cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Traver, California
Traver je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 713 stanovnika.
Natrijum silikat
Natrijum silikat je so rastvorljiva u vodi, čiji se vodeni rastvor naziva vodeno staklo. Po hemijskom sastavu je natrijum metasilikat, i pojavljuje se u sljedećim oblicima: Na2SiO3 i Na2SiO3·9H2O. Postoje i druge forme (npr. ortosilikat Na4SiO4) a njihova zajednička osobina je rastvorljivost u vodi uz formiranje staklaste emulzije.
Upotreba
Upotrebljava se u industriji kao adhezivno sredstvo, za sprečavanje korozije, u proizvodnji vatrostalnih materijala, u proizvodnji tekstila, itd.
Kiril Bosota
Kiril Bosota (nazvan bosota jer je hodao bos ) je bio pravoslavni monah koji je nakon optužbe za jeres 1320-ih proteran sa Svete gore, zajedno sa bratom Lazarom i još nekoliko drugih monaha. Odatle su braća izbegla u Trnovo, u Bugarskoj, gde je Kiril počeo da propoveda i da stiče sledbenike. On je organizovao je okupljanja po kućama, kritikovao je poštovanje ikona i krsta i govorio da su snovi božanskog porekla. Takođe je istupao protiv svetosti braka, učeći muškarce i žene da mogu napustiti svoje supružnike.
Najpoznatiji njegov sledbenik je bio pop Stefan. Kiril Bosota, njegov brat Lazar, učenik Stefan i drugi bogomili su privedeni i osuđeni na anti-jeretičkom saboru koji je sazvao bugarski car Jovan Aleksandar oko 1350. godine. Tom prilikom, Lazar se odrekao „lažnog učenja“ i vratio se pravoslavnoj crkvi, ostatak života provodeći u pokajanju. Kiril i Stefan, koji se nisu odrekli svojih uverenja, su usijanim železom žigosani po licu i proterani iz zemlje.
Babica crnoglava
Babica crnoglava (lat. Lipophrys nigriceps) ili slingurica crnoglavka je jedna od vrsta koje spadaju u porodicu slingurki (lat. Blennidae). I ova vrsta ima tijelo bez ljusaka, sluzavo, a ima i još jednu karakteristiku slingurki, izduženo tijelo. Crvene je boje s crnim mrljama na glavi. Živi u plićaku, do 6 m dubine, gdje obitava u pukotinama kamena i u špiljama. Naraste samo do 4.1 cm duljina, hrani se račićima i algama.
Seefeld (Holstein)
Zefeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 376 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058151.
Granja Santa María, Delicias
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1166 m.
Seefeld (Holstein)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Zefeld se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 39 metara. Površina opštine iznosi 6,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 376 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 56 stanovnika/km².
Corgnano, Verona
Corgnano je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
Starogradska muzika
Starogradska muzika je naziv za muzički stil koji je bio popularan na području današnje Srbije i Makedonije početkom 20. vijeka. Predstavljao je spoj tradicionalne narodne muzike s tih područja i uticaja tadašnje zabavne muzike koja je počela dopirati sa Zapada. Stvoren je u gradovima u kojima se od 19. vijeka počela javljati autohtona buržoazija čiji se način života i svjetonazor značajno razlikovao od tadašnjih ruralnih sredina.
Baiso, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 934 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 534 m.
Nacionalni spomenici u Palama
Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za općinu Pale se nalaze sljedeći spomenici:
San Antonio, Acatlán
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acatlán.
Col Roigo, Vicenza
Col Roigo je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
San Antonio, Acatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1150 m.
Col Roigo, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
Familia Sosa Balderas, Valle de Santiago
Familia Sosa Balderas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Valle de Santiago.
Papa Nikita
Pop Nikita (latinski: papa Nicetas - otac Nikita) je bio bogomilski poglavar Konstantinopolja iz 12. veka.
Familia Sosa Balderas, Valle de Santiago
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1718 m.
Žakarovce
Žakarovce je naseljeno mjesto u okrugu Gelnjica, u Košičkom kraju, Republika Slovačka.
Papa Nikita
1160. je otputovao za Lombardiju (današnja Italija), sa ciljem da osnaži verovanja katara tih oblasti, i da odbaci sumnju u validnost duhovnog nasleđa (ordo) kojim su bili povezani sa apostolima. Marko, umereni dualista, koji je tada predvodio lombardijske katare, je pripadao bugarskom redu (ordo of Bulgaria), koji je Nikita osporavao. Marko je primio consolamentum (duhovno krštenje) od Nikete, apsolutnog dualiste koji je pripadao dragovičkom redu (ordo of Drugunthia or Dragovitia) i koji je primio svoj consolamentum od vladike Simona od Dragovice. Nakon toga, Nikita putuje za Langdok.
Žakarovce
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 759 stanovnika.
Papa Nikita
1167. u prisustvu predstavnika katarskih opština Langdoka, Francuske i Katalonije, Niketa predsedava Saborom u Sen-Feliksu. Tom prilikom obnavlja consolamentum i potvrđuje zemaljska sedišta prisutnih katarskih starešina.
Nekoliko godina kasnije, oko ranih 1180-ih, izvesni Petronije (Petracius) je došao u Italiju, prateći Nikitu u stopu i bacajući sumnju na moralno ponašanje Simona od Dragovice, i time urušavajući ugled Nikitinog reda i svih kojima je on dao consolamentum. Ovo je bilo poražavajuće po katarske opštine Italije, koje su nakon toga zapale u ozbiljne raskole.
Babica crnoboka
Babica crnoboka (lat. Parablennius rouxi) ili kako je još zovu slingurica prugulja, babica prugasta, babica prugulja, babica kraljica, slingurica crnoboka, je riba koja spada u porodicu slingurki (Blenniidae).
Opština Caborca, Sonora
Caborca je opština u Meksiku, u saveznoj državi Sonora.
Babica crnoboka
Opis
Ima golo tijelo, bez ljusaka, izduženo, svijetle boje, smeđkaste, koja ide prema žućkastoj. Od glave, cijelom dužinom tijela proteže debela smeđa, a ponekad i crna pruga, a ispod pruge je tijelo još svijetlije. Iznad očiju ima male izdanke. Naraste do 8 cm duljine i živi do 40 metara dubine. Živi na kamenitom terenu, a hrani se algama i sitnim životinjicama, iako katkad napada i grize i veće primjerke (crve).
Opština Caborca, Sonora
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 15337 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 168 m.
Comprégnac (Averon)
Komprenjak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Averon koja pripada prefekturi Mijo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 215 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,09 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 335 metara (maksimalnoj 701 m, a minimalnoj 340 m).
Mud (film)
Mad američki je film iz 2012. režisera Džefa Nikolsa u kome glume Taj Šeridan, Džek Lofland, Ris Viderspun i Metju Makonahej u naslovnoj ulozi.
Radnja prati dvojicu dečaka koji se na jednom ostrvcetu u reci Arkanzas susreću sa misterioznim beguncem. Dečaci odlučuju da mu pomogu da izbegne policajce koji su mu na tragu i da se ponovo susretne sa devojkom koju voli od detinjstva.
Film je premijerno prikazan na festivalu u Kanu 2012, gde se takmičio za nagradu Zlatna palma. Na dodeli Nagrada Spirit osvojio je nagradu Robert Altman, a Džek Nikols je bio nominovan za najboljeg režisera.
U Srbiji je prikazan pod naslovom Leto na obalama Misisipija.
Köthel (Stormarn)
Ketel je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Štormarn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 341 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1062040.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štormarn Ketel se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štormarn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 38 metara. Površina opštine iznosi 3,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 341 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 89 stanovnika/km².
Purcell, Oklahoma
Parsel je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.884, što je 313 (5,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dimetilmagnezijum
Dimetilmagnezijum je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 54,374 Da.
Cascina Cordero, Cuneo
Cascina Cordero je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 538 m.
Čajkovski (film)
Čajkovski je sovjetski biografski film snimljen 1970. godine u režiji Igora Talankina. Naslovni protagonist, koga tumači Inokentij Smoktunovski, je znameniti ruski kompozitor Pjotr Iljič Čajkovski, a radnja se velikim dijelom temelji na prepiski koju je vodio sa Nadeždom fon Mek (čiji lik tumači Antonina Šuranova), odnosno opisuje nastanak nekih od njegovih najpoznatijih djela kao što je balet Ščelunčik. Film je predstavljao jedan od ambicioznijih projekata tadašnje sovjetske kinematografije, te su za njega angažirana kako znamenita balerina Maja Pliseckaja, tako i kompozitor Dimitri Tiomkin koji se u tu svrhu nakratko vratio u SSSR nakon višedecenijske emigracije u SAD. Film Čajkovski se paralelno snimao sa Music Lovers, britanskim biografskim filmom o Čajkovskom, čiji su tvorci upravo zbog toga odlučili promijeniti ime. Za razliku od njega je uglavnom ignorirao privatni život Čajkovskog, te je dobio pohvale od kritike, a na kraju dobio i nominaciju za Oscar za najbolji film na stranom jeziku.
Huicharabito, Badiraguato
Huicharabito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 189 m.
Benignos, Apaseo el Alto
Benignos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2084 m.
Поповићи (Краљево)
Поповићи су насељено место града Краљева у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 300 становника (према попису из 1991. било је 340 становника).
Демографија
У насељу Поповићи живи 253 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 45,4 година (43,4 код мушкараца и 47,5 код жена). У насељу има 92 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,26.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
El Potrero, Guazapares
El Potrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Pop Bogomil
Pop Bogomil (ili Bogumil) je bio hrišćanski sveštenik i religiozni mislilac iz Makedonije, koji se smatra osnivačem bogomilskog učenja. Živeo je u 10. veku za vladavine bugarskog cara Petra (927-968).
El Potrero, Guazapares
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1106 m.
Pop Bogomil
Kritikovao je crkvu, protiveći se bogatstvu i crkvenoj hijerarhiji. Pravoslavna crkva ga je osudila kao jeretika.
Život
Pop Bogumil je najverovatnije bio pravoslavni sveštenik, slovenske narodnosti, koji je svoje naukovanje započeo u Makedoniji, koja je tada bila u sastavu Bugarske, da bi potom učinio Filipopolj u Trakiji (današnji Plovdiv) centrom svojih aktivnosti. Propovedao je učenje, koje je nazivao izvornim hrišćanskim učenjem, osnivajući crkvene opštine širom Balkana.
U "sinodiku bugarskog cara Borila" se spominje da je pop Bogomil imao više učenika, među kojima su bili Mihailo, Todor, Stefan, Dobri, Vasilije i Petar, koji su svi anatemisani od crkve:
Veruje se da je osuđen zbog jeresi i pogubljen krajem 10. veka, posle 972. godine, kada se spominje u Kozminoj Besedi na jeres.
Učenje
Pop Bogomil je kritikovao iskvarenost crkve i sveštenike koji teže materijalnim dobrima. Govorio je da je materiju i vidljivi svet, stvorio Đavo, a ljudsku dušu i sve duhovno Bog, zbog čega se njegovo učenje danas naziva dualizmom.
Savremena tumačenja
Pojedini istraživači osporavaju njegovo postojanje, smatrajući ga mitskom ličnošću. Drugi ga poistovećuju sa popom Jeremijom, smatrajući da se tako zvao pre nego što je počeo da propoveda, da bi kasnije uzeo ime pop Bogumil, odnosno pop Jeremija Bogumil.
Kršćanski pogledi na Isusa
Bog Sin - u kršćanstvu druga Božja osoba, koja se u vremenu rađa kao čovjek Isus Krist.
Trojstvo, Trojica ili Sveto trojstvo (grčki: Αγία Τριας ili Αγία Τριάδα, latinski: Sancta Trinitas) je kršćanski nauk koji drži da je Bog jedno biće koje postoji kao jedinstvo tri osobe: Oca, Sina (Isusa Krista) i Svetog Duha. Sabor u Konstantinopolju definisao je doktrinu „Svetog trojstva“ 381. godine.
Iako se kršćanstvo smatra monoteističnom religijom, kršćani vjeruju da se Bog pojavljuje u tri oblika, koje nazivaju:
Isus Krist (grč., lat. Iesus Christus, heb. i aram. ישוע, latinično Ješua; Betlehem, oko 4. pr. Kr. − Jeruzalem, 30. ili 33.), također Isus iz Nazareta ili Isus Nazarećanin, utemeljitelj kršćanstva i važna ličnost u nekoliko drugih religija. Prema kršćanskom vjerovanju utjelovljeni Sin Božji, utjelovljena Božja Riječ (utjelovljenje), Mesija, Spasitelj i Otkupitelj svijeta.
Ime Isus osobno je ime povijesnog Isusa iz Nazareta, a vjeroispovjedni naslov Krist (grč. Χριστός, Hristos; "Pomazanik", što prevodi aramejski Mešija, to jest "Mesija") s vremenom je postao drugom sastavnicom udvojenog imena. Odnos ljudske i Božanske naravi u Isusu Kristu proučava kristologija, a spasenjsku stranu njegova djela soteriologija.
Isus je svoje učenje iznosio u vidu kratkih alegoričnih priča kojima je primjerima iz svakodnevnog života prenosio duhovne pouke. Većina proučavalaca se slaže da je Isus bio Židov iz Galileje, da su ga smatrali učiteljem i iscjeliteljem, da ga je krstio Sveti Ivan Krstitelj i da je razapet u Jeruzalemu po naređenju rimskog guvernera Pontija Pilata pod optužbom za zavjeru protiv Rimskog Carstva. Glavni izvori informacija vezanih za Isusov život i učenje su četiri kanonska evanđelja Novoga zavjeta po Mateju, Marku, Luki i Ivanu. Većina suvremenih proučavalaca Biblije vjeruje da su drevni spisi o Isusovom životu povijesno točni.
Kršćani vjeruju da je Isus Mesija čiji je dolazak najavljen u Starom zavjetu, što je osnovna točka njihovog razilaženja s judaizmom. Kršćani pretežno vjeruju da je Isus utjelovljenje Božje, Sin Božji koji je poslan da donese spas i izmirenje s Bogom, koji je uskrsnuo nakon svog raspeća. Monofizitski kršćani propovijedaju razne druge interpretacije vezane za njegovu ličnost (vidi kristologija). Ostala kršćanska vjerovanja uključuju Isusovo bezgrešno začeće, čuda, ispunjenje biblijskih proročanstava, uzašašće u raj i Isusov drugi dolazak.
U islamu, Isus (arap. عِيسَى ٱبْنُ مَرْيَمَ, latinizirano kao: ʿĪsā ibn Maryam; uobičajeno prevođen kao Isa, sin Marije) smatra se za jednog od Božjih (odnosno Alahovih) najvoljenijih i najvažnijih proroka, donosioca božanskih svetih knjiga, čudotvorca i mesiju. Muslimani pak ne dijele kršćansko vjerovanje u raspeće i Isusovu božansku prirodu. Muslimani vjeruju da Isus nije ni ubijen ni razapet, već se živ uznio na nebo. Većina muslimana vjeruje da će se on vratiti na zemlju zajedno s Mehdijom kada svijet postane prepun grijeha i nepravde u vremenima dolaska islamskog antikrista.
Izvori
Glavna vrela o povijesnom Isusu su novozavjetni spisi (evanđelja i poslanice), a od nekršćanskih antičkih izvora Tacit, Plinije Mlađi, Svetonije, Josip Flavije i Talmud. Rimski povjesničar Tacit u svojim Analima, napisanim od 116. do 117. spominje Isusa i navodi, da je po nalogu Poncija Pilata raspet na krst/križ. Židovski povjesničar Josip Flavije dva puta spominje Isusa u svom djelu Antiquitates Judaicae. O Isusu govori i Kuran.
Začeće i rođenje
mini|desno|175px|Matthias Stom: Poklon pastira, [[17. stoljeće]] Prema Evanđelju po Luki, anđeo Gabrijel navijestio je Mariji, da je ona izabrana biti majkom Isusa, Sina Božjega. Tijekom stoljeća, ljudi su iščekivali obećanoga Spasitelja. Marija je pristala: „Evo službenice Gospodnje, neka mi bude po riječi tvojoj (Lk 1,38)” i začela Isusa po Duhu Svetome, bez ljudskoga udjela. Isus se utjelovio, da ljude pomiri s Bogom. U jednoj osobi, spojio je ljudsko i božansko. Marijin zaručnik Josip, prema običajima toga vremena, mogao je napustiti Mariju, no nakon što je u snu, objavom Anđela, saznao Božji plan, odlučio je uzeti Mariju za svoju ženu. Za vrijeme trudnoće, Marija je posjetila svoju rođakinju Elizabetu, koja će ubrzo roditi Ivana Krstitelja.
Prema Novom zavjetu, Isus se rodio u judejskom gradu Betlehemu u Palestini, za vladavine rimskog cara Augusta i judejskog kralja Heroda. Prema Luki Josip i Marija morali su putovati iz svoga grada Nazareta u Betlehem, radi popisa stanovništva. Djevica Marija rodila ga je u staji, jer u svratištima nije bilo mjesta. Tamo su ga pohodili pastiri koju su u onom kraju čuvali ovce. Prema Mateju Josip i Marija su živjeli u Betlehemu kada se rodio Isus, kojeg su zatim pohodila tri kralja s istoka i darovali mu tri dara: tamjan (kao Bogu), zlato (kao kralju) i plemenitu mast, smirnu (kao čovjeku). Oni su predstavnici poganskih naroda, koje je Bog pozvao u svoje kraljevstvo, time što im je javio rođenje Spasitelja.
Od godine njegova rođenja računa se kršćanska era (po novijim proračunima Isus je rođen nekoliko godina prije). Kršćansko brojenje godina, uspostavio je monah Dionizije Mali u 6. stoljeću. Nadnevak rođenja nije poznat, ali se tradicionalno uzima 25. prosinca (Božić).
Herod odlučio je pogubiti svu djecu u Betlehemu i okolici od dvije godine na niže, jer se bojao, da mu Isus ne ugrozi prijestolje, stoga su Josip, Djevica Marija i Isus morali pobjeći u Egipat. Bili su u Egiptu nekoliko godina, dok nije umro Herod. Tada se anđeo javio Josipu u snu i rekao: "Ustani, reče, uzmi dijete i njegovu majku te pođi u zemlju izraelsku jer su umrli oni koji su djetetu o glavi radili (Mt 2, 20)". Vratili su se u Izrael, ali ne u Judeju, jer je tamo vladao Herdovov nasljednik Arhelaj, nego u Nazaret u Galileju gdje su bili sigurni (Mt 2, 22). Kada su se vratili iz Egipta ispunilo se starozavjetno proročanstvo: "Iz Egipta dozvah Sina svog (Hoš 1,11)."
Rani život
Odrastao je u židovskoj obitelji u Nazaretu, pa se u evanđeljima naziva Isusom iz Nazareta ili Isusom Nazarećaninom. O njegovom zanimanju postoji više teorija koje se uglavnom vežu za zanimanje njegovog poočima Josipa, oko kojega također postoje nedoumice, naime grčka riječ techton, koja je prevedena kao tesar, znači graditelj, ali ne precizira s kojim materijalom. Shodno tome, Josip je mogao biti i graditelj u kamenu, što je teorija koju zastupa dio teoretičara. Majka mu je bila Marija. O njegovu životu do njegove tridesete godine ne zna se mnogo. Proveo je te godine u poslušnosti, radu i molitvi. Kada je imao četrdeset dana, prikazan je Bogu, u hramu u Jeruzalemu. Isusa je u naručje uzeo starac Šimun, kojemu je Bog obećao, da neće umrijeti, dok ne vidi Spasitelja. Uz njega, bila je i starica Ana. Obrezan je kao znak pripadnosti židovskome narodu. S Josipom i Marijom bježao je u Egipat, zbog Herodova pokolja svih dječaka u dobi do dvije godine u Betlehemu i okolici. Već to je navijestilo, da će Kristov život biti u znaku progonstva. U Egiptu su živjeli do Herodove smrti, kada su se vratili u Nazaret. Povratak iz Egipta, podsjeća na povratak izraelskog naroda iz ropstva u Egiptu. Kada je Isus navršio dvanaest godina, po propisu zakona o blagdanu Pashe s Marijom i Josipom išao je u hram u Jeruzalem. Ostao je u hramu i nakon što su se Marija i Josip vratili kući. Našli su ga nakon tri dana potrage, kako u hramu raspravlja s učiteljima i pismoznancima.
Isusovo javno djelovanje
mini|200px|Juan de Flandes: Isus oživljuje Lazara, oko [[1500.]] Nakon krštenja u rijeci Jordanu i kušnje u pustinji, počinje njegovo javno djelovanje u Galileji, Judeji i Jeruzalemu. Povremeno je zalazio i u poganske krajeve (Tir, Sidon, Dekapol, Cezareja Filipova). Tada mu je bilo 30. godina i to je vrijeme 15. godine vladanja rimskog cara Tiberija. Ivan Krstitelj krstio je Isusa. On je navijestio njegov dolazak, propovijedajući u judejskoj pustinji. Prema Evanđelju po Marku, prilikom Isusova krštenja, otvorilo nebo i sišao je Duh Sveti u obliku goluba te se čuo glas nebeskog Oca: „Ovo je Sin moj ljubljeni, u njemu mi sva milina (Mk 1, 11)”. Četrdeset dana proveo je u pustinji, gdje nije ništa jeo. Sotona ga je tri puta iskušavao, ali Isus ga je svaki put odbio. Sotona ga je napastovao, da iskuša njegovu poslušnost poslanju, koje mu je povjereno. Isus je imao skupinu učenika, koji su s njim putovali, od kojih je izabrao dvanaest apostola. Poslije toga, izabrao je drugih sedamdeset dvoje učenika i poslao ih po dvoje, pred sobom u svaki grad, kamo je planirao doći. Naviještao je svoj nauk, svima koji su ga dolazili slušati. Često je govorio u prispodobama, jednostavno i jasno, tako da su i obični ljudi mogli razumjeti. Među najpoznatijima je prispodoba o razmetnom sinu. Činio je mnoga čuda, kako bi potvrdio, da je Mesija. Prvo čudo je bilo na svadbi u Kani Galilejskoj, kada je vodu pretvorio u vino. Zauzimao se za obespravljene ljude, koje su pripadnici viših slojeva, farizeji i saduceji, izbjegavali i prezirali. Liječio je bolesne, slijepe i gluhe, gubavce, padavičare, uzete, pomagao siromasima, grešnike je obratio, hodao je po vodi, istjerivao zle duhove iz opsjednutih ljudi, a jednom je i oživio Lazara, koji je umro. Ozdravljao je samo neke ljude, jer nije došao iskorijeniti sva zla, nego osloboditi čovjekovu dušu od ropstva grijeha. Isus je pozvao sa sobom na goru Petra, Ivana i Jakova. Molio se i izgled mu se izmijenio, pokazao se u slavi, s njim su bili Mojsije i Ilija. Preobrazio se pred učenicima, kako bi oni kasnije bolje razumjeli njegovu muku i uskrsnuće. Isus više puta učenicima navješćuje svoju smrt, objašnjava im da će mnogo trpjeti, biti ubijen i nakon tri dana će uskrsnuti.
Uskrsnuće i uzašašće
mini|desno|175px|Matthias Grünewald: Isusovo uskrsnuće, [[16. stoljeće]] Prema kršćanskom vjerovanju uskrsnuo je treći dan i slavno izašao iz groba. Pobožne žene našle su prazan grob i javile apostolima Petru i Ivanu, koji su odmah došli i vidjeli plahte i ubrus, koji je bio na Isusovoj glavi. Nekoliko dana nakon toga, dvojica učenika išla su u Emaus kraj Jeruzalema. Razgovarali su, a putem im se pridružio Isus. Nisu ga odmah prepoznali. Objasnio im je svoje uskrsnuće. Prepoznali su ga tek za vrijeme večere u Emausu. Uskoro nakon toga, Isus se susreo s apostolima u kući u Jeruzalemu. Pokazao im je ruke i noge i blagovao s njima pečene ribe i med. Dahnuo je u apostole i rekao: „Primite Duha Svetoga! Kojima oprostite grijehe, oprostit će im se, a kojima zadržite, zadržat će se. (Iv 20, 22-23)”. Ustanovio je Crkvu, postavio je apostola Petra za prvog poglavara Crkve (papu), a apostolima je poručio da naviještaju evanđelje svim narodima i da ih krste u ime Oca, Sina i Duha Svetoga. Isusovo tijelo nakon uskrsnuća je ono koje je bilo raspeto, ali je i proslavljeno pa je slobodan ukazivati se učenicima kako i gdje hoće u različitim obličjima. Nakon četrdeset dana uzašao je na nebo na Maslinskoj gori pred svojim učenicima, kao iščekivani Mesija ili Krist te sjedi s desna Ocu: „Kad to reče, bi na njihove oči uzdignut u zrak, i oblak ga otme očima njihovim (Dj 1,9)”.
Povijesni uvid
Povjesničari osnovnim povijesnim metodama rekonstruiraju Isusov život. Neki razlikuju povijesnu osobu Isusa od teološkog poimanja Isusa, a neki ga gledaju kao cjelinu. Glavni izvor informacija Isusovog života i učenja biblijska su Evanđelja po Luki, Mateju, Marku i Ivanu. Jedna nedavna studija, potvrdila je da bibliolozi i većina povjesničara, potvrđuju povijesno postojanje Isusa. Većina ga smatra propovjednikom i vođom religijskoga pokreta, koji je nastao unutar židovstva. Prema Bibliji, Isusa je krstio Ivan Krstitelj na rijeci Jordan, naučavao je u parabolama i aforizmima, kritizirao je loše pojave tadašnje tradicije i socijalnog uređenja, raspet je na križ. Povjesničari su podijeljeni oko toga, da li je ozdravljao bolesnike i izgonio zle duhove.
Povjesničari se slažu, da je Evanđelje po Marku napisano prvo oko 70. godine, u vrijeme rimskog razaranja židovskog hrama, a da su ostala Evanđelja pisana između 70. i 100. godine.
Mnogi znanstvenici pokušali su rekonstruirati Isusov život uzimajući u obzir političke, kulturne i religijske prilike u doba Isusovog rođenja, uključujući razlike između Galileje i Judeje te različitih stranki toga vremena poput farizeja, esena, saduceja i zelota, te u okviru rimske okupacije židovskog teritorija.
180px|minijatura|desno|[[Blagdan Božanskog Milosrđa|Milosrdni Isus]]
Isus i Crkva
Novi zavjet također govori o Isusovim ukazanjima njegovim učenicima nakon uskrsnuća, kada je povjerio misiju apostolima i cijeloj Crkvi, da svijetom pronesu proglas o njemu i njegovu Evanđelju, o spasenju i oslobođenju od zla i grijeha svih ljudi. Svećenicima je dao udio u svojoj vlasti, da poučavaju, odriješuju od grijeha te izgrađuju i upravljaju Crkvom. Isus je, osobito prema Pavlovim poslanicama, Glava Crkve, a čitava zajednica vjernika njegovo je Tijelo. Na taj se način kršćani nakon Isusove smrti i uskrsnuća osjećaju bitno združeni s njime. Ova vjera u Isusovu prisutnost u zajednici Crkve osobito se, kod tradicionalnih crkava, očituje u vjeri u sedam svetih sakramenata ili svetih tajni, po kojima Krist djeluje. Osobito je u tom smislu Euharistija sasvim osobiti način Kristove prisutnosti među svojim vjernicima.
Isus sudac
Kršćani vjeruju i da će Isus »doći u slavi suditi žive i mrtve« (usp. Nicejsko-carigradsko vjerovanje). Riječ je o njegovu drugom dolasku (grč. parusia), na kraju vjekova, kada će svatko biti suđen prema svojoj vjernosti Isusu. Ne zna se dan, kada će se to dogoditi: „I vi budite pripravni, jer u čas i kad ne mislite Sin Čovječji dolazi (Lk 12,40).” Oni koji žive dostojno Krista, vjeruju da će se naći u njegovu kraljevstvu, te skupa s njime kraljevati dovijeka. Biblija govori o uskrsnuću kao jedinoj nadi u novi život. U knjizi Otkrivenja, slikovito se opisuje Isusov ponovni dolazak. Apostolsko vjerovanje govori sljedeće "i opet će doći u slavi, suditi žive i mrtve", drugim riječima, da će mrtvi i živi biti suđeni njegovim dolaskom, a ne nakon nekog vremena poslije smrti. Već su prvi kršćani radosno i s puno vjere i nade, očekivali ponovni Isusov dolazak.
Islam
Isa, sin Merjemin' (ar. Isa ibn Maryam) zauzima jedinstveno uzvišeno mjesto u islamu. Kuran kazuje, da je Isu rodila djevica, da je on "Duh od Boga (udahnut)" (Ruhun mina'Llah) i "Riječ Božja" (Kalimatu-Lllah). On se obično naziva "Isa, sin Merjemin", a u njegove titule pripadaju: Mesih, vjerovjesnik, Božji poslanik, i "jedan od Allahu bliskih". Prema Kuranu izvodio je različita čuda: oživljavao je mrtve, donio objavljenu knjigu Indžil (Evanđelje). U islamu, Isa je imao misiju kao Poslanik (Resul) najvišeg stupnja, koji donosi obnovu Božje vjere. Također po islamu, Isa nije umro na križu. Vratit će se prije sudnjeg dana i uništit će Dedžala, koji će se pojaviti pred kraj vremena, predstavljajući izopačenu verziju duhovnosti, zavodeći ljudski rod u konačnu i kobnu iluziju. Postoje određene predaje koje kažu, da Isa i Merjem nisu zaplakali, kada su rođeni. Sva ostala djeca to učine, jer po simboličnom tumačenju, dodirne ih šejtan prilikom dolaska na ovaj svijet. Po riječima poslanika Muhameda, Isa i Merjem jedina su bića u povijesti, koja su rođena u takvom stanju bezgriješnosti. Premda je pozicija Ise u islamu na mnogo načina posebna, u potpunosti se odbacuje bilo kakva ideja o njegovoj Božanstvenosti ili prihvaćanje da je Božji Sin.
Judaizam
Judaizam odbacuje ideje, da je Isus Bog, dio Presvetog Trojstva ili Mesija. Smatraju, da je posljednji prorok bio Malahija i da nakon njega nije bilo proroka, uključujući i Isusa. Reformirani Židovi (moderni pokret) smatraju, da onaj tko izjavi, da je Isus Spasitelj, prestaje biti Židov.
Budizam
Isus se ne spominje u budističkim tekstovima. Moguće je naći dodirne točke između Isusa i Bude. Oboje uvode novosti u vjeri i koriste poneke slične metafore u prispodobama. Neki vjeruje, da postoji veza između budizma i gnostičkih tekstova.
Isusovi nazivi
mini|desno|200px|[[El Greco: Isus nosi križ, 1580.]]
Isus u umjetnosti
mini|desno|200px|[[Leonardo da Vinci: Posljednja večera, 1495. – 1498.]] Vrlo rano Isus je postao predmetom umjetničkog stvaralaštva. Njime su inspirirane brojne freske, mozaici, slike i kipovi. Duga je tradicija prikazivanja Isusova lika od rimskih katakombi i pravoslavnih ikona do modernih djela. Teme obuhvaćaju rođenje, život, muku, uskrsnuće i uzašašće. U književnost je ušao već po novozavjetnim knjigama u 1. stoljeću. U glazbi je temom mnogih gregorijanskih himana i antifona, a od renesanse i baroka i polifonih melodija. Osobito su poznati Bachovi oratoriji. U novije vrijeme postoje i mjuzikli. Mnogi filmovi su inspirirani Isusom kao što su: Pasija, Najveća priča ikad ispričana, Isus iz Nazareta, Posljednja večera, Kralj kraljeva, Ben-Hur.
Relikvije
mini|200px|desno|Rimokatolički patrijarh Jeruzalema, služi misu pred kapelom Isusovog groba Postoje mnoge relikvije vezane uz Isusa, za koje se vjeruje, da su autentične i u skladu s biblijskim tekstovima.
Torinsko platno jedna je od najpoznatijih relikvija. To je komad platna, na kojem se nalaze obrisi muškoga tijela. Vjeruje se, da je u njega bilo zamotano Isusovo tijelo, nakon skidanja s križa. Čuva se u katedrali sv. Ivana Krstitelja u Torinu, u Italiji. Znanstvenici su istraživali torinsko platno različitim metodama, jedni potvrđuju, a drugi negiraju autentičnost.
Ostaci križa, na kojem je Isus bio raspet čuvaju se u stotinama crkvi u Europi, ali svi oni zajedno čine tek mali dio križa. Najveći dijelovi čuvaju se na brdu Athosu u Grčkoj, u Rimu, Bruxellesu, Veneciji, Gentu i Parizu.
Bazilika Svetoga groba je kršćanska crkva u Jeruzalemu u kojoj se štuje Kalvarija i Isusov grob. Kršćani je štuju kao neprikosnovenu svetinju. Nalazi se na mjestu gdje se nalazila Golgota, brdo Kristove Kalvarije.
Postoji još mnogo relikvija poput Veronikinog rubca ili Torinskog platna.
U Ludbregu u crkvi Presvetog Trojstva čuva se relikvija Predragocjene Krvi Kristove. Potječe iz 1411. godine. Tada se dogodio, čudesan događaj pojave Presvete Krvi Kristove, o kojemu je papa Lav X., 1513. godine izdao bulu.
Ime Isusa u hrvatskih narječjima
Na kajkavskom narječju, nekojem štokavskom dijalektu i čakavsko dijalektu i na gradišćanskohrvatskom jeziku ime Isusa je Jezuš, Jezuš Kristuš.  Isto onako se reče Jezuš Kristuš na prekomurskoslovenskom jeziku i starom štajerskom slovenskom narječju. Stariji je oblik Ježuš Krištuš. Na ostatku čakavskih dijalekata Đezus, Isukrist, Ježoš, Isűs, Isukarst. U srednjovjekovnom Dubrovniku Isukarst i Isukrst. U Splitu također Isukrst.
Vidi još
230px|minijatura|desno|[[Francisco de Zurbarán: Krist na križu]]
Rincón de Iguanas, Tierra Blanca
Rincón de Iguanas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Babica dalmatinska
Babica dalmatinska (Lipophrys dalmatinus) ili slingurica rupičarka je riba koja spada u porodicu slingurki (Blenniidae). Ime po Dalmaciji može zaslužiti Jurju Kolombatoviću koji ju je klasificirao.
Opis
Tijelo joj je golo, bez ljusaka i sluzavo, nema izraslina poviše očiju, svijetlozelene je boje s 6-7 okomitih maslinastih pruga. Mužjak mijenja boju prilikom zavođenja u jarko žutu, s crnom krunom na glavi. Živi u rupama okomitih stijena, ili čak u praznim ljušturama školjki, u plićaku do 2 m, naraste do 4,1 cm duljine. Hrani se algama i sitnim životinjicama. Razmnožava se od svibnja do srpnja, mužjak čuva jajašca.
Colle Isarco, Bolzano
Colle Isarco je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1026 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1075 m.
Hanna, Indiana
Hana je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 463.
Șoimuș, Coroisânmartin
Șoimuș je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Coroisânmartin.
Klawock, Alaska
Klejvok je grad u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Tres Pinos, California
Tres Pinos je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 476 stanovnika.
Dubrava (Snjina)
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 212 stanovnika.
Law & Order: UK (sezona 2)
Dolje se nalazi popis epizoda američke TV-serije Law & Order: UK od premijere 2. sezone u sezoni (2010).
Format
Glavna postava se u ovoj sezoni nije menjala.
La Mora, Apaseo el Alto
La Mora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2106 m.
Natrijum bizmutat
Natrijum bizmutat (natrijum bizmut oksid) je hemijsko jedinjenje sa formulom NaBiO3. Ova so je neznatno higroskopna.
Natrijum bizmutat oksidans. On nije rastvoran u hladnoj vodi, ali se razlaže u toploj vodi.
On se isto tako razlaže u kiselinama. On je jedna of malobrojnih jedinjenja natrijuma koja nisu rastvorna u vodi. Natrijum bizmutat se komercijalno koristi za testiranje mangana. .
San Miguel de Buenavista, Jala
San Miguel de Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Jala.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 517 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1889 m.
Vasilije Vrač
Vasilije Vrač ( - Vasilije Lekar; umro 1118.) je bio bogumilski starešina, monah, lekar i učitelj slovenske narodnosti, spaljen na lomači od strane vizantijskog cara Aleksija I Komnina.
Godine 1100. vizantijski car Aleksije I Komnin (1081—1118), koji je vršio pogrome nad pristalicama bogomilskog učenja, je uhapsio bogumila po imenu Divljat (Divlatius), stavljajući ga na muke da bi otkrio podatke o pokretu. On kao vođu bogumila imenova Vasilija, koji izgleda kao monah a koji je lekar koji je izučavao tu doktrinu petnaest godina, i naukovao je više od četrdeset, okušivši oko sebe dvanaest učenika pod imenom apostola.
Jevtimije Zigaven nam od njegovog učenja prenosi sledeće: „Oni izbacuju sve pobožne careve sa spiska hrišćana, i kažu da su samo ikonoborci pravoslavni i verni, posebno Konstantin V Kopronim". Vasilije je još govorio da ima izvorni tekst Biblije koji nije uređivao Jovan Zlatousti.
Vasiliju Bogumilu je sudio crkveni sud, da bi ga konačnom teološkom presudom Nikolaj III Gramatičar, carigradski patrijarh (1084–1111), proglasio jeretikom i osudio na smrt. Naređenje je glasilo da se podigne velika lomača na Hipodromu, oko koje se okupi mnoštvo hrišćana koji su došli da gledaju poslednje čase svog starešine. I dok ga bacaše u oganj, Vasilije osta ravnodušan i ne odreče se svoje vere. A kada ga plamen proguta, okupljeni videše beli tračak kako se podiže među plamenovima.
Vasilije je spaljen 1118. godine, nakon osam godina provedenih u zatočeništvu. Njegovi učenici koji su se odrekli učenja su oslobođeni, dok su ostali osuđeni na doživotnu robiju.
Trullo, Roma
Trullo je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 220 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 265 m.
Quickborn (Dithmarschen)
Kvikborn je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 205 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051089.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ditmaršen Kvikborn se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ditmaršen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 10 metara. Površina opštine iznosi 7,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 205 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 29 stanovnika/km².
Banzola, Reggio Emilia
Banzola je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 386 m.
Arija (satrapija)
mini|300px|Arija (između [[Partija (satrapija)|Partije, Drangijane i Baktrije) na karti Perzijske Monarhije oko 500. pne.]] Arija (stperz. Haraiva, avest. Haraeuua, grč. Ἀρ(ε)ὶα, lat. Aria) historijska je regija Perzijske Monarhije iz doba iranske dinastije Ahemenida, a danas dio istočnog Irana i zapadnog Afganistana.
Geografija
Arija je područje koje je uglavnom obuhvaćalo dolinu rijeke Hari (grč. Ἄρ(ε)ιος), koja je postala eponimom za cijelu regiju. U antičko doba smatrala se vrlo plodnom te je bila poznata po proizvodnji vina. Regija Arija omeđena je planinama regija Paropamisade na istoku te Margu i Hirkanije na sjeveru, odnosno pustinjama regija Kerman i Drangijane na jugu. Detaljno su je opisali historičari Klaudije Ptolomej i Strabon, a prema njihovim zapisima radi se o današnoj regiji Herat na zapadu današnjeg Afganistana.
Prema Plotomeju, prvobitni glavni grad Arije bio je Artacoana (grč. Ἀρτακόανα) ili Articaudna (grč. Ἀρτικαύδνα). U njegovoj blizini kasnije je po nalogu Aleksandra Makedonskog ili njegovih nasljednika izgrađena nova metropola Aleksandrija Arija (grč. Ἀλεξάνδρεια ἡ ἐν Ἀρίοις), odnosno današnji Herat u sjeverozapadnom Afganistanu. Ptolomej navodi i nekoliko drugih bogatih i plodnih gradova, poput Arije, Suzije, Kandake, Bitakse, Sotere, Nisibisa i Sarmatine.
Historija
Arija se spominje u zapisima iz doba dinastije Ahemenida kao jedna od perzijskih satrapija (pokrajina). Oko 520. pne. slavni perzijski vladar Kir Veliki priključio je Ariju novonastalom Perzijskoj Monarhiji. Spomenuta je u Darijevim kraljevskim zapisima u Behistunu koji datiraju iz 520. pne. Delegati iz Arije prikazani su na kraljevskim grobnicama u Nakš-i Rustamu, te na reljefima istočnog stubišta apadane u Perzepolisu. Reljefi ih prikazuju u odjeći skitskog stila; sa tunikama i visokim čizmama, te upletenim turbanom oko glave.
Arija i Arijana
U antičkim djelima (npr. Eratosten i Diodor) često se pogrešno poistovjećuju termini Arija i Arijana. Dok Arija kao regija obuhvaća relativno manja područja, Arijana se odnosi na šire područje Iranske visoravni koje je naseljeno iranskim plemenima. Definicije i opisi same Arijane variraju ovisno o antičkim autorima.
Bes (satrap)
thumb|desno|300px|Kažnjavanje Besa (Andre Castaigne)
Bes je bio istaknuti perzijski plemić i satrap Baktrije, te kasnije samoproglašeni veliki kralj Ahemenidskog Carstva. Prema antičkim izvorima, Bes je ubio perzijskog vladara i rođaka Darija III. nakon što je njegovu vojsku porazio Aleksandar Makedonski.
Život
U bitci kod Gaugamele, gdje je Aleksandar porazio Darija III., Bes je zapovijedao lijevim krilom perzijske vojske u koji su uglavnom činile trupe iz njegove satrapije Baktrije, regrutirane neposredno prije bitke kod Isa. Manevar Darija III. je propao pa su perzijske trupe poražene nakon nekoliko sati. Bes i Darije III. preživjeli su borbu i zajedno sa ostatkom vojske su se povukli pred Aleksandrom i proveli zimu u Ekbatani. Sljedeće godine Darije III. se pokušao povući na istok u Baktriju, no Bes i još neki satrapi urotili su se protiv njega, smjenili ga sa perzijskog trona i neuspješno ga pokušali izručiti Makedoncima, koji su okrutno smaknuli izdajnike.
Samoproglašenje kraljem
Bes se nakon toga proglasio velikim kraljem Perzijskog Carstva, te se okrunio pod imenom Artakserkso (V.). Njegovo samoproglašenje čini se logičnim budući kako je Bes kao satrap Baktrije (poznat kao mathišta) bio u rodnom srodstvu sa perzijskom kraljevskom obitelji. Ipak, s obzirom da je većina Ahemenidskog Carstva tada bila osvojena ili rascijepana, povjesničari ga uglavnom ne smatraju službenim perzijskim vladarom.
Bes se vratio u Baktriju i pokušao organizirati otpor u istočnim satrapijama carstva, što je nagnalo Aleksandra da 329. pne. pokrene svoje trupe na istok. Zbog bojazni od nadolazeće makedonske vojske, Besovi poslušnici uhitili su ga i izručili Aleksandru Makedonskom.
Smrt
Aleksandar je naredio da se Besu odsijeku nos i uši, što je bio perzijski običaj kažnjavanja vođa pobuna; primjerice Behistunski natpisi spominju kako je Darije Veliki na isti način kaznio pobunjenog Fraorta.
Antički izvori koji spominju Besovu smrt su kontradiktorni. Primjerice, Kvint Kurcije Ruf spominje kako je razapet na mjestu gdje je ubijen Darije III., Arijan tvrdi kako je bio mučen a potom pogubljen u Ekbatani, dok Plutarh navodi kako je pogubljen u Baktriji nakon makedonskog suđenja.
El Valle, Acaxochitlán
El Valle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Acaxochitlán.
Dubnjik
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.698 stanovnika.
Trinidad, California
Trinidad je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 367 stanovnika.
El Valle, Acaxochitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2249 m.
Cobarello, Savona
Cobarello je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 441 m.
Hijerogamija
300px|mini|Hijerogamija Here i Zevsa Sveti brak ili hijerogamija (grč. ἱερὸς γάμος / hijerós gámos) pre svega označava teogamiju (božansku svadbu).
Kod Sumeraca i Vavilonaca postojao je godišnji obred u kojem je izabrana sveštenica, u ulozi boginje, demonstrirala, katkad i javno, polni odnos sa tamošnjim vladarem, koji je u ovom slučaju predstavljao boga.
Kako ističe James George Frazer, škotski socijalni antropolog, u Vavilonu se svojevremeno uzdizalo nad gradom impozantno Belovo svetilište u obliku osmostepene piramide. Na samom vrhu se nalazio hram, a unutar njega veličanstveno drapirana postelja sa tapaciranim jastučićima pokraj koje je stajao zlatni noćni stočić. Hram nije smeo biti ukrašen nikakvom slikom, niti je njime ijedno ljudsko biće moglo da se kreće u večernjim časovima, izuzev jedne žene koju je, prema haldejskim sveštenicima, odabrao sâm bog među svim smrtnicama iz Vavilona. Navodno, božanstvo je svake noći posećivalo hram, obitavajući u njemu tokom noći; a odabranici nije bilo dopušteno da se upušta u ikakve odnose sa smrtnicima. Poput nje, nastavlja Frejzer, i Amonovoj odabranici iz Tebe bilo je rečeno da se ne sme predavati običnim ljudima, a i njoj je bila nametnuta obaveza da počiva sa svojim bogom. U egipatskim izvorima često je navode kao "božansku odabranicu", a obično se radi o osobi koja je niko drugi no sama egipatska kraljica. Jer, prema verovanju starih Egipćana, prestolonaslednika je u stvari začeo sâm Amon, koji je privremeno uzeo lik trenutnog kralja, i tako prerušen se obreo s kraljicom u kraljevskoj ložnici. Što se pak tiče božanskog rađanja, ono je predstavljeno u vidu rezbarija i crteža na zidovima dva najveća egipatska hrama u Egiptu, onom iz Deir el-Baharija i onom iz Luksora, a natpisi uz scene bez sumnje ukazuju o čemu je reč.
I u grčkoj mitologiji i religiji sveti brak je igrao ulogu. Svadbe između Zevsa i Here, Dionisa i basilise, supruge arhonta basileusa (na Antesterijama), simbolizuju sjedinjenje (Oca) Neba i (Majke) Zemlje. Primera radi, Zevs i njegova supruga imali su polni snošaj na planini Idi, za vreme kojeg su bili obavijeni zlatnim oblakom preko kojeg je Zemlja oplođena. Međutim, od tog mita nije preostao nikakav ritual, sem praznika Teogamije sa svadbenom povorkom, u kojoj su nošene odgovarajuće drvene figure.
Likovne predstave hijerogamije mogu se naći na vaznim slikama na kojima su predstavljene u vidu svadbi. Radi njihovog ilustrovanja, Friedrich Gottlieb Welcker (1784—1868), nemački klasični filolog i arheolog, podseća na jedan opis iz Aristofanovih Ptica, u kojem je jedan ljubavni par prikazan na kolima, dok Eros kako drži uzde. Takođe, uz to Velker dodaje da je i Epiharm pravio od hijerogamijâ komedije, kao i Alkej iz Mitilene, ali i mnogi drugi atički komediografi.
La Maravilla, Delicias
La Maravilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Delicias.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1175 m.
Diez de Septiembre, Ocosingo
Diez de Septiembre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 643 m.
Babica dubinka
Babica dubinka (Blennius ocellaris) ili još i slingura dubljinka je riba iz porodice slingurki odnosno babica (Blenniidae). Kako naraste do 20 cm spada u veće vrste ove familije. Živi na stjenovitom dnu, voli veće dubine, a najčešće na dubinama između 10 i 400 m. Dijeli mnoge zajedničke osobine sa ostalim slingurkama: izduljeno golo tijelo, bez ljusaka i sluzavo, veliku glavu, jake čeljusti, kožne izrasline na glavi. Boja joj varira od svijetlo smeđe, ljubičaste, pa do nijansi zelene, cijelo tijelo i glava su prošarani interesantnim šarama. Leđna peraja joj je velika, naročito na prednjem dijelu. Hrani se uglavnom noću, račićima i sitnim životinjicama. Razmnožava se od travnja do srpnja, a mužjaci čuvaju jaja koja se najčešće nalaze na donjem dijelu nekog kamena ili u praznoj ljušturi dagnji.
Obitava na obalama istočnog Atlantika, od Maroka do Francuske, te po cijelom Mediteranu i u Crnom moru
Stanište
Babica dubinka je pridnena riba. Živi na raznim dnima, a preferira pjeskovita dna, na 15 do 200 (max. 300) metara dubine, uglavnom između 50 i 200 m.
Razmnožavanje
Mrijesti se u proljeće. Ženke polaži ikru ispod praznih ljuštura školjaka, kamenja i sl.. Ikru čuvaju mužjaci.
Fairfax, Minnesota
Ferfaks je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.235, što je 60 (-4,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Paulina James
Paulina Džejms, (29. oktobar, 1986), je američka pornografska glumica koja ima špansko i portugalsko poreklo.