cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dejanira
Brak s Heraklom
Dejanira je bila vična ratničkoj veštini, umela je da upravlja kolima i izbegavala je muškarce. Prvi ju je zaprosio Aheloj, rečni bog reke Ahelosa, ali ga se ona bojala jer je imao sposobnost preobražavanja u različite oblike. Kad je Herakle sišao u Had da izvede Kerbera, Meleagrova mu je sen savetovala da se oženi Dejanirom. U Kalidonu se Herakle borio s Ahelojem za Dejanirinu ruku i, savladavši suparnika, oženio se Dejanirom i krenuo u zavičaj. Kad su došli do reke Euena, gde je kentaur Nes prenosio putnike s jedne obale na drugu, Nes je pokušao da siluje Dejaniru, pa ga je Herakle smrtno ranio svojim strelama. Nes je na umoru nagovorio Dejaniru da sačuva njegovu krv jer navodno deluje kao čudotvorni ljubavni napitak. Kad su potom stigli kralju Keiku u grad Trahin, Herakle i Dejanira pomogli su mu da savlada Driope. Dejanira je rodila Heraklu sina Hila i kćerku Makariju.
Heraklova smrt
Herakle je često svoju suprugu ostavljao samu. Jednom prilikom Dejanira je od glasnika čula da se Herakle, nakon dugog odsustva, vraća u Trahin i dovodi sa sobom zarobljenice iz Ehalije, a među njima i prelepu Jolu, kćerku kralja Eurita. Strahujući da će izgubiti muževljevu ljubav, Dejanira mu je poslala ogrtač natopljen Nesovom krvlju, za koju je verovala da će delovati kao ljubavni napitak i ponovo oživeti njegovu ljubav prema supruzi. Međutim, umesto toga, ogrtač se prilepio za Heraklovo telo, čim ga je ovaj obukao, a otrovna Nesova krv razlila mu se po celom telu. Ugledavši Heraklovu agoniju, Hil je optužio majku za očevu smrt. Shvativši šta je uradila, Dejanira se bacila na bračnu postelju i izvršila samoubistvo.
Umetnost
Dejanira je glavni lik u Sofoklovoj tragediji Trahinjanke. U likovnoj umetnosti, na crnofiguralnim vazama, često je predstavljana Heraklova borba s Ahelojem ili Nesom zbog Dejanire.
Sremič
Sremič je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Sremič se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Sremič je imao 151 stanovnika.
Hebreji
Hebreji (ili Heberiti, Eberiti, Hebrejanci "Habiru" ili "Habiri"; hebrejski: עברים ili עבריים, Standardni ', ' tiberijski ', '; što znači "potomci biblijskog patrijarha Ebera"), je narod koji je živio u Kanaanu, oblasti koja sadrži Izrael, obje obale rijeke Jordan (Zapadna Obala i Jordan), Sinaj, Libanon i obalne oblasti Sirije. Tradicionalno se smatraju precima Izraelita. Klasifirciraju se kao Jevreji i vjeruje u iste običaje.
Historija
Postoje određena sporenja o historiji i baštini hebrejskog naroda. Prema Bibliji, Hebreji su bili preci, ili možda samo sinonim, za Izraelite, odnosno preci suvremenih Jevreja. Među historičarima, međutim, postoji spor oko prave prirode odnosa Hebreja i Izraelita.
Opština San Juan Bautista Lo de Soto, Oaxaca
San Juan Bautista Lo de Soto je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Aleksandrovo
Aleksandrovo može biti:
Arnuwanda I
Arnuwanda I bio je kralj Hetitskog Carstva (Nove kralejvine) u periodu cca 1400. pne.–1360. pne..
The Black Windmill
The Black Windmill je britanski špijunski triler film snimljen 1974. godine u režiji Dona Siegela. Predstavlja adaptaciju romana Seven Days to a Killing Clivea Egeltona. Protagonist, koga tumači Michael Caine, je britanski obavještajac kome otimaju sina i prijete da će ga ubiti ukoliko im ne dostavi dragulje kojim je trebao financirati jednu od svojih tajnih operacija. Radnja prikazuje kako on nastoji otkriti identitet otimača, postajući sve uvjereniji da iza svega stoji jedan od njegovih kolega, dok njegovi pretpostavljeni otmicu smatraju smicalicom u svrhu pronevjere vladinog novca. The Black Windmill je predstavljao jedini film koga je Siegel snimio u Evropi, a predstavljao je neuspjeh i kod kritičara i kod publike.
Marcelli, Ancona
Marcelli je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1473 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Stari DIF
Gradski centar za fizičku kulturu „Stari DIF“, nalazi se su Deligradskoj ulici u Beogradu, na opštini Savski venac. Zgrada je podignuta za potrebe Sokolskog doma Beograd „Matica“ u periodu 1929-1936. godine, po projektu čuvenog arhitekte Momira Korunovića i zavedena je kao spomenik kulture pod brojem SK 1967. Već 1938. u centru počinje da radi škola za telesno vaspitanje, koja je obučavala buduće nastavnike srednjih i osnovnih škola. Već 1946. odlukom Vlade tadašnje FNRJ, osniva se Državni institut za fiskulturu, kao visokoškolska ustanova.
Nakon 30 godina, tačnije 1968. institut se seli u novu zgradu u Košutnjaku (danas Fakultet sporta i fizičkog vaspitanja). Nakon toga zgrada u Deligradskoj ulici predata je Gradskom centru za fizičku kulturu, koji ostaje poznat kao „Stari DIF“. Centar poseduje nekoliko sala za fudbal, košarku, rukomet, odbojku, gimnastiku, zatim održava programe fitnesa i kardio-fitnesa, ima mali i veliki bazen, svečanu salu, ambulantu i dr.
Ixtlahualtoxtla, Teloloapan
Ixtlahualtoxtla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Teloloapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 826 m.
Briord
Brior je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi).
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 618, a gustina naseljenosti je iznosila 50 stanovnika/km².
Tarù, Venezia
Tarù je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Pandion I
Život
Pandion je oženio je svoju tetu, Zeuksipu, i s njom je imao četvoro djece Erehteja, Buta, Prokne i Filomelu. Vladavina mu nije bila značajna. Vodio je rat s Labdakom, kraljem Tebe, oko granica, te vjenčao kći Prokne za Tereja u zamjenu za pomoć u ratu. Prema Apolodoru, za vrijeme vladavine Pandiona I. bogovi Demetra i Dioniz su došli u Atiku. Na samrti je vladavinu nad Atenom dao Erehteju, a svećenički položaj Butu.
San Joaquín, Tecate
San Joaquín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 513 m.
Colonia Ángel Bocanegra, Tepoztlán
Colonia Ángel Bocanegra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tepoztlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1235 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1266 m.
380-e pne.
thumb|Aristofan
Prikovci
Prikovci su naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Prikovci su u okviru opštine Kratovo.
Prirodni uslovi
Prikovci su smešteni u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 65 kilometara istočno.
Selo Prikovci se nalazi u istorijskoj oblasti Osogovo. Naselje je položeno na zapadnim padinama Osogovskih planina, na približno 780 metara nadmorske visine.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Prikovci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 114 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Bartholomew Roberts
Bartholomew Roberts (17. 5. 1682. — 10. 2. 1722.) je bio Velški pirat koji je pljačkao obale obiju Amerika i zapadne Afrike od 1719. do 1722. Bio je najuspješniji pirat Zlatnog doba piratstva zarobivši više brodova od najpoznatijih pirata toga vremena; poput Crnobradog ili kapetana Kidda. Pretpostavlja se da je zarobio 470 brodova. Danas je poznat i kao Black Bart (eng. Crni Bart) ali to ime nikada nije korišteno za njegova života.
Mladost
Rođen je 1682. u selu Casnewydd-Bach u Walesu. Ime mu je prvotno bilo John Roberts i nepoznato je zašto ga je promjenio u Bartholomew. Najvjerojatnije je krenuo na more u dobi od 13 godina, 1695. ali nema daljih zapisa o njemu sve do 1718. kada je bio časnik na šalupi s Barbadosa. 1719. bio je treći časnik na robovlasničkom brodu Princess (eng. Princeza) iz Londona, pod zapovjedništvom kapetana Abrahama Plumba. Početkom lipnja te godine, Princess je bila usidrena u luci Anomabu uz Zlatnu obalu u današnjoj Gani, kada je zarobljena od pirata. Pirati su imali dva broda, Royal Rover i Saint James pod zapovjedništvom Howella Davisa, koji je također bio Welšanin kao i Roberts. Roberts i još neki njegovi drugovi su prisiljeni da se pridruže piratima. Davis je brzo otkrio da je Roberts vrstan pomorac i uzeo ga je za savjetnika. Ispočetka se Roberts nije želio privići piratskom načinu života ali ga je ubrzo prihvatio.
"Bolje biti zapovjednik nego običan čovjek"
Nekoliko tjedana kasnije Saint James je morao biti napušten jer je bio previše oštećen. Da ga zamjene, pirati su zarobili bogati nizozemski robovlasnički brod. Nakon toga su zaplovili prema otoku Princes, danas Principe, portugalskoj koloniji na obali Gvineje. Davis je na brodovima istakao zastave britanske ratne mornarice i dopušteno im je uploviti u luku. Nekoliko dana kasnije, Davis je portugalskog guvernera pozvao na ručak na svoj brod, s namjerom da ga zadrži kao taoca i iznudi otkupninu. No Davis je pozvan kod guvernera na čašu vina prije večere te se iskrcao na kopno. Portugalci su dotada otkrili da su njihovi posjetitelji zapravo pirati i na putu do tvrđave, Davis i njegova pratnja su upali u zasjedu te je Davis ubijen.
Piratima je bio potreban novi kapetan i izabrali su Robertsa. Njegov prvi čin kao kapetana bio je povesti posadu u borbu da osvete smrt kapetana Davisa. Tijekom noi, pirati su se iskrcali na otok i pobili većinu muškaraca i ukravši sve vrijedno što su mogli nositi. Uskoro su zarobili nizozemski brod a dva dana kasnije engleski brod Experiment. Dok su na obali uzimali vodu, održano je glasovanje gdje bi trebali zaploviti. Mogućnosti su bile; Istočna Indija ili Brazil i odlučeno je da se plovi za Brazil.
Brazil i Karibi (srpanj 1719.-svibanj 1720.)
thumb|Robertsova prva zastava prikazuje njega kako nazdravlja sa Smrću Roberts i posada su preplovili Atlantik i zaustavili se nedaleko nenaseljenog otoka Ferdinando. Proveli su devet tjedana uz Brazilsku obalu a da nisu ugledali nijedan brod. Već su namjeravali otplovit dalje kada su u zaljevu Todos os Santos ugledali flotu od 42 portugalska broda koji su čekali pratnju dva ratna broda naoružana sa po 70 topova koji su ih trebali pratiti do Lisabona. Roberts je zarobio jedan brod i naredo njegovom kapetanu da mu pokaže najbogatiji brod u floti. Ovaj mu je pokazao brod sa 40 topova i 170 članova posade na koji su se Robertsovi ljudi prekrcali i zauzeli ga. Na brodu se nalazilo 40.000 zlatnih moidora, dragulji, kao i križ optočen dijamantima, napravljen za kralja Portugala. Rover je zaplovio prema Vražjem otoku uz obalu Gvajane kako bi posada potrošila plijen. Nekoliko tjedana kasnije zaplovili su prema rijeci Surinam gdje su zarobili jednu šalupu. Kada su primjetili brigantin, Roberts se sa 40 ljudi ukrcao na zarobljenu šalupu i krenuo u potjeru, ostavljajući Rover pod zapovjedništvom Waltera Kennedyja. Šalupa je bila ostala bez vjetra devet dana i kada se napokon vratila, vidjeli su da je Kennedy otplovio sa Roverom i ostatkom plijena. Roberts i njegovi ljudi su preimenovali šalupu u Fortune (eng. Sreća) i donjeli nova pravila te se zakleli na Bibliju da će ih se pridržavati.
Krajem veljače 1720. susreli su francuskog pirata Montigny la Palissea, na šalupi Sea King (eng. Morski kralj).
Psača (Makedonija)
Psača je Psača u Republici Makedoniji, u severoistočnom delu države. Psača je u okviru opštine Rankovce.
U Psači se nalazi Manastir Svetog Nikole, poznat i kao Manastir Psača, zadužbina srpske vlastele iz vremena kralja Vukašina.
Prirodni uslovi
Psača je smeštena u severoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 40 kilometara istočno.
Selo Psača se nalazi u istorijskoj oblasti Slavište. Naselje je položeno u dolini Krive reke (tzv. Slaviško polje), na približno 510 metara nadmorske visine.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Psača je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 539 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci (99%).
Ivan Šiškin
Ivan Ivanovič Šiškin (Jelabuga, 25. januar 1832 — Sankt Peterburg, 20. mart 1898) je bio ruski slikar pejzaža i portreta, blisko povezan sa peredvižnicima.
Život
Šiškin je rođen u Jelabugi, 25. januara 1832. Gimnaziju je završio u Kazanju. Nakon završene gimnazije studirao u Moskovskoj školi za slikarstvo, skulpturu i arhitekturu, a potom se školovao na Imperijalnoj akademiji umetnosti u Sankt Peterburg (od 1856. do 1860). Diplomirao je sa najvišim priznanjem i zlatnom medaljom. Dobio je i carsku stipendiju za svoje dalje studije u Evropi.
Pet godina nakon toga Šiškin je postao član akademije i bio je profesor slikarstva od 1873. do 1898. Istovremeno držao je i časove slikanja u Višoj umetničkoj školi u Sankt Peterburgu. Po povratku u Sankt Peterburg postao je član kruga putnika i Društva ruskih akvarelista. Takođe je učestvovao i na izložbama Akademije umetnosti, Izložbi svih ruskih slikara (1882), u Nižnjem Novgorodu (1896), kao i na svetskim sajmovima (Pariz, 1867 i 1878 i Beč, 1873). Šiškinov metod slikanja zasnovan je na analitičkim studijama prirode. Postao je poznat po svojim pejzažima šuma, a bio je i izuzetan crtač i grafičar.
Šiškin je posedovao daču u Viri, južno od Sankt Peterburga. Tamo je naslikao neke od svojih najboljih pejzaža. Njegovi radovi poznati su po poetskom opisu godišnjih doba u šumi, divlje prirode, životinja i ptica. Umro je 1898. godine u Sankt Peterburgu, dok je radio na svojoj novoj slici.
Mala planeta 3558 Shishkin, otkrivena od strane sovjetskog astronoma Ljudmile Žuravljove 1978, nazvana je po njemu.
Eddelak
Edelak je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.391 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051024.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ditmaršen Edelak se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ditmaršen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2 metara. Površina opštine iznosi 9,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.391 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 151 stanovnika/km².
Borgo, Biella
Borgo je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 211 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 734 m.
Egzodus
Egzodus ili Yetsi'at Mitsrayim (hebrejski: יציאת מצרים, tiberijski:, "izlazak iz Egipta") je izraz kojim se opisuje Egzodus Izraelita iz Egipta. Riječ je o hebrejskim ratnicima koji su u Egiptu postali radnici, a često se opisuju kao robovi. Oni su Egipat napustili pod vodstvom Mojsija i Aarona kako bi se vratili u Zemlju Izrael, što je opisano u biblijskoj Knjizi Izlaska. Ti događaji služe kao podloga za židovski blagdan Pashu.
Narcissa, Oklahoma
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 99, što je 1 (-1,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Izobare
thumb|200px|Izobare na meteorološkoj karti Izobare (grč. isos = jednak, baros = težina) su linije koje na kartama povezuju mjesta istog tlaka zraka.
SRC Tašmajdan
Stadion Tašmajdan
Stadion Tašmajdan je otvoren 24. januara 1954., a ima kapacitet za 10.000 gledalaca.
Bailey Lakes, Ohio
Bejli Lejks je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
SRC Tašmajdan
Hala Pionir
Hala Pionir, posle Beogradske arene najveća sportska dvorana u Beogradu, je otvorena 24. maja 1973., a ima kapacitet od 7.000 mesta.
Bazeni
Zatvoreni bazen je otvoren 13. decembra 1968., bazen je dimenzija 50x20 metara, kapacitet za gledaoce je 2.000 mesta. Unutar iste zgrade nalaze se Rekreativni centar, teretana, mali bazen i hotel „Taš“. Otvoreni bazen je otvoren 25. juna 1961., kapacitet gledališta je 2.500, a kupališta oko 4.000 ljudi.
Ledena dvorana
Ledena dvorana je otvorena 12. marta 1978. godine, kapacitet tribina je 2.000 mesta, koristi se za hokej, takmičenja u umetničkom klizanju i za rekreativno klizanje.
SC Voždovac
Sportski centar Voždovac je sportski centar na Banjici u Gradskoj opštini Voždovac, Beograd, Srbija.
Sportski centar je otvoren 1974. godine, a osnivač je opština Voždovac. Sastoji se od velike hale, kapaciteta 2.300 mesta i male sale. Od pratećih sadržaja tu su još sala za stoni tenis, teretana, aerobik sala, trim kabine, kuglana i teniski tereni.
SC Voždovac kao domaći teren služi mnogim sportskim klubovima, posebno rukometnim, a neki od njih su: RK Partizan, RK PKB, ŽRK Crvena zvezda, ORK Beograd, RK Obilić i dr.
Guru
Guru (Sanskrt, m., गुरु, guru, sh. "težak", "vrlo značajan") je religiozni naslov za duhovnog učitelja u hinduizmu, sikhizmu i tantričkom budizmu. Ovo se temelji na filozofskom razumijevanju značenja znanja u hinduizmu. Učitelj je za učenike nezamjenjiv u njihovoj potrazi za znanjem i putom ka "buđenju", "probuđenosti" iz sna o stvarnosti i sposobnosti sagledavanja stvarnosti kakva ona doista jest, kako to vide ove religije. Ova titula je do danas među pripadnicima navedenih religija zadržala vrlo značajno mjesto u mjeri vrijednosti. U tibetanskom je "Guru" analogno s "visok" (transliterirano: Blama, izgovara se Lama). U indonezijskom jeziku "guru" danas znači "učitelj".
Pored duhovnog vodstva, danas se guruima nazivaju i učitelji umjetnosti kao što su pjevanje i ples, jer se njima još i danas pridaje snažno religiozno značenje.
U suvremenom zapadnom korištenju riječi "guru" to može označavati osobu koja svojim religijskim ili filozofskim učenjem privlači i okuplja pristalice. U širem smislu riječi, guru može biti i stručnjak s natprosječnim znanjem i dugim iskustvom u nekom području. U tom se smislu ponekad naslov "Guru" može koristiti i u posprdnom značenju.
"Guru" u indijskom i vedskom svetonadzoru se koristi za opis ne samo duhovnog učitelja već i majke, otac, bračnog supriznika i sl..."guru mata, guru pita guru deva mahesvaram, guror vishno prambrahma tasmai śri gurave namaha..." (sanskritska mantra u kojoj se majka i otac nazivaju guruima a takodje i Deva Mahešvara ili Bog Šiva, Brama i Višnu). Tradicija "guru" učitelja u Indiji vodi iz Vedske filozofske linije i datira u veoma drevnu prošlost. "Gu" takodje znaci tama a "ru" svetlost, što inicira na to da se tama preobraća u svetlost.
https://smartdailyjournal.com/spiritual/sloka-guru-brahma-guru-vishnu
Orsi, Pistoia
Orsi je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Srednji Radenci
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 28 stanovnika.
Orsi, Pistoia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Eggebek
Egebek je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Šlezvig-Flensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.564 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1059107.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šlezvig-Flensburg Egebek se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Šlezvig-Flensburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 16 metara. Površina opštine iznosi 16,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.564 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 154 stanovnika/km².
El Balcón, Xilitla
El Balcón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1032 m.
Prdejci
Prdejci su naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Prdejci su naselje u okviru opštine Đevđelija.
Prirodni uslovi
Prdejci su smešteni u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Đevđelije, selo je udaljeno 5 kilometara severno.
Selo Prdejci se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Selo je na desnoj obali Vardara, u ravnici. Nadmorska visina naselja je oko 65 m.
1721
thumb|Teritorijalne promjene izazvane [[Ništatski mirovni sporazum|Ništatskim mirom (označene zeleno-žuto)]]
Prdejci
Prirodni uslovi
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Prdejci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 514 stanovnika.
1721
Godina 1721 (MDCCXXI) bila je redovna godina koja počinje u srijedu po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u nedjelju po julijanskom kalendaru.
Prdejci
Stanovništvo
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
1721
April/Travanj – Jun/Lipanj
mini|80px|left|[[Robert Walpole|Walpole]]
mini|120px|[[Inocent XIII.]]
Arnulfo Juárez, Tempoal
Arnulfo Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Rancho Nuevo, Huejutla de Reyes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 310 m.
Dizelaši
Dizelaši, ili modernim nazivom “gaseri”, su svojevrsna omladinska potkultura koja je bila aktuelna 1990-ih godina u Srbiji. Odlikuje ih grub imidž, sklonost nasilju i poseban stil oblačenja koji se zasniva na nošenju skupe sportske odeće poznatih svetskih robnih brendova. Ime su dobili po robnoj marci Diesel. Još neka od imena za dizelaša su zeldi, dizelander, dizel-momak.
Rečnik savremenog beogradskog žargona definiše dizelaša kao kratko podšišanog mladića, u trenerci, sa zlatnim lancem oko vrata, koji ima mobilni telefon<sup id="inlineaa" class="reference">[a] (eventualno i dobar auto) i koji je često povezan sa kriminalnim radnjama.
Pojava
Dizelaši su se, kao omladinska potkulturna grupacija, pojavili u Srbiji početkom 1990-ih godina. Teoretičarka medija Ivana Kronja pojavu ove skupine povezuje sa bujanjem nacionalizma, opštim slomom sistema vrednosti 1990-ih i rađanjem „nove srpske elite“, koju su činili političari na vlasti, ratni profiteri, biznismeni i kriminalci koji su podržavali Miloševićev režim. Ona svrstava dizelaše u potkulture „ratničkog šika“, koje se u velikoj meri preklapaju sa srpskom ratno-profiterskom elitom devedesetih, a pored dizalaša su uključivale i kriminalnu omladinu, mlade povratnike sa ratišta, siledžije, dilere droge i tzv. sponzoruše.
Američki sociolog Erik Gordi (Eric Gordy) vidi pojavu dizelaša usled nemalog broja ljudi koji se brzo obogatio u najgore vreme, koristeći rupe u zakonu. Nakon toga, oni su tražeći način da izraze svoju novu poziciju deo izraza tražili u modi. Prihvatili su Diesel koji je u to vreme bio svetski modni brend, po kom su i dobili ime. Naziv dizelaši takođe se povezuje i s time da su se mnogi od njih bavili ilegalnim aktivnostima poput šverca goriva.
Izgled
Dizelaš je mladić koji neguje imidž grubog momka — brije glavu, nosi debele lance oko vrata, duks upasan u gornji deo trenerke, kožnu jaknu i patike s vazdušnim jastucima. Frizura je ponekad umesto obrijane glave uključivala takozvanu tarzanku. Dizelaša odlikuje skupa garderoba najpoznatijih svetskih robnih marki, kao i demonstracija bogatstva putem zlatnog nakita (pre svega „zlatnih kajli“), skupih satova, pejdžera i mobilnih telefona. Među dizelašima je bilo rasprostranjeno i nošenje oružja, koje je u to vreme, usled ratnog okruženja, bilo veoma dostupno u Srbiji. Idoli dizelaša su mladići s pištoljima koji udaraju na velike, „poslovne“ kriminalce i čvrsto ustrojen svet podzemlja. Oni svojim vršnjacima ulivaju veru u „moć mladosti i mladalačke ludosti“, kojom žele da steknu slavu i budu zapaženi.
thumb|200px|Air Max patike s vazdušnim đonom, popularne među dizelašima.
Ženske pripadnice ove potkulture, tvz. „dizelašice“ ili „sponzoruše“, odlikuje pre svega seksi stil izgleda i odevanja, koji uključuje: dugu, uglavnom bojenu kosu, prenaglašenu šminku, provokativnu odeću, visoke štikle i glamurozne modne detalje i nakit. Ovaj modni stil odgovara ulozi žene kao seksualnog objekta, koju prihvataju pripadnice ove potkulture. Oblik i veličina ženskih grudi u ovom stilu su veoma naglašeni, što neretko uključuje ugrađene silikonske implante.
Dizelaši su one koji su imali drugačiji izgled i stavove od njihovih nazivali padavičarima.
Muzika
Među pripadnicima ove potkulture su bili popularni turbo-folk, mešavina tradicionalnog folka i modernih elektro-pop bitova, i dens muzika, domaća varijanta eurodensa, koji je u vreme njihovog nastanka postao značajan žanr na svetskoj muzičkoj sceni.
Gordi smatra da su tokom 1990-ih u Srbiji protagonisti omladinskih potkultura bili uvučeni u ideološku bitku u kojoj je oružje bila muzika. Kao rezultat, prozapadne omladinske potkulture 1980-ih bile su potpuno potisnute od strane protagonista nove srpske militantne potkulture kriminalne omladine i ratno-profiterske elite, koja je veličala nacionalistički i potrošački orijentisanu turbo-folk muziku. Novinar Vremena Milan Milošević u tekstu Ispovesti kriminalaca u štampi - slučaj Srbija navodi da je turbo-folk širi socijalni fenomen koji ne treba pojednostavljeno povezivati sa ratnim nasiljem, jer se ta vrsta subkulture lako uklapa i u mirnodopske sheme. Ceca Ražnatović, najveća zvezda turbo-folka, takođe negira kritike po kojima je turbo-folk bio zvuk nacionalizma i Miloševićevog vremena.
Teoretičar pop-kulture Aleksandar Janković, kaže da „kada se govori o fenomenu ‘dizelaša’ i turbo folka nameće se jednostavno pitanje da li tinejdžeri tokom prethodne decenije zaista nisu imali izbora ili im je ispran mozak i stavljen ‘čip’ za kič i šund?“ Po njegovom mišljenju, „ovaj fenomen previše je eksploatisan i korišćen za sticanje kojekakvih poena kvaziintelektualaca“.
Neodizelaši
Neodizelaši je izraz koji se upotrebljava za pripadnike potkulture koja neguje dizelaško nasleđe iz 1990-ih. Njihov izgled predstavlja donekle modifikovan izgled koji uključuje maskirne dukseve bez rajsferšlusa, trenerke sa suženim ranflama na zglobovima, replike air max modela patika, kapuljače, naočare...
Oboroceni, Heleșteni
Oboroceni je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Heleșteni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 859 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
Ejido Cuauhtémoc, Chihuahua
Ejido Cuauhtémoc je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1666 m.
Stara Lipa (Črnomelj, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 91 stanovnika.
Jimmy Webb
Jimmy Webb (15. august 1946 -) je američki kompozitor, tekstopisac i pjevač, poznat kao autor velikih pop hitova kao što su "Up, Up and Away", "By the Time I Get to Phoenix", "Wichita Lineman", "Galveston", "The Worst That Could Happen", "All I Know" i "MacArthur Park". Njegove pjesme su popularizirali mnogi slavni izvođači kao što su Glen Campbell, The 5th Dimension, Thelma Houston, The Supremes, Richard Harris, Johnny Maestro, Frank Sinatra, Elvis Presley, Isaac Hayes, Art Garfunkel, Amy Grant, America, Linda Ronstadt, R.E.M., Michael Feinstein, Donna Summer i Carly Simon. Prema statistikama BMI, njegova pjesma "By the Time I Get to Phoenix" bila je treća najizvođenija pjesma u periodu od 1940. do 1990. Webb je jedini autor koji je dobio Grammyje za muziku, tekst i aranžman.
El Ramillete, Doctor Mora
El Ramillete je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Doctor Mora.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2085 m.
Zorba (mjuzikl)
Zorba je kazališni mjuzikl za koga je scenario napisao Joseph Stein, stihove Fred Ebb, a muziku John Kander, te koji je premijerno prikazan na Broadwayu 1968. Predstavlja adaptaciju romana Grk Zorba Nikosa Kazantzakisa, odnosno istoimenog filma iz 1964. Radnja je smještena na grčki otok Kretu te opisuje prijateljstvo domaćeg Grka i mladog Amerikanca koji je došao preuzeti naslijeđeni rudnik. Prva verzija mjuzikla, radi koje je režiser Harold Prince putovao u Grčku kako bi je što bolje pripremio, doživjela je relativni neuspjeh, a što se obično tumači previše mračnim tonovima za koje tadašnja publika nije bila pripremljena. Verzija iz 1983. godine, u kojoj je Anthony Quinn ponovio ulogu iz filma, je bila daleko uspješnija.
Vanjske veze
Sorbas (Musical) Αλέξης Ζορμπάς Zorba (musical)
El Carrizal, Santo Domingo Teojomulco
El Carrizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Teojomulco.
Cerchiara di Calabria, Cosenza
Cerchiara di Calabria je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
El Carrizal, Santo Domingo Teojomulco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 936 m.
Cerchiara di Calabria, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1084 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 685 m.
Prnalija (Radovište)
Prnalija je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Prnalija je naselje u okviru opštine Radovište.
Prirodni uslovi
Prnalija je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Radovišta, naselje je udaljeno 8 kilometara severozapadno.
Naselje Prnalija se nalazi u istorijskoj oblasti Jurukluk. Naselje je položeno severno od Radoviškog polja, na južnim padinama planine Plačkovice. Nadmorska visina naselja je približno 650 metara.
Santa Emilia, Saltillo
Santa Emilia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Saltillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1843 m.
Prnalija (Radovište)
Prirodni uslovi
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Prnalija je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 122 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Turci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam.
Tollundski čovjek
thumb|Tollundski čovjek. thumb| Tollundski čovjek (Tollundmanden) je prirodno mumificirano truplo čovjeka koji živio u 4. vijeku pne., za vrijeme perioda koji je u Skandinaviji poznat kao pre-rimsko Željezno doba. Pronađeno je godine 1950. u tresetištu na poluotoku Jutland u Danskoj. Takva trupla su poznata kao tijela iz tresetišta. Tollundski čovjek, a posebno glava i lice, bili su u vrijeme otkrića tako dobro očuvani da se smatralo kako je riječ o nedavnom ubistvu.
Truplo je očuvano zahvaljujući tome što je bilo pokopano pod naslagom treseta. Na truplu su pronađeni tragovi vješanja, a neke od okolnosti ukazuju na to da je u pitanju bilo ritualno žrtvovanje.
Vječni predsjednik republike
U sklopu političkog sustava Sjeverne Koreje, naziv Vječni predsjednik republike (korejski: 공화국의 영원한 주석) uveden je prembulom Ustava Sjeverne Koreje od 5. rujna 1998. godine, a glasi:
"Pod vodstvom Radničke partije Koreje, Demokratska Narodna Republika Koreja i korejski narod smatrat će velikog vođu, Druga Kim Il-sunga velepoštovanim vječnim Predsjednikom republike..."
Prema Ashley J. Tellis i Michaelu Willsu, ova rečenica iz preambule je dokaz jedinstvene teokratske prirode Sjeverne Koreje, koja je temeljena na kultu ličnosti pokojnog Kim Il-sunga. Kao dodatak ovome, Sjeverna Koreja je usvojila Juche kalendar koji započinje s 1912. godinom, godinom rođenja Kim Il-sunga.
U povijesnom kontekstu, titula vječnog predsjednika posljedica je tadašnje strukture sjevernokorejskog političkog sustava. Naime, ustavom iz 1972. godine, dotadašnji premijer i generalni sekretat Radničke partije Kim Il-sung postao je, nakon glasovanja Vrhovne narodne skupštine, predsjednik Sjeverne Koreje s vrhovnim izvršnim ovlastima. Tu je poziciju držao sve do svoje smrti 1994. godine, nakon čega nije došlo do formalne sukcesije na mjestu predsjednika. Kim je tako, paradoksalno, ostao predsjednik i nakon svoje smrti. Kako bi se ta situacija razriješila, ustav iz 1998. godine je ukinuo instituciju predsjednika, a Kima proglasio vječnim predsjednikom. Njegov nasljednik na mjestu vođe, Kim Jong-il, preuzeo je druge titule. Ovlasti koje su nekoć pripadale predsjedniku su 1998. godine razdijeljene među drugim političkim institucijama.
Krila kukaca
thumb|300px|Struktura krila [[vretence|vretenca]] thumb|300px|Krilo [[leptiri|leptira]] thumb|lijevo|250px|Krilo [[ose]]
Krila kukaca su organi za letenje koji se nalaze s gornje strane srednjeg i stražnjeg prsnog kolutića. Svi kukci imaju dva para krila i po krilima se razlikuju od svih drugih beskralješnjaka.
Vrste krila
Kod vretenaca su oba para krila jednake opnaste strukture i pokreću se neovisno, kod većine drugih kukaca prednja i stražnja krila se pokreću skupa. Kod mrežokrilaca su krila isprekrižena rebrima, kod opnokrilaca i leptira su stražnja krila manja od prednjih, kod dvokrilaca su stražnja krila smanjena u neznatne maljice, kod ravnokrilaca su stražnja krila veća od prednjih, kod kornjaša su prednja krila hitinizirana u zaštitno tvrdo pokrilje ispod kojega je presložen mnogo veći opnasti stražnji par krila, kod polukrilaca je jače hitinizirana samo prednja polovica prednjih krila, šturaka i rovaca prednja su krila mnoga manja od stražnjih, kod resičara krila su znatno reducirane krilne plohe a funkcionalnost leta postižu resastim nastavcima. Krila su posve nestala u nametnika: buha, ušiju, stjenica, spiljskih kukaca. Krila su nestala samo ženkama krijesnica, nekih grbica, kod smokvine kovnarice (Blastophaga psenes) su samo mužjaci bez krila. Bez krila su radnici mrava i termita dok su spolni oblici krilati. Nametnička muha, ovčja ušara (Melophaus ovinus) leti okolo dok ne nađe domadara, a kad zasjedne na domadara odbaci krila.
CKS Šumice
Centar za kulturu i sport Šumice je sportski, obrazovni i kulturni centar u naselju Šumice, Opština Voždovac, Beograd, Srbija. Izgrađen je 1973., a sa radom je počeo 24. maja 1974. pod nazivom Dom pionira i omladine Voždovac.
Površina CKS Šumice je 5817 m2, a u sklopu njega se nalazi velika sportska dvorana kapaciteta 2.000 gledalaca, zatim sala sa pozornicom sa 350 mesta, pres sala, sala za stoni tenis...
Šumice kao domaći teren služe mnogim sportskim klubovima, a neki od njih su BKK Radnički, RK Crvena zvezda, OK Partizan, OK Crvena zvezda, ŽOK Crvena zvezda, KMF Marbo itd.
Preseka (Kočani)
Preseka je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Preseka je u sastavu opštine Kočani.
Prirodni uslovi
Preseka je smeštena u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kočana, naselje je udaljeno 20 kilometara severoistočno.
Naselje Preseka se nalazi u istorijskoj oblasti Osogovo, na južnim padinama Osogovske planina. Zapadno od naselja protiče Orizarska reka, koja se južnije uliva u reku Bregalnicu. Nadmorska visina naselja je približno 930 metara.
Stanovništvo
Preseka je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 68 stanovnika.
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Jednostavni stroj
mini|desno|250px|[[Poluga je jedan od 6 jednostavnih strojeva.]]
mini|desno|250px|[[Poluga je čvrsto tijelo koje se može okretati oko neke čvrste točke, oslonca ili zgloba i vrijedi: F1D1 = F2D2.]]
mini|desno|250px|[[Kotač na vozu.]]
desno|mini|250px|Izgled Arhimedovog ili običnog [[koloturnika.]]
desno|mini|250px|[[Sila|Sile na tijelo koje djeluju na kosini.]]
desno|mini|250px|[[Klin služi za uvećavanje primijenjene sile i promjenu smjera njezina djelovanja.]]
mini|desno|250px|[[Arhimedov vijak.]]
mini|desno|250px|Tipični [[vijčani spoj s vijkom sa šestostranom glavom, maticom i podloškom]]
Hrvatsko društvo pisaca
Hrvatsko društvo pisaca (HDP) je strukovna organizacija pisaca utemeljena 2002. Promiče književnost, književno stvaralaštvo, položaj pisaca u društvu i hrvatsku književnost u svijetu. Organizacija je nevladina i nepolitička. U 2017. je imala 301 člana.
Organizacija
Hrvatsko društvo pisaca ima središnjicu u Zagrebu i ogranke u Istri, Rijeci, Slavoniji i Dalmaciji. Članstvo čini tristo domaćih prozaika, pjesnika, dramatičara, kritičara, teoretičara književnosti i esejista. Mnogi su nagrađivani u zemlji i svijetu i prevedeni na mnoge strane jezike. HDP zastupaju predsjednik i glavna tajnica. Tijela upravljanja su Skupština, Upravni odbor i Predsjedništvo. Predsjedništvo čine predsjednik, potpredsjednici i glavni tajnik/tajnica Društva. Organizacija je nevladina i nepolitičkog karaktera, a godišnje joj pristupi oko 15 novih članova. Od 2002. do 2011. predsjednik je Velimir Visković a od 2011. do kraja siječnja 2018. predsjednik je Nikola Petković. Od ožujka 2018. predsjednik HDP-a je Zoran Ferić.
Jednostavni stroj
Poluga
Poluga je čvrsto tijelo, najčešće u obliku ravna ili zakrivljena štapa, koje se pod utjecajem sila može zakretati oko jedne osi. Sile koje djeluju na polugu u ravnini okomitoj na os mogućega zakretanja, pomnožene s udaljenostima njihova pravca djelovanja od osi (krak sile), daju momente sile, koji su to veći što je i udaljenost veća. Poluga je u ravnoteži kada je algebarski zbroj svih momenata koji djeluju na polugu jednak nuli (zakon poluge). Djelovanjem male sile na velikom kraku mogu se ostvariti na malom kraku velike sile i obrnuto. Time se razmjerno malim silama mogu svladati velika opterećenja, a na tom principu djeluju različiti alati (škare, kliješta), naprave (polužna vaga, kantar, pedala ili papučica, stezna poluga) ili složeniji mehanizmi, kod osjetljivih pak sprava, na primjer kod pincete (ponekad se naziva i poluga trećeg reda), može se od veće sile postići manja. Poluga može biti dvokraka (poluga prvoga reda), kod koje sile djeluju na suprotnim stranama od osi zakretanja, ili jednokraka (poluga drugoga reda), gdje su sve sile s jedne strane u odnosu na os. Postavljanje zakona poluge pripisuje se grčkom matematičaru i izumitelju Arhimedu.
Kotač i osovina
Kotač je mehanička naprava okretanjem koje se omogućuje izvršenje nekog rada (pokretanje nekog tijela) uz primjenu manje sile. Tako je na primjer sila trenja (otpora gibanju) vozila pri kotrljanju (vozila s kotačima) znatno manja od sile trenja vozila koje kliže podlogom; par ili niz kotača različita promjera, u međusobnom dodiru (zupčanici) ili posredno, preko remena (remenice) ili užeta (koloture), omogućuje prijenos sile u najpovoljnijem iznosu; primijenjen kao zamašnjak, kotač svojom tromošću ujednačuje nejednolike pogonske sile, čime je rad stroja (na primjer parne lokomotive) ili uređaja (na primjer kolovrata) mirniji, a ekonomičnost sustava povećana. Naziva se još i kolo, a osim s prijevoznim sredstvima (kolima), razvoj kotača povezan je i s iskorištenjem vodene energije (vodeničko kolo), te za obavljanje različitih poslova (na primjer lončarsko kolo). Svrstava se među takozvane jednostavne strojeve, na načelima kojih počiva rad svih današnjih strojeva pa je time i jedan od najznačajnijih tehničkih izuma čovječanstva.
Hrvatsko društvo pisaca
Djelatnost
Priređuje više književnih festivala međunarodnog karaktera, i vodi međunarodne razmjene pisaca. Organizira tribine, simpozije, okrugle stolove, radionice prevođenja poezije i dr. U 2011. uspostavlja suradnju s rezidencijalnom kućom za pisce Kamov u Rijeci, na programu razmjene pisaca. Razvilo je nakladničku djelatnost. Izdaje više književnih časopisa. Utemeljilo je Biblioteku Poezija te izdalo niz proznih i esejističkih knjiga. Svake godine u okviru međunarodnih razmjena objavljuje male dvojezične knjige (chapbooks) kojima se strani pisci predstavljaju hrvatskim čitateljima. Surađuje s časopisom Sarajevske sveske.
Radi na poboljšanju profesionalnog i materijalnog položaja pisaca, i njihovog ugleda u društvu. Sudjeluje u izradi zakona i propisa koji se tiču statusa pisaca te produkcije književnih i inih tekstova. Društvo se 2012. izborilo za uvrštenje zvanja spisatelja među akademska zvanja. Od 2013. s Ministarstvom kulture organizira predstavljanje hrvatskih pisaca i književnosti na Londonskom sajmu knjiga. Od 2016. skrbi o autorskim pravima na djela pisca Jože Horvata (s izuzetkom autorskih prava na djela “Besa” i “Svjedok prolaznosti”).
Časopisi
mini|180px|Naslovnica [[časopisa Hrvatskog društva pisaca Književna republika]]
Jednostavni stroj
Kotač i osovina
Razvoj kotača bio je polagan, ali stalan na gotovo cijelom planetu. Njegov je preteča trupac, s pomoću kojega se podmetanjem i kotrljanjem ispod teških tereta olakšava njihovo pokretanje. Pojava kotača vezana je uz kola kao prijevozno sredstvo. Najstariji prikazi kotača pronađeni su među ostatcima središnjoazijskih kultura (Ur, oko 2700. pr. Kr.), puna su oblika i slični onima iz mlađega kamenog doba, nađenima u tresetištima sjeverne i zapadne Europe. Ljubljanski drveni kotač je najstariji drveni kotač s osovinom na svijetu, starost mu iznosi oko 5 150 godina. Oko 1700. pr. Kr. taj se izum proširio do Kine i Egipta, a prvi kotači sa žbicama pojavljuju se na prikazima borbenih kola starih Rimljana (oko 300. pr. Kr.). Značajan korak u razvoju kotača bilo je uvođenje ojačanja vijenca metalnim prstenom (bronca, čelik), koji je povećao čvrstoću kotača i njegov otpor habanju. Prije europskih istraživanja na pacifičkim otocima kotač nije bio poznat; pretkolumbovske kulture Amerike poznavale su princip kotača, ali nisu nikada razvile njegovu primjenu. Za prijenos gibanja i sile u različitim napravama (vitlo, kolotur), kotač se rabi još od antike.
Kolotur i koloturnik
Kolotur je kotač koji služi za prijenos gibanja ili djelovanja sile uz pomoć užeta (remena, lanca) prebačena preko njegova užlijebljena oboda. Čvrsti kolotur ima nepomičnu osovinu i služi za promjenu smjera djelovanja sile. Pomični kolotur ima pomičnu osovinu; njime se može držati teret u ravnoteži s upola manjom silom, jer se djelovanje tereta raspodjeljuje na dva užeta. Koloturnik je sustav kolotura različitih izvedbi, a služi za dizanje velikog tereta malom silom (natezanjem užeta) uz produljenje puta. Potencijalni koloturnik sastoji se od jednoga čvrstog i nekoliko pomičnih kolotura; svaki pomični kolotur umanjuje upola silu potrebnu za uravnoteženje težine tereta. Naziv potencijalni potječe odatle što sila potrebna za ravnotežu opada s potencijom broja 2. Arhimedov koloturnik sustav je od nekoliko kolotura različitih veličina, od kojih je polovica nepomična i povezana, dok su preostali također međusobno povezani, ali se zajedno pomiču. Diferencijalni koloturnik sastoji se od tri kolotura s užetom bez kraja. Dva kolotura različitih polumjera nalaze se na istoj osovini, dok je na trećem, pomičnom koloturu obješen teret.
Kosina
Kosina je ravnina nagnuta pod oštrim kutom prema horizontalnoj ravnini. Omogućuje podizanje tereta na neku visinu duljim putem, ali manjom silom od one koja bi bila potrebna za podizanje po okomici (vertikali). Također, služila je za proučavanje jednoliko ubrzanoga gibanja tijela s ubrzanjem koje je manje od ubrzanja Zemljine sile teže:
gdje je: a - ubrzanje na kosini, g - ubrzanje sile teže, a α - nagib kosine.
Budući da težina tijela uvijek djeluje vertikalno prema dolje, a da se tijelo na kosini ne može gibati u tome smjeru, težina se rastavlja na dvije komponente: komponentu okomitu na kosinu i paralelnu s njome. Okomita komponenta pritišće podlogu (podloga uzvraća silom suprotnoga smjera), a paralelna komponenta ubrzava tijelo niz kosinu i vrši rad ako je u tome ne ometaju druge sile (na primjer sila trenja). Uvjet je mirovanja tijela na kosini da je sila trenja jednaka paralelnoj komponenti težine tijela:
gdje je: α - nagib kosine, a G - težina tijela.
Klin
Klin je zaoštreno ili zašiljeno tijelo u obliku trokutaste prizme, najčešće od čelika. Služi za uvećavanje primijenjene sile i promjenu smjera njezina djelovanja. Tijelo u koje se klin zasijeca pritišće okomito na njegove stranice. Sila Q može se svladati manjom silom P iznosa:
ako je kut između glavnih dviju ploha α < 45°. Upotrebljava se najčešće za kalanje, rezanje i podizanje.
Vijak
Vijčani spojevi izvode se vijkom i maticom (glavi slično prizmatično tijelo s navojem unutar središnjega provrta), ili je vijak uvrnut u provrt s navojem jednog od tijela koje se spaja. Radi boljega nalijeganja ili radi sprječavanja samoodvrtanja, vijčanom se spoju ispod glave vijka ili ispod matice stavljaju obični i elastični podlošci. Često se upotrebljavaju i dvije matice zajedno, od kojih druga, bliža kraju (takozvana protumatica), služi kao osigurač. Dosjedni vijci uz stezanje dijelova osiguravaju i njihov točan položaj. Struk je na dosjednoj površini gladak i brušen, a rupe razvrtane. Vijci za podešavanje imaju na kraju struka poseban izdanak, a služe za postavljanje dijelova u određen međusobni položaj. Usadni vijci uvrću se u jedan dio stroja, a nemaju glavu; obično se upotrebljavaju za spojeve kućišta, poklopaca i slično. Temeljni ili kotveni vijci povezuju glavne dijelove s postoljem ili temeljem, a izvedeni su ili kao vijci s glavom ili im je glava stožasto prizmatična, rasječena i povinuta, raskovana ili sploštena ili ima neki drugi, često nepravilan oblik koji osigurava dobro držanje kada se zalije u beton temelja. Posebna su oblika vijci za drvo, kojima je tijelo blago stožasto i završava kao šiljak. Oni se ubrajaju u samonarezne vijke, jer sami sebi narezuju navojnu rupu, odnosno ne trebaju maticu. Imaju širok navoj većeg uspona i upuštenu ili poluokruglu glavu s utorom. Na sličnom načelu djeluju i vijci za lim te vijci za plastiku, koji često imaju završetak tijela poput nareznoga svrdla.
Osim vijka kao elementa za spajanje, tako se nazivaju i druga tijela s više ili manje helikoidnim oblikom, na primjer brodski vijak ili vijčani propeler, vijak za pretvaranje rotacijskoga gibanja u translacijsko (vreteno) ili Arhimedov vijak.
Teropodi
Teropodi (Theropoda, "zvjerska stopala") su grupa dvonožnih dinosaura, pripadnika Saurischia. Iako su većinom bili mesožderi, brojne grupe su postale svežderi, kukcožderi i biljožderi. Teropodi su se prvi put pojavili tijekom kasnog trijasa, prije oko 230 milijuna godina i u njih su spadali svi veliki kopneni grabežljivci od rane jure do kraja krede, prije oko 65 milijuna godina. Danas su njihovi predstavnici 9900 vrsta ptica koje su nastale tijekom jure od malenih specijaliziranih dinosaura.
Među osobinama koje povezuju teropode i ptice su stopala sa tri prsta, furcula, kosti ispunjene zrakom i (u nekim slučajevima) perje i ležanje na jajima.
Veličina
lijevo|mini|300x300piksel|Odnos veličina između izabranih dinosaura. Ljudi već desetljećima znaju za Tyrannosaurusa kojeg se dugo smatralo najvećim teropodom. Međutim, nakon njegovog otkrića, brojni drugi divovski dinosauri mesožderi su otkriveni, uključujući i Spinosaurusa, Carcharodontosaurusa i Giganotosaurusa. Originalni primjerci Spinosaurusa (kao i noviji fosili otkriveni 2006. godine) podržavaju ideju da je Spinosaurus bio veći od tiranosaura i da je moguće da je bio i 6 metara duži i barem jednu tonu teži od njega. Još uvijek nije objašnjeno zašto su ove životinje bile toliko veće od grabežljivaca prije i poslije njih.