cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moorefield, Arkansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 137, što je 23 (-14,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Makedonci u Srbiji
Makedonski mediji
Glavni informativno-politički časopis makedonske zajednice u Srbiji je mesečna „Makedonska videlina“. Ograničeni prenos na makedonskom jeziku dostupan je na TV Novi Sad, kao i na lokalnoj stanici TV Pančevo. Generalno, makedonski jezik nije u zvaničnoj upotrebi u komunikacijama u Srbiji, što Nacionalni savet makedonske nacionalne manjine nastoji da promeni.
Poznati Makedonci iz Srbije
Goran Simov, srpski fudbalski golman, trenutno nastupa za makedonski FK Vardar, rođen u Beogradu
CL2
Termin CL2 ima više značenja.
Kronologija Starog Istoka
Kronologija Drevnog Bliskog Istoka pokušava obaviti notorno težak zadatak datiranja određenih događaja, vladara i dinastija u 3. i 2. milenijumu pne.
Kronologija ove oblasti se temelji na pet primarnih izvora. To su, od najmlađih prema najstarijima:
Primarni izvori
Kronologija ove regije se temelji na pet različitih primarnih izvora. Oni su, od najmlađih prema najstarijima:
1. Kanon Ptolomeja. Ovo je popis kralejva Babilona i Perzije, od Nabonassara do Aleksandra Velikog, koga je Klaudije Ptolemej dodao jednoj od svojih knjiga zbog povezanosti uz astronomska promatranja.
2. Neprekinut niz neo-asirskih lista eponima iz vremena Ashurbanipala (vladao 669-cca.627. pne.) sve do Adad-nirarija II (stupio na prijestolje 911. pne.). Ovi popisi svaku godinu pripisuju eponimskom službeniku poznatom kao limmu, a neke od njih su vezane za važne događaje iz prošle godine; godine su fiksirane zahvaljujući spominjanju pomračenja Sunca 16.6. 763. pne.. Ove dvije zbirke podataka se slažu za sto godinu i upotpunjuju jedna drugu.
3. Za vijekove između prethodne dvije i dolje spomenute dvije grupe izvora, nauka danas ovisi o grupi međusobno povezanih, ali nedovršenih dokumenata: Babilonskom popsu kraljeva A iB, Sinkronicističkoj kronici, Asirskom popisu kraljeva, i brojnim kraćim popisima imena godina pronađenih u Babilonu i Asiriji.
4. Prva dinastija Babilona. Ne samo da su imena svih godina Hammurabija i njegovih nasljednika ostala manje više očuvana, nego zapis astrononskih opservacija napravljenih u osmoj kraljevskoj godini Ammisaduqe, daju još jednu priliku da se fiksiraju pomični datumi. Na žalost, zbog neodređenosti teksta, kao i nesporazuma oko tumačenja tih promatranja, postoje tri različita datuma za opservacije, što je dovelo do tri gore spomenute kronologije.
Hermann od Reichenaua
Hermann od Reichenaua (Hermann von Reichenau; 18. jul 1013 – 24. septembar 1054), također poznat i kao Hermannus Contractus, Hermannus Augiensis ili Hermann Hromi bio je njemački srednjovjekovni učenjak, kompozitor, muzički teoretičar, matematičar i astronom. Najpoznatiji je kao autor marijanske crkvene himne Alma Redemptoris Mater. Rimokatolička crkva ga je službeno proglasila blaženikom godine 1863.
Kronologija Starog Istoka
Primarni izvori
5. Sumerski popis kraljeva. Početak Treće dinastije Ura (Ur-Nammu; 2047. pne. kratka kronologija) je najstariji datum koji se može neposredno izračunati na temelju datuma u asirskim i babilonskim izvorima. Prije ovog datuma traje Gutski period, kojemu različite procjene pripisuju između 45 i 120 godina. Prethodni akadski period je dobro dokumentiran, što je cca. 2235. pne. odredilo kao vrijeme uspona Sargona Akadskog. Raniji datumi su daleko neizvjesniji.
Sinhronost između Assura i Babilona
Kronologija Babilona i Assura se može izjednačiti zahvaljajući popisu ratova i ugovora između dva grada iz vremena kralja Ashurbanipala. Hetitska kronologija ovisi o Asiriji i Egiptu. Za vremena ranija od 1500. pne. su predloženi različiti sistemi temeljeni na Venerinim pločicama Ammisaduqe. Smrt Shamshi-Adada I Assurskog u 17. godini vladavine Hammurabija (1712. pne. kratka kronologija) je još jedan korisni sinkronizam. Palača u Acemhöyük je izgorjela do temelja, omogućivši dendokronološko datiranje pečatnih tragova Shamshi-Adada I pronađenih u ruševinama. Iako stratigrafska veza između izgorjelih trupaca i pečata nije 100 % jasna, podržava kratku kronologiju.
Gore spomenuti unosi Sinkronističke kronike bilježe koji je asirski kralj vladao u vladavini kojeg babilonskog kralja i obrnuto.
Sinhronosti između Mezopotamije i Egipta
Moguće je da su od najranijih vremena Dolina Nila i Mezopotamija utjecale jedna na drugu. Neki stručnjaci su vjerovali kako je mezopotamski utjecaj vidljiv na pred-dinastički Gornji Egipta (isto tako poznat kao mezopotamska stimulacija) u 34–31. vijeku pne. Za te datume ne postoje čvrsti dokazi. S druge strane, nalazište Hama (Hamath) iz željeznog doba pokazuje snažan egipatski utjecaj.
Pisma iz Amarne pokazuju najstariju poznatu sinhronost između Drevnog Egipta i Mezopotamije. Oni daju jasan dolaz da su vladari Novog kraljevstva Amenhotep III i Akhenaten bili suvremenici babilonskih vladara Kadashman-Enlila I i Burnaburiasha II, asirskog Ashur-uballita I i hetitskog Suppiluliuamsa I.
Ostale sinhronosti između Mezopotamije i Egipta su indirektne te ovise o sinhronostima Egipta i Hetitskog carstva. Na primjer, Ramzes II je potpisao mirovni ugovor s Hattusilijem III u 21. godini Ramzesove vladavine, a pisma Hattusilija III asirskim vladarima Kadashman-Turguu i Asad-nirariju postoje, te se može govoriti kako je Ramzes živio u doba tih vladara.
Direktne sinhronosti između Egipta i Asirije se ponovno pojavljuju u Trećem prijelaznom periodu Egipta (XXV dinastija), kada su asirske vojske napale i osvojile Egipat.
V. Egipatska kronologija.
Sinhronosti između Mezopotamije i Hetitskog Carstva
Pljačka Babilona od strane hetitskog kralja Mursilisa I, kojom je završena vladavina Samsu-Ditane, predstavlja sidro za najstarije datume hetitske historije.
Bitka kod Nihriye spaja Tudhaliyu IV i Adad-nirarija I kao suvremenike.
Prepiska hetitskih kraljeva Hattusilija III i Tudhaliye IV s asirskim kancelarom Babu-ahu-iddionom jasno pokazuje da su oni bili suvremenici Adad-nirarija I, Shalmanesera I i Tukulti-Ninurte I, a ne njihovih kasnijih imenjaka.
Babilon i Asirija
Kaldejski kralj Nabonidu (vladao od 556. pne.), koji je bio više antikvar nego političar te provodio većinu vremena iskopavajući stare hramove svoje zemlje i pronalazeći imena njihovih graditelja, govori da je Naram-Sin, sin Sargona Akadskog, živio 3200 godine prije njega, tj. oko 3750. pne.. Općenito se smatra da je taj datum preran. Kada je vladavina kralja Nabonida završila usponom Kira u Babiloniji oko 539. ili 538. pne., "godine" su mogle u stvari značiti suvremene polugodine. Židovska kronologija i Stari Zavjet imaju istu situaciju i stu dilemu. Njihove "godine" su mogle počinjati istovremeno s prvim danom Nisanua (Nisan) i Tashritua (Tishri) u njihovim drevbim historijama. Stoga je vjerojatno da ispravni interval nije 3200 nego 1600. To je vjerojatno zaokružena brojka. Mora se biti prilično oprezan s nekim intervalima između vladara i događaja zabilježenih u gore spomenutim dokumentima. Ne može se dokazati da je potpuno pouzdan kronološki popis bio dostupan svim pisarima, niti da su oni bili iskusni historičari. Moguće je da im je zapovijeđeno da daju brojke, ali ne i ostavljeno vrijeme za detaljno istraživanje. Mnoge od brojaka stoga proturječe jedna drugoj itd.
Kronologija i zabilješke
Popis babilonskih kraljeva započinje sa značajnim vladarom Ereča zvanim Lugalzagesi, a koji je smješten između 2411. pne. i 2376. pne.. Bio je suvremenik Urukagine, kralja Lagaša (vladao 2407-2399. pne.) i Sargona (2399-2343. pne.) kralja Akkada.
Nakon Sargona, slijedeći je kralj bio Rimush(...). Njegov suvremenik u Uru je bio Ka-kug ili Ka-ku (2376-2341 BC). Sin i nasljednika Rimusha bio je Manishtusu (2334-2329. pne.), čiji je asirski potkralj bio Abazu, sin Nuabuov.
U Akakdu su nakon Manishtusua vladali slijedeći kraljevi:
On je bio suvremenik prvog gutejskog kralja, Erridupizira, te je kasnije porazio Sarlagaba, još jednog kralja Gutiuma.
Shu-durul bio posljednji vladar. (Agade/Akkad je poražen od Ereča. Onda je Ereč dominirao do 2194, a onda je osam medijsko-elamitskih uzurpatora-tiranina vladalo 224 godina, prema Berossusu, od 2194 do 1970. pne. Neki od njih su spomenuti ovdje.)
Ereč:
Bio je suvremenik Tirigana, posljednjeg kralja Gutejaca.
Za vrijeme ovog perioda su gutijski ili Guti kraljevi vladali ovim redom:
Tirigan je vldao samo 40 dana, po Jacobsenu. Njegova kronološka tablica (1934: 208 ff.) je smjestila uspon Ur-Nammua (III dinastija Ura) deset godina nakon kraja Utu-khegalove vladavine. Njegov pad je mogao i nije morao koincidrirati s njegovom izgubljenom bitkom protiv Ereča. Ta slavna bitka se dogodilo na dan pomrčine mjeseca, 14. dana mjeseca Duzua ili Tammuza, od prve straže do srednje straže. V. Carl Schoch (1927: B6-B8), i Thorkild Jacobsen, The Sumerian King List (Chicago, 1934: 203). To je prva pomrčina zabilježena na Bliskom Istoku a koja se može identificirati s velikom vjerojatnopću. Dogodila se 13.8. 2189. pne., s magnitudom od 120% koja je posebna.
Dvostruka (solarna i lunarna) pomrčina se dogodila 23 godine nakon Shulgijevog uspona na prijestolje. Prof. Jacob Klein s Univerziteta Bar-Ilan u svojoj knjizi Three Sulgi hymns (1981: 59 and 81) govori kako su prve 23 godine njegove vladavine bile mirne, a da je sunce imalo pomrčinu horizontu, baš kao i mjesec na nebu, za vrijeme prve bitke Sulgija. (Većina historičara se ne pouzdaje u svoje astronomsko znanje, pa je važnost ove dvostruke pomrčine prošla nezapaženo. Još jedna poteškoća je u spisu koji završava s upitnikom.) Z.A. Simon dodaje da je lunarna pomrčina prvi put spomenuta u pjesmi, a da je, s obzirom na štovanje Sina (mjeseca), zabilješka pjesničke, a ne astronomske prirode. Ovaj rijedak fenomen se dogodio 9.5. 2138. pne. (solarna pomrčina), s magnitudom 34%. Lunarna pomrčina se dogodila 24.5., 2138. pne..
Ibbi-Sinova vladavina je trajala između 24 i 26 godina (S. Langdon and John K. Fotheringham, The Venus tablets of Ammisaduqa, 1928). Pomrčina mjeseca je izazvala sveopći strah prije njegovog pada, u mjesecu Adaruu ili Adaru. Prava pomrčina je imala magnitudu od 153%. (Schoch također opisuje ovu pomrčinu, predlažući drugog kandidata.)
Nekoliko godina prije pada Ibbi-Sina, još jedan grad je počeo cvasti: Isin. Njegov prvi kralj se uspeo nekoliko godina. Ovo su kraljevi Isina:
Prva dinastija Babilona je gotovo u potpunosti bila suvremenik Isina. O njihovoj kronologiji se spori, jer postoji Popis kraljeva A i Babilonski popis kraljeva B. Stoga ovaj popis spominje kraljevske godine Popisa A, jer se one šire koriste, iako je drugi popis bolji, barem za dvije godine među prvh šest.
Prva babilonska dinastija:
Njegovo drugo ime je bilo Hammurapi-ilu, što znači Hammurapi bog ili možda Hammurapi je bog.
Njegove Ammisaduqe (tj. nekoliko drevnih verzija na glinenim pločicama) su slavne i o njima je objavljeno nekoliko knjiga. Ponueđeno je nekoliko datuma, ali mnogi od datuma iz starijih izvora izgledaju zastarjeli ili neprecizni. Postoji još jedna poteškoća: 21-godišnji razmak između detaljnog promatranja planete Venere je moglo, ali nije moralo koincidirati s vladavinom ovog kralja, s obzirom da se njegovo ime ne spominje, osim u Godini zlatnog prijestolja. Nekoliko izvora, neki od njih štampani prije sto godina, tvrde da originalni tekst spominje okultaciju Venera od strane mjeseca. Čini se da bi to moglo biti pogrešno, jer u originalnom tekstu knjige Erice Reiner i D. Pingreea The Venus Tablet of Ammisaduqa nema takve rečenice.
Renovo, Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Kronologija Starog Istoka
Kronologija i zabilješke
Tekst o padu Babilona u ruke Hetita Mursilisa I na kraju vladavine Samsuditane govori o dvostrukoj pomrčini, koja je važna za ispravnu babilonsku kronologiju. (Iako je čitanje riječi Babilon nepouzdano, smatra se da se babilonska pločica ne bi ticala druugog grada). Par lunarnih i solarnih pomrčina se dogodio u mjesecu Shimanuu (Sivan). Profesor Peter J. Huber je izračunao nekoliko opcija koje bi zadovoljila uvjete detaljog opisa. Lunarna pomrčina se dogodila 9.2. 1659. pne.. Počela je u 4:43 i završila u 6:47. Posljednji trenutak je bio nevidljiv što odgovara zapis o tome da je mjesec na horizontu bio u pomrčini. Solarna pomrčina se dogodila 23.2. 1659. pne.. Počela je u 10:26, imala maksimum u 11:45, tezavršila u 13:04. To ukazuje da je srednja kronologija preniska s astronomskog stajališta. V. Peter Huber, "Astronomical dating of Babylon I and Ur III" in Monographic Journals of the Near East (1982: 41).
Renovo, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.228, što je 90 (-6,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Viza za budućnost
Viza za budućnost je bosanskohercegovačka TV serija producentske kuće Mebius film. Prikazivanje je započelo u oktobru 2002. godine na Federalnoj televiziji. Ova serija je tokom prikazivanja zabilježila veliku gledanost na FTV-u. Posljednja epizoda je prikazana 2008. godine.
Metoksimetilfurfural
Metoksimetilfurfural je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 140,137 Da.
Zhang Yi (Junsi)
Zhang Yi, stilsko ime Junsi (cca. 167 230) bio je kineski birokrat iz doba Tri kraljevstva koji je služio Liu Beija, kasnijeg osnivača države Shu Han. Prije toga je služio gospodaru rata Liu Zhangu, a 212. ga je porazio Zhang Fei. Prešao je u službu Liu Beija i na nagovor Zhuge Lianga dobio niz odgovornih funkcija. Dok je upravljao Nanzhongom, lokalni gospodari rata su se pobunili te ga kao ratni plijen poslali Sun Quanu, gospodaru Wua. Tamo je završio u zatvoru, a da Sun Quan nije imao pojma o kome je riječ. Pušten je tek nakon ponovno sklapanja saveza Shua i Wua, odnosno diplomatskom intervencijom Deng Zhija.
Windsor Locks, Connecticut
Vindsor Loks je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.498, što je 455 (3,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Slobodan Prosperov Novak
Slobodan Prosperov Novak (1951), je hrvatski povjesničar književnosti, komparatist i teatrolog.
Diplomirao je komparativnu književnost 1973. na Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu, na kojem je magistrirao 1976. i doktorirao 1978. Radio je kao novinar Vjesnika u srijedu (1973.-1974.). Godine 1977. asistent je, zatim docent te redoviti profesor (1988.) na Katedri za stariju hrvatsku književnost Filozofskog fakulteta u Zagrebu. U razdoblju od 1981.-1984. predaje i u Institutu za slavensku filologiju Sveučilišta u Rimu, a od 1990.do 1992. pomoćnik je ministra prosvjete, kulture i športa Republike Hrvatske. Godine 1990.-1992. bio je predsjednik Vijeća Dubrovačkih ljetnih igara, a 2000. i njihov ravnatelj.
Bio je pokretačem i glavnim urednikom novina Matice hrvatske "Vijenac", časopisa "Lettre internationale" i magazina "Cicero". Niz godina uređivao je časopis hrvatskih književnika "Most/ The Bridge" i istoimenu biblioteku. Bio je dugogodišnji predsjednik Hrvatskog PEN-a (od 1990. do 2000.) pa je sa suradnicima 1993. u Dubrovniku organizirao 59. svjetski kongres PEN-a. Godine 1998. osnovao je Mediteranski institut Grga Novak na Hvaru.
Od 2001. predaje južnoslavensku filologiju na odsjeku za slavistiku Sveučilišta Yale u New Havenu, SAD. Od 2005.-2010. bipo je profesor hrvatske književnosti na Sveučilištu u Splitu i predavač na tamošnjim odsjecima talijanistike i anglistike.Trenutno je profesor književnosti na Akademiji dramske umjetnosti u Zagrebu.
Priredio je brojna izdanja hrvatskih pisaca, autor je niza sveučilišnih i školskih hrestomatija, a ostvario je i niz multimedijalnih projekata, među kojima su najvažnije kazališne predstave "Ecce homo" i "Kako bratja prodaše Jozefa" na Dubrovačkim ljetnim igrama 1985. i 1990.,te velika izložba "Gundulićev san" 1989. u Muzejskom prostoru u Zagrebu.
Opaska: U ovaj popis uključene su samo zasebne knjige i autorove monografije, zatim zbirke znanstvenih i književnih tekstova, hrestomatije i antologije te komentirana izdanja drugih pisaca u autorovom priređenju ili s autorovim uvodima.Navode se i ponovljena izdanja ali ne kao posebne jedinice.Izdanja na drugim jezicima su navedena uvijek pod posebnim brojem .Isto je tako postupljeno i s višesveščanim knjigama. Dulje autorove rasprave koje su objavljivane u skupnim knjigama i časopisima u Hrvatskoj i nu inozemstvu nisu ovdje navođene čak kad im obim prelazi i 6 tiskarskih arka .Također nisu navođene knjige koje je autor uredio, a ima ih preko 160, niti časopisi a ima ih 5 kojima je bio glavnim urednikom. Navedenu su na kraju knjige u tisku i u pregovorima s izdavačima. Opsežna piščeva bibliografija upravo se izrađuje i u nju nece biti uključeni samo autorovi tekstovi nego i reakcije na njegove knjige i društvene akcije. Bibliografija obasiže više tisuća bibliografskih jedinica. Kompetencije Radio u državnoj upravi.Vodio međunarodne književne udruge.Organizirao na državnom nivou obljetnice kanoniziranih književnika.Organizirao svjetske kongrese u Zagrebu, Dubrovniku, Hvaru. Posjeduje bogato predavačko iskustvo na više jezika te provjerene kompetencije u nizu humanističkih disciplina a posebno u području povijesti civilizacije, književnosti, komaparativne književnosti i teatrologije, bibliotekarstva. Povijest hrvatske književnosti Komparativna povijest svjetske književnosti a posebno povijest europskih dramskih književnosti Povijest engleske i talijanske književnosti, te povijest slavenskih dramskih književnosti Povijest kazališnih prostora i teorija drame kroz stoljeća Dramaturgija i poetika primijenjene na hrvatske dramske tekstove Kulturna povijest ranog novovjekovlja Ideologije i umjetnost Turizam i umjetnost Posjeduje značajna iskustva u organizaciji i animaciji kulturnih događanja. Rukovodio nizom kulturnih ustanova. Uredio brojne knjige i uređivao časopise Most-The Bridge, Vijenac, Lettre internationale, Cicero. Organizirao i radio na nizu izložaba kao što su Pisana riječ u Hrvatskoj, Gundulićev san, La nave và , Biljezi identiteta. Vodio više strukovnih udruga. U dva navrata bio predsjednik Vijeća i direktor Dubrovačkih ljetnih igara. Bio dramaturg u više kazališnih projekata Za vrijeme rata u drugoj polovici 1991. u Dubrovniku bio Vladin opunomoćenik. U državnoj administraciji vodio oblast kulture i kulturne politike pa je bio dvije godine zamjenik Ministra kulture, prosvjete i športa. Bavio se strategijom kulturne politike.
Markomanski ratovi
Markomanski ratovi (u suvremenim zapisima poznati kao Germanski rat - belllum Germanicum - ili Germanska eskpedicija - expeditio Germanica) je naziv za seriju povezanih oružanih sukoba između Rimskog Carstva s jedne, te saveza uglavnom germanskih plemena na čelu sa Markomanima i Kvadima sa druge strane, a koji su se vodili od 166. do 180. Glavno poprište im je bio gornji i srednji tok Dunava, odnosno tadašnja sjeverna granica Carstva, koju su Rimljani nastojali osigurati od sve učestalijih i masovnijih upada u dubinu rimske teritorije. Ratovi su završili rimskom pobjedom i relativnom stabilizacijom granice, ali tek nakon duge i iscrpljujuće borbe koja je pokazala brojne slabosti Carstva, koje će još više doći do izražaja u kasnijim periodima.
U popularnoj kulturi
Dva historijska filma - Pad Rimskog Carstva iz 1964. i Gladijator iz 2000. - na svom početku prikazuju fiktivne bitke na završetku Markomanskih ratova.
Kilbeggan
Kilbeggan je gradić u irskoj grofoviji Westmeath. Nastao je od samostana podignutog u 6. vijeku, a poznat je kao mjesto na kome je prvi put u historiji Evrope zabilježen tornado. Godine 1539. je samostan ukinut i predan porodici Lambert koja je organizirala tržnicu oko koje se kasnije razvio grad. U njemu se nalazi Kilbegganska destilerija koja služi kao turistička atrakacija, a u blizini je hipodrom na kome se održavaju konjske utrke.
Fides (sastav)
Fides je hrvatska glazbena grupa iz Zagreba, koja izvodi pretežno duhovnu glazbu i postoji od 1988. godine.
Povijest
Glazbenu grupu Fides, osnovali su Tomislav i Arijana Meštrović u Zagrebu 1988. godine. Prvi put su nastupili na Uskrs festu iste godine. Počeli su izvoditi duhovnu glazbu na suvremen način, pisali su i pjevali autorske pjesme te tradicionalnu gospel glazbu. Grupa je od početaka angažirana u župi sv. Antuna Padovanskoga na Svetom Duhu u Zagrebu, gdje su imali probe, organizirali crkveno pjevanje, kazališne i koncertne nastupe. Grupa je s vremenom rasla i mijenjala članove. Veća aktivnost grupe počinje oko 2000. godine, kada se sve više pojavljuju u medijima i nastupaju u mnogim gradovima Hrvatske i u inozemstvu. Među prvim su izvođačima duhovne glazbe u Hrvatskoj, koji nastupaju izvan crkvenih prostora u gradskim kazalištima i koncertnim dvoranama. Tako su nastupili u varaždinskom HNK-u, osječkom HNK-u, u kazalištu Komedija u Zagrebu, u šibenskom, zadarskom, karlovačkom i drugim kazalištima. Vrhunac je bio prilikom 15. godišnjice osnutka grupe 2003. godine, kada su održali koncert u Domu sportova u Zagrebu. To je bio prvi samostalni cjelovečernji koncert jednog hrvatskog glazbenog sastava, koji izvodi duhovnu glazbu. Održali su i dva velika koncerta u koncertnoj dvorani Vatroslava Lisinskog u Zagrebu, 2004. i 2006. godine, u Gavelli 2007. i na ljetkoj klubsko kazališnoj sceni AMADEO. Mnogo puta su sudjelovali u humanitarnim koncertima. Uz gospel stvaraju i izvode vlastiti autorsku glazbu, pjevaju i gregorijanske korale, a capella izvedbe, hrvatsku i katoličku tradicionalnu i božićnu glazbu. Veliku pažnju pridaju scenografiji i kostimografiji. Sviraju širok spektar glazbenih instrumenata kao što su gitare, violina, bubnjevi, saksofon, flauta, udaraljke, klavijature. Surađivali su s poznatim hrvatskim pjevačima poput Vanne, Nine Badrić, Zdenke Kovačiček, Akija Rahimovskog i drugih.
Članovi grupe
Značajan doprinos grupi dali su i bivši stalni, a sada povremeni članovi
Arley, Alabama
Arley je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 357 stanovnika.
750-e pne.
Događaji i trendovi
thumb|Romul i Rem
Consolation-Maisonnettes
Konzolasjon Mezonet je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 46 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,31 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 570 metara (maksimalnoj 880 m, a minimalnoj 495 m).
Cappuccini, Rieti
Cappuccini je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 618 m.
Opština Barajevo
Opština Barajevo je beogradska opština. Zauzima površinu od 21.312 ha, na kojoj živi skoro 25.000 stanovnika.
Gatuzo
Gatuzo je rock bend sa trenutnim prebivalištem u Zagrebu.
Opština Barajevo
Mnogobrojni izvori na teritoriji današnje opštine bili su preduslov nastanjivanja na ovom području. Po predanju u davna vremena bi rečeno: "bara je ovo". Tako je nastalo i do danas ostalo ime Barajevo. Naselje se pominje u doba turske uprave pod imenom Baraj, a u vreme austrijske okupacije pod današnjim imenom. Opština Barajevo je pristupila zajednici beogradskih opština 1955.
Gatuzo
Članovi
Bend je nastao 2004. godine u Zagrebu. Sastav čine:
Opština Barajevo
Dan opštine je 10. oktobar, dan oslobođenja Barajeva.
Gatuzo
Članovi
= Povijest sastava = Gatuzo je dinamičan zagrebački rock dvojac (Damir Trkulja Šiljo - gitara i vokal, Goran Martinjak - bubanj). U današnjoj minimalističkoj postavi rade od početka 2004. godine. Svoj neuobičajeni glazbeni stil i način sviranja nazivaju eksplozivni rock koji krase sirovost, originalnost i podsvjesna ovisnost o bluesu.
Gatuzo krajem 2005. snima i objavljuje svoj prvi ozbiljan studijski upper low-fi materijal ("Temelji") za diskografsku agenciju Spona iz Zagreba, a sredinom 2007. godine potpisuje diskografski ugovor s Dancing Bearom.
U 11. mjesecu 2007. izlazi im album Noge/ruke/glave za koji su nagrađeni nagradom Status 2007. HGU-a za najbolji mladi rock bend, te Porinom za najbolji alternativni rock album 2007. godine.
Krajem 2012. godine mijenjaju diskografsku kuću i prelaze u Croatia Records, gdje snimaju novi singl ("Oni govore") kojim najavljuju svoj treći studijski album. Album bi trebao izaći na jesen, a dečki tvrde da će to biti njihovo najzrelije izdanje do sada.
Danas energični dvojac iza sebe ima na stotine odsviranih koncerata, kako u svim važnijim klubovima, tako i na renomiranim festivalima diljem Hrvatske i Slovenije uključujući i INmusic festival, Terraneo, Rokaj fest, Rock Otočec, Harteru, Grand rock festival, itd...
Pleasant Hill, Tennessee
Plezant Hil je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 563, što je 19 (3,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Boccorio, Vercelli
Boccorio je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Plejboj
Plejboj (Playboy) je izraz koji koriste žene, u pravilu bogate, odnosno pripadnike više klase, otmjenog društva ili džet seta čiji životni stil uključuje bonvivansko upražnjavanje luksuza s posebnim naglaskom na zavođenje ili uživanju u društvu, u pravilu, najljepših i najglamuroznijih žena. Iako su fenomeni poput plejboja postojali kroz cijelu historiju, novu dimenziju su im dali masovni mediji tokom 20. vijeka, zahvaljujući kojima su brojni muškarci postali celebrityji velikim dijelom zahvaljujući spremnosti da takav životni stil daju na uvid javnosti. Posljednjih decenija je, pod uticajem feminizma, izraz "plejboj" dobio negativne konotacije, odnosno pod njime se podrazumijevaju "razmaženi" i "neodgovorni" muškarci koji svoje vrijeme, resurse i talente troše na vlastito zadovoljstvo umjesto na nešto korisnije.
Plejboji se često koriste kao tipski likovi u fikciji, a za što su najbolji primjeri Bruce Wayne, odnosno "javni" lik Batmana, te Tony Stark, protagonist stripova o Iron Manu.
Metilhloroizotiazolinon
Metilhloroizotiazolinon je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 149,599 Da.
Hovejški okrug
Hovejški okrug je jedan od 27 okruga u pokrajini Huzestan na jugozapadu Irana. Glavni grad okruga je Hovejze.
Ashford, Alabama
Ashford je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.148 stanovnika.
Ashland, Alabama
Ashland je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.037 stanovnika.
Karunski okrug
Karunski okrug je jedan od 27 okruga u pokrajini Huzestan na jugozapadu Irana. Glavni grad okruga je Karun.
Howard, Kansas
Hauard je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 687, što je 121 (-15,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Poplarville, Mississippi
Poplarvil je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.894, što je 293 (11,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Macchie, Chieti
Macchie je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 475 m.
Ramširski okrug
Ramširski okrug je jedan od 27 okruga u pokrajini Huzestan na jugozapadu Irana. Glavni grad okruga je Ramšir.
Dalekoistočna Republika
desno|thumb|200px|Dalekoistočna Republika Dalekoistočna Republika (poznata i pod imenom Republika Čita) bila je sovjetska republika na ruskom Dalekom istoku, koja je postojala od aprila 1920. do novembra 1922. godine. De fakto je bila satelitska država Ruske SFSR.
Istorijat
Dalekoistočnu Republiku su formirali lokalni boljševici nakon završetka glavnine velikih operacija u Ruskom građanskom ratu. Njihov cilj je bio da nakon povlačenja japanskih okupacionih snaga iz rejona Vladivostoka popune nastalu političku prazninu i dokrajče ostatke Kolčakove Bele armije.
Sedište vlade nalazilo se u gradu Čiti. Sama republika formirana je dva meseca nakon Kolčakove pogibije. Vladimir Lenjin je nastojao da komunisti tamo još ne dođu na vlast zato da daleko snažniji Japanci i Amerikanci ne bi njihov dolazak protumačili kao provokaciju i pokrenuli novu ofanzivu.
Poland, New York
Poland je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Dalekoistočna Republika
Istorijat
Članovi vlade Dalekoistočne Republike uglavnom su bili umereni socijalisti, a novu vladu je priznalo samo nekoliko većih gradova unutar države. Ostatak teritorije bio je pod kontrolom lokalnih komandanata, koji nisu priznavali ničiji autoritet.
Poland, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 508, što je 57 (12,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dalekoistočna Republika
Istorijat
Dana 11. novembra 1920. godine, u Vladivostoku je bila formirana privremena ustavotvorna skupština. Dana 27. aprila 1921, usvojen je novi ustav koji je po sadržaju podsećao na Ustav SAD-a.
Maja 1921. godine, ostaci Bele armije izvršili su državni udar uz pomoć japanske vojske, ali nova vlada nije naišla na širu podršku. Odlaskom japanske vojske iz Priamurske regije u leto 1922. godine, ovu Republiku su napustili i pripadnici i simpatizeri Bele armije. Dana 25. oktobra 1922, Crvena armija je ušla u Vladivostok, čime je građanski rat bio zvanično završen, a 15. novembra, Dalekoistočna Republika je integrisana u sastav Sovjetske Rusije.
Drugi način
Drugi način je zagrebački rock sastav, osnovan 1974. godine. Tri clana Pozgajec - Mekic -Kurtovic bili su clanovi skupine pod nazivom Novi akordi, Grupa  je u tom periodu objavila dvije singl ploče, da bi 9. listopada 1974. godine glazbenu karijeru nastavili pod imenom Drugi način (ime preuzimaju iz pjesme Federica García Lorce, "Na drugi način"). U lipnju 1975. godine, objavljuju svoj prvi studijski album Drugi način, kojim su odmah po izlasku osvojili veliki broj obožavatelja.
Krajem 1976., Branko Požgajec odlazi na odsluženje vojnog roka, a iz Drugog načina odlaze Ismet Kurtović i Halil Mekić, da bi kratkotrajno osnovali sastav Nepočin i s njim snimili album, Svijet po kome gazim, (1978.). Povratkom Požgajeca iz JNA, Drugi način se nanovo okuplja 1978. godine. Objavljuju dva singla 1978. i 1979. godine, te drugi studijski album 1982. godine. Cijelo razdoblje osamdesetih sastav iako mijenjajući glazbenike, intezivno nastupa.
Krajem 1980-ih kratkotrajno prestaju s radom. Branko Požgajec, 1992. godine ponovno okuplja sastav i objavljuje album sa svojim starim uspješnicama, koje je snimio tijekom sedamdesetih i osamdesetih godina.
Životopis sastava
Branko Požgajec (vokal, klavijature i flauta), Halil Mekić (gitara) Poldrugac Vjekoslav Wossh (bas gitara), početkom 1970-ih sviraju u sastavu Novi akordi. Sa njima je u to vrijeme svirao i bubnjar Adonis Dokuzović. Nakon odlaska Halila Mekića na odsluženje vojnog roka, u sastav dolazi Ismet Kurtović Ićo, koji osim što svira gitaru, još pjeva i svira flautu, a ostaje u sastavu i nakon povratka Mekića iz JNA. 1973. godine Novi akordi objavljuju svoj drugi singl sa skladbama "Opet..." i "Odlazak" (glazba i aranžmani: Branko Požgajec, Poldrugac Vjekoslav tekstovi Lidija Matjačić). U decembru 1972. godine bubnjar Adonis Dokuzović ih napušta, i kasnije prelazi u Divlje jagode, a na njegovo mjesto dolazi Miroslav Budanko .Ajzic.
U jesen 1973 grupu napustaju Pozgajec -Kurtovic i Mekic. i osnivaju grupu Drugi način.sa clanovima Pozgajec - Kurtovic-Mekic -Turina i Mikulcic. Ime preuzimaju (na prijedlog Branka Požgajca) iz pjesme Federica García Lorce, "Na drugi način". Odabiru logo sastava (oko sa dvije zjenice) i originalna slova za ime. to sve umjetnički uobličuje strip-autor Igor Kordej.
Prvi album: "Drugi način"
Tijekom prosinca 1974. i siječnja 1975. godine, odlaze u ljubljanski studio Akademik i snimaju materijal za svoj prvi album. Nakon što su završili sa snimanjem, krenuli su u potragu za izdavačkom kućom. Međutim, tada nastaju problemi gdje ih Jugoton odbija, a ugovor s izdavačem Suzy raskidaju radi nesuglasica oko dizajna omota albuma. Na posljetku, prihvaća ih PGP RTB (mada i oni više slučajno nego što su vjerovali u ponuđeni materijal) jer se tadašnjem uredniku svidio moderni dizajn albuma te potpisuju ugovor bez preslušanog materijala. Album odmah po izlasku privlači mnogobrojne obožavatelje i vremenom je bio nekoliko puta nanovo objavljivan. Dio tekstova, povezne stihove na omotnici ploče kao i komentar teme albuma, napisao je Boris Turina Turko, koji recitativom počinje jednu od većih uspješnica s albuma "Stari grad". Na albumu se u ulozi tekstopisaca pojavljuju Lidija Matjačić ("Opet"), Davor Alačević ("Carstvo samoće") i Gojko Bjelac ("Lile su kiše" i "Stari grad"). Glazbu i aranžmane na albumu rade Branko Požgajec, Halil Mekić i Ismet Kurtović Ićo, koji na materijalu pjevaju i sviraju flaute. U to vrijeme flautu u rock glazbi proslavio je britanski rock sastav Jethro Tull, a Drugi način je imao dvije, a njihova efektna izvedba vidi se u skladbama "Lile su kiše", "Žuti list" i "Stari grad".
1976. godine, Branko Požgajec odlazi na odsluženje vojnog roka, a dvojac Ismet Kurtović Ićo i Halil Mekić, koriste to vrijeme za osnivanje sastava Nepočin (naziv uzimaju iz pjesme "Nepočin polje", koju je napisao srpski pjesnik Vasko Popa), s kojim objavljuju jedan studijski album Svijet po kome gazim (1978.). Pored Kurtovića i Mekića, taj sastav su još činili basist Božo Ilić Dugi, klavijaturist Damir Šebetić i bubnjar Branko Knežević Kneža (kasnije član sastava Aerodrom i Sevdah Shuttle Band).
Nakon povratka Požgajeca iz JNA, Drugi način nastavlja s radom, u skupinu dolaze novi gitaristi Branko Bogunović i Nikola Gečević Koce (bivši član sastava Stakleno zvono). Redovno snimaju i sviraju po prostoru bivše Jugoslavije, a 1978. objavljuju singl s kompozicijama "Prođe ovaj dan" i "Zadnji put". Nakon toga, Drugi način ponovo doživljava promjene. 1979. godine sastav napušta Boris Turina Turko (posvećuje se športu) i Branko Bogunović, koji osniva jazz-rock sastav Obećanje proljeća. Na njihova mjesta dolaze Miroslav Budanko-Ajzić (bubnjevi) i Robert Krkač (gitara). Iste godine sastav objavljuje još jedan singl sa pjesmama "Balada o osmjehu" i Obećaj mi proljeće". Nakon iscrpljujuće ljetne turneje sa kojom su obišli cijelu jadransku obalu, Požgajec na kratko vrijeme raspušta sastav. Krkač na poziv Jure Stublića prelazi u sastav Film, kako bi zamijenio njihovog gitaristu Mladena Juričića koji je otišao na odsluženje vojnoga roka. 1980. godine Branko Požgajec okuplja Drugi način dovodeći u sastav nanovo Ismeta Kurtovića Iću i Halila Mekića, a sa njima dolazi i basista Nepočina Božo Ilić Dugi.
Drugi album: "Ponovno na putu"
Uz Miroslava Budanka-Ajzića na bubnjevima, sastav intenzivno nastupa i priprema pjesme za drugi studijski album. Ne slažući se s dijelom materijala, Mekić odlazi iz sastava, a početkom 1982. godine na njegovo mjesto dolazi mladi gitarista Danijel Veličan, koji sa Drugim načinom snima drugi studijski album Ponovno na putu (Suzy). Većinu tekstova za ovaj album napisao je Fikret Kurtović Fifi, brat Ismeta Kurtovića. Album nije popratio veći uspjeh, ali se izdvojila pjesma "Piši mi". Redovno svirali na turnejama te održavali i do 150 koncerata, svirajući pritom i stranu glazbu. 25. i 26. svibnja Drugi način je oborio svojevrsni rekord u svijetu rock and rolla, održavši u 26 sati 4 koncerta u 3 grada.
Budući da im glazbeni stilovi krajem 1970-ih i početkom 1980-ih nisu išli na ruku, gdje je već dominirao novi val, polako su gubili popularnost i počeli se povlačiti sa scene, da bi se na kraju pojavljivali u javnosti samo na prigodnim koncertima. Jedan od tih koncerata u to vrijeme dogodio se u Zenici, gdje je oko 8000 njihovih obožavatelja strepilo da će koncert biti otkazan zbog kiše. Ipak, Drugi način izlazi na scenu i počinje koncert skladbom "Lile su kiše", što je izazvalo erupciju publike i koncert je održan do kraja. Prema kraju dekade 1980-ih sastav usporava tempo te nastupa vrlo rijetko, da bi 1990. godine prestao s radom.
SN 1054
260px|thumb|right|[[Rakova maglina, koja predstavlja ostatke eksplodirane zvijezde. Ovdje je prikazana u različitim radio-frekvencijama.]]
SN 1054 je supernova koja je prvi put opažena kao nova "zvijezda" na nebu 4. jula 1054. godine, a po čemu je dobila ime, i koja je trajala dvije godine. Događaj se prvi put spominje u kineskim i japanskim dokumentima, kao i jednom dokumentu iz arapskog svijeta. Dok postoje hipoteze da su SN 1054 promatrali i američki Indijanci i Evropljani, o tome ne postoje čvrsti dokazi.
Dunsinane Hill
Dunsinane Hill he brdo kraj sela Collace u škotskoj grofoviji Perthshire. Najpoznatije je kao lokacija bitke koju spominje Shakespeare u svojoj znamenitoj tragediji Macbeth. Na njemu su arheolozi pronašli ostatke dvije drevne utvrde, te se vjeruje kako bi Shakespearovi navodi mogli biti točni, odnosno da je upravo na tom brdu godine 1054. škotski princ Malcolm Canmore porazio kralja Macbetha.
Drugi način
Drugi album: "Ponovno na putu"
Nakon duže pauze Branko Požgajec 1992. godine uz pomoć glazbenika Bože Ilića Dugog (bas gitara), Davora Senčara (gitara), Dražena Kovača (bubnjevi) i Maria Mauera (klavijature), nanovo snima stare skladbe uz dvije nove ("Jer postoji ona" i "A 'La Vild"). Materijal izlazi na kazeti, CD-u ali i na vinilu kao LP u ograničenoj nakladi (500 primjeraka). Nakon te ploče diskografska kuća Croatia Records zauvijek obustavlja proizvodnju vinilinih gramofonskih ploča. Album je objavljen pod imenom Drugi način. Na materijalu su radili, Božo Ilić Dugi, jedini iz stare postave sastava, Davor Senčar (Legija), Dražen Kovač (Regata) i klavijaturist Mario Mauer. Ismet Kurtović Ićo, također objavljuje svoj solo album, pod nazivom Moje najljepše pjesme, a na njemu se nalaze skladbe Drugog načina i njegove iz sastava Nepočin, kao dvije verzije nove skladbe "Mojoj dragoj BIH".
SN 1054
Ostaci SN 1054, koji se sastoje od krhotina stvorenih prilikom eksplozije su poznati kao Rak maglina. Smješteni su na nebu kraj zvijezde Zeta Tauri (ζ Tauri). Dio ostataka eksplozije je stvorio pulsar, poznat kao Rakov pulsar (ili PSR B0531+21). Nebula i puslar predstavljaju najproučavanije astronomske objekte izvan Solarnog sistema. Predstavlja jednu od rijetkih galaktičkih supernova za koje je precizno utvrđen datum eksplozije. Dva objekta su najsjajnija u svojim kategorijama. Zbog toga, kao i uloge koju je imala u kasnijem razvoju nauke, SN 1054 je najpoznatija supernova u historiji astronomije.
Drugi način
Drugi album: "Ponovno na putu"
Drugi način 1998. godine nastupa na neumskom festivalu sa svojom kompozicijom "Seoska djevojka", te često održava koncerte po Njemačkoj, Austriji i Švicarskoj.
Novije doba
minijatura|desno|250px|Branko Požgajec (u sredini), [[14. veljače 2009. godine u Slavonskom Brodu.]] Sastav Drugi način još jednom se okuplja u svibnju 2000. godine i nastupa u zagrebačkom Domu sportova, kao predgrupa svom uzoru, slavnoj skupini Jethro Tull.
2008. godine sastav se ponovno aktivira u postavi: Branko Požgajec, Božo Ilić Dugi, Ernest Vinković, klavijaturist Damir Vuk, gitarist Mario Domazet i bubnjar Mladen Palenkaš, te počinje nastupati. Nastupe intenzivira u 2009. godini u kojoj obilježava 35 godina od svog osnutka, te odlazi u studio kako bi snimili novi materijal za svoj sljedeći album.
Glazbenici koji su svirali u Drugom načinu
Kroz proteklih 35 godina kroz sastav su prošli brojni glazbenici (kronološki popis):
Omidijski okrug
Omidijski okrug je jedan od 27 okruga u pokrajini Huzestan na jugozapadu Irana. Glavni grad okruga je Omidije.
Torta, Belluno
Torta je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 334 m.
Zajn al-Abidin
‘Alī ibn Ḥusayn (približno 6. januara 659 – 20. oktobra 712) (علي بن حسين زين العابدين) poznat kao Zayn al-‘Ābidīn ("Ljepota/najbolji od vjernika") bio je praunuk Muhamedov i šijitski imam - četvrti prema dvanaestnicima i treći prema ismailitima. Majka mu je bila Shahrbānū a otac Ḥusayn ibn ‘Alī. Braća su mu bila ‘Alī al-Aṣghar ibn Ḥusayn i ‘Alī al-Akbar ibn Ḥusayn. Poznat je i kao Imām al-Sajjad "ispruženi imam" i Sayyid as-Sājjadīna wa r-Rāki‘īn "Vođa onih koji se ispružavaju i klanjaju".
Opština Rakovica
Opština Rakovica je beogradska opština. Zauzima površinu od 3.036 ha, na kojoj živi 99.000 stanovnika.
Istorija
thumb|140px|left|Grb RakoviceIme Rakovica prvi put se pominje u turskom popisu stanovništva iz 1560. kao selo Vlaha. Po predanju, mesto je dobilo ime po - rakovima, stanovnicima potoka koji je proticao kroz naselje. Do 1952. Rakovica je pripadala raznim rejonima, a od 1952. do 1960. bila je zasebna opština. Od 1960. je u sastavu opštine Čukarica, da bi ponovo postala samostalna opština od 1974.
Crayssac (Lot)
Kresak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Kaor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 442 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 303 m, a minimalnoj 100 m).
Opština Rakovica
Naselja unutar Rakovice
Naselja, odnosno mesne zajednice koje se nalaze unutar opštine Rakovica su:
Moro, Arkansas
Morou je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 216, što je 25 (-10,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Metilholantren
Metilholantren je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 268,352 Da.
Bouzeron
Buzeron je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Šalon sir Saon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 145 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 39 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 350 metara (maksimalnoj 405 m, a minimalnoj 221 m).
Ashville, Alabama
Ashville je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.212 stanovnika.
Samuel de Champlain
Samuel de Champlain (Hiers-Brouage ili La Rochelle, 1567. – Québec, 25. decembar 1635) je bio francuski istraživač, kartograf, vojnik, geograf, etnolog, diplomat i kroničar, jedan iz plejade velikih moreplovaca i istraživača 17. vijeka. Otac je Nove Francuske, osnivač grada Québeca (1608), značajan za historiju Kanade i njeno naseljavanje jer je prvi iscrtao kartu njene istočne obale i tako pomogao prvim kolonistima da nasele tu zemlju. Po njemu se danas zove jezero Champlain kojeg je istražio 1609. godine.
Prva istraživanja Amerike
Champlain je proveo tri zime u Acadiji, prvu zimu na jednom otoku rijeke St. Croix gdje je od skorbuta pomrlo gotovo pola kolonije, a drugu i treću u zaljevu Annapolis, koju je je preživjelo samo par muškaraca. Pored svih teškoća oko preživljavanja, Champlain je ljeta provodio u istraživanju povoljnog mjesta za kolonizaciju. Njegova istraživanja odvela su ga na jug prema atlantskoj obali sve do zaljeva Massachusettsa i njegove okolice, on je vrlo detaljno mapirao luke i obalu, koju su njegovi suparnici Englezi samo dotaknuli i jedva poznavali.
Osnivanje kolonije Quebec
Champlain je 1608. poduzeo svoj najambiciozniji poduhvat, osnivanje kolonije Quebec (budućeg grada Québec), ovaj put kao vođa 32 kolonista, dok je na svim ranijim ekspedicijama bio samo podređeni. Champlain je sa samo osam kolonista uspio preživjeti prvu zimu u Quebecu, ali kad je došao jun doplovila je nova grupa kolonista. Kako su Francuzi već ranije sklopili neke ugovore sa sjevernoameričkim indijanskim plemenima, on im se pridružio u borbi protiv Irokeza u bitci kod jezera Champlain u kojoj je njegova koalicija pobijedila. Ta i slična pobjeda u 1610. uzdigle su francuski prestiž među savezničkim plemenima, tako da se nakon toga trgovina krznima između Francuza i Indijaca povećala. Champlain je 1610. otplovio za Francusku, gdje se oženio za Helenu Boullé, kćer kraljevog sekretara. thumb|right|300px| Dolazak Samuela Champlaina u [[Québec (grad)|Québec]] Trgovina krznom doživjela je strmoglavi pad 1611. godine, nakon velikih financijskih gubitaka, što je navelo ulagače kolonije Quebec da napuste koloniju, ali je Champlain bio uvjeren da će kralj Luj XIII na kraju ipak intervenirati u korist kolonije. Na kraju je kralj doista to i napravio imenovavši novog namjesnika, koji je postavio Champlaina za komandanta Nove Francuske. Champlain je 1613. ponovno uspostavio svoj autoritet u Quebecu i odmah krenuo u istraživanje toka rijeke Ottawe ne bi li nekako vratio srušenu trgovinu krznom. Sljedeće godine uspio je organizirati kompaniju francuskih trgovaca koja je trebala financirati trgovinu, vjerske misije, ali i njegova istraživanja po koloniji.
Međutim, kolonija Quebec je još uvijek ovisila o trgovini krznom i samo je usput eksperimentirala sa poljoprivredom, jedva preživljavajući, usprkos njegovom silnom naporu i patronatu nove snažne kompanije. Bez obzira što je bila tako jadna, pala je u oko brojnijim engleskim kolonistima koji su opkolili Québec 1628. za Englesko-francuskog rata. Champlain je uspio izdržati opsadu do sljedećeg ljeta, kad je njegovom nesretnom garnizonu, potpuno ponestalo hrane i baruta. Iako je predao utvrdu, nije napustio svoju koloniju, već su ga Englezi uhapsili i kao zatvorenika prebacili u Englesku. U zatvoru je uporno tvrdio da se predaja dogodila nakon obustave francuskih i engleskih neprijateljstava. Nakon svih peripetija, godine 1632. obnovljena je francuska kolonija Quebec, tako da je Champlain 1633. godinu dana nakon objavljivanja svoje sedme knjige poduzeo svoju posljednju plovidbu preko Atlantskog oceana za Quebec.
Penthouse
Penthaus je mesečni časopis za muškarce. Štampao ga je Bob Gučione 1965. u Ujedinjenom Kraljevstvu. Od septembra 1969. časopis je počeo da se izdaje u Sjedinjenim Državama. Prvobitno u časopisu se pojavljuju samo erotske slike, ali od 1998. je promenio ceo izgled i fokus objavljivanjem pornografskih slika i seksualnih akata, uključujući vaginalni i analni seks. Neke od poznatih ličnosti koje su se fotografisale za Penthaus su bivša porno glumica Trejsi Lords, pevačica Vanesa Vilijams, poznate porno glumice Džena Džejmson, Sani Leone, Eva Anđelina, Arija Đovani i mnoge druge.
Po uzoru na Playboy, žene koje su fotografirane za naslovnicu i/li duplericu časopisa imaju titulu ljubimica Penthousea (Penthouse Pet).