cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mount Hood, Oregon
Maunt Hud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 286.
Cuautenco, Acajete
Cuautenco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acajete.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2727 m.
Schönau (Pfalz)
Šenau je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Jugozapadni Palatinat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 441 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7340045.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Jugozapadni Palatinat Šenau se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Jugozapadni Palatinat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 295 metara. Površina opštine iznosi 16,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 441 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 27 stanovnika/km².
Raúl Granados González, Balneario, Celaya
Raúl Granados González, Balneario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1748 m.
Las Ardillas, Santa Cruz de Juventino Rosas
Las Ardillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2150 m.
Tradita
Tradita ili Haine, Amour et Trahison  je italijansko-francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1954. godine u režiji Maria Bonnarda. Temelji se na istoimenom književnom djelu Alda De Benedettija, a po žanru je historijska melodrama. Radnja se događa neposredno pred i na samom početku Prvog svjetskog rata na austro-ugarskoj teritoriji gdje lokalno italijansko stanovništvo podržava Italiju i Antantu umjesto matične države. Protagonisti, koje tumači Pierre Cressoy i Giorgio Albertazzi, su dva brata koje će ljubav prema istoj ženi natjerati da u ratu završe na suprotnim stranama.
Nova Britanija
Nova Britanija (tok pisin Niu Briten,, bivša Nova Pomeranija Neu Pommern) je najveće ostrvo Bizmarkovog arhipelaga. Pripada Papua Novoj Gvineji, i odvojeno je od ostrva Nova Gvineja Dampijerovim prolazom.
thumb|250px|Satelitski snimak ostrva Nova Britanija
Vilijam Dampijer, engleski istraživač je prvi evropljanin koji je posetio Novu Britaniju 27. februara 1700. i dao joj je ime Nova Britanija. U novembru 1884. Nemačka je proglasila svoj protektorat nad Novom Britanijom i promenila ime ostrva u Nova Pomeranija. Dana 11. septembra 1914. na ostrvu se odigrala jedna od najranijih bitaka Prvog svetskog rata, kada su se Australijske snage iskrcale na ostrvo. U to vreme Nova Pomeranija je činila deo Nemačke Nove Gvineje.
Na ostrvu živi 404.873 stanovnika (2000). Domorodačko stanovništvo Nove Britanije je podeljeno u dve grupe, Papuance koji žive na ostrvu već deset hiljada godina, i Austronezijance koji su stigli na ostrvo pre dve hiljade godina. Na ostrvu se govori deset papuanskih i oko četrdeset austronezijskih jezika, kao i tok pisin i engleski.
Maremo Sottano, Savona
Maremo Sottano je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Cearl od Mercije
Cearl (? - cca. 626?) je bio rani kralj anglosaksonskog kraljevstva Mercija koji je vladao od oko 606. do do oko 626. Većina historičara smatra da je naslijedio prethodnog kralja Pybbu, ali da najvjerojatnije nije bio njegov sin nego rođak. Prema Bedi Uvaženom imao je kćer po imenu Cwenburh, koju je dao udati za Edwina, prognanog kralja Deire. Historičari se spore u kakvom je odnosu bio prema Nortumbriji. Nakon smrti ga je naslijedio Penda, Pybbin sin.
Ciafferri, Genoa
Ciafferri je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 483 m.
Los Naranjos, Mineral del Chico
Los Naranjos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral del Chico.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2155 m.
Oak Grove, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Épieds, Eure
Epje je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Evre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 320 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 65 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,87 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 140 metara (maksimalnoj 140 m, a minimalnoj 91 m).
5. 11.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
5. novembra/studenog (5. 11.) je 309. dan godine po gregorijanskom kalendaru (310. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 56 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Praznici i dani sećanja
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Cappellazzi, Vicenza
Cappellazzi je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 225 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 395 m.
Cabianca, Reggio Emilia
Cabianca je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 100 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Brezani
Brezani je naseljeno mjesto u okrugu Žilina, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 657 stanovnika.
Ceolara, Verona
Ceolara je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Mena Suvari
Mena Alexandra Suvari (Newport, 13. veljače 1979.) je američka glumica, fotomodel i dizajnerica. Svjetsku popularnost stekla je ulogama u filmovima "Vrtlog života" i "Američka pita". Dugogodišnja je aktivistica African Medical Research Foundationa. Magazin Maxim ju je 2008. stavio na 52. mjesto u izboru 100 najzgodnijih žena.
Životopis
Rodila se u gradu Newport u saveznoj državi Rhode Island u američkoj obitelji estonsko-grčkog podrijetla. Majka joj je medicinska sestra, a otac psihijatar. Počela se baviti manekenstvom u ranoj dobi, što joj je otvorilo perspektivu za glumačku karijeru.
Prve role na televiziji ostvarila je u serijama "Dječak upoznaje svijet" i "Hitna služba", a proboj na veliko platno u drami "Vrtlog života", koji joj je donio nominaciju BAA za najbolju sporednu glumicu. Drugu zapaženu ulogu imala je u komediji "Američka pita".
Dihloroacetamid
Dihloroacetamid je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 127,957 Da.
607
Godina 607. (DCVII) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 607. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Micro Granjas Campo Alegre, Delicias
Micro Granjas Campo Alegre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Delicias.
El Huaco, Tierra Blanca
El Huaco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Rancho de Candelaria, Guadalupe y Calvo
Rancho de Candelaria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2149 m.
Bitarova
Bitarova je naseljeno mjesto u okrugu Žilina, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 808 stanovnika.
Opština Pir, Satu Mare
Pir je opština u Rumuniji u okrugu Satu Mare.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 158 m.
La Lumière d'en face
La Lumière d'en face je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1956. godine u režiji Georgesa Lacombea. Po žanru je drama, a protagonist, koga tumači Raymond Pellegrin je vozač kamiona koji se oženi za mladu i zanosnu suprugu (koju tumači Brigitte Bardot). Radnja prikazuje kako ga nesreća veže uz kuću, te kako postaje bolesno ljubomoran.
Schönberg (bei Thalfang)
Šenberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 235 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231115.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bernkastel-Vitlih Šenberg se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bernkastel-Vitlih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 450 metara. Površina opštine iznosi 5,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 235 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 46 stanovnika/km².
Eduardo Gallardo
Eduardo Gallardo (20. travnja 1969.) je argentinski rukometni trener, bivši dugogodišnji izbornik reprezentacije Argentine te trener kluba River Plate. Gallardo je jedan od najzaslužnijih za razvoj i unaprijeđenje argentinskog rukometa, kao i za razvoj mladih igrača. Godine 2011., postao je prvi američki rukometni trener koji je nominiran za IHF-ova trenera godine, ali je izgubio od Ulrika Wilbeka.
Nuevo Jataté, Ocosingo
Nuevo Jataté je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
San José del Taste, Badiraguato
San José del Taste je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Nuevo Jataté, Ocosingo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1212 m.
Kaskadske planine
Kaskadske planine su planinski masiv na severozapadu Sjedinjenih Američkih Država i jugozapadnoj Kanadi, dugačak oko 1,130 km. Planine se prostiru od severne Kalifornije preko Oregona i Vašingtona u Britansku Kolumbiju u Kanadi. Od Tihog okeana su udaljene oko 160 do 240 kilometara. Svojim položajem menjaju klimatske uslove na zapadu Sjeverne Amerike. Sprečavaju prodore vlažnih vazdušnih masa sa Pacifika, što dovodi do smanjenja količine padavina na istočnim stranama planinskog lanca. Usled toga, zapadne padine planina su pod gustim šumama dok je istočni deo uglavnom polusuv sa niskim travama i zakržljalim žbunjem. Kaskadske planine sadrže mnogo jezera i reka koje se koriste za proizvodnju električne energije.
Geologija
Najviši vrhovi:
Država Washington:
Deo lanca koji se prostire u Kanadsku državu Britanska Kolumbija nema značajnih vrhova, najviše se uzdižu do oko 2.440 m.
Playa Zapote, Alvarado
Playa Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 167 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Витковац (Краљево)
Витковац је насељено место града Краљева у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 831 становника (према попису из 1991. било је 1008 становника).
Демографија
У насељу Витковац живи 698 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,7 година (44,6 код мушкараца и 46,7 код жена). У насељу има 288 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,89.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
San Marcos, California
San Marcos je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 83.781 stanovnika.
Pečat (magija)
Pečat (lat. sigillum, eng. seal) je okultni simbol koji se koristi u ceremonijalnoj magiji s ciljem prizivanja duhova, anđela ili demona ili ugraviran na talisman radi stjecanja zdravlja, sreće i zaštite.
Izrađuje se kombinacijom različitih simbola i geometrijskih likova koji predstavljaju grafički potpis odgovarajućeg demona ili nadnaravnog entiteta, a prema vjerovanju, energiju dobija putem molitve, meditacije ili magije.
Povijest
Sigili, odnosno magični pečati, korišteni su još u dalekoj prošlosti. Na slične artefakte nalazimo kod nordijskih naroda (rune) te kod Arapa i Židova koji su ih utiskivali na talismane.
Hafza bint Omer
Hafza bint Omer (arapskiحفصة بنت عمر) je rođena 606. godine a umrla 665. godine je bila kćerka Omera ibn Hataba, drugog Halife i supruga Poslanika Islama Muhameda, radi čega je imala nadimak "majka pravovjernih".
Kratka biografija
Prije braka sa Muhamedom bila je u braku sa Kunejs ibn Huzejfom sa koji je podlegao od rana u bici na Uhudu. Hafza je tada imala osamnaest godina. Prema hadisu, nakon što je njegova kćerka Hafza postala udovica, Omer ibn Hatab je ponudio ruku svoje kćerke Osmanu koji je rekao "razmislit ću". Nakon nekoliko dana je rekao Omeru "Mislim da sada nije moguće da se oženim", nakon toga Omer je ponudio brak sa svojom kćerkom Ebu Bekru, koji je samo šutio i tako odbio. Nakon što se naljutio na njih dvojicu (na znajući zašto ga odbijaju), otišao se požaliti Muhamedu koji mu je tada rekao "Tvoja kćerka će se udati za boljeg od Osmana a Osman će oženiti bolju od Hafze". Tada je Omer ponudio ruku svoje kćerke Muhamedu i shvatio zašto su Osman i Ebu Bekr odbili ruku njegove kćerke. Osman je poslije oženio kćerku Muhameda
Muhamed ju je oženio nakon bitke na Bedru i Hafza je tada imala oko 20 godina, a Muhamed oko 56. Sa ovom ženidbom, Muhamed je pojačao svoju vezu sa Omerom ibn Hatabom koji je tada mu postao punac (tast).
Hafiza
Prenosi se da je Hafza bint Omer bila i "Hafiz" Kur'ana (znala je Kur'an napamet). Kopija Kur'ana koju je na papir, u obliku knjige zapisao Zejd ibn Sabit po instrukcijama Halife Ebu Bekra, data je Hafzi bint Omer na čuvanje.
Pečat (magija)
Povijest
U Europi se pojavljuju od kasnog srednjeg vijeka i renesanse u brojnim grimorijima koji su cirkulirali u rukopisnom, a kasnije i u tiskanom obliku.
Hafza bint Omer
Hafiza
lijevo|thumb|250px|"Džennetul Baki" (Rajski Vrt), [[Mezarje u Medini u kome je pokopana "Majka pravovjernih" Hafza]]
Pečat (magija)
Povijest
U suvremeno doba magiju pečata aktualizirao je vidovnjak i okultist Austin Osman Spare (1886.-1956.) u knjizi Knjiga zadovoljstva - Psihologija ekstaze. Prema njegovoj teoriji, pečati su sredstvo koncentriranja magične volje putem djelovanja na podsvijest.
Popocatépetl
Popokatepetl (, navatl Popōcatepētl), poznat još kao El Popo, je vulkan u centralnom Meksiku visine 5462 metara. Njegov manji parnjak je vulkan Ikstacihuatl visine 5286 metara.
Popokatepetl je drugi vulkan Severne Amerike po visini, posle vulkana Orizaba. To je jedan od najaktivnijih vulkana u Meksiku. Zabeleženo je više od 20 velikih erupcija ovoga vulkana od dolaska Španaca u Meksiko 1519. Poslednja velika erupcija dogodila se 21. decembra 1994.
Ime Popokatepetl je astečkog porekla i na jeziku navatl znači „breg koji se puši“.
Blatnjica
Blatnjica je naseljeno mjesto u okrugu Martin, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 909 stanovnika.
Breo, Cuneo
Breo je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14772 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 413 m.
Knjiga proroka Henoka
Knjiga proroka Henoka, starozavjetna apokrifna knjiga koja nije dijelom kršćanskog i židovskog kanona, ali je sačuvana u kanonu Etiopske pravoslavne Crkve. Autorstvo knjige pripisano je Henoku, sedmom patrijarhu, a napisana je u 2. ili 1. stoljeću pr. Kr.
Unatoč tomu što nije dio židovskog, kao ni kršćanskog kanona, predstavljala je veoma utjecajan izvor za rane židovske i kršćanske mislioce. Neke od poznatih tema, poput palih anđela, uskrsnuća i Sudnjeg dana, prvi put su se pojavile upravo u ovome djelu.
Povijest
Henokova knjiga predstavlja jedna od najvećih sačuvanih pseudoepigrafskih djela; bila je štovana sve do 4. stoljeća kada je proglašena apokrifom, izbačena iz kanona i prepuštena zaboravu. Međutim, u 2. stoljeću Irenej i Klement Aleksandrijski nisu dovodili u pitanje njenu svetu narav, dapače, pozivali su se na njene odlomke. Origen knjizi također pripisuje vjerodostojnost, ali poput Tertulijana, naglašava kako to djelo nije jednoglasno prihvaćeno od strane Crkve.
Henokova knjiga je bila gotovo tisuću godina Europljanima gotovo nepoznata, izuzmemo li fragmente koje je sačuvao Georgius Syncellus (oko 792.), no usprkos tome veoma je utjecala na kršćansku tradiciju, budući da većina kršćanskih vjerovanja o raju, paklu, anđelima i demonima, potječe upravo iz tog djela.
Knjiga bi bila zauvjek izgubljena da slučajem nije završila u kanonu Etiopske pravoslavne Crkve. Naime, oko 500. godine ta je drevna hebrejska knjiga prevedena iz ranijeg grčkog prijevoda na etiopski jezik. Knjigu je 1773. godine u Abesiniji otkrio škotski istraživač James Bruce i donio jedan njen primjerak u Englesku. Godine 1821. preveo ju je na engleski i predstavio javnosti dr. Richard Laurence, nadbiskup Cashela. Knjiga je izazvala veliku pozornost europske javnosti, te je uskoro prevedena i na druge europske jezike.
Gomeno, Reggio Calabria
Gomeno je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
El Guayabo, Huajicori
El Guayabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1022 m.
Voloicel, Voloiac
Voloicel je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Voloiac.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 212 m.
Bistrička
Bistrička je naseljeno mjesto u okrugu Martin, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.427 stanovnika.
Ciambrin, Genoa
Ciambrin je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Opština Cozumel, Quintana Roo
Cozumel je opština u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo.
Bellenaves
Belnav je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Alije koja pripada prefekturi Monlison.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1003 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 34,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 395 metara (maksimalnoj 543 m, a minimalnoj 297 m).
Klaus Tschütscher
Klaus Čičer (rođen 8. jula 1967) je bivši predsednik Vlade Lihtenštajna. Takođe je bio ministar ekonomije, pravde i sporta. Čučer je član Rodoljubnog saveza (Vaterländische Union).
Plymouth, North Carolina
Plimut je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.878, što je 229 (-5,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Klaus Tschütscher
Čičer je završio gimnaziju u Vaducu a zatim je studirao u Švajcarskoj na Univerzitetu u Sent Galenu od 1987. do 1993. Tu je i doktorirao 1996. Od 1993. do 1995. je bio asistent profesora na Univerzitetu u Sent Galenu. Od septembra 1995. bio je direktor pravne službe poreske uprave Lihtenštajna a od januara 1996. zamenik direktora. Od 2002. do 2004. u Cirihu je specijalizirao na temi „Međunarodno poslovno pravo“. U Vladi Otmara Haslera bio je zamenik premijera od 2005. do 2009.
Od 25. marta 2009. je premijer Lihtenštajna i vođa svoje stranke.
Oženjen je i otac dvoje dece. Živi u Rugelu.
Tilsitski mir
Tilsitski mir (čita se je Tilzitski mir) je mirovni sporazum koji je Prvo Francusko Carstvo sklopilo sa dojučerašnjim neprijateljima Ruskim Carstvom i Prusijom.
Sporazum je sklopljen 7. jula 1807. (25. juna po Julijanskom kalendaru) u Tilsitu (današnji Sovetsk sa Ruskim Carstvom, a 9. jula sa Kraljevinom Prusijom, nakon što je Napoleon porazio Ruse kod Friedlanda i Pruse kod Jene.
Karakteristike sporazuma
Prema uvjetima tog sporazuma, Prvo Francusko Carstvo i Carska Rusija postali su saveznici, i dogovorili podjelu Evrope između sebe. Rezultat je bio drastično smanjenje Austrije i Prusije gotovo do bespomoćnosti. Ruski car Aleksandar I prihvatio je redukciju Prusije od dotadašnjih 230.820 na 119.223 km². Na njenom dotadašnjem teritoriju (poljske provincije) je Napoleon formirao novo Varšavsko vojvodstvo, a na sjeveru Njemačke - Kraljevinu Vestfaliju, za svog saveznika saksonskog kralja.
Carska Rusija se obavezala povući iz Vlaške i Moldavije, koje je Rusija zauzela za Rusko-turskog rata (1806–1812), također je pristala predati Francuskoj Jonske otoke i Kotor koje su zauzeli ruski generali Fjodor Ušakov i Dmitrij Senjavin. Kao kompenzaciju za to Napoleon je garantirao suverenitet Kneževine Oldenburg i nekoliko manjih kneževina kojima su vladali njemački rođaci ruskog cara.
Tilsitski mir bio je Napoleonov zenit, uspostava francuske hegemonije u zapadnoj i centralnoj Evropi. thumb|260px|left| Susret [[Napoleon Bonaparte|Napoleona i Aleksandra I na sredini Njemena]] Francuska vojska okupirala je Prusiju, koja se obavezala isplatiti odštetu od 120,000,000 franaka.
U tajnim odredbama sporazuma Napoleon je pristao pomoći Rusiji da - oslobodi većinu evropskih zemalja pod Osmanlijama, ako Porta odbaci francusko posredovanje u sukobu s Rusijom. Po uzoru na to i Aleksandar I obećao da će se pridružiti kontinentalnoj blokadi protiv Velike Britanije, ako Britanija odbaci rusko posredovanje u sukobu sa Francuskom. Pored toga Naapoleon je Aleksandru dao odrješene ruke da otme Finsku Švedskoj ne bi li je tako prisilio da se pridruži njegovoj kontinentalnoj blokadi, na koju je Prusija bila natjerana - silom oružja, pa je zatvorila svoje luke za britanske brodove.
Tilsitski mir - odnosno kontinentalna blokada kao njen rezultat, doveo je Britaniju gotovo do bankrota, naročito kad je Napoleon narednih godina zatražio da se ona postroži, istovremeno je to rezultiralo i raspadom mira na kontinentu. Period francusko-ruske suradnje trajao je do 31. decembra 1810., kad je Aleksandar ustanovio da kontinentalna blokada nanosi velike gubitke ruskoj trgovani, pa je otvorio ruske luke za navodno - neutralne brodove.
Nakon tog su usljedile pogranične čarke iz napoleonovog satelita Varšavskog vojvodstva pa je i to doprinjelo raspadu francusko-ruskog saveza, na kraju je u junu 1812. Napoleon napao Rusiju.
Elías González Ramírez, Celaya
Elías González Ramírez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1769 m.
Emison, Indiana
Emison je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 154.
El Tepeyac, Acajete
El Tepeyac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acajete.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2611 m.
El Saucillo, Santa Cruz de Juventino Rosas
El Saucillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1824 m.
Schönborn (Hunsrück)
Šenborn je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 268 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140139.
Cappello, Vicenza
Cappello je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Schönborn (Hunsrück)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Šenborn se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 360 metara. Površina opštine iznosi 3,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 268 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 69 stanovnika/km².
Cappello, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 444 m.
Cimbrones, Mineral del Chico
Cimbrones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral del Chico.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2473 m.
Opština Pișcolt, Satu Mare
Pișcolt je opština u Rumuniji u okrugu Satu Mare.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Borčani (Banovce na Bebravi)
Borčani je naseljeno mjesto u okrugu Banovce na Bebravi, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 235 stanovnika.
Ezy-sur-Er
Po podacima iz 1990. godine u opštini je živelo 652 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 82 stanovnika/km².
Cacciola, Reggio Emilia
Cacciola je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 360 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
San Marino, California
San Marino je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 13.147 stanovnika.
Camping, Bolzano
Camping je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1179 m.
Romantizam
Ovaj je pokret isticao intenzivne emocije kao jedini autentični izvor estetskog doživljaja, dajući novi naglasak na osjećaje kao strahovanje, stravu i užas i strahopoštovanje, posebno ono koje se doživi kod suočavanja s novim estetskim kategorijama kao što je uzvišenost i ljepota prirode. Smatrao je narodnu umjetnost i drevne običaje plemenitima, ali je također vrlo cijenio spontanost, kao na primjer impromptu u muzici. U suprotnosti s idealima racionalizma u klasicizmu romantizam je ponovo oživio medievalizam davajući naglasak na umjetničkim i narativnim elementima općenito percipiranim kao autentično srednjovjekovnima u pokušaju bijega od pojava kao što je rast broja stanovnika, ubrzana urbanizacija i industrijska revolucija.
Iako je romantizam proizašao iz njemačkog pokreta Sturm und Drang, koji je naglašavao intuiciju i emocije iznad prosvjetiteljskog racionalizma, neposredni faktori utjecaja bili su i događaji i ideologije proizašle iz Francuske revolucije. Romantizam je visoko cijenio dosege "herojskih" individualista i umjetnika, čiji su primjeri imali važan efekt u oplemenjivanju društva. Promicao je također maštu pojedinca kao kritički autoritet i instrument povećanja slobode naspram klasičnih obrazaca oblikovanja u umjetnosti. U prikazu ideja romantizma postojalo je jako pribjegavanje historijskoj i prirodnoj neizbježnosti Zeitgeistu. U drugoj polovici 19. vijeka, pojavio se pokret realizma kao dijametralna suprotnost romantizmu. Propadanje romantizma u tom razdoblju bilo je povezano s višestrukim društvenim procesima, od političkih promjena do širenja nacionalizma.
Osnovne karakteristike
Definiranju prirode romantizma moguće je prići iz početne pozicije primarne važnosti slobodnog izražaja osjećaja umjetnika. Važnost koju romantičari daju emocijama dobro se može sažeti u opasci njemačkog slikara Caspara Davida Friedricha da su "umjetnikovi osjećaji njegov zakon". Za Williama Wordswortha, poezija bi trebala započeti kao "spontana poplava jakih osjećaja," koje pjesnik kasnije "u miru prikupi," evocirajući novi ali pripadajući osjećaj kojeg kasnije oblikuje u umjetnost. Kako bi se izrazili ti osjećaji, smatra se da sadržaj umjetnosti mora proizaći iz umjetnikove mašte, sa što manje miješanja od strane "umjetnih" pravila koja bi dirigirala kakvo bi djelo trebalo biti. Samuel Taylor Coleridge i drugi vjerovali su da postoje prirodne zakonitosti kojima će mašta, bar mašta dobrog kreativnog umjetnika, nesvjesno poteći ka umjetničkoj inspiraciji koja će spontano sve učiniti. Isto kao i pravila, smatra se da i utjecaj modela drugih radova sprječava imaginaciju stvaraoca, tako da originalnost postaje esencijalna. Koncept genija ili umjetnika koji je sposoban stvoriti vlastito originalno djelo kroz proces "kreacije iz ničega" ključan je u romantizmu, a najgori grijeh je stvarati po šablonu prethodnih radova. Ova se ideja često naziva "romantična originalnost."
Iako nije ključno za romantizam, ali ipak toliko rašireno da postaje normom, je jako vjerovanje i interes u važnost prirode. Posebno je, međutim, važan utjecaj prirode na umjetnika u trenutku kad je njome okružen, po mogućnosti u samoći. U suprotnosti s uglavnom vrlo društvenom umjetnošću razdoblja prosvjetiteljstva, romatičari su bili nepovjerljivi prema društvenom svijetu, i imali su tendenciju vjerovati da je bliski kontakt s prirodom mentalno i moralno zdraviji. Romantična umjetnost obraća se svojoj publici s onim što je smišljeno kao osobni umjetnikov osjećaj. Stoga, u književnosti, "većina romantične poezije poziva čitatelja da identificira protagoniste sa samim pjesnikom".
Prema historičaru i filozofu Isaiahu Berlinu, romantizam utjelovljuje "novi i nemirni duh, u silovitom pokušaju da provali kroz stare i sputavajuće oblike, nervoznu obuzetost vječnim promjenama unutarnjih stanja i svijesti, žudnju za neograničenim i nedefiniranim, u vječnom kretanju i promjeni, napor za povratkom na zaboravljene izvore života, strastveni napor za samozalaganjem, kako individualnim tako i kolektivnim, potragu putem sredstava izražavanja za nepomirljivom čežnjom i nedostižnim ciljevima."
Etimologija
I u francuskom i u njemačkom jeziku bliskost pridjeva romanu, u značenju prilično nove književne forme romana (duge priče), imala je ponešto učinka na značenje riječi u tim jezicima. Korištenje ovog pojma nije postalo tako brzo rašireno, i vjerojatno se više širilo u Francuskoj zbog njegovog stalnog korištenja u djelu De L'Allemagne (1813.) književnice Madame de Staël, u opisu njezinih putovanja Njemačkom. U Engleskoj je William Wordsworth u uvodu svojih pjesama iz 1815 pisao o "romantičnoj harfi" i "klasičnoj liri",. George Gordon Byron međutim 1820., možda blago neiskreno piše, "Osjećam da u Njemačkoj, kao i u Italiji postoji velika borba oko onoga što oni zovu 'klasično' i 'romantično', pojmovi koji se u Engleskoj ne koriste kao klasifikacija, bar prije nego sam je napustio prije četiri ili pet godina". Tek od 1820-ih romantizam sebe definira pod tim pojmom, dok 1824. godine Francuska akademija povlači potpuno neučinkovit potez izdajući dekret kojim ga osuđuje u literaturi.
Vremenski period
Period kojeg zovemo romantizam vremenski vrlo jako varira od države do države, kao i između različitih umjetničkih medija i područja razmišljanja. Margaret Drabble ga je opisala odnoseći se na područje književnosti kao približno razdoblje "između 1770. i 1848.", s nekoliko slučajeva mnogo ranijih od 1770. M. H. Abrams ga je u engleskoj književnosti smjestio između 1789. ili 1798. (ova posljednja godina se smatra tipičnom za njegov početak) i razdoblja oko 1830., što je nešto kasnije nego kod ostalih kritičara. Ostali su predlagali raspon od 1780. do 1830. U drugim područjima i drugim zemljama period romantizma je vremenski značajno različit. Smatra se da se muzički romantizam, na primjer, ugasio kao prevladavajuća umjetnička struja tek oko 1910., ali u ekstremnoj interpretaciji kompozicija Četiri posljednje pjesme (njem.: Vier letzte Lieder) Richarda Straussa opisana je stilistički kao "kasnoromantična", a komponirana je tek 1946.–1948. Međutim, u većini područja period romantizma smatra se gotovim oko 1850. ili prije.
Rano razdoblje romantizma bilo je vrijeme rata; najprije Francuske revolucije (1789.–1799.), kasnije i Napoleonskih ratova do 1815. Ovi su ratovi poslužili kao pozadina romantizmu, zajedno s političkim i društvenim nemirima koji su se u to vrijeme zbivali. Prema riječima jednoga od pripadnika, Alfreda de Vignya, ključna generacija francuskih romantičara rođenih između 1795. i 1805. "začeta je između bitaka i pohađala je školu praćena zvukom bubnjeva".
Kontekst i mjesto u historiji
Preciznija karakterizacija i specifičnija definicija romantizma bila je predmetom debata na područjima historije ideja i historije književnosti tokom cijelog 20. vijeka, ali bez da se postigne veći konsenzus. Općenito je prihvaćeno da je romantizam bio dijelom protuprosvjetiteljstva, reakcije protiv prosvjetiteljstva. Njegov odnos prema Francuskoj revoluciji koja se zbila u vrlo ranoj fazi ovog perioda je značajan, ali jako ovisi o geografiji i pojedinačnim reakcijama. Većina romantičara bila je uglavnom progresivna u svom nazoru, ali značajan broj bio je ili je kasnije razvio konzervativan nazor, i nacionalizam je u mnogim zemljama bio čvrsto povezan s romantizmom, kao što je niže obrazloženo.
Prema viđenju Isaiaha Berlina, romantizam je u filozofiji i historiji ideja narušio stoljeće dugu tradiciju racionalnosti na Zapadu, kao i ideju o moralnom apsolutu i dogovorenim vrijednostima, donoseći tako "nešto kao otapanje same ideje o objektivnoj istini". To je dovelo ne samo do nacionalizma, nego i do fašizma i totalitarizma, od kojih će se društvo postepeno oporaviti tek nakon Drugog svjetskog rata. Berlin tvrdi da prema romantičarima, "ono što je bitno u etici, politici, i estetici je autentičnost i iskrenost potrage za unutarnjim ciljevima i podjednako se odnosi i na individue i na grupe - države, nacije ili pokrete. To je najvidljivije u estetici romantizma, prema kojoj je ideja idealnih modela, platonske vizije idealne ljepote koju umjetnik nastoji prenijeti, doduše nesavršeno, na platno ili zvuk, zamijenjeno strastvenim vjerovanjem u duhovnu slobodu i individualnu kreativnost. Slikar, pjesnik ili kompozitor ne drže jednostavno ogledalo prirodi, svakako idealno, ali izmišljeno; oni ne imitiraju (doktrina mimeze), već kreiraju ne samo način nego i cilj kojeg slijede; ovi ciljevi predstavljaju samoekspresiju umjetnikove jedinstvene, unutarnje vizije, koju ako stave sa strane kao odgovor na pitanja nekog 'vanjskog' glasa — crkve, države, javnog mnijenja, obiteljskih prijatelja, arbitara ukusa to se smatra činom izdaje jedinoga što opravdava egzistenciju onih koji su u bilo kojem smislu kreativni."
Arthur Lovejoy je u svom eseju "Historija ideja" (History of Ideas) (1948.) pokušao prikazati teškoću definiranja romantizma, dok neki naučnici vide romantizam u biti kao kontinuum sa sadašnjošću. Robert Hughes ga smatra početnim trenutkom modernosti, a neki mislioci kao Chateaubriand, 'Novalis' i Samuel Taylor Coleridge vide u njemu početak tradicije otpora prosvjetiteljskom racionalizmu: protuprosvjetiteljstvo koji je najtjesnije bio vezan za njemački romantizam. Raniju definiciju dao je Charles Baudelaire: "Romantizam se ne nalazi ni u izboru subjekta ni u točnoj istini, veću u tragu osjećaja."
Kraj romantizma u nekim je područjima označen pojavom novog stila realizma, koji je obuhvatio književnost, posebno roman i dramu, slikarstvo, čak i muziku preko opere verizma. Ovaj su pokret predvodili Balzac i Flaubert u književnosti i Courbet u slikarstvu, ali su i Stendhal i Goya bili važni začetnici realizma u svojim medijima. Stil romantizma, sad već uspostavljen kao uhodan i siguran stil protiv čega su se realisti bunili, nastavlja međutim prosperirati i razvijati se u mnogim područjima sve do kraja stoljeća i kasnije. Muzička djela nastala nakon 1850. neki stručnjaci nazivaju "kasnoromantičkim", drugi "neoromantičkim" ili "postromantičkim", ali u drugim poljima ovi se termini ne koriste. Na engleskom govornom području pojam "viktorijanski" je u književnosti i slikarstvu dovoljan da karakterizira ovaj period, bez dodatne terminologije.
Ranoromantični vizionarski optimizam i vjerovanje da je svijet u procesu velikih promjena i poboljšanja, u sjevernoj Evropi asnije je gotovo nestao i neke grane umjetnosti postale su konvencionalno političke i polemičke, pošto su se kreatori pokreta u tom području polemički angažirali protiv društva kakav je bio. U drugim zemljama, uključujući na vrlo različite načine i SAD i Rusiju, također je bio prisutan osjećaj o nastupajućim velikim promjenama. Prikaz jakih osjećaja u umjetnosti ostaje prioritetan, kao i egzotični i historijski ugođaji kojima su se romantičari isticali, ali u kasnijem periodu općenito se smanjilo eksperimentiranje s formom i tehnikom. Umjesto toga, eksperimentiranje je u slikarstvu zamijenila minuciozna tehnika, kao i u Tennysonovim pjesmama. Ako ne baš realistička, umjetnost kraja 19. vijeka bila je vrlo često ekstremno detaljna, a tadašnji autori su se ponosili dodavanjem originalnih detalja oko kojih se rani romantičari nisu zamarali. Mnoge ideje romantizma o prirodi i svrsi umjetnosti, osim zbog istaknute važnosti originalnosti, nastavile su biti važne i kasnijim generacijama i često su bile temelj modernim nazorima, usprkos opiranju nekih teoretičara.
Književnost romantizma
Romantizam u književnosti bio je obilježen kritikom prošlog umjetničkog razdoblja, razvio je kult "osjetljivosti" s posebnim naglaskom na osjetljive pojedince, žene i djece, na osjećaju izoliranosti umjetnika ili pripovjedača, te na štovanju prirode. Osim toga, mnogi su autori romantizma, kao Edgar Allan Poe i Nathaniel Hawthorne, temeljili svoja djela na tematici nadnaravnog/okultnog i na čovječjoj psihologiji. Romantizam gleda na satiru kao na nešto nedostojno pažnje, što je ostalo prisutno kao predrasuda do današnjih dana.
Preteče romantizma u engleskom pjesništvu nalazimo još sredinom 18. vijeka, primjerice Josepha Warthona (upravnika Winchesterskog koledža) i njegovog brata Thomasa Wartona, profesora poezije na Oksfordskom univerzitetu. Joseph je uvijek tvrdio da su inventivnost i imagmainacija osnovne karakteristike pjesnika. Thomas Chatterton općenito se smatra prvim pjesnikom romantizma na engleskom govornom području. Škotski pjesnik James Macpherson utjecao je na razvoj romantizma internacionalnim uspjehom svog ciklusa pjesama o Ossianu objavljenih 1762., koje su inspirirale Goethea i mladog Waltera Scotta. Prvi gotički roman, "Otrantski dvorac" (The Castle of Otranto) objavio je Horace Walpole 1764. To je bio važan predznak ove struje romantizma, koja je davala naglasak na užasu i opasnosti i na egzotičnom piktoresknom ambijentu, što je reflektiralo i Walpoleovu ulogu arhitekta u oživljavanju gotičke arhitekture. Tristram Shandy, roman englesko-irskog pisca Laurencea Sternea (1759. – 1767.) prezentira engleskoj književnoj publici čudljivu verziju antiracionalnog sentimentalističkog romana.
Njemačka
Za rani njemački utjecaj u razdoblju romantizma najviše je zaslužan Johann Wolfgang von Goethe sa svojim romanom Patnje mladog Werthera iz 1774., toliko da su mladići diljem Evrope emulirali protagonista romana, mladog umjetnika s vrlo osjetljivim i strasnim temperamentom. U to je vrijeme teritorij Njemačke činilo mnoštvo malih nezavisnih država, a Goetheova djela imala su značajan utjecaj u razvoju zajedničkog nacionalističkog osjećaja. Važan filozofski utjecaj u ono doba imao je njemački idealizam u djelima Fichtea i Friedrica Schellinga, što je učinilo Jenu (u kojoj je živio Fichte, ali i Schelling, Hegel, Schiller i braća Schlegel) centrom ranog njemačkog romantizma ("Jenaer Romantik"). Značajni pisci bili su Ludwig Tieck, Novalis (Heinrich von Ofterdingen, 1799), Heinrich von Kleist i Friedrich Hölderlin. Heidelberg kasnije postaje centar njemačkog romantizma, gdje su se pisci i pjesnici kao Clemens Brentano, Achim von Arnim i Joseph Freiherr von Eichendorff redovito sastajali u literarnim krugovima.
Važni motivi njemačkog romantizma su putovanja, priroda, i nordijski mitovi. Kasniji njemački romantizam, primjerice, Hoffmanov Der Sandmann ("Pjeskar") iz 1817., i Eichendorffova Das Marmorbild ("Mramorna statua") iz 1819., bili su mračniji u svojim motivima i sadržavali su elemente gotičke pripovjetke. Važnost dječje nevinosti, važnost imaginacije, i rasne teorije u romantizmu, sve to kombinirano, dalo je prije svega u Njemačkoj jedinstvenu važnost narodnoj književnosti, neklasičnoj mitologiji i dječjoj književnosti. Brentano i von Arnim bili su značajni književnici koji su zajedno objavili zbirku narodnih priča u stihovima Des Knaben Wunderhorn (sh. "Dječakov čarobni rog" ili kornukopija) (1806.–1808.). Prva zbirka Kinder- und Hausmärchen ("Bajki za djecu") braće Grimm objavljena je 1812. Za razliku od kasnijih djela Hansa Christiana Andersena, koji je objvljivao svoje izmišljene bajke na danskom jeziku od 1835., ova njemačka zbirka se bar temeljila na pravim zabilježenim narodnim pričama, a braća Grimm ostaju dosljedni pripovjedačkom stilu iz prvih izdanja, iako su kasnije preradili neke dijelove. Jedan od braće, Jacob, objavljuje 1835. Deutsche Mythologie ("Njemačka mitologija"), opširni akademski rad o njemačkoj mitologiji. Druga stilska linija prisutna u njemačkoj književnosti romantizma karakteristična je za Schillerov izrazito osjećajan jezik i opis fizičkog nasilja u svojoj drami Die Räuber ("Razbojnici") iz 1781.
Engleska
U engleskoj književnosti, ključne ličnosti pokreta romantizma su skupina pjesnika u koju spadaju William Wordsworth, Samuel Taylor Coleridge, John Keats, Lord Byron, Percy Bysshe Shelley, i puno stariji William Blake, a nakon njih slijedi John Clare, zajedno s romanopiscima Walterom Scottom i Mary Shelley, te esejistima Williamom Hazlittom i Charlesom Lambom. Kao početak romantizma u Engleskoj smatra se publikacija zbirke pjesama "Lirske balade" (Lyrical Ballads) iz 1798., koje sadrže neke od najljepših pjesma Wordswortha i Coleridgea. Većina pjesama pripada Wordsworthu, u kojima je opjevao živote siromašnih u njegovom rodnom Lake Districtu, ili pjesnikove osjećaje prema prirodi. Osjećaji prema prirodi su najbolje izraženi u njegovoj dugoj pjesmi "Preludij" (The Prelude), objavljenoj nakon njegove smrti. Najdulja pjesma u zbirci je Coleridgeova "Balada starog mornara" The Rime of the Ancient Mariner u kojoj je očigledan "gotički" aspekt engleskog romantizma i egzotični ambijent, karakterističan za mnoga djela tog doba. U razdoblju njihovog djelovanja, na tzv. "Jezerske pjesnike" (Lake Poets) uglavnom se gledalo kao na marginalnu grupu radikala, mada su dobivali podršku kritičara i pisca Williama Hazlitta i drugih.
Za razliku od njih Lord Byron i Walter Scott brzo su postali slavni i imali su veliki utjecaj u cijeloj Evropi svojim djelima koja su eksperimentirala s dramom i nasiljem u egzotičnom i historijskom ozračju. Goethe je rekao za Byrona: "bez sumnje, najveći genij našeg vijeka". Scott je dosegao gotovo trenutni uspjeh dugom narativnom pjesmom The Lay of the Last Minstrel iz 1805., zatim i episkom pjesmom Marmion 1808. Događaji tih pjesama smješteni su u daleku škotsku prošlost, već prije opisanu u Ossianu. Byron je imao sličan uspjeh s prvim dijelom "Hodočašća Childea Harolda" (Childe Harold's Pilgrimage) iz 1812. Objavljuje zatim četiri "Turske priče", sve u obliku dugih pjesama, prva od kojih je The Giaour iz 1813., napisane tokom njegovih putovanja kojima je obišao i Evropu pod otomanskom vladavinom. U to doba je "orijentalizirao" teme svojih pjesama, što je unijelo varijacije u klasičnu sliku "bajronovskog junaka". Scott je u međuvremenu svojim romanom Waverley osnažio sam koncept historijskog romana. Radnja romana smještena je u 1745. u vrijeme Jakobitskog ustanka. Djelo je imalo ogroman uspjeh s velikom zaradom, a nakon njega slijedilo je još dvadeset romana, tzv. "Waverley Novels" u slijedećih 17 godina, čija radnja seže u prošlost do križarskih ratova. Scott je proučavao prošlost u svrhu pisanja svojih romana do mjere koja se prije nije viđala u književnosti.
Za razliku od Njemačke, romantizam u engleskoj književnosti imao je vrlo malu povezanost s nacionalizmom. Na romantičare se često gledalo s nepovjerenjem zbog njihovih simpatija prema idealima Francuske revolucije, čiji je kolaps i zamjena s Napoleonovom diktaturom bio pravi šok za sam pokret. Iako njegovi romani slave škotski identitet i historiju, Skot je bio uvjereni unionist. Mnogi su autori provodili mnogo vremena putujući, a jedno poznato druženje Byrona i Shelleya na obalama Ženevskog jezera 1816. rezultiralo je stvaranjem utjecajnog romana Frankenstein Shelleyjeve buduće supruge Mary Shelley i novele The Vampyre Byronovog lječnika Johna Williama Polidorija.
Iako postoje moderni kritičari koji ga podržavaju, kao na primjer Georg Lukács, Scottovi romani danas se doživljavaju u svjetlu mnogih kasnijih djela koji su na njima utemeljeni, kao Lucia di Lammermoor Gaetana Donizettija i Bellinijevih I puritani (oba objavljena 1835.). Byron se danas najviše pamti po svojim kratkim tekstovima pjesama i uglavnom neromantičnoj prozi, pogotovo u njegovim pismima, te njegovoj nedovršenoj satiri Don Juan. Za razliku od drugih romantičara, Byronov javnosti široko objavljen privatni život bio je ravan njegovim djelima i njegova smrt od bolesti u 36. godini života 1824. godine dok je pomagao Grčki rat za nezavisnost čini se danas prikladnim romantičnim krajem, što dodatno učvršćuje legendu o njemu. Keats 1821. i Shelley 1822. umiru u Italiji, Blake (gotovo u 70. godini) umire 1827., a Coleridge uglavnom prestaje pisati u 1820-ima. Wordsworth je 1820-ih bio vrlo cijenjen i poštovan, ali relativno je malo pisao. Smatra se da je razdoblje romantizma u engleskoj književnosti završilo 1820-ih, iako su mnogi autori u slijedećim desetljećima promicali romantične ideje.
Byron, Keats i Percy Shelley pisali su i dramska djela, ali s malim uspjehom u Engleskoj. Shelleyeva drama The Cencivjerojatno je najbolje napisano dramsko djelo, ali nije se izvodilo u engleskim pozorištima čitavo stoljeće nakon njegove smrti. Byronova djela, zajedno s prilagodbom svojim pjesama i Scottovih romana u dramska djela, bili su puno popularniji u kontinentalnoj Evropi, pogotovo u Francuskoj, a mnogi od njih su kasnije bili adaptirani u opere i izvode se do današnjih dana. Iako ondašnji pjesnici nisu imali mnogo uspjeha u engleskim pozorištima, ovaj je period ušao u legendu Shakespeareovim izvedbama i vraćanju izvornim tekstovima uklanjanjem augustanskih "poboljšanja". Najveći glumac ovog razdoblja, Edmund Kean, vratio je tragični kraj u Kralju Learu; Coleridge je izjavio: “Gledati njegovu glumu je poput čitanja Shakespearea s bljeskom munja.”