cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2D računarska grafika
2D grafički softver
2D grafički programi za crtanje slika, dijagrama ili ilustracija se služe dvodimenzionalnim grafičkim jednostavnim oblicima. Takvi programi omogućuju pamćenje nekih postavki kao što su slojevi, njihov raspored i tako dalje. MacDraw koji je bio predstavljen 1984. uz Macintosh računare je bio primjer takvog programa sličnog današnjim kao što je Adobe illustrator ili CorelDraw ili besplatni xfig. Takođe, postoje programi specijalizovani za određene crteže kao što su električki, elektronički i VLSI dijagrami, topografske karte, računarski fontovi i tako dalje.
Osim toga, postoje rasterski programi koji su više specijalizovani za manipulaciju nad digitalnim slikama, prvi primjer je bio MacPaint koji je dolazio uz MacDraw, današnji primjeri su Photoshop, PaintShop Pro ili open source program GIMP. Imamo i specijalizovane programe za medicinu, digitalnu fotografiju i tako dalje.
Čelovek № 217
'Čovjek br. 217' je sovjetski crno-bijeli film snimljen 1945. u režiji Mihaila Roma. Po žanru je drama, a naslovna protagonistica, koju tumači Jelena Kuzmina je Tanja, ruska djevojka koju 1942. godine za vrijeme drugog svjetskog rata Nijemci zarobljavaju na njenom kolhozu i kao prisilnu radnicu šalju u Njemačku, oduzevši joj prethodno ime i davši joj brojčanu oznaku "217". Radnja prikazuje kako završava kao sluškinja kod trgovca koji se obogatio pljačkajući Jevreje te zato sebi priuštiti prisilne radnike da za njega rade kao robovi. Film je snimljen za vrijeme trajanja samog rata, i bio je jedan od prvih koji je prikazivao okrutne postupke nacista prema slavenskom i drugom "niževrijednom" stanovništvu koje se našlo pod njihovom vlašću. Godine 1946. je prikazan na prvom festivalu u Cannesu.
Moskovski patrijarhat
Osim toga, u crkveno-istorijskoj literaturi termin se koristi za dio ruske crkve od 1589. godine do kraja 18. vijeka, koji se nalazio u jurisdikciji moskovskih patrijaraha, izuzimajući Kijevsku mitropoliju i ruske eparhije u Državnoj zajednici Poljske i Litvanije.
Naziv „Moskovski patrijarhat“ se često upotrebljava da bi se razlikovala ova vjerska zajednica od drugih pravoslavnih organizacija ruske tradicije koje se ne nalaze u vezi s patrijarhom moskovskim ili imaju veći stepen administrativne nezavisnosti od Svetog sinoda Moskovskog patrijarhata.
Moskovska patrijaršija
U Ustavu Ruske pravoslavne crkve iz 2000, termini Moskovski patrijarhat i Moskovska patrijaršija  su dobili različita značenja, dok su ranije važili kao sinonimi. Od 2000, Moskovski patrijarhat je postao drugo službeno ime Ruske pravoslavne crkve, a Moskovska patrijaršija je postala sinonim za sveobuhvatnost crkvenih organa koji se neposredno nalaze u jurisdikciji patrijarha moskovskog i sve Rusije.
Spoljašnje veze
Patriarchate of Moscow and all the Rus'
Patrijarh moskovski Aleksije II
Patrijarh moskovski Aleksije II (svetovno Aleksej Mihajlovič Ridiger; Talin, Estonija, 23. februar 1929 — Moskva, 5. decembar 2008) je bio 16. vrhovni predstojatelj Ruske pravoslavne crkve.
Biografija
Rođen je kao Aleksej Mihajlovič Ridiger u Talinu, u Estoniji, u porodici ruskih emigranata; potomak je plemićke porodice baltičkih Nemaca Fon Ridiger, koja je u 18. veku prihvatila pravoslavlje. Diplomirao je na Lenjingradskoj duhovnoj bogosloviji 1949. godine. Postao je đakon 1950. (a kasnije sveštenik i monah); diplomirao je na Lenjingradskoj duhovnoj akademiji 1953. godine. Postavljen je za episkopa Talina i Estonije 14. avgusta 1961; za arhiepiskopa je izabran 23. juna 1964, a 25. februara 1968, u 39. godini, za mitropolita. Od 1986. do izbora za patrijarha bio je mitropolit Novgoroda i Lenjingrada. Nakon smrti patrijarha Pimena I (1990), Aleksije je izabran za novog patrijarha Ruske pravoslavne crkve.
Malo se zna o njegovom ličnom životu. Rezidencija patrijaršije se nalazi u Peredelkinu, predgrađu Moskve; čine je 350 godina stara obnovljena crkva, muzej i trospratna kuća. Postoji i zimska rezidencija — stan u centru Moskve. Obe rezidencije istovremeno su mu služile kao dom i kancelarija patrijarha. Za obavljanje svojih dužnosti koristio je automobil koji je bio pod zaštitom federalnih agenata. Kao monahu nije mu dozvoljeno da poseduje bilo kakvu imovinu; rezidencije i automobili su vlasništvo Moskovske patrijaršije.
TRNK (5-metilaminometil-2-tiouridilat)-metiltransferaza
tRNK (5-metilaminometil-2-tiouridilat)-metiltransferaza (, transfer ribonukleat 5-metilaminometil-2-tiouridilatna 5-metiltransferaza, tRNK 5-metilaminometil-2-tiouridilatna 5'-metiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:tRNK (5-metilaminometil-2-tio-uridilat)-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je specifična za terminalnu metil grupu 5-metilaminometil-2-tiouridilata.
Lonaro-Ville di Fano, L'Aquila
Lonaro-Ville di Fano je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 238 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 884 m.
Aurignačka kultura
thumb|right|200px|Orinjačko oruđe Orinjačka kultura je kultura mlađeg paleolita (pre oko 40.000 do 20.000 godina) koja je obuhvatala prostor sadašnje Evrope, Bliskog Istoka i severne Afrike. Invazivnog je porekla iz centralne Evrope. Naziv je dobila po toponimnom lokalitetu Orinjak u Francuskoj, u predelu gornje Garone. Odgovara kromanjonskim ljudima. Oruđa su vrlo brižljivo i kvalitetno obrađena oštrim okresivanjem sa uskim paralelnim brazdama. Karakteristični oblici su čunasti strugači i povijeno dleto u dugačka sečiva sa dve sečice, a od predmeta od kosti — šila napravljena od roga, koplja (kratka, robusnog oblika i zasečena pri dnu), igle i šiljci. Pravljene su komandne palice od roga.
U orinjačkoj kulturi se javljaju rani primerci apstraktne figuralne umetnosti (plastika, crteži, gravure u kostima, kamenu itd). Najstariji primerak je Venera iz Hole Felsa.
Značajni lokaliteti su:
Lokaliteti na kojima je su otrkiveni nalazi orinjačke kulture na Balkanu :
Cheshire, Massachusetts
Češir je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 514.
Prolin-tRNK ligaza
Prolin-tRNK ligaza (, prolil-tRNK sintetaza, prolil-transferRNK sintetaza, prolil-transfer ribonukleatna sintetaza, prolinska translaza, prolil-transfer ribonukleinsko kiselinska sintetaza, prolil-s-RNK sintetaza, prolinil-tRNK ligaza) je enzim sa sistematskim imenom L-prolin:tRNKPro ligaza (formira AMP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Neukalen
Nojkalen je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Demin. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.060 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13052055.
Sekira od okresanog kamena
thumb|right|200px|[[Neolitska kamena sekira sa lokaliteta Moravče u Sloveniji (pre oko 8000. godina)]]
Sekira od okresanog kamena je praistorijsko oružje nastalo jednostranim ili dvostranim okresivanjem komada sirovine ili odbitaka.
Sečivo je lateralno ili transferzalno u odnosu na osu oruđa.
Tipično za starije srednjopaleolitske kulture (Ašelsku kulturu severne Afrike).
Izrađivane su finalnopaleolitskim i mezolitskim kulturama severne Evrope. Pretpostavlja se da su korišćene za seču šuma i obradu drveta. Tipološki i hronološki mezolitske skire su prototip za kasniju produkciju neolitskih uglačanih sekira. U neolitu postoje 2 osnovna tipa:
RRNK (adenozin-2'-O-)-metiltransferaza
rRNK (adenozin-2'-O-)-metiltransferaza (, ribozomalni ribonukleatni adenozin 2'-metiltransferaza, rRNK adenozinska 2'-metilaza, RNK-pentozna metilaza, metilaza tiostreptonske otpornosti) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:rRNK (adenozin-2'-O)-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Neubukow
Nojbukov je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 59 opštinskih središta okruga Bad Doberan. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.104 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13051047.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Bad Doberan Nojbukov se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Bad Doberan. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 15 metara. Površina opštine iznosi 25,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.104 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 164 stanovnika/km².
LG Group
thumb|500px|Struktura kompanije thumb|Mikrotalasna peć LG thumb|LG je ponekad za reklamiranje angažovao poznate ličnosti kao južnokorejsku pop grupu [[Girls' Generation za svoje proizvode, kao što je ova za LG Cookie mobitel u 2010. godini.]] thumb|LG Side-By-Side [[frižider (KF-P8903 HLP)]]
LG korporacija (🇰🇷), ranije Lucky Goldstar (🇰🇷), je južnokorejska međunarodna korporacija. Četvrta je najveća kompanija u Južnoj Koreji. Sjedište kompanije je u LG kulama blizancima u mjestu Yeouido-dong, Yeongdeungpo-gu, Seoul. LG pravi elektronske uređaje, hemijske i telekomunikacijske proizvode i kooperira sa LG Electronics, Zenith, LG Display, LG Telecom and LG Chem u preko 80 zemalja svijeta.
Historija
Osnivač LG-a, Koo In-Hwoi, je osnovao Lak-Hui Chemical Industrial Corp. 1947. godine. 1952, Lak-Hui (čita se "Laki", trenutno LG Chem) je postala prva koreanska kompanija koja je ušla na tržište plastične industrije. Kako se biznis proširio, osnovan je GoldStar Co. d.o.o. (trenutno LG Electronics d.d.) 1958. godine. Obje kompanije, Laki i GoldStar su se spojile i formirale Lucky Goldstar.
Integracija
1. aprila 2000. godine, LG Chemical je rastavljen u 3 zasebne kompanije, imenom LGCI, LG Chem, i LG Household & Health Care. Kasnije, u julu 2007. godine, LG Chem je spojen sa LG Petrochemical.
Zajednička ulaganja
Od 2001, LG je imao 2 zajednička ulaganja sa Royal Philips Electronics: LG Philips Display i LG Philips LCD, ali Philips je rasprodao svoje dionice krajem 2008.
Međunarodno tržište
30. novembra 2012. godine, comScore je izbacio izvještaj u oktobru 2012-te gdje se moglo vidjeti da je LG izgubio drugo mjesto na američkom tržištu mobilnih telefona od kompanije Apple Inc.
20. januara 2013. godine, Counterpoint Research je objavio da je LG prešao Apple u bici za drugog najvećeg proizvođača na američkom tržištu.
7. augusta 2013, comScore je izbacio izvještaj u junu 2013. gdje se vidi da je LG opao na 5. mjesto na tržištu.
Logo
Logo kompanije LG sadrži krug u kojem se nalaze slova "L" i "G", prezentirani u formi lica koji se smije.
Struktura
LG korporacija je kompanija koja operira globalno sa preko više od 30 kompanija u elekronskim, hemijskim i telekomunikacijskim poljima. Njena elektronska divizija proizvodi i prodaje aparate od elektronskih i digitalnih kućnih uređaja do mobilnih telefona i televizora, od tankih LCD displeja do sigurnosnih uređaja i poluprovodnika. U hemijskoj industriji, prave se i prodaju kozmetika, industrijski tekstili, punjive baterije i toneri, polikarbonati, medicina i površinski dekorativni materijali. Telekomunikacijski odjel obuhvata daleke i međunarodne telefonske servise, mobilne i radio-telekomunikacijske servise, kao i konsultacije i telemarketing servise. LG također kooperira sa Coca-Cola Korea Bottling Company, upravlja nekretninama, nudi menadžment konsultovanje i upravlja profesionalnim sportskim klubovima.
Grantorto, Padova
Grantorto je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3435 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Adenozilkobinamid-GDP ribazoltransferaza
Adenozilkobinamid-GDP ribazoltransferaza (, CobS, kobalaminska sintaza, kobalamin-5'-fosfat sintaza, kobalamin (5'-fosfat) sintaza) je enzim sa sistematskim imenom adenozilkobinamid-GDP:alfa-ribazol ribazoltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Kod Salmonella typhimurium LT2, pri anaerobnim uslovima, CobU (EC 2.7.7.62 i EC 2.7.1.156), CobT (EC 2.4.2.21), CobC (EC 3.1.3.73) i CobS (EC 2.7.8.26) katalizuje reakcije biosinteze nukleotidne petlje, kojima se konvertuje adenozilkobinamid (AdoCbi) u adenozilkobalamin (AdoCbl).
Punikakortein C
Punikakortein C je organsko jedinjenje, koje sadrži 48 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 1084,718 Da.
Williamsburg, Kansas
Vilijamsburg je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Torre Susale, Brindisi
Torre Susale je naselje u Italiji u provinciji Brindisi, u regiji Apulija.
Born (Gornja Garona)
Born je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Tuluz.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 261 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 314 metara (maksimalnoj 215 m, a minimalnoj 120 m).
Mehmet Ali Ağca
Mehmet Ali Ağca (Mehmet Ali Ađa) (rođen 9. januara 1958.) je Turčin koji je pucao i ranio papu Jovana Pavla Drugog 13. maja 1981. Nakon odsluženja 19 godina kazne u Italiji, deportovan je u Tursku, gdje je odslužio drugu presudu za ubistvo Abdija Ipekčija, ljevičarskog novinara, 1979. godine. Oslobođen je 18. januara 2010. Agdža sebe opisuje kao plaćenika bez političke orjentacije, iako je poznato da je bio pripadnik turske ultra-nacionalističke organizacije Sivi vukovi.
Rani život
Agdža je rođen u okrugu Hekimhan, provincija Malatja, Turska. Kao mladić počeo je da se bavi sitnim kriminalom i postao je član ulične bande u svom rodnom gradu. Nakon toga je postao krijumčar između Turske i Bugarske.
Pokušaj atentata na papu
Početkom avgusta 1980. Agdža je počeo prelazak Mediterna, promjenom pasoša i identiteta. U Rim je ušao 10. maja 1981., dolazeći vozom iz Milana.
Prema Agdži, plan je bio da on i revolveraš Oral Čelik otvore vatru na Trgu svetog Petra i pobjegnu do bugarske ambasade pod okriljem panike koju bi garantovala mala eksplozija. Toga dana, 13. maja, oni su sjedili na Trgu i pisali razglednice, čekajući da papa naiđe. Kada ih je on prošao, Agdža je nekoliko puta pucao i kritično ga ranio, ali je bio uhvaćen od strane nadgledača i šefa vatikanske bezbjednosti Kamila Cibina, koji ga je spriječio da ubije Papu ili pobjegne. Papa je bio pogođen sa četiri metka, dva od njih u stomak, jedan u lijevu ruku, a jedan u desno rame. Takođe su ranjena dva gledaoca. Čelik se uspaničio i pobjegao bez postavljanja bombe ili otvaranja vatre.
Kasniji događaji i oslobađanje
Mehmed ali Agdža je 2. maja 2008. tražio da mu bude dodijeljeno poljsko državljanstvo jer želi da poslednje godine svog života provede u zemlji porijekla pape Jovana Pavla Drugog. Izjavio je da nakon puštanja želi da posjeti papin grob.
Agdža je pušten iz zatvora 18. januara 2010. Prebačen je u vojnu bolnicu kako bi se procijenilo da li je, u 52. godini, i dalje spreman za odsluženje vojnog roka. Vojska ga je odbacila kao nedostojnog za službu zvog „antisocijalnog poremećaja ličnosti“. U izjavi, on je rekao „Vidjećemo se u naredna tri dana. U ime Boga Svedržitelja, objavljujem kraj svijeta u ovom vijeku. Cijeli svijet će biti uništen, sva ljudska bića će umrijeti. Ja nisam Bog, ja nisam božji sin, ja sam Hristos Vječni“.
Trenton, Georgia
Trenton je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.301 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.301 stanovnika, što je 359 (18,5%) stanovnika više nego 2000. godine.
Zastava
mini|left Kada je Džordžija 2001. promenila zastavu savezne države koja je sadržavala i ratnu zastavu Konfederacije iz Američkog građanskog rata naselje Trenton je u znak protesta usvojilo zamenjenu zastavu kao svoju zastavu. Grad je zastavu koristio i pre toga, od 1954. godine i odluke Vrhovnog suda SAD-a o zabrani rasne segregacije u javnom obrazovanju. Naselje je 2001. donelo i odluku o isticanju deset božijih zapovedi u gradskoj skupštini. Gradska zastava istaknuta je na gradskoj skupštini, policijskoj stanici i u parku ispred biblioteke. Mnoge lokalne firme je također ističu.
Bernes (Soma)
Bern je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Peron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 331 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 43 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,61 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 115 metara (maksimalnoj 114 m, a minimalnoj 77 m).
Mađarski luk
Mađarski luk je simetričan, iz jednog dela i unazad savijeni (podvijen) luk. Koristio se u centralnoj Aziji, odakle je prenet u Evropu.
Mađarski luk je poboljšana verzija hunskog luka. Mađari su produžili donji deo luka i napravili ga simetričnim. Ovo je doprinelo povećanju dometa i preciznosti. Poboljšanje je postalo moguće jer su Mađari koristili, za razliku od Huna, sedlo i uzengije prilikom jahanja konja. Tako da, kada je trebalo luk i strelu koristiti, ratnik je mogao da se ispravi na konju i tako odapne strelu.
Luco dei Marsi, L'Aquila
Luco dei Marsi je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5675 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 662 m.
Sfingomijelin sintaza
Sfingomijelin sintaza (, SM sintaza, SMS1, SMS2) je enzim sa sistematskim imenom keramid:fosfatidilholin holinfosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ova reakcija može da teče u oba smera.
Cveta Majtanović
Cveta Majtanović (rođena 31. marta 1986. u Novom Sadu, Srbija) je srpska pevačica, poznata kao pobednica prvog srpskog serijala muzičkog takmičenja Idol, takmičenje za mlade talente, koje je održano 2004. godine. Objavila je uspešan singl "Nisam ista", a onda bukvalno nestala sa muzičke scene, da bi se vratila 2008. godine.
Na Beoviziji 2008, Cveta Majtanović i sastav Studio Alektik nastupili su sa pesmom Iznad nas i zauzeli peto mesto.
Drevni Korint
Grad Korint je osnovan još za neolita, oko 6000. pne. Po jednoj od priča iz grčke mitologije, grad je osnovao Corinthos, potomak boga sunca Helija, po jednoj drugoj priči, grad je osnovala božica Ephyra, kći titana Okeana, tako da je antičko ime grada bilo i Ephyra.
Pri kraju mikenskog razdoblja rane grčke povijesti, grčko pleme Dorani naselili su teritorij grada Korinta. U prvom pokušaju nisu uspjeli, no drugi put su uspjeli kad je njihov vođa - Aletes, pronašao drugi put do Korintskog zaljeva iz mjesta Antirio.
Po mitološkoj priči slavni Sizif bio je osnivač dinastije starih korintskih kraljeva. Također po priči iz mitologije u gradu Korintu je Jazon vođa argonauta napustio Medeju. U trojanskom ratu sudjelovao je i polis Korint koji se solidarno sa ostalim gradovima Aheje (Peloponeza) stavio pod zapovjedništvo Agamemnona.
Nešto prije početka klasičnog razdoblja, Korinćani su izumili brod trirema. Ovaj tip broda raširio se po čitavom sredozemlju i bio u uporabi sve do kasnog rimskog doba. Grad Korint je bio sudionik prve povijesno zabilježene pomorske bitke, - bila je to bitka između Korinta i polisa Korkyre, koju je zabilježio (Tukidid.
Klasični Korint
thumb|left|220px|Hram boga [[Apolona iz antičkog Korinta]] thumb| Tiranin Perijander(Περίανδρος) (627. - 585 god. pne.) thumb|Korintski novac [[stater, s pegazom i kopom za Korint na aversu kovanice, te božicom Atenom na reversu. Slovo kopa simbolizitralo je grad (Ϙόρινθος)]]
Za klasičnih vremena grčke povijesti grad Korint bio je takmac gradovima Ateni i Tebi po svojem bogatstvu i razvijenosti.
Korintski najveći i najznačajniji hram na antičkoj akropoli, bio je posvećen božici Afroditi, po zapisima grčkog povjesničara iz tog vremena Straboa iz njegova djela "Geografija" u Afroditinom hramu bilo je uposleno više od tisuću hramskih prostitutki.
Grad Korint je u to vrijeme bio organizator Igara prevlake. U 8. st. pne., za vrijeme vladavine tirana Cipselusa (657. - 627. god. pne.) i njegova sina Perijandera (627. - 585. god. pne.), grad Korint opremio je i poslao četiri kolonije da osnuju nova Korintska naselja; kao tadašnji Epidamnus (današnji Drač u Albaniji), Sirakuzu na Siciliji, Ambraciju (današnju Lefkadu), Korkyru (današnji grad Krf) i Anactorium.
Perijander je osnovao i grad Apoloniju (današnji Fier u Albaniji) i grad Potidaea na poluotokuHalkidika. Korint je bio jedan od devet grčkih gradova podupiratelja grčke kolonije Naukratis u tadašnjem Egiptu.
Naukratis su Grci osnovali da tako potaknu razvoj trgovine između Egeja i faraonskog Egipta za vladavine faraona Psamtik I iz 26 faraonske dinastije.
Perijander tiranin iz Korinta, držan je za jednog od Sedam mudraca stare Grčke. Za njegove vladavine iskovan je prvi korintski novac. Perijander je bio prvi koji je htio probiti morski kanal i tako omogućiti promet između Korintskog i Saronskog zaljeva. Ali za ondašnje doba to je bio preveliki tehnički zalogaj, tako da je od toga odustao. Umjesto toga napravio je Diolkos, sustav rampi i staza kojim su se prebacivali ondašnji mali brodovi preko prevlake.
Razdoblje od vladavine tirana Kipsela do Perianderovog nećaka Psamtika, bilo je zlatno doba Korinta. U tom razdoblju Korinćani su razvili i umjetnički stil korintski red, treći i najraskošniji red u klasičnoj grčkoj arhitekturi.
U to vrijeme grad je imao dvije luke, jednu u Korintskom zaljevu i drugu u Saronskom zaljevu. Luka u Korintskom zaljevu posluživala je promet prema grčkim zapadnim kolonijama Magna Graecia, dok je ona u Saronskom zaljevu primala brodove iz Atene, Cipra i ostalog Levanta.
Grad Korint bio je jedan od najvažnijih sudionika Grčko-perzijskih ratova, davši 40 ratnih brodova za Bitku kod Salamine koje je vodio admiral Adeimantos i 5 000 hoplita (koji su nosili svoje tradicionalne korintske kacige u Bitci kod Plateje. Nakon tih ratova Korint je gotovo redovito bio neprijatelj Atene, a saveznik Sparte u Peloponeskom savezu.
Jedan od čimbenika koji je doveo do Peloponeskog rata 431. pne., bio je prijepor između Korinta i Atene oko korintske kolonije Korkyra (Krf). Ova svađa je vjerojatno izrasla iz tradicionalnog trgovačkog natjecanja između ova dva grada.
Na kraju Peloponeskog rata, Korint i Teba, koji su prije bili saveznici Sparte u Peloponeskom savezu, u međuvremenu su izrasli u velike neprijatelje Spartanske hegemonije i otpočeli su Korintski rat protiv Sparte, koji je na kraju doveo do slabljenja svih malih država (polisa) Peloponeza. Ova slabost omogućila je kasniju makedonsku invaziju pod Filipom II. Makedonskim.
U 4. stoljeću pne., Korint je bio dom Diogena iz Sinope, jednom od najpoznatijih predstavnika kiničke škole filozofije.
Korint za rimskog razdoblja
thumb|Korintska kaciga
Rimska vojska pod vodstvom Lucija Mumija razorila je grad Korint nakon opsade 146. pne.. Kad je napokon ušao u grad Mummius je dao poklati sve muškarce, a djecu i žene je prodao u ropstvo. Zato su mu dali nadimak Ahaikus, osvajač Ahejskog saveza.
Julije Cezar ponovno je osnovao grad pod imenom Colonia laus Iulia Corinthiensis 44. god. pne. nešto prije atentata na njega. Prema Apijanu iz Aleksandrije, novi doseljenici bili odabrani među rimskim slobodnjacima. Za rimske uprave Korint je je postao sjedište rimske provincije Južna Grčka (ili Ahaja). Korinćani su ubrzo postali poznati po luksuzu i nemoralu. Korint je bio veliki grad za svoje doba sa vrlo raznolikim stanovništvom sastavljenim od Rimljana, Grka i Židova.
Za vrijeme prvog Pavlovog posjeta gradu Korintu (51. - 52.), Galio, brat Seneke, bio je rimski prokonzul. Pavao je boravio u Korintu osamnaest mjeseci, ovdje se prvi puta upoznao sa Akvilom i Priscilom. Pavao je drugi put posjetio Korint i ostao u gradu tri mjeseca. Za vrijeme njegova drugog posjeta u proljeće 58. godine, najvjerojatnije je nastao njegov poznati spis - Poslanica RimljanimaPoslanica Rimljanima.
Pavao je napisao i Poslanicu Korinćanima koja se bavi se problemima očuvanja kršćanske zajednice u tako kozmopolitskom gradu.
Bizantsko razdoblje
thumb|right|240px|Brdo Akrokorint, mjesto akropole i utvrde, u pozadini Korintski zaljev
Grad Korint pogodili su razorni zemljotresi 375. i 551. godine. U vrijeme vizigotskog Alarikovog napada na Grčku, 395. - 396. godine Korint je bio grad koji je morao prodati svoje građane kao robove.
U studenom 856. god., katastrofalni zemljotres pobio je oko 45 000 građana Korinta.
Tijekom XII st. (za vrijeme bizantske dinastije Komnen), grad se obogatio trgujući svilom sa gradovima zapadne Europe, tako je privukao pažnju normanskog vladara Rogera iz Sicilije koji je opljačkao grad 1147. godine.
Ahejska kneževina
1204. godine, Geoffrey I. Villehardouin vitez u vrijeme četvrtog križarskog rata, poklonio je grad Korint nakon pada Konstantinopolisa, kao novoustavljenu feudalnu - Ahejsku kneževinu. Između 1205.-1208. Korinćani su se oduprijeli najezdi francuskih križara branivši se u svojoj utvrdi Akrokorint, pod vodstvom grčkog generala Lea Sgurosa. Francuski vitez William iz Champlitte vodio je križarske snage. 1208. Leo Sguros se ubio jašući po zidinama Akrokorinta. Od 1208 po sve do 1210. Korinćani su nastavili pružati otpor križarima. Nakon slamanja otpora Korint je postao dio Ahejske kneževine, križarske tvorevine upravljane od strane Villehardouina iz njegove prijestolnice Andravida. Korint je bio posljednji značajni grad Aheje, odmah do njega bila je Kneževina Atena.
Bizant je ponovno zauzeo Korint 1388. godine, nakon čega je Korint postao dio despocije Moreja. 1395. godine grad je zauzela Otomanska vojska. 1403. godine Bizant je povratio grad, te je zatim ''Teodor II. Morejski podigao novi zid Hexamilion'' preko Korintske prevlake.
Otomansko razdoblje
Godine 1458.., pet godina nakon pada Konstantinopolisa, Turci su konačno zauzeli grad Korint i njegovu moćnu utvrdu. Turci su je prezvali u Gördes. Korint je postao sjedište sandžaka Moreje i provincije Rumelije. Grad su zauzeli venecijanci za Morejskog rata 1687. god. i držali ga pod svojom vlašću sve do 1715. godine kad su ga ponovno zauzeli Turci. Nakon toga bio je sjedište provincije Moreje između 1715. - 1731. god., a potom sjedište sandžaka, između 1731. - 1821. god.
Razdoblje neovisnosti
Za vrijeme Grčkog rata za neovisnost, 1821.-1830. god. grad je razoren od strane turskih jedinica. Grad je službeno dobio slobodu 1832. godine nakon sklapanja Londonskog ugovora.
1833. godine Korint je predložen za glavni grad novoosnovane Kraljevine Grčke, zbog svoje povijesne uloge i strateškog položaja, no umjesto Korinta izabrana je Atena, u to vrijeme mali i beznačajni grad.
Godine 1858. stari grad Korint katastrofalno je stradao u razornom potresu. Novi grad Korint izgrađen je na obalama Korintskog zaljeva. Grad Korint je sa svojih 30 434 stanovnika, drugi po veličini grad u Periferiji Peloponez nakon grada Kalamata (53.659 stanovnika po popisu iz 2001. god.).
Choudrant, Louisiana
je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Altamira
Altamira (španjolski za 'pogled u vis') je diluvijalna špilja u Španjolskoj poznata po Paleolitskim slikama i crtežima na zidovima koji prikazuju divlje sisare i ljudske ruke. Nalazi se kraj grada Santillana del Mar u pokrajini Santander. Špilja sa slikama proglašena je 1985. god. UNESCOvom Svjetskom baštinom.
Choudrant, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 845, što je 263 (45,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dobre namjere
Dobre namjere je hrvatska dramska serija koja je s emitiranjem krenula 6. studenog 2007. godine na HRT-u. Emitirala se dvaput tjedno, utorkom i petkom u večernjem terminu. Početkom ljetne sheme 2008. godine, HRT je emitirao jednu epizodu tjedno. Serija je s emitiranjem završila 1. srpnja 2008. Nova sezona serije nije u planu.
Sinopsis
Serija je obiteljska drama čija je radnja konstruirana kroz triler, te se njeni zapleti provlače kroz kriminal, ubojstvo i korupciju. Ovo je priča o četiri prijatelja iz djetinjstva koji se nakon mnogo godina ponovno okupljaju zbog zajedničkog poslovnog pothvata koji će ih suočiti s vlastitim slabostima, te usmjeriti njihove živote u posve neočekivanim smjerovima. Njihove supruge će jedna u drugoj pronaći novo prijateljstvo, ali i suparništvo zbog čega će im međusobno povjerenje stalno biti na kušnji. Serija prati živote obitelji Deverić, njihovih prijatelja i neprijatelja.
Altamira
Opis
Arheološkim iskapanjima tla špilje pronađeni su bogati nalazi iz ranog Solitrena (prije 18,500 godina) i kasnog Magdalena (između 16,500 i 14,000 godina). Prednost lokacije špilje je u bogatstvu divljači koja je pasla u dolini ispod planine, kao i blizina morske hrane s obale. Prije 13,000 godina lavina kamenja je zapečatila otvor špilje i tako je sačuvana unutrašnjost do slučajnog otkrivanja 1876. god. (palo drvo je odgurnulo kamenje s otvora špilje).
Slikarije konja, koza i otisci ruku u negativu potječu iz solitrenskog razdoblja, dok slikarije bizona i apstraktni crteži potječu iz magdalenskog razdoblja. Umjetnici su koristili ugljen i boju okra ili hematita, a često su grebali i razrjeđivali boje na stijeni kako bi dobili varijacije u intenzitetu i stvorili tonove (chiaroscuro). Istovremeno su iskorištavali prirodne obrise u stijenama da dobiju trodimenzionalne efekte na figurama. Polikromni svod je najupečatljiviji dio koji prikazuje bizone u različitim pozama (pojedinačno i u skupinama) u mirovanju i pokretima, s izvanrednim smislom za zapažanje i osobnošću pojedinih likova. Mnoge špilje u Španjolskoj su oslikane u isto vrijeme, ali niti jedna s takvom vještinom i u tolikom opsegu kao što je Altamira.
Tijekom 70tih godina 20. st., slikarije su toliko bile oštećene vlažnim zrakom usljed pretjeranog broja posjetilaca da su je morali zatvoriti 1977. (otvorena 1982.). Danas je posjeta ograničena na nekoliko posjetitelja dnevno i čeka se u prosjeku tri godine. Replika špilje, koja je 2001. napravljena u neposrednoj blizini špilje (autori Manuel Franquelo i Sven Nebel), omogućuje ugodniju posjetu, kao i pogled na skulpture portreta koje nisu vidljive na autentičnoj lokaciji.
Postoje i druge replike u Nacionalnom španjolskom muzeju u Madridu i u Deutsche Muzeju u Münchenu (dovršeni 1964.), i u Japanu (dovršena 1993.).
Cepač
desno|200px
Cepač ili čoper (od ) je kamena praistorijska alatka, jedno od najprimitivnijih oruđa.
Sečica je dobijena ili jednostranim (chopper) ili dvostranim okresivanjem jednog kraja oblutka.
Čoperi se javljaju još pre 2.500.000 – 1.400.000 godina u ranim preašelskim ili olduvajskim industrijama u istočnoj Africi na arheološkim nalazištima Omo i Kadar u Etiopiji i Olduvaj u Tanzaniji i Kobi Fora u Keniji.
U starijem i srednjem paleolitu česti su i u severnoj Evropi, kao i u centralnoj i jugoistočnoj Aziji.
Izvori
Chopper (Archäologie) Chopper (archaeology) Canto tallado Nyrkki-iskuri Galet aménagé Narzędzia otoczakowe Чоппер (археология) Цепач
Glutamat-tRNK ligaza
Glutamat-tRNK ligaza (, glutamil-tRNK sintetaza, glutamil-transfer ribonukleatna sintetaza, glutamil-transfer RNK sintetaza, glutamil-transfer ribonukleinsko kiselinska sintetaza, glutamat-tRNK sintetaza, glutaminsko kiselinska translaza) je enzim sa sistematskim imenom L-glutamat:tRNKGlu ligaza (formira AMP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Finasterid
Finasterid je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 372,544 Da.
Ručni klin
thumb|right|200px|Praistorijski ručni klin iz [[Sent Ašela u Francuskoj]] right|200px
Ručni klin (bifas ili bifacijalno oruđe odnosno oružje) je artefakt koji je korišćen od praistorijskog perioda. Dobijao se dvostranim (bifacijalnim) okrasivanjem oblutaka ili komada sirovine.
Stariji ašel (preašel ili abvilijen) obeležavaju masivni ručni klinovi sa bazom koja je često pod korteksom i sa nepravilnom cik-cak sečicom.
U mlađem ašelu, zahvaljujući upotrebi mekog perkutera u finalnoj fazi dorade, tipični fino izrađeni simetrični ručni klin ovalne, srcolike, kopljaste i trougaone forme sa stanjenom bazom bez korteksa i pravom radnom ivicom.
Bifacijalni nož
Bifacijalni nož sa heptom je asimetrični, bifacijalno okresani nož ili postruška, formiran na debelom odbitku ili pljosnatom oblutku. Jedna od dužih ivica predstavlja sečivo, dok ivica naspram nje nije retuširana. Javlja se u mikokijenu u centralnoj i istočnoj Evropi. Poznati su noževi tipa Bokštajn i Pradnik.
Neukloster
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nordvestmeklenburg Nojkloster se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordvestmeklenburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 30 metara. Površina opštine iznosi 27,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.986 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 145 stanovnika/km².
Vektor vjerovatnoće
Vektor verovatnoće ili stohastički vektor je vektor (matrica-kolona) sa nenegativnim vrednostima čiji je zbir svih elemenata tačno 1.
Neki primeri vektora verovatnoće su:
Tiopurin S-metiltransferaza
Tiopurin S-metiltransferaza (, merkaptopurinska metiltransferaza, tiopurinska metiltransferaza, 6-tiopurinska transmetilaza, TPMT) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:tiopurin S-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe u izvesnoj meri deluje na tiopirimidine i aromatične tiole. On nije identičan sa EC 2.1.1.9, tiol S-metiltransferazom.
Boken
thumb|right|150px|Bokken Bokken, jap. (boku - drvo; ken - mač), poznat još i pod nazivom bokuto, je drveni mač za vježbanje, obično duljine 90-120 cm. Izrađuje se od tvrdih vrsta drveta. Oblikom i dimenzijama odgovara tradicionalnoj japanskom maču (katana). Pruža razmjerno sigurno uvježbavanje tehnika mačem u mnogim borilačkim vještinama u kojima se koristi, kao što su kenjutsu, kendo, iaido, ninjutsu i aikido.
Postoji varijanta sa štitnikom za ruku (tsuba) i bez nje. Poznati su i znatno kraći oblici koji predstavljaju tradicionalni japanski kratki mač wakizashi, duljine oko 60 cm i bodež tanto duljine oko 30 cm. Potonji se često koristi i kod drugih vještina za uvježbavanje samoobrane od napada nožem.
Canaima
Canaima je božanstvo indijanskog naroda Makiritari. Pod time se također mogu podrazumijevati:
Santa Clara, Utah
Santa Klara je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.003, što je 1.373 (29,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Canchy (Kalvados)
Kanši je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Baje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 185 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 30 metara (maksimalnoj 39 m, a minimalnoj 0 m).
Mačeta
thumb|400px|mačeta Mačeta je dugački nož širokog lista, dužine sječiva od 30 do 65 cm.
Širom svijeta je rasprostranjena kao ručni poljoprivredni alat i priručno oružje, a služi za sječenje trave (trske) i tanjeg raslinja. S obzirom da je namijenjena za učestale udarce izrađuje se uglavnom od ugljičnog čelika, oznake po AISI-u 1045 do 1095 koji je elastičan i prilično lako se brusi, iako podložan koroziji. Kako se izrađuje iskucavanjem iz materijala, oštrica nema osnovnu kosinu - kao sjekira npr., te nije pogodna za zahtjevnije sječenje. Jeftin i dostupan alat često je zloupotrebljavan za krvave obračne kao u Ruandi ili Južnoj Americi. Standardni dio opreme mnogih vojski, osobito u tropima.
Punikafolin
Punikafolin je organsko jedinjenje, koje sadrži 41 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 938,661 Da.
Granza, Padova
Granza je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Horonim
Horonim (grč.) je geografsko ime koje se odnose na neki kraj, oblast, državu ili koju drugu veću geografsku cjelinu.
Podjela
Horonimi se dijele na:
Tesen
thumb|Tessen Tessen je samurajska ratna lepeza. Tessen znači "željezna lepeza".
U ratu
U ratu su tesseni korišteni za signaliziranje, odbijanje strijela, kao bacačko oružje ili pak kao pomoć pri plivanju. Nisu se mogle sklopiti.
Via Gregorcic, Gorizia
Via Gregorcic je naselje u Italiji u provinciji Gorica, u regiji Friuli-Venezia Giulia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Tesen
U svakodnevnici
Tesseni su obično bili zataknuti o pojas (Obi) ili virili iz kimona. Kada bi samuraj otišao u posjetu ili obavljao kućanske poslove ne bi imao mačeve. Mačevi se također nisu smjeli nositi kod posjete feudalnom gospodaru (Daimyu) no tesseni jesu. Korišteni su za napad iako češće za obranu.
Žarenje
mini|desno|300px|[[Čelični lijev nakon 12 sati toplinske obrade na temperaturi od 1 200 °C (Goodwin Steel Castings Ltd. - Ujedinjeno kraljevstvo).]] mini|desno|300px|Krivulja hlađenja čistog željeza. mini|desno|300px|Dijagram izotermne pretvorbe ili izotermni TTT dijagram ([[Engleski jezik|engl. Time-temperature transformation) za čelik.]]
Žarenje je toplinska obrada kojom se dobivaju "mekše" strukture čelika, a sastoji se u zagrijavanju na temperaturi za oko 40 ºC iznad linije A3 ili A1 i hlađenju u peći do sobne temperature. Podeutektoidni i eutektoidni čelik zagrijavaju se u γ-području (austenit), a nakon hlađenja dobiva se mikrostruktura sastavljena od grubo lamelarnog perlita i ferita. Nadeutektoidni čelik zagrijava se u dvofaznom γ (austenit) + Fe3C području (cementit), a nakon hlađenja mikrostruktura se sastoji od grubolamelarnog perlita i cementita.
Daisho
thumb|300px|Daisho Daisho je naziv za dva samurajska mača: katanu i wakizashija. Daisho dolazi od riječi "daito" (što znači veliki, i odnosilo se na katanu) i "shoto" (jap. "mali", odnosilo se na wakizashi). Daisho se uvijek nosio u javnosti. Za samuraja je bila sramota pojaviti se bez njega. Samuraji su daisho mijenjali ako bi se istrošio unatoč tome da su mač smatrali dušom samuraja. Daisho se prenosio s generacije na generaciju kao obiteljsko nasljeđe.
2-Fosfo-L-laktat transferaza
2-Fosfo-L-laktat transferaza (, LPPG:Fo 2-fosfo-L-laktat transferaza, LPPG:7,8-didemetil-8-hidroksi-5-deazariboflavin 2-fosfo-L-laktat transferaza, MJ1256, laktil-2-difosfo-(5')guanozin:Fo 2-fosfo-L-laktat transferaza, CofD) je enzim sa sistematskim imenom (2S)-laktil-2-difosfo-5'-guanozin:7,8-didemetil-8-hidroksi-5-deazariboflavin 2-fosfo-L-laktat transferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Daisho
Nošenje
Daisho se uvijek nosio na lijevoj strani s oštricama prema gore. Ako su mačevi u višem položaju znači da je samuraj također višeg položaja. Wakizashi se nosio ispod katane i često u gotovo vodoravnom položaju dok je katana išla više prema dolje, ukoso. Daisho je stavljen iza obija koji ga donekle drži i zavezan užetom koji u potpunosti spriječava mačeve da ispadnu. Uže se ponekad koristi da se zasuču rukavi. Kada se ulazi u kuću samuraja višeg čina mačevi se daju slugi da ih odnese, a u nekim slučajevima se stavljaju na pod (iako će samuraj češće zadržati wakizashi ili barem tessen).
2-Fosfo-L-laktat transferaza
Ovaj enzim učestvuje u biosintezi koenzima F420.
Žarenje
Čelici se žare da im se smanji tvrdoća, poboljša rezivost (obradivost), poboljša mogućnost oblikovanja u hladnom stanju, da dobiju određenu mikrostrukturu ili mehanička svojstva, da se pripreme za kaljenje, da im se smanje ili uklone unutrašnja naprezanja itd.
Fizikalne osnove toplinske obrade
Kod većine važnijih postupaka toplinske obrade, čelik se zagrijava na temperaturu pri kojoj je mikrostruktura austenitna ili se sastoji od austenita s malim udjelom drugih mikrostrukturnih sastojaka, na primjer karbida (cementit). To je temperatura austenizacije ili se pak naziva prema vrsti toplinske obrade, na primjer temperature normalizacije. Za većinu postupaka toplinskih obrada austenit je središnja, najvažnija mikrostruktura iz koje se nakon različitih pretvorbi postižu mikrostrukture koje su postojane na sobnoj temperaturi ili pri povišenim temperaturama i o kojima ovise svojstva čelika. Pretvorbe austenita provode se izotermno ili pri ohlađivanju.
Prospect, Pennsylvania
Prospekt je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Žarenje
Fizikalne osnove toplinske obrade
Kod ugljičnih čelika, austenit se pretvara u perlit od temperature oko 723 ºC do temperature približno 500 ºC, a ispod te temperature do 250 ºC, ali samo pri izotermnoj pretvorbi, nastaje bainit, a ispod 250 ºC nastaje martenzit.
Prospect, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.169, što je 65 (-5,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Žarenje
Fizikalne osnove toplinske obrade
Mehanička i tehnološka svojstva čelika s perlitnom mikrostrukturom ovise o debljini listića (lamela) cementita, odnosno o tzv. međulamelarnom razmaku. Što je on manji, to su viša mehanička svojstva i duktilnost, a za rezivost (obradivost) vrijedi obrnuto. Perlit koji nastaje pri višim temperaturama (blizu 700 ºC) grubolamelaran je, a onaj koji nastaje kod donje granice ima malen međulamelarni razmak (sitnolamelarni perlit). Svojstva martenzita i bainita ovise o masenom udjelu ugljika u čeliku. To posebice vrijedi za martenzit koji postiže najveću tvrdoću (oko 65 HRC) kad je udio ugljika oko 0,6%. Martenzit kojemu je udio ugljika malen, npr. 0,1%, ima mnogo manju tvrdoću (oko 37 HRC). S povišenjem temperature nastali mikrostrukturni sastojci počinju se mijenjati. To se najviše opaza kod martenzita, gdje promjene počinju već pri temperaturama između 100 ºC i 200 ºC i postaju očitije s povišenjem temperature prema temperaturi Ac1 (popuštanje čelika). Martenzit legiranih čelika otporniji je prema popuštanju nego martenzit ugljičnih čelika.
Razne tehnike toplinskih obrada
Toplinska obradba čelika temelji se na eutektoidnoj reakciji raspada austenita na ferit i cementit. Ovisno o postupku toplinske obradbe mijenjaju se način raspada austenita, odnosno fizička i mehanička svojstva čelika. Zbog toga svaka toplinska obradba zahtijeva najprije dobivanje austenita.
Temperature faznih prijelaza za legure željeza kao i za čisto željezo označavamo sa slovom A i odgovarajućim indeksom: A1 je oznaka za liniju temperature eutektoidne reakcije, A2 za Curievu temperaturu (768 ºC), A3 za temperature prijelaza alfa u gama kristale, A4 za temperaturu prijelaza gama u delta kristale i Acm za temperaturu početka izlučivanja sekundarnog cementita. Kada bi hlađenje i grijanje mogli provesti beskonačno sporo navedene temperature bile bi jednake za oba procesa. Ukoliko se temperatura mijenja praktičnom ili konačnom brzinom nastaje mjerljivo kašnjenje faznih prijelaza. To znači, da se čelik mora zagrijati na nešto višu temperaturu odnosno ohladiti na nešto nižu temperaturu od one koja odgovara ravnotežnoj temperaturi. Da bi se razlikovale temperature faznih prijelaza kod sporog (ali i nedovoljno sporog) hlađenja uz oznaku temperature fazne promjene dodaje se indeks r (npr. Ar1), a kod sporog (ali i nedovoljno sporog) zagrijavanja indeks c (npr. Ac1).
Difuzijsko žarenje
Difuzijskim žarenjem se smanjuju ili otklanjaju nejednakosti u kemijskom sastavu slitina, koje su posljedica neravnotežnog skrućivanja. U čelicima koji se preoblikuju deformacijom, to je uglavnom sastavni dio toplinske obrade prije preoblikovanja u toplom stanju. Temperatura je takva žarenja najviša od svih toplinskih obradi.
Potpuno žarenje
Potpuno žarenje ili samo žarenje obuhvaća žarenje čelika u području austenita, iz kojeg se ohlađivanjem po različitim temperaturnim tijekovima postižu zahtijevana mikrostruktura i svojstva čelika.
Sferoidizacijsko žarenje
Sferoidizacijsko žarenje omogućuje oblikovanje kuglastih, zrnatih čestica karbida (cementit) u feritu. Čelik s takvom mikrostrukturom ima najmanju tvrdoću i najveću sposobnost plastičnog oblikovanja u hladnom. To je žarenje posebno važno za visokougljične alatne čelike, koji nakon tog žarenja imaju dobru rezivost (strojna obrada) i oblikovljivost u hladnom, te primjerenu mikrostrukturu prije kaljenja. Kod čelika s malim udjelom ugljika (manjim od 0,2% C) takvo se žarenje rijetko primjenjuje. Temperaturni tijek sferoidizacijskog žarenja ovisi o kemijskom sastavu čelika.
Žarenje radi smanjenja unutarnjih naprezanja
Žarenje radi smanjenja unutarnjih naprezanja često je primjenjivana toplinska obrada, ali unutarnja naprezanja se smanjuju ili uklanjaju i s drugim toplinskim obradama. U pravilu čelik se zagrije na temperature između 500 ºC i 600 ºC, a visokolegirani čelici i na još više temperature, pri kojima je granica tečenja niža od vrijednosti unutarnjih naprezanja. Za to je žarenje karakteristično sporo zagrijavanje i ohlađivanje čeličnog proizvoda.
Rekristalizacijsko žarenje
Rekristalizacijsko žarenje provodi se nakon hladne plastične deformacije (valjanje, vučenje), pri čemu je nastupilo hladno deformacijsko očvrsnuće i gubitak deformabilnosti čelika. Žarenje se provodi kod čelika ispod temperature A1, ovisno o stupnju hladne deformacije, čime se obnavlja deformabilnost čelika i omogućuje daljna plastična deformacija u hladnom stanju. Ovo se žarenje provodi i kod drugih kovinskih materijala, ali pri odgovarajućim temperaturama i trajanjima žarenja.
Normalizacija
Normalizacija je toplinska obrada koja se sastoji od austenizacije i ohlađivanja na zraku. Temperatura normalizacije za podeutektoidne čelike računa se iskustveno: [Ac3 + (30 – 50) K], a za nadeutektoidne čelike: [Accm + (30 – 50) K], ali se kod nadeutektoidnih čelika vrlo rijetko primjenjuje. Trajanje je držanja na temperaturi normalizacije vrlo kratko, tek toliko da se postigne tzv. homogeni austenit (5 do 10 minuta). Za kvalitetnu normalizaciju treba čelične dijelove jednolično zagrijati po čitavom obujmu, te ih takoder jednolično ohladiti na mirnom ili zraku koji se jednolično giba, da bi se čelični dio po cijelom obujmu jednako ohladio do temperature znatno ispod temperature A1 (Ar1).
Hunski luk
right|thumb|Hunski luk Hunski luk je vrsta kompozitnog luka.
Aerodrom Diseldorf
mini|250p|Stari toranj noću
Hunski luk
Drugi o hunskom luku
Poštovanje, koje su Goti imali prema ovom oružju, se iskazuje u činjenici da su vekovima spominjali hunski luk u narodnim pričama a takođe je predmet usmenih predanja među germanskim plemenima. Isto tako njegove legendarne osobine se spominju u skandinavskoj sagi Hervarar.
Hauffenia wienerwaldensis
Hauffenia wienerwaldensis je puž iz reda Littorinimorpha i familije Hydrobiidae.
Aerodrom Diseldorf
Međunarodni aerodrom Diseldorf (IATA: DUS) je treći aerodrom po veličini u Nemačkoj. Očekuje se da će u 2007. godini 16,6 miliona putnika proći kroz aerodrom. Samo su aerodrom Minhen i aerodrom Frankfurt veći po broju putnika. Aerodrom Diseldorf se nalazi 9 km od centra Diseldorfa.
Hauffenia wienerwaldensis
Ugroženost
Ova vrsta se smatra ugroženom.
Rasprostranjenje
Areal vrste je ograničen na jednu državu. Austrija je jedino poznato prirodno stanište vrste.