cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Splitska
U 16. stoljeću generalni kapetan Francesco Morosini, vraćajući se s istoka sa svojom mornaricom, svratio je u Splitsku na nekoliko dana te se u tom lijepom mjestancu opskrbio drvima, mesom, vinom i sirom. U kolovozu 1722. boravio je više od 40 dana u lijepom naselju sagrađenom u pitomoj uvali tadašnji generalni providur, na obližnjem polju podigao svoj šator i održavao javna primanja i skupove. Kada je duždem imenovan Sebastian Mocenigo, providur je raznim svečanostima i paležom jedne obližnje šume proslavio to promaknuće. Splitska je već tada bila poznata ne samo kao lijepo mjestance, nego i kao sigurna pomorska luka u tome dijelu Brača.
Crkva posvećena Blaženoj Djevici Mariji u Stomorni sagrađena je na temeljima ranije crkve iz 1228. godine. Oltarnu palu Djevice sa svecima naslikao je 1577. godine Leadro Bassano, renesansni slikar iz Venecije. Vrijedno je spomenuti i dvorac obitelji Cerinić iz 1577. godine te ostatci crkvice sv. Jadre na putu prema Škripu iz V. st.
Slani ledenjak
mini|300px| [[Satelitsko snimanje|Satelitski prikaz slanih ledenjaka u masivu Zagrosa (Iran)]] mini|300px| [[Lüneburg Kalkberg (Njemačka)]] Slani ledenjak je pokretna slana masa koja brazda reljefnu podlogu. Sastavljena je od naslaga minerala poput halita koji su akumulirani u kotlinama tokom nekih davnih klimatskih uvjeta pod pritiskom mlađih slojeva stijena probili na površinu kroz dijapire, oblikovali tzv. slane kupole, a potom pod utjecajem gravitacije klizali i brazdali podlogu na isti način kao klasični ledenjaci. Ovi prirodni fenomeni česta su pojava u Iranu i Njemačkoj: na iranskom Zagrosu javljaju se kao haliti, a na njemačkom Lüneburg Kalkbergu kao gips ili drugi karbonatni minerali.
Splitska
U Splitskoj su danas osnovne gospodarske grane poljodjelstvo, maslinarstvo i vinogradarstvo a sve se više razvija turizam.
Šugar Siti
Šugar Siti se može odnositi na
Philippe V od Francuske
thumb|Filip V., kralj Francuske
Naslijedio je brata Luja X. najprije kao regent za nerođenog sina Ivana I., a potom nakon njegove smrti 20. studenog kao kralj.
U manipulacijama da izbaci iz nasljeđivanja kćerku Luja X. pobrinuo se za proglašenje pravila kojim se ženama onemogućuje da postanu kraljice Francuske (tzv. Salijski zakon).
Tom odlukom je potkopao i svoje potomstvo pošto u trenutku smrti 3. siječnja 1322. godine nije imao sina nego tri kćeri. Naslijeđen je od brata Karla IV. posljednjeg Capeta.
Piritoj
thumb|300px|Piritoj, Hipodamija (ovde nazvana Laodamija), jedan kentaur i Tezej, prikaz na [[Apulijsko vazno slikarstvo|apulijskom crvenofiguralnom krateru, 350-340. pne.]] Piritoj (Πειρίθοος ili Πειρίθους) bio je, u grčkoj mitologiji, kralj Lapita u Tesaliji, sin Zevsa i Iksionove supruge Dije, te suprug Hipodamije, na čijem je venčanju došlo do čuvenog boja Lapita i kentaura. Prema mitu, bio je i blizak prijatelj Tezejev.
Mitologija
Piritoj je bio sin "nebeske" Dije i Zevsa ili, po drugim verzijama, Iksiona. Najbolji mu je prijetelj bio Tezej. U prvom pevanju Ilijade stari Nestor ubraja Piritoja i Tezeja "junačke slave" među pripadnike ranije generacije heroja, koji su živeli u doba njegove mladosti i koji "med podzemljarima oni med ljudima najjači bjehu, najjači bijahu oni, i najjači s njima se borci borahu: zvjerovi brdski, al' ovi su propali strašno".
Piritoj se spominje kao heroj koji je učestvovao u kentauromahiji, odnosno borbi sa kentaurima, zajedno sa Tezejem, Nestorom, Drijantom i Kenejem. Njihova borba se završila uspešno, i to baš na dan kad je Hipodamija, njegova supruga, rodila sina Polipeta.
U kasnijim predanjima, on je Iksionov sin i polubrat kentaura. Na dan venčanja Piritoja i Hipodamije, kentaur Eurit (ili Euriton) opio se vinom i silovao nevestu. Tada su i drugi kentauri nasrnuli na lapitske žene i dečake, ali su ih u tome sprečili prisutni junaci i ubili Eurita. Po jednoj priči, kentaure je na ovaj čin naveo bog rata Ares, koji je bio uvređen ili zbog toga što mu Piritoj nije prineo žrtvu ili zato što ga nije pozvao na svoje venčanje. Po drugoj verziji, kentauri i Lapiti zapodenuli su borbu oko vlasti nad jednim delom zemlje kojeg Piritoj nije želeo da se odrekne.
Još pre nego što se venčao Hipodamijom, Piritoj je želeo da upozna Tezeja, o čijim podvizima je slušao. Da bi ga izazvao, ukrao mu je goveda koja su pasla kod Maratona, ali umesto da se potuku zbog toga, dva junaka izrazili su međusobno divljenje i postali verni prijatelji. Tada su se dogovorili da će se obojica oženiti Zevsovim kćerima i da će jedan drugom pomoći u tome. Tako je Tezej uspeo da otme i oženi Helenu, kćer Zevsa i Lede. Piritoj je odlučio da se oženi Persefonom, Hadovom suprugom. Tezej je prvo pokušao da odvrati prijatelja od te namere, ali je naposletku pošao sa njim u pozemni svet. Had ih je dočekao ljubazno i smestio pred bogatu trpezu, ali kada su seli ostali su prikovani za stolice Lete (zaborava). Kad je Herakle sišao u pozemni svet, uspeo je da oslobodi samo Tezeja; naime, kad je pokušao osloboditi Piritoja, zemlja se zastresla. Piritoj je, kao glavni krivac, zajedno sa svojim ocem Iksionom, morao večito da trpi kaznu: iako postavljen ispred bogate trpeze, nije smeo da je takne zbog najstarije Erinije koja ju je čuvala.
Piritoj se u nekim izvorima spominje i kao jedan od Argonauta i lovaca na Kalidonskog vepra i kao Tezejev pomoćnik pri otmici Antiope, amazonske kraljice.
Pirirtoj u umetnosti
Kentauromahija je vrlo česta tema, kako u monumentalnoj, tako i u zanatskoj umetnosti stare Grčke. Ova tema je prikazivana i u hramovima (npr. u Zevsovom hramu u Olimpiji i Apolonovom u Figaliji).
Jean I od Francuske
Njegov otac Luj X je preminuo 5. lipnja 1316. godine tako da je Ivan I. kao nekad prije tisuću godina perzijski car Šapur II. postao kralj prije rođenja.
Smrt Ivana I. u petom danu života je bacila određene sumnje na njegovog strica, regenta i nasljednika Filipa V.
Sam Harris
Samuel Benjamin (Sam) Harris [ ˈsæmjuːəl ˈbɛndʒəmɪn sæm ˈhærɪs ]  (Los Angeles, 9. aprila 1967.), američki neuroznanstvenik, filozof i pisac.
Haris je nastupao u brojnim televizijskim i radio emisijama govoreći o sukobu nauke i religije i o opasnosti koju religijski dogmatizam predstavlja za moderna društva.
Opus
Sem Haris je autor knjige Kraj vere: religija, teror i budućnost razuma, jedne od najprodavanijih knjiga prema časopisu New York Times, za koju je 2005. dobio nagradu PEN/Martha Albrand u kategoriji First Nonfiction. Njegova druga knjiga je Pismo hrišćanskoj naciji, a 2010. izdao je i svoju treću knjigu Moralni pejzaž: Kako nauka određuje ljudske vrednosti.
Badab-e Surt
mini|desno|250px| [[Crvena boja travertinskih oblika Badab-e Surta rezultat je prisutnosti željezovog karbonata]]
Badab-e Surt (perz. باداب سورت) je prirodna lokacija u pokrajini Mazandaran na sjeveru Irana, 230 km istočno od Teherana, 95 km jugoistočno od pokrajinskog sjedišta Sarija, te 5 km sjeveroistočno od najbližeg naselja Orosta. Geografski je smješten u strmoj dolini koja gravitira Tadžan-Rudu na južnim obroncima Alborza odnosno podno planine Kuh-e Surt (2334 m) na nadmorskoj visini od 1840 m. Lokacija je znamenita po travertinskim stepenastim terasama u obliku plitkih bazena nastalih prelijevanjem mineralne vode i taloženjem minerala, te termalnim izvorima različitog kemijskog sastava koji milenijumima snabdijevaju terase stvarajući različite boje.
Etimologija
Badab je spoj perzijskih riječi Bad (plin) i Ab (voda) što u prijevodu podrazumijeva gaziranu vodu odnosno izvorne mineralne vode. Surt je drevno ime za obližnje naselje Orost (ili Ovrost) i na perzijskom podrazumijeva gustoću.
Geologija
Badab-e Surt sastoji se od dva mineralna izvora koji su različitih prirodnih karakteristika. Prvi sadrži vrlo slanu vodu koja se nakuplja u malim bazenima i redovito se koristi za medicinske svrhe. Ove toplice popularne su za liječenje reumatizma i kožnih bolesti. Dok su terase uz ovaj izvor svijetlih bijelo-sivih boja, stepenasti bazeni uz drugi izvor su crveno-narančasti zbog prisutnosti željezovog karbonata.
Milenijumski rezultat ovih prirodnih procesa na strmim planinskim padinama je niz narančastih, crvenih i žutih bazena koji su stepeničasto poredani kao terase. Vegetacija sjeverno od Badab-e Surta sastoji se od borovih šuma, dok na istoku prevladava grmlje i nisko raslinje.
Eger
Jegra (mađarski: Eger, njemački: Erlau, latinski: Agria, slovački: Jáger, srpskohrvatski: Jegra, Jegar) je grad na sjeveroistoku Mađarske od 54,609 stanovnika
Jegra je uz Miskolc najveći grad mađarskog sjevera i administrativni centar Županije Heves.
Geografske karakteristike
Jegra leži u kotlini rijeke Eger (pritoka Tise), između masiva Mátra i Bükk.
Historija
Eger je jedno od najstarijih ugarskih naselja, nastao u vrijeme dok su oni živjeli plemenskim životom, koje je od 11. vijeka biskupsko sjedište. Za ranog srednjeg vijeka bio je jedan od najbogatijih mađarskih gradova, iz tih vremena nije ostalo bog zna što, jer su Tatari za svoje invazije u 13. vijeku, sravnili sa zemljom većinu grada.
Više sreće je imao sa invazijom Osmanlija 1551., jer su od nje ostali ostaci utvrde na brdu, iz koje se grad uspješno odbranio. Osmanlije su se vratile i zauzele grad 1596., i vladale njime do 1687. Koristili su ga kao isturenu predstražu u ravnici, pa su zbog tog podigli 35 metara) visoki minaret, koji je danas jedna od atrakcija grada.
Nakon otklanjanja neposrednog osmanskog pritiska, grad je doživio procvat od početka 18. vijeka, kad je podignut velik broj crkvenih zdanja pa su ga zbog tog nazvali Ugarski Rim. Eger je od 1804. sjedište nadbiskupije.
Coolidge, Kansas
Kulidž je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Eger
Historija
Iz tih vremena je nekadašnja franjevačka crkva (1758. -1771.) jedno od najljepših arhitektonskih zdanja u Mađarskoj, i toranj kog su koristili i astronomi. Ispod Egera leži oko 96 km hodnika i tunela, ostataka iskapanja kamena iz vremena kad se grad branio od Osmanlija, ali iskapanih i kasnije za skladištenje vina. Kako Eger ne leži na tvrdom tlu, dobrom dijelu grada prijeti urušavanje pa i zgradama od historijske važnosti.
Coolidge, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 95, što je 9 (10,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Eger
Privreda
Vinogradarstvo u Egeru ima tradiciju još od 13. vijeka, jer su njegovi blagi brežuljci bili idealni za uzgoj vinove loze. Najpoznatije vino iz Egera je crno vino - Bikavér (Bikova krv).
Eger je i industrijski grad u kom se proizvodi namještaj, cigarete, precizni instrumenti i građevinski materijal On je i poznata turistička destinacija, kako zbog posjeta Masivu Mátra, tako i zbog brojnih termalnih kupališta u okolici.
Gur-e Amir
mini|desno|250px| Gur-e Amir Gur-e Amir je mauzolej koji je azijski osvajač Tamerlan (danas poznat kao Timur) dao sagraditi u Samarkandu (u današnjem Uzbekistanu). Ta je građevina važna u historiji iranske i islamske arhitekture s obzirom da je poslužila kao model za buduće monumentalne mogulske grobnice kao što su Humajunova grobnica u Delhiju, te znameniti Tadž Mahal u Agri, koga su Timurovi nasljednici iz mogulske dinastije sagradili u sjevernoj Indiji.
Timur je grobnicu namijenio svojim nasljednicima iz dinastije Timurida, ali je u njoj godine 1405. pokopan zato jer se njegovo tijelo zbog snježnih nanosa i zapriječenih planinskih prijevoja nije moglo odvesti do predviđene grobnice u Šahrisabzu. Grobnicu je dovršio njegov unuk Ulugh Begh, koji je također u njoj pokopan.
Dana 19. 6. 1941. grobnicu je otvorio sovjetski arheolog i antropolog Mihail Gerasimov te odnio Timorove i ostatke njegovih potomaka u Taškent kako bi pokušao rekonstruirati njihov lik. Tri dana kasnije je počela operacija Barbarossa, zbog čega je nastala legenda o prokletstvu koje će snaći svakoga tko uznemiri Timurov grob. Nakon što je Gerasimov rekonstruirao Timurov lik, posmrtni ostaci su godine 1942. svečano pokopani po muslimanskim običajima i nedugo potom je došlo do prekretnice u ratu.
Ratno lukavstvo
Ratno lukavstvo (ruse de guerre) u najširem smislu označava postupke kojim neka zaraćena strana u ratu ili oružanom sukobu nastoji obmanuti protivnika kako bi postigla iznenađenje, taktičku ili stratešku prednost, stekla obavještajne podatke ili izbjegla vlastito uništenje. Pod time se podrazumijeva široki raspon aktivnosti - od postavljanje zasjeda, fingiranje povlačenja, fingiranje postojanja velikih vojnih jedinica, namjerno emitiranje radio-poruka koji daju netočne obavještajne podatke, "podmetanje" lažnih dokumenata i sl. U pomorskom ratovanju jedno od čestih lukavstava je korištenje lažne zastave, odnosno "prepravljanje" ratnih brodova da izgledaju kao teretni brodovi neutralnih država i sl.
Ratna lukavstva su u načelu dozvoljena u međunarodnom ratnom pravu. Izuzetak predstavljaju tzv. perfidije, odnosno postupci kojima se zloupotrebljava protivnikovo poštovanje ratnog prava i običaja.
Troy
Troj se može odnositi na:
Linearna algebra
Linearna algebra (lat: linealis, pripada liniji), je matematička disciplina koja se bavi vektorima i matricama i uopšte vektorskim prostorom i linearnim transformacijama. Za razliku od drugih dijelova matematike, u kojima se pojavljuju često novi i neriješeni problemi, u linearnoj algebri to nije česta pojava. Njena vrijednost leži u njenoj primjenjljivosti, počev od matematičke fizike, apstraktne algebre i primjene u ekonomiji, programiranju i računarstvu, itd.
OR1L3
Olfaktorni receptor 1L3 je protein koji je kod ljudi kodiran OR1L3 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Vlaga
thumb|right|Vlažan zrak u tropskoj šumi Vlaga je izraz koji označava prisutnost vode u ili na jednoj tvari, u plinu ili u prostoru (primjerice u podrumu jedne zgrade).
U fizici i znanosti o materijalima govorimo o sadržaju vode.
Plinovita vlaga se općenito naziva vlažnost zraka a u kombinaciji sa tekućom vodom magla ili vodena para. Apsolutna vlažnost zraka pokazuje koliko vodene pare sadrži jedinica obujma plina.
Povlačenje vode s površine ili iz tvari općenito se naziva sušenje ili odvodnja.
Niccolò da Ponte
Niccolò da Ponte (Venecija, 15. januar 1491. – Venecija, 30. jul 1585.) bio je 87. mletački dužd koji je vladao od 11. marta 1578. do svoje smrti.
Biografija
Niccolò je prije nego što je izabran za dužda obavljao brojne važne diplomatske poslove za Mletačku Republiku, između ostalog bio je ambasador u Rimu i Trentu i to za vrijeme održavanja Tridentskog koncila. Nakon tog u Španjolskoj, Francuskoj i Krfu.
Vlaga
Prevelika koncentracija vlage u zraku pogoduje stvaranju gljivica, bakterija i plijesni u zidovima, te povećanju broja grinja u prašini (preko 45% relativne vlažnosti), što može uzrokovati razne bolesti.
Niccolò da Ponte
Biografija
Kruna njegove karijere bio je izbor za Prokuratora Bazilike sv. Marka, funkciju koja je bila odskočna daska za položaj dužda, za kojeg je izabran 1578.
Njegova vladavina protekla je u teškoj političkoj i ustavnoj krizi, što je na kraju rezultiralo ukidanjem Savjeta desetorice čija je moć postala pretjerana.
Gonte, Verbano-Cusio-Ossola
Gonte je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Ejdžensi
Ejdžensi se može odnositi na
Mitropolija novogračanička
Mitropolija novogračanička je bila organski dio Srpske pravoslavne crkve.
Gonte, Verbano-Cusio-Ossola
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 501 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 291 m.
Mitropolija novogračanička
Od 1963. do 1991. godine bila je poznata pod nazivom Slobodna srpska pravoslavna crkva.
Eparhije
Mitropoliju novogračaničku su činile tri eparhije:
Eparhija za zapadnu Evropu je prestala postojati nakon odluke Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve iz 1994. godine o arondaciji eparhija na teritoriji zapadne Evrope. Osnovana je nova Eparhija zapadnoevropska od dijelova Srednjoevropske, Britansko-skandinavske i Eparhije za zapadnu Evropu Mitropolije novogračaničke. U sastav nove eparhije ušlo je područje Španije, Francuske, Luksemburga, Holandije i Belgije.
Eparhija za Ameriku i Kanadu je prestala postojati nakon odluke Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve od 21. maja 2009. godine o arondaciji eparhija.
Košute
Košute je hrvatsko selo u Cetinskoj krajini, u Zagori. U sastavu je grada Trilja (Splitsko-dalmatinska županija).
Košute su nekada zajedno s naseljima Vedrine i Trilj sačinjavale župu sv. Mihovila arkanđela, a odlukom nadbiskupa splitsko-makarskog, Marina Barišića, 20. kolovoza 2012. postaju samostalna župa Presvetog Srca Isusova Košute.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2001. godine, broji 1.752 stanovnika. Apsolutno većinsko i jedino autohtono stanovništvo ovog sela su Hrvati, a većina stanovništva izjasnila se kao pripadnici Rimokatoličke crkve.
Kultura
Župna crkva Presvetog Srca Isusova.
Helij
Helij, oznaka He, plemeniti plin, rednog broja 2 u periodnom sustavu elemenata, atomske mase 4,0003.
Povijest
Otkriven 1868. godine spektografskim ispitivanjem Sunčeve kromosfere, gdje ga ima u velikim količinama, po čemi je dobio i ime (grčki: helios, Sunce). U laboratoriju je dobiven 1895. godine pri zagrijavanju kleveita, minerala koji sadrži uranij. Kasnije je helij pronađen i u tragovima vazduha (0,00007% težinskih dijelova), a prema spektru polarne svjetlosti pronađeno je da se najviši slojevi Zemljine atmosfere sastoje uglavnom od vodika i helija. Može se naći i među plinovima pri izvorima nafte ali i u mineralnim izvorima.
Svojstva
mini|Helij Helij je na običnoj temperaturi plin bez boje, mirisa i okusa, kemijski indiferentan, od svih plinova najteže se može pretvoriti u tekućinu. Helij je poslije vodika najlakši plin, specifične mase od 0,1368 u odnosu na vazduh kao jedinicu. Iako atom helija ima četiri puta veću masu od atoma vodika, specifična masa je samo dva puta veća jer se atomi helija, kao i ostalih plemenitih plinova, ne vezuju u molekule. Uz iste uvjete, u nekom određenom obujmu plemeniti plin ima dva puta manje atoma od drugih plinova. thumb|4He s dva neutrona
Izotopi
Helij ima tri stabilna izotopa:
Dobijanje helija
Helij se dobija uglavnom iz zemnog plina koji je bogat ovim elementom. Ovog bogatog helijom plina najviše ima u SAD. Helij se dobija i frakcionom destilacijom tečnog vazduha.
Svetska produkcija helija iznosi oko 4500 tona u toku godine.
Način isporuke u industriji
Postoji nekoliko vrsta čistoća: balon -plin 4.6; 5.0 i 6.0
Primjena
Helij se upotrebljava za punjenje zračnih brodova (cepelina) i za punjenje balona za meteoroška promatranja, budući da nije lako zapaljiv kao vodik. Specifična masa mu je dva puta veća od vodikove, tako da se baloni punjeni helijem sporije dižu, jer je i potisak takvih balona 7% manji nego kod onih punjenih vodikom. U tom cilju miješa se s 14% vodika. Upotrebljava se svugdje gdje je potrebna inertna atmosfera, npr. kao mješavina u ronilačkim bocama, u specijalnim zavarivanjima u metalurgiji itd. Primjena u ronilačkim bocama je prvenstveno iz medicinskih razloga, tj. helij se lakše oslobađa iz organizma prilikom izranjanja nego recimo dušik.
Tekući helij se upotrebljava u laboratorijima za postizanje niske temperature, kao i za punjenje plinskih termometara za niske temperature.
Eksterni linkovi
Helij - KTF Split
Utjecaj mesne industrije na okoliš
right|thumb|250px|Krave u farmi Utjecaj mesne industrije na okoliš i uzročno-posljedična veza proizvodnje mesa sa zagađenjem okoliša predmet je raznih rasprava. Svjetska potražnja za mesom povećava se. Tvornice proizvodnje mesa konzumiraju ogromne količine energije, zagađuju izvore vode, izbacuju velike količine ugljičnog dioksida (CO2) te zahtijevaju neprestano povećanje uzgoja kukuruza, soje i ostalih žitarica; ovisnosti koja je dovela do velikog uništavanja prašuma kako bi se stvorilo mjesta za sadnju istih. Prema raznim istraživanjima, uzgajati životinje na žitaricama zahtijeva više vode nego samo uzgajanje žitarica. Omjer uložene energije i dobivene količine proteina tijekom konzumiranja mesa je 4:1. Proizvodnja mesne prehrane općenito je manje učinkovitija od uzgoja voća i povrća radi izravnog ljudskog konzumiranja.
2006., Organizacija za prehranu i poljoprivredu objavljuje izvještaj za Ujedinjene narode, "Duga sjena stočarstva", u kojoj navodi kako je stočarstvo odgovorno za 18 % sveukupnog ispuštanja CO2 u svijetu, što je više i od prometa.
Posljedice uzgoja mesa
right|thumb|250px|Prijevoz ovaca lijevo|mini|150px|Prema procjenama, za većinu svih posječenih drveća u amazonskoj prašumi krivo je rastuće stočarstvo. Svjetska opskrba mesom bila je 71 milijun tona 1961. To je poraslo na 284 milijuna tona 2007. U tom razdoblju, konzumiranje mesa po stanovniku se gotovo udvostručilo. Brazil je 2008. objavio da je u samo pet mjeseci posječeno 3.240 km2 amazonske prašume kako bi se stvorila zemlja za sadnju soje ili pašnjaka za uzgoj stoke. SAD je 2008. ubijao 10 milijardi životinja godišnje radi opskrbe mesom a prosječni je Amerikanac jeo oko 150 kg mesa godišnje. Prema jednom istraživanju Nacionalnog instituta za stočarstvo u Japanu, radi dobivanje 1 kg govedine izbacuje se jednaka količina CO2 koliko i jedan europski auto svakih 200 km.
Iako 800 milijuna ljudi gladuje diljem svijeta, velika većina kukuruza i soje se uzgaja samo radi hranjenja stoke, svinja i kokoši. Agencija za zaštitu okoliša zaključuje da 3/4 svih onečišćenja pitke vode američkih rijeka i potoka proizlazi od poljoporivrede, većinom koja se usmjerava na uzgoj mesa.
Tremont, Mississippi
Trimont je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 465, što je 75 (19,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Utjecaj mesne industrije na okoliš
Posljedice uzgoja mesa
Prema istraživanjima, klasični uzgoj životinja na livadama nije toliko štetan koliko industrijski, gdje se životinje gomilaju u industrijskim farmama a šume se masovno krče kako bi se uzgajale žitarice za njihovu prehranu. Također, na 70 % svih posječenih drveća u amazonskoj prašumi uzgaja se soja, koja se većinom koristi za prehranu stoke.
McDonald's je zanijekao da hrani svoje kokoši sa sojom iz amazonske prašume koje snabdijeva poljoprivredni div Cargill; međutim, dokazi su pokazali upravo suprotno, ali i potvrdili slučajeve iskorištavanja radnika, nezakonitog grabljenje zemlje i krčenje šuma. Prema računicama, McDonald's i njegovi snabdijevači su odgovorni za 70,000 km² deforestizacije Amazone u 2000-ima. Greenpeace je podnio zahtjev za zabranom trgovanjem soje i bilo kakvih mesnih proizvoda povezanih sa amazonskom prašumom.
Slavni koji se protive mesnoj industriji
Bill Maher je također u nekoliko navrata pozvao ljude da se odreknu mesa kako bi spasili planet.
Rajendra Pachauri, predsjedatelj Međuvladinog panela o klimatskim promjenama, je 2008. upozorio javnost da bi odricanje od mesa pomoglo smanjiti ispuštanje CO2 plinova u atmosferu, ali i metana, koji ima puno veći učinak u efektu staklenika. Ciklus proizvodnje mesa uključuje prema njemu čišćenje zemlje od šuma radi stvaranja pašnjaka, pravljenje i prijevoz gnojiva, paljenje fosilnih goriva u prijevoznim sredstvima farme te ispuštanje metana u stočarstvu i ovčarstvu.
Ejms
Ejms se može odnositi na
Chevanceaux
Ševanso je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Žonzak.
Vilder
Vilder se može odnositi na
Chevanceaux
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 981 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 45 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 127 metara (maksimalnoj 154 m, a minimalnoj 63 m).
Osorkon Stariji
Akheperre Setepenre Osorkon Stariji bio je peti po redu kralj Dvadeset prve dinastije Egipta i prvi egipatski faraon libijskog porijekla. Ponekad se navodi kao "Osohor," (Osochor) prema Manethoovoj Aegyptiaci.
Osorkon Stariji bio je sin Shoshenqa, Velikog poglavice naroda Ma i njegove supruge Mehtenweskhet koja se u zapisima naziva Kraljevom majkom. Osohor je bio brat Nimlota A, Velikog poglavice naroda Ma, i Tentshepeh A, kćeri Velikog poglavice naroda Ma te, tako, stric Shoshenqa I, osnivača Dvadeset druge dinastije. O njegovom postojanju su naučnici vodili raspravu sve dok Eric Young godine 1963. nije ustanovio da se zapis o hramskom svećeniku po imenu Nespaneferhor u '''2. godini i 20. danu I mjeseca Shemu''' pod iozvjesnim kraljem Akheperre Setepenreom—u fragment 3B, linija 1-3 Anala svećenika Karnaka —zbio generaciju prije Horija, Nespaneferhorovog sina u 17. godini Siamuna, koji se također navodi u istim analima. Young je tvrdio da je kralj Akheperre Setepenre nepoznati Osohor. Tu hipotezu, međutim, nisu prihvatili svi egiptolozi. Onda je Jean Yoyotte, u radu iz 1976-1977. godine, primijetio da je libijski kralj po imenu Osorkon bio sin Shoshenqa A i Gospe Mehtenweshkhet pri čemu se Mehtenweshkhet izričito navodi kao "Kraljeva majka" u geneaološkom dokumentu. S obzirom da nijedan drugi kralj po imenu Osorkon nije imao majku zuvanu Mehtenweshkhet, zaključilo se kako je Akheperre Setepenre zapravo Manethoov Osohor, čija je Mehtenweshkhet. Gospa Mehtenweshet A bila je majka Nimlota A, Velikog poglavice Meshwesha, odnosno baka Shoshenqa I.
Seocheon od Goguryeoa
Kralj Seocheon od Goguryeoa (? - 292, vl. 270–292) bio je 13. po redu vladar države Goguryeo, najsjevernijeg od Tri kraljevstva Koreje. Bio je drugi sin prethodnog kralja Jungcheona, a krunskim princom je postao 255. Na prijestolje je stupio po očevoj smrti 270. Početkom godine 271. se oženio za Usu, kćer daesaje Seo-bua. Godine 280. mu je državu napao narod Sushen, zbog čega je na njih poslao vojsku pod komandom mlađeg brata po imenu Go Dal-ga. Nakon uspješnog pohoda kojim su Susheni raseljeni, Seocheon je brata imenovao Princom nacionalnog mira (Anguk-gun). Godine 286. su se protiv njega pobunila mlađa brata Go Il-u i Go So-bal, ali je ustanak ugušen a braća pobijena. Nakon 23 godine vladavine je umro, te je sahranjen u Seocheonwonu; po tome je dobio hramsko ime "Seocheon." Naslijedio ga je sin Bongsang.
Vinčester (razvrstavanje)
Vinčester se može odnositi na
Lavendamicin
Lavendamicin je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 398,371 Da.
Carlo Contarini
Carlo Contarini (Venecija, 5. jul 1580. - Venecija, 1. maj 1656.) bio je 100 mletački dužd koji je vladao od 27. marta 1655. do svoje smrti.
Biografija
Carlo je prije nego što je izabran za dužda obavljao brojne važne administrativne poslove za Mletačku Republiku, između ostalog bio je providur, savjetnik i član Savjeta umoljenih.
Tokom njegove kratke jednogodišnje vladavine, tadašnji admiral (budući dužd) - Francesco Morosini zauzeo je dvije važne osmanske utvrde u Grčkoj Volos i Megaru.
Naftna geologija
Migracijski put
Nakon generiranja ugljikovodika u prirodi (podzemlju) mora postojati migracijski put kroz dovoljno propusne sedimente, gdje će uzgon djelovati na način da ugljikovodici (lakši od vode koja najvećim djelom zasićuje stijene u podzemlju) mogu migrirati prema površini i na tome putu biti uhvaćeni u rezervoarske stijene.
Zamka
Pojam zamke obuhvaća oblik stijena u podzemlju (strukturu) povoljan za nakupljanje i relativno mirovanje kroz duže vrijeme (u geološkom smislu) bilo kojega fluida, u ovome slučaju ugljikovodika. Najpoznatija zamka je antiklinala, struktura zatvorena sa sve četiri strane, odnosno oblika "kupole". Ako zamislimo polovicu "kinder jaja" napunjenu uljem i otvorenim dijelom uronjenim u vodu, približno smo dobili sliku antiklinale. Iz takvoga zatvorena prostora ugljikovodici, lakši od vode, ne mogu pobjeći osim ako sama struktura nije razlomljena nekim poremećajem, recimo rasjedom.
Izolatorske stijene
Vrsta stijena, najčešće pelitnih poput lapora, glina, šejlova, koja sprječavaju da fluidi teku kroz njih. Struktura bez izolatorskih stijena ne može biti zamka.
Rezervoarske stijene
Vrsta stijena, dobre poroznosti i propusnosti, u kojima se fluidi mogu nakupiti, odnosno kroz njih prolaziti. Struktura bez rezervoarskih stijena ne može biti zamka.
Andover
Andover se može odnositi na
Lungo Sisto II, Latina
Lungo Sisto II je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 141 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Philippe IV od Francuske
Filip IV. (1268. - 29. studenog 1314.), ''kralj Francuske i Navarre od 1285. do 1314. godine.''
Poslije smrti oca kralja Filipa III. 5. listopada 1285. godine Filip IV. je stupio na čelo personalne unije Francuske i Navare. Ta personalna unija sklopljena tijekom posljednje godine očeva života je bila njegov jedini kakav takav uspjeh. Važnost ove unije se najbolje ogledala u dobrovoljnom odustajanju Francuske od nje 1329. godine.
Dolazak na prijestolje ovog kralja označava prekretnicu u kršćanstvu Francuske. Kao drugorođeni sin tijekom prvih osam godina života on dobiva pojačana vjerski odgoj. Smrt starijeg brata 1276 godine tu situaciju okreće u korist državničkog odgoja, ali pred kraj života to prvobitno školovanje izlazi na vidjelo u najgorem obliku. Filip IV se nalazio pored oca tijekom vojnog pohoda na Aragonsko kraljevstvo iako je taj rat smatrao velikom pogreškom.
Očeva smrt tijekom toga pohoda rezultira početkom razgovora o miru na inicijativi novog kralja kojemu to postaje prva državnički posao. Mir je zaključen tek par godina poslije, iako su sve vojne operacije bile prestale još 1285. godine. Sada slobodan od rata dolazi do pokretanja državne reforme. Prvi potez u tom smjeru postaje slanje komisija koje ispituju korupciju državnih predstavnika u svim Francuskim pokrajinama. Te mjere u smjeru jačanja državne kontrolor rezultiraju nezadovoljstvom plemića i svećenstva čije povlastice takvim potezima postaju ugrožene.
Tijekom 1294. godine dolazi do početka dugogodišnjeg rata protiv Engleske. Razlog za ovaj rat možemo naći u dvije osnovne ćinjenice. S jedne strane centralizacija Francuske je predstavljala prijetnju kralju Engleske na čije posjede unutar Francuske su se oni odnosili. S druge strane tadašnji proces aneksije Škotske od strane Engleske je bila Filipu IV. neprihvatljiva. Tako se desilo da su na kraju obojica htjeli rat, ali niti jedan nije imao finalno određen cilj rata. Taj rat na kraju završava mirom 1303. godine. Kao potvrda mirovnog sporazuma dogovoreno je vjenčanje Filipove kćerke Isabele za prestolonasljednika Engleske. Ovaj rat je tada bio završio, ali Flandrija ga je iskoristila za pokušaj ostvarivanja svoje nezavisnosti. Iako je ova pokrajina bila vojno poražena 1305 godine ona se još mnogo godina kasnije nije smirila.
Ovi ratovi su bili pretežak bremen na državni budžet tako da već 1296 godine dolazi promjena radi povećanja poreznih prihoda. Prva na udaru se našla crkva čiji papa Boniface VIII se ne samo povinuje želji Filipa za naplati poreza na raćun crkve nego čak sljedeću godinu proglašava Luja IX. djeda ovog kralja svetim! Druga porezna reforma donesena za ratno razdoblje se ticala da su svi podložni vojnoj službi, ali da mogu kupit ne odlazak u vojsku. Ova reforma je ostala na snazi do Francuske revolucije.
Da li je tijekom zadnjih deset godina života Filip postao zahvaćen kršćanskim fundamentalizmom, jurnjavom za lakim novcem ili nešto između toga dvoje se ne može s sigurnošću utvrdit ali njegovi progoni kojim su izloženi Židovi 1306 rezultirajum velikim državnim novčanim profitom zbog zapljene imovine. Sličnu sudbinu uskoro doživljavaju i Templara
Ovaj kralj koji skupom svojih reformi uspjeva strahovito ojačat centralnu vlast posljednju godinu života ima kao pakao prije pakla. Praznovjerni za te posljednje događaje njegove vladavine optužuju prokletstvo Templara, pošto je njihov posljednji veliki meštar na dan svojega pogubljenja 18. ožujka 1314 prokleo tadašnjeg papu i Filipa. Papa je umro mjesec dana kasnije, dok bi takvu sudbinu i Filip rađe bio potpisao nego živio još 7 mjeseci.
U tih posljednjih dvestotinjak dana on otkriva da su žene od sva tri njegova sina sklopile zavjeru kako bi mogle imati ljubavnike i da je njegova jedina unuka upitnog porjekla. Najgore od svega u toj situaciji on nije bio u stanju dobiti rastavu braka za sinove pošto je to mogao učiniti samo papa kojega trenutno nije bilo pošto novi nije izabran. Potresen od tih događaja Filip doživljava 2 srčana udara tijekom veoma kratkog razdoblja. On odlazi u grob nakon drugog udara znajući da je njegova kćer veći muškarac od sinova.
Njegova odluka o udaji kćerke Isabele s kasnijim nadimkom žena-vuk za Edwarda kralja Engleske će biti razlog budućeg stogodišnjeg rata.
U trenutku smrti 29. studenog 1314. godine Filip IV. je ostavio kao svoje nasljednike 3 psihički povodljiva, ali na prvi pogled zdrava sina. Naslijeđen je od prvog svog kratkovječnog sina Luja X. koji kao niti braća neće izbjeći prokletstvo Templara tako da će muška loza Filipa IV. uskoro izumrijeti.
Siamun
Neterkheperre ili Netjerkheperre-setepenamun Siamun bio je šesti faraon Egipta za vrijeme Dvadeset prve dinastije. U Donjem Egiptu je sagradio veliki broj građevina, što nije bilo karakteristično za Treći prijelazni period, te se smatra jednim od najmoćnijih i najuspješnijih vladara dinastije nakon Psusennesa I.
Pulaski, New York
Pulaski je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Anton
Anton se može odnositi na
970-e pne.
Znamenite ličnosti
Años 970 a. C.
Škrip
Škrip je naselje na otoku Braču, u Splitsko-dalmatinskoj županiji. Administrativno pripada Supetru.
Sa svojih 3000 tisuće godina starosti i kamenom plastikom koja ide od kiklopskih zidina, rimske kule do ruralne arhitekture bijelih krovova, Škrip je mjesto s poviješću, mjesto s pogledom i mjesto u unutrašnjosti otoka Brača.
Povijest
Škrip uglavnom stagnira jer se velik dio stanovništva seli u Splisku koja mu pruža nove mogućnosti života u ribarstvu, brodarstvu i kamenarstvu. Zajedno sa Spliskom oko 1668. broji 258 stanovnika od pričesti, a 1681. godine ima 211 stanovnika od pričesti. U 18. stoljeću taj broj raste pa se spominje da 1702. ta dva mjesta imaju 220, 1708. godine 250, 1718. 330, 1738. 380, a 1760. oko 400 stanovnika.
Nekadašnja župna Crkva svetog Duha, trobrodna i rustične gradnje, proširila se u 17. stoljeću novom apsidom jer je vizitator Valijer u njoj našao da je glavni oltar već star i smješten u uskoj apsidi. U glavnoj lađi postavljeni su stupovi kasnorenesansnih profilacija, a u prostranoj apsidi kanelirani renesansni polupilastri. U crkvi se među ostalim grobovima osobito ističe onaj obitelji Cerineo s grbom i natpisom. CONSPE CERINEUM CINERES CUSTODIA CLAUDIT DONEC DESCENDAT DIGNA DOLORES DIES MDCXXXI. U prijevodu... Gledaj, grob sadrži prah Cerineovih dok ne dođe sudnji dan 1631. Nova župna crkva posvećena svetoj Jeleni, majci cara Konstantina, za koju se držalo da je rodom Bračanka, započela se graditi u baroknom stilu 1768. godine. Dovršena je početkom 19. stoljeću, a ističe se skladom i nenametljivošću kao djelo domaćih majstora.
Pomoćna osnovna škola u Škripu je osnovana 1866., a u Spliskoj dvije godine kasnije. Godine 1871. prvu je pohađalo 19, a drugu 18 učenika.
Poznate osobe
Iz Škripa dolazi najplodniji čakavski pjesnik Stjepan Pulišelić.
Iz Škripa je otac poznatih čilskih književnika Nicolása i Dominga Mihovilovića Rajčevića.
Castéra-Lanusse
Kastera Lanis je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Tarb.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 32 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 37 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 0,8 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 456 metara (maksimalnoj 528 m, a minimalnoj 374 m).
Nemeggio Nord, Belluno
Nemeggio Nord je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Arkejdija
Arkejdija se može odnositi na
Magnetno polje
200px|thumb|right|Struja koja teče kroz provodnik stvara magnetno polje oko provodnika. Polje je orijentisano na osnovu [[pravilo desne ruke|pravila desne ruke.]]
mini|290px|desno|Magnetsko polje je [[prostor oko prirodnih i umjetnih magneta i unutar njih u kojem djeluju magnetske sile.]]
mini|desno|290px|Pojednostavljeni uporedni pregled [[Magnetska permeabilnost|magnetske permeabilnosti: feromagnetika (μf), paramagnetika (μp), vakuuma (μ0) i dijamagnetika (μd).]]
mini|290px|desno|Magnetsko polje prstenastog magneta.
Magnetsko polje je prostor oko prirodnih i umjetnih magneta i unutar njih u kojem djeluju magnetske sile. Magnetsko polje postoji također u prostoru oko toka električne struje, pa se najčešće obrađuje kao elektromagnetsko polje. Razlikuju se magnetostatičko polje, na primjer u okolini stalnoga magneta, i magnetodinamičko polje, na primjer kod asinkronog električnoga motora. Općenito, magnetsko polje slično je električnom polju s obzirom na matematičku obradu, ali je bitna razlika u tome što ne postoje slobodni magnetski naboji kao što postoje slobodni elektroni. Magnetsko polje nastaje oko niza električnih naboja u gibanju, to jest oko električnog vodiča kojim teče električna struja. Magnetsko polje stvaraju i elementarne čestice koje posjeduju magnetski moment.
Jakost magnetskog polja
Jakost magnetskog polja (oznaka H) je vektorska fizikalna veličina koja opisuje uzroke nastanka magnetskoga polja, jednaka je magnetskoj indukciji B podijeljenoj s magnetskom permeabilnošću μ sredstva:
Mjerna jedinica jakosti magnetskoga polja je amper po metru (A/m).
Magnetsko polje i magnetska permeabilnost
Ako stavimo na magnet tvrdi papir i pospemo sa sitnom željeznom piljevinom, vidjet ćemo da će se piljevina najviše skupiti na krajevima magnetima i poređati u obliku crta koje idu od jednog pola prema drugome. Te se crte nazivaju magnetske silnice. Ako pak postavimo vrlo blizu istoimene polove dvaju magneta i prekrijemo ih tvrdim papirom sa željeznom piljevinom, vidjet ćemo da će magnetske silnice ići u stranu kao da se odbijaju.
Ako se protivni polovi dvaju magneta postave blizu, a između njih se stavi manji komad željeza, opazit ćemo da su silnice na tom mjestu gdje se nalazi manji komad željeza mnogo gušće. Iz toga vidimo da željezo upija magnetske silnice. Sposobnost sredstva da magnetske silnice propušta u većem ili manjem broju zove se magnetska permeabilnost μ. Budući da sve tvari osim feromagnetskih imaju isti permeabilitet, uzima se da je permeabilnost svih tvari, pa i vakuuma jednak jedinici, to jest μ = 1. Permeabilitet željeza je mnogo puta veći od 1. On može biti od 300 do 2 500. To znači da kroz 1 m2 presjeka željeza prolazi od 300 do 2 500 više magnetskih silnica nego kroz 1 m2 zraka.
Magnetsko polje može biti homogeno ili nehomogeno. Homogeno magnetsko polje je ono gdje je jakost polja u svim točkama polja ista, to jest konstantna. U takvom su polju magnetske silnice svuda paralelne, kao što je na primjer u prostoru između dva raznoimena pola magneta čije su plohe međusobno paralelne. Nehomogeno magnetsko polje je ono kod kojeg silnice nisu paralelne.
Magnetska influencija
Pričvrstimo li na štapu magnet, a do njega na donjem kraju na malu udaljenost stavimo komad mekog željeza (feromagnetični materijal), onda će donji kraj mekog željeza držati dosta željezne piljevine, što znači da je meko željezo postalo magnetično i djelovanjem na daljinu. Odmaknemo li magnet, piljevina će pasti; meko željezo je, dakle, izgubilo magnetizam. Znaci da nije vise namagnetisano.
Meko željezo je magnetično dok se nalazi u magnetskom polju. Ova pojava da meko željezo postane magnetično u blizini drugog magneta zove se magnetska influencija. Učinimo li isti pokus s čelikom, vidjet ćemo da on ostaje magnetičan i nakon udaljenja magneta. Čelik, dakle, magnetskom influencijom postaje stalan ili permanentan magnet.
Energija magnetskog polja
gdje je: \ u - gustoća energije, \mu_0 - permeabilnost vakuuma, - magnetska indukcija ili gustoća magnetskog toka. Kvadrat magnetskog polja znači da se magnetsko polje skalarno množi samo sa sobom, pa je on identički jednak kvadratu apsolutne vrijednosti magnetskog polja.
Ukupna energija magnetskog polja sadržana u volumenu V je stoga:
gdje je: U - energija magnetskog polja, a dV - element volumena.
Magnetsko polje i elektricitet
S elektricitetom imaju veliku srodnost i magnetske pojave. Povijesno je proučavanje magnetskih pojava prethodilo električnim. U prirodi se pojavljuju stalni (permanentni) magneti, koji se lako mogu proračunati. Magneti djeluju međusobno privlačnim i odbojnim silama. Prema tome možemo, kao i kod elektriciteta, govoriti o negativnom i pozitivnom magnetskom naboju. Za odbijanje i privlačenje takvih magnetskih naboja vrijedi Coulombov zakon kao i za električne naboje. Iz Coulombove sile možemo, kao i u elektrostatici, odrediti jedinice magnetskog naboja. Magnetski naboj označit ćemo sa m. Analiza sila vodi nas opet do shvaćanja magnetskih polja, koja okružuju magnetske naboje. Sila na mali magnetski naboj može se prikazati umnoškom tog naboja i jednog fizikalnog čimbenika, magnetskog polja H:
U prirodi nikada ne dolazi sam pozitivni ili negativni magnetski naboj. Oni se pojavljuju uvijek kao polovi magneta. Svaki magnet ima određeni magnetski moment. Magnetski moment jednak je umnošku udaljenosti obaju polova i veličine naboja. Sa l ćemo označiti udaljenost između oba pola, a sa m naboj na polu. Na jednom kraju magneta naboj je jednak + m, a na drugom - m. Magnetski moment μ jednak je umnošku l∙m. Često je važno znati koliku potencijalnu energiju ima magnet u magnetskom polju. Ta potencijalna energija može se vrlo jednostavno izračunati. Sila na pozitivni pol jednaka je m∙H, a sila na negativni pol jednaka je - m∙H, gdje je H vanjsko magnetsko polje koje djeluje na magnet. Sa x označit ćemo udaljenost od neke okomite ravnine u smjeru vanjskog magnetskog polja H. Negativni naboj ima na udaljenosti x1 potencijalnu energiju jednaku m∙H∙x1, a pozitivni pol na udaljenosti x2 negativnu potencijalnu energiju jednaku - m∙H∙x2. Magnet ima, dakle, ukupnu potencijalnu energiju jednaku - m∙H∙(x2 - x1). Smjer magneta uzima se od negativnog prema pozitivnom polu. Duljina x2 - x1 jednaka je projekciji duljine l magneta u smjeru magnetskog polja, a prema tome je i m∙(x2 - x1) projekcija magnetskog momenta u smjeru magnetskog polja. Potencijalna energija U magneta u vanjskom polju je, prema tome, jednaka:
Između elektriciteta i magnetizma ne postoji tako savršena simetrija kako se čini u prvi trenutak. Činjenica je da se magnetizam pojavljuje samo u obliku magneta, a nikada kao samo pozitivan ili samo negativan naboj. Ako magnetski štap presiječemo na polovini, tada nipošto ne dobivamo na jednoj polovini pozitivni, a na drugoj negativni magnetski naboj. Obje polovice magneta pokazuju opet i pozitivni i negativni pol na svojim krajevima. Ovo temeljno iskustvo uopće je vodilo do mišljenja da ne postoji neka magnetska tvar poput elektriciteta, već je pojava magneta prouzrokovana električnim strujama.
Philippe VI od Francuske
thumb|Filip VI.
Poslije smrti kralja Karla IV. vratilo se pitanje iz ne tako davne prošlosti o regenstvu do trenutka poroda kraljeve trudne žene. Poslije šest mjeseci čekanja rođena je kćer s čim je dotadašnji regent Filip VI. postao kralj.
Novi kralj je bio sin Karla Valoisa čiji otac je bio Filip III.. Iako ga je taj podatak činio najbližim potomkom ( bio je bratić mrtvog kralja )to ga nije sačuvalo od dvorskih spletki u ime nekog od drugih pretendenata na krunu. Najozbiljnija legalistička prijetnja novom kralju je bila Ivana, kćerka Luja X.. Radi izbacivanja tog najozbiljnijog konkurenta iz borbe za krunu Francuske njoj je prepušteno kraljevstvo Navarre čime prestaje kratkotrajna personalna unija ova dva kraljevstva.
Zajedno s tim problemom odmah početkom vladavine dolazi do pobune u Flandriji koja uviđavši političku nestabilnost Francuske kreće u borbu za nezavisnost u svibnju 1328. godine. Filip VI. se ipak pokazao kao preopasan protivnik, pa je ova buna krvavo ugušena. Taj oružani uspjeh je imao veliki utjecaj na ostatak državnih nezadovoljnika da se smire u prvom kritičnom razdoblju uspostavljanja nove vlasti.
Poslije nekoliko godina dugog čekanja pojavio se novi, najmoćniji legalni pretendent na krunu Francuske. Pozivajući se na svoje nasljedno pravo Edvard III. kralj Engleske objavljuje rat 1337. godine. On će trajati s prekidima više od 100 godina. U razdoblju Filipa VI. Francuska trpi vojni poraz za porazom koji besprekidno slabe kraljevu moć. Poslije vojne katastrofe 1346. godine Filip je bio prisiljen čak i državne financije prepustiti iz svojih ruku zbog općeg nezadovoljstva. Izbijanje kuge 1348. godine postala je finalna katastrofa ovog kralja.
U trenutku njegove smrti 22. kolovoza 1350. godine Francuska je prilično decentralizirana država s katastrofalnim ratom protiv Engleske. Naslijedio ga je sin Ivan II.
OR1L4
Olfaktorni receptor 1L4 je protein koji je kod ljudi kodiran OR1L4 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Meshwesh
Meshwesh (često na drevnom egipatskom skraćivano na Ma) su bili drevno libijsko (tj. berbersko) pleme iz Kirenajke. Za vrijeme 19. i 20. dinastije, Meshwesh su bili skoro stalno u sukobu s egipatskom državom. Krajem 21. dinastije, veliki broj Meswesh Libijaca se počeo naseljavati u egipatskoj oblasti Zapadne Delte. Oni su na kraju preuzeli nadzor nad državom krajem 21. dinastije, prvo pod kraljem Osorkonom Starijim. Nakon interregnuma od 38 godina, za vrijeme koga su prijestolje preuzeli domaći egipatski kraljevi Siamun i Psusennes II, Meshweshi su Egiptom vladali kroz 22. i 23. dinastiju pod snažnim vladarima kao što su Shoshenq I, Osorkon I, Osorkon II, Shoshenq III i Osorkon III. Vladavina im je došla kraju tek nakon invazije kušitske 25. dinastije u 20. godini Piyea.
Azberi
Azberi se može odnositi na