cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Niška operacija 1944.
Opšti okvir operacije
Nakon poraza u Jaško-kišinjevskoj operaciji u drugoj polovini avgusta 1944. i prelaska Rumunije i Bugarske na stranu saveznika, nemačka komanda naredila je svojim snagama na Balkanu, Drugoj oklopnoj armiji i Armijskoj grupi „E“ da uspostave front na liniji: ušće Timoka - Skoplje - ušće reke Drim (takozvana „plava linija"). To je podrazumevalo izvlačenje Armijske grupe „E“ iz Grčke i brzu koncentraciju znatnih snaga na granici Rumunije i Bugarske prema Srbiji. Međutim, usled intenzivnih dejstava NOVJ u saradnji sa savezničkim vazduhoplovstvom (operacija Retvik) tokom septembra, ova pomeranja i koncentracija snaga nije uspešno izvršena. To je stvorilo povoljne operativne mogućnosti za napredovanje Crvene armije i NOVJ kroz Srbiju. Beogradskom i Niškom operacijom tokom oktobra 1944 - onemogućen je nemački plan uspostavljanja fronta na bugarskoj i rumunskoj granici, - nemačkim jedinicama naneti su teški gubici, - Armijska grupa „E“ dovedena je u tešku situaciju da mora da se izbori za koridor izvlačenja preko Kosova i Metohije u pravcu Sarajeva - stvoreni su povoljni uslovi za nastavak operativne inicijative.
Savezničke jedinice
NOVJ
Bugarska armija
Crvena armija
Komandovanje operacijom
SSSR je 5. septembra 1944. objavio rat Bugarskoj i time stvorio pravni osnov za okupaciju bugarske teritorije i njeno korišćenje za transport jedinica. Takođe, time je obezbedio sebi dominantnu ulogu u pregovorima o primirju. U Bugarskoj je došlo do smene vlasti i na vlast je stupio Otadžbinski front, široka antifašistička koalicija. Nova Bugarska vlada je 5. septembra 1944. objavila rat Nemačkoj. Nova Bugarska armija stvorena je putem manjih izmena u komandnom kadru u staroj armiji i uključivanjem u sastav ustaničkih jedinica. Prema uslovima primirja koje je SSSR nametnuo Bugarskoj, Bugarska armija stavljena je pod operativnu komandu Trećeg ukrajinskog fronta Crvene armije.
Jedinice Bugarske armije bile su pod operativnom komandom Trećeg ukrajinskog fronta Crvene armije, dok su jedinice NOVJ koje su učestvovale u operaciji bile pod operativnom komandom Vrhovnog štaba NOVJ. Koordinacija dejstava i komandovanja ostvarena je posredstvom štaba Trećeg ukrajinskog fronta.
Detalje plana operacije razradili su, 7. oktobra u Pirotu, Štab 13. korpusa NOVJ, načelnik Štaba 3. ukrajinskog fronta Crvene armije i vojni komandant Bugarske general-pukovnik Sergej Semjonovič Birjuzov i Štab bugarske 2. armije.
Plan operacije
Opkoljavanje sa zapada odsecanjem komunikacije Niš - Prokuplje bilo je zadatak 24. divizije.
Petersberg (Saalekreis)
Petersberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Zale. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 10.657 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15088295.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale Petersberg se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Zale. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 153 metra. Površina opštine iznosi 102,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 10.657 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 104 stanovnika/km².
Veljki Slavkov
Veljki Slavkov je naseljeno mjesto u okrugu Poprad, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.258 stanovnika.
Niška operacija 1944.
Plan operacije
Glavnina bugarske 2. armije trebalo je da nastupa sa istoka koncentrično ka Nišu: 9. divizija pravcem Temska - Kalna - Svrljig - Niš, 6. divizija pravcem Pirot - Bela Palanka - Niška Banja - Niš, i 4. divizija pravcem Babušnica - Ravna Dubrava - Gadžin Han - Niš.
Severno od neposredne operacijske prostorije odvijao se napad 64. korpusa Crvene armije i 45. divizije preko Knjaževca u pravcu doline Zapadne Morave. Planirano je da nakon zauzimanja Knjaževca 45. divizija i 1. gardijski utvrđeni rejon Crvene armije nastupaju sa severa prema Niškoj Banji i Nišu.
Zadatak 46. divizije NOVJ u oblasti Vranja bilo je obezbeđenje operacijske prostorije s juga i sprečavanje nadiranja jedinica Armijske grupe „E“ iz pravca Kumanova.
Partizanski odredi dobili su zadatak da, dejstvujući na svojim područjima, uništavaju ostatke neprijateljskih snaga i ruše komunikacije.
Početak nastupanja
Operacija je otpočela 8. oktobra 1944. u 7:30 artiljerijskom pripremom, nakon čega je u 8:00 usledilo nastupanje jedinica bugarske 2. armije. Istog dana su i jedinice NOVJ otpočele nastupanje na svojim dodeljenim pravcima.
Uprkos tome što su na svojim napadnim pravcima bugarske jedinice imale nadmoć u ljudstvu i naoružanju u srazmeri 10:1, dobra raspoređene nemačke snage uspele su da zaustave i parališu njihov napad. Neuspeh bugarskih snaga nepovoljno se odrazio i na napad 22. divizije NOVJ u oblasti Vlasotinca, tako da u toku prva dva dana ni na jednom pravcu nije ostvaren neki značajniji napredak. Najznačajniji uspeh ostvarila je 2. proleterska divizija presekavši kod Đunisa i Žitkovca drum i železničku prugu Niš - Stalać,
Štabovi jedinica NOVJ izrazili su veliko nezadovoljstvo zbog sporosti i neaktivnosti bugarskih jedinica. Štab 13. korpusa poslao je 9. oktobra Glavnom štabu za Srbiju sledeći radiogram:
U depeši Štaba 22. divizije Štabu 13. korpusa od 10. oktobra 1944. navodi se:
Nemačko povlačenje
Nemačka komanda bila je svesna da se, s obzirom na izrazitu nadmoćnost protivnika, položaji u niškoj oblasti mogu zadržati samo ako se uhvati čvrsta veza sa ostatkom Armijske grupe „Srbija“ na severu i zapadu, i sa Armijskom grupom „E“ na jugu. Severno od niške oblasti razvijala se ofanziva nadmoćnih snaga Crvene armije i NOVJ, što je povezivanje prema severu činilo iluzornim. 64. korpus Crvene armije napredovao je prema ušću Zapadne Morave, a 10. oktobra 24. srpska brigada 45. divizije uz sadejstvo crvenoarmejaca oslobodila je Knjaževac i ugrozila Niš sa severa.
Armijska grupa „E“ nastupala je kroz Makedoniju sa 11. i 22. divizijom kao prethodnicom. Ove dve divizije trebalo je da se probiju iz pravca Kumanova dolinom Južne Morave i uspostave vezu sa niškom grupacijom. Međutim, njihov napad ometen je nastupanjem bugarskih snaga i NOVJ dolinom Krive Reke. 121. puk uspeo je da u toku 10. oktobra potisne delove 46. divizije NOVJ i zauzme Vranje, ali je obavestio komandu da nije u stanju da nastavi napredovanje. Sutradan je u protivnapadu 46. divizija naterala ovaj puk na povlačenje i oslobodila Vranje. Nemci su obnovili napad, ubacivši i 47. puk 22. divizije na ovaj pravac, ali nisu ostvarili uspeh.
Pored toga, velika nadmoćnost bugarskih i jugoslovenskih snaga u niškoj oblasti počela je da daje rezultate. Bugarska Oklopna brigada i delovi 22. divizije NOVJ slomile su nemački otpor i 10. oktobra posle podne oslobodile Vlasotince.
Zapovednik nemačkih snaga u Nišu komandant 7. SS divizije SS-oberfirer Oto Kum obrazovao je napadnu grupaciju za proboj preko Južne Morave u pravcu Prokuplja, dok su na odbrambenim položajima ostavljene zaštitnice radi usporavanja napredovanja protivnika.
minijatura|Miting u oslobođenom Leskovcu, 1944.
U toku prepodneva 11. oktobra glavnina nemačkih snaga napustila je Leskovac probijajući se u pravcu Doljevca, a 47. divizija savladala je u nemačke zaštitnice, oslobodila Leskovac i nastavila gonjenje protivnika na sever.
12. oktobra ujutro nemačka glavnina krenula je u proboj iz Niša u pravcu Prokuplja, ostavivši na širokom području polukružno od Niša na istok samo slabije zaštitnice. Time je težište operacije preneseno na komunikaciju Niš - Prokuplje.
Opkoljavanje i razbijanje nemačke grupacije
Nemačko nastupanje prema Prokuplju 12. oktobra zaustavljeno je na Južnoj Moravi izuzetno upornim otporom 11. srpske brigade 24. divizije. Uprkos ostvarenoj izrazitoj nadmoćnosti na pravcu napada, Nemci su tek u toku poslepodneva uspeli da ovladaju mostom kod sela Mramora i okolnim visovima. Međutim, nisu uspeli da odbace branioce sa komunikacije.
Ulažući krajnje napore Nemci su u toku 13. oktobra nastavili prodor prema Prokuplju. 11. i 13. brigada uspešno su ometale nastupanje Nemaca elastičnom odbranom i bočnim napadima. Nemački prodor dosegao je do sela Jugbogdanovca, gde je konačno zaustavljen.
Istog dana bugarska Oklopna brigada dstigla je u okolinu Doljevca. Komandant 47. divizije zatražio je njeno angažovanje u borbi protiv Nemaca, međutim tokom celog dana Oklopna brigada ostala je pasivna.
Za to vreme ostale jugoslovenske i bugarske snage potiskivale su i uništavale nemačke zaštitnice i napredovale prema Nišu. 14. oktobra jedinice 45. divizije NOVJ prodrle su u grad sa severa, 22. divizije NOVJ sa juga, a 6. bugarske pešadijske divizije sa istoka. Oko 16 časova 14. oktobra Niš je bio oslobođen.
Usled ovog opšteg napada sistem nemačke odbrane se raspao. Nemci su napustili svu motorizaciju i težu borbenu tehniku, i naoružani samo lakim pešadijskim naoružanjem, po grupama otpočeli probijanje uz padine Jastrepca. Bitka se pretvorila u poteru za razbijenim grupama Nemaca po šumama Jastrepca, a na cesti je ostala masa ratne tehnike i naoružanja, pored ostalog: 17 tenkova, sedam samohodnih topova, celokupno teško naoružanje 37. protivavionskog puka i oko 800 kamiona. Prema izveštaju Štaba 13. korpusa NOVJ, samo 14. oktobra u borbama na levoj obali Južne Morave, Nemci su imali 2.036 mrtvih, 1.238 ranjenih i oko 700 zarobljenih.
U svojoj knjizi „Napred, Princ Eugen!", komandant divizije Oto Kum opširno je opisao borbe u Niškoj operaciji. O ovom teškom porazu na putu za Prokuplje, između ostalog piše:
Nesporazumi između saveznika
U izveštaju Štaba 13. korpusa Glavnom štabu Narodnooslobodilačke vojske za Srbiju od 18. oktobra 1944. godine, stoji:
Pošto je intervencija ostala bez rezultata, Glavni štab za Srbiju je zamolio Vrhovni štab Narodnooslobodilačke vojske da naredi da bugarske trupe napuste Srbiju. U depeši koju je 15. oktobra 1944. uputio vrhovnom komandantu maršalu Titu stoji:
Smatrajući ponašanje nekih jedinica bugarske 2. armije nepodnošljivim, 17. oktobra 1944. maršal Tito je naredio Glavnom štabu za Srbiju:
Nakon ovih intervencija, usledila su izvinjenja i obećanja od strane bugarskih političkih krugova, tako da je ponovo dozvoljeno bugarskim snagama da učestvuju u borbama na tlu Jugoslavije. Tokom novembra 1944. bugarske jedinice učestvovale su u borbama na Kosovu i Metohiji i u okolini Novog Pazara, ponovo bez većeg uspeha. U nešto manjoj meri ponovili su se i incidenti sa stanovništvom i jedinicama NOVJ.
Rezultati operacije
Tokom sedmodnevnog trajanja Niške operacije kombinovane savezničke jedinice nanele su nemačkim jedinicama značajne gubitke, oslobodile su veliko prostranstvo u južnoj i jugoistočnoj Srbiji, sprečile planirano povezivanje Armijske grupe „E“ sa Armijskom grupom Srbija. Time je Armijska grupa „E“ prinuđena na probijanje preko Sandžaka.
Najteže gubitke podnela je 7. SS divizija „Princ Eugen“. Ova elitna nemačka jedinica tokom bitke je razbijena i ostala je bez skoro kompletne borbene tehnike i motorizacije. Brojno stanje ove jedinice na dan 1. oktobra 1944. iznosilo je 18.827 ljudi pod oružjem, dok je, prema izveštaju komande na dan 25. oktobra brojno stanje u trupi (uključujući ojačani 14. puk) iznosilo 8.231 vojnika.
Divizija je, posle prikupljanja i kratkotrajnog sređivanja, 24. oktobra uvedena u borbu na odbrani Kraljevačkog mostobrana, demonstrirajući upornost, žilavost i visoke borbene kvalitete svog ljudstva.
Uspeh koji su postigle kombinovane savezničke snage u Niškoj operaciji, imajući u vidu ostvarenu nadmoćnost i razmeštaj snaga, mogao je biti i veći. Do toga nije došlo najvećim delo usled iskazanih slabosti u upotrebi jedinica Bugarske armije i usled neostvarivanja optimalnog sadejstva snaga NOVJ i bugarskih snaga.
Rogers, Minnesota
Rodžers je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.597, što je 5.009 (139,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Puerto de las Pilas, Metztitlán
Puerto de las Pilas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Metztitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1843 m.
Casalini, Vicenza
Casalini je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 678 m.
Campovecchio, Reggio Emilia
Campovecchio je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 670 m.
Martha, Oklahoma
Marta je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 162, što je 43 (-21,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
USS Pueblo (AGER-2)
USS Pueblo (AGER-2) je istraživački brod klase Banner, dio američke mornaričke obavještajne službe, koji je 23. siječnja 1968. godine napadnut i zapljenjen od strane snaga Sjeverne Koreje. Taj je događaj danas znan kao Pueblo incident ili Pueblo kriza.
Sjeverna Koreja je objavila kako je Pueblo namjerno ušao u njihove teritorijalne vode nekih 12 km od otoka Ryo, a dnevnik je pokazao kako je to uradio nekoliko puta. S druge strane, Sjedinjene Države tvrde kako je brod u vrijeme plovidbe bio u međunarodnim vodama te odbacuju sve sjevernokorejske dokaze kao fabrikacije.
Sjeverna Koreja još uvijek drži brod u svojoj zemlji, iako je posada oslobođena, no Sjedinjene Države ga i danas smatraju aktivnim brodom svoje mornarice. Od 2013., brod je usidren na rijeci Taedong u Pjongjangu, gdje se koristi kao muzejski brod u sklopu Muzeja pobjedonosnog rata. Pueblo je danas jedini aktivni američki koji nije u posjedu Sjedinjenih Država.
La Laguna, Alvarado
La Laguna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Curteni, Sântana de Mureș
Curteni je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Sântana de Mureș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 881 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 316 m.
Irigoyen, Guazapares
Irigoyen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Southwark
Southwark (izgovor: [ˈsʌðərk]) službeno engleski London Borough of Southwark, je jedan od 33 borougha metropolitanske grofovije Greater London, odnosno jedan od 14 borougha Unutrašnjeg Londona (Inner London) u kom živi 308,901 stanovnika.
Irigoyen, Guazapares
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1542 m.
Southwark
U Southwarku je sjedište Uprave Velikog Londona (Greater London Authority -GLA) sa gradonačelnikom na čelu.
Geografske karakteristike
Southwark se prostire južno od rijeke Temze, točno preko puta Londonskog Citya, po teritoriju nekadašnjih naselja (današnji kvartovi); Rotherhithe, Southwark (uključujući historijski distrikt Bankside i ulicu duž Temze), Bermondsey, Walworth, Camberwell, Nunhead, East Dulwich, Dulwich i Sydenham Hill i djelomično Peckham i Herne Hill.
Historija
Današnji borough je formiran 1965. spajanjem triju bivših metropolitanskih borougha, Bermondsey, Camberwell i Southwark.
Gotovo čitav Southwark pripadao je historijskoj Grofoviji Surrey, osim malog dijela na istoku koji je pripadao Kentu.
Selo Southwark, na sjeveru borougha, bilo je važna raskrsnica puteva i glavni prilaz Londonu, još i prije nego što su 43. Rimljani izgradili most preko Temze. Stari Southwark tradicionalno znan kao borough, bio je trgovište još od ranih saksonskih vremena. Za srednjeg vijeka postao je utočište kriminalaca i prostitutki. Sredinom 16. vijeka postao je jedan od wardova (kvartova) Londonskog Citya.
Od 15. vijeka Southwark je bio poznat po svojim gostionicama, teatrima, kupalištima, odmaralištima i drugim mjestima za zabavu i rekreaciju, ali je također postao poznat po zapuštenim kvartovima za sirotinju Hodočasnici za Canterbury, kako je opisao pjesnik Geoffrey Chaucer, započinjali su svoje putovanje iz gostionice Tabard, koja se nalazila u današnjoj ulici High Street. Jedna od njih - George, sagrađena 1676., posljednja je preživjela londonska gostionica, njome danas upravlja Nacionalna zaklada za očuvanje baštine. thumb|left|240px| Ilustracija [[Gostionica|gostionice Tabard]] Među značajnim teatrima iz tog vremena bio je - Globe, u kom su proizvedena brojna djela Williama Shakespeara. Rekonstrukcija tog teatra otvorena je 1997. pored mjesta gdje se nalazio orginalni Globe
Assunta Spina (film, 1915)
Assunta Spina, također poznat i pod naslovom Sangue Napolitano, je italijanski crno-bijeli nijemi film snimljen 1915. u režiji Gustava Serene. Temelji se na istoimenoj drami i romanu Salvatorea Di Giacomoa. Naslovni lik je mlada i lijepa napolitanska pralja (čiji lik tumači Francesca Bertini) udana za temperamentnog mesara (čiji lik tumači sam Serena). Radnja prati njen odnos sa nekoliko muškaraca koji će imati nasilne i tragične posljedice.
Southwark
Historija
Southwark je mjesto gdje se nalazio zatvor Marshalsea, u kom su bili zatvoreni roditelji, braća i sestre Charlesa Dickensa (svi osim sestre Fanny i samog Charlesa). Dickens je inspiracije za likove svojih romana pronašao u Southwarku, tako je Mali Dorrit (Little Dorrit) iz istoimenog romana - stvarni dječak rođen je u zatvoru Marshalsea, koji se 1734. oženio u obližnjoj crkvi sv. Georgija mučenika.
Assunta Spina (film, 1915)
Bertini, koja je prije toga istu ulogu tumačila i na pozornici, doživjela je uspjeh i u filmskoj verziji, gdje je osim ispred kamere surađivala i na režiji. Kritičari i historičari filma joj pripisuju inzistiranje na novom, realističkom stilu glume koji se pokazao pogodnijim za novi medij od dotadašnjih kazališnih tehnika. Bertini je s ovim filmom postigla veliki uspjeh i postala prva ženska zvijezda italijanske kinematografije. Mnogi ovaj film često nazivaju i svojevrsnom pretečom kasnijeg italijanskog neorealizma.
Southwark
Historija
Ulica Eckett (koja danas potpuno drukčije izgleda), bila mu je inspiracija za dom brutalnog Billa Sikesa iz romana Oliver Twist.
Assunta Spina (film, 1915)
Assunta Spina je još dva puta ekranizirana na filmu - 1930. i 1948. godine (kada je naslovnu ulogu tumačila Anna Magnani) - te dva puta u obliku televizijske miniserije (1992. i 2006.).
Southwark
Historija
U Southwarku su živjeli matematičar Charles Babbage, književnici; Mary Wollstonecraft, Oliver Goldsmith, Enid Blyton i glumac Michael Caine.
Southwark ima dugu historiju multietničnosti, još od dolaska flamanskih tkalaca u 14. vijeku, holandskih grnčara krajem 16. vijeka i irskih radnika u 18. vijeku. Tokom 20. vijeka naselilo se puno Afrikanaca, Karibijaca i turskih Ciprana.
Tako da danas etničke manjine čine trećinu stanovništva.
Znamenitosti
thumb|left|240px| [[Panorama Southwarka]] Nakon reformacije u 16. vijeku, augustinski samostan sv Marije pretvoren je u parohijsku crkvu. Ona je 1905. postala katedrala Southwarka, nedaleko od nje je 1726. podignuta bolnica Guy, jedna od glavnih londonskih bolnica. Anglikanska crkva sv. Marije Magdalene u Bermondseyu datira s kraja 16. vijeka.
Na vezu uz Temzu leži teška krstarica iz Drugog svjetskog rata Belfast i rekonstrukcija jedrenjaka Francisa Draka iz 16. vijeka Golden Hinde. Southwark je i mjesto s kojeg se Mayflower stvarno isplovio za Novi svijet, iako se službeno navodi da je krenuo iz Plymoutha, jer mu je to bila posljednja engleska luka.
Veći dio zgrada Southwarka podignut je nakon Drugog svjetskog rata, iako ima i nešto zgrada iz viktorijanskog doba. Nakon ratnih razaranja obnovljen je tako da je potpuno promijen izgled nekadašnjih kvartova, naročito Rotherhitha, Bermondseya i Southwarka, kao i područje kod Newingtona. Teren uz rijeku istok|istočno od Londonskog mosta je mjesto gdje se podiže - London Bridge City. Među novijim građevinama ističu se; Peckhamska biblioteka iz 2000., koju je projektirao Will Alsop, za što je dobio nagradu britanskog udruženja arhitekata - Stirling, Vijećnica / City Hall iz 2002., koju je projektirao Norman Foster, u kom stoluje Uprava Greater Londona, Kanadska biblioteka iz 2011. Piers Gougha i neboder Shard (2012), visok 310 metara, kog je projektirao Renzo Piano.
Mostovi i transport
Southwark je 1894. povezan s boroughom Tower Hamlets Mostom Tower a nakon tog i tunelom Rotherhithe (1904-08), odtad su preko Temze izgrađeni i brojni drugi tuneli i mostovi, tako ga mostovi Blackfriars, Southwark i Lambeth povezuju sa Westminsterom i Lambethom.
Novi Londonski most iz 1973. sagrađen je kao zamjena za most iz 1825. (proširen 1902.). Stari most je prodan i isporučen američkom gradu Lake Havasu u Arizoni.
Najnoviji pješački Milenijski most iz 2000. povezuje Southwark i City of London.
Veliko raskršće znano kao - Elephant and Castle (po gostionici) je glavni ulaz u London.
Kultura i obrazovanje
Od obrazovnih i kulturnih institucija u Southwarku djeluju Koledž Dulwich (osnovan 1619.), Galerija slika Dulwich (1811.), Galerija južnog Londona (1891.), Muzej Cuming (1906.), Muzej dizajna (1989.) i Tate Modern (2000.). U Southwarku djeluje i plesni ansambl Siobhan Davies.
Nagoya
Nagoja (名古屋) je grad u Japanu u prefekturi Aiči. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 2.215.031 stanovnika.
Stanovništvo
Pre podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 2.215.031 stanovnika.
Spoljašnje veze
Nagoya (名古屋市, nagoya-shi) je, sa 2,2 milijuna stanovnika, četvrti po veličini grad u Japanu. Metropolitansko područje grada broji preko 8 milijuna stanovnika, te je treće po veličini u Japanu. Nagoya je glavni grad prefekture Aichi, te ujedno i najveći grad regije Chubu. Smješten je na obali središnjeg dijela najvećeg japanskog otoka Honshua.
Iako je grad službeno osnovan tek 1889., na području grada se nalaze dvorac iz 1612., te još stariji Atsuta-jingu, jedno od najznačajnijih šintoističkih svetišta u kojem se čuva Kusanagi no mitsurugi(草薙神剣) - sveti mač koji predstavlja jedan od tri simbola carske vlasti.
U predgrađu Nagakute je od 25. ožujka do 25. rujna 2005 održana Svjetska izložba EXPO 2005, s temom Mudrost prirode.
Избице
Избице је насељено место града Новог Пазара у Рашком округу. Према попису из 1914. године Избице је имало 236 становника, припадало је општини Рајетиће, срезу Дежевском, округу Рашком. По службеним подацима и попису из 1946. године, село Избице је имало 959 становника, а обухватало је следеће засеоке: Избице 315, Хотково 115, Пљевљани 155, Осоје 146, Педеље 73 и Нетврђе 155 становника. Према попису из 2002. било је 1949 становника (према попису из 1991. било је 1676 становника).
Географија
Село Избице се налази источно од Новог Пазара, са обе стране главног сеоског пута и Избичке реке. Сеоско подручје се простире између Новопазарске бање, Хоткова, Пљевљана, Нетврђа, Драгунца и Брестова. Село је разбијеног типа, мада су неке куће у групама на мањем простору, у засеоцима: Клече, Мокрица, Златаревина, Горње и Доње Избице. Средња надморска висина села је 550 метара, а удаљеност од Новог Пазара је 5 километара. Према Брестову је брдо Велики Дебељак (924 м), Мали Дебељак (723 м) према Бањи, Прлови (712 м) према Пљевљанима и Нетврђу (597 м). Мањи рељефни облици су: Локва, Ћиров до и Јагњило, у чијој близини се налази раван Округлица, усеци Бећов, Добрин, Рујски поток и Жлијеб.
Кроз село протиче Избичка река у дужини од 15 км. Извире на врху Меденовца, на 1217 метара надморске висине, са извора званог Хајдучка чесма, а чине је још два мања водотока. Она тече од југа ка северу, примајући успут неколико мањих потока: Бећов поток који тече од Клековака, Добрин поток који тече од Лаза испод Кршева, Рујски поток из Жежнице и Жлијеб, који тече од Ледине. Код Бање Избичка река прима Брестовачки поток а онда се улива у Рашку. Вода Избичке реке служи за наводњавање имања, што лети доводи до опадања водостаја а за време сушних периода река пресуши. На Избичкој реци је радило више воденица: Рајка Филиповића, Чедомира Јеремића (изграђена 1912), Константина Костића из 1935, Јездимира Радановића из 1919. године. Временом су ове воденице престале да раде. Мештани Избица су на темељима старе воденице Чедомира Јеремића 1996. године изградили нову сеоску воденицу, једну од најбољих у новопазарској општини. На великим површинама простиру се ливаде: Башчевине, Чалије, Становиште, Златаревина, Велика ливада, Мирова и Радова ливада и Пашина ливада. На ливадским површинама налази се неколико периодичних језера, која мештани називају блата, Округлице у ливади Локве (обрасло шеваром) и Васов до према Нетврђу.
Уз помоћ групе мештана 19. и 20. јуна 1995. године извршено је ископавање на локалитету средишта гробља Црквине и после краћег откопавања указали су се темељи цркве која је ту постојала. Димензије цркве су 7,6 са 3,5 метара, и утврђено је да потиче с краја 16. или с почетка 17. века. У том периоду становници Избица и других села новопазарског краја су се масовно исељавали, тако да цркву није имао ко да одржава па је она оронула и пропала.
Juca de Oliveira
José de Oliveira Santos (São Roque, 16. 3. 1935) je brazilski glumac.
Избице
Име села
Постоји неколико тумачења како је село добило име. По једном тумачењу, село је добило име по томе што се у основи села налази реч ИЗБА, што значи доња соба или доња кућа. Ово тумачење би одговарало изгледу кућа у селу које су изграђене на долинским странама реке, тако да су неке са избама. По другој верзији Избице је добило име по рударској терминологији. Наиме, на овом подручју, од антике па до касног средњег века, била је снажно развијена рударска активност, која је у турском периоду била обухваћена нахијом Жежна. Радници који су прихватали руду и чистили је (бирали) називали су се ИЗБИРАЛЦИ. Могуће да ови избиралци нису чистили само руду са Меденовца, већ и ону са локалитета на десној страни Избичке реке. Могуће је да је село добило име баш по овој рударској терминологији, а не по термину речи изба.
Демографија
У насељу Избице живи 1364 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 32,2 година (32,0 код мушкараца и 32,4 код жена). У насељу има 464 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 4,20.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Veljka Luka
Veljka Luka je naseljeno mjesto u okrugu Zvoljen, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 517 stanovnika.
Dihidrokavain
Dihidrokavain je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 232,275 Da.
Cesari, Verona
Cesari je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
Cecil B. DeMille
Demil je započeo svoju karijeru 1900. kao glumac u jednoj pozorišnoj trupi na Brodveju. Ponekad je sarađivao sa svojim bratom Vilijamom koji je bio dramski pisac. Proslavio se 1913. kao producent „Neopreznih godina“ Lija Vilsona. Iste godine je počeo da režira neme filmove za studio „Paramaunt pikčrs“ (Paramount Pictures). Nekoliko svojih nemih filmova je kasnije snimio u zvučnoj verziji i sa izmenjenim scenarijom.
Costa, Genoa
Costa je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Cecil B. DeMille
Često je angažovao iste glumce za svoje filmove poput Klodet Kolber, Glorije Svanson, Garija Kupera, Polet Godar i Čarltona Hestona, ali se i on sam pojavljivao u nekoliko filmova („Bulevar sumraka“ Bilija Vajldera iz 1950. je jedan od primera). Imao je reputaciju tiranina na filmskom setu, jer je prezirao glumce koji nisu spremni da rizikuju svoje živote prilikom snimanja opasnih scena.
San Juanico, Acajete
San Juanico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acajete.
Vernar
Vernar je naseljeno mjesto u okrugu Poprad, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Million Dollar Baby
Djevojka od milijun dolara (eng. Million Dollar Baby) je sportska drama Clinta Eastwooda iz 2004.
Cecil B. DeMille
Demil je 1902. oženio glumicu Konstans Adams sa kojom je bio u braku sve do smrti. Par je dobio jedno dete, kćerku Sesiliju, a usvojio je još troje dece. Na snimanju svog poslednjeg filma 1956. u Egiptu Demil je doživeo skoro fatalan srčani udar od koga se nikad nije u potpunosti oporavio.
Godine 1952. ustanovljena je nagrada za životno delo u koja nosi ime Sesila B. Demila, a čiji je on prvi dobitnik. Za svoj doprinos filmskoj industriji Demil je nagrađen zvezdom na Holivudskom bulevaru slavnih. Osvojio je nagradu Američke filmske akademije za životno delo, nagradu Irving Talberg kao i Zlatnog globusa za najboljeg reditelja.
Million Dollar Baby
Priča govori o podcijenjenom boksačkom treneru kojeg muči savjest zbog prošlosti pa iskupljenje pokušava pronaći pomažući boksačici amaterki u njezinom krhkom snu da postane profesionalka. Film je osvojio četiri Oscara, uključujući najbolji film.
Scenarij je napisao Paul Haggis prema kratkim pričama F.X. Toolea (pseudonim), odnosno Jerryja Boyda, boksačkog menadžera i "ranara". Originalno objavljena pod naslovom Užad gori, priče su poslije objavljivane pod naslovom filma.
Radnja
Dunn se otuđio od kćeri kojoj piše svaki tjedan, ali ne dobiva odgovore. Dunnov svećenik ne shvaća zašto mu kćer ne odgovara i počinje vjerovati da mu Dunn laže za pisma. Kako nije uspostavio intimnu vezu sa vlastitom kćeri, Dunn se sve više emocionalno veže za Maggie, čija obitelj ne mari za njeno dobro, te se počne brinuti za njenu karijeru. Uz njegovu stručnu pomoć, Maggie uspijeva doći do velter-kategorije i do meča u Las Vegasu s prvakinjom po WBA verziji (koju glumi stvarna boksačica Lucia Rijker), poznatoj po nesportskom ponašanju. Tokom meča, nakon zvona koje označava kraj runde, Maggie dobiva nedopušteni udarac i počne padati prema kutu u kojem se nalazi tronožac. Dunn ga u panici pokuša maknuti, ali ne uspijeva. Maggie pada i udara vratom u tronožac. Ostaje paralizirana od vrata prema dolje. Dunn, iskaljujući svoj bijes na nepravedne okolnosti, isprva okrivi Duprisa što ga je nagovorio da je uzme trenirati, ali na kraju okrivi samog sebe za njen pad što ju je uopće trenirao.
U bolnici, Maggie se nada da će je posjetiti obitelj, dok ih Dunn neprestance naziva, ali bez uspjeha. Obitelj stiže nekoliko dana poslije (nakon posjeta zabavnom parku) s odvjetnikom kako bi prepisali njeno bogatstvo na sebe. Ovo zaprepasti Dunna koji shvaća njihove motive, ali nakon što majka počne inzistirati da Maggie potpiše papirologiju koja će potvrditi obitelj kao nasljednike, ona shvati njihove namjere i kaže majci da joj se nosi s očiju zauvijek. Maggie kaže Dunnu da je "sve vidjela" i zamoli ga da je riješi muka. Dunn odbija i počinje razmišljati o ispravnosti svega toga. Odlazi do svećenika koji izrazi neslaganje (isti svećenik koji nije vjerovao da Dunn šalje pisma kćeri). Ona pokuša počiniti samoubojstvo izgrizavši jezik u pokušaju da iskrvari do smrti. Bolničko osoblje obuzdava njezine pokušaje, a Dunn odlučuje skratiti joj muke. Ubrizgava joj veliku dozu adrenalina kako bi je predozirao. Prije same injekcije, Dunn konačno otkriva Maggie značenje nadimka kojim ju je oslovljavao; fraza Mo Cuishle na irskom znači "Moja draga, moja krv". Dupris kao pripovjedač priopćava da je Dunn nakon toga nestao. Njegovo pripovijedanje zapravo je pismo Dunnovoj kćeri, koja ga se odrekla, kako bi joj rekao o očevu pravom karakteru.
Kritike
Kritike filma bile su iznimno pozitivne. Filmski portal rottentomatoes.com izvještava kako su 192 od 210 recenzija koje su prikupili pozitivne, tj. 91 posto njih. Roger Ebert filmu je dao četiri zvjezdice i napisao da je "'Djevojka od milijun dolara' Clinta Eastwooda remek-djelo, čisto i jednostavno," te ga dodao na popis najboljih filmova 2004. Michael Medved je napisao da je "Najveći prigovor Djevojci od milijun dolara to što se marketinška kampanja pogrešno orijentirala, pa su Warner Brothersi oglašavali film kao da se radi o ženskom Rockyju bez najmanje aluzije mračnog sadržaja koji je naveo Andrewa Sarrisa iz New York Observera da izjavi kako "me nijedan film u životu nije tako deprimirao kao Djevojka od milijun dolara."
U siječnju i veljači 2005., film je otvorio rasprave kad su neki aktivisti za prava osoba s invaliditetom protestirali zbog završetka filma, u kojem Frank ispunjava Maggienu želju da umre nakon što je postala kvadriplegičarka zbog ozljede leđne moždine u zadnjem meču. Aktivisti su tvrdili da kraj podupire ubijanje ljudi s posebnim potrebama. Konzervativna komentatorica Debbie Schlussel je iskritizirala film, ali naglasila kako će nastaviti osvajati nagrade jer je "to najbolja holivudska propaganda godine ... podupire ubijanje hendikepiranih, doslovno im gasi svjetlo." Wesley J. Smith iz Weekley Standarda također je kritizirao film zbog završetka i propuštenih prilika; Smith je rekao, "Film je mogao završiti još jednim Maggienim trijumfom, a zatim je ona mogla steći obrazovanje i postati učiteljica; ili postati boksački menadžer; ili možda dobiti ovacije nakon inspirirajućeg govora."
Eastwood je odgovorio na kritike rekavši kako film govori o američkom snu. U intervjuu za Los Angeles Times, Eastwood se distancirao od poteza junaka u svojem filmu, naglasivši, "U filmovima o Prljavom Harryju sam ubijao ljude magnumom kalibra .44. Ali to ne znači da je to nešto dobro." Roger Ebert iz Chicago Sun-Timesa, koji je nazvao film svojim favoritom 2004., smatrao je da "film nije dobar ili loš zbog njegova sadržaja, nego kako se odnosi prema sadržaju. Djevojka od milijun dolara je klasik po čistim, jednostavnim, snažnim rečenicama svoje priče i junaka te ima veliki emocionalni naboj."
Nagrade
Djevojka od milijun dolara osvojila je Oscar za najbolji film. Eastwood je nagrađen svojim drugim redateljskim Oscarom, a nominiran je i u kategoriji za najboljeg glumca. Swank i Freeman su osvojili Oscare za najbolju glumicu i najboljeg sporednog glumca. Film je bio nominiran za montažu i adaptirani scenarij. Prije svečanosti kao glavni favorit je slovio Avijatičar Martina Scorsesea, koji je prije toga pokupio Zlatni globus i BAFTA-u za najbolji film. No, Djevojka od milijun dolara bila je popularnija među kritičarima.
Film je bio nominiran i osvojio veliki broj Zlatnih globusa, nagrada Ceha filmskih glumaca i Ceha filmskih redatelja.
DVD izdanje
Film je na DVD-u objavljen 12. srpnja 2005. HD DVD izdanje objavljeno je 18. travnja 2006., kao jedan od samo četiri filma objavljena prvog dana tog formata.
Vernar
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 598 stanovnika.
Cuatro Vientos, Delicias
Cuatro Vientos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Delicias.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1187 m.
Seal Beach, California
Seal Beach je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 24.168 stanovnika.
Opština Agnita, Sibiu
Agnita je opština u Rumuniji u okrugu Sibinj.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 503 m.
Burey (Er)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 245 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 45 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,4 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 145 metara (maksimalnoj 162 m, a minimalnoj 137 m).
Pallare, Savona
Pallare je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Buretto, Cuneo
Buretto je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Pallare, Savona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 693 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 394 m.
Buretto, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 405 m.
Viscuaxtla, Huajicori
Viscuaxtla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 543 m.
Кожље (Нови Пазар)
Демографија
У насељу Кожље живи 430 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 30,8 година (30,6 код мушкараца и 31,0 код жена). У насељу има 121 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 5,11.
Ово насеље је великим делом насељено Бошњацима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Milpitas, Badiraguato
Milpitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1583 m.
Kimmell, Indiana
Kimel je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 422.
Velična
Velična je naseljeno mjesto u okrugu Dolni Kubin, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.047 stanovnika.
San José de Bellavista, Manuel Doblado
San José de Bellavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 485 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1742 m.
Veljke Vozokani
Veljke Vozokani je naseljeno mjesto u okrugu Zlate Moravce, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 492 stanovnika.
982
Godina 982. (CMLXXXII) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru.
May (Pokémon)
Kćer je Vođe Dvorane grada Petalburga, Normana, i Maxova sestra. Pojavljuje se u manga stripovima Ash & Pikachu. Često ju se zamjenjuje s May Oak (ili Daisy Oak), Garyjevom sestrom u Pokémon manga stripovima The Electrical Adventures of Pikachu (Pikachuove Električne pustolovine), iako su to zapravo dva različita lika. U Japanu glas joj posuđuje Midori Kawana, a u Americi Veronica Taylor. Ipak, u filmu The Mastermind of Mirage Pokémon, glas joj posuđuje Michele Knotz.
U animiranoj seriji
May je putovala iz njezina rodnog grada Petalburga u grad Littleroot da bi posjetila Prof. Bircha, glavnog autoriteta za Pokémone u Hoenn regiji. Kao dobar prijatelj njezina oca, složio se da joj pokloni jednog od tri Pokémona: Treeckoa, Torchica ili Mudkipa, da bi mogla postati Pokémon trener. Ipak, kada stigne, shvati da je Profesor Birch otišao za bolesnim Pikachuom, koji pripada Ashu Ketchumu, glavnoj zvijezdi Pokémon animirane serije.
Case Molinara, Reggio Emilia
Case Molinara je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Sea Ranch, California
Sea Ranch je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.305 stanovnika.
May (Pokémon)
U animiranoj seriji
May su Pokémoni u početku mrski, no nakon nekoliko narednih epizoda, ona ih zavoli i otkrije se kao veoma ljubazna i dobroćudna osoba s mekim srcem.
Case Molinara, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
May (Pokémon)
U animiranoj seriji
Kada društvo dođe do grada Rustbora, May odluči da će se, umjesto skupljanja bedževa, posvetiti u potpunosti Pokémon Izložbama. Od tada, osvojila je više vrpca u većini Izložba u kojima je sudjelovala. Mayin je najveći protivnik Pokémon koordinator Drew, koji se pojavljuje u svim Izložbama u kojima May sudjeluje, te se ovo protivništvo često uspoređuje s onim koje dijele Ash i Gary Oak. U epizodama Battle Frontier sage, Drew je upitao May ako bi se htjela pridružiti njemu i ostalim Pokémon koordinatorima u putovanju u Johto regiju, te se ona odlučila da će okrenuti novi list i krenuti zajedno s njima.
Protivnici
Kroz Izložbe u kojima je May sudjelovala, Drew je bio njen glavni protivnik. Njihovo protivništvo često se uspoređuje s onim koje dijele Ash i Gary. May je na kraju uspjela pobijediti Drewa u Kanto Grand Festivala.
Još je jedan Mayin protivnik Harley, kojega je May duboko uvrijedila kada mu je rekla da nikad nije čula za njega i njegovog Cacturnea, kao i zbog toga što mu je rekla da njegovi kolači "nisu upola loši", te se tada zakleo da će mu platiti za to. Suprotstavio joj se u Izložbi na Otoku Izabe i na Hoenn Grand Festivalu, te je oba puta izgubio. Harley je opet naletio na nju u gradu Saffronu i gradu Modama, izgubivši u prvom, ali pobijedivši u drugom osvojivši svoju četvrtu vrpcu. Harley se udružio s Timom Raketa, posudivši Jessie svoje Pokémone u nadi da će ona pobijediti May, te joj tako onemogućiti ulazak u Grand Festival. Jessie je ipak izgubila, unatoč Harleyjevu varanju. Harley je upao na Grand Festival, no izgubio je od May po četvrti put. Nekoliko epizoda kasnije, May i Drew ponovo su se suprotstavili i May je izgubila. Harley je gledao taj meč, te je nakon toga ostavio Tim Raketa. Drew i Harley zajedno s May na kraju su otišli u Johto regiju da bi se okušali u tamošnjim Izložbama.
Tijekom jedne od Izložbi, Brock je bio njen protivnik, ušavši u natjecanje kako bi impresionirao lijepu djevojku koordinatoricu. May je pobijedila Brockovog Marshtompa sa svojim Eeveejem.
La Jara, Santiago Maravatío
La Jara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santiago Maravatío.
Oceanside, Oregon
Oušansajd je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 361, što je 35 (10,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
May (Pokémon)
Protivnici
Ash je bio njen protivnik u epizodi "Ash VS May! The Last Battle!", kada se Ash odlučio okušati u Pokémon Izložbi. May ga je dočekala u finalu, poslavši svog novoevoluiranog Blazikena na Ashova Sceptilea. Nitko nije pobijedio, jer su obje strane imale jednake bodove pri isteku vremena. Ash i May podijelili su osvojenu vrpcu na pola, kao uspomenu.
Tisinec
Tisinec je naseljeno mjesto u okrugu Stropkov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 478 stanovnika.
Casara, Vicenza
Casara je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 622 m.
La Jara, Santiago Maravatío
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1889 m.
Odiel
Odiel je rijeka na jugozapadu Španjolske, duga nekih 150 km.
Karakteristike
Močvare koje formiraju Odiel i Tinto u svom donjem toku kod estuarija i grada Huelve proglašene su 1989. Rezervatom prirode - Paraje Natural de las Marismas del Odiel. Taj park prostire se na površini od 72 km², stanište je brojnih ptica i mjesto gdje se nalazi jedina plaža Huelve.
Odiel je zajedno sa Tintom, poznat po velikoj količini sulfida, pa se još od antička vremena prije nekih 4500 godina tu iskapa zlato, bakar i srebro.
Svjetski ekonomski forum
Svjetski ekonomski forum (eng. World Economic Forum) je neprofitna organizacija osnovana 1971. sa sjedištem u švicarskoj Ženevi. Forum je 2006. otvorio podružnice u New Yorku i Pekingu. Godišnji sastanak foruma se održava u Davosu gdje se okupljaju vodeći poslovni ljudi, političari, intelektualci i novinari kako bi raspravljali o trenutnim svjetskim problemima. Osim sastanaka forum provodi brojna istraživanja. Forum ima promatrački status pri Gospodarskom i socijalnom vijeću Ujedinjenih naroda. Najviše tijelo foruma je Osnivački odbor koji se sastoji od 22 člana među kojima je i bivši britanski premijer Tony Blair.
Opština Ciudad del Maíz, San Luis Potosí
Ciudad del Maíz je opština u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 5036 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1483 m.
Chinari, Sântana de Mureș
Chinari je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Sântana de Mureș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 567 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 324 m.
Jiliapan, Acateno
Jiliapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acateno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 734 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Opština Cisnădie, Sibiu
Cisnădie je opština u Rumuniji u okrugu Sibinj.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 468 m.
Velčice
Velčice je naseljeno mjesto u okrugu Zlate Moravce, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 822 stanovnika.
Costaclavarezza, Genoa
Costaclavarezza je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 724 m.
La Amapola, Tierra Blanca
La Amapola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
Cardano, Bolzano
Cardano je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Slavenski univerzitet u Bakuu
Slavenski univerzitet u Bakuu (Bakı Slavyan Universiteti; Бакинский славянский университет; Бакинський слов'янський університет; Бакінскі славянскі ўніверсітэт) je javni univerzitet u Bakuu u Azerbejdžanu.
Busca, Cuneo
Busca je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5588 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 499 m.
Ummendorf (Börde)
Umendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 35 opštinskih središta okruga Berde. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.012 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15083505.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Berde Umendorf se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Berde. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 134 metra. Površina opštine iznosi 15,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.012 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 65 stanovnika/km².
Veljki Kliž
Veljki Kliž je naseljeno mjesto u okrugu Partizanske, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.