cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hrušov (Veľký Krtíš)
Hrušov je naseljeno mjesto u okrugu Veljki Krtiš, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Moamer Gadafi
Islamski socijalizam i pan-arabizam
thumb|Gadafi (lijevo) s svojim političkim uzorom Egipatskim predsednikom [[Gamal Abdel Nasser|Naserom 1969. godine]]
Hrušov (Veľký Krtíš)
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 864 stanovnika.
Mackville, Kentucky
Makvil je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Simbario, Vibo Valentia
Simbario je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Mackville, Kentucky
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 222, što je 16 (7,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Moamer Gadafi
Islamski socijalizam i pan-arabizam
Gadafi je zasnovao svoj novi režim na mešavini arapskog nacionalizma, evropske socijalne države   i onogA što je Gadafi opisao kao "direktna, narodna demokratija". On je nazvao ovaj sistem islamski socijalizam i dok je dozvolio privatno vlasništvo nad malim poduzećima, vlada je kontrolirala velika poduzeća. Gadafijeva ideologija je kao svoje ciljeve navodila blagostanje, "oslobođenje" i obrazovanje su bili naglašeni. Takođe je nametnuo islamska moralna pravila, zabranivši točenje alkohola i kockanje. Da bi ojačao ideale ovakve socijalističko-islamske države, Gadafi je objavio svoju političku filozofiju u Zelenoj knjizi, izdanoj 1976. U praksi su nastojanja libijskog političkog sistema da ostvari svoje uzvišene ideale nailazila na sve veće probleme, uglavnom zbog unutrašnjeg otpora od strane klanova povezanih sa svrgnutim kraljem Idrisom; dok je puč 1969. izvršen bez prolivanja krvi, na svaki daljnji pokušaj državnog protuudara se odgovaralo sa sve većom represijom tako da se 1980. došlo do odluke da se važniji i politički protivnici fizički likvidiraju, bez obzira živjeli oni u Libiji ili Evropi.
Gadafi je od djetinjstva bio oduševljen Naserove ideje o pan-arabizmu i postao je vatren zagovornik ujedinjenja svih arpskih država u jednu. Takođe je podržavao pan-islamizam, sa idejom labave unije svih islamskih država i naroda. Nakon Naserove smrti 28. septembra 1970, Gadafi je pokušao da preuzme ulogu ideološkog vođe arapskog nacionalizma. Proglasio je "Federaciju Araspkih Republika" (Libija, Egipat i Sirija) 1972, nadajući se da će stvoriti pan-arapsku državu, ali se tri države nisu složile oko uslova spajanja. 1974. potpisao je sporazum sa tuniskim vođom Habibom Burgibom o spajanju dve zemlje, ali se ni ovo nije ostvarilo a razmimoližanje dvije države su se pretvorile u veliko neprijateljstvo.
Prodin Dol
Prodin Dol je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Simbario, Vibo Valentia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 873 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 778 m.
NGC 3519
NGC 3519 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Pramac koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je - 61° 22' 5" a rektascenzija 11h 4m 2,7s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 3519 iznosi 7,7. NGC 3519 je još poznat i pod oznakama OCL 844, ESO 128-SC30.
La Morita, Aldama
La Morita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Aldama.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 144 m.
Moamer Gadafi
Islamski socijalizam i pan-arabizam
Gadafi je takođe postao vatreni pristalica Palestinske oslobodilačke organizacije, što je na kraju pokvarilo libijske odnose sa Egiptom kada je Egipat 1979. započeo mirovne pregovore sa Izraelom. Kako su se libijski odnosi sa Egiptom pogoršavali, Gadafi je htio bliže odnose sa Sovjetskim Savezom. Libija je postala prva država izvan Istočnog bloka koja je dobila supersonične MiG-25 lovce; usprkos toga odnosi Libije i SSSR-a nisu bili pretjerano bliski. Gadafi je također htio povećati uticaj Libije u Africi, posebno u državama sa islamskom populacijom, pozivajući na stvaranje Saharske islamske države i podržavajući pobunjeničke snage u pod-Saharskoj Africi.
El Estío Uno, Tonalá
El Estío Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Mella
Mella ima više značenja:
El Estío Uno, Tonalá
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Moamer Gadafi
Islamski socijalizam i pan-arabizam
Značajna karakteristika njegova politike je bila podrška oslobodilačkim pokretima, u većini slučajeva muslimanskim grupama. 1970-ih i 1980-ih je ona toliko izdašno davana da su sve subverzivne organizacije širom svijeta, bez obzira na to koliko njihova ideologija bila različita od Gadafijeve, mogle računati na libijsku podršku, a što je uključivalo grupe od radikalne ljevice u Zapadnoj Evropi, preko irskih nacionalista do neonacističkih grupa. Međunarodna javnost je bila zbunjena ovom politikom, a američka, a prije svega Reaganova administracija je Gadafijev režim držala odgovornim za terorističke aktivnosti i u arapskim i u nearapskim državama. Po navodima SAD je uprvao Gadafi bio jedan od glavnih finansijera različitih palestinskih pokreta, uključujući zloglasni Crni septembar, počinitelje masakr nad izraelskim sportistima tokom Olimpijskih igara 1972. u Minhenu.
Hallstatt
Hallstatt je selo na jugozapadnoj obali Halštatskog jezera u austrijskom kraju Salzkammergutu u Gornjoj Austriji, na državnoj cesti Salzburg-Graz. Selo je najpoznatije po najstarijem rudniku soli (po kojoj je oblast Salzkammergut dobila ime) po kojemu je nazvana halštatska kultura, a često i cijelo razdoblje starijeg željeznog doba (800. - 450. pne.). Hallstatt, zajedno s planinom Dachstein čini kulturni krajolik Salzkammergut koji je 1997. godine upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi. mini|lijevo| Hallstatt sa sjevera
Moamer Gadafi
Odnosi s Jugoslavijom
thumb|Sastanak [[Tito - Gadafi]] Tokom svog vojnog školovanja u 1960-ih Gadafi je osim Velike Britanije posjetio i tadašnju Jugoslaviju gdje he upoznaje medicinsku sestru Sofiju Farkaš iz Mostara koja mu je postala druga žena 1970. godine. Njen uticaj na muževu politiku je vrlo upitan, ali nakon smrti svog prvog uzora Nasera 1970. godine jedan od najvećih Gadafijevih prijatelja postaje Titova Jugoslavija čija politika nesvrstanosti među blokovima postaje uzor njegovoj politici nesvrstanosti. Taj odnos je bio daleko od jednostranog pošto Libija s jedne strane dobiva tehnički pomoć i određen broj vojnih instruktora, a Jugoslavija s druge strane dobiva naftu. thumb|thumb|Sastanak [[Stjepan Mesić - Gadafi tijekom konferencije u Sirtu 2008. godine na kojoj je prisutan i Tony Blair]] U skladu s tom suradnjom Jugoslavija na zahtev Libije 1978. godine donosi odluku o gradnji tvornice za proizvodnju municije kao i remont sovjetskog oružja na raspolaganju Libije, a također je donesena odluka o prodaji patrolnih čamaca i vojnih aviona tipa Galeb. thumb|Sastanak [[Boris Tadić - Gadafi]] Internacionalno najosjetljiviji dio tih odnosa postaje remont libijskih Migova u Jugoslaviji pošto je do njega dolazilo njihovim direktnim preletom iz Libije u Jugoslaviju (i potom povratkom natrag) protivno američkim sankcijama i nosačima aviona (od SADa i Francuske) u mediteranu od kojih je Italija te prelete pokušavala sakriti. U takvoj situaciji se pretpostavlja da je došlo do rušenja italijanskog putničkog aviona DC9 27.6. 1980. Navodi se da je tipičan način preleta bio da se libijski avion sakrije pod radarsku siluetu putničkog aviona. Na mjestu pada putničkog aviona je kasnije nađen američki dopunski avionski rezervar goriva koji se odbacuje u slučaju borbe, i potom 20 dana kasnije nađen je srušeni libijski avion MiG-23. Po drugoj verziji ove nikada razjašnjene eksplozije aviona u zraku zbog američko-talijanskog uništenja to jest "gubitka" crne kutije i radarskih podataka putnički avion je oboren od strane Francuske pošto se mislilo da je u njemu Gadafi.
Hallstatt
Historija
mini|lijevo| Hallstatt oko 1830. godine (Christian Gottlob Hammer) Usprkos svojoj zabačenosti i nepostojanju puta, Hallstatt je jedno od najstarijih ljudskih naselja u Evropi zbog nalazišta soli. Sol se vadila još oko 5500. pne., što je dokazano kamenom sjekirom u obliku cipele kojom se kopalo. U Hallsttatu je od 8. vijeka pne. do oko 450. pne. pokopano oko 4000 pokojnika, a rudarsko je naselje imalo stalnu populaciju od oko 200 stanovnika. Sol je oduvijek bila vrijedna potrepštinom, te je ovaj kraj zbog rudnika soli bio oduvijek bogat. Najbolji dokaz tomu je željezni mač pronađen u grobu br. 573 koji je imao ručku izrezbarenu od afričke slonovače ukrašenu jantarom s Baltika. Danas se može posjetiti ovaj najstariji rudnik soli na svijetu čiji ulaz se nalazi ispod samog sela Hallstatta.
Prodin Dol
Zemljopis
Administrativno je u sastavu Jastrebarskog. Naselje se proteže na površini od 3,26 km².
Moamer Gadafi
Egipat
U drugoj polovici 1970-ih, nakon što su pregovori Egipta i Izraela o sklapanju mira postali javna tajna, a s njim i ulazak Egipta u proamerički blok država došlo je do pogoršanja odnosa između dvije do tada prijateljske države. Zbog toga je tadašnji egipatski potpredsjednik Hosni Mubarak 25.1. 1976. obavijestio SAD da planira neodređenu akciju protiv Libije s ciljem obaranja Gadafija. a nakon čega dolazi do međusobnih optužba o terorističkim napadima i pokušaju državnog udara. Tokom 1976. godine je Egipat s američkim blagoslovom započeo mobilizaciju i koncentraciju trupa na libijskoj granici  Do kratkotrajnog rata je došlo u julu 1977. , nakon Gadafijevog poziva pristalicama da krenu na "marš na Kairo" protiv mirovnog sporazuma Egipta i Izraela. Egipatska granična policija je zaustavila demonstrante, nakon čega je došlo do oružanog sukoba na granici. Brojčano superiorne egipatske snage su brzo osvojile ključne libijske pogranične gradove, ali je Egipat pod pritiskom drugih arapskih država sklopio mir. Komentar egipatskog predsjednika Sadata o Gadafiju tijekom ovih događaja je bio: "On je maleno umišljeno dijete kojemu se mora pokazati njegovo mesto u svijetu"
Čad
Sukob Libije i Čada svoje korijene ima u teritorijalnom spor oko uranom bogatog Pojasa Aouzou, a oružanu komponentu je dobio još za vrijeme kralja Idrisa, čija je vlada 1968. nastojeći kontrolu nad tim područjem u građanskom ratu podupirala tamošnje muslimanske pobunjenike. Gadafi je nastavio sa tom politikom, te je podupro puč protiv kršćanskog predsjednika Françoisa Tombalbayea 27.7. 1971. godine. Puč nije uspio, i Tomalbabye je nakratko u znak odmazde počeo podupirati libijsku opoziciju i nastojao anektirati južnu libijsku oblast Fezzan. Međutim, posredovanjem Francuske su Libija i Čad vrlo brzo sklopili mir; u zamjenu za libijsko okretanje leđa pobunjenicima, Čad ne samo što je raskinuo diplomatske odnose sa Izraelom, nego je 1972. i neformalno priznao aneksija pojasa Aouzou.
Sporazum je, međutim, izazvao duboko nezadovoljstvo u Čadu te je bio razlogom za puč 1975. u kome je Tomalbaye ubijen i zamijenjen generalom Felixom Malloumom koji je vodio antilibijsku politiku. Gadafi je ponovno počeo podržavati raznorazne pobunjeničke frakcije, a što je esklairalo neposrednom vojnom intervencijom 1978. Vlada u N'Djameni se za pomoć obratila svom bivšem kolonijalnom gospodaru Francuskoj koja je intervenirala sa Legijom stranaca. Borbe su se sa prekidima i promjenjivim ishodom vodile do 1988. kada su Libija i Čad obnovili diplomatske odnose. Spor je diplomatski riješen odlukom Međunarodnog suda pravde koji je Aouzou 1994. predao Čadu.
SAD
Prve ozbiljnije napetosti između Libije i SAD su se pjavile 1973. godine kada je Gadafi cjelokupni Zaljev Sidra libijskim teritorijem, a geografsku liniju od 32 stupnja i 30 minuta sjeverno proglašava "linijom smrti", rekavši da će njen neovlašteni prelazak izazvati libijsku vojnu intervenciju. Kao odgovor na to je američka ratna mornarica započela sa "operacijama uspostavljanja slobode navigacije", izvodeći vojne vježbe u tom području. Prvi okršaji su zabilježeni 21.3. 1973. kada su libijski lovci napali američki špijunski avion koji se po ameirčkim izvorima nalazio izvan libijskog teritorija. Novi incident se zbio 16.9. 1980. godine kada su libijski lovci ponovno napali američki špijunski avion. Prvi sukob sa žrtvama se pak zbio nakon što je američki predsjednik u Zaljev Sidra 1981. poslao dva nosača aviona. 19.8. je došlo do tzv. incidenta u kome su dva libijska aviona SU-22 oborena od strane američkih lovaca F-14 Tomcat nakon što su na njih ispalili raketu. Taj je incident dodatno pogoršao libijsko-američke odnose već načete Gadafijevim svrstavanjem uz SSSR u hladnom ratu, neprijateljstvom prema proameričkom Egiptu, kao i podršci PLO-u te antiameričkom Iranu u Iračko-iranskom ratu. Zbog toga su u martu 1982. SAD su objavile zabranu uvoza libijske nafte i izvoz Libiji američke tehnologije za industriju nafte; sa druge strane zapadnoevropske države se nisu priključile toj inicijativi.
U martu 1986. je došlo do novog, još ozbiljnijeg incidenta u Zaljevu Sidra kada su SAD sa svojim pomorskim snagama prešle "Liniju smrti" i reakciju libijskih mornaričkih snaga iskoristile kako bi potopile dva libijska ratna broda. Gadafi je nakon toga pozvao Arape da "napadaju američke interese" u svijetu i Evropi; 5. aprila 1986. je u tadašnjem Zapadnom Berlinu eksplodirala diskoteku koju su posjećivali američki vojnici. Američka administracija je za teroristički napad odgovornim proglasila Gadafija, te je 15. aprila pokrenut veliki zračni napad na Libiju, tokom koga je bombardirana i Gadafijeva rezidencija, a sam Gadafi navodno ranjen. Napad je kasnije osuđen od strane najviše članova tadašnjih UN.
Libijska podrška terorističkim organizacijama je potvrđena krajem 1987. kada je presrtenut trgovački brod MV Eksund. Namenjeno Irskoj republikanskoj armiji, velika pošiljka oružja i eksploziva je oduzeta sa Eksunda. Britanska obaveštajna služba je verovala da to nije prvi put i da su prethodne libijske pošiljke oružja stizale do Irske republikanske armije.
Prodin Dol
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine Prodin Dol broji 105 stanovnika koji žive u 38 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 32,21 st./km².
Moamer Gadafi
SAD
Jedna od posljednjih epizoda američko-libijskog sukoba se vezuje uz bombaški napad kojim se srušen američki putnički avion iznad Lockerbieja u Škotskoj 21. decembra 1988. a za koga su se odgovornim držali agenti libijske obavještajne službe. Gadafijevo odbijanje da surađuje sa istragom i izruči osumnjičene agente je dovelo do toga da Libija 1990-ih pretrpi dodatne međunarodne sankcije i zapadne u međunarodnu izolaciju. Sa druge strane je Gadafi iskoristio iračku invaziju Kuvajta 1990. kako bi stajanjem na stranu anti-sadamovske koalicije stvorio temelje za budući reapprochement sa SAD.
Izlazak iz izolacije je započeo posredovanjem predsjednika Južne Afrike Nelsona Mandele koji je Libiju posjetio 1997. - te generalnog sekretara UN Kofija Anana. Gadafi je 1999. prihvatio njihov kompromisni prijedlog koji je uključivao predavanje optuženih agenata Nizozemskoj. Time su suspendirane sankcije UN, ali su američke sankcije Libiji ostale na snazi.
Novi Gadafi
Istovremeno, Gadafi je stekao veliku popularnost u Africi. Samim time što je postao jedan od najdugovječnijih postkolonijalnih šefova države, Gadafi uživa uživa poštovanje među mnogim Afrikancima; to je uključilo i priznanje Nelsona Mendele i drugih; također je, pogotovo od početka 1990-ih bio aktivan u raznim pan-afričkim organizacijama, kao što je Organizacija afričkog jedinstva. Stekao je i reputaciju velikog dobrotvora, šaljući financijsku i drugu pomoć državama subsaharske Afrike, pogotovo onima pogođenima dugotrajnim i krvavim građanskim ratovima, kao što su Uganda 1980-ih i Ruanda 1990-ih. Pod Gadafijem je veliki broj Afrikanaca došao u Libiju radi posla, a mnogi ekonomski emigranti - posebno iz Somalije i Gane - su koristili Libiju kao odskočnu dasku do Italije i ostalih evropskih država.
Gadafi je također pokazao želju za popravljanje svoje slike u zapadnom svijetu. Godine 1999. je Libija pozvala međunarodnu zajednicu da se počne boriti protiv Al-Kaide te je, kao znak dobre volje, ponudila svoj program oružja masovnog uništenja međunarodnoj inspekciji. Međutim, administracija tadašnjeg američkog predsjednika Clintona za to nije pokazivala interes. To, međutim, nije bio slučaj sa administracijom američkog predsjednika Georgea W. Busha, a pogotovo poslije napada 11. septembra 2001. godine, kada su SAD tražile što veći broj saveznika u ratu protiv terorizma. Gadafi je 2003. diplomatski iskoristio i američku invaziju na Irak te objavio kako je Libija posjedovala aktivan program oružja za masovno uništenje, ali da ga je voljan uništiti pod međunarodnim nadzorom.
Bush i njegove pristaše, pogotovo nakon što se američka i svjetska javnost, počela sve više okretati protiv rata u Iraku, su ovu Gadafijevu ponudu nastojale iskoristiti kao veliku američku diplomatsku i propagandnu pobjedu, ustvrdivši kako je upravo svrgavanje Sadama Huseina potaklo dotada "problematičnog" libijskog vođu da "progleda"; njegov čin je shvaćen kao opravdanje američke invazije. Time su stvoreni dodatni uvjeti za američko-libijski reapprochement, a u kome je veliku ulogu odigralo posredovanje italijanskog premijera Berlusconija, inače bliskog Gadafijevog prijatelja. U Libiji je otpočeo proces uništavanja oružja, a sa vremenom su poboljšani i odnosi sa Francuskom u toj mjeri da je ta država u martu 2006. Francuska potpisala ugovor sa Libijom o razvijanju velikog programa za nuklearnu energiju.
thumb|thumb|Gadafi na sastanku G8 9.7.2009. godine u doba predsjedavanja s Afričkom unijom
Marta 2004. godine britanski premijer Toni Bler je postao prvi zapadni lider koje je posetio Libiju i javno se sreo sa Gadafijem, označivši time i britansko-libijski reapprochement, odnosno odmrzavanje odnosa opterećenih i ubistvom britanske policajke Yvonne Fletcher od strane libijskih agenata u Londonu 1984. Blair je tada pohvalio Gadafija i izrazio nadu da će Libija sada biti snažan saveznik u Ratu protiv terorizma.
Državnici o Gadafiju
Tokom svoje 42 godine vladavine strani ili još preciznije državnici takozvanog zapadnog sveta su drastično menjali mišljenje o Moameru Gadafiju odlazeći iz jednog do drugog ekstrema počevši od rječi američkog predsednika Ronalda Reagana kazanih 9.4.1986:
do drugog ekstrema prikazanog u liku francuskog predsednika Nicolasa Sarkozija koji u decembru 2007. godine izjavljuje:
Hallstatt
Historija
Nema podataka o historiji sela tokom rimske vladavine i srednjeg vijeka. God. 1311. Hallstatt je postao trgovištem, što je dokaz da je zadržao gospodarsku važnost tijekom tog razdoblja. Sol se u obliku slanice (voda prezasićena solju), od 1595. godine, transportirala cjevovodom do Ebenseea, gdje se izdvajala sol za trgovinu, što je najstariji novovjekovni cjevovod na svijetu, izgrađen od 13 000 debala. Prostora za pokapanje već tada nije bilo te su se kosti starije od 10 godina smještale u kosturnicu. U mjesnoj kapeli nalaze se mnoge lubanje ukrašene zlatom i označene imenom, zanimanjem i datumom smrti pokojnika.
Teton County, Montana
je okrug u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 6.073, što je 372 (-5,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hallstatt
Historija
Do konca 19. vijeka do Hallstatta se moglo doći samo čamcima ili uskom stazom. Prva cesta sagrađena je tek 1890. godine, i to uz rub jezera dizanjem u zrak mnogih stijena. God. 1864. Johann Georg Ramsauer pronašao je veliko prahistorijsko groblje u blizini drevnog rudnika. Do 1863. godine otkopao je više od 1000 grobova, pri čemu se držao znanstvenoga opreznog pristupa. Kako je to bilo vrijeme prije široke uporabe fotografije, mjerio je i risao svaki nalaz, pa čak i slikao akvarele u koloru kako bi ih što vjernije prikazao. Njegov je rad uvelike unaprijedio način arheoloških iskapanja i arheologiju općenito. Kako je na ovom lokalitetu pronašao najstariju kovačnicu, ali i bogati nakit koji je govorio o trgovačkoj i gospodarskoj moći stanovnika, cijelo razdoblje željeznog doba (od oko 800. do 400. pne.) u ovom dijelu Evrope nazvano je halštatskom kulturom.
El Cortijo y las Cavas, Encarnación de Díaz
El Cortijo y las Cavas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1836 m.
Moamer Gadafi
Državnici o Gadafiju
Razliku u razmišljanjima o Gadafiju i njegov podršci revolucionarnim pokretima je na kraju najbolje objasnio na zapadu i u Africi proslavljeni Nelson Mandela kojeg su zapadne sile želile sprečiti u posjetu Libiji 1997. godine rječima:
Opozicija, atentati i zavjere
thumb|Kirinajika (zeleno) je regija koja postaje izvor većine zavera protiv Gadafija
Za opoziciju Gadafijevom režimu je karakteristično kako nije temeljena na ideološkim razlikama, koliko tradicionalnim klanovskim i drugim suparništvima, najčešće vezanim uz podjelu Libije na Tripolitaniju i Kirenajku - dvije kroz historiju uglavnom odvojene oblasti koje su tek pod uticajem evropskih kolonijalnim sila u 20. vijeku postale jedna politička cjelina. Od sticanja nezavisnosti pa sve do Gadafijevog udara, libijskim političkim establišmentom je dominirala Kirenajka i njeni klanovi vezani uz kraljevsku porodicu; Gadafi je to promijenio ojačavši uticaj tripolitanskijih klanova. Zbog svega toga se jezgro otpora Gadafijevom režimu nalazilo na istoku zemlje, odakle potiču glavnina učesnika raznih zavjera za njegovo ubistvo i svrgavanje. sada su poznate sljedeće zavjere ili pokušaji ubitva Moamera Gadafija:
Porodica i italijanski poslovi
Gadafi ima osmoro dece, od toga prvi sin mu je iz prvog braka dok su sva ostala deca (6 sinova i kćer) iz drugog braka s Sofijom Farkaš. Njegov sin iz prvog braka Muhamed Gadafi je u nemilosti, pa je kao utješnu nagradu dobio da vođenje Libijskog olimpijskog odbora. Sljedeći sin po starini Al-Sadi Gadafi, upravlja Fudbalskim savezom Libije, a poznat je i po tome što je kao fudbaler igrao u italijanskim prvoligaškim klubu Udinese i producirao filmove. Treći po redu je Saif al-Islam Gadafi, po struci likovni umjetnik, koji vodi dobrotvorni fond koji je bio umešan u pregovore oko oslobađanja talaca koje su uzimali islamski militanti, posebno na Filipinima. Njegova jedina kćerka je Aješa Gadafi, advokat koji se pridružio timu za odbranu Sadama Huseina. Svi su oni viđeni kao mogući naslednici i tekom posljednjih godina izlaze na vidjelo borbe između Gadafijeve dece za nasledstvo
Januara 2002, Gadafi je otkupio 7,5% deonica Juventusa za 21 milion američkih dolara preko Lafika (Libijska arapska kompanija za strana ulaganja). Iako je Gadafi veliki ljibitelj fudbala, još važnije je nastavljanje dugih veza sa Đanijem Anjelijem, vlasnikom Fijata. Gadafi je takođe postao uključen u šah: marta 2004, FIDE, je objavila da će on obezbediti novac za nagradu za Svetsko prvenstvo u šahu, održanom u Tripoliju tokom juna i jula 2004.
Velika pobuna
Nakon narodnih pobunu u Tunisu i Egiptu tokom zime 2010-11 godine, a nakon svrgavanja tuniskog predsjednika Ben Alija i egipatskog predsjednika Hosnija Mubaraka, u Kirenajci 15.2. 2011. izbija treća velika pobuna u zadnjih 20 godina. Započela je demonstracijama protiv korupcije i drugih nepravilnosti vezanih uz gradnju socijalnih stanova, na što je Gadafijeva vlada reagirala povećavši budžet za gradnju socijalnih stanova, ali i hapšenjem organizatora protesta protiv korupcije. Hapšenje vođa pobune je, međutim, nju samo intenziviralo, pogotovo u Kirenajci. Kao datum njenog početka se obično vezuje 17.2. kada je na ustanak pozvala organizacija Nacionalna konferencija libijske opozicijesa sjedištem u Londonu.
Dio komentatora vjeruje da je pobuna u Libiji, usprkos prividnih sličnosti, sasvim različita od pobuna u Tunisu i Egiptu, izazvanih prije svega rastućim siromaštvom; stanovnici Libije, uključujući i pobunjena područja, nasuprot tome uživaju za bliskoistočne prilike izuzetno visoki životni standard. Dio komentatora vjeruje da je pobuni snažan poticaj dalo i prisustvo 1,5 miliona Egipćana koji su kao ekonomski migranti živjeli u Libiji i činili oko 20 posto stanovništva.
Pobuna, odnosno pokušaji Gadafija da je uguši korištenjem oružane sile protiv demonstranata, dovela je zapadne vojne intervencije koju predvode pre svega Francuska, Velika Britanija i SAD. Po različitim stručnim komentorima počevši od bivšeg američkog ministra energije razlozi za zapadni vojni napad su bili stavljanje pod svoju kontrolu libijskih izvora nafte i zemnog gasaa ili "samo" blokiranje pretvaranja Afričke unije u monetarnu uniju s vlastitom valutom čiji osnovu bi činilo 20 milijardi dolara libijske centralne banke u skladu s planom Moamera Gadafija.
Ovoj invaziji se Libija koja je uništila vlastito oružje za masovno uništenje na zahtjev onih istih sila koje sada vrše invaziju, nije bila u stanju odupreti što je postala svetska opomena drugim država po pitanju uništavanju tog oružja, dok je istovremeno na položaj glavnog vojnog zapovednika libijskih pobunjenika došao 28.7.2011 Khalifa Hifter bivši libijski oficir koji je do izbijanja pobune 25 godina živio pored CIA sjedišta u SADu.
Smrt
Nakon pada Tripolija 28.8. 2011. Moamer Gadafi se zajedno s glavnim preostalim predstavnicima libijske vlade povukao u rodni grad Sirt u kojem će do 20.10. 2011. odbiti 5 neprijateljskih napada bez obzira na gotovo neprekidna NATO bombardiranja. Na kraju poslednjeg dana Moamer Gadafi će zajedno s svojim lojalistima krenuti u proboj s konvojem vozila ne obazirujući se na američku najavu svoje skore likvidacije dane u Tripoliju 18.10.2011. . Taj proboj je na kraju završio isto kao i svi slični lojalistički napadi, proboji to jest bio je napadnut i uništen avio bombardiranjem NATO snaga u 9 časova i 30 minuta , a potom su preživjele napali pobunjenici. Moamer Gadafi je na kraju bio zarobljen oko 12:00 što dokazuje video snimak događaja, a potom pogubljen hicem u glavu, dok je njegov sin Mutasim Gadafi zaklan (službeno:umro od vratne rane ) nakon očevog pogubljenja po podacima prve lečničke analize, tako da se iz Gadafijeve perspektive u kojoj je najvažniju ulogu igrao djed mučenik koji je poginuo u borbi s kolonizatorima zatvorio njegov životni krug.
Zanimljivost
Moamer Gadafi je posthumno poveo u Amnesty International online glasovanju za heroja godine po pitanju ljudskih prava nakon čega je glasovanje poništeno. Nakon iznenađujućeg rezultata u kojem su pravo glasa imali samo američki državljani glasovanje je skraćeno s prvobitnog razdoblja 8.12.2011. - 31.1.2012. na razdoblje 8.12.2011. - 31.12.2011. početkom januara 2012. godine. Bez obzira na to retroaktivno menjanje pravila pobednik nije proglašen pošto je i 31.12.2011. na prvom mestu bio Gadafi dok se na drugom mestu našao Nabeel Rajab koji se "bori" protiv rasističkog režima SADu bliskog Bahreina.
Unac
Unac je rijeka u zapadnom dijelu Bosne i Hercegovine, desna pritoka rijeke Une.
Ističe kao Mlinski potok iz Šatorskog jezera na planini Šator. U podnožju planine sastaje se sa Šatorskim potokom i tek na izlasku iz klisure Pojilo dobija ime Unac, nastavljajući da teče prema sjeverozapadu.
Oploforus-luciferin 2-monooksigenaza
Oploforus-luciferin 2-monooksigenaza (, Oplophorus luciferaza) je enzim sa sistematskim imenom Oplophorus-luciferin:kiseonik 2-oksidoreduktaza (dekarboksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Unac
Kod sela Prekaja, Unac je pregrađen i stvoreno je vještačko jezero za potrebe industrije u Drvaru.
Oploforus-luciferin 2-monooksigenaza
Luciferaza iz dubinske lignje Oplophorus gracilorostris je kompleks koji se sastoji od više proteina. Enzim ima široku specifičnost. Koelenterazin i bisdezoksikoelenterazin su dobri supstrati.
Unac
Od Drvara do ušća teče dubokom klisurom, dubine i do 350 m. Donji tok Unca dio je Nacionalnog parka "Una.". Taj dio puta Unac teče i kao ponornica, izvirući zadnji put iz Crnog vrela, oko 3 kilometra prije ušća u Unu. Iz Crnog vrela izlazi i voda sa područja Petrovačkog polja. Dešava se i da u tom dijelu presuši, ostavljajući topla jezera puna ribe.
Nakon puta kroz četiri kotline (najveća drvarska) i tri klisure ulijeva se u Unu kod Martin Broda na nadmorskoj visini visini 323 m. Dužina toka je 65,5 km, a površina sliva 650 km².
Donedavno, stanovnici Martin Broda živjeli su od i uz pomoć vode i njene energije. Gotovo kraj svake kuće u Martin Brodu prolazi po jedan potok i svaki od njih opsluživao je po jedan ili čak dva mlina.
Po imenu rijeke je područje njenog toka također nosilo isto ime sve do 20. og stoljeća. Područje je pogodno za život pa je naseljeno od prahistorije. Kako to pokazuju brojne gradine, koje su redovito smještene po prirodnim uzvisinama na obodu poljâ, dolina Unca je bila dobro naseljena u ilirska vremena, plemenom Sardeati. Centar ilirske zajednice se, po svoj prilici, nalazio u Bastasima, najžupnijem dijelu kotline, oko Gradine koja leži sjeveroistočno od sela, i oko Obljaja, zapadno od Bastasa, s obje strane Unca. U rimskom periodu to je bio municipij Sardiatikum.
U srednjem vijeku područje se spominje pod imenom Unac. . Tek razvojem Drvara kao industrijskog centra, naziv Unac za područje se manje koristi.
Spoljne veze
Unac rijeka
Hram silaska Duha svetoga, Vinkovci
Hram silaska Duha svetoga u Vinkovcima u Hrvatskoj je srpska pravoslavna crkva, koja pripada Eparhiji osječkopoljskoj i baranjskoj i koja je posvećena prazniku Silaska Duha svetoga. Uz crkvu u Markušici, vinkovačka pravoslavna crkva druga je crkva pod patronatom Eparhije osječkopoljske i baranjske koja je posvećena tome prazniku.
Originalni Hram silaska Duha svetoga, koji je bio izgrađen 1793. godine, do temelja je uništen 1991. godine za vreme rata u Hrvatskoj. Nova crkva, koja je identična staroj, ponovo je izgrađena na istom mestu u periodu od 2007. do 2012.
Mello
Mello ima više značenja:
Hram silaska Duha svetoga, Vinkovci
Rušenje i obnova
Nakon što su avioni Jugoslovenske narodne armije 24. septembra 1991. bombardovali mete u centru Vinkovaca, prilikom čega su teško oštetili i katolički župni dvor, 25. septembra za osvetu je miniran i do temelja uništen Hram silaska Duha svetoga. Crkva je pre toga detaljno opljačkana, ukraden je ikonostas, otuđeni su svi predmeti od vrednosti, a u pljački su nestala i crkvena zvona.
Tokom početnih pregovora o obnovi crkve, na njezino mesto koje je pretvoreno u parkiralište bio je postavljen drveni krst. Obnova crkve konačno je započela 2007. godine, dok je ponovno stavljena u upotrebu 2012. U međuvremenu, deo originalnog ikonostasa je vraćen, a uz pomoć anonimne prijave otkriveno je i staro crkveno zvono.
NGC 3572
NGC 3572 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Pramac koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je - 60° 14' 38" a rektascenzija 11h 10m 26,6s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 3572 iznosi 6,6. NGC 3572 je još poznat i pod oznakama OCL 846, ESO 129-SC1.
Desimir Blagojević
Desimir Blagojević (1905 – 1983) bio je jugoslavenski pjesnik i novinar iz Topole u Srbiji.
Biografija
Porijeklo porodice Blagojevića, nekadašnjih Veličkovića veže se za prostor između Sjenice i Bijelog Polja, Crna Gora. Desimir Blagojević je u Kragujevcu završio niže razrede gimnazije, a više razrede, maturu i Pravni fakultet u Beogradu. Rano ostaje bez roditelja, te se zbog toga zapošljava u željezničkoj direkciji u Beogradu, a kasnije i u službi za osiguranje radnika. Nakon toga, počinje se baviti novinarstvom. Bio je angažiran u mnogim novinskim redakcijama kao esejista, pisac feljtona i urednik kulturnih rubrika. Za vrijeme Drugog svjetskog rata, radio je kao nadničar i nekvalificirani radnik u državnoj štampariji. Nakon rata, vraća se novinarstvu i radi za „Politiku“ i druge novine i agencije. Umro je u Beogradu 1983.godine.
Književni rad
Objavio je sedam zbirki pjesama. Njegove pjesme uvrštene su u mnoge antologije jugoslovenske poezije, te su prevođene na engleski, njemački, francuski, češki, mađarski, italijanski i druge jezike. Blagojević bio je pripadnik neoromantičara, modernističke skupina koja se javlja sredinom 20-ih godina. Ta skupina čini lijevo krilo ekspresionističkog pokreta, koje će se 30-ih godina približiti socijalnoj literaturi. Dobitnik je mnogih nagrada i priznanja.
Carry On Sergeant
Carry On Sergeant je britanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1958. godine u režiji Geralda Thomasa. Predstavlja adaptaciju teatarskog komada The Bull Boys R. F. Delderfielda. Protagonist, koga tumači William Hartnell, je ostarjeli narednik britanske vojske koji se nalazi pred odlaskom u penziju, i koji je odlučan da prije toga njegova desetina osvoji medalju. Radnja prikazuje probleme koji nastanu kada se ispostavi da novoj grupi svježih regruta nedostaju elementarne vojničke vrline, te kako narednik mora koristiti razne trikove kako bi od njih stvorio vojnike. Carry On Sergeant se svojim stilom prilično naslanjao na komediju Carry On Admiral prikazanu prethodne godine. Na kraju je postao treći najgledaniji fllm godine. Komercijalni uspjeh je potakao snimanje filma pod naslovom Carry On Nurse, odnosno početak popularne serije filmova i medijske franšize Carry On.
Knjeginja
Knjeginja je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Rudo koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 98 stanovnika.
Palm Harbor, Florida
Pam Harbor je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 57.439, što je 1.809 (-3,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Las Cruces, Cualác
Las Cruces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cualác.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1536 m.
Miozinska ATPaza
Miozinska ATPaza je enzim sa sistematskim imenom ATP fosfohidrolaza (translokacija aktina). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj protein je deo kontraktilnog aparata mišića i nemišićnih ćelija.
Dhirā‘ ad Dimāshah, Hajjah
Dhirā‘ ad Dimāshah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 606 m.
Monsanto
Monsanto (eng. Monsanto, The Monsanto Company (nyse: MON) je multinacionalna kompanija, koja se u prošlosti bavila proizvodnjom kemijskog oružja, a čija je sadašnja osnovna delatnost biotehnologija. Ova kompanija je najveći proizvođač genetski modifikovanog semena sa tržišnim učešćem od 90 posto . Među najpoznatijim proizvodima mu je Roundup Ready seme soje koje je tako modifikovano da soja može da podnese herbicid Round up dok sve ostale biljke uvenu što omogućava proizvodnju bez korova.
Kao glavni eksponent genetski modifikovane hrane Monsanto je fokus mnogih anti-globalsitičkih kampanja posebno zbog semena soje i hormona rasta za govedinu. Jer po nekim istraživanjima koji su vršeni u Engleskoj, dokazamo je da proizvodi ove kompanije truju i izazivaju razne bolesti kod ljudi, i to se vešto prikriva. Još jedan od problema sa GMO semenom koje proizvodi ova kompanija je i to što kada se jednom zaseje genetski modifikovano seme, na tom zemljištu više ništa drugo ne može da raste. A vlasnik semena je američki kompanija Monsanto, koja na taj način postaje "gospodar života
Marsure di Sotto, Udine
Marsure di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 135 m.
Monsanto
Po rječima podpredsjednika Monsantoa iz 1998. godine:"Kompanija neće garantirati sigurnost hrane koju proizvodi. Naš cilj je što veća prodaja, a zadatak ministarstva (FDA) je da kontrolira sigurnost.
La Selva, Nuevo Parangaricutiro
La Selva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Nuevo Parangaricutiro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2066 m.
Mendicino
Mendicino ima više značenja:
Добротин (Лесковац)
Добротин је насељено место града Лесковца у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 321 становника (према попису из 1991. било је 370 становника).
Las Gardenias, Acapetahua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Добротин (Лесковац)
Демографија
У насељу Добротин живи 253 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 39,7 година (37,0 код мушкараца и 42,4 код жена). У насељу има 85 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,78.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Gornje Trnjane
Gornje Trnjane je naselje u Srbiji koje admnistrativno pripada opštini Leskovac u Jablaničkom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 250 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 228 stanovnika).
Demografija
U naselju Gornje Trnjane živi 192 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,1 godina (36,8 kod muškaraca i 39,4 kod žena). U naselju ima 60 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,17.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Menin
Menin ima više značenja:
Mercatale
Mercatale ima više značenja:
La Concepción, Tepatitlán de Morelos
La Concepción je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tepatitlán de Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2012 m.
Kosovići
Kosovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Rudo koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 36 stanovnika.
Edith Durham
Mary Edith Durham (ћир. Мери Едит Дарам; 8. decembar 1863 – 15. novembar 1944) je bila engleska putnica, umetnica i spisateljica koja je postala poznata po antropološkim zapažanjima o životu Srba i Albanaca s početka 20. veka.
Meri Edit Daram je bila saradnica na Kraljevskom antropološkom institutu, članica Kraljevskog instituta za međunarodne poslove i autorka nekoliko antropoloških knjiga. Dobar poznavalac balkanskih prilika, Meri Daram je od 1900. godine boravila bar petnaestak puta na Balkanu (Crnoj Gori, Bosni, Srbiji, Albaniji), najpre u službi britanskog Forin ofisa, a potom zbog sopstvenih antropoloških istraživanja.
U početku je podržavala ujedinjenje Srba, ali kasnije kritikuje srpsku vladu i njen osvajački odnos prema Albancima, zbog čega je došla u sukob sa Forin ofisom.
Život u Engleskoj
Edith Durham je bila najstarija od osmoro dece. Njen otac je bio Artur Edvard Daram, istaknuti londonski hirurg. Bila je talentovana za crtanje i slikanje i pohađala je Kraljevsku akademiju umetnosti i Bedford koledž u Londonu. Svoje radove je izlagala na brojnim izložbama a njeni detaljni crteži amfibija i reptila su objavljeni 1899. godine u Istoriji prirode u izdanju univerziteta u Kembridžu.
Kada joj je umro otac nekoliko godina se starala o svojoj bolesnoj majci što je za nju bilo previše iscrpljujuća aktivnost zbog koje joj je, kada je imala 37 godina, doktor savetovao da se odmori u inostranstvu.
Dolazak na Cetinje
U 37. godini života (1900. godine) po savetu doktora putovala je brodom po Dalmaciji od Trsta do Kotora, a zatim na Cetinje, prestonicu Crne Gore. Na putovanju se upoznala sa životom na jugu Balkana i to iskustvo će biti presudno za njen dalji život. Tokom sledećih 20 godina često je putovala na Balkan radeći u raznim potpornim organizacijama, slikajući akvarele iz seoskog života, sakupljajući narodne umotvorine i zapisujući antropološka i politička zapažanja.
Putovanje kroz Bosnu
Putujući 1906. godine kroz Bosnu, Edith Durham je primetila da su odnosi Austro-Ugarske i Srbije veoma pogoršani, da se priča o mogućnosti da carevina zauzme Srbiju, i da se proširi čak do Soluna. Ona piše da je
Opsada Skadra
U svojoj čuvenoj knjizi „Borba za Skadar“ (vidi opsada Skadra) ona piše o događajima pre, za vreme i posle Prvog balkanskog rata, kojima je bila očevidac. Ona govori o ratnim razaranjima u selima oko Skadra i agoniji stanovništva koje pokušava da shvati razlog svoje patnje:
O Sarajevskom atentatu
Meri Daram je smatrala da je Sarajevski atentat isplanirao šef obaveštajne službe srpskog generalštaba Dragutin Dimitrijević Apis. Ona je govorila da su srpski premijer Nikola Pašić i ministar unutrašnjih dela Stojan Protić znali ko je ubica austrijskog prestolonaslednika. Ona pretpostavlja da je Pašić očekivao da se Austrija neće usuditi da uđe u rat sa Srbijom, a atentat, ako uspe, doneće mu veću političku moć koju to tada nije imao.
O stvaranju Jugoslavije
Edith Durham se žestoko protivila priključenju Kosova (većinski naseljenog Albancima) Srbiji i Jugoslaviji. Ona je kritikovala „srpske štetočine“ koje „nisu stvorile Jugoslaviju nego su se držali svog originalnog cilja stvaranja Velike Srbije.... Daleko od oslobođenja, masa ljudi živi pod mnogo okrutnijom vlašću od prethodne."
Radovi
Mary Edith Durham je napisala više knjiga o balkanskim ljudima i događajima:
Kritike
Srpski autori uglavnom hvale njene rane radove, kada je Srbe predstavljala kao potlačene, a kritikuju kasnije, kada je pisala o ekspanzionističkoj politici srpske vlade prema Albancima (vidi Srpska okupacija Albanije). Neki srpski istoričari čak govore o njenom "pomračenju", nakon što je obišla zemlje Albanaca:
Las Auras, Catorce
Las Auras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Catorce.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1784 m.
Sorgono, Nuoro
Sorgono je naselje u Italiji u provinciji Nuoro, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1676 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 677 m.
Mercato
Mercato ima više značenja:
Bistrița, Costești
Bistrița je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Costești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1325 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 544 m.
NGC 4815
NGC 4815 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Muva koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je - 64° 57' 42" a rektascenzija 12h 57m 58,3s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 4815 iznosi 8,6. NGC 4815 je još poznat i pod oznakama OCL 893, ESO 96-SC1.
Case Zampiga, Forlì-Cesena
Case Zampiga je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Rifaksimin
Rifaksimin je organsko jedinjenje, koje sadrži 43 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 785,879 Da.
Case Zampiga, Forlì-Cesena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 218 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Sătuc, Berca
Sătuc je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Berca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 694 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Mario Fanelli
Mario Fanelli (San Benedetto del Tronto, 13. svibnja 1924 — Zagreb, 18. srpnja 1991) je bio jugoslavenski i hrvatski filmski i televizijski režiser rodom iz Italije. Kao mladić je studirao u Zagrebu, a od 1952. do 1955. radio kao novinar na Radio Kopru. Godine 1956. se od samih osnivanja priključio Radioteleviziji Zagreb gdje će provesti ostatak karijere.
Grindstone-Rowes Run, Pennsylvania
Grajndston-Rous Ran je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 1.141.
Xontecomeja, Cualác
Xontecomeja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cualác.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2189 m.
Đavolji otok (razvrstavanje)
Đavolje ostvro ili Vražji otok može označavati:
Toole County, Montana
je okrug u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 5.324, što je 57 (1,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Puntera
Puntera je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Barban, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 134 stanovnika te 58 obiteljskih kućanstava.
Neckartailfingen
Nekartajlfingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 44 opštinska središta okruga Eslingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.841 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8116041.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Eslingen Nekartajlfingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Eslingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 282 metra. Površina opštine iznosi 8,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.841 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 465 stanovnika/km².
Ḩadá Ḩāshid, Hajjah
Ḩadá Ḩāshid je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Barrio del Panteón, San Mateo Piñas
Barrio del Panteón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Mateo Piñas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 984 m.
Dineinska ATPaza
Dineinska ATPaza (, dinein adenozinska 5'-trifosfataza) je enzim sa sistematskim imenom ATP fosfohidrolaza (translokacija tubulina). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
La Quebradita, Tonalá
La Quebradita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Suitland, Maryland
Sutland je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 25.825.
Kovači (Rudo)
Kovači su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Rudo koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 43 stanovnika.
Nitronat monooksigenaza
Nitronat monooksigenaza (, NMO) je enzim sa sistematskim imenom nitronat:kiseonik 2-oksidoreduktaza (formira nitrit). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Enzimi iz gljiva Neurospora crassa i kvasca ''Williopsis saturnus var. mrakii'' sadrže nekovalentno vezani FMN kao kofaktor.
Prvinci
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Krašić. Naselje se proteže na površini od 1,75 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Prvincima živi 17 stanovnika i to u 10 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 9,71 st./km².
Vražji otok (novela)
Vražji otok je novela hrvatskog književnika Miroslava Krleže objavljena 1924. godine. Radnja govori o narušenom odnosu oca i sina Kavrana, a što se ogleda u tome da je otac sinu preoteo ljubavnicu.
Godine 1960. je adaptirana u istoimenu TV-dramu u produkciji RTV Zagreb.
Đavolji otok
mini|desno|250px|Đavolji otok Vražji otok ili Đavolje ostrvo (izv. Île du Diable) jedan je od niza manjih otoka pred obalom Francuske Gvajane. Veličine je 0,14 kvadratnih kilometara, a najveće dužine oko 40 metara.
Na njemu se nalazila kažnjenička kolonija u koju su tijekom 18., 19. i 20. stoljeća francuske vlasti deportirale zatvorenike i političke protivnike (npr. Alfred Dreyfus).
Najbolji opis događanja u kažnjeničkim kolonijama Francuske Gvajane među kojima je bila i kolonija na Vražjem otoku dali su francuski pisac Rene Belbenoit u romanu Suha Giljotina, te američki filmski redatelj Franklin J. Schaffner u filmu Papillon.