cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sezam
Etimologija
Riječ sezam došla je u hrvatskosrpski od latinskog sesamum, koju su Rimljani preuzeli od grčke riječi sésamon koja je značila "sjeme ili plod sezamove biljke". U grčki jezik je došla iz semitskih jezika (arapski: simsim, aramejski shūmshĕmā), a oni su je naslijedili od starobabilonskog *shawash-shammu i asirskog shamash-shammū - shaman shammī "biljno ulje". Slavna Ali Babina uzrečica Sezame otvori se iz priče Ali Baba i 40 hajduka (Tisuću i jedna noć) ima veze sa sezamovim plodom - mahuna sa sjemenjem otvori se kad sazri.
Drinić
Geografija
Prašumski rezervat "Lom" osnovan je 1956. godine. Nalazi se u masivu planine Klekovače, na grebenu Lom-planine. Zauzima površinu od 297,8 hektara. Ima izdvojeno jezgro - strogi rezervat divljine, veličine 55,8 hektara (kategorija Ia po IUCN - klasifikaciji). Vegetaciju lomske prašume uglavnom čini (75%) tipična šuma ovih dinarskih planina, zajednica bukve-jele-smrče (Piceo-Abieti-Fagetum illyricum).
Istorija
Drinić se prvi put spominje 19. oktobra 1448. kada je pred kaptol u Knin došao plemić Franko, sin Gregorija Kudelića iz Drinića (de Udrinich) na jugu županije Pset, a s njime stigli su plemići Miketa, Andrija, Blaž i Toma, sinovi Stjepana Mišljenovića iz Kolunića. Pred kaptolom i Mišljenovićima izjavio je Franko Kudelić, da je zbog novčanih problema odlučio svoje naslijeđene (baštinske) i njemu založene posjede dati u zalog za šezdeset forinti zlata. О svemu tomu izdao je kaptol zasebno pismo.
Oršići su hrvatska plemićka porodica koja se u pisanim izvorima prvi puta spominje 1420. godine, kada su njezini članovi živjeli na području Unca. 1449 u jednom se dokumentu spominju „Vuseec et Wlathko Orsych de Udrinich", te se po tom zna, da su bili naseljeni i u Driniću. S padanjem Bosne u ruke OsmanlijeTuraka, sele se između 1464. i 1472. godine na sjeverozapad, u Goričku županiju, na prostoru današnjeg Karlovca u Hrvatskoj. Kasnije je mađarski kralj Matijaš Korvin god. 1487. Petru Horvatu Oršić i njegovoj braći Jurju, Pavlu i Jakovu izdao povelju, kojom je njima darovao grad Slavetić, pa su se poslije toga Oršići zvali Slavetići.
Drugi svjetski rat
U toku 1941. god. stanovništvo Drinića se listom našlo u ustaničkim redovima. Kasnijom podjelom ustanika, Drinićani pristupaju partizanskom pokretu, jer je mjesto bilo pod uticajem KPJ koja je ovdje imala svoju prvu partijsku ćeliju na petrovačkom terenu. Nakon pohoda partizana u Bosansku Krajinu u ljeto 1942. god. i stvaranja oslobođene teritorije poznate kao "Bihaćka republika", centralna bolnica i ranjenici su bili smješteni u Driniću. U septembru 1942. je počela raditi štamparija pa je tako obnovljeno izlaženje lista „Borba“. Štamparija, teška dvije tone, je dovučena iz Glamoča. . O događajima iz tog perioda istoričar Vladimir Dedijer je u svom dnevniku napisao jedno poglavlje „U Drinićima ispod Klekovače“ za period 30. oktobar-25. novembar
Draga Obrenović
thumb|right|250px|Draga Obrenović Draga Obrenović, (Gornji Milanovac 23. septembar, 1864 - Beograd 30. maj, 1903), devojačko Lunjevica, je bila kraljica Srbije i supruga kralja Aleksandra Obrenovića, poslednjeg kralja iz dinastije Obrenovića. Pre nego što je postala kraljica, Draga je bila udovica inženjera Svetozara Mašina i bila je dvorska dama na dvoru kraljice Natalije Obrenović. Ubijena je zajedno sa suprugom tokom Majskog prevrata 30. maja 1903.
Mladost
Draginja Lunjevica je rođena 23. septembra 1867. godine u Gornjem Milanovcu u bogatoj porodici Lunjevica. Dragin otac, Pantelije Lunjevica je bio okružni načelnik Gornjeg Milanovaca, a majka Anđelija domaćica. Deda joj je bio Nikola Milićević Lunjevica, prijatelj Miloša Obrenovića. Pored Drage, Anđelija i Panta su u braku imali još sinove Nikodija i Nikolu i ćerke Hristinu, Vojku i Anu.
U svojoj devetoj godini, Draga je poslata na školovanje u Beograd. Osnovu školu je završila u Beogradu, zatim i "Cermankin zavod", odnosno "Ženski zavod". Tu je naučila više stranih jezika, među kojima ruski, francuski i nemački jezik. Za vreme boravka u Beogradu, Draga se počela baviti pisanjem romana i pripovedaka, prevođenjem knjiga za novac. I pored toga što je otac vodio dosta računa o njoj, kao vrlo mlada devojka je počela da zarađuje za život. Čak je objavila i nekoliko zanimljivih priča za inostrane časopise. Volela je da čita, a naročito je volela da čita Stendala.
U Beogradu se prvi put zaljubila u studenta Bogdana Popovića, kasnije profesora i teoretičara književnosti, koji je od Drage bio stariji tri godine. Često su se sastajali u klubu književnika, gde je Draga često navraćala. Međutim, želje Draginih roditelja odvešće je potpuno daleko od Popovića.
Prva Dragina udaja
thumb|desno|210px|Draga Mašin u mlađim danima Za vreme svog boravka u Beogradu, dok je još stanovala u predgrađu Zemuna, dogodila joj se teška nesreća. Jednom se vraćala po poledici, okliznula se i nezgodno pala. Kasnije je ustanovila da ne može da rađa. Ovu svoju tajnu je dugo brižljivo skrivala, nadajući se da će se pronaći lek za to. Jedino je to rekla kraljici Nataliji Obrenović za vreme svog boravka u Bijaricu, a ova je to iskoristila da u pismima savetuje svog sina da nipošto ne sme da uzme ženu koja je nerotkinja.
Čim je napunila šesnaestu godinu, roditelji su počeli da je spremaju za udaju. Rudarski inženjer Svetozar Mašin je bio dobar poznanik njenog oca, a uz to imao je i bogato poreklo. Svetozar Mašin je bio petnaest godina stariji od Drage. Njegov otac je bio ugledni lekar i služio je na dvoru kod kneza Mihaila i kralja Milana Obrenovića. Dragin dever, a Svetozarov brat, Aleksandar Mašin će kasnije biti jedan od vodećih zaverenika u njenoj likvidaciji, a jedno vreme biće i načelnik generalštaba srpske vojske. Draga Mašin je rekla Bogdanu Popoviću da će se zbog roditljeske prisile udati za Svetozara, ali da tu nema ljubavi, već samo koristi. Tako su se rastali u Beogradu.
Svetozar i Draga su se venčali avgusta 1883. godine u Sabornoj crkvi u Beogradu. Draga je često je odlazila na dvor kralja Milana Obrenovića, koji je bio odličan prijatelj Svetozara Mašina. U braku sa Svetozarom Mašinom živela je tri godine, a zatim je postala udovica. Nasledila je njegovu penziju i ime. Aleksandar Mašin se toliko protivio ovome, da je kasnije optužio lično Dragu da je ubila njegovog brata.
Za vreme dok je bila udovica, Draga je nastavila da piše romane i pripovetke. Prevela je roman "Mačije oko". Stanovala je u Svetozarevom državnom stanu u Smederevu, sve dok nije bila primorana da se iseli, kada se vratila u Beograd. Za vreme svog boravka u Beogradu, umrli su joj oba roditelja i Draga je morala da se sada stara i o sebi i o svojim najbližima. U Beogradu je bila urednica u časopisu "Domaćica", i član srpskog novinarskog društva.
Zbog teškog materijalnog stanja, Draga Mašin je pokušala da se uda za jednog francuskog inženjera, ali bezuspešno.
Na službi kod Natalije Obrenović
Po razvodu kralja Milana sa kraljicom Natalijom Obrenović 1888. godine, kraljica je kupila dvorac "Sašino" u banjskom lečilištu Bijaric u Francuskoj, koji je dobio ime po njenom jedinom sinu Aleksandru Obrenoviću. Kraljica Natalija je na put pozvala i Dragu Mašin, da joj bude pratnja i dvorska gospođica. Putovale su zajedno vozom u Rusiju, u posetu carskoj porodici Romanov i najzad stigle u banjsko lečilište, na Atlantiku. U Bijaricu je Draga odlazila sa Natalijom na svečanosti, na prijeme i starala se za njenu garderobu, šminku i kozmetiku.
Mladi kralj Aleksandar je stigao u martu 1895. godine u Bijaric. Za to vreme, Draga se starala o uređenju i održavanju kupališne plaže u Bijaricu. Ljubav Drage i Aleksandra se rodila baš na tom mestu, kada je po navodima hroničara, Draga spasila budućeg kralja da se ne udavi. U Bijaricu su počeli da se dopisuju, da se viđaju i izlaze zajedno. Kraljica Natalija se tome nije protivila jer je želela svog sina da spremi za moguću ženidbu sa nekom princezom visokog ranga. Međutim, između njih se rodila istinska ljubav, mnogo jača nego što su to Natalija i Milan mislili. Aleksandar je zamolio Nataliju da ga ostavi samog sa Dragom i da se vrati u Beograd, što je kraljica Natalija i učinila. U početku niko nije imao protiv ove ljubavi, misleći da je to samo prolazna avantura. Kralj je nagovarao Dragu da napusti službu kod njegove majke i da će se on novčano starati o njoj i njenoj familiji. Draga Mašin je ostala u službi kraljice Natalije sve do 1897. godine kada se vratila u Beograd.
Venčanje Aleksandra i Drage
U vreme dok je kralj Milan još uvek imao uticaja u zemlji, oformljena je nova vlada na čelu sa dr Vladanom Đorđevićem. Prvo pitanje koje je Đorđević postavio ministrima bilo je pronalaženje dostojne žene mladome kralju. Kralj Milan je predložio da to bude nemačka princeza od Šamburg-Lipea, ćerka njegovog velikog prijatelja. U Beogradu se već tada znalo za ljubav Aleksandra i Drage. Draga Mašin je često pozivana na svaki važan prijem. Svi su tada hvalili njenu taktičnost, otmenost, lepotu, pamet i suzdržanost. Kralj Milan je predao presto svome sinu Aleksandru i jedno vreme ostao u Srbiji.
Čitavu Srbiju je uzbunila vest koju je saopštio kralj Aleksandar 8. jula 1900. da je isprosio ruku Drage Lunjevice-Mašin, unuke Nikole Lunjevice, borca u ratovima za oslobođenje Srbije. Patrijarhalni Beograd tada nije bio spreman da prihvati za novu kraljicu ženu koja je dvanaest godina starija od kralja, uz to i udovica. Naročito su se ovome oštro suprostavili ministar policije Đorđe Genčić, koji je odmah iz policijskih arhiva izvadio dvanaest dokumenata o Draginim navodnim ljubavnicima, a iz Rusije se javila kraljica Natalija Obrenović, oštro govoreći protiv Drage da je bila bludnica i da je nerotkinja.
Ženidbi se naročito suprostavio bivši kralj Milan, koji je u znak protesta napustio Srbiju i otputovao za Bukurešt, pa za Beč, gde je naredne godine i umro. Kralj se potpuno okrenuo protiv oca, pa je čak pomilovao i radikale, koji su ležali na robiji zbog Ivanjdanskog atentata na kralja Milana. Kralj Aleksandar je zakazao venčanje sa Dragom Mašin za 23. jul 1900. i pozvao sve dobronamerne građana da vide za kraljicu pravu Srpkinju, označivši novu politike da se srpski vladari žene Srpkinjama, a ne više inostranim princezama. Vlada je zbog ove kraljeve odluke podnela ostavke, a ministar inostranih poslova Andra Đorđević je otišao kod beogradskog mitropolita da ga moli da ne da blagoslov mladom kralju. Za to vreme Draga Mašin je bila predmet čaršijskih ogovaranja.
University of Texas Press
University of Texas Press (akr. UT Press) je akademski nakladnik u američkom gradu Austinu. Utemeljen je 1950. kao izdavački odsjek Univerziteta u Teksasu i izdaje djela o humanističkim, društvenim i prirodnim naukama kao što su američke studije, antropologija, arheologija, arhitektura, ekologija, historija umjetnosti, historija, klasične studije, ekologija, film, fotografija, orijentalistika, indijanske studije, umjetnost, te ženske studije. UT Press također se fokusira i na geografiju, historiju, kulturu i umjetnost Teksasa. Ranih 2010-ih UT Press izdavao je oko 100 knjiga i 11 naučnih časopisa godišnje, a tokom šest dekada djelovanja objavio je preko 3000 naslova.
Draga Obrenović
Venčanje Aleksandra i Drage
Mladi Kralj je otišao kod beogradskog mitropolita da moli blagoslov jer se ženi pravom Srpkinjom, na šta ga je mitropolit odbio. Kralj je zapretio adbikacijom i odlaskom sa Dragom u Bijaric i prepuštanju zemlje bez kralja. Mitropolit je pristao i sve je dogovoreno za venčanje kraljevskog para u Beogradu. Još radosnije vest za Aleksandra je bila vest da će kum na venčanju biti sam do ruski car Nikolaj II Romanov.
University of Texas Press
Naučni časopisi
University of Texas Press izdaje 13 naučnih časopisa :
Draga Obrenović
Venčanje Aleksandra i Drage
Na dan venčanja, pred kućom Drage Mašin pojavili su se hiljade građana, koji su nosili njene slike i klicali joj. Povorka je krenula prema Sabornoj crkvi, gde se trebao obaviti čin venčanja. Sveštenici su od ranog jutra iznosili ikone, kandila i sveće. Kralj Aleksandar se pojavio tog jutra na venčanju u vojnoj uniformi, sa epoletama i odlikovanjima, a Draga Mašin u venčanici od bele čipke sa brilijantskom dijademom na glavi. U crkvi su čin venčanja obavila dva mitropolita, episkopi i dvadeset šest arhimandrita. Počasnu pratnju su činili oficiri srpske vojske, među njima i Dragutin Dimitrijević Apis, sa činom kapetana. Posle obavljenog venčanja, po izlazu iz crkve, narod je uzvikivao: „Živeo Kralj! Živela Kraljica Draga!“
Kralj je održao svečani govor gde je rekao da se od danas prekidaju bliske veze koje je bivši kralj Milan činio sa Austro-Ugarskom i da se Srbija okreće miru i blagostanju. Međutim, kraljica Natalija se javno u pismu odrekla svoga sina i zažalila je što ga je rodila, a kralj Milan se javio iz Beča i poručio da njegova noga više neće kročiti u sramotnu Srbiju kojom vlada njegov sin i žena koja je dvanajst godina starija od njega. Uveče, posle venčanja, održana je svečanost u Dvoru i napravljen je počasni bal, a jedno kolo koje je tada odigrano, po želji kralja Aleksandra, nazvano je „Kolo Kraljice Drage“.
Kraljica Draga Obrenović
Nije prošlo ni godinu dana od venčanja kraljevskog para, a već 8. maja 1901. Kralj Aleksandar je saopštio da je kraljica Draga trudna i da će Srbija da dobije potomka Obrenovića. Pre samog objavljivanja, Draga se nalazila u kraljevskom letnjikovcu u Smederevu, kada je stigao doktor Kole iz Pariza i saopštio joj da je u blagoslovenom stanju. Kao prvu akciju za ovu radosnu vest, kralj Aleksandar je pomilovao sve političke zatvorenike, naročito radikale i one koji su se protivili njegovoj ženidbi. Tako su tada na slobodu pušteni Nikola Pašić, Đorđe Genčić i mnogi drugi. Kralj je u čast kraljičine trudnoće priredio besplatni bal gde su se sakupili 800 gostiju. Kraljica Draga se pojavila u svečanoj ampir haljini i pozdravila sve prisutne i dobronamerne ljude koji su došli i rekla je da se radi održavanja trudnoće nalazi u kraljevskom letnjikovcu u Smederevu, da malo jede, da se malo kreće i da po ceo dan čita i piše. Draga je baš tada započela da piše svoje autobiografsko delo „Ja Draga“, koju su posle njene smrti odneli zaverenici sa sobom.
Kum Nikolaj Romanov je u znak dobrih vesti iz Srbije kupio i poslao za Srbiju zlatnu kolevku za budućeg naslednika. U čitavoj radosti oko kraljičine trudnoće, kralj je dobio vest da je njegov otac umro u Beču. Kraljicu Dragu je pogodilo to što je želeo da bude sahranjen izvan Srbije, jer je bio ljut na nju i kralja. Kralj Aleksandar je poslao svoje izaslanike na sahranu, a u pomen svoga oca održao je molevstvije za pokoj duše u Sabornoj crkvi u Beogradu, gde se u crnini pojavila i Draga. Međutim, sve snove o nasledniku je raspršio ugledni ruski lekar Snjegirev, koga je zajedno sa profesorom Gubarevom, po nagovoru kraljice Natalije, u Srbiju poslao Nikolaj Romanov da potvrdi nalaze doktora Kolea. Konzilijum lekara je došao u maju 1901. u Smederevo i pregledao Dragu. Nalaz je bio da trudnoće nema, niti je ikada i bilo. Ovakva vest je zaprepastila Aleksandra, koji je od ađutanta zatražio pištolj da ubije ginekologe, jer je verovao da su oni prekinuli trudnoću.
Kao znak pažnje prema svojoj ženi, on je izdao zapovest da se 4. konjički puk kralja Milana od 23. maja zove "Konjički puk kraljice Drage." Kralj se morao pomiriti sa odlukom da trudnoće nije bilo i zajedno sa Dragom se vratio u Beograd. Otada je ličnost kraljice Drage bila srozana u narodu.
Manastir Lepavina
thumb|right|Manastir Lepavina: crkva Vavedenja s kapelom Sv. Tihona Zadonskog (lijevo) i samostanskom zgradom (desno) thumb|desno|Crkva Vavedenja presvete Bogorodice manastira Lepavina Lepavina je manastir Srpske pravoslavne crkve u istoimenom selu nedaleko od grada Koprivnice u Republici Hrvatskoj. Posvećen je Vavedenju (Uvođenju u jeruzalemski hram) Bogorodice.
Draga Obrenović
Kraljica Draga Obrenović
U to vreme, kralj je bio zauzet političkim problemima u zemlji. Stalno je donosio Ustave, da bi ih preko noći obarao. Menjao je vlade prema svom nahođenju. Pored oficirske zavere, koja se tada javila u glavama mladih oficira zbog srozavanja zemlje minulim događajima, prvi otvoreni protest protiv kralja Aleksandra i kraljice Drage dogodio se 23. marta 1902. kada su na ulice izašli socijalisti predvođeni Dimitrijem Tucovićem i Ljubomirom Jovanovićem, jer im je vlada Dimitrija Cincar-Markovića zabranila marksistički skup. Demonstranti su krenuli prema Terazijama, u nameri da se stignu do Kraljevskog dvora. Tu je došlo do sukoba sa žandarmerijom, gde su dva protestanta stradala.
Manastir Lepavina
Od nastanka do Drugog svjetskog rata
Prema starom lokalnom ljetopisu, manastir Lepavina je podignut oko 1550. godine, dakle uskoro po osnivanju prvih srpskih naselja u ovom kraju. Kao njegov osnivač pominje se monah iz manastira Hilandara (s poluotoka Atos u današnjoj Grčkoj) – Jefrem Vukodabović, podrijetlom Hercegovac, koji je s dva monaha iz Bosne sagradio drvenu crkvicu. Ubrzo im se pridružilo još nekoliko monaha, a ustanova je, prema ljetopisu, proglašena manastirom.
Draga Obrenović
Kraljica Draga Obrenović
Kraljica Draga je počinjala da sve više bude nezadovoljna. Predložila je da se povuče iz kraljevog života i da se on oženi ženom koja može da mu rodi naslednika, ali ju je kralj odvratio od takvih predloga i tražio da ostane s njim.
Manastir Lepavina
Od nastanka do Drugog svjetskog rata
Turci i islamizirano stanovništvo iz Stupčanice, Pakraca i Bijele, pod vodstvom Zarep-age Alije, su u kolovozu 1557. godine spalili crkvu i monaške zgrade, četiri monaha su ubijena, a dvojica odvedena u ropstvo.
Draga Obrenović
Ubistvo kralja Aleksandra i kraljice Drage Obrenović
thumb|desno|230px|Kralj Aleksandar i Kraljica Draga na razglednici u Srbiji 1903. godine Narodno nezadovoljstvo je iskoristila zaverenička organizacija da još više ubrza izvođenje atentata. Povod za završetak odlaganja je bilo ubistvo u Smederevu jednog srpskog žandarma od strane Draginog rođenog brata Nikole Lunjevice, dok se nalazio u pijanom stanju. Zaverenicima se priključio i pukovnik Aleksandar Mašin. Kao dan za početak akcije određena je noć između 29. i 30. maja 1903, jer se tada u Dvoru nalazila zaverenička grupa na dužnostima. Te večeri, kralj i kraljica su se vratili sa večere kod kraljičine rodbine i otšli na spavanje. Zaverenička akcija je počela tačno deset minuta posle ponoći. Zahvaljujući zaverenicima u Dvoru, oficiri su brzo uleteli u sobu kralja Aleksandra i kraljice Drage, ali u krevetu nije bilo nikog. Na toaletnom stočiću su pronašli Dragin omiljeni roman „-{La trahison}-“, okrenut na 80. strani.
Manastir Lepavina
Od nastanka do Drugog svjetskog rata
Godine 1598. u Lepavinu je došao jeromonah (monah-svećenik) Grigorije, također subrat Hilandara, s dvojicom monaha iz manastira Mileševa, te je manastir obnovljen. Pravoslavnom stanovništvu, koje je neprekidno sudjelovalo u borbama protiv Turaka i njihovih pomagača, 1630. dane su pogoleme povlastice, čime su stvoreni uvjeti za gradnju širih razmjera.
Draga Obrenović
Ubistvo kralja Aleksandra i kraljice Drage Obrenović
Oficiri su pretražili celu sobu, otvarali ormane i prevrtali stvari, ali nisu uspeli da pronađi kralja i kraljicu. Pre samog čina pronalaženja skrivenog kraljevskog para, oficiri su zarobili Draginu braću, potporučnike Nikolu i Nikodija Lunjevicu i odveli ih u mesnu komandu grada, gde ih je po naređenju pukovnika Mašina, izveo u jedno dvorište potporučnik Voja Tankosić i streljao. Dragine sestre Ana, Vojka i Hristina su otpremljene na železničku stanicu i poslate za Minhen.
Manastir Lepavina
Od nastanka do Drugog svjetskog rata
Arhimandrit je Visarion 1635. godine došao u Lepavinu i stavio se na čelo manastira, te je pod njegovim nadzorom od 1636. do 1642. izniknuo ozbiljniji manastirski kompleks.
Baron Johannes Galler je u rujnu 1642. godine potvrdio manastiru pravo vlasništva svih posjeda koje su mu podarili seljani Branjske i Sesvečana. To isto su posebnim pismima učinili i baron Sigmund von Eibiswald, zatim vojvoda Gvozden s Đorđem Dobrojevićem, Blažom Pejašinovićem i vojvodom Radovanom (5. veljače 1644.), baron Honorius von Trauttmansdorff (10. srpnja 1644.) i grof Georg Ludwig von Schwarzenberg (23. studenog 1644.).
Draga Obrenović
Ubistvo kralja Aleksandra i kraljice Drage Obrenović
Posle većih natezanja, zaverenici su doveli kraljevog ađutanta Lazu Petrovića da otkrije gde su se kralj i kraljica sakrili. Tada su se u kraljevskoj sobi nalazili pored Petrovića i poručnik Đorđe Ristić, potporučnik Velimir Vemić i kapetan Ilija Radivojević. Potporučnik Vemić je pronašao zarez na jednim vratima i uzvuknuo: „Sekiru!“ „Evo vrata!“ Konačno su se pojavili iza skrivenih vrata kralj i kraljica u belim pidžamama, vidno uplašeni i pripijeni jedno uz drugo.
Manastir Lepavina
Od nastanka do Drugog svjetskog rata
Potkraj 1692. godine i početkom 1693. boravio je u Lepavini srpski (pećki) patrijarh Arsenije III. Čarnojević (Crnojević). Okupljao je narod i propovijedao u manastiru, te odlazio u posjete okolnim krajiškim vojvodama, što je podiglo ugled manastira, koji je – poslije predavanja manastira Marče unijatima – postao najvažniji centar pravoslavlja u tom kraju.
Draga Obrenović
Ubistvo kralja Aleksandra i kraljice Drage Obrenović
Nišlija, kapetan Mihailo Ristić bio je taj koji je usmrtio kralja, pa kraljicu, koja se na prvi pucanj bacila da svojim telom zaštiti kralja. Potom su i ostali zaverenici pucali, praznili revolvere i sabljama boli ubijena tela, a onda su ih bacili kroz prozor u dvorište, odakle su ih odvukli u obližnju prizemnu sobu, gde su pripremljeni za sahranu, koja je obavljena iduće noći, u Markovoj crkvi. U trenutku kad se ovaj atentat desio, bilo je tačno 3:50 minuta izjutra.
Manastir Lepavina
Od nastanka do Drugog svjetskog rata
Pravoslavci iz Varaždinskog generalata uspjeli su 1734. godine dobiti dozvolu za pravoslavnog episkopa – unijatski episkop (biskup) je za sjedište primio nedavno oduzeti manastir Marču, dok je za rezidenciju novog pravoslavnog episkopa određena Lepavina. Međutim, zbog perifernog položaja Lepavine, konačno sjedište pravoslavne episkopije postao je Severin, dok je episkopija dobila naziv Lepavinsko-severinska eparhija. U Lepavini je sahranjen prvi lepavinsko-severinski episkop Simeon (Filipović), koji je umro u istražnom zatvoru u Koprivnici, što je opet bila posljedica postupnog nametanja unije lokalnim pravoslavcima.
Draga Obrenović
Ubistvo kralja Aleksandra i kraljice Drage Obrenović
Tela kralja i kraljice su stavljena u limene kovčege i pod najvećom tajnošću prevezena kočijama ka starom beogradskom groblju. Kočije su stigle iza ponoći u crkvi Svetog Marka, opkoljena vojnicima. Činu sahranjivanja su prisustvovala dvojica zaverenika. Kovčezi su spušteni, jedan pored drugog, u grobnicu kraljeve babe Anke Obrenović, koja je zajedno sa knezom Mihailom poginula u Košutnjaku 29. maja 1868. Nakon nemačkog zauzeća Beograda u Prvom svetskom ratu, u oktobru 1915, Makenzenovi vojnici su podigli spomenik nad njihovom grobnicom, obeležili ga, ali je on posle rata bio uklonjen.
Manastir Lepavina
Od nastanka do Drugog svjetskog rata
Iako pravoslavcima život pod Marijom Terezijom nije bio lak – pravoslavlje je kraće vrijeme stavljeno i izvan zakona, a lepavisnki manastir je trebao pripasti unijatima – polovinom 18. stoljeća izgrađena je današnja manastirska crkva. Gradnju je vodio Nikola Popović, nekadašnji “protopop horvacki” i bivši paroh (župnik) Pisanice, gdje je bio podigao lijepu crkvu. Nikola se zamonašio i postao lepavinski arhimandrit (predstojnik) Nikifor. Dovršenu crkvu baroknog stila posvetio je 25. ožujka 1753. kostajničko-zrinopoljski episkop Arsenije (Teofanović), koji je gotovo stalno boravio u Severinu.
Izuzetno teške trenutke je manastir proživio u vrijeme Drugog svjetskog rata. Odmah poslije okupacije bratstvo je uhićeno i odvedeno u logor. Jeromonah Joakim (Babić) je ubijen, a ostali su monasi prognani u Srbiju. 27. listopada 1943. manastir je bombardiran, manastirske su zgrade gotovo posve razrušene, a crkva i samostanska zgrada teško su oštećeni. Crkvena je oprema bila u cjelini uništena, ali je u dijelu samostanske zgrade koji je izbjegao rušenje ostao sačuvan dio manastirske knjižnice, koji su prisvojili unijatski svećenici.
Poslije Drugog svjetskog rata
Poslije rata u manastiru živi otac Simeon (Sakulj), koji ga djelomično obnavlja i vraća otuđeno blago. Zalaganjem zagrebačko-ljubljanskog mitropolita Jovana (Pavlovića), koji je 1977. postao poglavar eparhije, manastir polako vraća nekadašnji sjaj i važnost. Veza s manastirom Hilandarom ponovno je oživjela 1984. godine dolaskom hilandarskog monaha Gavrila (Vučkovića), koji je nakon nekog vremena postao manastirski iguman i naposljetku arhimandrit.
U obnovi manastira sudjelovali su Svjetsko vijeće crkava, Evangelistička mladež iz Würtemberga i vjernici Evangelističke crkve iz Stuttgarta.
Zahvaljujući požrtvovnom radu oca Gavrila (Vučkovića), duhovni život je u usponu: bratstvo broji nekoliko članova, izdaje se časopis "Put, Istina i Život", a manastir je omiljeno stjecište hodočasnika ne samo iz Hrvatske, nego iz cijele Europe, pa i šire. Posjećuju ga rijeke pravoslavnih i rimokatoličkih vjernika, kao i oni koji traže odgovore na neka duhovna pitanja ili pomoć u stisci. Lepavina služi mostom u novom dijalogu ljubavi između istočne i zapadne Crkve, stare razmirice se zaboravljaju, a uspostavlja se nova atmosfera međusobnog razumijevanja i istinskog dubljeg upoznavanja.
Manastirske dragocjenosti
Manastir se ponosi čudotvornom ikonom Presvete Bogorodice Lepavinske, koja ga i čini važnim hodočasničkim središtem. Naslikana je u kretsko-italijanskom stilu s početka 16. stoljeća. Ne zna se kako je točno dospjela u manastir, a lokalna predaja veli da je bila tu dok je manastir još bio u povojima.
Jedna od znamenitosti bio je i crkveni ikonostas iz 1775., rad jednog od najboljih predstavnika ranog srpskog baroka, Jovana Četirevića-Grabovana, uništen u Drugom svjetskom ratu, a od njega su se sačuvale samo tri slike. Pored ovih, u manastiru se čuvaju i starije ikone svetog Simeona Nemanje, svetog Save i ikona Vavedenja Presvete Bogorodice, koje su izrađene u Lepavini 1647. godine.
Osobitu vrijednost predstavljaju stare rukopisne i tiskane knjige. Među najstarije spadaju dva četveroevanđelja iz 13. i 14. stoljeća, od kojih je jedno srpsko-raške, a drugo makedonske redakcije, oba s lijepim inicijalima. Budući da je Lepavina služila i kao osnovna škola za stjecanje pismenosti i osnovnih znanja, ovdje su pohranjivane i mnogobrojne pisane i kopirane knjige.
Elon Musk
Elon Reeve Musk (Pretoria, 28. lipnja 1971.) je kanadsko-američki investitor, inženjer i izumitelj, osnivač, CEO i CTO kompanije SpaceX, suosnivač, izvršni direktor i arhitekt proizvoda Tesla Inc.; supredsjedatelj OpenAI-ja; osnivač i glavni izvršni direktor Neuralinka i osnivač The Boring Company (2016). Musk je također suosnivač i bivši predsjednik SolarCityja, suosnivač Zip2 i osnivač X.coma, koji se s Confinityjem spojio u PayPal.
Od listopada 2017. Muskovo bogatstvo se procjenjuje na neto iznos od 20,8 milijardi dolara, čime je u 2017. prema Forbes 400 postao 21. najbogatija osoba u Americi. Od ožujka 2016., on je na popisu Forbesa kao 80. najbogatija osoba na svijetu. U prosincu 2016., Musk je bio na 21. mjestu na  Forbeseovom  popisu najmoćnijih ljudi na svijetu.
Musk je izjavio da se ciljevi SolarCitya, Tesle i SpaceX-a okreću oko njegove vizije da mijenjaju svijet i čovječanstvo. Njegovi ciljevi uključuje smanjenje globalnog zatopljenja kroz održivu proizvodnju i potrošnju energije i smanjenje "rizika ljudskog istrebljenja" širenjem ljudske rase na druge planete uspostavom ljudske kolonije na Marsu.
Rano djetinjstvo
Musk je rođen 28. lipnja 1971. u južnoafričkoj Pretoriji, kao sin Maye Musk (Haldeman), modela i nutricionistice iz kanadske Regine, te Errola Musk, južnoafričkog inženjera elektromehanike, pilota i mornara. Ima mlađeg brata, Kimbala (rođen 1972.) i mlađu sestru Tosca (rođena 1974). Njegova je baka bila Britanka, a on također ima nizozemsko porijeklo. Njegov djed po majci bio je Amerikanac, iz Minnesote. Nakon što su se njegovi roditelji razveli 1980. godine, Musk je živio uglavnom s njegovim ocem u predgrađu Pretorije, kojeg je Musk izabrao dvije godine nakon što su se roditelji podijelili, ali sada kaže da to "nije bila dobra ideja." Kao odrasla osoba, Musk je raskinuo sve odnose s ocem.
Tokom djetinjstva je bio strastveni čitatelj. U dobi od 10 godina razvio je zanimanje za računala s Commodore VIC-20. Proučavao je računalno programiranje u dobi od 12 godina, te prodao kod za BASIC video igru koji je stvorio pod nazivom Blastar, časopisu nazvanom PC i Office Technology za oko 500 dolara. Web verzija igre dostupna je online. Njegovo čitanje u djetinjstvu obuhvaćalo je seriju Isaaca Asimova iz koje je izveo pouku da "trebate pokušati poduzeti niz akcija koje će vjerojatno produžiti civilizaciju, minimizirati vjerojatnost tamnog doba i smanjenje duljine tamne dobi ako se dogodi".
Musk je bio teško zlostavljan tokom djetinjstva i bio je jednom hospitaliziran kada ga je skupina dječaka bacila niz stepenice, a zatim ga tukli sve dok nije izgubio svijest.
Musk je u početku bio obrazovan u privatnim školama na engleskom govornom području kao Waterkloof House Preparatory School. Musk je kasnije završio Pretoria Boys High School i preselio se u Kanadu u lipnju 1989., neposredno prije 18. rođendana. nakon što je stekao kanadsko državljanstvo preko svoje kanadske majke.
Obrazovanje
U dobi od 17 godina, Musk je bio prihvaćen na Queen's University u Kingstonu, Ontario, za dodiplomske studije. 1992. godine, nakon što je proveo dvije godine na Sveučilištu Queen's, Musk je prešao u Sveučilište u Pennsylvaniji, gdje je u svibnju 1997. godine stekao titulu prvostupnika iz fizike na Fakultetu umjetnosti i znanosti u Pennsylvaniji i magisterij iz ekonomije na Poslovnoj školi Wharton. Musk je produžio studij na godinu dana kako bi završio još jedan stupanj prvostupnika. Dok je bio na Sveučilištu u Pennsylvaniji Musk i student Penn Adeo Ressi su unajmili 10-sobnu sobu bratstva, koristeći ju kao neslužbeni noćni klub.
Godine 1995, sa 24 godine, Musk se preselio u Kaliforniju da započne doktorat iz primijenjene fizike i znanosti o materijalima na Stanford University, ali je napustio program nakon dva dana da nastavi svoje poduzetničke aspiracije u područja interneta, obnovljivih izvora energije i svemira U 2002. ja postao američki državljanin.
X.com i PayPal
U ožujku 1999. godine, Musk s 10 milijuna dolara od prodaje tvrtke Zip2 sudjeluje u osnivanju X.com društva za online financijske usluge i plaćanje putem emaila. Godinu dana kasnije, društvo se spojilo s tvrtkom Confinity, koja je imala uslugu za prijenos novca pod nazivom PayPal. Sjedinjena tvrtka usmjerena je na PayPal usluge, a preimenovana je u PayPal 2001. godine. PayPalov rani rast pogonjen je uglavnom rezultatima marketinške kampanje u kojoj su novi korisnici regrutirani kada bi primili novac putem usluge. Do kraja druge godine, PayPal je imao milijun klijenata, bez prodajne mreže i bez proračuna za oglašavanje. Musk je svrgnut u listopadu 2000. godine s pozicije glavnog izvršnog direktora (iako je ostao u odboru), zbog neslaganja s ostalim vodstvom tvrtke, posebno zbog njegove želje da presele PayPal uslugu s Unix bazirane infrastrukture na Microsoft Windows. U listopadu 2002, PayPal je preuzeo eBay za 1,5 milijardi dolara, od kojih je Musk dobio 165 milijuna dolara. Prije njegove prodaje, Musk je posjedovao 11,7% dionica PayPala.
SpaceX
mini|Dragon letjelica. Sa 100 milijuna američkih dolara svojeg bogatstva, u lipnju 2002. godine Musk je osnovao Space Exploration Technologies, ili SpaceX. Musk je glavni izvršni direktor (CEO) i glavni tehnološki direktor (CTO) poduzeća iz Kalifornije. SpaceX razvija i proizvodi svemirske rakete s naglaskom na unapređenje stanja raketne tehnologije. Tvrtkine prve dvije lansirne rakete su Falcon 1 i Falcon 9 raketa (po svemirskom brodu "Millenium Falcon" iz filma Zvjezdani ratovi), a njegova prva letjelica je Dragon (referenca iz animiranog filma Puff the Magic Dragon). U sedam godina, tvrtka SpaceX dizajnirala je raspon Falcon lansirnih vozila i višenamjenskhi letjelica Dragon. U rujnu 2008. godine, SpaceX-a Falcon 1 raketa postala je prva privatno financirana letjelica koja je postavitla satelit u Zemljinu orbitu. 25. svibnja 2012. godine, SpaceX Dragon letjelica spojila se s Međunarodnom svemirskom postajom (ISS), ostvarivši povijesni uspjeh postavši prvo trgovačko društvo koje je lansiralo i povezalo vozilo na Međunarodnou svemirskou postaju. U 2006. godini, SpaceX je dobio ugovor s NASA-om za nastavak razvoja i ispitivanja SpaceX Falcon 9 lansirnih vozila i Dragon letjelica za prijevoz tereta na Međunarodnu svemirsku stanicu. Uslijedio je i ugovor s NASA-om od 1,6 milijardi američkih dolara 23. prosinca 2008. godine, za 12 letova Falcon 9 raketa i Dragon letjelica prema svemirskoj stanici.
Tesla Motors
mini|Žuti roboti u tvornici Tesla Motors. U veljači 2004. godine, Musk je uložio u tvrtku Tesla i pridružio se Teslinom upravnom odboru kao njegov predsjednik. Musk je imao aktivnu ulogu u tvrtki i nadgledao je dizajn Roadster vozila na detaljnoj razini, ali nije bio duboko uključen u svakodnevno poslovanje. Nakon financijske krize u 2008. godini, Musk preuzima vodstvo tvrtke kao izvršni direktor i arhitekt proizvoda, te pozicije još uvijek drži i danas. Tvrtka Tesla Motors prvo je konstruirala električni sportski automobil, Tesla Roadster, s prodajom od oko 2.500 vozila u 31 zemalja. Tesla je započela isporuku svog Model S sedana s četiri vrata 22. lipnja 2012 godine. Te je predstavila svoj treći proizvod, model X, koji je usmjeren SUV tržištu automobila, 9. veljače 2012. godine. Model X lansiranje ipak je odgođeno do rujna 2015. Pored vlastitih automobila, Tesla prodaje električne pogonske sustave Daimleru za Smart EV, Mercedes B-klase na električni pogon i Mercedes A klase te Toyoti za RAV4 EV. Musk je uspio dovesti obje tvrtke kao dugoročne investitore u tvrtku Tesla.
Veduta
thumb|right|340px|[[Canaletto veduta Kanala Grande i bazilike Santa Maria della Salute iz 1730.]] Veduta (talijanski: pogled, vidik) je slika ili grafika koja detaljno prikazuje dio grada ili arhitektonske objekte u pejzažu, koji put uz ljudske likove i čitave skupine. Kod veduta je najbitnija perspektiva, kojom se ostvaruje privid prostornosti i stvarnosti prikaza.
Historija nastanka žanra
Ovaj žanr pejsažnog slikarstva razvio se u Flandriji, gdje su slikari poput Paula Brilla počeli slikati vedute već početkom 16. vijeka. Tako da su se već u 17. vijeku holandski slikari razvili čitavu paletu prepoznatljivih motiva gradova i pejzaža svojih ravnica da udovolje zahtjevima svoje bogate srednje klase, jedan od najboljih primjera za to je slika Johannesa Vermeera Pogled na Delft iz 1661. thumb|left|220px|[[Johannes Vermeer, Pogled na Delft, oko 1661.]] Kad je posjet Rimskom forumu i Kanalu Grande postao obligatni dio evropske turneje bogatih Engleza, ti prizori postali su standarni slikarski motiv. Od sredine 18. vijeka Venecija je postala poznata kao centar vedutista. Najpoznatiji slikari toga žanra bili su Canaletto i Francesco Guardi i članovi njihovih porodica. Canaletto se otisnuo i po ostalim gradovima Evrope do Londona i naslikao ih, a njegov nećak Bernardo Bellotto zabilježio je Dresden i Varšavu.
U drugim dijelovima Italije u 18. vijeku, taj žanr dobio je nove motive, Giovanni Paolo Pannini bio je prvi vedutist koji se specijalizirao za slikanje rimskih ruina. Vremenom je Pannini počeo slikati potpuno izmišljene pejzaže koje su zvali capricci i vedute ideate ili veduta di fantasia. Drugi veliki vedutist Giambattista Piranesi bio je prije svega majstor za vedute ideate, grafičke listove u bakropisu, a njegove Vedute di Roma odštampane su u mnogim verzijama.
Pri kraju 19. vijeka, puno osobniji impresionistički pejzaži potiskuju dotad preovladavajuće topografski točne prizore, ali i njih uskoro potiskuju fotografske panorame.
Manuel Benavides (razvrstavanje)
Manuel Benavides ima više značenja:
San Quirico, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Gălățui, Alexandru Odobescu
Gălățui je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Alexandru Odobescu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 438 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Kosmos-2332
Kosmos-2332 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2332 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 24. aprila 1996. Raketa-nosač Kosmos je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Hayti, Missouri
Hejti je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.939, što je 268 (-8,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Arroyo de Piedra (razvrstavanje)
Arroyo de Piedra ima više značenja:
Manuel Ávila Camacho (razvrstavanje)
Manuel Ávila Camacho ima više značenja:
Eixen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordforpomern Ajksen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 19 metara. Površina opštine iznosi 56,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 830 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 15 stanovnika/km².
Arje Eldad
Arje Eldad (Tel Aviv, 1. 5. 1950. – ), izraelski liječnik i političar, zastupnik 16, 17. i 18. saziva Kneseta. Rođen je kao sin Israela Eldada, istaknutog javnog intelektualca i jednog od vođa militantne grupe Lehi. Kao dječak bio je glasovni glumac na izraelskom državnom radiju. Studirao je medicinu na Univerzitetu u Tel Avivu i kasnije je ostvario 25-godišnju karijeru kirurga u medicinskoj službi Izraelskih obrambenih snaga. Politikom se počeo baviti 2003. kada se oštro protivio mirovnom planu i izraelskom povlačenju iz Pojasa Gaze. Iste godine izabran je u Kneset kao zastupnik Nacionalne unije, koalicije ekstremno desničarskih, ultranacionalističkih i neocionističkih političkih stranaka. Godine 2007. osnovao je novu stranku Hatikvu koja je bila dijelom navedene koalicije pet godina, a potom se 2012. pridružila novoj koaliciji Ocma Jehudit koja na izborima 2015. nije osigurala zastupnike. Eldad u Izraelu i regiji glasi kao kontroverzna ličnost, poznata po agresivnim i ratnohuškačkim nastupima.
Arrodola Nuova, Udine
Arrodola Nuova je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 197 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Aguaje del Zapote, San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 300 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Rancho el Rodeo, Charcas
Rancho el Rodeo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Charcas.
Dār al Manşūrah, Taiz
Dār al Manşūrah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 570 m.
Arroyo del Agua (razvrstavanje)
Arroyo del Agua ima više značenja:
Kosmos-2333
Kosmos-2333 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 4. septembra 1996. Raketa-nosač je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Manuel (razvrstavanje)
Manuel ima više značenja:
San Nicolò, Ferrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 731 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
San Juan, Guerrero
San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Položaj LGBT osoba u Centralnoafričkoj Republici
Položaj LGBT osoba u Centralnoafrickoj Republici je iznad proseka za afrički kontinent, iako zakoni ne priznaju istopolne zajednice. Homoseksualni odnosi su dekriminalizovani 1973. godine, dok je uzrast seksualne saglasnosti izjednačen na 15 godina 1980. godine, i za homoseksualne i za heteroseksualne parove. Dana 22. septembra 1996. godine donet je novi zakon o vojsci kojim je gejevima omogućeno otvoreno služenje vojnog roka. Usvajanje dece od strane istopolnih parova nije dozvoljeno, mada pojedinac moze usvojiti dete bez obzira na seksualnu orijentaciju. U ustavu Centralnoafricke Republike ne postoji izričita zabrana istopolnih brakova, ali do sada nije bilo inicijative da se oni legalizuju. Procenat podrške unapredjenju LGBT prava u Centralnoafrickoj Republici je najveći u Africi, odmah posle Juznoafričke Republike i Obale Slonovače: 28% građana podržava istopolne brakove, dok 17,5% podržava usvajanje dece od strane homoseksualnih parova (istraživanje je rađeno 2005. godine).
1329 Eliane
1329 Eliane je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,617 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 10,90 a geometrijski albedo 0,040.
La Pasadita, Hidalgo
La Pasadita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
Chat
U nekim chatovima postoje tzv. sobe u kojima istovremeno priča i do nekoliko desetaka (pa i stotina) korisnika, u nekima je razgovor ograničen na nekoliko sudionika, dok neki mogu kombinirati te dvije vrste. Za neke chatove ne treba ništa osim Web preglednika i Java Programskog jezika! (npr. Net.hr chat), dok su neki prerasli u zasebne računalne programe, od kojih su najpoznatiji Windows Live Messenger (bivši MSN Messenger), Skype, Yahoo! Messenger, ICQ, Google Talk itd.
Chat sobe na web stranicama
Na takvim chatovima korisnici se trebaju prvo registrirati i ostaviti neke osobne podatke i unijeti nadimak (nick(name)) koji može, a i ne mora otkrivati njihov identitet, a tek onda ulaze u chat. Chat, za razliku od komunikacije e-mailom ili na forumima, omogućava kontakt s ostalim korisnicima chata u realnom vremenu. U nekim chat aplikacijama postoje sobe koje nose određenu temu (fakultet, glazba, nogomet...), pa korisnik može izabrati temu o kojoj bi želio razgovarati sa drugim sudionicima. Na takvim se chatovima nalaze administratori, koji nadziru cijeli tok chata, da ne bi došlo do kršenja pravila koja ta soba ima kada se u njoj chatuje. To su su školovane i izučene osobe za rad na chatu, te paze na korisnike, čuvaju mir i pružaju tehničku podršku. Poznatije chat sobe na web stranicama u Hrvatskoj su: Net.hr, T-com.hr, Index.hr, Larinchat.tk itd.
Chat programi
Chat programi su instant messaging programi tj. programi za brzo internetsko dopisivanje. Oni se pokreću na korisnikovom računalu te se potom spajaju na mrežu. Postoje chat programi koji se pokreću na računalu i spajaju na mrežu u kojoj vlada ista podjela kao i kod portalskih chat soba, po temama. (npr. mIRC), postoje i Chat programi koji služe za privatne razgovore između dviju osoba (npr. AOL Instant Messenger, Windows Live Messenger, Skype, ICQ, Jabber, Yahoo! Messenger, Facebook itd.)
Tko koristi chat?
Chat aplikacije korištene su najčešće od strane tinejdžera do 18 godina starosti. Mnogi tinejdžeri na chat stranicama traže emocionalnu upotpunjenost. Osobito privlačna mladima je anonimnost koju internet pruža, a koju je nemoguće postići u nekoj drugoj vrsti komunikacije. Ova anonimnost oslobađa i potiče ljude na drugačiju komunikaciju nego što bi to činili u osobnim kontaktima, što znači da se svatko može predstaviti kako želi i biti što želi. Ponekad se odrasli ljudi koji često nemaju prijateljske namjere mogu predstavljati kao djeca. To najčešće budu pedofili, koji se preko chata pokušavaju približiti djeci. Isto tako neke osobe koje nemaju dovoljno jaku osobnost, na chatu znaju predstavljati svoju izmišljenu osobnost (koja se njima sviđa) i zato je važno imati na umu da o online prijateljima znamo samo onoliko koliko su oni rekli o sebi. Međutim, chat koriste i poslovni ljudi za poslovnu komunikaciju. Chat je nekima ekonomski puno povoljnije sredstvo komunikacije od telefoniranja i puno brže od e-maila.
Posebnan jezik komuniciranja
U chat aplikacijama uobičajio se poseban jezik (žargon) komuniciranja kraticama radi postizanja što veće brzine izmjene poruka. Evo nekoliko često korištenih kratica i njihovih značenja: Uz kratice se koriste i različiti smajliji (emotikoni). Oni su prvobitno bili stilizirani tipografski znaci koji se koriste kako bi prikazali emociju ili trenutno osjećanje. Najčešće korišćene su: Porastom brzina komunikacija, umjesto tipografskih znakova koriste se male sličice.
Nerado se gleda na pisanje VELIKIM SLOVIMA (osim kratica), jer se to smatra vikanjem.
Arroyo del Guayabo (razvrstavanje)
Arroyo del Guayabo ima više značenja:
Il Castagno, Firenze
Il Castagno je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 486 m.
Arroyo del Macho (razvrstavanje)
Arroyo del Macho ima više značenja:
Jabel
Jabel je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 60 opštinskih središta okruga Miric. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 589 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13056024.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Miric Jabel se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Miric. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 72 metra. Površina opštine iznosi 66,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 589 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 9 stanovnika/km².
Las Maravillas, Susupuato
Las Maravillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Susupuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 414 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1508 m.
Manzanilla (razvrstavanje)
Manzanilla ima više značenja:
Arroyo del Muerto (razvrstavanje)
Arroyo del Muerto ima više značenja:
Jasenovac (Bosanski Petrovac)
Jasenovac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bosanski Petrovac koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 430 stanovnika.
Geografija
Naselje je smješteno uz put Bosanski Petrovac – Ključ, u dužini oko 4 km, na sjevernoj strani Bravskog polja, ispod Grmečkih vrhunaca. Prostor sela je nagnut prema polju i nije svuda jednake visine. Prosječna nadmorska visina je preko 800 metara. Nema ni jednog većeg izvora vode pa naselje tokom godine ima probleme sa vodosnabdjevanjem.
Robinson, North Dakota
Robinson je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 37, što je 34 (-47,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Jasenovac (Bosanski Petrovac)
Istorija
Kroz selo je nekad prolazila uskotračna pruga Drvar – Prijedor.
U selu je rođen Narodni heroj Mile Latinović.
Милушинац
Милушинац је насеље у Србији у општини Сокобања у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 382 становника (према попису из 1991. било је 470 становника).
Демографија
У насељу Милушинац живи 336 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 48,6 година (46,1 код мушкараца и 51,3 код жена). У насељу има 103 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,71.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Balsam Lake, Wisconsin
Balsam Lejk je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.