cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ig (Slovenija)
Znamenitosti
Pored sojenica, atrakcija je i dvorac na brdu Pungart (Ižanski grad), koji je tokom historije pripadao brojnim plemićkim porodicama. Posljednji vlasnici grofovi Auerspergi doživjeli su 1848. napad razjarenih kmetova. Nakon tog je dvorac obnovljen i pretvoren u zatvor, on je to i danas i to samo za žene. ,
Littleton, Colorado
Litlton je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 41.737, što je 1.397 (3,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Early, Texas
Early je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.762 stanovnika.
Winterport, Maine
Vinterport je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mejn.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.340, što je 33 (2,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Alliste, Lecce
Alliste je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Stenjevec
Stenjevec je jedna od četvrti Zagreba, glavnog grada Hrvatske. Smješten je u zapadnom dijelu grada i ima 41.257 stanovnika ( prema popisu stanovništva iz 2001. godine).
Alliste, Lecce
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4543 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Carica Teodora (žena Justinijana)
Teodora (rođena oko 497, umrla 28. juna 548) bila je supruga istočnorimskog (vizantijskog) cara Justinijana I i njegov najbliži savetnik i saradnik preko dvadeset godina. Ipak, zahvaljujući Prokopijevoj „Tajnoj istoriji“ Teodora je prevashodno ostala upamćena kao kurtizana koja se uznela do carskog trona.
Poreklo
O Teodorinoj godini rođenja i poreklu može se samo nagađati. U nauci se obično uzima da je bila petnaestak godina mlađa od supruga Justinijana I, dakle rođena je oko 497. godine. Caričina porodica bila je, po tradiciji koju je zabeležio oko 1320. istoričar crkve Nićifor Kalist, poreklom sa Kipra. Međutim, različiti izvori nastali posle 6. veka, beleže kao Teodorin zavičaj Aleksandriju i maloazijsku oblast Paflagoniju. Po sirijskim izvorima Teodora je bila ćerka lokalnog monofizitskog sveštenika iz Damana kod Kalinika na Eufratu. . Među modernim istoričarima je teza o Teodorinom poreklu odavno povezana sa mogućom književnom tendencijom da se carica koja je uspela da zavede sredovečnog Justinijana poveže sa Kiprom, rodnim mestom starogrčke boginje ljubavi Afrodite. Iako izvori to ne spominju, Teodorina porodica je možda bila i iz prestonog Konstantinopolja. Najveći broj podataka o Teodorinoj mladosti pruža već pomenuta Prokopijeva „Tajna istorija“. Po malicioznom Prokopiju, Teodora je poticala iz najnižeg staleža, staleža koji su činili cirkuski zabavljači, uličarke i oslobođeni robovi. Po Teodosijevom zakoniku čiji su zakoni još uvek bili na snazi početkom 6. veka, takvi ljudi su bili trajno obeleženi niskim poreklom i prokazanim zanimanjima u tolikoj meri da im je uskraćivan pristup crkvama i sve do samrti svete tajne krštenja i pričešća. Razne scenske umetnosti poput pantomime i plesa bile su jako popularne širom Istočnog rimskog carstva 6. veka, ali su sami izvođači bili prikovani za samo dno društvene lestvice, dok je zakon, još od Dioklecijanove vlade propisivao da se zanimanje mora prenositi unutar iste porodice sa kolena na koleno.
Susret sa Justinijanom
U mladosti dobila je ćerkicu, a kasnije i sina po imenu Jovan, a u nekoliko navrata je i prekidala trudnoću. Najzad, postala je ljubavnica Hekebola, namesnika Pentapolja u današnjoj Libiji (verovatno oko 520), ali se sa njim burno rastala. Možda je sve bio deo njenog plana da se kao Hekebolova pratilja spase daljeg boravka u pozorištu. Preostalo joj je da se na sve načine domogne Carigrada. Prvo je otišla u Aleksandriju, gde je nastavila sa najstarijim zanatom na svetu, ali je u egipatskoj metropoli verovatno upoznala i monofizitsko učenje i njegove propovednike, podvižnike i svetitelje. Po koptskoj tradiciji zabeleženoj u 7. veku lično je upoznala monofizitskog patrijarha Timoteja III koji je postao njen duhovnik. U Aleksandriji je tako ostavila stari život bludnice iza sebe, a u Antiohiji u Siriji se desio drugi važan preokret. Upoznala je izvesnu plesačicu u službi Plavih, Makedoniju, koja je u isto vreme bila i dostavljač u službi carske tajne policije. Makedonija je izgleda vrbovala Teodoru i zatim je u Carigradu upoznala sa velikim pokroviteljem deme Plavih, Petrom Sabatijem, budućim Justinijanom, sestrićem cara Justina I. U vreme kada je upoznala Justinijana, po tradiciji ranog 8. veka, Teodora je u jednoj carigradskoj udžerici vodila častan i siromašan život prelje.
Udaja
Teodorina prošlost i poreklo nisu bili tajna u Carigradu, kao i njene simpatije prema monofizitima. Justinijan je izgleda iskreno zavoleo Teodoru, ali je stari zakon Konstantina I onemogućavao osobama iz senatorskog staleža da stupe u brak sa bivšim glumicama i robinjama koje su zakonski bile definisane kao „žene bez časti“. Pored toga, i supruga cara Justina, stroga Eufemija oštro se protivila Justinijanovoj ženidbi, ne toliko zbog Teodorinog porekla, pošto je i sama bila u mladosti robinja koja je promenila nekoliko gospodara, već možda zbog sklonosti ka monofizitizmu Justinijanove izabranice. Međutim, stara carica je umrla 524. godine i Konstantinov zakon je ukinut već 525. godine. Teodora se ubrzo zatim udala za Justinijana sa kojim je već živela u carigradskoj Hormizdinoj palati. Kada se Justinovo zdravlje bespovratno pogoršalo, stari car je 1. aprila 527. krunisao Justinijana i Teodoru. Justin je preminuo 1. avgusta iste godine a Justinijan je postao novi avgust.
Dvor: saveznici i neprijatelji
thumb|thumb|[[Justinijan I. Veliki|Justinijan I, detalj mozaika „Car Justinijan i njegova svita“ u crkvi San Vitale u Raveni (547). Teodorina moć počivala je na vlasti i popustljivosti njenog supruga.]] Nakon što joj je muž krunisan, Teodora je dobila titulu avguste, uobičajnu za carske supruge i sestre. Sama titula je bila simbolična, ali u vreme careva slabih ličnosti, poput Arkadija ili Teodosija II, carice su preuzimale važnu ulogu u politici, administraciji i verskim poslovima. Sada su se na prestolu našle dve ambiciozne i vlastoljubive osobe, često suprotstavljenih pogleda po mnogim pitanjima, ali isto tako i pune obostranog poštovanja. Kao carev savetnik, Teodora je bila dragocena pre svega iz dva razloga. Poznavala je način života i razmišljanja carigradske svetine, najnižih slojeva prestonice. Sa druge strane, još pre 527. postala je zaštitnik monofizita, sledbenika jeretičkog učenja osuđenog 451. u Halkidonu na Četvrtom vaseljenskom saboru. Justin I je pokrenuo progon monofizita u istočnim provincijama, dok je njegov naslednik Justinijan, iako ubeđeni pristalica pravoslavlja, priželjkivao kompromis. Kao dobročinitelj monofizita Teodora je imala važnu ulogu u održavanju krhke ravnoteže i omekšavanju carske politike.
Po stupanju na presto, Teodora, ćerka zabavljača i supruga potomka balkanskih seljaka, osetila je neprijateljstvo i prezir stare prestoničke aristokratije. Međutim, ni po usponu do carske krune, nije zaboravila svoje stare prijatelje. Sestru Komito bogato je udala za vojskovođu Sita, a staru prijateljicu Antoninu za budućeg osvajača Vandalske kraljevine, Velizara. Svoju vanbračnu ćerku udala je za jednog od pripadnika porodice nekadašnjeg cara Anastasija I, Justinovog prethodnika. Na dvor je sa sobom dovela i svoje tri drugarice, nekadašnje glumice. Među Teodorine verne saradnike spadao je i evnuh Narzes, nadzornik carske ložnice. Ipak, carica je imala i nekoliko protivnika, pre svih Jovana Kapadokijskog, sposobnog i beskrupuloznog Justinijanovog „ministra finansija“, čoveka koji se nije ustručavao da sve kaže carskom paru u lice. Pored toga, Teodora nije imala poverenja u ljude koji su imali ogromno bogatstvo, uticaj i slavu poput Jovana Kapadokijskog, Velizara i vojskovođe Germana, Justinijanovog brata od tetke. U slučaju Germana, koji je bio najočigledniji Justinijanov naslednik, Teodora se potrudila da spreči njegovu decu da sklope bračne veze sa supružnicima sličnog društvenog statusa kako ne bi mogli jednog dana da se nadmeđu sa njenom porodicom.
Doprinos carevom zakonodavstvu
Na carigradskom dvoru Teodora je uvela vrlo strog i krut ceremonijal. Justinijan je cenio njen savet i izgleda da ju je tretirao kao svog savladara. U noveli 51 iz 535. Teodora je nazvana „našom najpobožnijom suprugom koju nam je darovao Bog“. Velikodostojnici su po stupanju na dužnost polagali zakletvu vernosti i avgustu i avgusti. Ceremonijal koji je uveden od Justinijanovog dolaska na presto predviđao je da svi senatori, bez obzira na rang, prilikom susreta sa carskim parom padaju na ničice. Teodora je navodno insistirala da se umesto tradicionalnih titula cara i carice tj vasilevsa i vasilise, svi redom obraćaju njoj i njenom mužu kao despini i despotu tj gospodarici i gospodaru.
Justinijan je bio veliki zakonodavac i nekoliko zakona koje su u njegovo vreme bili doneseni u cilju zaštite žena možda su upravo bili inspirisani od strane njegove supruge. Glumice koje su napustile scenu nisu mogle bite silom zadržavane, žene su dobile pravo da poseduju i nasleđuju imovinu, a budući muževi su morali da obezbede svojim nevestama dar u visini vrednosti njihovoh miraza. Zakon iz 535. zabranio je prostituciju u Carigradu, trgovinu ženama, proterao je podvodače iz grada i naložio zatvaranje javnih kuća. Teodora je, po hroničaru Jovanu Malali, sazvala trgovce robljem, otkupila sve žene i podelila im sitne darove u odeći i novcu. Sama carica je podigla na azijskoj obali Bosfora manastir nazvan Pokajanje u kome su bivše prostitutke živele kao monahinje.
U Istoriji Justinijanovih ratova Prokopije je zabeležio da je u Teodorinoj prirodi bilo da pomaže nesrećnim ženama. Kada je Justinijanov brat od tetke Borajd umro, njegovu imovinu je nasledi njegov rođeni brat German, dok je pokojnikova ćerka dobila samo zakonski minimum očeve imovine. Suprotno željama Germana, car je intervenisao u korist Borajdove supruge i ćerke, verovatno na nsistiranje Teodore koja, kao što je pomenuto, nije volela Germana i njegovu porodicu. Sa druge strane, udovičena Justinijanova sestričina Prajekta je 546. poželela da se uda za vojskovođu jermenskog porekla Artavana. Car je Artavana pozvao u prestonicu, postavio ga za vrhovnog zapovednika vojske pri dvoru i za konzula, ali se ubrzo pokazalo da je Jermenin već oženjen. Njegova supruga je doputovala u Carigrad iz daleke postojbine i zatražila pomoć carice Teodore. Ukratko, Teodora je demonstrirala da po rimskom pravu, važećem u zemlji gde je Artavan ostvario blistavu karijeru, nema pravnih osnova da napusti svoju neželjenu suprugu. Artavan je tako sve do Teodorine smrti ostao verzan za svoju prvu suprugu, a posle 548. bilo je prekasno da postane zet carske porodice.
Uloga tokom ustanka "Nika"
Još u vreme prvih godina braka, Teodora je rodila Justinijanu ćerku, ali je dete ubrzo preminulo. Izgleda da je carica u prvo vreme redovno obilazila banje u Bitiniji, ali ipak nije uspevala da Justinijanu rodi decu. Caričin položaj na dvoru ipak se učvrstio nakon ustanka "Nika" (13.-18. januara) 532. u Carigradu. Pošto su udružene deme Zelenih i Plavih zauzele ključne položaje u Carigradu i pošto su pobunjenici izvikali za cara Ipatija, sestrića Anastasija I, Justinijan je u prisustvu svojih najbližih savetnika 17. januara naredio da se dvor evakuiše u Herakleju. Kada su muškarci zaćutali, Teodora se obratila okupljenima:
Posle ovih reči, prvo su se prenule vojskovođe Velizar i Mund koji su razradili plan obračuna sa pobunjenicima. Narednog dana, 18. januara malobrojna ali odlučna carska vojska se na hipodromu surovo obračunala sa pobunjenicima i navodno masakrirala 30 000 ljudi. Justinijanov režim najzad je učvršćen a zajedno sa njim i šačica onih koji su podržavali Justinijana u najtežim časovima. Ispred svih carica Teodora, pouzdan prijatelj i odan saveznik, ali i neumoljiv neprijatelj.
Carica i kraljica
U narednim godinama pokazalo se da je carica više nego sposobna da na dvoru, prestonici i u državi vodi sopstvenu politiku. Teodora je navodno držala pod svojom kontrolom čitavu mrežu doušnika i špijuna, batinaša i tajnih tamnica. Dobro je pazila da održi svoj nedodirljivi položaj i uveća moć svoje porodice i svojih najbližih saradnika. Kada je ostrogotska kraljica Amalasvinta početkom 534. godine dogovorila sa Justinijanom da se skloni u Drač i odatle zatraži da carska vojska pomogne obnovu njene vlasti u Italiji, Teodora je navodno poludela od ljubomore. Amalasvinta je bila poznata kao obrazovana i šarmantna lepotica uz sve to plemenitog porekla. Najzad, kraljičin savladar Teodat ju je zbacio i zatočio, a Justinijan je poslao svog emisara da zatraži oslobađanje Amalasvinte. Međutim, po Prokopiju, diplomati je stigla i Teodorina poruka Teodatu da slobodno ukloni Amalasvintu i da Justinijan u tom slučaju ništa neće preduzeti. Bilo kako bilo, Amalasvinta je pogubljena, a dugi Gotski rat (532.-552.) koji je nastupio je neizmerno koštao Carstvo. Nasuprot Prokopiju, koji je opisao čitavu epizodu zahvaljujući kojoj je Amalasvinta izgubila život, Kasiodor Senator je u svojoj zbirci zvanične korespondencije ostrogotskih kraljeva, Razno sačuvao ukupno i dva pisma, jedno Teodata, drugo njegove žene Gudelive, koja možda i dozvoljavaju mogućnost caričine umešanosti u smrt Teodorihove ćerke.
Antonina i Teodora
Odnos između Teodore i Antonine nije uvek lako razumeti i pored brojnih sličnosti životnih priča dve žene. Ipak, po udaji za Justinijana Teodora je postala uzorna supruga, dok je Antonina nastavila da traži nove ljubavnike. Izgleda da ju je jedino plašila reakcija njene stare drugarice, sada moralne i stroge Teodore kojoj je možda zbog straha nastavila odano da služi u poverljivim poslovima poput obaranja Jovana Kapadokijskog. Ubrzo je carica uzvratila uslugu Antonini. Velizar je najzad na italijanskom frontu nešto pre pada Ravene 540. spoznao da ga je Antonina godinama varala i to sa njegovim posinkom Teodosijem, mladim i privlačnim Tračaninom. Sa druge strane, Antoninin rođeni sin Fotije je stao uz svog poočima Velizara i zajedno su položili zakletvu da će se osvetiti Teodosiju. Dok je Antonina otišla na istočni front, gde je Velizar sada boravio (541), Fotije je u Efesu uhapsio majčinog ljubavnika i zatim zatočio Teodosija u jednoj kilikijskoj tvrđavi, a Velizar je prilikom prvog susreta stavio svoju nevernu ženu pod stražu. Sada se u porodičnu dramu umešala Teodora. Njeni ljudi su prvo utamničili Fotija i njegove prijatelje i podvrgli ih bičevanju, ali tako nisu mogli da otkriju gde je Teodosije nestao. Tajna je ubrzo otkrivena, mada ni istoričar Prokopije nije saznao kako. Teodorini ljudi su oslobodili Teodosija. Privlačni mladić je zatim živeo pod Teodorinom zaštitom u palati i tu je imao prilike da viđa Antoninu. Velizar je u toku zime pozvan u Carigrad i nateran na pomirenje sa suprugom. Teodosije je postao caričin favorit, ali je nedugo potom umro od dizenterije pre nego što je postavljen za vojskovođu kako mu je Teodora obećavala. Što se Fotija tiča, on je pak posle tri godine pobegao iz Teodorine tamnice i zatim je otputovao pravo u Jerusalem i primio monaški zavet. Jedino je tako mogao biti bezbedan od sveprisutne carice.
Teodorino regentsvo
thumb|thumb|400px|Carica Teodora i njena svita, mozaik iz crkve San Vitale u Raveni ([[547. godina). Žena sa caričine leve strane je verovatno njena poverljiva saradnica Antonina, Velizarova žena. Levo od Antonine je njena ćerka Jovana, nesuđena Teodorina snaha.]] Najzad, u leto 542. u Carigrad je preko Egipta i Sirije stigla strašna epidemija bubonske kuge. Oko 300.000 ljudi je umrlo u prestonici i sam car se teško razboleo. Teodora je najverovatnije preuzela svu vlast u svoje ruke. Justinijanov oporavak bio je jedina nada za Teodorin opstanak. Generali na istoku carstva već su počeli većati o novom izboru cara. Do Teodore je stigla vest da su Velizar i drugi važan vojskovoća, Buz, izjavili da neće prihvatiti cara koji bi bio imenovan u Carigradu, dakle pod Teodorinim uticajem i bez njihovog pristanka. Obojica su ubrzo pozvani u Konstantinov grad. Buz je lišen svih počasti i pritvoren na preko dve godine u Teodorinu tajnu tamnicu u kojoj mu je trajno oštećen vid. Popularnom Velizaru je oduzeto njegovo bogatstvo i lična garda i ostavljen je u uverenju da svakog dana može da očekuje likvidatore. Najzad, kada se Justinijan oporavio 543. Velizaru su vraćena pređašnja ovlašćenja i imovina, ali mu je Teodora stavila do znanja da je preživeo samo zahvaljujući molbama svoje prezrene supruge Antonine. Štaviše, pomirenje je proslavljeno veridbom Velizarove jedine ćerke Jovane i Teodorinog unuka Anastasija. Caričina osveta je time bila potpuna pošto se nadala da će tako ogromno Velizarevo bogatstvo preći u ruke njene porodice. Antonina se od početka protivila ovom braku, ali je Teodora, tokom odsustva Velizara i njegove žene u Italiji, uredila da Jovana i Anastasije počnu da žive zajedno i to nevenčani. Pošto je Jovanina reputacija time nepovratno oštećena, njeni roditelji su na kraju jedino mogli da se slože sa Teodorinim veridbenim planovima.
Prvi koraci
Kao zaštitnik pristalica monofizitskog učenja Teodora se pokazala već pre udaje za Justinijana. Kada je Justin I proterao pedesetak monofizitskih episkopa 521. godine, Teodora je primila njihovu delegaciju i već 523. preko Justinijana ubedila starog cara da dozvoli odlazak proteranih u monofizitski Egipat. Sa druge strane, u zvaničnim prilikama carica je iskazivala dužno poštovanje vođama pravoslavne struje npr sv. Savi Osvećenom prilikom njegove posete Carigradu 531. godine. Tom prilikom je zamolila svetitelja da se moli za njeno potomstvo, ali ju je monah odbio strahujući od pojave novog Anastasija na carskom tronu.
Zaštitnica monofizita
thumb|thumb|250px|l|Portret vizantijske carice iz 6. veka, verovatno Teodore, ostatak mermerne statue iz [[Milano|Milana, danas u gradskom Muzeju antičke umetnosti (Museo d'arte antica).]] Iste 531. godine Justinijan je iz političkih razloga, želeći mir u istočnim provincijama pred odlazak glavnine vojske na Zapad, obustavio progon monofizita. Računa se da je nakon toga oko pet stotina monofizitskih monaha, bivših episkopa i mitropolita i podvižnika pohrlilo u Carigrad. Teodora je jednu od carskih palata, Hormizdinu palatu, pretvorila u sklonište za monofizite, ali je u isto vreme omogućila svom suprugu da nadzire kretanje i namere monofizitskih prvaka. Ipak, i pored svih mera predostrožnosti, uticaj monofizita se osećao u prestonici, naročito posle dolaska nekadašnjeg patrijarha Antiohije, veštog teologa Severa iz Sozopolja. Sever je izgleda pridobio na svoju stranu carigradskog patrijarha Antima I (535—536), ali je i sam Antim ubrzo smenjen intervencijom pape Agapeta I zarad Justinijanovih interesa u Italiji. Sever se ubrzo vratio u Egipat i Teodorina pobeda se pokazala privremenom. Carigradski patrijašiski tron zauzeo je Mena, Agapetov izabranik, ali je prava borba vođena za mesto aleksandrijskog patrijarha. Justinijan je po prvi put primenio silu i proterao umerenog monofizitu Teodosija I u Trakiju a stolicu sv. Marka je poverio monahu Pavlu.
Međutim, Teodora je bila uporna i obezbedila je u svojoj palati sklonište za Antima i docnije Teodosija koji je bezbedno živeo u Carigradu sve do svoje smrti 567. godine. Justinijan se nadao teološkom rešenju, a Teodora je izgleda počela da podržava stvaranje paralelne monofizitske crkvene hijerarhije. Jovanu, episkopu egipatskog Hefestopolja, carica je pružila zaštitu, a zatim i alibi kako bi mu bilo omogućeno da napusti kućni pritvor i krene u posvećivanje monofizitskih sveštenika po istoku carstva. Sa druge strane, carica je pokušala da natera papstvo na popuštanje i to u veoma kritičnom trenutku. Papa Silverije je 9. decembra 536. otvorio kapije Rima vizantijskoj vojsci, ali kada su Ostrogoti opseli grad, Teodora je preko Antonine ubedila Velizara da papa tajno održava veze sa Gotima. Nevoljni Velizar je svrgnuo Silverija, naterao ga da se povuče u monaštvo i 25. maja 537. omogućio dolazak Vigilija na mesto naslednika sv. Petra. Vigilije je izgleda obećao carici da će rehabilitovati anatemisanog Antima, ali kada je postao papa nije pokazao želju da sarađuje.
Osnivanje jakovitske crkve
Prilike na Istoku išle su sada na ruku monofizitima pošto su Persijanci strahovito opljačkali Antiohiju 540. godine, dok se patrijarh Efrem, vatreni pristalica pravoslavlja, dao u bekstvo. Prestiž Carstva na istoku, ali i pravoslavlja su teško pogođeni. Naredne 541. godine Carigrad je posetio emir Gasanida, arabljanskog plemenskog saveza koji je čuvao vizantijsku pustinjsku granicu u Siriji. Emir je zatražio monofizitskog episkopa za svoj narod i Teodora je obezbedila da Teodosije posveti Jakova Varadeja za nominalnog episkopa Edese. Jakov je svoju misiju počeo 543. godine, nakon što je kuga protutnjala istočnim provincijama, i posvetio je na desetine monofizitskih sveštenika i episkopa širom Istoka. Time je monofizitizam na istoku Carstva ponovo oživeo, a ubrzo se Teodori pružila šansa da se osveti i Vigiliju. Justinijan je, tražeći teološki kompromis, 544. zatražio od patrijarha da osude Tri poglavlja, a kada je Vigilije pružio otpor, car je naredio njegovo hapšenje. Carski vojnici su ga praktično kidnapovali iz Rima novembra 545. godine, a u Carigrad papa je najzad stigao 25. januara 547. godine. I pored dirljivog dočeka koji mu je priredio car, Vigilije je tajno primoran da potpiše osudu Tri poglavlja i anatemiše sada jogunastog patrijarha Carigrada Menu. Može se reći da je poraz pape Vigilija bio i poslednja pobeda carice Teodore koja je umrla 28. juna 548. godine, najverovatnije od raka. Navodno je na samrti zaklela Justinijana da nastavi sa zaštitom monofizita.
Uspomena na Teodoru
Teodorina smrt zadesila je carigradski dvor u veoma teškom trenutku pošto su Totila i njegovi Ostrogoti preuzeli inicijativu u Italiji, a teološki sukobi u istočnim provincijama su se i dalje rasplamsavali. Justinijan se ipak pribrao posle nekog vremena i nastavio borbu za jedinstvo i veličinu Carstva sve do svoje smrti 565. godine. Teodora je sahranjena u grobnici koju je njen suprug podigao za njih dvoje a koja se nalazila u blizini crkve sv. Apostola u Carigradu. Kada je 559. godine car slavio trijumf nad Kotrigurskim Hunima, čitava povorka je zastala nedaleko od caričine grobnice koju je Justinijan peške obišao kako bi upalio sveću i pomolio se na njenom grobu.
Sud savremenika
Teodora je kod svojih savremenika inspirisala protivurečna osećanja. U monofizitskoj tradiciji ostala je upamćena kao velika dobrotvorka i najpobožnija vladarka. Učvršćivanje koptske crkve u Egiptu i jakovitske u Siriji i Mesopotamiji bilo je delimično i njena zasluga. Međutim, podeljenost među hrišćanima u istočnim provincijama Carstva olakšaće persijska i islamska osvajanja tih krajeva početkom 7. veka. Sa druge strane, Teodora je za konzervativce poput Prokopija bila neoprostivo ambiciozna, smela i nezavisna žena. Ipak, njena moć ležala je u vlasti njenog supruga, tako da Teodora nije u pravom smislu reči bila vladarka poput ptolemejskih kraljica ili kasnijih ruskih carica ili kraljica u današnjoj Evropi. Justinijan je ipak imao puno poštovanja i razumevanja za svoju suprugu, ali i strpljenja za njene poteze koji su prkosili njegovim političkim pogledima.
U Istoriji Justinijanovih ratova Prokopije opisuje Teodoru kao ženu velike lepote. Beleži i da je svoju lepotu održavala dugim snom i toplim kupkama nasuprot svom suprugu koji je vodio prilično asketski način života. Teodorin portret u crkvi San Vitale u Raveni prikazuje je kao sitnu ženu bledog tena i velikih očiju.
Teodorino nasleđe
Najtrajnija zaostavština carice Teodore bili su njeni rođaci kojima je u Carigradu obezbedila veliko bogatstvo i važne položaje. Istina, Antonina, dotada lojalna Teodori, je rastavila svoju ćerku Jovanu i caričinog unuka Anastasija i tako sačuvala Velizarovo bogatstvo. Drugi znameniti Teodorin unuk bio je monah Atanasije, pristalica triteizma, jednog od monofizitskih pravaca, koji je svoje ogromno bogatstvo, po rečima Jovana Efeškog trošio kako bi pridobio što više preobraćenika. Međutim, Teodorina porodica će i dalje imati dominantnu ulogu na carigradskom dvoru u ličnosti caričine sestričine Sofije, ćerke Komito i vojskovođe Sita. Sofija je udata za Justinijanovog sestrića Justina II i docnije će obezbediti svom mužu vizantijski presto. Sofija će gotovo sve do svoje smrti 602. godine imati uticaj i moć kakvu njena tetka Teodora nikada nije.
Izvori i literatura na srpskom
Prokopijeva Tajna istorija u engleskom prevodu se može naći na:
Telgte
Telgte je grad u njemačkoj saveznoj državi Sjeverna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 13 općinskih središta okruga Varendorf. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 19.190 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5570044.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Varendorf Telgte se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Varendorf. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 54 metra. Površina opštine iznosi 90,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 19.190 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 212 stanovnika/km².
286 Iclea
286 Iclea je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 94,30 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,299 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 3,095 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,031, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 17,907 stepeni, a orbitalni period iznosi 2088,342 dana (5,717 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 8,98 a geometrijski albedo 0,050.
Asteroid je otkriven 3. avgusta 1889. godine.
301
thumb|Zastava San Marina.
Godina 301. (CCCI) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Postumija i Nepotijana (ili, rjeđe, godina 1054. Ab urbe condita). Oznaka 301. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Kuzma (općina)
Općina Kuzma (prekmurski Küzdoblani) je jedna od općina u Republici Sloveniji.
Općina Kuzma se nalazi u Goričkoj, na krajnjem sjeveroistočnom dijelu Slovenije, odnosno tromeđi Slovenije, Austrije i Mađarske. Jedna od lokalnih znamenitosti je piramidasti kamen u naselju Trdkovi koji označava tromeđu. Svaka strana piramide nosi grb jedne od graničnih država, te je okrenuta u smjeru države, te označava datume određivanja granice (10. septembar 1919 i 4. juni 1920).
Oznaku tromeđe je 31. maja 1924. na sadašnje mjesto postavila međunarodna komisija za razgraničenje. Nakon Trianonskog mirovnog ugovora 4. juna 1920. je Prekmurje konačno uključeno u tadašnju jugoslavensku državu.
U Kuzmi se nalazi i spomen-park pripadnicima slovenske Teritorijalne obrane i policije, koji su u ljeto 1991. sudjelovali u ratu te od napada JNA obranili međunarodni granični prijelaz Kuzma, a kasnije zauzeli karaulu u Kuzmi.
Od sakralnih objekata na području općine postoji crkva sv. Kozme u Damjani u Kuzmi, posvećena zdravlju i oslikana freskama, Evangelička crkva u Gornjoj Slaveči, brojne kapelice te kuća Cecilije Bežan u Gornjim Slavečim s dimnom kuhinjom i pokrivena slamom.
Naselja u općini
Dolič, Gornji Slaveči, Kuzma, Matjaševci, Trdkova
Brebornica
Brebornica je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Krnjak, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 89 stanovnika te 38 obiteljskih kućanstava.
Dogtown, California
Dogtown je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2,506 stanovnika.
Cartigny
Kartinji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Peron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 701 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 46 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 60 metara (maksimalnoj 107 m, a minimalnoj 55 m).
Nitroalkan oksidaza
Nitroalkan oksidaza (, nitroetanska oksidaza, NAO, nitroetan:kiseonik oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom nitroalkan:kiseonik oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za rad ovog enzima je neophodan FAD. Nitroetan je fiziološki supstrat. On takođe deluje na nekoliko drugih nitroalkana, uključujući 1-nitropropan, 2-nitropropan, 1-nitrobutan, 1-nitropentan, 1-nitroheksan, nitrocikloheksan i neke nitroalkanole.
Palazzetto, Padova
Palazzetto je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Tönisvorst
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Firzen Tenisvorst se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Firzen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 36 metara. Površina opštine iznosi 44,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 30.207 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 681 stanovnika/km².
Palazzetto, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 348 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
288 Glauke
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 4,329 stepeni, a orbitalni period iznosi 1670,999 dana (4,574 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,209. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 9,84 a geometrijski albedo 0,197.
Asteroid je otkriven 20. februara 1890. godine.
Edikt o maksimalnim cijenama
thumb|Dio edikta izložen u berlinskom Pergamonmuseumu thumb|Jedan od četiri dijelova edikta (na grčkom) poslije korišten kao okvir za vrata crkve Sv. Jovana Zlautostog u [[Geronthres|Gerakiju]]
Edikt o maksimalnim cijenama (također poznat i kao Edikt o cijenama ili Dioklecijaov edikt; na latinskom Edictum De Pretiis Rerum Venalium) je ukaz koji je godine 301. izdao rimski car Dioklecijan. Njegova je svrha bila ustanoviti maksimalne cijene za niz roba, a u svrhu suzbijanja inflacije koja je u to vrijeme bila sve veći problem Carstva. Dioklecijan je uveo i drastične kazne za prekršitelje, uključujući smrtnu kaznu za profitere i špekulante.
Većina historičara smatra kako te mjere nisu imale nikakvog efekta, odnosno da su zbog neprovedivosti tiho napuštene oko godine 305. Ekonomska situacija se u Rimu poboljšala sa nešto uspješnijim reformama Dioklecijanovog nasljednika Konstantina.
The Mote in God's Eye
Trn u božjem oku (eng. Mote In God's Eye) znanstvenofantastična je knjiga čiji su autori Larry Niven i Jerry Pournelle. Knjiga je nastala 1975. godine. Radnja iz knjige se događaja 3017. i 3018. godine nove ere u doba obnove ljudskog Carstva. U godini izdavanja bila je nominirana za nagrade Hugo, Nebula i Locus.
Uvod
Osnovni dio svemira CoDominiona u koji spada ova knjiga je otkriće nadsvjetlosnog pogona imena Andersonov motor. Njime ljudi se počinju širiti naseljavajući planete u Zemljinoj blizini. Koju godinu prije otkrića pogona SAD i SSSR (knjiga je napisana 1975.) stvaraju novu državu imena CoDominion preko koje kontroliraju cijelu našu planetu. Tijekom sljedećih tisuću godina ljudi će naseljavati bliske planete, proglasiti Carstvo koje će se potom raspasti i obnoviti, a da nikada nije nađen niti jedan primjer inteligentnog vanzemaljskog života.
Knjiga
Knjiga počinje nakon gušenja bune na planetu Novi Chicago kada mladi ali izuzetno bogati Rod Blaine dobiva zapovjedništvo ratnog broda MacArthur. Pri povratku u bazu on dobiva obavijest o nalasku vanzemaljskog broda koji ulazi u zvjezdani sustav. Nakon presretanja broda i analize, svemirsko zapovjedništvo izdaje naređenje da taj i još jedan ratni brod otiđu izvršiti istraživanje sistema iz kojega je došao vanzemaljski posjetitelj. Tamo će oni zateći civilizaciju neuporedivo razvijeniju od ljudske koja nikada iz objektivnih razloga nije uspjela razviti nadsvjetlosni pogon. Shvativši grešku koju su učinili svojim trenutačnim dolaskom (Andersonovim pogonom), jedina želja zapovjedništva ovog istraživanja postaje da se vrate kući i da svemirci zaborave njihov posjet (što je nemoguće) kao i postojanje nadsvjetlosnog leta.
Popularnost
Tijekom prvih 15 godina nakon izdavanja ova knjiga je u prosjeku svaku godinu bila ponovno tiskana. Ta činjenica bolje od ičega drugog govori o njenoj popularnosti. 18 godina nakon izdavanja ona je dobila svoga nasljednika originalnog imena The Gripping Hand koja je ipak niže kvalitete kao i većina nastavaka drugih knjiga ili filmova. Bez obzira te činjenice potencijalni čitatelj mora uzeti u obzir da ovo nije akcijska ili psihička fantastika nego avanturistička s originalnim opisom civilizacije koja je prisiljena živiti u istom zvjezdanom sustavu 100 000 godina. U znanstvenoj fantastici čuveni Robert A. Heinlein je rekao za ovu knjigu: "Vjerojatno najljepša znanstveno fantastična novela koju sam ikada čitao.".
Burdett, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 247, što je 9 (-3,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Earth, Texas
Earth je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.065 stanovnika.
Eksodezoksiribonukleaza I
Eksodezoksiribonukleaza I (, Escherichia coli eksonukleaza I, E. coli eksonukleaza I, eksonukleaza I) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ova enzim preferentno deluje na jednolačanu DNK.
Imipenem/cilastatin
Imipenem/cilastatin je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 675,814 Da.
Ronkonkoma, New York
Ronkonkoma je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.082, što je 947 (-4,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Šulme
Šulme je bio gutejski vladar Sumera u periodu od cca. 2126. do 2120. pne.
Imipraminoksid
Imipraminoksid je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 296,407 Da.
Serinska racemaza
Serinska racemaza (, SRR) je enzim sa sistematskim imenom serin racemaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim sadrži piridoksal fosfat.
Nona Gaprindašvili
Nona Gaprindašvili (Zugdidi, 3. maj 1941) je gruzijska šahistkinja i šesti ženski svetski šampion u šahu (1962 — 1978). Rođena je u Zugdidiju, Gruzija, i bila je najjači ženski šahista svoje generacije.
Godine 1961. sa 20 godina, Gaprindašvili je osvojila četvrti ženski turnir kandidatkinja i kvalifikovala se za meč za titulu sa svetskom šampionkom u šahu Elizavetom Bikovom. 1962. godine lako je dobila meč rezultatom 9:2 (+7-0=4) i potom je titulu uspešno obranila titulu četiri puta; tri puta protiv Ale Kušnir: i jednom protiv Gruzijke Nane Aleksandrije (1975. godine, rezultat 9:4). Izgubila je titulu 1978. godine, takođe od Gruzijke, sedamnaestogodišnje Maje Čiburdanidze rezultatom 11:13 (+2-4=9).
Cugnaux
Kinjo je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Tuluz.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 12 997 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 999 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,01 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 165 metara (maksimalnoj 170 m, a minimalnoj 150 m).
Nona Gaprindašvili
Zanimljivosti
Godine 1975. jedan parfem je po njoj dobio ime.
Brdo Utinjsko
Brdo Utinjsko je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Vojnić, Karlovačka županija.
En-anna-tum I
En-anna-tum I je bio drevni sumerski kralj Lagaša. Na prijestolju je naslijedio svog brata Eannatuma. Za vrijeme njegove vladavine je grad Umma stekao nezavisnost pod kraljem Ur-Lummom. On je bez uspjeha napao Lagaš. Ur-Lummu je naslijedio kralj-svećnik Illi, koji je također napao Lagaš.
East Alto Bonito, Texas
East Alto Bonito je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 824 stanovnika.
Riverside, Georgia
Riversajd (Džordžija) je gradić u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 35 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 35 stanovnika, što je 22 (38,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Spegatrin
Spegatrin je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 325,425 Da.
Bošt
Bošt je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Duge Rese, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 76 stanovnika te 28 obiteljskih kućanstava.
Dorrington, California
Dorrington je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 609 stanovnika.
302
Godina 302. (CCCII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Konstancija i Valerija (ili, rjeđe, godina 1055. Ab urbe condita). Oznaka 302. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Donja Dubrava (Zagreb)
thumb|right|Donja Dubrava kao dio [[Zagreba]] Donja Dubrava je jedna od četvrti Zagreba, glavnog grada Hrvatske. Zajedno s četvrti Gornja Dubrava čini dio Zagreba koji se zove Dubrava. Smještena je u sjeveroistočnom dijelu grada i ima 35.944 stanovnika (prema popisu iz 2001. godine).
Andrano, Lecce
Andrano je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Molassa, Pordenone
Molassa je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 386 m.
Troisdorf
Troisdorf je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Rajn-Zig. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 75.006 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5382068, NUTS (DEA2C) i LOCODE (DE TRO) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rajn-Zig Troisdorf se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Rajn-Zig. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 55 metara. Površina opštine iznosi 62,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 75.006 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.206 stanovnika/km².
Enzim-tiol transhidrogenaza (glutation-disulfid)
Enzim-tiol transhidrogenaza (glutation-disulfid) (, (ksantin-dehidrogenaza):oksidovani-glutation S-oksidoreduktaza, enzim-tiolna transhidrogenaza (oksidovani-glutation), glutation-zavisni tiol:disulfid oksidoreduktaza, tiol:disulfid oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom (ksantin-dehidrogenaza):glutation-disulfid S-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim konvertuje EC 1.17.1.4 (ksantin dehidrogenazu) u EC 1.17.3.2 (ksantin oksidazu) u prisustvu glutation disulfida.
Dorris, California
Dorris je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 939 stanovnika.
Susedgrad (područje Zagreba)
Susedgrad je dio Zagreba koji se nalazi na krajnjem zapadnom dijelu grada, glavnoga grada Republike Hrvatske. Administrativno pripada gradskim četvrtima Podsused - Vrapče i Stenjevec. Veoma je zanimljivo to što je Susedgrad jedini dio grada u kojem se nalaze sve psihijatrijske bolnice (nakon Kukuljevićeve). Jedna se nalazi u Vrapču, a druga u Jankomiru. U sklopu psihijatrijske bolnice Vrapče se nalazi škola za medicinske sestre Vrapče. Susedgrad graniči na istoku sa Črnomercom i Trešnjevkom, na zapadu sa Svetom Nedeljom, na sjeveru sa Gradom Zaprešićem, te na jugu sa Novim Zagrebom, točnije s Ježdovcem. U njemu se nalazi poznata špilja Veternica, streljana i lovački dom u Gornjem Vrapču, te dva kamenoloma tj. jedan na Bizeku a drugi u Podsusedu. Treći kamenolom se nalazi u susjednom Ivancu Bistranskom (selo u sastavu grada Zaprešića). Zanimljivo je to što je večina Susedgrada urbanizirana i to što se u Susedgradu nalazi mnogo autokuća, autosalona, hotela, tržnica, NK stadiona, domova zdravlja, trgovačkih centara i veletrgovina Metro u Jankomiru koji je popularan u cijelom zapadnom dijelu grada od Črnomerca do Trešnjevke do cijelog ostalog dijela Susedgrada i šire. Isto tako je dosta trgovačkih centara i autosalona raznih marka automobila u Jankomiru dosta popularno. Trgovački centri u Jankomiru su King Cross Jankomir, Emmezeta, Pevec, Bauhaus Jankomir, Lesnina, Mobelix, Solidum, City Center One West, također se u Jankomiru nalazi sjedište AD plastika u Gradu Zagrebu. Zanimljivo je i to što se u njemu nalazi ili se nalazio Karting centar u Španskom, također je i popularan ogroman Hotel Antunović (hotel s 4 zvjezdice s bazenom) u Španskom, također ogroman Hotel Holiday (hotel s 3 zvjezdice) u Jankomiru, Mali Raj (hotel s tri zvjezdice) u Stenjevcu - jug, Hotel Delminivm (hotel s tri zvjezdice) na Malešnici, sportska dvorana u Oranicama u Medarskoj ulici 69. U Susedgradu se nalazi rijeka Sava i Park prirode Medvednica.
289 Nenetta
289 Nenetta je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 33,73 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,467 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,279 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,206, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 6,695 stepeni, a orbitalni period iznosi 1779,501 dana (4,872 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 9,51 a geometrijski albedo 0,243.
Who Wants to Be a Millionaire?
Emisija se počela emitirati u Ujedinjenom Kraljevstvu 1998. godine, sa time da je originalni naziv bio Cash Mountain ("Planina (gotovog) novca"); voditelj je Chris Tarrant. Predstavljala je svojevrsni novitet u odnosu na emisije sličnog žanra. U njoj je u svakoj epizodi nastupao samo jedan natjecatelj i naglasak je bio na napetosti umjesto na brzini. U većini verzija ne postoje vremenska ograničenja za odgovor na pitanje, i natjecateljima se pitanje daje prije nego što moraju odlučiti hoće li pokušati dati odgovor.
Popularnost kviza je 2000. dovela do izdanja društvene igre temeljene na kvizu, a koju je proizvodila Pressman Toy Corp. U martu 2006. je originalni producent Celador objavio kako nastoji prodati svjetska prava na emisiju, zajedno sa arhivom britanskog kviza, a što je bila prva faza prodaje formata i produkcijskih odjela. Nizozemska kompanija 2waytraffic je potom otkupila Millionaire i ostatak Celadorove programske arhive. Dvije godine kasnije Sony Pictures Entertainment je otkupio 2waytraffic za 137,5 miliona £ Who Wants to Be a Millionaire je najpopularnija televizijska franšiza svih vremena, te se prikazivala u više od 100 zemalja.
289 Nenetta
Asteroid je otkriven 10. marta 1890. godine.
Amorfnost
Za čvrstu supstancu kažemo da je amorfna ako njene čestice nisu uređene kao kod kristala. Primjeri amorfnih tijela su staklo, gelovi, tanki filmovi i nanostrukturni materijali. Amorfne supstance imaju određenu uređenost čestica samo na kraćim rastojanjima, ali ne postoji uređenost u cijelom prostoru. Kod kristalnih supstanci postoji pravilnost u prostoru u rasporedu čestica, i jačine veza između čestica su jednake, zbog toga pri zagrijavanju kristala veze između čestica se raskidaju naglo na određenoj temperaturi, i kristali imaju tačno određenu temperaturu topljenja. S druge strane kod amorfnih supstanci rastojanja između čestica nisu jednake u svim dijelovima, zbog toga nisu jednake ni privlačne sile između pojedinih čestica, i zbog toga pri zagrijavanju amorfnih supstanci ne postoji nagli prelaz iz čvrstog u tečno stanje na određenoj temperaturi, već pri zagrijavanju prvo omekšavaju, a zatim se tope u određenom temperaturnom intervalu. Čestice kod amorfnih supstanci su raspoređene haotično i u čvrstom stanju, s tim što je pokretljivost čestica u tečnom stanju je znatno veća. Zbog toga se stakla nekad nazivaju prehlađenim tečnostima.
Nanostrukturni materijali
Ako je veličina kristala mala onda je teško napraviti razliku između amorfnih tijela i kristala. I amorfna tijela imaju neku uređenost čestica na malim rastojanjima atomskih veličina zbog prirode hemijskih veza. Takođe u veoma malim kristalima veliki broj molekula je raspoređeno uglavnom na površini ili blizu površine, zato što efekti dejstva površine vrše distorziju pozicije čestica što smanjuje uređenost čestica. Čak i pri najnaprednijim tehnikama određivanja strukture, kao što je difrakcija X zracima i prenos elektronskim mikroskopom, postoji teškoća pri određivanju da li se radi o kristalnom ili amorfnom tijelu na dužinama koje su atomskog reda.
Amorfni tanki filmovi
Amorfne faze su vazni dijelovi tankih filmova, koji su čvrsti slojevi debljine nekoliko nanometara do nekoliko desetina mikrometara koji su naneseni na supstrat. Za opisivanje mikrostrukture keramike i tankih filmova su razvijeni strukturni modeli zona kao funkcije homologne temperature Tk koja predstavlja odnos temperature taloženja i temperature topljenja. Prema ovim modelima potreban (ali ne i dovoljan uslov) za pojavljivanje amorfne faze je da Tk mora biti manje od 0.3 tj. da temperatura taloženja mora biti niza od 30% temperature topljenja. Za veće vrijednosti, površinska difuzija izdvojenih atomskih vrsta bi omogućila formiranje kristala sa visokom uređenoscu atoma.
Što se tiče specifične primjene, amorfni metalni slojevi su igrali važnu ulogu u diskusiji o navodnoj superprovodljivosti amorfnih metala. Danas se optički pokrivači koji se prave od TiO2, SiO2, Ta2O5 itd. i njihove kombinacije se većinom sastoje od amorfnih faza ovih komponenata. Tanki amorfni filmovi se takođe primjenjuju za razdvajanje gasa kod slojeva membrana. Uglavnom su napravljeni od tankog sloja slojeva SiO2 koji su debeli nekoliko nm koji služe kao izolator iznad provodnog kanala MOSFET-a. Takođe, hidrogenizovani amorfni silicijum tj. a-Si:H ima tehničku primjenu u solarnim ćelijama na bazi tankih filmova. Kod a-Si:H nedostatak uređenosti između atoma silicijuma se javlja zbog prisustva vodonika u vidu nekoliko procenata.
Pojavljivanje amorfnih faza je takodje vazno u proučavanju rasta tankih filmova. Rast polikristalnih filmova često počinje amorfnim slojem, čija debljina može biti samo nekoliko nm. Najbolje ispitan primjer je tanki polikristalni silicijumski film gdje je početni amorfni sloj posmatran u mnogim ispitivanjima. Komadi polikristala su identifikovani pomoću transmisionog elektronskog mikroskopa i uočeno je da rastu iz amorfnog sloja nakon što amorfni sloj dostigne određenu debljinu, čija precizna vrijednost zavisi od temperature izdvajanja, pritiska i raznih drugih parametara. Ovaj fenomen je interpretiran u okviru Ostvladovih pravila o stanjima koje predviđa formiranje manje stabilnih faza koje tokom vremena kondenzacija prelaze u stabilnije oblike. Eksperimentalna proučavanja ovog fenomena zahtijevaju određeno stanje površine supstrata i njegovu gustinu nakon koje se stvara tanki film.