cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Boutervilliers
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 293 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 41 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,01 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 153 metara (maksimalnoj 155 m, a minimalnoj 88 m).
Prostor
Euklidova geometrija
mini|150p|Tri moguće [[geometrija|geometrije: eliptična, hiperbolična i euklidska.]] mini|150p|U [[eliptična geometrija|eliptičnoj geometriji, na površini sfere nema paralelnih linije.]]
Najraniji pokušaj stvaranja apsolutnog geometrijskog sistema prostora napravio je grčki matematičar Euklid. Pomoću aksioma, definicija i postulata odredio je osnovne geometrijske oblike: tačku, pravu, ravan, itd. On izlaže temeljne principe geometrije, od kojih je, zbog svoje složenosti i eksperimentalne neproverljivosti, najviše rasprava izazvao peti postulat, koji glasi:
Savremena fizika
Savremeni fizičari su u euklidovskoj geometriji otkrili brojne nedostatke. Naime, euklidovska geometrija dovoljno dobro opisuje osobine prostora unutar granica neposrednog iskustva, ali u širim okvirima Euklidovi elementi ne odgovaraju zahtevima moderne nauke. Ruski matematičar Lobačevski je dokazao da se može zamisliti prostor u kome više paralelnih linija prolazi kroz istu tačku, čime su stvoreni teorijski osnovi za neeuklidsku geometriju. Na osnovu podataka da brzina svetlosti ne zavisi od brzine kretanja izvora svetlosti, nastale su takozvane Lorencove transformacije, koje su postale jedan od stubova specijalne teorije relativnosti.
levo|150p|mini|[[Albert Ajnštajn]]Prema teoriji relativnosti, prostor i vreme nisu međusobno izolovani niti nezavisni, a fizička zbivanja mogućna su samo u četvorodimenzionalnom kontinuumu prostor-vreme. Ajnštajn je pokazao da je i sama sila teže, naročiti vid prostora. U blizini velikih kosmičkih masa prostor je zakrivljen, te bitno utiče na kretanje tela u njegovoj neposrednoj okolini. Van radijusa tih masa prostor je ravan, a pravci kretanja pravolinijski. Geometrija prostora je u tesnoj zavisnosti od gravitacionog polja. Pokazalo se da prava linija nije najkraće rastojanje između dve tačke. Umesto Njutnovog apsolutnog prostora i vremena koji su odvojeni od sveta i materije, stvoren je model zakrivljenog relativnog kontinuuma prostor-vreme. Po teoriji relativiteta, prostor se sastoji od četiri dimenzije, od kojih je jedna vreme. Vreme se posmatra kao osobina prostora ili njegova četvrta dimenzija.
Prostor u matematici
U matematici, prostor može biti:
Prostor kao likovni element
mini|200p|Unutrašlji prostor u arhitekturi mini|200p|Spoljašnji prostor u arhitekturi Piaca del Kampo u [[Sijena|Sijeni]]
Prostor kao likovni element se osniva na filozofskoj definiciji prostora kao objektivnoj stvarnosti u kojoj se sadrži materijalni svet. Trodimenzionalni prostor, kao volumen, ima tri dimenzije: visinu, širinu i dužinu. Prostor je pored volumena najvažnija sastavnica likovnih dela skulpture i arhitekture.
Prostor je posebno važan u arhitekturi i on je tu osnovna kategorija ("arhitektonski prostor“, enterijer, eksterijer) kao i skulpturi i naziva se „negativnom formom“.
Međuprostor je deo prostora između pojedinih oblika.
Artículo Veintisiete Constitucional, Reynosa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
La Rinsacca, Livorno
La Rinsacca je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Martinella-Alte, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 337 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
La Guacamaya, Mezquitic
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2267 m.
Sant'Angelo in Grotte, Isernia
Sant'Angelo in Grotte je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
El Charquito, Pabellón de Arteaga
El Charquito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1916 m.
Heptan
Heptan (takođe poznat i pod nazivom dipropil metan ili heptil hidrid) je ugljovodonik iz grupe alkana sa molekulskom formulom CH3(CH2)5CH3. Postoji devet izomera heptana:
Izomer n-heptan se može naći u nafti. On je veoma zapaljiv, i u dodiru sa vatom izaziva eksploziju.
Stevo Žigon
Štefan "Stevo" Žigon (Ljubljana, 8. decembar 1926. - Beograd, 28. decembar 2005.) je bio slovensko-srpski filmski i pozorišni glumac i režiser.
Biografija
Studirao glumu u Ljubljani i Lenjingradu. Diplomirao je 1952. u izvanrednoj klasi Akademije za pozorišnu umetnost u Beogradu. Na Fakultetu dramskih umetnosti je bio jedan od prvih asistenata, prilikom njegovog osnivanja 1949. Prelomni trenuci njegove umetničke karijere vezani su za Bojana Stupicu, koji je doprineo njegovom angažmanu na filmu i režiji. Tokom godina, sve manje glumi u Jugoslovenskom dramskom pozorištu i Ateljeu 212, a sve više se okreće režiji. Na filmu debituje 1950. dvema malim ulogama. Kao svoje najbolje dve uloge izdvaja onu novinara u filmu Oksigen (M. Klopčić, 1970) za koju je na festivalu u Puli nagrađen Zlatnom arenom, kao i onu u filmu Rondo (Z. Berković, 1966). Zapaženo glumi i na televiziji (npr. TV-serije Otpisani i Povratak otpisanih), te u kratkim igranim filmovima (npr. N. Stojanovića).
1968. za vreme junskih studentskih demonstracija u Beogradu, njegova pojava u dvorištu filozofskog fakulteta i njegov nastup sa insertom iz pozorišnog komada „Dantonova smrt“ gde je igrao poštenog, beskompromisnog i surovog Robespjera sa njegovim govorom na suđenju Dantonu, izazvala je eksploziju oduševljenja studenata koji su ga slušali i gledali: „... kada gledamo kako se ovi markizi i grofovi Revolucije kockaju, kada njih gledamo s pravom se možemo upitati jesu li oni opljačkali narod...! Nema sporazuma, nema primirja sa ljudima za koje je Republika špekulacija, a Revolucija zanat!!..“
Po ideološkom opredeljenju se izjašnjavao kao komunista. Kategorično je branio ideje ateizma.
Oženjen, i supruga Jelena i ćerka Ivana, su poznate glumice.
Preminuo 28. decembra 2005. g. u Beogradu
Kržanja
Kržanja je naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 81 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 91 stanovnika).
Stevo Žigon
Režirao
Njegova režija Hamleta posebno je zapamćena kao izazovna i polemična.
Kržanja
Demografija
U naselju Kržanja živi 68 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 50,2 godina (48,2 kod muškaraca i 52,2 kod žena). U naselju ima 33 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,45.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Доња Топоница (Ниш)
Историја
Доња (као и Горња) Топоница је старо село које датира још из средњег века. Истина, турски попис из средине 15. века пружа податке само о једној Топоници, Горњој, али већ у попису из 1516. године уписана су оба села. Доња Топоница је тада била једно од 111 села нахије и носила је исти назив као данас, а имала је 44 домаћинства, 16 самачких, 5 удовичких домаћинстава, 6 рајинских воденица и дажбине у износу 8842 акче. У то време и касније, све до средине 19. века, овде и у суседном селу Тешици гајио се пиринач о чему сведочи и месна топонимија: Оризишта. Следећи пописни и путописни подаци показују опадање броја становништва, које је нарочито дошло до изражаја у време аустро-турских ратова, а затим за време куге, „чуме“, 1838. године, па у време нишке буне 1841. и у Српско-турском рату 1876. године када је Доња Топоница с осталим селима у овом крају паљена, тако да је село дочекало ослобођење од Турака с око 25 домаћинстава.
После ослобођења од Турака, поред откупа и заузимања земље од стране сиромашних сељака, многих турских имања су се докопали поједини имућни сељаци и градски зеленаши. Међу овим другим је и Таско Узуновић из Ниша који је у атарима Доње Трнаве, Дражевца и Доње Топонице поред Јужне Мораве присвојио преко 120 ha земље, претежно ливада. Доња Топоница се пред крај 19. и у првој половини 20. века почела да обнавља и јача, напуштајући постепено натуралне и прелазећи на тржишне облике привређивања, с примарном оријентацијом на ратарство, стајско сточарство и повртарство. Године 1895. имала је 32 домаћинства и 238 становника, а 1921. године у њему је живело 51 домаћинство и 329 становника. После Другог светског рата, без обзира на пораст броја домаћинстава, дошло је до лаганог исељавања (пре свега у Ниш) и пада укупног броја становника. Године 1971. у Доњој Топоници је живело 46 пољопривредних, 42 мешовита и 8 непољопривредних домаћинстава.
Демографија
У насељу Доња Топоница живи 240 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,8 година (42,8 код мушкараца и 46,8 код жена). У насељу има 97 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,99.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Korusi
Korusi, jedno od Patwin plemena, porodice Copehan, naseljeno nekada na području okruga Colusa u Kaliforniji. Korusi su bili nekoć brojan narod koji su prema generalu Bidwellu (1849) imali selo sa najmanje 1,000 stanovnika. Prema Powersu, Korusi su pričali da je na početku svijeta samo kornjača plivala u beskonačnom oceanu. Tada je zaronila i sa dna donesla zemlju iz koje je stvoren svijet. Na mjestu njihovog sela Koru danas se nalazi grad Colusa.
Marko Kokcej Nerva (konzul 36. pne.)
Marko Kokcej Nerva (Marcus Cocceius Nerva, 1. vijek pne.) bio je rimski političar iz doba prijelaza Republike u Carstvo. Potekao je iz grada Narnija (današnji Narni). Godine 36. pne. je imenovan za konzula.
Njegov istoimeni sin je bio ugledni pravnik i prijatelj cara Tiberija, a praunuk Nerva je i sam postao car.
Kriegsfeld
Krigsfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 81 opštinskog središta okruga Donersberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.101 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7333040.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Donersberg Krigsfeld se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Donersberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 340 metara. Površina opštine iznosi 26,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.101 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 42 stanovnika/km².
Boussy-Saint-Antoine
Busi Sent Antoan je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Eson.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 5.924, a gustina naseljenosti je iznosila 2,043 stanovnika/km².
Trabzon (provincija)
Provincija je ime dobila po istoimenom glavnom gradu - Trabzon.
Geografske karakteristike
Ta provincija prostire se na sjeveroistoku Anadolije duž obala Crnog mora.
Administrativna podjela
Provincija Trabzon u kojoj živi 763 714 stanovnika, administrativno je podjeljena na 18 okruga (ilçeler);
Lolsel
Lolsel (Lol-sel) /od lol =tobacco + sel =people/, ime dano skupini Wintun Indijanaca koji prema Kroeberu (1932) pripadaju u Hill Patwine. Njihov teritorij nalazio se u i blizu Long valleya, istočno od jezera Clear Lake u Kaliforniji, a širio se na zapad sve do vrhova planina, upravo istočno od jezera Clear Lake, gdje su graničili sa plemenom Pomo. Njihovo glavno selo A'li-ma-ti'nbe nalazilo se na Long Valley Creeku.
Olposel
Olposel, ime jednom od sela ili manjoj plemenskoj skupini Južnih Wintun ili Patwin Indijanaca, potodica copehan, s gornjeg toka Cache Creeka na područjhu dnašnjeg okruga Lake u Kaliforniji. Kod Powersa se (1877) spominju kao Ol’-po-sel.
Savez liberala i demokrata za Evropu (stranka)
Savez liberala i demokrata za Evropu (engl. Alliance of Liberals and Democrats for Europe - ALDE) je evropska politička partija, aktivna pretežno u Evropskoj uniji, čine je 67 liberalnih i liberalno-demokratskih stranaka iz cele Evrope. ALDE je članica Liberalne internacionale.
Od 2010. godine, ALDE je treća po veličini politička grupacija u Evropskom parlamentu, u kome ima 74 poslanika. Ima i 8 članova u Evropskoj komisiji. Od 27 zemalja članica Evropske unije, u dva su premijeri liberali: Andrus Ansip iz Estonije (Reformistička partija), i Mari Kivinijemi iz Finske (Partija Centra). Predsednik holandske liberalne partije — Narodne partije za slobodu i demokratiju Mark Rute, viđen je za novog premijera te zemlje posle izborne pobede u junu 2010. godine. Predsednik nemačke liberalne Slobodarske partije Gvido Vestervele je vicekancelar i ministar inostranih poslova Savezne Republike Nemačke, a predsednik britanskih Liberalnih demokrata, Nik Kleg, zamenik je premijera Velike Britanije. Liberali takođe učestvuju u vlasti u još četiri država EU: Belgiji, Litvaniji, Sloveniji i Švedskoj.
U Evropskom parlamentu ALDE predstavlja parlamentarna grupa Obnovimo Evropu. Obnovimo Evropu nasljednica je grupe Saveza liberala i demokrata za Evropu, koja je formirana sa Evropskom demokratskom partijom, i koju je predvodio Gi Verhofštat, bivši belgijski premijer.
U novembru 2012. godine, stranka je promijenila ime iz Evropske liberalne, demokratske i reformske stranke (engl. European Liberal Democrat and Reform Party - ELDR) u Savez liberala i demokrata za Evropu.
Rukovodstvo
Predsednik ALDE je Hans van Baalen, nizozemski poslanik u Evropskom parlamentu i član nizozemske Narodne stranke za slobodu i demokraciju. Baalen se nalazi na dužnosti predsednika ALDE-a od 21. novembra 2015.
Partije članice
[[Datoteka:ALDE party - countries with members.svg|thumb|300px|
]]
Austrija
Belgija
Danska
Estonija
Irska
Kipar
Letonija
Litvanija
Mađarska
Nemačka
Poljska
Rumunija
Slovačka
Slovenija
Francuska
Finska
Holandija
Španija
Partije izvan EU
Andora
Azerbejdžan
Bosna i Hercegovina
Gruzija
Jermenija
Kosovo (UNMIK)
Makedonija BJRM
Moldavija
Norveška
Rusija
Srbija
Švajcarska
Los Lirios, San Juan Evangelista
Los Lirios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Los Ciruelos, Amatepec
Los Ciruelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Amatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 826 m.
Lucije Gelije Publikola (konzul 36. pne.)
Lucije Gelije Publikola (Lucius Gellius Publicola, ? - 31. pne.?) bio je rimski političar i vojskovođa iz vremena kraja Republike.
Bio je sin istoimenog konzula za 72. pne. Antički izvori navode da je bio optužen za incest sa vlastitom pomajkom, ali se uspio osloboditi optužbe govorom u Senatu.
Godine 44. pne. se nakon atentata na Cezara pridružio njegovim ubicama, ali je i protiv njih kovao zavjeru s ciljem da ih likvidira - prvo Marka Junija Bruta, a potom Gaja Kasija Longina. Kada je raskrinkan, uspio je dobiti pomilovanjem posredovanjem polubrata Marka Valerija Mesale Korvina, ali je odmah prebjegao na stranu trijumvira.
Za svoj čin je godine 36. pne. nagrađen mjestom konzula. U ratu Zapada i Istoka Publikola je podržao Antonija i komandirao desnim krilom njegove flote u bitci kod Akcijuma. S obzirom da poslije nje o Publikoli nema spomena, pretpostavlja se da je u njoj poginuo.
El Higueral, Tumbiscatío
El Higueral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 729 m.
El Volador (razvrstavanje)
El Volador ima više značenja:
The Talented Mr. Ripley (film)
Talentirani gospodin Ripley (eng. The Talented Mr. Ripley) je američki psihološki triler iz 1999. godine kojeg je režirao Anthony Minghella. Radi se o filmskoj adaptaciji istoimene knjige iz 1955. godine, autorice Patricie Highsmith koja je ranije već adaptirana za francuski film Plein Soleil iz 1960. godine.
U filmu Talentirani gospodin Ripley glavne uloge su ostvarili Matt Damon kao naslovni lik Tom Ripley, Gwyneth Paltrow kao Marge Sherwood, Jude Law kao Dickie Greenleaf, Cate Blanchett kao Meredith Louge (lik koji se ne pojavljuje u knjizi), Philip Seymour Hoffman kao Freddie Miles, Jack Davenport kao Peter Smith-Kingsley (prošireni lik za potrebe filma), James Rebhorn kao Herbert Greenleaf, Celia Weston kao teta Joan i Ivano Marescotti kao Colonnello Verrecchia.
Film je uglavnom sniman u Italiji, gdje su gradovi Rim i Venecija poslužili kao glavna mjesta radnje.
Zaplet
Tom Ripli, siromašni mladić, upoznaje se sa vlasnikom brodogradilišta Herbertom Grinlifom, te se predstavlja kao dobar prijatelj sa fakulteta njegovog sina Dikija, koji vrijeme provodi u Italiji. Gospodin Grinlif, koji nema skoro nikakv kontakt sa svojim sinom, plaća Tomu da ode u Italiju i da ga nagovori da se vrati kući. Nakon što otputuje u Italiju i upozna se sa Dikijem i njegovom djevojkom Mardž, Tomu se sve više počinje sviđati život kojim žive Diki i njegova djevojka, kao i pažnja kojom ga ispočetka obasipaju, a postaje i svjestan svojih osjećanja prema Dikiju.
Nagrade
Film Talentirani gospodin Ripley nominiran je u 5 kategorija za prestižnu nagradu Oscar:
Film je također nominiran i u 5 kategorija za nagradu Zlatni globus:
Vlak bez voznog reda
Vlak bez voznog reda je jugoslavenski film iz 1959. godine i debitantsko ostvarenje redatelja Veljka Bulajića. Film je dobitnik Velike zlatne arene za najbolji film na Festivalu igranog filma u Puli, te je nominiran za Zlatnu palmu na Filmskom festivalu u Cannesu. Pored De Sanctisovog Cesta duga godinu dana (1957) i ovaj Bulajićev film se smatra najboljim ostvarenjma tzv. "jugoslavenskog neorealizma".
Radnja
Nakon drugog svjetskog rata u Jugoslaviji organiziraju se migracije siromašnog seoskog stanovništva dalmatinske zagore u bogate i plodne panonske krajeve. Cijelo jedno selo putuje vlakom na novu životnu destinaciju. Predvodi ih partizanski oficir (Stole Aranđelović). Film prati putovanje i životne priče ljudi koji napuštaju vjekovna ognjišta u potrazi za boljim životom.
South Bethlehem, Pennsylvania
Saut Betlehem je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 481, što je 37 (8,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rancho el Volantín, San Martín Chalchicuautla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
El Carmen, Santa Inés del Monte
El Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Inés del Monte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 395 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1642 m.
Cologna, Benevento
Cologna je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
Kars (provincija)
Provincija Kars (turski: Kars ili) je jedna od 81 turskih provincija koja se nalazi na sjeveroistoku Turske.
Provincija je ime dobila po istoimenom glavnom gradu - Kars.
Geografske karakteristike
Ta provincija prostire se na sjeveroistoku Anadolije pored granice sa Armenijom.
Administrativna podjela
Provincija Kars u kojoj živi 301 766 stanovnika, administrativno je podjeljena na 8 okruga (ilçeler);
Newcastle, Oklahoma
Njukasl je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.685, što je 2.251 (41,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Santa Sofia, Brescia
Santa Sofia je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Renesansa iz Harlema
Renesansa iz Harlema (eng.: The Harlem Renaissance) je integrativni, društveni i umetnički procvat koji je započeo u Harlemu u New Yorku i potrajao kroz dvadesete godine dvadesetog veka. Za vreme trajanja Renesansa iz Harlema bila je poznata pod nazivom Novi crnački pokret (eng.: The New Negro Movement) prema nazivu istoimene antologije autora Alaina Lokea iz 1925. godine. Pokret je u sebe uključivao i nove afroameričke kulturne izražaje u urbanim sredinama širom područja severoistoka i srednjeg zapada Sjedinjenih Država na koje su uticale velike migracije afroamerikanaca sa postrobovlasničkog i rasno podeljenog juga prema industrijskim urbanim središtima na severu zemlje, a među kojima je Harlem imao najveću novopridošlu zajednicu. Na Renesansu u Harlemu mnogi gledaju kao na preporod afroameričkih umetnosti. Iako je žarište pokreta bilo u kvartu kartu Harlem newyorškog Manhattana, mnogi frankofoni crni pisci iz Afrike i sa Kariba koji su u to vreme živeli u Parizu našli su se pod uticajem pokreta.
Uobičajeno se uzima kako je Renesansa iz Harlema započela oko 1918. godine i potrajala sve do sredine 1930-ih. Mnoge od ideja koje je izrodila nastavile su da žive i budu aktualne i mnogo vremena posle. Zenit „cvetanja crnačke literature“, kako je to voleo poetično da govori James Weldon Johnson, se dogodio između 1924. godine (Kada je časopis Opportunity: A Journal of Negro Life organizovao zabavu za crne pisce na kojoj su se pojavili i mnogi izdavači iz većinske belačke zajednice) i 1929. godine (kada je došlo do pada akcionarskog tržišta i početka Velike depresije).
Istorijska pozadina
mini|[[W. E. B. Du Bois]]
Sve do kraja Američkog građanskog rata većina američkih crnaca živela je u ropstvu na američkom jugu. U periodu ere rekonstrukcije po završetku rata, oslobođeni su crnci iskazali želju da se uključe u život zajednice, postignu političku ravnopravnost i ekonomsko i kulturno samoodređenje. Uskoro po završetku rata Zakon o Ku Klux Klanu iz 1871. godine doveo je do rasprava crnačkih kongresmena usmerenih na njega. Do 1875. godine šesnaest crnih kandidata izabrano je i služilo je u Kongresu gdje su iznijeli nebrojene govore. Zakon o Ku Klux Klanu bio je stavljen na stub srama pa je i njihovim pritiskom u Kongresu došlo do usvajanja Zakona o građanskim slobodama iz 1875. godine koji je bio deo rekonstrukcijske legislacije na američkom jugu koju su doneli vladajući Republikanci. Do kasnih 1870-ih Demokratima odane bivše vladajuće bijele elite ponovo su se izborile za moć na Jugu. Od 1890. do 1908. godine odlučno su donosili zakone koji su marginalizovani i oduzimali glas većini crnaca i mnogim siromašnim belcima, ostavljajući ih bez političke reprezentacije. Također su na Jugu uspostavili segregacioni režim belačke dominacije i kolektivnog glasovanja za južne Demokrate. Beli glasači Demokratske stranke uskraćivali su crncima njihova građanska i politička prava koristeći linč masa i druge forme otvorenog nasilja kao i kroz sistem radničke eksploatacije koji je mnoge oslobođene crnce bez vlasništva prisilio da ponovo prihvate čak i neplaćene poslove u rudnicima, na plantažama i na javnim radovima. Radnici osuđenici iz zatvora bili su podvrgnuti posebno okrutnim oblicima kažnjavanja, izrabljivanja i bolestima zbog života u nehigijenskim uslovima. Stepen smrtnosti zatvorenika bio je izrazito visok. Dok je mali deo oslobođenih crnaca nakon rata uspeo da stekne privatno vlasništvo, većina do njega nije došla i ostala je prisiljena na rad za nadnicu na plantažama. Kako su životni uslovi na Jugu nastavili da se pogoršavaju sve je veći broj crnaca počeo da se seli prema severnim delovima zemlje.
Astrofizika
Astrofizika je dio astronomije koji se bavi proučavanjem fizike svemira, uključujući luminozitet, gustoću, temperaturu i kemijski sastav zvijezda, nastanak i evoluciju galaksija, svojstva međuzvjezdanog prostora, fizikalnu kozmologiju, svojstva crnih rupa i drugih pojava na nebu.
Renesansa iz Harlema
Istorijska pozadina
Veći deo afroameričkog književnog pokreta razvio se među generacijom koja se još uvek sećala pobeda i poraza proizišlih iz perioda nakon Građanskog rata. Nekima od njih su dedovi i bake, ili čak i njihovi roditelji bili bivši robovi. Njihovi su potomci povremeno bili u prilici da profitiraju od roditeljske investicije u kulturni kapital, uključujući i iznadprosečno obrazovanje. Mnogi od istaknutih sudeonika Renesanse z Harlema i sami su bili deo rane dvadesetovekovne Velike južnjačke migracije u crnačka naselja Srednjeg Zapada. Novopridošli crnci težili su ostvarenju boljih uslova života i oslobođenju od institucionalizovanog rasizma na Jugu. Drugi su bili doseljenici afričkog porekla koji su u Sjedinjene Države pristigli iz marginalizovanih crnačkih zajednica na Karibima. Ono što ih je sve ujedinilo bilo je to što su se u isto vreme našli u Harlemu gde su stupili u međusobne interakcije.
Razvoj
U ranim godinama dvadesetog veka Harlem je postao destinacija migranata iz celih Sjedinjenih Država, privlačeći i doseljenike sa Juga i obrazovanu klasu koja ga je pretvorila u kulturni centar i prebivalište rastuće crne srednje klase. Harlem je originalno sagrađen u XIX veku kao kvart više i više srednje bele klase zbog čega su u njemu sagrađene reprezentativne rezidencije, široke avenije i kulturne i druge atrakcije svetskog glasa kao što je Operna sala u Harlemu i polo igralište. Za vreme masovnih migracija neprotestantskih doseljenika iz Evrope u kasnom XIX veku kvart su počele da napuštaju bele porodice više srednje klase i da se sele u severnije delove grada. Harlem je postao crnački kvart u ranim 1900-tim godinama. 1910. veliki blok zgrada pored 135 avenije pokupovali su različiti crnački trgovci nekretninama i crkvene grupe. Mnogi su se crnci doselili u periodu Prvog svetskog rata. Rat je gotovo u potpunosti obustavio dolazak useljenika sa evropskog kontinenta, dok su u isto vreme ratni napori zahtevali sve veći broj nekvalifikovanih industrijskih radnika. Velika crnačka migracija dovela je stotine hiljada afroamerikanaca u gradove kao što su Chicago, Philadelphia, Detroit i New York. Bez obzira na rastuću popularnost crnačke kulture, snažni belački rasizam, češći među pridošlicama iz novih etničkih zajednica u Sjedinjenim Državama (npr. Italijani, Grci, južni Slaveni, Rusi, Česi…), nastavio je da negativno uteče na afroamrike zajednice, čak i na američkom severu. Po završetku Velikog rata mnogi su se afroamerički vojnici—koji su se borili u segregovanim jedinicama kao su Harlem Hellfighters—vratili u zemlju čiji građani često nisu pokazivali jednako ili ikakvo poštovanje prema njihovom ratnom doprinosu. Rasni sukobi i drugi građanski neposlusi raširili su se širom zemlje u toku Crvenog leta 1919. godine, izazvani ekonomskim takmičenjem za zaposlenje i stanovanje u mnogim gradovima kao i sukobom oko javnog prostora.
Mainstream prepoznaje kulturu Harlema
Prva faza Renesanse iz Harlema započela je u 1910-im godinama. 1917. godine tri dramska teksta za crnce doživela su premijeru. Tri teksta napisana od strane belog autora Ridgelya Torrenca, u kojima su uloge igrali afroamerički glumci prenoseći kompleksne ljudske emocije i čežnje. Predstave su prevazišle dotada dominantne stereotipne i banalne prikaze teatra crnih faca. James Weldon Johnson je premijeru tri predstave 1917. godine nazvao „najvažnijim jedinstvenim događajem u celoj istoriji crnaca u američkom teatru“. Drugi ključni momenat je došao 1919. godine kada je pesnik Claude Mc Kay objavio militantnu sonetu Ako moramo da umremo, (eng.: If We Must Die,) koja je unela dramatičnu političku dimenziju u teme o afroameričkom nasleđu kao i modernom iskustvu urbanog života u pesmama Prizivanje (eng.:Invocation) i Harlemski plesač (eng.: Harlem Dancer) (objavljenih pod pseudonimom Eli Edwards, bile su to njegove prve objavljene pesme nakon što je sa Jamajke došao u Sjedinjene Države). Iako soneta Ako moramo da umremo, nije nikada eksplicitno aludirala na temu rase, afroamerički čitaoci su u njoj često prepoznavali trag prkosa nasuprot rasizmu i širom nacije raširenim rasnim nemirima i linčevima do kojih je dolazilo u tom vremenu. Do završetka Prvog svetskog rata fikcija Jamesa Weldon Johnsona i poezija Claude Mc Kaya opisivala je realnost savremenog života crne Amerike.
1917. godine Hubert Harrison, „otac Harlemskog radikalizma“, osnovao je Ligu slobode (eng.: Liberty League) i Glas (eng.: The Voice), prvu kao organizaciju, a drugu kao novine Novog crnačkog pokreta. Harrisonova organizacija i novine su bile primarno političke prirode, ali su također pažnju posvećivali i umetnostima (njegove su novine imale deo pod naslovom „Poezija za narod“ i segment za književne kritike). 1927. godine Harrison se usprotivio ideji Renesanse iz Harlema u Pittsburgh Courieru ističući da se njome previđa ''„tok književnog i umetničkog stvaralaštva koji neprekinuto teče od crnih pisaca od 1850. do danas“'', i rekao da je takozvana „renesansa“ većim delom belačka kreacija.
Renesansa iz Harlema izrasla je iz promena koje su se dogodile u crnačkoj zajednici od ukidanja ropstva, pa kako se zajednica širila na severu. Bila je ubrzana velikim kulturnim i društvenim promenama nastalim kao posledica Velikog rata i dubinskih promena američkog društva početkom dvadesetog veka. Industrijalizacija je ljude iz ruralnih sredina privlačila u gradove i rezultirala nastankom nove masovne kulture. Faktor koji je ultimativno vodio ka opadanju i završetku Renesanse u Harlemu bila je Velika depresija.
Religija
Hrišćanska je religija igrala jednu od ključnih uloga u Renesansi iz Harlema. Mnogi su pisci i društveni kritičari raspravljali o ulozi hrišćanstva u crnačkom životu. Tako na primer poema Langstona Hughesa Dana i ministrant (eng.: Madam and the Minister) reflektuje stav prema religiji u okviru Renesanse iz Harlema. Naslovna priča magazina The Crisis objavljenog u maju 1936. godine objašnjava koliko je hrišćanstvo važno u predloženom ujedinjenju triju najveći metodističkih crkava 1936. Taj članak predstavlja kontroverzna pitanja u vezi sa formiranjem unije pomenute tri crkve. Članak Katolička crkva i crni sveštenik (eng.:  The Catholic Church and the Negro Priest ) objavljen u istom magazinu u januarskom broju 1920. prezentuje prepreke sa kojima se afroamerički sveštenici rimokatoličke crkve suočavaju. Članak proziva ono što naziva rasno baziranim politikama koje afroamerikance isključuju iz dostizanja viših pozicija u okvirima crkve.
Kritika vere
Verska kritika i kritika vere i verskih učenja bila je prisutna u literaturi, slikarstvu i poeziji onoga vremena. U okvirima Renesanse iz Harlema podstican je dijalog koji je uključivao otvorenu kritiku važećih verskih ideja i učenja. Jedan od glavnih kontributora kritici važećih verskih učenja bio je Aaron Douglas koji je u svojem stvaralaštvu također izražavao i doprinose i reinterpretacije koje su crnci donosili u hrišćansku dogmu. Douglas je koristio biblijski imaginarij u svojim umetničkim delima, ali na način koji je uključivao uticaj crnačke pobune. Poema Coutee Cullen Nasleđe (eng.: Heritage) izražava unutarnju borbu afroamerikanca između afričkog nasleđa i hrišćanske kulture. Oštrija kritika hrišćanske religije može da se pronađe u poemi Srećan Božić (eng.: Merry Christmas) autora Langstona Hughesa u kojoj razotkriva ironiju religije kao simbola dobrote dok je u isto vreme sila opresije i nepravde.
Muzika
Novi način sviranja piana zvan Harlemski korak (eng.: the Harlem Stride) razvio se u ovome periodu i pomagao je u prevazilaženju distance između siromašnih crnaca i društvene elite među crnom zajednicom. Tradicionalni jazz bendovi primarno su posedovali limene duvačke instrumente koji su smatrani simbolima Juga, dok je piano smatran instrumentom bogatog sloja. Sa ovakvim prilagođavanjem već postojećeg žanra, jazz je sada postao pristupačniji i bogatijim crncima i tako dodatno dobio na popularnosti. Njegova se popularnost ubrzo počela širiti širom zemlje i postigao najširu popularnost svih vremena. Inovacija i živahnost su bile važne karakteristike jazz izvođača u njegovim počecima. Popularni i talentovani jazz muzičari epohe bili su Fats Waller, Duke Ellington, Jelly Roll Morton i Willie “The Lion” Smith i smatra se da su postavili temelje muzičkog žanra. Duke Ellington stekao je popularnost upravo u periodu Renesanse iz Harlema.
U ovom je periodu crnački muzički stil počeo sa stiče sve veću popularnost i u belačkoj zajednici. Beli romanopisci, dramaturzi i kompozitori su započeli da koriste muzičke tendencije i teme prisutne među afroamerikancima u svojim radovima. Kompozitori su koristili poeme koje su napisali afroamerički pesnici i uključivali su ritam, harmoniju i melodiju crnačke muzike—kao što su blues, spirituals i jazz—u vlastite koncertne komade. Crnci su počeli i sami da se uključuju u dominantno belački svet klasične muzičke kompozicije. Prvi crnac koji je postigao široku popularnost i priznanje kao koncertni umetnik i u svojem regionu i na međunarodnoj sceni bio je Roland Hayes.
Karakteristike i teme
mini|Booker T. Washington mini|lijevo|Josephine Baker Karakteristika Renesanse iz Harlema bio je otvoreni rasni ponos otelovljen u ideji novog crnca, koji vjeruje da će kroz intelektualni rast i stvaranje književnih, umetničkih i muzičkih dela da izazove i prevaziđe rasizam i stereotipe i da promoviše progresivnu ili socijalističku politiku i međurasnu društvenu integraciju. Verovalo se kako će se stvaranjem umetničkih i književnih dela crna rasa „uzdignuti“.
Ne postoji jedinstvena objedinjujuća umetnička forma koja bi karakterisala većinu svih umetničkih dela i izraza nastalih u periodu Renesanse iz Harlema. Pre se radi o širokom eklektičnom pokretu koji je objedinjavao istovremeni procvat raznorodnih kulturnih elemenata i stilova, uključujući panafričke perspektive, „visoku“ i „nisku“ kulturu, tradicionalne forme kao i jazz i blues muziku, tradicionalne i eksperimentalne forme u književnosti kao što su modernizam i nove forme jazz poezije. To je izazivalo i rasprave i otvorene sukobe u samoj crnačkoj zajednici koji se mogu razumeti i u kontekstu rastuće samouverenosti i individualizacije izričaja.
Neke od tema prisutnih u ovome periodu bile su iskustvo ropstva i nastanak afroameričke folklorne tradicije i identiteta, posledice institucionalizovanog rasizma na život pojedinaca i zajednica, dileme oko pisanja i performansa za belačku elitnu publiku i pitanje o tome kako da se vodi savremeni crnački život u urbanim sredinama na severu.
Renesansa iz Harlema predstavljala je jedno od najintenzivnijih perioda uključivanja crnaca u javni život. Pokret je ovisio o crnim mecenama, crnim poslodavcima i crnačkim publikacijama. Ipak, pokret je koristio i dostupne resurse belih mecena kao što su bili Carl Van Vechten i Charlotte Osgood Mason koji su pružili različite oblike potpore i otvarali vrata koja bi inače mogla ostati zatvorena za objavljivanje radova van same crnačke zajednice. Ta je potpora često uzimala oblik finansiranja objavljivanja publikacija. Carl Van Vechten bio je jedan od najpoznatijih belih Amerikanaca uključenih u pokret. On je pružao potporu pokretu jer je želeo da se postigne rasna jednakost. Na ovaj je način crnačka kultura počela da ulazi u dominantni kulturni tok Sjedinjenih Država.
Postojali su i drugi belci zainteresovani za takozvane „primitivne“ kulture, kakvima su mnogi belci smatrali crnačku kulturu onoga vremena, i želeli su da vide takav „primitivizam“ u delima koja su nastajala u okvirima Renesanse iz Harlema. Takvi su zahtevi povremeno ispunjavani u gladi za postizanjem javne pažnje što je vodilo izrabljivanju, umesto prevazilaženju postojećih predrasuda i distance.
Interes za crnačke živote rezultirao nastankom eksperimentalnih ali dugoročno popularnih umetničkih dela kao što su u celini crnačka produkcija opere Porgy i Bess i Četiri sveca u tri čina. Eva Jessye bila je deo oba kreativna tima. Muzički je svet imao i bele vođe bendova koji su uprkos rasizmu bili voljni da uključe najbolje i najpoznatije crnačke pesme i kompozicije u vlastite produkcije.
Renesansa iz Harlema postavila je temelje za protesni Pokret za građanska prava crnaca koji je usledio nakon Drugog svetsko rata. Uz to, mnogi umetnici koji su došli u narednim decenijama pronalazili su nadahnuće u literarnom nasleđu pokreta.
Renesansa iz Harlema nije bila isključivo književni i umetnički pokret budući da je u sebi posedovao i pokretače socioloških promena, naročito u razvoju nove rasne svesti i rast etničkog ponosa i drugih elemenata afirmacije crnačkog identiteta ili čak i nacionalizma. U isto vreme, različiti izraz etničkog ponosa, promovisan od strane W. E. B. DuBoisa, uveo je ideju o „talentovanoj desetini“, crncima koji su imali sreću da naslede novac, imanja ili da dođu do univerzitetske diplome u periodu od rekonstrukcije do vremena Jima Crowa početkom dvadesetog veka. „Talentovana desetina“ široko se smatrala najboljim dokazom vrednosti crnačke zajednice u odgovoru na sveprisutni rasizam vremena. I u literaturi i u javnim raspravama razvijale su se kompleksne ideje o svesti, savesti i podeljenosti ličnog identiteta. Ove su ideje u sedamdesetima ponovo doživele preporod u okvirima Black Pride pokreta.
Novi crnački identitet
''„Ponekad se osećam diskriminisanim, ali to me ne čini ljutim. To me zaprepaštava. Kako bilo ko može da si onemogući zadovoljstvo da bude u mome društvu? To ne razumem.“'' Zora Neale Hurston.
L'Attentat (film, 1972)
L'Attentat je francusko-italijansko-zapadnonjemački triler film snimljen 1972. godine u režiji Yvesa Boisseta. Film je bio inspiriran stvarnim događajima koji su zbili u Francuskoj nekoliko godina ranije, odnosno nikad razjašnjenim nestankom prognanog marokanskog ljevičarskog političara Mehdija Ben Barke. Radnja prikazuje kako je Sadiel (čiji lik tumači Gian Maria Volontè), vođa opozicije neimenovane magrepske zemlje na prevaru iz izgnanstva u Švicarskoj doveden u Francuskoj gdje je, uz sudjelovanje francuskih sigurnosnih službi, otet i predan režimskim agentima na čelu s ministrom unutrašnjih poslova pukovnikom Kassarom (čiji lik tumači Michel Piccoli) koji će ga mučiti i ubiti. Protagonist, koga tumači Jean-Louis Trintignant, je francuski intelektualac koji je bez svog znanja sudjelovao u klopci te koji, mučen grižnjom savjesti, odlučuje raskrinkati zavjeru, ne znajući da će i sam postati metom moćnika koji nastoje zataškati skandal.
L'Attentat se svojim stilom i tematikom oslanjao na tada među evropskim filmašima izuzetno popularan trend politički angažiranog trilera gdje se, u pravilu sa ljevičarskih pozicija kritički prikazivala politika i rad sigurnosnih službi u vodećim zapadnim zemljama. L'Attentat, kome je svemu tome dodao naličje Hladnog rata u zemljama Trećeg svijeta, odnosno teme kao što su neokolonijalizam, korupcija i sistematsko kršenje ljudskih prava, se osim toga odlikovao i izuzetno impresivnom glumačkom postavom, uključujući Trintignanta i Volontea, koji su već tada postali svojevrsni specijalisti za uloge takvog tipa. Usprkos toga, na kritičare nije ostavio previše dobar dojam, a što se najčešće tumačilo previše didaktičnim scenarijem, odnosno protagonistom koji zavjeru sporije razumije od same publike.
Renesansa iz Harlema
Novi crnački identitet
Renesansa iz Harlema bila je uspešna u činjenici da je jasno upisala crnačka iskustva u korpus kulturne istorije Amerike. Ne samo u domenu kulture, pokret je doneo i sociološke promene i promenio način na koji ostatak Amerike, pa i svet, gledaju na Afroamerikance. Preseljenje južnjačkih crnaca na sever izmenila je uobičajenu sliku crnca na način da ona više nije u svom banalnom obliku simbolizovala neobrazovanu osobu sa sela, već je mogla da simbolizuje i urbanu i sofisticiranu osobu. Takav je novi društveni i klasni identitet stvorio rasnu svest i crnci su postali subjekat na svetskoj sceni stičući intelektualne i socijalne kontakte i na međunarodnom planu.
Gemenea Brătulești, Voinești
Gemenea Brătulești je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Voinești.
La Parota, Tumbiscatío
La Parota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 803 m.
Nauka
Nauka ili znanost, sistem sređenih i sistematiziranih znanja o nama i (materijalnom i nematerijalnom) svijetu koji nas okružuje. To je obimna i opsežna skupina informacija i o nekom subjektu, ali se ta riječ posebno koristila za informacije o fizičkom univerzumu. Pojam nauke odgovara grč. pojmu ἐπιστήμη, epistḗmē, lat. scientia, engl. science. Kako se znanje povećavalo, pojedine metode su se dokazale pouzdanije nego neke druge, i danas su naučne metode standard za nauku. To uključuje korištenje pažljivog posmatranja, eksperimente, mjerenja, matematiku, i ponavljanje.
Da bi se uzeo u razmatranje sa naučnog stanovišta, objekat posmatranja mora biti podvrgnut ponovljenim testiranjima od strane neovisnih posmatrača. Korištenje naučnih metoda za dostizanje novih otkrića se naziva naučno istraživanje, i ljudi koji rade ta istraživanja se zovu naučnici. U užem smislu, nauka se naziva eksperimentalnom, dok je svrha primijenjene nauke, odnosno inžinjerstva, praktično upotrebljavanje naučnog znanja. Naučne hipoteze su edukovani prijedlozi objašnjenja fenomena ili razumne pretpostavke o prirodi univerzuma.
Farnavaz II od Iberije
Farnavaz II (ფარნავაზი), ? - 30. pne.) bio je kralj Kakvkaske Iberije (Kartli ili današnja istočna Gruzija) iz Artaksijadske dinastije. Vladao je od godine 63. pne. do 30. pne. Dok se u klasičnim izvorima navodi kao Farnabazus, u srednjovjekovnim gruzijskim ljetopisima se navodi kao Bartom ili Bratman.
Nauka
Naučna teorija je hipoteza koja je potvrđena ponovljenim promatranjima i mjerenjima. Naučne teorije su obično date kao matematičke forme, i uvijek su podložne odbacivanju ako ih budući eksperimenti opovrgnu. U modernom svijetu, naučna istraživanja su najvažnije aktivnosti svih razvijenih država, i od naučnika se očekuje da objave svoja otkrića u referentnim časopisima, naučnim periodicima gdje suci provjeravaju fakte u članku, prije nego što se on objavi. Čak i poslije objavljivanja, nove naučne ideje nisu općenito prihvaćene dok se rad ne ponovi.
Naučna pismenost je sposobnost opće populacije da razumije osnovne koncepte koji se odnose na nauku.
Farnavaz II od Iberije
Na vlast je došao nakon što mu je u trećem mitridatskom ratu godine 65. pne. njegov otac Artag poražen od rimskog vojskovođe Pompeja. Godine 36. pne. je u njegovu zemlju došao rimski legatus|legat Publije Kanidije Kras i natjerao ga da pokrene pohod protiv Kavkaske Albanije i njenog kralja Zobera. Antički izvori navode kako je Albanija pokorena.
Srednjovjekovni gruzijski izvori, pak, navode kako je oko godine 30. pne. Parnavaza porazio i ubio Mirijan, izgnani princ i sin kralja Parnajoma, koji se vratio iz Partije.
Nauka
Istorija
Nauka u širem smislu je postojala pre moderne ere, i u mnogim istorijskim civilizacijama. Moderna nauka se razlikuje u svom pristupu i uspešna je u pruivođenju rezultata: 'modernna nauka' definiše ono što je nauka u najstrožijem smislu reči. Dalek pre moderne ere, još jedna prekretna tačka je bio razvoj klasične prirodne filozofije u drevnom grčkom svetu.
Prefilozofiska istorija
Nauka u svom originalnom smislu je reč za tip znanja (Latinski scientia, Starogrčki jezik epistemē), pre nego specijalizovana reč za potragu za takvim znanjem. Specifično ona je jedan od tipova znanja koji ljudi mogu da komuniciraju jedan drugom. Na primer, znanje o delovanju prirodnih stvari je bilo prikupljeno dugo pre zabeležene istorije i dovelo je do razvoja kompleksong apstraktnog razmišljanja. To je pokazano konstruisanjem kompleksnih kalendara, tehnika za preobražavanje otrovnih biljaka u jestive, i izgradnji objekata kao što su piramide. Međutim nisu pravljene konzistentne svesne distinkcije između poznavanja pojmova koji su istiniti u svakoj zajednici i drugih tipova komunalnog znanja, kao što su mitologije i pravni sistemi.
Filozofske studije prirode
Pre izuma ili otkrića koncepta „prirode“ (Starogrčki jezik phusis), od strane presokratskih filozofa, postojala je tendencija korišćenja tih reči za opisivanje prirodnog „načina“ na koji biljke rastu, i „načina“ na koji, na primer, jedno pleme bogoslužuje određenog boga. Iz tog razloga se tvrdi da su ti ljudi bili prvi filozofi u striktnom smislu, kao i prvi ljudi da prave jasnu razliku između „prirode“ i „konvencije“. Nauka je dakle razlikovala kao znanje prirode, i stvari koje su istinite za svakoj zajednici, i ime specijalizovane potraga za takvim znanjem je bila filozofija — carstvo prvih filozofa-fizičara. Oni su bili uglavnom spekulatori ili teoretičari, s posebnim interesom za astronomiju. U kontrastu s tim, pokušavanje korišćenja poznavanja prirode da bi se imitirala priroda (veština ili tehnologija, Grčki technē) su klasični naučnici smatrali prikladnijim interesom za niže klase zanatlija.