cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
György Faludy
Biografija
Godine 1949. osuđen je po lažnoj optužnici i poslat u zatvor na tri godine. Tokom perioda provedenog u zatvordu predavao je zatvorenicima književnost, istoriju i filozofiju. Posle izlaska iz zatvora živeo je od prevođenja. Godine 1956. nakon revolucije prebegao je na Zapad. Živeo je u Londonu, gde je bio urednik mađarskog književnog lista.
Godine 1988. Faludy se vratio u Mađarsku. Nakon promene režima, njegovi radovi, koji su ranije bili zabranjivani i objavljivani kao samizdati, konačno su se pojavili legalno u Mađarskoj. Godine 1994. dobio je najprestižniju mađarsku nagradu, Kossuth. U poslednjim godinama života Faludy je bio cenjen ne samo kao pesnik, pisac i prevodilac, nego i kao živa legenda u Mađarskoj.
Veze
Faludyjeva druga žena, Zsuzsa Szegő, umrla je tokom 1960-ih. Sa njom je imao sina, Andrewa. Godine 1963. baletski igrač, Eric Johnson (1937-2004), kasnije proslavljeni pesnik, pročitao je roman Moji srećni dani u paklu i rešio je da pronađe Faludyja. Naučio je mađarski jezik i tri godine kasnije sreo je Faludyja na Malti. Postao je njegov sekretar, prevodilac, ko-autor i partner u narednih 36 godina. Godine 2002. Faludy se oženio dvadesetšestogodišnjom pesnikinjom, Fanny Kovács. Johnson je otišao u Katmandu, gde je živeo do smrti, februara, 2004. godine.
Pauk bijelac
Pauk bijelac (lat.Trachinus draco), pripada obitelji paukovki (Trachinidae). Najčešći je pauk u Jadranu. Pored pauka bijelca u Jadranu žive još tri vrste iz obitelji paukovki, to su pauk žutac, mrkulj i crnac. Bijelac naraste u dužinu do 40 cm i dosegne težinu do 1,5 kg. Tijelo mu je izduženo u boku stisnuto. Bijelac je ružičastosive boje, koso izbrazdan crnim, modrikastim, te niže i žutim šarama. Kao i kod ostalih vrsta pauka oči su mu izbočene i smještene visoko na glavi. Donja čeljust mu je duža od gornje. Na škržnom poklopcu ima dugu bodlju okrenutu prema natrag. Ljuske na tijelu su koso nanizane. Otrov je smješten u bodlji škržnog poklopca i na bodljama prve leđne peraje. Kao i kod ostalih vrsta paukova i njegov otrov djeluje na živčani i krvožilni sustav čovjeka. Nakon uboda najprije se javi jaka bol koja može trajati dosta dugo, čak i dvanaest sati. Nakon čega može uslijediti nesvjestica, povraćanje, lupanje srca i visoka temperatura, kao i drugi simptomi poremećaja u organizmu. Intenzitet tegoba će ovisiti o organizmu ubodene osobe i o veličini samog pauka. Nakon uboda pauka najbolje je brzo potražiti liječničku pomoć, no daleko od bilo kakve pomoći dovoljno je uroniti mjesto uboda u tekućinu temperature veće od 40 C° budući da je otrov termolabilan. Smrtni slučajevi su rijetki ali su se dešavali.
Mrijesti se u lipnju i srpnju kada se pojavljuje u manjim skupinama. Živi na pjeskovitim i muljevitim dnima. Zna ga se naći i uz rubove podmorskih livada. Bijelac se zakopava u pijesak pomoću peraja tako da mu samo van vire oči i prva leđna peraja i nepomičan čeka da mu priđe plijen. Nakon čega brzim trzajem napada plijen. Vrlo je proždrljiv, a najčešče se hrani malim organizmima koji se kreću pri morskom dnu, kao što su sitne ribe, rakovi i mekušci. Ali zna napadati i ribe veće od sebe na koje nasrće sa svojim otrovnim bodljama. Sve vrste pauka su rasprostranjene po Mediteranu, istočnom Atlantiku a možemo ih naći i u Crnom i Sjevernom moru.
Kanižarica
Kanižarica je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Kanižarica se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 569 stanovnika.
Jean Toomer
Jean Toomer (26.12. 1894–30.3. 1967) bio je američki pjesnik i romanopisac koji se smatra važnom ličnosti Harlemske renesanse.
Toomer je rođen u Washingtonu kao Nathan Pinchback Toomer u rasno miješanoj porodici. Školovao se u segregiranim školama za bijelce i crnce, ali se odbijao izjasniti kao bijelac ili crnaca sve dok nije dobio posao direktora škole u gradu Sparta u Georgiji. Tamošnja iskustva s rasnom segregacijom su ga natjerala da se počne izjašnjavati kao crnac.
Godine 1923. objavio je roman Cane koji se smatra jednim od najvažnijih djela američke crne književnosti. Njegova kasnija djela nisu doživjela veliki uspjeh, a godine 1940. se priključio kvekerima i polako počeo povlačiti iz javnog života.
Klementova poslanica Korinćanima
Klementova poslanica Korinćanima (grčki, Κλήμεντος πρὸς Κορινθίους, Klēmentos pros Korinthious) je poslanica koju je rimski biskup Klement 90-ih godina poslao hrišćanskoj zajednici u Korintu.
Glavni je cilj Klementove poslanice utvrditi autoritet hijerarhije u Crkvi. Klement, kao zastupnik rimske crkve, piše korintskoj crkvi u kojoj je izbila "pobuna" te su neki sveštenici lišeni vlasti. Klement zahteva da se svrgnuti poglavari vrate, napominjući da ko ne sluša od Boga postavljene vlasti »zaslužuje smrtnu kaznu«!
U ovoj poslanici se hrišćanska Crkva prvi put naziva »stadom Kristovim«, što se nadovezuje na novozavjetni govor o Kristu kao pastiru. Klement prvi od kršćanskih autora uvodi govor o potrebi poretka vojničkog tipa u Crkvi. On je također prvi ustanovio kasniju terminologiju, po kojoj se biskupi i prezbiteri u kršćanstvu nazivaju svećenicima, jer je dokaze za njihov položaj izvodio pozivanjem na biblijsko levitsko svećenstvo. Ujedno je i prvi kršćanski pisac koji pominje laike (1 Klem 40, 5). U ovoj poslanici nalazimo i začetke teologije o apostolskom nasljedstvu. Klementova poslanica također predstavlja prvi povijesni primjer izvršavanja rimskog primata.
Poslanica Korinćanima jedini je siguran Klementov spis koji nam se sačuvao. Ova poslanica se naziva i Prva Klementova poslanica Korinćanima (Prima Clementis, I Clem), da bi se razlikovala od druge koja mu se pogrešno pripisivala. Klementova poslanica se kasnije čitala i u drugim crkvama prilikom bogosluženja.
Poslanica Korinćanima je za ranu crkvu bila toliko značajna da je uvršćena u Aleksandrijski kodeks Biblije, dok je u sirijskoj Crkvi smatrana delom Svetog pisma.
Nastanak
U tekstu se ne spominje Klement, a poslanica je napisana u ime Rimske Crkve: »Crkva Božja koja obitava u Rimu, Crkvi Božjoj koja obitava u Korintu«. Ipak postoji širok konsenzus oko Klementovog autorstva. S Klementovim imenom povezuju tu poslanicu u 2. vijeku Hegesip i Irenej, a najstariji svjedok koji je izričito pripisuje Klementu jest korintski biskup Dionizije, u pismu papi Soteru (oko g. 170), koje citira Euzebije. Jeronim prenosi da je Klement napisao poslanicu »ex persona Romanae ecclesiae«.
Povod za slanje poslanice bila je pobuna koja se zbila u hrišćanskoj crkvi u Korintu. Naime, Korinćani su svrgli sveštenike sa službe, a Rimska Crkva je zahtevala da ih vrate na položaj. U Korint ju je nosilo poslanstvo od tri čovjeka, čija su imena navedena u tekstu: Klaudije Efeb, Valerije Biton i Fortunat (1 Clem. 65, 1), koji su imali biti »svjedoci između vas i nas«, tj. između Korintske i Rimske Crkve (1 Clem. 63,3).
Općenito se drži da je Klementova poslanica napisana posljednje godine Domicijanove vlade, ili neposredno iza njegove smrti, tj. 95/96. godine, jer se u njoj aludira na to da su neki vjernici još u tamnici (59, 4) od nedavnog progona (1, 1; 7,1), koji može biti samo Domicijanov. Izvorni jezik je grčki.
Rukopisi
Grčki izvornik poslanice je sačuvan u dva rukopisa. Codex Alexandrinus iz 5. vijeka donosi njezin tekst odmah iza novozavjetnih spisa, ali je rukopis dosta oštećen i nedostaje mu jedan list sa poglavljima 57, 6-64, 1. Prema tom kodeksu priređen je editio princeps (P. Young, Oxford 1633). Kompletan grčki tekst sačuvan je u Cod. Hieros. (u kojemu je sačuvan i Didache) iz 1056. Na temelju toga kodeksa izdao je Bryennios 1875. u Carigradu cjelovit grčki tekst Prve Klementove.
Morin je 1894. otkrio u jednom kodeksu iz XI stoljeća u Namuru stari latinski prijevod Prve Klementove poslanice koji potječe najvjerojatnije još iz 2. vijeka, načinjen na vulgarnom latinskom jeziku. Odaje doslovnu ovisnost od grčkoga izvornika, pa je uslijed drevnosti prijevoda u velikoj cijeni kod patrologa. U ostavštini J. Mohla u Parizu 1876. je pronađen i stari sirijski prijevod poslanice, u rukopisu iz 1170. U tom je kodeksu ta poslanica, zajedno s tzv. Drugom Klementovom, smještena unutar novozavjetnih spisa, između Poslanice Judine i Poslanice Rimljanima. Pronađena su i dva stara koptska prijevoda, ali oba su nepotpuna. Jedan kodeks (nalazi se u Berlinu) potječe iz IV stoljeća, a nedostaje mu pet listova (tj. gl. 34, 5-42, 2). Izdao ga je C. Schmidt u Leipzigu 1908. Drugi je prijevod još više oštećen; nedostaje sav tekst iza gl. 26,' 2. Sačuvan je na papirusu iz VII stoljeća, koji se čuva u Strasbourgu, a izdao ga je Fr. Roesch (Strasbourg 1910).
Sadržaj
Klementova poslanica je prilično opširna: ima 65 glava. U uvodu pisma, Klement prvo iznosi pohvale o Korintskoj Crkvi:
Nakon podužeg uvoda prelazi na stvar, navodeći da je »nekolicina nepromišljenih i samovoljnih ljudi« odbila da se povinuje vlasti sveštenika te su ih otjerali s položaja. On opisuje da su se podigli »oni bez ugleda protiv uglednih, budale protiv mudrih, mladi protiv starih.« Rimska crkva ovo naziva »pobunom« (stasis) i zahteva da se svrgnuti vođi vrate na vlast.
Odbacujući izvesne sveštenike, postavljene da upravljaju pastvom, disidenti u Korintu su prigovarali da je razdvajanje „sveštenstva", odnosno grupe ljudi na položajima vlasti, od „laika", odnosno grupe koju nadređeni nazivaju „narodom" (gr. laos) ne samo bez presedana, nego je za hrišćane neprihvatljivo.
Pobijajući optužbe da su sveštenički rangovi novina, Klement tvrdi da su sami apostoli „svoje prve preobraćenike postavljali za episkope i đakone". Klement se pritom poziva na autoritet proroka Isaije, iznoseći nimalo verovatnu tvrdnju da je već u drevna vremena Isaija odobrio „položaj" biskupa i đakona, potkrepljujući to njegovim citatom: „postaviću ti za upravitelje mir, a za nastojnike pravdu" (Isaija 60:17). Biskup Klement čak podstiče hrišćane da slede primer rimske armije:
Zatim poredi Crkvu sa tijelom, u funkcionalnom smislu (ne otajstveno kao tijelo Kristovo):
Ukrajinska Sovjetska Socijalistička Republika
Historija
Nakon kapitulacije Centralnih sila obnovljen je pritisak sovjeta na Ukrajinsku Republiku ali je ona usprkos građanskog rata izdržala do ljeta 1919. Nakon poljsko-sovjetskog rata, 21. decembra 1919. formirana je Ukrajinska Socijalistička Sovjetska Republika (ruski: Украинская Социалистическая Советская Республика; ukrajinski: Українська Соціалістична Радянська Республіка), koja je 30. decembar 1922. ušla u sastav SSSR -a. Nakon promjene ustava SSSR-a, preimenovana je u Ukrajinsku Sovjetsku Socijalističku Republiku, što je potvrdila ukrajinska Rada, 31. januara 1937. Nakon raspada SSSR-a, 1991. godine, postala je nezavisna država, Ukrajina.
Klementova poslanica Korinćanima
Sadržaj
Klement zagovara da svako treba da se podlaže prema svojoj karizmi. Jaki da se brine za slabog, a slabi da bude okrenut prema jakome, bogati da pomaže siromašnoga, a siromašni da zahvaljuje Bogu što mu je dao nekog ko će pomoći (38). Zato neka svako u svom redu nastoji ugoditi Bogu, ne prekoračujući pravilo svoga služenja (leitourgia) (41,1).
Ukrajinska Sovjetska Socijalistička Republika
Historija
Ukrajinska SSR je bila, treća po veličini sovjetska republika, odmah iza Ruske SFSR i Kazaške SSR, a druga po broju stanovnika, odmah nakon Ruske SFSR. Prvi glavni grad je bio Harkov (1917–1935), a nakon njega Kijev (1935–1991).
Klementova poslanica Korinćanima
Sadržaj
On postojeći crkveni poredak izvodi iz božanskog porekla:
Ukrajinska Sovjetska Socijalistička Republika
Historija
Kijev, glavni grad Ukrajinske SSR, 8. maja 1965. godine je ukazom Prezidijuma Vrhovnog sovjeta SSSR-a, za zasluge njegovih stanovnika tokom Velikog domovinskog rata, odlikovan Ordenom Heroja SSSR-a i proglašen gradom herojem.
Klementova poslanica Korinćanima
Sadržaj
Episkop Klement smatra da disidentski stav proističe iz arogancije i ljubomore i predlaže lek: svako se mora potčiniti sveštenicima, prihvatajući od njih kaznu za neposlušnost, „klečeći srcem i klanjajući se [njihovoj] superiornosti". On upozorava da se od sveštenika mora strepeti i da moraju biti poštovani. Začetnicima pobune savjetuje da napuste Korint:
Klement dalje razvija praktičnu teologiju vlasti. On tvrdi da Bog Izraela, koji vlada svima, svoju vlast sprovodi tako što prenosi svoj autoritet na »vladare i vođe na zemlji«, a to su biskupi, sveštenici i đakoni. Kao što Bog na nebu vlada kao gospodar, zapovednik, sudija i kralj, tako na zemlji on svoju vlast prenosi na vođe crkvene hijerarhije koji su kao generali na čelu vojske potčinjenih; kraljevi koji vladaju »narodom«; sudije koje dele pravdu umesto Boga.
Ko god odbije da »sagne vrat« i pokori se crkvenim vođama kriv je za nepokornost božanskom gospodaru. Klement zaključuje da ko god ne sluša od Boga postavljene vlasti »zaslužuje smrtnu kaznu«!
Analiza
Erih From navodi odlomak Klementove poslanicu o saradnji bogataša i siromaha (»Bogati trebaju ponuditi pomoć siromašnima a siromašan čovjek treba zahvaliti Bogu što mu je poslao nekog koji mu u oskudici može pomoći« 38:2) kao primer odstupanja od izvornog hrišćanskog neprijateljstva prema bogatima, i pokazatelj izmene socijalnog sastava hrišćanske crkve, u kojoj bogati i ugledni više nisu veoma rijetki. U poslanici se mogu otkriti brojni helenistički utjecaji, posebno stoički i pitagorejski, osobito u retoričkom postupku (L. Sanders).
Politika
185px|thumb|[[Korint na karti Grčke.]] Tomislav J. Šagi-Bunić primećuje da iako Klementova poslanica nije napisana u obliku dekreta, ipak se ne može svesti na spis čisto prijateljskog značaja (kao npr. Ignjatijeve poslanice ili Polikarpova poslanica). Klementova poslanica "jasno i nedvosmisleno" traži da se u Korintu nešto sasvim konkretno sprovede u djelo: da se začetnici pobune podlože prezbiterima. Provođenje "operativnog zahvata" Rimske Crkve u prilike u Korintskoj Crkvi je povereno trojici izaslanika, što je znak da je Rimu veoma stalo da se u Korintu brzo uspostavi pređašnje stanje (63, 3-4).
Šagi-Bunić smatra da su izaslanici imali biti u nekom smislu "provedbeni organ", jer se od Korintske Crkve očekuje da ih »brzo pošalje natrag k nama u miru s radošću, kako bi što brže donijeli vijest da je uspostavljen od nas živo žuđeni mir i sloga« (65, 1). Nema podataka o toku događaja nakon prispeća poslanstva u Korint, ali se pretpostavlja da je na kraju postignut željeni cilj, na osnovu toga što korintski biskup Dionizije javlja papi Soteru da se Klementova poslanica u korintskoj Crkvi pobožno čitala kod bogoslužja.
Pierre Batiffol, zbog prve zabeležene intervencije Rimske Crkve u unutrašnje stvari druge crkve, ovu poslanicu naziva »epifanijom rimskog primata«.
Teologija
Kod Klementa nema tema koje se smatraju specifično pavlovskima (npr. o Kristu kao osloboditelju od Zakona). Njegova se teologija u mnogočemu nadovezuje na palestinsko židovstvo. Klementova poslanica vezuje se uz literaturu palestinskog židovstva u kojoj prevladava moralna tendencija (L. Goppelt). I samo unošenje ideala vojničke podložnosti u ocrt poretka u Crkvi, što je kod Klementa prvi takav slučaj u kršćanskoj literaturi (1 Klem 37), nije originalno: i to je imalo svoje prethodnike u židovskoj literaturi, posebno u kumranskoj. Uticaj je jasan iz samog teksta: u rimskoj vojsci nisu postojali pedesetnici (pentekontarchoi) koje Klement pominje, a nalazimo ih u židovskoj literaturi. Postoji srodnost s Poslanicom Hebrejima. Od Pavlovog korpusa Klement izričito spominje Prvu poslanicu Korinćanima (1 Klem 47, 1—4).
Uređenje crkve
Elejn Pejgels ocenjuje da Klementovo pismo označava dramatičan trenutak u istoriji hrišćanstva. U njemu prvi put nalazimo argumenat za podelu kršćanske zajednice na »sveštenstvo« i »pastvu«. Takođe se naglašava da Crkva mora biti organizovana kao stroga hijerarhija pretpostavljenih i potčinjenih. Osobita je novost u načinu kako se pozitivno prizivaju paganski uzori (1 Klem 55, 1); kako se navodi uređenje rimske vojske, o kojoj se govori kao o nečemu našem (37, 1—4); što je svjedočanstvo da se crkva počinje osjećati dijelom rimskog društva.
Kad govori o situaciji u Korintu, Klement spominje samo prezbitere, a kada načelno dokazuje njihov autoritet, govori o episkopima i đakonima. Moguće je da se pod biskupima i prezbiterima misle iste osobe, tj. da ta dva izraza imaju sinonimno značenje. Ti su se biskupi (prezbiteri) i đakoni postavljali uz pristanak cjelokupne mjesne Crkve (1 Klem 44, 3) Međutim, Klement kaže da ih oni ne mogu smeniti ukoliko su "besprijekorno prinosili darove" (1 Klem 44, 4). On izgleda pretpostavlja, da se služba episkopata može oduzeti samo ukoliko je ne obavljaju kako treba (usp. 1 Klem 44, 3—4). Dakle, službe su se u Crkvi dodjeljivale uz poštivanje demokratskog principa, ali u svojem odvijanju nisu oslonjene na strogo demokratski princip, jer službenici ne mogu biti skinuti po goloj volji puka, nego samo ako službu ne vrše dostojno.
U času kad Klement piše svoju poslanicu ime apostol počinje biti rezervirano samo za prve apostole, dok se prije ono davalo i putujućim suradnicima prvih apostola, a ime episkopos još nije zadobilo tehničko značenje. Klementova poslanica odražavala bi periodu u crkvenoj organizaciji u kojoj crkvama još upravljaju kolegiji prezbitera (kao Crkvom u Korintu), ali se već počinje ustaljivati monarhijski episkopat, time što neki od »nasljednika apostola« počinju stalno boraviti preuzimajući upravu neke mjesne Crkve (kao Klement u Rimu).
Nahuel Huapi (jezero)
Nahuel Huapi (španjolski: Lago Nahuel Huapi) je glacijalno jezero na jugu Argentine, koje se prostire po provincijama Neuquén (80 %) i Río Negro (20 %).
Karakteristike
To glacijalno jezero površine 577 km², leži u Patagoniji na obroncima Anda, pored čileanske granice na nadmorskoj visini od 767 metara. thumb|left|240px| [[Karta parka sa jezerom]] Nahuel Huapi se proteže u formi srpa u dužinu od nekih sedamdeset km u smjeru sjeverozapad-sjeveroistok. U negovoj sredini leži veliki otok Victoria (31 km²), koji ga dijeli na dva dijela, pa je relativno usko, ali je zato vrlo duboko (425 m). Obale su mu vrlo razvedene (357,4 km ) brojnim uvalama, koje su formirale pritoke.
Vodom ga pune rijeke Huemul, Correntoso, Bonito, Machete i brojni potoci koji izviru na istočnim obroncima Anda, a otječe Rijekom Limay prema Atlantiku.
Jezero je centralni dio najstarijeg argentinskog Nacionalnog parka Nahuel Huapi, koji je osnovan 1934. Na njegovoj južnoj obali leži poznati turistički resort San Carlos de Bariloche, a na sjeveroistočnoj Villa La Angostura.
Historija
Prvi evropljanin koji je stigao do jezera 1670. bio je jezuitski misionar Nicolás Mascardi, on je na poluotoku Huemul, podigao kapelu za misiju u kojoj je evangelizirao indijance.
Etimologija
Njegovo ime - Nahuel Huapi na jeziku Mapuche indijanaca Mapudungun znači Pumin otok.
Starčevica
Starčevica je gradsko naselje u Banjoj Luci, Republika Srpska, BiH. Nalazi se na desnoj obali Vrbasa jugoistočno od centra grada.
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 1991. godine, Starčevica je imala 12.738 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
5. krajiška divizija NOVJ
Peta krajiška divizija NOVJ formirana je naredbom Vrhovnog štaba od Prve, Četvrte i Sedme krajiške brigade, 9. novembra 1942. godine u Glamočkom polju.
Do polovine oktobra 1943. godine bila je u sastavu Prvog bosanskog korpusa (Trećeg korpusa), Operativne grupe divizija i Prvog proleterskog korpusa. Od 1. januara 1945. godine u sastavu je Prve armije. Sedma brigada je 7. marta 1943. izuzeta iz sastava divizije, a diviziji je priključena Deseta krajiška udarna brigada. Od novembra 1943. do februara 1944. godine u sastavu divizije bila je Brigada Garibaldi sastavljena od Italijana. Od 20. septembar do kraja oktobra 1944. godine u sastavu divizije je 21. srpska brigada, a od 12. decembra 1944. i Jugoslovenska brigada, formirana u Sovjetskom Savezu.
30. novembra 1944. u sastav Pete krajiške divizije ušla je i Artiljerijska brigada.
Borbeni put Pete divizije
minijatura|Oružje i vojna oprema zaplenjeni od neprijatelja u Sloveniji. 5. krajiška divizija JA, maj 1945. Nakon formiranja divizija kao celina učestvovala je krajem novembra i tokom decembra 1942. godine u ofanzivnim operacijama protiv Nemaca i ustaša u dolini Sane i Une. Tokom Operacija „Vajs I“ uspela je da spreči napredovanje nemačkog 749. puka 717. divizije, a tokom Operacija "Vajs II" vodila je uspešne elastičnu odbranu protiv nastupanja 7. SS divizije i 369. legionarske divizije.
Tokom 1943. divizija je izvršila više uspešnih napada među kojima se ističu zauzimanje Kaknja u junu i napad na aerodrom Rajlovac u avgustu.
Tokom decembra 1943. godine divizija je vodila teške manevarske borbe protiv jedinica 5. SS korpusa tokom tokom operacije „Kugelblic“ u istočnoj Bosni.
Od marta do maja 1944. godine učestvovala je u nastupanju kroz Srbiju, a zatim u borbama protiv Nemaca, četnika i muslimanske legije u Sandžaku i istočnoj Bosni. Od početka avgusta 1944. Peta krajiška divizija borila se pod neposrednom komandom Glavnog štaba NOV i PO Srbiju u bici na Kopaoniku i bitkama u dolini Zapadne Morave, od oktobra 1944. do aprila 1945. godine učestvovala je u borbama na Sremskom frontu. 17. januara 1945. prilikom ofanzivnog udara nemačkog 34. armijskog korpusa divizija je pretrpela teške gubitke, a neke njene jedinice su razbijene. Tokom aprila 1945. učestvovala je u proboju Sremskog fronta i oslobađanju Slavonskog Broda.
Beita, Bergamo
Beita je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 308 m.
Armenska Sovjetska Socijalistička Republika
Armenska Sovjetska Socijalistička Republika (armenski: საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა / Haykakan Sovetakan Socialistakan Hanrapetutjun; ruski: Армянская Советская Социалистическая Республика, akronim: ASSR) bila je jedna od 15 republika Saveza Sovjetskih Socijalističkih Republika.
Historija
Historija te republike počinje raspadom Ruskog Carstva, kad je formirana Demokratska Republika Armenija 28. maja 1918. koja je egzistirala do sovjetske invazije u novembru 1920. Ubrzo nakon tog je 29. novembra 1920. proglašena 'Armenska Socijalistička Sovjetska Republika. Službeni prinos vlasti obavljen je 2. decembra 1920. u Erevanu.
Nakon tog je 1922. Armenija postala dio Zakavkaske Socijalističke Federativne Sovjetske Republike, ona je raspuštena 1936. pa je Armenija postala jedna od konstitutivnih republika Sovjetskog saveza.
San Antonio de Indeje, Coneto de Comonfort
San Antonio de Indeje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Coneto de Comonfort.
San Martín, Venado
San Martín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Venado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1968 m.
San José el Potrero, Taxco de Alarcón
San José el Potrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Taxco de Alarcón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 711 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1128 m.
La Porzia, Pisa
La Porzia je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Italo Svevo
Italo Svevo (Trst, 19. 12. 1861. - Motta di Livenza, 13. 9. 1928.) je bio italijanski književnik (Pravo ime mu je bilo Ettore (Hector Aron) Schmitz).
Priznat tek poslije smrti kao jedan od najvažnijih modernih italijanskih pisaca. Počeo je skromno i gotovo privatno.Neuspeh njegovih romana naterao ga je da se više posveti trgovini i poslovima.1907 godine upoznaje Dzejmsa Dzojsa poznatog irskog pisca iz Dablina, koji je drzao casove engleskog jezika u eletnoj skoli Berlic u Trstu.. Ovaj je bio oduševljen onim što mu je Svevo pokazao: obojica su bila na istom trag. To je Sveva ohrabrilo da se opet lati pera, te da godinu dana posle Uliksa svetlo dana ugleda Zenova svest. U svoja je tri romana dao potresnu sliku dekadencije građanskog čoveka u kozmopolitskom ambijentu rodnoga Trsta. Istančan je tumač dubokih slojeva svesti, freudovski interpretator prividno beznačajnih reakcija. Pisao je i pripovesti i komedije.u
Zenova svest
Protagonista njegovog najpoznatijeg romana Zeno, gobrostojeći ali nemarni tršćanski trgovac, tipičn pripadnik konvancionalne klase, odlučuje da za svog psihijatra napiše svoju žovotnu istoriju. S blistavom ironijom i distancom Zeno posmatra svoj život, svoje poslove, ženu, ljubacnicu, dolazeći do zaključka da je jedna stvar ono što on u svom svakodnevnom životu govori i čini, a nešto posve drugo ono što on u suštini misli, oseća i želi. Taj rascep, tako karakterističan za čoveka našeg doba Italo Svevo je majstorski fiskirao u svom klasičnom delu.
Izbor iz djela
Vataša
Vataša je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Vataša je naselje u okviru opštine Kavadarci.
Prirodni uslovi
Vataša je smeštena u južnom delu Republike Makedonije.
Od najbližeg većeg grada, Kavadaraca, naselje je udaljeno 3 kilometara južno.
Naselje je položeno na približno 300 metara nadmorske visine, u bregovitom području Vitačevo.
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Istorija
U aprilu 1941. godine selo ulazi u sastav bugarske okupacione zone.
Makedonci od početka nisu prihvatili bugarsku okupacionu vlast i masovno su učestvovali u Narodnooslobodilačkom pokretu.
Dana 16. jula 1943. godine, bugarski vojnici su u selu streljali dvanaest komunista-omladinaca.
Stanovništvo
Vataša je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 3.120 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (98%), a manjina su Srbi i Cigani.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Seoski sadržaji
Pored toga selo ima i ambulantu, zemljoradničku zadrugu, dom kulture i devetogodišnju osnovnu školu.
9. vijek
thumb|300px|Istočna hemisfera na početku 9. vijeka. thumb|300px|Istočna hemisfera na kraju 9. vijeka. 9. vijek je period koje je trajao od 801. do 900. godine. U Evropi se tradicionalno smatra dijelom ranog srednjeg vijeka.
Pregled
Na zapadu je početkom vijeka Abasidski Kalifat ponovno pokrenuo teritorijalnu ekspanziju, pri čemu se kao prva meta našlo susjedno Bizantsko Carstvo; početni uspjesi Abasida su, međutim, bili više posljedica unutrašnje bizantske slabosti izazvane novim izbijanjem ikonoklastičkih sukoba nego abasidske snage; Abasidi te uspjehe, postignute uglavnom na mediteranskim otocima, nisu mogli dugoročno iskoristiti, niti su mogli povratiti vlast nad odmetnutim al-Andalusom pod vlašću bivše dinastije Omejada; s vremenom je vlast kalifa značajno oslabila, kako u Sjevernoj Africi gdje su stvorene nove odmetničke države, tako i u Iranu i Centralnoj Aziji gdje su lokalni guverneri počeli stvarati de facto nezavisne dinastije. Političke podjele su, međutim, umjesto negativnih imale pozitivne efekte na razvoj kulture i nauke u islamskom svijetu jer su se suparnički vladari i u svojoj prosvijećenosti nastojali natjecati sa abasidskim Bagdadom.
Alibegovac
Alibegovac je naselje u Petrovaradinu. To je deo zelenog pojasa grada Novog Sada koji je, usled intenzivnog proširenja grada, postao vikend naselje.
Odlukom izvršnih vlasti u gradu, stanovnici ovog naselja su dobili privremene građevinske dozvole, što dovodi do postepenog prerastanja Alibegovca u prigradsko naselje Novog Sada.
Naselje se nalazi na padinama Fruške gore, na 100 metara iznad nivoa Dunava, sa pogledom na Tatarsko brdo (deo Sremske Kamenice).
Jurka vas
Jurka vas je naselje u slovenskoj Općini Straži. Jurka vas se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 162 stanovnika.
Srpske Toplice
{{Gradska četvrt
Istorija
mini|Gornji šeher Uz termalne izvore još u rimsko doba nastalo je banjsko naselje. Ono se nalazilo na desnoj obali Vrbasa, dok je pored njega lijevom obalom prolazio put koji je povezivao Split sa Gradiškom, odnosno rimske provincije Dalmaciju i Panoniju.
Turci su Banju Luku pokorili 1521. godine. Najstarije tursko naselje nalazilo se upravo ovdje. Ferhat-paša Sokolović je oko 1580. godine izgradio čaršiju nekoliko kilometara nizvodno, na lijevoj obali Vrbasa (okolina današnje tvrđave Kastel) i u nju 1583. godine prenio sjedište Bosanskog pašaluka. Od tada je Banja Luka imala dva šehera (grada), gornji i donji.
Obrazovanje
thumb|220px|Osnovna škola Branislav Nušić U naselju se nalazi Osnovna škola „Branislav Nušić“.
Loma Bonita, Hueyotlipan
Loma Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Hueyotlipan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2601 m.
Opština Titu, Dâmbovița
Titu je opština u Rumuniji u okrugu D'mbovica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 160 m.
NGC 246
NGC 246 je planetarna maglica u zviježđu Kitu.
Thüringenhausen
Tiringenhauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Kifhojzer. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 115 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16065072.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kifhojzer Tiringenhauzen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Kifhojzer. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 220 metara. Površina opštine iznosi 3,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 115 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 30 stanovnika/km².
Nuevo Paraíso, Yajalón
Nuevo Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 878 m.
Gissey-sous-Flavigny
Žise su Flavinji je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Monbar.
Matthew Rush (porno glumac)
Kao porno glumac, Rush je imao doživotni ekskluzivni ugovor sa Falcon Studios. Godine 2009. Rush je prekinuo ugovor sa Falconom kako bi radio na drugim projektima.
Matthew Rush se nekoliko puta pojavljivao u mainstream filmovima uporedo sa karijerom u porno industriji. Glumio je u filmu Third Man Out, iz serijala o detektivu Donaldu Stracheyju, koga glumi Chad Allen, kao i u filmu Another Gay Movie. Od 2002. do 2005. bio je na turneji sa predstavom Making Porn, reditelja Ronnie Larsena. Sa Larsenom je ponovo sarađivao na predstavi 10 Naked Men. Glumio je još i u predstavama Psycho Beach Party i CellboQ u Arts on Real Theateru u Austinu.
Calderas, Mexicali
Calderas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Lily Lake, Wisconsin
Lili Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
NGC 247
NGC 247 je galaksija u zviježđu Kit.
Fonte San Rocco, Asti
Fonte San Rocco je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 159 m.
Arsenobetain
Arsenobetain je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 178,061 Da.
Lunca Cernii de Sus, Lunca Cernii De Jos
Lunca Cernii de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Lunca Cernii De Jos.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 344 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 610 m.
Janko Konstantinov
Janko Konstantinov (Bitolj, 18. januar 1926 –) je makedonski i jugoslavenski arhitekta poznat po svom brutalističkom stilu. Rođen je 18. januara 1926. godine u Bitolju. Diplomirao je na Arhitektonskom fakultetu u Beogradu 1952. godine. Kao projektant, radio je u Švedskoj i SAD-u. Nakon što je zemljotres pogodio Skoplje 1963, Konstantinov je učestvovao u njegovoj obnovi projektiravši nekoliko značajnijih zdanja, među kojima i Centralnu zgradu Pošte 1974. godine.
Neka od njegovih najznačajnijih arhitektonskih ostvarenja su:
Villa La Angostura
Geografske karakteristike
Villa La Angostura leži na obroncima Anda, na sjeveroistočnoj obali Jezera Nahuel Huapi, udaljena svega 43 km od čileanske granice, a 83 km sjeverno od San Carlosa de Bariloche.
Pored Jezera Nahuel Huapi, u okolici se nalaze i dva manja jezera; Correntoso i Espejo, brojni vodotoci sa brzacima, visoke planine i velike šume i nacionalni park Nahuel Huapi.
Historija
Historija Angosture počela je 1920. kad je Primo Capraro otvorio mali hotel na ušću riječice Correntoso. Događaj koji je 1932. okupio čitavo mjesto bilo je otvarenje radiotelegrafskog ureda.
Najveći poticaj razvoju mjesta bilo je otvaranje Nacionalnog parka Nahuel Huapi 1934., u čijem se centru našla Angostura. Jedno od najvažnijih poboljšanja napravljeno je u infrastrukturi -1994., kad je izgrađena državna cesta 231, kojom je Angostura konačno povezana solidnim putem.
Guinness
mini|desno Guinness je vrsta tamnog piva koje se proizvodi u Dablinu od 1759. godine. Jedan je od najuspešnijih svetskih brendova alkohola, proizveden u skoro 50 zemalja, a dostupan u preko 120.
Za početak proizvodnje piva u pivari Sent Džejms Gejt zaslužan je Artur Ginis.
Danas postoje mnogobrojni varijeteti Ginis piva koji mogu da budu bezalkoholna piva, piva sa ukusima itd.
Доње Лесковице
Доње Лесковице је насељено место града Ваљева у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 441 становника.
Демографија
У насељу Доње Лесковице живи 495 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,9 година (43,6 код мушкараца и 46,3 код жена). У насељу има 176 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,39.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
El Sombrerón, Lagos de Moreno
El Sombrerón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1947 m.
Wounded Knee, South Dakota
Vundid Ni je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 382, što je 54 (16,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pasivne komponente
Fmj je super sajt
Opština San Simón de Guerrero, México
San Simón de Guerrero je opština u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4432 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1770 m.
Borik (Mikleuš)
Borik je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Mikleuš, Virovitičko-podravska županija.
Kamnje (Šentrupert, Slovenija)
Kamnje je naselje u slovenskoj Općini Šentrupertu. Kamnje se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 94 stanovnika.
El Polvorín, Cuautla
El Polvorín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Cuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1354 m.
Finca Vista Hermosa, Tecolutla
Finca Vista Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Sanjūgo Naoki
Sanjūgo Naoki (直木 三十五), pravim imenom Sōichi Uemura (植村 宗一) (Osaka, 12. veljače 1891. – Tokijo, 24. veljače 1934.) je bio japanski pisac, scenarist i književni kritičar iz Taishō i Shōwa perioda.
Biografija
Sōichi Uemura je rođen 1891. godine u Osaki, u distriktu Chūō-ku. Njegov brat je bio Seiji Uemura, kasnije ugledni historičar i stručnjak za historiju Istočne Azije. Unatoč očevom protivljenju, pohađao je pripremnu nastavu na Wasedi kako bi studirao englesku književnost, međutim ubrzo je morao odustati jer nije imao novca za financiranje studija. Godine 1920., zajedno s Tonom Satomijem, Masaom Kumeom i Isamuom Yoshiijem surađuje na književnom časopisu Čovjek (人間). Nedugo nakon velikog potresa u Kantōu 1923. godine, vratio se u rodnu Osaku. Tamo je isprva radio u kozmetičkoj firmi, ali se ubrzo vratio književnom stvaranju.
Na poziv pisca Matsutarōa Kawaguchija, Naoki je započeo rad u časopisu Užici i boli (苦楽), gdje je objavio i svoje prve prozne uratke prije nego se posvetio pisanju romana. U ovom se periodu zainteresirao i za tada rastuću filmsku umjetnost te se okušao u pisanju scenarija, međutim imao je vrlo ograničenog uspjeha te nije ostavio nikakav značajniji uradak na tom polju. Tokom 1927. godine se kratko okušao i kao režiser na filmu Issun-bōshi (za kojeg je napisao i scenarij), ekranizaciji istoimenog romana Edogawe Ranpoa, i to nakon što je originalni režiser, Seika Shiba, otišao usred produkcije, tako da je Naoki dovršio drugu polovicu filma.
Godine 1929., započeo je sa serijskom objavom svojih historijskih romana, što mu je, a posebice zbog romana Nangoku Taiheiki, donijelo izvjesnu popularnost. Njegov roman Mito Kōmon Kaikokuki, o fiktivnom putovanju Mitsukunija Tokugawe po Japanu, donio mu je prvu od gotovo pedeset ekranizacija njegovih priča, a kasnije je poslužio i kao osnova za televizijsku seriju Mito Kōmon, koja je emitirana od 1969. do 2011. godine. Izuzev historijskih romana, Naoki je pisao i biografije (poput onih Kusunokija Masashige ili Ashikage Takaujija) i suvremenu, socijalnu prozu.
Preminuo je 1934. godine nakon akutne epizode japanskog encefalitisa, u dobi od 43 godine. Pokopan je u hramu Chōshō-ji u Yokohami, a eulogiju za njegov sprovod je napisao nobelovac Yasunari Kawabata, s kojim je Naoki često igrao go. U njegovu čast je nazvana i Naokijeva nagrada, koja je, uz Akutagawinu, najprestižnija književna nagrada u Japanu.
Sant'Antonio, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 500 m.
NGC 248
NGC 248 je emisijska maglica u zviježđu Tukanu.
Općina Staro Nagoričane
Staro Nagoričane (makedonski: Старо Нагоричане) je jedna od 84 opština na sjeveru Makedonije.
Upravno sjedište ove općine je selo Staro Nagoričane.
Geografske osobine
Općina Staro Nagoričane graniči s državom Srbijom na sjeveru te s općinama: Kumanovo na zapadu, te s općinom: Kratovo na jugu, i općinom Rankovce na istoku. Ukupna površina Općine Staro Nagoričane je 433,41 km².
Stanovništvo
Općina Staro Nagoričane ima 4 840 stanovnika. Po zadnjem popisu stanovnici Starog Nagoričana su;
Bezole (Od)
Bezol je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Limu.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 42 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 6 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,51 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 500 metara (maksimalnoj 601 m, a minimalnoj 300 m).
Verano, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
San Lio, Cosenza
San Lio je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 875 m.
NGC 259
NGC 259 je galaksija u zviježđu Kit.
Huajojutla, Taxco de Alarcón
Huajojutla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Taxco de Alarcón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 931 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1660 m.
Velgošti
Velgošti su naselje u Republici Makedoniji, u jugozapadnom delu države. Velgošti pripadaju opštini Ohrid.
U Velgoštima se nalaze crkve Svete Petka, Svetog Klimenta i Svetog Ilije.
Prirodni uslovi
Naselje Velgošti je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Ohrida, naselje je udaljeno 2,5 km severoistočno, pa je zapravo njegovo predgrađe.
Velgošti se nalaze u istorijskoj oblasti Ohridski kraj, koja se obuhvata istočnu i severoistočnu obalu Ohridskog jezera. Naselje je smešteno na zapadnom podnožju planine Galičice, dok se zapadno pruža neveliko Ohridsko polje, koje se pruža na severoistočnoj strani Ohridskog jezera. Nadmorska visina naselja je približno 770 metara.
Klima u naselju, i pored znatne nadmorske visine, ima župne odlike, pa je pre umereno kontinentalna nego planinska. U toku letnjeg dela godine naselje ima do 80 dana sa temperaturom iznad 25° C, dok su noći sa temperaturama višim od 20° C retkost. Zime su prosečno hladne, dok je jesen hladnija u odnosu na proleće u proseku za 1,6° C.
Istorija
Velgošti se prvi put pominju u XVI veku.
Stanovništvo
Velgošti su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 3.060 stanovnika.
Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (98%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
San Isidro, Santiago Tapextla
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tapextla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Carrizo de Godínez, Manuel Doblado
Carrizo de Godínez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1723 m.
La Esquina, Venado
La Esquina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Venado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2018 m.
Sycamore, South Carolina
Sikamor je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 180, što je 5 (-2,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Braniștea, Dâmbovița
Braniștea je opština u Rumuniji u okrugu D'mbovica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
Tiefenort
Tifenort je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Vartburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.161 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16063075.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vartburg Tifenort se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vartburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 240 metara. Površina opštine iznosi 34,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.161 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 120 stanovnika/km².
La Presa, Pisa
La Presa je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Roccapalumba, Palermo
Roccapalumba je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2175 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 595 m.
Kačji Potok
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 4 stanovnika.
La Colorado, Mexicali
La Colorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Saucitos, Coneto de Comonfort
Saucitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Coneto de Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1822 m.
Fornaca, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 192 m.
Fracción la Unión, Yajalón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 967 m.
Southend-on-Sea
Southend-on-Sea (čita se Sautend on Si) zvan često samo Southend je grad, borough i unitarna jedinica od 177,931 stanovnika na istoku Engleske u Grofoviji Essex.
Geografske karakteristike
Kako je najbliže ljetovalište pored Londona, godišnje ga posjeti preko milion turista. Danas sve više Londončana živi u njemu, i putuje u London na posao.
Historija
Southend je sve do 19. vijeka bio malo ribarsko selo.
U moderno ljetovalište je izrastao, nakon što ga je 1801. posjetila princeza Charlotte od Walesa, a nakon tog - 1803. i njena majka, princeza Caroline (žena kralja Georgea IV).
Privreda
U predgrađu Prittlewell leži samostan iz 12. vijeka, u kom je danas snješten muzej.
Pored turizma koji je glavna grana privrede, Southend ima i nešto lake industrije.
The Informer (roman)
The Informer je roman irskog književnika Liama O'Flahertyja objavljen 1925. godine. Radnja mu je smještena u Dublin poslije irskog građanskog rata. Naslovni protagonist je Gypo Nolan, bivši policajac i nominalni pripadnik "Revolucionarne organizacije" koji vlastima odaje svog najboljeg prijatelja Frankieja Phillipa, a zbog čega postaje metom njegovih drugova koji ga žele osvetiti.
The Informer je dva puta bio adaptiran kao film - 1929. u Britaniji pod naslovom The Informer i 1935. godine u SAD u istoimenoj, ali mnogo poznatijoj verziji u režiji O'Flahertyjevog rođaka Johna Forda.
Vasiljevo (Vasiljevo)
Vasiljevo je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Vasiljevo je sedište istoimene opštine Vasiljevo.
Prirodni uslovi
Vasiljevo je smešteno u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Strumice, naselje je udaljeno 5 kilometara severno.
Naselje Vasiljevo se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno u zapadnom delu plodnog Strumičkog polja. Istočno od naselja protiče reka Strumica. Nadmorska visina naselja je približno 230 metara.
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Istorija
Po statistici sekretara Bugarske egzarhije, 1905. godine Vasilevo je bugarsko selo sa 224 stanovnika, vernika Bugarske egzarhije, a uz njih je u selu živelo i 24 Cigana. U selu je radila bugarska škola.
Stanovništvo
Vasiljevo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 2.174 stanovnika.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje, a manjinska islam.