cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Case Geri, Pistoia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 598 m.
Kšanje
Prirodni uslovi
Mesna klima je umerenokontinentalna.
Stanovništvo
Prema podacima iz 1900. godine selo je imalo oko 420 stanovnika.
Kšanje je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 48 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
El Cantarito, Tempoal
El Cantarito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 468 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
Врхпоље
Врхпоље је насеље у Србији у општини Љубовија у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 919 становника.
Демографија
У насељу Врхпоље живи 765 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,8 година (38,2 код мушкараца и 41,7 код жена). У насељу има 316 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,12.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Marko Vipsanije Agripa
Marko Vipsanije Agripa (latinski Marcus Vipsanius Agrippa; 63. pne. - 12. pne.), rimski državnik i vojskovođa, jedan od najznamenitijih ljudi Augustova vremena i njegov zet. Najpoznatiji je po pobjedi protiv snaga Marka Antonija i Kleopatre u pomorskoj bitci kod Akcija.
Agripa je bio iz skromnog roda. Imao je jednako godina kao i Oktavijan (kao što su onda zvali cara) te je studirao s njim u Apoloniji kada su stigle vijesti o ubojstvu Julija Cezara (44. pne.). Po njegovom savjetu Oktavijan je odmah krenuo u Rim. Agripa je odigrao istaknutu ulogu u ratu protiv Lucija Antonija i Fulvije, odnosno brata i žene Marka Antonija, koji je završio osvajanjem Peruzije (40. pne.). Dvije godine kasnije ugušio je ustanak Akvitanaca u Galiji i prešao je Rajnu da kazni provale Germana. Na svojem povratku odbio je proslaviti trijumf ali je prihvatio službu konzula 37. pne.
thumb|168px|left|Marko Vipsanije Agripa
U to je vrijeme Seksto Pompej, s kojim je rat bio neizbježan, zapovijedao morem na obalama Italije. Kako bi ga pobijedio, Agripa je prvo trebao osigurati luke za svoje brodovlje. To je postigao presjekavši kopnene veze koje su odvojile Lacus Lucrinus od mora te stvorivši vanjsku luku. Unutrašnju luku je također stvorio povezujući jezero Avernus s Lucrinusom (Dio Cassius xlviii. 49; Plinije, Nat. Hist. xxxvi. 24). Agripa je otprilike tada oženio Pomponiju, kćer Ciceronova prijatelja Tita Pomponija Atika. Čim je imenovan vrhovnim pomorskim zapovjednikom, započeo je s obukom svoje posade sve dok nije bio spreman suočiti se s Pompejevom mornaricom. 36. pne. je pobijedio kod Mila i Nauloha nakon čega je primio čast pomorskog vijenca za svoju službu. Kada je izabran za edila 33. pne. označio je razdoblje svoje službe stvarajući velike doprinose u gradu Rimu, obnavljajući i gradeći akvedukte, povećujući i čisteći Cloacu Maximu, gradeći kupališta i trijemove te zasađujući vrtove. Također je dao poticaj javnim izložbama umjetnina. Carevo hvalisanje da je preuzeo grad od cigli, a ostavio ga u mramoru ("marmoream se relinquere, quam latericiam accepisset", Svetonije, Augustov život 29) zapravo s velikom ispravnošću može izreći Agripa.
Kada je izbio rat s Antonijem opet je pozvan da preuzme zapovjedništvo nad mornaricom. Pobjeda kod Akcija (31. pne.), kojom je Oktavijan postao gospodar Rima i svjetskog carstva, uglavnom je Agripina zasluga. Oktavijan mu je u znak zahvalnosti ponudio ruku svoje nećakinje Marcele (28. pne.). To bi značilo da je njegova prva supruga Pomponija ili umrla ili se razvela. Agripa je 27. pne. po treći put izabran za konzula, a iste godine je i senat dodijelio Oktavijanu carski naslov Augustus ("Preuzvišeni").
Vjerojatno u spomen bitke kod Akcija Agripa je sagradio i posvetio zgradu koja je prethodila Hadrijanovu Panteonu u Rimu koji je ostao sačuvan. Natpis na kasnijoj zgradi koja je sagrađena oko 125 sadrži tekst natpisa s Agripine zgrade iz vremena njegova trećega konzulovanja. Godine koje su slijedile nakon svojega trećeg konzulovanja, Agripa je proveo u Galiji reformirajući provincijalnu administraciju i porezni sustav, a uz to je sagradio učinkoviti sustav cesta i akvedukta, čiji se sjajan primjer može vidjeti blizu današnjega Nimesa. Hadrijanov [[Panteon (Rim)|Panteon|thumb]]
Čini se da je Agripino prijateljstvo s Augustom bilo zamračeno zavišću njegova šurjaka Marcela, kojeg su vjerojatno podbadale intrige Livije, druge Augustove žene, koja se bojala Agripinog utjecaja na njezina muža. Rezultat tome bio je Agripin odlazak iz Rima, navodno da preuzme upravljanje nad Sirijom. To je bila vrsta časnoga progonstva, ali zapravo je Agripa samo poslao svojeg poslanika na istok, dok je on sam ostao na Lezbosu. Nakon Marcelove smrti, koja se dogodila za manje od godinu dana, u Rim ga je pozvao August koji je shvatio da mu trebaju njegove usluge.
Govori se da je Mecenat savjetovao Augustu da priveže Agripu još bliže sebi tako da ga učini svojim zetom. U skladu s time August je nagovorio Agripu da se razvede od Marcele i oženi njegovom kćeri Julijom (21. pne.) koja je bila Marcelova udovica i jednako glasovita po svojoj ljepoti i sposobnostima kao i po svojoj besramnoj razuzdanosti. Agripi je povjereno 19. pne. gušenje ustanka Kantabrijaca u Španjolskoj. Po drugi put je imenovan upraviteljem Sirije (17. pne.) gdje je njegova pravedna i mudra administracija zadobila poštivanje i dobru volju stanovništva provincije, posebice Hebreja. Agripa je također ponovno uspostavio rimsku kontrolu nad Kimerijskim Hersonezom (današnji Krim) tijekom svojega upravljanja. Njegova zadnja javna služba bio je početak osvajanja područja gornjega Dunava, koje će kasnije postati rimskom provincijom Panonijom (13. pne.). Umro je u ožujku u Campaniji u svojoj pedeset i prvoj godini. August je u njegovu uspomenu priredio veličanstven pogreb.
Osim što je bio vojskovođa, Agripa je bio poznat kao pisac, posebice o geografiji. Pod njegovim nadzorom ostvarena je Cezarova zamisao o potpunoj izmjeri carstva. Od priručnih sredstava napravio je okruglu kartu svijeta (Orbis pictus) koju je August urezao u mramor i nakon toga je smještena u kolonade koje je izgradila njegova sestra Polla. Uz njegove rukopise nalazila se i autobiografija koja se izgubila. Agripa je imao nekoliko djece; s Pomponijom kćer Vipsaniju koja je postala prva žena cara Tiberija; s Klaudijom Marcelom kćer Vipsaniju Marcelu; s Julijom Cezaris tri sina Gaja Cezara, Lucija Cezara i Agripu Postumusa i dvije kćeri Agripinu stariju, kasnije Germanikovu ženu, i Vipsaniju Juliju, koja se udala za Lucija Emilija Paula.
Po jednoj legendi, Lovran, gradić na Kvarneru, je nastao kada je Marko Vispanije Agripa na mjestu današnjega Lovrana izgradio svoju ljetnu rezidenciju vilu rusticu.
El Grullo, Tlaxco
El Grullo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tlaxco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2550 m.
Polšeče
Polšeče je naselje u slovenskoj Općini Bloki. Polšeče se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 9 stanovnika.
Potarje
Potarje je naselje u slovenskoj Općini Tržiču. Potarje se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 65 stanovnika.
Haution
Otion je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Verven.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 153 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 127 metara (maksimalnoj 199 m, a minimalnoj 130 m).
Russiaville, Indiana
Rašanvil je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Schierano, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 384 m.
Elegijski distih
Elegijski distih jeste strofa sastavljena od dva stiha (δίς = "dvaput"), od kojih je prvi daktilski heksametar, a drugi je pentametar. To je jedna od najstarijih antičkih strofa, koja je u grčkoj književnosti poznata još iz 7. veka pne., odakle su je kasnije preuzeli rimski pesnici.
Historija
U grčkoj književnosti elegijski se distih pojavljuje u elegiji, po kojoj je i dobio ime, a koja je obrađivala vrlo različite teme, od ratničke elegije Kalinove i Tirtejeve, preko političke elegije Solonove, do egzistencijalne tematike koju u svojim elegijama obrađuju Mimnermo i Teognid. No, elegijski je distih upotrebljavan i u drugim žanrovima, pa se nalazi u Arhilohovoj jampskoj invektivi, ali i na epitafima, stihovanim natpisima i, uopšte, u epigramima. Ova je strofa bila često korišćena u helenističkoj poeziji, npr. u Kalimahovom najpoznatijem delu Uzroci.
U rimsku književnost elegijski je distih uveć već Enije, a usavršili su ga Katul, Tibul, Propercije i Ovidije. Naročito se Tibul smatrao majstorom elegijskog distiha, pa se u njegovim pentametrima često sreću unutrašnje rime. Ovidije se, pak, trudio da mu da svaki distih istovremeno bude i jedna smisaona celina. Marcijal je svoje epigrame takođe napisao u ovoj strofi.
Struktura
Elegijski se distih sastoji od heksametra i tzv. pentametra. Deo heksametra koji teče do cezure nakon pete polu stope (grč. τομὴ πενθημιμερής, lat. caesura semiquinaria) nazivao se ἡμιεπές, tj. "polovina epskog [stiha]". Spajanjem dva takva polustiha nastao je ovaj metrički oblik:
– U U | – U U | – || – U U | – U U | –
Taj se stih isprva zvao ἐλεγεῖον, jer se upotrebljavao u tužaljkama za pokojnicima (ὁ ἔλεγος), a kasnije je nazvan pentametrom. Ovaj naziv ne odgovara pravom stanju stvari, jer se taj stih zapravo ne sastoji od pet stopa, nego od dva puta po dve i pol stope.
U pentametru je poslednji slog prvog hemiepa uvek dug, pa se njima završava i reč. Osim toga, mogu se u prvom hemiepu svaka dva sloga zameniti jednim dugim, tj. daktili se mogu zameniti spondejima, dok u drugom hemiepu do takve zamene nikada ne dolazi.
Ceo elegijski distih ima ovakvu shemu:
– UU | – UU | – UU | – UU | – UU | – UU – UU | – UU | – || – UU | – UU | –
U rimskoj se poeziji izbegavala jednosložna reč na mestu koja prethodi cezuri u pentametru, osim ako joj ne sledi druga jednosložna reč ili reč koja se sastoji od dva kratka sloga. Obično je poslednji slog u pentametru bio po prirodi dug. Ovidije obično završava taj stih dvosložnom reči, mada su raniji elegičari kao poslednju u stihu dozvoljavali i reč od pet slogova.
Primeri
Poznati natpis u Termopilima, koji je sastavio Simonid Kejanin, a zabeležio ga Herodot, glasi:
ὦ ξεῖν', ἀγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ὅτι τῇδε κείμεθα τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι.
Njegova metrička shema izgleda ovako:
– – | – – | – U U | – U U || – U U | – U – UU | – – | – || – U U | – U U | –
Na latinski je taj distih Ciceron preveo ovako: Dic, hospes, Spartae nos t(e) hic vidisse iacentis, dum sanctis patriae legibus obsequimur.
U latinskom prevodu metrička shema ovog distiha izgleda ovako:
– U U | – – | – – | – – | – – | – – – – | – U U | – || – U U | – U U | –
Stranče, javi Spartancima nas da si video ovde kako nas prekriva smrt, zakone štujemo svi.
El Puente Colgante, San Pedro
El Puente Colgante je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Pedro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1105 m.
Železnik
Železnik je naselje u gradu Beogradu, na opštini Čukarica. Po podacima iz 2002, Železnik je imao 20.851 stanovnika.
Nalazi u centralnom delu opštine Čukarica, na oko 12 kilometara jugozapadno od centra Beograda. Kroz njega protiču Železnička (Sremačka) reka i Čitački potok.
Novi Železnik
Potpuno novo naselje sagrađeno istočno od fabrike Ivo Lola Ribar, na severozapadu Železnika. Raspored ulica je pravougaon, za razliku od sela. Ovde postoji dom zdravlja, pošta, pijaca i trgovinska zona. Na istoku je stadion FK Železnik Beograd.
Privreda
Industrija Ivo Lola Ribar, koja se specijalizovala za izradu velikih mašina, i dalje predstavlja najznačajniju privrednu granu u Železniku. Zbog ove industrije u Železniku postoji škola za mašinstvo i metalurgiju.
Železnik ima železničku stanicu u blizini železničkog čvora Makiš.
Stari vek
Naselje Železnik je jedno od najstarijih u okolini Beograda. Najstarija ljudska naseobina koja se nalazila u ataru današnjeg Železnika može se datovati u 2. ili 3. vek nove ere, pošto je prilikom izgradnje fabrike „Ivo Lola Ribar“ na lokalitetu Kalemi pronađen rimski sarkofag.
Srednji vek
Istorija Železnika u periodu od 3. do 15. veka se za sada može samo generalno rekonstruisati uz istoriju Beograda. Iako je prvi pisani pomen o selu tek iz 1528. godine, na osnovu materijalnih ostataka, toponima i pronađenog starog novca, može se reći da je u ataru današnjeg sela postojala naseobina od 13 veka, a da su je naizmenično naseljavali Mađari i Srbi. Železnik se posle pada Srbije pod osmansku vlast 1459. godine nalazio na samoj granici između ugarskog Beograda i turskog Žrnova na Avali, praktično na ničijoj zemlji, sve do 1521. godine kada je Sulejman I osvojio Beograd. U katastarskim popisima Beograda i okoline iѕ 1528. godine nalazi se i selo Suhi Železnik, predak današnjeg Železnika. Suhi Železnik je zauzimao prostor od Čukarice, preko Makiša, do Ostružnice i graničio se sa livadom Makiš na obali reke Save, a sa druge strane su bila sela Drenjska i Donja Ostružnica, dok je samo selo bilo verovatno na uzvišenijem mestu uz današnju ulicu Ivo Lole Ribara.
Novi vek
U periodu austrijske vladavine (1717-1739) opet se u pisanim dokumentima pominje selo Železnik. Najznačajniji podatak nalazimo u izveštaju egzarha Maksima Ratkovića iz 1733. godine, u kom se pominje selo Železnik i crkva koja je sagrađena godinu dana ranije.
Iz Tursko-austrijskog rata (1788-1791) ostala je zapamćena bitka u kojoj je odred „frajkora“ pod vođstvom kapetana Radiča Petrovića i Vlajka Stojkovića (najverovatnije žarkovačkog kneza) razbio Turke kod Kučuk-Huseinove vodenice, u blizini Železnika, gde su Srbi posekli 40 turskih glava.
Organizatori i vođe Prvog srpskog ustanka u Železniku bili su braća Arsenije i Đorđe Milovanović Guzonja koji su u to vreme bili jedni od čuvenijih ljudi u okolini Beograda. Đorđe je učestvovao u svim pripremama za ustanak, na Ostružničkoj skupštini 1804. godine i na pregovorima sa dahijama kod austrijskog generala Ženeja. Najveći pokazatelj koliko je poverenja Karađorđe imao u njega, jeste njegovo imenovanje za nadziratelja grada beogradskog. U službi je ostao da 21. septembra 1813. godine. Za vreme boravljenja u Beogradu, ozidao je na Dorćolu jednu lepu česmu, koja se zvala Guzonjina češma. Đorđe Milovanović je poginuo 1817. godine na Rudniku (smatra se da je likvidiran po nalogu kneza Miloša).
Ustanici iz Železnika i Ostružnice su takođe uzeli učešće u Drugom srpskom ustanku i okupljali su se u vojsku kapetana Nikole Stankovića iz Ostružnice, a logor im se nalazio u neposrednoj blizini Železnika. Zadatak im je bio da paze na kretanje Turaka iz Beograda i na Obrenovac. Ustanici iz Železnika i Ostružnice učestvovali su u oslobađanju Paleža (Obrenovca) zajedno sa ustanicima kneza Miloša i Jovice Milutinovića.
Železnik u Srbiji
Administrativnom podelom Železnik je u Miloševoj Srbiji ostao u sastavu Beogradske nahije i Posavske knežine sve do 1830. godine. Sretenjskim ustavom iz 1835. godine i novom administrativnom podelom, Železnik je pripao Posavskom srezu, a novom podelom iz 1856. godine pripao je srezu Vračarskom. Kao veće selo u srezu Železnik je imao svoju opštinu od 1839/40. godine, izuzev u dva navrata krajem 19. veka, kada je odlukom ministra unutrašnjih poslova ukinuta Železnička opština i formirana jedinstvena Žarkovačka, sastavljena od tri sela: Žarkovo, Železnik i Kneževac.
Meštani Železnika su takođe bili učesnici Srpsko-turskog rata. Niš i Vranje su oslobodili borci iz Šumadijskog korpusa u kojem je bilo i dosta vojnika iz Železnika i okolnih mesta, pod komandom generala Jovana Belimarkovića.
Selo Železnik dalo je 214 žrtava u Balkanskim ratovima i Prvom svetskom ratu. U periodu od oktobra 1915. do 1918. godine Železnik je bio pod austrijskom okupacijom, a prilikom prvog upada Austijanaca u Železnik u novembru 1914. godine u zarobljeništvo je odvedeno skoro sve muško što se zateklo u selu. Od njih 124 samo se tridesetak vratilo iz zarobljeništva. Najviše ih je bilo internirano u logor Nežider i nešto manje u Nedmeđer i još neke logore u Austriji i Nemačkoj. Svim poginulim borcima i žrtvama rata, 1919. godine podignut je spomenik u porti železničke crkve Svetog kralja Stefana Dečanskog.
Železnik je po drugi put bio okupiran 1941. godine od strane fašističke Nemačke. Okupacija je trajala do oslobođenja u oktobru 1944. godine kojeg su donele partizanske jedinice i Crvena armija. U ovom ratu Železnik je dao 53 žrtve iz redova NOB-a, 17 iz Ravnogorskog pokreta, jednog u vojsci Kraljevine Jugoslavije, dok su 4 meštana streljana nakon završetka rata.
U ratu u bivšoj Jugoslaviji 1991-1995. godine koji je vodio na prostoru bivše SFRJ i za vreme vazdušnih udara NATO snaga na SR Jugoslaviju 1999. poginulo je osmoro stanovnika.
Czchów
Geografske karakteristike
Czchów leži na lijevoj obali rijeke Dunajec, u Sandomirskoj kotlini, udaljen 12 km jugoistočno od Tarnówa i 65 od Krakova.
Historija
Po svemu sudeći Czchów je nastao kao utvrda Velikomoravske Kneževine na brdu Grodzisko.
Prvi put je dokumentiran 1215. kao parohija osnovana u 12. vijeku. Za srednjeg vijeka zvan je Alba Ecclesia ili Weyskirche.
Za vladavine Prvog svjetskog rata podignuti su bedemi oko grada, a 1355. dobio je i status grada po Magdeburškom pravu. Kralj Jagelo - 1433. dodjelio mu je pravo da organizira sajam, a Kazimir IV proširio je to pravo za još jedan sajam. Kako se nalazio na tada važnom putu za Ugarsku postao je važno trgovište, sa sudom, školom i bolnicom, a od kraja 16. vijeka i vodovodom.
Za Prve podjele Poljske - 1772. postao je dio austrijske Malopoljske.
Iako je 1867. povezan željeznicom, sve je više zaostajao pa je nakon poljske nezavisnosti -1928. Czchów izgubio status grada. Nakon velike poplave 1934. donesena je odluka o izgradnji retencijskog jezera Czczowski, koje je dovršeno 1949.
Czchów je ponovno dobio status grada 2000.
Sofija Perić Nešić
Sofija Perić Nešić (Tomaševac, 14. mart 1906 — Beograd, 15. jun 1986) je bila jugoslovenska i srpska pozorišna, filmska i televizijska glumica.
Marzio, Varese
Marzio je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 290 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 730 m.
Drop-in centar
Drop-in centar je uslužna agencija za mentalno oboljele, beskućnike, tinejdžere i druge populacijske skupine koja nudi mjesto gdje ljudi mogu dobiti hranu i druge usluge. Drop-in centar za mentalno zdravlje može pružati prijateljsko okruženje ljudima s duševnim bolestima i poremećajima mentalnog zdravlja.
Za razliku od skloništa za beskućnike, drop-in centar za beskućnike ne pruža privremeni smještaj, već ima za cilj pružiti druge usluge ugroženim ili ranjivim skupinama u zajednici, uključujući beskućnike, osobe s ovisnostima i tinejdžere. Drop-in centri su obično otvoreni tokom dana. Neki obični drop-in centri mogu također služiti zimi ili ljeti kao centri za grijanje ili centri za hlađenje, te kao prenoćišta.
Mnogi drop-in centri pružaju besplatne usluge, dok neki naplaćuju malu naknadu.
Nacionalni park Manuel Antonio
thumb|300px|Pogled na Nacionalni park Manuel Antonio. Nacionalni park Manuel Antonio (španjolski: Parque Nacional Manuel Antonio ) je nacionalni park na pacifičkoj obali Kostarike. Nacionalni park se nalazi južno od gradova Quepos i Puntarenas i 132 km od glavnog grada Kostarike San Joséa. Osnovan je 1972. godine sa površinom od 16,24 km2 te je najmanji kostarikanski nacionalni park, godišnje ga posjeti 150.000 posjetitelja, a poznat je po svojim prekrasnim plažama i pješačkim stazama. Magazin Forbes ga je 2011. stavio na popis 12 svjetskih najljepših nacionalnih parkova.
La Venta, Lagos de Moreno
La Venta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Nacionalni park Manuel Antonio
Četiri plaže nalaze se unutar granica parka: Manuel Antonio, Espadilla Sur, Teldoro i Playita. Sa svojim velikim svijetlim pijeskom privlače posjetitelje svih uzrasta.
La Venta, Lagos de Moreno
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2022 m.
El Recreo, Yajalón
El Recreo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Rose Thompson Hovick
Rose Elizabeth Thompson Hovick (31. august 1890 – 1954) bila je američka vlasnica pansiona, poznata kao majka dvoje poznatih ličnosti američke zabavne industrije - zabavljačice i striptizete Gypsy Rose Lee i glumice June Havoc. Poznatom je postala tri godine nakon smrti, kada je Gypsy Rose Lee napisala autobiografsku knjigu Gypsy: A Memoir, u kojoj je Rose Hovick prikazana kao arhetip scenske majke, odnosno ambicioznog roditelja koji ne preza od ničega da bi svoje kćeri učinila zvijezdama. Knjiga je postala bestseler, dvije godine kasnije adaptiran u uspješan mjuzikl Gypsy. Zahvaljujući tome su lik Rose Hovick na pozornici, filmu i televiziji tumačile mnoge etablirane glumice i pjevačice kao Ethel Merman, Angela Lansbury, Rosalind Russell i Bette Midler.
El Recreo, Yajalón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 527 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1353 m.
Mirandola, Piacenza
Mirandola je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 332 m.
Sailor Beware! (film, 1956)
Sailor Beware! je britanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1956. godine u režiji Gordona Parryja. Predstavlja adaptaciju istoimenog komada Falklanda Caryja i Philipa Kinga. Protagonist,m koga tumači Ronald Lewis je mornar koji se želi oženiti za svoju djevojku (čiji lik tumači Shirley Eaton), ali koga užasava pomisao na budući život sa njenom tiranskom majkom (čiji lik tumači Peggy Mount). Film je, kao i predstava, doživio veliki uspjeh i nekoliko godina kasnije dobio nastavak pod naslovom Watch it, Sailor!.
Film se danas navodi i kao prvi naslov u filmografiji Michaela Caine, koji se pojavljuje u maloj ulozi mornara, ali nije naveden na špici.
Skyline-Ganipa, New Mexico
Skajlajn-Ganipa je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.224, što je 189 (18,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Opština Prigoria, Gorj
Prigoria je opština u Rumuniji u okrugu Gorž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 310 m.
La Loma, Guanajuato
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Guanajuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 232 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1968 m.
Rediu, Iași
Rediu je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 6548 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Campo Acatzingo, Miacatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 978 m.
Jura (departman)
Ovaj departman je administrativno podeljen na:
Lava
thumb|10 metara visoka fontana lave magmatske stene lave su menzis
Sastav lave
thumb|Lava Kilauee Zavisi od mnogobrojnih faktora:
Sastav varira između krajnje baze (45%-50% silicijuma) i krajnje „kiseline“ (70%-75% silicijuma). Stene koje predstavljaju rezultat pretvaranja u čvrsto stanje (stene) održavaju taj sastav. Sadrže često velike kristale koji svedoče da su predhodno boravile u magmatskoj komori i koji su uronjeni u finu masu koja se sastoji od mikroskopskih minerala. Najbazičnije stene, bazalti, crne su boje i sadrže minerale sa malim procentom silicijuma, kakav je olivin. Stene koje se nalaze u među prostoru, kao što je andezit, sivlje su i sadrže dosta ortoklasa. Najkiselije stene, kao što je riolit, imaju svetlu boju i sadrže mnogo kvarca. U zavisnosti od viskoziteta lave i značaja eksplozivnih fenomena, razlikujemo kod kontinentalnih vulkana nekoliko tipova vulkanskog izliva, koji često postoje u istom vulkanu u zavisnosti od njegovih aktivnih faza. Havajski tip proizvodi, pre svega, veoma fluidne izlive lave. Vulkanski tip je poseban po tome što poseduje snažna izbacivanja izmrvljene viskozne lave gasa i pepela. Strombolski tip stvara alternativno izlive lave i piroklastične tokove. Pelejski tip karakterišu veoma viskozne lave, sa veoma teškim izlivom, i izbacivanje užarene lave.
Napomena: Deo teksta preuzet sa prezentacije http://www.znanje.org uz odobrenje
Redipuglia, Venezia
Redipuglia je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 153 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Epidot
mini
Opština Cuilápam de Guerrero, Oaxaca
Cuilápam de Guerrero je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4897 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1595 m.
Epidot
Nalazišta i ležišta
Epidot je vrlo čest petrogeni mineral, ali sekundarnog je postanka, a stabilan je na niskom do vrlo visokom tlaku te nižim temperaturama. Pojavljuje se u kontaktolitima (stijene nastale "prženjem" na kontaktu magmatskog tijela i okolnog stijenskog materijala), skarnovima, te stijenama niskog do srednjeg stupnja dinamotermalnog metamorfizma, kao što je amfibolit epidot-amfibolitnog facijesa, plavi škriljavac te zeleni škriljavac. Također je produkt hidrotermalnih alteracija različitih minerala (feldspata, tinjaca, piroksena, amfibola, granata i dr.) koji grade magmatske stijene. Stijene građene od kvarca i epidota poznate su pod nazivom epidozit. U žilama pegmatitnog, aplitnog i hidrotermalnog postanka mogu se naći prozirni, dobro razvijeni kristali.
Dobro razvijeni kristali epidota nađeni su na mnogim lokalitetima, npr.: Knappenwand kraj Großvenedigera u Untersulzbachthala u Salzburgu, veličanstveni, tamnozeleni kristali dugoprizmatičnog habitusa nađeni su u šupljinama epidotnih škriljavaca, zajedno s azbestom, adularom, kalcitom i apatitom; dolina Ala i Traversella u Piedmontu; Arendal u Norveškoj; Le Bourg-d'Oisans u Dauphinéu; Haddam u Connecticutu; Prince of Wales Island u Alaski (ovdje su nađeni veliki, tamnozeleni, tabularni kristali, zajedno s bakrenim rudama, u metamorfoziranim vapnencima).
Savršeno prozirni, tamnozeleni kristali iz Knappenwanda te iz Brazila ponekad se režu u drago kamenje.
Ejido Tula, Mexicali
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 248 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Epidot
Slični minerali
U istoj izomorfnoj seriji s epidotom jesu i minerali pijemontit, allanit i klinozoisit.
Pijemontit se pojavljuje kao mali, crvenkasto-crni, monoklinski kristal u manganskim rudnicima San Marcela, kraj Ivreje u Pijemontu (Italija), te u kristalinskim škriljavcima na nekoliko lokaliteta u Japanu. Ružičasta boja egipatskog mramora porfido rosso antico (lapis porphyrites) rezultat je prisutnosti ovog minerala.
Allanit ima jednaku kemijsku formulu kao i epidot, ali sadrži metale iz cerijeve grupe: <tt>(Ca,Ce,La,Y)2(Al,Fe)3(SiO4)3(OH)</tt>. Vanjskom pojavom razlikuje se od samog epidota time što je crn ili tamnosmeđ, smolastog sjaja i opák (neproziran) u agregatima. Nadalje, ima jako slabu ili nikakvu kalavost, a dobro razvijeni kristali su rijetki. Kristalografske i optičke karakteristike jednake su onima kod epidota; pleokroizam je jak, u crvenkastim, žućkastim i zelenkasto-smeđim nijansama. Iako nije čest mineral, allanit je široko rasporstranjen kao akcesorni sastojak mnogih kristalinskih stijena (magmatske i metamorfne stijene), gnajseva, granita, sijenita, riolita, andezita i drugih. Prvi put je pronađen u granitima na istoku Grenlanda, a opisao ga je Thomas Allan 1808., prema kome je mineral i dobio ime. Allanit je mineral koji lako alterira u kontaktu s vodom, te postaje optički izotropan ili amorfan, zbog čega raspoznajemo nekoliko varijeteta, s mnogo različitih imena. Ortit je ime koje je prvi put upotrijebio Jöns Berzelius 1818. godine, a dao ga je hidratnom varijetetu formiranom u obliku prizmatičnih kristala, ponekad i preko 30 cm dugačkom, nađenom u Finbou, kraj Faluna u Švedskoj.
Epidot je tipičan mineral kontaktnog metamorfizma i hidrotermalnih alteracija minerala. Nalazimo ga, zajedno s kvarcom, na Zagrebačkoj gori. Rezistentan je, pa ga nalazimo i u sedimentnim stijenama ili u sedimentima, kao tešku mineralnu frakciju.
Čvrstu otopinu između epidota i pijemontita nalazimo kod sela Nežilovo u Makedojiji. Allanita ima u pegmatitima Skandinavije, Meksika i Kanade. Rabimo ga kao izvor za dobivanje elemenata rijetkih zemalja.
Uporaba
Čisti i dobro razvijeni epidoti koriste se kao drago kamenje, a stijene s epidotom katkada se rabe kao ukrasno kamenje. Moguće ga je i sintetski prirediti, a prvi put je sintetiziran iz smjese hidrata kalcija i aluminija, željeznog nitrata i <tt>SiO2</tt>.
Bekdorf
Bekdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 98 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061008.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Bekdorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 4 metara. Površina opštine iznosi 1,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 98 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 58 stanovnika/km².
Kučkovo
Kučkovo je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Kučkovo pripada gradskoj opštini Đorče Petrov grada Skoplja. Naselje je severozapadno predgrađe glavnog grada.
Watch It, Sailor!
Watch it, Sailor! je britanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1961. godine u režiji Wolfa Rille. Predstavlja nastavak filma Sailor Beware! iz 1956. godine, odnosno adaptaciju istoimenog komada Philipa Kinga i Falklanda Caryja. Protagonist, koga tumači Dennis Price, je mornarički oficir koji se vraća kući kako bi se oženio za svoju zaručnicu, i tada upada u niz farsičnih situacija.
Kučkovo
Prirodni uslovi
Kučkovo je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 15 km zapadno.
Naselje Kučkovo se nalazi u istorijskoj oblasti Skopsko polje. Selo je položeno na prvim visovima zapadno od Skopske kotline, koja je ravničarsko područje. Ka zapadu se izdiže planina Veternik. Nadmorska visina naselja je približno 570 metara.
Mesna klima je kontinentalna sa uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Kučkovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 461 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (88%). Ostalo su mahom Cigani (11%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
El Cacahuate, Villa Hidalgo
El Cacahuate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1558 m.
Benzvalen
Benzvalen je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 78,112 Da.
Bellavilliers
Belavilijer je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Mortanj o Perš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 173 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,73 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 222 m, a minimalnoj 159 m).
19. 7.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
Događaji
.
Rođenja
.2007.-ALEKSANDRA MIKOVIC ZANA
Blagdani
.
Praznici i dani sećanja
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Lakaica
Lakaica je naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Lakavica pripada opštini Struga.
Prirodni uslovi
Naselje Lakaica je smešteno u krajnje zapadnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Albanijom (1 km zapadno od naselja). Od najbližeg grada, Struge, naselje je udaljeno 35 km severno.
Lakaica je jedino naselje u Republici Makedoniji, koje istorijsku pripada oblasti Golo Brdo. Selo se nalazi u visokoplaninskom području, između planina Raduk na severu i Jablanica na jugu. Nadmorska visina naselja je približno 1.320 metara.
Klima u naselju je planinska.
Istorija
Naselje Lakaica je do Balkanskih ratova bilo deo sela Stebljevo, u oblasti Golo Brdo. Razgraničenjem između Srbije i Albanije naselje je podeljeno, a 1/4 sela (istočni deo) ušla je u sastav Srbije. Od ovog područja obrazovano je novo naselje Lakaica.
Stanovništvo
Lakaica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 3 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Popis gradova u Bosni i Hercegovini
thumb|Najveći gradovi Bosne i Hercegovine|250px
Bosnia and Herzegovina
Dema, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 474 m.
Laskarci
Laskarci su naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Laskarci pripadaju gradskoj opštini Saraj grada Skoplja.
Prirodni uslovi
Naselje Laskarci je u istorijskoj oblasti Dervent, u dolini reke Suvodolice. Severno od naselja izdiže se planina Žeden, a južno Suva gora. Nadmorska visina naselja je približno 450 metara.
Stanovništvo
Laskarci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 1.190 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
Ponikve (Cerknica, Slovenija)
Ponikve je naselje u slovenskoj Općini Cerknici. Ponikve se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 28 stanovnika.
Helikon (planina)
thumb|Uspon uz planinu Helikon Helikon (Ἑλικών; ) je planina u oblasti Tespija u grčkoj oblasti Beotiji. Ova planina zauzima istaknuto mesto u drevnoj grčkoj mitologiji. Dostiže visinu od 1.749 metara i nalazi se nedaleko od severne obale Korintskog zaliva, jugoistočno od Livadije.
Grčka mitologija
U grčkoj mitologiji, dva izvora posvećena Muzama nalazila su se ovde: Aganipa i Hipokrena, od kojih oba u svom imenu sadrže reč "konj" (ἵππος / hippos). Prema mitu, Hipokrena je nastala kad je krilati konj Pegaz svojim kopitom tako snažno udario o stenu, da je iz nje potekla voda. Na Helikonu se nalazio i izvor na kome se Narcis opčinio vlastitom lepotom. Kalimah u Uzrocima priča kako je usnio da je ponovo mlad i da priča s Muzama na Helikonu. Na Helikonu se nalazilo i svetilište posvećeno Muzama, u kome su se nalazili i njihovi kipovi, a u svojim Metamorfozama rimski pesnik Ovidije piše o tome kako Minerva posećuje Muze na Helikonu.
Hipokrena je smatrana izvorom pesničke inspiracije. Hesiod je krajem 7. veka pne. pevao o tome kako je kao mladić napasao ovde na padinama Helikona, gde su Eros i Muze već imali svoja svetilišta. Tu su ga Muze inspirisale da počne opevati poreklo bogova. Tako je Helikon postao simbol pesničke inspiracije, a Kalimah, koji u tome jasno sledi Hesioda, smešta na Helikon jedan mit, u kome je Tiresija ugledao boginju Atenu kako se kupa, pa je zato oslepljen, ali je za uzvrat dobio dar proricanja.
Središte kulta Muza na Helikonu, u Dolini Muza, koja se nalazila blizu Tespija i Askre, posetio je Pausanija u 2. veku pne. Posetio je sveti gaj i izvor Aganipu te ostavio opis stanja koje je zatekao. Video je potret Eufeme, dojilje Muza, "reljefno izrađen u kamenu", kao i potret legendarnog pesnika Lina, "na maloj steni izrađenoj u obliku pećine". U temenosu nalazile su se statue Apolona, Dionisa i poznatih pesnika, od kojih su neke bile delo poznatih umetnika. Tu su pokazivali i žrtveni tronožac, koji je Hesiod osvojio na nadmetanju u Halkidi na Eubeji.
Mitski bog ove planine takođe se zvao Helikon.
Scurzolengo, Asti
Scurzolengo je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 415 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 233 m.
Flemington, West Virginia
Flemington je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 312, što je 25 (8,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kershaw, South Carolina
Keršo je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.803, što je 158 (9,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Фудбалски савез Републике Српске
Фудбалски савез Републике Српске (ФСРС) је савез који руководи организацијом фудбалских такмичења у Републици Српској. Фудбалски савез Републике Српске је пуноправни члан Спортског савеза Републике Српске.
Szklarska Poręba
Szklarska Poręba (njemački: Schreiberhau) je grad i skijalište od 6,633 stanovnika na jugu Poljske u Donjošleskom vojvodstvu.
Фудбалски савез Републике Српске
Такмичења
Фудбалски савез Републике Српске окупља фудбалске клубове Републике Српске и организује такмичења на простору Републике Српске. ФСРС организује спортска фудбалска такмичења у више лига и једном фудбалском купу Републике Српске. Фудбалски савез Републике Српске води и Фудбалску репрезентацију Републике Српске.
Szklarska Poręba
Geografske karakteristike
Szklarska Poręba leži u planinama Krkonoša, na zapadnom rubu Krkonoškog nacionalnog parka, pored češke granice, udaljena osamnaestak km jugozapadno od Jelene Góre.
Фудбалски савез Републике Српске
Такмичења
Фудбалска лигашка такмичења на нивоу Републике Српске организована су на сљедећи начин:
Szklarska Poręba
Historija
Današnji grad nastao je krajem 13. vijeka kao naselje Malteških vitezova Schreiberhau, koji su došli u planine u potrazi za zlatom i drugim vrijednim mineralima.
Фудбалски савез Републике Српске
Подручне лиге (четврти ниво такмичења)
Лига се састоји од 6 група:
Szklarska Poręba
Historija
Od 14. vijeka nadalje postao je poznat po proizvodnji stakla, koju je podržavao grof Schaffgotsch (i njegova porodica), tadašnji feudalni vlasnik toga kraja. Jedan od njegovih nasljednika je 1578. dozvolio Češkim protestantima izbjeglicama da se nasele na njegovom imanju, pa su oni su utjecali na razvoj staklarstva. Brojne staklarske radionice i zaseoci uz njih otvarane su sve do polovice 20. vijeka.
Фудбалски савез Републике Српске
Пета лига Републике Српске у фудбалу (пети ниво такмичења)
Ову лигу тренутно чини 8 Међуопштинских и Општинских лига. Неке од група су подијељена на двије подгрупе.
Szklarska Poręba
Historija
Schreiberhau je početkom 19. vijeka bio jedno od najvećih sela u Sudetima, složen od 26 zaselaka, dvije crkve, četiri škole i 18 staklarna.
Фудбалски савез Републике Српске
Шеста лига Републике Српске у фудбалу (шести ниво такмичења)
У Шестој лиги Републике Српске у фудбалу тренутно постоје само двије лиге.
Szklarska Poręba
Historija
Od sredine 19. vijeka počeo se razvijati turizam, koji se intezivirao nakon izgradnje ceste 1847. i željezničke pruge do Jelene Góre 1902. Sljedeći događaj koji je pomogao da se profilira kao skijalište bila je izgradnja žičare "Szrenica" 1962.
Фудбалски савез Републике Српске
Историја
Распадом СФР Југославије престао је да постоји и Фудбалски савез СР Босне и Херцеговине, односно Фудбалски савез Југославије. Подељена земља поделила је и фудбалску организацију тако да је 5. септембра 1992. године основан фудбалски савез за подручје Републике Српске. Ногометни савез Босне и Херцеговине основан је још у априлу исте године.
Szklarska Poręba
Historija
Nakon Drugog svjetskog rata - 1962. izgrađena je žičara Szrenica što joj je pomoglo da postane jedno od najpoznatijih odmarališta u Poljskoj.
Фудбалски савез Републике Српске
Историја
У тешким ратним и поратним условима радило се на омасовљавању фудбалске игре на свим нивоима, од најмађих категорија до сениора, па и женских екипа. Основана је Прва лига Републике Српске, више нижих лига, и велика судијска организација.
Szklarska Poręba
Historija
Szklarska Poręba stekla je status grada 1959.
Фудбалски савез Републике Српске
Историја
У међувремену Фудбалски савез Босне и Херцеговине је примљен у ФИФА-у 1996. године, а у УЕФА-у 1999. године, што им је отворило врата за излазак на европску сцену.
Сав труд око омасовљавања, стварања квалитетних играча и услова за њихов развој и игру били би узалудни ако би то остало само у оквиру граница Републике Српске, без могућности изласка на међународну сцену.
Фудбалски савез Републике Српске и Фудбалски савез Босне и Херцеговине су 23. маја 2002. године основали заједнички Фудбалски савез Босне и Херцеговине. Основана је заједничка Премијер лига која је почела са радом 4. августа 2002. године. Заједничка је и репрезентација, док прве и ниже лиге воде савези ентитета, сваки на својој територији.
Barrio Ventero, Santo Domingo Ingenio
Barrio Ventero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Ingenio.
Фудбалски савез Републике Српске
Историја
Руковођење заједничким Савезом организовно је као и код осталих тела у држави. Председништво од три члана (3 конститутивна народа) који се на месту једног председника и два потпредседника ротирају сваких 16 месеци.
Barrio Ventero, Santo Domingo Ingenio
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Фудбалски савез Републике Српске
Историја
Фудбалски савез Републике Српске организује такмичење у Првој и три друге лиге на својој територији. Председник Савеза је адвокат Миле Ковачевић изабран 30. новембра 2007. уместо изненада преминулог др Милана Јелића. Просторије Савеза налазе се у Бањалуци.
Ornette Coleman
Randolph Denard Ornette Coleman (rođen 9. marta 1930) je američki saksofonist, violinist, trubač i kompozitor. On je bio jedan od glavni inovatora pokreta free jazz -a '60-ih godina 20. vijeka.
Kao pratnja
Sa John Lewis-om Sa Jackie McLean-om Sa Paul Bley-om
Case Maraviglia, Pistoia
Case Maraviglia je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Горња Љубовиђа
Горња Љубовиђа је насеље у Србији у општини Љубовија у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 354 становника.
Демографија
У насељу Горња Љубовиђа живи 368 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,0 година (41,7 код мушкараца и 44,3 код жена). У насељу има 150 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,95.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Los Charcos, Tlaxco
Los Charcos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tlaxco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2907 m.
Irazú
Naziv vulkana moguće potječe od kombinacije riječi "ara" (točka) i "tzu" (munja), ili pak od iskrivljenog izgovora riječi Iztarú, što je bilo ime indijanskog sela na obroncima vulkana. U Kostariki je vulkan poznat i kao El Coloso (španjolski: Gorostas), zbog katastrofa što ih je izazvao u historiji.
Vrh vulkana sadrži nekoliko kratera, jedan od kojih sadrži i jezero Diego de la Haya, kratersko zeleno jezero varijabilne dubine. Sa svoja 3,432m visine, Irazú je najviši aktivni vulkan u Kostariki. Do vrha se lako dolazi iz San Joséa, iz kojeg vode planinska i autobusna staza. Zbog toga je vulkan popularna turistička destinacija. Na vrhu vulkana nalazi se i nekoliko televizijskih odašiljača za područje glavnog grada.
Ukoliko je vedar dan, s vrha je moguće vidjeti i Atlantski i Tihi ocean. Ipak, takvi su dani prava rijetkost te je vrh vulkana uglavnom prekriven oblacima.
Također, vulkan je dio Nacionalnog parka Irazú, koji se prostire na 2300 ha zemljišta. Nacionalni park sadrži i šume kojima se mogu susresti životinje poput pasanaca, sova, zečeva, lisica, dijetlića i kolibrija.
Cres (grad)
Cres (talijanski Cherso [ˈkerso]), grad koji se nalazi na hrvatskom otoku Cresu, a administrativno pripada Primorsko-goranskoj županiji.
Uprava
Grad Cres, sljednik Općine Cres, je administrativna jedinica koja obuhvaća sjeverni i središnji dio otoka Cresa, dok južni dio potpada pod Grad Mali Lošinj. Za Jugoslavije, jedno vrijeme bio je u sastavu Općine Cres-Lošinj sa sjedištem u Malom Lošinju.
Na području Grada Cresa nalaze se naselja:
Mjesta na južnom dijelu otoka u sastavu Grada Malog Lošinja: Belej, Ustrine, Osor i Punta križa.
thumb|desno|200px|Gradska ura
Historija
U 9. vijeku Hrvati gospodare cijelim otokom i uz povremene mletačke okupacije, Cres je u sastavu Ugarske do 1409. godine. Creski statut datira iz 1332. godine. Najznamenitija srednjovjekovna creska ličnost koja je rođena u gradu Cresu 25.4. 1529 je filozof Franjo (Frane) Petrić (umro 1597.).
Do 1797. nalazi se pod vlašću Venecije, od 1805. do 1814. pod okupacijom je Francuske, a nakon toga do 1918. u sastavu Austrije, odnosno Austro-Ugarske. Nakon prvog svjetskog rata okupirala ga je, a kasnije, zajedno s otokom i formalno anektirala Italija.
Za vrijeme drugog svjetsko rata, nakon propasti fašističkog režima u septembru 1943. godine su grad kraće vrijeme držali lokalni antifašisti. U novembru 1943. grad su zauzeli Nijemci. U aprilu 1945. Cres su konačno zauzele partizanske snage, a Pariškim mirovnim ugovorom 1947. je i formalno pripao Jugoslaviji, a preko nje i Hrvatskoj.
Друга лига Републике Српске у фудбалу
Друга лига Републике Српске у фудбалу 2009/10.
{|
Hans-Dietrich Genscher
thumb|[[George H. W. Bush i Hans-Dietrich Genscher, 21. novembara 1989.]] thumb|Genscher u tadašnjoj DDR 1990