cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sitno Donje
Sitnjani u pobuni Zagorana protiv francuske uprave (1806.-1813.)
Francuska vlst nije bila omiljena u Zagori, a u buntu su aktivno sudjelovali i Sitnjani. Za Malu Gospu 1806. kod sv. Jure u Sitnom (zajednička crkva za Sitno Donje i Sitno (Gornje)napadnuti su župnik Mirlovića fra Ante Jurić i župnik Visoke fra Ilija Soldo, jer da potpomažu novačenje za Napoleonova ratovanja davanjem podataka iz matičnih knjiga. Zamalo su ih kamenovali, a u smirivanju su se istakli Jure Jakelić iz Sitnog i Ilija Paić s Ljubostinja. Nekoliko dana kasnije, kada su glavari i predstavnici sela došli na Mirloviće na sastanak sa serdarom Božom Milovićem radi provjere popisa regruta, Sitnjani su napali glavara Mirlovića Franu Bulata, jer da pomaže regrutaciju. Na njega je skočio Mijo Ilić, Jure Jakelić je ovog puta potegao nož, a Ilija Paić udario je Bulata šakom u glavu. Sitnjani su se priključili velikim skupinama seljaka iz cijele Zagore, koja je pošla razoružavati Francuze u Trogiru. Kada se to smirilo, na putu kući preko Labina tražili su nekog Barišu Zovića, koji im se posebno zamjerio prilikom regrutacije. Kad ga nisu našli potpalili su mu kuću, a neki Škopljanac je vikao: ''Di je ti Bonaparte? Di je General da ga rasičemo na komade?''.
Djeca europske gospode rađaju se u Sitnom
U krševitom i siromašnom kraju, u novoj lijepoj željezničkoj zgradi na postaji Perković, rađala su se djeca stranaca zaposlenih na željeznici.
1937. glavar se žali da se ni po čemu ne vidi da su u Europi
U dugogodišnjem nastojanju za otvaranje škole glavar Petar Kunčić 30. siječnja 1937. općinskoj upravi u Drnišu piše: "Mnogo je decenija prošlo otkada selo Sitno Donje pripada općini Drniš. ... Nema tako rekuć ni jednog čavla nigdje zabijenog da bi čovjek mogao reći ovo je uspomena jedne općinske ili državne vlasti, a nema pak ni jedne druge tekovine po kojoj bi čovjek mogao zaključiti da je u Evropi". Zato seljani ovlašćuju glavara da moli "Ugledni Naslov" da im se iziđe ususret i što skorije otvori osnovnu školu.
Salonin
Publije Licinije Kornelije Salonin (rođen 242. godine, umro 260. godine) bio je rimski car 260. godine. Njegovo puno zvanično ime glasi: IMP CAESAR CORNELIUS LICINIUS SALONINUS VALERIANUS PF INVICTUS AUG.
Salonin je rođen oko 242. godine. Njegov otac, Galijen, kasnije je postao car. 258. godine Salonin i njegov brat Valerijan II, imenovani su za cezare od strane svog oca, cara Galijena i poslati u Galiju, kako bi uspostavili očevu vlast tamo. U tom periodu Salonin je živeo u Kelnu. 260. Galijen je uzvisio Salonina na rang savladara, dodelivši mu titulu avgusta. Ali, uzurpator Postum je ubrzo ubio Salonina.
Man Chong
Man Chong (? -242), stilsko ime Boning (伯寧), bio je službenik kineske države Cao Wei, jednog od Tri kraljevstva. Karijeru je započeo pod Cao Caom, a bio je jedan od vojskovođa zaslužnih za pobjedu u bitci kod Fanchenga 219. Godine 223. je sudjelovao u neuspješnoj invaziji države Wu, ali je kasnije njegove sugestije pripomogle da se ključna tvrđava Hefei obrani od napada Wua. Pred kraj života je pao u nemilost na dvoru.
Chalindrey
Šalendre je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Langr.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2693 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 134 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,03 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 350 metara.
GTT
__NOTC__ Termin GTT ima više značenja.
Brock, Nebraska
Brock je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 112 stanovnika.
ATT
__NOTC__ Termin ATT ima više značenja.
ATH
__NOTC__ Termin ATH ima više značenja.
Ketzin
Kecin je grad u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Hafeland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.448 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12063148.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hafeland Kecin se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Hafeland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 32 metra. Površina opštine iznosi 92,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.448 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 69 stanovnika/km².
Ata
__NOTC__ Termin Ata ima više značenja.
Strijelac (znak)
thumb|Strijelac
Strijelac (ijek.) ili strelac (ek.) (lat. Saggitarius) je jedan od 12 zodijačkih znakova. Osobe rođene od 22.11. do 21.12. rođene su u znaku strijelca.
Jarac (znak)
thumb|Jarac right|180px
Jarac (lat. Capricorn) je jedan od 12 horoskopskih znakova. Osobe rođene od 22.12. do 20.1. rođene su u znaku jarca.
Kazimierz Nowak
thumb|Kazimierz Nowak Kazimierz Nowak (1897 - 1937) je bio poljski putnik, korespodent i fotograf, rođen u Stryi. Posle Prvog svetskog rata živeo je u Poznanju.
Od 1931. do 1936. putovao je sam, peške i biciklom po Africi. Pokrio je razdaljinu od 40.000 km. On je bio verovatno prvi čovek koji je postigao ovako nešto. Objavljeno je u knjizi pod nazivom “Biciklom i peške po Crnom Kontinentu”. Preminuo je u Poznanju.
Black Hawk, Colorado
Blek Hok je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Hernando County, Florida
je okrug u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 172.778.
Steve Winwood
Stephen Lawrence "Steve" Winwood (Handsworth, Birmingham, 12. maj, 1948. -) je engleski pjevač i multi-instrumentalist. Prije odlaska u solističke vode, bio je član slijedećih grupa; The Spencer Davis Group, Traffic, Blind Faith i Go.
Muzička karijera
Još kao dječak, sa osam godina Steve je svirao sa starijim bratom Muffom i ocem u dixieland jazz orkestru - Ron Atkinson Band gitaru, klavir i bubnjeve. Sa 14 godina postao je član The Spencer Davis Group zajedno sa bratom Muffom. Tako da je išao u srednju školu i istovremeno bio prateći muzičar onodobnim američkim blues veličinama na njihovim turnejama po Britaniji, a to su bili; Muddy Waters, John Lee Hooker, T-Bone Walker, Howlin Wolf, B. B. King, Sonny Boy Williamson II, Eddie Boyd, Otis Spann, Chuck Berry, Bo Diddley i mnogi drugi manje poznati. U to vrijeme američki izvođači dolazili su na turneje u Britaniju sami i tu pronalazili prateće muzičare, zbog manjih troškova.
Steve Winwoodovi zlatni dani bili su oni sa sastavom The Spencer Davis Group, kada je bio koautor sa bratom Muffom Winwoodom, - hitova Gimme Some Loving i I'm a Man. Nakon razlaza sa Spencer Davisom, Steve je osnovao sastav Traffic sa Chris Woodom, Jim Capaldijem i Daveom Masonom. Tada je počela njegova suradnja sa gitaristom Eric Claptonom, bio je član njegove supergrupe Eric Clapton Powerhouse. Winwood se pojavljivao na mnogim session svirkama, a i u ulozi studijskog muzičara, tako je on 1969., odsvirao orgulje na ploči Joe Cocker -a With a Little Help from My Friends.
Rad u grupama Blind Faith i Traffic
1969. osnovao je sastav Blind Faith, s Eric Claptonom, Ginger Bakerom i Ric Grechom. Ovaj sastav kratko je trajao jer ih je Eric Clapton napustio. Po odlasku Erica Claptona, Ginger Baker, Winwood i Grech ostali su zajedno i osnovali sastav po imenu Ginger Baker's Air Force. U sastav je ušao Denny Laine, na mjesto Erica Claptona. Ni ovaj projekt nije dugo trajao, pa se Steve Winwood vratio radu sa svojim Trafficima.
Solistička karijera od 1977. do danas
Velike umjetničke razlike i stalne izmjene u sastavu dovele su do toga da se sastav Traffic raspao, tako da je 1977. Winwood objavio svoj prvi solo album. Nakon toga slijedio je 1980. uspješni Arc Of A Diver, pa Talking Back to the Night iz 1982. (oba dva albuma Winwood je snimio u vlastitom domu u Gloucestershiru, svirajući sve instrumente sam ). Slijedio je uspješni album Back in the High Life (1986.) koji je osobito uspio u Americi. Stewe Winwood je uspio preživjeti sve promjene glazbenog ukusa koji su se dogodile. Tako kontinuirano snima i koncertrira do danas.
Kanamicin kinaza
Ovaj enzim takođe deluje na antibiotike neomicin, paromomicin, neamin, paromamin, vistamicin i gentamicin A. Enzim iz Pseudomonas aeruginosa takođe deluje na butirozin.
Šibenska kapa
mini|desno|250px|Šibenska kapa Šibenska kapa je najpoznatija hrvatska inačica crvene kape, vrste narodnog pokrivala za glavu. Danas je obično narančaste boje s dva niza crnih vezenih ukrasa (obično zvanih bovuli, bouli, boule ili bule).
Stariji oblik kape (uglavnom niži, uvijek crvene boje, najčešće s jednim nizom povezanih krugova, navezena i po tjemenu, uvijek s kitom) sačuvan je s muzejskim primjercima koji se danas čuvaju u bečkom Muzeju nacionalne etnografije (Österreichisches Museum für Volkskunde), Etnografskom muzeju u Splitu, Etnografskom muzeju u Zagrebu, Etnografskom muzeju u Beogradu, Narodnom muzeju u Zadru, Muzeju grada Šibenika, Gradskom muzeju Drniša i Kninskom muzeju.
Povijest
Crvenu kapu se tipski povezuje s japodskim oglavljem, iako je kod Japoda bila nošena samo kod žena dok se crvena kapa u narodu nosila i među muškarcima i među ženama.
Nakićeni oblik kape (u narodu kićenka), kakav je nošen npr. kod svadbenih djevera ili alkarskih momaka, naliči na neobičnu crvenu kapu koju nosi orač naslikan na fresci u crkvici Gospe Srimske između Šibenika i Vodica (XII./XIII. st.).
Na donjem ukrasnom vijencu portreta šibenske katedrale nalazi se i lik pučanina pod kapom. Ovaj portret potječe iz vremena popravka katedrale 1850. godine. Na gornjem ukrasnom vijencu portreta (iz pred-Dalmatinčeve faze izgradnje, oko 1440.) također je brkati lik pod sličnom kapom.
Crvenu kapu je kao muško oglavlje u dokumentu iz 1500. pronašao don Krsto Stošić, dok je kao "kapu od skrleta s kožnom podstavom" pronašao u dokumentu iz 1660. godine.
Društvene okolnosti
Politički povodi za poznatost ovakvog oblika narodne crvene kape 1880-ih godina je bilo nadmetanje narodnjaka (s narodnom kapom kao simbolom, redovito s brkovima) i autonomaša (s gospodskim klobukom kao simbolom, redovito s bradom i brkovima) za vlast u Šibeniku i u drugim dalmatinskim gradovima, a 1920-ih godina narodna kapa kao simbol slavenstva pred anektiranim Zadrom.
U valu modernizacije nakon 2. svjetskog rata kapa je, kao i druga pučka obilježja, bila u drugom planu iza simbolike klasne ideologije. Svečanosti poput proslave 900. obljetnice prvog spomena grada Šibenika 1966. godine i proglašenje šibenskog franjevca Nikole Tavelića svetim 1970. godine, kao i ekonomsko otvaranje konzumentima kulture izgradnjom Jadranske turističke ceste 1964. i izgradnjom hotela od 1966., pojačali su javni interes za kapu kao simbol identiteta i suvenir.
Današnji grb i uspravna zastavica Šibensko-kninske županije ima dvije komponente prenesene sa šibenske kape (tj. šibensko-drniške kape, kako je tim povodom službeno obrazloženo): boju i ukras. Boja je opisana kao crvena a u stvarnosti se na županijskom grbu često prikazuje kao narančasta. Ukras na uspravnoj zastavici su boule, spiralno vezene spojene kružnice.
Gospodarske okolnosti
Obrtnički preduvjet za uspjeh šibenske kape bila je djelatnost poduzeća zvanog Industrija narodnog veziva kojeg je u Šibeniku od 1880. do 1945. u skladu s europskim trendom interesa za tradicijske obrte poznatim kao Pokret za umjetnost i obrt (Arts and Crafts Movement) utemeljila obitelj Matavulj. Poduzeće je proizvodilo narodne kape (berette nazionale, izraz zabilježen 1890.), druge dijelove narodnih nošnji, pogače od oraha i suhih smokava i likere (od 1844. godine). Proizvodnja se dijelom odvijala u pogonu u gradskom predjelu Varoš, a dijelom kao kućna radinost kooperantica kojima je poduzeće osiguravalo materijal i prodaju.
Povećana potreba za ovakvim i sličnim kapama (poput ličkih) u zapadnohrvatskim krajevima od Gospića do Imotskog, gdje je ostajala posljednjom tradicijskom oznakom u kupovnim odjećama industrijskog vremena, snažno je podstakla proizvodnju Matavuljevog poduzeća.
Porijeklo
Kapa je koncem XIX. st. i u prva dva desetljeća XX. st. pojednostavljena za izradu od uposlenih žena ili kooperantica uz pomoć šivaćeg stroja s dodatnom mogućnošću vezenja, kakve im je s materijalom i plasmanom osiguravao obrtnik. U to vrijeme je kućno rađena narodna kapa u Šibeniku bila niža, istaknutijeg vrha i vezenih ukrasa s disproporcionalno malim punjkama (u narodu zvana oštruljica ili težačka kapa), a u Drnišu i okolici je kapa bila viša, plosnatijeg vrha, sa strane sa šupljim punjkama veličinom približenima ili izjednačenima s ostalim vezenim krugovima (drniška kapa, u tom kraju u narodu jednostavno zvana seljačkom kapom). Strojnom ubrzanju proizvodnje za veće tržište prikladnije je bilo približavanje obliku i ukrasima veće kape.
Slična je kapa nošena i u Kninu, prije polovice XIX. st. zamotana pod crvenu ćalmu.
U tom smislu je današnja šibenska kapa amalgam šibenske i drniške kape, u vrijeme širenja proizvoda Industrije narodnog veziva u raznim krajevima prozvana kapom šibenkinjom. Vrijeme promjene rukom izrađivane narodne kape u kupovnu kapu iz Industrije narodnog veziva može se vidjeti na Meštrovićevim slikama u Gradskom muzeju Drniša ("Momak i djevojka u kolu", "Pastir s mijehom", "Žene iz Dalmatinske zagore", skulptura "Ludi Mile", sve nastale između 1911. i 1913. godine).
Naziv "šibenska kapa", koji u narodu nije postojao prije XX. st., opravdan je zbog nastanka ovako modificirane narodne kape u Industriji narodnog veziva. Taj povijesni obrt bio je smješten u još postojećoj zgradi u šibenskoj četvrti Varoš.
Kulturni status
mini|desno|250px|Kaparice na svečanom prijamu kod šibenske gradonačelnice Nediljke Klarić (s kapom u ruci) 30. srpnja 2008. Slijeva nadesno: Nelica Knežević iz obrta "VeNel", č. s. Fortunata iz samostana benediktinki sv. Luce, Liposava Kuštović iz obrta "Lipa", Milena Perčin iz drniške udruge "Žena", Vedran Knežević iz obrta "VeNel", Inga Marin iz udruge "Žena" i Marija Cipitelo Stojić. Ministar kulture RH je 18. srpnja 2008. donio rješenje kojim se utvrđuje da umijeće izrade šibenske kape ima svojstvo nematerijalnog kulturnog dobra u smislu članka 9., stavka 1, alineje 3. Zakona o zaštiti i očuvanju kulturnih dobara.
Prijedlog za utvrđenje svojstva nematerijalnog kulturnog dobra je studenog 2007. godine pokrenula i obrazac s opisom kulturnog dobra popunila Nelica Knežević.
Mjere zaštite
Kao mjera zaštite nematerijalnog kulturnog dobra obrtnice, kaparice, udruge i ustanove u svojim prostorima i na gradskim trgovima upriličavaju više povremenih sadržaja i programa. Posebno se ističu popularizacijski učinci jednometarske kape koju je 2008. napravila drniška udruga "Žena", rad obrta "VeNel" sa školskom djecom u radionici i dućanu u ulici don Krste Stošića i predstavljanja niza rekonstruiranih starijih oblika kape u obrtu "Lipa".
Na poziv Joška Lokasa se u kompleksu ruralnog turizma Etnoland u Pakovom Selu svakog proljeća održava okupljanje posvećeno ovoj kapi. Teme okupljanja su bile iduće:
Južna Italija
Južna Italija (Italia Meridionale ili Mezzogiorno) je zajednički izraz za regije Basilicata, Kampanija, Kalabrija, Apulija i Sicilija, koje se nalaze na jugu Italije, kao i Molise i Abruzzo, koje su geografski bliže centru. Italijani za Južnu Italiju često koriste izraz Meridione ili Mezzogiorno. Istituto Nazionale di Statistica (ISTAT) koristi izraz Italia Meridionale te isključuje Siciliju, koju je zajedno sa Sardinijom smjestio u Otočnu Italiju. Neke definicije također uključuju Sardiniju i južnu polovicu Lazija, koji su historijski bili dio južnih kraljevstava.
Izraz Mezzogiorno (Podne) se prvi put počeo koristiti u 18. vijeku. Popularizirao ga je Giuseppe Garibaldi opisujući bivše oblasti Kraljevina dviju Sicilija kao "Il Mezzogiorno". Izraz, kojim se obisuje vruće podnevno sunce Južne Italije, postao je široko rasprostranjen nakon ujedinjenja Italije te se često povezuje sa siromaštvom, nepismenošću i kriminalom -- stereotopovima Juga koji postoje do današnjeg dana.
Opsada Dubrovnika (1814)
Opsada Dubrovnika 1814. je naziv za jednotjednu bitku koja se od 19. do 27.1. 1814. vodila između dubrovačkih ustanika, hrvatskih vojnih snaga u sklopu Austrijskog Carstva te britanske mornarice pod zapovjedništvom Williama Hostea protiv vojske Francuskog Carstva koje je držalo Dubrovnik i okolicu sve do Trsta.
Pozadina
Dana 26. svibnja 1806. vojska francuskog generala Lauristona nedopušteno je ušla na teritorij neutralne Dubrovačke Republike, a sljedećeg dana je na prijevaru ušla u Grad, tražeći da se samo odmori i okrijepi na putu za tadašnje francuske posjede u Boki kotorskoj. Umjesto toga, odmah je okupirala Grad u ime Napoleona. Vrlo kratko nakon početka francuske okupacije, ruska i crnogorska vojska ušla je na dubrovački teritorij i počela se boriti s francuskom vojskom, pljačkajući i paleći sve na putu. To je kulminiralo opsadom okupiranog Grada (u kojoj je na njega palo 3000 topovskih kugla). 31. siječnja 1808. maršal Auguste Frederic Louis Viesse de Marmont izdao je proglas da ukida Dubrovačku Republiku, unatoč protivljenju vlasti Republike, i da pripaja dubrovački teritorij Kraljevstvu Italiji (marionetskoj državi Francuskog Carstva), iz kojega je naknadno izdvojen te zajedno s Istrom, Dalmacijom te slovenskim zemljama udružen u Napoleonove Ilirske provincije. Marmontu je Napoleon dao novostvorenu titulu "vojvoda dubrovački" (Duc de Raguse).
Ustanak i opsada
16.1. austrijske vojne snage su započele izgradnju bitnice ispred Dubrovnika. Kapetan Hoste je stigao preko mora sa britanskom mornaricom te dao austrijskoj vojsci dva minobacača i šest topova. 22.1. započelo je bombardiranje Dubrovnika, dok su Britanci napali utvrdu na otoku Lokrumu a Austrijanci utvrdu Imperial. Do 26.1., obje utvrde su bile u rukama saveznika, te francuska vojska time više nije mogla držati grad. U noći sa 28. na 29.1., Montrichard je potpisao predaju grada saveznicima. Tada je Vlaho Kaboga otvoreno stao uz Austrijance i raspustio dio ustaničke vojske koji je bio iz Konavala. U međuvremenu, drugi vođa ustanka, Đivo Natali, još je sa svojim ustanicima čekao ispred Vrata od Ploča. Austrijske i britanske snage ušle su kroz Vrata od Pila, nakon čega je general Milutinović okupirao Grad.
Nakon opsade
Nakon toga, barjak svetoga Vlaha vijorio se uz austrijsku i britansku zastavu, ali samo dva dana, jer je 30. siječnja general Milutinović naredio gradonačelniku Sabu Giorgi da ga spusti. U patriotskom zanosu Giorgi, koji je bio zadnji knez Republike prije francuske okupacije, odbio je skinuti barjak, "jer ga je pripeo (podigao) narod", i nijedan Dubrovčanin to nije htio učiniti, čak ni nakon što su im zaprijetili oružjem, nego su barjak skinuli austrijski vojnici.
Iako vlada Dubrovačke Republike nikad nije potpisala kapitulaciju niti se odrekla suvereniteta, što je po pravilima Klemensa von Metternicha koje je Austrija usvojila za Bečki kongres značilo da je trebala biti obnovljena, Austrijsko Carstvo je uspjelo uvjeriti druge saveznike da mu dopuste da zadrži teritorij Dubrovačke Republike Dok su mnogi manji i manje važni gradovi i bivše države bili primljeni na Kongres, to pravo je odbijeno predstavniku Dubrovačke Republike. Sve to je bilo u potpunoj suprotnosti sa svečanim ugovorima koje su austrijski carevi potpisali s Republikom: prvi potpisan 20. kolovoza 1684., u kojem car Leopold I. Republici obećava i jamči nepovredivu slobodu ("inviolatam libertatem"), te drugi iz 1772., u kojem carica Marija Terezija obećava zaštitu i poštovanje nepovredivosti teritorija i slobode Dubrovačke Republike.
Grad će u okviru Austrijskog Carstva ostati sve do njegovog raspada 1918. godine.
Ljudska mitohondrijska genetika
Ljudska mitohondrijalna genetika je studija genetike DNK sadržane u ljudskoj mitohondriji. Mitohondrije su male strukture u ćeliji koje generišu energiju za ćelijske potrebe, te se nazivaju ćelijskim „elektranama“.
Mitohondrijska DNK (mtDNK) se ne prenosi putem nukleusne DNK (nDNK). Kod ljudi, kao i kod većine višećelijskih organizama, mitohondrijska DNK se nasleđuje jedino iz majčine jajne ćelije.
Mitohondrijsko nasleđivanje ne podleže Mendelovim zakonima, jer oni podrazumevaju da polovina genetičkog materijala oplođenog jajeta (zigota) potiče iz svakog roditelja.
Osamdeset procenata mitohondrijske DNK kodira funkcionalne mitohondrijske proteine, i stoga većina mutacija mitohondrijske DNK dovodi do funkcionalnih problema, koji se mogu manifestovati kao poremećaji mišića (miopatije). Razumevanje genetičkih mutacija koje utiču na mitohondrije može da doprinese boljem razumevanju unutrašnjeg rada ćelija i organizama, kao i da u izboru metoda za uspešno kloniranje tkiva i organa, i u razvoju tretmana i mogućih lekova za mnoge poražavajuće mišićne tegobe.
Mitohondrijska funkcija i genom
Mitohondrijski enzimi proizvode 36 molekula ATP-a po molekulu glukoze u kontrastu sa 2 ATP molekula proizvedena glikolizom. To ih čini esencijalnim za održavanje života kod svih viših organizama. Mitohondrijske bolesti su genetički poremećaji koji se prenose putem mitohondrijske DNK, ili nukleusnom DNK koja kodira mitohondrijske komponente. Manji problemi sa bilo kojim od brojnih enzima koje mitohondrija koristi mogu da imaju poražavajuće posledice u ćeliji, i organizmu.
TAY
__NOTC__ Termin TAY ima više značenja.
Heinrich Rudolf Hertz
Heinrich Rudolf Hertz ili Heinrich Hertz (Hamburg, 22. veljače 1857. - Bonn, 1. siječnja 1894.), njemački fizičar. Doktorirao (1880.) na Sveučilištu u Berlinu. Radio u Sveučilištu u Kielu (od 1883. do 1885.), bio profesor fizike na Sveučilištu u Karlsruheu (od 1885. do 1889.) i ravnatelj Fizikalnoga instituta u Bonnu (od 1889. do 1994.). Proučavao je Maxwellovu teoriju elektromagnetizma i 1888. prvi pokusima dokazao postojanje elektromagnetskih valova s pomoću takozvanog Hertzova oscilatora (dipola). Elektromagnetske valove stvorene u jednome titrajnome krugu prenosio je na drugi, mjerio njihovu brzinu i valnu duljinu i pokazao da se reflektiraju, lome i polariziraju poput svjetlosnih valova. Usput je opazio i fotoelektrični učinak, (koji je kasnije objasnio Albert Einstein) kada je primijetio da je električki nabijeno tijelo gubi električni naboj ako je izloženo djelovanju ultraljubičastog zračenja. Njegova su otkrića dovela do razvoja bežične telegrafije radio valovima, koja je nadomjestila telegrafiju električnom strujom. Po njem su nazvani mjerna jedinica za frekvenciju herc i krater na Mjesecu (Hertz (krater)).
Hertz je rođen u Hamburgu, Njemačka u židovskoj obitelji koja je poslije preobraćena u kršćanstvo. Otac mu je bio savjetnik u Hamburgu, a majka doktorova kći. Za vrijeme školovanja u sveučilištu u Berlinu pokazao je veliko zanimanje i sposobnost za znanosti i jezike; a učio je arapski i sanskrit. Znanosti i inženjering studirao je u Dresdenu, Münchenu i Berlinu. Bio je učenik Gustava R. Kirchhoffa i Hermanna von Helmholtza. Nakon Michelsonovog pokusa 1881. (prethodnik Michelson-Morleyeva pokusa iz 1887.) koji je dokazao nepostojanje etera, Hertz je izmijenio Maxwellove jednadžbe i došao do novog otkrića. Tijekom pokusa otkrio je da električni signali mogu putovati kroz zrak, kao što su pretpostavili James Clark Maxwell i Michael Faraday, i to je bila baza za otkriće i izradu radija. Hertz je preminuo od trovanja krvi u Bonnu u dobi od 37 godina.
Njegov nećak Gustav Ludwig Hertz dobio je Nobelovu nagradu, a Gustavov sin Carl Hellmuth Hertz otkrio je ultrazvuk.
Hertzovi pokusi
Teoriju elektromagnetskih oscilacija razradio je engleski fizičar Mexwell 1863. On je svojom teorijim našao da se elektromagnetski valovi šire u vakuumu istom brzinom (300 000 km/s) kao i valovi svjetlosti i da imaju ista svojstva. Valjanost Maxwellove teorije potvrdio je svojim pokusima njemački fizičar Hertz 1888. Pri tom se Hertz služio aparatom za proizvodnju oscilacija koji se zove oscilator. Taj se oscilator sastoji od dviju metalnih šipki koje na svojim unutarnjim krajevima imaju metalne kuglice. Te su kuglice spojene s induktorom koji ih nabija. Kadgod između kuglica preskoči električna iskra, nastaju električne oscilacije. U iskrištu je električna struja najjača, a na krajevima šipki jednaka je nuli. Drugim rječima, u iskrištu nastaju trbusi, a na krajevima šipki čvorovi elektromagnetskog vala.
Za dokaz elektromagnetskih valova služi aparat koji se zove rezonator. Taj se rezonator sastoji također od dvije ravne šipke na čijim se unutarnjim krajevima nalaze kuglice. Da bi rezonator prilagodio na rezonanciju, Hertz je mijenjao njegov električni kapacitet tako da je produljivao ili skraćivao duljinu šipki. Kada je rezonator u rezonanciji s oscilatorom i ako je s njime paralelan, između kuglica rezonatora preskakat će električna iskra. Budući da se električna iskra slabo vidi, rezonator se veže za drugi aparat koji se zove koherer, a s njime je zajedno u spoju električno zvonce i galvanska baterija.
mini|upright=3|center|Za dokaz [[elektromagnetski valovi|elektromagnetskih valova služi aparat koji se zove Hertzov rezonator: sastoji se od dvije bakrene žice, svaka duljine 1 metar, koje završavaju u cinkovim kuglama promjera 300 milimetara.]]
mini|desno|400px|Način rada poluvalne dipolne [[antena|antene koja dobiva energiju od radio valova. Električno polje valova ( E, zelene strelice ) potiskuje elektrone u anteni nazad i naprijed (crne strelice), stvarajući na krajevima antene pozitivni ili negativni električni naboj. Budući da je dužina antene polovina valne duljine radio valova, ona stvara stojne valove električnog napona ( V, crvene trake ) i električne struje u anteni. Ta oscilirajuća struja koja teče naprijed i nazad putuje dolje do prijenosne linije kroz radio prijamnika (prikazan električnim otpornikom R).  Treba napomenuti da je djelovanje antene prikazano znatno usporeno zbog boljeg prikaza. Poluvalni Hertzov dipol je osnovna sastavnica mnogih antena.]]
Hertzov dipol
Hertzov dipol poseban je oblik električnog dipola u kojem naboji neprestano titraju, a tomu je posljedica emitiranje elektromagnetskih valova u prostor. Pojava je osobito izražena ako je dipol ostvaren električnim vodičem kojemu je duljina cjelobrojni višekratnik polovice valne duljine emitiranih valova. Zato je poluvalni Hertzov dipol osnovna sastavnica mnogih antena.
TAC
__NOTC__ Termin TAC ima više značenja.
Difebarbamat
Difebarbamat je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 578,654 Da.
Ekso-(1-4)-α-D-glukanska lijaza
Ovaj enzim katalizuje sekvencinu degradaciju (1->4)-alfa-D-glukana sa neredukujućeg kraja.
TGG
__NOTC__ Termin TGG ima više značenja.
Vodenjak (znak)
Vodenjak ili Vodolija (lat. Aquarius) je jedan od 12 horoskopskih znakova. Osobe rođene od 21.1. do 20.2 su rođene u znaku vodenjaka.
ACT
__NOTC__ Termin ACT ima više značenja.
TCN
__NOTC__ Termin TCN ima više značenja.
Broken Bow, Nebraska
Broken Bow je grad u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3,559 stanovnika.
Peroksimonosumporna kiselina
Peroksimonosumporna kiselina je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 114,078 Da.
Mikoplazma
Mikoplazma je rod bakterija kojima nedostaje ćelijski zid. Iz toga razloga one nisu podložne uticaju brojnih antibiotika poput penicilina ili drugih beta-laktama koji utiču na sintezu ćelijskog zida. One mogu da budu parazitske ili saprotrofne. Nekoliko vrsta su ljudski patogeni, uključujući M. pneumoniae, koja je važan uzročnik atipične pneumonije i drugih respiratornih oboljenja, i M. genitalium, za koju se smatra da učestvuje u pelvičnoj inflamatornoj bolesti. Mikoplazma je najmanja poznata ćelija. Njen prečnik je oko mikrona (μm).
Poreklo imena
Ime Mycoplasma, od (gljivice) i plasma (formirane), je prvi koristio Albert Bernhard Frank 1889. On je smatrao da se radi o gljivicama, usled njihovih karakteristika.
Starije ime za Mycoplasma je bilo pleuro pneumoniji slični organizmi (PPLO). Kasnije je utvrđeno da je gljivicima sličan način rasta M. mycoides jedinstven za te vrste.
Karakteristike
Poznato je preko 100 vrsta roda Mycoplasma, jednog od nekoliko rodova bakterijske klase Mollicutes. One su paraziti ili komensali ljudi, drugih životinja (uključujući insekte), i biljki. Rod Mycoplasma je po definiciji ograničen na kičmenjačke domaćine. Holesterol je neophodan za rast vrsta iz roda Mycoplasma, kao i pojedinih drugih rodova mollicutes. Njihova optimalna temperatura rasta je često temperatura njihovog domaćina (npr. 37° C kod ljudi) ili temperatura ambijenta ako domaćin nema sposobnost regulacije unutrašnje temperature. Analiza 16S sekvenci ribozomske RNK kao i genskog sadržaja strogo sugerišu da su mollicute, uključujući mikoplazme, blisko srodne sa bilo Lactobacillus ili Clostridium granom filogenetičkog drveta (Firmicutes sensu stricto).
TCG
__NOTC__ Termin TCG ima više značenja.
Vezza, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Kružnica
Aksioma prenošenja duži
Na datoj polupravoj postoji jedna i samo jedna tačka B takva da je duž jednaka datoj duži.
Posljedica
Ako su B1i B dvije tačke poluprave h sa početkom u A takve da AB=A B1onda je B=B1 Odnosno dvije različite tačke poluprave h ne mogu imati jednako rastojanje od početka poluprave
Opšti pojmovi
Neka je u ravni data tačka O i duž r. Tada, prema aksiomi prenošenja duži), na svakoj polupravoj čiji je početak tačka O i leži u ravni postoji jedinstvena tačka X takva da je OX=r.
Skup svih tačaka ravni čija je udaljenost od date tačke O te ravni jednaka datoj duži nazivamo kružnica s centrom u O i poluprečnikom (radijusom) r.
Poluprečnik kružnice je duž koja spaja centar kružnice sa bilo kojom tačkom kružnice.
Prava koja prolazi kroz centar kružnice naziva se centralna prava kružnice. Centar O dijeli centralnu pravu na dvije poluprave koje imaju tačno jednu tačku sa kružnicom, odnosno centralna prava i kružnica imaju dvije zajedničke tačke.
Duž PQ koja spaja centralno simetrične tačke kružnice nazivamo 'prečnik (dijametar ili promjer)' kružnice. Ako je PQ prečnik kružnice onda je PO=OQ odnosno O je sredina prečnika.
Duž koja spaja dvije tačke kružnice nazivamo tetiva. Prečnik je tetiva na kojoj leži centar kružnice.
Centralna prava dijeli ravan kružnice na dvije poluravni odnosno tačke kružnice dijeli na dva skupa.- Kružnice koje imaju isti centar kažemo da su koncentrične.
Ugao čiji je vrh u centru kružnice nazivamom centralni ugao.
Dio kružnice koji pripada centralnom uglu nazivamo luk. Centralnom uglu odgovara određen luk. Luk koji odgovara ravnom uglu je polukružnica. Luk koji odgovara nultom uglu svodi se na tačku. Punom uglu odgovara kao luk cijela kružnica
U pravouglim koordinatama jednačina kružnice glasi
, где су (p,q)
Ova je jednačina drugog reda. Obim kružnice O(r) је 2r \pi \,, а kružnica predstavlja periferiju кrugа'''.
Površina omeđena kružnicom је r^2 \pi\,.
Centralni ugao je dvostruko veći od perifernog ugla nad istom tetivom.
Periferni ugao nad prećnikom je prav Ugao između tetive i tangente povučene iz jedne tačke kružnice jednak je perifernom uglu nad tom tetivom Periferni uglovi nad istom tetivom su isti ili suplementni.
Presjek kružnica prazan skup
Sve tačke jedne kružnice su izvan druge kružnice. Sve tačke jedne kružnice su unutar druge kružnice.
Tangiranje kružnica
Tačka A druge kružnice pripada tačkama prve kružnice. Sve ostale tačke su izvan prve kružnice. Za kružnice koje imaju jednu i samo jednu zajedničku tačku i ona leži na pravoj CO kažemo da se one dodiruju izvana u tački A. Tačka B pripada prvoj kružnici sve ostale tačke druge kružnice su unutar prve kružnice. Ako dvije kružnice imaju dijametralno raspoređene dvije zajedmočke tačke M na pravoj CO onda su one dijametralno suprotne za svaku od te dvije tačke koje leže na pravoj. za svaku od te dvije kružnice pa se one poklapaju.
Presjek kružnica
Ako se jedan kraj luka nalazi u kružnici a drugi izvan je onda taj luk sa kružnicom ima jednu i samo jednu zajednićku tačku. Teorema 2
Sun Hao
Sun Hao (242–284), stilsko ime Yuanzong (元宗), prvotnim imenom Sun Pengzu (孫彭祖) sa stilskim imenom Yuanzong (元宗), bio je četvrti i posljednji car kineske države Istočni Wu, jednog od Tri kraljevstva. Bio je unuk osnivača države Sun Quana, odnosno sin bivšeg krunskog princa Sun Hea. Na prijestolje je došao godine 264. nakon smrti svog strica Sun Xiua (cara Jinga), a glavni razlog je bilo nastojanje da carsko prijestolje zauzme punoljetna i koliko-toliko zrela osoba nakon nedavne propasti savezničke države Shu Han. Sun Hao se, međutim, pokazao nesretnim izborom za cara, jer je bio previše rastrošan, okrutan i nesposoban rješavati sve veće ekonomske probleme. Pod njime je Wu toliko oslabio da je godine 279. sjeverna dinastija Jin pokrenula osvajački pohod tokom koga je Wu pokoren. Zarobljeni Sun Hao je doveden na sjever, gdje je nekoliko godina proveo pod formalnom titulom Markiz od Guiminga (歸命侯).
TCC
__NOTC__ Termin TCC ima više značenja.
Baâlon (Meza)
Balon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Verden.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 267 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,76 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 278 m, a minimalnoj 186 m).
Inhibitori nukleinskih kiselina
thumb|Ilustracija [[DNK, RNK, i proteinske sinteze. Prve dve strukture su nukleinske kiseline.]] Inhibitori nukleinskih kiselina su vrste antibakterijskih sredstava koja funkcionišu putem inhibicije proizvodnje nukleinskih kiselina.
Cordaville, Massachusetts
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.650, što je 135 (5,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Inhibitori nukleinskih kiselina
Postoje dve glavne klase: DNK inhibitori i RNK inhibitori.
Antifungalni flucitozini funkcionišu na sličan način.
DNA inhibitori
DNK inhibitori (kao što su kinoloni) dejstvuju na DNK girazu kao topoizomerazni inhibitori.
Postoji još jedna grupa DNK inhibitora, uključujući nitrofurantoin i metronidazol, koji imaju dejstvo na anaerobične bakterije. These act by generating metabolites that are incorporated into DNA strands, which then are more prone to breakage. Ovi lekovi su selektivno toksični za anaerobične organizme, ali mogu imati efekat i na ljudske ćelije.
Antifolati (DNK, RNK, i protein)
Antifolati dejstvuju prvenstveno kao obostrani RNK i DNK inhibitori, i oni se često grupišu sa inhibitorima nukleinskih kiselina u udžbenicima. Međutim, oni isto tako dejstvuju indirektno kao inhibitori proteinske sinteze (zato što tetrahidrofolat isto tako učestvuje u sintezi amino kiselina serina i metionina), tako da se oni nekad razmatraju kao posebna kategorija, antimetabolita. Međutim, termin "antimetabolit", kad se doslovno koristi, se može odnositi na mnoge klase lekova.
TCT
__NOTC__ Termin TCT ima više značenja.
Sun Shao (Istočni Wu)
Sun Shao, rođen kao Yu Shao (188–241), stilsko ime Gongli (公禮), bio je general kineske države Istočni Wu, jednog od Tri kraljevstva. Vjeruje se da je ime "Sun" dobio zahvaljujući svom stricu po imenu Sun He, koji je bio bliski prijatelj Sun Jiana, praosnivača klana koji će vladati državom Wu. Služio je u borbama protiv države Cao Wei s promjenljivim uspjehom. Njegova tri sina su također bili generali.
ŽKK Šibenik
ŽKK Šibenik je hrvatski ženski košarkaški klub iz Šibenika. Sjedište je na adresi Ante Šupuka 10, Šibenik.
Domaći uspjesi
Prvenstvo Hrvatske:
Prvenstvo Jugoslavije
Kup Ružice Maglaj-Rimac
Kup Jugoslavije
Međunarodni uspjesi
MŽRKL
Regionalni kup
Metanol—5-hidroksibenzimidazolilkobamid Co-metiltransferaza
Metanol—5-hidroksibenzimidazolilkobamid Co-metiltransferaza (, metanol kobalaminska metiltransferaza, metanol:5-hidroksibenzimidazolilkobamidna metiltransferaza, MT 1 (nespecifična), metanol 5-hidroksibenzimidazolilkobamidna Co-metiltransferaza, mtaB (gen)) je enzim sa sistematskim imenom metanol:5-hidroksibenzimidazolilkobamid Co-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Sun Shao (Sun Ceov sin)
Sun Shao (孫紹) (200-?) je bio sin Sun Cea, kineskog gospodara rata iz doba kraja dinastije Han. Rođen je neposredno iza očeve smrti. Kada je odrastao, služio je kao general svog strica Sun Quana, osnivača države Istočni Wu, i dobio titulu markiza. U Sanguo Zhi se spominje kako je imao sina po imenu Sun Feng.
Königs Wusterhausen
Kenigs Vusterhauzen je grad u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 37 opštinskih središta okruga Dame-Šprevald. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 33.400 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12061260.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Dame-Šprevald Kenigs Vusterhauzen se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Dame-Šprevald. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 36 metara. Površina opštine iznosi 95,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 33.400 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 349 stanovnika/km².
Ribe (znak)
thumb|Ribe right|180px
Ribe (lat. Pisces) su jedan od 12 horoskopskih znakova. Osobe rođene od 20.2. do 20.3. rođene su u znaku riba.
Čvrljevo (Šibenik)
Čvrljevo je naselje u sastavu Grada Šibenika, u Šibensko-kninskoj županiji. Nalazi se oko 17 kilometara sjeveroistočno od Šibenika.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 64 stanovnika.
CCT
__NOTC__ Termin CCT ima više značenja.
243
Godina 243. (CCXLIII) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Arijana i Papa (ili, rjeđe, godina 996. Ab urbe condita). Oznaka 243. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Difemerin
Difemerin je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 327,417 Da.
Glukuronanska lijaza
Glukuronanska lijaza (, (1,4)-beta-D-glukuronan lijaza) je enzim sa sistematskim imenom (1->4)-beta-D-glukuronan lijaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Srbija i Arbanija (knjiga)
thumb|Naslovnica knjige Srbija i Arbanija: jedan prilog kritici zavojevačke politike srpske buržoazije je knjiga Dimitrija Tucovića (1881-1914) u kojoj se kritikuje srpska osvajačka politika prema Albaniji i zločini počinjeni nad Albancima tokom Balkanskih ratova.
Srbija i Arbanija (često nazivana i Srbija i Albanija) je jedan od poslednjih Tucovićevih spisa, objavljen 1914. godine, pred njegovu pogibiju u Prvom svetskom ratu. U ovoj knjizi se Dimitrije Tucović kritički razračunava sa anti-albanskim spisima srpskih političara Vladana Đorđevića i Stojana Protića (Balcanicusa).
U Kraljevini Jugoslaviji Tucovićeva knjiga je bila potiskivana i prećutkivana. Nakon Drugog svetskog rata u SFRJ dolazi do više reizdanja ove knjige i njenog afirmisanja u javnosti. Od 1980-ih godina neki autori u Srbiji ponovo dovode u pitanje Tucovićevu kritiku.
Sadržaj
Prvo poglavlje „Iz života Arbanasa" je posvećeno životu Albanaca i njihovom odnosu prema susedima. Za Tucovića nije sporna činjenica da su se „Arbanasi“ širili na račun „Slovena“ na istok. Pošto smatra da su „Arbanasi“ bili nesposobni da pretapanjem izvrše asimilaciju „jer su kulturno stajali ispod svojih suseda, pa čak i Crnogoraca“, on navodi da su se oni naseljavali na „...mestima koje su drugi silom ili milom napuštali. To napuštanje je, nema sumnje, vrlo velikim delom posledica nenosnoga susedstva primitivnih, pljačkaških, neobuzdanih arbanaških plemena, ili čak njihova gruba pritiska. Nesigurni imovinom, neobezbeđeni sa životom, sprečeni u slobodi rada, starinci su se sa svojih ognjišta morali uklanjati.“
Opisujući „Arbanase“ u prvom poglavlju Tucović navodi i sledeće: „Borba oko granica i ispaša počela je da besni. Sa celim susedstvom u krvnoj osveti. Zatvoreni sa svih strana, pljačka je bila još jedini spas ovih gorštaka. I pljačka je postala njihovim glavnim izvorom života, a redovno zanimanje zasede, ucene putnika i trgovaca, otmica stoke, praćeni ubistvima, i ubistvima za ubistva, dobro organizovani pljačkaški pohodi prema primorju ili u plodne krajeve na istoku.“
Posle ovakvog uvoda Tucović drugo poglavlje posvećuje autonomiji Albanije, a u trećem poglavlju se bavi strateškim položajem Jadranskog mora i "borbama za istok", gde pokušava da pojasni razloge koji su bitni za razumevanje problematike kojom se u ovoj knjizi bavi.
Dimitrije Tucović u svojoj knjizi govori o događajima iz balkanskih ratova 1912-1913 kada je Srbija okupirala Albaniju. On ocenjuje da "Srbija nije ušla u Arbaniju kao brat nego kao osvajač" i da je rđavom politikom koja nije računala sa ljudima izgubila svaki dodir sa predstavnicima albanskog naroda i odgurnula ga u mržnju prema svemu srpskom. Tucović prenosi da je srpska vlada oglasila albansko stanovništo "za ljudski odrod prema kome vredi samo upotreba grube sile" i podseća da "osvetničko paljenje sela i masakriranje arbanaskoga stanovništa" nije nikakva naknada za uzaludne gubitke. Tucović upozorava da šovinistička štampa nastavlja da izaziva kod srpskog naroda mržnju prema "divljim Arnautima", prikrivajući "divljaštva koja je srpska vojska prema njima počinila" i zaključuje da srpskim političarima nije ni palo na pamet da misle koliko bi žrtava moglo biti ušteđeno vođenjem računa o držanju vojske prema pokorenom stanovništvu.
thumb|desno|[[Dimitrije Tucović]]
Nakon pokolja albanskog stanovništva u novopripojenim oblastima, Tucović je opominjao da je "izvršen pokušaj ubistva s predumišljajem nad celom jednom nacijom", što je "zločinačko delo" za koje se "mora ispaštati". Tucović se odlučno protivio teritorijalnoj ekspanziji Srbije tokom balkanskih ratova, a posebno srpskom „oslobađanju“ Kosova, koje je nazivao „imperijalnim osvajanjem“. On se protivio teritorijalnoj ekspanziji Srbije i zalagao se da Kosovo ravnopravno sa Srbijom uđe u buduću Balkansku federaciju.
Ocene i kritike
Vodeći jugoslovenski komunista, a kasnije disident, Milovan Đilas Tucovićevu knjigu Srbija i Arbanija naziva istorijskim svedočanstvom od neprocenjive vrednosti koje potvrđuje da savest srpskog naroda nije umrla čak ni kada su svi vladajući slojevi odobravali zavojevačku politiku Pašićeve vlade i trovali narod šovinizmom i mržnjom prema Albancima. U posleratnoj srpskoj istoriografiji Tucovićeva knjiga se uglavnom uzimala kao ispravna analiza nekadašnje srpske politike i primer dalekovidnog političkog mišljenja o albanskom pitanju. Ona se nazivala „studijom iz oblasti razvoja albanskog naroda” koja se „obračunala s nacionalističkim pozivom na istorizam“.
Od 1980-ih godina neki srpski istoričari ponovo dovode u pitanje Tucovićevu analizu. Tako Dimitrije Bogdanović smatra da u osnovi Tucovićevih pogleda leži „zabluda otpisivanja Kosova“. Nazivajući knjigu Srbija i Albanija „brošurom“, on kritikuje neke njene navode (npr. o „svirepostima srpske vojske”) kao „argumente austrijske propagande protiv Srbije“.
Colton, New York
Kolton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 345.
TGC
__NOTC__ Termin TGC ima više značenja.
TGY
__NOTC__ Termin TGY ima više značenja.
TTY
__NOTC__ Termin TTY ima više značenja.
Kremmen
Kremen je grad u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Oberhafel. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.244 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12065165.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Oberhafel Kremen se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Oberhafel. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 39 metara. Površina opštine iznosi 209,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.244 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 35 stanovnika/km².
Highlands County, Florida
je okrug u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 98.786.
Radničke novine
thumb|Radničke novine iz [[1897.]] Radničke novine su bile glasilo srpskog socijalističkog pokreta u Kraljevini Srbiji, a kasnije i komunističkog pokreta u Kraljevini Jugoslaviji.
Istorijat
Radničke novine su pokrenute aprila 1897. godine u Beogradu, ali su oktobra iste godine zabranjene od režima Obrenovića. Ponovo su pokrenute 1902. godine, a urednik im je bio Dimitrije Tucović. Od 1903. do 1919. izlaze kao glasilo srpske socijaldemokratske stranke i Glavnog radničkog saveza. Predstavljale su najznačajnije levičarske opozicione novine u Kraljevini Srbiji. U njima su se prvi put na jugoslovenskom tlu pojavila dva odlomka poznatog Lenjinovog spisa Šta da se radi, krajem 1904. i početkom 1905. godine.
Privremeno su obustavljene nakon okupacije Srbije u julu 1915. godine. Nakon ujedinjenja, od 1919. godine (od broja 97) Radničke novine postaju organ Socijalističke radničke partije Jugoslavije (komunista), a od 1920. godine (od broja 154) organ Komunističke partije Jugoslavije. Nakon donošenja Obznane 29. decembra 1920. godine, kojom je zabranjen rad Komunističke partije Jugoslavije, Radničke novine postaju organ reformističke Socijalističke partije Jugoslavije. Izlaze sve do izbijanja Drugog svetskog rata u Jugoslaviji, aprila 1941. godine.
Sadržaj
thumb|Cenzurisano izdanje iz [[1920.]] Radničke novine su neumoljivo kritikovale velikosrpsku politiku srpske monarhističke elite:
Kraljevina Srbija
Radničke novine su još 1902. pisale protiv srpsko-hrvatskog nacionalnog šovinizma, a za narodni suživot:
Radničke novine su također kritikovale rasprostranjenu pojavu rusofilije u Srba. U članku iz 1903. stoji da je verovanje u ljubav Rusije prema Srbiji ovladalo srpskom žurnalistikom, koja hvali rusku despotsku politiku, i u njoj vidi spas za Srbiju. Srpski su rusofili ne znaju za one osnovne pojmove o borbi koja se danas u društvu vodi. Za njih ne postoji borba interesa. Svi rusofili osnivaju svoju politiku na nekim simpatijama, na bratskoj ljubavi, na zajednici krvi i vere, a zaboravljaju da sve je to laž pred interesom koji služi kao rukovodno načelo. Ako iko, a ono je ruska politika najjasnije pokazala, baš prema Slovenima i braći svojoj, koliko joj je stalo samo do njenih interesa:
Radničke novine zaključuju da je austrofilstvo demon za Srbiju, ali je rusofilstvo i zlo i demon. A ruski carizam je demon za ljudsku civilizaciju. Srbiji ne treba ni rusofilstvo, ni austrofilstvo, već slobodan i samostalni rad i razvitak. Radničke novine su već 1903. godine pisale protiv pojave antisemitizma u Srbiji:
Radničke novine iz 1905. godine pišu o naličju borbe za Makedoniju, izveštavajući da su "elementi skupljeni s koca i konopca", odaslati u Makedoniju, postali strah i trepet za tamošnje stanovništvo, i da su sredstva kojima se oni služe "pokolji, silovanja, palež i istrebljenje": minijatura|Jubilarno izdanje povodom 30 godina izlaženja.