cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Krstarica
Nakon drugog svjetskog rata su krstarice kao naoružanje dobile projektile, te postale raketnim krstaricama. No, danas ih ima relativno malo, jer su se u međuvremenu manji razarači dobili jednako moćno naoružanje. Tako danas jedino Rusija i SAD imaju krstarice u svojim mornaricama.
Zaštićena krstarica
right|280px|thumb|Shema oklopa zaštićene krstarice (oklop označen crveno). Zaštićena krstarica je naziv za vrstu krstarice koja se razvila krajem 19. vijeka, i koja se od dotadašnjih krstarica razlikovala po oklopu kojim su se štitili topovi, odnosno brodski stroj.
Zaštićene krstarice su vrlo brzo inferiornima učinili oklopni krstaši, a početkom 20. vijeka je razvoj metalurgije doveo do jeftinijeg oklopa i stvaranja tzv. lakih oklopnih krstaša, danas poznatih kao lake krstarice.
Los Pavos, Granja, Aguascalientes
Los Pavos, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1880 m.
Vlada Vojvodine
Vlada Vojvodine tj. službeno “Pokrajinska vlada Vojvodine” je izvršni organ pokrajine. Odgovorna je Skupštini AP Vojvodine. Njen je rad regulisan Ustavom Republike Srbije i Statutom Autonomne pokrajine Vojvodine.
Eskimsko-aleutski jezici
Eskimsko-aleutski jezici su jezička porodica zastupljena na prostoru koji se prostire od Čukotke, preko Aljaske i severne Kanade, do Grenlanda. Ova porodica je podeljena na dve grupe, aleutsku (čini je jedan jezik koji se govori na zapadu Aljaske) i eskimsku. Dalje se eskimska porodica deli na Jupik ogranak na Čukotki i inuitski ogranak na severu Kanade i Grenlandu (Sirenik jezik takođe je spadao u eskimsku grupu, ali se lingvisti ne slažu oko njegovog tačnog položaja u okviru ove grupe; jedni ga smatraju delom Jupik ogranka, a drugi ga smatraju zasebnim ogrankom).
San Joaquín, San Andrés Tuxtla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 396 m.
Eskimsko-aleutski jezici
I pored toga što dele neke osobine sa domorodačkim jezicima Amerike, eskimsko-aleutski jezici nisu u genetskom srodstvu sa njima.
Tešanjka
Tešanjka je naseljeno mjesto u sastavu općine Tešanj, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH.
Stanovništvo
Tešanjka kao samostalno naseljeno mjesto postoji od popisa 1991. godine.
Gradaščevića kula u Bijeloj (Brčko)
Gradaščevića kula je stambeno-fortifikacijski objekat iz osmanlijskog perioda u naselju Bijela, Brčko, Bosna i Hercegovina. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Historija
Podigao ju je Osman-paša Gradaščević krajem XVIII ili početkom XIX stoljeća. Porijeklo Gradaščevića nije u potpunosti utvrđeno, ali se osnovano pretpostavlja da su došli iz Ugarske i da nisu srednjovjekovni bosanski feudalci, jer se u srednjovjekovnim izvorima o Bosni nigdje ne spominju. Od 1730. godine, kada je formirana Gradačačka kapetanija, svi poznati kapetani potječu iz porodice Gradaščevića. Do konačnog razlaza između Husein kapetana (Zmaja od Bosne) i brata mu Osman-paše 1831 došlo je upravo u Bijeloj. Osman paša bio je za reforme, a Husein za pokret protiv reformi.
Kula kasnije prešla je u posjed Fadilpašića i Džinića, sarajevskih begovskih porodica. Mevhiba Džinić sa svojom porodicom živjela je u kuli u Bijeloj do 10. juna 1948. godine kada je izvršena nacionalizacija.
Nepažnjom novih korisnika došlo je 03. marta 1949. godine do požara u odžaku koji je u potpunosti izgorio. Kula je napuštena prije rata 1992-1995. godine, a u toku samog rata nije korištena i nije pretrpjela nikakva ratna oštećenja.
Opis
Kula sastoji se od glavnog stambeno-fortifikacionog objekta-kule, ljetne kuhinje, 2 bunara i zidova oko avlije. Visina kule do donje strehe krova je cca 17,50 m, a do vrha krova cca 23,00 m. Krovni pokrivač je biber-crijep. U sredini krova je jarbol-šiljak. Obe strehe su sa ukrasnim rubnim daskama i opšavom streha sa donje strane. Iz donjeg krova proveden je dimanjak kamina. Soba u najgornjem katu ispod završnog svoda ili ćemera zove se ćemerodaja. Kula u Bijeloj čini iznimku, jer u njoj sprat iznad ćemera nije čatma, nego su ovdje zidovi od kamena, debljine 70 cm, dok su u prizemlju 152 cm.
Oko prostrane avlije (dvorište) je zid. Na južnom dijelu zida je ulazna kapija, kao jedini otvor u zidu. Zid je visine sa unutrašnje strane oko 2,50 m, a sa vanjske promjenjive visine. Izveden je od pritesanog lomljenog kamena i pokriven je dovodnim drvenim krovićem pokrivenim biber-crijepom. Ogradni zid je zidan sa dva lica u krečnom malteru, debljine 130 cm, obostrano dersovan. Ostali objekti koji su se nalazili u avliji danas ne postoje.
Frits Bolkestein
Frederik "Frits" Bolkestein (Amsterdam, 4. 4. 1933. – ), nizozemski političar, historičar, autor i profesor. Studirao je na Državnom univerzitetu u Oregonu, Univerzitetu u Amsterdamu, Londonskoj školi ekonomije i Univerzitetu u Leidenu, a političku karijeru od 1975. ostvario je u Narodnoj stranci za slobodu i demokraciju (VVD). Od 1990. do 1998. obnašao je dužnost lidera stranke i u tri perioda bio je njenim zastupnikom u Predstavničkom domu. Također, radio je kao podsekretar Ministarstva ekonomskih poslova, ministar obrane i evropski komesar za unutrašnju trgovinu i usluge.
Oscar za najbolji adaptirani scenarij
Oscar za najbolji adaptirani scenario (Academy Award for Writing Adapted Screenplay) je jedna od nagrada Akademije. Nagrada se dodeljuje svake godine piscu ili spisateljici filmskog scenarija napisanog na osnovu knjige, predstave, pripovetke ili na osnovu nekog drugog filma. Po ovom standardu, svi nastavci filmova se automatski računaju kao filmovi sa adaptiranim scenariom.
Akademija dodeljuje još jednu nagradu za scenario (Oscar za najbolji originalni scenario), ali za scenario koji nije adaptiran.
1920-e
Nagrada je počela da se dodeljuje kao „Najbolji adaptirani scenario“
Druge i treće godine dodeljivana je sam jedna nagrada za „Najbolji scenario“, koja nije pravila razliku između originalnog i prerađenog scenarija.
1930-e
Godine 1930/31 Nagrada je ponovo podeljena na originalni i adaptirani scenario.
Godine 1935. nagrada se dodeljuje kao Oscar za najbolji scenario.
1950-e
For 1956 the Category was renamed Screenplay--Adapted: For 1957 the category was renamed Screenplay Based on Material from Another Medium:
1990-e
Od 1991. godine nagrada nosi ime Oscar za najbolji scenario zasnovan na prethodno objavljenom materijalu.
2000-e
Od 2002. nagrada nosi današnje ime.
La Palma, Ocampo
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 808 m.
Musicile, Caserta
Musicile je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 338 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Rat u Iraku 2003.
Rat u Iraku (od 2003. do decembra 2011.) bila je serija vojnih intervencija u svrhu okupacije Iraka od koalicije od 48 zemalja koju je predvodila SAD. Sama invazija je trajala od marta do maja 2003., u kojoj je koalicija okupirala Irak i svrgnula Sadama Huseina, dok su se od druge faze vodile borbe protiv napada pobunjenika koji su se borili protiv okupacije, a koji su trajali preko tri godine. Sam rat izazvao je brojne kontroverze, iako SAD tvrdi da je legitiman.
TNK2
Aktivirana CDC42 kinaza 1, takođe poznata kao ACK1, je enzim koji je kod ljudi kodiran TNK2 genom.
TNK2 gen kodira nereceptorsku tirozinsku kinazu, ACK1, koja se vezuje za višestruke receptorske tirozinske kinaze e.g. EGFR, MERTK, AXL, HER2 i insulinski receptor (IR). ACK1 takođe interaguje sa Cdc42Hs u njegovoj GTP-vezanoj formi i inhibira intrinzičnu i GTPaznu aktivnost Cdc42H. Vezivanje je posredovano jedistvenom sekvencom od 47 aminokiselina između C-terminusa i SH3 domena. Ovaj protein učestvuje u regulatornom mehanizmu kojim se održava GTP-vezana aktivna forma Cdc42H i koji je direktno povezan sa torozinsko fosforilacionim putem prenosa signala. Poznato je nekoliko alternativno splajsovanih transkriptnih varijanti ovog gena, ali se izražavaju samo dve varijante.
Interakcije
ACK1 ili TNK2 formira interakcije sa AKT, Androgenskim receptorom ili AR, tumornim supresorom WWOX, FYN i Grb2. ACK1 interakcije sa njegovim supstratima dovode do njihove fosforilacije na specifičnim tirozinskim ostacima. ACK1 direktno fosforiliše AKT na tirozinu 176, AR na tirosizinima 267 i 363, i WWOX na torozinu 287. Ack1-AR signalizacije takođe učestvuje u regulaciji ATM nivoaa
Las Tijeras, Amatepec
Las Tijeras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Amatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 875 m.
John Cleese
Najpoznatiji je po svojim ulogama u Letećem cirkusu Monty Phytona, ali i u seriji Fawlty Towers.
Pravo obiteljsko ime je bilo Cheese, ali je zbog ruganja njegov otac promjenio to prezime u Cleese. Obrazovao se u Bristonu i Cambridgeu. Godine 1969. osniva skupinu Monty Python i s njom ima emisiju Leteći cirkus Monty Phytona koja je emitirana do 1974.. Nakon Montya Pythona sudjelovao je u mnogim serijama, filmovima i projektima. S Monty Pythonom je snimio 3 filma; Monty Python i Sveti gral, Brianov život i Smisao života Montya Pythona. Pojavljivao se u filmovima Svijet nije dovoljan i Harry Potter i kamen mudraca.
Eßweiler
Esvajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 98 opštinskih središta okruga Kuzel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 428 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7336023.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kuzel Esvajler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kuzel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 272 metra. Površina opštine iznosi 8,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 428 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 53 stanovnika/km².
Boussay, Loire-Atlantique
Buse je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Atlantska Loara koja pripada prefekturi Nant.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2361 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 89 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 26,45 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 8 metara (maksimalnoj 111 m, a minimalnoj 27 m).
Iroquoian
mini|Rasprostranjenost porodice Iroquoian u Kanadi i SAD.
Iroquoian je porodica sjevernoameričkih indijanskih jezika dio Velike porodice Macro-Siouan. Prije se vodila kao jednom od porodica Hokan-Siouan jezika, danas nepriznata. Jezici što su se njima služila plemena Indijanaca Irokeza, Hurona i drugih govorili su se na područjima velikih šuma na sjeveroistoku današnjih SAD i susjedne Kanade, osobito u Ontariju. Jezici i plemena porodice Iroquoian su: Cayuga, Cherokee, Coree, Meherrin, Mohawk, Neusiok, Nottaway, Oneida, Onondaga, Seneca, Susquehanna, Tuscarora.; Ataronchronon, Attiwandaronk, Erie, Honniasont, Huron (kanadski ostaci konfederacije Wendat), Tionontati, Wenrohronon, Wyandot (pleme u Oklahomi).
Muhamed Ali Džina
Muhamed Ali Džina (25. decembar 1876 – 11. septembar 1948) je bio advokat, političar, i osnivač Pakistana. Džina je bio vođa Sveindijske muslimanske lige od 1913. sve do pakistanke nezavinosti 14. avgusta 1947, i prvi pakistanski generalni guverner od sticanja nezavisnosti pa do svoje smrti. U Pakistanu se poštuje kao veliki vođa i otac nacije. NJegov dan rođenja se slavi kao nacionalni praznik.
Džina je rođen u Karačiju i učio je za baristera u Linkolns inu u Londonu. U prvim decenijama 20. veka rastao mu je uticaj u Indijskom nacionalnom kongresu. U prvim godinama svoje političke karijere, Džina je zastupao jedinstvo hindusa i muslimana i pobogao je u definisanju sporazuma iz Laknaua iz 1916. između Indijskog nacionalnog kongresa i Sveindijske muslimanske lige, stranke u kojoj je Džina takođe bio istaknuti član. Džina je postao jedna od najvažnijih ličnosti Saveza za sveindijsku samoupravu i predložio je plan o ustavnoj reformi u 14 tačaka da bi obezbedio politička prava muslimana. Međutim, Džina je 1920. napustio indijski nacionalni kongres kada je on usvojio da sledi pokret satjagraha (nenasilnog otpora), koji je zastupao Mahatma Gandi, uticajni vođa Indijskog nacionalnog konresa.
Do 1940. Džina je došao do zaključka da bi indijski muslimani trebalo da imaju svoju zasebnu državu. Tih godina je Muslimanska liga, predvođena Džinom, usvojila Lahorsku rezoluciju, kojom je tražena odvojena država. Tokom Drugog svetskog rata, Muslimanska liga je ojačala do su vođe Indijskog nacionalnog kongresa bile u zatvoru, i na izborima neposredno posle rata, Muslimanska liga je osvojila najviše mandata rezervisanih za muslimane. Na kraju Indijski nacionalni kongres i Muslimanska liga se nisu mogli usaglasiti o načinu raspodele vlasti u jedinjenoj Indiji, pa su sve strane pristale na posebne nezavinosti za pretežno hindusku Indiju i za državu muslimanske većine, koja će dobiti ime Pakistan.
Kao prvi generalni guverner Pakistana, Džina je radio na uspostavljanju vlade i zakona nove države i n pomoći milionima muslimanskih migranata koji su se doselili iz novosonovane Indije u Pakistan nakon podele i lično je nadgledao osnivanje logora za izbeglice. Džina je preminuo u 71. godini septembra 1948, tek nešto više od godinu dana nakon dobijanja nezavisnosti od Britanske imperije. Iza njega u Pakistanu je ostalo duboko i poštovano nasleđe, mada se u Indiji o njemu misli lošije.
Conkhandeenhronon
Conkhandeenhronon (Konkhandeenhronon) /od 'Chonkande' – 'the people who are joined',/ jedno od plemena američkih Indijanaca porodice Iroquoian koje je 1635 živjelo na rijeci St. Lawrence u Kanadi. Prema Jesuit Relations (1610 —1791), uz još niz drugih plemena navode se kao sjedilački ratari i brojan narod.
Cynric od Wessexa
Cynric (? - 560) je bio kralj Wessexa od 534. do 560. Prema Anglosaksonskoj kronici je bio sin kralja Cerdica, osnivača države i naslijedio ga je godine 534. Navodi se kako je za vrijeme vladavine 552. osvojio Old Sarum (današnji Salisbury) a 556. su on i njegov sin Ceawlin potukli Brite kod Beranburha. Međutim, ista Kronika u dodatku koji predstavlja popis kraljeva daje proturječni navod kako je Cynric u stvari bio sin Creode, Cerdicovog sina, odnosno Cerdicov unuk.
Cynric se pojavluje kao lik u filmu Kralj Arthur iz 2004. godine, u kome ga tumači Till Schweiger.
OPA anhidraza
Termin OPA anhidraza ima više značenja.
Mezzane, Brescia
Mezzane je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 862 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Fresnitos (razvrstavanje)
Fresnitos ima više značenja:
Aondironon
Aondironon (Ahondihronon, Ahondihronnon, Ondieronii) /people at the edge of the great water/, jedno od plemena iz saveza Attiwandaronk ili Neutral Nation, jezična porodica Iroquoian. Ovo pleme živjelo je na granici sa Wendatima u zapadnom Ontariju. Godine 1648. njihovo glavno naselje napalo je oko 300 irokeških ratnika, poglavito Seneca, koji su pobili velik broj stanovnika, a ostale odveli u zarobljeništvo (Jes. Rel. for 1640, 35, 1858.)
Maribel, Wisconsin
Maribel je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 351, što je 87 (33,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Melba, Idaho
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 513, što je 74 (16,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Puerto los Mazos, Casimiro Castillo
Puerto los Mazos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Casimiro Castillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1356 m.
El Pitahayo, Tlazazalca
El Pitahayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tlazazalca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1796 m.
The Merry Wives of Windsor
The Merry Wives of Windsor je komedija engleskog pisca Williama Shakesperea objavljena 1602. godine, a za koju se vjeruje da je napisana ili premijerno izvedena oko 1597. godine. Radnja je nominalno smještena u grad Windsor na početku 15. vijeka, odnosno naslanja se na rane njegove historijske drame, ali po svim drugim detaljima prikazuje život Shakespeareu suvremenog elizabetanskog doba. Nominalni protagonist je Sir John Falstaff, a radnja prikazuje kako njegovi pokušaji da, u nastojanju da riješi svoje financijske probleme, zavede dvije udane žene, izaziva niz nesporazuma. The Merry Wives of Windsor se smatra jednim od slabijih Shakespeareovih djela, ali je historičarima zanimljiva kao jedina komedija čiju je radnju smjestio u rodnu Englesku, odnosno nastojao prikazati suvremeni život. Kasnije je postala predmetom brojnih adaptacija, od kojih su najpoznatije opere Vesele žene windsorske Otta Nicolaija i Falstaff Giuseppea Verdija.
San Martino sul Fiora, Grosseto
San Martino sul Fiora je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 211 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 444 m.
OPH
Termin OPH ima više značenja.
Fonte Sant'Angelo, Isernia
Fonte Sant'Angelo je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 578 m.
Vesele žene vindzorske (TV drama)
Vesele žene vindzorske je jugoslavenska crno-bijela TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1959. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog teatarskog komada Williama Shakespearea, a kao muzička podloga je korištena istoimena opera Otta Nicolaia. Režirao ju je Daniel Marušić.
MS Independence of the Seas
MS Independence of the Seas je norveško-američki brod za krstarenje, izgrađen 2008. u finskom brodogradilištu Aker Finnyards u gradu Turku, za kompaniju Royal Caribbean International. Treći izgrađeni brod iz klase Freedom. Do izgradnje cruisera Oasis of the Seas 2009., bio je zajedno s blizancima Freedom of the Seas i Liberty of the Seas najveći putnički brod na svijetu.
Izgradnja
Izgradnja u suhom doku brodogradilišta Aker Yards (današnji STX Shipbuilding) gdje su također izgrađeni i ostali brodovi klase Freedom, započela je 2006. Po dovršenju 2008. pridružio se svojim blizancima Freedom of the Seas i Liberty of the Seas u primatu najvećeg putničkog broda na svijetu. lijevo|mini|150px|Izgradnja u finskom brodogradilištu Aker Finnyards. Travnja 2008. isporučen je kompaniji Royal Caribbean International, ceremonija krštenja obavljena je 30, travnja, a na prvo putovanje isplovio je 2. svibnja 2008. Iako 2,4 m uži, 6 m kraći, s 1,5 m manjim gazom, 8,3 m niži i 8,5 čvorova sporiji, Independence of the Seas smatra se većim od britanskog transatlantika Queen Mary 2 radi veće tonaže. Dok je bruto tonaža bila procijenjena između 154 000 brt i 160 000 brt, službena procjena norveškog pomorskog klasifikacijskog društva Det Norske Veritas, je 154 407 brt, što ga u odnosu na 148 528 brt od QM2 čini zajedno sa svojim blizancima trenutno najvećim putničkim brodom. Cijena izgradnje je bila 793 milijuna američkih dolara.
Tehničke karakteristike
Independence of the Seas je dugačak 338,91 m i širok 56,08 m. Plovi brzinom od 21,6 čvorova (40 km/h), što omogućavaju 6 Wärtsilä 46 V12 dizel motora, svaki 12,6 MW (17 000 ks), 514 rpm. Potisak omogućavaju 3 Asea Brown Boveri (ABB) Azipod pogonske elektro-gondole - jedna fiksna, dvije azimutne, ukupne snage 42 MW. Brod također raspolaže s 4 dodatna pramčana potisnika radi lakšeg manevriranja u lukama i 30 čamaca za spašavanje. Potrošnja goriva je 12,80 t na sat.
Interijeri
Independence of the Seas raspolaže s 18 paluba, od kojih 15 za putnike. 242 vanjske kabine bez balkona (cca. 15 m²), 842 kabine s balkonom (cca. 19 m²), 733 unutarnje kabine (172 s pogledom na unutrašnju promenadu). Najveći, predsjednički apartman ima 113 m², Standardni kapacitet putnika je 3600, ili 4370 pri maksimalnoj popunjenosti, što zajedno s posadom od 1360, čini ukupno 5730 ljudi na brodu. Također se ističu 135 m dugačka, 9 m široka i četiri palube visoka središnja šetno-trgovačka paluba (Royal Promenade) oko koje su koncentrirani glavni restorani, trgovački i zabavni centri, biblioteka i teatar s 1350 sjedećih mjesta. center|mini|590px|Independence of the Seas u Cobhu, Irska, 2009.
Destinacije
Brod za vrijeme ljeta bazira u Southamptonu, kao najveći putnički brod sa putovanima na europskim itinererima, dok po zimi krstari Karibima. Nakon nekoliko početnih putovanja u Oslo u Norveškoj, Southampton u Velikoj Britaniji, i Hamburg u Njemačkoj, europske destinacije uključuju Irsku, Španjolsku, Portugal, Italiju, Francusku i Kanarske otoke. Po zimi Independence of the Seas bazira u Fort Lauderdaleu, na Floridi s destinacijama na Karibima.
Gura Ocniței, Gura Ocniței
Gura Ocniței je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Gura Ocniței.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 3073 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 258 m.
Schneewittchen (bajka)
„Snežana“ je nemačka bajka, poznata u većem delu Evrope, i danas jedna od najpoznatijih bajki u svetu. Braća Grim su je objavila 1812. u prvom izdanju njihove zbirke „Bajke Braće Grim“. Dobila je naziv (u današnjoj ortografiji Schneewittchen), i bila je brojno označena kao Priča 53. Grim su završili konačnu verziju priče 1854.
Bajka sadrži elemente kao što su magično ogledalce, otrovna jabuka, stakleni sanduk i likove zle kraljice i sedam patuljaka, koji su prvi put imenovani pojedinačnim imenima u Brodvejovoj predstavi „Snežana i sedam patuljaka“ (1912), a potom su dobili različita imena i u Volt Diznijevom filmu iz 1937. „Snežana i sedam patuljaka“. Priču Braće Grim, koja se uobičajeno pominje kao „Snežana“, ne treba mešati sa pričom „Snežana i trnova ružica“ (na nemačkom Schneeweißchen und Rosenrot), drugom bajkom koju su sakupili Braća Grim.
U folklornoj klasifikaciji Arn-Tomson, priče ove vrste grupisane su zajedno kao tip 709, Snežana. Ostale priče ove vrste su „Lepa Venecija“, „Mirsina“, „Njuri Hedig“ i „Zlatno drvo i srebrno drvo“.
La Fossadella, Treviso
La Fossadella je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Etgert
Etgert je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 51 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231032.
Susedi (TV drama)
Susedi je jugoslavenska crno-bijela TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1959. godine. Temelji se na djelima Ive Andrića. Režirao ju je Daniel Marušić, a scenarij je napisao Željko Falout.
Godine 2000. je Radiotelevizija Srbije snimila biografski TV film o Andriću pod istim naslovom.
Crion
Krion je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Linevil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 101 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,08 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 292 m, a minimalnoj 227 m).
El Huizache, Nuevo Laredo
El Huizache je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Nuevo Laredo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 177 m.
Hierba Santa, Santa Cruz Itundujia
Hierba Santa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Itundujia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1461 m.
Jelah (Tešanj)
Jelah je naselje u općini Tešanj.
Nalazi se na glavnoj raskrsnici puteva Tešanj-Prnjavor i Doboj-Teslić, oko 6 km sjeverozapadno od Tešnja. Mjesna zajednica Jelah je mali prostor ukupne površine 9 km², koja je smještena u sjevernom dijelu Bosne i Hercegovine. Proteže se dolinom rijeke Usore. Sa sjevera i sjeverozapada se granici sa mjesnom zajednicom Kalošević sa sjeveroistoka sa općinom Usora. Po konfiguraciji, reljef je brežuljkast, blagih nagiba. Najniža tačka u dolini rijeke Usore iznosi 173 m, a najviša tačka 205 m nadmorske visine.
Ampliación Caravaca, San Andrés Tuxtla
Ampliación Caravaca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Andrés Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 270 m.
Pikrinska kiselina
Pikrinska kiselina ( - gorak), je organsko jedinjenje 2, 4, 6-trinitrofenol, sa formulom HOC6H2(NO2)3.
Upotreba
Koristila se kao organska boja u industriji, ali je zbog svoje osetljivosti povučena (1950-ih godina), i počela se proizvoditi kao vojni eksploziv.
Proizvodnja
Pikrinska kiselina se može proizvesti nitriranjem fenola, benzena (Wolfenstein-Boters reakcija ) salicilne kiseline ili čak acetilsalicilne kiseline.
Mel Ramos
Mel Ramos (Sacramento, Kalifornija, 24. srpnja 1935.), američki je slikar.
Život i djelo
Mel Ramos je uz Edwarda Ruschu i Wayna Thiebauda najznačajniji slikar pop arta u Kaliforniji. Kao i Thiebaud, tragao je za slikarski zanimljivim, ali emocionalno bezbojnim idiomom. Među prvima se okrenuo stripu, te već 1961. nastaje niz njegovih monumentalnih platana s motivima Supermena i Betmena. Nakon toga se okreće novom banalnom izvoru inspiracije – magazinima za mlade djevojke. Tako, na tragu Rosenquistovih iskustava nastaju djela u kojima kombinira prikaze zgodnih no ispraznih djevojaka, s (nerijetko uvećanim grudima) prikazima proizvoda konzumerističkog „raja“.
Najslavnije od tih djela, i jedno od najpoznatijih ostvarenja pop arta je Ramosova Micronite Mary iz 1965. Riječ je o platnu s prikazom nage djevojke preplanule puti (svijetle su ostale jedino „bikini zone“) kako ispija jutarnju kavu sjedeći na nadrealno velikoj kutiji KENT cigareta, dok joj ista takva kutija služi kao kuhinjski stol. Prema nekim interpretacijama, takav prikaz nije naprosto suvremeni akt u nadrealnom ambijentu, već je riječ o aluziji da bi mlada djevojka trebala biti nešto u čemu valja uživati, te je, nakon što bude „potrošena“ odbaciti, baš kao što se to čini s popušenom cigaretom. Ukoliko je ova interpretacija točna, Ramos je ovim radom ismijao u vrijeme dok je njegovo platno nastajalo sve glasniji pokret za ženska prava. Ako je to točno, to bi valjalo shvatiti kao Ramosovu rukavicu bačenu u lice američkoj inteligenciji i establišmentu, što bi svakako bila pop – gesta par excellance.
No, svrstavanje Ramosa među preteče i „proroke“ neukusa, banalnosti i pornografije Jeffa Koonsa, što čine pojedini autori, doimlje se ipak pretjeranim.
Coree
Coree (Coranine, Connamox; danas kao Faircloth).- Iroquoian ili Algonquian pleme nastanjeno u 17. i 18. stoljeću na poluotoku južno od rijeke Neuse, u današnjim okrutima Carteret i Craven u Sjevernoj Karolini. Prilikom svojih prvih susreta sa bijelcima, točnijew sa Raleighovim kolonistima bili su poznati pod imenom Cwarennoc. Lawson ovo pleme naziva Coranine i Connamox i imenuje njihova sela Coranine na obali okruga Carteret i Raruta, također u Carteretu, južno od rijeke Neuse.
Coree Archdale opisuje kao barbarski narod. Njihov broj prema Mooneyu (1928) iznosio je 1.000 (1600.), ali stradavaju u ratovima prije 1696. godine. Lawson 1701. za njihova sela Coranine i Raruta kaže da imaju tek 125 duša. Oni ipak ne nestaju, i priključuju se Tuscarorama u ratu protiv bijelih naseljenika, a 1715. njihovi ostaci priključuju se plemenu Machapunga na rezervatu Mattamuskeet Lake u okrugu Hyde, gdje imaju tek jedno selo, ali bilo ih je i priključenih Tuscarorama. Coree nisu nestali sve do danas, njihovi potomci još žive, službeno nepriznati, pod imenom Faircloth Indian Tribe u Sjevernoj Karolini.
North Woodstock, New Hampshire
Nort Vudstok je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 528.
La Calera, San Luis Potosí
La Calera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1763 m.
Harvey Keitel
Harvey Keitel (rođen 13. svibnja 1939.), američki filmski i kazališni glumac.
Rani život
Keitel je rođen u New Yorku kao sin Nikonara Keitela i Maritske LeClose, židovskih imigranata iz Poljske i Rumunjske. Odrastao je u Brooklynu sa sestrom Renee i bratom Jerryjem. U šesnaestoj godini odlučio se pridružiti mornarici, što ga je odvelo u Libanon. Nakon povratka u SAD, bio je sudski reporter te se tako uzdržavao prije početka glumačke karijere.
Karijera
Kao tinejdžer u New Yorku, prije nego što je postao glumac, Keitel je bio slobodni sudski reporter.
Glumački učitelji bili su mu Stella Adler i Lee Strasberg, a u početku se pojavljivao u off-Broadway produkcijama. Tijekom ovog perioda, Keitel je upoznao još jednog filmaša u proboju, Martina Scorsesea te nastupio u njegovom studentskom projektu Tko to kuca na moja vrata. Od tada, Scorsese i Keitel surađivali su na brojnim projektima. Keitel je nastupio u glavnoj ulozi u Scorseseovom filmu Ulice zla, ali je taj film bio prekretnica za Roberta De Nira. Poslije se pojavio s De Nirom u Taxi Driveru, kao svodnik Matthew maloljetne prostitutke Iris (Jodie Foster).
El Tlapanco, Amatepec
El Tlapanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Amatepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 633 m.
Harvey Keitel
Karijera
Tijekom osamdesetih, Keitel je glumio i u kazalištu i na filmu, obično u stereotipnim ulogama mafijaša. Ta uloga ušla je u zenit kad je Keitel nastupio u filmu Quentina Tarantina, Reservoir Dogs 1992. Uloga Mr. Whitea oživila je njegovu polu-propalu karijeru. Pomogao mu je i Ridley Scott, angažiravši ga za ulogu suosjećajnog policajca u filmu Thelma i Louise 1991. Iste godine nastupio je u filmu Bugsy, za koji je nominiran za Oscara u kategoriji najboljeg sporednog glumca. Od tada, Keitel je birao svoje uloge s više pažnje, želeći promijeniti svoj imidž. Početak ove faze označio je film Jane Campion,  Glasovir. U filmu Quentina Tarantina, Pakleni šund, glumio je Winstona Wolfa, efikasnog stručnjaka za uklanjanje tragova nakon ubojstva. 1997. je nastupio u kriminalističkoj drami Cop Land, zajedno sa Sylvesterom Stalloneom, Robertom De Nirom i Rayom Liottom. Iste godine je dobio veliku ulogu u filmu Quentina Tarantina i Roberta Rodrigueza, Od sumraka do zore. Poslije je nastupao kao očinski Sotona u komediji Vražji Nicky, mudri mornarički časnik u ratnoj drami Podmornica U-571, i marljivi agent FBI-ja u  Nacionalnom blagu. 1999. Keitela je na setu filma Oči širom zatvorene zamijenio Sydneyja Pollacka, zbog sukoba oko rasporeda. Keitel je najviše ostao poznat po ulozi u filmu Okorjeli policajac. Pokazao je dobru volju pomažući filmašima početnicima pojavljujući se u njihovim prvim filmovima. To nije napravio samo za Martina Scorsesea i Quentina Tarantina, nego i za Ridleyja Scotta (The Duellists), Paula Schradera (Blue Collar), Jamesa Tobacka (Fingers), i Tonyja Buia (Yellow Lotus).
Za razliku od mnogih američkih glumaca koji se nikada nisu pojavili goli u filmu ili su to napravili jedanput, Harvey Keitel pojavio se gol u nekoliko filmova.
Privatni život
Keitel je bio u dugogodišnjoj vezi s glumicom Lorraine Bracco. 2001. se oženio s Daphna Kastner. Otac je troje djece: kćeri Stelle (rođena 1985.) iz veze s Bracco; sina Hudsona (rođen 2001.) iz veze s Lisom Karmazin; i sina Romana (rođen 2003.) iz braka s Kastner.
Frijolares (razvrstavanje)
Frijolares ima više značenja:
Antestor
Antestor je norveški ekstremni metal sastav osnovan 1989. godine u Jessheimu. Zaslužan za nastanak sjevernoeuropske kršćanske metal scene, Antestor je jedini unblack metal sastav čiji je album objavila diskografska kuća Cacophonous Records (koja je također objavljivala i albume black metal sastava kao što su Dimmu Borgir, Sigh i Cradle of Filth). Jedini sastavov album kojeg je objavio Cacophonous Records, The Return of the Black Death, potaknuo je razvoj pokreta kršćanskog black metala te je prodan u preko 10.000 primjeraka.
U kasnim devedesetim godinama dvadesetog stoljeća sastav svojem glazbenom stilu daje naziv "sorrow metal" te odbacuje naziv black metal zato što je black metal pokret u očima javnosti bio povezan sa sotonizmom u Norveškoj. Prema časopisu HM, progresivni elementi na sastavovom albumu Martyrium bili su daleko ispred njihova vremena u norveškoj ekstremnoj metal sceni.
Sastav je prošao kroz mnoge promjene članova tokom godina; danas postavu grupe čine vokalist, gitarist i osnivač sastava Vemod, gitarist Erkebisp, vokalist Vrede, bubnjar Jo Henning Børven i basist Erik Normann Aanonsen. Originalni vokalist sastava Martyr napustio je sastav 2000. godine, dok je izvorni bubnjar sastava Armoth napustio sastav 2003. godine. Ubrzo nakon toga sastavu se priključilo nekoliko članova black metal sastava Vaakevandring.
Crush Evil (1989. - 1993.)
Samo postojanje sastava izazivalo je polemike u podzemnoj metal sceni. Primjerice, početkom devedesetih godina dvadesetog stoljeća, Bård Faust (bubnjar sastava Emperor) spomenuo je sastav u raspravi sa Euronymousom (gitaristom black metal sastava Mayhem) u svojem fanzinu Orcustus koji se bavio tematikom norveške black metal scene. Faust je pitao: "Ne misliš li da je nešto stvarno pošlo po zlu kada je došlo čak do toga da postoji kršćanski "death metal" sastav (Crush Evil)? Imaš li kakav savjet kako da ih pobijemo?" Euronymous mu je odgovorio: "Već je dovoljno loše što postoji nekoliko društvenih sastava, ali kršćanski sastav je ipak previše. No ne brini se. Neće nastaviti još dugo vremena." Međutim, sastav je nastavio postojati unatoč ovim prijetnjama. Antestor nikad nije bio primoran na raskid te je gotovo u ironičnom preokretu sudbine Jan Axel Blomberg (bolje znan kao Hellhammer, bubnjar Mayhema) bio Antestorov studijski bubnjar na EP-u Det tapte liv i albumu The Forsaken.
Martyrium (1993. – 1996.)
Sastav 1993. godine mijenja svoje ime iz Crush Evil u Antestor, ime koje u prijevodu s latinskog jezika znači "svjedočiti". Iste godine sastavu se pridružuju Gard kao basist i Armoth kao bubnjar. Prvi Antestorov demo uradak, Despair, izlazi iste godine; demo počinje i završava obradom stare norveške himne imena Jesus, Jesus, ver du hjå meg ("Isuse, Isuse, budi sa mnom"). Diskografska kuća Strawberry Records objavila je 600 primjeraka demo uratka.
U prosincu 1994. Antestor snima svoj prvi studijski album Martyrium. Diskografska kuća Arctic Serenades Records je izvorno trebala objaviti album, no zbog nepoznatih razloga to nikad nije učinila te je radi toga sastav pokušao pronaći drugog izdavača koji bi objavio album. Tek će 1997. godine američka diskografska kuća Morphine Records objaviti ograničen broj bootleg inačice albuma, dok će Endtime Productions službeno objaviti album 2000. godine. U jednom je intervjuu bubnjar Armoth izjavio: "...bili smo u kontaktu sa diskografskom kućom Morphine Records. No to je bilo samo u vezi potpisivanja ugovora za album Martyrium. Budući da nikad nismo službeno s njima potpisali ugovor, Burrito (vlasnik izdavačke kuće) je napravio nekoliko promotivnih snimaka i svaku je od njih prodao ilegalno jer nismo potpisali ugovor." Međutim, primjerci snimaka kružile su uokolo do svojeg petog objavljivanja te se tako i povećavao broj obožavatelja sastava. Martyrium je bio jedini sastavov death/doom album.
Antestor se 3. lipnja 1994. pojavljuje u lokalnoj televizijskoj emisiji "BootlegTV"; emisija  je bila namijenjena mladeži i svima onima koji su htjeli iskusiti i uvježbati umijeće snimanja i video produkcije. U emisiji su uglavnom nastupali lokalni sastavi iz Osla te je emisiju emitirala TV postaja TVNorge. Tijekom trajanja emisije Antestor je nastupio sa pet pjesama sa albuma Martyrium. Antestor se 6. lipnja 1995. godine pojavljuje i u članku norveškog tjednika Morgenbladet koji je govorio o fenomenu kršćanskog black metala te raspravljao o kontroverzama koje su okruživale album Hellig Usvart australskog unblack metal sastava Horde. U članku, vokalist Martyr objašnjava sastavov stav oko pitanja može li kršćanski sastav svirati black metal: "Mi se identificiramo kao black metal sastav u glazbenom smislu, a ne kao black metal sastav po ideologiji ili vjerovanjima. "
The Return of the Black Death (1997. – 1998.)
Antestor 1997. godine objavljuje promo CD Kongsblod koji je privukao pozornost britanske diskografske kuće Cacophonous Records, jedne od najvećih diskografskih kuća s iskustvom u području black metal stila te koja je pripomogla poznatim sastavima kao što su Cradle of Filth i Dimmu Borgir pri započinjanju karijere. Cacophonous je ubrzo potpisao ugovor za objavu dva albuma sa grupom. Cacophonous 1998. godine objavljuje album Kongsblod pod drugačijim imenom — The Return of the Black Death te također mijenja i naslovnicu albuma (koja je izvorno preuzeta sa poznate norveške slike), zamjenjujući ju naslovnicom koju je naslikao poznati tvorac naslovnica za heavy metal albume Joe Petagno.
The Return of the Black Death je zadobio uglavnom pozitivne kritike od strane glazbenih kritičara te kršćanskih i nekršćanskih black metal obožavatelja. Primjerice, britanski metal časopisi Kerrang! i Terrorizer dali su albumu 4 od 5 bodova. S glazbenog je gledišta The Return of the Black Death mješavina black metala i doom metala. Album karakterizira hipnotička i hladna atmosfera te prikazuje utjecaje norveške folklorne glazbe, što je dovelo do toga da neki obožavatelji sastava opisuju Antestor kao viking metal sastav. Za razliku od prethodnih sastavovih izjava, otprilike u doba objave The Return of the Black Deatha sam je sastav izjavio kako se članovi dvoume oko toga može li kršćanski sastav svirati black metal, pošto je pokret black metala još uvijek bio strogo povezan sa sotonizmom. Bubnjar Armoth izjavljuje u intervjuu iz 1998. godine:
The Forsaken (2000. – 2009.)
Antestor 2000. godine potpisuje ugovor sa Endtime Productions, diskografskom kućom koja je također pripomogla započeti karijeru norveškog metal sastava Extol. Izvorni je vokalist, Kjetil Molnes (Martyr), iste godine napustio sastav. Međutim, raspad je jednog drugog kršćanskog norveškog metal sastava, Vaakevandringa, dovelo do toga da se nekoliko nekadašnjih članova Vaakevandringa priključilo Antestoru; poimence, sastavu su se pridružili vokalist Ronny Hansen (koji je prihvatio novi pseudonim Vrede) te klavijaturist Morten Sigmund Mageroy (u sastavu znan kao Sygmoon). Sastavu se kao studijska vokalistica na neko vrijeme pridružila i Ann-Mari Edvardsen, koja je ujedno bila i pjevačica norveške gothic metal grupe The Third and the Mortal. Po prvi puta u svojoj karijeri, članovi Antestora počeli su koristiti corpse paint za potrebe koncerata i cjelokupnog imidža. Iste godine Endtime Productions službeno objavljuje album Martyrium, čiju je naslovnicu naslikao poznati švedski slikar naslovnica heavy metal albuma Necrolord. Također, Antestor iste godine odlazi na turneju u SAD zajedno sa grupom Extol, nastupajući najprije u manjim mjestima te na kraju nastupajući na festivalu Cornerstone. Nekoliko je predstojećih godina sastav bio tih; Antestor nije objavljivao nikakva glazbena izdanja sve do 2003. kada su ponovno objavljena njihova prva dva demo uratka na jednom CD-u imena The Defeat of Satan. Bubnjar Armoth iste godine napušta sastav te Antestor dugo vremena neće naći novog bubnjara koji bi se ujedno i pridružio sastavu (Jo Henning Børven, trenutni sastavov bubnjar, pridružuje se grupi tek 2010. godine).
Antestor 2004. godine mijenja svoj prethodni glazbeni stil u moderniji black metal, te objavljuju nekoliko novih pjesama na EP-u Det tapte liv ("Izgubljeni život"). Det tapte liv se manje usredotočio na obilježja sastavovog black metal stila te se koncentrirao više na instrumentalne pjesme. Međutim, EP je suptilno pokazao i kakav će glazbeni stil obitavati na sastavovom sljedećem studijskom albumu, The Forsaken, objavljenom početkom 2005. godine. Naslovnice za EP i album ponovno je naslikao Kristian Wåhlin (Necrolord) te naslovnica EP-a prikazuje crkvu Borgund Stave. Hellhammer je svirao bubnjeve na oba glazbena izdanja kao studijski bubnjar. U intervjuu sa ruskom metal web-stranicom Metal Library 7. siječnja 2007. godine, novinari su upitali Hellhammera što su njegovi kolege iz Mayhema i diskografska kuća mislili o njegovom sudjelovanju u Antestoru; on je odgovorio: "Da budem iskren, bio je to jedan veliki 'jebite se!' svima njima. Opet ponavljam da ja odlučujem što ću raditi i stoga ne sviram samo u black metal grupama." Sastav je također zamolio Hellhammera da svira s njima na koncertima, ali je on odbio. Hellhammer je kasnije još izjavio: "Po mom mišljenju, danas je black metal samo glazba. Reći ću vam da niti ja niti ostali članovi Mayhema zapravo nikad nismo bili protiv religije ili nečeg drugog. Glavni nam je interes glazba." U vezi Hellhammerovog sudjelovanja u sastavu, Ronny Hansen je komentirao:
Novi se bubnjar Tony Kirkemo pridružio sastavu 2005. godine kao koncertni bubnjar. Sastav je rijetko nastupao te izričito na festivalima kršćanske glazbe. Neki od primjera sastavovih nastupa početkom 21. stoljeća uljučuju koncert na Bobfestu 2000. godine u Stockholmu te nastupe u Linköpingu i festivalu Nordic Fest u Oslu 2004. godine.
Neki su članovi još uvijek svirali u black metal sastavu Vaakevandring, koji je održao koncert ujedinjenja zajedno s Antestorom na festivalu Endtime koji se održao krajem ožujka 2007. godine u Halmstadu. Antestor je na koncertu nastupio s nekoliko koncertnih članova te su na tom istom koncertu izjavili kako će im to neko vrijeme biti posljednji nastup.
Glazba
Iako je sastavov izvorni glazbeni stil na prvim glazbenim izdanjima uglavnom pripadao u žanr death/dooma sa odgovarajućim sporim pjesama i growlanjem, grupa je počela svirati black metal 1998. godine sa objavom albuma The Return of the Black Death. Na tom su albumu predstavljeni vrišteći vokali, gitaristički tremolo rifovi i brzi bubnjarski ritmovi tipični za black metal žanr. Klavijature su također dobile bitnu ulogu u grupi, dok su one u black metal žanru uglavnom korištene kako bi se izveli epski interludiji i kako bi dominirale zvukovljem. Primjerice, tokom prve tri minute pjesme "Sorg" pjesmu vodi isključivo klavijaturistička melodija.
Na trećem albumu The Forsaken sastav razvija tehnikalniji stil, kao što je primjetljivo u razlici tog albuma i albuma The Return of the Black Death. Sastavov je glazbeni razvoj rezultirao tako da se na The Forsakenu pojavilo nekoliko solističkih gitarističkih dionica. Također, u usporedbi sa The Return of the Black Deathom, i produkcija albuma se poboljšala. Nakon priključivanja dva bivša člana grupe Vaakevandring, sastavov je glazbeni stil postao melodičniji i atmosferičniji.
Tekstovi
"Sorg" (norveški: žalost, jad, tuga) se međutim bavi temom tuge i potrage za nadom; pjesmu karakterizira mračna slikovitost te tekstovi koji se ne bave isključivo kršćanskom tematikom, ali na koncu nisu niti potpuno negativni. Primjer teksta (u norveškom originalu) glasi:
Pojava
Antestor je jedan od rijetkih kršćanskih sastava koji na svojim nastupima i službenim fotografijama koristi corpse paint. Jedan je primjer prikazan na fotografijama u knjižici albuma The Return of the Black Death na kojima su članovi sastava bili odjeveni u staronordijsku odjeću, nosili crno-bijele boje na licu i nalazili se na određenom snijegom prekrivenom norveškom planinskom području. Sastav nekad koristi i umjetnu krv, kao što ju je primjerice koristio privremeni sastavov basist Ravn Furfjord na festivalu Bobefest 2004. godine. Sastav objašnjava kako im nošenje corpse painta "dođe na isto kao maskiranje glumcima ili pantomimičarima; [to je] jedan od načina na koji izražavamo određene osjećaje u [ovoj] bitci u kojoj sudjelujemo. Ono što je najbitnije jest da se treba usredotočiti na Boga i ne se previše zamarati usputnim problemima ovakve vrste."
Mezzarro, Brescia
Mezzarro je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Antestor
Recenzije
Malo je objavljenih recenzija za albume sastava, no one koje postoje većinom su pozitivne, često dobre i poneke čak odlične. U knjižici albuma The Defeat of Satan / Despair Michael Bryzak piše da je, iako nije bio službeno objavljen do 2000. godine, "Martyrium je s pravom smatran kultnim klasičnim albumom."
Lusciano, Caserta
Lusciano je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Ivan Bosiljčić
Ivan Bosiljčić je (Titovo Užice, 15. januar 1979 - ) je srpski pozorišni, filmski i televizijski glumac. Stalni je član ansambla drame u Narodnom pozorištu. Nakon završenog trećeg razreda gimnazije odlazi iz Užica u Novi Sad gde upisuje glumu u klasi prof. Vide Ognjenović. Vanredno završava četvrti razred srednje škole i redovno upisuje prvu godinu Akademije umetnosti. Diplomirao je 2001. godine i od tada živi i radi u Beogradu. Kao izvrstan pevač i plesač jedan je od najzačajnijih glumaca savremenog muzičkog teatra u Beogradu. Prvi i za sad jedini dobitnici Sterijine nagrade za ulogu u mjuziklu su Nebojša Dugalić i Ivan Bosiljčić. Sterijinu nagradu za glumačko ostvarenje za ulogu Maneta u mjuziklu Zona Zamfirova dobio je 2013. godine. Aktivno se bavio folklorom 16 godina. Tečno govori engleski i ruski jezik. Kao bivši recitator i ljubitelj poezije, širom regiona održava muzičko poetske večeri. 2014. godine počinje da se bavi pedagoškim radom kao asistent prof. Vidi Ognjenović na Akademiji lepih umetnosti, odsek gluma. Od 2011. godine je u braku sa regionalnom muzičkom zvezdom Jelenom Tomašević. Imaju ćerku Ninu.
MS Allure of the Seas
MS Allure of the Seas je brod za krstarenje izgrađen u finskom brodogradilištu STX Europe (bivši Aker Finnyards) u gradu Turku, za norveško-američku kompaniju Royal Caribbean International, drugi brod iz klase Oasis. Zajedno s blizancem, cruiserom MS Oasis of the Seas, najveći putnički brod ikada izgrađen.
Projekt je započet pod nazivom "Project Genesis", te je brod naručen veljače 2006., dok je izgradnja započela veljače 2008. Svibnja 2008., ime "Allure of the Seas" izabrano je na javnom natječaju, kao i naziv blizanca i klase ("Oasis of the Seas", Klasa Oasis). Kobilica u suhom doku položena je 2. prosinca 2008., te je iz doka isplovio 20. studenoga 2009. Kapacitet putnika je od 5400 do 6400. Troškovi izgradnje bili su 1,2 milijarde američkih dolara (800 milijuna Eura).
29. listopada 2010. napustio je brodogradilište STX Europe i zaplovio za Port Everglades na Floridi u Sjedinjenim Državama. Na prvo je putovanje isplovio krajem 2010.