cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fischbachtal
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Darmštat-Diburg Fišbahtal se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Darmštat-Diburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 190 – 348 metara. Površina opštine iznosi 13,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.669 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 201 stanovnika/km².
Herb Alpert
Herbert "Herb" Alpert (31. mart 1935 -) je američki muzičar, kompozitor i producent poznat kao član grupe Herb Alpert & the Tijuana Brass, Herb Alpert's Tijuana Brass ili TJB, odnosno kao osnivač diskografske kuće A&M Records (koju je osnovao sa Jerryjem Mossom, a koja poslije prodana Polygramu). Sa svojim bendom i easy listening instrumentalima je postigao veliki uspjeh 1960-ih; njegovih pet albuma je uzastopno došlo na Top 20 Billboardove liste, što je dostignuće koje nije nikada ponovio. Kao solo-izvođač je 1979. imao veliki hit sa instrumentalom Rise. Pored muzike se bavi slikarstvom, te filantropskom djelatnošću.
Las Ánimas, Villaflores
Las Ánimas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 780 m.
Benfluralin
Benfluralin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 335,279 Da.
Magdeburško pravo
Magdeburško pravo (njemački: Magdeburger Recht) je srednjovjekovni kodeks (zakonik) gradskih prava grada Magdeburga, kog je vremenom usvojilo preko 1000 gradova u Centralnoj i Istočnoj Evropi i prilagodilo svojim lokalnim potrebama.
Ono nije nastalo u točno određenom trenutku, već je stalno mjenjano i prilagođavano promjenama.
Karakteristike
Magdeburško pravo je prvenstveno štitilo prava građanina (trgovaca i zanatlija i autonomiju gradova. Bilo je rašireno od Labe na zapadu do Dnjepra na istoku, od Baltičkog mora na sjeveru do Crnog mora na jugu, a počelo se primjenjivati od kraja 12. vijeka, pa sve do 19. vijeka u ponekim gradovima.
Umjesto konkretnog, kohezivnog korpusa zakona Magdeburško pravo bilo je skup pravila i pravnih koncepata, koji je bio vrlo varijabilan i prilagodljiv od slučaja do slučaja. On je omogućavao stanovnicima gradova da žive i rade relativno slobodno.
Statuti gradova inspirirani Magdeburškim pravom bili su vijekovima na snazi u gotovo 1000 gradova u današnjoj Njemačkoj, Poljskoj, Češkoj, Slovačkoj, Mađarskoj, Rumunjskoj, Belorusiji, Latviji, Litvaniji, Ukrajini i Rusiji. Širenje Magderburškog prava po Istočnoj Evropi pomogla je i srednjovjekovna kolonizacija tih krajeva njemačkim stanovništvom koje je sa sobom donosilo i svoje Običajno pravo - Sachsenspiegel.
Historija
Po ondašnjem srednjovjekovnom feudalnom pravu - privilegiju da se nekom mjestu dodijeli titula grada - odnosno gradska prava imao je samo njihov direktni feudalni gospodar (ili indirektni) - kralj.
Polazna točka za razvoj magdeburgškog statuta, bila je i politika razvoja gradova koju su provodili otonski vladari još krajem 10. vijeka.
Najstariji sačuvani dokument o pravima Magdeburga je povelja koju je dodjelio gradu tadašnji feudalni gospodar nadbiskup Wichmann 1188. Ona je bila još vrlo daleko od onog u što se vremenom taj kodeks pretvorio, jer grad još nije imao autonomiju da sam odlučuje o svojoj sudbini.
Centralni element Magdeburgškog statuta bio je takozvani - Schöffenstuhl, kolegij sudaca koji je bio odgovoran za nadležnost. Odigrao je glavnu ulogu u oblikovanju magdeburških gradskih prava. Već negdje oko 1244. Magdeburg je imao gradsko vijeće koje je djelomično bilo odgovorno za upravljanje gradom. Na prijelazu iz 13. u 13. vijeće je imalo svu vlast u svojim rukama.
Sachsenspiegel
Baza za nastajanje Magdeburškog prava bio je - Sachsenspiegel (Saksonsko ogledalo prevedeno sa njemačkog) najvažnija srednjovjekovna kompilacija saksonskog Običajnog prava, koje je sakupio i objavio početkom 13. vijek na latinskom Eike von Repgow. U to vrijeme je po germanskim zemljama Rimsko pravo još uvijek bilo gotovo nepoznato.
Sachsenspiegel je bio podijeljen u dva dijela; prvi dio - Landrecht (teritorijalni zakonik), sadržavao je ono što se danas naziva ustavno, krivično i građansko pravo sa procedurom, a drugi - Lehnrecht je sadržavao je feudalne propise.
Brojni gradovi se danas ponose svojim statutima pisanim po uzoru na "Magdeburško pravo", tako je Kijevu početkom 19. vijeka, podigao na obala]]ma Dnjepra monumentalni stup u spomen na dabijanje magdenburših gradskih prava.
Rinaldi, Asti
Rinaldi je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 251 m.
Allenwood, New Jersey
Alenvud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 925, što je 10 (-1,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rimsko-partski rat Lucija Vera
Partski pohodi ili Rimsko-partski rat Lucija Vera se vodio od 161. do 166. između Rimskog Carstva na jednoj, i Partske Monarhije na drugoj strani. Ime je dobio po Luciju Veru, rimskom ko-caru koji je komandirao rimskim trupama. Povod za rat je bio upad partskog kralja Vologasa IV u Armeniju, rimsku klijentsku državu sa čijom je vladajućom kućom Aršakuni bio u srodstvu; nakon što je Vologas Aršakune svrgnuo i na prijestolje imenovao svog sina, Rimljani su to shvatili kao objavu rata. Rimsko Carstvo, koje je u tom trenutku bilo na vrhuncu moći, uspjelo je poraziti Parte, a rimske trupe pod Avidije Kasijem su 165. zauzele i opljačkale partsku prijestolnicu Ktesifon. Na kraju je sklopljen mirovni sporazum kojim su se na armensko prijestolje vratili Aršakuni, a Rimljani od Parta preuzeli dijelove gornje Mezopotamije. Iako je rat u vojničkom i političkom smislu završio velikim uspjehom, za Rimljane je imao teške posljedice, s obzirom da su se za vrijeme pohoda rimski vojnici zarazili bolešću koja će kasnije biti poznata kao Antoninska kuga i čije će posljedice značajno oslabiti Rimsko Carstvo, postavši katalizator procesa koji će kroz nekoliko vijekova dovesti njegove propasti.
Tripalle, Pisa
Tripalle je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Los Macheros, Villa de Reyes
Los Macheros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1815 m.
Zubovce (Gostivar)
Zubovce je naselje u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Zubovce pripada opštini Vrapčište.
Prirodni uslovi
Naselje Zubovce je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Gostivara 5 km severno.
Zubovce se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na zapadnom obodu Pološkog polja. Istočno od naselja pruža se polje, a zapadno se izdiže Šar-planina. Nadmorska visina naselja je približno 600 metara.
Klima u Zubovcu je umereno kontinentalna.
Istorija
Početkom 20. veka Zubovce je bio naseljeno pravoslavnim Slovenima. Tada je polovina pravoslavnih meštana bila u okviru Srpske pravoslavne crkve.
Stanovništvo
Zubovce je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 762 stanovnika.
Stanovništvo u naselju je etnički mešovito. U većini su etnički Makedonci] (63%), a u manjini su [[Albanci (29%) i Turci (8%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje, a manjinska je islam.
Amenia (žena Horemheba)
Amenia je bila egipatska plemkinja i prva supruga Horemheba, posljednjeg vladara Osamnaeste dinastije.
La Ilusión, San Marcos
La Ilusión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Marcos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 434 m.
Amenia (žena Horemheba)
Vrlo malo se zna o njoj, i čini se da je preminula za vrijeme vladavine Aya, Horemhebovog prethodnika na mjestu faraona. Sahranjena je u memfiškom grobu Horemheba, zajedno s njegovom drugom suprugom Mutnedjmet.
Otovec
Otovec je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Otovec se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 50 stanovnika.
Barren (Falklandi)
Barren na hrvatskosrpskom znači Goli, to ime je otok dobio u 19. vijeku zbog svog izgleda.
Geografske karakteristike
Početkom 20. vijek po otoku su sađene velike količine primorske trave, kako bi se ozelenio. Njegove južne i istočne obale su i nadalje vrlo gole, ali su sjeverne i zapadne danas su pod travom. Barren se zajedno sa otokom George koristi kao pašnjak za uzgoj ovaca, to su najužniji otoci, koji se koriste u tu svrhu.
Na otoku nema stalnih stanovnika, osim ovaca. Jednom mjesečno do otoka doplovi trajekt Concordia Bay iz luke New Haven, on usput svraća i na otoke; Pebble, Golding, Keppel, Saunders, Carcass, West Point, New i Weddell
Obale otoka stanište su brojnih kolonija pingvina, morskih lavova, delfina i ptica zbog tog je Barren u novije vrijeme tokom ljeta postao turistička destinacija.
Bitka kod Ktesifona (198)
Bitka kod Ktesifona se odigrala u današnjem Iraku godine 198. za vrijeme rimskog pohoda na Partiju pod vodstvom cara Septimijem Severom, koji je otpočeo 195. Slično kao i njegov prethodnik Lucije Ver u trideset godina ranije, Sever je imao velikih uspjeha, te se probio u samo srce partske države, odnosno do prijestolnice Ktesifona. Rimljani su izveli juriš, slomili partski otpor i zauzeli grad. Tada je opljačkana velika količina zlata i srebra, a Sever je naredio da se pogubi 100.000 žitelja. Pad i uništenje prijestolnice su partsku državu bacili u višegodišnju krizu, čije će posljedice na kraju dovesti do njenog pada i uspostavljanja nove perzijske države pod vlašću dinastije Sasanida.
Florence Harding
Udala se za pet godina mlađeg Hardinga, kada se on bavio izdavanjem novina u Ohaju, a kao vojvotkinja, vrlo je dobro bila primljena u Belu kuću, te se i brzo prilagodila tamo.
Mladost
Rođena je kao Florens Kling 15. avgusta 1860. godine u Marionu, u Ohaju. Njeni roditelji Amos Kling, ugledni bankar, i Lujza Buton Kling, su imali troje dece, a Florens je među njima bila najstarija. Suprotno nekim tvrdnjama, ona nikada je nisu zvali Flosi. Njena majka je često bila depresivna, a otac tiranin, te iako je prema nekim izvorima opisan kao „najbogatiji čovek u gradu“, želeo sina i naredio da se još pre adolescencije Florens odgaja kao muško dete. Ova očeva okrutnost je dovela do toga da se ona oseća kao dečak, da ima prava kao i oni, ili kao i svaki drugi čovek. Jednom prilikom je rekla: ''Niti jedan čovek, otac, brat, ljubavnik ili muž može da uništi moj život. Zahtevam pravo da živim život koji je dobri Bog dao meni.''
Sa ciljem da postane pijanistkinja, Florens je počela studije na Muzičkom konzervatorijumu u Sinsinatiju. Sa devetnaest godina, pobegla je sa Henrijem Devolfom, i oni su se venčali, verovatno u Kolumbosu, u Ohaju, nepoznatog datuma. Florens je sa njim rodila svog sina jedinca, Maršala Judžina, 22. septembra 1880. godine. Pa ipak, par se uskoro razveo, 1886. godine, zbog njegovog nemara.
Pretpostavlja se da su oni živeli u vanbračnoj zajednici jer nikada nije pronađen nijedan zvaničan dokaz njihove bračne zajednice. Međutim, lokalne novine su najavili jedno venčanje 22. januara 1880. godine, a i njihov zvaničan razvod sugeriše da je u nekom trenutku ipak došlo do njihovog formiranja formalnog braka.
Brak sa Hardingom
Godine 1890. Florens se verila za Vorena Gamalijela Hardinga, vlasnika lokalnih novina, Marion Star. Ona je tada bila tridesetogodišnjakinja, on je imao dvadeset pet godina, a Florensin sin je imao pet godina. Venčali su se 8. jula 1891. godine, iako se njen otac protivio tome. Njih dvoje nisu imali dece, ali je Florensin sin Maršal povremeno s njima živeo, a Voren ga je ohrabrio da se bavi žurnalistikom.
Za vreme jednog muževljevog bolovanja, Florens je postala poslovni menadžer Marion Stara, i odmah se ispostavilo da je vrlo talentovana za vođenje posla. Organizovala je tiražni odeljak, poboljšala raspodelu novina, obučila dečake za deljenje i nabavila opremu po željenim cenama. Jedan od dečaka koji su raznosili novine, Norman Tomas, kasnije socijalistički predsednički kandidat je izjavio da je Voren bio frontmen, ali je Florens, zapravo, bila pokretačka snaga Marion Stara.
Godine 1905. Florens je morala da ode na hitnu operaciju, a lečio je jedan doktor, porodični prijatelj. Florensino potpuno poverenje u njega i bliskost sa njim je kasnije potvrdila kontroverze. Za vreme njenog oporavka, Voren je imao aferu sa njenom bliskom prijateljicom, Keri Filips. To je bila samo jedna u nizu preljuba, koja su navela Florens da razmišlja o razvodu, koji do kraja života nikad nije ostvarila.
Godine 1914. Voren je postao senator, te je to u mnogome pomoglo Florensinom menadžmentu, poboljšalo im je prihode, a i ugled im je porastao. Šest godina nakon toga, 1920. godine, on je bio republikanski kandidat za predsednika.
U Beloj kući
Dana 4. marta 1921. godine, Florens Harding je postala prva dama SAD, istovremeno uzimajući aktivnu ulogu u državnoj politici, ponekad čak i ispred samog predsednika. Imala je jak uticaj na izbor ministra vlade, a kada je on držao govore, slušaoci su verovali da ga je, zapravo, njegova supruga nagovorila da priča i usput mu i napisala i sam govor.
Kao domaćica u Beloj kući, Florens je organizovala mnogo elegantnih, starinskih zabava, gde se njen muž prema njoj ophodio kao prema vojvotkinji. S druge strane, Florens je održavala korak sa vremenom. Letela je avionom, pokretala nove modne trendove, poput svilenih okovratnika, puštala je filmove nakon večere i diskretno služila alkohol svojim gostima za vreme prohibicije.
Umrla je 21. novembra 1924. godine u svom rodnom gradu, Marionu (Ohajo).
Valsorda, Savona
Valsorda je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 257 m.
Edip (Seneka)
Edip  jest fabula crepidata (rimska tragedija s temom iz grčke mitologije) od oko 1061 stiha, koju je napisao Lucije Anej Seneka u 1. vijeku n.e. i koja obrađuje mit o Edipu, koji je poznatiji po drami Kralj Edip atenskog tragediografa Sofokla.
Zaplet
Užasna kuga napala je Tebu. Kreont je poslan u Delfe kako bi se posavjetovao s Apolonom, koji mu kaže da Lajeva smrt mora biti osvećena tako što će se njegov ubojica, čiji identitet u tom trenutku još nije poznat, prognati iz Tebe. Prorok Tiresija uz pomoć nekromancije uspije prizvati Lajevu sjenu, koja ga obavještava da je Edip taj koji je ubio Laja. Edip to isprva poriče, ali marljivo istražujući naposljetku otkriva da je on sin Laja, kojeg je ubio, i da se oženio Jokastom, Lajevom suprugom i vlastitom majkom. Nakon toga, skrhan stidom i kajanjem, iskopa sebi oči i odlazi u progonstvo, a Jokasta sebe probada mačem.
Prvi čin
Komad započinje uplašenim Edipom koji jadikuje nad opakom pošasti koja je sručila na Tebu, grad kojim vlada. Ljudi umiru u toliko velikom broju da nema dovoljno živih da bi se osiguralo da svaka žrtava bude kremirana. Također spominje proročanstvo koje je dobio od Apolona prije nego što je došao u Tebu da će ubiti oca i oženiti se vlastitom majkom. Stoga je pobjegao iz kraljevstva svoga oca Poliba. Međutim, Edipa toliko uznemirava ono što se događa u Tebi da čak razmišlja o povratku u svoj rodni grad. Jokasta, njegova supruga, ohrabruje ga, podsjećajući i na veliku hrabrost koju je iskazao u susretu sa Sfingom, i on ipak odluči ostati u Tebi.
Kor Tebanaca opisuje putanju smrti koja se sručila na grad, pogađajući prvo životinje, a zatim i ljude koji su bili preživjeli i Dionizov pohod na istok, a sad već, iscrpljeni bolešću, priželjkuju smrt.
Drugi čin
Kreont, brat Jokastin, vraća se iz Apolonovog proročišta u Delfima s uputom da Teba treba da osveti smrt bivšeg kralja Laja da bi se kuga završila, odnosno da njegovog ubojicu treba poslati u progonstvo. Edip baca ironično prokletstvo na još uvijek neotkrivenog ubojicu, poželjevši mu "zločine od kojih sam ja pobjegao". Pojavljuje se prorok Tiresija i Edip od njega traži da razjasni uputu proročišta. Zatim Tiresija prinosi na žrtvu bika i junicu, a tijekom žrtvovanja pojavljuju se različita znamenja, koja opisuje Manta, kći Tiresijina. Kako Tiresija nema ubojičino ime, predlaže da nekromancijom prizove Lajevu sjenu iz podzemnog svijeta da imenuje svog ubojicu.
Kor Tebanaca pjeva ditiramb posvećen bogu Bakhu, u kojem se opijevaju njegovi doživljaji, kao što su otmica od strane tirenskih pirata i njihovo kažnjavanje, epizoda s nepovjerljivim vladarima, Likurgom i Pentejem, pobjeda nad Amazonkama te sjedinjenje s Arijadnom na Naksosu.
Treći čin
Kreont se vraća od Tiresije nakon što je ovaj razgovarao s Lajevom sjenom, ali nije voljan otkriti Edipu ime ubojice. Edip mu prijeti, a onda Kreont popusti. Kaže da Laj optužuje kralja da mu je krv na rukama i da je "oskvrnuo brak svog oca". Dalje kaže da Laj obećava da će kuga prestati ako kralj bude protjeran iz Tebe. Kreont savjetuje Edipa da abdicira, ali Edip vjeruje da je Kreont izmislio ovu priču zajedno s Tiresijem, kako bi se dočepao njegova prijestolja. Unatoč Kreontovim protestima i uvjeravanjima u svoju nevinosti, Edip ga baca u tamnicu.
Kor evocira porijeklo tebanskih nevolja, koje smješta u priču o utemeljitelju grada, Kadmu, koga je otac poslao da traži sestru Europu, koji bijaše oteo Zeus, i koji se morao sukobiti sa užasnom zmijom i cijelim mnoštvom ratnika rođenih iz zemlje. I Akteon, unuk Kadmov, imao je tužnu sudbinu, budući da su ga raskomadali psi zato što je božicu Dijanu vidio nagu.
Četvrti čin
Edipa muči nejasno sjećanje na čovjeka kojeg je ubio na cesti dok je dolazio u Tebu jer se bahato ponašao prema njemu. Stoga se kod Jokaste raspituje o Lajevoj dobi, datumu njegove smrti i drugim okolnostima. Iz Korinta dolazi starac da kaže Edipu da mu je otac, kralj Polib, umro i da je pozvan preuzeti njegovo prijestolje. Edip se ne želi vratiti jer se još uvijek boji proročanstva da će se oženiti majkom. Glasnik mu tada govori da korintska kraljica nije njegova majka i da je on Edipa kao bebu dobio na planini Kiteronu od jednog pastira po imenu Forbant. Edip tada saznaje, nakon što je zaprijetio Formantu, da je on zapravo Jokastin sin.
Kor Tebanaca pjeva o uvišenoj veličini, koja je izložena većim promjenama sudbine, te stoga za sebe priželjkuje beznačajnu sudbinu, a ne sudbinu ambicioznih ljudi, kakav je, primjerice, bio Ikarov put ka zvijezdama, koji je završio njegovim padom u more. Kor hvali umjereni, središnji položaj, praveći usporedbu s brodom koji plovi uz blagi povjetarac.
Peti čin
Glasnik prenosi vijest da je Edip razmišljao o tome da se ubije i da njegovo tijelo bude bačeno divljim zvijerima, ali je zaključio da je njegov zločin zaslužio nešto gore zbog patnje koju je Teba proživjela. Odlučio je da mora umrijeti polaganom smrću. Poželio je kaznu u kojoj se neće niti "pridružiti mrtvima niti prebivati među živima". Glasnik dalje objašnjava kako je Edip sebi rukama iskopao oči.
Kor opijeva neizbježnost ljudske sudbine, gdje već prvi dan odlučuje o onom posljednjem. Kor je prilično popustljiv prema Edipu, ali raspravlja prema načelima stoičkih filozofa, koji svaku stvar, čak i same bogove, podvrgavaju nadmoćnoj volji neizbježne sudbine.
Hacienda del Contador, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Hacienda del Contador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Opština Costache Negri, Galați
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Edip (Seneka)
Uloga kora
Kor na kraju prvog čina daje prikaz kuge i njenog razvoja. Na kraju drugog čina daje izvještaj o Bakhu, koji je bio bog zaštitnik grada Tebe. Na kraju trećeg čina prepričava ranije stravične događaje povezane s Tebom. Međutim, na kraju četvrtog čina postaje više filozofski i hvali život koji se živi "sigurnim srednjim putom", umjesto s velikom ambicijom. Stoga priču o Ikaru kor povezuje s parabolom osobe koja je previsoko letjela. Međutim, jasno daju do znanja da nitko nije u stanju promijeniti svoju  sudbinu. Ova druga točka puno je snažnije izrečena u govoru kora u petom činu, gdje se ističe da ni bogovi ni molitve ne mogu promijeniti život koji je pojedincu predodređen. Ovaj pogled na sudbinu suprotan je učenjima stoicizma, koji smatra da su sudbina i božanstvo isto. Također, gledište sudbine kao proizvoljne, a ne kao racionalne i blagonaklone, nije dio stoičkog kozmološkog gledišta.
Seneka i Sofoklo
Lik Edipa u Senekinoj drami ispunjen je strahom, "osjećajem krivnje i od samog početka sumnja da bi i sam mogao biti kriv za veliku kugu koja je pogodila Tebu, dok je Sofoklov Edip u Kralju Edipu ponosan i zapovjednički nastrojen". U odnosu na Sofoklovu, Senekina tragedija ima znatno nasilniji ton: primjerice, žrtva koju je prinio Tiresija opisana s vrlo grafičkim i krvavim detaljima. U Sofoklovoj drami nema Mantinog lika. U Senekinoj tragediji, Edip se osljepljuje prije Jokastinog samoubojstva tako što rukama sebi iskopa oči, dok se kod Sofokla Edip osljepljuje nakon što je vidio Jokastino mrtvo tijelo i koristi zlatne broševe s njezine haljine kako bi sebi izbio oči. U Senekinoj drami Lajeva sjena imenuje svog ubojicu, dok se u Sofoklovoj tragediji Edipova krivnja postupno otkriva tijekom komada. U Senekinoj drami nema spomena o Edipovim osjećajima prema svojoj djeci, dok u Sofoklovoj drami Edip prepušta djecu Kreontovom skrbništvu i želi ih još jednom držati u svojim rukama. Senekina tragdija završava Edipovim odlaskom iz Tebe, dok u Sofoklovom Kralju Edipu Kreont saopćava da je njegova vladavina okončana. Kod Seneke tebanski se pastir zove Forbant, dok ga Sofoklo ne imenuje. Osim toga, Senekina tragedija sadrži poduže opise kuge, nekromancijskih i žrtvenih rituala, a Jokastino samoubojstvo događa se na samoj pozornici.
Bogdanovac
Bogdanovac može biti:
Corbières (Od)
Korbjer je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Limu.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 26 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,53 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 540 metara (maksimalnoj 610 m, a minimalnoj 354 m).
Perieți, Perieți, Ialomița
Perieți je naselje u Rumuniji u okrugu Jalomica u opštini Perieți.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3638 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Batalage
Баталаге је насеље у Србији у општини Коцељева у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 393 становника.
Демографија
У насељу Баталаге живи 434 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 49,2 година (47,1 код мушкараца и 51,4 код жена). У насељу има 179 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,80.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Aqidah
Riječ Akida potiče od arapske riječi (عقد) što znači svezati, zategnuti, pričvrstiti.
Šerijatsko značenje
a) Islamska Akida je čvrsto vjerovanje u Allaha dž.š. i u ono što to vjerovanje zahtjeva po pitanju Allahove jednoće u Rububijetu (stvaranju svega i Gospodarenju svim što je On stvorio), Njegovim Savršenim Imenima i Uzvišenim Svojstvima i Njegove jednoće u robovanju samo Njemu Jedinom.
b) To je također vjerovanje u stvari gajba (tj. stvari koje nismo u stanju osjetiti našim čulima direktno, a o kojima su nas obavjestili Allah dž.š. i Njegov Poslanik s.a.w.s.) poput vjerovanja u Allaha dž.š., meleke, Allahove knjige, Allahove Poslanike, Sudnji dan i u Allahovo određenje (kader) dobra i zla.
c) Islamska Akida također znači i potpuno vjerovanje u sve ono o čemu nas je obavjestio Allah dž.š. u Kur’anu i Njegov Poslanik s.a.w.s. u sunnetu, i pokornost u sve ono što je došlo od naredbi, zabrana, vjerovanja i propisa u njima.
Izvori Islamske akide
Dva su osnovna izvora Islamske akide: Kur’an i sunnet Poslanika s.a.w.s. Potrebno je naglasiti da učenjaci Ehli sunneta kada govore o ova dva osnovna izvora Akide dodaju da su Kur’an i sunnet dva osnovna izvora islamskog vjerovanja na način na koji su ih shvatili ashabi – drugovi Allahovog Poslanika s.a.w.s. i kako su to do nas prenijeli učenjaci selefa. (Neki učenjaci razumijevanje akide od strane ashaba i idžma’ – koncenzus učenjaka selefa dodaju kao dva sporedna izvora islamske akide.
Dokazi da je Kur’an izvor Akide
a) وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ
”Mi tebi objavljujemo Knjigu kao objašnjenje za sve i kao uputu i milost i radosnu vijest za one koji jedino u Njega vjeruju.” (An-Nahl, 89.)
b) Zatim opći ajeti u kojima nam Uzvišeni naređuje da budemo pokorni Njemu i Poslaniku Njegovu, kao npr.
Rancho el Tiburón, Santiago Yaveo
Rancho el Tiburón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Yaveo.
Aqidah
Dokazi da je Kur’an izvor Akide
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ
Rancho el Tiburón, Santiago Yaveo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
Aqidah
Dokazi da je Kur’an izvor Akide
”O vjernici, pokoravajte se Allahu i pokoravajte se Poslaniku..” (An-Nisa, 59.)
c) Naredba vjernicima da se u svemu vraćaju Allahu i Njegovom Poslaniku, a posebno u stvarima u kojima se raziđu:
فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً
”A ako se u nečemu ne slažete, obratite se Allahu i Poslaniku, ako vjerujete u Allah i u onaj svijet; to vam je bolje i za vas rješenje ljepše.” (An-Nisa, 59.)
d) Ajeti koji govore o istinitosti Kur’ana i da je on uputa vjernicima:
ذَلِكَ الْكِتَابُ لاَ رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ
”Ova Knjiga, u koju nema nikakve sumnje, uputstvo je svima onima koji se budu Allaha bojali.” (Al-Baqara, 2)
لا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلا مِنْ خَلْفِهِ
”Laž joj je strana, bilo s koje strane..” (Fussilat, 42.)
e) Od Ibn Abbasa r.a. se prenosi da je Poslanik s.a.w.s. na oprosnom hadžu rekao: ”Ostavio sam vam ono što, ako ga se budete držali nikada nećete zalutati: Allahovu Knjigu i Sunnet Njegovog Poslanika.” (Bilježi Hakim u Mustedreku, šejh Albani ga ocjenjuje ispravnim)
Dokazi da je Sunnet izvor islamske akide
a) Opći ajeti u kojima Allah dž.š. naređuje vjernicima pokoravanje Njemu i Poslaniku s.a.w.s:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ
”O vjernici, pokoravajte se Allahu i pokoravajte se Poslaniku..” (An-Nisa, 59.)
b) Naredba Uzvišenog  vjernicima da prihvate Poslanika s.a.w.s. i njegov sunnet kao izvor kome se treba vratiti u međusobnim sporovima
فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّىَ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لاَ يَجِدُواْ فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسْلِيمًا
” I tako Mi Gospodara tvoga, oni neće biti vjernici dok za sudiju u sporovima međusobnim tebe ne prihvate i da onda zbog presude tvoje u dušama svojim nimalo tegobe ne osjete i dok se sasvim ne pokore.” (An-Nisa, 65.)
c) Allah s.w.t. uslovljava ljubav prema Njemu slijeđenjem Poslanika s.a.w.s.
قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
”Reci: “Ako Allaha volite, mene slijedite, i vas će Allah voljeti i grijehe vam oprostiti!” – a Allah prašta i samilostan je.” (Ali-‘Imran, 31.)
d) Hadis: ”Zaista mi je data Knjiga i nešto slično njoj.” (Bilježi Ebu Davud u svom Sunenu)
Barea Soran
Kvint Marcije Barea Soran (Quintus Marcius Barea Soranus, ? - 65/66) bio je rimski plemić i velikodostojnik iz doba Julijevsko-Klaudijevske dinastije. Rođen je u Rimu kao sin Kvinta Marcija Barre, suffect konzula u godini 26. i dugogodišnjeg prokonzula Afrike. Njegov brat, senator Kvint Marcije Barea Sura, bio je dobar prijatelj budućeg cara Vespazijana, a njegove nećake Ulpija Marcijana i Marcija Furnila su kasnije postale carice, odnosno supruge careva Trajana i Tita. Sam Barea je bio učenik stoičkog filozofija Publija Egnacija Celera. Imao je kćer Serviliju koja se udala za senatora Anija Poliona.
Barea je političku karijeru započeo kao suffect konzul godine 52. a poslije služio kao prokonzul Azije. Zbog svog pravičnog vladanja je stekao duboko poštovanje i naklonost tamošnjih podanika, ali i isto tako i ljubomoru i neprijateljstvo cara Nerona. Zbog toga je godine 65. ili 66. optužen za nezakoniti odnos sa Rubelijem Plautom i kovanje zavjere protiv rata. Kao glavni svjedok optužbe se pojavio njegov učitelj Celer. Suočen sa osudom, Barea je počinio samoubistvo. Servilija, koja se koristila uslugama maga kako bi pokušala doznati očevu sudbinu, također je s mužom osuđena i pogubljena, ovaj put zbog čarobnjaštva. Celera je, pak, kasnije pogubio Vespazijan navevši kao razlog njegove lažne optužbe.
Izvori
</div class="references-small">
Historija ropstva
Historija ropstva se odnosi na sve odnose tokom historije u kojima je jedno ljudsko biće (rob) bilo u potpuno zavisnom odnosu s drugim (robovlasnikom) u smislu da je predstavljalo njegovo vlasništvo s kojim se moglo slobodno raspolagati. U užem smislu taj pojam isključuje kažnjenički rad, radne logore i druge oblike prisilnog ili neslobodnog rada.
Za ropstvo je karakteristično kako se taj odnos u raznim oblicima postojao kroz historiju postojao u velikom broju društava. Pri tome kao izuzetak predstavljaju društva i kulture lovaca sakupljača gdje je ropstvo gotovo potpuno nepoznato. Većina historičara vjeruje kako se ropstvo razvilo s dolaskom sjedilačkog načina života i podjele rada, odnosno kada je zahvaljujući novim tehnologijama vezanim uz poljoprivredu kod društava - od kojih će se kasnije razviti civilizacije - došlo do viška zemlje i drugih resursa s istovremenim manjkom radne snage koja je te resurse trebala obrađivati. Upravo je potreba za radnom snagom kroz historiju bila jedan od glavnih poticaja za dobavljanje novih robova, za što su služili ratovi, odnosno trgovina robljem. Ekonomski imperativ, odnosno shvaćanje da je robovski rad jeftiniji od najamnog, bio je ključni argument protiv nastojanja za ukidanjem ropstva koja su se kroz historiju ponekad javljala iz religijskih, političkih ili praktičnih (nastojanje da se izbjegnu robovski ustanci) razloga. Tim je nastojanjima ključni poticaj dala tek industrijska revolucija u zapadnim zemljama, odnosno razvoj tehnologije koji je robovski rad učinio neefikasnim i skupim; od 19. vijeka tako jačaju abolicionistički pokreti koji uspijevaju zakonski zabraniti ropstvo u gotovo svim zapadnim, a u 20. vijeku i svim današnjim državama. S druge strane, iako je ropstvo zakonski zabranjeno, ono dan-danas postoji u oblicima vezanim uz tzv. sivu ekonomiju i organizirani kriminal.
Tablični prikaz historijskih zbivanja
right|190px
Flieden
Fliden je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 23 opštinska središta okruga Fulda. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 8.669 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6631008.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Fulda Fliden se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Fulda. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 295 metara. Površina opštine iznosi 49,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.669 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 175 stanovnika/km².
Mutnedjmet
Drevna egipatska plemkinja Mutnedjmet (ili Mutnodjmet) bila je druga supruga Horemheba, posljednjeg vladara Osamnaeste dinastije. Ime Mutnedjmet se prevodi kao Božica Mut je slatka ili Slatka majka. Neki historičari vjeruju da je bila Nefertitina sestra, te da ju je Horemheb oženio kako bi legitimirao svoj uspon na prijestolje, iako egiptolog Geoffrey Martin primjećuje da za to nema čvrstih dokaza.
Thornton, Wisconsin
Tornton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Mutnedjmet
Mutnedjmet je umrla u 13. godini suprugove vladavine, u 40-im godinama života. Njena mumija je pronađena u nekorištenoj grobnici kralja Horemheba u Memphisu, zajedno s mumijom mrtvorođenčeta, što sugerira kako je umrla prilikom poroda. Uz nju je sahranjena i Horemhebova prva supruga Amenia. Mutnedjmetina mumija pokazuje da je nekoliko puta rađala, ali njen suprug u trenutku smrti nije imao nasljednika.
El Prado, Tetla de la Solidaridad
El Prado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tetla de la Solidaridad.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2558 m.
Thornton, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 65.
On the Flip Side
On the Flip Side je bio američki televizijski mjuzikl prikazan 7. decembra 1966. na programu mreže ABC kao dio TV-antologije ABC Stage 67. Autori muzike i teksta su bili Burt Bacharach i Hal David, a radnja je prikazivala život tinejdžerske pop zvijezde (čiji je lik tumačio Ricky Nelson) kojoj anđeli pomažu obnoviti karijeru. Nakon prikazivanja je izdan album sa pjesmama, od koje su mnoge postali hitovi.
El Higueral, Álamo Temapache
El Higueral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Žilče
Žilče je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Žilče pripada opštini Jegunovce.
Prirodni uslovi
Naselje Žilče je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 12 km istočno.
Žilče se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na severnom delu Pološkog polja. Oko naselja se pruža polje, a dalje ka istoku se izdiže Žeden planina. Vardar protiče istočno od naselja. Nadmorska visina naselja je približno 420 metara.
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Žilče je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 650 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (98%), a ostalo su mahom Srbi.
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Zlaté
Zlaté je naseljeno mjesto u okrugu Bardjejov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 764 stanovnika.
Charles Curtis
Čarls Kertis (Topika, 25. januar 1860 — Vašington, 8. februar 1936) je bio američki političar. Bio je na položaju člana Predstavničkog doma, dugo godina je služio kao senator iz Kanzasa, i kao 31. potpredsednik Sjedinjenih Država (u periodu od 1929. do 1933). Bio je prva osoba sa značajnim priznatim američkim starosedelačkim poreklom, i prva osoba sa značajnim priznatim neevropskim poreklom koja je bila na jednom od dva najviša položaja u izvršnoj grani vlasti Sjedinjenih Država. Sa majčine strane je poreklom bio tri četvrtine Američki starosedelac. Poreklo je vodio iz plemena Kanza, Osage i Potavatomi. Kertis je tokom detinjstva živeo sa babom i dedom sa majčine strane u Kanza rezervatu.
Po zanimanju je bio pravnik i rano je ušao u politiku. Na izborima 1928. kandidat Republikanske stranke za predsednika je bio Herbert Huver, a kandidat za potpredsednika je bio Čarls Kertis. Ostvarili su ubedljivu pobedu. Ponovo su se kandidovali 1932, ali je javnost smatrala da Huver nije uspeo da ublaži Veliku depresiju, i poraženi su od strane Frenklina D. Ruzvelta i Džona Nansa Garnera.
Bogdanovac (Bujanovac)
Demografija
U naselju Bogdanovac živi 90 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,3 godina (43,6 kod muškaraca i 47,4 kod žena). U naselju ima 33 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,06.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Elizabeta Đorevska
Elizabeta Đorevska (Skoplje, 11. januar 1961) je srpska filmska i pozorišna glumica.
Biografija
Rođena je 11. januar 1961. godine u Skoplju. Kao dvogodišnja beba doneta je u Beograd. Studirala je glumu na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, u klasi profesora Predraga Bajčetića, zajedno sa Majom Sabljić i Banetom Vidakovićem. Ostvarila je preko četrdeset značajnih uloga, od kojih treba izdvojiti uloge u filmovima: Orkestar jedne mladosti, Oktobarfest, Lager Niš, Podzemlje, Čarlston za Ognjenku, Neko me ipak čeka i Sestre. U plodonosnoj pozorišnoj karijeri, odigrala je uloge u preko šezdeset predstava, uključujući i mjuzikle. Značajne predstave su: "Dva mirisa ruže", "Staklena menažerija", "Vrteška", "Tri sestre", kao i u mjuzikli "Kabare" i "Čikago". Opčinila je i Rejfa Fajnsa i zaigrala u njegovom filmu Koriolan. Dobitnica je velikog broja nagrada i priznanja. Prvakinja je Pozorišta na Terazijama. Živi i radi u Beogradu.
Unidad Habitacional los Venados I y II, Jojutla
Unidad Habitacional los Venados I y II je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Jojutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 451 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 923 m.
Taino, Varese
Taino je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3706 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 261 m.
Campore, Piacenza
Campore je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
La Rinconeña, Villa de Reyes
La Rinconeña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Reyes.
Campore, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 495 m.
Mariette Rheiner Garner
Mariette Elizabeth Rheiner Garner, također poznata i kao Ettie R. Garner (17. jul 1869 – 17. august 1948) bila je supruga američkog potpredsjednika Johna Nancea Garnera, odnosno Druga dama SAD od 1933. do 1941. godine.
La Rinconeña, Villa de Reyes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1864 m.
Mariette Rheiner Garner
Rodila se u Teksasu kao kćer švicarskog doseljenika. 1893. godine, iako žene u Teksasu tada nisu imale pravog glasa se u mjestu Uvalde natjecala na izborima za suca. Protivkandidat, koji ju je porazio, bio je upravo John Garner, koji ju je oženio dvije godine kasnije. Imali su sina po imenu Tully.
Philippi, West Virginia
Filipi je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.966, što je 96 (3,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Opština La Yesca, Nayarit
La Yesca je opština u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 6297 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1522 m.
Antonijev Partski rat
Antonijev Partski rat ili Partski pohodi Marka Antonija je naziv za drugi veliki oružani sukob između rimske države s jedne, te Partskog Kraljevstva s druge strane, koji se vodio između 40. pne. i 33. pne. Ime je dobio po Marku Antoniju, rimskom trijumviru koji je vladao istočnim provincijama tadašnje Rimske Republike, koje su uključivale istočni dio Male Azije, Siriju i Palestinu. Na tim područjima je rimska vlast, uspostavljena tek nekoliko decenija ranije, bila značajno oslabljena građanskim ratovima koji su bjesnili u Rimskoj Republici. To je iskoristio partski kralj Orod II i 40. pne. poduzeo pohod, kome su značajno pomogli odmetnuti rimski vojnici pod generalom Kvintom Labijenom i pobunjeni Jevreji u Judeji. Partske snage pod princom Pakorom su na početku postigle značajne uspjehe, zauzevši Siriju, Palestinu i veliki dio Male Azije. Antonije je, međutim, već sljedeće godine pokrenuo protivofanzivu na čelu sa Publijem Ventidijem Basom, koji se iskazao kao daroviti vojskovođa, porazivši Parte kod Kilikijskih vrata, a potom 38. pne. kod na planini Gindar, pri čemu je poginuo Pakor, a Parti trajno izbačeni iz Male Azije i Sirije. 37. pne. su Rimljani ponovno preuzeli Palestinu gdje je uspostavljen pro-rimski režim na čelu sa Herodom Velikim.
Druga faza rata je otpočela 36. pne. kada je Antonije lično preuzeo komandu nad rimskim i savezničkim trupama te pokrenuo veliku ofanzivu na partska područja. Njegov prvi cilj je bila Medija Atropatena, partska vazalska država na obalama Kaspijskog mora. Antonijeve su snage uspjele doprijeti do atropatenske prijestolnice Fraaspa i staviti je pod opsadu, ali su se ubrzo, zbog teških logističkih problema, morale povući; povlačenje kroz teško pristupačne planine usred zime se pretvorilo u katastrofu u kojoj je stradao veliki broj Antonijeve vojske. Antonije je dvije godine kasnije pokrenuo pohod na Armeniju, rimskog saveznika čiji je vladar prešao na partsku stranu; taj je pohod završio sa uspjehom, a Antonije se potom s bogatim plijenom došao u Aleksandriju kod svoje ljubavnice, egipatske kraljice Kleopatre i proslavio trijumf. Iako je planirao još jedan pohod, prethodno kroz bračni savez osiguravši podršku Atropatene, do njega nije došlo. Njegov kolega, trijumvir Oktavijan, koji je tada već bio učvrstio vlast u zapadnom dijelu države, u proljeće 32. pne. je protiv Antonija pokrenuo rat koji će završiti Antonijevim porazom i stavljanjem svih rimskih teritorija na Istoku pod Oktavijanovu vlast.
Iako je rat u formalnom smislu trajao još jedanaest godina, nijedna strana se više nije usuđivala izvoditi ambiciozne vojne operacije. Oktavijan je umjesto toga nastojao rimsku vlast učvrstiti diplomatskim sredstvima, stvorivši mrežu klijentskih država koje će služiti kao svojevrsna tampon zona prema Partima. Konačno je 20. pne. sklopljen formalni mirovni sporazum kojim su priznate predratne granice; Rimljani su kao jedini ustupak od Parta dobili orlove rimskih legija zarobljenih od Parta u bitci kod Kare 53. pne. čime je Oktavijan uspio ostvariti simboličnu pobjedu. Mnogo važnije je bilo uspostavljanje perioda trajnog mira i stabilnosti na istočnim granicama rimske države, koji će potrajati nekoliko generacija, sve do izbijanja tzv. Neronovog armenskog rata 58. godine n.e.
Colexco, Xochimilco
Colexco je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Xochimilco.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2366 m.
Nord (departman)
Nor je departman u severnoj Francuskoj. Pripada regionu Nor Pa de Kale, a glavni grad departmana (prefektura) je Lil. Departman Nor je označen rednim brojem 59. NJegova površina iznosi 5.743 km². Po podacima iz 2004. godine u departmanu Nor je živelo 2.577.000 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 449 stanovnika po km².
Ovaj departman je administrativno podeljen na:
George (Falklandi)
George (engleski: George Island, španjolski: Isla Jorge) je drugi otok u nizu (nakon Speedwella koji leži južno od poluotoka Lafonije u Falklandskom arhipelagu.
Geografske karakteristike
George je mali niski otok (najviša toka je 18 m) površine 24 km².
Na otoku postoji nekoliko bara, i velike površine erodiranog tla u središnjem dijelu otoka. George se zajedno sa otokom Barren koristi kao pašnjak za uzgoj ovaca, to su najužniji otoci, koji se koriste u tu svrhu.
Na otoku nema stalnih stanovnika, osim ovaca. Jednom mjesečno do otoka doplovi trajekt Concordia Bay iz luke New Haven, on usput svraća i na otoke; Speedwell, Sealion, Bleaker i Lively.
Obale otoka stanište su brojnih kolonija pingvina, morskih lavova, delfina i ptica zbog tog se George zajedno Barrenom u novije vrijeme tokom ljeta koristi kao turistička destinacija, za jednodnevne izlete.
Padovo pri Osilnici
Padovo pri Osilnici je naselje u slovenskoj Općini Osilnici. Padovo pri Osilnici se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 13 stanovnika.
Ojo de Agua Colorada, Ensenada
Ojo de Agua Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1213 m.
Marijin dvor
Marijin dvor je sarajevsko naselje smješteno na desnoj obali Miljacke, između Pofalića, Skenderije, Kovačića i centra Sarajeva. Naselje pripada opštini Centar. Naselje je dobilo ima po istoimenoj palati Augusta i Marije Braun.
U Marijin dvoru se nalazi zgrada Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine, hotel Holidej In, Avaz tvist tauer, Filozofski fakultet i Narodni muzej Bosne i Hercegovine.
Abdul Rašid Dostum
Abdul Rašid Dostum perzijski: عبدالرشید دوستم) (rođen 1954) je afganistanski političar i vojskovođa koji od 2014. vrši dužnost potpredsjednika Afganistana. Poznat je i kao vođa Nacionalnog islamskog fronta Afganistana (Junbish-i-Milli Islami Afghanistan), odnosno afganistanske uzbečke zajednice, ali i po tome što je tokom nekoliko decenija oružanih sukoba u Afganistanu nekoliko puta mijenjao stranu, što mu je donijelo reputaciju jednog od najkontroverznijih gospodara rata u zemlji.