cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carica Teodora
Zoja je umrla 1050, a njen treći suprug Konstantin Monomah 11. januara 1055. godine. Kao jedini preostali član Makedonske dinastije već sedamdesetogodišnja Teodora je započela sopstvenu vladu. Stara carica je vladala preko sposobnog i beskrupuloznog savetnika Lava Paraspondila koji je želeo da preko Teodore omogući dolazak na presto nekom od svojih favorita. Sa druge strane, patrijarh Mihailo Kerularije je savetovao carici da se ipak uda i tako se pobrine da predstojeća smena na prestolu prođe što bezbolnije. Ipak, Teodora se teško razbolela 31. avgusta 1056 i umrla je nekoliko dana kasnije. Za svog naslednika imenovala je vremešnog Mihaila Vringu poznatog pod nadimkom Stratiotik pošto je služio kao logotet zadužen za vojna pitanja. Nakon Teodorine smrti i gašenja Makedonske dinastije, koja je carstvom vladala još od 867. godine, započeo je period konstantnih građanskih ratova koji je okončan tek 1081. dolaskom Aleksija I Komnina na presto.
Etiopija (antika)
Herodot
Prema Herodotu, persijski vladar Kambiz I (oko 570. pne.) poslao je svoje doušnike među Etiopljane, "koji su nastanjivali onaj deo Libije koji izlazi na južno more". Kambizovi su izaslanici tamo zatekli snažne i zdrave ljude. Premda je Kambiz tad preduzeo pohod na Etiopljane, nije se dovoljno dobro snabdeo, pa je njegova vojska pretrpela neuspeh i brzo se povukla.
U trećoj knjizi Herodot definiše Etiopiju kao najudaljeniju oblast Libije (tj. Afrike): "Na krajnjem jugozapadu nalazi se Etiopija; u njoj ima mnogo zlata, ogromnih slonova, svakojakog divljeg drveća, između ostalog i ebonosa, pa lepih, vrlo velikih i dugovečnih ljudi".
Drugi antički pisci
Egipatski istoriograf i sveštenik Maneton (oko 300. pne.) egipatsku 25. dinastiju ("nubijsku" ili "kušitsku") naziva "etiopskom dinastijom". Osim toga, kad je hebrejska Biblija prevedena na grčki jezik (oko 200. pne.), hebrejske reči za "Kuš" i "Kušiti" prevedene su na grčki kao "Etiopija" i "Etiopljani".
Kasniji grčki i rimski istoričari, kao što su Diodor Sicilijski i Strabon, potvrđuju Herodotove navode o nekoliko različitih naroda koji su nastanjivali ogromnu "Etiopiju" južno od pustinje Sahare, te spominju Troglodite i Ihtiofage, za koje kažu da žive na afričkoj obali Crvenog mora (tj. u oblastima današnjeg Sudana, Eritreje, Džibutija i Somalije), kao i još neke druge narode dalje na zapadu. Ovi pisci prenose, iz druge ruke, i priče o planinskim oblastima Etiopije, gde je navodno izvirao Nil. Strabon primećuje i da su neki raniji pisci smatrali da severna granica Etiopije počinje od planine Amana te tako uključuje i sve oblasti današnje Sirije, Izraela i Arabije.
Plinije Stariji opisao je luku Adulis i naveo da je to bio glavni trgovački grad Etiopljana. Plinije spominje i Etiopa kao eponimnog pretka Etiopljana, za koga kaže da je bio sin Vulkana, tj. Hefesta.
Han Fu (gospodar rata)
Han Fu (141–191) bio je kineski velikodostojnik i gospodar rata iz doba kraja dinastije Han. U vriujeme ustanka Žutih turbana je bio guverner provincije Ji (današnji južni Hebei).
Pojavljuje se kao jedan od likova u Romansi Tri kraljevstva, odnosno jedan od gospodara rata koji je 190. krenuo u pohod protiv tiranskog kancelara Dong Zhuoa. U njemu je opisano kako je Yuan Shao na prevaru zauzeo njegovu teritoriju, a poslije čega je Han Fu izvršio samoubistvo.
Daumeray
Domre je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Men i Loara koja pripada prefekturi Anže.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 312 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 40,53 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 32 metara (maksimalnoj 67 m, a minimalnoj 17 m).
Warrior, Alabama
Warrior je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.176 stanovnika.
Aptiganel
Aptiganel je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 303,401 Da.
Dinastija Hồng Bàng
Dinastija Hồng Bàng, također poznata i kao dinastija Lạc, bila je prva vladarska dinastija koja je, po predaji, upravljala Vijetnamom (tada poznatim po imenu Văn Lang) u periodu od preko 2000 godina, sve do 3. vijeka pen. Njen osnivač je bio Hùng Vương. O njoj postoje brojne legende, ali vrlo malo pouzdanih historijskih podataka.
Neodijum aluminijum borat
Neodijum aluminijum borat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 230,031 Da.
Andronik IV Paleolog
Andronik IV Paleolog (grčki: Ανδρόνικος Δ' Παλαιολόγος) (Konstatinopolis, 11. april 1348. - Silivri (Konstatinopolis), 28. jun 1385.) bio je bizantski car od 1376. do 1379.
Biografija
Andronik je bio najstariji sin Janisa V Paleologa (vladao uz prekide od 1341. do 1391.) i Helene Kantakuzine. Nakon neuspjele urote koju je poduzeo protiv oca, zatvoren je i lišen svih prava na nasljedstvo. Iz zatvora je pobjegao uz pomoć Genovežana velikih neprijatelja njegova oca, a nakon tog 12. augusta 1376. i ući u Konstatinopolis uhapsiti svog oca, i preuzeti vlast. Za cara je okrunjen 18. oktobra 1377. Nije dugo vladao jer je 1379. njegov otac pobjegao iz zatvora uz pomoć Osmanlija i Mlečana i ponovno preuzeo vlast. Istina on se za tu uslugu morao zakleti na vjernost sultanu, i pristati biti njegov vazal, a Andronika priznati kao zakonitog nasljednika. Andronik se nije mirio sa svojim položajem, pa je ponovno pokušao srušiti sa tona oca i svog mlađeg brata Manojla II koji je vladao kao suvladar. Njegova pobuna nije uspjela, jer ga je u bitci teško pobjedio i teško ranio Manojlo II, ubrzo nakon tog je umro 1385.
Ono što nije uspjelo Androniku, uspjelo je njegovu sinu Janisu VII koji je kratko zasjeo na tron 1390.
The Sheik (film)
thumb|The Sheik The Sheik je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1921. u režiji Georgea Melforda. Temelji se na istoimenom romanu engleske književnice Edith Maude Hull. Radnja je smještena u Alžir gdje svojeglava britanska aristokratkinja (čiji lik tumači Agnes Ayres) postane oteta od strane lokalnog šeika (čiji lik tumači Rudolph Valentino) koji će se zaljubiti u svoju zatočenicu. The Sheik nakon premijere nije oduševio kritičare, ali je zato doživio izuzetan komercijalni uspjeh, koji se tumači vještom propagandnom kampanjom studija Paramount Pictures, popularnošću samog romana, ali najviše efektom koji je privlačni i "egzotični" Valentino imao na žensku publiku. The Sheik je od Valentina učinio jednu od najvećih hollywoodskih, odnosno svjetskih filmskih zvijezda svog vremena, a njegov je lik postao jedna od ikona popularne kulture. Godine 1926. je Valentino nedugo pred smrt nastupio u nastavku pod naslovom The Son of Sheik.
Brashear, Missouri
Brašir je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Radicosa I, Frosinone
Radicosa I je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Brashear, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 273, što je 7 (-2,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Radicosa I, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 613 m.
Mallersdorf-Pfaffenberg
Malersdorf-Pfafenberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 37 opštinskih središta okruga Štraubing-Bogen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.479 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9278148.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Štraubing-Bogen Malersdorf-Pfafenberg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Štraubing-Bogen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 411 metara. Površina opštine iznosi 72,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.479 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 89 stanovnika/km².
Menadžerski otkup
Menadžerski otkup ( - MBO) je oblik promene vlasničke strukture korporacije koji podrazumeva preuzimanje preduzeća od strane njegovog upravljačkog tima. Prilikom ove transakcije menadžeri i/ili rukovodioci firme kupuju kontrolni udeo u firmi od postojećih akcionara, i u velikom broju slučajeva moraju da se oslone na pozajmice kako bi isplatili postojeće akcionare. Menadžerski otkup često ima formu kreditnog otkupa ( - LBO), gde je veliki deo iznosa kupoprodajne cene finansiran dugom, dok je preostali kapital u vlasništvu male grupe investitora. Menadžerski otkup takođe može biti finansiran od strane privatnih fondova koji u zamenu za investirana sredstva dobijaju određeni broj akcija novonastale firme.
Prilikom menadžerskog otkupa, neophodno je da upravljački tim sastavi kredibilan i koherentan biznis plan da bi lakše obezbedio sredstva za finansiranje transakcije i ubedio postojeće akcionare da je upravljački tim najbolji kupac. Uprava treba da bude u stanju da akcionarima ponudi premiju koja je iznad tekuće tržišne cene kako bi pridobila njihovu saglasnost. Što se investitora tiče, njima je u interesu da se osiguraju da će firma uspešno nastaviti poslovanje i obezbediti profitabilan povraćaj investicije.
Menadžeri koji su otkupljivači kompanije ili njenog ogranka u ovim procesima, ocenjuju da će kompanija ili njen ogranak nakon njihovog preuzimanja imati znatno bolje performanse i veću profitabilnost.
Crissé (Sart)
Krise je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Waterloo, Alabama
Waterloo je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 203 stanovnika.
Hua Xiong
Hua Xiong (? - 191) bio je kineski general iz doba kraja dinastije Han koji je služio kancelara Dong Zhuoa. Borio se protiv gospodara rata koji su godine 190. protiv Dong Zhuoa pokrenuli pohod. Kod Yangreana ga je porazio Sun Jian, poslije čega je pogubljen.
Njegov lik je romantiziran u znamenitom djelu Romansa Tri kraljevstva.
Welcome, Louisiana
Velkam je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 800.
Manching
Manhing je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Pfafenhofen an der Ilm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 11.300 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9186137.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Pfafenhofen an der Ilm Manhing se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Pfafenhofen an der Ilm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 366 metara. Površina opštine iznosi 35,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 11.300 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 318 stanovnika/km².
AR-231,453
AR-231,453 je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 505,523 Da.
Fossacesia, Chieti
Fossacesia je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3644 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
Carbay
Karbe je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Men i Loara koja pripada prefekturi Segre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 208 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 79 metara (maksimalnoj 101 m, a minimalnoj 54 m).
KK Zagreb u međunarodnim natjecanjima
Utakmice Zagreba (Zagreb Croatia osiguranja) u međunarodnim natjecanjima. Rezultati su prikazani:
Sunbury, North Carolina
Sanberi je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 289.
Antimasonska izložba
mini|Plakat za antimasonsku izložbu. Antimasonska izložba otvorena je 22. oktobra 1941. u Beogradu. Ova izložba bila je pripremljena kao propagandistička izložba u službi Nedićeve vlasti u Srbiji, a protiv komunista, Jevreja i masona.
Antimasonska izložba je organizovana u jeku partizanskog ustanka u Srbiji. Na plakatu koji najavljuje antimasonsku izložbu prikazan je lukavi Jevrejin koji drži tas na kojem se nalaze novac i vođa komunista (Staljin).
Tokom vojne uprave u Srbiji (1941-44), antisemitizam je bio jedna vrsta "kulturološkog rodnog pojma" koji je, između ostalog, obuhvatao komunizam, demokratiju, liberalizam, kapitalizam i ostalo.
Slična propagandna nacistička Antisemitska izložba o Židovima je održana u susednoj NDH 1942. godine.
Aranidipin
Aranidipin je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 388,371 Da.
Waverly, Alabama
Waverly je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 145 stanovnika.
Gongsun Yue
Gongsun Yue (? - 191) je bio kineski oficir iz doba kraja dinastije Han, poznat kao mlađi rođak gospodara rata Gongsun Zana. Zajedno sa svojim rođakom je sudjelovao u pohodu protiv Dong Zhuoa, a nakon toga u sukobu braće Yuan Shaoa i Yuan Shua, u kome je Gongsun Zan bio na strani Yuan Shua. Poginuo je u bitci kod Yanchenga u kojoj su snage odane Yuan Shuu pobijedile.
Boaria Canella, Padova
Boaria Canella je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Neodijum(III) hlorid
Neodijum(III) hlorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 250,599 Da.
Westwood, New Jersey
Vestvud je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.908, što je 91 (-0,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gongsun Zan
Gongsun Zan (? - 199), stilsko ime Bogui (伯珪) bio je kineski gospodar rata iz doba kraja dinastije Han. O njegovom ranom životu se malo zna, osim da je bio rodom iz Liaoxia, te da je zajedno sa Liu Beijem studirao kod učenjaka i kasnijeg ministra Liu Zhija. Nakon izbijanja ustanka Žutih turbana, carski komandant He Jin ga je poslao na sjever da guši ustanak, što je Gongsun Zan uspješno obavio. Nakon raspada koalicije protiv Dong Zhuoa, odnosno početka neprijateljstava između Yuan Shaoa i njegovog brata Yuan Shua, Gongsun Zan se priključio Yuan Shuu, odnosno otpočeo dugogodišnji sukob sa Yuan Shaom, koji je 199. završio porazom u bitci kod Yijinga. Nakon njega je Gongsun Zan izvršio samoubistvo, ubivši i svoju suprugu. Iste godine je ubijen i njegov sin Gongsun Xu.
Azerat (Dordonja)
Azra je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Periže.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 409 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,05 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 145 metara (maksimalnoj 317 m, a minimalnoj 128 m).
Mantel
Mantel je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Nojštat an der Valdnab. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.997 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9374134.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nojštat an der Valdnab Mantel se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Nojštat an der Valdnab. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 400 metara. Površina opštine iznosi 16,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.997 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 178 stanovnika/km².
Egypt, Arkansas
Idžipt je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 112, što je 11 (10,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Chahaignes
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 785, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km².
Arbalofen plakarbil
Arbalofen plakarbil je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 399,866 Da.
Slaven (razvrstavanje)
Slaven može označavati:
Verano azul
Plavo leto (Verano azul) je bila čuvena španska dečija televizijska serija od 19 epizoda, u režiji Antonia Mercera, prvi put prikazana 1981. g. Ona govori o pustolovinama grupe mladih, starosti između 9 i 17 godina, za vreme letnjeg raspusta u mediteranskom gradiću Nerja u oblasti Costa del Sol u Andaluziji. Serija je imala ogromnu gledanost u Španiji i od tada je reprizirana skoro svakog leta. Ostavila je duboki trag nad mnogim pokolenjima gledalaca i postala je deo zajedničke kulturološke svesti Španaca. Serija je sa uspehom prikazana i širom sveta između ostalog i u Latinskoj Americi, Portugalu, Francuskoj a i u mnogim slovenskim zemljama poput Jugoslavije, Bugarske, Poljske i Čehoslovačke.
Snimljena je u 19 jednočasovnih epizoda. Nazivi epizoda su: 1. Susret 2. Nemoj ubiti moju planetu, molim te 3. Pancho Panta 4. Eva 5. Možda 6. Osmeh duge 7. Beatriz, Mon Amour 8. Posetilac 9. Mehur 10. Pećina "Zelena mačka" 11. Boce 12. Pljuska 13. Nož 14. Poslednja uloga 15. Idol 16. Mrtva žurka 17. Ne mičemo se 18. Nešto umire u duši 19. Kraj leta.
Kulturološki značaj
Za građane Bugarske i Poljske rođene između ranih 1970-ih i ranih 1980-ih "Plavo leto" obrađivalo je neke ozbiljne mladalačke probleme kojima se do tada niko na televizijama nije bavio pod socijalističkim režimom kao što su Hipi-filozofija, razvod braka ili čak smrt bliskog prijatelja. Serija je bila jedna od malobrojnih TV ostvarenja za mlade emitovanih iza Gvozdene Zavese koja je odisala slobodom izražavanja suprotnoj ideološkoj indoktrinaciji tog vremena. Čak i nakon 2000. slučajni susret između nekog Bugarina i Španca često dovodi do izliva srećnih osećanja pri spominjanju "Plavog leta".
Gospa Sun
Gospa Sun (Sun Shangxiang u kineskoj operi i suvremenoj kulturi) je bila kineska plemkinja koja je živjela u doba kraja dinastije Han i početka Tri kraljevstva. Bila je kći gospodara rata Sun Jiana i mlađa sestra Sun Cea i Sun Quana, osnivača države Istočni Wu.
Bila je udana za gospodara rata Liu Beia i postala njegova treća supruga, a što je trebalo cementirati savez između Liu Beija i Sun Quana. Međutim, nakon što je Liu napao područja gospodara rata Liu Zhang u provinciji Yi, vratila se svom bratu.
U kineskoj kulturi se često opisuje kao muškobanjasta djevojka, koja je dijelila ratnički talent sa svojom braćom. Kao ratnica se pojavljuje i u filmu Red Cliff iz 2008. gdje njen lik tumači Zhao Wei.
Rio de Janeiro
Sao Sebastiao de Rio de Janeiro, poznatiji kao Rio de Janeiro (Januarska reka na portugalskom) ili jednostavno Rio, je najveća luka u Brazilu te glavni grad savezne države Rio de Janeiro. Nalazi se na obali Guanabara zaljeva.,
Ime je dobio po datumu - 1. januar 1502. godine - kada su zaljev otkrili portugalski istraživači. Prvi naseljenici su bili francuski hugenoti koje su godine 1567. protjerali Portugalci. Od godine 1763. bio je glavni grad portugalske kolonije, a potom nezavisne države Brazil sve dok godine 1960. prijestolnica nije premještena u Braziliju.
Krajem 19. i 20. vijeka su u okolini grada isušene močvare i sagrađen veliki broj zgrada po modernim urbanističkim principima, zbog čega je Rio de Janeiro postao jedno od najugodnijih mjesta za život u tropskom pojasu. Zbog toga je postao i jedan od prvih gradova koji je dobivao prihod kao popularna turistička atrakcija.
Poznat je po velikom broju kulturnih i historijskih spomenika, ali su od njih mnogo poznatije i popularnije plaže. Spektakularno prirodno okruženje, karnevali, samba i plaže kao što su Copacabana, Ipanema i Leblon su ono po čemu se prepoznaje Rio. Ipak, najpoznatija atrakcija i zaštitni znak grada je sigurno statua Isusa, poznata kao Cristo Redentor na brdu Corcovado. Međutim, tu su i brdo Šećerna Glava sa žičarom koja ide do njegovog vrha, zatim Sambodrom za vrijeme karnevala, kao i stadion Maracanã, jedan od najvećih na svijetu. Rio također posjeduje i dvije najveće šume u urbanom području, Floresta da Pedra Branca i Floresta da Tijuca.
Procjena broja stanovnika u gradu za 2005. godinu je 6.094.183, a u širem krugu grada je procijenjeno da živi između 11 i 12 milijuna stanovnika. Ipak, Rio nije najveći grad u Brazilu, ali je odmah iza São Paula. Ljude iz Rio de Janeira zovu Carioce, a neslužbena himna grada je Cidade Maravilhosa - Čudesan Grad.
Historija
left|thumb|250px|Rio de Janeiro 1919. godine. Fotografiju je snimila [[Harriet Chalmers Adams.]] Zaljev Guanabara, mjesto budućeg grada, prvi put su vidjeli portugalski istraživači u ekspediciji koju je vodio Gaspar de Lemos, 20. siječnja, 1502. godine, odakle i potiče naziv Rio de Janeiro (Siječanjska rijeka). Legenda kaže da su moreplovci ovaj zaljev nazvali rijekom zato što su i mislili da je u pitanju rijeka, međutim, to se teško može dogoditi iskusnim moreplovcima. Istina je da se u to vrijeme riječ rijeka koristila za sve veće vodene površine koje ulaze u kopno.
Službeno, grad je osnovan 1.ožujka 1565. godine, portugalski vitez, bratić tadašnjeg generalnog guvernera Brazila, Estácio de Sá. Prvobitni naziv grada je bio São Sebastião do Rio de Janeiro (Sveti Sebastijan Siječanjske Rijeke), u čast portugalskom kralju Sebastijanu I. Osnovni razlog osnivanja grada je bilo protjerivanje Francuza iz Brazila. U godinama koje slijede Rio će biti meta gusara, naročito onih čije su zemlje bili protivnici Portugala u ovom dijelu svijeta, Nizozemske i Francuske.
Rio je osnovan na vrhu brda Šećerna Glava. Kasnije je čitav jedan grad izrastao na vrhu ovog brda, oponašajući dotadašnje srednjovjekovne eiropske gradove i njihovu strategiju odbrane. Kako je Šećerna Glava bila centar grada, postala je i centar širenja grada, na jug i zapad.
Na kraju 16. stoljeća portugalska kruna je više pažnje posvetila brazilskim mjestima na Atlantiku. Mjesta su postala vrlo bitne strateške točke u brodskom prometu južnog Atlantika, između portugalskih kolonija u Africi i Americi, kao i u prometu ka Europi. Portugal gradi tvrđavu u Riju i sklapa saveze sa domorodcima kako bi branili grad od gusara. Uskoro je počeo i industrijski razvoj, u pitanju je bila proizvodnja i prerada šećerne trske, međutim, kako je sjeverni Brazil proizvodio kvalitetniji šećer, ova grana industrije je polako počela odumirati.
left|thumb|250px| Rio de Janeiro, pogled iz helikoptera
Do početka osamnaestog stoljeća je napadan uglavnom od strane francuskih gusara. Poslije 1720. godine, kada su portugalski istraživači u planinama današnjeg Minas Geraisa pronašli zlato i dijamante, Rio je postao mnogo pogodnija luka za izvoz od dotadašnje najveće Brazilske luke Salvadora u Bahiji. 1763 godine, Rio postaje i službeno administrativni centar Portugalske Amerike.
Kada je 1808. godine, portugalska kraljevska obitelj, bježeći pred Napoleonom, stigla u Rio de Janeiro, Rio je postao glavni grad čitavog portugalskog carstva, čime je postao jedina europska prijestonica izvan Europe. Mnogi stanovnici Rija su ovom prilikom istjerani iz svojih kuća kako bi plemići iz Portugala imali dovoljno komotan smještaj.
thumb|250px|right|Hotel Copacabana Palace na [[Copacabana plaži. Jedan od najpoznatijih i najluksuznijih hotela u Riju. Sagrađen je dvadesetih godina dvadesetog stoljeća.]]
Početkom 20. stoljeća, grad je bio uglavnom ograničen na područje današnjeg povijesnog centra (opisano dolje) na samim ustima zaljeva Guanabara. Tada se težište gradskog života polako počinje pomjerati intenzivnije ka jugu i zapadu u današnju Južnu Zonu (Zona Sul), a prekretnica je bilo bušenje tunela koji povezuje četvrti Botafogo i Copacabana. Prirodne ljepote plaže u kombinaciji sa luksuzom i stilom Copacabana Palace hotela, pomogao je Riju da stekne reputaciju grada zabave na plaži, primamljivog za turiste (iako je ova reputacija malo poljuljana u zadnje vrijeme, stvaranjem favela i nasiljem vezanim za trgovinu drogama).
Rio je ostao brazilska prijestonica i poslije 1889. godine, kada je vojska zbacila monarhiju i uspostavila republiku. Ipak, planovi o preseljavanju prijestonice u središnje dijelove zemlje, kako bi bila jednako udaljena od svih brazilskih krajeva, su postojali i u to vrijeme. Napokon je 1955. godine, tadašnji predsjednik Juscelino Kubitschek, odmah po svom izboru na ovo mjesto obećao izgradnju nove brazilske prijestonice. Iako su mnogi držali da je u pitanju politička retorika, Kubitschek je uspio stvoriti novi grad Brasiliju do 1960. godine. Iste godine, 21. travnja, prijestonica je i službeno prebačena iz Rio de Janeira u Brasiliju.
Slijedećih 15 godina, do 1975. godine Rio je bio grad-država (kao što su Hamburg i Bremen u Njemačkoj) pod nazivom Guanabara, po zaljevu koji ga okružuje. 1975. godine, predsjedničkim dekretom poznatim kao A Fusão (fuzija - spajanje), grad je izgubio federalni status i utopio se u državu Rio de Janeiro. I danas Carioce, traže da im se vrati općinska autonomija.
Dijelovi grada
thumb|right|250px|Nekadašnja opera, a danas Gradsko Kazalište, izgrađeno u klasičnom europskom stilu, početkom 20. stoljeća u centru Ria.
Centar
Centro predstavlja povijesni centar grada. Ovdje se nalazi kolonijalna zgrada 'Paço Imperial', koja je služila kao rezidencija portugalskim guvernerima kolonijalnog Brazila. Tu su također mnoge povijesne crkve, uključujući i katedralu Candelária. Gradsko Kazalište i nekoliko muzeja se također nalaze u centru. Centar je i dalje poslovno srce grada. Jedna od poznatih atrakcija grada je i tramvaj Bondinho, koji kruži po centru preko akvadukta Arcos da Lapa (sagrađenog 1750. godine, pretvorenog u most 1896.) i obližnje četvrti Santa Teresa, nazad u centar.
Južna zona
thumb|200px|left|Pogled na Ipanemu sa Corcovadoa. Južna zona Rio de Janeira se sastoji od nekoliko četvrti, među kojima su São Conrado, Leblon, Ipanema, Arpoador, Copacabana i Leme, koji čine najpoznatiju obalnu liniju u Riju. Ostale četvrti u Južnoj zoni su Botafogo, Flamengo, Urca, Lagoa, Gávea, Jardim Botânico i Laranjeiras.
Copacabana je osim plaže poznata i po najspektakularnijem dočeku Nove godine, gdje više od dva milijuna ljudi slavi Novu godinu na pijesku i gleda novogodišnji vatromet. Od 2001. vatromet se ispaljuje iz čamaca radi sigurnosti sudjelovatelja i cijele četvrti.
thumb|200px|right|Plaža Ipanema, u južnoj zoni.
Šuma Tijuca ("Floresta da Tijuca"), koja se nalazi u južnoj zoni Rija, je druga po veličini, šuma u urbanoj sredini. Najveća šuma u urbanoj sredini se takođe nalazi u Riju, i u pitanju je Floresta da Pedra Branca. Film Za sve je kriv Rio iz 1984. godine je snimljen u blizini šume Tijuca, a kuće za iznajmljivanje, koje su i likovi u filmu iznajmili, sa ruba šume pružaju nevjerovatan pogled na poznate plaže.
Sjeverna zona
U sjevernoj zoni Rija se nalazi stadion Maracanã, nekada najveći nogometni stadion, a danas poslije preuređenja može primiti oko 80 000 gledaoca (najveći stadion je Stadion Prvog svibnja u Pjongjangu, Sjeverna Koreja). Kapacitet stadiona je smanjen zbog sigurnosnih pravila. Poslije renoviranja Maracanã će moći primiti 120 000 gledaoca. Otvaranje i zatvaranje Panameričkih igara 2007. će biti održano na ovom stadionu.
Osim Maracane, u sjevernoj zoni Rija se nalaze i druge turističke i povijesne atrakcije, kao što je Manguinhos - biomedicinski institut u obliku mavarskog dvorca, objekt Quinta da Boa Vista i stara imperijalna palaća Paso u kojoj se sada nalazi Brazilski Nacionalni Muzej.
Zapadna zona
Zapadno od starih četvrti ove zone je Barra da Tijuca, koja je trenutno dio koji se najviše gradi, zbog činjenice da su troškovi zemlje i gradnje najniži u čitavom Riju, a nije zanemarljiva ni činjenica da je četvrt na obali. Ovo privlači ne samo srednju, nego i višu klasu koja za sobom povlači i luksuz, shopping centre i jednu dozu ležernosti. Urbanistički planovi za ovo područje su rađenie u kasnim šestdesetim godinama dvadesetog stoljeća, miješajući predgrađa u SAD (kuće sa dvorištem) i nebodere. Plaže Bara da Tijuce postaju sve popularnije, a u ovoj će četvrti biti i sportsko selo za pan-američke igre 2007. Sve ovo predstavlja Baru u budućnosti, kao poseban grad.
Osim Bare i Jacarepaguá i Campo Grande, također doživljavaju preporod i značajan gospodarski rast.
thumb|800px|center|Panorama Rija sa [[Corcovadoa]]
Klima
Rio ima tipičnu tropsku klimu sa visokim temperaturama i vlažnošću tokom čitave godine. Ljetne vrućine dostižu i preko 40 °C. Ipak, veliki broj vodenih površina i blizina brda i planina čine ljeto u Riju podnošljivim. Padaline su česte, naročito u ljetnjim mjesecima, kada su moguće i oluje, ali ne i tropski cikloni.
Socijalno stanje
thumb|220px|[[favela Rocinha u Rio de Janeiru]]
Rio je tipičan brazilski grad u pogledu velikih razlika između bogatih i siromašnih. Iako je u pitanju jedan od najvećih svjetskih gradova, značajan postotak populacije (oko 15%) živi u siromaštvu. Siromaštvo je najizraženije u neformalnim naseobinama, koje se ovdje nazivaju favelama, koje se najčešće nalaze na strminama na kojima nije ni moguće graditi neke trajnije i čvršće građevine, i gdje su i nesreće poput teških poplava u kišnom razdoblju najčešće. U favelama su najviše stope kriminala, zbog droga, borbi bandi i dugih kriminalnih oblika, najčešće prouzrokovanih siromaštvom.
Ono što je neobično za favele u Riju je njihova blizina bogatim četvrtima. Tako su bogate četvrti poput Ipaneme i Copacabane, stiješnjene između plaža i brda, a na padinama ovih brda se nalaze siromašne favele.
Sport
left|thumb|170px|Stadion Maracana sa brda Corcovado. Rio de Janeiro će biti domaćin pan-američkih igara 2007. godine. Finale Svjetskog prvenstva u odbojci na pijesku se održava u Rio de Janeiru. U četvrti Jacarepaguá se održavala Velika Nagrada Brazila u Formuli 1 od 1978. do 1990. godine. Prvenstvo u surfanju se održavlao na plažama Rija 17 godina za redom, od 1985. do 2001. godine.
Neoeriocitrin
Neoeriocitrin je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 596,534 Da.
Vreoci
Vreoci su naselje u gradskoj opštini Lazarevac u gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 3210 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 3385 stanovnika).
Istorija
Mesto Vreoci se nalazi severno od Lazarevca. Po predanju selo je nekada bilo u „Starom Selištu“. Tvrdi se da je zbog nekoliko vrlo jakih izvora-vrela selo dobilo ime. Za vreme austrijske vladavine (1718-1739. godine) ovo mesto pominje pod imenom Vreozij. U aračkim spisima iz prvih desetleća 19. veka zabeleženi su Vreoci i imali su 1818. godine 84 kuće i pripadala Knežini Gošnjića; godine 1822. selo je imalo 97 kuća i pripadalo je Knežini Stanoevića. Po popisu iz 1921. godine selo je imalo 276 kuća sa 1406 stanovnika. (podaci krajem 1921. godine).
Privreda
Vreoci se nalaze na ležištu uglja, lignita, koji u neposrednoj blizini eksploatiše Privredno društvo Rudarski basen „Kolubara“ na površinskim kopovima na „Polju D“ koje je stiglo do ivice sela. Selu sledi raseljavanje i proširenje postojećih („Polje D“ i „Tamnava-istok“) kao i otvaranje novih eksploatacionih polja („Polje E“, „Polje F“ i „Polje G“).
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Weaver, Alabama
Weaver je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.038 stanovnika.
Radicosa II, Frosinone
Radicosa II je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 641 m.
Katorga
300px|mini|desno|Zbogom Evropi, [[Aleksandar Sohačevski]] Katorga (od srednjovekovnog grčkog: κάτεργον galija) je preteča sistema gulaga. To je bio sistem kaznenog rada na zatvorskim farmama u Carskoj Rusiji. Zatvorenici su bili slati na u udaljene logore u nenaseljenim delovima Sibira – gde nikada nije bilo dovoljno dobrovoljnih radnika – i tamo primoravani na težak rad. Katorge su nastale u 17. veku, a preuzeli su ih boljševici nakon Oktobarske revolucije, i postepeno ih transformisali u gulage.
Bonneuil-en-France
Bonej an Frans je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Dolina Oaze.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 707, a gustina naseljenosti je iznosila 150 stanovnika/km².
Ebro, Florida
Ibro je gradić u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 270 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 270 stanovnika, što je 20 (8,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
NK Rudeš Zagreb
NK Rudeš je nogometni klub iz naselja Rudeš u Zagrebu.
Povijest
U Rudešu se nogomet počeo igrati već sredinom prošlog stoljeća.
Ranih pedesetih godina prošlog stoljeća, na livadi Celini u Rudešu se počeo igrati nogomet. Mlade generacije vjerojatno ne znaju da se Celinom zvala livada na kojoj se danas nalazi ambulanta. Upravo s tog mjesta kasnije će na stadione diljem Hrvatske i Europe krenuti nove generacije zagrebačkih nogometaša.
Prema pričanju Ivana Šanteka (Hajbe) u Rudešu je cijela povijest oko nogometa započela na Celini pedesetih godina.Nekolicina dječaka okupljenih na Celini napravila je običnu „krpenjaču“. Krpenjača je stari izraz za loptu napravljenu od najjednostavnijih krpa. Nedugo zatim nastala je prava pomama za tim neobičnim predmetom koji će se s vremenom razviti u najvažniji sporedni predmet na svijetu. Zbog svoje aktivnosti oko okupljanja nogometnog tima, treba spomenuti da su novopečeni nogometaši nerijetko bili, zbog svog pridrživanja veseloj družini „špotani“ od svojih roditelja. Ljubav prema nogometu ipak je bila prejaka, i svakim se danom nezaustavljivo razvijala, a od onih dječaka koji su još do jučer „nabijali“ žogu po livadama Rudeša izrasli su momci željni većih izazova.Bilo je zaista dosta talentiranih momaka, što će konačno i njihovi životni putovi potvrditi. Tako ne možemo da ne spomenemo stare Rudeške legende kao što su Ivan Šantek mlađi (kojemu je u tadašnje vrijeme nadjenut epitet „zvijezde zagrebačkog nogometa“) te Ivan Šantek stariji (nadaleko poznati Hajba kojemu je karijera obilježena golovima zagrebačkim suparnicima kao što su HAŠK, Zagreb) koji se poslije prihvatio trenerskog posla (prvi školovani nogometni trener iz Rudeša). Nezaobilazno je i to da je Hajba imao i vrlo važnu ulogu pri osnivanju NK Rudeša 1957. godine. Neosporna činjenica da je ovaj mali kvart dao dosta nogometaša i nekolicinu učitelja nogometa sama za sebe govori o ulozi koju je nogomet u Rudešu imao, a i danas ga itekako ima u zagrebačkom sportskom životu.
Klub trenutačno igra u Drugoj hrvatskoj ligi.
Arbidol
Arbidol je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 513,875 Da.
192
thumb|Komod
Godina 192. (CXCII) bila je prijestupna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Elija i Pertinaksa (ili, rjeđe, godina 945. Ab urbe condita). Oznaka 192. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Ivan Česmički
mini|desno|250px| Spomenik u [[Pečuhu]] Ivan Česmički, Čazma/Slavonija, 29. 8. 1434. − Medvedgrad kraj Zagreba, 27. 3. 1472.) je bio hrvatski humanist, latinski pjesnik, diplomat, biskup Pečuha (mađ. Pécs, lat. Quinqueecclesiae). Ostala imena i pseudonimi su mu: Jan Panonac, Janus Vitez Pannonius, Jan Panonije.
Otac mu je umro 1440. godine, kad je imao samo šest godina. Nakon očeve smrti se za njegov odgoj brinuo rođak Ivan Vitez od Sredne (oko 1408--1472.). Iako postoje razna rješenja, dosadašnja istraživanja nisu uspjela ponuditi prihvatljivo rješenje o naravi njihove rodbinske veze. Najčešće se u historiografiji koristi podatkom da je Ivan (Vitez) od Sredne bio ujak Ivana Česmičkog, no to nije potpuno pouzdano. Postoji i razmišljanje o tome da je Ivan od Sredne prezime Vitez posudio od obitelji kojoj se priključio rodbinskim vezama.
Ivan Vitez od Sredne uputio je Ivana Česmičkog kao trinaestgodišnjaka na školovanje u Italiju. Česmički je studirao najprije u Ferrari, kod Guarina Guarinija (Guarino Veronese, lat. Guarinus Veronensis, 1374-1460). Česmički je učio klasične jezike --- latinski i grčki --- i književnost na tim jezicima. Potom je četiri godine studirao u Padovi, postigavši doktorat kanonskog (crkvenog) prava. Tijekom jedanaest godina provedenih u Italiji proslavio se kao pjesnik i došao u vezu s uglednim talijanskim humanistima (Galeotto Marzio, Lodovico Carbone, Giorgio Valagussa, Roberto degli Orsi).
Nakon studija vratio se u Ugarsku i vršio razne visoke dužnosti u katoličkoj crkvi. Bio je kanonikom varadinske crkve, a 1459., s nepunih 26 godina, postao je biskup Pečuha (Pécs, danas u Mađarskoj). U svojoj je biskupiji malo boravio, već se po želji kralja Matije Korvina priključio nizu uglednih dvorjanika u Budimu.
U hrvatskom i ugarskom plemstvu su se javljali znakovi nezadovoljstva protiv kralja koji je težio za neograničenom vladavinom. Ivan Česmički i Ivan Vitez od Sredne su se uključili u taj pokret koji je za cilj imao na ugarsko prijestolje dovesti za kralja Kazimira, sina poljskog kralja. Urota nije uspjela. Ivan Česmički se sklonio kod zagrebačkog biskupa Osvalda Thuza na Medvedgrad, gdje je umro 27.3. 1472. Pokopan je u samostanskoj crkvi u Remetama, no tijelo mu je kasnije preneseno u pečušku katedralu.
Književni rad Česmičkog, čitav na latinskom, obuhvaća dulje pjesme u heksametru (Poemata ili Heroica), elegije (Elegiae) u elegijskom distihu, epigrame (Epigrammata, više od 400) u raznovrsnim metrima rimske književnosti, prozne prijevode s grčkog, govore, pisma. U epigramima piše o ljubavi, prijateljima i svojim prepirkama s njima, raspravlja o književnim pitanjima, ali i o aktualnim društvenim prilikama. Pisao ih je po ugledu na rimskog epigramatičara Marcijala, te je, u pitagorejskom duhu, po ugledu na rimskog pesnika Enija, koji je tvrdio da se Homerova duša preselila u njegovo telo, želeo da se u njemu reinkarnira Marcijal. Elegije su mu sjetne i obavijene melankolijom i – premda su pune mitoloških i drugih aluzija na antičku povijest – ipak odaju pjesnikovu osjetljivu lirsku narav. Česmički se u svojoj poeziji otkriva kao tipični humanistički poeta doctus ("učeni pjesnik"), čije pjesme odišu dubinskim znanjem o antičkoj kulturi, ali istodobno i kao pjesnik lirske intime i kao pjesnik koji emotivno reagira na događaje iz stvarnosti, osobito na navale Osmanlije na Balkan. Pjesme koje je po narudžbi napisao kao dvorski pjesnik (poeta laureatus) daleko zaostaju za onima u kojima daje izvorno književno stvaralaštvo.
Njegove pjesme je pronašao Stjepan Brodarić studirajući u Padovi, prepisao ih i uzaludno pokušao tiskati.
O podrijetlu Ivana Česmičkog postoje razne pretpostavke. Nije sporno jedino da je bio podrijetlom iz srednjovjekovne Slavonije. U najnovije vrijeme je, ne isključujući druge mogućnosti, iznesena pretpostavku da je on vjerojatno bio podrijetlom iz Komarnice (danas Novigrad Podravski kod Koprivnice, Koprivničko-križevačka županija).
Jarsan
Jarsan ili Ahl-e Hakk (kur. یارساﻥ - Jâresân; perz. اهل حق - Ahl-e Hakk; hrv. „Narod istine“ ) je sljedba nastala je na prijelazu iz 14. u 15. stoljeće na području današnje Kermanšaške i Luristanske pokrajine u Iranu, a njenim se osnivačem smatra Sultan Sahak. Iako vuče korijene iz šijitskog oblika islama, jarsan se ne smatra njegovim ogrankom dok se zoroastrijski utjecaj očituje u izraženom dualizmu. Ono što jarsan okvirno razlikuje od zoroastrizma i jesidske religije (također kurdska sljedba) jest izričito odbacivanje svake vrste kaste, klase ili položaja. Religijska literatura jarsana pisana je većinom na guranskom kurdskom, odnosno u manjoj mjeri na perzijskom jeziku. Sljedbenici jarsana velikim su dijelom podijeljeni u brojne etničke i plemenske skupine koje ne uključuju samo Kurde kao osnivače već i Lake, Perzijanci, Azere, Arape i druge narode. Također, uz manjak standardne religijske literature postoji i jaka segmentacija zbog čega je teško utvrditi njihovu brojnost.
Fossato, Chieti
Fossato je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Circleville, Kansas
Serklvil je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 170, što je 15 (-8,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Markt Berolzheim
Markt Berolchajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Vajsenburg-Guncenhauzen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.367 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9577149.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Vajsenburg-Guncenhauzen Markt Berolchajm se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Vajsenburg-Guncenhauzen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 424 metra. Površina opštine iznosi 14,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.367 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 94 stanovnika/km².
Webb, Alabama
Webb je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.430 stanovnika.
Corné (Men i Loara)
Korne je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Men i Loara koja pripada prefekturi Anže.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2572 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 154 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,64 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 39 metara (maksimalnoj 60 m, a minimalnoj 16 m).
Kancelar
Kancelar (cancellarius) je titula koja se koristi za različite upravne ili sudske funkcionare u nizu država. U svom doslovnom smislu označava osobu na čelu neke kancelarije ili ureda, zadužena za sastavljanje, izdavanje, pisanje, ovjeru ili čuvanje službenih isprava. Izraz potiče od latinske riječe cancelli za rešetkastu pregradu koja je neku prostoriju dijelila na dva dijela.
Najčešće značenje izraza kancelar je šef vlade, a što je slučaj u zemljama njemačkog govornog područja, gdje se koristi riječ Kanzler. Ista riječ može označavati i pojedine ministre, pa se tako u Latinskoj Americi izraz "kancelar" (canciller, chanceler) koristi za ministre vanjskih poslova, dok se u Ujedinjenom Kraljevstvu za ministra financija koristi izraz "Kancelar Riznice" (Chancellor of the Exchequer).
Dren (razvrstavanje)
Dren može biti:
Druga značenja
Srbija:
Severna Makedonija:
Bugarska:
Slovenija:
ili:
Dren (Lazarevac)
Dren je naselje u gradskoj opštini Lazarevac u gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 445 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 453 stanovnika).
Demografija
Ovo naselje je naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Crosmières
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 703, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km².
Arfendazam
Arfendazam je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 344,792 Da.
Torto (rijeka)
Torto je rijeka na sjeveru Sicilije duga 58 km.
Geografske karakteristike
Rijeka Torto izvire na nadmorskoj visini od 999 ispod planine Serra Tignino (masiv Madonie) u Provinciji Palermo.
Od izvora teče u pravcu sjevera do svog ušća u Zaljevu Termini u Tirensko more, kod grada Termini Imerese. Najveće pritoke Torta su San Filippo (lijeva) i Lisca (desna).
Torto je planinski brzak, koji preko ljeta često presuši.
Za antike je kotlina rijeke bila prirodna granica između grčkih kolonija Magne Graecie i teritorija koji su kontrolirali Kartažani.
Zenon (car)
Flavije Zenon Avgust (425-491) je bio car Istočnog rimskog carstva (9. februar 474.-9. april 491.) i to jedan od istaknutijih vizantijskih careva. Domaće pobune i religiozna neslaganja zagorčavali su njegovu vladavinu, koja je ipak uspela u nekoj meri na vanjskom planu. Vladao je tokom razdoblja kraja Rimskog carstva, a sam je dosta doprineo da se carsvo na Istoku stabilizuje.
Breckenridge, Missouri
Brekenridž je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Zenon (car)
Vojna karijera
Potiče iz područja današnje Jermenije. Zvao se Tarasikodisa i pripadao je Isavrijancima. Isavrijanci su bili, kako se smatra preci Kurda, a Rimljani su ih smatrali varvarima, iako su bili rimski građani više od dva veka. Dobro poznat kao ratnik, Tarasikodisa je privukao pažnju cara Lava u 460-tim, kad je car Lav I tražio alternativu sve nepouzdanijim germanskim i alanskim plaćenicima. Pokazao je da je Ardabur izdajica. To je bio sin glavnog istočnog vojnog komandanta Aspara, koji je pripadao Alanima.
Breckenridge, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 383, što je 71 (-15,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Zenon (car)
Vojna karijera
Već 468. godine car Lav I počinje smatrati Tarasikodisu najboljim generalom, jer su se ostali generali pokazali toliko nekompetentni (a možda i izdajnici), da su u ratu protiv Vandala doveli vizantijsku flotu do teškog poraza.
Uzimanje imena Zenon
Dok je Tarasikodisa ratovao po Trakiji, jedva je izbegao atentat koji mu je pripremio Aspar. Aspar je zbog toga ubijen po naređenju cara Lava, a Tarasikodisa po povratku u prestonicu postaje glavni vojni komandant (magister militum). Da bi bio prihvatljiviji rimskoj hijerarhiji, a i grčkom stanovništvu Konstantinopolja, Tarasikodisa usvaja grčko ime Zenon i koristi ga celi život nakon ženidbe 468. godine sa Arijadnom, kćerkom cara Lava. Time je car Lav I dobijao isavrijsku podršku. Zenonov sin će postati car Lav II, posle smrti dede 473. godine. U međuvremenu Zenon je uspešno vodio vojne pohode. Isterao je Vandale iz Epira, koji su ovi zauzeli 469. godine. Huni i Gepidi su upadali južno od Dunava, pa je Zenon poslao vojsku protiv njih. Pošto je Lav II bio premlad da sam vlada, Arijadna i njena majka su ubedili Zenona da deli carsku titulu, što je i učinjeno 9. februara 474. Kad je 17. novembra nakon bolesti umro Lav II, Zenon postaje jedini car.
Nepopularnost, beg u Antiohiju i povratak
Zenon je bio nepopularan i među ljudima i u senatu zbog stranog porekla. Verina, žena cara Lava, poticala je pobunu protiv Zenona i omraženih Isavrijanaca u korist svog brata Vasiliska. Zenon biva prisiljen da napusti Konstantinopolj januara 475. godine i odlazi u Antiohiju. Vasilisk je bio nepopularan, a vlast ogrezla u korupciji. Jedan njegov general je pobegao Zenonu. Sve to je omogućilo lak povratak Zenonu. U Antiohiji skuplja armiju, uglavnom od Isavrijanaca i ulazi u Konstantinopolj augusta 476. godine.
Sporazum sa Odoakarom
Odoakar je svrgao 4. septembra 476. godine poslednjeg zapadno-rimskog cara Romula Augustula. Postao je prvi varvarski kralj Italije. Tražio je od Zenona da ga prizna vrhovnim komandantom (patricijem) na području Italije sa namerom da zapravo vlada bez cara. Zenon je to odobrio i time je samo teoretski postao prvi car ujedinjenog Rimskog carstva nakon 395. godine. U stvari Zenon je otpisao zapad, a Odoakar je vladao bez kontrole, sve dok Odoakar nije prekršio sporazum sa Zenonom.
Sporazum sa Vandalima
U isto vreme Zenon je poslao misiju u Kartaginu, sa namerom da se sklopi trajni mirovni sporazum sa Vandalima. Vandali su vršili stalne napade na zapadne gradove i trgovačku flotu. Sklapajući sporazum sa Vandalima Zenon im priznaje nezavisno kraljevstvo sa svim teritorijama koje su osvojili, a Vandali prestaju sa napadima na gradove i trgovačku flotu. Taj mir je vladao sledećih 50 godina.