cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Benzin
Uticaj na prirodu
Upotreba benzina izaziva niz deleternih efekata na ljudsku populaciju i klimu generalno. Šteta koju izaziva veća stopa uranjenih smrti i oboljenja, kao što je astma, izazvana je zagađenjem zraka, većim troškovima zdravstvene njege za javnost generalno, umanjenim prinosima na usjevima, propuštenim radnim danima zbog bolesti, poplavama u porastu i drugim prirodnim katastrofama ekstremnog vremena koje se povezuju sa klimatskim promjenama, kao i drugim socijalnim troškovima. Troškovi koje nameće društvo na Zemlji procjenjuju se na 3,80 $, osim cijene koja se plaća na benzinskoj pumpi od strane čovjeka. Oštećenje zdravlja i klime koju izaziva vozilo pogonjeno benzinom uveliko premašuje ono koje uzrokuje električno vozilo.
Ugljen-dioksid
Američka Administracija za informacije o energiji (, EIA) procjenjuje da je potrošnja benzina kao motornog goriva za transport u 2015. godini rezultovala emisijom od oko 1.105 miliona tona (metričkih) CO2, dok je odgovarajuća potrošnja dizela iznosila 440 miliona tona CO2 (ukupno 1.545 metričkih tona CO2). Ova ukupna količina bila je ekvivalentna 83% ukupne emisije CO2 iz američkog transportnog sektora (2015).
Kontaminacija tla i vode
Benzin dospijeva u okoliš podzemnim vodama, nadzemnim vodama i putem zraka. Stoga ljudi mogu da budu izloženi uticaju benzina jer ga udišu odnosno dolazi u kontakt s kožom. Naprimjer: korištenje opreme u koju se utoči benzin (kao što su kosilice za travu), kao i pijenje vode zagađene benzinom koja dolazi iz zemlje u koju je prosut, rad na benzinskim pumpama, udisanje pri dolasku na pumpu itd. – najčešći su razlozi narušavanja zdravlja usljed nepažnje.
Canossa, Massa e Carrara
Canossa je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 383 m.
Benzin
Evropa
Države u Evropi uvode supstantno više takse na goriva kao što je benzin pri poređenju sa Amerikom. Cijena benzina u Evropi obično je viša nego u SAD-u zbog ove razlike.
SAD
Od 1998. do 2004. godine, cijena benzina fluktuirala je između 1 $ i 2 $. Poslije 2004, cijena se povećavala dok prosječna cijena goriva nije dosegla maksimalnih 4,11 $ sredinom 2008. godine, ali je pala na oko 2,60 $ do septembra 2009. godine. U SAD-u su cijene benzina tokom 2011. godine rasle u naglim skokovima; do 1. marta 2012. godine, prosjek u državi bio je 3,74 $. Cijene u Kaliforniji su više.
U SAD-u, većina konzumerskih dobara ima unaprijed određene cijene – prije uračunavanja nadodatog poreza. Cijene benzina se navode u javnosti sa uračunatim porezom. Porez uvode federalne, državne i lokalne vlade. Godine 2009, federalni porez iznosio je 18,4 ¢ za benzin i 24,4 ¢ za dizel (isključujući crveni dizel).
Oko 9% ukupne količine benzina prodatog u SAD-u u maju 2009. godine bilo je premijum stepena, prema Administraciji za informacije o energiji (EIA).
Crkva svetog Vinka Paulskog u Sarajevu
Crkva svetog Vinka Paulskoga je katolička crkva, Vrhbosanska nadbiskupija‚ u Titovoj ulici, Sarajevo, Bosna i Hercegovina.
Benzin
SAD
Cijena goriva varira uveliko od ljetnih i zimskih mjeseci tokom godine.
Usporedba s drugim gorivima
Ispod je tabela volumetričke i masene energijske gustine raznih transportnih goriva; poređenje s benzinom. U redovima s ukupnom količinom gross i net, date su vrijednosti iz rada TEDB ORNL-a (Oak Ridge National Laboratory).
(*) Dizel gorivo ne koristi se u benzinskom motoru, tako da njegov nizak oktanski rejting nije problem; relevantno mjerenje za dizel motore je ketanski broj. <!--
zbog filtera koji treba korigovati:
Crkva svetog Vinka Paulskog u Sarajevu
Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 6. do 9. septembra 2011. godine, donijela je odluku da se crkva proglasi za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo (predsjedavajuća). Nacionalni spomenik se sastoji od zgrada crkve, samostana, škole, pripadajućeg unutrašnjeg dvorišta i pokretnog naslijeđa koje čini deset drvenih skulptura (ostaci oltara).
Benzin
Usporedba s drugim gorivima
Greška: Ova akcija je automatski identificirana kao štetna, pa je stoga onemogućena. Ako vjerujete da je uređivanje konstruktivno, molimo kontaktirajte administratora i obavijestite ga o tome što ste pokušali učiniti. Kratak opis pravila spriječavanja zloupotrebe koji se podudara s vašim uređivanjem je: Sprečavanje potpunog uklanjanja sadržaja
Crkva svetog Vinka Paulskog u Sarajevu
Iistorija
Pod pokroviteljstvom biskupa Stadlera gradnja crkve i samostana završena je 1883. godine. Projektant je najvjerovatnije bio Josip Vancaš, autor najvećeg broja katoličkih vjerskih objekata u Bosni i Hercegovini za vrijeme austrougarskog perioda. Crkva svetog Vinka Paulskog predstavlja najstariji sačuvani izgrađeni katolički vjerski objekat iz austrougarskog vremena u Sarajevu.
Po useljenju u samostanski objekat 1883. godine, otvoren je 5. razred Više djevojačke škole, a pohađalo ga je 7 učenica. Sljedećih godina otvoreno je i dječije zabavište. Godine 1893. u školskom dvorištu je izgrađena jednospratna kuća za vjeroučitelja u kojoj su obično živjela i po 3 dječaka iz siromašnih porodica, kao i uposlenici Sestarskog gospodarstva Lurda.
Nekoliko godina kasnije, 1902. godine, crkvu je oslikao Dragutin Medenjak. Zidne slike su izgubljene tokom ratnih razaranja (1992-1995). Zasebna školska zgrada (Učiona i Zavod milosrdnih sestara) izgrađena je 1904. godine. Projektant zgrade je bio Josip Vancaš. Godine 1908, kada je proglašena aneksija Bosne i Hercegovine, u Zavod svetog Vinka je smješteno 500 austrougarskih vojnika koji su u značajnoj mjeri oštetili kompleks. Jula 1914. godine školske prostorije je zaposjela austrougarska vojska.
Godine 1945. u prostorije Škole ulazi Narodnooslobodilačka vojska, a posjed Zavoda svetog Vinka Paulskoga se proglašava državnim vlasništvom.
Anhalt Süd
Anhalt Zid je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 43 opštinska središta okruga Burgenland. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15084013.
Crkva svetog Vinka Paulskog u Sarajevu
Iistorija
Godine 1949. sestre milosrdnice su se preselile u dio prizemlja zgrade u Titovoj ulici. Kompleks je napušten tokom juna mjeseca iste godine kada su sestre preselile u Kraljevu Sutjesku. U zgradi je tada djelovalo “Preduzeće za podjelu filmova u BiH“. U periodu 1962-65 godina izvršena je restauracija enterijera crkve.
Anhalt Süd
Geografski i demografski podaci
Površina opštine iznosi 25,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.090 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 43 stanovnika/km².
Crkva svetog Vinka Paulskog u Sarajevu
Iistorija
Tokom cijele druge polovine XX vijeka, pa do 1992. godine, Samostan je imao polifunkcionalnu društvenu namjenu. Tu su bili smješteni fotoklub, kafana i studentski centar. U unutrašnjem dvorištu, se nalazila streljana lokalnog streljačkog kluba i poslovna zgrada GP Vranice. Školska zgrada je korištena od strane osnovne škole.
Opis
Tlocrtna površina crkve iznosi 206 m2, samostana 771 m2, škole 549 m2 i dvorišta 2157 m2. Visina crkve i samostana, od kote terena do sljemena dvovodnog krova iznosi oko 14,00 metara, a visina škole do kote sljemena dvovodnog krova iznosi 20,00 metara.
Crkva pripada tipu jednobrodnih objekata zidanih opekom sa zvonikom na sjeveru i apsidom na jugu. Objekat ima pravougaonu osnovu dimenzija 7,90m x 21,60m. Visina do sljemena je 14,00m i do vrha šatorastog krova zvonika 23,40m. Unutrašnjost se sastoji od narteksa, naosa i svetišta.
Samostanska zgrada predstavlja uglovnicu koja se sastoji od sjevernog dijela usmjerenog ka Titovoj ulici dimenzija 21,85m x 23,13m i istočnog dijela usmjerenog ka Šenoinoj ulici dimenzija 25,88m x 14,55m. Sjeverni dio ima isključivu funkciju samostana, a u istočni dio je opremljen kao zdravstvena institucija. Školska zgrada, kao i samostan, predstavlja uglovnicu koja se sastoji od istočnog dijela usmjerenog ka Šenoinoj ulici dimenzija 28,20m x 14,55m i južnog dijela usmjerenog ka ulici Branilaca grada dimenzija 10,75m x 23,45m.
Crkva i samostan su izvedeni u strogom istoricističkom maniru, čiji je izraz najbliži neoromanici. Škola predstavlja klasično komponiranu zgradu, ali sa reduciranim secesijskim dekorativnim elementima.
Nakon restauratorskih i drugih zahvata izvedenih u periodu 1995 – 2004 godina, crkva je bezprijekorno održavana, ali se kao problem pojavljuju potkopani temelji crkve u zoni apside.
Benzin
Usporedba s drugim gorivima
-->
Doce de Octubre, Valle Hermoso
Doce de Octubre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Valle Hermoso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Las Palmas, Tantima
Las Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantima.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
Bretigny (Zlatna obala)
Bretinji je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Dižon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 716 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 104 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,84 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 248 metara (maksimalnoj 288 m, a minimalnoj 232 m).
Centralna čileanska dolina
Centralna čileanska dolina (španjolski: Valle Central) je geološka depresija u sredini Čilea između Anda na istoku i Obalnih Kordiljera na zapadu, koja se proteže u dužinu od nekih 650 km od Chacabuca na sjeveru do rijeke Biobío na jugu.
Geografske karakteristike
Dolina je poljoprivredno srce Čilea, ravnica široka 64 - 72 km, koja se sastoji od debelog sloja aluvijalnog tla kog su nataložile glavne rijeke doline; Maipo, Rapel, Cachapoal, Teno, Maule, Itata i Ñuble.
Klima u dolini je mediteranska sa suhim ljetima i blagim kišovitim zimama, karakterističnim za zapadne obale svih kontinenata između 30 ° i 40 ° geografske širine.
Vegetacija varira sa nadmorskom visinom, uz more do 760 metara, raste jedna vrsta krumpira (Solanum maritimum), karakteristične biljke toga kraja su drvoliki ljiljani i nisko drveće poput bagrema, koje ne zahtjeva puno vode. Orginalni šumski pokrov, je vremenom zbog urbanizacije i širenja oranica podlegao deforestaciji.
Dolina je bila cilj španjolske kolonizacije koja je započela sredinom 16. vijeka. U njoj i danas živi većina Čileanaca, ona je vodeći kraj u poljoprivredi, tu se nalazi oko 40 % svih oranica u zemlji i većina vinograda.
Glavni grad zemlje Santiago de Chile, smješten je na sjevernom kraju doline. Južno od njega duž magistralne željezničke pruge sjever-jug i Panameričkog autoputa leže četiri naredna velika urbana centra - Rancagua, Talca, Chillán i Temuco.
Lando (papa)
Lando (ponekad navođen i kao Landus) je bio rimski papa od srpnja/kolovoza 913. do veljače/ožujka 914. godine. Poznat je kao posljednji papa koji je nakon ustoličenja zadržao svjetovno ime, odnosno kao posljednji papa koji nije dijelio ime sa svojim prethodnicima - sve do Ivana Pavla I godine 1978.
O njegovom životu i pontifikatu nema skoro nikakvih podataka. Pretpostavlja su kako su razlog za to političke prilike u Rimu u periodu tzv. saeculum obscuruma, kada su pape bile najobičnije marionete lokalnih aristokrata.
Cebadillas, Balleza
Cebadillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Teodora Angelina Paleolog
Teodora Angelina Paleolog (grčki: Θεοδώρα Άγγελίνα Παλαιολογίνα) bila je grčka plemkinja, pramajka dinastije Paleolog.
Njen otac je bio Aleksije Komnin Paleolog, zbog čega je znana i kao Teodora Komnin.
Majka joj je bila princeza Irina Komnin Anđel.
Oko 1216. godine Teodora se udala za svog rođaka, plemića Andronika, kojem je rodila kćerke Mariju (redovnica Marta) i Irinu (redovnica Eulogija) te sinove Mihajla i Jovana; Mihajlo je kasnije postao nikejskim i bizantijskim carem.
Teodora je postala redovnica Teodozija.
Apenburg-Winterfeld
Apenburg-Vinterfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Altmark Salcvedel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.829 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15081026.
Club de Tiro Caza y Pesca Tijuana, Tijuana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
San Basile, Cosenza
San Basile je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Trezena
Trezena (Τροιζήν), suvremeni: Troizina ili Trizina je gradić (671 st. po popisu iz 2001. godine) koji se nalazi na sjeveroistoku Peloponeza u Grčkoj, jugozapadno od Atene i nekoliko kilometara južno od Metane. Po njemu je nazvana okolna općina (6.507 st.), čije je sjedište Galatas (2.592 st.). Trezena pripada prefekturi Pirej. Općina ima površinu 190.697 km². Najveća naselja su Galatás, Kalloní (751), Troizína, Taktikoúpoli (391), Karatzás (350), Dryópi (318), Ágios Geórgios (284) i Agía Eléni (227). Uz njih postoje brojna manja naselja.
San Basile, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1049 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 548 m.
Tres tristes tigres
Tres tristes tigres je čileanski crno-bijeli igrani film snimljen 1968. godine u režiji Raúla Ruiza kome je to predstavljao cjelovečernji debi. Radnja se događa u Santiagu i prikazuje život troje marginalaca koji sve vrijeme provode u opijanju i autodestruktivnom ponašanju. Tres tristes tigres je godine 1969. prikazan na filmskom festivalu u Locarnu gdje je zajedno sa još nekoliko filmova osvojio Zlatni leopard.
Nakon puča 1973. godine se smatralo da je film izgubljen, ali je 1993. pronađena jedna kopija u Urugvaju.
El Chamizal, Zacapu
El Chamizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zacapu.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2004 m.
El Corral Falso, Pihuamo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1000 m.
All England Lawn Tennis and Croquet Club
Sveengleski klub za tenis na travi i kroket ili samo kratko Sveengleski klub  je privatni sportski kompleks namenjen takmičenjima u tenisu i kroketu koja se održavaju na travnatoj podlozi. Nalazi se u južnom delu Londona, u četvrti Vimbldon. Najpoznatiji je po domaćinstvu jednog od četiri teniska grend slem turnira, jedinom koji se igra na travnatoj podlozi, čuvenom Vimbldonu.
Klub je u privatnom vlasništvu i ima 375 punopravnih članova, oko stotinjak privremenih članova, kao i brojne počasne članove. U počasne članove Ol ingland klaba ubrajaju se i svi dosadašnji osvajači ovog teniskog grend slema u singlu te osobe koje su bitno uticale na tenisku igru.
Klub je pod patronatom nj.v. kraljice Elizabete II a predsednik kluba je vojvoda od Kenta.
Istorijat
Klub je osnovan 1868. na mestu na kom se nalazio jedan manji teren za kroket i od osnivanja je nosio ime All England Croquet Club. Prvo takmičenje u kroketu na ovom terenu održano je već 1870. godine. Kroket je sve do nastanka tenisa na travi (a to se desilo 1875. zahvaljujući majoru Volteru Klopton Vinfildu) bio jedan od najpopularnijih sportova, posebno među tadašnjom londonskom gospodom. U klubu je 1875. izdvojeno jedno igralište samo za novi sport, tenis na travi. Već dve godine kasnije (1877) održano je prvo takmičenje u tenisu za muškarce, a cilj turnira je bilo prikupljanje novčanih sredstava za kupovinu valjaka za travu za klub. Iste godine klub je dobio i novo ime The All England Croquet and Lawn Tennis Club. Za kratko vreme tenis je postao dominantnija sportska disciplina u klubu u odnosu na kroket usled čega je klub 1889. i dobio današnje ime Sveengleski klub za hokej na travi i kroket. thumb|d|250px|Finale ženskog [[olimpijske igre 1908.|olimpijskog turnira u tenisu 1908. na igralištu Kluba]] Zanimljivo je da je još 1878. određena visina mreže na teniskim mečevima koja i danas iznosi 1,07 m. Godine 1884. u program kluba uvrštena su takmičenja u ženskim singlovima i muškim dublovima, a 1913. dodati su i parovi u ženskoj i mešovitoj konkurenciji. Na terenima Kluba su tokom Olimpijskih igara 1908. održana takmičenja upravo u tenisu.
Prvobitne službne boje kluba plava, žuta, crvena i zelena su zbog velike sličnosti sa bojama koje su predstavljale kraljevsku mornaricu 1909. zamenjene u i danas važeću varijantu tamno zelena-ljubičasta.
Velika popularnost koju je tada uživala francuska teniserka Suzan Langlan bila je jedan od glavnih razloga širenja igrališta (samim tim i kluba) na današnje lokacije (Church Road, Wimbledon) 1922. godine. Današnji centralni teren datira upravo iz tog perioda, a 1928. je zapadno od njega sagrađen i stari teren broj 1. Stari teren broj 1 je 1997. zamenjen sadašnjim terenom a iste godine izgrađen je i tv centar. Na mestu starog terena izgrađene su svlačionice za igrače i drugi prateći objekti.
Još od 1920. klub svojim članovima izdaje obveznice koje članovima daju određene privilegije kada su mečevi u pitanju, dok sa druge strane sam klub taj novac koristi za neke kapitalne investicije. thumb|d|250px|Henmanovo brdo Godine 1967. uprava kluba je kupila 11 ari zemljišta nešto severnije a to mesto je danas poznato kao Henmanovo brdo u čast jednog od najboljih britanskih tenisera Tima Henmana.
Tokom Letnjih olimpijskih igara 2012. u Londonu klub će po drugi put ugostiti najbolje svetske tenisere i teniserke.
Infrastruktura
U okviru kluba nalazi se 19 travnatih terena, 5 terena sa crvenom šljakom, još četiri zemljana terena, te još 5 zatvorenih terena. U severnom delu kompleksa nalazi se još 22 travnata terena koja služe za zagrejavanje igrača i za rekreativce. Travnati tereni se koriste između maja i septembra.
Vimbldonska trava je u stvari višegodišnji raž, koji se od 1995. kosi na visinu od 8 mm.
Najveće igralište je Centralni teren i na ovom terenu se igraju najvažniji mečevi uključujući i finala u svim disciplinama. Sadašnji centralni teren izgrađen je 1922, renoviran je 2009. i tada mu je kapacitet proširen na 15.000 sedećih mesta, a postavljen je i pokretni krov koji omogućava igranje mečeva i po kišovitom vremenu. Krov čini konstrukcija prekrivena sa 5.200 m² providnog vodonepropusnog platna koje omogućava pristup dnevnog svetla do podloge, a otvara/zatvara se u roku od 10 minuta.
Teren broj 1 je izgrađen 1997. i ima kapacitet od 11.500 sedećih mesta. Na njemu se povremeno igraju mečevi Dejvis kupa. Novi Teren broj 2 sagrađen je 2009. na mestu nekadašnjeg terena broj 13 i ima kapacitet od 4.000 sedećih mesta.
U okviru kluba postoji i muzej posvećen tenisu na travi, te jedno manje igralište za kroket.
Vimbldonski gren slem
Vimbldonski gren slem je jedini koji se igra na travnatoj podlozi, a specifičan je i po tome što su svi igrači obavezni nositi belu opremu,a centralna nedelja je uvek slobodan dan. Često se ovaj turnir označava i kao neslužbeno svetsko prvenstvo u tenisu, a pobednik u muškoj konkurenciji dobija titulu Svetskog prvaka sveengleskog kluba za tenis na travi u singlu.
Emirat Sicilija
Emirat Sicilija je bila islamska država, formalno podložna Fatimidskom Kalifatu, koja je postojala na Siciliji od 965. do 1072. Nastala je zahvaljujući bizantsko-arapskim ratovima, odnosno osvajačkim pohodima koje je od početka 9. vijeka protiv tadašnjih bizantskih posjeda na Siciliji za račun abasidskih kalifa iz Ifrikije (današnji Tunis) poduzimala dinastija aglabidskih emira. Otok je gotovo u potpunosti prešao pod arapsku kontrolu, prije nego što su Aglabide svrgnuli šijitski Fatimidi koji su se proglasili novim kalifima. Njihova vlast na Siciliji, protiv koje su se često dizale pobune, je konsolidirana tek kada je sredinom 10. vijeka fatimidski kalif Ismail al-Mansur za emira imenovao Hasana al-Kalbija dinastiju Kalbida. Pod njome je sljedećih 100 godina Sicilija značajno prosperirala, postavši jednim od najbogatijih i najprosvjećenijih oblasti Evrope. Međutim, sredinom 11. vijeka je Emirat oslabljen, a što je omogućilo Normanima pod Robertom Guiscardom da zauzmu otok; posljednja muslimanska uporišta su pala 1091. Međutim, muslimansko stanovništvo na Siciliji se zadržalo još 150 godina, a tragovi arapske kulture i civilizacije još i dulje.
Brod (Gora)
Brod (naziva se i Prizrenski Brod) je naselje u Opštini Gora, na Kosovu i Metohiji. Na osnovu zakona privremenih institucija Kosova, ovo naselje je deo opštine Dragaš. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Brod, površine 4822 ha. mini|levo|220p|Kanjon Brodske reke Šarplaninsko selo Brod, kod Dragaša, prvi put se pominje u Svetoarhanđelskoj povelji iz 1348. godine. Tada je bilo naseljeno hrišćanskim življem, dok je danas naseljeno muslimanskim življem i predstavlja drugo po veličini goransko selo (muslimansko selo srpskog govornog područja) u toj župi. U selu su nekada postojale tri crkve. Crkva Sv. Dimitrija, kojoj danas nema ni traga, po predanju je bila i manastir i vladičanska stolica. Uz crkvu Sv. Pantelejmona se nalazilo groblje na kome je, sredinom 19. veka, sahranjena poslednja Srpkinja iz sela. Crkva Sv. Nikole se teškom mukom održala sve do 1861. godine, dok su freske na njenim razrušenim zidovima bile očuvane do 1937. godine. Ispod sela, na mestu današnjeg stočnog groblja, nalazilo se staro hrišćansko groblje. mini|270px
Demografija
Naselje ima goransku etničku većinu.
Ivan Hajtl
Odličan tumač karakternih uloga i jedan od najpopularnijih jugoslovenskih komičara, ostvario je veliki broj zapaženih uloga u pozorištu (odigrao je preko 150 uloga), u mnogim filmovim, TV serijama, radio i TV dramama.
Biografija
Rođen je 19. juna 1918. u Osijeku, u Austrougarskoj. Osnovnu školu i nekoliko razreda gimnazije završio je u rodnom mestu. Bavio se raznim zanimanjima. Zapažen je u amaterskom pozorištu kao vanredno talentovan, od 1948. je na probnom angažmanu u Narodnom pozorištu, Sombor, a potom i redovni član ovog pozorišta (1950—1958) sa prekidom od pola godine 1957.. Od 1958. neprekidno je u u Srpskom narodnom pozorištu u Novom Sadu, do penzionisanja 1983. godine.
Bio je član Saveta SAP Vojvodine od 1979. godine i član Udruženja dramskih umetnika Srbije.
Ukrajinska ustanička armija
Ukrajinska ustanička armija, lat. Ukrajinska povstanska armija, skr. UPA) je bila paravojna formacija ukrajinskih nacionalista koja je djelovala na području Istočne Evrope za vrijeme i neko vrijeme nakon Drugog svjetskog rata. Formalno je osnovana 1943. godine kao vojno krilo Organizacije ukrajinskih nacionalista (OUN), odnosno radikalna frakcije koju je vodio Stepan Bandera, te su njeni pripadnici po njemu dobili ime banderovci. Cilj joj je bio stvaranje Ukrajine kao nezavisne i etnički čiste nacionalne države. U vrijeme nastanka Ukrajina se najvećim dijelom nalazila pod vlašću nacističke Njemačke, te su se banderovci prema svojim proklamiranim ciljevima trebali boriti protiv njemačkih snaga. U stvarnosti se UPA daleko više orijentirala na borbu protiv suparničkih paravojnih formacija, kako tzv. Ukrajinske nacionalne revolucionarne armije, tako i sovjetskih partizana i poljskih gerilskih formacija, uključujući Armiju Krajowu, a 1943. je prilikom tzv. Volinjskog klanja izvela masovno etničko čišćenje poljskog stanovništva u kojima je stradalo između 60.000 i 100.000 ljudi. Napredovanje Crvene armije je natjeralo banderovce da se do proljeća 1944. u potpunosti prestanu sukobljavati sa Nijemcima te da s njima sklope saveza. Nakon njemačkog povlačenja su banderovci u pozadini sovjetskih snaga počeli voditi gerilski rat, kako protiv sovjetskih, tako i protiv vlasti komunističke Poljske i nakon rata obnovljene Čehoslovačke. Iako UPA nakon završetka rata, uz neke manje izuzetke vezane uz hladnoratovske zapadnih obavještajnih službi nije primala vanjsku pomoć, neko vrijeme je predstavljala ozbiljan sigurnosni problem za zemlje nastajućeg Istočnog bloka. Tako su pripadnici UPA, između ostalog, u zasjedama ubili sovjetskog maršala Nikolaja Vatutina (1944) i poljskog komunističkog vođu Karola Świerczewskoga. Aktivnosti UPA su, sa druge strane, u značajnoj mjeri olakšale, odnosno opravdale operaciju Visla, veliku razmjenu poljskog i ukrajinskog stanovništva preko novostvorene poljsko-sovjetske granice 1947. godine. U novim okolnostima, ali i zahvaljujući dubokoj infiltraciji sovjetske tajne službe NKVD u njene redove, UPA je vrlo brzo oslabila i nakon 1950. godine se svela na nekoliko izoliranih ćelija. Njeni posljednji pripadnici su nakon nekoliko godina prihvatili ponudu sovjetskih vlasti za amnestijom te je tako UPA prestala postojati. U suvremenoj Ukrajini nakon sticanja nezavisnosti 1991. godine, a pogotovo u njenom zapadnom dijelu gdje je imala najveću podršku, UPA se počela veličati kao organizacija posvećena borbi za slobodu, a 2000-ih je i službeno rehabilitirana. Nakon euromajdanskih događaja je ukrajinska Vrhovna rada donijela zakon koji utvrđuje zatvorske kazne za vrijeđanje UPA i njenih pripadnika kao fašista.
Brodosavce
Brodosavce je naselje u opštini Prizren na Kosovu i Metohiji. Po zakonima privremenih institucija Kosova ovo naselje je u sastavu opštine Dragaš. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Brodosavce površine 1434 ha. Selo je kod Dragaša i pominje se prvi put u povelji kralja Stafana Dečanskog iz 1330. godine. Iako je potpuno islamizovano u 17. veku, do danas je zadržalo svoj prvobitni srpski naziv. Iznad sela su ostaci neke veće crkve, koja je mogla biti i manastir. Po okolnim brežuljcima rasejane su ruševine malog srednjovekovnog grada Zinovo.
Demografija
Naselje ima albansku etničku većinu.
Broj stanovnika na popisima:
Blood-Stained Reward
"Blood-Stained Reward" (japanski: 血の褒賞 Chi no Hōshō) je dvadeset i prva te pretposljednja epizoda prve sezone animea Psycho-Pass. Premijerno je emitirana 14. ožujka 2013. godine u sklopu Fujijevog animacijskog bloka noitaminA. Direktor animacije bio je Yoji Sato, kojemu je ovo bila druga i posljednja suradnja u ovoj ulozi, nakon petnaeste epizode, dok je režiju, kao i ranije, potpisao Naoyoshi Shiotani. Scenarij su zajednički napisali Makoto Fukami i Gen Urobuchi, dok je glazbu komponirao Yūgo Kanno.
Radnja pretposljednje epizode donosi prvi dio posljednjeg okršaja između PSB-a i Kōgamija s jedne, te Makishime s druge strane. Osim što otkriva neke nove detalje o odnosu Sibyla i Akane, epizoda pruža i dodatan uvid u inspektoričinu ličnost, koja je tako još dublje i preciznije analizirana. U ovoj epizodi je PSB uspio pokvariti Makishimin plan, međutim to nije ujedno značilo i kraj njegovog djelovanja.
Acoma
thumb|Acoma-žena thumb|Acoma Pueblo. thumb|Acoma lokacija Acoma, pleme američkih Indijanaca porodice Keresan, naseljeno u Novom Meksiku, danas na području rezervata Acoma Pueblo. Veći dio plemena danas živi na pueblima Acomita ili Tichuna i McCartys ili Santa María, a u Acomu, gdje živi tek manji dio njih, vračaju se zbog svojih ceremonija i svečanosti, od kojih su najvažniji zimski solsticij, veliki ljetni ples za kišu i Harvest Dance. Njihova izvorna populacija iznosila je oko 6,000 (1582), a danas oko 3,000, od čega svega 50 u  'Nebeskom gradu'  Acoma, a ostali u pueblo-selima Acomita, McCartys, Anzac i Skyline-Ganipa.
Ime
Ime Acoma krnji je oblik njihovog vlastitog opisnog plemenskog imena Akomé, čije je značenje  'people of the white rock' , a nastao je po njihovom mjestu boravka,  'Nebeskom gradu' , pueblu ukopanom u stijeni pješčenjaka mese visokoj 357 stopa (108 metara), gdje oni žive najmanje 1000 godina.
Blood-Stained Reward
Sinopsis
Epizoda započinje proširenom scenom u sklopu koje vidimo, kako će se kasnije ispostaviti, san Shōga Makishime u sklopu kojeg on razmišlja o smrti, smrtnosti i prolaznosti. Makishima zaključuje kako ljudi koji se ne boje smrti nisu ništa hrabriji od drugih, već da im nedostaje mašte, te da se samo potpunim uništenjem onoga što se voli to isto može nanovo stvoriti. U tom nam snu otkriva kako piše knjigu, međutim kako vjeruje da će i ona, zajedno s njegovim tijelom, vjerojatno nestati. Ipak, tvrdi, ljudi trebaju prihvatiti neizbježnost smrti, nakon čega dodaje da vječnost nije obećana ni ljudima ni knjigama. U tom trenutku Makishima odluči objasniti svoju filozofiju života sljedećom rečenicom:
Acoma
Povijest
Nebeski grad, Acoma, nije nastao kasnije od 1250. godine, a nastanjivan je neprekidno od svog nastanka do danas. Grad su Indijanci zvali A'ko. Marcos de Niza, španjolski franjevac i istraživač koji u Ameriku odlazi 1531. i putuje raznim krajevima Amerike, godine 1539. prolazi južnim predjelima današnjeg SAD-a pa tako i kroz zemlju Acoma. Već sljedeće godine, 1540., dolazi i Coronadova armija, zatim Antonio de Espejo 1583. i Juan de Oñate 1598., utemeljitelj provincije Santa Fé de Nuevo México ili Nuevo Méjico, odnosno današnji Novi Meksiko. Te 1599. španjolska armija pobila je preko polovice stanovnika Acome. Prva crkva izgrađena je 1629. a 19 godina prije nego ju je 1699. zamijenila struktura od adobe, ćerpiča pravljenog od blata, odnosno 1680., Acome sudjeluju u Pueblo ustanku protiv Španjolaca, nakon čega 1699. ponovno dolaze pod njihovu kontrolu. Od 1,500 koliko ih je bilo u vrijeme ustanka, njihov broj je u prvom kvartalu 20. stoljeća sveden na oko 500.
Blood-Stained Reward
Sinopsis
Radnja se tada seli u PSB, gdje cjelokupni Division 1, predvođen Akane i Ginozom, ulazi u veliki avion kako bi što brže došli do tvornice. Dok zauzimaju svoja mjesta, Masoka upita da li je doista tako jednostavno manipulirati Uka-no-Mitama virusom, na što mu Yayoi objašnjava da je proces, ukoliko je oprema i dalje funkcionalna, zapravo prilično automatiziran i da je taj virus izabran upravo zato što se njime da lako manipulirati. Ginoza tada komentira kako je dobar virus, kojeg su koristili kao obrambeni zid cijele državne prehrambene industrije, zapravo dvosjekli mač; tada daje naredbu da avion poleti. thumb|320px|left|Makihsima je čitao [[Biblija|Bibliju dok je čekao da postrojenje proizvede, a onda i distribuira njegov zaraženi Uka-no-Mitama virus. Citat iz Evanđelja po Mateju pokazao se izrazito prikladnim za njegov plan.]] Dok se PSB vozi na lokaciju, Makishima promatra kako mehanizam implementira njegovu malignu modifikaciju virusa, citirajući pritom Evanđelje po Mateju, koje se simbolično referira na zagađivanje plodova. Kōgami je, u međuvremenu, došao pred ulaz u tvornicu, ali je zastao jer je shvatio da je osiguranje još uvijek aktivno. S obzirom da je Enforcer u bijegu, a nije kriminalno asimptomatičan kao i Makishima, Kōgami zastane, znajući da će se alarm aktivirati čim priđe dronovima. U tom trenutku dolazi i PSB-ov avion, koji slijeće na vrh tvornice. Dok Masaoka komentira veličinu tvornice, Akane govori kako je veću metu lakše napasti, posebice ukoliko je oružje otrovna stralica koja bi mogla ubiti i kita. Akane tada dobije poziv od nepoznatog broja i ispravno zaključi kako je pozivatelj Kōgami, koji ih je morao vidjeti kako slijeću, što znači da je u daljini; Akane odgovori na poziv. Kōgami komentira kako nije očekivao da će tako brzo stići, na što mu Akane odvraća da ne umanjuje značaj PSB-a te kako on nije jedini koji može stjerati Makishimu u kut. Kōgami se zadovoljno nasmiješi, nakon čega govori da je Makihsima vjerojatno već započeo s modifikacijom virusa, ili je možda već gotov. I dok Akane govori da mu neće dozvoliti da ostvari svoj plan, Kōgami naglasi da moraju biti brzi i da moraju ugasiti struju u cijeloj tvornici prije nego Makishima uspije distribuirati modificirani virus, nakon čega pretpostavi da PSB ima te ovlasti. Akane to potvrdi, ali mu govori da zna da bi gašenje struje izgasilo i sigurnosni sustav, omogućivši tako Kōgamiju da nesmetano uđe u tvornicu, što je upravo ono što on i želi - iskoristiti PSB kako bi došao do Makishime. Kōgami šuti, na što mu Akane odgovara se mu PSB neće dozvoliti da ubije Makishimu; Kōgami samo govori da Makishima planira uništiti cijelu zemlju i da je gašenje struje jedini mogući način da se ona spasi, na što mu Akane odvrati da će ona spasiti i njega i da mu neće dozvoliti da postane ubojica.
Acoma
Etnografija
Acoma Indijanci potpuno su nezavisna socijalna, politička i ceremonijalna zajednica, tradicionalno vođena od caciquea (kasika; poglavice), koji je uvijek član klana antilope. Ratni poglavica drugi je po važnosti, odmah iza kasika. Cijela populacija Acoma podijeljena je na 14 matrilinearnih, egzogamnih totemski imenovanih klanova, a njegova osnovna ekonomska jedinica je domaćinstvo. Središta njihove religiozne organizacije su medicinska društva i kult kachina ili katsina u kojemu se incijacijama podvrgavaju djevojčice i dječaci. U pueblu postoji sedam ceremonijalnih soba-kiva (estufa), kod Acoma one su četvrtastog oblika, a u njih se može ući jedino preko drvenih ljestava, koje se zbog neželjenih posjetilaca mogu povući za sobom, i tako spriječiti ulaz.
Jezik
Akome govore zapadnokereskim jezikom.
Blood-Stained Reward
Sinopsis
Dok Kōgami upada u postrojenje, nakon što je vidio da je struja ugašena, Makishima kupi svoje stvari iz kontrolne sobe i planira otići, ali ne bez borbe, što dokazuje i eksploziv kojeg zadovoljno uzima; Kōgami priprema revolver i džepni nožić te kreće u potragu. U međuvremenu, Division 1 ulazi u postrojenje, prilikom čega Masaoka sugerira da bi Makishima, s obzirom da mu je plan potpuno propao, mogao pobjeći; međutim, Akane se s tim ne slaže te govori da za Makishimu, iako je njegovo djelovanje isplanirano, improvizacija nije u potpunosti isključena. Ginoza upita znači li to da će ovaj i dalje pokušati realizirati svoj plan, što Akane potvrdi, sugerirajući da bi mogao pokušati pokrenuti postrojenje preko internog agregata. Masaoka sugerira da okruže prostoriju iz koje se agregat može pokrenuti, međutim Ginoza dodaje da i dalje postoji mogućnost da će Makishima jednostavno bježati. Akane predloži da se razdvoje i navodi kako će ona ići prema kontrolnoj sobi, na što se Yayoi javlja da ide s njom. Ginoza i Masaoka odlaze istražiti laboratorij. Dok su se oni dogovarali, Kōgami je uspio pronaći kontrolnu sobu u kojoj je Makishima bio, ali ovaj je već nestao.
Na putu do sobe s agregatom, Yayoi upita Akane što se bilo dogodilo tokom posjeta šefici? Akane ju upita vidi li se, doista, da se nešto dogodilo, na što joj Yayoi odgovara da je ona trenutno najkonstruktivnija od svih, ali da unatoč tomu izgleda najdepresivnije. Prisjetivši se svih tragedija s kojima se suočila, Akane samo odgovori da nema smisla stati sada i da jednostavno mora nastaviti dalje. Nada, koliko god mala bila, još uvijek postoji i ako nastavi vjerovati u to, može ostati detektivka do samog kraja. Nakon toga nastave put prema prostoriji. Yayoi ubrzo dodaje da je, kada je Akane tek došla, mislila o njoj da je naivna djevojčica koja neće biti sposobna obavljati taj posao, što Akane i potvrđuje, međutim nastavlja kako je njezino mišljenje bilo potpuno pogrešno i kako bi joj u ovom trenutku povjerila svoj život; Akane sjetno odvrati kako ju precjenjuje. Njih dvije tada ulaze u sobu i Yayoi aktivira struju, pitajući se hoće li Makishima doista doći. Akane, iznenađena činjenicom da nikoga nema, shvati kako Kōgami puno bolje poznaje Makishimu i da bi, da su one na ispravnoj lokaciji, on već bio tu, zbog čega se zapita nije li nešto previdjela.
Ginoza i Masaoka su, u međuvremenu, nastavili potragu za Makishimom. Dok pretražuju, Ginoza upita Masaoku je li pomogao Kōgamiju da pobjegne; Masaoka potvrđuje, a Ginoza pretpostavi da je Masaoka mislio da će zlo biti eliminirano ako Kōgami preuzme zločin na sebe. Nakon toga ga napada i optužuje ga da je to "divljačka, sebična pravda", dodajući kako se on pouzdao u Kōgamija, a ne u njega, njegovog vlastitog sina, za kojeg ne vjeruje da uopće može uhvatiti Makishimu. Masaoka mu odgovara da su Kōgami i on Enforceri i zbog toga slični, a da on i dalje hoda različitim putem, nakon čega, uz smiješak, dodaje da on iz dubine svoje duše vjeruje da je to ispravan put; Ginoza se samo zapita kako može dati takvo opravdanje. Natrag u sobi s agregatom, Akane shvaća da Makishima bolje razumije situaciju od njih samih te uspije povezati činjenice, nakon čega shvati da su Ginoza i Masaoka u opasnosti. Akene krene za njima i ostavi Yayoi u prostoriji, uz naredbu da pod svaku cijenu spriječi Makishimu da aktivira agregat; tokom trčanja, pokušava kontaktirati Ginozu, ali bez uspjeha. thumb|320px|left|Iako mnogo stariji od Makihsime, Masaoka se pokazao ne kao dostojan, već i bolji protivnik u izravnoj borbi. Iako se činilo kako Makihsima ima prednost, Masaoka ga je uspio svladati bez većih poteškoća. Makishimina konačna pobjeda bila je posljedica podle igre i Masaokine ultimativne žrtve kako bi spasio sinov život. Ginoza i Masaoka prolaze između stupaca naslaganih kutija. Masaoka uoči lasersku zamku na podu te zaustavi Ginozu, koji odlazi u drugom smjeru. Bez gledanja, Ginoza nastavi koračati, ali Masaoka shvati da i tu zasigurno stoji zamka te ga pokuša upozoriti, ali prekasno - Ginoza nogom potegne nit koja aktivira eksploziju i na njegovu lijevu ruku padne jedna od teških kutija. Masaoka mu krene pomoći, međutim Ginoza ga upozori da je iza njega Makishima, koji prema njemu puca iz pištolja za čavle. Masaoka iskoristi svoju metalnu ruku kako bi se obranio i uđe u fizički okršaj s Makishimom. Iako se čini kako je Makishima u prednosti, Masaoka ga uspije svladati i zadržati ga na podu. Međutim, ovaj iz džepa izvuče još jedan eksploziv i govori kako će ga baciti prema zarobljenom Ginozi. I dok Ginoza viče na Masaoku da drži Makishimu neovisno o njemu, Masaoka se koleba i pokušava svim silama spriječiti Makishimu da baci eksploziv. Ipak, ne uspije u svom naumu i eksploziv završi tik do Ginoze. Masaoka tada pusti Makishimu te potrči do eksploziva i pokuša ga odbaciti, ali ne uspije stići na vrijeme i ovaj mu eksplodira u ruci; Kōgami čuje eksploziju i krene prema lokaciji. Vidjevši što mu se dogodilo s ocem, Ginoza uspije izvuči slomljenu i krvavu ruku ispod kutije i potrči prema ocu; Masaoka je još uvijek živ, ali je na samrti. Dok Ginoza gleda oca, Makishima se ustaje, ali u tom trenutku dolazi Kōgami i ispali nekoliko metaka prema njemu; Makishima ih uspije izbjeći i bježi.
Kōgami tada dolazi do scene gdje izbezumljeni Ginoza stoji pored oca na samrti; on sam pada u stanje bijesa zbog Masaoke, ali se ubrzo sabere i krene za Makishimom. Ginoza ostaje sam s ocem i govori mu, u naletu nemoći i tuge, kako je idiot jer je pustio kriminalca da pobjegne iako je detektiv, na što mu Masaoka govori da nema ničeg pozivitnog u detektivskom poslu. Tada stavi ruku uplakanom Ginozi na lice te mu, sa smiješkom, govori kako on ipak je njegov sin i kako ima iste oči kao i on sam dok je bio mlad; nakon toga mu ruka padne i on umire, ostavivši uplakanog Ginozu da doziva svog oca.
Kōgami nastavlja potragu za Makishimom, te ga uspijeva vidjeti kako bježi i skriva se, ali ne uspijeva ga pogoditi iz revolvera. U jednom trenutku čuje njegov smijeh i glas kako mu govori da je konačno odbacio Sibylovu lažnu pravdu i kako je, na kraju, doista ispao baš onakvim kakvim ga je on zamišljao. I dalje ga tražeći, Kōgami mu govori kako je on izgubio svaku nadu što se njega tiče, na što mu Makishima govori da ne treba biti indiferentan kada je dogurao tako daleko. Kōgami mu odbrusi da ne bude arogantan i da on ni po čemu nije poseban, već samo "smeće koje je društvo ignoriralo svo ovo vrijeme", sugerirajući kako je Makishima ogorčen zbog vlastite odbačenosti i kako samo nije u stanju podnijeti samoću. Makishima mu odvraća da govori gluposti i pita ga tko to nije sam u Sibylovom društvu, dodajući kako je vrijeme kada su ljudske interakcije bile nužne odavno prošlo i da u Sibylovom društvu zapravo i nema potrebe za zajednicom. Dok to govori, Kōgami mu vidi lice s udaljenosti i precizno ga nacilja i pogodi, međutim ispostavlja se kako je to bilo zrcalo i kako je Makishima izveo varku. Kōgami odlazi do mjesta gdje je stajalo zrcalo, ali Makishima se pojavi iza njega i spretnim udarcem izbije njegov revolver. Nakon izmjene udaraca, Kōgami vadi svoj nož, a Makihsima svoju britvu i njih se dvojica, dok Akane trči prema lokaciji, spremaju na međusobni obračun.
Podaci o Psycho-Passu
Koncept Psycho-Passa je izrazito važan za cjelokupno razumijevanje animea i njegove radnje. Sukladno tomu, likovima se kroz epizode redovito mjeri razina Psycho-Passa, a te se brojke prikazuju ne Dominatoru kao i na službenim evidencijama koje dostavlja Sibyl. Kroz dvadeset i prvu epizodu, prezentirane su sljedeće brojke:
Reference na popularnu kulturu
Psycho-Pass je kao anime u cjelini imao karakteristiku da često vrši reference na zapadnu filozofiju i pop-kulturu. Taj je običaj započeo s trećom epizodom te se nastavlja u daljnjima. U ovoj epizodi je bilo nekoliko referenci koje su se vrtile oko simboličke i s epizodom povezane interpretacije biblijskih citata, koje su u različitim trenucima prezentirali Kōgami i Makishima. Prvi takav citat prisutan je već na samom početku epizode, u dodatnoj sceni iz proširenog izdanja, gdje vidimo Makishimu u fiktivnoj sceni kako, promatrajući ljude, razmišlja o smrti i smrtnosti. Dok prolazi kroz vlastite misli, on ugleda Kōgamija, koji, držeći knjigu u rukama, citira novozavjetno Evanđelje po Ivanu:
Citat se simbolično odnosi na Makishimine vlastite misli o smrti, ali i na međusobnu povezanost sudbina dvaju likova, koju Makishima i uviđa nakon tog citata. Zanimljivo je primijetiti i kako je Kōgami u tom trenutku zapravo držao Makishiminu knjigu, što vidimo kada se Makishima probudi u kontrolnoj sobi tvornice s knjigom u ruci, shvativši, zapravo, da je cjelokupna scena bila samo "čudan san". Nakon što radnja kratko ode do Divisiona 1, ponovo se vraća na Makishimu, koji, dok čeka kompletiranje svog plana, zadovoljno lista Bibliju i iz nje izvlači novi citat, ovoga puta Isusov, iz Evanđelja po Mateju:
Ovaj se citat, uz zadovoljni izraz na Makishiminom licu, zapravo referirao na njegov plan da virusom zatruje japanske zalihe hrane i tako izazove kaos koji bi, na koncu, doveo do pada Sibyla.
Glazba
Četrnaesta epizoda je kao uvodnu pjesmu koristila "Out of Control" benda Nothing's Carved in Stone. Glazbu i tekst uvodne pjesme zajednički potpisuju članovi samog benda. Odjavna pjesma bila je "All Alone with You" u izvedbi dua EGOIST. Glazbu, tekst i aranžman za pjesmu potpisuje ryo, instrumentalist benda. Iako je EGOIST napisao obje odjavne pjesme, one su po svom stilu prilično različite.
Ostalu glazbu potpisuje kompozitor Yūgo Kanno, koji je potpisao glazbu za cjelokupni anime.
Kritike
"Blood-Stained Reward" je, uz jedanaestu epizodu, bila najbolje ocijenjena epizoda prve sezone, ali i ako se obje sezone animea uzmu u kompletu. Na portalu IMDb drži visoku ocjenu 9.0/10, jednako kao i "Saint's Supper", te komparativno dijeli prvo mjesto na popisu najbolje ocijenjenih epizoda. Korisnici foruma na portalu MyAnimeList.net također su prepoznali kvalitetu epizode te su joj dali prosječnu ocjenu od 4.8/5, temeljem nešto više od 600 glasova; bila je to najviša ocjena za neku epizodu prve sezone, a ova epizoda podijelila ju je s kritički hvaljenim desetom, jedanaestom i sedamnaestom epizodom.
Što se tiče Thomasa Zotha s portala The Fandom Post.com, on je, kao i u slučaju prethodne dvije, napisao zajedničku kritiku za dvadeset i prvu i dvadeset i drugu epizodu. Kritika je bila manje usmjerena na komentar pojedine epizode, a više na konačni obol o cijeloj seriji, mada je zajednička ocjena od "A-" jasno ilustrirala kako je smatrao da se radi o jednima od najboljih epizoda cijele sezone. Zoth je prokomentirao da je Psycho-Pass u cjelini bio zanimljiv anime s brojnim promjenama smjerova. Naglasio je kako mu je žao što je Kōgami dobio tako veliku ulogu te da mu otkriće o Sibylu nije bilo pretjerano šokantno, međutim je izrazito pohvalio Akane kao lik koji će se zasigurno pamtiti. Uz to je dodao kako je anime zapravo mnogo više govorio o našim, vlastitim sustavima pravde i kompromisima koje radimo u svakodnevnom životu, a manje o Sibylu kao apstraktnom sustavu univerzalne i nepogrešive pravednosti.
Lando
Lando je italijansko ime označava koje obično označava:
Tributarna država
Tributarna država je izraz kojim se opisuje država kojoj je druga, u pravilu snažnija država, obavezala ne miješati u unutrašnje stvari, ali isključivo pod uvjetom da joj se redovno isplaćuje danak (tributum) koji je mogao biti u novcu, robama, ali ponekad i čisto simboličke prirode.
Koncept tributarne države je veliku važnost imao u istočnoj Aziji, gdje je je kineski car sebe smatrao gospodarom cijelog civiliziranog svijeta te je kupovina robe koje su donosili trgovci iz stranih zemalja bile tumačene kao plaćanje danka, odnosno priznanje njegove ovlasti, a prodaja kineske robe na strana tržišta tumačena kao prodaja. Time se, između ostalog, zaobilazila konfucijanska zabrana bavljenja trgovinom.
Danas je koncept tributarne države napušten u međunarodnim odnosima, ali se zadržao na simboličkoj razini gdje četiri države današnje Malezije - Terengganu, Kelantan, Kedah i Pattani - svake godine šalju bunga mas, simbolički dar kralju Tajlanda, svom nekadašnjem sizerenu.
Uz pojmove tributarna država su danas vezani pojmovi država klijent, satelitska država, marionetska država.
Morača
thumb|Dolina Morače nedaleko od Podgorice Morača je reka u Crnoj Gori. Izvire u severnoj Crnoj Gori, ispod planine Rzač. Duga je 113 kilometra i teče od severa ka jugu. Uliva se u Skadarsko jezero.
U svom severnom delu, Morača je brza planinska reka, i preseca je kanjon severno od Podgorice. Nakon spajanja sa svojom najvećom pritokom, Zetom, severnije od Podgorice, Morača ulazi u Zetsku dolinu. Teče kroz ovu ravnicu Crne Gore sve dok se ne ulije u Skadarsko jezero.
Morača se smatra jednim od simbola Podgorice, i ona je najveća reka koja teče kroz ovaj grad.
Među gorostasnim planinama prepunim visokih i oštrih vrhova, ispod Vragodola u podnožju Velikog Zebaoca i planine Lole, izvire reka Morača. Svoj put počinje izvijajući se kroz sure stene i oštre krečnjake, mrveći ih najvećim delom toka, da bi se na kraju razlila u Skadarsko jezero.
Na početku je divlja, i uz huk pada niz obronke Rzača, a onda polako, ispod Kape Moračke, počinje da dubi svoje kameno korito. Iza Ljevišta se sliva u dolinu i kleše put koji Moračke planine razdvaja od visoke Sinjajevine pune pašnjaka, sunčanih travnatih padina i bujnih šuma, koje stvaraju kontrast strmim liticama i kraškim poljima. Nastavlja podnožjem Babinog zuba, najvišeg vrha Sinjajevine, a potom, u blizini Crkvina, ulazi u svoj kanjon, jedan od najfascinantnijih predela Crne Gore.