cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marlene Dietrich
„Ja sam muškarac u duši“
U Parizu je upoznala Edit Pjaf, sa kojom je ubrzo stupila u sentimentalnu vezu. Na kraju su ostale dobre prijateljice, a Marlen je bila kuma na njenom venčanju. Pedesetih je bila u vezi sa Julom Brinerom i to je bila jedna od njenih dužih veza. Njeni biografi kažu da je on bio srećan što je sa ženom o kojoj je maštao kao dečak, a ona je bila toliko zadovoljna da je svima pričala o njemu. Ditrihova je javno rekla da je bila u vezi sa Džonom Kenedijem, Bernardom Šoom i Džonom Vejnom, sa kojim je išla u lov i na pecanje. Imala je kratku avanturu sa Džejmsom Stjuartom, dok joj Gari Kuper nikada nije uzvratio simpatije. U Parizu je imala kratku romansu sa Remarkom, koji je tada pisao roman Trijumfalna kapija. Kada su raskinuli, a on završio roman, dodao je posvetu za M. D. Pored njih, novine i biografi su pisali i o vezama sa drugim poznatim ličnostima, između ostalih i sa Frenkom Sinatrom, Gretom Garbo, Kirkom Daglasom i Čarlijem Čaplinom, no Ditrihova nikada nije pričala o njima. Doduše, demantovala je nagađanja medija u vezi nje i Hemingveja, rekavši da je on bio jedini muškarac koji nije hteo da spava sa njom.
Mesto u pop kulturi
Ditrihova je bila jedna od prvih poznatih žena koje su nosile muške pantalone. Polako ali sigurno, stvarala je ideju o samostalnoj, odlučnoj i mudroj ženi. Svojim burnim ljubavnim životom potisnula je patrijarhalnu svest društva u kom je živela, dok je jasnim i nezavisnim stavovima razbila nacionalne okvire. Razvijala je svest o toleranciji i različitostima, te je zbog toga postala jedna od najvećih gej ikona dvadesetog veka. Status žene od velikog uticaja na popularnu kulturu održala je i pedeset godina nakon vrhunca svoje karijere.
Bruckmühl
Brukmil je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 46 opštinskih središta okruga Rozenhajm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 15.993 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9187122.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rozenhajm Brukmil se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Rozenhajm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 511 metara. Površina opštine iznosi 50,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 15.993 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 318 stanovnika/km².
Mukobromna kiselina
Mukobromna kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 257,865 Da.
Fondi, Chieti
Fondi je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
Vann Crossroads, North Carolina
Van Krosrouds je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Brunnthal
Bruntal je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Minhen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.809 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9184114.
1748
thumb|320px|Evropa 1748. godine, nakon Aachenskog mira.
Brunnthal
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Minhen Bruntal se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Minhen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 592 metra. Površina opštine iznosi 26,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.809 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 179 stanovnika/km².
Vann Crossroads, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 336, što je 12 (3,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
1748
Godina 1748 (MDCCXLVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u ponedjeljak po gregorijanskom kalendaru odn. prijestupna godina koja počinje u petak po julijanskom kalendaru.
Kroz godinu
mini|[[François Boucher: "Fontana ljubavi"]]
Paternò
Paternò (sicilijanski: Patennò) je treći po veličini grad u talijanskoj provinciji Cataniji, u regiji Sicilija od 47 870 stanovnika.
Publije Terencije Afer
thumb|Terencije
Publije Terencije Afer (lat. Publius Terentius Afer, oko 195. st. e. – 159. st. e.) bio je, nakon Plauta, drugi veliki pisac komedija u rimskoj književnosti.
Paternò
Geografske karakteristike
Paternò leži na istoku Sicilije, u unutrašnjosti na obroncima vulkana Etna. Paternò leži na lavi, koja se izlila za brojnih erupcija, pa je poznat kao izuzetno plodan kraj.
Publije Terencije Afer
Život
Kao književnik Terencije je, isto kao i Enije, pripadao uglednom krugu Scipiona Afrikanca Mlađeg, kasnijeg osvajača Kartagine u trećem punskom ratu. Ovaj je književni krug posebno podržavao helenizaciju koja je sve više prožimala rimsko društvo, a njegov drugi istaknuti član bio je Gaj Lelije. Terencijevi književni protivnici čak su širili glasine o tome kako njegove komedije zapravo pišu Scipion i Lelije, kojima je zbog plemenitog porekla bilo nedostojno da se javno pojavljuju kao scenski pisci.
Kada je imao 25 godina Terencije je, nakon što je na pozornici prikazao svojih šest komedija, napustio Rim i krenuo u Grčku. Prema tvrdnjama iz antike, na ovom putovanju je i umro.
Dela
Kao i Plaut, Terencije je prerađivao dela nove atičke komedije. Kao i Plaut, bio je mnogo više od običnog prevodioca, kako se vidi i iz nedavnih otkrića ostataka antičkih grčkih komedija na koje se ugledao. Ipak, Terencijeve se komedije stilski, jezički i situaciono snažno razlikuju od Plautovih. Od šest njegovih komedija četiri se zasnivaju na Menandrovim originalima ("Devojka s Androsa", "Samomučitelj", "Braća" i "Evhnuh"), dok su ostale dve ("Svekrva" i "Filemon") napisane na osnovi dela slabo poznatog Apolodora Karišćanina. Kako Filemon i Difil, kojima se Plaut obilno služio, nisu zastupljeni, vidi se da Terencije poseže samo za delima "najviših" predstavnika nove atičke komedije. Radnja i opšta atmosfera Terencijevih komedija u potpunosti su "grčke": u njima nema plautovske "romanizacije" likova i situacija
Prolozi, u kojima se kod Plauta daje sažetak dramske radnje ili sažetak događaja koji su dramskoj radnji prethodili, kod Terencija su posvećeni isključivo polemici o književnim pitanjima. Terencije se, naime, suočavao s jakom književnom opozicijom koja je dolazila od komediografa Luscija Lanuvina, a možda i iz kruga oko komediografa Cecilija Stacija. Ta je kritika pesniku prebacivala previše slobodno tretiranje grčkih originala, kontaminaciju (= spajanje dva ili više grčkih originala u jednu rimsku obradu) te optužbu da on zapravo i nije pisac komedija prikazanih pod njegovim imenom. Terencije se od ovih optužbi brani u prolozima svojih drama, za koje se može reći da predstavljaju najranije dokumentovane primere književne kritike. U njima saznajemo i kakvi su u to doba bili pogledi na originalnost književnog stvaralaštva: prevod komada s grčkoga jezika smatrao se originalnim delom, ali korišćenje dela koje je već bilo obrađeno na latinskom jeziku smatralo se "krađom". Kontaminaciju, koja se u prolozima opravdava pozivanjem na praksu Nevija, Enija i Plauta, koristi Terencije veoma oprezno, pazeći da se ne poremeti stroga arhitektonika radnje i dosledno razvijanje likova.
thumb|right|250px|Rukopis jedne Terencijeve komedije iz [[826. godine]]
Jezik Terencijevih komedija je govor obrazovanih krugova rimskog društva i bliži je književnom latinitetu nego Plautov. Njegovi dijalozi izbegavaju lakrdiju i grubost. Drame su mu prožete sentimentalnošću i humanizmom, ali u komičkoj snazi znatno zaostaju za Plautovim.
I u Terencijevim komedijama nalaze se svi oni tipski likovi (strogi otac, zaljubljeni mladić, lukavi rob itd.) koji su stalna karakteristika nove atičke komedije i njegovog prethodnika Plauta. Sačuvano je svih šest Terencijevih komedija:
Cao Pi
Cao Pi (187 – 29. jun 226 ), formalnoCar Wen od (Cao) Weija, kurtoazno ime Zihuan (子桓) bio je prvi car Cao Weija, jednog od kineska Tri kraljevstva. Bio je drugi sin znamenitog kineskog političara, vojskovođe i pjesnika Cao Caoa, od koga je naslijedio pjesnički talent.
Cao Pi se rodio kao drugi sin Cao Caoa i njegove konkubine (kasnije supruge) princeze Bian, a nakon smrti starijeg brata Cao Anga 197. je postao Cao Caov prezumptivni nasljednik. Nakon što su godine 204. očeve snage zarobile Gospu Zhen, prelijepu suprugu suparničkog Yuan Xija, Cao Pi se u nju zaljubio i oženio, iako je Yuan Xi još uvijek bio živ. Ona je Cao Piju rodila sina po imenu Cao Rui.
Cao Pi se uglavnom držao podalje od vojnih poslova te je više volio biti u Luoyangu na dvoru, gdje se posvetio upravnoj konsolidaciji sve većih teritorija koje je osvojio njegov otac. Sa vremenom je došao u sukob sa svojom mlađim bratom Cao Zhijem, koji je sebe smatrao vrijednijim titule nasljednika. Sukob se odrazio kroz dvije suprotstavljene klike dvorjana, a razriješen je tek 220. godine nakon Cao Caove smrti.
Tada je Cao Pi pokazao veliku vještinu, prvo tako što se uz pomoć majke proglasio kraljem Weija, a potom dodatno konsolidirao svoj položaj tako što je svog cara Xiana, svog nominalnog sizerena, natjerao na abdikaciju, a potom sebe proglasio novim carem, okončavši tako 400 godina staru dinastiju Han. Uslijedila je čistka Cao Zhijevih pristaša, dok su njegova braća Cao Zhi i Cao Zhang degradirani. U to vrijeme je također natjerao svoju suprugu Gospu Zhen da počini samoubistvo, zahvaljujući čemu je njegova druga supruga Guo Nuwang postala novom caricom.
Cao Pi je imao daleko manje uspjeha u nastojanju da svoju vlast proširi na ostatak Kine. Na samom početku vladavine nije uspio iskoristiti sukob suparničkih država Shu Han i Istočni Wu kako bi ih pokorio. Umjesto toga su se dvije države udružile i natjerale Cao Wei da se brani od njihovih napada. Pred samu smrt je Cao Pi nevoljko priznao Cao Ruija za svog sina, a samim time i za carskog nasljednika.
Hartselle, Alabama
Hartselle je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 14.255 stanovnika.
NGC 887
NGC 887 je galaksija u zviježđu Kit.
Pen Argyl, Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.595, što je 20 (-0,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mukoniska kiselina
Mukoniska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 142,109 Da.
Matane (Quebec)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 14.462 stanovnika, što je za -1,9 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 14.742 žitelja.
Opsada Beograda (1717)
Opsada Beograda 1717. druga je od ukupno tri opsada tog grada koje su predvodile snage Habsburške Monarhije kako bi ga preuzela od Osmanskog Carstva. Preostale opsade bile su od 1688.—1690. te od 1789. do 1791. Austrijske snage predvodio je Eugen Savojski.
Nakon austrijske pobjede, koja je osigurana srpskim dobrovoljcima, osnovana je kratkotrajna Kraljevina Srbija (1718.-1739.) u okolici Beograda, pokrajina Habsburške Monarhije, sve dok Turci nisu ponovno osvojili grad dvadeset godina kasnije.
Pozadina
Sjajna pobeda i zauzimanje Beograda bili su tim značajniji jer je carska vojska na drugim delovima fronta vodila teške borbe s Osmanlijama. Situaciju je pogoršao prodor Tatara u Erdelj, ali su tatarsku vojsku ubrzo proterali narodni ustanici. Ferenc II Rákóczi je iz Francuske stigao u Osmansko Carstvo da sa svojim kurucima upadne u Mađarsku, ali u trenutku njegovog dolaska Beograd je već bio zauzet, a turska civilna i vojna administracija u panici zbog mogućeg daljeg prodora hrišćana na osmansku teritoriju.
Osvajanje Beograda odjeknulo je u Evropi kao veliki ratni uspeh Habsburške monarhije, te se očekivalo da će austrijski Car Karlo VI iskoristiti zadobijenu pobedu i nastaviti rat radi rešavanja Istočnog pitanja. Međutim, politička situacija u Evropi se u to vreme pogoršala u odnosu na Habsburšku Monarhiju. Četiri dana posle velike pobede kod Beograda, Španija je 20. avgusta neočekivano iskrcala vojsku na ostrvo Sardiniju, koja je, nešto ranije, pripala Habsburgzima. Karlo VI se pobojao da može doći do novih i težih zapleta, te je posredovanjem Engleske i Holandije pristao na mirovne pregovore sa Osmanskim Carstvom. Zatim se nastavilo sa osvajanjem Srbije. Ratovalo se sve do zime, kada se zbog neprohodnosti zemlje i teškoća pri prehrani vojske moralo ratovanje prekinuti. Turci su se povukli na liniju Vidin – Niš.
AL-1095
AL-1095 je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 327,848 Da.
Opsada Beograda (1717)
Pozadina
U junu 1718. došao je Eugen Savojski u Beograd, a 21. jula potpisan je Požarevački mir. Mir je sklopljen na jednom uzvišenju između Požarevca i Kostolca. Pregovori su počeli 5. juna, a ugovor o miru je potpisan 21. jula. Po ovom ugovoru Car je zadržao Vlašku do Alute, Banat, Beograd i Srbiju do Timoka i planine Bujukdaša, jedan deo Bosne između Save i Une. Mletačka republika nije dobila ništa i od tada je prestala da igra važnu ulogu. Osmanlije su sačuvale Moreju, a Austriji su odobrile iste ekonomske pogodnosti kao i drugim zapadnim silama. Uskoro za tim pokloni jedan turski poslanik princu Eugenu dva arapska konja, mač i turban. „Sablja“, reče poslanik, „to je znak tvoje hrabrosti, a ostalo kao znak tvoga duha, tvoje razboritosi i mudrosti u ratovanju“. Austrijanci su iz ove epizode izvukli najviše koristi i između njih i Osmanlija mir je vladao do smrti velikog vezira Damada Ibrahim-paše (1718 – 1730). Teritorija Habzburške monarhije je udvostručena: dok se od Vestfalskog mira prostirala na oko 303.000 km², Karlovačkim i Požarevačkim mirom proširena je za još 315.000 km². Radi zaštite interesa svojih podanika, Habzburška monarhija je osnovala konzulate po Osmanskom Carstvu.
Erisihton iz Atike
Erisihton (Ἐρυσίχθων) bio je, u grčkoj mitologiji, sin atinskog kralja Kekropa I i Aglaure. Umro je dok mu se otac još nalazio na prestolu i iza sebe nije ostavio potomstvo. Navodno je umro u Prasiji (današnji Porto Rafti) na istočnoj obali Atike dok se vraćao sa svetog ostrva Delosa, odakle je nosio kip Ilitije, boginje porođaja. Kasnije su se u Ilitijinom hramu nalazila tri drvena kipa boginje, od kojih je jedan pokazivan kao onaj koji je Erisihton doneo s Delosa. Prema Pausaniji, Erisihtonov grob pokazivan je u Prasiji, gde je navodno njegovo telo bilo pokopano nakon što je njegov brod pristao u toj luci.
After You've Gone (pjesma)
After You've Gone je popularna američka jazz pjesma iz 1918. čiju je muziku napisao Turner Layton, a tekst napisao Henry Creamer. Prvu verziju je na gramofonsku ploču za Victor Records 22. jula 1918. snimila Marion Harris. Kasnije je napravljeno niz verzije, od kojih je možda najpoznatija ona koju je 1927. snimila Sophie Tucker. Među muzičarima koji su je izvodili su bili Louis Armstrong, Judy Garland, Ella Fitzgerald, Al Jolson, Frank Sinatra, Bessie Smith te Kirsten Dunst kao dio soundtracka za svoj film The Cat's Meow iz 2001. godine. Mlađim generacijama je najpoznatija po verziji engleskog pjevača Jamieja Culluma koja je poslužila kao uvodna tema za istoimeni BBC-jev sitkom iz 2007. godine.
Pea Ridge, Arkansas
Pi Ridž je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.794, što je 2.448 (104,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mercier (Quebec)
Mercier je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 11.584 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 11.584 stanovnika, što je za 14,5 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 10.121 žitelja.
Erisihton iz Tesalije
right|thumb|240px|Eristihton prodaje svoju ćerku Mestru. Jedna od gravura [[Johann Wilhelm Baur|Johanna Wilhelma Baura koje je izradio kao ilustracije za Ovidijeve Metamorfoze (VIII, 823–878). Posejdon se nalazi u pozadini, u donjem desnom uglu.]] Erisihton (Ἐρυσίχθων) bio je, u grčkoj mitologiji, sin Triopov i kralj Tesalije.
Jednom prilikom Erisihton je naredio da se poseče sve drveće u svetom gaju boginje Demetre. Jedan ogroman hrast bio je prekriven zavetnim vencima, koje su Demetri ostavljali ljudi koji su joj se tu došli pomoliti, pa su radnici odbili da poseku to drvo. Erisihton je sam dograbio sekiru i posekao hrast, i tom je prilikom usmrtio jednu nimfu drijadu, koja ga je na samrti proklela.
Erisihton je naposletku pojeo samog sebe, mučen neutaživom gladi.
Buch (Schwaben)
Buh je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 17 opštinskih središta okruga Noj-Ulm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.647 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9775118.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Noj-Ulm Buh se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Noj-Ulm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 540 metara. Površina opštine iznosi 39,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.647 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 91 stanovnika/km².
Buchbach
Buhbah je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Mildorf am In. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.120 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9183114.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Mildorf am In Buhbah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Mildorf am In. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 449 metara. Površina opštine iznosi 28,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.120 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 108 stanovnika/km².
Mislav Blagus
Mislav Blagus (Zagreb, Hrvatska, 10. lipnja 1991.) hrvatski je profesionalni hokejaš na ledu. Igra na poziciji desnog krila, a trenutačno je član hrvatskog KHL Medveščaka koji se natječe u EBEL-u.
KHL Zagreb (2006.-2009.)
Blagus karijeru započinje u KHL Zagreb gdje provodi tri sezone.
KHL Medveščak (2009.)
U sezoni 2009./10 prelazi u KHL Medveščak te konstantno igra u EBEL-u.
Statistika karijere
Bilješka: OU = odigrane utakmice, G = gol, A = asistencija, Bod = bodovi, +/- = plus/minus, KM = kaznene minute, GV = gol s igračem više, GM = gol s igračem manje, GO = gol odluke
Albereria, Padova
Albereria je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Curtil-sous-Burnand
Kirtij su Birnan je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Makon.
Frank Banham
Frank Banham (Calahoo, Alberta,14. travnja 1975.) kanadski je profesionalni hokejaš na ledu. Desnoruki je napadač i igra na poziciji desnog krila. U svojoj NHL karijeri je igrao za Anaheim Duckse i Phoenix Coyotese. Trenutačno je član hrvatskog KHL Medveščaka koji se natječe u EBEL-u. U EBEL-u je sveukupno odigrao 231 utakmicu, zabio 128 golova i upisao 134 asistencije.
Sj. Amerika
Juniorski staž odradio je u WHL-u (Western Hockey League) igrajući za momčad Saskatoon Bladese gdje je tijekom četiri sezone od 1992. do 1996. u 315 utakmica, uključujući i doigravanje, upisao 208 golova i 204 asistencije. Izvrsna igra u WHL-u otvorila mu je vrata prema AHL-u (American Hockey League) te je 1995/1996. odigrao 16 utakmica za Baltimore Banditse u čijim se redovima zadržao i sljedeću sezonu, da bi zatim prešao u Cincinnati Mighty Duckse (druga momčad Anaheim Mighty Ducksa). Tijekom staža u AHL-u skupio je 304 utakmica, 89 golova, 99 asista i 188 bodova.
Banham se nije okušao samo u AHL-u, igrao je i u najjačoj hokejaškoj ligi na svijetu NHL-u. Još u vrijeme juniorskih dana, 1993., na draftu su ga izabrali Washington Capitalsi kao 147. izbor u šestom krugu. No, za Capitalse nije odigrao niti jednu utakmicu, ali je zato NHL iskustvo stekao u dresu Anaheim Mighty Ducksa i Phoenix Coyotesa. Za ove NHL klubove sveukupno je odigrao 32 susreta, postigao 9 golova i dvije asistencije.
Europa
Na europskom ledu prvi put je zaigrao 2000./01. u finskoj SM ligi za momčad Espoo Blues (56 utakmica, 24 golova, 27 asista). U Finskoj je igrao i za Jokerit te SaiPa. Vrlo kratko, šest utakmica, odigrao je i u ruskoj ligi za Dinamo Moskvu te ubilježio gol i asistenciju.
Iskustvo u EBEL-u počeo je skupljati 2005./06. s momčadi Red Bull Salzburg čiji je dres nosio tri sezone za redom i osvojio naslov prvaka 2006./07., da bi sljedeće dvije sezone odradio s Tilijom Olimpijom. Banham je bio najkorisniji igrač kluba u sezoni EBEL-a 2009./10. sakupivši čak 62 boda (30 golova i 32 dodavanja), ali nakon nešto više od polovice sezone naspustio je klub. Karijeru je kratko nastavio u švicarskom drugoligašu Lausanni, da bi za sljedeću sezonu potpisao za KHL Medveščak Zagreb. Ugovor s Medveščakom potpisao je na dvije godine, uz mogućnost produženja na još godinu dana.
Liman (razvrstavanje)
Liman je naziv koji se koristi za:
Horatio Hornblower
Horatio Hornblower je izmišljeni lik oficira britanske Kraljevske mornarice iz doba Napoleonskih ratova, koga je stvorio britanski književnik C. S. Forester kao protagonista serije historijsko-pustolovnih romana. Hornblower se prvi put pojavio godine 1937. u romanu The Happy Return koji ga opisuje kao mladog kapetana broda na tajnoj misiji u Centralnoj Americi. Knjiga je postigla veliki uspjeh, potakla brojne nastavke, a Hornblower stekao poklonike među uglednim književnim imenima kao što su Ernest Hemingway i Winston Churchill. Forester je kasnije u svojim romanima obradio kako prošlost svog junaka, odnosno opisao kao boležljivog mornaričkog kadeta na početku Francuskih revolucionarnih ratova, ali i kako postepeno napreduje u službi te na kraju dobija admiralski čin i plemićku titulu. Horatio Hornblower se 1951. godine pojavio kao protagonist britansko-američkog filma Captain Horatio Hornblower gdje ga je tumačio Gregory Peck, odnosno britanske TV-serije Hornblower gdje ga je tumačio Ioan Gruffudd. Romani o Hornloweru su također poznati kao inspiracija za brojna popularna književna djela, kako historijsko-pustolovnog žanra (među kojima se ističe Bernard Cornwell sa serijom o Richardu Sharpeu), tako i science fictiona (gdje je najpoznatiji primjer serija o Honoru Harringtonu Davida Webera).
Hirba
Hirba je drevni medijski grad, te općenito jedan od rijetkih većih gradova Medijske Monarhije. Najvjerojatnije je izgrađen prije uspona Medije u glavnu silu Starog Istoka, a imao je funkciju vladarskog grada. Unatoč tome što njegovi ostaci nisu pronađeni sve do danas, kod historičara je prihvaćeno da je grad zaista postojao. Hirba se spominje i kao perzijski grad uz granicu sa Medijom u djelima Nikolaja iz Damaska.
Trenutačna arheološka istraživanja i potraga točne lokacije grada do sada nisu urodili plodom. Historičari smatraju kako je Hirba ista kao i ostali izgubljeni medijski gradovi koje je moguće pronaći isključivo slučajno. Grad je prije svega poznat po bitci kod Hirbe u kojoj su se sukobili Medijci pod zapovjedništvom Harpaga i Perzijanci predvođeni Kirom Velikim. Prema historičaru Kteziju, Kir je pobijedio medijske snage u nesporednoj blizini Hirbe, za koji navodi kako je bio važan grad nedaleko od medijsko-perzijske granice. Budući kako historijski dokumenti kažu kako je Kir Veliki putovao iz medijske prijestolnice prema Perziji na jugu, te kako se nakon bitke kod Hirbe odigrala bitka na perzijskoj granici, pretpostavlja se kako se grad nalazio negdje na potezu od Ekbatane na sjeveru do Pasargada na jugu.
NGC 890
NGC 890 je galaksija u zviježđu Trokut.
Métabetchouan--Lac-à-la-Croix (Quebec)
Métabetchouan--Lac-à-la-Croix je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 4.097 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 4.097 stanovnika, što je za 0,3 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 4.084 žitelja.
Cecilije Stacije
Cecilije Stacije (lat. Caecilius Statius, umro oko 166. st. e.) bio je, uz Plauta i Terencija, treći značajan pisac komedija u rimskoj književnosti.
Poreklom je bio Gal, a rođen je u severnoj Italiji, verovatno u gradu Mediolanu (Mediolanum, danas Milano). Kao zarobljenik došao je u Rim 223. ili 222. st. e., pretvoren u roba, a zatim pušten na solobodu.
Cecilije je bio Enijev savremenik i prijatelj, te hronološki pripada u period između Plauta i Terencija. Pretpostavlja se da je 166. godine st. e. još bio živ, jer je, prema Svetonijevim rečima, komentarisao Terencijevu dramu "Devojka s Androsa", prikazanu te godine. Od celokupnog Cecilijevog dela danas nam je poznato samo 42 naslova njegovih komedija, od kojih je njih 16 napisano po ugledu na Menandra, glavnog predstavnika "nove atičke komedije". Nekoliko fragmenata poznato nam je iz citata kasnijih antičkih pisaca, pre svega Aula Gelija, koji paralelno daje i citate iz Menandrovih originala, što pruža jednu od retkih mogućnosti da se rimska palijata uporedi s grčkim originalom. Iz tih se citata vidi i to da Cecilijeve drame nisu samo prevodi, kao što to nisu ni kod Plauta i Terencija, ali i da ne uspevaju da reprodukuju kvalitet grčkih originala.
Cecilije Stacije sastavio je mnoge palijate, ali od svega nam se sačuvalo tek nekih trista stihova i četrdesetak naslova, što latinskih, što grčkih, što dvojezičnih. Među njima su npr. Devojka s Androsa (Andrea), Hermafrodit (Androgynos), Praznik kovača (Chalcia), Naslednica (Epicleros), Konagdžija (Epistathmos), Pismo (Epistula), Prognanik (Exul), Ugrabljena (Harpazomene), Podmetnuti sin (Hypobolimaeus sive Subditivos), Prostitutka (Meretrix), Zelenaš (Obolostates sive Fenerator), Lančić (Plocium), Na prodaju (Polumeni), Bokser (Pugil), Drugovi (Synephebi).
U svojim dramama Cecilije je bolje od Plauta i Terencija čuvao grčki kolorit, a takođe je izbegavao "kontaminaciju", odnosno nije spajao dva ili više grčka originala u jednu latinsku preradu. I pored početnih neuspeha, izgleda da je brzo stekao popularnost rimske publike. Varon hvali njegovu "otmetnost" (gravitas). Horacije (Epist. II, 1, 59) takođe poredi njegovu "otmenost" (gravitas) s Terencijevom: "kaže se...da je Cecilije bolji po otmenosti, a Terencije po pesničkom umeću" (dicitur...vincere Caecilius gravitate, Terentius arte). Književni kritičar Volkacije Sedigit (Volcatius Sedigitus) smatra ga u svome kanonu za najvećeg rimskog komediografa. S druge strane, Kvintilijan o njemu ne govori s odobravanjem, a Ciceron ga smatra lošijim od Terencija i prebacuje mu nedovoljno izbrušen stil i jezik (Ad. alt. VII, 3), što i nije čudno s obzirom da Ceciliju latinski i nije bio maternji jezik.
Hollenberg, Kansas
Holenberg je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 21, što je 10 (-32,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mulberozid A
Mulberozid A je organsko jedinjenje, koje sadrži 26 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 568,524 Da.
Harvest, Alabama
Harvest je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živeo 5.281 stanovnik.
Léo Delibes
frame|right|Maestro Kleman Filiber Leo Delib, Pariz, oko 1885. godine
(Kleman Filiber) Leo Delib (21. februar 1836. – 16. januar 1891.) bio je francuski kompozitor romantizma. Rođen je u Sen Žermen di Valu u Francuskoj. fgdg
Delib je rođen 1836. godine kao sin poštara i muzikalne majke, ali i kao unuk operskog pevača. Odgojili su ga uglavnom njegova majka i ujak, zbog rane očeve smrti. Godine 1871, sa 35 godina, Delib se oženio Leontinom Estel Danen. Delib je umro 20 godina kasnije, 1891. godine, i sahranjen je na groblju na Monmartru u Parizu.
Život
thumb|220px|Delibov portret
Delib je takođe komponovao razne opere, od kojih poslednja, Lakmé (1883), sadrži, među brojnim numerama, poznatu koloraturu poznatu kao Légende du Paria kao i The Flower Duet, barkarolu koju su reklame Britiš ervejza popularizovale 1990-ih godina. U to vreme, njegove opere su impresionirale Čajkovskog dovoljno da ga on oceni bolje od Bramsa.
Godine 1867, Delib je komponovao Divertissement Le Jardin Animé za oživljavanje baleta Žozefa Mazilijea/Adolfa Adama, Le Corsaire; napisao je masu, kantatu na temu Alžira; komponovao je operete i muziku za pozorište, kao što su igre za Igoov Le roi s'amuse, komad koji je Verdi pretvorio u Rigoleto. Neki muzikolozi veruju da je balet u Gunoovom Faustu zapravo komponovao Delib.
Uticaj
Delibova dela su poznata po tome što su veoma uticala na kompozitore kao što su Čajkovski, Sen-San i Debisi. Njegov balet Sylvia bio je od posebnog interesa za Čajkovskog.
frame|right|Isečak iz Delibove kompozicije: Prvih nekoliko [[Takt (muzika)|taktova Picikata iz Sylvia]]
Analisti
Analisti (od latinske reči annus = "godina", odatle annales, tj. libri = "godišnjak") jeste skupni naziv za pisce rimske istorije koji su delovali okvirno od drugog punskog rata do vremena Sule. Njihova dela uglavnom pokrivaju period od najstarijih vremena, tj. osnivanja Rima, do njima savremenog doba.
Od početaka grada Rima pa sve do oko 400. godine st. e. Rimljani jedva da su imali pisanih dokumenata koji bi se mogli upotrebiti kao istorijski izvor. Međutim, od 4. veka st. e. vrhovni sveštenik (pontifex maximus) je na tabli postavljenoj na zidu Regije objavljivao najznačanije događaje, kao što su imena magistrata, proročanstva važna za celu zajednicu, epidemije, ratovi, pomračenje sunca. Te su table nazvane tabulae pontificum (= "pontifikatske table" ili "svešteničke table"). Te su table na kraju godine pohranjivane u arhivu i predstavljale su prve "anale".
Prvi počeci rimske istoriografske proze počivaju na podacima koje je prikupljao pontifex maximus. Istoriografi su zadržali analističku formu izlaganja, pa se zato i nazivaju analistima. Rimska analistika deli se obično, prema hronološkom redu autora i istorijskoj vrednosti njihovih dela, na stariju, srednju i novu analistiku.
Starija analistika cvetala je u prvoj polovini 2. veka st. e. Dela starijih analista kraća su i stilski mnogo jednostavnija od kasnijih analista, ali je istorijska vrednost njihovih dela veća. Oni su gotovo svi pisali na grčkom jeziku, i to zato što se tada smatralo da je latinski jezik teško upotrebljiv za prozu, ali i zato da bi svoja dala učinili dostupnim široj čitalaškoj publici. Najstariji i najbolji među starijim analistima bio je Kvint Fabije Piktor (Quintus Fabius Pictor), o kome znamo da je bio senator i da je posle poraza kod Kane poslat kao izaslanik u Delfe da Apolona pita za savet. Napisao je istoriju od Eneje do svoga vremena, od koje nam nije sačuvano ništa, ali za koju se zna da je poslužila kao glavni uzor Polibiju za njegov opis rata s Hanibalom. Drugi su pripadnici starije analistike bili Cincije Aliment (Cincius Alimentus), Postumije Albin (Postumius Albinus), Gaj Acilije (Gaius Acilius), Kasije Hemina (Cassius Hemina, oko 146. st. e.) i Kalpurnije Pizon (Calpurnius Piso), od kojih nam se takođe ništa nije sačuvalo.
Srednja analistika nastavak je starije. Srednji analisti pišu latinskim jezikom, arhaičnim i neizrađenim stilom. Mana im je što izmišljaju i falsifikuju usmena predanja kako bi u njima popunili hronološke ili geografske praznine i nedoslednosti, kao i to što racionalističkim tumačenjima pokušavaju da od legende načine istoriju. Vrednost srednjoj analistici, međutim, pruža mnoštvo antikvarskih detalja.
Mlađa analistika samo je po formi bolja od srednje, a inače su nedostaci srednje analistike u njoj dodatno pojačani. Iz političkih, patriotskih ili religijskih razloga pisci nove analistike obilno pribegavaju izmišljanju, falsifikovanju, prerađivanju. Mnogi podaci mlađih analista svoje izvore imaju u helenističkim pripovetkama. Najpoznatiji predstavnici bili su Kvint Klaudije Kvadrigarije (Quintus Claudius Quadrigarius, oko 80. st. e.) i Valerije Ancijat (Valerius Antias). Kasnija rimska istoriografija, oličena u delima Tita Livija, Dionizija Halikarnašanina i Plutarha, bila je pod snažnim uticajem mlađih analista i njihovih legendi pretvorenih u istoriju.
Blink-182
blink-182 je američki pop punk-bend iz San Diega, Kalifornija. Bend čine basista Mark Hoppus, gitarista Tom DeLonge i bubnjar Travis Barker, koji je 1998.godine zamijenio prvog bubnjara Scotta Raynora. Grupa "blink-182" je poznata po njihovim smiješnim spotovima na MTV-u. Naime, u spotu za pjesmu "What's My Age Again?" Mark, Tom i Travis trče goli kroz San Diego.
Osnivanje benda
blink-182 se osnivao 1992.godine. Sve je počelo s Markom koji je, nakon šta se doselio u San Diego, preko svoje sestre upoznao Toma. Mark je prethodno svirao bas i pjevao za The Attic Children i Pier 69, a Tom je svirao gitaru u garaž-bendu, Big Oily Men.
Sada je samo još falio jedan bubnjar.
Mark i Tom oba tvdre da su se iz samog početka pravo dobro slagala; našli su bubnjara Scotta Raynora, jednog metalca iz istog naselja. Prve noći Tom i Mark su stvorili pjesmu "Carousel", koju do danas obožavaju hiljade fanova.
Sad su trojica mogla početi s probama. Već krajem 1992. godine bend je imao svoj stil, koji je sličio njihovim omiljenim bendovima Pennywise, The Decendents ili NOFX, ali ipak taj je stil bio jedinstven. U Scottovoj spavaćoj sobi su momci snimili svoju prvu demo-kasetu, koja je nosila ime „Flyswatter 1992 Demo Tape“. Cover joj je bilo suvremeno crtanje i napis „Flyswatter“, koji ne znači ništa posebno.
Ponekad su došla do 150 skatera na njihove svirke, na kojima je bend i prodao svoje kasete. Mark je radio u prodavnici CD-ova u ovom vremenu. Budući da je menadžer prodavnice slušao istu muziku, Mark je njemu pokazao blinkovu demo-kasetu i zahvaljujući tome bend je dobio mogućnost snimanja nove demo-kasete „Buddha“ pod boljim uvjetima. Album "Buddha" je bio prvo izdanje benda zato što Kung Fu Records je saznao za "Buddhu" i publicirao CD istog imena. Ovaj je album izašao 1998.godine s istim pjesmama originalnog izdanja, samo u remasteriziranoj verziji, i još može se kupiti.
Bend je uporno bio na turneji kroz San Diego i okolinu i prodao je svoje demo-kasete. Kroz te turneje Cargo i Grilled Cheese Records su saznali za blink i oni su njima dali šansu da bez čvrstih ugovornih veza snimaju jedan album u studiju(iako iz današnjeg stanovišta pod lošim uvjetima). Barem su o ovom studiju već Bad Religion, Face To Face i NOFX snimili albume, što je blinku predstavjalo velika čast.
Počeci
Taj prvi blinkov album je izašao 1994.godine pod imenom Cheshire Cat.
Biti poznati nije uvijek dobro, kako se pokazalo. blink je morao promijenti njegovo ime zato što je već bilo jednog Techno-benda pod tim imenom u Irskoj koji je pristao na promjeni naziva "blinka".
Evo nekoliko izjava benda na tu temu:
Cheshire Cat nije baš izvrsan album ali bio je bendu važan zato što se prodao više od 300.000 puta i zato što je povećao broj ljudi koji znaju za blink-182.
Prvi spot benda je bio M + M’s, koji je snimljen budžetom od 10.000$. 1995.godine MTV ga je zbog nekih obsceniteta zabranio i isključio blink-182 iz njegovog programa.
Međutim, bend je svirao zajedno s Incubusom i Face To Face i čak je pošao na turneju s Pennywiseom - to su sve bendovi bili njihovi uzori.
Pjesma Dammit za godinu dana ostaje u Billboard Top 100 Alternative Chartsu i momcima tako osigurava uspjeh u Saveznim Američkim Državama. Još omiljenija je pjesma u Australiji, gdje blink-182 momci postaju top-zvijezde.
Bubnjar Scott Raynor ode
blink-182-ov bivši bubnjar Scott Raynor je rođen 23.maja 1978.godine. 92. Mark i Tom su ga pitali da li bi htio zajedno s njima svirati u bendu. Na svim albumima prije "Enema Of The State" on je udarao bubnjeve. Albumi "Chesire Cat", "Dude Ranch" i "Buddha" su postali uspješni zahvaljujući i njemu. Tokom snimanja za album "Enema Of The State" je napustio bend, a u izradi pjesama 1 do 10 još je pomogao.
Poslije izlaska iz benda blink-182 je pošao na koledž. A poslije toga je bio bubnjar u bendu Grimby, koji je podržavao blink-182 do njegovog raspada 2003.godine.
Međunarodni uspjeh
1999.godine Mark i Tom su snimili prvi album s novim bubnjarom Travisom, koji su nazvali "Enema Of The State". Taj je album pomogao konačnom uspjehu. Tim albumom bend je mogao još više povećati uspjehe prošlog albuma "Dude Ranch". Uspjeh albuma "Enema Of The State" bio je i razlog za to da je 2000.godine (8 godina nakon osnivanja blinka) muzički kanal MTV izabrao blink-182 za Best New Act 2000. Sva tri spota singlova ovog albuma su postala uspjesi. Posebnu pažnju je izazvala treća pjesma albuma, "Adam’s Song". Mark je tu pjesmu napisao na temu samoubistvo i spot te pjesme sadržava slike i snimke iz život trojice momaka.
Krajem 2000.godine izašao je album "The Mark, Tom And Travis Show (The Enema Strikes Back)" s muzikom uživo, koji osim zajebancija između Marka i Toma tokom svirke još sadržava šaljive pjesme "Family Reunion", "Blowjob Song" i "Country Song" u kojima se radi ob oralnom seksu s mamom i analnom seksu s tatom. Svi su to dijelovi blinkovog prematurnog humora.
Godine 2001. pojavio se album "Take Off Your Pants And Jacket" (Skidaj pantalone i jaknu/bacaj ga!). Stil blinka se dalje razvija u pravcu pop-muzike i više i više napusti Punkrock-korijene prvih albuma. Na novom albumu se nalaze pjesme napisane u nekonvencionalno-provokantnom humoru benda ("Happy Holidays You Bastard", "When You Fucked Grandpa", "Fuck A Dog"), ali i pjesme "Stay Together For The Kids" ili "Give Me One Good Reason" koje tjeraju slušaoca da razmišlja.
Sekundarni projekti
U međuvremenu članovi grupe blink-182 su se razvili kroz vlastite sekundarne projekte ili su pošli drugim putevima kao npr. Tom i Travis s njihovim projektom Box Car Racer, čije su pjesme mnogo ozbiljnije od blinkovih. Travis je mogao pokazati svoju strast za Hip-Hop u bendu The Transplants i Mark je ostao vjeran Punkrocku pjevajući u pjesmama bendova Simple Plan i Ataris. Uz toga on je imao ulogu u seriji "Haunted" i bavio se menadžmentom benda Fenix TX.
Sedmi album i novi početak
Na najnovijem CD-u, izdatom jeseni 2003.godine a nazvanom samo "blink-182", momci dokazuju da su sposobni da pišu jako promijenljivu muziku. Od laganih, romantičnih balada ("I Miss You", "I'm Lost Without You") preko jednog nastupa pjevača Robert Smith (The Cure) u pjesmi ("All Of This") pa do malo bržih pjesama ("Stockholm Syndrome", "Go", "Feeling This") sve imaju svoje mjesto na tom albumu.
Od ljeta 2003.godine blink-182 je s malim pauzama stalno bio na turneji kroz cijeli svijet skroz do decembra 2004.godine. Mark, Tom i Travis su oduševili njihove fanove u sljedećim zemljama širom svijeta: Savezne Američke Države, Japan, Australija, Velika Britanija, Njemačka, Francuska, Italija, Švicarska.
Pauza na neodređeno vrijeme i novi projekti
U februaru 2005.godine fanovi benda u cijelom svijetu su ostali šokirani kad su članovi grupe najavili pauzu blinka za neodređeno vrijeme da bi mogli više vremena provesti s njihovim porodicama. Povratak grupe blink-182 je moguć, iako to sudeći na osnovi informacija MTV-ovih vijesti nije planirano u sljedećim mjesecima.
Međutim, Travis ima svoju MTV-emisiju nazvanom "Meet the Barkers", jedan Reality-Show u stilu "Osbourneovih". U emisiji prikazan je svakodnevni život Travisa i njegove supruge Shanne Moakler, bivšeg plejmejta godine.
Mark Hoppus i Travis Barker su zajedno sa Carol Heller (bivša članica djevojačkog benda "Get the Girl") osnovali bend Plus-44, po zvuku donekle sličan blinku, ali s elementima indie i elektronskog rocka. Mark i Carol su trebali biti pjevači, ali Carol se posvetila djeci, pa je Mark postao jedini glavni pjevač. Uz Marka i Travisa, priključili su se gitaristi Shane Gallagher i Craig Farbough. Solidni album When Your Heart Stops Beating izdan je 2006. i do danas je jedino izdanje +44.
Početkom septembra 2005.godine je stigla vijest da je Tom, gitarist grupe "blink-182", završio neke pjesme s bendom, koji se zove Angels&Airwaves (AVA). 2006. izdan je We Don't Need to Whisper, njihov prvi album koji je mješavina zadnjeg blink albuma, space rocka i emo muzike. Uz Toma tu su gitarist David Kennedy, bubnjar Atom Willard i basist Ryan Sinn. Sinna je 2007. zamijenio Matt Wachter, bivši basist grupe 30 Seconds to Mars. U ovoj postavi izdani su albumi I-Empire i LOVE: Part One & Two. 2011. je Willarda zamijenio Ilan Rubin, bivši bubnjar Nine Inch Nails i Lostprophets.
Zbirka najvećih hitova
I Miss You, All The Small Things, First Date, Always, After Midnight, What's my age again, Feeling This,
Ostalo
Uračunaju se mnoga nezvanična izdanja, bootlezi i snimci uživo, koji su često nezadovoljnog i lošeg kvaliteta.
Linkovi
www.blink182.blogger.ba
Métis-sur-Mer (Quebec)
Métis-sur-Mer je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 644 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 644 stanovnika, što je za 6,6 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 604 žitelja.
AL-34662
AL-34662 je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 191,230 Da.
Cellio, Vercelli
Cellio je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 302 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 679 m.
Captain Horatio Hornblower R.N.
Captain Horatio Hornblower, R.N. je britansko-američki historijsko-pustolovni film snimljen 1951. u režiji Raoula Walsha. Predstavlja adaptaciju prva tri romana iz serije Horatio Hornblower britanskog književnika C. S. Forestera, koji je također sudjelovao pri pisanju scenariju. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Gregory Peck je mladi kapetan broda britanske Kraljevske mornarice, koji 1808. godine, za vrijeme Napoleonskih ratova sa fregatom HMS Lydia ide na tajnu misiju u Centralnu Ameriku kako bi pomogao tamošnje pobunjenike protiv Španije sa kojom je Britanija tada bila u ratu.
Horatio Hornblower se isticao izuzetnom vjernošću književnom predlošku, ali i inzistiranjem na autentičnosti, te je tako film osim u londonskim studijima Elstree sniman i na HMS Victory, znamenitom ratnom brodu iz iste historijske epohe. Producenti Warner Brosa, koji su ispočetka naslovnu ulogu namijenili Errolu Flynnu, specijalistu za takve vrste filmova, na kraju su se odlučili za Peckla zbog Flynnovih zdravstvenih problema i podomakle životne dobi. Peck, iako je uživao reputaciju "ozbiljnog" dramskog glumca, se dobro snašao i kao akcijski junak, odnosno u ulozi Engleza. Publika je također cijenila film, koji je dobio i dobre kritike. Posebno se cijenila njegova fotografija u Technicoloru, zbog koje se često prikazivao u prvim godinama i decenijama televizije u boji.
Burgau
Burgau je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 34 opštinska središta okruga Gincburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 9.307 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9774121.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Gincburg Burgau se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Gincburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 462 metra. Površina opštine iznosi 25,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.307 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 359 stanovnika/km².
Deerfield Beach, Florida
Dirfild Bič je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 75.018 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 75.018 stanovnika, što je 10.435 (16,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Burnevillers
Birnvijer je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Monbelijar.
Etlije
Etlije (Ἀέθλιος) bio je, u grčkoj mitologiji, prvi kralj Elide i otac Endimionov. Etlije je bio sin Zevsa i Protogeneje (kćeri Deukalionove), a žena mu je bila Kalika. Prema nekim verzijama mita, Endimion je zapravo bio Zevsov sin i prvi elidski kralj. Neki, pak, vele da je Etlije bio sin Eolov, "a po kazivanju Zevsov".
Mirabel (Quebec)
Mirabel je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 41.957 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 41.957 stanovnika, što je za 21,2 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 34.626 žitelja.
Burgbernheim
Burgbernhajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Nojštat an der Ajš-Bad Vindshajm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.962 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9575115.
Monticchio, Latina
Monticchio je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Burgbernheim
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nojštat an der Ajš-Bad Vindshajm Burgbernhajm se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Nojštat an der Ajš-Bad Vindshajm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 330-385 metara. Površina opštine iznosi 42,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.962 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 70 stanovnika/km².
Monticchio, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 888 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Origen
Origen (Aleksandrija, 185. - Tir, 253.), je bio filozof i bogoslov, reformator aleksandrijske škole, iznimno utjecajan i plodonosan pisac 3. stoljeća, protivnik gnostičkih hereza.
Autor je mnoštva biblijsko-kritičkih, egzegetskih, dogmatskih, i apologetskih dela, propovedi i pisama. Origenovo bogoslovlje osuđeno je kao jeres na Petom Vaseljenskom Saboru 553. godine.
Origenovo učenje ušlo je u osnove mnogih bogoslovskih sistema, kako pravovernih tako i jeretičkih. Osobito je bilo često pozivanje Arija na njegova dela i autoritet.
Život
Origen je rođen u Aleksandriji oko 185. godine u kršćanskoj obitelji. Od oca Leonide primio je široko obrazovanje u svjetovnim znanostima i u studiju Svetog pisma. U mladenačkoj dobi Origen svjedoči snažnim progonima Crkve pod carem Septimijem Severom, u kojima je mučeničku smrt podnio i Leonida, njegov otac. O Origenovoj predanosti Bogu i njegovoj želji da sam podnese mučeništvo, svjedoči pismo koje je uputio svom ocu za vrijeme progonstava u kojem ohrabruje oca da ne poklekne pred mučeništvom, osobito ga pritom odvraćajući od brige za obitelj kao moguće prepreke ustrajanju u priznavanju svoje vjere pred okrutnim mučiteljima.
Budući da je obitelji bila, nakon očeve smrti, zaplijenjena imovina, sedamnaestogodišnji Origen, kako bi mogao skrbiti za obitelj, prihvaća nalog biskupa Demtrija za preuzimanjem vodstva aleksandrijske katehetske škole. Ta škola je u sljedećem razdoblju postala toliko tražena, čak i među osobama koje nisu pripadale kršćanstvu, te ju je Origen podijelio na dva stupnja: osnovni stupanj za katekumene (one koji su se pripravljali za krštenje), i viši stupanj otvoren za sve. Polaznici škole bili su privučeni ne samo načinom Origenova predavanja, već zaintrigirani stilom njegova života – Euzebije potvrđuje da nije bilo odmaka između Origenovih riječi i njegova života. U svojem naučavanju znao je često polaziti od dostignuća svjetovnih znanosti, osobito filozofije kako bi pokazao da se punina istine nalazi u kršćanstvu, tj. u Svetom pismu. Svoje učenike i poznanike koji su u progonstvima bili osuđeni na smrt, pratio je, često i sebe izlagajući smrti, sve do pogubilišta.