cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Abu Mena
Povijest
Sveti Mena je ranokršćanski mučenik iz Aleksandrije s konca 3. ili početka 4. stoljeća. Razni izvori od 5. stoljeća (npr. etiopski "Sinaksarij", zbirka legendi o mučenicima) navode različite verzije prijenosa njegovog tijela, ali se uglavnom spominje putovanje devom koja je došavši do Abu Mene stala i odbila ići dalje. To je protumačeno božanskom voljom i odlučeno je kako će se tijelo pokapati na tom mjestu. Dalje se navodi kako je ovo mjesto bilo zaboravljeno sve dok se jednog dana jedna bolesna ovca nije uronila u vodu malog izvora na ovom mjestu i odmah ozdravila. Vidjevši to, njezin pastir je otpočeo liječiti koristeći vodu i prašinu s tog mjesta. Vijest o pastiru-liječniku se brzo proširila Carstvom i sam Konstantin I. Veliki je poslao svoju kćer pastiru na liječenje. Ona je pronašla tijelo sv. Menasa i Konstantin je naredio izgradnju crkve na tom mjestu. Do 4. stoljeća to je postalo značajno hodočasničko mjesto za sve kršćane u potrazi za čudotvornim izliječenjem.
Za vladavine Arkadija, cara Istočnog Rimskog Carstva, lokalni nadbiskup je obavijestio Cara o prevelikom mnoštvu hodočasnika koji su opsjedali malenu crkvu i Car je naredio proširenje samostanskog kompleksa izgradnjom tri nove prostrane crkve. Do kraja kasnoantičkog razdoblja, Abu Mena je postala vodećim hodočasničkim mjestom u Egiptu. U samostanu u Abu Meni su se proizvodile tablete od terakote s utisnutim likom sveca s njegove ikone, svetom vodom u glini, koje su se prodavale širom zapadnog Sredozemlja, sve do 7. stoljeća i arapskog osvajanja Egipta, pri čemu je uništeno ovo svetište.
Arheološki lokalitet Abu Mena je prvi put iskopan od 1905.-07. godine, pri čemu je otkrivena velika bazilika, crkva s relikvijama u blizini i rimske terme Opsežnija iskapanja 1998. godine otkrila su veliku spavaonicu za siromašne hodočasnike s odvojenim prostorijama za muškarce, žene i djecu; ali i opatske (hegoumenos) rezidnecije, krstionice i prostorija za proizvodnju vina iz 6.-7. stoljeća.
Rechlin
Relin je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 60 opštinskih središta okruga Miric. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.192 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13056056.
Freon
Općenito o freonu
Freoni su fluorovi i hlorovi derivati metana i etana, plinovi iz porodice haloalkana, koji se koriste u rashladnoj tehnici kao rashladni medij. Kratice za najvažnije tipove freona su CFC (en. prva slova za klor - fluor - ugljik) ili HCFC (vodik - klor - fluor - ugljik). Najpoznatiji freoni su R-12 i R-22 koji su bili najvažniji u proizvodnji rashladnih uređaja. Freoni su netopljivi u vodi, a prodiru visoko u stratosferu jer su inertni u kemijskim reakcijama.
Svojstva
Freon je nezapaljiv plin bez boje, mirisa i okusa i nije otrovan. To je dokazao Thomas Midgley udišući taj plin i ispuhujući ga u otvoreni plamen svijeće. Za svoju svrhu, plin je ispunio sva očekivanja, a primjenu nije morao ni tražiti jer je primjena našla njega.. Do 1935 godine, pet godina od otkrića Freona, prodano je preko 8 milijuna hladnjaka. Nekoliko desetljeća nakon otkrića freona, otkrilo se koliko je on zapravo štetan za cijeli život na Zemlji, a to je znao u samom početku njegov izumitelj - Thomas Midgley. Lako gorivo – 'Leaded gasoline', jedan od najvećih zagađivača atmosfre, otkrio je isti izumitelj.
Štetnost
Ozon je altropska modifikacija kisika, koja je lakša od zraka, nalazi se 15-20 km iznad Zemljine površine i čini sloj koji nas štiti od UV zraka. Bez njega izumro bi sav život na Zemlji. Freon je, kao i ozon, lakši od zraka što znači da će se popeti u atmosferu do ozona, tamo ostati i reagirati. Nakon što se jedna molekula freona, npr. CCl3F(g) popne do ozonskog sloja, biti će izložena UV zracima što će dovesti do raspadanja molekule na CCl2F(g) + Cl(g). Dalje će te raspadnute molekule reagovati direktno s ozonom Cl(g) + O3(g) --> ClO(g) + O2(g) , ClO(g) + O(g) --> O2(g) + Cl(g) Iz ovoga se može zaključiti da jedna molekula freona može uništiti puno molekula ozona. Merenjima je ustanovljena činjenica da jedna molekula freona u atmosferi ostaje 50 do 100 godina što nas dovodi do zaključka da ćemo posljedice trpiti još dugo. Jedino dugoročno riješenje problema je istiskivanje freona iz upotrebe, tj. pronalazak ili korištenje postojećih alternativa.
Povijest
Hladnjaci koji su postojali do tridesetih godina dvadesetog stoljeća, kao rashladno sredstvo, koristili su otrovne plinove: amonijak (NH3), metilni klorid (CH3Cl) i sumporov dioksid (SO2). Nakon brojnih kobnih nezgoda uzrokovanih curenjem metilnog klorida iz hladnjaka, ljudi su ih se počeli riješavati. Tu su tri poznate svijetske tvrtke vidjele mogućnost za inovaciju i zaradu pa su ujedinile snage usredotočene na otkrivanje manje opasne rashladne metode. Te su se tvrtke zvale Frigidaire, DuPont i General Motors.
1928. godine, Thomas Midgley Ml., pomoćnik Charlesa Franklina Ketteringa izumio je 'čudesnu mješavinu' sastavljenu od nekoliko različitih fluorokloroalkana (CFC) koju je nazvao Freon.
Freon 12
Freon 12 ili R-12 (Diklordifluormetan), kemijske oznake CCl_2F_2 je najčešće upotrebljavan plin CFC tipa, i nekada je bio osnovni plin u rashladnim sustavima, ali i kao sredstvo za čišćenje, pogonsko sredstvo u bocama pod tlakom (razni sprejevi). Upotreba freona 12 se zabranila protokolom iz Montreala 1987. godine zbog velikog utjecaja na ozonski omotač. Freoni su se počeli koristiti od 1930. godine.
Rasplet
1,1,1,2-Tetrafluoretan, ili R-134a (Genetron 134a, Freon 134a ili HFC-134a), je haloalkansko rashladno sredstvo koje nema utjecaj na ozonski omotač kao prva dva primjera. Kako su mu termodinamičke osobine slične R-12, od 1990 se sve više upotrebljava u rashladnim krugovima. R-134a spada u grupu Haloalkana koji nemaju klora u svom sastavu, nego je klor kompletno zamijenjen atomima vodika. Posljednjih 10 godina, koncentracija R-134a se znatno povećala u zemljinoj atmosferi, s predviđanjima da će se i dalje povećavati. Iako nema utjecaja na uništenje ozonskog omotača, ima znatan utjecaj na globalno zatopljenje kao i utjecaj na pojavu kiselih kiša.
U zadnje vrijeme se i R-134a zamjenjuje sa rashladnim sredstvom sa lošijim rashladnim svojstvima, ali bez ikakvih negativnih utjecaja na okoliš. To je R-744 ili obični ugljični dioksid.
Neka predviđanja govore da će u slijededćih 10 godina ozonske rupe biti najveće. 2070. ozon će biti jednak kao 1980., a nakon te godine, ozonska će rupa biti sve manja. No, to je sve vrlo upitno jer se zapravo ne zna je li moguć oporavak ozonskog sloja zbog promjene klime koja nam se već događa.
El Lienzo, Arandas
El Lienzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1973 m.
Casali Venturini, Udine
Casali Venturini je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 208 m.
Rašomonijada
Rašomonijada je pojam koji je dobio naziv po filmu Akira Kurosave u kome više pojedinaca iznosi različit opis istog događaja kojem su prisustvovali. Termin se upotrebljava kada se želi naglasiti uticaj subjektivnog faktora na doživljaj i opis događaja kojem prisustvuje veći broj osoba. Veoma značajan faktor u proceni ličnosti klijenata, naročito onih koji su u sukobu sa zakonom koji se nalaze u sudskom procesu i sl.
La Escondida (razvrstavanje)
La Escondida ima više značenja:
Paso de Piedra (razvrstavanje)
Paso de Piedra ima više značenja:
Los Pérez, Mexquitic de Carmona
Los Pérez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Mexquitic de Carmona.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1905 m.
San Francisco, Mainero
San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Mainero.
El Suspiro, Arteaga
El Suspiro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
San Francisco, Mainero
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 378 m.
Prostaglandin 9-ketoreduktaza
Termin Prostaglandin 9-ketoreduktaza ima više značenja.
El Suspiro, Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1948 m.
La Escondidita (razvrstavanje)
La Escondidita ima više značenja:
Al Munāḩīb, Taiz
Al Munāḩīb je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Сињац
Сињац је насеље у Србији у општини Бела Паланка у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 241 становника (према попису из 1991. било је 380 становника).
У близини Сињца пролази државни пут I реда М1.12, који је део источког крака коридора 10 у Србији, од Ниша ка Димитровграду.
У Сињцу се налази манастир посвећен Светом Николи, познат као Сињачки манастир који је осликан фрескама 1618. године. Манастир је данас под заштитом државе као споменик културе. У атру села налази се и археолошко налазиште у коме су откривене гробнице из Гвозденог доба, као и остаци насеља из Каменог доба које је припадало Старчевачкој култури. Такође су откривени остаци села Сињац из 17. и 18. века.
Демографија
У насељу Сињац живи 214 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 54,3 година (53,8 код мушкараца и 54,8 код жена). У насељу има 109 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,21.
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Gaj Skribonije Kurion (konzul)
Gaj Skribonije Kurion (Gaius Scribonius Curio, ? - 53. pne.) bio je rimski političar iz doba kasne Republike. Bio je blizak stranci populara, te je oko 100. pne. podržavao Saturnina i Glaucija. Usprkos toga je oko godine 90. pne. izabran za plebejskog tribuna. Za vrijeme prvog mitridatskog rata je služio u Sulinoj vojsci te se istakao u opsadi Atene. Godine 76. pne. je izabran za konzula. Poslije toga je služio kao guverner Makedonije te je u pohodima protiv barbarskih plemena postao prvi rimski komandant koji je dopro do obale Dunava. Pri povratku mu je priređen trijumf.
Bio je blizak prijatelj Cicerona koji je cijenio njegove oratorske sposobnosti. Cicerona je podržao za vrijeme Katilinine zavjere. Godine 57. pne. je izabran za pontifex maximusa.
Njegov istoimeni sin se isticao kao jedan od vodećih rimskih političara u godinama pred i na samom početku građanskog rata.
Reddelich
Redelih je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 59 opštinskih središta okruga Bad Doberan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 890 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13051059.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Doberan Redelih se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Bad Doberan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 79 metara. Površina opštine iznosi 9,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 890 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 97 stanovnika/km².
Gaj Aurelije Kota
Gaj Aurelije Kota (Gaius Aurelius Cotta, 124. pne. - 73. pne.) je bio rimski političar iz vremena kasne Republike. Godine 92. pne. je na sudskom postupku branio Publija Rutilija Rufa optuženog za iznudu. Bio je blizak Marku Liviju Druzu, a nakon Savezničkog rata je optužen za suradnju s italijanskim pobunjenicima. Zbog toga je otišao u dobrovoljni egzil u Masilije odakle se vratio nakon dolaska Sule na vlast. Godine 75. pne. je izabran za konzula. Poslije je služio u Galiji, a nakon povratka mu je priređen trijumf.
Mlađi brat Lucije Aurelije Kota je služio kao konzul 64. pne. Sestra Aurelija Kota je poznata kao majka Julija Cezara.
Rat u Maliju
Rat u Maliju je počeo 16. januara 2012. kada su pobunjeničke grupe povele borbu protiv malijske vlade sa ciljem dobijanja šire autonomije ili nezavisnosti za sever Malija, u oblasti Azavad. Nacionalni pokret za oslobođenje Azavada, organizacija čiji je cilj da od Azavada napravi domovinu za narod Tuarega, kontroliše oblast od aprila 2012.
Predsednik Malija Amadu Tumani Ture je zbačen u državnom udaru 22. marta 2012. zbog svog postupanja u krizi, mesec dana pre predviđenih predsedničkih izbora. Pobunjeni vojnici, koji sebe nazivaju Nacionalni komitet za obnovu demokratije i države, je preuzeo vlast i suspendovao ustav. Kao posledica nestabilnosti izazvane državnim udarom, tri najveća grada u Maliju Kidal, Gao i Timbuktu, su za tri dana pali pod vlast pobunjenika. Nakon što su osvojili grad Duenca, Nacionalni pokret za oslobođenje Azavada je izjavio da je ispuno svoje ciljeve i zaustavio ofanzivu. Sledećeg dana pokret je proglasio nezavisnost Azavada od Malija.
Nacionalni pokret za oslobođenje Azavada je u početku podržavala islamistička grupa Ansar Dine. Nakon što je vojska Malija potisnuta iz Azavada, Ansar Dine je počela da uvodi šerijatski zakon. NPOA i islamisti su se zatim pokušali da pomire suprostavljene vizije o budućnosti proglašene države. Kao posledica toga, NPOA je počela da se bori protiv Ansar Dine i drugih islamističkih grupa, uključujući i pokreta za jedinstvo i džihad u zapadnoj Africi, ćelije Al Kaide u islamskom Magrebu. Do 17. jula 2012. islamisti su poreuzeli kontrolu nad većinom gradova u severnom Maliju od NPOA.
Predssednik Francuske Fransoa Oland je 11. januara 2013. odobrio zahtev vlade Malija za stranu pomoć i naredio francuskoj vojsci da se uključi u sukob.
Paso de San Juan (razvrstavanje)
Paso de San Juan ima više značenja:
Tanacross, Alaska
Tanakros je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 136, što je 4 (-2,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Autolaj
Autolaj (Αὐτόλαος) bio je, u grčkoj mitologiji, vanbračni sin Arkadov. Majka mu se u izvorima ne spominje i nije poznata. Autolaj je kasnije pronašao i odgojio malog boga Asklepija kad je ovaj bio izložen kod arkadskog grada Telpuse.
Andover, Minnesota
Andover je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 30.598, što je 4.01 (15,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Paso de Álamos (razvrstavanje)
Paso de Álamos ima više značenja:
Paolucci, Benevento
Paolucci je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 747 m.
La Escuadra (razvrstavanje)
La Escuadra ima više značenja:
Kosta Protić
Kosta Protić (29. septembar 1831. – 4. jun 1892) bio je ađutant kneza Mihaila (1865), ministar vojni (1875) i ađutant kneza Milana (1875–1880) i kraljev namesnik (1889–1892). Obavljao je funkciju namesnika nakon abdikacije kralja Milana 1889.
Biografija
Rodio se 29. septembra 1831. godine u Požarevcu, od oca trgovca Stevana i majke Milosave. Protićevi preci su doseljeni u Požarevac pre oko 250 godina sa Kosova a ranije poreklo vuku iz Kolašina. Prezime Protić potiče od njihovog najstarijeg poznatog pretka Josifa Momirovića koji je bio prota u Požarevcu za vreme Kočine krajine. Josif je imao sinove Lacka, Stevana (otac Koste Protića) i Mitu.
Oženio se Micom, kćerkom Boška Tadića, sudije Vrhovnog suda iz Beograda. Imao je sina Dragutina i kćerku Zagorku. Osnovnu školu završio je u Požarevcu, a tri razreda gimnazije u Beogradu.
U vojsku je stupio kao vojnik, novembra 1848. godine. Posle skoro dve godine služenja u trupi, septembra 1850. stupio je u prvu klasu novoformirane Artiljerijske škole (današnje Vojne akademije). Čin kaplara dobio je 1. maja 1849. godine, a tokom školovanja unapređen u činove podnarednika 10. maja 1850. i narednika 15. decembra 1850. godine. Školovanje je završio 11. oktobra 1855, kao treći u rangu od deset pitomaca, i unapređen je u čin potporučnika. Odmah po završetku Artiljerijske škole izabran je za državnog pitomca i poslat u Berlin, gde je završio dvogodišnji kurs Artiljerijsko-inžinjerijske škole. Po završetku ovog školovanja, skoro godinu i po dana bio je na praksi u Pionirskom bataljonu u Dancigu. Oktobra 1858. prešao je u Belgiju, gde je bio na praksi u Pontonjerskom bataljonu u Liježu do kraja arpila 1859. godine.
Oficirsko napredovanje
U čin poručnika unapređen je 25. juna 1859. godine. Kapetan 2. klase je postao 27. januara 1861, a kapetan 1. klase 1. marta 1863. Majorski čin dobio je 1. januara 1869. a u čin potpukovnika unapređen je 1. januara 1873. Pukovnik je postao 1. januara 1875, a general za godinu i po dana, 13. avgusta 1876. godine.
Vojna služba i ministrovanje
Prvim rasporedom, po usavršavanju u inostranstvu, određen je na službi pri Tehničkom odeljenju Glavne vojne uprave. Za ađutanta kneza Mihaila Obrenovića postavljen je 6. jula 1861. godine. Od 19. oktobra 1865. bio je profesor Artiljerijske Škole, za predmete frotifikacija i pravila pionirske i pontonirske službe. Za komandanta Pontonirskog bataljona u Ćupriji postavljen je 4. decembra 1865. Od 1. maja 1867. ponovo je bio ađutannt kneza Mihaila Obrenovića, a posle godinu dana, 1. maja 1868, postavljen je za komandanta Pionirskog bataljona u Beogradu. Već 1. oktobra 1868. postavljen je za inspektora inžinjerijskih trupa Stajaće vojske. U tom svojstvu krajem novembra 1870, otišao je u Beč radi ugovaranja nabavke pušaka za srpsku vojsku. Maja 1872. godine bio je vođa puta - sprovoda oficira koji odlaze u Berlin radi usavršavanja u vojnoj struci. Sa ove dužnosti, 10. avgusta 1873. postavljen je za komandanta Pešadijske brigade Stajaće vojske. Prvi put postavljen za ministra vojnog, u kabinetu Jovana Marinovića 22. oktobra 1873. godine. U kabinetu Aćima Čumića, koji je 25. novembra 1874. zamenio Marinovićev kabinet, ponovo je bio ministar vojni od 22. januara 1875. Na toj dužnosti ostao je i u kabiinetu Danila Stefanovića, od 22. januara 1875. do 19. avgusta 1875. godine. Po padu ovog kabineta stavljen je na raspolaganje.
Kao načelnik Glavnog štaba, maja 1876. bio je član Tajnog vojnog saveta. Za komandanta odbrane Aleksinca postavljen je 10. septembra 1875. Od 19. juna 1876. bio je komandant Moravske vojske, a od 1. decembra 1876. komandant prvog korpusa. Načelnik Štaba vrhovne komande bio je od 1. decembra 1877. do završetka Drugog srpsko-turskog rata. Prvi ađutant kneza Milana Obrenovića bio je od 22. novembra 1879. do 9. aprila 1880, kada je postavljen za komandanta Moravskog, a 4. aprila 1881. premešten je za komandanta Timočkog kora. U septembru te godine, postaje i član Komiteta za nastavu i organizaciju vojske. Naredne godine, 24. marta, razrešen je dužnosti i stavljen na raspolaganje ministru vojnom. Juna 1882. godine, sa još 6 ličnosti diplomatske i vojne struke, kao izaslanik kralja Milana Obrenovića određen je da obiđe strane dvorove radi notifikacije srpske kraljevine. Penzionisan je 31. marta 1883, zbog godina službe. U vreme Timočke bune, od 21. septembra 1883. do 7. februara 1884, bio je ministar građevina u kabinetu Nikole Hristića. Na toj dužnosti bio je i u kabinetu Milutina Garašanina, od 2. maja 1885. do 23. marta 1886.
U aprilu iste godine prešao je na dužnost komandanta Beograda i upravnika Beogradskog garnizona. Uz to je i određen za člana inžinjerijskog komiteta. Na položaju komandanta prestonice bio je do 26. oktobra 1887, kada je pri Ministarstvu vojnom postavljen za inspektora pešadije. U kabinetu Nikole Hristića, ponovo je stekao portfelj ministra vojnog. Od 14. aprila 1888. do 22. februara 1889. U međuvremenu vršio je dužnost predsednika Vlade. Napuštajući presto, kralj Milan Obrenović je 22. februara 1889. naimenovao Namesništvo, koje je imalo da vrši kraljevsku vlast do punoletstva njegovog sina, kralja Aleksandra. Određen je za trećeg člana, pored Jovana Ristića i Jovana Belimarkovića. Na toj dužnosti ostao do svoje smrti, 4. juna 1892.
Uz vršenje brojnih vojnih i diplomatskih dužnosti, Protić je u periodu 1881–1888. bio član mnogih ispitnih komisija za niže i više oficirske činove. Tokom 1881. i 1891. bio je i član Vojnogkasacionog suda. Uz mnogobrojno ordenje, posle smrti stekao je još jednu počast - 9. pešadijski puk 1. poziva Narodne vojske 1899. godine postao je puk Đenerala Protića.
Diviciorii Mici, Sânmărtin
Diviciorii Mici je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Sânmărtin.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 134 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 334 m.
Thomas Gainsborough
Thomas Gainsborough (Sudburry, 14. svibnja 1727. - London, 2. kolovoza 1788.), engleski rokoko slikar i grafičar; preteča klasicizma i romantizma u slikarstvu. Uz W. Hogartha i J. Raynoldsa najistaknutiji je predstavnik engleskog slikarstva 18. stoljeća. Bio je čuveni portretist; dvorski slikar kraljevske obitelji kralja Đure III., te aristokracije i ličnosti iz umjetničkog života Engleske. Također je bio i jedan od utemeljitelja Royal Academy of Arts u Londonu 1768. godine.
mini|250px|lijevo| [[Dvostruki portret gospodina i gospođe Andrews (1748.-49.), ulje na platnu, Nacionalna galerija, London. ]]
Thomas Gainsborough je bio učenik portretista F. Haymana, no presudno su na njega utjecala djela A. van Dycka i sofisticirana elegancija rokoko slikarstva A. Watteaua. No, Thomas Gainsborough ne prihvaća ekstravaganciju i lakomislenost koje su, karakteristične za rokoko, tada prevladavale u kontinentalnoj Europi, pokazivajući veću sklonost za formalizam i naglašavanje tradicije. Na njegovim slavnim portretima u ukusno aranžiranim interijerima (Portret kralja Đure III., Vojvotkinja Richmond, Sarah Siddons) elegantni modeli u svili i baršunu prigušeni su refiniranim skalama boja.
Gainsborough je većinom slikao u engleskoj provinciji, najprije u Suffolku, a potom u pomodnom odmaralištu, Bathu. Tek se pred kraj karijere naselio u Londonu gdje se njegov način slikanja promijenio. Pod utjecajem djela Jacoba van Ruisdaela, velikog holandskog pejzažista iz 17. st., Thomas Gainsborough pokazuje pomake prema romantizmu. Najprije likove koje portretira postavlja u raskošne interijere ili ispred dubokih krajolika (kao u glasovitim slikama: Dječak u plavom, William Hallett sa ženom - jutarnja šetnja, i Robert Andrews sa ženom). Krajolik postaje s vremenom bitan čimbenik njegova djela; slika ga kao samostalan likovni motiv i time najavljuje slikarstvo Johna Constablea.
Nairnshire
Nairnshire zvan i County of Nairn (škotsko-gelski Siorrachd Inbhir Narann) bio je jedan od tradicionalnih škotskih historijskih countya, nastao oko kraljevskog grada Nairn.
Thomas Gainsborough
Nedavno su vrednovane i njegove mnogobrojne žanr-scene s ljudima i životinjama (Ribarska obitelj na obali; Stoka na pojilištu).
Nairnshire
Nairnshire je kao county postojao od 1889. do 1974. kad je ukinut. On danas služi samo u statističke i ceremonijalne svrhe kao Namjesništvo pod imenom - Tweeddale i nema nikakvu administrativnu funkciju.
Geografske karakteristike
Peeblesshire se prostirao po južnoj obali zaljeva Moray Firth oko svoje prijestolnice Nairn.
Yinchuan
Yinchuan čita se Jinčuan (kineski: 银川), je administrativni centar kineske Autonomne regije naroda Hui - Ningxia od 991 000 stanovnika (prema procjeni iz 2007.).
Geografske karakteristike
Yinchuan leži na zapadnoj obali Žute rijeke, u njenom gornjem toku, gdje rijeka pravi veliki zavoj.
Las Chivas, Ensenada
Las Chivas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 210 m.
Masseria Vecchia Sud, Napoli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Barranquitas, Arandas
Barranquitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2081 m.
El Ferrel, Tancítaro
El Ferrel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tancítaro.
Konformaciona promena proteina
Konformaciona promena proteina je promena oblika molekula. Proteini su fleksibilni makromolekuli. Prostorni oblici molekula se nazivaju konformacije, a prelaz između njih je konformaciona promena. Makromolekulska konformaciona promena može biti uzrokovana mnogim faktorima kao što su promena temperature, pH, napona, jonske koncentracije, ili vezivanjem liganda.
Eksperimentalne tehnike
Mnoge biofizičke tehnike kao što su kristalografija, NMR, i FRET se mogu koristiti da se studiraju makromolekularne konformacione promene. Dualna polarizaciona interferometrija je ekperimentalna tehnika koja omogućava merenje konformacionih promena molekula u stvarnom vremenu u veoma visokoj rezoluciji.
El Ranchito, San Sebastián del Oeste
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 986 m.
Matti Vanhanen
Matti Taneli Vanhanen (4. novembar 1955 .) je finski političar, poznat po tome što je bio premijer Finske i predsjednik Keskuste (Partije Centra). U drugoj polovici 2006. bio je predsjednik Evropskog savjeta. Prije bavljenja politikom se bavio novinarstvom.
Eksterni linkovi
50px|none|Commons logo U Wikimedijinom spremniku nalazi se još materijala vezanih uz temu: Commons:Kategorija:
Redefin
Redefin je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ludvigslust. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 548 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13054092.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ludvigslust Redefin se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ludvigslust. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 15 metara. Površina opštine iznosi 17,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 548 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 31 stanovnika/km².
The Outlaw
The Outlaw je američki crno-bijeli vestern film snimljen 1943. u režiji i produkciji Howarda Hughesa koji je zbog specifičnih okolnosti produkcije stekao reputaciju najkontroverznijeg filma svog doba.
Film je snimljen 1941. godine, pri čemu je Hughesu anonimno pomagao njegov stari suradnik Howard Hawks. Na distribuciju se moralo čekati skoro dvije godine, s obzirom da je Hughes ušao u spor sa Breenovim uredom, koji je držao da dekolte, odnosno "sugestivna" odjeća koju u filmu nosi Jane Russell predstavlja povredu tadašnjeg strogog hollywoodskog cenzorskog kodeksa. Hughes je počekom 1943. godine distribuirao, ali je Breenov ured nakon tjedan dana naredio da se povuče iz dvorana. Tako stvorene kontroverze su, međutim, dobro poslužile Hughesu kada je 1946. godine distribuirao film u skraćenom izdanju. Russell je zahvaljujući njemu postala jedna od najpopularnijih hollywoodskih zvijezda.
Za snimanje filma se često vezuju i anegdote vezane uz Hughesov specijalno dizajnirani grudnjak koji je za cilj imao što bolje isticati njene velike grudi. Russell je kasnije potvrdila da je grudnjak uistinu dizajniran, ali da joj je bio previše neugodan za nošenje, te da je preferirala umjesto toga koristiti vlastiti grudnjak "pojačan" dodatnim materijalom.
Cast
thumb|200px|right|Jack Buetel i Jane Russell u filmi.
Đorđe Simić
Đorđe S. Simić (Beograd, 28. februar 1843 — Zemun, 11. oktobar 1921) je bio srpski političar i diplomata, dva puta predsednik vlade Kraljevine Srbije.
Biografija
Bio je sin Stojana Simića, političara i poslovnog čoveka ustavobraniteljske epohe. Po završenom školovanju u Beogradu, studirao je državne nauke u Berlinu, Hajdelbergu i Parizu.
Poșta, Cernica
Poșta je naselje u Rumuniji u okrugu Ilfov u opštini Cernica.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 608 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Đorđe Simić
Biografija
Zaposlio se kao činovnik i Ministarstvu inostranih dela Srbije i bio šef njegovog političkog odeljenja od 1867. do 1882. godine. Od 1882. do 1884. bio je generalni konzul u Sofiji, od 1887. do 1890. poslanik u Sankt Peterburgu i od 1890. do 1894. poslanik u Beču.
Prvi put bio je predsednik vlade od 12. januar a do 21. marta 1894. godine. Vlada je brzo došla u krizu i pala zbog političke orijentacije kraljeva Aleksandra i Milana na borbu protiv radikala, što Simić i nekoliko drugih ministara nisu prihvatali.
Ponovo je poslanik u Beču od 1894. do 1896. godine. Drugi put je predsednik vlade i ministar spoljnih poslova od 17. decembra 1896. do 11. oktobra 1897. godine. Vlada je bila sastavljena od nautralnih ličnosti i radikala. U spoljnoj politici postigla je polovične rezultate u Makedoniji: Srbija je dobila pravo da osniva nove škole, a bio je je privremeno postavljen srpski vladika u Skoplju, odnosko skopskom vladičanstvu. U unutrašnjoj politici, Simićeva vlada težila je smirivanju političkih strasti, popravljanju finsnijskog stanja i naoružanju vojske zbog grčko-turskog rata u 1897. godini.
Simić je potom je bio poslanik u Rimu 1900. godine, senator i predsednik Državnog saveta 1901. godine, poslanik i Carigradu 1903—1906 godine, i ponovo poslanik u Beču od 1906. do 1912. godine.
Jedan je od osnivača Crvenog krsta i njegov dugogodišnji predsednik.
Simić je bio čovek otmenih manira i diplomata, ali i slab političar i mekan karakter bez sopstvene inicijative, čovek koji nije imao političku težinu već je stizao na visoke položaje kao dvorski čovek i kompromisni kandidat (Slobodan Jovanović).
Porodica
Za više informacija pogledajte odeljak "Đorđe Simić" (na stranici Simići).
Arnold Kohn
Biografija
Arnold Kohn je rođen 21. 5. 1905 u selu Dobrovac blizu Lipika. Potječe iz židovske porodice Samuela i Roze Kohn koji su bili trgovci mješovitom robom. Porodica Kohn je bila ortodoksna i cionistički opredijeljena. Nakon burnih godina Prvog svjetskog rata kada je preminuo otac porodice Samuel, brigu o porodici je preuzeo Arnold. Arnold je sa svojom porodicom preselio u Osijek 1940 godine iz prigradskog naselja Tenja. Uspostavom Nezavisne Države Hrvatske (NDH) Arnold, majka Roza, sestra Mira i brat Leo su 22. 8. 1942 bili deportirani u Koncentracijski logor Auschwitz. Arnold je jedini od svoje porodice preživio logor smrti s tetoviranim rednim brojem 62178. Iz Koncentracijskog logora Mauthauzen u Austriji vratio se u Osijek 1945, fizički i psihički iscrpljen, na rubu života i smrti. 1947 oženio se za Ružicu Kohn sa kojom je dobio sina Velimira. Sudjelovao je u obnavljanju rada ŽOO. Bio je dugogodišnji predsjednik Saveza sindikata trgovačkih i obrtničkih radnika u Osijeku. 1962 bio je odlikovan Medaljom rada Socijalističkog Saveza radnog naroda Jugoslavije. U radu ŽOO više puta je bio izabran u Upravni odbor, a od 1965 u desetgodišnjem razdoblju obnašao je dužnost predsjednika. Posebno je zaslužan postavljanje spomenika Oskara Nemona "Majka i dijete" posvećen stradalim Židovima u Holokaustu i žrtvama fašizma. Oskar Nemon je 15. i 16. 11. 1963 boravio u Osijeku gdje se sastao sa predsjednikom Kohnom sa kojim je dogovorio izradu i postavljanje spomenika. Kohn je posebice konstruktivno djelovao kao član Izvršnog odbora u radu Saveza jevrejskih opština Jugoslavije (SJOJ). Tijekom 1974 bio je delegat SJOJ-a u Stockholmu na sjednici "Europskog savjeta za jevrejske općine". Nositelj je "Megile" - zahvalnica SJOJ-a. Skrhan bolešću 27. 10. 1984 primio je vijest da je upisan u Zlatnu knjigu židovskog nacionalnog fonda Keren Kajemet. Arnold Kohn je preminuo u Osijeku 16. 11. 1984 godine.
Javorani
Javorani su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kneževo koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.289 stanovnika, a 2013. ukupno 851.
Geografija
Nalaze se na putu koji povezuje Banju Luku i Kneževo. Poznati su po tome što se u njima nalazi crkva brvnara iz 18. vijeka, koja je jedna od najstarijih u tom kraju. U mjestu se nalaze osnovna škola, pošta i dom zdravlja. Takođe, u Javoranima se nalazi i Javorska Gradina, arheološki lokalitet starog grada sa kraja bronzanog i početka gvozdenog doba.
Javorani se nalaze na putu koji povezuje Banju Luku i Kneževo. Mjesto pripada Opštini Kneževo, a nekada je pripadalo Opštini Kotor Varoš. Udaljeno je od Banje Luke oko 25 -{km}-, a od Kneževa 30 -{km}-. Jugozapadno od Javorana nalazi se planina Tisovac (1.172 -{m}-).
Istorija
Prema istraživanjima, Javorani su nastali u XVII vijeku. Najveći dio stanovnika vodi porijeklo iz Crne Gore i Srbije. Oni su bježali pred turskim osvajačima i nastanili se u ovom kraju. Među prvim porodicama bila je porodica Cvišić. Javorani su dobili ime kada su Turci objesili starješinu kuće Cvišića o jedan javor, nakon čega su ljudi prozvali to mjesto Javorani. Kasnije su se doselile mnoge porodice: Delići, Nagraisalovići, Jošići, Tubići, Kaurini i drugi. Potomci tih porodica i danas žive u tom kraju, iako se dosta njih odselilo u Banju Luku.
La Cueva (razvrstavanje)
La Cueva ima više značenja:
El Faro, San Pedro Teutila
El Faro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Teutila.
Hronični bol
Hronični bol je neprijatno, individualno, subjektivno, senzorno i emocionalno iskustvo vezano za aktuelnu hroničnu bolest, najčešće nepoznate etiologije. Hronični bol, za razliku od akutnog, traje najmanje 3 meseca, što je duže, nego očekivano vreme za ozdravljenje tkivna i rezoluciju bolesti. Imajući u vidu da je bol individualan, subjektivan fenomen, pod hroničnim bolom treba smatrati sve ono što bolesnik saopšti da je za njega bol.
El Faro, San Pedro Teutila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 448 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 688 m.
Hronični bol
Svetska zdravstvena organizacija (SZO) u saradnji sa IASP (International Association for the Study of Pain) i EFIC (European Federation of IASP chapters), 2001. godine su usvojile Deklaraciju, kojom se otklanjanje bola promoviše kao osnovno ljudsko pravo. U Deklaraciji IASP-a i EFIC-a iz 2004. godine navodi se: akutni bol kao simptom tkivnog oštećenja, a hronični bol, kao bolest sama po sebi.
Samo se multimodalnim i multidisciplinarnim pristupom lečenju hroničnog bola može postići analgetički efekat i minimizirati neželjene posledice.
Značaj i posledice
Hronični bol, pored fizičkih patnji, prate i somatkse i psihosocijalne posledice, zbog znalanog narušavanja kvalitet života bolesnika, koji pati od bola, ali i onih, koji zajedno žive u okruženju sa tim bolesnikom. Hronični bol, umanjuje fizičku aktivnost, obolele osobe i dovodi do slabljenja mišića, narušava funkciju zglobova, izaziva supresiju imunskog sistema i povećava sklonosti ka infekcijama, poremećajima sna i gubitak ili slabljenje apetita. Visoki materijalni troškovi zbog direktnih i indirektnih ekonomskih posledica hroničnog bola, grubo se izjednačavaju sa troškovima, lečenja malignih i srčanosudovnih bolesti (cene medikacije i zdravstvenih usluga, odsustvovanje sa posla, neproduktivnost na poslu, finansijski teret za porodicu i poslodavca).
Etiologija
Smatra se da hronični bol predstavlja hroničnu bolest nervnog sistema, pri čemu senzitizacija ima ključnu ulogu u ispoljavanju hroničnog bola, naročito kada je bol izazvan lezijom nerva. Promene u nervnom sistemu, klinički se mogu ispoljiti kao:
Patofiziologija
Najvažniju ulogu u procesu spinalne neuronalne hiperekscitabilnosti ima glutamat, ekscitatorna aminokiselina, koja aktivira NMDA (M-metil-D-aspartat) receptor. Neadekvatno lečen hronični bol prelazi u hronični bolni sindrom (HBS).
Neuropatski bol je nenociceptivni, bol koji ne nastaje zbog aktivacije nociceptora, već je izazvan direktnom oštećenjem ili bolestima somatosenzornog sistema (postherpetička neuralgija, centralni bolni sindromi, bolna mononeuropatija izazvana povredom, bolna polineuropatija, sindrom kompleksnog regionalnog bola, postoperativni bolni sindromi).
Hronični netumorski bol
Hronični netumorski bol, je onaj koji nije povezan sa tumorima (malignitetom) i ispoljava se kao nociceptivni (visceralni i somatski površni i duboki), nenociceptivni (neuropatski) i mešovit. Somatski bola nastaje aktivacijom nociceptora mišića, tetiva, zglobova, fascija, kostiju. Lokalizovan je ili difuzan, tup, udružen sa refleksnim spazmom mišića i sistemskim autonomnim znacima. Ova vrsta bola nastaje aktivacijom nociceptora unutrašnjih organa. On ima krakteristike oštrog bola, ubodnog karaktera sa prenesenom lokalizacijom u određen dermatom i često je udružen sa mučninom, povraćanjem, preznojavanjem. Neuropatski bol je konstantan u vidu „žarenja“ ili intermitentan u vidu električnog udara.
Hronični netumorski bol može nastati tranzicijom akutnog u hronični ili je uzrokovan različitim hroničnim bolnim stanjima: osteoaartritis, lumbosakralni bol, miofascijalni bol, fibromialgija, glavobolje, centralni i periferni neuropatski bol (povrede kičmene moždine, CVI, multipla skleroza, periferne bolne neuropatije, fantomski bol, CRPS tip I i II), hronični bol u trbuhu (hronični pankreatit, iritabilni kolon).
Hronični tumorski bol
Tumorski bol (neki ga zovu i kancerski bol) javlja se u svim stadijumima maligne (tumorske) bolesti i kod 14% do 100% bolesnika, koji je sa karakteristikama hroničnog bola slabijeg intenziteta. U 25-30% bolesnika tumorski bol je jakog intenziteta. Ova vrsta bola izazvana je:
Terapija
Terapija hroničnog bola, kod većine bolesnika zahteva multidisciplinarni pristup terapeuta iz različitih struka, koji u toku lečenja moraju imati i multimodalni pristup koji je najčešće zasnovan ne primeni farmakoloških i nefarmakoloških metoda.
Nefarmakološki pristup lečenju hroničnog bola
U nefarmakološkom pristupu lečenja hroničnog bola koriste različiti oblici fizičke energije (toplota, hladnoća, voda, pritisak, električna struja, elektromagnetno zračenje, zvuk), za lečenje hroničnog bola mišićno-zglobnog-koštanog porekla. U lečenju bola primenjuju se i brojne nefarmakološke metode tradicionalne (komplementarne i alternativne) medicine, za čije principe nedostaju naučni dokazi, ali za koje postoji interesovanje kod bolesnika zbog njihovog viševekovnog praktičnog iskustva. U oblike tradicionalnog (komplementarnog) lečenje koje često služi kao dopunjujući oblik i primenjuje se npr akupunktura, kognitivno-bihevioralna terapija itd. Alternativno lečenje nije dopunjujuće, već zamenjuje konvencionalno lečenje (homeopatska medicina).
Paso del Aguacate (razvrstavanje)
Paso del Aguacate ima više značenja:
Cerro, Campobasso
Cerro je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 698 m.
Al Farq, Taiz
Al Farq je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1331 m.
Case Soligo, Treviso
Case Soligo je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 181 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
Eton College
Eton College je koledž za dječake internatskog tipa u istoimenom gradiću Eton, nedaleko Windsora u Berkshiru, jedna od najprestižnijih i najvećih engleskih nezavisnih (privatnih) srednjih škola.
Kroz Eton je prošlo 19 britanskih premijera, nekoliko članova kraljevske porodice i velik dio britanskog establishmenta.
Historija i karakteristike
Eton je osnovao engleski kralj Henry VI - 1440. / 1441. za 70 vrlo darovitih dječaka koji su dobili stipendije iz fonda koji je darovo sam kralj. Istovremeno, Henry je istovremeno osnovao i kraljevski koledž - Cambridge, na kom su školarci iz Etona nastavljali svoje daljnje obrazovanje, ta direktna povezanost danas se više ne prakticira.
I danas, kao i tokom cijele svoje školske historije, Eton izabire svake godine oko 14 kraljevih stipendista zvanih Collegers, tako da ih u svim godinama ima ukupno 70. Izbor se temelji na rezultatima klacifikacionog ispita otvorenog za dječake od 12 do 14 godina starosti. Kraljevi stipendisti dobijaju stipendije u rasponu od 10 do 100 % i žive su u posebnom kvartu koledža.
Svi ostali učenici zovu se - Oppidans, danas ih ima više od 1.200, oni su smješteni u pansionima pod nadzorom koledža. U Oppidans tradicionalno dolaze dječaci iz najbogatijih i najuglednijih engleskih porodica, od kojih je puno aristokratskog porijekla. Dječaci ulaze u Eton u dobi od oko 13 godina i nastavljaju svoje školovanje dok ne budu spremni za univerzitet odnosno do 18 godina (ako ne ponavljaju koju godinu).
Etonov internatski tip odgoja (koji i pored tog što je iznimno skup) - ipak ima karakteristike vojničko - spartanskog odgoja, u kojem se dječake rano razdvaja od majčinskih skuta, i baca ih u ralje realnog života (u kojem je čovjek čovjeku vuk) gdje se oni moraju izboriti (čak i tučnjavom) za svoj položaj u školskoj hijerahiji, opjevan je i oslikan u mnogim esejima i filmovima.
Kažnjavanje neprilagođenih ćebovanjem, ili slične grubosti - poticane od samih nastavnika, razvile su pravu zatvorenu sociologiju i patologiju. U koledžu se uvijek vodilo brige o sportu, a jedan od najbizarnijih je bio tradicionalni godišnji lov na ovna, koji se prakticirao sve do 1747. u kom su sudjelovali svi učenici, a završavao je klanjem ovna.
Eton su nekad u šali opisivali kao - vrtić za englesku gospodu ili dadilju za engleske državnike, pa je postao sinonim za elitizam i britanski establishment.
Školovanje na Etonu košta 14.000 £ godišnje, pa je ulaz neminovno rezerviran za bogate, jer onih siromašnijih koji dobiju priliku da uđu u Eton uz pomoć stipendija ima kao kap u moru u odnosu na ostale. Eton je bez sumnje dobra škola - velika većina njegovih učenika bez puno muka nakon tog završava univerzitet u Oxfordu ili Cambridgu. Ali suptilni kritičari tog sistema tvrde da to nije zbog znanja, već zbog društvenih veza koja se stječu u Etonu, one su ključ za kasniji društveni uspjeh i materijalno bogatstvo koji većina etonovaca doživi za svog života.
Odavno se rogobori protiv takvog načina obrazovanja, kritike su bile naročito jake buntovnih 1960-ih kad se čak tražilo da se ukine jer perpetuira klasno struktirirano društvo.
Long Grove, Iowa
Long Grouv je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 808 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 808 stanovnika, što je 211 (35,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
La Taberna, San Sebastián del Oeste
La Taberna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Sebastián del Oeste.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1568 m.
Ponte Agli Stolli, Firenze
Ponte Agli Stolli je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 233 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 298 m.
Тамњаница
Тамњаница је насеље у Србији у општини Бела Паланка у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 171 становника (према попису из 1991. било је 274 становника).
Демографија
У насељу Тамњаница живи 156 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 56,3 година (52,7 код мушкараца и 60,4 код жена). У насељу има 80 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,14.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Ojo de Agua, Mexquitic de Carmona
Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Mexquitic de Carmona.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1947 m.
Stover, Missouri
Stover je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.094, što je 126 (13,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Propagandni film
Ovde se, dakle, pod pojmom propagandni film pre svega misli na filmove koji su napravljeni isključivo za propagandne svrhe, i koji to otvoreno prikazuju svojoj publici.
Odnos filma i propagande
U vreme pre pojave televizije, kao i drugih, pre svega elektronskih audio-vizuelnih izražajnih sredstsava, propagandni film je bio izuzetno važno sredstvo komunikacije i jedno od najmoćnijih sredstava propagande prošlog veka.
Imajući u vidu da je, pored knjiga ili dnevne štampe, film predstavljao sredstvo komunikacije koje je imalo mogućnost pasivne, jednosmerne masovne komunikacije, njegove prednosti kao moćnog propagandnog sredstva izdašno su korišćene širom sveta, naročito u svrhe političke propagande.
Najveća snaga propagandnog filma bila je u tome što je posedovao veoma ubedljivu vizuelnu i audio komponentu u svom izražavanju, koja je pružala snažnu iluziju „dokumentarne“ verodostojnosti i činjenične ubedljivosti materijala koji su bili predmet prikazivanja. Za razliku od drugih masovnih medija (literatura, štampa, radio), praćenje filmske radnje ne zahteva poseban nivo obrazovanja, inteligencije ili poznavanje izvornog jezika, što ga čini jedinstvenim u svetu sredstava propagande i komunikacije uopšte.
Osim toga, njegova osobina da se u nepromenjenom obliku mogao prikazivati ogromnoj populaciji bioskopskih gledalaca širom planete, i to u gotovo istom trenutku, obezbeđivala je jednobrazni transfer željenih poruka različitim populacijama gledalaca. Ova osobina filmskog medija je na taj način osiguravala visok stepen verodostojnosti emitovanih poruka i time uspevala da postigne veliku propagandnu efikasnost, što je i najznačajnija osobina svake propagandne delatnosti.
Osnovna definicija
Ovaj uticaj se, po pravilu, ne ostvaruje direktno, već posredno: kod gledalaca se nastoji uz pomoć propagandnog filma stvoriti, ili podržati, vrednosna pristrasnost prema datom proizvodu, stranki, ličnosti, instituciji, akciji, programu, ideološkom sistemu, podrazumevajući da će ta vrednosna pristrasnost usloviti određeni tip delatnih opredeljenja u specifično-izbornoj delatnoj situaciji“.(2)
Pored otvoreno propagandnih filmova, koji poseduju sebi svojstevnu strukturu i način izlaganja, koja ih nedvosmisleno definiše kao propagandne filmove, i „obični filmovi“ bilo kojeg žanra mogu u sebi posedovati prikrivene propagandne poruke, što ih može definisati kao filmove koji iskazuju propagandnu nameru, ili teže propagandnim efektima.
Oblici i vrste
U grupu filmova, koji se definišu kao standardni propagandni filmovi, a koji ne kriju svoju „otvorenu“ propagandnu nameru, obično spadaju razne vrste dokumentarnih, namenskih ili reklamnih filmova, kao i filmske novosti i sve vrste filmova koji imaju za cilj neku vrstu instruktaže, obuke ili izveštavanja naglašeno informativnog tipa.
Za razliku od klasičnih igranih filmova, bez obzira da li imaju manje ili više prikrivene propagandne namere, ovi jasno definisani propagandni filmovi poseduju specifičnu filmsku strukturu, sa sebi svojstvenim metafilmskim signalima. Ovi signali definisani su kao prepoznatljivi obrasci, ili delovi strukture filma, koji čine da propagandni filmovi iskazuju otvorenu propagandnu nameru, imaju svoj poseban tip izlaganja, obično su vrednosno direktniji od drugih filmova, imaju jasno naglašene stavove i karakterističnu crtu pojačane retoričnosti.