cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Panavia Tornado
Vazduhoplovstvo Saudijske Arabije
U septembru 2006. godine, Saudijska vlada je potpisala ugovor vredan 4,7 milijardi američkih dolara, sa britanskom firmom BAE sistems, za nadogradnju 80 svojih aviona, za vremenski period operativne upotrebe do 2020. Tornado №6612 se prvi vratio u BAE sistems u Vortonu, u decembru 2006. godine, za nadogradnju po „Tornadovom razvojnom programu “. Po toj nadogradnji, avioni Tonado IDS su opremljeni nizom novog i precizno vođenog oružja i poboljšanom opremom za njegovo vođenje. Tako opremljen Tornado IDS, u mnogim domenima, može biti uporediv sa britanskim Tornadom GR4. U decembru 2007. godine, prvi potpuno modernizovan avion, vraćen je u saudijsku operativnu upotrebu.
Počev od 2010. godine, Saudijska Arabija je potpisala još nekoliko ugovora za novo oružje i sisteme, za opremanje svojih aviona „tornado“ i „tajfuna“, kao što su raketa vazduh-vazduh kratkog dometa IRIS-T, protivtenkovska raketa Brimston i krstareća raketa Štorm šadou.
Počev od prve nedelje novembra 2009. godine, saudijsko vazduhoplovstvo zajedno sa avionima „tornado“ i F-15 igl, vršilo je napade iz vazduha na položaje Šiitskih ustanika u Jemenu, u severnom regionu, u gradu Saada. To je prvi put, posle operacije u Zalivskom ratu, u 1991. godini, da je saudijsko vazduhoplovstvo aktivno učestvovalo u vojnoj operaciji na neprijateljskoj teritoriji.
Udesi
Učešće vazduhoplovstava zemalja korisnika, u svima udesima „tornada“, je sledeće: 40 britanskih, 31 nemačkih, 6 saudijskih, i 4 italijanska. Neki od najznačajnijih tih udesa su:
Izloženi primerci aviona
Izložen „tornado“ u Nemačkoj. |desno|thumb|250px Britanski Tornado GR4 u Nacionalnom muzeju američkog vazduhoplovstva. |desno|thumb|250px
Iako je avion „tornado“ još uvek operativan, neki stariji primerci su javno izloženi, kao muzejski eksponati:
Марина Кутина
Марина Кутина је насеље у Србији у општини Гаџин Хан у Нишавском управном округу. Према попису из 2002. било је 347 становника (према попису из 1991. било је 419 становника).
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
I nostri mariti
I nostri mariti je italijanska omnibus filmska komedija snimljena 1966. godine u režiji Luigija Filippa D'Amica, Luigija Zampe i Dina Risija. Sastoji se od tri epizode. U prvoj, Alberto Sordi se zaljubi i oženi za glumicu (čiji lik tumači Nicoletta Machiavelli) koja je tumačila lik vojnika u amaterskoj predstavi, i sa njome ostaje čak i nakon što ona promijeni spol. U drugoj se Jean-Claude Brialy iz koristoljublja oženi za bogatu nasljednicu (čiji lik tumači Michèle Mercier) prije nego što shvati da kao uvjet za nasljeđivanje mora imati sina. U trećoj karabinjer (čiji lik tumači Ugo Tognazzi) u nastojanju da uhvati opasnog kriminalca preuzima identitet zidara i zavodi njegovu suprugu (koju tumači Liana Orfei) ne bi li izazvao njegovu ljubomoru. Prva epizoda filma je bila u boji, a druge dvije u crno-bijeloj tehnici.
Palmaria
Palmaria je samohodni topnički sustav proizveden u Italiji od tvrtke Oto Melara namijenjeno izvozu. Nastao je iz prekinutog projekta SP70 sustava. Prvi prototipovi su izgrađeni kasnih 1970-ih. Proizvodnja je započeta 1982. i završena ranih 1990-ih. Palmeria sustav je izvezen u Libiju (210) i Nigeriju (25). Ostalih 20 kupola Palmeria sustava su izvezene u Argentinu i postavljene na osnovu lokalno proizvedenog TAM tenka.
Palmeria dijeli mnogo komponenata sa OF-40 tenkom. Vozilo pokreće njemački MTU MB 837 Ka-500 dizelski motor, najveće snage 750 KS. TAM VCA je inačica samohodnog topničkog sustava Palmeria se sastoji od Palmeria kupole koja je montirana na osnovu TAM tenka. ovaj samohodni topnički sustav je proizveden u malom broju i trenutno je u službi argentinske vojske.
Sleuth (film, 1972)
Njuškalo je američki igrani film snimljen 1972. godine, koji je bio poslednji u karijeri reditelja Džozefa L. Mankevica. Po žanru je triler, a temelji se na istoimenom pozorišnom komadu Entonija Šefera.
Jednoga dana na imanje bogatog pisca Endrua Vajka dolazi ljubavnik njegove žene, donoseći mu papire za razvod jer on želi da se venča sa njom. Endru začuđuje dobro prima vesti i čak moli mladića da ostane u njegovoj vili nekoliko dana. Međutim, kuća je puna čudnih elektronskih uređaja, kojima će se starac poslužiti u pokušajima da ubije ženinog ljubavnika. Ali i ovaj će mu uzvratiti na isti način, pokušavajući da sačuva vlastiti život. I Olivije i Kejn su za svoje uloge bili nominovani za Oskar za najboljeg glavnog glumca.
Miyamoto Musashi
Život
Šinmen Takezo je rođen u selu Mijamoto, u provinciji Mimasaka, oko 1584. godine. Promena njegovog pravog imena u ime Mijamoto Musaši pogrešno se vezuje za istoimenu provinciju Musaši, jugozapadno od Tokija. U to vreme reforma jezika tek je bila u razvoju i svako iole pismen mogao je da čita i kineski i japanski, pa su neki ideogrami imali različita značenja, u zavisnosti od toga kako se čitaju. Kada je Takezo doživeo svoj duhovni preobražaj, sa takvom promenom u svojoj ličnosti odlučio je da promeni i svoje ime. Ideogram kojim se pisalo „Takezo“ drugačije se mogao pročitati i kao „Musaši“ pa tako nije morao da menja način pisanja svog imena, a Mijamoto je dodao imenu, prema selu iz kog potiče. Musašijevi preci su bili od moćnog klana Harima, sa najjužnijeg japanskog ostrva Kjušu. Sa sedam godina, Musašija usvaja ujak sveštenik, jer ga je otac ili napustio ili preminuo, a i majka mu je preminula pre toga. Musaši je već u 13. godini imao svoj prvi dvoboj iz koga je izašao kao pobednik. Još od najmlađih dana je postao čuven po svojoj veštini mačevanja. Otprilike nakon 16. godine napušta dom i odaje se lutanju Japanom, živeći izvan društva, ne češćljajući kosu, odričući se žena, posvećen jedino (samo)ostvarenju na putu mača. Nakon velike bitke kod Sekigahare 1600. godine, u kojoj se borio na poraženoj strani, Musaši odlazi u prestonicu, Kjoto. Godine 1605. odlazi na jug prestonice, u hram Hozoin, učeći tehnike borbe kopljem i mudrosti zena. Nastavljajući da luta zemljom, bori se u provincijama Iga, Izumo i Edu (današnji Tokio). Oko 30. godine života odlučuje da više ne učestvuje u dvobojima. Do tada je učestvovao u preko šezdeset dvoboja, iz kojih je izašao kao pobednik. Nakon toga se priključuje Tokugava vojsci.
Musaši je govorio da treba učiti puteve svih zanimanja. On sam, pored toga što je jedan od najvećih japanskih mačevalaca, bio je poznat i kao vrstan slikar, pesnik i skulptor. Njegova škola mačevalaštva se zvala Niten, ili Dva neba, a Musaši se često prikazuje sa ukrštenim mačevima iznad glave.
Taverna-Zarone, Caserta
Taverna-Zarone je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Glokalizacija
Glokalizacija je kovanica nastala spajanjem riječi globalizacija i lokalizacija, a označava sociologijski pojam integracije i interakcije globalnoga i lokalnoga s jedinstvenim ishodima u različitim geografskim područjima. Glokalizacija je često praćena grokalizacijom.
San Sebastián, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
San Sebastián je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
San Isidro, Turicato
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 877 m.
Tatums, Oklahoma
je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 151, što je 21 (-12,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mjerne pločice
mini|desno|300px|Garnitura mjernih pločica mini|desno|300px|Garnitura opreme za mjerne pločice mini|desno|300px|Mjerne pločice stavljene zajedno mogu nositi svoju vlastitu težinu Mjerne pločice ili etaloni služe za precizno mjerenje i kontrolu mjernih instrumenata. Imaju veću preciznost od pomičnog mjerila i mikrometarskog vijka. Rade se od čelika otpornog na: habanje, koroziju, vlagu i toplinu, koji je kaljen, brušen, lepovan i poliran. Za specijalne svrhe se rade od tvrdog metala i kvarca. Osnovna namjena je za kontrolu ostalih mjera. Paralelne mjerne površine daju željenu dužinu.
Spajanje mjernih pločica kombiniramo tako da dobijemo željene dužine (stavljamo jednu pločicu na drugu). Drže se zajedno uslijed ravnih površina. Da bi se zaštitili od vlage i topline, uzimaju se pincetom ili kožnim rukavicama.
Klase točnosti
Postoje 4 klase točnosti etalona mjernih pločica:
Povijest
Mjerne pločice je izumio švedski izumitelj Carl Edvard Johansson. 1888. se zaposlio u tvornici pušaka Mauser, gdje su se neki dijelovi pušaka izrađivali s visokom preciznošću. U to vrijeme su se koristile već mjerne rašlje, ali trebalo je i njih kontrolirati. 1894. došao je na ideju da napravi vrlo precizne mjerne pločice za kontrolu bilo koje duljine. Da bi to mogao ostvariti, preuredio je ženin šivaći stroj za brušenje i poliranje mjernih pločica.
San Nicolás de Tampote, Santa Catarina
San Nicolás de Tampote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa Catarina.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 167 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 431 m.
Mijakovići
Mijakovići je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 105 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 105 stanovnika).
Demografija
U naselju Mijakovići živi 90 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,6 godina (42,8 kod muškaraca i 48,3 kod žena). U naselju ima 28 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,75.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine).
Castelnau-de-Guers
Kastelno de Ger je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Ero koja pripada prefekturi Bezje.
thumb|left|350 px Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 889 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 39 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,51 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 78 metara (maksimalnoj 105 m, a minimalnoj 1 m).
Schiopparello Vi, Livorno
Schiopparello Vi je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Dong Xian
Prema navodima kineskih historičara, Dong Xian je svoj nagli uspon dugovao osobnoj naklonosti cara, koji je svog miljenika, njegovu suprugu i rodbinu obasipao novcem, darovima, prestižnim titulama i raznim povlasticama. Nekoliko carskih službenika koji su se tome usprostivili, uključujući premijera Wang Jiau, su pogubljeni ili natjerani na samoubistvo.
Mnogi historičari vjeruju kako je odnos cara Aia i Dong Xiana bio homoseksualne prirode. Njega opisuje apokrifna priča u kojoj su Ai i Dong spavali u istom krevetu te je Ai, kada se probudio vidio da mu se rukav zaglavio ispod njegovog ljubavnika. Nastojeći ne uznemiriti Dong Xianov san, Ai je odsjekao rukav. Zbog toga se duanxiu zhi pi (斷袖之癖, doslovno, "fetiš odrezanog rukava") u kineskom koristi kao pežorativni izraz za homoseksualnost.
Iako je na kraju postao premijer i vrhovni komandant kineske vojske, Dong Xian se nije bavio državnim poslovima nego sve vrijeme provodio u društvu s Aijem. Pred smrt je Ai, koji nije imao djece, čak oporukom odredio da ga Dong Xian naslijedi kao car. Međutim, kada je Ai iznenada umro 1. pne. Dong Xian se nije snašao i dozvolio je da dvorska klika okupljena oko Velike carice majke Wang obezvrijedi carevu oporuku i postavi Wang Manga za regenta. Wang Mang je dao Dong Xiana zatvoriti, a potom njega i suprugu natjerati na samoubistvo.
Via S.Candida Ortali, Avellino
Via S.Candida Ortali je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 381 m.
Callaghan, Virginia
Kalahan je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Grokalizacija
Grokalizacija je kovanica nastala od engleskih riječi grow (rasti) i globalisation (globalizacija), a označava aspekt globalizacije koji se odnosi na imperijalističke ambicije nacija, korporacija, organizacija isl. i njihove težnje da se nametnu u različitim geografskim područjima. Njihov glavni interes je rast (grow) moći, utjecaja i u nekim slučajeva i profita u cijelom svijetu, to jest na globalnoj razini. Grobalizacija teče kroz niz subprocesa od kojih su tri najvažnija kapitalizam, amerikanizacija i mekdonaldizacija; oni su ujedno i centralna pogonska sila grobalizacije.
Josip Glasnović
Josip Glasnović (Zagreb, 7. svibnja 1983.) hrvatski je streljač koji se natječe u individualnom i timskom trapu.
Osvojio je zlatnu medalju u timskom trapu na Europskom prvenstvu u Larnaci 2012. godine, a u finalu trapa na Olimpijskim igrama 2008. u Pekingu završio je natjecanje na 5. mjestu.
Na Olimpijskim igrama 2016. ostvario je uspijeh karijere osvojivši zlatnu medalju nakon raspucavanja s Talijanom Giovannijem Pellielom.
Njegov brat Anton i supruga Ana Došen Glasnović također se bave streljaštvom. Obitelj Glasnović podrijetlom je iz Janjeva, stare dubrovačke kolonije na Kosovu.
Chigalapa, Santiago Tuxtla
Chigalapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 199 m.
Balzola, Alessandria
Balzola je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1363 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
Predsjednik Francuske
Predsjednik Francuske je ex officio koprinc Andore, nositelj najviših titula Légion d'honneur i Ordre national du Mérite te honorarni protokanon bazilike sv. Ivana Lateranskog u Rimu.
A Little Romance
Mala romansa je američko–francuska ljubavna drama iz 1979. i filmski debi Dajane Lejn.
Predsjednik Francuske
Institut predsjednika u Francusku je prvi put uveden 1848. godine, kada je Louis Bonaparte tokom četiri godine obnašao tu dužnost. Institucija je ponovo ukinuta 1852. godine kada se Louis Bonaparte nakon državnog udara proglasio carem, a ponovo je vraćena 1871. godine i potvrđena u ustavu iz 1875. godine. Od Treće Republike, institut predsjednika je konstanta (uz prekide tokom njemačke okupacije i Privremene vlade), mada su njegove ovlasti i moći varirale. Današnje ovlasti, koje su izrazito naglašene u odnosu na druge grane vlasti, regulirane su Ustavom iz 1958. godine, a koji je donesen na inicijativu Charlesa de Gaullea.
A Little Romance
Lorin King je trinaestogodišnja Amerikanka iz bogate i ugledne porodice koja živi u Parizu. Danijel je trinaestogodišnji Francuz iz veoma siromašne porodice, koji voli holivudske filmove. Njih dvoje se slučajno upoznaju i zaljubljuju jedno u drugo. Međutim, gđa King nije zadovoljna mladićevim socijalnim statusom, zbog čega zabranjuje kćerki da se viđa sa njim. Mladi par se dogovara da pobegne u Veneciju i da se poljube pod Mostom uzdisaja (kako bi zauvek bili zajedno). U tome im pomaže stari gospodin Julije.
Predsjednik Francuske
Od 14. svibnja 2017., aktualni predsjednik je Emmanuel Macron.
A Little Romance
Film je bio nominovan za Oskar za najbolju muziku i najbolji adaptirani scenario, a ser Lorens Olivije za Zlatni globus za najboljeg sporednog glumca.
Ljudi bez nade
Szegénylegények je mađarski crno-bijeli film snimljen u režiji Miklósa Jancsóa i premijerno prikazan početkom 1966. godine, poznat kao jedno od najcijenjenijih ostvarenja u historiji mađarske kinematografije.
Radnja se događa 1860-ih u pusztama na istoku Mađarske, koja je tada bila pod austrijskom vlašću, ali gdje još uvijek, kao odmetnici, operiraju nekadašnji ustanici poraženi 1849. godine. Protagonisti su seljaci i odmetnici koje su austrijske vlasti smjestile u logore nastojeći ih razotkriti, pri čemu se primjenjuju kako tortura, tako i razni psihološki trikovi koji odmetnike tjeraju da se okrenu jedni protiv drugih.
Ljudi bez nade su snimljeni po scenariju Gyule Hernádija, koji će kasnije postati čest Jancsóv suradnik. Sam Jancsó je u filmu izuzetno vješto koristio lokalitete puszte, ali i crno-bijelu fotografiju kako bi stvorio izuzetno mračan ugođaj. Film je karakteriziralo i Jancsóvo inzistiranje na dugim kadrovima i korištenju totala, koji će postati njegov zaštitni znak, ali i prilično eksplicitno nasilje, pesimizam, te mračan, poluironičan kraj. Tadašnjoj publici je pažnju privukla i scena u kojoj se gola djevojka bičuje, što je dotada bila prilična rijetkost za evropski film, a pogotovo za kinematografije Istočnog bloka; inzistiranje na golotinji će kasnije, pogotovo 1970-ih, postati jednim od važnih elemenata Jancsóvog opusa.
Usprkos mračnom sadržaju, Ljudi bez nade su postigli izuzetnu gledanost u samoj Mađarakoj, tako da je prilikom originalne kino-distribucije prodano čak milion ulaznica. Kada se film trebao prikazati u inozemstvu, prije svega u tadašnjem Zapadnom bloku, pojavile su se špekulacije da njegov sadržaj predstavlja zapravo alegorijski prikaz nedavne i traumatične mađarske prošlosti, odnosno brutalno gušenje antikomunističkog ustanka 1956. godine. Ljudi bez nade su svejedno prikazani na Kanskom festivalu, ali ne prije nego što je Jancsó posebnom izjavom negirao sve suvremene konotacije; godine 2002. je u intervjuu, pak, rekao da je "jasno da to nije bila istina". Film je i kod stranih kritičara doživio veliki uspjeh, te se smatra jednim od najboljih ostvarenja mađarske kinematografije, a Jancsó je postao i jedan od najuglednijih evropskih filmaša.
USS Langley (CV-1)
USS Langley (CV-1) je bio prvi američki nosač aviona u sastavu Američke ratne mornarice. Služio je od 1922. do 1937. godine kao nosač aviona, potom kao nosač hidroaviona, a za vreme drugog svjetskog rata 1942. ga je potopila vlastita posada zbog teških oštećenja koje je nanijela Japanska carska mornarica.
Savoia-Marchetti SM.79
Savoja Marketi SM.79 Mali jastreb je najvažniji i verovatno najbolji italijanski srednji bombarder u Drugom svetskom ratu, stekao je reputaciju koja ga je izdvajala od ostatka italijanskih oružanih snaga. Iako je prvobitno konstruisan kao torpedni bombarder SM.79 je najčešće korišćen za klasične bombarderske zadatke. U svojoj osnovnoj ulozi ovaj avion je spadao u sam svetski vrh torpednih bombardera koji su se u to vreme nalazili u upotrebi u vazduhoplovstvima širom sveta.
Acolman, México
Acolman je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México.
Savoia-Marchetti SM.79
Opis
SM.79 je imao karakterističnu grbu iza pilotske kabine u kojoj je bio smešten fiksni teški mitraljez usmeren unapred kao i leđni strelac sa pokretnim mitraljezom. Zbog svog specifičnog izgleda avion je dobio nadimak „Prokleti grbavac“. Uprkos svom nezgrapnom izgledu i zastareloj konstrukciji od čeličnih cevi i platna SM.79 je bio robustan i pouzdan više-namenski srednji bombarder čiji je učinak tokom Drugog svetskog rata bio veoma značajan.
Acolman, México
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4999 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2260 m.
Savoia-Marchetti SM.79
Opis
Posadu ovog aviona činilo je pet članova. Pilot i kopilot koji su bili smešteni u pilotskoj kabini. U kabini iza pilota nalazili su se radio-operater i vazduhoplovni inženjer koji su na smenu rukovali mitraljezima na leđnoj i bočnoj poziciji. Bombarder se nalazio u posebnoj izbočini na trbuhu aviona koja se nalazila neposredno iza vrata bombaluka. Njemu su na raspolaganju pored nišanske sprave i letačkih instrumenata bili i upravljačke komande kormilom pravca kao i automatska kamera za fotografisanje rezultata bombardovanja.
Razvoj
Prvi prototip ovog aviona poleteo je krajem 1934. godine. Radilo se o brzom tromotornom putničkom avionu koji je pobeđivao na mnogim vazduhoplovnim trkama koje su se održavale širom sveta i koji je postavio nove brzinske i druge rekorde. Njegova konstrukcija od čeličnih cevi, šper ploče i platna predstavljala je zaštitni znak kompanije koja ga je proizvela. Ovakav izbor materijala, koji se u eri projektovanja aviona sa potpuno metalnom konstrukcijom smatrao zastarelim, omogućavao je masovnu proizvodnju u uslovima nestašice osnovnih sirovina izazvane ratnim stanjem. U poređenju sa drugim modelima ovaj avion je imao veoma opterećeno krilo zbog čega su mu bile neophodne duge piste za poletanje.
Prvi prototip SM.79 je poleteo 2. septembra 1935. godine. Njegovu pogonsku grupu činila su tri motora Alfa Romeo 125 RC.34 od po 750 KS zato što je Regia Aeronautica (Talijansko kraljevsko ratno vazduhoplovstvo) dalo prednost tromotornoj u odnosu na dvomotornu varijantu. Tokom devet godina proizvedeno je oko 1.300 komada. Avion je mogao da ponese 1.250 kg bombi u trupu ali je kasnije nosivost povećana dodavanjem spoljnih nosača za dve teške bombe ili za dva torpeda kao što je to bio slučaj kod modela SM.79-II i SM.79-III.
U oktobru 1939. Regia Aeronautica je dobila novu verziju tog bombardera sa oznakom SM.79-II koji su bili opremljeni jačim motorima Piaggio ili Fiat od po 1.000 KS i koja je postepeno uvođenja u naoružanje njenih bombarderskih eskadrila. Ova verzija je sa ukupno 1.200 proizvedenih komada bila najbrojnija koja se nalazila u operativnoj upotrebi. Pojedini primerci ove verzije bili su naoružani fiksnim topom kalibra 20 mm u grbi iznad pilota dok je pozicija leđnog strelca bila ukinuta.
U naoružanju italijanskog vazduhoplovstva
Razvijen iz civilnog putničkog aviona, prvi SM.79 je ušao u naoružanje Italijanskog ratnog vazduhoplovstva pred kraj 1936. godine tačno na vreme da u sklopu tzv. italijanske Legionarske avijacije učestvuje u Španskom građanskom ratu koji je trajao od 1936. do 1939. godine. Tokom ovog sukoba SM.79-I se pokazao kao odličan bombarder što je dovelo do znatnog broja narudžbina iz inostranstva. mini|desno|270px|SM.79 tokom napada na [[Malta|Maltu]] Kada je Italija, 1940. godine stupila u Drugi svetski rat, njeno ratno vazduhoplovstvo bilo je naoružano sa preko 1.000 bombardera od kojih je većinu (oko 600) činio SM.79. Ovi avioni operisali su uglavnom u oblasti Sredozemlja i severnoj Africi. Njihova dvojna uloga, kao bombardera i kao torpednog aviona omogućila im je da uspešno dejstvuju po savezničkim konvojima u Sredozemlju, ali i po fiksnim ciljevima kao što su luke, gradovi i utvrđeni položaji.
U leto 1942. godine saveznički pokušaji da smanje pritisak na Maltu kulminirao je Operacijom Pijedestal, kada je 14 trgovačkih brodova isplovilo iz Gibraltara i zaputilo se pod snažnom pratnjom Britanske kraljevske ratne mornarice u pravcu ostrva noseći neophodne zalihe i borbenu tehniku. Među avionima sile Osovine koji su napali ovaj konvoj nalazilo se i 79 aviona SM.79 od kojih su neki u prethodnim napadima već bili pogodili britanski bojni brod HMS Malaja i nosač aviona HMS Argus. Konvoj je uprkos žestokim vazdušnim napadima uspeo da se probije do Malte ali je cena bila prevelika. Britanci su izgubili jedan nosač aviona, dve krstarice, razarač i devet trgovačkih brodova od kojih su mnogi pogođeni upravo torpedima koje su lansirali bombarderi SM.79.
Snažniji model SM.79-II učestvovao je u borbama u Severnoj Africi, na Balkanu i u Mediteranu kao bombarder i kao torpedni avion raspoređen u posebne torpedne jedinice koje su usavršile taktiku korišćenja ovog relativno velikog aviona za napade torpedima na savezničke konvoje. Iako je Italija kapitulirala 8. septembra 1943. godine proizvodnja bombardera SM.79 je nastavljena u novoformiranoj fašističkoj Republici Salo, satelitskoj državi koja je posle kapitulacije Italije formirana na severu Apeninskog poluostrva. Do kraja rata proizvedena je i poboljšana verzija ovog torpednog bombardera pod oznakom SM.79-III.
U naoružanju jugoslovenskog vazduhoplovstva
Kraljevina Jugoslavija je tokom jeseni 1939. godine kupila od Italije 45 bombardera SM-79K. Ova verzija je u stvari bila identična sa verzijom SM.79 I ali je imala drugačiju oznaku zato što je bila namenjena za izvoz. Njima su, pred izbijanje Aprilskog rata bili opremljeni, Sedmi bombarderski puk (66. i 67. bombarderska grupa) iz sastava Četvrte vazduhoplovne bombarderske brigade i 81. samostalna bombarderska grupa, svaka sa po 15 aviona. Međutim, najmanje tri aviona je izgubljeno u udesima pre početka rata.
Sedmi bombarderski put, koji je bio sačinjen od 66. bombarderske grupe, stacionirane na aerodromu Preljina kod Čačka i 67. bombarderske grupe, stacionirane na aerodromu Dobrić kod Požege, bio je naoružan sa ukupno 26 bombardra Savoja Marketi SM.79K.
mini|600px|centar|Bombarder Savoja-Marketi SM.79K sa oznakama Kraljevine Jugoslavije.
Tokom 6, 7. i 8. aprila, početkom nemačke invazije na Jugoslaviju, bombarderi 66. bombarderske grupe uspešno su napali više neprijateljskih ciljeva. U severnoj Albaniji bombardovani su italijanski vojni aerodromi u okolini Skadra, kao i mostovi na Drimu i Bojani, u sklopu podrške ofanzivi jugoslovenske Treće armije. Takođe su napadnute i nemačke oklopne kolone u rejonu Krive Palanke, Stracina i u Kačaničkoj klisuri. Na bombarderu SM.79K, za vreme Aprilskog rata leteo je jedini komandant vazduhoplovne brigade koji je učestovao u ratnim dejstvima. U pitanju je komandant Četvrte vazduhoplovne bombarderske brigade, pukovnik Petar Vukčević, koji je predvodio 66. bombardersku grupu u napadima na neprijateljske ciljeve.
67. bombarderska grupa je zbog izdajstva bila onemogućena da dejstvuje protiv neprijateljskih ciljeva. Njeno ljudstvo je tokom Aprilskog rata pokušalo da preleti sa 5 aviona u SSSR, ali su samo 3 aviona stigla na svoj cilj.
81. samostalna bombarderska grupa, koja je bila stacionirana na aerodromu Oriješ kod Blagaja, bila je naoružana sa 14 bombardera SM.79K. Ova bombarderska grupa je po izvijanju rata bombardovala Zadar, Drač i komunikaciju Skadar-Podgorica. Posle ustaške pobune od 10. aprila 1941. godine grupa se raspala.
Preostali bombarderi Sedmog bombarderskog puka i 81. samostalne bombarderske grupe su posle više preleta na druge aerodrome završili na aerodromu u Nikšiću odakle su učestovali u evakuaciji kralja Petra II Karađorđevića i drugih visokih državnih zvaničnika u Grčku. U jednom trenutku se na grčkom aerodromu Paramitja nalazilo čak 44 aviona JKRV, ali je većina uništena u nemačkom napadu. Među avionima koji nisu oštećeni u napadu nalazilo se 3-4 bombardera Savoja-Marketi koji su kasnije preleteli na Bliski istok gde su uključeni u sastav britanskog RAF.
Nakon kapitulacije Kraljevine Jugoslavije Nemci su na Mostarskom aerodromu zatekli jedan bombarder SM.79K u letnom stanju, koji je predat na upotrebu tek formiranom ratnom vazduhoplovstvu NDH.
Izvoz SM.79
SM.79 nalazio se u naoružanju ratnih vazduhoplovstava Brazila, Iraka, Kraljevine Jugoslavije, Rumunije i Španije. SM.79 u sastavu Rumunskog ratnog vazuhoplovstva učestvovali su u ratnim operacijama na Istočnom frontu od 1941. pa sve do 1944. godine što je neverovatan uspeh za avion koji je dizajniran početkom tridesetih godina 20. veka. Iako je u osnovi bio tromotorni bombarder pojedine verzije ovog aviona bile su proizvedene u dvomotornoj varijanti i tada su bile opremljene različitim tipovima motora od kojih je najčešće korišćen nemački motor Junkers Jumo 211 D, snage 1.220 KS. Bez obzira na broj motora ovaj avion je bio omiljen među letačima zbog svojih odličnih letnih karakteristika i sposobnosti da izdrži znatna oštećenja. O njegovoj izdržljivosti svedoči i podatak da je tokom Španskog građanskog rata samo 5 aviona oboreno u vazduhu dok su 4 uništena na zemlji. Posle kapitulacije Italije u septembru 1943. godine. SM.79 našao se u upotrebi u ratnim vazduhoplovstvima obe sukobljene strane. Koristili su ga ne samo italijanski fašisti, koji su se još uvek borili uz Nemce, već i novoformirano Italijansko ratno vazduhoplovstvo koje se borilo uz Zapadne saveznike.
Preostali primerci SM.79 su posle rata pretvoreni u putničke i transportne avione i u ovoj ulozi su se održali sve do 1952. god.
Mermuth
Mermut je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 281 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140093.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Mermut se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 440 metara. Površina opštine iznosi 4,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 281 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 57 stanovnika/km².
Lerson, Urique
Lerson je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1404 m.
Afumați, Afumați, Dolj
Afumați je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Afumați.
Mjerni kotač
mini|desno|300px|Mjerni kotač Mjerni kotač je geodetski mjerni instrument za mjerenje udaljenosti na cestama i terenima. Kotači su precizni modeli sa mehaničkim brojačem koji se vrti i unazad. Obim kotača je brušenjem podešen na točnu mjeru, pa je time je osigurana visoka točnost.
Povijest
Mjerni kotač je nastao otprilike s otkrićem odometra ili brzinomjera za motorna vozila, negdje u 17. stoljeću. Prvi modeli su izrađeni od drva, s čeličnim obručem. Prve konstrukcije su bile slične kotačima kočija, a radile su se u istim radionicama. Neki proizvođači su radili i konstrukciju s dva kotača. Današnji mjerni kotači se uglavnom rade od aluminijske konstrukcije i sa zračnim kotačima.
Mjerni listići
mini|300px|lijevo|Mjerni listići mini|300px|desno|Zašiljeni i paralelni mjerni listići Mjerni listići se obično nalaze u snopu mjernih listića, s označenim debljinama za provjeru zazora, te odstupanja od pravocrtnosti i ravnosti obrađenih površina. Koriste se, na primjer, na automobilima za provjeru zazora ventila ili za kontrolu zazora svjećica. Jedan tipičan snop mjernih listića ima listiće debljine: 0,95, 0,85, 0,75, 0,65, 0,55, 0,45, 0,35, 0,25, 0,15, 0,05, 0,10, 0,20, 0,30, 0,40, 0,50, 0,60, 0,70, 0,80, 0,90 i 1,00 mm.
Familia Rodríguez (razvrstavanje)
Familia Rodríguez ima više značenja:
Mure, Treviso
Mure je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 156 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Mesa de San Francisco, Mezquitic
Mesa de San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1470 m.
Bacourt
Bakur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Šato Salen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 109 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,89 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 357 m, a minimalnoj 237 m).
Ann (rt)
Rt Ann (engleski: Cape Ann) je stjenoviti poluotok na sjeveroistočnoj obali Sjedinjenih Američkih Država koji 12 km zadire u Atlanski ocean, u američkoj saveznoj državi Massachusettsu. Poluotok je dobio ime po Anni, ženi engleskog kralja Jamesa I.
Geografija
Rt Ann obuhvaća istočni dio okuga Essex, u sjeveroistočnom Massachusettsu. On je krajnja sjeverna točka velikog zaljeva Massachusettsa, udaljenog 48 km sjeveroistočno od Bostona. Na sjeveroistočnoj strani poluotoka smješten je gradić Rockport, a na južnoj u istoimenim zaljevu Gloucester.
Musashi (roman)
Musashi (宮本武蔵) je roman japanskog književnika Eijija Yoshikawe, originalno objavljen godine 1935. u nastavcima u novinama Asahi Shimbun. Naslovni protagonist je znameniti japanski samuraj, mačevalac i književnik Miyamoto Musashi, a radnja prati njegov život od bitke kod Sekigahare do znamenitog dvoboja sa suparničkim samurajem Sasakijem Kojirom. Musashi je usprkos epske dužine postao najpopularnija od svih Yoshikawinih knjiga, a 1950-ih je poslužio kao predložak za tzv. Samurajsku trilogiju igranih filmova gdje je naslovni lik tumačio Toshiro Mifune. Po istom romanu je napravljena i manga pod naslovom Vagabond.
Renzano, Brescia
Renzano je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
1,2,3-Trimetilbenzen
1,2,3-Trimetilbenzen je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 120,192 Da.
Herod Arhelaj
250px|right|thumb|Podjela Herodovog kraljevstva - teritorije Heroda Arhelaja su označene svjetlozeleno.
Herod Arhelaj (23. pne. - cca. 18. n.e.) bio je etnarh Samarije, Judeje i Edoma od 4. pne. do 6. n.e. Bio je sin kralja Heroda Velikog i Maltake.
Otac mu je oporukom ostavio kraljevstvo, a kraljem proglasila Herodova vojska. Međutim, vlast mu je u Rimu trebao potvrditi August. Tamo mu se žestoko protivio brat Herod Antipa. Prije odlaska je dao ugušiti pobunu farizeja, pobivši 3000 ljudi. U Rimu su se caru na njega žalili brat Herod Antipa i brojni jevrejski velikodostojnici. August mu je ipak prepustio najveći dio Herodovih teritorija. Međutim, okrutnost i stalno kršenje jevrejskih vjerskih propisa su nastavili izazivati nezadovoljstvo i pritužbe Augustu. Car je na kraju svrgnuo Heroda Arhelaja i poslao ga u izgnanstvo u današnji [Vienne] u Francuskoj. Njegove teritorije su došle pod neposrednu rimsku upravu kao provincija Judeja.
Potrero Bajío de las Palmitas, Rincón de Romos
Potrero Bajío de las Palmitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1931 m.
Little Orphant Annie
thumb|250px|right|Mary Alice "Annie" Smith, godine 1863.
Little Orphant Annie je pjesma koju je godine 1885. napisao američki književnik James Whitcomb Riley. Originalno je objavljena pod naslovom The Elf Child, ali joj je Riley kasnije promijenio ime u Little Orphan Annie; štamparska greška uslijed koje je kao naslov navedena riječ "orphant" umjesto "orphan" nije spriječila pjesmu da postane izuzetno popularna, zbog čega je Riley odlučio sačuvati njen originalni naslov. Pjesma je dobila ime po Mary Alice "Allie" Smith, djevojčici bez roditelja koja je obavljala kućne poslove u domu Rileyevih roditelja. Sastoji se od četiri kitice koje opisuju priče koje Annie priča drugoj djeci, upozoravajući ih da se lijepo ponašaju, inače će ih "odvesti goblini".
Pjesma je ekranizirana dva puta - godine 1918. u SAD kao nijemi film u kome lik Annie tumači Colleen Moore (i gdje se Riley pojavljuje kroz arhivske dokumentarne snimke), te 1992. u SSSR kao kratki animirani film Julijana Kalishera.
Najpoznatija je, međutim, kao predložak za izuzetno popularan i dugovječni strip Little Orphan Annie, koji se objavljivao od 1924. do 2010. te doživio niz ekranizacija i kazališnih adaptacija.
Vanjske veze
Tekstovi
Madonna di Sanna, La Spezia
Madonna di Sanna je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Santa Ana, Reynosa
Santa Ana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Mjerne rašlje
mini|200px|lijevo|Mjerne rašlje imaju dva ulaza: prvo “Ide”, a onda “Ne ide” mini|250px|desno|Mjerne rašlje za kontrolu navoja imaju dva ulaza: prvo “Ide”, a onda “Ne ide” Mjerne rašlje su mjerni instrumenti za brzu kontrolu osovina, a imaju otvore na oba kraja i oznakama odstupanja od upisane mjere. One određuju granice dozvoljenog odstupanja ili mjerne tolerancije. Kontrola je jednostavna i brza, a ne zahtijeva veća znanja. Služe u serijskoj i masovnoj proizvodnji. Materijali mjernih rašlji su legirani alatni čelici ili čelici za cementaciju.
Mjerne rašlje imaju dvije vrijednosti: “Ide” i “Ne ide”. Strana “Ide” znači da stvarna mjera osovine nije veća od gornje dopuštene mjere, a strana “Ne ide” znači da je stvarna mjera osovine jednaka ili veća od donje dopuštene mjere.
Postoje i podesive mjerne rašlje, kod kojih se pločice od tvrdog metala mogu mijenjati, a time se mijenjaju i tolerancije mjera, koje se kontroliraju.
Mjerni trn ili čep
mini|200px|desno|Mjerni trn ili čep s otvrnutim površinama mini|250px|desno|Promjenjivi mjerni trn ili čep (gornji je mjerni čep za kontrolu navoja) Mjerni trn ili čep ima dvije strane za brzu kontrolu provrta (npr. dosjed za ležaj) s oznakama odstupanja od upisane mjere. Strana ”Ide” znači da stvarna mjera provrta nije manja od donje dopuštene mjere, a strana “Ne ide” da stvarna mjera provrta nije veća od gornje dopuštene mjere.
Florence, Montana
Florens je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Lužnica (Podgorica)
Lužnica je naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 37 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 47 stanovnika).
Demografija
U naselju Lužnica živi 21 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 32,1 godina (37,6 kod muškaraca i 26,3 kod žena). U naselju ima 10 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,70.
Grand Isle, Louisiana
Grand Ajl je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.296, što je 245 (-15,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Joya, Santiago Tuxtla
La Joya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 335 m.
Tavola, Caserta
Tavola je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 581 m.
USS Lexington (CV-2)
USS Lexington (CV-2) bio je treći američki nosač aviona u sastavu Američke ratne mornarice i četvrti od pet brodova u sastavu američke ratne mornarice koji nosi ime Lexington. Služio je od 1928. do 1942. godine. Prvi je brod u klasi Lexington. Brod je 8. 5. 1942. u pomorskoj bitci u Koraljnom moru teško oštećen, pa su ga Amerikanci sami potopili.
Santa Teresa, Santa Catarina
Santa Teresa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa Catarina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 153 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 836 m.
Merschbach
Meršbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 46 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231083.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bernkastel-Vitlih Meršbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bernkastel-Vitlih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 280 metara. Površina opštine iznosi 3,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 46 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 14 stanovnika/km².
The Visitor (Star Trek: Deep Space Nine)
The Visitor je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 9. oktobra 1995. godine. Radnja prikazuje kako ostarjeli Jake Sisko, sada etabliran pisac, prima posjetitelja i priča joj kako je kao mladić prilikom boravka na DS9 izgubio oca Benjamina Siska, koga je progutala vremenska anomalija.
The Visitor je bio nominiran za Hugo za najbolju dramsku prezentaciju te se često navodi kao jedna od najboljih epizoda u historiji serije.
Opštine Meksika
Opštine (municipios u španskom) su drugi nivo administrativne podele u Meksiku (pri čemu se prvi nivo administrativne podele sastoji od država). Postoji 2.438 opština u Meksiku. One u proseku imaju 45.616 stanovnika. Unutrašnja politička organizacija i njihove odgovornosti su definsane 115-tim člankom ustava iz 1917. i to je detaljnije obrazloženo u konstitucijama država kojima pripadaju.
El Chico, Turicato
El Chico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 810 m.
Samarija
thumb|272px|Karta Sjevernog i JUžnog Kraljevstva. Samarija je bila glavni grad Kraljevstva Izrael (plavo). [[830-e pne.,.]] thumb|Karta jevrejskih zajednica okupljenih u Regionalno vijeće Shomrona
Samarija ili Šomron (hebrejski: שומרון, moderni: Šoməron, tiberijski: Šōmərôn; grčki: Σαμάρεια, Samáreia; arapski: سامريّون, Sāmariyyūn ili السامرة, as-Samarah, takođe poznata kao جبال نابلس, Jibal Nablus) je izraz za brdsko područje koje odgovara sjeverozapadnom dijelu Zemlje Izrael.
Ime je dobila po drevnom gradu koji je bio prijestolnica Kraljevstva Izrael.
Područje je nakon Izraelsko-arapskog rata godine 1948. postalo dio Jordana. U Šestodnevnom ratu ju je okupirao Izrael, te se otada tamo grade jevrejska naselja. Temeljem sporazuma iz Osla uprava nad Samarijom je prešla u ruke Palestinske Uprave.
Aste-Béon
Aste Beon je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Oloron Sen Mari.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 231 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 530 metara (maksimalnoj 1.800 m, a minimalnoj 438 m).
Miyamoto Musashi (film, 1954)
Miyamoto Musashi (宮本武蔵) (u međunarodnoj distribuciji Samurai I: Musashi Miyamoto) je japanski historijski film snimljen 1954. u režiji Hiroshija Inagakija. Predstavlja adaptaciju popularnog romana Musashi Eijija Yoshikawe. Naslovni protagonist, koga tumači Toshiro Mifune, je znameniti samuraj Miyamoto Musashi. Radnja prikazuje njegovu mladost, odnosno počinje s njegovim nastojanjima da stekne ratničku slavu, ali koji će biti prekinuti kada se ispostavi da je u bitci kod Sekigahare izabrao gubitničku stranu, i nakon koje nastoje kao pojedinac usavršiti svoju mačevalačku vještinu. Miyamoto Musashi je postigao veliki uspjeh ne samo u Japanu, nego i u SAD, gdje je prikazana verzija sa nadosnimljenom naracijom Williama Holdena, koja je trebala pomoći praćenje radnje publici neupućenoj u japansku historiju i kulturu. Ona je, između ostalog, sljedeće godine osvojila tada počasni Oscar za najbolji strani film. U samom Japanu su sljedećih godina snimljena još dva nastavka koja čine tzv. Samurajsku trilogiju.
La Unión, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 226 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2103 m.
Milikanov eksperiment
mini|desno|300px|Aparatura za [[Robert Andrews Millikan|Milikanov eksperiment.]] mini|desno|300px|Otvorena aparatura za Milikanov eksperiment. mini|desno|300px|Milikanova aparatura za eksperiment određivanja električnog naboja naelektrisanih kapljica ulja u električnom polju. mini|desno|300px|Skica iz originalnih Milikanovih beleški (1913.). mini|desno|300px|Mikroskop korišten u Milikanovom eksperimentu. mini|desno|300px|Moderna aparatura za Milikanov eksperiment.
Milikanov eksperiment je eksperiment u kojem je R. A. Milikan (1909.) pomoću kapljica ulja raspršenih u homogenom električnom polju odredio elementarni električni naboj. Aparatura eksperimenta sastoji se od dve komore koje se nalaze jedna na drugoj. Dno i vrh donje komore spojeni su na izvor električnog napona i čine električni kondenzator. Prostor između ploča kondenzatora može se obasjati rendgenskim zračenjem. Raspršivač ulja ubacuje laganu maglu sitnih uljnih kapljica u gornju komoru. Neke od kapljica kroz kružni otvor padaju u donju komoru i ulaze u homogeno električno polje kondenzatora. Tu uz pomoću rendgenskoga zračenja bivaju negativno jonizovane. Električno polje deluje na kapljice ulja prema gore intenzitetom koji zavisi od toga koliko su naelektrisane. Milikan je pomoću mikroskopa merio zapremine kapljica i posmatrao njihovo kretanje. Menjajući električni napon na pločama kondenzatora mogao je da promeni brzinu kretanja kapljica i da ih zaustavi.
Kada kapljica ulja lebdi u električnom polju, sve su sile koje deluju na nju u ravnoteži:
gde je: Fel = (Q∙U)/d - električna sila, Fuz = ρzraka∙g∙V - uzgon, Fg = m∙g = ρulja∙g∙V - gravitacija na površini Zemlje, Q - električni naboj na kapljicama ulja, U - električni napon između kondenzatorskih ploča, d - razmak između kondenzatorskih ploča, ρzraka - gustina vazduha, ρulja - gustina ulja, g - gravitaciono ubrzanje, V - zapremina kapljice. Naboj kapljice ulja može se izračunati:
Milikan je nakon četiri godine merenja i unapređivanja eksperimenta spoznao da se električni naboj na kapljicama menja skokovito i da je električni naboj svake kapljice ulja umnožak prirodnoga broja N i najveće zajedničke mere električnoga naboja eM = 1,592 · 10–19 C (Milikanov elementarni naboj) : Q = NeM. Milikanov iznos elementarnog naboja je za 1% manji od savremeno izmerene vrednosti (1,602 · 10–19 C).
Atomizam elektriciteta
Prihvatanje atomističke hipoteze nužno je dovelo do zamisli da se i elektricitet mora sastojati od određenih sićušnih delova. Atomistička struktura elektriciteta prvi put se očitovala u elektrolitskim pojavama.
Poznato je da je čista voda vrlo slab provodnik električne struje. Međutim ako se u njoj rastvori neka so ili kiselina, tada je rastvor vrlo dobar električni provodnik. Električne struje u rastvorima povezane su sa hemijskim rastvaranjem soli ili kiseline. Dok teče struja između negativno naelektrisane katode i pozitivno naelektrisane anode, koje su uronjene u tečnost, na katodi i anodi izlučuju se komponente koje sačinjavaju so ili kiselinu. Tako kod elektrolize kuhinjske soli NaCl, natrijum odlazi ka katodi, a hlor ka anodi. Za razumevanje elektrolitskih pojava važno je opažanje da električne struje teku kroz rastvor već na najmanjem električnom naponu između katode i anode. Odatle proizlazi da molekuli soli i kiselina moraju već unapred biti rastavljeni na pozitivne i negativne delove. Kada se uključi neki električni napon, on samo prenosi pozitivne čestice prema katodi, a negativne prema anodi. Naelektrisani delovi molekula koji se kreću rastvorom zovu se Arenijusovi joni. To mogu biti i atomi, kao što je to slučaj kod elektrolize kuhinjske soli, ili grupe atoma.