cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rat u Iraku
2004: Ustanak pobunjenika
thumb|thumb|220px|Epizode iz ulaska vojnika Koalicije u Irak 2004. je isprva označila početak smanjivanja nasilja. Snage pobunjenika su se preorganizirale tijekom ovog vremena, proučavajući taktike vojnika Koalicije tako da su se gerilski napadi smanjili. No krajem godine strani borci su ušli u Irak, među njima i Al-Kaida koju je u toj državi počeo voditi Abu Musab al-Zarqawi. Napadi su se potom ponovno proširili. U seriji bombardiranja po državi napadani su i vojnici Koalicije, i vojnici iračke sigurnosne službe i obični civili. Prema jednoj hipotezi, uklanjanje Huseina je ojačalo radikalne islamiste tako da je organizirani ustanak Sunita sve više jačao. Južni i središnji dijelovi Iraka potonuli su u kaosu i krvavim gerilskim napadima dok su koalicijske snage pokušavale uvesti red i održati kontrolu.
Koalicija je stoga odlučila napasti grad Faludža, središte „Muhamedove vojske Al-Ansara“, te Nadžaf, središte važne džamije koja je postala sjedište Mahdijeve vojske i njihovih aktivnosti. 31. ožujka 2004. dogodio se jeziv prizor; pobunjenici su u Faludži napali konvoj sa četiri američka radnika tvrtke Blackwater USA koji su vršili dobavu hrane za ESS. Četiri radnika; Scott Helvenston, Jerko Zovko, Wesley Batalone i Michael Teague, su izvučeni iz njihovih automobila, pretučeni i završno ubijeni. Njihove leševe su zapalili i objesili na mostu iznad rijeke Eufrat. Slike tog incidenta su obišle i zgrozile svijet.
Bitka za Faludžu
Nakon tog događaja, Koalicija je počela razmišljati o ponovnoj uspostavi prisutnosti u gradu Faludži. 4. travnja 2004. međunarodne snage su počele napad na pobunjenike te je tako započela Druga bitka za Faludžu. 9. travnja dopušteno je ženama, djeci i starcima da napuste grad. Idući dan snage su objavile primirje kako bi omogućile ulazak opskrbe namirnicama u grad. Trupe su se povukle do ruba grada. Onda je krenula bitka za osvajanje grada. Kada je vladajuće vijeće Iraka protestiralo, američki vojnici su zaustavili ofenzivu. Koalicija je ubila oko 600 pobunjenika i jedan dio civila, dok je 40 Amerikanaca poginulo. Postignut je kompromis i primirje s pobunjenicima. No primirje se brzo raspalo i napadi su se nastavili, tako da su američki vojnici počeli planirati drugu ofenzivu na jesen. Nakon druge borbe, Faludža je ponovno osvojena a navodno je poginulo oko 1.300 pobunjenika i 95 američkih vojnika. I stotine civila je poginulo, a dobar dio grada je oštećen. Tijekom ofenzive korišten je bijeli fosfor što je izazvalo svojevrsne kritike
2005: Izbori
Nade za skoro povlačenje vojnika iz Iraka su nestale kada je u svibnju nastala prava poplava terorističkih napada pobunjenih Sirijaca, Saudijaca i Sunita. Njihove glavne mete bila su okupljališta civila Šijita, poput tržnica ili škola. Tog mjeseca SAD je pokrenuo Operaciju Matador na zapadnom Iraku kako bi zaustavio protok pobunjenika i oružja iz Sirije. Irački predsjednik Jalal Talabani je 13. studenog za britansku televiziju izjavio da bi iračke snage mogle zamijeniti britanske vojnike do kraja iduće godine. 15. listopada 2005., nakon ratifikacije ustava Iraka, održani su izbori za stalno iračko vijeće 15. prosinca. Pobijedila je „Ujedinjena iračka alijansa“ sa 128 od 275 sjedala, a drugo mjesto je iznenađujuće zauzela „Demokratska patriotska alijansa Kurdistana“ sa 53 sjedala.
Napadi pobunjenika povećali su se u 2005., skočivši na 34,131 zabilježen incident, što je povećanje za 30% od 26,496 incidenata prošle godine.
2006: Sukob Sunita i Šijita
thumb|thumb|250px|General Ra'ad iz 6. brigade, 2. divizije nacionalne policije, i poručnik Gregory Butts, zapovjednik 506. regimenta, zajedno pregledavaju lažnu identifikacijsku kartu 22. veljače 2006. dvije bombe su postavljene u džamiju Al Askri od sedmorice ljudi odjevenih u uniforme iračkih specijalnih postrojbi. Eksplozija je uništila zlatnu kupolu i oštetila džamiju. Šijiti su na to diljem Iraka protestirali i izrazili bijes napadajući 168 džamije Sunita, a ubijeno je i 10 imama, dok je 15 oteto. Vjerski vođe na obje strane pokušali su smiriti situaciju i umanjiti strah od Sunitsko-šijitskog civilnog rata u Iraku. U neredima su se počele i nizati kritike na račun vlade SAD-a, ali i strah da bi civilni rat mogao rezultirati raspadom Iraka. SAD je za napad na džamiju optužio Al-Kaidu i Abu Musaba al-Zarqawija. Ministar Ibrahim al-Jaafari je pozvao na mir i jedinstvo, dodajući kako je napad pokušaj da se rasplamsa nasilje.
Istodobno, trajalo je suđenje Sadamu Huseinu u skrivenoj bazi u Iraku. Bio je optužen za genocid i ubijanje Kurda na sjeveru 1988. kada je pokrenuta Al-Anfal kampanja. Husein je često osporavao smisao suda, zakonitost sudskog postupka, štrajkao glađu i protestirao, pozivajući na pobunu protiv Koalicije, a mnogi njegovi odvjetnici su ubijeni i prije nego što je suđenje završilo. Proglašen je krivim i, na iznenađenje svijeta koji je očekivao da će samo dobiti doživotnu kaznu u zatvoru, osuđen na smrt vješanjem. 30. prosinca 2006. Sadam Husein je obješen, a video njegovog pogubljenja emitiran je diljem svijeta. Mnogi su bili zadovoljni takvim ishodom, a među njima i Iran zbog dugog Iračko-Iranskog rata, ali je bilo i protivnika u samom Iraku, a i pojavila se kontroverza zbog video snimke njegova pogubljenja koje je ocijenjeno nedostojanstveno i neprimjereno, tako da su se razmirice između Sunita i Šijita produbile.
2007: Povećanje američkih trupa i vojna intervencija Turske
thumb|thumb|260px|Britanski prosvjednici protiv rata u Iraku
10. siječnja 2007., u televizijskom prijenosu naciji, Bush je predložio dodatnih 21.500 vojnika u Iraku, plan razvoja poslova za Iračane, više prijedloga za rekonstrukciju te 1.2 milijarde $ za te programe. 15. siječnja Awad Hamed al-Bandar, bivši vođa Iračkog revolucionarnog suda, i Barzan Ibrahim, Huseinov polubrat, su smaknuti vješanjem u Bagdadu. U istom mjesecu, pobunjenici su po prvi put upotrijebili klor u terorističkom napadu. 16 ljudi je poginulo. U konvencionalnom terorističkom napadu, dvije auto bombe su eksplodirale u tržnici u Bagdadu te ubila 88 ljudi a ranila 160.
3. veljače snažna kamionska eksplozija odjeknula je u tržnici u Bagdadu te ubila 135 ljudi a ranila 339. Bomba je srušila 10 zgrada i kafića. Par tjedana nakon toga, koalicija je započela operaciju "Law and Order" kako bi stabilizirala glavni grad Iraka. Još nekoliko auto bombi sa kanistrima sa klorom je detoniralo i ubilo nekolicinu civila. 7. ožujka BBC i još tri organizacije za vijesti su izveli anketu nad 2.000 Iračana. 51% ispitanika izjavilo je da smatra "prihvatljivim" da se vrše napadi nad koalcijskom vojskom, što je veliko povećanje u usporedbi sa 2004. kada je to smatralo samo 17% ljudi. Uz to, 64% ispitanika je izjavilo da smatra ekonomsku situaciju svoje obitelji "vrlo lošom". 22. ožujka Ban Ki-moon, Glavni tajnik UN-a, posjetio je Bagdad te se zatresao od eksplozije uzrokovane od napada raketom od militanata u zelenoj zoni, koja je pala u blizini. 12. travnja kamion bomba uništila je al-Sarafiya most iznad rijeke Tigris, koji je bio star preko 75 godina. 8. svibnja je više od polovice članova u iračkom parlamentu odbacilo nastavak okupacije od koalicije po prvi put, a zatražen je i plan povlačenja. thumb|thumb|250px|Američki brodovi u [[Perzijski zaljev|Perzijskom zaljevu]] U 2006. u izborima za kongres su pobijedili Demokrati i zamijenili Republikance, te su zatražili od Busha da odredi rok za povlačenje američkih trupa iz Iraka. U travnju 2007. kongres je izglasao zakon o trošenju u Iraku koji postavlja rok za povlačenje trupa, ali predsjednik Bush je odmah stavio veto te je izjavio da bi rok bio znak slabosti jer bi samo "omogućio teroristima da označe datum odlaska trupa". Ipak, 14. rujna Bush je promijenio izjavu i najavio da će ipak biti djelomično povlačenje trupa, tako da će 5.700 ljudi stići na Božić 2007.
16. rujna dogodio se značajan incident kada su petorica zaštitara zaštitarske tvrtke "Blackwater", koja je zadužena za sigurnost političara i diplomata u Iraku, pokrenula krvavu pucnjavu u kojoj je u Bagdadu ubijeno 17 Iračana civila, za koje se kasnije ispostavilo da su bili nenaoružani, dok je još 24 osobe ranjeno. New York Times prenosi kako je do incidenta došlo nakon što je zaštitar "Blackwatera" otvorio vatru na automobil jednog liječnika koji je vozio majku u kupovinu, a stjecajem okolnosti zatekao se u blizini diplomatskog konvoja koji je trebalo štititi. Zaštitari su počeli pucati u svim smjerovima jer se automobil nije zaustavio, pri čemu su na mjestu događaja smrtno stradali liječnik i njegova majka te mnogi Iračani koji su se ondje slučajno zatekli. Nedugo nakon prve pucnjave, zaštitari su ponovno otvorili vatru nekoliko stotina metara od mjesta prvog incidenta. Ta je informacija prvi put izašla u javnost tek mjesec dana kasnije. Ta su ubojstva pojačala antiameričko raspoloženje u Iraku. Tri godine kasnije američki sudac odbacio je optužbe protiv počinitelja, što je potaknulo iračku vladu da donese odluku u kojoj naređuje "Blackwaterovim" djelatnicima da napuste zemlju.
Istovremeno, pojavio se novi problem: sa sjevera Iraka, naseljenom Kurdima, koji je cijelo vrijeme bio najstabilnija regija, militanti grupe PKK su počeli prelaziti u Tursku kako bi pomogli turskim Kurdima koji se bore za neosvisni Kurdistan na tom području. Turski parlament je odorio svojoj vojsci ulazak u sjever Iraka kako bi se militanti zaustavili. U prosincu oko 50 turskih ratnih aviona je napalo mete u regiji Qandil, Zap, Avashin i Hakurk.
2007. označila je pad nasilja i polaganu stabilizaciju stanja u državi, ali je prema izvještaju Iraq Body Count (IBC) ipak poginulo oko 24.000 civila u toj godini.
2008: Peta godišnjica rata
thumb|thumb|250px|Skupina američkih vojnika sreće pastire Početkom siječnja stanje u Iraku nastavilo se stabilizirati i smirivati. Ipak, nasilje se ubrzo ponovno rasplamsalo: 24. siječnja dogodio se još jedan krvavi samoubilački napad u kojem je bombaš ubio visoko rangiranog policijskog šefa i dva oficira u Mosulu, točno na mjestu na kojem je poginulo 34 osobe i ranjeno još 217 prethodnog dana. 1. veljače bomba na Bagdadskoj tržnici ubila je 99 ljudi i ranila više od 200. Iračka vlada objavila je da je bombu nosila žena.
Početkom siječnja, Maliki vlada je počela sa raspravama o novom zakonu koji bi rehabilitirao bivše članove partije Baath. 8. siječnja je pokrenuta Operacija Phantom Pheonix čiji je cilj bio uhvatiti preostalih 200 ekstremista Al Kaide u provinciji Diyala. Operacije je također obuhvatila napade na pobunjenike u Salah ad-Din provinciji. Samo 29 američkih vojnika poginulo je u veljači 2008., što je bio treći najniži rezultat u proteklih 5 godina. Istodobno, Međunarodni odbor Crvenog križa objavio je da je Irak na rubu humanitarne krize pošto milijuni građana još uvijek nemaju pristup pitkoj vodi, sanitaciji ili zdravstvenoj zaštiti.
Sukob Turske i PKK ponovno se rasplamsao kada je Ankara pokrenula kopneni napad na sjever Iraka 21. veljače. Operacija, koja je trajala 9 dana, obuhvaćala je 10.000 turskih vojnika koji su prodrli 25 km duboko u Irak.
8. ožujka pronađena je masovna grobnica sa stotinjak leševa u blizini Diyala guvernata, sjeverno od Bakube.
Predsjednik Bush poručio je na petoj godišnjici rata kako se "rat mora nastaviti usprkos visoke cijene." Dodao je kako su ti "troškovi opravdani uzme li se u obzir cijena strateške pobjede nad neprijateljima u Iraku".
18. travnja zamjenik vođe Al-Kaide Ayman al-Zawahri oglasio se u audio poruci postavljenoj na internetu o petogodišnjoj američkoj intervenciji u Iraku, navodeći kako je "donijela samo poraz te da će predsjednik George W. Bush biti biti prisiljen ostaviti taj problem svom nasljedniku". Al-Zawahri također navodi da slušajući savjete svojih zapovjednika u Iraku i jamčeći veliku američku vojnu nazočnost u toj zemlji nakon srpnja, Bush "zataškava neuspjeh" svoje politike u Iraku: "Ako američke snage napuste zemlju sve će izgubiti. A ako ostanu iskrvarit će do smrti", kazao je. Također je pozvao na muslimansku potporu džihadu i Al-Kaidi u Iraku te ponovio navodnu nedavnu izjavu Osame bin Ladena da će mudžahedini iz Iraka pokrenuti borbu za "oslobađanje" Jeruzalema.
Američki napad na sirijski teritorij
26. listopada 2008. američke vojne postrojbe su sa Iraka su u jednodnevnom napadu napale područje na teritoriju Sirije. Sirija je u ponedjeljak osudila američki napad u kojem je poginulo najmanje osam osoba na istoku zemlje, u blizini granice s Irakom, tvrdeći da se radi o činu "ozbiljne agresije". Prema sirijskoj državnoj televiziji i novinskoj agenciji Sani, četiri američka helikoptera su povrijedila sirijski zračni prostor u nedjelju oko 14,45 sati po srednjoeuropskome vremenu. Američki vojnici nakon iskrcavanja iz helikoptera na juriš su zauzeli civilnu zgradu u izgradnji i pucali na radnike u njoj, pri čemu je osam osoba poginulo u selu Al-Sukkarija, 8 kilometara udaljenog od iračke granice. Damask je izjavio da razmišlja o odgovoru na ovaj napad, kazao je glasnogovornik sirijskog ministarstva informacija Reem Haddad za Al-Jazeeru.
SAD, navodi Al-Jazeera, za sada nisu službeno odgovorili na sirijske optužbe, ali su službeno izjavili za AP da su cilj napada posebnih američkih snaga bili strani borci Al-Kaide koji iz Sirije ulaze u Irak. SAD i iračka vlada često su optuživali Damask koji po njima ne čini dovoljno kako bi zaustavio protu-američke rodoljube. Prema američkim obavještajnim procjenama, 90 posto stranih boraca ulazi u Irak preko Sirije. Britanski BBC ističe kako se radi o prvom poznatom napadu američkih snaga unutar sirijskog teritorija, te dodaje da je Sirija pozvala američkog i iračkog otpravnika poslova tražeći od njih da osude "čin agresije". Irački političari su nazvali incident "vrijednim žaljenja".
Incident gađanja Busha cipelama
thumb|thumb|250px|George W. Bush se sagnuo kad je cipela iznenada poletjela prema njemu za vrijeme konferencije 14. prosinca 2008. George W. Bush je nenajavljeno posjetio Irak i održao novinarsku konferenciju u Bagdadu zajedno sa premijerom Nurijem al-Malikijem. No situacija je ubrzo nenadano prerasla u skandal: Mountazer al-Zaidi, novinar televizijske kuće al-Bagdadia, uz uvredljive je povike "Ovo je oproštajni pozdrav Iraka, psu!" gađao objema svojim cipelama američkog predsjednika Busha. Iako se Bush uspio izmaknuti i pokušao sve preokrenuti u šalu, događaj je imao veliki odjek u svijetu i ponovno vratio središte pozornosti na Irak. Al-Zaidija su uhitile iračke službe sigurnosti i, prema riječima njegovog brata Maithama, u zatvoru teško pretukle, zbog čega je završio u bolnici sa slomljenom rukom i rebrima.
Drugi Mountazerov brat, Udaj, izrazio je strah da će se s njegovim bratom loše postupati dok je u pritvoru, ali i odbio poziv venezuelanskog predsjednika Huga Chaveza da cijela obitelj dođe živjeti u Venezuelu. 'Zahvalni smo predsjedniku Hugu Chavezu. No, mi smo Iračani i živimo u Iraku', rekao je Udaj u ime obitelji. Libija je čak Al-Zaidiju odlučila isporučiti odličje.
Palestinska oružana skupina "Odbori narodnog otpora" uputila je javni zahtjev odvjetnicima u cijelom svijetu da se mobiliziraju za obranu 'velikog junaka' al-Zaidija. "Izražavamo punu potporu tom velikom junaku i zahtijevamo od svih odvjetnika na svijetu da se mobiliziraju za njegovu obranu", izjavio je glasnogovornik skupine Abu Abir na konferenciji za novinare u Gazi. "Bacanje cipela bilo je 'prirodni odgovor zločincu i velikom demonu koje utjelovljuje Bush", dodao je. Halil Dulaimi, bivši odvjetnik Sadama Huseina, rekao je kako priprema al-Zaidijevu obranu i kako mu je besplatnu pomoć već ponudilo najmanje 200 odvjetnika. Iračka je vlada osudila "sramni postupak", a uprava tv Al-Bagdadiye traži njegovo hitno oslobađanje. Al-Zaidija su pripadnici sigurnosnih službi, nakon incidenta odmah udaljili s konferencije, a potom je odveden u pritvor. Njegovi kolege novinarima stranih agencija ispričali u kako je Al-Zaidi svoj čin detaljno predvidio. "Mountazer je ovo predvidio prije nekoliko mjeseci, najmanje šest. Odlučio je baciti cipele u glavu Bushu pred kolegama novinarima čim mu se ukaže pogodna prilika", rekao je jedan od njegovih kolega iz Al-Bagdadiye, iračke tv-mreže čije je sjedište u Kairu. "Kad se zakleo da će to učiniti, mislili smo da su to samo prijetnje. No Mountazer mrzi Busha", rekao je jedan od kolega. "On je veliki domoljub kada je riječ o svim stvarima povezanim s Irakom".
2009: Obamina izlazna strategija
27. veljače 2009. novi američki predsjednik Barack Obama održao je govor u vojnoj bazi Camp Lejeune u Sjevernoj Karolini te objavio da će američka borbena misija u Iraku završiti do 31. kolovoza 2010. "Prijelazna vojska" od oko 50.000 vojnika će ostati trenirati iračke sigurnosne snage te obavljati pojedine anti-terorističke operacije do 2011. Obama je time najavio završetak rata čije je trajanje prešlo 6 godina, obećao iračanima "potpuni prijenos ovlasti" te im čestitao na njihovoj suradnji i pomoći.
Butnan (okrug)
Butnan (arapski: البطنان/Al-Buṭnān) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno podjeljena.
Rat u Iraku
2009: Obamina izlazna strategija
30. travnja 2009. Velika Britanija je službeno objavila da završava rat u Iraku te je počela sa povlačenjem vojnika uz napomenu da je ostvarena misija nove prijelazne vlade u Bagdadu. 4. lipnja i Rumunjska je službeno povukla svoje vojne snage iz zemlje a 28. srpnja isto je učinila i Australija.
U 2009. nastavljen je trend smirivanja i stabilizacije Iraka. Ipak, bombaški napadi i nasilje sporadično su se ipak i dalje javljali. U siječnju je poginuo 191 Iračanin, a u veljači broj žrtava se popeo na 258, što je povećanje od 35% od prethodnog mjeseca, ponajviše zbog bombaškog samoubilačkog napada u Iskandiriyahi 13. veljače kada je poginulo 35 Šijita na putu za hodočašće u Karbalu. U ožujku je poginulo oko 250 ljudi, a travanj je bio treći najsmrtonosniji mjesec te godine: poginulo je 355 ljudi, od toga skoro 160 u zadnjem tjednu u mjesecu kada je zabilježen val automobila-bombi, ponajviše u Bagdadu, što je oko 40% mrtvih više nego prethodnog mjeseca. U svibnju je smrtnost ponovno spala kada je poginulo 124 osoba (ne uključujući 24 poginula vojnika Koalicije), lipanj je postao drugi najsmrtonosniji mjesec sa 373 poginulih a u srpnju je bilo 275 žrtava. U kolovozu je bilo zabilježeno 456 žrtava, dok je s druge strane u rujnu broj mrtvih spao na najnižu razinu od početka rata, pošto je poginulo 125 ljudi.
Listopad je označio ponovan trend rasta nasilja: u tom mjesecu poginulo je 410 osoba diljem Iraka. Smrtnost je bila veća zbog dvije eksplozije bombaša samoubojica 25. listopada zbog kojih je poginulo više od 150 ljudi, označavajući najsmrtnonosniji dan nasilja u Iraku u prethodne dvije godine. Također, 1,275 civila, 135 policajaca i 90 vojnika je ranjeno tog mjeseca, dok je 38 pobunjenika ubijeno a 585 uhapšeno U studenom je poginulo 122 ljudi, a u prosincu je, prema iračkom Ministarstvu unutrašnjih poslova, poginulo 319 osoba (306 civila i 13 policajaca), a najznakovitije je što je to bio prvi mjesec u kojem nije poginuo nijedan američki vojnik od početka rata. Iako je 2009. bila najmirnija i najstabilnija godina od početka rata, ipak je u njoj zabilježeno oko 3,300 žrtava.
U lipnju se američka vojska po prvi put povukla iz urbanih dijelova Iraka u svoje vojne baze, a 38 vojnih baza predano je iračkim vlastima.
Butnan (okrug)
Geografske karakteristike
Butnan se prostire na sjeveroistoku zemlje duž Sredozemnog mora i po polupustinjskoj unutrašnjosti na površini od 84,996 km² u kojoj živi 164,510 stanovnika.
Crucheray
Krušere je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Loar i Šer koja pripada prefekturi Vandom.
Butnan (okrug)
Geografske karakteristike
Okrug Butnan sa sjevera graniči sa Sredozemnim morem sa istoka sa Egiptom, sa zapada sa Okrugom Derna i sa juga i zapada sa Okrugom Vahat.
Rat u Iraku
Drugi kraj rata (2010)
Siječanj 2010. nastavio je trend smirivanja stanja u Iraku. Nakon mjesec dana mira, Bagdad je 25. siječnja ponovno uzdrmala auto bomba koja je eksplodirala između hotela Sheraton i Palestine te ubila 36 ljudi i ranila 80-ak. Detonacija je odjeknula gotovo paralelno sa smaknućem Ali Hassana al-Majida, jednog od najzloglasnijih sudionika Huseinovog režima, znanog i kao "Kemijski Ali" 27. siječnja Barack Obama održao je svoje prvo obraćanje naciji otkad je postao predsjednik, te je, između ostalog, najavio povlaćenje velikog broja američkih vojnika iz Iraka te da je "rat gotov". thumb|thumb|250px|Video snimka napada helikoptera Koalicije na novinara Reutersa u Bagdadu 7. ožujka održani su novi parlamentarni izbori u zemlji u kojima je pobjedio Ayad Allawi, ali bez apsolutne većine, što je prouzročio kratkotrajan kaos i probleme u formiranju vlade.
Butnan (okrug)
Geografske karakteristike
Administrativni centar Okruga Butnan je grad Tobruk.
Popis svetih rimskih carica
thumb|240px|Kruna [[Constance od Aragona, sveta rimska carica|Constance od Aragona, svete rimske carice i kraljice Rimljana]]
Crucheray
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 373 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 25,43 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 130 metara (maksimalnoj 132 m, a minimalnoj 93 m).
Popis svetih rimskih carica
Sveta rimska carica ili Carica Svetog Rimskog Carstva je titula koju je nosila supruga Svetog rimskog (rimsko-njemačkog) car. S obzirom da se titula svetog rimskog cara sticala izborom i bila ograničena na muškarce, nijedna sveta rimska carica nije bila vladarica, iako su neke kao Theophanu ili Maria Theresa od Austrije, imale de facto vlast.
Rat u Iraku
Drugi kraj rata (2010)
5. travnja internet stranica Wikileaks objavila je 39 minuta procurene video snimke zračnog napada američkog borbenog helikoptera na ulicu u Bagdadu 12. srpnja 2007., u kojem je ubijeno 18 civila nakon što su vojnici zamjenili novinara Reutersa za terorista. Naime, novinar je držao teleobjektiv i hodao po ulici, na što su vojnici zaključili da nosi oružje te otvorili vatru. Ubijeno je 12 osoba, a još šestero je također upucano kada je drugi put otvorena vatra na ljude u kombiju koji su stali na cesti kako bi pomogli ranjenima. Dok vojnik puca na ljude na cesti, na snimci se također čuje glas još jedne vojne osobe, vjerojatno zapovjednika, koji mu naređuje: "Pucaj. Samo nastavi pucati, samo nastavi pucati". Snimka je ponovno izazvala neugodnosti za američku vladu.
Popis svetih rimskih carica
Svete rimske carice
Prije 924. godine se titula car nije uvijek vezivala uz Njemačko Kraljevstvo; umjesto toga se ispočetka vezivala uz Karolinšku dinatsoju, te ju je nosilo nekoliko drugih ne-njemačkih vladara u 9. i 10. vijeku. Njihove supruge su stoga bile carice, ali ne uvijek i njemačke kraljice.
Rat u Iraku
Drugi kraj rata (2010)
10. svibnja dogodio se još jedan val koordiniranih bombaških napada protiv policijskih i vojnih kontrolnih točaka, tržnice, ureda gradonačelnika Bagdada te jedne tvornice tekstila. U napadima je ubijeno preko 100 osoba, vjerojatno u znak odmazde zbog teških gubitaka Al Kaide u Iraku tijekom 2010. 18. kolovoza, bombaški napad ubio je 50-ak ljudi u Bagdadu koji su čekali u redu kako bi pronašli posao u iračkoj vojsci.
19. kolovoza započeto je masovno povlačenje američkih vojnika iz Iraka. Dana 31. kolovoza, Barack Obama proglasio je kraj rata. U obraćanju naciji, Obama je objavio kraj borbenih misija u toj zemlji te da će "Amerika nastaviti podupirati iračku vladu, dok će usmjeriti svoju energiju na vlastitu ekonomiju i rat u Afganistanu". Obama je izjavio:
Popis svetih rimskih carica
Svete rimske carice/njemačke kraljice
Sa ustoličenjem Otona I od Njemačke 962. na carsko prijestolje, titula 'rimski kralj/car' je postala stalno vezana za Kraljevinu Njemačku iako kralj Njemačke nije morao nositi carsku titulu, s vremenom je postalo nemoguće zamisliti svetog rimskog cara koji nije kralj Njemačke. Slijede kraljice Njemačke koje su istovremeno bile i rimske carice.
Rat u Iraku
Drugi kraj rata (2010)
Službeno, američki angažman je završio u utorak, 31. kolovoza, u 17:00 sati. Otprilike 50,000 vojnika će ostati u Iraku do 31.12.2011. kako bi pomagalo u obuci tamošnjih snaga.
Curenje dokumenata sa Wikileaks
23. listopada 2010. Wikileaks je objavila 391.832 povjerljivih ratnih dokumenata o ratu u Iraku u, kako je časopis The Independent napisao, "najvećem curenju podataka u povijesti". Dokumenti objavljuju bogati izvor informacija o stanju od 2004. do 2009.: o tome kako su iračke snage mučile stotine osoba dok su američki vojnici samo gledali; kako je američki borbeni helikopter otvorio vatru na pobunjenike koji su se predali; kako je jedan doktor prodavao Al-Kaidi popis pacijenata sa mentalnim poteškoćama kako bi ih ta organizacija mogla lako manipulirati da postanu bombaši samoubojice; kako su dva britanska vojnika pretukla dvojicu civila no nije pokrenuta istraga i dr. Također, otkriveno je da je američka vlada itekako pravila popis ubijenih u ratu, iako je tvrdila suprotno. Pentagon je sastavio popis dokumentiranih 109.032 smrti, od kojih su 66.081 bili civili. Nakon te informacije i analize 860 dokumenata, Iraq Body Count je objavio da je revidirao svoj broj ubijenih u ratu, koji je porastao sa 107.000 and 150.000, od kojih su 80% bili civili. Zaštitnička tvrtka Blackwater, koja je zaradila 1,5 milijarde $ od početka rata, je često otvarala vatru na civile, jednom čak i na bolnička kola koja su pokušala stići do ranjenih. Američki vojnici ubili su ukupno 834 ljudi na kontrolnim točkama, od kojih su 80% bili civili. Također, ispostavilo se da je Iran obučavao iračke militante te ih poticao u ubijanju iračkih dužnosnika.
Kontroverze
thumb|260px|thumb|Američki vojnici ulaze u Bagdad Iako je američki predsjednik Bush izjavio da je rat u Iraku "dio rata protiv terorizma", mnogi stručnjaci smatraju da je invazija bila motivirana drugim razlozima, pogotovo kada oružje za masovno uništenje nikada nije pronađeno. Neki smatraju da je glavni razlog bio kontrola bogatog izvora nafte u Iraku" . Uz to pojavile su se i optužbe raznih udruga protiv koalicije zbog kršenja ljudskih prava, iako su američki vojnici trebali "osvojiti srca i umove Iračana", poput u zatvoru Abu Ghraib u kojem su se pojavile slike američkih vojnika kako ponižavaju Iračane, te Incident u Mahmudiyji u kojem je navodno silovana i ubijena 14-godišnja djevojčica ili ubojstva u Hadithu u kojem su navodno ubijena 24 civila, većinom djeca i žene. U intervjuu 2009., Tony Blair je priznao da bi "ionako pokrenuo invaziju na Irak, čak i da nije bilo nikakvih dokaza o oružju za masovno uništenje".
Iako su mnogi tražili da se zbog toga skandala smjeni Donald Rumsfeld, to se nije dogodilo. Uz to, protesti diljem svijeta pratili su rat u Iraku, a i mnoge slavne ličnosti u SAD-u su kritizirale vladine odluke; među njima su i filmski glumci Sean Penn i Tim Robbins, te dokumentarni filmaš Michael Moore koji je konflikt opisao u dokumentarcu "Fahrenheit 9/11". Među državama koje su bile izričito protiv rata su bile i Francuska, Njemačka, Rusija, Egipat i Kina, koje su upozorile da će on samo povećati terorizam umjesto da ga smanji.
Istražna povjerenstva
12. siječnja 2010. Willibrord Davids, predsjednik nezavisnog nizozemskog istražnog povjerenstva koje je pretresalo ulogu vojnih snaga Nizozemske u američkoj vojnoj intervenciji u Iraku, izjavio je kako je ta intervencija bila protuzakonita. Povjerenstvo je u svojem izvješću, koje je službeno predstavljeno u Den Haagu, zaključilo da rezolucije Vijeća sigurnosti UN-a o Iraku 90-ih godina nisu dopuštale američko-britansku intervenciju, te da je ona, prema odredbama međunarodnog prava, bila ilegalna. Nizozemska je 2003. godine pružila političku podršku iračkoj invaziji, no vojnu prisutnost u toj je zemlji godinama negirala. Izvještaj je potvrdio kako nema relevantnih dokaza da je Nizozemska doista pružila aktivnu vojnu potporu invaziji.
29. siječnja 2010. Tony Blair je svjedočio pred istražnim povjerenstvom o sudjelovanju Velike Britanije u ratu u Iraku, dok su diljem Londona organizirani prosvjedi protiv rata koji je izazvao najviše prijepora u njegova tri mandata. Saslušanje bivšeg britanskog premijera trajalo je oko šest sati, tijekom kojih je obrazložio svoju odluku da 2003. zemlju, zajedno sa Sjedinjenim Državama, gurne u rat protiv režima Sadama Huseina. Gotovo sedam godina poslije, Blair je i dalje na meti kritika zbog toga što je oko 45.000 britanskih vojnika poslao u taj sukob, premda UN nije donio nikakvu rezoluciju o tome i unatoč otporu najvećeg dijela domaće javnosti. Prema njegovim riječima, "nije postojao tajni sporazum", samo je ustvrdio da je Bushu rekao da će 'biti uz njega' ako ne uspije diplomacija. Dodao je da je "Husein za njega čudovište" te da je "čvrsto vjerovao da Irak posjeduje oružje za masovno uništenje". Tijekom saslušanja, prosvjednici su ga nazvali "ratnim zločincem" te mu dali pogrdno ime "Bliar" (igra riječi "lažac").
Troškovi
SAD je do 1. listopada 2006. potrošio 379 milijardi $ na rat u Iraku, a do 1. listopada 2009. brojka je prešla 690 milijardi $, što je oko 2.300 $ troškova po američkom stanovniku, tj. prosječno 2.200 milijuna $ tjedno ili oko 8.8 milijardi $ mjesečno. Velika Britanija potrošila je pak oko 4.5 milijardi funti na rat.
Žrtve
Kao i kod prijašnjih studija, i ovdje se navodi da su statistički rezultati ovih metoda nedovoljno precizni, makar je više ljudi poginulo nego što se do sada mislilo. Bijela kuća je odbacila te brojke, tvrdeći da su iznimno pretjerana. General Tommy Franks izjavio je da je poginulo oko 30.000 Iračana od rata do 9. travnja 2003.
Posljedice
Među pozitivnim posljedicama su svrgavanje diktature Huseina, uvođenje demokracije, zaštita vojnika koalicije i ukidanje sankcija. Međutim, pojavile su se i mnoge negativne posljedice: zdravstveno stanje u Iraku propalo je na razinu koja nije zabilježena u toj državi još od 1950-ih, tvrdi Joseph Charmie, bivši ravnatelj UN-ove divizije stanovništva, koji je dodao da "nakon rata Irak izgleda kao neka država u Subsaharskoj Africi". Pothranjenost među djecom je porasla sa 19% prije rata 2003. na prosječno 28% do godine 2007., a oko 70% stanovništva nema pristup pitkoj vodi. U prosjeku, 60-70% djece u Iraku boluje od psihičkih problema. Uzrok izbijanje epidemije kolere među 5.000 ljudi u sjevernom Iraku se smatra rezultatom slabe kvalitete vode, a skoro polovica svih doktora napustilo je državu od 2003.
Pojavio se i problem iračkih izbjeglica. U 2007., oko 3.9 milijuna ljudi je bilo razmješteno, što je oko 16% ukupnog stanovništva Iraka: 2 milijuna ljudi je pobjeglo u neku drugu zemlju, dok je oko 1.9 milijuna ljudi razmješteno unutar samog Iraka. Kao glavni uzroci navodi se sukobi, visoko povećanje cijena namirnica i benzina, te nezaposlenost koja je negdje između 50 i 70%. UNHCR je procijenio da od 2006. skoro 100.000 Iračana bježi u susjednu Siriju i Jordan svaki mjesec. Prema procjenama organizacije Human Rights Watch, 331 profesor je ubijen u prvih 4 mjeseca 2006., a barem 2.000 doktora je likvidirano a 250 oteto od rata 2003. Prema procjenama, samo u Siriji se nalazi 50.000 žena i djevojaka iz Iraka koje su se okrenule prostituciji samo kako bi preživjele i imale prihod zarade.
SAD je primio oko 800 izbjeglica, dok je Švedska primila čak 18.000, a Australija 6.000. Iako kršćani čine samo 5% stanovništva Iraka, njihov udio među izbjeglicama je skoro 40%.
Formalni kraj rata i okupacije
Iako je službeni kraj rata proglasio američki predsednik George W. Bush još 2003. godine sledećih 8 godina američka vojska ostaje u Iraku u raznim ulogama. Do njenog službenog povlačenja i time barem de facto kraja ove vojne akcije dolazi 31.12.2011., nakon čega je američka vojska povučena i zamenjena raznim plaćenićkim vojskama dok je enormni broj osoblja američke ambasade u Bagdadu od 8.000 ljudi udvostručen na 16.000 čime se garantira daljnji utjecaj Washingtona na samo formalno samostalan Irak.
Citerna
Citerna ima više značenja:
Ojo de Agua, Villa Corzo
Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 652 m.
Osamu Dezaki
Osamu Dezaki (出﨑 統) bio je jašpanski anime redatelj, scenarist i animator. Najpoznatija anima ostvarenja su mu The Rose of Versailles, Astro Boy, Ashita no Joe, Aim for the Ace!, Mighty Orbots, Dororo, Cobra, Ultraviolet: Code 044 i Golgo 13.
Los Barbechos, Tecalitlán
Los Barbechos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tecalitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1447 m.
Vidite još
Administrativna po
Peratiepin
Peratiepin je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 310,456 Da.
Carloforte, Carbonia-Iglesias
Carloforte je naselje u Italiji u provinciji Carbonia-Iglesias, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5560 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Cicconi, Macerata
Cicconi je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 722 m.
Amtzell
Amcel je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Ravensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.749 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8436006.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ravensburg Amcel se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ravensburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 556 metara. Površina opštine iznosi 30,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.749 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 123 stanovnika/km².
Kistelek
Kistelek čita se Kištelek, je grad na jugoistoku Mađarske od 7,033 stanovnika. , koji administrativno podpada pod Županiju Csongrád.
Geografske karakteristike
Kistelek leži udaljen 35 km sjeverno od Szegeda.
Historija
Naselje je prvi put dokumentirano 1420, a status grada dobilo je 1989.
4700 Carusi
4700 Carusi je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,562 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,8.
Al Wa‘irah, Hajjah
Al Wa‘irah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Mauzolej Gale Placidije
Mauzolej Gale Placidije je vrlo važan bizantski mauzolej u Raveni (Italija). Jedan je od osam građevina u Raveni koja su upisana na popis svjetske baštine 1996. godine. Kao što su UNESCO-ovi stručnjaci objasnili, "to je naraniji i najbolje sačuvani od svih spomeničkih mozaika, a istovremeno umjetnički najsavršeniji".
Al Wa‘irah, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1426 m.
Mauzolej Gale Placidije
Građen od 425.-430., građevina je dizajnirana u obliku grčkog križa s kupolom potpuno obloženom mozaicima koji predstavljaju osmoricu apostola i simboličke figure golubica koje piju iz posude. Ostala četvorica apostola predstavljena su na svodu suprotnog kraka; iznad vrata je prikaz Isusa Krista kao Božjeg Pastira, mladog, golobradog, s lepršavom kosom, i okružen ovcama; na suprotnoj strani nalazi se lik koji se interpretira kao prikaz sv. Laurencija. Tanke, prozirne kamene ploče propuštaju svjetlost u građevinu kroz prozore.
Građevina (bivši oratorij veće crkve Svetog Križa) sadrži tri sarkofaga; najveći pripada Gali Placidiji, čije je balzamirano tijelo postavljeno u sjedeći položaj, odjevena u carski ogrtač; godine 1577. sadržaj sarkofaga slučajno je izgorio. Sarkofag nadesno se pripisuje car Valentinijanu III. ili bratu Gale Placidije, caru Honoriju. Lijevi sarkofag pripisuje se suprugu Gale Placidije, caru Konstanciju III.
Gladys Cooper
Dame Gladys Constance Cooper DBE (18. decembar 1888 – 17. novembar 1971) bila je engleska glumica poznata po izuzetno dugoj i plodnoj karijeri tokom koje je imala zapažene nastupe u kazalištu, filmu i televiziji.
Karijeru je započela kao tinejdžerka nastupajući u edvardijanskim muzičkim komedijama i pantominskim predstavama, da bi kasnije počela nastupati u ozbiljnim dramskim ulogama i nijemim filmovima prije početka prvog svjetskg rata. Od 1917. do 1933. je služila i kao menadžer kazališne kuće Playhouse Theatre, gdje je često glumila. Od početka 1920-ih je sticala brojne pohvale, prije svega zbog nastupa u dramama W. Somerseta Maughama. 1930-ih je postala jednom od najvećih zvijezda West Enda i Broadwaya. 1940-ih se preselila u Hollywood gdje je postigla veliki uspjeh u karakternim ulogama; tri puta je nominirana za Oscar, posljednji put za ulogu Mrs, Higgins u mjuziklu My Fair Lady (1964).
Iron County, Michigan
je okrug u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 11.817, što je 1.321 (-10,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Harlem Heights, Florida
Harlem Hajts je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.975, što je 910 (85,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Munije
Munije je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Grubišnog Polja, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Eterscél mac Áeda
Eterscél mac Áeda ( ? - 778) bio je kralj klana/države Uí Cheinnselaig u južnom Leinsteru (Irska) koji je vladao od 770. do 778. Pripadao je ogranku Sil Chormaic bio sin Áed mac Colggena (u. 738), koji se smatra kraljem cijelog Leinstera. Njegov stric Sechnassach mac Colggen (u. 746/747) je također bio kralj Uí Cheinnselaiga.
Tierra Prieta, Ahualulco
Tierra Prieta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ahualulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 202 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1836 m.
Most u Jablanici
Memorijalni kompleks
Most je dio Javne ustanove Memorijalni kompleks Bitka za ranjenike na Neretvi vezane za četvrtu neprijateljsku ofanzivu. Taj događaj se desio u februaru i martu 1943. godine, kojom prilikom su pripadnici jedinica Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije spasili preko 4000 ranjenika i bolesnika uprkos združenom napadu sila Osovine. Muzej je otvorio Josip Broz Tito 12. novembra 1978. godine povodom obilježavanja 35. godišnjice bitke. Proglašen je za nacionalni spomenik BiH Sastoji se od nekoliko cjelina.
Muzej Bitka za ranjenike na Neretvi je objekat sa podrumom, prizemljem i spratom. Projektanti muzeja su arhitekti: Branko Tadić, Zdravko Dunđerović i Mustafa Ramić. Ukupna površina muzeja na sve tri etaže iznosi 4.873 m2. Zgrada je u eksterijeru oblikovana u vidu razigranih, međusobno isprepletenih kubusa. Muzej u svom arhivu posjeduje originalne i kopije fotografija, karata i dokumenata vezanih za bitku, puške, uniforme, makete aviona, bombe, šljemove i dr. U izložbenom prostoru Muzeja „Bitka za ranjenike na Neretvi“ nalaze se dvije slike u ulju posvećene nošenju ranjenika (Ismet Mujezinović, S. Gavrilović).
Most u Jablanici. Ostaci mosta sa prilaznim pješačkim stazama na obe obale.
Stara lokomotiva serija 73 na desnoj obali i jedina sačuvana iz te serije putničkih vozova.
Zgrada Bunkera na lijevoj obali Neretve. Bunker sagrađen je početkom XX stoljeća. To je jednoprostorni objekat pravougaone osnove, sa zasječenim uglovima stranica. Objekat Bunkera bio je dugo godina korišten kao caffe bar privatnog korisnika ali je od 2013 zatvoren i vraćen u prvobitno stanje.
Istorija mosta i podaci
Most je sagrađen 1888. Godine. Željezno-rešetkasta konstrukcija je najprije bila naručena i izrađena u Mađarskoj i bilo je planirano da se njime premosti Neretva u Jablanici. Greškom je napravljen kraći za 4 metra, pa je vozom, koji je već tada vozio od Metkovića, dovežen i montiran u Mostaru kao Most cara i kralja Franje Josipa. Novi most za Jablanicu naručen je u Engleskoj, i kasnije bio montiran. Prema naređenju koje je Josip Broz Tito izdao inžinjerskoj četi Vrhovnog štaba, od 1. do 4. marta 1943 porušeni su svi mostovi na Neretvi i Rami od Karaule do Ostrošca. Dana 7. marta u 20 sati, inženjerska četa Vrhovnog štaba koju je činilo 35 ljudi započela je postavljanje drvenog improviziranog mosta uz konstrukciju porušenoga. Za samo 18 sati, 8. marta 1943. godine u 3 sata ujutro drveni improvizirani most dugačak 56, a širok 2,5 m je završen.
U avgustu 1943. godine Nijemci su izgradili novi most na mjestu srušenog. Konstrukcija ovog mosta bila je prostorna rešetka, pravougaonog poprečnog presjeka. Raspon mosta bio je 78 m a visina rešetke 8 m. Širina mosta bila je 5 m. Most se oslanjao na postojeće kamenom zidane oslonce. Visina rešetke pri osloncima bila je manja i iznosila 5 m na obje strane mosta.
Ovaj most je ponovno srušen 1968. godine za vrijeme snimanja filma „Bitka na Neretvi“ reditelja Veljka Bulajića.
U sklopu projekta za spomen-muzej „Bitka za ranjenike“ u Jablanici urađen je projekat obnove Spomen-mosta u maju 1977. godine. Postojeća rešetkasta konstrukcija porušenog željezničkog mosta, koja je poslije rušenja 1968. godine ostala da leži na lijevoj obali Neretve, ostala je do danas na tom mjestu sa potrebnim osiguranjima od daljeg rušenja.
Palo Amarillo, Morelia
Palo Amarillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Morelia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2319 m.
Priče iz hotela
Priče iz hotela je jugoslovenska crno-bela televizijska komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1962. godine. Predstavlja adaptaciju dela američkog pisca Vilijama Sidnija Portera (O. Henri). Režirao hju je Aleksandar Đorđević a scenario je napisao Novak Novak
2. 10.
prethodni dan - sledeći dan
2. oktobra/listopada (2.10.) je 275. dan godine po gregorijanskom kalendaru (276. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 90 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Cerro Azul, Paso del Macho
Cerro Azul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Paso del Macho.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 883 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 631 m.
California, Altamirano
California je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Altamirano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1493 m.
Magnificent Obsession (film, 1954)
Magnificent Obsession je američki igrani film snimljen 1954. u režiji Douglasa Sirka, a koji se smatra jednom od najuspješnijih hollywoodskih melodrama 1950-ih.
Snimanje su obilježili problemi vezani uz loše zdravlje Wyman i Sirka, kao i odluka Universala da umjesto standardnog formata slike primijeni novu tehniku Cinemascope. Usprkos toga, film je doživio izuzetan uspjeh. Wyman je nominirana za Oscar za najbolju glumicu, a Hudson je postao velika zvijezda, te sa Sirkom nastavio suradnju koja će rezultirati s još nekoliko klasičnih filmova.
Capolavia, Rovigo
Capolavia je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Медаковић
Медаковић, или колоквијално Медак, је насеље у Београду. Највећим делом се налази на територији општине Вождовац, а мањи део насеља Медаковић 3 се налази на општини Звездара. Окружено је ауто-путем Београд-Ниш и насељем Коњарник са једне стране и насељем Браће Јерковић са друге стране. Састоји се од неколико мањих насеља: Медаковић 1, Медаковић 2, Медаковић 3 и Медаковић Падина. Насеље је добило име по новинару Милораду Медаковићу.
Значајни објекти
На Медаковићу се налази православни храм Светог Јована Владимира, који припада Архиепископији београдско-карловачкој.
Превоз
Путничким возилом се у Медаковић долази са ауто-пута, са Коњарника или из насеља Браће Јерковић. Са Коњарника на Медаковић се прелази преко "Плавог моста“, који се налази у продужетку улице Војислава Илића. На ауто-путу постоје искључења непосредно испред Плавог моста (у оба правца) за Медаковић насеље.
Из насеља Браће Јерковић се до Медаковића долази кружним путем.
Јавним градским превозом до Медаковића се стиже тролом број 29 или аутобусом 18. Од мање прометних аутобуса ту су линије број 20 и број 30. Све те линије имају почетну станицу на Медаковићу, а док линије број 20 и 50 пролази кроз насеље. Линија 26Л повезује насеље Медаковић 3 са насељем Браће Јерковић падина.
Kastin
Flavije Kastin (Flavius Castinus, ? - 425?) je bio zapadnorimski velikodostojnik na dvoru cara Honorija. Njegov glavni suparnik je bio Bonifacije, štićenik Gale Placidije. Godine 422. je zajedno sa Bonifacijem poslan u Hispaniju u nastojanju da tamo podrži Sveve, odnosno otjera Vandale. Misija nije uspjela te se Kastin morao povući u Tarragonu. Nakon Honorijeve smrti 423. je istočnorimski car Teodozije II oklijevao s imenovanjem zapadnorimskog cara, što je Kastin iskoristio kako bi istakao Ivana za cara. Ivan ga je 424. proglasio konzulom ali je ta vladavina bila kratkotrajna. Godine 425. je Ivan poražen, uhvaćen i pogubljen. Što se dogodilo sa Kastinom nije poznato, ali se pretpostavlja da je imao istu sudbinu.
Manitol-1-fosfat 5-dehidrogenaza
Manitol-1-fosfat 5-dehidrogenaza (, manitol-1-fosfatna 5-dehidrogenaza, heksoza reduktaza, manitol 1-fosfat dehidrogenaza, D-manitol-1-fosfat dehidrogenaza, fruktoza 6-fosfat reduktaza) je enzim sa sistematskim imenom D-manitol-1-fosfat:NAD+ 5-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Cittadella
Cittadella ima više značenja:
Косанчићев венац
Косанчићев венац је најстарији урбани део града Београда. Гледа на реку Саву, и простире се од Калемегданске тврђаве до Бранковог моста. Одликују га поплочане улице и старе породичне куће.
Историја
Да би били ближи Саборној цркви, и као контратег Турском утврђењу на обали Дунава, Срби су направили ово насеље у првој половини деветнаестог века. Ипак, Косанчићев венац је постао организованије насеље тек неколико деценија касније, пошто су Турци напустили Београд. Куће су се на почетку градиле близу Саборне цркве, а затим је насеље кренуло да се шири. У деветнаестом веку, Косанчићев венац је био друштвени, културни и трговиснки центар Београда. Иако сад стоји само као сведочанство старих времена, никада није изгубио на популарности код старих Београђана.
Архитектура
Улица и део града око ње је названа по српском хероју Ивану Косанчићу. Према легенди, он је погинуо на Боју на Косову 1389. године. Данас, у улици која је названа по њему стоји и његова биста, коју је направио српски скулптор Петар Убавкић.