cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Borbe oko Kotor-Varoša i Šipraga 1944.
Operacije 14. SNOUB
Iako su podaci o djelovanju 14. brigade i za april 1944. nepotpuni, zna se da je 1. aprila jedan njen bataljon bio kod selu Baljvine, iznad Vrbasa (kod ušća Crne rijeke), u obezbjeđenju prelaza partizanima koji su išli za Krajinu. Ovaj bataljon se sukobio sa četnicima oko Mokrog Luga (kod Skender Vakufa). Nekoliko četnika je ubijeno i zaplijenjene su četiri puške. Advan Hozić, tadašnji sekretar brigadnog SKOJ-a, vjerovao je je to bio 1. bataljon Brigade. Za to vrijeme ostali bataljoni brigade su se zapadno od Kotor-Varoši, na liniji Podbrđe – Zabrđe – (obližnje selo) Šibovi. Tu su bili i 2. aprila, kada su dva aviona bombardirala Štab 2. bataljona Brigade u Zabrđu. Jedan civil je poginuo, a pet je ranjeno. Petog aprila izvedena je planirana akcija na četnike u selu Kablovi (zaslak Vukovići), ali su podaci o četnicima bili netačni — nije ih tamo uopće bilo. Od 8. do 10. aprila jedan bataljon Brigade je, između Crne Rijeke i Čelinca, prekopavao je cestu Banja Luka – Kotor-Varoš. Od 18. marta četnici više nisu davali veći otpor. Prema nekim podacima, 1. i 2. krajiška četnička brigada Bosanskog četničkog korpusa povukle su se preko Vrbasa na Manjaču, odmah nakon te borbe. Znajući da su general Savo Orović i delegati SKOJ-a bili u prolazu za Drvar, putujući na 2. kongres USAOJ-a, Štab brigade nije poduzimao sukobe sa četnicima, iako im je u zaštitu dao cio 4. bataljon. U ovoj partizanskoj koloni su, pored delegata SKOJ-a iz istočne Bosne bili i delegati iz srednje Bosne (ukupno oko 100). Neprijateljski avioni su ih napali 18. aprila. Borci 4. bataljona Brigade koji su bili u obezbjeđenju kolone, po avionima su otvarali su otvarali vatru čim bi se pojavili. Među delegatima su bili Mile Trnjaković, Nijaz Dizdarević, Bernard Rozmuz i Mićo Rakić, a iz srednje Bosne: Mirko Sančanin, Momir Radomirović, Nevenka Petrić, Pero Kulundžija, Nikodin Slatinac, Jovo Dukić i svi su ostali neozlijeđeni, iako su napadi ponovljeni nekoliko navrata.
Od sela Bregova (na Čemernici), delegate i Orovića je prihvatila neka jedinica 13. Brigade „Rade Končar“ i otpratila ih dalje, u Bosansku Krajinu. Treći bataljon, je išao u Mrkonjić-Grad po neku opremu, a vraćao se 18. aprila između Čemernice i Vrbasa, na područje oko Kotor-Varoši.
Polovinom aprila 1944. zamjenik komandanta brigade, Duško Bojanić, izvadio je neke neeksplodirane avionske bombe bačene na Kotor-Varoš i demontirao ih sa jednim zarobljenim četnikom. Eksploziv iz bombi velike razorne moći iskorišten je je zatim za rušenje puta Čelinac – Kotor-Varoš. Uglavnom zbog špijunaže i saradnje četnika i snaga NDH, 14. brigada je u ovom razdoblju doživjela i jedan neuspjeh. Nije se, naime, uspješno oduprla napadu ustaško-četničkih jedinica na Kotor-Varoš. Dogodilo se to kada je Peti korpus već planirao neku veću akciju na području Prijedora. Planirano je da za to vrijeme da otkloni intervenciju jačih neprijateljskih snaga iz Banje Luke. Tom prilikom je Štabu 11. NOU divizije naređeno da sa jačim snagama "te noći simulira napad na Banju Luku". Budući da je 14. brigada bila najbliža tom gradu, štab 11. divizije je inaredio da se, sa tri bataljona, 19. aprila u 21:00 sat, spusti preko Lipovca i Bjeljevina prema Rebrovcu i Gornjem Šeheru. Trebalo je da jedan bataljon ostane na visu iznad prigradskog banjalučkog naselja Novoselije, zbog moguće intervencije četnika s leđa. Četrnaesta brigada u tom terminu nije imala sve bataljone i nije mogla u potpunosti izvršiti taj zadatak. Četvrti bataljon je bio u pratnji delegata koji su išli na 2. Kongres USAOJ-a u Bosansku krajinu i nije se bio vratio, a 3. bataljon je morao da ostane Kotor-Varoši, i neposrednoj blizini.
U isto vrijeme komandant brigade je užurbanim maršem, vodio 2. bataljon prema Kotor-Varoši, jer je pretpostavljao da gradu prijeti opasnost. Izbio je iznad lijeve obale Vrbanje, oko Šibova (kod Zabrđa), kada su se četničke kolone preko Lijepe kruške i Zabrđa spuštale prema Kotor-Varošu, a od Čelinca jurila dva tenka i nekoliko kamiona sa ustaškom milicijom.
Treći bataljon Brigade, koji se tada nalazio dijelom u Kotor-Varoši a dijelom na terenu prema selu Zabrđu, bio je potpuno iznenađen. Odstupio je bez ozbiljnijeg otpora. Bataljon 12. KNOU brigade, koji je noć ranije stigao iz Bosanske Krajine, našao se u blizini i bio raspoložen da pritekne u pomoć, ali je kasno uveden u tu akciju.
U tom upadu u Kotor-Varoš, uz ustaše, domobrana i ustaške milicije, učestvovale su i dvije četničke brigade Vrbaska i Jošavačka, izvještavala je četnička komanda „Zapadna Bosna“ komandu Draže Mihailovića.
Dva bataljona 5. kozaračke i tri bataljona 14. Ponovo su u noći 24. na 25. aprila napali Kotor-Varoš i nisu ga zauzeli, kao ni naredne noći. Četrnaesta brigada je tom prilikom imala jednog mrtvog i tri ranjena. U napadu prve noći 3. četa 2. bataljona, odstupajući od grada, bila je gađana jakom vatrom neprijatelja sa Sokolina (na cesti za Skender Vakuf), uporišta isturenog na jednoj stijeni sa crkvom ograđenom visokim zidom, koje se smatralo neosvojivim. Komandir čete Dragoljub Jeftić odlučio je da pri ponovnom napadu na Kotor-Varoš, 25/26. aprila, likvidira Sokoline. Dva voda je postavio sa strane, da tuku neprijatelja, a 1. vod Mirka Preradovića usmjerio je da direktno napada ovo usko i nepristupačno uporište. Nakon uspješne akcije, ustaše-milicioneri su bježali su niz stijene. Jedan od njih je bio zarobljen, a 13 ih je poginulo.
Partizani su 26. aprila, u zoru, odustali od daljeg napada na Kotor-Varoš. Bataljoni 14. brigade koji su napadali sa juga, povlačili su se kroz zaklonjene usjeke i uz potoke.
Castelmonardo, Vibo Valentia
Castelmonardo je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 167 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 354 m.
Yucatán, Ocozocoautla de Espinosa
Yucatán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 941 m.
Glasovni fahovi
Glasovni fah (, mn. Fächer) sistem je klasifikovanja pevača, pretežno operskih, prema rasponu, težini i boji glasa. Pretežno se koristi u Evropi, paralelno sa italijanskom podelom glasova. Obe klasifikacije su date ovde paralelno.
Pevač čiji glas pripada jednom fahu može bez problema da peva uloge tog faha, a retki su pevači koji mogu pevati nekoliko fahova. Ipak, ni tada nije svaki jednak po kvalitetu i uvek se jedan od fahova ističe kao najbolji kod pevača, dok drugi variraju od uspešnijih ka manje uspešnim izvođenjima.
Sopranski fah
Za sâm glas videti: Sopran
Dos Hermanos, Tihuatlán
Dos Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Glasovni fahovi
Soubrette
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati subret soprani su Ileana Kotrubaš (Ileana Cotrubaş)
Koloraturni sopran
Poznat još i kao lirski koloraturni sopran, vrlo pokretljiv, blistav glas sa proširenim gornjim registrom. Osnovna razlika u odnosu na prethodno opisan subret je mogućnost pevanja ekstremno visokih tonova, brzih koloraturnih pasaža i nešto zvonkiji i čistiji glas u visinama.
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati lirski koloraturni soprani su Beverli Sils (Beverly Sills), Lili Pons (Lilly Pons), Roberta Peters (Roberta Peters), Ketlin Betl (Kathleen Battle) i druge.
Dramski koloraturni sopran
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Lirski sopran
Zvan još i visoki sopran, nežan, mekan glas plemenite boje i široke pokretljivosti koji može da izdrži melodijske linije punim glasom i punim legatom. Uloge lirskog soprana mogu pevati i pevači sledećeg, mlado-dramskog faha u razvoju. Mnogi lirski soprani XX veka su pevali i neke uloge dramskog faha, ali iako rasponski mogu postići te uloge, ipak im fali dramatična, metalna boja tog faha.
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati lirski soprani su Mirela Freni (Mirella Freni), Elizabet Švarckof (Elizabeth Schwarzkopf), a od domaćih soprana su najbolje bile Irena Davosir Matanović i Vera Kovač-Vitkai, koje su uspešno pevale i uloge lirskih (Norma, Violeta, Neda) i dramskih fahova (Toska, Abigaela, Desdemona, Leonora).
Mlado-dramski sopran
Zvan još i spinto sopran, snažan glas jake melodijske linije, sposoban za dramatične izlive kroz samu boju glasa. Pevači ovog glasa skoro redovno sa sazrevanjem glasa prelaze u prave dramske soprane.
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati spinto soprani su Marija Kalas (Maria Callas), Montserat Kabaje (Montserrat Caballé), Renata Tebaldi (Renata Tebaldi), Leontin Prajs (Leontyne Price), Šeril Stader (Cheryl Studder), Karol Vanes (Carol Vaness), Zinka Kunc-Milanov i druge.
Karakterni sopran
Zvan još i Zwischenfach, predstavlja glas koji kombinuje karakteristike lirskih sa dramskim mogućnostima mlado-dramskih i dramskih soprana. Ovakav glas, koji nije čest, iako mnogi soprani pokušavaju da ga izgrade, pored mogućnosti pevanja najvećih sopranskih uloga (Manon, Mimi, Toska, Anđelika, Ćo-Ćo-San, Violeta...), mogu uspešno izvoditi i mecosopranske uloge (Karmen, Santuca...). Ovaj fah nije početnički, već se mora izgraditi tokom karijere. Neki mecosoprani su uspeli da prošire svoj raspon do sopranskog, ali da zadrže tamnu boju i dramatičnost svog osnovnog faha, pa su, kao na primer Širli Veret, uspešno izvodile uloge dramskih soprana, kao što je npr. Ledi Magbet.
Uloge za ovaj glas nisu posebno pisane već variraju između lirskih i dramskih uloga.
Poznati pevači su (mecosoprani) Širli Veret (Shirley Verrett), Grejs Bambri (Grace Bumbry), Marija Eving (Maria Ewing) i (soprani) Regina Resnik (Regina Resnik) i Helga Derneš (Helga Dernesch).
Dramski sopran
Širok glas, metalnog tembra, prodornih jačina, sa velikim dramskom bojom. Velike uloge Verdija, Pučinija, kao i Štrausa su pisane za ovaj fah. Dramski sopran ima jak, metalni gornji registar i izražajan i taman donji registar. Dok se drugi sopranski fahovi često gube u donjem registru, nemaju dovoljno snage da ga ispevaju, kod dramskog soprana je on jak kao i srednji registar.
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati spinto soprani su Sena Jurinac (Sena Jurinac), Birgit Nilson (Birgit Nilsson), Hildegard Berens (Hildegard Behrens), Eva Marton (Eva Marton), a od domaćih dramskih soprana najpoznatija je Radmila Bakočević.
Vagnerijanski sopran
Poznat još i kao Visokodramski sopran je velik, težak i prodoran glas sa širokim srednjim i donjim registrom uz jake, ali i dalje tamne tonove visokog registra. Uloge pisane za ovaj glas se pretežno nalaze u Vagnerovim operama, te su tako dobile ime, iako i kod drugih kompozitora ima zahteva za ovim fahom.
Širok glas, metalnog tembra, prodornih jačina, sa velikim dramskom bojom. Velike uloge Verdija, Pučinija, kao i Štrausa su pisane za ovaj fah. Dramski sopran ima jak, metalni gornji registar i izražajan i taman donji registar. Dok se drugi sopranski fahovi često gube u donjem registru, nemaju dovoljno snage da ga ispevaju, kod dramskog soprana je on jak kao i srednji registar.
Ipak, pevač koji može da peva uloge ovog faha ne mora da uspešno interpretira uloge u Vagnerovim operama jer, za razliku od italijanskog bel canta, tessitura uloga je pomerena naviše i veći deo uloge se nalazi u visokom srednjem registru bez čestih visokih tonova, uz nužno pevano deklamovanje, što veoma umara glas, a kako Vagnerove opere traju u proseku četiri sata, za pevanje ovih uloga, pored vrhunske tehnike, potrebna je i fizička snaga.
Takav primer je Ziglinda u Vagnerovim „Valkirama”, u ariozu Der Männer Sippe iz prvog čina, koji sadrži čak 13 h tonova male oktave koji pripadaju donjem delu altovskog registra, a od toga je 11 tonova u četiri takta koje soprani moraju da otpevaju, a ne samo da 'zakače':
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati soprani su Birgit Nilson kasnije u karijeri (Birgit Nilsson), Eva Tarner (Eva Truner), Eva Marton danas (Eva Marton), Gena Dimitrova (Gena Dimitrova), Gvinet Džouns (Gwyneth Jones), Linda Kelm (Linda Kelm'), Kirsten Flagštad (Kirsten Flagstad).
Mecosopranski i altovski fah
Za sâm glas videti: Mecosopran i Alt
Lirski mecosopran
Poznat još i kao Spielalt (nem. melodijski alt) izražajan i pokretljiv glas, sličan subretu kod soprana, široke legato melodijske linije. Boja lirskih mecosoprana nije tamna kao kod ostalih, nižih, fahova.
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati lirski mecosoprani su Frederika fon Štade (Frederica von Stade), Lučija Valentini-Terani (Lucia Valentini-Terrani), Čečilija Bartoli (Cecilia Bartoli) i druge.
Dramski mecosopran
Pokretljiv glas metalnog tembra jakog gornjeg registra i tamne boje u donjem registru. Za ovaj glas su pisane najveće uloge mecosoprana u operi.
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati dramski mecosoprani su Fjorenca Kosoto (Fiorenza Cosotto), Đulijeta Simionato (Giulietta Simionato), Tatjana Trojanos (Tatiana Troyanos), Merilin Horn (Marilyn Horne) i druge, a od domaćih je najpoznatija i najkvalitetnija Biserka Cvejić.
Dramski alt
Pokretljiv glas metalnog tembra jakog gornjeg registra i tamne boje u razvijenom donjem registru. Ovaj fah je često kombinovan sa sledećim, dubokim altom i rezervisan je za zrele pevače, razvijenog raspona i sigurnog glasa. Najdramatičnije uloge mecosoprana su posane za ovaj glas.
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati pevači ovog faha su Fjorenca Kosoro (Fiorenza Cosotto), Đulijana Simionato (Giulietta Simionato), Tatjana Trojanos (Tatiana Troyanos), Merlin Horn (Marilyn Horne) i druge.
Duboki alt
Duboki ili samo alt je širok, jak glas razvijenog donjeg registra. Iako pevač ovog faha može pevati uloge dramskog alta, obrnuto nije slučaj, jer uloge dubokog alta zahtevaju jake dubine koje zalaze u raspon muških glasova.
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati alti su Florens Kuivar (Florens Quivar), Ketlin Ferije (Kathleen Ferrier) i druge.
Tenorski fah
Za sâm glas videti: Tenor
NB Svi navedeni rasponi realno zvuče oktavu niže od napisanog
Bufo tenor
Poznat još i kao Spieltenor, manji, izražajan glas, komičnog prizvuka, lakša varijanta lirskog tenora. Mlađi bufo tenor sa godinama može preći u fah lirskog tenora.
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati tenori su Gerhard Unger (Gerhard Unger), Peter Šrajer (Peter Schreier) i drugi.
Lirski tenor
Poznat još i kao Hohertenor, pokretljiv glas mekog tembra i širokog raspona. Ovaj fah se može podeliti u dve kategorije: tenora leđero (it. leggiero) i višeg, tzv. italijanskog tenora. Osnovna razlika se pravi pri izboru uloga, te se italijanskom daju teže, a leđero tenoru lakše uloge. Ipak, česti su tenori koji objedinjuju ova dva pod-faha.
Poznati pevači su Frančesko Araiza (Francesco Araiza), Kris Merit (Chriss Merritt), Stanford Olsen ('"Stanford Olsen), Alfredo Kraus (Alfredo Kraus), Hose Kareras (José Carreras), Nil Šihof (Neil Schicoff'') i drugi.
Karakterni tenor
Tipičan tenorski Zwischenfach, metalnog tona i sposoban za čistu deklamaciju, izražene jačine. Uloge ovog glasa uglavnom pokrivaju ozbiljnije uloge lirskog tenora i uloge spinto tenora
Spinto tenor
Poznat još i kao mlado-herojski tenor, glas velike širine, metalnog tembra i pokretljivih pasaža, čistih visina. Razdelnica je između lirskog i dramskog tenora, iako ne može pevati sve uloge iz tih fahova.
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati tenori su Nikolaj Geda (Nicholai Gedda), Franko Koreli (Franco Corelli), Enriko Karuzo (Enrico Caruso), Benjamino Đilji (Beniamino Gigli), Đusi Bjerling (Jüssi Børling), Đuzepe di Stefano (Giuseppe di Stefano), Karlo Bergonci (Carlo Bergonzi), Franko Koreli (Franco Corelli), Mario del Monako (Mario del Monaco), Plasido Domingo (Placido Domingo) i Lučano Pavaroti (Luciano Pavarotti).
Dramski tenor
Poznat nekad kao tenor-bariton, je jak glas izraženog donjeg i srednjeg registra, pretežno glas vagnerovskog tipa.
Poznati tenori su Džon Vikers (John Vickers), Lauric Melhior (Lauritz Melchior), Ben Hepner (Ben Heppner), Geri Lejks (Gary Lakes) i drugi.
Baritonski fah
Za sâm glas videti: Bariton
Lirski bariton
Poznat još i kao Spielbariton, suptilan, pokretljiv glas sa blago proširenim gornjim registrom. Visoki tonovi registra su česti u ulogama za ovaj glas.
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati lirski baritoni su Herman Praj (Herman Prey), Đino Beki (Gino Bechi) i drugi.
Kavaljer-bariton
Glas metalnog tembra, pogodan i za lirske i za dramske pasaže, plemenite boje i izražajnosti.
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati baritoni su Erbehard Vehter (Erbehard Wächter), Dmitri Hvorostovski (Dmitriй Hvorostovski/Dmitri Hvorostovsky), Hakan Hagegard (Håkan Hagegård) i drugi.
Karakterni bariton
Poznat još i kao verdijanski bariton, snažan glas, velikog raspona, teškog donjeg registra. Ovaj glas je predviđen za većinu velikih uloga Verdijevog i Pučinijevog opusa.
Poznati baritoni su Leonard Voren (Leonard Warren), Šeril Milns (Sherill Milnes), Etore Bastinijani (Ettore Bastiniani), Tito Gobi (Tito Gobbi), Renato Bruson (Renato Bruson), Pjero Kapučili (Piero Cappuccilli), Leo Nuči (Leo Nucci), Paolo Koni (Paolo Coni), Đorđo Zankanaro (Giorgio Zancanaro), Robert Meril (Robert Merrill).
Herojski bariton/Bas bariton
Poznat ranije kao visoki bas danas kao bas-bariton, snažan i bogat glas, nosećeg srednjeg registra ali težak i slabo pokretljiv sa ne tako jakim visinama. Postoje lirski i dramski herojski baritoni. Ovaj fah je nastao u nemačkoj operi, ali se koristi i za teže uloge Verdijevih i Pučinijevih opera.
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati herojski baritoni su Džordž London (George London), Rudolf Bokelman (Rudolf Bockelmann), Fridrih Šor (Fridrich Schorr), Tomas Stjuart (Thomas Stuart), Donald MekIntajer (Donald McIntyre), Džejms Moris (James Morris).
Bufo bas
Poznat još i kao Spielbaß, manji, pokretljiv i izražajan glas, pogodan za karakterizaciju i brze zgusnute pasaže.
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati bufo basovi su Franko Korena (Franco Corena), Italo Taho (Italo Tajo) i drugi.
Težak bufo bas
Poznat još i kao schwerer Spielbaß, jak, pokretljiv i izražajan glas, široke karakterizacije. U ulozi Osmina iz „Otmica iz Saraja”, je napisana i najniža basovska deonica, čak do tona D u velikoj oktavi.
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati basovi su Aleksander Kipnis (Alexander Kipnis), Kurt Bume (Kurt Böhme) i drugi.
Karakterni bas
Poznat još i kao bas-bariton, izražajan glas proširenog opsega, čvrstih visina i jakog srednjeg i donjeg registra.
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati basovi su Žoze van Dam (Josè van Dam), Semjuel Rejmi (Samuel Ramey), Ruđero Rajmondi (Ruggiero Raimondi) i drugi.
Ozbiljni bas
Poznat još i kao basso cantabile, izražajan glas tamne boje i jakog donjeg registra. U uloge ovog faha se ubrajaju veće basovske uloge, ali i manje uloge bas-baritonskog faha.
Uloge za ovaj glas su (između ostalih):
Poznati basovi su Čezare Sjepi (Cesare Siepi), Fjodor Šaljapin (Fёodor Šalяpin), Boris Kristof (Boris Hristov), Nikolaj Đaurov (Nikolaй Gяurov), Marti Talvela (Martti Talvela) i drugi, a od domaćih su najzapaženiji Miroslav Čangalović i Živan Saramandić.
Rancho Juquila de los Pinos, Cochoapa el Grande
Rancho Juquila de los Pinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cochoapa el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1463 m.
La Laguna, Amozoc
La Laguna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Amozoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2290 m.
Croza, Cuneo
Croza je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 895 m.
Fossalta, Verona
Fossalta je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Los Vegas, Tarimoro
Los Vegas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Tarimoro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1880 m.
Union City, Tennessee
Junion Siti je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Sânpaul, Sânpaul, Mureș
Sânpaul je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Sânpaul.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3959 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 284 m.
Gavelle, Vicenza
Gavelle je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Opština Coatzintla, Veracruz
Coatzintla je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Gavelle, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1028 m.
Opština Coatzintla, Veracruz
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 9021 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 126 m.
Mott the Hoople
Mot d hupl (Mott the Hoople) je britanska rok grupa iz 70-tih godina 20. veka.
Parihuzovce
Parihuzovce je naseljeno mjesto u okrugu Snjina, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Mott the Hoople
Istorija
Mik Ralfs (Mick Ralphs), gitara, Dejl Grifin (Dale "Buffin" Griffin), bubnjevi, Overend Pit Vots (Overend Pitt Watts), bas gitara i Verden Alen (Verden Allen), orgulje počeli su kao grupa Sajlens (Silence). Sa pevačom Stenom Tipinsom (Stan Tippins) snimili su nekoliko pesama koje su se kasnije objavili. Tipinsa je zamenio Ijan Hanter (Ian Hunter) a Tipins je ostao u grupi kao menadžer i prateći vokal. Grupa je dobila ime Mot d hupl po knjizi Vilarda Manusa (Willard Manus). Snimili su četiri ne previše uspešna albuma, ali su bili mnogo uspešniji i poznatiji kao koncertna grupa. Grupa je 1972. bila na rubu razlaza ali na nagovor Dejvida Bouija nastavlja sa radom i postiže prve komercijalne uspehe. Do 1974. sledili su dva nova albuma i prvi uspesi u SAD. U to doba počinju i prve svađe unutar grupe budući da se deo članova nije slagao sa novim glam rok imidžom grupe. Mik Ralfs i Verden Alen napuštaju grupu 1972. odnosno 1973. a Ralfs sa Polom Rodžersom iz grupe Fri osniva grupu Bed kompani. Novi gitarista je postao Arijel Bender (Ariel Bender). Verdena je prvo zamenio Mik Bolton (Mick Bolton) a zatim Blu Viver (Blue Weaver). Nakon dolaska pijaniste Morgana Fišera (Morgan Fisher) u grupu, Hanter na koncertima uglavnom svira gitaru. Ova postava grupe imala je uspeha i u SAD. Bender je napustio grupu 1974. a zamenio ga je Bouijev gitarista Mik Ronson (Mick Ronson). Na kraju grupu napušta i Hanter. Sa pevačom Najdžel Bendžaminom (Nigel Benjamin) i gitaristom Rejom Mejdžorom (Ray Major) grupa nastavlja delovanje pod imenom Mot, ali sa mnogo slabijim uspehom. Posle tri albuma, još dve personalne promene (Stiv Hajams (Steve Hyams) i Džon Fidler (John Fiddler) i odlaska Najdžela Bendžamina, grupa menja ime u Britiš Lajons (The British Lions).
Muzički stil
Grupa Mot d hupl izvodila je hard rok, ali je većina muzičkih kritičara svrstavala muziku grupe u glam rok, najviše zbog specifičnog scenskog nastupa i čestog korišćenja instrumenata sa klavijaturama.
Del amor y otros demonios
U prologu, Gabriel García Márquez tvrdi da je roman izmišljena priča koja je za temelj imala jednu od mnogobrojnih legendi koje mu je njegova baka pričala u djetinstvu. Radnja prati sudbinu dvanaestogodišnje djevojčice, za koju se vjeruje da je zaražena bjesnoćom, i čija duga kosa bakrene boje nastavlja rasti i nakon njene smrti. Prije nego što je napisao ovaj roman, Márquez je prisustvovao iskopavanju jedne grobnice, te u jednom od grobova ugledao kostur slične mlade djeovjke s dugom crvenom kosom, koja je ubrzo postala izvorom njegove inspiracije za ovaj roman. Mariana Solanet u priručniku Garcia Marquez for Beginners (Marquez za početnike) ipak tvrdi kako je priča u potpunosti plod Marquezove mašte. Ona radije prihvaća činjenicu da je djelo Daniela Lemaitrea, Historija Kartage, poslužila Marquezu kao temelj za njegov roman Ljubav u doba kolere.
La Puerta, Del Nayar
La Puerta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1262 m.
Mott the Hoople
Muzički stil
Pesme je u početku uglavnom pisao Mik Ralfs, a kasnije i Ijan Hanter koji je ostao najpoznatiji po baladama. Većina pesama grupe podsećala je na rokenrol 50-tih godina.
Del amor y otros demonios
2008. premijerno je izvedena opera Ljubav i druge nečiste sile na Glyndebourne festivalu.
Las Mimbres, Cosalá
Las Mimbres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Cosalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 279 m.
Del amor y otros demonios
Sierva María
Sierva María je jedinica markiza Casalduero Don Ignacio de Alfaro y Dueñas i Bernarde Cabrera. Odgojila ju je Dominga de Adviento, jedna crkinja koja je služila u markizovom domu. Rođena je sedam mjeseci nakon začeća s pupčanom vrpcom oko vrata, tako da su pomislili da neće preživjeti. Dominga je tada dala zavjet da se djevojčina kosa neće rezati sve dok se ne uda, ako preživi. Djevojka je pak jako buntovna... a takvo ponašanje u društvu u kojem je živjela bilo je neprihvatljivo te su je proglasili utjelovljenjem samog vraga.
Zato ju je otac odvodi u samostan Santa Clara smatrajući da će ju boravak tamo i časne klarise "izliječiti". Za vrijeme te odvojenosti od ostaloga svijeta, ona dozvoljava dolazak oca Cayetana Delaure u odaju u kojoj je zatočena. Iako Delaura dolazi s ciljem da ju izliječi, egzorcizam ustupa mjesto ljubavi, a ustaljene propovijedi zamjenjuju ljubavni stihovi kojima ju on uči.
Andelaroche
Ondljaroš je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Alije koja pripada prefekturi Viši.
Parihuzovce
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 20 stanovnika.
Međućelijske veze
Čvrsta veza
mini|thumb|250px|[[Komunikacijska kopča]] Čvrsta veza se pojasno proteže preko cijelog obima ćelije čitavim obimom ćelije, a pod elektronskim mikroskopom ima karakterističnu konfiguraciju poput spojenih tkanina. Uspostavlja se susjednih epitelnih ćelija i sa vanćelijskim matriksom. Funkciju citoskeletnog sidra ima snop aktinskih filamenata ili, rjeđe, protein spektrin. Smatra se da je osnovna funkcija ove veze pomoć pri nabiranju površine epitela. Ova veza: Kopče - spojnice membrana su proteinski kompleksi od: Funkcija čvrstih spojeva je da formiraju barijeru, koja u manjoj ili višoj mjeri sprečava prolazak materija između epitelnih ćelija. Dimenzije zonule okludens su ispod granice vidljivosti svjetlosnog mikroskopa. Za vizualizaciju se koristi metoda kriofrakture.
Pojasna veza
Slično čvrstoj, i ove veze čine pojas oko ćelije. Međutim, za razliku od čvrstih, kod njih se membrane ćelija ne dodiruju, nego su razdvojene razmakom od oko 15 nm. Ćelije se povezuju nitima adhezijskih molekula – filamenatima grupe E-kadherina. Međućelijski filamenti su kontinuirani (bez prekida) i vežu se za aktinske filamente susjednih ćelija. mini|thumb|250px|[[Dezmosom]]
Andelaroche
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 267 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,28 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 428 metara (maksimalnoj 534 m, a minimalnoj 338 m).
Međućelijske veze
Hemidezmosomi
Hemidesmosomi (grč. ἡμι - hēmi = pola + δεσμός - desmós = veza + σῶμα - sṓma = tijelo) se nalaze između nekih epitelih ćelija i njihove bazalne lamine. Izgledaju kao polovine dezmosoma i vezuju ćeliju za njenu bazalnu laminu. Za razliku od dezmosoma kod kojih u pričvršćujući plak ulaze kadherini kod hemidezmosoma su to integrini, proteini koji služe kao receptori za laminin i kolagen tipa IV.
Komunikacijska veza
thumb|upright=1.6|Izgled komunikacijske veze Komunikacijski tip međućelijskih veza strukturno omogućava međusobnu razmjenu molekula i iona. Najpoznatije komunikacijske veze su: Komunikacijska veza (engl. gap junction) je prvenstveno komunikacijski spoj na bočnim stranama epitelnih ćelija. Međućelijski prostor između pojedinih pukotinskih spojišta je 2 nm i može se jedino vidjeti pod elektronskim mikroskopom i metodom kriofrakture. Pukotinsko spojište se sastoji od struktura koji se nazivaju koneksoni. Svaki konekson je građen od 6 proteina nazvanih koneksini koji sa koneksinima sa suprotne strane grade hidrofilnu poru. Kroz hidrofilnu poru je omogućen prijenos malih molekula, u prvom redu hormona, cAMP i iona, koji služe kao signalne molekule. Na taj način je omogućena komunikacija između ćelija.
Sinapse
Sinapse su međusobni spojevi nervnih ćelija ili između njih i efektorskih ćelija, tj. ćelija mišića i žlijezda. Sinapsama se također označava i sam proces prenosa bioinformacija. U nervnom sistemu, informacije se prenose u vidu električnih nervnih impulsa. Kada ovi signali dođu do kraja jednog nerva, prenose se na drugi ili na neku defektorsku ćeliju, što se postiže preko sinapsi. Postoje dvije različite forme sinapsi: Kod ljudi, električne sinapse su u srčanim i glatkim mišićnim ćelijama. To su svojevrsne direktne pukotinaste veze za prenos bioelektriciteta sa jedne efektorske ćelije na drugu. Sastoje se iz dva kružna vezna kanala (kanala-koneksona), koji potiču iz ćelija koje učestvuju u sinapsi i spajaju se u jedan kanal.
Koneksoni sadrže po 6 proteinskih molekula-koneksina, kružnog rasporeda, koji čine njegove zidove. U ovim sinapsama, električna struja se prenosi veoma brzo, što omogućava da se sve mišićne ćelije nekog glatkog mišića i srca istovremeno kontrahuju. Ovim sinapsama se također informacije prenose dvosmjerno, sa presinapsne na postsinapsnu ćeliju i obratno. Električne sinapse se ne zamaraju.
Kod čovjeka, u centralnom nervnom sistemu sve sinapse su hemijske. Kada nervni impuls stigne do kraja presinapsnog neurona, on, na svojim krajevima luči supstancu koja se označava kao neurotransmiter, a koja se veže za receptore postsinapsnog neurona i predaje prispjeki impuls. Na taj način se električni impuls, putem hemijskog posrednika, prenosi na susjedni neuron, gdje ponovo prelazi u bioelektričn podsticaj. Ovaj proces se označava kao ekscitacija. Neurotransmiter ne prenosi isključivo impulse na druge neurone, već može i blokirati njihovo prenošenje. Ovaj proces se zove inhibicija podražaja. Hemijske sinapse su jednosmjerne, jer provode nervne impulse samo sa presinapsnog na postsinapsni neuron. To ih čini veoma pogodnim za tok informacija u centralnom nervnom sistemu, jer omogućava da prispjeli signali teku u jednom smjeru, ka ciljnim strukturama.
Plazmodezme
Plazmodezme su specijalni kanali, tj. pukotine ćelijskog zida preko kojih komuniciraju biljne ćelije. To su cilindrični citoplazmatski mostići prečnika od 20 do 40 μm. Građeni su od plazmodezmne plazmamembrane (koja je produžetak ćelijske), citoplazmatskog prstena (produžetak citoplazme) i dezmotubula. Dezmotubule su gusto zbijeni fosfolipidni dvosloj, povezan sa membranama endoplazmatskog retikuluma. Ioni i manje molekule lako prolaze kroz citoplazmatski presten, a nekada se na njemu nalaze proteini koji omogućavaju kontrakciju i zatvaranje plazmodezmi. Ovim tipom veza mogu komunicirati i grupe ćelija i tako ostvariti poseban oblik sincicija.
Del amor y otros demonios
Cayetano Delaura
Cayetano Alcino del Espíritu Santo Delaura y Escudero je zadužen da izliječi Siervu Maríu. Smatra se da je direktni potomak Garcilasa de la Vege. Štićenik je biskupa De Cáceres y Virtudes, kojem mladi otac ponajprije čita knjige. Njegova jedina veća zadaća jest istjerati zlog duha iz tijela djevojčice, u koju se on nenadano zaljubljuje.
Matabasta, Angel R. Cabada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Del amor y otros demonios
Izvori
Solanet, Mariana. Garcia Marquez for Beginners. New York: Writers and Readers, 2001.
Mesa del Chiquero, Guadalupe y Calvo
Mesa del Chiquero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Las Estrellitas, Ocozocoautla de Espinosa
Las Estrellitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 775 m.
Centro Grande, Roma
Centro Grande je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 144 m.
Las Tierras, Batopilas
Las Tierras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Pianorso, Modena
Pianorso je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 758 m.
Diokle
Diokle ili Dioklo (grč. Διοκλῆς, lat. Diocles) ima više značenja:
Opština Satchinez, Timiș
Satchinez je opština u Rumuniji u okrugu Timiš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
La Línea, Tihuatlán
La Línea je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Велике Пчелице
Велике Пчелице је насеље у Србији у општини Пивара (Крагујевац) у Шумадијском округу. Према попису из 2011. било је 498 становника. Насеље је основано крајем XVIII века. Под њивама се налази 1220,85 ha, воћњацима 292,18 ha, виноградима 13,33 ha, ливадама 299,63 ha, пашњацима 465,87 ha, трстицима и мочварама 1,13 ha док остало земљиште заузима 53,61 ha.
Демографија
У насељу Велике Пчелице живи 614 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 55,3 година (53,7 код мушкараца и 56,9 код жена). У насељу има 287 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,33.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Doddsville, Mississippi
Dodsvil je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 98, što je 10 (-9,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mountain View, Contra Costa County, California
Mauntin Vju je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kalifornija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.372, što je 96 (-3,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Plješ
Plješ je naseljeno mjesto u okrugu Lučenjec, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 217 stanovnika.
Valle Verde, Apaseo el Grande
Valle Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 95 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1796 m.
Guillain-Barréov sindrom
desno|bezokvira Guillain-Barréov sindrom (GBS) je akutna upalna demijelinatna polineuropatija, autoimuna bolest perifernog živčanog sustava, najčešće potaknuta akutnim upalnim procesom. Spada u širu skupinu perifernih neuropatija. Postoji nekoliko varijanata sindroma, no, ako se ne navede drugačije, uglavnom se odnosi na već spomenutu akutnu upalnu demijelinatnu polineutopatiju. Bolest je najčešće jako opasna, a izaziva paralizu koja započinje u nogama (pri stupanj je slabost u nogama), a širi se na gornje udove i lice i rezultira potpunim gubitkom svakog refleksa i potpunom paralizom cijelog tijela. Uobičajeno liječenje bolesti odvija se plazmoferozom ili intravenskim unošenjem imunoglobulina u kombinaciji s njegom. Brzom primjenom ovih terapija, većina pacijenata će se oporaviti u potpunosti. No, smrt se može dogoditi u slučejevima u kojima su prisutne ozbiljne plućne komplikacije ili disautonomija.
Patofiziologija
Sve varijante Guillain-Barréovog sindroma nastaju zbog imunološke reakcije na strane antigene (kao što su infektivni agenti ili cjepiva), no tijelo krivo reagira, te kao antigene prepoznaje živćana tkiva samog domaćina na koja reagira kao na neko strano tijelo - jedan oblik antigenske mimikrije. Mete takvih napada su prema mišljenju stručnjaka gangliosidi, kompleksni glikosfingolipidi koji su u živćanim tkivima prisutni u velikim količinama, a najviše ih ima u Ranvierovim čvorovima. Primjer je gangliosid GM1, koji može biti meta u 20 - 50% slučajeva, naročito nakon infenkcije koju je uzrokovala bakterija Campylobacter jejuni. Još jedan primjer je gangliosid GQ1b, koji je meta u dolje-spomenutom Miller-Fisherovom sindromu.
Krajni rezultat ovakvog autoimunog napada na periferni živčani sustav je upala mijelina i kondukcijski blok koji dovodi do paralize mišića koja može biti popraćena smetnjama u osjetilnom ili autonomnom živćanom sustavu.
No, u blažim slučajevima, aksonalne funkcije ostaju nedirnute pa je oporavak vrlo brz ako se dogodi proces remijelinacije. U težim pak slučajevima, kao što su AMAN ili AMSAN, događa se aksonalna degeneracija, te time oporavak ovisi o oporavku aksona. Novija istraživanja su pokazala da se gubitak mijelina događa u čak 80% slučajeva, dok je u ostalih 20% prisutan gubitak aksona.
Simptomi
Početna karakteristika bolesti je slabost koja započinje u donjim ekstremitetima te se širi po tijelu uzlaznom putanjom. Oboljeli uglavnom primjete tu slabost koja se manifestira u obliku "gumenih nogu" ili nogu koje se same izvijaju, sa ili bez disestezije. Širenjem bolesti prema gore, koje se zbiva periodično tijekom sati ili dana, ruke i mišići lica postanu također paralizirani. No, mozgovni živci su češće zahvaćeni, što dovodi do slabosti kortikonuklearnog trakta i respiratornih problema. Većina oboljenih treba hospitalizaciju, a oko 30% istih treba i uređaje za pomoć pri disanju. Česta je i slabost u licu, no abnormalnosti pri kretanju očiju nisu toliko karakteristične za uzlazni GBS koliko za Miller-Fisherov sindrom. Osjetilni problemi, ako su prisutni, najčešće dolaze u formi gubitka propriocepcije (dezorijentiranost) i arefleksije. Gubitak osjećaja za bol i temperaturu je uglavnom blag. Bol je zapravo čest simptom GBS-a, a pojavljuje se u obliku duboke boli u oslabljenim mišićima, što oboljeli najčešće atributiraju prevelikom vježbanju. Ovi bolovi su samoograničeni i mogu se liječiti uobičajenim analgeticima. U rijetkim slučajevima prisutan je i poremećaj mjehura, no on je najčešće tranzijentan. Ako je poremećaj težak, trebalo bi se posumnjati na bolest leđne moždine.
Povišena temperatura ne bi trebala biti simptom, no ako je prisutna, trebalo bi se posumnjati na neku drugu bolest.
U težim slučajevima GBS-a, čest je i gubitak autonomnih funkcija, koji se manifestira u obliki fluktuacija u krvnom tlaku, ortostatske hipotezije i srčanih aritmija.
Svi ovi simptomi su slični progresivnoj upalnoj neuropatiji.
Kliničke varijante
Iako je uzlazna paraliza najčešći oblik širenja GBS-a, postoje i druge varijante:
Dijagnoza
Dijagnosticiranje GBS-a najčešće ovisi u otkrivanju simptoma kao što su arefleksija, brzo širenje paralize mišića i izostanak temperature. Za potvrđivanje simptoma uglavom se koriste likvor ili elektrodijagnostika, no zbog akutnih svojstava bolesti, simptomi se najčešće ne mogu potvrditi prije 2. tjedna bolesti.
Mnogi znanstvenici danas debatiraju zašto je u likvoru broj proteina povišen, a broj stanica nije. Infiltracija leukocita u mijelin je odgovorna za demijelinaciju perifernog živčanog sustava.
Liječenje
Nakon akutne faze, pacijent će vjerojatno trebati rehabilitaciju kako bi povratio izgubljene funkcije. Ovakva terapija će se primarno bazirati na poboljšavanju dnevnih aktivnosti kao što su pranje zubiju, odijevanje i kupanje. Ovisno o strukturi lokalne zdravstvene skrbi, utemeljit će se tim terapeuta i bolničarki koji će se brinti za pacijentove potrebe. Terapeuti koji se nalaze u timu mogu biti zaduženi za donošenje medicinskih aparata, za obnavljanje dnevnih aktivnosti i fizičkih sposobnosti pacijenta, te za vraćanje govornih sposobnosti (u slučaju da su oštećene). Nakon uspješne terapije, pacijent bi trebao normalno funckionirati te, u nekim slučajevima, pohađati obaveze treninge.
Prognoza
U većini slučajeva, oporavak započinje nakon 4. tjedna od dobivanja bolesti. Aproksimativno 80% pacijenata se potpuno oporavi u periodu od nekoliko mjeseci do godinu dana, no neki simptomi, kao arefleksija, mogu ostati i nakon oporavka. Otprilike 5 - 10% pacijenata se oporavi sa značajnim posljedicama, od kojih su najčešće velike štete na motoričkim i osjetilnim aksonima s nesposobnošću regeneracije aksona. No, ovo i dalje ostaje opasna bolest, te je smrtnost, unatoč velikim poboljšanjima u lijčenju i naprednoj njezi, još uvijek oko 2 - 3% u najboljim svjetskim bolnicama. U svijetu, općenito, smrtnost je nešto viša (oko 4%) primarno zbog čestog nedostatka uređaja za održavanje pacijenta na životu, pogotovo ventilatora koji znaju biti potrebni u ektremnim slučajevima. No postoji i mogućnost, kod 5 - 10% pacijenata, da se bolest povrati, no poprilično kasno pa liječnoci to označavaju kao kroničnu upalnu demijelinatnu neuropatiju.
Povijest
Bolest je prvi put opisana 1859. od strane francuskog liječnika Jeana Landryja. Godine 1916., Georges Guillain, Jean Alexandre Barré i André Strohl dijagnosticiraju bolest dvojici vojnika i time otkrivaju glavnu dijagnostičku abnormalnost - povećana proizvodnja proteina u likvoru, ali broj stanica ostaje normalan.
GBS je još nazivan i akutna upalna demijelinatna polineuropatija, akutni idiopatski poliradikuloneuritis, akutni idiopatski polineuritis, francuski polio, Landryjeva uzlazna paraliza i Landry-Guillain-Barréov sindrom.
Montebello, Viterbo
Montebello je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 206 m.
Fog on the Tyne
Fog on the Tyne je album koga je 1971. izdao engleski folk rock bend Lindisfarne. Predstavljao je veliki uspjeh i tokom 1972. došao na vrh britanske top-liste. To se ponekad tumači da će teme pjesama, vezane uz život nezaposlenih mladića na sumornom sjeveroistoku Engleske, bile aktualne široj publici u doba kada je Britanija doživljala kontuirani ekonomski pad.
Popis pjesama
Bonus pjesme na CD reizdanju:
Piedra Silleta, Cochoapa el Grande
Piedra Silleta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cochoapa el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2018 m.
La Selva, Bolzano
La Selva je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1580 m.
Opština Coetzala, Veracruz
Coetzala je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
El Vicenteño, Del Nayar
El Vicenteño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Opština Coetzala, Veracruz
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 894 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 667 m.
El Vicenteño, Del Nayar
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Демографија Београда
Према попису из 2002. године Београд има следећи етнички састав становништва:
Према резултатима пописа је и састав становништва према религиозном изјашњавању изразито хомоген:
Forie
Fori je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Pij de Dom koja pripada prefekturi Amber.
Relja Bašić
Relja Bašić (rođeno ime Relja Prišlin) (Zagreb, 14. veljače 1930. – Zagreb, 7. travnja 2017.), jugoslavenski i hrvatski kazališni, filmski i televizijski glumac.
Biografija
Relja Bašić je rođen u Zagrebu 14. veljače 1930 godine. Njegova majka Elly Bašić je bila poznata glazbena pedagoginja i pijanistica, a otac Ivo Prišlin skladatelj. Bašić je židovskog podrijetla sa majčine strane. Oca su mu ubili četnici popa Đujića 1941. godine. Prezime je dobio po svome očuhu dirigentu Mladenu Bašiću nakon što mu se majka preudala. Relja je u Zagrebu pohađao Evangeličku školu u kojoj je bilo jako mnogo židovske djece. Njegova majka ga je ispisala iz četvrtog razreda zato što se škola počela orijentirati ka nacionalsocijalizmu kada je Adolf Hitler anektirao Austriju. Njega i majku je od progona ustaškog režima štitila činjenica da mu je majka bila u braku sa Mladenom Bašićem koji je 1942. i formalno posinio Relju.
Nakon Drugog svjetskog rata Relja je diplomirao glumu na Akademiji dramske umjetnosti u Zagrebu u klasi doktora Branka Gavelle. Na filmu je debitirao već za vrijeme studija u antologijskom Koncertu (1954) Branka Belana, jednom od najvažnijih i najboljih ostvarenja jugoslavenskog filma. Time samo najavljuje još istaknutije uloge u filmovima koji su promijenili tijek hrvatske i jugoslavenske kinematografije, poput Ronda Zvonimira Berkovića za kojeg osvaja i Zlatnu Arenu u Puli 1966. godine. Njegova interpretacija muškarca čiji je brak utonuo u krizu obilježila je film koji je najavio potpuno nova razmišljanja u filmskome mediju, i van naših prostora. God. 1970. Relja je ulogom gosp. Fulira u Tko pjeva zlo ne misli Kreše Golika, postao ikonom urbanog hrvatskog folklora.