cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sornzig-Ablaß
Zorncig-Ablas je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Sjeverna Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.271 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14730290.
Snowville, Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 149.
Sornzig-Ablaß
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Sjeverna Saksonija Zorncig-Ablas se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Sjeverna Saksonija. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 190 metara. Površina opštine iznosi 31,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.271 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 71 stanovnika/km².
Corbara, Salerno
Corbara je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2045 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Opština Salonta, Bihor
Salonta je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Chevroches
Ševroš je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Klamsi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 139 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 43 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,21 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 170 metara (maksimalnoj 229 m, a minimalnoj 147 m).
Goriva
thumb|200px|right|Naftna platforma Goriva su sve stvari koje sagorijevanjem daju toplinu. Toplinska energija dobiva se iz
Historijski pregled
Isprva se energija dobivala od vjetra, vode, vodene pare ili sunca. Najčešći izvor za dobivanje energije bili su drva i ugljen koji su se koristili za pogon brodova, lokomotiva i termoelektrana. 1823. godine braća Budinin destilacijom nafte dobivaju ulje za rasvjetu, petrolej. Prvu petrolejsku svjetiljku konstruirao je 1848. Poljak Ignacy Łukasiewicz a prvu bušotinu nafte izgradio je Edwin L. Drake 27. kolovoza 1859. u Titusville-u (SAD). Poslije pronalaska Otto-motora dolazi do naglog povećanja potrošnje naftnih derivata. 1870. godine proizvodilo se oko 1.000.000 tona nafte godišnje, pred Drugi svjetski rat proizvodilo se 300 milijuna tona, a sedamdesetih godina prošlog stoljeća svjetska proizvodnja sirove nafte bila je milijardu i tristo milijuna tona godišnje.
Podjela goriva
Goriva se mogu podijeliti na razne načine te svaki pokušaj podjele ima svoje prednosti i nedostatke.
La Colonia San Juanito, Yahualica de González Gallo
La Colonia San Juanito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Yahualica de González Gallo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1831 m.
Goriva
Goriva prema primjeni
Goriva za:
San Piero, Messina
San Piero je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 345 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 535 m.
Vjenceslav I od Češke
desno|mini|200px|Kip sv. Vjenceslava u češkom gradu [[Olomoucu.]]
Vjenceslav I od Češke (češ. Václav; njem. Wenzel; Prag, 907. - Stara Boleslava, 28. rujna 935. ili 929.), poznat kao Sveti Vjenceslav je bio češki knez koji se danas slavi kao katolički svetac, zaštitnik je Češke, Praga, proizvođača piva i vina
Bio je sin češkoga kneza Vratislava I. i njegove žene Dragomire, te unuk svete Ljudmile. Rođen je 907. Prvi kršćanski odgoj primio je, od bake Ljudmile, koja je prva češka kršćanska kneginja, krstio ju je osobno sv. Metod. Otac mu je rano umro, kao nasljednik zbog maloljetnosti nije mogao vladati. Umjesto njega vladala je majka Dragomira. Ta žena, doduše pokrštena, ali površna kršćanka, brzo je došla u sukob zbog pobožnoga odgojnog utjecaja Ljudmile na Vjenceslava i običaja koji su tada vladali. Sveta Ljudmila se povuikla se u dvorac Tetin, no su je u noći 16. rujna 921. ubila dva Dragomirina dvorjanika.
Vjenceslav je imao u planu što dosljednije uvođenje kršćanstva i kršćanskih običaja u zemlji, a na taj način postati i što neovisniji o utjecaju Njemačkoga Carstva. Dragomira je to pokušavala spriječiti. Svjedoci o načinu Vjenceslavova vladanja jednodušno hvale ne samo njegovu pravednost prema podanicima, već prije svega svetost njegova života. Siromasima je činio dobro, gole je odijevao, gladne hranio, primao putnike po evanđeoskoj riječi. Nije dopuštao da udovicama nanose nepravdu, sve je ljude ljubio, siromahe i bogate; posluživao je one koji služe Bogu, mnoge je crkve ukrašavao.
Red, Santa María Tlahuitoltepec
Red je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tlahuitoltepec.
Vjenceslav I od Češke
Čak je kanio vladavinu predati mlađem bratu, poći u Rim i ondje zamoliti papu da može postati redovnik. Zbog toga je posve nerazumljiva zavjera njegovih poganskih velikaša i brata mu Boleslava, koji su ga ubili na vratima crkve.
Red, Santa María Tlahuitoltepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 499 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2410 m.
Vjenceslav I od Češke
On je bio tako revan kršćanin, da je čak osobno uzgajao vinograd iz kojeg je pripremao vino za Misu. Zbog svojih visokih moralnih kvaliteta i svoje svetosti taj mladi knez postao najpopularniji svetac Češke i kamen temeljac češke državnosti.
Zaštitnik je je Češke, Praga, pokrajine Moravske i proizvođača vina i piva.
Svečevo je tijelo kasnije preneseno u katedralu sv. Vida u Pragu. Zanimljivo je, da je Vjenceslav za svoga života prenio relikvije sv. Vida u tu katedralu. Najljepši praški trg nazvan je po njemu – "Vàclàvske nàměsti". Tamo se nalazi najglasovitiji svečev spomenik, koji ga prikazuje kako jaše na konju okružen kipovima čeških svetaca (sv. Prokopije, sv. Adalbert, sv. Ljudmila i sv. Agneza).
Spomendan mu je 28. rujna.
Unforgettable (Star Trek: Voyager)
Unforgettable je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 22. aprila 1998. godine. Radnja prikazuje kako na Voyager dolazi vanzemaljka koja pripada Ramurancima, rasi obdarenoj moći da briše sjećanja pripadnicima svih drugih rasa, a koja tvrdi da je već bila na brodu i imala ljubavnu vezu sa Chatokayem.
El Crucero, Balleza
El Crucero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2338 m.
El Coco, Tlalchapa
El Coco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlalchapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 386 m.
Iormănești, Glogova
Iormănești je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Glogova.
Greenfield, Oklahoma
Grinfild je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 93, što je 30 (-24,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Iormănești, Glogova
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 408 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji
Ovo je nepotpun spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji u drugom svetskom ratu:
Diktator
Diktator je izraz kojim se označava autoritarni vladar neke države. Naziv potječe od institucije rimski diktatora u Rimskoj Republici, a u današnjem svijetu u pravilu ima pejorativno značenje. Njime se označavaju vladari koji nemaju ili su potpuno izgubili svoj demokratski legitimitet, odnosno ustavne ili druge zapreke svojoj apsolutnoj vlasti. Države kojima su na čelu diktatori se obično nazivaju diktaturama.
Vergemoli, Lucca
Vergemoli je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 154 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 608 m.
Poverella, Cosenza
Poverella je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1220 m.
Oliva, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 353 m.
Concordia, Coahuila
Concordia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 6964 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1108 m.
Rancho Alvarado, Tijuana
Rancho Alvarado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 187 m.
El Brasilito, Soto la Marina
El Brasilito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
The Reckoning (Star Trek: Deep Space Nine)
The Reckoning je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 29. aprila 1998. godine. Radnja prikazuje kako otkriće drevnog artefakta na Bajoru potiče kapetana Siska da ga dovede na DS9 koja će potom postati poprište sukoba između Proroka i Pah utvara.
Syrau
Zirau je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Fogtland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.606 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14523390.
Gières
Žjer je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi Grenobl.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 6127 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 884 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 216 metara (maksimalnoj 660 m, a minimalnoj 205 m).
Cabo Rojo, Tampico Alto
Cabo Rojo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Coxotla, Tamazunchale
Coxotla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 215 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 435 m.
Earth vs. the Flying Saucers
Earth vs. the Flying Saucers je američki crno-bijeli science fiction film snimljen 1956. u režiji Freda F. Searsa. Radnja, djelomično inspirirana knjigom Flying Saucers from Outer Space američkog ufologa Donalda E. Keyhoea, prikazuje kako se letećim tanjurima spuštaju na Zemlju i svjetskim vladama daju ultimatum da se predaju u roku od dva mjeseca ili im slijedi potpuno uništenje. Protagonist, čiji lik tumači Hugh Marlowe, je američki naučnik koji nastoji razviti oružje s kojim bi se Zemljani mogli oduprijeti napadačima. Earth vs. the Flying Saucers je imao relativno nizak budžet te često za scene vanzemaljske destrukcije morao koristiti dokumentarne snimke iz Drugog svjetskog rata, ali je, s druge strane, Ray Harryhausen u njemu koristio inventivne tehnike specijalnih efekata uz pomoć zamrznutih kadrova.
Smrt trgovačkog putnika
Smrt trgovačkog putnika je teatarski komad američkog književnika Arthura Millera, premijerno prikazan 1949. godine, koji se smatra jednim od najvažnijih dramskih djela američke i svjetske književnosti u 20. vijeku.
Naslovni protagonist je Willy Loman, ostarjeli trgovački putnik koji se nakon višedecenijskog rada za jednog te istog poslodavca suočava sa gubitkom posla, ali i sa spoznajom da se njegov život sveo na seriju neuspjeha, uključujući i njegova dva odrasla sina. Radnja prikazuje njegove pokušaje da se nosi sa svojom situacijom kroz maštu, ali i pokušaj da porodici buduću egzistenciju osigura samoubistvom uz prethodno uplaćeno životno osiguranje.
Smrt trgovačkog putnika, koja se često tumači kao autorov prikaz naličja tadašnjeg američkog društva i razotkrivanje američkog sna kao mita, je nakon broadwayske premijere doživjelo trijumf, te je nagrađena sa Tonyjem i Pulitzerovom nagradom za dramu.
Godine 1951. je premijerno prikazana u Beogradu u produkciji Beogradskog dramskog pozorišta.
Takfarinat
Takfarinat (Tacfarinas, od berberskog Tiqfarin, ? – 24) bio je bivši pripadnik numidijskih pomoćnih trupa u rimskoj vojsci koji je na čelu svog plemena Musulamii, uz povremenu podršku drugih berberskih plemena vodio dugotrajni gerilski rat protiv rimske vlasti. Iako Takfarinat nije mogao ozbiljno ugroziti rimsku vlast nad Sjevernom Afrikom, predstavljao je prijetnju redovnoj isporuci žita za Rim, a gerilska taktika i mobilnost njegovih snaga se pokazala problemom za rimske prokonzule. Takfarinat je uhvaćen i pogubljen tek 24. n.e.
KLD
KLD može biti skraćenica za:
Opština Vașcău, Bihor
Vașcău je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 414 m.
Marata Carstvo
mini|desno|250px|Marata carstvo 1760. (prikazano žutom bojom)
Carstvo Marata, poznato i kao konfederacija Marata, bila je hinduska država u Indiji, koja je postojala od 1674. do 1818. godine. Osnovao ju je Čatrapati Šivadži. Marate su srušile Mogulsko carstvo i bile su uspešna i poslednja prepreka britanskim kolonijalnim interesima.
Istorija
Šivadži je stvorio nezavisnu zonu Marata oko Puna. Gerilski je ratovao celi život sa mogulskim carem Aurangzebom i kada je 1680. umro ostalo je veliko Marata kraljevstvo, koje je bilo izloženo napadima Mogulskog carstva. Mogulski napadi su trajali od 1682. do 1707. godine. Marate su postigle odlučnu pobedu nad Mogulima i ovladali su velikim delom Indije. Šivadžijev unuk Šahu je vladao Maratama do 1749. godine. Kada je umirao ostavio je svoga pešvu (glavnog ministra) da dalje vlada uz određeno uslove. Šivajevi naslednici su ostali nominalni vladari, a pešve (glavni ministri) su postali pravi vladari Marata. Carstvo Marata je predstavljalo najveću prepreku britanskim kolonijalnim interesima u Indiji i tokom 18. veka uspešno je zaustavljalo Britansku istočnoindijsku kompaniju. Kraljevstvo se raspalo kada je došlo do unutrašnjih svađa između nominalnih vladara i pravih vladara u vidu glavnih ministara.
Najveći opseg kraljevstvo je postiglo u 18. veku pod Šahuom i pešvom Baladži Badži Raom. Marate su izgubile od Avganistanaca u Trećoj bici kod Panipata 1761. godine. Taj poraz je zaustavio širenje carstva i smanjio je moć pašvi. Carstvo je postalo labavija konfederacija, a politička moć je ostala unutar pet Marata dinastija. Unutrašnji sukobi su bitno oslabili Marata carstvo. Vodila su se tri rata Anglo-maratski ratovi sa Britanskom istočnoindijskom kompanijom. Zadnji pešva Badži Rao II je bio poražen u Trećem anglo-maratskom ratu 1818. godine. Marata carstvo je time nestalo, a brojne maratske državice su ostale kao prinčevske države u vazalnom položaju u odnosu na Britance.
Sambadži (1681—1689)
Šivadži je imao dva sina Sambadžija i Radžarama. Stariji sin je bio lakozapaljiv i nepopularan. Sambadži je krunisan i nastavio je sa ekspanzionističkom politikom. Ranije je potukao Portugalce i radžu iz Majsora. Mogulski car Aurangzeb je bio zabrinut da bi Marate mogle ući u savez sa Radžputama, pa je 1682. krenuo sa ogromnom vojskom od 180.000 vojnika da zauzme sultanate Bidžapur i Golkondu. Tokom osam godina rata Sambadži nije nikad izgubio bitku ili tvrđavu u borbi sa Aurangzebom. Međutim izdajom je 1688. uhvaćen, mučen i rasečen na delove.
Radžaram i Tarabaj (1689—1707)
Radžaram je sedište Marata premestio u Sataru, koji je 1700. došao pod opsadu, pa se predao Mogulima. U to vreme je Radžaram umro, a njegova žena Tarabaj je preuzela vlast kao regent u ime njenog sina Šivadžija II. Tarabaj je herojski predvodila Marate, pa su Marate do 1705. prešli reku Narmadu i zauzeli Malvu, koja je bila u mogulskom posedu. To je bila odlučna bitka, kojom su Moguli zauvek izgubili svoju istaknutu poziciju na indijskom potkontinentu. Marate su bili pobednici posle duge žestoke bitke. Ta pobeda je postavila temelje kasnijim osvajanjima pod Pešvama.
Šahu (1707—1749)
Posle smrti mogulskog cara Aurangzeba 1707, iz mogulskog zarobljeništva je oslobođen Šahu (Šahudži), sin ubijenog cara Sambadžija. Šahudži je odmah počeo polagati pravo da bude car Marata. To je dovelo do sukoba među Maratama. Vlast Mogula je postala jako slaba. Zavisili su od savezništava. Marate su uspele da zauzmu Delhi i svrgnu mogulskog vladara. Marate su ovladale velikim delom Indije.
Pešva Badžirao I (1720—1740)
Socijalna mobilnost U Marata carstvu omogućila je njegovo širenje. Pešva je vladao carstvom iako je bio sin običnog čoveka. Predvodio je vojsku i ime cara i osvojio je Radžastan 1735, Delhi 1737, a Orisu i Bengal 1740. godine.
Pešva Baladži Badžirao (1740—1761)
Baladži Badžirao je bio sin od Badžiraoa I i postao je pešva. Od 1741. do 1745. bilo je relativno mirno razdoblje na Dekanskoj visoravni. Šahu je umro 1749. godine. Do 1760, Marate su dostigle zenit, a teritorija je obuhvatala trećinu južne Azije.
Propadanje carstva
Avganistanci pod vodstvom Ahmad šah Abdalija su pobedili Marate u trećoj bici kod Panipata 1761. godine. To je bila odlučna bitka u kojoj je afganistanska konjica pobedila Marate, koje su raspolagale artiljerijom. Unutrašnje trzavice među Maratama doprinele su tome porazu. Zaustavljeno je širenje Marata carstva. Tom bitkom je sprečeno da Marate ponovo osvoje Delhi, a posle bitke je nastavljena fragmentacija Marata carstva. Sledeći pešva je pokušao da ponovo pravi snažno carstvo. Međutim morao je davati poluautonoman status najjačim vitezovima, što dovodi do fragmentacije. Britanska istočnoindijska kompanija se 1775. umešala u borbu za nasledstvo u Punu. To je bio Prvi anglo-maratski rat, koji je završen statusom kvo 1782. godine. Ponovo se Britanci upliću i intervenišu u Barodi podržavajući jednog pretendenta na presto protiv drugog, tako da maharadža priznaje Britance, da bi dobio nezavisnost od carstva Marata. Tokom Drugog anglo-maratskog rata Britanci ponovo uspevaju da sklope ugovor sa pešvom. Treći anglo-maratski rat (1817—1818) je bio zadnji pokušaj Marata da zadrže nezavisnost. Poraženi su i izgubili su nezavisnost, a Britanija je dobila kontrolu nad većinom Indije. Pojedine Marata državice ostale su posle toga poraza, ali morale su priznavati vazalni položaj u odnosu na Britaniju.
Zadnji pešva Nana Sahib bio je jedan od vođa sepoja ustanka, tj. Prvog indijskog rata za nezavisnost 1857. godine.
4-Dehidroepiandrosteron
4-Dehidroepiandrosteron je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 288,424 Da.
Bajío el Arbolito, Balleza
Bajío el Arbolito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Cămuiești, Glogova
Cămuiești je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Glogova.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 214 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 251 m.
Himna Narodne Republike Kampućije
"Himna Narodne Republike Kampućije" (kmerski: ចម្រៀងនៃសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជា Bâtchamrieng ney Sathéaranakrâth Pracheameanit Kâmpŭchéa) je bila državna himna Narodne Republike Kampućije, od 1979. do 1989. godine. Revidirana verzija himne bila je državna himna Države Kambodže od 1989. do 1990. godine, kada ju je de facto zamijenila himna "Nokor Reach". Glazbu je 1976. godine napisao Sok Udom Deth.
Problematika himne Kambodže u periodu od 1979. do 1993. godine znakovita je u kontekstu pitanja međunarodnog priznanja NR Kampućije. Naime, Vijetnam, Sovjetski Savez i većina drugih socijalističkih zemalja priznavale su NR Kampućiju kao jedinu legitimnu vlast na teritoriju Kambodže te su, sukladno tome, kao himnu priznavali ovu pjesmu. S druge strane, NR Kina, Sjedinjene Države i većina zapadnih zemalja nisu priznavale NR Kampućiju, već koalicijsku vladu u egzilu kao jedinu legitimnu vlast te su i dalje navodili himnu "Dap Prampi Mesa Chokchey", koja se koristila u vrijeme Demokratske Kampućije, kao službenu.
Bankston, Iowa
Bankston je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 25 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 25 stanovnika, što je 2 (7,4%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Galilejsko jezero
Galilejsko jezero (hebr. ‏ים כנרת‎ – jam kineret = "more Kineret" (prim. kineret na hebr. znači "violinica"), arap. بحيرة طبريا‎ – buhajrat tabarija, ili بحر الطبريين‎ – bahr at-tabarijajin = "jezero Tiberijadsko"), naziva se još Galilejsko more, Kineretsko more, Tiberijadsko jezero i Genezaretsko jezero, najveće je slatkovodno jezero na teritoriju Izraela.
Naziv Galilejsko dobilo je po pokrajini Galileji u kojoj se nalazi. Genezaret je njegovo starije ime prema gradu koji je postojao uz njegovu obalu, a Tiverijadsko se nazivalo od 1. veka po gradu Tiverijadi. Kineret je njegovo današnje službeno ime.
Geografija
Galilejsko jezero dugo je 21, a široko oko 13 kilometara. Površina mu je 166 kvadratnih kilometara. Duboko je 48 metara. Nalazi se 212 metara ispod nivoa mora, što ga čini drugim najnižim na svetu (na prvom je mestu Mrtvo more). U njega se na severu uliva i na jugu iz njega izvire reka Jordan koja se kasnije uliva u Mrtvo more.
Antika
Na severoistoku jezera pronađeni su ostaci biblijskog grada Kineret, koji naučnici datiraju u srednje i pozno bronzano doba. Galilejsko jezero leži na drevnom rimskom putu via maris, koji je povezivao Egipat sa severnijim rimskim provincijama.
Rimsko carstvo
Galilejsko jezero spominje se u delima istoričara Josifa Flavija, ali i u Jevanđeljima, jer je Hristos uz njega delovao: tu je hodao po vodi, pozvao 5 apostola (Andriju, Petra, Jakova, Jovana i Mateja), nahranio pet hiljada ljudi, a na brdu iznad njega je održao besedu na gori.
Novije doba
Početkom 20. veka Jevreji su počeli doseljivanje na jezero, vidi cionizam, 1909. osnovan je prvi kibuc.
1947. osnovana je država Izrael koja je obuhvatala i galilejsko jezero.
Fallon Station, Nevada
Folon Stejšon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Galilejsko jezero
Novije doba
1948. severoistočnu obalu zauzela je Sirija.
Fallon Station, Nevada
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 705, što je 560 (-44,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Didžeridu
thumb|250px|Didžeridu
Didžeridu (skraćeno didž, također i jirdaki, kanbi, ihambilbilg... postoji oko 40 naziva u aboridžinskim jezicima) je aboridžinsko glazbalo koje potječe iz Australije.
Olivola, Alessandria
Olivola je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 270 m.
Didžeridu
Izvorno su ga svirali australski prastanovnici - aboridžini, a danas se svira po čitavu svijetu. Didžeridu je tradicionalno pravljen od suve grane drveta prirodno izdubljene radom termita. Moderni didžeridui se mogu praviti od raznih prirodnih i veštačkih materijala.
Starost se didžeridua procjenjuje na bar 1500 godina (sudeći po crtežima iz špilja u Australiji na kojima se mogu razaznati didžeridui. Mnogi ga smatraju najstarijim puhaćim glazbalom na svijetu, a često i najstarijim glazbalom uopće (čak na 40,000 godina ), no za to nema pravih dokaza, već se zasniva na popularnim vjerovanjima.
Didžeridu se izvorno svirao samo u jednom malom dijelu Australije - u sjeveroistočnoj Arnhemovoj zemlji na sjeveru Australije. Odande se didžeridu proširio i na zapad Arnhemove zemlje i dalje. Danas se smatra jednim od simbola Australije.
Izgled i građa
Didžeridu je zapravo obična cijev s dvije rupe - usnikom, na koji se puše, i zvonom, širim dijelom kroz koji zvuk izlazi. Danas ga u Australiji najčešće rade od eukaliptusa, ali se u ostatku svijeta radi od najrazličitijih lokalnih drva, pa čak i stakla, plastike i drugih materijala. U Australiji se traže one grane eukaliptusa koje su već termiti izdubili pa ih se onda samo odsječe i dorađuje dlijetanjem s gornje i donje strane. Aboridžini didžeridue od eukaliptusa izrađuju tek od 20. stoljeća kada su usvojili moderne metalne alate od bijelaca.
Prije su se didžeridui radili od bambusa (danas bambusovi didžeridui nisu baš cijenjeni). Duljina varira, od 1 metra pa do 2.5 metra iako neki svirači sviraju i na golemim didžeriduima od više metara (no to se ne može smatrati općom praksom). Gornji je dio, kod usnika, u pravilu uvijek tanji nego donji, kod zvona. Didžeridui često imaju koničan oblik, tj. šire se prema dnu. Pošto svaki didžeridu ima drugačiji oblik nijedan ne proizvodi isti zvuk. Zvuk još ovisi i o vrsti drveta, debljini stijenaka, duljini itd. Na usnik se često stavlja vosak da bi ga se prilagodilo obliku usta i radi lakšega sviranja.
Sviranje
Za sviranje je didžeridua tipična tzv. tehnika cirkularnoga (kružnoga) disanja, pri čemu se tijekom sviranja, ne prekidajući tijek zraka iz usta u didžeridu, udiše te se tako može svirati bez prestanka (za razliku od većine zapadnih puhaćih instrumenata gdje se radi prekid u sviranju da bi se uzeo zrak). I neki se drugi tradicionalni instrumenti (rjeđe i moderni zapadni instrumenti) sviraju dotičnom tehnikom, ali se ona najčešće veže upravo uz didžeridu. U sviranju se razlikuje osnovni ton (eng. drone - postiže se prislanjanjem usana na usnik i "brujanjem", kao da se oponaša zrakoplov; stoga se naziva i dronepipe) i alikvotni tonovi (eng. toot, trumpet sound - postižu se jačim stiskanjem usana i proizvodnjom tona slična tonu trube - alikvotnih tonova ima više: 1., 2., 3. itd.). Svaki didžeridu ima svoj ton (npr. B, C, D, E, F...), ali se taj osnovni ton u načelu ne može mijenjati. Didžeridu je stoga ponajprije ritmički instrument.
Mandy (film)
Mandy je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1952. u režiji Alexandera Mackendricka i Freda Searsa. Predstavlja adaptaciju romana The Day Is Ours Hilde Lewis. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Mandy Miller, je gluhonijema djevojčica, a radnja prikazuje napore njenih roditelja - koje tumače Phyllis Calvert i Jack Hawkins - da joj pruže obrazovanje i pokušaju je osposobiti za normalni život. Napravljena u produkciji Ealing Studios, Mandy je bio jedan od najuspješnijih filmova u tadašnjim britanskim kino-dvoranama, a iste godine je prikazan i na venecijanskoj Mostri gdje je dobio Specijalnu nagradu žirija.
Bolton Wanderers F.C.
Bolton Wanderers Football Club je engleski nogometni klub iz predgrađa Boltona, koji se natječe u Premier ligi. Bolton je jedan od osnivač lige. Najuspješnije razdoblje kluba bilo je 1920.-tih kad su osvojili 3 FA kupa. Osnovan je 1874. kao Christ Church FC, a svoje domaće utakmice igra na Reebok Stadiumu.
Crkva sv. Georgija na Trnovcu
Istorija
Sa premještanjem sjedišta zvorničkog kajmekama iz Zvornika u Tuzlu, godine 1852, episkopska stolica je iz Zvornika prenesena u Tuzlu, a eparhija promijenila naziv u Zvorničko-tuzlanska.
Hram svetog velikomučenika Georgija je zadužbinska crkva bogate trgovačke porodice Jovanovića iz Donje Tuzle. Podignuta je 1900. godine. Porodica tuzlanskih Jovanovića je porijeklom iz Jerovog Luga, iz Sprečanske doline, općina Kalesija. U Tuzli su se afirmisali i postali jedna od najznačajnijih građanskih srpskih porodica.
La Jarrilla, Yahualica de González Gallo
La Jarrilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Yahualica de González Gallo.
Crkva sv. Georgija na Trnovcu
Opis
Grobna crkva na Trnovcu ima trikonhalnu osnovu sa sažetim upisanim krstom, a prema konceptu prostorne organizacije, pripada tipu jednobrodne crkve sa pripratom, naosom, oltarskim prostorom i horskom galerijom.
La Jarrilla, Yahualica de González Gallo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1736 m.
Villette, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
Crkva sv. Georgija na Trnovcu
Opis
Gabaritne spoljne mjere crkve iznose 9,46 x 11,61 metara. Zidovi crkve su debeli oko 65 cm, a malterisani su sa unutrašnje i spoljne strane. Dispoziciono rješenje crkve, kao i njeno likovno rješenje, te obrada detalja, ukazuju na uticaje moravske škole (najkarakterističnija odlika tog stila je osnova u obliku trikonhosa).
Томиславци
Томиславци (у једном периоду Орешковић) су насеље у средишњем делу општине Бачка Топола у Севернобачком округу. Према попису из 2011. било је 541 становника.
Crkva sv. Georgija na Trnovcu
Opis
U njenoj silueti dominiraju centralno postavljena kupola i dva pravougaona tornja koji završavaju kupolama, prodor kvadratičnog kubusa naosa, ulazni rizalit sa polukružnim frontonskim završetkom i polucilindrične forme konhi trolista koje završavaju polukupolama.
Zidno slikarstvo i ikonostas
O podizanju i osveštenju svjedoče dva natpisa isklesana u kamenu. Prvi natpis, smješten unutar crkve, ispisan ćiriličnim pismom donosi značajne podatke o darovateljima hrama, te godini izgradnje: JDFO CDTNB.
Томиславци
Географски положај
Томиславци топографски леже на лесној заравни поред Широке долине, десне притоке Криваје. Од општинског центра Томиславци су удаљени 8 km, а од Новог Сада 77 km. Са општинским центром има добре аутобуске везе током целог дана. Земљаним путем од Горње Рогатице је удаљен 7 km, а од Бајше 6 km. Пољским путевима такође има везу са Бачким Соколцем, Карађорђевом и Зобнатицом. Природно - географски положај Томиславаца је повољан.
Crkva sv. Georgija na Trnovcu
Zidno slikarstvo i ikonostas
Ikonografski program živopisanja crkve osmišljen je u skladu s tipom hrama, prema obrascu koji se primjenjuje za oslikavanje hramova s kupolom, tj. u najvišoj tački (kupoli) oslikan je Hrist Pantokrator, a ispod njega, u prostoru osmougaone piramidalne forme, četiri jevanđelista sa svojim simbolima. U nišama istočne konhe oslikana je Bogorodica Širšaja (odnosno Mati Nebeska), a ispod nje Hrist sa krunom. Hram je živopisan s ukupno 29 slika.
Томиславци
Географски положај
Надморске висине лесне заравни од северозапада према југоистоку постепено опадају. У северозападном делу атара висине се крећу између 109 и 112 m, док се терен према југоистоку снижава на 106-107 m. На вишем делу заравни преовлађују лесне предалиоце кружног облика са пречником 100-200 m. У нижем делу уочљиве су дугачке, плитке депресије јако издуженог облика оријентисане према југозападу. Значи да у овом делу атара преовлађује ареално отицање, док на вишем терену доминира упијање и понирање атмосферске воде. Услед повољних услова на заравни се формирао плодни карбонатни чернозем и ливадска црница. Неоспорно је да у формирању ових облика од значаја и карактер вододржљивог слоја испод леса, као и правци отицања вода фреатске издани.
Crkva sv. Georgija na Trnovcu
Groblje
Groblje koje se nalazi uz hram svetog Georgija na Trnovcu obuhvata prostor od ukupno 35 689 m2. Od svog nastanka do danas, groblje je multikonfesionalno, ali je pod vlasništvom i upravom Srpske pravoslavne crkvene općine u Tuzli. Zbog toga je dopušteno ukopavanje po obredima svih konfesija, ali i bez obreda. Groblje se kontinuirano koristi od kraja XVIII vijeka.
Estrablin
Estrablen je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 2.931, a gustina naseljenosti je iznosila 142 stanovnika/km².
Crkva sv. Georgija na Trnovcu
Groblje
Na ulazu u groblje, SPKD „Prosvjeta“ iz Tuzle i Međunarodna galerija portreta Tuzla postavile su spomen-ploču Đorđu Mihajloviću (Tuzla, 1875. – Tuzla, 1919.), slikaru čija djela pripadaju početnoj fazi razvoja savremene umjetnosti u Bosni i Hercegovini. Sahranjen je na trnovačkom groblju, ali se ne zna gdje mu je grob. Ismet Mujezinović (Tuzla, 1907. – Tuzla, 1984.), također istaknuti bosanskohercegovački slikar sahranjen je na ovom groblju sa suprugom Marijom.
Томиславци
Екологија насеља
У селу се налази један парк, а скоро испред сваке куће постоји засађено дрвеће. Ово доприноси лепшем изгледу насеља. Паралелно са улицом Дан Ослобођења простире се водоток звани Бара или Канал кроз Широку (Летњу) долину.
La Rueda, Tlalchapa
La Rueda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlalchapa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1062 m.
Томиславци
Екологија насеља
Природна вегетација се задржала на ограниченим површинама, поред путева, долине Широког дола и на мањим необрађеним површинама. Најзаступљеније су ливадско – пашњачке заједнице, чије важније врсте представљају: хајдучка трава, ливадска детелина, ливадска жалфија, млечика и друге (Ђере и сар., 1985).
Пространијих шумских површина данас нема на подручју атара Томиславаца. Само понегде се срећу мање шумске површине, а доминантна врста је багрем. Квалитет ваздуха у насељу је добар.
Климатске карактеристике
Атар Томиславаца је подручје умерено – континенталне климе са израженим годишњим добима. У току периода од 1964. до 1991. утврђено је да је средња годишња температура 10,8 °С. Просечне температуре ваздуха по годишњим добима износе: пролеће 11,3 °С, лето 20,5 °С, јесен 11,1 °С и зима 0,6 °С. Температура ваздуха од јануара до јула је у порасту, а од јула до јануара у опадању. Утицај ветрова се осећа из различитих праваца, али су најдоминантнији из правца северозапада. Ови ветрови најчешће дувају у току лета и пролећа.
Средња годишња вредност релативне влажности ваздуха у посматраном периоду износи 77%. Количина и распоред падавина током године битно утиче на земљиште, а преко њега на биљни свет. У ширем смислу падавине су битне за живот људи, животињски свет, затим за богатство подземних и површинских вода. Највећа месечна количина падавина до 73 mm излучи се у јуну, а најмања у октобру (36 mm), док просечна годишња количина падавина износи 579 mm.
На основу анализираних података може се закључити да Томиславци имају повољне климатске карактеристике које позитивно утичу на развој пољопривреде.
Историја
Бачка је почетком двадесетог века била у рукама крупнијих или ситнијих велепоседника, а тек део земље отпадао на ситне власнике међу којима је било и Срба. Са све већим насељавањем Немаца, а касније и Мађара, услови живота су се погоршавали. На територији Тополског среза било је неколико велепоседника, који су у свом поседу имали најбољу земљу. Посебно се истицала породица Војнић.
На месту капиталистичког мајура Луке Војнића развили су се Томиславци. После Првог светског рата долази до аграрне реформе, а први колонисти у Орешковић долазе из Лике 1921. године. Први назив овог насеља делимично је настао међу мештанима. Власници земље на овом простору, Војнићи, су волели да титулишу, а родоначелник ове породице, Шимун, је платио титулу па је насеље названо Барон салаш или Баронов салаш.
Opština Abram, Bihor
Abram je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Томиславци
Историја
Име је званично заведено и регистровано од септембра 1929. године и живело је све до 1945. године, село је носило назив, сходно тадашњим становницима села, Андрасвара (Андрашвара), мада се помиње и као Андрашмезо.
Повратком логораша и ратних заробљеника, а у складу са новим револуционарним ветровима, одлучено је да се мења и име села. На великом скупу у Народном дому изнето је више предлога, а донета је одлука да се селу да име Орешковићево по Марку Орешковићу Крнтији, народном хероју и легендарном лику из постојбине. Од 1955. године насеље носи име Орешковић.
Дана 30. маја 2003. године одлучено је да се селу врати име Томиславци, што је и потврђено у Службеном листу Србије и Црне Горе.
Демографија
У насељу Орешковић живи 567 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,0 година (39,9 код мушкараца и 44,3 код жена). У насељу има 214 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,25.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Старосна и полна структура становништва
У видом у старосно – полну структуру становништва Орешковића, запажа се јасно изражена тенденција перманентног смањења броја лица код свих старосних група. Ова чињеница, међутим, у нескладу је са повећањем релативног учешћа појединих група у укупном становништву према последњим попису (1991.) Такав несклад резултат је великог смањења укупног броја житеља до којег је дошло у последње две деценије.
Старосна структура становништва Орешковића по великим старосним групама према пописима из 1971. и 1991. године.
Контигент младог становништва између 0 и 19 године према попису из 1971. године бројао је 369 лица (35,34%), а 1991. године свега 157 лица (24,96%). Значај младог становништва је велик за даљи развој популације, јер тек треба да ступе у фертилне године и преузму највећи терет репродукције. Број лица старих од 0 – 19 година се за две деценије смањио више него дупло, односно мањи је за 212 особа. У наредних двадесет година ова група из 1971. године смањена је за 192 лица, тј. 1991. године бројала је 177 лица. Негативно кретање популације карактеристично је и за друге старосне групе. Удео старог становништва се за две деценије повећао за нешто мање од 10%. Што показује да је процес старења захватио популацију Орешковића.
Living Witness
Living Witnes je epizoda američka science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 29. aprila 1998. godine. Radnja prikazuje kako je Voyager sudjelovao u apokaliptičkom sukobu Vaskana i Kyrianaca iz perspektive kustosa muzeja koji službenu verziju daje nekoliko stotina godina kasnije, ali i kako je verzija dovedena u pitanje kada se na temelju arheoloških nalaza rekonstruira holografski Ljekar.
Epizoda koja kao glavni motiv koristi fenomen historijskog revizionizma je stekla izuzetan ugled među kritičarima, te se često navodi kao jedna od najboljih u cijeloj seriji.
Томиславци
Миграционе карактеристике становништва
Миграције представљају механичко кретање становништва и веома су важна демографска појава.
После Првог светског рата бачкотополски простор добија нове становнике – организованом колонизацијом насељавају се добровољци.
Колонизације у Бачкој до 26. августа 1923. године спроводили су жупански уреди у Суботици и Новом Саду. Орешковић (тада Томиславци) и Липар (Емушић) насељени су готово истовремено. Укупно је у једном потезу насељено 311 добровољаца. Насељавање добровољаца у данашње Томиславце (Орешковић) било је завршено до краја маја 1921. године. Још неколико месеци трајао је прелазак добровољаца из Орешковића у Липар и обрнуто, већ у зависности од родбинских и пријатељских веза.
Други период од значаја за историју Орешковића је период између 1941. и 1945. године. Мађарска окупациона војска блокирала је село 19. маја 1941. године. Сви становници су сточним вагонима одведени у новосадски логор Југовићево, а касније пребачени у Шарвар, који је тада био међу најсиромашнијим крајевима Мађарске. Орешковић (тадашњи Томиславци) током рата добили су нове становнике. Најчешће су их звали Чанговима (буковински Секуљи). Живели су у Буковима (Прикарпатска Русија), а пореклом су из секуљарских предела Ердеља. Чангови су тако од 1941. године, па све до краја рата живели у Орешковићу. Највећи део овог становништва је при повратку у Мађарску страдао, а остали део се трајно населио у западној Мађарској. Након завршетка Другог светског рата, Орешковићани који су преживели ратне страхоте, враћају се на своја огњишта. Економском колонизацијом седамдесетих година досељено је становништво из Босанске крајине.
Најновија колонизација у Орешковићу уследила је пре десет година исељавањем српског живља из Хрватске и Босне и Херцеговине. Према подацима Месне заједнице Орешковић, у село је дошло укупно 350 избеглица из Босне. Од тог броја у Орешковићу се трајно населило 110 лица.
За данашње Томиславце су карактеристичне дневне миграције које сачињавају радници и ђаци. Индустријских објеката у селу нема, па је већина радника запослено ван места сталног боравка. Према подацима из 1971. године, од 227 запослених особа, 185 или 81,5% радило је ван Орешковића. Дневне миграције радника највише су везане за Бачку Тополу. Подаци месне заједнице Орешковић говоре да је 140 радника запослено у Бачкој Тополи, а свега 8 у Криваји. Највећи број ученика школује се у Бачкој Тополи јер школа у Орешковићу више не ради. И за Орешковић, као и за већину војвођанских села, у последњих тридесетак година карактеристично је исељавањестановништва. Већину исељеника чине млади који одлазе ради школовања, запослења и свакако, веће перспективе у граду.
Јавни објекти и површине
Јавни објекти и површине у насељу распоређени су у зависности од делатности:
Здравство
У Томиславцима постоји зграда амбуланте која се налази у централној зони, међутим село нема свог лекара тако да амбуланта ради свега три пута недељно, када долази лекар из Бачке Тополе.
Образовање
Некада је у селу постојала четворогодишња основна школа, а данас се у тој згради налази забавиште. Тренутно забавиште броји 11 деце од 3-7 година, а васпитач долази из Бачке Тополе. Ученици су усмерени на школовање у Бачкој Тополи.
Трговина и угоститељство
Село поседује две трговинске радње мешовите робе и две радње пољопривредних производа и просторно су добро размештене тако да покривају цело становништво. Поред фудбалског терена налази се једна кафана.
Занатство
Број занатских радњи у селу је мали, свега једна – пекара.
Култура
У централној зони села налази се дом културе који је данас у реконструкцији. Састоји се из више просторија.
Саобраћај
ПТТ – саобраћај: Зграда поште налази се поред дома културе и у њој је запослено једно лице. Друмски саобраћај: Мрежа путева у селу има правоугаони облик и путеви се секу под правим углом, па село има правилан облик. Кроз ово насеље пролазе путеви локалног значаја, тако да Томиславци немају транзитну улогу.
Спорт
Село има по један фудбалски и кошаркашки терен. Фудбалски клуб се успешно такмичи у регионалној лиги, док за оснивање кошаркаше екипе још није било интересовања.
Екологија
Поред спортских терена налази се парк са претежно четинарским дрвећем. Он не представља неки значај у насељу јер поред њега пролази пут који није фреквентан, па га мештани не посећују.
Напомене
→ * - Подаци за површину и густину насељености дати су збирно за катастарску општину Горња Рогатица, на којој се налазе четири насеља, Бачки Соколовац, Горња Рогатица, Криваја и Томиславци.
Flores, Santa María Tlahuitoltepec
Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tlahuitoltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 339 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1666 m.
Loto, Genoa
Loto je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Subida al cielo
Subida al cielo je meksička crno-bijela filmska komedija snimljena 1952. u režiji Luisa Buñuela. Protagonisti, čiji likove tumače Esteban Márquez i Lulia Prado, su mladi bračni par čiji medeni mjesec prekida vijest o tome da je suprugova majka na samrti, a zbog čega se moraju hitno vratiti kući autobusom pri čemu doživljavaju mnoge bizarne pustolovine. Buñuel je kasnije tvrdio da je inspiraciju pronašao u stvarnim pustolovinama svog prijatelja Manuela Altolaguirrea koji je napisao scenario i producirao film. Premijerno je prikazana na Kanskom festivalu.
Loto, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 319 m.
La Mora, Ocotlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1532 m.
Los Fresnos, Balleza
Los Fresnos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1809 m.
Los Cerezos, Uruapan
Los Cerezos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2207 m.
Corigliano, Salerno
Corigliano je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
El Tapón, Soto la Marina
El Tapón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Blackpool F. C.
Blackpool Football Club je engleski nogometni klub osnovan 1887. u obalnom gradu Blackpool u okrugu Lancashire. Trenutačno nastupa u engleskoj Premier ligi.
El Tapón, Soto la Marina
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Blackpool F. C.
Klupski stadion od 1901. je Bloomfield Road, a nadimci kluba su the Seasiders, the 'Pool i the Tangerines, s tim da potonji vuče korijene od boje dresova. Moto kluba je Napredak (Progress), a nalazi se i na grbu kluba. Glavni lokalni rival je Preston North End, s kojim igraju tzv. West Lancashire derbi.
Najveći uspjeh Blackpoola je finale FA kupa 1953., poznato i kao "Matthewsovo finale", u kojem su pobijedili Bolton Wandererse 4:3, preokrenuvši zaostatak 1:3 u posljednjim trenucima utakmice. Tijekom poratnog razdoblja, Blackpool se tri puta u šest godina pojavio na Wembleyju te u nekoliko navrata bio blizu osvajanja League Championshipa. Mnogi igrači bili su i reprezentativci Engleske, najviše 1953., kad su se četiri igrača Blackpoola pojavila na Wembleyju.
Stadion
thumb|desno|250px|Blumfild roud
Šatrinci
Istorija
Najstariji podatak o selu je iz 1702. godine, koji govori da su Šatrinci čisto srpsko selo. Zato se smatra da je selo nastalo prilikom velike Seobe Srba.
Death of a Salesman (film, 1951)
'Death of a Salesman' je američki crno-bijeli film snimljen 1951. u režiji Laszla Benedeka. Predstavlja adaptaciju istoimenog kazališnog komada Arthura Millera. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Fredric March je Willy Loman, ostarjeli trgovački putnik koji se nakon decenija rada suočava sa gubitkom posla i spoznajom kako mu je cijeli život bio serija neuspjeha. Radnja prikazuje kako sve to ima kobne posljedice po njegovo duševno zdravlje. Film je snimljen nekoliko godina nakon trijumfalne broadwayske premijere, te je uglavnom zadržao originalnu postavku - sa izuzetkom glavnog glumca Leeja J. Cobba koji je kao simpatizer komunista postao metom makartističkih progona, te bio zamijenjen hollywoodskim veteranom Fredricom Marchom.
Šatrinci
Istorija
Šatrinci imaju dve crkve, pravoslavnu i katoličku, locirane u istom dvorištu, jedna pored druge. Pravoslavna je podignuta 1761. godine. Na mestu porušene stare crkve podigunta je nova 1857. Rimokatolička crkva izgrađena je 1850. godine.
Demografija
U naselju Šatrinci živi 305 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,4 godina (36,8 kod muškaraca i 38,1 kod žena). U naselju ima 140 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,85.
Stanovništvo u ovom naselju je mešovito uz mađarsku većinu.
Carsan
Karsan je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Gar koja pripada prefekturi Nim.