cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Virgil Fox
Rođenje i studije
Fox je pokazao muzički talenat u ranoj mladosti. Svirao je orgulje za crkvenu misu već sa deset godina. Svoj prvi koncert održao je 1926. godine.
Od 1926. do 1930. studirao je u Chicagu kod nemačkog orguljaša, Wilhelma Middelschultea. Njegovi drugi učitelji bili su Hugh Price, Louis Robert i Marcel Dupré. Diplomirao je na Peabody Institute of Music u Baltimoreu, gde je bio prvi student koji je završio program za godinu dana.
Početak karijere
Od 1936. svirao je u crkvi u Baltimoru, dok je predavao na Peabodyju. Tokom avgusta i septembra, 1938. godine održao je koncerte u Ujedinjenom Kraljevstvu i u Nemačkoj.
Vojska
Tokom Drugog svetskog rata, Fox je pristupio vazdušnim snagama američke vojske, gde je dobio i unapređenje. Dok je bio u vojnoj službi održao je više od 600 koncerata.
Crkva Riverside
Nakon rata postao je orguljaš u poznatoj Riverside Church u New Yorku, gde se zadržao od 1946. do 1965. godine. Pod njegovom upravom, crkvene orgulje su proširene i postale su jedne od najvećih u svetu. Postao je poznat po izvođenju muzike tokom misa, a snimci su ga doveli pred širu publiku. Godine 1965. napustio je mesto crkvenog orguljaša, kako bi se posvetio nastupima.
Lemon Hill, California
Lemon Hill je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 13.729 stanovnika.
Castle Dale, Utah
Kasl Dejl je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.630, što je 27 (-1,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Minijci
Minijci (Μινύες) bili su, prema grčkoj mitologiji i legendarnom predanju o praistoriji egejske oblasti, autohtoni narod koji je naseljavao oblasti Egejskog mora. Međutim, u nauci se stalno revidiraju teorije o pouzdanosti podataka o praistoriji egejskog sveta koji se nalaze u antičkim književnim izvorima koji govore o legendarnim narodima, kao i o stepenu povezanosti materijalne kulture s etnicitetom definisanom na bazi jezika.
Mikenski Grci stigli su do Krita već oko 1450. pne. Međutim, grčko prisustvo u kopnenoj Grčkoj datira se u 1600. godinu pne., kako se vidi iz najnovijih grobnica u obliku jame. Čini se da druga obeležja "minijskog" perioda potiču iz severnih oblasti Grčka i sa Balkana, posebno grobovi u obliku humki i rupučaste kamene sekire. John L. Caskey je, na osnovu svojih arheoloških iskopavanja tokom 1950-ih, povezao etno-lingvističke "Proto-Grke" sa nosiocima "minijske" (ili srednjoheladske) kulture. Novija istraživanja dovela su u pitanje ili su ispravila njegovo datiranje, a dovela su u sumnju i povezivanje materijalne kulture s lingvistički definisanim etnicitetom.
"Minijci" u klasično doba
Herodot na nekoliko mesta kaže da su u davnoj prošlosti Pelazgi živeli s Atinjanima u Atici te da su oni Pelazgi koji su isterani iz Atike onda oterali Minijce s Lemnosa. Isti istoriograf kaže i da su se Minijci iz Amikle naselili na ostrvu Teri oko 800. pne.
Herakle, mitski junak čiji podvizi dosledno proslavljaju trijumf novog olimpskog poretka nad starim tradicijama, došao je u Tebu, jedan od drevnih mikenskih gradova Grčke, gde je otkrio da Grci svake godine plaćaju danak od 100 grla stoke ("hekatombu") minijskom kralju Erginu. Herakle je napao jednu grupu poslanika koji su došli od Minijaca i odsekao im uši, noseve i ruke; onda im je te delove tela svezao oko vrata i poručio im da to odnesu Erginu kao danak. Ergin je potom poveo rat protiv Tebe, ali su Tebanci uz Heraklovu pomoć, koji ih je naoružao oružjem osvećenim u hramovima, pobedili Minijce. Ergin je ubijen, a Minijci su bili prisiljeni plaćati Tebancima dvostruki iznos danka. Herakle je bio odgovoran i za spaljivanje palate u Orhomenu: "Pojavio se tad odjednom pred Orhomenom i provukao se kroz njihovu kapiju te je zapalio palatu Minijaca i do temelja porušio grad".
Argonauti su se ponekad nazivali "Minijcima" jer je Jasonova majka poticala iz te loze, a u pohodu je učestvovalo i nekoliko njegovih srodnika.
Terminologija
Pre drugog svetskog rata arheolozi su ponekad "Minijcima" označavali prvi talas govornika protogrčkog jezika, koji su na jug Balkanskog polusotrva došli u 2. mileniju pne. i koji se ponekad poistovećuju sa začetnicima srednjeheladske kulture u okviru ranog bronzanog doba. Siva "minijska keramika" termin je kojim arheolozi označavaju specifičan stil egejske grnčarije koja se vezuje za srednjeheladski period (oko 2100–1550. pne.). To bi značilo da početke srednjeheladskog razdoblja karakteriše dolazak ovih "Minijaca". Prema Emily Vermeule, to je bio prvi talas pravih istinskih Helena u Grčku. Međutim, u novije doba arheolozi i paleoetnolozi smatraju da je termin "minijski" upitan: "Nazvati tvorce minijske grnčarije 'Minijcima' zavređuje prekoir", primećuje F. H. Stubbings. "Izvlačiti etnička imena iz stilova keramike pripada među najžalosnije običaje u arheologiji", zapisao je F. J. Tritsch 1974. godine i dodao: "mi bez problema govorimo o 'Minijcima' kad zapravo mislimo na ljude koji su upotrebljavali keramiku koju nazivamo 'minijskom'", premda je pogrešio kad je rekao da samo Grci nigde ne spominju "Minijce" kao posebno pleme ili narod.
Iskopavanja
Kad je John L. Caskey iz Američke škole klasičnih nauka u Atini sažeo rezultate iskopavanja koja je sproveo u Lerni od 1952. do 1958. godine, rekao je da su glavna obeležja srednjeheladske kulture ― siva minijska keramika i brzo grnčarsko kolo ― možda nastali još u III ranoheladskom periodu. Caskey je takođe napisao da je Lerna uništena krajem II ranoheladskog perioda, zajedno s naseljima u Tirintu i Asini u Argolidi, Agiosom Kosmasom kod Atine i možda Korintom. Izneo je tezu da su napadači na naselja iz II ranoheladskom periodu možda bili Grci koji su govorili nekim prototipom iz kojeg će se kasnije razviti grčki jezik. Međutim, postoje dokazi o razaranjima u Korakuu (kod Korinta) i Eutresisu u Beotiji krajem III ranoheladskog perioda. Ipak, Caskey je smatrao da su ljudi iz srednjeheladskog perioda bili direktni preci Mikenjana i potonjih Grka. Prema Hoodu:
"U članku Ranoheladski period u Argolidi (Hesperia 29, 1960, str, 285 sqq.) J. Caskey sažima neke od najvažnijih rezultata svojih iskopavanja u Lerni od 1952. do 1958. Ovdašnje naselje (uključujući platalnu 'Kuću od pločica') uništeno je u požaru, verovatno u nekom neprijateljskom napadu, krajem II ranoheladskog perioda (Lerna III). Naselje iz III ranoheladskog perioda (Lerna IV) pripadalo je tim napadačima. Upravo iz tog III ranoheladskog razdoblja potiču pločice napravljene od kostiju ukrašene reljefom i glineni ukrasi u obliku sidra (Hesperia 23, 1954, str. 22 pl. 9 g; 25, 1956, pl. 47 1-p; 26, 1957, pl. 42 e). Čini se da je srednjeheladski period (Lerna V) započeo bez ikakvog nasilnog prekida, premda je obeležen pojavom novih karakteristika, kao što su obojena grnčarija i običaj sahranjivanja pokojnika u okviru samog naselja. Najvažnija je činjenica da određene karakteristike, koje su se dosad smatrale obeležjima srednjeheladskog perioda, pre svega sivo minijsko posuđe i upotreba grnčarskog kola, svoje poreklo vuku iz III ranoheladskog perioda. Caskey zapaža da su naselja u Tirintu i Asini u Argolidi, u Agiosu Kosmasu kod Atine i možda u Korintu uništena, kao i sama Lerna, krajem II ranoheladskog perioda. Iznesena je pretpostavka da su napadači koji su bili odgovorni za rušenje ovih naselja iz II ranoheladskog perioda možda govorili neki prototip kasnijeg grčkog jezika, odnosno da su, uopšteno govoreći, možda bili Grci. Međutim, postoje i dokazi da je do razaranja došlo i krajem III ranoheladskog perioda kod Karakua (blizu Korinta) i kod Eutresisa u Beotiji".
Caskey zaključuje:
"Za neke elemente koji su smatrani obeležjima srednjeg bronzanog doba ― na primer, sivo posuđe i grnčarsko kolo ― danas se misli da svoje korene imaju u III ranoheladskom periodu. K. Miiller nije mogao u Tirintu ustanoviti jasan prekid između ranoheladskog i srednjeheladskog perioda. Ni razaranja u Asini, Ziguriju i Agiosu Kosmasu krajem III ranoheladskog perioda ne mogu se potvrditi ako je gore navedeno datiranje validno. Tačno je da su ostaci iz III ranoheladskog perioda u Karakuu bili prekriveni slojem pepela, a isto važi i za Eutresis; na drugim mestima dokazi o tome da je u to doba došlo do neke katastrofe vrlo su oskudni. Bilo bi prerano, a i izlazilo bi iz okvira ovog rada, raspravljati o pitanjima etniciteta i migracija koja se impliciraju ovde predloženim teorijama. Ovo ne utiče na verovanje da su ljudi iz srednjeheladskog perioda bili preci "Mikenjana", a time i kasnijih Grka. Pitanje se zapravo sastoji u tome jesu li ljudi iz III ranoheladskog perioda možda bili u bliskoj krvnoj vezi s ljudima iz srednjeheladskog perioda, a time i direktni ili indirektni preci mikenskih Grka. Izgleda da predgrčki toponimi, čije su značenje Blegen i drugi pažljivo razmotrili, u svakom slučaju pripadaju kulturnoj fazi koju nazivamo II ranoheladskim periodom".
Premda se naučnici danas slažu da mikenski Grci potiču od "Minijaca" iz srednjeheladskog perioda, ipak dovode u pitanje Caskeyevu tezu da su (protogrčki) indoevropski napadači po celoj Grčkoj uništili naselja iz II ranoheladskog perioda. Prema Dietrichu:
"Među takvim obeležjima nalaze se razaranje sstarijih naselja, kao Eutresis i ona u središnjoj Grčkoj, osnivanje novih naselja, širenje prakse sahranjivanja u cističnim grobovima te 'sistematizacija kuće u obliku megarona'. U isto vreme širom Grčke počelo se pojavljivati tzv. sivo minijsko posuđe, a ovaj specifičan tip keramike prirodno je išao zajedno s dolaskom indoevropskih plemena sa severa, koja su donosila vlastitu kulturu i religiju. Ali nijedna stavka na ovoj listi ne predstavlja potpunu novost, u smislu da je u ranijim perioda bila bez preteča, pa se neizbežno pojavljuje određena sumnja u teoriji o tome da su kopnenu Grčku na početku srednjeheladskog perioda napali Indoevropljani ili neki drugi novi etnički element... Stoga se može reći da nema uverljivih arheoloških osnova za pretpostavku da je u III ranoheladskom periodu došlo do neke invazije u Grčku. Naravno, moguće je da migracijski pokreti u ovu oblast nisu za sobom ostavili bilo kakve arheološke tragove; no to je opasan i neizvodljiv argument. Stoga se čini najboljim napustiti verovanje u neku veliku invaziju koju je pratio iznenadni prekid s ranijom kulturom"..
Zapravo, znaci uništenja koje je Caskey identifikovao u Lerni i Tirintu naposletku su pripisani požaru. Štaviše, ima indicija da je kulturu II ranoheladskog perioda odmah nasledila kultura III ranoheladskog perioda. Prema zapisima s predavanja Jeremija B. Ruttera s Odeljenja za klasične nauke Koledža u Dartmouthu:
"U Lerni i Tirintu u Argolidi ovaj je kulturni sloj stratificiran neposredno iznad naselja u Korakuu (IIA ranoheladski period) koje je uništeno u požaru. Ovde i na drugim lokalitetima u Argolidi i korintskoj oblasti nema međufaze tipa "Lefkandi I" (IIB ranoheladskog perioda). U Lakoniji i Meseniji na južnom Peloponezu nema dokaza ni za kulturu "Lefkandija I" ni za tirintsku kulturu (osim nedavno publikovanog vrlo kasnog kulturnog sloja iz III ranoheladskog perioda iz najdonjih nivou u Nihoriji i iz lokaliteta Deriziotis Aloni blizu Ano Englianosa), uprkos tome što su te oblasti temeljito istražene. Umesto toga, čini se da srednjeheladski kulturni sloj sledi nakon kulture Korakou, bilo direktno bilo nakon jednog nedefinisanog perioda u kojem je određeni lokalitet bio napušten, kao što je slučaj s Agios Stefanos u Lakoniji i Voïdhokoilia u Meseniji. U Koloni na Egini ostaci tirintske kulture stratificirani su odmah iznas kasne faze II ranoheladskog peruoda, čija se arhitektura može uporediti s arhitekturom Lerne III iz kulture Korakou (jedno naselje koje je verovatno bilo utvrđeno i u okviru kojeg se nalazila "Bela kuća" veličine 20 x 9 m, koja je predstavljala jednu verziju tipa "Kuće s hodnicima", koju najbolje predstavlja Kuća s pločicama u Lerni), ali čija keramika ukljućuje i nekoliko komada tipičnih za sloj "Lefkandi I" u središnjoj Grčkoj, pored velike količine vaza karakterističnih za IIA ranoheladski period iz kulture Korakou".
Ukupno uzev, to bi značilo da su preci i osnivači "minijske kulture" činili autohtonu skupinu. Prema Korrésu:
"Proto-Grci sahranjeni u pitosima u srednjeheladskim humkama bili su mediteransko-egejskog porekla, sudeći po običajima vezanim za sahranjivanje. Bili su autohtoni i nisu došli iz severnih balkanskih pblasti, kako su pretpostavljali oni koji su verovali u teoriji o dolasku kurganskih naroda u nekoliko talasa. Nije poznat nijedan pogrebni pitos iz oblasti severno od Lefkade, što potvrđuje zaključak A. Häuslera da nigde u Grčkoj nema dokaza o dolasku kurganskog naroda".
Dog Soldiers
Dog Soldiers je britanski horor iz 2002. godine, kojeg je režirao Neil Marshall, koji je ujedno napisao i scenarij filma. Glavne uloge u filmu tumače Kevin McKidd, Sean Pertwee i Liam Cunningham. Film iako je britanske produkcije, skoro u potpunosti je snimljen u Luksemburgu. U SAD-u film nikada nije bio prikazan u kinima već je odmah bio distribuiran u video (VHS) formatu. Film sadrži veliki broj homage-a različitim filmovima, koji sežu sve od filmova poput Wild Buncha pa do onih poput Matrixa. U filmu, također, postoje i brojne reference na prethodne radove Sama Raimija, uključujući i korištenje imena Brucea Campbella za jednog od likova.
Radnja
Radnja filma se vrti oko šesteročlane postrojbe britanskih vojnika, koji se nalaze na vježbi u škotskim gorjima. Rutinski izvodeći svoj zadatak, oni pronalaze unakažene ostatke druge postrojbe koja je ondje također bila na vježbi. Jedini preživjeli od unakažene postrojbe daje svojim spasiteljima nejasne opise onoga što ih je napalo. Nakon prethodno spomenutog, neviđeni antagonisti pokazuju svoju prisutnost, nakon čega se vojnici povlače. Tijekom svog povlačenja oni nailaze na zoologinju, koja ih odvodi do napuštene kuće. Nadalje, kako mrak počne sve više padati, tako kuća u kojoj se nalaze protagonisti, biva okružena sve većim brojem napadača. Na zaprepaštenje vojnika otkriva se kako su njihovi progonitelji zapravo vukodlaci. Daljnji tijek priče je vezan uz opsadu već spomenute kuće.
Nagrade
Film je 2002. osvojio nagrade Golden Raven, Public's Award i Nagradu Saturn za najbolje DVD izdanje.
Nastavak
Film Dog Soldiers će dobiti i svoj nastavak pod imenom Dog Soldiers: Fresh Meat. Radnja nastavka započinje ondje gdje je priča stala u originalu, s tim da su ovaj puta u centru pozornosti američki vojnici. U produkciji nastavka nije sudjelovao redatelj/scenarist originala Neil Marshall, niti kinematograf Sam Curdy, kao niti itko drugi iz ekipe koja je sudjelovala u snimanju originala.
Religijska denominacija
Religijska denominacija je podgrupa unutar određene religije koja djeluje pod istim imenom, tradicijom i identitetom.
Termin se često koristi da bi opisao razne kršćanske denominacije (primjerice istočno pravoslavlje, katoličanstvo, anglikanizam i brojne varijante protestantizma). Njime se također opisuju četiri ogranka judaizma (ortodoksni, konzervativni, reformirani i rekonstrukcionistički), kao i dva glavna ogranka islama (sunitski i šiitski).
U hinduizmu denominaciju determinira glavno božanstvo ili filozofsko uvjerenje, te ona obično ima specifične kulturne i religijske prakse. U veće hinduističke denominacije spadaju: šivaizam, šaktizam, višnuizam i smartizam.
Nastanak denominacija
Denominacije se često razvijaju sporo, tijekom dugih vremenskih razdoblja, i iz brojnih razloga. Zbog historijskih događaja ili geografije, kulture i međusobnog utjecaja različitih grupa, članovi određene religije se polako počinju razlikovati u svojim stavovima. S vremenom članovi neke religije uviđaju da su razvili znatno drukčije stavove od ostalih članova te religije o teologiji, filozofiji, religijskom pluralizmu, etici i religijskim praksama i ritualima. Uslijed toga mogu nastati različite denominacije. U drugim slučajevima, denominacije nastaju veoma brzo, bilo kao posljedica odvajanja ili šizme unutar postojeće denominacije, bilo kao posljedica duhovnog oživljavanja ili buđenja određene skupine ljudi koja onda donosi odluku da formira novu denominaciju utemeljenu na tom novom iskustvu ili shvaćanju.
Berlin, Illinois
Berlin je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 180, što je 40 (28,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vado, Ancona
Vado je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 351 m.
Yehonathan Gatro
Yehonathan Gatro (hebrejski: יהונתן גטרו; rođen 25. oktobra, 1977.) je izraelski pevač i glumac. Rođen je kao Yehonathan Gatrovich (hebrejski: יהונתן גטרוביץ׳), a nastupa pod imenima Gatro i Yehonathan.
Privatan žitov i karijera
Gatro je rođen u Tel Avivu. Godine 2000 objavio je svoj prvi album na hebrejskom. Tokom ovog perioda nastupao je na takmičenju za Mis Izraela i bio je muzička podrška izvođačima kao što su Westlife, Melanie C i Five.
Godine 2007. objavio je "On A Hot Summer Night", koji je odmah postao dance hit u klubovima i proglašen je "jednim od top 10 gej videa svih vremena" u magazinu DNA. Godine 2008. pojavio se u u provokativnoj izraelskoj seriji "The Ran Quadruplets", gde je glumio Nadava, seksualno veoma aktivnog mladića u živoj gej sceni Tel Aviva.
Album "My Turn" je njegov prvi album na engleskom jeziku, koji se pojavio maja, 2009. godine. Njegov spot za pesmu "Just Another Summer" bio je premijerno prikazan na LGBT televiziji Logo. Dobio je naslovnu stranu i intervju u časopisu Instinct iste godine.
Godine 2010. objavio je drugi album na engleskom, "Remember When" i tokom leta je održao turneju po SAD.
Ampliación Tenochtitlán, Texistepec
Ampliación Tenochtitlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Texistepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Paderna, Reggio Emilia
Paderna je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 392 m.
Marino, Trapani
Marino je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 213 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Vareš
Vareš je grad -općina koji administrativno pripada Zeničko-dobojskom kantonu, entitet Federacije BiH, Bosna i Hercegovina.
Addisonova bolest
Adisonova bolest je retko hronično oboljenje, koje nastaje kao posledica obostranog razaranja kore nadbubrežnih žlezda. U većini slučajeva dolazi do obostrane atrofije, ali nije u potpunosti razjašnjen uzrok ove pojave. Kao posledica, dolazi do smanjenog ili potpunog prestanka lučenja hormona kore nadbubrega i odgovarajuće simptomatologije.
Vareš
Geografija
Vareš je bosanskohercegovački brdski gradić s nadmorskom visinom od 829 metara koji se smjestio u kotlini rječice Stavnje, 45 km od Sarajeva, i oko 80 km od Zenica.
Addisonova bolest
Pojavljuje se obično između 25. i 45. godine života i to češće kod muškaraca. Naziv je dobila po lekaru Tomasu Adisonu (1793 - 1860), koji je opisao ovu bolest 1855.
Vareš
Stanovništvo
Po posljednjem službenom popisu stanovništva iz 2013. godine, općina Vareš imala je 8.892 stanovnika, raspoređenih u 85 naselja.
Addisonova bolest
Klinička slika
thumb|right|150px|Kortizol thumb|right|150px|Aldosteron Zbog difuznog razaranja nadbubrežnih žlezda dolazi do nedostatka sve tri grupe hormona koji se luče u kori (glikokortikoidi, mineralokortikoidi i nadbubrežni androgeni), što dovodi do odgovarajuće kliničke simptomatologije. Početak je najčešće postepen, gotovo neprimetan. Mrka pigmentacija zahvata kožu i vidljive sluzokože, počinje na otkrivenim delovima kože, na mestima koja su inače jače pigmentisana (bradavice, ožiljci i sl). Tipičan je izgled šaka - dorzalna strana je jako pigmentisana posebno u predelu zglobova, a palmarna strana je pošteđena. Postoji pigmentacija i na sluzokoži usne duplje, očnih kapaka i anogenitalne regije. Ostali simptomi su opšta slabost, nemoć i izuzetno brzo zamaranje, hipotenzija (snišen krvni pritisak), digestivni poremećaji (gubitak apetita, muka, povraćanje, dijareja i nekarakteristični bolovi u trbuhu), osećaj žeđi, potreba za uzimanjem soli i slanih jela, bolovi i grčevi u mišićima i zglobovima, hipoglikemične krize (pad šećera u krvi), i kod žena često pojava amenoreje (izostanak menstruacije). U nelečenim i zapuštenim slučajevima, bolesnici oboleli od Adisonove bolesti mogu toliko da onemoćaju, da ne mogu ni da se hrane.
Vareš
Nacionalni sastav stanovništva - naselje Vareš
Naseljena mjesta su:
Осман Пазванолу
mini Осман Пазванолу (, 1758—Видин, 27. јануар 1807) је био турски војни заповедник, управник Видинског пашалука и старешина одметнутих од централне турске власти видинских јаничара, пореклом из Босне. Такође је упамћен као пријатељ Риге од Фере, грчког револуционара и песника, кога је покушао да избави из затвора када су га ухапсиле османлије у Београду.
Irena (mitologija)
mini|Statua Ejrene sa malim [[Plutom: rimska mermerna kopija bronzane posvećene statue Kefisodota, danas u Gliptoteci, Minhen]]
Vareš
Naseljena mjesta
Bijelo Borje, Blaža, Borovica Donja, Borovica Gornja, Borovičke Njive, Brda, Brezik, Brgule, Budoželje, Čamovine, Ćeće, Dabravine, Daštansko, Debela Međa, Diknjići, Dragovići, Draževići, Duboštica, Hodžići, Ivančevo, Javornik, Kadarići, Karići, Kokoščići, Kolovići, Kopališta, Kopijari, Krčevine, Kunosići, Letevci, Ligatići, Luke, Ljepovići, Mijakovići, Mir, Mižnovići, Mlakve, Naseoci, Neprivaj, Oćevija, Okruglica, Orah, Osoje, Osredak, Ostrlja, Pajtov Han, Pajtovići, Planinica, Pobilje, Podjavor, Pogar, Položac, Poljanice, Pomenići, Pržići, Pržići Kolonija, Radonjići, Radoševići, Ravne, Rokoč, Samari, Semizova Ponikva, Seoci, Sjenokos, Slavin, Sršljenci, Strica, Striježevo, Stupni Do, Šikulje, Tisovci, Toljenak, Tribija, Vareš, Vareš Majdan, Vijaka Donja, Vijaka Gornja, Višnjići, Zabrezje, Zaruđe, Zubeta, Zvijezda, Žalja i Žižci.
Irena (mitologija)
Ejrena ili Irena je u grčkoj mitologiji bila boginja mira i proleća. Njene pratilje su bile Opora i Teorija.
Arreux (Ardeni)
Are je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanja-Ardeni, u departmanu Ardeni koja pripada prefekturi Šarlvil Mezjer.
Осман Пазванолу
Биографија
Пореклом је из Босанског пашалука Османског царства из којег је његов деда дошао у Софију у којој је био градски стражар. По занимању Османовог деде је породица добила презиме (, "син стражара"). Био је плаћеник влашког владара Маврогена којем је у једној прилици отказао послушност а од казне га је спасла подршка Риге од Фере. Пошто је скупио велику армију плаћеника (колоквијално називаних ), отказао је послушност султану Селиму III и самостално владао, ковао је сопствени новац и успостављао дипломатске односе са другим државама. Територија коју је 1798. године контролисао се простирала од реке Дунав до Старе планине и од Београда до Варне. Покушао је 1793. године да стави и Београд под своју контролу али су га у бици код Колара поразили српски војници, први пут организовани у посебну српску народну војску у служби Османског царства.
Arreux (Ardeni)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 320 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 75 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 246 metara.
Irena (mitologija)
Mitologija
Bila je jedna od tri hore, boginje godišnjih doba i čuvarke kapije Neba. Njene sestre su bile Eunomija i Dika, a roditelji prema Hesiodovoj teogoniji, Zevs i Temida. Moguće da je bila poistovećena sa horom Talo, čije joj je ime dao Hesiod u teogoniji kao epitet. Ejrenina suprotnost je bio rat, odnosno Polem.
Vareš
Historija
Turska vlast je mnogo držala do vareškog kraja, jer su obrtnici radili vrlo dobro i nadaleko su bili poznati njihovi proizvodi. S dolaskom Austro-Ugarske u Bosnu, Vareš doživljava preporod u gospodarskom pogledu. Austrija iskorištava rudu na industrijski način, gradi dvije visoke peći i od tada počinje ekonomski uspon Vareša.
Irena (mitologija)
Mitologija
S obzirom da je njena majka Temida slovila za mudru boginju koja je uspostavila zakone, Ejrena je, kao njena i Zevsova kćerka, posedovala „nebeske“ kvalitete i bila smirena, blaga i tiha i očeva ljubimica. Opisivana je kao najpravednija boginja koja je prisustvovala aktivnostima smrtnika i pričalo se da oni koji su živeli prema njenim instrukcijama, živeli su u izobilju, njihovi gradovi su doživljavali procvat, prosperitet i bogovi su ih voleli. Zato su je umetnici prikazivali kao dadilju Zdravlja, a pesnici su je nazivali Demetrinom dadiljom, najdražim prijateljem muza, najvećim blagoslovom čovečanstva i neprijateljem žalosti.
Macapul, Ahome
Macapul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Ahome.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 571 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Irena (mitologija)
Kult
Prema nekim autorima, nakon što je Timotej pobedio Lakedemonce, njoj je posvećen oltar koji je postavljen u Atini o državnom trošku. Takođe, njena statua u Atini je stajala kraj Amfijarajeve, a druga je bila postavljena u Pritanejonu kraj Hestijine. I u Rimu je obožavana (kao Paks) i imala je veličanstven hram koji je sagradio imperator Vespazijan.
Druge ličnosti
Ejrena je bila i žena iz Kalaureje, kćerka Posejdona i Melanteje, kćerke rečnog boga Alfeja. Ostrvo Kalaurija je nekada nosilo naziv po njoj.
Addisonova bolest
Lečenje
Dok joj još nije bio utvrđen uzrok, Adisonova bolest se nije mogla lečiti i završavala se prilično brzo smrću pacijenta. Danas se sprovodi doživotna supstituciona terapija (uzimanje sintetičkih hormona i drugih materija). Najvažnije je nadoknaditi manjak glikokortikoida, što se postiže davanjem kortizona ili hidrokortizona. Hranom se unose povećane količine soli i ugljenih hidrata. Inače, potrebne su znatno veće doze kortizola za vreme svake infekcije, hirurške intervencije, traume i stresa.
Vareš
Historija
Za turske uprave rudarstvom i kovačijom bave se isključivo katolici, Hrvati. U Vareš su se doselili i saski rudari, a o tome svjedoče i stari nazivi kao Saški potok. Bilo je u Varešu i Muslimana-Bošnjaka i pravoslavaca, ali su uvijek bili dominantni Hrvati, katolici. U Varešu je najstarija katolička crkva u Bosni Hercegovini, Sv. Mihovila Arkanđela, a građena je na temeljima one iz doba srednjovjekovne Bosne. Uz nju postoji nova, velebna župna crkva Sv. Mihovila, koja je početkom ovoga stoljeća dobila svoj današnji izgled. Vareški župni ured posjeduje i danas jedne od najstarijih matica u Bosni i Hercegovine, prva potječe iz 1643. godine, a pisane su i bosančicom, latinskim i hrvatskim jezikom.
Осман Пазванолу
Биографија
Хусеин Кучук, генерал војске Османског царства, је са око 100.000 војника покушао да освоји Видин и зароби Османа Пазваноглуа, међутим није успео у томе а за свој неуспех је оптужио принца Консантина Хангерлија, фанариота, који га по његовим речима није адекватно снабдевао током његове експедиције на Видин. Ове оптужбе су допринеле да касније принц Константин Хангерли буде свргнут и погубљен.
Izvoru Bârzii, Mehedinți
Izvoru Bârzii je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci.
Осман Пазванолу
Биографија
Султан је опростио Пазванолуу отказивање послушности и 1799. га именовао за пашу.
Vareš
Historija
Za vrijeme prvih demokratskih izbora u BiH, godine 1990., Vareš je postao poznat kao jedna od rijetkih općina gdje na izborima nisu pobijedile nacionalne stranke. Umjesto njih je pobijedila građanska opcija oličena u tadašnjim komunistima i reformskoj stranci Ante Markovića. Ta vlast, je međutim, srušena izbijanjem rata u BiH 1992., kada je zamjenjuje administracija kojom dominiraju hrvatski nacionalisti i HVO. Nakon izbijanja sukoba Armije BiH i HVO godine 1993., na području Vareša se odvijaju borbe u kojima je HVO poražen, a lokalno hrvatsko stanovništvo nakon toga izbjeglo.
Izvoru Bârzii, Mehedinți
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3059 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Осман Пазванолу
Биографија
Осман Пазванолу је са својим одредима предузимао пљачкашке походе по Влашкој и спаљивао опљачкана насеља. Током 1800. године су извршили поход на Крајову и спалили већи део града. Од 7.000 кућа по гашењу пожара преостало је само око 300 читавих. Ово је присилило влашког принца Александера Морузија, фанариота, да поднесе оставку султану Селиму III. Пазванолу је у априлу 1801. године наставио своје пљачкашке походе на насеља у Влашкој и похарао градове Рамнику Валча и Говора. Иако је под командом имао само око 1.000 коњаника, много бројније трупе војске Османског царства нису успевале да га спрече у његовим походима.
Vareš
Gospodarstvo
Pred zadnji rat Vareš je bio snažno industrijsko središte. Rudnik željezne rude zapošljavao je 1180 radnika, željezara 890, kamenolom 30, "Amfibolit" 20, "Metalprerada" 225, prerada drva 630, šumarstvo 750, "Vranica" - građevno poduzeće, Bobovac 490, tvornica rezervnih dijelova 320, tvornica "Zrak" 130, tvornica konfencije "Vilko" 120, "Autotrans" 140, Rudnik olova, cinka i barita 120, trgovačko poduzeće "Snaga" 195, "Velepromet" 65, "Perun" 60 itd. Samo ti podatci govore o snazi vareškog gospodarstva i broju zaposlenih.
Осман Пазванолу
Биографија
Крајем јануара 1802. године становнике Букурешта је преплавио талас панике после гласина да је Пазванолу послао војску у правцу њиховог града. Принц Михаил Суту је напустио град остављајући га под заштитом гарнизона Албанаца. До половине маја већина становника Букурешта је побегла из града. Бимбаша Сава, командант гарнизона, је са својим трупама пошао у потрагу за Сутуом како би од њега наплатио заостале плате. Ово је оставило Букурешт без икакве заштите на милост и немилост бандама просјака које су опљачкале двор. Вођа банди просјака, Меланос, је са круном на глави марширао улицама Букурешта. Војска Османског царства из оближњег гарнизона је успела да у последњем часу спречи просјаке да спале град.
У Видину данас постоје џамија и библиотека чију је изградњу финансирао Пазванолу. thumb|left|200px|Пазванолуова џамија у Видину thumb|center|200px|Библиотека у Пазваонлуовој џамији
Široki Brijeg
Široki Brijeg je grad u južnom dijelu Hercegovne i središte Županije Zapadnohercegovačke. Smješten na rijeci Lištici, oko 20 km zapadno od Mostara. Sam grad broji oko 32.000 stanovnika.
Stanovništvo
Po posljednjem službenom popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Široki Brijeg imala je 26.437 stanovnika, raspoređenih u 35 naselja.
Naseljena mjesta su:
Bent, Biograci, Borak, Britvica, Buhovo, Crkvine, Crne Lokve, Čerigaj, Divojka, Dobrić (Dobrič), Dobrkovići, Doci, Donja Britvica, Donji Crnač, Donji Gradac, Duboko Mokro, Dubrava, Dužice, Gornja Britvica, Gornji Crnač, Gornji Gradac, Gornji Mamići, Grabova Draga, Ivankovića Dolac, Izbično, Jare, Jedinice, Jelinak, Klanac, Knešpolje, Kočerin, Lise, Ljubotići, Ljuti Dolac, Mamići, Mekovac, Mokro,  Oklaji, Podjela, Podvranić, Potkraj, Pribinovići, Privalj, Rasno, Rujan, Šarampovo, Široki Brijeg, Trn, Turčinovići, Uzarići, Zavoznik, Zečine, Zorićevina i Žvatić.
Rimsko doba
Ostaci gomila i gradina iz ilirskog vremena potvrđuju da je područje Širokog Brijega u predhistorijskom vremenu bilo gusto naseljeno. I u antičko doba, kad je ovaj kraj bio pod rimskom vlašću, bujao je život. Iz tog vremena istraženi su kasnoantički ostaci rimske utvrde (refugija) u selu Biogracima i bazilika u Mokrom, a i drugdje se nalaze tragovi utvrda i putova. Današnja Matijevića gradina krije ostatke veće utvrde-grada, vjerojatno Mokriskika, što ga sredinom X. stoljeća spominje Konstantin Porfirogenet.
Srednjovjekovna Bosna
Bazilika u Mokrom rušena je i podizana, te je i u srednjem vijeku služila svojoj svrsi. U njezinoj je blizini nekropola sa stećcima, a ima ih i drugdje. Oni brojnošću i veličinom navode na zaključak da je ovaj kraj od XII. do XV. stoljeća bio gusto naseljen i bogat. Iz tog vremena u selu Kočerinu sačuvao se najduži natpis na stećcima pisan bosančicom, poznat pod imenom Kočerinska ploča. Obilježavala je grob velikaša Vignja Miloševića, koji je preminuo 1404. godine. U Borku, nedaleko od izvora rijeke Lišitce, sačuvani su ostaci manjeg srednjovjekovnog grada-utvrde.
Osmansko doba
Padom pod Osmanlije sredinom druge polovine XV. stoljeća narod se ovog kraja razbježao i prorijedio. Prvi osmanski popisi u Hercegovini (god. 1468./69., potom 1475.-75. i 1519.) pokazuju da se narod zadržao samo u brdskim selima. Od pada pod Osmanlije pa do sredine XIX. stoljeća Hercegovina je bila gotovo posve odsječena od društvenih, kulturnih i političkih zbivanja susjednih katoličkih zemljama. Kao jedine vođe s preostalim narodom pokazali su se franjevci. Katolici su izgubili dio prava, a porušeni su i do tad postojeći crkveni objekti.
19. stoljeće
Novija historija širokobriješkog kraja i Hercegovine usko je vezana uz gradnju samostana na Širokom Brijegu 1846. i uz njegovo djelovanje, čime je otpočeo svekoliki duhovni, civilizacijski i kulturni preporod. Gradić je počeo nastajati početkom XX. stoljeća oko vodenice Ćemer (turski: ćemer= svod), pa se s početka istim imenom zvalo i samo mjesto. Nakon cestovnog povezivanja s Mostarom god. 1900. neki bivši fratarski dijaci/učenici (ovdje u značenju: sluga, pomoćnik) i poduzetni ljudi iz obližnjih sela podigli su dućane i gostionoce, i tako je nastao gradić, koji se po rijeci Lištici (izvedenica od imena Lise) prozvao Lišticom. Ipak, otkako je postao administrativnim središtem pa sve do 28. aprila 1952. službeni naziv općine i kotara bio je Široki Brijeg. I sam grad i njegove najstarije ustanove vuku korjene iz samostanskih ustanova i djelovanja. Osim kasnije čuvene klasične gimnazije (kojoj je predhodila kućna škola za franjevačke pripravnike u selu Čerigaj od 1844. do 1848.), samostan je u XIX. i XX. stoljeću osnovao i vodio: pučku školu (1867.), apoteku, dućane (trgovinice i kafanu), vodenicu (1868.), stolarsku radionicu, sagradio je: kameni most na Ugrovači (1868.), gimnazijsku zgradu (1924.-31.), đački dom (1929.-32.), hidroelektranu (1934.), osnovao je muzej s arheološkom, numizmatičkom, etnografskom, geološko-biološkom i drugim zbirkama. Također su ustanovljeni duhački i tamburaški orkestri, više samostalnih biblioteka, pokrenuti su tečajevi za opismenjavanje, posredovala su se osnovna znanja o povrtlarstvu i voćarstvu. Samostan je uz to osnovao i prvu banku, a državne je vlasti podsticao na osnivanje pošte, gradnju kanala za navodnjavanje, te na osnivanje stanice za otkup i djelomičnu preradu duhana, i u svim je spomenutim pothvatima sudjelovao ili je bio glavnim nositeljem. Kao vanjski znak i kruna svih tih silnih nastojanja i uspjeha može se uzeti kamena romanička bazilika s dva zvonika, kojoj su temelji postavljeni 1905., a pokrivena je 1911. Austro-ugarske vlasti (1878.-1918.) nisu bile naklone franjevcima u Bosni i Hercegovini, a Kraljevina Jugoslavija još manje. Ipak su oni i na Širokom Brijegu i drugdje uspješno ostvarivali sredinom XIX. stoljeća zacrtane programe.
20. vijek
Široki Brijeg je nakon aprilskog rata 1941., kao i ostatak BiH, postao dio NDH što je bilo pozdravljeno od strane lokalnog hrvatskog hercegovačkog stanovništva što je rezultiralo napadima na susjedna srpska sela.
Nakon rata zbog te uloge u ustaškom pokretu Široki Brijeg, isto kao i cijela Zapadna Hercegovina, je nakon toga stigmatiziran kao leglo hrvatskog nacionalizma i protivljenja Jugoslaviji.
S raspadom Jugoslavije, situacija u Širokom Brijegu se promijenila. Reputacija gorljivih hrvatskih nacionalista je omogućila mnogim Širokobriježanima da postanu vodeći članovi Hrvatske demokratske zajednice. U susjednoj Hrvatskoj su tako preko ministra obrane Gojka Šuška, kao i poslovnog čovjeka Miroslava Kutle, stekli ogroman utjecaj na tamošnja zbivanja. Kasnije, za vrijeme rata u BiH, Široki Brijeg je postao jedno od središta secesionističkog pokreta koji se odrazio u stvaranju Hrvatske republike Herceg-Bosne.
Kočerinska ploča 1404 AD
Kočerinska ploča koja datira iz 1404. godine pravi je dokument o postojanju kršćanstva na ovim prostorima. To je grobni natpis Vignja Miloševića koji je pisan bosančicom tj. hrvatskom ćirilicom i to čistom ikavicom.
Crkva uznesenja blažene djevice Marije
Temelji crkve položeni su dana 23. VII 1846. godine. Dimenzije tadašnje crkve bile su 20x10 metara. Godine 1871. podignut je i zvonik.
Međutim, 1863. godine odlučeno je da se pravi nova Crkva po nacrtima Mattea Lorenzonija. Nova Crkva je zamišljena kao trobrodna bazilika u stilu talijanskog baroka, s dva tornja i kupolom poviše oltara. Ovaj plan nije ostvaren zbog manjka sredstava i iskusnih majstora. Nacrt crkve je sačuvan.
Samostan na Širokom Brijegu
Pošto je Sveta stolica dekretom odobrila njegov osnutak 6. II 1844. godine mjesto za samostan dobiveno je kao poklon svojim poslušnim kmetovima od SALIH-BEGA BAKAMOVIĆA.gospodara Lištice i Lištičana 1845. godine. Biskup fra Rafo Barišić položio je temeljni kamen 23. VII 1846. godine. Zapadno krilo samostana useljeno je 1848. godine, nakon čega je nastavljeno s radom na južnom i istočnom krilu koja su 1860. godine dovršena. Godine 1861. izgrađena je kuhinja. Zgrada stare Crkve je 1905. godine porušena.
El Molino, Minatitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 746 m.
Široki Brijeg
Samostan na Širokom Brijegu
Dana 20.VI 1905. godine polaže se kamen temeljac u gradnji nove Crkve u kasnoromaničkom stilu po nacrtu M. Davida.
Krov je podignut 1911. godine, sjeverni zvonik 1927. godine.
U zidu katoličkog župnog dvora u Kočerinu nalazi se stećak Vignja Miloševića prenesen s Kočerinskog polja. Stećak je zazidan u zid iz razloga da ne završi u nekom od muzeja u Sarajevu. Natpis na stećku glasi:
"Va ime oca i sina i svetog duha, amin. Se leži Viganj Milošević. Služi banu Stipanu i kralju Tvrtku i kralju Dabiši i kraljici Grubi i kralja Ostoju. I u to vrime dojde i svadi se Ostoja kralj s Hercegom i z Bosnom. I na Ugre poje Ostoja. To vrime mene, Vignja, dojde končina. I legoh na svome plemenitom pod Kočerinom. I molju vas ne nastupajte na me. Ja sam bil kako vi jeste, vi ćete biti kako sam ja.
Obrazovanje
U Širokom Brijegu se danas nalaze dvije osnovne škole, gimnazija fra Dominika Mandića, strukovna i ekonomska škola i likovna akademija.
Sport
Široki Brijeg je jak sportski grad s obzirom na njegovu veličinu. Ima jednu od najljepših košarkaških dvorana u BiH, a ima i nogometni stadion 'Pecara' i teniski centar 'Đulić'.
Opština Rediu, Neamț
Rediu je opština u Rumuniji u okrugu NJamc.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 275 m.
Lozzo, Varese
Lozzo je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 892 m.
David Hodges (CSI: Crime Scene Investigation)
David Hodges je izmišljeni lik laboratorijskog tehničara koji je bio jedan od protagonista američke TV-serije CSI: Crime Scene Investigation. Tumačio ga je Wallace Langham.
Hodges se prvi put pojavljuje kao povremeni lik u 3. sezoni. Diplomirao je na Williams Collegeu, a prije je radio u Kriminalističkoj laboratoriji Los Angelesa, gdje je stekao reputaciju "gnjavatora". Hodges nakon dolaska u Las Vegas ispočetka stvara zlu krv sa članovima forenzičkog terenskog tima, i to zato što im stalno stavlja do znanja da se od njih smatra superiornijim, dok se istovremeno "laktašenjem" pokušava probiti na višu funkciju. Hodges također izaziva nelagodu svojom sklonošću da, komentirajući slučajeve, iznosi kompromitirajuće ili uznemirujuće detalje iz svog privatnog života. Usprkos toga, njegov izuzetno razvijeno čulo njuha, ali i druge vještine, imaju ključnu ulogu u rješavanju nekoliko teških slučajeva, a posebno spasivši kolege u epizodi Grave Danger. Hodgesa na kraju teško pogađa odlazak Gila Grissoma, te je ispočetka neprijateljski nastrojen prema njegovom nasljedniku Raymondu Langstonu.
Teruo Nimura
(2. maj 1943.) je bivši japanski nogometaš.
Ampicilin
Ampicilin je beta-laktamski antibiotik srednje-širokog spektra dejstva. Koristi se u lečenju bakterijskih infekcija izazvanih podložnim sojevima od 1961. godine. Stabilan je u kiseloj sredini, iz gastrointestinalnog trakta se dobro apsorbuje pa se primarno primenjuje peroralno.
Mehanizam dejstva
Ampicilin, kao i svi penicilini, ometa sintezu ćelijskog zida bakterija. Vezuje se za enzime transpeptidaze, koje ireverzibilno inhibira i tako sprečava formiranje peptidnih veza između pojedinačnih lanaca peptidoglikana. Rezultujući ćelijski zid je nestabilan i podložan osmotskom stresu što dovodi do lize ćelije. Baktericidno dejstvo ampicilina izostaje kod rezistentnih sojeva koji luče beta-laktamazu jer ovaj enzim inaktivira lek.
Osobine
Ampicilin je α-aminobenzilpenicilin što ga čini polusintetskim penicilinom proširenog spektra. Uvođenjem dodatne amino grupe u bočnu reziduu uvodi se i dodatni bazni centar što stabilizuje molekulu u kiseloj sredini. Naime, primarna amino grupa konkurentno štiti laktam od protonovanja, a dodatno i protonovani oblik amino grupe elektronskim efektima smanjuje elektronsku gustinu u prstenu, a i otežava pristup dodatnom protonu. Ampicilin ima i proširen spektar ka Gram-negativnim bakterijama. Ovo se objašnjava povećanjem polarnosti molekule, što može olakšati prolazak kroz bakterijski zid ovih bakterija.
Primenjen per os, ampicilin se dobro apsorbuje iz GIT i ima bioraspoloživost od oko 40%. Od količine koja dospeva u sistemsku cirkulaciju, 15-25% se vezuje za proteine plazme. Metaboličkim transformacijama u jetri podleže varijabilna frakcija leka (do 50%), a metaboliti i deo leka u nepromenjenom obliku eliminišu se renalno. Poluživot mu je oko sat vremena.
D&C crveno 33
D&C crveno 33 je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 467,384 Da.
Tantal (razvrstavanje)
Tantal može značiti:
Ampicilin
Primena
Ampicilin se primenjuje prevashodno oralno, u obliku kapsula, tableta ili sirupa. Dostupna je i njegova natrijumova so za parenteralnu primenu. Efikasan je primarno protiv Gram-pozitivnih, a tek u manjoj meri i protiv Gram-negativnih bakterija. Primena ampicilina indikovana je kod infekcija ždrela, sinisitisa, upale srednjeg uha, urinarnih infekcija, bronhitisa, kod nekih infekcija izazvanih bakterijom Haemophilus influenzae, kod salmoneloze, ređe i kod nekih oblika meningitisa. Doziranje je varijabilno i zavisi od infekcije i težine simptoma, ali se kreće između 2 i 4 g dnevno.
Sa povećanom učestalošću se izoluju sojevi rezistentni na ampicilin, pa se terapijski sve češće primenjuju preparati strukturno srodnog amoksicilina sa klavulanskom kiselinom, a dostupni su i preparati koji sadrže kombinaciju ampicilina i flukloksacilina.
Neželjena dejstva
Osim kod osoba koje pokazuju preosetljivost na peniciline, i kojima se ampicilin ne sme propisivati, lek se generalno dobro podnosi. U visokim koncentracijama, ampicilin može graditi polimerne oblike koje organizam prepoznaje kao imunogene, pri čemu je mehanizam alergijske reakcije veoma sličan, uz neke razlike, onom kod penicilina generalno.
Kod primene ampicilina i amoksicilina može doći i do pojave osipa koji nije nužno alergijske prirode. Pojava osipa obično zahteva privremenu obustavu odnosno zamenu terapije, mada ne predstavlja kontraindikaciju za buduću primenu penicilina.
Od drugih neželjenih efekata mogu se javiti blaže stomačne tegobe.
Avidya
Avidja (sanskrit: अविद्य avidyā - neznanje) ili aviđđa (pali: avijjā) je pojam indijske filozofije koji označava neznanje, zabludu.
To je temeljni pojam svake indijske filozofije, ali u svakom pojedinom slučaju ima posebno značenje. Ima široku primenu u raznim sistemima indijske filozofije, hinduizmu i u budizmu.
Etimologija
Pored sanskritskog pojma avidja (neuvid, nevid), za neznanje se takođe koristi i reč ađnana (ajnana), suprotnost od đnana, što doslovno znači neznanje.
Neznanje u indijskoj filozofiji
Neznanje se u indijskoj filozofiji odnosi prvenstveno na iluziju odvojenosti. Koncepcija upanišada, koju je oživela vedanta, stavljala je moral ispod oslobađajućeg saznanja: posedovanje istine je iznad dobra i zla. Naglasak nije bio na grehu, već na neznanju, ajnana. Neznanje je, po rečima Abhinavagupte, dvojako: urođeno, jer sama naša individualnost pomračuje vrhovnu inteligenciju, i mentalno, pojačano našim posebnim, ljudskim zabludama.
Uviđajući iracionalnu prirodu neznanja, indijska filozofija traži odgovarajuća sredstva ostvarenja istine radi „oslobođenja“ (mokša). Neznanju se suprotstavlja pravo znanje na potpuno drugom nivou, te na mesto nižeg znanja zastrtog prividom (maja) omogućuje više znanje koje donosi spas. Okončanje neznanja je po pravilu moguće jedino pomoću znanja u višem smislu.
Neznanje u budizmu
Neznanje se u budizmu smatra izvorom svega rđavog, što kao zastorom prekriva viđenje, sprečavajući čoveka da raspozna istinsku prirodu stvari.
Buda je učio da neznanje stoji u osnovi svih rđavih dela i sveukupne patnje, i zbog toga je prva karika u lancu uslovnog nastajanja. Žudnja i mržnja se nalaze ukorenjeni u neznanju i vezani su za neznanje koje je najpostojanije od ova tri korena zla. Inače, neznanje je čoveku prirođeno i zato je tako teško rešiti ga se i — pre svega — uopšte ga uočiti.
Neznanje se sastoji u pridavanju sopstvenosti i bitnosti prolaznim pojavama. Kada se ono prevaziđe spoznajnim uvidom, nađemo se pred golom činjenicom nepostojanosti i bezličnosti pojavnosti. Za suštinu te pojavnosti se kaže da je ništa, prazno (šunjata).
Lemoore, California
Lemoore je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 24.531 stanovnika.
Las Compuertas, Acámbaro
Las Compuertas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Acámbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1848 m.
Norio Yoshimizu
(21. august 1946.) je bivši japanski nogometaš.
South Coffeyville, Oklahoma
Saut Kofivil je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 785, što je 5 (-0,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Caio, Savona
Caio je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 371 m.
Trivero-Prativero-Ponzone, Biella
Trivero-Prativero-Ponzone je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3970 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 579 m.
Wallace Langham
James Wallace Langham II (11. mart 1965 - ) je američki glumac, najpoznatiji po ulozi laboratorijskog tehničara Davida Hodgesa u CSI: Crime Scene Investigation.
La Tabaquera, Actopan
La Tabaquera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Actopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 170 m.
Ferdinand I
Ferdinand I može biti
Bajío de Guadalupe, Silao de la Victoria
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1888 m.