cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Braslovče
Historija
Najstarija građevina u Braslovčama je župna crkva Uznesenja Marijina, koja je uz dvorac Legant i najznačajnija za historiju mjesta. Ona se prvi put spominje 1255. ali ima naznaka da je osnovana u 10. a možda čak i u 9. vijeku U crkvi je 1428. pokopana Veronika Desinićka druga žena Fridriha II. Celjskog.
Ona je za vrijeme učestalih osmanskih upada u drugoj polovici 15. vijeka, utvrđena bedemima sa četiri tornja, veći dio bedema je srušen do 1896. iako je jedan dio zida vidljiv još i danas.
Jorge Espinosa Torres, Villa Corzo
Jorge Espinosa Torres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 565 m.
Banī Makkī, Hajjah
Banī Makkī je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Get the Gringo
Radnja
Film se otvara vozačem u bijegu i ranjenim saučesnikom (odjeveni kao klaunovi bježe od američke policije prema meksičkoj granici). Vozač se probija kroz graničnu ogradu, nakon čega ga hapse korumpirani meksički policajci Vasquez i Romero. Kad u automobilu pronađu preko dva miliona dolara, zatvaraju ga u zatvor El Pueblito pod lažnim optužbama, zadrže gotovinu za sebe i kremiraju saučesnika, koji je do tada umro. Kao jedan od jedinih Amerikanaca tamo zatvorenih, vozač postaje poznat kao "Gringo". El Pueblito pokazuje se iznenađujuće, djelujući više kao mali geto nego kao zatvor. Gringo brzo uspijeva razraditi zatvorsku hijerarhiju i uključiti se u sitne krađe i pljačke iz nekih manje uglednih dijelova zatvora. O jednoj od tih krađa svjedoči neimenovani klinac (Kevin Hernandez) koji živi sa svojom zatvorenom majkom i kojeg štite zatvorski kriminalci. Radoznalo, Gringo ga pritiska da objasni zašto ga kriminalci štite, ali dječak to odbija.
Kasnije, Gringo zaustavlja dječaka u nesretnom pokušaju atentata na Javija, vođu porodice zločinaca koji vode El Pueblito. Nakon svađe, saznaje zašto je dječak zaštićen: Javi ima oboljelu jetru, a dječak je jedini mogući donor; Javi je već ubio dječakovog oca i uzeo mu jetru. Gringo obećava da će zaustaviti transplantaciju i pomoći ubiti Javija. U međuvremenu, Gringo privlači pažnju zaposlenika Američke ambasade, koji ga lako identifikuje kao profesionalnog kriminalca. Neometeni, Gringo i dječak rade na rušenju Javija, a Gringo se približava dječakovoj majci. Gringo se uhvatio u koštac s Javijev spašavajući njegovog brata, Caracasa, i otkrivajući novac koji su ukrali Vasquez i Romero. Razbojnici koji rade za kriminalnog šefa Franka već su pronašli Vasqueza i Romera i muče ih kako bi otkrili lokaciju dodatnih dva miliona dolara. Javijevi ljudi ubijaju sve i uzimaju novac, razbjesnivši Franka. Uz pomoć momka iz Ambasade, Frank šalje atentatore u El Pueblito da ubiju Javija i Gringa.
Rezultat pucnjave rezultovao je time da su meksičke vlasti planirale raciju na zatvor. Znajući da nema vremena, Javi unajmljuje Gringa da ubije Franka i odmah započne operaciju transplantacije. U SAD-u Gringo namamljuje Franka u klopku tako što je organizovao sastanak između njega i magnata špredicije Warrena Kaufmanna. Gringo namješta svom bivšem partneru Reginaldu T. Barnesu, koji ga je izdao, i ubija Franka. Kad Gringo u zasjedi uhvati zaposlenika Ambasade, saznaje o operaciji (transplantaciji i upadu specijalaca) i požuri da spasi dječaka, koji je bezuspješno pokušao zabiti željeznu šipku sebi u jetru. Koristeći identitet momka iz Ambasade, Gringo se vraća u napadnuti zatvor i prekida operaciju Javijine transplantacije jetre. Prijeteći da će ubiti Javija, Gringo prisiljava Caracasa da oslobodi dječakovu majku, koju je Javi mučio. Caracas se vraća s dva razbojnika, ali Gringo ih sve ubija. Medicinska sestra pomaže Gringu pretvarajući se da ga je uhvatila. Kad se Caracas opusti, Gringo ga upuca. Grabe novac, a medicinska sestra im pomaže da pobjegnu iz zatvora u vozilu hitne pomoći. U epilogu Gringo pronalazi nestala dva miliona dolara skrivena u automobilu za bijeg koji se nalazi u zaplijenjenom lotu, a Gringo, dječak i njegova majka odlaze na odmor na idiličnu plažu.
Produkcija
Scenario je napisao Mel Gibson. Film je režirao Adrian Grunberg, koji je radio kao prvi asistent režisera sa Gibsonom na snimanju djela Apocalypto. Film su producirali Bruce Davey i Stacy Perskie sa Gibsonom. Izvršni producenti su bili Mark Gooder, Vicki Christianson, Ann Ruark i Len Blavatnik. Snimanje je počelo u martu 2010. u San Diegu, Brownsville, Texas, i Veracruzu, Mexico. Veći dio snimanja odvio se u zatvoru Ignacio Allende. Benoît Debie je bio kinematograf na filmu.
Izlazak
Kino-prikazivanje je počelo u Izraelu u martu 2012, nakon čega je u narednih šest mjeseci film stigao u još 22 zemlje. U UK, film je izašao pod originalnim naslovom How I Spent My Summer Vacation. Do jula je donio 4,5 miliona dolara prihoda. Američka premijera poklopila se sa turnejom istog dana u deset gradova, a Mel Gibson je bio prisutan u Austinu (Alamo Drafthouse Cinema) sa drugom zvijezdom filma Kevinom Hernandezom i režiserom Adrianom Grunbergom (18. april 2012). Ostalih devet gradova prikazalo je film i dobilo satelitski fid za Q&A. Film nije imao redovno kino-prikazivanje u SAD-u, nego je bio dostupan kao video na zahtjev (VOD). Na događaju, Gibson je za VOD izdanje rekao: „Mi smo samo u drugoj eri. Mnogi ljudi jednostavno vole da gledaju stvari kod kuće. ... Mislim da je to budućnost.” Film je prvi put izdat ekskluzivno preko VOD servisa u SAD-u. U Icon-ovom dogovoru sa Foxom, Uhvati Gringa je imao ekskluzivno prikazivanje na DirecTV-u 1. maja, prije nego što je izdat na drugim VOD servisima mjesec kasnije. Izlazak na Blu-ray Disc-u bio je 17. juli 2012, a izdavač 20th Century Fox Home Entertainment (US).
3867 Shiretoko
3867 Shiretoko je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,350 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,2.
Kutinska Slatina
Kutinska Slatina je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Kutina, Sisačko-moslavačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 617 stanovnika te 169 obiteljskih kućanstava.
Civljane
Civljane su općina u Hrvatskoj, smještena u Dalmatinskoj Zagori. Administrativno pripada Šibensko-kninskoj županiji.
Geografija
Civljane se nalaze jugoistočno od Knina, između Kijeva i Vrlike, podno planine Dinare.
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Civljane imala je 137 stanovnika, raspoređenih u 2 naselja:
Historija
Civljane je krajem 1980-ih bilo poznato kao područje sa snažnim etničkim napetostima između Srba i Hrvata, a u doba raspada Jugoslavije je dijelilo Kijevo, hrvatsku enklavu u budućoj Krajini od ostalih područja s hrvatskom većinom. U augustu 1991., za vrijeme eskalacije rata u Hrvatskoj, su hrvatske vojne i policijske snage, nastojeći deblokirati Kijevo, nakratko zauzele Civljane, ali su ubrzo nakon toga odbačene kada je krajinskim snagama u pomoć došla JNA na čelu s pukovnikom Ratkom Mladićem. Godine 1995. su Civljane došle pod hrvatski nadzor za vrijeme Operacije Oluja, a tada je odtale izbjeglo srpsko stanovništvo. Tokom godina dio izbjeglica se vratio, tako da su Civljane jedna od hrvatskih općina sa srpskom većinom.
Nagrada za najboljeg glumca (Cannes)
Nagrada za najboljeg glumca, službeno Nagrada za mušku ulogu (Prix d'interprétation masculine) je nagrada koja se dodjeljuje na Kanskom filmskom festivalu. Dobitnika izabire žiri među tumačima uloga u službenoj selekciji festivala. Prvi put je dodijeljena 1946. godine.
Glutamin N-fenilacetiltransferaza
Glutamin N-fenilacetiltransferaza (, glutaminska fenilacetiltransferaza, fenilacetil-KoA:L-glutaminska N-acetiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom fenilacetil-KoA:L-glutamin alfa-N-fenilacetiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Francisco Villa, Papantla
Francisco Villa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Papantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 933 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Primošten
thumb|290px|Primošten
Primošten je gradić i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj. Smješten je u Dalmaciji, na obali Jadranskog mora, a administrativno pripada Šibensko-kninskoj županiji.
Uprava
Načelnik: Stipe Petrina
Scena Amadeo
Klupska kazališno-glazbena scena Amadeo započela je s radom u ljeto 2000. godine u prostoru atrija Hrvatskoga prirodoslovnog muzeja na zagrebačkom Gornjem gradu, u kojem je od 1797. do 1834. godine djelovalo prvo zagrebačko javno kazalište pod nazivom Amadeov teatar nazvano po njegovom osnivaču mađarskom grofu Antonu Amadeu de Varkonyu, velikom županu zagrebačkom. Od 2006. godine do 2009. Scena je djelovala u Muzeju za umjetnost i obrt. U ljeto 2010. godine Scena Amadeo se vraća u atrij Hrvatskoga prirodoslovnog muzeja.
Program
Program Scene Amadeo sastoji se od glazbenog i kazališnog dijela. U glazbenom dijelu programa Scena Amadeo izvodi koncerte klasične glazbe s posebnim naglaskom na nastupe mladih talentiranih glazbenika, jazz koncerte s afirmiranim hrvatskim i inozemnim glazbenicima te koncerte etno i popularne glazbe. U kazališnom dijelu programa to su premijerne i reprizne komorne kazališne i baletne predstave, monodrame te stand-up teatar hrvatskih i inozemnih autora.
Pored osnovnog programa na Sceni Amadeo odvija se i kazališni program za djecu predškolskog i osnovnoškolskog uzrasta pod nazivom Mali Amadeo te alternativna pozornica posvećena nekonvencionalnim i amaterskim oblicima izvedbenih umjetnosti pod nazivom Amadeoff Festival.
Mali Amadeo
U sezoni 2011. ponovo se aktivira Scena Mali Amadeo na kojoj se vikendom održava raznolik kazališni program za djecu predškolskog i osnovnoškolskog uzrasta. Nakon predstave posjetioci mogu besplatno razgledati muzejske zbirke Hrvatskoga prirodoslovnog muzeja.
Ostali programi
U sezonama 2002. – 2005. na Sceni Amadeo praizvedeno je 12 djela suvremenih hrvatskih skladatelja.
U sezoni 2005. Scena Amadeo prikazuje kazališni program za djecu predškolskog i osnovnoškolskog uzrasta pod nazivom Mali Amadeo.
Od sezone 2006. do danas Scena Amadeo svake godine upriličuje izvedbe djela hrvatskih skladatelja u izvedbi komornih sastava i orkestara.
Projekti Scene Amadeo
Smještena u povijesnom prostoru Hrvatskoga prirodoslovnog muzeja, Scena Amadeo dala je nekoliko priloga njegovoj revitalizaciji.
Na pročelju zgrade Hrvatskoga prirodoslovnog muzeja u Demetrovoj ulici 14. lipnja 2001. Scena Amadeo svečano je otkrila ploču s povijesnim zagrebačkim dvojezičnim nazivom s početka 19. stoljeća: Kazaliscna Vulicza – Theater Gasse.
Programski odbor Scene Amadeo
Utemeljitelji Scene Amadeo su: Nenad Jandrić, Rada Vnuk, Zvonimir Zoričić, Božidar Orešković (1942. – 2010.), Neven Frangeš i August Faulend Heferer.
Taft, Texas
Taft je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.048 stanovnika.
Albera, Rovigo
Albera je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Jagiellonia Bialystok
Jagiellonia Bialystok je poljski fudbalski klub iz Białystok. Osnovan je 1920. thumb|260px|[[Stadion Miejski (Białystok)|Stadion Miejski]] thumb|260px|[[Polonia Varšava v Jagiellonia Białystok]] thumb|260px|[[Polonia Varšava v Jagiellonia Białystok]] thumb|260px|[[Lech Poznań v Jagiellonia Białystok]] thumb|260px|[[Ruch Chorzów v Jagiellonia Białystok]]
Jagiellonia Bialystok u evropskim takmičenjima
== Ekipa 2014/15 ==
Poznati igrači
== Sponzori ==
San Michele All'Adige, Trento
San Michele All'Adige je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2808 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.
Kustići
Povijest
Selo Kustići pripada skupu sela koje otočani nazivaju Barbati. U prošlosti ovo selo se još zvalo Zmorašnje Selo, a nastalo je u 18. stoljeću doseljavanjem obitelji Kustić, Sabalić i Donadić iz grada Paga poradi lova i sušenja tada čestih jata tuna.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 130 stanovnika te 43 obiteljskih kućanstava.
Arbecey
Arbse je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Gornja Saona koja pripada prefekturi Vezul.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 234 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,71 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 320 metara (maksimalnoj 361 m, a minimalnoj 232 m).
Zalquitzaya, Pedro Ascencio Alquisiras
Zalquitzaya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Pedro Ascencio Alquisiras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2304 m.
Casette d'Ete, Fermo
Casette d'Ete je naselje u Italiji u provinciji Fermo, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3299 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Nikorandil
Nikorandil je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 211,175 Da.
Area Industriale
Area Industriale ima više značenja:
Krivaja (Prijedor)
Krivaja je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prijedor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.014 stanovnika.
Francisco Villa, Huitiupán
Francisco Villa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Huitiupán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 276 m.
Pullach im Isartal
Pulah im Izartal je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Minhen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 8.766 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9184139.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Minhen Pulah im Izartal se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Minhen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 560–596 metara. Površina opštine iznosi 7,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.766 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.183 stanovnika/km².
Ponte Lambro, Como
Ponte Lambro je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4269 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
Ampliación José María Morelos, Lázaro Cárdenas
Ampliación José María Morelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Lázaro Cárdenas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Sherwood, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.713, što je 1.163 (75,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jennerstown, Pennsylvania
Dženerstaun je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 695, što je 19 (-2,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Los Aguacates, Tecalitlán
Los Aguacates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tecalitlán.
Chițoveni, Flămânzi
Chițoveni je naselje u Rumuniji u okrugu Botošani u opštini Flămânzi.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 604 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 117 m.
Cis-1,2-dihidro-1,2-dihidroksinaftalen dehidrogenaza
Cis-1,2-dihidro-1,2-dihidroksinaftalen dehidrogenaza (, (+)-cis-naftalen dihidrodiolna dehidrogenaza, naftalen dihidrodiolna dehidrogenaza, cis-dihidrodiol naftalenska dehidrogenaza) je enzim sa sistematskim imenom cis-1,2-dihidronaftalen-1,2-diol:NAD+ 1,2-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe deluje, upola sporije, na cis-antracen dihidrodiol i cis-fenantren dihidrodiol.
Paglia Lunga, Rimini
Paglia Lunga je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
406
Godina 406. (CDVI) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Arkadija i Proba (ili, rjeđe, godina 1159. Ab urbe condita). Oznaka 406. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Paglia Lunga, Rimini
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Area P.I.P.
Area P.I.P. ima više značenja:
Kutovi
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 215 stanovnika te 78 obiteljskih kućanstava.
Iz Kutova je poznati hrvatski fotograf i slikoputopisac Matija Pokrivka.
L'Aveu
L'Aveu je francusko-italijanski igrani film snimljen 1970. godine u režiji Coste Gavrasa. Predstavlja adaptaciju istoimene knjige bivšeg čehoslovačkog komunističkog čelnika Artura Londona i njegove supruge Lise, a u kojoj je opisana njihova uloga u zloglasnom procesu Slanskom. Radnja prikazuje kako London (čiji lik tumači Yves Montand) godine 1951. kao zamjenik ministra vanjskih poslova iznenada bude uhapšen od strane tajne policije i odveden u zatvor, gdje ga podvrgavaju strahovitom mučenju čiji je cilj ishoditi priznanje ne samo da je američki špijun nego da su i njegovi najbliži drugovi i pretpostavljeni dio "titoističke" i "trockističke" zavjere.
L'Aveu je Gavras snimio nedugo nakon svog izuzetno uspješnog i hvaljenog filma Z koji je, usprkos toga, izazvao kritike od strane desno orijentirane javnosti zbog navodnog nedostatka objektivnosti, odnosno prikaza represije u zapadnoj državi i članici NATO-pakta, a ignoriranja istih fenomena u Istočnom bloku. Gavras je velikim dijelom film snimio kako bi tim kritičarima odgovorio, ali mu je inspiraciju pružila i nedavna invazija Varšavskog pakta na Čehoslovačku i gušenje Praškog proljeća, koja je kod ogromnog dijela lijevo orijentirane javnosti na Zapadu uklonila dotadašnje simpatije prema sovjetskom modelu komunizma. To je uključilo i Montanda, koji se nakon tih događaja prekinuo svoje dugogodišnje članstvo u Francuskoj komunističkoj partiji te je projekt shvatio i kao priliku da djelom izrazi svoje neslaganje. Za film se izuzetno dobro pripremao te je, kako bi što uvjerljivije prikazao Londonovo fizičko propadanje u zatvorskoj ćeliji, prošao kroz rigoroznu dijetu i naglo izgubio na tjelesnoj masi. Iako su neki kritičari nakon premijere film proglasili antikomunističkim, sam Gavras se od toga ogradio, izjavivši da nikada nije imao namjeru kritizirati komunizam kao ideologiju; svi njegovi kasniji filmovi, koji su također imali snažan politički naboj, su imali eksplicitno kritički stav prema desničarskim organizacijama i režimima.
Predstavnički dom (Fidži)
Predstavnički dom (engleski: House of Representatives of Fiji) bio je donji dom fidžijskog Parlamenta od 1970. do 2013. godine. Predstavnički dom imao je znatno veće ovlasti od Senata, gornjeg doma; zakonodavna inicijativa bila je isključivo u rukama donjeg doma, dok je Senat imao ograničeno pravo izmjene predloženih zakona i stavljanja veta na prijedloge. Predstavnički dom je mogao zaobići senatski veto ponovnim izglasavanjem zakona, osim u slučaju izmjena Ustava, kada je veto Senata bio apsolutan.
Inicijalno je Predstavnički dom brojio 36 zastupnika, što je 1972. godine povećano na 52 zastupnika. Takvo stanje trajalo je do 1992., kada je broj povećan na 70, uz mogućnost izvanrednog povećanja ili smanjenja broja zastupnika. U trenutku suspendiranja 2006. godine, Predstavnički dom brojio je 71 zastupnika, čiji je mandat trajao pet godina. Predstavnički dom je imao veliku ulogu i u kontroli izvršne vlasti, odnosno Premijera, koji je dolazio iz Predstavničkog doma i morao je uživati konstantnu podršku donjeg doma kako bi ostao na vlasti.
Predstavnički dom je suspendiran i raspušten nakon državnog udara 2006. godine, ali je formalno postojao sve do 2013. godine, kada je novodoneseni Ustav reformirao Parlament u jednodomno tijelo.
Спасење
Спасење (гр: σωτηρια сотериа - спасење, ослобођење) је, према хришћанској теологији, чин којим Бог поново човека доводи у стање заједништва са собом.
Потрага за спасењем у хеленском свету није се ослањала на ишчекивање успешног исхода историје, као што је то био случај код Израила, већ у искупљењу човека од сила које су га држале поробљеним, као што су судбина и смрт.
Према хришћанском миту, након првобитног греха Адама и Еве, њихово потомство је пало у ропство греха. Из љубави према човеку, Бог је послао свог сина Исуса да оваплоћењем, смрћу и васкрсењем донесе спасење људима, због чега је назван Спаситељ, Христос, и да поново успостави човеков савез са Богом, који је грехом био нарушен. Спасење такође одговара искупљењу јер је Христос преузео грехе на себе да би искупио човечанство.
"У томе је љубав, не што ми завољесмо Бога, него што Он завоље нас, и посла Сина својега, као жртву помирења за гријехе наше".
Informaciona RNK
Informacione RNK (iRNK) su nazvane po tome što nose informacije, odnosno uputstva o redosledu aminokiselina u proteinima koji će se sintetisati po njima. Njih ima onoliko vrsta koliko i polipeptidnih lanaca u datoj ćeliji, pošto od redosleda nukleotida u njima zavisi kojim će se redom aminokiseline spajati u molekul proteina. Pošto sve ćelije jednog organizma ne proizvode iste proteine, informacione RNK će se razlikovati u različitim tipovima ćelija. Osim toga, pri različitim fiziološkim uslovima, njihov sastav će se menjati i u istim ćelijama.
Būshīnah, Hajjah
Būshīnah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Kalpain-2
Kalpain-2 (, kalcijumom aktivirana neutralna proteaza II, m-kalpain, mili-kalpain) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim pripada familiji C2 peptidaza.
Pullenreuth
Pulenrojt je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Tiršenrojt. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.853 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9377148.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Tiršenrojt Pulenrojt se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Tiršenrojt. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 542 metra. Površina opštine iznosi 43,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.853 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 43 stanovnika/km².
Xicotencatl, Macuspana
Xicotencatl je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Macuspana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 212 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Union County, Indiana
je okrug u američkoj saveznoj državi Indijana.
Marko (uzurpator)
Marko (Marcus, ? - 407) je bio rimski uzurpator koji se 406. u Britaniji proglasio za cara. Na osnovu oskudnih podataka dio historičara smatra kako je bio pripadnik tamošnjih vojnih garnizona te da je pobuna bila usmjerena prije svega protiv Stilihona, magister milituma i tadašnjeg de facto vladara Zapadnog Rimskog Carstva. Ne zna se da li je povod za ustanak bila Stilihonova namjera da lokalne rimske trupe iz Britanije, tada već ozbiljno ugrožene barbarskim napadima, povuče na Kontinent kako bi branili Limes od germanskih napada ili tada široko rasprostranjene optužbe o tome da Stilihon šuruje sa barbarima. U svakom slučaju, pobunjenici nisu bili zadovoljni sa Markovim vodstvom, i on je nakon samo godinu dana ubijen. Vojska je za novog cara izvikala Gracijana.
Union County, Indiana
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 7.516, što je 167 (2,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Apremont (Gornja Saona)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 362 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,4 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 196 metara (maksimalnoj 226 m, a minimalnoj 186 m).
Senat (Fidži)
Senat Fidžija (engleski: Senate of Fiji) bio je gornji dom fidžijskog Parlamenta od 1970. godine (iako je prvi saziv započeo s radom tek 1972. godine) do njegova formalnog ukidanja u aktualnom Ustavu iz 2013. godine. Senat je bio slabiji od dvaju domova tadašnjeg fidžijskog Parlamenta; nije imao zakonodavnu inicijativu, ali je potvrđivao zakone te je mogao zahtijevati izmjene ili uložiti veto, s tim da financijske zakone nije mogao mijenjati, samo uložiti veto na njih. Predstavnički dom je mogao zaobići senatski veto tako što je nakon minimalno šest mjeseci ponovo izglasao identičan zakon kao onaj što ga je Senat zaustavio, osim u slučaju veta uloženog na izmjene ustava, koji je bio apsolutne prirode. Senat je imao maksimalno 21 dan (odnosno 7 dana u slučaju hitne procedure) za odluku o zakonu poslanom iz donjeg doma, a u slučaju da ju ne bi donio - smatralo bi se da je suglasan s prijedlogom.
Nigerija
Nigerija je država u zapadnoj Africi. Na jugu izlazi na Gvinejski zaljev, dio Atlantskog oceana. Graniči na zapadu s Beninom, na sjeveru s Nigerom, na sjeveroistoku s Čadom te na istoku s Kamerunom. Nigerija je po broju stanovnika daleko najveća afrička zemlja.
Senat (Fidži)
Od 1972. godine do ukidanja, struktura Senata mijenjana je nekoliko puta. Nakon što je dotadašnje jednodomno Zakonodavno vijeće podijeljeno na dva doma, Senat je postao gornji dom s 22 senatora, koje je formalno imenovao Generalni guverner među kandidatima koje su predlagali Veliko vijeće poglavica (8), Premijer (7), čelnik oporbe (6) i Vijeće Rotume (1). Mandat senatora trajao je šest godina, s tim da se polovica mijenjala svake tri godine. Inicijalno, Senat je bio trajno tijelo koje se nikada nije raspuštalo.
Nigerija
Geografija
Na sjeveru i jugu zemlje nalaze se ravnice i brežuljkasta područja, središnji dio zauzima visoravan Jos, dok se na istoku iz Kameruna nastavlja visoravan Adamwa u kojoj je i najviši vrh, Dimlang (2042 m). Glavne nigerijske rijeke su Niger, po kojem je zemlja dobila ime, i Benue, njegov lijevi pritok. Veći dio Benuea plovan je, kao i donji tok Nigera, koji se ulijeva u Gvinejski zaljev deltom, najvećom u Africi.
Senat (Fidži)
Nakon državnih udara i izmjene ustava 1987. godine, Fidži je stekao punu i formalnu nezavisnost, a to je dovelo i do promjene strukture Senata. Broj senatora povećan je na 34, a imenovao ih je Predsjednik. Mandat je trajao četiri godine, uz umirovljenje polovice senatora svako dvije godine. Ovoga puta je Veliko vijeće poglavica predlagalo čak 24 senatora, Rotuma je ostala na jednom, dok je Predsjednik imenovao preostalih devet po vlastitoj diskreciji, među članovima indofidžijske i manjinskih etničkih skupina. Senat je i dalje ostao trajno tijelo, a ovakav režim trajao je sve do 1999. godine.
Nigerija
Geografija
Najveći gradovi su bivši glavni grad Lagos, Ibadan, Port Harcourt, Kano i glavni grad Abuja, s čijom se gradnjom započelo 1970-ih.
Senat (Fidži)
Nakon novih ustavnih promjena i njihovih stupanja na snagu, struktura Senata promijenjena je posljednji put prije ukidanja tijela. Senat je u tom trenutku imao 32 senatora, koji su služili fiksne mandate u trajanju od pet godina; saziv Senata po prvi puta se poklapao sa sazivom i mandatom Predstavničkog doma. Senatore je opet imenovao Predsjednik, a prema sljedećem nominacijskom ključu - Veliko vijeće poglavica davalo je 14 kandidata, Premijer devet, čelnik oporbe osam i Rotuma jednog. Senatori su među sobom birali predsjednika i potpredsjednika, a mogli su biti imenovani i u izvršnu vlast.
Stupanjem na snagu Ustava iz 2013. godine, nakon serije političkih previranja, Senat i Predstavnički dom su ukinuti, a Parlament je reformiran kao jednodomno zakonodavno tijelo.
Nigerija
Povijest
Prva poznata civilizacija na nigerijskom području bila je ona naroda Nok koji je od 500. pne. do 200. n.e. živio na visoravni Jos, a po stupnju razvoja pripadao je željeznom dobu.
Sjevernom je Nigerijom od 9. stoljeća tijekom više od 600 godina dominiralo trgovačko carstvo Kanem-Bornu sa sjedištem oko jezera Čad. Svoju je moć temeljilo na prekosaharskoj trgovini sa sjevernoafričkim Berberima. Početkom 19. stoljeća islamski reformator Usman dan Fodio podvrgnuo je kontroli naroda Fulani velik dio nigerijskog sjevera. Od 15. do 17. stoljeća na jugozapadu se razvilo kraljevstvo Oyo naroda Yoruba, a na jugoistoku carstvo Benin naroda Edo.
Europski su trgovci u razdoblju od 17. do 19. stoljeća na obali uspostavili postaje za trgovinu robovima koje su transportirali na američki kontinent. U 19. su stoljeću robovi kao glavna roba zamijenjeni drugim dobrima, na primjer palminim uljem. Na prijelazu 19. u 20. stoljeće područje Nigerije kolonizirala je Velika Britanija, ispočetka je podijelivši na Sjevernu i Južnu Nigeriju. Obje su kolonije ujedinjene 1914. Britanci su lokalnim poglavarima ostavili značajne ovlasti, osobito na islamskom sjeveru, dok je jug kristijaniziran, a donekle i europeiziran, što je pogodovalo gospodarskom razvoju i učinilo jug bogatijim, a njegove stanovnike bolje obrazovanima.
Nakon Drugog svjetskog rata Britanija je kao odgovor na rastući nigerijski nacionalizam započela prijenos vlasti na domaće stanovništvo u okviru federalne strukture uvjetovane antagonizmom velikog broja etničkih skupina i dviju glavnih religija, kršćanstva i islama. Godine 1960. zemlja je postala neovisna federacija triju regija koje su zadržale velik stupanj samouprave.
U 1966. u zemlji su se dogodila dva uzastopna državna udara u kojima su dominaciju preuzeli vojni časnici, prvo s juga, a onda sa sjevera zemlje. Nedugo nakon toga jugoistočna je regija u kojoj je većinu činio narod Igbo, izložen progonima na sjeveru, progasila neovisnost kao Republika Biafra, čime je započeo troipolgodišnji građanski rat; Biafra je uz velike ljudske žrtve pobijeđena. U Nigeriji je 1960-ih vođen građanski rat nakon kojeg je vlada generala Yakobua uspostavila mir podijelivši zemlju na 12 saveznih država umjesto na dotadašnje 4 potpuno umjetne pokrajine, ostavštinu kolonijalnog doba u kojem su bijelci iscrtali granice nimalo ne poštivajući povijest i etničku kartu kontinenta. U sedamdestima je u Nigeriji počelo vađenje nafte, ali prihodi od njene prodaje nisu značajnije doprinijeli poboljšanju životnog standarda većine stanovništva.
Od 1970. do 1998. na vlasti su se smjenjivale vojne i korumpirane civilne vlade. Osobito je zloglasan bio režim generala Sanija Abache (1993. – 1998.) za vrijeme kojeg su pogubljeni brojni politički protivnici, među njima i poznati novinar Ken Saro-Wiwa. Nakon Abachine smrti održani su slobodni predsjednički izbori na kojima je pobijedio današnji predsjednik Olusegun Obasanjo.
frame|right|Karta Nigerije
Stanovništvo
Od svih afričkih država, Nigerija ima ubedljivo najviše stanovnika i to preko 155 000 000
Nigerija po površini nije među prvim zemljama Afrike, što ukazuje da ima veliku gustinu naseljenosti koja iznosi preko 160 stanovnika na kvadratnom kilometru. Ova država je smeštena u zapadnom delu Afrike, a stanovništvo je u verskom smislu izmešano jer ima hrišćana i muslimana. Zbog toga su česti verski sukobi u Nigeriji.
Današnje nigerijske granice određene su dogovorima europskih država u 19. stoljeću i ne podudaraju se s etničkim, vjerskim ili jezičnim podjelama tako da je Nigerija među etnički najšarolikijim zemljama svijeta s oko 250 naroda. Najveće skupine su: na sjeveru Hausa-Fulani (32%) i Kanura (4%), uglavnom muslimani, na jugozapadu Yoruba (21%) većinom kršćani uz znatan dio muslimana (36%)i animista oko (10%), te na jugoistoku Igbo (Ibo, 18%), kršćani. Jezik Hausa pripada Afro-azijatskoj jezičnoj porodici čiji su članovi i npr. berberski i semitski jezici, dok su jezici Yoruba i Igbo u Benue-kongoanskoj skupini Nigersko-kongoanske porodice.
Religijska raspodjela je veoma složena, sto čini Nigeriju veoma vjerski heterogenu sredinu.Najbrojnija vjerska zajednica u zemlji su muslimani (50%) velika većina suniti šiita ima oko 2 miliona u državi Sokoto. dominantni na sjeveru (preko 95%),kao i u značajnom postotku u jugozapadnim krajevima zemlje(oko 40%), slijede kršćani (48%, najviše katolika oko 19 miliona, ali ima i anglikanaca 18 miliona, baptista 2 mil.pentekostalaca i evangelika 11 mil.) preovladavaju na istoku( većina katolici),na zapadu izmiješani sa muslimanima (evangelici i anglikanci),kršćani raznih denominacija evidentni su među muslimanskom većinom u centralnoj Nigeriji,te pripadnici domaćih vjera (2%).
U posljednjih nekoliko godina vjerske su razlike izbile u prvi plan, osobito na sjeveru gdje je u nekim federalnim jedinicama uveden u cijelosti ili djelomično islamski šerijatski zakon.
Gospodarstvo
Unatoč naftnom bogatstvu nigerijsko je gospodarstvo dugo bilo opterećeno političkom nestabilnošću, korupcijom, neodgovarajućom infrastrukturom i slabim upravljanjem. Civilni su i vojni političari u proteklih nekoliko desetljeća pronevjerili velike iznose. Pod novom demokratski izabranom vladom pokrenute su, iako postupno, gospodarske reforme. Naftni sektor još uvijek čini 20% BDP-a, sudjeluje s oko 95% u ukupnom izvozu i doprinosi 65% proračunskih prihoda. Uglavnom nekomercijalni poljoprivredni sektor ne može se nositi s povećanjem broja stanovnika pa je Nigerija uvoznik hrane.
BDP je za 2004. procijenjen na 1000 USD po stanovniku (mjereno po PPP-u).
Carpineta, Bologna
Carpineta je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 474 m.
Plastika
250px|right|thumb|300px|Plastične replike hrane u Japanu
Plastika ili plastični materijal predstavljaju umetne materijale proizvedene od sintetskih ili polusintetskih smola i različitih dodataka (punila, omekšivača, stabilizatora i pigmenata) koji se u toku prerade nalaze bar povremeno u plastičnom stanju. Plastike su tipično organski polimeri sa visokom molekulskom masom, mada one često sadrže druge supstance. One su obično sintetičke, najčešće izvedene iz petrohemikalija, mada su mnoge delom prirodne. Plastičnost je opšte svojstvo svih molekula koji imaju sposobnost da se nepovratno deformišu bez pucanja, mada do toga dolazi u toj meri kod ove klase polimera podesnih za oblikovanje da je ta sposobnost naglašena u njihovom imenu. Usled njihove relativno niske cene, lakoće proizvodnje, mnogostranosti, i nepropustivosti za vodu, plastike se koriste u enormnom i ekspandirajućem opsegu proizvoda, od spajalica do svemirskih brodova. One se već zamenile mnoge tradicionalne materijale, kao što su drvo, kamen, rogovi i kosti, koža, papir, metal, staklo, i keramika, u velikom broju oblika njihove ranije upotrebe. Plastične mase se prerađuju valjanjem u folije, istiskivanjem pod pritiskom, ubrizgivanjem, pasiranjem, itd. Zbog svojih mehaničkih svojstava i mogućnosti oblikovanja plastične mase su potisle mnoge druge materijale i njihova je industrija u stalnom porastu. U razvijenim zemljama, oko jedne trećine proizvedene plastike se koristi za pakovanje, a jedna trećina nalazi primenu u građevinarstvu za izradu cevi koje se koriste u vodovodnim instalacijama, ili za izradu vinilnih pokrivnih oplata. Ostatak se koristi za izradu automobila (do 20% plastike ), nameštaja, i igrački. U zemljama u razvoju, taj odnos može da bude različit - na primer, po nekim izveštajima 42% Indijske potrošnje odlazi na materijale za pakovanje. Plastike nalaze mnoštvo oblika primene u polju medicine, što obuhvata polimerne implante. Ime polja plastične hirurdije nije proisteklo iz upotrebe plastičnih materijala, nego is opšijeg značenja reči plastičnost u smislu sposobnosti promene oblika.
Prva potpuno sisntetička plastika je bio bakelit, koju je izumeo Leo Baekeland u Njujorku 1907. godine, koji je skovao termin 'plastika'. Mnogi hemičari su doprineli nauci o materijalu plastike, uključujuči nobelovca Hermana Staudingera, koji se naziva „ocem hemija polimera“" i Hermana Marka, koji je poznat kao „otac fizike polimera“. Uspeh i dominancija plastike počevši od ranog 20. veka doveli su do brojnih problema očuvanja životne sredine zbog njene spore dekompozicije nakon što se odbaci kao smeće. Postojanost je direktna posledica strukture plastike karakterisane prisustvom velikih molekula. Pri kraju 20. veka, jedan od pristupa rešavanju problema je široko zastupljeno nastojanje da se reciklira plastika.
Plastike se mogu se podeliti u dve glavne grupe: termoplastični materijali i termoreaktivni materijali ili duroplasti.
Karakteristike plastike
Različitosti među sintetskim polimerima, njihove najraznovrsnije karakteristike, ključne su za njihov uspjeh. Polimerne tvari se rijetko upotrebljavaju u izvornom obliku, već im se prethodno dodaju razni dodatci (aditivi) koji bitno poboljšavaju jedno ili više njihovih svojstava, pa se tako dobivaju tehnički uporabljivi polimerni materijali.
Tako različiti u svojoj upotrebi, zajedinička im je:
Plastika kao materijal odgovara na mnoge funkcionalne potrebe i čini mogućim ono što čovjek treba ili želi...
Etimologija
Reč plastika je izvedena iz grčke reči πλαστικός (plastikos) sa značenjem „imati sposobnost menjanja oblika ili oblikovanja“, od πλαστός (plastos) sa značenjem „oblikovan“. Ona se odnosi na savitljivost, ili plastičnost materijala tokom proizvodnje, što mu omogućava da bude izliven, presovan, ili ekstrudovan u mnoštvo oblika kao što su filmovi, vlakna, ploče, cevi, boce, kutije, i niz drugih.
Istorija
Razvoj plastike je evoluirao od upotreve prirodnih plastičnih materijala (e.g., žvakaća guma, šelak) do upotrebe hemijski modifikovanih, prirodnih materijala (e.g., guma, nitroceluloza, kolagen, galalit) i konačno do kompletno sintetičkih molekula (e.g., bakelit, epoksi, polivinil hlorid). Rane plastike su bile biorazgradivi materijali kao što su protein jajeta i krvi, koji su organski polimeri. Godine 1600 p.n.e, Mezoamerikanci su koristili prirodnu gumu za izradu lopti, traka, i figurica. Tretirani goveđi rogovi su korišteni kao prozori za fenjere u Srednjem veku. Materijali koji oponašaju svojstva rogova su razvijeni tretiranjem mlečnih proteina (kazeina) ceđom.
Tokom 1800-tih, sa razvojem industrijske hemije tokom Industrijske revolucije, formirano je mnoštvo novih materijala. Razvoj plastika je isto tako bio ubrzan otkrićem Čarls Gudjirovog procesa vulkanizacije kojim se formiraju termootporni materijali od prirodne gume.
Parkesin se smatra prvom veštačkom plastikom. Taj plastični materijal je patentirao Aleksandar Parkes iz Birmingema, UK 1856. godine. On je predstavljen na Velikoj međunarodnoj izložvi 1862. godine u Londonu. Parkesin je osvojio bronzanu medalju na Svetskom sajmu u Londonu 1862. Parkesin je formira od celuloze (glavne komponente biljnih ćelijskih zidova) treatirane azotnom kiselinom kao rastvaračom. Proizvod procesa (široko poznat kao celulozni nitrat ili piroksilin) može da bude rastvoren u alkoholu. On otvrdnjava u transparentni i elastični materijal, koji se može oblikovati zagrevanjem. Inkorporiranjem pigmenta u produkt, može se ostvariti da podseća na slonovaču.
Godine 1897. u Hanoveru je Wilhelm Krische, vlasnik nemačke prese za masovno štampanje, radio na razvoju alternativnih tipova štamparskih šablona. Rezultirajuća plastika, koja je nalikovala materijalu rogova, je bila izrađena od mlečnog proteina kazeina. Ovaj materijal je razvijen u kooperaciji sa austrijskim hemičarom (Fridrihom) Adolfom Spitlerom (1846–1940). Krajnji polimer nije imao željena svojstva. Godine 1893, francuski hemičar August Trilat je otkrio način da pretvori kazein u nerastvorni materijal putem potapanja u formaldehid.
Santa María, Villa Corzo
Santa María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Plastika
Istorija
Početkom 20. veka razvijen je bakelit, kao prva potpuno sintetička termoplastika. Za njegov razvoj je zaslužan belgijski hemičar Leo Baekeland. Materijal je pripremljen polazeći od fenola i formaldehida.
Santa María, Villa Corzo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 685 m.
Plastika
Istorija
Nakon Prvog svetskog rata, poboljšanja hemijske tehnologije su dovela do eksplozije novih formi plastike, dok je masovna proizvodnja počela tokom 1940-tih i 1950-tih (tokom Drugog svetskog rata). Među najranijim primerima talasa novih polimera su polistiren (PS), koji je prvi proizveo BASF tokom 1930-tih, i polivinil hlorid (PVC), koji je otkriven 1872, mada je komercijalna proizvodnja počela tokom kasnih 1920-tih. Godine 1923. je preduzeće Durite Plastics Inc. počelo sa proizvodnjom fenolno furfuralnih rezina. Istraživači Reginald Gibson i Eric Fawcett iz kompanije Imperial Chemical Industries (ICI) su otkrili polietilen 1933. godine.
Kupinovac
Kupinovac je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Bjelovar, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Plastika
Istorija
Giulio Natta je 1954. godine otkrio polipropilen, a proizvodnja je počela 1957. Kompanija Dow Chemical je 1954. godine izumela prošireni polistiren, koji je korišten za izolaciju zgrada, i za izradu ambalaže i posuđa sa jednokratnom upotrebom.
Kupinovac
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 170 stanovnika te 59 obiteljskih kućanstava.
Plastika
Sastav
Plastike su organski polimeri. Najveći broj tih polimera je baziran na lancima koji se sastoje samo od atoma ugljenika ili su prisutni i kiseonik, sumpor, ili azot. Osnova je deo lanca na glavnom „putu“ koji povezuje veliki broj ponavljajućih jedinica. Da bi se prilagodila svojstva plastike, različite molekulske grupe se „kače“ na osnovu (one su obično deo monomera od pre nego što su monomeri bili povezani u polimerni lanac). Struktura tih bočnih lanaca utiče na svojstva polimera. Putem finog podešavanje ponavljajućih jedinica molekulske strukture mogu se menajti svojsta plastike.
Većina plastika sadrži smešu drugih organskih ili neorganskih jedinjenja. Količina aditiva se kreće u opsegu od nula procenata (za jednostavne polimere koji se koriste kao ambalaža za hranu) do više od 50% kod pojedinih elektronskih aplikacija. Prosečni sadržaj aditiva je 20% po težini polimera.
Najveći broj kontroverzi vezanih za plastiku je vezan za aditive. Organokalajna jedinjenja su posebno toksična.
Punioci
Punioci poboljšavaju performance i/ili umanjuju proizvodne troškove. Stabilizujući aditivi obuhvataju antipirene kojima se snižava zapaljivost materijala. Mnoge plastike sadrže punioce, koji su relativno inertni i jeftini materijali, te se njima pojeftinjuje produkat po jedinici težine.
Tipični punioci su mineralnog porekla, e.g., kreda. Neki punioci su hemijski aktivniji i nazivaju se pojačavajučim agensima. Drugi punioci uključuju cink oksid, drveno brašno, prašinu slonovače, celulozu i skrob.
Plastifikatori
Pošto su mnogi organski polimeri suviše kruti za specifične primene, oni se blendiraju sa plastifikatorima (koji su najveća grupa aditiva ), uljastim jedinjenjima koja poboljšanu reološka svojstva.
Boje
Jedinjenja koja daju boju su često korišćeni aditivi. Ona u neznatnoj meri doprinose težini materijala.
Klasifikacija
Plastike se obično klasifikuju po njihovoj hemijskoj strukturi osnove polimera i bočnim lancima. Neke od važnih grupa u tim klasifikacijama su akrilna, poliestarska, silikonska, poliuretanska, i halogenisane plastike. Plastike isto tako mogu da se klasifikuju po hemijskom procesu koji se koristi za njihovu sintezu, kao što je kondenzacija, poliadicija, i unakrsno-povezivanje.
Termoplastike i termički polimeri
Postoje dva tipa plastike: termoplastike i termoreaktivni polimeri. Termoplastike su plastike koje ne podležu hemijskoj promeni u svom sastavu kad se zagrevaju i mogu se otopiti više puta. Primeri takvih plastika su polietilen, polipropilen, polistiren i polivinil hlorid. Termoplastike se obično nalaze u opsegu od 20,000 do 500,000 amu, dok se za termoreaktivne plastike uzima da imaju beskonačnu molekulsku težinu. Ti lanci su sačinjeni od mnoštva ponavljajućih molekulskih jedinica, izvedenih iz monomera; svaki polimerni lanac ima nekoliko hiljada ponavljajućih jedinica.
Termoreaktivni polimeri se mogu jednom istopiti i poprimiti oblik; nakon toga oni očvrsnu, i ostaju čvrsti. U termoreaktivnom procesu dolazi do hemijske reakcije koja je nepovratna. Vulkanizacija gume je termoreaktivni prices. Pre zagrevanja sa sumporom, poliizopren je lepljiv, donekle tekući materijal, dok je nakon vulkanizacije produkat čvrst.
Biorazgradivost
Biorazgradive plastike se razlažu (degradiraju) nakon izlaganja svetlosti (e.g., ultraviolentnoj radijaciji), vodi ili vlazi, bakterijama, enzimima, habanju vetrom, i u nekim slučajevima se dejstvo glodara, štetočina, ili napad insekata takođe smatra oblikom biodegradacije ili degradacije životne sredine. Za neke oblike degradacije je neophodno da je plastika izložena na površini, dok su drugi oblici efektivni jedino ako postoje određeni uslovi u deponiji ili u sistemu za kompostiranje. Skrobni prah se meša sa plastikom kao punilac da bi se olakšala degradacija, mada to još uvek ne dovodi do kompletne razgradnje plastike. Sprovode se aktivna istraživanja na genetičkom dizajnu bakterija koje sintetišu kompletno biorazgradivu plastiku, ali je takav materijal, kao što je Biopol, za sad skup. Razvijeni su biorazgradivi aditivi kojima se uvećava brzina biodegradacije plastike.
Prirodna vs sintetička
Većina plastika se proizvodi iz petrohemikalija. Zbog ograničenih petrohemijskih rezervi i pretnje od globalnog zagrevanja, došlo je do razvoja bioplastika. Bioplastike se prvenstveno prave od obnovljivih biljnih materijala kao što su celuloza i skrob.
Nifekalant
Nifekalant je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 405,448 Da.
Plastika
Prirodna vs sintetička
U poređenju sa globalnom potrošnjom fleksibilne ambalaže, koja se procenjuje na 12,3 miliona tona/godišnje, procenjuje se da je globalni proizvodni kapacit biorazgradivih materijala na nivou od 327.000 tona/godišnje.
Kristalina vs amorfna
Neke plastike su delimično kristalne, a delimično amorfne u pogledu molekulske strukture, te one imaju tačku topljenja (temperature na kojoj se provlačne intermolekularne sile prevazilaze), i jednu ili više staklenih tranzicija (temperatura iznad kojih se mera lokalizovane molekulske fleksibilnosti znatno povećana). Takozvane polukristalne plastike obuhvataju polietilen, polipropilen, poli (vinil hlorid), poliamide (najlone), poliestre i neke poliuretane. Mnoge plastike su kompletno amorfone, kao što je polistiren i njegovi kopolimeri, poli (metil metakrilat), i sve termoreaktivne plastike.
San Nicolò, Trento
San Nicolò je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 388 m.
El Capulín, San Juan Mixtepec -Dto. 08 -
El Capulín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Mixtepec -Dto. 08 -.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2600 m.
Lamovita
Lamovita je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prijedor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.849 stanovnika.
Luogosano, Avellino
Luogosano je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 410 m.