cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pertești, Roșiile
Pertești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Roșiile.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 162 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 312 m.
Flor de Café, Tumbalá
Flor de Café je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tumbalá.
Okmulgee County, Oklahoma
je okrug u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 40.069, što je 384 (1,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pratomaggio, Arezzo
Pratomaggio je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
Opsada Sarda (547. pne.)
Opsada Sarda (547. pne.) bila je zadnja i odlučujuća bitka između lidijskog kralja Kreza i perzijskog vladara Kira Velikog. Nakon što je zaustavio lidijsku invaziju u bitci kod Pterije, Kir Veliki odlučio je iznenada napasti Lidiju i time ukloniti opasnost sa zapada. Vojska Perzijske Monarhije pobijedila je Lidijce i njihove saveznike u bitci kod Timbre poslije čega su svi lidijski teritoriji pripali pod perzijsku vlast, dok su se kralj Krez i ostaci njegove vojske povukli u glavni grad Sard. Opsada grada trajala je svega dva tjedna, nakon čega je Lidijska Monarhija i službeno anektirana od strane Perzijanaca. Prema Kteziju, prilikom opsade grada perzijski general Oebar je savjetovao Kira Velikog da perzijski vojnici hodaju na motkama tako da izgledaju kao gigantski ratnici, što je navodno prestrašilo građane Sarda i dovelo do samog pada grada. Nakon opsade Sarda Jonjani i drugi maloazijski Grci pobunili su se protiv Kira, no njihov ustanak je 542. pne. ugušio Harpag, jedan od najboljih zapovjednika u perzijskoj vojsci.
Addison, Webster Springs, West Virginia
Adison je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Topolovec
Topolovec je selo sjeverozapadno od Vrbovca.
Povijest
Zapisano prvi puta u kanonskoj vizitaciji 1771. godine u Topolovcu žive do 1848. slobodnjaci, vojni obveznici. Vlastelini 1802. godine su Patačići i Galjufi. Između Topolovca i Vrbovca se nalaze privatne vikendice i vinograde, tzv. "Gorice", gdje se proizvodi vino za vlastite potrebe.
El Carretón, Chimaltitán
El Carretón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Chimaltitán.
Las Mesitas, San Julián
Las Mesitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Julián.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2099 m.
Valeria Chagüí
Biografija
Valeria je započela svoju karijeru 2009. u svibnju. Njena prva uloga bila je ona u telenoveli Padres e hijos. U telenoveli X6, La Banda glumila je protagonisticu Valentinu Robles.Nakon toga je uslijedila uloga Khadije u meksičkoj telenoveli Klon.
Opsada Kapise
Opsada Kapise je bila izuzetno duga i mukotrpna opsada koju je perzijski car Kir Veliki poduzeo prilikom jednog od svojih pohoda. Grad Kapisa je prema antičkim izvorima pružio toliko žestok otpor da ga je Kir, inače poznat po blagom postupanju prema poraženom neprijatelju, dao razoriti u znak odmazde.
Historičari se danas spore ne samo koliko je opsada trajala, nego kada i gdje se dogodila. Vjeruje se da se ona zbila na području današnjeg Afganistana koji je tada pripadao drevnoj Arahoziji ili drevnom indijskom kraljevstvu Kambodži. Kao najvjerojatniji datum se spominje Kirova kampanja konsolidacije istočnih granica monarhije, a koja se zbila 543. pne. Osim nje se spominje i 533. pne. Taj je događaj zabilježio i Plinije.
Tedatioksetin
Tedatioksetin (Lu AA24530) je antidepresiv koji je u razvoju za tretman kliničke depresije (MDD). Tedatioksetin deluje kao trostruki inhibitor preuzimanja (5-HT > NE > DA). On je isto tako antagonist na 5-HT2A, 5-HT2C, 5-HT3 i α1A-adrenergičkim receptorima.
El clon
El Clon je američko-kolumbijska telenovela nastala u koprodukciji američke televizijske kuće Telemundo i brazilske Rede Globo. Riječ je o preradi brazilske novele istoimenog naziva "O Clone" iz 2001. godine. Glavne uloge u telenoveli tumače Mauricio Ochmann i Sandra Echeverría, a telenovela se bavi temama kloniranja, islama i trgovine drogom.
Flieth-Stegelitz
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ukermark Flit-Štegelic se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Ukermark. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 41 metra. Površina opštine iznosi 46,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 660 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 14 stanovnika/km².
El clon
Sinopsis
"El clon" je melodrama u čijem je središtu ljubavni trokut između Lucasa, naočitog heroja, koji se zajedno sa svojim klonom natječe za naklonost i ljubav prema egzotičnoj ženi. Lucas je mladić kada se zaljubi u mladu arapsku djevojku Jade. Ona je postavljena u sredinu između modernih vrijednosti i islamske tradicije. Okolnosti ih razdvoje i prolaze dva desetljeća. Jade upoznaje Osvalda Daniela, klona identičnog Lucasu, no dvadeset godina mlađeg.
"El Velo Del Amor"
Naslovna melodija
Izvođači
"Ana Baddy"
Melodija Jade i Lucasa
Izvođači
"Laily Lail"
Melodija Jade i Saida
Izvođači
Torre
Torre ima više značenja:
Rancho Frutal, San Miguel Mixtepec
Rancho Frutal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Mixtepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2188 m.
Zalužje (Nevesinje)
Zalužje je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Nevesinje koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 332 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini.
TC-2216
TC-2216 je lek koji je razvilo preduzeće Targacept. On deluje kao parcijalni agonist neuronskih nikotinskih acetilholinskih receptora i izučava se za moguću primenu u lečenju anksioznosti i depresije.
Molekulsko kloniranje
thumb|300px|Ovca Dolly je bila prvi [[kloniranje|klonirani sisavac (ovdje izložena u Royal Museum of Scotland)]] Molekulsko kloniranje je skup eksperimentalnih metoda molekularne biologije koji ise koriste za formiranje molekula rekombinantne DNK i za usmeravanje njene replikacije unutar organizma domaćina. Reč kloniranje se koristi jer metod vrši replikaciju jednog molekula DNK počevši od jedne ćelije i generiše veliku popolaciju ćelija koje sadrže identične DNK molekule. Molekularno kloniranje generalno koristi DNK sekvence dva različita organizma: vrste koja je izvor DNK koja se klonira i vrste koja služi kao živi domaćin za replikaciju rekombinantne DNK. Metodi molekularnog kloniranja su centralni za mnoge savremene oblasti biologije i medicine.
U konvencionalnom eksperimentu molekulskog kloniranja, DNK koja se klonira se dobija iz željenog organizma, i zatim se tretira sa enzimima u epruveti da bi se formirali manji fragmenti. Naknadno se ti fragmenti kombinuju sa DNK vektorom da bi se formirali rekombinantni DNK molekuli. Oni se zatim uvode u organizam domaćina (tipično u benignu laboratorijsku vrstu bakterije E. coli koja se lako uzgaja). Generiše se populacija organizama u kojima su rekombinantni DNK molekuli umnoženi zajedno sa DNK domaćina. Pošto oni sadrže strane DNK fragmente, oni su transgenički ili genetički modifikovani mikroorganizmi (GMO). Ovaj proces koristi činjenicu da bakterijska ćelija može koristiti za replikaciju rekombinantnog DNK molekula.
Nespolno razmnožavanje - kloniranje
To je razmnožavanje u kojem ne dolazi do oplodnje, dovoljan je samo jedan roditelj, za razliku od spolnog pri kojem dolazi do oplodnje i potrebna su dva roditelja - muško i žensko.
Mogorella, Oristano
Mogorella je naselje u Italiji u provinciji Oristano, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 458 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 286 m.
Carl Peters (film)
Carl Peters je njemački crno-bijeli historijski film snimljen 1941. u režiji Herberta Selpina. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Hans Albers, je Carl Peters, njemački pustolov i poduzetnik koji je 1880-ih osnovao kolonije koje će postati Njemačka Istočna Afrika. Radnja prikazuje kako njegove napore pokušavaju sabotirati britanski obavještajci, ali i kako se u domovini suočava sa nesposobnošću i nerazumijevanjem carske vlade, odnosno optužbama za okrutnost prema urođenicima od strane liberalnih, socijaldemokratskih i jevrejskih zastupnika u Reichstagu. Carl Peters je napravljen u jeku drugog svjetskog rata, te je imao snažni propagandni naboj, odnosno podsjetiti njemačku javnost nad izgubljene afričke kolonije čiji se povratak u tom trenutku, kada su Sile Osovine bile na vrhuncu moći, činio izglednim. Film je, međutim, bio, više nego mnogi drugi i prožet nacionalsocijalističkom ideologijom - Peters u filmu otvoreno brani strog tretman afričkih domorodaca, ali i propovijeda Führerprinzip nasuprot iskvarene i nesposobne demokracije. Zbog svega toga je nakon drugog svjetskog rata zabranjen od savezničkih okupacijskih vlasti.
Torrenova
Torrenova ima više značenja:
Torreselle
Torreselle ima više značenja:
Cairo, Illinois
Cairo je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.831 stanovnika.
Kosmos-726
Kosmos-726 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Liješće (Brod)
Liješće je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Brod (grad) koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 2.032 stanovnika.
Pleșești, Podgoria
Pleșești je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Podgoria.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 485 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 370 m.
TC-5619
TC-5619 je lek koji je razvilo preduzeće Targacept. On deluje kao parcijalni agonist na α7 tipu neuronskih nikotinskih acetilholinskih receptora. Ovaj ligand uzrokuje kognitivno poboljšanje u životinjskim ispitivanjima, i razvija se za potencijalnu primenu u tretmanu šizofrenije i hiperkinetičkog poremećaja.
EPHB6
Receptor 6 efrinskog tipa B je protein koji je kod ljudi kodiran EPHB6 genom.
Efrinski receptori i njihovi ligandi, efrini, posreduju brojne procese razvića, posebno u nervnom sistemu. Na bazi njihovih struktura i sekvenci, efrini se dele u efrinsku klasu A (EFNA), koja se fiksira na membrani putem glikozilfosfatidilinozitolne veze, i efrinsku klasu B (EFNB), koji su transmembranski proteini. Eph familija receptora se deli u dve groupe na osnovu sličnosti njihovih sekvenci ekstracelularnog domena i njihovog afiniteta vezivanja liganda efrina A i efrina B. Efrinski receptori su najveća podgrupa receptora tirozinske kinazne (RTK) familije. Protein kodiran ovim genom je receptor za efrinske-B članove familije.
Al Mirāsh, Hajjah
Al Mirāsh je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1372 m.
Portico, Cremona
Portico je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Bitka kod Timbre
Bitka kod Timbre (547. pne.) je bila odlučujuća bitka između lidijskog kralja Kreza i perzijskog vladara Kira Velikog. Nakon što je Krezov pohod na Perzijsku Monarhiju nekoliko mjeseci ranije zaustavljen u taktički neodlučnoj bitci kod Pterije, Kir je unatoč početku zime odbio raspustiti vojsku te krenuti u pohod protiv Lidije nadajući se kako je Krez već raspustio svoju vojsku. Ipak, kada su se vojske susrele na ravnici sjeverno od lidijskog glavnog grada Sarda, ispostavilo se kako su Lidijci bili trostruko brojniji od perzijske vojske. Ipak, Kir Veliki ih je vojno potpuno potukao te nakon dvotjedne opsade zauzeo Sard čime je Lidijska Monarhija bila osvojeno, odnosno pripojena Perzijskoj Monarhiji.
Suprostavljene snage
Prema Ksenofontu, Kir je imao ukupno 196.000 ljudi pod oružjem, od čega je bilo 31-70 tisuća Perzijanaca. Njihove jedinice sastojale su se od 20.000 pješaka koji su uključivali strijelce i praćkaše, te 10.000 elitnih pješaka poznatijih kao Perzijski besmrtnici. Osim navedenih snaga, Perzijanci su imali i izvrsnu konjicu, 20.000 lakih pješaka, te 20.000 kopljanika. Svi redovi perzijske vojske nosili su štit, osim strijelaca i praćkaša. Ostale trupe činilo je 42.000 Arapa, Armenaca i Medijaca, koju su sveukupno brojali 126.000 pješaka. Također, u perzijskoj vojsci sudjelovalo je i 300 deva, 300 bojnih kola, te 5-6 opsadnih tornjeva koji su pojedinačno primali po 20 vojnika. Budući kako su se na bojnim kolima nalazili po jedan građanin i jedan vojnik, ukupan broj vojnika iz navedenih redova iznosio je iznad 1000.
Određeni historičari tvrde kako je Krez zapovjedao vojnom silom od 420.000 ljudi, koja je uključivala 60.000 Babilonaca, te 300.000 pješaka i 60.000 konjanika iz Lidije, Frigije, Kapadokije, te okolnih zemalja. Također, spominje se i 120.000 Egipćana i 300 bojnih kola sa oko 500 vojnika.
Ove brojke postavio je Ksenofont, a unatoč tome kako postoji sumnja modernih historičara u njihovu ispravnost, one daju realan omjer snaga između dviju vojski. Ipak, smatra se kako je otprilike polovica od navedenih vojnika sudjelovala u bitci kod Timbre.
Bitka
Brojčanu inferiornost Kirove vojske antički izvori temelje na pretrpljenim gubicima u bitci kod Pterije. Krez je zahvaljujući blizini jonskih luka gubitke brzo nadokandio grčkim, egipatskim i drugim plaćenicima.
Perzijance je najviše zabrinjavala lidijska konjica, ali je Kirov general Harpag na temelju iskustva kod Pterije došao na genijalnu ideju. Primijetivši kako su lidijski konji nenaviknuti na prizor i miris deva, odlučio je na dotad transportne deve postaviti naoružane jahače i organizirati ih kao prvu jedinicu bojnih deva u historiji. Oni su postavljeni na ključna mjesta u perzijskom borbenom rasporedu.
Kada su lidijski konjanici krenuli u napad nastojeći obuhvatiti i opkoliti brojčano slabiju perzijsku vojsku, njihov je napad prvo dezorganiziran vatrom strijelaca s opsadnih tornjeva, da bi u ključnom trenutku na njih krenule jedinice na devama. To je dovelo do sveopće pomutnje u lidijskim redovima. Dio lidijskih konjanika, svjestan da ne može koristiti svoje uspaničene konje, pokušao se boriti pješke ali se ispostavilo kako to nije u stanju. To je dovelo do kolapsa lidijskog borbenog poretka i razbijanja lidijske vojske. Njeni ostaci su se povukli pod zidine Sarda. Prema Herodotu, dio egipatskih plaćenika se na bojnom polju predao Kiru Velikom koji ih je odlučio zadržati u Maloj Aziji.
Posljedice
Nakon bitke kod Timbre svi lidijski teritoriji bili su anektirani Perzijskoj Monarhiji, uključujući i grčke polise u Joniji i Eoliji što je kasnije dovelo do sukoba Perzijanaca i Grka. Preostali lidijski vojnici povukli su se u grad Sard, koji je osvojen nakon kratkotrajne opsade. Prema grčkom historičaru Herodotu, perzijski vladar Kir Veliki poštedio je Krezov život i uzeo ga kao savjetnika, što proturječi nekim prijevodima Nabonidovih kronika u kojima se navodi kako je lidijski kralj bio pogubljen. Bitka kod Timbre je postala jednom od najvažnijih antičkih bitaka i zbog toga što je omogućila prvi neposredni kontakt Stare Grčke s Perzijskom Monarhijom što je kao posljedicu imalo grčko-perzijske ratove, ali i vjekovnu olakšanu trgovačku i kulturnu razmjenu.
Um el Buagi (pokrajina)
Um el Buagi (arapski: ولاية أم البواقي / Wilāyat Umm al-Bawāqī) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.
Geografske karakteristike
Um el Buagi se prostire na sjeveroistoku zemlje na površini od 6.783 km² u kojoj živi 621,612 stanovnika. Većina teritorija Um el Buagija (80 %) prostire se po visoravni južnog Masiva Tel Atlasa prosječne nadmorske visine od 800 do 1000 m, sa mjestimičnim depresijama gdje se nalaze sabke (slaništa). Planine zauzimaju samo 13% njegove površine, i nadovezuju se na istoku sa planinama Masiva Aures.
Pokrajina Um el Buagi graniči sa slijedećim Alžirskim pokrajinama na sjeverozapadu sa Konstantinom, na sjeveru sa Gelmom, na sjeveroistoku sa Suk Ahrasom. Sa zapada graniči sa Milom, sa istoka sa Tebesom i sa juga sa Milom i Henšelom.
Vanjske veze
Souk Ahras Province
Kosmos-727
Kosmos-727 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-727 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 16. aprila 1975. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-727 je bio osmatrački satelit.
Tisovac Žumberački
Tisovac Žumberački je naselje koje se nalazi u sastavu Grada Samobora, Zagrebačka županija. Površina naselja iznosi 1,9 km2.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 7 stanovnika te 5 obiteljskih kućanstava.
Koraljna obala (Fidži)
Koraljna obala (engleski: Coral Coast) je dio obale fidžijskog otoka Viti Levu, koji se proteže između gradova Sigatoke i Suve. Koraljna obala poznata je kao jedan od nekoliko turističkih centara na Fidžiju.
Koraljna obala izrazito je važna turistička lokacija, a duž područja se nalazi niz hotela i odmarališta koji čine značajan dio turističkih prihoda Fidžija. Središte Koraljne obale nalazi se u donjem toku rijeke Sigatoke, u blizini istoimenog grada. Ponuda uključuje uživanje u prirodnim bogatstvima Fidžija, druženje s lokalnim stanovništvom u obližnjim selima te kušanje fidžijske nacionalne kuhinje.
Jedno od najpoznatijih mjesta na obali je Pacific Harbour, odmaralište koje obiluje brojnim sportskim aktivnostima, kao što su jet ski ili ronjenje.
Kosmos-728
Kosmos-728 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-728 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 18. aprila 1975. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-728 je bio osmatrački satelit.
El Coyote, Playa Vicente
El Coyote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Playa Vicente.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Calumet City, Illinois
Calumet City je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 37.042 stanovnika.
Pissione, Vibo Valentia
Pissione je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 280 m.
San Paolo, Forlì-Cesena
San Paolo je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 563 m.
Barrio la Laguna, Tancanhuitz
Barrio la Laguna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tancanhuitz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
Gajevi (Šamac)
Gajevi su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Šamac koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 626 stanovnika.
Los Otates, Penjamillo
Los Otates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Penjamillo.
Torretta
Torretta ima više značenja:
Dixon, Iowa
Dikson je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 247 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 247 stanovnika, što je 29 (10,5%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Guslač na krovu
Guslač na krovu (engl. Fiddler on the Roof), je američki mjuzikl iz 1964. Jerry Bock je napisao glazbu a Sheldon Harnick libreto. Broadwaysku praizvedbu režirao je Jerome Robbins. Scenario je napisao Joseph Stein.
Mjuzikl se temelji na romanu Šaloma Alejhema Tewje der Milchiger ("Tevje, raznosač mlijeka", originalno objavljen na jidišu 1894.) Radnja se odigrava u Anatevki, izmišljenom shtetlu (židovsko selo), u židovskoj oblasti u Carskoj Rusiji. Glavna osoba, Tevje, nastoji očuvati židovske tradicije dolazeći na taj način u sukob sa svojim kćerkama i njihovim nastojanjima da se udaju za osobe koje nisu izabrane na tradicionalan način. Ovi obiteljski konflikti odigravaju se paralelno s nemirima koji nagovještavaju pogrome Židova i pokazuju političke suprotnosti u Carskoj Rusiji. Tevje objašnjava da bi bez svojih tradicija bili nesigurni kao "guslač na krovu".
Melodije u mjuziklu pripadaju klezmer glazbi. Najpoznatija melodija je "If I were a rich man", (hr. "Kada bih bio bogat"). Hrvatska premijera izvedena je 1970. u zagrebačkom gradskom kazalištu 'Komedija'.
Redatelj Norman Jewison je filmatizirao mjuzikl 1971. Chaim Topol je odigrao glavnu ulogu a film je snimljen u Lekeniku.
Kasilof, Alaska
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 549, što je 78 (16,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Torrette
Torrette ima više značenja:
Lupuiești, Roșiile
Lupuiești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Roșiile.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Osage County, Oklahoma
je okrug u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 47.472, što je 3.035 (6,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Torrevecchia
Torrevecchia ima više značenja:
Colonia Militar Elpidio Berlanga de León, Ensenada
Colonia Militar Elpidio Berlanga de León je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 747 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
La Rosita, Burgos
La Rosita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Burgos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Pratovalle, Arezzo
Pratovalle je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 549 m.
Topolje (Ivanić-Grad)
Topolje je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji. Nalazi se u sastavu grada Ivanić-Grada. Naselje se proteže na površini od 31,45 km². Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine Topolje ima 117 stanovnika koji žive u 44 kućanstva. Gustoća naseljenosti iznosi 3,72 st./km².
Pisari (Šamac)
Pisari su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Šamac koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 608 stanovnika.
Colonia Mota, Iguala de la Independencia
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 730 m.
Mónica Uribe
Monica Uribe (Medellín, Kolumbija) kolumbijska je glumica i model.
Biografija
Monica je rođena u Kolumbiji. Karijeru započinje 2004. u telenoveli Dora, la celadora. 2005. glumi Lucíju u telenoveli Por amor a Gloria.
2006. dobiva prvu glavnu ulogu u telenoveli Floricienta - Colombia. Ta ju je uloga proslavila i učinila je popularnom. 2009. glumi Lorenu u Verano en Venecia.
Torri
Torri ima više značenja:
Hipoteza o multiregionalnom porijeklu modernog čovjeka
thumb|300px|right|Prikaz evolucije modernih ljudi putem multiregionalne teorije [[ljudska evolucija|ljudske evolucije. Vodoravne linije predstavljaju genski tok "multiregionalne evolucije" između regionalnih loza. U Weidenreichovom izvornom grafiku (koji je precizniji od predstavljenoga) postojale su i dijagonalne linije između populacija, npr. između afričkog H. erectusa i arhajskih Azijaca, te između azijskog H. erectusa i arhajskih Afrikanaca. To je stvorilo "rešetku" (kako ju je Wolpoff nazvao) ili "mrežu" koja je naglašavala genski tok između geografskih regija i vremena. Važno je upamtiti da populacije na grafikonu nisu posebne, tj. da ne predstavljaju različite vrste, već da su primjerci u dugoj lozi koja je prošla kroz opsežan genski tok.]]
Hipoteza o multiregionalnom porijeklu modernog čovjeka naučni je model koji pruža alternativno objašnjenje za obrazac ljudske evolucije od šire prihvaćenog modela "Iz Afrike".
Prema multiregionalnoj evoluciji, ljudska vrsta prvi put se pojavila prije oko 2 miliona godina i potonja ljudska evolucija odvijala se kontinuirano unutar samo jedne ljudske vrste. Ta vrsta obuhvata sve arhajske ljudske forme kao što su H. erectus i Neandertalci, kao i moderne forme i u cijelom svijetu evoluirala je u raznoliku populaciju modernog Homo sapiens sapiensa. Prema toj teoriji, mehanizam klinalne varijacije po modelu "Centar i rub" pružio je neophodnu ravnotežu između genskog drifta, genskog toka i prirodne selekcije u pleistocenu, te omogućio cjelokupnu evoluciju kao globalne vrste uz očuvanje regionalnih razlika u nekim morfološkim osobinama. Zastupnici multiregionalizma ukazuju na fosilne i genomske podatke i kontinuitet arheoloških kultura kao dokaze svoje hipoteze.
Pregled
Multiregionalnu hipotezu 1984. su godine predložili Milford H. Wolpoff, Alan Thorne i Xinzhi Wu. Wolpoff pripisuje glavni utjecaj Weidenreichovoj "policentričnoj" teoriji o porijeklu čovjeka, ali upozorava da se ona ne smije miješati sa poligenizmom ili Coonovim modelom koji je minimalizirao genski tok. Prema Wolpoffu, William W. Howells je u svojim objavama tokom pet decenija krivo shvaćao multiregionalizam i miješao je Weidenreichovu teoriju sa poligeničnim "modelom svijećnjaka":
""Kako se multiregionalna evolucija počela stigmatizirati kao poligenija? Vjerujemo da to potiče iz miješanja Weidenreichovih ideja, a na koncu i naših, sa Coonovim. Historijski razlog za povezivanje Coonovih i Weidenreichovih ideja potekao je iz neispravne karakterizacije Weidenreichovog policentričnog modela kao "modela svijećnjaka" (Howells, 1942, 1944, 1959, 1993), što je učinilo njegov policentrični model mnogo sličnijim Coonovom nego što je on zapravo bio.""
Wu je 1998. osnovao multiregionalni model specifično za Kinu koji je nazvao "Kontinuitet sa [slučajnom] hibridizacijom". Wuova varijanta primjenjuje multiregionalnu hipotezu samo na istočnoazijske fosilne zapise, što je popularno među kineskim naučnicima. Međutim, James Leibold, politički historičar moderne Kine, smatra podršku Wuovom modelu velikim dijelom ukorijenjenu u kineskom nacionalizmu. Izvan Kine, multiregionalna hipoteza ima ograničenu podršku, koja dolazi od malog broja paleoantropologa.
"Klasični" nasuprot "slabom" multiregionalizmu
Chris Stringer, vodeći zagovornik šire prihvaćene teorije o nedavnom afričkom porijeklu, u kasnim 80-im i 90-im je u nizu objava raspravljao sa multiregionalistima kao što su Wolpoff i Thorne. Stringer opisuje kako smatra da se prvobitna multiregionalna hipoteza s vremenom promijenila u slabiju varijantu koja sada Africi pruža mnogo veću ulogu u ljudskoj evoluciji, uključujući i anatomsku modernost (i kao posljedicu toga manje regionalnog kontinuiteta nego što je prvobitno pretpostavljeno).
Stringer razlikuje prvobitni ili "klasični" multiregionalni model, onaj koji je postojao od svog nastanka 1984. do 2003. godine, od "slabe" varijante nakon 200.3 godine, koja "se približila modelu asimilacije".
Morfološki kladusi
thumb|190px|right|Replika lubanje Homo erectusa Sangiran 17 iz Indonezije koja pokazuje tup ugao lica i svoda lubanje ustanovljenog na osnovu poklapanja kostiju na čelu. thumb|180px|right|Odljev lubanje anatomski modernog čovjeka (primjerak Kow Swamp 1) iz Australije, čiji ugao lica i svoda odgovara onom kod primjerka Sangiran 17 (Wolpoffova rekonstrukcija).
Zagovornici multiregionalne hipoteze vide regionalni kontinuitet nekih morfoloških osobina u cijelom svijetu tokom pleistocena kao dokaz protiv modela o jedinstvenoj zamjeni iz Afrike. Općenito se raspoznaju tri glavne regije: Evropa, Kina i Indonezija (u koju se često uključuje Australija). Wolpoff upozorava da se kontinuitet nekih skeletalnih osobina u tim regijama ne treba posmatrati u rasnom kontekstu, nego da ih treba nazivati morfološkim kladusima, koje se definira kao skupine osobina koje "jedinstveno karakteriziraju jednu geografsku regiju". Prema Wolpoffu i Thorneu (1981): "Ne posmatramo morfološki kladus kao jedinstvenu liniju, niti vjerujemo da je neophodno izvoditi određeni taksonomski status za njega". Kritičari multiregionalizma ističu da ni jedna ljudska osobina nije jedinstvena za jednu geografsku regiju (tj. ograničena na jednu populaciju i nepostojeća kod bilo koje druge), ali Wolpoff et al. (2000) navode da regionalni kontinuitet prepoznaje samo kombinacije osobina, ne osobine ako im se induvidualno pristupa, što je tačka koju drugdje uspoređuju sa forenzičkom identifikacijom ljudskog skeleta:
""Regionalni kontinuitet... nije tvrdnja da se takve osobine ne javljaju drugdje; genetska struktura ljudske vrste čini takvu mogućnost izrazito nevjerovatnom. Može postojati jedinstvenost u kombinaciji osobina, ali nije vjerovatno da je ijedna pojedina osobina bila jedinstvena za jedan naročit naročit dio svijeta, mada se to može tako činiti zbog nepotpunih uzoraka koje nam pruža nedosljedni ljudski fosilni zapis.""
El Valle, San Julián
El Valle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Julián.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2092 m.
Kosmos-729
Kosmos-729 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Hipoteza o multiregionalnom porijeklu modernog čovjeka
Indonezija, Australija
Thorne je smatrao da je u Indoneziji i Australiji bilo regionalnog kontinuiteta za morfološki kladus. Smatra se da se ta sekvenca sastoji od najranijih fosila iz Sangirana na Javi koji se mogu pratiti kroz Ngandong i naći kod recentnih australskih aboridžina. Andrew Kramer je 1991. testirao 17 predloženih osobina morfološkog kladusa. Otkrio je da: "ukupno osam od sedamnaest nemetričkih osobina povezuju Sangiran sa modernim Australcima" i da one "ukazuju na morfološki kontinuitet, koji nagovještaju prisustvo genetskog kontinuuma u Australaziji barem tokom zadnjih milion godina", ali Colin Groves kritizira Kramerovu metodologiju, ističući da polaritet osobina nije testiran te da je istraživanje zapravo neubjedljivo. Dr. Phillip Habgood otkrio je da su osobine koje su se smatrale jedinstvenima za australazijsku regiju zapravo pleziomorfične:
Kosmos-729
Kosmos-729 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 22. aprila 1975. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 725 kilograma. Kosmos-729 je bio vojni navigacioni satelit.
Hipoteza o multiregionalnom porijeklu modernog čovjeka
Indonezija, Australija
""...očigledno je da su sve osobine zadane... kao "osobine kladusa", koje povezuju materijal indonezijskog Homo erectusa sa lubanjama australskih aboridžina, zadržane primitivne osobine prisutne na lubanjama Homo erectusa i arhajskog Homo sapiensa. Mnoge se također često mogu naći na lubanjama i čeljustima anatomski modernog Homo sapiensa sa ostalih geografskih lokacija, a naročito su rasprostranjene na robusnim mezolitskim skeletima iz Sjeverne Afrike.""
Vari, Macerata
Vari je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Hipoteza o multiregionalnom porijeklu modernog čovjeka
Indonezija, Australija
Ipak, bez obzira na tu kritiku Habgood (2003) dopušta ograničen regionalni kontinuitet u Indoneziji i Australiji, priznavši četiri pleziomorfične osobine koje se ne javljaju u tako jedinstvenoj kombinaciji na fosilima u bilo kojoj drugoj regiji; sagitalno ravna čeona kost, sa posteriornom pozicijom minimalne frontalne širine, izraženim prognatizmom lica i zigomaksilarnim kvrgama. Ta kombinacija, tvrdi Habgood, posjeduje "određenu australnost".
Wolpoff, isprva skeptičan po pitanju Thorneovih tvrdnji, uvjerio se u njih prilikom rekonstrukcije lubanje br. 17 Homo erectusa iz Sangirana u Indoneziji, gdje ga je iznenadilo to da ugao lica i svoda lubanje, po svom pretjeranom prognatizmu, odgovara lubanji br. 1 australskog modernog čovjeka iz močvare Kow. Za razliku od njega, Durband (2007) navodi da su "osobine koje se navode u svrhu prikazivanja kontinuiteta između primjerka Sangiran 17 i primjerka iz močvare Kow nestale u novoj, više ortognatskoj rekonstrukciji tog fosila koja je nedavno dovršena". Baba et al, koji su nedavno restaurirali lice primjerka Sangiran 17, zaključili su: "regionalni kontinuitet u Australaziji mnogo je manje rasprostranjen nego što to tvrde Thorne i Wolpoff".
Kina
thumb|240px|left|Replika lubanje Homo erectusa ("pekinškog čovjeka") iz Kine.
Xinzhi Wu zagovara morfološki kladus u Kini koji se proteže tokom pleistocena i kojeg karakterizira kombinacija 10 osobina. Smatra se da je sekvenca počela sa lantianskim i pekinškim čovjekom, upraćena je do primjerka Dali, do kasnopleistocenskih primjeraka (npr. Liujiang) i recentnih kineskih. Habgood je 1992. kritizirao Wuov popis, istaknuvši da se većina od navedenih 10 osobina u kombinacijama redovno javlja na fosilima izvan Kine. Ipak je naglasio da su tri kombinacije (neudubljen korijen nosa, neisturene okomito usmjerene kosti nosa i ravnost lica) u fosilnim zapisima jedinstvene za kinesku regiju i da bi mogle biti dokaz ograničenog regionalnog kontinuiteta. Međutim, prema Chrisu Stringeru, u Habgoodovo istraživanje nije uključeno dovoljno primjeraka iz Sjeverne Afrike, od kojih mnogi imaju malenu kombinaciju koju je smatrao specifičnom za kinesku regiju.
Mnogi antropolozi odbacili su ravnost lica kao osobinu morfološkog kladusa, zato što se ona može naći na mnogim ranim afričkim fosilima Homo erectusa pa se zbog toga smatra pleziomorfičnom, ali Wu je odgovorio da se forma ravnosti lica u kineskim fosilnim zapisima čini različitom od ostalih (tj. primitivnih) formi. Toetik Koesbardiati je u svom doktorskom radu "On the Relevance of the Regional Continuity Features of the Face in East Asia" također zaključila da je ta forma ravnosti lica jedinstvena za Kinu (tj. tu se javlja često, a drugdje rijetko), ali upozorava da je to jedini dostupan dokaz regionalnog kontinuiteta: "Samo dvije osobine pokazuju tendenciju koju navodi multiregionalni model: ravnost gornjeg dijela lica izražena tupim nazalno-čeonim uglom i ravnost srednjeg dijela lica izražena tupim zigomaksilarnim uglom".
Lopatasti sjekutići se često navode kao dokaz regionalnog kontinuiteta u Kini. Međutim, Stringer (1992) je otkrio da su takvi sjekutići prisutni kod više od 70% ranoholocenskog fosilnog primjerka iz Vadi Halfe u Sjevernoj Africi, kao i to da su česti drugdje. Frayer et al. (1993) kritizirali su Stringerovu metodu ocjenjivanja lopatastih sjekutića. Oni raspravljaju o činjenici da postoje različite razine izraženosti te osobine, npr. u tragovina (+), djelimično (++) i znatno (+++), ali da ih je Stringer nepravilno sve spojio u jednu grupu: "...kombiniranje tih kategorija na taj način biološki je besmisleno i varljivo, budući da se ta statistika ne može pravilno uspoređivati sa vrlo visokom učestalošću te iste kategorije za Istočnoazijce." Paleoantropolog Fred H. Smith (2009) također naglašava: "Obrazac lopatastosti sjekutića je taj koji se identificira kao istočnoazijska regionalna osobina, a ne samo pojava lopatastosti bilo koje vrste". Multiregionalisti tvrde da se znatno (+++) lopatasti sjekutići često javljaju jedino u Kini i imaju manje od 10% učestalosti pojavljivanja drugdje.
Evropa
thumb|400px|right|Usporedba lubanje modernog čovjeka (lijevo) i neandertalca (desno).
David W. Frayer još od 1990-ih opisuje ono što smatra morfološkim kladusom u Evropi. Sekvenca počinje sa najstarijim primjercima neandertalaca (Krapina i lubanje iz Saccopastorea) i proteže se kroz srednji i kasni pleistocen (npr. La Ferrassie 1) do pećine Vindija, gornjopaleolitskih kromanjonaca i recentnih Evropljana. Iako mnogi paleontolozi smatraju neandertalce i kromanjonce morfološki različitima, Frayer zadržava sasvim suprotno mišljenje i ističe njihove sličnosti, za koje tvrdi da su dokazi regionalnog kontinuiteta:
""Suprotno Brauerovoj nedavnoj izjavi da postoji velik i općepriznat morfološki jaz između neandertalaca i ranih modernih ljudi, stvarni dokazi koje nam pruža opsežan fosilni zapis kasnopleistocenske Evrope pokazuju znatan kontinuitet između neandertalaca i kasnijih Evropljana.""
Frayer et al. (1993) smatraju da u kombinaciji postoje barem 4 osobine koje su jedinstvene za evropske fosilne zapise: horizontalan, ovalan foramen mandibulae, anteriorna mastoidna kvrga, nadinionsko udubljenje i smanjenje širine nosa povezano sa smanjenjem veličine zuba. Po pitanju posljednjeg, Frayer opaža slijed sužavanja nosa kod neandertalaca, prateći ga do lubanja u kasnom gornjem paleolitu i holocenu (mezolitu). Drugi osporavaju njegove tvrdnje, ali je dobio podršku od strane Wolpoffa, koji kasne neanderstalske primjerke po obliku nosa smatra "prijelaznim" između ranijih neandertalaca i kasnijih kromanjonaca. Na osnovu ostalih sličnosti na lubanji, Wolpoff et al. (2004) zastupaju znatan udio neandertalaca kod modernih Evropljana.
Novije tvrdnje u vezi sa kontinuitetom skeletalne morfologije u Evropi fokusiraju se na fosile i sa neandertalskim i sa modernim anatomskim osobinama kako bi pružile dokaze za križanje, a ne zamjenu. U primjere spadaju Dječak iz Lapeda, pronađen u Portugalu i donja čeljust Oase 1 iz Pećine sa kostima (Peștera cu Oase) u Rumuniji, iako neki osporavaju Dječaka iz Lapeda.
Genetski dokazi
thumb|240px|right|Stablo ljudske mitohondrijske DNK. "Mitohondrijska Eva" je pri vrhu dijagrama, pored zupčaste strelice koja pokazuje na "Outgroup", a njezina udaljenost od svih neafričkih grupa ukazuje na to da se mitohondrijske loze današnjih ljudi sjedinjuju u Africi.
Frauendorf
Frauendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Oberšprevald-Lauzic. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 779 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12066064.
Hipoteza o multiregionalnom porijeklu modernog čovjeka
Mitohondrijska Eva
""Kada su prvi put objavljeni, rezultati sa mitohondrijskom Evom bili su vidno nepodudarni sa multiregionalnom evolucijom i pitali smo se kako bi se to dvoje moglo uskladiti.""
Frauendorf
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Oberšprevald-Lauzic Frauendorf se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Oberšprevald-Lauzic. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 100 metara. Površina opštine iznosi 20,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 779 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 38 stanovnika/km².
Hipoteza o multiregionalnom porijeklu modernog čovjeka
Mitohondrijska Eva
Multiregionalisti su odgovorili na ono što vide kao mane u teoriji o Evi i pružili su protivne genetske dokaze. Wu i Thorne sumnjaju u pozdanost molekularnog sata korištenog za ustvrđivanje Evine starosti. Multiregionalisti ističu da mitohondrijska DNK sama ne može isključiti križanje između ranih modernih i arhajskih ljudi, budući da su se prilikom križanja mitohonrdijske loze arhajskih ljudi mogle izgubiti zbog genetskog drifta ili selektivnog zamaha. Wolpoff, na primjer, iznosi da Eva "nije najrecentniji zajednički predak svih živih ljudi" budući da "mitohondrijska historija nije populacijska historija".
Кладушница
Кладушница је насеље у Србији у општини Кладово у Борском округу. Према попису из 2002. било је 727 становника (према попису из 1991. било је 904 становника).
Hipoteza o multiregionalnom porijeklu modernog čovjeka
MtDNK neandertalaca
Sekvence mtDNK neandertalaca iz Feldhofera i pećine Vindija značajno su drukčije od mtDNK modernog čovjeka. Međutim, multiregionalisti su raspravljali o činjenici da je prosječna razlika između sekvence iz Feldhofera i one modernih ljudi manja od razlike među podvrstama šimpanze, te da se stoga može zaključiti da su neandertalci ipak bili ljudi i dio iste linije unatoč tome što su bili različita podvrsta.
Кладушница
Демографија
У насељу Кладушница живи 600 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,0 година (40,5 код мушкараца и 45,5 код жена). У насељу има 219 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,32.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Hipoteza o multiregionalnom porijeklu modernog čovjeka
Nuklearna DNK
Prvobitna analiza DNK Y kromosoma, koja se, kao i mitohondrijska DNK, nasljeđuje od samo jednog roditelja, bila je dosljedna modelu nedavne afričke zamjene. Međutim, mitohondrijski i podaci sa Y hromosoma nisu se mogli objasniti istom ekspanzijom modernog čovjeka iz Afrike; ekspanzija Y hromosoma uključivala bi genetsko miješanje koje bi zadržalo regionalno lokalne mitohondrijske linije. Uz to, podaci sa Y hromosoma ukazali su na kasnije širenje nazad u Afriku iz Azije, pokazavši da genski tok među regijama nije bio jednosmjeran.
Rana anazliza 15 nekodirajućih nalazišta X hromosoma otkrila je dodatne nepodudarnosti sa hipotezom nedavne afričke zamjene. Ta analiza pronašla je višemodalnu distribuciju vremena srastanja do najmlađeg zajedničkog pretka za ta nalazišta, u suprotnosti sa očekivanjima za nedavnu afričku zamjenu; bilo je više vremena srastanja prije gotovo 2 miliona godina nego što je za očekivati, što ukazuje na to da se jedna drevna populacija odvojila otprilike u vrijeme kada su se ljudi pojavili iz Afrike u vidu Homo erectusa, a ne u novije vrijeme kako nagovještavaju mitohondrijski podaci. Iako je većina tih nalazišta X hromosoma pokazala veću raznolikost u Africi, što je u skladu sa afričkim porijeklom, nekolicina je nalazišta pokazala veću raznolikost u Aziji nego u Africi. Za četiri od 15 genskih nalazišta koja jesu pokazala veću raznolikost u Africi, njihova varirajuća raznolikost ovisno o regiji nije se mogla objasniti širenjem iz Afrike, što hipoteza o nedavnoj afričkoj zamjeni zatijeva.
U analizi i osvrtu na genetske loze 25 hromosomskih regija iz 2005. godine Alan Templeton je pronašao tragove više od 34 pojave genskog toka između Afrike i Evroazije. Od njih je 19 bilo povezano sa kontinuiranom ograničenom razmjenom gena kroz barem posljednjih 1,46 miliona godina; samo ih je 5 bilo u vezi sa nedavnim širenjem iz Afrike u Evroaziju. Tri su bile u vezi sa prvobitnim širenjem Homo erectusa iz Afrike prije oko 2 miliona godina, 7 sa kasnijim širenjem iz Afrike (do kojeg je došlo u vrijeme širenja ašelske tehnologije), te još nekoliko sa ostalim genskim tokovima kao što su širenje iz Evroazije nazad u Afriku i najnovije širenje iz Afrike. Templeton je odbacio hipotezu o nedavnoj afričkoj zamjeni sa sigurnošću većom od 99% (p < 10−17).
Drevna DNK
Novije analize DNK izdvojene direktno iz neandertalskih primjeraka ukazuju na to da su oni ili njihovi preci doprinijeli genomu svih ljudi izvan Afrike, što znači da je došlo do određene razine miješanja sa neandertalcima prije nego što su zamijenjeni. Također se pokazalo da su denisovani križanjem doprinijeli DNK Melanezijaca i Australaca.
Do 2006. direktno izdvajanje DNK iz određenih primjeraka arhajskih ljudi postalo je moguće. Prve analize koncentrirale su se na neandertalsku DNK i ukazale na to da doprinos neandertalaca ljudskom genetskom diverzitetu nije bio viši od 20%, sa najvjerojatnijom vrijednosti u vrijednosti od 0%. Međutim, do 2010. detaljno sekvenciranje DNK neandertalskih primjeraka iz Evrope ukazalo je da je doprinos bio viši od nule, pri čemu su neandertalci dijelili 1-4% više genetskih varijanti sa današnjim neafrikancima nego sa današnjim ljudima iz subsaharske Afrike. Krajem 2010. otkriveno je da nedavno pronađeni neandertalski arhajski čovjek, denisovski čovjek iz južnog Sibira, dijeli 4-6% više svog genoma sa današnjim melanezijskim ljudima nego sa bilo kojom drugom grupom, što pruža podršku lateralnom prijenosu gena između dvije regije izvan Afrike. U augustu 2011. uočeno je da aleli ljudskog leukocitnog antigena iz genoma arhajskih denisovana i neandertalaca pokazuju obrasce u populaciji današnjih ljudi, ukazujući na porijeklo od tih neafričkih populacija; ono je kod modernih Evropljana prisutno u vrijednosti od 50%, kod Azijaca 70%, a kod stanovnika Papue Nove Gvineje 95%. Zastupnici multiregionalne hipoteze vjeruju da kombinacija regionalnog kontinuiteta unutar i izvan Afrike i lateralnog prijenosa gena među različitim regijama svijeta podržava multiregionalnu hipotezu. Međutim, zastupnici teorije "Iz Afrike" također to objašnjavaju činjenicom da se genetske promjene događaju na regionalnoj umjesto kontinentalne osnove, a međusobno bliske civilizacije vjerovatno će dijeliti određene jednonukleotidne polimorfizme specifične za tu regiju, u isto vrijeme dijeleći i većinu ostalih gena. Teorija selidbenog kalupa (A=Mt) ukazuje na to da bismo, ovisno o potencijalnom doprinosu neandertalskih predaka, mogli izračunati postotak doprinosa neandertalske mtDNK ljudskoj vrsti. Budući da ne znamo tačan selidbeni kalup, nismo u stanju unijeti ispravne podatke koji bi neoborivo pružili te odgovore.
Nedavno afričko porijeklo
Glavna suprotstavljena naučna hipoteza trenutno je nova hipoteza o jedinstvenom porijeklu, koja predlaže da su moderni ljudi nastali kao nova vrsta u Africi prije 100 do 200 000 godina, iselili se iz Afrike prije 50 do 60 000 godina i zamijenili postojeće ljudske vrste kao što su Homo erectus i neandertalci, uz ograničeno križanje: barem jednom sa neandertalcima i jednom sa denisovanima. Razlikuje se od multiregionalne hipoteze u tome da multiregionalni model predviđa križanje sa lokalnjim ljudskim populacijama pri bilo kojoj takvoj migraciji.
Tebaniklin
Tebaniklin (Ebanicline, ABT-594) je lek koji je razvilo preduzeće Abbott. On deluje kao parcijalni agonist neuronskih nikotinskih acetilholinskih receptora. Tebaniklin se vezuje za α3β4 i α4β2 receptore. Ovaj lek je razvijen kao manje toksični analog epibatidina, koji ima oko 200x jače analgetskog dejstvo od morfina, ali je veoma toksičan.
Pozzaglio ed Uniti, Cremona
Pozzaglio ed Uniti je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.