cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rat Antonija i Oktavijana
Pozadina
Augustov građanski rat je izraz kojim se ponekad opisuju građanski ratovi u Rimu vođeni u dvije decenije nakon smrti Julija Cezara, a u kojima je jedna od zaraćenih strana bio njegov nećak i usvojeni sin Oktavijan, kasnije poznat kao August. On je u njima uspio poraziti sve svoje protivnike te dotadašnju Rimsku Republiku transfomirati u Carstvo.
Antifašističko sobranje narodnog oslobođenja Makedonije
Treće zasedanje ASNOM-a
Za prvog predsjednika Vlade tada je izabran Lazar Koliševski.
Rat Antonija i Oktavijana
Pozadina
Kad je Cezar ubijen, u ožujku 44. pne., Oktavijan August se s vojskom nalazio kraj Apolonije, u današnjoj Albaniji. Imao je tada svega 18 godina i bio je često podcjenjivan od strane ostalih svojih konkureneta u borbi za vlast. Međutim, koristeći se statusom Cezarova nasljednika, vraća se u Italiju i formira svoju vojsku od Cezarovih veterana. U Rimu zatječe glavne Cezarove ubojice, zagovornike Republike, Bruta i Kasija, koji su u međuvremenu ojačali svoj utjecaj.
Antifašističko sobranje narodnog oslobođenja Makedonije
Obeležavanje
Nakon raspada SFRJ, Makedoncima nije bilo dopušteno da obeležavaju godišnjice antifašističkog veća, ASNOM-a, u manastiru Prohora Pčinjskog na teritoriji Srbije.
Rat Antonija i Oktavijana
Pozadina
Nakon kratkog razdoblja napetosti, pa i otvorenog neprijateljstva poznatog kao Mutinski rat, formira s glavnim Cezarovim suradnicima Markom Antonijem i Lepidom savez poznat kao Drugi trijumvirat, te otpočinju progon onih koji su bili umiješani u atentat na Cezara.
Nakon toga okreću se na Bruta i Kasija koji su pobjegli na istok, a što dovodi do tzv. Oslobodilačkog građanskog rata. Kod Filipa, u Grčkoj, Antonije i Oktavijan su pobijedili vojsku republikanaca, a Brut i Kasije izvršavaju samoubojstvo, 42. pne.. Oktavijan se vraća u Rim, a Antonije odlazi u Egipat, gdje sklapa, prvo formalni, a potom i osobni (intimni) savez s kraljicom Kleopatrom, bivšom ljubavnicom Julija Cezara i majkom njegova sina Cezariona. Upravljanje rimskim provincijama dijeli se na način da Oktavijanu pripada Zapad, a Antoniju Istok.
Antonije započinje vojne pohode na istoku, uz sve jaču intimnu vezu s Kleopatrom. Za to vrijeme Oktavijan sklapa mnogo korisnih saveza u Rimu, guši sicilijanski ustanak Seksta Pompeja, time jačajući svoju moć, te sve više optužuje Antonija da se suviše udaljuje od Rima, stvorivši prejake veze s Egiptom i njegovom kraljicom. Napetosti između Oktavijana i Antonija dovode i do kratkotrajnog rata Oktavijana i Markovog brata Lucija.
Pokušavajući spasiti savez s Antonijem, Oktavijan čak udaje za njega svoju sestru Oktaviju, ali usprkos tome osjeća se da sve više rastu napetosti između dojučerašnjih saveznika i suradnika. Situacija se iz dana u dan pogoršava, a kad je Antonije na kraju uzeo Kleopatru za ženu, a bio je oženjen Oktavijanovom sestrom, 32. pne. Oktavijan objavljuje rat njemu i Kleopatri. Rat se rješava 31. pne., u znamenitoj pomorskoj Bitki kod Akcija, na zapadnoj obali Grčke. Nakon što je mnogo brodova izgorjelo i mnogo vojnika s obje strane izginulo, Oktavijanova flota pobijeđuje flotu Antonija i Kleopatre pa ovi bježe za Egipat. Oktavijan kreće za njima u potjeru, te se nakon nekoliko mjeseci iskrcao u Aleksandriji i porazio ostatke Antonijevih snaga. Nakon toga su Antonije i Kleopatra izvršili samoubojstvo, 30. pne..
Opća jedinstvenost ovog Rimskog građanskog rata je njegova povjesna unikatnost. Nikada u tako malenom vremenskom razdoblju tijekom građanskog rata nije bilo tako mnogo zaraćenih strana koje su posjedovale svoju vojsku. Ako se pogled usmjeri na tih cijelih četrnaest godina nalazimo svekupno 6 vojski sa svojim vođama koje su vodile rat protiv svojih ostalih konkurenata. To su bili:Rimski Senat, Oktavijan, Lepid, Marko Antonije, Pompej mlađi, Brut i Kasije.
Svi oni su u minimalno jednoj fazi rata ovog pokušali vojno likvidirati sve ostale. Poslije konačne pobjede August postaje milostiv prema svojim poraženim protivnicima. Lepid je postao vrhovni rimski svećenik (pontifex maximus), Senat je dobio pravo izglasavanja opoziva cara, dvoje djece Kleopatre i Marka Antonija su postali vazalni kraljevi na Bliskom istoku, a daljnji muški potomak Pompej se puno kasnije oženio za kćer cara Klaudija. Jedine bespogovorne žrtve su bile Brut i Kasije radi svog ubojstva Cezara.
Champoléon
Šampoleon je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornji Alpi koja pripada prefekturi Gap.
Tomislav Ladan
Tomislav Ladan (1932, Ivanjica, Srbija - 2008, Zagreb, Hrvatska), hrvatski književnik, prevoditelj i polihistor. Godine djetinjstva i školovanja proveo je u Travniku, Bugojnu, Banjaluci i Sarajevu, gdje je diplomirao na Filozofskom fakultetu 1958. Pod utjecajem poliglota Rikarda Kuzmića i Henrika Barića, za vrijeme filoloških studija podjednako se posvetio proučavanju klasičnih jezika uz slavistiku i germanistiku. Kako nije uspio dobiti mjesto na Filozofskom fakultetu, radio je neko vrijeme kao privatni podučavatelj, tumač, novinar, urednik za stranu književnost u izdavačkom poduzeću.
Na osobni poziv Miroslava Krleže 1961. prelazi na posao u Leksikografski zavod u Zagrebu, gdje je sada glavni ravnatelj, te urednik "Osmojezičnog enciklopedijskog rječnika". Putovao je u mnoge europske i izvaneuropske zemlje (Egipat, Kanada, Island, Kina) kao tumač ili predavač, ili radi proučavanja živih jezika i leksikografije. Godine 1963/64 bio je lektor hrvatskoga jezika na Sveučilištu u Uppsali. Prvim književnim sastavcima javio se 1950. Nakon manjeg broja početničkih pjesama djeluje kao esejist, kritik, prozaik, prevoditelj i leksikograf, koji je za četvrt stoljeća u LZ "Miroslav Krleža" napisao stotine enciklopedijskih jedinica s područja kroatistike, opće etimologije, skandinavistike, te engleske i njemačke knjizevnosti. Znatan dio Ladanova rada zauzimaju prijevodi pjesničkih, dramskih, proznih i filozofskih djela s grčkog, latinskog, engleskog, njemačkog, švedskog i norveškog. Tako je preveo sa starogrčkog dijelove Biblije (Evanđelja), Eshilovu "Orestiju", Euripidovu "Medeju"; Aristotelovu "Metafiziku", "Nikomahovu Etiku", "Fiziku" i "Politiku"; s latinskog djela hrvatskih latinista, Ovidija, Descartesa, Dantea, Petrića, Aurelija Augustina; s njemačkog "Sagu o Niebelunzima"; sa švedskog djela Bergmana i Strindberga; s norveškoga Henrik Ibsena; s engleskog razna djela T. S. Eliota, E. Pounda, W. Shakespearea, te po jedno djelo Normana Mailera, Virginije Woolf, Jamesa Jonesa, Vladimira Nabokova, Herberta Marcusea i Maxa Horkheimera.
U uvodnoj rečenici ovoga kratkog predgovora receno je o Tomislavu Ladanu da je "esejist, kriticar, polihistor, prozaik i prevoditelj". Već bi i s obzirom na tako široko ocrtan profil ovaj suvremeni klasik književnog znanstva i književnosti zasluživao opširnu monografiju, u kojoj bi se potanko analizirale sve osobine što ih posjeduju tako razvrstani tipovi književnog stvaraoca. Pa premda individualnost pisca nije moguće dijeliti - nedjeljivost je još po drevnoj Boetijevoj odredbi jedno od bitnih obilježja individualnosti - preglednost nam nalaže takav postupak, sve ako će rečeni združeni tipovi biti tek naznačeni u najkraćim crtama.
St. Lawrence, South Dakota
Sent Lorens je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Tomislav Ladan
Ladanovi radovi koji imaju za temu jezikoslovlje, jezikoznanstvo i jezikotvorstvo nisu brojni, ali su zato veoma utjecajni. Odnosi se to poglavito na oštru kritiku takozvani "rječnika dviju Matica", naslovljenu "Centaurski rječnik centaurskog jezika"; temeljnu studiju o hrvatskome standardnom jeziku "Hrvatska književna koine", 1971, te na golemu poligrafiju "Riječi: značenje, uporaba, podrijetlo", u kojoj razlaže, na sustavan način i na preko 1.100 stranica, sve temeljne pojmove ljudskoga opstojanja preko etimologije u hrvatskom i glavnim europskim i svjetskim jezicima-od Boga do globalizacije.
Forno di Zoldo, Belluno
Forno di Zoldo je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Tomislav Ladan
Jedini Ladanov roman "Bosanski grb" (1975) intelektualistička je proza koja jedva može zadovoljiti kriterije "romana", čak i u postmodernističkoj poetici. Iako protkana motivima hrvatske sudbine na prostorima središnje Bosne (Kupres, Travnik, Livno,..), ova virtuozna konstrukcija je zapravo bliža "anatomijama" ili hibridnim kompozicijama renesansnih pisaca poput Roberta Burtona ili Rabelaisa, no reperspektivizirana ekperimentalnim žarom Joycea i svjesnom gradnjom i razgradnjom mikromotiva, ironiziranjem klišea "pripovjedačke Bosne" i poigravanjem stilističkim izričajima - od uzvišenoga do opscenog. Moglo bi se reći da je glavni "junak" (ako se uopće može govoriti u tim kategorijama) "Bosanskoga grba" - hrvatski jezik.
St. Lawrence, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 198, što je 12 (-5,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Фонди (храна)
thumb|Месни фонди Фонди ( — топљено) је храна од сира растопљеног на ватри. Она потиче из Савоје и француског дела Швајцарске. Данас се под овим појмом подразумева неколико храна и од разних састојака. Заједничко је да је ватра на самом столу изнад које је посуда на сталку у којој се она припрема.
Порекло
Порекло фондиа од сира није стопостотно разјашњен како Швајцарска тако и Савоја присвајају ову храну као своју столетну традицију. Неоспорно је да су како Швајцарски тако и француски пастири у Алпима били одељени од остатка света током већег дела године и да су им основне намирнице којим су задовољавали своје потребе за храном коју су могли сами себи да спремају били хлеб и сир.
Према недоказаним изворима и легенди фонди су пронашли свештеници који у доба поста нису смели да једу чврсту храну и смели су да употребљавају сир у растопљеном стању без тога да би кршили ову забрану.
У Швајцарској фонди од сира се сматра за народну исхрану и иако се продају готове смесе за припрему овог јела код појединих познаваоца ово наилази на отпоре.
Врсте
Поред француско- швајцарског фондиа од сира су данас познати и фонди од меса као и од рибе иако се они не топе већ се у одговарајућим посудама филтрирају или кувају. У суштини, значење овог имена хране има пре корене у начину припреме и начину на који се јело конзумира.
Поред овде наведених основних врста фондиа постоје и многе друге варијације. Треба ту именовати кинески фонди који се припрема из разних врста рибе и меса као и ракова који се припремају у чорби као и јапански фонди који за разлику од кинеског употребљава разне врсте печурака и поврћа.
right|thumb|Швајцарски фонди од сира
Фонди од сира
Храна се припрема у специјалној посуди од камена у којој се налази у белом вину растопљен сир са бибером и белим луком, мушкатом те и малом количином ракије од трешње. Током припреме се ова камена посуда налази на столу изнад малог горионика од алкохола. Када се сир растопи у њега се умечу мали комадићи белог хлеба или скувани кромпир.
Фонди од меса
Фонди од меса се спрема од најбољих делова меса из свињског или говеђег филеа или других варијанти са ситнијим деловима mеса. За припрему се користи посуда - лонац у којем је растопљен добар лој који стоји као и у претходном случају на пригодном горионику и ту се комадићи меса фритују на дугачким виљушкама. Уз ово се сервирају разни сокови и ремулгатори који се припремају не само од мајонезе већ се мешају и са јогуртом и за ово постоји велики број пикантних рецепата са припремом од разних врста сезонског биља.
Фонди од рибе
Из Азије потиче фонди од рибе који у Европи за сада није тако раширен као претходне две врсте ове хране али је врло цењен код љубитеља рибе и представља замену за печеног шарана.
Употребљава се много врста меса без костију наиме великих морских риба и за разлику од припреме меса које се фритује риба се ставља у мале котарице од решетки од метала које се потапа у специјалне вруће сокове и уз то се сервирају слични ремулгатори као и код фондиа са месом
Tomislav Ladan
Kao esejist, Tomislav Ladan je našao svoj pravi genre. Enciklopedijsko znanje i analitička strast najbolje dolaze do izražaja u slobodnoj formi eseja, u kojoj se stapaju aforistička oštroumnost, ludička zaigranost mogućnostima jezika te autorov spisateljski vitalizam: Ladan je "strpao" u eseje obilje raznorodnih tema, od uloge psovke u književnosti i dominantnih svjetonazora europskoga srednjovjekovlja do meditacije o umiranju i smrtnosti. Po svom habitusu nesklon tradicionalnim književnim žanrovima (poeziji, drami, romanu), Ladan se suvereno izražava u mediju u kojemu se stapaju "rubni" književni izrazi kao esej, aforizam, kritika i slobodna poligrafija. U kritici je dao sjajne raščlane klasika kao što su Broch, Musil i Faulkner, dok je hrvatsku (i srpsku, kao i bošnjačku) književnost zadužio preobiljem analiza kojima je podvrgao i mnoge potpuno marginalne književne uratke - često na konsternaciju "objekata" književne anatomije ovoga nepodmitljivoga kritika.
Forno di Zoldo, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1485 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 953 m.
Theobald
Theobald je germansko ime koje je nastalo od riječi "Theo" (za "narod") i "Bald" ("odvažni).
Historijske ličnosti s imenom Theobald su:
Lokanj
Lokanj je selo u opštini Zvornik.
Selo Lokanj se dijeli u dva dijela: Gornji Lokanj i Donji Lokanj.
Lokanj ima oko 800 domaćinstava. U Donjem Lokanju se nalazi OŠ "Nikola Tesla" do 5 razreda. U Gornjem Lokanju se nalazi Pravoslavna Crkva Presvete Bogorodice.
Selo Lokanj ima takođe fudbalski klub:"FK. LOKANJ" (3 liga).
Ivrejska marka
Ivrejska marka (Marca d'Ivrea) je bila granično administrativno područje (marka) na sjeverozapadu srednjovjekovne Kraljevine Italije. Sjedište joj je bila Ivrea u današnjoj regiji Pijemont. Nastala je za vrijeme raspada karolinškog Franačkog Carstva kada ju je osnovao 888. sveti rimski car Guido od Spoleta te za prvog markgrofa postavio Anscara. Prestala je postojati u 11. vijeku nakon što je car Konrad II odbio imenovati novog grofa.
The Iron Lady
Iron Lady (Željezna dama) može označavati:
Bresdon
Bredon je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Sen Žan d'Anželi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 279 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,67 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 81 metar (maksimalnoj 146 m, a minimalnoj 78 m).
1250
mini|200px|Balkan 1250
Ontario
U Ontariju živi preko 12 miliona stanovnika što je ujedno više od trećine stanovništva Kanade (preko 37%). Ova provincija je jedna od četiriju originalnih (prvih) provincija Kanade te ima bitan historijski značaj. Sa svojom robusnom ekonomijom i velikim brojem stanovnika (potencijalnih glasača) ima i strateški političko - ekonomski značaj u Kanadi. Glavni i najveći gradovincije je Toronto. Stanovništvo je uglavnom anglofono uz značajan dio alofonog i frankofonog stanovništva.
Historija
Današnja terirorija Ontarija je prije dolaska Evropljana bila naseljena indijanskim narodima Algonkin (Algonquian) i Irokezima (Iroquois). Ove dvije jezički različite grupe su se granale u više plemena različitih imena. thumb|Toronto U 17tom vijeku francuski istraživači (Etienne Brule i Samuel de Champlain) i engleski moreplovac Henry Hudson su istražili veći dio Ontarija za interese francuskog i Ujedinjenog kraljevstva. Područja Ontarija i Kvebeka su isprva (16to i veći dio 17tog stoljeća bili pod francuskom upravom do Britanske pobjede u bici na Abrahamovoj zaravni (battle of the Plains of Abraham) 1759 godine. Britanci 1774 ujednijuju Ontario s Kvebekom radi lakše uprave slabo naseljenom zemljom. Talas useljenika (Lojalista) koji je potkraj 18tog stoljeća zapljusnuo Kanadu iz Sjedinjenih država doveo je 1791 do podjele područja Kvebeka i Ontarija na dvije zasebne teritorije gornju i donju Kanadu (Upper and Lower Canada).Razlog tome je bila jezička i kulturna podjieljenost stanovništva Kanade. Gornjom Kanadom (danas Ontario) su dominirali anglofoni stanovnici Britanskog porijekla i anglikasnske ili protestantske vjerske opredijeljenosti dok su u donjoj Kanadi (danas Kvebek) najbrojniji bili frankofoni katolici mahom doseljenici iz zapadnih krajeva Francuske. Grad Toronto je zapalila američka vojska 1813 u ratu s Britancima. Godine 1841 Velika Britanija opet ujedinjuje upravu Gornje i Donje Kanade ali ih i dalje naziva odvojenim imenima Canada East (Istočna Kanada) i Canada West (Zapadna Kanada). Razlog ponovnom administracijskom ujedinjenju je bio pobuna Francuza u donjoj Kanadi (iz etničkih razkoga)kao i pobune anglofonog stanovništva u Gornjoj Kanadi (iz ekonomskih pobuda). Nakon osnivanja konfederacije 1867. godine Ontario I Kvebek su utemeljene kao dvije odvojene provincije. Tada je utvrđena i sadašnja administrativna granica između Ontarija i Kvebeka. Područje Ontarija je nakon toga utemeljeno kao područje kojim dominira engleski jezik i kultura te je frankofono stanovništvo ove provincije bilo segregirano u zaseban školski sistem. Od tada slijedi historija odvojenog školstva u Ontariju. Utemeljene su Opće/javne škole (Public school) i katoličke škole (Catholic school). Opće škole su bile namijenjene većini stanovništva a katoličke anglofonim i frankofonim katolicima. Francuski jezik je bio stavljen van upotrebe (van zakona) tako da je do ponovne uspostave zakonite upotrebe francuskog jezika u 20tom stoljeću veći dio francuskog stanovništva bio angliciziran. Podijeljenost školstva na katoličke i opće škole je na snazi i danas u provinciji Ontario. U vrijeme prvog i drugog svjetskog rata s područja Ontarija je regrutiran veliki broj vojnika u kanadske regimente Britanske vojske koji su se borili na ratištima u Evropi. Nakon drugog svjetskog rata Ontario bilježi ogroman ekonomski rast i velik priliv stanovnika iz svih krajeva svijeta. Danas je Ontario prvi po naseljenosti a drugi po ukupnoj površini i među provincijama Kanade važi za ekonomski najdinamičniju provinciju.
Vlada
thumb|Zakonodavna skupština Ontarija Otprilike svake četiri godine u provinciji Ontario održavaju se slobodni demokratski izbori za sazivanje provincijskog parlamenta. Službeni naziv ovog zakonodavnog tijela je Legislative Assembly of Ontario (Zakonodavna skupština Ontarija). Međutim u svakodnevnoj upotrebi uobičajen je naziv Ontario provincial parliament (provincijski parlament Ontarija).
Ovaj parlament ima 103 zastupnička mjesta. Zastupnici se odabiraju na izborima po sistemu relativne većine. Svaki od 103 zastupnika predstavlja jedan od 103 zastupnička okruga. Službeni naziv zastupnika je Member of the Legislative Assembly (zastupnik u zakonodavnoj skupštini) ili skraćeno MLA. Međutim naziv Member of the Provincial Parliament (član provincijskog parlamenta) ili MPP u češćoj je upotrebi. Zbog velikog broja stanovnika najveću "težinu" u provincijskom parlamentu, tj. najveći broj zastupnika, ima šire područje grada Toronta ili GTO (Greater Toronto area). Sličnu "težinu" imaju glasovi iz provincije Ontario u kanadskom federalnom parlamentu te je stoga pobjeda na provincijalnim ili federalnim izborima u ovoj provinciji od izuzetnog značaja za sve stranke koje sudjeluju na izborima.
Nip/Tuck
Nip/Tuck je američka TV serija koja se originalno prikazivala na programu FX od 2003. do 2010. Seriju je stvorio Ryan Murphy, a radnja se bavila ordinacijom za plastičnu kirurgiju i pratila život njenih osnivača Seana McNamare i Christiana Troya. Epizode su za zaplet imale kozmetičke procedure na jednom ili više pacijenata, ali se također bavile i privatnim životom protagonista. Mjesto radnje je ispočetka bio Miami, da bi se na kraju četvrte sezone premjestila u Los Angeles.
Ontario
Ekonomija
S ekonomskog stanovišta Ontario je ekonomski gigant Kanade ali i cijele sjeverne Amerike. Godišnji bruto proizvod ove provincije je veći nego bruto proizvod mnogih zemalja razvijene zapadne evrope kao npr. Švedske ili Belgije. Bruto proizvod Ontarija ima najveći udio u godišnjem bruto proizvodu Kanade, preko 40%. Rast ekonomije Ontarija je trenutno veći nego porast u ekonomijama Njemačke ili Japana. Iako većina stanovništva (preko 70%) radi u uslužnim djelatnostima od primarnog značaja za Ontario je proizvodna djelatnost.Ova provincija ostvaruje velike prihode iz pogona za proizvodnju motornih vozila. Vodeći svjetski proizvođači kao npr.; General motors, Ford, Daimler-Chrysler, Toyota ,Honda imaju ovdje svoje proizvodne pogone. Proizvodnja auto dijelova koja opskrbljuje tvornice automobila takođe je izrazito zastupljena. Ontario je još poznat i po proizvodnji čelika, željeza, strojeva, hrane, električnih uređaja itd. Najveći dio industrijskih postrojenja je lociran na području tzv. zlatne potkove tj. područja uz obale jezera Ontario od Toronta do Hamiltona. Informacijska industrija je zastupljena u svim većim centrima a najviše u "zlatnom trokutu" (Cambridge- Waterloo-Guelph) i Otavi. Toronto je vodeći bankaraski i financijski centar provincije. Ontario ima izuzetno dobru cestovnu prometnu mrežu a putem velikih jezera, viland (Weeland) kanala i rijeke St. Lorensa je povezan i sa Atlantskim okeanom. Nedostatak prirodnih izvora energije Ontario nadoknađuje proizvodnjom u nuklearnim elektranama. Turizam je kao grana privrede prisutan u Ontariju uglavnom u području Nijagarinih vodopada, Vindzora, i Toronta. najljepše plaže u Ontariju nalaze se sjeverno od Toronta na obalama jaezera Hjuron. Ovo jezero za razliku od jezera Iri (Erie) i Ontario je sačuvano od zagađenja vjerovatno zbog manje gustoće naseljenosti i gotovo neznatne koncentracije industrije na obalama ovog jezera.
Stanovništvo i naselja
Ontario je neravnomjerno naseljen. Područja južnog Ontarija a posebno šire urbano područje Toronta su gusto naseljena. Područja sjevernog Ontarija su rijetko naseljena (uz obale velikih jezera) ili nenaseljena. Sastav stanovništva Ontarija je etnički mješovit. Većina stanovništva pripada bijeloj rasi međutim primjetna je i prisutnost pripadnika ostalih rasa. Većina stanovnika su pripadnici neke od kršćanskih denominacija među kojima prednjače protestanti (sve grupacije zajedno) oko 34.9% i rimo-katolici 34.7%. Od ostalih vjerskih grupa u Ontariju najviše ima muslimana 3.1%. Zbog izuzetno velikog broja stanovnika koji se useljavaju u ovu provinciju broj stanovnika Ontarijaje u posljednjih stotinu godina u gotovo neprestanom i visokom porastu. Gotovo polovina stanovništva je Britansskog porijekla a oko 10 % francuskog. Znatan je udio stanovnika porijeklom iz ostalih evropskih zemalja. Jezik u svakodnevnoj upotrebi je engleski dok su zvanično službeni jezici i Engleski i francuski. Većina stanovnika Ontarija (preko 80%) živi u urbanim naseljima. Veće urbane konglomeracije u Ontariju su; Toronto, Otava, Hamilton, London i Kičener.
Nip/Tuck
Na prostoru bivše Jugoslavije je bila emitirana pod naslovom Reži me.
Ontario
Geografija i klima
Provincija Ontario leži na padinama "Kanadskog štita" koje su bogate mineralima ali i nepovoljne (zbog nedovoljne poplodnosti - kamenita podloga i tanak sloj humusa) za poljoprivredu. Ipak u južnom Ontariju nalaze se plodnija područja u kojima suvremenom pproizvodnjom ratarstvo i stočarstvo postižu izvanredne rezultate. Klima Ontarija je subpolarna na krajnjem sjeveru i oštra kontinentalna u najvećem dijelu provincije. samo najjužniji krajevi provincije imaju umjerenu kontinentalnu klimu. Snježne padavine su izuzetno velike a u sjevernim područjima često započinju u oktobru a završavaju u maju. Ontario se nalazi na obali svih pet velikih jezera koja imaju snažan utjecaj na klimu južnog Ontarija. Zbog ovog utjecaja ljeta su jako topla i jako vlažna a zime su temperaturno nešto blaže nego kod drugih područja iste geografske širine.
Sport i kultura
Vodeći sport u Ontariju je hokej. Dva tima iz Ontarija pripadaju NHL ligi. to su Senatori iz Otave (Ottawa senators) i Javorovi listovi iz Toronta (Toronto Maple Leafs). Ostali vodeći sportovi su bejzbol američki fudbal i nogomet. Košarkaški klub iz Toronta Toronto raptors nastupa u NBA ligi. Ontario je multikulturna sredina. U gradovima Ontarija je zastupljena kultura življenja raznih socio-kulturnih grupa iz cijelog svijeta. Toronto je jedan od naj-multietničkijih gradova u svijetu. U ruralnim dijelovima Ontarija preko 90% stanovništva su bijelci britanskog ili nekog drugog evropskog porijekla (Najčešće njemačkog ili holandskog). Kultura življenja je istovjetna kulturi življenja bijleog stanovništva Sjedinjenih država. Iz tog razloga ne čudi veliki utjecaj američkih medija kao i konzumacija američkih kulturnih sadržaja (film, muzika, pisana riječ) u ovoj provinciji.
Zovello, Udine
Zovello je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 186 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 866 m.
1253
Godina 1253 (MCCLIII) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru.
Kobalt(II) jodid
Kobalt(II) jodid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 312,742 Da.
Računajte na nas!
Računajte na nas! je jugoslavenska domoljubna pjesma novosadske grupe Rani mraz iz 1978 godine. Tekst pjesme je napisao Đorđe Balašević, a singl album je izdala Produkcija gramofonskih ploča Radio televizije Beograd. Zahvaljujući drukčijem tretmanu jugoslavenske revolucije u odnosu na uobičajene soc-realističke pjesme do tada, Računajte na nas! je ubrzo bila promovirana u generacijsku himnu koja se puštala u svakoj prigodnoj prilici. Prvo izdanje albuma je objavljeno u 15.000 primjeraka, a drugo u 20.000 primjeraka.
Tekst
<i>U ime svih nas iz pedeset i neke za zakletvu Titu ja spev'o sam stih. Ne spominjem prošlost ni bitke daleke, jer rođen sam tek posle njih.
Al' život pred nama još bitaka skriva i preti nam, preti, k'o duboki vir. Ja znam da nas čeka još sto ofanziva, jer moramo čuvati mir.
Računajte na nas!
Sumnjaju neki da nosi nas pogrešan tok, jer slušamo ploče i sviramo rok. Al' negde u nama je bitaka plam, i kažem vam, šta dobro znam:
U ime svih nas iz pedeset i neke za zakletvu Titu sam spevala stih. Ne spominjem prošlost ni bitke daleke, jer rođena sam posle njih.
U nama je sudbina budućih dana i neki se možda i plaše za nju. Kroz vene nam protiče krv partizana, i mi znamo zašto smo tu.
</i>
Still of the Night
Still of the Night se može odnositi na:
AGTR1
Mehanizam
Angiotenzinski receptori se aktiviraju vazokonstriktivnim peptidom angiotenzin II. Aktivirani receptor se spreže sa Gq/11, aktivira fosfolipazu C i povišava koncentraciju citosolnog Ca2+, čime se zatim inicira ćelijski respons kao što je stimulacija proteinske kinaze C. Aktivirani receptor takođe inhibira adenilat ciklazu i razne tirozinske kinaze.
Seven (film)
Sedam (eng. Seven) je kriminalistički triler Davida Finchera iz 1995. snimljen prema scenariju Andrewa Kevina Walkera.
Priča prati dvojicu detektiva, jednog koji se sprema u mirovinu (Morgan Freeman) i jednog od njegovih zamjena (Brad Pitt), koji zajednički istražuju seriju ritualnih ubojstava inspriranih sa Sedam smrtnih grijeha.
Radnja
U nepoznatom gradu stalne kiše i urbane truleži, detektiv William Somerset se sprema za mirovinu i napuštanje užasa grada. Prije nego što se to dogodi, dodjeljuju mu partnera Davida Millsa, drskog, mladog i temperamentnog policajca iz provincije. Dvojac istražuje ubojstvo pretilog muškarca koji je nahranjen špagetima dok mu se trbuh nije rasprsnuo od udarca. Somerset istražuje ubojstvo dok je Millsu dodijeljen slučaj ubojstva javnog branitelja Elija Goulda u čijem je uredu na zidu krvlju ispisano "POHLEPA". Ubrzo nakon toga, Somerset pronalazi natpis "PROŽDRLJIVOST" napisan iza hladnjaka pretilog čovjeka, nakon čega počinje teoretizirati kako serijski ubojica temelji svoje zločine na Sedam smrtnih grijeha, što znači da ih je ostalo još pet.
Kako bi sprijateljila Millsa i Somerseta, Millsova žena, Tracy (Gwyneth Paltrow) poziva Somerseta na večeru. Nakon što je Tracy otišla u krevet, Mills i Somerset počnu pregledavati dokaze s dva poprišta zločina. Pronalaze sliku Gouldove žene s nacrtanom krvlju oko očiju. Detektivi posjećuju smućenu gospođu Gould u sigurnoj kući i pokažu joj fotografiju apstraktne slike. Ona primjećuje kako je okrenuta naopako. Nanoseći prah na zid iza slike, Somerset pronalazi otiske prstiju koji označavaju riječi "Pomozite mi."
Nakon što su pregledali otiske u bazi podataka, trag ih dan poslije odvodi do pedofila zvanog Victor koji je izbjegao osudu za silovanje zahvaljujući svojem odvjetniku: Eliju Gouldu, žrtvi pohlepe. Specijalci i detektivi upadaju u njegov stan i pronalaze Victora kao žrtvu LIJENOSTI. Zavezan je za krevet točno godinu dana o čemu svjedoče fotografije u stanu; jedna uslikana svaki dan do dana kad je pronađen. Victor je živ, ali u katastrofalnom stanju budući da je pretrpio teška fizička i mentalna pogoršanja. Ruka mu je odsječena kako bi se mogli ostaviti otisci.
Farmersville, Pennsylvania
Farmersvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 991.
Podgora (razvrstavanje)
Hrvatska:
BiH:
Crna Gora:
Slovenija:
Srbija:
Seven (film)
Radnja
Kasnije tog dana, koristeći se kontaktom u FBI-ju, Somerset iz knjižnice dobiva popis ljudi koji su posuđivali knjige povezane sa Sedam smrtnih grijeha. Popis vodi detektive do čovjeka zvanog John Doe (Nepoznati Netko), čiji stan ubrzo posjećuju. Doe ih, skrivena lica, ugleda pri dolasku kući i izvuče pištolj. Nakon duge potjere, Doe udari Millsa metalnom šipkom, prinese mu pištolj na glavu, ali mu poštedi život i odjednom pobjegne. Pri pregledu Doeva stana (nakon što su potplatili stanara da ustvrdi kako je zvao detektive zbog Doea) pronalaze bilježnice s njegovim mislima, zločinačke trofeje i sliku Millsa kako odguruje Doea koji se tada prerušio u fotografa. Pronalaze i fotografiju mlade žene, prostitutke, za koju vjeruju da bi mogla biti sljedeća žrtva. Potvrda ih odvodi do sadomazohističkog shopa gdje je Doe ostavio narudžbu za seksualnu spravu. Djevojku ubrzo pronalaze u sobi s vratima na kojima piše POHOTA. U sobi pronalaze i uzdrmanog čovjeka kojeg je Doe prisilio da stavi dildo za privezivanje s pričvršćenom oštricom te siluje i ubije djevojku.
Sljedećeg jutra pronalaze model, a na mjestu zločina pronalaze natpis OHOLOST. Doe joj je odrezao nos ("kako bi joj pljunuo u lice") i dao joj izbor između samoubojstva tabletama za spavanje ili poziva u pomoć i života u strahu. Dok se detektivi vraćaju u policijsku centralu, Doe im prilazi krvavih ruku (otklonio je kožu s prstiju kako bi izbjegao identifikaciju) i predaje se. Sastaje se s odvjetnikom i pristane da će priznati ubojstva ako odvede Somerseta i Millsa do dva preostala tijela. Tražeći priznanje, detektivi pristaju.
Dok putuju gradskom pustinjskom periferijom, Doe objašnjava logiku svojih ubojstava kao način da pokaže ljudima što svijet zapravo jest, a u isto vrijeme da kazni grešne. Kaže da će ostati upamćen i da će mu se diviti za ono što je napravio. Mills poludi i počne vikati na njega, dok Somerset ostaje miran, ali zabrinut.
Došavši na mjesto za koje im je Doe rekao, pojavljuje se kombi i Somerset ga zaustavlja. Vozač ustvrdi kako mu je Doe platio 500 dolara da dostavi kutiju na to mjesto u to vrijeme. Somerset otvori kutiju i odstupi zbog užasa koji je vidio. Počne dovikivati Millsu da ne sluša Doea, a Doe prizna Millsu da se divio njegovu životu do te točke da je postao ljubomoran zbog njegove žene i ljubavi koju su dijelili. Kaže mu da je pokušao "glumiti muža" s Tracy tog dana, ali nije mu uspjelo pa je uzeo suvenir: "njezinu lijepu glavicu". Bio je to Doeov plan da ga Mills ubije budući da je kriv zbog ZAVISTI. Otkriva Millsu da je Tracy bila trudna. Mills, usprkos
Somersetovim preklinjanjima, ostaje previše šokiran ženinom smrću i saznanjem da je bila trudna te isprazni svoj pištolj u Doea. Mills, ubivši Doea u osveti, počini grijeh SRDŽBE.
Nakon što su katatoničnog Millsa odveli, Somerset izjavljuje da će ostati u policiji, odgodivši mirovinu.
Glumci
thumb|360px|right|[[Brad Pitt kao detektiv David Mills i Morgan Freeman kao detektiv poručnik William Somerset u filmu Sedam.]]
Produkcija
U intervjuu za časopis Cinefantastique, Andrew Kevin Walker je izjavio da je primarna inspiracija za scenarij filma bilo vrijeme koje je proveo u New Yorku dok se probijao kao scenarist. "Nisam se dobro proveo u New Yorku, ali je istina i to da nisam živio ondje vjerojatno ne bih napisao Sedam."
Kobalt(II) naftenat
Kobalt(II) naftenat je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 401,277 Da.
Seven (film)
Produkcija
Napučene gradske ulice uz depresivnu kišu za koju se čini kako pada bez prestanka bili su integralni elementi filma budući da je Fincher htio prikazati grad koji je "prljav, nasilan, onečišćen, često depresivan. Vizualno i stilistički, to je način na koji smo htjeli prikazati ovaj svijet. Sve je trebalo biti što autentičnije i sirovije."
Fincher se obratio produkcijskom dizajneru Arthuru Maxu da osmisli turobni svijet koji često na jezovit način zrcali svoje stanovnike. "Stvorili smo ugođaj koji reflektira moralnu dekadenciju ljudi u njemu", kaže Max. "Sve se raspada i ništa ne funkcionira kako bi trebalo."
The Iron Lady (film)
Željezna dama je britanska biografska drama iz 2011. godine. Film prikazuje period života britanske premijerke Margaret Tačer za vreme Foklandskog rata. Izlazak u bioskope bio je predviđen za leto 2011. godine.
Seven (film)
Alternativni završeci
U ranoj verziji scenarija završetak je bio potpuno drukčiji u kojem se Doe ne predaje i ne ubija Tracy. Umjesto toga, zbiva se konačni obračun između Doea, Millsa i Somerseta. Doe ubija Millsa, a bijesni Somerset uzvrati iz čina srdžbe brutalno se osvetivši Doeu. Somerset upuca Doea, ali ne da ga ubije nego da izazove maksimalnu bol, pogodivši ga u svaku ruku i svaku nogu. Dok se Doe previja u bolovima, Somerset ga zapali i pušta ga da živ izgori.
U ovoj verziji scenarija završetak sugerira da se Somerset ipak neće umiroviti. Umjesto toga, novopečena udovica Tracy se odseli kako bi rodila i pokuša pronaći život kakav je Somerset zamišljao u mirovini. On simbolično prenosi na nju ono što je bila njegova vizija budućnosti. Ovaj završetak vjerojatno nije iskorišten jer ne odgovara liku Somerseta.
Na specijalnom DVD izdanju jasno se naznačuje kako su se razmatrali i drugačiji završeci. U nesnimljenom alternativnom završetku Somerset upuca Johna Doea u činu samožrtvovanja kako bi spasio Millsa. Nakon što Mills dovikne "Što to radiš?" Somerset odvraća, "Umirovljavam se."
Na DVD komentaru, Fincher kaže kako je razmatrao konačni obračun između Doea, Millsa i Somerseta, a film bi završio nakon što Mills upuca Doea - posljednji kadrovi bili bi scena zločina gledana iz helikoptera. Bez obzira na sve, na kraju je dodana scena u kojoj Millsa odvode, a Somerset nagovještava kako se još neće umiroviti.
Kritike
Sedam je objavljen 22. rujna 1995. u 2,441 kinu gdje je u prvom vikendu zaradio 13,9 milijuna dolara. Na kraju je u Sjevernoj Americi zaradio 100,1 milijuna dolara te 227,1 milijuna u ostatku svijeta, odnosno ukupno 327,3 milijuna dolara.
Kritičari su u najvećem broju pozitivno reagirali na film. Gary Arnold iz Washington Timesa je hvalio glumce: "Glavni pogoci filma su opća pojava g. Freemana u ulozi zrelog, mudrog policajca i g. Pitt kao mladi, svojeglavi policajac. No, taj kontrast sam od sebe nije inspirativan i vjerodostojan. Ono što vas oduševljava je smjelost sporednih glumaca u pokušaju da pokažu nepotpune profile likova". Sheila Johnston je u svojoj recenziji za The Independent hvalila Freemanovu izvedbu: "film pripada Freemanu i njegovom tihom, pažljivo detaljiziranom portretu izmučenog starijeg čovjeka koji uči da se ne predaje bez borbe".
Nagrade
New Line Cinema objavila je na Božić reizdanje filma u Westwoodu u Kaliforniji, te 29. prosinca 1996. u New Yorku u pokušaju da osigura nominacije za Oscara za Freemana, Pitta, Finchera i Walkera.
Walker je nominiran za BAFTA-u za najbolji originalni scenarij. Montažer Richard Francis-Bruce bio je nominiran za Oscar za najbolju montažu. Film je osvojio MTV-jevu filmsku nagradu za najbolji film.
DVD
DVD izdanje filma sadrži četiri dokumentarca snimljena za tu priliku s glumcima i drugim članovima produkcije koji razgovaraju o svojim iskustvima tijekom snimanja filma. Na prvom disku se nalazi i scenarij s linkovima na film.
Soundtrack
Glazba iz najavne špice je Coilov sample remiksa pjesme "Closer" Nine Inch Nailsa. Pjesma iz odjavne špice je pjesma Davida Bowieja "The Hearts Fifthy Lesson" s albuma Outside. Originalnu glazbu za film je skladao Howard Shore.
Kontrakultura
Za razliku od podkultura koje mogu relativno mirno koegzistirati sa vrednostima vladajuće kulture, vrednosti kontrakulture su im potpuno suprotstavljene i teže njihovom ukidanju.
Kontrakulturna omladina se suprotstavlja vladajućoj kulturi i politici na razne načine, protestima, marševima, svirkama, proglasima, grafitima, načinom života. Kontrakultura razvija svoje alternativne “institucije”: andergraund štampu (vidi fanzini), komune, skvotove, alternativne kulturne i socijalne centre, zadruge.
Međutim, kontrakultura uglavnom ne uspeva da u potpunosti ostvari svoj alternativni koncept življenja, obzirom da ne može zahvatiti društvo u celini već samo neke aspekte društvenog života. Ona najčešće zahvata područja tzv. duhovne kulture (poezije, muzike, pozorišta, slikarstva, alternativne umetnosti uopšte) ne zahvatajući pri tome celokupnost načina proizvodnje života (ekonomske i političke strukture).
Tomislav II
Tomislav II. (pravim imenom Aimone Roberto Margherita Maria Giuseppe di Torino) (Torino, 9. 3. 1900. – Buenos Aires, 29. 1. 1948.), kralj Hrvatske, princ Bosne i Hercegovine, vojvoda Dalmacije, Tuzle i Knina, vojvoda od Spoleta i od Aoste (od 1942.), princ od Cisterna i od Belriguarda, markiz od Voghera i grof od Pondera, rođenjem princ kraljevske kuće Savoja od Italije.
Kontrakultura
Kontrakultura, kakvu danas poznajemo, je nastala u SAD u decenijama posle II svetskog rata (iako Arnold Tojnbi piše o hipicima u starom Rimu), kao odgovor na rastuće socijalne nejednakosti, nepravde američkog kapitalističkog sistema i rata u Vijetnamu. Nasuprot tome, američki sociolog Rošak (Roszak) smatra da je kontrakultura samo omladinski bunt protiv kulture odraslih.
Beura, Verbano-Cusio-Ossola
Beura je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Kontrakultura
Kontrakultura 1960-ih u najširem smislu obuhvata pokret bitnika, novu levicu, hipi pokret, antiratni i pacifistički pokret, feminizam, seksualnu revoluciju, pokrete za gej i lezbejska prava, anarho-komune, ekološki pokret, esid kulturu i rok muziku, iako rok muzikom počinje prelazak od kontrakulture ka masovnoj kulturi. Vremenom rok muzika postaje sve više etablirana tako da muziku kontrakulture 1980-ih predstavlja pank.
Tomislav II
Kao kralj Hrvatske nosio je ime Tomislav II. 1941 - 1943 i vojvoda od Aoste nakon 1942. godine.
Kontrakultura
Iako je kontrakultura 1960-ih predstavljala politički promašaj (nije ostvarila željenu promenu sveta) ona je znatno uticala na liberalizaciju mnogobrojnih sfera života.
Tomislav II
Rani život
Aimone, princ od Savoje i vojvoda od Spoleta (nakon smrti starijeg brata Amadea, od 1942. vojvoda od Aoste), rodio se 09.03. 1900. godine u Torinu. Roditelji su mu bili vojvoda Emanuele Filiberto od Aoste, sin španjolskog kralja Amadea I., i princeza Helene od Orleansa. Kao član sporedne grane talijanske kraljevske obitelji s malim izgledima za nasljeđivanje prijestolja, Aimone od Spoleta se posvetio vojnoj karijeri i postao mornarički časnik. 1939. godine se oženio s Irenom, kćerkom grčkog kralja Konstantina I. U braku su dobili sina Amadea 1943. godine, koji će automatizmom biti prijestolonasljednik hrvatske krune manje od mjesec dana. Da bi se ojačalo pravo nove dinastije na hrvatsko prijestolje, jedno od djetetovih (Amedeo Umberto Constantino Giorgio Paolo Elena Maria Fiorenzo Zvonimir) krsnih imena bilo je Zvonimir.
Fairfax, Ohio
Ferfaks je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Katedrala Bagrati
mini|lijevo| Apsida katedrale mini|lijevo| Tlocrt katedrale Katedrala Bagrati (gruzijski: ბაგრატის ტაძარი, Bagratis tadzari, što znači "Katedrala smrti Bogorodice") je katedrala iz 11. stoljeća u gruzijskom gradu Kutaisi. Katedrala je danas ruina, ali se još uvijek smatra remek-djelom srednjovjekovne iberijske arhitekture, zbog čega je, zajedno s obližnjim samostanom Gelati, upisana na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 1994. godine.
Katedrala se nalazi na vrhu brda Uk’imerioni koji dominira središtem grada. Izgrađena je za vrijeme vladavine Bagrata III. (975.-1014.), osnivača Bagratijske dinastije, oko 1003. godine (prema natpisu na sjevernom zidu), po kojemu je dobila ime. Ona ima tlocrt upisanog križa čiji krakovi završavaju polukružnim apsidama, osim zapadnog na kojemu je portal ukrašen kvadratičnim trijemom s arkadama. Na sjecištu krakova imala je skladnu i vitku kupolu na visokom tamburu. Nedaleko od crkve, na sjeverozapadnom kutu kompleksa, u 11. stoljeću, za vladavine Davida Graditelja (1073.-1125.), ujedinitelja Gruzije, je podignut i trokatni kampanil (odvojeni zvonik), za koji se vjeruje da je bio i biskupska rezidencija. Crkva je dugo služila kao vjersko središte gruzijskog kraljevstva, ali i simbol ujedinjenja Gruzijaca.
God. 1691. uništena je u eksploziji kada su Osmanlije izvršile invaziju na gruzijsko Kraljevstvo Imereti. Od tada je katedrala bez kupole i svoda. Njezini raskošno ukrašeni kapiteli, te dijelovi stubova i svodova su razasuti po njezinoj unutrašnjosti.
Njezina obnova je otpočela još 1952. godine, ali još uvijek traje i bilo je zamjerki na nedoslijednost izvornoj arhitekturi. Od 2001. godine, katedrala je vraćena gruzijskoj Crkvi i u njoj se povremeno održavaju vjerske službe, no poznatija je kao velika turistička atrakcija.
Zbog nepridržavanja izvornog oblika Gospine katedrale pri njezinoj obnovi, UNESCO ju je 2009. smjestio na popis ugroženih mjesta svjetske baštine i počeo razmatrati njezino uklanjanje s popisa svjetske baštine, što je naposljetku i učinjeno 2017. godine.
Fairfax, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.699, što je 239 (-12,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Valloni I, Chieti
Valloni I je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Tomislav II
Kralj Hrvatske
18.05. 1941. Tomislav II. postaje službeno kralj Hrvatske, na ceremoniji u Kvirilijanskoj palači, gdje je Ante Pavelić s nekoliko hrvatskih izaslanika tražio od talijanskoga kralja Viktora Emanuela III. da Amiona od Savoye imenuje hrvatskim kraljem. Amione je kraljem imenovan od svoga rođaka, Viktora Emanuela III.. . Pri primanju Zvonimirove krune uzeo je ime Tomislav II., kao spomen na prvoga hrvatskog kralja Tomislava.
Valloni I, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 906 m.
Tomislav II
Kralj Hrvatske
Krunidba je predviđena u Tomislavgradu, ali je Aimone odbio otići u Hrvatsku zbog krize oko "Dalmatinskoga pitanja" (Rimski ugovori). Tomislav II. osjećao je da Dalmacija nikada ne može biti talijanska zemlja i da su Rimski ugovori neprijatelj hrvatsko-talijanskom izmirenju. Jedan od drugih razloga zašto nije došao u Hrvatsku bio je zbog sigurnosti. Nikada nije ima stvarnu vlast za vladavile ustaške Vlade, koja je njegovu titulu kralja pretvorila u samo neznatan simbol nekadašnje slavne hrvatske kraljevine. U duhu toga, vraćeni su i neki plemićki naslovi.
Nakon raspuštanja Mussolinija na 25.07. 1943., uskoro je i Tomislav II. abdicirao, po naredbi Viktora Emanuela III. Nakon talijanske kapitulacije 08.09. službeno je sišao s položaja kralja 12.10. 1943. Njegov pravni nasljednik na poziciju kralja bio je njegov sin Zvonimir. Njegova puna titula kao kralja bila je "Kralj Hrvatske, Princ Bosne i Hercegovine, Vojvoda Dalmacije, Tuzle i Knina, Vojvoda Aoste (od 1942.).
Dancing at Lughnasa (film)
Dancing at Lughnasa je irsko-britansko-američki igrani film iz 1998. u režiji Pata O'Connora. Radnja, temeljena na istoimenom kazališnom komadu Briana Friela, smještena je u irsku grofoviju Donegal u ljeto 1936. godine i opisuje živote pet siromašnih sestara.
C3a receptor
Ligandi ovog receptora su C3a i C4a.
Podgora (Dubrovačko primorje)
Podgora je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Dubrovačko primorje, Dubrovačko-neretvanska županija.
Seoske kuće su raštrkane, a na predjelu zvanom Miholj krst nalazi se crkva s grobljem. Miholj krst je i poprište bitke iz 1806. odakle su Primorci (prema narodnoj predaji najistaknutiji su u borbi bili Pavline i Gunjine) potjerali crnogorsku vojsku prema uvali Budimi u Banićima gdje su se nalazili ruski brodovi admirala Senjavina.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 33 stanovnika te 9 obiteljskih kućanstava.
Chorges
Šorž je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornji Alpi koja pripada prefekturi Gap.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1882 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 53,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 864 metara (maksimalnoj 2.510 m, a minimalnoj 773 m).
Fortogna, Belluno
Fortogna je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 518 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 435 m.
Biskupija Strasbourg
Biskupija Strasbourg bila je kneževina-biskupija Svetog Rimskog Carstva sa sjedištem u današnjem Strasbourgu, osnovana u srednjem vijeku. Imala je teritorije na obje obale Rajne. Teritorije na lijevoj obali je 1681. okupirala, a potom 1697. formalno anektirala Francuska, a teritorije na desnoj obali je 1803. preuzela Markgrofovija Baden, čime je Biskupija prestala postojati kao samostalni politički entitet.
Ambrières
Ambrijer je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Vitri le Fransoa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 224 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,07 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 118 metara.
Fujiwara no Tamemitsu
Fujiwara no Tamemitsu (藤原 為光) (942–992) je bio japanski plemić, dvorjanin i političar iz Heian perioda. Pripadao je klanu Fujiwara; otac mu je bio Fujiwara no Morosuke, a majka princeza Masako, kćer cara Daigoa. Imao je četvero braće: Kaneieja, Kanemichija, Kinsuea i Koretadu. Služio je kao ministar pod carevima En'yuom, Kazanom i Go-Ichijom.
Imao je nekoliko djece, među kojima su se istakli sinovi Sanenobu (964–1001) (誠信) i Tadanobu (ili Narinobu) (967–1035) (斉信).
Valov
Valov, ili ledničko korito, je dolina kojom se kreće lednik. Njegov poprečni profil ima strme strane i široko, zaravnjeno dno. Najčešće nasleđuje rečnu dolinu. U opštem slučaju, rečna dolina ima poprečni profil V|latiničnog slova V. Strane rečnih dolina mogu biti blaže ili strmije, ali nikada ne mogu biti toliko strme kao što su strane valova. Ovo povećanje nagiba dolinskih strana kod valova u odnosu na rečnu dolinu objašnjava se vertikalnom glacijalnom erozijom, koja je uslovljena težinom lednika. Kretanjem niz dolinu, lednik vrši podsecanje i potkopavanje njenih strana, čime izaziva koluvijalne pojave, pre svega odronjavanje i osipanje. Zbog nedostatka vode praktično nema pojava deluvijalnog i proluvijalnog procesa, koji bi mogli ublažiti dolinske strane valova.