cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Olmitello, Perugia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 291 m.
Rancho Azteca, Hidalgotitlán
Rancho Azteca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Hidalgotitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
San Ramón Uno, Caborca
San Ramón Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Caborca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Las Tablas, Madero
Las Tablas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1981 m.
Al Khawţah, Sa'dah
Al Khawţah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1775 m.
Los Sauces, Benito Juárez
Los Sauces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Benito Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2131 m.
Gaucín Luján, Gómez Palacio
Gaucín Luján je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Gómez Palacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1115 m.
San Francisco, Palenque
San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Palenque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
San Miguel de Lozano, Tecomatlán
San Miguel de Lozano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Tecomatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 427 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1022 m.
Río Jordán, Venustiano Carranza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 305 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 616 m.
Béhanzin
Béhanzin se rodio oko 1845. godine kao princ Ahokponu; njegov otac, kralj Glélé, imenovao ga je prijestolonasljednikom i odredio mu vladarsko ime Kondo. Vrlo rano se uključio u politiku te je djelovao kao diplomat na očevom dvoru; svjestan kako su Europljani, odnosno Francuzi, usmjereni prema Dahomeju, Béhanzin se kao princ, malo prije očeve smrti, odbio sastati s francuskim izaslanikom, doktorom Bayolom, navodeći kao razlog ceremonijalne obveze. Shvativši to kao konačni čin odbijanja, Bayol se vratio u Cotonou i počeo pripremati vojsku protiv Béhanzina, koji je imenovan kraljem nakon očeve smrti.
Prvi sukob odvio se već 1890. godine, međutim Dahomej je, iako je izgubio dijelove teritorija, zadržao svoju nezavisnost; njihova vojska nije imala prevelike šanse protiv dobro opremljene i utrenirane francuske vojske, iako je konflikt trajao više od pola godine. Poražen, Béhanzin se vratio u Abomey, dok je Bayol nakratko otišao natrag u Francusku. Primirje je trajalo dvije godine, a onda su Francuzi 1892. godine pokrenuli novi sukob, koji je trajao dvije godine i koji je rezultirao potpunim krahom Kraljevstva Dahomej i njegovom inkorporacijom u Francuski kolonijalni imperij.
Francuzi su svoje napade na Dahomej pravdali činjenicom da su Dahomejci bili divljaci koji žrtvuju svoje ljude u godišnjim običajima, iako se tu zapravo radilo o čistoj propagandi koja je služila kolonijalnim interesima Pariza; dio te propagande može se i danas vidjeti u francuskim muzejima.
Nakon potpunog vojnog kraja, Béhanzin se predao francuskoj vojsci bez da je ikada potpisao ikakvu kapitulaciju. Dahomej je pretvoren u protektorat s ograničenom autonomijom, a sam Béhanzin je protjeran iz zemlje. Jedno je vrijeme živio na Martiniku, a onda u Alžiru, gdje je i umro 1906. godine, gdje je inicijalno i pokopan, prije nego su posthumni ostaci (kremiran je) preneseni u Abomey.
San Pedro el Puy, Venustiano Carranza
San Pedro el Puy je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Venustiano Carranza.
Valero Rivera Folch
Valero Rivera Folch (Barcelona, 22. veljače 1985.) je španjolski rukometaš i reprezentativac, sin proslavljenog španjolskog trenera i izbornika španjolske rukometne reprezentacije Valera Rivere Lópeza. Rivera Folch igra na poziciji lijevog krila ili lijevog vanjskog, a trenutno je član francuskog kluba HBC Nantes, mada u sezoni 2016–17 prelazi u Barcelonu.
Na EHF Euru 2016. je, sa 48 golova, bio najbolji strijelac turnira na kojemu je Španjolska osvojila srebro.
San Pedro el Puy, Venustiano Carranza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 316 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 626 m.
Loma Rancho Juan Méndez, Tenango del Valle
Loma Rancho Juan Méndez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Tenango del Valle.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 299 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2929 m.
Memorias del subdesarrollo
Memorias del subdesarrollo je kubanski crno-bijeli igrani film snimljen 1968. godine u režiji Tomása Gutiérreza Aleee, poznat kao jedno od najuspješnijih ostvarenja kubanske kinematografije.
Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Edmunda Desnoesa. Protagonist, koga tumači Sergio Corrieri, je intelektualac iz buržoaske porodice koji odlučuje ostati na Kubi nakon Revolucije iako su mu supruga i roditelji pobjegli u SAD. Radnja prikazuje kako svoj život nastoji ispuniti površnim ljubavnim vezama, osjećajući se sve više otuđen od nove post-revolucionarne stvarnosti, a kroz flashbackove se prikazuje i njegov život u pred-revolucionarno vrijeme.
Campestre el Montesito, Santiago
Campestre el Montesito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Santiago.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 411 m.
Memorias del subdesarrollo
Desnoes je, pak, nekoliko decenija kasnije napisao svojevrsni nastavak pod naslovom Memorias del desarrollo, od koga je 2010. napravljen film u režiji Miguela Coyule.
Familia Valdez Favela, Gómez Palacio
Familia Valdez Favela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Gómez Palacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1118 m.
Vicente Lombardo Toledano, Caborca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 206 m.
El Mirador, Hidalgotitlán
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Hidalgotitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Rancho los Sánchez, Meoqui
Rancho los Sánchez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Meoqui.
Momotombo
Momotombo (španjolski: Volcán de Momotombo) je stratovulkan visok 1,270 metara, na zapadu Nikaragve, na sjeverozapadoj obali Jezera Managua.
Karakteristike i historija
Momotombo je geološki relativno mlad vulkan nastao prije otprilike 4500 godina, sa kraterom dimenzija 150 x 250 m.
Rancho los Sánchez, Meoqui
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1147 m.
Momotombo
Karakteristike i historija
Zabilježene su erupcije od 1524. do najnovnije 2016. Za erupcije 1905. lava se slijevala do podnožja na sjeveroistoku. Između 1996. i 2011. vulkan je bio aktivan 14 puta, povremenim potresima uz eksplozije i ispuštanje plinova iz fumarola.
U novembru 2015. izbacio je pramen plina i pepela visok 1 km.
Ledište
mini|desno|250px|Ledište je [[temperatura pri kojoj neka tvar prelazi iz tekućega u čvrsto agregatno stanje.]]
Tipitapa (rijeka)
Hidrologija
Tipitapa izvire na istočnom kraju Jezera Managua kod grada Tipitapa. Od tamo teče prema jugoistoku do ušća u Jezero Nikaragva. U srednjem toku rijeke nalaze se velike močvare, bare i jezera obrasle bujnom vegetacijom.
Porječje rijeke prostire se na površini od 975,17 km², a prosječni protok iznosi 50,44 m³/s.
Rijeka zna često plaviti naročito kada je vodostaj na Jezeru Managua viši od uobičajenog. Ima poprilično zagađene vode nitratima i fosfatima, što se vidi po brojnim algama.
Ledište
Talište
Talište je temperatura pri kojoj neka tvar prelazi iz čvrstoga u tekuće agregatno stanje. Ovisi o tlaku, ali se u tablicama za pojedine tvari obično navode vrijednosti tališta kod normiranog atmosferskoga tlaka (101 325 Pa). Pod većim tlakom talište se snizuje, a pod manjim povisuje. Talište slitina i čvrstih otopina redovito je niže od tališta pojedinih komponenata. Temperatura skrućivanja, što je obrnuta pojava prelaska iz kapljevitog u kruto stanje, zove se krutište (za vodu se tradicionalno koristi pojam ledište). Za većinu tvari talište je jednako krutištu, na primjer kod žive su na 234,32 kelvina (−38,83 °C). Za neke se tvari razlikuju, na primjer organski se polimer agar tali iznad 85 °C, a skrućivati se počinje tek kada se temperatura spusti između 32 °C i 40 °C. Taj fenomen zovemo histereza. Kod nekih tvari, kao što je staklo, dolazi do postupnog skrućivanja bez kristalizacije pa se krutište i talište ne mogu točno odrediti. To su takozvane amorfne krutine.
Talište vode (leda) je na 0 °C (273 K). Ako u vodi ima sitnih čestica koje djeluju kao jezgre kristalizacije ledište je jednako talištu, međutim potpuno čista voda se može pothladiti do −42 °C (231 K) prije nego što se počne smrzavati. Za razliku od vrelišta, talište je relativno neosjetljivo na promjenu tlaka. Kemijski element s najvišom temperaturom tališta koja iznosi 3 695 K (3 422 °C) je volfram. S druge strane ljestvice je helij koji se pri normalnom tlaku ne skrućuje čak ni na apsolutnoj nuli.
Cuesta de las Vigas, Madero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1660 m.
San Vicente Zoyatlán, Alcozauca de Guerrero
San Vicente Zoyatlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Alcozauca de Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1911 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2059 m.
Breirè, Torino
Breirè je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 735 m.
Dhī Shudayn, Sa'dah
Dhī Shudayn je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1136 m.
Los Charcos, Benito Juárez
Los Charcos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Benito Juárez.
Monte Prieto, Santiago
Monte Prieto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Santiago.
La Unión, Tecomatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 395 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 936 m.
El Tigre, Madero
El Tigre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1155 m.
Al Jidr, Sa'dah
Al Jidr je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1081 m.
Corte Viazzole, Mantova
Corte Viazzole je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
El Chiapaneco, Palenque
El Chiapaneco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Palenque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Las Isabeles, Meoqui
Las Isabeles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Meoqui.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1159 m.
Zgrada Narodne banke Srbije u Ulici kralja Petra
Zgrada Narodne banke Srbije u Ulici Кralja Petra danas predstavlja sedište guvernera Narodne banke Srbije, a od svog nastanka pa do 2006. godine bila je glavna zgrada Narodne banke Srbije i Jugoslavije.
Pozadina
Osnivanje Privilegovane Narodne banke Кraljevine Srbije je predstavljao dugotrajan proces koji je proistekao iz razvoja privrede, novca i drugih bankarskih institucija, kao i iz potrebe ekonomske i političke emancipacije kraljevine Srbije. Formalni čin početka rada banke usledio je nakon donošenje Zakona o Narodnoj banci, 30. decembra 1882. godine, koji stupa na snagu potvrđivanjem od strane Кralja Milana Obrenovića 6. januara 1883. godine. Po ovom zakonu banka je osnovana kao privilegovana institucija (za narednih 25 godina u vidu akcionarskog društva), sa početnim kapitalom od 20 miliona dinara, a predviđeno je da se njen rad odvija pod kontrolom države. Zvanično Banka počinje sa radom 1. juna 1884. godine. Tog datuma pod zakup uzima prostor u ulici Кneza Mihaila br. 38, (današnja Кneza Mihaila br. 50), u Кući Hristine Кumanudi. 200px|mini|levo|Stepenište i bronzana bista „Srbija” vajara [[Đorđe Jovanović|Đorđa Jovanovića]]
Istorija
S obzirom da je rad banke zahtevao veći prostor nego što je pružalo privremeno rešenje, za potrebe izgradnje nove zgrade 1886. godine kupljen je plac na uglu ulica Dubrovačke i Cara Lazara. Godine 1887. usvojena je skica plana nove zgrade, čiji su autori bili dvojica arhitekata zaposlenih u Ministarstvu građevina. Ipak Upravni odbor banke odlučuje da izradu projekta poveri Кonstantinu Jovanoviću, tada već afirmisanom arhitekti i sinu litografa Anastasa Jovanovića. Projekat banke bio je ujedno i njegov prvi autorski rad u Beogradu. Poslovi izvođenja objekta su dati preduzimačima Jirasek i Кrausu iz Segedina „sa izuzetkom kamenarskih i veštačko bravarskih poslova, centralnog ogreva, osvetljenja, vodovoda i molovanja“. Tokom 1889. i 1890. godine trajali su radovi, da bi banka konačno bila useljena 15. marta 1890. godine. Кoliki je značaj, u očima savremenika, imala ova zgrada svedoči i podatak da je Кonstantin A. Jovanović 1890. godine odlikovan ordenom Svetog Save III reda. U izveštaju Banke za 1890. godinu stoji da Banka: „...ima kuću, kojom se može dičiti i ona sama i prestonica naša, kojoj ona služi na ukras“. Dalje se ističe uloga autora: „...u velikom je zasluga arhitekte G. Кoste Jovanovića koji je izradio planove i pod čijim je nadzorom i samo građenje sa svim poslovima izvršeno“.
Nakon I Svetskog rata, Privilegovana Narodna banka Кraljevine Srbije prerasta u Narodnu banku Кraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, a zbog funkcionalnih potrebe, u periodu 1922-25. godine, zgrada Banke biva proširena nadovezujući se na postojeće zdanje, duž ulice Кralja Petra I, Gračaničke, Spasićeve (tada Tvorničke) i u delu ulice Cara Lazara, zauzimajući tako celokupnu površinu urbanističkog bloka u obliku nepravilne petougaone osnove. Za autora projekta dogradnje Banke ponovo je angažovan Кostantin Jovanović, koji je držeći se stilskih principa primenjenih na starijem delu zgrade, uspešno realizovao i ovaj zadatak. U ovakvoj formi zatvorenog blok sa unutrašnjim atrijumskim dvorištem, upravno-administrativna palata banke je do danas očuvana. Iako skrajnuta i bez urbanistički domonantne pozicije, koja dozvoljava puno sagledavanje objekata, palata banke je realizovana skladno i harmonično i odiše monumentalnošću i reprezentativnošću.
Izgradnja i opis zgrade
mini|desno|210px|Unutrašnjost zgrade Stilska i oblikovna osnova koja je poslužila Jovanoviću kao uzor leži u arhitekturi poznorenesansnih palata Italije XVI veka, kao i u vidljivom uticaju Jovanovićevog profesora i istaknutog Bečkog arhitekte Gotfrida Sempera. Pojedinačni objekti na čije se stilske vrednosti Jovanović nadovezuje predstavljaju dve palate: Palata Farneze (Palazzo Farnese) u Rimu, autora Antonija Sangala Mlađeg i Mikelanđela (građena 1513 i 1534-1546. godine) i Palata Openhajm u Drezdenu (Palate Oppenheim), iz sredine XIX veka, autora Gotfrid Zempera.
Кao najznačajnije delo u opusu arhitekte Кonstantina Jovanovića, ovaj objekat na najbolji način prezentuje primarnu karakteristiku autora, da u koncipiranju fasadnih površina varira temu renesansne arhitekture sa eklektičkim pristupom koji se očitava u upotrebi pojedinačnih elemenata arhitektonske plastike preuzetih iz baroka. I upravo taj način koncipiranja arhitektonskog dela je na izvanredan način demonstriran na zdanju palate Narodne banke, što je stavlja u poziciju najznačajnijeg Jovanovićevog ostvarenja, kao i u red najznačajnijih ostvarenja akademističke arhitekture u Srbiji.
Eksterijer
Elevacija fasada je izvedena u standardnom akademskom maniru u vidu trodelne horizontalne podele. Jasno diferenciranje zona počiva na kontrastu između niže rustične i viših mirnih fasadnih površina, koje su međusobno razdeljeni dubokim podeonim vencem. Zonu prizemlja i podruma karakteriše teška i monolitna rustična obrada, olakšana pravilno ritmovanim nizom lučnih prozorskih otvora. Arhitektonska estetika ove zone nosi jasnu asocijaciju na firentinske palate XV veka. Monotonija prizemlja razbijena je svečano obrađenim portalima smeštenim prema ulicama Кralja Petra I i Cara Lazara. U formulaciji viših zona Jovanović sebi dopušta više slobode. U zoni prvog sprata, na ravnim zidnim površinama, stroga hirerahija kompozicije je dinamizovana naizmeničnom alternacijom različito profilisanih prozora, a čitav estetski utisak je akcentovan reprezentativnim prozorima smeštenim iznad svečanih portala. Zona drugog sprata je simplifikovana, nizom prozorskih otvora jednostavnije profilacije, iznad koje je kao završni motiv izveden duboki krovni venac sa balustradom.
Enterijer
200px|mini|Enterijer Uređenju enterijera je posvećena velika pažnja, tako da reprezentativnost unutrašnje obrade objekata ne zaostaje za rešenjem fasada. Umetnički bogata obrada unutrašnjih prostorija sadrži veliki broj funkcionalnih i ukrasnih predmeta koji spadaju u domen primenjene umetnosti i zanatstva koji predstavljaju nerazdvojnu celinu sa arhitekturom zgrade. Naročito je akcentovana obrada funkcionalnih čvorišta, vestibila u starom delu objekta i šalter sala u novom delu. Кao deo zgrade dostupan javnosti ove prostrije su bogato dekorisane u duhu neorenesanse. Njihova kompoziciona šema počiva na kontrastiranju punih i praznih površina, mirnih jednobojnih i polihromnih detalja, kao i bogatom primenom floralne ornamentike i alternaciji raznorodnih materijala. 200px|mini|levo|Enterijer, slikana dekoracija svoda Opštem utisku bogatstva i monumentalnosti enterijera naročito doprinosi ansambl slikane dekoracije koji danas predstavlja jednu od najočuvanijih i najreprezentativnijih dekorativnih celina s početka XX veka. Slikana dekoracija ovog dela zgrade prati evropske tokove toga vremena i u potpunosti je podređena arhitekturi. U najboljem maniru akademskog stila ovde je dosledno sproveden princip uređenja enterijera reprezentativnog objekta kao što je palata Narodne banke. Ovakva vrsta dekorativnog slikarstva naravno ne nosi autorski pečat, već je rađena po unapred osmišljenoj dekorativnoj šemi koja je najverovatnije potiče iz Srednje Evrope. U oslikavanje dela objekta iz 1925. godine je ponovljena istovetna šema, ikonografija i stilski izraz iz starijeg dela banke. Ikonografski izbor motiva podrazumeva jedan kompilatorski korpus baziran na slobodnom preuzimanju citata iz različitih mitologija i likovnih tradicija. Opšta simbolika dekoracije, kroz prikaze rogova izobilja, sfingi grifona i kao najvažnijeg simboličkog motiva predstave Merkura, jasno ukazuje na funkciju objekta odnosno na ideju uspeha, bogatstva i blagostanja. Od vrednih umetničkih ostvarenja u ovom prostoru treba izdvojiti bistu „Srbije“ prvobitno izvedena za potrebe spomenika Кosovskim junacima u Кruševcu. Ova bista postavljena u vestibilu starijeg dela objekta, naročito naglašava nacionalni karakter institucije i delo je vajara Đorđa Jovanovića. Do II svetskog rata prostor banke su krasili i portreti svih dotadašnjih guvernera, ulja na platnu autora Uroša Predića.
Zgrada Narodne banke na najbolji način reprezentuje savremena evropska stemljenja u domenu arhitekture akademizma, a arhitektu Кonstantina Jovanovića reprezentuje kao najboljeg poznavaoca akademske arhitekture, koga je srpska sredina imala. Jedinstvo autorskog izraza i značaja institucije Narodne banke čine ovaj objekat izuzetnim materijalnim svedočanstvom društvenih stremljenja, ekonomskih i arhitektonskih dostignuća kraljevine Srbije i kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Utvrđena je za kulturno dobro od velikog značaja 1979. godine.
Кonačni profil zgrade
250px|mini|Zgrada Narodne banke Zgrada Narodne banke u konačnom savremenom obliku ima trezorski podzemni prostor, suteren, prizemlje, dva sprata i potkrovlje. Danas ona zauzima ceo blok oivičen ulicama kralja Petra -{I}-, cara Lazara, Nikole Spasića i Gračaničkom. Pored prvobitnog glavnog ulaza na uglu ulica kralja Petra -{I}- i cara Lazara, koji danas predstavlja Svečani ulaz, dogradnjom je napravljen i drugi, Glavni ulaz iz Ulice kralja Petra -{I}-.
Joan Cañellas
Joan Cañellas Reixach  (Santa Maria de Palautordera, 30. rujna 1986.) je španjolski rukometaš i reprezentativac koji igra na poziciji srednjeg vanjskog. Trenutačno igra za mađarski SC Pick Szeged. Još je igrao za Granollers, Barcelonu, Ciudad Real, Hamburg, Kiel i Vardar.
Osvojio je nekoliko španjolskih klupskih naslova. S postignutih 50 pogodaka bio je najbolji strijelac Europskog prvenstva u Danskoj 2014. na kojem je Španjolska osvojila brončano odličje.
Las Anitas, Meoqui
Las Anitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Meoqui.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1130 m.
Los Pinzanes, Ajuchitlán del Progreso
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 482 m.
Arnulfo Santiago, Caborca
Arnulfo Santiago je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Caborca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
El Zarzal, Tenango del Valle
El Zarzal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Tenango del Valle.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 315 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2754 m.
Cozzo Fratta, Potenza
Cozzo Fratta je naselje u Italiji u provinciji Potenza, u regiji Basilicata.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 733 m.
Agua Santa II, Palenque
Agua Santa II je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Palenque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Aerodrom Čenej
Aerodrom Čenej, poznat kao i Aerodrom Novi Sad je sportski aerodrom u Čeneju, Vojvodini, Srbiji. Nalazi se 16 kilometara severno od grada Novog Sada, na istočnoj strani autoputa A1.
Onelli, Perugia
Onelli je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 955 m.
Premijer Češke
Premijer Češke Republike (češki: Předseda vlády České republiky), je šef vlade Češke Republike. Premijer i kabinet sastavljen od ministara su kolektivno odgovorni za svoju politiku i djela Poslaničkom domu. Trenutni premijer je Andrej Babiš, vođa populističke stranke ANO 2011, kojeg je 6. 12. 2017. imenovao Predsjednik Češke, te je 12. osoba na toj funkciji.
Aerodrom Čenej
Sportski aerodrom Čenej
Izgradnja kontrolnog tornja počela je 1994. godine, ali do 2023. godine aerodrom nije završen.
Premijer Češke
Nakon imenovanja, dužnost je premijera sastaviti vladu i imenovati nove ministre. Cijela vlada mora dobiti povjerenje Poslaničkog doma Češke.
Aerodrom Čenej
Sportski aerodrom Čenej
Uskoro se očekuje otvaranje novosadskog aerodroma za civilne letove.
Premijer Češke
Ustav Češke navodi da premijer organizira aktivnosti vlade i da kontrolira njihove sastanke.
Aerodrom Čenej
Sportski aerodrom Čenej
Grad Novi Sad planira da pokrene operacije civilnog vazduhoplovstva i poveže Novi Sad sa aerodromima kao što su Solun, Tivat, Budimpešta, Ljubljana, Beč i drugi.
Premijer Češke
Ovlasti i funkcija
Pošto je Češka parlamentarna republika, premijer i njegova vlada su odgovorni Poslaničkom domu. Ustav Češke navodi da premijer mora zadržati povjerenje parlamenta. Čim izgubi povjerenje, premijer mora odstupiti.
Funkcija premijera je najjača u državi, pošto nadzire rad vlade. Predsjednik Češke imenuje premijera koji pak imenuje sastav vlade ministra.
Prebivalište
Prebivalište premijera Češke nalazi se u Kramářova vila, Gogolova 212/1, Hradčany. Zgradu je dizajnirao bečki arhitekt Friedrich Ohmann.
Jidār Mawqār, Sa'dah
Jidār Mawqār je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Druga Venezuelanska Republika
Druga Republika Venezuela (španjolski: Segunda República de Venezuela) bila je nepriznata republika na teritoriju današnje Venezuele koja je postojala od 1813. do 1814. godine, a na čijem je čelu bio revolucionar Simón Bolívar. Druga Republika proglašena je samo godinu dana nakon neuspjele prve, ali je ultimativno doživjela istu sudbinu te je bila ugušena nakon vojne intervencije španjolske Krune. Za razliku od Prve Republike, koja je bila konfederacija i koja je, unatoč ustaljenom historiografskom terminu, nosila drugačiji naziv, Druga Republika bila je prva koja je službeno nosila naziv Republika Venezuela (španjolski: República de Venezuela).
Nakon pada Prve Republike, Bolívar odlazi u egzil na otok Curaçao, odakle je isplovio za nedavno proglašene Ujedinjene provincije Nove Granade. U Cartageni, Bolívar je potpisao manifest u kojemu je iznio razloge pada Prve Republike i svoje viđenje budućnosti cijele regije. Želeći osloboditi Venezuelu, Bolívar je zamolio i dobio podršku Nove Granade te se 1813. godine uputio s vojskom u španjolsku kapetaniju. U seriji vojnih pogoda, koji će dobiti naziv Divna kampanja (španjolski: Campaña Admirable), Bolívar je uspješno nanosio poraze Španjolcima da bi, naposlijetku, ušao u Caracas 6. kolovoza 1813. godine i tu proglasio osnivanje Druge Republike; istovremeno, revolucionar Santiago Mariño je vodio paralelnu kampanju s jednakim uspjegom. Bolívar je sebe proglasio poglavarom nove republike, što Mariño nikada nije u potpunosti priznao, mada su dvojica vojskovođa blisko surađivali.
Slično kao što je bio slučaj i s Prvom Republikom, nepriznata republika ubrzo je postala meta vojnih akcija. I dok su rojalisti tek postepeno vraćali teritorij pod kontrolu Krune, glavni problem Bolívaru predstavljalo je domaće, ruralno stanovništvo koje nije priznalo republiku zbog animoziteta prema gradskom stanovništvu. Pobunjenike je predvodio španjolski imigrant, José Tomás Boves, koji je uz pomoć rojalista brzo osvajao teritorij i stvarao enormne probleme ujedinjenim snagama Bolívara i Mariña. Situacija je kulminirala u srpnju 1814. godine, kada je Boves sa svojim snagama došao do Caracasa i prisilio patriote na povlačenje; tim je činom dokinuta Druga Republika. Boves je nedugo nakon upada u Caracas poginuo u borbi, međutim Venezuela je još jednom vraćena pod kontrolu rojalista.
Breno, Torino
Breno je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 941 m.
Corte Villabelletta, Mantova
Corte Villabelletta je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Las Chicas, Ajuchitlán del Progreso
Las Chicas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ajuchitlán del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 610 m.
Tall Hajr, Sa'dah
Tall Hajr je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2159 m.
Arroyo del Guayabo, Ajuchitlán del Progreso
Arroyo del Guayabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ajuchitlán del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 786 m.
Mixquiapan, Tecomatlán
Mixquiapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Tecomatlán.
El Carmelito, Venustiano Carranza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 322 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 983 m.
Plan de los Ángeles, Venustiano Carranza
Plan de los Ángeles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Venustiano Carranza.
Mesa de Arellanos, Benito Juárez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2154 m.
Plan de los Ángeles, Venustiano Carranza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 320 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 549 m.
Colonia de las Minas, Tenango del Valle
Colonia de las Minas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Tenango del Valle.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 330 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2659 m.
Las Cruces, Benito Juárez
Las Cruces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Benito Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2056 m.
Toffa I
Toffa I. (Porto-Novo, cca. 1850. – Porto-Novo, 7. veljače 1908.) bio je posjednji vladar (dă) tada autonomne kraljevine Hogbonou, čije je sjedište bilo u današnjem Porto-Novu u Beninu.
Toffa je na vlast došao 16. rujna 1874. godine nakon što je uz pomoć dahomejske vojske protjerao prijestolonasljednika, princa Sogningbéa, koji je trebao naslijediti kralja Mésija. Njegova vladavina obilježena je otvorenom suradnjim s kolonijalnim silama, posebice Francuzima, koji su mu čak i pomagali u vojnim pohodima, što je stvaralo probleme u odnosima sa susjednim Dahomejom.
Loši odnosi su 1889. godine prerasli u otvoreno neprijateljstvo, nakon što je Dahomej neuspješno pokušao osvojiti Porto-Novo. Toffa se tada konačno priklonio Francuskoj te im je dopustio da koriste Porto-Novo kao svoje sjedište tokom ratnih sukoba s Dahomejom. Iste godine utemeljio je i odlikovanje Red Crne zvijezde, koje se i danas dodjeljuje u Beninu. Nakon što su Francuzi očekivano porazili Dahomej i pretvorili ga u svoj protektorat, Toffa I. je svojoj tituli dodao i naslov "Béhanzinov gospodar", referirajući se na svrgnutog i protjeranog posljednjeg kralja Dahomeja.
Nakon što su Francuzi Dahomej pretvorili u svoju koloniju 1900. godine, Hogbonou (Porto-Novo) je zadržao svoju nezavisnost, međutim je s godinama postepeno gubio autonomiju; Toffa je u nekoliko navrata protestirao Francuzima zbog smanjivanja autonomije, ali i zbog uvođenja novih poreza. Nakon njegove smrti 1908. godine, Kraljevstvo Hogbonou je također pripojeno Francuskom Dahomeju i tako formalno ukinuto.
Njegova vladarska palača u Porto-Novu danas je pretvorena u muzej.
La Isleta, Tenango del Valle
La Isleta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Tenango del Valle.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 365 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2470 m.
‘Aflah, Sa'dah
‘Aflah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 463 m.
Croce, Potenza
Croce je naselje u Italiji u provinciji Potenza, u regiji Basilicata.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 631 m.
Antonio Ruiz González II, Caborca
Antonio Ruiz González II je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Caborca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
El Mirador, Meoqui
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Meoqui.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1132 m.
San Sebastián, Santiago
San Sebastián je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Santiago.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1991 m.
El Tarillal, Santiago
El Tarillal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Santiago.
6 de Abril Sector Dos, Caborca
6 de Abril Sector Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Caborca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 257 m.
Stadio Friuli
Stadio Friuli (danas Dacia Arena) je višenamjenski talijanski stadion koji se nalazi u Rizzi, 4 km od gradskog središta Udina. Stadion je izgrađen 1976. godine te je imao kapacitet od 41.652 mjesta. Renoviran je 2015. godine te sada prima 25.144 gledatelja. Trenutno se najviše koristi za nogometne utakmice, a dom je nogometnog kluba Udinese Calcio.
Tokom Svjetskog nogometnog prvenstva 1990. kojem je Italija bila domaćin, Stadio Friuli je ugostio tri utakmice iz skupine E.
Povijest
Stadion se počeo graditi 1971. a otvoren je 1976. godine kao zamjena za Stadio Moretti. Dio stadiona je djelomično natkriven te je kao i većina talijanskih nogometnih stadiona u gradskom vlasništvu, odnosno njegov vlasnik je grad Udine.
Osim travnjaka na kojem se odigravaju nogometni i ragbi susreti, Stadio Friuli ima i objekte za mačevanje, gimnastiku, borilačke sportove i atletiku, uključujući i teretanu koja se nalazi u sklopu tribina.
Candelaria el Alto la Pastoría, Venustiano Carranza
Candelaria el Alto la Pastoría je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Venustiano Carranza.
Stadio Friuli
1990.
Glavna obnova Friulija je izvršena za potrebe Svjetskog nogometnog prvenstva 1990. budući da je stadion bio jedan od domaćina. Ukupni troškovi su iznosili 5 milijardi lira. Ta sredstva su uložena u izgradnju parkirališta od 5.000 parkirnih mjesta, nove komentatorske tribine, postavljena su nova sjedala, obnovljen je sustav rasvjete te je ispred stadiona postavljen vanjski šator pod nazivom "lopta". Također, velik dio tih financijskih sredstava je utrošen i na obnovu tršćanskog stadiona Stadio Nereo Rocco.
Candelaria el Alto la Pastoría, Venustiano Carranza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 337 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1018 m.
Stadio Friuli
2010.
Pet godina nakon posljednjeg renoviranja, na Stadio Friuli je mijenjana tehnička struktura tako da su postavljeni novi veliki LCD ekran i zvučnici. Obnova je uključivala i čišćenje zidova oko stadiona te postavljanje naovih sanitarnih čvorova.
Utakmice sa SP 1990. - skupina E
Italija je 1990. bila domaćin Svjetskog nogometnog prvenstva te su se neke utakmice skupine E odigrala na Friuliju.
Utakmice talijanske reprezentacije
Talijanska reprezentacija je do sada na Stadio Friuli odigrala šest utakmica, što prijeteljskih, što kvalifikacijskih za europska i svjetska prvenstva.
Koncerti
Na Stadio Friuli su se održavali koncerti koje su izvodili Sting, Deep Purple, Pink Floyd, Eros Ramazzotti, Britney Spears, Madonna, Coldplay, Red Hot Chili Peppers, AC/DC, Bruce Springsteen, Bon Jovi i dr. Primjerice na koncertu Bon Jovija održanom 2011. u sklopu turneje Open Air Tour se okupilo 40.000 obožavatelja.
Misna slavlja
Dana 3. svibnja 1992. papa Ivan Pavao II. je na Stadio Friuli održao misu zbog koje se na stadionu okupilo 30.000 vjernika.
Renoval, Madero
Renoval je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1965 m.
San Francisco de los Trejo, Meoqui
San Francisco de los Trejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Meoqui.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1142 m.
Cuevas Chicas, Benito Juárez
Cuevas Chicas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Benito Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2106 m.
Pat O'Brien (glumac)
Pat O'Brien (11. novembar 1899 - 15. oktobar 1983) bio je američki glumac, najpoznatiji po nastupima u nizu zapaženih klasičnih hollywoodskih filmova. O'Brien, koji je i sam bio irskog porijekla, u njima je često tumačio Irce pa je dobio nadimak "dežurni Irac u Hollywoodu", a neki od njegovih najboljih prijatelja su bili kolege Spencer Tracy i James Cagney, te koje su ponekad običavali zvati "Irska mafija". Jedna od zapaženih uloga je bio i trener američkog fudbala Knute Rockne u biografskom filmu Knute Rockne, All American, gdje mu je partner bio budući predsjednik Ronald Reagan koji će također postati njegov blizak prijatelj.
Filmografija
cjelovečernji filmovi:
kratkometražni:
Opagna, Perugia
Opagna je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1201 m.
San Isidro la Sociedad, Venustiano Carranza
San Isidro la Sociedad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Venustiano Carranza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 343 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 820 m.
Dahomejski godišnji običaji
Dahomejski godišnji običaji (fon: xwetanu) su bili glavna godišnja kraljevska ceremonija koja se održavala u Dahomeju u čast tamošnjih vladara i njihovih obitelji; ceremonija je održavana u Abomeyju, glavnom gradu kraljevstva. Ceremonija je uključivala vrlo bogatu proslavu koja se s vremenom popunjavala, a na svom je vrhuncu trajala čak 30 dana; prilikom ceremonije, kraljevska je obitelj skupljala darove i znakove poštovanja, dio kojih je bio i s ciljem popunjavanja državne blagajne. Kako je Dahomej postajao sila na području lokalne trgovine robljem, robovi su postajali sve važniji segment ceremonije, a s njima i ljudske žrtve, koje su, zajedno sa životinjskima, dodane ceremoniji u XVIII. vijeku; kralj Ghézo je jedno vrijeme zabranio ljudske žrtve, što je izazvalo bijes tamošnjih svećenika. Vojska je također imala ulogu u ceremoniji, što kroz vojnu paradu, što kroz participaciju slavnih Dahomejskih Amazonki u samoj ceremoniji u vidu simulirane bitke. Uz sve to, politički dužnosnici koristili su ceremoniju za stvaranje i jačanje političkih veza, dok bi vlastodršci održavali duge razgovore o stanju u monarhiji i budućima aktivnostima.
Godišnji običaji prisutni su među Fonima još u XV. i XVI. vijeku, međutim radilo se o neformalnim i necentraliziranim ceremonijama. Na jednoj takvoj ceremoniji okrunjen je i potvrđen prvi kralj Dahomeja, Houegbadja. Houegbadja je također značajno reformirao i normirao ceremoniju. Najveća promjena dogodila se za vladavine Agaje u XVIII. vijeku; Agaja je centralizirao cijeli proces i stavio ga pod kraljevu kontrolu, dodajući neke elemente istoj. Njegovi nasljednici su također mijenjali neke elemente, ali sukus ceremonije ostao je nepromijenjen do kraha monarhije krajem XIX. vijeka.
John Yonder navodi da je ceremonija, po danima, izgledala ovako:
Al Qiyāfīn, Sa'dah
Al Qiyāfīn je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2473 m.
Romi u Bosni i Hercegovini
Historija
thumb|left|Opštine sa značajnijom romskom manjinom Rousseau, francuski konzul u BiH, procijenio je 1866. godine broj od 9.965 Roma ili 1.1% stanovništva. Johann Roskiewicz je procijenio 1867. godine broj Roma u Bosni na 9.000 (1.2%) i u Hercegovini na 2.500 (1.1%), što u zbiru daje broj od 11.500 Roma. 1911. godine, Encyclopædia Britannica spominje 18.000 Roma u Bosni i Hercegovini (1.6%).
Demografija
Važne zajednice žive u Brčkom, Bijeljini, Sarajevu, Banjoj Luci, Mostaru, Tuzli, Kaknju, Prijedru, Zenici i Tesliću.
Spisak srpskih filmova
Ovo je spisak srpskih igranih filmova po godinama kada su oni snimani, odnosno premijerno prikazani.
Víctor Tomás
Víctor Tomás González (Barcelona, 15. veljače 1985.) je španjolski rukometaš i nacionalni reprezentativac. Igra na poziciji desnog krila te je trenutno član FC Barcelone.
Spisak srpskih filmova
Ovaj spisak obuhvata filmove koji su nastali u Kraljevini Srbiji i među Srbima u Vojvodini do 1918, tj. do nastanka Kraljevine SHS i igrane filmove iz perioda posle raspada SFRJ, od 1992. godine, pa do danas, znači filmove koji su nastali u Srbiji (kao republici u sastavu SRJ, posle 1992. godine, i kao nezavisnoj državi, posle 2006. godine).
Víctor Tomás
Igrač je karijeru započeo u kadetskim, juniorskim i B sastavima FC Barcelone da bi se 2004. priključio seniorskoj momčadi. S klubom je osim španjolskog prvenstva, kupa i Superkupa osvojio i dvije rukometne Lige prvaka (2005. i 2011.).
Spisak srpskih filmova
Filmovi koji su snimljeni za vreme postojanja Jugoslavije nalaze se na spisku jugoslovenskih filmova.
Víctor Tomás
Za španjolsku reprezentaciju je debitirao 2004. godine te je s njome osvojio olimpijsku broncu na Olimpijadi u Pekingu 2008. Tada je Španjolska u borbi za treće mjesto pobijedila Hrvatsku.
Spisak srpskih filmova
Oko 150 filmova je snimnjeno u Pančevu i okolini.
Komutator (elektrotehnika)
mini|desno|350px|Dijelovi istosmjernog motora (na primjer [[usisivača):: (A) komutator, (B) četkica od elektrografita, (C) namot ili vodiči rotora, (D) namot ili vodiči statora (F) priključak namota ili vodiča, (E) vodilica četkice.]]
mini|desno|300px|Presjek kroz komutator.
Komutator (lat. commutare - izmijeniti, promijeniti) je obrtni prekidač u određenim vrstama elektromotora i generatora koji periodično menja smer struje između rotora i vanjskog kola. Služi za pretvorbu izmjenične struje, inducirane u rotoru, u istosmjernu, i obratno.
Pritom se komutator vrti i po njemu kližu četkice od elektrografita spojene na vanjske dovode struje. Za razliku od elektroničkog ispravljača sastavljenog od poluvodičkih dijelova (dioda i tiristora), komutator je mehanički ispravljač električne struje i napona.
Motor za istosmjernu struju
Motor za istosmjernu struju ili istosmjerni motor pretvara istosmjernu električnu struju u rotacijsko gibanje (vrtnju). Stroj je tako konstruiran da može raditi kao električni generator istosmjerne struje ako se mehanički pokreće vanjskom silom. Svojstven je dio rotora motora za istosmjernu struju kolektor ili komutator, pa je prema tome u Hrvatskoj uvriježen naziv kolektorski motor. Putem kolektora i četkica ostvaruje se električni dodir (kontakt) s rotorskim namotom i pretvara izmjeničnu struju u istosmjernu. Motor se izvodi s neovisnom, serijskom, složenom (kompaundiranom) uzbudom ili s trajnim magnetima. Zbog mogućnosti kontinuirane promjene brzine okretanja istosmjerni se motor rabi u industriji te za pogon tračnih i nekih posebnih vozila (tramvaja, lokomotiva, električni brod i drugog). Brzina se mijenja na razne načine, a u suvremenim se pogonima upravlja računalom. Zbog mogućnosti napajanja iz akumulatorskih baterija, istosmjerni se motor rabi i kao pokretač motora s unutarnjim izgaranjem (na primjer u automobilima i dizelskim agregatima). Ipak, zbog izradbe komutatora i njegova održavanja te trošenja (habanja) četkica i popratnog iskrenja, istosmjerni se motor, s obzirom na nabavnu cijenu i pogonsku pouzdanost, manje koristi nego kavezni asinkroni motor.
Četkica
Četkica je elektroda koja čini spoj između pokretnih i nepokretnih dijelova u električnim strojevima, prvotno snop bakrenih ili mjedenih žica, potom tijelo pravokutna ili kružna presjeka od prirodnog ili sintetskoga grafita, a rijetko od metala. Četkica je oprugom pritisnuta da klizi po rotirajućoj elektrodi (kolektor ili komutator), zbog čega se haba (troši), pa ju je nakon nekog vremena potrebno zamijeniti. Na mjestu dodira četkice i pokretne elektrode, osobito pri slabijem prianjanju, preskaču električne iskre. One oštećuju elektrode i izvor su visokofrekventnih struja, a to znači i električnih smetnji na okolnim komunikacijskim i sličnim uređajima. Zato se u strujni krug četkica stavljaju kondenzatori koji gotovo kratko spajaju visokofrekventne struje i tako ih uklanjaju.
El Tejocote, Ajuchitlán del Progreso
El Tejocote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ajuchitlán del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1855 m.
Električni brod
Električni brod je brod koji se pokreće elektromotorom, koristeći električnu energiju pohranjenu u akumulatoru ili drugim uređajima za pohranu električne energije. Iako veliku većinu brodova pogoni dizel motor, a popularni su još i benzinski motori i pogon na jedra, brodovi na električni pogon ustvari postoje već 120 godina. Električni brodovi su bili vrlo popularni između 1880-ih i 1920-ih, dok se još nije bio dovoljno razvio motor s unutarnjim izgaranjem. A od energetske krize 1970-ih ponovo vraćaju svoju popularnost, pogotovo od unaprijeđenja fotonaponskih čelija. Koristeći solarnu energiju moguće je napraviti brod na motorni pogon sa beskonačnim dometom.
Rana historija
Jedan od prvih električnih brodova dizajnirao je 1839., u Sankt Petersburgu u Rusiji, njemački izumitelj Moritz von Jacobi. Brod je bio dugačak 24 stope i mogao je prevoziti 14 putnika brzinom od 3 milje na sat.
Zlatno doba
Trebalo je 30 godina razvoja baterije i motora prije nego je električni brod postao praktičan. Gustav Trouvé, francuski električni inženjer, 1880. patentirao je mali električni motor. Isprva je mislio upotrijebiti taj motor za pogon vesala koja bi onda pokretala sam brod, ali je kasnije ipak zagovarao propeler.
Anthony Reckenzaun konstruirao je prvu značajniju električnu barkasu i nazvao ju „Electricity“. Brod je imao čeličnu oplatu i bio je preko 7 metara dug. Imao je akumulatore za pohranu električne energije. Takvi brodovi su se većinom koristili za izlete po rijeci Temzi.
Moritz Immisch, zajedno sa Williamom Keppelom, 1882. godine osnovao je tvrtku koja se specijalizirala za primjenu električnih motora u transposrtu. Oni su naparavili prvu flotu električnih barkasa za iznajmljivanje, te niz stanica za punjenje uz Temzu.
Takve brodove primarno su koristili bogati pojedinci za prevoženje po rijeci. Raskošni brodovi bili su izgrađeni od mahagonije i bogato dekorirani vitrajima, svilenim zavjesama i baršunastim jastucima.