cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pirastreddu, Sassari
Pirastreddu je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Waukesha County, Wisconsin
je okrug u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 389.891, što je 29.124 (8,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Herbert Selpin
Herbert Selpin (29. maj 1904 - 1. august 1942) bio je njemački filmski režiser i scenarist, koji je sticajem okolnosti postao jedna od najpoznatijih žrtava nacističkog režima među njemačkim sineastima.
Nakon dolaska nacista na vlast, Selpin je odlučio nastaviti raditi u domovini, a godine 1934. je čak postao član nacističke partije. Njegov opus u sljedećih nekoliko godina se odlikovao priličnom žanrovskom i stilskom raznovršću - od "šašavih" eskapističkih komedija, preko historijskih drama i trilera, a pri čemu je često angažirao glumca Hansa Albersa. Filmovi su često imali i propagandni naboj, pogotovo izbijanja drugog svjetskog rata, a pri čemu se posebno ističe Carl Peters.
Godine 1942. mu je bila povjerena režija historijskog spektakla Titanic, koji je znamenitu havariju britanskog broda trebao prikazati u kontekstu antibritanske propagande. Tokom snimanja je na privatnoj večeri scenaristu i svom prijatelju Walteru Zerlettu-Olfeniusu kritizirao vođenje rata i Wehrmachtovu strategiju. Olfenius je o tome obavijestio Gestapo, koji je, pak, informaciju proslijedio ministru propagande Josephu Goebbelsu. Nakon toga je pozvan na razgovor kod ministra, koji je od njega tražio da se odrekne svojih riječi; Selpin je to odbio, te je 31. jula uhapšen. Sljedeći dan je pronađen obješen u zatvorskoj ćeliji. Okolnosti njegove smrti nikada nisu bile razjašnjenje - prema nekim navodima je likvidiran po Goebbelsovom naređenju, dok drugi smatraju kako je izvršio samoubistvo. U svakom slučaju, Goebbels je dao tajno snimiti njegovo truplo, a kada je čuo da Selpinovi kolege zbog izdaje namjeravaju bojkotirati Olfeniusa, napisao je cirkularno pismo u kojim ih upozorava da to ne čine. Olfeniusu je nakon završetka rata suđeno zbog potkazivanja, te je neko vrijeme proveo u zatvoru.
Los Lampaces (razvrstavanje)
Los Lampaces ima više značenja:
Kosmos-2030
Kosmos-2030 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2030 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 12. jula 1989. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6600 kilograma. Kosmos-2030 je bio osmatrački satelit.
Somalija
thumb| Somalija je država u istočnoj Africi u regiji znanoj kao "Rog Afrike" na obali Indijskog oceana. Na sjeverozapadu graniči s Džibutijem, na zapadu s Etiopijom i Kenijom. Somalija je jedno od rijetkih područja svijeta bez organizirane vlasti.
Ticvaniu Mare, Ticvaniu Mare
Ticvaniu Mare je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Ticvaniu Mare.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1894 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Somalija
Zemljopis
Somalijska je obala s 2720 km najdulja na afričkom kontinentu. Sjeverni dio zemlje brdovit je s nadmorskim visinama od 1000 do 2000 m, a središnja i južna područja su ravna s prosječnom visinom ispod 200 m. Rijeke Juba i Shebelle izviru u Etiopiji i teku prema jugu u Indijski ocean, ali ga Shebelle ne dostiže, osim u kišnom razdoblju.
Starigrad (Koprivnica)
Povijest
Prvi spomen kapele sv. Emerika nalazimo u darovnici od 8. studenog 1356. godine. Oko kapele (kasnije župne crkve) sv. Emerika nalazilo se groblje. Arheolozi su pronašli ostatke njenih temelja, a najstarije ukope na groblju je datirao prvom polovicom 14. stoljeća.
Somalija
Zemljopis
Klima je obilježena visokim temperaturama tijekom cijele godine, sezonskim monsunima i nepravilnom raspodjelom oborina s čestim razdobljima suša. Srednji dnevni temperaturni maksimum je od 30 do 40 °C, osim na uzvisinama i duž istočne obale. Srednji dnevni minimum kreće se između 15 i 30 °C.
Starigrad (Koprivnica)
Povijest
Jačanjem potkamengradskog trgovišta dolazi do osnivanja Župe sv. Emerika, najvjerojatnije u prvoj polovici 15. stoljeća, ali svakako prije 1441. godine, kada se spominje župnik Antun. Drugi podatak je u ispravi od 28. travnja 1444., a treći 1458. godine. U oba se slučaja spominje Antun plebanus ecclesiae s. Emerici de Kwar. Posljednji spomen župnika Antuna, a time i ove župe je 11. rujna 1459. godine. Tad se ova župa ne spominje u Kamengradu (Kwar), nego u potkamengradskom trgovištu, Potkamengradu (Swbkwwar). To trgovište predstavlja, zapravo, početke današnjeg prigradskog naselja Starigrad, koji to ime nosi od 1477. godine. Stoga možemo reći da i današnja župa u Starigradu ima svoju srednjovjekovnu prethodnicu.
Somalija
Povijest
Područje današnje Somalije u kolonijalnom je razdoblju bilo podijeljeno između Velike Britanije koja je držala sjeverni dio, i Italije u čijem je posjedu bio ostatak. Britanski je Somaliland postao neovisan 2. lipnja 1960., a 1. srpnja oba su dijela ujedinjena u neovisnu Somaliju.
Starigrad (Koprivnica)
Povijest
U popisu svećenika iz 1501. zapisani su: ''Nicolaus rector capelle in Owar. Marcus capellanus eiusdem.'' Owar (Starigrad) je kasniji naziv za potkamengradsko trgovište, a kapela je svakako bila posvećena sv. Emeriku. Ovaj podatak pokazuje da je župa bila ukinuta najvjerojatnije između 1459. i 1501. godine. Činjenica da je kapela bila zasebno popisana te da je imala upravitelja i kapelana možda pokazuje da se pretvaranje sv. Emerika iz župne crkve u kapelu dogodilo neposredno prije 1501. godine.
Somalija
Povijest
Prve godine nakon neovisnosti obilježila je borba za ujedinjenje područja naseljenih somalijskom manjinom u susjednoj Keniji i Etiopiji s maticom što je dovelo do pogoršanja odnosa sa susjedima i zemljama Zapada te približavanja Sovjetskom Savezu. Nakon kaotičnih izbora 1969. i političke krize koja je uslijedila vlast je vojnim udarom preuzeo general Maxamed Siyaad Barre. On je proklamirao politiku "znanstvenog socijalizma" i osnažio veze sa Sovjetima i arapskim zemljama. Sovjetska podrška njegovom ekspanzionizmu opala je nakon dolaska na vlast socijalista Mengistua u Etiopiji tako da je ova 1978. povratila sve izgubljene teritorije.
El Cerro Blanco (razvrstavanje)
El Cerro Blanco ima više značenja:
Somalija
Povijest
Uskoro se Somalija našla na udaru pobunjeničkih grupa s bazama u Etiopiji, a 1988., nakon potpisivanja dogovora prema kojem su se somalijski susjedi obvezali na prekid pomoći pobunjenicima, oni su se preselili u samu Somaliju i tamo započeli građanski rat koji, s manjim prekidima, traje do danas. Godine 1991. sjeverni je dio, bivši britanski Somaliland, proglasio neovisnost uspijevajući, iako međunarodno nepriznat, očuvati relativnu stabilnost. Ostatak Somalije potonuo je u kaos i borbe pojedinih dobro naoružanih klanova i vojnih vođa. Američke i europske mirovne snage su se nakon invazije 1993. i neizdrživo velikih gubitaka morale povući. Pokušaji osnivanja nove vlade ostali su bez uspjeha.
Starigrad (Koprivnica)
Povijest
Kapela sv. Emerika se ponovo spominje 1634. godine. Tad se na zasjedanju Hrvatskog sabora spominje da joj je za uzdržavanje pripadao neki posjed što ga je još 1406. godine darovao kralj Žigmund, no koprivnički kapetan ga je prisvojio sebi. Ista kapela se kao Capella Sancti Emerici ducis sub Ztari grad spominje 1650. godine. Kada je kanonik Andrija Vinković 11. ožujka 1659. godine pohodio kapelu, zapisao je da ima tri zidana oltara, koji su bili prazni, a morali su je uzdržavati stanovnici sela Koprivnički Bregi, Jagnjedovec i Herešin. Ta kapela je 1778. godine bila tri četvrt sata udaljena od župne crkve u Koprivnici, a nalazila se u dolini između vinograda. Bila je drvena, a imala je tornjić i zvonce. Brigu oko nje vodio je pustinjak Antun Zerhaver. Njegovom smrću je kapela sv. Emerika počela propadati, a 1787. godine je opisana kao ruševna.
Somalija
Povijest
Krajem 2006. je, reagirajući na uspon Unije islamskih sudova, i podržavajući tzv. prijelaznu vladu, Etiopija izvršila invaziju na južni dio zemlje.
Starigrad (Koprivnica)
Povijest
Kanonska vizitacija iz 1810. godine opisuje da se kapela sv. Emerika ili sv. Mirka nalazi u Starigradu, u šumi između vinograda tik malog potoka Jagnjedovec, i to na području Vojne krajine. Kapela je bila drvena i četverokutna, pred vratima je na zapadnoj strani imala predvorja, a sakristija je bila na sjevernoj strani. Na Spasovo je iz Koprivnice dolazila velika procesija. Jer je kapela sve više propadala, predložio je 1823. godine koprivnički župnik Josip Kovačević da se ta kapela poruši. Iste je godine porušena, a imovina kapele podijeljena je između kapele Presvetog Trojstva u mjestu Reka (i oltar sv. Emerika), kapele sv. Andrije u selu Jagnjedovec i kapele sv. Vida (oltar Uzašašća Gospodina).
Somalija
Stanovništvo
Za afričku zemlju Somalija je neuobičajeno etnički homogena; čak 85% stanovništva čine etnički Somalijci koji su, međutim, podijeljeni u mnoge klanove, povijesno sukobljene oko oskudnih prirodnih resursa. Gotovo svi stanovnici po vjeroispovijesti su muslimani. Osim službenog somalijskog, u upotrebi su i arapski, engleski i talijanski jezik.
Starigrad (Koprivnica)
Povijest
Kasnije se je Starigrad razvijao kao selo naseljeno poglavito iz susjednog Jagnjedovca. Po popisu iz 2001. godine u Starigradu ima 1 587 stanovnika u 490 domaćinstava. U blizini prigradskog naselja su brojni vinogradi. Na području Starigrada nalazi se Podravkin rekreacijski centar (PRC), s uglednim ugostiteljskim objektima u vlasništvu poduzeća Podravka.
Somalija
Gospodarstvo
Zbog potpunog nedostatka državne kontrole somalijsko je gospodarstvo jedno od najliberalnijih na svijetu; ipak, Somalija je jedna od najsiromašnijih svjetskih zemalja: socijalni, zdravstveni i obrazovni sustav gotovo da i ne postoje. Većina stanovnika bavi se nomadskim stočarstvom. Zanimljivo je da Somalija zbog odsutnosti državne regulative ima jedan od najpropulzivnijih telekomunikacijskih sektora u regiji. Od valuta, najviše se koristi američki dolar. Nema središnje nacionalne banke pa neke tvrtke i vlastodršci tiskaju vlastiti novac. Značajan izvor prihoda Somalijaca predstavljaju i doznake mnogobrojne dijaspore.
BDP je za 2004. procijenjen na 600 USD po stanovniku (mjereno po PPP-u).
Starigrad (Koprivnica)
Povijest
U novije vrijeme u Starigradu je ustanovljena Župa bl. majke Terezije i izgrađena istoimena crkva.
Italijansko-turski rat
Talijansko - turski rat ili Tursko-talijanski rat (u Italiji zvan Rat za Libiju / Guerra di Libia) a u Turskoj Trablusgarp Savaşı / Rat za Tripoli ) vođen je između Osmanskog Carstva i Kraljevine Italije od 29. septembra 1911 do 18. oktobra 1912.
Ridgefield, Washington
Ridgefield je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.763 stanovnika.
San Antonio el Puente, La Trinitaria
San Antonio el Puente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Italijansko-turski rat
To je bio jedan u nizu ratova za vrijeme komadanja Osmanskog Carstva.
San Antonio el Puente, La Trinitaria
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 668 m.
Italijansko-turski rat
Za tog rata, Kraljevina Italija zauzela je tadašnje osmanske vilajete Tripolitaniju, Fezan i Kirenaiku. Od tih teritorija nastala je današnja Libija. Za vrijeme tog rata talijanska vojska okupirala je takođe i arhipelag Dodekanez u Egejskom moru. Kraljevina Italija obećala je vratiti arhipelag Osmanskom Carstvu, kao dio Mirovnog sporazuma iz Lausanne - 1912., međutim to nakon rata nije ispunila, jer se je pozivala na prilično neprecizan tekst sporazuma - koji je dozvoljavao po njihovu tumačenju da imaju provizornu upravu nad otočjem.
Iako na izgled mali i beznačajan, taj rat bio je jedan od upaljača Prvog svjetskog rata. Mlade balkanske države vidjevši kako lako Talijani prodiru u Libiju, krenule su i same u Prvi balkanski rat nastojeći u sjeni tog rata ugrabiti nešto za sebe.
U tom ratu prvi put su upotrebljena neka od modernih oružja, kao avioni. Talijanski kapetan Carlo Piazza, izveo je 23. oktobra 1911. prvi izviđački let svojim avionom, a potporučnik Giulio Gavotti je 1. novembra iste godine izveo prvo bombardiranje sa svojim avionom Etrich Taube.
U tom ratu istakao se kao vojnik budući otac moderne Turske Mustafa Kemal (Atatürk).
Pozadina sukoba
Talijanske pretenzije na Libiju, otpočele su nakon Berlinskog kongresa iz 1878, u kojem su se Francuska i Velika Britanija međusobno dogovorile da zauzmu Tunis i Cipar, dijelove oslabljenog Osmanskog carstva. Francuzi su isprva bili odlučno protiv, ali nakon potpisivanja tajnog talijansko-francuskog dogovora iz 1902. dali su Talijanima odriješene ruke za Libiju, u zamjenu za talijansku podršku za okupaciju Maroka. No talijanska vlada nije dugo nakon toga ništa poduzela.
Talijanska štampa otpočela je od marta 1911. široku propagandnu kampanju u prilog talijanske kolonizacije Libije. Ona je opisivana kao zemlja bogata rudama, plodne zemlje, sa dosta voda ali slabo branjena. Po štampi Libiju je branilo svega 4, 000 hiljade osmanskih regularnih vojnika. Libijska plemena opisivana su kao naklonjena Italiji, a mrzitelji osmanske vlasti, po štampi - talijanska invazija na Libiju bila bi nešto poput laganog vojničkog marša. Jedina snaga koja se u Italiji protivila toj intervenciji bila je Italijanska socijalistička partija, ali kako je bila u opoziciji to nije imalo uticaja na vladu premjera Giovannija Giolittija. Veliki protivnik te intervencije bio je tadašnji socijalist Benito Mussolini, kasniji fašistički vođa.
Talijanska vlada uputila je ultimatum osmanskoj vladi posredstvom političara iz partije Komitet za Jedinstvo i progres u noći između 26.-27. septembra. Visoka porta odgovorila je na ultimatum posredstvom Austro-Ugarske predlažući kompromisno rješenje, da Italija dobije kontrolu nad Libijom, kao Britanija nad Egiptom, ali da isto kao i Britanija prizna formalni suverenitet nad Libijom Osmanskom carstvu. Talijanski predsjednik vlade Giovanni Giolitti odbio je taj prijedlog, te je nakon tog Kraljevina Italija objavila rat Osmanskom carstvu 29. septembra 1911.
Vojne akcije
thumb|280px|right|Talijanski [[Cepelin|dirižabl bombardira osmanske položaje]] Talijanska flota doplovila je do Tripolija 28. septembra 1911., i tek 3. oktobra počela bombardirati luku i vojne položaje. Grad je zauzelo 1500 talijanskih marinaca uz veliku pomoć brojnih talijanskih kolonista. Osmansko carstvo doista je imalo vrlo malo vojnika u Libiji, nakon početka sukoba užurbano je slalo oficire u Libiju (i to preko evropskih zemalja), koji su trebali mobilizirati lokalno stanovništvo za borbu protiv Talijana. thumb|320px||left| Talijanska vojska u napadu na Tripoli 1911 Prve veće talijanske snage od 20.000 vojnika, iskrcale su se na libijsku obalu 10. oktobra 1911. One su relativno lako i brzo osvojile Tobruk, Derna i Homs ali se zauzimanje Bengazija odužilo. Ekspedicioni korpus je uskoro narastao na 100.000 vojnika, nasuprot kojem su stajale snage od 20.000 domaćih dobrovoljaca i 8000 regularnih osmanskih vojnika.
Talijanska vojska izvela je uspješni desant na Tobruk nakog kratkog bombardiranja 4. decembra 1911, - vrlo brzo je zauzela obalni pojas i krenula u unutrašnjost nailazivši pritom na slabi otpor Budući turski predsjednik i otac moderne Turske Mustafa Kemal (Atatürk)uspio je uz pomoć libijskih dobrovoljca izvojevati jedinu pobjedu u tom ratu u Bitci kod Tobruka 22 decembra 1911. Talijanska komanda poslala je tri pješadijske jedinice da zauzmu libijsko osmanski garnizon kod Derne u Kirenajki 14. septembra 1912. Jedinice Armije Kraljevine Italije zauzele su visoravan kod grada i prekinule osmanske linije opskrbe. Tri dana nakon tog, osmanski komndant Enver Beg, napao je talijanske snage na visoravni. Snažna talijanska artiljerijska paljba odbila je osmanski napad, nakon tog su osmansku vojsku opkolili talijanski alpinci i nanijeli joj velike gubitke. Nakon tog sukoba, prestale u sve veće ratne operacije u Kirenajki.
Pomorska bitka kod Bejruta
thumb|240px|left|Talijanska krstarica bombardira osmanske brodove u Bejrutskoj luci
Los Sapitos, Talpa de Allende
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1228 m.
Italijansko-turski rat
Pomorska bitka kod Bejruta
Talijanska mornarica bojala se da bi osmanske pomorske snage stacionirane u Bejrutu mogle ugroziti njihove operacije u Libiji i pristup Sueskom kanalu zbog tog se odlučila na preventivni napad sa ciljem da uništi te snage. Prije same Bitke kod Bejruta, talijanska krstarica - Piemonte u pratnji razarača Artigliere i Garibaldino je u januaru 1912., potopila u Zaljevu Kunfuda (Crveno more) sedam osmanskih topovnjače (Kastamonu, Ayintab, Ordu, Bafra, Refahiye, Gökcedag, Muha) i jahtu Sipka.
Talijanske oklopne krstarice Giuseppe Garibaldi i Francesco Ferruccio su 24. februara 1912. napale su zatečene osmanske brodove u bejrutskoj luci i potopile koretu Avnillah, torpedni čamac Angora i šest manjih barkasa. Slabiji osmanski brodovi nisu uspjeli uputiti niti jedan ozbiljni udarac puno jačim talijanskim brodovima. Nakon toga talijanska mornarica imala je potpunu kontrolu nad južnim Mediteranom.
Covigliaio, Firenze
Covigliaio je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 856 m.
Italijansko-turski rat
Posljednja godina rata
thumb|280px|right| Enver beg
Fürstenberg
Firstenberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 32 opštinska središta okruga Holcminden. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.195 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3255014.
Italijansko-turski rat
Posljednja godina rata
Kraljevina Italija je 5. novembra 1911., proglasila svoj suverenitet nad Libijom, iako je u tom trenutku kontrolirala samo neke obalne gradove koji su bili pod opsadom lokalnih snaga. Izuzetak od tog je bio Tripoli - gdje su Talijani uspjeli uspostaviti kontrolu i nad okolicom. Talijanske vlasti poduzele su veliki broj represivnih mjera protiv pobunjenika, kao što su javna vješanja gerilskih boraca.
Fürstenberg
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Holcminden Firstenberg se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Holcminden. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 200 metara. Površina opštine iznosi 3,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.195 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 367 stanovnika/km².
Italijansko-turski rat
Posljednja godina rata
S druge strane - Talijanska kraljevska mornarica, bila je daleko superiornija od osmanske - tako da su Talijani relativno lako ovladali gotovo cijelim uskim obalnim pojasom od 2.000 km Libije od aprila do početka augusta 1912. No njihove jedinice usprkos velikoj brojčane prednosti nisu se osuđivale izaći izvan zaštite svojih pomorskih snaga, i zadovoljile su se kontrolom uskog obalnog pojasa.
Kraljevina Italija otpočela je operacije protiv osmanskih posjeda u Egejskom moru uz suglasnost tadašnjih velesila, koje su željele da se taj sukob što prije okonča, jer se produžio mnogo dulje nego što se očekivalo. Talijanskoj mornarici cilj je bio otok Rodos, sa kojegg je mogla kontrolirati pomorski promet iz osmanskih luka, i tako osujetiti svaki pokušaj dopreme pomoći u Libiju.
Kraljevina Italija je okupirala arhipelag Dodekanez (osim otoka Kastelorizo, kojeg su zauzeli Francuzi), unatoč velikom protivljenju Austro-Ugarske koja se bojala da će taj čin potaknuti novorođene balkanske države na slične akcije prema oslabljelom Osmanskom carstvu i da će na taj način biti minirana krhka ravnoteža snaga na Balkanu, i otpočeti novi ratovi.
Jedina značajnija vojna operacija tokom ljeta 1912., bio je napad pet talijanskih torpednih čamaca na Dardanele 18. jula. Već u septembru iste godine; Bugarska, Srbija i Grčka pripremile su svoje armije za rat protiv Osmanskog carstva, želivši iskoristiti okupiranost Osmanskog carstva ratom sa Italijom. Prvi balkanski rat počeo je crnogorskom objavom rata 8. oktobra.
Mirovni sporazum iz Lausanne 1912
thumb|250px|Osmanska i Talijanska delegacija za Mirovnih pregovora u Lausanni. (s lijeva na desno; Pietro Bertolini, Mehmet Nabi beg, Guido Fusinato, Rumbeg oglu Fahredin i Giuseppe Volpi
Talijanska diplomacija je odlučila iskoristiti povoljnu ratnu situaciju i ponudila Osmanskom carstvu mirovni sporazum. Kraljevina Italija i Osmansko Carstvo potpisali su 18. oktobra 1912. Mirovni sporazum u dvorcu Ouchy pored Lausanne (taj sporazum znan je kao Prvi sporazum iz Lausanne).
Glavne točke ovog sporazuma bile su slijedeće
Nakon rata
Nakon potpunog povlačenja osmanskih snaga, talijanska vojska je lako preuzela kontrolu nad cijelom Libijom tokom 1913. Poslje izbijanja Prvog svjetskog rata, Kraljevina Italija povukla je većinu vojske na evropska ratišta, tako da se talijanska kontrola svela samo na obalne gradove. Talijanske snage nisu uspjele preuzeti potpunu kontrolu nad unutrašnjošću Libije sve do pred kraj 1920-e kad su generali Pietro Badoglio i Rodolfo Graziani proveli velike akcije nasilne pacifikacije zemlje - gušeći u krvi svaki pokušaj otpora. Otpor je potpuno ugušen tek nakon što je ubijen vođa otpora Omar Mukhtar - 15. septembra 1931.
Los Lampazos (razvrstavanje)
Los Lampazos ima više značenja:
New Leipzig, North Dakota
Nju Lajpzig je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
El Cerro Colorado (razvrstavanje)
El Cerro Colorado ima više značenja:
Arizona Dream
Arizona Dream je američki igrani film snimljen 1993. godine u režiji Emira Kusturice.
Priča
Eskimski lovac vozi svoj dom na sankama sa svježe uhvaćenom ribom. Ta riba prožima cijeli film, u stvarnom i imaginarnom obliku. U međuvremenu, Axel sreće ribu u Njujorku kao prirodnjakov saradnik. On je srećan, ali stiže čovjek sa porukom da ga dovede u Arizonu na vjenčanje svog ujaka. Trik je da uvedu Axela u porodični posao. U Arizoni, Axel sreće dvije čudne žene: živahne, željne, i oboljele od neuroza i porodičnih rasprava. On se upušta u romansu sa jednom, dok druga, bogata ali depresivna, svira harmoniku za grupu kornjača ljubimaca
Nagrade
Film je nagrađen Srebrnim medvjedom i Posebnom nagradom žirija na Filmskom festivalu u Berlinu 1993. godine.
Mank
Mank je gradić u Austriji, smješten u distriktu Melk u saveznoj pokrajini Donja Austrija.
Bosagro, Avellino
Bosagro je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 311 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 197 m.
Elektorat Braunschweig-Lüneburg
Elektorat Braunschweig-Lüneburg (njemački: Kurfürstentum Braunschweig-Lüneburg), puno poznatiji po svom neslužbenom imenu - Elektorat Hannover (njemački: Kurfürstentum Hannover), je ime nekadašnje države na sjeverozapadu Njemačke, koja je isprva bila elektorat (1692. - 1806.) Svetog Rimskog Carstva, a zatim kraljevina od 1814. do 1866., i na kraju pruska pokrajina od 1866. do 1945.)
Los Mezquites, Huejuquilla el Alto
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1798 m.
Elektorat Braunschweig-Lüneburg
Nakon Drugog svjetskog rata država je administrativno ukinuta, njen nekadašnji teritorij formira oko 80 % teritorija današnje savezne države Donja Saska.
Historija
Grad Hannover se počeo teritorijalno širiti tokom 17. vijeka za vladavine Dinastije Welf iz Braunschweig-Lüneburga, tako da je 1638 postao kneževina pod imenom Braunschweig-Calenberg-Göttingen, poznatija po imenu svoje prijestolnice - Hannoveru. Njen vladar Ernest August I. (1630. - 1698.), knez od 1680., proširio je kneževinu, ženidbom svog sina Georga Ludwiga sa Sophiom Dorotheom od Cellea, kćerkom jedinicom Georga Wilhelma, kneza Braunschweig-Lüneburga, tako da su nakon njegove smrti - 1705. dvije kneževine i službeno udružene. Nakon tog je 1692. car Svetog rimskog carstva Leopold I., uzdigao kneževinu Ernesta Augusta, kao devetu po redu u rang elektorata pod  službenim imenom Elektorat Braunschweig-Lüneburg, ali kolokvijalno zvane samo Elektorat Hannover.
Ernest August oženio se Sophiom Palatinskom, unukom britanskog kralja Jamesa I. Zakon o naslijeđivanju (Act of Settlement ) kojeg je donio Parlament Ujedinjenog Kraljevstva 1701. odredio je nju i njenu djecu kao nasljednike britanske krune, nakon kraljice Anne, ali kao je Sophia umrla nešto prije Anne 1714, ta čast dopala je njezinog sina Georg Ludwig koji je tako postao prvi u nizu od pet vladara iz Dinastije Hanover koja je paralelno vladala Hannoverom i Velikom Britanijom.
Hannover se teritorijalno proširio sve do Sjevernog mora aneksijom Bremena i Verdena 1715. i biskupije Osnabrück 1803. Elektorat Hannover često su zvali britanska Ahilova peta u kontinentalnoj Evropi, zbog čega je bio meta brojnih invazija, naročito za Sedmogodišnjeg rata (1756. -1763) i francuskih revolucionarnih i napoleonskih ratova od 1793. Prusi su ga zauzeli u dva navrata 1801. i 1805. a i Francuzi 1803 i 1806., nakon tog je podjeljen, jedan dio ukloplen je u Prvo Francusko Carstvo, a ostatak u Kraljevina Vestfalija koju je kreirao Napoleon Bonaparte za svoga brata Jérômea.
Montevecchio, Pesaro e Urbino
Montevecchio je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 498 m.
Tichiriș, Vidra
Tichiriș je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Vidra.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 534 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 287 m.
Kratica
Skraćenica ili kratica, odn. abrevijacija (kasnolat. abbreviatio: kraćenje, pokraćivanje), skraćena riječ u pisanju tako da joj se neki dijelovi izostave i/ili sastave.
Tvorba kratica
Kratica se obično tvori:
Posebne kratice
Posebnu kategoriju tvore kratice za koje se upotrebljavaju naročiti znakovi (npr. $ = dolar, & = i, nastalo od latinskog et). U današnjim naučnim djelima redovito se u samoj knizi donosi popis upotrijebljenih kratica.
Al Ḩanjarah, Taiz
Al Ḩanjarah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 259 m.
Loma Coyol San Martín, San Pedro Ixcatlán
Loma Coyol San Martín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Ixcatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 418 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Teveno, Bergamo
Teveno je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1127 m.
Jeanette MacDonald
Jeanette MacDonald (18. jun 1903 – 14. januar 1965,.) bila je američka pjevačica i glumica najpoznatija po holivudskim mjuziklima 1930-ih koje je snimala s Mauriceom Chevalierom (Love Me Tonight, The Merry Widow) i Nelsonom Eddyjem (Naughty Marietta, Rose Marie, i Maytime). Snimila je 29 dugometražnih filmova, od kojih četiri nominirana za Oscara (The Love Parade, One Hour With You, Naughty Marietta and San Francisco), te tri zlatne ploče. Kasnije je kao pjevačica počela nastupati u operama, koncertima, na radiju i televiziji. Smatra se jednom od najboljih opernih soprana 20. vijeka i jedna od prvih opernih pjevačica koji su taj oblik umjenosti približili filmskoj publici.
Madagaskar
Republika Madagaskar, ili Madagaskar, je ostrvska zemlja bez kopnenih granica u Indijskom okeanu, blizu istočne obale Afrike. Madagaskar je 4. najveće ostrvo na svetu. Dom je za pet procenata svetskih biljnih i životinjskih vrsta, od kojih 80 procenata živi samo na Madagaskaru. Među značajnim primerima raznolikosti živog sveta Madagaskara su primati lemuri, i drveće baobab.
Istorija
Glavni članak: Istorija Madagaskara
Pisana istorija Madagaskara je počela u 7. veku, kada su Arapi uspostavili trgovačke ispostave duž severozapadne obale. Kontakt sa Evropljanima je počeo 1500-ih, kada je portugalski pomorac Diego Dijaz ugledao ostrvo nakon što se njegov brod odvojio od flote na putu za Indiju. U kasnom 17. veku, Francuzi su uspostavili trgovačke ispostave duž istočne obale. Otprilike od 1774. do 1824, bio je omiljeno svratište za gusare, uključujući američke, od kojih je jedan doneo malagaški pirinač u Južnu Karolinu.
Početkom 1790-ih, vladari Merina su uspeli da uspostave premoć na većem delu ostrva, uključujući obalu. 1817, vladar Merina i britanski guverner Mauricijusa su potpisali sporazum o ukidanju trgovine robljem, koja je bila značajna za ekonomiju Madagaskara. Za uzvrat, ostrvo je dobilo vojnu i finansijsku pomoć od Britanaca. Britanski uticaj je ostao snažan u narednim decenijama.
Britanci su prihvatili nametanje francuskog protektorata nad Madagaskarom 1885, u zamenu za eventualnu kontrolu nad Zanzibarom (danas deo Tanzanija), i kao deo sveukupne definicije uticajnih sfera u regionu. Apsolutna francuska kontrola nad Madagaskarom je uspostavljena vojnom silom 1895. - 96, i monarhija Merina je ukinuta. Decembra 1904, ruska Baltička flota se zaustavila kod Diego Suareza (Antsiranane) zbog dopune ugljem i namirnicama pr nego što je nastavila put u okršaj sa Japanskom flotom u Bici za Tsušimu. Pre nego što su napustili luku, ruski mornari su morali da ostave životinje koje su poneli, uključujući majmune, zmije i jednog krokodila.
1947, francuski prestiž je opadao, a Madagaskarski ustanak je ugušen nakon nekoliko meseci žestokih borbi. Francuzi su zatim uspostavili reformisane institucije, i madagaskar je krenuo mirnim putem ka nezavisnosti. Malagaška Republika je proglašena 14. oktobra, 1958, kao autonomna država unutar francuske zajednice. Period privremene vlasti je okončan usvajanjem ustava 1959, i punom nezavisnošću 26. juna, 1960.
Politika
Glavni članak: Politika Madagaskara
Prvi predsednik Madagaskara, Philibert Tsiranana je izabran kada je njegova Socijal-demokratska partija stekla moć nakon sticanja nezavisnosti 1960, a reizabran je bez opozicije marta 1972. Međutim, dao je ostavku samo 2 meseca kasnije kao odgovor na masovne anti-vladine demonstracije. Nemiri su se nastavili, i tsirananin naslednik, general Gabriel Ramanantsoa (Gabriel Ramanantsoa), je dao ostavku 5. februara, 1975, predavši izvršnu vlast Ričardu Ratsimandravi (Richard Ratsimandrava), koji je ubijen samo 6 dana kasnije. Privremeni vojni direktorat je zatim vladao dok nije formirana nova vlada u junu 1975, pod Didijeom Ratsirakom (Didier Ratsiraka).
Tokom narednih 16 godina vladavine predsednika Ratsirake, Madagaskar je imao vladu posvećenu revolucionarnom socijalizmu, baziranom na ustavu iz 1975, koji je uspostavio visoko centralizovanu državu. U ovom periodu, strategija nacionalizacije privatnih preduzeća, centralizacija ekonomije i "malgazacija" obrazovnog sistema je uništivši ekonomiju, i ostavivši čak i do danas vidljive tragove visoko centralizovanog ekonomskog sistema i visok nivo nepismenosti. Izbori 1982. i 1989. su doneli Ratsiraki drugi i treći sedmogodišnji predsednički mandat. Tokom većeg dela ovog perioda, samo ograničena i obuzdana politička opozicija je bila tolerisana, bez direktnog kriticizma predsednika u štampi.
Sa oslabljivanjem političkih stega koje je počelo krajem 1980-ih, ratsirakin režim je došao pod rastući pritisak da načini fundamentalne promene. Kao odgovor na opadajuću ekonomiju, Ratsiraka je ublažio socijalističku ekonomsku politiku, i sproveo određene liberalne reforme privatnog sektora. Ovo je, zajedno sa političkim reformama poput ukidanja cenzure štampe 1989, i formiranja više političkih stranaka 1990, dovelo do jačanja opozicionog pokreta poznatog kao Heri Velona (Hery Velona - "Aktivne snage"). Određeni broj već postojećih političkih partija i njihovih lidera, među kojima su bili Albert Zafi (Albert Zafy) i Rakotoniaina Manandafi (Rakotoniaina Manandafy), je prišao ovom pokretu, koji je bio posebno jak u glavnom gradu Antananarivu i okolnim visoravnima.
Kao odgovor na rastuće mirne demonstracije i generalne štrajkove, Ratsiraka je zamenio svog premijera u avgustu 1991, ali je pretrpeo nepopravljivu štetu ubrzo zatim, kada su njegove trupe pucale na mirne demonstrante koji su marširali na Iavolohu, predsedničku palatu u predgrađu, ubivši više od trideset ljudi.
U sve oslabljenijoj poziciji, Ratsiraka je prihvatio pregovore o formiranju prelazne vlade. "Panorama konvencija", koja je usledila 31. oktobra, 1991, je oduzela skoro svu vlast Ratsiraki, kreirala privremene institucije, i postavila 18-mesečni rok za kompletiranje prelaza na novu formu ustavne vladavine. Visoki ustavni sud je ostavljen kao konačni pravni arbitar procesa.
U martu 1992, široko reprezentativni Nacionalni forum, koji je organizovao FFKM (Malagaški hrišćanski crkveni savet) je napravio nacrt novog ustava. Trupe koje su obezbeđivale ovaj postupak su se sukobile sa pro-ratsirakinim federalistima, koji su pokušali da prekinu forum u znak protesta što je nacrt ustavnih odredaba sprečavao predsednika Ratsiraku da se ponovo kandiduje. Tekst novog ustava je stavljen pred nacionalni referendum u avgustu 1992, i dobio je široku podršku, uproks naporima federalista da zaustave glasanje u nekoliko obalskih oblasti.
Predsednički izbori su održani 25. novembra, 1992, nakon što je Visoki ustavni sud presudio, po žalbi Heri Velone, da Ratsiraka može da se kandiduje. Izbori su održani februara 1993, i vođa pokreta Heri Velona, Albert Zafi je pobedio Ratsiraku. Zafi je položio predsedničku zakletvu 27. marta, 1993. Nakon što je predsednik Zafi doživeo impičment (opoziv) od strane parlamenta 1996, i kratkog kvazi-predsednikovanja Norberta Ratsirahonane (Norbert Ratsirahonana), izbori 1997. su opet predstavljali dvoboj Zafija i Ratsirake, s tim što je Ratsiraka ovaj put pobedio. Parlament, u kome su dominirali članovi partije predsednika Ratsirake, AREMA, je zatim 1998. usvojio ustav, koji je značajno ojačao predsednikova ovlašćenja.
Decembra 2001. su održani predsednički izbori posle kojih su oba glavna kandidata proglasila pobedu. Ministarstvo unutrašnjih poslova je proglasilo da je Ratsiraka iz AREMA partije pobedio. Mark Ravalomanana (Marc Ravalomanana) nije ovo prihvatio, i tvrdio je da je on pobedio. Politička kriza je usledila, tokom koje su pristalice Ratsirake odsekle glavne transportne rute od glavne luke do prestonice, koja je bila središte podrške Ravalomanani. Sporadično nasilje i značajan ekonomski zastoj je nastavljen do jula 2002, kada su Ratsiraka i nekoliko njegovih viđenijih pristalica pobegli u egzil u Francusku. Kao dodatak političkim razlikama, i etničke razlike su igrale ulogu u krizi, a nastavljaju da igraju ulogu u politici. Ratsiraka je iz obalskog plemena Betsimisaraka (Betsimisaraka), a Ravalomanana je iz brdskog plemena Merina.
Nakon završetka političke krize iz 2002, predsednik Ravalomanana je započeo mnoge reformse projekte, silovito se zalažući za "brz i održivi razvoj" i počevši borbu protiv korupcije. Decembra 2002, legislativni izbori su doneli većinu u parlamentu novoformiranoj partiji TIM (Tiako-I-Madagasikara) (Volim Madagaskar). Novembra 2003. su održani opštinski izbori, vrativši većinu glasova predsedniku, ali značajan broj i nezavisnim i regionalnim opozicionim ličnostima.
Nakon krize 2002, predsednik je zamenio pokrajinske guvernere postavljenim PDS (Presidents des Delegations Speciales). Potonja legislacija je uspostavila strukturu od 22 regiona da bi decentralizovala administraciju. Septembra 2004, vlada je imenovala 22 regionalna šefa. Finansiranje i specifična ovlašćenja regionalnih administracija tek treba da budu razjašnjena.
Downing, Wisconsin
Dauning je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Madagaskar
Vlast
Marta 1998, malagaški glasači su prihvatili izmenjeni ustav. Glavne institucije republike Madagaskar su predsednik, parlament (Narodna skupština i Senat), preimjer i kabinet, i nezavisno sudstvo. Predsednik se bira na direktnim opštim izborima, za 5-ogodišnji termin koji se dva puta može obnoviti.
Дебелица
Дебелица је насеље у Србији у општини Књажевац у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 423 становника (према попису из 1991. било је 551 становника).
Madagaskar
Vlast
Narodna skupština se sastoji od 160 predstavnika izabranih direktnim glasanjem svakih pet godina. Poslednji izbori su održani decembra 2002. Senat se sastoji od 90 senatora, od kojih su dve trećine izabrali lokalni legislatori, a ostale veliki elektori koje je postavio predsednii, a svi imaju mandat u trajanju od 6 godina. Premijer i savet ministara vrši tekuće poslove vlasti. Predsednik postavlja premijera.
Downing, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 265, što je 8 (3,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Дебелица
Демографија
У насељу Дебелица живи 389 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 54,6 година (52,9 код мушкараца и 56,2 код жена). У насељу има 155 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,73.
Clement Attlee
'''Clement Richard Attlee, 1. baron Attlee''' (Putney, London, 3. siječnja 1883. - London, 8. listopada 1967.) je bio premijer Ujedinjenog Kraljevstva od 1945. do 1951. Attleeovi laburisti su uvjerljivo porazili Chruchilla koji je vodio UK kroz Drugi svjetski rat. Attlee je bio prvi laburistički ministar koji je odslužio cijeli mandat u Parlamentu i prvi laburist koji je imao većinu u Parlamentu.
Дебелица
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Madagaskar
Vlast
Predsednik može da raspusti Narodnu skupštinu. Narodna skupština može da izglasa nepoverenje, i da zahteva od premijera i saveta ministara da daju ostavke. Ustavni sud ocenjuje ustavnost novih zakona.
Clement Attlee
Attleeova vlada donijela je poslijeratni konsenzus (koji je do dolaska Margaret Thatcher na vlast konzervativaca bio prihvaćen od svih stranaka), provela je nacionalizaciju velikih industrijskih postrojenja i provela je dekolonizaciju Indije, Burme, Cejlona i Pakistana.
El Cerro Pelón (razvrstavanje)
El Cerro Pelón ima više značenja:
Clement Attlee
Na glasovanju na MORI-evim stranicama, Attlee je proglašen najefikasnijim britanskim premijerom 20. stoljeća, iznad Winstona Churchilla, Davida Lloyda Georgea i Margaret Thatcher.
La Rosita, Güémez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 220 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
Madagaskar
Teritorijalna podela
Tokom druge republike, zemlja je bila podeljena u pet nivoa:
Ustav iz 1992. je odredio da zemlja treba da bude podeljena u decentralizovane teritorijalne entitete. Ime, broj, i ograničenja teritorijalnih entiteta treba da odredi zakon.
Kad se Didije Ratsiraka vratio na vlast, ustav je promenjen 1998, kako bi uključio i posebno napomenuo šest autonomnih pokrajina, podeljenih u nedefinisane regione i komune. Autonomne pokrajine, sa istim imenima i teritorijama kao već postojeće pokrajine su formirane 2000.
Tokom borbe za vlast nakon predsedničkih izbora 2001, pet ovih pokrajina, čiji su guverneri podržavali Ratsiraku, su se proglasili nezavisnim od republike. Novi predsednik, Ravalomanana, je zamenio pokrajinske vlade posebnim delegacijama, koje je sam postavio. Ovo faktički znači da su autonomne pokrajine prestale da postoje kao takve, mada ostaje nejasno šta će sa njima biti.
2004, oblasti (regioni) su konačno formirani zakonom broj 2004-001 narodne skupštine. U međuvremenu su od 28 predloženih oblasti nastale 22. Mada su one delovi pokrajina, one predstavljju republiku, a ne pokrajinu. Regioni će takođe preuzeti imovinu "ex-Fivondronampokontany". Takođe je napomenuto da su komune jedini entiteti koji su operativni, i da predstoji neodređeni period tranzicije ka novom sistemu. Područja (departmani) se ne pominju u zakonu, umesto toga se koristi imenovanje "komponente" oblasti. Izgleda da će područja biti bazirana kao Fivondronampokontani, mada je u vezi njih ostalo još nejasnosti.
Administrativna podjela zemlje
Madagaskar je bio podjeljen do 2004. na šest autonomnih provincija (faritany mizakatena). Svaka je dobila ime po svojoj prestonici. Njihova imena bila su:
Regije
Provincije su bile podjeljene na 22 regije, a one su bile:
Geografija
Glavni članak: Geografija Madagaskara ida nezboravim tu se nalaze pingvini sa madagaskara
Istočna obala Madagaskara je u nizijama koje vode ka strmim liticama i centralnim visijama. Masiv Tsaratanana na severu sadrži vulkanske planine. Zapadna obala ima mnoge zaštićene luke i široke ravnice, dok jugozapad čini region visoravni i pustinje.
Postoje dva godišnja doba: od novembra do aprila je toplo i kišovito, a od maja do oktobra je hladnije i suvo. Dominiraju jugoistočni vetrovi, sa povremenim ciklonima. dolazim iz bosne
Gradovi
Popis gradova u Madagaskaru
Ekologija
Glavni članak: Ekoregioni Madagaskara
Dugotrajna izolacija Madagaskara od okolnih kontinenata je rezultovala jedinstvenim miksom biljaka i životinja, od kojih se mnoge ne mogu naći nigde u svetu; neki ekolozi govore o Madagaskaru kao o "osmom kontinentu".
Istočna strana ostrva, koja je uz vetar, je u tropskim kišnim šumama, dok su istočna i južna strana ostrva, zaštićene od kiša zbog centralnih visija, pošumljene tropskim suvim šumama, bodljikavim šumama i žbunjem.
Phillips Holmes
Phillips Holmes (22. jul 1907 – 12. august 1942) bio je američki filmski glumac koji je nastupao u međuratnom periodu.
Rodio se kao sin proslavljenog brodvejskog glumca Taylora Holmesu, koji je svom sinu mogao priuštiti najbolje moguće obrazovanje. Prije nego što se počeo baviti glumom, studirao je na kembridžkom Trinity Collegeu, Grenobleu i Princetonu, gdje ga je zapazio Frank Tuttle prilikom snimanja masovnih scena za film Varsity i ponudio mu filmski test.
Holmes je glumačku karijeru okončao pred drugi svjetski rat. Nakon njegovog izbijanja se priključio kanadskom ratnom zrakoplovstvu. Kao njen pripadnik je poginuo kada su se dva aviona sudarila nad Ontariom.
Kosmos-2032
Kosmos-2032 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2032 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 20. jula 1989. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-2032 je bio vojni satelit za fotografsku kartografiju.
Los Laureles Dos (razvrstavanje)
Los Laureles Dos ima više značenja:
1. brdska divizija (Njemačka)
1. brdska divizija ili '''1. gorska divizija (poznata kao Divizija Runolist''') je bila elitna jedinica Vermahta, sa velikim borbenim iskustvom, na mnogim evropskim ratištima. Prva brdska divizija učestvovala je u napadima vojske Trećeg rajha na Poljsku, Francusku, Kraljevinu Jugoslaviju i SSSR. Divizija je brojala oko 20.000 ljudi. Najveći deo rata provela je na Istočnom frontu.
Divizija je ostala upamćena po osvajanju najvišeg vrha Evrope, Elbrusa na Kavkazu, kao i po brojnim ratnim zločinima počinjenim nad Albancima, Grcima, Jugoslovenima, bivšim saborcima Italijanima, i drugim narodima.
Ratni put
1. brdska divizija Vermahta formirana je od 1. brdske brigade 1938. u Garmiš Partenkirhenu u Bavarskoj. U svom sastavu imala je preko 30% profesionalnih vojnika. Smatra se jednom od elitnih jedinica Vermahta u Drugom svetskom ratu.
Invazija Poljske, Francuske i Jugoslavije
Uvedena je u borbu tokom rata sa Poljskom na južnom frontu u sastavu XLIX brdskog korpusa. Istakla se energičnim prodorom i zauzimanjem Lavova, i zatim njegovom odbranom.
Istočni front i bitka na Kavkazu
Na istočnom frontu učestvovala je od početka u sastavu Armijske grupe "Jug". Tokom kampanje "Runolist" pobola je zastavu na najviši vrh Kavkaza Elbrus.
U Rusiji je poginulo osamdeset odsto njenog prvobitnog sastava.
Operacija "Crno" i bitka na Sutjesci
U aprilu 1943. 1. brdska divizija je prepotčinjena Armijskoj grupi "E" i prebačena u jugozapadnu Srbiju. Odatle je u Crnoj Gori sredinom maja počela svoje nastupanje u okviru operacije "Švarc".
1. gorska divizija je bila poznata po tome što zarobljenike nije ostavljala u životu. Zarobljeni partizani u Crnoj Gori su ubijani na licu mjesta. Tokom operacije "Crno", sledeći naređenja pretpostavljanih, pripadnici divizije su činili ratne zločine nad ratnim zarobljenicima, što je komandant divizije dokumentovao u svom izveštaju:
Sledeći svoju tradiciju osvajanja planinskih vrhova, divizija je pobola svoju zastavu na najviši vrh Durmitora Bobotov Kuk.
Operacija "Osovina" u Albaniji i Grčkoj
U septembru 1943. godine, nakon kapitulacije Italije, divizija je preko Albanije poslata u Grčku da razoruža italijanske trupe koje su prišle saveznicima. Pod vođstvom svog energičnog komandanta generala Valtera Štetnera, delovi divizije iskrcali su se na ostrvo Kefaloniju i ugušili u krvi otpor Italijana. Tom prilikom takođe je došlo do masovne egzekucije oko 5.000 zarobljenika.
Zimske operacije u Jugoslaviji
mini|Protivtenkovski top 1. brdske divizije za vreme uličnih borbi protiv partizana u Bosni, tokom [[Zimske operacije u Jugoslaviji 1943/1944|zimskih antipartizanskih operacija 1943/1944.]]
1. brdska divizija je u borbi protiv partizanskih snaga sarađivala sa lokalnim četnicima. Tako je, za dobro držanje u borbi protiv NOVJ, pukovnik Remold, komandant borbene grupe 1. brdske divizije u operaciji Kugelblic, 22. novembra 1943. pohvalio je četnike Vojislava Lukačevića specijalnom naredbom:
Bitka za Srbiju
U avgustu 1944. divizija je učestvovala u operaciji "Ribecal" ), a od septembra nalazi se u istočnoj Srbiji u intenzivnim borbama protiv Crvene armije i 14. korpusa NOVJ.
U Beogradskoj operaciji divizija je pretrpela izuzetno teške gubitke. Samo u bitci za Beograd, oktobra 1944. poginulo je oko 5000 vojnika ove divizije. Preko polovine ljudstva izbačeno je iz stroja (ubijeni, zarobljeni, ranjeni), a preostalo ljudstvo se izvuklo iz obruča samo sa pešadijskim naoružanjem, bez ijednog motornog vozila. U toku borbi za oslobođenje Beograda, 18. oktobra 1944. je poginuo i komandant divizije general Valter Štetner, na obroncima Avale.
Tokom novembra divizija je reorganizovana i popunjena, i zauzela je mesto u odbrani na južnom krilu Sremskog fronta. U decembru divizija je prebačena u južnu Mađarsku.
Kapitulacija
Početkom maja 1945. godine, u južnoj Austriji, položila je oružje i predala se Crvenoj armiji.