cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Златибор (град)
Историја
Краљ Александар Обреновић је 1893. године боравио на Кулашевцу и обећао Петру Мићићу, тадашњем председнику општине, да ће Златибор постати туристички крај. Краљ је на Преображење Господње те године подигао чесму на извору Кулашевца и од тада се ово мјесто зове Краљева Вода. Септембра 1905. године, Краљеву Воду је посетио и краљ Петар I Карађорђевић са престолонаследником Александром. Од тада се развија брже туризам на Златибору и на Краљевој Води. Хотел „Краљева Вода“ и једна вила завршени 1910. године, први су објекти који су почели да примају госте. Краљева Вода је 1927. године модерним путем повезана са Ужицем. Подигнут је нови хотел „Швајцарија“ и бесплатно се дијеле љетњиковци. Дом за смјештај и опоравак инвалида изграђен је 1931. године. Исте године, Краљева Вода је добила и водовод.
Послије Другог свјетског рата, у спомен стријељаним партизанским рањеницима новембра и децембра 1941. године, Краљева Вода добија назив Партизанске Воде. Седамдесетих година 20. вијека се развија, што није престала ни до данас. Крајем XX вијека, назив Партизанске Воде промијењен је у Златибор, па често долази до мијешања имена мјеста и планине, посебно међу туристима.
Растући и ширећи се, Златибор се повезао са Палисадом, који је некада био одвојено мјесто. На Палисаду се такође развијао туризам. Плацеви за градњу викендица дијељени су бесплатно, а у већини случајева, власници су били Београђани.
Демографија
У насељу Златибор живи 1834 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 37,0 година (36,3 код мушкараца и 37,7 код жена). У насељу има 811 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,89.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника. Златибор је од свих златиборских насеља забиљежио највећи пораст становништва у посљедњих десет година. 1991. године.
Centar za regionalizam
Centar za regionalizam je u oktobru 1998. godine osnovala grupa intelektualaca iz Novog Sada, sa ciljem da afirmiše i propagira ideju regionalizma u skladu sa savremenim evropskim trendovima i iskustvima. To podrazumeva i stalno zalaganje i stručno obrazlaganje potrebe za demokratizacijom i decentralizacijom Srbije, kao i promovisanje saradnje u regionu, pre svega civilnog društva.
Centar za regionalizam ima šestoro stalno zaposlenih. Direktor centra je Aleksandar Popov.
Misija Centra za regionalizam
Centar za regionalizam sarađuje sa brojnim nevladinim organizacijama u zemlji i inostranstvu.
Kovačica (Kosovska Mitrovica)
Kovačica je naselje u opštini Kosovska Mitrovica, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
NGC 2906
NGC 2906 je galaksija u zviježđu Lavu.
Fornoli, Massa e Carrara
Fornoli je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 180 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Ojo Caliente, Victoria
Ojo Caliente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Victoria.
Las Tablas, Tláhuac
Las Tablas je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tláhuac.
Ojo Caliente, Victoria
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 372 m.
Las Tablas, Tláhuac
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2237 m.
Santuario Rocche, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 226 m.
Los Sabinos, Tampamolón Corona
Los Sabinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tampamolón Corona.
Billy-lès-Chanceaux
Biji le Šanso je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Monbar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 74 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,29 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 440 metara (maksimalnoj 499 m, a minimalnoj 358 m).
Aleksandar Tišma
Aleksandar Tišma (rođen 16. januara 1924. u Horgošu, preminuo 16. februara 2003. u Novom Sadu) je bio jugoslovenski i srpski pesnik i pisac. U njegovim delima najviše su zastupljene lirske pesme, zatim romani i novele.
Biografija
Osnovnu školu i gimnaziju pohađao je u Novom Sadu. Maturirao je 1942. godine. U Budimpešti je studirao (od 1942. do 1943.) ekonomiju pa romanistiku. Stupio je u narodnooslobodilačku borbu decembra 1944. godine. Demobilisan je novembra 1945. godine, nakon čega se zaposlio kao novinar u Novom Sadu, u „Slobodnoj Vojvodini“, a zatim, 1947.godine, u Beogradu, u „Borbi“. Na beogradskom Filozofskom fakultetu 1954 godine diplomirao je anglistiku. Od 1949. je živeo u Novom Sadu i radio u izdavačkom preduzeću „Matica srpska“, najpre kao sekretar, a posle i kao urednik.
Književna dela
Pesme:
Kratke priče:
Romani:
Ostalo:
La Puerta, Mulegé
La Puerta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 690 m.
Kopriva (Kosovska Mitrovica)
Kopriva je naselje u opštini Kosovska Mitrovica, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Splitska ekspedicija na Manaslu 1983.
'''Splitsku ekspediciju na Manaslu 1983. god.''' organizovalo je Planinarsko društvo Mosor iz Splita. Ekspediciju je vodio splićanin Vinko Maroević, Stipe Božić je bio vođa na terenu. Ostali članovi bili su: Viki Grošelj i Jernej Zaplotnik iz Slovenije, Grgo Bućan, Srećka Gregov, Edo Retelj, Ana Mažar, Gorazd Barać, Ivo Kaliterna, Ranko Božinović, Haso Feratović, Boris Siriščević i Igor Žuljan iz PD Mosor te splitski radioamateri Tomo Dugeč i Gordan Franići. Cilj je bio 8.156 m. visoki vrh Manaslu. Nažalost ekspedicija je tragično završila.
Prilikom aklimatizacionog uspona 24. aprila 1983. odvalila se ledena gromada, klizala nekoliko stotina metara te zatrpala Bućana i Zaplotnika na oko 4.500 metra nadmorske visine. Srećko Gregov je ostao živ, jer je zastao oko 50 m, da skine višak odjeće sa sebe. Odron ga je “okrznuo” dok Bućan i Zaplotnik nisu imali sreće i nestali su pod ledenom lavinom. Nejcovo tijelo su članovi ekspedicije ubrzo uspjeli pronaći i sahranjen je na samoj planini. Zbog krutih nepalskih zakona nije bilo mogućnosti da se njegovo tijelo preveze porodici u Sloveniju. Bućanovo tijelo je i danas zarobljeno pod himalajskim ledom. Gregov je u odronu slomio nekoliko rebara i ozlijedio kičmu.
Medișoru Mic, Avrămești
Medișoru Mic je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Avrămești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 480 m.
Vulcanello, Messina
Vulcanello je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Giovanni Spadolini
thumb|Giovanni Spadolini
Giovanni Spadolini (Firenca, 21. lipnja 1925. —Rim 4. kolovoza 1994.), bio je liberalni talijanski političar, novinar, urednik i priznati povjesničar.
Prije nego što je započeo političku karijeru, bio je urednik novina Corriere della Sera u periodu 1968. do 1972. Obnašao je dužnost ministra kulture (Ministro dei Beni e delle Attività culturali) od 1974. do 1976.
Spadolini je bio predsjedavajući Talijanske republikanske stranke (Partito Repubblicano Italiano) (PRI) od 1979. do 1987. Premijer Italije bio je u periodu 1981.—1982. godine, kao prvi poslijeratni predsjednik vlade koji nije bio član stranke Kršćanska Demokracija.
Od 1987. do travnja 1994. bio je predsjednik talijanskog senata. Poslije Berlusconijevog uspjeha na izborima sa strankom Casa delle Libertà, izgubio je tijesno mjesto predsjednika u senatu kada mu je protivnik bio Carlo Scognamiglio Pasini. Umro je 4 mjeseca kasnije, 4. kolovoza 1994. godine.
Acifluorfen
Acifluorfen je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 361,657 Da.
Kršćanski feminizam
Kršćanski feminizam je izraz kojim se označava oblast feminističke teologije kojoj je cilj tumačiti kršćanstvo kroz prizmu jednakosti žena i muškaraca u moralnom, društvenom i političkom smislu. S obzirom da se spolna jednakost kroz historiju kršćanstva često ignorirala, kršćanske feministkinje vjeruju da je feminističko tumačenje nužno za potpuno razumijevanje kršćanstva. Iako ne postoji standarni skup vjerovanja među kršćanskim feministkinjama, većina se slaže da Bog ne diskriminira na osnovu bioloških određenih karakteristika kao što su rod i spol. Glavna pitanja kršćanskih feministkinja jesu zaređivanje žena za svećenike, dominacija muškarca u kršćanskom braku, te tvrdnje o moralnim nedostacima i inferiornosti žena u usporedbi s muškarcima. Također su važna pitanja i ravnoteža u roditeljstvu između majki i očeva, odnosno opći tretman žena u crkvi.
Dio kršćana oba spola koji simpatiziraju s ciljevima feminističkog pokreta, pak, smatra kako se za njih ne može koristiti izraz "feministi" ili "feministkinje". Jedan od razloga je i taj što se feminizam u današnje doba često izjednačava s radikalnim feminizmom koji je sekularnog i izrazito anti-klerikalnog karaktera. Umjesto toga se kao alternativa preferira izraz kršćanski egalitarijanizam.
Chester, Virginia
Čester je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 20.987, što je 3.097 (17,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Nikanor Bogunović
Nikanor (svetovno Veljko Bogunović; Međeđa kod Knina, 20. avgust 1952) je episkop banatski.
Biografija
Episkop Nikanor, u miru Veljko Bogunović, rođen je u Međeđi, Hrvatska, 20. avgusta 1952. godine. Bogosloviju Sv. Tri Jerarha u manastiru Krki, Hrvatska, završio je 1975. godine. Posle položenog bogoslovskog ispita zrelosti — mature, zamonašen je 27. avgusta 1975, a u čin jerođakona rukopoložen je 28. avgusta, na dan Uspenja Presvete Bogorodice iste godine.
Posle monašenja i rukopoloženja, odlazi na bogoslovske studije u Zagorsk (Sergijev Posad), Rusija, koje završava 1979. godine. Rukopoložen je u čin jeromonaha dana 1. januara 1978, a potom u periodu 1981—1982. odlazi na postdiplomske studije u Njemačku.
Episkop
Na majskom redovnom zasjedanju Svetog arhijerejskog sabora godine 1985. izabran je za episkopa hvostanskog, vikara mitropolita crnogorsko-primorskog Danila. Čin arhijerejske hirotonije 11. avgusta 1985, obavio je patrijarh srpski German, uz učešće više arhijereja Srpske pravoslavne crkve. Na ovoj dužnosti ostaje sve do izbora za episkopa Eparhije gornjokarlovačke godine 1991. čiji je tron bio upražnjen smrću episkopa Simeona (Zlokovića), jednog od najumnijih arhijereja Srpske pravoslavne crkve.
Sveti arhijerejski sabor 1999. godine, bira ga za episkopa upražnjene Eparhije za Australiju i Novi Zeland Mitropolije novogračaničke i administratora Eparhije australijsko-novozelandske. Upravljao je ovim eparhijama sve do 2003. kada je izabran za episkopa upražnjene Eparhije banatske na kom položaju se i danas nalazi.
Arnaldo Forlani
thumb|Arnaldo Forlani Arnaldo Forlani (Pesaro, 8. prosinca 1925.) je talijanski demokršačnski političar. Obnašao je dužnost premijera od 18. listopada 1980. do 19. lipnja 1981.
Završio je studij prava na sveučilištu u Urbinu, i postao je član stranke Kršćanska Demokracija. Bio je tajnik stranke u provinciji Urbino, od 1954. član uprave, zamjenik predsjednika od 1962. do 1969., a od 1969. do 1973. tajnik stranke. Predsjednik stranke postaje 1989. godine.
Forlani je bio član Europskog parlamenta od 1989. do 1993. godine.
Le Prese-Pendosso, Sondrio
Le Prese-Pendosso je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Fraccionamiento Dos Arroyos, Tantoyuca
Fraccionamiento Dos Arroyos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 281 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Velika nagrada Japana
Velika nagrada Japana utrka je Formule 1.
La Experiencia, Villaflores
La Experiencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 700 m.
Slobodan Selenić
Slobodan Selenić (Pakrac, Jugoslavija 7. jun 1933. — Beograd 27. oktobra 1995.) bio je srpski pisac i kritičar, pisao je romane, drame i pozorišnu kritiku. Dopisni je član SANU. Dobitnik je mnogih nagrada, između ostalih NIN-ove nagrade 1980. godine za roman Prijatelji.
Matinella, Salerno
Matinella je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Slobodan Selenić
Studirao je dramu na Beogradskom univerzitetu, a postdiplomske studije u Bristolu 1950.
Po njegovom istoimenom romanu i scenariju, 1995. je snimljen film Ubistvo s predumišljajem. U nekoliko svojih romana (Timor mortis, Pismo glava, Očevi i oci, Ubistvo s predumišljajem ), prati tokove samospoznaje i opstanka jedne imanentno tragične kulture.
Matinella, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1887 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Slobodan Selenić
Izrazito realističan, uglavnom je pisao o sukobu evropske kulture i balkanske zaostalosti na području bivše Jugoslavije. Glavna preokupacija njegovih dela bio je dolazak na vlast Komunističke partije 1945. i postepeno uništavanje privrednog i kulturnog života započetog između dva svetska rata.
Bio je član DEPOS-a (Demokratske opozicije Srbije) 1992., ali razočaran korumpiranošću opozicionih političkih lidera, napustio je dalji politički angažman.
Umro je u Beogradu od raka 1995.
Bosanskohercegovačka ekspedicija na Pamir 1976.
Ekspediciju su pratili brojni problemi. Umjest planiranih 8, zbog pomanjkanja sredstava, broj je smanjen na 5 penjača, što je otežalo cijelu akciju. Na putu vozom do Moskve oprema je ostala u teretnom vagonu u Budimpešti. Kada je oprema stigla, avionom su se prebacili u područje Pamira i kamionom do baznog logora na Ačik Tašu (3.800 m), ispod Vrha Lenjin (7134 m.)
Uspon
Nakon prve aklimatizacije na 4.300 m. razbolio se Erol Čolaković od visinske bolesti, čime se broj aktivnih penjača smanjio na 4. Helikopterom su se prebacili na visinu 4.000 m, ispod Vrha komunizma. Slijedeća aklimatizacija je uspon na 5.000 m. Prvi logor postavljen je na 5.200 m. Vrijeme se izuzetno pogoršalo pa je promijenjen plan i odlučeno je ići na Vrh Korženjevske. Novi bazni logor postavljen je opet na 5.200 m, a slijedeći na 6.000 m.
Frička
Frička je naseljeno mjesto u okrugu Bardjejov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 330 stanovnika.
Opština Vorniceni, Botoșani
Vorniceni je opština u Rumuniji u okrugu Botošani.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Homburg
Homburg je opština u njemačkoj saveznoj državi Sarland. Jedno je od 7 opštinskih središta okruga Sarpfalc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 43.691 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 10045114.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Sarpfalc Homburg se nalazi u saveznoj državi Sarland u okrugu Sarpfalc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 233 metra. Površina opštine iznosi 82,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 43.691 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 529 stanovnika/km².
Leva skretanja
Leva skretanja je izraz koji se u svom najširem smislu koristi u kontekstu komunističke ideologije, odnosno opisuje pojave među pokretima i partijama marksističko-lenjinističke orijentacije u kojima pojedinci i frakcije iskazuju radikalno levi stav u odnosu na zvaničnu politiku svoje organizacije, i to način kojim se ekstremno zaoštrava klasna borba, provodi represija i to na način kojim se slabi država, izaziva neprijateljstvo narodnih masa i na neki drugi način kompromituje i otežava dugoročno ostvarivanje sopstvenih ciljeva. U tom smislu se kao jedan od primera može navesti zvanični stav Kineske komunističke partije koja se 1970-ih ogradila od svoje radikalno leve frakcije i njene politike poznate kao kulturna revolucija.
U svom užem smislu se koristi za istoriju Jugoslavije u Drugom svetskom ratu, odnosno aktivnosti delova Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) u periodu od 1941. do 1942. godine, pre svega na području Crne Gore, Hercegovine i Srbije gde su na teritorijama oslobođenim od okupatora u prvim mesecima nakon ustanka komunisti i njihove paravojne formacije - partizani - pokušavale stvoriti komunističku državu, odnosno politički poredak po uzoru na tadašnji Sovjetski Savez, a što se odražavalo kroz "eksproprijaciju" materijalni sredstava od seljaka, zvanično neprijateljski stav prema religiji, kao i fizičke likvidacije potencijalnih "klasnih neprijatelja". Te su aktivnosti za posledicu imale oseku ustanka, odnosno prelazak dela ustanika u redove antikomunističkih četnika.
U Užicu je u periodu komunističke vladavine (Užička Republika) jedan od komunističkih egzekutora, Vidan Micić iz Požege, sa svojom grupom partizana ubio oko 400 ljudi, noću, streljanjem u potiljak ili maljevima.
Vodstvo KPJ se do proleća 1942. godine od tih tendencija počelo ograđivati te ih zvanično osudilo i umesto toga nastojalo sprovesti politiku tzv. Narodnog fronta koja je oko KPJ trebala stvoriti što širi antifašistički savez; vodeće partijske ličnosti vezane uz "leva skretanja" su javno kritikovana i smenjene sa svojih dužnosti. Zvanična istoriografija posleratne Jugoslavije je leva skretanja u pravilu nastojala pripisati ličnostima koji su u ratu bili poginuli ili, kao u slučaju Milovana Đilasa, postali antirežimski disidenti.
A. J. Casson
Alfred Joseph Casson, (17. maj 1898 – 20. februar 1992) bio je kanadski slikar poznat kao član Grupe sedmorice. Njoj se priključio 1926. godine na poziv Franklina Carmichaela. Casson je poznat po slikama pejzaža, šuma i farmi u južnom Ontariju, te kao najmlađi član Grupe sedmorice.
Gregorian teleskop
Gregorian teleskop je vrsta reflektorskog teleskopa, koji je konstruirao škotski matematičar i astronom James Gregory u 17. stoljeću, a prvi je sagradio Robert Hooke 1673. Jedino prije toga je napravljen Newtonov teleskop, kojeg je sagradio Isaac Newton, 1668.
Historijske činjenice
Konstrukciju Gregorian teleskopa je objavio James Gregory 1663., u knjizi “Optica Promota”. Slične teoretske konstrukcije su napravili Bonaventura Cavalieri u knjizi “Lo Specchio Ustorio” 1632. i Marin Mersenne 1636. u knjizi “Harmonie universalle”. Rani pokušaji Gregoryja nisu uspjeli, jer nije imao prektičnog iskustva i nije mogao pronaći vješte optičare za njegove leće. Nakon 10 godina, Robert Hooke je uspio sagraditi Gregorian teleskop.
Konstrukcija
Gregorian teleskop se sastoji od dva ogledala: primarno veliko ogledalo (konkavni paraboloid) skuplja svjetlost i dovodi ga skoro u žariste, da bi da sekundarno malo ogledalo (konkavni elipsoid) reflektirao nazad, kroz otvor u centru primarnog ogledala, do okulara. Ova konstrukcija je uglavnom istisnuta sa Cassegrain teleskopom, ali za astronome amatere ipak je lakše izraditi Gregorian teleskop, jer je lakše napraviti i testirati sekundarno malo ogledalo.
Ojo de Agua, Zinapécuaro
Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zinapécuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2499 m.
Cenon-sur-Vienne
Senon sir Vjen je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Vijena koja pripada prefekturi Šatelro.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1900 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 220 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,6 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 54 metara (maksimalnoj 105 m, a minimalnoj 47 m).
San Cayetano, Unión de Tula
San Cayetano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Unión de Tula.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 266 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1323 m.
Las Nueces, Jilotlán de los Dolores
Las Nueces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jilotlán de los Dolores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1135 m.
Pavle Ugrinov
Pavle Ugrinov (pravo ime Vasilije Popović; rođen je 15. aprila 1926. godine u Molu, umro 23. juna 2007. u Beogradu) bio je srpski književnik, dramaturg, reditelj i akademik. Osnovnu školu pohađao je po raznim mestima u Vojvodini, a srednju je završio u Petrovgradu, današnjem Zrenjaninu.
Ekonomski fakultet u Beogradu upisao je 1946. godine. Posle dve završene godine studija upisao se na tek osnovanu Akademiju za pozorište i film u Beogradu, gde je diplomirao 1952. godine na odseku za režiju u klasi prof. dr Huga Klajna. Posle studija jedno vreme se bavio pozorišnom režijom i teorijom. Jedan je od osnivača kamerne scene Atelje 212 u Beogradu. Njegovom postavkom drame Čekajući Godoa Semjuela Beketa svečano je otvorena scena tog teatra. Radio je i kao urednik dramskog i serijskog programa Televizije Beograd.
U književni život stupio je 1955. godine poemom Bačka zapevka, za koju je zajedno sa Aleksandrom Tišmom, dobio Brankovu nagradu za poeziju. Zatim se potpuno posvetio pisanju proze i esejistike.
Objavio je 21 knjigu, među kojima su romani: Odlazak u zoru (1957), Vrt (1967), Elementi (1968), Domaja (1971), Fascinacije (1976), Zadat život, Carstvo zemaljsko (1982), Otac i sin, Bez ljubavi (1986), Tople pedesete (1990); novela Ishodište (1963), prozna dela: Senzacije (1970), Rečnik elemenata (1972). Napisao je više scenskih adaptacija, televizijskih i radio drama, eseja, studija i kritika.
Bio je član Glavnog odbora Sterijinog pozorja, član Saveta JDP-a, član Predsedništva Udruženja književnika Srbije, član Saveta Muzeja savremene umetnosti u Beogradu, član Saveta BITEF-a i brojnih drugih kulturnih ustanova i manifestacija. Bio je predsednik saveta Letopisa Matice srpske i stalni član – saradnik te ustanove.
Dobitnik je Brankove nagrade (1955), NIN–ove nagrade za roman (1979), Oktobarske nagrade Beograda (1983), Nolitove nagrade (1990). Odlikovan je Ordenom zasluga za narod sa srebrnim zracima (1976) i Ordenom Republike sa srebrnim vencem (1988). Za redovnog člana SANU izabran je 29. maja 1991. godine.
Preminuo je 23. juna 2007. godine u Beogradu u 81. godini.
Chicana feminizam
Chicana feminizam ili Xicanisma je naziv za ogranak feminističkog pokreta, odnosno terorije koji se prvenstveno bavi položajem meksičkoameričkih, Chicana i Hispano žena u SAD, i to s pozicija rodnih uloga. Chicana feminizam se često smatra dijelom šireg pravca u okviru feminizma zvanog Feminizam Trećeg svijeta.
El Gavilán, Santa María Zoquitlán
El Gavilán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Zoquitlán.
Danilo Kiš
Danilo Kiš (Subotica, 22. februar 1935 — Pariz, 15. oktobar 1989), jugoslavenski književnik i dopisni član SANU-a.
Danilo Kiš je rođen u Subotici 22. februara 1935. godine, od oca Eduarda Kiša, mađarskog Jevrejina i majke Milice Dragićević. Do 1942. godine živi sa roditeljima u Novom Sadu, gde pohađa prvi razred osnovne škole, a zatim prelazi u Mađarsku, u očev rodni kraj, gde završava osnovnu školu i dva razreda gimnazije. Nakon odvođenja njegovog oca u Aušvic 1944. godine, sa ostatkom porodice je repatriran u Cetinje podsredstvom Crvenog Krsta. Tamo Kiš živi do kraja svog školovanja. Na Filozofski fakultet u Beogradu Kiš se upisuje 1954. godine, a u septembru 1958. godine kao prvi student diplomira na katedri za Opštu književnost. Kiš je bio venčan za Mirjanu Miočinović od 1962. do 1981; nakon razvoda braka živeo je sa Paskal Delpeš sve do svoje smrti. Umro je u Parizu, gde se jedno vreme i lečio, 15. oktobra 1989. Sahranjen je u Beogradu na Novom groblju.
Dela
Svoje prve radove objavljuje 1953. godine i to: Kao student, objavljuje pesme, eseje, pripovetke i prevode sa mađarskog, ruskog i francuskog jezika, najviše u Vidicima u čijem je uredništvu od oktobra 1957. godine do aprila 1960. godine. Njegov prvi roman, Psalm 44, nastaje 1955. godine, a potom i Mansarda, 1960. godine. Njegova prva objavljena knjiga sadrži u jednom tomu romane Psalm 44 i Mansarda. Roman Bašta, pepeo je prvo značajnije prozno delo Danila Kiša, objavljeno 1965. godine u Beogradu. Nastaje za vreme njegovog boravka u Strazburu, gde radi kao lektor za srpskohrvatski jezik od 1962. godine do 1964. godine. U to vreme nastaju i njegovi prevodi Lotreamona, Verlena, Kenoove Stilske vežbe i pesme Endre Adija. Knjiga priča Rani jadi, objavljena je 1970. godine u Beogradu i predstavlja začetnu knjigu Porodičnog ciklusa. Roman Peščanik objavljen je 1972. godine i dobija NIN-ovu nagradu koju će nekoliko godine kasnije Kiš vratiti. Iste godine objavljuje zbirku eseja Po-etika. Kao lektor za srpskohrvatski jezik, Kiš radi na Univerzitetu u Bordou 1974. godine kada izlazi druga knjiga zbirke Po-etika (intervjui). Grobnicu za Borisa Davidoviča čine sedam poglavlja jedne zajedničke povesti, a objavljena je 1976. godine u Beogradu i Zagrebu. Krajem te godine započinju napadi na knjigu, navodno zbog plagijata koji traju mesecima. Posle kraćih polemičkih odgovora 1977. godine Kiš piše Čas anatomije. Iste godine, za Grobnicu Borisa Davidoviča dobija nagradu Ivan Goran Kovačić. Esejističko-polemički spis Čas anatomije objavljen je 1978. godine. Godinu dana kasnije, za tu knjigu dobija nagradu Željezare Sisak. Od jeseni 1979. godine živi u Parizu i četiri godine radi kao lektor na Univerzitetu u Lilu. Za svoj celokupni književni rad, Kiš 1980. godine dobija francusku književnu nagradu Grand aigle d`or de la ville de Nice. Sabrana dela (Djela Danila Kiša) objavljena su 1983. godine u deset tomova u Beogradu i Zagrebu. Za zbirku propovedaka Enciklopedija mrtvih Kiš dobija Andrićevu nagradu 1984. godine, a 1986. godine dobija nagradu Skender Kulenović. Izabrana dela, proza u sedam knjiga izlazi 1987. godine u Beogradu i Sarajevu. Te godine dobija Sedmojulsku nagradu. Godinu kasnije, 1988. godine, izabran je za dopisnog člana SANU i dobija dve značajne međunarodne književne nagrade: u Italiji Premio deTrevere i u Nemačkoj Preis des Literaturmagazins. Iste godine dobija i Avnojevu nagradu. Američki PEN dodeljuje mu 1989. godine nagradu -{Bruno Schulz Prize}-. Danilo Kiš umire u Parizu 15. oktobra 1989. godine. Sahranjen je u Beogradu po pravoslavnom obredu. Njegova posthumna izdanja iz 1990. godine su: Godinu dana kasnije, u Beogradu je objavljena knjiga Pesma i prepevi. U knjizi Porodični ciklus 1993. godine objavljene su, hronološkim redom, tri knjige Kišovog autobiografskog ciklusa: Rani jadi, Bašta, pepeo i Peščanik. Njegova nedovršena knjiga priča Lauta i ožiljci, izdata je 1994. godine u Beogradu, a tekstovi iz zaostavštine Skladište izlaze 1995. godine na šezdesetogodišnjicu Kišovog rođenja. Sabrana dela Danila Kiša objavljena su 1995. godine u četrnaest tomova i prevedena su na sve značajnije svetske jezike.
Nagrade i priznanja
thumb|right|120px|Kišov grob u Aleji zaslužnih građana na beogradskom Novom groblju Kiš je jedan od najprevođenijih pisaca, dobitnik niza uglednih domaćih i prestižnih međunarodnih književnih nagrada.
Clearwater, South Carolina
Klirvoter je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.370, što je 171 (4,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vjerski feminizam
Vjerski feminizam je izraz koji u najširem smislu označava feminizam koji svoje argumente odnosno inspiraciju pronalazi u religiji.
U užem smislu se on često izjednačava s feminističkom teologijom, odnosno pokretima koji, prije svega u kršćanstvu i judaizmu nastoje tumačiti tradiciju, obrede, svete spise i teologiju s feminističke perspektive. Pod time se često podrazumijeva i pokret za uvođenje žena-svećenika, odnosno nastojanje da se u potpunosti izjednači položaj žena i muškaraca unutar pojedinih vjerskih zajednica. U nekim vjerama se, pak, nastoji preispitati korištenje muškog roda za označavanje Boga.
Krajem 20. vijeka se feminizam odrazio i kroz neopaganizam, čiji su najvjerniji poklonici i zagovornici upravo žene, smatrajući da su klasične monoteističke abrahamske religije previše zagađene patrijarhalnošću, te da se žene trebaju okrenuti dijaničkim tradicijama i konceptu boginje umjesto Boga. Uz taj pokret se vezuje i nova teologija koju njene zagovornice nazivaju tealogija.
Mirko Kovač
Mirko Kovač (Petrovići, Crna Gora, 26. 12. 1938. - Rovinj, 19. 8. 2013) bio je jugoslovenski književnik. Autor je više romana, zbirki pripovijetki, eseja, TV-drama i filmskih scenarija.
Studirao je na Akademiji za pozorište, film i televiziju, odjel dramaturgije, u Beogradu.
Prva knjiga proze Gubilište (1962.), doživljava političku i ideološku osudu "zbog crne slike sveta", a hajka na pisca trajala je tokom cele 1963. godine. Roman Moja sestra Elida izlazi 1965, a kratki roman Životopis Malvine Trifković 1971. On biva dramatizovan i izveden 1973. na sceni Ateljea 212 u Beogradu, te preveden na engleski, francuski, italijanski, holandski, mađarski i švedski.
U Švedskoj je doživio tri izdanja, a u Francuskoj je izašao i kao džepno izdanje u ediciji Rivages poche. U Zagrebu mu izlaze romani Ruganje s dušom (1976); Vrata od utrobe (1978) koji dobija Ninovu nagradu kritike (1978), nagradu Željezare Sisak (1979), i nagradu biblioteka Srbije za najčitaniju knjigu (1980). Vrata od utrobe je vjerovatno najbolji Kovačev roman, složene post-modernističke narativne tehnike u kojemu se preklapaju autorova vizura rodne Hercegovine u rasponu više desetljeća i spiritualne dileme vjerske i sekularne naravi. Slijede romani Uvod u dugi život (1983), te Kristalne rešetke (izdanje Bosanska knjiga, Sarajevo, 1995).
Zbirka novela Rane Luke Meštrevića (1971.) dobija nagradu Milovan Glišić, ali mu je ta nagrada oduzeta 1973, a knjiga povučena iz knjižara i biblioteka. Dopunjeno izdanje istoimene zbirke izlazi 1980. Novoj pripovijeci iz te knjige Slike iz porodičnog albuma Meštrevića pripala je Andrićeva nagrada. Zbirka pripovjedaka Nebeski zaručnici izlazi 1987. i dobija nagradu izdavača BIGZ.
Evropska trulež (1986.), knjiga eseja, nagrađena je NIN-ovom nagradom Dimitrije Tucović. Dopunjeno i popravljeno izdanje pod naslovom Evropska trulež i drugi eseji izlazi u Zagrebu (1994.). Knjiga publicističkih tekstova Bodež u srcu objavljena je u Beogradu (1995.).
Kovač se našao na udaru Miloševićeve politike krajem 1980-ih godina, te je emigrirao u Hrvatsku. Tekstovi pisani srpskom ekavicom uglavnom su izašli na hrvatskoj jekavici pod piščevim uredništvom, a u pripremi su mu izabrana dela u 12 svezaka. U Sarajevu su mu izašle Izabrane knjige, u šest tomova (izdanje Svjetlost, 1990.).
Dobio je internacionalnu nagradu Tuholski (Tucholsky Prize) švedskog PEN-centra za 1993, te Herderovu nagradu za književnost 1995. godine.
Заовине
Заовине је насеље, на планини Тари, у општини Бајина Башта у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 442 становника (према попису из 1991. било је 649 становника). Данас се Заовине налазе на обали Језера Заовине а „старе“ Заовине су остале на дну језера његовим настанком.
Transparentnost Srbija
Transparentnost Srbija (TS) je organizacija civilnog društva posvećena borbi protiv korupcije u Srbiji. Pripada mreži nacionalnih ogranaka organizacije Transparency International i akreditovani je zastupnik te organizacije u Srbiji.
Заовине
Демографија
У насељу Заовине живи 410 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 56,5 година (52,7 код мушкараца и 60,0 код жена). У насељу има 193 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,29.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Transparentnost Srbija
Istorija
TS je počela rad u okviru Evropskog pokreta, a prvi predsednik bio je dr Predrag Jovanović. On 2002. godine odlazi na mesto direktora Uprave za javne nabavke, Transparentnost Srbija dobija status „nacionalnog ogranka u formiranju” Transparency International, a za predsednika je izabran prof. dr Vladimir Goati. U naredne četiri godine, Transparentnost Srbija je radila u oblastima kao što su zalaganje za usvajanje i podizanje kvaliteta antikorupcijskih zakona (promotivne kampanje, predlozi amandmana, uporedne analize i pravne analize propisa), upoznavanje javnosti sa njihovim sadržajem (istraživanja javnog mnenja, analize propisa, izjave za medije), ali i ukazivanje na probleme u primeni propisa. Prioriteti rada u tom periodu bili su usvajanje Zakona o slobodnom pristupu informacijama od javnog značaja (2004), Zakona o sprečavanju sukoba interesa pri vršenju javnih funkcija (2004), puna primena Zakona o finansiranju političkih stranaka (2003) i Zakona o javnim nabavkama (2002), kao i donošenje Nacionalne strategije za borbu protiv korupcije (2005) i pratećeg akcionog plana (2006).
Od 2006. u okviru TS funkcioniše Antikorupcijsko savetovalište koje pruža podršku građanima i preduzetnicima u slučajevima kada smatraju da im korupcija onemogućava da ostvare neka od svojih prava, a TS širi delovanje i na pitanja kao što su odgovornost u pravosuđu, etički standardi u lokalnoj samoupravi, uređenje javne uprave, javno-privatna partnerstva, kontrola državne pomoći.
Od oktobra 2005. godine TS je u potpunosti priznata kao ravnopravni član međunarodne organizacije Transparency International. To podrazumeva koordinaciju u sprovođenju globalne strategije TI, zalaganje za zajedničke ciljeve sa drugim članicama i Sekretarijatom (čije je sedište u Berlinu, Nemačka) kao i razmenu iskustava o delotvornoj borbi protiv korupcije. S druge strane, TS je, registrovana kao domaće udruženje građana, i u potpunosti je samostalna u određivanju oblasti i problema kojima će se baviti i načinima njihovog rešavanja.
U septembru 2015, povodom Međunarodnog dana prava javnosti da zna, Transparentnost Srbija je dobila godišnju nagradu za za poseban doprinos afirmisanju prava na pristup informacijama.
Saradnja
TS je 2004. godine bila jedan od osnivača Koalicije za slobodan pristup informacijama, grupe nevladinih organizacija koja se zalagala za usvajanje Zakona o slobodnom pristupu informacijama od javnog značaja, promovisala Zakon i njegovu primenu. Transparentnost Srbija je partner Koalicije za nadzor javnih finansija, grupe nevladinih organizacija okupljene od 2005. godine u cilju podizanja nivoa transparentnosti javnih finansija, fiskalne odgovornosti i učešća građana u kreiranju i nadgledanju javnih politika.
Ciljevi i prioriteti
Najvažniji cilj delovanja organizacije Transparentnost Srbija je povećanje transparentnosti rada državnih organa. Veća transparentnost je mehanizam za sprečavanje zloupotrebe javnih ovlašćenja u privatne svrhe.
Programski prioriteti TS su:
Organizacija
Transparentnost Srbija organizovana je kao udruženje, u skladu sa odredbama Zakona o udruženjima. TS ima Skupštinu članova, koja donosi najvažnije akte, Upravni odbor, koji sprovodi planirane aktivnosti, Nadzorni odbor, koji ima kontrolnu funkciju.
Funkcioneri udruženja su predsednik, programski direktor, finansijski direktor i izvršni direktor. Pored ovih organa u ostvarivanju ciljeva učestvuju i menadžeri pojedinih projekata, asistenti na pojedinim projektima i stalni i povremeni saradnici.
Aktivnosti
U fokusu interesovanja TS su javne nabavke, finansiranje političkih subjekata, sukob interesa, pristup informacijama od javnog značaja. Transparentnost Srbija se finansira na osnovu projekata, od donacija, a najveći donatori su međunarodne organizacije i fondovi, strane vlade.
Jedna od inicijativa TS u oblasti finansiranja političkih stranaka rezultirala je povraćajem 750.000 evra u budžet Srbije. TS je, naime, 2007. utvrdila da je prethodne godine pogrešno obračunato koliko novca političke partije treba da dobiju iz budžeta i inicirala kod Ministarstva finansija da se greška ispravi. Partije su novac počele da vraćaju godinu dana kasnije, na rate, kroz umanjenje iznosa koje su dobijale iz budžeta.
U 2011. i 2015. godini TS je objavila studije Sistema društvenog integriteta - sveobuhvatne procene kako najvažniji segmenti društva i države (Poverenik za informacije od javnog značaja i zaštitu podataka o ličnosti, Zaštitnik građana, Državna revizorska institucija, Agencija za borbu protiv korupcije, pravosuđe, političke stranke, civilno društvo, izvršna vlast, tužilaštvo, policija, zakonodavna vlast, mediji, poslovni sektor, javni sektor, Republička izborna komisija, preduzeća u državnom vlasništvu) mogu da doprinesu sprečavanju korupcije i koliko su imuni na korupciju.
TS redovno predstavlja Indeks percepcije korupcije (CPI) Transparency International. Prema rangiranju za 2019. godinu, Srbija je imala indeks 39 (na skali od 0 do 100, gde 100 znači da nema korupcije), i zauzimala 91. mesto među 180 zemalja i teritorija. Transparentnost Srbija redovno predstavlja i Globalni barometar korupcije, koji za razliku od CPI (meri utisak poslovnog sveta o raširenosti korupcije) meri direktna iskustva građana o korupciji. Na predstavljanju poslednjeg Barometra, za 2016. godinu, TS je iznela procenu da se u Srbiji godišnje dogodi najmanje 374.000 neotkrivenih slučajeva podmićivanja radi dobijanja usluga javnog sektora ili zaštite od kažnjavanja. .
Transparentnost Srbijaje 2015, 2017, 2019 i 2020. godine sprovela ocenjivanje i rangiranje svih jedinica lokalne samouprave u Srbiji po transparentnosti- LTI. Prema podacima za 2020. godinu najtransparentnija opština u Srbiji bio je Bečej, a na dnu liste su bile Bela Crkva i Jagodina.
Antikorupcijsko savetovalište, koje pruža podršku građanima i preduzetnicima u slučajevima kada smatraju da im korupcija onemogućava da ostvare neka od svojih prava, godišnje ima oko 2200 poziva, a najviše se odnosi na korupciju u pravosuđu i zdravstvu.
Labris (organizacija)
Labris, organizacija za lezbejska ljudska prava je lezbejska i feministička organizacija u Srbiji, osnovana 1995. godine u Beogradu. Labris je danas najstarija aktivna srpska organizacija koja se bavi LGBT pravima i, posebno, lezbejskim pravima.
Istorija grupe
Prva gej i lezbejska organizacija u Srbiji osnovana je 1991. godine u Beogradu, pod nazivom Arkadija. Među osnivačima i osnivačicama bili su i Dejan Nebrigić i Lepa Mlađenović.
S obzirom na haos u zemlji tokom ratova za ex-YU nasleđe i činjenice da je članstvo, naročito gej muškaraca, flukuiralo i bilo je teško organizovati zajedničke akcije, grupa beogradskih lezbejki je 1995. odlučila da se fokusira na samo lezbejsku aktivnost i osnovala Labris, grupu za lezbejska ljudska prava. Kasnije je mnogo činjeno na tome da se mreža razgrana i programi organizuju za članice u celoj Srbiji -- prvo izvan Beograda, a kasnije i izvan Novog Sada i Niša, koji su s vremenom takođe dobili svoje organizacije -- kao i da se sarađuje sa sličnim organizacijama pre svega sa teritorije bivše SFRJ a onda i šire u regionu i svetu.
U prvim godinama samostalnog delovanja, Labris je koristio prostorije Centra za ženske studije i još jedne ženske organizacije U zasebni prostor Labris je prvi put prešao 2001. godine, i od tada je uz nekoliko promena lokacije uvek imao kancelariju u centru grada, što je od vitalnog značaja za realizaciju širokog dijapazona aktivnosti.
Misija i ciljevi Labrisa
Kao svoju misiju Labris definiše rad na: "eliminaciji svih vrsta nasilja i diskriminacije nad lezbejkama i ženama drugačije seksualne orijentacije od heteroseksualne."
Budući da je Labris lezbejska, ženska grupa, ciljevi su usmereni na promenu i poboljšanje položaja i prava lezbejki, koja su shvaćena u širem kontekstu prava LGBTTIQ osoba. Kao svoje ciljeve Labris definiše:
Aktivnosti
U periodu od 1995. do 2003. godine, Labris je realizovao sledeće projekte
• 1995. godine štampale smo prvi broj lezbejskih novina u Jugoslaviji, novine Labris
• 1997. učestvovale smo u organizaciji Prve lezbejske nedelje koja je održana u Sloveniji
• 2000. godine organizovale smo Drugu lezbejsku nedelju
• 2001. pokrenule smo prvi lezbejski web site u Jugoslaviji
• 2001. godine pokrenule smo projekat “Labris – lezbejski informativni centar”
• 2002. godine učestvovale smo u organizaciji seminara “Jednakopravno državljanstvo” namenjenog lezbejkama iz država bivše Jugoslavije, a održanog u Sloveniji
• 2002. godine pokrenule smo projekat “Edukacija ženskih grupa iz Srbije o lezbejskim ljudskim pravima”
• 2002. godine, u saradnji sa GL organizacijama Gejten i Queeria, realizovale smo medisjku kampanju “Zajedno različiti”
• 2003. podnele smo predlog izmena i dopuna Zakona o porodici
• 2003. pokrenule smo projekat “Edukacija ženskih nevladinih organizacija, nevladinih organizacija za ljudska prava i medija o lezbejskim ljudskim pravima”
• 2003. pokrenule web psihološko savetovalište za lezbejke
• 2004. organizovale medijsku kampanju "Živela različitost"
• 2004. podnele amandmane na predlog Antidiskriminacionog zakona i Krivičnog zakona Srbije
• 2005. organizovale medijsku kampanju "Pravo na život bez nasilja"
• 2005. podnele amandmane na predlog Zakona o ravnopravnosti polova
• 2005. sprovele istraživanje o nasilju nad LGBTTIQ osobama u Srbiji
• 2006. objavile brošuru o autentičnim iskustvima lezbejskog coming out-a u Srbiji
• 2006. učestvovale u izradi trogodišnjeg Nacionalnog plana aktivnosti za poboljšanje položaja žena i unapređivanje rodne ravnopravnosti
• 2006. inicirale aktivnosti koje su dovele do promene upitnika za dobrovoljne davaoce krvi i kojim je lezbejkama dozvoljeno da daju krv
• 2007. u saradnji sa drugim LGBTTIQ aktivistkinjama i aktivistima pokrenule kampanju protiv diskriminacije "Ljubav za sve"
• 2007. započele saradnju sa predstavnicama/ima demokratski orijentisanih političkih partija i predstavnicama/ima vlasti
• 2007. održale drugi seminar "Na slovo, na slovo L", u Vrbasu i treći u Beogradu.
• 2008. započele edukaciju osoba koje se bave savetodavnim radom i zaposlene su u institucijama: centri za socijalni rad, škole, bolnice, itd
• 2008. Labris konačno dobio odgovor od Srpskog lekarskog društva na zahtev koji je upućen još 2005. godine, kojim SLD potvrđuje zvaničan stav Svestke zdravstvene organizacije – da istopolna orijentacija nije bolest
• 2008. održale četvrti lezbejski seminar u Lepenskom viru
• 2009. nakon više od četiri godine lobiranja Koalicije protiv diskriminacije čija je Labris članica, Zakon o zabrani diskriminacije je konačno usvojen u aprilu
• 2009. Labris je jedina organizacija koja je od početka do zabrane bila uključena u organizaciju Povorke ponosa koja je zabranjena samo 24h pre nego što je trebalo da se održi
• 2009. članice Labrisa na seminarima za zaposlene u kancelarijama Republičkog zaštitnika građana, kao i Pokrajinskog ombudsmana predstavljale temu prava LGBT osoba u Srbiji
• 2009. godine održale peti lezbejski seminar u Kovačici
• 2010. godine održale šesti lezbejski seminar na Zlatiboru
• 2010. godine u saradnji sa Regionalnim centrom za manjine održana četiri treninga “Diskriminacija: upoznaj i suprotstavi se!” Za preko 60 aktivista/kinja u Beogradu, Nišu, Leskovcu i Dimitrovgradu.
• 2010. godine održan seminar “Seksualna orijentacija i rodni identitet u pravnoj praksi” u Kovačici. Seminar je bio namenjen pravnicima i pravnicama iz nevladinih organizacija, ali i državnih institucija.
• 2010. godine oformljen Volonterski tim Labrisa. Volonterski tim čini 16 volonterki koje su uključene u sve programe Labrisa i doprinose njihovom uspešnom realizovanju.
• 2010. godine obeležen Pride day spuštanjem dugine zastave sa prozora Zaštitnika građana.
• 2010. godine proslavljeno 15 godina rada Labrisa.
• 2010. godine održan set radionica za zaposlene u Ženskom zatvoru u Požarevcu.
• 2011. godine održane četiri predstave Forum teatra “Moć dijaloga”. Projekat je finansiralo Ministarstvo za kuturu, a predstave su bile namenjene učenicima i učenicama srednjih škola i njihovim nastavnicama i nastavnicima.
• 2011. godine održana četvrta Lezbejska nedelja (seminar namenjen lezbejkama aktivistkinjama iz regiona).
• 2011. godine obeležen Pride day spuštanjem dugine zastave sa prozora Ministarstva za ljudska i manjinska prava, državnu upravu i lokalnu samoupravu, i snimljen promotivni spot “I am what I am”.
• 2011. godine Labris u saradnji sa Kancelarijom za mlade Novi Beograd prvi put zvanično ulazi u srednje škole. Projektom “Želim da ti kažem”. Planirano je pet jednodnevnih seminara namenjenih nastavnicima i nastavnicima novobeogradskih srednjih škola.
Moderna arhitektura
mini|250px| [[Frank Lloyd Wright, Fallingwater, 1937., Pennsylvania, SAD ]] mini|250px| [[Jørn Utzon, Opera u Sydneyu, 1973. ]] Moderna arhitektura se uglavnom odlikuje jednostavnim formama, izostankom ukrasa, i stvaranjem lijepih oblika samim konstrukcijskim elementima. Pojam podrazumjeva više arhitektonskih pokreta i stilova, od kojih su neki povezani dok se drugi jasno razlikuju.
Arhitektura je u 20. stoljeću uznapredovala uporabom novih materijala (čelik, armirani beton, i dr.) te nevjerojatnom inventivnošću novih konstrukcija, čime su nastale građevine potpuno novih funkcija i raznolikih oblika.
Arhitektura prve polovice 20. st.
mini|200px| [[Lewis Hine, Radnik na konstrukciji Empire State Building nebodera (Chryslerov neboder se vidi u pozadini), 1930. god. ]]