cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bambiraptor
Otkriće
Skelet Bambiraptora je 1993. godine otkrio 14-godišnji dječak Wes Linster, koji je sa svojim roditeljima tražio fosile blizu Nacionalnog parka Glacier u Montani. Linster je za Time Magazine izjavio da je otkrio skelet na visokom brdu i da je bio zapanjen njime. "Odjurio sam niz brdo do mame zato što sam znao da ga ne bih trebao sam dirati." Kosti koje je Linster otkrio na vrhu tog brda dovele su do iskopavanja skeleta koji je bio oko 95% potpun. Direktor Paleontološkog instituta Floride, Martin Shugar, ga je zbog njegove potpunosti usporedio sa Kamenom iz Rozete koji je arheolozima omogućio da prevedu egipatske hijeroglife. John Ostrom, paleontolog sa Yalea koji je oživio ideju da su ptice potekle od dinosaura nakon što je otkrio Deinonychusa, složio se sa Shugarom; nazvao je taj primjerak draguljem i reporterima saopćio da će potpunost i netaknutost njegovih kostiju pomoći znanstvenicima da bolje shvate vezu između dinosaura i ptica.
Radničko samoupravljanje
Historija radničkog samoupravljanja
Jedan važan eksperiment s radničkim samoupravljem dogodio se tokom španjolske revolucije (1936-1939).
Bambiraptor
Otkriće
Fosil je isprva smatran mladim primjerkom roda Saurornitholestes, a 1997. godine je pripojen nepoznatoj vrsti roda Velociraptor. David Burnham, Kraig Derstler, Phil Currie, Robert Bakker, Zhou Zhonge i John Ostrom su ga opisali i dali mu naziv 2000. godine; nazvan je Bambiraptor feinbergi. Prvi dio naziva roda dat mu je po Bambiju, zato što je primjerak bio mladunac, a drugi dio naziva potiče od latinskog raptor, što znači "kraljdivac". Naziv vrste odnosi se na Michaela i Ann Feinberg koji su nabavili skelet i napravili ga dostupnim znanosti. George Olshevsky je 2000. godine predložio izmijenjeni epitet "feinbergorum", množinu u genitivu; neki autori su to slijedili, ali ICZN to više ne dopušta.
Holotipni primjerak AMNH FR 30554 (prije AMNH 001 i FIP 001), otkriven je u slojevima gornje formacije Two Medicine koji potiču iz perioda kasnog Kampanija. Trenutno se nalazi u Američkom prirodoslovnom muzeju, u New Yorku. Primjerak se sastoji od djelomično spojenog i većinom potpunog skeleta (sa lubanjom) mlade jedinke. Mada je desna strana skeleta oštećena, većina kostiju je cijela i dobro očuvana. Nedostaje kraj repa. Godine 2000. je rodu Bambiraptor također priključen i paratipni primjerak, FIP 002-136, koji se sastojao od 34 skeletalna elementa barem dvije odrasle jedinke; kosti su pronađene blizu mjesta pronalaska holotipnog primjerka. Godine 2004. jedna gornja čeljust (MOR 553S-7-30-91-274) također je priključena ovoj vrsti.
Radničko samoupravljanje
Historija radničkog samoupravljanja
Na vrhuncu hladnog rata - 1950-ih, Titova Jugoslavija zagovarala je socijalistički verziju radničkog samoupravljanje, što je dovelo do raskida s Moskvom, koja je nasuprot tome prakticirala centralno planiranje i državno vlasništvo nad industrijom i privredom. Privreda Jugoslavije bila je organizirana u skladu s idejnim smjernicama Tita, i teoretskim i praktičkom razradama Edvard Kardelja. Veliki doprinos teoriji i praksi radničkog samoupravlja dao je i hrvatski ekonomist Branko Horvat. Uz izuzetak krize koja je izbila sredinom 1960-ih, privreda zemlje je bila u stalnoj uzlaznoj liniji za vrijeme Titovog radničkog samoupravljanja (1952- 1980). Nezaposlenost je bila relativno niska, obrazovna struktura radništva i stanovništva stalno se poboljšavala. Očekivana životna dob (tad je bila oko 72 godine) i životni standard građana Jugoslavije bio je gotovo jednak životnom vijeku i životnom standardu građana "zapadnih" kapitalističkih zemalja poput Italije, Francuske, Sjedinjenih Američkih država.
Bambiraptor
Opis
Mada su pronađeni i ostaci odraslih jedinki, opisan je samo tipični primjerak, koji je bio mladunac. Ta jedinka je bila duga 90 cm, a procijenjena veličina odraslih je jedan metar. Vjerojatno je težio samo dva kilograma. Gregory S. Paul je 2010. godine procijenio dužinu odraslih na 1,3 metra, a težinu na 5 kg. Imao je duge noge, što znači da je bio dobar trkač. Također je imao vrlo duge ruke i razvijen jadac.
Prednji udovi
thumb|left|Restauracija skeleta
Istraživanje koje je proveo Phil Senter ukazuje na to da je Bambiraptor možda imao prvi i treći prst sposoban da se postave jedan nasuprot drugom, kao i to da bi pokretljivost prednjih udova omogućavala da rukom dotakne usta. To bi mu dalo sposobnost držanja hrane ispred usta, slično kao kod nekih današnjih malenih sisavaca.
Radničko samoupravljanje
Historija radničkog samoupravljanja
Zbog tadašnje deklarirane jugoslavenske neutralnost i vodeće uloge u Pokretu nesvrstanih, Jugoslavenska poduzeća trgovala su otvoreno i s zapadnim i istočnim zemljama. U Africi, Aziji i nešto manje u Evropi tadašnja jugoslavenska samoupravna poduzeća gradila su velike infrastrukturne i industrijske objekte.
Bambiraptor
Mozak
Mozak Bambiraptora je po veličini bio u donjem dijelu raspona veličine mozga kod današnjih ptica. Zbog svog povećanog malog mozga, koji možda pokazuje da je bio okretniji i inteligentniji od drugih dromeosaura, David A. Burnham je hipotezirao da je Bambiraptor feinbergi možda nastanjivao drveće. Takav život možda je pravio evolutivni pritisak na razvoj mozga, što je rezultiralo većim mozgom. Burnham također nudi alternativnu hipotezu, da je veći mozak bio rezultat lovljenja okretnijeg plijena poput guštera i sisavaca. Holotipni primjerak Bambiraptora je sa 14 cm³ imao najveći mozak u odnosu na svoju veličinu od svih poznatih dinosaura, mada bi takva veličina mogla biti zbog njegove starosti - neodrasle životinje obično imaju veći mozak u odnosu na tijelo nego odrasli.
Kefej (kralj Tegeje)
Kefej (Κηφεύς) bio je, u grčkoj mitologiji, arkadski heroj i kralj Tegeje, sin Aleja i Neere ili Kleobule, brat Amfidamantov, Likurgov i Augin. Sa Amfidamantom je učestvovao u pohodu Argonauta. Kefej je imao dvadeset sinona i dve kćerke i svi njegovi sinovi poginuli su u pohodu koji su preduzeli s Heraklom. Naime, kad je Herakle krenuo u Spartu da kazni Hipokontove sinove za Eonovo ubistvo, svratio je u Tegeju i pozvao Kefeja da mu se pridruži sa svojim sinovima. Kefej se, međutim, plašio da će u njegovom odsustvu Argivci napasti Tegeju, pa je Herakle, da bi ga pridobio, Kefejevoj kćerki Steropi poklonio bronzanu posudu s uvojkom Meduzine kose koja će štititi grad. Kefej je tad sa svojim sinovima i Heraklom krenuo na Spartu, ali su u tom pohodu izgubili život i sam Kefej i svi njegovi sinovi ili, premd drugima, njih sedamnaestorica.
Bambiraptor
Perje
thumb|Umjetnička restauracija mladog primjerka
Kefej (kralj Tegeje)
Pričalo se da grad Kafija nosi ime po Kefeju, da je "preovladao naziv Kafija po izgovoru samih Arkađana" te da su stanovnici Kafije pričali "da su prvobitno rodom iz Atike, pa da su zatim, pošto ih je Egej izbacio iz Atine, pobegli u Arkadiju i tu se nastanili, zatraživši zaštitu od Kefeja".
Bambiraptor
Perje
Tijekom konferencije na kojoj je Bambiraptor predstavljen po prvi put, specijalista za rekonstruiranje dinosaura Brian Cooley prikazao je Bambiraptora sa perjem, mada kod samog fosila nikada nije pronađeno perje. Na njegovu odluku utjecala je činjenica da je Bambiraptor u jednoj kladističkoj analizi bio pripadnik Paraves, u koje spadaju i današnje ptice, a i sestrinski je takson Oviraptorosauria, grupe dinosaura koji su također imali perje (npr. Caudipteryx); stoga je Bambiraptor najvjerojatnije imao perje. Većina paleontologa podržava Cooleyev pogled, a kasnija otkrića potvrdila su da su maleni dromeosauridi kao što je Bambiraptor bili potpuno pokriveni perjem.
Filogenija
Bambiraptor je 2000. godine priključen u Dromaeosauridae. Kasnije kladističke analize su davale drugačije pozicije za Bambiraptora: kao pripadnika Velociraptorinae, Microraptoria i najnedavnije pripadnika Saurornitholestinae.
Radničko samoupravljanje
Historija radničkog samoupravljanja
Vrhunac samupravnog koncepta društva bile se ustavne promjene iz 1974. Ustav SFRJ 1974., od tada je samoupravljanje postalo model upravljanja cijelim društvom, a Samoupravni socijalizam ideal kojem društvo teži. Sve organizacije morale su postati - samoupravne. Sistem se počeo jako širiti i horinzontalno i vertikalno, osnivane su vrlo komplicirane i neefikasne Udružene samoupravne interesne zajednice - USIZI, koje su trebale ponovno po načelima samoupravljanja donositi ključne odluke za svoja interesna područja. Kako se takav model upravljanja društvom širio, istom brzinom se počeo i urušavati do konačnog sloma 1990.
Nakon velikih studentskih nemira i društvenih previranja maj 68 u Francuskoj, Tvornica satova Lip, sa sjedištem u Besançonu, postala je samoupravna 1973 godine, nakon što je uprava poduzeća donijela odluku o likvidaciji. Iskustvo Lip-ove tvornice postalo je znakoviti društveni sukob u post 68- osmaškoj Francuskoj. Rukovodioc sindikata Confédération Française Démocratique du Travail - CFDT Charles Piaget vodio je štrajk u kojem su radnici preuzeli sredstva za proizvodnju. Ujedinjena Socijalistička stranka (PSU), u koju su tad bili uključeni i bivši članovi Radikalne i socijalističke stranke Pierra Mendèsa-Francea bili su na strani radnika i samoupravljanja ( autogestion)
Južna Amerika
U oktobru 2005 održan je u Caracasu, Venezuela - Encuentro Latinoamericano de Empresas Recuperadas ( "Susret Latinoameričkih preuzetih/ozdravljenih poduzeća") na kojem su se okupili predstavnici 263 takvih poduzeća iz različitih zemalja Latinske Amerike kojesu prolazile kroz slične ekonomske i socijalne situacije. Sastanak je kao svoj glavni rezultat donio - Compromiso de Caracas (Dogovor iz Caracasa); glavne smjernice pokreta.
Tokom 1990-ih u Argentinskoj južnoj pokrajini Neuquén, dogodio se niz vrlo kriznih i dramatičnih ekonomskih i političkih događaja, koji su u konačnici doveli do pobune građana. Iako se prvo radničko preuzimanje dogodilo u jednoj jedinoj tvornici, postupno su iz većine poduzeća u pokrajini istjerani njihovi vlasnici, tako da su do 2005 godine radnici kontrolirali većinu tvornica.
Na vrhuncu ekonomske krize 2001, oko 200 argentinskih poduzeća su "preuzeli/ozdravili" njihovi radnici i pretvorili u zadruge (cooperative). Najupečatljivi primjeri su; Tvornica Brukman, Hotel Bauen i FaSinPat (ranije poznat kao Zanon).
Tako da je 2005 godine, oko 15.000 argentinskih radnika upravljalo i radilo u ozdravljenim tvornicama.
Fenomen fabricas recuperadas ( "ozdravljenih/preuzetih tvornica") nije nov u Argentini, upravo suprotno. Samo je to potpuno zatrto i ugušeno kao i bilo koji oblik socijalnog pokreta za vrijeme tzv "Prljavog rata" iz 1970 (vladavina hunte). Kao revolt na to dugo zatiranje, već za nekoliko prvih mjeseci (maj-juli 1973) vladavine umjerenog lijevog peronista Héctor Cámpora, zbilo oko 600 socijalnih sukoba, štrajkova i zauzimanja tvornica.
Mnoge preuzete/ozdravljene tvornice djeluju kao zadruge i svi radnici primaju istu plaću. Važne odluke koje se odnose na upravljanje poduzećem, donose se na zborovima svih radnika glasanjem, a ne donese ih profesionalni menadžeri.
Profilacija tih "preuzetih/ozdravljenih poduzeća i tvornica", dovela je do formiranja pokreta ozdravljenih tvornica, koji je stupio u bliske veze s različitim političkim mrežama, u kojima su socijalisti, peronisti, anarhisti i komunisti. Organizacijski su se izdvojile dvije velike federacije ozdravljenih poduzeća, veća Movimiento Nacional de Empresas Recuperadas - MNER (Nacionalni pokret ozdravljenih poduzeća)-ljevičarska i manja Movimiento Nacional de Fabricas Recuperadas - MNFR (Nacionalni pokret ozdravljenih tvornice) sklonija desnici. Još poneki radnički sindikat, kao i nezaposleni (znani kao piqueteros), stare radničke zadruge i niz političkih skupina, također je pružilo podršku za takav oblik preuzimanje vlasti u poduzećima. U martu 2003, uz pomoć MNER-a, bivši radnici luksuznog hotela Bauen okupirali su zgradu i preuzeli kontrolu nad njom.
Jedna od najvećih teškoća s kojim se pokret dotiče je odnos i način na koji se klasično (kapitalistički vođena) upravljana poduzeća odnose prema preuzetim/ozdravljenim poduzećima. Ona u većini slučaja iz kojekakvih razloga (a najčešće je to - ideološko neprijateljstvo prema samom principu samoupravljanja) ne žele raditi niti trgovati s takvim društvima, te ih dovode u izolaciju, a tako ne mogu opstati u tržnoj privredi. Takvim poduzećima je zasad najlakše raditi s drugim sličnim poduzećima u jednoj vrsti alternativnog ekonomskog sistema i na taj način upravljati do kritične veličine i snage koja će im omogućiti pregovare i tržišnu utakmicu s uobičajenim kapitalističkim poduzećima.
Interleukin 6
Interleukin 6 (IL-6) je protein koji je kod ljudi kodiran IL6 genom.
IL-6 je interleukin koji može da dejstvuje kao proinflamatorni i antiinflamatorni citokin. On se izlučuje iz T ćelija i makrofaga. Ovaj citokin inicira imuni odgovor na traumu, posebno opekotine i druge oštete tkiva koje dovode do inflamacije. Za IL-6 je bilo pokazano kod miševa, da je on u pogledu odgovora domaćina na strane patogene neophodan za otpornost protiv bakterije Streptococcus pneumoniae. IL-6 je isto tako „miokin," citokin proizveden u mišićima, i njegova količina je povišena usled mišićnih kontrakcija. NJegova koncentracija je značajno povišena u toku treninga, i on prethodi pojavi drugih citokina u cirkulaciji. Za njega se misli da dejstvuje poput hormona koji mobilizuje ekstracelularne supstance i/ili menja isporuku supstrata tokom fizičkih aktivnosti. Dodatno, osteoblasti izlučuju IL-6 da bi stimulisali formiranje osteoklasta. Ćelije glatkih mišića u tunica media mnogih krvnih sudova takođe proizvode IL-6 kao proinflamatorni citokin. Uloga IL-6 citokina kao antiinflamatornog agenta je posredovana putem njegovih inhibitornih efekata na TNF-alfa i IL-1, i aktivaciju IL-1Ra i IL-10.
Funkcija
IL-6 je jedan od najvažnijih posrednika groznice i akutne faze odziva. On ima sposobnost prolaženja kroz krvno-moždanu barijeru i iniciranja PGE2 sinteze u hipotalamusu, čime se menja temperatura tela. IL-6 mogu izlučiti makrofage u odgovoru na specifične mikrobne molekule, što se naziva patogen asocirani molekulski obrazac (PAMO). PAMO molekuli se vezuju za veoma važnu grupu detekcionih molekula urođenog imunskog sistema, zvanih receptori prepoznavanja obrazaca (RPO), među kojima su i TLR receptori. Oni su prisutni na ćelijskoj površini i intracelularnim kompartmanima, i oni indukuju intracelularne signalne kaskade koje dovode do produkcije inflamatornih citokina. IL-6 je isto tako esencijalan za razvoj hibridoma, i nalazi se u mnogim suplementarnim medijumima za kloniranje kao što je BriClone®. IL-6 inhibitori (uključujući estrogen) se koriste u tretmanu postmenopozne osteoporoze. IL-6 isto proizvode adipociti, i za to se misli da je razlog povišenog CRP nivoa kod gojaznih osoba. U jednog studiji iz 2009. godine sa intranazalno administriranim IL-6, pokazano je da on poboljšava san-asociranu konsolidaciju emotivnih memorija.
Receptor
IL-6 signalizira kroz receptore na ćelijskoj površini. IL-6 receptor je tip I citokin receptorski kompleks koji se sastoji od ligand-vezujućeg IL-6Rα lanca (CD126), i signal-prenoseće komponente gp130 (isto poznate kao CD130). CD130 je zajednički signal prenosilac za nekoliko citokina među kojima su Inhibitorni faktor leukemije (LIF), cilijarni neurotrofni faktor, onkostatin M, IL-11 i kardiotrofin 1, i on je skoro sveprisutno izražen u većini tkiva, dok je CD126 izražavanje ograničeno na određena tkiva. IL-6 interakcija sa njegovim receptorom, podstiče gp130 i IL-6R proteine da formiraju kompleks, čime se aktivira receptor. Ovi kompleksi približavaju intracelularne gp130 regione čime se inicira kaskada prenosa signala kroz određene transkripcione faktore, Janus kinaze (JAKs) i CTAT faktore.
IL-6 je verovatno najbolje studiran od svih citokina koji koriste gp130 u njihovim signalnim kompleksima. Drugi citokini koji prenose signal kroz receptor koji sadrži gp130 su Interleukin 11 (IL-11), Interleukin 27 (IL-27), cilijarni neurotrofni faktor (CNTF), kardiotrofin 1 (CT-1), kardiotrofin--sličan citokin (CLC), Inhibitorni faktor leukemije (LIF), onkostatin M (OSM), Kapošijev sarkom-asocirani herpesvirus interleukinu 6 sličan protein (KSHV-IL6). Ovi citokini se normalno zovu IL-6 slični ili gp130 koristeći citokini.
Pored receptora vezanih za membranu, rastvorni oblik IL-6R (sIL-6R) je bio prečišćen iz ljudskog seruma i urina. Mnoge nervne ćelije su neodzivne na stimulaciju samo sa IL-6, ali njihova diferencijacija i opstanak može biti posredovan kroz sIL-6R akcije. sIL-6R/IL-6 kompleks može da stimuliše izlazak neurita i da pomogne opstanku neurona, i iz tih razloga može biti važna za regeneraciju nerva putem remijelinacije.
Cahors
Kaor je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 19.735, a gustina naseljenosti je iznosila 305 stanovnika/km².
Interleukin 6
Uloga kod bolesti
IL-6 je relevantan u mnogim procesima bolesti kao što su dijabetis, ateroskleroza, lupus, rak prostate, i reumatoidni artritis. Pacijenti sa naprednim/metastatičkim tumorom imaju povišene IL-6 nivoe u krvi. Iz ovih razloga postoji interest za razvijanje anti-IL-6 agenata kao terapija protiv većine od ovih bolesti. Prva takva terapija je tocilizumab koji je odobren za reumatoidni artritis. ALD518 je u kliničkim ispitivanjima.
Perućko jezero
Perućko jezero je umjetna akumulacija nastala izgradnjom brane Peruća na rijeci Cetini, te je po veličini treće jezero u Hrvatskoj s površinom od oko 15 km2, a dubinom od 65 m među prva tri (dubina jezera jako varira zbog brane koja u kišnoj sezoni jesen-zima vrši uglavnom akumuliranje vodene mase a u vrijeme ljeta ispuštanje vode). Izgradnjom brane regulirana je sezona poplava za Hrvatačko polje i Sinjsko polje, te rad hidroelektrana Peruća, Đale i Zakučac (najveća hidroelektrana u RH).
Područje jezera prije potapanja je bilo djelomično naseljeno, a priroda na tom području je obilovala šumama, oranicama, livadama i vinogradima a od gospodarskih objekata na rijeci Cetini je u tom području bilo mnoštvo mlinova, stupa, uzgajališta riječnih rakova te čak jedna manja hidroelektrana sagrađena netom poslije Drugog svjetskog rata ali i mnogi mostovi. Na tom zemljištu država je izvršila nacionalizaciju i seljacima iz mjesta Vrlika, Vinalić, Garjak, Kosore, Ježević, Laktac, Dabar, Vučipolje, Zasiok, Bitelić, Rumin, Hrvace, Satrić, Potravlje, Maljkovo, Otišić i Maovice oduzela zemlju većinom bez naknade za izgubljenu vrijednost. Poplavljivanjem tog područja većina stanovništva se premjesila na višlja područja planina Svilaje, Dinare i Debelog brda a dio stanovnika se odselilo iz ovog kraja. Pri potapanju područja potopljen je i manastir u Dragoviću koji ponekad kod niskih vodostaja izroni iz dubine jezera zajedno sa zidinama mnogih kamenih kuća, staja, mlinova i suhozida.
Tijekom Domovinskog rata pobunjenici su miniranjem pokušali srušiti branu i to za vrijeme najvećeg vodostaja ikad izmjerenog, no zbog specifične izgradnje (jezgra od ilovače) i brze intervencije Hrvatske vojske spriječeno je potopljavanje nizvodnih sela i gubitak ljudskih života.
Ribolov je razvijen, ali samo za sportske i rekreacijske svrhe. Jezero je poznato i po tome što na njemu zbog izvsnih uvjeta pripreme vrše hrvatski veslači reprezentativci među kojima su osvajači i olimpjiskih i svjetskih medalja.
Zanimljivosti
Uslijed više uzastopnih dana debelih temperaturnih minusa na jezeru Peruća 16. veljače 2012. godine pojavio se led na gotovo 90% površine po prvi put u svojoj povijesti, premda se jezero u rubnim dijelovima uz obalu znalo i prije zalediti nikada kao tada.
OR4D9
Olfaktorni receptor 4D9 je protein koji je kod ljudi kodiran OR4D9 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Litijum azid
Litijum azid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 48,961 Da.
Lista javnih cesta u Baranji
Ovo je popis svih javnih cesta u Baranji. Javne ceste dijele se na:
Sadržaj tabele
U ovom popisu, uz oznaku ceste, daju se njena početna i završna tačka (naselje, granični prijelaz, druga cesta), a između njih sva naselja kroz koja ili pored kojih prolazi, kao i sve druge ceste s kojima ta cesta ima neposredan dodir (ukrštanje, odvajanje, nastavljanje). Na kraju svakog takvog niza daje se dužina ceste u kilometrima.
Ukrštanja cesta
Uz oznake drugih cesta s kojima određena cesta ima neposredan dodir nalaze se oznake koje govore da se ta druga cesta spaja slijeva (↑), spaja zdesno (↓), ukršta (+) s cestom o kojoj je riječ ili da se nastavlja na nju (→).
OR4D10
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Metlika (grad)
Metlika (njemački: Möttling ili još starije Merling) je gradić u Bela krajina Sloveniji od 3.277 stanovnika, on je i administrativni centar Općine Metlika.
Historija
mini|303x303piksel Još za ranog srednjeg vijeka - njemački viteški red izgradio je kod Metlike utvrdu koja je trebala braniti njihovu marku, ispod koje se počelo razvijati naselje.
Comino, Chieti
Comino je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Metlika (grad)
Historija
Tirolsko - gorički grof Henrik II dodjelio tom je naselju prava sajmovanja i lokalne samouprave - 1335. Nakon tog su i svi kasniji vladari (kojih je bilo puno) nastavili poštivati stečena prava, pa je to trajalo sve do 19. vijeka.
Comino, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 412 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 552 m.
Metlika (grad)
Historija
Turci su se prvi put pojavili pred Metlikom 1408. tad su je poharali prvi puta, to su napravili u još 15 navrata u slijedećih 170 godina.
Pored Turaka, Metlika se mučila i sa drugim pošastima, krajem 17. vijeka, pogodio ju je veliki potres, a 1705. strašan požar.
Za vrijeme napoleonovih Ilirskih provincija (1809. - 1813.) Metlika je postala sjediše kantona. Nakon tog je nastavila biti administrativni centar sve do današnjih dana.
Zagrade
thumb|70px|right|Zagrade
Zagrade su znak interpunkcije koji jače odjeljuje jedan dio rečenice ili teksta od drugoga te se tim dijelom nešto objašnjava, tumači ili je manje važno od ostatka.
Vrste zagrada: oble , uglaste [], kose //, vitičaste {} ili izlomljene <>. Najčešće se, u književnoumjetničkom diskurzu, upotrebljavaju oble zagrade.
Upotreba u jeziku
U zagradi se stavljaju dijelovi rečenice koji služe objašnjavanju ili su naknadno dodani te ne pripadaju tome tekstu:
Zarez se stavlja samo nakon drugog dijela zagrade:
U zagradu se stavljaju i didaskalije koje se unutar zagrada obično navode kurzivom ( za objašnjenje trotočja u zagradama pogledajte istoimeni članak ): POZZO: Oprez! On je opasan! (Estragon i Vladimir se gledaju)
(...)
POZZO (umiren): Gospodo, ne znam što je to sa mnom bilo. Oprostite, molim vas. Zaboravit sve to (Sve više ovladava sobom). Ne znam više što sam govorio, ali možete mi vjerovati da nijedna riječ nije bila istinita (Uspravi se udarajući se u prsa). Zar ja izgledam kao čovjek koji zbog nekoga pati? No, slušajte! (Traži po svojim džepovima.) Kamo sam zametnuo lulu?
Zagrade služe i skraćenom označavanju dvostrukosti ili skraćenom pisanju istih dijelova:
Drugi se dio zagrade često koristi za odjeljivanje brojeva ili slova pri nabrajanju:
Ili da bi se označilo kako nešto vrijedi za sve pojmove:
Ako unutar zagrade dolazi nove zagrade, stavljaju se uglate zagrade. Rečenični znakovi koji pripadaju dijelu unutar zagrade dolaze unutar zagrade, a oni koji pripadaju ostatku teksta dolaze izvan zagrade.
Matematika
Također se unutar zagrada stavlja vrijednost funkcija:
Koristi se i za označavanje koordinata točaka u Kartezijevom koordinantnom sustavu:
Fonetika
Uglate i kose zagrade koriste se za označavanje izgovora u fonetici i fonologiji:
Računalstvo
Zagrade su u programiranju važan dio sintakse programskih jezika.
int main (void) {       puts ("Ovo je primjer u programskome jeziku C"); return 0; }
Celina, Tennessee
Selajna je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Lomese, Verbano-Cusio-Ossola
Lomese je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 438 m.
Rag and Bone
"Rag and Bone" je pjesma koju je snimila i izvodi američka rock grupa The White Stripes, odnosno deveta pjesma na njihovom albumu Icky Thump. Izdana je 6.6. 2007. " kao crvena vinil-ploča, odnosno besplatni dodatak primjerku časopisa NME, pri čemu je napravljeno 120.000 primjeraka.
Pjesma opisuje svijet iz perspektive dvoje staretinara (engleski: Rag and bone man), a čije riječi izgovaraju Jack i Meg White.
Roslyn, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.770, što je 200 (7,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Merenre Nemtyemsaf I
Merenre Nemtyemsaf I (2283 - 2278. pne.) bio je četvrti kralj Šeste egipatske dinastije. Njegovo nomen, teoforički zaziva Nemtyja, a nekoć se čitalo kao Antyemsaf, za što se danas zna da je nepravilno.
Dok se za Merenrea Nemtyemsafa I nekoć vjerovalo kako je bio služio kao kratkotrajni ko-regent svom ocu Pepiju I Meryreu prije nego što će zavladati sam, objavljivanje anala Kamen iz Južne Saqqare koje su 1995. napravili Vassil Dobrev i Michel Baud pokrazuje da je Merenre neposredno naslijedio vlast od oca bez interregnuma ili ko-regenstva. Teško oštećeni dokument je sačuvao bilješku posljednje godine Pepija I -- njegovog 25. popisa te je odmah nastavio bilježiti vladavinu Merenrea. Merenre je dijelio fascinaciju svog oca Nubijom i nastavio istraživati duboko u tu regiju. Nastavio je i proces kraljevske konsolidacije, imenovavši Wenija kao prvog guvernera Gornjeg Egipta i proširivši ovlasti drugih guvernera. Dok se nekoć smatralo kako je umro u mladosti, posljednja arheološka otkrića obaraju tu teoriju. Predmeti suvremenika pokazuju da mu je vladavina trajala duže od desetljeća. Njegova Godina 5. nakon popisa (Godina 10. ako je popis dvogodišnji) se našla u kamenolomskom Hatnubskom natpisu br. .6, prema Anthonyju Spalingeru. Kamen iz Južne Saqqare – napravljen za vrijeme vladavine Pepija II – pripisuje Merenreu minimalnu vladavinu od 11 do 13 godina.
Tana (film)
Tana je albanska drama iz 1958. godine. Ovaj film zapravo predstavlja prvi dugometražni albanski film, kojeg je usputno rečeno producirao studio Kinostudio Shqipëria e Re. Film je svoju premijeru doživio 17. kolovoza/augusta 1958. Tanu je režirao Kristaq Dhamo, dok je scenarij za film napisao Fatmir Gjata. Za glazbu u filmu je bio zadužen Çesk Zadeja.
Radnja
Radnja filma je temeljena na istoimenom romanu Fatmira Gjate. Događaji u filmu su smješteni u 1950-e. Glavni lik ovoga filma, Tana, je pametna, komunikativna i progresivna mlada žena, koja je zaljubljena u Stefana s kojim želi započeti zajedno živjeti u neimenovanom planinskom selu u Albaniji. Kako bi prethodno spomenuto i ostvarila Tana se bori sa zaostalim mentalitetom svoga djeda i ljubomorom Leftera.
Bunceton, Missouri
je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 354, što je 6 (1,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Povjerenje
Povjerenje (ijek.) ili poverenje (ek.), osjećaj da će razvoj situacije ili događaja imati pozitivan ili očekivani tok. Važna značajka je postojanje alternativnoga toka. To razlikuje osjećaj povjerenja od osjećaja nade.
Povjerenje znači također očekivanje od osobe od povjerenja ili organizacije da će svoje buduće akcije oblikovati u okviru zajedničkih vrijednosti.
Osnove povjerenja čine kredibilitet, pouzdanost i autentičnost, koje se odnose kako na sadašnjost, tako i na buduće događaje.
Upotreba pojma u znanosti je različita, tako da je čak i unutar jedne discipline često kontroverzna.
Barcelonnette
Barselonet je naselje i opština u jugoistočnoj Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornjoprovansalski Alpi koja pripada prefekturi Barselonet.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2819 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 171 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,42 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1132 metara (maksimalnoj 2680 m, a minimalnoj 1115 m).
Pepi I Meryre
Pepi I Meryre (vladao 2332 – 2283. pne.) bio je treći kralj Šeste egipatske dinastije. Njegovo ime Meryre znači "voli ga Re".
Pepi je bio sin Tetija i trebala mu je podrška moćnih pojedinaca u Gornjem Egiptu kako bi svrgnuo uzurpatora Userkarea, ubojicu njegovog oca, te tako ostvario svoje pravo na prijestolje. Nakon toga će te osobe postati važan faktor na njegovom dvoru i dvije njegove kraljice su bile kćeri njegovih gornjoegipatskih vezira. Vladavinu Pepija I je označila agresivna ekspanzija u Nubiju, širenje trgovine do udaljenih oblasti Libanona i somalijske obale, ali i rast moći plemstva. Jedan od kraljevih službenika po imenu Weni se u njegovo ime borio u Aziji. Njegov zagrobni kompleks dao je ime Memfisu.
Dužina vladavine
Analiza oštećenog analskog dokumenta 6. dinastije - Kamena iz Južne Saqqare - daje mu vladavinu od oko 48-49 godina, ali za to nema potvrde u Torinskom popisu kraljeva koji mu očito pripisuje 44 godine, prema analizi dokumenta od strane Kima Ryholta. Potonja brojka se čini bližom istini jer bi ukazivala da se popisa stoke - osnova datiranja - u u doba Pepija I nije uvijek održavao u razmaku od dvije godine. To je slučaj sa slavnim natpisom '''Godina nakon 18. popisa, 3. mjesec Shemu dan 27 iz Wadi Hammamata br.74-75 koji spominje "prvi prigodu za Heb Sed"''' te godine, prema Spalingeru. (to bi bila Godina 36. ukoliko se koristio dvogodišnji sistem). Ova informacije je važna jer se Gozba Heb Sed slavila u 30. godini kraljeve vladavine; ukoliko je Pepi I koristio dvogodišnji sistem brojanja, natpis bi umjesto toga bio datiran na 15. popis.
Najkasniji datum vladavine Pepija I je '''Godina 25. popisa, 1. mjesec Akhet dan [izgubljen]''' iz Hatnubskog natpisa br.3. Kamen iz Južne Saqqare također potvrđuje da je posljednja godina Pepija Ibio 25. popis.
Mediana Vecchia, Latina
Mediana Vecchia je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 166 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Grendel
Grendel je jedan od likova, odnosno antagonista, u drevnom anglosaksonskom epu Beowulf. Uz Grendelovu majku i zmaja predstavlja lik koga se plaše svi osim Beowulfa.
Eksterni linkovi
Grendel (Belgia)
Bridžport
Bridžport se može odnositi na
Alraune
Alraune, punim naslovom 'Alraune. Die Geschichte eines lebendigen Wesens' je naučno-fantastični horor roman njemačkog književnika Hannsa Heinza Ewersa, originalno objavljen 1911. godine. Naslovna protagonistica je žena začeta umjetnom oplodnjom tako što je u prostitutku unešena sperma osuđenog ubice; ona odrasta u lijepu, ali promiskuitetnu ženu koja poput vampira uništava muškarce s kojima dolazi u dodir, a na meti joj se nalazi i profeosr Jakob ter Bringen, naučnik koji je vodio eksperiment. Roman, koji predstavlja svojevrsnu kombinaciju njemačkih srednjovjekovnih legendi sa motivima Frankensteina, je predstavljao jedan od najpopularnijih u Ewersovoj bibliografiji. U romanu se prvi put kao lik pojavljuje Frank Braun, koji će biti protagonist još dva Ewersova romana.
Alraune je doživjela nekoliko filmskih adaptacija:
Rudolf Fizir
Fizir Rudolf (Ludbreg, 13. siječnja 1891. - Zagreb, 11. studenog 1960.), hrvatski najpoznatiji i najdjelotvorniji konstruktor zrakoplova.
Rani život i početak karijere
Rođen je 13. siječnja 1891. u podravskom gradiću Ludbregu, kao drugo od četvero djece Mije i Valentine Fizir. Po završetku osnovne škole u Ludbregu, upisuje se u Obrtnu školu u Zagrebu. Od 1906. ili 1907. upućen je u višu srednju tehničku školu u Bečkom Novom Mjestu, a potom na Tehnički fakultet u Toulouseu u Francuskoj. Godine 1911. ili 1912. napušta Toulouse i odlazi u Wismar u sjevernoj Njemačkoj, na obali Baltika, gdje upisuje aerotehničku inženjersku akademiju. Svoj prvi zrakoplov konstruirao je još kao student 1913., no konstrukcija toga sportskog dvokrilca ostaje u nacrtima. Uskoro je počeo Prvi svjetski rat, a Fizir, kao daroviti apsolvent, u rujnu 1914. radi u tvornici zrakoplova Fokker u Schwerinu. Godine 1915. polaže završni ispit i stječe diplomu aerotehničkog inženjera. Kada je Anthony Fokker krenuo u izgradnju podružnice svoje tvrtke u Mađarskoj, zadaću uhodavanja proizvodnje u budimpeštanskom MAG-u dobio je mladi Fizir. U Mađarskoj radi od travnja do rujna 1916. te se potom vraća u Njemačku i radi kao konstruktor u tvrtki Hansa und Brandenburg Flugzeugwerken u Brandenburgu kraj Berlina. U srpnju je konstruktor u tvrtki Hansa-Lloyd-Werk u istom gradu, a tu je dočekao i sam kraj rata. Nakon poraza Centralnih sila od studenoga 1918. Fizir radi u autoindustriji u tvrtki Steyer Automobilwerke u Settinu, gdje stječe značajna iskustva na motorima s unutarnjim izgaranjem. Godine 1920. vraća se u domovinu i rodni Ludbreg. Fizir nalazi posao u Novom Sadu, središtu zrakoplovstva nove države. Radi u Vazduhoplovnoj komandi (poslije 1. zrakoplovni puk), gdje je, od svibnja iste godine, na dužnosti šefa "Vazduhoplovnog odseka". Fizir svoje zrakoplove gradi u dvorištu obiteljske kuće u Petrovaradinu, o svom trošku i bez razumijevanja vlasti.
Kućni zrakoplovi
Njegova je kućna radionica s vremenom narasla te će dobiti konstrukcijski ured u kojem će uz njega stasati brojni mladi zrakoplovni inženjeri i konstruktori. Tijekom rada u 1. zrakoplovnom puku, od 1921. po nacrtima Rudolfa Fizira rade se sustavne preinake trofejnih vojnih zrakoplova tipa Brandenburg, kojih je izgrađeno više od stotinu. Rezultat pregradnje bio je izvanredan pa se krenulo u serijsku proizvodnju Fizirovih malih Brandenburga kao prvih domaćih zrakoplova. Ukupno je proizvedeno stotinjak lakih školskih dvokrilaca koji su dobili oznaku ŠB-1 (Školski Brandenburg), a prvi je primjerak iz Ikarusa izišao u ožujku 1924. Godinu dana prije, 1923., Fizir u suradnji s Austrijancem Josipom Micklom u Petrovaradinu gradi prototip jedrilice Fizir-Mickl moderne koncepcije. Potom, 1925., gradi prototip zrakoplova Fizir F1 s motorom Maibach od 260 KS. To je bio prvi u potpunosti domaći zrakoplov. Bio je toliko dobre aerodinamike da je u rujnu 1927. odnio prvu nagradu na natjecanju Male Antante i Poljske, i to u kategoriji zrakoplova s motorima iznad 400 KS. Serijski je tih zrakoplova u raznim inačicama proizvedeno više od 50 komada. Proizvedeno je i pet hidroaviona oznake F1M, po- kretanih motorom Jupiter od 420 KS, a nalazimo ih i pod imenom Veliki Fizir. U privatnoj radionici u Petrovaradinu 1929. izgrađen je prototip školskog dvosjeda označenog U.N. (Univerzalni Nastavni) s motorom Mercedes D.II snage 120 KS. Pokazao se izvrsnim pa je usvojen kao osnovni školski tip Jugoslavenskoga kraljevskog aerokluba. Proizveden je u nizu serija s raznim motorima u više od 190 primjeraka, a nalazimo ga pod imenom Fizir N (Nastavni), a poslije Fizir FN. Godine 1930. proizveden je u varijanti s plovcima za slijetanje na vodene površine, pod nazivom FN-Hidro, u seriji od pet primjeraka. Do danas je u Tehničkom muzeju u Zagrebu sačuvan samo jedan, koji je obnovljen.
Iste godine Rudolf Fizir je konstruirao svoju prvu amfibiju naziva Fizir Vega, s petocilindričnim zvjezdastim motorom Walter-Vega iznenađujuće male snage od 85 KS. To je bio prvi domaći amfibijski zrakoplov u povijesti. Fizir svoje hidro- avione i amibije gradi vođen idejom o povezivanju svih jadranskih otoka hidroavionskim linijama te izradi mreže uzletišta na Jadranu.
Tehnička služba
Na zahtjev VVKJ-a, u Zmaju je krajem 1933. godine izrađen prototip Fizirova prijelaznog školskog zrakoplova FP-2 (Fizir prijelazni - 2) s motorom snage 420 KS, koji nalazimo i pod imenom Fizir-Stankov. Godine 1933. skupina konstruktora na čelu s Fizirom počinje s izradom projekta školskog zrakoplova PVT za prijelaznu lovačku obuku. Iz njega je razvijena 1938. jednosjedna inačica naziva Rogožarski R-100. Oba su zrakoplova građena u velikim serijama. Potom je Fizir 1935. konstruirao moderni jednomotorni trosjedni monoplan turističke namjene, sa zatvorenom kabinom. Zrakoplov je bio iznimne aerodinamike, a pokretan je motorom Walter 120/135 KS. Iako izvrstan, Fizir FT (turistički) nije doživio serijsku proizvodnju zbog nedostatka interesa za tom vrstom letjelica u vremenu nadolazećeg svjetskog sukoba. Do Drugog svjetskog rata izrađuje i prvi domaći sportski zrakoplov zatvorene kabine, naziva Fizir-I.A.F. U travnju 1936. Fizir napušta radno mjesto šefa Vazduhoplovnog odseka i postaje tehničkim ravnateljem tvornice Ikarus u Zemunu.
Po izbijanju Drugog svjetskog rata 1941. godine, seli u Zagreb, gdje je primljen u djelatni sastav Vojnog zrakoplovstva NDH s činom potpukovnika. Dana 25. studenog 1941. postaje glavarom tehničkog ureda i šefom tehničke službe HRZ-a. Radi na tehničkom ustrajanju i opremanju zrakoplovstva, te pokretanju proizvodnje zrakoplova u Hrvatskoj. Njegovi zrakoplovi FP-2 građeni su u Rumi, a započeta serija završena je tek nakon pada NDH. Tijekom Drugog svjetskog rata, pri Tehničkom fakultetu u Zagrebu osnovao je Zavod za projektiranje zrakoplova, gdje je predavao gradnju zrakoplova kao izvanredni predavač. Fizir je kraj rata dočekao na dužnosti šefa tehnike u činu pukovnika HRZ-a. 1946. znanstveni je suradnik Instituta za naučna istraživanja u Zagrebu. Potom se zaposlio u Industrijskom projektnom zavodu u Zagrebu. Tu je osnovao vrlo uspješnu tvornicu motorkotača TMZ, koja je opet 1952. godine preseljena u Beograd. Iste je godine konstruktor Fizir umirovljen zbog bolesti. No, ni u mirovini nije mirovao. Obavlja posao inspektora građanskog zrakoplovstva, konstruira novi sportski zrakoplov te gradi četverosjednu amfibiju FA-2. Amfibija je, kao i prethodna, imala deplasmanski trup i potisni propeler, a pokretana je motorom Lycoming od 185 KS. Izgrađena je u Aerotehničkom zavodu Hrvatske 1960. godine, a jedini primjerak je korišten u crikveničkom aeroklubu.
Premijer Japana
Premijer Japana (内閣総理大臣) je predsjednik Vlade Japana. Premijera imenuje Car, na prijedlog Parlamenta. Premijer je i sam, uvijek, član parlamenta, a da bi ostao na funkciji mora uživati povjerenje u Predstavničkom domu. On je vođa Kabineta te imenuje i razrješuje dužnosti ministre u Vladi. Zanimljivo je kako je doslovni prijevod titule s Japanskog Ministar za opsežno upravljanje Kabinetom, odnosno Ministar koji predsjeda Kabinetom.
Rudolf Fizir
Tehnička služba
Umire 11. studenog u Zagrebu od upale pluća. Međunarodna zrakoplovna federacija (Fédération Aéronautique Internationale) posmrtno mu iste godine dodjeljuje uglednu prestižnu diplomu Paul Tissandier za ukupan doprinos svjetskom zrakoplovstvu.
Brilijant
Brilijant se može odnositi na
Premijer Japana
Funkcija je stvorena 22. prosinca 1885., četiri godine prije stupanja na snagu Meijijevog ustava, a prvi obnašatelj dužnosti bio je Itō Hirobumi. Funkcija je u suvremenom obliku stvorena stupanjem na snagu aktualnog Ustava, 1947. godine.
Od 4. listopada 2021., aktualni premijer Japana je Fumio Kishida.
Kvalifikacije
Da bi netko uopće mogao postati premijer Japana, mora zadovoljavati sljedeće kriterije:
Eurosong 1960.
Eurovizija 1960. je bila 5. Eurovizija održana 29. ožujka 1960. u Royal Festival Hallu, London, Ujedinjeno Kraljevstvo. Francuska je pobijedila po drugi put. Predstavljala ju je Jacqueline Boyer s pjesmom Tom Pillibi koja je postala hit u Europi. Osvojila je 32 boda. Ove godine nitko nije osvojio nula bodova, što će se idućih godina događati.
Nizozemska je pobijedila prošle godine, ali ove godine nije organizirala natjecanje jer je organizirala 1958. Tada je organizacija pala na drugoplasirano Ujedinjeno Kraljevstvo.
Rudolf Fizir
Vidi još
Zrakoplovi Fizir
OR4E2
Olfaktorni receptor 4E2 je protein koji je kod ljudi kodiran OR4E2 genom.
OR4D11
Olfaktorni receptor 4D11 je protein koji je kod ljudi kodiran OR4D11 genom.
OR4E2
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
OR4D11
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Pataskala, Ohio
Pataskala je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 14.962, što je 4.713 (46,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bruksajd
Bruksajd se može odnositi na
Interleukin 8
Interleukin 8 (IL-8) je citokin koga proizvode makrofage i ćelije drugih tipova kao što su epitelijalne ćelije. NJega isto tako sintetizuju endotelijalne ćelije, koje skladište IL-8 u njihovim skladišnim mehurima, Weibel-Palade tela. Kod ljudi, interleukin 8 je protein kodiran IL8 genom. On se izlučuje kroz lanac biohemijskih reakcija. IL-8 je važan posrednik imunih reakcija u odgovoru urođenog imunskog sistema.
Postoji više receptora na površini membrana koji mogu da vežu IL-8. Najčešće studirani tipovi su G protein spregnuti serpentin receptori CXCR1 i CXCR2. Izražavanje i IL-8 afinitet je različit za ova dva receptora (CXCR1 > CXCR2). Toll-slični receptori su receptori urođenog imunskog sistema. Ti receptori prepoznaju antigen obrasce (poput LPS kod gram negativnih bakterija).
Funkcija
Protein kodiran ovim genom je član CXC hemokin familije. Ovaj hemokin je jedan od glavnih posrednika inflamatornog procesa. Ovaj hemokin se izlučuje iz nekoliko ćelijskih tipova. On funkcioniše kao hemoatraktant, i one takođe potentan angiogenetski faktor. IL-8 ima oblika: monomer i homodimer. Za oba oblika je nađeno da su potentni CXCR1 i CXCR2 pobuđivači. Dokazano je da je homodimer potentniji, međutim, Leu25 metilacija može da blokira aktivnost dimera. Za IL-8 se veruje da igra ulogu u patogenezi bronhiolitisa, rasprostranjenog oboljenja respiratornog trakta uzrokovanog viralnom infekcijom. Ovaj gen i drugih deset članova CXC hemokin genske familije formiraju hemokinski genski klaster na hromozomu 4.
IL-8 primarna funkcija je indukcija hemotakse u njegovim ciljnim ćelijama (npr. neutrofilnim granulocitima). On učestvuje u neutrofilskoj seriji ćelijsko-fizioloških odgovora neophodnih za migraciju i u njihovoj ciljnoj funkciji, fagocitozi. On takođe ima udela u povećanju intracelularnog Ca2+, eksocitozi (npr. oslobađanju histamina), respiratornom širenju. IL-8 može biti izlučen iz bilo koje ćelija sa Toll-sličnim receptorima u okviru urođenog imunog odgovora. Primarna funkcija IL-8 citokina je da regrutuje neutrofile da fagocitoziraju antigen koji je pobudio antigenski obrazac toll-sličnog receptora.
Ciljne ćelija
Dok su neutrofilni granulociti primarna meta za IL-8, postoji relativno širok krug ćelija (endotelne ćelije, makrofage, mast ćelije, keratinociti) koje reaguju na ovaj hemokin. IL-8 hemoatraktantska aktivnost u sličnim koncentracijama kao kod kičmenjaka je pokazana i kod Tetrahymena pyriformis, što ukazuje na filogenetički visoko konzerviranu strukturu i funkciju ovoj hemokina.
Klinički značaj
Ako trudnica ima visok nivo interleukina 8, ona ima povišen rizik induciranja shizofrenije u potomstvu. Za visoke nivoe interleukina 8 je pokazano da umanjuju šanse za uspeh tretmana sa antipsihotičkim medikacijama za shizofreniju.
Nomenklatura
IL-8 je preimenovan u CXCL8 od strane Subkomiteta za hemokinsku nomenklaturu koje je deo Internacionalne unije imunoloških udruženja, mada njegovo odobreni HUGO simbol gena ostaje IL8.
Blaž Jurjev Trogiranin
Blaž Jurjev Trogiranin (* Trogir?, oko 1412 - † Zadar, oko 1448) je kasnogotički slikar, prve polovice 15. stoljeća iz Dalmacije, u talijanskoj povijesti umjetnosti je znan kao Biagio di Giorgio da Traù.
O njegovu životu bilo je vrlo malo podataka, tako da je do prve polovice 20. stoljeća on bio mitska ličnost, a njegovi radovi pripisivani su raznim drugim slikarima.
Biografija
On je bio putujući slikar, koji je radio za potrebe ondašnjih crkava, crkvenih bratovšina, po čitavoj Dalmaciji; od Trogira, Šibenika, Hvara, Korčule, Stona i Dubrovnika. Radio je i po Italiji (Venecija), no najviše je njegovih djela pronađeno u Trogiru, zato i nosi epitet Trogiranin. Ni dan danas nije posve jasno gdje je rođen, po nekima je iz Like (Lapac) no većina misli da je rođen u Trogiru ili bližoj okolici.
Kao slikar zanimljiv je i stoga, jer je kasno otkriven. O njemu je bilo nekih arhivskih podataka, ali njegov opus bio je nepoznat. Zatim su neki povjesničari umjetnosti (prvenstveno Kruno Prijatelj ) uočili srodnosti među nekim njegovim djelima razbacanima po cijeloj Dalmaciji i grupirali ih u cjelinu, te je nakraju Kruno Prijatelj na osnovu stilske analize to pripisao istom majstoru. Kasnije je ta njegova teza potvrđena, - otkrićem potpisa Magister Blasius pictor sa stražnje strane oltarnog poliptiha iz crkve na Čiovu (za vrijeme restauracije 1950-ih), tako je Blaž Jurjev i njegov opus počeo izlaziti na svijetlo dana iz mraka srednjeg vijeka.