cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cheylade
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 336 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 32,81 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 950 metara (maksimalnoj 1.490 m, a minimalnoj 914 m).
Bois-de-la-Pierre
Boa de la Pjer je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Mire.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 313 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 42 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,42 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 232 metara (maksimalnoj 266 m, a minimalnoj 216 m).
Xica Hast Ano Coii
Serrano (Xica Hast Ano Coii) /= ‘los que viven en las montañas’ ili ‘they who live in the mountains’,/ jedna od 6 različitih skupina Seri Indijanaca. Živjeli su u planinskom području otoka San Esteban i krajnjem jugu otoka Tiburón u Kalifornijskom zaljevu, Meksiko. Sastojali su se od bandi Xnitom, Pajíi, Coftécöl Iifa i Coiij.
Airport, California
Airport je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,964 stanovnika.
Bettencourt-Saint-Ouen
Betankur Sent Uan je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Amjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 410 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 50 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,04 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 35 metara (maksimalnoj 103 m, a minimalnoj 17 m).
Casalvecchio di Puglia, Foggia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1625 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 471 m.
D-aspartatna ligaza
D-aspartatna ligaza (, Aslfm, UDP-MurNAc-pentapeptid:D-aspartat ligaza, D-aspartinska kiselina-aktivirajući enzim) je enzim sa sistematskim imenom D-aspartat:(beta-GlcNAc-(1->4)-Mur2Ac(oil-L-Ala-gama-D-Glu-L-Lis-D-Ala-D-Ala))n ligaza (formira ADP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim formira deo puta peptidoglikanskog formiranja kod Gram-pozitivnih bakterija.
Kamenz/Kamjenc
Kamenc ili Kamjenc je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 63 opštinska središta okruga Baucen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 17.431 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14625250.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Baucen Kamenc se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Baucen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 173 metra. Površina opštine iznosi 53,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 17.431 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 328 stanovnika/km².
Anderson Mill, Texas
Anderson Mill je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo. stanovnika.
Sparti
thumb|right|200px|Kadmo seje zmajeve zube, [[Maxfield Parrish, 1908.]] Sparti (Σπαρτοί, Spartoí, doslovno "posejani", od σπείρω, speírō = "sejati") bili su, u grčkoj mitologiji mitski ljudi koji su se smatrali Aresovim potomcima.
Penn Lake Park, Pennsylvania
Pen Lejk Park je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Sparti
Tebanski Sparti
S druge strane, Helanik iz Mitiline piše da je od samog početka od zmajevih zubiju nastalo samo petorica Sparta i ne spominje njihovu međusobnu borbu. Prema njegovoj verziji, Zevs je morao intervesnisati da bi spasao Kadma od Aresova gneva.Ehion se kasnije oženio Agavom, ćerkom Kadmovom, i njihov sin Pentej nasledio je Kadma na tebanskom prestolu.
Penn Lake Park, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 308, što je 39 (14,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sparti
Kolhidski Sparti
Drugu polovinu zmajevih zuba posejao je Jason u Kolhidi. Te je zube Ejetu, kolhidskom kralju, bila darovala Atena, a ovaj je naredio Jasonu da ih poseje kako bi dobio zlatno runo. Kao Kadmo, i Jason je bacio jedan kamen među Sparte kako bi ih zbunio. Oni su odmah među sobom započeli ogorčenu borbu, iz koje niko od njih nije izašao živ.
Istorija
Tebanski vojskovođa Epaminonda, koji je u istorijsko vreme porazio spartansku vojsku u bici kod Leuktre 371. pne. i nekoliko godina kasnije umro od rana zadobijenih kod Mantineje (362. pne.), čije su inovativne strategije dokrajčile vojnu superiornost Sparte, smatrao se pripadnikom rase Sparta, što je bilo prikazano i na njegovom grobu. Prema pričama, tamo je stajao stub i na njemu štit sa reljefom u obliku zmaja, što je predstavljalo amblem Sparta.
Tequistlatec Indijanci
Tequistlatec, Tequistlatec ili Chontal su pleme Indijanaca porodice Tequistlatecan (D. G. Brinton, 1891.) u distriktima Yautepec i Tehuantepec na pacifičkoj obali Oaxace, Meksiko. Jezik ovi Indijanaca Kroeber (1915., klasificira u Hokan Stock. Tekistlateki su locirani u područjima Sierra Madre del Sur u općinama Asunción Tlacolulita, San Miguel Tenango, San Pedro Huamelula, Santa María Ecatepec i Santiago Astata . Nizinski Čontali (Huamelultec, žive u obalnim općinama San Pedro Huamelula i Santiago Astata na visinama do 300 metara, a brdski (proizvođači i prodavači meskala) na visinama od 1 200 do 2 400 metara
Trenton, Utah
Trenton je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Tequistlatec Indijanci
Pleme se bavi ratarstvom (kukuruz, ćili i grah), lovom i sakupljanjem. Gradovi i sela Tekistlateka sastoje se od jednosobnih i dvosobnih kuća. Jedan njihov ogranak poznat je kao Huamelultec po njihovom središtu San Pedro Huamelula.
Trenton, Utah
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 464, što je 15 (3,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Case Fava, Pordenone
Case Fava je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Roeadin
Roeadin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 383,395 Da.
Kvint Fulvije Flak
Kvint Fulvije Flak (Quintus Fulvius Flaccus, ? - cca. 205. pne.) bio je rimski političar i vojskovođa iz doba drugog punskog rata. Karijeru je započeo kao sin konzula Marka Fulvija Flaka. Za konzula je prvi put izabran 237. pne. te je mandat proveo boreći se protiv Gala u sjevernoj Italiji. Godine 231. pne. je izabran za cenzora, a 224. pne. je po drugi put postao konzul. Tada je uspio pokoriti Boje. Godine 215. pne. je izabran za pretora, a godine 214. pne. je postao magister equitum.
Godine 212. pne. je ponovno postao konzul, te se pokušao suprotstaviti Hanibalu, od koga je poražen u prvoj bitci kod Kapue. Međutim, nakon toga je uspio poraziti kartaginskog vojskovođu Hanona Starijeg i zarobiti njegov logor kraj Beneventuma. Kao prokonzul je 211. pne. uspio zauzeti Kapuu te pri tome okrutno kaznio njegove stanovnike zbog suradnje s Hanibalom - najeminentnije građane je dao pogubiti, a ostatak prodati u roblje. Kada su se Kapuanci zbog tog postupka žalili Senatu, rećeno im je da je Flak djelovao u skladu sa svojim ovlastima.
Godine 209. pne. Flak je izabran za konzula po četvrti put, te je vodio uspješan pohod kojim su pod rimsku vlast vraćeni pobunjena Lukanija i Brutijum. Nakon toga se Flak u Senatu protivio pokretanju pohoda na Sjevernu Afriku koji je trebao voditi Scipion Afrikanac. Njegov uspješni završetak - s kojim je Rim ostvario konačnu pobjedu u drugom punskom ratu, Flak nije dočekao.
Flakov unuk je bio Marko Fulvije Flak, konzul i pripadnik populističke frakcije koju su vodili Braća Grakho.
Alameda, California
Alameda je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 73.812 stanovnika.
Flumekvin
Flumekvin je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 261,248 Da.
Fitoen desaturaza (formira likopen)
Fitoen desaturaza (formira likopen) (, četvorostepna fitoenska desaturaza, fitoenska desaturaza (nespecifična), CrtI (nespecifična)) je enzim sa sistematskim imenom 15-cis-fitoen:akceptor oksidoreduktaza (formira likopen). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za rad ovog enzima je neophodan FAD. On učestvuje u biosintezi karotenoida i katalizuje do četiri koraka desaturacije, cf. EC 1.3.99.28, fitoenska desaturaza (formira neurosporen), EC 1.3.99.29, fitoenska desaturaza (formira zeta-karoten) i EC 1.3.99.30, fitoenska desaturaza (formira 3,4-didehidrolikopen).
Partija industrijalaca i poduzetnika
Partija Industrijalaca i Poduzetnika je politička stranka u Turkmenistanu čijim osnivanjem tokom ljeta 2012. godine biva ukinut dotadašnji jednopartijski sistem. Predsjednik stranke Ovezmammed Mammedov će na dopunskim izborima 10. 6. 2013. godine biti izabran u parlament Turkmenistana.
Chalvignac
Šalvinjak je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Kantal koja pripada prefekturi Morjak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 497 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 35,89 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 375 metara (maksimalnoj 692 m, a minimalnoj 259 m).
L-cistein:1D-mio-inozitol 2-amino-2-dezoksi-alfa-D-glukopiranozidna ligaza
Ovaj enzim je ključan za biosintezu mikotiola.
Kitzscher
Kicšer je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Lajpcig. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.729 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14729220.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Lajpcig Kicšer se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Lajpcig. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 150 metara. Površina opštine iznosi 29,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.729 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 198 stanovnika/km².
Klingenthal
Klingental je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Fogtland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 8.575 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14523160.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Fogtland Klingental se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Fogtland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 533- 943 metra. Površina opštine iznosi 28,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.575 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 299 stanovnika/km².
Holly Marie Combs
Biografija
Njena majka Lauralei imala je samo 15 godina kad je ostala trudna s njenim ocem koji je imao 17 godina. Njeni roditelji su se vjenčali, ali su se razveli nakon dvije godine. Kad je Holly M. imala 7 godina, ona i njena majka preselile su se u New York, njena majka pokušavala je ostvariti glumačku karijeru, te se ponovo udala kad je Holly M. imala 12. godina.
Holly M. je u New Yorku pohađala Beekman Hill školu i he Professional Children's School of Acting (Profesionalna škola glume za djecu). U to vrijeme Holly je stvorila reputaciju i počela je snimati reklame i slikati se za reklame. Ubrzo je zavoljela glumu kao i njena majka.
Godine 1993. Holly M. se udala za Briana Travisa Smitha, ali su se rastavili nakon 4 godine u 1997. godini. Kasnije se zaručila sa Stormom Lyndonom, ali su se razišli 2000. godine. Od 2001. godine Holly M. živi s Davidom W. Donohijem, koji je s njom radio na seriji Charmed (Čarobnice). Vjenčali su se 14. veljače 2004. godine, i dobili sina Finleyja Arthura Donohoa 26. travnja 2004. godine. U desetom mjesecu 2004. godine (26. listopada 2006.) rodila je i drugog sina, koji se zove Riley Edward Donoho.
Holly M. obožava životinje, ima tri konja, pet pasa, tri mačke, četiri zeca i dvije ptice. Holly M. osim što je glumica ona je i producentica, a to je počela raditi od 4. sezone Čarobnice.
Filmografija
Njen sin je glumio u seriji Charmed
Andrews, Texas
Andrews je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 11.088 stanovnika.
1990
Godina 1990 (MCMXC) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak (link pokazuje kalendar).
Godina prvih višestranačkih izbora u Jugoslaviji od 1945. i početak institucionalnog razilaska njenih naroda i republika.
Januar/Siječanj
thumb|200px|left|"Antin dinar" imao je vrlo sličan dizajn kao ovaj iz 1984 thumb|250px|† [[SKJ]]
Februar/Veljača
mini|120px|Bivša [[Nelson Mandela|Mandelina ćelija na ostrvu Robben]] 330px|mini|"[[Obiteljski portret (Voyager)|Obiteljski portret"]]
April/Travanj
mini|200px|[[Svemirski teleskop Hubble postavljen u svemiru]]
Maj/Svibanj
thumb|150px|[[Pjesma Eurovizije 1990. u Zagrebu]] mini|120px|[[Borisav Jović (2009)]] thumb|180px|[[Franjo Tuđman, prvi predsjednik RH (1990-99)]]
Jul/Juli/Srpanj
mini|100px|Šahovnica
Avgust/August/Kolovoz
mini|220px|Irak sa Kuvajtom kao 19. muhafazom mini|[[Hram Sv. Klimenta Ohridskog]] 300px|mini|Proglašene srpske autonomne oblasti
Oktobar/Listopad
thumb|220px|[[Reunifikacija Njemačke]] mini|Stare i nove države Njemačke mini|left|200px|[[Evropska zajednica 1990-95.]] thumb|150px|Spomenik banu [[Josip Jelačić|Josipu Jelačiću]] mini|180px|[[Messeturm u Frankfurtu, najviša zgrada Evrope do 1997.|left]]
Novembar/Studeni
mini|Lokalni izbori u BiH 1990. mini|100px|[[John Major]]
Decembar/Prosinac
mini|130px|[[Patrijarh Pavle]] mini|130px|[[Alija Izetbegović]] mini|250px|Zastava Hrvatske mini|100px|[[Amfilohije Radović|Amfilohije]]
North Boston, New York
Nort Boston je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.521, što je 159 (-5,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Laj
Mitologija
Laj je izgubio oca još u ranom detinjstvu, pa mu je kao tutor i namesnik na tebanskom prestolu određen Lik, Niktejev brat, koji je vladao Tebom dvadeset godina, sve dok ga nisu ubili Amfion i Zet. Tebanci su, u želji da se sačuva Kadmova linija, izbavili su Laja iz grada i sklonili ga Elidu, gde ga je kralj Pelop lepo prihvatio. Prema nekim izvorima, Laj je podučavao Pelopovog sina Hrisipa upravljanju dvokolicama i pri tom se tako snažno zaljubio u tog lepog dečaka da ga je oteo i odveo od kuće. Pelop je tada prokleo Laja ili da ostane bez potomaka ili da strada od ruke vlastitog sina. Pretpostavlja se da je jedna izgubljena Euripidova tragedija obrađivala ovu otmicu. Većina naučnika smatra da su silovanje i otmica Hrispa tek kasnije dodati izvornom tebanskom mitu.
Posle Amfionove i Zetove smrti Laj se vratio u Tebu, preuzeo vlast nad Tebom i oženio se Jokastom (ili Epikastom), ćerkom Menekeja, jednim od potomaka Sparta. Laj i Jokasta dugo nisu imali dece, a neki pričaju da je to bilo zašto što mu je proročište u Delfima proreklo da će, bude li imao dete sa svojom suprugom, ono ubiti svog oca i oženiti se vlastitom majkom; prema drugoj verziji, koju nalazimo kod Eshila, Laj je bio upozoren da će spasiti svoj grad jedino ako nikad ne bude imao dece. Međutim, jedne noći Laj se napio i vodio ljubav s Jokastom i tako je začet Edip. Po Lajevom naređenju Edip je bio izložen na planini Kiteronu sa svezanim nogama (ili možda kočićima pribijen za zemlju), ali spasao ga je neki pastir, koji pak nije imao sredstava da odgaja dete, pa je Edipa predao korintskom kralju Polibu i kraljici Meropi (ili Peribeji), kod kojih je ostao sve dok nije odrastao.
Delfijsko proročanstvo ipak se ispunilo. Želeći da sazna ko su mu pravi roditelji Edip se konsultovao s proročištem u Delfima, koje mu je odgovorilo da ne sme ići svojoj kući, jer će inače ubiti svog oca i oženiti se vlastitom majkom. Misleći da potiče iz Korinta, Edip je krenuo u Tebu, kako bi izbegao sudbinu. Na raskrsnici puteva u Fokidi sreo je Laja, koji je išao u Delfe jer je primetio neka znamenja koja su mu govorila da bi mu se sin uskoro mogao vratiti i ubiti ga. Otac i sin se nisu prepoznali; Lajev glasnik naredio je Edipu da se skloni kralju s puta, no on je to odbio. Razgnevljen, Laj je prešao točkom dvokolica preko Edipove nego (ili ga je udario svojim bičem), nakon čega je Edip ubio Laja i sve njegove sluge, osim jednoga. Laja je na mestu pogibije pokopao Damasistrat, kralj Plateje. Kasnije je Tebu pogodilo prokletstvo jer Lajev ubica nije bio kažnjen.
Mnogi od Lajevih potomaka trpeli su velike nesreće, bilo zato što je on izneverio Pelopovo gostopromistvo bilo zato što se nije povinovao proročištu u Delfima. Prema drugoj teoriji, prokletstvo je pratilo sve Kadmove potomke, bilo zato što je ovaj razgnevio Aresa ubivši zmaja koji je bio posvećen ovom bogu, bilo zato što je izazvao nezadovoljstvo Hefesta, koji nije bio srećan zbog Kadmova braka s Harmonijom, ćerkom Aresa i Afrodite, Hefestove neverne supruge.
Impianti Sportivi Incoronata, L'Aquila
Impianti Sportivi Incoronata je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 445 m.
Northwood, Ohio
Nortvud je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.265, što je 206 (-3,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Giovanni Boccaccio
thumb|200px|Đovani Bokačo
Đovani Bokačo (Giovanni Boccaccio [dʒoˈvanni bokˈkattʃo]) (Čertaldo, 1313. – Čertaldo, 21. decembra 1375.), italijanski književnik i humanista. Učestvovao aktivno u političkom i kulturnom životu firentinske Komune.
Biografija
Đovani Bokačo, jedan od najznačajnijih pisaca humanizma, rođen je 1313. godine, najverovatnije u Certaldu, kao vanbračno dete imućnog trgovca Bokačina di Kelina. Mladost je proveo u Napulju, gde se školovao i započeo svoj književni razvoj. Kada se pojavila crna kuga 1348. godine, Bokačo se nalazio u Firenci. Od kuge su umrli njegov otac i maćeha, i tada je Bokačo ostao na čelu roditeljskog doma. Nakon 1348. godine, književna slava i društveni položaj počeli su da mu donose različita priznanja od firentinske Komune. Pisac se tokom sledeće decenije bavio raznim zvaničnim, diplomatskim poslovima. Veoma veliki uticaj na Bokačov duhovni razvoj i književni rad imao je Petrarka, sa kojim se Bokačo upoznao 1350. godine u Firenci, i sa kojim je ostao prijatelj do kraja života. Propast zavere u decembru 1360. godine, u koju su bile umešane ličnosti veoma bliske Bokaču izmenila je političke odnose unutar firentinske Komune. U tom periodu Bokačo je udaljen od javnih obaveza. Razočaran prevarama i intrigama u gradskom političkom životu pisac se povukao u Certaldo, gde je učio i meditirao. U novoj fazi političke napetosti, Bokačo je dobio nova javna zaduženja. Od velike važnosti bila je njegova poslanička misija, od avgusta do novembra 1365. godine, koja je papi Urbanu V donela podršku Firence za povratak papskog dvora u Rim. U proleće 1371. godine vratio se u Certaldo sa svog poslednjeg putovanja u Napulj, i tu je živeo u oskudici, bolestan, među svojim knjigama. Godine 1373. firentinska Komuna ga je pozvala da u crkvi San Stefano di Badija javno čita i tumači Danteovu Komediju. Umro je u Certaldu 21. decembra 1375. godine.
Književna aktivnost u Napulju
Duh Napulja, kao i život koji je tamo vodio sasvim je odgovarao Bokačovim ljudskim, intelektualnim i stvaralačkim težnjama. Kretao se u krugovima učenih ljudi i otmenog sveta. Bilo mu je omogućeno da koristi veliku kraljevsku biblioteku, u kojoj je zadovoljavao svoja široka interesovanja u vezi sa književnošću, astrologijom, mitologijom i drugim područjima. U takvoj društvenoj i kulturnoj sredini, kojoj je obeležje davala hedonistička i aristokratska literatura, Bokačo je započeo intenzivnu književnu aktivnost, kako na latinskom, tako i na narodnom jeziku. Ipak, usredsredio se na dela na narodnom jeziku namenjena dvorskoj sredini u kojima je obradio niz motiva u vezi sa sopstvenom ličnošću.
Bokačo, poput Petrarke i Dantea doživljava kao najznačajniji događaj u formiranju sebe kao književnika susret sa ženom, koja će ostati njegova jedina prava i nikad zaboravljena ljubav. I danas je nejasno da li je ova velika Bokačova ljubav samo plod mašte i literarne konvencije ili realan doživljaj presudan u razvoju pisca. Bokačova Fijameta je, kako on sam tvrdi, bila nezakonita ćerka Roberta Anžujskog. Ako se izostave razne Rime, prvo delo koje je Bokačo sastavio bio je kraći spev, Dijanin lov, mala poema od osamnaest pevanja u tercinama.
Delo evropske slave iz napuljskog perioda jeste roman u prozi, u pet knjiga, Filokolo. Bokačo je u ovom delu proširio, u književnosti već poznatu temu o doživljajima dvoje mladih ljubavnika, Florija i Bjanćifiore.
Herojski, dvorski i viteški pogled ima osnovnu ulogu u Teseidi, poemi u oktavama u dvanaest knjiga, posvećenih Fijameti.
Književna aktivnost u Firenci
Firenca je, nasuprot Napulju bila sredina praktičnog, trgovačkog, politikom i borbama angažovanog grada. Bokačo je nastavio sa svojom književnom delatnošću u drugačijem književnom podneblju. On sada piše dela u kojima spaja dvorsku sredinu, u kojoj se prethodnih godina kretao, sa ambijentom grada i njegovom bogatom tradicijom.
Elegija gospođe Fijamete, prvi je moderni psihološki i realistički roman. Žena u ovom delu nije prikazana kao predmet obožavanja, već kao subjekat koji pripoveda o svojoj ljubavnoj patnji.
Najzrelije Bokačovo pesničko ostvarenje u firentinskom periodu je Fijezolanska priča o nimfama, mala poema u 473 oktave, odraz poštovanja pisca prema firentinskoj tradiciji.
U Dekameronu, remek delu oblikovanom najverovatnije između 1348. i 1351. godine, Bokačo je uspeo da prikaže život u svoj njegovoj punoći i da stvori predstavu svestrane, bogate slike o ljudima, najrazličitijih iskustava i tipova. Dekameron je zbirka od sto novela, vešto osmišljene, precizne strukture, koja najavljuje Bokača kao jednog od najznačajnijih nosilaca humanističkih ideja.
Okvir Dekamerona
Sedam devojaka i tri mladića sreću se u Crkvi svete Marije Novele, stvaraju dogovor u kome će priča postati spasonosna sila koja pobeđuje smrt. Postoje mišljenja da su sedam devojaka Bokačove ljubavnice – od Pampineje, koju je prvu voleo, do Elize, koju je voleo kada je pisao delo. Međutim, Pampineja je bujna, Fijameta je raspevana, Emilija je laskavica, LauretaPetrarkina Laura, Neifila ponovo zaljubljena, i Eliza Vergilijeva Didona. Bar tako tvrdi de Sanktis. Devojaka ima koliko i dana u nedelji, planeta na nebu, teoloških vrlina (slobodnih veština).
Broj tri, koliko ima mladića, simbolizuje muško načelo i sveto trojstvo. Panfilo sav ljubav prepostavlja se da predstavlja nevernog Bokača, Filostrato pobeđen ljubavlju, predstavlja Bokača odgurnutog. Dioneo, na kraju je jedan od piščevih potpisa, te je ovaj pripovedač razvratnih priča na kraju dana, verovatno sam autor.
Pripovedanje novela samo je deo njihove aktivnosti, i oni od toga prave ritual – ceremoniju krunisanja, zadavanje teme i pravila pripovedanja. Maglovit okvir govori o još nekim njihovim stalnim aktivnostima kao što su šetnje. Poruka Dekamerona je možda, budimo velikodušni da bi tako ovekovečili svoje kratke živote.
Stil Dekamerona
Asketski duh koji vladao srednjovekovljem postavio je vrhunac savršenstva u ekstazu. Danteova alegorijska bića odraz su zamagljene vizije sveta, želje da se nešto kaže po ugledu na teokratsku literaturu, legende, misterije, vizije i alegorije. Nasuprot takvom svetu postoji početkom 14. veka živa trubadurska tradicija koja na svet gleda mnogo vedrije, postoje novele – priče o događajima od velikog značaja koji nam se dopadaju kao istiniti. Ipak, nepolodnost dela koja su prethodila Dekameronu je nespecifičnost situacije, opštost likova, i to je polje na kome će Bokačo, učenjak, poznavalac, Dantea i klasike, začeti svoj literarni svet. Oskudan, protokolaran okvir Dekamerona on ispunjava individualiziranim pričama, u kojima glavnu ulogu igraju dve pojave – ljubav i inteligencija. U odnosu na njih se čitav svet ponovo procenjuje.
Duh humanizma po čijim je stavovima i pesnik živeo, nameće mu da istakne u svom delu trijumf razuma i duha, prirodnog nagona, nad misticizmom klera. Dekameronom Bokačo uzdiže zemaljski život iz blata, a književni rod novele iz niskih u srednje staleže. Njegovo oružje je vesela karikatura. Kako ona funkcioniše? Karikatura je realno prikazivanje predmeta uz isticanje njegove slabe i smešne strane, i upravo je to sredstvo poslužilo Bokaču da stvori svoj novi svet – koji je prirodan, a ne duhovan. Unutrašnji duhovni život pun misterije i fanatizma koji nalazimo kod Dantea – ovde je potisnut nagonom – silovitom reakcijom na sopstvenu suprotnost. U tom svetu Bog i proviđenje su samo imenovani, dok svetom i ljudskim sudbinama upravlja slepi slučaj – Fortuna, koja se može pobediti samo uz pomoć inteligencije. Natprirodnog nema, može se pojaviti samo kao šala i prevara, dok se Bajka javlja samo u dve novele poslednjeg dana u pričama o čarobnom vrtu i velikodušnosti. Legenda je izložena parodiji, viteški ideali se hvale, ali u sklopu renesansnog zanosa zaštite prirodnog ponošanja, lične inicijative i domišljatosti.
Takav pogled prema intelektu dolazi iz kulta lepe forme, lepe reči i najezde antičkog nasleđa koji dolaze posle Dantea. Umetnike interesuje lepa odeća stvarnosti, a u proučavanju ih vodi erudicija. Javlja se naturalizam i realizam praktičnog života. Ali Bokačov svet nije čisto realističan. Pre svega zato što njegov cilj nije da predstavi precizno svet kakav jeste, već da pronađe čudesne i izuzetne slučajeve i da ih predstavi na duhovit način. Novele su samo prividno, površno raspoređene na teme i lelujaju od krajnosti do krajnosti; tragično i komični, visoko i nisko, mešaju se kao odraz šireg pogleda na svet.
Autor i slušalac su superiorni nad pričom – nalaze se visoko iznad nje, nepredvidivi, posmatraju svoj predmet kritički, zabavljaju se i naslađuju njime na elegantan način. Vrsta čudesnoga koja iz toga izvire je sasvim nova – ljudska dela u hiru slučaja koja pobeđuu pretpostavke razuma. Zato De Sanktis Dekameron naziva i Karavanom mašte u kome su ljudi oslobođeni svih veza naočigled smrti – pozornica ljudskih dela kojima upravlja slučaj. Pošto je interes Dekamorona u neobičnosti uzroka i posledica događaja, moralno je potpuno uklonjeno – vrlina je takođe književna – prerađena iz viteških romana i svetovne literature. Gospoda pokazuju svoju vrlinu time što se ne služe zlo svojom silom već se pokazuju darežljivi i uslužni. Vrlina tako više nema teološki i mističan karakter – i stvara se osećaj vedrine. Srećne i tužne priče plivaju u lepom okviru sve utopljene u tu vedrinu. Opisi, razgovori i refleksije razblažuju i rasplinjuju svaku tugu i kob – negativnee, ali i pozitivne emocije postaju sasvim površne.
Uslovljen istorijskim okolnostima (pobedom gibelina, miru, povratku antičkom nasleđu) intelekt se razmnožio, stvorio svoju klasu (humaniste) i tako se izdvojio od ostatka sveta. Siguran znak učenosti u tom soju postalo je smejanje grešnom, neukom svetu. Čak i propovednici više nisu bili sumorni već su nastojali da dosetkama, ogovaranjima i šalama zabave slušaoce. Zato i Bokačo sebi dozvoljava da u Dekameronu svetovni ljudi prilikom ispovesti (Ćapeleto) magarče glupe i tupe sveštenike.
Ali šta to vidimo u prelazu, Bokačovom izumu – Pamfilo počinje pripovetku da će se raditi o tome da svaku stvar treba raditi u ime Boga, jer on uzima u obzir čistotu molioca, a ne njegovo neznanje, niti to što je možda u paklu.
Zatim se ocrtava čovek koji uživa u grehu, koji sa zadovoljstvom i svesno čini zlo. U Burgundiji se ponaša drugačije, kao ljubazan i blag. Zelenaši se, kad Ćapeleto oboli, brinu da im njegova smrt u njohovoj kuće ne naškodi za posao, jer su Italijanski zelenaši. Iako bi ga otac pustio sa ispovesti brže, matorom Italijanu je stalo da što više slaže, jer u laži uživa, a ovo mu je poslednja. Jednom sam ljunuo u božijem hramu kaže na kraju Ćapeleto, a sveštenik mu odgovara, nema veze svi mi tamo pljujemo po ceo dan. Čak i prevaranti su zgranuti i razveseljeni Ćapeletovim bezočnim laganjem.
U istom maniru, čuda svetaca ( Martelino, Fra Alberto) prikazana su sa komičnom vesečošću. U priči o Martlinu tri lakrdijaša dolaze da vide umrlog sveca Ariga. Da bi ušli u puni crkvu, Martelino se pravi oduzetim. Štos bi mu upalio ali ga je neko prepoznao i onda su ga tukli. Da bi ga spasili, prijatelji ga optužuju za krađu, od čega se on brani, ali je barem spašen od batina zbog glume hendikepiranosti. Svu trojicu spašav i nagrađuje uslužni Sandro, predstavnik plemićke vrline. Priča o Martelinu je zabavna priča, bez oštre poente, koja se igra sa motivom svetosti.
Još bezobraznija je priča o Fra Albertu koji je ubedio ženu da se u nju zaljubio Anđeo Gavrilo. Niko ne potencira da je važno to što je on loše završio – važna je priča, koja je prijatna, fluentna i drži pažnju. Tako i Pampineja počinje priču – želi da ispriča novelu koja će sve da nasmeje, ali da se ne udalji suviše od teme pripovedanja. Priča je takođe o prevarantu koji postaje sveštenik preselivši se iz Imole u Veneciju. U ovoj priči Fra Laberto zastupa intelekt, koji se zlo služi svojom moći nad priglupim svetom. Iz toga takođe izbija vrcava komika, posebno kada joj kaže da ga je anđeo prebio i zatražio da se izvini što je kudio njenu lepotu – Lizeta se toliko nadula od uzbuđenja da joj košulja nije prekrivala zadnjicu. Namere fra Alberta su potpuno telesne, ali i smešne. Tu dolazi do onog momenta koji Auerbah navodi kao primer za Bokačovo tretiranje stvarnosti razgovor glupe Lizete i neke žene oko Arhanđela Gavrila, vrhunac komičnog u ovoj noveli. Sa psihološkom rafiniranošću on oslikava prijino ustezanje i tobož verovanje Lizeti da bi joj ona ispričala celu priču. Posle toga su mnoge peripetije – skakanje u kanal Grande, svetkovina na kojoj se Alberto prerušava u divljeg čoveka da bi pobegao od devera.
Život predstavljen u Dekameronu je velika slika sveta nad kojom se dižu Danteove paklene Malebolge. Kulturan i uglađen svet u njemu je refleks viteških romana (Federico degli Albriđi). U tom svetu. Utisak je da se u novelama nalazimo u površnom i lakomislenom svetu, okrenutom ka spolja, ka uživanju, sudbinama nošenim tamo-'vamo vihorovima slučaja i sreće.
Kultura u prvom cvatu, ruga se nekulturi nižih slojeva. Osnovni karakter koji daje radost Dekameronovim prizorima je priprostost neukih ljudi. Pripovedači Bokača su renesansni ljudi – oni provode veseo ali pristojan život, zazivaju Boga, i poštuju Vrkvu i religiozne forme – međutim oni se smeju glupanima i lukavcima bez težnje da svet isprave u moralnom smislu, ili da ga reformišu – nalik Kralju Liru na krahu Šekspirove drame, kada drži Kordeliju u naručju, mrtvu. Ta neposrednost smrti je kuga, kod Bokača.
Radosnoj atmosferi pripovedaka u mnogome doprinosi njihov okvir – jer su i njihovim pripovdačima one samo sredstvo da se vreme provede ugodno, i da se ne misli na svakodnevne opasnosti. Ono što ih čini zanimljivim jeste Bokačova umetnost lokalizacije – pričanja priče kao da je jedinstvena, kao da se odigrala samo jedan put. Bio je poznat po tome da je do preciznosti hirurga obrađivao predanja sve dok ne bi bile samo njegove priče. (Paklena devojka V, 8).
Tu Bokačo priča jednu običnu priču o tome kako žena precenjuje svoju lepotu i kudi druge ,ali zbog načina pričanja, pametne dosetke njenog strica i još nekih detalja, priča izgleda kao da se dogodila samo jednom u Čelatiku. (Shvatila je Freskove istinite reči onako kako bi ih razumela ovca)
Forma novele
Bokačove inovacije u formi novele bile su uvođenje individualnih crta karaktera, umesto opštih tipova, uvođenje ambivalentnih likova, ograničavanje dajstva Fortune... Njegova kompoziciona struktura sa druge strane pratila je ranu novelističku tradiciju, sa tom specifičnošću što je Bokačova zbližavala razne žanrovske izvore. Bokačova shema u najvećem broju pripovedaka izgleda ovako:
1)Motivacija ili priprema situacije 2) Izlaz iz situacije pomoću aktivne samoinicijativnosti 3) Humanistička lekcija iz morala
Uz to, postoje i nerešive situacije sa tragičnim krajem, izuzetni slučajevi i bajke (radnje sa karakterom iskušenja). Dešava se da postoje i složenije strukture – da zadovoljenje želje jednog lika vodi šteti drugog; ili sintagmatska serija sa dva toka – sticanje onoga što se želi i izbegavanje nastale pretnje.
Bokačova sredstva, su, za razliku od legendi, retorička, a ne čisto narodska. On polaže veliki deo uživanja na dramski efekat rasprava i argumentacija. Kada se koristi vulgarizmima on to čini da ocrta npr. posustajanje duše u ženi (madam Lizeta razgovara sa prijom).
Sočnost kratkih novela je u zaključku, baš kao i kod soneta. Taj zaključak je često nenadan i u suprotnosti je sa premisama – te izreke, dosetke, epigrame i šale stvorila je škola trubadura ili «vesele nauke». Međutim, zabavna karikatura je Bokačov zanat, a poenta je uopštena, zabavna stvar koja proizilazi iz raskošnog zapleta situacija i misli.
Rasprave na latinskom
(pisane su između 1356. i 1361. godine)
Izdanja
(na srpskohrvatskom)
Lazzareto, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Sultanija Hatidže (1496–1538)
Sultanija Hatidže je rođena 1496. godine a umrla je 1543. godine. Bila je ćerka Turskog sultana Selima I sa njegovom prvom suprugom sultanijom Ajše Hafse, sestra je sultana Sulejmana I Veličanstvenog, sultanije Šah, sultanije Bejhan, sultanije Fatme,a tetka sultana Selima II. Ime je dobila po prvoj Poslanikovoj ženi.
Porodica
Hatidžin prvi sin bio je Mehmet ali je mlad umro. Postoje informacije da su Hatidže i Ibrahim kasnije dobili još dve ćerke Sultaniju Hanim i Sultaniju Fatmu. Telo sultanije Hanim leži u grobnici sultanije Hurem.
Smrt
Sultanija Hatidže je svog muža nadživela za sedam godina i umrla je 1543. godini. Uzrok smrti i mesto sahrane nisu poznati. Najverovatnije ona počiva pored majke i oca u grobnici džamije Selima I.
Roifolin
Roifolin je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 578,519 Da.
Dijada (sociologija)
Dijada je grupa od samo dve osobe koje su u intenzivnoj interakciji, međusobno tesno emotivno povezane. U dijadi odnosi mogu biti komplementarni i recipročni, asimetrični itd. Afektivne veze među članovima dijade mogu biti pozitivne, negativne i ambivalentne. U psihoanalizi i razvojnoj psihologiji posebna pažnja se posvećuje istraživanju odnosa u dijadi majka-dete. Smatra se da su emocionalni odnosi u dijadi majka-dete prototip svih docnijih interpersonalnih veza i temelj razvoja ličnosti.
Castelluccio dei Sauri, Foggia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1890 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 280 m.
Manije Pomponije Maton
Manije Pomponije Maton (Manius Pomponius M.f. M.n. Matho, ? - 211. pne.) bio je rimski vojskovođa i političar iz doba drugog punskog rata. Godine 233. pne. je izabran za konzula zajedno s Fabijem Maksimom, kasnije poznatim kao Cunctator. Vodio je pohod na Sardiniji koju nije uspio potpuno pokoriti za svog mandata, iako je za svoje pobjede nagrađen trijumfom. Operacije na Siciliji je nastavio njegov brat Marko, izabran za konzula sljedeće godine.
Maton je nakon toga bio na niz dužnosti, uključujući magister equituma godine 217. pne., a nakon katastrofalne bitka kod Kane|bitke kod Kane je upravo njemu i praetoru urbanusu zapalo da sazovu Senat kako bi odlučili o tome kako će se Rim postaviti u novim okolnostima. Maton je nakon toga imenovan pro-pretorom Cisalipinska Galija|Cisalpinske Galije, ali je ta dužnost bila simbolična, s obzirom da nije mogao dobiti nove vojnike. Umro je 211. pne. kao jedan od svećenika.
Njegova kći Pomponija je bila udana za Publija Kornelija Scipiona, konzula čiji je sin bio znameniti Scipion Afrikanac.
Flumetazon
Flumetazon je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 410,452 Da.
Salinan Indijanci
thumb|Teritorij porodica Salinan. Salinan je pleme, jezik i jezična porodica američkih Indijanaca, dio Velike porodice Hokan, čiji se teritorij nalazi poglavito u kalifornijskim okružjima Monterey and San Luis Obispo, od rijeke Salinas do blizu Soledada. Salinan Indijanci sastoje se od 3 glavne skupine, to su: Antoniaño sa misije San Antonio (imali su 9 sela), Migueleño (4 sela) sa misije San Miguel i Playaño sa obale, sa 4 sela. Podaci o lokalnim skupinama Salinana prilično su oskudni, osim da su govorili s tri različita dijalekta.
Ime
Ime Salinan došlo je po rijeci Salinas, uz koju se nalazila većina njihovog teritorija.
Povijest
Kada je 1542. Cabrillo istraživo obalu izjavio je da je nenaseljena. Prvi izvještaj o njima potječe 1602. od Viscaino koji susreće neke od njih u kanuu od trske. Tek 1769. Portola koji posjećuje ovaj kraj nailazi na njih, nabrojavši ih 1,050, no to nisu bili svi. Iduće se godine (1770) utemeljuje se misija u Soledadu, i već 1771. misija San Antonio de Padua za Antoniañe, čija je populacija tada iznosila 1,124. Dvadeset-šest godina kasnije (1797) i misija San Miguel Arcangel na kojoj su se naselili Migueleño. Na ovim misijama pokršteno je preko 4,000 Indijanaca, a među njima bilo je i Yokuta (pleme Tache ili Telami). Tokom misionarskog života Salinanima uveliko opada broj. Ranih prvih godina 19. stoljeća pogađaju ih epidemije pneumonije i difterije (1802) i ospica 1806. Konačnu propast doživljavaju 1850. najezdom naseljenika. Od njih 700 (1831), preostalo ih je 1880. tek 12. ; 50 (1900) 16 (1910) i 50 (2000). Danas Salinani žive organizirani u dva plemena, to su Salinan Nation, sa središtem u San Joseu, i Salinan Tribe Of Monterey County, čije je plemensko sjedište u Concordu.
Kultura
Salian Indijanci bili su polu-sjedilački lovci, sakupljači više nego ribari, napose je bilo zastupljeno sakupljanje i sjemenja trave i žira. Kuće su bile od trave i granja. Za mrvljenje sjemenja i žira koristili su se kameni avani. O religiji je malo poznato, osim da su se orao, kojot i kolibrić smatrali stvaraocima. Košaraštvo od trske-tule, košare su korištene i za kuhanje hrane uz pomoć užarenog kamenja ubačenog u vodu; spaljivanje mrtvih; parne kupelji (temescal).
Danas
Prema Proeberu (1925.) Salinani su 1770. brojali oko 3,000 duša, da bi ih 1910 preostalo tek 16. Prema mišljenjima NAHDB-a 2000. ih ima oko 50.
Kohren-Sahlis
Koren-Salis je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Lajpcig. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.916 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14729230.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Lajpcig Koren-Salis se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Lajpcig. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 233 metra. Površina opštine iznosi 36,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.916 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 79 stanovnika/km².
Angleton, Texas
Angleton je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 18.862 stanovnika.
Diftin—amonijačna ligaza
Ova amidaza katalizuje zadnji korak konverzije L-histidinskog ostatka u translation elongacionom faktoru eEF-2 do diftamida.
Albany, California
Albany je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 18.539 stanovnika.
Alamo, California
Alamo je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 14,570 stanovnika.
Spurije Karvilije Maksim
Spurije Karvilije Maksim (Spurius Carvillius Maximus) je bio novus homo izabran za Rimskog konzula godine 293. pne. koji je radi u uspjeha u trećem samnitskom ratu nagrađen trijumfom. Osnovao je hram Fors Fortuna i posvetio kolosalni kip Jupitera Kapitolskog izrađen od zarobljenog samnitskog oklopa. (Plinije N.H. 34.43; Livije 10.43; Fasti Capit.). Prema Veleju Peturkulu (2.128), bio je cenzor, najvjerojatnije 289. pne. Godine 272. pne. po drugi put je izabran za konzula te je vodio pohod protiv pobunjenih Samnita (Front. Aq. 10.6).
Jokasta
thumb|right|Edipa razdvajaju od Jokaste, [[Alexandre Cabanel.]] Jokasta (Iοκαστη, ) bila je, u grčkoj mitologiji, supruga tebanskog kralja Laja, kći heroja Menekeja, sestra Kreontova i majka, a potom i supruga Edipova.
Mitologija
Kada se Jokasti (ili Epikasti ) i kralju Laju posle dužeg vremena rodio sin, Laj je, bojeći se zloslutnog delfijskog proročanstava, naredio da ga odvedu u šumu i tamo ostave. Rob, koji je dečaka vodio u šumu, sažalio se nad njegovom sudbinom i predao ga nepoznatom pastiru koga je sreo u šumi. Pastir je dečaka odneo svom gospodaru, korintskom kralju Polibu, koji nije imao dece. Polib]ga je prihvatio, nazvao ga Edip i odgojio kao vlastitog sina.
Kad je Edip odrastao, nesrećnim slučajem je ubio kralja Laja i kao nepoznat došao u Tebu, gde je spasao grad od strašne Sfinge. Kao nagradu Tebanci su ga proglasili za kralja, a on se oženio Jokastom. Jokasta je sa Edipom imala četvoro dece, prvo dva sina, Eteokla i Polinika, zatim i dve kćeri, stariju Antigonu i mlađu Ismenu. Dugo godina živeli su srećno i vladali pravedno Tebom, dok se jednog dana nije pojavila jedna zaraza koju su bogovi poslali, a od koje nije bilo leka. Tebanci su se obratili kralju za pomoć, pošto im je on već jednom pomogao u slučaju sa Sfingom. Edip pošalje Kreonta, Jokastinog brata i zapravo svog ujaka, u Delfe da pita proročište za savet u vezi sa zarazom koja hara Tebom. Pitija je Kreontu odgovorila da se mora pronaći ubica kralja Laja, pa će se tek onda grad osloboditi zaraze.
Edip je odmah preuzeo na sebe da otkrije taj zločin i krivca, da bi naposletku spoznao da je on taj koji je ubio svoga oca, kralja Laja, i oženio se vlastitom majkom, Jokastom. Kad je Jokasta to doznala, izvršila je samoubistvo vešanjem, a Edip je sam sebi iskopao oči. Kreont, brat Jokastin, postao je kralj Tebe i prognao Edipa iz grada.
Prema drugim izvorima, Jokasta nije tad izvršila samoubistvo, već je doživela pohod sedmorice protiv Tebe, uzaludno pokušala da urazumi svoje sinove, Eteokla i Polinika, i naposletku se ubila kad su obojica poginuli.
Beuvraignes
Bovrenj je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Mondidje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 694 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 48 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,45 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 91 metar (maksimalnoj 104 m, a minimalnoj 77 m).
Glutaril-KoA dehidrogenaza (non-dekarboksilacija)
Glutaril-KoA dehidrogenaza (non-dekarboksilacija) (, GDHDes, nondekarboksilacija glutaril-koenzim A dehidrogenaza, nondekarboksilacija glutaconyl-koenzim A (formira GDH)) je enzim sa sistematskim imenom glutaril-KoA:akceptor 2,3-oksidoreduktaza (bez dekarboksilacije). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
1112 Polonia
1112 Polonija je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 35,76 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,022 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 8,995 stepeni, a orbitalni period iznosi 1919,461 dana (5,255 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,102. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,05 a geometrijski albedo 0,131.
Asteroid je otkriven 15. avgusta 1928. godine.
Medovina
mini|desno|Medica - medena rakija proizvedena u [[Međimurje|Međimurju]] Medovina ili gvirc (gverc) jest vino od meda i, pored medene rakije (medica, medenica, medovača), najvjerojatnije jedno od najstarijih alkoholnih pića koje je čovjek konzumirao. Medovinu dobijemo fermentacijom otopine prirodnog meda koji bi trebao biti što tamnije boje (medljika, kesten...) da dobijemo što tamniju boju. Postupak je isti kao i kod proizvodnje vina od grožđa. Proizvodi se kao alkoholno, obično oko 13-14% alkohola ali i kao bezalkoholno piće. Kvaliteta obje vrste ovisi o kvaliteti meda, samom postupku prilikom fermentacije i skladištenja i grožđu. Medovina je poznato piće koje popravlja krvnu sliku, okrepljuje organizam, poboljšava apetit i usporava starenje organizma.
Medovina - recept je za 10 litara.
Sastojci smjesa: Priprema smjese za medovinu:
Grožđe stavimo u čistu posudu i u njoj ga izmuljamo. Dodamo vodu i med. Dobivenu smjesu dobro promiješamo i ulijemo u 3-4 litarnu bocu. Nekoliko puta dobro protresemo da ljuske grožđa padnu na dno. Smjesu ostavimo da počne vrenje na sobnoj temperaturi. Za 2-5 dana počinje vrenje koje završava za otprilike 7 dana. Tada je smjesa spremna za pripremu medovine.
U veći lonac ulijemo 4 litre prethodno prokuhane i ohlađene vode. Dodamo 2 kilograma meda promješamo i stavimo na vatru. Prilikom kuhanja trebamo skidati pjenu, a u slučaju da nam tekućina počinje vrijeti ulijemo malo hladne vode. Ohlađenu smjesu prelijemo u 10 litarnu staklenku dodamo prethodno pripremljenu smjesu promućkamo i pokrijemo gazom ili cjediljkom. Staklenka se drži na toplom i promućkamo je svaki dan. Nakon 6-7 dana počinje vrenje. Kad počinje vrenje u staklenki (šum) dopunimo prokuhanom i ohlađenom vodom začepimo čepom od pluta kroz koji prolazi plastična cijev za fermentaciju.
Vrenje i zrenje medovine traje otprilike 3 mjeseca. Tijekom tog vremena odvajamo talog. Prelijemo pažljivo u drugu posudu. Staklenku operemo i vratimo medovinu u nju. Tako čuvamo do proljeća na sobnoj temperaturi. Čistimo od taloga i tad treba dozrijevati kao vino do ljeta. Medovina spremljena na taj način ima oko 14% alkohola, a količina alkohola ovisi o dužini i načinu vrenja medovine.
Lucije Postumije Albin (konzul 234. i 229. pne.)
Lucije Postumije Albin (Lucius Postumius Albinus ili Lucius Postumius A.f. Albinus, ? - 215. pne.) bio je rimski političar i vojskovođa iz doba drugog punskog rata. Pretpostavlja se da je bio sin Aula Postumija Albina. a da mu je istoimeni Lucije Postumije Albin bio sin ili nećak.
Tri puta je izabran za Rimski konzul|konzula - 234. pne., 228. pne. i 215. pne. Prikikom drugog mandata je vodio pohod protiv ilirske kraljice Teute. Iako je on završio pobjedom, Albin pri povratku nije slavio trijumf.
Godine 216. pne. je kao pretor za vrijeme drugog punskog rata vodio dvije legije protiv keltskog naroda Boji. Za vrijeme pohoda je u odstustvu izabran za konzula, međutim nije uspio vratiti se u Rim i preuzeti dužnost. Za vrijeme prolaza kroz Litanu Silvu u Cisalpijskoj Galiji su Boji njegovu vojsku uhvatili u zasjedu. Albin je pokušao pobjeći preko jednog mosta, ali su ga tamo dočekala pojačanja Boja i uništila ga zajedno s vojskom. Albinu je odrezana glava, a potom su njegovu lubanju Boji optočili zlatom te je koristili u ritualne svrhe.
Marko Emilije Lepid (konzul 232. pne.)
Marko Emilije Lepid (Marcus Aemilius Lepidus, ? - 216. pne.) bio je rimski političar izabran za konzula godine 232. pne., te ponovno kao konzulsuffect 221. pne.. Također je služio i kao augur.
Nakon što je umro 216. pne.. u njegovu počast su održane prve gladijatorske igre (munera). Iza sebe je ostavio tri sina - Lucija, Kvinta i Marka.
Beaupuy (Gornja Garona)
Bopij je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Tuluz.