cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bancroft (Ontario)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 3.880 stanovnika, što je za 1,1 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 3.838 žitelja.
Barrie (Ontario)
Barrie je grad u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 135.711 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 135.711 stanovnika, što je za 5,7 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 128.430 žitelja.
Attainville
Atenvil je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Dolina Oaze.
Taira no Shigemori
thumb|Portret Taira no Shigemorija, pripisan Fujiwara No Takanobuu. Boja na svili.
Drački okrug (Kraljevina Srbija)
Osnivanje
thumb|150px|[[Ivan Ivanić, prvi načelnik Dračkog Okruga]]
Taira no Shigemori
Taira no Shigemori (平 重盛) bio je japanski vojskovođa. Rodio se kao sin Taira no Kiyomorija, patrijarha klana Taira. Na očevoj strani je sudjelovao u gušenju Hōgenskog i Heiji ustanka. Umro je od bolesti 1179.
Drački okrug (Kraljevina Srbija)
Osnivanje
Vojska Kraljevine Srbije je bez borbe zauzela Drač 29. Novembra 1912. Posebno toplu dobrodošlicu novim vlastima Kraljevine Srbije je pružio otac Jovan, episkop pravoslavne crkve iz Drača. Hrišćansko stanovništvo je oduševljeno dočekalo vojsku Kraljevine Srbije. Početni entuzijazam stanovništva je oličen i u velikom broju priredbi i raznih manifestacija koje je lokalno stanovništvo širom okruga organizovalo u čast novih vlasti. Postoje navodi o telegramu koji su 524 žene iz Drača uputile Ruskoj kraljici i Britanskoj kraljici sa molbom da utiču na to da velike sile omoguće da Drač ostane u Kraljevini Srbiji.
Odmah po zauzimanju Drača su uspostavljeni organi nove vlasti kao što su policija, administracija Dračkog okruga i samog Drača i komanda vojske.
Prvi načelnik Dračkog Okruga je bio diplomata Ivan Ivanić a njegova supruga Delfa, poznata kao jedan od osnivača Kola srpskih sestara je upravljala bolnicom u Draču. Prvi gradonačelnik Drača je bio Petar Đurašković iz Drača a za članove odbora su imenovani Hristos Spiru, Imam Husein Efendija i Filip Serić. Kada je vojska Kraljevine Srbije okupirala deo teritorije Osmanskog Carstva tokom 1912 Dragutin Anastasijević je bio prevodilac za Grčki jezik ali je kansije postavljen na poziciju načelnika Dračkog Okruga umesto Ivana Ivanića.
Period postojanja ovog okruga se poklapa sa periodom trajanja Prvog balkanskog rata i priprema za Drugi balkanski rat. Postoje izvori koji tvrde da je početni entuzijazam stanovništva splasnuo kada su videli da se prikupljeni (značajni) porezi usmeravaju samo za potrebe finansiranja vojske a ne za organizovanje javnih službi od interesa stanovništva. Ne samo da je početni entuzijazam splasnuo, već je dolazilo i do pobuna zbog prisilnog iznuđivanja poreza. Pošto su pobune bile gušene silom postepeno se izgradio animozitet dela stanovništva prema novim vlastima.
Prema pisanju časopisa Albanische Korrespondenz objavljenog u Austrougarskom Trstu, pljačka na novoosvojenim područjima je poprimila tolike razmere da su srpske vlasti u Draču tovarili čitave brodove opljačkanom robom i slali za Solun, odakle je tovar železnicom išao za Beograd.
Prestanak
thumb|150px|Pozdrav sa srpskog primorja ([[Drač), srpski propagandni poster.]]
Dan pre osnivanja Dračkog okruga, 28. novembra 1912. godine na Narodnoj skupštini u Valoni, Albanija je proglašena za nezavisnu državu, a albanski predstavnici su uputili telegram velikim silama. Decembra 1912. ambasadorska konferencija u Londonu je načelno dogovorila stvaranje kneževine Albanije, pod otomanskim suverenitetom. Međutim, ni po zaključenju Londonske konferencije srpske trupe se nisu povukle na demarkacionu liniju. Dugo nakon što su se velike sile složile oko severnih granica Albanije, srpske trupe su i dalje ostale na albanskoj zemlji, ignorišući sva upozorenja da se povuku. Premijer Srbije Nikola Pašić je neprestano ponavljao da se Srbija nipošto ne sme odreći luke na Jadranskom Moru. Tek ultimativnom pretnjom velikih sila i topovima sa austrijskih i italijanskih brodova okrenutim ka luci Drač, Srbija je bila primorana na povlačenje.
Vojska Kraljevine Srbije se pod pritiskom evropskih sila povukla iz Drača u aprilu 1913, da bi se konačno povukla sa teritorije međunarodno priznate Albanije 25. oktobra 1913. Opozicionar Dimitrije Tucović je tada upozoravao srpsku javnost da je osvajački upad u Albaniju urodio ogorčenjem albanskog naroda prema Srbiji. Animozitet dela stanovništva prema dotadašnjim vlastima je rezultirao ubistvima nekih stanovnika koji su bili deo administracije u okviru okruga ili bliski sa dotadašnjim vlastima. Jedan od ubijenih je bio i gradonačelnik Kavaje, Leonida Mineo, koji je linčovan u centru grada.
Nakon što se srpska vojska povukla, u Draču je ostavljena pro-srpska vlada Esad-paše Toptanija, koga je oružjem i novcem pomagala Pašićeva vlada.
Mravlja kiselina
Mravlja kiselina (ili metanska kiselina) je najjednostavnija karboksilna kiselina. Njena formula je HCOOH ili CH2O2. Značajna je kao posrednik hemijske sinteze i javlja se u prirodi, najčešće u otrovu pčele ili žaoci mrava kao i u koprivama.
U prirodi se nalazi u žaokama mnogih insekata reda Hymenoptera, uglavnom mrava.
Takođe je značajan proizvod sagorevanja vozila sa alternativnim gorivom u kojima se metanol sagoreva. Naziv "formijatna kiselina" je izveden iz latinske reči koja znači mrav (formica) zbog toga što se nekada izolovala destilacijom tela mrava. Hemijsko jedinjenje kao so dobijena neutralizacijom mravlje kiseline bazom ili estar dobijen iz mravlje kiseline se označava kao formijat (ili metanoat). Formijatni jon ima formulu HCOO−.
Svojstva
Mravlja kiselina se može rastvoriti u vodi kao i u mnogim polarnim organskim rastvaračima. Delimično je rastvorna i u ugljovodonicima. Kada je rastvorena u ugljovodonicima ili kada je u fazi pare, izgrađena je od dimera vezanih zajedno vodoničnim vezama. U fazi gasa, zbog prisustva vodoničnih veza veoma odstupa od idealnog gasnog zakona. Tečna i čvrsta mravlja kiselina se sastoji od molekula vezanih vodoničnom vezom.
Reakcije
Mravlja kiselina ima slične osobine kao i druge karboksilne kiseline iako pri normalnim uslovima ne formira ni acil-hlorid ni anhidrid. Svi pokušaji da se ovo uradi nisu bili uspešni sve dok Džordž Olah nije 1979. godine objavio četiri uspešne metode. Jedna se sastojala iz reakcije formil-fluorida sa natrijum-formijatom. Za druge tri bilo je potrebno koristiti dehidratacione agense. Formijatni anhidrid je samo stabilan u rastvoru etra, a razlaže se pri pokušaju izolovanja.
Mravlja kiselina je jedinstvena zbog toga što je jedina kiselina koja može da se adira na alkene. Mravlja kiselina i alkeni odmah reaguju da bi nagradili formijatni estar. U prisustvu određenih kiselina (sumporna, fluorovodonična...), jedna varijanta Kohove reakcije se odigrava umesto toga, i dobija se jedna viša karboksilna kiselina.
Gornji Egipat
Gornji Egipat je naziv za južni dio drevnog Egipta, koji se prostirao dolinom Nila od katarakta kod današnjeg Asuana na jugu do današnjeg Kaira na sjeveru. Boginja-zaštitnica Gornjeg Egipta se zvala Nekhbet.
Atomsko bombardiranje Hiroshime i Nagasakija
Uvod
Nakon kapitulacije Njemačke i Italije, Japan je ostao jedina država Osovinskog Sporazuma koja se je nastavila boriti u Drugom svjetskom ratu i planirati daljnja imperijalna osvajanja, makar su gotovo 60 % njenih velikih gradova bili uništeni. U lipnju 1945. američki je Interim Committee predložio upotrebu netom usavršenog atomskog oružja protiv japanske vojne industrije. Uz to, samo pri osvajanju japanskog otoka Okinawe poginulo je oko 12.500 Savezničkih vojnika, a na cijelom bojištu na području Tihog oceana više od njih 70.000. To brojke su sve više uznemiravale američku javnost koja nije znala koliko dugo će još rat trajati te koliki će biti Saveznički gubici ako SAD odluči izvesti invaziju na Japan. 16. srpnja 1945. po prvi puta je uspješno isprobirana atomska bomba u pustinji New Mexico. SAD je predložio japanskoj vladi kapitulaciju, no ona nije pristala, na što je Truman naredio upotrebu atomske bombe i prepustio generalu Carlu Spaatzu da sam izabere ciljeve. Iako su neki dužnosnici nagovarali Trumana da baci atomsku bombu na nenaseljeno područje, kako bi pokazao Japancima koliko je smrtonosno to novo oružje, drugi su od njega tražili da bomba bude bačena bez upozorenja na neki grad.
Mravlja kiselina
Dobijanje
Značajna količina mravlje kiseline se dobija kao međuproizvod u proizvodnji drugih hemikalija (npr. sirćetna kiselina). Ovakva proizvodnja je nedovoljna da zadovolji trenutnu tražnju za mravljom kiselinom, tako da se mravlja kiselina mora proizvoditi baš sa tim ciljem.
Kada su metanol i ugljen-monoksid spojeni u prisustvu jake baze, derivat mravlje kiseline metil-formijat se nagradi, prema reakciji:
Atomsko bombardiranje Hiroshime i Nagasakija
Bombardiranja
U 7 sati po lokalnom vremenu japanski su radari otkrili tri aviona i pokrenuli uzbunu, ali su je onda prekinuli jer su mislili da avion leti tako visoko jer je samo izviđačka letjelica. Pri visini od 9.450 metara je Enola Gay u 8:15 sati izbacila atomsku bombu koja je detonirala na visini od 580 metara. U jednom trenutku je poginulo 100.000 ljudi (od radijacije još više), temperatura na tlu u blizini središta eksplozije dosezala je i do 5.000 °C. Snažni udarni val vjetra, brzine 800 km/h, i plamene oluje uništili su gotovo sve unutar 13 četvornih kilometara. Eksplozija je uzrokovala i vreli gljivasti oblak prašine i krhotina visok 15.250 metara. Posada broda ni sama nije znala kolike će biti posljedice eksplozije, a dim u obliku gljive vidio se i pri udaljenosti od 560 km.
Mravlja kiselina
Dobijanje
U industriji, ova reakcija se odvija u tečnoj fazi pri povišenom pritisku. Tipični uslovi za reakciju su 80 °C i 40 atm. Najšire korišćena baza je natrijum-metoksid (natrijum-metanolat). Hidroliza metil-formijata nagrađuje mravlju kiselinu:
Direktna hidroliza metil-formijata zahteva ogroman izvor vode da bi reakcija tekla efikasno. Neki proizvođači izvode je indirektnim putem reagujući metil-formijat prvo sa amonijakom da bi se nagradio formamid, nakon čega hidrolizuju formamid sa sumpornom kiselinom da bi se nagradila mravlja kiselina:
Ova tehnika ima svojih problema, najviše zbog toga što je nezgodno reciklirati amonijum-sulfat.
Laboratorijski, mravlja kiselina se može dobiti zagrevanjem oksalne kiseline u anhidrovanom glicerolu i ekstrakcijom pomoću parne destilacije. Još jedan način (koji se mora izvoditi pod kapelom) je kisela hidroliza etil-izonitrila koristeći rastvor HCl.
Izonitril se može dobiti reakcijom etil-amina sa hloroformom (kapela je samo potrebna zbog veoma jakog mirisa izonitrila)
Upotrebe
Glavna upotreba mravlje kiseline je kao antibakterijski agens u prehrani stoke. Kada se prska na svežu slamu, uzrokuje da se nutritivna vrednost duže zadrži, i zbog toga se koristi da bi se hrana sačuvala preko zime za prehranu krava. Druge upotrebe:
thumb|275px|left|Boca industrijske mravlje kiseline i menzura koja pokazuje izgled mravlje kiseline u tečnom stanju U organskoj sintezi, mravlja kiselina se često koristi kao izvor hidridnog jona. U Ešvajler-Klarkovoj reakciji i u Leukart-Valahovoj reakciji mravlja kiselina ima upravu tu ulogu.
U laboratoriji, mravlja kiselina se takođe koristi kao izvor za ugljen-monoksid, koji se oslobađa adicijom sumporne kiseline.
Istorija
Neki alhemičari i prirodnjaci su bili svesni da su mravinjaci davali kisele pare čak u 15. veku. Prva osoba koja je opisala izolaciju ove supstance (destilacijom ogromnog broja mrava) je bio engleski prirodnjak Džon Rej 1671. godine. Mravi luče mravlju kiselinu u svrhe napada i odbrane. Mravlju kiselinu je prvu sintetisao francuski hemičar Džozef Gej-Lisak. 1855. godine još jedan francuski hemičar, Marselin Bertelo, je razvio sintezu iz ugljen-monoksida koja je slična današnjoj.
Mravlja kiselina je dugo razmatrana kao hemijsko jedinjenje veoma malog značaja u hemijskoj industriji. Bilo kako bilo, značajne količine ove kiseline postale su dostupne kao međuproizvod u proizvodnji sirćetne kiseline.
Sigurnost
Mravlja kiselina se konstantno metaboliše i eliminiše iz tela. Nasuprot tome, ima specifične toksične efekte: mravlja kiselina i formaldehid dobijeni sintezom metanola su odgovorni za štetu na optičkom nervu što zapravo uzrokuje slepilo. Neki hronični efekti izloženosti mravljoj kiselini su dokumentovani.
Nepogodnosti rastvora mravlje kiseline zavise od koncentracije. Sledeća tabela ilustruje EU klasifikaciju rastvora mravlje kiseline:
Atomsko bombardiranje Hiroshime i Nagasakija
Bombardiranja
Vlada i vojni dužnosnici Japana nisu isprva znali što se dogodilo. Kasnije su, nakon upozorenja SAD-a, pokrenuli debatu i bili spremni na kapitulaciju, ali pod određenim uvjetima. Na to je SAD 9. kolovoza izbacio drugu atomsku bombu, ovog puta na grad Nagasaki. Isprva je cilj trebao biti grad Kokura, ali je odlučeno da zbog lošeg vremena nova meta bude Nagasaki. U 11:02 sati je bačena bomba i glavni je cilj bio Mitsubishi koncern, ali ga je promašila za više od 2 km. No, ipak je uništila pola grada. Bomba je detonirala na visini od 470 metara i ubila 22.000 osoba, a daljnih 39.000 je poginulo od posljedica radijacije.
Rezultati
lijevo|200px|mini|Zrakoplovni snimak Nagasakija prije i nakon bombardiranja Kako bi spriječio i potencijalno treće bombardiranje, Japan se odlučio za bezuvjetnu kapitulaciju čime je i završen 2. svjetski rat. Procjenjuje se da je od eksplozije i udarnog vala poginulo najmanje 78.000 ljudi. Crne kišne kapi koje su kasnije padale i nosile radijaciju, odnijele su još života. Prema procjenama Japana iz 1968., 250.000 stanovnika Hirošime umrlo je odmah nakon eksplozije ili u roku od pet godina od bolesti uzrokovanih radijacijom. Mnogi od preživjelih su kasnije umirali ili još umiru od posljedica bombardiranja, kao što su rak i leukemija, tako da nitko sa sigurnošću ne zna koliko je žrtava odnijelo bacanje atomske bombe
Za
Američki službeni stav glasi da je do atomskog bombardiranja moralo doći jer bi posljedice invazije na Japan uzela prevelike žrtve.
Branioci atomskih napada takođe podsjećaju na naredbu izdatu od japanskog ministarstva obrane 1. kolovoza 1944. godine, u kojoj se prijeti strijeljanjem preko 100.000 zarobljenih savezničkih vojnika u slučaju američke invazije japanskih otoka.
Quattro Strade, Chieti
Quattro Strade je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Atomsko bombardiranje Hiroshime i Nagasakija
Protiv
desno|200px|mini|Posada aviona Enola Gay 1945. Neki kritičari takođe tvrde da ni iz vojno-strategijskog pogleda nije bilo razloga za upotrebu atomskih bombi. Velika bombardiranja i razaranja japanskih gradova su već bila uništila njihovu vojnu industriju i prehrambenu proizvodnju do te mjere da su bili u kritičnom stanju. Na to se mora dodati sovjetsko proglašenje rata Japanu; pitanje nije bilo da li su Japanci spremni na nastavak ratovanja - oni više nisu mogli ratovati zbog nedostataka oružja i prehrane.
Quattro Strade, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Atomsko bombardiranje Hiroshime i Nagasakija
Protiv
Kritičari atomskog bombardiranja tvrde da je Japan pokušavao početi pregovore o kapitulaciji, ali da su ih Amerikanci ignorirali. Umjesto toga, upotrijebili su atomsko naoružanje najviše da bi prestrašili buduće neprijatelje, Sovjetski savez. Također se procjenjuje da SAD nisu htjele da veliki novci uloženi u Manhattan projekt odu u nepovrat bez da se novo oružje ne upotrijebi.
Jedan od kritičara upotrebe atomskog naoružanja bio je i Albert Einstein. On je ranije, pod strahom da bi nacisti mogli napraviti atomsku bombu, zajedno sa drugim istaknutim fizičarima potpisao pismo u kojem se zahtjeva od predsjednika Roosevelta da usavrši atomsko naoružanje. Kada je kasnije vidio pustoš i razaranje na mjestu atomskih bombardiranja, predomislio se. Američki vojni generali Douglas MacArthur i Dwight D. Eisenhower su također bili kritičari upotrebe atomskog oružja...
Homewood, Illinois
Homvud je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.323, što je 220 (-1,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Posteriorna hipofiza
Posteriorna hipofiza (neurohipopfiza) se sastoji od posteriornog režnja hipofize i dela endokrinog sistema. Uprkos njenog imena, posteriorna hipofizna žlezda nije žlezda sama po sebi, nego je uglavnom kolekcija aksonskih projekcija iz hipotalamusa koje završavaju iza anteriorne hipofize.
Lasta
Lasta (giz: ላስታ) je historijska provincija i kraljevstvo na sjeveru Etiopije, poznata je po Lalibeli nekadašnjem glavnom gradu Etiopskog carstva za Dinastije Zagaj.
Lasta je prvi put spomenuta u pisanim izvorima u 14. vijeku, iako je očito da je bila naseljena daleko prije toga. Češki franjevac Remedius Prutky boravio je u Lasti u 18. vijeku, po njemu je Lasta bila jedna od 22 pokrajine u Etiopiji, koje su bile podložne caru. No Lasta je po njemu bila jedna od šest pokrajina za koje je on držao da su uistinu velike i zaslužuju naziv kraljevstvo. Lasta je na zapadu graničila s pokrajinom Bedžemder, a na sjeveru s Pokrajinom Vag.
Donji Egipat
Donji Egipat je naziv za sjeverni dio drevnog Egipta koji se činili dolina Nila, od Kaira na jugu do Delte Nila i današnje Aleksandrije.
Božica-zaštitnica Donjeg Egipta se zvala Vadžet.
Geografia dell'antico Egitto
Kazimir II Pravedni
Kazimir je 1186. naslijedio od svog nećaka Lešeka Mazovsko vojvodstvo, time je postao osnivač mazovijske grane Dinastije Pjastovića i pradjed budućeg poljskog kralja Vladislava I. Lokieteka. Počasna titula "Pravedni" se za njega počela koristiti tek od 16. vijeka.
Bezons
Bezon je naseljeno mesto u Francuskoj u Pariskom regionu, u departmanu Dolina Oaze.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 25.680, a gustina naseljenosti je iznosila 6,173 stanovnika/km².
The Dub Room Special
The Dub Room Special album je američkog glazbenika Franka Zappe, koji posthumno izlazi u kolovozu 2007.g. Na albumu se nalazi zvučni zapis sa istoimenog filma, kojem je producent Zappa. To je i kombinacija snimke TV-nastupa od 27. kolovoza 1974. i koncerta u New Yorku održanog 31. listopada 1981. Album je originalno snimljen na vinyl izdanju, koje je prodavano na koncertu Zappa Plays Zappa održanog u Americi u kolovozu 2007.
Edmund Gutmann
Barun Edmund Gutmann von Gelse und Belišće (Velika Kaniža, 3. 3. 1841 - Belišće, 17. 1. 1918), austro-ugarski i hrvatski plemić, industrijalac i zajedno sa svojom porodicom osnivač industrijskog naselja koje je kasnije izraslo u grad Belišće.
The Dub Room Special
Svaki CD sadrži kao mali suvenir traku na kojoj se nalaze mali zapisi iz Zappinog studija "Utility Muffin Research Kitchen". Notni zapis za album napisao je američki glazbenik John Frusciante.
Edmund Gutmann
Biografija
Barun Edmund Gutmann je rođen 3. 3. 1841 godine u Velikoj Kaniži, u porodici Salamona i Nanete Gutmann. Kao najstariji od devetero djece, barun Gutmann je odrastao uz četvoricu braće; Isidor (r. 1845), Vilim (r. 1846), Ladislav (r. 1855), Alfred (r. 1857), te četiri sestre; Hedwiga, Ema (r. 1848), Berta and Ida. Otac mu je bio osnivač i vlasnik poduzeća "H.S. Gutmann" u Mađarskoj. Nakon što mu je otac otišao u penziju, barun Gutmann je sa svojom braćom preuzeo vođenje poduzeća. Barun Gutmann je 1884 godine uzeo u 10 godišnji najam kompleks hrastove šume od valpovačkog baruna Gustava Hillenpranda Prandaua. Ubrzo nakon toga barun Gutmann je dao izgraditi prve stambene kuće unutar novoosnovane stambene kolonije. Iz te kolonije je kasnije stasalo Belišće. Unutar kolonije se još nalazila pošta, vatrogasna stanica, osnovna škola, kapelica sa grobljem i dr. Kolonija je bila opremljena strujom, vodom i kanalizacijom. Poduzeće "H.S. Gutmann" je zaslužno za izgradnju prvih kilometara industrijske pruge, a koja se ubrzo proširila na željezničku postaju koja je bila dostupna svekolikom pučanstvo. Barun Gutmann je dao u centru Belišća izgraditi znamenitu "Palaču Gutmann", a koju je darovao kao vjenčani poklon sinu Arturu i snahi Stefaniji Gutmann. Barunu Gutmannu je za njegove doprinose kralj Franjo Josip I. dodijelio naslijedni plemički naslov "Barun von Gelse und Belišće". Barun Edmund Gutmann je umro 17. 1. 1918 godine u Belišću gdje je i sahranjen.
Jervin
Jervin je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 425,603 Da.
A Time to Kill (film)
A Time to Kill je filmska drama koja je zasnovana na istoimenom romanu Džona Grišama. Film je režirao Džoel Šumaker, dok glavne uloge igraju: Metju Makonahej, Sandra Bulok, Samjuel L. Džekson, Kevin Spejsi i Kifer Saderland. Radnja je smeštena u gradić države Missisipi gde crnac ubije dvojicu belih rasista koji su silovali njegovu 10-godišnju kćer. Protagonist je njegov beli advokat koji ga pokušava spasiti od smrtne kazne u pregrejanoj atmosferi rasnog sukoba.
Film je doživeo komercijalni uspeh i uglavnom pozitivne kritike, iako su mu neki zamerali pozitivan stav prema vigilantizmu i uzimanju pravde u privatne ruke. Zbog pozitivnog stava prema smrtnoj kazni je bio posebno kritikovan u Francuskoj.
U Hrvatskoj je distribuisan kao Vreme ubijanja, a u Srbiji kao Vreme za ubijanje.
Bayham (Ontario)
Bayham je opština u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u opštini je živelo 6.989 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 6.989 stanovnika, što je za 3,9 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 6.727 žitelja.
Venaus, Torino
Venaus je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 905 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 605 m.
Prednji režanj hipofize
Prednji režanj hipofize ili anteriorna hipofiza (adenohipofiza) je jedan od glavnih organa endokrinog sistema. Ona je anteriorni režanj koji zajednosa posteriornim režnjom sačinjava hipofizu. Anteriorna hipofiza reguliše nekoliko fizioloških procesa uključujući stres, rast, reprodukciju i laktaciju. Njene regulatorne funkcije se ostvaruju putem lučenja raznih peptidnih hormona koji deluju na ciljne organe, među kojima su adrenalna žlezda, jetra, kosti, štitna žlezda, i gonade. Anteriornu hipofizu reguliše hipotalamus i putem negativne povratne sprege više ciljnih organa.
Poremećaji anteriorne hipofize su generalno karakterisani presustvom prekomerne ili nedovoljne produkcije hipofiznih hormona. Na primer, prolaktinom je adenom hipofize koji prekomerno proizvodi prolaktin. Kod Šihanovog sindroma anteriorna hipofiza uniformno nekorektno funkcioniše i luči umanjene količine svih hormona. Pravilna funkcija anteriorne hipofize i organa koje ona reguliše se može odrediti putem testova krvi kojima se mere nivoi hormona.
Bekim Sejranović
Bekim Sejranović (Brčko, 30. aprila 1972. – Banja Luka, 21. maja 2020.), bosanski i hrvatski je književnik.
Biografijɑ
Bekim Sejranović je rođen u Brčkom 1972. Godine 1985. seli se u Rijeku gde pohađa pomorsku školu i studira kroatistiku. Od 1993. živi u Oslu u Norveškoj gde je na Istorijsko-filozofskom fakultetu magistrirao južnoslovenske književnosti. Sa norveškog je preveo između ostalog dela Ingvara Ambjørnsena i Frode Gryttena, a priredio je i preveo antologiju norveške kratke priče Veliki pusti krajolik.
Bekim je za roman Nigdje, niotkuda 2009. god. dobio nagradu Meša Selimović koja se dodeljuje za najbolji roman objavljen na područje Bosne i Hercegovine, Hrvatske, Srbije i Crne Gore. Od urednika romana:
"''Roman Bekima Sejranovica može se istodobno čitati i kao kratka povijest ovdašnjeg XX. stoljeća i kao katalog svih njegovih izbjeglištava. Bilo da su istjerani iz jezika u jezik, iz Bosne u Hrvatsku, iz Rijeke u Oslo, iz Palacha u zatvor za ilegalne useljenike, iz života u formulare, iz civilizacije u divljinu krajnjeg sjevera, iz djetinjstva u nimalo pitomiji krajobraz odraslosti... - junaci ove knjige doista dospijevaju nigdje, niotkuda, a stihovi (nimalo slučajno) riječkog (i nimalo slučajno) rock-benda Let 3 postaju naslov koji najpreciznije opisuje njihov itinerar, njihovu trenutačnu poziciju, svijet u kojem žive, ali i one u kojima su živjeli. Nigdje, niotkuda, zato jer to odakle su se zaputili više ne postoji, a to gdje su došli može se doduše pronaći na zemljovidu, ali ne znači ništa. Nigdje, niotkuda, zato jer cilj nije mjesto na kojem se može odmoriti, a ne može se reći da nisu putovali. Ne bez snova, ne bez ljubavi i bez humora. Jer, pričajući svoju priču o četiri sprovoda i vjenčanju, Bekim Sejranović nipošto ne dopušta da ga shrva teret tolikih negacija. Usred svih njih, a možda i njima usprkos, njegova knjiga uspijeva ostati topla i svježa, snažan, duhovit i živ roman kakav nemamo prilike čitati često..."''
Sandy Ridge, Pennsylvania
Sandi Ridž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Kali Yuga
Kali Yuga (Devnāgari: कली युग) (lit. Doba Kali, također poznato kao Željezno doba), je jedno od četiri stadija razvoja kroz koje svijet, prema hinduističkim spisima, prolazi u cikusu Yuga. Ostale Yuge su Dwapara Yuga, Treta Yuga i Satya Yuga. Prema Suryi Siddhanti, astronomskom traktatu koji čini temelj za sve hindu i budističke kalendare, Kali Yuga je počela u ponoć (00:00) 18.2. 3102. pne. u proleptičkom julijanskom kalendaru ili 23.1. 3102. pne. u proleptičkom gregorijanskom kalendaru, što mnogi hindusi također smatraju trenutkom kada je Krišna napustio svoje tijelo (prema hindu vjerovanjima avatari ne umiru).
Mnoga tumačenja hinduističkih spisa tvrde da se zemlja trenutno nalazi u Kali Yugi. Hindusi vjeruju da u Kali Yugu ljudska civilizacija duhovno degenerira. Kali Yuga se ponekad naziva Mračnim dobom (Željezno doba), jer su ljudi tada najudaljeniji od Boga.
Hindusi općenito moral uspoređuju s bikom. U Satya Yugi bik je imao sve četiri noge, a u svakom novom dobu moral se smanjuje za četvrtinu. Do početka doba Kali, moral će se smanjiti samo na četvrtinu morala u zlatnom dobu. Tako će bik imati samo jednu nogu. Ljudi će morati čekati da moral ponovno zavlada.
Kali Yuga se ne smije miješati s božicom Kali, jer je riječ o nesrodnim riječima u sanskritu. "Kali" u Kali Yugi znači "užasno," dok je boginja "Kali" ženski oblik riječi "Kala," što znači "vrijeme." S druge strane se vjeruje da je Kali ta koja upravlja u ovom dobu. Kali yuga je vrijeme kada se ljudi počinju sve više degenerirati.
Blind River (Ontario)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 3.549 stanovnika, što je za 6,1 % manje u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 3.780 žitelja.
Hot Springs, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.711, što je 418 (-10,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cart Alto, Belluno
Cart Alto je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 421 m.
Berlinski metro
Berlinski metro je veliki sistem gradske i prigradske transportne železnice Berlina, u vlasništvu Berlinskog saobraćajnog preduzeća (Berliner Verkehrsbetriebe), podeljen na:
Oksoeikozanoidni receptor 1
Oksoeikozanoidni receptor 1 je protein koji je kod ljudi kodiran OXER1 genom.
Wazner
Wazner je naziv koji se koristi za pred-dinastičkog faraona u drevnog Egiptu, za koga se pretpostavlja da je vladao oko godine 3050. pne.
KK Dalvin
Boja dresova je plava.
Natječe se u košarkaškoj A2 ligi Jug. Glavni trener je Mirko Gašpar.
Nadimak kluba je "vinari". Dalvin je kratica od Dalmacijavino, tvrtka koja je bila dugogodišnji pokrovitelj ovog kluba. KK Dalvin je bio prvi klub koji je u bivšoj državi imao "američke" dresove.
Najljepše trenutke klub je imao krajem 70-ih kada se plasirao u prvu ligu bivše države. U prvoj ligi igrao je samo jednu sezonu i postigao samo jednu pobjedu - u Splitu protiv skopskog Rabotničkog.
Poznati igrači i treneri
Iako nije osvajao naslove, vrijedan je spomena jer su neki od velikih hrvatskih košarkaša ponikli u njemu.
U prvu ga je ligu uveo Hrvoje Čulić, Hajdukov vratar s legendarne utakmice protiv Britanaca u Bariju 1944. godine.
Početkom 80-ih poznati su igrači bili Mlađan Tudor, Josip Puljiz i Bjelajac.
Najpoznatiji igrači koji su bili igrali u "Dalvina" su Dino Rađa, Joško Vranković i Ante Grgurević, koji su svoje prve korake napravili u tom klubu.
Bradford West Gwillimbury (Ontario)
Bradford West Gwillimbury je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 28.077 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 28.077 stanovnika, što je za 16,8 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 24.039 žitelja.
Limbički sistem
Limbički sistem je skup moždanih struktura, uključujući i hipokampus, amigdalu, prednje talamičko jedro, septum, te limbički forteks i forniks, koja naizgled podržava razne funkcije, uključujući disanje i ponašanje, kratkoročnu memoriju i ukus. Termin „limbički“ potiče od, za „grancica“. Neki naučnici su predložili da koncept limbičkog sistema treba da bude napušten kao prevaziđen, jer se zasniva više na tradiciji nego na činjenicama.
Capuano, Frosinone
Capuano je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
Zandžanska pokrajina
Zandžanska pokrajina (perz. استان زنجان; Ostān-e Zandžān) je jedna od 31 iranske pokrajine. Smještena je na sjeverozapadnom dijelu zemlje, a omeđena je Istočnim Azarbajdžanom, Ardabilskom pokrajinom i Gilanom na sjeveru, Kazvinskom pokrajinom na istoku, Hamadanskom pokrajinom na jugu, te Kurdistanskom pokrajinom i Zapadnim Azarbajdžanom na zapadu. Zandžanska pokrajina ima površinu od 21.773 km², a prema popisu stanovništva iz 2006. godine u njoj je živjelo 970.946 stanovnika. Sjedište pokrajine smješteno je u gradu Zandžanu.
Brampton (Ontario)
Brampton je grad u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 523.911 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 523.911 stanovnika, što je za 20,8 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 433.806 žitelja.
Island City, Oregon
Ajland Siti je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 989, što je 73 (8,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Stana Kotromanić
Stana Kotromanić poznata kao i Anastasija ili Stanislava, Stojsava ( Jajce 1354 - 25. april 1395.) je bila kraljevska princeza Bosne.
Jamogenin
Jamogenin je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 414,621 Da.
Georges Moustaki
Georges Moustaki (Aleksandrija u Egiptu, 3. svibnja 1934. - 23. maja 2013.), pravim imenom Yussef Mustacchi, francuski pjevač i tekstopisac.
Životopis
Studirao je francuski jezik i stigao u Francusku sa 17 godina gdje se bavio novinarstvom, svirao gitaru, a neko je vrijeme radio i kao konobar. U pisanju šansona prvi ga je ohrabrio Georges Brassens s čijim će pjesmama trajno biti inspiriran, 1955. nastupio je u Bruxellesu, a nedugo potom Henri Crolla upoznao ga je s Édith Piaf. thumb|left|Georges Moustaki Moustaki je autor slavne pjesme "Milord", koju je za Édith Piaf napisao kad je s njom bio u emocionalnoj vezi (1957.-1959.) i kada ga je upravo ona predstavila širokoj publici interpretirajući njegove pjesme ("Milord", "Eden Blues", "L`Étranger"). Od 1960. snimao je i nastavio pisati u različitim stilovima, od jazzističkih ugođaja do sentimentalno obojenih melodioznih pjesama, kombinirajući u njima ritmove i kolorite sa svih četiriju strana svijeta.
Uspješnu samostalnu karijeru započeo je tek 1969. pjesmom "Méteque" (Stranac, "mješanac"). Pojavom je bio nalik robustnom grčkom pastiru, Židovu lutalici, kako su ga zvali, nonšalantnog ponašanja i toploga glasa. Ležeran i komunikativan uspostavljao je prisan kontakt s publikom (Bobino 70), a najbolje šansone stvara oko 1970. ("Il est trop tard", "Le temps de vivre", "Ma solitude", "Ma liberté"). Iako u poodmaklim godinama još uvijek nastupa. Održao je koncerte diljem svijeta, a 11. listopada 2008. godine imao je svoj prvi nastup u Splitu.
Odvodnjavanje
Odvodnjavanje ili drenaža je prirodno ili umjetno odstranjivanje suvišne površinske ili podzemne vode s određene površine. Mnoga poljoprivredna zemljišta trebaju odvodnjavanje u svrhu poboljšanja proizvodnje, kao i u svrhu boljeg upravljanja vodnim zalihama.
Prvi primjeri odvodnjavanja se bilježe u civilizaciji doline Inda oko godine 3100. pne.
V. također
Drainage (Boden) Drainage Ojitus Drainage 溝渠 Drainage Drain
Anceaumeville
Onseumvij je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Ruan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 714 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 152 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 160 metara (maksimalnoj 181 m, a minimalnoj 55 m).
Amfreville-sur-Iton
Amfrevil sir Iton je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Evre.
Dnjestar
Dnjestar (ukrajinski: Дністер, moldavski: Nistru, rumunjski: Nistrul, turski: Turla) je velika rijeka u Istočnoj Evropi dugačka 1 352 km.
Amfreville-sur-Iton
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 716 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 130 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,48 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 23 metara (maksimalnoj 152 m, a minimalnoj 20 m).
Dnjestar
Dnjestar je druga po veličini rijeka Ukrajine i najveća rijeka Moldove.
Wazoo (album)
Wazoo dvostruki je uživo CD američkog glazbenika Franka Zappe, koji posthumno izlazi u listopadu 2007.g. Ovaj dvostruki set sastoji se od koncerata "The Mothers of Invention/Hot Rats/Grand Wazoo" održanog 24. rujna 1972. u Bostonu. To je bio zadnji koncert od kratkih nastupa koje je obilježio Zappa kada se vratio na scenu poslije njegovog prisilnog odlaska u mirovinu u koju je otišao radi povrede na sceni u nesreći iz prosinca 1971. Ovaj materijal sa Zappinim nastupima sadrži se od jazz glazbe i mnogih skladbi koje su napravljene 1972. za studijske albume The Grand Wazoo i Waka/Jawaka. Album na kojem su izašli probnim zapisima za koncert bio je Joe's Domage (2004.), kao i Imaginary Diseases (2006.) koji prezentira uživo snimke sa sastavom "Petite Wazoo."
Dnjestar
Geografske karakteristike
Rijeka Dnjestar izvire u ukrajinskim Karpatima, pored grada Drohobiča blizu granice sa Poljskom, nakon tog teče prema jugoistoku prema svom ušću u Crno more.
Wazoo (album)
Wazoo je treći album kojeg izdaje "The Vaulternative Records" koji je posthumno posvećen Zappi i njegovim koncertima (prije su izašli FZ:OZ i Buffalo).
Izvođači
The Mothers of Invention / Hot Rats / Grand Wazoo:
Dnjestar
Geografske karakteristike
U svom srednjem toku formira prirodnu granicu između Ukrajine i Moldove, nakon toga teče kroz Moldovu u dužini od 398 km, dijeleći tako Moldovu od Pridnjestrovlja. Nakon toga Dnjester je ponovno granična rijeka između Ukrajine i Moldove. Dnjestar se ulijeva u Crno more, pored grada Odese, na ušću formira - estuarij - Dnjestarski liman (jezero na ušću u more, jer mu je protok blokiran sedimentima). thumb|left|240px|Karta [[porječje (razvrstavanje)|porječja Dnjestra]] U svom donjem toku, desna obala Dnjestra je brdovita i viša od niske lijeve obale koju često plavi za jesenskih i proljetnih kiša.
Dnjestar sa svojim pritocima ima porječje od oko 72 000 km², i preko 15 pritoka dužih od 95 km, to su; Strij, Zolota Lipa, Stripa, Seret, Zbruč, Smotrič, Ušica, Murafa, Reut, Bik i Botna.
Dnjestar je plovan u dužini od oko 1 200 km od ušća do ukrajinskog grada Soroki.
Historija
Za antičke geografe i historičare - Dnjestar, je bio najvažnija rijeka stare Sarmatije. Grčki autori su rijeku nazivali Tyras. Prema caru Konstantinu VII., Varjazi su koristili čamce na svom trgovačkom putu do Grka, duž Dnjestra i Dnjepra te duž obale Crnog mora. U Srednjem vijeku, istočna obala rijeke je se zvala Podolia. Od 14. stoljeća do 1812. jedan dio Dnjestra je činio istočnu granicu Kneževine Moldavije.
Etimologija
Grci su rijeku zvali Tiras (starogrčki: Τύρας) prema skitskom imenu rijeke - Tiras što je značilo Brza. U kasnijem periodu počeli su je zvati Danastris ili Danastus, po sarmatskom imenu rijeke - Danu nazdja, što je značilo Bliska rijeka.
Berlin
Berlin najveći je i glavni grad Nemačke sa 3.769.495 stanovnika (31. 12. 2020.) Pre Drugog svetskog rata imao je 4.5 miliona. Berlin je drugi po redu najveći grad Europske unije posle Londona. Od 1949. do 1990. bio je podeljen na Istočni Berlin i Zapadni Berlin.
Berlin je smešten na rekama Špreji i Hafel na severoistoku Nemačke. Berlin je jedna od 16 nemačkih država, i sa svih strana je okružen državom Brandenburg.
Klima
mini|230px|Predgrađa Berlina su pokrivena šumom i brojnim jezerima. Prema Kepenovoj klasifikaciji klimata Berlin ima umerenokontinentalnu klimu.
Leta su topla sa srednjom maksimalnom temperaturom između 22 i 25 °C, i srednjom minimalnom temeraturom u intervalu od 12 do 14 °C, dok su zime hladne sa prosečnom najvišom temperaturom od 4 °C i prosečnom najnižom temperaturom imeđu -2 i 0 °C. Proleće i jesen su obično prohladni. Centar Berlina poseduje svoju mikroklimu, jer zgrade zadržavaju toplotu. Zbog toga, temperature u gradu mogu biti i do 4 °C veće od temperatura u prigradskim oblastima.
Kiša pada ravnomerno tokom cele godine, a godišnji prosek padavina je 570 mm. Iako lake snežne padavine obično traju od decembra do marta, snežni pokrivač se ne zadržava dugo. Međutim, zima 2009/2010. je bila izuzetak, jer je snežni pokrivač bio prisutan od kraja decembra do početka marta.
Grnčarsko kolo
Grnčarski kotač, grnčarski točak ili grnčarsko kolo je naziv za uređaj koji služi za proizvodnju keramičkih posuda okruglog oblika, boca i tanjura.
Berlin
Država
Berlin je postao nezavisna država danom nemačkog reujedinjenja 3. oktobra 1990, i jedna je od tri države u Nemačkoj koja je ujedno i grad (pored Hamburga i Bremena).
Kanalizacija
250px|right|thumb|Pariška kanalizacija Kanalizacija je sistem tehničkih uređaja s mrežom nadzemnih i podzemnih vodova koji služe za odvod otpadnih i potencijalno štetnih tekućina.
Vrste
Razlikujemo tri vrste kanalizacije: Kanalizacija se čisti sa specijalnim alatima.
Berlin
Država
Bivši Zapadni Berlin, je bio država od osnivanja Zapadne Nemačke 23. maja 1949, ali je bio oslonjen na zapadne vojne zaveznika, i nije bio tehnički deo Zapadne Nemačke. Istočni Berlin je bio glavni grad Istočne Nemačke od 1949 do 1990, što je bilo protivno dogovoru četiri najveće sile.
Berlinom upravlja Senat Berlina, koji se sastoji od Gradonačelnika i 8 senatora, koji imaju ministarski status. Gradonačelnik je predstavnik države Berlin. Trenutno, ovo mesto pripada Klausu Voverajtu (SPD).
Gradski i državni parlament se naziva “Abgeordnetenhaus“ ili kuća predstavnika građana.
thumb|desno|250px|Berlinske opštine (Bezirke)
Gradske opštine
Svaka svaka opština ima vladu (Bezirksamt), koja se sastoji od pet ministara i predsednika varoši.
Prvi doseljenici
Oko 720. godine dva Slovenska plemena, naselila su Berlinski region. Heveleri su se naselili kraj reke Hafel, sa njihovim glavnom naseobinom Brenaborom, kasnije nazvanim kao grad Brandeburg. Bliže reci Špreji, u današnjoj gradskoj varoši Kopernik, naselili su se Šprevani.
Heveleri su osnovali drugo mesto pored reke Havel oko 750. Ono je tada bilo najbliže današnjem Brlinu, i zvalo se Špandov (današnji Špandau). Špandau i Kopernik, zaštićeni zidinama oko 825, su bile glavne naseobine sve do 11. veka.
Berlin i Keln
Oba naselja su formirala trgovačku uniju 1307, i participirala u Hanseu. Nihovo jedinstvo trajalo je oko 400 godina, sve dok se Kuln i Berlin nisu ujedinili pod imenom Berlin 1709, uključujući i prigradska naselja Fridrihsverder, Dorotenštad i Fridrihštad.
Nije ostalo mnogo tragova od ovih nekadašnjih naselja, ali neki se mogu videti u Nikolaivirtelu pored Rataus Rotes (opština Rotes) i Klošterkirhe (Klošter crkve) pored Aleksandarplaca.
thumb|desno|250px|Unter den Linten, opština Mite
Urbanizam između 15. i 17. veka
Prva gradska palata je građena pored obale reke Špreje od 1443. do 1451. U to vreme Berlin-Kuln je imao oko osam hiljada stanovnika. 1576. bubonska kuga je ubila oko 4000 ljudi u gradu.
Tokom Tridesetogodišnjeg rata (1618-1648), broj stanovnika u Berlinu je opao sa 10.000 na 6.000.
Godine 1640. Fridrih Viliam preuzeo je vlast u u Brandeburgu. Tokom njegove vladavine, Berlin je dostigao 20.000 stanovnika i postao značajan centralnoevropski grad.
Bulevar sa šest redova drveća je postavljen između parka Tirgarten i Palate 1647. godine. Bulevar je nazvan Unter den Linten.
Nekoliko godina kasnije, konstruisan je Dorotenštad na severozapadu reke Špre - na Špre ostrvu gde se nalazila Palata. Od 1688. Fridrihštad je izgrađen i naseljen.
Prusija
18. januara 1701, Frederik III je krunisan kao Kralj Frederik prvi od Prusije, koji je Berlin proglasio za glavni grad Prusije.
1709, Berlin-Kuln se zajedno sa Fridrihsverderom, Dorotenštatom i Fridrihštatom ujedinio pod imenom Berlin sa 60.000 stanovnika.
Vajmarska Republika i Treći Rajh
Najveći utisak koji se stekne prilikom posete Berlinu je veliki diskontinuitet, koji reflektuje komplikovanu istoriju Nemačke u dvadesetom veku. Isto tako, bio je sedište Pruskih kraljeva. Broj stanovnika Berlina nije napredovao tokom 19. veka, naročito kada je postao prestonica Nemačkog Carstva (1871). Bio je glavni grad Nemačke Vajmarske Republike i kada je Nemačka bila nacistička. Tokom ovog perioda, Adolf Hitler je imao velike planove za transformaciju Belina, jer ga je mrzeo i mislio je da je najružniji grad na svetu. Albert Šper je bio Hitlerov glavni arhitekta, koji je napravio velike planove za preuređenje Berlina.
Danas je samo nekoliko građevina preostalo iz nacističkog perioda: internacionalni aerodrom Tempelof, Olimpijski Stadion, i ulična rasveta ne nekoliko mesta u gradu. Hitlerova Kancelarija Rajha je uništena od strane Sovjeta, a ostaci su posluzili da se napravi Sovjetski memorijalni centar u Treptauer parku u Berlinu.
Podeljeni grad
Pred kraj Drugog svetskog rata, Berlin je bio uništen 70% zahvaljujući savezničkim bombardovanjem i uličnim borbama. Zbog toga nazvan je „Vremenskom nulom“ što je značilo novi početak za grad. Veliki Berlin je podeljen u četiri sektora od strane Saveznika, Londonskim protokolom (1944):
Berlin je bio smešten u sred sovjetske okupacione zone Nemačke i postao prirodna tačka suprotstavljenih strana u Hladnom ratu. Kada je 24. juna 1948. otpočela Staljinova Berlinska blokada, zapadni saveznici su Zapadni Berlin snabdevali tzv. vazdušnim liftom (die Luftbrücke), nazvan od strane Berlinaca.
Šezdesetih godina dvadesetog veka, Berlin je bio centar evropskih studentskih protesta.
Preuređenje
Berlinski zid je probijen 9. novembra 1989. Tokom Nemačkog reujedinjenja 3. oktobra 1990, zid je skoro potpuno srušen. Ostali su mali delovi, koji najviše služe kao podsetnici i turističke atrakcije. Nemački Bundestag je juna 1991. izglasao odluku da se glavni grad Nemačke Bon, preseli u Berlin. Berlin je ponovo postao glavni grad Nemačke. Ministri i vladina administracija su se u Berlin preselili 1997/1998.
Turističke atrakcije
thumb|desno|230px|[[Potsdamer Plac]] thumb|desno|230px|[[Brandenburška kapija (jun 2003.)]] thumb|desno|230px|[[Rajhstag (leto 2000.)]]
Obeležja i simboli
Najpoznatija građevina u svetu a istovremeno i obeležje Berlina je Brandenburška Kapija. Druge građevine poznate izvan Nemačke su Rajhstag, Televizijski toranj i Kolona Pobede. Simbol na grbu Berlina je medved. Berlinski medvedi-drugari Buddy Bears koji su bili kreirani 2001-ve godine važe danas kao neoficijelni simbol modernog, otvorenog Berlina, koji, kako je Ban ki-Mon rekao ’’u svetu prenose poruku harmonije i mira’’.
Zoološki vrtovi
thumb|right||230px|[[Berlinski zoološki vrt poseduje više od 13.000 životinja.]]
Berlinski zoološki vrt, stariji od dva zoo-vrta, smešten u centru grada, je osnovan 1844. godine, i danas se smatra za najbogatiju zbirku različitih živih vrsta na svetu. Između ostalog, bio je dom polarnom medvedu Knutu, koji je u njemu i rođen, decembra 2006.
Drugi berlinski zoo-vrt, Tirpark Fridrihsfelde, osnovan 1955. godine u parku istorijskog zamka Fridrihsfelde u predgrađu Lihtenberga, je, po svojoj površini, najveći zoološki vrt u Evropi. U odnosu na Berlinski zoološki vrt poseduje veću zbirku reptila.
Rekli su...
''"Berlin ist arm, aber sexy." ("Berlin je siromašan ali seksi.")'' (Klaus Voverajt, Gradonačenik, u televizijskom intervjuu, 2004)
''"Ich bin ein Berliner." ("Ja sam Berlinac")'' (Džon F. Kenedi, Predsednik SAD, 1963. tokom posete Berlinu)
''"Ihr Völker der Welt ... schaut auf diese Stadt!" ("Građani sveta ... pogledajte ovaj grad!")'' (Ernst Rojter, Gradonačelnik, tokom Berlinske blokade, 1948.)
"Ich hab noch einen Koffer in Berlin" ("Ja i dalje držim kofer u Berlinu") (Marlen Ditrih, glumica i pevačica rođena 1901. u Berlinu-Šeneberg)
Vanjske veze
Napomena:
Članak je sa Vikipedije na engleskom jeziku preveo korisnik Pokrajac i zbog toga se u njemu mogu naći eventualne stilske i gramatičke greške.
Brant (Ontario)
Brant je grad u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 35.638 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 35.638 stanovnika, što je za 3,6 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 34.415 žitelja.
Oneida, Kentucky
Onajda je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 410.
Asnières-sur-Oise
Anijer sir Oaz je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Dolina Oaze.