cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grand Hotel (film)
Mnogi kritičari i filmski historičari ga smatraju uzorom za kasnije filmove gdje je mjesto radnje glavni narativni okvir umjesto pojedinačnog junaka.
Las Mesillas, Zihuatanejo de Azueta
Las Mesillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zihuatanejo de Azueta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 404 m.
Quebradillas, Puerto Rico
je okrug u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 25.919, što je 469 (1,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Colorada, Ensenada
La Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Quilcene, Washington
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 596, što je 5 (0,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Colorada, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Facundo Arana
Facundo Arana (Buenos Aires, 31. ožujka 1972.), argentinski glumac.
Karijera
Facundo Arana je u dobi od 15 godina, na prijateljev nagovor, otišao na tečaj glume. Nedugo nakon toga, dijagnosticiran mu je rak. Tijekom 1989.-e godine, Arana se borio sa zloćudnom bolesti, i liječio se sve do 1994.-e, kada su mu liječnici prenesli sretnu vijest kako je ozdravio od Hodkinsonove bolesti.
Ronchiettis, Udine
Ronchiettis je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Facundo Arana
Karijera
Od 1992.-e, Arana se pojavljivao u malim ulogama u argentinskim telenovelama. Osim glume, Facundo se bavio i glazbom, te je učio svirati saksofon. Dok je pokušavao dobiti glumački posao u argentinskoj TV kući "Telefe", upoznao je uličnog glazbenika s kojim se sprijateljio, te je Facundo dosta vremena provodio i svirajući na ulicama Buenos Airesa. 1995-e godine dolazi do napretka u njegovoj glumačkoj karijeri, kad dobiva ulogu u uspješnoj telenoveli "Crni biser" (Perla Negra), te je tako dobio šansu glumiti s popularnom argentinskom glumicom, Andreom Del Boca.
Udruženje likovnih umetnika primenjenih umetnosti i dizajnera Srbije
Udruženje likovnih umetnika primenjenih umetnosti i dizajnera Srbije (ULUPUDS) nastalo je 1953. godine. Jedno je od dva najbrojnija umetnička udruženja u Srbiji.
Ronchiettis, Udine
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Udruženje likovnih umetnika primenjenih umetnosti i dizajnera Srbije
Predistorija
Jedna grupa najkvalifikovanijih umetnika, članova ULUS-a, pristupila je 17. februara 1952. godine formiranju Inicijativnog odbora u koji su ušli istaknuti profesori Akademije za primenjene umetnosti – akademik Ivan Tabaković, Mihailo Petrov, Branko Šotra, Đorđe Krekić tadašnji sekretar Sekcije za primenjene umetnosti pri ULUS-u, zatim Vasa Pomorišac, Mate Zlamalik i Milan Minić – sa zadatkom da od ULUS-ove Sekcije za primenjene umetnosti osnuje novo umetničko udruženje. Aprila 1953. godine konstituisano je Udruženje likovnih umetnika primenjene umetnosti Srbije (ULUPUS) koje je sa razvojem dizajn-struke, godine 1975. preraslo u Udruženje likovnih umetnika primenjenih umetnosti i dizajnera Srbije (ULUPUDS).
Facundo Arana
Karijera
2001.-e godine Arana snima svoj prvi film "Bijeg" (La Fuga), a nakon tog filma dobiva glavne uloge u telenovelama "Yago, ljubimac žena" i "Ljubav jednog Oca". 2006.-e godine snima svoju drugu telenovelu s Natalijom, "Začin života" (Sos Mi Vida). Telenovela se emitirala sve do siječnja 2007. i požnjela je velike uspjehe, kako u Argentini, tako i u drugim zemljama svijeta. 2008. godine dobiva glavnu ulogu u Telefeovoj telenoveli "Ukradeni životi".
Udruženje likovnih umetnika primenjenih umetnosti i dizajnera Srbije
Oblici delovanja
Rad Udruženja tokom proteklih 55 godina odvijao se kroz sledeće forme aktivnosti: organizovanje kolektivnih, retrospektivnih i samostalnih izložaba u Beogradu i drugim gradovima širom zemlje i u inostranstvu; organizovanje raznovrsnih programa u galerijama Udruženja i drugim punktovima; organizovanje savetovanja, simpozijuma, modnih revija i sl.; izdavanje kataloga izložaba, monografija i informativnog biltena Udruženja; učešće u radu Saveza likovnih umetnika primenjenih umetnosti i dizajnera Jugoslavije (SLUPUJ), učešće na međunarodnim izložbama, sajmovima, kongresima i simpozijumima, rada na unapređenju socijalno-pravnog statusa članova; angažovanje na rešavanju i poboljšanju materijalnog, stambenog i ateljejskog pitanja članstva; saradnje sa mnogobrojnim privrednim organizacijama i društvenim ustanovama; saradnja sa školama, ustanovama kulture, muzejima, umetničkim udruženjima i organizacijama i galerijama u zemlji i inostranstvu; učešća u radu stručnih timova, i dr.
Facundo Arana
Privatni život
Krajem 2007.-e, procurila je vijest kako Facundova djevojka, Maria Susini čeka njegovo dijete. U subotu, 10. svibnja 2008. Facundo je postao tata. Facundo i njegova djevojka Maria Susini dobili su djevojčicu kojoj su nadjenuli ime India.
Udruženje likovnih umetnika primenjenih umetnosti i dizajnera Srbije
Osnivanje sekcija
Period do 1975. godine zanimljiv je i po tome što se na osnovu nastajanja i formiranja sekcija kao osnovnih jedinica može pratiti razvoj organizacione i profesionalne strukture samog Udruženja. Udruženje je 1955. godine imalo 146 članova organizovanih u tri sekcije: Grafičko-slikarska sekcija, Arhitektonska sekcija, i Sekcija za dekorativnu plastiku. Na Skupštini Udruženja 1959, formiraju se dve organizacione jedinice: "Centar za oblikovanje" i "Stalna izložba". One su imale potpuno različite forme rada i razvoja prilagođene granama delatnosti čijim su se problemima bavile. Godine 1962. formiraju se samo dve sekcije: Sekcija za unikatnu primenjenu umetnost, i Sekcija za industrijsko oblikovanje. Od 1964. ponovo se osnivaju sekcije po strukama. Od tada do danas (2009) deluje devet sekcija: Od tada je uvedena i kategorija počasnih članova. Godine 1972. formiraju se podružnice Udruženja u Nišu, Zaječaru i Prištini. Godine 1975. konačno je oblikovana sekcijska struktura koja i danas postoje (devet sekcija).
Facundo Arana
Privatni život
U slobodno vrijeme Facundo se bavi surfanjem, skijanjem, snowboardingom, slobodnim penjanjem, vozi motor i svira saksofon.
Udruženje likovnih umetnika primenjenih umetnosti i dizajnera Srbije
Galerije
Odmah po osnivanju, 1953. godine, otvorena je prva "Stalna prodajna galerija" na Terazijama (deo prostora današnjeg "Jugoeksporta"). Ona je 1969. godine preseljena u Uzun Mirkovu ulicu br. 12, a danas radi pod nazivom Mala galerija ULUPUDS-a. Veliku izložbeno-prodajnu galeriju "Singidunum" u Knez Mihailovoj ulici broj 40, Udruženje koristi od 1978. godine.
Izložbe
Prvu likovnu manifestaciju koja se ustalila kao najvažnija godišnja izložba ULUPUDS-a - Majska izložba, Udruženje je organizovalo 1955. godine u Muzeju primenjene umetnosti u Beogradu. Godine 1959. Udruženje je ustanovilo izložbu ilustracije Zlatno pero na kojoj od 1962. učestvuju ilustratori iz cele tadašnje Jugoslavije a od 1966. učestvuju i strani izlagači. Organizuju se još i druge tradicionalne izložbe, npr. Likovni mart (od 1962), Karikatura (od 1970), kasnije bijenalna međunarodna izložba Zlatni osmeh, Modni susret (od 1970), Izložba novoprimljenih članova (od 1972), Dizajn u Srbiji (od 1975), godišnje tematske izložbe sekcija i dr. U okviru Jugoslovenskih pozorišnih igara "Sterijino pozorje" Udruženje je 1960. godine u Novom Sadu organizovalo izložbu "Scenografija i kostimografija u jugoslovenskim pozorištima posle Drugog svetskog rata", a od tada redovno učestvuje na ovoj manifestaciji sa svojim izložbama scenografije i kostimografije. Zatim, Bijenale keramike Beograda koje se 2009. održava 15. put.
Inicijative
Udruženje je u saradnji sa društvenim organizacijama i privredom pokrenulo i ostvarilo niz inicijativa u nastojanju da primenjenu umetnost i dizajn približi privredi i široj javnosti, npr. saradnja sa organizacijom Savremeni dom i izložbe "Ukus - neukus" (1958), saradnje sa Turističkim savezom Beograda i izložbe "Predmet uspomena" (1962), i mnogobrojne druge inicijative.
Članstvo u međunarodnim organizacijama
Udruženje je kolektivni član srodnih međunarodnih strukovnih organizacija ICSID, ICOGRADA, i WCC.
Henry Middleton
right|250px|thumb|Očuvano krilo kuće koju je sagradio Henry Middleton u 18. vijeku
Henry Middleton (1717 – 13.6. 1784.) iz Južne Karoline bio je drugi predsjednik američkog Kontinentalnog kongresa od 22.10. 1774. do trenutka kada je Peyton Randolph nakratko preuzeo dužnost 10. maja 1775. Otac mu je bio Arthur Middleton (1681-1737), vršilac dužnosti guvernera June Karoline (1725-1730).
Kao delegat Kontinentalnog kongresa, Middleton je podnio ostavku kako bi se pripremio za predstojeći rat. Na tom mjestu ga je naslijedio Arthur Middleton (1742-1787), koji je kasnije potpisao Deklaraciju nezavisnosti.
Arthurov sin Henry (1770-1846) je bio uspješni političar. Bio je guverner Južne Karoline (1810-1812), kongresnik (1815-1819) i izaslanik SAD u Rusiji (1820-1830).
Paul Hogan
Paul Hogan (Lightning Ridge, Australija, 8. listopada 1939.), australski komičar i glumac, nagrađen nagradom Zlatni globus.
Životopis
Rodio se u mjestu Ligthning Ridge, Novi južni Wales. Prije ulaska u glumačke vode, radio je sa užadi u Sydneyskoj luci. Pojavljivao se u reklamama i raznim drugim poslovima. Imao je i svoj vlastiti show.(1973.-1984.,60 epizoda). Proslavio se kao Mick "Crocodile" Dundee u seriji filmova kojim je predstavio Australiju. Osvojio je Zlatni globus, a bio je nominiran za BAFTA-u i Oscara. 1985. godine bio je proglašen Australcem godine, i postao je član Reda Australije. Godine 1987. bio je jedan od voditelja dodjele Oscara (partneri su mu bili Chevy Chase i Goldie Hawn). Ženio se dva puta, ima šestero djece.
Kosmos-1085
Kosmos-1085 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Iberijski ris
Pirenejski ris ili Iberski ris (lat. Lynx pardinus) je kritično ugrožena vrsta risa i živi na Pirenejskom poluotoku u južnoj Europi. Najugroženija je vrsta mačke na svijetu. Prema udruzi za očuvanje risova, SOS Lynx, ako iberski ris izumre, to će biti jedno od rijetkih mačjih izumiranja od sabljozubog tigra prije 10 000 godina. Prije je bio klasificiran kao podvrsta običnog risa, ali sada ga znanstvenici smatraju zasebnom vrstom. Obje vrste su se pojavile u središnjoj Europi u razdoblju pleistocena, odvajao ih je izbor staništa. Vjerojatno je evoluirao od vrste Lynx issiodorensis.
Kosmos-1085
Kosmos-1085 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 15. marta 1979. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1085 je bio komunikacioni satelit.
Iberijski ris
Stanište
Cijelim Pirenejskim poluotokom raspršio se tijekom 19. stoljeća. Sada je ograničen na vrlo malim površinama. Područja koja iberski ris preferira kao stanište su grmovita i šumovita područja otvorene zemlje. Voli niska šumska područja, borove šume s gustim raslinjem, šume bušina i šume hrasta plutnjaka. Pošumljavanjem šuma bora i eukaliptusa dovelo je do pada kolonizacije iberskog risa.
Opis
left|thumb|Pirenejski ris izbliza Iberski ris dosta nalikuje ostalim risovima, s kratkim repom, čupavim ušima i ovratnikom od krzna ispod brade. Na krznu nalaze se neka mjesta sa šarama kao u leoparda. Dlaka mu je znatno kraća nego u drugih risova, koji su obično prilagođeniji hladnijem okruženju.
Ima mišićavo tijelo i duge noge, te dosta brze reflekse, kao i druge vrste riseva. Duljina glave i tijela je od 85 do 110 centimetara, s kratkim repom duljine 12–30 centimetara, a visina ramena je 60–70 centimetara. Mužjak je veći od ženke, s prosječnom težinom od 12,9 kilograma, a ženka je u prosjeku teška 9,3 kilograma, što je oko pola veličine običnog risa.
Prehrambene navike
Iberski ris prvenstveno se hrani divljim kunićem, koji sadrži 80–100% njegove prehrane. Kada je broj kunića nizak, kao tijekom ljeta kada Poxvirus myxomatosis opustoši im populaciju, hrani se mladuncima jelena lopatara, mladima muflona, srnama i patkama. Energetske potrebe iberskog risa ispune se s jednim na dan pojedenim kunićem.
Razmnožavanje
Tijekom sezone parenja ženka ostavlja svoj teritorij u potrazi za mužjakom. Gestacija traje oko dva mjeseca, a mladunci se kote između ožujka i rujna, najviše ih se rodi u ožujku i travnju. Leglo se sastoji od dva ili tri (rijeđe jednog, četiri ili pet) mačića težine 200–250 grama.
Mačići postaju samostalni u dobi od 7 do 10 mjeseci, ali ostaju s majkom sve do 20. mjeseca života, dok se ona opet ne počne pariti, nakon čega odlaze i traže vlastiti teritorij. Opstanak mladih uvelike ovisi o dostupnosti plijena. U divljini i mužjaci i ženke spolnu zrelost dosegnu s godinom dana starosti, iako se po običaju rijetko razmnožavaju, sve dok teritorij ne postane upražnjen; poznata je jedna ženka koja se nije kotila sve do 5. godine, kada joj je umrla majka. Životni vijek u divljini je 13 godina.
Petrăchești, Vintilă Vodă
Petrăchești je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Vintilă Vodă.
Ruska mafija
Ruska mafija (}) je izraz kojim se u najširem smislu opisuju grupe organiziranog kriminala koje operiraju na području ili čije članstvo potiče iz država bivšeg SSSR-a. Pod time se podrazumijeva širok raspon različitih organizacija, vrlo često temeljenih na etničkom principu, pa se tako govori o čečenskoj, gruzijskoj, ukrajinskoj, azerbejdžanskoj i drugim mafijama. Na području same Rusije najpoznatije su kriminalne organizacije poznate kao Dolgoprudenskaja, Izmailovskaja i Solncevska bratva.
Organizirani kriminal se na području Rusije, odnosno bivšeg SSSR-a je postojao još u carskoj eri, ali je čvršće oblike počeo dobivati tek u sovjetskoj eri, odnosno kroz vori v zakone, pripadnike zatvorskih bandi u gulazima koje je karakterizirala čvrsta hijerharija, organizacija i kodeks ponašanja. Nakon Staljinove smrti, a pogotovo u posljednjim decenijama sovjetske ere, poticaj organiziranom kriminalu su predstavljale ekonomske okolnosti, odnosno potražnja za robom koja se mogla nabaviti jedino na crnoj burzi. Grupe organiziranih kriminalaca su vrhunac djelatnosti imale u eri neposredno nakon raspada SSSR, odnosno postkomunističkoj tranziciji, kada su, vješto koristile kolaps bivšeg i neizgrađenost novog sistema kako bi kroz široko rasprostranjenu korupciju i zastrašivanje vršile toliki uticaj na ekonomiju i politiku da je bilo teško povući razliku između njih i novog establišmenta. Prema određenim procjenama, 1990-ih je organizirani kriminal pod svojom kontrolom držao oko 2/3 svih resursa ruske ekonomije. Organizirani kriminal porijeklom iz bivšeg SSSR-a je svoje aktivnosti razgranao i izvan njegovih granica, uključujući ne samo Istočnu Evropu, nego i brojne zapadne zemlje, uključujući SAD.
Petrăchești, Vintilă Vodă
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 434 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 266 m.
Meštrevac
Meštrevac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Foča koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 208 stanovnika.
Estación Micos, Ciudad Valles
Estación Micos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 247 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
Marconaga, Lecco
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 127 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 424 m.
Grb Rijeke
thumb|150px|Povijesni grb, iz vremena [[Austro-Ugarska|Austro-Ugarske]] Povijesni grb grada Rijeke temelji se na grbu koji je dodijelio hrvatski kralj i austrijski car Leopold I. 6. lipnja 1659. U crvenom ovalnom štitu desnom nogom stojeći na stijeni dvoglavi crni orao uzdignutih krila obiju glava gledajući u lijevo sa zlatnim kljunovima i nogama i crvenim jezicima, lijevom nogom drži vrč prirodne boje iz kojeg se obilno izlijeva voda koja se razlijeva oko stijene. Iznad orla je austrijska carska i hrvatska kraljevska kruna s dvije plave trake koje vise vodoravno iz nje. Ispod štita je traka s natpisom "INDEFICIENTER" (nepresušan). U službenoj uporabi je verzija grba bez krune i natpisa Indeficienter budući su odbijeni mišljenjem ministrastva Uprave iz 1998.
Priča o riječkom orlu
Koliko su Riječani voljeli svoj grb dokazuju i mnogi prosvjedi nakon 1890. godine kada je dvoglavi orao zbog rekonstrukcije maknut s vrha Gradskog tornja o čemu svjedoče čak i riječke narodne pjesme kao npr. popularna «Indeficienter». U isto vrijeme pojavio se i politički spor izmedju ugarskih i gradskih vlasti o tome čija bi se zastava trebala vijoriti na gradskoj uri, mađarska ili riječka.
Problem je riješen 1906. godine kada je zahvaljujući riječkim ženama dvoglavi orao vraćen na svoje mjesto. Naime naše poduzetne bake i prabake su nakon brojnih prosvjeda za vraćanjem orla, stvar uzele u svoje ruke i osobnim prilozima su skupile novac za izgradnju novog. Novi orao je bio visok 2,20 metara, a širok (raspon krila) 3 metra i težio je 2000 kg. Svečanost inauguracije novog dvoglavog orla na Gradskom tornju je održana na dan Sv. Vida 15. lipnja 1906. godine. Priča se da je gotovo cijeli grad prisustvovao tom činu, a slavlje i pjesma čula se do duboko u noć.
Orao je u prvotnom obliku preživio sve do 1919. godine i dolaska D'Anunzia u grad. Naime, tada mu je jedan D'Anunzijev ardit odrubio jednu glavu budući su talijanski fašisti tumačili kako je dvoglavi orao austrijski, a jednoglavi rimski.
Ipak, orao je i u takvom krnjem obliku preživio sve do 1949. godine kada su ga tadašnje komunističke vlasti označile kao buržoaski i nenarodni simbol te ga dale skinuti i rastaliti. Nisu u potpunosti uspjeli. Stari Fiumani-Riječani koji su tada bili među radnicima brodogradilišta '3. Maj' kojima je naređeno skidanje orla, uspjeli su sakriti nekoliko komada brončane statue te ga do danas sačuvati u gradu na nekoliko lokacija.
Ca' Merone, Pesaro e Urbino
Ca' Merone je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 404 m.
Făurești, Zătreni
Făurești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Zătreni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 179 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 223 m.
El Barbasco, Tuxtla Gutiérrez
El Barbasco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tuxtla Gutiérrez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 744 m.
Stanovništvo Mauricijusa
Starosna struktura:
0-14 godina: 26% (muškarci 153.385; žene 149.451)
Cantica
Cantica (, jedn. canticum, ) bili su delovi rimske komedije i tragedije koji su izvođeni uz muzičku pratnju i koji stoga stoje nasuprot govorenih (dijaloških) delova, "diverbija" (diverbia). Canticum je, strogo uzev, bio lirski monolog koji se pevao uz pratnju neke vrste svirale (tibia), svakako uz prateću gestikulaciju i ples, no taj se termin koristi i za ritmičke recitale kazivane uz muzičku pratnju, obično u jampskom ili trohejskom septenaru. Ona prva cantica često i nije pevao glumac, nego poseban pevač koji je stajao uz svirača, a glumac bi gestikulacijom pratio tekst: to je možda onaj lik "pevača" (cantor) koji se javlja na popisu lica i čiji je zadatak ponekad bio da na kraju predstave zatraži pljesak publike. Naime, premda u rimskim palijatama nije bilo hora, muzički i "operetski" element u načelu je u njima bio mnogo izraženiji nego u grčkoj novoj komediji, pa se u didaskalijama latinskih drama, za razliku od onih grčkih, redovno navodi ime svirača i opis duvačkog instrumenta kojim se u predstavi služio.
Veliki Poganac
Veliki Poganac je naselje u sastavu Općine Rasinja, u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Stanovništvo Mauricijusa
15-64 godina: 68% (muškarci 401.032; žene 403.295)
Cantica
Prema antičkom gramatičaru Diomedu, "latinske komedije sastoje se od samo dva dela, dijaloškog (diverbio) i monodijskog (cantico) te dodaje da se "u monodijskim delovima može pojaviti samo jedan lik, a ako se pojavljuju dva, onda jedan iz potaje sluša i ništa onom drugom ne govori, već ako treba, sam sebi govori". Na osnovu ovog izveštaja zaključilo se da su cantica bili lirski monolozi, koji su pevani uz zvuk frule, dok su diverbia bili jednostavno recitovani. Međutim, Diomed kaže i to da "u latinskim dramama ima više monodija (cantica) koje se pevaju", budući da lirski monolozi nemaju tako izraženu ulogu u većini rimskih komedija, a u nekima se se uopšte ne pojavljuju. Zato se danas pravi razlika između dve vrste kantika. S jedne strane, taj se termin odnosi na kontinuirane sekvence dugih stihova, obično trohejskih sedemaraca i jamskih osmeraca, koje se danas nazivaju i "recitativnim" delovima. S druge strane, kanticima se nazivaju i delovi u različitim metrima, koji su u rukopisima označeni kao M.M.C. (mutatis modis cantica = kantici promenljivih metara) i koji kod Plauta uglavnom uključuju lirske metre, a kod Terencija predstavljaju kombinaciju "recitativnih" metara Stihovi iz prve vrste kantika stoga su se pevali kao recitativi, a oni iz druge vrste izvođeni su na melodramatski način, odnosno uz muzičku pratnju, a kad se računaju obe te vrste, cantica obično zauzimaju veći deo tipične rimske komedije nego diverbia. Obe vrste kantika svakako su se upotrebljavale i u rimskoj tragediji, npr. na jednom mestu Ciceron govori o liku u nekoj Enijevoj tragediji te kaže: "ne razumem čega se boji kada uz frulu peva tako dobre sedmerce" (cum tam bonos septenarios fundat ad tibiam).
Stanovništvo Mauricijusa
65+ godina: 6% (muškarci 28.981; žene 43.224) (2000.)
Cantica
Govoreći o Liviju Androniku, prvom rimskom pesniku, Valerije Maksim kaže da je on glumio i pevao u vlastitim predstavama, ali kad mu je jednom prilikom pukao glas, za pevanje je zadužio jednog mladog roba (puer), a on sam je nastavio s prikazivanjem odgovarajuće gestikulacije. Premda su neki ispitivači u ovom prikazu nastojali otkriti poreklo kantika i diverbija u rimskoj drami, tu se najverovatnije radi o tome da je Valerije Maksim izvedbe Andronikovoh drama pomešao s predstavama mima i pantomima iz 1. veka pne. Ipak, u antičkim izvorima postoji dosta pokazatelja o tome da su omiljeni kantici, upravo kao kasnije opere, na muzičkim zabavama pevani odvojeno od drame čiji su deo isprva bili.
Stanovništvo Mauricijusa
Porast stanovništva: 0,89% (2000.)
Broj rođenih: 16,66 rođenih/1.000 stanovnika (2000.)
Broj umrlih: 6,83 umrlih/1.000 stanovnika (2000.)
Huizache, Villa Sola de Vega
Huizache je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa Sola de Vega.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1390 m.
Kineske trijade
Trijada je kineski pojam za kriminalnu organizaciju, mafiju. Trijada kontroliše unosne ilegalne poslove (rasturanje droge, pranje para, prostituciju, „reketiranje”) ali se bavi i piraterijom kompjuterskog softvera i filmova i prodajom robe sa lažnim etiketama.
Stanovništvo Mauricijusa
Odnos prema polu:
rođeni: 1 muškarci/žene
ispod 125 godina: 1,03 muškarci/žene
15-64 godina: 0,99 muškarci/žene
65+ godina: 0,67 muškarci/žene
ukupno stanovništvo: 0,98 muškarci/žene (2000.)
Stopa smrtnosti dece: 17,73 smrti/1.000 živorođenih (procena iz 2000.)
Nacionalnost:
nominativ: Mauritanci)
Etničke grupe: Indo-auritanci 68%, Kreoli 27%, Sino-Mauritanci 3%, Franko-Mauritanci 2%
Religija: Hindu 52%, Hrišćani 28,3% (katolici 26%, protestanti 2,3%), Muslimani 16,6%, ostali 3,1%
Pismenost:
definicija: 15 godina i više koji znaju čitati i pisati
ukupna populacija: 82,9%
muškarci: 87,1%
žene: 78,8% (1995.)
Zalaszentgrót
Zalaszentgrót čita se Zalasentgrot je grad na zapadu Mađarske od 6,552 stanovnika, koji administrativno podpada pod Županiju Zala.
Historija
Zalaszentgrót je prvi put dokumentiran 1299. zbog dvorca.
Zalaszentgrót je 1984. dobio status grada.
Bella Vista, Pueblo Viejo
Bella Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Pueblo Viejo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 345 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
‘Aqm al Mawqir, Hajjah
‘Aqm al Mawqir je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1034 m.
Nokomis, Illinois
Nokomis je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.256 stanovnika.
Rincón, Puerto Rico
je okrug u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15.200, što je 433 (2,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Brockum
Brokum je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 47 opštinskih središta okruga Dipholc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.071 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3251009.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Dipholc Brokum se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Dipholc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 60 metara. Površina opštine iznosi 30,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.071 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 35 stanovnika/km².
Trijada (razvrstavanje)
Trijada kao pojam se može odnositi na:
Tiotetrabarbital
Tiotetrabarbital je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 256,364 Da.
Son of Sevenless
U ćelijskoj komunikaciji, Son of Sevenless (SOS) se odnosi na grupu gena koji kodiraju faktore razmene guanin nukleotida, i koji deluju na Ras familiju malih GTPaza.
Istorija i ime
Gen je dobio takav naziv zato što Sos protein koji on kodira deluje na sevenless gen kod Drosophila melanogaster u Ras/MAP kinaznom putu. Kad je sevenless mutiran, ili iz nekog drugog razloga nefunkcionalan tokom razvića, ne dolazi do formiranja na ultraviolentno svetlo senzitivne komponente oka, sedmog, centralnog fotoreceptora (R7) svakog omatidijuma. Slično tome, sisarski ortolozi Sos, SOS1 i SOS2, deluju na mnoštvo faktora rasta i adhezionih receptora.
Historija Mauricijusa
Francuzi su preuzeli Mauricijus 1715. godine i preimenovali ga u Ile de France. Ostrvo je postalo prosperitetna kolonija pod Francuskom Istočno Indijskom kompanijom. Francuska vlada je preuzela kontrolu 1767. godine, a ostrvo je korišćeno kao pomorska baza tokom Napoleonovih ratova. Uprkos francuskoj pomorskoj pobedi u Bitka kod Grand Porta 19. i 20. avgusta 1810. (francusku flotu je predvodio Pjer Buve), Mauricijus su 3. decembra 1810. godine osvojili Britanci. Francuske institucije na ostrvu su očuvane, a francuski jezik je i danas rasprostranjeniji od engleskog.
Mauricijski Kreolski vodi svoje poreklo od vlasnika plantaža i robova koji su dovedeni da rade na plantažama šećera. Indo-Mauricijski potiče od indijskih imigranata koji su došli da rade u 19. veku, jer su svi robovi oslobođeni 1833. Franko-Mauricijska elita je kontrolisala gotovo sve plantaže šećera, i bila je aktivna u biznisu i bankarstvu.
Izbori održani 1947. za novoosnovane zakonodavne organe su prvi koraci ka samoupravi ostrva. Kampanja za nezavisnost je intenzivirana 1961. godine, kada su se Britanci složili da se ostrvu odobri dodani elementi samouprave. Izbori održani 1967. su shvaćeni kao referendum za nezavisnost. Sir Sivusagur Ramgulam, je postao prvi premijer 12. marta 1968.
Helena, Mississippi
Helina je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.184, što je 406 (52,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Crișul Alb
Crișul Alb što prevedeno znači Bijeli Kris (srpskohrvatski: Beli Kereš, mađarski: Fehér-Körös) je rijeka na zapadu Rumunjske i krajnjem istoku Mađarske, jedna od dviju pritoka koje formiraju rijeku Körös.
Crișul Alb je dug 235,7 km, od toga 9,8 km u Mađarskoj.
Karakteristike
Crișul Alb izvire u Masivu Apuseni u Transilvaniji na nadmorskoj visini od 900 m.
La dolce vita
La dolce vita je italijansko-francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1960. u režiji Federica Fellinija, a koji se smatra najpopularnijim i najuspješnjiim ostvarenjem njegove filmografije, odnosno jednim od najznačajnijih i najuticajnijih ostvarenja evropske kinematografije 1960-ih.
Crișul Alb
Karakteristike
Od tamo teče prema zapadu, preko teritorija općina i gradova; Brad, Ineu i Chişineu-Criş. Nakon tog ulazi u Mađarsku granicu u Županiju Békés da bi se nešto južnije kod Gyule spajio sa Crișul Negruom i formirao rijeku Körös.
La dolce vita
Po žanru je kombinacija drame i komedije. Protagonist, koga tumači Marcello Mastroianni, je rimski novinar Marcello Rubini, nekoć ambiciozni književnik koji je prisiljen za život zarađivati radeći za tabloid i prateći trivijalne priče, kao i život otmjenog društva i celebrityja. Radnja filma nema čvrstu narativnu strukturu, te se sastoji od nekoliko epizoda koje prate tjedan dana u Rubinijevom životu, a što uključuje situacije u kojima ga privlače kako žene iz miljea koji prati kao novinar, tako i lagodan život kojima su okruženi.
Crișul Alb
Karakteristike
Sliv rijeke velik je oko 4.275 km², od toga 235,7 u Mađarskoj i proteže se preko rumunjskih okruga Hunedoara i Arad i preko mađarske županije Békés.
La dolce vita
La dolce vita je izazvao veliku pažnju jer je njime Fellini, tada jedan od najuglednijih italijanskih sineasta, simbolički označio raskid sa dotadašnjim neorealizmom, bilo u smislu stila - pa tako film sadrži gotovo nadrealne i groteskne scene - bilo smislu tematike, koja će se umjesto problema siromaštva i društvene nejednakosti više baviti otuđenjem, hedonizmom i dekadencijom kako više, tako i srednje klase stvorene u ekonomskom bumu 1950-ih. Fellini je u filmu pokazao izuzetnu vještinu prikazivanjem oštrih kontrasta i kontradiktirnosti tadašnje Italije koja se našla između prošlosti i moderne sadašnjosti (a što se najbolje vidi u početnoj sceni u kojoj helikopter prevozi kip Isusa iznad starorimskog akvadukta), odnosno katoličanstva i prakticiranja "slobodnih" oblika seksualnosti kao što su prostitucija i promiskuitet. Publici je, međutim, najviše u sjećanju ostala antologijska scena u kojoj američka filmska zvijezda Sylvia (čiji lik tumači Anita Ekberg) hoda u poznatoj rimskoj fontani Trevi.
Zbog svog sadržaja je film, međutim, izazvao negodovanje Rimokatoličke crkve koja ga je smatrala veličanjem i poticanjem "nemorala". Nakon što je film na privatnoj projekciji pogledao papa Ivan XXIII i, navodno, njime bio "zgrožen", film je osuđen u uvodniku vatikanskog lista L'Osservatore Romano, a nakon čega je vlada demokršćanskog premijera Fernanda Tambronija naložila rezanje nekih "problematičnih" dijelova. U Francovoj Španiji je, pak, bio u potpunosti zabranjen za prikazivanje, te je gledateljima postao dostupan tek nakon Francove smrti 1975. godine.
Sa druge strane, među kritikom i publikom su reakcije bilo daleko pozitivnije. Na Kanskom festivalu je osvojio Zlatnu palmu, a kasnije je dobio i Oscar za najbolju kostimografiju. Neki od detalja filma su postali dio popularne i opće kulture, odnosno poslužili za stvaranje novih riječi i pojmovi. Lik agresivnog fotografa koji "progoni" celebrityje (temeljen na stvarnoj ličnosti po imenu Tazio Secchiaroli), a koga je u filmu tumačio Walter Santesso, je dobio ime Paparazzo, a poslije su po njemu prozvani paparaci. Na prostoru bivše Jugoslavije su majice nalik na one nošene u filmu dobile ime dolčevita ili dolčevitka.
Sila, La Huerta
Sila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini La Huerta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 271 m.
Mazoče
Mazoče je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Foča koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 146 stanovnika.
Kosmos-1086
Kosmos-1086 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Mazoče
Geografija
Selo Mazoče pripada području opštine Foča. Smješteno je u podnožju planine Pliješ sa otvorenim pogledom na rijeku Drinu, planine Zelengoru, Vučevo, Maglić, Maluš i mnoge druge planine koje se nalaze istočno od Foče prema granici sa Crnom Gorom. Mazoče je okruženo selima Lisovići, Dragovine, Krmčići i Pekovići. Puta povezanost sa selom Mazoče je magistralni put Foča-Šćećan polje sa kojeg se odvajaju makadamski putevi prema ovom selu.
Kosmos-1086
Kosmos-1086 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 15. marta 1979. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1086 je bio komunikacioni satelit.
Mazoče
Geografija
Stanovništvo se uglavnom bavi stočarstvom i poljoprivredom,a tome pogoduju brojni izvori pitke vode. U ljetnom periodu stanovnici sela osim seoskih poslova beru gljive, šumsko voće i ljekovite bilje što im daje mogućnost za zaradu. Odlazak mladih sa sela i traganje za boljim životom, zatvaranje škole u Čelik polju,ratni period, ostavili su selo sa pretežno starijim stanovništvom kojeg je iz godine u godinu sve manje. Prema podacima iz januara 2015. godine u ovom selu živi samo 15 stanovnika.
Ciardelli Superiore, Avellino
Ciardelli Superiore je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Spoiano, Arezzo
Spoiano je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 282 m.
Brooklyn, Iowa
Bruklin je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.468 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.468 stanovnika, što je 101 (7,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
La Mesa, Ensenada
La Mesa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Бусур
Бусур је насеље у Србији у општини Петровац на Млави у Браничевском округу. Према попису из 2002. било је 1171 становника (према попису из 1991. било је 1704 становника).
La Mesa, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Бусур
Разбијеног је типа и подељено на засеоке: Илићи, Адамовићи, Траиловићи, Перићи, Јанићи, Мађари, Маиловићи, Церовак итд. Око села се налазе висови: Велико брдо (351 m) на југу, Ђуриначко брдо (296 m) на југозападу. Надморска висина села је од 188 до 314 m. Површина атара износи 1873 ha. Кроз село протиче река Бусур, која се код Петровца улива у Млаву. Назив села потиче од речне воде која је у време великих киша „бучила“. Подељен је на две „мале": Горњу и Доњу. У селу се налази више извора: Васиљев кладенац, кладенци код школе, код Гичиља поток, код Циганског потока, на Станчило брду и извор Бабин поток. По предању Бусур је раније био на Палилулама и носио назив Честобродица, одакле је због честих поплава почетком 20. века премештен на виши терен, данашњу локацију. Становништво је влашко досељено углавном из Црне реке, Тимочке крајине и Ресаве. Трагови старих насеља налазе се у потезима: Падина - Стара чаршија, Манастир, Морминц, Жулучара. Они сведоче о интезивном животу на овим просторима током минулих епоха.
Демографија
У насељу Бусур живи 915 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,3 година (41,7 код мушкараца и 42,9 код жена). У насељу има 315 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,71.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Sveti Toma i Princip
Demokratska Republika Sao Tome i Principe je mala država, koja se sastoji od dva otoka u Gvinejskom zaljevu. Otoci su udaljena 140 km jedno od drugog, i nalaze se oko 250 kilometara od severozapadne obale Gabona. Sao Tome se nalazi gotovo točno na ekvatoru. Ime je dobio po Svetom Tomi, na čiji dan su Portugalci otkrili ovo ostrvo. Sveti Toma se nalazi gotovo točno na ekvatoru.
Povijest
Otok su otkrili portugalski moreplovci između 1469. i 1472. godine. Prvo naselje São Tomé podigao je 1493. godine Alvaro Caminha koji je dobio zemlju od portugalskog kralja. Príncipe je utemeljen sličnim sporazumom 1500. godine. Portugalci su, koristeći robove, sredinom 16. stoljeća pretvorili otok u najvećeg afričkog izvoznika šećera.
Položaj LGBT osoba u Laosu
Položaj LGBT osoba u Laosu je teško proceniti s obzirom na to da vlada ne dozvoljava nevladinim agencijama da sprovode istraživanja o položaju ljudskih prava. Prema nekim podacima Laos je jedna od najtolerantnijih komunističkih družava u svetu, sa porastom tolerancije prema LGBT osobama. S druge strane, neki izveštaji navode da se gej muškarci lakše prihvataju u društvu nego lezbejke. Bez obzira na porast tolerancije, diskriminacija još uvek postoji.
Sveti Toma i Princip
Povijest
Uzgoj šećera bio je u porastu sljedećih 100 godina. Početkom 19. stoljeća započelo se s uzgojem još dviju poljoprivrednih kultura - kave i kakaovca. Do 1908. Sveti Toma je postao najveći svjetski proizvođač kakaa, još uvijek najznačajnije privredne grane države.
Položaj LGBT osoba u Laosu
Zakonski status
Homoseksualnost je legalna u Laosu. Uzrast seksualne saglasnosti je jednak za heteroseksualne i homoseksualne odnose.
Sveti Toma i Princip
Povijest
Iako je Portugal ukinuo ropstvo 1876. godine, prisilni rad afričkih robova na otoku je nastavljen. Početkom dvadesetog stoljeća u svijetu je odjeknulo otkriće kontroverznog izrabljivanja radnika, većinom iz Angole. Neprestalne pobune radnika kulminirale su u neredima 1953. godine u kojima je nekoliko stotina afričkih radnika ubijeno u sukobima s Portugalcima. Ovaj "Batepá masakr" ostaje najznačajniji događaj u kolonijalnoj povijesti otoka i danas se obilježava kao praznik.
Kosmos-1087
Kosmos-1087 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 15. marta 1979. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1087 je bio komunikacioni satelit.
Sveti Toma i Princip
Povijest
U drugoj polovici 20. stoljeća, kada nacije širom Afrike zahtijevaju neovisnost, mala grupa građana São Toméa osniva Pokret za oslobođenje Svetog Tome i Principa (Movimento de Libertação de São Tomé e Príncipe, MLSTP), i uspostavlja bazu u obližnjem Gabonu. Ubrzo nakon zbacivanja portugalskog diktatora Salazara i Caetanoa u travnju 1974. godine, nova je vlada izglasala neovisnost svih prekomorskih kolonija. U studenom 1974. dogovorena je predaja vlasti i proglašenje suvereniteta. Nakon perioda prijelazne vlasti puna neovisnost postignuta je 12. lipnja 1975. godine, kada je izabran prvi predsjednik Manuel Pinto da Costa.
Položaj LGBT osoba u Laosu
Istopolna zajednica
Istopolni brakovi nisu priznati u Laosu, niti ijedan oblik istopolne zajednice. U javnom životu nikada nije pokrenuta diskusija o legalizaciji istopolnih zajednica.
Sveti Toma i Princip
Povijest
Sveti Toma i Princip je jedna od prvih afričkih država koja je 1990. godine prihvatila demokratske reforme i legalizaciju oporbenih stranaka, tako da su izbori održani 1991. godine bili slobodni. Miguel Trovoada, bivši premijer, u egzilu od 1986. godine, vratio se na otok i izabran je kao predsjednik. Trovoada je ponovno izabran za predsjednika 1996. godine.
Politika
Na predsjedničkim izborima u lipnju 2001. kandidat Neovisne demokratske stranke Fradique de Menezes izabran je u prvom krugu.
Položaj LGBT osoba u Laosu
Zabrana diskriminacije
Trenutno ne postoji zakon koji zabranjuje diskriminaciju na osnovu seksualne orijentacije.
Sveti Toma i Princip
Politika
16. lipnja 2003. bojnik Fernando "Cobo" Pereira preuzeo je vlast u vojnom udaru. Smatra se da je vojni udar posljedica poslova vlade sa naftnim kompanijama. Nakon sedam dana pregovora Pereira je potpisao sporazum sa bivšim vođama i povukao se, a Menezes se vratio na vlast.
Las Carretas, San Miguel el Alto
Las Carretas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Miguel el Alto.
Sveti Toma i Princip
Provincije
Glavni članak: Provincije Sao Tome i Principe
Sao Tome i Principe je podeljen u dve provincije: Principe i Sao Tome.
napomena: Principe ima svoju vlast od 29. aprila, 1995.
Zemljopis
framed|right|Sveti Toma i Princip Otoci São Tomé i Príncipe nalaze se u ekvatorijalnom pojasu Atlantika, 250 km od obale Gabona. Sveti Toma i Princip najmanja je afrička država. Otoci su dijelovi vulkanskog planinskog vijenca, kome pripada i otok Bioko u Ekvatorskoj Gvineji. São Tomé је 50 kilometara dug i 32 kilometra širok. Njegov najviši vrh visok je 2.024 m. Príncipe је 30 kilometara dug i 6 širok. Klima je tropska, topla i vlažna s prosječnom godišnjom temperaturom od 27 °C. Na planinama su noći hladnije i prosječna temperatura je oko 20 °C. Kišna sezova traje od listopada do svibnja.
Gospodarstvo
Proizvodnja hrane nedovoljna je za podmirenje domaćih potreba tako se dio hrane uvozi.
Osim poljoprivrede razvijeno je i ribarstvo i mali industrijski sektor koji vrši preradu poljoprivrednih proizvoda. Otok ima velik potencijal za razvoj turizma.
Nakon proglašenja neovisnosti, privredom se upravljalo centralno jer je najveći dio proizvodnje bio u vlasništvu države. U osamdesetim i devedesetim godinama privreda Svetog Tome i Principa našla se u velikim poteškoćama. Ekonomski razvoj je stagnirao, izvoz kakaa je pao, kao i njegova cijena na tržištu.
Kao odgovor na gospodarske teškoće vlada je provela reforme. Od 1987. godine na snazi su mjere MMF-a, koje uključuju povećanje udjela privatnog vlasništva u svim sektorima gospodarstva.
Stanovništvo
Glavni članak: Stanovništvo Sao Tome i Principe
São Tomé ima 137.500 stanovnika, а Príncipe 6.000. Svi potječu iz različitih etničkih skupina koje su naselile otok 1485. godine, među kojima se ističe šest:
Sedamdesetih godina 20. stoljeća dogodile su se dvije značajne migracije stanovništva: okо 4.000 Portugalaca napustilo je otok, a doselilo se nekoliko stotina izbjeglica iz Angole. Većina stanovnika su rimokatolici, novoapostolci, evangelici i adventisti.
Kultura
Glavni članak: Kultura Sao Tome i Principe
Ejido la Marina, Ciudad Valles
Ejido la Marina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 240 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Solarussa, Oristano
Solarussa je naselje u Italiji u provinciji Oristano, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2280 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Las Canoas del Salto, La Piedad
Las Canoas del Salto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini La Piedad.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1666 m.
Coca-Antimirești, Vintilă Vodă
Coca-Antimirești je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Vintilă Vodă.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 253 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 461 m.
Mirjanovići
Mirjanovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Foča koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 69 stanovnika.
Kosmos-1088
Kosmos-1088 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1088 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 15. marta 1979. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1088 je bio komunikacioni satelit.
Rancho la Esperanza, Zihuatanejo de Azueta
Rancho la Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zihuatanejo de Azueta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Normal, Illinois
Normal je градић u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 52.497 stanovnika.
Oltețu, Zătreni
Oltețu je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Zătreni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 162 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Drugi Kontinentalni kongres
Drugi Kontinentalni kongres bila je konvencija delegata iz trinaest britanskih sjevernoameričkih kolonija koja se sastala 10. maja 1775. nedugo nakon izbijanja oružanog sukoba između američkih kolonista i britanske vlade kasnije poznatog kao američki revolucionarni rat. Njegovo sazivanje je, u slučaju eskalacije sukoba predvidio Prvi Kontinentalni kongres, sazvan godinu dana ranije. Drugi Kongres je organizirao i koordinirao ratni napor kolonija te postupno politički pripremio nezavisnost, koju je proglasio u znamenitoj Deklaraciji nezavisnosti 4. jula 1776. S obzirom da je podizao vojske, koordinirao strategiju, imenovao diplomate i sklapao formalne međunarodne sporazume, Kongres je djelovao kao de facto nacionalna vlada budućih SAD. Taj je status formaliziran Članci o Konfederaciji, usvojenim 1781. godine, a nakon kojih je Kongres postao Kongres Konfederacije.
Komori
Komori su otočna država u južnoj Africi. Nalaze se u Mozambičkom kanalu između otoka Madagaskara i afričkog kopna. Sastoje se od tri veća vulkanska otoka: Njazidja (Grande Comore, 1.148 km²), Nzwani (Anjouan, 425 km²) i Mwali (Mohéli, 290 km²) i nekoliko manjih. Obližnji otok Mayotte, na kojeg Komori polažu pravo, francuska je kolonija.
Od osamostaljenja Komori su izrazito politički nestabilni, s čak 19 državnih udara ili pokušaja udara. Godine 1997. otoci Anjouan i Mohéli proglasili su neovisnost na što je vlada odgovorila neuspjelim pokušajem oružanog zauzimanja otoka. Secesionistička kriza razriješena je 2001. prihvaćanjem novog ustava koji daje široku autonomiju pojedinim otocima, uključujući i pravo na biranje vlastitog predsjednika.
Od godine 1993. Komori su dio Arapske lige.
Komori se ubrajaju među najsiromašnije zemlje svijeta. Gospodarstvo se osniva na poljoprivredi i ribarstvu, stranoj pomoći i doznakama radnika iz inozemstva. BDP je u 2002. bio 700 USD po stanovniku, mjereno po PPP-u.
Gradovi
Veći gradovi: Popis gradova na Komorima
Río Grande, Puerto Rico
je okrug u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Marconi, Lecco
Marconi je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 314 m.
Qufād, Hajjah
Qufād je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1640 m.