cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Operacija Fuchsjagd
"Fuchsjagd" u Makedoniji i Albaniji
Operacija je počela 20. avgusta. Na svim pomenutim pravcima vođene su dosta teške borbe, ali nemačke borbene grupe nisu postigle vidnije rezultate. Borbena grupa »Jug« je dostigla položaje kod s. Makelari, gde je bila zadržana od albanskih partizana. Borbena grupa »Istok«, isto tako, bila je zadržana na visovima 8 km severoistočno od Debra od strane jedinica NOVJ. U ovoj operaciji tri albanske SS čete su razbijene.
U jutarnjim časovima 27. avgusta Komanda 21. korpusa je dala direktivu br. 6 sledeće sadržine: »Svakog časa se može očekivati izdaja Bugarske. Operacija »Fuksjagd« odmah da se prekine, a da se snage angažovane u njoj upotrebe za obezbeđenje puteva.« U duhu ove direktive operacija je bila prekinuta.
Shepenupet I
Shepenupet I (ili u nekim izvorima Shapenewpet I) bila je prva od "nasljednih" Božjih supruga ili Božanskih obožavateljica Amuna koja je bila vlastodržac u drevnoj Tebi and i obližnjem području. Bila je kći faraona Osorkona III i kraljice Karoadjet, te polusestra faraona Takelota III i Rudamuna. Kada je Kashta, nubijski monarh iz buduće Dvadeset pete dinastije proširio svoj utjecaj na područje Tebe, bila je prisiljena usvojiti Kashtinu kći Amenirdis I kao svoju nasljednicu. Shepenupet je živjela u doba Shebitkua jer se njena slika nalazi na Zidu J koji je ukrašen pod ovim nubijskim kraljem.
Spomenici Narodnooslobodilačke borbe
Spomenici posvećeni Narodnooslobodilačkoj borbi Jugoslavije (1941—1945) postavljani su širom Jugoslavije u vidu figuralno-umetničkih dela, arhitektonskih objekata, spomen-mauzoleja, skulptura, spomen-bisti, spomen-ploča, spomen-zgrada, spomen-groblja i dr. Najviše impresionira apstraktnost jugoslavenskih spomenika, njihov futuristički izgled i umjetnička kvaliteta netipična za socrealizam.
Prema nepotpunim podacima u Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji podignuto je oko 15.000 spomenika posvećenih Narodnooslobodilačkom ratu. Većina spomenika podignuta je šezdesetih i sedamdesetih godina prošlog stoljeća, na lokacijama značajnih historijskih bitaka iz Drugog svjetskog rata ili na mjestima velikih stradavanja civila i partizana od okupatorske ruke i ruke domaćih izdajnika. Mnogi ovi spomenici srušeni su ili oštećeni tokom raspada SFRJ devedesetih godina.
Istorijat
Dosad je u Hrvatskoj vlada finansirala obnavljanje samo Titove biste u Kumrovcu, spomenika „Poziv na ustanak“ u Bjelovaru i spomenik ustanku u Srbu. Lokalne vlasti obnovile su dosad oko 300 spomenika manje umetničke vrednosti. Avgusta 2011. godine, Savez antifašističkih boraca i antifašista Hrvatske pokrenuo je „Apel za obnovu sedam kapitalnih spomenika NOB-u“. Inicijativni odbor apela predvodi bivši hrvatski predsednik Stjepan Mesić. Apel je dosada potpisalo oko 150 osoba iz kulturnog i političkog života Hrvatske.
Spisak autora značajnijih spomenika
centar|mini|1000px|Spomenik [[Narodni heroj Jugoslavije|narodnom heroju Stjepanu Stevi Filipoviću (1916-1942) na brdu Vidraku, kod Valjeva. Podignut 28. oktobra 1969. godine, rad vajara Vojina Bakića.]]
Lista epizoda animea Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch
Mermaid Melody ima 91 epizoda; prva sezona 52, a druga 39.
Spisak epizoda - Sezona 1
Spisak epizoda prve sezone 1 crtane serije Mermaid Melody.
Spisak epizoda - Sezona 2
Spisak epizoda prve sezone 2 crtane serije Mermaid Melody.
240. pne.
Godina '''240. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Centona i Tuditana (ili, rjeđe, godina 514. Ab urbe condita). Oznaka 240. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
mini|Arat iz Solija
WWF
WWF se može odnositi na:
Payson, Arizona
Payson je gradić u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 15.301 stanovnika.
Попадић (разврставање)
Попадић може да се односи на:
SCN
SCN se može odnositi na:
Wheat Ridge, Colorado
Vit Ridž je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 30.166, što je 2.747 (-8,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Schoenchen, Kansas
je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 207, što je 7 (-3,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Čurug
Čurug je naselje u Bačkoj, u severnom delu Šajkaške, u opštini Žabalj, na desnoj obali reke Tise, na pruzi Bečej-Novi Sad.
Istorija
Arheološka iskopavanja oko Čuruga pokazuju da su ljudi ovde živeli u praistoriji, rimsko doba i u srednjem veku. Pominje se prvi put 1238. godine. Oko 1440. godine pripadao je kao posed despotu Đurađu Brankoviću. Za vreme Turaka pripadao je titelskoj nahiji. Od 1669. godine pripadao je vojnoj granici i imao oko 80 graničara- Šajkaša.
Pored poljoprivrede stanovnici Čuruga su se bavili zanatstvom i trgovinom. Kao veliko selo Čurug je među prvima imao svoju školu, koja je prema podacima počela sa radom 1730. godine. thumb|left|Park u centru Čuruga. Na ovom mestu se do 1948. nalazila Katolička crkva. Posle Prvog svetskog rata Čurug postaje deo Kraljevine SHS (Dunavska banovina). Pred početak Drugog svetskog rata Čurug je imao oko 10.000 stanovnika (oko 75% Srba, a od drugih nacionalnih zajednica najviše je bilo Mađara). Raspadom Kraljevine Jugoslavije aprila 1941. godine, u Čurug je ušla mađarska fašistička vojska. Okupatorska fašistička vojska uz saradnju dela domaćih Mađara izvršila je Raciju za pravoslavni Božić 1942. godine, kada je u Čurugu pobijeno prema najnovijim istraživanjima оko 893 ljudi (muškaraca, žena i dece), i bačeno pod led Tise. Krajem 1944. godine u okolini Čuruga pobijeno je u znak odmazde oko 300 Mađara.
Demografija
Prema popisu iz 2002. Čurug je imao 8882 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 8987 stanovnika).
U naselju Čurug živi 6846 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,7 godina (37,4 kod muškaraca i 40,0 kod žena). U naselju ima 2831 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,07.
Stanovništvo Čuruga u velikoj većini čine Srbi, kojih ima oko 93% (prema popisu iz 2002. godine)
Zanimljivosti
Prva pravoslavna crkva u Čurugu sagrađena je 1774. godine (1849. godine ona je spaljena). tek 1862. godine podignuta je današnja crkva, a ikonostas je izradio slikar Đorđe Krstić 1894. godine. To je jedna od najlepših srpskih crkava sa najvećim zvonikom na Balkanu.
Čurug je bio i ostao poznat po vetrenjačama. Danas je ostala još jedna "Rođina" vetrenjača (nalazi se na izlasku iz sela prema Bačkom Gradištu).
Čurug se svojim severnim delom naslanja na Staru Tisu (Mrtva Tisa), što mu daje specifičnu lepotu. Preko puta se nalazi Biserno ostrvo.
Cagnoncles
Kanjonkl je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Kambre.
Jacksonville Beach, Florida
Džeksonvil Bič je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 21.362 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 21.362 stanovnika, što je 372 (1,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Cristina D'Avena
Cristina D'Avena (Bologna, 6. jul 1964 -) je italijanska pjevačica i glumica. Najpoznatija je po pjesmama koje služe kao uvodne teme televizijskim i animiranim serijama; snimila je brojne albume, koji su se prodali u preko 6 miliona primjeraka.
The Smurfs (film)
The Smurfs (Štrumpfovi) je američki 3D porodična filmska komedija snimljena 2011. godine i temeljena na Štrumpfovima, strip-seriji belgijskog umjetnika Peyoa i iz nje stvorenoj animiranoj TV-seriji iz 1980-ih. Režirao ju je Raja Gosnell, a u njoj su nastupili Hank Azaria, Neil Patrick Harris, Jayma Mays i Sofía Vergara. Predstavljala je prvi igrano-animirani hibrid u produkciji studija Sony Pictures Animation i u trilogiji The Smurfs. The Smurfs Movie.
Radnja filma opisuje kako se Štrumpfovi izgube u New Yorku te se pokušavaju vratiti kući prije nego što ih uhvati Gargamel. Usprkos uglavnom negativniuh kritika, The Smurfs je predstavljao komercijalni uspjeh te je u mjesec dana uspio zaraditi 500 miliona $ na kino blagajnama1.
Radnja
Štrumpfovi slave Plavi Mjesec,no Trapavi sve upropasti i igrom slučaja ,šest Štrupfova nađu se u New Yorku gdje upoznaju ljude.
Vocca, Vercelli
Vocca je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 503 m.
Sulfonanilid
thumb|right|Opšta hemijska struktura sulfanilida Sulfonanilidna grupa je funkcionalna grupa koja je tip sulfonamidne grupe. Ona se sastoji od atoma sumpora vezanog za dva atoma kiseonika, jedan atom ugljenika i jedan atom azota sadržanog unutar anilinskog derivata.
Luka Peroš
Luka Peroš (Zagreb, 28. listopada 1976.) je hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.
Cefuroksim aksetil
Cefuroksim aksetil je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 510,474 Da.
Orto-Vanilin
Orto-Vanilin je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 152,147 Da.
Жабари (разврставање)
Жабари могу бити:
или
Margunski vodopad
Margunski vodopad (, Abšar-e Margun, dosl. zmijoliki) je vodopad u pokrajini Fars na jugozapadu Irana.
Hidrografija
Margunski vodopad nalazi se na sjeverozapadu pokrajine Fars, oko 128 km sjeverozapadno od pokrajinskog sjedišta Širaza. Najbliži gradovi koji mu gravitiraju su Ardakan (ili Sepidan, 25 km južno) i Jasudž (30 km sjeverozapadno), a najbliže ruralno naselje mu je istoimeno selo Margun smješteno 2 km prema sjeveru. Orografski je položen između južnih padina Sar-e Kama Sadikija (2478 m) i sjeverozapadnih padina Pahana (2570 m) koji su dijelom masiva Zagrosa, a nadmorska visina vodopada kreće se između 2130 i 2200 m.
Oblik vodopada je dijelom kaskadni odnosno dijelom tzv. konjskog repa, što znači da se padajuća voda uglavnom dodiruje s podlogom. Ukupna visina vodopada je oko 70 m od čega najveći dio otpada na glavnu liticu visine od 58 do 60 m , najviši slobodni pad kod kaskada kreće se do 20 m, a širina mu iznosi približno 100 m. Margunski vodopad predstavlja izvor istoimene rijeke Margun koja otječe prema sjeveroistoku i ulijeva se u Džubhale, dok se ona spaja na rijeku Kor koja pripada nejriškom slivu tj. ulijeva se u jezero Bahtegan.
Okolica vodopada i riječne doline (visine od 117 m ) je zaštićeno područje čija približna površina iznosi 100 km². Ova zona određena je planinom Bardmandili (2352 m) na istoku, Kalage (2491 m) na zapadu, Dare-Naseri (2823 m) na jugu i naseljem Džubhale na sjeveru. Jedino naselje unutar ovog područja je selo Margun.
Hidrologija
Područjem oko Margunskog vodopada prevladava snježno-šumska klima (<tt>Dsa</tt>) s prosječnom godišnjom količinom padalina od oko 220 mm. Vodom ga podzemnim kanalima napaja viša krška kotlina na zapadnoj strani koja se duljinom 15 km pruža u smjeru sjeverozapad-jugoistok, dok joj širina iznosi do oko 5 km. Razvodnice ove kotline određene vrhovima planinama Gine-Se (2925 m), Sarmur (2656 m), Šekarak (3325 m) i Barm-Firuz (3714 m), a zona joj obuhvaća i nekoliko većih izvora kao što su Češme-Kalage, Češme-Zereški i Češme-Morvarid. Margunski vodopad ne presušuje tokom toplijih ljetnih mjeseci, a protok mu je procjenjen na između 0,5 i 0,8 m³/s. Voda mu je bikarbonatna i električna provodljivost joj iznosi 309 µS/cm. Generalno, voda ovih krških predjela Zagrosa je dobre kvalitete i predstavlja jedan od najbitnijih resursa pitke vode u regiji.
Flora i fauna
Ostala fauna oko vodopada uključuje kopnene životinje kao što su srna (Capreolus capreolus), muflon (Ovis aries orientalis), kozorog (Capra aegagrus), mrki medvjed (Ursus arctos), kuna bjelica (Martes foina), sivi vuk (Canis lupus), zlatni šakal (Canis aureus), prugasta hijena (Hyaena hyaena), kapski zec (Lepus capensis) i vepar (Sus scrofa), dok u ptice spadaju mala guska (Anser erythropus), jarebica čukara (Alectoris chukar), perzijska jarebica (Ammoperdix griseogularis), golub dupljaš (Columba oenas), golub grivnjaš (Columba palumbus), obični čvorak (Sturnus vulgaris), obični vrabac (Passer domesticus), pustinjski sokol (Falco pelegrinoides), kraljevski orao (Aquila heliaca) i orao klokotaš (Aquila clanga).
Vegetacija područja dijeli se po nadmorskoj visini – do 2800 m pojavljuju se stabla pistacije (Pistacia vera), badema (Prunus amygdalus), javora (Acer), koprivića (Celtis), žutike (Berberis vulgaris) i grozdastog ruja (Rhus coriaria), a do 2500 m stabla hrasta (Quercus), gloga (Crataegus), smokve (Ficus), vrbe (Salix) i oraha (Juglans). Navedena fitocenoza postojana je na dolinskim liticama nagiba od 70%, dok se na onim između 10 – 50% javlja i antropogena vegetacija u vidu voćnjaka ili pašnjaka, a u donjem dijelu toka rijeke Margun gdje je nagib najmanji (5%) javljaju se i obrađene površine. Prekomjerna ispaša na nekim prijelaznim mjestima doline uzrokovala je eroziju tla.
Josip Pazelt
Josip Pazelt (Lang-End-Zerstorf, Donja Austrija, ? - Zagreb ?), zagrebački graditelj.
Margunski vodopad
Turizam
Margunski vodopad jedna od najatraktivnijih geoturističkih lokacija u pokrajini Fars i kao takva privlači velik broj posjetitelja. Prema procjeni iranske Organizacije za kulturno nasljeđe, rukotvorine i turizam (ICHTO), vodopad je 2006. godine posjetilo oko 800.000 ljudi tj. oko 2200 dnevno. Destinacija je prometno dobro povezana i 600 m istočno nalazi se parkiralište, a k njemu se pristupa slijepom Margunskom cestom koja opasava planinu Sar-e Kam Sadiki sa sjeverne strane. Ona predstavlja istočni odvojak lokalne ceste koja se na sjeveru kod naselja Abas-Ali Hanija nadovezuje na cestu 78, dok se na jugu kod Ardakana (ili Sepidana) spaja na cestu 67. U blizini parkirališta nalazi se Prirodoslovni muzej Margunskog vodopada i nekoliko turističko-ugostiteljskih objekata.
Josip Pazelt
Djelovao je u drugoj polovici 18. stoljeća. Godine 1774. zaposlio se u Celju, a između 1776. i 1778. radio je u Brežicama, gdje je obnavljao crkve i dvorce. Spominje se kod radova na dvorcu Kozje, portalu crkve u Artičama te Carinarnici u Dobovi. Kada je 1778. podnio molbu za primanje u zagrebački graditeljski ceh, priložio je čitav niz dokumenata i preporuka ljudi za koje je dotada radio, no usprkos tome u ceh nije primljen. U Zagrebu je, međutim, živio i radio do kraja života.
Margunski vodopad
Ekologija
S obzirom da predstavlja izuzetan prirodni i krški fenomen visokog stupnja bioraznolikosti, Margunski vodopad s pripadajućom zonom od 10.000 ha uvršteni su 5. 1. 2000. (15. 10. 1378. AP) na popis zaštićenih područja Irana. Iranski Odjel za zaštitu okoliša klasificira ga kao zaštićeno područje, dok ga Međunarodna unija za zaštitu prirode i prirodnih resursa (IUCN) sukladno vlastitim standardima kategorizira kao spomenik prirode.
Prema studiji teheranskog Univerziteta Tarbijat Modares i Širaškog univerziteta iz 2010. godine, nedostatak kompatibilnosti mikroregionalnog kapaciteta i broja turista ugrožavaju prirodno dobro. Kao glavne postojeće slabosti navode se nedostatak obrazovnog, kulturnog i menadžerskog planiranja koji potiče sudjelovanje lokalne zajednice u zaštiti prirode, zatim prouzročena šteta na biljnim i životinjskim staništima od strane turističkih posjetitelja i lokalnog stanovništva, te postojanje frekventnog parkirališta i industrijskih postrojenja poput tvornica mineralne vode. Također, kao glavne potencijalne opasnosti ističu se manjak političke i financijske potpore razvoju boljeg upravljanja zaštićenom zonom, zatim eventualno presušivanje krških podzemnih kanala, te prekomjerno zagađenje vode, zraka i buka.
Stručnjaci navode da su na području vodopada i rijeke inkompatibilni kampiranje, grupni sportovi, lov, ribolov i bilo kakvi građevinski zahvati, dok se preporuča dozvoljeno planinarenje i srodne rekreacije odnosno sportovi, slobodan pristup vodi, šumi i planini, te objekti za sigurnost turista. Sugestije studije bile su dodatna konzervacija korita i okolnih planina, sadnja lokalnih stabala i grmlja zbog zaštite tla i vode odnosno sprečavanja erozije, instaliranje pješačkih i planinarskih ruta, ograđivanje pristupa i postavljanje stražarskih mjesta, dislociranje postojećeg parkirališta, lokalno školovanje turističkih kadrova, revitalizacija zapuštenog naselja, te organiziranje kulturnih manifestacija.
Case Mennilli, Pescara
Case Mennilli je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 117 m.
Josip Pazelt
Od dokumentiranih Pazeltovih radova, spominje se crkva sv. Trojstva u Kapelama kod Brežica, na kojoj je izgradio zvonik i portal, te kuća Ivana Lackovića u Vlaškoj 5 u Zagrebu. Njegova arhitektura ima obilježja kasnobaroknog klasicizma.
Chaspuzac
Šapizak je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Pij an Vele.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 521 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 53 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 869 metara (maksimalnoj 964 m, a minimalnoj 818 m).
Mustafa IV.
Mustafa IV
Kalinić
kalinić se može odnositi na:
Каленић
Каленић се може односити:
Dacula, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 4.442 stanovnika, što je 594 (15,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Cefuzonam
Cefuzonam je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 513,594 Da.
Taft, Louisiana
Taft je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 63.
Piainillo, Frosinone
Piainillo je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 134 m.
Wildberg (Schwarzwald)
Vildberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Kalv. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 9.974 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8235080.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kalv Vildberg se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Kalv. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 395 metara. Površina opštine iznosi 56,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.974 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 176 stanovnika/km².
Soli (Kilikija)
thumb|250 px|Geografska lokacija drevnog grada Soli na karti suvremene Turske. Crvena točka predstavlja današnji grad [[Mersin, od koga je Soli neznatno udaljen prema zapadu.]]
Dehalogenaza
Dehalogenaza ima više značenja.
Gospođinci
Istorija
Ratni vihor 1914. i 1941. godine nije zaobišao ni Gospođince, ni Gospođinčane. Iz tog vremena i danas se čuva u srpskoj pravoslavnoj crkvi barjak sa 98 pločica - imena dobrovoljaca iz I svetskog rata. Borba protiv fašističkog terora odnela je 71. žrtvu ovog malog bačkog sela.
Newark, Missouri
Njuark je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Gospođinci
Demografija
U naselju Gospođinci živi 3029 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,6 godina (37,4 kod muškaraca i 39,9 kod žena). U naselju ima 1293 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,01.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Karboksihemoglobin
thumb|right|Hem jedinica ljudskog karboksihemoglobina, prikazan je [[Metalni karbonil|karbonilni ligand u apičkoj poziciji, trans u odnosu na histidinski ostatak. ]] Karboksihemoglobin (COHb) je stabilni kompleks ugljen monoksida i hemoglobina, koji se formira u crvenim krvnim ćelijama pri udisanju ugljen monoksida, kao i usled gasa formiranog normalnim metabolizmom. Velike količine ovog kompleksa ometaju dostavu kiseonika u telu. Pušenje duvana (usled udisanja ugljen monoksida) povišava COHb u krvi na nivo nekoliko puta viši od normalne loncentracije.
Ugljen monoksid kao otrov
Ugljen monoksid se preferentno vezuje za hemoglobin u odnosu na kiseonik. Odnos afiniteta je aproksimativno 240:1. . Vezivanje je efektivno u toj meri da COHb ne oslobađa ugljen monoksid, i stoga hemoglobin nije dostupan za transport kiseonika iz pluća do ostatka tela.
U velikim količinama karboksihemoglobin uzrokuje smrt - fenomen medicinski poznat kao karboksihemoglobinemija ili trovanje ugljen monoksidom. U manjim količinama COHb dovodi do deprivacije kiseonika u telu, posledica čega je zamor, vrtoglavica i nesvestica.
Подгорина
Подгорина се налази источно од Подриња. Пружа се до река Тамнаве, Колубаре и Љига. Обухвата Ваљевску котлину и околне планине (Сувобор, Маљен, Повлен, Јабланик). Река Градац, десна притока Колубаре, одваја Лелићки крас на западу од Бачевачког краса на истоку. Центар Подгорине је Ваљево.
Облици рељефа
У рељефу Подгорине има свих крашких облика, изузев крашких поља, од којих је најпознатија Петничка пећина. Петничка пећина, дужине око 600 метара, представља систем подземинх канала у Бачевачком красу, југоисточно од Ваљева. Налази се у близини села Петнице, у коме је истоимена истраживачка станица за ваншколско образовање младих.
Bitka kod Utike (Najamnički rat)
Bitka kod Utike se odigrala oko godine 238. pne. za vrijeme najamničkog rata između kartaginskih snaga pod Hanonom Velikim na jednoj, i pobunjenih najamnika na drugoj strani. Pobunjenici, kojima su se priključili brojni libijski gradovi, su opsjedali grad Utika koji je ostao vjeran Kartagini. Kartagina je poslala Hanona da razbije opsadu, što je on i učinio, ali su pobunjenici odmah izvršili protivnapad, zauzeli i opljačkali Hanonov logor te prisilili njegovu vojsku da pronađe utočište iza zidina grada koga je namjeravala osloboditi. Hanonu je, međutim, u pomoć stigao dodatni kontingent na čelu s Hamilkarom Barkom koji je opsadu razbio po drugi put, i to trajno.
Голубац (разврставање)
Голубац може бити:
Bitka kod Utike (Najamnički rat)
Bitka nije riješila rat, ali je imala značajne političke posljedice za Kartaginu i Mediteran uopće, s obzirom da dotada uticajni Hanon izgubio svoj prestiž u korist Hamilkara, čija će porodica Barkidi - početi dominirati Kartaginom i znatno doprinijeti izbijanju drugog punskog rata.
Богатић (разврставање)
Богатић може бити:
AZO
AZO ima više značenja.
Dobitnici Porina 2010.
Porin je najuglednija diskografska nagrada u Republici Hrvatskoj. Ustanovljen je 1993. godine od Hrvatske diskografske udruge, Hrvatske glazbene unije, Hrvatskog društva skladatelja i Hrvatske radio televizije, a redovito se godišnje dodjeljuje od 1994. godine.
Popis dobitnika
Dobitnici diskografske nagrade Porin u 2010. godini. Porin je dodijeljen u 50 kategorija, a nagradu za životno djelo dobili su Stipica Kalogjera, Julije Njikoš i Mato Došen.
Murat V.
Murad V
Goran Milić
Goran Milić (Zagreb, 24. siječnja 1946.) je hrvatski novinar.
Karijera
Karijeru je započeo kao novinar na Televiziji Beograd, tj. na Radioteleviziji Beograd 1970. godine. Za tu kuću bio je i dopisnik iz New Yorka od 1980. do 1985. godine, a zatim i profesor novinarstva na Beogradskom sveučilištu od 1985. do 1988. godine. 1987. godine bio je predsjednik komisije za informiranje Univerzijade u Zagrebu. 1989. godine bio je glasnogovornik sastanka na vrhu Pokreta nesvrstanih zemalja u Beogradu. Od 29. listopada 1990. pa sve do 11. svibnja 1992. radio je kao urednik i voditelj televizijskog dnevnika Yutel. Odmah nakon obustave rada ove emisije 1992. godine, Milić postaje direktor novinskog centra ratne vlade BiH, te nakon toga i glasnogovornik olimpijske delegacije BiH u Barceloni.
Od 1997. godine radi na Hrvatskoj radioteleviziji, gdje je od 2002. bio urednik i voditelj emisije Brisani prostor, a od 2004. urednik i voditelj nedjeljnog izdanja informativne emisije Dnevnik.
Govornik je više stranih jezika poput engleskog, francuskog, španjolskog i talijanskog.
Winnenden
Vinenden je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Rems-Mur. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 27.543 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8119085.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rems-Mur Vinenden se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rems-Mur. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 292 metra. Površina opštine iznosi 28,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 27.543 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 982 stanovnika/km².
Prstoredi tonova na klarinetu
mini|desno|350px|Prsti leve i desne šake, njihova numeracija i upotreba pri sviranju klarineta.'' Svaki ton na klarinetu ima odgovarajući raspored prstiju, tzv. prstored ili prstomet pri sviranju.
Klarinet je oslonjen metalnom kukicom, koja se nalazi na njegovom donjem telu, o desni palac. Naredna tri prsta, jagodicama pokrivaju tri rupice, dok mali prst po potrebi pritiska dirke 2, 4, 1a i 3a (vidi slike desno i dole).
Peach Springs, Arizona
Peach Springs je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,090 stanovnika.
Prstoredi tonova na klarinetu
Palac leve ruke pokriva jedinu rupicu zadnje strane gornjeg tela klarineta, kao i duodecim ili registar dirku (12).
Naredna tri prsta jagodicama pokrivaju tri rupice, dok mali prst pritiska dirke 1, 3 i 2a (vidi slike desno i dole).
Prstoredi Bemovog francuskog sistema
Prikazani su prstoredi ili grif-tabele za klarinet Bemovog ''(francuskog) sistema u opsegu od malog e do g3.
1. Prikaz prstoreda tonova od malog e do g2: thumb|center|680px|Rasporedi tonova na klarinetu Bemovog (francuskog) sistema od malog e do g2.
2. Prikaz prstoreda tonova od g2 do g3:
thumb|center|680px|Rasporedi tonova na klarinetu Bemovog (francuskog) sistema od g2 do g3.
Bitka na Bagradi
Bitka na Bagradi je naziv za tri antičke bitke koje su se vodile kraj rijeke Bagrada (Bagradas) u blizini grada Utika u današnjem Tunisu:
Peeples Valley, Arizona
Peeples Valley je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 428 stanovnika.
Сабор
Сабор може бити:
734. pne.
thumb|Karta antičke Sirakuze
La Grange, Wyoming
La Grejndž je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 448, što je 116 (34,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Huntington Bay, New York
Hantington Bej je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Mahmut Bušatlija
Mahmut Bušatlija Buš (1915 — 1941), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Huntington Bay, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.425, što je 71 (-4,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lentini
Lentini (Lintini na sicilijnaski, Leontinoi, Leontini i Leontium kroz historiju) je gradić u provinciji Siracusa na jugoistoku italijanskog otoka Sicilija.
Historija
Drevni grad je osnovan pod nazivom Leontini (grčki: ) godine 729. pne. od strane kolonista iz Naksoa koji je sam bio halkidska kolonija osnovana pet godina ranije.
Mahmut Bušatlija
Biografija
Rođen je 17. februara 1915. godine u Bugojnu.
minijatura|Vođe [[Revolucionarni studentski pokret na Beogradskom univerzitetu|revolucionarnog studentskog pokreta (Beograd, 1936): Radivoje Radović, NN, Vjekoslav Crvlje, Milinko Kušić, NN, Dragoslav Dodić, Jelena Popović, Mahmut Bušatlija (pozadi), Muhamed Musić, Veljko Vlahović, NN, Ivo Lola Ribar, Rifat Burdžović.]]
Pre Drugog svetskog rata je studirao na Pravnom fakultetu u Beogradu. Bio je jedan od organizatora i rukovodilaca revolucionarnog studentskog pokreta na Beogradskom univerzitetu. Bio je član Uprave Udruženja bosanskohercegovačkih studenata „Petar Kočić“.
Član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) je od 1937. godine, a od 1939. je bio član rukovodstva Univerzitetskog komiteta KPJ.
Učesnik Narodnooslobodilačke borbe je od 1941. godine. Posle Majskog savetovanja CK KPJ, 1941. godine, rukovodio je Vojnom komisijom koja je bila formirana pri Pokrajinskom komitetu KPJ za Bosnu i Hercegovinu. U tom svojstvu bio je jedan organizatora priprema za oružani ustanak u Bosni i Hercegovini - obilazio je partijske organizacije u Bosanskoj krajini, centralnoj i istočnoj Bosni.
Krajem leta 1941. godine politički je delovao u istočnoj Bosni. Prilikom izvođenja jedne grupe ilegalaca, iz Tuzle u Majevički partizanski odred, 16. oktobra 1941. godine, Mahmut je upao u ustašku zasedu, kod Gornje Tuzle. U okršaju s ustašama bio je teško ranjen i zarobljen. Preminuo je sutradan 17. oktobra u tuzlanskoj bolnici.
Posle oslobođenja, njegovi posmrtni ostaci su sahranjeni u Grobnici narodnih heroja u spomen-parku Vraca, na planini Trebeviću, kod Sarajeva.
Ukazom Predsedništva Antifašističkog veća narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ), 26. jula 1945. godine, među prvim borcima Narodnooslobodilačke vojske, proglašen je za narodnog heroja.
Berméricourt
Bermerikur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Rems.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 122 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,01 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 85 metara.
Wiesloch
Visloh je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 54 opštinska središta okruga Rajn-Nekar. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 25.959 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8226098.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rajn-Nekar Visloh se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rajn-Nekar. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 130 metara. Površina opštine iznosi 30,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 25.959 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 858 stanovnika/km².
Berislav Nikpalj
Berislav Nikpalj (Zagreb, 28. prosinca 1928. - Biograd na Moru, 13. srpnja 1979.), hrvatski književnik, novinar, prevoditelj i nastavnik, jedan od osnivača Jutra poezije.
Case Chiarello, Padova
Case Chiarello je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Berislav Nikpalj
Književni recitali
Rođen je 1928, na dan Jesenjinove smrti 28. prosinca. Istoga je dana 1964. osnovao Tingl tangl. Tingl tangl je bio kulturni fenomen, mjesto za izražavanje slobodnog mišljenja i inicirao je književne recitale u gradu Zagrebu. Berislav Nikpalj ga je kasnije napustio da bi ipak u njemu proslavio svoj posljednji, 50. rođendan. Čak je na to slavlje ponio i vlastiti umjetnički portret tada još studenta, a danas akademskog slikara Roberta Budora. Pričaju da je pozvao i prijatelja hramonikaša i mnoge stare prijatelje.
Case Chiarello, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Berislav Nikpalj
Književni recitali
Iz zaborava je izvukao jednu fotografiju na kojoj pjesnik Tin Ujević izlazi iz gostionice Blato na uglu Gundulićeve i Masarykove ulice u Zagrebu i inicirao davanje pjesničkog obilježja krčmi u središtu grada. Kako je osnovao i Lojzekovu klet s obilježjem pjesnika Vjekoslava Majera, ondašnji tisak nazvao ga je «kraljem pjesničkih krčmi».
Književni rad
No pjesničke krčme nisu bile jedina posebnost Berislava Nikpalja. Objavio je desetak knjiga u vlastitoj naknadi i to vrlo teško jer je vječito bio u svađi s onima koji su mu mogli pomoći. No nije se predavao tako da je 1974. postao članom Društva književnika Hrvatske, na prijedlog njegova prijatelja Gustava Krkleca.
Knjigu Sile i obmane tiskanu 1968. kupio je i Miroslav Krleža i uputio pismo s riječima ohrabrenja. Zalagao se za pravednost i poštenje, kritizirao je i bio kritiziran. Miloš Crnjanski mu je pisao: «Udri, i ako ti je sablja kratka, priđi korak bliže!» Njegove polemike, posebno one s Igorom Mandićem u Oku, pratila je s nestrpljenjem tadašnja kulturna javnost.
Najbolji su mu eseji tiskani u beogradskim Književnim novinama i zagrebačkom Oku. Najzanimljivije od njegove ostavštine je mala knjiga, roman Dobro jutro Nataša, tiskana 1962. godine i odmah zabranjena. Sudski spisi bi vjerojatno danas otkrili razlog zabrani, no rijetkom sretniku koji bude imao priliku čitati ovaj bibliofilski raritet, uopće neće biti jasan. Da se ponovno objavi ova bi knjižica sigurno bila otkriće jer je prva kod nas pisana automatskim načinom (bez interpunkcije) i za ono vrijeme, vrlo slobodno.
Nastavnički rad
Bio je i nastavnik i profesor; završio je najprije Pedagošku akademiju, zatim Filozofski fakultet (hrvatski jezik i književnost, ruski jezik i književnost), a 1974. među prvima je diplomirao novinarstvo na Fakultetu političkih nauka. Bio je novinar i prevoditelj (sa slovenskog i makedonskog). Ostao je u lijepoj uspomeni mnogim učenicima V. gimnazije i Farmaceutske škole u Varšavskoj ulici u Zagrebu zbog posebnog pristupa nastavi hrvatskog jezika i zanosnih predavanja.
Novinarski rad
Radio je kao novinar u nekadašnjem Narodnom listu i Narodnom sportu, a posljednjih godina života bio je lektor-urednik u Vjesniku Ine. Pisao je o slikarima, kiparima, o glazbi, zavlačio se u kanalizaciju (njegova inicijativa!) s kolegama novinarima, razgovarao s naftašima na bušotinama, pisao putopise.
Domagoj Novokmet
Domagoj Novokmet (Zagreb, 22. ožujka 1977.) hrvatski je televizijski novinar, scenarist i voditelj.
Životopis
Najstariji je od trojice braće. U početku zaljubljen u informatiku i matematiku, Novokmet godine 1994., dok je još pohađao XV. gimnaziju u Zagrebu, počinje raditi na televiziji postavši voditeljem Briljanteena, emisije za mlade koju ne napušta od prve emisije do kraja 6. sezone. Nakon toga vodi dječju emisiju Dizalica. Uz to što je u navedenim emisijama bio scenarist, radio je scenarije i za druge TV emisije HRT-a, uključujući i Doru.
Novokmet je hrvatskoj javnosti najpoznatiji kao višegodišnji (od 2004.) voditelj popularne TV emisije Dobro jutro, Hrvatska.
Godine 2005. Novokmet se pojavio u jednoj epizodi TV serije "Bitange i princeze". Diplomirao je ekonomiju na Ekonomskom fakultetu u Zagrebu. Član je HND-a, Hrvatskog društva filmskih djelatnika i Volonterskog centra Zagreb, u kojem je u dva mandata bio i član Upravnog obora.
Božanska štovateljica Amuna
Božanska štovateljica Amuna je druga po redu titula koja se u Drevnom Egiptu koristila za vrhovnu svećenicu glavnog božanstva Amuna.
Titula potječe od prethodne titule - Božja supruga Amuna - koja je nastala u doba Desete dinastije, a od Osamnaeste dinastije stekla određen politički značaj, s obzirom da ju je dobivala kći Vrhovnog svećenika Amuna u Tebi, tadašnjoj egipatskoj prijestolnici. Ta je titula, međutim, ukinuta u doba Ehnatonovog vjerskog prevrata, ali je vraćena u doba Dvadeseta dinastija Egipta|Dvadesete dinastije, kada ju je prva dobila Aset, kći faraona Ramzesa VI. Aset je, također dobila i prvu titulu Božanske štovateljice.
Aset je na toj dužnosti bila od 1145. do 1137. pne. i nikada se nije udavala. Zbog toga neki egiptolozi drže da je izraz Božja štovateljica vezan s celibatom i da odatle potječe kasniji običaj prema kome je svaka Božja štovateljica "usvajala" kći budućeg faraona kako bi osigurala što uredniji prijenos vlasti.
Dužnost Božanske štovateljice je, s obzirom na ekonomsku važnost svećenstva u Tebi, sa sobom počela donositi i političku moć, a to je posebno došlo do izražaja pred kraj Trećeg prijelaznog perioda i u Kasnom periodu Drevnog Egipta.
Tako je Shepenupet I, kći libijskog faraona Osorkona III imenovana za Božansku štovateljicu. Kada je nubijski vladar Kashta počeo sticati politički utjecaj u Egiptu, natjerao je Shepenupet da kao svoju nasljednicu usvoji njegovu kći Amenirdis I, a koja je kasnije raskošno sahranjena u Medinet-Habu.
Vijek kasnije su saiski vladari iz Dvadeset šeste dinastije istjerali Nubijce iz Tebe i prisilili nubijske Božje štovateljice da za svoje nasljednice izaberu njihove kćeri. Tada se središte političke moći u Egiptu pomaklo iz Tebe na sjever, ali je faraonima bilo važno da održe utjecaj na vjersko središte i bivšu prijestolnicu, pa im je u tu svrhu koristila institucija Božje štovateljice. Ceremonija usvajanja je bila izuzetno spektakularna i trebala simbolički potvrditi veze između svjetovne i vjerske vlasti.
Cerlapirdin
Cerlapirdin je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 409,501 Da.
Condé-sur-l'Escaut
Konde sir l'Esko (, doslovno "Konde na Eskou"}) je grad u Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever. Smešten je na ušću reke En u Esko na granici sa Belgijom, te se nalazi oko 90 km južno od Brisela. Osnovan u rimsko doba kao vojni logor, zbog svoje strategijske važnosti je kroz istoriju često menjao gospodare pre nego što je došao pod vlast Francuske Najmegenskim mirom 1679. Poznati inženjer Voban je posle toga tamo sagradio veliku tvrđavu, koja je 1793. godine pala nakon opsade na početku Francuskih revolucionarnih ratova. Stanovništvo se tradicionalno bavilo iskopavanjem ugljena u obližnjim rudnicima, od kojih je većina zatvorena početkom 1980-ih.
Wiggins, Colorado
Vigins je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Condé-sur-l'Escaut
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 11.289, a gustina naseljenosti je iznosila 614 stanovnika/km².
Mahir Bureković
Mahir Bureković je bosanskohercegovački pjevač rodom iz Janjića kraj Zenice, čiji opus uglavnom čine sevdalinke.
Acetogenin
thumb|right|Hemijska struktura [[anonacina]] Acetogenini su klasa poliketidnih prirodnih proizvoda prisutnih u biljkama familije Annonaceae. Oni imaju karakteristične linearne, 32- ili 34-ugljenika duge, lance koji sadrže kiseonične funkcionalne grupe, uključujući hidroksilnu, ketonsku, epoksidnu, tetrahidrofuransku i tetrahidropiransku. Oni se često završavaju sa laktonom ili butenolidom. Preko 400 članova ove familije jedinjenja je izolovano iz 51 vrste biljaka.
Wiggins, Colorado
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 893, što je 55 (6,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hrišćanska crkva
Crkva ( [ekklēsiā] — „skupština“ ) predstavlja zajednicu hrišćana, ljudi koji dele istu religiju i verovanja. Teološka disciplina koja se bavi crkvom naziva se eklesiologija.
Poimanje crkve se danas prilično razlikuje u okviru različitih hrišćanskih tradicija, kao što su katoličanstvo, pravoslavlje i protestantizam. U prvim vekovima kršćanstva je bilo sukobljeno ortodoksno poimanje crkve, kao hijerarhijski ustrojene univerzalne zajednice podređene biskupima, i gnostičko, kao istinsko bratstvo duhovnih ljudi, koji poseduju gnozu.
U ranom hrišćanstvu je ideja o crkvi u savremenom smislu bila sasvim tuđa. Tek tokom historijskog razvitka crkva poprima hijerarhijsku organizaciju, i postaje sveta institucija, više od pukog zbroja njenih članova. Kasnije, Crkva posreduje u spasenju, vjernici su njena djeca i samo kroz nju čovjek može postići sigurnost i blaženstvo.
Pejgels smatra da održanje hrišćanske tradicije dugujemo organizacijskoj i teološkoj strukturi koju je razvila crkva, i da se glavne religijske dogme (vera u jednog Boga, Hristovu muku i vaskrsenje, »svetu, univerzalnu i apostolsku crkvu«) podudaraju sa političkim pitanjima u razvoju hrišćanske ortodoksije.
Reč crkva se takođe koristi i za verske građevine u kojima se okupljaju vernici.
Pojam
Reč ekklesia, veoma poznata u antičkoj grčkoj književnosti, označava javno i u redovnim vremenskim razmacima sazivano sabranje građana jednog grada, s ciljem donošenja ozbiljnih odluka (npr. saziv skupštine koji srećemo u Solonovom zakoniku). Suštinska razlika pojma ekklesia u hrišćanskoj upotrebi je teološka. Reč crkva prati pridev: „crkva Božija“ ili „Hristova“, koji izražava da je izvor pravednosti ne samo sabranje (crkva), već Hrist, odnosno Bog. Ovo donosi suštinsku promenu u grčki smisao crkve: od demokratskog se pretvara u teokratski. Konkretna forma crkve je bilo sabranje radi vršenja evharistije.
Zizjulas smatra da su politički običaji grčke demokratije uticali na organizaciju rane Crkve. Prva organizacija Crkve u Jerusalimu posle smrti Isusa odvija po uzoru na helenske obrasce. Izbor Matije kao dvanaestog apostola umesto Jude vrši se na osnovu žreba, na isti način na koji to predviđa atinski zakonik, kako navodi Aristotel: od jednog broja kandidata (u slučaju prve Crkve dva kandidata su bili Just i Matija) odabira se žrebom jedan. Neki proučavaoci smatraju da se način izvođenja hrišćanskog sabora ni po čemu ne razlikuje od ustavnog procesa političkih sabranja u antičkoj Grčkoj.
Rano kršćanstvo
175px|right|thumb|Procesija kroz katakombe sv. Kaliksta u Rimu.
Rana Crkva je verovala da je ona ikona Carstva Božijeg u svome vremenu. U prvom stoljeću su kršćanske zajednice bile izgrađene na nezavisnosti i slobodi svakog pojedinca. Njemački povjesničar Hans von Schubert govori o nepostojanju crkvene organizacije u 1. vijeku, kada je prvobitna kršćanska zajednica bila povezana samo "zajedničkom vezom vjere, nade i ljubavi." Budući da su prvi kršćani osjećali da su hodočasnici i stranci na Zemlji, nije bilo potrebe za stalnim ustanovama.
Apostol Pavle u svojim poslanicama, koje predstavljaju najdrevnije postojeće tekstove crkvene istorije, svaki put kada koristi termin „crkva“ za oblasti šire od jednog grada (npr. Makedonija, Judeja itd.) se služi množinom (crkve Makedonije, crkve Judeje itd.). Kada se, međutim, izraz „crkva“ odnosi na jedan grad, tada se konstantno upotrebljava jednina (crkva Soluna ili ona koja „obitava“ u Korintu itd.). Crkva kao organizovana zajednica za osnovu geografski ima grad. Crkva kao organizovana zajednica je od nastanka bila lokalna Crkva. Razne lokalne Crkve nalazile su se u konstantnoj vezi preko poslanika, prepiske (kasnije i putem sabora), ali je u osnovi svaka lokalna Crkva bila samoupravna.
Tokom 1. veka su u hrišćanskim zajednicama važnu ulogu imaju apostoli i učitelji, a naročito proroci. Izvorno su ranohrišćanske crkve bile "harizmatičke zajednice" (Ehrman). Verovalo se da je svakom članu zajednice dodeljen "dar" Duha (harizma) kako bi pomogao zajednici: postojali su darovi poučavanja, upravljanja, milostinje, lečenja, prorokovanja, itd. Ali, kako su očekivanja skorašnjeg kraja sveta počela da blede, postalo je jasno da mora postojati stroža crkvena struktura, posebno ako je crkva trebalo da postoji dugoročno.
Vremenom, Crkve su počele da imenuju vođe koje će donositi odluke, počela su da se uobličavaju pravila o životu zajednice, upražnjavanju rituala, obučavanju novih članova, itd. Često su se hrišćani okupljali u kućama imućnijih članova, koji su postajali prvi lideri crkve. Počela su da nastaju i pisana pravila kako crkva treba da bude uređena. Prvo poznato crkveno pravilo, Učenje apostola, napisano je oko 100. godine.
Krajem 2. veka, pravoverni hrišćani su počeli da određuju objektivne kriterijume za pripadanje crkvi. Svako ko je ispovedao veru, prihvatao obred krštenja, učestvovao u bogosluženju, i pokoravao se sveštenstvu, bio je prihvaćen kao hrišćanin. Biskupi su iz toga isključivali one koji su stavljali u pitanje ma koji od tri elementa ovog sistema: doktrinu, obred i svešteničku hijerarhiju — a gnostici su osporavali sva tri.
Da bi ujedinili različite crkve razbacane po svetu u jedinstvenu organizaciju, biskupi su odbacili "elitističke" kriterijume za članstvo u crkvi, kao što su procenjivanje kandidata na osnovu duhovne zrelosti ili svetosti. Da bi postala katolička (opšta), crkva je odbacila sve oblike elitizma u nameri da obuhvati što veći broj vernika. U tom nastojanju, njene vođe su stvorile okvir u koji su ulazili doktrina, obred i politička struktura, što se pokazalo kao "zadivljujuće efikasan sistem organizacije".
U početku nije crkva bila ta koja je mogla oprostiti grijehe već sam Bog. Kasnije je uvedeno pravilo "Extra ecclesiam nulla salus" (izvan crkve nema spasenja); te jedino crkva može ponuditi zaštitu protiv bilo kojeg gubitka milosti.
Srednji vijek
U srednjem veku, Crkvi je bila ideološki stub feudalne vlasti, najveći zemljoposednik u Evropi i jedna od institucija najdogovornijih za eksploataciju seljaštva. Do XI veka, crkva je postala despotska sila, koja je svoje navodno božansko namesništvo koristila da bi vladala gvozdenom pesnicom i punila svoje riznice pomoću bezbrojnih oblika iznuđivanja. Prodaja oprosta, indulgencija i crvenih položaja, kao i iznošenje svih sakramenata na tržište, bili su uobičajene prakse, od pape do poslednjeg seoskog sveštenika. Korupcija sveštenstva je bila uobičajena u celom hrišćanskom svetu. Sveštenici više nisu sahranjivali preminule, krstili ili davali razrešenja od greha, bez određene nadoknade. Čak je i pričešće postalo predmet cenjkanja, a „ako bi neka nepravdena cena bila odbijena, neposlušni vernik bi bio ekskomuniciran, tako da bi za pomilovanje morao da plati dodatnu sumu, pored one prvobitno tražene“.
Rana ortodoksna shvatanja
Pravoverni hrišćani su tvrdili kako je čoveku, da bi pristupio Bogu, neophodna opšta crkva, bez koje bili izgubljeni (»izvan crkve nema spasenja«). Pripadnost crkvi se, pre svega, ogledala u poslušnosti prema biskupima, koji su smatrani naslednicima apostola.
Ignatije
thumb|[[Gozba ljubavi (agape), rana freska iz rimskih katakombi.]] Ignatije, antiohijski biskup, svoju definiciju crkve zasniva na podređenosti biskupu:
Ignacije tvrdi da izvan crkvene hijerarhije »nema ničeg što se može nazvati crkvom«.
Irenej
Irenej, lionski biskup, kaže da je jedina prava crkva ona koja svugde »održava isti oblik crkvenog ustrojstva«. Samo opšta crkva nudi »potpun sistem doktrine«. Izvan te crkve nema spasenja: »ona je ulaz u život; svi drugi su lopovi i pljačkaši«. Svi koji odbacuju hrišćansku hijerarhiju su »lažne osobe, zli zavodnici i hipokriti«, koji »govore mnoštvu o onima u crkvi koje oni nazivaju katolicima ili eklezijasticima.«
Irenej naziva Crkvu »velikim i slavnim tijelom Kristovim« u koje idu i starozavjetni proroci, jer su i oni bili udovi Kristovi. Kao što se, preko naših udova iskazuje djelovanje tijela, ali se lik cijeloga čovjeka ne pokazuje preko jednoga uda nego preko svih, isto tako su i proroci svi unaprijed oslikavali Hrista. Ovo tijelo Kristovo neki, koji »nemaju ljubavi Božje i gledaju na vlastitu korist, a ne na jedinstvo Crkve«, cijepaju, razdjeljuju, ubijaju; »govore o miru a prave rat«, dok u stvari »od njih ne može doći nikakva tako velika reforma kolika je šteta od raskola«.