cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Voda
Voda u tlu
Arteška voda, podzemna je voda koja se pod određenim tlakom nalazi u vodopropusnome sloju između vodonepropusnih slojeva.
Otpadna voda
Otpadne vode su vode s otopljenim i suspendiranim otpadnim tvarima iz domaćinstava, industrije i poljoprivrede. Sirove su otpadne vode zagađivala, koja u prirodne vode (rijeke i mora) dospijevaju sustavom kanala (točkasti ispusti) ili oborinskim vodama procesom ispiranja tla (raspršeni ispusti). Zbog složenoga sustava otpadnih voda potreban je niz postupaka za pročišćivanje, koji omogućuju ponovnu uporabu ili neopasno ispuštanje u prirodne vode.
Otpadna voda je voda uporabljena u kućanstvu, obrtu ili industriji i obično je toliko onečišćena da se ne smije ispuštati u vodene tokove bez pročišćavanja. Zagađivanje vode industrijskim otpacima stvara u novije doba veliku opasnost za održavanje biološke ravnoteže u rijekama, jezerima i morima.
Mineralna voda
Mineralnom vodom naziva se prirodna voda koja u jednoj litri sadrži više od 1g svih otopljenih soli. Isparavanjem takove vode do suhoga, u većini slučajeva ostanu karbonati.
Na svakoj boci prirodne mineralne vode nalaze se podatci o njezinom sastavu, a time i brojnost kalcijevih i magnezijevih iona.
Teška voda
Teška voda u kemijskom je smislu deuterijev oksid (D2O), a u praktičnom smislu naziv za vodu koja je tehničkim postupkom obogaćena deuterijem (tzv. teškim vodikom).
Problemi u svijetu i ekološka osvješćenost
Količine pitke vode na zemlji nažalost su smanjene.
Poznato je da bez vode nema života. Ta bezbojna tekućina znači život kako za ljude tako i za biljni i životinjski svijet. Starogrčki filozofi smatrali su vodu počelom svega. Stoga nije pretjerano reći da je voda sam život i zato nema cijenu. Ponekad ni sami nismo svjesni vrijednosti toga blaga, ali i mnoštva čimbenika koji sutra to blago mogu pretvoriti u bezvrijednu tekućinu ako ne budemo dovoljno odgovorni i razumni.
Svjetski dan voda obilježava se svake godine 22. marta.
Vidi još
• 4
Spoljašnje veze
• 2
Fonte Tasca, Chieti
Fonte Tasca je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 136 m.
NGC 953
NGC 953 je galaksija u zviježđu Trokut.
Južna hemisfera
thumb|right|Južna hemisfera Zemlje označena žutom bojom (Antarktik nije naslikan) thumb|right|Južna hemisfera gledana iz tačke iznad [[Južni pol|Južnog pola]] Južna hemisfera predstavlja onu polovinu Zemljine kugle koja se nalazi južno od ekvatora — riječ „hemisfera“ u grčkom jeziku znači doslovno „polulopta“.
Na južnoj hemisferi se nalazi pet kontinenata (Antarktik, Australija, veći dio Južne Amerike, dio Afrike i Azije), i četiri okeana (dio Atlanskog okeana, Indijski okean, dio Tihog okeana, i Južni okean).
Geografija
Klima južne hemisfere je nešto blaža nego klima sjeverne hemisfere, jer je južna hemisfera znatno pokrivenija okeanima a manje kopnom, a voda se i sporije hladi i sporije zagrijeva nego kopno. Južna hemisfera je i manje zagađena nego sjeverna, zbog znatno manjeg broja ljudi (svega 10-12% ljudskog stanovništva živi na južnoj hemisferi), nižeg nivoa industrijalizacije. Pri svemu tome, vjetrovi se uglavnom kreću u pravcu zapad-istok, te se zagađenost i sporo širi od sjevera ka jugu.
Južni umjereni pojas, pododjeljak južne hemisfere, je skoro sav pokriven okeanima. Samo Urugvaj, Lesoto i Novi Zeland leže u potpunosti u ovoj zoni. Zemlje koje djelimično leže u toj zoni su Čile (veći dio), Argentina (veći dio), Paragvaj, Brazil, Namibija, Bocvana, Južnoafrička Republika (veći dio), Mozambik, Madagaskar i Australija.
Zbog nagetosti zemljine ose u odnosu na Sunce i Ekliptiku, ljeto traje od 21. decembra do 21. marta, a zima od 21. juna do 21. septembra, dakle suprotno od sjeverne hemisfere. Osim toga, gledano sa južne hemisfere, Sunce se sa istoka na zapad kreće preko sjeverne strane neba, a ne južne.
Kontinenti
thumb|desno|Čuvena fotografija Zemlje posmatrane iz [[Apolo 17|Apola 17 („Plavi dragulj“) je u originalu imala južni pol u gornjem dijelu, ali je okrenuta da bi se uklapala u tradicionalnu perspektivu]]
Druge teritorije
thumb|600px|centar|[[Aurora|Aurora australis na noćnom nebu Svifts Krika, 100 -{km}- sjeverno od Lejks Entransa, Viktorija, Australija]] thumb|600px|centar|[[Aurora|Aurora australis na noćnom nebu Stjuartovog ostrva na južnom dijelu Južnog ostrva na Novom Zelandu]]
Mil Mi-24
Mil Mi-24 je veliki jurišni helikopter, ali i manji transportni helikopter (može prevest do 8 vojnika). Isprva je proizveden za sovjetsko ratno vazduhoplovstvo (od 1976.), a danas je u sastavu ruske i tridesetak drugih nacionalnih vojski. Mi-24 je najrasprostranjeniji borbeni helikopter na svijetu.
NATO-va oznaka mu je Hind, a njegove inačice se označavaju sa dodatnim slovima. Izvozne inačice, Mi-25 i Mi-35, označavaju se kao Hind D i Hind E u NATO-voj klasifikaciji. Sovjetski piloti nazivali su ga летающий танк ( Ljetajušćij Tank - leteći tenk), a često i krokodil zbog kamuflažnog obojenja.
Helikopter je bio u sastavu Hrvatskog ratnog zrakoplovstva do 2006. godine, kada su zbog skupog održavanja i nedostatka rezervnih djelova, prizemljeni i otpisani te će biti prodani za rezervne djelove u treće zemlje, iako je riječ o odličnom jurišnom helikopteru, koje je bilo relativno lako dovesti u uporabljivo stanje.
Razvoj
Projekt na kojem se temelji nastanak Mi-24 nastao je iz zamisli sovjetskih vojnih stratega, odnosno njihove želji za stvaranjem letećeg borbenog vozila za pješaštvo, nakon što se početkom šestdesetih godina prošlog stoljeća uočila velika mogućnost primjene helikoptera u vojne svrhe. Mihail Leontjevič Mil krenuo je u smjeru razvoja helikopotera koji će pored mogućnosti prijevoza manje skupine vojnika, biti i u mogućnosti pružiti vatrenu potporu.
Prototip helikoptera izrađen je u lipnju 1969. godine. Rabljeni su mnogi dijelovi s već isprobanog helikoptera Mi-8, ali i mornaričke inačice Mi-14, kako bi se dobilo na vremenu, ali i na nižoj cijeni razvoja cijelog projekta. Tako su preuzeti sustavi upravljanja i prijenosa snage, glavni i repni rotor, smještaj motora, te sam motor TV3-117 (s Mi-14), koji je bio jedan od najboljih motora za helikoptere u svijetu.
Dizajn
thumb|200px|lijevo|Mi-24D kokpit Trup je užeg presjeka i omogućava smještaj osam potpuno opremljenih vojnika u svojem stražnjem dijelu, te posadu u djelomično odvojenom prednjem dijelu. Postavljenjem oklopne zaštite za posadu i vitalne dijelove helikoptera, Mi-24 postao je neranjiv za sve vrste lakog pješačkog naoružanja. Teretni prostor, kao i pilotska kabina je pod tlakom, čija je prvenstvena namjena pri konstruiranju helikoptera bila zaštita posade i putnika helikoptera od utjecaja kemijskih i bioloških agenasa. Ulazak putnika, te pojedinog člana posade omogućen je kroz zasebna vrata, a teretni prostor ima četiri prozorska otvora na svakoj strani trupa, ponajprije namijenjenih za mogućnost otvaranja strojničke paljbe.
Posada je u prvim inačicama (Mi-24A) bila smještena jedan pored drugog, u zajedničkoj kabini. U kasnijim inačicama, operater oružnih sustava sjedio je u prednjem dijelu kabine, pilot iza njega desno, a uz njih u kabini se nalazio i letač mehaničar. Operativnom uporabom Mi-24A dokazana je loša strana ove koncepcije, jer su oba člana posade, naročito pilot imali lošu vidljivost, a ravna stakla pilotske kabine uzrokovala su iritirajuće refleksije svjetla. Na svim kasnijim inačicama pilotska kabina pilota i kabina operatera oružanih sustava postavljene su u tandemu, jedan iza drugog, međusobno odvojene protupožarnim zidom, dok je letač mehaničar smješten iza sjedišta pilota u teretnom prostoru. Stakla kabine su dobila kapljičasti oblik, pri čemu su jedino prednja stakla izrađena kao ravne površine. Obje kabine opremljene su upravljačkim komandama.
thumb|200px|Prednji dio Mi-24
Vizualno najvažnije obilježje ovog helikoptera su njegova krila koja pored funkcije nošenja naoružanja te podvjesnog tereta, sudjeluju i u stvaranju uzgona (kao i kod aviona), čime sudjeluju u rasterećenju rotora čak do 25%, dakako ovisno o režimu leta, ostavljajući time višak snage za postizanje većih brzina, ali i većeg doleta.
Kennedy, Alabama
Kennedy je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 447 stanovnika.
Mil Mi-24
Dizajn
Kotači stajnog trapa su radi pružanja manjeg otpora potpuno uvlačivi, osim nosnog kotača koji je poluuvlačeći.
Budućnost
Tijekom svoje dugogodišnje karijere Mi-24 se dokazao kao učinkovito oružje, što je potvrđeno u mnogim oružanim sukobima diljem svijeta. Međutim, bez suvremene opreme i naoružanja njegova iskoristivost na današnjoj bojišnici bitno je umanjuje. Naime, raspadom nekadašnjeg Istočnog bloka europske države koje su u svojem naoružanju već posjedovale Mi-24 suočile su se sa suvremenim zahtjevima koji se stavljaju pred korisnike Mi-24, što znači znatno povećanje ne samo borbenih mogućnosti, već i kompatibilnosti u djelovanju s vojskama u čijem se inventaru nalazi naoružanje temeljeno na zapadnoj tehnologiji.
thumb|200px|Mi-24 Super Agile Hind
Trenutačno najveća prepreka ovog helikoptera za zajedničko djelovanje unutar NATO-vih snaga, očituje se ponajprije u nekompatibilnoj navigacijskoj i komunikacijskoj opremi, te sustavu identifikacije (IFF), koju je nužno modernizirati radi ispunjavanja navedenih uvjeta.
Znatnu ulogu u određivanju vrste modernizacije velikim dijelom imaju planovi dugogodišnjeg razvoja zračnih snaga, jer ukoliko zemlje korisnice Mi-24 žele u bliskoj budućnosti prijeći na helikoptere zapadne proizvodnje, tada je primarni cilj modernizacije, opremiti Mi-24 sa sustavima i opremom koja će zahtijevati minimalne troškove kao i minimalno vrijeme potrebno za inače zahtjevnu transformaciju na zapadnu tehnologiju.
Danas je razvijena široka lepeza opreme koja se može ugraditi u Mi-24 u svrhu njegove modernizacije, od raznih proizvođača poput: ELBIT Systems (Izrael), IAI (Izrael), ATE (Južnoafrička Republika), SAGEM (Francuska), BAE System (Velika Britanija), AVIAKON (Ukrajina), te ruske tvrtke Rostvertol i Mil.
Inačice
desno|300px
Weismain
Vajsmajn je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 11 opštinskih središta okruga Lihtenfels. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.746 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9478176.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Lihtenfels Vajsmajn se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Lihtenfels. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 316 metara. Površina opštine iznosi 90,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.746 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 53 stanovnika/km².
Prairie Village, Kansas
Preri Vilidž je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 21.447, što je 625 (-2,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Polače
Polače (tal. Porto Palazzo) su naselje na otoku Mljetu, koje se nalazi na sjeverozapadnoj strani otoka u dubokom istoimenom zaljevu, okruženo četirima otočićima, što Polače čini jednom od najzaštićenijih prirodnih luka na Jadranu. Najveća je i glavna luka nacionalnog parka Mljet.
Goveđari
Goveđari (tal. Govegiari) su mjesto na otoku Mljetu i smatraju se glavnim naseljem zapadne strane otoka. U naselju se nalazi uprava nacionalnog parka Mljet, pošta te župna crkva sa župnim dvorom. Goveđari su jedino mjesto u nacionalnom parku koje nije na moru.
Polače
Povijest
Polače su jedno od najstarijih naselja na Mljetu. Ime su dobile po rimskoj palači, koja je poslužila kao začetak stvaranja naselja. U 3. stoljeću rimljani su sagradili ljetnikovac u zaljevu, koji je bio potpuno zaštićen od udara bilo kojih vjetrova, ali su za odabir lokacije za gradnju palače bili presudni blizina i izvor pitke vode, koji još uvijek postoji u mjestu.
N,O-Dimetilhidroksilamin
N,O-Dimetilhidroksilamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 61,083 Da.
Goveđari
Stanovništvo
Po broju stanovnika, Goveđari su oduvijek bili na drugom mjestu, odmah iza Babinog Polja. S obzirom da su Goveđari dosta staro naselje, suočavaju se sa problemom starog stanovništva, ali i sa problemom iseljavanja jer zbog turizma mnogi stanovnici odlaze živjeti u okolna naselja na moru. Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, Goveđari imaju 165 stanovnika. Pritom treba imati na umu, kako u ukupan broj stanovnika Goveđara, ulaze i stanovnici okolnih naselja, bivših zaselaka, tako da je broj stanovnika samog mjesta znatno manji.
Obrazovanje
Goveđari su jedino mjesto na otoku, uz Babino Polje, koje ima osnovnu školu. S obzirom na malen broj učenika, koji gravitiraju prema Goveđarima, u mjestu ne postoji osmogodišnja škola, već trogodišnja. Poslije trećeg razreda, djeca nastavljaju školovanje u Babinom Polju.
Polače
Povijest
Prema legendi, palaču je, prema uzoru na rimske zaseoke iz doba Carstva dao izgraditi Agezilaj iz Anazarba u Kalikiji. Agezilaj se na Mljet sklonio zajedno sa sinom, pjesnikom Opijanom, nakon što ga je rimski car, Septimije Sever, protjerao sa dvora. Legenda dalje kaže da ih je car Karakala oslobodio od zatočeništva nakon što mu je pjesnik sročio nadahnute stihove o ljepoti mora i ribarenja.
Saint-Eustache (Quebec)
Saint-Eustache je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 44.154 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 44.154 stanovnika, što je za 4,9 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 42.077 A žitelja.
Polače
Povijest
Opijan i njegov otac odbili su povratak u Rim, opravdavajući se kako svoje malo carstvo nikad ne bi mjenjali za veliko i pritom su caru poslali granu alepskog bora sa ptičjim gnjezdom u kojem je bila školjka. Polače su kontinuirano bile naseljene do 11. stoljeća, kada otok dolazi u vlasništvo benidiktinaca pulsanskog reda, koji su zabranili naseljavanje u područje pod njihovom upravom. Nakon sedam stoljeća mrtvila, u 19. stoljeću Polače se opet počinju razvijati, kada su se iz Babinog Polja, oko 1830. godine, doselile obitelji Nodilo i Dabelić.
Stanovništvo
Polače su drugo naselje po veličini i po broju stanovnika na Mljetu. Prema popisu stanovništva iz 1991. godine u Polačama je živjelo 123 stanovnika. Zbog loše životne situacije na hrvatskim otocima i Polače bilježi stalan gubitak stanovništva pa su prema popisu iz 2001. godine imale 115 stanovnika.
Alkaftadin
Alkaftadin je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 307,390 Da.
Polače
Gospodarstvo
Guvna u Polačama svedoče o tome da se uzgajalo žito. Mala udaljenost od jezera je pogodovala da se Polače u drugoj polovici 20. stoljeća polako počne razvijati u turističko mjesto. U mjestu se gradi luka, koja je do devedesetih godina bila najveća luka na otoku u koju je svakodnevno dolazio brod iz Dubrovnika, a u Polače je, u ljetnim mjesecima, pristajao i trajekt iz Trstenika na Pelješcu.
Kroz devedesete Polače prestaju biti glavna luka na Mljetu, što usporava razvoj samog mjesta. Unazad nekoliko godina stanovništvo se potpuno okreće turizmu i ugostiteljstvu kao primarnoj gospodarskoj djelatnosti. Prije nekoliko godina, zbog neisplativosti se ukida trajektna linija za Trstenik, ali Polače dobivaju brzobrodsku liniju s Dubrovnikom, Korčulom i Lastovom te postaju glavna turistička luka nacionalnog parka Mljet s uvjerljivo najvećim prihvatom turista na otoku.
Heippes (Meza)
Ep je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Verden.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 76 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,48 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 298 metara (maksimalnoj 347 m, a minimalnoj 265 m).
Saint-Félicien (Quebec)
Saint-Félicien je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 10.278 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 10.278 stanovnika, što je za -1,9 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 10.477 žitelja.
Geografsko preimenovanje
Geografsko preimenovanje je čin promjene naziva geografskog obilježja ili prostora. Ono se može protezati od nesporne promjene imena ulice do velikih rasprave o promjeni imena države. Neka imena su promijenjena lokalno ali ih druge zemlje ne priznaju, posebno kada je promjena u jeziku. Ostala imena ne moraju biti službeno priznata, ali ostaju u uobičajenoj upotrebi.
Postoji mnogo razloga da se napravi preimenovanje, a primarni uzrok je politička motivacija. Najbolji primjer je povratak izvornih imena gradova koji su preimenovani u čast Staljinu. (Vidi Destaljinizacija i Povijest Sovjetskog Saveza (1953-1985).) Jedan od najuobičajenijih razloga za promjenu imena neke države je novostečena nezavisnost. Ime određenog područja se može promijeniti i kada se granice mijenjaju, ponekad zahvaljujući podjeli zemlje ili se dvije zemlje zajedno udružuju. To je ipak više stvaranje različitog entiteta nego čin geografskog preimenovanja.
Ostali neobični razlozi za preimenovanje uključuju:
Promjenom može nastati potpuno različito ime koje je prihvaćeno ili može biti samo neznatna promjena u pisanju naziva.
Promjene geografskih imena
Promjene geografskih imena vrlo su česte. Najviše ih je bilo tijekom 1990-ih kada su raspadom višenacionalnih zajednica SSSR-a i SFRJ nastale nove države. Istom su se geografska imena mijenjala i u drugim zemljama tzv. komunističkog bloka. Brojni su komunistički ideolozi u toj čistki skinuti su s povijesno-geografske scene. Tako je primjerice Lenjingrad promijenio ime (ponovno dobio staro ime) u Sankt Peterburg, Sverdlovsk u Jekaterinburg, Ševčenko u Aktau, Titograd u Podgorica, Titova Korenica u Korenica i sl. Znakovit je slučaj Volgograda, koji se do 1925. nazivao Caricin (Цари́цын), od 1925. Staljingrad, a potom je ime u okviru Hruščovljeve destaljinizacije SSSR-a 1961. promjenjeno u današnji oblik (Volgograd). Geografska su imena, naravno, mijenjana i ranije. Poseban je slučaj glavnog grada Norveške koji se do razaranja u velikom požaru 1624. nazivao Oslo. Nedaleko od stare lokacije podignut je novi grad Christiania (prema kralju Kristijanu IV.), čije je ime, u skladu s pravopisom norveškog jezika, 1878. preinačeno u Kristiania. Godine 1925. norveškoj prijestolnici vraćeno je staro ime Oslo.
Promjene imena gradova zabilježene su i drugdje, primjerice u Indiji gdje je domicilonim Bombay službeno zamjenjen imenom Mumbai, a domicilonim Madras imenom Chennai. Osebujna je promjena imena grada Krasnovodska (Красноводск) na obali Kaspijskog jezera u Turkmenistanu. Grad se do 1869. nazivao Kyzyl-Su, a potom je preimenovan u Krasnovodsk, što je u biti ruski prijevod izvornika. Ime grada ponovno je promijenjeno 1993. kada je dobio ime Türkmenbaşy (Turkmenbashi; Otac Turkmena) prema aktulanom (i doživotnom) predsjedniku Saparmuratu Niyazovu.
U posljednjih desetak godina imena su promijenile i neke države: Burma u Myanmar, Zapadna Samoa u Samoa, Zair u Demokratska Republika Kongo (République Démocratique du Congo), Belorussia u Belarus, Kirghizia u Kyrgyzstan i Moldavia u Moldova.
Značajne promjene imena
Sljedeći popis pokazuje činove geografskog preimenovanja koji su bili od međunarodne važnosti ili značenja.
Ruby (znak)
Japanski jezik
Ovo je primjer japanskih rubi karaktera (zvanih furigana) za japansku reč Tokio :
Furigana se većinom piše hiraganom, ali i katakana i romađi se takođe povremeno koriste. Alternativno, ponekad se strane reči (obično engleske) štampaju uz furiganu za ukazivanje na značenje, i obrnuto. Udžbenici obično pišu onjomi katakanom a kunjomi hiraganom.
Kineski jezik
Ovo je primjer kineskih rubi karaktera za kinesku reč Peking :
U Tajvanu se za kineske rubi karaktere obično koristi džujin fuhao (takođe poznat kao bopomofo) slogovno pismo, dok se u kontinentalnoj Kini koristi hanju pinjin. Tipično, džujin se koristi sa uspravnim tradicionalnim pisanjima i piše se na desnoj strani karaktera. U kontinentalnoj Kini, koristi se vodoravno pismo i rubi karakteri (pinjin) su napisani iznad kineskih karaktera.
Knjige sa fonetskim vodičima su popularni sa djecom i strancima koji uče kineski (posebno pinjin).
Upotreba rubija
Rubi se može koristiti iz različitih razloga:
Takođe, rubi može se koristiti za prikazivanje značenja, umesto izgovora, nepoznate (uglavnom strane) ili žargonske reči. To se obično koristi za upravni govor, uglavnom u japanskim publikacijama.
U japanskom, neki karakteri, kao što je sokuon (促音) koji označava pauzu pred suglasnikom kome prethodi, obično su pisani u otprilike pola veličine normalnih karaktera. Kad su napisani u rubiju, ti karakteri su obično iste veličine kao ostali rubi karakteri. Napredak u tehnologiji sada pruža mogućnost da su određeni karakteri prikazani tačno.
Istorija
thumb|desno|200px|[[Hunmin Jeongeum Eonhae upotrebljava handža i mali hangul za rubi dole desno]] Rubi je prvobitno bio ime nekog britanskog 5.5 punktskog fonta koji se koristo za komentare u štampanim dokumentima. U japanskom, nego da se odnosi na ime fonta, reč je došao da se odnosi na slaganje teksta furigana. Kada transliterisan natrag na engleski, reč je izražena u nekim tekstovima kao „rubi“ (tipična romanizacija japanske reč ). Međutim, naziv „rubi“ je postao više uobičajni kada W3C preporuka za rubi jezik za označavanje je objavljen.
Rubi u unikodu
Unikod i učesni standard Univerzalna karakterska šema podržavaju rubi putem ovih međurednih beleških karaktera:
Unikod tehnički izveštaj broj 20 razjasnuje da ti znakovi nisu namijenjeni da budu izloženi korisnicima jezika za označavanje i softverskih aplikacija. To predloži da se koristi umjesto rubi označavanje, gdje je to prikladno.
Rubi označavanje
U 2001. godini, W3C je objavio rubi beleške specifikaciju za dodatak XHTML sa rubi označavanjem. Rubi označavanje nije standardni dio HTML 4.01 ili bilo koja od XHTML 1.0 specifikacija (XHTML-1.0-Strict, XHTML-1.0-Transitional, and XHTML-1.0-Frameset), ali je uveden u XHTML 1.1 specifikaciji.
Primjeri rubi označavanja
Ovdje je nekoliko primjera rubi označavanja. Označeni prikazan je prvi, i nacrtani prikaz je sledeći. Veb pregledači će ili ostaviti ga sa ispravnom veličinom i pozicijom kao što je prikazno u tablici primjerima gore, ili će se koristiti odstupnica crtanja sa rubi karaterima u zagradama:
<rb>東</rb><rp>(</rp><rt>とう</rt><rp>)</rp> <rb>京</rb><rp>(</rp><rt>きょう</rt><rp>)</rp>
<font size="+1" lang="ja"> <rb>東</rb><rp>(</rp><rt>とう</rt><rp>)</rp> <rb>京</rb><rp>(</rp><rt>きょう</rt><rp>)</rp>
<rb>北</rb><rp>(</rp><rt>ㄅㄟˇ</rt><rp>)</rp> <rb>京</rb><rp>(</rp><rt>ㄐㄧㄥ</rt><rp>)</rp>
<font size="+1" lang="zh"> <rb>北</rb><rp>(</rp><rt>ㄅㄟˇ</rt><rp>)</rp> <rb>京</rb><rp>(</rp><rt>ㄐㄧㄥ</rt><rp>)</rp>
Imajte na umu da kineski rubi tekst inače bi bio prikazan u vertikalnim stupcima na desno svakog karaktera. Ovaj pristup se obično ne podržava u veb pregledačima za sada.
Ovo je primjer vertikalnih stubova.
Argine Sinistro II, Padova
Argine Sinistro II je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Killen, Alabama
Killen je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.108 stanovnika.
Bourgnac
Burnjak je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Periže.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 295 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 71 metar (maksimalnoj 158 m, a minimalnoj 49 m).
Pineville, Arkansas
Pajnvil je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 238, što je 8 (-3,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Weißenhorn
Vajsenhorn je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 17 opštinskih središta okruga Noj-Ulm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 13.209 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9775164.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Noj-Ulm Vajsenhorn se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Noj-Ulm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 501 metra. Površina opštine iznosi 53,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 13.209 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 246 stanovnika/km².
Avessé
Avese je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 282, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km².
Fredericktown, Ohio
Frederiktaun je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.493, što je 65 (2,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Anketa
thumb|Primjer prezentacije javnog mnijenja o uporabi [[Nuklearna elektrana|nuklearnih elektrana u EU, koje je sačinio "Eurobarometer 56.2", 19. travnja 2002. godine. 50,5% ispitanih građana EU slaže se s uporabom nuklearne energije (plava boja), dok se 25,5% ne slaže (žuta boja).]]
Anketa (fr. enquête; lat. inquisita; enquirere = istraživati) je naziv za skup postupaka pomoću kojih se pobuđuju, prikupljaju i analiziraju izjave ljudi kako bi se saznali podaci o njihovu ponašanju ili o njihovim stavovima, mišljenjima, preferencijama, interesima i slično, radi statistike, ispitivanja javnog mnijenja, tržišta ili kao temelj za potrebe medicinskog, sociološkog ili nekog drugog istraživanja.
Metode
Ponekad je vrlo teško ili nemoguće opažati ponašanje ljudi ili saznati njihovo neposredno doživljavanje u nekim situacijama. Na primjer, u trenutku koji je prethodio prometnoj nesreći, ili tijekom seksualnog odnosa. U takvim primjerima možemo se poslužiti anketnim ispitivanjem. Njime se koristimo i onda kada želimo saznati mišljenja ljudi o raznim političkim i socijalnim pitanjima. Izjave se pobuđuju promišljeno odabranim pitanjima, koja trebaju biti jednostavna, jasna, nedvosmisljena i nesugestivna. Pitanja se mogu postaviti pismeno, pomoću otisnutog upitnika, ili usmeno, putem intervjua. Pitanja se ne postavljaju bilo kome, već pažljivo izabranom uzorku ispitanika koji mora biti reprezentativan za populaciju koja se proučava. Registrirani odgovori ispitanika na kraju se obrađuju različitim postupcima statističke analize.
Vrijednost ankete
Vrijednost ankete je ograničena, jer spoznaje koje nam ona može dati ovise o iskrenosti ispitanika i o njihovoj sposobnosti da odgovore na postavljena pitanja. Ali, uz primjeren problem istraživanja, dobro konstruiran i provjeren upitnik, reprezentativan uzorak ispitanika i uz konkretno prikupljanje i prikladnu analizu podataka, anketom se može doći do korisnih podataka o ljudskom doživljaju i ponašanju. Npr. mnoge spoznaje o seksualnom ponašanju muškaraca i žena u različitim kulturama dugujemo upravo anketnim istraživanjima.
Anketu kao metodu istraživanja koristimo u sociologiji slično kao i u psihologiji.
Civiasco, Vercelli
Civiasco je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 231 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 717 m.
N-(1-Naftil)etilenediamin
N-(1-Naftil)etilenediamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 186,253 Da.
Saint-Gabriel (Quebec)
Saint-Gabriel je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 2.844 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 2.844 stanovnika, što je za 0,6 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 2.828 žitelja.
Dragan Jankelić
Dragan Điđi Jankelić (rođen 29. 12. 1955. godine u Sarajevu) je bosanski muzičar koji je najpoznatiji po radu u grupi Bijelo dugme.
Pod majčinim uticajem je svirao harmoniku u muzičkoj školi, išao na kurs klasične gitare i vežbao flautu. Opredelio se za bubnjeve gledajući Fundu na koncertu Korni grupe u Sarajevu.
Muzikom je počeo je aktivno da se bavi 1971. u KUD-u "Vaso Miškin Crni". 1972. svirao je s Kornišama, a 1973. našao se u sastavu Trinaesti pokušaj. Iduće godine prešao je u Formulu 4. S grupom Rok snimio je singl "Položi ruke u travu" (1974), s grupom "Juli" (1975) svirao i pevao sentimentalne pesme, a onda je otišao u Čisti zrak i s njima snimio ploču "901" (1975). Potom je s Nedom Ukraden realizovao ploču "Tko me to odnekud doziva" (1976) i s Rezonansom singl "Neka svijet bude orkestar" (1977)
Početkom 1977. održao je solistički koncert u amfiteatru Doma mladih. Tu ga je zapazio Željko Bebek i pozvao da svira na njegovom albumu "Skoro da smo isti" (1977), a potom je postao član Bijelog dugmeta, zamenivši Ipeta Ivandića. Sa Bijelim dugmetom je snimio albume "Bitanga i princeza" i "Doživjeti stotu".
Po izlasku iz vojske, u aprilu 1983. razmišljao je o solo karijeri, od koje je, na kraju, ipak odustao. S Oliverom Mandićem je snimio album "Zbog tebe bih tucao kamen" (1982) i pratio Zdravka Čolića na turneji (1983. - '84.), a zatim postao član grupe "Mama CO-CO" (1984), s kojom je pratio Željka Bebeka i Dadu Topića. Godine 1986. bio je član Mona Lize, sa kojom je snimio album "Spavaj, Vesna" (1986). Dublirao je Ceru II na albumu "Smrt fašizmu" (1986.) grupe Plavi orkestar, pa potom postao leteći član Divljih jagoda.
Godinama je bio miljenik kritike koja ga je nezvanično smatrala najboljim bubnjarom u tadašnjoj državi.
Dvoglavi orao
Dvoglavi orao je drevni hetitski simbol Koji se nalazi na svim hetitskim plocama pronadjenim do danas.
Dvoglavi orao se upotrebljavao i ranije, pa se može naći i u mestu Bogazku (Turska), gde se nalazio drevni grad naroda Hetita i potiče iz 18 veka pne..
Dvoglavi orao u heraldici
Dvoglavi orao je uobičajen simbol u heraldici. Prvobitno je bio simbol Vizantijskog castva, a sada se može videti na grbu nekoliko istočnoevropskih država. Predstavlja simbol dvostruke funkcije cara - svetovne i duhovne i/ili premoć Rimskih careva nad Istokom i Zapadom. Ruski imperatori su kasnije usvojili ovaj simbol predstavljajući sebe kao naslednike Vizantije, i takođe da iskažu svoju premoć nad Zapadom (Evropom) i Istokom (Azijom).
Grbovi država i teritorija sa dvoglavim orlom
thumb|desno|150px|[[Grb Rusije|Grb Ruske Federacije]] Dvoglavi orao se pojavljuje na grbu sledećih država i teritorija:
Kroz istoriju se pojavljivao na još nekoliko grbova država i teritorija:
Poreklo simbola
Dvoglavi orao se već vekovima pojavljuje kao simbol. Dvoglavi orao se može videti na arheološkim lokacijama  Hetitske civilizacije, iz perioda 20-13. veka pne.
Cilindrični pečati koji su pronađeni u Bogazku, današnja Turska, stare hetitske prestonice, jasno prikazuju dvoglavog orla raširenih krila. Estetičnost ove simetrične pozicije delimično ukazuje na nastanak ovog verskog simbola. Pretpostavlja se da potiče iz 18. veka pne.
Sveto rimsko carstvo
thumb|desno|200px|[[Grb Svetog Rimskog castva, oko 1510.]] Prvi pominjanje dvoglavog orla u zapadnoj Evropi vezuje se za 1250. godinu, u grbovniku Mateja od Pariza kao grb cara Friderika II, cara Svetog rimskog carstva. Obično je prikazivan u crnoj boji (crni dvoglavi orao) na zlatnoj pozadini, zamenjujući prethodnog jednoglavog orla, i pod uticajem ovog grba su motiv dvoglavog orla usvojili i mnogi nemački gradovi i nemačke aristokratske porodice. Nakon raspada Svetog Rimskog carstva 1806. godine, dvoglavi orao se ponovo našao na grbu Austrijskog carstva, a takođe se koristio i kao grb Nemačke konfederacije.
Druge zemlje
Iz Vizantije, motiv dvoglavog orla je stigao i do Rusije, kada se Ivan III oženio Sofijom Paleolog. Nemanjići su usvojili srebrnu verziju dvoglavog orla da bi istakla svoju samostalnost i nezavisnost od Konstantinopolja, i čak istakla svoje pravo koje polaže na carski tron Konstantinopolja.
Srebrnog dvoglavog orla su usvojile mnoge srednjovekovne plemićke porodice sa naših prostora, među kojima: Nemanjići, Mrnjavčevići, Lazarevići, Kastriotići itd.
Kasnije, usvojile su ga i dinastije Obrenovića, Karađorđevića i Petrović-Njegoša, i ostale su i do dan danas na grbu Srbije i Crne Gore.
Đurađ Kastriot Skenderbeg je usvojio sličnu zastavu tokom svoje borbe protiv Osmanskog carstva, na kojoj je bio predstavljen crni dvoglavi orao na crvenoj pozadini, koji se kasnije ponovo pojavio na zastavi Albanije.
Tokom narednih vekova, dvoglavi orao je često držao mač ili skiptar u jednoj kandži, i kuglu sa krstom u drugoj, kao simbole dvostruke vlasti - nad materijalnim i duhovnim.
Dvoglavi orao je ostao i važan motiv u heraldici carskih vladarskih dinastija Rusije (dinastija Romanov) i Austrougarske (dinastija Habzburga), kao i kraljevske vladarske dinastije Crne Gore (Petrović-Njegoši).
Srpski despoti su imali dvoglavog orla kao svoj grb. Despot Đorđe Branković je na pečatu iz 1492. imao grb koji ima štit sa dvoglavim orlom u gornjem delu, dok se donji deo delio na dve polovine. Desno je prikazan lav okrenut unutra, a levo su tri brežuljka sa ugarskog grba. I drugi srpski despoti, pod ugarskom vrhovnom vlašću, kao Ivan Berislavić i sin mu Stefan su imali grb dvoglavog orla. Srpski patrijarh Arsenije III Crnojević na grobu u manastiru Krušedol ima prikazan grb, dvoglavog orla i ispod lava, po uzoru na srpske despote. Takav izgled grba, sa lavom, kasnije za Crnu Goru usvajaju Sava i Vasilije Petrović, jer grb Crnojevića je bio samo dvoglavi orao, bez prikaza lava.
Mašta
Mašta (takođe uobrazilja, zamišljanje, fantazija, imaginacija) je misaoni proces zamišljanja budućih događaja, kao i sposobnost stvaranja novih celina kombinovanjem različitih predstava, ideja i pojmova koji u takvom obliku ne postoje u ranijem iskustvu.
Mašta kao stvaralačko mišljenje, predstavlja osnovu umjetničke, znanstvene i tehničke kreativnosti, ali i stvaralaštva i raznovrsnih inovacija u svakodnevnom životu. Mašta je takodje simptom autizma
U psihologiji
Proces maštanja je pod snažnim utjecajem želja. Neki psiholozi i psihoanalitičari smatraju da mašta može biti i mehanizam obrane. Tim putem se nezadovoljavajuća stvarnost zamjenjuje maštarijama u kojima su na stvaralački način zadovoljene mnoge snažne, a u stvarnosti nezadovoljene težnje. Mašta je naročito karakteristična za izvesna psihološka stanja kada se pojmovi obogaćuju novim sadržajima često irealnim, sa eventualnom mogućnošću ostvarenja. Zato postoji podela imaginacije na nekoliko tipova kao što su: stvaralačka imaginacija, imaginacija fantazije, anticipatorna i imaginacija pamćenja.
U filozofiji
Za Ibn Arabija, uobrazilja je sposobnost da se u glavu dozovu predmeti kojih nema u spoljašnjem svetu, odnosno, nisu trenutno prisutni u čulima. Uobrazilja čini vidljivim, premda nejasno i zamagljeno, više prisutnosti bića. Uobrazilja predstavlja kariku između čulnog i duhovnog sveta.
Za Đordana Bruna, mašta je veza vremenitog i večnog i najplemenitije sredstvo za komuniciranje s bogom:
"Mašta mora biti prva veza duše, posrednik između vremenskog i vječnog. Ona je osjetilo ili, točnije rečeno, jedino istinsko osjetilo. To je tijelo i nositelj duše, izvor odakle istječe ljudski život, najplemenitija metoda za komuniciranje s Bogom.”"
- Giordano Bruno
Prema Hjumu, razlika između pamćenja i uobrazilje je nejasna i sastoji se jedino u jačoj snazi i živosti pamćenja. I kao što predstava pamćenja, gubljenjem svoje snage i živosti, može da se izmetne toliko da je smatramo za uobrazilju, tako uobrazilja može steći takvu snagu i živost da prolazi kao predstava pamćenja, i krivotvoriti svoja dejstva na verovanje i suđenje. Ovo se primećuje u slučaju lažaca, koji čestim ponavljanjem svojih laži dođu do toga da veruju u njih i pamte ih kao stvarnosti.
Kimberly, Alabama
Kimberly je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.711 stanovnika.
Gutejska dinastija Sumera
Gutejska dinastija Sumera na vlast u Mezopotamiji došla je krajem 22. vijeka pne. tako što su destabilizirali Akadsko Carstvo, oslabljeno unutrašnjim borbama nakon smrti kralja Šar-Kali-Šarija. Nakon toga se u periodu između 80 i 120 godina izredao 21 gutijski kralj, od kojih je posljednji bio Tirigan. Gutejci su potom nestali a zamijenila ih je Treća dinastija Ura.
Mandana
Mandana je bila medijska princeza, a potom kraljica i žena perzijskog vladara Kambiza I. kojem je rodila Kira Velikog, osnivača Ahemenidske Monarhije.
Buras, Louisiana
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Mandana
Herodot
Prema Herodotu, Mandana je bila kćer Astijaga, medijskog vladara i Kijaksarovog sina, te Arijene od Lidije, kćeri Alijata II. odnosno Krezove sestre. Ipak, neki izvori tvrde kako je Mandana zapravo bila kćer neke ranije Astijagove žene.
Buras, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 945.
Mandana
Herodot
Nedugo nakon rođenja Mandane, Herodot piše kako je Astijag imao čudan san kako njegova novorođena kćer toliko urinirala da je poplavila cijelu Aziju. Astijag se potom obratio svećenicima koji su protumačili san kao upozorenje da će Mandana roditi sina koji će ga svrgnuti sa vlasti.
Kako bi spriječio takav razvoj događaja, Astijag je Mandanu udao za vazalnog perzijskog princa Kambiza I., kojeg Herodot opisuje kao „čovjeka iz dobre obitelji i mirne naravi“ pa ne bi trebao biti prijetnja medijskom prijestolju.
Nakon što se Mandana udala za Kambiza I., Astijag je ponovo sanjao sličan san: ovaj put kako će iz Mandanine maternice izrasti vinova loza koja će se proširiti cijelim svijetom. Nakon što su ga svećenici ponovo upozorili kako je to loš znak i kako prestavlja prijetnju njegovom prijestolju, Astijag je odlučio poslati svog podanika Harpaga da pogubi novorođenče. Ipak, Harpagu moral nije dopustio da ubije novorođenče plave krvi, pa je pozvao kraljevskog pastira Mitradata iz planinske regije pokraj granice s Saspirom, i naredio mu da ostavi dijete da umre u planinama. Srećom, pastir i njegova žena Cina su se sažalili nad njime pa su ga prisvojili i odgojili kao svoje dijete, dok su svoje mrtvorođenče pokazali Harpagu kao Kira. thumb|180px|Prikaz Kira, Mandaninog sina Kada je Kir Veliki odrastao, navodno su ga zbog elegantnog ponašanja prepoznati kao dječaka kraljevske krvi pa mu je djed Astijag dopustio da se vrati roditeljima. Nedugo kasnije Astijagovi sni i njihovo tumačenje postali su stvarnost; Kir je pokrenuo perzijski ustanak koji će završiti svrgavanjem Astijaga sa prijestolja; padom Medijske Monarhije, odnosno stvaranjem Ahemenidske Perzijske Monarhije.
Ksenofont
Ksenofont također spominje Mandanu u svome djelu „Kiropediji“. Prema njegovoj priči, Mandana i njezin sin putovali su na Astijagov dvor, gdje je tinejdžer Kir zadivio djeda koji ga je odlučio ostaviti na dvoru. Mandana se pak vratila mužu Kambizu I. u perzijski grad Anšan. Poslije nekoliko godina 24-godišnji Kir Veliki traži od Astijaga da mu dopusti posjet bolesnom ocu, a neposredno nakon njegovog odlaska iz medijske prijestoljnice Ekbatane počinje perzijski ustanak.
Historijska analiza
Neki moderni historičari smatraju kako su Herodotove priče u kojima se spominju rodbinske veze između Kira Velikog i medijskog plemstva propaganda kojom je pokušano opravdati legitimnost Kirove borbe za tron odnosno vojnih pohoda. Kronološku problematiku predstavlja i bitka pomrčine koja je precizno određena 28. 5. 585. pne., nakon koje su Medijska Monarhija i Lidija sklopili mirovni sporazum osnažen diplomatskim brakom između Mandaninog oca Astijaga od Medije i majke Arijene od Lidije. Budući kako je Kir Veliki rođen 576. pne., pretpostavlja se kako je Mandana bila kćer neke druge (ranije) Astijagove žene, jer bi u protivnom trebala imati svega desetak godina kada je Kir rođen, što se smatra nemogućim. Ipak, ne postoji dovoljno historijskih dokaza za objašnjenje bilo koje od navedenih teorija.
Smrt
Prema nekim izvorima Mandana je umrla 559. pne., no budući kako se radi o datumu smrti njena supruga Kambiza I. pretpostavlja se kako je umrla neke druge godine ili kako se radi o datumu kada je promijenila status od kraljice do kraljice majke.
Dunedin, Florida
Danidin je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 35.321 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 35.321 stanovnika, što je 370 (1,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Saint-Georges (Quebec)
Saint-Georges je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 31.173 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 31.173 stanovnika, što je za 5,3 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 29.616 žitelja.
Alglukozidaza alfa
Alglukozidaza alfa (Lumizyme, Myozyme) orfanski lek je za terapiju enzimske zamene kojom se tretira Pompeova bolest (glikogenoza tipa II), retko nasledno metaboličko oboljenje. Alglukozidaza alfa se sastoji od ljudskog enzima, kisele a-glukozidaze (GAA). Ona se proizvodi primenom rekombinantne DNK tehnologije na CHO ćelija.
Kinsey, Alabama
Kinsey je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.198 stanovnika.
Pantanello, Latina
Pantanello je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Poziv
Poziv može označavati:
Weißenstadt
Vajsenštat je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 17 opštinskih središta okruga Vunzidel (Fihtel). Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.383 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9479166.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Vunzidel (Fihtel) Vajsenštat se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Vunzidel (Fihtel). Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 630 metara. Površina opštine iznosi 42,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.383 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 80 stanovnika/km².
N-Acetilantranilna kiselina
N-Acetilantranilna kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 179,173 Da.
Weitnau
Vajtnau je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 28 opštinskih središta okruga Oberalgoj. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.172 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9780144.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Oberalgoj Vajtnau se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Oberalgoj. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 800–1243 metra. Površina opštine iznosi 65,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.172 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 79 stanovnika/km².
Bourg-du-Bost
Bur di Bost je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Periže.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 200 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 86 metara (maksimalnoj 116 m, a minimalnoj 47 m).
Saint-Hyacinthe (Quebec)
Saint-Hyacinthe je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 53.236 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 53.236 stanovnika, što je za 3,1 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 51.616 žitelja.
Charleston (ples)
thumb|250px|[[Josephine Baker pleše charleston u pariškom noćnom klubu Folies Bergere, 1926.]]
Charleston je vrsta plesa koja se 1923. pojavila u SAD da bi do kraja decenije postala globalno popularni fenomen. Ime je dobila po istoimenoj pjesmi, prvi put izvedenoj od strane Elizabeth Welch u brodvejskoj muzičkoj reviji Runnin' Wild. Plesni pokreti koje je Welch koristila tokom izvedbe su kopirani od strane mladih žena koje su izlazile u njujorške noćne klubove, a kasnije su se proširili po ostatku SAD. Za Charleston je bilo karakteristično da je bio zahvalan za plesnu improvizaciju, odnosno za plesače koji nisu raspolagali velikim plesnim vještinama. Njegovoj popularnosti je doprinijela i Prohibicija, odnosno ilegalne točionice alkoholnih pića; u njima su žene često plesale same ili u ženskom društvu, čime su izražavale svoj prezir ne samo prema nepopularnom zakonu nego i dotadašnjim društvenim konvencijama. Žene koje su plesale charleston su zbog brzih pokreta rukama i nogama neke od tadašnjih promatrača podsjećale na ptice koje mašu (to flap) krilima, pa su stekle nadimak flapper ("mahalica"), što je postalo ime vezano uz cijelu žensku supkulturu. Slično kao i jazz, charleston se proširio po svijetu kao svojevrsni simbol novog, "modernog" vremena. Kritičari su u njemu vidili oličenje raskalašenosti i nemorala, a takvi se stavovi ponekad mogu pronaći i kroz kasnijih generacija, koji u charlestonu vide oličenje hedonizma i dekadencije karakteristične za Burne dvadesete. Charleston je kasnije evoluirao u plesni stil koji je danas poznat kao Lindy Hop.
Izvori
Charleston se često pojavljuje kao detalj u filmovima sa radnjom smještenom u 1920-e. Neki od najpoznatijih primjera uključuju Caprin božićni klasik Divan je život u scenama koje prikazuju mladost protagonista, te The Cat's Meow Petera Bogdanovicha gdje se protagonisti zabavljaju plešući charleston na jahti.
U jugoslavenskoj kinematografiji je charleston kao motiv 1962. koristila Soja Jovanović u filmu Dr, davši scenama plesa erotske konotacije prilično neuobičajene za jugoslavensku kinematografiju onog vremena. Novije i poznatije ostvarenje koje koristi charleston je srpski film Čarlston za Ognjenku iz 2008. godine.
Alfentanil
Alfentanil je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 416,517 Da.
Словенски календар
У селу Лепесовки, у Волинској области у западној Украјини, руски археолози Тихонова и Хвајко су 1958. године пронашли старо словенско светилиште, у чијем су олтару сачуване две глинене посуде 2-4. века на којима је утиснут словенски календар тога времена, а у селу Ромашки, јужно од Кијева, у налазишту је био крчаг из 4. века, на којем је такође сликописан календар.
Пронађени календар у Лепесовки је имао својеврсне црте и резе, чинећи загонетну и сложену орнаментику знакова и цртежа. Руски археолог и историчар Борис Александрович Рибаков га је одгонетнуо. На календару у Лепесовки је година подељена на дванаест раздела, са уочљивим симболима ватре и сунца, са јасном раздеобом на годишња доба и назнакама солстиција, са дванаест месеци у којима су послови и дани усклађени са природним погодностима (орање, сетва, жетва, лов, гајење биља), уз тачно назначење датума празника.