cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oneida Castle, New York
Onajda Kasl je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 625, što je 2 (-0,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Carisio, Vercelli
Carisio je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 547 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Josip Jelačić
Josip Jelačić Bužimski (Petrovaradin, 16.10. 1801. - Zagreb, 20.5. 1859.) je bio austrijski general i hrvatski ban, poznat po borbi protiv pobunjenih Mađara za vrijeme revolucija 1848, kao i ukidanju kmetstva u Hrvatskoj. U Hrvatskoj se smatra jednim od najvećih nacionalnih junaka.
U središtu Zagreba je 16.12. 1866. banu Jelačiću podignut spomenik koji se danas smatra jednim od najvećih gradskih ikona, a lik Jelačića se pojavljuje i na novčanici od 20 kuna.
Mirotoksin B
Mirotoksin B je organsko jedinjenje, koje sadrži 29 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 558,574 Da.
Galam Cennalath
Galam Cennalath (? - 580), bio je kralj Pikta od 550. do 555.
Popisi kraljeva u Piktskoj kronici navode da je vladao dvije ili četiri godine, pri čemu jednu godinu zajedno sa Brideijem, sinom Maelchoovim prema nekim verzijama. Neke verzije mu vladavinu smještaju između Gartnaita i Dresta, sina Giromovog što je najvjerojatnije greška prepisivača; neki historičari vjeruju da je mogao vladati dva puta.
Smt "Cennalatha, kralja Pikta" se navodi u Analima Ulstera i Analima Tigernacha za godinu 580.
Biom
Biom kao pojam obično se odnosi na biocenozu ili veliko područje ekozone na zemlji, kojoj makroklimatski uvjeti određuju tip ekoloških zajednica koje u njoj žive.
Biom je geografski raširen ekosistem, koji se odlikuje određenim dominantnim vrstama vegetacije kao primjerice tropska kišna šuma, tundra, savana, bjelogorične šume i crnogorične šume.
Karta bioma
thumb|center|800px|Biomi po vrsti vegetacije
Villaggio Quota 1000, Belluno
Villaggio Quota 1000 je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Detroit, Alabama
Detroit je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 237 stanovnika.
Kršan
Kršan je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj. Nalazi se u Istarskoj županiji.
Općinska naselja
Općina se sastoji od 24 naselja (stanje (2006), to su: Blaškovići, Boljevići, Čambarelići, Jesenovik, Kostrčani, Kožljak, Kršan, Lanišće, Lazarići, Letaj, Nova Vas, Plomin, Plomin Luka, Polje Čepić, Potpićan, Purgarija Čepić, Stepčići, Šušnjevica, Veljaki, Vozilići, Zagorje, Zankovci i Zatka Čepić.
Zemljopis
Kršan se nalazi u istočnom delu Istre, 15 km severno od Labina, na nadmorskoj visini od 50 m. Opština zahvata teritoriju od 127 km².
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Kršan imala je 3.264 stanovnika, raspoređenih u 24 naselja:
Povijest
Kršanski kaštel se prvi put pominje 1274. godine. Kaštel je danas napušten.
Steyr
Steyr je grad na sjeveru Austrije od 38,287 stanovnika , on je administrativni centar Okruga Steyr-Land i vlastitog okruga jer je jedan od 15 statutarnih gradova Austrije.
Geografske karakteristike
Steyr leži na sjeveru Gornje Austrije, na ušću rijeka Steyr u Enns, udaljen 25 km južno od Linza.
Historija
thumb|220px|left| Historijski centar grada Steyr je izrastao u naselje oko zamka, prvi put je spomenut u dokumentima negdje između 985. - 991. pod imenom Stirapurch.
Od 1170. ima epitet urbsa, što je značilo i status grada, u to vrijeme njime je vladala moćna feudalna porodica Otakare.
Oni su njime vladali do 1192. kada je podpao pod Babenbergovce, kao dio njihovih dominiona sjeverno od rijeke Enns. Steyru je 1287. ponovno potvrđen status grada, i proširena pravom na trgovinu željezom i drvom. Od tad je grad izrastao u centar metalurške industrije Austrije.
Steyr je za Drugog svjetskog rata kao Industrijski grad pretrpio teška bombardiranja od strane savezničke avijacije.
Znamenitosti
thumb|right|300px| [[Palača Innerberger Stadel- danas muzej]] Od znamenitosti Steyr ima gotičku parohijsku crkvu (1443. - 1522., 1630. - 1636.), nekadašnju dominikansku crkvu, obnovljenu u baroknom stilu (1642.-1647.) sa rokoko enterijerom.
Pored tog tu je i palača gradske vijećnice (1765. - 1778., jedna od najljepših rokoko građevina u Austriji, i palača Innerberger Stadel (1612.) nekadašnje skladište trgovaca željeznom robom, koja je danas pretvorena u muzej takve robe.
Centar grada karakteriziraju trokatne kasnogotičke građanske kuće sa arkadama u prizemlju, čije su fasade kasnije renovirane u baroknom ili rokoko stilu. Od njih su najljepše; Schoenthanhaus, Madlsederhaus, gotička Bummerlhaus (oko 1497.), Sternhaus i Dunklhof (1520.-1525.)
Steyr ima ostatke starih gradskih fortifikacija; vatrogasni toranj, vrata; Schnallentor (1613) i Neutor (1573), vodotoranj(Izgrađen za snabdjevanje grada vodom 1572) i renesansne dvorce Engelhof i Engelsegg.
Gotički zamak Lamberg, pretvoren u barokni nakon požara - 1727. i srednjovijekovni toranj - Roemerturm.
Privreda
Od 24,051 zaposlenih u 1991. 54 % je radilo u Industriji i to metalnoj. Najveće tvornice tog tipa su Steyr-Nutzfahrzeuge AG i Steyr-Daimler-Puch AG koje proizvode vozila, dijelove za njih i motore, a tu je i BMW Motoren GmbH koji također proizvodi motore.
Hugues I od Burgundije
Hugues I (Hugo; 1057 – 29. august 1093) bio je vojvoda Burgundije od 1076. do 1079. Hugues je bio sin Henrija od Burgundije i unuk vojvode Roberta I. Burgundiju je naslijedio od djeda, jer mu je prije toga umro otac. Ubrzo nakon toga je abdicvirao u korist svog brata Eudesa I. Neko vrijeme je otišao na Iberijski poluotok gdje se borio protiv Maura pod Sanchom od Aragona. Hugues se poslije povukao u samostan kao benediktinski redovnik, da bi poslije postao opat Clunyja. Bio je oženjen za Sybil od Neversa, koja je umrla 1078. Nije imao poznatih potomaka.
Dompierre-les-Ormes
Dompjer lez Orm je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Makon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 792 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 26 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 30,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 457 metara (maksimalnoj 705 m, a minimalnoj 316 m).
Rogers, Arkansas
Rodžers je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 55.964, što je 17.135 (44,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cixi
O njenom porijeklu postoje različite teorije, ali je godine 1851. kao dijete mandžurijskog službenika Huizhenga došla u Zabranjeni grad i postala jedna od službenih priležnica cara Xianfenga. Godine 1861. je izvela državni udar nakon koga je postala de facto vladaricom Kine. Za vrijeme njene vladavine Kina je poražena u ratu s Japanom 1894-95. godine, izgubila nominalni suverenitet nad Korejom, te bila prisiljena na niz ponižavajućih ugovora koji su izazvali kratkotrajni bokserski ustanak. Ciksi je bila konzervativna i do posljednjeg trenutka se opirala se reformatorima koje su htjeli modernizirati Kinu i učiniti je sposobnom da se odupre zapadnom pritisku. Tri godine nakon njene smrti Kina je postala republika.
Biografija
Tačno porijeklo Cixi se ne zna, ali većina biografa smatra da joj je otac bio niži činovnik Huizheng.
Kao kćerka mandžurijskog službenika Huizhenga došla je u Zabranjeni grad, 1851. godine. U septembru iste godine učestvovala je u izboru za konkubinu cara Ksijanfenga i bila je jedna od rijetkih djevojaka koje su tada izabrali.
Godine 1856. rodila je caru sina, jedinog muškog nasljednika, te je tako od konkubine postala carska pratilja.
Za vrijeme drugog opijumskog rata, 1860. godine, britanske i francuske snage napale su Bejing i pokorile ga. Čuvši za ovo car se ozbiljno razbolio i umro 22. augusta 1861. godine. Ciksi se tada, zajedno sa caricom Sijan, carevom glavnom suprugom, uzdigla do ranka carice udovice.
Godine 1875. njen sin umire, a neki smatraju da je počinio samubistvo zbog nesretne ljubavi. Ciksi na mjesto novog cara postavlja svog trogodišnjeg rođaka. Sve odluke je donosila ona sama ili u savjetu sa politički nezainteresovanom caricom Sijan sve do njene iznenadne smrti 1881. godine.
mini|lijevo|250px|Carica Ciksi
Čak i kada je caru bilo devetnaest godina i kada je preuzeo vlast, Ciksi je i dalje uticala na njegove odluke. Njen najznačajniji doprinos je stodnevna reforma koje je trebala unaprijediti Kinu na razne načine, prvenstveno politički, pravno i socijalno. Tokom te reforme tadašnji car se povukao sa prijestolja i prepustio Ciksi svu vlast. Međutim, reforma nije uspjela u potpunosti jer je Kina još uvijek bila pod uticajem Konfučija i njegove misli.
Ciksi je umrla 15. novembra 1908. nakon što je za svog nasljednika postavila Pujija. Sahranjena je u Istočnoj carevoj grobnici, pored cara Ksijanfenga i njegove prve žene.
Naslijeđe
Tradicionalni pogled na vladavinu carice Ciksi je smatra despotom i tiraninom. Međutim, postoji i druga grupa autora koja smatra da su njeni postupci bili racionalni i razumne reakcije na situaciju u kojoj se tada nalazila Kina. Neke grupe ističu i uticaj sredine i Konfučijanskog stava raširenog u to doba da uticajne žene donose probleme i da im se ne smije vjerovati. Međutim dok su ostale žene iz tog perioda stekle naklonost savremenih historičara i kritičara, negativna slika o Ciksi još postoji.
Pilone, Latina
Pilone je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 163 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 287 m.
AB-PINACA
AB-PINACA je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 330,425 Da.
NGC 826
NGC 826 je galaksija u zviježđu Trokut.
Richard Tarnas
Richard Theodore Tarnas, Jr. (Ženeva, Švicarska, 21. veljače 1950.), filozof i kulturni povjesničar, poznat po svojim djelima: The Passion of the Western Mind: Understanding the Ideas That Have Shaped Our World View (Čežnja zapadnog uma: Razumijevanje ideja koje su oblikovale naš svjetonazor, 1991.) i Cosmos and Psyche: Intimations of a New World View (Kozmos i psiha: Nagovještaji novog svjetonazora, 2006.). Tarnas je profesor filozofije i psihologije na Kalifornijskom institutu integralnih studija (California Institute of Integral Studies) te osnivač i prvi direktor diplomskog programa iz filozofije, kozmologije i svijesti na spomenutom institutu.
The Passion of the Western Mind
U svojoj prvoj knjizi, The Passion of the Western Mind (Čežnja zapadnog uma), Tarnas prikazuje tijek intelektualno-kulturnog razvoja modernog svjeronazora od njegovih izvora u grčkoj i judeokršćanskoj mitologiji. Tarnas zatim ustvrđuje da se s dolaskom postmoderne moderni svijet našao u ozbiljnoj duhovnoj krizi, koja se manifestira u globalnoj ekološkoj krizi. Također sugerira da se moguće rješenje krize, koje on naziva participatorni okvir, i sámo već stoljećima razvija na Zapadu.
Tarnas najprije opisuje antički svjetonazor, koji je Max Weber opisao kao "začaran". U antičkom svjetonazoru ljudi su nediferencirani od prirode i s njom su u mističnoj participaciji (participation mystique). Taj se antički svjetonazor postupno transformirao u modernitet. U modernom nazoru svijet biva percipiran kao objektivna stvarnost koja je podložna znanstvenoj opservaciji i manipulaciji, ali koja je i radikalno odvojena od ljudskog uma.
Dolaskom renesanse Kopernikanska kozmološka revolucija je poremetila i relativizirala čovjekovo mjesto u svemiru. Zatim je Descartesova metafizička revolucija svemir podijelila na materiju i um. Konačno, Kantova je epistemološka revolucija naša osjetila odvojila od objekata njihove percepcije. Ta tri događaja glavni su uzrok ontološkog i duhovnog otuđenja karakterističnog za suvremeno doba.
Epilog
U pogovoru knjige Tarnas opisuje kako se u postmodernizmu značenje projicira na ili konstruira u praznom svijetu bez značenja.
"Moderno stanje stoga počinje kao prometejevski pokret za oslobođenje čovjeka, autonomiju od prirodne matrice koja nas okružuje, individuaciju iz kolektiviteta, ali postupno i neminovno to kartezijansko-kantovsko stanje evoluira u kafkijansko-beckettovsko stanje egzistencijalne izolacije i apsurda – bezizlaznu situaciju koja vodi u jednu vrstu dekonstruktivnog bijesa."
Prema Tarnasu, suvremeni svijet postmoderne misli zarobljen je "između nutarnje čežnje za smislenim životom i nemilosrdnog egzistencijalnog trošenja u svemiru za koji nas naš racionalni znanstveni svjetonazor uvjerava da je prazan, mrtav i lišen svake svrhovitosti". Tarnasov prijedlog za transcendiranje te "kartezijansko-kantovske epistemološke kutije" podrazumijeva participatornu epistemologiju: teoriju znanja po kojoj se "ljudska bića smatraju bitnim nosiocima kreativnog samorazvitka stvarnosti". Prema Tarnasu, takav jedan participatorni okvir usvaja kritičke uvide modernizma i postmodernizma te istovremeno poništava ontološki rascjep između psihe i kozmosa, koji se, u tom participatornom okviru, sintetiziraju u dijalektički hieros gamos (sveti brak).
"Ta participatorna epistemologija, koju su svaki na svoj način razvili Goethe, Hegel, Steiner i ostali, može se razumjeti ne kao regresija u naivnu participation mystique (mističnu participaciju), nego kao dijalektička sinteza dugotrajne evolucije iz primordijalne nediferencirane svijesti kroz dualističko otuđenje (alijenaciju). Ona inkorporira postmodernističko razumijevanje znanja, a ipak ga nadilazi. Interpretativni i konstruktivni karakter ljudske spoznaje se u potpunosti priznaje, no intimni, isprepleteni i sveprožimajući odnos prirode prema ljudskom biću i ljudskom umu omogućuje da posljedice kantovskog epistemološkog otuđenja mogu u potpunosti biti nadiđene."
Lupoglav
Lupoglav je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj. Nalazi se u Istarskoj županiji.
Općinska naselja
U sastavu općine je 9 naselja (stanje 2006), to su: Boljun, Boljunsko Polje, Brest pod Učkom, Dolenja Vas, Lesišćina, Lupoglav, Ravno Brdo, Semić i Vranja.
Međunarodni nezaštićeni naziv leka
Međunarodni nezaštićeni naziv leka je uobičajeno ime leka (lekovite supstance ili njihove kombinacije) koje preporučuje Svetska zdravstvena organizacija. Raniji naziv za INN je bio generičko ime. Svetska zdravstvena organizacija predlaže INN latinsku, englesku, francusku, špansku i rusku verziju imena. Međunarodno nezaštićeno ime leka isto je u celom svetu (do na transliteraciju), i u farmaciji ima ulogu sličnu onoj koju IUPAC nomenklatura ima u hemiji, ali su IUPAC nazivi zbog svoje dužine nepraktični za lekovite supstance.
Lupoglav
Zemljopis
Lupoglav se nalazi u središnjoj Istri, oko 10 km zapadno od ulaza u tunel Učka, na putu prema Buzetu.
Međunarodni nezaštićeni naziv leka
Primeri nastavaka
Pri građenju mećunarodnih nezaštićenih naziva lekova teži se da nastavci označavaju pripadnost farmakološkoj grupi, a često se na osnovu nastavaka daje naziv odgovarajućoj grupi lekova. Primeri nastavaka su:
Lupoglav
Stanovništvo
Po popisu iz 2001. godine, u općini Lopoglav je živjelo 929 stanovnika. Nacionalni sastav je bio sljedeći:
Međunarodni nezaštićeni naziv leka
Ostali nazivi lekova
Proizvođači lekova mogu dati bilo koje ime leku, i mogu ga registrovati kao trgovačku marku ako je to ime različito od međunarodnog nezaštićenog imena. Takvo ime postaje zaštićeni naziv leka i kao robna marka može se obnavljati neograničeno dugo.
Ukoliko za neki lek ne postoji međunarodni nezaštićeni naziv, može se koristiti farmakopejsko ime. Farmakopejsko ime se koristi za neke vakcine, kiseline, soli natrijuma, kalijuma i sl. Farmakopejski naziv leka je po pravilu dat na latinskom jeziku, i najčešće je identičan latinskoj veziji INN-a (ako postoji).
Hardtner, Kansas
Hardtner je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 172, što je 27 (-13,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lacey Duvalle
Lejsi Duval (rođena 5. april 1982) je američka porno glumica.
Karijera
Duval je debitovala kao glumica u industriji pornografije 2000. kada je imala 18 godina i kada se školovala za bolničarku. Nastupila je u preko 164 porno filmova.
Godine 2008. je reper Čarls Hamilton posvetio pesmu Lacey Duvalle.
Dita Von Teese
Dita fon Tiz (rođena kao Heder Rene Svit, Ročester, 28. septembar 1972) američka je burleska igračica, glumica i manekenka.
Marčana
Marčana je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj. Nalazi se u Istarskoj županiji.
Dita Von Teese
Karijera
Dita je rođena u Ročesteru, država Mičigen, u porodici srednje klase. Pored engleskog ona ima škotsko, jermensko i nemačko poreklo. Već sa 4 godine je krenula na časove baleta. Od ranog detinjstva, počinje da razvija sopstveni stil, koji je pod velikim uticajem četrdesetih i pedesetih godina 20. veka.
Prvo se pojavila u velikom broju fetiš časopisa, poput Bizarre (bizarno) i Marquis (markiza). Ipak najviše pažnje je privukla fotografijama u Plejboju iz 1999, 2001. i 2002. godine.
Niccolò Tommaseo
Niccolò Tommaseo [ nikkoˈlɔ tommaˈzɛːo ]  (Šibenik, 9. X. 1802. – Firenca, 1. V. 1874.), talijanski književnik, jezikoslovac i političar. Svoje etničko slavenstvo i kulturno talijanstvo Tommaseo nije uspio riješiti te se naizmjence deklarirao kao Slaven i Talijan. Smatra se prethodnikom talijanskog iredentizma pa su njegova djela postala ideološkim osloncem talijanskih okupacija Dalmacije u 20-tom stoljeću.
Marčana
Općinska naselja
U sastavu općine su 22 naselja (stanje 2006), to su: Belavići, Bratulići, Cokuni, Divšići, Filipana, Hreljići, Kavran, Krnica, Kujići, Loborika, Mali Vareški, Marčana, Mutvoran, Orbanići, Pavićini, Peruški, Pinezići, Prodol, Radeki Polje, Rakalj, Šarići, Šegotići i Veliki Vareški.
Stanovništvo
Marčana sa okolicom ima oko 1500 stanovnika.
Gospodarstvo
U Marčani ljudi imaju oranice te na njima uzgajaju žitarice, povrće i voće većinom za svoje potrebe.
Spomenici i znamenitosti
U Marčani se nalaze tri spomen-ploče. Jedna od tih ploče napisana je povodom desete godišnjice smrti borcima protiv fašizma koji su streljani u Vodnjanu. Mještani tu spomeni ploču nazivaju još i "Tri brista", pošto su pored te spomen-ploče zasađena i tri stabla, brista, u spomen Dragutinu Siljanu, Jerolimu Radoloviću i Antonu Depratu.
Obrazovanje
U Marčani se nalaze tri osnovne škole - OŠ Marčana te osnovne škole u u Krnici i Divšićima.
Sport
U Marčani mladi treniraju nogomet i odbojku. Za odbojku se odlučuje mnogo Marčanki i djevojaka iz okolice trenira odbojku. Osim ženske odbojke, u Marčani se može trenirati i muška odbojka u MOK Marčana.
Niccolò Tommaseo
Biografija
Podrijetlom iz trgovačke obitelji, sin je oca Jeronima Tomašića i majke Kate, rođene Kevešić, koji su umrli i pokopani u Šibeniku. Osnovnu školu pohađao je u rodnom gradu, gimnaziju u splitskom sjemeništu a potom završio studij prava u Padovi (1822), gdje je upoznao katoličkog filozofa A. Rosminija Serbatija. Započeo je književnu i publicističku djelatnost; otišao je u Milano, upoznao A. Manzonija te počeo surađivati s liberalnim krugom okupljenim oko firentinskoga časopisa Antologia, što je nastavio i nakon preseljenja u Firencu (1827). U to vrijeme se dopisivao s Petrom II Petrovićem Njegošom i Medom Pucićem. Pošto je objavio politički nepoćudan članak o grčkom ratu za nezavisnost, svojevoljno je otišao u progonstvo u Francusku (1834). Zahvaljujući amnestiji vratio se u Italiju te je iduće desetljeće proveo u Veneciji i to je bilo najplodnije razdoblje njegova književnog i političkog djelovanja.
Četrdesetih godina zainteresirao se za ilirski pokret, stupio u vezu s nekolicinom ilirski prvaka, pogotovo sa Špirom Popovićem u Šibeniku, uz čiju pomoć uči hrvatskosrpski jezik, ali u tome nije ustrajao. Od 1839. posjetio je više puta Šibenik i Dalmaciju, ali ga je i pratila austrijska policija koja ga je stavljala u red državnih neprijatelja. Promatrajući narodni život izbliza, zavolio je narodno izvorno blago, ali je i uočio gospodarske i vjerske probleme, koje je preko Cara i Pape pokušao ublažiti. Tih godina piše "Iskrice" (Scintille, 1841.; na hrvatskosrpskom jeziku 1844.) koje su ostavile traga u narodnom preporodu tih godina u Dalmaciji.
Revolucionarne 1848/49. otvoreni je protivnik Austrije, postaje ministar u vladi obnovljene Mletačke Republike ali procjenjuje da se Dalmacija ne može pripojiti Republici, jer su se prilike u mnogočemu izmijenile. Kao ministar prosvjete u privremenoj tamošnjoj vladi zasnovao je katedru ilirskog jezika. Nakon pada Venetske Republike bio je zatvoren te prognan na Krf (1849). Tamo se vjenčao s udovicom Dijamantinom i prihvatio njeno dvoje djece kao svoje. Poluslijep, vratio se najprije u Torino (1854), a potom se trajno nastanio u Firenci (1859), gdje je ostao izoliran ustrajavajući na neogvelfskim političkim idejama o kraljevini Italiji kojom bi carevao Papa. 1861. Niccolòa je potpuno oslijepio no to ga nije zaustavilo u stvaranju, slušao je čitanja i diktirao nove tekstove. 1873. umrla mu je žena a sljedeće godine od moždanog udara i on.
Kontroverze
Od mladosti je Tommaseo sticao talijansku naobrazbu. Zavolio je talijanski narod i kulturu, pa se neko vrijeme osjećao gorljivim Talijanom i zagovarao talijanstvo Dalmacije.
Kasnije to poriče i ističe slavensko obilježje Dalmacije, svoje slavensko podrijetlo i talijanski odgoj. No ostaje protivnik sjedinjenja Dalmacije s Hrvatskom, osobito nakon obnavljanja ustavnog života 1860/61. U nekoliko polemički spisa ustaje protiv težnji hrvatskog naroda, iz koga je potekao, i zagovara autonomiju Dalmacije (Dalmatinsko pitanje – La questione Dalmatica, 1861). On postaje duhovni začetnik autonomaštva u Dalmaciji. U razdoblju do 1939. Tommaseo nije imao lijepih riječi za Šibenik, u kojem se beskrajno dosađivao. Smatrao ga je “bijednom rupom Dalmacije”, a ništa bolje nije mislio ni o Šibenčanima, za koje je kazao kako su “lijeni i zloćudni”! No, u kasnijem životu ispričavao se Šibenčanima i Dalmatincima, odnosno Slavenima, zbog takvih svojih stavova i izjava. Po svemu sudeći Tommaseo je vrlo složena i kontroverzna ličnost, inače veliko ime talijanske kulture, koji se neko vrijeme osjeća Talijanom, drugi put Slavenom, nikada Hrvatom. Svojom autonomaškom koncepcijom jako je štetio hrvatskoj nacionalnoj integraciji.
Premda je umjetnički i društvenopolitički rad Niccolòa Tommaseo uistinu bio proturječan, još su proturječniji odrazi njegovog rada. Odrazi su to na njegove teorije o posebnoj dalmatinskoj naciji koje se pojavljuju tridesetih godina 19 stoljeća. Zatim se nakon 1848. na temeljima Tommaseove politke pojavljuju Italo-Dalmatinci koje vide Dalmaciju kao dio nove ujedinjene Italije. Program autonomaša šezdesetih i sedamdesetih godina lijepo se ogleda u knjižici N. Tommasea Ai Dalmati (1861.) Kao zajedničku programsku osnovu pokreta naglasili su dalmatinsku državnost, povijesno naslijeđe, zaseban dalmatinski kolonatski zemljišni sustav i konzervativnu ulogu Hrvata za revolucije. Tommaseo je tvrdio da je Dalmacija, u osnovi slavenska pokrajina, moralna predvodnica slavenskoga svijeta koja je uvijek bila samostalna cjelina i koju su njezini gospodari razlikovali od Hrvatske. Tvrdio je da su Hrvati stigmatizirani ponašanjem za revolucije 1848. godine, bez standardiziranoga jezika, ponijemčeni, i u neriješenim odnosima s Mađarima. Tommaseo se, ne bez osnove, užasava na pomisao da bi hrvatskosrpski jezik onda, 1860. godine, mogao postati službeni jezik sudova i uprave, jer bi to, po njegovu mišljenju, dovelo do strahovitih zabuna kod prevođenja isprava i presuda. U Italiji je Tommaseo vrlo cijenjen te je smatran jednim od najboljih talijanskih lingvista i novelista 19. stoljeća. Brojne škole, ulice i trgove nose njegovo ime, a u središtu Venecije nalazi mu se i spomenik te nekoliko spomen ploča, budući da je Tommaseo bio i borac za oslobođenje Venecije od austrijske uprave, te je sudjelovao u revolucionarnoj venecijanskoj vladi, koju je vodio Daniele Manin 1848. godine. Međutim, u rodnom mu Šibeniku, kao i u Dalmaciji i Hrvatskoj, Tommaseo više nije toliko poznat.
Spomenik u Šibeniku
Postoji više verzija o tome kako i kad je spomenik uklonjen:
Dita Von Teese
Karijera
Dita fon Tiz je najpoznatija po svojim nastupima kao neoburleska igračica i često je nazivana u medijima „Kraljica burleske“. Njena najprepoznatljivija tačka Martini Glass Show gde se kupa u velikoj čaši martinija prskajući gledaoce, doneo joj je slavu i popularnost. U scenskim nastupima koristi razne rekvizite, a neizostavni deo odeće koje nosi su korseti.
Oprobala se u glumi i manekenstvu, a početkom karijere snimila je nekoliko pornografskih filmova, kao što su Pin Ups 2 i Decadence. Pojavila se u jednoj epizodi popularne serije Mesto zločina. Učestvovala je na Pesmi Evrovizije 2009. u Moskvi, kao deo scenskog nastupa nemačkog izvođača Aleksa. Od 2005. do 2007. je bila u braku sa muzičarom Merilinom Mensonom.
Dana 24. februara 2011. nastupila je u Beogradu povodom trećeg rođendana Grand kazina.
Buyeo Pung
Buyeo Pung, u Japanu poznat kao Fuyo Hōshō (扶余豊璋) bio je jedan od sinova kralja Uije., posljednjeg vladara države Baekje, jednog od Tri kraljevstva Koreje. Kada je država Baekje godine 660. poklekla pred zajedničkim napadom Kineza i države Silla, Buyeo Pung se nalazio u državi Wa u Japanu, pokušavajući sklopiti savez. O tim navodima, međutim, postoje brojne rasprave.
Godine 662. se zajedno sa japanskom vojskom na čelu sa generalom Abe no Hirafuom vratio u Baekje, pokušajući obnoviti državu. Priključio mu se general Boksin davši mu titulu kralj Pungjang (풍장왕). Godine 663. snage Baekjea i Japanaa su u bitci kod Baekganga poražene od snaga Kine i Sille. Princ se sklonio u državu Goguryeo. Kada je i država Goguryeo godine 668. kolabirala, zarobili su Kinezi i doveli u južnu Kinu. Što se poslije sa njim dogodilo nije poznato.
Njegov mlađi brat Zenkō (善光 ili 禅広) je služio japanskog cara i dobio titulu Kudara no Konikishi (百濟王; kralj Baekjea).
Dodge City, Alabama
Dodge City je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 593 stanovnika.
NGC 827
NGC 827 je galaksija u zviježđu Kit.
Haudiomont
Odiomon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Verden.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 213 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,3 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 263 metara (maksimalnoj 393 m, a minimalnoj 219 m).
Mirtenol
Mirtenol je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 152,233 Da.
Montebello sul Sangro, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 745 m.
Medulin
Medulin je mjesto i općina u Hrvatskoj. Nalazi se u Istarskoj županiji.
Općinska naselja
U sastavu općine su 4 naselja (stanje 2006), to su: Banjole, Medulin, Pješčana Uvala, Pomer, Premantura, Valbonaša, Vinkuran i Vintijan.
Sport
U Medulinu je kompleks nogometnih igrališta na kojima pripreme odrađuju neki hrvatski nogometni klubovi.Nekada su tu dolazili klubovi iz cijele Jugoslavije. U Medulinu djeluje NK Medulin 1921
Dannenberg (Elbe)
Danenberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Lihov-Danenberg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 8.230 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3354004.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Lihov-Danenberg Danenberg se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Lihov-Danenberg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 14 metara. Površina opštine iznosi 76,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.230 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 108 stanovnika/km².
NGC 829
NGC 829 je galaksija u zviježđu Kit.
NGC 828
NGC 828 je galaksija u zviježđu Andromeda.
Kutztown, Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.012, što je 55 (-1,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fakultet kemijskog inženjerstva i tehnologije u Zagrebu
mini|200px|desno|Ulaz u zgradu na Marulićevu trgu br. 20 Fakultet kemijskog inženjerstva i tehnologije najveća je i temeljna znanstveno-obrazovna ustanova u području kemijskog inženjerstva u Hrvatskoj.
Carpeneto, Vercelli
Carpeneto je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Fakultet kemijskog inženjerstva i tehnologije u Zagrebu
Struktura studija
Fakultet kemijskog inženjerstva i tehnologije visoko je učilište koje obrazuje stručnjake iz područja tehničkih znanosti, polje kemijsko inženjerstvo i polje druge temeljne tehničke znanosti, te iz područja prirodnih znanosti, polje kemija. Do akademske godine 2005./06. dodiplomski studij kemijskog inženjerstva i tehnologije bio je ustrojen kao jedinstveni studij u trajanju od 9 semestara. Od akademske godine 2005./06. struktura studija na Fakultetu uobličena je kao trostupanjski model 3+2+3, što uključuje 3 godine preddiplomskog studija, 2 godine diplomskog studija i 3 godine poslijediplomskog doktorskog studija odnosno 1 godinu poslijediplomskog specijalističkog studija.
Novi studijski planovi i programi utemeljeni su na modernim svjetskim modelima, načelima Bolonjske deklaracije i ECTS bodovnom sustavu. Pojedinim predmetima dodijeljeni su ECTS bodovi na osnovi njihovog udjela u ukupnom studentovom radu, što uključuje prisustvovanje nastavi, samostalan rad, pripremu za nastavu, učenje, izradu projekta i ostale aktivnosti potrebne za svladavanje predmeta. Studiranje uz Europski sustav prijenosa bodova omogućava studentima tijekom studija boravak i studiranje određeno vrijeme na srodnim fakultetima u Europi i diljem zemlje. Interdisciplinarnost, široko obrazovanje te poduka o metodologiji analiziranja struke uz analiziranje cjeline osnova su problemski orijentirane nastave na Fakultetu.
Kratka povijest
Počeci fakulteta sežu u 1919. godinu kada je utemeljena Tehnička visoka škola s ciljem obrazovanja znanstvenog i inženjerskog kadra, koji se dotad obrazovao u inozemstvu, najčešće u Beču i Pragu. Jedan od njezinih sedam odjela bio je Kemičko-inženjerski odjel, temelj današnjeg studija. Prvi profesor na Odjelu bio je dr. Vladimir Njegovan, profesor anorganske i analitičke kemije, koji je prvo predavanje održao dana 20. listopada 1919. i tim danom obilježava se svake godine Dan fakulteta. Uz njega, utemeljiteljem Fakulteta smatra se i Ivan Marek, profesor organske kemije i izumitelj tzv. Marekove peći za elementarnu organsku analizu, zatim dr. Ivan Plotnikov, profesor fizikalne kemije, inače poznati svjetski fotokemičar, te dr. Franjo Hanaman, profesor metalurgije i anorganske kemijske tehnologije, koji je primjenio volfram umjesto pougljenjenog bambusa u žaruljama i tako zajedno sa Alexanderom Justom izumio žarulje koje i danas koristimo. Osobito važno mjesto u povijesti Fakulteta zauzima prof. Vladimir Prelog, dobitnik Nobelove nagrade za kemiju 1975., koji je predavao oragnsku kemiju na Fakultetu u razdoblju od 1931.-1939.
Kemičko inženjerski odjel postaje 1926. dio Tehničkog fakulteta, koji 1956. nakon osamostaljenja pojedinih odjela prestaje djelovati. Potonji odjel nastavlja s radom u okviru Tehnološkog fakulteta. Iz njega se, razvojem specifičnih struka, odvaja 1978. Metalurški fakultet, te 1980. Prehrambeno-biotehnološki fakultet. Konačno, razdvajanjem Tehnološkog fakulteta na Fakultet kemijskog inženjerstva i tehnologije i Tekstilno- tehnološki fakultet 16. studenog 1991. nastaje današnji Fakultet.
Lokacija
Fakultet djeluje na tri glavne lokacije:
Ustroj
Uz dekanat, Fakultet se sastoji od više različitih odjela, podijeljenih po različitim područjima. Zavodi su:
Također, na Fakultetu postoje i učionice za računala i Bibliotečno-informacijski centar (BIC) te skriptarnica. U prostorijama Fakulteta okuplja se društvo AMACIZ i akademski zbor "Vladimir Prelog" čiji su članovi uglavnom bivši i današnji studenti i stručno osoblje Fakulteta.
Širokolisne i mješovite šume umjerenih predjela
thumb|250px|left|Mješovita šuma umjerenog pojasa u [[Yunnanu, na jugozapadu Kine.]]
Satartia, Mississippi
Satartija je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 55, što je 13 (-19,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Širokolisne i mješovite šume umjerenih predjela
Struktura ovih šuma se obično sastoji od četiri dijela, tj. sprata. Najviši sprat su krošnje i on se sastoji od odraslog visokog drveća koje može biti visoko između 33 i 66 m. Ispod krošnji se nalaze ostala tri sprata, koja su otprilike 9 do 15 metara niža od sprata krošnji; tu opstaju vrste biljaka koje su otporne na manju količinu svjetlosti. Gornji sprat se nalazi ispod sprata krošnji i čini ga manje odraslo drveće ili mlado drveće koje čeka priliku da izraste uz više svjetlosti, nakon što se sruši neko veće drvo. Ispod ovog sprata je sprat grmlja, koji se sastoji od drvenastih biljaka koje ne rastu mnogo uvis. Najniži (i biološki najraznolikiji) sprat je sprat zeljastih biljaka.
Drveće
Karakteristično i dominantno širokolisno drveće ovog bioma su hrastovi (vrste roda Quercus), bukve (vrste roda Fagus), javori (vrste roda Acer) i breze (vrste roda Betula). Izraz "mješovite šume" se odnosi na šume u kojima ima i listopadnog i zimzelenog drveća. Tipično zimzeleno drveće su: borovi (vrste roda Pinus), jele (vrste roda Abies) i smreke (vrste roda Picea). Na nekim područjima sa ovim biomom zimzeleno drveće može biti važnije od listopadnog.
Klima
Širokolisne i mješovite šume umjerenih predjela postoje u predjelima sa hladnom i toplom sezonom, zbog kojih je prosječna godišnja temperatura ugodna (3 do 15,6 °C). Ove šume postoje u relativno toplim i kišovitim klimama, ponekada i sa suhom sezonom pored već navedenih. Suha sezona se pojavljuje zimi u istočnoj Aziji i u ljeto u Sredozemlju. Druga područja imaju česte kiše; godišnja količina kiše je obično preko 600 milimetara, a često i preko 1500 milimetara. Temperatura je obično umjerena, osim u nekim dijelovima Azije poput Primorskog kraja gdje ove šume opstaju unatoč surovim uvjetima i vrlo hladnim zimama.
Zrakoplovna nesreća kraj Zagreba 1976.
mini|250px|Zračni koridori iznad Hrvatske 1976., i prikaz rute leta BA 476 (crveno) i JP 550 (zeleno) mini|250px|Grob nekih od poginulih putnika na zagrebačkom [[Mirogoju]] Zrakoplovna nesreća iznad Vrbovca pokraj Zagreba dogodila se 10. rujna 1976. godine. To je najveća i najteža zrakoplovna nesreća koja se dogodila u hrvatskom zračnom prostoru i jedna od većih u svijetu. Nesreća se dogodila kada se zrakoplov British Airwaysa Hawker Siddeley Trident 3B, na letu 476 s londonskog aerodroma Heathrow prema zračnoj luci Yeşilköy, Istanbul, sudario u zraku sa zrakoplovom Inex-Adria Avioprometa Douglasom DC-9 na letu 550 sa splitske zračne luke prema zračnoj luci Köln-Bonn (tadašnja Zapadna Njemačka). Nesreća se dogodila u 11:14 sati, a poginulo je svih 176 putnika i članova posade obaju zrakoplova.
Bretigney-Notre-Dame
Bretinje Notr Dam je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 102 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,62 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 399 metara (maksimalnoj 589 m, a minimalnoj 359 m).
Tajga
thumb|left|300px|Rasprostranjenost tajge Tajge su tip vazdazelenih šuma četinjača sjevernih dijelova umjerene zone sjeverne polutke koje su cirkupolarno rasprostranjene u Europi, Aziji ("sibirska tajga") i Sjevernoj Americi ("kanadska tajga").
Naziv tajga potiče iz narodnog govora i odnosio se prvobitno na četinarske šume zapadnog Sibira. Danas je kao naučni termin primjenjen na sve četinarske šume sjevernih dijelova sjeverne hemisfere. Moguće je razlikovati nekoloiko tipova (podzona):
Mirtilin
Mirtilin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 500,837 Da.
NGC 830
NGC 830 je galaksija u zviježđu Kit.
Zagrebački Ranžirni kolodvor
mini|300px|Zagrebački Ranžirni kolodvor mini|300px|Vagoni na tzv. spuštalici Zagrebački Ranžirni kolodvor (službeno Zagreb Ranžirni kolodvor, skraćeno Zagreb RK) kompleks je za prihvat teretnih vlakova, njihovo razvrstavanje (ranžiranje) i otpremu. U sklopu ranžirnog kolodvora nalazi se depo za električne i dizelske lokomotive. Kompleks je smješten na površini od 100 hektara u jugoistočnom dijelu Zagreba, između naselja Sveta Klara na zapadu i naselja Mičevac na istoku te uz južni rub naselja Otok, Hrelić i Jakuševac. Kolodovorski kompleks dug je 4,1 km, a širok 1,1 km.
Povijest
Ideja o izgradnji novog ranžirnog kolodvora u zagrebačkom željezničkom čvorištu javila se početkom 1950-ih godina. U to doba vlakovi u zagrebačkom čvorištu bili su ranžirani u pet kolodvora: Zagreb Borongaj, Teretni kolodvor Črnomerec, Teretni kolodovor Vrapče, Zagreb Istočni kolodvor te Zagreb Zapadni kolodovor. Širenjem grada ovi kolodvori našli su se u gradskom središtu, a njihovi kapaciteti bili su skučeni, dotjerali i zastarjeli, što je imalo za posljedicu nedjelotvornost i neurednost teretnog prijevoza, visoke prijevozne troškove, mali obrtaj vagona, itd. Izvedba prvih građevinskih radova započela je 1968. godine.
Projekt Zagreb Ranžirni kolodvor bio je izgrađen po uzoru na ranžirni kolodvor u francuskom gradu Sottevilleu. Svečano je pušten u rad 27. svibnja 1978. godine i tada je bio najmoderniji kompleks takve vrste u jugoistočnoj Europi.
Tehničke karakteristike
Zagreb Ranžirni kolodvor izveden je kao jednosmjeran kolodvor sa Prijemnom skupinom (16 kolosijeka), Smjernom skupinom sa 48 kolosijeka i Otpremnom skupinom sa 16 kolosijeka. Prijemna i Otpremna skupina su osigurane relejnim ss uređajem SEL. Ima dva kolosijeka na jednoj spuštalici (kosini). U podgrbinskoj zoni ima 50 skretnica (osiguranih elektropostavnim spravama (EPS) tipa MATR 292 Saxby (Francuska)vrijeme promjene položaja skretnice je 0,6 sek), ima 6 (šest) kolosiječnih kočnica (tip Saxby R58). Tehnički je izvodiv rad paralelno po oba kolosijeka. Rad na spuštalici je moguć u automatskom, poluautomatsko, i ručnom načinu rada i omogućava automatsko upravljanje kolosiječnim putovima s unaprijed postavljenim programom ranžiranja na šest skupina svaka po 8 kolosijeka, ukupno 48 kolosijeka.
Gartnait II
Gartnait, sin Domelchov (? - 595) bio je kralj Pikta od 584. do 595.
Popis kraljeva Piktske kronike sadržan u Poppletonovom rukopisu navodi kako je Gartnait naslijedio Brideija, sinaMaelchonovog čija je smrt oko godine 584. zabilježena u Irskim analima. Gartnaitova smrt se, pak, navodi u Analima Tigernacha oko godine 599. a popisi kraljeva navode da ga je naslijedio Nechtan nepos Uerb.
Neke verzije popisa kraljeva povezuju Gartnaita sa osnivanjem samostana uAbernethy, dok druge navode da je samostan osnovan ili Nechtan nepos Uerb ili mitološki kralj sličnog imena Nechtan, sin Erpov.
John Bannerman je iznio pretpostavku da je Gartnait ista ličnost kao sin Áedán mac Gabráina koji se može pronaći u genealogijama poznatim Cethri Primchenela dail Riata i prioddanim Senchus fer n-Alban, odnosno Gartnait čiji su potomci bili aktivni na otoku Skye u 7. i na početku 8. vijeku. T. F. O'Rahilly je ranije odbaciju identifikaciju "Gartnaita, sina Áedánovog" sa istoimenom ličnošću sa Skyea koji se zove Gartnait, sin Accidáov u Irskim analima. Najnovije istraživanje, koje je proveo Fraser, potpuno odbacuje postojanje Gartnaita, sina Áedánovog, pretpostavljajući da je ta ličnost bila geneaološka izmišljotina stvorena početkom 8. vijeka kako bi se opravdale pretenzije klana Cenél nGartnait, potomaka Gartnaita, sina Accidána, na vladavinu nad Kintyreom.
Villagrande, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1434 m.
Sahalin
mini|desno|350px|Položaj Sahalina u Rusiji Sahalin je izduženi otok na ruskom dalekom istoku u sjevernom Pacifiku. Zajedno s Kurilskim otocima čini teritorijalnu jedinicu Sahalinska oblast s glavnim gradom Južno-Sahalinskom. Proteže se u smjeru sjever-jug otprilike 700 km. Na otoku se počinju iskorištavati velika nalazišta nafte i plina.
U 17. stoljeću otkrili su ga nizozemski pomorci. 1855.–'75. pod rusko-japanskom upravom. 1875. pripao Rusiji. 1905. južni dio otoka pripao Japanu, koji je okupirao cijeli Sahalin 1920. 1925. povukao se sa sjevernog dijela. Po kapitulaciji Japana u Drugom svjetskom ratu, cijeli Sahalin je pripao SSSR-u.
Površina otoka je 72.492 km2, što ga čini najvećim otokom Rusije, te ima oko 580.000 stanovnika 2005. godine.
Eleuterije
Eleuterije je bio trinaesti papa Katoličke Crkve, bio je na stolici rimskog biskupa od otprilike 175. do 189. Riječ je o prvom papi o kojem postoje i jasni povijesni dokazi. Katolička Crkva štuje ga kao sveca.
Život
Eleuterije se rodio u Nikopolu u Epiru, a u Rim je došao s papom Anicetom te je kao njegov đakon sudjelovao u papinu susretu sa sv. Polikarpom.
Za njegova pontifikata vrhunac je dostiglo montanističko krivovjerje, protiv kojega su kršćani bili već napisali barem četiri apologije.
177. započelo je osobitom oštrinom progonstvo u doba Marka Aurelija. Poznati su lionski mučenici Potin i Blandina, a u izvješću o njihovu mučeništvu, kako piše Euzebije Cezarejski, spominjao se i papa Eleuterije. U Rimu je 177. godine podnijela mučeništvo i sveta Cecilija. Iste godine u Rim dolazi i Irenej Lionski, budući lionski biskup, zajedno s nekim biskupima da bi s Eleuterijem raspravio pitanje montanizma. S istim problemom u Rim dolazi i Abercije i Hierapolisa u Frigiji.
Progonstva su prestala tek nakon smrti Marka Aurelija i Komodovim dolaskom na vlast, te se Crkva mogla posvetiti montanističkoj herezi. Često se predbacuje Eleuteriju da nije pravodobno reagirao na ovo krivovjerje, no možda je bila riječ o njegovu taktiziranju, koje ipak nije donijelo ploda. U isto se vrijeme Crkva susretala i s drugim krivovjerjima, posebice s gnosticizmom i marcionstvom.
Eleuterije i Britanija
Liber pontificalis spominje Eleuterijevu prepisku s nekim britanskim kraljem Lucijem, no riječ je o rimskoj a ne o britanskoj tradiciji i vjerojatno nema povijesnoga utemeljenja. Naime, u 2. stoljeću rimska vlast u Britaniji bila je toliko ukorijenjena da ondje nije mogao postojati neki mjesni kralj, a nevjerojatnom se čini i mogućnost da je koji niži mjesni vladar tražio tada pomoć od Eleuterija. Istu tradiciju navodi i sv. Beda Časni, prvi engleski crkveni pisac (673.-735.), no on čini se preuzima tu pripovijest upravo iz zbirke Liber pontificalis.
Prema drugoj teoriji, Lucije o kojem je riječ mogao bi biti Lucije Artorije Kasto, koji je upravo u to doba upravljao rimskom vojskom u Britaniji. Prethodno je bio na službi u Palestini i Campaniji, te je ondje mogao upoznati kršćanstvo. Podatke o njemu daju dva natpisa (epigrafi) nađena u Podstrani. Prema tim natpisima, Lucije je nosio naziv dux. Ova je pretpostavka mnogo vjerojatnije od one sirijske, budući da bi se teško jedan sirijski vladar tražio pomoć od pape iz Rima. Postoje naznake da je lik ovog Lucija Artorija mogao poslužiti kao temelj za stvaranje kasnije legende o kralju Arturu.
Mučeništvo i štovanje
Nema osobitih podataka o Eleuterijevu mučeništvu. Nakon smrti pokopan je u Vatikanu, blizu groba svetog Petra, a spomen mu je 26. svibnja.
Rimski martirologij o njemu piše:
NGC 831
NGC 831 je galaksija u zviježđu Kit.
Tropske i suptropske vlažne širokolisne šume
Tropske i subtropske vlažne širokolisne šume, također zvane tropske vlažne šume, su tropski i subtropski šumski biom.
Dompierre-sous-Sanvignes
Dompjer su Sanvinj je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Šarol.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 79 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 5 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,58 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 303 metara (maksimalnoj 344 m, a minimalnoj 275 m).
Tropske i suptropske vlažne širokolisne šume
Tropske i subtropske vlažne širokoline šume su česte na nekoliko kopnenih ekozona, uključujući i arfičke trope (ekvatorijalna Afrika), Indomalaje (dijelovi indijskog potkontinenta i jugoistočne Azije) Neotrope (sjever Južne Amerike i Srednje Amerike) Australoaziju (istočna Indonezija, Nova Gvineja, sjeverna i istočna Australija) i Oceanija (tropski otoci u Tihom oceanu). Oko polovice svjetski tropskih kišnih šuma se nalazi u južnoameričkim državama Brazilu i Peruu. Kišne šume sada pokrivaju manje od 6% Zemljine kopnene površine. Znanstvenici procjenjuju da više od polovice svih biljaka i životinja živi u tropskim kišnim šumama.
Dothan, Alabama
Dothan je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 65.496 stanovnika.
Rockville, Connecticut
Rokvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.474, što je 234 (-3,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
NGC 832
NGC 832 je dvostruka zvijezda u zviježđu Trokutu.
Double Springs, Alabama
Double Springs je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 1.083 stanovnika.
Bridei I
300px|thumb|right|Zamišljeni prikaz kako Columba "preobraća" kralja Brideija na slici Williama Holea iz 19. vijeka
Bridei se prvi put spominje u Irskim analima ua 558–560, kada se prema navodima Anala Ulstera zbila "selidba pred Máelchúovim sinom, tj. Bruideom". Ulsterski ljetopisac ne navodi tko je bježao, ali kasniji Anali Tigernacha navode "bijeg Škota pred Bruideom, sinom Máelchúovim" godine 558. To je dovelo do niza špekulacija, pa se tako u jednoj verziji Anala Ulstera ovaj događaj povezuje sa smrću Gabrán mac Domangairta.
Piscina Rodi, Latina
Piscina Rodi je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Bridei I
Kao suvremenik i jedan od glavnih kraljeva u Škotskoj, Bridei se pojavljuje kao lik u Adomnánovom tekstu Život Svetog Columbe. Adomnánovi navodi su problematični, s obzirom da se u njima ne navodi da li je Bridei već bio kršćanin, ili, ako nije, da li ga je Columba preobratio. Nedavna arheološka otkrića u Portmahomacku pokazuju da je tamo postojala monastička zajednica možda čak i krajem 6. vijeka, pa je moguće pretpostaviti da je Bridei već bio kršćanin, makar formalno, ili da ga je preobratio Columba.
Piscina Rodi, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Bridei I
Sjedište Brideijevog kraljevstva, koje je moglo korespondirati sa kasnijim Fortriuom, nije poznato. Adomnán navodi da je Columba, nakon što je napustio kraljevski dvor, došao do rijeke Ness, i da je dvor bio na strmoj stijeni. Zbog toga se pretpostavlja da je Brideijeva glavna rezidencija bio Craig Phadrig, zapadno od današnjeg Invernessa iznad Beauly Firtha.