cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Palazzo del Te
250px|right|thumb|Palazzo Te Palazzo Te ili Palazzo del Te je palača sagrađena u okolici italijanskog grada Mantova koja se smatra jednim od prvih primjera manirističke arhitekture u Italiji 16. vijeka. Oko godine 1524. ju je sagradio znameniti arhitekt Giulio Romano za mantovskog markiza Federica II Gonzagu, koji ju je zamislio kao prigradsku vilu za opuštanje i uživanje, po uzoru na rimsku Villu Farnesinu. Palača je ukrašena brojnim umjetničkim djelima, a danas, zahvaljujući donaciji izdavača Arnolda Mondadorija služi i kao muzej poznat po zbirci mezopotamske umjetnosti.
Seleuš
Demografija
U naselju Seleuš živi 1039 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,4 godina (39,8 kod muškaraca i 43,0 kod žena). U naselju ima 412 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,25.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, uz relativnu rumunsku većinu, a u poslednja četiri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Manastir sv. Bogorodice Veljuse
'''Manastir sv. Bogorodice Veljuse (Eleousa)' (makedonski: Манастирот Св. Богородица - Вељуса) se nalazi u blizini sela Veljusa'', kod grada Strumice, u Republici Makedoniji.
Historija
Crkvu sv. Marije Milosrdne (Eleousa) dao je sagraditi monah isposnik (kasniji strumički episkop) Manuel 1080 godine. Orginalne kamene ploče s grčkim natpisom o vremenu izgradnje, koje su stajale kao arhitravi iznad ulaznih vrata, za vrijeme Prvog svjetskog rata su izvađene i odnesene u Arheološki muzej u Sofiju, danas su na njihovom mjestu kopije. Od 13. st. manastir je podređen atoskom manastiru Ivironu, sve do Balkanskih ratova 1913 godine. Sredinom 13. st. u manastiru je živjelo 23 monaha, a u njegovoj biblioteci bila su četiri evanđelja i 64 manuskripta i 35 ikona.
Samostanska crkva je jedini svjedok svih promjena koje je doživio samostan kroz hiljadu godina svoje historije To je crkva s četverolisnim tlocrtom, u sjecištu brodova diže se osmerokutna kupola tu se nalazi naos sa oltarom, i po tome je Eleousa rijetko zdanje takve vrste u Makedoniji. Crkva je imala narteks, i južnu kapelu (sv.Spas), koja je kasnije pretvorena u sakristiju. Iznad nateksa i južne kapele također su podignute kupole, samo manjeg promjera i manje visine.
Na preostalim freskama jasno se uočavaju dva razdoblja njihova nastanka. Prvi datira iz vremena gradnje crkve - 11. st., dijelovi očuvanih fresaka nalaze se u oltarnom prostoru (sv. Marija s dostojanstvenicima u oltarnoj apsidi), u brodu; sv. Marija između Ivana Krstitelja i dva arkanđela, Starozavjetni proroci, Krist Pantokrator u kupoli, i Silazak Krista u pakao, te u južnoj kapeli sv. Nifon, sv. Pantelejmon, i Krist Emanuel. Freske iz druge faze su iz 12. stoljeća, nalaze se u egzonarteksu na zapadnom i sjevernom zidu južnih vrata (lik sv. Onofrija je jedini sačuvan). Posljednji sloj fresaka u crkvi je iz 19. st. thumb|right|260px|Freska Krista Pantokratora u Kupoli U unutrašnjosti crkve nalaze se sačuvani originalni fragmenti starog mramornog ikonostasa i fragmenti starog podnog mozaika. Od orginalne kamene plastike iz 11. st. ostali su stupovi, gornji arhitrav, nekoliko kapitela i dio doljnje kamene oltarne pregrade.
Manastir je izvorno imao nezavisan zvonik, koji je u međuvremenu porušen, ponovno je podignut u 20. st. U dvorištu manastira je otkopana kupaonica, koja je sagrađena krajem 10. stoljeća i pripada zapravo Istočnoj Vodačkoj crkvi. Zgrada je imala dvije etaže, prizemlje ukopano u zemlju i kat iznad njega. U prizemlju je bilo ložište i instalacije za grijanje, a kupaone su bile na katu. Prva soba služila je kao garderoba i prostor za kupanje sa hladnom vodom. Druga soba služila je za kupanje s toplom vodom, a treća soba je bila sauna. Dovod vode je potpuno uništen, sačuvan je samo kanal za odvod vode u riječicu Vodočicu. Kupalište je stradalo istodobno kad i istočna Vodočka crkva. Garderoba je napuštena a druga i treća soba su pretvorene u radionice za staklo. Manastrir Veljusa je restauriran i obnovljen u razdoblju od 1975-1985 godine.
Od 1996 godine, manastir je ženski, u njemu živi 10 monahinja iz Makedonije, Rumunjske, Hrvatske, Rusije i Srbije.
Bibliografija
Zagreb 1960 str. 506
Battle Creek, Nebraska
Battle Creek je grad u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,207 stanovnika.
Liberalni savez Crne Gore
Liberalni savez Crne Gore (LSCG) je bila liberalna politička stranka koja je djelovala u Crnoj Gori od 1990. do 2005. U organizaciji Liberalnog saveza razdvojene su funkcije politickog lidera (koji je prva licnost Stranke) i predsjednika Stranke, koji modernim jezikom rečeno ima menadžersku funkciju.
Stranka je osnovana nakon uspostavljanja višestranačja, i vrlo brzo se profilirala kao najžešći kritičar vladajuće Demokratske partije socijalista i njene pro-srpske i pro-miloševičevske politike, inzistirajući na očuvanju posebnog crnogorskog identiteta i državnosti. Zbog toga se za vrijeme raspada Jugoslavije zalagala za prekid državnopravnih odnosa sa Srbijom, odnosno kao prva među svim crnogorskim strankama se zalagala za nezavisnost Crne Gore. Za vrijeme rata u Hrvatskoj je u jesen 1991. organizirala demonstracije kojima se tražilo povlačenje crnogorskih snaga te prekid opsade Dubrovnika. LSCG je kasnije postala članicom Liberalne internacionale.
Godine 2001. kada se čelnik DPS Milo Đukanović zvanično opredijelio za crnogorsku nezavisnost, LSCG je dao podršku njegovoj manjinskoj vladi, u cilju raspisivanja referenduma o nezavisnosti koji je Sporazumom između dvije partije, trebao da bude raspisan u roku od jedne godine. LSCG je u parlamentu i dalje zadržao najžešći opozicioni stav, a kako ni nakon godinu dana referendum nije raspisan, LSCG je oborio vladu Mila Đukanovića, nastavljajući da optužuje njegov režim za korupciju i autoritarne metode vladavine. Zbog toga je kraće vrijeme surađivao na lokalnom nivou sa pro-srpskim odnosno unionističkim strankama u Crnoj Gori.
Zbog korupcionaškog skandala i sa obrazloženjem da je izložen strahovitom pritisku od strane crnogorske tajne službe, Liberalni savez Crne Gore se 24. marta 2005. odlučio za samoraspuštanje, čime je političko djelovanje ove stranke prestalo da postoji.
Upton, Massachusetts
Apton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.013.
Xue Zong
Xue Zong (? -237), stilsko ime Jingwen (敬文) bio je službenik kineske države Istočni Wu, jednog od Tri kraljevstva. Kineski izvori ga opisuju kao dosjetkama sklonog čovjeka. Godine 233. nakon što je Gongsun Yuan, vladar poluotoka Liaodong, ubio izaslanike Istočnog Wua, car Sun Quan je namjeravao protiv njega pokrenuti pomorsku ekspediciju. Xue Zong je uspio cara odgovoriti od tog pothvata za koji većina kineskih historičara vjeruje da bi završio katastrofom.
Homocistein S-metiltransferaza
Homocistein S-metiltransferaza (, S-adenozilmetionin homocistein transmetilaza, S-metilmetionin homocistein transmetilaza, adenozilmetionin transmetilaza, metilmetionin:homocistein metiltransferaza, adenozilmetionin:homocistein metiltransferaza, homocisteinska metilaza, homocisteinska metiltransferaza, homocisteinska transmetilaza, L-homocisteinska S-metiltransferaza, S-adenozil-L-metionin:L-homocisteinska metiltransferaza, S-adenozilmetionin-homocisteinska transmetilaza, S-adenozilmetionin:homocistein metiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom S-metil-L-metionin:L-homocistein S-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Enzim koristi S-adenozil-L-metionin kao metilni donor, mada on pruža umanjenu aktivnost u odnosu na S-metil-L-metionin.
Krakov
Krakov (polj. Kraków, češki: Krakov, franc. Cracovie, njem. Krakau, lat. Cracovia, litvanski Krokuva, ukr. Krakiv, jidiš Kroke) je grad u južnoj Poljskoj. Bivši (1038.-1596.) glavni grad Poljske. Važan kulturni, gospodarski, komunikacijski i turistički centar. Grad leži na obalama rijeke Visle, jedan je od najstarijih i drugi po veličini grad u Poljskoj. U Krakovu živi 760 000 stanovnika. Krakov je i prijestolnica Malopoljskog (Małopolskiego) vojvodstva, grad sa statusom povjata, kao i sjedište krakovskog povjata.
Povjesna gradska jezgra uvrštena je od 1978. u UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi kao prvo mjesto uopće u svijetu koje je uvršteno na tu listu.
Povijest
Krakov je jedan od najstarijih poljskih gradova. Na prostoru današnjeg Krakova su živjeli Bijeli Hrvati, preci današnjih Hrvata. Prema legendi ga je osnovao vojvoda Krak koji je na tom mjestu ubio zmaja. Prvi povijesni spomen grada datira iz 966. godine kad ga je židovski putopisac Abraham ben Jacob opisao kao značajno trgovačko naselje. Krakov je bio glavno naselje slavenskog plemena Vislani, a kratko vrijeme je bio dio Velikomoravske Kneževine. Nakon njezinog pada pod Mađare je postao dio Češke.
U 10. st. se osamostalila dinastija Pjastovića i osnovala prvu poljsku državu s Krakovom kao glavnim gradom. Na brdu Wawelu se gradi kraljevski dvorac i katedrala. Krakov je službeni glavni grad Poljskog kraljevstva od 1038. godine. 1241. ga ruše Mongoli, ali je do 1257. obnovljen. 1311. se vojvoda Albert pobunio protiv kralja i u grad naselio mnogo Nijemaca koji su kasnije prihvatili poljski jezik. Od 1320. se poljski kraljevi krune u Krakovu (dotad su se krunili u Gnieznom).
Schriesheim
Šrishajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 54 opštinska središta okruga Rajn-Nekar. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 14.834 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8226082.
Krakov
Povijest
1364. je kralj Kazimir III. Veliki osnovao Krakovsku akademiju kao drugo sveučilište u Srednjoj Europi nakon sveučilišta u Pragu. Grad se jače razvijao u 14. i 15. st. kao glavni grad moćne Poljsko-Litvanske Unije. U gradu su djelovali mnogi renesansni umjetnici. Kao značajan trgovački centar je postao dio Hanze (udruženja trgovačkih gradova). U gradu je bilo mnogo Židova i sagrađena je jedna od prvih sinagoga u Europi.
Aspartatna amonijak-lijaza
Aspartatna amonijak-lijaza (, aspartaza, fumarna aminaza, L-aspartaza, L-aspartatna amonijak-lijaza) je enzim sa sistematskim imenom L-aspartat amonijak-lijaza (formira fumarat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Krakov
Povijest
Značenje grada naglo slabi nakon 1596. kad je glavni grad preseljen u Varšavu koja je smještena mnogo bliže središtu države, a Krakov je položen rubno. U 18. st. Poljsku napadaju i dijele susjedne države. Krakov je pripao Habsburškoj Monarhiji i postao dio pokrajine Galicije. 1794. je Tadeusz Kościuszko na glavnom trgu u Krakovu pokrenuo pobunu Poljaka protiv strane vlasti. Tokom Napoleonove vlasti je postojalo slobodno Varšavsko vojvodstvo koje je propalo nakon njegovog sloma. Na Bečkom kongresu je obnovljena podjela Poljske, ali je Krakov postao samostalan grad (Slobodni grad Krakov).
Krakov je ostao samostalan do ustanka 1846. nakon kojeg je ponovo pripao Habsburškoj monarhiji unutar koje je osnovano Veliko krakovsko vojvodstvo. Nakon 1866. Galicija dobiva veću samoupravu. Poljaci su u habsburškom dijelu podijeljene Poljske imali mnogo veću samoupravu nego u ruskom i njemačkom, te se u Krakovu mogla razvijati poljska kultura. Zbog toga se Krakov smatra kulturnom prijestolnicom Poljaka (poljska Atena). Početkom 20. st. su u grad uklopljena okolna naselja te je broj stanovnika grada udvostručen.
Tokom 1. svj. rata su grad opsjedali Rusi, a Poljaci su vodili borbu za samostalnost. Nakon rata je stvorena samostalna Poljska u kojoj je Krakov postao drugi najvažniji grad, nakon Varšave. Tokom 2. svj. rata je u Krakovu bilo sjedište njemačke okupacijske vlasti u Poljskoj. Nijemci su za krakovske Židove osnovali geto i većina ih je pobijena. Nijemci su uhićivali i ubijali mnoge poljske intelektualce (posebno profesore s krakovskog sveučilišta).
Nakon rata se pod komunističkom vlašću provodi industrijalizacija i gradi se industijski kompleks Nowa Huta u predgrađu (posebno je značajna željezara). 1979. je krakovski nadbiskup Karol Wojtyła postao papa Ivan Pavao II. Iste godine je povijesna jezgra Krakova dobila čast da bude prvo mjesto upisano na listu svjetske baštine UNESCO-a. lijevo|300px|thumb|Wawelska katedrala
Zemljopis
Krakov se nalazi na jugu Poljske na rijeci Visli. Smješten je u dolini ispod Karpata. U prostoru grada s okolicom ima mnogo prirodnih rezervata i ostalih oblika zaštite prirode. Nedaleko od grada na zapadu je Šleska, rudarsko-industrijsko područje južne Poljske.
Klima je umjerena. Ljetne temperature nisu pretjerano visoke i ljeti ima više padalina.
Znamenitosti
Najvažnije gradske znamenitosti su smještene na brdu Wawel. To su katedrala i kraljevski dvorac. Katedrala sv. Stanislava i Vaclava se smatra poljskim nacionalnim svetištem i u njoj su pokopani poljski kraljevi i mnogi ugledni Poljaci. Dvorac je sagradio kralj Kazimir III Veliki u gotičkom stilu i ima vrlo važnu ulogu u poljskoj povijesti.
Stara gradska jezgra (Stare Miasto) ima mnogo kulturno-povijesnih spomenika iz raznih stilova i razdoblja gradske povijesti. Glavni trg (Rynek Główny) je najveći trg u Europi koji potječe iz srednjeg vijeka. Na njemu je znamenita gotička bazilika sv. Marije s poznatim oltarom Veita Stossa. Jedna od najvećih znamenitosti na trgu je renesansna građevina Sukiennice s brojnim trgovinama. Značajan je i toranj bivše gradske vijećnice.
Najpoznatiji gradski park je park Planty koji okružuje stari grad i uređen je na mjestu porušenih gradskih zidina od kojih su sačuvana gotička gradska vrata (barbakan). Značajan je povijesni židovski dio grada (Kazimierz) sa starom sinagogom.
Najvažnija znamenitost u okolici grada je stari rudnik soli Wieliczka koji je otvoren za turiste i nalazi se na UNESCO-voj listi. Unutar rudnika postoje brojne skulpture i poznata podzemna kapelica.
Schriesheim
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rajn-Nekar Šrishajm se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rajn-Nekar. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 121 metra. Površina opštine iznosi 31,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 14.834 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 469 stanovnika/km².
Giulio Romano
thumb|left|Giulio Romano (autoportret).
Giulio Romano (cca. 1499 – 1. novembar 1546) bio je italijanski slikar i arhitekt. Bio je jedan od najpoznatijih Rafaelovih učenika, ali i razvio vlastiti stil, koji se razlikovao od klasicizma visoke renesanse i koji će kasnije postati poznat kao manirizam. Poznat je po nizu građevina kao što su Villa Farnesina, Villa Madama i Palazzo del Te. Bio je i jedini renesansni umjetnik čije se ime spominje u opusu Williama Shakespearea.
Boceto, Teramo
Boceto je naselje u Italiji u provinciji Teramo, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 334 m.
Curmont
Kirmon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Šomon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 11 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,94 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 270 metara.
Calhoun, Georgia
Kalhun (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 15.650 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 15.650 stanovnika, što je 4.983 (46,7%) stanovnika više nego 2000. godine.
Varane, Frosinone
Varane je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Bayard, Nebraska
Bayard je grad u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,209 stanovnika.
Sonković
Selo Sonković je smješteno oko 7 km sjeverno od grada Skradina. Iz sela, u pravcu jugozapada, baca prostran pogled na Prukljansko jezero i krševitu, ali i plodnu "Guduču" s ornitološkim rezervatom, nazvanu po istoimenoj rječici koja teče tim područjem i ulijeva se u jezero. Na Prukljanskom jezeru se nalazi i otočić Stipanac s Gavanovim dvorima, zadnjom postajom nekadašnjeg rimskog vodovoda, "Implecusa" koji je vodu crpio iz poznatog izvora "Sonković" ispod zaseoka Kaštela (Guberine). Otkad je tog izvora, još nije zabilježeno u njegovoj povijesti da je ikad presušio, a voda neprestano teče i danas.
Povijest
Selo vuče svoje povijesne korijene još iz srednjeg vijeka (ostaci utvrde Sonković) te iz doba Turaka koji su zapravo i osnovali nahiju Sonković (1528.) koja je bila jedna od nahija vilajeta Hrvati. Samo ime selu dali su plemići Sonkovići, vlasnici tvrđave Sonković. Ako se vjeruje u postojanje naseobine starih Rimljana na Prukljanskom jezeru, onda se može i naznačiti da je život ovdje postojao prije dolaska Hrvata na ove prostore.
Mjesto je bilo samostalna župa u srednjem vijeku jer se zaključuje da iz tog doba potječe nekadašnja crkvena kuća koja se nalazila u zaseoku Matići. Od dolaska Turaka pa do 1735. godine mjesto naizmjenice pripada župama Skradin i Krković. Od 1735. pa do 1876. u sastavu je novoosnovane župe Vaćane. Godine 1876., spajanjem župa Vaćane i Krković, nastaje jedinstvena župa Piramatovci, u kojoj se nalazi i selo Sonković.
Stanovništvo
Prema statističkim podacima iz 1862. godine u Sonkoviću je bilo 78 kuća, a Sonković je imao 300 stanovnika. Srba pravoslavne vjere bilo je 158 ili 52.7%, a Hrvata katoličke vjere 142 ili 47,3%. )
Od tada broj stanovnika je rastao sve do 1961. kada dostiže brojku od 937., a zatim dolazi do njegovog postepenog pada, te prema popisu stanovništva 1991. u Sonkoviću je bilo svega 695 stanovnika slijedeceg nacionalnog sastava: Srbi 360 ili 51.8%, Hrvati 307 ili 44,2%, Jugosloveni 2, Česi 1 i ostali 25. Srpska prezimena 1991. su bila: Bakula, Devrnja, Dragović, Ðilas, Kornjača, Marić, Matić (u zaseoku Lemići), Miđić, Pavasović, Seper, Skočić, Svitlica, Vuković (u zaseoku Lemići), a hrvatska:  Babić, Guberina, Jurić, Keran, Lovrić, Matić (u zaseoku Matići), Palinić, Rajčić, Roško, Sladić, Vuković (u zaseoku Skočići-Kerani).
Do drastičnog pada stanovnika dolazi 1995. godine, poslije odlaska Srba iz Krajine 5.8.1995., tako da u selu nakon toga živi većinsko hrvatsko katoličko stanovništvo u 82 obitelji s 234 stanovnika (prema podacima iz 2004. godine), dok srpskih obitelji pravoslavne vjere ima 35 (58 žitelja).
Znamenitosti
• crkva blaženog Alojzija Stepinca, prva u Hrvatskoj koja je posvećena upravo tom blaženiku
• Arheološki lokalitet stare crkve Svetog Marka, minirane i do temelja porušene za vrijeme Domovinskog rata, zaštićeni spomenik kulture
• Spomen-obilježje šest civilnih žrtava pogubljenih tijekom velikosrpske agresije na Republiku Hrvatsku
• Izvor pitke vode "Sonković"
• Srednjovjekovna kula Sonković
Šport
U selu djeluje Boćarski klub Sonković koji svake godine, tradicionalno, organizira na Dan pobjede, domovinske zahvalnosti i hrvatskih branitelja, 5.kolovoza, poznati boćarski turnir "Oluja 95".
Humphrey, Arkansas
Hamfri je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 557, što je 249 (-30,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Aleksandar od Konstantinopola
Sveti Aleksandar od Konstantinopola (237/244 - 337) bio je episkop Vizantijuma, odnosno Konstantinopola (grad je za vrijeme njegovog stolovanja promijenio ime).
Vanjske veze
Prost Aleksander av Konstantinopel
Murgetta, Bari
Murgetta je naselje u Italiji u provinciji Bari, u regiji Apulija.
Bićine
Bićine su naselje u sastavu Grada Skradina, u Šibensko-kninskoj županiji. Nalaze se oko 1 kilometar sjeverozapadno od Skradina.
Murgetta, Bari
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 453 m.
Bićine
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 174 stanovnika.
Farmland, Indiana
Farmland je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.333, što je 123 (-8,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Filip Cezar
Marko Julije Sever Filip Cezar (lat. Marcus Iulius Severus Philippus Caesar; 237. - Rim, 249.), isto poznat kao Filip II., sin Rimskog cara Filipa Arapina i njegove žene Otacilija Severa. Godine 244. mu je otac dao titulu Cezar. Na vijest o očevoj smrti 249. ga je ubila Pretorijanska garda.
Boisdon
Boadon je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna koja pripada prefekturi Proven.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 77 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,30 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 160 metara (maksimalnoj 164 m, a minimalnoj 143 m).
Bratiškovci
Bratiškovci su naselje u sastavu Grada Skradina, u Šibensko-kninskoj županiji. Nalaze se oko 7 kilometara sjeverno od Skradina.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 251 stanovnika.
Dicikloverin
Diciklomin (dicikloverin) je antiholinergik koji blokira muskarinske receptore. Dicikloverin je prvi put bio sintetisan u SAD-u tokom 1947.
Medicinske upotrebe
Dicikloverin se koristi za lečenje intestinalne hipermotilnosti, simptoma sindroma iritabilnog kolona (IBS). On olakšava mišićne spazme i grčeve u gastrointestinalnom traktu putem blokiranja aktivnosti acetilholina na holinergijskim (ili muskarinskim) receptorima na površini mišićnih ćelija. On je relaksant glatkih mišića.
Nepoželjne pojave
Diciklomin može da uzrokuje brojne antiholinergijske nuspojave kao što su suva usta i mučnina, a pri višim dozama delirijantni efekti. Rekreaciona upotreba ovog leka je veoma retka.
Literatura
{{refbegin|2}{ {{refend}}
Fosfatidiletanolamin N-metiltransferaza
Fosfatidiletanolamin N-metiltransferaza (, PEMT, LMTaza, lipidno metilna transferaza, fosfatidiletanolaminska metiltransferaza, fosfatidiletanolamin-N-metilaza, fosfatidiletanolamin-S-adenozilmetioninska metiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:fosfatidiletanolamin N-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Cornwall (razvrstavanje)
Cornwall se može odnositi na:
Schwäbisch Gmünd
Švebiš Gmind je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 42 opštinska središta okruga Ostalb. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 60.682 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8136065.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ostalb Švebiš Gmind se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ostalb. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 321 metra. Površina opštine iznosi 113,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 60.682 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 533 stanovnika/km².
Forest Hills, Kentucky
Forist Hils je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 444, što je 50 (-10,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cinkov prst nukleaza
Cinkov prst nukleaze (ZFN) su veštački restrikcioni enzimi formirani fuzijom DNK vezujućeg cinkov prst domena sa domenom presecanja DNK. Cinkov prst domeni se mogu dizajnirati za prepoznavanje željene DNK sekvence. To omogućava ovim nukleazama da operišu na jedinstvenim sekvencama genoma. Koristeći endogenu mašineriju za DNK popravku ovi reagensi se mogu koristiti za precizno menjanje genoma viših organizama.
Domen presecanja DNK
Nespecifični domen presecanja iz tipa II restrikcionih endonukleaza FokI se tipično koristi kao domen presecanja. Ovaj domen se mora dimerizovati da bi presecao DNK, tako da je par ZFN enzima neophodan. U standardnim ZFN, domen presecanja je spojen na C-terminusu svakog domena cinkovog prsta. Da bi dva domena presecanja mogla da se dimerizuju, individualne ZFN jedinice se moraju vezati za suprotne lance DNK sa njihovim C-terminusima na određenom rastojanju. Najčešće korišćene vezujuće sekvence između domena cinkovog prsta i domena presecanja su 5 do 7 baznih parova duge.
Nekoliko različitih tehnika proteinskog inženjerstva je primenjeno s ciljem poboljšanja aktivnosti i specifičnosti nukleaznog domena. Metod usmerene evolucije je korišten za generisanje FokI varijante sa poboljšanom sposobnošću presecanja. Dizajn baziran na strukturi proteina je isto tako korišten. Pri tome je fokus bio na promenama interfejsa dimerizacije tako da su samo željene heterodimerne strukture aktivne.
DNK vezujući domen
DNK vezujući domeni pojedinih ZFN enzima tipično sadrže između tri do šest individualnih ponavljanja cinkovog prsta. Svaki od njih može da prepozna između 9 i 18 baznih parova. Ako su domeni cinkovog prsta perfektno specifični, onda je par enzima sa tri prsta dovoljan da prepozna 18 baznih parova i može da ima za metu pojedinačni lokus genoma.
Različite strategije su razvijene za dizajniranje Cys2His2 zinkovih prstiju za vezivanje željene sekvence. Među njima su „modularno sklapanje“ i strategije selekcije koje koriste bilo fagni displej ili sisteme ćelijske selekcije.
Euharijstijsko čudo u Lancianu
thumb|right|300px|Relikvije euharistijskog čuda Euharistijsko čudo u Lancianu (Miracolo eucaristico di Lanciano) je naziv za čudesni događaj koji se, prema predaji, godine 700. odigrao u današnjem italijanskom gradu Lanciano tokom održavanja mise. Dok je lokalni svećenik održavao obred, hostija i sveto vino su se pretvorili u meso i krv. Smatra se najstarijim od svih euharijstijskih čuda u historiji Katoličke crkve.
Prema predaji se čudo dogodilo kada je bazilijanski redovnik, koji je misu služio na grčkom, posumnjao u stvarnu prisutnost Isusa tokom euharistije. Tada su se hostija i sveto vino pretvorili u meso i krv.
Bazilijanski redovnici su to meso i krv sačuvali kao relikvije do 1175, kada su ih preuzeli benediktinci. Otada se čuvaju u crkvi sv. Franje (San Francesco) u Lancianu. Godine 1971. i 1981. su provedena istraživanja kojima je potvrđeno da se uistinu sastoje od ljudskog mesa i krvi.
Cicvare (Skradin)
Cicvare su naselje u sastavu Grada Skradina, u Šibensko-kninskoj županiji.
Taranto
Taranto (grčki: Taras, latinski: Tarentum) je glavni grad istoimene talijanske provincije Taranto u regiji Apulija od 198 728 stanovnika.
Cicvare (Skradin)
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 18 stanovnika.
Taranto
Geografske karakteristike
Taranto leži na poluotoku - Salento (istočnom kraku Apeninskog poluotoka), duboko unutar Tarantskog zaljeva, kojeg ovdje zovu Mare Grande (Veliko more) i slijedećeg manjeg zaljeva - .Mare Piccolo (Malo more). On nije bio zaljev, nago laguna sve do 15. vijeka kad je zbog novoizgrađenog aragonskog dvorca prokopan kanal, radi njegove obrane.
otočići San Pietro (veći) i San Paolo (manji) štite vanjsku trgovačku luku u Mare Grande, a unutar manjeg zaljeva Mare Piccolo smještena je ratna luka.
Taranto kao grčka kolonija
Kao godina osnivanja Taranta uzima se 706. pne., iako je to vjerojatno zbilo ranije tokom 8. vijeka pne. kad su grčki kolonisti iz Sparte i Lakonije zauzeli mesapijsko selo Taras na ušću istoimene riječice (današnja Tara). Oni su osnovali potpuno novi grad na poluotoku, koji je to prestao biti 1480. kad je prokopan kanal između tadašnje lagune (Mare Piccolo) i velikog zaljeva (Mare Grande). thumb|left|260px| Pogled iz zraka na Taranto Taras je ubrzo postao jedan od vodećih gradova Magna Graecia (grčke kolonije u Južnoj Italiji), njegovi stanovnici osnovali su sami nekoliko drugih primorskih gradova. Taras je dosegao vrhunac svoje vojne i ekonomske moći u 4. vijeku pne. kad je u njemu djelovao veliki filozof i naučnik Arhita, ali je nakon njegove smrti nazadovao zbog niza ratova u kojima je sudjelovao. Njegovo nazadovanje kulminiralo je 272. pne. kad su ga zauzeli Rimljani. Tokom Drugog punskog rata - Taras su zauzeli Kartažani pod vodsvom generala Hanibala, ali su ga Rimljani ponovno zauzeli i opljačkali - 209. pne.. Pod rimskom vladavinom - Tarentum, kako su ga oni zvali, više nikad nije povratio svoj značaj i broj stanovnika, iako su mu oni dali brojne privilegije, nebili ga ponovno naselili.
Taranto u srednjem vijeku
Tokom 16, i 17. vijeka grad su u više navrata napali Osmanlije.
Taranto u novom dobu
Za Napoleonskih ratova Taranto je bio baza francuske mornarice, ali je nakon poraza Napoleona - 1815., vraćen Kraljevini dviju Sicilija u čijem je sastavu bio sve do Ujedinjenja Italije 1860. Za Kraljevine Italije Taranto je izrastao u važnu bazu Talijanske ratne mornarice, i odigrao važnu ulogu u oba svjetska rata.
U noći između 11. - 12. novembra 1940., za vrijeme drugog svjetskog rata, britanska Kraljevska avijacija izvela je Napad na Taranto, to je bio prvi zračni napad izveden na taj način, i na takvu udaljenost, jer su napad izveli malobrojni hidroavioni koji su poletjeli sa nosača aviona Illustrious.
Znamenitosti
Obzirom na veličinu grčkog polisa - Tarasa, grad ima relativno malo spomenika iz tog vremena. Po brojnim grčkim nekropolama, koje su iskopane unutar historijskog centra, pronađena je impresivna zbirka keramike, kako one iz Grčke, tako i one koju su izradili domaći majstori. Uz to je pronađen i velik broj statua boga Apolona, koje su bile namjenjene njegovom hramu koji se tu nalazio, uz velik broj reljefa. Najveći dio tog materijala danas je izložen u lokalnom Nacionalnom muzeju.
Taranto ima puno više ostataka Rimske umjetnosti, između ostaloga; ostatke velikih javnih termi i amfiteatar, puno podnih mozaika, kuća i brojne grobnice. Stari grad (Città Vecchia) - Taranta, nalazi se na mjestu grčke - Akropole Taras na današnjem otoku između unutrašnje i vanjske luke. Na otoku se nalazi aragonski dvorac iz 1480., kasnije proširivan, romanička katedrala San Cataldo iz 11. vijeka s baroknom fasadom) i crkva San Domenico Maggiore iz 1302., s impozantnim portalom i rozetom.
U novom dijelu grada - Città Nuova, koji se prostire po poluotoku jugoistočno od centra, nalazi se Arsenal iz 1803., zgrade državne administracije, Državni geofizički opservatorij (1905.), Narodni muzej i Državni zavod za biologiju mora (1931.). thumb|right|300px| [[industrija|Industrijska zona grada Borgo]] Kvart - Borgo na sjeverozapadu je industrijska zona grada.
Po Tarantu se zove i jedna vrsta pauka - Tarantula (Theraphosidae). Po jednoj lokalnoj verziji zbog tog divovskog otrovnog pauka, nastao je i ples tarantella. Kad bi nekog ubo taj pauk, on bi odmah stao cupkati i plesati, da se iznoji, jer je to bio recept da se na taj način izluči otrov iz krvi, i tako spasi život.
Privreda i transport
Taranto je prije svega važna trgovačka i ratna luka, ali i snažan industrijski grad sa čeličanom, željezarom, rafinerijom nafte, cementarom, brodogradilištem, pogonima kemijske i tekstilne industrije. Okolica grada je plodan poljoprivredni kraj, pa je razvijena i prehrambena industrija. U zaljevu Mare Piccolo razvijen je kavezni uzgoj riba, i uzgoj školjaka; dagnji i oštriga.
Taranto je povezan željeznicom sa Barijem, Brindisijem i Metapontom.
Car Wu
Car Wu (武帝, Wudi) se može odnositi na nekoliko kineskih careva:
Danilo (Šibenik)
Danilo je mjesto 10 km udaljeno od središta Šibenika.
U mjestu djeluje Područna škola Danilo, koju pohađaju učenici nižih razreda iz Danila i Danila Kraljice. Nakon završetka 4. razreda, učenici prelaze u Osnovnu školu Vrpolje.
Povijest
Prva arheološka nalazišta datiraju još iz doba neolitika (7. tisućljeće pr. Kr.), kada nastaje danilska kultura koju karakteriziraju lijepo oblikovane keramičke posude geometrijskih ukrasa. Danilska se kultura prepoznaje po ritonu - ukrašenoj posudi na četiri noge s velikom ručkom za nošenje koja se koristila u obredima.
Schrozberg
Šrocberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 30 opštinskih središta okruga Švebiš Hal. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.965 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8127075.
Danilo (Šibenik)
Povijest
U 4. stoljeću pr. Kr. područje Danila naseljavaju pripadnici Ilirskog plemena Dalmata, i osnivaju naselje Rider.
Metilaspartatna amonijak-lijaza
Metilaspartatna amonijak-lijaza (, beta-metilaspartaza, 3-metilaspartaza, L-treo-3-metilaspartatna amonijak-lijaza) je enzim sa sistematskim imenom L-treo-3-metilaspartat amonijak-lijaza (formira mesakonat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
238
thumb|Gordijan I
Diacetolol
Diacetolol je primarni metabolit acebutolola. On je beta blokator i anti-aritmički agens.
Schrozberg
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Švebiš Hal Šrocberg se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Švebiš Hal. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 455 metara. Površina opštine iznosi 105,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.965 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 57 stanovnika/km².
Danilo (Šibenik)
Kretanje broja stanovnika za Danilo
Napomena: Do 1931. iskazivano pod imenom Danilo Kraljice, od 1948. do 1971. pod imenom Gornje Danilo, a u 1981. i 1991. pod imenom Danilo Gornje. U 1857., 1869., 1921. i 1931. sadrži podatke za naselje Danilo Kraljice.
Dubravice (Skradin)
Dubravice su naselje u sastavu Grada Skradina, u Šibensko-kninskoj županiji. Nalaze se oko 6 kilometara sjeveroistočno od Skradina.
Danilo (Šibenik)
Kretanje broja stanovnika za Danilo
Stanovništvo je uglavnom hrvatsko, rimokatoličko.
Dubravice (Skradin)
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 594 stanovnika.
238
Godina 238. (CCXXXVIII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Pija i Poncijana (ili, rjeđe, godina 991. Ab urbe condita). Oznaka 238. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Catajo, Padova
Catajo je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Hunter, Arkansas
Hanter je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 105, što je 47 (-30,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Esad Midžić
Esad Midžić (1917 — 1942) student prava, politički komesar Krajiškog proleterskog bataljona i narodni heroj Jugoslavije.
Rođen je 1917. godine u Prijedoru. Esad je ponikao u siromašnoj prijedorskoj porodici. Teško se školovao, ali se svojom upornošću uvijek svrstavao u red najboljih među mladim ljudima iz gimnazijskih klupa u Prijedoru i Bihaću pa do Pravnog fakulteta Univerziteta u Beogradu. Živog duha i znatiželjan, nastojao je što više da sazna i bude neposredan učesnik akcije.
Pomogao je rudarima Ljubije za vrijeme njihovog štrajka septembra 1940. godine. Tada postaje član KPJ. Rat je dočekao kao član MK KPJ za Prijedor. Odlukom Partije odlazi u sela i učestvuje u pripremama ustanka. Odmah po ustanku, a naročito u borbama kozarskih partizana u Podgradcima, Turjaku i Mrakovici, došli su do punog izražaja oni Esadovi kvaliteti s kojima se probio na čelo Kozarčana.
9. februara 1942. godine Esadu Midžiću je povjerena dužnost političkog komesara Kozarske proleterske čete. Kad je od najboljih boraca Bosanske krajine formiran Proleterski bataljon Bosanske krajine, Esad je postao politički komesar tog bataljona. Krajiški proleteri vodili su bitke u centralnoj Bosni protiv četnika, ustaša i Nijemaca. Kada je bataljon na Motajici bio desetkovan Esad Midžić se sa 20 drugova probio prema Čemernici, ali je pao u četničku klopku i tu je zarobljen. Predat je ustašama, a ovi ga odvode u Banju Luku, u zloglasnu Crnu kuću.
Odbio je predlog ustaša da pređe u njihovu službu, da će biti pomilovan kao »zavedeni partizan«. Navodno, Esad im je odgovorio: »''Da, tačno je da sam partizan, ali prije svega ja sam komunista i još nešto: komesar proleterskog bataljona. Prema tome, nisam, »zavedeni partizan, već svjestan borac i rukovodilac. Znam sve veze, ali vam neću reći ni jednu, jer to rade samo izdajnici, a nikada komunisti''.«
Ustaše su ga mučile. Nije ništa priznao. Kada mu je prije strijeljanja prišao hodža da ga blagoslovi, prezrivo ga je odbio i rekao da je to glupo i nedostojno komuniste. Prije nego što je streljački vod pucao, Esad je klicao Komunističkoj partiji i vikao da mu nije žao što gine, jer će narodna borba uroditi plodom. Strijeljan je 17. jula 1942. godine.
Esad Midžić spada u red najboljih junaka Kozare iz perioda NOB-a. Prijedorska gimnazija je nakon Drugog svjetskog rata nazvana njegovim imenom, a od 1992. godine, gimnazija nosi naziv "Sveti Sava".
Beatrice, Nebraska
Beatrice je grad u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 12,459 stanovnika.
Opasač
thumb|300px|Obični, crni kožni remen
Opasač, pojas, remen ili kaiš je naziv za predmet izrađen najčešće od kože i posebnih vrsta tkanina koji se nosi kako bi uz tijelo pričvrstio hlače ili druge odjevne predmete.
Cotehele
thumb|desno|300px|Cotehele i njegov italijanski vrt thumb|desno|Dvorište
Cotehele je veleposjednička kuća smještena u župi Calstock u Cornwallu. koja se smatra jednim od najbolje očuvanih primjera srednjovjekovne, odnosno tudorske arhitekture u Engleskoj. Smatra se da joj ime potiče od Koesheyl, kornijske riječi za potok. Počeo ju je graditi Sir Richard Edgecumbe 1485-89, da bi je dogradio njegov sin Sir Piers Edgecumbe u periodu 1489-1520. Vijekovima je ostala u posjedu porodice Edgecombe da bi je poslije kao spomenik kulture preuzela zaklada National Trust.
Široj javnosti je poznata i kao lokacija na kojoj je godine 1966. sineast Trevor Nunn snimio vlastitu adaptaciju Shakespeareove predstave Twelfth Night.
Perhlorat
Perhlorati su soli perhlorne kiseline (HClO4). Oni se javljaju u prirodi i proizvode industrijski.
Oni su korišteni kao lek više od 50 godina za lečenje poremećaja tiroidne žlezde. Oni nalaze široku upotrebu u pirotehničkoj industriji, a amonijum perhlorat je takođe komponenta čvrstog raketnog goriva. Litijum perhlorat, koji se egzotermno razlaže formirajući kiseonik, se koristi kao hemijski generator kiseonika u avionima, podmornicama i drugim ezoteričnim situacijama gde je pouzdani rezervni ili dodatni izvor kiseonika potreban. Većina perhloratnih soli je rastvorna u vodi.
Peridinin
Peridinin je organsko jedinjenje, koje sadrži 39 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 630,810 Da.
Liberalna partija Crne Gore
Liberalna partija Crne Gore je suverenistička liberalna politička stranka koja je sastavni dio vladajuće strukture u Crnoj Gori. Njen predsjednik je Vatroslav Belan. Ona ima jednog poslanika u Skupštini Crne Gore. U početku kritikuje vlast da je nedemokratska i nastavlja borbu protiv režima Mila Đukanovića, za koji tvrdi da je autoritarni. Njeno biračko tijelo su čvrsti crnogorski suverenisti koji su se protivili aktuelnoj vlasti. Na parlamentarnim izborima 2012. Liberalna partija je potpuno iznenadno sklopila sporazum sa vladajućim DPS-om i prišla koaliciji Evropska Crna Gora. Dobila je mjesto šefa uprave za sport za svog lidera Andriju Popovića.
Nakon raskola u Liberalnom savezu Crne Gore povodom afere Trsteno, kojom prilikom je iz iste isključen njen dotadašnji lider Miodrag Živković, 2004. godine u Podgorici se osniva Liberalna partija koja je mahom sastavljena iz manjeg dijela članova Liberalnog saveza. Nastavljajući ideologiju nezavisne Crne Gore, Liberalna partija se udružuje sa vladajućim strankama i ostalima u Bloku za nezavisnu Crnu Goru pred referendum 2006. godine, koji se završava klimavom pobjedom opcije za nezavisnost. Na prvim parlamentarnim izborima u nezavisnoj crnogorskoj državi, nastupa u koaliciji sa novoosnovanom Bošnjačkom strankom, kako bi osigurala prelaz cenzusa i pustila predstavnike bošnjačkog naroda u parlament, jer manjinska prava od svih uživaju samo Albanci. Kako je BS-u dala dva zagarantovana mjesta, a osvojila 3, doživjela je nezavidan uspjeh jedva ušavši u parlament sa samo jednim jedinim poslanikom.
Liberalna partija Crne Gore se zalagala za potpunu neutralnost Crne Gore u vojnom i spoljnopolitičkom smislu, ali je nedavno konačno pristala na članstvo u NATO pakt, ali pod istim posebnim uslovima s kojima je Island završio atlanske integracije. LP CG strogo podržava evropske integracije Crne Gore i često kritikuje vlast da lošim principima strijemi ka Evropskoj uniji. Zalagala se za princip nemiješanja u suverenost drugih država, a poslije jednostrano proglašene nezavisnosti Kosova, zahtijevala da Crna Gora bude posljednja država na zemaljskoj kugli koja će priznati tu nezavisnost, ipak je prihvatajući kao realnost. LP je podržala masovne demonstracije protiv odluke Vlade Crne Gore da prizna nezavisnost Kosova, ali se strogo ogradila od nemira koji su naknadno nastupili.
Pred predstojeće parlamentarne izbore 2009., pregovarala je sa Socijalističkom narodnom partijom Crne Gore o ujedinjenoj opozicionoj listi, ali ju je odbila, tvrdeći da će opoziciji biti korisnije ako šarolika ide u više lista a ne zajedno i zato što ne postoji koncenzus oko toga što raditi poslije zbacivanja vlasti koalicije Mila Đukanovića, što je dovelo do raspadu takvih pregovora. Na izbore je išla u koaliciji sa novoformiranim Demokratskim centrom Crne Gore, koji je nastao od disidenata iz Pokreta za promjene, u kojoj je prihvatila ulogu manjeg koalicionog partnera.
Liberalna partija Crne Gore je jedna od dvije crnogorske stranke koja podržava Crnogorsku pravoslavnu crkvu, odnosno jedina opoziciona partija sa takvim ubjeđenjima.
Glicin N-metiltransferaza
Ovaj enzim učestvuje u regulaciji metabolizma metil grupe u jetri i pankreasu putem regulacije odnosa između S-adenozil-L-metionina i S-adenozil-L-homocisteina.
Bonaduce, Teramo
Bonaduce je naselje u Italiji u provinciji Teramo, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 166 m.
Caroga Lake, New York
Karoga Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 518.
Pizistrat
Društvena situacija
Posle sprovođenja Solonovih reformi (594. st. e.) socijalna borba u Atici razbuktala se novom snagom. Ove reforme nisu pružile potpuno zadovoljenje nijednom od društvenih slojeva: eupatridi se nisu mirili sa gubitkom privilegija, a atički seljaci želeli su veće poboljšanje svog stanja, odnosno preraspodelu zemlje. Solonovim zakonima nisu bili zadovoljni ni međuslojevi stanovništva, oni koji su se nalazili između seljaštva i eupatrida – sirotinja koja je već izgubila vezu sa zemljom, kao i svi oni čije je blagostanje zavisilo od razvijenog zanatstva i pomorske trgovine. Ni jedni ni drugi se nisu mirili s time što je aristokratiji u okviru Solonovog timokratskog ustava i dalje ostao znatan politički uticaj. U svom Atinskom ustavu Aristotel piše da su Atinjani živeli relativno mirno tokom četiri godine nakon Solonovog odlaska s vlasti i iz Atine, a već pete godine pobuna je bila tako žestoka, da se te godine nisu mogli održati izbori za arhonte. Još četiri godine kasnije, 583. godine, arhont Damasije po isteku svojih ovlašćenja odbio je da preda vlast i na nezakonit način, uzurpatorski, služio se njome dve godine i dva meseca dok mu konačno nije bila oduzeta silom. Posle toga u Atini je bila formirana vanredna vlada koja se sastojala od deset, umesto devet arhonata: pet ih je bilo iz redova eupatrida, tri su bili predstavnici seljaštva, a dva mesta pripalo je zanatlijama (demijurzima).
Minoa, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.449, što je 101 (3,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pizistrat
Društvena situacija
U to su se doba u Atini jasno iskristalisale tri osnovne političke grupacije: pedijeji, dijakriji i paraliji. Svoja su imena dobili prema nazivima oblasti u kojima su živeli. Pedijeji su bili stanovnici Pediona, u kome su se nalazili najbolji atički zemljoposedi atinske aristokratije. Ovu aristokratsku grupaciju predvodio je Likurg, član plemenitog roda Eteobutada. Dijakriji su seljaci, obrađivači neplodne kamenite zemlje u delu Atike koji se zvao Dijakrija. Oni su želeli radikalnu agrarnu reformu – podelu zemlje i demokratizaciju atinskog političkog sistema; njima su se, kako izgleda, pridružili meteci i ljudi koji su izgubili novac davši ga na zajam. Kao vođu te grupacije neki atički autori pominju Pizistrata, koji je po svom poreklu pripadao rodovskoj aristokratiji, ali koji je, prema Aristotelu, "izgledao kao najveći pristalica demokratije". Rod Pizistrata je u to vreme osirimašio, čime bi se mogla tumačiti Pizistratova žestoka mržnja prema pedijejima. Paralije, stanovnici obalskog dela Atike, samog grada Atine i Pireja, sastojali su se od raznorodnih elemenata. Među njima su bili obalski nosači i mornari, ali i vlasnici brodova i trgovci, te sitne zanatlije i vlasnici zanatskih radionica. Svima njima bilo je zajedničko to što su u znatnoj meri izgubili vezu sa zemljom i čvrsto vezali svoje interese za razvoj zanatstva i pomorske trgovine. Na čelu paralija u ovo doba se nalazio Megakle, koji je pripadao starom i uticajnom rodu Alkmeonida.
Uspon Pizistrata
Pizistrat je stekao popularnost kod Atinjana svojim ratnim junaštvom, koje je ispoljio u ratu koji je Atina vodila protiv Megare za Salaminu. Postavljen na čelo odreda poslatog na Salaminu, on je ne samo zauzeo ostrvo, već je zauzeo i megarsku luku Niseju. Na Salaminu su bili dovedeni iseljenici iz Atine – klerusi koji su tu dobili parcele zemlje. Ovim je naročito bio podignut Pizistratov autoritet među dijakrijima željnim zemlje, kojima je on sada postao vođa. Aristokratija nije mogla ostati ravnodušna prema porastu Pizistratovog uticaja i prema dijakrijima pod njegovim vođstvom, pa je na Pizistrata organizovan atentat, koji se, međutim, završio nesrećno po njegove protivnike. Pizistrat je ostao živ, a narodna skupština je, na predlog Aristiona, donela specijalnu odluku kojom je Pizistratu dopušteno da organizuje specijalni odred za čuvanje svog života od opasnosti novih atentata.
Prema antičkoj tradiciji, Pizistrat je sastavio taj odred od tzv. batinaša, tj. ljudi naoružanih debelim motkama – oružjem karakterističnim za najsiromašnije seljake koji nisu bili u stanju da nabave neko skuplje oružje. Uz pomoć tog odreda Pizistrat je 560. st. e. zauzeo atinski Akropolj i obezbedio sebi autokratsku vlast. Tako je uspostavljena forma tiranske uprave. Njen socijalni oslonac predstavljali su dijakriji: Pizistrat je pre svega vodio računa o interesima seljaka, koji su mu i obezbedili vlast. Stoga je on, kako izgleda, progonio zemljoposedničku aristokratiju i oduzimao joj zemlju, koju je zatim delio seljacima. Istovremeno je za seljake uvek jeftini kredit za nabavku semenja, stoke i poljoprivrednog inventara. Međutim, Pizistratov položaj bio je nestabilan. Pre svega, aristokratija mu je pružila snažan otpor, a njegova politička orijentacija na dijakrije izazvala je opoziciju i od strane paralija koji su bili protiv tiranije. Konačno, šeste godine Pizistratove tiranije (555. st. e.), njegovi protivnici Megakle i Likurg ujedinili su svoje snage i isposlovali da on bude proteran iz Atine.