cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Euharistija
Kristova realna prisutnost u euharistiji
Luteranski stav prema realnoj prisutnosti Kristovoj u euharistijskom kruhu i vinu se u mnogočemu razlikuje od rimo-katoličkog. Luther odbacuje svaku upotrebu euharistijskog kruha i vina koja nije utemeljen na evanđeoskim izvještajima o posljednjoj večeri, ponajprije u tijelovskim procesijama. Sakrament se po njegovom shvaćanju mora podijeliti i odmah za vrijeme euharistijske službe konzumirati. Dakako i Luther vjeruje u realnu prisutnost Kristovu u euharistijskom kruhu i vinu.
I nakon Lutherova odcjepljenja od Rima i nakon njegove smrti u luteranskim crkvama je ostala praksa izlaganja presvetog sakramenta u monstrancama i pohranjivanja u svetohraništu ili tabernakulu. Dakako da su i Lutherani dugo godina nakon njegove smrti razlikovali konsekrirani kruh od običnoga i prema hostijama preostalim nakon mise se odnosili na sličan načina kao što to čine i rimo-katolici. Sam Luther je otpuštao župnike iz službe koji nisu pravili razliku između konsekriranih i nekonsekriranih hostija. Lutherov odnos pun strahopoštovanja prema kosekriranim hostijama i vinu potvrđuje njegovu osobnu vjeru u Kristovu realnu prisutnost.
Prema Lutherovom uvjerenju da je Krist u slavljenju mise realno prisutan, njegovu krv i tijelo mogu primiti i vjernici i nevjernici. Dakle, vjera ne uzrokuje sakrament, nego Isusovo obećanje «Ovo je moje tijelo – Ovo je moja krv». Po Kristovoj prisutnosti u euharistiji, koja nije uvjetovana osobnom vjerom, svaki pričesnik bio on vjernik ili ne prima okrepu i snagu. Sakrament stvara vjeru, a ne vjera sakrament.
U pogledu realne prisutnosti Kristove u euharistiji tek nakon Lutherove smrti dolazi do različitosti među Lutheranima. Prema shvaćanju Philippa Melanchtona, koje je kasnije bilo zapisano u luteranskim Vjeroispovijestima, je Krist prisutan «u, s, i pod» prilikama kruha i vina. Ali to se shvaća tako da je realna prisutnost aktualna samo za vrijeme euharistijskoga slavlja, ne nakon toga.
Anglikanska Crkva
Anglikancima je teško razumljivi nauk o transsupstancijaciji već ranije bio kamen spoticanja. Ali smatra se da je anglikanska crkva neko vrijeme nakon raskola između Engleske i Rima pod Henrikom VIII, zastupala istovjetan nauk o euharistiji ako i službeni Rim. Ali dolaskom Edwarda VI u Englesku dolazi njemački reformator Martin Bucer. Bucer je kao profesor teologije na Cambridgeu izvršio veliki utjecaj na teologiju engleske crkve. U to vrijeme je biskup Thomas Cranmer zastupao u određenoj mjeri luteransku poziciju, a njegov kolega Ridley kalvinističko-zwinglijevsku. Bucer se trudio posredovati između njih dvojice i dovesti do pomirenja luteranske i kalvinističke ideje kako je to već bilo učinjeno na kontinentu. On s jedne strane poriče osjetilima dostupnu Kristovu prisutnost u euharistijskom slavlju, dok s druge strane kaže da je Krist prisutan u prilikama kruha i vina. Kristova prisutnost ne može se shvatiti svjetskim umom, nego samo vjerom. Iz ove kontaverze o euharistiji Bucer se izvlačio pozivajući se na 6. poglavlje Ivanova evanđelja koje sadržava bitne misli za shvaćanje euharistije.
Zwingli i Luther su se slagali u dvije stvari a to su: prvo da se u Iv 6 govori samo o duhovnom blagovanju i drugo da se u ovom poglavlju ne radi o uspostavi euharistije. Rimo-katolička strana je naglašavala čvrstu vezu između Iv 6 i uspostave euharistije. I baš na osnovu Iv 6 temeljila nauk o pričesti pod jednom prilikom jer se tamo radi samo o kruhu.
Luther i Zwingli interpretiraju pojam «tijelo» sasvim različito. Kada piše «… tijelo ne služi ničemu…» to interpretira Luther u smislu ljudskog razuma, a Zwingli u smislu materijalnog tijela. Za Zwinglia je postojala samo mogućnost Krista blagovati samo na duhovni način iz razloga što je on Kristovu prisutnost razumijevao samo kao tjelesnu i materijalnu. Luther ne shvaća tjelesnu prisutnost kao materijalnu. Za njega je sakramentalno jelo jedna nadopunjujuća stvarnost duhovnom blagovanju a ne suprotnost. Općenito je Bucer mislio da je mnogo toga u ovoj kontraverzi oko euharistije samo svađa oko terminologije. On niječe religioznu korisnost i nužnost tjelesne Kristove prisutnosti. Njegova prednost je to što on za razliku od Zwinglia nije upao u metafizički dualizam. Bucer razlikuje stoga između izvanjskog i duhovnog ili unutarnjeg i po tome je on u svom razmišljanju bliži misticima. On dolazi do zaključka da se samo kruh tj. znak Kristova tijela prima ustima a istovremeno duša prima istinsko Tijelo Kristovo. To se događa na isti način kao što je Isus predao svoje tijelo, kako stoji u Iv 6 već na posljednjoj večeri. Bucer ujedinjava dva shvaćanja: prvo shvaćanje jest to da je euharistija namjerno pojašnjenje Iv 6, 51s. I drugo shvaćanje je to da je sakrament vidljivo i zemaljsko predstavljanje božanske Riječi (Augustin). Odatle slijedi za Bucera da se kod mise radi o paralelizmu dviju stvarnosti: jedne predstavljajuće i druge predavajuće. «Usta primaju kruh, dok usta vjere istinsko tijelo Krist». Ova Bucerova izjava našla je svoje mjesto kasnije u «Book of common prayer».
Carnmer se razlikuje u svojim formulacijama od Bucera zato što se on ne služi isključivo biblijskim jezikom i zbog toga su njegove izjave jasnije. «We say not that the body of Crist is corporally, naturally and carually either in the bread and wine or forms of bread and wine, or in them that eat and drink there-of: but we say that he is corporally in heaven only, nad spiritually in them that worthily eat and drink the bread and wine.»
Radikalni anglikanski teolozi su otišli tako daleko da su uspoređivali predodžbu od jedenju Kristova tijela kod mise čak sa kanibalizmom. Nadbiskup John Tilloston išao je u svojim diskursima protiv transsupstancijacije tako daleko da je pojam hokus-pokus izvodio iz latinskog hoc est corpus. Dalje on piše da je to smiješno čak i da je skandal vjerovati da se kod svete mise jede meso sina čovječjega i da se pije njegova krv. «Što li čovjek može učiniti nedostojnije prema svom prijatelju? Na koji barbarskiji način bi on mogao iskoristiti svoga prijatelja nego da na gozbi uživa njegovo živo tijelo i krv?»
Anglikanska crkva je doživjela u 19st. Odlučujući preokret za koji je zaslužan tzv. Oxfordski pokret (John Henry Newman). Realna prisutnost Krista u euharistiji je bila ponovno otkrivena. Novo shvaćanje euharistije je bilo vrlo srodno katoličkom shvaćanju pa se stoga taj pokret nazivao i anglo-katolicizmom. Danas postoje u anglikanskoj crkvi oba shvačanja euharistije, od anglo-katolicizma do radikalnog anglikanizma.
Metodistička Crkva
Metodistička crkva koja je izrasla iz anglikanske tradicije polazi od stvarne osobne i žive prisutnosti Isusa Krista u euharistiji ali to ne želi potpuno objasniti. Nauk o transsupstancijaciji metodisti odbijaju. Euharistija je sakrament, euharistija (zahvala), zajedništvo crkve, prisjećanje i sredstvo milosti Božje. Euharistija je također i žrtva ali ne kao da bi bila ponovljena žrtva Kristova nego ponovno predstavljanje žrtve Kristove, pri čemu crkva samu sebe zajedno s Kristom daje za žrtvu (Rim. 12.1). Euharistija je za metodiste slavlje čitave crkve, svi kršćani su dobrodošli, čak i nekršteni ukoliko u vjeri žele sudjelovati. Nitko ne smije biti odbijen od prisustvovanja euharistiji zbog njegove dobi ili manjkavog razumijevanja. Euharistija je liturgijsko slavlje kod kojeg uvijek predsjeda jedan ordinirani svećenik. Metodistička crkva je u 19st. Aktivno sudjelovala u antialkoholističkoj kampanji i iz te tradicije polazi da kod euharistija upotrebljavaju sok od grožđa a ne vino.
Reformirane Crkve
Crkve koje su slijedile nauk Zwinglia i Calvina, zastupale su stav da su kruh i vino samo znak za Isusa. Kad Isus kaže: «ovo je moje tijelo», tada ovo je treba shvatiti kao znači kaže Urlich Zwingli. Euharistija je samo večera sjećanja na spomen Isusove žrtve. Za Zwinglia je tijelo prema Iv 6.63 «beskorisno», ono ne može hraniti naš duh. Bog djeluje više kao duh u duhu čovjeka. Prema tome je nauk o transsupstancijaciji za njega puka bedastoća. Također su i za Calvina kruh i vino kod večere Gospodnje tek «znak i potvrda» Kristove prisutnosti koju na tjelesan način možemo naći samo u visinama - u Nebu. Samo tamo se nalazi tjelesni Isus. Dakle, nema smisla Isusa tražiti ovdje na zemlji u kruhu i vinu. Nebesko tijelo Kristovo možemo iskusiti samo vjerom u njega.
Baptisti
Reformističko shvaćanje euharistije slično je kod mnogih slobodnih crkava pogotovo kod baptista. Oni naglašavaju prije svega karakter zajedništva u euharistiji i to mnogo jače nego reformirane crkve. Mjesna zajednica vjernika okuplja se za stol Gospodnjih kako bi iz ruke Isusa Krista primili kruh i kalež kao znak njegove ljubavi. Ovo je također vidljivo i u formalnom obrascu baptističke liturgije: dok kod reformiranih crkava sudionici euharistijskog slavlja izlaze iz svojih redova i prilaze k stolu kako bi se pričestili kruhom i vinom baptisti ostaju na svojim mjestima a kruh i vino im bivaju doneseni od strane đakona. Oni sami pružaju dalje svojim susjedima uz riječi blagoslova. Tko se ne želi pričestiti jednostavno propusti da kruh i kalež prođu pored njega do sljedećeg susjeda.
Adventisti sedmog dana
Adventisti definiraju svoje shvaćanje euharistije na slijedeći način: kod euharistije primamo kruh i vino kao znak za tijelo i krv Isusa Krista i tako izražavamo svoju vjeru u Isusa Krista gospodina i otkupitelja. Euharistijom naviještamo smrt Gospodnju dok on ponovno ne dođe. Svaki vjernik bi prije sudjelovanja na euharistiji trebalo da ispituje svoju savjest, da ponovo dođe u pokajanje i ispovijedi grijehe Bogu. Isus je naredio također i službu pranja nogu. Pranje nogu upućuje na nužnost ponovnog čišćenja i ono je izraz spremnosti služiti jedni drugima u poniznost, kao što je to Krist učinio. Pranje nogu treba povezivati naša srca u ljubavi. Svi kršćani mogu sudjelovati na euharistiji. Većina adventista odrzava euharistiju u pravilu svaka tri mjeseca.
Vojska Spasa
Vojska spasa odbacuje sve sakramente kao nenužne i izvanjske stvari. Oni dakle ne slave euharistiju.
Pripuštanje euharistiji kod različitih Crkava
Prepuštanje euharistiji se razlikuje od vjeroispovijesti do vjeroispovijesti, pogotovo u pogledu pripadnosti crkvi i u pogledu prisustvovanja djece kod euharistije.
Kod pravoslavaca mogu samo pravoslavni kršćani sudjelovati kod euharistije (o tome na početku). U rimokatoličkoj crkvi dopušteno je prisustvovanje euharistiji svim pripadnicima rimokatoličke crkve nakon prve pričesti. Tu se još pribrajaju i kršćani koji pripadaju s rimom sjedinjenim crkvama, koje crkveno pravo u tome ne priječi. Pogledaj kanon 912 zakonika kanonskog prava.
U drugim tzv. Katoličkim crkvama kao npr. kod starokatolika su k stolu Gospodnjem pozvani svi kršćani koji su primili prvu pričest ili potvrdu.
U Luteranskim i reformiranim crkvama dopušta se pričest svim krštenim vjernicima koji u pravilu moraju proći katehezu i primiti konfirmaciju. U zadnje vrijeme poučeni primjerom švicarske crkve sve više luteranskih i reformiranih crkava pripušta i djecu na pričest.
U nekim slobodnim crkvama se svi «ponovno rođeni kršćani» pripuštaju sakramentu euharistije dok kod nekih samo oni koji su kršteni na temelju vlastite vjere u Isusa Krista.
Evangeličko-metodističa crkva ne poznaje nikakva ograničenja kod pripuštanja euharistiji. Tko god poželi može i sudjelovati na misi i primiti euharistiju. Oni to argumentiraju činjenicom da je Isus sam domaćin večere i nitko nema pravo nekome braniti da sudjeluje.
Euharistijsko zajedništvo među crkvama
Mnogo crkava ima međusobnu euharistijsko zajedništvo. To znači da svi članovi crkava koje tvore euharistijsko zajedništvo mogu sudjelovati na euharistijskom slavlju u drugim crkvama članicama. Tako postoji euharistijsko zajedništvo npr. između svih luteranskih reformiranih i uniranih crkava koje su se priključile Leuenberškoj konkordiji. Nadalje, između starokatoličke i evangeličke crkve u njemačkoj i anglikanske crkve, između latinske i uniranih istočnih katoličkih crkava, između anglikanske i indijsko-pravoslavne Mar-Toma crkve. Službeno je zajedničko slavlje euharistije između protestanata i rimo-katolika nemoguće.
Gravenhurst (Ontario)
Gravenhurst je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 11.640 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 11.640 stanovnika, što je za 5,4 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 11.046 žitelja.
Atlantic Beach, South Carolina
Atlantik Bič je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 334, što je 17 (-4,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Johanes I Etiopski
Johanes I Etiopski (giz ዮሐንስ ), vladarskog imena Ailaf Sagad bio je etiopski car (neguš negasti) od 1667 do 1682. Johanes I bio je član Salomonske dinastije, četvrti sin cara Fasilidesa.
Biografija
Johanesa I Neguš negastijem Etiopije imenovalo je vijeće visokih dostojanstvenika carstva, na poticaj dvorskog majordoma Malke Krestosa. Ostalu braću vijeće je odlučilo zatvoriti na Planini Veni, nastavljajući tako čudnu praksu koju je obnovio car Fasilidesa.
Historičar G.W.B. Huntingford, drži da je Johanes I, veći dio svoje vladavine proveo u vojnim ofenzivama protiv brojnih neprijatelja koji su prijetili njegovu carstvu, navodeći kao dokaz za svoju tezu, da je 6 od njegovih danas očuvanih 11 putopisa posvećeno vojnim kampanjama. Poduzeo je tri kampanje na pleme Agaj u pokrajine Godžam i Agajmeder, jedan protiv Oromaca, i dve kaznene ofenzive na Angot i Lastu - da uguši pobunu Feresa (1677) i Za Marjama (1679 ).
Car Johanes I umro je 19. jula 1682, a pokopan je u Tedi.
Johanes I i pitanje vjere
Njegova vladavina protekla je u brojnim vjerskim kontraverzama, koje su se vukle od vremena kad je Etiopijom vladao njegov djed Susenios I, koji je prihvatio katoličanstvo. On je za razliku od djeda, počeo provoditi politiku represije prema katoličkim misionarima, koju je započeo njegov otac car Fasilides. Naredio je svom dejazmaču Mikaelu da protjera sve katolike koji su još živjeli u Etiopiji. Za njegove vladavine ubijeno je šest franjevačkih misionara koje je poslao papa Aleksandar VII Otvoreno je favorizirao armensku crkvu s kojom je dijelio iste stavove o monofizitstvu. Armenska crkva zauzvrat poslala je nekoliko misija na njegov dvor, te mu jednom prilikom i donijela relikvije etiopskog sveca Evostatevosa koji je umro u Armeniji.
Za njegove vladavine razbuktale su se do usijanja teološke rasprave unutar Etiopske pravoslavne tevahedo crkve o pravoj Kristovoj prirodi. Zbog tog je sazvao crkveni sinod na kojem su se sporovi imali riješiti.
evostatevoski redovici iz Godžama zastupali su tezu da je preko pomazanja Krist sin postao je istovjetan Ocu, oni su nazvani frakcija pomazanja (Kebat), na njihovu stranu stao je i carev sin Jasu nasuprot njima monasi iz manastira Debre Libanos ostali su zastupnici tradicionalnog koptskog miafizitstva (jedna od varijanti monofizitstva). Ishod tog sinoda ostao je tajna do danas, po jednoj od predaja car Johanes I, bio je prisiljen osuditi - frakciju pomazanja, te se zbog tog i razišao sa sinom. Međutim ima i onih koji tvrde da je carev sin podržavao monahe iz Godžama iz političkih razloga, jer je tad Godžam bio izuzetno važan. U svakom slučaju, teze iz ovog sinoda ponovno su raspravljane na novom sinodu kojeg je sazvao Jasu kad je postao car 1686.
Alessandria
Alessandria je grad od 89.411 stanovnika u Italiji, glavni grad istoimene provincije Alessandrije u Pijemontu.
Geografija
Alessandria leži na ušću rijeke Bormide u Tanaro, u brdovitom dijelu Padske nizine zvanom Monferrato. Udaljena je oko 90 km jugoistočno od regionalnog centra Torina.
Historija
mini|lijevo|250px| Via Bissati u centru grada mini|lijevo|250px| [[Katedrala Santi Pietro e Marco]] Alessandria je osnovana 1168. kao utvrda Lombardske lige u alpskoj dolini, sa svrhom da spriječi prodor Fridriha Barbarosse, cara Svetog Rimskog Carstva. Grad se ispočetka zvao Civitas Nova, potom Cesaria, sve dok 1175. nije postao sjedište biskupije i tada mu je promjenjeno ime po papi Aleksandru III. Alessandria je kasnije ipak podpala pod vlast Svetog Rimskog Carstva, sve do 14. vijeka kada je kontrolu preuzela milanska dinastija Visconti. Od 1713. grad je pod vlašću savojske dinastije. Od 1796. do 1814. je administrativni centar francuskog departmana koji se od 1802. do 1814. zvao Marengo. Tako je nazvan zbog sjajne Napoleonove pobjede kod istoimenog mjesta 1800. godine.
Na početku 19. vijeka Alessandria je bila jedan od centara slobodarskog pokreta u Pijemontu. U gradu je 1833. Giuseppe Mazzini pripremao zavjeru protiv savojske dinastije. Nakon pobjede nad snagama Kraljevine Pijemont-Sardinije u bitci kod Novare 1849. godine, Austrijsko Carstvo pretvorilo je Alessandriju u svoju snažnu utvrdu, prema Francuskoj. Alessandria se tak krajem 19. vijeka počela širiti izvan gradskih bedema, a taj proces teče do današnjih dana.
Znamenitosti
Najveće znamenitosti Alessandrije su njezina katedrala Santi Pietro e Marco, izgrađena 1170. (kasnije više puta pregrađivana i preuređivana), zatim romaničko-gotička crkva Santa Maria di Castello, izgrađena od 14. do 15. vijeka, te Biskupska palača iz 15. vijeka. Alessandria također ima puno palača u centru grada, izgrađene od 15. do 19. vijeka, lijepu vijećnicu iz 1826. godine, te gradski muzej i galeriju slika.
Privreda
Alessandria je značajno željezničko i cestovno čvorište te centar trgovine poljoprivrednim proizvodima i vinom. Alessandria je i značajni industrijski centar, poznat po proizvodnji šešira Borsalino koji su 1960-ih bili velika moda.
Miroslav Toholj
Miroslav Toholj je srpski književnik i bosanskohercegovački političar rođen u Ljubinju 11. 4. 1957. godine u Bosni i Hercegovini. Srednju školu završio je u Trebinju. Diplomirao je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Radio je kao sekretar u Udruženju književnika BiH (1984-1988). Pokrenuo je i uređivao u Sarajevu nedjeljnik Javnost (1990-1995), jedan je od osnivača SDS, bliski saradnik Radovana Karadžića, ratni ministar informiranja Republike Srpske, član Glavnog i Izvršnog odbora, potpredsjednik Političkog savjeta. Od 1992. do 1997. živi na Palama kod Sarajeva, član je srpskog političkog rukovodstva i poslanik u Narodnoj skupštini. Od 1998. živi u Beogradu. U prosincu 2015. izabran je za dopisnog člana Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske. Kao urednik u privatnoj izdavačkoj kući IGAM 2004. godine izdao je roman Čudesna hronika noći Radovana Karadžića, koji je u to vrijeme bio tražen kao osumnjičeni za ratne zločine počinjene tokom rata u Bosni i Hercegovini.
Ljubav
Ljubav može opisivati snažan osećaj privrženosti. U govoru obično označava međuljudsku ljubav, međutim ona može označavati ljubav prema državi, cilju, sportu itd. Međuljudska ljubav je odnos između dve osobe veći od same naklonosti jedne prema drugoj, te je usko vezana sa međuljudskim odnosima (ljubav između članova porodice, prijatelja i sl.). Neuzvraćena ljubav se odnosi na one osećaje ljubavi koji nisu recipročni. Isto tako postoje mnogi psihološki poremećaji kao što je erotomanija.
Susane i Clyde Hendrick razvili su skalu ljubavnih odnosa baziranu na John Alan Leeovoj teoriji zvanoj Stilovi ljubavi, u kojoj je međuljudski ljubavni odnos podeljen u šest delova:
Adriana Lima
Adriana Francesca Lima (Salvador, Bahia, 12. lipnja 1981.), je brazilski model, od 2000. ponajviše poznata kao Victoria's Secret anđeo. Njena egzotična ljepota potjeće od njenih miješanih indijanskih, afričkih, portugalskih, francuskih, japanskih i karipskih korijena. Drugi je najbolje plaćeni brazilski model, iza Gisele Bündchen.
Proglašena je šestom najljepšom ženom na svijetu u izboru časopisa FHM za 2009. godinu.
Životopis
Otac Nelson Torres je napustio obitelj kada je imala samo šest mjeseci pa ju je odgojila majka Maria da Graça Lima, socijalna radnica. S trinaest godina sudjelovala je i osvojila drugo mjesto na Svjetskom Fordovom natjecanju za supermodel. Sa šesnaest godina odselila se u New York i potpisala za modnu agenciju Elite Model Management. Pojavljivanjem u nekoliko kampanja Guess? promoviralo ju je u status jednog od najboljih svjetskih modela. Od tada sudjelovala je u modnim revijama za Bebe, Gasoline, Mossimo, Victoria's Secret i brojne druge, a pojavljivala se i na naslovnicama časopisa poput Voguea i Marie Claire. Godine 2002. pojavila se u glazbenom spotu Lennyja Kravitza za pjesmu Yesterday Is Gone, a ostvarila je i manje televizijske uloge u serijama Kako sam upoznao vašu majku (2007.) i Ružna Betty (2008.).
Privatni život
Na Valentinovo 2009. udala se za srpskog NBA košarkaša Marka Jarića s kojim je dobila djevojčicu, Valentinu Limu Jarić.
Ljubav
Misticizam i ljubav
U mnogim mističkim filozofskim, vjerskim ili teozofskim pravcima, pojam Božanske ljubavi je veoma izražen kao centralna tačka mističkog učenja i življenja, često izraženo putem repetitivnih molitvi, koreografije, i obreda.
Ljubica Arsić
Ljubica Arsić, književnica, profesor srpskog jezika i književnosti u muzičkoj školi Mokranjac, rođena 1955. u Beogradu. Kao književnica preferira kratku, efektnu, često i šokantnu priču.
Po njenim rečima dolazi iz neba ali aj da kažemo da je iz Beograda.
Mihajlo Pantić
Mihajlo Pantić je srpski pisac i kritičar, rođen 10. 6. 1957. godine u Beogradu.
Podaci o školovanju
Osnovna škola i gimnazija u Beogradu. Diplomirao je na beogradskom Filološkom fakultetu 1981, na istom fakultetu 1998. godine odbranio doktorat Modernističko pripovedanje.
Knjige priča
Priče Mihajla Pantića prevođene su na dvadesetak jezika. Posebna izdanja na francuskom, engleskom, bugarskom, slovačkom, makedonskom, mađarskom.
Greater Napanee (Ontario)
Greater Napanee je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 15.511 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 15.511 stanovnika, što je za 0,7 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 15.400 žitelja.
Metz, Missouri
Mets je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 49, što je 18 (-26,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Univerzitet u Sydneyju
Univerzitet u Sydneyju (eng. The University of Sydney), osnovan 1850. godine, najstariji je univerzitet u Novom Južnom Velsu u Australiji. U 2007. godini univerzitet je imao 45.182 studenata i 3.018 nastavnika, što ga čini drugim univerzitetom u Australiji po veličini. Po finansijskim sredstvima, najbogatiji je univerzitet u Australiji. Univerzitet u Sidneju je često bio uvršćen u 40 najboljih univerziteta na svetu u nekoliko izbora. A među samo australijskim univerzitetima, svrstava se među 3 najbolja (podatak iz 2007). Zgrade univerziteta inspirisane su univerzitetima Oksford i Kembridž. Glavne zgrade univerziteta nalaze se jugozapadno od centralne poslovne zone grada Sidneja. Locirane su između četvrti Kamperdauna (engl. Camperdown) i Darlingtona (engl. Darlington).
Greenstone (Ontario)
Greenstone je opština u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 4.724 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 4.724 stanovnika, što je za -3,3 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 4.886 žitelja.
Verrua Savoia, Torino
Verrua Savoia je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Dehlingen
Delingen je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna koja pripada prefekturi Savern.
Verrua Savoia, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1477 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
Dehlingen
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 388 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 38 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,02 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 351 metar (maksimalnoj 356 m, a minimalnoj 235 m).
Australski katolički univerzitet
Australski katolički univerzitet (eng:Australian Catholic University) je nacionalni javni univerzitet osnovan 1991. godine. Univerzitet ima sedam kampusa u šest australskih gradova: Adelaideu, Brisbaneu, Sydneyju (North Sydney i Strathfield), Canberri, Ballaratu i Melbourneu, te centar u Rimu. Univerzitet ukupno ima oko 1380 zaposlenih, 14.500 preddiplomskih studenata i oko 3000 poslediplomskih studenata.
Kadmijum telurid
Kadmijum telurid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 242,027 Da.
Univerzitet u Queenslandu
Queenslandski Univerzitet (eng: University of Queensland) je univerzitet u australskom gradu Brisbane. Univerzitet je osnovan 1909. i peti je najstariji univerzitet u Australiji. Univerzitet je u međunarodnim istraživanjima kvaliteta visokog obrazovanja redovito rangiran u vrh ne samo australskih već i svetskih institucija.
Li Chengqian
Li Chengqian je krunskim princem postao 627. u dobi od osam godina, nakon što mu je otac postao carem 626. Kao dječak je imao reputaciju pronicljivosti, ali je imao i boležljivu nogu. U kasnijim godinama je, prema kineskim historijskim navodima, postao sklon raskalašenom životu te više volio prakticirati Tujue običaje nego učiti kako vladati državom. Zbog toga je sve više gubio naklonost cara Taizonga u korist svog mlađeg brata Li Taija, princa Weija. (Oboma je majka bila careva prva supruga, carica Zhangsun.) Kada je godine 643. postao uvjeren da će ga otac smijeniti sa mjesta krunskog princa u korust Li Taija, sa generalom Hou Junjijem je sklopio zavjeru sa ciljem da svrgne cara Taizonga. Zavjera je bila otkrivena, te je Li Chengqian smijenjen s mjesta krunskog princa i degradiran u običnog pučanina. Car je, međutim, otkrio i da je Li Tai aktivno podstrekavao Li Chengqianovu zavjeru, nadajući se njenoj propasti i svom dolasku na vlast. Zbog toga je svog sljedećeg sina Li Zhija (kome je majka također bila carica Zhangsun) proglasio carem. Li Chengqian je prognan i stavljen u kućni pritvor, gdje je umro 644. godine. Posthumno je rehabilitiran i proglašen carskim princem za vrijeme vladavine svog pranećaka cara Xuanzonga, i to nakon što je njegov unuk Li Shizhi postao kancelar.
Plinska turbina
U komoru izgaranja plinske turbine otvorenoga sustava dovodi se atmosferski zrak, a razvijeni plinovi izgaranja ispuštaju se u atmosferu. Taj je sustav jednostavan i ekonomičan, pa se zato najčešće primjenjuje. Kako plinovi nastali izgaranjem goriva preuzimaju ulogu radnoga fluida, izgaranje mora biti potpuno kako se turbina i izmjenjivač topline ne bi zaprljali. Plinska turbina otvorenoga sustava primjenjuje se u turbomlaznim motorima zrakoplova, za pogon brzih ratnih brodova, lokomotiva, električnih generatora i slično. Plinske turbine zatvorenoga sustava manje se koriste. Kod njih je radni fluid vrući zrak koji struji kroz kompresor, zagrijač zraka, turbinu, hladnjak i ponovno prema kompresoru. Zrak se zagrijava prolaskom kroz cijevne snopove zagrijača, koji se griju izgaranjem goriva. Radni fluid nije u dodiru s plinovima izgaranja, pa se mogu koristiti manje kvalitetna i jeftinija goriva, bez opasnosti od prljanja turbine i izmjenjivača topline. Osim toga, prednost je zatvorenoga sustava u tlaku zraka koji se na ulasku u kompresor može održavati višim od atmosferskoga, što pridonosi razmjernomu povećanju cjelokupnoga tlaka u turbini, a time i njezine snage.
Prvu plinsku turbinu patentirao je britanki inženjer John Barber 1791., no njezin je rad bio dostatan tek za stlačivanje zraka. Do značajnijega razvoja došlo je u drugoj polovini 19. stoljeća, prije svega zahvaljujući razvoju učinkovitijih turbokompresora. Godine 1930. Frank Whittle patentirao je primjenu plinske turbine za mlazni motor zrakoplova, a prvi je takav zrakoplov izrađen u njemačkoj tvornici Heinkel 1939. Nakon snažnog razvoja koji je potom slijedio, to je do danas ostalo najznačajnije područje primjene plinske turbine.
Plinska turbina spada u motore s unutarnjim izgaranjem. Na ulazu se nalazi kompresor, koji povećava tlak ulaznih plinova, dok im smanjuje obujam, komore za izgaranje i turbine, gdje se vrući plin usmjerava preko statorskih lopatica na turbinske lopatice, te ih okreće. U komori za izgaranje ulazi zrak, koji se miješa sa gorivom i zatim pali, čime se unosi energija. U komori za izgaranje, koja ima veliki tlak, izgaranje goriva stvara i velike temperature. Proizvodi izgaranja prisilno ulaze u turbinu, sa velikom brzinom i protokom, gdje se preko mlaznica usmjeruje na lopatice, koje se okreću, a ispušni plinovi izlaze sa smanjenom temperaturom i tlakom. Dobivena energija može se prenijeti preko vratila, komprimiranog zraka ili potiska, ovisno o tome primjenjuje li se za zrakoplove, vlakove, brodove, električne generatore ili čak za tenkove.
Teorijske osnove
Plinovi prolaze kroz idealnu plinsku turbinu u 3 termodinamička procesa: izentropsko (konstantna entropija) sabijanje, izobarno (konstantni tlak) izgaranje i izentropsko širenje. Sve zajedno, to daje Braytonov ciklus.
Kod stvarnih plinskih turbina, plinovi se prvo ubrzavaju sa aksijalnim ili centrifugalnim kompresorom. Zatim se plinovi usporavaju kroz mlaznice, povećavajući tlak i temperaturu. Mali dio energije se gubi zbog zagrijavanja, trenja i turbulencije plinova. U komori za izgaranje, stvara se toplina kod konstantnog tlaka i povećava se obujam plinova. Mali gubici tlaka nastaju zbog trenja. Kako se volumen plinova širi, oni se ubrzavaju kroz mlaznice i pokreću lopatice turbine. Kod idealnog procesa, plinovi bi trebali napustiti turbinu, pod istim tlakom s kojim su ušli u kompresor, ali i tu nastaju mali gubici, uslijed trenja i turbulencije, a mala razlika tlaka se koristi za izbacivanje ispušnih plinova.
Kao i kod svih toplinskih strojeva, veća temperatura izgaranja će omogućiti veći stupanj termičkog iskorištenja. Ipak, temperature su ograničene sa mogućnostima čelika, nikla, keramike i ostalih materijala da se odupru temperaturama i naprezanjima. Zbog toga, lopatice turbine imaju često veoma složen postupak hlađenja.
Mehanički gledano, plinske turbine su jednostavnije od motora sa unutrašnjim sagorijevanjem. Jednostavne turbine imaju nekoliko dijelova: osovinu, kompresor, komoru za izgaranje i turbinu. Ipak, velika točnost u izradi dijelova i potrebna otpornost na temperature, čine turbinama složenijim za proizvodnju od klipnih strojeva. Mlazni motori su ipak složeniji za proizvodnju: višestruke osovine, na stotine turbinskih lopatica, pokretne statorske lopatice i složen sistem cjevovoda, komore za izgaranje i izmjenjivača topline.
Aksijalni i ravni ležaji su kritični dijelovi konstrukcije. Dugo vremena su se koristili hidrodinamički uljni ležajevi ili kuglični ležajevi hlađeni uljem. Danas su oni nadmašeni sa specijalnim ležajevima sa folijom, koji se mogu koristiti i kod mikroturbina.
Vrste plinskih turbine
mini|desno|300px|Turbo-reaktivni motor.
mini|desno|300px|GE H serija plinskih turbine za elektrane: u kombiniranim elektranama, ova 480 MW jedinica ima stupanj termičkog iskorištenja od 60%.
Mlazni motori
Mlazni motori se dijele na četiri osnovne skupine:
Industrijske plinske turbine za elektrane
Industrijske plinske turbine za elektrane imaju snažniju konstrukciju od mlaznih motora, jače ležajeve, lopatice, nosive okvire. Mogu imati stupanj termičkog iskorištenja i do 60%, ako se nalaze u kombiniranim termoelektranama. Mogu se koristiti i u kogeneracijskim sistemima, gdje se ispušni plinovi koriste za grijanje vode ili za apsorpcijski hladnjak. Ovakvi strojevi zahtijevaju posebno namjensko kućište, koje štiti turbinu i prigušuje buku.
Mikroturbine
Mikroturbine se sve više koriste, posebno za manje elektrane i kogeneracijske primjene. Sve više se mikroturbine ugrađuju u hibridne električne automobile. Raspon snaga može biti manji od kW do nekoliko stotina kW. Prednost u odnosu na klipne motore je taj što imaju veći omjer snage u odnosu na težinu stroja. Nedostatak je što imaju slabije iskorištenje na manjim brzinama i kod čestih promjena brzina. Koriste većinu komercijalnih goriva, osim što imaju problema sa paljenjem petroleja i dizela, za što trebaju dodatni izvor za paljenje, recimo plin propan. Stupanj termičkog iskorištenja je između 25% i 35%.
Vanjsko izgaranje
Većina plinskih turbina su strojevi sa unutrašnjim izgaranjem, ali se izrađuju i sa vanjskim izgaranjem. To se koristi ako se želi iskoristiti ugljen u prahu ili sitno isjeckana biomasa. U tom slučaju se koristi izmjenjivač topline, da bi kroz turbinu išao samo čisti zrak. Stupanj termičkog iskorištenja je manji od strojeva sa unutrašnjim izgaranjem, pa ima smisla samo za jeftina goriva.
Simpson, Pennsylvania
Simpson je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.275.
Riccio I, Chieti
Riccio I je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Fiziološki rastvor
Normalni fiziološki rastvor je nešto razređeniji od krvi u pogledu količine elektrolita. Međutim, konvencionalno se na normalni fiziološki rastvor gleda kao na izotoničan rastvor, što praktično znači da su osmotski pritisci krvi i fiziološkog rastvora jednaki. Do kraja precizno govoreći, međutim, potpuno izotoničan rastvor bio bi za oko 6‰ bogatiji natrijum hloridom (bio bi to 0,96% m/V rastvor). Osim što snabdeva pacijenta vodom na bezbedan način, fiziološki rastvor je i izvor natrijuma, izuzetno bitnog elektrolita u ljudskom telu kao i hlora. Ovo je naročito bitno kod pacijenata koji takođe ne mogu da uzimaju ni hranu. Nakon uspostavljanja hidriranosti kod pacijenta, kako se telo ne bi opterećivalo prevelikim količinima natrijuma, uglavnom se prelazi na neku drugu verziju fiziološkog rastvora (održavajuću)..
Obično se količina natrijum hlorida smanjuje, ali kako je direktan unos velike količine hipotoničnog rastvora u krvotok opasan, to se nadomešćuje dodavanjem glukoze u rastvor što održava njegovu izotoničnost. Standard je da se za ovakve rastvore koristi glukoza monohidrat.
Uobičajene varijacije normalnog fiziološkog rastvora su:
Ajou (Er)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 217 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,83 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 144 metara (maksimalnoj 179 m, a minimalnoj 115 m).
Fiziološki rastvor
Uobičajene dnevne količine fiziološkog rastvora koje se primenjuju zavise od opšteg stanja pacijenta i variraju između 1,5 - 3 litra.
Osim u intravenoznoj primeni, fiziološki rastvor se često koristi za ispiranje kontaktnih sočiva, u intranazalnim sprejevima, za inhalaciju i dr.
Cartiera-Stazione, Frosinone
Cartiera-Stazione je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Dean Računica
Igračka karijera
Nogometnu karijeru je kao 9-ogodišnjak započeo u Šibeniku, gdje je sa 18 godina postao prvotimac. Karijeru nastavlja u splitskom Hajduku, te poslije u Austriji, Izraelu i Kini, s povremenim povratcima u Hajduk, gdje i završava igračku karijeru koju je morao prekinuti zbog liječničke preporuke (problematičan rad srca).
Igrao je na položaju veznog igrača, a poznat je i po dobrom izvođenju slobodnih udaraca.
Trenerska karijera
Odmah po prestanku igračke karijere prihvaća trenerski posao, završava Nogometnu akademiju HNS-a i praktički je od prvog dana igračke "mirovine" do 2010. prvi pomoćnik svim Hajdukovim trenerima. U ožuljku 2010. postao je trener trećeligaša iz Klisa, Uskoka. Pune dvije sezone vodio je Junaka iz Sinja.
Za vrijeme kvalifikacija, kao i na samom Europskom prvenstvu 2008. tadašnji hrvatski izbornik Slaven Bilić angažirao ga je kao opservatora na svim utakmicama suparnika hrvatske reprezentacije u natjecanju.
Klupska
HNK Hajduk Split
Ivan Bošnjak
Ivan Bošnjak (Vinkovci, 6. veljače 1979.), hrvatski nogometaš, napadač.
Grey Highlands (Ontario)
Grey Highlands je opština u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u opštini je živelo 9.520 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 9.520 stanovnika, što je za 0,4 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 9.480 žitelja.
Ivan Bošnjak
Klupska karijera
Nogometnu karijeru, Bošnjak je započeo u rodnim Vinkovcima, igrajući za Cibaliju u sezoni 96/97. 2000. godine prelazi u redove splitskog Hajduka nakon što je bio proglašen najboljim igračem lige. U Hajduku se iskazao borbenošću i požrtvovnošću, te dobio nagradu navijača Hajduka - trofej Hajdučko srce. Nakon Splita seli u Libiju, u tamošnji Al-Ittihad. Nije uopće igrao pa se ubrzo vratio natrag u HNL. Ali, ovog puta u najvećeg rivala svog bivšeg kluba, Dinamo. Tamo je sakupio u 3 sezone 60 utakmice, ali se tek zadnju sezonu u klubu preselio na mjesto napadača gdje je bio najbolji. Sa 22 gola postao je najbolji strijelac lige i napokon si osigurao transfer u dobar klub na "Zapadu". Iako je u igri navodno bio i vrlo jaki ukrajinski Šahtar potpisao je za Genk iz Belgije gdje su ga kupili na preporuku svog bivšeg igrača, Branka Strupara. U svom prvom nastupu za klub postigao je pogodak i odmah se svidio navijačima. No, usprkos tome, novi ga izbornik reprezentacije, Slaven Bilić, nije zvao za prijateljsku utakmicu sa Italijom. Nakon sjajnog početka u Belgiji teško se ozlijedio.
U ožujku 2012. godine potpisao je za HNK Rijeku.
U 1. HNL postigao je 64 gola te je na 14. mjestu liste najboljih strijelaca u povijesti.
Prva službena utakmica je u Ligi prvaka 26. srpnja 2000. protiv Dunaferra u Splitu kada ulazi kao zamjena Stanku Bubalu. Hajduk je ovu utakmicu izgubio sa 0:2 a na vratima je bio Stipe Pletikosa; ali su u uzvratnoj u Győru igrali 2:2, a obadva gola dao je Mate Bilić.
Reprezentativna karijera
Za reprezentaciju je debitirao 16. kolovoza 2000. protiv Slovačke u Bratislavi. No, do svoje druge utakmice čekao je čak 5 godina. Opet je zaigrao u kvalifikacijama za SP 2006. Na Carlsberg Cupu 2006. postigao je svoj prvijenac za Hrvatsku, protiv domaćina, Hong Konga.
Bošnjak je u sezoni 2005./06. bio najbolji strijelac u 1. HNL-u s 22 postignuta zgoditka te je od izbornika Zlatka Kranjčara bio izabran u reprezentaciju Hrvatske i putovao na Svjetsko prvenstvo u Njemačku 2006. godine iako su na njegovom mjestu mnogi vidjeli, tada mu klupskog suigrača, Eduarda da Silvu koji je te sezone postigao 20 zgoditaka i bio je proglašen najboljim igračem sezone. Bošnjak je na Svjetskom prvenstu odigrao tek 4 posljednje minute protiv Japana 18. lipnja 2006. godine u drugoj utakmici.
Dolaskom Slavena Bilića za izbornika reprezentacije izgubio je svoje mjesto među 23 reprezentativca.
Pleasant View, Kentucky
Plezant Vju je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 350.
Chiloquin, Oregon
je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 734, što je 18 (2,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kadmijum tetrafluoroborat
Kadmijum tetrafluoroborat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 286,020 Da.
Nagrada August Šenoa
Nagrada August Šenoa, godišnja je nagrada Matice hrvatske za književnost i umjetnost, utemeljena 1999. godine.
Dosadašnji dobitnici i dobitnice
Lista dobitnika:
Goranov vijenac
Goranov vijenac je nagrada za poeziju, koja se dodjeljuje autoru za njegov cjelokupni pjesnički opus i dostignuća u hrvatskoj književnosti. Utemeljena je 1971. godine. Dodjeljuje se 21. ožujka u Lukovdolu, u okviru pjesničke manifestacije Goranovo proljeće, u čast Ivana Gorana Kovačića.
Casoni, Belluno
Casoni je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 439 m.
Berryville, Virginia
Berivil je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.185 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 4.185 stanovnika, što je 1.222 (41,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Anvéville
Onvevij je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Avr.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 247 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 58 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 115 metara (maksimalnoj 152 m, a minimalnoj 87 m).
Grimsby (Ontario)
Grimsby je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 25.325 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 25.325 stanovnika, što je za 5,8 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 23.937 žitelja.
Aristide Michel Perrot
mini|desno|250px| Aristide Michel Perrot Aristide Michel Perrot (1793. − 1879.), francuski geograf, kartograf i esejist koji je djelovao u prvoj polovici 19. vijeka.
Guelph (Ontario)
Guelph je grad u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 121.688 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 121.688 stanovnika, što je za 5,9 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 114.943 žitelja.
Mirko Demić
Mirko Demić (1964, Gornji Klasnić) je srpski književnik i publicista.
Biografija
Mirko Demić je rođen 1964. godine u Gornjem Klasniću kod Gline na Baniji. Školovao se u Gornjem Klasniću, Beogradu i Karlovcu. Završio je Vojnu akademiju u Beogradu. Od 1987. fo 1991. godine živeo je u Sinju, od 1991. do 1995. u rodnom selu i Glini, a od 1995. u Kragujevcu.
Književnim i piblicističkim radom bavi se od rane mladosti. Bio je aktivan u Srpsko kulturno društvo Sava Mrkalj iz Topuskog od osnivanja 1990. pa do 1995. kada je posle hrvatske vojne operacije Oluja Društvo prestalo sa radom. U vremenu od 1996-2002. bio je glavni urednik bibliotečkog lista Kragujevačko čitalište. Od 2002. do 2011. godine bio je bio glavni urednik časopisa za književnost Koraci iz Kragujevca. Bavi se bibliografskim radom. Član je Srpskog književnog društva.
Knjiga pripovedaka "Molski akordi" mu je prevedena na makedonski jezik, a delovi proze i eseji na engleski, nemački, poljski i ukrajinski jezik.
Ostalo
- Igra brojeva :drama (2017)
- Naše domaće stvari ; drame (2020)
Priredio je knjige:
Placebo efekat
Placebo efekat je na nervnoj bazi, efekat koji se postiže kada se, prilikom ispitivanja nekog novog farmakološkog preparata u eksperimentalnoj grupi, istovremeno drugoj, kontrolnoj grupi, daje neki medikament sa potpuno neutralnim dejstvom. Efekat poboljšanja zdravstvenog stanja kod kontrolne grupe (placebo efekat), koji je često bolji od efekta primene pravog medikamenta, rezultat je autosugestije i umnogome zavisi od ličnosti učesnika u proceduri.
Istorijat
Potrebu za istraživanjem uticaja svesti na oboljenje (placebo efekat) pokrenula su zapažanja, američkog lekara i uticajne ličnosti za razvoj medicinske etike, koji je tokom 2. svetskog rata otkrio da se bolovi povređenih vojnika mogu kupirati davanjem injekcija fiziološkog rastvora (placeba) umesto morfina, ali samo pod uslovom da oni ne znaju za ovu „prevaru“. Henri, koji je taj efekat nazvao placebo efekat.
Kanijim ispitivanjem je utvrdio je da su u 35% slučajeva terapijski efekti, bilo kog leka, povezani sa verovanjem pacijenta da upotrebljena supstanca ima predočeno dejstvo.
Mehanizam delovanja
Placebo efekat utiče na percepciju i očekivanje pacijenta; ukoliko se smatra da će supstanca pomoći, ona će lečiti, ali ako se smatra da će štetiti, ona može prouzrokovati negativne efekte, što je poznato kao nocebo efekat.
Efekat očekivanja može se pojačati faktorima kao što je entuzijazam doktora, razlika u boji i veličini placebo pilula ili korišćenjem drugih intervencija poput injekcija. U jednom istraživanju, krajnji rezultati placebo efekta povećali su se sa 44% na 62% nakon što je doktor pristupao pacijentima „prijatno, pažljivo i samouvereno".
Suština placebo efekta je u tome da se pacijentu ulije vera koja će dalje raditi svoje. To ujedno znači da su osobe koje su sklone uticaju religije ili kultova prijemčivije na placebo efekat nego naučnici i intelektualci. Racionalnije i informisanije osobe imunije su na puku sugestiju jer su sumnjičave, pa veruju isključivo u ono što mogu videti i opipati. Osobe slabijeg obrazovanja koje nisu nikad čule za nešto poput placebo efekta, koje i ne razmišljaju da bi im doktor (ili sveštenik, ili bilo ko treći) mogao reći nešto što nije istina, idealni su kandidati za placebo efekat.
Ričard Ašer naglašava: „Ukoliko čvrsto verujete u terapiju koju prepisujete, makar znali da se kontrolisanim testovima pokazuje kako nije delotvorna, rezultati su vam mnogo bolji, pacijenti su vam zdraviji, a i prihod vam je mnogo veći. Verujem da je to objašnjenje upadljivog uspeha nekih manje nadarenih ali lakovernijih članova naše profesije kao i tvrdoglavog otpora prema statistici i kontrolisanim testovima koje pomodni i uspešni doktori rado ističu“.
Zloupotreba i komercijalizacija
Neki izvori navode da kad se eksperimentalni i klinički podaci o dejstvu placebo efekta na bol i druge subjektivne simptome sumiraju, rezultati pokazuju da su efekti u placebo i psihoterapiji potpuno identični. Lekovi koje koriste alternativni terapeuti, homeopate, naturopate i terapeuti koji pokušavaju da „normalizuju“ bakterijsku floru se u stvari potpuno ili delimično svode na placebo efekat. .
Tokom nekoliko godina doktor Edzard Ernst je sa svojom grupom vršio kličička ispitivanja i objavio više od 160 metaanaliza ili drugih istraživanja (metaanaliza je statistička tehnika za dobijanje informacija iz velikog broja malih pokušaja, koji sami po sebi nisu statistički značajni). Sudeći po njegovoj knjizi Vodič kroz komplementarnu i alternativnu medicinu, oko 95% tretmana koje su on i njegove kolege istraživale u oblastima kao što su akupunktura, fitoterapija, homeopatija i refleksologija statistički se ne razlikuju od placebo tretmana. U samo 5% slučajeva terapija je imala veću efikasnost (na primer, kod fitoterapije), i nije čak ni pružala utisak da bi se daljim istraživanjem moglo otkriti nešto interesantno.
Vestignè, Torino
Vestignè je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 531 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 237 m.