnovane grčke kolonije (Naxos, Zankle i Sirakuza). Njih međutim stari Grci za razliku od rimskih historičara nisu ubrajali u područje tzv. Velike Grčke.
Od 3. vijeku pne. te se grčke kolonije počinju nazivati Magna Graecia (Megále Hellás) odnosno Velika Grčka, vjerojatno zato kako bi se naglasila njihova veličina nasuprot grčkoj matičnoj zemlji. Oznaka Magna Grecia odnosi se na stanovništvo i kulturu grčkih kolonija u južnoj Italiji i na Siciliji, a ne na određeni politički teritorij.
Emigracija iz Grčke
Odlazak kolonista iz stare Grčke odvijao se na miran način, ako je broj stanovnika jednog polisa toliko narastao da se više nije moglo proizvesti dovoljno hrane za sve. Također, ako su unutrašnje borbe u polisima između različitih grupa stanovništva završile pobjedom jedne od njih, pobijeđena je redovita bila osuđena na progonstvo. Često je sam polis davao sredstva potrebna kolonistima za život u novoj domovini: brodove, oružje, poljoprivredne alate, zalihe živežnih namirnica, sjeme te vođu kolonista, oikista (grč.: osnivač kolonije).
Oikist je bio vođa ekspedicije, u pravilu vrlo iskusan i vrlo poznat u svom zavičajnom gradu. Često je potjecao iz aristokratske porodice kojoj je gradska uprava dala zadatak da pripremi ekspediciju u Italiju i druga područja Sredozemlja. Ponekad su vođe ekspedicija bili i pustolovi bez zavičaja, iskusni navigatori koji su ujedinili i vodili grupe iz različitih dijelova Grčke.
Oikist je prije ekspedicije morao osigurati zaštitu kojega od grčkih božanstava. Odlazio je u proročište, najčešće u proročište boga Apolona u Delfe i pitao boga kamo da se uputi. Bog je odgovarao preko svojih svećenika.
Croixanvec
Kroaksanvek je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Morbijan koja pripada prefekturi Pontivi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 164 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 26 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,09 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 160 metara (maksimalnoj 162 m, a minimalnoj 108 m).
Magna Graecia
Emigracija iz Grčke
Popis poznatih oikista:
Grčke kolonije
thumb|right|Ostaci dorskog hrama iz Velike Grčke u [[Historija Taranta|Tarentu]] thumb|right|240px|[[Hera|Herin Hram kod Metaponta]] thumb|right|240px|Hram kod [[Agrigento|Agrigenta]] Mnogi su grčki kolonijalni grdovi brzo postali moćni i bogati, na primjer Kapuê (Kapua), Neapolis (Νεάπολις, Napulj) i Sibaris (Σύβαρις).
Kalabrija
U Kalabriji su to sljedeći gradovi:
Kampanija
U Kampaniji su to sljedeći gradovi:
Lukanija
U Lukaniji su to sljedeći gradovi:
Apulija
U Apuliji su to sljedeći gradovi:
Sicilija
Na Siciliji su to sljedeći gradovi:
Grčke kolonije u drugim područjima
Još i danas postoji u Kalabriji, prije svega u Salentu u Apuliji manjina koja govori griko – jezikom sa starogrčkim, bizantsko-grčkim i talijanskim elementima.
Slobozia, Târgu Jiu
Slobozia je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Târgu Jiu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 756 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 193 m.
Hinzweiler
Hincvajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 98 opštinskih središta okruga Kuzel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 404 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7336042.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kuzel Hincvajler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kuzel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 208 metara. Površina opštine iznosi 5,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 404 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 76 stanovnika/km².
Real Madrid Baloncesto
KK Real Madrid je španski košarkaški klub iz Madrida. Jedan je od najuspešnijih klubova u Evropi. KK Real nastupa u ACB ligi i Evroligi.
Istorija
KK Real Madrid je osnovan 8. marta 1931. godine kao sekcija fudbalskog kluba. Iza sebe imaju 33 titule prvaka Španije, od čega su jednom osvojili 7 puta zaredom, a jednom 10 puta zaredom. Španski kup je osvojen 27 puta, Evroliga 10 puta, a Interkontinentalni kup 5 puta. Triplu krunu su osvojili 3 puta. Neki od najpoznatijih košarkaša koji su nosili beli dres su: Arvidas Sabonis, Fernando Martin, Dražen Petrović i Dejan Bodiroga. Jedini dres koji je povučen u Real Madridu je dres Fernanda Martina (broj 10).
El Aguajito, Balleza
El Aguajito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Imovinski cenzus
Imovinski cenzus (od latinskog census = popis, procjena imovine, koji se u Antičkom Rimu, periodičko provodio radi popisa i procjena imovine građana radi uvrštenja u porezne razrede. ) je takav izborni sistem koji rezultira ograničenim biračkim pravom, jer glasati mogu samo oni koji imaju određena financijska sredstva, i to dokazati poreznim prijavama ili imovinom.
Prije uvođenja općeg biračkog prava, većina zemalja tražila je posebne kvalifikacije za svoje birače. U nekim sistemima, kao što je bio pruski sa podjelom stanovnika na tri klase, u kojem su naizgled svi imali po jedan glas, sistem je ipak protežirao bogatu manjinu, jer su sve tri klase birale isti broj zastupnika, tako da je glas 3 najsiromašnjije klase imao manju težinu.
Izborni cenzus se po njemačkim zemljama zadržao gotovo do 1918., dokad je još nekoliko država imalo tu klauzulu u svom izbornom zakonu.
Antika
U antičkim gradovima-državama, kao što je bila Atenska demokracija i Rimska Republika politička prava (sudjelovanje u narodnoj skupštini i sličnim tijelima), bilo je gotovo cijelo vrijeme (osim kraćih perioda) vezano uz određeni prihod ili minimalnu imovinu. Najraniji primjer za to je Timokratija atenskog zakonodavca Solona. Rezultat podjele građana na različite klase, vezano uz vrijednost njihove imovine, omogućilo je da dugi niz godina najbogatiji Atenjani mogli držati najviše položaje u državi, dok su najsiromašniji dobili samo za vrijeme vladavine Temistokla puna politička prava.
U najvažnijem rimskom javnom skupu Centurijskoj skupštini, svi građani su podijeljeni na osnovu poreznog popisa u klase. Taj sistem garantirao je bogatijim stanovnicima (uključujući i plemstvo) stalnu premoć kod glasanja. Imovinski cenzus je dakle osiguravao strukturnu većinu manjine, protiv brojčano daleko veće skupine običnih građana (plebsa).
Srednji vijek
Za srednjeg vijeka i feudalizma nije ni postojalo biračko pravo, jer je članove Dijeta birao monarh ili su to postajali na osnovu svog položaja (kao biskupi) što je opet na kraju bio posredno monarhov izbor, a ne slobodna volja nekakvih birača.
Velika Britanija
Tokom 18. i 19. vijeka Britanija je tražila da birač ima određeni prihod ili vlasništvo, argument za to izveden je iz principa da samo onima koji imaju udjela u financiranju države treba biti dopušteno da sudjeluju u izborima.
Sjedinjene Američke Države
Imovinski cenzus u Sjedinjenim Američkim Državama postojao je od ustava iz 1787. Ukinut je 1830. za vladavine predsjednika Andrew Jacksona (1829. - 1837) koji je dao opće pravo glasa svim punoljetnim muškarcima (bez obzira na imovinu). To je bio uvod u džeksonovsku demokraciju, koja je iznjedrila pokret protiv ropstva stvorila prve radnike, partije i sindikate, pored toga i sufražetkinje i pokret protiv alkohola.
Francuska
U Francuska je imovinski cenzus uveden tokom Francuske revolucije - 1791. deklaracijom Louisa XVI - O građanskim pravima, ali je ubrzo odbačen od Jakobinaca koji su dali svim punoljetnim muškarcima pravo glasa.
Austrija
Imovinski cenzus je ponovno uveden nakon propasti revolucije, na taj način održavani su izbori između 1850. - 1907.
Nakon što je car Franjo Josip 1861. proglasio Februarski patent osnovano je Carevinsko vijeće kao novi dvodomni parlament Austro-Ugarske. Prvi saziv Carevinskog vijeća imao je 343 poslanika od toga 120 iz ugarskog dijela carstva, koje su izabrale Dijete austrijskih krunskih zemalja na osnovu imovinskog cenzusa.
I nakon izborne reforme iz 1873., kad su poslanici za Donji dom (Abgeordnetenhaus) birani neposredno, na mandat od šest godina, nastavilo se sa praksom imovinskog cenzusa, jer su na izbore mogli izaći samo muškarci, koji su platili najmanje 10 guldena poreza godišnje, a to je bilo svega 6 % stanovnika.
Nakon nekoliko izbornih reformi, koje su donijele vlade Eduarda Taaffe i Kazimira Felixa Badenija, od 1907. glasačko pravo postalo nezavisno od iznosa plaćenog poreza, i time zadovoljen princip jedan čovjek jedan glas, pa je time porasla zastupljenost siromašnijih slojeva društva. Nakon novih izbora održanih 1907., Donji dom je imao 516 poslanika
Njemačke zemlje
Imovinski cenzus postojao je u prvim ustavima njemačkih zemalja na početku 19. vijeka (ustav Kraljevine Bavarske 1818. i ustav Kraljevine Württemberg - 1819.).
Uz pravilo imovinskog cenzusa održani su izbori za pruski Landtag, gdje su stanovnici podjeljeni u tri klase (prema imovini birača). Za razliku od tog stanovnici (muški) Njemačkog Carstva su od samog početka na osnovu ustava od 16. aprila 1871. imali jednako pravo glasa. Na izborima za Reichstag, poslanici su birani na temelju općeg, jednakog i tajnog glasanja. Glasati su mogli svi muškarci stariji od 25 godina, ti izbori bili su vrlo demokratski za ono vrijeme, jer je većina zemalja imala ograničeno biračko pravo imovinskim cenzusom.
Otto von Bismarck nadao se da će davanjem jednakog biračkog prava svima, ograničiti utjecaj liberala, jer je računao da će seljaci birati konzervativnije poslanike. Sve do samog kraja carstva žene su bile bez prava glasa, ono je uskraćeno i svima na aktivnoj službi u vojsci (iako su imali pasivno pravo glasa), da se izbjegne politizacija vojske, kao i svima koji su živjeli od socijalne pomoći, licima u postupku stečaja i svima onima kojima je sud oduzeo poslovnu sposobnost ili građanska prava.
Tako je na općim izborima 1912. 22,2% stanovništva (14.442.000 muškaraca) imalo pravo glasa. Taj procent bio je znatno veći od procenta na državnim izborima u Bavarskoj ili Saskoj, gdje je i dalje vrijedilo djelomično ograničeno biračko pravo.
Opće pravo glasa za oba spola uvedeno je 1918. / 1919.
Švicarska
Specifičan vid ograničenog biračkog prava uveden je nakratko u pojedinim švicarskim kantonima, kao posljedica liberalnih revolucija iz 1830. On se nije bazirao na visini uplaćenog poreza i imovini, već na povlaštenom statusu stanovnika glavnih gradova, nasuprot seoskog stanovništva, kojima je osiguravao znatno veću procentualnu zastupljenost u parlamentu. To se može objasniti simpatijom bivših švicarskih liberala za Julsku revoluciju iz 1830. pariške više klase, koja je također predvidila ograničeno biračko pravo. Čak i u konzervativnim katoličkim kantonima, koje je uticaj revolucija slabo dotakao, uveden je imovinski cenzus, koji je prvenstveno bio usmjeren protiv ne katoličkog stanovništva.
Južnoslavenske zemlje
U Sloveniji je imovinski cenzus ukinut 1907. kao i u ostalim zemljama Cislajtanije Kako je Hrvatska podpadala pod Translajtaniju na nju se nisu odnosile izborne reforme iz 1907. pa je imovinski cenzus postojao kao i u Ugarskoj sve do Prvog svjetskog rata. Isto pravilo vrijedilo je i u Bosni i Hercegovini, Kraljevini Srbiji i Kraljevini Crnoj Gori, a i Osmanskom Carstvu u čijem sastavu je bila Republika Makedonija.
Rancho Faisán, Santa María Jacatepec
Rancho Faisán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Jacatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 291 m.
478. pne.
Godina '''478. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Mamerka i Strukta (ili, rjeđe, godina 276. Ab urbe condita). Oznaka 478. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
mini|Konfucijev grob
Belvedere, Bologna
Belvedere je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Fenilazzo, Brescia
Fenilazzo je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
La Palma, Tamiahua
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Colonia las Palmas, Campamento SAGAR, Tomatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Bessins (Izer)
Besen je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi Grenobl.
Arkadija
thumb|right|200px|Geografski položaj grčke pokrajine Arkadije. thumb|right|250px|Pejsaž Arkadije Arkadija je istorijska pokrajina u središnjem delu Peloponeza, Grčka. Danas je ona u okviru istoimene prefekture Arkadija.
Istorija
Samostalnost ovog saveza se urušava dolaskom Makedonaca u 3. veku pre nove ere, kada jedan broj gradova u Arkadiji pristupaju Ahajskom savezu, a drugi Etolskom savezu.
Pod rimskom vlašću Arkadija je od 168. godine pre nove ere.
Simbolika Arkadije
thumb|left|180px|Arkadija N.Pusen,Et in Arcadia Ego, 1637. Luvr, Pariz Arkadija je, prema grčkoj tradiciji postojbina boga Pana i domovina jednostavnih i poštenih ljudi - pastira.
U Arkadiji, kao simbol jednog idilična života javlja se tzv. bukolska (pastirska) poezija, čiji je tvorac i prvi pevač Dafnis.
Santissima Trinità, Treviso
Santissima Trinità je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Arkadija
Simbolika Arkadije
Ova vrsta poezije je obnovljena u doba renesanse pod uticajem italijanskog pisca J. Sanazara i njegovog idiličnog romana „Arkadija“.
Santissima Trinità, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
María de Lourdes, Arteaga
María de Lourdes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2220 m.
2C-T-7
2C-T-7 je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 255,376 Da.
Opština Bârla, Argeș
Bârla je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 151 m.
Elizabethtown, Illinois
Elizabettaun je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 299, što je 49 (-14,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Branko Čenejac
Branko Čenejac je srpski muzičar i kompozitor, koji je stvarao muziku za tamburicu. Po zanimanju je bio učitelj.
Branko Čenejac
Učitelj koji se bavio dirigovanjem. Do 1937. godine je radio u Kovilju. Po oglasu objavljenom u listu "Politika" javio se na konkurs kojim je Srpsko Zanatlijsko Pevačko Društvo Neven iz Novog Sada, tražilo horovođu. Originalni tekst prijave sa taksenim markama iz onog doba postoji u Arhivi SZPD"NEVEN". Primljen je i veoma uspešno je vodio novosadski Hor SZPD NEVEN koji je pod njegovom upravom radio do okupacije 1941. godine. Po rečima njegove ćerke Mirjane (Čenejac) Mihalek, koja je sačuvala neke od starih fotografija SZPD"NEVEN" : "Probuđen bukom koju su pravili mađarski vojnici pretražujući kuće novosađana tokom racije, tata je u papučama prišao jednom honvedu i na mađarskom jeziku ga upitao šta to rade ?. Ovaj mu je odgovorio da traže četnike i jevreje, nakon čega se Branko okrenuo, otišao u svoje dvorište i u papučama pobegao"
Sicilijanski ratovi
Sicilijanski ili grčko-punski ratovi je naziv za oružane sukobe između Kartagine s jedne i starogrčkih kolonija Velike Grčke koji su se između 600. i 265. pne. vodili oko dominacije nad zapadnim Mediteranom, odnosno kontrole nad Sicilijom. Predstavljaju jedan od najdužih oružanih sukoba u antičkoj historiji, a završili su bez jasnog pobjednika, stvorivši preduvjete za punske ratove.
Pozadina
Sicilijanski ratovi svoj korijen imaju u feničanskoj i grčkoj kolonizaciji Zapadnog Mediterana u prvoj polovici 1. milenijuma pne., koja je uključivala i Siciliju. Prve feničke kolonije na Siciliji su osnovane oko 900. pne. te su se postupno razvile u gradove kao što su Motija, Panorm i Solunt. Grčke kolonije su se pojavile oko 750. pne. Između Feničana i Grka ispočetka nije bilo sukoba. Međutim, suparništvo između grčkih kolonija, zasnovano na podjeli Jonjane i Dorane, s vremenom je izazivalo sukobe kako između samih kolonija, tako i između kolonista i sicilskih domorodaca, koji su se, pogotovo pred agresivnim Doranima, povlačili u unutrašnjost.
Istovremeno se Kartagina, jedna od feničanskih kolonija, počela profilirati u ekonomsku, a kasnije političku i vojnu silu. Dok su feničanski gradovi na Levantu tradicionalno izbjegavali ratove i stvaranje vojski, preferirajući savezništvo s moćnijim državama u susjedstvo, Kartagina je u nedostatku velikih država na zapadnom Mediteranu sama stvarala vojnu silu. Taj se proces intenzivirao u 6. vijeku pne. za vrijeme dinastije Magonida, čiji su predstavnici Kartaginu pretvorili u predvodnika i hegemona svih feničanskih kolonija u sukobu s grčkim kolonijama.
Godine 580. pne. na Siciliji je zabilježen prvi veliki sukob između feničanskih i grčkih kolonija, pri čemu su Feničanima u borbi protiv grčkog Selinunta pomogli domaći Elimljani. Četrdeset godina kasnije je Kartagina poslala ekspediciju pod Malhom koja je uspjela sve feničanske kolonije staviti pod njenu kontrolu. Sljedeći veliki okršaj se zbio sedamdeset godina kasnije kada je prognani spartanski princ Doriej pokušao osvojiti elimljanski grad Segestu. Kartaginjani su ga porazili i uništili grad Herakleu Minou.
Doriej je uništen iako je za pomoć molio srodnike iz Grčke, ukljujučujući brata Leonidu. Kolonisti su tada shvatili da se u sukobima s Kartaginom mogu oslanjati samo na svoje snage, a tu su spoznaju, između ostalog, iskoristili i dorske vojskovođe koji su se početkom 5. vijeka pne. nametnuli kao tirani sicilijanskim gradovima. Među njima su se posebno istaknuli Kleander i Hipokrat iz Gele, te Gelon koji je osvojio Sirakuzu i od nje učinio prijestolnicu velike države. Kada je Gelon sklopio savez sa Teronom od Akgragasa stvoren je snažan dorski blok koji je dominirao istočnim i južnim dijelom otoka.
Oko godine 483. pne. jonski gradovi - Regij i Himera - su se obratili za pomoć Kartagini, čime su stvoreni preduvjeti za prvi sicilijanski rat.
Prvi sicilijanski rat
Odlučivši pomoći Terilu da se vrati na vlast u Himeru, Kartaginjani su do 480. pne. pod Hamilkarom Magonidom okupili ogromnu vojsku, kojoj antički izvori pripusuju snagu od oko 300.000 ljudi. Starogrčki historičari su tvrdili kako su se Kartaginjani pokrenuli u savezu s perzijskim kraljem Kserksom koji je iste godine krenuo u svoj veliki pohod na Grčku; suvremeni historičari tvrde da za to nema dokaza.
Pianoconte, Messina
Pianoconte je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Sicilijanski ratovi
Prvi sicilijanski rat
Kartaginjanska armada se iskrcala kod Ziza (Panorm, današnji Palermo) i krenula marširati prema Himeri, u kojoj se utvrdila Teronova vojska iz Akragasa. Nakon nekoliko kraćih okršaja, Himeri su u pomoć stigle sirakuške snage pod Gelonom te su u velikoj bitci uništile kartaginjansku vojsku.
Pianoconte, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1082 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 284 m.
Sicilijanski ratovi
Prvi sicilijanski rat
Kartagina je ubrzo nakon toga pristala na mir; Sirakuza i Akragas, vjerojatno i same iscrpljene, su se zadovoljile simboličnom odštetom, ne inzistirajući na promjeni teritorije. Jonske kolonije - dotadašnji kartaginski saveznici - pristale su na dorsku hegemoniju. Odustajanjem od Kartagine od dalje ekspanzije, stvorili su se uvjeti za procvat grčke kulture i ekonomije na Siciliji, koji će trajati oko sedamdeset godina.
Obični ćuk
Obični ili sivi ćuk (lat. Athene noctua) je vrsta malene, kratkorepe sove iz porodice sova (Strigidae). Areal ove vrste prostire se od sjeverne Afrike do Euroazije.
Sicilijanski ratovi
Drugi sicilijanski rat
Dugotrajni mir i blagostanje grčkih polisa na Siciliji su s vremenom počele nagrizati kako stranačke borbe u samoj Sirakuzi, koje su dovele do slabljenja njene hegemonije, tako i međusobne razmirice koje se počinju nadovezivati na suparništvo Atene i Sparte, odnosno peloponeski rat u Grčkoj. Godine 413. pne. je Sirakuza uspješno suzbila atenski pokušaj da ovlada Sicilijom u sicilijanskoj ekspediciji, ali je pri tome bitno iscrpljena.
Obični ćuk
Obični ćuk je u antičkoj Grčkoj smatran pticom mudrosti i bio je simbol božice Atene. Odatle potiče i znanstveni naziv, koji znači "noćna Atena". U srednjoj Europi se već godinama smanjuje broj običnih ćukova. Glavni razlog ovog pada je uništavanje staništa sa odgovarajućim uvjetima za život.
Sicilijanski ratovi
Drugi sicilijanski rat
U međuvremenu se Kartagina teritorijalno proširila na unutrašnjost današnjeg Tunisa, odnosno obalu Libije, čime je stekla dodatne izvore prihode ali i ljudstva za vojne pohode. Kao i prije sedamdeset godina, povod za kartaginsku intervenciju je bio poziv u pomoć od strane jednog sicilijanskog polisa. Segesta, na čiji su formalni poziv Atenjani bili poslali svoju ekspediciju, našla se ugrožena od Selinunta, te zatražila pomoć od Kartagina.
Kartagina je 410. pne. na Siciliju poslala veliku vojsku na čelu s Hanibalom Magonom. Nakon bezuspješnog pokušaja da se spor između dviju polisa riješi mirnim putem, Kartaginjani su u bitci kod Selinunta 409. pne. porazili i osvojili Selinunt, a potom, usprkos sirakuške intervencije, u drugoj bitci kod Himere osvojili i uništili Himeru. Hanibal Magon se nakon toga trijumfalno vratio u Kartaginu.
Obični ćuk
Opis i ponašanje
Gnijezdi se u rupama u drveću, kamenju ili zgradama. Ima zdepasto tijelo, široku glavu s ravnim tjemenom i duge noge. Držanje mu obično nije tako uspravno kao kod drugih sova. Pravi naklone i čučnjeve kad je uzbuđen. Rado koristi stupove, električne žice i sl. kao osmatračnice. Leti valovito kao djetlić. Može treptati. Lovi veliki broj životinjskih vrsta: glodavce, ptice, kukce, crve itd. Aktivan i po danu i po noći. Teritorijalni zov se lako razlikuje od zova ušatog ćuka, izvučeniji je i raste na kraju, "gooo(e)k". Ženka ima falsetto verziju. Često se čuje glasno, prodorno mjaukanje "kEEoo". Znak za opasnost je vrištavo, eksplozivno, slično čigrama "kyitt, kyitt". Mladi mole hranu izvučenim šištanjem.
Sicilijanski ratovi
Drugi sicilijanski rat
Nakon što je konsolidirao svoje snage, Dionizije je 398. pne. prekršio mirovni ugovor te opsjeo, osvojio i razorio kartaginsko uporište Motija na zapadu otoka. Himilkon je odmah pokrenuo protivofanzivu, osvojio Motiju, zauzeo Mesinu, te nakon pomorske bitka kod Katane|bitke kod Katane 397. pne. stavio Sirakuzu pod opsadu. Godine 396. pne. je epidemija u kartaginskim redovima dovela do privremenog prekida neprijateljstava. Dionizije 396. pne. pokreće novi pohod i pljačka feničanski grad Solunt, a tri godine kasnije se suočava s novim pohodom koga je ovaj put vodio Himilkonov nasljednik Magon. Magonovi pokušaji da ponovno zauzme Mesinu i prodre u centralnu Siciliju su neuspjeli, te je potpisan još jedan mirovni ugovor.
Mir se održao do 383. pne. kada je Dionizije ponovno pokrenuo neprijateljstva. Ovaj put su Kartaginjanima u pomoć došli grčki polisi iz južne Italije, prisilivši Dionizija da ratuje na dva fronta. Usprkos toga 378. pne. je uspio natjerati Kartaginjane da mole za mir. Njegov zahtjev da Kartaginjani potpuno napuste Siciliju, a u bitci kod Kronijuma 376. pne. ratna sreća se ponovno okrenula i sirakuška vojska je poražena. Dionizije je ovaj put prisiljen na mirovni sporazum kojim priznaje kartaginsku vlast nad zapadom otoka te mora platiti 1000 talanata ratne odštete.
Kartaginjani su mir prekršili 345. pne. iskoristivši građanski rat u Sirakuzi. Intervencija na čelu s komandantom po imenu Magon nije uspjela, te je on izvršio samoubistvo. Godine 343. pne. je u Sirakuzi vlast preuzeo korintski vojskovođa Timoleon te 341. pne. Kartaginjanima nanio poraz u bitci na Krimisu. Kartaginjani su prisiljeni na mirovni ugovor koji je potvrdio status quo.
Treći sicilijanski rat
Agastokle, sirakuški tiran, je 315. p. n. e. osvojio grad Mesenu, današnju Mesinu. On je 311. p. n. e. napao poslednji kartaginski posed, kojim je prekršio uslove važećeg mira, i opseo Akragas. Hamilkar, unuk Hanona Moreplovca, je uspješno predvodio kartaginski protivnapad. Do. 310. p. n. e. on je kontrolisao skoro cijelu Siciliju i opseo samu Sirakuzu. thumb|Kartaginski hoplit (4. vijek p. n. e.)
U očajanju, Agastokle je u tajnosti poveo ekpediciju od 14.000 ljudi na afričko kopno, nadajući se da će se spasiti vodeći kontranapad na samu Kartaginu. U ovome je imao uspjeha; Kartagina je bila prinuđena da povuče Hamilkara i većinu njegove vojske sa Sicilije da se suoče sa novom i neočekivanom pretnjom. Dve armije su se sukobile u bici izvan Kartagine. Kartaginska vojska, pod Hamilkarom i Hanonon, je poražena. Agastokle i njegova vojska su opseli Kartaginu, ali su ih njene neprobojne zidine odbile. Umjesto toga, Grci su se zadovoljili okupacijom sjevernog Tunisa sve dok nisu poraženi dvije godine kasnije 307. p. n. e. Sam Agastokle je pobjegao nazad na Siciliju i izborio mirovni sporazum sa Kartaginjanima, kojim je Sirakuza ostala centar grčke moći na Siciliji, mada je izgubila mnogo od svoje moći i strateški važan grad Mesenu.
Posljedice
Nakon što je Agastokle zatražio mir, Kartagina je uživala u kratkotrajnom, neosporenom periodu kontrole nad Sicilijom, koja se okončala Pirovim ratom. Sicilijanska Pirova ekspedicija, koja je bila druga faza Pirovog rata (280. pne.-265. pne.), se može smatrati poslednjim dijelom grčko-punskih ratova, mada se uglavnom na posmatra tako. Pir Veliki je došao na Siciliju da spase otok od Kartiginjana. Osvojio je Palermo, Eriks i Jajtijas, ali opsada Lilibеja nije uspjela, pa se vratio u Italiju. Rim, usprkos svojoj blizini Sicilije, nije bio umješan u Sicilijanske ratove tokom 5. i 4. vijeka p. n. e. zbog svoje zauzetosti borbom za oslobođenje od Etruraca i osvajanjem Apeninskog poluotoka tokom 4. vijeka. Međutim, kasnije rimsko miješanje u stvari na Siciliji je okončalo neriješene sukobe na otoku.
Ciudad Morelos, Playas de Rosarito
Ciudad Morelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Mesa de Gevaria, Balleza
Mesa de Gevaria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2192 m.
Ciudad Morelos, Playas de Rosarito
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2040 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
Gerlotto, Alessandria
Gerlotto je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 110 m.
1125
Godina 1125. (MCXXV) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak (1. 1. po julijanskom kalendaru).
El Ranchito, El Salto
El Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini El Salto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1563 m.
Mount Hermon, Virginia
Maunt Hermon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.