cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rimska Republika
Postanak i doba rane Republike (510. pne. – 351. pne.)
U tom razdoblju Rim je igrao vrlo važnu ulogu u u Latiju, pa je odmah nakon uspostavljanja Republike, Rim počeo sustavno provoditi politiku širanja svojih teritorija. Ipak, u tim svojim teritorijalnim pretenzijama, Rim je, na samom početku širenja, doživio i poraze. Najteži od njih je bio 387. pne. kada su grad zauzeli i opustošili Kelti. Grad se ubrzo oporavio i nastavio svoje širenje kako na jug tako i na sjever, pri čemu je došlo do oštrih sukoba protiv Samnita između 343. pne. i 290. pne.
Uspon i razvitak Rimske Republike
Poslije 340. pne., Rimljani uspijevaju kontrolirati većinu gradoma u području Latija. Od negdje oko 280. pne. poslije sukoba sa Pirom i pobjedom nad njime, Rimljani osvajaju i južnu Italiju, gdje su već stoljećima bili prisutni stari Grci i na taj način dolaze u dodir sa njihovom kulturom. U cilju ostvarivanja i održanja kontrole na osvojenoj teritoriji, Rimljani počinju osnivati svoje kolonije i provincije, što opet vodilo ka stvaranju saveza sa gradovima i plemenima sa različitim pravima i privilegijama:
U razdoblju između 246. pne. i 146. pne., Rimljani vode punske ratove nakon čega grad-država Rim postaje vrlo moćna. Prvi punski rat (264. pne. - 241. pne.) počinje zbog sukoba interesa Rima i trgovačke države Kartage zbog otoka Sicilije. Rimljani bivaju prinuđeni izgraditi pomorsku flotu i 241. pne. uspijevaju poraziti Kartagu, koja kapitulira, plaća ratnu odštetu Rimu i odustaje od Sicilije, ali zauvrat zadržava svoj utjecaj u Španjolskoj, gdje osnivaju svoje novo kolonijalno carstvo.
U međuvremenu, genijalni strateg Hanibal prelazi Alpe i 218. pne. započinje Drugi punski rat (218. pne.- 201. pne.) protiv Rima. Poslije nekoliko poraza, kao kod Kane (216. pne.) i kada je izgledalo da će Hanibal osvojiti Rim, Rimljani ipak uspijevaju sačuvati svoj utjecaj i pobijediti Hanibalovog brata u bici kod Metaura (207. pne.) nakon čega se slabi i moć samog Hanibala i usprkos savezu sa makedonskim kraljem Filipom V. koji također 214. pne. započinje rimsko - makedonske ratove protiv Rimljana, Rimljani se uspijevaju iskrcati u sjevernu Afriku i konačno se obračunati u bici kod Zame (201. pne.) protiv Kartage. Kartaga je izgubila sve svoje teritorije. U Trećem punskom ratu (149. pne. – 146. pne.) Rimljani su pobijedili ostatak Kartažana i osnovali su provinciju Afriku.
Pobjedom protiv Kartage i Makedonije i stavljanjem njihovih teritorija pod svoje okrilje, ali i protjerivanjem Sirijaca, Rim u tom razdoblju gospodari cijelim zapadnim svijetom, dok na istočnom dijelu, Rim štiti slabi ptolomejski Egipat od Seleukida i 133. pne. na tlu Pergama osniva provinciju Aziju.
U tom razdoblju se pojavljuju i prvi otpori unutar Rima. 136. pne. počinje pobuna robova na Siciliji, a od 111. pne. - 105. pne. Rim vodi rat protiv Jugurte u Numidiji. Sa sjevera na Rim nasrću i germanska plemena Teutonci i Cimbri, a 104. pne. započinje i drugi robovski rat. Od 91 do 88. pne. italski savezi vode rat protiv Rima, što iskorištava Mitridat VI. Eupator i zauzima provinciju Aziju pri čemu ubija nekoliko tisuća rimskih naseljenika. Kornelije Sula se imenuje za upravitelja Azije i zapovjednika u pontonskim ratovima protiv Mitridata VI. Eupatora čime se zaoštravaju i počinju sukobi unutar Rima.
Doba klasnih i građanskih ratova u Rimskoj Republici
Tradicionalni milicijski sustav, kod kojeg su svi građani uključeni u obranu i vođenje rata, pokazuje se nepraktičnim zbog uvelikog širenja rimske države. Poslije poraza u Jugurtinom ratu i u ratovu protiv Teutonaca i Cimbra, Gaj Marije uspijeva provesti vojnu reformu, gdje se uvodi od dobro obučenih vojnika profesionalna vojska, a koja je dovela do uske povezanosti vojnika sa svojim zapovjednicima. Za većinu vojnika koji nisu posjedovali zemlju, vojna služba nije više bila obveza već izvor zarade. Oni su, osim podjele plijena iz osvajanja, od svojih zapovjednika očekivali da im po prestanku vojne službe bude dodijeljeno i zemljište. Skrb veterana na taj način sve više postaje političkom raspravom u Rimu.
Uska se povezanost postrojbi za pojedine zapovjednike iz drugog kuta pokazala kao otežavajuća okolnost političkog ustrojstva Rima. Naime, zapovjednici su dobili mogućnost da se pomoću svojih postrojbi a iz svojih sopstvenih interesa suprostave volji Senata ili narodnih skupština, pa je vrijeme građanskih ratova obilježeno ambicioznim idejama političara i njihovih «privatnih « vojski.
Politički sukobi unutar Rima se počinju zaoštravati od 133. pne. U stalnom su političkom sukobu optimati i populari, pri čemu se popularisti zalažu za promjenu socijalnih razlika u Rimu kroz uvođenje agrarne reforme. Pokušaju narodnih tribuna Tiberija Grakha 133. pne. i njegovog brata Gaja Grakha deset godina kasnije nisu urodili plodom. Gaj Marije 107. pne. uvodi vojnu reformu i postaje vođa popularista. thumb|right|Brut Na drugoj strani na čelo se stavlja Kornelije Sula. Poslije pobjede nad Mitridatom VI. Sula se 88. pne. vraća u Rim i protjeruje Marijeve pristalice iz Rima i zavodi diktaturu. 82. pne. se ponovno obračunava sa Marijevcima u krvavoj bici kod Porta Kolina nakon čega ponovno ulazi sa svojim legijama u Rim, obračunava se sa svojim protivnicima i zavodi tiraniju i mijenja ustav.
Nakon prvog građanskog rata u Rimu, uspiješni zapovjednici preuzimaju vrlo važnu ulogu. Pompej Veliki, koji je kao mlad zapovjedik bio u Sulinim postrojbama, steče veliku slavu nakon pobjede nad Seleukidima i osnivanja novih porovincija i sklapa savez sa Krasom i Cezarom (prvi trijumvirat), što je ujedno i vrlo jasan pokazatelj strukturne slabosti kasne Republike, čije institucije nisu bile dorasle nastaloj krizi. Poslije pogibije Krasa 53. pne., a i velike moći Pompeja ali i Cezara, 49. pne. dolazi do njihovog sukoba čime ujedno počinje i drugi rimski građanski rat, nakon čega Cezar pobjeđuje Pompeja 48. pne. kod Farsale i protjerava ga u Egipat. Poslije pobjeda nad Pomejevim pristalicama u Hispaniji i Egiptu, Cezar postaje i jedini vladar Rimskog Carstva, što uzrokuje 15. ožujka 44. pne. atentat sa smrtnim ishodom na njega u Senatu i početak građanskog rata. Cezarov bliski suradnik Marko Antonije i nećak Oktavijan se udružuju i pobjeđuju republikance (Bruta i Kasija) 42. pne. kod Filipa u Grčkoj.
Raspad Rimske Republike i uspostava Rimskog Carstva
Izgledalo je da se situacija iz 49 p.n.e ponavlja: Marko Antonije i Oktavijan dijele rimske teritorije ugovorom iz Brindizija na interesne sfere, Antonije vlada istočnim a Oktavija zapadnim dijelom. Međutim Antonije i njegova, bivša Cezarova, ljubavnica, Kleopatra počinju sanjati o velikom carstvu, čiji bi središte trebalo biti na istoku, što 32. pne. uzrokuje i prekid prijateljstva između njih dvojice. Pod utjecajem Oktavijana, senat objavljuje rat Egiptu i u odlučujućoj bitki kod Akcija 31. pne. Oktavijan protjeruje Antonija i Kleopatru u Egipat, gdje oni nedugo zatim umiru. Egipat postaje provincija pod izravnom vlasti budućeg cara Oktavijana. Oktavijan postaje samostalni vladar Rima i preuzima sve ovlasti od republikanskih institucija i 27. pne. osniva Rimsko Carstvo. On biva proglašen počasnim imenom Augustus. Od svih republikanskih institucija ostavio je samo senat, ali je imao apsolutnu moć nad njime.
625
Godina 625. (DCXXV) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 625. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Giorgi Iluridze
Giorgi Iluridze (Tbilisi, 20. veljače 1992.), gruzijski nogometni reprezentativac. Trenutačno je igrač Hajduka iz Splita.
Karijera
Giorgi Ilurizde je produkt škole FK Dinamo Tbilisi. 2010. godine dolazi u FK Anži Mahačkala, gdje debitira 6. svibnja 2010. u porazu 3:0 protiv Spartaka Moskve. 2012. se vraća u Gruziju gdje potpisuje za Dilu Gori. Ostaje do kolovoza 2013. kada potpisuje za HNK Hajduk Split.
En stille flirt
En stille flirt je švedski crno-bijela filmska komedija snimljena 1933. u režiji Gustafa Molandera. Predstavlja adaptaciju romana Blomman i mitt knapphål norveške književnice Edith Øberg. Naslovna protagonistica, koju tumači Aase Bye, je mlada djevojka zaljubljena u ljekara, te koja nastoji zavodničke sposobnosti steći tako što ode u grad ostvariti glumačku karijeru. En stille flirt je sniman na norveškom jeziku istovremeno sa verzijom na švedskom jeziku pod naslovom En stilla flirt.
Enigmatska bibliografija
Enigmatska (zagonetačka) bibliografija, knjiga (ili kakav drugi izvor) koji registruje sve ono što se odnosi na enigmatiku: enigmatske članke, knjige, zagonetke, listove, klubove, društva, manifestacije, takmičenja, nagrade itd.
Takve knjige i izvori rijetke su i kod nas i u svijetu.:
1591
Godina 1591 (MDXCI) bila je redovna godina koja počinje u utorak po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u petak po 10 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
Tokom/tijekom godine
thumb|250px|[[Ponte di Rialto]]
David III od Taoa
thumb|David od Taoa na bareljefu u [[Manastir Oški|Manastiru Oški. Zahvaljujući Davidu će kraljevska vlast u gruzijskoj umjetnosti sljedeća dva vijeka biti prikazivana u bizantskom stilu. ]]
David III Kuropalates (დავით III კუროპალატი, Davit’ III Kuropalati) ili David III Veliki (დავით III დიდი, Davit’ III Didi), također poznat i kao David II, (cca. 930-ih — 1000 ili 1001) bio je gruzijski princ iz bagratidske porodice Tao, koji je vladao istoimenom historijskom oblasti u močvarama na granici današnje Gruzije i Armenije od 966. do svog ubistva. Ime Kuropalates je stekao kao bizantsku dvorsku titulu od 978. do 990.
Kalijum pirosulfat
Kalijum pirosulfat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 254,322 Da.
Villate, Torino
Villate je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 375 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 309 m.
Otvoreni skup
desno|mini|300px|desno|[[NGC 3603, rasejano zvezdano jato još uvek okruženo maglinom iz koje je nastalo. Snimak Hablovog teleskopa]]
Rasejano ili otvoreno zvezdano jato, grupa je mladih zvezda nastalih gotovo istovremeno iz istog molekularnog oblaka. Ovakva jata mogu sadržavati od desetak do nekoliko hiljada zvezda koje su međusobno vezane gravitacionom silom.
Rasejana zvezdana jata se nalaze samo u nepravilnim galaksijama i u diskovima spiralnih galaksija, jer se samo u njima formiraju nove zvezde. Zvezde nastaju grupno u molekularnim oblacima, i po formiranju one zajedno obrazuju otvoreno zvezdano jato. Zbog toga se metaforički kaže da su molekularni oblaci zvezdana porodilišta, a otvorena jata da su zvezdane jasle.
Mlada otvorena jata se po formiranju i dalje nalaze u molekularnom oblaku iz kojeg su nastale. U početku zvezde jonizuju gas oko njih i tako stvaraju HII region. Zatim će pritisak zračenja kojeg zvezde stvaraju razbiti oblak u kojem su nastale i prosto oduvati gas i prašinu iz jata. Ostatak oblaka, tj. gasa koji preostane, reflektuje svetlost sa zvezda, pa se zapaža kao refleksiona maglina.
Većina rasejanih jata je mlađa od sto miliona godina. Razlog je to što su ovakva jata slabije gravitaciono vezana, pa se vremenom raspadaju usled interakcije i bliskih prolazaka sa drugim jatima i molekularnim oblacima, a gube članove i zbog međusobne interakcije, tj. bliskih prolazaka među samim zvezdama u jatu.
Izučavanje rasejanih jata je bitno za bolje razumevanje zvezdane evolucije. Sve zvezde u jatu su približno iste starosti i istog hemijskog sastava. Pa se zato ostali faktori koji utiču na zvezdanu evoluciju mogu proučavati lakše nego kad se posmatraju pojedinačne zvezde (koje ne pripadaju nekakvom zvezdanom jatu).
Pojedina zvezdana jata, kao što su Plejade, Hijade, Prezepe itd, mogu se na nebu videti i golim okom. Ipak, za posmatranje većine jata je potreban teleskop ili dvogled.
Istorijska posmatranja
mini|desno|250px|[[Prezepe (dole levo) u sazvežđu Raka su jedno od najstarijih poznatih otvorenih jata. Vide se golim okom kao magličasti objekat. Na slici pored Prezepa je i kometa -{C/2001 Q4 (NEAT)}-]]
Najsjajnije grupe zvezda poput Plejada poznate su od davnina. Neka druga jata su bila poznata kao magličasti objekti. Plejade su još u stara vremena bile poznate kao sedam sestara, jer se sedam najsjajnijih zvezda lako uoče i golim okom. Arat iz Sola 260. godine p. n. e. u svojoj poemi Fenomeni, opisuje Prezepe kao „mali oblak“, jer se pojedinačne zvezde ne mogu videti slobodnim okom. Do otkrića teleskopa priroda tih magličastih objekata je bila nepoznata. Tek su teleskopi uspeli da daju veću sliku tih maglina gde su se videla kao grupacije zvezda.
Teleskopska posmatranja skupova zvezda pokazala su da postoje dve vrste zvezdanih jata. Prva su okrugla i vrlo gusta i nalaze se u halou Mlečnog puta. Druga vrsta skupova su nepravilnog oblika i manje gustine. Prvospomenuta jata su prozvana globularnim, a druga otvorenim zvezdanim jatima.
Brzo se otkrila fizička povezanost zvezda u otvorenim skupovima. Džon Mičel, misionar iz 18. veka, izračunao je da je verovatnoća da zvezde, gledano sa Zemlje, naprave grupaciju kao Plejade samo 1:496.000. Kako je astrometrija napredovala tako se saznalo da zvezde otvorenih jata imaju zajedničko kretanje kroz prostor. Spektroskopske metode kasnije su potvrdile da otvorena jata imaju slične radijalne brzine. Na osnovu toga se zaključilo da su zvezde iz jednog otvorenog jata nastale u zajedno, u istoj grupi.
Nastanak
|levo|mini|300px|Infracrveni snimak (desno) središta [[M42|Orionove magline otkriva rasejano jato skriveno oblakom gasa i prašine.]]
Sve zvezde su gotovo nastale u molekularnim oblacima i potom bile članovi nekog otvorenog jata. Molekularni oblak koji sadrži gas i prašinu mase od nekoliko desetina Sunčeve mase urušava se i formira više zvezda, a ne samo jednu zvzedu.
Formiranje otvorenog jata počinje urušavanjem dela molekularnog oblaka, koji mogu imati masu i do nekoliko hiljada puta veću od Sunčeve. Različiti faktori mogu izazvati promenu gustine u oblaku što će izazvati zgrušavanje njegovih pojedinih delova, što pokreće i formiranje zvezda. To mogu biti udarni talasi od obližnje eksplozije supernove ili sudar ili samo blizak prolazak sa drugim molekularnim oblakom. Tada se stvara različit broj zgrušnjenja u samom oblaku i to će odrediti broj zvezda koje će se formirati. Veruje se da u našoj Galaksiji u proseku svakih nekoliko hiljada godina nastane jedno otvoreno jato.
Bourg-de-Bigorre
Bur de Bigor je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Banjer de Bigor.
Otvoreni skup
Nastanak
Kada jato nastane, mlade, sjajne i najmasivnije zvezde u njemu (koje pripadaju spektralnim klasama O i B) počeće zračiti ogromne količine UV zračenja. Ovo zračenje stvara brzu jonizaciju gasa oko njih. Jonizacija uzrokuje nastanak HII regiona. Zvezdani vetrovi masivnih zvezda i pritisak zračenja oduvavaju ostatke oblaka iz jata. Tipično, posle desetak miliona godina otvoreni skup će doživeti prvu eksploziju supernove koja će ubrzati izbacivanje gasa iz jata. Nakon više desetina miliona godina u otvorenom jatu gotovo neće više biti gasa. Na formiranje zvezda se potroši tek 10% mase početnog molekularnog oblaka. Moguće je čak i da više rasejanih jata nastanu iz jednog istog molekularnog oblaka. Pretpostavlja se da su Hijade i Prezepe, dva velika otvorena jata relativno blizu nas, nastale iz istog molekularnog oblaka pre nekih 600 miliona godina.
Bourg-de-Bigorre
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 182 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,92 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 340 metara (maksimalnoj 574 m, a minimalnoj 331 m).
Emine Sevgi Özdamar
Emine Sevgi Özdamar (Malatya, Turska, 10.8. 1946.-), je tursko-njemačka glumica, redateljica i spisateljica.
Otvoreni skup
Morfologija
Klasifikacija jata se radi najčešće po metodi koju je razvio Robert Trampler 1930. godine. Šema Tramplerove klasifikacije  daje svakom objektu tri oznake. Rimski brojevi od I do IV označavaju koncentraciju i izdvojenost otvorenog jata od susednog galaktičkog okruženja (od jake do slabe koncentracije), arapski brojevi 1-3 opisuju raspon u sjaju zvezda u otvorenom jatu (1 je mala, 3 velika razlika u sjaju između članova) i slova -{p}-, -{m}- i -{r}- koja govore da li je skup siromašan (p, od ), umereno bogat (m, od ) ili bogat (r, od ) zvezdama. Slovo -{n}- označava da u jatu postoji i maglina.
Prema Tramplerovoj klasifikaciji, Plejade pripadaju tipu I 3 p n, tj. ovo jato je veoma izvdojeno u odnosu na galaktičko okruženje, dosta koncentrisano s velikom razlikom u sjaju među zvezdama, velikim brojem zvezda i pripadajućom maglinom. Obližnje Hijade su klasifikovane kao II 3 -{m}-, (manje koncentrisano, velika razliku u sjaju među članovima i umereno bogato zvezdama).
Broj i raspored
levo|mini|300px|Galaksija [[M 101 u čijim spiralnim kracima su jasno vidljiva rasejana jata kao plave grudve.]]
Postoji oko 1.000 poznatih otvorenih jata u našoj Galaksiji, ali njihov stvaran broj možda je i deset puta veći. U spiralnim galaksijama rasejana jata se mogu pronaći samo u disku galaksije u spiralnim krakovima, gde je gustina gasa i prašine najveća, pa i intenzitet formiranja zvezda. Rasejana jata su snažno koncentrisana u ravni diska s visinom u odnosu na galaktički ekvator od 180 svetlosnih godina, što je neznatno u odnosu na prečnik galaksije koji iznosi 100.000 s. g.
U nepravilnim galaksijama, otvorena jata su nasumično razbacana mada je njihova koncentracija najveća uz guste oblake prašine i gasa. U eliptičnim galaksijama formiranje zvezda je prestalo u davnoj prošlosti, pa one ne sadrže rasejana jata, tj. jata su imala dovoljno vremena da se potpuno raspadnu.
U našoj Galaksiji mlađa otvorena jata se nalaze više bliže središtu, gde su plimske sile Galaksije jače i molekularni oblaci gušći, pa je i stopa formiranja veća, ali i disperzija jata je veća. Starija jata se više nalaze u spoljnim delovima diska Galaksije. Jata u perifernijim delovima imaju sporiju disperziju.
Zvezde u jatu
mini|desno|250px|Hodge 301, jato staro svega par miliona godina koje obasjava maglinu Tarantula u Velikom Magelanovom oblaku.
Rasejana jata se raspadnu pre nego što zvezde u njima dosegnu naprednije evolutivne stadijume, pa u rasejanim jatima uglavnom dominira svetlost mladih, plavih zvezda (klase O i B). To su i najmasivnije zvezde, pa je njihov život vrlo kratak, tek nekoliko desetina miliona godina. Starija otvorena jata zato sadrže manje, većim delom žute zvezde (klase F, G).
Kada zvezda potroši sav vodonik koji održava nuklearnu fuziju u njoj, zvezde male ili srednje mase odbacuju spoljašnje slojeve i tako stvaraju planetarnu maglinu. Ono što ostane od zvezde je beli patuljak koji se polako hladi. U otvorenim jatima se često javlja manjak belih patuljaka, kad se uporedi sa nekom teorijskom vrednošću koja se dobije na osnovu mase i starosti jata. Jedno od mogućih objašnjenja je da crveni džin kad odbacuje spoljne slojeve od kojih nastaje planetarna maglina, zbog asimetrije mase koja se izbaci može da dobije dodatnu brzinu od par kilometara u sekundi što je dovoljno da napusti sistem.
Proučavanje evolucije zvezda
levo|mini|300px|HR dijagram za jata [[M 67 i starijeg jata NGC 188.]]
Kada se za rasejano jato napravi Hercšprung-Raselov dijagram može se uočiti da većina zvezda pripada glavnom nizu (vidi sliku). Najmasivnije zvezde u skupu već su počele evoluirati u crvene džinove i nalaze se u gornjem desnom delu dijagrama. Zato se linija glavnog niza lomi i skreće prema gornjem desnom uglu. Prema položaju loma linije glavnog niza može se odrediti starost jata.
Kako sve zvezde iz jednog jata imaju sličan sastav, jer su nastale iz istog oblaka gasa i prašine, rasejana jata su odličan poligon za posmatranje evolucije zvezda. Takođe sve zvezde u jatu se nalaze na gotovo istoj udaljenosti od Zemlje, pa je razlika u njihovom međusobnom sjaju direktno vezana samo za njihovu masu. Time dobijamo da su određeni parametri vezani za celo jato, što olakšava proučavanje drugih promenljivih u zvezdanoj evoluciji.
Proučavanjem količine pojedinih elemenata poput litijuma ili berilijuma moguće je dobiti bitne podatke o evoluciji zvezda i procesima u unutrašnjosti zvezda. Berilijum i litijum, za razliku od vodonika fuzionišu na mnogo manjim temperaturama (oko 2,5 za litijum i 3,5 miliona Kelvina za berilijum) što znači da brzo sagore potpuno u središtu zvezde. Međutim, određivanje njihove količine u spoljnim slojevima zvezde nam govori o procesima mešanja materije u samim zvezdama. A u rasejanim jatima imamo zvezde različite mase i strukture, a istog sastava i starosti, što ova jata čini odličnom laboratorijom za ovakva istraživanja.
Istraživanja su pokazala da je količina lakih elemenata u otvorenim jatima manja nego što teorijski modeli predviđaju. Razlog ovog nepoklapanja nije još jasan, ali rešenje leži u granici između sloja konvekcije i radijativnog sloja u zvezdi, standardnim procesima prenosa energije u unutrašnjosti zvezde.
Evolucija otvorenih jata
mini|300px|Rasejano jato [[M 11 u sazvežđu Štit u kojem se više ne vide ostaci molekularnog oblaka]]
Mnoga otvorena jata su nestabilne formacije. Sa masom koja je dovoljno mala da brzina oslobađanja (brzina potrebna da bi zvezda napustila sistem) manja od prosečne brzine zvezda u jatu. Takva jata teže da se brzo raspadnu i traju samo nekoliko miliona godina. Takođe, ostaci oblaka iz kojeg se jato stvorilo se izbacuju iz jata i time se dodatno smanjuje masa i time ubrzava njegova disperzija.
Spoljašnji uticaji na jato su sudari ili bliski prolasci sa drugim jatima ili molekularnim oblacima. U proseku svakih pola milijarde godina rasejano jato se sudari s molekularnim oblakom. Gravitacione plimske sile nastale usled sudara uzrokuju disperziju jata. Od jata na kraju ostane niz zvezda, nedovoljno bliskih da budu smatrane kao jato, ali se sve kreću u istom smeru i sličnim brzinama. Vreme u kojem će se jato održati zavisi od početne gustine zvezda u jatu. Koncentrisanija jata duže odolevaju uticajima. Srednja dužina života jednog rasejanog jata, tačnije starost jata pri kojem su polovina prvobitnih članova jata izašla iz sistema je oko 150 do 800 miliona godina. Najstarija poznata otvorena jata u Mlečnom putu su NGC 6791 u sazvežđu Lire i -{Berkeley 17}-, u sazvežđu Kočijaš, sa procenjenom starošću od 7 milijardi godina. Ipak, najveći broj jata je mlađe od 50 miliona godina.
Kada se otvoreni skup raspadne iza njega će ostati grupa zvezda s sličnim smerom kretanja i brzinama. Takve grupe zvezda se zovu zvezdane asocijacije. Pet od sedam najsjajnijjih zvezda u sazvežđu Veliki Medved primer su takve grupe. Tačnije ova zvezdana asocijacija je značajno veća i sadrži zvezde koje se prostiru od sazvežđa Cefej do sazvežđa Južni Trougao. Sunce se nalazi blizu oboda ove zvezdane asocijacije, ali joj ne pripada. Sunce je starije od ovih zvezda čak oko deset puta. Ono se prosto tokom svog kretanja približilo ovim zvezdama.
Prvobitno jato u kojem je nastalo Sunce, pre oko 4,6 milijardi godina, se potpuno raspalo i zvezde iz tog jata su rasute u disku Galaksije, bez načina da se razlikuju od svog galaktičkog okruženja.
Rasejana jata kao standardne sveće
mini|desno|250px|NGC 346, rasejano jato u Malom Magelanovom oblaku
Posmatranje obližnjih otvorenih jata čije udaljenosti znamo dovoljno precizno može poslužiti za stvaranje metode kojom je moguće odrediti udaljenosti ostalih jata. Upoređujući HR dijagram obližnjeg rasejanog jata i nekog udaljenijeg, moguće je proceniti približnu udaljenost daljeg jata. Takva metoda korisna je i pri određivanju udaljenosti galaksija u Lokalnoj grupi jer su u njima otvorena jata lako uočljiva.
1592
thumb|250px|[[Bihać (pod turskom vlasti 1592-1878.)]]
Godina 1592 (MDXCII) bila je prijestupna godina koja počinje u srijedu po gregorijanskom kalendaru odn. prijestupna godina koja počinje u subotu po 10 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
En stilla flirt
En stilla flirt je švedski crno-bijela filmska komedija snimljena 1934. u režiji Gustafa Molandera. Predstavlja adaptaciju romana Blomman i mitt knapphål norveške književnice Edith Øberg. Naslovna protagonistica, koju tumači Tutta Rolf, je mlada djevojka zaljubljena u ljekara, te koja nastoji zavodničke sposobnosti steći tako što ode u grad ostvariti glumačku karijeru. En stilla flirt je sniman na istovremeno sa verzijom na norveškom jeziku pod naslovom En stille flirt. Godine 1934. je prikazan na venecijanskoj Mostri.
Stjepan Ilić
Stjepan Ilić (Vis, 1940), lijevi obrambeni igrač Hajduka sa 219 nastupa te 10 pogodaka. Na stadionu Maksimir 2. lipnja 1963, Ilić je udario namjerno u duelu šakom u lice Vlatka Markovića, zbog čega su obojica bili isključeni iz igre. Utakmica je završila rezultatom 0:1, pobjeda Hajduka. Za Hajduk su još u toj utakmici igrali Poklepović, Cuzzi, Colnago, Kovačić, Garov, Brkljača, Hlevnjak, Anković, Papec, Z. Bego i Zuber. Gol je postigao Hlevnjak.
Za Bile je igrao od 1958. do 1965., nakon čega odlazi u NK Zagreb pa u njemački drugoligaški klub Heillbronn, a karijeru završava 1972
Carros (Primorski Alpi)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 10 710 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 708 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,11 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 385 metara (maksimalnoj 945 m, a minimalnoj 63 m).
Harry Mulisch
Harry Mulisch (Haarlem, 29. 7. 1927. – Amsterdam, 30. 10. 2010) je nizozemski pisac. Zajedno s W. F. Hermansom i G. Reveom, se smatra članom "Velike trojke" nizozemske poratne književnosti. Uz romane, drame, eseje i poeziju je pisao i filozofska djela.
Biografija
Mulisch se rodio u porodici Jevreja koji su se u Nizozemsku doselili iz bivše Austro-Ugarske nakon prvog svjetskog rata. Mulischev otac je za vrijeme njemačke okupacije Nizozemske radio u banci na poslovima evidencije jevrejske imovine konfiscirane u Holokaustu. Zbog toga su on i porodica izbjegli odlazak u logor, ali je poslije rata završio tri godine u zatvoru zbog izdaje. Očeva sudbina i moralne dileme vezane uz drugi svjetski rat su čest motiv Mulischevog opusa.
Mulischevo najpoznatije djelo je roman Otkriće neba (De Ontdekking van de Hemel) iz 1992. u kome je autor pokazao svoju erudiciju.
Grgica Kovač
Grgica Kovač (Omiš, 5. lipnja 1966.), hrvatski nogometaš, odigrao je za Hajduk 118 utakmica i postigao 18 golova, ali svega 1 u 53 prvenstvena nastupa. Prvi nastup ima protiv Vardara u Splitu 12. 6. 1988. što je završilo sa 0:0. Odigrao je i 14 utakmica za kup i postigao 2 gola, te 15 golova u 48 prijateljskih utakmica.
Grgica karijeru započinje u Hajduku iz kojega odlazi 1991. i obilazi nekoliko klubova da bi se ponovno vratio 1997 i sljedeće godine opet napustio Hajduk. Karijeru je završio u Marsoniji iz Slavonskog Broda 2003 godine.
Najviše prvenstvenih golova postigao je u varaždinskom Varteksu ukupno 13. u koji se nekoliko puta vračao iz različitih klubova.
Stjepan Jukić-Peladić
Stjepan Jukić-Peladić (8. siječnja 1935.-), 1/0. Za Hajduk je odigrao jednu utakmicu, 15. ožujka 1953. i to prvenstvenu u početnom sastavu protiv Spartaka u Subotici (0:0).
Učenik je Luke Kaliterne koji ga trenirao uz Staru murvu, a 2012 napisao je knjigu "Legendarni barba Luka Kaliterna".
Po struci je biolog, Kasnije postaje predsjednikom Splita (1988.) i Hajduka (1990.-1992.).
Confos, Belluno
Confos je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 542 m.
Minneapolis, Kansas
Mineapolis je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.032, što je 14 (-0,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
GNB1
Vezujući protein guaninskog nukleotida G(I)/G(S)/G(T) podjedinica beta-1 je protein koji je kod ljudi kodiran GNB1 genom.
Heterotrimerni vezujući protein guaninskog nukleotida (G proteina), koji integrišu signale između receptora i efektorskih proteina, se sastoje od alfa, beta, i gama podjedinice. Te podjedinice su kodirane familijama srodnih gena. Ovaj gen kodira beta podjedinicu, koja je regulator alfa podjedinica, kao i pojedinih receptora i efektora. Ovaj gen koristi alternativne signale poliadenilacije.
Interakcije
GNB1 formira interakcije sa GNG4.
Jovan Deretić
Jovan Deretić (22. januar 1934, Orovac kod Trebinja, Kraljevina Jugoslavija – 16. mart 2002. Beograd) je bio srpski istoričar književnosti, član Udruženja književnika Srbije.
Biografija
Osnovnu školu završio u Orovcu, gimnaziju u Trebinju i Vrbasu. Diplomirao na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1958. godine na grupi za jugoslovensku književnost sa opštom književnosti. Doktorat književnih nauka stekao na Filozofskom fakultetu 1966. godine tezom „Kompozicija Gorskog vijenca“.
Od 1981. kao redovan profesor predavao je na Filološkom fakultetu novu srpsku književnost.
Jedan je od pokretača časopisa „Književna istorija“ 1968. Odgovorni urednik ovog časopisa postaje 1972.
Tvrtko Prćić
Dr Tvrtko Prćić (Subotica, 20. maj 1959) je profesor engleskog jezika na novosadskom univerzitetu i autor rečnika za transkripciju engleskih ličnih i geografskih imena.
Akademska karijera i naučni rad
Prćić je svoju akademsku karijeru izgradio na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, na Katedri za engleski jezik i književnost, odnosno Odseku za anglistiku:
Transkripcija s engleskog jezika
Prćić je formulisao važeća transkripciona pravila za engleski jezik. Objavio je rečnike ličnih i geografskih imena, a pravila nije menjao od 1998, kada je izdat Novi transkripcioni rečnik engleskih ličnih imena. Rečnike je primetio Odbor za standardizaciju srpskog jezika, koji je Odlukom 44 imenovao Prćića za nosioca posla transkripcije s engleskog u izmenjenom i dopunjenom izdanju Pravopisa iz 1993. U svom izveštaju povodom napretka rada na novom Pravopisu, Odbor je preporučio Prćićeva rešenja i dao im prednost u odnosu na pravila u Pravopisu iz 1993, navodeći da se „radi o mnogo boljem tekstu od onog u Pravopisu“ što je postignuto „uravnoteženim kompromisom između fonološkog i grafemskog pristupa“. Izmenjeno i dopunjeno izdanje Pravopisa objavljeno je u oktobru 2010.
St. Augustine, Florida
Sent Ogastin je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 12.975 stanovnika.
Naselje je septembra 1565. osnovao španski istraživač i admiral Pedro Menendez de Aviles i ono je nastarije stalno evropsko naselje i luka i kontinentalnom delu SAD.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 12.975 stanovnika, što je 1.383 (11,9%) stanovnika više nego 2000. godine.
Ivo Jerolimov (mlađi)
Ivo Jerolimov, mlađi (Preko 30. ožujka 1958-) hrvatski nogometaš i reprezentativac, obrambeni igrač (centarhalf u Rijeci) i napadač u Hajduku. Profesionalnu karijeru zapoćinje u Rijeci 1978. u koju je dođšao iz NK Nehaj iz Senja (1976-77), a u Hajduk dolazi 1982. da bi do 1987 za njega je odigrao 150 utakmica i zabio 26 golova. Prvi nastup u Hajduku ima 15. kolovoza 1982 protiv Veleža u Splitu (1:1), a nastupa u početnom sastavu.
Za Rijeku nastupa sa ekipom koja osvaja dva trofeja, Kup maršala Tita 1978 i 1979, a u Hajduk več dolazi kao reprezentativac, sa kojim opet osvaja Kup maršala Tita 1983/84 i 1986/87.
Svoju nogometnu karijeru završava u belgijskom klubu Cercle Brugge SV (1987-1989). Za reprezentaciju Jugoslavije nastupao je na šest utakmica.
The World Moves On
The World Moves On je američki crno-bijeli film snimljen 1934. u režiji Johna Forda. Po žanru je melodrama, ali po uzoru na Cavalcade koji je prethodne godine studiju Fox donio Oscara ima epski karakter. Radnja prati nekoliko generacija dviju porodica iz Louisiane koji 1825. godine sklapaju bračni savez i stiču veliko bogatstvo s obje strane Atlantike, prije nego što ih prvi svjetski rat razmjesti na suprotne strane, a od bezobzirne pohlepe "izliječi" burzovni slom 1929. godine. The World, u kome su scene rovovskih borbi na Zapadnom frontu "posuđene" iz francuskog filma Les Croix de bois snimljenog dvije godine ranije. Kao i taj film, i The World je imao eksplicitno pacifistički karakter, a završni segment se sastoji od dokumentarnih snimki iz suvremenog doba vezanih uz ponovno naoružavanje tadašnjih velikih sila, odnosno predstavlja poziv gledateljima da pokušaju spriječiti izbijanje novog svjetskog sukoba. The World Moves On je bio prikazan na 2. venecijanskoj Mostri gdje je nagrađen počasnom diplomom. Za historiju Hollywooda je važan i po tome što je bio prvi film koji je proslijeđen cenzorskom odboru u skladu s novim strogim Produkcijskim kodeksom, odnosno prvi koji je odobren te nosi certifikat #1.
Ubrzo nakon snimanja je, međutim, pao u zaborav, pa se danas čak ni ne spominje u nekim Fordovim filmografijama. Vjeruje se da je jedan od razloga za to nastup američkog crnog glumca Stepina Fetchita, odnosno scene u kojima je njegov lik prikazan u skladu s tadašnjim rasističkim stereotipima.
Ivo Jerolimov (stariji)
Prvi službeni nastup ima protiv Novog Sada u Novom Sadu 1. rujna 1963. koja je završila sa 0:4 pogocima Hlevnjaka (2), Ankovića i Z. Bege. Za Hajduk je od 1963-1965 odigrao ukupno 39 utakmica od čega 10 prvenstvenih, 3 za Kup i ostale prijateljske na kojima je dao 5 golova. Nakon hajduka igra i za NK Split, nas poziciji zadnji vezni.
Ivo Jerolimov otac je preškog načelnika Ante Jerolimova. Njegov imenjak Ivo Jerolimov (mlađi), također je iz Preka.
Seeta (film, 1934)
Seeta je indijski crno-bijeli film snimljen 1934. u režiji Debakija Bosea. Napravljen je na bengalskom jeziku, a radnja mu se temelji na znamenitom hinduističkom epu Ramayana. Glavni lik, koga tumači Durga Khote, je Sita, supruga boga Rame, čiji lik tumači Prithviraj Kapoor. Seeta je značajna zbog toga što je 1934. bila prikazana na venecijanskoj Mostri i tamo osvojila zlatnu medalju, postavši prvo ostvarenje indijske kinematografije koje je dobilo neko međunarodno priznanje. Usprkos toga, danas nije sačuvana nijedna kopija, te se smatra izgubljenim.
Huyan Zan
Huyan Zan (? -1000) bio je kineski vojskovođa u službi dinastije Song. Bio je rodom iz Taiyuana u provinciji Shanxi i poticao od Xiongnu porodice koja se kroz nekoliko vijekova asimilirala u Han Kineze. Godine 964. se kao konjički komandant istakao u pohodu na državu Kasniji Shu, a 979. igrao važnu ulogu u uništenju države Sjeverni Han. Iako nije bio uspješan u borbi protiv dinastije Liao i iako se nije pokazao kao sposoban civilni administrator, godine 999. mu je car Zhenzong ponudio mjesto vrhovnog komandanta vojske; Huyan Zan je to odbio držeći da toga nije dostojan, te je zbog svoje skromnosti stekao veliko poštovanje.
Lik Huyan Zana se kasnije postao u zbirci narodnih priča Yang Jia Jiang, a Huyan Zhuo, lik u klasičnom kineskom romanu Rub vode je opisan kao njegov potomak.
García Sánchez II od Pamplone
García Sánchez II, ponekad nazivan García II, III, IV ili V (c. 964 – c. 1000–1004), zvani Drhtavi (el Temblón) od strane svojih suvremenika, bio je kralj Pamplone i grof Aragóna od 994. do smrti. Bio je sin kralja Sancha II i Urrace Fernandez.
U augustu 981. se oženio za Jimenu, kćer Ferdinanda Vermúdeza, grofa od Cee i Elvira Díaz (tetke grofa García Gómeza od Saldañe). S njom je imao djecu, uključujući budućeg kralja Sancha i Urracu, buduću drugu suprugu kralja Alfonsa V od Leóna.
Elfrida, engleska kraljica
Elfrida (o. 945. - o. 1000.) bila je supruga kralja Edgara I. Miroljubivog te tako kraljica.
Ime
Elfridino se ime piše i kao Alfrida ili Elfdrid.
Biografija
mini|170px|Slika Elfridinog sina Ethelreda II. Elfrida je bila kćer Ordgara. Prvo se udala za Aedelwalda. Bila je vrlo lijepa. Kralj Edgar ju je poželio za se, te je ubio njezina muža u lovu. Edgar ju je oženio 964. ili 965. 966. ona rađa sina Edmunda, koji umire o. 970. 968. je rodila sina koji će postati kralj Ethelred II. Nespremni.
978. Elfridini su sluge ubili njezina posinka Edvarda. Kad je došlo vrijeme, njezin je sin zavladao kao kralj. Njezin je unuk Ethelstan Etheling molio za njezinu dušu.
Posliju su Elfridu prikazivali kao zlu ženu, premda je bila vrlo religiozna. Brinula se za svoje unuke te je bila ključna figura u politici.
U kulturi
Jessie Royce Landis glumila je Elfridu u filmu The Ceremony of Innocence.
Kalijum salicilat
Kalijum salicilat je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 176,211 Da.
1593
thumb|260px|[[Bitka kod Siska]]
Godina 1593 (MDXCIII) bila je redovna godina koja počinje u petak po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u ponedjeljak po 10 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
The Band Concert
The Band Concert je američki kratki animirani film snimljen 1935. u režiji Wilfreda Jacksona i produkciji Walta Disneya. Predstavlja dio serije animiranih filmova o Mickeyju Mouseu, odnosno prvi napravljen u boji, korištenjem procesa Technicolor. Radnja prikazuje kako Mickey kao dirigent vodi orkestar koji izvodi koncert u parku, te se uspješno bori sa svakojakim komplikacijama i smetnjama nastupa. The Band Concert se smatra jednim od najboljih Disneyevih kratkih animiranih filmova 1930-ih, a godine 1935. je bio nagrađen Zlatnom medaljom na venecijanskoj Mostri. Za film Symphony Hour iz 1941. godine se ponekad navodi da je bio njegov neslužbeni remake.
299. pne.
Godina '''299. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Petina i Torkvata/Korva (ili, rjeđe, godina 455. Ab urbe condita). Oznaka 299. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
mini|Qu Yuan, portret iz doba dinastije Ming.
Istok (razvrstavanje)
Istok se može odnositi na:
Slično:
Ghost in the Shell (film, 1995)
Duh u oklopu (eng. Ghost in the Shell; jap. Kokaku Kidotai) je slavni japanski ZF anime iz 1995. kojeg je režirao Mamoru Oshii prema istoimenoj mangi iz 1991. Smatra se klasičnim primjerom ZF animea te je bio, zajedno sa filmom Akira, jedan od glavnih ostvarenja odgovornih za buđenje zanimanja animea na međunarodnoj sceni. Radnja se odvija u budučnosti te vrti oko agentice kiborkinje koja hvata tajnovitog “majstora lutaka”. Kasnije je po njoj snimljena i anime serija te nastavak Ghost in the Shell 2: Innocence.
Radnja
Godina je 2029. Mnogi ljudi su postali kiborzi zamijenivši neke svoje dijelove tijela umjetnim implantantima. No mozak se ne može zamijeniti (od tuda i naslov filma – oklop je mehaničko tijelo, dok je duh mozak u njemu, dakle, njegov identitet). Agentica Motoko Kusanagi je jedna od tih kiborga koja radi za policiju. U jednom zadatku je skočila gola sa zgrade i upucala jednog kriminalca. Ubrzo, zajedno sa partnerom Batoom, dobiva novi zadatak; naći tajnovitog “majstora lutaka”, hackera koji uspijeva probiti barijeru oklopa te direktno manipulirati duh nekih građana, natjeravši ih da čine zločine za njega. Isprva uspiju samo uhvatiti jednog smetlara i njegovog mentora hackera, ali otkriju da su u njih usađene samo umjetne memorije te da su bili samo kontrolirani pijuni “majstora lutaka”.
Kusanagi i njen partner usput filozofiraju oko toga što znači biti pravi čovjek, a što kiborg. Jedne noći, ženski kiborško tijelo biva iznenada sastavljeno kod Megatecha, mjesta u kojoj je sastavljeno i Kusanagijino tijelo, te iznenada poludi, pobjegne na cestu gdje ga pregazi kamion. Sektor 9 pokupi tijelo kako bi se otkrilo zašto je oživjelo. Iako nema mozga te je potpuno mehaničko, ipak pokazuje naznake da ima duha. Onda se pojavi ministar Nakamura koji im otkrije da je Sektor 6 uspio pronaći „majstora lutaka“, uvući ga u klopku tijela tog kiborga te ga tamo zarobiti. No tada tijelo, „majstor lutaka“, oživi i preuzme zgradu, te otkrije da je kompjuterski program koji je evolvuirao te dobio svijest. Tijelo uspije pobjeći, a Batoo i Kusanagi ga slijede. Kusanagi ga pronađe, te, kada Batoo uništi tenk koji ga čuva, se odluči spojiti sa njim. Duh “majstora lutaka” i Kusanagi se pomiješaju kako bi se rodio novi entitet. Upravo tada specijalci vlade pucaju na njihova tijela iz helikoptera. Kasnije, Kusanagi se probudi u Batoovoj kući u tijelu neke djevojke, koju je ovaj uspio nabaviti.
Kritike
Kritičar Kain na siteu Animeacademy.com nije bio osobito zadovoljan filmom: “Pokušao sam voljeti ovaj anime. Zbilja sam pokušao. Pokušao sam kupiti svu tu famu stvorenu oko njega. Pokušao sam pretpostaviti da će izvanredni vizualni stil zasjeniti hladnu i bezdušnu priču, da ne spominjem likove deprivirane bilo kakve ličnosti. No nije išlo. Istina, film izgleda krasno. Sa produkcijskom razinom koja je jednaka animeu “Akira”, to je bilo za pretpostaviti. U tome uspijeva. Animacija je vrhunska...Svi likovi su isti te djeluju kao različite varijante iste, hladne ličnosti. Razumijem da je to bila namjera, ali dobre namjere ne stvaraju dobre animee. Ne mogu preporučiti ovaj film ikome osim onima koji vole akcijski anime. Za mene nije bilo dovoljno mesa u priči i likovima. Kako bi se slobodno izrazio, nije bilo dovoljno duha u oklopu”. S druge strane, Roger Ebert je bio vrlo zadovoljan ostvarenjem: „Film upotrebljava film noir elemente koji su česti u animeu, te njeguje neobičnu nakanu animacije za odrasle da nam daje žene koje su snažni protagonisti u središtu priče te koje su gotovo kontinuirano gole...Uživao sam u filmu zbog njegovog vizualnog stila, glazbe i ideja“. Raphael See je na siteu Themanime.org također hvalio film: „Dizajn i animacija su nevjerojatni. Ovdje ćete naći neke krasne specijane efekte i vizualne trikove. Animacija je glatka, fluidna a dizajn oštar i pun ugođaja. Graevine grad ate osvjetljenja su posebno dobra, kao i kompjuterske grafike. Ovaj film troši puno vremena jednostavno nam pokazujuči bizarni svijet budučnosti, a ako volite anime ili samo animaciju, biti ćete u raju sa ovim ostvarenjem“.
Edward Wood (razvrstavanje)
Edward Wood ili Ed Wood može značiti:
Mihail Ljermontov
Mihail Jurjevič Ljermontov (Михаил Юрьевич Лермонтов) (15.10.1814 - 27.7.1841) je bio ruski romantičarski pisac i pesnik, poznat kao "pesnik Kavkaza". Nakon Puškinove smrti postao je najbitniji ruski pisac. Kroz svoju prozu osnovao je tradiciju ruskog psihološkog romana.
Rani život
Ljermontov je rođen u Moskviu uglednoj plemićkoj porodici, a odrastao je u selu Tarhani, gde se nalazi njegov grob. Njegova porodica vodi poreklo od Škota Learmount, koji se doselio u Rusiju u ranom XVII veku.
Njegov otac, Jurij Ljermontov, vojni čovek sa činom kapetana, oženio se njegovom majkom, Marijom Arsenejevom, kada joj je bilo 16 godina, na veliko nezadovoljstvo njene majke. Godinu dana kasnije Marija je rodila sina, Mihaila. Ubrzo potom došlo je do svađe između Jurijevog oca i bake, te je umrla 1817. godine, ne mogavši podneti takav pritisak.
Njegova baka (Marijina majka), plašeći se da će joj ga njegov otac oduzeti, brinula se o Mihailu i postarala se da on dobije odlično obrazovanje. Intelektualna atmosfera u kojoj je odrastao bila je slična onoj kod Puškina, s tim da je postojao manji uticaj francuskog i rastući utecij engleskog jezika. Tokom ranog detinjstva podučavao ga je Francuz Gendrot. Sa deset godina se razbolio i baka ga je odlučila odvesti na Kavkaz zbog bolje klime, nakon čega je razvio svoju ljubav prema toj regiji. Međutim, njegova baka je smatrala da njegovo dotadašnje obrazovanje nije bilo dovoljno, pa ga je odvela u Moskvu, kako bi ga pripremila za gimnaziju.
Nakon završetka gimnazije, Ljermontov je 1830. upisao Moskovski Univerzitet, ali se nije dugo zadržao zbog nepokornosti prema jednom profesoru. U leto te iste godine došlo je do novih tragičnih događaja u njegovoj porodici. Njegov otac, duboko potišten Mihailovim otuđenjem od njega, napustio je kuću Arsenejevih i umro nedugo zatim. Njegova smrt imala je veliki uticaj na Mihaila, što je on izrazio u nekoliko pesama. Od 1830. do 1834. je išao u vojnu školu u Sankt Peterburgu te je postao oficir. Za to vreme je pisao dosta poezije pod uticajem Puškina i Bajrona. Takođe se zanimao za ruski istoriju i srednjevekovnu epsku poeziju, što se odrazilo na "pesmu trgovca Kalašnjikova", dugačku poemu Borodino i seriju popularnih balada.
Slava i egzil
Nakon smrti Puškina 1837. godine, Ljermontov je izrazio osećanja kroz pesmu upućenu Caru Nikolaju I Pavloviču, zahtevajući osvetu nad ubicom Puškina. Pesma je osudila "stubove" ruske visoke klase za Puškinovu smrt.
Ljermontov je posetio Sankt Peterburg 1838. i 1839. godine. Njegova neuzvraćena ljubav prema Varvari Lopuhini je zabeležena u nezavršenom romanu Princeza Ligovskaja. Nakon duela s sinom francuskog ambasadora, opet je vraćen u armiju na Kavkazu.
1839. je završio svoj jedini roman, Heroj našeg vremena, koji gotovo predviđa dvoboj u kom je Ljermontov izgubio život dve godine kasnije.
Dela
Tokom svog života, Ljermontov je objavio samo jednu zbirku pesama 1840. godine. Tri nove zbirke, oštro cenzurisane, objavljene su godinu dana nakon njegove smrti.
Tada inovativna struktura romana je navela nekoliko imitacija, jedna od kojih je Nabokov roman Pnin (1955).
PAS domen
PAS domen je proteinski domen koji je sadržan u mnogim signalnim proteinima gde funkcioniše kao senzor signalna. PAS domeni su prisutni u velikom broju organizama od bakterija do ljudi. PAS domen je imenovan koristeći početna slova tri proteina:
Jug (razvrstavanje)
Jug se može odnositi na: Slično:
Orijent (razvrstavanje)
Orijent se može odnositi na:
Inačica Orient se može odnositi na:
Slično:
Jugozapad (razvrstavanje)
Jugozapad se može odnositi na:
Casali, Frosinone
Casali je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 209 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 315 m.
Aleksandar Kozlina
Aleksandar Kozlina (Donji Skrad 20. prosinca 1938. - Novi Sad 10. travnja 2013.), bivši prvotimac Hajduka i reprezentativac.
U Hajduk dolazi u proljeće 1959. a doveli su ga Lenko Grčić i Jere Burazin, otevši ga Crvenoj Zvezdi koja ga je također tražila, uz riječi "Mi smo iz Hajduka, došli smo po tebe, vodimo te autom u Split!". Prvi službeni nastup zabilježio je već 7. lipnja 1959. protiv Rijeke u Splitu koju je Hajduk dobio sa visokih 6:2. Od dolaska pa do 1967 godine koliko je proveo u Hajduku odigrao je 177 utakmica i zabio 12 golova, od čega 2 u 89 prvenstvenih utakmica i 1 u 13 kup utakmica. Sa Hajdukom osvaja kup 1966/67 a nastupio je u utakmici protiv Dinare u Kninu (2:3).
Sudionik je Olimpijskih igara 1960. u Rimu i nositelj zlatne olimpijske medalje.