cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
El Añil, Pihuamo
El Añil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Pihuamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 889 m.
4-Vinilfenol
4-Vinilfenol je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 120,149 Da.
Aerodrom Ponikve
Aerodrom „Ponikve“ Užice je civilni i vojni aerodrom koji se nalazi 12 km severozapadno od Grada Užica. Aerodrom je poznat i pod nazivom Lepa Glava. Nalazi se u jugozapadnoj Srbiji, nedaleko od granice sa Bosnom i Hercegovinom. Danas je jedan deo aerodroma u upotrebi a drugi deo se obnavlja u cilju osposobljavanja za obavljanje civilnog saobraćaja.
Istorija
Aerodrom Ponikve građen je u razdoblju 1979-83., ali se nije koristio pre 1992. godine. Posle četiri godine aerodrom je postao civilni, a JAT je uveo let Beograd–Užice–Tivat. Linija je kasnije ukinuta zbog nerentabilnosti.
Tokom NATO bombardovanja 1999. godine aerodrom je teško oštećen. Trenutno se aerodrom obnavlja u cilju potpunog prilagođavanja civilnom vazduhoplovstvu, posebno turističkim letovima. Razlog je veoma povoljan položaj aerodroma, u blizini brojnih planinskih turističkih odredišta, poput Tare, Zlatibora, Zlatara kao i Mokre Gore i Divčibara.
Obnova aerodroma
Beogradski aerodrom „Nikola Tesla" obavezao se da će uložiti 3,5 miliona dinara u potpunu obnovu piste aerodroma Ponikve. On se takođe obavezao da će u najkraćem roku pružiti novčanu i stratešku podršku u nameri da obezbedi uslove za civilno vazduhoplovstvo do Užica. Uprava beogradskog aerodroma ima namere da ovaj aerodrom učini i kargo aerodromom za područje zapadne Srbije. U prilog ovome ide i dužina piste od 3200 metara, što omogućuje i prihvat najvećih aviona.
Vlada Srbije je novčani pomagač u obnovi aerodroma sa 2,5 miliona evra, ali je to mnogo manje od potrebnih 19 miliona evra za potpunu obnovu. U obnovu uključena je i lokalna uprava grada Užica. Sada je Aerodrom otvoren za niskobudžetne letove
Otvaranje aerodroma (2013)
Aerodrom je otvoren 5. oktobra 2013 godine. Gledaoci su imali priliku da gledaju skokove iz aviona An-2, Paradu Vazduhoplovstva vojske Srbije sa avionima J-22 Orao, G-4 Super Galeb i helikopterima Soko Gazela. Program je trajao do 14 sati kada je zatvoren padobranskim skokovima.
Usluga
Upravno rukovodstvo aerodroma Ponikve izrazilo je nameru da aerodrom što više prilagodi niskotarifnim avio-kompanijama i charter-letovima.
Nova zgrada aerodroma je podignuta 2016. godine.
La Temerosa, Valle de Zaragoza
La Temerosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Valle de Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1316 m.
Agua Buena, Tantima
Agua Buena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantima.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Latent Image (Star Trek: Voyager)
Latent Image je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 20. januara 1999. godine. Radnja prikazuje kako holografski Doktor počinje sumnjati da mu je netko manipulirao sa sjećanjima.
Robert Picardo je izjavio da mu je Latent Image najdraža epizoda u seriji.
Josef Albers
mini|200px| Albersova slika Hommage kvadratu sa njemačke [[Poštanska markica|poštanske markice iz 1993. god. ]]
Josef Albers (Bottrop, 19. ožujka 1888. – New Haven, Connecticut, SAD, 25. ožujka 1976.) je bio njemački i američki umjetnik, matematičar i i profesor likovne umjetnosti židovskog podrijetla; najutjecajniji predstavnik Op arta, a može se smatrati začetnikom i Op arta i minimalizma.
Životopis
Od 1913. do 1915. god. studirao je slikarstvo na Berlinskoj likovnoj akademiji, a od 1916. do 1920. na Essenskoj školi za umjetnost i obrt s Thorn Prikkerom, te na Münchenskoj akademiji umjetnosti s Franz von Stuckom, i na posljetku na Bauhausu u Weimaru od 1919. do 1922. god. Odmah nakon završetka studija postaje profesorom na Bauhausu i upravlja radionicom vitraja i kasnije industrijskog dizajna. God. 1925. postao je upraviteljem Bauhausa i oženio je umjetnicu Annelise Fleischmann.
Nakon što su nacističke vlasti zatvorili Bauhaus 1933. god. emigrirao je u SAD gdje je postao predavač na sveučilištu Black Mountain u Sjevernoj Carolini. Učenici su mu bili Motherwell, William De Kooning i Robert Rauschenberg. Od 1950. do 1960. god. bio je na čelu odsjeka za dizajn na Sveučilištu Yale u New Havenu. U isto vrijeme je bio gostujući predavač na brojnim sveučilištima u SAD-u, kao i na Akademiji za umjetnost i dizajn u Ulmu u Njemačkoj.
God. 1955. sudjelovao je na izložbi Documenta 1 u Kasselu, a 1963. je napisao djelo "Međudjelovanje boja" u kojemu je istraživao percepciju boja.
Djela
Albers se zainteresirao za geometrijsku apstrakciju ranih 1920-tih, a svoje najpoznatije slike ovoga pravca, nazvane "Homage kvadratu" započeo je 1950-ih. Može se smatrati pretečom i začetnikom Op arta i minimalizma.
San Felipe, Valle Hermoso
San Felipe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Valle Hermoso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Torremenapace, Pavia
Torremenapace je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Melanizam
Pod melanizmom (od grčke riječi za "obojen crno") se u svijetu životinja podrazumijeva pretjerana pigmentiranost odnosno, masivno odlaganje melanina. Melanitska životinja je, za razliku od uobičajene boje njene vrste obojena potpuno crno. Među najpoznatijim slučajevima melanizma su crne pantere i srebrne lisice.
Pri tome postoje razlike:
Crno pigmentiranje se nasljeđuje recesivno.
U životinjskom svijetu se melanizam ne pojavljuje samo kod mačaka. Može ga se sresti i kod zmija, pasa i ptica. Kod ptica se čini da je melanizam posljedica stresa, jednostrane prehrane ili nedostatka svjetla, koji se kod slijedećeg mitarenja može izgubiti. To znači, da nije nasljedan. Kod kornjača je poznat tzv. starački melanizam, tamna se boja pojačava i tako obojena područja se povećavaju.
Suprotnost melanizmu je albinizam kod kojeg pigment boje u koži potpuno nedostaje, zbog čega se albino čini sasvim bijel.
Paul Nash
Paul Nash (11. maj 1889 – 11. jul 1946) bio je britanski nadrealistički slikar, također poznat kao ilustrator knjiga, ratni umjetnik, pisac i dizajner. Bio je stariji brat umjetnika Johna Nasha.
U prvom svjetskom ratu je sudjelovao kao pripadnik britanske vojske na Zapadnom frontu, gdje je ranjen 1917. godine. Nešto kasnije ga je Biro za ratnu propagandu poslao da kao službeni umjetnik zabilježi prizore rata. Nashove slike se smatraju jednim od najpoznatijih umjetničkih svjedočanstava tih događaja.
Hainewalde
Hajnevalde je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 59 opštinskih središta okruga Gerlic. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.688 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14626170.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gerlic Hajnevalde se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Gerlic. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 322 metra. Površina opštine iznosi 13,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.688 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 130 stanovnika/km².
Aerodrom Batajnica
mini|200p|Novi [[kontrolni toranj.]] Vojni aerodrom pukovnik-pilot Milenko Pavlović je najveći vojni aerodrom u Srbiji. Nalazi se između Batajnice i Nove Pazove, oko 25 km severozapadno od centra Beograda. Aerodrom pripada Vazduhoplovstvu i PVO Vojske Srbije i jedini je aerodrom u Srbiji sa dve asfaltne piste.
Istorija
Izgradnja aerodroma za potrebe Jugoslovenskog ratnog vazduhoplovstva (JRV) počela je 1947. a završena 1951, kada je aerodrom zvanično otvoren. Namena aerodroma je bila zaštita jugoslovenske prestonice, Beograda, od moguće agresije iz vazduha. Jedinice stacionirane na Batajnici bile su 204. lovački avijacijski puk, 138. transportna avijacijska brigada, 252. lovačko-bombarderska avijacijska eskadrila, Vazduhoplovnoopitni centar (VOC), Remontni zavod „Moma Stanojlović" i Vazduhoplovnomedicinski institut (VMC). Tokom agresije NATO-a na SRJ aerodrom je bio izložen čestim napadima NATO avijacije. Napadnut je 25 puta i teško je oštećen. 6. juna 2019. godine aerodrom je preimenovan iz Vojni aerodrom "Batajnica" u Vojni aerodrom pukovnik-pilot Milenko Pavlović, a 2. avgusta 2019. prilikom obeležavanja Dana roda avijacije svečano je otkrivena i tabla s novim nazivom aerodroma.
Vojna upotreba
Danas se na vojnom aerodromu pukovnik-pilot Milenko Pavlović od jedinica V i PVO nalazi 204. avijacijska baza koja je nastala objedinjavanjem svih jedinica vazduhoplovstva koje su bile bazirane na Batajnici. Na aerodromu se takođe nalazi Centar za obuku pripadnika V i PVO kao i Sektor za letna ispitivanja (bivši VOC) Tehničko-opitnog centra (TOC). Na Batajnici se nalazi oko 45 Migova 21, 25 Super Galebova, 22 Utvi, 4 Migova 29 kao i izvestan broj transportnih aviona (An-26, An-2 JAK-40) i helikoptera (Gazela, Mi-8, Mi-24, Mi-17,).
Budućnost aerodroma
Nedavno je iz Ministarstva odbrane rečeno da je druga pista koja je bila veoma oštećena popravljena i da će jedan deo aerodroma uskoro biti ograničeno otvoren za civilnu upotrebu.
Pristup aerodromu
Do aerodroma se može doći autobuskom linijom 706E (Zemun (Kej oslobođenja) - Aerodrom Batajnica).
Las Casitas, Vista Hermosa
Las Casitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Vista Hermosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1537 m.
Čobanija (džamija)
thumb|200px|Džamija Čobanija Džamija Čobanija (Čoban H. Hasan Vojvode džamija) se nalazi u Sarajevu. Sagrađena je u polovici 16. vijeka. , prije 1565.
Ovo je dosta prostrana džamija sa kamenim minaretom. Natpis o obnovi, u pjesmi na turskom jeziku uklesan je na kamenoj ploči, uzidanoj u zid minareta. Uz džamiju se nalazi groblje, puno manje u odnosu na prvobitno: vjeruje se da nišan bez natpisa, osmougaone osnove, ograden santračem, a koji se nalazi kod minareta, označava grob dobrotvora Čoban-Hasana.
Opština Uileacu de Beiuș, Bihor
Uileacu de Beiuș je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 212 m.
Latinska ćuprija
thumb|right|210px|Latinska ćuprija, zapadna strana thumb|right|210px|Latinska ćuprija, istočna strana Latinska ćuprija (od 1918-1992 nosio naziv Principov most) je jedan od najstarijih sarajevskih mostova, a mijenjao se s vremenom, od prvog drvenog mosta, koji je stajao na istom tom mjestu, pa sve do današnjeg oblika.
Prvi most na ovom mjestu je bio od drveta, i spominje se u popisu bosanskog sandžaka iz 1541. Sagradio ga je sarač Husein, sin nekog Širmerda. Kameni most gradi sarajevski ajan Ali Ajni-beg godine 1565. Poplava koja je pogodila Sarajevo 1791. oštetila je most, a sredstva za njegovu obnovu izdvaja Hadži Abdulah Briga. Obnova je uslijedila 1798/99. godine. U obnovi su učestvovali domaći majstori, kako se spominje u tadašnjim dokumentima.
El Cerro, Tijuana
El Cerro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 261 m.
Latinska ćuprija
Inače ovaj most je povezivao desnu obalu Miljacke sa dijelom grada gdje je stanovalo kršćansko (katoličko) stanovništvo, koje je u narodu bilo poznato kao Latinluk, pa je tako i dobio ime Latinska ćuprija. U blizini mosta je, godine 1914., izvršen atentat na prijestolonasljednika Austro-Ugarske monarhije nadvojvodu Franju Ferdinanda i njegovu suprugu Sofiju, vojvotkinju Hohenberga (događaj poznat kao sarajevski atentat, i koji se uzima kao povod Prvog svjetskog rata, te im je na mostu podignut spomenik, koji je porušen 1918. Dijelovi spomenika se čuvaju u muzeju u Sarajevu. U periodu između dva svjetska rata, poslije Drugog svjetskog rata, pa do rata u Bosni i Hercegovini, most je nosio naziv mladića koji je izvršio atentat na ove ličnosti, Gavrila Principa, da bi mu se 1992. ponovo vratio stari naziv.
Ponte del Molino, Alessandria
Ponte del Molino je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 529 m.
Șitoaia, Roșia De Amaradia
Șitoaia je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Roșia De Amaradia.
Barići (Teslić)
Barići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Teslić koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.151 stanovnika.
Mitarenje
thumb|150px|[[Pingvini|Pingvin u vrijeme mitarenja]] Mitarenjem (lat. mutare: mijenjati, zamijeniti) se naziva odbacivanje starog i rast novog perja kod ptica.
Mitarenje je specifična pojava kod ptica. Postoje razni oblici, no općenito je, da se perje potroši, odnosno s vremenom ošteti i povremeno treba biti obnovljeno. Većina ptica može letjeti i za vrijeme mitarenja. Zamjena perja se odvija postepeno, a kod nekih vrsta čak određenim sistemom, kako bi ptica i dalje mogla letjeti. Vrlo rijetke vrste u razdoblju mitarenja ne mogu letjeti. U tom razdoblju se uglavnom drže skriveno, a tada ih se, povremeno, naziva "trkačima".
Prema vrstama, postoje slijedeći oblici:
Druge podjele su ovisne o vrstama kao i o posebnim situacijama. tako postoje:
Mitarenje je u pravilu ogromno opterećenje. Neke su ptice u tom razdoblju vrlo razdražljive. Vrijeme udvaranja, parenja i ležanja na jajima je najčešće odvojeno od razdoblja mitarenja, jer i to je vrijeme za ptice vrlo opterećujuće i stresno.
U vrijeme mitarenja se ptice posebno rado kupaju, bilo u vodi ili u pijesku, kako bi bolje odstranile ostatke perja.
Блато (Сјеница)
Блато је насеље у Србији у општини Сјеница у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 65 становника (према попису из 1991. било је 70 становника).
Демографија
У насељу Блато живи 51 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 37,8 година (33,7 код мушкараца и 42,8 код жена). У насељу има 20 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,25.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Inola, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.788, što je 199 (12,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Andromedidi
mini|250px|desno|[[Bielin komet u veljači 1846., upravo nakon što se njegova jezgra razdvojila u dva dijela.]]
mini|desno|250px|[[Amaterska astronomija|Astronomi amateri motre noćno nebo za vrijeme meteorskog pljuska Perzeida.]]
Andromedidi ili Bielidi su meteorski roj kojemu je radijant u zviježđu Andromedi, pojavljuje se od 23. do 27. studenoga. Potječe s putanje Bielina kometa. Bielin komet (označen kao 3D/Biela) bio je s putanjom u blizini Zemljine. Nije se ničim odlikovao do 1846., kada mu se jezgra razdvojila. Razdvajanje je nastavljeno pa je 1852. viđen u dva dijela razmaknuta za 2 milijuna kilometara. Nikad više poslije toga nije viđen, ali su se umjesto njega počeli od 1872. javljati meteorski pljuskovi. Tako je dokazano da meteorski rojevi potječu od kometa i stižu njihovim stazama, uzduž kojih se raspršuju. Meteori Bielidi zapažaju se i danas, no u sve manjem broju. Ustvari Zemlja prolazi kroz rep bivšeg Bielinog kometa. Andromedidi su se prvi puta vidjeli 6. prosinca 1741. iznad Sankt Peterburga u Rusiji. Nakon toga su viđeni 1798., 1825., 1830., 1838. i 1847. Nakon toga su viđeni u veličanstvenoj prestavi 1872. i 1885., kada se moglo vidjeti nekoliko tisuća meteora na sat. 27. studenog 1885. prvi puta ih je fotografirao austrougarski astronom Ladislaus Weinek u Pragu, a to je bila prva fotografska snimka meteorskog pljuska ikad. U zadnje vrijeme se vidi oko 3 meteora na sat, iako je bilo radarskih snimaka i s više meteora na sat.
Ocotera, Zapopan
Ocotera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1662 m.
Zanette, Treviso
Zanette je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Bondola, Massa e Carrara
Bondola je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 214 m.
Đurakovac
Đurakovac je naselje u opštini Istok na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Đurakovac površine 1074 ha. Selo se nalazi u Pećkom podgoru, nedaleko od Istoka. U podu seoske crkve Sv. Nikole sačuvana je nadgrobna ploča iz 1362. godine sa natpisom nepoznatog vlastelina Danila koji je verovatno bio i ktitor crkve. Na njenim temeljima je 1592. godine podignuta nova crkva, koja je odmah bila i oslikana. Sačuvano je nekoliko desetina kvadratnih metara fresaka sa kraja 16. veka i iz druge polovine 19. veka. U crkvi se čuvaju četiri ikone iz 17. veka i rukopisni Bogorodičnik iz 16. veka. U selu postoje ruševine crkve Sv. vrača Kuzmana i Damjana, kao i ruševine još jedne crkve nepoznatog patrona. Na mestu ove poslednje sada se nalazi smetlište.
Djurakovac je najlepše selo u Metohiji.
Demografija
Naselje ima albansku etničku većinu, do 1999. godine u selu je živelo i 600 Srba i Crnogoraca. Broj stanovnika na popisima:
Las Minas, Tamazunchale
Las Minas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Chapelle-du-Bard
Šapel di Bar je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 346, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km².
Las Minas, Tamazunchale
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 167 m.
El Popoyote, Santa María Tonameca
El Popoyote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tonameca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Junta de los Ríos, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Junta de los Ríos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 355 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Falmouth, Virginia
Falmut je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Opština Chimalhuacán, México
Chimalhuacán je opština u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 692 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2251 m.
Ajfelov most
thumb|right|250px|Ajfelov most Ajfelov most ili željezni Skenderija most je jedan od mostova preko rijeke Miljacke u Sarajevu. Nalazi se u blizini sarajevske Skenderije. Prvobitni most izgrađen u XV stoljeću po nalogu Skender-paše, da bi povezivao grđevine njegove zadužbine na obalama Miljacke. 1893. godine izgrađen je most sa željeznom ogradom uzvodno od prvobitnog. Navodno je projektovan od strane Gustava Eiffela, graditelja čuvenog Ajfelovog tornja u Parizu, ali ne postoji dokument koji to potvrđuje.
Željezni most na Skenderiji projektirao je austrijanac Adolf Kunerth. Projekt mosta se nalazi u Historijskom arhivu grada Sarajeva.
U Sarajevu je stvarno postojao Eiffelov most. Bio je u Gaju na kraju ulice Čobanija, a na trasi uskotračne pruge Sarajevo-Užice. Izuzetno lijep lučni most. Srušen je kada je građena južna zaobilaznica kroz grad, a po trasi ukinute pruge, pred održavanje XIV Zimskih olimpijskih igara 1984. godine.
Enotria, Salerno
Enotria je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Bride of Chaotica!
Bride of Chaotica! je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 27. januara 1999. godine. Radnja prikazuje kako Parisov omiljen holoroman inspiriran crno-bijelim science fiction serijalima 1930-im dovede Voyager u opasnost kada vanzemaljci koji se, slično kao i holografski likovi, temelje na fotonima umjesto materije, glavnog negativca zamijene za stvarni lik i sa njim započinju rat.
Kritičari su hvalili izuzetnu brigu i napore koje su producenti uložili ne bi li rekonstruirali klasične serijale, ali su zamjerali scenario koji nije u potpunosti iskoristio potencijale za komediju i parodiju.
Halsbrücke
Halsbrike je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Srednja Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.479 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14522240.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Srednja Saksonija Halsbrike se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Srednja Saksonija. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 350 metara. Površina opštine iznosi 41,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.479 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 133 stanovnika/km².
Opština Coacalco, México
Coacalco je opština u Meksiku, u saveznoj državi México. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2255 m.
Rota Greca, Cosenza
Rota Greca je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1143 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 491 m.
Jan III. Sobjeski
'''Jan III. Sobjeski ' (poljski: Jan III Sobieski'') (17. kolovoza 1629. - 17. lipnja 1696.) je jedan od najznačajnijih vladara Poljsko-Litavske Unije, od 1674. do svoje smrti kralj Poljske i Veliki vojvoda Litve. Njegova 22-godišnja vladavina obilježena je stabilizacijom prilika u Poljsko-Litavskoj Uniji, kojoj je to bili prijeko potrebno nakon teških razaranja iza Švedske agresije i Ustanka Bogdana Hmeljnickog. Bio je omiljen među svojim podanicima, jer je bio i sjajni vojskovođa, najpoznatiji je po svojoj pobjedi nad Turcima 1683 u  Bitci kod Beča.
Zbog brojnih pobjeda u bitkama sa osmanskim carstvom, sami Turci su ga nazvali Poljski lav
Životopis
mini|lijevo|220px|Dvorac Olesko Jan Sobjeski rođen je 1629 u gradiću Olesko pored Lavova u tadašnjoj Poljskoj (danas u Ukrajini) u uglednoj poljskoj veleposjedničkoj obitelji Sobjeski iz klana Janina. Njegov otac Jakub Sobjeski, bio je Palatin Vojvodstva Rusija i Kaštelan Krakova, a majka Zofia Teofillia Danilowicz bila je unuka hetmana Stanislawa Žolkiewskog. Po završetku gimnazije u Krakovskom liceju Nowodworek, mladi Jan Sobjeski završio je filozofski fakultet na Jagelovečkom sveučilištu (Studium Generale) u Krakovu. Po završetku studija, zajedno sa svojim bratom Marekom Sobjeskim (1628.-1652.), Jan je otišao na dvogodišnje krstarenje zapadnom Europom. Tijekom tih putovanja susreo se i upoznao s glavnim političkim figurama toga vremena: Lujem II. Bourbonskim, Karlom II., Engleskim i Vilimom II. Oranskim. Putovanje mu je pomoglo da nauči francuski, njemački i talijanski, pored latinskog kojeg je znao od prije a sada dobro uvježbao. Znanje jezika pokazalo se presudnim u njegovoj kasnijoj vojničkoj karijeri.
La Morita, Valle de Zaragoza
La Morita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Valle de Zaragoza.
Jan III. Sobjeski
Životopis
Braća su se vratila u Poljsku 1648 i prijavila u vojsku kao dobrovoljci za vrijeme Ustanka Bogdana Hmeljnickog. Jan je osnovao vlastitu konjičku jedinicu (Chorągiew) i zapovjedao njome kao rittmeister. Nakon Bitke kod Zboriva, braća su se rastavila, te je Marek pao u tatarsko zarobljeništvo te sljedeće godine umro. Jan je pak napredovao do čina pukovnika i zdušno se borio u Bitci kod Berestecka. Kao vrlo perspektivnog vojskovođu kralj Ivan II. Kazimir poslao je Sobjeskog u Istanbul u Osmansko carstvo kao osobnog izaslanika. U Turskoj je Sobjeski studirao tatarski i tursku vojnu povijest i taktiku.
La Morita, Valle de Zaragoza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1714 m.
Nina Morić
Nina Morić je hrvatska manekenka, TV ličnost i foto model, rođena 22. jula 1976. godine u Zagrebu (Hrvatska). Studirala je pravo kada je pobedila na takmičenju za mis Hrvatske, da bi zatim 1996. godine učestvovala na takmičenju Elite Look of the Year i osvojila drugo mesto. Nakon toga, potpisala je dvogodišnji ugovor vredan 75.000 dolara za hrvatsku modnu agenciju Midiken. Iako je nastavila da studira pravo, povremeno je radila za neke od prestižnih modnih kuća u Milanu.
'''Snimila je spot za pesmu Tonija Cetinskog- Tvoje tijelo, 1995. godine.'''
Godine 1998. ponovo je učestvovala na takmičenju Elite Look of the Year i ovog puta je osvojila prvo mesto ponevši titulu manekenke godine. Ova pobeda omogućila joj je potpisivanje dvogodišnjeg ugovora za poznatu modnu kuću L.A. Models.
Preselivši se u Los Anđeles, počela je da radi za razne poznate modne kuće, kao npr. što su Versači (Versace), Ereuno (Erreuno),Les Kopens (Les Copains), Roberto Cavalli, Valentino, Gai Mattiolo, RoccoBarocco, Fausto Sarli, Gattinoni, Mariella Burani, Angelo Marani, Marina Spadafora, Simonetta Ravizza, Guillermina Baeza, Jesus Del Pozo.
Godine 1999, snimila je spot za pesmu Rikija Martina, Livin' La Vida Loca. Takođe, Džim Keri je želeo da je angažuje u nastavku svog filma Maska, ali na kraju su pregovori propali i a Keri je napustio projekat.
Pošto je bila popularna i u Italiji, dobila je ponudu da bude TV dopisnik emisije Torno Sabato sa Đorđom Panarijelom na RAI Uno. Nastupala je na RAI Due u različitim emisijama, a takođe je snimila više reklama za parfeme, modne kuće i satove Sitizen.
Godine 2000. oprobala se i kao pevačica. U saradnji sa Džoom T. Vanelijem, snimila je svoj prvi singl, Star. Međutim, pesma nije imala neki veći uspeh, tako da na kraju ipak nije snimila album.
Jan III. Sobjeski
Životopis
Na početku velike švedske invazije na Poljsku poznate kao Švedski potop, Jan Sobjeski bio je pripadnik Velike poljske regimente (puka) pod komandom Krzysztofa Opalińskog, palatina Poznańa koji se predao i zakleo na vjernost švedskom kralju Karlu X. Gustavu kod Ujście.
Međutim Sobjeski se za manje od godinu dana vratio sa svojom jedinicom na poljsku stranu, a nakon travnja 1656, opet se borio za poljskog kralja.
Zapovjednik
mini|lijevo|220px|Jan III. Sobjeski, slika Jana Matejka Za vrijeme trodnevne bitke za Bitke za Varšavu iz 1656, Sobjeski je zapovjedao sa snažnom konjičkom regimentom od 2 000 tatarskih konjanika, nakon toga dobio je titulu kraljeva zastavnika. Kao veliki pobornik francuske frakcije, Sobjeski je ostao vjeran kralju za vrijeme ozloglašenog Lubomirskog ustanka, što mu je dodatno pomoglo u njegovoj vojnoj karijeri.
1665 oženio se Marijom Kazimir Louise de la Grange d'Arquien, istovremeno je unaprijeđen u čin Velikog maršala krune, a slijedeće godine u čin Feld hetmana krune. 1667. godine postigao je svoju drugu veliku pobjedu nad Kozacima i njihovim saveznicima Tatarima u bitci kod Podhajca za vrijeme Poljsko-kozačko-tatarskih ratova (1666-1671). 5. veljače 1668 do tada već slavni i cijenjeni zapovjednik, promoviran je u Velikog hetmana krune, najviši vojnički čin u Poljsko-litvanskoj uniji, time je Jan Sobjeski postao zapovjednik cjelokupne Poljske vojska.
Sobjeski kao kralj
mini|260px|desno|Krunidba kralja Jana Sobjeskog (1676), reljef iz palače Wilanów
U vrijeme kad je Sobjeski postao kralj Poljske i Litavske unije, to su bile jedne od najvećih i najgušće naseljenih zemalja u Europi. Nažalost teško razorene nakon gotovo pola stoljeća stalnih ratova.
Državna riznica bila je gotovo prazna, a moćni vlastelini (szlachta) nisu se obazirali na odluke lokalnih vlasti, sudova pa čak ni samog kralja. Sobjeski se prvo prihvatio stabiliziranja stanja na južnim granicama, prisiljavajući Osmanlije da prihvate mirovni sporazum, čime je dokinuo trajno stanje rata na južnoj granici. U jesen 1674 na njegov zahtjev zaratilo se s Osmanlijama nakon toga vraćene su utvrde Kamjanjec-Podiljski, Bar i Reszków, sa njima je ponovno uspostavljena jaka obrambena linija na južnim poljskim granicama prema Ukrajini. lijevo||mini|Jan III. Sobjeski za Bitke kod Beča ( slika Jerzya Siemiginowski-Eleutera, oko 1686. g, Nacionalni muzej Varšava)
1676 godine Tatari su otpočeli veliku kontraofenzivu i prešli rijeku Dnjepar, ali nisu uspjeli ponovno zauzeti strateški grad Žorawno, tako da je ubrzo nakon toga potpisan mir. Iako je Kamjanjec-Podiljskij pao u osmanske ruke, Poljska je ipak dobro prošla jer je izgradila novu značajnu Utvrdu svetog trojstva i vratila je pod svoju vlast grad Bila Cerkva.
Razdoblje mira bilo je prijeko potrebno zemlji i učvršćenju vlasti Jana III. Sobjeskog, jer njegovu vlast stalno su kočili i osporavali, što sama poljska vlastela (szlachta) a što uplitanje stranih sila Brandenburga i Austrije (Austrija ga je čak pokušala svrgnuti te ga zamijeniti s Karlom Lotarinškim). Sobjeski se othrvao svemu i uspio u cijelosti reformirati poljsku vojsku.
Vojska je reorganizirana tako da je osnovna jedinica postala regimenta, pješaštvo je odbacilo koplja i zamjenilo ih bojnim sjekirama a konjica je pak ustrojena u husarske i dragunske jedinice. Sobjeski je značajno povećao broj topova, i uveo novu artiljeričku taktiku.
Kao diplomat, Sobjeski je osmislio savez s Francuskom i Osmanskim carstvom protiv Austrijskog carstva i Brandenburga. Međutim, njegovi planovi nikada nisu ostvareni, tako da su 1683. godine konačno potpuno napušteni. Svjesan da Poljskoj nedostajaju saveznici, a da se nalazi na rubu rata sa većinom svojih susjeda, Sobjeski je ušao u savezništvo sa Leopoldom I., carem Svetog Rimskog Carstva. Ovaj savez bio je direktno usmjeren protiv Turaka a indirektno protiv Francuske, ipak taj savez je imao prednost u obrani Poljskih južnih granica.
U proljeće 1683 kraljevski špijuni otkrili su velike turske ratne pripreme, Sobjeski se bojao da bi ciljevi tih priprema mogli biti Poljski gradovi Lavov i Krakov. Kako bi parirao toj prijetnji, Sobjeski je počeo sa velikim radovima na utvrđivanju gradova i naredio opću mobilizaciju.
Sobjeski je svoje vojne sposobnosti pokazao u ratu protiv Osmanskog carstva, njegova srčanost u tim sukobima pridonijela je učvršćivanju njegove kraljevske pozicije. Jedna od njegovih želja bila je da ujedini kršćansku Europu u križarskom ratu, kojim bi se izbacilo Turke iz Europe. Pridružio se savezu sa Svetim Rimskim Carstvom i aktivno uključio u Veliki turski rat Svete lige  koji je pokrenuo Papa Inocent XI. u cilju obrane kršćanstva.
Bitka kod Beča
desno|mini|260px|Sobjeski šalje poruku o pobjedi Papi nakon Bitke kod Beča. (Slika Jana Matejka iz 1880, Nacionalni muzej iz Krakova) mini|desno|260px|Karta Poljsko-Litavske unije 1686
Najveća pobjeda Jana Sobjeskog zbila se 1683 za velike Bitka kod Beča, kad je poveo združene snage Poljske, Austrije i Njemačke, protiv velike osmanske vojske pod vodstvom Kara Mustafa.
Nakon ove sjajne pobjede papa i mnogi strani uglednici nazvali su Sobjeskog Spasiocem Beča i zapadne civilizacije. U pismu svojoj ženi Sobjeski je napisao Mnogi obični ljudi mi ljube ruke, noge, odjeću, ili me samo žele dotaći i govore: 'Dajte da poljubim tako hrabre ruke!
Zadnji dani Sobjeskog
Kralja Jana III. Sobjeskog naslijedio je August II. koji je bio na prijestolju najviše zahvaljujući ruskoj podršci, nakon njegove smrti 1733 godine, uslijedile su borbe za Poljsku krunu.
Brecha 126 entre Sur 64 y Sur 67, Valle Hermoso
Brecha 126 entre Sur 64 y Sur 67 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Valle Hermoso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Pastoría, Tantima
Pastoría je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantima.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
5'-Guanilil imidodifosfat
5'-Guanilil imidodifosfat je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 522,196 Da.
Torrerossa, Pavia
Torrerossa je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Chouppes
Šup je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Vijena koja pripada prefekturi Šatelro.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 693 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 31,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 85 metara (maksimalnoj 157 m, a minimalnoj 79 m).
Becheni, Roșia De Amaradia
Becheni je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Roșia De Amaradia.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 581 m.
La Cruz Verde, Zapopan
La Cruz Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Scala, Messina
Scala je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 260 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 227 m.
La Cruz Verde, Zapopan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1602 m.
Opština Vadu Crișului, Bihor
Vadu Crișului je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 418 m.
Ekstremitet
Pod ekstremitetima (lat.) se najčešće podrazumijevaju dijelovi ljudskog ili životinjskog tijela koji su ekstremno istureni u odnosu na trup.
Pajarito Mesa, New Mexico
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 579.
Ekstremitet
U užem smislu riječi misli se samo na one dodatke tijelu koji služe za kretanje, dok se u širem smislu misli na sve dodatke izvedene iz tog oblika (člankonošci).
U anatomiji čovjeka se ekstremiteti nazivaju još udovi, koji se sastoje od ruku (gornji ekstremiteti) i nogu (donji ekstremiteti).
Familia Cuéllar, Tijuana
Familia Cuéllar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 240 m.
Banjica (Glogovac)
Banjica je naselje u opštini Glogovac na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Banjica površine 1150 ha.
Most malezijsko-bosanskohercegovačkog prijateljstva
Most malezijsko-bosanskohercegovačkog prijateljstva ili "Bosmalov most" je naziv za most u Sarajevu preko rijeke Miljacke koji je sagrađen u sklopu pete sarajevske transverzale. Nalazi se u sarajevskom naselju Čengić Vila i spaja glavnu ulicu sa Bosmal City Centrom. Most je dovršen i otvoren 1. juna 2005. godine. Most su zvanično otvorili Mahatir bin Mohamad, malezijski premijer, član Predsjedništva BiH Sulejman Tihić, premijer Kantona Sarajevo Denis Zvizdić i predsjedavajuća Skupštine Kantona Sarajevo Meliha Alić. Za gradnju mosta utrošeno je 1,8 miliona KM, a novac je investirao Zavod za izgradnju Kantona Sarajevo od takse koju je Bosmal platio za uređenje zemljišta.
Banjica (Glogovac)
Istorija
U selu na jednom kraju današnjeg muslimanskog groblja otkriveni su ostaci ranovizatijske crkve. Po predanju, ova crkva je u srednjem veku bila obnovljena i posvećena najvećem srpskom svetitelju - Svetom Savi. Prema turskom popisu iz 1455. godine u selu je bilo oko 30 srpskih kuća, na čelu sa seoskim popom.
Demografija
Naselje ima albansku etničku većinu. Broj stanovnika na popisima:
Ljevoša
Ljevoša je naselje u opštini Peć na Kosovu i Metohiji. Selo se nalazi iznad manastira Pećke patrijaršije. Po legendi, selo je dobilo ime po levanju (livenju) metala za izradu oružja srpske vojske za Kosovsku bitku 1389. godine. Od srednjeg veka selo je pripadalo Pećkoj patrijaršiji i njegovi žitelji su bili zaduženi za čuvanje manastirskih stada. Usmeno narodno predanje kaže da se pomuženo mleko drvenim cevima slivalo u manastirske odaje i kuhinje. U selu postoje ostaci nekoliko sakralnih objekata. Crkva Sv. Nikole se nalazila u Tavoru - malom gradu više manastira. U prvoj polovini 17. veka tu je boravio Pajsije Hilandarac, poznati srpski patrijarh i pisac hagiografija. Na bregu iznad Patrijaršije se nalazila crkva Sv. Đorđa. Po jednom sačuvanom zapisu, ona je obnovljena 1411. godine. Crkva Sv. Dimitrija je podignuta u 14. veku kao jedna od pomoćnih crkvica u neposrednoj blizini snažnog srednjovekovnog kulturnog i verskog centra Pećke patrijaršije. Sačuvani su ostaci njenih fresaka, sa ćirilskim slovima. Stotinak metara severno od Patrijaršije, na bregu Idvorac, očuvani su ostaci manastirske utvrđene kule-zvonare. Ogradni zidovi su se, sa istočne i zapadne strane, spuštali niz padine brega do samog manastira, čineći tako gornji širi odbrambeni deo celine manastirskog kompleksa. Duž zidova su bile ritmično raspoređene stražarnice. U ljevoši i njenoj neposrednoj blizini sačuvani su još ostaci crkve Rođenja Sv. Jovana Krstitelja, crkve Sv. Arhanđela, crkve Sv. Simeona Mirotočivog, kao i starog srpskog groblja. U stenama zapadno od sela nalazi se jedna isposnica.
Demografija
Naselje ima srpsku etničku većinu. Broj stanovnika na popisima:
Pontecurone, Alessandria
Pontecurone je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3839 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Los Fresnos, Vista Hermosa
Los Fresnos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Vista Hermosa.
Opština Cocotitlán, México
Cocotitlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1125 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2313 m.
Hartmannsdorf-Reichenau
Hartmansdorf-Rajhenau je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Zeksiše Švajc-Ostercgebirge. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.148 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14628150.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zeksiše Švajc-Ostercgebirge Hartmansdorf-Rajhenau se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Zeksiše Švajc-Ostercgebirge. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 569 metara. Površina opštine iznosi 28,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.148 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 41 stanovnika/km².
Vladis Vujnović
Vladis Vujnović, (13. srpnja 1933.), hrvatski astronom i popularizator astronomije
Školovao se u Osijeku i Zagrebu. Diplomirao je fiziku 1957. na Prirodoslovno-matematičkom faklutetu Sveučilišta u Zagrebu, te na istom fakultetu postao asistent pri Katedri za dinamičku astronomiju i astrofiziku. Doktorirao je s 28 godina spektroskopiju električnih izboja (1961.) na Sveučilištu u Liverpoolu, Velika Britanija. Godine 1962. prelazi na Institut za fiziku Sveučilišta u Zagrebu gdje iste godine utemeljuje Odjel fizike ioniziranih plinova, čiji je pročelnik do 1980. (1979.g. šest mjeseci obavlja dužnost direktora Instituta), a od 1975. do 1978. bio je i pročelnik Astrofizičkog odjela Opservatorija Hvar.
Od 1965. znanstveni je suradnik, 1973. viši znanstveni suradnik, 1979. izvanredni profesor, 1984. znanstveni savjetnik, god. 1986. biran u zvanje profesora, a god. 1997. prelazi na Geofizički odsjek Prirodoslovno-matematičkog fakulteta kao redovni profesor, umirovljen listopada 2003.
Na sveučilištima u Zagrebu, Rijeci, Splitu i Osijeku predavao je predmete Osnove fizike, Uvod u astronomiju, Astronomija i astrofizika, Atomska fizika, Spektroskopija ioniziranih plinova, Aeronomija, Planetologija, te na poslijediplomskom studiju Atomsku fiziku i Optiku - spektroradiometriju.
Odgojio je niz suradnika, vodio više od 50 diplomskih radova, desetak magistarskih te nekoliko doktorskih radova. Organizirao je znanstvene konferencije, vodio je niz domaćih i međunarodnih projekata (posljednji je bio projekt Ministarstva znanosti, obrazovanja i športa: Geomagnetizam u području Hrvatske). Član je domaćih i međunarodnih znanstvenih društava: Hrvatsko fizikalno društvo, Hrvatsko astronomsko društvo, Europsko astronomsko društvo, Kraljevsko astronomsko društvo iz Londona. Autor je 38 originalnih znanstvenih radova.
Područje njegova znanstvenog djelovanja su fizičke znanosti: laboratorijska, astrofizička i geofizička istraživanja. U laboratorijskoj spektroskopiji električnih izboja djeluje pionirski, promičući i razvijajući postupke i metode, posebno dijagnostičke. U zračenju visokotemperaturnoga ioniziranog vodika otkrio je pojavu rastapanja spektralnih linija u Balmerovu spektru i protumačio je autoionizacijskim prijelazom diskretnih energijskih razina u kontinuum, te uveo pojam statističkoga rekombinacijskog kontinuuma. Mjerio je vjerojatnosti prijelaza i Starkove konstante širenja spektralnih linija, te ustanovio poopćenu Planckovu formulu zračenja usijane površine volframa. Danas istražuje područje geomagnetizma i aeronomije; proučava prolazak ultraljubičastog zračenja kroz atmosferu i mjeri geomagnetsko polje, te vodi projekt Ministarstva znanosti "Geomagnetizam u području Hrvatske".
Bio je bliski suradnik prof. Gabrijelu Divjanoviću za njegova života.
Školovani je klavirist.
Uz znanstveni rad trajno se zalaže za popularizaciju znanosti, za što je 1998. godine odlikovan Državnom nagradom za popularizaciju i promidžbu znanosti, te Nagradom Ivana Filipovića za životno djelo 2003. god.
Svoj je pedagoški rad upotpunio nizom udžbenika i priručnika:
Cetinje
Cetinje je istorijska i sadašnja prestonica Crne Gore (glavni grad Crne Gore je Podgorica). Grad je smješten u istoimenom kraškom polju koje se nalazi u južnom dijelu republike, podno planine Lovćen, na prosječnoj nadmorskoj visini od 670 m. Grad broji 15.353 (opština 18.742) stanovnika (popis iz 2003).
Zbog svoje autentične arhitekture i velikog broja istorijskih građevina, relikvija, manastira, crkvi i muzeja, ovaj grad je dobio naziv „grad-muzej“.
Klima
mini|levo|250p|Pogled na Cetinje Umjereno kontinentalna. Topla i sušna ljeta, prosječne temperature od 20 °C; hladne i vlažne zime, prosječne temperature 2 °C; kišovita proljeća i jeseni. Interesan je podatak da, iako je jedan je od najkišovitijih gradova u Evropi, te grad sa najvećom prosječnom količinom padavina na prostoru bivše Jugoslavije, sam grad nema površinskih vodotokova.
Istorija
mini|250p|left|[[Cetinjski manastir]] 250p|desno|mini|Nekadašnja predsjednička palata, danas zgrada Ministarstva kulture (nekad zgrada [[Zetska banovina|Zetske banovine)]] Ravnica u kojoj se nalazilo manje naselje (selo) Cetinje, zvala se krajem XIV vijeka Cetinjsko polje: po rijeci Cetini, koja je tekla poljem do kraja XVII vijeka. Vjerovatno je napustila svoj površinski tok i nestala u nekom od nebrojenih ponora. Naselje se u istorijskim izvorima prvi put pominje 1440. godine, a oko 1450. godine, na Cetinju je podignuta crkva, poznata pod imenom Vlaška crkva. Nastanak današnjeg Cetinja veže se 15. vijek i vladara Zete Ivana Crnojevića. Naime, izgubivši od Turaka dotadašnju prestonicu Žabljak, Ivan Crnojević je odlučio da premjesti svoje sjedište u nepristupačnije krajeve - u kraško polje podno Lovćena, sagradivši 1482. godine velelepni dvor uz obronke Orlovog Krša, a potom i manastir rođenja svete Bogorodice, u koji je kasnije premjestio sjedište Zetske mitropolije. Neprestane borbe protiv Turaka dovode do dvovjekovne stagnacije u razvoju Cetinja. Ponovni razvoj počinje tek krajem 17. vijeka dolaskom dinastije Petrović na vlast u Crnoj Gori, a veća urbanizacija i značajniji napredak slijedi sa dolaskom Petra II Petrovića Njegoša na vlast. Za vrijeme njegove vladavine izgrađena je i čuvena Biljarda.
Na mjestu na kome se, moguće, nalazio dvor Ivana Crnojevića, vladika Danilo je 1701. godine podigao Cetinjski manastir. NJegoševa rezidencija poznata kao Biljarda, nalazi se u istorijskom jezgru Cetinja u neposrednoj blizini Cetinjskog manastira. Izgrađena je 1838. godine.
Cetinje se dalje arhitektonski i urbano-populacijski razvijalo proporcionalno razvoju crnogorske državotvornosti, tj. uporedo sa proglašenjem Knjaževine Crne Gore (1852. godine pod knjazom Danilom I Petrovićem), te priznanjem samostalnosti (1878. na Berlinskom kongresu) i, konačno, Kraljevine Crne Gore (1910. za vrijeme vladavine kralja Nikole I Petrovića).
Za vrijeme vladavine Nikole I, u Cetinju je podignut novi dvor, prvi hotel, bolnica, Djevojački institut, a proglašenjem samostalnosti i uspostavljanjem diplomatskih odnosa sa evropskim državama i Vladin dom, te mnogobrojne ambasade. Izgrađene na jako maloj međusobnoj udaljenosti, a u različitim arhitektonskim stilovima, ove građevine daju Cetinju urbanu sliku grada jedinstvenu u Evropi.
Period nakon II svjetskog rata dovodi do stagnacije Cetinja. Naime, proglašenjem Titograda administrativnim centrom i glavnim gradom SR Crne Gore, kao sastavnog dijela FNRJ/SFRJ Cetinje gubi značaj koji je do tada imalo. Gubeći veliki dio dotadašnjih prihoda, grad je pedesetih i šezdesetih godina prošlog vijeka preživljavao privrednu krizu. Pokretanje industrijskih pogona, kao što su fabrika obuće „Košuta“, elektroindustrijski holding „Obod“ te transportno preduzeće „Bojana“, kao i poboljšanje infrastrukture (izgradnja saobraćajnica prema Titogradu i moru, poboljšanje elektroenergetske i vodovodne mreže), uspjeli su do kraja osamdesetih godina ovog vijeka donekle izvući ovaj grad i njegovo stanovništvo iz krize. Međutim, pad socijalizma, tranzicija i krvavi raspad SFRJ uzrokovali su pad okosnica cetinjske privrede, te su ponovo stanovništvo ovog grada doveli u nezavidan ekonomski i socijalni položaj.
Vraćanjem naziva prestonica ovom gradu, razvojem sektora visokog obrazovnja, kao i jačanjem turističkih potencijala, cetinjske i crnogorske vlasti nadaju se da će Cetinju vratiti barem dio sjaja koji je ovaj grad imao.