cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ana, ruska carica
Ratovi
Zadovoljna svojim uspjehom i savezništvom s Bečom Ana tada objavljuje rat Turskoj koja se nalazi u sukobu s Austrijom s ciljem osvajanja izlaza na Crno more. Ovaj rat koji traje između 1736. i 1738. godine završava potpunim uništenjem Krimskog kanata, na čijem području ruska vojska pali gotovo sva naselja i sva polja izazivajući tako opću glad. Iznenadno istupanje Austrije iz ovog rata postaje znak za Anu da zaključi mir. Mirovnim sporazumom bez obzira na osvajanje cijelog Krima vojnim putem Rusiji ostaje samo grad Azov kao njena jedina "topla" luka.
Smrt
Od početka 1740. godine Anino zdravlje se počelo nepopravljivo pogoršavati. Kako je bolovala od postepenog prestanka rada bubrega, njena sudbina je bila zapečaćena što je veoma dobro znala. Koristeći se zakonom Petra Velikog, ona 5. listopada 1740. godine za svog nasljednika proglašava osam tjedana starog Ivana unuka svoje sestre Katarine kako bi zadržala carsku vlast u rukama potomaka Ivana V. a ne Petra Velikog.
Ana umire 28. listopada 1740. godine
Grb Gvineje
Grb Gvineje je usvojen 1984 i sastoji se od golubice iznad ukrštenih mača i puške. Ispod grba je traka sa natpisom "Travail, Justice, Solidarité" (Rad, Pravda, Jednakost).
Dugolančani-3-hidroksiacil-KoA dehidrogenaza
Dugolančani-3-hidroksiacil-KoA dehidrogenaza (, beta-hidroksiacil-KoA dehidrogenaza, dugolančani 3-hidroksiacil koenzim A dehidrogenaza, LCHAD) je enzim sa sistematskim imenom dugolančani-(S)-3-hidroksiacil-KoA:NAD+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Plazače
Plazače je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Šekovići koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 155 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u istočnoj Bosni.
Plovanija
Plovanija (talijanski Plovania [plovaˈnia]), naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Buja, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 232 stanovnika te 79 obiteljskih kućanstava.
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, naselje je imalo 248 stanovnika
Ghigo
Ghigo ima više značenja:
Kecel
Kecel (hrvatskosrpski: Kecelj) je grad na jugu Mađarske od 8,540 stanovnika, koji administrativno podpada pod Županiju Bács-Kiskun.
Geografske karakteristike
Kecel leži udaljen 28 km istočno od Kalocse i Dunava.
Historija
Kecel je prvi put dokumentiran još 1198., ali je nakon turskih ratova toliko opustio, da je nanovo osnovan 1734. i naseljen kolonistima.
Kecel je 1970. dobio status Velikog sela, a 1993. i status grada.
La Gnaffa, Forlì-Cesena
La Gnaffa je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Crestview, Kentucky
Krestvju je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 475, što je 4 (0,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pobedarje
Geografija
Selo se nalazi u istočnoj Bosni.
Operacija Ticijan
Operacija Ticijan je jugoslovensko-američki crno-beli filmski triler snimljen 1963 godine u režiji Radoša Novakovića. Scenario je napisao Vlastimir Radovanović. Originalno je sniman u Dubrovniku, pri čemu je u produkciji učestovao znameniti američki producent B-filmova Rodžer Korman, pozajmivši jugoslovenskoj ekipi svoje glumce Kembela i Megija. Međutim, na kraju nije bio zadovoljan filmom, te je, nakon što je otkupio autorska prava, sledeće godine u Veneciji u režiji Džeka Hila snimio dodatne scene koje su promenile zaplet i likove, odnosno film smestile u žanr horora. Ni sa tom verzijom nije bio zadovoljan, te je 1966. godine Stefani Rotman snimila još dodatnog materijala koji su filmu dodali motiv vampirizma. Ta je verzija danas poznata pod naslovom Blood Bath. Originalna verzija, odnosno Operacija Ticijan, je ponekad prikazivana na američkim TV-stanicama pod naslovom Portrait in Terror -
Radnja
Ugo Bonačić je ubijen u primorskom gradiću u toku turističke sezone. Inspektor kriminalističke uprave vodi istragu koja ga upućuje na neobičnog stranca u belom odelu, koji je u gradić došao sa američkom reprezentacijom za podvodni ribolov. Tokom istrage je utvrdio da je Ugo imao kopiju jedne Ticijanove slike za koju je vezana neobična legenda. Konačno se razjašnjava nova varijanta stare legende o toj Ticijanovoj slici.
Grb Gvineje Bisau
Grb Gvineje Bisau je usvojen nakon nezavisnosti od Portugala 1973. Udarni dio grba čini crna zvijezda Afrike na crvenoj pozadini. U dnu grba se nalazi školjka, a oko grba dvije maslinove grane. Preko grba prelazi traka sa natpisom "Unidade, Luta, Progresso" (Jedinstvo, Otpor, Napredak).
Mata Mateo, Paso de Ovejas
Mata Mateo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Paso de Ovejas.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
Monokotiledone biljke
Monokotiledoni ili jednosupnice predstavljaju vrlo važnu grupu biljaka cvjetnica koje dominiraju velikim dijelovima Zemlje i koje su ekonomski vrlo važne biljke.
Druga po veličini porodica, Poaceae ili Gramineae (prave trave), je evoluirala u drugom pravcu i postala specijalizirana za oprašivanje preko vjetra. Trave proizvode male cvjetove koji se mogu skupiti u vrlo uočljivim grupama.
Sha‘b al Mawqid, Hajjah
Sha‘b al Mawqid je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Ponte Losbergo, Avellino
Ponte Losbergo je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Sha‘b al Mawqid, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 458 m.
Ponte Losbergo, Avellino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 340 m.
Giacometti
Giacometti ima više značenja:
Bojevoj kinosbornik № 6
'Borbena kinozbirka br. 6' je sovjetski crno-bijeli  ratni film snimljen 1941. godine, koji predstavlja šesti dio istoimenog ciklusa propagandnih filmova napravljenih u prve dvije godine rata sa nacističkom Njemačkom.
Leon, West Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 158, što je 26 (19,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Sacrificio, Aquismón
El Sacrificio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Aquismón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Ehningen
Eningen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Beblingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 8.012 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8115013.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Beblingen Eningen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Beblingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 448 metara. Površina opštine iznosi 17,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.012 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 450 stanovnika/km².
Jiblea Nouă, Călimănești
Jiblea Nouă je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Călimănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 928 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 271 m.
Grb Gane
thumb|220px Grb Gane je predstavljen 4. marta 1957 od strane Elizabete II. Predstavlja plavi štit podjeljen krstom sv. Đorđa. U sredini se nalazi zlatni lav, simbol povezanosti Ujedinjenog Kraljevstva i Gane. U ostalim dijelovima štita se nalaze mač, zamak, kakaovac i rudnik zlata. Iznad štita se nalazi crna zvijezda, simbol slobode Afrike. Štit pridržavaju dva zlatna orla, a ispod štita je traka sa nacionalnim motom Gane "Freedom and Justice" (Sloboda i Pravda).
Ozark County, Missouri
je okrug u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 9.723, što je 181 (1,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Epigalokatehin galat
EGCG je najzastupljeniji katehin u čaju i potentan je antioksidans, koji može da ima terapeutske primene u tretmanu mnogih poremećaja (npr. kancera). On je prisutan u zelenom čaju, ali se ne nalazi u crnom čaju, jer se tokom proizvodnje crnog čaja katehini konvertuju u teaflavine i tearubigine. Na visokoj temperaturi može da dođe do epimerizacije. Izlaganje ključaloj vodi tokom 30 minuta dovodi samo do 12,4% redukcije totalne količine EGCG-a, dok je izgubljenja količina tokom tratkotrajnog izlaganja neznatna.
Viganò, Lecco
Viganò je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Rincón de San Isidro, Nocupétaro
Rincón de San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Nocupétaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 805 m.
Colonia General Heliodoro Castillo, Chilpancingo de los Bravo
Colonia General Heliodoro Castillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Chilpancingo de los Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 598 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1284 m.
NGC 6274/1
NGC 6274/1 je spiralna galaksija u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 29° 56' 47" a rektascenzija 16h 59m 20,4s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6274 iznosi 13,8 a fotografska magnituda 14,5. NGC 62741 je još poznat i pod oznakama UGC 10643, MCG 5-40-19, CGCG 169-24, KUG 1657+300A, KCPG 503A, PGC 59381.
Isabel, Granja Porcícola, Tlajomulco de Zúñiga
Isabel, Granja Porcícola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tlajomulco de Zúñiga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1552 m.
Podpola
Podpola je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Šekovići koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 54 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u istočnoj Bosni.
L. P. Scossicci, Macerata
L. P. Scossicci je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Ivan VI., ruski car
thumb|Ivan VI. car cijele Rusije u rukama svoje majke Ane Ivan VI. (23. kolovoza 1740. - 16. srpnja 1764.), car Rusije između 1740. i 1741 godine.
Car
Kako se zdravlje carice Ane počelo očigledno pogoršavati, ona 5. listopada 1740 godine za svog nasljednika izabire pranećaka Ivana koji je tada bio samo 8 tjedana stara beba. Razlog zašto za caricu nije postavila Ivanovu majku Anu nikada nije razjašnjen. Kada je stara carica umrla 28. listopada 1740. umrli su odmah i svi njeni planovi. Njena želja da regent novog cara bude Ernst Biron je onemogućena već 8. studenog iste godine kada ga se u dvorskom udaru ruši kako bi regent postala djetetova majka. Ova nova vlada bi možda i uspjela održati regenstvo sljedećih godina da ne dolazi do drastičnih promjena u centralnoj Europi. U Beču koji je tada tradicionalni saveznik Rusije na prijestolje 1740 godine stupa Marija Terezija što označava početak rata za Austrijsko nasljedstvo.
Zavjere
U očekivanju da će Rusija pokrenuti rat protiv Prusije ona zajedno s Švedskom i Francuskom sklapa savez radi rušenja Ivana VI. državnim udarom. Temelj te zavjere je Elizabeta, kćerka Petra Velikog koja u zamjenu za krunu obećaje mir Prusiji i darovanje nekoliko provincija na Baltiku Švedskoj. U skladu s tako sklopljenim planom Švedska tijekom kolovoza 1741. godine objavljuje rat Rusiji s nadom u nanošenje početnih poraza neprijatelju kako bi došlo do pada tamošnje vlade. Taj prvobitni plan ubrzo propada pošto je napadačka vojska potpuno uništena već u rujnu iste godine.
Kako je tada postalo očito da se vojno ne može nametnuti novi car Rusije francuski ambasador je odlučio darovati princezi Elizabeti 2000 dukata. Ona je taj novac iskoristila tako da ga podjeli na poklone vojnicima u Moskovskoj kasarni točno u ponoć 6. prosinca 1741. godine i onda ih više pijane nego trijezne nagovori da je postave na vlast pošto je ona kćer Petra Velikog. Ti vojnici su tada provali u Kremlj i uhapsili Ivana VI. njegovu majku kao i većinu ministara koji su u to vrijeme bili spavali. Ujutro sljedećeg dana malo tko je u Moskvi, a da se o Rusiji niti ne govori znao da imaju novog gospodara.
Zatvor
Tijekom prvih nekoliko godina nova carica nije znala što napraviti s malenim oborenim carem. Najprije se nalazio u zatvoru Rige, potom u Oraienburgu i na kraju u Holmogori na Bijelom moru. Ovo zadnje prebivalište cara je postalo njegovo trajno odredište po zamisli nove carice. Taj plan propada kada saznanje o njegovom boravištu u zatvoru ovog grada izlazi u javnost 1756. godine. Tada ga se seli na obalu jezera Ladoga gdje će dočekati svoj kraj. Caričina zabrana davanja ikakvog obrazovanja zbačenom caru nije se poštovala, tako da je on naučio čitati Bibliju. Očekivanja njegove prirodne smrti se bez obzira na životne uvjete nisu ispunila tako da on nadživljava caricu Elizabetu. Dolazak na vlast carice Katarine II. znači za njega kraj života, pošto ona odlučuje pogubiti zbačene careve. U stvarnoj ili od carice namještenoj zavjeri za njegovo oslobađanje čuvari ga ubijaju 16. srpnja 1764. godine.
Aelfwald I od Northumbrije
thumb|Kovanica Ælfwalda I Ælfwald (? - 23. septembar 788) bio je kralj Northumbrije od 778. do 788. Vjeruje se da je bio sin kralja Oswulfai unuk Eadberhta Eatinga.
Na prijestolje je došao nakon što je svrgnut kralj Æthelred, sin Æthelwalda Molla godine 778. . Ubio ga je, najvjerojatnije u Chestersu, patricius (ealdorman) po imenu Sicga.
Jonatan Makabejac
Jonatan Makabejac, također poznat pod nadimkom Jonatan Apfous (Ἀπφοῦς, ? - 143. pne.) bio je vođa jevrejskih ustanika protiv seleukidske vlasti, koji je nakon smrti svog starijeg brata Jude nastavio gerilsku borbu, a potom diplomatskim vještinama i korištenjem dinastijskih suparništava za seleukidsko prijestolje sebe učinio prvosvećenikom Izraela, a potom vladarom de facto nezavisne Judeje. Godine 143. pne. ga je na prevaru ubio seleukidski general Diodot Trifon, a naslijedio brat Simon Makabejac.
Aelfwald I od Northumbrije
Naslijedio ga je rođak Osred, sin Alhred i Osgifu, kćeri Eadberht Eatinga. Ælfwaldovi sinovi Ælf i Ælfwine su godine 791. ubijeni po naređenju kralja Æthelreda.
Ælfwald je sahranjen u opatiji Hexham gdje se smatrao svecem.
Propiomazin
Propiomazin je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 340,482 Da.
NGC 6274/2
NGC 6274/2 je spiralna galaksija u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 29° 56' 27" a rektascenzija 16h 59m 21,6s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6274 iznosi 14,7 a fotografska magnituda 15,5. NGC 62742 je još poznat i pod oznakama UGC 10643, MCG 5-40-20, CGCG 169-24, KUG 1657+300B, KCPG 503B, PGC 59383.
Grb Komora
thumb|right|200px|Grb Komora Grb Komora se sastoji od polumjeseca i četiri zvijezde koji se nalaze i na zastavi Komora. Oko njega je napisan zvanični naziv države na francuskom i arapskom jeziku, a oko naziva se nalaze dvije maslinove grane. Ispod grba je napisan moto zemlje "Unité, Justice, Progres" (Jedinstvo, Pravda, Napredak).
Grb Kameruna
250px|right Grb Kameruna se sastoji od štita koji posjeduje iste boje kao kamerunska zastava na kojem se nalaze kontura zemlje i vaga pravde. Iznad štita se nalazi natpis "Paix, Travail, Patrie" (Mir, Rad, Domovina), a ispod "République du Cameroun" (Republika Kamerun).
Grb Južnoafričke Republike
mini|desno|200px|Grb Južnoafričke Republike Grb Južnoafričke Republike je na snazi od 27. aprila 2000. godine. Grb čini moto ǃke e: ǀxarra ǁke ("Različiti ljudi ujedinite se"), napisan na kljovama od slona. Iznad se nalazi štit sa figurama dva čovjeka koji se pozdravljaju. Iznad štita se nalazi koplje, biljka protea, ptica sekretar i izlazeće Sunce.
Grb Kenije
Grb Kenije se sastoji od dva lava koji drže koplja i štit. Štit se sastoji od nacionalnih boja koje predstavljaju narod Kenije (crna), poljoprivredu (zelena), borbu za slobodu (crvena) i jedinstvo i mir (bijela). U sredini štita se nalazi pijetao koji drži sjekiru. Ispod štita je natpis "Harambee" (Zajedno).
As Sawādīyah, Hajjah
As Sawādīyah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 557 m.
Ehrenkirchen
Erenkirhen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Brajsgau-Hohšvarcvald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.223 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8315131.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald Erenkirhen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 265 metara. Površina opštine iznosi 37,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.223 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 191 stanovnika/km².
Barabbas (roman)
Barabbas je historijski roman švedskog književnika Pära Lagerkvista originalno objavljen 1950. godine. Roman se temelji na Novom zavjetu. Naslovni protagonist je Baraba, judejski kriminalac koga Poncije Pilat pušta na slobodu umjesto Isusa koji će umjesto njega biti razapet. Radnja prati Barabin život nakon tih događaja, odnosno prikazuje kako on predstavlja antitezu kršćanskog nauka koga je sam Baraba odbacio. Često se navodi kako je Lagerkvistu, koji je sljedeće godine osvojio Nobelovu nagradu za književnost, Barabbas bio najuspješniji roman u karijeri.
Barabbas je postao predložak za tri filma - švedski Barabbas iz 1953. godine i francusko-italijanski Barabbas iz 1961. godine, te američko-italijanski TV film Barabbas iz 2012. godine.
Galileja
desno|thumb|300px|Lokacija Galileje u Izraelu desno|thumb|300px|Galilejsko jezero desno|thumb|300px|Pogled iz Seforisa prema brdu Karmel, Galileja
Galileja ( [ha-Galil — ha-Galil], [al-Jalīl — el-Dželal]) je geografska regija koja obuhvaća velik dio sjevernog Izraela. Tradicionalno se dijeli na tri dijela;
Geografija
Galileja uključuje više od jedne četvrtine sadašnjeg Izraela i obuhvaća površinu od oko 5.000 km2. Proširuje se od Dana na sjeveru, kod planine Hermon, do grebena Carmela i Gilboa na jugu, te od doline Jordana na istoku pa sve do Sredozemnog mora na zapadu.
Zapadna Galileja prostire se od sjevera Haife do granice između Izraela i Libanona. Donja Galileja prostire se od planine Carmel na jugu do doline Beit HaKerem na sjeveru. Gornja Galileja prostire se od Beit HaKerem doline sve do granice sa Libanonom. Istočna granica je Galilejsko jezero i planine Golana.
Većina Galileje sastoji se od brdovitog terena, sa visinama između 500 do 700 metara. Postoji više visokih planina kao što je planina Tabor i Meron. Relativno niže temperature u usporedbi sa ostatkom Izraela i velika količina padalina čine Galileju središtem flore i faune. Zbog potoka, vegetacije i Galilejskog jezera, Galileja je popularno turističko središte Izraela.
Povijest
Židovi su prije Galileju zvali Galil. Za vrijeme Rimskog carstva regija je podijeljena na Judeju, Samariju i Galileju, koja je obuhvaćala cijeli sjeverni dio zemlje, te je bila najveća od te tri regije. Herod Antipas, sin Heroda velikog, vladao je Galilejom kao tetrarh tijekom ere Isusa Krista. Galileja je bila domovina Isusa tijekom velikog dijela njegovog života.
638. arapski kalifat je preuzeo kontrolu regije i pripojio je Urdunu (Jordanu). Tijekom Križarskih ratova Galileja je organizirana u Principalitet Galileje. Većinom Srednjeg vijeka ta regija je bila pod jurisdikcijom Otomanskog carstva, pa nakon toga pod Britanskim mandatom. Nastanili su je Arapi i Druzi. 1948. Galileja je pripala Izraelu.
Moderna Galileja
Galileja je jedno od rijetkih regija Izraela u kojoj su Arapi ostali i nakon osnutka te države 1948. „Srce Galileje“ – distirkt Carmel, gornji Nazaret, Ma’alot-Tarshiha, Migdal Ha’emek i Afula – ima arapsku većinu sa 75 % u udjelu stanovništva. Cijelo stanovništvo Galileje sadržilo je u 1990-ima oko 50 % Židova i 50 % Arapa (u koje su uključeni i Beduini). Također postoji i velika populacija Druza u tom području.
Nazaret, Sakhnin, Shaghur, Tamra i Kafr Kanna ima arapsku većinu od 78%. Židovska agencija pokušavala je desetljećima povećati udio Židova u Galileji, ali ne-židovsko stanovništvo i dalje raste. U 2006., od 1.2 milijuna stanovnika Galileje, otprilike 53.1 % su bile razne manjine (Arapi i Druzi), dok su samo 46.9 % bili Židovi.
Glavni gradovi Galileje su Akko, Nazaret, Nahariya, Safed, Karmiel, Afula, Qiryat Shemona i Tiberijas. Iako je Haifa izvan te regije služi kao administrativno i komercijalno središte. Većina naselja su mala sela koje povezuju rijetke ceste. Željeznica ide uz obalu Sredozemnog mora. Razvijaju se i industrijski parkovi koji bi zaposlili stanovništvo.
Harrison, New Jersey
Harison je gradić u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 13.620 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 13.620 stanovnika, što je 804 (5,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
NGC 6276
NGC 6276 je lentikularna galaksija u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Ipplis, Udine
Ipplis je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 521 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
NGC 6276
Deklinacija objekta je + 23° 2' 40" a rektascenzija 17h 0m 45,0s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6276 iznosi 14,6 a fotografska magnituda 15,6. NGC 6276 je još poznat i pod oznakama IC 1239, MCG 4-40-10, NPM1G +23.0441, CGCG 139-28, ARAK 511, PGC 59419.
Giannini
Giannini ima više značenja:
Dobra procjena
Dobra procena vrednosti veličine je najverovatnija vrednost veličine, dobijena procenom na osnovu raspoloživih podataka. [Kostić] 6.21
Najverovatnija vrednost slučajne promenljive je vrednost pri kojoj njena funkcija raspodele ima maksimum. [Kostić] 6.21
Dobra procena vrednosti obuhvata korekcije za sistematske greške, pa je bez pomerenosti. [Kostić] 6.21
Гегља
Гегља је насеље у Србији у општини Лебане у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 264 становника (према попису из 1991. било је 378 становника).
Демографија
У насељу Гегља живи 230 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 47,2 година (43,8 код мушкараца и 50,8 код жена). У насељу има 90 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,93.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Ojo de Agua, Aldama
Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Aldama.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Castello-Prato, Arezzo
Castello-Prato je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Pemiscot County, Missouri
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 18.296, što je 1.751 (-8,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pelican Bay, Florida
Pelikan Bej je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.346, što je 660 (11,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gabriel Porras
Gabrijel Poras je meksički glumac.
La Pagoda, Tonalá
La Pagoda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Selište (Šekovići)
Selište je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Šekovići koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 104 stanovnika.
Ricininska nitrilaza
Ricininska nitrilaza je enzim sa sistematskim imenom ricinin aminohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Selište (Šekovići)
Geografija
Selo se nalazi u istočnoj Bosni.
Jánoshalma
Jánoshalma čita se Janošhalma (hrvatski: Jankovac) je grad na jugu Mađarske od 8,675 stanovnika, koji administrativno podpada pod Županiju Bács-Kiskun.
Geografske karakteristike
Jánoshalma leži udaljena oko 30 km istočno od Dunava, i oko 20 km od granice sa Srbijom.
Historija
Najstarije naselje zvano - Csőszapá, izraslo je nakon Mongolske invazije.
Od 1439. taj kraj bio je feud Janoša Hunjadija - pa je naselje po njemu nazvano - Jankó, odnosno Jankószállás. Nakon 150 godina osmanske vladavine kraj je toliko opustio da je koloniziran Bunjevcima i Srbima.
Janko Bedeković
Janko Bedeković (Zagreb, 1885. - Zagreb, 9. travnja 1938.), bio je pravnik, upravnik zagrebačke policije, zloglasni proganjatelj i zlostavljač političkih uhićenika.
Životopis
Janko Bedeković rođen je u Zagrebu 1885. godine. Podrijetlom je iz turopoljske plemićke obitelji Bedeković Kobilički koja se spominje već od polovice 16. stoljeća. Osnovnu školu i gimnaziju polazio je u Zagrebu gdje je završio i studij prava. Stupio je prije Prvoga svjetskog rata u redarstvenu službu kao inspektor. Početkom Prvoga svjetskog rata postao je poznat po svojim istupima "protiv političkih uhapšenika, navlastito Srba". Nakon Prvoga svjetskog rata postaje pouzdanik karađorđevićevskih vlasti te je postao i kotarskim predstojnikom u Sušaku i Crikvenici. Tada se, 1921. godine, istaknuo progonima i kažnjavanjem građana Crikvenice zbog izražavanja hrvatstva. Unatoč svojoj prošlosti u novoj državi brzo je napredovao u karijeri. Bio je šef zagrebačke policije u dva navrata, prvi puta od kraja 1924. do 1926. godine a drugi puta od travnja 1929. do 1935. godine. U razdoblju između 1926. i 1929. godine bio je u Beogradu u ministarstvu unutarnjih poslova. Početkom travnja 1929. godine postaje upravnik policije u Zagrebu kada se istaknuo nemilosrdnim progonima svih politički nepodobnih osoba a osobito je bio okrutan prema komunistima i pripadnicima ustaškoga pokreta, napose nakon proglašenja šestosiječanjske diktature jugoslavenskoga kralja Aleksandra I. Karađorđevića. Po svjedočanstvima vlastoručno je mučio svoje uhićenike na policiji. Vodio je zagrebačku policiju u akciji u kojoj su ubijeni Mijo i Slavko Oreški a Janko pl. Mišić izvršio je samoubojstvo, u Samoboru 27. srpnja 1929. godine, te tom prilikom iskoristio zaplijenjene dokumente za veliki proces protiv komunista. Objavio je nekoliko brošura i knjigu Zbirka zakona, naredaba i svih propisa državne uprave: po abecednom i vremenskom redu a u tekstu "Kultura i narodno jedinstvo" otvoreno je zastupao unitarističku ideologiju. Poznat je po tome što je naredio ubojstvo hrvatskoga povjesničara Milana Šufflaya. Za njegova je mandata uhićen, osuđen i utamničen hrvatski zastupnik Jakov Jelašić, "duša hrvatskog političkog gibanja", koji se od robijanja u zloglasnoj kaznionici u Srijemskoj Mitrovici kronično razbolio i prerano umro.
Janko Bedeković umro je u psihijatrijskoj bolnici u Vrapču, u Zagrebu, 1938. godine.
Artavazd I od Armenije
Artavazd I of Armenije (armenski: Արտավազդ Առաջին) (vladao 160. pne.-115. pne.) bio je kralj antičke Armenije. Rođen je kao sin kralja Artaksije I i kraljice Satenik.
Artavazd se nekoliko puta uspješno odupro pokušajima Parta da osvoje Armeniju, ali ga je na kraju uspio poraziti partski kralj Mitridat. Nakon toga su Parti anektirali Istočnu Armeniju, a Artavazd morao predati svog sina Tigrana Velikog kao taoca.
Prema Cyrilu Toumanoffu, Artavazd I je armenski kralj koji je, prema navodima srednjovjekovnih gruzijskih ljetopisa, došao u Iberiju i na zahtjev lokalnog plemstva na prijestolje postavio svog sina Artaksiju stvorivši tako Iberijsku Artaksijadsku dinastiju.
Loma Buenos Aires, San Martín Itunyoso
Loma Buenos Aires je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Martín Itunyoso.
Emerkingen
Emerkingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Alb-Donau-Krajs. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 832 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8425036.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Alb-Donau-Krajs Emerkingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Alb-Donau-Krajs. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 531 metra. Površina opštine iznosi 7,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 832 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 112 stanovnika/km².
NGC 6277
NGC 6277 je zvezda ili zvezde u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 23° 2' 24" a rektascenzija 17h 0m 48,8s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6277 iznosi 14,6.
Američko-njemački odnosi
Odnosi Njemačke i Sjedinjenih Američkih Država imaju dugu i promjenjivu istoriju. Danas su Sjedinjene Američke Države jedan od najvažnijih zemalja u vanjskoj politici Njemačke izuzmu li se zemlje Evropske Unije. Dvije se zemlje doživljavaju kao pouzdane saveznike iako među njima postoje neslaganja u vezi sa nekim važnim pitanjima. Sjedinjene Američke Države zagovaraju aktivniju vojnu ulogu Njemačke u Evropi i u okviru NATO-a čemu se službeni Berlin snažno protivi, dijelom i zbog potresnog iskustva militarizma iz perioda pred početak i za vrijeme Drugog svjetskog rata.
U 2014. godini došlo je do određenog zahlađenja u odnosima nakon što su javnosti postale poznate informacije o špijuniranju kancelarke Angele Merkel od strane američke Nacionalne sigurnosne agencije i hapšenja službenika u njemačkim sigurnosnim službama pod sumnjom da su vršili špijunažu za američku Centralnu obavještajnu agenciju.
Njemačka imigracija u Sjedinjene Države
mini|Najbrojnije zajednice po deklariranom porijeklu američkih građana 2000. godine (njemačko porijeklo svijetlo plava boja)
1683-1848.
Prva zabilježena njemačka imigracija u Sjedinjene Države dogodila se u XVII vijeku kada je osnovan Germantown u blizini Philadelphije 1683. godine. Imigracija iz Njemačke doživjela je svoj prvi vrhunac u periodu između 1749. i 1754. godine kada je otprilike 37 000 Nijemaca došlo u Sjevernu Ameriku.
1848-1914.
Od 1848. oko 7 miliona Nijemaca doselilo se u Sjedine Američke Države i mnogi od njih naselili su se u gradovima Chicago, Detroit i New York. Neuspjeh revolucije 1848. godine ubrzao je imigraciju u Sjedinjene Države. Useljenici koji su došli nakon ovoga događaja nazivani su Generacija 48-me. Od 1848. do početka Prvog svjetskog rata u SAD-u se naselilo preko milion Nijemaca. Preseljenje u Novi svijet bilo je težak poduhvat koji je u prosjeku trajao šest mjeseci, a među masama useljenika dolazilo je i do zaraza tifusa. Do 1890. Godine preko 40% stanovništva u gradovima kao što su Cleveland, Milwaukee, Hoboken i Cincinnati činili su useljenici iz Njemačke. Do kraja XIX vijeka Nijemci su činili najveću samodeklariranu grupu useljenika u SAD-u i postali su značajan dio američkog kulturnog i društvenog života.
Političko sudjelovanje njemačkog iseljeništva bilo je fokusirano na djelovanje u okvirima radničkog pokreta. Novoosnovani sindikati omogućavali su njemačkim useljenicima da poprave uslove života i da se integriraju u američko društvo.
Od 1914.
Kombinacija snažnog američkog patriotizma i antinjemačkih osjećaja u toku oba svjetska rata dovela je do toga da je većina useljenika raskinula veze sa nekadašnjom domovinom i asimilirala se u dominantnu američku kulturu. U periodu vladavine režima Trećeg Reicha došlo je do novog velikog iseljavanja njemačkih Židova, političke opozicije i drugih političkih izbjeglica. Najveći dio potomaka njemačkih useljenika živi u saveznim državama Pensilvanija i Kalifornija.
Diplomacija i trgovina
U periodu Američkog građanskog rata sve su njemačke države podržavale sjevernjačke snage Unije ali u njemu nisu uzeli značajnije uloge. Sjedinjene Države i Njemačka koje su bile u procesu industrijalizacije postale su konkurenti u razvoju trgovinskih odnosa sa Velikom Britanijom.
Pješčana Uvala
mini|5x5piskel
Američko-njemački odnosi
Diplomacija i trgovina
Nakon ujedinjenja Njemačke 1871. godine zemlja je izgradila moćnu morsku mornaricu i započela proces kolonijalnog osvajanja širom svijeta. To je dovelo do istovremenog interesa SAD-a, Njemačke i Velike Britanije za Samou, strateški važno ostrvo u južnom Pacifiku. Ovi su interesi došli u konflikt u 1880-im godinama, da bi 1899. godine ostrvo bilo podijeljeno između Njemačke i SAD-a. Sjedinjene su Države preuzeli punu kontrolu nad ostrvom 1914. godine.
Pješčana Uvala
Pješćana Uvala, (autohtono Valsabjòn, istrovenetski Valsabbion) je uglavnom apartmanizirano naselje od 576 stanovnika na jugu Istre, periferija Pule koju je administrativno smješteno u općinu Medulin.
Američko-njemački odnosi
Karibi
U kasnom XIX vijeku Njemačka je mornarica (Kaiserliche Marine) nastojala da uspostavi svoje uporište za utovar uglja u negdje u Karibima. Njemačka je ubrzano gradila mornaricu svjetske klase, ali su parne mašine zahtijevale čest utovar ugljena za pogon pa je mornarica zato mogla efikasno djelovati samo u ograničenoj udaljenosti od mjesta utovara. Preliminarni planovi u Karibima naišli su na veto od strane kancelara Otto von Bismarcka koji nije želio izazvati američki antagonizam. Njegov je mandat završen smjenom 1890. godine, a Njemačke vlasti su nastavile raditi na planovima za ulazak u Karibe.
Pješčana Uvala
Geografija
Naselje se nalazi na blago brežuljkastom području u uvali Veruda na ulazu koje se nalazi istoimeni otok, U sastavu je Istarske županije.
Američko-njemački odnosi
Karibi
Njemački su pomorski stratezi u periodu od 1890. do 1910. godine osuđivali Monroovu doktrinu kao ekspanzionističku legalnu pretenziju SAD-a. Brinula ih je i ideja o izgradnji Američkog kanala (Panamski kanal) koji bi doveo do potpune američke hegemonije u Karibima. Njemački položaji su istaknuti i u ratnom planu predloženom 1903. od strane mornarice ističući „čvrstu poziciju u Zapadnim Indijima“, „slobodnu ruku u Južnoj Americi“ i službeni „opoziv Monroove doktrine“ koji bi pružili solidne temelje „za našu trgovinu sa Zapadnim Indijima, Centralnom i Južnom Amerikom“. Do 1900. njemački su mornarički stratezi postali opsjednuti sa idejom da steknu bazu u Karibima i njemačkim pretenzijama u zapadnoj hemisferi.
Pješčana Uvala
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 576 stanovnika te 222 obiteljska kućanstva.
mini|413x413piksel|Pješćana Uvala - Valsabjon mini|935x935piksel Napomena: U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Pula, grad Pula. Do 1991. podaci su sadržani u naselju Pula, grad Pula.
Američko-njemački odnosi
Prvi svjetski rat
U inicijalnom periodu Prvog svjetskog rata Njemačka je bila jedna od uključenih strana dok su Sjedinjene Države provodile izolacionističku politiku, da bi se kasnije uključile na strani njemačkih ratnih neprijatelja. Njemačka je mornarica provodila politiku totalnog ratovanja na Atlantskom oceanu što je često dovodilo do napada na američke brodove. Berlin je odbijao zahtjeve da ograniči svoje pomorsko ratovanje. U konačnici, tajni je Zimmermannov telegram koji je Njemačko Carstvo poslalo Meksiku bio katalizator koji je uveo Sjedinjene Države u rat. Dijelovi ratnog plana predloženog u tajnom telegramu predviđali su meksičku invaziju na Sjedinjene Države u slučaju da se SAD uključi u rat što je izazvalo bijes u Washingtonu. Takav je plan imao namjeru da zadrži američke vojne snage izvan Evrope i da omogući nastavak totalnog pomorskog rata koji je za cilj imao da zaustavi linije opskrbe prema Velikoj Britaniji. Zauzvrat, nakon što bi Centralne sile odnijele pobjedu u Prvom svjetskom ratu, Meksiko bi bio nagrađen povratkom teritorija izgubljenog u Meksičko-američkom ratu. Američki predsjednik Wilson uspio je u aprilu 1917. uvjeriti Kongres da objavi rat Njemačkoj. U početku su SAD namjeravale da osiguraju financiranje, municiju, hranu i materijale potrebne za rat, ali nisu namjeravale poslati trupe u Evropu sve do trenutka uviđanja slabosti Antante na Zapadnom frontu u punom svjetlu. Nakon što se u okolnostima Oktobarske revolucije Rusija povukla iz rata, Njemačka je prema zapadu mogla preusmjeriti dodatnih 600 000 vojnika. Američke su snage stigle na evropsko kopno u ljeto 1918. mijenjajući iscrpljene savezničke snage, u okolnostima u kojima se slabljenje Britanske vojske vidjelo gotovo na svakodnevnoj razini. U samom SAD-u javnost je preispitivala lojalnost građana sa njemačkim porijeklom. Svaki veći njemački kulturni utjecaj na zemlju u širokim je masama promatran sa velikim nepovjerenjem i netrpeljivošću. Njemačko je Carstvo predstavljano kao prijetnja američkoj slobodi i načinu života. U Njemačkoj se u isto vrijeme na SAD gledalo kao na još jednoga od neprijatelja, lažnog osloboditelja koji želi i sam da ostvari dominaciju nad Evropom. Po završetku rata u Njemačkoj su mnogi prihvatili načela o pravednom miru koja je iznio predsjednik Wilson.
1920-e
U toku dvadesetih godina XX vijeka diplomatski i ekonomski odnosi između dvije zemlje bili su pretežito pozitivni. Sjedinjene Države odbile su drakonske odredbe Versajskog mirovnog ugovora koje su se odnosile na Njemačku i sa ovom zemljom potpisale i sa ovom zemljom potpisale novi mirovni sporazumi koji nije uključivao sankcije. Američka je strana već u tome periodu razmatrala i mogućnosti izgradnje takozvanog Euro-atlantskog mirovnog sistema sa Britanijom i Njemačkom. Američki ambasador Alanson B. Houghton koji je služio od 1922. do 1925. godine smatrao je da su glavni problemi toga vremena ekonomske prirode i da se među njima ističu i ogromne ratne reparacije koje je Njemačka dugovala prema zemljama pobjednicama. Iako je njemački kulturni establišment sa podozrenjem gledao na američku kulturu, jazz muzika stekla je golemu popularnost u poslijeratnoj Njemačkoj kao i hollywoodski filmovi. U isto je vrijeme njemački kulturni utjecaj na SAD bio ograničen i mladi su Amerikanci rijetko pohađali njemačke univerzitete zarad viših razina studija. Banke iz New Yorka preuzele su vodeću ulogu u financiranju poslijeratne obnove Njemačke dok je njemačka desnica pokazivala sumnjičavost prema modernitetu koji su simbolizirale SAD.
Nacistička era 1933-1941
Javnost u SAD-u gajila je snažnu averziju prema nacističkoj Njemačkoj i prema Hitleru, ali je u isto vrijeme postojao i otpor prema ratu i petljanju u evropsku politiku. Rooseveltova je administracija javno pozdravila potpisivanje Minhenskog sporazuma 1938. godine, ali je istovremeno bila svjesna da on predstavlja samo odgodu rata i počela je ponovno naoružavanje. Formalni odnosi su bili zahlađeni sve do novembra 1938. godine da bi nakon toga pali na izrazito nisku razinu nakon što je u Njemačkoj došlo do širokih otvorenih napada na Židove i židovske institucije za vrijeme Kristalne noći. Dok je u tridesetima židovska emigracija iz Njemačke prema SAD-u bila brojčano mala, mnogi ugledni intelektualci napustili su zemlju već u tome periodu uključujući i katoličke intelektualce koji su se integrirali na vjerskim katoličkim univerzitetima u SAD-u.
Drugi svjetski rat
mini|levo|Američki vojnici u Wernbergu 22. aprila 1945. Drugi svjetski rat započeo je njemačkim napadom na Poljsku u septembru 1939. godine, a SAD je formalno sve do decembra 1941. ostala neutralna kada je objavila rat nacističkoj Njemačkoj. Administracija američkog predsjednika Franklina Roosevelta snažno je favorizirala Veliku Britaniju i Francusku u njihovom sukobu sa Njemačkom u toku 1939. do 1941. Sjedinjene Države su po ulasku u rat igrale istaknutu ulogu u savezničkoj koaliciji što je neizostavno dovelo do prekida odnosa između Washingtona i Berlina. Nacisti su američko sudjelovanje u ratu i ulogu u oslobađanju Evrope koristili kao važan element za antisavezničku propagandu. SAD su u nacističkoj propagandi predstavljane kao čudovišna ratna mašinerija usmjerena ka uništenju evropske kulture. Bez obzira na vlastitu rasističku i genocidnu politiku, nacistički posteri su isticali negativne aspekte američkog društva kao što su Ku Klux Klan, podčinjavanje Indijanaca i linč nad crnačkom populacijom. Posteri su osuđivali američki kapitalizam, širili propagandu o židovskom utjecaju i zavjeri i prikazivali američke bombe koje uništavaju bespomoćno evropsko selo. Propaganda usmjerena protiv nacističke Njemačke vršena je i na savezničkoj strani.
Poslijeratni period
mini|Američka okupaciona zona Nakon oslobođenja Evrope i konačnog poraza Trećeg Reicha američke su snage bile jedne od četiri vojske odgovorne za okupacione zone u Njemačkoj. U poslijeratnoj Njemačkoj provođena je politika denacifikacije i takozvanog industrijskog razoružanja dok su zemlje počele ostvarivati i svoje poslijeratne odnose sa Njemačkom. Njemački pogled na američke okupacione snage bio je relativno pozitivan u odnosu na druge snage, dok je Berlinski zračni most i Maršalov plan dodano popravio sliku Amerikanaca.
Hladni rat
U okolnostima Evrope podijeljene Željeznom zavjesom na dva ideološki suprotstavljena bloka, prostor današnje Njemačke postao je jednim od najosjetljivijih dijelova kontinenta sa velikom prisutnošću stranih zapadnih i istočnih vojnih snaga. Američka vojna prisutnost tako je postala sastavnim dijelom svakodnevice u Zapadnoj Njemačkoj. U periodu Hladnog rata bez američkog protivljenja započet je proces evropskih integracija, a Zapadna je Njemačka postala najveća ekonomija u Evropi. Zapadna Njemačka i SAD uspostavile su i blisku transatlantsku suradnju i zemlja je postala dio NATO pakta što je dovelo do osnivanja Varšavskog pakta zbog bojazni od ponovne militarizacije Njemačke.
Američki odnosi sa Istočnom Njemačkom
mini|levo|Građani Istočne Njemačke u indijanskim kostimima Odnosi Istočne Njemačke i Sjedinjenih Američkih Država od početka su bili neprijateljski ili u boljim prilikama suzdržani. Sjedinjene Države su slijedile doktrinu po kojoj je samo priznanje Istočne Njemačke od strane neke države smatrano neprijateljskim aktom. Do djelomičnog poboljšanja odnosa došlo je u 1970-im godinama u sklopu ukupnih napora na Detantu između Istoka i Zapada. SAD su priznale Istočnu Njemačku u septembru 1974. godine. Građani Istočne Njemačke su uz lokalnu, bili izloženi i propagandi od strane SSSR-a, Zapadne Njemačke i američkih medija poput Radija slobodna Evropa.
Odnosi nakon 1990.
Nakon ponovnog ujedinjena Njemačke, SAD je u izrazitoj samouvjerenosti u devedesetim godinama Njemačku nazivao „partnerom u liderstvu“ smatrajući se jedinom svjetskom supersilom. Sjedinjene Države pozivale su Njemačku na snažniji vojni angažman i iako američka očekivanja nisu u potpunosti uspjela, Njemačka je po prvi put nakon drugog svjetskog rata sudjelovala u ofanzivnom ratu van svojih granica za vrijeme NATO bombardovanje SR Jugoslavije. Nakon terorističkih napada na New York 11. septembra došlo je do bliže suradnje u borbi protiv terorizma dok je Njemačka ponovno poslala vojne snage u Afganistan. Njemačka je izrazila neslaganje, uložila napore u pokušaju sprečavanja i u konačnici nije sudjelovala u američkoj i britanskoj Invaziji na Irak. Američki intervencionizam i globalna politika u prvim godinama XXI vijeka dovela je do rasta anti-američkih osjećaja u njemačkoj javnosti. Kao odgovor na curenje informacija u 2013. godini o masonom špijuniranju od strane SAD-a, Njemačka je raskinula ugovor o razmjeni obavještajnih podataka sa Britanijom i SAD-om iz 1968. godine. U julu 2014. djelatnici Bundesnachrichtendiensta su uhićeni pod sumnjom da su vršili špijuniranje za CIA-u, a kancelarkaMerkel je zatražila od koordinatora aktivnosti CIA-e pri Američkoj ambasadi u Berlinu da napusti soj položaj. Kao odgovor na uhićenja kancelarkaMerkel je izjavila „Gledajući iz perspektive dobrog zdravog razuma, špijuniranje prijatelja i saveznika je rasipanje energije. U periodu Hladnog rata možda je postojao slučaj u kojemu je postojalo međusobno nepovjerenje. Danas mi živimo u XXI vijeku.“ Uhićenja su uslijedila nakon curenja informacija o prisluškivanju kancelarkinog telefona od strane američkog NSA-ja. Tom je kontroverzom propao pokušaj Njemačkog sudjelovanja u paktu o nešpijuniranju između SAD-a, Velike Britanije, Kanade, Novog Zelanda i Australije. 18. jula 2014. Merkel je izjavila kako povjerenje između dvije zemlje može biti obnovljeno samo kroz međusobne razgovore i da će Njemačka težiti da do takvih razgovora dođe. Također je istakla i kako su Sjedinjene Državne njemački najvažniji saveznik i da neće doći do promjena u njihovim odnosima. Unatoč toj izjavi, vladini dužnosnici u Berlinu pojačali su kontraobavještajne aktivnosti i planirali nove sigurnosne mjere u anticipaciji produženih pogoršanih odnosa.
Percepcije i vrijednosti u dvije zemlje
Narativ o takozvanim otvorenim granicama (American frontier) na zapadu igrao je značajnu ulogu u američkom folkloru, književnosti i filmu. Isti je narativ stekao popularnost i u njemačkoj kulturi koja je i sama proizvela književna i filmska ostvarenja te tematike. Karl May je bio njemački pisac najpoznatiji po svojim avanturističkim romanima čija je radnja smještena na američkom starom zapadu. Njihov glavni protagonist je Winnetou i Stari Shatterhand. Njemačka fascinacija Indijancima potiče još iz XIX vijeka i od tada su nastala brojna djela te tematike čiji su česti elementi egzotično indijanstvo (vidi još: orijentalizam) i autentičnost. Obje se zemlje smatraju intelektualnim centrima takozvane zapadne civilizacije i obje su bile žarišta prosvjetiteljskih ideja. Američka invazija na Irak imala je snažan negativan utjecaj na percepciju SAD-a u Njemačkoj i istraživanje BBC-a 2013. godine pokazalo je da je i tada svega 35% Nijemaca smatralo da je američka uloga u svijetu pozitivna, dok ju je 39% smatralo negativnom. Dvije zemlje imaju različite poglede na mnogim poljima uključujući energiju i vojne intervencije. Ipak, u posljednje vrijeme u SAD-u je u porastu svijest o globalnom zatopljenju, dok su Njemačke vlasti izašle sa inicijativama za bližu evropsku vojnu suradnju. Istraživanje koje je 2007. naručila njemačka ambasada pokazalo je da su Amerikanci u tom trenutku još uvijek gledali na izostanak potpore u Iraku kao na najveću prepreku u odnosima, ali da je važnost tog pitanja opadala. Također, istraživanje je pokazalo i da Amerikanci smatraju Njemačku četvrtim najvažnijim međunarodnim partnerom iza Ujedinjenog Kraljevstva, Kanade i Japana. Amerikanci su također ekonomsku suradnju gledali kao najuspješniji segment u odnosima dvije zemlje. Anti-američki stavovi prisutni su u njemačkom javnom prostoru i često se pripisuju njemačkoj ljevici. Obje zemlje članice su NATO saveza i veći broj američkih vojnika smješteno je u bazama na jugu Njemačke. Njemački je, nakon španjolskog i francuskog, treći najučestaliji strani jezik koji se podučava u američkim srednjim školama, koledžima i fakultetima. Oko polovice njemačke populacije tečno govori engleski jezik.
Strmica
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini.
Păușa, Călimănești
Păușa je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Călimănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 336 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 339 m.
La Strada, Forlì-Cesena
La Strada je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Capo Comino, Nuoro
Capo Comino je naselje u Italiji u provinciji Nuoro, u regiji Sardinija.
La Strada, Forlì-Cesena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 637 m.