cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leopard
Područja nastanjivanja, brojčano stanje
Leopard je izumro u velikom broju područja. Tu spadaju Maroko, Sinajski poluotok i otok Zanzibar. U području Amura i na Kavkazu izumiranje leoparda vjerojatno više nije moguće zaustaviti. Na Arapskom poluotoku prema procjenama živi još oko dvadeset jedinki. Slično mali broj jedinki živi još u Anatoliji i Palestini. Na Sri Lanki je zbog smanjenja broja jedinki genetska raznolikost toliko smanjena, da ih se vjerojatno više neće moći spasiti. Na kavkazu živi još oko 50 jedinki za čiju zaštitu se ulažu veliki napori. U Iranu i Turkmenistanu živi još koja stotina jedinki perzijskog leoparda, a u Pakistanu i Bangladešu su isto tako vrlo rijetki. U Kini je preživio još samo u nekoliko izoliranih područja. U Indiji broj leoparda je procijenjen na oko 14.000.
Danas većina leoparda živi u Africi, južno od Sahare. Tu se broj procjenjuje na oko 700.000 jedinki, od čega samo u DR Kongu navodno živi oko 226.000. Međutim, neki stručnjaci sumnjaju u ispravnost tih procjena. Prema njima, u Africi u prirodi živi još samo oko 233.000 leoparda.
Sistematika
Podjela leoparda na pojedine podvrste je problem koji ni do danas nije zadovoljavajuće riješen. Postoji više podjela koje se ne podudaraju. Ovdje se navodi jedna klasifikacija samo kao primjer. Dodatak o ugroženosti pojedinih podvrsta preuzet je prema IUCNu.
Azijske podvrste
thumb|250px|[[Perzijski leopard (Panthera pardus saxicolor)]]
Teritorijalnost
Leopardi su izraženi samotnjaci. Područja mužjaka su veća i obuhvaćaju najčešće područja nekoliko ženki. Prema jednoj studiji provedenoj u Krügerovom nacionalnom parku mužjak treba, ovisno o gustoći raspoložive lovine, od oko 16 pa do oko 96 kvadratnih kilometara, dok ženkama treba 5-30 kvadratnih kilometara. U škrtim, lovinom vrlo siromašnim područjima, područja na kojima leopard traži lovinu mogu biti još i značajno veća. Životinje obilježavaju svoja područja i brane ih od istospolnih jedinki svoje vrste prijetećim ponašanjem, a po potrebi i teritorijalnom borbom. "Vlasnik" područja osigurava si mogućnost parenja, izvor hrane, pristup pojilištu, sjenku i slične, vrlo važne stvari za jedinku. Mogućem uljezu u područje "mirisne" poruke daju informacije o nizu osobina "vlasnika" (fizička kondicija, spremnost na borbu, dob), a u sukobu obično "vlasnik" ima prednost svog terena i izlazi kao pobjednik.
Leopardi obilježavaju svoje područje prije svega mirisom, ali i akustično, glasanjem. U manjoj mjeri ostavlja i optičke signale, tragove kandži na stablima ili na tlu. obilježavanje ims s jedne strane ulogu obavještavanja mogućih suparnika, ali služi i samom vlasniku za lakše snalaženje u svom području.
Kretanje
Brže se kreću kasom samo na kraće razdaljine. Kod lova prikradanjem može se dogoditi da samo prvih 10 do 30 metara pređe kasom, pri čemu tijelo spušta sve bliže tlu. To se naziva prikradajućim trkom. U lovu se ovaj trk smjenjuje s prikradajućim puzanjem pri kojem životinja trbuhom gotovo dodiruje tlo i prikrada se vrlo polako, tako da u svakom trenutku može zaustaviti kretanje. To se događa uglavnom tada, kad životinja prema kojoj se leopard prikrada, iz nekog razloga govorom tijela pokaže, da je na oprezu. Leopard ostaje u tom stanju potpunog mirovanja dok pažnja lovine ne popusti, pa nastavlja s prikradanjem.
Galop, najbrži način kretanja leoparda i pri čemu može doseći brzinu veću od 60km/h, se rijetko viđa kod odraslih životinja. Leopard ga koristi samo u završnoj fazi lova za prevaljivanje zadnjih metara nakon prikradanja žrtvi. Ovaj trk može biti samo kratak. To je naporno i zahtijeva veliki napor srca, što velike mačke mogu izdržati samo kratko vrijeme.
Poseban način kretanja je penjanje na stabla i hod po granama različitih debljina unutar krošnje. Leopardi mogu stajati i na tankim granama koje se njišu, bez da pri tome gube ravnotežu. Ne ozljeđuju se niti na gustom i često nekoliko centimetara dugom, niti na kratkom, savinutom trnju stabala na kojima miruju i odmaraju se.
Kod kretanja tlom, ne pružaju kandže iz jastučića, neovisno koji način kretanja koristili. Suprotno tome, kod penjanja po drveću pružaju kandže punom dužinom, i njihovim dubokim prodiranjem u koru stabla čvrsto drže svoje teško tijelo i na potpuno glatkom i okomitom stablu. Na srmo stablo penju se u skokovima. Prednje noge pri tome široko rašire tako da gotovo obgrle debelo stablo. Najčešće, leopard s tla krene posebno snažnim odrazom uvis, koji mu daje mogućnost da i nakon tog prvog nastavi s daljnim okomitim skokovitim kretanjem.
Kod silaska s drveta, leopard se kreće unaprijed dok grane i stablo ne postanu sasvim okomiti. Kod vrlo strmih stabala koja ne daju nikakvo hvatište, slijedi silazak unatrag dok ne dođe do razmaka od tla koji može savladati skokom. Tada se na stablu okrene, siđe još jedan do dva metra, i s visine od dva do četiri metra skače na tlo.
Leopardi su i dobri plivači. Opaženi su kako dan provode na otoku na rijeci, a onda plivaju na obalu i kreću u lov.
Ponašanje prema neprijateljima
Lavovi i tigrovi predtavljaju neprekidnu opasnost za leoparde, pa oni pokušavaju koliko je god moguće sklanjati im se s puta. Postoje brojni dokumentirani slučajevi kad je susret s neprijateljskim lavovima završio kobno, smrću leoparda.
Pjegave hijene i afrički divlji psi mogu isto tako biti opasnost za leoparda, no samo ako cijeli čopor zatekne leoparda s neosiguranim plijenom, a leopard se upusti u borbu u pokušaju da obrani svoj plijen. No, događa se i da leopard uspije spasiti svoju lovinu od pjegave hijene. On je sasvim ravnopravni protivnik jedne same hijene. U Krügerovom nacionalnom parku zabilježeno je, da je leopard ubio nekoliko ovih zvijeri.
Odnos leoparda i pavijana je vrlo ambivalentan. Za vrijeme dnevnog svjetla, majmuni su im opasan protivnik koji čak i napada ovog grabežljivca. Nekoliko snažnih mužjaka pavijana mogu, doslovno, leoparda rastrgati na komade. Suprotno tome, noću je leopard (zbog sposobnosti da bolje vide noću) u prednosti pa se odvažuje popeti na stabla na kojima spavaju pavijani da izazove paniku s ciljem da uhvati jednog majmuna. Pojedinačni pavijani, ili oni koji se zateknu na rubu grupe, ubrajaju se u spektar leopardove lovine.
Leopard je u normalnim okolnostima snažniji od geparda.
Ishrana
Odabir leopardove lovine zavisi prije svega od ponude lovine na njegovom području. Tako leopardi imaju veliki spektar lovine, od kukaca preko gmazova do ptica i velikih sisavaca. No, ako je ikako moguće, leopardi će pokušati uloviti sisavce teške od 30 pa do 50 kilograma. Pri tome, riječ je najčešće o srednje velikim kopitarima. Koja će vrsta kopitara pri tome biti omiljena lovina, ovisi o području u kojem određeni leopard živi. Iznenađujuće velik dio leopardove prehrane čine manje zvijeri kao što su mungosi ili čagljevii.
Razmnožavanje
Leopardi nemaju određenu sezonu parenja, no u nekim područjima je opaženo, da se koćenje mladunaca često poklapa sa sezonom koćenja mladunaca njihove lovine. Estrus leopardice traje 6 do 7 dana. Ako ženka u tom razdoblju ne ostane skotna, estrus se ponavlja svakih 25 do 28 dana.
Ženka za koćenje bira zaštićena mjesta, po mogućnosti špilju ili prolaz u stijenama s uskim ulazom, a ako joj je stanište šuma, pokušat će naći šuplje stablo kako bi mladunci bili što bolje zaštićeni od mogućih neprijatelja. U okotu je najčešće dvoje do troje mladunaca, teških oko 500 grama. Mladunci se rađaju slijepi i potpuno nemoćni, no brzo rastu i u dobi od dva do tri mjeseca počinju jesti i meso.
O iskustvu ženke zavisi i preživljavanje njenih mladunaca. Uobičajeno je, da ženka uspije do odrasle dobi podići jedno do dvoje mladunaca. Oni ostaju s njom između 13 i 18 mjeseci, mužjaci obično kraće od ženki.
Parenje
Tokom sezone parenja,leopard trazi zenku,dok ona doziva da je spremna.
Kada zavrse muzjak je napusta
Mirandillas, Yurécuaro
Mirandillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Yurécuaro.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 536 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1694 m.
Aerodrom Morava
Aerodrom Morava, poznat i kao aerodrom Lađevci se nalazi u dolini Zapadne Morave, u mestu Lađevci, na teritoriji grada Kraljeva, Srbija. Jedan deo aerodroma poznat kao aerodrom Lađevci je vojni, a drugi deo, gde je izgrađen terminal, je budući civilni aerodrom Morava i on se nalazi u mestu Tavnik.
Stormy Weather
Stormy Weather (na engleskom doslovno "olujno vrijeme") se može odnositi na:
Aerodrom Morava
Aerodrom je lociran 15 km od Kraljeva, 21 km od Čačka, 32 km od Gornjeg Milanovca i 39 km od Kragujevca. Aerodrom je idealno lociran, ne samo za okolne gradove (Kraljevo, Čačak, Gornji Milanovac i Kragujevac), već i za Kruševac (70 km), Užice (80 km), Jagodinu (80 km) i Novi Pazar (110 km). Gradski centri koji gravitiraju aerodromu su ujedno i veliki industrijski centri. Postoji i jaka baza u poljoprivrednoj proizvodnji, posebno voćarstvu, kao i izuzetan turistički potencijal, pre svega u velikom turističkim centrima koji gravitiraju aerodromu (Vrnjačka Banja, ski centar Kopaonik itd).
Istorijat
Vojni aerodrom kod Kraljeva izgrađen je 1967. godine. Prva jedinica na ovom aerodromu bila je 235 lovačko-bombarderska eskadrila koja je bila opremljena avionima tipa F-84 Thunderjet.
Najveći broj letelica na Lađevcima bio je prisutan 1992. godine kada su u Kraljevo prebazirane eskadrile 98 puka koji je povučen iz Skoplja, kao i 353 izviđačka eskadrila i 240 lovačko-bombarderska eskadrila iz Mostara.
Heroj Života Đurić je bio komandant 241. lovačko-bombarderske eskadrile. od 1992. godine do 25. marta 1999. godine. U ovom trenutku, vojni deo aerodroma je dom 241 lovačko-bombarderske eskadrile opremljene avionima Orao i Supergaleb, kao i 714. protiv-oklopne helikopterske eskadrile koja koristi helikoptere Gazela.
Dana 5. oktobra 2011. na kraljevački aerodrom Morava sleteo je prvi civilni avion, čime je ovaj, ranije isključivo vojni aerodrom, počeo da funkcioniše kao mešovita vojno–civilna vazdušna luka. Među putnicima na tridesetominutnom letu iz Beograda bili su predsednik Srbije Boris Tadić, ministar odbrane Dragan Šutanovac i ministar ekonomije i razvoja Nebojša Ćirić.
Aerodrom je otvoren 28. juna 2019.
Ulaganja i razvoj
mini|desno Prema planu, od proleća 2012. godine aerodrom je trebalo da bude otvoren za redovan saobraćaj manjih aviona do 100 putnika. Ukupna vrednost investicije je 32 miliona evra, a partner je Turska, koja učestvuje sa 10 miliona evra. Ministarstvo odbrane Srbije izdvojilo je 12 miliona evra, Agencija za kontrolu letenja Srbije i Crne Gore 3,5 miliona, druga ministarstva dva miliona i Aerodrom Beograd dva miliona. Radovi na izgradnji civilnog dela aerodroma završeni su 2016. godine. Oba dela, civilni i vojni deo aerodroma su infrastrukturno odvojeni. U prvoj fazi prilagođavanja vojnog aerodroma za civilni saobraćaj izgrađena je pristanišna zgrada, kontrolni toranj, tehnoekonomski blok i radovi izvedeni na uređenju piste. U narednoj fazi rekonstrukcije, planirano je da ovaj aerodrom će biti vazdušna luka za velike letelice i sletanje pod svim vremenskim uslovima. Posle beogradskog i niškog ovo je treći aerodrom u Srbiji sa međunarodnim karakteristikama.
Redovne linije
Sledeće redovne putničke avio-kompanije koriste aerodrom Morava:
San Pablo, Tamazunchale
San Pablo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 210 m.
Heinsdorfergrund
Hajnsdorfergrund je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Fogtland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.254 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14523150.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Fogtland Hajnsdorfergrund se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Fogtland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 380 metara. Površina opštine iznosi 22,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.254 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 103 stanovnika/km².
Nagrade Udruženja njujorških filmskih kritičara za 1936. godinu
<div style="float: right; font-size: smaller; background-color:#E6E6FA; padding: 12px; margin-left: 5em; margin-bottom: 2em; width: 180px" align="center">
2. dodjela nagrada NYFCC
Objavljene 4. januara 1937 dodijeljene 24. januara 1937
Najbolji film:
Torrevecchia Pia, Pavia
Torrevecchia Pia je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Nagrade Udruženja njujorških filmskih kritičara za 1936. godinu
Mr. Deeds Goes to Town' 2. dodjela Nagrada Udruženja njjujorških filmskih kritičara je objavljena 4. januara 1937, a ceremonija održana 24. januara 1937. godine. Njome se odala počast najboljim filmskim ostvarenjima godine 1936.
Torrevecchia Pia, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1505 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Ljubuša (Dečani)
Ljubuša je naselje u opštini Dečani, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Stormy Weather (pjesma)
"Stormy Weather" je američka zabavna pjesma 1933. koju su napisali Harold Arlen i Ted Koehler. Napisana je za potrebe repertoara znamenitog harlemskog Cotton Cluba gdje ju je trebao izvoditi Cab Calloway. Međutim, umjesto njega ju je pjevala Ethel Waters. Kasnije su je obradili brojni izvođači, među kojima se ističe Lena Horne, čija je verzija iz 1941. bila veliki hit.
Ponzano Monferrato, Alessandria
Ponzano Monferrato je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 165 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 355 m.
Leukip (mitologija)
right|thumb|[[Silovanje Leukipovih kćerki, Rubens.]] Leukip (Λεύκιππος) ime je nekoliko ličnosti u grčkoj mitologiji, od kojih je najznačajniji Leukip, otac dve Leukipide.
Otac Leukipidâ
right|thumb|Rimski [[sarkofag s predstavom Kastora i Poluksa koji otimaju Leukipove kćerke, oko 160. nove ere]] Leukip, sin Gorgofone i Perijera, bio je otac Febe i Hilere, a takođe i Arsinoje, koja se u nekim verzijama mita navodi kao majka Asklepija i Eriopide (koju je rodila Apolonu); te tri kćerke rodila je Leukipu njegova supruga Filodika, kći Inahova.
Montemoro, Genoa
Montemoro je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 724 m.
Arsinoja (mitologija)
Arsinoja (Ἀρσινόη) ime je nekoliko žena u grčkoj mitologiji.
La Herradura, Pihuamo
La Herradura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Pihuamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 632 m.
La Shurera, Tlapehuala
La Shurera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlapehuala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 319 m.
5,12-Bis(fenilethinil)naftacen
5,12-Bis(fenilethinil)naftacen je organsko jedinjenje, koje sadrži 34 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 428,523 Da.
Bosco di Rossano, Massa e Carrara
Bosco di Rossano je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 680 m.
El Pino, Zapopan
El Pino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1500 m.
Skupina Apollo
mini|desno|300px|Apoloni ili skupina Apollo su [[asteroidi koji prelaze Zemljinu putanju (zeleni pojas). Sunce je u središtu, s planetima Merkur (crno), Venera (žuto), Zemlja (plavo) and Mars (crveno).]]
Neki od Apolona prilaze vrlo blizu Zemlje, i prestavljaju moguću opasnost za nas. Tako se pretpostavlja da je 15. veljače 2013. jedan od Apolona eksplodirao (Pad meteorita nad Uralom 2013.) iznad grada Čeljabinska (glavni grad Čeljabinske oblasti, na rijeci Mias i istočnim obroncima Južnog Urala, Rusija), ranivši tako oko tisuću ljudi, pogotovo od slomljenog stakla s prozora. Masa asteroida procjenjuje se na oko 11 000 tona, a promjer na 17 do 20 metara. Čeljabinski meteor je vjerojatno najveće tijelo koje je pogodilo Zemlju nakon Tungunske eksplozije 1908., i jedini je meteor za koji je poznato da je ozljedio ovako veliki broj ljudi.
Do veljače 2014. otkrito je 5 766 Apolona, od kojih je 832 označeno nazivom. Zemlji bliski asteroidi se označuju tek onda kada su viđeni na dvije ili više opozicija.
Apolon
Apolon (1862 Apollo) je planetoid koji je 24. travnja 1932. otkrio njemački astronom Karl Wilhelm Reinmuth. Po izduženoj putanji (perihel 0.647 astronomskih jedinica, afel 2.294 AJ) obilazi Sunce za 1.78 godina. Promjer mu je oko 1.7 km. Prvi je planetoid kojemu je utvrđena putanja što presijeca putanju Zemlje, pa su po njemu planetoidi slična gibanja nazvani Apolonima. Oko njega na udaljenosti od 3 km kruži satelit promjera 80 metara, otkriven 2005. Opaža se samo u Zemljinoj blizini. Nazvan je po Apolonu, grčkom bogu Sunca i svjetlosti.
Ikar
Ikar (1566 Icarus) je planetoid koji pripada skupini Apolona; otkrio ga je Walter Baade 27. srpnja 1949. Po izduženoj putanji (perihel 0.186 AJ, afel 1.969 AJ) nagnutoj na ekliptiku (inklinacija 22.83°) obilazi Sunce za 408.76 dana. Promjer mu je oko 1.4 km. Nazvan je po Ikaru, letaču iz grčke mitologije koji se previše približio Suncu.
Itokawa
Itokawa (25143 Itokawa) je prvi planetoid s kojega su na Zemlju doneseni uzorci zahvaljujući misiji japanske svemirske letjelice Hayabusa. Otkriven je 26. rujna 1998. Pripada Apolonima. Po izduženoj putanji (perihel 0.953 AJ, afel 1.696 AJ) nagnutoj s obzirom na ekliptiku 1.62° obilazi Sunce za 556.355 dana. Nepravilna je oblika (535 m × 294 m × 209 m). Okreće se oko svoje osi s periodom od 12.13 sati. Površina mu je geološki mlada, nije izbrazdana velikim brojem udarnih kratera. Uzorci prikupljeni na planetoidu upućuju na to da je nastao od unutarnjih dijelova nekog većeg planetoida koji se raspao prije oko 8 milijuna godina. Nazvan po japanskom raketnom inženjeru Hideu Itokawi (1912. – 1999.).
Sizif
Sizif (1866 Sisyphus) je najveći planetoid u skupini Apolona, otkrio ga je 5. prosinca 1972. švicarski astronom Paul Wild (1925. - 2014.). Po izduženoj putanji (perihel 0.874 AJ, afel 2.914 AJ) nagnutoj s obzirom na ekliptiku 41.19° obilazi Sunce za 2.607 godina. Promjer mu je oko 8.5 km. Opaža se samo u Zemljinoj blizini. Nazvan je po Sizifu, korintskom kralju u grčkoj mitologiji.
Aerodrom Progar
Aerodrom Progar je civilni aerodrom u Srbiji. Nalazi se u blizini sela Progar, nadomak grada Surčin, oko 42 km jugozapadno od centra grada Beograda. Aerodrom se pretežno koristi za potrebe poljoprivredne avijacije.
Ljumbarda
Ljumbarda (Lumbarda; ) je naselje u opštini Dečani, Kosovo i Metohija.
Chiré-en-Montreuil
Šire an Montrej je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Vijena koja pripada prefekturi Poatje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 804 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 37 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,41 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 136 metara (maksimalnoj 159 m, a minimalnoj 107 m).
Годечево
Годечево је насеље у Србији у општини Косјерић у Златиборском округу, у близини планине Повлен. Према попису из 2002. било је 599 становника (према попису из 1991. било је 720 становника).
Paraje, New Mexico
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 777, što je 108 (16,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Годечево
Демографија
У насељу Годечево живи 503 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,2 година (42,4 код мушкараца и 46,1 код жена). У насељу има 166 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,61.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Dobrița, Runcu
Dobrița je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Runcu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1295 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 401 m.
Sulphur, Louisiana
Salfer je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 20.410, što je 102 (-0,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bohinjska Bistrica
Bohinjska Bistrica (njemački: Wochein Feistritz) je gradić od 1 797 stanovnika, administrativni centar Občine Bohinj na sjeverozapadu Slovenije.
Geografske karakteristike
Bohinjska Bistrica je udaljena oko 6 km istočno od Bohinjskog jezera, 20 km zapadno od Bleda, i oko 74 km od Ljubljane. Gradić se prostire u kotlini rijeke Save Bohinjke i potoka Bistrica i Belica.
Historija
Kako je to sve do 16. vijeka bio gotovo potpuno nedostupan kraj, do kog se moglo doći samo preko planinskih staza (cesta je probijena kasnije), bio je rijetko naseljen. Malobrojni stanovnici bavili su se uglavnom stočarstvom, ali i manufakturnom izradom željezarije, koja je nakon otvaranja željezare u Jesenicama u 19. vijeku zamrla. Velik događaj u razvoju mjesta bio je dolazak željeznice 1906., pa se od tad počeo razvijati izletnički turizam.
Školegijum
Školegijum je bosanskohercegovački časopis za školsku praksu. Obrađuje teme iz obrazovne politike, metodičke prakse, odgojnih aspekata, te je općenito orijentiran na promoviranje suvremenog i humanijeg pristupa nastavi. Izdavač je Fond za otvoreno društvo Bosne i Hercegovine. Izlazi dvaput godišnje u nakladi od 5000 primjeraka, a primjerci su nakon pojave na kioscima u BiH dostupni i na internetu. Autor projekta i odgovorni urednik je književnik Nenad Veličković.
Vainilla Tonameca, Santa María Tonameca
Vainilla Tonameca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tonameca.
Aerodrom Valjevo
Aerodrom Valjevo, poznat i kao aerodrom Divci, je aerodrom koji se nalazi u Divcima 12 km od Valjeva i blizu planinskog odmarališta Divčibare. Nalazi se uz prugu Beograd-Bar i uz magistralni pravac koji spaja Valjevo sa Beogradom. Opremljen je jednom pistom koja je 1.250 m dugačka i široka 50 m. Travnata pista se prostire pravcem 08/26 i nalazi se na nadmorskoj visini od 147 m. Aerodrom se koristi za obuku i letenje sportskih pilota, jedriličara, padobranaca, motornih zmajeva i paraglajderista.
Vainilla Tonameca, Santa María Tonameca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Aerodrom Valjevo
Planovi
Tokom poslednjih nekoliko godina se poteže pitanje ulaganja u aerodrom da bi podstakao privredni razvoj Kolubarskog okruga i Valjeva kao njegovog centra. Za ulaganja su zainteresovani svi krupni privredni subjekti i Grad Valjevo koji ima udela u vlasništvu. Preduzeće „Aerodrom“ Valjevo je akcionarsko društvo. Najveći akcionar preduzeća „Aerodrom“ je aeroklub „Valjevo“ sa 41,72 odsto akcija. Slede firme Termoelektro sa 23,89 odsto, Ikar sa 16,64 i Vujić Valjevo sa 13,68 odsto. Opština Valjevo ima 2,76 odsto akcija, JP Valjevo-turist 1,05 i Krušik 0,26% akcija.
mini
Delatnost
Na ovom sportskom aerodromu radi škola za obuku pilota firme „Prince Aviation“, najjače aviotaksi kompanije u zemlji. U pripremi je otvaranje regionalnog centra za obuku pilota helikoptera, prvog te vrste u Srbiji. „Heli Master“ škola će u početku obučavati zainteresovane za sticanje privatnih pilotskih dozvola. Posebno je značajno što škola „Heli Master“ ima sve sertifikate međunarodnih asocijacija, pa će njena dozvola važiti za sve zemlje sveta. Kao prvi korak u pretvaranju sportskog aerodroma u komercijalni, na Aerodromu Valjevo se očekuje da tokom proleća 2010. počne sa radom i servis za helikoptere i sportske avione.
Opština Tămășeu, Bihor
Tămășeu je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.
Трошарина (Ниш)
Трошарина је градска четврт Ниша у Нишавском управном округу. Административно припада градској општини Палилула а један део градској општини Медијана. Оно је уједно и раскрсница на путу за Нишку Бању. У насељу се налази ОШ „Бранко Миљковић“.
Трошарина је насеље које повезује центар Ниша и Нишку бању. У њој се налази ОШ „Бранко Миљковић“. Кроз Трошарину протиче Габровачка река.
Са око 75.000 становника, Трошарина спада међу највећа насеља у Нишу. Најпознатија улица Трошарине је Љубомира Николића, а највећа Марина Држића.
Buena Vista, Valle de Zaragoza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1377 m.
Klizanje na ledu
mini|desno|150px|Klizanje na ledu mogu naučiti i djeca Klizanje na ledu je umijeće kretanja po zaleđenim površinama korištenjem klizaljki. Kliže se po ledu koji može biti prirodno zaleđena površina jezera ili rijeke, ali i po umjetno zaleđenim klizalištima. Klizanje na ledu je raširen oblik rekreacije, ali i osnova mnogobrojnih sportova i sportskih disciplina na ledu.
Edijakarijum
thumb|[[Tribrachiidae iz doba vendijuma]]Edijakarijum (ponegde nazvan i vendijum) je poslednja geološka perioda proterozoika. Sudeći po fosilnim nalazima, tokom ove periode, pre oko 600 miliona godina, pojavljuju se prve životinje — tzv. edijakarska fauna.
Klizanje na ledu
Tehnika klizanja na ledu
mini|desno|150px|Par modernih klizaljki Klizaljke svojim oštrim rubom prilikom dodira s ledenom površinom ostvaruju vrlo malo trenje koje omogućava glatko kretanje. Klizač može zakretanjem klizaljki promijeniti kut pod kojim klizaljke "režu" led te time utjecati na smjer i brzinu kretanja.
Edijakarijum
Otkriće
Fosile ovih višećelijskih organizama prvi je otkrio jedan australijski geolog 1946. godine u peščaru kambrijumske starosti. Čitava otkrivena fauna je dobila naziv po bregovima Edijakara u južnoj Australiji.
Klizanje na ledu
Sportovi koji uključuju klizanje na ledu
Slijedi popis sportova za čije je izvođenje potrebno znati klizati na ledu:
Vanjske poveznice
Patinatge Eislauf Patinaje Patinagem
Edijakarijum
Ranije pretpostavke
Pošto se doba edijakarijuma prethodno smatralo biološkom „crnom rupom“, odnosno erom bez životinja i života uopšte, edijakarska fauna je „smeštena“ u kambrijum (pre 540 miliona godina). Tek kasnija istraživanja su pokazala da su fosili edijakara mnogo stariji.
Edijakarijska fauna
Otkriveni fosili su ličili na ostatke korala, meduza, crva, dok drugi nisu imali sličnosti sa današnjim životinjama. Nisu imali glavu, rep i udove, kao ni usni otvor i organe za varenje. Hranljive supstance su upijali iz vode u kojoj su živeli. Moguće je da su neki živeli u simbiozi sa algama poput današnjih dupljara. Bili su to bentosni organizmi. Većina ovih životinja je poput biljaka bila pričvršćena za morsko dno, (sesilni organizmi), dok su drugi samo „ležali“ na dnu. Nisu imali čvrstih delova, što znači ni ljuštura, jer za tim nije bilo ni potrebe. U mirnim vodama edijakarijuma nije bilo predatora. Građa tela im je bila nalik na pregradama izdeljen i tečnošću ispunjen mešak.
Ljubovac
Ljubovac je naselje u opštini Srbica, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Edijakarijum
Predstavnici
Postoji više gledišta na položaj edijakarijskih predstavnika u filogeniji živog sveta, kao i o njihovoj daljoj evoluciji. Po nekim mišljenjima, oni su nalik na lišajeve, dok ih drugi smatraju posebnim carstvom (vendobionti) zbog specifične građe njihovog tela. Većina ipak misli da su edijakarijske životinje bile pravi predstavnici životinjskog carstva, od kojih su neke preci dupljara iz kambrijuma, dok su druge zauvek nestale sa pojavom dinamičnijih i agresivnijih vrsta.
Ahuimol, Tamazunchale
Ahuimol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Aerodrom Leskovac
Aerodrom mira je aerodrom u Leskovcu, sportsko-turističkog karaktera, tj. koristi se u spotsko-rekreativne, turističke i poljoprivredne svrhe.
Aerodrom je lociran na oko 2,5 km severno od centra grada, blizu puta 158 koji povezuje Leskovac–Niš. Aerodromska pista je travnata, dužine 1100x? m, na nadmorskoj visini od 225 m. Nadležna kontrola letenja je u Nišu. Aerodrom je pretežno sportskog karaktera, a samo u nekoliko navrata organizovani su čarter letovi za Beograd i Crnogorsko primorje.
U sklopu aerodroma radi i aero-klub „Saša Mitrović“. Klub obavlja obuku za motorno letenje, jedriličarstvo i padobranstvo. U neposrednoj blizini aerodromske piste nalazi se i hipodrom.
Taishō period
thumb|250px|right|Japanski car Tajšo
Tajšo period (大正時代 - Tajšo džidaj), je period istorije Japana koji je započeo 30. jula 1912. godine, dolaskom cara Tajšo na presto i trajao je do 25. decembra 1926. godine. Zbog lošeg zdravlja cara Tajšo, vlast praktično prelazi u ruke oligarhijske grupe starijih državnika Genro (元老), koji su takođe predstavljali članove japanskog parlamenta Kokaj (国会) i pripadali demokratski orijentisanim strankama. Tajšo period, stoga karakteriše liberalni pokret poznat i kao Tajšo demokratija.
Istorijske i političe osnove
Na dan 30. jula 1912. godine, umire car Meidži i nasleđuje ga njegov sin princ Jošihito, koji postaje novi vladar Japana kao car Tajšo. Uticaji zapadnjačke kulture, nastavljaju se i u ovom periodu. Umetnici poput Kobajaši Kijočika, usvajaju zapadnjaču tehniku slikanja, međutim nastavljaju da stvaraju i u tehnici Ukijo-e. Mori Ogaj i Nacume Soseki studiraju u insostranstvu i bivaju upoznati sa modernim tokovima zapada.
Posledice Meidži obnove iz 1868. godine, nisu samo uticale na ispunjavanje lokalnih i inostranih političkih i ekonomskih zahteva, več su uticale i na uspešnu samoodbranu Japana od nadolazećih kolonijalih sila. Usled ovakvih okolnosti, u Japanu se razvija i interesovanje ka socijalizmu i urbanom vidu proleterijata. Biračka prava, socijalna i radna zaštita, kao i nenasilni protesti postaju ideali ranih levičarskih pokreta. Porast i jačanje opozicije će naposletku dovesti do odluke vlade da se ukine Japanska Socijalistička partija (日本社会党 - Nihon Šakajto), samo godinu dana nakon njenog osnivanja 1906. godine. Ovo će rezultovati potpunom uništenju socijalističkog pokreta u Japanu.
Uvideći jačinu rastućih konflikata između Nemačke i Evrope (od koga će naposletu započeti Prvi svetski rat), Japan odlučuje da napadne okupirane nemačke zone u Kini i Pacifiku, 23. avgusta 1914. godine. Ubrzo nakon toga uspeva da zauzme kinesku provinciju Šandung, Marijanska ostrva, Karolinska ostrva i Maršalska ostrva u Tihi okeanu.
Sa podrškom zapadnjačke alijanse, upletene u rat u Evropi, Japan uspeva da proširi još više svoj uticaj u Kini objavljivanjem Dvadesetjednog zahteva (対華二十一ヵ条要求 - Tajka Nidžuikajjo Jokju), tokom januara, 1915. godine. Pored zauzimanja većine nemačih teritorija Mandžurije i unutrašnje Mongolije, Japan zahteva i posedovanje velikih rudnika i metalurških kompleksa u centralnoj Kini.
Opština Huixquilucan, México
Huixquilucan je opština u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 171742 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2716 m.
Hermsdorf/Erzgeb.
Hermsdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Zeksiše Švajc-Ostercgebirge. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 967 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14628170.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zeksiše Švajc-Ostercgebirge Hermsdorf se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Zeksiše Švajc-Ostercgebirge. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 720 metara. Površina opštine iznosi 20,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 967 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 48 stanovnika/km².
Entrada a Puerta Vieja, Tantima
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Torriano, Pavia
Torriano je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 901 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Piolo, Salerno
Piolo je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Cassarate (rijeka)
Cassarate je rijeka u Kantonu Ticino duga 18,3 km.
Scaletta Zanclea, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2578 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Cassarate (rijeka)
Geografske karakteristike
Rijeka Cassarate izvire na obroncima planine Monte Gazzirola u dolini Colla, od tamo teče prema jugu do svog ušća u Jezero Lugano, u gradu Lugano.
Franjevačka crkva sv. Ante Padovanskog u Sarajevu
'''Crkva Sv. Ante Padovanskog''' je franjevačka crkva u sarajevskom naselju Bistrik, Bosna i Hercegovina.
Stara crkva na Bistriku
Ipak, i tako skromna crkva bila je u to doba jedina katolička crkva u Sarajevu, a služila je i kao župna crkva. Uspostavom redovne crkvene hijerarhije (1881.) postala je stolnom crkvom Vrhobosanska nadbiskupija|vrhbosanskog nadbiskupa. Toj svrsi služila je sedam godina, do 1889. godine kada je dovršena izgradnja današnje sarajevske katedrale.
Samo desetak godina nakon izgradnje crkve bilo je očito da čvrstoća njezine arhitekture neće dugo izdržati neravnopravnu borbu s vremenskim nepogodama. Ni povremeno popravljanje i učvršćivanje nekvalitetnog materijala nisu spriječili da neko vrijeme 1905. godine bude zatvorena za upotrebu i da se zaustavi njezino postupno i konačno propadanje. Stoga su franjevci ubrzo odlučili izgraditi novu crkvu.
Sadašnja crkva
Sredinom ožujka 1912. otpočelo je rušenje trošne stare crkve, a polaganje i svečani obred blagoslova temeljnog kamena za novu crkvu dogodili su se 13. lipnja 1912. Obred je predvodio biskup dr. Ivan Šarić. Već do kraja rujna iste godine crkva je bila sagrađena, osim tornja, čija je gradnja zbog nekih objektivnih razloga potrajala nešto dulje, te je blagoslov novosagrađenog katoličkog molitvenog hrama uslijedio istom 20. rujna 1914. godine.
Novu crkvu je u neogotskom stilu projektovao Josip Vancaš. Duga je 31,2 m i široka 18,5 m. Visina srednje lađe je prosječno 14,5 m. Ima blizu 50 m visok toranj, u kojem je pet zvona (najteže je teško 4.015 kg). Na koru su orgulje iz 1925. godine.
Današnji izgled crkva je počela dobivati šezdesetih godina prošlog stoljeća kada je započela njena umjetnička obnova, koja je potrajala puna dva desetljeća. Unutrašnji prostor crkve oplemenjen je vrijednim umjetničkim djelima istaknutih hrvatskih umjetnika. Prozori su izrađeni prema nacrtima Ive Dulčića. Oni tvore umjetničku okosnicu crkve, a predstavljaju dvije zaokružene teme: Stvaranje i Povijest Kristova života.
'''Crkva sv. Ante umjetnički je jedna od najbogatijih franjevačkih crkvi u Bosni i Hercegovini.''' Osim Dulčića, u njoj se nalaze također djela Đure Sedera, Kršinića, Michielia, Kesera, Vulasa i Lovrenčića.
Uređenjem crkve u posljednjoj fazi obnove upravljao je kipar Zdenko Grgić. Njegovo najznačajnije djelo u njoj je Križni put (reljef u drvetu), čije su četiri cjeline smještene u sporednim nišama crkve. Grgićeva su i djela: Sveti Anto (mramor), dva mozaika ''Poslanje sv. Ante i Pjesma brata Sunca, kao i djelo Propovijed na gori'' (bronca).
Od više crkava u glavnom gradu Bosne i Hercegovine, jedino se za ovu crkvu može reći da je crkva svih Sarajlija. Nju, naime, smatraju svojom ne samo katolici nego i pravoslavci i muslimani - svi se rado nađu u njoj, posebno utorkom i petkom, i pomole se na svoj način.
Astroblem
mini|desno|300px|Barringerov krater ili Đavolji kanjoj, meteoritni [[udarni krater u Arizoni, SAD.]]
mini|desno|300px|Uobičajeni oblici [[tektita.]]
Astroblem (astro: zvijezda + grč. βλῆμα: rana) je udarni krater na Zemlji nastao padom manjega nebeskog tijela. Astroblemi su obično prekriveni mlađim geološkim slojevima pa ih se teško prepoznaje. Nađeno ih je više od stotine, promjera 1 do 100 kilometara.
Astroblemi tektiti
I na Zemlju su padali planetoidi. No razmjerno malo ima kratera koji su slobodno izloženi i uočljivi. Takav je, na primjer, Đavolji kanjoj, meteoritni udarni krater u Arizoni. U promjeru ima 1 200 metara, dubok je 180 metara, a materijal mu je na rub nabačen 40 metara iznad okolne ravnice. Ukupno je pronađeno do stotinu kružnih i prstenastih tvorevina kojima se mjere kreću od nekoliko kilometara do više stotina kilometara, a nedvojbeno su ostaci udara iz svemira. Pretežno su sačuvani u starijim geološkim slojevima, kao što je kanadski štit ili euroazijska nizina. Veličina nekih astroblema usporediva je i s manjim Mjesečevim morima! Tako je i Hudsonov zaljev, luk kojega odgovara promjeru od 440 km, možda ostatak udarnog kratera. Udari planetoida morali su utjecati na geološki razvoj Zemljine kore; koliki je taj utjecaj, ima tek da se istraži.
Ćirez
Ćirez (do 1975 — Čirez) je naselje u opštini Srbica, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Bâlta, Runcu
Bâlta je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Runcu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1265 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 332 m.
Barić Draga
Barić Draga je naselje u Hrvatskoj koje se nalazi u sastavu općine Karlobag u Ličko-senjskoj županiji. Smješteno je u središte obalnog odsjeka podno Velebita između Devčić Drage i rta Dugi.
Cestovni pravci i okolna mjesta
Smještena je na cestovnom pravcu Zadar - Rijeka. Od Zadra je udaljena 65 km u pravcu Rijeke. Geografska širina je 44° 22' sjeverno, dužina 15° 16' istočno. Nalazi se u podvelebitskom kanalu,nasuprot nje je otok Pag. Bliži gradovi su Karlobag, Starigrad, Zadar, Pag, Novalja, Stara Novalja. U blizini se nalazi i nacionalni park Starigrad-Paklenica, te park prirode Velebit. Najbliža manja mjesta su Devčić Draga, Lukovo Šugarje, te Mandalina i Tribanj-Kruščica. Obala u tom području je dosta razvijena, te je čini niz uvala i lučica. Okolne uvale su Dračuša, Pržunac, Pržunčić, Široka, Portić, Križ, Dujmovača. Plaže su kamene, a bentalni reljef izrazito jednoličan i pjeskovit.
More i vjetar
Temperature mora su nešto niže nego u ostalim dijelovima Hrvatske, a razlog tome leži u činjenici da su u ovom području česte vrulje, tj. podzemne velebitske vode koje istječu u more. Upravo to je i razlog vrhunske čistoće i kvalitete mora, a samim time i morske flore i faune.
Ovaj kraj poznat je i po buri. Sjeveroistočni vjetar koji ovdje puše često je i orkanskih razmjera. To je jedan od razloga i čistoće, ali i relativno nešto niže temperature mora. Bura je uzrok i mnogih brodolma koji su se dogodili u ovom kraju, od kojih su neki završili tragično od kojih je najsvježiji primjer mladog češkog turista koji je izgubio život, uslijed jednog takvog iznenadnog ljetnog burina.
Reljef
Obala i čitava primorska padina ovog odsjeka građena je od vapnenca i breče gornje krede; pravac pružanja slojeva paralelan je s obalom. Razlike petrografskog sastava, osobito kod breča, nagib primorske padine i slojeva, broj i veličina suhih draga (vododerine), koje se spuštaju k moru, određuju oblik razvedenosti toga dijela obale. Djelovanje valova najjače je u dragi za juga, jer frontalnu udara u samo srce mjesta. Nemilosrdna bura, srećom, samo s kraja puše, a uništava obalu susjednog otoka Paga. Mjestimično se može naći i šljunkovitih žala. Njihov je postotak u vezi sa sastavom breča, koje se pod udarom valova mehanički lako rasipaju.
Uvale
Važnije uvale u blizini Barić Drage su : Običaj, Lisarica, Mandalina (Trstenica), Tamnička, Dujmovača, Veli i Mali Pržunac, Dračuša i Devčić Draga. Ove drage i uvale se nalaze na ulazu uskih draga. Dobri su zakloni od bure za manje brodove, a Tamnička i djelomično Mandalina vrlo su dobro zaklonjene i od sjeverozapadnih vjetrova. U uvali Mandaline izgrađen je mali zidani gat, uz koji je dubina 2, 5 - 4m ; uza nj mogu pristati po dva manja broda. Ova je uvala u doba Austro-Ugarske monarhije bila granica između Hrvatskog primorja i Dalmacije. Vrijednost je ove uvale u tome što se u njoj od svih luka Velebitskog kanala najmanje osjeća štiga, te se u nju mogu ukloniti i veći brodovi. Gotovo u svim uvalama, a pogotovo u Barić Dragi, izgrađene su bitve za vezanje brodova, a Barić Draga, Lisarica, Devčić Draga i Pržunac imaju i gatove od grubo istesana i naslagana kamenja. Istaknute su točke rt Široka i rt Dugi.
Stanovništvo
Prema posljednjem popisu stanovnika broji 124 stanovnika (2001. godina). Apsolutna većina u mjestu su Hrvati. Uglavnom je stanovnišvo migriralo prema većim sredinama, ponajprije prema Zadru i Rijeci, te jedan manji dio prema Zagrebu i Splitu i to uglavnom nakon Drugog svjetskog rata. Lokalno stanovništvo se bavi ribolovom i turizmom. Stanovništvo je pomorski orijentirano, dok se u današnje vrijeme više bave turističkim djelatnostima. Barić Draga broji oko 400 kuća od kojih su većina kuće za odmor. U prošlosti stanovništvo je živjelo u malenim zaseocima patronimičkih naziva : Devčići, Šarići, Vukići i Zubčići (Lisarica). Iako je stanovništvo povezano s planinom ono je većinom upućeno na more.
Uprava
Barić Draga se nalazi u sastavu općine Karlobag. Načelnik općine Karlobag je Ivica Bačić.
Gospodarstvo
Stanovništvo je uglavnom migriralo prema većim gradovim (Zadar, Rijeka) te se bavi ekonomskim djelatnostima, dok kod preostalog domicilnog stanovništva dominiraju uslužne i turističke djelatnosti, te ribarstvo.U ovom kraju postoji više ugostiteljskih objekata, ali prvenstveno dominira turizam.
Turizam
Gotovo svi se bave turizmom, prvenstveno iznajmljivanjem privatnog smještaja (apartmani i sobe). Barić Draga je privukla veliki broj stranih turista, prvenstveno iz Njemačke, Italije, pa i Slovenije. Razvijen je obiteljski turizam, jer lokalno stanovništvo njeguje dugoročne odnose sa svojim gostima, tako da su česti slučajevi da pojedine njemačke i talijanske obitelji dolaze svake godine u istom terminu i to preko 40 godina, jer se tradicija dolaska na odmor u ovo mjesto prenosi s koljena na koljeno. Ti gosti su se asimilirali s lokalnim stanovništvom, te se na njih više niti ne gleda kao na goste u klasičnom smislu te riječi, već više kao dobre prijatelje.
Ribarstvo
Što se tiče ribarstava - more u podvelebitskom kraju slovi za najčišći i najkvalitetniji dio Jadrana, pa je samim time i riba iz ovog mora vrhunske kvalitete. Najčešće se love oslići i arbuni, ali i ostala visokokvalitena kako bijela, tako i plava riba, a u posebne delicije spadaju poznati škampi.
San Isidro, Tijuana
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Barić Draga
Šport
Postojali su košarkaški turniri mladih, koji su se održavali dvije godine za redom, po principu 3 na 3, mješovitih parova sa simboličnom nagradom koja se dodjeljuje pobjedniku. Za života pokojnog Zvonka Barića održavala su se i tzv. "potezanja konopa".
Opština Cuautitlán Izcalli, México
Cuautitlán Izcalli je opština u Meksiku, u saveznoj državi México.
Barić Draga
Zanimljivosti
Svake godine se tradicionalno obilježava Velika Gospa, tj. 15. kolovoza kada se održava velika fešta. Fešta je središnji dio godine u Barić Dragi. Okupljaju se rodbina i turisti i svi zajedno slave do kasno u noć. Fešta se prvi puta održala 1999. godine, na inicijativu mještana, a organizacijski je prednjačio pokojni Zvonko Barić. Zaštitnik mjesta je Sveti Nikola koji je ujedno i zaštitnik pomoraca.
Opština Cuautitlán Izcalli, México
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 25767 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2302 m.
Auneuil
Ainej je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Bove.
Barić Draga
Zanimljivosti
U sklopu mjesta postoji lokalno groblje, napuštena policijska stanica, te zgrada bivšeg odmarališta policije.
5,7,4'-Trimetoksiflavan
5,7,4'-Trimetoksiflavan je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 300,349 Da.
Barić Draga
Nova riva
Što se tiče daljneg razvoja mjesta,nedavno je u Barić Dragi otvorena nova preuređena riva, te su obnovljene sve važnije pristupne ceste magistrali.
Auneuil
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2758 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 124 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 129 metara (maksimalnoj 236 m, a minimalnoj 87 m).
Cerro Colorado, Yurécuaro
Cerro Colorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Yurécuaro.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 451 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1552 m.
Payson, Illinois
Pejson je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.026, što je 40 (-3,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kraljevstvo Novi Zeland
Kraljevstvo Novi Zeland (engleski: Realm of New Zealand) je naziv za cjelokupno područje na kojem monarh Novog Zelanda vlada kao državni poglavar. Termin se ne odnosi na Novi Zeland, koji je suverena država, već na širi teritorijalni entitet koji uključuje državu Novi Zeland, ali i njezine zavisne teritorije i slobodno povezane države. To se područje naziva "kraljevstvo" jer se na njegovom čelu nalazi monarh. Kraljevstvo se sastoji od Novog Zelanda (uključujući i Rossov teritorij na Antarktiku), Cookovih Otoka, Niuea i Tokelaua, a službeni predstavnik monarha na tom području je generalni guverner, mada svaka zasebna teritorijalna cjelina ima i svog predstavnika.
Sastav Kraljevstva
Kao što je ranije rečeno, Kraljevstvo se sastoji od četiri države i antarktičkog teritorija na kojeg Novi Zeland polaže pravo, a koji se smatra sastavnim dijelom te države. Ovdje donosimo sumarni pregled:
Zara, Treviso
Zara je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Hilbersdorf (Bobritzsch-Hilbersdorf)
Hilberdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Srednja Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.419 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14522270.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Srednja Saksonija Hilberdorf se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Srednja Saksonija. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 437 metara. Površina opštine iznosi 5,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.419 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 256 stanovnika/km².