cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kneževo (Makedonija)
Stanovništvo
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Vukica Mitrović
Partijski rad
thumb|Zloglasni beogradski zatvor [[Glavnjača u kome je Vukica mučena.]]
14. aprila, 1935. uhapšena je u opsežnoj policijskoj akciji, prilikom masovnog hapšenja komunističkih aktivista u Beogradu, nakon čega je bila podvrgnuta torturi političke policije u zatvoru Glavnjača u Beogradu. Tada su je batinali i izlagali različitim oblicima mučenja Svetozar Vujković i njegov saradnik Đorđe Kosmajac. Od nje je traženo da oda podatke o novinama u kojima je radila, ali se branila ćutanjem. Na osnovu činjenice da Vukica ništa nije priznala u istražnom postupku, Sud za zaštitu države je morao da je oslobodi optužbe.
Nakon puštanja iz zatvora nastavila je rad u tehnici Mesnog komiteta KPJ za Beograd. Godine 1935. i 1936, mnogi komunisti su pohapšeni, pa je partijska organizacija u Beogradu je bila u velikoj meri oslabljena, pa je rad Vukice Mitrović postao još značajniji. 1936. godine Vukica je postala članica Mesnog komiteta KPJ za Beograd i članica Uprave sindikata tekstilaca, a 1937. članica novoformiranog Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju.
Osim što je partijski rad sprovodila u Beogradu, najviše među tekstilcima na Karaburmi, po nalogu Pokrajinskog komiteta je odlazila i u Niš i Valjevo. Uz ostale članove Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju, učestvovala je u svim partijskim akcijama, posebno u okupljanju radničke omladine i radnica u borbi protiv fašizma. Njena zasluga je bilo organizovanje jakog partijskog jezgra među tekstilcima na Karaburmi. Ovo jezgro je uspešno vodilo tarifne pokrete, političke akcije i štrajkove. Vukica je učestvovala u organizaciji štrajka beogradskih tekstilaca, krajem 1937. i početkom 1938.
Ponovo je uhapšena 1938. i ponovno mučena u Glavnjači, ali je policija bila primorana da je pusti iz pritvora zbog nedostatka dokaza, nakon čega prelazi u ilegalu. Vukica je do 1941. bila deo jezgra MK KPJ u Beogradu, živeći neprestano u ilegalnosti, menjajući mesta prebivanja, skupa sa suprugom Andrijom Habušom, takođe tekstilnim radnikom i komunistom.
Učestvovala je u organizaciji velikih demonstracija 14. decembra, 1939. Na Petoj pokrajinskoj konferenciji KPJ za Srbiju izabrana je za članicu Sekretarijata PK KPJ za Srbiju.
Drugi svetski rat
Nakon okupacije Jugoslavije, Vukica Mitrović je prešla u dublju ilegalu, koristeći lažne isprave na ime Ljubice Matković (najčešće je boravila u partijskom stanu u Pčinjskoj 12). Kao članica MK KPJ za Beograd, Vukica Mitrović je radila na organizovanju oružane borbe protiv Nemaca i atentata na predstavnike kvislinškog represivnog aparata.
Uhapšena je 1. oktobra 1941. zahvaljujući izdaji Dušana Grubača, člana MK KPJ, koji je uhapšen 30. septembra. Grubač je nakon kraćeg mučenja u zatvoru prihvatio da sarađuje sa policijom. Lično je doveo agente na lokaciju koja mu je bila poznata kao mesto okupljanja članova Mesnog komiteta, u Vinogradarskoj ulici. Tom prilikom policija je ubila Davida Pajića, koji je pokušao da se oružjem suprotstavi, a Vukica je, pokušavši da pobegne, ranjena u glavu.
thumb|Streljanja grupa zatvorenika u [[Jajincima 1941.]]
Nakon dva i po meseca mučenja, pošto nije progovorila osuđena je na smrt. Policija je Vukicu na nosilima prebacila u logor na Banjici, 16. decembra 1941. Prema svedočenju zatvorenice Marije Vuković Šantalat:
Već sutradan 17. decembra 1941. godine je streljana sa Milošem Matijevićem i većom grupom komunista na stratištu u Jajincima. Na streljanje je izneta na nosilima jer su joj noge bile polomljene.
U ratu je stradao i Vukičin suprug, Andrija Habuš, jedan od organizatora pokreta otpora u okupiranoj Srbiji. On je 18. juna 1944. izvršio samoubistvo u selu Brezovica pokraj Ljubovije, kako bi izbegao zarobljavanje od strane četnika.
Nasleđe
Ulica Vukice Mitrović na Čuburi u Beogradu, od 1946. nosi njeno ime. Na zidu zgrade u Ulici Vukice Mitrović 2, u godinama nakon Drugog svetskog rata postavljena je mermerna spomen-ploča sa bronzanom plaketom, koja je odražavala njen lik. Tokom vremena spomen-ploča je napukla i teško oštećena, da bi pre desetak godina bila uklonjena, pri čemu nije zamenjena novom pločom. Komisija za spomenike i nazive trgova i ulica pri Skupštine grada Beograda 2002. predložila je preimenovanje Ulice Vukice Mitrović, ali ovaj predlog nije uvažen.
Santa Águeda, Tetlatlahuca
Santa Águeda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tetlatlahuca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2190 m.
Opština Vlădești, Galați
Vlădești je opština u Rumuniji u okrugu Galac.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Nduayoo, Santiago Yolomécatl
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2116 m.
Ethan Suplee
Ethan Suplee (25. maj 1976 -) je američki filmski i televizijski glumac. Iako je zbog korpulentne građe uglavnom tumačio sporedne, odnosno karakterne uloge, u njima je imao zapažen uspjeh. Najviše se ističe ulogama Setha Ryana u American History X, Louieja Lastika u Remember the Titans, Frankieja u Boy Meets World, Randy Hickeyja u My Name Is Earl, Thumpera u The Butterfly Effect, Deweyja u Unstoppable kao i čestom suradnjom sa režiserom Kevinom Smithom.
Brooklyn, Ohio
Bruklin je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.169, što je 417 (-3,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hidrid
Hidrid je naziv za negativni ion vodonika, H−. Iako samo određeni broj elemenata gradi spojeve u kojima postoji hidridni ion, hidridima se nazivaju binarni spojevi vodonika sa većinom hemijskih elemenata, bez obzira na oblik u kojem se vodonik nalazi. Vodonik ne gradi binarne spojeve sa nekim prelaznim elementima i plemenitim plinovima.
Tren
Tren je jugoslovenski partizanski film snimljen 1978.. godine u režiji Stoleta Jankovića. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Antonija Isakovića. Protagonista, čiji lik tumači Velimir Bata Živojinović je Arsen, partizan koji se vraća iz rata da bi pronašao svoju spaljenu kuću i doznao da mu je porodica ubijena. Radnja prikazuje njegove ratne doživljaje, odnosno kako se suočavao sa neljudskim ratnim zločinima, ali i nastojao sačuvati humanost u sebi.
Moma Marković
Momčilo Moma Marković (1912 – 1992), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik SFRJ i SR Srbije i narodni heroj Jugoslavije.
Tren
Godine 1980. je proširena u istoimenu televizijsku miniseriju.
Palčje
Palčje je naselje u slovenskoj Općini Pivki. Palčje se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 208 stanovnika.
Moma Marković
Biografija
Rođen je 16. novembra 1912. godine u selu Popoviću, kod Sopota u učiteljskoj porodici. Osnovnu školu je završio u rodnom selu, a gimnaziju u Beogradu.
Tren
Nagrade
Film je na Međunarodnom filmskom festivalu u Moskvi, (XI Moskovskiй meždunarodnый kinofestivalь) 1979. godine dobio nagradu ”Золотой приз” (”Grand prix” festivala) za najboljeg glumca (Velimir Bata Živojinović), a na istom festivalu, Stole Janković je bio nominovan za najbolju režiju.
Hidrid
Hidridni ion
Postojanje hidridnog iona je dokazano u kristalima hidrida alkalnih i težih zemnoalkalnih metala (Ca, Sr i Ba. Dokazi za postojanje H− iona u ovim spojevima su: neusmjerenost hemijskih veza (odsustvo kovalentnog karaktera), električna provodljivost talina i izdvajanje vodonika na anodi prilikom elektrolize istih. Kako se većina ovih hidrida raspada prije tačke topljenja, oni se mogu elektrolizirati iz eutektičke smjese LiCl/KCl.
Ionski hidridi
Ionski hidridi su spojevi u kojima postoji H− ion. Binarne (opšte formule MH ili MH2, npr. LiH) ionske hidride grade alkalni i teži zemnoalkalni metali. Binarni hidridi alkalnih metala kristališu u strukturi NaCl-a, a hidridi zemnoalkalnih metala koji su ionskog tipa imaju ortorombičnu strukturu PbCl2. Dobivaju se direktnim reakcijama između metala i vodonika na relativno visokim temperaturama.
Kovalentni hidridi
Kovalentni hidridi su spojevi vodonika sa p-elementima, sa izuzetkom plemenitih plinova, indijuma i talijuma. Veza u kovalentnim hidridima je manje ili više polarna, a vodonik posjeduje parcijalno pozitivno naelektrisanje. Izuzetak su hidridi bora u kojima vodonik ima parcijalno pozitivno naelektrisanje. U kovalenten hidride spadaju ugljikovodici,, borani, itd. Prema tipu veze, kovalentni hidridi se dijele na:
Dobivanje kovalentnih hidrida
Metode koje se koriste za dobijanje kovalentnih hidrida zavise od njihove termodinamičke stabilnosti.
Hidridi manje elektronegativnih elemenata se mogu dobiti reakcijama kisele hidrolize odgovarajućih soli, pirolizom viših hidrida, električnim pražnjenjem, djelovanjem mikrotalasa, itd.
Metalni ili intersticijalni hidridi
Hidridi većine d-elemenata, lantanoida i aktinoida spadaju u metalne ili intersticijalne hidride. Elementi koji se nalaze u sredini d-bloka ne grade ovu vrstu hidrida (tzv. elementi "vodonikove praznine"). Osobine metalnih hidrida su slične osobinama metala iz kojeg su dobiveni - imaju sličnu tvrdoću, metalni sjaj, električnu provodljivost i magnetske osobine. Gustoće metalnih hidrida su manje od gustoća polaznih metala jer atomi vodonika, smješteni u šupljinama (intersticijama) gusto pakovanih atoma metalne rešetke, izazivaju njenu ekspanziju. Najčešće su nestehiometrijskog sastava i zapravo predstavljaju čvrste rastvore kao npr. LaH2,87, TiH1,8, VH1,6, PdH0,7, itd.
Metalni hidridi se dobijaju relativno blagim zagrijavanjem metala u struji vodonika pri visokim pritiscima. Reakcione temperature nisu visoke jer su metalni hidridi termički nestabilni.
Jedan od najinteresantnijih metalnih hidrida je paladijum hidrid, PdH0,7, koji nastaje hlađenjem paladijuma u vodiku. Paladijum ima mogućnost da apsorbuje 935 puta veću zapreminu vodonika od vlastite. Zagrijavanjem PdH0,7 dolazi do oslobađanja vodonika, pri čemu je oslobođena količina nezavisna od hemijskog sastava hidrida, a proporcionalna je pritisku i temperaturi. Sistem Pd/H2 se koristi za pročišćavanje vodonika, a izučava se kao potencijalni rezervoar sa sigurno čuvanje vodonika u vozilima na gorive ćelije.
Nomenklatura
Ionski hidridi (koji sadrže H- ion) se imenuje kao "metal hidrid", npr. natrijum hidrid, stroncijum hidrid, itd.
Hidridi elektropozitivnijih p-elemenata se imenuju dodavanjem sufiksa -an, npr. bor-boran, galijum-galan, olovo-plumban, itd. AlH3 se može imenovati kao aluminij hidrid ili aluman. Hidridi ugljika su alkani, alkeni i alkini. Neki hidridi p-elemenata imaju trivijalna imena, kao npr. amonijak (prema IUPAC-u azan), fosfin (fosfan), arsin (arsan), itd.
Spojevi vodonika sa elektronegativnijim p-elementima se mogu smatrati hidridima, ali se imenuju kao "vodonikovi spojevi":
Protid, deuterid i tritid su nazivi za ione ili spojeve koji sadrže izotope vodonika protijum, deuterijum i tricijum.
Moma Marković
Biografija
Njegova porodica je pripadala radničkom pokretu - otac Mića je bio član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) i delegat na Drugom kongresu. Zbog toga je i on, kao učesnik gimnazije pristupio revolucionarnom omladinskom pokretu. Odmah posle upisivanja na Medicinski fakultet u Beogradu, uključio se u revolucionarni pokret studenata Beogradskog univerziteta.
Član Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ) je bio od 1932, a Komunističke partije Jugoslavije od 1933. godine. Vremenom je postao jedan od rukovodilaca partijske organizacije na Medicinskom fakultetu i član rukovodećeg jezgra na Univerzitetu. U martu 1934. godine izabran je za člana Univerzitetskog komiteta KPJ, i bio jedan od urednika lista „Medicinar“. Od maja 1934. godine bio je i urednik lista „Mladi komunist“, koji je bio pokrenut na inicijativu Blagoja Parovića.
U provali partijske i skojevske organizacije u Beogradu, početkom jula 1934. godine, koja je zahvatila i Univerzitet, uhapšen je januara 1935. godine, i od Državnog suda za zaštitu države osuđen na devet meseci zatvora, koje je izdržao u Sremskoj Mitrovici.
Posle izlaska s robije, nastavio je partijsku aktivnost u Beogradu. Kao član Oblasnog komiteta KPJ za Srbiju, radio je kratko vreme u beogradskom okrugu, a zatim je, krajem 1936. godine, po partijskom zadatku, upućen u Kragujevac. Kao član Okružnog komiteta KPJ za Kragujevac, radio je na obnavljanju i učvršćivanju partijskih organizacija u Šumadiji.
Godine 1937, po odluci CK KPJ, radio je na obnavljanju partijskih organizacija na Kosovu i Metohiji, a zatim u Makedoniji. Njegovom pomoći, partijske organizacije na Kosovu i Metohiji organizaciono su ojačale i formiran je privremeni Oblasni komitet KPJ za Kosovo i Metohiju. U Makedoniji je pomagao sređivanju stanja u nekim partijskim organizcijama. U pokušaju da se ilegalno prebaci u Španiju, uhapšen je 1937. godine od austrijske policije, na austrijsko-švajcarskoj granici, i vraćen u Jugoslaviju. Posle mesec dana zatvora, proteran je u rodno mesto.
Vrativši se ilegalno u Beograd, nastavio je političku delatnost kao član Okružnog komiteta KPJ u Beogradu. Početkom 1938. godine postao je član Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju. Kao član PK, politički je delovao u velikom delu Srbije.
Posle opštinskih izbora 1938. godine napisao je, zajedno s Milošem Minićem, brošuru „Ko ima pravo da govori u ime Beograda“, u kojoj su prikazali teror i mahinacije predstavnika režima. Brošura je štampana u Kragujevcu i rasturana po celoj Srbiji. Juna 1939. godine, kao delegat PK KPJ za Srbiju, učestvovao je na zemaljskom savetovanju KPJ, pod Šmarnom gorom, u Sloveniji. Na Petoj pokrajinskoj konferenciji KPJ za Srbiju, juna 1940. godine, ponovo je izabran za člana PK, a posle Pete zemaljske konferencije KPJ i za člana Vojne komisije pri PK KPJ za Srbiju. Do rata je neprekidno radio na jačanju i omasovljavanju partijskih organizacija u Srbiji, a kao član Vojne komisije rukovodio je pripremama partijskih organizacija za odbranu zemlje. Rat ga je zatekao na partijskom radu u unutrašnjosti Srbije.
Narodnooslobodilačka borba
Posle kapitulacije Kraljevine Jugoslavije, sredinom aprila 1941. godine, vratio se u okupirani Beograd gde je dobio zadatak da rukovodi organizacionim pripremama za oružani ustanak u južnoj i jugoističnoj Srbiji. Od avgusta 1941. godine, kao delegat i instruktor PK KPJ za Srbiju, delovao je u požarevačkom okrugu na organizovanju partijskih organizacija i rukovodstava i jačanju Narodnooslobodilačkog pokreta, sve do leta 1942. godine, kada prelazi u Beograd na rad u PK KPJ za Srbiju. Početkom 1943. godine imenovan je za političkog komesara Glavnog štaba NOV i POJ za Srbiju.
Iz Beograda se prebacio na teren Aranđelovca, u sedište Glavnog štaba, i nastavio da radi na oživljavanju oružane borbe i formiranju Prve šumadijske brigade. Krajem 1943. godine, s ovom brigadom probio se u Sandžak zbog uspostavljanja veza s jedinicama Narodnooslobodilačke vojske, koje su od Vrhovnog štaba NOV i POJ upućene u pravcu Srbije. Na drugom zasedanju AVNOJ-a izabran je za člana Predsedništva AVNOJ-a. Od juna do oktobra 1944. godine bio je načelnik Personalnog odeljenja Glavnog štaba za Srbiju, a zatim je prešao na dužnost organizacionog sekretara Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju. Iz rata je izišao u činu general-majora Jugoslovenske armije.
Posleratna karijera
Posle oslobođenja Jugoslavije, nalazio se na najodgovornijim partijskim i državnim dužnostima. Bio je član Vlade Federalne Srbije (1945-1946); predsednik Kontrole Vlade NR Srbije (1946-1948); član Saveznog izvršnog veća i Savezni sekretar za socijalnu politiku i narodno zdravlje (1953-1963), predsednik Glavnog zadružnog Saveza FNRJ i član Predsedništva Savezne konferencije SSRN Jugoslavije. Biran je za narodnog poslanika Savezne skupštine i skupštine SR Srbije i bio je član Saveta federacije.
U članstvo Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije uključen je 1946. godine, a kasnije je ponovo biran na Petom, Šestom, Sedmom i Osmom kongresu SKJ. Od 1945. godine je bio član Politbiroa CK SK Srbije, a od Sedmog do Desetog kongresa SKS biran je za člana CK SK Srbije. Uređivao je partijske časopise „Komunist“ i „Partijska izgradnja“ i bio glavni i odgovorni urednik „Borbe“ (1963-1969). Objavio je niz tekstova u časopisima, štampi i posebnim izdanjima.
Umro u Beogradu 7. avgusta 1992. godine. Kremiran je sahranjen na Novom groblju u Beogradu.
Rancho Rivera, San Luis Acatlán
Rancho Rivera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Luis Acatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 296 m.
Fajac-en-Val
Fažak an Val je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Karkason.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 30 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 2 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,81 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 355 metara (maksimalnoj 582 m, a minimalnoj 292 m).
La Bomba, Jojutla
La Bomba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Jojutla.
Iževsk
Iževsk je grad u Rusiji i administrativno i kulturno središte Udmurtske republike. Kroz Iževsk protiče reka Iž. Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 632.140 stanovnika.
Od 1985. do 1987. se zvao Ustinov (Ustínov), po ministru odbrane Sovjetskog Saveza, maršalu Dmitriju Ustinovu.
U Iževsk se nalazi jedan od najslavnijih arsenala u Rusiji, u kojem je Mihail Kalašnjikov dizajnirao svoju slavnu pušku AK-47.
Tamo se nalaze i fabrike automobila i motocikala.
Istorija
Grof Petar Šuvalov, vlasnik sedam fabrika na Uralu, je 15. septembra 1757. kupio zemljište u regionu Kama i dobio dozvolu od carice Jelisavete da ovde sagradi tri železare. Tih dana železare su bile pokretane parom, a drvo je bilo jedini izvor toplote. Stoga je odlučeno da se jedna fabrika sagradi na mestu bogatom šumom pored reke Iž. Kmetovi iz okolnih sela i zanatlije iz drugih Šuvalovljevih favrika su 10. aprila 1760. počeli da grade branu pod rukovodstvom Alekseja Moskvina, inženjera rudarstva i Šuvalovljevog poverenika. Ovaj datum se smatra datumom osnivanja Iževska.
Stanovništvo
Prema preliminarnim podacima sa popisa, u gradu je 2010. živelo 628.116 stanovnika, 4.024 (0,64%) manje nego 2002.
Def Leppard
Def Leppard je britanski heavy metal bend iz Sheffielda. Osnovani su 1977. godine i smatraju se predstavnicima tzv. "Novog vala britanskog heavy metala" (uz Iron Maiden i Motörhead). Najveću popularnost uživali su tijekom 1980-ih, zahvaljujući hit-albumima Pyromania (1983.) i Hysteria (1987.) Ukupno je sastav u svijetu prodao preko 65 milijuna ploča, od čega preko 35 milijuna u SAD-u.
Fagnano Castello, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3439 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 478 m.
Ahlefeld-Bistensee
Alefeld-Bistenze je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 480 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058175.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Alefeld-Bistenze se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 15 metara. Površina opštine iznosi 10,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 480 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 48 stanovnika/km².
Opština General Zuazua, Nuevo León
General Zuazua je opština u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 45195 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 377 m.
U registraturi (TV serija)
U registraturi je jugoslavenska (hrvatska) mini-serija koju je godine 1974. na temelju istoimenog romana Ante Kovačića snimila Radiotelevizija Zagreb i originalno prikazala u okviru programa JRT-a. Radnja prati sudbinu Ivice Kičmanovića, naivnog seoskog djeteta koji dolazi u grad kako bi se obrazovao, ali susreće samo licemjerje i izopačnost, čija će i sama biti žrtva. Scenarij i režiju je potpisao Joakim Marušić, a ulogu Ivice Kičmanovića je tumačio Rade Šerbedžija. Uloga Laure kao jedne od rijetkih žena-negativaca u tadašnjoj televizijskoj produkciji je, pak, predstavljala vrhunac u glumačkoj karijeri Ljubice Jović.
Ojo de Agua, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1889 m.
Anchione, Pistoia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1223 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Saline, Asti
Saline je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 155 m.
Rother, South Yorkshire
Rother je rijeka u Grofoviji South Yorkshire u sredini Engleske duga 43 km, pritoka rijeke Don.
Karakteristike
Rijeka izvire kod sela Pilsley u Grofoviji Derbyshire, od tamo teče prema sjeveru. Prvu pritoku Drone prima kod Brimingtona, a nešto kasnije i pritoku Doe Lea. Nakon što uđe u dolinu Rother teče po umjetnom kanalu sve do ušća u Don kod predgrađa Rotherhama - Ickles.
Fence Lake, New Mexico
Fens Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 42.
Kojkovo
Kojkovo je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Kojkovo je u okviru opštine Kratovo.
Prirodni uslovi
Kojkovo je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 70 kilometara istočno.
Selo Kojkovo se nalazi u istorijskoj oblasti Osogovo. Naselje je položeno visoko, na zapadnim visovima Osogovskih planina, na približno 1.080 metara nadmorske visine.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
El Tajo Colorado, San Pedro
El Tajo Colorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Pedro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1098 m.
La Casa de Herrera, Ensenada
La Casa de Herrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Fairuza Balk
Fairuza Alejandra Balk (21. maj 1974 -) je američka filmska glumica. Glumom se počela baviti još kao dijete. Najpoznatija je po ulogama u filmovima Valmont, The Waterboy, The Craft i American History X.
1915
Godina 1915 (MCMXV) bila je redovna godina koja počinje u petak po gregorijanskom odn. redovna godina koja počinje u četvrtak po 13 dana zaostajućem julijanskom kalendaru (link pokazuje kalendar).
Februar/Veljača
mini|180px|Film "[[Rođenje jedne nacije" raspalio rasistička osećanja]]
Mart/Ožujak
mini|240px|[[Opsada Pšemisla: Rusi zauzeli tvrđavu]]
Jun/Juni/Lipanj
mini|200px|Italijanski front 1915-17
Avgust/August/Kolovoz
mini|200px|Nemci u Varšavi mini|left|230px|Prikaz borbi [[Galipoljska operacija|kod Galipolja]]
Oktobar/Listopad
mini|180px|Srpski vojnici na Adi Ciganliji mini|180px|Evakuacija Niša mini|200px|[[Bugarska u Prvom svetskom ratu]]
Literatura
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Hysteria (album)
Hysteria je četvrti studijski album britanskog hard rock sastava Def Leppard. Album se prodao u više od 20 milijuna primjeraka diljem svijeta te je time njihov najprodavaniji album.
Pjesme
Sve su pjesme napisali Steve Clark, Phil Collen, Joe Elliott, Mutt Lange i Rick Savage.
Sten Sture Mlađi
Sten Sture - Mlađi (švedski: Sten Sture den yngre) zapravo Sten Svantesson (oko 1493. - Jezero Mälaren, 3. februar 1520.), bio je švedski regent od 1513. do svoje pogibije 1520.
Manasia, Manasia
Manasia je naselje u Rumuniji u okrugu Jalomica u opštini Manasia.
Sten Sture Mlađi
Sten je više puta pobijedio kako dansku vojsku, tako i svoje domaće švedske protivnike, pristaše unije s Danskom, prije svog pada u bitci protiv danskog kralja Christiana II.
Manasia, Manasia
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4617 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
Sten Sture Mlađi
Biografija
Za vrijeme namjesništva njegova oca Svante Nilssona (1503. - 1512.), Švedska se nalazila u kontinuiranom sukobu sa Danskom, pa je njen Državni savjet (Riksråd) u kojem su glavnu riječ vodile moćne plemićke porodice postao sve moćniji. Uz pomoć seljaštva koje nije podnosilo dansku vlast, Sten je preuzeo vlast od Državnog savjeta 1513. prekinuvši namjesništvo - Erika Trolle, vođe pro-unionističke (danske) frakcije. Vješto koristivši propagandu i efikasno demonstrirajući svoju snagu - Sten je uspješno kontrolirao kako Državni savjet (Riksråd) tako i crkvu.
Između 1517. - 1520., Sten je vodio građanski rat protiv snaga nadbiskupa Gustava Trolle, predsjednika Državnog savjeta (Riksråda) i lidera unionističke frakcije.
Štavica
Štavica je naselje u Srbiji u opštini Ljig u Kolubarskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 330 stanovnika.
Parje
Parje je naselje u slovenskoj Općini Pivki. Parje se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Štavica
Demografija
U naselju Štavica živi 351 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 46,1 godina (45,4 kod muškaraca i 46,8 kod žena). U naselju ima 145 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,94.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Parje
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 108 stanovnika.
Sten Sture Mlađi
Biografija
Kad je 1517. konačno uspio zatvoriti Trollea, navukao je papin interdikt (zabranu svih crkvenih obreda) ali i napad iz Danske, koji je uspješno odbio. Nakon tog je 1518. ponovno pobjedio snage danskog kralja Christiana II. Ipak je nakraju Sten pokleknuo pred daleko većom danskom vojskom u Bitci kod Jezera Mälaren u kojoj je i poginuo - 1520.
Nakon njegove pogibije borbu protiv danske vlasti, nastavila je njegova udovica - Kristina Nilsdotter, sve do njezine kapitulacije u septembru 1520.
Svante Nilsson (regent Švedske)
Svante Nilsson (oko 1460. - Västerås, 2. januar 1512.), bio je švedski regent od 1504. do 1512.
Biografija
Svante Nilsson bio je sin Nilsa Bossona Sturea (umro 1494.) i rođak kralja Karla VIII. Svante Nilsson se spominje kao senator 1482., i kao jedan od velikaša koji su omogućili Hansu od Danske da zasjedne na švedski tron unatoč protivljenju Stena Stura Starijeg. Nakon toga se ipak pomirio sa njim i čak ga nasljedio kao regent.
Ali on nipošto nije bio takav lider i političar kao njegov predhodnik, iako se i on u svojim kasnijim godinama patriotski opirao danskoj dominaciji i uzurpaciji suvereniteta.
Na unutrašnjem planu, nije bio tako čvrst i stalno je popuštao pred zahtjevima Državnog savjeta (Riksråda).
Courcelles-sur-Vesles
Kursel sir Vel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Soason.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 295 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,81 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 75 metara (maksimalnoj 176 m, a minimalnoj 52 m).
Borgo Emilio, Ancona
Borgo Emilio je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 268 m.
Konjuh (Makedonija)
Prirodni uslovi
Konjuh je smešten u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 35 kilometara istočno.
Selo Konjuh se nalazi u istorijskoj oblasti Sredorek. Naselje je položeno na prvim brdima južno od doline Krive reke, na približno 450 metara nadmorske visine.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Konjuh je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 150 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
El Fresno, Tetlatlahuca
El Fresno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tetlatlahuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2197 m.
Alum Creek, West Virginia
Alam Krik je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.749, što je 90 (-4,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Granadilla, Álamo Temapache
La Granadilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Rancho las Emes, Villa de Reyes
Rancho las Emes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1803 m.
Sanda, Savona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 455 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 147 m.
Avery Brooks
Avery Franklin Brooks (2. oktobar 1948 -) je američki glumac, jazz muzičar, operni pjevač i profesor na koledžu. Najpoznatiji je po ulozi Benjamina Siska u TV-seriji Star Trek: Deep Space Nine, te ulozi Hawka u TV-seriji Spenser: For Hire koja je dobila spinoff pod nazivom A Man Called Hawk. Od filmskih uloga se najviše ističe ona u filmu American History X.
La Casella, Piacenza
La Casella je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
El Recreo, Villaflores
El Recreo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1159 m.
Chesterfield, Derbyshire
Chesterfield je grad od 88,483, i borough od 103,788 stanovnika u sredini Engleske, u Grofoviji Derbyshire.
Geografske karakteristike
U njegovom boroughu pored brojnih sela leži i grad Staveley
Historija
Arheološka istraživanja potvrdila su da je dolina rijeke Rother bila vrlo važna Rimljanima, oni su tu podigli fortifikaciju, i put - Rykneld koji je vodio prema jugu.
Kasnije anglosaksonsko naselje dobilo je status trgovišta - 1204. Veliki poticaj za rast chesterfieldske industrije, bila je izgradnja kanala do rijeke Trent 1777., i nešto kasnije midlandske željeznice - 1841. thumb|80px|left| Izvrnuti [[krov zvonika]]
Inženjer, izumitelj, graditelj lokomotiva i željezničkih pruga George Stephenson, koji je živio i umro u Chesterfieldu, odabrao ga je za zbog obližnjih nalazišta ugljena i željezne rude. Rast Chesterfielda bio je eksplozivan, on je već do 1900. imao tri željezničke stanice, za svaku od tadašnjih kompanija.
Jednako brzo rastao je i susjedni grad Staveley, naročito nakon 1845. kad je u njemu proradila kompanija - Staveley Iron and Coal Company.
Znamenitosti
Najveća atrakcija grada je parohijska crkva sv Marije i Svih svetih iz 14. vijeka, sa svojim 69 metara visokim zvonikom.
Sve njezine posjetioce oduševljava njegov šiljati drveni krov, koji se izvio dobrih 2,5 metara iz osi.
Kovanci
Kovanci su naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Kovanci su naselje u okviru opštine Đevđelija.
Prirodni uslovi
Kovanci su smešteni u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Đevđelije, selo je udaljeno 8 kilometara severozapadno.
Selo Kovanci se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Selo je na istočnim padinama planine Kožuf, na približno 230 metara nadmorske visine.
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Kovanci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 177 stanovnika.
Planinski masiv
Planinski masiv, planinski lanac ili planinski vijenac, ili gorje, je naziv za geografsko područje koje se sastoji od niza međusobno povezanih planina. Planine i planinski masivi pokrivaju petinu Zemljine površine.
Opština Rădești, Galați
Rădești je opština u Rumuniji u okrugu Galac.
Planinski masiv
Karakteristike
Planine u jednom masivu su najčešće isprekidane prijevojima ili dolinama. Pojedinačne planine u jednom masivu ne moraju nužno imati iste geološke i petrološke karakteristike, iako najčešće imaju. Sklop masiva koji pripada nekom području naziva se planinski sistem.
Kovanci
Stanovništvo
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Opština Rădești, Galați
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Planinski masiv
Uzroci nastanka
thumb|left|260px| [[Austrija|Austrijske Alpe zimi]] Planinski masivi se formiraju kad se dvije litosferne ploče sudare a rubovi ustreme u vis. Snaga tog izvijanja gura svaku ploču na onu drugu. Nakon što se ploče smire, planinski masiv je formiran. Nakon tog nastupa vrijeme - snižavanja, zbog erozije, koju uzrokuju vjetrovi, kiša, ledenjaci i lavine. To je razlog zašto su neki planinski masivi stjenoviti i šiljati, kao Stjenjak, a neki su zaobljeni i niski kao Masiv Apalači.
Većina ljudi misli da su planine stalne i stabilne forme, ali one ili stalno rastu, ili erodiraju i nestaju. Masiv Apalači nastao je kao rezultat sudara Sjeverne Amerike sa Afrikom. Prije 500 milijuna godina taj planinski masiv bio je najviši na svijetu, ali je zbog erozije sada puno niži.
Sudar litosfernih ploča liči na sudar automobila, automobil se zbog siline udara skraćuje po dužini - i proteže u vis, ista se stvar događa i sa uzdizanjem planinskih masiva, kad se sudare dvije ploče.
Tektonski procesi koji stvaraju planinske masive
Planine, planinski masivi i visoravni - postoje, jer tektonski procesi koji ih stvaraju, rade to brže od erozije koja ih nastoji uništiti. Planine i planinske masive stvorili su (i stvaruju) u većini - tri glavna procesa: vulkani, horizontalno skrućivanje zemljine kore koje se manifestira nabiranjem i rasjedanjem, i zagrijavanje i termička ekspanzija velikih površina vanjskog omotača zemlje.
U nekim regijama, planinski masivi su formirani procesom skrućivanja kontinentalne mase, a ne sudaranjem dviju kontinentalnih ploča. Prije nekih 40 000 000 do 80 milijuna godina, tako je nastao Stjenjak u Koloradu, Utahu i Wyomingu, a danas na taj način još uvijek rastu masivi Tanšan (Azija) i Atlas u Sjevernoj Africi. U principu unutarkontinentalni masivi nastaju rasjedanjem.
Sile i procesi koji stvaraju i nose planinske masive
Planine i planinski masivi nastaju zahvaljujući tektonskim procesima, koji su ih stvorili i koji ih održavaju. S druge strane erozija, permanentno radi na tom da ih izravna i razgradi. Topografija planinskog pojasa ne ovisi samo o procesima koji formiraju planinski teren, već i o onim silama koje podržavaju takav tip terena, i od erozijsko - tektonskih procesa koji ih nastoje uništiti.
Boğazkale
Boğazkale je gradić i sjedište istoimenog distrikta u Provinciji Çorum u turskoj regiji Crno More.
Planinski masiv
Sile i procesi koji stvaraju i nose planinske masive
Dvije karakteristike stijena omogućuju stabilnost planina i planinskih masiva, čvrstoća i gustoća. Kad stijene ne bi bile čvrste, planine bi se jednostavno istopile - otjecanjem. Na suptilnijoj razini, čvrstoća materijala ispod planina može utjecati na topografiju tla.
Boğazkale
Geografske karakteristike
Boğazkale leži udaljen oko 87 km od administrativnog centra - Çorum. To je gradić od 1 356 stanovnika, smješten u ruralnom području na cesti između Çoruma i Yozgata.
Planinski masiv
Sile i procesi koji stvaraju i nose planinske masive
U pogledu čvrstoće i debljine - sloj litosfere jako varira uokolo Zemlje, od svega desetak do više od 200 km. Litosfera je puno čvršća od sloja na kom leži -astenosfere (pogledajte članak Tektonika ploča). Čvrstoća litosfere rezultat je njezine temperature, debela litosfera postoji jer je vanjski omotač Zemlje relativno hladan. Hladna, zbijena, i zbog tog čvrsta litosfera može nositi veći raspon planina nego tanka litosfera, baš kao što debela ledena kora na jezeru]] ili rijeci]], može bolje izdržati težinu ljudi nego tanka kora leda.
Boğazkale
Historija
Boğazkale je naselje u kraju koji je svoj prvi prosperitet imao za Hetita. Zbog tog je danas poznat po svom arheološkom nalazištu u kom se nalaze ostatci hetitskog grada Hattusa, pored tog tu je i nalazište Yazılıkaya. Zbog tog ga svake godine posjećuje puno turista.
Inače se u prošlosti zvao Boğazköy.
Boğazkale je član Evropskog udruženja historijskih gradova i regija (EAHTR), organizacije sa sjedištem u Norwichu.
Planinski masiv
Sile i procesi koji stvaraju i nose planinske masive
Valja napomenuti da su kora i litosfera definirana različitim karakteristikama i ne predstavljaju isti sloj. Štoviše, varijacije u njihovoj debljini imaju različiti utjecaj na topografiju iznad njih. Neki planinski masivi i visoravni leže na debelom pojasu kore. S druge strane sloj litosfere ispod takvih područja, može biti tanak, ali njegova debljina ne igra značajnu ulogu u nošenju tog masiva. Ali ima masiva koji leže na debelim slojevima litosfere, koja se pod njihovom težinom uvija prema dolje. Zemljina kora pod takvim masivima obično je deblja od normalne, ali ne tako debela kao u slučaju kad je sloj litosfere tanak. Dakle snaga litosfere nosi planinske masive i puno deblji sloj kore nego što bi to bio slučaj, da tog debelog sloja kore nema. Tako na primjer, Himalaja vrši potisak na koru indo-australske ploče, koja leži na sloju posebno hladne, guste litosfere koji je savinuta prema dolje pod visokom težinom planina koje nosi. Debljina zemljine kora u tom pojasu iznosi oko 55 km ispod najviših planina od 8 000 metara. Ipak najdeblji sloj zemljine kora od 70 km, leži dalje na sjeveru ispod Tibeta, čija je nadmorska visina je između 4 500 - 5 000 metara, ispod kojeg je sloj litosfere puno tanji od onog ispod Himalaje. Dakle snažna indijska litosfera pomaže nositi Himalaju, a s druge strane debeli sloj zemljine kore nosi Tibetsku visoravan.
Najveći planinski masivi na zemlji
Gotovo kontinuirani lanac vulkana i planinskih masiva okružuje veći dio Pacifičkog bazena - on se zove Vatreni pojas Pacifika i predstavlja najduži sistem povezanih planinskih masiva.
Drugi slični planinski sistem, proteže se od Maroka u Sjevernoj Africi preko Evrope, Turske i Irana, preko Himalaje u Jugoistočnoj Aziji. Taj alpsko-himalajski sistem, formirala je konvergencija euroazijske ploče sa afričkom, arapskom i indo-australskom pločom. thumb|left|260px| Pogled na [[Himalaja|Himalaju iz aviona]] Gotovo svi planinski masivi na Zemlji, uključeni su u jedan od ta dva velika sistema, a većina preostalih planinskih masiva, rezultat je drevnih kontinentalnih sudara koji su se dogodili prije nekoliko stotina milijuna godina.
Alpsko-himalajski tip masiva
Za taj tip masiva se pretostavlja da je nastao kao rezultat naslijeganja jedne kontinentalne ploče na drugu. U principu, debeli laki plutajući sloj zemljine kore ne može prodrijeti duboko u astenosferu. Umjesto toga rub ploče kontinenta koji se podvlači - puca i mrvi se, a ostatak kontinenta se podvlači pod taj materijal. Tako su nastali planinski masivi tog tipa. Danas je Himalaja sa vrhom Mount Everest od 8848 metara, najviši planinski masiv na svijetu. Riječ Himalaja zapravo znači snježna zemlja. On je nastao kad su se sudarile indo-australska i evroazijska ploče prije 75 milijuna godina. Ovaj planinski masiv je oko 2 414 km dug i proteže se preko Pakistana, Indije, Tibeta, Nepala, Sikima i Butana. Himalaja je relativno novi planinski masiv pa je to razlog zašto je tako visok. Više od 30 planina u Himalaji imaju visinu veću od 7 620 metara. Za milijun godina u budućnosti ovaj planinski masiv će slično kao stariji Masiv Apalači biti puno niži, ali će neki novi planiski masiv - koji će se u međuvremenu uzdignuti - tada biti najviši na svijetu.
Vatreni pojas Pacifika
Vatreni pojas Pacifika je gotovo kontinuirani niz vulkana koji okružuje Tihi ocean, taj lanac proteže se duž zapadne obale Sjeverne i Južne Amerike, preko Aleutskih otoka, južnog Japana, Indonezije do arhipelaga Tonga, i Novog Zelanda. On je nastao jer Pacifički bazen leži na različitim litosfernim pločama koje nasjedaju jedna na drugu i sudaraju se.
Ako se uključi i podvodna topografija Zemlje, tad je najduži planinski masiv - Srednjeoceanski hrbat jer ima 65 000, odnosno 80 000 km. Najviša planina koja se proteže od dna oceana do iznad tla je Mauna Kea na Havajima koja je viša od Everesta za 1 352 metara.
Ande
Ande su najduži neprekinuti kopneni planinski masiv na svjetu, koji se protežu duž zapadne obale Južne Amerike u dužinu od 7200 km. Ande su nastale zbog dva tektonska procesa.
Litosferna Nazca ploča, koja se prostire duž većeg dijela jugoistočnog Pacifika, uranja ispod većeg dijela zapadne obale Južne Amerike brzinom od 80 do 100 milimetara godišnje. Zbog tog postoji gotovo kontinuirani lanac [[vulkana duž Južne Amerike, s najvišim vulkanom na svijetu - Ojos del Salado (6893 metara), jednim od Andskih vrhova. Ipak Andski masiv nije samo lanac vulkana, jer i njegov najviši vrh, Aconcagua (6959 m), nije vulkanski. Ande su nastale i zbog stješnjavanja i zadebljavanja Zemljine kore koje se manifestira duž cijelog područja istočnih Anda, taj pojas se širi prema zapadu, i podvlači pod stabilni teren Brazila i Argentine ispod Anda po stopi od nekoliko milimetara godišnje.
Karipski masiv
Planinski masiv uz obalu Venecuele je ostatak procesa kad je Karipsko more bilo uranjeno južnije ispod Venezuele zbog čeg su se stijene naborale po osi istok-zapad. Desni bočni klizajući rasjed je prilično spor pa se masiv na tom dijelu još uvijek uzdiže.
Na istočnom kraju Karipskog mora, Mali Antili, vulkanski otoci predstavljaju tipičnu zonu konvergencije litosfernih ploča. Karipska ploča se već nekoliko desetaka milijuna godina po stopi od 10 do 20 milimetara godišnje, pomiče na istok u odnosu Sjevernoameričku i Južnoameričku ploču zbog tog postoji vulkanski luk Mali Antili, i rasjedi u Venezueli.
Uticaj planinskih masiva na klimu
Planinski masivi utječu na klimu u područjima gdje se prostiru. Kada se voda ispari iz mora i krene kao zračna masa prema planinskim vrhovima, tokom uspona u viša područja se ohladi i pretvori u kišu ili snijeg. Ali kad ta zrak pređe planinski lanac i počne se spuštati, biti će suh i neće donijeti kišu s druge strane masiva. Najbolji primjer za to je Himalaja; kada monsuni počnu puhati s Indijskog oceana prema Indiji na sjeveru, visoki planinski vrhovi Himalaja spriječiti će oblake da prijeđu još sjevernije prema Tibetu. Zbog toga su krajevi sjeverno od Himalaje suhi i rijetko dobivaju kišu. Donji dio zapadne obale Južne Amerike prekriva pustinja. Razlog tome je što gorje Anda ne propuštaju vodenu paru koja dolazi s istoka odnosno Atlantskog oceana.
Benzililholinski iperit
Benzililholinski iperit je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 347,836 Da.
Уже
thumb|Комад бродског канапа са олупине брода [[Mary Rose.]] thumb|Уже Уже је дугачак и јак канап упреден од међусобно повезаних нити. Користи се за увезивање, придржавање, преношење; намене могу бити веома различите. Прави се од природних или што је данас чешћи случај синтетичких материјала (влакана).
Природна влакна
Некада су се ужад правила искључиво од природних сировина, као што су сисал (листови), конопља, манила (стабло) или љуске кокосових ораха. Најпре се влакна сакупе, а потом чешљају и исправљају у посебној машини из које излазе у виду дугих трака. Више таквих трака се упредају и по неколико пута како би се добило уже жељене дебљине.
Синтетичка влакна
Синтетичка влакна су данас у већини случајева заменила природна и користе се најлон, полиестер и стаклене нити које се међусобно лепе смолом, а потом упредају. Који ће се материјал користити, зависи од намене ужета. Тако се, рецимо, уже за скијање на води прави од полипропилена, јер је овај материјал специфично лакши од воде, па не тоне, а и не мрси се.
Када се уже прави од челичне жице, онда је то кабл или сајла. Због своје издржљивости, сајле се често користе као држачи за мостове или за преносе на жичарама.
Bijela garda (Rusija)
Bijela garda (ruski: Белая гвардия), ili Bijela armija (ruski: Белая армия), naziv je za razne vojne formacije Bijelog pokreta, heterogene antikomunističke protivnike sovjetske vlasti nakon Oktobarske revolucije, koji su se borili protiv te vlasti svo vrijeme građanskog rata (1917–1922) a i nakon njega sve do 1923. godine.
Historija
Protiv nove sovjetske vlasti prvi su se digli bivši monarhistički oficiri, a nakon potpisivanja antikomunističkih 3. marta 1918. kojim se Sovjeti odrekli velikog dijela nekadašnjeg Ruskog Imperija i svi njihovi lijevi saveznici menjševici i revolucionarni socijalisti.
Velika pomoć Bijeloj gardi u Sibiru bila je Čehoslovačka legija, sastavljena od čeških i slovačkih dezertera iz Austro-ugarske vojske, kojima je bivša ruska vlada dozvolila da formiraju vlastitu jedinicu. Sovjetska vlada im je u martu 1918. dozvolila da napuste Rusiju preko Dalekog istoka, ali je njihovo prebacivanje zapelo u maju, nakon oružanih incidenata koji su se dogodili tokom transporta. Zbog tog je Lav Trocki 29. maja Lav Trocki, ratni komesar Crvene armije naredio da predaju svoje oružje. Oni su to odbili, i savladali lokalne crvenoarmejce koje su ih trebali razoružati, nakon tog preuzeli kontrolu nad transibirskom željeznicom.
U vakuumu koji je uslijedio nakon tog, pojavile su se dvije bijelogardejske vlade; Zapadnosibirski komesarijat, u kom su dominirali liberali, sa sjedištem u Omsku, i Odbor delegata ruske Dume, u kom su prevladavali eseri (socijalisti), sa sjedištem u Samari.