cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gordana Đilas
Bibliografski rad
Sastavila je i objavila selektivne bibliografije: Matije Bećkovića, Mome Kapora, Borisava Stankovića, Vujice Rešina Tucića, Save Damjanova, Milana Pražića, Simona Grabovca, Vladimira Kopicla, Ivana Negrišorca, Đorđa Pisareva, Duška Vrtunskog, Branka Andrića Andrlea, Petka Vojnića Purčara, Raše Popova, Žarka Zolotića, Miodraga Perišića, Jasne Melvinger, Katalin Ladik, Milana Nenadića, Selimira Radulovića, Trifuna Dimića, Pera Zubca, Blagoja Bakovića, Đorđa Sladoja, Andreja Živora, Andreja Tišme, Nikole Kitanovića, Olivere Radulović, Špire Matijevića, Zlate Kocić, Radovana Mićića, Marije Jovancai, Dušice Grbić, Anđelka Erdeljanina, Ota Fenjvešija, Nenada Grujičića, Nedeljka Radlovića, Novice Tadića, Ranka Jovovića, Bratislava Milanovića, Stevana Raičkovića, Save Mrkalja, Petru Krdua, Dušana Radaka, Žarka Komanina, Marije Šimoković, Slobodana Rakitića, Dragomira Brajkovića, Svetislava Jovanova, Nenada Mitrova, Stevana Pešića, Emsure Hamzić, Tomislava Z. Longinovića, Ivana Čolovića, Gojka Tešića, Dušana Vojvodića, Momira Vojvodića, Franje Petrinovića, Darinke Jevrić, Mišela Turnijea, Josifa Brodskog.
Saradnik je na projektima Srpski biografski rečnik i Leksikon pisaca srpske književnosti. Radi kao pomoćnik upravnika za čuvanje i korišćenje publikacija u Biblioteci Matice srpske. Objavila je devet knjiga poezije i jedan izbor svoje poezije. Pesme su joj prevođene na ruski, nemački, engleski, rusinski, rumunski i švedski jezik.
Jablanica (Čajetina)
Јабланица је сеоско насеље у Србији у општини Чајетина у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 924 становника (према попису из 1991. било је 1187 становника).
Географија
Јабланица се налази југозападно од Чајетине и туристичког насеља Златибор у Србији. Простире се долином истоимене реке. Река Јабланица извире испод Торника, највишег врха Златибора (1496), а улива се у Црни Рзав који са Белим Рзавом који долази са Таре, отиче у Дрину код Вишеграда. Село је гранично према Босни и Херцеговини. Од Златибора преко Рибнице и подно Торника до центра села води асфалтни пут. Кроз западни део села пролази и железничка пруга Београд-Бар.
Мада је Јабланица једно целовито село, Јабланичани и Златиборци разликују Горњу и Доњу Јабланицу.
Историја
Ово село помиње и Евлија Челебија у свом познатом путопису када је 1664. године посетио ове крајеве. После Другог српског устанка граница између Србије и Турске ишла је од Шаргана преко Златибора, тј. Торника и Муртенице и даље, тако да су од садашњих села општине Чајетина, ван граница Србије, тј. у Турској, остала села Семегњево, Јабланица и Доброселица. Тек постављањем граничне линије 1834. године ова су села ушла у састав Капетаније Рујно а тиме и у састав Србије.
У Јабланици се налази једна од ретких дрвених црквица, црква брвнара. Саграђена је 1838. године. Олтар је заокругљен а врата су са интересантном орнаментиком. У склопу црквеног комплекса се налазе собрашице (софрашице, собре, софре, шатре, чардак, чардачић). То су мале дрвене зградице које су подизали имућнији домаћини и које су њима и њиховим гостима служиле приликом одржавања црквених сабора. У ужичком и златиборском крају још се једино овде могу видети овакви грађевински објекти као сведоци некадашњег градитељства. Основна школа је изграђена 1919. године. Као и црквица брвнара и ова школска зграда била је дрвена. Тек 1934. године Јабланичани су подигли зидану планску школу са свим потребним просторијама. Сада у селу постоји потпуна основна школа.
Демографија
У насељу Јабланица живи 796 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 46,6 година (45,1 код мушкараца и 48,0 код жена). У насељу има 313 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,95.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
По најпотпунијем попису у 19. веку, који је обављен 1863. године, Јабланица је била међу најмањим општинама у срезу и тада је имала у 84 домаћинстава и 667 становника. Број становника се од тада стално значајно повећавао (уз познато успорење у току балканских и Првог светског рата) све до друге половине двадесетог века када је почело опадање, тако да је 1971. године забележено 1864. а пописом 2002. године свега 924 становника, тј. дошло је до смањења за 50,4%. За разлику од пописа од пре 140 година, Јабланица по најновијем попису из 2002. спада међу највећа села у општини и заузима по величини друго место (садашња општина се у приличној мери, али не потпуно, поклапа са ондашњим срезом, а село са ондашњом општином). И у овом селу је изражен проблем старења становништва. Старијих од 65 година је једна четвртина становника (26,1%) а предшколске деце 4,1%.
Nočni izlet
Nočni izlet je jugoslavenski crno-bijeli igrani film snimljen na slovneskom jeziku 1961. u režiji Mirka Groblera. Protagonisti, koje tumače Primože Rode i Špela Rozin su mladić i njegova djevojka koji, nakon svađe s mladićevim ocem, odlaze na raskalašenu zabavu na kojoj će doći do još jedne svađe, ovaj put s tragičnim posljedicama. Nočni izlet je predstavljao jedan od prvih filmova u tadašnjoj Jugoslaviji koji se bavio temom sve većeg generacijskog jaza u tadašnjem društvu.
Jabuka (Prijepolje)
У селу се налази туристичко насеље „Бошко Буха“ које је добило име по партизану-детету и народном хероју Бошку Бухи (1926—1943), који је погинуо у овом месту. Ту се налази и Меморијални комплекс „Бошко Буха“. Насеље је погодно за зимске спортове, превасходно за скијаше почетнике, јер поседује неколико ски-стаза и жичара. Поготово је погодно за боравак деце због специфичних ваздушних струјања.
Географија
Јабука се налази на 15 km од Пријепоља, на путу ка Пљевљима, на самој граници Србије и Црне Горе. Уз Бродарево је најважнији гранични прелаз ка Црној Гори. Село се налази на истоименој планини, тј. таласастој висоравни, са просечном надморском висином око 1.300 метара и са густим четинарским шумама.
Gefion
Jedna je bila divkinja kojoj je obećano toliko zemlje koliko mogu izorati četiri vola u jednom danu. Tako je začela četiri sina koji su izgledali kao volovi. Kada su sinovi odrasli, dovela ih je natrag u Švedsku, gdje su izorali dio te zemlje, odvojili ga i odvukli na novu lokaciju, gdje je nastao otok Zealand.
Druga Gefion, boginja, prodala je svoj djevičnjak za dragulj, ali je uspjela vratiti svoju nevinost. Posluživala je Friggu. Sve djevojke koji bi umrle kao djevice odlazile bi Gefjoni. Ona je bila donositeljica dobre sreće i prosperiteta.
Tučak
Termin tučak i u latinskom i u srpskom jeziku nastao je po morfološkoj analogiji sa predmetom za usitnjavanje, tučkom, koji se koristi uz avan. Pojedini botaničari smatraju ovaj termin suvišnim, jer se često izjednačava sa značenjem termina karpela (oplodni listić), a u pojedinim slučajevima odgovara i čitavom gineceumu. Najčešće se, zato, govori o gineceumu koji je izgrađen iz određenog broja karpela, a termin tučak se izostavlja. U literaturi na srpskom jeziku korišćenje termina tučak je učestalo.
Jabuka (Prijepolje)
Демографија
У насељу Јабука живи 416 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,6 година (43,5 код мушкараца и 43,7 код жена). У насељу има 183 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,74.
Tučak
Građa tučka
thumb|right|370px|shema cveta, sa označenim delovima tučka Kod većine biljaka, na tučku se mogu razlikovati tri dela :
Jabuka (Prijepolje)
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
У Јабуци су настањене следеће породице: Матовић, Шљукић, Цвијовић, Петрић, Попадић, Рељић, Дакић, Ирић, Брашњевић, Остојић, Пјановић, Кијановић, Грујичић и друге. На Јабуцу је живео и Раде Грујичић, који је умро у 108.години.
Tučak
Građa tučka
Žig se nalazi na vrhu tučka i često je hrapav ili lepljiv, da bi se za njega lako zalepila polenova zrna. Na žigu se nalazi tečnost sa biljnim hormonima, koja indukuju klijanje polenovih zrna u polenovu cev. Žig je naročito razvijen kod cvetova anemofilnih biljaka (koje se oprašuju vetrom, npr. trave ili bukva).
Žig se naniže sužava u stubić kroz koji prolazi polenova cev na putu do plodnika. Stubić se kod nekih cvetova može aktivno savijati i postavljati žig u najpovoljniji položaj za oprašivanje. Tkivo stubića najčešće je omekšalo i osluzavelo, a služi za ishranu polenovih cevi za vreme njihovog rasta ka semenim zamecima. Iako od svake karpele nastaje jedan stubić, u cvetovima sa više karpela oni mogu srastati u jedan, zajednički stubić. Pojedini cvetovi ne poseduju stubić, pa se žig u vidu trake ili šava nalazi direktno na plodniku (pojava zvana astilija).
Plodnik je donji, prošireni (naduveni) deo tučka u kome su smešteni semeni zameci i u kome se odvija oplođenje.
Tipovi gineceuma/cvetova
thumb|right|300px|položaj plodnika u cvetu: I — natcvetan, II — sredcvetan, III — potcvetan. a andreceum, g gineceum, p krunica, s čašica, r cvetna loža Prema broju oplodnih listića koji grade cvet razlikuju se dve osnovne vrste gineceuma (ili cvetova) :
U zavisnosti od položaja plodnika prema ostalim delovima cveta, razlikuju se:
Natcvetnim plodnikom nazivamo onaj koji se nalazi iznad ostalih delova cveta, naročito cvetne lože i perijanta. Natcvetne plodnike imaju tipski cvetovi skrivenosemenica, između ostalih bulke, duvana, lana. Sretcvetan plodnik opkoljava izdubljena cvetna loža koja ne srasta sa zidom plodnika, a u istom nivou se na cvetnoj osi nalaze perijant i plodnik. sretcvetne plodnike srećemo u cvetovima trešnje ili ruže, na primer. Potcvetan plodnik je opkoljen izdubljenom cvetnom ložom koja srasta sa njime, tako da su ostali cvetni delovi pričvršćeni za cvetnu osu iznad plodnika. Potcvetne plodnike poseduju suncokret, perunika i dr.
Nastanak i raziće tučka
thumb|right|200px|ABC model razvića cveta: A, B, C — tri klase gena; Ke čašica, Kr krunica, St andreceum, Fr gineceum Tučak nastaje savijanjem karpele, tako da se njeni obodi približavaju i uzdužno (adaksijalno) srastaju. Linija srastanja oboda karpele naziva se trbušni (ventralni) šav. Na suprotnoj strani tučka nalazi se srednji nerv karpele, koji se naziva leđni (dorzalni) šav. Prilikom savijanja, epidermis lica lista (karpele) se nalazi na unutrašnjoj, a epiderm naličja na spoljašnjoj strani tučka.
Ontogenetsko razviće gineceuma, kao dela cvetnog izdanka, kod većine skrivenosemenica je pod uticajem produkata regulatornih MADS-box gena iz klase C (npr. gena agamous).
Evolucija tučka
Karpele, a samim tim i tučak, su strukture homologne megasporofilima semenih paprati i golosemenica. Karpele prvobitnih skrivenosemenica su bile krupne, listolike, sa velikim brojem semenih zametaka (situacija prisutna i kod savremenih primitivnih grupa), i sa nepotpunim srastanjem. Tokom evolucije, došlo je najpre do potpunog srastanja oboda karpele u tučak, a potom i do evolucionog trenda smanjivanja broja karpela i njihovog srastanja u jedan, cenokarpni tučak. Paralelno, došlo je i do smanjivanja broja provodnih snopića u karpeli sa tri na jedan.
Las Milpas, Tampico Alto
Las Milpas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Nuevo Padilla, Tula
Nuevo Padilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Tula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1040 m.
Geirröd
Geirrod je ličnost iz nordijske mitologije, odnosno mrazni div koji je imao dvije kćeri Gjalp i Greip. Thorov neprijatelj. Uhvatio je Lokija (dok je on letio u obliku jastreba). Loki mu je u zamjenu za slobodu obećao da će dovesti Thora u Geirrodov dvorac bez njegovog magičnog pojasa i čekića. Loki je učinio kako je obećao, ali na putu prema Geirrodu zastali su da odmore kod divkinje Grid. Ona je Thoru rekla da je sve to zamka i dala mu svoj magični pojas, željezne rukavice i magične stvari. Thor je pomoću tih stvari uspio ubiti Geirroda, njegove kćeri i sve druge mrazne divove.
Patio Arenal, Santa María Tlahuitoltepec
Patio Arenal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tlahuitoltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2610 m.
La Cueva, Balleza
La Cueva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2159 m.
Runolist
Runolist Leontopodium nivale subsp. alpinum Basionym Leontopodium alpinum) je jedan od najpoznatijih europskih planinskih biljaka. Budući da je vrlo rijetka zaštićena je u cijeloj Europi. Runolist je biljka trajnica koja se razmnožava sjemenom, ali se obnavlja i iz korijena. Raste u busenima vrlo često na nepristupačnim planinskim liticama.
Rasprostranjena je na gorskim predjelima, uglavnom Alpama. U Hrvatskoj ova vrsta raste u opsegu endemičnih biljnih zajednica iz sveze Micromerion Croaticae, te uglavnom obrašćuje pukotine i litice vapnenačkih stijena predplaninskog i planinskog pojasa Dinarskog gorja, i to uglavnom na sjevernim stranama, ali se mjestimično javlja i na kamenjarskim travnjacima na području Zavižana na Velebitu.
Simbolika
Runolist je službeni cvijet u Švicarskoj, u Bugarskoj je znak za turističku zajednicu. A nalazi se i na europskom centu. U Austo-Ugarskoj vojsci ustanovljenoj 1907. godine runolist odnosno njem. Edelweiss je bio simbol planinskih postrojbi. Kasnije je korišten i u drugom svj. ratu. Danas se kao znakovlje koristi u njemačkim, austrijskim i poljskim planinskim jedinicama.
Teatar u drevnoj Grčkoj
thumbnail|400px|Panoramski pogled na [[Helenistička Grčka|helenistički teatar u Epidauru.]] Teatar drevne Grčke ili starogrčka drama je teatarska kultura koja je svoj vrhunac doživjela u drevnoj Grčkoj između cca. 550 i cca. 220. pne. Grad-država Atena, koja je postala važna politička i vojna sila, odnosno kulturno središte Grčke, bilo je njegov centar, gdje je teatar institucionaliziran kao dio festivala zvanog Dionizija, a u kome se slavio bog Dioniz. Tamo su kao dramski žanrovi nastali tragedija (kasni 6. vijek pne.), komedija (486. pne.) i satirska igra. Atena je festival izvozila u svoje brojne kolonije i među svoje saveznike kako bi promovirala zajednički kulturni identitet. Današnja zapadna teatarska tradicija je nastala u Ateni, čija je drama imala značajan i stalan uticaj na cjelokupnu zapadnu kulturu.
Los Guajes, Poncitlán
Los Guajes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Poncitlán.
Dustin, Oklahoma
Dastin je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 395, što je 57 (-12,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Machern
Mahern je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Lajpcig. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 6.757 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14729250.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Lajpcig Mahern se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Lajpcig. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 135 metara. Površina opštine iznosi 38,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.757 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 174 stanovnika/km².
Calvisson
Kalvison je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Gar koja pripada prefekturi Nim.
Villabuona, Lucca
Villabuona je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 496 m.
Frunza, Logrești-Moșteni
Frunza je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Logrești-Moșteni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 466 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 271 m.
Opština Ciuhoi, Bihor
Ciuhoi je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 110 m.
Via Trento, Treviso
Via Trento je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
The Undefeated (film, 1969)
The Undefeated je američki western film iz 1969. godine. Redatelj mu je bio Andrew McLaglen a film je zapamćen po glavnim ulogama Johna Waynea i Rocka Hudsona. Radnja filma se zbiva tijekom francuske intervencije u Meksiku. Sam film ima neskrivenu poruku pomirbe sjevernih i južnih država SAD-a koje je građanski rat 1861.-1865. bio duboko podjelio.
Sadržaj
Nedugo nakon završetka američkog građanskog rata 1865., unionistički pukovnik John Henry Thomas (John Wayne) napušta vojsku sa grupicom svojih vojnika kako bi se na jugozapadu SAD-a bavio lovom na divlje konje i prodavao ih američkoj vojsci. James Langdon (Rock Hudson), pukovnik poražene vojske Konfederacije spaljuje svoju plantažu, kako ne bi pala u ruke grabljivim špekulantima sa Sjevera, i vodi svoje vojnike sa njihovim obiteljima u Meksiko, gdje im je dopušteno naseliti se pod okriljem meksičkog cara Maksimilijana. Thomas prikuplja 3000 konja ali na mjesto sastanka sa predstavnicima vlade SAD-a dolaze francusko-meksički izaslanici cara Maksimilijana, koji mu nude da od njega otkupe sve konje. Thomas isprva odbija, ali kasnije pristaje nakon što mu vladini predstavnici ponude manju cijenu nego Maksimilijanovi izaslanici. Obje grupe, i Langdonovi i Thomasovi ljudi, prelaze Rio Grande i uskoro nakon što se susretnu, bivaju prisiljeni zaboraviti stare nesuglasice i surađivati kako bi se obranili od razbojnika i meksičkih revolucionara te stigli na cilj.
Gition
Gytheio (Γύθειο,, nekada Γύθειον, Gýtheion – također transliterirano Gythio, Githeio, Githio ili Yithion) je gradić u prefekturi Lakonija u Grčkoj, poznat po tome što je vijekovima bio luka Sparte udaljene nekih 40 km away. Gytheio je imao izuzetnu stratešku važnost sve dok ga krajem antike ili početkom srednjeg vijeka nije uništio potres. Danas je najveći i najvažniji grad na poluotoku Mani te sjedište općine Gytheio.
Papín
Papín je naseljeno mjesto u okrugu Humenje, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 908 stanovnika.
Plan Alto, Uruapan
Plan Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Operacija Bura (1944)
Operaciju Bura pokrenuta je krajem februara 1944. na inicijativu četničke Glavne komande za Crnu Goru i Sandžak protiv partizanske slobodne teritorije u Katunskoj nahiji. Za ovu operaciju četnici su obezbedili nemačku saradnju u rukovođenju i organizaciji, i pomoć u trupama, artiljeriji i logistici.
Operacija je počela napadom iz više pravaca, od Danilovgrada, Lješanske nahije, Rijeke Crnojevića i Cetinja prema Čevu 27. februara 1944. S obzirom da su napadači postigli iznenađenje, potisli su mesne partizanske pozadinske delove, i 29. februara ušli u Čevo. Dalje nastupanje prema Hercegovini usporile su zatečene slabije partizanske snage.
Protiv ovih snaga nastupila su tri bataljona Druge dalmatinske brigade i Prvi bokeljski bataljon POG, koji su bili angažovani u pripremi napada na Grahovo. Ovi bataljoni su 3. marta iz pokreta napali i razbili nastupajuće četničke i nemačke delove, nanevši im znatne gubitke i nateravši ih u bekstvo. Sledećeg dana sve nemačke i četničke snage vratile su se na polazne položaje.
Ovaj poraz dodatno je uzdrmao četničku organizaciju u Crnoj Gori, koja se i inače nalazila u krizi.
Angažovane snage
Osovinske snage Snage su organizovane u saradnji nemačkih okupacionih organa (Feldkomandatura 1040 Cetinje i štab ratnog zapovednika generalmajora Gajba) sa četničkim rukovodiocima, a taktičko rukovođenje povereno je štabu 21. korpusa, koji je podneo izveštaj o operaciji nadređenoj Drugoj oklopnoj armiji.
Snage NOVJ Operativno i teritorijalno oblast operacija i zahvaćene snage bile su pod komandom štaba Primorske operativne grupe. Međutim, usled slabih veza, ovaj štab je uspostavio kontrolu tek u završnici operacija, a ključne taktičke odluke doneo je štab Druge dalmatinske brigade, odnosno zamenik komandanta Bruno Vuletić.
Nastupanje četnika i Nemaca
Na svim pravcima, napad je počeo 27. februara, po jako lošem vremenu. Kolonama pod vodstvom majora Vasa Vukčevića i majora Blaža Gojnića na svom pravcu, u Lješanskoj i Riječkoj nahiji, suprotstavili su se delovi Lovćenskog NOP odreda (Prvi udarni bataljon i lokalne čete). Zbog nevremena i zbog otpora nastupanje ove dve kolone bilo je veoma sporo. Prvi udarni bataljon je na Veljoj gori u Lješanskoj nahiji zadržavao nastupajuće kolone tri dana. Gojnićevu kolonu je je Ceklinska četa u Riječkoj nahiji odbacila sve do Rijeke Crnojevića.
Ostale tri kolone nailazile su na slabiji otpor. Na njihovom pravcu nastupanja nalazio se dopunski bataljon upućen za formiranje Osme crnogorske brigade i bataljon Zetskog odreda. Oni se nisu odsudno angažovali u borbi, već su se ograničili na zadržavajući i ometajući otpor, sa ciljem da obezbede potrebno vreme za izvlačenje zbega civila, koji se kretao pod zaštitom partizanskih jedinica. Nakon manjih borbi, ove napadne kolone uspele su da dosegnu Čevo 29. februara. Jedinice su se povukle u dubinu Katunske nahije, do sela Izvori, Rovine i Bata. Odatle je po kuriru poslat izveštaj o situaciji i zatražena pomoć od štaba Druge dalmatinske brigade, koja se nalazila prema Grahovu.
Protivnapad partizana
Na dan 3. marta prema Čevu formirana je grupacija od dva bataljona Druge dalmatinske brigade (1. i 4), jedan batalljon Šeste crnogorske, Prvi bokeljski bataljon, Lovćenski i Zetski partizanski odred. Ovi bataljoni stavljeni su pod komandu Bruna Vuletića. Bruno Vuletić je naredio bataljonima da 3. marta u 21 čas iznenade, napadnu i unište neprijatelja u okolini Čeva. Istog dana u maršu je bio i Treći bataljon Druge dalmatinske. On je u pokretu dobio obaeštenje o tome da je nemačko-četnička grupa zauzela selo Bata koje je bilo marševski cilj bataljona. Bataljon je iz pokreta napao protivničku grupaciju i razbio je.
U međuvremenu je počeo napad glavne grupacije na pravcu Čeva. Pod udarom, četničke formacije su se raspale i zahvatila ih je panika. Tokom noći i sledećeg dana nastavljeno je gonjenje četničkih grupa, koje se nisu zasutavli deo svojih polaznih pozicija.
Prilikom povlačenja četnici su pretrpeli teške gubitke. Ukupno, oko Bata i Čeva, prema izveštaju Druge dalmatinske, četnici su izgubili oko 150-160 poginulih, od kojih 12 oficira (među njima su bili komandant cetinjskog četničkog bataljona kapetan Ivanišević i pop Krsto Marković), oko 160 ranjenih, i 107 zarobljenih.
Nemački zaključci
U izveštaju Drugoj oklopnoj armiji data je povoljna ocena o 215 Abver-trupu kojeg sačinjavaju dobrovoljci sa Kavkaza. Za propast poduhvata kao razlog je navedena slaba borbena vrednost četnika bez dodatih nemačkih delova.
Analiza partizanskog delovanja
Početna faza operacije pokazala je da je rad partizanske obaveštajne službe bio slab. Iako se radilo o operaciji širih razmera, koja je dugo pripremana, obaveštajne službe Drugog udarnog korpusa, Primorske operativne grupe, njihovih brigada i odreda, o njoj nisu saznale ništa. Usled toga je nastupanje Nemaca i četnika postiglo puno iznenađenje, zatekavši na svom putu samo slabe borbene i pozadinske delove Lovćenskog NOP odreda.
Takođe, iz objektivnih razloga, veza među pojedinim jedinicama NOVJ iz objektivnih razloga veoma je slabo funkcionisala, oslanjajući se prvenstveno na kurire. Usled toga štab Primorske operativne grupe nije bio u stanju da efikasno rukovodi operacijom. U takvim okolnostima, presudnom se pokazala samoinicijativa štaba Druge dalmatinske brigade, koji je odložio planirani napad na Grahovo, blokiravši Grahovo jednim bataljonom Druge dalmatinske i jednim bokeljskim, dok je od tri bataljona Druge dalmatinske i Prvog bokeljskog formirana borbena grupa za intervenciju. Ova borbena grupa je poletnim protivnapadom razbila četnike i naterala ih na povlačenje, čime je rešila ishod operacije.
Četnički zaključci o borbama i o situaciji
Potpukovnik Lašić izvestio je Mihailovića da se četnički pokret u Crnoj Gori nalazi u teškoj situaciji. Naveo je sledeće razloge: Kao uzroke poraza u operaciji u Katunskoj nahiji Lašić je naveo loše vremenske prilike, i nejedinstveno i loše rukovođenje jedinicama.
Ti loviš
Ti loviš je jugoslavenski crno-bijeli omladinski kriminalistički film snimljen 1961. godine u režiji Franceta Kosmača po scenariju Mije Kalan. Radnja prikazuje grupu djece koja se igra detektiva i sticajem okolnosti uhvati pravog lopova.
Pedro Chávez Uribe, Acuña
Pedro Chávez Uribe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
Manzanillas, Balleza
Manzanillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2294 m.
Pareto, Alessandria
Pareto je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 171 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 456 m.
Barranca Zorro, Tlacoapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1387 m.
Obalčari
Obalčari (Plecoptera) red su manjih kukaca tamne boje, nježnih opnastih krila koji žive u pokraj potoka i rijeka. Osjetljivi su na zagađenje vode i njihova prisutnost jamči čistoću vode.
Izgled
Oba para krila su im nježna i opnasta, pri mirovanju položena ravno na zadak, u letu se svaki par pokreće neovisno o drugome. Tijelo im je dugačko i splošteno, noge robusne, na zatku privjesci. Usni organi su za grizenje, gornje čeljusti smanjene, ticala duga i četinasta, sastavljene oči malene.
Porodice
U svijetu je poznato oko 3 500 vrsta. U Hrvatskoj žive porodice: Taeniopterygidae, Nemouridae, Leuctridae, Perlodidae, Perlidae, Chloroperlidae. thumb|600 px|lijevo|Preobrazba obalčara iz porodice Perlodidae
Terrazas, Cañadas de Obregón
Terrazas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cañadas de Obregón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1802 m.
Franja Ofner
Franja Ofner (Novi Sad, 1913 - Izrael, 2011), jugoslavenski i izraelski novinar, jedan je od doajena svjetskog novinarstva koji je više od pola stoljeća bio dopisnik najvećih svjetskih novina sa Bliskog istoka.
Emigracije, život i smrt u Izraelu
Franja je u Istanbulu surađivao sa američkom i engleskom kontra obaveštajnom službom i pomagao izbeglicama iz Evrope. Nakon nekog vremena uspio se ilegalno useliti u Palestinu. Od 1945 bio je dopisnik najvećih svetskih novina sa jednog od najvećih svetskih žarišta, Bliskog istoka. Njegovi tekstovi, pisani za Herald Tribune, Christian Science Monitor, Observer, Die Welt, preko svetske medijske mreže objavljivani su u 38 zemalja, skoro na svim kontinentima. Kao novinar je posetio preko 40 država. 1946 bio je prisutan krunisanju emira Abdale za kralja Transjordanije, a dve godine kasnije, u Tel Avivu, proglašenju Države Izrael. Bio je glavni urednik izraelskog dnevnog lista na francuskom jeziku L'Information, zamenik glavnog urednika The Jerusalem Post na engleskom. Predavao je istoriju svetske žurnalistike na tel-avivskom Univerzitetu od 1957 do 1984, bio je predavač na univerzitetima u Jerusalimu, Bonu, Berlinu, Ženevi i kao gost na poznatim univerzitetima u Sjedinjenim Američkim Državama (SAD). U dubokoj starosti, već gotovo slep i bolestan, koristio je poslednje snage da završi svoje životno delo, knjigu "Svedok Istorije". U toj knjizi je opisao svoj uzbudljiv život, ličnosti i dogadjaje. Kroz njegovu sudbinu Jevrejina u jugoslovenskoj dijaspori između dva svetska rata, izbeglice u Istanbulu tokom strahota Drugog svetskog rata, svedoka stvaranja i raspada Kraljevine Jugoslavije, stvaranja i izrastanja nacionalne jevrejske države, prelama se čitava istorija 20. veka. Intervjuirao je mnoge svjetske ličnosti, među inima i: šaha Irana Muhameda-Rezu Pahlavija, kralja Etiopije Hailea Selassieja, kralja Maroka Hasana II., prvog premijera Izraela Davida Bena-Guriona i dr.
Franja Ofner je preminuo u Izraelu 2011 godine.
Reference
Napomena: Ovaj tekst ili jedan njegov dio preuzet je s mrežnih stranica El Mundo Sefarad. Vidi Dozvole za objavljivanje (Dozvole za objavljivanje/El Mundo Sefarad).
Yaurel, Puerto Rico
Jaurel je grad u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.050, što je 418 (-28,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Colinas del Florido, Tijuana
Colinas del Florido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Chapelle-Saint-André
Šapel Sent Andre je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Klamsi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 329 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 27,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 310 m, a minimalnoj 195 m).
Malschwitz/Malešecy
Malšvic ili Malešece je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 63 opštinska središta okruga Baucen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.665 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14625340.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Baucen Malšvic se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Baucen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 150 metara. Površina opštine iznosi 51,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.665 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 71 stanovnika/km².
Las Chachalacas, Tamazunchale
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Бјелуша
Бјелуша је насеље у Србији у општини Ариље у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 565 становника (према попису из 1991. било је 656 становника).
Историја
Постоје записи који сведоче да је село било насељено још у средњем веку. Црногорци и Срби из Херцеговине и Санџака бежећи испред турског зулума налазили су безбедније услове за живот у побрђу планина Голије, Мучња, Кукутњице и Јавора. Успевали су да се одрже тако да и данас на овом подручју живе њихови потомци. У првим сачуваним турским пописима из 1476. године установљено је да је Билуша, првобитни назив Бјелуше, имала пет регистрованих баштина са осам домаћинства. Као и цело ужичко подручје припадала је Смедеревском санџаку, а остало је записано да је тадашњи старешина села био Хранко, Радетин син. По другом попису из 1528. године Бјелуша је бројала 31 домаћинство са 35 пореских глава и приходом од 4800 акчи. Већ 1572. године село припада Ужичкој нахији и броји 34 домаћинства. Од тада па до 1812. године Бјелуша се више не помиње у списима. Због тога је вероватно и немогуће са прецизношћу тврдити како је ово планинско село ариљске општине добило име. У турским записима наилази се на неколико назива Билуша, Белеуша, Бјелуша. Најверодостојнија верзија је да је село добило име по старешини чобана из времена Моравске епископије која је имала велике поседе на којима су монаси чували стада оваца, говеди... Посед који је био под управом манастира у Добрачама обухватао је и терен данашње Бјелуше. Постоје подаци који сведоче да на овим подручјима, осим чобана у то време другог живља није било. С тога је бројно стање стоке, на овом терену, у недостатку имена, евидентирано на основу имена старешине чобана. По предању његово име било је Бјелуш, па је ово село вероватно по њему и добило име.
Демографија
Ово насеље је скоро у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Piano del Lago, Cosenza
Piano del Lago je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 215 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 175 m.
Citala, Salerno
Citala je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 225 m.
Ranulf Flambard
Ranulf Flambard (ponekad navođen kao Ralph Flambard, Ranulph Flambard ili Ranulf Passiflamme; o. 1060 – 5. septembar 1128) bio je normanski biskup Durhama, poznat kao jedan od najmoćnijih ministara na dvoru engleskog kralja Williama Rufusa. Ranulf se rodio kao sin svećenika u normandijskom gradu Bayeuxu; nadimak "Flambard" (što otprilike znači "Zapaljivi" ili "Bakljonosac") se ponekad tumači kao opis njegovog karaktera. Karijeru je započeo pod vlašću Williama I Osvajača, te se vjeruje kako je mogao sudjelovati u sastavljanju Domesday Booka, a možda bio i čuvar kraljevskog pečata. Nakon smrti Williama I, Ranulf je odabrao služiti njegovog sina Williama Rufusa u Engleskoj.
Pod Rufusom je nastavio čuvati kraljevski pečat i dobio sve veću ulogu u vođenju državnih financija, gdje se istakao inovativnim metodama podizanja prihoda. Preuzeo je upravljanje niza ispražnjenih crkvenih položaja, pa je jednom vodio čak šesnaest biskupija i opatija. Zbog brojnih dužnosti je postao i glavni sudac Engleske. Pod Rufusom vladavinom je Ranulf nadzirao izgradnju prvog kamenog mosta u Londonu kao i kraljeve dvorane u Westminsteru. Godine 1099. je za zasluge dobio biskupiju Durham.
Ca' Zoia, Sondrio
Ca' Zoia je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 895 m.
Ranulf Flambard
Nakon Rufusove smrti 1100. godine Ranulf je uhapšen i bačen u londonski Tower od strane Rufusovog brata i nasljednika Henryja I. Ranulfu se to dogodilo jer je bio prikladni žrtveni jarac za Henryjeve podanike nezadovoljne financijskim nametima Rufusove vladavine. Ranulf je, međutim, postao prvi zatvorenik kome je uspjelo pobjeći iz Towera; utočište je pronašao u Normandiji kod Henryjevog brata i suparnika, vojvode Roberta Curthosea. Ranulf je postao Robertov glavni savjetnik i pomagao mu u neuspjeloj invaziji Engleske. Kada su se braća pomirila Ranulf je formalno vraćen na mjesto biskupa, ali je u Normandiji ostao sve dok Henry nije porazio Roberta u bitke kod Tinchenbraya. Ranulf se nakon toga vratio u Englesku, ali se potpuno povukao iz političkog života, posvetivši se u potpunosti crkvenim poslovima.
Izraelska svemirska agencija
250px|mini|desno|Izraelska raketa Shavit. 250px|mini|desno|Izralski umjetni satelit Ofeq-3 Izraelska svemirska agencija ili ISA (engl. Israel Space Agency) je osnovana 1983. Trenutno planira dva znanstvena projekta u okviru međunarodne suradnje. Jedan se odnosi na UV teleskop, koji bi bio ugrađen u indijski geostacionarni satelit G Sat-4, a drugi na razvoj inovativnog mikrosatelita sa ugrađenom multispektralnom kamerom i eksperimentalnim električnim manevarskim pogonom, u suradnji sa francuskom svemirskom agencijom (CNES).
Historija
S obzirom na svoju veličinu, Izrael je uspio razviti vrlo napredan svemirski program. Izrael tako posjeduje svoje vlastito lansirno vozilo, svoju vlastitu svemirsku bazu i kapacitet za razvoj svojih vlastitih satelita. Kada je 1988. lansiran Ofeq 1 satelit, Izrael se pridružio ograničenoj grupi od 8 svemirskih sila, posjedujući sva potrebna sredstva za pristup svemiru. Svemirskim aktivnostima upravlja Izraelska svemirska agencija, osnovana 1982., pod nadzorom Ministarstva znanosti, kulture i sporta.
Izraelske svemirske aktivnosti započele su već 1963. utemeljenjem Nacionalne komisije za istraživanje svemira, na inicijativu izraelskih sveučilišta, dok je strateški potencijal svemira u smislu međunarodnog ugleda i operativnih potreba, kao i važna financijska podrška Ministarstva obrane doprinio njihovom daljnjem razvoju. Glavni industrijski ugovaratelj, Israel Aircraft Industries (IAI), od kraja Hladnog rata čini sve da integrira razvoj novih tehnologija važnih za nacionalnu sigurnost sa potencijalnim komercijalnim aplikacijama. IAI upošljava 14 000 ljudi, a glavna su joj područja proizvodnje civilni i vojni zrakoplovi, visokosofisticirana elektronika i svemirska tehnologija. Uz razvoj i proizvodnju lansirnih vozila i satelita, steklo je iskustvo i u području razvoja i proizvodnje zemaljske opreme za praćenje i kontrolu satelita, opreme za testiranje i različitih drugih komponenti.
Izraelska svemirska baza Palmahim smještena je južno od Tel Aviva i već je poslužila za lansiranje nekoliko izraelskih satelita. Lansiranja se obavljaju ka zapadu, kako bi se izbjeglo prelijetanje susjednih arapskih zemalja, što nepovoljno utječe na učinkovitost svemirskih lansiranja. Izraelsko lansirno vozilo Shavit (Comet) ima tri stupnja na kruto gorivo i četvrti stupanj na tekuće gorivo. Proizlazi iz Jericho 2 projektila, koji koristi istu tehnologiju kao projektil md 660, francuske kompanije Marcel Dassault.
Izraelski know-how također proizlazi i iz suradnje sa SAD-om, a osim toga Izrael na različite načine surađuje i sa mnogim drugim zemljama, uključujući Europu, Rusiju, Brazil i Kinu. Iako može garantirati izraelsku lansirnu neovisnost, Shavitov ograničeni kapacitet, kombiniran sa hendikepom lansiranja prema zapadu, omogućava podizanje tereta od samo nekoliko stotina kilograma u nisku LEO orbitu. Njegov proizvođač, Israel Aircraft Industries (IAI), predložio ga je kao mikrolansirno vozilo za NASA-u, no odabran je američki Pegasus. Produžena komercijalna verzija NEXT i njene LK izvedenice (LK-A, LK-1 i LK-2) razmatraju se za lansiranja iz SAD-a i Brazila. Najsnažnija izvedenica LK-2, moći će u višu LEO orbitu lansirati teret od 800 kilograma.
Na temelju vojnog izviđačkog satelita Ofeq 3, IAI (engl. Israel Aircraft Industries) je razvila 250 kg teški, komercijalni promatrački satelit EROS A (engl. Earth Resources Observation Satellite) optičke rezolucije od 1,8 metara, lansiran krajem 2000. iz sibirskog kozmodroma Svobodni, uz pomoć laganog ruskog lansirnog vozila Start-1. Krajem travnja 2006. u planu je bilo lansiranje EROS B satelita, rezolucije od samo 70 centimetara, dok se 2009. planira lansiranje satelita EROS C, te nakon toga još tri satelita ovog tipa, koji bi obuhvatili čitavu planetu Zemlju. U tijeku je i razvoj satelita sa ugrađenim radarom (SAR), što bi omogućilo promatranje u svim vremenskim uvjetima.
Skakavac (razvrstavanje)
Skakavac se može odnositi na:
Andrijevička operacija
Operacija Draufgenger ( - Drznik), ili u jugoslovenskoj istoriografiji Andrijevička operacija preduzeta je od strane nemačke Komande Jugoistoka između 18. jula i 1. avgusta 1944. protiv mostobrana NOVJ na Limu između Andrijevice i Brodareva. Ovaj mostobran otvarao je mogućnost prodora u Srbiju, što je Komanda Jugoistoka nameravala da otkloni.
Umesto likvidiranja snaga i položaja snaga NOVJ u dolini Lima, nemačke snage pretrpele su težak poraz. Njihova glavnina nakon 8 dana borbe bila je opkoljena, a od potpunog uništenja spasila ih je neophodnost upućivanja Operativne grupe NOVJ u Jablanicu i Toplicu radi pomoći tamošnjim snagama NOVJ ugroženim nepovoljnim razvojem operacije Trumpf.
Nakon proboja iz okruženja, nemačke snage osvetile su se za poraz civilnom stanovništvu, ubivši u selu Velika u opštini Plav oko 500 stanovnika.
Nakon pristizanja Prve brdske divizije, na nešto širem području pokrenuta je operacija Ribecal, ključna u nemačkom planu aktivne odbrane Srbije.
Okolnosti, ciljevi i plan ofanzive
Opšti plan operacije predviđao je grupisanje glavnih snaga za napad iz dva pravca na Andrijevicu, odakle bi nakon zauzimanja Andrijevice ove snage nastavile nastupanje niz Lima sa obe strane, dok bi pomoćne snage izvršile bočni pritisak iz Sjenice i sa Peštera prema Beranama i dolini Lima. Cilj je bio: tučenje snaga NOVJ, likvidiranje mostobrana sa desne strane Lima i izbacivanje snaga NOVJ iz limske doline. Posoban značaj pridat je zauzimanju Berana i tamošnjeg aerodroma.
Ovaj plan koincidirao je sa planom Vrhovnog štaba NOVJ Prema zapovesti Vrhovnog štaba, 5. i 17. divizija trebalo je da, uz asistenciju 2. korpusa, nastupajući iz limske doline, zaposednu oblast planina Javor i Golija, čime bi omogućili nastupni marš 2. divizije, sa kojom je trebalo da formiraju operativnu grupu i forsiraju Ibar. Na ostvarenju ovog plana Vrhovni štab je više puta insistirao nakon otpočinjanja operacije Trumpf i njenog nepovoljnog razvoja.
Topaz Lake, Nevada
Topaz Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Andrijevička operacija
Okolnosti, ciljevi i plan ofanzive
Tako je na ovom području došlo do obostrane koncentracije snaga i kolizije dva suprotstavljena operativna plana.
4-Hloroanilin
4-Hloroanilin je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 127,572 Da.
Topaz Lake, Nevada
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 157.
Andrijevička operacija
Upotrebljene snage
Osovinske snage:
Tok operacije
Nemački napad počeo je 18. jula ujutro. Glavna grupacija: 21. SS divizija Skenderbeg, 14. puk 7. SS divizije Princ Eugen i borbena grupa Stripel, sa prostorije Gusinje - Plav - Čakor, obuhvatnim napadom krenula je prema Andrijevici. Jednovremeno su u nastupanje pokrenute: borbena grupa Bendl sa prostorije Kacuber - Turjak u pravcu Berana; legija Krempler sa prostorije Bioča - desna obala Lešnice u pravcu Bijelog Polja i Berana. Dva bataljona puka Brandenburg i delovi 5. policijskog puka sa desne obale Lima usmerili su napad u pravcu Brodareva i Prijepolja, a delovi bugarske 24. divizije iz rejona Nove Varoši u pravcu Priboja radi vezivanja snaga 37. sandžačka divizija NOVJ.
U prvom naletu napadači su uspeli da potisnu delove Druge proleterske udarne i Treće srpske udarne brigade. 19. jula u zoru Nemci su ušli u Andrijevicu, odakle su odmah nastavili nastupanje. Međutim, uskoro se pokazalo da nemačke kombinovane snage na terenu nisu bile dorasle snagama NOVJ. Samoinicijativom štabova na terenu, brigade NOVJ nanele su ozbiljne gubitke napadačima i preuzeli inicijativu u svoje ruke.
Uočivši priliku da opkoli i uništi naprijatelja, štab 2. korpusa NOVJ razradio je i izdao 23. jula operativnu zapovest za opšti napad sa ciljem opkoljavanja i uništenja neprijateljske grupacije.
U toku 24. jula jedinice 2. korpusa NOVJ na levoj obali Lima prodrle su u istureni klin neprijatelja severno od Andrijevice, a 4. proleterska brigada izbila je u oblast prevoja Čakor, ključne nemačke veze. Sa druge strane, 5. i 17. divizija probile su se 24. jula u dubinu i zauzele Čakor i oblast istočno od njega, spojivši se sa 4. proleterskom. Nemci su bili prisiljeni da odustanu od prodora prema Beranama i da se noću 24/25. jula povuku iz Andrijevice prema Murinu. Sutradan, pred veče, 1. krajiška i 4. proleterska brigada izbile su do Murino, spojile se sa 4. krajiškom brigadom i, u toku noći, zajedno sa 5. brigadom 3. divizije, ušle u Plav. Okružavanje neprijatelja u široj oblasti Murina bilo je završeno. Stvoreni su preduslovi za potpuno uništenje nemačke grupacije. Nemački general Šmithuber, komandant 21. SS divizije, u svom izveštaju kaže:
Međutim, nastupanjem na oblast Murina štab Drugog udarnog korpusa postupio je suprotno zahtevu Vrhovnog štaba, koji je 20. jula, upozorio Štab 2. korpusa da ne angažuje 2. proletersku, 5. i 17. diviziju u borbi i naredio mu da se odmah izvrši planirani pokret preko Ibra. Vrhovni štab intervenisao je 25. jula i naredio da se zbog pogoršane situacije u Toplici sve tri divizije Operativne grupe odmah bezuslovno upute na Kopaonik, a da front kod Andrijevice preuzmu crnogorske jedinice.
S obzirom na ovo naređenje, ove tri divizije izvučene iz kontakta sa neprijateljem i 28. jula krenuli na marš prema Ibru. Jedinice Treće divizije nisu bile u stanju da dovrše uništenje opkoljenog neprijatelja, pa se borbena grupa 14. SS puka 1. avgusta probila iz Murina preko Čakora za Peć. Dobar deo 21. SS divizije se raspao i mnogi vojnici-Albanci su dezertirali. Uskoro je divizija rasformirana.
Nemačka operacija tako je doživela potpun neuspeh. Snage NOVJ izborile su sebi prostor za nastupanje u Srbiju, a nemačke snage su teško potučene. Komandant 21. SS divizije Šmithuber u svom izveštaju priznao je gubitke od 857 izbačenih iz stroja u formaciji kojom je komandovao. On je težak poraz objasnio vatrenom nadmoći, dobrom disciplinom i dobrim rukovođenjem u jedinicama NOVJ:
I pored priznavanja vojničke vrednosti i disciplinovanosti snaga NOVJ, njene pripadnike on u svom izveštaju, u skladu sa nemačkim propagandnim instrukcijama, on i dalje naziva "banditima", a žene-borce u NOVJ "prostitutkama".
Razvoj dejstava nakon operacije
Prodor tri divizije NOVJ u dolinu Ibra izazvao je hitnu interenciju nemačke Komande Jugoistoka. Prva brdska divizija je, iako nije okončala operaciju, hitno prebačena iz Grčke u dolinu Ibra sa naređenjem da spreči prebacivanje snaga NOVJ preko reke. Njeno nastupanje u dolini Ibra počelo je 3. avgusta i završilo se potpunim neuspehom - Operativna grupa NOVJ u noći 3/4. avgusta prebacila se na desnu obalu Ibra.
Nakon toga, Prva brdska divizija okrenula se frontom prema zapadu, potiskujući delove 37. sandžačke divizije prema dolini Lima. To je predstavljalo pripremnu fazu operacije Ribecal. Na Operativnu grupu divizija koja je prešla Ibar, upućena je Četvrta grupa jurišnih korpusa JVuO.
Zločin u selu Velika
SS-trupe pod komandom Šmithubera, nastupajući prema Andrijevici, teroristički su postupale prema civilima. Nekoliko stotina je pohvatano i zatočeno u improvizovane logore u selima Gornja Ržanica i Velika. Ove zatočenike oslobodila je Četvrta proleterska brigada kad je zauzela ova mesta 24. jula. Nakon 1. avgusta, kad su esesovci ponovo ovladali ovim krajem, u selu Velika izvršili su masovan zločin nad meštanima, ubivši oko 500 civila. Ovaj zločin komandan Šmithubera pravdao je na sledeći način:
General August Šmithuber, zloglasni nacista, pripadnik SA-odreda od 1933. a SS od 1935, pred Vojnim sudom u Beogradu je u procesu od 5. do 13. februara 1947. proglašen krivim za ratne zločine i osuđen na smrt. Streljan je 27. februara 1947.
Springville, Virginia
Springvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.371.
Crimen sollicitationis
U njemu je uz neke dodatke bio ponovljen sadržaj identično nazvane instrukcije koju je 1922. godine izdao isti ured.