cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Begova džamija
mini|desno|Begova džamija -Ksilografija Rudolfa Bernta iz oko 1900. godine mini|desno|Begova džamija Gazi Husrev-begova džamija, također znana kao i Begova džamija je izgrađena 1530. godine u Sarajevu i smatra se kao jedna od najvažnijih džamija u Bosni i Hercegovini i na Balkanu.
Povijest
Džamiju je sagradio arhitekt Ajem Esir Ali pod pokroviteljstvom Gazi Husrev-bega, koji je također financirao istovjetnu džamiju (Hüsreviye džamija) u Alepu (Sirija) između 1531. i 1534. U 16. stoljeću, kad je izgrađena, Begova džamija je predstavljala građevinu od izuzetne važnosti za budući urbani razvoj Sarajeva.
Renovirana je 1996. uz inozemsnu pomoć. Profesor Michael A. Sells s Haverford Collegea je optužio renovatore (koji su sredstva većinom dobili iz Saudijske Arabije) da su je učinili isuviše Vehabijskom. Prije rekonstrukcije, unutrašnjost je bila više dekorirana, dok je sada potpuno bijela; većina detalja, obrtničkih ukrasa i boja je potpuno ispuišteno. Potpuna restauracija i preslikavanje džamije započelo je 2000. i većinom je djelo Bosanskohercegovačkog kaligrafa Hazima Numanagića.
Arhitektura
Na ovoj džamiji četvrtastog oblika s kupolom visine 26 m, izraženo je isto shvaćanje unutarnjeg prostora i vanjskih volumena kao u najljepšim primjerima osmanske arhitekture. Unutrašnjost se sastoji od kvadratnog dijela nadsvođenog kupolom koja počiva na masivnom tamburu. Ispred ulaza je trijem s pet niskih kupola, a s desna i lijeva nalaze se dvije srednje kupole, dok je straga jedna polukupola.
U sklopu džamije se također nalazi minaret, šedrvan, obližnja sahat-kula, kamena ograda te nekoliko turbeta. Nedaleko od džamije je i medresa koja se također cijeni kao dio kompleksa.
James (rijeka Virginia)
James (engleski: James River) je rijeka u američkoj saveznoj državi Virginiau duga 560 km, odnosno 715 km, ako se računa duljina njene najduže pritoke Jackson.
Hidrografija
Rijeka James se formira nakon spoja rijeka Cowpasture i Jackson u Masivu Apalači, pored sela Iron Gate, na zapadu Virginije.
Od tamo rijeka teče prema jugoistoku, do svog ušća u Zaljev Chesapeake - točnije u njegov dio Hampton Roads. thumb|left|220px| Karta [[sliva rijeke James]] James sa svojim pritokama ima sliv velik oko 27 019 km², koji obuhvaća najgušće naseljeni dio države Virginia u kom živi 2 604 246 stanovnika.
1114
Godina 1114 (MCXIV) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak (1. 1. po julijanskom kalendaru).
Brusa bezistan
thumb|300px|Pogled na Brusa bezistan sa Baščaršije Brusa bezistan sa svojih 6 krovnih kupola jedna je od najinteresantnijih građevina na Baščaršiji. Pravokutne je osnove, ima četiri ulaza na sve četiri strane svijeta, a povezuje zanatske ulice Kundurdžiluk, Veliki Čurčiluk i Mali Čurčiluk s Abadžilukom i čaršijom. Izgrađen je nakon zapovijedi velikog vezira Rustem-paše Hrvata 1551. godine. Bezistan je dobio ime po turskom gradu Bursi, iz kog je dovožena svila koja se prodavala u bezistanu. Za razliku od Gazi Husrev-begovog bezistana, u kome su se prvenstveno prodavale namirnice, u Brusa bezistanu su se, uz svilu, prodavale kućne potrepštine i manji namještaj. Danas je to jedan od gradskih muzeja.
Hippolyte Fizeau
Armand Hippolyte Louis Fizeau, (izgovor: Arman Ipolit Luj Fizo; Pariz, 23. rujna 1819. — Pariz, 18. rujna 1896.), bio je francuski fizičar.
Njegovi najraniji radovi bili su vezani za poboljšanja u fotografskom procesu. Tada je, u saradnji sa Leonom Fukoom, započeo niz istraživanja o interferenciji svetlosti i toplote. Neovisno o Christianu Doppleru, godine 1848. oktrio je Doplerov efekat za elektromagnetne talase.
Zajedno s Léonom Foucaultom proveo je 1849. mjerenja brzine svjetlosti uz pomoć aparata s brzorotirajućim kugličnim ležajem (Fizeau–Foucaults aparat). Njihova mjerenja pokazala su, između ostalog, da je brzina svjetlosti manja u vodi nego u zraku što je doprinjelo istraživanjima o prirodi svjetlosti.
1850. godine je sa E. Gunelom izmerio brzinu elektriciteta. Godine 1853, opisao je upotrebu kondenzatora kao sredstva za povećanje efikasnosti indukcionog kalema. Potom je studirao toplotno širenje čvrstih tela, i primenio je fenomen interferencije svetlosti na merenje dilatacije kristala.
Fizeau je postao član Francuske akademije znanosti 1860., član Društva znanosti u Uppsali 1870. godine. Član Kraljevskog društva postao je 1875. a član Švedske kraljevske akademije znanosti 1877. Odlikovan je Rumfordovom medaljom 1866. Njegovo ime nalazi se na popisu 72 znanstvenika ugraviranih na Eifellovom tornju.
Albert Paulig
Albert Paulig (1873–1933) je bio njemački kazališni i filmski glumac, koji je stekao popularnost nastupima u nijemim filmovima. Bez problema je prešao na zvučni film, ali mu je karijeru prekinula smrt od srčanog udara.
Vlado Dapčević
Vladimir – Vlado Dapčević (1917 — 2001), revolucionar, učesnik Narodnooslobodilačke borbe, potpukovnik NOVJ, a nakon rata pristalica Rezolucije Informbiroa i politički zatvorenik režima Josipa Broza Tita.
Bio je mlađi brat narodnog heroja Peka Dapčevića.
Biografija
Rođen je 14. juna 1917. godine u selu Ljubotinju, kod Cetinja. Potiče iz činovničke porodice. Gimnaziju je pohađao na Cetinju, ali je zbog organizovanja štrajka učenika, isključen iz škole.
Borghetto di Borbera, Alessandria
Borghetto di Borbera je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Vlado Dapčević
Partijski rad
1933. godine, sa šesnaest godina, postaje član SKOJ-a, a iste godine je, zbog širenja komunističkih ideja, prvi put uhapšen. U KPJ je primljen 1934. godine.
Borghetto di Borbera, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 866 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 289 m.
Vlado Dapčević
Partijski rad
Godine 1935. učestvuje u velikim partijskim demonstracijama i tuči sa policijom, zbog čega biva uhapšen. U zatvoru je proveo mesec dana. Školovanje nastavlja u Podgorici, Nikšiću i Prizrenu, ali svuda biva isključen iz škole. Na kraju je, zbog komunističke aktivnosti, isključen iz svih škola u Kraljevini Jugoslaviji. Zbog zasluga na organizovanju partijskih ćelija izabran je za organizacionog sekretara Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Crnu Goru, Boku, Sandžak, Kosovo i Metohiju.
Početkom 1937. godine postavljen je za organizacionog sekretara MK KPJ za Cetinje. Prijavljuje se, kao dobrovoljac, za odlazak u Španiju, ali policija otkriva i hapsi veliku grupu dobrovoljaca.
Studije u Beogradu
desno|mini|190px|Veliki komemorativni skup ubijenim studentima, decembra [[1939, na kom je govorio Vlado Dapčević.]]
Vlado tek 1939. godine dobija dozvolu da polaže maturu u Kotoru. Te godine upisuje se na Tehnološki fakultet u Beogradu.
Na Univerzitetu se uključuje u borbu za odbranu autonomije Univerziteta, kao i na organizovanju partijskih ćelija među studentima i radnicima. U jednoj od borbi sa ljotićevcima na Fakultetu je ranjen u glavu vatrenim oružjem. Učestvovao je na velikim studentskim demonstracijama decembra 1939. godine, kada je četrnaest drugova poginulo. Sutradan je govorio na komemorativnom skupu na fakultetu, tokom kojeg je ponovo došlo do tuče sa ljotićevcima.
Tokom 1940. godine učestvuje u radu plenuma Pokrajinskog komiteta KPJ za Crnu Goru. Prema Vladovoj oceni, već tada su "počele neke intrige, karijerizam, neke svinjarije koje su mene prosto zaprepašćivale." Zatim po zadatku odlazi u Boku kotorsku, gde radi na stvaranju novih partijskih organizacija. Zbog frakcijskih borbi unutar KPJ, dolazi do raspuštanja Okružnog komiteta KPJ za Cetinje, čiji je Vlado bio član.
Drugi svetski rat
mini|190px|Partizani na Sutjesci Za vreme bombardovanja 6. aprila 1941. godine Vlado se nalazio u Beogradu. Odatle se prebacuje u Crnu Goru, gde učestvuje u partijskom radu na organizovanju ustanka. Aktivno učestvuje Trinaestojulskom ustanku naroda Crne Gore. Kao borac Lovćenskog bataljona učestvovao je u napadu na Pljevlja.
U jesen 1941. godine, Vlado se usprotivio direktivi Partije o vraćanju određenog broja boraca kućama, zbog čega je isključen iz KPJ. Zajedno sa borcima Lovćenskog bataljona učestvuje u formiranju Prve proleterske brigade, kada postaje borac njenog Prvog (lovćenskog) bataljona. Posle Igmanskog marša i dolaska u Foču, početkom 1942. godine, ponovo je primljen u Partiju i postavljen za političkog komesara Drinskog dobrovoljačkog odreda.
Sredinom 1942. godine postavljen je za komandanta Prve čete Prvog (lovćenskog) bataljona Prve proleterske. Zbog kritičkih istupa ponovo je isključen iz Partije. Kao komandir desetine bombaša učestvuje u nizu akcija, sve do ranjavanja krajem 1942. godine.
Matija Ljubek
mini|270px|Grob Matije Ljubeka na [[Mirogoju]] Matija Ljubek (Belišće, 22. studenog, 1953. – Valpovo, 11. listopada 2000.) bio je jugoslavenski i hrvatski kanuist.
Vlado Dapčević
Drugi svetski rat
Učestvuje u borbama na Neretvi i Sutjesci, nakon kojih je ponovo primljen u KPJ i postavljen za političkog komesara Sedme krajiške brigade. U prvoj polovini 1944. godine postavljen je za političkog komesara Oficirske škole pri Vrhovnom štabu, a zatim za komesara Desete krajiške divizije NOVJ. Iz rata izlazi u činu potpukovnika.
Matija Ljubek
Matija Ljubek bio je najtrofejniji hrvatski kanuist i jedan od najuspješnijih hrvatskih sportaša uopće. Blistave trenutke karijere doživio je osvajanjem dvaju zlatnih te po jedne srebrne i brončane Olimpijske medalje, čime je zasluženo dobio titulu najuspješnijeg muškog hrvatskog olimpijca u pojedinačnim sportovima svih vremena.
Vlado Dapčević
Informbiro i robija
Posle rata je postavljen za nastavnika na Višoj partijskoj školi, a potom 1947. godine za načelnika Uprave Jugoslovenske armije za agitaciju i propagandu.
Matija Ljubek
Posmrtno je 2000. godine za životno djelo dobio Državnu nagradu za šport "Franjo Bučar".
Vlado Dapčević
Informbiro i robija
Učestvuje na Petom kongresu KPJ, jula 1948. godine, u Beogradu. Prihvatajući Rezoluciju Informbiroa, pokušao je da pobegne iz zemlje, sa generalima Arsom Jovanovićem i Brankom Petričevićem. Bekstvo je osujećeno i, tom prilikom na granici sa Rumunijom, gine načelik Generalštaba JA general Arso Jovanović. Vlado uspeva da pobegne i jedno kratko vreme se krije u Beogradu, da bi, pri ponovnom pokušaju bekstva preko mađarske granice, bio uhapšen.
mini|190px|[[Goli otok]]
U istražnom zatvoru u Glavnjači i Banjici je proveo 22 meseca, a 1950. godine je osuđen na dvadesetogodišnju robiju. Od juna 1950. do 6. decembra 1956. godine nalazio su u logorima Stara Gradiška, Bileća i Goli otok. U zatvoru su prema Dapčeviću i drugim pristalicama Informbiroa primenjivane najteže metode mučenja, uključujući "špalir", linč i zloglasno "špansko plivanje". U Gradiški, na prinudnom radu, šefovi su im bili zarobljene i osuđene ustaše. Medu njima i koljači osuđeni na po dvadeset godina zatvora.
Po izlasku sa robije, zbog pretnje novim hapšenjem, 1958. godine, beži s grupom drugova u NR Albaniju. U Albaniji među emigrantima izbija sukob oko puteva dalje borbe. Vlado je želeo da borbu nastavi u Jugoslaviji, dok se većina odlučila za odlazak u SSSR. Posle nekoliko meseci neizvesnosti, albanske vlasti ih upućuju u SSSR.
Emigracija
Po dolasku u Sovjetski Savez emigrantima je ponuđeno da nastave školovanje ili da prihvate odgovarajući posao, što je Vlado odbio i nastavlja sa političkim radom. Organizuje snažnu propagandu uoči Konferencije komunističkih partija u Moskvi, 1961. godine. Konferencija usvaja Rezoluciju kojom se Savez komunista Jugoslavije, osuđuje kao revizionistička i antimarksistička partija.
Prilikom izbijanja Kubanske krize, 1962. godine, Vlado je među organizacijom organizovao dobrovoljce za odlazak na Kubu. Iako su Kubanci odobrili vize, sovjetske vlasti nisu dozvolile dolazak dobrovoljaca. Posle 22. Kongresa Komunističke partije Sovjetskog Saveza (KPSS), Vlado je podržao stav albanskih i kineskih komunista u sukobu s KPSS-om, zbog čega je ozbiljno ugrozio svoj dalji opstanak u SSSR-u.
Živeći u Odesi tokom 1964. i 1965. godine radio je na doktorskoj tezi o istoriji jugoslovenskog radničkog pokreta. Početkom 1965. godine pokušava da ode kao dobrovoljac u Vijetnam, ali ga sovjetske vlasti sprečavaju. SSSR napušta 1965. godine i odlazi u zapadnu Evropu.
Da bi preživeo, boraveći u Belgiji, Švajcarskoj i Holandiji, radi najteže fizičke poslove. Istovremeno pokušava da među jugoslovenskom ekonomskom emigracijom razvije politički rad, ali ne postiže neki uspeh. Policija ovih zemalja ga više puta hapsi proteruje iz jedne zemlje u drugu. Tek mu 1969. godine Belgija odobrava stalni boravak. Iz Belgije se povezuje sa marksističko-lenjinističkim partijama zapadne Evrope i učestvuje u njihovom radu.
Ponovo robija
Saradnjom jugoslovenske i rumunske policije, uhapšen je 1975. godine u Bukureštu. U Jugoslaviji je osuđen na smrt, ali mu je kazna zamenjena za 20 godina zatvora. Držan je u potpunoj izolaciji.
Juna 1988. godine pušten je iz Požarevačkog zatvora i proteran iz Jugoslavije. Po ukidanju zabrane povratka, Vlado se septembra 1990. godine vratio u SFRJ. U brojnim intervjuima i javnim nastupima ukazivao je na opasnost izbijanja rata i raspada Jugoslavije.
Osnivanje Partije rada
mini|190px|[[Partija rada (Srbija)|Partija rada]] Nepunu godinu dana nalazio se na čelu novoformirane KPJ, ali se zbog njegove odlučne borbe protiv nacionalizma u Partiji, ova partija raspala. Vlado je 27. marta 1992. godine osnovao Partiju rada. Za vreme ratnih zbivanja na području bivše Jugoslavije, aktivno se angažovao na jačanju antinacionalističke svesti u pravcu zaustavljanja rata, pri čemu oštricu svoje borbe usmerava prozivanjem Miloševićevog režima.
Umro je 12. jula 2001. godine u Beogradu.
Porodica
Čitava Vladina porodica je učestvovala u NOB-u, braća Peko i Milutin, kao i sestra Danica. Brat Milutin i sestra Danica, su se kao i Vlado, 1948. godine, izjasnili za Informbiro, te doživeli sličnu sudbinu.
U medijima, umetnosti i književnosti
Radio Televizija Beograd je aprila 1987. godine sa njim snimila intervju u KP domu Požarevac. Emisija je neko vreme bila zabranjena za prikazivanje.
Njegov lik se pojavljuje u televizijskoj seriji Save Mrmaka Četrdeset osma - Zavera i izdaja snimljenoj 1988. godine u kojoj ga je igrao glumac Ivan Šebalj.
Svoj životni put je u Briselu 1989. godine ispričao novinaru Borbe Slavku Ćuruviji koji je na osnovu tih iskaza objavio knjigu Ibeovac - Ja, Vlado Dapčević.
1991. godine gostovao je u emisiji Klub 91 Televizije Sarajevo kao predsednik Komunističke partije Jugoslavije.
1998. godine dao je intervju za podgoričku televizijsku stanicu Blue Moon.
Las Calabazas, Turicato
Las Calabazas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1070 m.
Nestor Ljetopisac
mini|250px|desno|Nestor Ljetopisac, Ruski muzej, 1890. mini|328x328piksel|Nestor Ljetopisac, 1661 Nestor Ljetopisac (1056.-1114.) je bio srednjovjekovni kijevski monah koji je napisao neke od najstarijih staroruskih spisa. Najpoznatije mu je djelo Nestorov ljetopis koji opisuje početke razvoja Kijevske Rus'i. Osim toga napisao je Život svetog Teodozija i Čitanja o kneževima Borisu i Glebu.
Iz njegovog je života poznato samo da je 1073. postao monahom u Kijevo-pečerskoj lavri, te da je, zajedno s drugom dvojicom monaha, uspješno ispunio zadatak pronalaska relikvija svetog Teodozija. Pretpostavlja se da je podržavao kneza Svjatopulka II. i njegovo snažnije oslanjanje na skandinavske vladare, te da se protivio bizantskom utjecaju na Kijev.
Jezik je njegovih spisa staroslavenski s mnogo rusizama. Etnološki detalji o raznim skupinama Slavena od osobitog su značenja. Ipak, u njegovo su djelo ušle i mnoge legende, a stil mu je ponekad toliko pjesnički da se misli kako je koristio narodne epove. Isti stil pisanja zadržao se kod ukrajinskog plemstva nakon propasti Kijevske Rus'i u 13. stoljeću.
A Rigali, Lucca
A Rigali je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Nanzdietschweiler
Nancdičvajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 98 opštinskih središta okruga Kuzel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.245 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7336064.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kuzel Nancdičvajler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kuzel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 220–250 metara. Površina opštine iznosi 9,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.245 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 127 stanovnika/km².
1446
Godina 1446 (MCDXLVI) bila je redovna godina koja počinje u subotu (1. 1. po julijanskom kalendaru).
Kralj lavova 2: Simbin ponos
Kralj lavova 2: Simbin ponos (engl. The Lion King II: Simba's Pride) je američki direct-to-video animirani film redatelja Darrella Rooney iz 1998. godine. Predstavlja nastavak animiranog filma Kralj lavova iz 1994. godine.
Radnja
Kad je Kiara već malo porasla, postala je znatiželjna, i pošla se igrati; trčati za leptirom, kad u daljini ugleda "zabranjeno mjesto", pustošiju. Već se gotovo zaputila tamo, kad dođu Timon i Pumba. Oni se tako počnu svađati oko hrane, kad Kiara pobjegne. Tamo susreće Scarovog sina Kovu, s kojim zajedno pobjene krokodilima. Nato dođe Simba, i Zira, Scarova "žena", koja ga želi osvetiti. Ona priprema Kovu-a za rat sa Simbom. Kiara je prvi put krenula u lov; a Vitani i Nuka, Kovu-ini brat i sestra, zapale svu travu, želeći ubiti Kiaru. Ali ju Kovu spasi, i zamoli Simbu da a primi u čopor. Simba s teškom mukom pristane, ali presudu je "ostavio za posije".
Stazione Contursi Terme, Salerno
Stazione Contursi Terme je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 81 m.
El Mirador, Almoloya de Alquisiras
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Almoloya de Alquisiras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2407 m.
Miodrag Perunović
Miodrag Perunović je bio bokser reprezentacije Jugoslavije, rođen 10. decembra 1957. na Cetinju.
Boksom se bavio od 1972. do 1994. godine. Selektor reprezentacije Jugoslavije bio je od 1995. do 2001. godine. U boksu je postigao izuzetne rezultate – bio je prvak Balkana 1980. prvak Mediterana i prvak Evrope 1979. vicešampion sveta 1978. i vicešampion Evrope 1981. kao i interkontinentalni šampion u IBF verziji u profesionalnom boksu od 1989. do 1992.
Najbolji sportista Crne Gore bio je tri puta 1976. 1978. i 1981. jednom najbolji sportista Jugoslavije za mlade 1978. i najbolji sportista Jugoslavije za seniore 1979.
Pascual Pacheco, Sayula de Alemán
Pascual Pacheco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Pucak
Pucak je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Skrada. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno je Donji Ložac, sjeverozapadno je Zakrajc Brodski, sjeveroistočno je Gorica Skradska, jugoistočno su Tusti Vrh, Planina Skradska i Skrad.
Crossville, Illinois
Krosvil je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 745, što je 37 (-4,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Ahuaje, Granja, Pabellón de Arteaga
El Ahuaje, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Las Tapias, Urique
Las Tapias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1935 m.
Avène
Aven je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Ero koja pripada prefekturi Lodev.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 275 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 4 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 62,65 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 330 metara (maksimalnoj 978 m, a minimalnoj 294 m).
Emmanuelle Riva
Emmanuelle Riva [emanɥɛl ʁiva] (pravo ime Paulette Germaine Riva; Cheniménil, 24. veljače 1927. – Pariz, 27. siječnja 2017.), francuska glumica. Prvi nastup na filmu ostvarila je u hvaljenoj drami Hiroshima mon amour. Sa 85 godina, ona je najstarija osoba nominirana za Oscara za najbolju glavnu glumicu u filmu Ljubav.
Tremolizzi, Avellino
Tremolizzi je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 350 m.
Roșieni, Breasta
Roșieni je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Breasta.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 216 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Sarepta, Louisiana
je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 891, što je 34 (-3,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ainhice-Mongelos
Enis-Monžlo je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Bajon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 175 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 242 metara (maksimalnoj 546 m, a minimalnoj 195 m).
El Zapote (razvrstavanje)
El Zapote ima više značenja:
Ema Almazán, Río Bravo
Ema Almazán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Sedam sestara
Sedam sestara je izraz koji je godine 1950. italijanski političar i privrednik Enrico Mattei, tadašnji direktor nacionalne naftne kompanije ENI, opisao sedam naftnih kompanija koje su činile kartel, tzv. "konzorcij za Iran", te temeljem toga dominirale svjetskim tržištem nafte od kraja Drugog svjetskog rata, pa sve do energetske krize izazvane Jomkipurskim ratom i jačanjem alternativnog kartela u obliku OPEC-a. Sedam sestara su činili:
Rasohe
Rasohe su naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Skrada. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno su Trški Lazi, sjeverozapadno je Belski Ravan, sjeveroistočno je Hosnik, jugoistočno su Podslemeni Lazi i Bukovac Podvrški.
El Soyate, Santa María del Río
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 477 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1825 m.
San Giacomo, Brescia
San Giacomo je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1035 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 339 m.
El Zapotillo (razvrstavanje)
El Zapotillo ima više značenja:
Nasingen
Nazingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 50 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232085.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Nazingen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 483 metra. Površina opštine iznosi 2,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 50 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 21 stanovnika/km².
.tp
.tp je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Istočni Timor. Izbor slova, koja znače Timor Português ili Portugalski Timor predstavljaju nasledstvo bivšeg statusa nacije kao portugalske kolonije. Prvi put je uveden decembra 1997. od strane Connect Ireland, internet servis provajdera iz Dablina, u Irskoj, kada je Istočni Timor i dalje bio pod upravom Indonezije.
Ostao je u upotrebi, mada nije saglasan sa ISO 3166-1 standardom za dvoslovne kodove imena država, jer se kod za Istočni Timor promenio iz TP na TL po sticanju nezavisnosti.
Kontroverza
1999. godine, pre stvaranja referenduma u Istočnom Timoru o samoopredeljenju, sajtove sa '.tp' domenom su napali hakeri sa pro-indonežanskim simpatijama, a Connect Ireland je primao zlonamerne telefonske pozive. Međutim, kada je vođa za nezavisnost, Hose Ramos Horta, sada ministar inostranih poslova Istočnog Timora, otvoreno govorio u korist upotrebe hakera da se napadnu indonežanski sajtovi, Connect Ireland je javno osudio bilo kakvu upotrebu hakovanja, najmanje od svih za političke ciljeve.
Tranzicija na .tl
.tl je NIDdk koje je saglasan sa ISO 3166-1 standardom, a Odeljenje za informacione tehnologije Istočnog Timora trenutno radi u kooperaciji sa Connect Ireland kako bi se osigurala stabilna trnazicija na .tl NIDdk, gde je već postojećim registrovanima u .tp NIDdk omogućen isti domen pod .tl NIDdk bez naplate. I .tp i .tl "verzije" će nastaviti sa radom.
Do skoro, jedina ispravna internet adresa sa .tl je bila ona od Network Information Centre, www.nic.tl, ali sada postoje i druge, kao što su vladin www.timor-leste.gov.tl i Timor Telekomov www.timortelecom.tl. Prema whois servisu sajta www.nic.tl, google.tl je aktivan, ali Guglovi nejmserveri nisu trenutno podešeni za google.tl.
Datirane IANA informacije
Prema IANA sajtu, međutim, .tl je trenutno nedodeljen, gde je .tp i dalje listiran za Istočni Timor. (Hanana Gusmao, trenutni predsednik države, je i dalje listiran kao administrativni kontakt.)
Eksterni linkovi
Toppdomän
Moćevići (Pljevlja)
Moćevići je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 11 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 29 stanovnika).
Mohammed Waheed Hassan
Mohamed Waheed Hassan (މުހައްމަދު ވަހީދު ޙަސަން; r. 3. januara 1953 -) je trenutni predsjednik Maldiva. Na mjesto predsjednika je došao 7. februara 2012. poslije ostavke svog prethodnika Mohamed Nasheeda. On je sada jedini predsjednik Maldiva koji na to mjesto nije došao putem izbora. Služio je kao prvi demokratski izabrani potpredsjednik Maldiva pod Nasheedom od 2008 do 2012. Na Maldivima živi od 2005. godine nakon što je radio kao pridruženi direktor UNDCO-a u Sjedištu UN u New Yorku; prije toga je služio u UN-u i UNICEF-u. Za UNDP i UNESCO je radio kao freelance konzultant obrazovnih programa u Svazilendu, Lesotu, Mozambiku, Tanzaniji, Bangladešu i južnopacifičkim otocima.
Moćevići (Pljevlja)
Demografija
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Milorad Vukojičić
Biografija
Rođen je 1917. godine u Pljevljima. Posle Bogoslovije u Sarajevu rukopoložen je za đakona i sveštenika 1940. godine.
U drugom svetskom ratu je bio pripadnik četničkih snaga. Pop Milorad Vukojčić je bio egzekutor četničke crne trojke koji je ubijao partizane špijune u Pljevljima i porodice partizanskih boraca. Noću, između 6. i 7. aprila 1944, u vreme nemačkog garnizona u Pljevljima, Vukojčićeva "crna trojka" je prema navodima optužbe krenula u hapšenje žena partizana i simpatizera partizana. Tada su uhapšene Zora Karamatijević, Ljubica Stojkanović, Savka Matović, Milica Janketić i Mileva Žugić, priča sin jedne od žrtava. Zajedno sa ostalim ženama tada je ubijena i majka poznatog glumca Miše Janketića, Milica. Ipak, navodi se da su najveći zločini počinjeni u martu i aprilu 1944. godine kada je ubijeno više osoba. U to vreme je u okupiranim Pljevljima bila nemačka uprava. Milorada Vukojičića su zbog ovakvih navoda nazivali i "Pop Maca" (diminutiv od reči "macola", sa značenjem "čekić") i "Pop Koljač".
Nakon oslobođenja, presudom vojnog suda u Pljevljima, osuđen je kao neprijatelj naroda na smrt. Jedan od očevidaca govori: "Sjećam se njegovog dovođenja u grad. Bila je neka radna akcija, a građani su, kad su čuli da su doveli popa Macu, nagrnuli na njega. Jedva ga je obezbjeđenje uspjelo spasiti, htjeli su da ga linčuju." Pop koljač je osuđen na smrt vješanjem. "Počeo je da plače, tražio je milost. Tada je čitava ta dvorana, koja je bila prepuna, više se tu stajalo nego sjedjelo, skoro eksplodirala. Tražili su javna vješala", svjedoči Matović. Kazna mu je ipak preinačena u kaznu strijeljanja. Presuda je izvršena 1945. godine.
Zemaljska komisija Crne Gore za utvrđivanje zločina okupatora i njihovih pomagača utvrdila je 15. februara 1946. godine na Cetinju da je Milorad Vukojičić, zvani Maca, učestvovao u ubistvu desetoro svojih zemljaka. Dokument o tome, broj 1487, čuva se u Državnom arhivu Crne Gore. Zemaljska komisija je utvrdila da je Vukojičić, sa saučesnicima Vojislavom Kovaljskim i Milisavom Jestrovićem "učestvovao u hapšenju i strijeljanju mirnih građana grada Pljevalja u 1944. godini". U odluci se navodi da je Vukojičić kriv za smrt Dika Stamenića, zemljoradnika, Ljuba Stamenića, automehaničara, Jule Stamenić, domaćice, Ljubice Stojkanović, studenta, Zore Karamatijević, domaćice, Mileve Žugić, domaćice, Savke Matović, domaćice, Miladina Božovića, penzionera, Božane Mišović, domaćice i Živka Kontića, penzionera. Vukojičić se po zlu pominje i u memoarima Draga Bojovića, koji opisuje svoju poslednju posetu Ljubici, koja čeka dolazak koljača.
Kanonizacija
Srpska pravoslavna crkva ga je proglasila za svetitelja 2005. godine u manastiru Žitomislić u Hercegovini, uprkos protestima pojedinih žitelja Pljevalja koji su tvrdili da je ratni zločinac. Uz Vukojičića je istovremeno za sveštenomučenika proglašen i Slobodan Šiljak, koji je takođe po mnogim svjedočenjima okrvavio ruke krvlju nevinih. Glumac Mihajlo Janketić, čija je majka zaklana, taj je čin nazvao "amoralnim" ("To što je učinila Srpska pravoslavna crkva je toliko amoralan čin da neću da učestvujem u čitavoj ovoj stvari čak ni kao protivnik"). Miodrag Stamenić iz Pljevalja protestovao je zbog kanonizacije sveštenika Milorada Vukojičića, za koga tvrdi da mu je u Drugom svetskom ratu ubio članove porodice: djeda Dika Stamenića, babu Jule i oca Ljuba, 1944. godine u Pljevljima.
Verski analitičar Mirko Đorđević ocenjuje da je kriterijum za njegovu kanonizaciju bio ideološko-politički.
Rhododendron
Rhododendron (od antičkog grčkog ῥόδον rhódon „ruža“ i δένδρον déndron „drvo“) je rod sa 1.024 vrsta drvenastih bilji iz Ericaceae familije, koje su bilo zimzelene ili listopadne, i nalaze se uglavnom u Aziji, mada su takođe široko raširene duž južnih visoravni Apalačijanskih planina u Severnoj Americi. Rhododendron je nacionalni cvet Nepala. Većina vrsta ima raskošne cvetove. Rod Azalea ima dva podroda među Rhododendron.
Taksonomija
Rhododendron rod je najveći među rodovima Ericaceae familije, sa 1.024 vrsta, mada procene variraju od 850-1.000 u zavisnosti od korištenog izvora, i morfološki je raznovrstan. Konsekventno taksonomija je istorijski bila kompleksna.
Raskrižje (Skrad)
Raskrižje je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Skrada. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Sjeverozapadno je Golik, jugozapadno su Vrh Brodski i Zakrajc Brodski, jugoistočno su Gorica Skradska i Trški Lazi, sjeveroistočno su Belski Ravan i Belo. Sjeverno je rijeka Kupa, a preko Slovenija i naselje Fara.
Ciénega de los Pobres, Mezquitic
Ciénega de los Pobres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Paul Biensfeldt
Paul Biensfeldt (1869–1933) bio je njemački kazališni i filmski glumac. Slavnim je postao 1893. zahvaljujući nastupu u drami Jugend Maxa Halbesa. Nakon toga je glumio u mnogim prestižnim predstavama, uključujući suradnju sa Maxom Reinhardtom. 1913. je prvi put nastupio na filmu, te potom izgradio reputaciju pouzdanog karakternog glumca; među 100 filmskih uloga se nalaze nastupi u nekim od najznačajnijim ostvarenjima weimarske kinematografije.
Sarajevska sahat-kula
thumb|Vrh sahat-kule Sarajevska sahat-kula se nalazi u blizini Gazi Husrev-begove džamije i jedna je od najvećih u Bosni i Hercegovini. Sagrađena je u 17. stoljeću. Poslije požara 1697. godine kada je spaljena pod naletom Eugena Savojskog, sahat-kula je obnovljena, kao i 1762.
Ranchería Santos, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
Ranchería Santos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2243 m.
Nucleo Zanet, Treviso
Nucleo Zanet je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Resnatac
Zemljopis
Južno je Bukov Vrh, jugoistočno su Divjake i Gramalj, sjeverozapadno je Brezje Dobransko, sjeverno je Pećišće, istočno je Mala Dobra.
Borghi, Alessandria
Borghi je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Nattenheim
Natenhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 516 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232086.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Natenhajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 375 metara. Površina opštine iznosi 6,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 516 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 74 stanovnika/km².
26. dodjela Oscara
26. dodjela Oscara je održana 25. marta 1954. istovremeno u dvorani RKO Pantages Theatre u Los Angelesu i dvorani NBC International Theatre u New Yorku. Na njoj je losanđeleska Akademija odala priznanje najboljim filmskim ostvarenjima premijerno prikazanim u periodu od 1. januara do 31. decembra 1953. godine. Vodili su je je Donald O'Connor u Hollywoodu te Fredric March u New Yorku.
Ceremonijom je dominirala ratna drama From Here to Eternity, koja je bila nominirana u 13 kategorija, a osvojila 8 nagrada, izjednačivši tako rekord postavljen od Gone with the Wind (a koji će također izjednačiti On the Waterfront sljedeće godine). Taj je film bio snimljen u crno-bijeloj tehnici, kao i svi drugi koji su osvojili najvažnije nagrade, iako su filmovi u boji tada već bili postali uobičajeni za Hollywood.
Među pobjednicima je bio i William Holden čiji je govor zahvale nakon dobijanja Oscara za najboljeg glumca u filmu Stalag 17 bio najkraći u historiji nagrade, i sveo se na obično "Hvala". Holden je na to bio prisiljen zbog potrebe da se pauzi ceremonije emitiraju televizijske reklame.
Nagrade
Pobjednici su navedeni prvi i označeni podebljanim slovima.
Višestruke nominacije i nagrade
Ovi filmovi su imali višestruke nominacije:
Ovi filmovi su osvojili višetruke nagrade.
Rogi
Rogi su naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Skrada. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Sjeveroistočno je Buzin, sjeverozapadno je Radočaj Brodski, sjeveroistočno je Planina Skradska, istočno su Skrad i geomorfološki rezervat Vražji prolaz i Zeleni vir.
El Plátano, Turicato
El Plátano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 535 m.
Bisten-en-Lorraine
Bistan an Loren je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Bule Mozel.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 255 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 56 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,48 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 260 metara (maksimalnoj 390 m, a minimalnoj 235 m).
Bergüzar Korel
Bergüzar Korel (2. septembar 1982. - Istanbul, Turska) turska je televizijska i kazališna glumica.
Biografija
Bergüzar je rođena u Istanbulu, gdje je provela djetinjstvo. Pohađala je Nilüfer Hatun İlköğretim Okulu i Star College. Maturirala je na Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuarı Tiyatro Bölümünü. Veoma je voljela odbojku i bila je članica mnogih profesionalnih klubova. Tijekom školovanja, sudjelovala je u mnogim kratkim filmovima. 1998. godine Broken lives.
Округлица (Сврљиг)
Округлица је насеље у Србији у општини Сврљиг у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 226 становника (према попису из 1991. било је 301 становника).
Snow Shoe, Pennsylvania
Snou Šu je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Округлица (Сврљиг)
Демографија
У насељу Округлица живи 214 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 58,8 година (57,6 код мушкараца и 60,0 код жена). У насељу има 121 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 1,86.
Snow Shoe, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 765, što je 6 (-0,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Округлица (Сврљиг)
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Henry II od Engleske
Henry II ili Henrik II (kako ga navodi južnoslavenska enciklopedistika (5. mart 1133. - 6. jul 1189.) bio je prvi monarh Kraljevine Engleske iz Dinastije Plantagenet.
Porijeklo
Riđokosi i pjegavi Henry je na englesko prijestolje stupio 1154. godine, na osnovu Westminsterskog ugovora kojim ga je majčin rođak, kralj Stephen, pristao nakon svoje smrti prihvatiti za nasljednika. Nakon perioda nestabilnosti vlasti i borbi za naslijeđe Henry II prvi je snažni vladar čija je vladavina obilježena relativnom stabilnošću vlasti i teritorijalnom ekspanzijom.
Gradnja carstva
U ratu sa Škotskom do godine 1157. vratio sjeverni dio Engleske (Northumberland i Cumbriju). Ženidbom s akvitanskom vojvotkinjom Eleonorom, bivšom suprugom francuskog kralja Louisa VII, zadobio je kontrolu nad Akvitanijom (većim dijelom jugozapadne Francuske). Zajedno sa normanskim i anžuvinskim nasljedstvom to ga je pretvorilo u najmoćnijeg feudalnog vladara u Francuskoj čime je stekao neprijatelje u francuskim kraljevima. Godine 1169. iskrcao se u Irskoj kod Bannow Baya, te do 1175. faktički i formalno postao vladar najvećeg dijela Irske.
Unutrašnja politika
Učinio je mnogo na unutrašnjem razvoju Engleske. Uveo je praksu kodificiranja običajnog prava (Common Law), a zakon su provodili kraljevski putujući suci. Povećao je broj profesionalnih administratora (curiales), uveo redovito vođenje državnog arhiva, te knjiga sa primicima državne riznice što je sve povećalo djelotvornost provođenja državne vlasti. Godine 1170, po uzoru na francuske kraljeve, svog najstarijeg živog sina, Henrya Mlađeg, proglasio je svojim savladarem i organizovao njegovu krunidbu. Međutim, Henry Mlađi je umro 1183. godine ne ostavivši djece.
Henrya II ponajviše se pamti po sukobu s Thomasom Becketom, kenterberijskim nadbiskupom. Naime, Becket je isprva bio Henryev prijatelj, no, nakon što je imenovan za nadbiskupa, branio je prava svećenika na održavanje suđenja pred crkvenim sudovima. U pitanju je bila također i sloboda pritužbi i pristupa papi. Konstitucijama iz Clarendona 1164. godine znatno je ograničio sudsku vlast crkve nakon čega je Becket pobjegao iz države. No, uvažavajući mišljenje pape Henry je pristao na kompromis. Becket se godine 1170. vratio iz prognanstva, ali se nije pridržavao duha Henrikovog kompromisa sa papom. Navodni Henryev izljev bijesa: "Zar me niko neće osloboditi ovog buntovnog svećenika?", doslovno su shvatila četvorica vitezova koji su nadbiskupa Becketa 1170. ubili u njegovoj katedrali. Nadbiskup je naknadno kanoniziran, a duh kompromisa s papom nije se promijenio, pa je Henry, zbog toga što su ga povezivali s ubistvom Becketa, povukao Konstitucije.
Trojica od Henryjevih pet zakonitih sinova preminuli su prije njega, uključujući dvojicu najstarijih, pa ga je naslijedio sin Richard I. nakon njegove smrti 1189. godine u Chinonu.
Karakter
Kao i njegov djed, kralj Henry I, Henry II je jako dobro poznavao zakone. Bio ja talentovan za jezike, a njegovo poznavanje latinskog jezika je bilo posebno cijenjeno. Oblačio se i hranio skromno, a bio je poznat i kao velikodušan kralj s dobrim smislom za humor. Po jednom hroničaru, kralj se grohotom smijao kada je jedan dvorjanin komentarisao njegovo bavljenje vezom kao nešto što se može očekivati od potomka kopileta krojačeve kćerke (misleći na kraljevo porijeklo od engleskog kralja William I, koji je bio vanbračni sin normanskog vojvode i krojačeve kćerke).
Brak i potomstvo
Jedanaest godina stariju akvitansku vojvotkinju Eleonoru oženio je 18. maja 1152. godine. Iako je brak bio uspješan u smislu da su dobili nasljednike, ubrzo je postao veoma nesretan. Svađe su bile iznimno česte, a nakon što je Eleonora pomagala njihovoj djeci u njihovim pobunama protiv oca, Henrik ju je držao u kućnom pritvoru petnaest godina.
Kralj Henry II i kraljica Eleonora su imali pet sinova i tri kćerke:
Henry je za svog života pokušao osigurati dobar život svojoj djeci. Kćerkama je ugovorio brakove s najmoćnijim evropskim vladarima, a svakom od svojih sinova je želio osigurati po jedno prijestolje. Svom imenjaku i najstarijem preživjelom sinu želio je ostaviti englesku krunu; Richard je trebalo da naslijedi majku u Akvitaniji; Gotfrid je trebalo da vlada Bretanjom, a najmlađi, John, Irskom. Međutim, ti se planovi nisu u potpunosti ostvarili; Henry Mlađi, kojeg je proglasio svojim savladarem, umro je ne ostavivši iza sebe djece, pa je Richard naslijedio i očeve i majčine posjede; kako ni Richard nije imao djece, najmlađi sin, John, je uzurpacijom i zatvaranjem Gotfridovog sina i kćerke zavladao svim posjedima svojih roditelja.
Henry II je imao i veliki broj vanbračne djece, od kojih su najznačajniji:
Aland
Aland se može odnositi na:
Matica hrvatska
thumb|250px|Zgrada u Zagrebu, sjedište Matice hrvatske Matica hrvatska djeluje od 1842. godine, a najvažniji je i najveći izdavač knjiga i časopisa u Hrvatskoj.
U centrali i ograncima objavljuje više od stotinu knjiga svake godine, koje redovno odnose najvažnije hrvatske književne nagrade. Uz dvadesetak redovnih biblioteka naročito se ističe biblioteka vijeka hrvatske književnosti, u kojoj je objavljeno već sedamdesetak naslova.
Mijenjala je par puta svoje ime. Od Matice zagrebačke, preko ilirske do hrvatske. (Saltjer Slovinski, spievan po Ignaciu Gjorgji, Troskom Matice zagrebačke 1851.)
Kombinacija
U matematici, kombinacije je način izbora elemenata iz kolekcije, tako da (za razliku od varijacija) redosled izbora nije važan.
Fornaci, La Spezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Kombinacija
Kombinacije bez ponavljanja
sledi:
Takođe, broj naziva se binomni koeficijent. Treba uočiti da se C_k^n može rešiti korišćenjem Paskalovog trougla.
Primer
Jedan dobar primer za razumevanje izračunavanja broja kombinacija bez ponavljanja je igra na sreću loto. Na primer, da bismo izračunali ukupan broj kombinacija lotoa u kom se od 39 mogućih brojeva izvlači 7 brojeva, primenjujemo formulu:
Dakle, verovatnoća dobitka na lotou na kom se pogađa 7 od 39 brojeva je nešto manja od 1 prema 15 miliona.
Kombinacije sa ponavljanjem
Kombinacije k-te klase od n elemenata kod kojih se jedan element može do k puta ponavljati zovu se kombinacije s ponavljanjem k-te klase od n elemenata. Broj kombinacija s ponavljanjem je:
SRR
Termin  ima više značenja.
Acquaviva, Lucca
Acquaviva je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Island in the Sun (film)
Island in the Sun, u bivšoj Jugoslaviji poznat i pod naslovom Sunčani otok, je američki igrani film snimljen 1957. u režiji Roberta Rossena, poznat kao prvo važnije poratno hollywoodsko ostvarenje koje je kao jedan od glavnih motiva radnje imalo međurasne ljubavne veze.
Predstavlja adaptaciju istoimenog romana britanskog pisca Aleca Waugha. Radnja se događa na fiktivnom karipskom otoku Santa Marta koji se nalazi pod britanskom kolonijalnom vlašću, i na kome se trebaju održati izbori za lokalni parlament. Glavni protagonisti su dvojica izbornih suparnika - sin bogatog bijelog plantažera koga tumači James Mason i predstavnik crnačke većine koga tumači Harry Belafonte, a čije će suparništvo zakomplicirati ljubavni život njihovih bližnjih, skandali i ubistvo.
Island in the Sun je sniman na Barbadosu i Grenadi. Iako je studio 20th Century Fox prikazivanjem ljubavnih veza bijelca sa crnkinjom i crnca s bjelkinjom u mnogo čemu razbio dotadašnje hollywoodske tabue i načeo strah od rasističkih predrasuda, njegov sadržaj je ipak uzeo u obzir tada još uvijek postojeću institucionalnu segregaciju na američkom Jugu i zakonsku zabranu međurasnih odnosa. Kako ne bi previše provocirali tamošnju publiku, odlučeno je da se likovi različitih rasa u filmu samo grle, a i ne ljube. Usprkos tih kontroverzi, a velikim dijelom upravo zahvaljujući njima, Island in the Sun je doživio veliki komercijalni uspjeh i postao jedan od najgledanijih filmova godine. Kritičari mu, međutim, nisu bili skloni te su zamjerali melodramatski i "sapunski" zaplet, odnosno smatrali da su u filmu jedino vrijedne "egzotične" karipske lokacije.
Colonia Guadalupana, Almoloya de Alquisiras
Colonia Guadalupana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Almoloya de Alquisiras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1831 m.
Transmed
mini|desno|225px|Karta Transmeda i povezanih cjevovoda Transmediteranski cjevovod, poznat i po skraćenom nazivu Transmed, također i kao Plinovod Enrica Matteija je cjevovod kojim se Italija opskrbljuje prirodnim plinom iz Alžira i Tunisa.
Cjevovod počinje u gradu Hassi R'Mel u pustinjskoj unutrašnjosti Alžira, te potom kopnom ide preko Tunisa te na dnu Sredozemnog mora i preko italijanskog kopna, pri čemu mu je završna stanica grad Minerbio na sjeveru Italije. Ukupna dužina mu je 2475 km.
Planiranje izgradnje je započelo početkom 1960-ih, a izgradnja trajala od 1978. do 1983. godine. Kasnije je nekoliko puta nadograđivan.