cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
St. Louis, Missouri
thumb|right|250px|Sudnica i luk u St. Louis-u Saint Louis (fonol.:Seint Luis) često se piše i kao St. Louis je grad u državi Missouri (Misuri) u centralnom dijelu SAD-a. Šira oblast grada St. Louis-a obuhvata i općine koje se nalaze i u susjednoj državi Illinois (Ilinoi). Grad je nazvan po francuskom kralju Louisu IX. St. Louis broji 2,698,672 stanovnika i predstavlja 18 grad po veličini u SAD-u. Iako se broj stanovništva u široj regiji povećava, broj stanovnika u užem centru grada živi tek 348,189 stanovnika čiji se broj smanjuje već od 1950-ih kako mnogi stanovnici se sele u predgrađa. Ovo iseljavanje je relativno zaustavljeno zadnjih godina sa pokušajima da se revitalizira cenar grada i grad uopće.
Budenbach
Budenbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 177 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140023.
St. Louis, Missouri
Najznačajniji identitet grada predstavlja lúk u St. Louisu, visoka građevina u centru grada izgrađen kao simbol prolaza iz istočne u zapadnu Ameriku kako je grad lociran na rijeci Mississippi (Misisipi) koja se historijski smatra granicom između američkog istoka i zapada.
Budenbach
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Budenbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 381 metra. Površina opštine iznosi 3,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 177 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 50 stanovnika/km².
St. Louis, Missouri
Historija
Prostor današnjeg grada St. Louis-a su naselili francuski naseljenici 1763. godine. Grad se posebno počeo razvijati nakon što je pariški mir odredio teritorije istočno od rijeke Mississippi Velikoj Britaniji. Francuzi su počeli da nastanjuju područje organizujući nekoliko manjih sela. 1803. godine grad je kupljen od strane SAD-a u čuvenoj Louisiana kupovini.
Nakon toga se grad brzo razvijao. Godine 1817. se u njemu pojavio jedan od prvih parobroda na svijetu. Kasnije je služio kao polazište mnogim doseljenicima na Zapad.
Okrug Yarīm, Ibb
Yarīm je okrug u Jemenu u pokrajini Ib.
St. Louis, Missouri
Historija
Zbog svog položaja na rijeci Mississippi grad je bio važna strateška točka za vrijeme američkog građanskog rata. Iako je grad imao veliki broj pristaša Konfederacije, trupe Unije su na samom početku uspostavile kontrolu. Tokom rata je grad služio kao logistička baza Unije i lokalno brodogradilište je izrađivalo sjevernjačke riječne oklopnjače.
4. jula 1876. godine grad St. Louis je izgasao da se odvoji od općine St. Louis. Cilj je bio da se spriječi izliv poreskih prihoda na razvoj periferije grada. Ova odluka je kasnije koštala St. Louis nakon zbijega bijelaca koji je počeo 1950-ih godina nakon čega je općina počela ubirati veći dio poreza a koji je doveo do orušavanja kvalitete života u samom St. Louis-u. Smatra se da se u St. Louis-u izgradio i prvi neboder na svijetu sa Wainwright (Veinvrajt) zgradom izgrađenom 1892 godine. 1893 godine Nikola Tesla je prvi put demonstrirao radio komunikacijski sistem u St. Louis-u.
Okrug Yarīm, Ibb
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 2577 m.
St. Louis, Missouri
Historija
Jedan od najvažnijih događaja u historiji St. Louisa je bila svjetska izložba godine 1904. u okviru koje su održane i treće po redu Olimpijske igre.
Geografija
thumb|250px|St. Louis, Missouri Botanical Garden, USA St. Louis se nalazi na zapadnoj obali Mississippi rijeke južno od ušća Misouri rijeke. Des Peres rijeka na južnom dijelu grada predstavlja granicu grada dok južnije rijeka Meramec predstavlja granicu općine.
Sport
U gradu postoji nekoliko vrhunskih profesionalnih timova - St. Louis Cardinals koji igra bejzbol, St. Louis Rams koji igra američki fudbal, St. Louis Blues koji igra hokej, te St. Louis Steamers koji igra fudbal.
Bagaces
Bagaces (Bagaz), nestalo pleme američkih Indijanaca porodice Juto-Asteci, koje je u vrijeme dolaska prvih Španjolaca obitavalo u unutrašnjosti današnje Kostarike u provinciji Guanacaste. Bagaces, koji su govorili jezikom koji član uže skupine Nahuatlan, mogli bi biti potomci Nahua koji su se sa područja Meksika širili u pred-kolumbovska vremena prema jugu.
Naziv Bagaces dolazi navodno po imenu njihovog poglavice Bagatzi, čije je pleme živjelo na području cantona koji će po njima 1848. dobiti ime Bagaces.
Piazza Brembana, Bergamo
Piazza Brembana je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1218 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 515 m.
W. S. Van Dyke
Woodbridge Strong "Woody" Van Dyke, Jr. (21. mart 1889 – 5. februar 1943) bio je američki filmski režiser, poznat kao jedan od najuspješnijih sineasta u Hollywoodu 1930-ih. Odrastao kao dijete vodviljske zabavljačice, kao mladić je došao u kontakt sa D. W. Griffithom, koji ga je angažirao u Netrpeljivosti, a kasnije postao i mentor. Van Dyke je tokom sljedećih nekoliko godina izgradio reputaciju jednog od najpouzdanijih hollywoodskih režisera i specijalista za žanrovska ostvarenja. Vjerojatno najuspješniji među njima je bio Mršavko, koji je poslije pretvoren u popularnu seriju filmova. Van Dyke je stekao popularnost među šefovima studija zbog svoje brzine i efikasnosti, odnosno sposobnosti da i najkompliciranije scene snimi iz jednog pokušaja. Glumci ga, s druge strane nisu voljeli, ali je svojim starijim i siromašnijim kolegama znao sređivati angažmane. Za vrijeme drugog svjetskog rata se teško razbolio i, kao sljedbenik kršćanske nauke, odbio moderne medicinske tretmane; nastojeći porodicu poštediti duge agonije, izvršio je samoubistvo.
Raoul Walsh
Raoul Walsh (11. mart 1887 – 31. decembar 1980) bio je američki filmski režiser i glumac, poznat kao jedan od osnivača losanđeleske Filmske akademije (AMPAS), ali i po izuzetno dugoj i plodnoj karijeri tokom prvih pet decenija postojanja Hollywooda, tokom koje je razvio reputaciju majstora akcionog i pustolovnog žanra.
Biografija
Rodio se u New Yorku kao Albert Edward Walsh, u porodici koja je bila prijateljstvom povezana sa glumačkim klanom Barrymore. Za njegovu karijeru je, međutim, bio važniji pustolovni duh, koga je iskazao s 15 godina kada je pobjegao iz kuće i neko vrijeme proveo na američkom Zapadu radeći kao kauboj. Nakon što se vratio kući i završio koledž, godine 1909. je započeo glumačku karijeru u kazalištu. Ubrzo ga je angažirao D.W. Griffith, koga su ispočetka zanimale prije svega Walshove jahačke sposobnosti, ali je ubrzo prepoznao i talent za glumu (pa mu je 1915. povjerio ulogu Johna Wilkesa Bootha u znamenitom epu Rađanje nacije), ali i režiju. Godine 1914. je poslan u ratni Meksiko da za Pancha Villu snimi propagandno ostvarenje The Life of General Villa; u uspješnom, ali danas izgubljenom režijskom debiju, Walsh je tumačio ulogu Ville.
1920-ih je Walsh nastavio karijeru kao režiser, te je bio zaslužan za neka od klasičnih nijemih ostvarenja kao Bagdadski lopov i What Price Glory? Pokušaj da se vrati ispred kamera, započet nastupom u Sadie Thompson, je prekinut bizarnom nesrećom prilikom snimanja zvučnog debija In Old Arizona. Zec koji je iznenada skočio kroz prozor njegovog automobila mu je slučajno iskopao oko, te je Walsh do kraja života nosio povez. Nakon toga se posvetio isključivo režiji. Njegov vjerojatno najplodniji i najuspješniji period je bio angažman za Warner Bros. krajem 1930-ih i 1940-ih, kada je snimio klasična ostvarenja, a posebno plodnu suradnju imao je s Errolom Flynnom.
Izabrana filmografija
• 2
Walsh je neslužbeno režirao The Enforcer, nakon što se originalni režiser Bretaigne Windust razbolio na početku snimanja 1951. Walsh je kasnije odbio da mu se ime nađe na špici.
Los Fresnos, Matamoros
Los Fresnos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Ella Vogelaar
Catharina Pieternella (Ella) Vogelaar (Steenbergen, 23. 12. 1949. – Utrecht, 7. 10. 2019), nizozemska političarka i ministrica integracije i stanovanja od 2007. do 2008. godine. Ranije je obnašala i dužnost potpredsjednice Nizozemskog saveza sindikata (FNV). Između 1967. i 1972. pohađala je društvenu akademiju u Driebergen, nakon čega je počela raditi s mladima. Sredinom 1980-ih priključila se sindikatu obrazovanja i započela studij edukacije na Univerzitetu u Amsterdamu, specijaliziravši se za politiku i pravo. Diplomirala je 1987. i sljedeće godine postala je predsjednica Sindikata prosvjete. Od 1994. bila je potpredsjednicom Federacije nizozemskog radničkog pokreta, a između 1997. i 2000. radila je i kao voditeljica projekta pri Ministarstvu za socijalna pitanja i zapošljavanje. Nakon toga radila je kao samostalni savjetnik i sudjelovala je u operativnoj grupi za integraciju pri Ministarstvu unutarnjih poslova i odnosa Kraljevine. Radila je i za VNO-NCW, najveći savez nizozemskih poslodavaca. Ministricom je postala 22. februara 2007. i obnašala je tu dužnost sve do 13. novembra 2008. kada ju je zamijenio Eberhard van der Laan.
Los Fresnos, Matamoros
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Grofovija Sicilija
Grofovija Sicilija je bila normanska država sastavljena od otoka Sicilija i Malta, koja je postojala od 1071. do 1130. Počela se stvarati za vrijeme normanskog osvajanja Sicilije (1061–91), otoka kojim je dotada vladao muslimanski Emirat Sicilija. Godine 1059. je papa Nikola II normanskom vođi Robertu Guiscardu dao titulu vojvode Sicilije (dux Siciliae), nastojeći ga ohrabriti da otok preotme od muslimana. Godine 1061. su Normani zauzeli svoje prvo stalno uporište (Messina), a godine 1071. i prijestolnicu emirata Palermo. Robert je zadržao titulu vojvode, ali je svome mlađem bratu Rogeru dao titulu grofa i povjerio vlast nad otokom, s izuzetkom gradova Palermo, Messina i Val Demone, kojke je zadržao za sebe. Godine 1091. je likvidirano posljednje muslimansko uporište Noto, a iste godine je otpočela kampanja protiv Malte, koja je dovršena 1127.
Robert Guiscard je ostavio Rogera u nejasnom odnosu prema svojim nasljednicima koji su vladali kopnenim Vojvodstvom Apulija i Kalabrija. Zbog toga je za vrijeme vladavine Rogera II od Sicilije i Guillaumea II od Apulije (Guglielmo, Vilim) došlo do sukoba između dvije normanske kneževine. Njega je okončalo posredovanje pape Kalista II 1121. te sporazum kojim je Guillaume, koji nije imao djece, predao sve sicilijanske posjede, a kopnene posjede ostavio oporukom Rogeru. Guillaume je umro 1127. godine, a 1130. je obje teritorije, uz odobrenje pape Anakleta II spojio u jedinstvenu Kraljevinu Siciliju.
Castillon-Savès
Kastijon Save je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Žers koja pripada prefekturi Oš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 206 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,96 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 214 metara (maksimalnoj 246 m, a minimalnoj 147 m).
51. pne.
Godina '''51. pne.''' je bila godina predjulijanskog rimskog kalendara. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Marcela i Sulpicija illi, nešto rjeđe, '''godina 703. Ab urbe condita'''. Izraz 51. pne. (prije Krista) se za ovu godinu počeo koristiti u ranom srednjem vijeku, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala uvriježena metoda za imenovanje godina.
thumb|Ptolemej XII
El Pochote, Cihuatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Paul Stanley
Stanley Harvey Eisen (New York, 20. siječnja 1952.), najpoznatiji po umjetničkom imenu Paul Stanley je američki hard rock gitarist i pjevač za rock grupu Kiss. On je pisac većine grupinih hitova uključujući "Let's Put the X in Sex", "Everytime I Look at You", "Love Gun", "Detroit Rock City", "Rock and Roll All Nite", "Hard Luck Woman", "I Was Made for Lovin' You", "Crazy Crazy Nights", i "Forever".
Biografija
Prije nego se pridružio lokalnoj grupi Wicked Lester, Paul Stanley je bio u lokalnoj grupi Rainbow (ne onoj Ritchie Blackmorea) i Uncle Joe. Preko međusobnog prijatelja Gene Simmonsa, Stanley se pridružio Simmonsovoj grupi Wicked Lester u ranim 70-ima. Grupa je snimila album 1971., ali nikad nije bio službeno izdan (iako su se neke pjesme pojavile na mix CD-u Kissa 2001.). Uskoro se Wicked Lester raspao pa su Stanley i Simmons stavili oglas u novine za gitarista i bubnjara u New York Times. Ovim putem su se grupi pridružili Peter Criss kao bubnjar i Ace Frehley kao gitarist, i nazvali su se Kiss. Kiss je izdao prvi istoimeni album u veljači 1974.
Paulova ličnost u Kiss-u je bila "The Starchild", noseći Spandex i visoke čizme.
U njegovoj knjizi Sex Money Kiss, Gene Simmons prihvaća da je Paul bio glavna sila Kiss-a za vrijeme nastupa bez šminke 80-ih, dok se Simmons osjećao izgubljenim bez njegove šminke demona.
1999. Stanley je glumio u Toronto produkciji "Fantom Opere", u kojoj je igrao ulogu fantoma.
Vukšići (Pljevlja)
Vukšići je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 0 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 21 stanovnika).
Demografija
U naselju Vukšići živi 0 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 0 godina (0 kod muškaraca i 0 kod žena). U naselju ima 0 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 0.
Ovo naselje nema više stanovnika (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Antipapa Albert
Protupapa Albert, također poznat kao Adalbert ili Alerik, je bio katolički protupapa 1101. godine. Bio je biskup Sabine, a protupapom je postao za vrijeme Borbe za investituru. U siječnju 1101. su ga u Rimu izabrali pristaše cara Henrika IV i ranijeg protupape Klementa III, nedugo što je prethodni protupapa Teodorik uhvaćen od strane sljedbenika pape Paskala II i poslan u samostan. Ista sudbina je uskoro snašla i Alberta, koji je zarobljen, doveden pred papu u Lateransku palaču i poslan u samostan.
El Paraíso, Aguascalientes
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2048 m.
Влахово (Житорађа)
Влахово је насеље у Србији у општини Житорађа у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 506 становника (према попису из 1991. било је 581 становника).
Демографија
У насељу Влахово живи 406 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,1 година (42,2 код мушкараца и 42,0 код жена). У насељу има 144 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,51.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Priča o kmetu Simanu (TV film)
Priča o kmetu Simanu je jugoslavenski televizijski film snimljen 1978. godine u režiji Sulejmana Kupusovića. Scenario je napisao Jan Beran po istoimenoj pripovjetci Ive Andrića. Radnja se događa u Bosni i Hercegovini 1878. godine i prikazuje odnos kršćanskog kmeta sa njegovim feudalnim gospodarom (agom), odnosno njegove uzaludne nade da će smjena osmanske vlasti sa austro-ugarskom dovesti do promjene dotadašnjeg socio-ekonomskog položaja.
Velimir Terzić (general)
Velimir Terzić (Golubovci kraj Podgorice, 26. maja 1908. – Beograd, 13. decembra 1983.), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, general-pukovnik JNA i istoričar.
Biografija
Rođen je 26. maja 1908. godine u Golubovcima, blizu Podgorice. Gimnaziju je završio u Podgorici, a zatim je upisao Vojnu akademiju u Beogradu koju je završio u klasi sa budućim generalom Arsom Jovanovićem 1928. godine. U čin kapetana prve klase unapređen je 1938. godine.
Od 1940. godine nalazi se u generalštabnoj pripremi. Uoči Aprilskog rata postavljen je za načelnika štaba Dinarske divizije, koja se nalazila stacionirana u Sinju. Kapetan Terzić početkom rata komanduje odredom od 300 vojnika u napadu na nemačku oklopnu kolonu koja se kretala u pravcu Višegrada. Po razbijanju kolone, odlazi u Crnu Goru, gde radi sa još nekim slobodarskim oficirima kraljevske vojske na podizanju ustanka protiv italijanskog okupatora. Dolazi u kontakt sa kapetanom Arsom Jovanovićem i poručnikom Petrom Ćetkovićem.
U trinaestojulskom ustanku komanduje odredom kod Cetinja, a kasnije i kod Pljevalja. U Komunističku partiju Jugoslavije je primljen u avgustu 1941, dok se u spisku vrhovnog komandanta JVuO, pukovnika Dragoljuba Mihailovića nalazio na listi begunaca. Kasnije je bio lišen čina kapetana prve klase preko londonske vlade.
Posle povlačenja glavnine partizanskih snaga iz Srbije, postavljen je za Načelnika Glavnog štaba za Crnu Goru i Boku. Kada je u martu 1942. godine osnovana Peta proleterska crnogorska udarna brigada, postavljen je za zamenika komandanta.
Po odlasku glavnine partizanskih snaga iz Crne Gore, kapetan Terzić odlazi u Hrvatsku da tamo proširi ustanak i uspešno ga organizuje. U Hrvatskoj se nalazi na položaju Načelnika Četvrte operativne zone. Posle pada Bihaćke republike i početka operacije "Vajs“, kapetan Terzić hitno dobija poziv da dođe u Vrhovni štab. Tada je postavljen za pomoćnika Načelnika Vrhovnog štaba, za vreme ofanzive vršio je dužnost Načelnika Vrhovnog štaba.
Posle odlaska u Crnu Goru, (tada već i major, potpukovnik i pukovnik), Velimir Terzić je na osnovu naređenja o ustrojstvu vojnih činova u NOVJ 1. maja 1943. unapređen u čin general-majora, a 1. novembra 1943. godine u čin general-lajtanta. Sa ovim činom je izašao iz rata. Zbog svoje velike vojničke sposobnosti, general Terzić je poslat ponovo u Hrvatsku na mestu Načelnika Glavnog štaba Hrvatske, da još više razvija narodnooslobodilački pokret. Na tom položaju ga je zateklo naređenje maršala Tita da ide u Sovjetski Savez kao šef Vojne misije NOVJ zajedno sa general-lajtantom Milovanom Đilasom, kao članom Politbiroa CK KPJ i političkim izaslanikom maršala Tita aprila 1944. godine.
Navidad, Parras
Navidad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Parras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1127 m.
Velimir Terzić (general)
Biografija
Po oslobođenju Jugoslavije, ostao je u Jugoslovenskoj Armiji. Vršio je razne dužnosti. Bio je pomoćnik ministra Narodne odbrane, komandant Armije, načelnik Više vojne akademije JNA, glavni inspektor JNA, načelnik Vojnoistorijskog Instituta (VII), kao i generalni direktor JAT-a od 1959. do 1960. godine.
Umro je u Beogradu, 13. decembra 1983. godine.
Knjige i odlikovanja
Objavio je veliki broj radova o ratnim veštinama i vojnim teorijama. Čin general-pukovnika dobio je 1949. godine. Iz Jugoslovenske narodne armije se povukao 1955. godine. Tada prelazi da radi u Vojnoistorijski institut, gde se bavi izdavanjem publikacija, knjiga i drugog materijala.
Bavi se vojnim i istorijskim pitanjima. Napisao je i objavio sledeće knjige:
Nosilac je Partizanske spomenice 1941., i drugih jugoslovenskih odlikovanja:
C11H14N2
Molekulska formula C11H14N2 se može odnositi na:
Cazcán
minijatura|Indijanci Cazcan i susjedna plemena Cazcán (Caxcan)/pl. Cazcanes, Caxcanes/, Nahua pleme iz najjužnijeg Zacatecasa i sjevernog Jalisca i malenog dijela Aguascalientesa u Meksiku, šireći se dalje na jug sve do jezera Chapala i iza Río Grande de Santiago. Pravi Cazcan naseljavaju sjeverni dio ovog teritorija. Ostala dva Cazcan plemena su Coca i Tecuexe. Cazcani su bili nomadi čija su glavna središta bili Teul, Tlaltenango, Juchipila, and Teocaltiche.
Casali Costa, Udine
Casali Costa je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 287 m.
Cazcán
Prema Powellu zemlja Cazcan Indijanaca bila je srce indijanskog ustanka 1541. i 1542. Nakon Mixtonovog Ustanka Cazcanes postaju saveznici Španjolaca, ovo je dalo povoda napadima koje su protiv njih poveli Zacateco i Guachichil Indijanci tokom Chichimečkog rata. Pleme Cazcan nestalo je sa scene u 19. stoljeću.
San Bartolo del Llano, México
San Bartolo del Llano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 10938 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2541 m.
Vadu Moldovei (razvrstavanje)
Vadu Moldovei ima više značenja:
Morseovo pismo
desno|mini|ručica za elektronski taster Morzeova azbuka je metod za prenošenje signala i osmišljena je i prvi put upotrebljena na električnom telegrafu izumitelja Semjuela Morzea. Semjuel Finli Briz Morze (, 27. april 1791 — 2. april 1872.) je poznat kao pronalazač Morzeove azbuke i utemeljivač telegrafa kao sredstva komunikacije. Morze je studirao hemiju i filozofiju. 1844. je po prvi put javno preneta poruka Morzeovom azbukom.
Brzina emitovanja Morzeove azbuke se izražava u broju znakova u minutu ili broju reči u minutu, a prema sposobnosti brzine emitovanja i prijema telegrafije, operatori se dele u klase. Održavaju se i takmičenja operatora u brzini prijema i otpravljanja telegrafijom.
Učenje Morzeove azbuke u radio-telegrafiji se vrši isključivo emitovanjem zvučnih signala ili pevanjem. Znak se ne pamti kao kao kombinacija tačaka i crta, već se svaki znak pamti kao jedna zvučna slika. Takođe, učenje se ne vrši abecednim rasporedom, već postoje metode koje koriste redoslede znakova takve da ih je lakše zapamtiti, ali i međusobno razlikovati.
Gajzerik
Gajzerik (389. - 25.1. 477.) je bio kralj Vandala i Alana između 428. godine do svoje smrti 477. godine. Povjesničari ga smatraju jednim od najvažnijih ili najvažnijom osobom u rušenju Zapadnog Rimskog Carstva
Mladost
Gajzerik je bio vanbračno dijete vandalskog kralja Godigisela. Smatra se da je rođen na područja Balatonskog jezera oko 389. godine. Otac mu je poginuo 406. godine, a vlast u državi je preuzeo Gajzerikov brat Gunderik koji je gotovo zajedno s drugim barbarima probio rimsku granicu na rijeci Rajni 31.12. 406. godine. Tijekom bratove vladavine on je njegov zamjenik, a ujedno i nasljednik pošto se kod Vandala ovog razdoblja nasljeđuje putem starosti unutar obitelji, a ne s oca na sina.
Kralj Vandala i Alana
Gunderik je preminuo 428. godine, a zavisno od izvora Gajzerik je odmah počeo graditi brodove za odlazak u Afriku ili ih je bio gradio još tijekom bratova života. Nakon početnih uspjeha protiv Rima Vandali i Alani se u trećem desetljeću petog stoljeća na Pirinejskom poluotoku nalaze pod žestokim napadima rimske vojske i Vizigota (koji se bore za Rim) tako da Gajzerik donosi odluku o invaziji rimske Afrike.
80 000 Vandala i Alana (uključujući žene, starce i djecu) koji su 429. godine prešli Gibraltar lako pobjeđuju rimsku vojsku na području današnjeg Maroka i Alžira. Jedino je grad Hippo Regius pružio ozbiljniji otpor, ali ubrzo nakon njegovog pada poslije 14 mjeseci opsade Valentinijan III. će priznati osvajaču titulu kralja za područje koje je osvojio i sklopiti mir. To nije bilo dovoljno ambicioznom Gajzeriku koji je htio osvojiti Kartagu i čekao priliku, koja mu se pružila 439. godine kada na prepad postiže svoj cilj.
Vandalsko kraljevstvo
Pad Kartage s rimskom flotom koja se nalazila u luci je izazvao šok u Rimskom Carstvu koje počinje opće mobilizaciju za rat s Vandalima. Flavije Aecije će na Siciliji 440. godine skupiti udruženu vojsku Rimskog Carstva za invaziju do koje neće nikada doći, pošto će Bizant povući svoju vojsku kako bi se branio od invazije Huna. Nakon ovog neuspjeha 442. godine car Valentinijan III. potpisuje mir s Vandalima kojim im priznaje potpunu nezavisnost, a ujedno će careva kćer biti zaručena za sina vandalskog kralja.
Eudokija kćer Valentijana III. kao što je bilo dogovoreno ranijim mirovnim sporazumom se u Kartagi udala za Gajzerikovog sina Hunerika i rodila budućeg kralja Vandala i Alana Hilderika. Nakon tog rođenja ona je puštena da otiđe u posjet Jeruzalemu otkud se nikad neće vratiti. Druga kćer Valentinijana III. Placida koja je udana za senatora Olibrija (budućeg cara) je bila puštena zajedno sa svojom majkom 461. ili 462. godine nakon što je Istočno Rimsko Carstvo platilo veliku otkupninu.
Bitka kod rta Bon
Najveća prijetnja za Gajzerikovo kraljevstvo dogodila se 468. godine kada je Istočno Rimsko Carstvo skupilo 1100 brodova i 100 000 vojnika za invaziju Kartage. Nakon što se flota pojavila pred njegovim glavnim gradom Gajzerik je navodno prihvatio ultimatum i kapitularao samo je zatražio par dana da obavijesti Vandale o kapitulaciji što je bizantski zapovjednik Bazilsk prihvatio. Pod zaštitom noći dok su bizantski vojnici bili opušteni na svojim brodovima uvjereni u kraj rata Gajzerik kod rta Bon napada s 500 brodova i pobjeđuje. Pokušavajući iskoristiti pobjedu Vandali su počeli napad na Peloponez, ali su tamo bili odbijeni što dovodi do pat situacije.
Propast rimske flote 468. godine je dovela Istočno Rimsko Carstvo praktički do bankrota tako da ono nije imalo snage za novu invaziju, a s druge strane Vandali su bili preslabi za napad na svog protivnika što će dovesti do mirovnog sporazuma sklopljenog 474. godine.
Prije svoje smrti u 88. godini 25.1. 477. Gajzerik će doživjeti svrgavanje zadnjeg rimskog cara koji vlada u Italiji. Njegov unuk Hilderik će postati posljednji vladar iz Teodozijeve dinastije, ali on neće vladati Rimom kao Teodozije I. nego vandalskim kraljevstvom
Huichol
thumb|right|A Nayarit sír a szám az állandó gyűjtemény a Gyermekvasút Múzeum Indianapolisban. Huichol (Wirrárika, Wirrarikari, Wirraritari [pl.], Wixaritari), pleme iz skupine Coran ili Corachol Indijanaca, porodica Juto-Asteci, nastanjeno u planinama Sierra Madre Occidental u meksičkim državama Nayarit, Zacatecas i Jalisco.
Ime
Sami sebe Huicholi zovu Wirrárika, Wirrarikari ili Wirraritari (u množini), ili  'narod koji živi u zemlji trnovitog bilja' . Ova zemlja po svoj prilici je njihova pradomovina Wirikuta, zemlja njihovog porijekla, tamo gdje su stvoreni. To je pustinjski kraj na kojem raste halucinogeni peyote-kaktus, kojeg Indijanci jedu da bi izazvali vizije i stupili u kontakt sa svojim precima. Poznatiji naziv Huichol moguće je deformirani oblik imena Wirrarika, što još nije ustanovljeno. Prema Torresu (2000) oblik Huichol je deformirani oblik naziva huitcharika, u značenju “agricultor” (farmer, ratar). Kroz svoju povijest nazivani su i Huisare, Uzare, Guisare, Visalika, Usilique, Alica, Ahelita, Vitzurita, Guisol i Visarca.
Jezik
Jezik Huichola pripada porodici Uto-Aztecan, skupini Coran i ima nekoliko dijalekata, zapadni, u selu San Andrés Cohamiata, istočni i coyultita. Njihova glavna naselja gdje govore svojim jezikom nalaze se u Jaliscu to su: San Andrés Cohamiata, San Sebastián, Santa Catarina i Tuxpan de Bolaños, i u Nayaritu Guadalupe Ocotán.
Etnografija i povijest
Huicholi su najbliži srodnici Cora koji u novije doba (1990.) broje oko 20,000 duša na sjeveroistoku Nayarita i sjeverozapadu Jalisca. Ovaj maleni narod prvenstveno je poznat po svojoj šamanskoj tradiciji i kultu svetog pejotla, malenog kaktusa (Lophophora williamsii) globularnog oblika, bez bodljika i psihoaktivnih svojstava. Tradicionalno društvo Huichola temelji se na lovu, sakupljanju i hortikulturai.
Prve opise peyote kulta ostavio je španjolski kroničar Bernardino de Sahagún kod Čičimeka i Tolteka. Danas je raširen u Meksiku među plemenima Cora, Huichol i Tarahumara. Još u prošlosti Carrizo Indijanci ove običaje donesli su Komančima pa se raširio među drugim plemenima, kao što su Kiowa i Navaho, sveukupno oko 50 plemena. Među Huicholima sa Sierra Madre, udaljenih nekoliko stotina kilometara od mjesta gdje ova biljka raste, poduzimaju se godišnja hodočašća koja počinju krajem kišne sezone. Prvi je ovakvo putovanje poduzeo Tamatsi Kauyumari (plavi jelen). Oni ovaj pohod nazivaju 'lovom' na peyote. Sakupljače, njih 10 do 15 na ovom 'lovu' pretvodi "mara'akame"-šaman, koji je u kontaktu sa Tatewarijem (Naš djed-vatra), poznatom i kao Hikuri ili Jicuri (Peyote-bog), vodeći ih u zemlju Wirikuta u kojoj jicuri raste. Peyote se reže na malene kriškice (poznate kao peyote buttons) koje se suše i kao takve jedu. Njezin je glavni sastojak alkaloid-meskalin, prvi su izolirali 1896. poznati berlinski toksikolog Louis Lewin i farmakolog i kemičar Arthur Heffter (1859 – 1925).
vidi i Pochotita‎.
La Mesilla (razvrstavanje)
La Mesilla ima više značenja:
Vadu Izei (razvrstavanje)
Vadu Izei ima više značenja:
San Martín de las Flores (razvrstavanje)
San Martín de las Flores ima više značenja:
Quartarella, Campobasso
Quartarella je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 662 m.
Albinia, Grosseto
Albinia je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2926 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Big Sky, Montana
Big Skaj je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.308, što je 1.087 (89,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pavlove poslanice
thumb|right|220px|[[Valentin de Boulogne, sveti Pavle piše svoje poslanice (17. vek)]] Pavlove poslanice ili Pavlova pisma su pisma odnosno poslanice koje je apostol Pavle upućivao raznim ranohrišćanskim zajednicama.
Pavlove poslanice su najstariji spisi Novog zavjeta, te najstariji hrišćanski spisi uopšte. Već oko 50. godine, dvadesetak godina nakon Isusove smrti, on u Korintu piše Prvu poslanicu Solunjanima, najstariji sačuvani hrišćanski spis.
Kritički proučavaoci smatraju da neke Pavlove poslanice nije pisao Pavle, uključujući tri „deutero-Pavlova" pisma (Kološanima, Efešanima i drugo Solunjanima), a posebno tri „pastoralna" pisma (I i II Timotiju i Titu).
Pozadina
Pavle je osnivao hrišćanske crkve po čitavom istočnom Sredozemlju, uglavnom u urbanim centrima. Pošto bi preobratio određeni broj ljudi na nekom mestu, on bi odlazio dalje. Ali, ponekad bi dobijao loše vesti od neke od zajednica koju je osnovao, npr: došlo je do podele unutar zajednice, javio se problem nemorala, dolazili su učitelji koji su prenosili ideje drukše od njegovih, neki članovi su počeli da slede “lažna učenja” i tako dalje. Nakon takvih vesti, Pavle bi toj zajednici poslao povratno pismo, koje se bavilo pomenutim problemima. Takva pisma, odnosno poslanice, su bila veoma važna za život tih zajednica i vremenom su neka od njih stekla status svetih spisa.
Autorstvo
thumb|[[Timotej Efeški, jedan od koautora Pavlovih poslanica.]]
Pavle uglavnom nije sam pisao poslanice. U uvodnom pozdravu, pored njega se često navode i drugi saradnici:
Pavle je neke poslanice diktirao pisaru-sekretaru. U Poslanici Galatima Pavle na kraju pisma dodaje post scriptum ličnim rukopisom, (uobičajen način u antici), kako bi primaoci znali da je on autor tog pisma: „Vidite, velikim slovima pišem vam sopstvenom rukom" (Gal. 6:11). Njegov rukopis je bio krupniji od rukopisa pisara. U jednoj prilici se jedan od Pavlovih tajnika otkriva; to je čovek po imenu Tercije, kome je Pavle diktirao svoje pismo Rimljanima. (Rimljanima 16:22.)
Spisak poslanica
Sledeće poslanice se tradicionalno smatraju Pavlovim: thumb|Fragment [[Poslanica Filemonu|Poslanice Filimonu]]
Među poslanicama koje se tradicionalno nazivaju Pavlovim, biblijska znanost razlikuje autentične i neautentične, to jest one kojima je autor Pavao, te one kojima je autor neki drugi kršćanski pisac. I jedne i druge smatraju se u kršćanstvu nadahnutima.
Pavle je verojatno napisao mnogo više poslanica nego što je sačuvano. On sam pominje još neke poslanice; na primer, u prvoj Korinćanima (5:9), pominje jednu poslanicu koju je Korinćanima napisao ranije (pre prve poslanice Korinćanima).
Sakupljanje
Proučavalac Novog zaveta Robert M. Price istražujući kako, kada i ko je sakupio razne Pavlove poslanice u jednu zbirku poslanica, dolazi do zaključka da je Markion prva osoba zabeležena u istoriji da prikuplja Pavlova pisma raznim crkavama u jedan kanon Pavlovih poslanica. Markion je kodifikovao prvi kanon Novog zaveta koji se sastojao od Pavlovih poslanica i Lukinog evanđelja. Markionov Novi zavet je sadržavao deset poslanica apostola Pavla: Galatima, 1. i 2. Korinćanima, Rimljanima, 1. i 2. Solunj, Efežanima (koju je nazivao Laodikejskom), Kološanima, Filipljanima i Filemonu.
Analiza
Pavlove poslanice pružaju obilje dokaza da su žene imale istaknutu ulogu u najranijem periodu hrišćanskih zajednica.
Korinćanima
Izgleda da je korintska zajednica, brzo nakon Pavlovog odlaska, pala pod uticaj nekih doktrina za koje je on verovao da su u suprotnosti s duhom evanđelja. Podstaknuti, verovatno, od aleksandrijskog učitelja Apola, Korinćani su počeli da se zanimaju za vidove spasenja do kojih se može dospeti putem filozofskog znanja i "obične", ljudske mudrosti. Oni dovode u pitanje doktrinu o vaskrsenju iz mrtvih, i drže se nekih običaja koji odražavaju njihovo helenističko nasleđe.
Galatima
U Galatiji Pavle nailazi na crkve čiji članovi zagovaraju tradicionalne jevrejske običaje, smatrajući, na primer, da su obrezivanje i poštovanje Mojsijevog zakona neophodni preduslovi za pristupanje Isusovom pokretu. Pavle, nasuprot, eksplicitno tvrdi da ako Galati prihvate obrezivanje, onda njihova vera u Hrista nema posebnog smisla ni opravdanja. (Gal 5.2)
Efešanima
U Poslanici Efešanima, koja je pisana nešto docnije od Kološana, se govori o različitim nebeskim, kosmičkim "silama", "vlastima", "poglavarstvima" i "gospodstvima" što obitavaju "ispod neba", u "tami ovoga sveta", i s kojima, prema autoru ove poslanice, treba voditi neprekidnu metafizičku borbu. Oponenti u Efesu ne mogu se lako identifikovati kao pripadnici neke konkretne grupe. Moglo bi se pretpostaviti da su oni zastupali izvesna gnostička stanovišta (vidi Stvarnost vladara), ali zanimljivo je i da je teologija izložena u Efešanima, bar u nekim svojim elementima, takođe bliska gnosticizmu.
Timotiju
Proučavaoci smatraju da prvu i drugu poslanicu Timotiju nije pisao Pavle, već su ih pisali izvesni hrišćani dve ili tri generacije posle njega. Ove poslanice prenose da je Pavle „položio ruke" na mladog preobraćenika Timotija da ga rukopoloži kao svog naslednika, odnosno „nadglednika" (episkopos) pastve, i cilj im je da pokažu da biskupima legitimno pripada „apostolski" autoritet nad "pastvom".
Solun (Olovo)
Solun je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Olovo koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 562 stanovnika.
La Mesita de Abajo (razvrstavanje)
La Mesita de Abajo ima više značenja:
Vadu Crișului (razvrstavanje)
Vadu Crișului ima više značenja:
Abel Gance
Abel Gance (25. oktobar 1889 – 10. novembar 1981) je bio francuski filmski režiser, producent, scenarist i glumac, najpoznatiji kao tvorac nekih od najznačajnijih ostvarenja francuske kinematografije u nijemoj eri.
C11H13F3N2
Molekulska formula C11H13F3N2 se može odnositi na:
Cottonport, Louisiana
Kotonport je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.006, što je 310 (-13,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ususău (razvrstavanje)
Ususău ima više značenja:
Rukometni Euro 2008.
Europsko prvenstvo za rukometaše 2008. održavalo se od 17. do 27. siječnja 2008. u Norveškoj. Europski prvak je postala Danska, koja je u finalnom ogledu pobijedila Hrvatsku.
Sudionici
Sudionici europskog prvenstva su reprezentacije Hrvatske, Češke, Slovenije, Poljske, Rusije, Crne Gore, Danske, Norveške, Španjolske, Njemačke, Mađarske, Bjelorusije, Islanda, Švedske, Francuske i Slovačke.
Ždrijeb natjecateljskih skupina
Ždrijebom od 22. lipnja 2007. u Oslu su određene skupine za europsko prvenstvo za rukometaše.
Četiri skupine određene ždrijebom su bile:
Skupina B
Skupina B igrala se u Drammenshallen u Drammenu.
Skupina C
Skupina C igrala se u Haukelandshallenu u Bergenu.
Skupina D
Skupina D igrala se u Trondheim Spektrumu u Trondheimu.
Drugi krug po skupinama
Ovaj dio prvenstva izborile su prve tri reprezentacije iz svake skupine u prvom krugu. U ovaj dio prvenstva preneseni su svi rezultati postignuti u prvom krugu uz iznimku onog iz utakmice s reprezentacijom koja je ispala iz daljnjeg natjecanja.
Skupina I
<br style="clear:both;" />
Skupina II
<br style="clear:both;" />
Završnica
Ovaj dio prvenstva izborile su prve tri reprezentacije iz svake skupine u drugom krugu. Reprezentacije koje su u svojim skupinama završile na prvom i drugom mjestu ušle su u polufinalne utakmice, a trećeplasirane u utakmicu za 5. mjesto. Sve utakmice u ovom dijelu prvenstva igrale su se u Lillehammeru.
San Martín de Porres (razvrstavanje)
San Martín de Porres ima više značenja:
Rukometni Euro 2008.
Polufinale
Pobjednici su igrali u finalu, a poraženi za treće mjesto.
C11H16N2O
Molekulska formula C11H16N2O se može odnositi na:
La Joya del Gavilán, San Sebastián Tecomaxtlahuaca
La Joya del Gavilán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Sebastián Tecomaxtlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1993 m.
Urzicuța (razvrstavanje)
Urzicuța ima više značenja:
El Tecolote, Tingüindín
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 207 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1796 m.
Las Potrancas, Rioverde
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 995 m.
Okrug Ar Radmah, Ibb
Ar Radmah je okrug u Jemenu u pokrajini Ib.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 2130 m.
The Siege (Star Trek: Deep Space Nine)
The Siege je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 10. oktobra 1993. godine. Predstavlja neposredni nastavak epizode The Circle, odnosno završni dio trodijelne epizode započete sa The Homecoming. Radnja prikazuje kako Sisko, iako mu je to zapovjedništvo Zvjezdane flote zabranilo, odbija predati DS9 bajoranskim pučistima, dok istovremeno major Kira pokušava na Bajor donijeti dokaze da su puč oružjem pomogli Cardasssijanci.
Cornorotto, Treviso
Cornorotto je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
C11H16BrNO2
Molekulska formula C11H16BrNO2 se može odnositi na:
Cholulteca
Cholulteca (Cholultec, Čolulteka, Čolulanci; ne smiju se pobrkati sa Choluteca, plemenom iz grupe Manguean), stari indijanski narod iz Meksika sa središtem u Choluli, oko 6 milja ili nešto više od 9 kiometara južno od Tlaxcale. Čolulteci su bili saveznici Asteka i neprijatelji Tlaškalteka, kasnijih saveznika sa Španjolcima. Savezništvo sa Astecima navuklo je Čolultekima Španjolce na vrat. Grad je u svome pohodu 1519. uništio konkvistador Hernán Cortés u savezništvu sa Tlaškalancima, pobivši najmanje 3.000 Čolulteka, a prema Las Casasu (navodi W. H. Prescott) dao je 100 ili više njihovih poglavica nabiti na kolac i ispeći.
Prema Cortezu glavni čolultečki grad imao je oko 20.000 kuća, a u blizini grada nalazili su se nasadi kukuruza, aloja, čilija i veliki nasadi kaktusa za uzgoj cochinille (Dactylopius coccus), iz koje su dobivali crvenu boju.
Čolulteki su bili vješti zanatstvu, izradi metala, tkanina od pamuka i agave, lončarstvu i drugom. Ljudske žrtve su prinosili.
City Lights
Svjetla velegrada (engleski City Lights) je slavna američka nijema komedija sa dodirom drame iz 1931. koju je režirao Charles Chaplin prema vlastitom scenariju. Radnja se vrti oko skitnice koji u velegradu želi pomoči siromašnoj slijepoj djevojci u koju se zaljubio. Chaplinov Cirkus iz 1928. je bio njegov posljednji film prije pojave zvučnog razdoblja u filmovima, ali je on ipak i Svjetla velegrada snimio kao nijemi film pošto je tada bio jako utjecajan u Hollywoodu. Svjetla velegrada se nalaze i na listi 250 najboljih filmova kinematografije na siteu Internet Movie Database. Američki filmski institut je Svjetla velegrada stavio na 76. mjesto na listi najboljih američkih filmova, 100 godina AFI-ja... 100 filmova.
Radnja
Usred modernog grada organizirana je neka svečanost radi svečane prezentacije jednog spomenika. No kada se podignu zastori otkriju skitnicu kako spava na spomeniku, pa ga gomila otjera. Uvijek siromašni i jednostavni skitnica upozna slijepu djevojku koja prodaje cvijeće na ulici te se zaljubi u nju. Djevojka čuje zvuk raskošne limunzine te slučajno zamijeni skitnicu za milijunaša. Ona mu pokaže svoj stan u kojem živi sa bakom. Skitnica otkriva da joj treba velika svota novca za operaciju uz pomoč koje bi opet mogla progledati, pa joj odluči nekako pomoči.
Jedne noći slučajno spasi život pijanog milijunaša koji se je htio utopiti u rijeci te mu ovaj postane prijatelj. Oni se zabavljaju i vesele, no samo dok je milijunaš pijan – kada ujutro otrijezni ne prepoznaje skitnicu te ga da izbaciti iz svoje kuće. Skitnica pronađe male honorarne poslove, kao što je čiščenje ulice, ali uvijek dobiva otkaz. Jednom se prijavi na natječaj boksanja kako bi osvojio glavnu novčanu nagradu, ali izgubi usprkos hrabroj borbi. Opet sretne pijanog milijunaša koji mu odluči dati novac. No zbog nesporazuma biva optužen za krađu, uhićen od policije i stavljen u zatvor, ali ne prije nego što djevojci da novac za operaciju. Nakon nekoliko godina, skitnica biva pušten iz zatvora. Hoda ulicama bez cilja sve dok slučajno ponovno ne sretne djevojku, koja je progledala nakon operacije. Pošto ga nikada nije vidjela, ona ga ne prepozna. No onda ga dotakne i čuje njegov glas te ga prepozna i prvi put ugleda, te shvati da nije bogataš nego običan skitnica.
Prijem
Orson Welles je izjavio da mu je ovo najdraži film. 1963. časopis Cinema je zamolio Stanleyja Kubricka da nabroji svojih 10 najdražih filmova – Svjetla velegrada našla su se na 5. mjestu. Ruski redtaelj Andrej Tarkovski je također u svojoj listi 10 najdražih filmova 1972. stavio Svjetla velegrada na 5. mjestu. Federico Fellini je priznao da njegov film Cabirijine noći citira ovaj film. Woody Allen je u dokumentarcu „Charlie: The Life and Art of Charles Chaplin“ izjavio da su Svjetla velegrada Chaplinov najbolji film.
Kritike
Svi kritičari su se složili da su „Svjetla velegrada veliki film, jedan od najboljih Chaplinovih filmova koji je uspješno spojio komediju i dramu. Tako je u svojoj recenziji kritičar Bob Bloom napisao: „Najbolji i najdirljiviji kraj u bilo kojem filmu. Chaplinovo remek-djelo miješa komediju i osjećaje; prvo vas tjera nas smijeh a onda vam stvori suzu u oku“. Thomas Delapa također je hvalio film: „Četiri godine nakon što je počelo zvučno razdoblje, Charlie Chaplin je snimio virtuozno odglumljenu tragikomediju koja ga je predstavila u najsentimentalnijem izdanju, ali je on svjedeno genij“, kao i Mark Bourne: „Svjetla velegrada“ su jedan od rijetkih filmova gdje je Chaplin ugradio dobro strukturiranu priču umjesto lanca površno povezanih (makar briljantno izvedenih) komičnih trenutaka. Koliko god bila uspješna i ambiciozna, „Potraga za zlatom“ se doimala epizodično „Moderna vremena“ su onoliko stabilna koliko i Lego kockice...A zadnja scena. Ako vas ona ne dirne, niste prikladni za normalno društvo“.
U svojoj listi velikih filmova, Roger Ebert je ovo zapisao o filmu; „Ako bi se mogao sačuvati samo jedan Chaplinov film, „Svjetla velegrada“ bi se najviše približila do te točke u kojoj predstavlja najrazličitije varijacije njegovog genija. Film sadrži slapstick, patos, pantomimu, savršenu fizičku koordinaciju, melodramu, dostojanstvo te naravno skitnicu – lik koji je vjerojatno najpoznatija osoba na svijetu...U „Svjetlima velegrada“ jedini prijatelji skitnice su oni ljudi koji ga ne vide ili ne mogu vidjeti ispravno; pijani milijunaš koji ga ne prepoznaje kada se otrijezni, te slijepa djevojka. Njegov ofrcani izgled ga odvaja te čini da ga ljudi izbjegavaju i stavljaju u stereotip; skitnica nije jedan od nas. Za razliku od likova Keatona, koji imaju poslove te sudjeluju u društvenom životu, skitnica je izoliran otuđenik i usamljena osoba...Pošto sam nedavno ponovno pogledao „Svjetla velegrada“ i „Moderna vremena“, još uvijek sam očaran njihovim čarima. Chaplinov talent je zbilja bio čaroban“.
Budenheim
Budenhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 66 opštinskih središta okruga Majnc-Bingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 8.534 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7339009.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majnc-Bingen Budenhajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Majnc-Bingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 90 metara. Površina opštine iznosi 10,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.534 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 804 stanovnika/km².
Coca
Coca (pl. Cocas).- Pleme Nahua Indijanaca iz uže grupe Cazcan nastanjeno nekada u središnjem Jaliscu, u blizini Guadalajare i jezera Chapala. U vrijeme kada Španjolci prvi puta dolaze u ovu regiju, njihov vođa Tzitlali pokreće svoje pleme u malenu dolinu okruženu visokim planinama, kraj poznat kao 'Cocolan'. Kao miroljubivo pleme Španjolci ih nisu dirali. José Ramírez Flores, nabrojao je gradove po kojima se govorio coca jezik, viz.: Cuyutlán, San Marcos, Tlajomulco, Toluquilla i Poncitlán.
Poznati meksički pjevači mariachi ili mariache, govori meksički povjesničar Ignacio Davila Garibi, iz Jalisca, nose ime po platformama koje su Coca Indijanci gradili po svojim gradovima Cocula, Zacoalco i drugima, koji su im služili za održavanje plesova. Riječ je porijeklom iz njihovog 'sestrinskog' jezika pinutl.
Belo Polje (Kuršumlija)
Бело Поље је насеље у Србији у општини Куршумлија у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 151 становника (према попису из 1991. било је 150 становника).
Демографија
У насељу Бело Поље живи 133 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 50,2 година (51,1 код мушкараца и 49,3 код жена). У насељу има 64 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,36.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Lloyd Bacon
Lloyd Francis Bacon (4. decembar 1889 – 15. novembar 1955) bio je američki filmski režiser iu glumac, najpoznatiji po mjuziklima 1930-ih koje je snimao za studio Warner Bros.
Micloșoara, Baraolt
Micloșoara je naselje u Rumuniji u okrugu Kovasna u opštini Baraolt.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 541 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 487 m.
Osman
Osman može biti:
La Mesita (razvrstavanje)
La Mesita ima više značenja:
C11H18N2O3
Molekulska formula C11H18N2O3 se može odnositi na:
San Martín Dos (razvrstavanje)
San Martín Dos ima više značenja:
Urziceni (razvrstavanje)
Urziceni ima više značenja:
La Mexicana (razvrstavanje)
La Mexicana ima više značenja: