cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moogov sintesajzer
Razvoj proizvoda
Kasnije modalni sistemi Moog-a pokazali su poboljšanja dizajna elektronike, a početkom sedamdesetih godina, Moog je predstavio nove modele sa smanjenim, pojednostavljenim dizajnom koji ih čini mnogo stabilnijim i dobro prilagođen muzičkim performansama u realnom vremenu. Godine 1970. Moog (RA Moog Inc. u to vreme) započeo je proizvodnju Minimoog Model D, malog, monofonijskog sintisajzera sa tri oscilatora koji je, pored britanskog EMS VCS 3, bio jedan od prvih dostupni, prenosivi i relativno pristupačni sintetizatori. Za razliku od ranih modularnih sistema, Minimoog je posebno kreiran kao samostalni muzički instrument namenjen za korišćenje u performansama uživo od strane tastature. Iako su njegove zvučne mogućnosti drastično smanjene sa velikih modularnih sistema, Minimoog je kombinovao fizički dizajn koji je pogodan za korisnike, stabilnost staza, prenosivost i mogućnost stvaranja širokog spektra zvukova i efekata.
Važna Minimoog inovacija bila su par kontrolera kola koje muzičar može koristiti za savijanje terena i kontrolu modulacionih efekata u realnom vremenu. Dva točka su montirana levo od tastature, pored najnižeg ključa. Funkcija točkića za točkiće dodeljena je isključivo za kontrolu nagiba oscilatora (bilo oštro ili ravno od podrazumevane, detenzije, ne opružne centrične pozicije), dok je njegov susedni Mod (modulacijski) točak dodeljen za kontrolu mešavine količina oscilatora 3 i / ili buka usmeren na tri oscilatora i / ili frekvenciju prekidanja VCF-a. Konkretno, intuitivna funkcija i osjećaj okretanja kola omogućili su Minimoogovim korisnicima da kreiraju slične ekspresivne efekte savijanja smjera, kako muzičari poput gitarista postižu fizičkim "savijanjem" žica i korištenjem "vhammi" barova.
Minimoog je bio prvi proizvod koji je potvrdio popularni imidž sintisajzera kao "tastaturu" instrument, a najmonofonski sintisajzer prodao je oko 13.180 jedinica između 1970. i 1981. i brzo je preuzeo vodeće rock i elektronske muzičke grupe kao što su Mahavishnu orkestar, Da, Emerson, Lake & Palmer, Tangerine Dream i Gari Numan. Iako je popularnost analogne sinteze zbunila 1980-ih godina s pojavom pristupačnih digitalnih sintisajzera i tastera za uzimanje uzoraka, Minimoog je ostao traženi instrument za producente i snimke umetnika, a nastavio se da se koristi i na elektronskom, techno, plesu i disko snimke u osamdesetih godina prošlog vijeka zbog svojih prepoznatljivih tonalnih osobina, naročito u njegovom patentiranom Moog "ljestvičnom" filteru.
Najgori proizvodni proizvod Moog-a bio je mali Minitmoog (1975-76), direktni potomak prilično nejasnog Moog Satellite sintetizatora. Govori se da je napravljeno samo nekoliko stotina Minitmoogsa, mada čvrsti brojevi nisu dostupni. Iako nedostaje programabilnost i skladištenje memorije, Minitmoog je ponudio neke napredne funkcije, poput tastera nakon tastera i funkcije sinhronizacije, zahvaljujući dvostruko naponskim kontrolisanim oscilatorima.
Sintisajzer Taurus bass pedala izdat je 1975. Njegova pedalboard sa 13 numera bila je slična u dizajnu za male pedale spinetnih organa i pokretane sjajne, prodorne sintetizovane bas zvukove. Taurus je bio poznat po naročito "debelim" basovima i koristio ga je Genesis, Rush, Electric Light Orchestra, Da, Pink Floid, Led Zeppelin, Parlament-Funkadelić, Paul Davis i mnogi drugi. Produkcija originala je prekinuta 1981. godine, kada je zamijenjen Taurusom II. U novembru 2009, Moog Music predstavio je ograničenu produkciju Moog Taurus 3 pedala sintisajzera, koji, kompanija izveštava, tačno duplira originalni Taurus I timbre i presets, dodajući moderne karakteristike kao što su osetljivost na veliku brzinu, značajno proširenu memoriju za postavke korisnika, pozadinsko osvetljenje LC ekran i MIDI i USB interfejs. Ipak, originalne Taurus I jedinice se veoma traže i obično komanduju visokom prodajnom vrednošću na korišćenom tržištu.
Lista pojedinih muzičara koji koriste mug sintisajzere
"U tabeli ispod nalaze se neki od poznatijih muzičara i muzičkih grupa koje koriste ove sintisajzere"
= Reference =
= Spoljašnje veze =
Butilparaben
Butilparaben je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 194,227 Da.
Vallone, Sondrio
Vallone je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 358 m.
Opština San Pablo Huitzo, Oaxaca
San Pablo Huitzo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1769 m.
Virlog
Virlog je naselje u slovenskoj Općini Škofji Loki. Virlog se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Imperia (provincija)
Provincija Imperia (talijanski: Provincia di Imperia) je jedna od 110 talijanskih provincija, koja se nalazi u regiji Ligurija u Sjevernoj Italiji.
Glavni i najveći grad provincije je Imperia od 42 322 stanovnika.
Geografske karakteristike
Provincija Imperia prostire se zapadno od Provincije Savone sve do francuske granicee, na površini od - 1 156 km², od obala Ligurskog mora na jugu, do obronaka Ligurskih Apenina na sjeveru.
Savona (provincija)
Provincija Savona (talijanski: Provincia di Savona) je jedna od 110 talijanskih provincija, koja se nalazi u regiji Ligurija u Sjevernoj Italiji.
Glavni i najveći grad provincije je Savona od 60 661 stanovnika.
Geografske karakteristike
Provincija Savona prostire se zapadno od Provincije Genove na površini od - 1 545 km², od obala Ligurskog mora na jugu, do obronaka Ligurskih Apenina na sjeveru.
U provinciji živi 281 028 stanovnika (2011. godine).
Peña Fuerte, Tecate
Peña Fuerte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 479 m.
Chula Vista, San Juan de Sabinas
Chula Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Juan de Sabinas.
Bosco Fuori, Bergamo
Bosco Fuori je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 726 m.
Staroec
Starovec je naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Starovec pripada opštini Kičevo.
Prirodni uslovi
Naselje Starovec je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kičeva, naselje je udaljeno 8 km južno.
Reljef: Starovec se nalazi u Donjekičevskom kraju, koja obuhvata središnji deo slika reke Treske. Selo je položeno iznad doline reke na severu i planine Baba Sač na jugu. Nadmorska visina naselja je približno 610 metara.
Klima u naselju je kontinentalna.
Stanovništvo
Starovec je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 195 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (99%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Albany, Indiana
Olbani je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.165, što je 203 (-8,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cesis, Reggio Emilia
Cesis je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Idžtihad
Allah je naredio na mnogim mjestima u Kur’ani da činimo idžtihad.
Etimologija
Riječ idžtihad u arapskom jeziku izvedenica je glagola džehede - jedžhedu - džehdun koji se, između ostalih, koristi u slijedećim značenjima: nastojati, truditi se, naprezati se, zalagati se.
Razvoj pojma
El-Kadi el-Bejdavi definira idžtihad kao ulaganje napora u spoznaji šerijatsko-pravnih normi, a Ebu Hamid el-Gazali kao ulaganje napora od strane mudžtehida radi dosezanja znanja o šerijatskim propisima. Potpuni idžtihad se sastoji od ulaganja napora radi dosezanja znanja u toj mjeri da mudžtehid ne osjeća mogućnost ulaganja većeg napora.
Jurica Ribar
Jurica Ribar (Đakovo, 26. mart 1918. – Trebaljevo, kod Kolašina, 3. oktobar 1943), jugoslovenski slikar i učesnik Narodnosolobodilačke borbe.
Biografija
Rođen je 26. marta 1918. godine u Đakovu. Mlađi je sin je poznatog hrvatskog i jugoslovenskog političara dr. Ivana Ribara. Njegov stariji brat bio je Ivo Lola Ribar, jedna od organizatora i predvodnika omladinskog revolucionarnog pokreta u Jugoslaviji, a za vreme Narodnooslobodilačke borbe jednog od organizatora Ujedinjenog saveza antifašističke omladine.
Godine 1938, kao mladi slikar bio je jedan od osnivača grupe „Desetorica“, u kojoj su pored njega bili i Ljubica-Cuca Sokić, Danica Antić, Bogdan Šuput, Stojan Trumić, Aleksa Čelebonović, Nikola Graovac, Dušan Vlajić, Bora Grujić i Milivoj Nikolajević.
Učesnik je Narodnosolobodilačke borbe od 1941. godine. U oslobođenom Užicu, u jesen 1941. godine bio je, zajedno sa Jovanom Markovićem, urednik „Omladinske borbe“, organa CK SKOJ-a.
Jurica je bio teško ranjen oktobra 1943. godine prilkom borbe Četvrte proleterske crnogorske udarne brigade sa četnicima i Italijanima, za odbranu oslobođenog Kolašina. Kao teški ranjenik prebačen je u selo Trebaljevo, u kuću porodice Rakočević, gde je ubrzo potom preminuo, 3. oktobra 1943. godine.
Najpre je bio sahranjen u Trebaljevu, a potom su posle rata, po želji njegovog oca, njegovi posmrtni ostaci preneseni u Beograd, gde su sahranjeni na Novom groblju zajedno sa njegovom majkom Tonicom.
Slikarska grupa „Desetoro“
Slikarska grupa „Desetoro“ je zajednički izlagala 1940. godine u Beogradu i Zagrebu. Grupu su sačinjavali: Danica Antić, Borivoj Grujić, Nikola Graovac, Dušan Vlajić, Milivoj Nikolajević, Jurica Ribar, Ljubica Sokić, Stojan Trumić, Aleksa Čelebonović i Bogdan Šuput. Iako po svom sastavu heterogena, grupa se sastojala od 2 žene i 8 muškaraca, bilo je tu akademskih slikara, sa fakultetskim obrazovanjem, ali i slikara po vokaciji, pripadali su raznim društvenim slojevima od radništva, intelegencije do buržoazije. Zajedničko ovoj grupi je bilo to, što su svi bili slikari i đaci Jovana Bijelića. Neki od ovih umetnika su stradali u Drugom svetskom ratu, a oni koji su preživeli bili su značajni likovni stvaraoci u posleratnom periodu.
Nestor Popović
Nestor (svetovno Nikolaj Popović; selo Šume, Kneževina Srbija, 1. februar 1833 — Zaječar, Kraljevina Srbija, 19. mart 1884) je bio episkop niški i administrator Negotinske eparhije od 1883. do 1884. godine.
Životopis
Episkop Nestor rođen je 1. februara 1833. godine u selu Šumama u Šumadiji od oca Ilije i majke Radojke. Završio je osnovnu školu u selu Pavlovcu, dva razreda gimnazije u Kragujevcu i Bogosloviju u Beogradu. Godine 1849. postavljen je za učitelja u Pavlovcu uz godišnju platu od 72 talira, a 1852. rukopolaže se i dobija sepačku parohiju. Početkom 1854. ostaje udov, a nakon šest meseci umire mu i jedino dete. Utehu mu pruža mitropolit Petar i upućuje ga je u Kijev, gde je za sedam godina završio Duhovnu seminariju i akademiju. U Srbiju se vraća u jesen 1863. i biva postavljen za pisara u beogradskoj konzistoriji. Od 1. decembra 1864. je profesor beogradske polugimnazije, a od 26. avgusta 1865. profesor velike gimnazije. Dana 20. septembra 1868. izabran je za profesora bogoslovije. Bio je odličan bogoslov, specijalista za dogmatiku, te je iz počasti dobio na Mitrovdan, 26. oktobra iste godine protojerejski čin, a 2. novembra postavljen je za rektora bogoslovije u Beogradu. Jedno vreme bio je učitelj veronauke maloletnom knezu Milanu Obrenoviću.
Protojereja Nikolaja zamonašio je na Svetog Savu, 14. januara 1873. godine arhimandrit gornjački Sava u manastiru Rakovica i nadenuo mu ime Nestor. Mesec dana kasnije mitropolit Mihailo proizveo ga je za arhimandrita.
Arhimandrit Nestor je još kao sveštenik pokrenuo početkom 1868. godine crkveni list „Pastir“ i uređivao ga do 1872. godine, kada je promenio naziv lista u „Sion” i nastavio sa uređivanjem do 1876.
Arhimandrit Nestor je posvećen za episkopa 3. aprila 1883. u Beogradu, a 6. aprila iste godine je ustoličen u Nišu kao episkop Niške eparhije.
Episkop Nestor je započeo pregovore sa slikarom Đorđem Krstićem radi oslikavanja ikonostasa u velikoj Sabornoj crkvi u Nišu. Nije poznato da li je još za života vladike Nestora Uprava Saborne nove crkve u Nišu sklopila ugovor sa slikarom Krstićem.
Azincourt
Azenkur je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Sever-Pa de Kale, u departmanu Pa de Kale.
Nestor Popović
Životopis
Episkop Nestor je umro u Zaječaru prilikom obilaska Negotinske eparhije 19. marta 1884. godine. Sahranjen je u episkopskoj grobnici u niškoj Sabornoj crkvi.
U Sabornoj crkvi bio je, jednim delom utisnut u južni zid crkve, spomenik od belog mermera sa izdubljenim venčićem gustog prepleta u čijem je ovalnom obliku bila slika oko koje je izvan venčića pisalo: „Otče, djelo soverših ježe dal jesi mnje da sotvorju”. Ispod je bio isklesan natpis: „Arhijerej eparhije niške Nestor rođen 1830. g. u selu Šumama okr. Kraguj. od oca svešt. Ilije svršio Bogosloviju i Beogradu 1849 god. rukop. za svešt. 1852, učiv se 7 g. u Kijev. Duhov. akademiji, profesorovao 20 g. u beogr. Bogosloviji, primio monaštvo i arhimandritom postao 1872; posvećen za episkopa 3. apr. 1883 g. u Beogradu. Preminuo 19 marta 1884 god. u Zaječaru.” U postolju je pisalo: „Spomen ovaj podiže Radojko I. Popovič brat činovnik polic. 1885.” Odmah posle velikog požara, koji je zahvatio crkvu (12. novembra, 2001. godine) spomenik se pretvorio u prah.
Azincourt
Mesto je poznato kao lokacija bitke kod Azenkura, koja se dogodila tokom Stogodišnjeg rata, 25. oktobra 1415. Danas se u mestu nalazi muzej posvećen tom događaju.
Nestor Popović
Životopis
Vladika Nestor je nosio sledeća odlikovanja:
Vodice
Vodice ima više značenja:
Teo, Restaurante, Tepecoacuilco de Trujano
Teo, Restaurante je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tepecoacuilco de Trujano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 708 m.
Sotoles, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Sotoles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1937 m.
Ćurkovica (Vranje)
Ćurkovica je naseljeno mesto grada Vranja u Pčinjskom okrugu u Srbiji. Prema popisu iz 2002. bilo je 13 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 31 stanovnika).
Poreklo stanovništva
Najstarija porodica su Konjarci slave sv. Nikolu, čiji su se stare doselili iz okoline Leskovca oko 1800. godine, za njima po starini dolaze Prćinci slave sv. Arhanđela, čiji su se stari doselili iz okoline Gnjilana zbog zuluma arbanaških. Za ovima su se doselili Sorminci slave sv. Nikolu iz okoline Kratova zvog kuluka u tamošnjim majdanima, posle njih po starini dolaze Lazarci slave sv. Arhanđela, doseljeni iz okoline, iz sela Crni Vrh i Đorđijinci, čiji se predak prizetio u selu, doseljeni iz Rusca. podaci datiraju iz 1903. god)
Demografija
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
La Spezia (provincija)
Provincija La Spezia (talijanski: Provincia di La Spezia) je jedna od 110 talijanskih provincija, koja se nalazi u regiji Ligurija u Sjevernoj Italiji.
Glavni i najveći grad provincije je La Spezia od 92 659 stanovnika.
Valdi, Pistoia
Valdi je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
La Spezia (provincija)
Geografske karakteristike
Provincija La Spezia prostire se istočno od Provincije Genove sve do granice sa Toskanom, na površini od - 881 km², od obala Ligurskog mora, do obronaka Apenina na istoku.
U provinciji živi 219 330 stanovnika (2011. godine).
Arturo Pruneda, San Juan de Sabinas
Arturo Pruneda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Juan de Sabinas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 395 m.
Portopalo di Capo Passero, Siracusa
Portopalo di Capo Passero je naselje u Italiji u provinciji Siracusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3411 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Los Llanitos, Zaragoza
Los Llanitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2022 m.
Löptin
Leptin je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Plen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 316 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1057047.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Plen Leptin se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Plen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 36 metara. Površina opštine iznosi 9,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 316 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 35 stanovnika/km².
Josip Vidmar
Josip Vidmar (Ljubljana, 14. oktobar 1895 — Ljubljana, 11. april 1992), kritičar, esejista, dramaturg, akademik, učesnik Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik SFR Jugoslavije i SR Slovenije i junak socijalističkog rada. Od aprila 1945. do marta 1953. godine obavljao je funkciju predsednika Prezidijuma NR Slovenije.
Biografija
Josip Vidmar rođen je 14. oktobra 1895. godine u Ljubljani. Nakon završetka gimnazije u rodnom gradu, 1914. godine upisao se na Visoku tehničku školu u Pragu, gde je bio mobilizovan u austrougarsku vojsku. Od 1915. do 1918. godine nalazio se u zarobljeništvu u Rusiji.
Bio je član Izvršnog odbora Osvobodilne fronte, a od 14. januara 1943. do 27. aprila 1953. godine njegov predsednik. Kao njegov delegat, učestvovao je na Drugom zasedanju AVNOJ-a, na kojem je u ime slovenačke delegacije predložio da se Josipu Brozu Titu dodeli titula maršala Jugoslavije.
19. februara 1944. godine u Črnomlju je bio izabran za predsednika Slovenačkog narodnooslobodilačkog veća (SNOV), a 1945. godine za predsednika Veća naroda Narodne skupštine FNR Jugoslavije, funkcija na kojoj je ostao sve do 1953. godine. Od aprila 1945. do marta 1953. godine bio je predsednik Prezidijuma Narodne skupštine Slovenije i član Prezidijuma Savezne narodne skupštine do 1952. godine.
Osim političkih, obavljao je i mnoge društvene funkcije. Bio je redovni profesor za teoriju drame na ljubljanskoj Akademiji za igralsko umetnost od 1945. do 1950. godine, od 1949. član, a od 1950. do 1964. godine direktor Instituta za literaure pri Slovenačkoj akademiji nauka i umetnosti (sl. Slovenska akademija znanosti in umetnosti). Od 1952. do 1976. godine bio je predsednik SAZU. Godine 1966. izabran je za počasnog doktora nauke o književnosti Ljubljanskog univerziteta.
Bio je poslanik u Republičkoj i Saveznoj skupštini, radio je u Nacionalnom komitetu za mir, Glavnom odboru Socijalističkog saveza radnog naroda Jugoslavije i SSRN Slovenije, te u Savezu komunista Jugoslavije. Vršio je odgovorne funkcije i u Savezu književnika Jugoslavije i u Sterijinom pozorju.
Umro je 11. aprila 1992. godine u Ljubljani.
Književni rad
Josip Vidmar je još za vreme studija počeo da se bavi književnošću, književnom istorijom i i kritikom. Sarađivao je u gotovo svim slovenačkim časopisima, od kojih su neki „Novi zapiski“, „Ljubljanski zvon“, „Dom in svet“ i „Modra ptica“. Osim časopisa „Trije labodi“ 1922, od 1925. godine pokrenuo je i gotovo sam ispunjavao „Kritiku“ sve do 1927. godine.
Kao dramaturg ljubljanske „Drame“ pisao je o pozorišnim i pozorišno-književnim problemima. Vidmarova predratna kritičko-esejistička aktivnost bila je okarakterizovana rehabilitovanjem kritičke misli, koja je posle Frana Levstika i Ivana Cankara zapala u krizu. U svome polemičkom kritikovanju borio se protiv reakcionarne katoličke misli, koja je katolički nazor postavljala iznad umetničkih postulata i šibao „naprednjake“ (liberali, demokrati), koji su hteli da slovenaštvo utope u jugoslovenštini. Njegovo najznačajnije delo, koje se dotiče odbrane slovenačkog identiteta za vreme Šestojanuarske diktature je brošura „Kulturni problemi slovenaštva“, izdana 1932. godine.
Kao pozorišni kritičar borio se protiv negativističkih i nihilističkih pogleda na svet, pisao je svoje eseje i razmišljanja, koja po svojoj idejnoj i estetičkoj vrednosti predstavljaju vrhunac slovenačke književnosti.
Groblje
mini|desno|200px|Groblje Groblje je prostor na kojem se sahranjuju tijela preminulih ljudi obično nakon ispraćaja koji se razlikuje ovisno o kulturi, vjeri ili ubjeđenju preminulog. Groblja su se obično nalazila na povišenim mjestima izvan naselja.
U gobovima i grobljima, njihovim obilježjima i oblikovanju odražavaju se različiti odnosi prema mrtvima; njihovo je poznavanje važno za proučavanje različitih kultura, poglavito starijih, te za umjetničke stilove.
Albanski nacionalni mitovi
Mit o ilirskom poreklu i pravu prioriteta
Uprkos tome što prvi pisani tragovi o Albancima datiraju iz drugog milenijuma nove ere, jedna od pretpostavki o poreklu Albanaca je upotrebljena u cilju stvaranja mita o Ilirskom poreklu etničkih Albanaca u modernom smislu i njihovoj ekskluzivnoj authohtonosti na Balkanu.
Mitologizacija srednjeg veka
Centralno mesto u mitovima albanske nacionalne ideologije imaju mitovi iz srednjeg veka. Srednjevekovni mitovi su važan deo nacionalizacije istorije i rekonstrukcije prošlosti kao neodvojivog dela svih procesa koji pretvaraju određene ljude u naciju.
U periodu od 15. do kraja 19. veka
Stvaranje mita o Skenderbegu je počelo u 15. veku, kada je on, za razliku od ostalih pravoslavnih balkanskih feudalaca, uspostavio savezništvo sa zapadnim katoličkim carstvima (Mletačka Republika i Napuljsko kraljevstvo) i Vatikanom. Papa Kalist III je veličao Skenderbega i isticao ga za primer koji bi zapadni vitezovi trebalo da slede, kao nekoga ko je istinski Athleta Christi. Papa Kalist III i njegov naslednik papa Pije II su postavili temelje Skenderbegove reputacije herojskog branioca hrišćanske vere, reputacije koja će se održavati u Evropi tokom narednih vekova. Osnova Mita o Skenderbegu je zbog toga sve do kraja 19. veka bilo hrišćanstvo. Skenderbeg bio upotrebljen kao sastavni deo antemurale mita u kojem je Skenderbeg bio predstavljen kao bedem hrišćanstva pred invazijom muslimanskih hordi iz Azije.
U periodu posle kraja 19. veka
thumb|180px|U delu "Istori'e Skenderbeut" koje je napisao [[Naim Frašeri 1898. godine lik Skanderbega je dobio novi dimenziju albanskog nacionalnog heroja.]] Iako je Skenderbeg već imao određenih uticaja na formiranje identiteta Albanske dijaspore u Italiji, tek na samom kraju 19. veka posle 1898. i objavljivanja knjige koju je napisao Naim Frašeri ("Istori'e Skenderbeut") lik Skendbega je dobio novu dimenziju, dimenziju kojom je njegov lik vezan ne za religiju, već za naciju. Naim Frašeri je bio najveća inspiracija i uzor većini Albanskih intelektualaca i pesnika. U nedostatku srednjevekovnog albanskog kraljevstva ili carstva, albanski nacionalisti su za svoj simbol odabrali Skenderbega čija herojska tragedija ime sve elemente koji su potrebni za izgradnju mita.
Albanski nacionalisti su podvrgli Skenderbegov lik procesu Albanizacije i prikazali ga kao heroja nacije. Knjige i publikacije koje su objavljivane posle Frašerijeve knjige su takođe prikazivale Skenderbega kao heroja nacije. Laboratorija albanskih nacionalističkih pisaca je transformisala Skenderbega u mit. Transformacija Skenderbega je imala za cilj da učvrsti nacionalno jedinstvo Albanaca i da posluži kao argument za tvrdnje o Albanskom kulturnom afinitetu prema Evropi zato što je u nacionalističkom narativu o Skenderbegu prikazano žrtvovanje Albanaca u "odbrani Evrope od invazije Azijatskih hordi". Albanska istoriografija je učinila značajan napor da prilagodi činjenice o Skenderbegu zahtevima savremene ideologije.
Tretman mitova albanske nacionalne ideologije
Mitovi koji oblikuju albansku nacionalnu ideologiju su bili predmet međunarodne konferencije pod nazivom „Uloga mitova u istoriji i razvoju Albanije“ održane od 11. do 13. juna 1999. godine u Londonu.
Posledice mitova albanske nacionalne ideologije
Mitovi albanske nacionalne ideologije su ostvarili značajan uticaj u svom drušvenom i političkom okruženju.
Stateburg, South Carolina
Stejtberg je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Slobozia, Sirețel
Slobozia je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Sirețel.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 606 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 358 m.
Stateburg, South Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.380, što je 116 (9,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Albanski nacionalni mitovi
Uticaj na kulturu
Veliki broj umetnika je crpeo svoju inspiraciju iz mitova albanske nacionalne ideologije. Ismail Kadare je jedan od takvih umetnika koji ističe da je najvažnije ubediti Albance da oni imaju veličanstvenu istoriju i da teškoće sa kojima se suočavaju ne treba da budu razlog da se „ohlade“ po pitanju svoje otadžbine već naprotiv, da stoje još čvršće uz nju.
Virmaše
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 512 stanovnika.
Maderas y Cajas de Cuauhtémoc, Cuauhtémoc
Maderas y Cajas de Cuauhtémoc je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2145 m.
El Sinaí, Santos Reyes Nopala
El Sinaí je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santos Reyes Nopala.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1133 m.
Diges
Diž je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Okser.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1066 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 35,84 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 326 m, a minimalnoj 151 m).
Osječka lekarska afera
Osječka lekarska afera je naziv za organizovanu akciju proustaških lekara u Osjeku protiv lekara Jevreja koji su živeli i radili u ovom gardu, u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj, tokom Drugog svetskog rata u Jugoslaviji.
Ciljevi
Ciljevi afere bilu su:
Istorijat
Do početka Drugog svetskog rata u Osjeku je radilo oko 40 lekara Jevreja, od kojih su Osjeku ostala da žive i rade u 1942. godini samo četri lekara (neki su odvedeni u logore, ili su uključeni u sastav ekipe za suzbijanje endemskog sifilisa u Bosni i Hercegovini, dok je manji broj uspeo da prebegne na teritorije pod italijanskom okupacijom.
Akciju ili aferu, pokrenula je grupa ustaških lekara u Osjeku 1942. koju su predvodili dr Zvonimir Senić i dr Ivanović. Naime oni su uputili zahteva Glavnom ravnateljstvu za javni red i sigurnost u Zagrebu, „da se navedena četri lekara Jevreja iz Osjeka upute u logor u interesu rasne čistoće zdravstvene službe NDH”.
Fangazio, Biella
Fangazio je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 414 m.
Vangione Superiore, Sondrio
Vangione Superiore je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 686 m.
Totutla, Veracruz
Totutla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3464 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1451 m.
Pojačivač
Pojačivač, pojačavač ili pojačalo je elektronički sklop čija je osnovna zadaća da pojača jakost električnog signala. Premda se u svakodnevnom životu pod pojmom pojačala pretežno podrazumijevaju zvučna pojačala, visokofrekventna pojačala dijelom su brojnih elektronskih uređaja koji su osnova prijenosa tona, slike ili drugih informacija.
Povijest
Razvoj elektronike kakvu je danas poznajemo označilo je otkriće elektronske cijevi diode i triode, gdje je trioda bila prvi elektronički aktivni element koji je omogućio pojačanje električnog signala. Otkriće triode imalo je za prirodnu posljedicu cijeli niz otkrića, od pojačala s elektronskim cijevima i radija do televizije i drugih brojnih elektroničkih uređaja. Razvoj elektronike posljedica je nebrojenih otkrića i inovacija koje su početkom pedesetih godina XX stoljeća u elektroničke sklopove uvele najprije germanijev i silicijev bipolarni tranzistor te kasnije usredotočivanjem daljnjeg razvoja elektronike na područje poluvodiča i integrirani krug te unipolarnih tranzistor.
Pojačalo
Tranzistore i brojne druge elektroničke aktivne elemente možemo same za sebe smatrati upravljanim elektroničkim sklopkama. Propustnom polarizacijom baze tranzistora kao što je to prikazano na slici 1 (dole) tranzistor postaje vodljiv i propušta električnu struju kroz opterećenje izvedeno u obliku žarulje.
Zamjenom žarulje opteretnim otporom i dovođenjem na ulaz izmjeničnog električnog napona (Slika 2, gore), tranzistor će i dalje moći provesti struju samo u jednom smjeru pojačavajući samo jednu, pozitivnu, poluperiodu izmjeničnog ulaznog signala. Kako svaki aktivni elektronički element mora simetrično pojačavati obje poluperiode električnog signala, dovodi mu se u tu svrhu određeni prednapon (elektronska cijev ili unipolarni tranzistor), odn. struja baze (bipolarni tranzistor). Na taj se način radna točka tranzistora postavlja u radno područje koje se nalazi negdje na sredini prijenosne karakteristike, između zapornog područja i zasićenja. Slika 3 (gore) pojednostavljeno prikazuje elektronički sklop gdje tranzistor može pojačati obje poluperiode električnog signala. Slike 4 i 5 (gore) prikazuju još dvije izvedbe dovođenja struje baze bipolarnom tranzistoru radi postavljanja radne točke u poželjan položaj. Izvedba na slici 5 je svakako daleko povoljnija jer postiže i toplinsku stabilizaciju kolektorske struje tranzistora.
Vrste pojačala
Pojačala koja služe reprodukciji signala čujnog, tonfrekvencijskog, područja možemo podijeliti na niskofrekventna pretpojačala čija je zadaća da uz što niži šum naponski pojačaju tonski signal iz mikrofona, magnetske zvučnice gramofona ili tonske glave magnetofona u električni signal podobnih karakteristika za pobudu pretpojačala s tonskim korektorima ili niskofrekventnog pojačala snage koje na kraju elektroakustičkog lanca reprodukcije treba pobuditi zvučnik na reprodukciju zvuka. Pojačala mogu biti izvedena kao pojačala s pojačanjem analognog električnog signala uz ugradnju elektronskih cijevi, bipolarnih ili unipolarnih tranzistora te različitih integriranih krugova. Pojačala, međutim, mogu biti izvedena i kao digitalni uređaji gdje se električni signal procesira u digitalnom obliku.
Pojačalo s jednim tranzistorom
250px|thumb|Spoj zajedničke baze 250px|thumb|Spoj zajedničkog kolektora 250px|thumb|Spoj zajedničkog emitera Pojačalo s jednim tranzistorom djeluje u osnovi kao pretpojačalo i može se izvesti kao pojačalo u spoju zajedničke baze, kolektora ili emitera gdje svaka od spomenutih izvedbi ima neke svoje prednosti i nedostatke. Na prikazanim sklopovima (slike desno) postavljanje radne točke je u sva tri sklopa izvedeno na jednak način i to pomoću otpora R_1, R_2 i R_3, gdje otpor R_3 umanjuje toplinsku ovisnost struje kolektora i određuje, ovisno o spoju, i statičke i dinamičke osobine pojačala (ulazni i izlazni otpor, naponsko pojačanje sklopa). Otpor R_4 je radni otpor pojačala i određuje radnu točku pojačala na izlaznoj U/I karakteristici. Otpor R_L radni otpor pojačala, odn. opterećenje. Mjesto priključka pobudnog naponskog izvora (generatora napona) je prikazano na svakom od sklopova.
Pojačalo u spoju zajedničke baze
Pojačalo u spoju zajedničke baze ima:
Pojačalo u spoju zajedničkog kolektora
Pojačalo u spoju zajedničkog kolektora ima:
Acquaroli, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Pojačivač
Pojačalo u spoju zajedničkog emitera
Pojačalo u spoju zajedničkog emitera je na izvjestan način kompromis između pojačala u spoju zajedničke baze i zajedničkog kolektora te se zbog svojih svojstava koristi vrlo često u niskofrekventnim ulaznim stupnjevima pretpojačala i pojačala snage. Za pojačalo u spoju zajedničkog emitara vrijedi da ono ima:
Pojačala s jednim tranzistorom ne udovoljavaju zahtjevima visokokvalitetne reprodukcije zvuka te se u niskofrekventnoj tehnici izvode pretpojačala s dva i više tranzistora, gdje se samom konstrukcijom pojačala ispunjavaju svi zahtjevi u pogledu ulazne i izlazne impedancije, nelinearnih izobličenja i svih drugih parametara pojačala.
Ana Karenjina (film, 1914)
Ana Karenjina (Анна Каренина) je ruski crno-bijeli nijemi film snimljen 1914. u režiji Vladimira Gardina. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Lava Tolstoja, a naslovnu ulogu tumači Marija Germanova. Smatra se prvom cjelovečernjom adaptacijom Tolstojevih djela. U tadašnjoj Rusiji je izazvao svojevrsni mini-skandal zbog toga što mu je radnja smještena u 1910-e umjesto u 1870-e. Historičari filma, pak, navode završnu scenu kao jedan od primjera gdje su filmaši bili inspirirani znamenitim Lumierevim filmom Dolazak vlaka u stanicu La Ciotat.
Lottorf
Lotorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Šlezvig-Flensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 202 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1059056.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šlezvig-Flensburg Lotorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Šlezvig-Flensburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 20 metara. Površina opštine iznosi 5,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 202 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 35 stanovnika/km².
Pojačivač
Karakteristike pojačala
250px|thumb Karakteristike pojačala, bez obzira da li se radi o analognim ili digitalnim pretpojačalima i pojačalima, trebale bi udovoljavati nizu osnovnih uvjeta povezanih neposredno s kvalitetom reprodukcije tonskog signala. Prije svega to je linearnost amplitudne, odn. frekvencijske karakteristike i s njima u vezi linearnih izobličenja pojačala. Pojačala obzirom na svoje izvedbene mogućnosti ne mogu sva frekvencijska područja prenijeti jednako. Pojačanje pojačala (G, slika desno) u tom smislu ima određen pad u području najnižih i najviših frekvencija. Frekvenciju tonskog signala na kojoj pojačanje pojačala pada za 3 dB naziva se graničnom frekvencijom pojačala, a frekvencijsko područje između tih frekvencija (f1 i f2) prijenosnim frekvencijskim područjem pojačala.
Uz uvjet da pojačalo pojačava tonske signale svih frekvencija jednoliko, pojačalo mora pojačati signal ne unoseći u spektar tonskog signala neke nove komponente. S jedne strane to su signali smetnji, dakle šuma i neželjenih elektromagnetskih smetnji koji trebaju biti potisnuti najmanje 60 dB ispod nominalne razine tonskog signala. Za profesionalne namjene ovi uvjeti su i stroži, gdje je pojava digitalne obrade i reprodukcije tonskog signala postavila nova i daleko kvalitetnija mjerila. Uz signale smetnji pojačala unose u spektar tonskog signala i neke nove sadržaje koji su posljedica nelinearnosti U/I karakteristike aktivnih elektronskih elemenata. U tom smislu razmatraju se i nelinearna izobličenja pojačala, gdje razlikujemo harmonička, intermodulacijska i tranzijentna izobličenja.
Osnovne karakteristike različitih vrsta pojačala opisane su i njihovim ulaznim i izlaznim otporima, odn. impedancijama, brzinom prijenosa signala za slučaj pobude pojačala električnim signalom oblika Heavysideove step-funkcije te konačno i stabilnošću pojačala u uvjetima kapacitivnog ili induktivnog opterećenja.
Važnost
Razvoj pojačala činio je zasigurno važan dio razvoja i popularizacije elektronike kao grane elektrotehnike, gdje su slijedno na temelju prvih jednostavnijih sklopova stvoreni sve složeniji, suvremeniji, manji, jeftiniji i efikasniji elektronički sklopovi na svim područjima elektronike da bi elektronika bila danas ovakva kakvu je poznajemo.
Visoko pri Poljanah
Visoko pri Poljanah je naselje u slovenskoj Općini Škofji Loki. Visoko pri Poljanah se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Opština Sighetu Marmației, Maramureș
Sighetu Marmației je opština u Rumuniji u okrugu Maramureš.
Visoko pri Poljanah
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 26 stanovnika.
La Estación, Ixmiquilpan
La Estación je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Ixmiquilpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 620 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1787 m.
Opština Sighetu Marmației, Maramureș
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 264 m.
Tonalmil, Tenochtitlán
Tonalmil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tenochtitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1021 m.
Račinovci
Račinovci su selo koje se nalazi na samom jugu Vukovarsko-srijemske županije u blizini granice sa Srbijom i Bosnom i Hercegovinom. Pripada općini Drenovci, a sa ostalim naseljima županjske Posavine spada u područje Cvelferije.
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, Račinovci imaju 982 stanovnika. Nažalost, i ovo selo izumire, mladi odlaze iz bogate ravnice u grad ili van zemlje. Nekad je pak selo bilo bogato i perspektivno.
Turizam
Račinovci su jedino selo u zapadnom Srijemu i Srijemu općenito koje ima bogatu turističku ponudu, koja uključuje pecanje na najčišćem dijelu rijeke Save, promatranje ptica i divljači, noćenje u starim ambarima, obrađivanje njiva i vršidbu na starinski način.
Butilftalid
Butilftalid je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 190,238 Da.
Propolis
thumb|right||250px|Popunjavanje pukotina na košnici propolisom
Propolis je smolasta smjesa koju pčele prikupljaju sa pupoljaka stabala, biljnih sokova ili drugih biljnih izvora. Koristi se kao sredstvo za brtvljenje neželjenih otvora na košnici.
Propolis je najistraživaniji pčelinji proizvod. Brojne studije pokazale su da djeluje protiv bakterija, gljivica, virusa i upala te da ima anestetički, antioksidacijski i antitumorski učinak, spriječava rast biljaka i klijanje sjemena, potiče regeneraciju tkiva i jača imunološki sustav. To je smolasta supstanca koju pojedine pčele radilice kada postanu izletnice (od 21 dana života) sakupljaju sa pupoljaka i kore drveća, kao i drugih biljaka. Time se bavi samo mali broj pčela koje imaju u košnici tu odgovornu zadaću. Unosom u košnicu upotrebljavaju ga za izgradnju ulaza, zatvaranje pukotina i rupa i skladištenje odnosno "sterilizaciju" ćelija sača... Ime propolis prema pojedinim tumačenjima dobio je od grčke riječi "pro" - prije ili ispred i "polis"- grad, zbog upotrebe propolisa za izgradnju i regulaciju ulaza u košnicu dok drugi misle da nosi naziv prema riječi propoliso koja bi na grčkom ili latinskom značila zamazivati-zaglađivati.
Propolis kao naziv sada se koristi u skoro svim dijelovima svijeta. Propolis je kao lijek poznat još od antičkih vremena, Aristotel ga spominje u svojoj "Priči (govoru) životinja" i zaključuje da se može koristiti u liječenju kožnih povreda, rana i infekcija. Velika upotreba propolisa zabilježena je za vrijeme Burskih ratova u Južnoj Africi (1899.-1902.), jer je pokazao odlične rezultate kod zacjeljivanja rana.
Primjena
Preventivnom upotrebom propolis čuva zdravlje, ublažava tegobe u slučajevima Gripa, različitih oblika viroza, upalnih procesa Ždrela i usne šupljine.
Korisiti se i preventivno, te u akutnim stanjima promuklosti, parodontoze, pojave afti te neugodnog zadaha usne šupljine. Kao prirodni antibiotik djeluje protuupalno, potiče cirkulaciju krvi i epitelizaciju lakših opekotina, površinskih ranica, ogrebotina i herpesa.
Sastav
Sastav propolisa sadrži preko 60 prirodnih, kemijskih supstanci, a ni dan danas nije u potpunosti istražen, a sadrži: 55% smola, 30% voska, 10% eteričnih ulja i 5% peludi te vitamine E i B, željezo, cink, enzime, organske kiseline...
Djelovanje
Posebnost propolisa je što bakterije na njega ne stvaraju otpornost i što nema štetnih popratnih pojava, što je mana sintetskih antibiotika. Uspješno suzbija viruse gripe i herpesa, a preventivno djeluje kod upale grla i paradentoze. Izuzetne rezultate postiže u liječenju infekcija, opeklina, otvorenih rana, te čireva probavnog sustava. Uklanja otekline kod zubobolje. Redovnom upotrebom jača obrambenu sposobnost imunološkog sustava.
Skladištenje i čuvanje
Gotove tinkture i propolis kao sirovina čuvaju se i skladište na tamnom mjestu izvan sunčeve svjetlosti, ne iznad sobne temperature.
Manastir Jazak
Manastir Jazak je jedan od 14 fruškogorskih manastira. Nalazi se u istočnom delu Fruške gore, severozapadno od istoimenog naselja i nekadašnjeg Jazak Manastir Jazak, u čijem se ataru danas nalazi. Manastir prostorno i administrativno pripada opštini Irig.Manastir je posvećen Vavedenju, a u njegovom sastavu se nalazi i crkva posvećena ovom svecu.
Položaj
Manastir Jazak nalazi se na južnoj strani Fruške gore, duboko u planini i na visini od 270 -{m}-. Udaljen je svega 5-6 -{km}- od puta Beograd-Irig, pa je lako dostupan vernicima i drugim posetiocima.
Istorija
Izgrađen je 1736. godine na ravnom završetku male kotline, između dva proplanka, na južnoj padini Fruške gore, na potezu poznatom pod imenom Gradac. Manastirski kompleks se sastoji od crkve sa zvonikom, okruženoj sa tri strane konacima, dok je sa četvrte strane zid i zasvođeni ulaz u manastirsku portu. U sredini porte je manastirska crkva sa trospratne zvonikom.
Neposredno uz manastir, na putu prema selu Jazak, nalazi se manastirski prnjavor, a na udaljenosti oko dva kilometra, severno od manastira, nalaze se ostaci manastira Stari Jazak, koji je prema predanju, osnovao je sv. Despot Jovan Branković, mlađi sin sv. Stefana Slepog i sv. Majke Angeline. Bio je posvećen Vavedenju Presvete Bogorodice (21. novembar/ 4. decembar). Prvi pisani podatak potiče iz 1522. godine. Pominje se u rukopisnom Triodu koji je prepisivao jazački monah Lavrentije.
Današnje stanje
Danas manastirsko sestrinstvo broji 11 monahinja ja čijem je čelu igumanija Paraskeva Drapšin od 1990. godine.
Lav VIII (papa)
Lav VIII. je bio papa od srpanj 964. do 1. ožujka 965. godine, poznat kao prvi papa nakon zavšetka razdoblja poznatog kao pornokracija, odnosno jedini papa kojega Katolička crkva smatra i protupapom. Takva je situacija nastala zbog specifičnih okolnosti vezanih uz sukob rimsko-njemačkog cara Otona I Velikog sa njegovim prethodnikom Ivanom XII. Početkom 962. je Oton kao njemački kralj došao u Rim gdje ga je Ivan XII okrunio za cara (i kralja Italije) u zamjenu za vojnu i političku podršku Papinskoj Državi. Međutim, čim se Oton povukao iz Italije, Ivan XII se okrenuo njegovim neprijateljima, te pokušao stupiti u vezu sa Mađarima i Bizantom. Čuvši za to, Oton je pokrenuo vojsku na Rim, prisilivši Ivana XII na bijeg. Oton je u Rimu sazvao sinod na kome je u prosincu 963. Ivan XII svrgnut s mjesta pape, a novim papom proglašen protoserinus (laički službenik) koji je dobio ime Lav VIII.
U veljači 964. se Oton povukao iz Rima, a Ivan je to iskoristio kako bi sa naoružanim pristašama napao Rim i natjerao Lava u bijeg. Ivan je nakratko nastavio svoj pontifikat i organizirao vlastiti sinod na kome je Lav svrgnut. Kada je Lav iznenada umro, narod u Rimu je za njegovog nasljednika izabrao Benedikta V. Međutim, već u srpnju je Otonova vojska ponovno došla u Rim, a s njom i Lav. Organiziran je novi sinod na kome je Benedikt svrgnut, a pri tome je sam mirno predao svoje papske ovlasti Lavu.
Lav je, prema nekim navodima, Otonu u zamjenu za podršku priznao pravo investiture, što je kasnije postalo predmetom političkih i historiografskih kontroverza. Umro je nekoliko mjeseci kasnije a zamijenio ga je Ivan XIII.
Valdibrana, Pistoia
Valdibrana je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 383 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Kapetan Mikula Mali
Kapetan Mikula Mali je jugoslavenski ratni film snimljen 1974. godine u režiji Obrada Gluščevića. Scenario, koji je Gluščević napisao zajedno sa Stjepanom šešeljem je inspiriran stvarnim događajima iz doba Drugog svjetskog rata, odnosno pothvatima Frane Tomaša, adolescenta koji je 1943. i 1944. zajedno sa ocem prevozio svojim malim brodićem prevozio ranjenike, partizane i izbjeglice pred Nijemcima. Protagonist, koga tumači Tonči Vidan, je 12-godišnjak koji od svog djeda (koga tumači Petar Prličko) preuzima njegov brod i, usprkos mladosti i neiskustva, uspješno izbjegava Nijemce i pomaže partizanima. Kapetan Mikula Mali, čije je snimanje potakao tadašnji predsjednik Josip Broz Tito je kasnije proširen i u miniseriju prikazanu na programu JRT, a imao je veliki uspjeh i u inozemstvu, te bio prikazan u nizu zemalja.
Strahojadica
Strahojadica je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Strahojadica pripada opštini Zelenikovo, koja okuplja jugoistočna predgrađa Grada Skoplja.
Prirodni uslovi
Strahojadica je smeštena u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 30 km jugoistočno.
Santa Cecilia, Tecate
Santa Cecilia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Strahojadica
Prirodni uslovi
Naselje Strahojadica je u okviru istorijske oblasti Torbešija, koja se pruža južno od Skopskog polja. Naselje je smešteno ma brdima iznad priobalja Vardara. Istočno od naselja se izdiže planina Kitka. Nadmorska visina naselja je približno 340 metara.
Santa Cecilia, Tecate
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 625 m.
Strahojadica
Prirodni uslovi
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Strahojadica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 268 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
Opština San Pablo Huixtepec, Oaxaca
San Pablo Huixtepec je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1525 m.
Posavski Podgajci
Posavski Podgajci su naselje u županjskoj Posavini na prometnom pravcu Županja-Gunja. Pripada općini Drenovci i sa okolnim selima spada u područje Cvelferije.