cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fauna Škotske
Izazovi
I dalje se vidi da je uništenje napravljeno u viktorijansko doba i dalje nadir fauni Škotske. Također, klimatske promjene nastale u primorskim dijelovima Škotske uništavaju sva staništa. Među pticama, alpska kokoška, pijukavac i snježna žutovoljka posebno us ugrožene jer ovise o visinskim staništima, a populacija će im se vjerojatno smanjivati zbog sve toplijeg vremena. Sisavci i ostali kralježnaci mogu orići bolje, iako su lokalizirane populacije u opasnosti. Morski život već je povrijeđen. Sve manje je vrsta plaktona koje preferiraju hladnu vodu i tako i sve manje hrane morskim pticama. Dalje evidentiranje problema vodi za to specijaliziran dio univerziteta St Andrews University. Analize pretpostavljaju da je populacija običnih tuljana u Orkneyu i Shetlandu pala za 40% od 2001. do 2006. godine, što je navelo škotsku vlast da poduzme nove zaštitne mjere za očuvanje tog reda.
Složenosti uključene u očuvanje škotske divljine istaknute su u RSPB izvješću, uz napomenu da je kuna zlatica značajan grabljivac tetrijebovih gnijezda. Obe vrste su zaštićene.
Organizacije za očuvanje prirode
240px|desno|thumb|Visoke planine [[Cairngorms – Cairn Toul i Sgor an Lochain Uaine iz Braeriacha]] Nekoliko javnih organizacija imaju važnu ulogu u upravljanju škotskom faunom. Scottish Natural Heritage je zakonom osnovano tijelo odgovorno za upravu prirodnom baštinom Škotske. Jedna od njegovih dužnosti je da stabilizira nacionalne prirodne rezervate (National Nature Reserves - NNR). Do 2004. godine bilo ih je 73, ali nakon provjere napravljene na kraju godine, značajan broj mjesta izgubio je svoj status nacionalnog prirodnog rezervata, tako da ih je 2006. godine bilo 55. Komisija za šume (Forestry Commission) upravlja škotskim šumskim oblastima i jedna je od najvećih državnih zemljoposjednika. Zajednički komitet za očuvanje prirode (Joint Nature Conservation Committee) zakonski je savjetnik u Vladi Ujedinjenog Kraljevstva i međunarodna organizacija za zaštitu prirode.
Država ima dva nacionalna parka. Cairngorms National Park uključuje najveću oblast arktičkih planina u Ujedinjenom Kraljevstvu. Mjesta proglašena važnima za očuvanje prirodne baštine zauzimaju 39% kopnene površine, od kojih su dvije trećine od velike europske važnosti. Loch Lomond and the Trossachs National Park sadrži najviše pitke vode u Ujedinjenom Kraljevstvu, planine Breadalbane i morska jezera od Argylla.
Dobrotvorne i volonterske organizacije također igraju važnu ulogu. National Trust for Scotland humanitarna je udruga koja štiti i promovira škotsku prirodu i prirodno nasljeđe. S više od 270 000 članova to je najveća humanitarna udruga u Škotskoj. Scottish Wildlife Trust vodeća je volonterska udruga za zaštitu prirode, koja radi na zaštiti škotskog prirodnog posjeda. Royal Zoological Society of Scotland iskusno je društvo i registrirana udruga koja održava zoološki vrt Edinburgh Zoo i Highland Wildlife Park, safari park i zoološki vrt blizu Kingussiea). Udruga također radi u nekoliko programa za očuvanje prirode diljem Škotske i svijeta. Royal Society for the Protection of Birds promovira očuvanje ptica i ostalih divljih životinja kroz zaštitu i renaturiranje staništa. John Muir Trust organizacija je čija je glavna uloga zaštita divljeg zemljišta i životinja, kroz posjedovanje zemljišta i promociju edukacije i očuvanja prorode. Udruga posjeduje i upravlja posjedima na lokacijama uključujući Knoydart i Assynt, i na otoku Skye. Povezana je i sa Sierra Clubom u Sjedinjenim Državama koji također slavi ostavštinu Johna Muira. Trees for Life organizacija je s ciljem da obnovi "divlje šume" u planinama Northwest Highlands i Grampian Mountains.
Niccolò Machiavelli
thumb|right|Nicolo Machiavelli
Niccolò Machiavelli (3. maj 1469. — 21. jun 1527) je bio italijanski politički filozof tokom renesanse. Njegovo najpoznatije delo, Vladalac (Il Principe), je knjiga namenjena da bude priručnik za vladare. Izdata nakon njegove smrti, knjiga je zagovarala teoriju da "cilj opravdava sredstvo", što se smatra ranim primerom realpolitike.
Izraz makijavelistički danas opisuje usko, samo-interesno ponašanje, i vodi mnogim nepravilnim shvatanjima Machiavellijeve filozofije.
Život
Machiavelli je rođen u Firenci, kao drugi sin Bernarda di Nikola Machiavellija, advokata (na dobrom glasu) i Bartolomee Di Stefano Neli, njegove žene. Oba roditelja su bili članovi starog plemstva Firence. Od 1494. do 1512. godine, Machiavelli mlađi je bio oficijelni vladin službenik. Tokom ovog perioda, putovao je u diplomatske misije u različite evropske dvorove u Francuskoj, Nemačkoj, ostalim italijanskim gradovima-državama. Biva kratko zatočen u Firenci 1512. godine, zatim boravi u izgnanstvu i vraća se u Firencu. Umro je u Firenci 1527. godine i sahranjen je u crkvi Santa Kroče.
Njegov život se može podijeliti u tri perioda, od kojih svaki čini posebnu i važnu eru istorije Firence. Njegova mladost je tekla istovremeno sa veličinom Firence kao italijanske sile pod vođstvom Lorenca De Medičija zvanog Il Manjifiko (Veličanstveni). Pad Medičijevih u Firenci se desio 1494. godine, iste godine kada Machiavelli stupio u državnu službu. Tokom njegove zvanične karijere Firenca je bila slobodna republika, i ovo stanje je trajalo do 1512. godine, kada su se Medičijevi vratili na scenu, i iste godine Machiavelli gubi svoju službu. Medičijevi su opet vladali Firencom od 1512. do 1527. godine, kada su opet izbačeni iz Firence. Ovo je bio period Machiavellijevog povećanog uticaja i vrijeme njegove literarne aktivnosti; umire par sedmica nakon istjerivanja Medičijevih u svojoj pedeset osmoj godini 22. juna 1527, bez povratka u državnu službu.
thumb|right|"Niccolò Machiavelli"
Mladost
Machiavelli nam u svojoj Istoriji Firence daje sliku mladića sa kojima je njegova mladost prošla. On ovako piše: „Oni su bili slobodniji nego njihovi preci u oblačenju i životu, i trošili su više u ostalim vrstama pretjerivanja, trošeći svoje vrijeme i novac u dokoličarenju, kockanju, i ženama; njihov glavni cilj je bio da se pojave dobro obučeni i da pričaju lukavo i oštro, dok bi onaj koji bi povrijedio druge na najlukaviji način nosio titulu najpametnijeg“.
Služba
Sljedeći period njegovog života je proveden u službi slobodne firentinske republike, koja je procvjetala od isjerivanja Medičijevih 1494. godine do njihovog povratka 1512. godine. Nakon četiri godine službe u jednom od javnih ureda biva postavljen za Kancelara i sekretara druge kancelarije. Ovdje smo na čvrstom tlu kada želimo da saznamo za događaje u Machiavellijevom životu, zbog toga što je tokom ovog perioda on uzeo vodeću ulogu u poslovima republike, i stoga imamo njegove dekrete, zapise da nas informišu, kao i njegove vlastite tekstove. Malobrojni prepisi njega kao sekretara daju nam informacije o njegovim aktivnostima, i dopunjavaju izvore iz kojih je on crpio iskustva i karaktere koji ispunjavaju knjigu „Vladalac“.
Njegova prva misija je bila 1499. godine kod Katerine Sforce (Catherina Sforza), iz čije je sudbine izveo zaključak da je daleko bolje zaslužiti povjerenje naroda, nego ovisiti o tvrđavama.
Godine 1500. biva poslan u Francusku da dobije uslove od strane Luja XII za nastavak rata protiv Pize: ovaj kralj je bio onaj, koji je načinom vođenja svojih spoljnih poslova u Italiji, počinio pet ključnih grešaka u državništvu koje su sumirane u „Vladocu“, i koji zbog istih je izbačen iz Italije. On, takođe, je bio onaj koji se razveo, što je bio uslov podrške od strane pape Aleksandra VI.
Machiavellijev javni život je bio većinom dominiran događajima proizniklim od ambicija pape Aleksandra VI i njegovog sina, Čezara Borđe (Cesare Borgia), vojvode Valentina (duca Valentino), i ovi karakteri ispunjavaju veliki prostor u knjizi „Vladalac“. Machiavelli nikad ne oklijeva da citira akcije vojvode koje su koristile uzurpatorima koji su željeli da zadrže države koje su zauzeli.
Učenje
Niccolò Machiavelli poznat kao autor rečenice: "Cilj opravdava sva sredstva", mada se ona tako formulisana ne nalazi ni u jednom njegovom delu. On je smatrao da svako, pa tako i vladar ima jednu količinu moći, a cilj jeste da se ta moć što je moguće više uveća. Pri tome vladar mora biti izvan običajnih moralnih kočnica, što znači da hrišćanski moral i politika nemaju i ne mogu imati nikakvih dodirnih tačaka. Sve što uvećava moć i vlast jeste ispravno primenjivati. Iako se neki Machiavellijevi saveti mogu smatrati beskrupuloznim, sam Machiavelli upozorava da realno ne treba mešati sa idealnim. U svom najpoznatijem delu, Vladaocu, piše:
Spisi
Ovo je spisak Machiavellijevih glavnih radova (uradio ih je više od 30 tokom svog života):
Megabiz II
Megabiz II. (perz. Baghabuxša ; „Bog čuvao“, grč. Megabyzus, oko 516. - 440. pne.) je bio perzijski plemić, satrap Sirije i jedan od najvažnijih vojskovođa u Perzijskoj Monarhiji tokom 5. vijeka pne. ; sudjelovao je u pohodima protiv Babilonije, Grčke i Egipta, te u pobuni protiv Artakserksa I.
Pozadina
Megabiz II. je bio sin Zopira i jedne od sestara Darija Velikog. Megabiz I., Zopirov otac odnosno djed Megabiza II., igrao je značajnu ulogu u perzijskom građanskom ratu nakon smrti vladara Kambiza II.; zajedno sa sedmoricom urotnika je 522. pne. pomogao Dariju Velikom da svrgne magijskog uzurpatora Gaumatu. Zopir je također služio Darija, a najznačajnija njegova uloga jest ona prilikom gušenja ustanka u Babilonu, koji se pobunio pod vodstvom Nidintu-Bela a zatim Arakha.
Grčki historičar Herodot navodi kako je Zopir zbog svojih zasluga služio kao satrap Babilonije, dok Ktezije tvrdi kako se Babilon nakon Kserksovog dolaska na vlast ponovo pobunio prilikom čega je Zopir ubijen. Mogući razlog navedenog ustanka je taj što Kserkso nije prisustvovao svim ritualima u glavnom babilonskom hramu Esagili.
Ratovi protiv Grčke
mini|desno|250px|Karta [[Ahemenidska Monarhija|perzijskih ofenziva tijekom grčko-perzijskih ratova]]
Prema Herodotu, Megabiz II. bio je jedan od glavnih vojskovođa tijekom Kserksove ekspedicije protiv Grčke (480. pne.). Kao i većina drugih perzijskih generala iz tog doba, Megabiz je bio obiteljski vezan uz vladajuću dinastiju Ahemenida; bio je oženjen s perzijskom princezom odnosno Kserksovom kćeri Amitis. Precizna uloga Megabiza II. u pohodu protiv Grčke nije poznata, osim toga kako je vodio trećinu perzijskih snaga od Dardanela preko Trakije do Makedonije. Pretpostavlja se kako je Megabiz II. ostao sa Kserksom sve do kraja njegove ekspedicije, te kako je sudjelovao u bitci kod Termopila.
Ktezije navodi kako je 479. pne. Kserkso naredio Megabizu II. da opljačka hram Apolona u Delfima, što je Megabiz odbio izvršiti. Ipak, Ktezijeva priča ne smatra se nimalo vjerodostojnom budući kako su Perzijanci uvažavali Apolona kao ekvivalent zoroastrijskom vrhovnom božanstvu Ahura Mazde, zbog čega je teško vjerovati kako bi naredili uništenje jednog od njegovih hramova. Moguće objašnjenje jest kako je Megabiz II. bio neimenovani zapovjednik u mirovnoj ekspediciji u Delfima 480. pne. (netočno opisanoj u Herodotovim djelima kao agresivni pohod kojeg je odbacila božanska sila).
Slijedeći Ktezijev rad, otprilike u isto vrijeme Megabizova žena Amitis optužena je za preljub. Velik broj historičara povezuje ovaj događaj sa samim Kserksom, budući kako sličnu priču spominje i Herodot. Ipak, ne postoji nikakav dokaz kojim se navedena dva incidenta mogu povezati, osim kronološkog podudaranja.
Satrap Sirije
Danas nije poznato koji je bio Megabizov položaj nakon sukoba sa Grčkom 480./479. pne., no pretpostavlja se kako je bio satrap Sirije. Perzijski vladar Kserkso ubijen je početkom kolovoza 465. pne., a naslijedio ga je njegov sin Artakserkso I. Neposredno nakon ove političke smjene izbijaju ustanci u Baktriji i Egiptu; pobunjenik Artaban od Baktrije poražen je nakon svega dvije bitke, dok su Egipćani Inar i Amirtej I. uspjeli poraziti Artakserksovog brata odnosno egipatskog satrapa Ahemena. Nakon toga ostvarili su kontrolu nad Donjim Egiptom, te su počeli pregovarati sa Grcima. Godine 460. pne. najveći perzijski neprijatelj Atena šalje Egipćanima pomoć od 200 brodova i 6.000 hoplita. Potom zajedničkim snagama osvajaju grad Memfis osim perzijske citadele koja je nekoliko godina uspješno odolijevala njihovim napadima. Ovaj egipatski ustanak Perzijanci su shvaćali vrlo ozbiljno budući kako su mnogi njihovi plemići imali velike posjede u Egiptu, pa se nisu slagali sa politikom velikog kralja koji se više zamarao pobunom u Baktriji. Perzijski vrhovni stožer nije morao obuzdati najmanje dvije pobune, već i neke od vlastitih zapovjednika.
Pohod protiv Egipta
mini|desno|250px|[[Inarova i Amirtejova pobuna u Egiptu (460. - 454. pne.)]]
Godine 456. pne. perzijski vladar Artakserkso I. u pohod protiv Egipta šalje Megabiza II. i frigijskog satrapa Artabaza I. Unatoč tome što su imali na raspolaganju 300 brodova, njihova golema vojska od 200.000 vojnika (što se smatra Ktezijevim preuveličavanjem ) odlučila se za kopnenu trasu. Artabaz I., koji je u to vrijeme bio starac, rijetko se spominje u historijskim dokumentima, zbog čega se smatra kako je upravo Megabiz II. odigrao najznačajniju ulogu rijekom ove ekspedicije.
Megabiz II. porazio je Atenjane i Egipćane te ih je protjerao iz Memfisa, nakon čega su ostali izolirani na otoku Prosopisu. U lipnju 454. pne. prilikom niskog vodostaja Nila zbog čega Atenjani nisu mogli koristiti svoje trireme, Megabiz pokreće napad na spomenuti otok. Neposredno prije odlučujuće bitke, ponudio je Atenjanima sporazum prema kojem su napustili svoje egipatske saveznike i otišli u Cirenu. Nakon toga Egipćani su s lakoćom poraženi, dok je pobunjenički vođa Inar zarobljen. Herodot piše kako su potom na mjesto egipatskog satrapa imenovani sinovi dvojice pobunjenih vođa Pausir i Tanira, dok Ktezije tvrdi kako je ta pozicija pripala Arsamu.
Prema Kteziju, koji nije poznat po svojoj vjerodostojnosti ali predstavlja jedini izvor o ovim događajima, Megabiz II. je nakon ove pobjede gotovo pao u nemilost kraljevskog dvora. Naime, perzijska kraljica-majka Amestris bila je srdita na Megabiza budući kako nije kaznio Grke koje je smatrala među odgovornima za ubojstvo njenog sina Ahemena, bivšeg egipatskog satrapa. Njezin sin Artakserkso I. u početku joj nije dozvoljavao osvetu, no nakon pet godina (oko 449. pne.) dozvolio joj je da pogubi Inara i neke zarobljene Atenjane. Megabiz je prethodno dao riječ vođama pobune kako će ih poštedjeti, pa se zbog Amestrisinog postupka osjećao vrlo uvrijeđenim. Od velikog kralja Artakserksa I. zatražio je dopuštenje da se vrati u Siriju, što mu je ovaj dozvolio.
Ove Ktezijeve informacije kontradiktorne su djelima Diodora sa Sicilije, koji navodi kako su 449./448. pne. Megabiz II. i Artabaz I. i dalje bili zaokupljeni borbama protiv Grka. Glavno poprište sukoba bio je otok Cipar, koji je pripadao Megabizovoj satrapiji Siriji. Grke je predvodio atenski vojskovođa Kimon, koji je poginuo ili preminuo tijekom bitke kod ciparske Salamine (450. pne.). Izvjesno je i to kako su Megabiz II. i Artabaz I. sudjelovali u pregovorima s Atenjanima, koji su završili sklapanjem Kalijinog mira.
Pobuna protiv Artakserksa I.
Historičar Ktezije dalje spominje Megabizov osobni rat protiv Artakserksa I., u kojem su sudjelovali i njegovi sinovi Zopir II. i Artifije. Megabiz je okupio lokalnu satrapsku vojsku i grčke plaćenike, te je dvaput porazio perzijsku vojsku predvođenu Urisisom odnosno Menostanom. Nakon dvaju poraza, Artakserkso I. odlučio je pregovarati sa Megabizom, te mu je uz posredništvo svog brata Artarija ponudio bezuvjetno pomilovanje.
Bivši pobunjenik prihvatio je ponudu velikog kralja i vratio se na perzijski dvor, no nedugo kasnije ponovo je zapao u probleme. Naime, prilikom jednog kraljevskog lova spasio je život Artakserksu kojeg je napao lav, no pritom je prekršio strogo pravilo koje nalaže kako nitko ne smije baciti koplje prije samog vladara. Megabiz je zbog toga prognan u gradić na obali Perzijskog zaljeva, no nakon pet godina života u egzilu prerušen u gubavca vratio se na kraljevski dvor gdje ga je žena Amitis jedva prepoznala. Amitis je iskoristila svoj kraljevski utjecaj pa ga je njezin brat Artakserkso ponovo dao pomilovati. Sudeći prema Kteziju, Megabiz vratio se na kraljevski dvor 444. pne., a nedugo kasnije umro je prirodnom smrću u dobi od 76 godina.
Ostavština
Ktezijev rad možda se može činiti izmišljenim, no pronađene mezopotamske kronike na klinastom pismu govore kako su u to doba zaista živjeli ljudi koje spominje grčki historičar (npr. Menostan), pa se pretpostavlja kako je imao priliku osobno razgovarati sa sudionicima tih događaja. Moguće je kako je Megabizov ustanak činjenica, no točan razlog njegove pobune nije poznat; teško je vjerovati kako je bio ozlojeđen zbog Inarove sudbine. Postoji mogućnost i kako je zaista pomilovan, te kako je zbog same pobune nedugo kasnije poslan u progonstvo.
Megabizova pobuna značajna je po tome kako je on bio prvi perzijski vojskovođa koji se koristio uslugama grčkih plaćenika ; nakon njega to je postala opća praksa. Također, njegova pobuna dokaz je kako su perzijski plemići mogli biti pomilovani od strane ahemenidskih vladara.
Megabiz je sa Amitis imao sinove Zopira II. i Artifija ; prvi je nakon očeve smrti dobrovoljno otišao u egzil u Atenu, to sudbina potonjeg nije poznata.
Jelen bez srca
Basna potječe iz vremena kada se vjerovalo kako je srce, a ne mozak, središte nečijih intelektualnih sposobnosti. Iz tog razloga danas nije tako poznata kao druge Ezopove basne.
San Gregorio, Messina
San Gregorio je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 368 m.
Atomski radijus
Atomski radijus predstavlja rastojanje između najudaljenijih elektrona koji se javljaju u određenom atomu i jezgra tog atoma.
Atomski radijusi se za razlikuju od stvarnih valentnih radijusa određuje teoretskim putem, a ne stvarnim eksperimentalnim podacima, zato iako su njihove definicije iste može doći do određenih razlika.
Atomski radijus u grupama periodnog sistema elemenata raste odozgo nadole (elektroni se udaljavaju od atomskog jezgra), a u periodama raste s desna nalevo (jezgro jače privlači elektrone, kojih je manje).
Upoređivanje valentnih i atomskih radijusa:
Macchia Piccola, Salerno
Macchia Piccola je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Cizely
Sizeli je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Never.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 53 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,1 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 350 metara (maksimalnoj 292 m, a minimalnoj 223 m).
Zuccarello, Pavia
Zuccarello je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 521 m.
Rancho Nuevo, Tampico Alto
Rancho Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Marija Crnić Pejović
Marija Crnić Pejović (1934) je arhivistkinja i etnološkinja iz Boke Kotorske. Osnovnu školu je završila u Herceg Novom, a pohađala je Gimnaziju u Kotoru i maturirala 1951. u Gimnaziji u Dubrovniku. Diplomirala je etnologiju na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1956. godine.
1957. godine se zaposlila u Zavičajnom muzeju grada Herceg Novog, radeći kao kustoskinja, blagajnica, knjigovođa, itd. Od 1970. radi kao arhivistkinja u Arhivu grada Herceg Novog do odlaska u penziju 1985. godine.
Naučnim radom počinje da se bavi 1961. godine. Objavila je preko 278 bibilografskih jedinica iz oblasti etnologije, istorije, kulturne istorije, arhivistike. U stručnom i naučnom radu bavi se istraživanjem sjeverozapadnog dijela Boke Kotorske, položajem i ulogom žene, obrazovanjem, kulturnim naslijeđem.
Marija Crnić Pejović je jedna od osnivačica zbornika "Boka". Dobitnica je Povelje Saveza arhivista Jugoslavije, kao i Priznanja Saveza boraca Herceg Novog za njegovanje i razvijanje tradicije narodnooslobodilačkog rata u Boki Kotorskoj.
Članica je Odbora za etnologiju Crnogorske akademije nauke i umjetnosti (CANU).
Mount Prospect, Illinois
Maunt Prospekt je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 54.167, što je 2.098 (-3,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Alberca, Uruapan
La Alberca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1896 m.
La Loma, Soto la Marina
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
La Cieneguita, Balleza
La Cieneguita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2377 m.
El Saucito, Mezquitic
El Saucito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1683 m.
Chatham, Louisiana
Čatam je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Los Cinco Hermanos, Tijuana
Los Cinco Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Gornau/Erzgeb.
Gornau je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Ercgebirge. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.970 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14521220.
Chatham, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 557, što je 66 (-10,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Los Cinco Hermanos, Tijuana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 228 m.
Gornau/Erzgeb.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ercgebirge Gornau se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Ercgebirge. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 420–470 metara. Površina opštine iznosi 19,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.970 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 200 stanovnika/km².
Aninișu din Deal, Crasna
Aninișu din Deal je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Crasna.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 285 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 509 m.
Iebba, Benevento
Iebba je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 474 m.
Montariolo, Alessandria
Montariolo je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Kekāuluohi
Mirjam Auhea Kalani Kui Kavakiu o Kekauluohi Kealiiuhivaihanau o Kalani Makahonua Ahilapalapa Kai Vikapu o Kaleilei a Kalakua (27. srpnja 1794. - 7. lipnja 1845.) bila je kraljica Havaja kao supruga kralja Kamehamehe I. (koji joj je bio polustric) i njegova sina, Kamehamehe II. Skraćeno ju se naziva Kekauluohi ili Kaahumanu III.
Biografija
Bila je kćer Kalaimamahua i Kalakue Kaheiheimalie, koja je bila Kamehamehina supruga. Tako je bila pokćerka Kamehamehe I. Bila je polusestra kraljice Kamāmalu.
Udala se za Kamehamehu I., a poslije i za njegovog sina, svojeg bratića. S njima nije imala djece.
Na kraju se udala za Charlesa Kanaʻinu.
Bila je sestrična i Kamehamehe III. te majka kralja Lunalila.
Zhu Xi
200px|thumb|Si Ču Si Ču (Chu Hsi, Zhu Xi) (Kina, 18. listopada 1130. - Kina, 23. travnja 1200. - kineski filozof
Bio je vodeći predstavnik novo-konfucijske škole u vrijeme dinastije Sung, začetnik novokonfucijske skolastike. Zovu ga kineski Toma Akvinski, srodan je arapskom filozofu Al Gazaliju. Napisao je oko 70 knjiga. Njegove "Četiri knjige" o konfucionizmu nisu prepoznate u njegovo vrijeme, a kasnije su postale vrlo cijenjene i klasična literatura. Proučavao je ključne pojmove kineske filozofije: qi (vitalnu energiju koja struji tijelom i okolišem) i li (moral). Utjecao je na kineske, japanske i korejske filozofe. Bio je vrhunski majstor kaligrafije. Časopis "Life" postavio ga je na 45. mjesto u popisu najvažnijih osoba u posljednjih 1000 godina.
Bruz (Francuska)
Briz je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Il i Vilen.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 8.114, a gustina naseljenosti je iznosila 271 stanovnika/km².
3C-E
3C-E je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 239,311 Da.
Las Palmas Uno, Yahualica de González Gallo
Las Palmas Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Yahualica de González Gallo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1735 m.
Opština Racova, Bacău
Racova je opština u Rumuniji u okrugu Bakau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 294 m.
Tiglio Alto, Lucca
Tiglio Alto je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 672 m.
Ramsko jezero
thumb|Ramsko jezero Ramsko jezero je akumulacijsko-umjetno jezero koje se nalazi na rijeci Rami u Prozor-Rami. Jezero je napravljeno 1968. godine. Maksimalna dužina je 12 km, površina oko 1500 ha, najveća dubina oko 95 m, površina slivnog područja 550 km2, zapremnina akumulacionog bazena 487 hm3,dok su oscilacije vode i do 55 m.
Glavni vodni tok čini rijeka Rama, koja izvire iz dva snažna vrela jugozapadno od naselja Varvara. Lijevo vrelo je stalno, i naziva se ljetnim vrelom. Zimsko vrelo se aktivira usljed velikih padavina i otapanja snijega.
La Punta, Balleza
La Punta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2294 m.
Jugoistočna Engleska
Jugoistočna Engleska (engleski: South East England) je jedna od 9 službenih engleskih regija u kojoj živi 8,873,818 stanovnika, na površini od 19,095 km².
Po površini je treća engleska regija, a po stanovništvu najveća.
Geografija
Jugoistočna Engleska leži južno i zapadno od Londona, sve do obala Kanala La Manche. Administrativno je podjeljena na devet countya to su; Berkshire, Buckinghamshire, East Sussex, Hampshire, Isle of Wight, Kent, Oxfordshire, Surrey i West Sussex.
Otlatepec, Tlalchapa
Otlatepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlalchapa.
Dinar
Svetski Dinar (arapski: i persijski: دينار) vodi poreklo od rimskog novca denariusa (denarius, množina: denarii), što označava 10 ara (arius).
Spisak država koje danas koriste Dinar kao kao ime njihovog sredstva plaćanja:
Spisak država koje su svojevremeno koristile dinar kao sredstvo plaćanja:
El Garabatal, Soto la Marina
El Garabatal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Gornsdorf
Gornsdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Ercgebirge. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.184 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14521230.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ercgebirge Gornsdorf se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Ercgebirge. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 502 metra. Površina opštine iznosi 4,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.184 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 522 stanovnika/km².
Aquarius Records
Aquarius Records je hrvatska diskografska kuća osnovana u studenom 1995. godine u Zagrebu kao podružnica zagrebačkog kluba Aquarius. .
Svojim odabirom glazbenog kataloga Aquarius Records je postala jedna od vodećih izdavačkih kuća u hrvatskoj i nakladnik brojnih popularnih izvođača. Licencni je partner izdavačkih kuća Multimedia Records, Hayat Productions, Compost, Irma, Putumayo i ECM. početkom 2000. godine postaje zastupnik jedne od najvećih diskografskih kompanija Universal Music Group, za Hrvatsku.
Izvođači
Među izvođačima zastupljeni su brojni hrvatski glazbenici poput Olivera Dragojevića, Nine Badrić, Massima, Tedija Spalata, Šajete, Leuta Magnetika, Suzane Horvat te sastava kao što su Cubismo, Songkillers, Gego & Picigin Banda, Ivana & Marija Husar, Ansambl LADO, Zagrebačka Filharmonija, brojne Klape, domaći glazbenici klasične i jazz glazbe, poput Viktora Vidovića, Mira Kadoića, Tvrtka Sarića, Laure Vadjon i mnogih drugih. Također, zastupljeni su i strani izvođači, poput kraljice popa Lady Gage.
Glazbeni žanrovi
Pop, rock, klasična glazba, jazz, zabavna glazba, etno glazba i narodna glazba.
Cerro de las Plumas, Santa María Teopoxco
Cerro de las Plumas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Teopoxco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1656 m.
Stevan Raičković
Stevan Raičković (5. jul 1928. godine Neresnica kod Kučeva - 6. maj 2007. Beograd) je bio srpski pesnik i akademik.
Gimnaziju je učio u Senti, Kruševcu, Smederevu i Subotici, gde je i maturirao. Studirao je na Filološkom fakultetu u Beogradu, a već sa 17 godina počeo je da objavljuje pesme u „Književnosti“, „Mladosti“, „Književnim novinama“ i „Politici“. Od 1945. do 1959. godine bio je saradnik Literarne redakcije Radio Beograda.
Do 1980. godine Raičković je bio urednik u Izdavačkom preduzeću „Prosveta“. Za dopisnog člana Srpske akademije nauka i umetnosti izabran je 1972. godine, a za redovnog devet godina kasnije.
Objavio više od 20 zbirki pesama, sedam knjiga za decu, nekoliko knjiga eseja. Prvu zbirku „Detinjstvo“ objavio je 1950. godine, da bi već sledećom „Pesma tišine“, dve godine kasnije, bio primećen.
Prevodio je ruske pesnike, Anu Ahmatovu, Marinu Cvetajevu, Josifa Brodskog, sačinio je izbor poezije Borisa Pasternaka. U prepevu „Sedam ruskih pesnika“ i antologiji „Slovenske rime“ predstavio je i moderne ruske pesnike. Preveo je i Šekspirove sonete i "Deset ljubavnih soneta" Frančeska Petrarke.
Raičkovićeva poezija objavljena je na ruskom, poljskom, češkom, slovačkom, mađarskom, bugarskom, rusinskom, albanskom, slovenačkom i makedonskom jeziku.
Nagrade
Dobitnik je najznačajnijih pesničkih nagrada - Zmajeve, Zmajevih dečjih igara, "„Neven“", Njegoševe, Dučićeve, „Branko Miljković“, „Ljubiša Jocić“, „Goranov vijenac“, nagrade za prevodilaštvo „Miloš N. Đurić“, Vukove, nagrade „Desanka Maksimović“ i „Dušan Vasiljev“, kao i društvenih priznanja, Sedmojulske nagrade i Oktobarske nagrade Beograda, Oktobarske nagrade Herceg-Novog.
Macchia, Salerno
Macchia je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Molino Vecchio-Scapitola-Baio, Genoa
Molino Vecchio-Scapitola-Baio je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Macchia, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1933 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 138 m.
Molino Vecchio-Scapitola-Baio, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 563 m.
Walpole, New Hampshire
Volpul je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 605.
Standardni tlak i temperatura
Standardni tlak i temperatura (standardni uvjeti, s.u., STP) prihvaćeni su uvjeti za eksperimentalna mjerenja u znanosti, sa svrhom olakšanog uspoređivanja različitih podataka.
Standardi su se tijekom povijesti mijenjali, a danas su najprihvaćeniji su oni koje su donijeli IUPAC i NIST.
IUPAC-ov standard definira se kao stanje temperature od 0°C (273,15 K) i tlaka od 100 kPa (1 bar).
NIST-ov standard za temperaturu uzima 20 °C (293,15 K) i tlak od 101325 Pa (1 atm).
Guacheachi, Uruachi
Guacheachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1713 m.
Nacionalni park Cilento i Vallo di Diano
Nacionalni park Cilento i Vallo di Diano (talijanski : Parco Nazionale del Cilento e Vallo di Diano, skr. PNCV) je talijanski nacionalni park, osnovan 1991. god., koji se nalazi u regiji Salerno (pokrajina Kampanija), a uključuje veliku zemljopisnu cjelinu Cilento i Vallo di Diano sa svim općinama, cilentansku obalu i njenu središnju šumu Pruno. Uprava parka se nalazi u Vallo della Luciana na trgu Santa Caterina br. 8. mini|400px|lijevo| Panorama zaljeva Santa Maria di Castellabate mini|250px|lijevo| Karta pokrajine Salerno s istaknutim područjem NP Cilento
Administrativna podjela
Općine koje se nalaze u parku su: Agropoli, Aquara, Ascea, Auletta, Bellosguardo, Buonabitacolo, Camerota, Campora, Cannalonga, Capaccio-Paestum, Casalbuono, Casal Velino, Casaletto Spartano, Caselle in Pittari, Castel San Lorenzo, Castelcivita, Castellabate, Castelnuovo Cilento, Celle di Bulgheria, Centola, Ceraso, Cicerale, Controne, Corleto Monforte, Cuccaro Vetere, Felitto, Futani, Gioi, Giungano, Laureana Cilento, Laurino, Laurito, Lustra, Magliano Vetere, Moio della Civitella, Montano Antilia, Montecorice, Monteforte Cilento, Monte San Giacomo, Montesano sulla Marcellana, Morigerati, Novi Velia, Omignano, Orria, Ottati, Perdifumo, Perito, Petina, Piaggine, Pisciotta, Polla, Pollica, Postiglione, Roccadaspide, Roccagloriosa, Rofrano, Roscigno, Sacco, Salento, San Giovanni a Piro, San Mauro Cilento, San Mauro la Bruca, San Pietro al Tanagro, San Rufo, Santa Marina, Sant'Angelo a Fasanella, Sant'Arsenio, Sanza, Sassano, Serramezzana, Sessa Cilento, Sicignano degli Alburni, Stella Cilento, Stio, Teggiano, Torre Orsaia, Tortorella, Trentinara, Valle dell'Angelo i Vallo della Lucania.
Historija
Park je službeno osnovan 6. prosinca 1991. god. u zaštitu područja Cliento od rastuće bespravne izgradnje i masovnog turizma. God. 1998. upisan je na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi, zajedno s drevnim grčkim gradovima Paestum i Velia, kao i sa samostanom u Paduli. Ostali parkovi prirode koji se nalaze u području parka su "Park prirode Foce Sele-Tanagro" (sa šumom Persano) i "Pomorski rezervat Punta Licosa" u općini Castellabate. Od zanimljivih lokacija ističu se "Spartakove špilje" (Castelcivita) i "Špilje u Pertosi".
Tlaxcala, Tamazunchale
Tlaxcala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 357 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 515 m.
Aubais (Francuska)
Ube je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Gar koja pripada prefekturi Nim.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1996 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 169 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 37 metara (maksimalnoj 95 m, a minimalnoj 12 m).
Kekauōnohi
Rođenje i obitelj
Kekauonohi je rođena oko 1805. godine u Lahaini na otoku Mauiju.
Njezin je otac bio princ Kahoanoku Kinau, a majka kraljica Kahakuhaʻakoi Wahinepio, sestra Bokija i Vilima Pitta Kalanimokua.
Kahoanoku Kinau bio je sin kralja Kamehamehe I. Velikog i kraljice Peleuli, čiji je otac bio Kamanawa I., Kamehamehin očuh.
Njezin je očuh bio Kaukuna Kahekili.
Brakovi
Kekauonohi se udala za svojeg strica, kralja Kamehamehu II. On je imao još supruga, a jedna od njih bila je Kalanipauahi.
Bila je prisutna na slavnom objedu.
Nakon Kamehamehine smrti, udala se za svojeg polubrata, Kahalaiju Luanuua.
Bila je protestant te se nakon smrti kraljice Kaahumanu udala za princa Arona Kealiiahonuija. Nisu imali djece. Nakon njegove smrti udala se za Levija Haaleleu, rođaka kraljice Kalame (supruga Kamehamehe III.). Rodila je sina, Vilima Pitta Kinaua.
Naslijedila je zemlju svog ujaka Vilima i umrla u Honoluluu.
Njezine usvojene kćeri bile su Abigajla Maheha i Ana Kaiulani.
Crușețu, Crușet
Crușețu je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Crușet.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3895 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 166 m.
Albareda, Sondrio
Albareda je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 779 m.
Sun Yat-sen
Sun Jat-sen (Xiangshan, 12. studenog 1866. - Peking, 12. ožujka 1925.) bio je kineski političar i revolucionar, 1. predsjednik republike Kine. Kao jedan od predvodnika ideje u Republici Kini, Sun Jat-sen se u Kini često naziva "Otac domovine". Sun Jat-sen također je imao vrlo važnu ulogu u svrgavanju dinastije Quing u listopadu 1911. Taj je događaj označio kraj carske Kine. Godine 1912. postaje prvi predsjednik Republike Kine, a ubrzo osniva i Kuomintang, zajedno sa Songom Jiaorenom, te postaje njegov prvi predsjednik. Sun je bio jedan od ujedinitelja postimperijalne Kine i jedan je od rijetkih kineskih političara XX. stoljeća kojeg jednako cijene i u NR Kini i na Tajvanu.
No, iako se Sun smatra jednim od najvećih političara moderne Kine, njegov je politički život bio obilježen stalnim sukobima i čestim egzilima. Ubrzo nakon revolucionarnog uspjeha gubi moć u novonastaloj Republici Kini, te zato formira i vodi nekoliko revolucionarnih vlada kako bi se odupro ratnim vođama koji su kontrolirali većinu nacije. Sun nije doživio da vidi kao njegova stranka konsolidira svoju moć u cijeloj zemlji. Njegova se stranka, koja je bila u slabom savezu s komunistima, raspala u dvije frakcije nakon njegove smrti. Danas je Sunova najveća ostavština njegova politička filozofija znana kao Tri narodna načela. Sun Jat-sen umire 12. ožujka 1925. od raka jetre u svojoj 58. godini.
Cuauhlotitlán, Tlalchapa
Cuauhlotitlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlalchapa.
El Negro, Puerto Rico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.075, što je 581 (-35,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Filodem
Filodem iz Gadare (Φιλόδημος ὁ Γαδαρεύς, Philodēmos, oko 110. pne. – verovatno oko 40. ili 35. pne.) bio je grčki epikurejski filozof i pesnik. Bio je učenik Zenona iz Sidona u Atini pre no što se preselio u Rim i potom u Herkulanej. Ranije je bio poznat uglavnom samo po svojim pesmama sačuvanim u Palatinskoj antologiji, ali su počev od 18. veka među ugljenisanim papirusnim svicima u tzv. Vili papirusa u Herkulaneju pronađeni mnogi drugi spisi čiji je on autor. Otkopavanje i dešifrovanje ovih papirusnih svitaka nastavlja se i danas. Do sada otkriveni Filodemovi spisi obrađuju teme iz etike, istorije, religije, retorike, muzike, poezije i helenističke filozofije.
Život
Filodem se rodio oko 110. pne. u Gadari u Kojlesiriji (u današnjem Jordanu). Pohađao je predavanja Zenona iz Sidona, sholarha epikurejske škole u Atini, a zatim se, oko 80. pne., preselio u Rim. Bio je Zenonov sledbenik, ali i inovantivan mislilac na polju estetike, na kojem konzervativni epikurejci inače nisu doprineli mnogo novoga. Bio je prijatelj Lucija Kalpurnija Pizona Cezonina, a Ciceron ga je 55. pne. optužio za saučeništvo u Pizonovoj razuzdanosti, premda bez spominjanja Filodemovog imena. Međutim, na drugom mestu Ciceron kaže za Filodema da je bio "među najboljim i najučenijim ljudima" Pa i u govoru Protiv Pizona, kad napada Filodemov karakter, Ciceron hvali njegovu pesničku veštinu i eleganciju, poznavanje filozofije i njegovo znanje uopšte. Na osnovu načina na koji Ciceron govori o njemu može se zaključiti da je Filodem bio jedan od najistaknutijih epikurejskih filozofa svog doba i da je bio blizak prijatelj najuticajnijih ličnosti u Rimu. Filodemovi književni pogledi izvršili su snažan uticaj na Horacijevo Pesničko umeće.U Palatinskoj antologiji pod Filodemovim je imenom sačuvano 34 epigrama, uglavnom ljubavne tematike, a novi su epigrami pronađeni i među Oksirinhijskim papirusima.
Delo
Kao i rimski pesnik i filozof Lukrecije, Filodem je svojom umetnošću prevazišao uobičajeni književni prosek kojim se zadovoljavala većina epikurejaca. U svojim elegantim i često nepristojnim epigramima s erotskom tematikom Filodem pokazuje književni ukus i ingenioznost koji se mogu porediti sa stilom njegovog sugrađanina Melagra, a njihov je uticaj osvedočen aluzijama koje na te epigrame prave Horacije, Propercije, Vergilije i Ovidije, od kojih ih neki i oponašaju.
Filodem se, osim pesništvom, bavio i filozofijom, i to na sistematski način, tako pto je obrađivao pitanja s polja retorike, poetike, muzike (Περὶ μουσικῆς) i fizike, tj. teologije, a napisao je i opsežno delo s područja istorije filozofije pod naslovom Pregled filozofâ (Σύνταξις τῶν φιλοσόφων), u kojem je, u deset knjiga, dao hronologiju grčkih filozofskih škola. Na polju estetike Filodem je smatrao da je umetnost nezavisna od filozofije i od etičke i logičke sadržine te da se mora procenjivati sa stanovišta forme i estetske vrednosti.
Popis dela
U Herkulaneju su do sada pronađena ova važnija Filodemova dela:
Slobodna volja
Slobodna volja je stanje u kojem su misli i ponašanje neke osobe određeni sopstvenom voljom, a ne spoljašnjim činiocima.
Termin slobodna volja je osporavan sa filozofskog, psihološkog i socijalnog stanovišta naročito u kontekstu autodestruktivnih ili drugih postupaka koji mogu nanositi bilo koju vrstu štete samom sebi, drugim osobama, grupama, institucijama ili socijalnoj zajednici. Psihološki, slobodna volja je razumljiva u kontekstu donošenja i izvršenja autonomnih opredeljenja delovanja i preuzimanja odgovornosti za posledice učinjenog.
Prema tomističkoj tradiciji sloboda volje jeste čovekovo svojstvo kojim je on gospodar svojih dela, a potiče od toga što se čovek odlučuje o alternativama izbora na temelju svoje razumske spoznaje.
Стара Моравица
Стара Моравица (, Бачко Кошутово Село) је насеље у Србији у општини Бачка Топола у Севернобачком округу. Према попису из 2011. било је 5051 становника. До 1965, године је ово насеље седиште Општине Стара Моравица коју су чинила насељена места: Бачки Соколац, Горња Рогатица, Пачир и Стара Моравица, као и део Криваје која у то време није имала статус самосталног насељеног места.
Демографија
У насељу Стара Моравица живи 4666 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,3 година (39,3 код мушкараца и 43,1 код жена). У насељу има 2106 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,54.
Ово насеље је углавном насељено Мађарима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Мађари су овде већином протестанти калвинисти.
Vaud
Kanton Vaud  (francuski: Le Canton du Vaud, njemački: Kanton Waadt) je jedan od 26 švicarskih kantona na krajnjem zapadu zemlje. Po površini je jedan od većih kantona.
Glavni i najveći grad kantona je Lausanne, koji leži na obali Ženevskog jezera.
Monte, Alessandria
Monte je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Neuchâtel (kanton)
Kanton Neuchâtel  (francuski: République et Canton de Neuchâtel, njemački: Kanton Neuenburg) je jedan od 26 švicarskih kantona na sjeverozapadu zemlje. Po površini je jedan od manjih kantona.
Monte, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 272 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 158 m.
Neuchâtel (kanton)
Glavni i najveći grad kantona je Neuchâtel.
Los Soyates, Yahualica de González Gallo
Los Soyates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Yahualica de González Gallo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1849 m.
Schwerinsko jezero
Šverinsko jezero je jezero na meklenburškoj primorskoj ravnici između Šverina i Vizmara. To je eutropsko jezero bogato algama i siromašno kiseonikom.
Jezero je dugo 21 kilometar i široko do 6 kilometara. Ima površinu od 61,54 km². Po tome je ovo četvrto jezero Nemačke po veličini, i drugo u severnoj Nemačkoj, iza jezera Miric.
Šverinsko jezero je na jugu kanalom povezano preko reke Elda sa Elbom. Na severu ga reka Valenštajngraben povezuje sa Vizmarom. Ova reka nije plovna, izuzev za veštije kajakaše. Branom po sredini jezera, ono je podeljeno na spoljnje i unutrašnje jezero. Deo jezera i obale su zaštićeni kao ptičiji rezervat.
Glarus (kanton)
Kanton Glarus  je jedan od 26 švicarskih kantona u sredini zemlje. Po površini je jedan od manjih kantona.
Vacil, Treviso
Vacil je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 994 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
El Puerto, Uruapan
El Puerto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2114 m.
Dorset
Dorset (arhaično: Dorsetshire) je jedna od 48 ceremonijalnih grofovija od 744,041 stanovnika, koji žive na površini od 2,655 km², i jedna od 77 nemetropolitanskih grofovija na jugozapadu Engleske od 412,905 stanovnika i manje površine od 2,542 km².
Njegov teritorij se samo djelomično poklapa sa historijskim grofovijom Dorset.
Administrativni centar Dorseta je grad Dorchester koji leži na jugu.
Geografske karakteristike
Dorset leži u regiji Jugozapadna Engleska, sa sjevera graniči sa Somersetom i Wiltshirom, sa Hampshirom na istoku, sa Devonom na zapadu, a sa juga mu je prirodna granica Kanal La Manche.
Za Dorset su karakteristične krečnjačke visoravni North Dorset Downs i South Dorset Downs koje se protežu i na susjedni Wiltshire. Između njih leži trokutasta ravnica pijeskovito-glinastog tla. Taj kraj na zapadu oplakuju rijeke Frome i Piddle, na istoku rijeke Avon i Stour.
Historija
Dorset je naseljen od prahistorije, o čemu svjedoče arheološki nalazi od neolita, preko brončanog do željeznog doba. Za Rimljana je Dorchester bio jedan od važnijih gradova. Kasnije je postao dio Kraljevine Wessex. Početkom 19. vijeka Dorset je bio pozornica boraca za radnička prava - Tolpudskih martira.
Privreda
Kod sela Kimmeridge na obali ima nešto nafte i zemnog plina.