cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grčka književnost
Prozno stvaralaštvo
Do velikih promena došlo je i na polju filozofije. Sve filozofske škole toga doba u središte pažnje postavljaju probleme etičkog delovanja čoveka, traženje smisla života i puta do njega. Najsnažnija ličnost helenističke filozofije bio je Epikur (Ἐπίκουρος, 341–270. pne.), koji je prihvatio Demokritov atomizam i zastupao materijalističpko shvatanje sveta, odbacujući mitološka i religijska verovanja, te smatrajući da samo oslobođen zabluda i neznanja čovek može postići nepomućenost (ἀταραξία). Izvršio je snažan uticaj na rimskog pesnika i filozofa Lukrecija. Stoicizam, koji je začeo Zenon iz Kitija (Ζένων, 331–264. pne.), u etici je dosta sliča Epikuru, premda polazi od drugačijih osnova. Stoici postavljaju zahtev za povratkom prirodi i spoznajom prirode i njenih zakona kako bi čovek mogao živeti u skladu s njom, jer je i sam deo te stvaralačke i umne prirode.
Od brojnih značajnih naučnika, filologa, geografa i drugih učenjaka toga vremena – među kojima su matematiku proslavili Euklid (Εὐκλείδης, oko 300. pne.) i Arhimed (Ἀρχιμήδης, oko 237–212. pne.) – najsvestraniji je bio Eratosten (Ἐατοσθένης, oko 275–195. pne.), čije je glavno delo Geografija (Γεωγραφικά, 3 knjige), gde je raspravljao i o obliku Zemlje, koju je smatrao kuglom i pokušao odrediti njen poluprečnik izmerivši luk jednog meridijana od Aleksandrije do Sijene.
Tampico, Frontera Comalapa
Tampico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Frontera Comalapa.
Grčka književnost
Prozno stvaralaštvo
Na istorijskoj, poluistorijskoj i mitološkoj tradiciji (Odiseja) razvila se pripovedna proza. Euhemer (Εὐήμερος, početak 3. veka pne.) piše Sveti zapis (Ἱερὰ ἀναγραφή), neku vrstu utopije koja govori o idealnom uređenju ostrva Panheje, koje je Euhemer navodno posetio. Aristid iz Mileta (Ἀριστείδης, kraj 2. veka pne.) sastavio je jednu od prvih zbirki ljubavnih pripovedaka lascivno-erotskog sadržaja, pod naslovom Miletske priče (Μιλησιακά). Poseban književni oblik, koji je po njemu dobio i ime, stvorio je Menip iz Gadare (Μένιππος, 3. vek pne.), koji je pisao spise sa satiričnom notom, i to mešavinom proze i stiha, pa se taj oblik naziva menipskom satirom. U tom je obliku napisan poznati Petronijev Satirikon.
Tampico, Frontera Comalapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 234 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 617 m.
Grčka književnost
Rimsko razdoblje
Rimsko razdoblje grčke književnosti započinje padom Egipta pod rimsku vlast 30. pne. i traje sve do 529. pne., kada su po Justinijanovom naređenju u Atini bile zatvorene i poslednje filozofske škole, premda hrišćanske pisce ovoga razdoblja iz više razloga treba zapravo smatrati delom vizantijske književnosti. Već u 2. veku pne., a naročito od 1. veka pne. (Grčka je pokorena 146. pne.) počinje ekspanzija Rima na helenistički Istok. Helenističke države jedna za drugom postaju rimske provincije, a na čelo im umesto dotadašnjih monarha dolaze rimski prokonzuli. Život u provincijama polako zamire, a grčka inteligencija počinje da se seli u Rim i među Rimljanima širi interes za grčka kulturna dostignuća. S propašću republike i s osnivanjem principata nastaje dugotrajni mir koji postepeno vraća određenu ekonomsku snagu istočnim provincijama. To se naročito osetilo u doba Antonina u 2. veku, kada je Italija izgubila ekonomski primat u Rimskom carstvu.
Veliki deo proznoga stvaralaštva u ovom razdoblju pripada istoriografiji. Diodor Sicilijski (Διόδωρος, 1. vek pne.), koji je živeo u Rimu, napisao je opsežno delo u 40 knjiga pod naslovom Biblioteka (Βιβλιοθήκη), od kojeg nam je u potpunosti sačuvano samo 15 knjiga, i koje je nazvano tako jer je prenosila odlomke iz različitih drugih dela, a analistički je obrađivala razdoblje od mitskih vremena do polovine 1. veka pne. Među grčkim piscima koji su obrađivali rimsku istoriju bio je i Dionisije Halikarnašanin (Διονύσιος ὁ Ἀλικαρνασσεύς, 1. vek), koji je napisao Staru rimsku istoriju (Ῥωμαϊκὴ ἀρχαιολογία) koja je obrađivala period do prvog punskog rata, dakle do početka Polibijeve Istorije. Od 20 knjiga sačuvano je prvih deset i prvi deo jedanaeste, iz kojih vidimo da je voleo kićeni stil i da je na istoriju gledao kao na vrelo primera za ljudsko delovanje. Pisao je i spise o istoriji i teoriji govorništva, te rasprave o Demostenu i Tukididu. Teorijom govorništva bavi se i anonimni spis O uzvišenom (Περὶ ὕψους), verovatno s polovine 1. veka, u kome se osuđuje i suvoparnost aticističkog stila i bujnost azijanizma, pa i "učenost" helenističkih pisaca, te se promoviše povratak na obrasce klasične epohe helenske književnosti. Više geografijom nego istoriografijom bavio se Strabon (Στράβων, oko 64. pne.–19. n.e.), koji je napisao Istorijske napomene o vremenu pre i posle Polibijeve Istorije, ali koji je mnogo poznatiji po svojoj Geografija (Γεωγραφικά, 17 knjiga) gde je opisao tada poznate krajeve Evrope, Azije i Afrike.
Jevrejsku istoriju obradio je Josip Flavije (Ιώσηπος, oko 37–97), koji je napisao delo O judejskom ratu (Περὶ τοῦ Ἰουδαικοῦ πολέμου), gde opisuje Vespazijanove i Titove pobede u tzv. judejskom ratu (64–70), te spis Stara judejska istorija (Ἰουδαικὴ ἀρχαιολογία), gde nastoji pokazati kako je Biblija starija od grčke istorije.
thumb|left|150px|Plutarh, [[Johann Rudolf Holzhalb (1723–1806)]]
Jedan od najpopularnijih pisaca, ne samo helenističke, nego čitave antičke književnosti bio je Plutarh (Πλούταρχος, 46–posle 120), iz Heroneje u Beotiji, čija se velika književna baština od preko 120 naslova deli na dve velike grupe. Prvu čine Etički spisi (Ἐθικά, lat. Moralia), u kojima sa stanovišta etičke problematike obrađuje najraznovrsnije teme – filozofiju, religiju, književnost, politiku, muziku, vaspitanje – ali bez vlastite misaone orginalnosti, već na osnovi goleme načitanosti. Drugu grupu naslova čine Paralelni životopisi (Βίοι παράλληλοι), paralelne biografije po jedne rimske i jedne grčke istotrijski značajne ličnosti, od kojih je sačuvano ukupno 46 biografija (23 para) i 4 bez para. Ponegde su se poređenja nametala sama od sebe (npr. Ciceron i Demosten), ali većinom su veštačka (npr. Tezej i Romul), premda to nema značaja jer svaka biografija čini zasebnu celinu. Prema izvorima koje koristi Plutarh se ne odnosi kritički. Međutim, Plutarh i nije istoriograf, niti je on to sam hteo biti: svaka ličnost čiji život opisuje treba zapravo da poslužio kao jedan moralni primer, bilo loš bilo dobar. Zbog toga su ličnosti koje opisuje previše statične s već izgrađenim karakternim osobinama, ali nadareno pripovedanje, interes za zanimljive anegdotske detalje i isticanje etičkih vrednosti doneli su Plutarhovim Životopisima veliku slavu u potonjim vremenima.
Filozof i istoričar Flavije Arijan (Ἀρριανός, 95–175), Epiktetov učenik, objavio je svoje beleške s predavanja, na kojima se uglavnom i zasniva naše znanje o ovom filozofu. Glavno je Arijanovo delo Aleksandrova anabaza (Ἀλεξάνδρου ἀνάβασις, 7 knjiga), koja je na trezven način i s osloncem na pouzdane istorijske izvore obrađivala čitav život Aleksandra Velikog. Indijska istorija (Ἰνδική) više je geografija nego istorija Indije, Taktika (Τέχνη τακτική) obrađuje vojnu veštinu, dok je spis O lovu (Κυνηγετικός) dopuna istoimenog Ksenofontovog dela. Stoička je filozofija imala mnogo pristalica u Rimu, pa je tako na tragovima stoicizma i car Marko Aurelije (121–180) napisao u obliku aforizama u 12 knjiga delo Razmišljanja sa samim sobom (Τὰ εἰς ἑαυτόν). Popularna je bila i filozofija skeptika, čiji je glavni predstavnik Sekst Empirik (Σέξτος, oko 200) koji je prikazao filozofiju Pirona, osnivača skepticizma, u delu Pironove postavke (Πυρρώνειοι ὑποτυπώσεις). Za istoriju filozofije od velikog je značaja zbornik Diogena Laertija (Διογένης ὁ Λαέρτιος, 2. vek) Životi i mišljenja znamenitih filozofa (Βίοι καὶ γνῶμαι τῶν ἐν φιλοσοφία εὐδοκιμησάντων, 10 knjiga).
Jedan od najjačih filozofskih pravaca ovoga doba jeste neoplatonizam, koji stoji pod jakim uticajem raznih religioznih shvatanja i na kraju zapada u misticizam. Začetnik neoplatonizma je Plotin (Πλωτῖνος, 204–270), čije je spise sredio i izdao Porfirije (Πορφύριος, 233–304) pod naslovom Eneade (Ἐννεάδες = devetice, po 9 knjiga). Poslednji značajni neoplatoničari bili su Jamblih (Ἰάμβλιχος, oko 330), Porfirijev učenik i osnivač neoplatoničke škole u Siriji, zatim Proklo (Πρόκλος, 410–485), koji je uglavnom pisao komentare na Platonova dela, te Simplikije (Σιμπλίκιος, 6. vek), poznati komentator Aristotelovih spisa.
Istoriografija 2. i 3. veka dala je, osim Arijana, još nekoliko imena, ali ona nemaju veliku vrednost za istoriju književnosti, premda su za istoriju veoma značajne. Apijan (Ἀππιανός, 2. vek) napisao je Rimsku istoriju (Ῥωμαικά) obradivši događaje od Enejina dolaska u Italiju pa sve do svoga vremena. Najistaknutiji grčki istoričar carskog razdoblja bio je Dion Kasije (Δίων, oko 150–235), čija je Rimska istorija (Ῥωμαικὴ ἱστορία) u 80 knjiga najopsežnija rimska istorija. Ovo je delo važan izvor za poznu republiku i rano carstvo i pisano je plastičnim stilom, s očiglednim uticajima Tukidida. Veliki je značaj Pausanijinog (Παυσανίας, 2. vek) putopisnog dela Opis Helade (Περιήγησις τῆς Ἑλλάδος, 10 knjiga), koje donosi opis spomenika, građevina, skulptura, slika itd. iz različitih delova Grčke, koje je većinom sam video. Glavni izvor za istoriju 4. veka je Zosim (Ζόσιμος, 6. vek) koji je obradio rimsku istoriju od Oktavijana Avgusta do Teodosija II.
Ovom razdoblju pripada najpoznatiji grčki satiričar Lukijan (Λουκιανός, oko 120–180) iz Samosate u Siriji, koji je kao učitelj retorike proputovao veliki deo carstva. Sačuvano nam je više od 80 njegovih spisa, većinom u dijaloškom obliku, koji obrađuje različite strane života: filozofiju, umetnost, književnost, religiju, moral itd. U početku šaljov i duhovit, Lukijan u starosti postaje oštar kritičar i sarkastičar. Glavni predmeti njegove kritike su glupost, sujeta, licemerje, filozofska pretencioznost, praznoverice, verski fanatici, uključujući i hrišćane. Na primer, Razgovori bogova (Θεῶν διάλογοι) prikazuju bogove kao nemoralne i ništavne ličnosti koji sve vreme samo spletkare jedni protiv drugih; Tragični Zevs (Ζεὺς τραγῳδός) je najsnažnija satira protiv praznoverja gde se prepiru po jedan epikurejac i stoičar; Istinite pripovesti (Ἀληθεῖς ἱστορίαι) satira su na račun neverovatnih priča raznih romanopisaca o čudesima bogova i heroja.
Među naučnim piscima ovoga razdoblja važni su geograf Klaudije Ptolemej (Πτολεμαῖος, 2. vek), autor Velikog sistema astronomije u kojem zastupa geocentrični sistem i lekar Klaudije Galen (Γαληνός, 2. vek), uz Hipokrata najpoznatiji antički lekar, čiji spisi sadržinski predstavljaju vrhunac antičke medicine.
U 4. veku sofistika je zastupljena još nizom istaknutih imena od kojih su najznačajniji Libanije (Λιβάνιος, 314–393), Temistije (Θεμίστιος), Himerije (Ἱμέριος, oko 315–386) i car Julijan Apostata (Ἰουλιανός, 331–363).
García, Macuspana
García je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Macuspana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Grčka književnost
Rimsko razdoblje
Tematika privatnog života i intimnih osećaja obrađuje novi oblik, koji su antički teoretičari nazvali "pripovešću o osobama", a koja je danas, pomalo anahrono, dobila naziv roman. Od grčkih romana sačuvani su uglavnom oni koji obrađuju ljubavnu tematiku: tu se većinom opisuju izmišljena lica, i to zaljubljeni par koji se mora rastati, a zatim nakon mnogih pustolovina i muka ponovo nalaze jedno drugo i nastavljaju sraćan život. Najvažniji od sačuvanih antičkih grčkih romana jesu Haritonova (Χαρίτων, 2 vek) Povest o Hereji i Kaliroji (Τὰ περὶ Χαιρέαν καὶ Καλλιρρόην) te Efeske priče (Ἐφεσιακά) Ksenofonta iz Efesa (Ξενοφῶν, 2 vek). Sredinom 2. veka na roman počinje uticati druga sofistika, pa on postaje jedan od oblika sofističke proze, kako se najbolje vidi iz dela Longa (Λόγγος, 2–3. vek), autora pastirskog ljubavnog romana Dafnis i Hloja (Δάφνις καὶ Χλόη). Novina u prikazu ljubavnih zgoda sastoji se tu u tome što je za pozadinu radnje uzeta pastirska sredina i što se umesto uobičajenih lutanja i pustolovina opisuju etape otkrivanja ljubavnih osećaja. Među sofističke romane pripadaju još Heliodorove (Ἡλιόδορος, 3. vek) Etiopske priče o Teagenu i Harikleji i Priče o Leukipi i Klitofontu Ahileja Tatija (Ἀχιλλεὺς Τάτιος, 3. vek).
Loma Bandera, San Juan Mixtepec -Dto. 08 -
Loma Bandera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Mixtepec -Dto. 08 -.
Grčka književnost
Rimsko razdoblje
Škola neoplatonizma bila je uperena protiv hrišćanstva, koje je sve više prodiralo u sve slojeve helenističkog društva, pa je car Justinijan 529. godine naredio zatvaranje filozofskih škola u Atini. Time se završava antička grčka književnost, hrišćanstvo postaje društveni i kulturni pokret novog doba koje je upravo nastupilo, a Evropa ubrzano zaboravlja gotovo svu kulturnu baštinu stare Helade. Proći će skoro hiljadu godinu pre no što će učeni ljudi na Zapadu ponovo otkriti grčku književnost i, oduševljavajući se njome, njene vrednosti odlučno uperiti protiv hrišćanskih dogmi u nastojanju da od religije emancipuju društvo, kulturu, nauku i filozofiju, započinjući tako period humanizma i renesanse.
Loma Bandera, San Juan Mixtepec -Dto. 08 -
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2434 m.
Maks Bajc
Maks Bajc (Ljubljana, 7. oktobar 1919 — Ljubljana, 25. septembar 1983) je bio jugoslovenski i slovenački filmski i pozorišni glumac.
Arroyo Chachalaco, Ometepec
Arroyo Chachalaco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ometepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 283 m.
3947 Swedenborg
3947 Swedenborg je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 3,098 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,0.
Rödelsee
Redelze je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Kicingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.708 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9675161.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kicingen Redelze se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Kicingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 236 metara. Površina opštine iznosi 11,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.708 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 149 stanovnika/km².
Our Man Flint
Our Man Flint je američka akcijska filmska komedija snimljena u režiji Daniela Manna i premijerno prikazana početkom 1966. godine, poznata kao jedna od najuspješnijih parodija filmske serije o Jamesu Bondu. Protagonist, čiji lik tumači James Coburn, je Derek Flint, bivši agent svjetske obavještajne agencije Z.O.W.I.E. koji se vraća iz mirovine kako bi se suprotstavio Galaxyju, tajnoj organizaciji koju vode trojica ludih naučnika. Radnja prikazuje kako oni planiraju ucijeniti svijet preko uređaja za kontrolu klime, te kako ih Flint nastoji raskrinkati pri čemu će sresti Galaxyjevu likvidatoricu Gilu (čiji lik tumači Gila Golan).
Our Man Flint je postigao veliki uspjeh te je od Coburna, kome je to bila prva važnija glavna uloga, učinio filmsku zvijezdu. Slično kao i filmovi o Bondu, i Our Man Flint je već iste postao predmetom parodije u italijanskom filmu Il vostro super agente Flit. Godine 1967. je snimljen nastavak pod naslovom In Like Flint.
In Like Flint je tri decenije kasnije postao jednom od inspiracija za popularnu parodiju Austin Powers: International Man of Mystery.
Automobil
Razvoj današnjih automobila je počeo 1886. godine u Njemačkoj. Prvi automobil je konstruirao i napravio Karl Benz, 3. jula 1886. u Mannheimu. Kratko nakon toga su i Gottlieb Daimler i Wilhelm Maybach u blizini Stuttgarta kao i Siegfried Marcus u Beču proizveli svoje verzije automobila.
IBM
IBM je američka tvrka koja je jedna od pionira u razvoju računarstva i informacijskih tehnologija. IBM je skraćenica od International Business Machines, i ona je osnovana 1888., a kao korporacija je ustanovljena 1911. Sjedište tvrtke je u gradu Armonku savezna država New York, a kolokvijalno je poznata kao Big Blue - u slobodnom prijevodu: Veliki plavi.
IBM ima danas oko 332000 zaposlenih (od toga 195000 tehničara i inženjera) i godišnje prihode od oko 91 milijarde dolara (podatak iz 2005. godine). Poslednjih godina prihodi od sektora usluga i konsaltinga su premašili prihode od proizvodnje.
Klještani
Klještani su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Vlasenica koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 82 stanovnika.
Röfingen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gincburg Refingen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Gincburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 474 metra. Površina opštine iznosi 6,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.106 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 167 stanovnika/km².
3948 Bohr
3948 Bohr je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,261 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,6.
Ampliación 5 de Mayo Poniente, Lázaro Cárdenas
Ampliación 5 de Mayo Poniente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Lázaro Cárdenas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Nuklearna inkluziona a endopeptidaza
Nuklearna inkluziona a endopeptidaza (, potivirusna NIa proteaza) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Potivirusi uzrokuju bolesti biljki, i inkluziona tela se javljaju u jedru ćelije domačina. Protein inkluzionih tela je endopeptidaza.
Larry Flynt
Larry Claxton Flynt, Jr. (1. novembar 1942 -) je američki izdavač i predsjednik Larry Flynt Publications (LFP), koji uživa status najpoznatijeg pornografskog tajkuna na svijetu, odnosno jedne od najuticajnijih osoba industrije zabave za odrasle. Osnovao je časopis Hustler, na temelju koga je izgradio tokom decenija izgradio poslovni imperij koji uključuje produkciju pornografskih filmova i TV-kanala. 1978. je postao žrtvom atentata, nakon koga je ostao doživotno paraliziran od struka nadolje. Poznat je i po brojnim sudskim procesima 1970-ih i 1980-ih vezanim uz sadržaj njegovih medija, kao i po tome što je sebe nastojao opisati kao borca za slobodu govora te uzeo aktivnog učešća u političkom životu SAD.
Njegov život je godine 1996. postao predmetom biografskog filma The People vs. Larry Flynt u kome je njegov lik tumačio Woody Harrelson.
Bassa
Bassa ima više značenja:
Marmo, Avellino
Marmo je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 386 m.
Monte Giberto, Fermo
Monte Giberto je naselje u Italiji u provinciji Fermo, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 273 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 300 m.
Un Lugar con Amor, Solidaridad
Un Lugar con Amor je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Solidaridad.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Oružane snage Gruzije
Oružane stnage Gruzije (gru. საქართველოს შეიარაღებული ძალები) sastoje se od Gruzijskih kopnenih snaga, Gruzijskih zračnih snaga, paravojnih postrojbi i Gruzijske narodne garde. Zadaća oružanih snaga, po Gruzijskom Ustavu, je očuvanje mira i suvereniteta, te cjelokupnog teritorijanog integriteta i kontrolranje teritorijalnih voda i zračnog prostora nad Gruzijom. Oružane snage Gruzije su pod upravom gruzijskog ministarstva obrane.
Organizacija
mini|desno|Strukturna organizacija Gruzijskih oružanih snaga thumb|Operacije u inozemstvu od 1991. Sadašnja vojna snaga Oružanih snaga Gruzije iznosi 43.475 ljudi (2013.), uključujući 37.825 djelatnih osoba, 1.940 civila na vojnom obrazovanju, 533 zdravstvena djeletnika i 3.177 ostalih djelatnika i nabavljača opreme. Gruzijsko zakonodavstvo 17. prosinca 2010. utvrdilo da broj profesionalnih vojnika u redovnoj gruzijskoj vojsci ne smije prelaziti brojku od 37.000 do 2011. godine. Zapošljavanje i veličina vojske porasli su i u blagom su rastu od 2012., ali su za osoblje privremenog ministarstva obrane, vojne rezerve i privremeno osoblje uvedena ograničenja.
Kopnene snage su najbrojnija i najveća sastavnica oružanih snaga, koja pruža zaštitu obrane zemlje proiv bilo kakvog napada na gruzijsku suverenost i teritorijalni integritet, podršku gruzijskoj graničnoj policiji u zaštiti državnih granica i civilnim vlastima u protuterorističkim operacijama, kao i pružanje podrške jedinicama NATO-a na području Kavkaza i koalicijskim operacijama u inozemstvu. Oružane snage su organizirane u pješačke brigade, topništvo i manje protuterorističke jedinice.
Zrakoplovstvo
Gruzijsko ratno zrakoplovstvo (gru. საქართველოს სამხედრო-საჰაერო ძალები, čit. Sak'art'velos samxedro-sahaero dzalebi dio je oružanih snaga koji se brine za kontrolu i zaštitu zračnog prostora i pružanje pomoći kopnenim snagama. Zrakoplovstvo je 2009. brojilo 2971 pripadnika i 50 zrakoplova i helikoptera. Od napadačkih helikoptera ističu se Su-25 i Mi-24, transportnih Mi-8 i Uh-1 te školske helikoptere Yak-52 i L-39.
Zapovjednici
thumb|desno|Zgrada sjedišta gruzijskog ministarstva obrane u [[Tbilisiju]]
Liješće (Ozalj)
Liješće je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Ozlja, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 51 stanovnika te 23 obiteljskih kućanstava.
Bassano
Bassano ima više značenja:
3949 Mach
3949 Mach je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,208 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,3.
El Panocho, Tecalitlán
El Panocho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tecalitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1288 m.
Love Shine a Light
"Love Shine a Light" je bila pjesma koja je godine 1997. pobijedila na natjecanju za pjesmu Eurovizije, a koju je za Ujedinjeno Kraljevstvo izvodila grupa Katrina and the Waves. Komponirao ju je Kimberley Rew. Ona je predstavljala najveći uspjeh grupe nakon pjesme "Walking on Sunshine" 12 godina ranije.
Natjecanje se održalo 3.5. 1997. u Point Theatreu u Dublinu.
Pjesma je ovojila maksimalnih 12 bodova od deset država, osvojivši 227 od mogućih 288, što je u to vrijeme predstavljalo najveću eurovizijsku pobjedu prema broju osvojenih bodova; i danas se smatra najuspješnijom eurovizijskom pjesmo, s obzirom da je tada glasalo samo 25 država; nasupriot tome Finska je rekord srušila s 38 država godine 2006.
Katrina Leskanich, pjevačica grupe, rekla je da je to bila druga velika lavina tjedna - Laburistička stranka pod vodstvom Tonyja Blaira je dava dana ranije - 1.5. 1997. - trijumfirala na britanskim parlamentarnim izborima.
Nakon nje je titulu najbolje pjesme godine 1998. osvojila izraelska pjesma Diva koju je izvodila Dana International.
Tira, Texas
Tira je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 297 stanovnika.
Ossuccio, Como
Ossuccio je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 971 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 238 m.
Breckenridge, Michigan
Brekenridž je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.328, što je 11 (-0,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Boțoaia, Dănești
Boțoaia je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Dănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 252 m.
Franklin County, Kansas
je okrug u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 25.992, što je 1.208 (4,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gliceraldehid-3-fosfat dehidrogenaza (feredoksin)
Gliceraldehid-3-fosfat dehidrogenaza (feredoksin) (, GAPOR, gliceraldehid-3-fosfat Fd oksidoreduktaza, gliceraldehid-3-fosfat feredoksinska reduktaza) je enzim sa sistematskim imenom D-gliceraldehid-3-fosfat:feredoksin oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim sadrži volfram-molibdopterin i gvožđe-sumporne klastere.
Urzolinska kiselina
Urzolinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 456,700 Da.
Las Margaritas Dos, Candelaria
Las Margaritas Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Candelaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
3951 Zichichi
3951 Zichichi je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,340 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,8.
Izocitrat O-dihidroksicinamoiltransferaza
Izocitrat O-dihidroksicinamoiltransferaza je enzim sa sistematskim imenom kafeoil-KoA:izocitrat 2-O-(3,4-dihidroksicinamoil)transferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Feruloil-KoA i 4-kumaroil-KoA takođe mogu da deluju kao donori.
Kojčevina
Kojčevina je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Vlasenica koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 171 stanovnika.
Kir Veliki
Kir Veliki, (rođen 600. pne. ili 576. pne., umro u augustu 530. ili 529. pne.), poznat i kao Kir II Perzijski ili Kir Stariji, perzijski je veliki kralj iz iranske dinastije Ahemenida, vojskovođa, zakonodavac i osnivač Ahemenidske Perzijske Monarhije. Za vrijeme vladavine proširio je državu na veći dio Jugozapadne i Centralne Azije, od Egipta i Bospora na zapadu do rijeke Ind na istoku, te stvorio prvi i najveći imperij starog vijeka. U ovoj državi će pola vijeka nakon njegove smrti živjeti će 50 % stanovnika naše planete.
Tokom 30 godina vladavine, Kir je pobijedio i pokorio neke najveće monarhije tog doba, uključujući Mediju, Lidiju i Babiloniju, a vodio je vojne ekspedicije i u Centralnu Aziju gdje je pokorio sve narode. Ipak, nije išao u pohode na afrički Egipat ili evropsku Grčku kao kasnije Kambiz II. i Darije I. Veliki. Prema Herodotu, poginuo je u bitci protiv Skita u ljeto 530. ili 529. pne. Naslijedio ga je sin Kambiz II. koji je osvojio Egipat tokom kratke vladavine. Kir je najvjerojatnije bio sljedbenik zoroastrijske religije. Osim jakog utjecaja na iransku historiju, Kir je snažno utjecao i na judaizam, ljudska prava, politiku, vojnu strategiju te općenito na istočnu i zapadnu civilizaciju.
Etimologija
Riječ Kir je latinska odnosno grčka izvedenica staroperzijskog imena Kuruš. Antički historičari Ktezije i Plutarh navode kako je Kir dobio ime od riječi Kuros što znači sunce odnosno „poput sunca“, spominjući poveznicu s perzijskom imenicom za sunce (Kor/Hor) uz koji stoji sufiks -vaš što znači sličnost. Ipak, neki moderni historičari poput Karla Hoffmanna i Rüdigera Schmitta u Iranici navode kako ime znači verbalni pobjednik.
Dinastijska historija
mini|250px|Djetinstvo Kira Velikog, [[Sebastiano Ricci (1706. – 1708.)]]
Sukladno s herojima drugih kultura i osnivačima velikih monarhija, tradicionalna predaja o Kirovoj porodici je vrlo bogata. Prema Herodotu, Kir je bio unuk medijskog kralja Astijaga odgojen u skromnoj pastirskoj obitelji. U drugoj verziji priče, bio je sin siromašnih roditelja i radio je medijskom dvoru. Te priče su kontradiktorne Kirovnim osobnim svjedočenjima prema kojima je naslijedio tron od svoga oca, djeda i pradjeda.
Od 10 do 15 perzijskih plemena, Kir potječe iz okolice grada Pasargada, iz porodice Ahemenida. Prije nego što je ujedinio Perzijance i Medijce unutar jedne monarhije, bio je vladar Perzije te je prema kraljevskoj lozi polagao pravo na tron Anšana, koje je bio vazalno kraljevstvo unutar Medijske Monarhije, a prostiralo se u pokrajini Fars na jugozapadu Irana. Na tom području Kir će kasnije osnovati Pasargad, budući glavni grad Perzijske Monarhije.
Dinastiju je najvjerojatnije osnovao Ahemen oko 700. pne., kojeg je naslijedio sin Teisp. Prema natpisima, poslije Ahemenove smrti na tron su došla dva njegova sina, Kir I. od Anšana i Arijaramn od Perzije. Njih su pak naslijedili njihovi sinovi Kambiz I. od Anšana odnosno Arsam od Perzije. Ipak, autentičnost tih starovjekovnih natpisa se dovodi u pitanje s obzirom na kompleksnost i nepouzdanost izvora o Kirovim precima.
Rodolfo Curti, Papantla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 488 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Kir Veliki
Dinastijska historija
Kambiz I. se prema Herodotu smatra plemićem a ne kraljem, a izvori govore kako se oženio princezom Mandanom, kćeri lidijske princeze Arijene i Astijaga, vladara Medijske Monarhije. Iz navedenog braka rođen je samo jedan sin, Kir II., poznat kao Kir Veliki, koji je dobio ime prema djedu.
Prema Kteziju, Kir Veliki oženio je Astijagovu kćer po imenu Amitis, što se čini nelogičnim jer bi tada ona bila i njegova žena i ujna. Vjerojatno objašnjenje jest da se Astijag prethodno oženio još jednom ženom koja mu je rodila Mandanu, dok je Amitis bila kćer Kijaksara, odnosno Astijagova sestra. Kirova prva žena Kasandana, je jednako zagonetna. Prema Herodotu i Behistunskim natpisima, rodila je Kiru najmanje dva sina, Kambiza II. i Smerdisa. Oba sina kasnije su zasebno vladala Perzijom na kratko vrijeme. Kir je imao i kćeri Artistonu i Atosu koja će se kasnije udati za Darija Velikog. Ovo će poslije biti značajno jer će Atosa roditi Kserksa I, Darijevog nasljednika.
Rani život
Najpoznatiji datumi Kirova rođenja su 600./599. pne. prema Tori ili 576./575. pne. prema modernim procjenama. Malo je toga poznato o njegovom djetinjstvu i ranom životu s obzirom na nedostatak izvora odnosno na njihovo oštećenje ili gubitak.
Herodotova priča o Kirovom ranom životu pripada žanru legendi o napuštenoj djeci poput Edipa, Mojsija ili Romula i Rema koja se kasnije bore za vladarski tron. Kirov nadređeni bio je njegov djed Astijag, vladar moćne Medijske Monarhije.
Poslije Kirovog rođenja, Astijag je imao san koji je njegov mag protumačio kao znak da će ga njegov unuk zbaciti s trona. Svojim naredniku Harpagu naredio je da ubije dijete. Harpag, kojem moral nije dopustio da ubije novorođenče, pozvao je kraljevskog pastira Mitradata iz planinske regije pokraj granice s Saspirom, i naredio mu da ostavi dijete da umre u planinama. Srećom, pastir i njegova žena Cina su se sažalili nad njime pa su ga prisvojili i odgojili kao svoje dijete, dok su svoje mrtvorođenče pokazali Harpagu kao Kira.
Kad je Kir imao deset godina, Herodot tvrdi da je bilo očito da Kir nije bio pastirev sin jer se ponašao previše gospodski. Nakon što je Kir u dječjoj igri dao bičevati sina medijskog plemića Artembara, kralj Astijag ispitao je dječaka i otkrio kako vrlo sliče jedan drugom. Astijag je tada zatražio od Harpaga da objasni što je učinio s dijetetom, i nakon što mu je ovaj priznao kako nije ubio novorođenče, kralj ga je prevario pozivom na banket gdje mu je poslužio vlastita sina. Astijag je bio popustljiv prema Kiru, pa je dozvolio da se vrati svojim biološkim roditeljima, Kambizu i Mandani. Iako se smatra kako je Herodotova priča samo legenda, ona ipak daje uvid u likove iz Kirovog ranog života.
Medija
mini|350px|[[Medijska Monarhija|Medijska, lidijska i babilonijska monarhija uoči Kirovih osvajanja]]
Nakon što mu je umro otac 552. pne. Kir je naslijedio oca na mjestu kralja Anšana. Ipak, Kir time nije još postao nezavisni vladar. Kao i njegovi prethodnici, Kir je morao priznati vrhovnu vlast Medije. U doba Astijagove vladavine, Medijska Monarhija uključivala je veće dijelove Starog Istoka, od maloazijske Lidije na zapadu do plemena Parta i Perzijanaca na istoku.
U Herodotovoj verziji, ponukan osvetom Harpag je uvjerio Kira da pobuni Perzijance protiv njihovih nadređenih, Medijaca. Doduše, vrlo je vjerojatno da su se Harpag i Kir zajedno pobunili zbog neslaganja s Astijagovom politikom. Od početka perzijskog ustanka u ljeto 553. ili 552. pne i prvih bitaka u 552. pne. Kir je uz Harpagovu pomoć vodio svoju vojsku protiv Medijaca sve dok 549. pne. nije pao glavni grad Ekbatana, čime je i sama Medijska Monarhija konačno bila osvojena.
Iako se čini kako je Kir prihvatio medijsku krunu, godine 546. pne. službeno je zamijenio titulu proglasivši se vladarem Perzije. Arsam, koji je bio vladar Perzije pod Medijcima, zbog Kirovog je čina morao odstupiti. Njegov sin Histasp, inače Kirov drugi rođak, proglašen je satrapom Partije i Frigije. Arsam će poživjeti još dovoljno dugo da na prijestolju vidi svog unuka Darija I. Velikog, koji je postao šah (veliki kralj) nakon smrti obaju Kirovih sinova.
Kirovo pokoravanje Medije pokrenulo je niz njegovih ratova. Astijag je bio saveznik s šurjakom Krezom od Lidije, Nabonidom od Babilona i Amazisom II. od Egipta, koji su namjeravali udružiti snage protiv Kira.
Lidija
mini|300px|[[Lidija|Lidijska Monarhija na zapadu Male Azije]]
Precizni datumi osvajanja Lidije su nepoznati, no pretpostavlja se da su se dogodili između Kirovog pokoravanja Medijske Monarhije (550. pne.) i osvajanja Babilona (539. pne.). U prošlosti je bilo uobičajeno uzimanje 547. pne. kao godine pada Lidije prema citatima iz Nabonidovih kronika, no nije pouzdano. Lidijci su prvi napali perzijski grad Pteriju u Kapadokiji. Krez je postavio opsadu oko grada, i potom odveo stanovnike u roblje. U međuvremenu, Perzijanci su pozvali stanovništvo Jonije koji su pripadali Lidijskoj Monarhiji da se pobune protiv njihovog vladara. Ponuda je odbačena, zbog čega je Kir okupio vojsku i krenuo u vojni pohod u Lidiju prilikom kojeg su mu se putem pridruživali mnogi narodi. Bitka kod Pterije završila je nerješenim ishodom pri čemu su obje strane prije sutona doživjele velike gubitke. Lidijski kralj Krez povukao se u Sard sljedećeg jutra.
mini|desno|[[Lidija|Lidijski kralj Krez na slici Krezov danak od Claude Vignona iz 1629.]]
Za vrijeme boravka u Sardu, Krez je poslao apel svojim saveznicima da pošalju pomoć Lidiji. Ipak, pred kraj zime prije nego što su se Krezovi saveznici mogli okupiti, Kir je ušao duboko u Lidiju i opkolio Kreza u glavnom gradu Sardu. Nedugo prije konačne bitke kod Timbre između Kira i Kreza, Harpag je savjetovao Kira da postavi svoje deve ispred vojnika, što je trebalo uplaštiti lidijske konje koji nisu navikli na miris deva. Strategija je uspjela i lidijsko konjaništvo se razbježalo, a Kir je porazio i zarobio Kreza nakon opsade Sarda. Glavni lidijski grad bio je u Kirovim rukama, što je podrazumijavalo konačan pad Lidijske Monarhije. Prema Herodotu, Kir je poštedio Krezov život i uzeo ga kao savjetnika. Krajem 20. vijeka smatralo se da ovim tvdnjama proturječe Nabonidove kronike u kojima se navodi kralj monarhije Lu... bio pogubljen, ali danas se generalno prihvaćeno da se ne radi o Lidiji već nekoj drugoj, nepoznatoj monarhiji.
Prije nego što se vratio u glavni grad, Kir je Lidijcu po imenu Paktije povjerio da prenese Krezovo blago u Perziju. No, ubrzo nakon Kirovog odlaska Paktije je unajmio plaćenike i izazvao pobunu u Sardu protiv perzijskog satrapa (lidijskog namjesnika) Tabala. Kir je tada poslao Mazara, jednog od svojih vojskovođa, da uguši pobunu ali da dovode Paktija živog. Prilikom dolaska Mazara u Lidiju, Paktije je pobjegao u Joniju gdje je unajmio plaćenike s kojima je napao grčke gradove Magneziju i Prijenu, gdje je uhvaćen i poslan natrag u Perziju da ga se kazni.
Mazar je nastavio s osvajanjem Male Azije, no umro je zbog nepoznatih razloga prilikom ekspedicije u Joniji. Kir je tada poslao Harpaga da dovrši Mazarevo osvajanje Male Azije, a on je osvojio Likiju, Kilikiju i Fenikiju, koristeći posebne opsadne tehnike za probijanje gradskih zidova koje su bile nepoznate Grcima. S osvajanjima je završio oko 542. pne. i vratio se u Perziju.
Babilonija
mini|300px|Novobabilonska Monarhija oko [[540. pne., uoči Kirovog osvajanja]]
Godine 539. pne. Kir je osvojio Elam i glavni grad kraljevstva Suzu. Pred kraj rujna iste godine, Kirova vojska pod zapovjedništvom Gubarua, guvernera Guteje, napala je Opis na rijeci Tigris i porazila babilonske snage.
Dva dana poslije, 12. 10. prema julijanskom, odnosno 7. 10. prema gregorijanskom kalendaru, Gubarove trupe ušle su u Babilon u kojem nije zabilježen otpor. Herodot objašnjava da su Perzijanci nasamarili Babilonce time što su preusmjerili tok Eufrata u susjedni kanal zbog čega je vodostaj rijeke opao na dovoljnu razinu da se perzijski vojnici koritom rijeke provuku ispod barijera u centar grada. Nedugo poslije, 29. listopada Kir je osobno ušao u grad Babilon i zarobio Nabonida.
Prije Kirove invazije na Babilon, Novobabilonska Monarhija osvojila je mnoga susjedna kraljevstva. Sva podređena kraljevstva sada su pripala Kiru Velikom, uključujući Siriju i Judeju.
Prema Behistunskim natpisima Darija Velikog, Kirova vlast obuhvaćala je najveći imperij dotad u historiji. Na koncu Kirove vladavine, Ahemenidska Monarhija protezala se od Male Azije i Judeje na zapadu do rijeke Ind na istoku.
Smrt
350px|mini|Preslikano preko modernih državnih granica, [[Ahemenidska Monarhija|Ahemenidska Perzijska Monarhija pod Kirom Velikim protezaloa se od Turske, Palestine i Armenije na zapadu, do Kazahstana, Kirgistana i rijeke Ind na istoku. Perzija je postala najveći imperij starog vijeka]]
Ktezije u svojoj Persici navodi kako je Kir Veliki poginuo prilikom borbe s Derbicovim pješaštvom potpomognutim skitskim strijelcima i konjanicima, te Indijcima sa slonovima. Prema njegovom izvoru, ovaj događaj dogodio se sjeveroistočno od Sir-Darje. Alternativna verzija iz Ksenofontove Kirupedije je proturječna ostalima jer tvrdi kako je Kir Veliki mirno umro u glavnom gradu Perzije. Konačna verzija o Kirovoj smrti dolazi od Berosa, koji pak tvrdi kako je Kir Veliki poginuo prilikom borbe s dahijskim strijelcima sjeveroistočno od Sir-Darje.
Grobnica
mini|350px|Grobnica Kira Velikog leži u [[Pasargadu u Iranu, i UNESCO-ov je spomenik Svjetske baštine od 2004.]]
Posmrtni ostaci Kira Velikog navodno su u gradu Pasargadu, gdje grobnica postoji i dan danas za koju su mnogi sigurni da se radi o grobnici samog Kira. Strabon i Arijan jednako su opisali njegov grob, prema viđenjima Aristobula od Kasandrije, koji je u doba Aleksandra Makedonskog dvaput posjetio grobnicu. Iako je drevni grad u ruševinama, grobnica Kira Velikog je gotovo neoštećena; no grobnica je zadnjih godina parcijalno restaurirana. Prema Plutarhu, epitaf na grobnici kaže:
„''Oj čovječe, tko god da jesi i otkud god dolazio, ja sam Kir koji je stvorio Perzijski Imperij. Ne sudi mi prema ovom komadiću zemlje koji skriva moje tijelo.''“
Kir Veliki se slavi u Tanahu (Izaija 45:1-6), no također je kritiziran zbog vjerovanja u navodno lažna izvješća Kuthita, koji su željeli spriječiti gradnju Drugog hrama u Jeruzalemu. Naime, oni su optužili Židove da spremaju pobunu pa je Kir odučio prekinuti gradnju hrama koji neće biti završen sve do 516. pne.. u vrijeme vladavine Darija Velikog.
Ostavština
mini|250px|Kir Veliki je oslobodio [[Židovi|Židove iz babilonskog ropstva, vratio ih u Palestinu i sagradio im Drugi hram u Jeruzalemu, čime je osigurao počasno mjesto u judaizmu]]
„''U domeni opsega dostignuća nalazi se daleko iznad makedonskog kralja Aleksandra („Velikog“) koji je devastirao imperij 320. pne. no nije osigurao nikakvu stabilnu alternativu.''“
Kir Veliki je jednako prepoznatljiv i kao državnik i kao vojnik. Provodeći politiku velikodušnosti umjesto represije i poštivanja drugih lokalnih religija, bio je u stanju pretvoriti pokorene narode u svoje gorljive sljedbenike. Zbog političke infrastrukture koju je postavio, Ahemenidska Perzijska Monarhija zadržala se još dugo nakon Kirove smrti.
Uspon Perzije tokom Kirove vladavine ostavilo je snažan pečat na tok svjetske historije. Iranska filozofija, književnost i religija imali su dominantnu ulogu u svjetskim razmjerima idućih tisuću godina. Unatoč muslimanskom osvajanju Perzije u 7. vijeku i stvaranja islamskih kalifata, Perzija je zadržala svoj dominantni utjecaj i na islamsku kulturu tokom Zlatnog doba islama, što je jedan od glavnih razloga uspješne islamske ekspanzije.
Beaverdale, Iowa
Biverdejl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ajova.
Nitrazepat
Nitrazepat je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 325,276 Da.
Beaverdale, Iowa
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 952.
Cellefrouin
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 508 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 40,09 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 142 metara (maksimalnoj 189 m, a minimalnoj 81 m).
Kir Veliki
Ostavština
„''Dokaz sposobnosti osnivača Ahemedindske Perzijske Monarhije jest to da se imperij nastavio širiti i poslije Kirove smrti i da je bilo cjelovit iduća dva vijeka. No Kir nije bio samo veliki osvajač i administrator; u mislima perzijskog pučanstva on ima sličnu ulogu kao i Romul i Rem za Rimljane ili Mojsije za Židove. Predaja o njemu u mnogim detaljima podsjeća na priče o drugim herojima i osvajačima starog vijeka. Fabula u kojoj se novorođenče Kir daje pastiru na odgoj podsjeća na priču o Mojsiju u Egiptu, a njegovo svrgavanje tiranskog djeda ima odjeka u drugim mitovima i legendama. Nema sumnje da je predaja o Kiru rasla među Perzijancima i da je bila poznata i Grcima. Osjećaji poštovanja ili čak strahopoštovanja u kojima je predaja prepričana Grcima pokazuju kako nije slučajnost da je Ksenofont odabrao Kira Velikog kao model vladara kojeg bi preporučio svojim Grcima.''“
Ukratko, lik Kira je preživio kroz historiju kao mnogo nešto mnogo veće od čovjeka koji je osnovao imperij. On je postao epitom za visoke kvalitete koje su se očekivale od drevnih vladara, što je uključivalo herojske osobine poput osvajača koji je bio tolerantan i velikodušan jednako koliko hrabar i odvažan. Njegova osobnost utjecala je na Grke i na samog Aleksandra Makedonskog, te naknadnim prenošenjem tradicije i na Rimljane i Evropljane.
Religija
mini|300px|[[Zoroastrizam|Zoroastrijski hram vatre u Jazdu (Iran, 2004.)]]
Jedini poznati primjer njegove religijske politike je njegov odnos prema Židovima u Babilonu. Biblija tvrdi kako je ostatak židovske populacije vraćen iz Babilona u Obećanu zemlju, te kako je Kirov edikt naložio obnovu hrama u Jeruzalemu. Ovaj edikt je u potpunosti objavljen u Knjizi Ezre. Kao rezultat Kirove politike, Židovi su ga slavili kao dostojanstvenog i legitimnog kralja. Kir je jedini nežidov opisan kao mesija ili božanski kralj u Tanahu (Izaija 45:1-6). Međutim, istovremeno su postojale i židovske kritike na njegov račun nekon što je slagan od strane Kuthita, koji su željeli spriječiti gradnju Drugog hrama. Optužili su Židove da spremaju pobunu, pa je Kir obustavio gradnju hrama koji će neće biti završen sve do 516. pne., u doba vladavine Darija Velikog.
Pojedini moderni muslimanski učenjaci smatraju kako je lik iz Kurana Zul-Karnain zapravo Kir Veliki. Ova teorija je postavljena od strane sunitskog učenjaka Abula Kalama Azada i potvrđena od strane šijitskog učenjaka Allameha Tabatabaeija u njegovom djelu Tafsir al-Mizan.
Politika i filozofija
Za vrijeme vladavine, Kir je ostvario kontrolu nad golemim teritorijem osvojenih kraljevstva, postignutim zadržavanjem i širenjem medijskih satrapija (pokrajina). Daljna organizacija osvojenih teritorija u pokrajine kojima vladaju lokalni kraljevi zvani satrapi nastavljena je i u doba Darija Velikog. Kirov imperij zahtjevao je samo porez i regrute iz svih krajeva države.
Kirovo osvajanje započelo je novo doba u stvaranju monarhije, gdje se golema superdržava sastoji od desetaka manjih država, rasa, religija i jezika, koje objedinjuje centralna vlast koju moć projicira preko lokalne administracije. Ovaj politički sustav održao se stoljećima, i trajao je i u doba invazijske dinastije Seleukida za vrijeme njihove vladavine Perzijom, i u doba kasnijih iranskih dinastija Parta i Sasanida.
Godine 1992. Kir je uvršten u listu 100 najutjecanijih ljudi u historiji, prema Michaelu H. Hartu. U prosincu 2003. tokom prihvaćanja Nobelove nagrade za mir, Širin Ebadi se pozvala na Kira kazavši:
„''Ja sam Iranka, potomak Kira Velikog. Taj vladar je na vrhuncu moći prije 2500 godina proglasio kako ne želi vladati onima koji to ne žele. Obećao je da neće prisiljavati nikoga da promijeni svoju religiju ili vjeru i da će poštivati sve manjine. Dokument Kira Velikog bi se trebao proučavati u historiji ljudskih prava.''“
Kirova ostavština se osjeća čak do dalekog Islanda i kolonijalne Amerike. Mnogi tvorci Sjedinjenih Država tražili su inspiraciju od Kira Velikog kroz radove poput Kirupedije. Primjerice, Thomas Jefferson je imao dva primjerka te knjige, koje je obavezno štivo za državnika jednako kao i Machiavellijev Vladar.
Kirov cilindar
mini|300px|Kirov cilindar, ondašnji dokument koji proglašava Kira Velikog legitimnim kraljem [[Babilona]]
Jedan od rijetkih preživjelih izvora informacija iz njegova doba je Kirov cilindar, dokument koji je izdao sam Kir na glinenom valjku. Cilindar je napravljen povodom perzijskog osvajanja Babilona 539. pne. Tekst cilindra opisuje babilonskog kralja Nabonida kao bezbožnog, dok pobjednika Kira spominje kao heroja prijatnog bogu Marduku. U nastavku se spominje kako je Kir poboljšao život stanovnika Babilona, da je izbjeglicama obnavljao domove i gradio hramove.
Cilindar je bio postavljen unutar babilonskih zidina kao kamen temeljac. Godine 1879. pronašao ga je asirsko-britanski arheolog Hormuzd Rassam u temeljima Esagile (babilonskog hrama bogu Marduku) a danas se čuva u Britanskom muzeju u Londonu. Godine 2010. direktori Britanskog muzeja i Iranskog nacionalnog muzeja u Teheranu dogovorili su privremeno premještanje Kirovog cilindra u iranski Teheran za posebnu izložbu.