cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Birkenau
Birkenau je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 22 opštinska središta okruga Bergštrase. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 10.093 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6431004.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bergštrase Birkenau se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Bergštrase. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 120 metara. Površina opštine iznosi 24,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 10.093 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 411 stanovnika/km².
Моравци (Љиг)
Моравци су насеље у Србији у општини Љиг у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 583 становника.
Демографија
У насељу Моравци живи 531 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 41,3 година (40,1 код мушкараца и 42,6 код жена). У насељу има 170 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,91.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Jamaica, Santiago Xanica
Jamaica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Xanica.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1152 m.
Donji Divljaci
Donji Divljaci su naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Donji Divljaci pripadaju opštini Kruševo.
Prirodni uslovi
Naselje Donji Divljaci je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Prilepa, naselje je udaljeno 40 km zapadno.
Donji Divljaci se nalaze na zapadnom obodu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Selo je položeno na zapadnim padinama Buševe planine. Nadmorska visina naselja je približno 850 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Šajkaška
thumb|250px|Mapa Šajkaške Šajkaška je geografski region u Srbiji. To je jugoistočni deo Bačke, lociran u središnjem delu Autonomne Pokrajine Vojvodine.
Naseljena mesta Šajkaške
desno|thumb|left|250px|Šajkaška
Opština Titel:
Opština Žabalj:
Opština Srbobran:
Napomena: Titel i Žabalj su gradovi i upravni centri opština. Ostala mesta su sela.
Istorija
Šajkaška je dobila ime po šajkašima. Šajkaši su bili specifičan rod austrijske vojske, koji se kretao u uskim, dugačkim brodovima, poznatim kao šajke. Ove vojne jedinice su operisale na Dunavu, Tisi, Savi i Morišu.
Šajkaški bataljon, kao deo Vojne granice, formiran je 1763. godine. U početku, stanovništvo regiona su u potpunosti sačinjavali Srbi, koji su bili hrabri i vešti ratnici. Šajkaši su učestvovali u mnogim bitkama protiv Turaka, a njihovo učešće je bilo od velike važnosti.
1852. godine, Šajkaški bataljon je transformisan u Titelski pešadijski bataljon. Ova vojna jedinica je ukinuta 1873. godine, a region je priključen Bačko-Bodroškoj županiji.
Danas je Šajkaška uglavnom poljoprivredni kraj, sa razvijenom prehrambenom industrijom.
<br style="clear: both;" />
Međunarodne sankcije protiv SR Jugoslavije
[[, 1074 od 2. oktobra 1996. godine (neposredno posle potvrđivanja rezultata izbora u Bosni i Hercegovini).
Harriet Lane
Harriet Rebecca Lane Johnston (9. maj 1830 – 3. jul 1903) je bila nećaka američkog predsjednika Jamesa Buchanana koja je od 1857. do 1861. vršila dužnost Prve dame SAD.
Međunarodne sankcije protiv SR Jugoslavije
Sankcije su samo učvrstile Miloševićevu vladavinu. Najveći deo robnog prometa odvijao se na crnom tržištu. Najprofitabilniji poslovi u to vreme bili su šverc nafte i cigareta.
Harriet Lane
Rodila se kao kćer trgovca Elliotta Tolea Lanea i Jane Ann Buchanan Lane. U dobi od 9 godina je ostala bez oca, a dvije godine kasnije bez majke, te ju je Buchanan, tada već istaknuti političar, ali i neženja, posvojio. Sa njim je živjela u Washingtonu i Londonu, postavši jedno od najpoznatijih imena washingtonskog otmjenog društva. Kada joj je ujak 1856. kao kandidat Demokratske stranke izabran za predsjednika, stekla je nadimak "demokratske kraljice". Brzo je, velikim dijelom zahvaljujući ljepoti i elegenaciji, stekla izuzetnu popularnost i dio historičara tvrdi da se nijedna Prva dama nije tako isticala sve do Jacqueline Bouvier Kennedy vijek kasnije.
Međunarodne sankcije protiv SR Jugoslavije
Hronologija
15. maja 1992. godine, Savjet bezbjednosti Ujedinjenih nacija je u rezoluciji broj 752 zahtijevao da odmah prestanu svi oblici spoljnog miješanja u Bosni i Hercegovini i Hrvatskoj od strane jedinica JNA i da se te jedinice povuku, stave pod kontrolu republičke vlade ili raspuste i razoružaju. Nakon što je SR Jugoslavija odbila da se povuče iz konflikta u Bosni i Hercegovini (zvanično se povukla, ali ne i stvarno ) i Hrvatskoj, međunarodne sankcije su uvedene. Miloševićevi mediji su nakon toga neprestano ponavljali da su sankcije "nepravedne i ničim izazvane".
Harriet Lane
Harriet Lane je bila metom brojnih prosaca, ali se udala relativno kasno - u dobi od 36 godina - za bankara Henryja Elliota Johnsona. Rodila mu je dva sina, ali ih je oba, kao i muža, nadživjela. U kasnijim godinama života se bavila filantropskim radom i skupljanjem umjetnina koje je oporukom ostavila federalnoj vladi.
Međunarodne sankcije protiv SR Jugoslavije
Hronologija
Iako su srbijanske vlasti tvrdile da "Srbija nije u ratu", predstavnici međunarodne zajednice su smatrali da to nije istina:
Pod uticajem međunarodnih sankcija došlo je i do velike ekonomske krize u zemlji i do pojave hiperinflacije, koja je zabeležila i izdavanje novčanice sa najvećim apoenom (500.000.000.000 dinara) ikada u svetu.
Donji Srpci
Donji Srpci su naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Donji Srpci pripadaju opštini Mogila.
Prirodni uslovi
Naselje Donji Srpci je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 16 km severno.
Klima u naselju je kontinentalna.
Stanovništvo
Donji Srpci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 479 stanovnika.
Pretežno stanovništvo po poslednjem popisu su etnički Makedonci (99%).
Balata di Modica, Ragusa
Balata di Modica je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 561 m.
Ministarstva finansija po kantonima u Federaciji Bosne i Hercegovine
Ministarstvo finansija (skraćeno MF) čini jedno od ministarstava kantonalnih vlada u Federaciji Bosne i Hercegovine, nadležno za finansije.
Bosansko-podrinjski kanton Goražde
Na čelu ministarstva finansija Bosansko-podrinjskog kantona Goražde (skraćeno MF BPKG) se trenutno nalazi Nudžeim Džihanić. Sjedište ministarstva se nalazi na Trgu Branilaca 2 u Goraždu.
Posavski kanton
Na čelu ministarstva finansija Posavskog kantona (skraćeno MF PK) se trenutno nalazi Nada Ćulap (HDZ BiH). Sjedište ministarstva se nalazi u ulici Jug I u Orašju.
Kanton Sarajevo
Na čelu ministarstva finansija Kantona Sarajevo (skraćeno MF KS) se trenutno nalazi Davor Čičić (SDP), dok je trenutno sekretar ministarstva Zejna Avdić. Sjedište ministarstva se nalazi u ulici Maršala Tita 62 u Sarajevu. Ministarstvo se sastoji od tri sektora: Sektor za budžet i fiskalni sistem (Amina Moćević), Sektor za zaduživanje, servisiranje duga i razvoj (Elvedina Ademović)i Sektor za trezor (Sanel Gazija), dok je trenutna glavni budžetski inspektor Dževad Paradžik
Srednjobosanski kanton
Na čelu ministarstva finansija Srednjobosanskog kantona (skraćeno MF SBK) se trenutno nalazi Zoran Marković (HDZ BiH), dok je trenutna glavna sekretarica Josipa Jurić. Sjedište ministarstva se nalazi u Vezirskoj ulici 62 u Travniku. Ministarstvo se sastoji od dva sektora: Sektor za trezor (Emir Đelilović) i Sektor za budžet (Ivana Vrdoljak).
Tuzlanski kanton
Na čelu ministarstva finansija Tuzlanskog kantona (skraćeno MF TK) se trenutno nalazi Miralem Nuhanović. Sjedište ministarstva se nalazi u Turailbegovoj ulici 40 u Tuzli.
Unsko-sanski kanton
Na čelu ministarsta finansija Unsko-sanskog kantona (skraćeno MF USK) se trenutno nalazi Zlatka Šepić. Sjedište ministarstva se nalazi u ulici Alije Đerzeleza 2 u Bihaću.
Zapadnohercegovački kanton
Na čelu ministarstva finansija Zapadnohercegovačkog kantona (skraćeno MF ŽZH) se trenutno nalazi Toni Kraljević (HDZ BiH), dok se njegovo sjedište nalazi u ulici Kralja Zvonimira 1 u Ljubuškom. Ministarstvo se sastoji od dva sektora: Sektor za fiskalni sistem, proračun, zajedničke i opće poslove i Sektor za trezor.
Zeničko-dobojski kanton
Na čelu ministarstva finansija Zeničko-dobojskog kantona (skraćeno MF ZDK) se trenutno nalazi Andrej Kajić (HDZ BiH), dok je trenutni sekretar Adis Ćehić. Sjedište ministarstva se nalazi u Kučukovićkoj ulici 2 u Zenici. Ministarstvo se sastoji od tri sektora: Sektor za trezor (Nada Delibašić), Sektor za planiranje i izvršenje budžeta (Nermin Piljug) i Sektor za računovodstvo (Edina Dogan). Pored toga, u sastavu ministarstva se nalazi i Odjel za centralizovani obračun i isplatu plaća, sa Gabrijelom Delihasanović na čelu i sa sjedištem u ulici Mehmedalije Tarabara 15 u Zenici.
Playa Bonita, Santa María del Oro
Playa Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 906 m.
Amapolas, Durango
Amapolas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango.
Prema proceni iz 2007. godine u naselju je živelo 520 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1098 m.
Poggio Pallone, Pisa
Poggio Pallone je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Kozarska Dubica
Kozarska Dubica (do 1992. Bosanska Dubica), opština smještena u sjeverozapadnom dijelu Republike Srpske i BiH na granici sa Republikom Hrvatskom. Dubica je 26 km udaljena od auto-puta Zagreb-Beograd, glavnog putnog pravca koji spaja zapadnu sa istočnom i jugoistočnom Evropom. Opština Kozarska Dubica se na sjeveru graniči sa Republikom Hrvatskom, na istoku sa opštinom Gradiška, na zapadu sa opštinom Kostajnica, a na jugu sa opštinom Prijedor. Kozarska Dubica je administrativno, političko i kulturno sjedište dubičke regije, površine 499 km² i populacijom od 31.000 stanovnika, posljednjih godina progresivno se širi na istok i jugoistok stvaranjem područja za industrijsku zonu i nova gradska naselja, Petra Pecije, Morave i Đolovi.
Istorija
Prema nekim podacima na području današnje Dubice, 930. godine je izgrađen grad. Međutim prvi pomen grada pod imenom Dubica, datira iz 1197. godine. Naziv grada dolazi od staroslovenske riječi dub što znači hrast, jer je taj predio u prošlosti bio obrastao bogatom hrastovom šumom.
Babonići-Vodički su držali Dubicu od 12. vijeka. Grad se spominje u raznim poveljama iz 13. vijeka. Godine 1402. Dubica je pripala Slavoniji, a padom Bosne pod Osmanlijsko carstvo, Dubica postaje važna granična tvrđava. Sam grad pao je u ruke Osmanlija 1538. godine. Od tada pa do 1797. godine Dubica je više puta mijenjala vladare kao dio nemirne granice i mjesto čestih sukoba između Osmanlijskog i Austrijskog carstva. Vremenom Dubica od tvrđave postaje varošica, a 1797. godine dobija naziv Bosanska Dubica.
Drugi svjetski rat je na prostoru opštine Bosanska Dubica ostavio ogromne ljudske žrtve i velika uništenja materijalnih dobara, uglavnom usled genocida u tzv. Nezavisnoj Državi Hrvatskoj. Opština Bosanska Dubica je imala najveće poimence poznate gubitke stanovnika na tlu Jugoslavije, procentualno, ali i u apsolutnim brojkama. Tokom Drugog svetskog rata stradalo je čak 16.155 poimence poznatih stanovnika kotara/opštine Bosanska Dubica, što predstavlja stradanje oko 53% predratnog stanovništva.
Lokalni SUBNOR je 1950. sačinio vrlo detaljan popis žrtava rata sa teritorije kotara Bosanska Dubica. Ovaj popis dopunili su i u neznatnoj meri revidirali saradnici Muzeja žrtava genocida iz Beograda. Poimenični popis stradalih stanovnika kotara publikovao je istoričar Dušan D. Samardžija u monografiji Bosanskodubičko područje u NOR-u i socijalističkoj revoluciji 1941-1945. (Bosanska Dubica, 1984), dok je istoričar Dragan Cvetković, kustos Muzeja žrtava genocida, kvantifikovao rezultate SUBNOR-ovog popisa i potonje dopune i revizije i ove rezultate publikovao 2009.
Prema podacima koje je publikovao Cvetković, kotar Bosanska Dubica je imao 16.155 žrtava tokom rata.
Etnička struktura: Srbi 15.918 (98,53%) Muslimani 105 (0,65%) Hrvati 87 (0,54%)
Odgovornost za stradanje poznata je za 10.204 lica (63,16% slučajeva): Oružane snage NDH 7.424 (72,76%) Oružane snage Trećeg Rajha 2.776 (27,21%)[1]
Od 1970. godine Bosanska Dubica je doživjela značajan privredni razvoj.
Tokom rata u BiH 1992.-1995. područje je pretrpjelo velike demografske promjene. Najveći dio Bošnjaka, koji su uglavnom živjeli u samom gradu, je protjeran. Pred kraj rata, u septembru 1995. je grad teško stradao za vrijeme Operacije Una. Kasnije je, Daytonskim mirovnim sporazumom, Bosanska Dubica pripala Republici Srpskoj. U gradu i općini se naselio veliki broj srpskih izbjeglica iz Hrvatske i dijelova BiH koji su pripali Federaciji. Lokalne vlasti su ime grada promijenile u Kozarska Dubica.
Visoko
Područje Visokog je nekad bilo centar srednjovjekovne države Bosne. Najvažnija mjesta vezana za taj period su stari grad Visoki, njegovo podgrađe i trgovačko središte Podvisoki, Mile kao krunidbeno mjesto bosanskih kraljeva, te Moštre koje su bilo povremeno stolno mjesto kraljeva. Osvajanje Bosne od strane Osmanlijskog carstva Visoko gubi na značaju i većinom biva nahija uz manje promjene tokom čitave vladavine. Osnivačem modernog Visokog se smatra Ajas-beg. Po popisu iz 2013. godine u Visokom je živi 39.838 stanovnika.
Kozarska Dubica
Geografija
Opština Kozarska Dubica nalazi se na 45°10' sjeverne geografske širine i 16°50 istočne geografske dužine. Ukupna površina općine iznosi 499 km² i geografski pripada oblasti Panonske nizije, sa prosječnom nadmorskom visinom od 200 m. Grad Bosanska Dubica nalazi se na nadmorskoj visini od 104 m. Opština je pretežno ravničarskog zemljišta, iako ima i brdovitih područja na sjeverozapadnim i sjeveroistočnim dijelovima koji se nadovezuju na planine Kozaru i Prosaru. Smještena je u donjem toku rijeke Une i srednjem toku rijeke Save. Za dubičku regiju karakteristično je obilje plodnog zemljišta. Oko 60% ukupne površine dubičke regije predstavlja obradivo zemljište.
Visoko
Geografija
Općina Visoko se prostire na površini od 230,8 km2 i nalazi se središnjem dijelu Bosne i Hercegovine. Graniči sa općinama Kiseljak, Busovača, Kakanj, Vareš, Breza, Ilijaš i Ilidža. Općina je smještena na pravcu multimodalnog transportnog koridora V-c prema sjeveru i regionalnim putevima sa susjednim općinama, te željezničkom prugom u pravcu Jadranskog mora. Na području općine se nalazi sportski aerodrom u Moštrima. Prirodni resursi kojima raspolaže općina su poljoprivredno zemljište, šume, vode, te mineralne sirovine kao što su glina, gips, ugalj i različite vrste stijena.
Aaron Spelling
Aaron F. Spelling (22. travnja 1923. — 23. lipnja 2006.) bio je američki filmski i televizijski producent. Trenutno drži rekord kao najprofitabilniji svjetski televizijski producent ikada.
Kozarska Dubica
Demografija
Broj stanovnika na teritoriji opštine prema podacima popisa iz 2013. godine iznosio je 20.681. Nacionalna struktura: Srbi: 18.144, Bošnjaci: 1.883, Hrvati: 261, ostali 393. Na gradsko stanovništvo otpada 10.005 stanovnika, a seosko stanovništvo 10.676. Broj domaćinstava je 7.492, a broj naseljenih mjesta 61 naselje, dok gustoća naseljenosti iznosi 41,44 stanovnika na km².
Republički zavod za statistiku Republike Srpske procjenjuje da je sredinom 2017. godine Kozarska Dubica imala 19.731 stanovnika.
Naseljena mjesta
Aginci, Babinac, Bačvani, Bijakovac, Bjelajci, Kozarska Dubica, Božići, Brekinja, Čelebinci, Čitluk, Ćuklinac, Demirovac, Dizdarlije, Donja Jutrogošta, Donja Slabinja, Donji Jelovac, Draksenić, Drljići, Đolovi, Furde, Gornja Gradina, Gornjoselci, Gradina Donja (Donja Gradina), Gunjevci, Hadžibajir, Hajderovci, Jasenje, Johova, Jošik, Kadin Jelovac, Klekovci, Knežica, Komlenac, Košuća, Koturovi, Kriva Rijeka, Lipova Greda, Maglajci, Mali Mirkovac, Malo Dvorište, Međeđa, Međuvođe, Milića Gaj, Mirkovac, Mlinarice, Mlječanica, Morave, Moštanica, Mrazovci, Murati, Novoselci, Odžinci, Parnice, Pobrđani, Pucari, Rakovica, Sjeverovci, Sključani, Slabinja, Sreflije, Strigova, Suvaja, Ševarlije, Špilja, Tuključani, Urmovci, Ušivac, Veliko Dvorište, Verija, Vlaškovci, Vojskova i Vrioci.
Aaron Spelling
Mladost
Spelling je rođen u Dallasu, u saveznoj američkoj državi Teksasu, od strane roditelja poljskih imigranata. Pohađao je srednju školu Forest Avenue, a nakon odsluženja vojnog roka, pohađa sveučilište Southern Methodist, gdje diplomira 1949. Godine 1953. oženio se s glumicom Carolyn Jones, i otada žive u Kaliforniji.
Hollywoodska karijera i život
Nakon Powellove smrti, Spelling s Dannyem Thomasom osniva „Thomas-Spelling Productions“. Njihov prvi uspjeh bila je televizijska serija "The Mod Squad". U razdoblju od 1957. do 1974. potpisao je 14 televizijskih produkcija, a u to vrijeme počinje surađivati sa Shelleyem Hullom, koji je uz Spellinga radio i na "The Rookies" i "Charlijevi anđeli". Hull je također radio sa Spellingom i 1976. u ABC-jevu filmu "The Boy in the Plastic Bubble" ( Dječak u plastičnom balonu ), gdje je glavnu ulogu imao, tada mladi, John Travolta. Spelling je režirao i jednu epizodu "The Conchita Vasquez Story" hit serije "Wagon Train".
1965. godine, Spelling se razvodi od Carolyn, a 1968. ženi se Carol Jean Marer, koja je kasnije uzela ime Candy Spelling. Aaron postaje otac Victorije Davey Spelling i Randalla Gene Spellinga, koji su kao tinejdžeri postali glumačke zvijezde, javnosti poznatiji pod imenima Tori Spelling i Randy Spelling. Često su se pojavljivali u očevim produkcijama, poput serije "Beverly Hills 90210".
1972. godine osniva "Aaron Spelling Productions" i još jednu koprodukcijsku kompaniju u suradnji s Leonardom Goldbergom. Godine 1986. njegova kompanija postaje poznatija kao "Spelling Entertainment". U to je vrijeme Spelling također producirao i NBC-jevu sapunicu "Sunset Beach", gdje je čak i gostovao kao jedan od muževa lika Bette koju je tumačila glumica Kathleen Noone. U razdoblju od 1992. - 2005. pojavio se u 27 programa. Nakon 2000. godine, Spelling rijetko daje intervjue, a kontrolu nad njegovom firmom preuzima E. Duke Vincent, i direktor kompanije Jonathan Levin.
Značajne produkcije
Spelling je napravio više od 200 uspješnih produkcija počevši s TV-serijom "Zane Grey Theater" 1956. Njegova najuspješnija televizijska dostignuća su : "Beverly Hills 90210", "Melrose Place" , "Starsky i Hutch" , "Čarobnice" , "Family" , "Hotel" , "The Rookies" , "Charlijevi anđeli" , "The Love Boat ", "Fantasy Island" , "Vega$" , "Hart to Hart" , "Dinastija" , " The Colbys" , "T.J. Hooker" , "Nightingales", "Twin Peaks" , "Kindred: The Embraced", "U sedmom nebu" , "Burke's Law" , "Honey West" , "The Mod Squad" , "S.W.A.T." i "Sunset Beach".
Također je producirao i NBC-jevu seriju "Titans" te 2005. godine seriju "Summerland".
Bolest, tužba i smrt
2001. Spellingu je dijagnoziran rak glasnica. 28. siječnja 2006., Spellinga tužila bivša medicinska sestra koja ga je optužila za seksualno napastovanje, diskriminaciju, napad itd. 18. lipnja 2006. , Spelling je doživio moždani udar na svom imanju Holmby Hills u Los Angelesu, u Kaliforniji. Umro je pet dana nakon toga, 23. lipnja 2006. u dobi od 83 godine. Privatni pogreb održan je sedam dana nakon smrti i Spellingovo je tijelo položeno u mauzolej u Hillside Memorial Parku u Kaliforniji.
Visoko
Geografija
Prirodna sredina općine je određena dolinama rijeka Bosne i Fojnice, morfološkim diferencijacijama dolina sa padinama podbrda i vijencem visokih planina srednje Bosne - Ozrena, Vranice i Zvijezde. Prostor općine doseže relativno niske nadmorske visine i to od 399 do 1050m nadmorske visine, što je veoma povoljno sa stanovišta razvoja poljoprivredne proizvodnje, industrije, građenja i održavanja saobraćajnica i drugih sistema komunalne infrastrukture. Područje grada je smješteno na nadmorskog visini od 422 m.
Geografski položaj
mini|desno|270px| Geografski položaj općine Visoko
Historija
Visoko je grad bogate historije koja seže daleko u prošlost. Tragovi života na području Visočke doline datiraju još iz 4000 godine p. n. e. Do Rimske okupacije, područje Visokog je naseljavalo Ilirsko pleme Desidijati. Najviše događaja vezanih za ovu sredinu se desilo za vrijeme Srednjovjekovne države Bosne baš u Visočkoj dolini. Srednjovjekovni grad u to vrijeme je nosio naziv Visoki koji se nalazio na vrhu brda Grad, a njeogovo podgrađe se zvalo Podvisoki.
Visoko kao grad koji danas poznajemo se počinje razvijati dolaskom Osmanlija na ove prostore. Utemeljivačem Visokog se smatra Ajas-beg. Razvitak grada se nastavlja dolaskom Austrougarske monarhije kada se grad bitno proširio. U vrijeme prve Jugoslavije grad se nije mnogo razvijao. Tokom Drugog svjetskog rata Visoko biva pod okupacijom Nezavisne države Hrvatske. Poslije, u socijalističkoj Jugoslaviji grad se bitno širi, kada se grade stambeni, kulturni i poslovni objekti, uporedo sa naglom industrijalizacijom čitavog regiona.
Rat u Bosni i Hercegovini nije zaobišao ni Visoko. Iako su grad i općina bila pod kontrolom ARBiH tokom cijelog rata, uslijed višegodišnjeg granatiranja od strane Vojske Republike Srpske, oštećen je ili uništen najveći dio industrijskih pogona, kao i stambenih objekata. Poslijeratni period je donio postepeno, iako sporo, obnavljanje privrede uz pokretanje novih privatnih biznisa.
Prahistorijsko doba
mini|260px|desno|[[Stari grad Visoki ]] Na prostoru Visočke općine bilježi se dug kontinuitet življena tako da na ovim prostorima prvi tragovi života datiraju još iz 4000. godine p. n. e. Zbog plodne doline kroz koju protiču dvije rijeke Bosna i Fojnica, područje visočke općine je uvijek bilo naseljeno, tako da su neolitska nalazišta nađena na obalama rijeka - mjestima kao što su Arnautovići, Donje Moštre, Okolište, Zbilje, Ginje, Dvor i tako dalje. Uz čitava naselja nađeni su razni alati, oruđa, i ostali predmeti koji se vežu za taj period.
Od 2002. godine manja iskopavanja i geofizičke prospektive su izvršene u Okolištu. Kao prvi rezultati bili su geomagnetski planovi naselja od 5 kuća sa poveznim putevima. Pronađena su izvrsno očuvana naselja. Topološka, radiometrička, arheološka i botanička anazila pronađenih materijala pokazuju veliki naučni potencijal Okolišta koje pripada kasnom neolitskom periodu.
U septembru 2007. godine Zemaljski muzej Bosne i Hercegovine nastavio je arheološka istraživanja lokaliteta gdje je prema dosadašnjim istraživanjima procjenjeno da je tu živjelo oko 3.000 ljudi u doba neolita. Starost naselja je, putem C14 metode, procijenjena na 4.700 do 4.500 godina prije nove ere. Do danas ovo je jedno od najvećih naselja pronađenih u BiH, što su pokazali pronađeni materijali, proizvodnja pokretnog arheološkog materijala, i broj kuća otkrivenih geomagnetskim snimanjem. Naselje je bilo zatvorenog tipa i zaštićeno sa pet rovova. Rovovi su služili kao zaštita protiv poplava koje su i danas karakteristične za okolinu gdje je neolitsko naselje pronađeno. Prestižni naučni magazin "Science" je ovaj lokalitet već ranije proglasio jednim od najznačajnijih neolitskih nalazišta u Evropi.
Antički period
Prije dolaska Rimljana, većinski dio Bosne je bio naseljen od strane ilirskog plemena Dezidijati. Jačanjem centara u području Ilidže, Višnjice blizu Kiseljaka i Breze, Visoko postaje raskrsnica glavnih rimskih puteva. Postoji mnoštvo arheoloških nalaza iz ovog perioda sa lokaliteta kao što su Crkvina, blizu sela Mokronozi (rimsko naselje, novčići i mnoštvo keramičih fragmenata), Veliki Gradac blizu Ramadanovaca i Veliki Gradac, blizu Seoče (rimska utvrda). Ostaci rimske kulture pronađeni su i na arheološkom lokalitetu u Milama-Arnautovići, Vratnici, Raskršću blizu Maurovića itd.
Srednjovjekovno doba
Grad Visoki, Podvisoki, Mile (današnji Arnautovići), Biskupići i Moštre su nedvojbeno bili središte nekadašnje srednjovjekovne Bosne odakle se dalje razvijala bosanska država. Mnogo bitnih događaja za srednjovjekovnu državu Bosnu se upravo dogodilo u Visočkoj dolini. Prvi bosanski kralj Tvrtko I Kotromanić je krunisan i pokopan u crkvi u Milama, gdje se nalazio i franjevački samostan, kao i mjesto održavanja državnog sabora. Grad i tvrđava Visoki, odakle su pisane i neke povelje, je štitila podgrađe Podvisoki koje je bilo trgovačko središte i povremeno stolno mjesto bosanskih kraljeva. U Moštrima se nalazila kuća krstjana, gdje je Crkva Bosanska obavljala svoje javne poslove, dok je jedno vrijeme tu bio i kraljevski dvor odakle su pisane povelje. U Biskupićima se nalazila crkva koju je sagradio prvi domaći bosanski ban, Kulin. Tu su još pronađeni temelji grada, te ostaci starog groblja. Većina objekata je Osmanlijskim osvajanjem porušena, tako da se do dokaza dolazilo uglavnom arheološkim iskopavanjima gdje su pronađeni samo ostaci zidina, grobalja, ukrasa, stećaka, alata, i ostalih vrijednosti. Vrijedan izvor su i historijski dokumenti gdje se direktno ili indirektno spominju gore pobrojani lokaliteti koji svjedoče o značaju za tadašnju bosansku državu.
Osmanlijska vladavina
mini|desno|260px|Crtež Visokog iz Osmanskog perioda
Dolaskom Osmanlija stvari se mijenjaju, tako Visoko počinje da poprima svoj oblik kao grad kakav je nastajao od 1463. godine. Osnivačem Visokog kao grada, jer se Podvisoki i Visoki prestaju razvijat, se smatra Ajas-beg (paša) koji bio porijeklom iz Visokog, ali prešao na Islam sa bogumilske vjere. 1477. godine Ajas-beg je izgradio hamam, mekteb, vodovod, most na rijeci Bosni i Medresu, te utemeljio vakuf i tekiju nakšibendijskog reda koja i danas postoji. Prvom džamijom u Visokom se smatra Hadži Ibrahimova džamija u Perutac mahali. U tom periodu se Visoko razvija u administrativni centar nahije, središte trgovine i zanatstva, kao i kulturnog i duhovnog života. Visoko već tada poprima izgled gradskog naselja islamsko orijentalnog tipa sa svim pratećim vjerskim ustanovama i objektima. Visočka nahija je obuhvatala današnje općine: Visokog, Breze, Busovače, Fojnice, Ilijaša, Kiseljaka, Kreševa i Vareša. Nastavlja se intenzivna gradnja (današnjeg) starog dijela grada. Grade se razni dućani (od kojih su neki i danas očuvani) i zanatske radnje, a u ovom periodu se prepoznaje kožno prerađivački zanat koji je bio jedan od najkvalitetnijih u to doba na ovim prostorima i šire, po kojem je Visoko poznato i dan danas. Slabljenjem Osmanlijskog carstva dolazi do Austrougarske okupacije 1878. godine kojoj se suprotstavlja manja Visočka milicija i biva poražena. Time se završilo preko 400 godina vladavine Osmanlijskog carstva na prostoru Visokog.
Austrougarska vladavina
mini|desno|260px|Primjer zgrade građene u pseudo-Maurskom stilu za vrijeme Austrougarske vladavine U prvim godinama Austrougarske vladavine Visoko nije bitno mijenjalo izgled te je zadržalo karakteristike orijentalnog tipa. U podacima iz 1882. godine stoji da je Visoko organizirana naseobina sa razvijenom trgovinom, uredima i drugim institucijama. Vremenom, sve češći kontakti sa zapadnim svijetom uslovljavaju daljnji razvoj grada ali u nešto drukčijem obliku i karakteru. Grad se širi obalom rijeke Fojnice niz glavnu saobraćajnicu prema Jaliji, ušću i mostu preko rijeke Bosne, tako da se Tabhana našla u sredini naselja. Daljni razvoj je zaustavio katastrofalni požar koji je izbio 11. novembra 1911. godine. Tom prilikom je izgorjelo preko 450 kuća, dućana i ostalih objekata. U Visoko je pristizala pomoć iz svih dijelova tadašnje Bosne i Hercegovine gdje je prikupljeno 32.158 kruna, a pomoć je stizala iz Beograda, Cazina, Nevesinja, Rogatice, Sarajeva i Tuzle, ali i pojedinaca kao što su direktor vakufa efendija Arnautovič i kralj Austro-ugarske monarhije. U proljeće 1912. godine se pristupilo obnovi. Zemaljska vlada je naredila da kuće budu zidane od cigle i pokrivene crijepom ali u duhu tradicionalnog bosanskog graditeljstva. Visoko je poslije požara i obnove dobilo konture urbane sredine sa mješavinom orijentalnog i zapadnog stila.
SHS, Jugoslavija, Drugi svjetski rat
U novoj državi Srba Hrvata i Slovenaca, kasnije Kraljevini Jugoslaviji, struktura stanovništva se nije previše mijenjala, pa tako ni u Drugom Svjetskom Ratu kada je Visoko bilo sastavni dio nacističke Hrvatske. Tokom rata grad nije pretrpjeo veliku štetu, osim 9 bombi koje su saveznici bacili sa ciljem da presjeku vitalne saobraćajnice kako bi usporili povlačenje njemačke vojske. Visoko je oslobođeno 7. aprila 1945 od strane 7, 9 i 17 Krajiške brigade iz Desete divizije. Iz Visočke općine 1205 vojnika je učestovalo u narodno oslobodilačkom ratu, dok ih je 142 poginulo. Poslije rata ustanove i ulice u Visokom su obično dobijale imena po ratnim herojima sa područja Visokog. Danas se 7. april slavi kao dan oslobođenja Visokog kada se svake godine upriličava polaganje cvijeća na Spomen kosturnicu borcima NOAR-a. Jevrejsko groblje, udaljeno je 5-6 km od centra grada na putu prema Kiseljaku, u okviru kojeg se nalazi i spomenik palim borcima i jevrejskim žrtvama fašizma u Visokom. Najstariji spomenici na ovom groblju datiraju 100 godina unazad. Betonski most, preko rijeke Bosne, napravljen 1929. godine po projektu inžinjera Julija Hahamovića, predstavlja prvi objekat od armiranog betona na ovim prostorima. Zgrada bivšeg Sokolskog doma (danas prostor DTV Partizana) izgrađena 1934. godine.
Socijalistička Jugoslavija
Već u socijalističkoj Jugoslaviji, od 1955. Visoko biva srez odnosno središte nekoliko današnjih općina: Breza, Fojnica, Ilijaš, Kiseljak, Kreševo i Vareš. Početkom 1950-tih godina počinje gradnja prvih većih stambenih i poslovnih zgrada u Visokom, kao i postepeno širenje grada prema prostranim i plodnim ravnicama uz obalu rijeke Bosne i Fojnice. U isto vrijeme vrši se nagla industrijalizacija gdje se posebno ističe kožarska ali i prehrambena, metalna, tekstilna, trgovinska i građevinska industrija koja je bila u mogućnosti opskrbljavati čitav tadašnji srez te izvoziti u susjedne savezne rebuplike i inostranstvo. U tom periodu ubrzano se razvija privreda te niču tadašnji privredni giganti poput KTK, Vispaka, Vitexa, Veleprometa, GP Zvijezda, Kovine i mnogih drugih. Tadašnja privreda, prema podacima iz 1991. zapošljavala je 88% stanovništva, koja je u 1991. ostvarila ukupan izvoz od 92,5 miliona dolara. Također, grad dobija sve bitnije objekte među kojima su pošta, policijska i vatrogasna stanica, dom zdravlja, zavičajni muzej, hotel, kao i robne kuće, sportske objekte i ostale stambene, poslovne i filijalne objekte.
Visoko u Bosanskom ratu
mini|313x313piksel|Zgrada općine Visoko 6. aprila 1992. proglašava se vanredno stanje na području visočke općine. Već od aprila 1992. počinje doturanje naoružanja prema Sarajevu. Uz pripremanje odbrambenih snaga vršen je stalni pritisak na srpsko stanovništvo da predaju svo naoružanje iz kasarni Ahmet Fetagahić i Majevica. 25. aprila Srbi napuštaju kasarnu Ahmet Fetagahić i prelaze u kasarnu Majevica. Sljedećeg dana jedinice TO Visoko vrše opsadu i napad na kasarnu Majevica i pri tom osvajaju skoro svo naoružanje.
Krajem januara 1993. raste napetost između ARBiH i HVO-a te dolazi do otvorenih napada od strane HVO-a na stanovništvo sela Kaćun, općina Busovača. 27. januara jedinice 302.mtbr u sudjelstvu sa jedinicama ŠTO Visoko i 17. krajiške onemogućujući blokadu grada Fojnice. 2. novembra jedinice ARBiH iz Visokog i susjednih općina zauzimaju Vareš sa minimalnim gubicima. Posljedni dani 1994. su donijeli primirje između ARBiH i HVO-a. Za to vrijeme u Visokom su trajale pripreme za deblokadu Sarajeva, te su u tu svrhu u Visoko pristigle jedinice 7. korpusa. Operacija deblokade glavnog grada je počela 15. juna 1995. U toku operacije na Visoko je bačeno bezbroj granata te šest modificiranih aviobombi. Deblokada nije ostvarena. Dejtonskim sporazumom je okončan rat te uklonjene sve ratne linije oko Visokog.
Male arhipelaške države u razvoju
mini|Treća konferencija SDIS zemalja na Samoi 2014. Male arhipelaške države u razvoju, poznate i pod engleskim akronimom SIDS, je grupa malih arhipelaških država koje se saočavaju sa sličnim problemima vezanim uz održivi razvoj, malu ali rastuću populaciju, snažnu osetljivost na vanjske promene, golemu zavisnost o vanjskoj trgovini i ranjivost ekološkog sistema. Razvoj ovih zemalja otežan je troškovima komunikacija, energenata i transporta, nestalnim volumenom međunarodnog transporta, disproporcionalno velikom javnom administracijom i infrastrukturom u odnosu na malu populaciju i ograničene šanse za stvaranje takozvanih ekonomija obima u kojima se troškovi proizvodnje smanjuju po pojedinom proizvodu sa povećanom ukupnom proizvodnjom.
Visoko
Visočka piramida
mini|desno|260px|Brdo Grad (također poznato kao [[Visočica (brdo kod Visokog)|Visočica)]]
Male arhipelaške države u razvoju
SIDS zemlje su po prvi puta prepoznate i priznate kao zasebna grupa među zemljama u razvoju u junu 1992. godine na Zemaljskom samitu Ujedinjenih nacija u Rio de Janeiro-u u Brazilu. 1994. godine sastavljen je i Barbadoški program akcije kako bi asistirao SIDS zemljama u ostvarenju njihovih nastojanja za postizanjem održivog razvoja. „Kancelarija Ujedinjenih nacija Visokog predstavnika za najnerazvijenije zemlje, zemlje u razvoju bez izlaza na more i male arhipelaške zemlje (UN-OHRLLS)“ predstavlja ovu grupu zemalja kao kolektiv u okvirima Ujedinjenih nacija.
Popis SIDS zemalja
mini|Mapa SIDS zemalja. Odeljenje za ekonomska i društvena pitanja Ujedinjenih nacija popisalo je ukupno 57 SIDS zemalja. Te su zemlje podeljene u tri geografska regiona: 1) Karibi, 2) Pacifik i 3) Afrika, Indijski okean, Mediteran i Južno kinesko more. Svaki od navedena tri regiona ima i regionalno koordinaciono telo koja su Karipska zajednica (CARICOM), Forum pacifičkih ostrva (PIF) i Komisija za Indijski okean (COI) u kojima su mnoge SIDS zemlje punopravne članice ili posmatrači i pridruženi članovi. Mnoge, ali ne sve SIDS zemlje su i članice Alijanse malih ostrvskih zemalja osnovane 1990. godine sa ciljem lobiranja i pregovaranja u okvirima UN-a. Konferencija UN o trgovini i razvoju nikada nije uspostavila kriterijume za utvrđivanje službene liste SDIS zemalja već objavljuje skraćeu neslužbenu listu na svojoj web stranici za analitičke potrebe.
Visoko
Visočka piramida
Visočke piramide su trenutno hipoteza istraživača Semira Osmanagića koja tvrdi da se nedaleko od grada Visokog nalazi više piramida izgrađenih ljudskom rukom u davnoj prošlosti. Istraživanja u cilju dokazivanja ove teorije su počela 14. aprila 2006. godine.
Srednji vijek
O postojanju univerziteta u Bosni prije osam vijekova malo se pisalo i govorilo. O tome ne postoji mnogo podataka, ali ono što je dostupno potvrđuje izuzetnu činjenicu da je "u mjestu koje se zove Bosna" (Visoko) već 1175. godine postojao i djelovao univerzitet, visoko učilište bosanske vjerske organizacije.
Škole u Visočkoj općini:
Državne osnovne škole u Visokom:
Srednje obrazovanje:
Muzeji
U Visokom postoji Zavičajni muzej u kome se nalazi brojno kulturno historijsko naslijeđe Visokog, ali i Bosne. Muzej je osnovan 1953. godine, a najveće zasluge pripadaju inicijativnom odboru u kome su bili Vaso Radić, Salko Oruč, Hasan Šahinović, Avdo Čakić i drugi. Prvi kustos muzeja je bio Anton Smodič. Upravo je Smodič pokrenuo neke od prvih projekata koji su uključivali katalogiziranje, uređivanje zbirki, prikupljanje materijala i tehničkih crteža i slično.
Vrijednosti koje se nalaze u muzeju su najviše vezane za srednjovjekovnu državu Bosnu, zbog činjenice da je Visočka dolina bilo središte tadašnje države. U muzeju se danas čuvaju mnogi predmeti i dokumenti iz srednjovjekovnog doba, kao i dijelovi ruševina starog grada Visoki. U Goduši pored Visokog se trenutno gradi i u završnoj je fazi istureno odjeljenje ovog muzeja koje je posvećeno starim goduškim zanatima od kojih je najznačajnije drvorezbarstvo gdje će se naći svi postojeći antikviteti kao i alati na kojima su rađeni kroz historiju. Direktor zavičajnog muzeja je profesor Senad Hodović.
Šerefudinova Bijela Džamija
Arhitektonski najvrijedniji objekt u Visokom je Šerefudinova džamija, djelo bosanskohercegovačkog arhitekte Zlatka Ugljena. Džamija je sagrađena 1980. godine. Dobitnica je više nagrada, a najpoznatija je međunarodna Aga Khanova nagrada za arhitekturu, jedna od najprestižnijih nagrada čija je svrha prepoznavanje izvrsnih arhitektonskih građevina i daljnje ohrabrivanje gradnje u islamskim društvima. Novo priznanje džamija je dobila početkom 2007. godine od mađarskih arhitekta koji su je uvrstili u tri najbolja osmišljena sakralna prostora na evropskom tlu.
Zdravstvo
Zdravstvene usluge na području općine pruža Dom zdravlja Visoko. Dom zdravlja u Visokom je izgrađen 1953. godine. Primarna zdravstvena zaštita rješava se u sklopu opće prakse u Domu zdravlja (za one koji nisu registrirani za projekat porodične medicine) i preko porodične medicine i to za kategorije stanovništva od 6-99 godina. I u nekim mjesnim zajednicama na području općine postoje  ambulante porodične medicine (MZ Gračanica, MZ Moštre, MZ Poriječani, MZ Buci).
Muzika
U Mulićima djeluje Institut Sevdaha Omera Pobrića koji se bavi očuvanjem bošnjačke muzičke tradicije i sevdalinke. Institut nudi kolekcije sevdalinki na raznim nosačima zvuka, kao i knjige vezane za muzičku tradiciju Bošnjaka.
Značajan je i Urban Sevdah Band koji redovno održava koncerte širom Bosne i Hercegovine uključujući Visoko, Sarajevo, Brčko, Zvornik, Zenicu, Tuzlu, Bihać, Sanski Most i ostala mjesta. Bend se bavi neobičnim zvukom sevdaha koji odstupa od tradicionalnog ali zadržava osnovu sevdaha. Grupu čine sedam mladih entuzijasta i to dvije djevojke i pet momaka. Urban Sevdah bend nailazi na razumijevanje kako kod starije tako i kod mlađe publike. Uskoro se očekuje i prvi album.
Rukomet
"Glavni članak: Rukometni klub 'Bosna'"Najuspješniji sport u Visokom je rukomet, gdje je rukometni klub Bosna od svog osnivanja imao značajne rezultate. Klub je proveo 7 sezona u prvoj rukometnoj ligi Jugoslavije, pri tome ostvarujući značajne uspjehe u Kupu Savezne Republike BiH, osvojivši ga 1965, 1968, 1971, i 1982 godine, a do finala Jugoslovenskog Kupa su došli 1965. Najbolji plasman u ligi su ostvarili u sezoni 1974/75 kada su osvojili 4. mjesto. Poslije 1992. godine klub je nastavio sa uspješnim radom, i osvojio ligu Bosne i Hercegovine dva puta, 1997 i 1999. godine, a Kup Bosne i Hercegovine tri puta, 1995, 1998, 2001. Najbolji plasman u evropskim takmičenjima su ostvarili u sezoni 1999/2000 došavši do 1/8 finala EHF Kupa.
Nogomet
"Glavni članak: Nogometni klub 'Bosna'"Prva nogometna utakmica u Visokom odigrana je 1923. godine kada se formira i prvi nogometni klub Jadran. 1934. godine formira se i drugi nogometni klub Radnički. 1953. godine dolazi do spajanja ova dva kluba i tako nastaje nogometni klub Bosna. Nogometni klub Bosna je svoje najveće uspjehe doživio osvojivši nogometni Kup Bosne i Hercegovine 1999, kao i Superkup iste godine, u obje utakmice pobjedivši FK Sarajevo.
Privreda
desno|260px|mini|Zgrada na desnoj strani slike je bila vlasništvo danas nefunkcionalne firme Velepromet iz vremena socijalističkog samoupravljanja
Révolution nationale
Révolution nationale (srpskohrvatski: Nacionalna revolucija) je naziv za službeni ideološki program Višijevske Francuske, kolaboracionističke države uspostavljene u srpnju 1940. godine koju je predvodio maršal Philippe Pétain. Ideologija Višijevske Francuske kombinirala je fašističke ideale s onima francuske krajnje desnice, a za provedbu je bila zadužena "krizna vlada" rođena iz francuskog poraza od Trećeg Reicha. Osnove ove ideologije bile su:
Visoko
Jugoslavija
Općini Visoko BDP po glavi stanovnika bio za 10% veći od tadašnjeg prosjeka BiH, 88% zaposlenih je radilo u privredi i općina je bila najveći izvoznik tekstila i kože BiH. Pored intenzivnog razvoja industrije i trgovine, značajan doprinos u razvoju općine Visoko je dala poljoprivreda, građevinarstvo, zatim saobraćaj i zanatstvo. Prije rata privreda je bila organizirana u 20 preduzeća od kojih su najveća "KTK", "Vitex", "Velepromet", "Kovina", "Vispak", GP "Zvijezda", "IGM", "Asfaltgradnja" i druga u kojima se zapošljavalo preko 11.000 radnika. Od ukupnog broja zaposlenih 13.500, u privredi je bilo zaposleno 88%, u vanprivredi 7% i u individualnom sektoru 1,7%.
Dummy Hoy
William Ellsworth "Dummy" Hoy (23. 5. 1862 – 15. 12. 1961.) bio je američki igrač bejzbola koji je na položaju center fieldera nastupao u Major League Baseballu od 1888. do 1902. godine.
Visoko
Jugoslavija
Tokom rata uprkos teškim oštećenjima, koja se procjenjuju na oko 400 miliona KM privredni kapaciteti su bili u funkciji i nijednog dana nisu obustavljali proizvodnju. Organiziranje industrijske proizvodnje i posebno poljoprivredne proizvodnje pomoglo je u preživljavanju stanovništva općine i šire regije i dalo ogroman doprinos u odbrani zemlje i općine.
Dummy Hoy
Rodio se u gradiću Houcktown u Ohiju, gdje je u dobi od tri godine oglušio od meningitisa. Školovao se na Državnoj školi za gluhe u Columbus kao najbolji učenik svoje generacije. Nakon završetja školovanja je otvorio postolarsku radnju u rodnom gradu te igrao bejzbol preko vikenda. Prvi profesionalni ugovor je potpisao 1886. za klub iz grada Oshkosh u Wisconsinu, čiji je menadžer bio Frank Selee. Godine 1888. pridružio se Washington Nationalsima u American Associationu, postavši treći gluhi igrač MLB, iza pitchera Eda Dundona i catchera Toma Lyncha. U prvoj sezoni je vodio ligu u ukradenim bazama (iako je ta statistika bila drukčije definiraan 1898), a imao je i 69 walkova.
Visoko
Bosna i Hercegovina
Poslijeratna obnova je donekle ponovo pokrenula neke fabrike, no većina njih nije dosegla prijeratni kapacitet, zaradu ili izvoz. Umjesto oživljavanja starih giganata, izgrađena je potpuno nova fabrika prerade tekstila, gume i kože Prevent koja je 2004. godine investirala preko 5 miliona KM za osposobljavanje proizvodnje. Fabrika Preventa smještena na Slobodnoj Zoni u Visokom trenutno upošljava preko 1500 radnika i pravi kožne i tekstilne presvlake za sve glavne proizvođače u automobilskoj industriji u Evropi, uključujući Volkswagen, Audi, Škoda, Seat, BMW, PSA grupacija, Renault, Opel. Broj proizvedenih kožnih autopresvlaka je dostigao 20 miliona, zaključno sa oktobrom 2018. godine. Dio stručnog kadra i radnika, kao i tehničke opreme iz KTK-a je preuzeo Prevent. Prevent je kontinuirano najveći izvoznik u čitavoj Bosni i Hercegovini. Prema podacima iz 2014, učešće u ukupnom izvozu Zeničko-dobojskog kantona iznosi 32,21%
Dummy Hoy
Jedna od njegovih prednosti je bila brzina. Dana 19.6. 1889. postavio je rekord MLB (kasnije izjednačen dva puta) kada je u jednoj utakmici izbacio tri runnera, uz pomoć catchera Connieja Macka. On i Mack su se 1890. priključili Buffalo Bisonsima u Players Leagueu, nakon čega se Hoy vratio u AA i St. Louis Brownse pod igračem-menadžerom Charlesom Comiskeyem te igrao u posljednjoj sezoni lige 1891, gdje je postigao 119 walkova i 136 runova. Vratio se u Washington i igrao za Washington Nationals u National Leagueu, koji su ga u decembru 1893. godine prodali Redsima, gdje se ponovno našao u društvu Comiskeya. Hoy je u tom klubu proveo sljedeće četiri godine.
Visoko
Bosna i Hercegovina
Prema podacima iz 2014.g na području Općine Visoko posluje 364 privrednih društava i 1.041 samostalni privrednik (fizička lica) koja obavljaju samostalnu privrednu djelatnost. Nosioci privrednog razvoja Općine Visoko su preduzeća iz djelatnosti proizvodnje kože i kožnih proizvoda; proizvodnje, pakovanja i prerade prehrambenih proizvoda; proizvodnje tekstila i tekstilnih proizvoda; proizvodnje građevinskog materijala; te metaloprerađivačke i drvne industrije. Većina preduzeća unutar ovih djelatnosti su izvozna preduzeća.
Mali Cerovec
Mali Cerovec je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Mali Cerovec se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Révolution nationale
Zanimljivo je primijetiti kako Treći Reich nije nametnuo ovakvu politiku Francuskoj, već ih je režim u Vichyju dobrovoljno sprovodio u sklopu "Nacionalne revolucije". Dapače, Reich se tokom prve dvije godine od pada Francuske malo petljao u unutrašnje poslove Višijevske vlade. Nedugo nakon uspostave ove politike, Višijevska vlada je započela provođenje mjera protiv "nepoželjnih", odnosno Židova, imigranata, masona i komunista. Progon ovih četiriju skupina potaknut je idejom Charlesa Maurrasa o "internim neprijateljima" i "Anti-Francuskoj". Režim je progonio i Rome, homoseksualce i ljevičare općenito.
Mali Cerovec
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 22 stanovnika.
Révolution nationale
Višijevski režim nastojao je imitirati i nacističku rasnu politiku, promovirajući "francusku rasu" na raznim poljima, uključujući i sport, gdje se favorizirao amaterizam ispred profesionalnog sporta. Među sportašima koji su pružili podršku režimu bio je i slavni tenisač Jean Borotra. Ipak, rasna politika nikada nije išla toliko daleko da bi dostigla eugeničku politiku Trećeg Reicha, unatoč činjenici da su neke ideje, koje je zagovarao nobelovac Alexis Carrel, realizirane.
Zacatal, Álamo Temapache
Zacatal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 450 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Visoko
Bosna i Hercegovina
Zanimljivost je i Vispakova Zlatna džezva (visine 124 cm, promjera 95 cm) prehrambrene industrije Vispak koja je 29. jula 2005. službeno ušla u Guinnessovu knjigu rekorda.
Turizam
Iako Visoko kao grad nikada nije bilo razvijeno turističko mjesto, ono ipak ima značajan broj turističkih atrakcija. Najviše njih je vezano za srednjovjekovnu Bosnu, tako da na brdu Grad još uvijek postoje ruševine stare tvrđave Visoki, dok se u Milama nalaze pronađeni ukrašeni grobovi starih bosanskih vladara kao što su Stjepan II Kotromanić, i prvi kralj Bosne, Tvrtko I. Tu se nalaze i ruševine srednjovjekovnog naselja. Vrijedno nalazište predstavlja i naselje koje je otkopano u Okolišću a koje datira iz kamenog doba. Prema hipotezi Semira Osmanagića na području Visokog se nalazi pet piramida, za koje se pretpostavlja da su djelo napredne civilizacije koja je živjela prije Ilira na području Bosne i Hercegovine. U 2006. godini arheološki lokaliteti piramida su privukli preko 200.000 turista.