cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chihuahua, Ocozocoautla de Espinosa
Chihuahua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Las Veredas, Victoria
Las Veredas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1181 m.
Oztotitlán, José Joaquín de Herrera
Oztotitlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini José Joaquín de Herrera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 247 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1740 m.
Posljednja večera
thumb|250px| Posljednja večera, [[freska iz katakombe San Calisto u Rimu, 3. st. ]] thumb|250px| [[Posljednja večera (Leonardo) ]] Posljednja večera ili tajna večera (latinski: Coena Domini) je oproštajna večera koju je Isus blagovao sa svojim apostolima uoči muke u Jeruzalemu. Isus je tada ustanovio euharistiju, koju kršćani slave u svetoj misi.
Kao motiv u likovnim umjetnostima javlja se još u ranokršćanskim katakombama (freske), bizantskim mozaicima, te romaničkim i gotičkim reljefima. Izrazito popularan u renesansi i baroku.
Paraje de Apachochi, Bocoyna
Paraje de Apachochi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2431 m.
Zorko Čanadi
Zorko Čanadi (Orahovica, Našice, 25. jul 1925 — Beograd, 24. avgust 2003), učesnik NOR-a i general-pukovnik JNA. U periodu od 1985. do 1987. godine obavljao je funkciju načelnika Generalštaba Jugoslovenske narodne armije.
Biografija
Rođen je 25. jula 1925. godine u Orahovici. Posle završene osnovne škole, postao je trgovački pomoćnik. Član Savez komunista Jugoslavije postao je krajem 1943. godine. Iste godine stupio je u Narodnooslobodilačku borbu i to u Osamnaestu brigadu NOVJ gde je bio vodni delegat i komesar čete. Od marta 1944. bio je politički komesar baterije, diviziona i bataljona. Od 1945. do 1948. i od 1950. do 1953. bio je na školovanju u Oficirskoj školi, Vojnom učilištu protivavionske artiljerije i Vojnoj akademiji. Ratnu školu JNA završio je 1964. godine. U čin general-majora unapređen je 1972, general-potpukovnika vanredno 1976. i general-pukovnika prevremeno 1982. godine.
U svojoj karijeri obavljao je više štabnih dužnosti i to: načelnik Operativnog odeljenja Operativne uprave Кomande RV i PVO, načelnik PVO komande Pete armije i dr. Više odgovornih dužnosti obavljao je i u vojnim školama: bio je nastavnik, načelnik katedre, načelnik Školskog centra PVO i dr. Generalštabne dužnosti obavljao je u Upravi artiljerije i Upravi PVO Generalštaba JNA, a bio je i načelnik uprave PVO i načelnik Prve uprave, ujedno zamenik načelnika generalštaba JNA. Načelnik štaba i ujedno zamenik komandanta Prve armije bio je od 1974. do 1978. godine, a komandant Pete armije od 1980. do 1985. godine.
U periodu od 1. septembara 1985. do 15. septembara 1987. obavljao je funkciju načelnika Generalštaba Jugoslovenske narodne armije.
Aktivna vojna služba prestala mu je 31. decembra 1987. godine. Preminuo je 24. avgusta 2003. godine u Beogradu.
Filipinska ploča
Filipinska ploča je jedna od glavnih litosfernih ploča na planetu Zemlja, površine od 5,447.000 km².
Karakteristike
Filipinska ploča leži ispod dijela Tihog oceana na istoku Filipina i predstavlja oceansku litosferu ispod Filipinskog mora.
Pian della Breccia, Viterbo
Pian della Breccia je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Filipinska ploča
Karakteristike
Dobar dio filipinskih otoka, uključujući i sjeverni Luzon, sastavni su dio Filipinskog mobilnog pojasa, koji je geološki i tektonski odvojen od Filipinske ploče.
Popis iranskih jezera
Popis iranskih prirodnih jezera:
Cloașterf, Saschiz
Cloașterf je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Saschiz.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 187 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 463 m.
Proleteri svih zemalja, ujedinite se!
desno|mini|260p|Mural posvećen sloganu, [[Sankt Peterburg]] „Proleteri svih zemalja, ujedinite se!“ je jedan od najpoznatijih komunističkih uzvika, koji se prvi put pojavio u „Кomunističkom manifestu“ (1848) Кarla Marksa i Fridriha Engelsa.
Ovaj slogan bio je državno geslo Saveza Sovjetskih Socijalističkih Republika, a bio je prisutan na svim grbovima sovjetskih republika i njihovih autonomnih jedinica, te na naslovnicama većine sovjetskih novinskih glasila. Ovo je bio popularan uzvik na Drugom kongresu Кominterne 1920. godine. Lenjinova varijacija na slogan bila je “Radnici i ugnjeteni narodi i nacije svih zemalja, ujedinite se!”.
Neke socijalističke i komunističke partije ga i dalje koriste za svoje geslo. Uobičajeno je i njegovo uzvikivanje tokom radničkih štrajkova i protesta.
Na mnogim zastavama Кomunističkih partija, uključivo i SКJ, taj slogan je bio i ispisan.
Ova parola u doba vladavine SКJ nije bila posebno popularna jer se iz nje, u Jugoslaviji, prepoznavao hegemonizam КP Sovjetskog Saveza.
Po nekim izvorima, Marx je parolu preuzeo iz knjige L’Union ouvrière socijalističke spisateljice i aktivistkinje Flore Tristan iz 1843, gdje se pojavila pet godina prije Komunističkog manifesta.
Ботуње
Ботуње је насеље у Србији у општини Пивара у Шумадијском округу. Према попису из 2002. било је 669 становника. Насеље је основано 1730. године. Под њивама се налази 710,04 ha, воћњацима 57,92 ha, виноградима 19,43 ha, ливадама 38,91 ha, пашњацима 54,84 ha док остало земљиште заузима 2,11 ha.
Географија
Ботуње је село на десној обали Лепенице 10 km од Крагујевца ка Баточини и припада граду Крагујевцу. Простире се на 1.314 ha и има 649 становника (1910. године је имало 1241 становника). Подељено је на пет крајева: Шарски Крај, Орнице, Церјак, Селиште и Поток. У сваком сеоском крају изузев Селишта налазе се груписане најјаче и највеће фамилије. То су у Церјаку: Дамљановићи, Ђурићи, Живановићи, Скорупаћи, Пљачковићи, Лазићи и Цветковићи. У Потоку су Скорупаћи, Петрићевићи, и Симићи. У Шарском крају: Шарчевићи и Вељковићи и у Орницама Вукајловићи, Вељковићи, Јеремићи, Крунићи и Живковићи.
Мештани Ботуња не знају постанак имена свог села. Оно тако увек називало, па и онада када је било расељено у атару села које се зове Селиште. По својој прилици да су назив села под именом донели његови први оснивачи. О томе је некад давно говорио мештанин Ботуња стари Милан Шарчевић, дајући податке писцу књиге Т. Радивојевићу, Насеље и порекло становништва 1903. године. Он наводи податак да су Ботуње основали још око 1700. године две фамилије или рода и то: Шашковићи и Миловановићи. Од ових Миловановића је и Младен Миловановић, познат у време Првог српског устанка као један од присталица Карађорђа. За Шашковиће се каже да су се доселили из Жупе испод Копаоника, где постоји село Ботуња па да су отуда донели име села, и дали га новом насељу.
Међутим у Свето-стефанској повељи из 14 века у Зети се помиње село под називом Ботуње, што сведочи о великој старости наведеног имена села. Ботуње је уписано у:Уписник, Назначеније, Пописник, Вукову даницу и Пирхово путовање. Свуда је правилно записано. Уведено је и у Лапиеву карту 1822 год. Фридову 1829 год. Руску 1831 год. Бугарску 1845 год. и Миленковићеву 1850. године. Све до краја 18 века Ботуње је било на месту данашњег Селишта. Ту се населили наведени родови у време Кочине Крајине. Тад је због чуме или куге, село премештено у данашњи Шарски крај, одакле је постепено заузело место на којим се данас налази. У то време због куге извршено је премештање и села Дреновца, Поскурица, Лужница и Чумића, по чему то село носи име, по чуми или болести куга која је тада харала овим крајевима.
Трагови старих насеља у Ботуњу су. Црквина, близу Селишта и Гробљишта уз само Селиште где су се сахрањивали први становници Ботуња. У Старине из средњег века села Ботуња убрајају се: Црквина на брду Каповцу, за коју се претпоставља да је остатак некадашње цркве Ботуњице, затим Сватовско гробље, за које се прича и верује да су се ту срели и побили двоји сватови, који су сви до једног овде изгинули и ту покопани. Назив Старо село је средњовековног порекла и недвосмислено говори о постојању села Ботуња у средњем веку, а и атар села Стари Виногради припада том времену. На месту Стражи у Ботуњу, било је у турско време место где су Турци стражарили и надгледали пролазак путника и каравана, трговаца и свих оних који су се овим правцем према и од Крагујевца кретали. Село Ботуње има два гробља и то једно у Крушарима у Церјаку а друго на Чукари. Некада је у сеоској порти било четири трпезе. Литија се носи на Ђурђевдан и задњих година се све више окупља младе људе који се окрећу традицији и обнављају наше старе и лепе православне обичаје који су били утихнули. Крстоноше полазе од дома културе код записа па иде у Јаковљевиће, затим код записа у Орницама код Вукајловића и силази се у поље према Милатовцу, код записа који је скоро освештан, а где је испод њега трагично настрадао 1985. године, тада са само 20 година, Небојша Бркић од удара грома и затим се поворка враћа према запису у Церјаку код Павловића куће, па према цркви свете Петке. Заветина су Младенци. Ботуње се помиње у писму Милутина Ђорђевића упућено кнезу Милошу Обреновићу 26 марта 1825. године. из Брзана а у вези доласка ботуњских кметова, у вези жалбе истих поводом појаве лопова на царском путу који је како стоји у писму пролазило кроз Ботуње. Исте године 16 маја Ботуње помиње и Георгије Парезан, у писму упућеном кнезу Милошу Обреновићу, исти га моли да једног члана рода Шарчевића, Јована Шарчевића ослободи пореза. Ботуње је у предпрошлом веку припадало кнежини Лепеници, нахије Крагујевачке. По попису из 1818. године имало је 32 куће, а 1826. године 35 кућа и било је једно од већих и богатијих села нахије Крагујевачке. Суседна села су Корман, Доње Комарице, Прњавор, Никшић, Милатовац и Цветојевац.
У Ботуњу је рођен Младен Миловановић (господар Младен), српски војвода из Првог српског устанка, председник Совјета и министар ("попечитељ") војни.
Оснивање
Основано крајем XVII века, када га насељавају родови Шашковићи (из Жупе) и Миловановићи (из Тушине-Дробњаци). Нова већа скупина насељеника долази у првој половини XVIII века када долазе и оснивачи данас најстаријих родова (Пљачковићи, Јојићи, Скорупаћи, Јеремићи, Дамњановићи и Живановићи).
Име
Порекло имена није познато, претпоставља се да је пренето из Жупе где постоји село Ботуња. Иначе поред ова два постоји и Ботуње код Подгорице у Зети (најстарије забележено), Ботун код Охрида, Ботун у средишњој Босни, Ботуња у источној Бугарској.
Демографија
У насељу Ботуње живи 553 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,3 година (43,2 код мушкараца и 45,3 код жена). У насељу има 229 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,83.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Concepción Capulac, Amozoc
Concepción Capulac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Amozoc.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2514 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2429 m.
Opština Atzacan, Veracruz
Atzacan je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 3568 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1338 m.
Petrovce na Laborecu
Petrovce na Laborecu je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.000 stanovnika.
Epi-Inozitol
Epi-Inozitol je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 180,156 Da.
Los Hongos, Del Nayar
Los Hongos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1023 m.
Los Mirasoles, Apaseo el Grande
Los Mirasoles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1764 m.
La Cañita, Cosalá
La Cañita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Cosalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 311 m.
Darko Milošić
Darko Milošić (Zagreb, 22. 7. 1967), hrvatski pisac, esejist, prevoditelj, publicist i bloger.
Završio je studij književnosti (kroatistiku) na Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu. Karijeru započinje kao profesor književnosti u osnovnoj školi (1992/1993), a od 1994. radi u Školi za umjetnost, dizajn, grafiku i odjeću u Zaboku. Završio je prvi stupanj NLP-a i educirao se za savjetnika iz područja geštaltističke psihoterapije. Kasnije se vraća u Zagreb i počinje se baviti pisanjem odnosno prevođenjem s engleskog jezika, osobito stručne i popularne literature iz sfere psihologije, pedagogije, teologije i publicistike. Od 2011. godine piše blog pod pseudonimom "gospon profesor" na Večernjem listu. Godine 2013. objavio je zbirku eseja 55 lakih komada, a dvije godine kasnije novu zbirku naslovljenu Novi laki komadi. Objavljuje književne kritike i esejističke tekstove u dvotjedniku za kulturna i društvena zbivanja Zarez, te na drugim internetskim medijima.
Issengo, Bolzano
Issengo je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 330 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 983 m.
Akroterion
Akroterion (Starogrčki jezik: ἀκρωτήριον = vrh) je naziv u arhitekturi za dekorativni stalak za ornament smješten na vrhu zabata grčkog hrama.
Kasnije se termin Akroterion proširio i na sam kip ili ornament koji je stajao na postolju.
Karakteristike
Orginalno je Akroterion bio floralni ornament, sa ponovljenim uzorcima latica, koji se postavljao na krovni vijenac i na oba zabata.
Kasnije je jednostavna ornamentika zamjenjena kiparskim skupinama, kao kod Apolonovog hrama na Delosu, izgrađenom 420. pne., kod kog je centralna figura bila božica Eja. Isprva su se akroterionu izrađivali od terakote, a kasnije od finog mramora.
Igor Emili
mini|318x318piksel|Igor Emili, RK Varteks (lijevo) koja je doživjela najveće kritike zbog uništenja najstarije mmesnce iz [[17. vijek|XVII. st.]] Igor Emili, riječki arhitekt, urbanist, umjetnik (Senj, 9. VIII. 1927. – Rijeka, 25. X. 1987.).
Biografija
Otac Hinko je bio poznati sušački lijecnik, a Igor je zaveden u knjizi rođenih na Sušaku, ali je rođen u Senju, gdje je njegova majka Nada Sablić bila u posjetu svome ocu. Pučku školu i realnu gimnaziju pohađao je na Sušaku. 1941. godine kao gimnazijalac suradnik je Narodnooslobodilačkog pokreta. 1942. godine uhapsen je i zatvoren osam mjesecu. U toku 1943. godine odlazi u partizane gdje boravi do kraja rata.
1945. godine nastavlja sa školovanjem u Rijeci. Nakon što je 1947. godine maturirao, upisao je arhitekturu na tadašnjem Tehničkom fakultetu u Zagrebu. 1949. godine vjenčao se s povjesničarkom umjetnosti Zdravkom Vranić (1931. – 1985.). Diplomirao 1954. kod Mladena Kauzlarića, a na Tehničkome fakultetu je bio jedan od osnivača Likovnog kluba i njegov predsjednik 1951. Diplomski rad- Projekt, organizacija i uređenje ljetnog campinga na terenu uz more, kod Malinsk e na otoku Krku biti će prepoznat i dobro ocijenjen među stručnjacima. O njemu će 1955. godine u časopisu Čovjek i prostor pisati arhitekt Andrija Mutnjaković koji je anticipirao Emilijev kritički arhitektonski regionalizam koji će u punoj snazi kreativne kvalitete doći do izražaja šezdesetih i sedamdesetih godina XX. st. "Izrasli ovako iz domaćeg materijala, domaćeg građenja i domaćeg stanovništva“, pisati će Mutnjaković, „ovi objekti imaju u svojoj biti pečat autohtone arhitekture, ali ne u sterilnoj folklorizaciji, već u neidhardtovskoj ( arhitekt Juraj Neidhardt, 1901. – 1979.) kreativnoj snazi stvaranja suvremenog na upotrebljivim postavkama starog“ (Andrija Mutnjaković, Diplomski rad Emili Igora, ČIP, 29 – 30, Zagreb, 1955.).U Rijeci je radio u Urbanističkom institutu za Istru i Hrvatsko primorje (1955.–62.) na čijem je čelu tada bio arhitekt Zdenko Kolacio, i Građevinskome projektnom zavodu (1963–71.), a 1972. osnovao Atelijer za arhitekturu i urbanizam »a-051« i vodio ga do umirovljenja 1976. Za člana suradnika JAZU bio je izabran 1980.
Ostvarenja
mini|Fontana, Spomenik radu, u pozadini lijevo Emiilijev Jadroagent Između 1955. i 1962. vodio je izradu niza urbanističkih planova i projekata, među ostalim za dijelove grada Umaga, Izole, Krka, Baške i dr. .) Za Rijeku u tom je razdoblju izradio planove za izgradnju gradskih područja: Lupisovo, Vežica, predjela između Kumičićeve i Šetališta I. G. Kovačića, naselja Pod nasip, u ulici M. Kontuša, naselja Vojak, Bošket, te detaljni urbanistički plan naselja Šodići- Kostrena. te planovima obnove i revitalizacije: Trsatski kaštel, Stari grad u Rijeci (robne kuće »Korzo« i »Varteks«, 1976, zgrada Jadroagenta, niz zgrada milicije i GPZ u Ul. Đ. Sporera (1970.), Jugobanke PBZ (1979.) kuća na Pjaceti Mlekarice te zgradama »Brodomaterijala« (1970.) na Kontradi od rova i »Kraša« na Pjaci Dante (danas Troimeni trg) ostvario sintezu između zatečenih povijesnih struktura i zahtjeva suvremenoga grada. Svakako treba istaknuti njegovo dizajniranje interijera kavane Ucka (uništen 1990-ih) i Dva lava, RK Varteks, Jugobanke (djelomicno upropastena 2000-ih), glavne pošte (kulturocid 2019). Autor je projekta autobusne stanice u Puli (1966.), stambenih tornjeva Gelsi (1970.).
Emili se uz arhitekturu uspješno bavio slikanjem akvarela i fotografijom. Do 1976. godine radi na realizaciji projekata: fontane Spomenik radu  1993. godine njegovi su radovi uvršteni u izložbu i katalog Hrvatska fotografija od 1950. do danas.
Poštivanje arhitektnskog nasljedja mediteranskog podneblja i suvremena interpretacija najočitija je u realizaciji hotelskoga kompleksa Uvala Scott (1969) koji uz zgradu Jugobanke u rijeckom Starom gradu predstavlja bitan doprinos razvoju arhitekture.
Nagrade
Dobitnik je više godišnjih nagrada: 1961. biti će mu dodijeljena Nagrada grada Rijeke za projekt i izvedbu Trsatske gradine (njena obnova nije dovršena.  Za Uvalu Scott bit ce dodijeljeno nekoliko nagrada: Nagrada lista Borba (1968.), Nagrada grada Rijeke i Nagrada Matice hrvatske (1969.), a godinu poslije i nagrada projektnog Građevno- projektnog zavoda, "Viktor Kovačić" 1970.,."Vladimir Nazor" 1976. za RK Varteks te posmrtno Nagrade grada Rijeke za životno djelo 1988.
Santo Domingo, Ocozocoautla de Espinosa
Santo Domingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 655 m.
Manastirica
Manastirica može biti:
ili
Brookfield Center, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.207, što je 81 (-6,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Prignano, Modena
Prignano je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 604 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 556 m.
La Celle (Alije)
La Sel je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Alije koja pripada prefekturi Monlison.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 407 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 31,2 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 500 metara (maksimalnoj 645 m, a minimalnoj 390 m).
Petrikovce
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 185 stanovnika.
Dioskorid (pjesnik)
Dioskorid (Διοσκορίδης, 3. stoljeće pne.) bio je starogrčki pjesnik, koji je autor trideset i devet epigrama sačuvanih u Palatinskoj antologiji. Čini se, prema internim dokazima njegovih epigrama, da je živio u Egiptu, otprilike u doba Ptolemeja III Euergeta.
Djelo
Njegovi su epigrami uglavnom o antičkim velikanima, posebno o pjesnicima. Čini se da je jedan od njih (br. 35), sudeći po naslovu u vatikanskom rukipisu, Διοσκορίδου Νικοπολίτου, produkcija nekog kasnijeg pisca. Dioskoridovi epigrami bili su uključeni u Meleagrov Vijenac (Στέφανος).
U svojim epigramima Dioskorid oponaša Asklepijada i Kalimaha. Napisao je niz epigrama o ranijim pjesnicima, posebno dramaturzima, od kojih su posljednji bili Mahon i Sozitej, a sastavio je i neke elegantne i senzualne erotske pjesme.
La Escondida, Tihuatlán
La Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Dayton, Oregon
Dejton je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.534, što je 415 (19,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mesa de la Gloria, Guadalupe y Calvo
Mesa de la Gloria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2557 m.
Kyle Walker
Kyle Andrew Walker (Sheffield, 28. svibnja 1990.) engleski je nogometaš koji igra na poziciji desnog beka. Trenutačno igra za Manchester City.
Sheffield United i Northampton Town
Walker je postao član Sheffield Uniteda kada je imao samo 7 godina. Sheffield United dopustio mu je u studenom 2008. godine da ode na jednomjesečnu posudbu u Northampton Town kako bi stekao prvotimsko iskustvo. Za Northampton Town debitirao je 15. studenog 2008. godine u 1:0 porazu protiv Oldham Athletica. Njegova posudba kasnije je produljena do siječnja 2009. godine. Ubrzo po povratku u svoj matični klub, Walker je debitirao za Sheffield United 13. siječnja 2009. u neriješenoj utakmici 3. runde FA kupa protiv Leyton Orienta.
Tottenham Hotspur, Sheffield United, Queens Park Rangers i Aston Villa
Dana 22. srpnja 2009. on i Kyle Naughton zajedno su prešli u Tottenham Hotspur za ukupni iznos od 9 milijuna funti, no kao dio dogovora Walker je bio posuđen Sheffield Unitedu tijekom sezone 2009./10., no Tottenham ga je neočekivano vratio s posudbe 1. veljače 2010. godine, malo prije završetka zimskog prijelaznog roka. Za Tottenham je debitirao 27. ožujka 2010. u 2:0 pobjedi protiv Portsmoutha. Te je sezone za Tottenham igrao još samo jedanput. Na početku iduće sezone poslan je na šestomjesečnu posudbu u Queens Park Rangers. Za Queens Park Rangers debitirao je 14. rujna 2010. godine u 3:0 pobjedi protiv Ipswich Towna. Sredinom listopada njegova posudba produljena je do 3. siječnja 2011. godine. Nakon povratka s posudbe iz Queens Park Rangersa, poslan je na posudbu u Aston Villu. U 9. minuti svog debija zabio je gol Sheffield Unitedu u 3. rundu FA kupa. Dana 5. veljače 2011. godine zabio je svoj prvi gol u Premier ligi i to u utakmici protiv Fulhama koja je završila 2:2. U Tottenham Hotspur vratio se na kraju sezone 2010./11. Walker je 2012. osvojio nagradu PFA Mladi igrač godine. Među konkurentima za tu nagradu bili su: Sergio Agüero, Danny Welbeck, Daniel Sturridge, Alex Oxlade-Chamberlain i Walkerov timski suigrač Gareth Bale. Također je imenovan članom PFA Momčadi godine. S Tottenhamom je 1. ožujka igrao finale Liga kupa protiv Chelseaja na Wembley Stadiumu u kojem je Chelsea pobijedio s rezultatom 2:0. Dana 20. travnja 2017. godine Walker je drugi put imenovan članom PFA Momčadi godine.
Manchester City
Dana 14. srpnja 2017. godine Walker je potpisao petogodišnji ugovor s Manchester Cityjem. Smatra se da je transfer iznosio 45 milijuna funti te da iznos može porasti na 50 milijuna funti zbog bonusa. Za Manchester City debitirao je 12. kolovoza 2017. godine u 2:0 pobjedi protiv Brighton & Hove Albiona. Mnogi su ga mediji etiketirali kao najboljeg igrača te utakmice. S Manchester Cityjem pobijedio je Arsenal 3:0 u finalu Liga kupa 2017./18. Dana 6. studenog 2019. u utakmici protiv Atalante koja je završila 1:1, Claudio Bravo, golman Manchester Cityja koji je ušao kao zamjena, dobio je crveni karton. Walker je volontirao da preuzme njegovu poziciju te u zadnjih 10 minuta utakmice nije primio niti jedan gol.
Reprezentativna karijera
Walker je u mladosti nastupao za Englesku do 19 i do 21 godine. Walker je s Engleskom do 21 godine nastupao na Europskom prvenstvu do 21 godine održanog u Danskoj 2011. godine. Iako je Engleska ispala u grupnoj fazi, uvršten je u Momčad natjecanja. Za A selekciju Engleske debitirao je 12. studenog 2011. godine u 1:0 pobjedi protiv Španjolske, zamijenivši Scotta Parkera u 85. minuti. Za Englesku je nastupao na Svjetskom prvenstvu 2018. godine održanog u Rusiji te je s Engleskom osvojio 4. mjesto.
Individualna
Individual
Klupska
Queens Park Rangers
Tottenham Hotspur
Manchester City
Reprezentativna
Engleska do 19 godina
Engleska
Tlatlajquitepec, José Joaquín de Herrera
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 252 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1700 m.
Mohuerabo, Bocoyna
Mohuerabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2356 m.
Fellà, Vibo Valentia
Fellà je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 316 m.
Posljednja večera (Leonardo)
Posljednja večera Leonarda da Vincija jedno je od najvećih svjetskih umjetničkih remek-djela. Unatoč jadnom stanju ova slika je postala ikonom kršćanskog slikarstva i jedna od najpoznatijih slika na svijetu. Njezin uspjeh potječe iz Leonardove sposobnosti prikazivanja karaktera i dramatične napetosti, te njihovim smještanjem u dominantan i ujedinjujući arhitektonski enterijer.
Povijest
Vjerojatno 1494. god. Leonardo da Vinci dobiva zadatak da napravi sliku Posljednja večera u dominikanskoj crkvi Santa Maria delle Grazie, koju je Vojvoda od Milana izabrao sebi kao obiteljsku kapelu i mauzolej, i koju je 1492. godine Bramante djelomično renovirao. Slika je trebala ukrašavati sjeverni zid refektorija (blagovaonice u samostanu), nasuprot zidu na kojemu je već bilo naslikano Raspeće. Dana 8. veljače 1498. Luca Pacioli u svom traktatu De divina proportione potvrđuje Vojvodi od Milana da je vidio djelo u potpunosti gotovo.
Kompleksni i radikalni postupak restauracije dovršen je u drugoj polovici 1990-ih, tako da je djelo opet dostupno javnosti.
Odlike
Leonardo je prikazao nekoliko pokreta likova koji su uslijedili nakon što je Isus najavio kako će ga jedan od njegovih učenika izdati. Svaki od apostola je reagirao u skladu sa svojom osobnosti koje su opisane u Bibliji. Petar, koji se nalazi kao peti s lijeva, u bijesu je zgrabio nož kojim će kasnije odsjeći uho jednom od vojnika. Ivan, najmlađi apostol, pada u nesvijest prema Petru. Toma, Isusu prvi s desna, upire svojim nevjernim prstom u vis. Dok se Juda, koji je odmah Petru s lijeva, kao zlikovac na slici, nezainteresirano oslanja laktom na stol udaljivši se što više od Isusa. U Leonardovoj izvedbi Posljednje večere, Juda sjedi na istoj strani stola kao i Isus i Apostoli, a ne - kao po tradicionalnoj shemi - njima nasuprot. Leonardo ga je istaknuo tako što je on jedini lik čije je lice u tami i koji ne reagira jasnom gestom na Isusove riječi.
Likovi su također organizirani u jasnu geometrijsku kompoziciju izduženog pravokutnika koji je podijeljen na 5 piramida (dvije grupe po tri apostola i Isus s raširenim rukama u sredini). Isusova trokutasta forma ponavlja tri prozora iza njega što simbolično predstavlja Sveto Trojstvo. Polukružna luneta iznad središnjeg prozora, zajedno s svjetlošću prozora, služi kao arhitektonska aureola. Dominacija Krista je istaknuta i linijama perspektive arhitekture koje se radijalno šire iz njegove glave poput "zraka" božje svjetlosti koja se širi od "Svjetla svijeta" izvan slike.
Opština Lovrin, Timiș
Lovrin je opština u Rumuniji u okrugu Timiš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Palin
Palin je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 922 stanovnika.
Брезовац (Аранђеловац)
Брезовац је насеље у Србији у општини Аранђеловац у Шумадијском округу. Према попису из 2011. било је 688 становника. У селу се налази Манастир Светог Архангела Михаила.
Демографија
У насељу Брезовац живи 629 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,0 година (41,6 код мушкараца и 42,4 код жена). У насељу има 255 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,13.
Ово насеље је скоро у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Pian di Legname, Viterbo
Pian di Legname je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 447 m.
Rincón de Huizaches, Victoria
Rincón de Huizaches je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2032 m.
Ignacio Zaragoza, Amozoc
Ignacio Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Amozoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 732 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2317 m.
Cacahuatal, Angel R. Cabada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Los Vasitos, Cosalá
Los Vasitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Cosalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 542 m.
Tom Evans (muzičar)
Thomas Evans Jr (5. jun 1947 – 19. novembar 1983) bio je engleski rock muzičar, najpoznatiji po članstvu u bendu Badfinger, koji je uživao veliku popularnost ranih 1970-ih. U bendu je bio blizak suradnik Petea Hama, s kojim je, inspiriran prekidom sa vlastitom djevojkom, napisao znamenitu baladu Without You. Kada je Ham 1975. izvršio samoubistvo, Evans je bio među prvima koji je vidio njegovo truplo, a što ga je duboko pogodilo te je do kraja života govorio "kako želi biti tamo gdje je Ham". Nakon nekoliko godina je pokušavao obnoviti bend, ali je 1983. kombinacija financijskih problema, sukob sa Joeyem Mollandom oko autorskih prava i duboka depresija dovela do njegovog samoubistva za vrijeme američke turneje.
Chanat-la-Mouteyre
Šana la Monter je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Pij de Dom koja pripada prefekturi Klermon Feran.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 731 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 51 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,27 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 760 metara (maksimalnoj 1.108 m, a minimalnoj 520 m).
Sărmașu, Sarmașu
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7371 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 340 m.
Pete Ham
Pete Ham (27. april 1947 – 24. april 1975) bio je velški pjevač, kompozitor i gitarist, najpoznatiji kao vođa pop grupe Badfinger. Kao tinejdžer je 1961. u rodnom Swanseau osnovao rock-grupu The Panters, koja je kasnije preimenovana u The Iveys. Nakon niza koncertnih turneja po Britaniji privukao je pažnju Beatlesa koji su ih uzeli pod okrilje svoje diskografske kuće Apple Records i preimenovali u Badfinger. Nakon niza hitova te pjesme Without You, koju je obradio Harry Nilsson, bend je poslije raspada Apple Recordsa sklopio ugovor sa Warner Bros. Records. Godine 1974. je menadžer benda Stan Polley svojim financijskim makinacijama izazvao tužbu Warner Bros. Recordsa i povlačenje albuma Wish You Were Here iz prodaje. Zbog toga su članovi benda ostali bez prihoda, a Ham, čija je djevojka bila trudna, pao u duboku depresiju. Nekoliko tjedana prije svog 28. rođendana je izvršio samoubistvo vješanjem, ostavivši poruku u kojoj Polleya krivi za svoju smrt. Njegov prijatelj i kolega Tom Evans je bio među prvima koji je vidio njegovo truplo, te bio duboko pogođen prizorom i kasnije često izjavljivao "da želi biti tamo gdje je Ham"; i sam je izvršio samoubistvo 1983.
Posljednja večera (Tintoretto)
Posljednja večera je veliko ulje na platnu Tintoretta naslikano od 1592.-1594. godine u duhu novog pravca – manirizma, koje je odgovaralo potrebama protureformacije.
Povijest
Jacopo Robusti, zvani Tintoretto (talijanski: Mali od boje) jer mu se otac bavio bojanjem vune, je cijeli život radio u Veneciji gdje je naslijedio Titiana kao službeni slikar Mletačke republike. Bio je izrazito produktivan, te je upošljavao brojne asistente, uključujući dva sina i kćer Mariettu. Posljednju večeru je Tintoretto naslikao za kor crkve svetog Juraja Velikog (San Giorgio Maggiore) u Veneciji, gdje se i danas nalazi.
Odlike
Tintoretto je odabrao prikazati trenutak u kojemu Krist demonstrira simbolično značenje kruha kao njegova tijela i vina kao njegove krvi (Euharistija) koji u potpunosti odgovara njegovoj mističnoj interpretaciji. Za razliku od Leonardove i Veronesove Posljednjih večera, on je organizirao prostor svoje slike dijagonalno. Stol više nije paralelan rubu slike, nego se snažno sužava u dubinu, a likovi nisu podjednako osvijetljeni iz samo jednog izvora svjetlosti. Humanističko, renesansno, zanimanje za psihološke odnose i analitičko promatranje prirode je zamijenjeno manirističkom mističnom melodramom.
Krist je i dalje u središtu slike, ali njegova malena figura bi bila zanemariva da iza njega nije glavni izvor svjetla u tom noćnom interijeru konobe. Krist lomi kruh apostolima dok glavom zaklanja svjetiljku koja radijalno širi zrake od njegove glave, u duhu tradicionalnog prikaza Krista kao "svjetla svijeta". Na lijevoj strani stola nalaze se apostoli od kojih su neki prikazani u pretjeranim gestama u duhu službenog protureformacijskog ukusa. S druge strane stola, zanesen i izoliran u mraku, sjedi Juda. Tintoretto suptilno naglašava dramu izdaje Krista koja će uslijediti, a koja je bila tako važna za Leonarda.
Na desnoj strani stola, u dubokoj sjeni, nalaze se sluge u svom poslu, nesvjesni značenja događaja kojem prisustvuju. Tintoretto se jako potrudio kako bi dočarao atmosferu svakodnevne gozbe, uključujući sluge, posude s hranom, pa čak i domaće životinje. U gornjem desnom kutu se nalazi čudesni kor anđela koji su sačinjeni od dima i osvijetljeni svjetiljkom sa stropa. Ti anđeli umanjuju opušteni svakodnevni dojam slike i ističu njenu orkestriranu viziju nadnaravnog.
Piedra Herrada, Del Nayar
Piedra Herrada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1082 m.
Epikatehin galat
Epikatehin galat je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 442,372 Da.
Opština Atzalan, Veracruz
Atzalan je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
La Graniza, Guadalupe y Calvo
La Graniza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Opština Atzalan, Veracruz
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 29247 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 643 m.
La Graniza, Guadalupe y Calvo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2393 m.
Cotella, Cuneo
Cotella je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 958 m.
Pavlovce nad Uhom
Pavlovce nad Uhom je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 4.413 stanovnika.
Munafik
Munafik (na arapskom: munāfiq, منافق; plural: munāfiqūn) u islamu označava licemjernu osobu, tj. onoga tko se prikazuje vjernikom, a nije vjernik. U Kuranu munafici označavaju stanovnike Medine, u čiju se vjernost Muhamed nije mogao pouzdati.
Posljednja večera (Veronese)
Posljednja večera je monumentalna manirističko ulje na platnu (5,56 x 12,8 metara) Paola Veronesea iz 1573. godine zbog koje ga je inkvizicija optužila za nedoličan prikaz Posljednje večere, te je morao promijeniti naziv slike u Krist u Levijevoj kući.
Povijest
Paolo Caliari je rođen u Veroni, te je nazvan Veronese. God. 1553. se preselio u Veneciju, gdje je s Titianom i Tintorettom, dominirao slikarskom scenom 16. stoljeća. Iako se volio luksuzno odijevati, u duhu s likovima sa svojih slika, bio je poznat po svojoj skrušenosti i štedljivosti.
God. 1573. bio je pozvan da pred Svetim sudom inkvizicije pojasni svoju sliku "Posljednja večera" koju je naslikao u raskošnom kasnorenesansnom stilu za dominikanski samostan sv. Giovanni Paola, gdje je trebala zamijeniti ranije Titianovo djelo koje je nestalo u požaru 1571. god. Transkript sa tog suđenja je sačuvan i pokazuje kako su inkvizitori spočitavali Veroneseu njegov realizam:
Odlike
Na slici nema sklonosti nadrealnom, kao u slikama drugih manirista, dapače Veronese svoju geometrijski jasnu kompoziciju duguje Leonardovim i Rafaelovim slikama, dok raskoš gozbe sliči na Titianova djela. Na prvi pogled, slika djeluje kao djelo visoke renesanse, samo 50 godina kasnije naslikano. No, jedan snažan maniristički element prevladava, a to je prevaga vizualnog bogatstva, prave gozbe za oči, nad renesansnim konceptom humanističkog uzdizanja duše. To se najbolje vidi iz nemogućnosti čitanja slike, tj. trenutka Posljednje večere koji je prikazan. Veronese je isticao kako je umjetnikov zadatak da prikaže sve iz domene vidljivog svijeta, te na ovoj slici on smatra da nema ništa važnije od njegovih osjetila.
Finca Bella Vista, Tihuatlán
Finca Bella Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Fornace Michelon, Verona
Fornace Michelon je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Finca Bella Vista, Tihuatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Fornace Michelon, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Centro 4, Roma
Centro 4 je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Kleopatrina česma
Kleopatrina česma nalazi se u selu Nemenikuću u blizini Sopota u porti Crkve Svetih apostola Petra i Pavla.
Istorija
Nazvana je po ćerki kneza Aleksandra Karađorđevića i kneginje Perside, koja se zvala Kleopatra i umrla je veoma mlada 1855. godine. Njeno telo je na putu iz Beograda za Topolu ostavljeno preko noći u staroj crkvi Vavedenja Presvete Bogorodice. Devojke su u toku noći izatkale pokrov za princezu a ožalošćena kneginja je dotadašnji, svileni poklonila nemenikućkoj crkvi gde se i danas čuva. U znak zahvalnosti knez Aleksandar je u crkvenoj porti izgradio česmu koja je bila u upotrebi vek i po.
Obnova česme
Ponovo je obnovljena i vraćena u upotrebu 1997. godine na inicijativu sveštenika nemenikućke crkve, jereja Ljubiše Smiljković. Majstor Petar Komazec je izgradio česmu po uzoru na onu izgrađenu 142 godine ranije. Voda je dovedena sa izvora Orovac koji je oko jedan kilometar udaljen od česme.
Opština Margina, Timiș
Margina je opština u Rumuniji u okrugu Timiš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 219 m.
Chavago, Apaseo el Grande
Chavago je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Grande.
El Reparo, Ocozocoautla de Espinosa
El Reparo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1034 m.
El Carmen, Angel R. Cabada
El Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Angel R. Cabada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Sulejman Omerović
Sulejman Omerović "Car" (Maglaj, 8. maj 1923 — put Osijek–Našice, novembar 1945) je bio bosansko-hercegovački partizan, komandant Treće vojvođanske brigade i narodni heroj Jugoslavije.
Ubijen je po završetku Drugog svetskog rata, kao potpukovnik Jugoslovenske armije, od grupe ustaških terorirsta.
Oslobodilački rat
Prvih dana marta 1942. godine stupio je u Prvi crnogorski bataljon Prve proleterske brigade, u kojem je bio sve do jula 1943. godine, kada je zbog ranjavanja ostao u pozadini. Za člana Komunističke partije Jugoslavije primljen je 1942. godine.
Prvo vatreno krštenje imao je maja 1942. godine na Sinjajevini, gde su borci skoro mesec dana vodili borbe protiv četnika Pavla Đurišića. Nakon toga je učestvovao u borbama brigade na Durmitoru, Konjicu, Kupresu, Ključu, Bosanskom Grahovu, Jajcu, Jošavki, Ivan-sedlu, na Neretvi i u danima Četvrte neprijateljske ofanzive na Drini i kod Brodareva. U danima Pete neprijateljske ofanzive, kao zamenik političkog komesara, poveo je četu u juriš da odbrani ranjenike kod Čelebića. Kao politički komesar čete, štitio je odstupnicu bataljonu 8. jula 1943. u borbi kod Caparde, gde je bio teško ranjen, što ga je odvojilo od Prve proleterske brigade.
minijatura|Pokret vojvođanskih jedinica kroz Bosnu.
Nakon što je ozdravio, prebačen je među vojvođanske partizane. Tamo je bio komesar bataljona, zamenik komandanta brigade i naposletku komandant Treće vojvođanske brigade. Sa brigadom je prešao Srem, Majevicu, Birač, Ozren, Trebavu, Jahorinu, Zelengoru, Pivu, Loznicu, Cer, Beograd, Sremsku Mitrovicu, Baranju i sve do Klagenfurta.
Kao potpukovnik Jugoslovenske armije i komandant Pete vojvođanske brigade, novembra 1945. godine, na putu Osijek–Našice, poginuo je u sukobu s ustaškim teroristima.
Ukazom Prezidijuma Narodne skupštine Federativne Narodne Republike Jugoslavije, 20. decembra 1951. godine, proglašen je za narodnog heroja.
Turija (pritoka Kolubare)
Turija je reka u centralnoj Srbiji, desna pritoka reke Kolubare. Ime je izvedeno iz toponima tur, a odnosilo se verovatno na istrebljeno srednjovekovno goveče koje je živelo na prostoru Šumadije.
Izvire na severozapadnim padinama planine Kosmaj. Teče ka jugozapadu, kroz aranđelovačka sela Ranilović i Venčane. Na svom toku ka Kolubari, spaja se sa leve strane sa potocima Glogovac, Suva Turija i Junkovac, a sa desne sa Mešetinom, Drlupskom rekom, Smoljkovcem i Zlatanom, sa Kameničkom rekom i Pridvoricom.
Buena Vista de los Aires, José Joaquín de Herrera
Buena Vista de los Aires je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini José Joaquín de Herrera.
Shorewood Forest, Indiana
Šorvud Forist je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.708.
Pernjek
Pernjek je naseljeno mjesto u okrugu Malacki, u Bratislavskom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 809 stanovnika.
Pugnago, Modena
Pugnago je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Gavazzolo, Vicenza
Gavazzolo je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
Preventivna konzervacija
right|thumb|350px|Konzervator uz neophodnu i primjerenu pažnju rukuje knjigom. Odrednice preventivne konzervacije produžuju i štite opstojnost predmeta kulturne baštine uz istovremeno omogućeno sigurno razgledavanje predmeta.
Preventivna konzervacija, kod nas bolje znana kao preventivna zaštita je specijalnost unutar područja konzervacije restauracije kao profesije.Cilj preventivne konzervacije je identifikacija ,te redukcija potencijalno pogubnih rizika za kulturne artefakte putem osmišljene kontrole njihova okoliša.
Definicija
Predmeti materijalne kulture svakodnevno su suočeni sa brojnim ugrozama - krađa,vandalizam,štetnici,zagađenje,vlažnost i temperatura zraka,pa sve do elementarnih nepogoda ,fizičke sile, kao i svih vrsti svijetla.Posljedice ovih djelovanja,nakon što je došlo do oštećenja, ponekad mogu biti sanirane pomoću interventivne konzervacije. Međutim brojni se izvori gore navedenih opasnosti mogu kontrolirati,te se djelovanje nekih može barem predvidjeti.Preventivna se konzervacija dakle bavi sprečavanjem štete i propadanja putem istraživanja ,te osmišljavanja postupaka koji će poboljšati sigurnost predmeta i zbirki.. Područja kojima se posebno posvećuje pažnja su okolišni uvijeti,rukovanje sa predmetima,kontrola štetnika,plan za djelovanje u slučaju raznih nepogoda,te izrada kopija ili duplikata.
Okolišni uvijeti
Utjecaj okoliša lako se kontrolira u slučaju predmeta u interijeru,a isti uključuje temperaturu,relativnu vlažnost zraka,te razinu rasvijete u prostoru u kom se predmeti nalaze.
left|thumb|180px|Psihrometri su jedan od instrumenata za mjerenje relativne vlažnosti zraka u prostoru.
Temperatura
Bilo koji način pohrane odnosno izlaganja predmeta mora uzeti u obzir i temperaturu unutar spomenutog prostora,kao i sustave za obezbijeđenje potrebnih uvijeta unutar sigurnih granica ,uključivši prihvatljivu cijenu samog sustava.Različiti materijali na oscilacije u temperaturi reagiraju na različite načine,tako primjerice je keramika osjetljiva na direktno zagrijavanja na mehaničkom nivou,dok su pak brojni organski materijali više ugroženi naglim promjenama temperature pogotovo prevelikom hladnoćom.Jednostavno je pravilo da je nivo kemijskih reakcija zavisan o temperaturi na kojoj se iste odvijaju,te više temperature,tako smanjuju energiju aktivacije i ubrzavaju procese kemijske degradacije.
Nivo ljudima ugodne temperature također mora biti uzet u obzir. Tako u čuvaonicama ,gdje se rjeđe ulazi, može temperatura stoga biti niža no u prostoru za izlaganje,također oni koji ulaze u čuvaonicu pripremljeni su odnosno svijesni spomenute činjenice.
Relativna vlažnost zraka
U posljednjih je nekoliko decenija utvrđeno da čak i delikatni organski materijali posjeduju određenu sposobnost prilagodbe u odnosu na oscilacije u relativnoj vlažnosti zraka,tako da ovi materijali mogu u određenoj mjeri nabubriti odnosno stisnuti se.