cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grčko-turski rat (1919–1922)
Geopolitički okvir sukoba
Po nekim historičarima, Grčka okupacija Izmira (Smirne), bila je kap koja je prelila čašu i uzrokovala turski nacionalni pokret. Po britanskom historičaru Arnold J. Toynbeeu, to je bila sramota političara Venizelosa i Lloyd Georgea, koji su načinili velike pogreške i izazvali velike patnje grčkog i turskog stanovništva (masovnog preseljenja). Tako su nestali Pontski Grci, istovremeno to je izazvalo i promjenu etičkog stanja stanovništva u Sjevernoj Grčkoj, gdje je većina prognanika upućena, osobito u Makedoniji i Trakiji, gdje se promijenio etički sastav stanovništva, a to je izazvalo daljnje krize koje se protežu gotovo do današnjeg dana.
Grčka zajednica u Anadoliji
Jedan od glavnih argumenata Grčke vlade za upućivanje vojne ekspedicije u Malu Aziju, bila je i brojna Grčka zajednica u Anadoliji. Grci Jonjani naselili su Malu Aziju oko Lidije, još za antike. Grčke kolonije u Maloj Aziji, bile su značajan dio grčkog svijeta, i uvijek pod kontrolom Grka, od brončanog doba, preko helenizma, Bizanta pa sve do kraja 15. vijeka, kad su Turci Seldžuci osvojili i posljednje grčke enklave otpora. Prije Prvog svjetskog rata oko 2,5 milijuna Grka živjelo je unutar teritorija Turske (kakva je danas). Nova turska ratna vlada, započela je 1915. sa rigidnom nacionalističkom politikom protiv manjinskih zajednica, koja se po nekim historičarima može nazvati genocidnom. Najpoznatiji takav primjer je Armenski genocid, a bilo je progona i drugih manjinskih zajednica (uglavnom kršćana). Između ostalog na taj način je i proganjana i terorizirana brojna grčka zajednica u Pontu, Maloj Aziji i Zapadnoj Anadoliji).
Tadašnji grčki premijer Elefterios Venizelos, u izjavi danoj britanskim novinarima rekao je: Grčka ne ratuje protiv islama, već protiv anakrone, korumpirane i nesposobne vlasti, koju će istjerati sa onih područja gdje Grci čine većinu stanovništva.
Protivnici grčkih stajališta, branili su novu tursku vladu, činjenicama da je ona tek oformljena i preslaba, da bi mogla efikasno djelovati, kao i činjenicom da je ona ionako pod kontrolom britanskih okupacionih vlasti.
Grčki nacionalizam
Megali Idea ipak nije bio samo probuđeni romantičarski nacionalizam 19. vijeka, ona je bila u korijenima mnogih grčkih vjerovanja, a to je da Konstatinopolis ponovo treba obnoviti kao sjedište kršćanstva, i da treba ponovno obnoviti kršćansko Bizantinsko Carstvo koje je propalo 1453., kao i da crkva Aja Sofija ponovno treba biti u kršćanskim rukama.
Megali Idea uključivala je Konstantinopolis, Kretu, Tesaliju, Epir, Makedoniju, Trakiju, Egejske otoke, Cipar, obalu Male Azije, pa čak i Pont u Crnom moru.
Vojne operacije
Vojni aspekt sukoba otpočeo je sporazumom o prekidu vatre iz Mudrosa. Grčko-turski rat se može podijeliti u tri perioda.
Zaposjedanje Smirne od strane Grka, svibanj 1919.
thumb|left|260px|Iskrcavanje grčkih vojnika u Smirni 15. maja 1919. Dvadeset tisuća grčkih vojnika iskrcalo se u Izmiru (Smirna) 15. majaa 1919., i preuzelo kontrolu nad gradom i okolicom, pod zaštitom grčke, francuske i britanske mornarice. Pravna osnova tog čina bio je član 7. Primirja iz Mudrosa, koji je dozvoljavao Saveznicima zauzimanje bilo koje strategijske pozicije ako bi to zahtjevala sigurnost Saveznika.
Ełk (jezero)
Ełk (njemački: Lycker See) je protočno jezero na sjeveroistoku Poljske u Varminsko-mazurskom vojvodstvu. Duž njegove istočne obale prostire se grad Ełk.
Grčko-turski rat (1919–1922)
Zaposjedanje Smirne od strane Grka, svibanj 1919.
Grčke snage su u međuvremenu ušle i u istočnu Trakiju. Grci u Izmiru (Smirna) i ostali kršćani, (većinom Armenci, bili su manjina po turskim izvorima, a većina po grčkim). Oni su dočekali grčke vojnike kao oslobodioce, nasuprot njima tursko stanovništvo, je u njima vidjelo okupatore. Grčko iskrcavanje prošlo je uz manje sporadične otpore, manjih neregularnih turskih vojnih grupa po periferiji. Većina regularne vojske dočekala je Grke u miru ili se povukla dublje u unutrašnjost.
Ełk (jezero)
Karakteristike
Jezero Ełk leži na nadmorskoj visini od 120 metara, ima formu obrnutog slova L, površinu od 3,8 km², dugo je 4 km u smjeru sjever-jug, široko do 3,5 km i maksimalno duboko do 55,8 m.
Grčko-turski rat (1919–1922)
Zaposjedanje Smirne od strane Grka, svibanj 1919.
Dok je turskoj vojci naređeno da ne puca, turski nacionalist Hasan Tahsin ubio je grčkog službenika, na to su grčki vojnici, otvorili vatru na turske vojnike i vladinu zgradu, oko 300 do 400 Turaka i oko 100 Grka poginulo je tog prvog dana. Grčka uprava bila je ponižavajuća za muslimane, osobito kad se zahtjevalo skidanje fesova (sa muških glava) i feredža sa ženskih lica, što su ortodoksni islamski vjernici doživljavali kao tešku uvredu i teror nad sobom.
Grčka ljetna ofenziva 1920.
U ljeto 1920., grčka vojska poduzela je seriju uspješnih napada u pravcu doline rijeke Meandar, Peramosa i Filadelfije. Ciljevi ove ofenzive bili su osiguranje strateške dubine za obranu Smirne( Izmira ) i njezine okolice. Na kraju te kampanje Grci su povećali svoj okupacioni teritorij u Anadoliji.
Ełk (jezero)
Karakteristike
Kroz Jezero Ełk protiče istoimena rijeka Elk, popularna među kajakašima.
Grčko-turski rat (1919–1922)
Mirovni sporazum u Sèvresu, (august 1920.)
10. augusta, 1920., Osmansko carstvo, potpisalo je Sporazum iz Sèvresa, prepuštajući Grčkoj, Trakiju, sve do linije Čatalja. Ono što je bilo još značajnije, je da je Turska dala prava Grčkoj na otoke Imbros i Tenedos, zadržavši mali teritorij oko Konstantinopolisa, otoke u Mramornom moru, i i mali uski pojas evropskog tla. Bosporski tjesnac, prepušten je pod kontrolu Međunarodne komisije, i otvoren za promet svima. Turska je bila prisiljena prepustiti svoj teritorij oko grada Smirne (Izmir). Grci su upravljali enklavom Izmir, ali suverinitet je nominalno ostao pod sultanom. Po provizornom sporazumu, Smirna (Izmir) će biti upravljana od strane lokalnog parlamenta u periodu od pet godina, a zatim bi se uključila u Kraljevinu Grčku ako se tako odluči na plebiscitu koji bi se trebao održati pod pokroviteljstvom Lige naroda.
Ełk (jezero)
Karakteristike
Sjeverozapadno se nadovezuje Jezero Sanowo, a sjeveroistočno leži Jezero Selmęt Wielki.
Grčko-turski rat (1919–1922)
Grčka ekspanzija, oktobar 1920.
U oktobru 1920. grčka vojska napredovala je unutrašnjost Anadolije uz podršku Lloyda George, koji je time želio povećati pritisak na Turke da potpišu Sporazum iz Sèvresa. Ova avantura otpočela je za liberalne vlade Elefteriosa Venizelosa, koji je ubrzo je izgubio izbore i vlast i zamjenjen je Dimitriosom Gounarisom, koji je unaprijedio neiskusne monarhističke oficire na glavno komandirajuće pozizicije.
Brazzolo, Ferrara
Brazzolo je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -1 m.
Grčko-turski rat (1919–1922)
Grčka ekspanzija, oktobar 1920.
Kralj Konstantin I. osobno je preuzeo komandu nad vojskom iz Smirne (Izmir ). Strategijski ciljevi ovih operacija bili su poraziti Turske nacionaliste i prisiliti Mustafu Kemala Atatürka, na mirovne pregovore. Grci, su bili brojniji i modernije opremljeni i željeli što brži sukob sa slabo opremljenom turskom vojskom.
Smrt kralja Aleksandra i odstupanje premijera Venizelosa, oktobar 1920.
U oktobru 1920. kralj Aleksandar je umro zbog ugriza majmuna, svog kućnog ljubimca. Taj incident zove se majmunski ugriz koji je promijenio grčku historiju. Venizelos je i tako želio republiku i to jedva dočekao da ukine monarhiju. Nakon smrti kralja Aleksandra, zakazani su novi izbori za 1. novembar 1920., ubrzo je izbio sukob između pristaša Venizelosa i onih novog pretendenta za grčkog kralja Konstantina. Rat je natjerao mnoge Grke da promjene mišljenje, i glasaju za promjene. Na veliko iznenađenje mnogih, Venizelos je dobio samo 118 od mogućih 369 mjesta. Veliki poraz primorao je Venizelosa i brojne njegove bliske suradnike da napuste zemlju. Nova vlada pripremila je plebiscit za povratak kralja Konstantina. Plebiscitom je kralj pozvan da se vrati u domovinu, a grčka vojska koja je trebala štititi Smirnu i Egejsku obalu uputila se na ofenzivu na Ankaru.
Prva bitka kod Inenija, decembar 1920.
U decembru 1920. Grci su dospjeli do Eskişehira. Naišavši na snažan otpor, vratili su se na prvobitne pozicije. Na početku 1921. Grci su obnovili svoje napade, ali su opet naišli na snažan otpor turskih nacionalista, koji su se borili neuporedivo bolje i motiviranije i bili opremljeni poput regularne vojske. Grčka strateška inicijativa je prvi put zaustavljena u prvoj bitci kod Inenija (11. janura 1921.) Taj razvoj događaja naveo je Saveznike da predlože na osnovi Sporazuma iz Sèvresa, konferenciju u Londonu gdje su i obje turske strane bile prisutne; Turski revolucionari (koji Sporazum iz Sèvresa nisu priznali), kao i Osmanska vlada. I pored toga što su postignuti neki dogovori sa Italijom, Francuskom i Britanijom, odluku nije podržala Grčka vlada koja je vjerovala da i dalje ima stratešku inicijativu i da će nakon ofenzive pregovarati sa jačih pozicija.
Grci su započeli, drugu bitku kod Inenija (27. marta), i uspjeli poraziti Turke (30. marta). Britanci su podržavali Grčku teritorijalnu ekspanziju, ali nisu htjeli direktno sudjelovati u vojnim operacijama da ne provociraju Francuze.
Bitka kod Sakarje, august 1921.
U julu 1921., osvježena grčka vojska pobijedila je turske snage pod komandom Ismeta Inenia, u bitci kod Kutahja (Eskişehira) i izbila na obale rijeke Sakarje (grčki: Sangarios), na manje od 100 km zapadno od Ankare. Turska vojska bili su brojni fanatični dobrovoljci, koji su izgarali u bitci. Ali i pored sovjetske vojne pomoći, bili su slabo opremljeni, sa privatnim puškama pokupljenim zbrda zdola, sa malo municije, i bez uniformi. Poraz je bio posljedica toga. Grčki kralj Konstantin je likovao, i pozvao britanske oficire na pobjedničku večeru u Kemalov glavni grad.
U međuvremenu, turski parlament nezadovoljan potezima Ismeta Inenija kao komandanta na zapadnom frontu, želio je da Mustafa Kemal i general Fevzi Cakmak iz generalštaba preuzmu zapovjedništvo nad odbranom. Strah od grčkog napredovanja kulminirao je nakon 21 dana u bitci kod Sakarje (23. august – 13. septembar 1921.). Turske obrambene pozicije bile su na uzvisinama, a Grci su ih trebali na juriš zauzeti. Visovi su padali iz ruke u ruku, po nekoliko puta. Ključni moment bitke bio je grčki pokušaj zauzimanja Hajmana, na svega 40 kilometera južno od Ankare, koji su Turci uspjeli zadržati. Bitka je iscrpila obje strane, ali to je bio ipak prvi poraz Grka, koji su se morali povući na ranije pozicije.
Slabosti grčke pozicije, bili su velika razvučenost prednjih linija, isprekidane linije opskrbe, i zbog toga, nedostatci municije u ključnim momentima. To je bilo najviše što su Grci mogli postići u Anadoliji, oni su se za nekoliko tjedana vratili se na pozicije koje su držali u julu. Turski Parlament nagradio je oba komandanta Mustafu Kemala i Fevzi Cakmaka, činom feldmaršala, za zasluge u bitci. Do današnjeg dana nitko drugi nije dobio čin od pet generalskih zvjezdica u Turskoj republici.
Kraj grčke ofanzive
thumb|right|300px|Turska dobrovoljačka milicija Po nekima Grci su poraženi jer im je izostala podrška saveznika iz Antante. Ali po drugim stajalištima, stvar je stajala obrnuto. britanske snage zauzele su Bosporski tjesnac, najbogatiji i najnaseljeniji dio Turske, Francuska vojska napadala je na Turke sa juga i zauzela gradove na jugu Anadolije (uključivo Adanu) a Turci su za vratom imali i armenske borce koji su digli pobunu i tako otvorili i treći front. Sve to bilo je i više nego izdašna pomoć. U međuvremenu su Turci osigurali sovjetsku podršku, vrativši Sovjetima grad Batum. Talijani su koristili svoju vojnu bazu u Antaliji da naoružaju i izvježbaju turske snage u borbi protiv Grka. U javnim istupima, Mustafa Kemal razvio je misao o Anadoliji kao "tvrđavi protiv agresije na Istok". Bitka nije bila dakle samo za Tursku već za čitav Istok. To je mobilizirale muslimane po čitavoj Aziji, i pribavilo turskom nacionalnom pokretu brojne simpatizere i podupiratelje. Kilafetski komitet u Bombaju počeo je prikupljati pomoć, Turskom nacionalnom otporu, oni su izjavili: Mustafa Kemal Paša učinio je čuda i nemate pojma koliko u Indiji ljudi obožava njegovo ime.... Ipak glavni razlog grčkog poraza bio je loše planiran strategijski cilj cijele te vojne avanture. Grčka vojska nije oskudjevala jedino u motiviranom ljudstvu, ali u svemu drugom jest, zbog siromašne privrede koja nije mogla izdržati tako dugu mobilizaciju ljudi. Uskoro je grčka okupaciona vojska, dosegla je svoj limit u logistici i počela pokazivati ozbiljne slabosti proizašle iz držanja tako velike teritorije. Grčka ekspediciona vojska trpjela je i stalne napade od strane turskih regularnih ali i brojnih dobrovoljačkih milicija (iregularnih snaga).
Zatišje - mart 1922.
Kad su im propali vojni pokušaji, Grci su stali apelirati na Saveznike za pomoć, ali na početku 1922. Britanci, Francuzi i Talijani odlučili su da Sporazum iz Sèvresa, nije moguće više održati, i da ga se mora revidirati. Nakon te odluke, stali su potpisivati separatne sporazume i napuštati svoje pozicije po Turskoj, i ostavili Grke same. U martu, 1922. Saveznici su predložili primirje, ali Mustafa Kemal Atatürk osjećao je da ima strategijsku prednost, i odbio svake pregovore sve dok su god Grci u Anadoliji. Nastavio je sa reorganizacijom turske vojske i pripremama za konačnu protuofenzivu na Grke.
Turski protunapad - august 1922.
Turci su otpočeli sa svojim protunapadom 26. augusta, taj događaj oni zovu Velika ofenziva (turski: Buyuk Taaruz). Većina grčkih obrambenih pozicija bila je pregažena već 26. augusta, slijedeći dan pao je grad Afyonkarahisar. 30. augusta grčka vojska pretrpila je odlučujući poraz u bitci kod Dumlipinara, sa zarobljenom ili izbačenom polovicom vojske, i sa potpunim gubitkom opreme. Ovaj dan slavi se u Turskoj kao nacionalni praznik Dan pobjede. U bitci kod Dumlipinara grčki generali Tricupis i Dionis pali su u zarobljeništvo. Nakon toga 1. septembra, Mustafa Kemal naredio je turskoj vojsci: Vojnici, Vaš prvi cilj je Mediteran, naprijed. Nakon toga, 2. septembra, pao je Eskisehir, i grčka vlada molila je Britance da im pomognu barem zadržati enklavu Izmir (Smirna). Balikesir i Bilecik zauzeti su 6. septembra, a slijedećeg dana Ajdin. Manisa je pala 8. septembra. Vlada u Ateni podnijela je ostavku, a turska konjica ušla je u Izmir (Smirna) 9. septembra. Nakon toga pali su Gemlik (9. septembra), i Mudanja (11. septembra), sa opkoljenom čitavom grčkom divizijom.
Izbacivanje grčkih snaga iz Anadolije dovršeno je 14. septembra. Kemalove snage nalazile su se sjeverno od Bospora, na Mramornom moru, i Dardanelima, tu su saveznički garnizoni osvježeni vojnicima, Britanije, Francuske i Italije iz Konstantinopolisa. Britanska vlada odlučio se oduprijeti Turcima kod Dardanela, i zatražila je pomoć od Francuza i Talijana, želivši tako pomoći Grcima da zadrže istočnu Trakiju. Unatoč tom apelu, Talijani i Francuzi napustili su svoje položaje, i ostavili Britance same na frontu. Kemalove snage izbile su na Bospor 24. septembra, i odbile britanski zahtjev da se povuku. Ovo rezolutno odbijanje, podvojilo je britansku vladu, Saveznički komandant britanski general Harington, naredio je svojim ljudima da ne pucaju na Turke, i upozorio kabinet da ne srlja u avanturu. Grčka mornarica, napustila je Istanbul nakon njegovog zahtjeva, nakon toga prisilio je Grke da se povuku iza rijeke Marice u Trakiju. Ovi potezi naveli su Mustafu Kemala Atatürk da prihvati pregovore o prekidu vatre.
Politika spaljene zemlje od strane Grka
Po mnogim izvorima, prilikom svog povlačenja iz Anadolije u zadnjoj fazi rata, grčka vojska je provodila politiku masovne odmazde i spaljivala sve od kuda se povlačila. Po izvještajima Jamesa Loder Parka, američkog vice-konzula u Istanbulu u to vrijeme, koji je posjetio uništene krajeve odmah nakon grčke evakuacije, situacija je izgledala ovako; ''Manisa... gotovo potpuno uništena vatrom... 10.300 kuća, 15 džamija, 2 hamama, 2278 trgovina, 19 hotela, 26 vila…uništeno.''
Ponovno zauzimanje Izmira - septembar 1922.
thumb|right|300px|Ulazak turske vojske u Izmir 9. septembra 1922., slika Ahmeta Zija Akbuluta Zbog mogućnosti velikih nereda i zločina koji bi se mogli desiti nakon ponovnog zauzimanja Smirne (Izmira), Mustafa Kemal Atatürk izdao je zapovjed da će kazniti na smrt svakog turskog vojnika koji bi terorizirao civile. Par dana prije zauzimanja grada dijeljeni su letci po gradu pisani na grčkom jeziku. Kemal Atatürk je također naglasio da vlada u Ankari ne može biti odgovorna za pojedine slučajeve odmazdi i masakra. Ove naredbe su naveliko ignorirane od strane turske vojske i Nasrudin Paše, zapovjednika turske vojske u Izmiru, čije su zapovjedi bile potpuno oprečne Atatürkovim. Nasrudin Pašine naredbe imale su za glavni cilj protjerivanje kršćanskog stanovništva iz grada.
Prekid neprijateljstava
Sporazum o prekidu vatre iz Mudanije zaključen je 11. oktobra 1922. Saveznici (Britanci, Francuzi i Talijani) ostali su kontrolirati istočnu Trakiju i Bospor. Grci su morali napustiti ta područja. Sporazum je stupio na snagu 15. oktobra dan nakon što su ga Grci potpisali. Primirje iz Mudanije naslijedio je sporazum iz Lausanne, velik njegov dio posvećen je razmjeni stanovništva. Preko jedan i pol miliona Grka (kršćana) je preseljeno, nešto u Atiku a dobar dio u novostečene teritorije u Makedoniji i Trakiji.
Snage koje su pomagale Turske nacionaliste
Nova Grčka vlada pod Gunaresom smijenjila je sve oficire veterane, i za vrhovnog komandanta vojske postavila Anastasiosa Papulasa. Francuzi i Talijani sklopili su posebne sporazume sa turskim revolucionarima, i tako učvrstili njihovu vlast. Prodali su im velike količine vlastitog oružja (sa terena), jer su računali da su Grci ionako britanski klijenti, pa ga neće kupiti. Talijani su koristili svoje baze u Anadoliji za pomoć Turcima, a protiv Grka, koji su ih izgurali sa željenih pozicija. Napokon i novoformirani sjeverni susjed Sovjetski Savez imao je dobar odnos sa Kemalom Ataturkom, jer nije bio u poziciji i nije želio otvarati novi front na svojim južnim granicama. Taj odnos sa novom turskom vlašću, kulminirao je sporazumom iz Moskve (1921.). Sovjetski savez je mirno promatrao Grčko-turski i Tursko-armenski sukob i pomagao Kemala novcem i municijom.
Grčki masakri nad Turcima
Britanski historičar Arnold J. Toynbee napisao je da je organiziran teror nakon Grčke okupacije Smirne (15. maja 1919.). Toynbee je zajedno sa svojom ženom svjedočio teroru Grka nad Turcima u Jalovi, Gemliku, i Ismidu, naseljima gdje su spaljene i opljačkane kuće, sa svježim leševima, i terorom zaplašenog preživjelog stanovništva., isto tako svjedočio je pljačkama vršenim od strane grčkih civila i vojnika u uniformama.
Unutrašnja Saveznička komisija na poluotoku Jalova-Gemlik, u svom izvještaju iz 23. maja 1921., napisala je da se je za Grčke okupacije zapadne Anadolije dešavalo slijedeće; ''Područje je izloženo sistematskom uništenju, dio po dio, i to najmanje za posljednjih dva mjeseca, razaranja su i veća u blizini grčkih naselja. Članovi komisije zaključuju da u dijelovima (kaze) Jalove i Guemlek, zauzetim od strane grčke vojske, postoji sistematski plan za uništenje turskih sela, i istrebljenje muslimanske populacije. Taj plan provode grčke i armenske bande uz instrukcije a katkada i direktnu pomoć grčkih regularnih snaga.''
Turski masakri nad Grcima i Armencima
Brojne zapadne novine izvještavale su o zlodjelima turske vojske nad kršćanskim civilnim stanovništvom, večinom nad Grcima i Armencima. Britanski historičar Tonybee zabilježio je da su turske jedinice namjerno palile grčke kuće, i nastojale ih totalno uništiti, tako da istjeraju i unište stanovništvo. Masakri su provođeni između 1920. i 1923. za Turskog rata za nezavisnost, naročito protiv Armenaca na Istoku i Jugu, i protiv Grka u Crnomorskoj regiji. Bilo je isto tako značajan kontinuitet politike terora između 1915. i 1917. odnosno 1919. i 1921. u Istočnoj Anadoliji. Turski guverner, Ebubekir Hazim Tepejran u Regiji Sivas, rekao je da su masakri 1919. počinjeni nad Grcima u njegovom dijelu crnomorske obale toliko strašni da ih on nije u stanju ni opisati. Po službenim izvještajima 11.181 Grka je ubijeno tokom 1921., od strane Regularne vojske pod komandom Nuredin Paše (koji se proslavio ubistvom mitropolita Krisostomosa). Pojedini parlamentarni zastupnici zahtjevali su da Nuredin Paša bude osuđen na smrt, i zahtjevali su njegovo suđenje, koje je kasnije povučeno zbog intervencije Mustafe Kemala.
Po izvještajima iz tadašnjih novina Scotsman, 18. augusta, 1920., u mjestu Feival, u oblasti Karamusal, jugo-istočno od Ismida u Maloj Aziji, Turci su masakrirali 5000 kršćana. Jednako kao što su napadali Grke, Turci su masakrirali i Armence, nastavljajući svoju politiku iz 1915. tzv. Armenskog genocida nazvanog tako u mnogim zapadnim novinama. Zabilježeni su i masovni masakri nad Grcima u regiji Pont, oni se i danas spominju od strane Grka i Ciprana (grčkih) kao Pontski genocid.
Dana 25. februara 1922., 24 grčkih sela u regiji Pont je spaljeno do temelja. Američke novine Atlanta Observer, napisale su; "Smrad od izgorjelih tijela žena i djece iz Ponta", govori reportaža "dolazi kao upozorenje na ono što čeka kršćane u Maloj Aziji nakon povlačenja Grčke vojske". U prvih nekoliko mjeseci 1922., 10 000 Grka je pobijeno od strane nastupajućih kemalističkih snaga, po izvještajima novina Belfast News. Američki humanitarci dočekani su velikom dozom opreza i sumnji, čak i kad su pokušavali pomoći civilnim muslimanskim žrtvama sukoba.
Časopis Christian Science Monitor, pisao je da turske vlasti onemogućuju humanitarnim organizacijama da pruže pomoć Grčkim civilima čiji su domovi spaljeni, puštajući ih da umru bez adekvatne pomoći.
Velik broj Grka bio je prisiljen napustiti svoje domove u Joniji, Pontu i Istočnoj Trakiji između 1914. i 1922. Tim izbjeglicama, kao i brojnim američkim izbjeglicama Grcima porijeklom iz Anadolije nije dozvoljen povratak nakon 1923. i nakon potpisivanja Sporazuma iz Lausanne. Norman Naimark tvrdi da je turski protuudar imao sve karakteristike etičkog čišćenja: ''...Turci su iskoristili svoju priliku da očiste Egej i Zapadnu Anatoliju od starosjedioca Grka. Grčka vojska obavila je velik dio posla za njih paleći grčka naselja pri svom povlačenju iz Anadolije''.
Nasilno preseljenje stanovništva natjeralo je oko 1,500.000 Grka iz Turske u zamjenu za pola miliona Turaka iz Grčke.
Nozomi Hiroyama
(6. maj 1977.) je bivši japanski nogometaš.
Pavigliana, Reggio Calabria
Pavigliana je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1088 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 531 m.
Braye
Bre je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 131 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 97 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 70 metara (maksimalnoj 148 m, a minimalnoj 57 m).
Ilovu, Căzănești
Ilovu je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Căzănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 227 m.
Rancho Lourdes, Silao de la Victoria
Rancho Lourdes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1783 m.
Ranchería Remochochi, Guachochi
Ranchería Remochochi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2223 m.
Josh Holloway
Josh Lee Holloway (20. jul 1969 -) je američki glumac, maneken i producent, najpoznatiji po ulozi Jamesa "Sawyera" Forda u TV-seriji Izgubljeni.
Barbamarco, Vicenza
Barbamarco je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 194 m.
Opština Tia Mare, Olt
Tia Mare je opština u Rumuniji u okrugu Olt.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Mountain Gate, California
Mountain Gate je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 943 stanovnika.
Santa Cruz Soledad, Zapotitlán Lagunas
Santa Cruz Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Zapotitlán Lagunas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1521 m.
Bourbonnais, Illinois
Berbone je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18.631, što je 3.375 (22,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Torri, Ravenna
Torri je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 229 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -1 m.
Tiefenbach (bei Landshut)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Landshut Tifenbah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Landshut. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 454 metra. Površina opštine iznosi 24,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.617 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 146 stanovnika/km².
La Lipa, Zaragoza
La Lipa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 458 m.
Colle Taffone, Ascoli Piceno
Colle Taffone je naselje u Italiji u provinciji Ascoli Piceno, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 371 m.
Kevin Federline
Kevin Federlajn (Frezno, 21. mart 1978) je američki reper, rvač, model i glumac. Bio je dugo u vezi sa američkom glumicom Šar Džekson, ali je u javnosti svakako najpoznatiji po tome što je dve godine proveo u braku sa američkom pop pevačicom Britni Spirs. Njihov razvod je dugo predstavljao jednu od najvažnijih tema u američkoj javnosti, pogotovo kada je počeo sudski postupak za utvrđivanje starateljstva nad njihovom decom, Šonom Pristonom Federlajnom i Džejdenom Džejmsom Federlajnom. Od januara 2008. godine, Federlajn ima potpuno starateljstvo nad svojim sinovima.
Denier
Denije je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Aras.
Friendship, Oklahoma
Frendšip je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 24.
Elizabeth Mitchell
Elizabeth Mitchell (rođena kao Elizabeth Joanna Robertson: 27. mart 1970 -) je američka glumica, najpoznatija po ulozi dr. Juliet Burke u TV-seriji Izgubljeni.
La Luz, Nopala de Villagrán
La Luz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Nopala de Villagrán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2289 m.
Yoshiteru Yamashita
(21. novembar 1977.) je bivši japanski nogometaš.
Serroni, Trapani
Serroni je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Washington (savezna država)
Washington je 42 američka savezna država koja se nalazi na krajnjem zapadu, uz obale Pacifika i kanadsku granicu.
Geografija
Washington ima površinu od 176 365 km² i 6 724 540 stanovnika (popis 2010).
Regije
Washington se satoji od nekoliko glavnih regija. Istok države zauzima gorovito područje Okanogan (Okanogan Highlands) na sjeveru koje na jugu prelazi u plato Columbia (Columbia Plateau). Središnji dio države zauzimaju planine Cascade (Cascade Range) koje se sa sjevera prema jugu protežu od juga Britanske Kolumbije i preko Washingtona i Oregona do sjeverne Kalifornije. Na području Washingtona nalaze se i dva istaknuta vrha, stratovulkani Mount St. Helens i Mount Adams. Zapadno od Cascadea protežu se nizinski krajevi Puget Sounda i obalno područje (Coastal Region) na pacifičkoj obali.
Ime
Država je svoje ime Washington dobila u čast prvog američkog predsjednika Georgea Washingtona.
Historija
Teritorij Washington, koji je nastao 1853. odcjepljenjem od Oregona, proglašen je 11. novembra 1899. 42 američkom saveznom državom.
Indijanci
Indijanci Washingtona pripadaju u nekoliko etno-lingvističkih porodica, to su Salishan, Shahaptian, Chimakuan, Chinookan. Danas ovdje žive po nekoliko većih i manjih rezervata. Domaća plemena Washingtona su: Cathlamet, Cathlapotle, Chehalis, Chelan, Chilluckittequaw, Chimakum, Chinook, Clallam, Colville, Copalis, Cowlitz, Duwamish, Hoh, Humptulips, Klickitat, Kwaiailk, Kwalhioqua, Lummi, Makah, Methow, Mical, Muckleshoot, Nespelem, Nisqually, Nooksack, Okanagon, Ozette, Palouse, Pswanwapam, Puyallup, Quiatso, Quileute, Quinault, Sahehwamish, Samish, Sanpoil, Satsop, Semiahmoo, Senijextee (Lake), Sinkaietk, Sinkakaius, Sinkiuse (Columbia), Skagit, Skilloot, Skin, Snohomish, Snoqualmie, Spokan, Squaxin, Suquamish, Swallah, Swinomish, Taidnapam, Twana, Walla Walla, Wanapam, Wauyukma, Wenatchee, Wishram, Wynoochee, Yakima.
Deoksiinozine monofosfat
Deoksiinozine monofosfat je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 332,207 Da.
La Estrella, Ocosingo
La Estrella je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 682 m.
Černjahovsk
Černjahovsk (ruski: Черняховск, njemački: Insterburg) je grad od 35,398 stanovnika u sredini ruske Kalinjingradske oblasti. .
On je administrativni centar Černjahovskog rajona i treći grad po veličini u Kalinjingradskoj oblasti.
Geografske karakteristike
Černjahovsk leži na mjestu gdje Angrapa i Istruča formiraju rijeku Pregolju, udaljen 93 km istočno od Kalinjingrada.
Historija
Historija tog grada počela je nakon Pruskog križarskog rata - 1336., kad je Veliki majstor Teutonskog viteškog reda Dietrich von Altenburg podigao zamak - Instierburg, na mjestu nekadašnje staropruske utvrde Unzetrapis (razorena 1256.)
Zamak je opustošen 1376. za vojne kampanje Velike Kneževine Litvanije, a nakon tog i od poljskih trupa 1457.
Uz obnovljeni zamak niklo je istoimeno naselje - Insterburg.
Nakon protestantske reformacije Teutonski viteški red je sekulariziran i transformiran u Prusko vojvodstvo 1525., koje je formalno i nadalje bilo domena Kraljevine Poljske, ali sa velikim stupnjem autonomije.
Tako je Insterburg dobio gradska prava - 1583. od brandenburgškog markgrofa Georga Friedricha I, tadašnjeg pruskog regenta.
Nakon tog je 1701. postao dio Kraljevine Pruske].
Od 1818. Insterburg (nakon napoleonskih ratova) je postao administrativni centar u okrugu Gumbinnen.
Nakon ujedinjenja njemačkih zemalja Insterburg je 1871. postao dio Njemačkog Carstva. Nakon poraza Carstva u Prvom svjetskom ratu grad je odvojen od ostatka Weimarske Republike, jer je Istočna Pruska postala eksklava.
Za Drugog svjetskog rata bombarderi Britanskog RAFa teško su oštetili grad 27. jula 1944. Ponovno je teško razaran 21. i 22. januar 1945. kad su ga napale i zauzele jedinice Crvene armije.
Insterburg je 1946. prezvan u Černjahovsk u počast generalu Crvene armije Ivanu Černjahovskom koji je poginuo u Bitci za Königsberg.
Privreda
Černjahovsk je grad metalne industrije i velik vojni garnizon.
Caprieto, Genoa
Caprieto je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 844 m.
Rancho Nuevo, Alpatláhuac
Rancho Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alpatláhuac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 329 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2516 m.
Cayman Brac
Kajman Brac (engleski: Cayman Brac) je drugi po veličini otok Kajmanskog arhipelaga, i najviši sa svojih 43 m.
La Isla, Ahome
La Isla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Ahome.
Cayman Brac
Upravo zbog svoje visine otok je dobio svoje ime Brac, koje na galskom znači stijena.
Geografske karakteristike
Kajman Brac leži 8 km udaljen od svog sestrinskog otoka Mali Kajman na sjeverozapadu Karipskog mora, udaljen 143 km sjeverozapadno od najvećeg i glavnog otoka arhipelaga Velikog Kajmana.
Kajman Brac je stjenoviti otok dug oko 19 km, širok 1. 6 km, ukupne površine 36 km². Po čitavoj dužini Kajman Braca prostire se vapnenački greben koji na svom istočnom dijelu doseže visinu od od 43 m. a to je najviša točka Kajmanskog arhipelaga. Obale otoka pokrivene su vapnenačkim stijenama, nastalim taloženjem brojnih morskih fosila, na pojedinim mjestima ima pješčanih plaža, sa koraljnim grebenima ispred njih.
María Loma San Miguel, Tezonapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 93 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 791 m.
Cayman Brac
Stanovništvo
Na Kajman Bracu živi 2 126 stanovnika praktički gotovo svo stanovništvo šestog kajmanskog distrikta Sister Island koji ukupno ima 2 296 stanovnika, od tog 170 stanovnika živi na susjednom otoku Mali Kajman.
Najveće otočko naselje je West End pored kog se nalazi Aerodrom Gerrard Smith (IATA: CYB ICAO: MWCB). Ostala prilično raštrkana naselja protežu se duž sjeverne obale otoka to su Bamboo Bay i North East Bay, na južnoj obali koja je puno strmija jedino naselje je Pollard Bay.
Historija
Do Kajman Braca i susjednog Malog Kajmana prvi je doplovio Kristofor Kolumbo 10. maja 1503., za vrijeme svoje posljednje ekspedicije u Zapadnu Indiju.
Engleska je 1655. zauzela Kajmanske otoke pa je nakon potpisivanja Mirovnog ugovora u Madridu 1670., Španjolska to prihvatila, prepustivši Jamajku i Kajmanske otoke - Engleskoj.
Prvo stalno naselje na Kajman Bracu i na Kajmanskim otocima osnovano je u peridu 1661.-1671. na inicijativu guvernera Jamajke Thomasa Modyforda, ali ono nije dugo opstalo zbog stalnih napada španjolskih pirata na naselje, pa ih je Modyfordov nasljednik preselio natrag na Jamajku. Tako da su jedini povremeni stanovnici otoka bili su brojni pirati - Braća mora, koji su se koristili njime za opskrbu svojih brodova, i skrivanje svog opljačkanog blaga, po brojnih otočkim spiljama. Još uvijek kola legenda da se u nekoj od spilja krije blago slavnog pirata Kapetana Crnobradog.
Guverneri iz Jamajke počeli su dodjeljivati zemlju zainteresiranim plantažerima od 1734. tako da je otok tokom 18. vijeka ponovno naseljen. Prva javna škola na Kajman Bracu osnovana je tek 1921.
Privreda turizam i transport
Stanovnici se bave turizmom, ribolovom i uzgojem kokosovih palmi. Do Kajman Braca može se doći brodom iz Velikog Kajmana, ili avionom jer otok ima aerodrom. Na otoku nema bog zna koliko vrijednih objekata, napoznatiji je Muzej (Cayman Brac Museum) i par turističkih objekata.
Otok je popularan među roniocima zbog čistog providnog mora, i brojnih olupina do kojih se može roniti. Jedna od takvih olupiina je kubanska fregata klase Koni duga 100 m izgrađena u sovjetskim brodogradilištima 1984. koja je potonula 1996. svega 200 m od obale na dubini od 27 m To je jedini sovjetski ratni brod, na zapadnoj polutki do kojeg se lako može roniti, tako da su ga ronioci prekrstili po imenu lokalnog političara Kapetan Keith Tibbetts. Otok je popularan i među speleolozima zbog brojnih spilja.
Harold Perrineau
Harold Perrineau (7. august 1963 -) je američki glumac, najpoznatiji po televizijskim nastupima, među kojima se najviše ističe lik Augustusa Hilla, naratora i protagonista TV-serije Oz, odnosno Michaela Dawsona u TV-seriji Izgubljeni.
Tiefenbach (bei Passau)
Tifenbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Pasau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 6.724 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9275151.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Pasau Tifenbah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Pasau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 373 metra. Površina opštine iznosi 49,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.724 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 135 stanovnika/km².
Orimoba, Guachochi
Orimoba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2194 m.
Рашевица
Рашевица је насеље у Србији у општини Параћин у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 994 становника.
Историја
До Другог српског устанка Рашевица се налазила у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Рашевица улази у састав Кнежевине Србије и административно је припадала Јагодинској нахији и Темнићској кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства.
Порекло становништва
Село је 1905. године имало 220 кућа.
Према пореклу ондашње становништво Рашевице из 1905. године може се овако распоредити:
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Badoni, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 356 m.
Albert Cohen
Albert Cohen (Krf, Grčka, 16.8. 1895 - Geneva, Švicarska, 17.10. 1981.) bio je židovsko-švicarski romanopisac porijeklom iz Grčke koji je pisao na francuskom jeziku. Radio je kao službenik za razne međunarodne organizacije, kao Međunarodnu organizaciju rada. Od 1919. godine bio je švicarski državljanin.
Opština Topana, Olt
Topana je opština u Rumuniji u okrugu Olt.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 375 m.
Yuichiro Nagai
(14. februar 1979.) je japanski nogometaš.
El Techalote, Acaponeta
El Techalote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Acaponeta.
Philip K. Dick
Philip Kindred Dick (Chicago, 16.12. 1928. - Santa Ana, 2.3. 1982.) bio je američki je znanstveno fantastični pisac koji se slovi za jednog od najplodnijih pisaca uopće.
Rođen je u Chicagu, ali se nakon razvoda roditelja s majkom odselio u Kaliforniju, gdje je živio cijeli život. Prvu priču objavio je 1952., a prvi roman 1955. Tijekom pedesetih i šezdesetih napisao je stotinjak priča i više od dvadeset romana, često spajajući naracije iz pojedinih priča u romane.
Na toliku plodnost bio je prisiljen činjenicom da je uglavnom objavljivao u opskurnim časopisima i bio slabo plaćen, te je bio u neprekidnim novčanim problemima, čemu je i pripomogao neuredan život, uzimanje droge i ukupno pet brakova (troje djece).
Premda je zbog svojih ideja postao kultni pisac, za života je bio slabo prihvaćen i samo je jednom dobio cijenjenu nagradu Hugo, za roman Čovjek u visokom dvorcu. Nakon smrti, hollywoodske ekranizacije nekoliko njegovih djela donijele su mu svjetsku slavu i popularnost. O njegovoj ostavštini brine se njegovo troje djece Laura, Isa i Chris, koji stoje i iza službene web stranice.
Rio, La Spezia
Rio je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Franklinville, North Carolina
Frenklinvil je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Rio, La Spezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 439 m.
Franklinville, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.164, što je 94 (-7,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Valea Coșuștei, Căzănești
Valea Coșuștei je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Căzănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 205 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 193 m.
Mountain House, California
Mountain House je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 9.675 stanovnika.
Vrhovci (razvrstavanje)
Hrvatska:
Slovenija:
Bruciantine, Ferrara
Bruciantine je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Antigen
Antigen je supstanca sposobna da reaguje sa antitelima, mada ne mora da izaziva stvaranje antitela. Antigeni koji izazivaju stvaranje antitela u organizmu nazivaju se još i imunogeni.
Mali hemijski molekuli, hapteni, poput dinitrofenola, mogu da se vežu za antitela, ali ne mogu da aktiviraju B-ćelije.
Stoga se se pre imunizacije prave kompleksi haptena i makromolekula (nosača) koji su imunogeni.
Determinanta ili epitop je deo makromolekula koji prepoznaje antitelo. Makromolekuli sadrže veći broj epitopa, od kojih se neki mogu ponavljati, a broj multiplih identičnih determinanti određuje valentnost antigena. Epitopi mogu biti nepreklapajući, kada su prostorno udaljeni i omogućavaju vezivanje dva ili više antitela. Preklapajuće determinante su blizu jedna drugoj i dovode do sternih smetnji prilikom vezivanja antitela, a u retkim slučajevima je moguće i da vezivanje prvog antitela dovede do konformacione promene strukture antigena čime se utiče na vezivanje drugog antitela. Epitopi ugljenih hidrata i fosfolipida su kovalentne strukture.
U slučaju proteina, postoje linearne determinante (niz od oko 6 aminokiselina i u najvećem broju slučajeva su dostupne antitelima tek pri denaturaciji proteina) i konformacione determinante (formiraju ih aminokiseline koje su razdvojene u primarnoj strukturi proteina i dovode se u neposrednu blizinu u nativnoj, trodimenzionalnoj, formi). Proteini su podložni modifikacijama, poput fosforilacije i proteolize, koje dovede do promene kovalentne strukture i stvaranja novih epitopa, neoantigenih determinanti.
Norveška monarhija
Norveški monarh ili suveren je državni poglavar Norveške, koja je po svom državnom uređenju ustavna monarhija sa parlamentarnim sisteom vlasti. Norveška monarhija potiče iz vremena vladavina Haralda Lijepokosog i ranijih malih kraljevstava koja su se ujedinila u Norvešku; dugo vremena je bila u personalnoj uniji sa Švedskom i Danskom.
Trenutni suveren je kralj Harald V, koji vlada od 17. januara 1991. Prijestonasljednik je njegov sin jedinac, krunski princ Haakon. Krunski princ vrši niz ceremonijalnih javnih dužnosti, kao i kraljeva supruga kraljica Sonja. Krunski princ također djeluje kao regent u kraljevoj odsutnosti. Postoji još nekoliko članova kraljevske porodice, među kojima su kraljeva kćer, unučad, braća i sestre. Kraljevska kuća je ogranak kneževske loze Glücksburg, koja potiče iz Schleswig-Holsteina u današnjoj Njemačkoj, odnosno iste kraljevske kuće kojoj pripadaju danska i nekadašnja grčka kraljevska porodica.
Kraljeve funkcije su uglavnom ceremonijalne. On ratificira zakone i kraljevske rezolucije, prima i šalje izaslanike u strane zemlje te služi kao domaćin prilikom državnih posjeda. Mnogo je važnija njegova uloga simbola nacionalnog jedinstva. Svake Nove godine drži govor u kome se osvrće na negativne pojave u društvu. Kralj je također Visoki zaštitnik Crkve Norveške (državne crkve), vrhovni komandant norveških oružanih snaga i Veliki majstor Kraljevskog norveškog reda sv. Olava i Kraljevskog norveškog reda za zasluge.
El Progreso, Silao de la Victoria
El Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1785 m.
Ngugi wa Thiong'o
thumb|right|250px|Ngũgĩ wa Thiong'o potpisuje kopije svoje najnovije knjige Wizard of the Crow u Kongresnom centru u Londonu. Wizard je njegova prva knjiga nakon 20 godina, koja je slijedila 22 godine političkog egzila.
Ngũgĩ wa Thiong'o (5.1. 1938.-) je kenijski pisac, koji je svojevremeno pisao na engleskom a danas piše na Gĩkũyũ jeziku. Opus mu se sastoji od romana, drama, novela, eseja, akademskih studija, kritika i dječjih knjiga. On je osnivač i urednik časopisa nma Gikuyu jezikuMutiiri. Ngugi je otišao u egzil nakon što je pušten iz kenijskog zatvora 1977. godine; otada živi u SAD, a godinama je predavao na Yaleu, kao i na njujorškom univerzitetu te Univerzitetu Kalifornije u Irvineu.
Biografija
Ngugi je rođen u Kamiriithuu, u blizini grada Kiambu, u porodici koja je pripadala plemenu Kikuyu. Kršten je kao James Ngugi, a nakon odlaska u misionarsku školu postao je gorljivi krščanin. Rodbina mu je, pak, bila pogođena pobunom Mau Mau; tada mu je ubijen polubrat, a majka mučena.
Za vrijeme studija u Leedsu napisao je 1964. godine svoj prvi roman Weep Not, Child koji se smatra prvim romanom istočnoafričke književnosti. Taj i sljedeći roman, The River Between, napisao je na engleskom jeziku.
Godine 1967. prigrlio je marksističke ideje Frantza Fanona, a zajedno s njima i antikolonijalizam. Zbog toga se odrekao kršćanstva, engleskog imena, a konačno i engleskog jezika kao simbola kolonijalnog ugnjetavanja. Umjesto engleskog, počeo je pisati na Gikuyu i suahili jeziku.
Godine 1977. je zatvoren zbog kritike tadašnjeg potpredsjednika Daniela Arapa Moija, a pet godina kasnije pušten. Tada je otišao u SAD.
Godine 2004. se vratio u Keniju, ali su ga u hotelskoj sobi napali razbojnici te mu silovali ženu.
Fraillicourt
Frajikur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ardeni koja pripada prefekturi Retel.
Manantiales, San Miguel de Allende
Manantiales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 406 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2035 m.
El Carrizal, San Felipe Orizatlán
El Carrizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini San Felipe Orizatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 399 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Opština Epatlán, Puebla
Epatlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.