cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Softverska licenca
Najčešće restriktivne mere
Vlasnik ovakve vrste softvera najčešće ograničava broj kompjutera na koji se softver može instalirati. Ova restriktivna mera se najčešće uvodi kroz neku od sledećih tehničkih mera: uvođenja neophodnosti aktivacije softvera pre prvog korišćenja na određenoj mašini, uvođenja serijskog broja, hardverskog ključa ili neke od postojećih vrsta zaštite od kopiranja. Vlasnik još i može da distribuira verzije programa kojima nedostaju funkcionalnosti ili grupe funkcionalnosti, ili verzije u kojima su aktivna samo određena polja. Ovakve verzije softvera se najčešće distribuiraju za nekomercijalnu i neprofitnu upotrebu ili za korišćenje u edukativne svrhe. Restriktivne mere variraju u zavisnosti od licence. Na primer:
Licence slobodnog i otvorenog koda
Glavna posledica forme licenciranja slobodnog softvera je da prihvatanje uslova licence nije obavezno u svim slučajevima. Krajnji korisnik može da koristi, proučava i menja softver bez prihvatanja uslova licence. Međutim, ukoliko korisnik želi da distribuira softver, mora da prihvati, i obavezan je da poštuje, softversku licencu.
Primeri dopuštajućih licenci slobodnog softvera su BSD licence i MIT licenca, koje krajnem korisniku softvera daju neograničenu slobodu da koristi, proučava i menja softver i sadrže minimalne zahteve vezane za redistibuciju ovog softvera. Ovakve licence daju korisniku mogućnost da njihov izvorni kod koriste kao deo softvera zatvorenog koda ili softvera zaštićenog vlasničkom softverskom licencom.
GNU opšta javna licenca
thumb|[[Ričard Stolman na prezentaciji treće verzije GNU opšte javne licence poznate pod skraćenicom GPLv3, MIT, Kembridž, Masačusets, SAD|right]]
GNU-ova opšta javna licenca je jedna od najkorišćenijih softverskih licenca. Stvorena je od strane Ričarda Stolmana za potrebe GNU pokreta. Ova licenca koristi linuks jezgro. GNU opšta javna licenca je najpopularniji i najpoznatiji primer jake ( kopileft ) licence koja, u svojoj suštini zahteva da izvedena dela budu dostupna pod istom licencom (kopileftom). Na osnovu ove filozofije, GNU opšta javna licenca primaocu računarskog programa daje prava iz definicije slobodnog softvera i koristi pravila kopilefta da bi osigurala očuvanje tih sloboda, čak i u slučajevima kada je delo izmenjeno na bilo koji način. U tome se razlikuje od popustljivih licenca za slobodni softver, na primer od BSD licence. Postoje tri verzije ove licence.
GNU-ova manje opšta javna licenca
GNU-ova manje opšta javna licenca je izmenjena GNU-ova opšta javna licenca, i ta izmena je čini manje strogom, tj. popustljivijom licencom od osnovne. Namenjena je softverskim bibliotekama. Ova licenca je dizajnirana kao kompromis između jake, kopileft, GNU opšte javne licence i propustljivih, licenca otvorenog koda. Takođe postoji i GNU-ova licenca za slobodnu dokumentaciju, čija je prvobitna svrha bila korišćenje sa dokumentacijom za GNU softver, ali je usvojena i u druge svrhe, kao što je projekat Vikipedije.
BSD licence
BSD licence su porodica licenci otvorenog koda. Originalna BSD licenca je bila korišćena za BSD, varijantu operativnog sistema Juniks koja je razvijana ranih 1970-ih godina na univerzitetu Berkli, po čemu je i dobila ime. Originalni vlasnici ove licence je bio upravni odbor Univerziteta u Kaliforniji, jer je BSD bio napisan na Berkli-ju, koji je deo tog univerziteta. Obzirom da je licenca otvorenog koda, BSD licenca pruža minimalne restriktivne mere koje se odnose na korišćenje softvera, nasuprot poznatim kopileft licencama. Postoji nekoliko formi ove licence:
MIT licenca
MIT licenca svoje poreklo vuče iz Masačusetskog instituta tehnologije (MIT) kome i duguje svoje ime. Ova licenca je licenca otvorenog koda, i kao takva dozvoljava ponovno korišćenje sopstvenog softvera dokle god sve kopije licenciranog softvera sadrže pun tekst i sve uslove ove licence. Licenca je kompatibilna i može se koristiti u kombinaciji sa GNU opštom javnom licencom.
MIT licenca je slična varijanti BSD licence sa tri klauzule, sa tim izuzetkom da BSC licenca sadrži zabranu korišćenja imena nosioca kopirajta u promociji softvera. Čak i gore pomenuta klauzula o reklamiranju postoji u pojedinim verzijama MIT licence.
Pravni aspekt softverskih licenci
Uz sve svoje prednosti, ove licence uvode i mnoge očigledne vidove rizika za potencijalnu odgovornost za prevaru u vezi sa intelektualnim vlasništvom i činjenje krivičnih dela za narušavanje autorskih i srodnih prava. Tipični projekat otvorenog koda je delo truda koje uključuje doprinose mnogih ljudi. Ovakav vid puštanja softvera u promet može da dovede do zabrinjavajućih pravnih okolnosti, sa tačke gledišta intelektualnih i autorskih prava jer stvara mnogo prilika za one koji u nekoj tački doprinose kodu ovakvog projekta da dođu u situaciju da mogu da unose štetan kod (što može značiti i unos računarskih virusa). Obzirom na veličinu projekata i na broj ljudi koji imaju pristup kodu, gotovo je nemoguće da se pregleda cela baza unosa i dopuna u kodu. Tipični oblici licenci ne sadrže nikakve unose o zastupanju intelektualnog vlasništva niti garancije u korist licence, već sadrži širok spektar taćaka koje koriste onome ko izdaje licencu, kao i onima koji su doprineli izradi.
Sa tačke gledišta licenci otvorenog koda, nude se brojne prednosti, ali se javljaju i nedostaci. Prednosti uključuju postojanje velikog spektra softverskog talenta kome je omogućen pristup, kao i tendenciju rasta i poboljšanja istog. Prednosti je i postojanje mogućnosti da se koristi softver približno istih mogućnosti kao i neki od skupljih softvera, čime se postiže i veća produktivnost, sa finansijske tačke gledišta. Nedostaci uključuju rizik od korišćenja softvera koji narušava intelektualna i autorska prava vlasnika. Nejasno definisani uslovi pojedinih licenci mogu da predstavljaju problem sami po sebi, što se više puta i pokazalo kao tačno u praksi.
Pored toga što obezbeđuju prava i određuju ograničenja vezana za korišćenje softvera, softverske licence obično sadrže odredbe kojima se regulišu obaveze i odgovornosti između stranaka obuhvaćenih ugovorom o licenciranju. Kod softverskih transakcija većih razmera (komercijalni softver), o ovim uslovima obično, u ime svih strana, pregovaraju pravnici specijalizovani za softverske licence. U poslednje vreme je primetan porast interesovanja za oblast softverskih licenci u okviru pravne nauke, kao i želja softverskih kompanija da uz pravnu pomoć zaštite svoj softver, kako usled pogrešnog licenciranja, ne bi bio zloupotrebljen ili distribuiran na neželjeni način.
Peru, New York
Peru je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.591, što je 77 (5,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Carrizo Springs, Texas
Carrizo Springs je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.368 stanovnika.
Semiteška voda
Semiteška voda je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 19,021 Da.
Civitaretenga, L'Aquila
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 219 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 799 m.
Warendorf
Varendorf je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 13 opštinskih središta okruga Varendorf. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 38.268 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5570052, NUTS (DEA38) i LOCODE (DE WAD) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Varendorf Varendorf se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Varendorf. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 63 metra. Površina opštine iznosi 176,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 38.268 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 216 stanovnika/km².
Warstein
Varštajn je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 14 opštinskih središta okruga Zoest. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 27.807 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5974044, NUTS (DEA5B) i LOCODE (DE WAN) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Zoest Varštajn se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Zoest. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 310 metara. Površina opštine iznosi 157,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 27.807 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 176 stanovnika/km².
Kora (statua)
thumb|desno|[[Rekonstrukcija obojene kore iz Minhena]]Kora je statua devojke u arhajskoj grčkoj umetnosti. Kore su predstavljane kao obučene devojke koje stoje i sa karakterističnim osmehom. Veći broj kora je otkriven u grčkim svetilištima, gde su verovatno postavljane kao votivni darovi. Na atinskom akropolju su nađene u persijskom šutu. Moguće je razlikovati jonski i atički tip kore prema odeći i uopšte stilskim odlikama.
Grčki vajari su inspiraciju nalazili u mitovima, pa su bogove i heroje predstavljali kao uspravne mladiće i devojke. Statue mladića zvale su se kurosi a devojaka kore. I kurosi i kore su izrađivane u prirodnoj veličini. Bile su veoma ukočene i pravih linija. Ruke su bile pripijene uz telo ili savijene kao da prinose žrtvu. Pošto se grčko vajarstvo brzo razvijalo, ove ukočene statue su brzo zamenjene statuama koje su dočaravale svu lepotu ljudskog tela.
Potenza
Potenza (latinski: Potentia) je glavni grad regije Basilicata i istoimene talijanske provincije Potenza od 66 405 stanovnika.
Geografske karakteristike
Potenza leži na jugu Italije, u gornjem toku rijeke Basento u brdovitoj unutrašnjosti Apenina, na nadmorskoj visini od 819 m, udaljena 98 km istočno od Salerna i oko 148 od Napulja.
Historija
Grad su pod imenom Potentia osnovali Rimljani u 2. vijeku pne., njegovi ostatci nalaze se u dolini ispod lokaliteta gdje se nalazi današnji grad. Potentia je bio važan grad, pa je dobio status carskog municipija.
Nakon propasti Zapadnog Rimskog Carstva u 6. vijeku postao je posjed langobardskih Vojvoda od Beneventa, a nakon tog brojnih drugih feudalaca. Za Napoleonskih ratova Francuzi koji su tad vladali Potenzom, proglasili su je administrativnim centrom Basilicate. Potenza je bila prvi grad koji se 1860. digao na noge da zbaci sa trona burbonske vladare Kraljevine dviju Sicilija.
Potenza leži na trusnom tlu, pa je više puta razarana i obnavljana, nakon čestih potresa, posljednji veliki bio je 1980. thumb|left|260px| [[Katedrala San Gerardo]]
Znamenitosti
thumb|left|260px| Panorama grada Potenza je sjedište istoimene dijeceze, čiji je najznačajniji spomenik katedrala San Gerardo, sa rozetom i portalom iz 12. vijeka, kad je podignuta. Pored nje tu su i crkve San Francesco iz 1274., sa veličanstveno rezbarenim drvenim vratima, i San Michele izgrađena između 11. i 12. vijeka.
Provincijalni muzej Lucano ima vrijednu arheološku zbirku.
Privreda i transport
Potenza je važno željezničko čvorište na pruzi Salerno - Taranto, i centar poljoprivrednog kraja poznatog po povrću i voću.
128 Nemesis
128 Nemesis je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 188,16 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,093 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,407 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,124, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 6,248 stepeni, a orbitalni period iznosi 1665,764 dana (4,560 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 7,49 a geometrijski albedo 0,050.
Asteroid je otkriven 25. novembra 1872. godine.
Cisalpinska Galija
thumb|right|Mapa Cisalpinske Galije
Cisalpinska ili Cisalpska Galija (Gallia Cisalpina, doslovno: "Prialpska Galija") je drevni rimski naziv za geografsku oblast, kasnije rimsku provinciju čije se područje nalazilo u dolini reke Po, u severnom delu današnje Italije. Rimljani su je nazvali tako jer se nalazila sa ove strane Alpa, nasuprot Transalpskoj Galiji (sa one strane Alpa).
Njena teritorija otprilike odgovara teritorijama koje čine današnju Severnu Italiju. Granice su bile na zapadu Alpi, na severu Alpi i jezera u njihovom podnožju, na istoku teritorija Trsta, na jugu Rubikon i Arno i ligurski Apenini.
Sedište provincije bio je grad Mutina (današnja Modena). Ponekad se delila na tzv. Pripoansku Galiju (Gallia Transpadana) ili Zapoansku Galiju (Gallia Transpadana) - odnosno dva područja koje je delila reka Po. Takođe je bila poznata kao Gallia Togata (doslovno: Galija u togi) čime se označavao visok stepen "civilizovanosti", odnosno romanizacije u odnosu druge delove Galije.
Godine 42. pne. ju je car Oktavijan August, kao dio programa tzv. italizacije za Drugog trijumvirata administrativno pripojio Italiji.
Idžma
Idžma je arapski termin koji označava konsenzus islamskog ummeta oko nekog zakona u šerijatskom pravu. Hadis Muhameda "Moj ummet se neće složiti u grešci" je često navođen kao podrška sistemu zagovarača konsenzusa. Sunitski muslimani smatraju da je konsenzus oko nekog šerijatskog zakona, treći izvor po redu u izglasavanju tog zakona, nakon Kurana i hadisa. Dosta islamskih učenjaka smatra sistem "Idžma" dodirnom točkom sa modernom demokracijom.
Mudžtehidi
Ljudi koji su osposobljeni da donose zakone Islamskog prava se nazivaju mudžtehidi. Da bi konsenzus bio punopravan, moraju se ispuniti sljedeći uvjeti:
Taurini
Taurini su bili drevno keltsko-ligurijsko pleme koje je u 1. milenijumu pne. živjelo u Cisalpinskoj Galiji. Postojbina im je bila u gornjem toku rijeke Po, na području današnjeg Pijemonta. Njihovi dugogodišnji neprijatelji su bili pleme Insubra. Zbog toga ih je za vrijeme drugog punskog rata 217. pne. napao Hanibal, koji je s Insubrima bio sklopio savez. Nakon toga se Taurini više ne spominju, iako je 27. pne. Oktavijan August na području današnjeg Pijemonta osnovao koloniju Castra Taurinorum, kasnije nazvanu Julia Augusta Taurinorum, koja je danas poznata kao Torino.
1283 Komsomolia
1283 Komsomolia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 26,87 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,883 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,481 AJ.
Asteroid je otkriven 25. septembra 1925. godine.
Bitka kod Covadonge
Bitka kod Kovadonge bila je prva bitka u kojoj su hrišćani pobedili Mavare posle Mavarske invazije Španije (711—718). Bitka se odigrala leta 722. i osigurala je opstanak hrišćanskog uporišta na severu Španije. Danas se ta bitka smatra početkom Rekonkiste.
Pelajo osniva Kraljevinu Asturija
Vizigotski plemić Pelajo je proterao mavarskog vladara Asturije Munuza. Držao je teritoriju tokom brojnih pokušaja ponovnog uspostavljanja mavarske vlasti, a onda osniva Kraljevinu Asturiju, koja je postala hrišćansko uporište protiv islamske ekspanzije. Njegovo kraljevstvo je delovalo nestvarno, jer Pelajo nije uspevao u mnoštvu slučajeva da zadrži muslimansko vraćanje delova njegove oblasti, ali ni Mavari nisu uspevali da ga pobede. Čim bi oni napustili Asturiju, Pelajo bi ponovo uspostavljao svoju vlast.
Posle poraza kod Tuluza Mavari napadaju Asturiju
Muslimanske snage su prešle Pirineje i napale su Franačku, gde su bili poraženi u bici kod Tuluza 9. jula 721. Mavari su se vratili na Pirinejsko poluostrvo, pa su odlučili da pre ponovnog obračuna sa Francima konsoliduju svoje teritorije u Španiji. Ključni zadatak je bio da unište Pelaja i njegovo pobunjeničko uporište.
Pri kraju leta 722. mavarski general Alkama je krenuo na Asturiju i osvojio je veliki deo, a Pelajo se povukao duboko u planine Asturije.
Pelajo sa 300 boraca pobeđuje veliku mavarsku vojsku
Pelajo se povukao u jednu usku dolinu blizu Kovadonge okruženu planinama odakle je odbrana bila relativno laka. Pelajo je imao ukupno 300 ljudi.
Alkama je stigao do doline i poslao je izaslanika da pozove Pelaja da se preda. Kad je Pelajo to odbio, Akama je poslao najbolji deo vojske u dolinu protiv Pelaja. Asturijanci su se sakrivali po pećinama. Napali sa Mavre sa obronaka planine, a Pelajo je lično predvodio neke od svojih vojnika. Hrišćani tvrde da je stradao ogroman broj Mavara, a mavarski izvori tvrde da nije bilo velikih gubitaka. Alkama je stradao u toj bici, a Mavari su se razbežali.
Asturija je oslobođena
Odmah posle bitke Asturijanci u okupiranim selima napali su i ubili stotine Mavara koji su se vraćali dezorijentisani nakon bitke. Mavarski guverner Asturije Munuz organizovao je novu vojsku od preživelih iz bitke kod Kovadonge. Sukobio se ponovo sa Pelajom, koji je sada imao daleko više boraca u svojim redovima. Pelajo je ponovo pobedio, a Munuz je poginuo u toj bici. Mavari nikad više posle toga nisu ozbiljnije ugrozili kraljevinu Asturiju.
Calpella, California
Calpella je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 679 stanovnika.
L'Île-Rousse
L'Il Rus (, korz. L'Ìsula) je naselje i opština u Francuskoj u regionu Korzika, u departmanu Gornja Korzika.
Po podacima iz 1990. godine u opštini je živelo 2.288 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 915 stanovnika/km².
Basara, Rakovica
Basara je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Rakovica, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 0 stanovnika te obiteljskih kućanstava.
Roman Pavljučenko
Roman Anatoljevič Pavljučenko (rus. Роман Анатольевич Павлюченко; Mostovskoj, 15. prosinca 1981.) je ruski nogometaš. Pavljučenko igra na poziciji srednjeg napadača za rusku reprezentaciju.
Pavljučenko je svoj debi imao 1999. u klubu Dinamo Stavropol. Već sljedeće godine prelazi u Rotor Volgograd gdje ostaje do 2002. Tada prelazi u Spartak Moskvu i postaje najprofilniji strijelac u klupskoj povijesti.
Za reprezentaciju je debitirao 2005. godine. Od tada je sakupio 17 nastupa i postigao je 7 golova. Najbolji nastup, prema mnogima, bio mu je onaj protiv Engleske 2007. u kojem je postigao oba pogotka za važnu pobjedu Rusije nad Engleskom 2 - 1. Izbornik Guus Hiddink pozvao ga je na EURO 2008 u Austriji i Švicarskoj. Pavljučenko je u prvoj utakmici protiv Španjolske postigao pogodak za 3 - 1, no Španjolska je porazila Rusiju 4 - 1 hat-trickom Davida Ville i pogotkom Cesca Fàbregasa.
Akrilil-KoA reduktaza (NADPH)
Akrilil-KoA reduktaza (NADPH) (, akrilil KoA reduktaza (NADPH)) je enzim sa sistematskim imenom propanoil-KoA:NADP+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim katalizuje jedan od koraka 3-hidroksipropionat/4-hidroksibutiratnog ciklusa, autotrofnog puta CO2 fiksacije prisutnog kod nekih termoacidofilnih arheja.
1282 Utopia
1282 Utopiaje asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 53,07 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,506 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,720 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,126, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 18,066 stepeni, a orbitalni period iznosi 2006,614 dana (5,493 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 10,00 a geometrijski albedo 0,062.
Pelham, Georgia
Pelam (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.898 stanovnika.
1282 Utopia
Asteroid je otkriven 17. avgusta 1933. godine.
Pelham, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 3.898 stanovnika, što je 228 (5,5%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Halofuginon
Halofuginon je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 414,681 Da.
Carrollton, Texas
Carrollton je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 119.097 stanovnika.
Mestrina, Padova
Mestrina je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Wassenberg
Vasenberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5370036, NUTS (DEA29) i LOCODE (DE WBE) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 50 metara. Površina opštine iznosi 42,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 17.183 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 405 stanovnika/km².
Andrej Aršavin
Andrej Sergejevič Aršavin (ruski: Андрей Сергеевич Аршавин; Sankt Peterburg, 29. svibnja 1981.) je umirovljeni ruski nogometaš i reprezentativac koji je posjednje igrao za FK Kaijrat. Aršavin je igrao na poziciji veznog napadača, no mogao je igrati i kao čisti napadač. Aršavin je najpoznatiji po svojoj tehnici, kontroli i viziji tijekom igre, te zbog toga jako često preuzima ulogu play-makera.
Od 2000. godine nastupa za Peterburški Zenit u kojem je uspješno osvajao prvo, druga i treća mjesta u Ruskoj ligi. Zenit je prvak bio 2007. godine, prvi put nakon 1984. (kada je još bila Sovjetska liga), a Aršavin je igrao u svih 30 utakmica, postigao 10 pogodaka i imao 11 aistencija tijekom te sezone. Kao profesionalac debitira na meču protiv Bredforda u polufinalu Intertoto kupa. U veljači 2009. prelazi u engleski Arsenal. Godine 2012. otišao je na polusezonsku posudbu u matični Zenit. Naredne godine vraća se trajno u Zenit, odakle 2015. odlazi u Kuban Krasnodar; nakon jedne odigrane sezone i samo osam nastupa, Aršavin odlazi u kazahstanski FK Kaijrat, s kojim je 2017. godine osvojio nacionalni kup i superkup. Umirovio se 2018. godine.
Za reprezentaciju je debitirao 17. svibnja 2002. protiv Bjelorusije, a već je 24. ožujka 2007. bio kapetan ruske momčadi protiv Estonije.
Izbornik Guus Hiddink pozvao ga je na EURO 2008. iako nije mogao igrati prve dvije utakmice zbog crvenog kartona. No, u trećem kolu, protiv Švedske, Aršavin je igrao i postigao drugi pogodak za Rusiju u 50. minuti, te je tako osigurao prolaz Rusiji u četvrtfinale. Na toj utakmici izabran je i za igrača utakmice. No, i u četvrtfinalnoj utakmici, u kojoj je Rusija porazila Nizozemsku s 3:1 nakon produžetaka, Aršavin je odigrao odličnu utakmicu, potigao pogodak i izabran je ponovo za igrača utakmice.
Halometazon
Halometazon je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 444,897 Da.
Amministrazione, Gorizia
Amministrazione je naselje u Italiji u provinciji Gorica, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Bucksport, Maine
Baksport je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mejn.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.885, što je 85 (-2,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rimska vojska
Rimska vojska je naziv za vojne formacije Rimskog Kraljevstva, Rimske Republike i kasnijeg Rimskog Carstva kao dijela rimskih oružanih snaga. Za rimsku pješadiju i njenu historiju v. Rimska legija; za popis pojedinačnih legija, datume i njihov smještaj, v. Popis rimskih legija. Za pomoćne snage Rimskog Carstva sastavljene od ne-građana v. Rimske pomoćne snage. Za rimske mornaričke snage v. Rimska monranica.
Veličina vojske u kasnom Rimskom Carstvu je bila oko 128.000 - 179.200 ljudi. Bila je vrlo dobro organizirana po hijerarhijskom principu. Većina rimskih vojnika u Carstvu su bili legionari. Osim njih su postojali i pomoćni vojnici iz auxilia, odnosno ne-građani uglavnom regrutirani iz provincija. Oni su bili plaćani manje od legionara, a na kraju službe su dobijali rimsko državljanstvo.
Među rimskim vojnicima najmanja jedinica se nazivala "contubernium". To je bila grupa od 8 vojnika (prvotno 10), koja je dijelila šator i kotao. Bilo jke 10 contubernia u "centuriji". Centurija je bila sljedeća jedinica po veličini. Ona se prvotno sastojala od 100 ljudi u ranoj Rimskoj Republici, ali je kasnije smanjena na 80 ljudi u Rimskom Carstvu. Nakon toga je sljedeća jedinica bila "manipula", a od njih se formirala još veća jedinica zvana "kohorte". Kohorte su se obično sastojale od 6 centurija (480 ljudi). Tzv. prva kohorta ("prima cohors") je imala poseban sastav u legiji; bila je veća od ostalih kohorti i sadržavala oko 5 centurija dvostruke veličine (800 ljudi). Najveća jedinica rimske vojske je bila legija. Sastojala se od deset kohorti uključujući prvu kohortu. Legija se u punom sastavu sastojala od 6.000 ljudi, iako je obično imala manje ljudi zbog gubitaka u borbi. Sve ove brojke su, dakako, ovisile o datumu (reforme Scipiona Afrikanca, reforme Gaja Marijja).
Mirnodopska snaga republikanske vojske je iznosila četiri legije, ali se ta brojka povećavala za vrijeme rata. Najveći broj legija bio je 70 nakon građanskog rata između Oktavijana i Marka Antonija, kada su se dvije rimske vojske udružile nakon Antonijevog poraza. Broj se ubrzo nakon toga smanjio na 28 legija, jer ekonomski iscrpljeno carstvo nije moglo održavati veći broj. Nakon katastrofe Varovih legija je preostalo samo 25 legija.
Struktura Rimske vojske
Najveća vojna jedinica u okviru Rimske vojske bila je legija (latinski: Legio) i potpuno popunjena brojila je 5120 vojnika. Cezareve legije bile su brojčano manje i brojale su po 4000 vojnika. Legija je nosila ime ili po rednom broju, ili po svome osnivaču. U galskom ratu je bila čuvena Cezareva deseta legija. Svaka se legija sastojala od 10 kohorti (Cohors), a kohorta od tri manipula (Manipulus). Još manja jedinica je bila centurija (Centuria). Ono što je centurija bila u pješadiji, to je bila turma (Turma), odnosno eskadron u konjici. Turma se sastojala od 30 konjanika. Još manja jedinica u konjici je bila dekurija (Decuria).
Komandni lanac
thumb|100px|Imitacija rimskog centuriona, oko [[70te|70. godine]] Na čelu Rimske vojske i mornarice nalazio se vrhovni imperator. Ovaj naziv su kasnije nosili i rimski carevi. Nešto niži rang od imperatora bio je vojvoda (Dux), koji je upravljao vojskom ili dijelom vojske. Viši oficiri su bili: Legati Militum i Tribuni Militum. Ovih drugih, tj. vojnih tribuna bilo je po šest u svakoj legiji. Niži oficiri su se zvali centurioni (Centurio) i njihovo je zvanje odgovaralo današnjim nižim oficirima ili podoficirima.
Banska Selnica
Banska Selnica je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Karlovca, Karlovačka županija.
Rimska vojska
Taktika
thumb|280px|Imitacija rimske vojske u formaciji testudo (kornjača) Legija se pred borbu postavljala u tri bojna reda (Acies). U prvom redu su bile četiri, a u druga dva po tri kohorte. Treći bojni red je obično predstavljao rezervu. Sa strana su bila krila (Cornua) i tu su se nalazile konjica i pomoćne grupe.
Banska Selnica
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 122 stanovnika te 41 obiteljskih kućanstava.
Rimska vojska
Taktika
Kada je trebalo da se vojska odmori ili izvjesno vrjeme zadrži, podizan je logor (Castrum). On je imao četvrtast oblik sa vratima na sve četiri strane. One su se zvale: porta praetoria, — porta decumana — porta principalis dextra — i porta principalis sinistra. Svoje logore, utvrde i gradove rimska vojska je opasavala bedemima (Moenia) i jarkom (Fossae), šancem (Aggeres i Valla) i i ogradama (Pinnae-loricae). U sredini se nalazio imperatorov šator (Praetorium), dok je ostali prostor bio raspoređen na vojne jedinice između kojih su bili prolazi. Logor su čuvale straže (Vigiliae), po čemu se kod Rimljana i noćno vrjeme dijelilo na četiri vigilije, a dnevno na satove.
Odlikovanja
Najveće odlikovanje bilo je Corona triumphalis. Njega je senat dodeljivao vojskovođi za pobjedu u ratu. To je bio vjenac od lovora, koji je prilikom trijumfa nosio pobjednik vozeći se na Kapitol u kočiji koju su vozili bjeli konji. Uz to je bio odjeven u šarenu togu (toga picta) i tuniku sa palmovim grančicama (tunica palmata). Takvu čast je Cezar docnije trajno prisvojio, pa se takvom odjećom koristio i kad nije bio nagrađen trijumfom. Manji se trijumf zvao ovacija (Ovatio). U njemu je pobjednik išao pješke ili je jahao na konju. Isluženi vojnici (veterani) su po odlasku iz vojske kao nagradu dobivali komad zemlje koju su obrađivali, i to im je služilo kao penzija.
Merovinzi
Merovinzi su dinastija franačkih kraljeva, koja je vladala Franačkom od 481. do 751. godine.
Poreklo
Merovinška dinastija duguje svoje ime Merovehu, koji je bio vođa Salijskih Franaka od 447. do 457. Merovinzi postaju poznati pod Hilderikom I posle njegove pobede nad Vizigotima, Saksoncima i Alemanima. Ponekad su ih nazivali dugokosi kraljevi, jer su nosili duge kose.
Hlodovek
Hilderikov sin Hlodovek (481. - 511.) ujedinio je većinu Galije severno od Loare posle pobede nad rimskim patricijem te oblasti oko 486. Postao je vođa i Salijskih i Ripaurskih Franaka. Ujedinio je Franke. Pobedio je Alemane 496. u bici kod Tolbiaka. Hlodovek je prvi francuski kralj, koji prima hrišćanstvo. Pobedio je Vizigotsko kraljevstvo Tuluza u bici kod Vujea 507.
Posle smrti Hlodoveka carstvo se deli između 4 sina, prema franačkom običaju. Taj običaj se održao još 100 godina. Iako je vladalo više Merovinških kraljeva, kraljevstvo je ostajalo jedinstveno, jer vlast je bila kolektivna.
Karakter
250px|thumb|left|Merovinški nakit Merovinški kralj je bio odgovoran za raspodelu osvojenog blaga između svojih glavnih pristaša. Kada bi merovinški kralj umro, njegova imovina se delila na jednake delove naslednicima. Kralj bi određivao vlastelu zaduženu za obranu, administraciju i sudstvo. Grofovi su trebali opskrbljivati vojske, regrutovati ih i nagrađivati zemljom. Ta vojska bi dolazila na kraljev poziv. Postojala je godišnja nacionalna skupština vlastele i zapovednika, gde bi se određivala glavna politika ratnog dejstva.
Vojska bi proglašavala novog kralja dižući ga na štitu, što je predstavljalo antički običaj, gde je kralj bio vojni vođa, a ne šef države. Od kralja se očekivalo da se može finansijski sam održavati sa svog privatnog imanja. Ta očekivanja da se kralj sam održava postojala su sve do Stogodišnjeg rata. Trgovina je opala padom Zapadnog Rimskog Carstva, pa su poljoprivredna imanja omogućavala najbolje samoodržanje. Preostalu međunarodnu trgovinu održavali su trgovci Bliskog Istoka.
Posle Hlodoveka
Merovinško kraljevstvo je obuhvatalo celu Galiju bez Burgundije. Od prve podele 511. gotovo stalno je bilo u ratu, najčešće građanskom. Hlodovekovi sinovi su održavali bratske veze tokom rata sa Burgundijcima, ali počeli su međusobne sukobe i ubistva naslednika. Konačno 558. Klotar I ujedinjuje franačko kraljevstvo. Međutim umire tri godine kasnije 561., tako da se carstvo ponovo deli.
thumb|250 p|Merovinška nekropola Ponovo su izbili sukobi između različitih frakcija, koji su trajali od 561.-613. Nestrija i Austrasija i Burgundija predstavljale su tri velika dela Franačke. Frakcije koje vladaju Neustrijom obično bi ratovale sa frakcijama koje bi vladale Austrasijom. Postojali su tako kraljevi samo Neustrije i kraljevi samo Austrasije.
Klotar II uspeva da ujedini carstvo. Spojio je sva tri dela: Neustriju, Austrasiju i Burgundiju. Carstvo je postalo slabije. Plemstvo je postalo mnogo jače, jer su dobili koncesije od kralja u zamenu za podršku. Tokom 6. veka franačko carstvo je bilo primer stabilne i značajne tvorevine Zapadne Evrope, ali tokom 7. veka kraljevi prestaju igrati značajnu ulogu. Sve više dobijaju simboličnu ulogu. Majordom (glavni službenik kraljevskog dvora) postaje sve važnija funkcija, a kralj od njega treba odobrenje za akcije. Postojali su majordomi samo Neustrije i samo Austrasije.
Karlo Martel spasava Evropu 732.
Sin Pipina Mlađeg, Karlo Martel je vladao nekoliko godina bez kralja, iako sam sebe nije smatrao kraljem. Zaslužan je za obranu Evrope od Islamske invazije. Spasio je Evropu pobedom nad Muslimanima u bici kod Poatjea 732.
Pipin Mali svrgava Merovinge
Kasnije njegov sin Pipin Mali postaje kralj 751. Dobio je najpre podršku plemstva za promenu dinastije. Pomogao je papi u borbi protiv Lombarda, pa je tražio protivuslugu od pape da ga prizna za kralja. Poslednji merovinški kralj Hilderik III je zbačen. Ošišali su ga i poslali u manastir. Pipin Mali je prvi kralj iz dinastije Karolinga.
Davinčijev kod
U knjizi "Sveta krv, sveti gral" od M. Bajdženta, R. Lija i H. Linkolna spominje se teorija da su Merovinzi navodno potomci Isusa Hrista i Marije Magdalene. Ta teorija je osnov knjige Davnčijev kod (roman).
Lingonci
thumb|350px|Karta [[Galija (regija)|Galije koja pokazuje relativan položaj zemlje Lingonaca.]]
Lingonci koji su ostali u svojoj postojbini su, pak, prosperirali zahvaljujući tome što se njihovo područje nalazilo na ključnoj trgovačkoj ruti između sjeverozapadne Evrope i Mediterana. Podigli su naselje zvano Andematunnum (današnji Langres), koje je brzo postalo izuzetno razvijeno i bogato središte Galije. S obzirom da je veliki dio lingonskog prosperiteta ovisio o trgovini s Rimom, postali su prirodni saveznici, što je Julije Cezar dobro iskoristio za vrijeme svog pohoda na Galiju, koristeći njihovu teritoriju kao logističku bazu, odnosno kao izvor ljudstva. Otada lojalnost Lingonaca prema Rimu nikada nije dolazila u pitanje, osim za vrijeme Godine četiri cara 69. kada je vojni komandant Julije Sabin, rodom Lingonac, podigao pobunu s ciljem da u Galiji stvori novo, zasebno carstvo. Pobuna je, međutim, brzo ugušena, a Lingonci su se pobjedničkim legijama cara Vespazijana predali bez otpora. U 2. vijeku Lingonci su već bili toliko romanizirani da je od njih ostalo samo ime Langones za grad Langres.
Carthage, Texas
Carthage je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6.779 stanovnika.
Insubri
Insubri (Insubres) je naziv za keltski narod koji je u 1. milenijumu pne. živio na području današnje Lombardije. Iako su u 3. vijeku pne. imali potpuno keltski karakter, dio historičara vjeruje kako su nastali miješanjem keltskih doseljenika s ligurskim i italskim starosjediocima. Insubri su poznati po tome što su osnovali naselje zvano Mediolanum, danas poznato kao Milano.
Swades
Swades (Hindi: स्वदेस, Urdu: سودیس), Domovina) je bolivudski film snimljen 2004. u režiji Ashutosh Gowarikera koji je napisao i scenario. Glavne uloge tumače Shahrukh Khan i Gayatri Joshi. Muziku je komponovao A.R.Rahman, a tekstopisac je Javed Akhtar. Kostime za film je dizajnirao Bhanu Athaiya.
Insubri
Insubri su godine 225. pne. sudjelovali u velikom galskom pohodu na Italiju koga su Rimljani razbili u bitci kod Telamona. Dvije godine kasnije Rimljani su, zajedno sa svojim cenomanskim saveznicima, osvojili Acerrae, glavno uporište Insubra, a potom ih porazili u bitci kod Klastidijuma. Godine 221. pne. su Rimljani osvojili Mediolanum, nakon čega su Insubri prihvatili njihovu vlast.
Swades
Sadržaj
On sreće mladu đevojku Gayatri Joshi u knjižari njegovog druga, koja mu daje uputstva kako da stigne do Charanpura. On je očaran njom, kako intelektom tako i ljepotom i počinje da se zagrijava za nju. Kada konačno stigne u Charanpur on nalazi Kaveriammu, i tu otkriva da je žena iz knjižare zapravo njegova drugarica iz djetinjstva Gita, upravo ta koja je povela Kaveriammu da živi sa njom. Gita je učiteljica u lokalnoj školi, i živi u selu sa njenim mlađim bratom i Kaverammom. Provodeći vrijeme na selu, on se navikava na njihov način života, ali još uvijek vjerujući da je u Americi mnogo bolje, jer u Indiji ima dosta nedostataka, a pogotovo u manjim mjestima. Jedan od problema je i to, što skoro ništa nije na dohvat ruke, rijetko đe može da se poveže na internet, samo "pošta" ima telefon, struje češće nemaju i mnoge druge stvari.
Jedne noći Gita se suočava sa njim, govoreći mu da je došao u Charanpur, jedino da bi odveo Kaveriammu sa sobom, kako bi mu ona kuvala i čistila u Americi. Mohan joj se suprotstavlja, govoreći joj da on samo želi da stvori udoban život za nju. Da ona tamo neće morati ništa da radi, već samo da uživa, da joj to duguje.
Insubri
U drugom punskom ratu Insubri su godine 218. pne. postali Hanibalovi saveznici. Rimljani su, međutim, postepeno skršili njihov otpor, tako da su godine 194. pne. dobijaju saveznički status. Nakon toga je romanizacija Insubra išla relativno brzo. Godine 89. pne. su se po statusu izjednačili s Latinima, a 49. pne. dobili puno rimsko državljanstvo.
Swades
Sadržaj
Kaveriamma je čula ovaj razgovor između njih dvoje, i odlučuje da upozna Mohana sa pravim vrijednostima Indije, njegove rodne domovine, i da osim nedostataka upozna i drugu stranu te zemlje, ono što neće naći u Americi. Kaveriamma ga šalje na put u selo koje je dosta udaljeno od Charanpura, da bi uzeo pare za stanarinu od farmera, koji živi u kućici koju posjeduje Gita.
Dolazeći u selo, Mohan saznaje da čovjek koji je farmer, živi jako loše. On ga ugošćuje i on tu upoznaje njegovu ženu i djecu. Međutim vidi da im je život jako bijedan i nije u stanju da pita za novac, već mu sam daje novaca. On odlazi jako tužan iz toga mjesta. Takođe vraćajući se autobusom za Charanpur, on ugleda dječaka koji prodaje vodu putnicima, kako bi zaradio koji dinar. To mu sve teško pada.
Insubri
Danas se po Insubrima naziva oblast zvana Insubrija, kao i insubrijski jezik, jedan od dijalekata lombardijskog.
Swades
Sadržaj
Mohan odlučuje da pomogne selu i ljudima koliko može. Kako je bio na sastanku sa Gitom i nanom, on saznaje da će školu zatvoriti, sem ako se ne pojavi još đaka koji bi je pohađali. On shvata da je za Gitu jako važno i da ona želi da podučava đecu, ne tražeći pare za to, on odlučuje da ide po okolnim selima kako bi ubjedio roditelje da dozvole svojoj đeci da uče i da je to jako važno za njih.
Takođe jedno veče se prikazivao film na otvorenom, ali struja je nestala i tako su bili uskraćeni za gledanje filma. Međutim on tu počne da priča o zvijezdama, i ostalim stvarima, kako bi pokazao drugima da je znanje jako važno.
Zbog nedostatka struje, on odlučuje da traži od glavnih u selu, da mu dozvole da uzme stotinak ljudi, kako bi svi radili na izvoru koji se nalazi na brdu, i tako stvorili struju, koja bi bila dovoljna da snadbijeva selo strujom. On namjerava da napravi rezervoar koji će sakupljati vodu i slati je pomoću cijevi u turbin koji će stvarati elektricitet, a samim tim i struju.
Starješine mu odobravaju zahtjev i on počinje sa radom. U međuvremenu, Gita se zaljubljuje u njega, i oni počinju da izlaze.
Kada je napokon došao dan kada su svi radovi završeni. Mohan sa ljudima pali mašine, i poslije prvog neuspjelog pokušaja, njegov cilj se ostvaruje i selo dobija struju.
Seljani su se jako zbližili sa njim, i bivaju neveseli kada im on kaže da odlazi za Ameriku. Kaveriaama je odlučila da ostane u selu sa Gitom, koju je on takođe zvao da ide u Ameriku, ali ona ne želi. Svi seljani se pozdravljaju sa njim sem Gite, koja je najviše povrijeđena njegovom odlukom. Ipak, ona ga čeka na mostu, koji je malo udaljen od sela, dajući mu poklon koji će ga uvijek podsjećati na Indiju i selo. Oni se pozdravljaju i on odlazi za Delhi, a potom za Ameriku.
U Americi on završava svoj projekat uspješno, ali ne može da zaboravi Indiju, Gitu i selo, i osjeća nostalgiju. On se na kraju odlučuje da da da ostavku u Nasi i da se vrati u Indiju, a kolegama goviri da će i dalje raditi za Nasu, ali u Indiji.
On se vraća u Indiju okružen ljudima, koje voli, zadovoljan što je tamo gdje pripada.
Filmfare Awards
Pobjednici:
Nominovani:
National Film Awards
Winners: Nominated:
Album
Na albumu se nalazi sedam pjesama i dva instrumentala.
Eksterni linkovi
Pregled:
Merino, Colorado
Merino je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 284, što je 38 (15,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Calpine, California
Calpine je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 205 stanovnika.
1284 Latvia
1284 Letonija je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 36,81 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,643 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 10,880 stepeni, a orbitalni period iznosi 1570,315 dana (4,299 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,171. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,24 a geometrijski albedo 0,104.
Dargnies
Darnji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Abevil.
1284 Latvia
Asteroid je otkriven 27. jula 1933. godine.
Dargnies
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1443 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 393 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,67 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 118 metara (maksimalnoj 129 m, a minimalnoj 81 m).
Toxic
"Toxic" je pjesma američke pop pjevačice Britney Spears. Objavljena je 12. siječnja 2004. kao drugi singl s njenog četvrtog studijskog albuma In the Zone u izdanju Jive Recordsa. Pjesmu su napisali Bloodshy & Avant, Cathy Dennis i Henrik Jonback, dok su producenti Bloodshy & Avant.
Uspjeh pjesme
"Toxic" je postao četvrti Spearsin top 10 singl, popevši se do broja 9 na Billboard Hot 100 ljestvici. To je prvi Spearsin singl u SAD-u koji je dospio na prvo mjesto Hot Digital Tracks-a. Osim toga, rangirao se na broju 48 na Billbordovoj godišnjoj ljestviciu 2004. godini.
Pjesma je isto bila vrlo uspješna u Ujedinjenom Kraljevstvu, prodavši se u 102,500 primjeraka u prvom tjednu od objavljenja, i debitirajući na prvom mjestu službene glazbene ljestvice. "Toxic" se prodan u 268,000 primjeraka u Ujedinjenom Kraljevstvu, postavši jedan od najprodavanijih singlova 2004. godine. U Europi se singl većinom plasirao u top 10 na svakoj ljestvici u kojoj se nalazio, i u velikim tržištima kao što su njemačko i francusko.
Na Pacifiku je "Toxic" također bio veliki hit. U Australiji je debitirao na vrhu ljestvice i dobio je platinastu nakladu sa prodanih 70,000 primjeraka. U Novom Zelandu se singl našao na drugom mjestu nacionalne top ljestvice, dobivši s time zlatnu certifikaciju.
Seminaftarodafluor
Seminaftarodafluor je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 381,380 Da.
Sitofilija
Sitofilija je naziv za parafiliju, odnosno seksualno uzbuđenje ili užitak koje izaziva korištenje hrane u seksualne svrhe. Prakticiranje sitofilije je ponekad naziva food play. Sitofiliju valja razlikovati od vorarefilije kod koje seksualno zadovoljstvo izaziva čin proždiranja, a ne sama hrana.
Andrew Huxley
Andrew Huxley, (rođen u Hampstead, London, Engleska, 22. 11. 1917. – 30. 5. 2012.) je bio britanski fiziolog i biofizičar, koji je 1963.g. dobio Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu zajedno sa Alan Lloyd Hodgkinem za svoj rad na osnovi rada živčanih akcijskih potencijala. Hodgkin i Huxley podijelili su te godine nagradu sa John Carew Ecclesom, koji je dobio Nobelovu nagradu za svoje istraživanje sinapse. Hodgkinova i Huxleyeva otkrića navela su ih da postave hipotezu o ionskim kanalima, koja je potvrđena nekoliko desetljeća kasnije.
Wegberg
Vegberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5370040, NUTS (DEA29) i LOCODE (DE WGG) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 61 metra. Površina opštine iznosi 84,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 29.130 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 345 stanovnika/km².
1285 Julietta
1285 Julietta je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 40,83 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,990 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 5,695 stepeni, a orbitalni period iznosi 1889,017 dana (5,171 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,052. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,60 a geometrijski albedo 0,061.
Asteroid je otkriven 21. avgusta 1933. godine.
Banski Moravci
Banski Moravci je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Karlovca, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 101 stanovnika te 36 obiteljskih kućanstava.
Harmalin
Harmalin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 214,263 Da.
Portolecchia, Foggia
Portolecchia je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 737 m.
Velika Mađarska (iredentizam)
thumb|250px|right|Svetlo zeleno: [[Kraljevina Ugarska u okviru Austro-Ugarske; tamno zeleno: autonomna Hrvatska i Slavonija u okviru Ugarske.]] Velika Mađarska je termin koji se odnosi na ideologiju iredentista u Mađarskoj koji teže ka proširenju Mađarske i obuhvatanju svih Mađara u jednu zajedničku državu, kao i pripajanju teritorija naseljenih većinskim nemađarskim stanovništvom kojima je vladala Ugarska pre 1918. godine u okviru Austrougarske monarhije.
Mađarski revizionizam
Mađarski revizionizam javlja se posle potpisivanja Trijanonskog mirovnog ugovora iz 1920. godine kao odraz nezadovoljstva delova mađarskog društva rezultatima ovog ugovora. Bivša Ugarska Kraljevina, koja je postojala u okviru Austrougarske pre 1918. godine, bila je multietnička zemlja, u kojoj su Mađari činili manje od polovine (48%) stanovništva, dok su drugi (veći) deo stanovništva činili Slovenski narodi (Srbi, Hrvati, Slovenci, Slovaci, Rusini i drugi), Rumuni i Nemci. Ovi narodi su 1918. godine iskoristili svoje pravo na samoopredeljenje i proglasili svoju nezavisnost ili ujedinjenje u zajedničku državu sa ostalim pripadnicima sopstvenog naroda, što je potvrđeno Trijanonskim ugovorom iz 1920. godine.
Ovim ugovorom, Mađari su izgubili status povlašćenog naroda koji su do tada imali, a njihova država je svedena na svoje manje-više etničke granice, bez većih teritorija naseljenih većinskim nemađarskim stanovništvom. Pored gubljenja vladajućih privilegija, mađarsko društvo je bilo nezadovoljno i time što je Trijanonski ugovor ostavio i deo teritorija većinski naseljenih Mađarima izvan granica nove mađarske države.
Politička težnja za promenom granica i takozvanom "obnovom" velike Ugarske Kraljevine bila je dominantna u politici Mađarske između dva svetska rata. Uz pomoć Hitlerove Nemačke, ove političke težnje su delimično ostvarene za vreme Drugog svetskog rata kada je Mađarska okupirala delove susednih država pretežno naseljene nemađarskim stanovništvom. Ova okupacija, međutim, nije priznata od strane savezničkih država, i sa porazom sila osovine, mađarska vojska je morala da se povuče nazad na granice određene Trijanonskim ugovorom.
Vojvodina i Velika Mađarska
Prva poznata ljudska naselja na teritoriji današnje Vojvodine datiraju još iz vremena paleolita. Tokom rane istorije, Vojvodinu su naseljavali Tračani, Kelti, Iliri i Rimljani. Grad Sirmijum (čiji se ostaci nalaze u današnjoj Sremskoj Mitrovici), bio je jedna od četiri prestonice Rimskog carstva.