cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Goriva ćelija s čvrstim oksidima kao elektrolitom
Aktivacijska polarizacija
i0 = gustoća struje izmjene
Polarizacija se najlakše može izmijeniti mikrostrukturalnom optimizacijom. Duljina trojne granice faza (TPB), duljina na kojoj se porozni, ionski i elektrovodljivi putevi sastaju, direktno je povezana s elektrokemijski aktivnom duljinom u članku. Što je ta duljina veća, više reakcija se može odvijati i tako rezultira manjom aktivacijskom polarizacijom. Optimizacija duljine TPB može se postići utjecanjem na mikrostrukturu ili odabirom materijala kako bi se uporabom miješanog ionskog/električnog vodiča povećala duljina TPB.
Istraživanja
Današnja istraživanja idu u smjeru SOFC za niže temperature (600°C) kako bi se smanjili troškovi materijala, što će pak omogućiti uporabu metalnih materijala s boljim mehaničkim svojstvima i toplinskom vodljivošću.
Trenutno se radi na poboljšavanju fleksibilnosti u pogledu vrste goriva. Dok je stabilan rad postignut sa raznim varijantama ugljikovodičnih goriva, te ćelije obično ovise o eksternom procesiranju goriva. U slučaju zemnog plina, gorivo se ili eksterno ili interno reformira i odvajaju se sumporovi spojevi. Ovi procesi pridonose troškovima i kompleksnosti SOFC sustava. U brojnim institucijama se trenutno radi na poboljšavanju stabilnosti anodnih materijala pri oksidaciji ugljikovodika, čime bi se smanjili zahtjevi za procesiranjem goriva i smanjili troškovi SOFC postrojenja.
As Sawdá (razvrstavanje)
As Sawdá ima više značenja:
Goriva ćelija s čvrstim oksidima kao elektrolitom
Istraživanja
Delphi Automotive Systems i BMW razvijaju SOFC koji će raditi kao pomoćno napajanje u automobilima. Visokotemperaturna goriva ćelija će proizvoditi svu potrebnu struju što će omogućiti da motor bude manji i ekonomičniji. Gorivi članak bi radio na isto gorivo kao i motor te napajao električne sustave i klimu dok bi se motor gasio kad nije potreban (npr. na semaforu).
Rolls-Royce razvija gorive članke s čvrstim oksidima dobivene tiskanjem na jeftine keramičke materijale. Rolls-Royce Fuel Cell Systems Ltd razvija hibridni sistem SOFC i plinske turbine pogonjen zemnim plinom, a u svrhu proizvodnje električne energije u redovima veličine megavata.
Ceres Power Ltd je razvio povoljan SOFC koji radi na nižim temperaturama (500-600°C). Umjesto za to trenutno standardne YSZ keramike, upotrebljen je cerij-gadolinijev oksid (CGO) što omogućuje korištenje nehrđajućeg čelika za potporu keramike.
Solid Cell Inc. su razvili jedinstvenu, jeftinu arhitekturu članka, koja kombinira svojstva pločastih i cjevastih geometrija uz međuspoj od cermeta bez kroma.
Napredna istraživanja gorivih članaka na institutima sveučilišta postaju sve popularnija. Centar za visokotemperaturnu elektrokemiju (HITEC) na Sveučilištu u Floridi trenutno proučava prijenos iona, elektrokatalizatorske fenomene i mikrostrukturalne karakterizacije vodiča iona.
As Sawdī (razvrstavanje)
As Sawdī ima više značenja:
Milutin Uskoković
Milutin Uskoković (Užice 4./16. jun 1884 — Kuršumlija 15./28. oktobar 1915) bio je srpski književnik, pravnik, doktor nauka.
Biografija
mini|levo|Rodna kuća Milutina Uskokovića u Užicu Milutin Uskoković završio je osnovnu školu u Užicu a gimnaziju u Beogradu. Studirao je prava u Beogradu. U Ženevi je 1910. odbranio disertaciju o carinskoj uniji i međunarodnom pravu i stekao titulu doktora pravnih nauka. Zaposlio se 1906. u Carinskoj upravi u Beogradu, a 1907. je postavljen za diplomatskog službenika u Srpskom konzulatu u Skoplju. Radio je kao sekretar u Odeljenju za trgovinu, radinost i saobraćaj Ministarstva narodne privrede, a od 1914. u trgovinskom inspektoratu Ministarstva narodne privrede u Skoplju. Povlačeći se ispred bugarske vojske iz Skoplja, stigao je preko Prištine u Kuršumliju. Potresen tragedijom svoga naroda 1915. godine izvršio je samoubistvo. Kolo srpskih sestara iz Užica 1936. godine postavilo je spomen ploču na kući u kojoj je živeo Milutin Uskoković.
Književni rad
Pisao je crtice, pripovetke i romane.Bio je saradnik i član redakcije Politike od njenog osnivanja 1904. Književne tekstove je objavljivao u časopisima: Savremenik, Delo, Nova iskra, Srpski književni glasnik, Samouprava, Štampa, Slovenski jug, Srpska domaja, Brankovo kolo, Beogradske novine, Građanin, Bosanska vila, Carigradski glasnik, Venac, Vardar, Letopis Matice srpske i dr. U časopisu Sudslawische Revue objavio je 1912. godine prilog o novopazarskom sandžaku. Njegov lirski temperament bio je ispunjen priličnom dozom sentimentalnosti. Pripadao je generaciji mladih srpskih pisaca koji su početkom XX veka smelo napuštali tradicije srpske realističke proze i ugledali se na modernu evropsku literaturu. Smatran je predstavnikom tzv. beogradskog društvenog romana. Ulazeći u dramatične sudare ličnosti sa gradskom sredinom, više je davao unutrašnja stanja naših intelektualaca nego kompleksnu sliku vremena i sredine; u njegovoj literaturi osetna je protivrečnost između starinskog romantizma i modernog shvatanja života i sveta. Najznačajniji je pisac koga je Užice imalo do Prvog svetskog rata.
Političko delovanje
Učestvovao je u organizovanju Male konferencije jugoslovenskih književnika i umetnika, Prvog đačkog jugoslovenskog kongresa u Beogradu i Prve jugoslovenske umetničke izložbe. Zalagao se za konfederaciju jugoslovenskih država. Na konfrenciji jugoslovenskih studenata u Sofiji 1906. godine podneo je referat Balkanska konfederacija i jugoslovenska zajednica.
Nagrada
Za roman Došljaci dobio je nagradu Srpske književne zadruge 1909. godine.
Nagrada "Milutin Uskoković"
Kulturno-prosvetna zajednica opštine Užice (danas Društveno preduzeće "Art") ustanovila je književnu nagradu "Milutin Uskoković" za najbolju neobjavljenu pripovetku još 1993. godine. Ideja ove manifestacije je afirmacija savremene srpske pripovetke. Žiri na konkursu proglašava dobitnika nagrade "Milutin Uskoković" kao i druge dve nagrade. Uz nagrađene, otkupljuje se još sedam pripovetki i sve zajedno se objavljuju u posebnom broju užičkog časopisa za književnost, umetnost i kulturu Međaj.
Spomen-bista
mini|desno|Spomen - bista Milutina Uskokovića Udruženje profesora, nastavnika i učitelja 1953. godine podiglo je Milutinu Uskokoviću spomen - bistu u centralnom kuršumlijskom parku. Dve godine kasnije, 1955. godinei u Užicu je postavljena spomen - bista u parku kraj reke Đetinje.
As Suflá (razvrstavanje)
As Suflá ima više značenja:
Courpiac
Kurpjak je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Žironda koja pripada prefekturi Langon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 101 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 45 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,21 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 64 metara (maksimalnoj 72 m, a minimalnoj 17 m).
Loma Bonita, Santa Catarina Yosonotú
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 178 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2438 m.
Julije II.
Julije II. (Abisola, 5. decembar 1443. - Rim, 21. februar 1513.) bio je 216 papa od 1. novembra 1503. do 21. februara 1513.
Julije II. pravim imenom Giuliano della Rovere, bio je jedan od najenergičnijih i najmoćnijih renesansnih papa - njegovi nadimci bili su Strašni papa (Il Papa Terribile) i Ratnički papa (Il Papa Guerriero),. Njegov pontifikat obilježila je agresivna politika, velika graditeljska aktivnost i pokroviteljsvo nad umjetnicima.
Biografija
Giuliano della Rovere rođen je kao sin osiromašenog aristokrata Rafaella della Rovere i Teodore Manerola, dame grčkog porijekla. Giuliana je od najranijeg djetinstva uzeo pod svoje okrilje njegov moćni stric Francesco della Rovere (kasniji papa Siksto IV.). Odgojen je među franjevcima u samostanu La Pérouse, ali se nije zaredio, već je ostao laik. Zaredio se tek kad ga je njegov moćni stric, koji je u međuvremenu postao papa - postavio za biskupa Carpentrasa u francuskoj Savoji 1471. Na kraju iste godine njegov moćni stric postavio ga je za kardinala 15. decembra, sa titularnom rimskom crkvom San Pietro in Vincoli. Uz pomoć Siksto IV. bio je biskup u osam biskupija, između ostalog i Avignonu i Cataniji.
Unutar kardinalskog kolegija Giuliano je bio na glasu kao vođa opozicije protiv Aleksandra Borgie koji mu se zamjerio još od izbora za papu. Naime na konklavi za izbor pape 11. augusta 1492., u uži izbor ušla su tri kardinala Rodrigo Borgia, Ascanio Sforza i Giuliano della Rovere. Nakon dva kruga neodlučenog glasanja, Borgia je potkupio Sforzu da mu prepusti svoje glasove i tako nadglasao Giulijana. thumb|left|260px|Giovanni di Candida: Medalja Giuliano della Rovere iz 1495
Pontifikat
Nakon smrti pape kratkoživućeg pape Pija III. gotovo jednoglasno (37 od 38) je izabran za papu na konklavi održanoj 31. oktobra 1503 u dobi od gotovo 60 godina. Uspio je sačuvati apeninski poluotok od uticaja stranih vladara u vrijeme kad je on bio ionako rastrzan unutrašnjim borbama između različitih vojvodstava. thumb|right|260px|Rafael: Papa Julije II. (1511.-1512.)
Politika
Odmah po preuzimanju trona Julije II. odlučno je krenuo u niz akcija da vrati moć Papinske države i crkve, koja je bila ozbiljno poljuljana nakon pape Aleksandra Borgie. Na samom početku uhapsio je Cesara Borgiu i vratio pod svoju vlast sve teritorije kojima je on vladao. Nakon tog se okrenuo protiv njegovih saveznika Gian Paolo Baglionija iz Perugie, Giovanni Bentivoglia iz Bologne.
Nakon što je ih je uspješno istjerao iz gradova u kojima su vladali 1507., okrenuo se protiv Mletačke republike, koja je ovladala gradovima Rimini i Faenza koji su dotad bili dijelovi Paapinske države. Zbog tog je potakao osnivanje Cambrajske lige, koja je osnovana 10. decembra 1508. nakon što su taj pakt potpisali Luj XII., kralj Francuske i Maksimilijan I. Habsburški i on, ligi su se naknadno priključili i Ferdinand II. Aragonski, Henry VIII od Engleske i češki kralj Vladislav II.. Cilj te lige formalno - bila je borba protiv Osmanskog carstva, ali u drugom planu bila je i borba protiv sve jače i agresivnije Mletačke republike u Sjevernoj Italiji. Nakon što im je preoteo Rimini i Faenzu i potpuno istjerao venecijance iz Romagne, francuska vojska teško je porazila mletačku vojsku u Bitci kod Agnadella 16. maja 1509.
Julije II. je shvatio da je snažna francuska vojska najveća opasnost za Apeninski poluotok, zbog tog je obustavio neprijateljstva i potpuno neočekivano sklopio pakt sa njima i osnovao Svetu ligu 4 oktobra 1511., u koju su pored njih dvoje ušli i car Svetog Rimskog Carstva Maksimilijan I., tadašnji savez švicarskih kantona, i aragonski kralj Ferdinand II. Njen politički cilj formalno je bio opet borba protiv Osmanskog carstva a u pozadini istjerivanje Francuza iz Apenina. Francuzi su uspjeli pobjediti koalicijske snage Svete lige kod Ravene, ali su ipak istjerani iz sjeverne Italije. Nakon tog je Papinska država ponovo uspijeva povratiti sve gradove i teritorije u svoj sastav.
El Brasil, Tiquicheo de Nicolás Romero
El Brasil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tiquicheo de Nicolás Romero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 635 m.
Veličanstveni rogonja (TV drama)
Veličanstveni rogonja je jugoslovenska crno-bela TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1969. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada belgijskog pisca Fernanda Kromlenka. Režirao ju je Milenko Maričić, a scenario je napisao Miroslav Karaulac.
Dolovi (Nikšić)
Dolovi je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 14 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 19 stanovnika).
Julije II.
V. lateranski koncil
Francuski kralj Luj XII. nije se služio samo vojnim sredstvima u sukobu sa Julijem, već mu je pokušao potkopati i crkveni autoritet. U tom cilju organizirao je održavanje koncila 1. septembar 1511 u savezničkoj Pisi, na koji su se odazvali francuski kardinali i papini apeninski neprijatelji. Taj koncil ostao je upamćen kao šizmatički, kao odgovor na tu očiglednu provokaciju, Julije je sazvao svoj V. lateranski koncil 19. aprila 1512. u Lateranskoj palači. Taj koncil poznat kao V. lateranski koncil završio je s radom tek za vrijeme pontifikata Lava X., 16. marta 1517. sa zaključcima o potrebi crkvene reforme (uvođenje narodnog jezika u liturgiju).
Dolovi (Nikšić)
Demografija
U naselju Dolovi živi 12 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,8 godina (45,3 kod muškaraca i 41,4 kod žena). U naselju ima 5 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,80.
Veličanstveni rogonja (TV drama)
Uloge
Ostale uloge ▼
Dolovi (Nikšić)
Demografija
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Julije II.
Sukobljavanje i pomirenje rimskih porodica
Porodica Orsini bila je poznata po gotovo trajnom sukobu sa porodicom Colonna – najviše radi utjecaja u Rimu. Razmirice je dokrajčila bula pape Julija II. iz godine 1511. Godine 1571 pak su se vođe obiju obitelji srodili te vjenčali nećakinjama pape Siksta V.. Ubuduće su historičari zabilježili, da "ni bio sklopljen između kršćanskim knezovima nijedam mir, u kojega ne bi bile uključene po imenu obje porodice".
Salt Lake City 2002. - Alpsko skijanje (rezultati)
Spust
<br style="clear:both" />
Julije II.
Julije II. kao graditelj i pokrovitelj umjetnosti
I pored toga što je većinu svog pontifikata ratovao, Julije je našao vremena za gradnju i umjetnost - Rim njegova vremena, bio je zapušten grad koji su već neki apeninski gradovi pretekli - sjajnim građevinama i lijepim umjetninama (Firenca, Venecija). Zbog tog je Julije odlučio napraviti najveću i najljepšu katedralu na svijetu - na mjestu stare i ruševne Bazilike svetog Petra Julije je 1505., naručio i unaprijed platio Michelangelu izradu vlastite grobnice koja se trebala nalaziti u sredini te monumentalne gradnje. Zbog razno raznih razloga, i unatoč tome što se broj skulptura stalno smanjivao Michelangelo nije nikad uspio dovršiti Julijevu grobnicu. Nakon tri godine pripremnih radova i odabira planova, Julije je 18. aprila 1506. postavio kamen temeljac za gradnju nove Bazilike svetog Petra po nacrtima Donata Bramantea koji je ujedno vodio gradnju. Na preporuku Bramantea Julije je 1508. angažirao mladog Rafaela da oslika freskama njegove privatne odaje u Vatikanskoj palači, iste te godine angažirao je Michelangela da oslika svod inače neugledne papinske Sikstinske kapele - Michelangelo je svod dovršio 1512.
Salt Lake City 2002. - Alpsko skijanje (rezultati)
Super G
<br style="clear:both" />
San Juan de los Arcos, Zapotlán del Rey
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1560 m.
Salt Lake City 2002. - Alpsko skijanje (rezultati)
Veleslalom
<br style="clear:both" />
Julije II.
Smrt
Papa Julije II. umro je u 70. godini života u noći 20/21. februara 1513. u Rimu. Pokopan je u kapeli svoje titularne bazilike.San Pietro in Vincoli, tu se nalazi i poznata Michelangelova skulptura Mojsije dio nikad dovršene Julijeve grobnice.
Salt Lake City 2002. - Alpsko skijanje (rezultati)
Slalom
<br style="clear:both" />
Kombinacija
<br style="clear:both" />
Hughesville, Pennsylvania
Hjuzvil je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.128, što je 92 (-4,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
C7H16
Molekulska formula C7H16 se može odnositi na:
Condon, Montana
Kondon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
C6H7NO
Molekulska formula C6H7NO se može odnositi na:
Vena, Catania
Vena je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 352 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 744 m.
Monte Argentario, Grosseto
Monte Argentario je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
As Sulayl (razvrstavanje)
As Sulayl ima više značenja:
C6H6O4
Molekulska formula C6H6O4 se može odnositi na:
Friedrich August Kekulé von Stradonitz
Fridrih Avgust Kekule fon Štradonic (nem. Friedrich August Kekulé von Stradonitz) bio je nemački hemičar koji je postavio osnove modernom shvatanju strukture organskih jedinjenja.
Kekule je rođen u staroj češkoj plemićkoj porodici. Vrlo rano je pokazao zainteresovanost za botaniku i druge prirodne nauke i nakon završetka gimnazije u Darmštatu odlazi na studije. Nakon toga, Kekule postaje profesor Univerziteta u Gentu gde predaje u periodu između 1858. i 1865.
Kekuleov rad na strukturi organskih jedinjenja predstavljao je revolucionarnu prekretnicu na ovom polju. Kekule je, naime, 1857. ustvrdio da je ugljenik u svim organskim jedinjenjima četvorovalentan. Kekuleova pretpostavka je u velikoj meri bila tačna sem za mali broj molekula koji se nazivaju ne-Kekuleovi molekuli. Za sva ostala organska jedinjenja, ovo bezuslovno važi.
Još jedan od poznatih Kekuleovih uspeha bilo je i otkriće strukture benzena iz 1865. Od ranije je bila poznata molekulska formula benzena, po kojoj ovaj molekul u sebi sadrži 6 atoma ugljenika i isti broj atoma vodonika. Međutim, vodeći se svojom pretpostavkom da je ugljenik u svim organskim jedinjenjima četvorovalentan, Kekule nikako nije mogao da napiše strukturu benzena linearno a da mu ne preostane jedan atom vodonika viška. Kekule će kasnije zapisati da je na ideju ciklične strukture došao nakon jednog sna u kome je sanjao zmiju koja grize svoj rep. Na osnovu ovoga, on je dao strukturu benzena sa šestočlanim ugljenikovim prstenom koja se pokazala potpuno tačnom. Kekuleovo otkriće je nakon toga dokazano i postalo opšte prihvaćeno. Međutim, na osnovu podataka koje je ostavio Kekuleov biograf, jasno je da su mu u ovom saznanju od presudnog značaja bila ranija istraživanja Arčibalda Skota Kupera. Čak šta više, nekoliko godina ranije, austrijski hemičar Jozef Lošmit je predložio cikličnu strukturu za niz jedinjenja uključujući i benzen, ali svoje tvrdnje, za razliku od Kekulea, nije mogao da dokaže.
As Sāddah (razvrstavanje)
As Sāddah ima više značenja:
Ćićarija
mini|270x270piksel|Pogled na južne obronke Ćićarije i Buzet Ćićarija je granična vapnenjačka planina na sjeveru Istre i jugu Krasa. Manjim se dijelom nalazi u Sloveniji, a većim u Hrvatskoj.
Područje Ćićarije se od ostatka Istre izdvaja većom nadmorskom visinom i hladnijom klimom. Ovo je područje slabo naseljeno. Posljednjih godina raste zanimanje za pokretanje parka prirode za očuvanje prirodne baštine.
Veća naseljena mjesta na Ćićariji su Vodice i Lanišće, a neka od manjih su Mali i Veli Brgud, Male i Vele Mune, Jelovice, Dane, Rašpor, Brgudac i dr. Podno Ćićarije žive Ćići, stanovništvo vlaškog porekla.
Cihuateo, Los Reyes
Cihuateo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Los Reyes.
Ksilitol
Ksilitol je šećerno alkoholni zaslađivać koji se koristi kao prirodna zamena šećera. On je prisutan u vlaknima mnogih vrsta voća i povrća, i može se ekstrahovati iz različitih bobica, ovsa, i pečurki, kao i vlaknastih materijala poput kukuruzne svile, otpadaka prerade šećerne trske, i drveta breze. Ksilitol je jednako sladak kao i saharoza, a ima jednu trećinu energijskog sadržaja.
Kao i drugi šećerni alkoholi, izuzev eritritola, konzumiranje većih količina od praga laksacije (količine zaslađivača koja se može konzumirati pre povajave abdomenalne neprijatnosti) može da rezultuje u privremenim gastrointestinalnim nuspojavama, kao što su nadimanje, flatulencija, i dijareja. Povišenja praga laksacije se javlja pri dužoj upotrebi. Ksilitol ima niži prag laksacije od nekih alkohola, ali je bolje tolerisan od na primer manitola i sorbitola.
Tunari, Bezdead
Tunari je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Bezdead.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 467 m.
Olimpijada 2004
'''XXVIII. Olimpijske igre - Atena 2004'''
Odluka da se Olimpijada održi u Ateni donešena je 5.9. 1997. Atena ju je dobila nakon iznenađujućeg gubitka domaćinstva za Olimpijadu 1996.
Igre su izazvale velike troškove i do posljednjeg trenutka se nije znalo hoće li biti završeni svi objekti. No danas se uglavnom smatraju uspješnima.
Titulu najvećih heroja Igara nose članovi iračkog fudbalskog tima, koji je osvojio velike simpatije zbog nedavnog rata i američke okupacije. Irak je iznenadio mnoge i uspio ući u polufinale, ali je ostao bez medalja.
Teritorija
Teritorija (lat. territorium: zemlja oko grada, područje), izraz koji se u najširem smislu koristi za određeno područje ili prostor - najčešće dio Zemljine površine - koji se po nekim biološkim, političkim ili pravnim karakteristikama razlikuje od drugih.
Najčešća njegova upotreba je u politici, odnosno međunarodnom pravu. Teritorija u međunarodnopravnom smislu označava prostor isključive nadležnosti i suvereniteta neke države koji je omeđen državnim granicama. On uključuje kopnenu površinu s rijekama i jezerima, teritorijalno more i zračni prostor iznad kopnene površine i teritorijalnog mora.
Teritorija se smatra jednom od ključnih elemenata državnosti, te je po međunarodnom pravu nepovrediva.
Niz međunarodnopravnih pravila se odnosi na teritorije država u ratu i miru.
C6H6O2S
Molekulska formula C6H6O2S se može odnositi na:
El Cañón, San Ciro de Acosta
El Cañón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Ciro de Acosta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1124 m.
Alvernije Ekdicija
Alvernije Ekdicija je bio glavni zapovjednik vojske Zapadnog Rimskog Carstva tijekom 474 i 475 godine.
Ekdicija je bio sin cara Avita i jedan od najbogatijih ljudi tada već umirućeg Carstva. Zbog svog galsko-rimskog porjekla uživao je posebnu potporu na području Galije. Nakon katastrofe u bitci kod Carthage 468 godine Vizigoti su objavili rat Rimu u pokušaju da osvoje današnje južne dijelove Francuske. Tijekom tih bitaka Ekdicije se proslavio s vojskom koju je financirao iz vlastitog džepa. Dolaskom na vlast Julija Nepota čija porodica je bila dva desetljeća ranije povezana s carem Avitom, ovaj heroj bitaka s Vizigotima je uzdignut na položaj glavnog zapovjednika vojske.
Nakon samo godinu dana na tom visokom položaju dolazi do razlaza između zapovjednika vojske i cara. Razlozi smjene nikad nisu bili razjašnjeni nego su samo ostale pretpostavke da je to povezano s odlukom Julija Nepota da sklopi mir s Vizigotima kojima se priznaje status nezavisnog kraljevstva i vlasništvo dobrog dijela Galije, što nije moglo odgovarati Ekdiciju čija glavna politička baza i bogatstva su se nalazila u Galiji.
Na mjesto Ekdicija Julije Nepot je postavio Flavija Oresta. Ekdicije će nakon smjene biti zarobljen od strane Vizigota.
Essey-la-Côte
Ese la Kot je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Linevil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 79 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,6 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 330 metara (maksimalnoj 415 m, a minimalnoj 280 m).
As Sāqīyah (razvrstavanje)
As Sāqīyah ima više značenja:
C7H11NO3
Molekulska formula C7H11NO3 se može odnositi na:
Buster Brown
Buster Brown je američki humoristički strip koga je stvorio Richard Felton Outcault i koji je originalno izlazio od 1902. do 1906 u listu New York Herald. Naslovni protagonist je bio nestašni dječak u mornarskoj uniformi, koji je stalno činio psine i razne nedopopštine zbog kojih bi na kraju svake epizode bio kažnjen i izgovarao pokajnički monolog. Osim njega, stalni lik je bio i Busterov pas Tige koji je govorio, ali čiji govor nitko od ljudi nije čuo. Kao i Outcaultov raniji strip Yellow Kid, i Buster Brown je doživio ogroman uspjeh. Godine 1904. je Buster Brown zahvaljujući svojim Mary Jane dječjim cipelama postao službena maskota poduzeća Brown Shoe, koje ga dan-danas koristi u svojim reklamama. Godine 1906. je Outcault napustio Herald kako bi se zaposlio u Hearstovim novinama; tamo je pokušao ponovno crtati Bustera Browna, ali je došlo do spora oko autorskih prava riješenog tako što su i Herald i Hearst izdavali vlastite verzije (Hearst/Outcault bez originalnog imena).
El Suspiro, Méndez
El Suspiro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Méndez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Le Cocu magnifique (film, 1947)
Le Cocu magnifique je belgijsko-francuska crno-bijela filmska komedija snimljena 1947. godine u režiji Émile-Georgesa De Meysta. Predstavlja prvu ekranizaciju istoimenog teatarskog komada Fernanda Crommelyncka. Protagonist, koga tumači Jean-Louis Barrault, je muškarac opsjednut time da svi njegovi sumještani žude za njegovom lijepom suprugom.
Demerath
Demerat je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 109 opštinskih središta okruga Vulkanajfel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 322 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7233016.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Demerat se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 440 metara. Površina opštine iznosi 10,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 322 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 31 stanovnika/km².
As Sāḩah (razvrstavanje)
As Sāḩah ima više značenja:
Castellana, Isernia
Castellana je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 903 m.
PEM goriva ćelija
PEMFC (eng. proton exchange membrane fuel cell) je gorivi članak s polimernom membranom kao elektrolitom. Moguća uporaba je u automobilu te kod proizvodnje električne energije reda veličine do nekoliko stotina kW. Gorivo je vodik i nositelj naboja je ion vodika (proton), a kao oksidans se može koristiti čisti kisik ili kisik iz zraka. Prvi put su upotrebljavane 60-tih godina prošloga stoljeća u NASA-inom programu Gemini. mini|300px|desno|Gorivi članak s polimernom membranom kao elektrolitom
Princip rada
U srednjem dijelu se nalazi elektrolitska membrana. Desno i lijevo od nje su porozne i galvanski vodljive elektrode anoda i katoda. Iznad anode i katode nalaze se električne žice koje vode negativni naboj, elektrone, od anode prema potrošaču, elektromotoru, i od njega prema katodi. Na taj način je strujni krug zatvoren. Prema anodi struji vodik koji ju oplahuje a desno, katodu oplahuje mlaz zraka u kojem se nalazi 21% kisika. Tu moramo shvatiti da nastaju dva procesa. Jedan je oksidacija, proces koji nastaje na katodi i odvaja elektrone od jezgri (protona) atoma vodika. Elektroni odlaze žicom do potrošača, a protoni kroz za njih poroznu elektrolitsku membranu prema katodi. Na strani katode se u redukcionoj polovici reakcije ujedinjuju pridošli protoni s elektronima, koji dolaze iz potrošača žicom na anodu, s molekulama kisika koje oplahuju katodu. Sveukupan rezultat elektrokemijske reakcije je (topla) voda koja izlazi iz reakcijskog prostora i rad motora prouzročen nastalom istosmjernom strujom.
Reakcije
Obje reakcijske polovice i ukupnu kemijsku reakciju prikazuju ove formule:
Zagrijavanje članka koje prati reakciju se dotokom zraka iz atmosfere regulira i zaustavlja na približno 80°C jer toliko podnosi porozna polimerska membrana. Na toj temperaturi je nastala voda, koja potisnuta strujom zraka napušta članak, djelomično u tekućem stanju a djelomično kao para. mini|300px|lijevo|Dijagram PEM gorivog članka Važno je napomenuti da bi ova reakcija tekla vrlo sporo ako elektrolitska membrana ne bi imala u sebi platinu kao katalizator. Ovaj vrlo skupi (kilogram stoji približno 27.000 $) plemeniti metal ne oksidira pa je za ovu vrstu kemijskih reakcija, zbog izvanrednih katalitičkih svojstava i otpornosti na utjecaj kisika, idealan. Za sad nije poznat neki drugi katalizator koji bi bio toliko učinkovit na temperaturama od približno 80°C kao platina. Elektrolitska membrana je proizvod visoke tehnologije (eng. high tech product). Najpoznatiji materijal je Nafion. Porozna organska, polimerska membrana je obložena električno vodljivim zrncima ugljika u kojima su smještene nanometarski sitne čestice platine, veličine oko 2 nanometra a prikazane kao crvene točke u sivim kuglicama ugljika. Čestice platine su vrlo male, ali ih ima mnogo tako da im je ukupna reaktivna površina vrlo velika što povećava učinkovitost katalizatora. Na anodi nastaje vrlo brza reakcija raspada molekule vodika na dva pojedinačna atoma koji se vežu na dva atoma platine nakon čega otpuštaju po jedan elektron koji poteče žicom prema potrošaču. Vodikov ion (H+ = proton) je odmah nakon toga oslobođen veze s atomom platine i nastavlja put poroznom elektrolitskom membranom prema katodi. Ta elektrokemijska reakcija je opisana formulom:
Platina se ovdje ponaša idealno. Vrlo brzo ionizira vodikove atome i odmah ih otpušta da nastave put kroz membranu prema katodi. Iako je ovaj proces u makro smislu jasan, na atomskoj razini još nisu pronađeni odgovori na sva pitanja. Zašto baš platina? Da li je moguć neki drugi katalizator i sl. pitanja su za sada neodgovorena. Taj dio kemijske reakcije je vrlo brz, čak oko 100 puta brži nego drugi dio reakcije na katodi. Prisustvo vode je za rad gorivog članka od presudne važnosti zbog neobičnih svojstava elektrolitske membrane. Molekula membrane ima jedan dugačak središnji dio koji podsjeća na dio molekule teflona. Taj dio daje membrani relativno visoku mehaničku čvrstoću. Na taj dio su periodički poredani bočni lanci koji završavaju s kombinacijom SO3 H+. Taj dio tek u prisustvu vode omogućava pokretljivost iona vodika H+ kroz membranu. Zbog toga je bitno stalno vlaženje i vodika i kisika dodatnom vodom kako bi se prohodnost protona kroz membranu održala na optimalnoj razini. Ako s druge strane strujanje zraka u članku nije u stanju "otpuhati" vodu nastalu kemijskom reakcijom, voda na membrani sprečava kemijsku reakciju kisika sa ionima vodika tako da je rad članka otežan ili spriječen. Iz svega izloženog vidimo da je rad tog uređaja moguć samo uz vrlo složen sklop fino prilagođenih materijala, radnih temperatura, vlažnosti medija i dr. što zahtijeva visoku kvalitetu komponenti i precizne uvjete rada koje mora stabilizirati popratna elektronika.
Opterećenje članaka
Proces stvaranja elektroda se, vrlo grubo rečeno, svodi na premazivanje membrane "tintom" koja se sastoji od u alkoholu otopljenog membranskog materijala i ugljene prašine pomiješane s zrncima platine. Povijesno gledajući važan razvoj gorivih ćelija je počeo sa svemirskim programom SAD-a. U Gemini kapsulama se rabio vodik i kisik iz posebnih spremnika za dobivanje struje, vode i topline. Na taj način su sustavi za održavanje života u kapsuli bili vrlo kompaktni, lagani, djelotvorni i pouzdani. Tada se rabilo oko 4 mg platine po četvornom centimetru membrane. Danas ta količina teži prema 0,15 mg/cm2 s debljinom katalitičkog elektrodnog sloja približno polovici debljine lista papira (10 µm). Ovakav sklop ukupne debljine približno 0,2 mm, može generirati približno 0,5 ampera struje po svakom cm2 membrane pri naponu od približno 0,7 V između elektroda odnosno približno 0,35 W po četvornom centimetru membrane. Serijsko povezivanje članaka je potrebno zbog vrlo niskog napona koji se stvara na članku. Kako su za pokretanje nekog vozila potrebni naponi od nekoliko stotina volti (300-400V), treba povezivati nekoliko stotina članaka u seriju. Tijekom nekoliko desetljeća razvoja su obrađeni i postupci poboljšavanja učinkovitosti članaka primjenom stlačenog vodika i zraka. Ti postupci su doveli do sve boljih svojstava članaka jer se pri istom naponu iz članka moglo dobiti više struje. Iz prikazanog vidimo da je maksimalno opterećenje članka ovisno o dopuštenim gustoćama struje u membrani, tlakovima, temperaturi, vlažnosti i drugim parametrima tako da je konstruktorima prepušten odabir optimalnih radnih uvjeta dimenzioniranjem komponenti jednog članka. Uz veće tlakove, bolje hlađenje više platine u membrani i dr. su moguća veća maksimalna opterećenja. Nominalno opterećenje članka je obično takvo opterećenje kod kojega je napon na članku oko 0,7 V. Pri tome temperatura hlađene membrane članka ne prelazi preporučenu radnu temperaturu, a gustoća struje u membrani članka ne prelazi dozvoljene granice. Kako su razni parametri članka u uskim granicama vrlo fino jedan drugome prilagođeni, neka znatna prekoračenja nominalnog opterećenja nisu preporučljiva. Korisnik pak može manjim opterećenjima varirati pogonske uvjete i postizati veće faktore iskoristivosti.
Prednosti i nedostatci gorivih članaka s polimernom membranom
Prednosti gorivih članaka s polimernom membranom:
Perspektive i primjena
Intenzivno se radi na istraživanju minijaturnih PEMFC za mobilnu primjenu. Napravljeno je više prototipova vozila sa PEMFC, neki od proizvođača su Daimler-Benz, Toyota, Mazda, Renault, General Motors, Ballard, Energy Partners, Inc. Više informacija o vozilima na alternativni pogon moguće je dobiti na internet stranici Alternative-fuel Vehicle Directory. Mnoge kompanije koje se bave istraživanjem i razvojem gorivih članaka razvijaju i sustave sa PEM gorivim ćelijama za opskrbu zgrada električnom energijom, jedan od takvih proizvođača je i Vaillant.
Ricimer
Ricimer (405. - 18.8. 472.) je bio barbarski general i gospodar Zapadnog Rimskog Carstva između 455. i 472. godine.
Rodoslovlje i prve godine u politici
Ricimerov otac je bio princ Sveva, a majka mu je bila kćer Valija kralja Vizigota. Svoju vojno-političku karijeru on počinje tijekom "vladavine" Flavija Aecija koji je s titulom vojnog zapovjednika rimskih snaga de facto preuzeo kontrolu Zapadnog Rimskog Carstva od cara Valentinijana III.. Nakon što je Avit postao car 455 on unaprijeđuje Ricimera na 3 najviši položaj u državi. Odmah nakon sebe i Majorijana. Da li je to učinio zbog sposobnosti barbarskog generala ili zbog njegovih rodbinskih veza danas se više ne zna.
Majorijan
Tijekom ljeta 456. godine Majorijan i Ricimer su počeli vojnu bunu protiv Avita, ubrzo ga zarobili i prisilili na abdikaciju. Nakon te bune Majorijan je okrunjen za cara 457 godine, ali njegova stvarna vlast je bila ograničena. U svojoj poslanici Senatu on navodi kako će vojne stvari biti u nadležnosti cara i njegovog "oca" Ricimera. Prva godina vladavine dvojice zavjerenika prolazi u problemima jer su oni službeno po rimskom ustavu bili uzurpatori. Tek po dobivanju blagoslova cara Istočnog Rimskog Carstva 458 godine njihova vladavina službeno počinje i ubrzo potom Ricimer je postavljen za konzula (459 godine). Te godine Majorijan će napustiti Italiju kako bi povratio rimsku kontrolu nad Galijom i Hispanijom. Početni uspjesi ovog aktivnog cara rezultiraju usponom njegove zvijezde i propadanjem one Ricimera što će dovesti do stvaranja interestne grupe između barbarskog generala i senatora uplašenih vladavine jakog cara. Po povratku u Italiju 461 godine Majorijan će biti ubijen, a kako Ricimer zbog barbarskog porjekla ne može biti car on proglašava Libije Severa.
Libije Sever
thumb|300px|Ricimer na novcu [[Libije Severa]]
Do Ricimerovog proglašenja Severa za novog car dolazi nakon nekoliko mjeseci neuspješnih pregovaranja s Vandalima i Istočnim Rimskim Carstvom. Sam Sever je navodno imao nadimak Serpentius što je dovoljno govorilo o njegovoj dotadašnjoj karijeri. Istočno Rimski car će zapadnog uzurpatora zvati čovjekom koji je ukrao vlast na zapadu, zapovjednici vojske u Galiji i Dalmaciji će ga odbiti priznati tako da on u stvarnosti vlada samo Italijom pod "zaštitom" Ricimera kojega drugi barbari zovu kraljem, a sam njegov lik će biti iskovan na novcu iz ovog razdoblja. Sever će umrijeti 465 godine darujući tako barbarskom generalu slobodne ruke za popravljanje političke situacije.
Antemije
Nakon smrti Severa dolazi do dvije godine interregnuma tijekom kojih se vrše pregovori između Ricimera i Istočnog Rimskog Carstva o izboru novog zapadnog cara. Izbor će na kraju pasti na Antemija koji će u pokušaja utvrđivanja svoje vlasti udati kćer za Ricimera. Bez obzira na to vjenčanje razdor između dva jaka zapadna političara je postao očit već 468 godine kada u ratu s vandalima Antemije koristi vojsku iz Dalmacije, a ne onu iz Italije koju kontrolira Ricimer. Smrt Marcellinusa zapovjednika Dalmacije koji će biti ubijen od jednog svog časnika i potom poraz pred Carthagom 468 godine će oslabiti carev položaj,a ujedno će označiti i objavu rata od strane Vizigota koji će loše završiti. Ti događaji 470. godine dovode do zavjere Ricimerovog prijatelja Romanusa i njegovog pogubljenja nakon čega Ricimer otvoreno objavljuje rat caru Antemiju i proglašava novog cara Olibrija.
Kraj
Posljednje službeno dijelo Ricimera postaje proglašavanje Olibrija za novog cara i ubojstvo Antemija. Manje od dva mjeseca nakon ubojstva po komentarima tadašnjih političara Ricimer dobiva zasluženu kaznu i nakon što je kratko vrijeme povraćao krv on umire 18.8. 472 godine. Kratko vrijeme prije smrti on će proglasiti Gundobada za novog zapovjednika Rimske vojske koji će nastaviti upravljati Zapadnim Rimskim Carstvom kao što je on to radio.
C6H9NO6
Molekulska formula C6H9NO6 se može odnositi na:
Objava rata
Objava rata je formalni akt najviših organa neke suverene i samostalne države kojom se ustanovljuje stanje rata između te i neke druge države odnosno država.
Iako su određeni simbolički, odnosno strogo formalni oblici objave rata postojali i ranije, objave rata kakve poznaje suvremena diplomacija datiraju od vremena Renesanse, odnosno običajnog prava kakvo se razvilo među italijanskim gradovima-državama.
Običaji vezani uz objave rata su kasnije kodificirani Haškim konvencijama. Međutim, u 20. vijeku objava rata ima sve manje. Briand-Kellogov pakt iz 1928. godine je države-potpisnice obvezao da se odreknu rata kao načina rješavanja sporova, a opći porast pacifističkog raspoloženja u javnosti nakon dva svjetska rata je rat kao takav učinio nepopularnim i politički neprihvatljivim.
Fernando Ordóñez, Múzquiz
Fernando Ordóñez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Múzquiz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 398 m.
As Sāḩil (razvrstavanje)
As Sāḩil ima više značenja:
Пролом
Пролом је насеље у Србији у општини Куршумлија у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 111 становника (према попису из 1991. било је 92 становника). Познато је по лековитим изворима.
Географски положај
Пролом се налази на југу Србије на путу Ниш— Подујево -Приштина, 85km од Ниша и 23 km југоисточно од Куршумлије.Налази се на северозападним обронцима планине Радан, на 550 до 668 m надморске висине.
Клима
На локалну климу утиче то што су око насеља шумовите планине просечне висине око 1.000 m. Клима је умерено континентална са особинама субалпске. Лета су умерено топла са мање падавина и свежим ноћима. Зиме су дуге и хладне са доста снега.
Демографија
У насељу Пролом живи 98 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 50,2 година (48,3 код мушкараца и 52,3 код жена). У насељу има 48 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,31.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
General Enrique Estrada (razvrstavanje)
General Enrique Estrada ima više značenja:
Objava rata
Zbog toga su države i vlade nakon drugog svjetskog rata odustale od vođenja ratova pod tim imenom, pa se umjesto toga koriste eufemistički izrazi kao policijska akcija, humanitarna intervencija ili jednostavno "konflikt", što obično sa sobom ne povlači obvezu formalne objave rata.
Пролом
Пролом Бања
Према званичним подацима Пролом вода се користи за лечење:
Objava rata
Još jedan od razloga zbog kojih države izbjegavaju formalne objave rata jest nastojanje da se protivničkoj državi ostavi što manje vremena kako bi reagirala na vojne akcije.
Пролом
Пролом Бања
Раније су посетиоци Пролом Бање користили блато из околине лековитих извора и њиме мазали делове тела у циљу лечења реуматских и кожних болести. Данас се лековито блато добија мешањем лековите воде са земљом из околине термалног (лековитог) извора Пупавци. Ово блато се користи у блатним кадама за лечење: кожних болести, болести крвних судова, реуматских обољења и неких обољења простате.
Привреда
Пролом вода се од 1989. године пакује и флашира за потребе тржишта у земљи и иностранству. Нова фабрика воде пуштена је у рад 2005. г. Вода се са дубине од 220 метара без физичких и без хемијских промена пакује у ПЕТ амбалажу. Пролом вода припада водама високих балнеолошких вредности. Такве воде су: азотне, високоалкалне, нискоминерализоване, натријум хидро-карбонатне, силицијумске хипотерме. Главне балнеолошке вредности воде су алкалитет, присуство озона и силицијумске киселине уз мало учешће флуора.
Pedrocchetta, Brescia
Pedrocchetta je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Gai, Treviso
Gai je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 224 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
Pedrocchetta, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 457 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
El Cardón, Aguascalientes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1987 m.
San Felipe Indijanci
San Felipe Indijanci, pueblo pleme američkih Indijanaca porodice Keresan sa zapadne obale rijeke Rio Grande, oko 30 milja sjeverno od Albuquerquea u Novom Meksiku. Pueblo Katishtya kako ga zovu Indijanci izgrađen je u prvoj polovici 18. stoljeća, a točna lokacija izvornog puebla nije poznata. Slično kao i Santo Domingo, i pueblo San Felipe spada u najkonzervativnija naselja i pueblo plemena.
Uz heishi (vidi Santo Domingo Indijanci) danas se bave i poslovima koji donose brzu zaradu, prvenstveno je to kockarnica San Felipe Casino Hollywood.
Decameron proibitissimo (Boccaccio mio statte zitto)
Decameron proibitissimo (Boccaccio mio statte zitto) je italijanska erotska filmska komedija snimljena 1972. godine u režiji Marina Girolamija (pod pseudonimom Franco Martinelli). Radnj, temeljena na nekoliko novela iz znamenite Boccacciove zbirke Decameron, je smještena u srednjovjekovnu Italiju i prikazuje seksualne pustolovine nekoliko redovnika sa ženama.
IHF Svjetsko rukometno prvenstvo 2001.
Svjetsko prvenstvo u rukometu 2001. bilo je 17. izdanje Svjetskog prvenstva u rukometu koje se održalo u Francuskoj od 23. siječnja do 4. veljače 2001. Utakmice su se igrale u 9 dvorana raspoređenih u 9 gradova, a finalna utakmica igrala se u Parizu. Najbolji strijelac turnira je, sa 61 golom, bio Eduard Kokšarov, najbolji igrač Stefan Lövgren, dok je za najboljeg vratara proglađen mladi francuski golman Thierry Omeyer
Svjetski prvaci postali su domaćini koji su u finalu savladali branitelje naslova Švedsku, dok je u utakmici za brončanu medalju SR Jugoslavija bila bolja od Egipta.
Skupine
Na svjetsko prvenstvi kvalificirale su se 24 reprezentacije iz 4 kontinentalne federacije (OHF nije imao predstavnika). Na ždrijebu su te reprezentacije raspoređene u 4 skupine po 6 momčadi:
C7H11NO2
Molekulska formula C7H11NO2 se može odnositi na:
Cochiti
mini|Aiyowitsa, Cochiti-žena mini|Cochiti zastava Cochiti, pueblo pleme Keresan Indijanaca sa zapadne obale Rio Grande u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko. Cochiti pripadaju Istočnoj grani Keresa zajedno sa pueblo plemenima Zia i San Felipe, Santa Ana i Santo Domingo Indijancima. Istoimeni pueblo na kojemu je pleme locirano nalazi se 27 milja (43 km), jugozapadno od Santa Fea. U prošlosti su Cochiti imali i pueble Kuapa i Hanut Cochiti, nalazila su se 12 milja (19 km; 1 milja = 1,6 km) sjeverozapadno od današnjeg puebla; pueblo Haatze, blizu podnožja Sierre San Miguel, a njihov je raniji dom bio i na Tyuonyi i Potrero de las Vacas ili Rito de los Frijoles.
Kratka povijest -Sukob sa Vargasom
Prije su oni i San Felipe Indijanci činili jedan narod koji se služio jednim jezikom. Kasnije su se razišli zbog neprijateljstava Tewa Indijanaca, njihovih sjevernih susjeda. Jedna grupa migrira na jug i utemeljuje novi pueblo, to je Katishtya (kasnije nazvan San Felipe), dok su se drugi naselili na Potrero Viejo, gdje su utemeljili barem pueblo Hanut Cochiti. Napuštajući i ovo selo oni se povlaće kojih 6 ili 7 milja na jug, na mjesto sadašnjeg puebla, na rijeci Rio Grande, gdje ih 1598. nalazi Oñate. Puebli 1680. podižu ustanak (Pueblo Revolt) u kojemu aktivno sudjeluju. U svome pueblu ostaju još 15 mjeseci nakon ustanka, kada su se morali povući sa San Felipe i Santo Domingo Keresima, San Marcos Tewama i Indijancima Taos i Picuris iz grupe Tiwa do Potrero Vieja, gdje su ostali do 1683., kada je izajvljeno da su opet sva sela San felipea naseljena. Od 1683. pa do 1692. Cochiti i saveznici im San Marcos i San Felipe ponovno moraju tražiti utočište u Potrero Viejo. U jesen te godine posjeti ih osvajač Novog Meksika Vargas, u njihovom gradu španjolcima poznatom kao Cieneguilla. Vargas ih nagovara da se vrate u svoja stalna naselja na Rio Grandeu. Cochiti to ne žele, i opet odlaze na Potreo, gdje ostaju do rane sljedeće godine. Tada naiđe Vargas sa 70 vojnika, 20 kolonista i 100 Indijanaca iz prijateljski mu plemena San Felipe, Santa Ana i u ponoć napadne pueblo. Cochiti su nagnani u bijeg, ali vargasovi indijanski saveznici ga napustiše, zbog zaštite svojih domova. Ovo oslabi vargasovu moć, Cochiti se vrate i iznenade Španjolce i uspiju osloboditi većinu svojih zarobljenih. Vargas ostade kratko vrijeme u pueblu, zapali ga i uzme sa sobom veliku količinu kukuruza i drugoga plijena uključujući i 200 zarobljenih žena.
Klanska podjela
Cochiti bijahu podijeljeni na sljedeće klanove (*izumrli): Oshach (Sun; Sunce), Tsits (Water; Voda), Itra (Cottonwood; Jagnjed, vrsta topole ), Shuwhami (Turquoise; Tirkiz), Mohkach (Mountain Lion; Puma), Kuhaia (Bear; Medvjed), Tanyi (Calabash; kalabasa, vrsta tikve), Shrutsuna (Coyote; Kojot), Hapanyi (Oak; Hrast), Yaka (Corn; kukuruz), Hakanyi (Fire; Vatra), *Dyami (Eagle; Orao) *Tsin (Turkey; Puran), *Kuts (Antelope; Antilopa), *Shruhwi (Rattlesnake; Čegrtuša), *Washpa (Dance-kilt; washpa, plesna pregača), *Kishqra (Reindeer?; značenje nepoznato, možda Los). Bandelier zapisuje i klanove Ivy i meksički klan Sage (nije u vezi sa engl. riječi sage=kadulja).
Donja Trepča (Nikšić)
Donja Trepča je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 61 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 64 stanovnika).
Demografija
U naselju Donja Trepča živi 51 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 47,1 godina (39,5 kod muškaraca i 54,9 kod žena). U naselju ima 20 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,05.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Pajarito, Bolaños
Pajarito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Bolaños.