cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gal od Kapadokije
Gal (grč. Gallus) je bio kralj (vjerojatnije satrap) Kapadokije krajem druge polovice 6. vijeka pne. Jedini izvor o ovom drevnom vladaru je historičar Diodor Sicilski iz 1. vijeka pne., koji u svojim djelima „Historijska biblioteka“ spominje punu listu kapadokijskih vladara, no ona se nerijetko smatra fiktivnom. Diodor spominje kako je Gal bio sin Farnaka i perzijske princeze Atose, sestre Kambiza I. Diodor o vladavini Gala ne spominje nikakve detalje, kao ni o vladavini njegovih nasljednika (sina) Smerdisa i (unuka) Arijaramna. Ipak, spominje se kako je Arijaramnov sin Anaf I. pomogao Dariju Velikom i ostaloj petorici urotnika da 522. pne. svrgnu magijskog uzurpatora Gaumatu.
Bertold Eisner
Biografija
Dr. Bertold Eisner je rođen 1875 godine u selu Korolówka u Galiciji. Srednju školu je pohađao u gradu Černovice (danas dio Češke Republike), gdje je isto tako završio Pravni fakultet i 1899 bio promoviran u doktora prava. Nakon studija radio je kao sudski vježbenik pri kotarskom sudu u Beču. Polovinom 1900 godine dr. Eisner se zbog materijalnih poteškoća preselio u Bosnu i Hercegovinu (BiH). U BiH je službovao na sudovima u Travniku, Jajcu, Prijedoru i Ključu. 1905 postao je referent u pravosudnom odjelu Zemaljske vlade BiH u Sarajevu, gdje je ostao raditi do 1924 godine. Iste godine bio je pozvan na rad u Ministarstvo pravde Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca u Beograd, no već početkom 1925 je na vlastiti zahtjev bio razriješen dužnosti te se vratio u Sarajevo. U Sarajevu je preuzeo funkciju predsjednika građanskog senata Vrhovnog suda. Krajem 1928 godine dr. Eisner je opet bio pozvan na rad u Ministarstvo pravde u Beograd u svojstvu načelnika zakonodavnog odjeljenja. Od 1924 do 1933 Bertold je sudjelovao u pisanju brojnih zakona Kraljevine Jugoslavije. 1933 godine preselio se u Zagreb, te dobio zaposlenje na Pravnom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu. Na fakultetu je kao redoviti profesor predavao predmete pandektno i međunarodno privatno pravo. Tijekom Drugog svjetsko rata tj. uspostavom Nezavisne Države Hrvatske (NDH) dr. Eisner je kao Židov zatražio arijska prava, no nije poznato da li ih je dobio. Po nalogu iz Ureda poglavnika od 31. 12. 1941 bio je izuzet od rasnih mjera protiv Židova "s obzirom na činjenicu da će mu možda biti podijeljene dozvole boravka i rada", te zbog toga nije bio upisan u Kartoteku židovskog znaka. U siječnju 1943 godine dr. Eisner je bio umirovljen u poslijednjem prisilnom valu umirovljenja židovskih profesora na Sveučilištu u Zagrebu. Odmah po završetku rata vratio se na fakultet gdje je ostao raditi sve do mirovine 1955 godine. U FNR Jugoslaviji radio je kao referent i član komisija na izradi niza značajnih prijedloga NR Hrvatske dajući svoje vrijedne i dragocijene primjedbe. Nadzirao je sve značajnije zakonske nacrte, posebice one s područja građanskog prava, a neke je i sam napisao. Dr. Eisner je objavio veliki broj članaka, debata, književnih kritika i izlaganja. Njegova sfera interesa bilo je građansko pravo, no bavio se također i obiteljskim, međunarodnim, trgovačkim, autorskim i rimskim pravom. Ukupno je objavio 60 znanstvenih radova. Njegovo najznačajnije djelo je "Međunarodno privatno pravo", objavljeno 1953 i 1956 godine. Dao je također znatan doprinos u legislativi. Sudjelovao je u brojnim konferencijama o pravu. Kao vrhunski znanstvenik, dr. Eisner je bio poštovan među kolegama, obožavateljima i studentima. Svu svoju imovinu ostavio je siromašnim studentima. Dr. Bertold Eisner je preminuo 27. 7. 1956 u Zagrebu. Sahranjen je na zagrebačkom groblju Mirogoj.
Gal od Kapadokije
Vjerodostojnost Diodorovih izvora predstavlja neusklađena kronologija, rodbinske veze, te miješanje osobnih imena sa historijskim likovima čiji se identitet i kronologija smatraju historiografski ovjerenim. Primjerice, prema drugim historijskim izvorima spominje se samo jedna perzijska princeza Atosa (550. – 475. pne.), koja je bila sestra Kambiza II. odnosno kći Kira Velikog (a ne sestra Kirovog oca Kambiza I. kako Diodor tvrdi), te kako se udala za perzijskog vladara Darija Velikog. U slučaju kako je ranije postojala još jedna Atosa, živjela je početkom 6. vijeka pne. (kad i Kambiz I.), što pak implicira kako je Galov otac Farnak ali i sam Gal služio kao satrap Medijske Monarhije, budući kako se pouzdano zna da je medijski vladar Kijaksar osvojio Kapadokiju nakon bitke pomrčine 585. pne. Osim Atose, moguće je kako je Diodor pomiješao Galovog sina Smerdisa od Kapadokije sa istoimenim sinom Kira Velikog (Smerdis ili Bardija), Arijaramna od Kapadokije sa Darijevim pradjedom Arijaramnom, te samog Galovog oca Farnaka od Kapadokije sa Farnakom I. koji je služio Darija Velikog oko 500. pne.
Wolframs-Eschenbach
Volframs-Ešenbah je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 58 opštinskih središta okruga Ansbah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.870 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9571229.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ansbah Volframs-Ešenbah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ansbah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 442 metra. Površina opštine iznosi 25,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.870 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 113 stanovnika/km².
Smerdis od Kapadokije
Smerdis je bio kralj (vjerojatnije satrap) Kapadokije sredinom 6. vijeka pne. Jedini izvor o ovom drevnom vladaru je historičar Diodor Sicilski iz 1. vijeka pne., koji u svojim djelima „Historijska biblioteka“ spominje punu listu kapadokijskih vladara, no ona se nerijetko smatra fiktivnom.
Diodor spominje kako je Smerdis bio sin Gal, odnosno unuk Farnaka i perzijske princeze Atose, sestre Kambiza I. Diodor o vladavini Smerdisa ne spominje nikakve detalje, kao ni o vladavini njegova oca Gala odnosno sina Arijaramna. Ipak, spominje se kako je Smerdisov unuk Anaf I. pomogao Dariju Velikom i ostaloj petorici urotnika da 522. pne. svrgnu magijskog uzurpatora Gaumatu.
Wolfratshausen
Volfratshauzen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 21 opštinskog središta okruga Bad Telc-Volfratshauzen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 17.749 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9173147.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Bad Telc-Volfratshauzen Volfratshauzen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Bad Telc-Volfratshauzen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 576 metara. Površina opštine iznosi 9,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 17.749 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.944 stanovnika/km².
Srebreno
Srebreno je naselje u Dubrovačko-neretvanskoj županiji i administrativno sjedište općine Župa dubrovačka.
Zemljopisni položaj
Srebreno je smješteno u prekrasnoj uvali Župskog zaljeva, 6 km jugoistočno od Dubrovnika, pored Jadranske turističke ceste, između naselja Kupari i Mlini.
Naziv
Ime Srebreno izvedenica je latinskog "sub Breno" i romanskog Brenum, kasnije Subbrenum.
Povijest
Tijekom rata u Hrvatskoj Srebreno je bilo okupirano i skoro u potpunosti uništeno, popaljeno i popljačkano od strane pripadnika okupatorske JNA. U ratu je najviše nastradao hotel Orlando koji je zapošljavao većinu domicilnog stanovništva.
Gospodarstvo
Gospodarstvo Srebrenog se zasniva na turizmu i ugostiteljstvu. Turisti ovaj kraj posjećuju još od davne 1924. godine. Jedini hotel u Srebrenom, hotel Orlando je u potpunosti devastiran tijekom Domovinskog rata i još čeka na obnovu. U Srebrenom se nalazi istoimena dugačka pješčana plaža, pogodna za sigurno i ugodno kupanje djece i odraslih. Ostale grane privrede koje su u Srebrenom donekle razvijene su ribarstvo, poljodjelstvo i trgovina.
U mjestu postoji i osnovna škola, ambulanta, trgovački centar, caffe barovi i restorani.
N-Propil hlorid
N-Propil hlorid je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 78,541 Da.
Junichi Sato
Junichi Sato (潘 恵子; Aichi, 3. 3. 1960.) je japanski anime režiser.
Harbor View, Ohio
Harbor Vju je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 123, što je 24 (24,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Castels (Dordonja)
Kastel je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Sarla la Kaneda.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 445 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19,6 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 70 metara (maksimalnoj 264 m, a minimalnoj 57 m).
Episkop dremvički
Episkop dremvički je nekadašnja titula vikarnog arhijereja u autonomnoj Ohridskoj arhiepiskopiji pod jurisdikcijom Srpske pravoslavne crkve. Bila je počasna titula pomoćnom episkopu mitropolita veleškog i povardarskog, patrijaraškog egzarha autonomne Ohridske arhiepiskopije Jovana.
Odlukom Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve, održanog 10/23. maja 2003, na predlog mitropolita veleškog i povardarskog i patrijaraškog egzarha autonomne Ohridske arhiepiskopije Jovana, za vikarnog episkopa dremvičkog izabran je Marko Kimev. Danas je on episkop bregalnički i mjestobljustitelj bitoljski, a dužnost dremvičkog episkopa je upražnjena.
Crabia Superiore, Vercelli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 523 m.
Episkop velički
Episkop velički je nekadašnja titula vikarnog arhijereja u autonomnoj Ohridskoj arhiepiskopiji pod jurisdikcijom Srpske pravoslavne crkve. Bila je počasna titula pomoćnom episkopu mitropolita veleškog i povardarskog, patrijaraškog egzarha autonomne Ohridske arhiepiskopije Jovana.
NGC 1016
NGC 1016 je galaksija u zviježđu Kit.
Episkop velički
Odlukom Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve, održanog 10/23. maja 2003, na predlog mitropolita veleškog i povardarskog i patrijaraškog egzarha autonomne Ohridske arhiepiskopije Jovana, za vikarnog episkopa veličkog izabran je Joakim Jovčevski. Danas je on episkop pološko-kumanovski i mjestobljustitelj debarsko-kičevski, a dužnost dremvičkog episkopa je upražnjena.
Liane Haid
Juliane (Liane) Haid [ˈjuːli̯aːnə ˈli̯aːnə ˈhaɪd] (Beč, 16. augusta 1895. – Bern, 28. novembra 2000.), austrijska glumica. Često nazivana prvom filmskom zvezdom Austrije. Oličenje za Süßes Wiener Mädel ("Slatka bečka devojka"), tokom 1920-tih i '30-tih bila je popularna pin-up devojka.
Rođeno ime L. H. je zapravo Juliane. Rođena je u Beču u plemenitoj bavarskoj porodici. Njena mlađa sestra Grit je takođe bila glumica.
Hajdova se obučavala za plesačicu i pevačicu. Karijeru je počela kao balerina u pozorištu. Njeno prvo delo bio je propagandni film snimljen tokom Prvog svetskog rata: Mit Herz und Hand fürs Vaterland ("Srcem i rukom za otadžbinu", 1915). Prvu glavnu ulogu je imala u filmu Lady Hamilton (1921). Posle još jedne glavne uloge u filmu Lucrezia Borgia (1922) u izgledu je bio odlazak u Holivud. Ali pošto je bila udata za barona Friedricha Haymerlea, sina nekadašnjeg austrijskog premijera von Haymerlea, odbila je ponudu.
Radila je za čuvenu firmu Universum Film AG. Kao školovana pevačica je lako prešla na ton-film, gde se pojavljivala u komedijama sa zvezdama kao što su Willi Forst, Bruno Kastner, Georg Alexander, Theo Lingen, i Heinz Rühmann. Prvi ton-film joj je bio Der unsterbliche Lump. U filmu Das Lied ist aus pevala je šlager Adieu mein kleiner Gardeoffizier (1930) koji je postao čuven.
Sa svojim trećim mužem, švajcarskim doktorom Carlom Spycherom provela je nekoliko godina na njegovim istraživanjima u tropima.
Iz Austrije pod nacističkom vlašću je 1942. pobegla u Švajcarsku. Od Spychera se razvela posle 30 godina braka, zatim je živela sa Pierrom, sinom iz drugog braka. Njen poslednji film je Krug zum Grünen Kranze (1953). Za filmska ostvarenja je 1969. nagrađena nemačkom filmskom nagradom Filmband in Gold.
Lijana Hajd je u martu 1935. bila u poseti Jugoslaviji. U Novom Sadu su joj ukazali na most preko Dunava s kojeg je "godinu i po dana" ranije skočio neki mladi činovnik, navodno zbog zaljubljenosti u njen filmski lik. Glumicu je ovo potreslo, tako da je pri sledećem prelasku preko tog mosta bacila u reku kitu visibaba.
Kokkai
Kokkai (japanski: 国会) ili Nacionalno vijeće je dvodomni parlament Japana. Kokkai se danas sastoji od donjeg doma, Predstavničkog doma, te gornjeg doma, Savjetničkog doma. Zastupnici u oba doma parlamenta birani su izravno, paralelnim sustavom. Uz zakonodavnu ulogu, najvažnija funkcija parlamenta je izbor Premijera. Kokkai broji ukupno 722 člana u dva doma, 242 u gornjem i 480 u donjem domu.
Početak parlamenta datira iz 1889. godine, kada je, donošenjam Meijijevog ustava, uspostavljen Carski dijet. Svoj moderni oblik Kokkai je dobio 1947. godine usvajanjem poratnog Ustava, u kojem je određen kao najviši organ državne vlasti.
Zgrada parlamenta nalazi se u Tokiju.
NGC 1017
NGC 1017 je galaksija u zviježđu Kit.
Millry, Alabama
Millry je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 546 stanovnika.
Brotnice
Brotnice su naselje smješteno na samom jugu Hrvatske u općini Konavle.
Zemljopisni položaj
Brotnice se nalaze u Konavoskim brdima, sa sjeverozapadne strane planine Sniježnica, u neposrednoj blizini granice sa Bosnom i Hercegovinom, uz lokalnu cestu koja vodi od Zvekovice prema istočnom dijelu Konavoskih brda.
Povijest
Tijekom rata u Hrvatskoj Brotnice su okupirane od strane JNA postrojbi te je selo skoro u potpunosti bilo uništeno, popljačkano i popaljeno.
Gospodarstvo
Gospodarstvo u Brotnicama je potpuno nerazvijeno, a malobrojno se stanovništvo bavi poljodjeljstvom.
Stanovništvo
U Brotnicama prema popisu stanovnika iz 2011. godine živi 31 stanovnik, uglavnom Hrvati katoličke vjeroispovjesti.
Bethel, Missouri
Betel je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 122, što je 1 (0,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bayou Gauche, Louisiana
Baju Gouš je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.071, što je 301 (17,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
AM-4030
AM-4030 je analgetik koji je kanabinoidni agonist. On je derivat HU-210 koji je supstituisan sa 6β-((E)-3-hidroksiprop-1-enil) grupom. To dodaje "južnu" alifatičnu hidroksilnu grupu u molekul, tako da je AM-4030 hibridna struktura između klasičnih i neklasičnih kanabinoidnih familija. 6-Hidroksialkilni lanac donosi krutost usled prisustva dvostruke veze sa definisanom stereohemijom. Usled toga AM-4030 ima povišenu selektivnost.
Cheilly-lès-Maranges
Šeji le Maranž je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Oten.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 439 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 62 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 216 metara (maksimalnoj 400 m, a minimalnoj 216 m).
Evropa
thumb|500px|Položaj Evrope u svetu Evropa ili Europa je jedan od sedam kontinenata koji je više kulturno i politički nego geografski izdvojen od Azije, što dovodi do različitih pogleda o granicama Evrope. Fizički i geološki, Evropa je potkontinent ili veliko poluostrvo koje čine zapadni deo Evroazije.
Granice Evrope određuju Atlantski okean na zapadu, Severni ledeni okean na severu, Sredozemno more na jugu i Kavkaz, Kumo-manička udolina i Crno more na jugoistoku. Istočne granice Evrope nisu jasno određene, ali se tradicionalno vrši podela duž planine i reke Ural i Kaspijskog jezera.
Evropa je na pretposlednjem mestu u pogledu površine, zauzimajući oko 10.390.000 km² ili 2% površine Zemlje. Što se tiče broja stanovnika, ona je na trećem mestu (Azija i Afrika su veće) sa populacijom od oko 710.000.000 stanovnika ili oko 11% svetskog stanovništva.
Naziv Evropa
Evropa je ime žene u grčkoj mitologiji koju je oteo Zevs u liku bika.
Evropa se kao geografski pojam prvi put pominje u jednoj od hesiodovskih himni, i označava dio kontinentalnog grčkog teritorija. U kasnijim izvorima Evropa je i oznaka jednog od dva ili tri kontinenta, što su ih poznavali Grci, no najčešće nastupa kao ime za dijelove Grčke i današnjeg Balkana. Izvorno Evropa je bila dio Balkanskog poluotoka. Ime su u 4. vijeku počeli prisvajati apologeti kristijanizacije današnje Francuske, a zatim apologeti karolinškog carstva. Ime je tu izgubilo svoje izvorno grčko značenje i počelo je označavati sjeverozapadna područja današnje Evrope.
Rašireno je mišljenje da sama reč Evropa potiče od semitske reči ereb koja znači "zalazak Sunca" (poput reči zapad). U skladu s tim tumačenjem drevni narodi su kopno zapadno od Egejskog mora nazivali Evropa (tamo gdje zalazi sunce).
Istorija stvaranja terena
U evoluciji Zemlje postoje dva, vremenski gledano, velika geološka perioda. Prvi period, znatno duži, je period pre kambrijuma, koji se naziva proterozoik a ima još nekoliko naziva poznatih u geološkoj i paleontološkoj literaturi. To je period pre paleozoika (pre kambrijuma, prve periode paleozoika), dok bi se ostali nazivi, poput naziva azoik, mogli prevesti kao vreme "bez života" ili "pre života na Zemlji" i slično. Ovaj rani period za nastanak i formiranje današnjeg evroazijskog kontinenta, odnosno, njegovog dela koji danas nazivamo Evropom, nema velikog značaja. Ipak, ovo razdoblje je značajno za Zemlju kao planetu.
Paleozoik
Pretpostavlja se da su tokom kambrijuma na severnoj hemisferi postojale tri mikrokontinentalne celine ili platforme, a jedna od njih Baltička, je pripadala Evropi. Smatra se da je već u kambrijumu na prostoru između Španije i jugoistočne Azije, postojala geosinklinala (po teoriji geosinklinala) Tetis (kambrijski sedimenti nađeni su u Španiji, Portugalu, južnoj Francuskoj ). Pored Tetisa postojala je i Grampijensko-skandinavska geosinklinala. Tokom ordovicijuma veći deo Evrope je i dalje pod vo­dom. Glavno kopno je Baltički štit (obuhvata predele: Finske, severne Švedske i Norvešku). Od vodenih površina to su geosinklinalna područja kao u kambrijumu, s tim što se jasnije formira još jedna, Srednjoevropska (hercinska) geosinklinala. U siluru raspored kopna i mora nije se bitnije promenio, te većih razlika u odnosu na prethodni period u rasporedu kopna i mora na teriroriji Evrope nije bilo. Krajem silura dolazi do prvih snažnijih orogenih pokreta - kaledonska orogeneza. Raspored kopna i mora početkom devona bitno se razlikuje u odnosu na prethodni period. Kopno se uvećalo delovanjem kaledonskog ubiranja. U karbonskom periodu odigrali su se značajni pokreti, koji su otpočeli u ovom periodu, a nastavili se i u permu, a poznati su pod imenom hercinska orogeneza.
Mezozoik
Mezozoik je u geološkoj literaturi poznat kao, tektonski, relativno miran period, pa je tako bilo i na prostorima današnje Evrope. U trijasu na mestu nekadašnje Hercinske geosinklinale, bili su izdignuti venci Hercinida, a okolo je bilo plitko epikontinentalno more koje je plavilo oblasti Nemačke (Hanover, Tiringija, Franačka i Švapska oblast), potom na za zapadu oblast Francuske, Belgiju, Holan­diju, Veliku Britaniju, a to more dopiralo je i do Pirinejskog poluostrva. Period jure pripada vremenu relativnog mirovanja. U kredi se na prostoru Evrope izdvajaju dva kopna. Pored već postojećeg Severnoatlantskog pojavljuje se u većem rasprostranjenju i Srednjoevropsko kopno. Ovom drugom kopnu pripadali su: Švarcvald, Vogezi, Ardeni, Tirinška i Češka masa, Sudeti i Podolski masiv. Tokom krede javlja se nova alpska orogeneza, sa svojom austrijskom fazom.
Kenozoik
Za vreme paleocena u Evropi su postojala dva vodena basena: Severno more, koje je obuhvatalo južne delove Engleske, zatim se širilo preko Francuske, Belgije i Nemačke. U južnoj Evropi nalazio se Tetis koji je bio sveden na usku zonu na Jadransku geosinklinalu i Provansanski zaliv.
Tokom eocena dogodila se transgresija kojom se proširio Tetis koji je tada je pokrivao velike delove Alpa, deo srednje Evrope, kao i oblast Balkanskog poluostrva.
Tokom oligocena postoje tri sedimentacione oblasti (baseni): Severno more koje se proširilo u svom prostiranju na Ne­mačku, Poljsku, srednju Rusiju, Kavkaz i produžavalo se do Kaspijskog mora, druga oblast je Atlantski okean koji na evropsko kopno prodire u vidu zaliva i treća oblast je Tetis koji je bio sveden skoro na površinu današnjeg Sredozemnog mora. Slika rasporeda kopna i mora u Evropi početkom miocena znatno se izmenila. Severno more se povuklo skoro u današnje granice. Atlantik je zalazio u Francusku u vidu dva zaliva: uz doline Loare i Garone. Isti okean je imao vezu sa Tetisom na prostoru Evrope preko Gvadalkivirskog moreuza, a nešto južnije u predelu današnje Afrike bila je i druga veza sa Tetisom preko Marokanskog moreuza. Tetis se proširio sve od Atlantika do Indomalajskoj predela u jugistočnoj Aziji. Istovremeno se formirao i Paratetis, koji je od Tetisa bio odvojen izdignutim Alpima, Dinaridima i Balkanom. Paratetis se sastojao od niza basena npr. Panonski basen, Dakijsko-crnomorski i Kaspijski basen. Postojala je veza između Paratetisa i Tetisa, preko dva moreuza. Prvi je išao pravcem: Ronski basen - Švajcarska- južna Bavarska - Bečki basen, a drugi moreuz pravcem, nazvan Transegejski: Ulcinj - Albanija - predeo starog kopna Egeida - Crno more.
Tokom pliocena Paratetis se raspada na niz odvojenih jezera i basena među kojima se ističu: Panonski, Dakijski, Crnomorski i Kaspijski sliv, a pred kraj pliocena od Paratetisa ostaje samo Crno, Azovsko i Kaspijsko more.
Geografija
thumb|desno|250px|Površinska temperatura golfske struje u zapadnom delu Severnog Atlantika Moglo bi se reći da je Evropa poluostrvo koje se sastoji od više manjih poluostrva. Pretežno je nizijska, ali ima planinske lance u unutrašnjosti, na severu i na jugu. Glavni planinski lanac su Alpi, a najviši vrh je Elbrus u Rusiji (5.630 m). Velike reke u središnjem delu su važni plovni putevi.
Evropa uglavnom ima umerenu klimu i ravnomerno raspoređena četiri godišnja doba. Tri glavne klime su sredozemna na jugu, okeanska na zapadu i severu, i kontinentalna u središnjem i istočnom delu. Osim toga, zapadni i severni deo kontinenta greje Golfska struja.
Granice
Smatra se da je planinski venac Ural zajedno sa rekom Ural, prirodna, istočna granica Evrope. Ostale granice Evrope čine: na severu - Severno more, na jugu - Mediteransko more, a na zapadu - Atlantski okean. Jugoistočnu granicu Evrope čine planine između Kaspijskog i Sredozemnog mora.
Regije
thumb|desno|250px|Regioni Evrope Evropa se tradicionalno deli na pet geografsko-kulturnih područja:
Raščlanjenost reljefa
Na razuđenost Evrope velikog uticaja ima raščlanjenost njenog reljefa. Vertikalna raščlanjenost reljefa Evrope nije toliko izra­zita u odnosu na druge kontinente koliko je to horizontalna raš­članjenost.
Obale Evrope duge su 41.000 km (po nekim autorima 38.000 km, ali smatramo tačnijim prvu cifru). Sa tom dužinom obale Evropa je najrazuđeniji kontinent (na 1.000 km² površine Evrope dolazi 4,1 km obale). Uporedi li se to sa drugim kontinentima taj koeficijent je najveći (kod Sev. Amerike je 3,1 km, Južne Amerike 1,6 km, Azije 1,7 km i Afrike 1,1 km obale na 1.000 km²). Pojedini delovi obala Evrope (po proračunu nemačkog geografa O. Henčela) po razuđenosti su daleko veći: norveška obala 20, dalmatinska obala 10, grčka obala 6 španska obala 5). Karta izotela (krive zatvorene linije koje pokazuje jednaku udaljenost od obalne crte) pokazuje da u Zapadnoj i Srednjoj Evropi nijedna tačka u unutrašnjosti kontinenta nije udaljena više od 500 km, dok je u Istočnoj Evropi ova udaljenost 1.200 km. thumb|desno|250px|Lingvistička mapa Evrope
Fasade
U Evropi se mogu izdvojiti najmanje tri fasade veza­ne za morske i okeanske površine i obale: Atlantska, Arktička i Mediteranska fasada.
Atlantska fasada nalazi se u zapadnoj Evropi. Na severozapadu Atlantik zapljuskuje obale Norveške. Delovi Atlantskog okeana su Severno more i Baltičko more. Severno bi se moglo nazvati i ivičnim, a Baltičko unutrašnjim morem. Do Baltičkog mora se stiže kroz tri prolaza (moreuza): Skagerak, Kategat i Sund. Baltičko more se račva u tri zaliva: Botnički zaliv (Švedska-Finska), Finski zaliv (Finska-Rusija) i Riški zaliv (Estonija-Letonija). Pored pomenutih država na Baltičko more izlaze još Poljska, Nemačka i Danska.
Uticajem pleistocene glacijacije (lednika) i mora nastali su u severnom delu Atlantske fasade razni oblici, u reljefu, vezani za morsku obalu npr. fjordovi (ponekad dugi, u Norveškoj, blizu 180 km). Nešto južnije na obalama Atlantske fasade javljaju se rijasi, u obliku estuara: Labe, Vezera, Rajne, Masa, Šelde, Sene, Loare, Žiron­de, Dura i Taja (Težo). Abrazioni rad morske vode je intenzivan jer je plimski talas izuzetno visok: Sen Mišela 15 m, Kardif 12 m, Bolonja 8 m, London 6 m...
Atlantska fasada
Arktička fasada (francuska obala nedaleko od Avra) nalazi se u severnoj Evropi, mada su Barencovo i Belo more pre ogranci Atlantskog nego Severnog ledenog okeana, zahvaljujući blagotvornom uticaju Golfske struje. U kontinualnom smislu ova mora jesu ogranci Severnog ledenog okeana, ali po svim drugim osobinama oni to nisu, kao što je to npr. susedno Karsko more.
Mediteranska fasada (pogled na Gibraltar)
Mediteranska fasada je treće pročelje Evrope. To je Mediteran, to je more u sred kopna, to je Sredozemlje. Ovo more je nastalo u sinklinali Tetis. Tetis je kolevka svih mlađih venčanih planina Evrope. Tu se, od četiri veća poluostrva Evrope, nalaze tri: Pirinejsko (Iberijsko), Apeninsko i Balkansko poluostrvo. Ona približuju Evropu Africi odnosno Aziji. Ova poluostrva podelila su Sredozemno more, na zapadni i istočni deo (uzročnici podele su Apeninsko poluostrvo i ostrvo Sicilija), potom na niz manjih mora, kao što su: Ligursko more (zaliv), Tirensko, Jonsko, Jadransko, Egejsko, Levantsko, Mramorno, Crno i Azovsko more (koji svi zajedno čine jedinstvenu akvatoriju). Pomeranja u Zemljinoj kori tokom tercijara uticala su i na morfološku raznolikost kod ovih mora, jer svako ima posebnu karakteristiku morskog dna i obalnog područja. U osnovi su tu dva tipa obale: prve, stenovite, razuđene i visoke i druge peskovite i niske. Stvoren je niz tipova obala: tektonska obala (npr. grčka), eroziona (npr. jadranska), akumulativna (npr. jadransko-itali­janska) itd. Od Gibraltara do najistočnije tačke ovog akvatorija je 5.020 km, nešto manje od dužine Atlantskog pročelja. Mestimično se Mediteran duboko "uvukao" u kopno npr. kod Crnog i Azovskog mora, potom kod Jadrana, sve do Trsta.
Od reljefnih oblika nema fjordova ni estuara već se javljaju akumulativne delte i brojne uvale kao i klifovi. Kod dalmatinske obale brojne su uvale i kanali, kod francuske obale, njen istočni deo smena klifova i uvala, a zapadni deo je plitak i akumulativan tip obale, na Crnom moru su karakteristični limani, dok se oko ušća velikih reka npr. Dunava javlja lagunarni tip obale, kao i kod ušća reke Po. Najrazuđenije obale Sredozemnog pročelja su obale Dalmacije i Grčke, koje predstavljaju splet kanala, zaliva i zatona. Ponegde zalivi liče na fjordove, npr. Bokokotorski zaliv, mada on to jeste samo morfografski, ali morfogenetski je to potopljena rečna dolina, zaliv, poligenetskog načina postanka.
Nizije i planine
thumb|desno|250px|Satelitski snimak Evrope.
Po vertikalnoj raščlanjenosti reljefa, Evropa je dosta nizak kontinent. Srednja visina Evrope je istovetna sa visinom Australije oko 300 m (srednja visina Azije je blizu 1.000 m). Morfometrijski podaci pokazuju da evropski prostor ima sledeće morfometrijske vrednosti: od 0 do 200 m visine je 60%, od 200 do 500 m je 24%, od 500 do 1.000 m je 10%, od 1.000 do 2.000 m je 5% i više od 2.000 m visine je 1% Evrope. Iz ovih podataka jasno proizilazi da se preko četiri petine Evrope nalazi ispod 500 m nadmorske visine, tri petine su nizije (visina ispod 200 m apsolutne visine). Akumulativne ravnice, uravnjeni delovi i zaravni predstavljaju 74% Evrope. U ravnice spadaju velika Ruska ploča (Istočnoevropska nizija). U ovu kategoriju evropskog reljefa (po­­me­nutih 74%) spada i uravnjeni deo kaledonskog i hercinskog porekla. Iz ugla regionalne geografije ove ravničarske predele svrsi­shodnije je podeliti na regionalnom principu. Pored Istoč­noevropske nizije, potrebno je pomenuti ostale delove kontinualnih nizija Evroazije (deo koji pripada Evropi) kao što su nizijski delovi Severne Evrope, Poljske, Nemačke, Belgije, Holandije, severne Fran­cuske (jednim nazivom Nizozemlje), potom Pariski basen, Akvi­tanska zavala, porečje Temze te brojne manje ravnice pored Ebra, Guadalquivira, Gvadijane, Rone, Poa, Tibera, Panonska nizija, Vlaško-pontijska nizija, nizije pored Marice i nizije u severnoj Grčk­oj. Sve ove nizije su nastale u pleistocenu pa i u najnovijem današnjem dobu, holocenu. One se neprekidno pružaju od Atlantika do Urala, pa i istočnije od Urala, pod zajedničkim nazivom kontinualne nizije Evroazije. Druge su, svojim položajem, vrlo blizu Atlantika (npr. Akvitanija) ili Mediterana (npr. nizija u dolini Poa). Kroz većinu njih protiču reke, koje ih čine plodnim i one su naj­važniji deo prostora Evrope za stanovništvo, privredu, saobraćaj dale­ko više nego što su to planinski predeli kontinenta.
Evropu neki nazivaju "potkontinentom", jer smatraju da zajedno s Azijom čini kontinent Evroaziju.
Činjenica je da je Evropa više kulturni nego geografski pojam. Strogo geografski gledano, Evropa i Azija čine jedan kontinent. Ipak, granica između njih se stavlja usled velikih kulturnih i istorijskih razlika.
Geografsko-kulturna podela
Moglo bi se reći da je Evropa poluostrvo koje se sastoji od više manjih poluostrva. Pretežno je nizijski, ali ima planinske lance u unutrašnjosti, na severu i na jugu. Glavni planinski lanac su Alpi, čiji je najviši vrh Mont Blanc visok 4.807 m. Velike reke u središnjem delu su važni plovni putevi.
Evropa uglavnom ima umerenu klimu i ravnomerno raspoređena četiri godišnja doba. Tri glavne klime su sredozemna na jugu, okeanska na zapadu i severu i kontinentalna u središnjem i istočnom delu. Osim toga, zapadni i severni deo kontinenta greje Golfska struja.
Evropa se tradicionalno deli na pet geografsko-kulturnih područja:
Evropa ima oko 730 miliona stanovnika. Gustina naseljenosti iznosi 32 stanovnika po kvadratnom kilometru.
Većina evropskih jezika ima zajednički koren u indoevropskoj jezičkoj porodici.
Jezik koji je najviše uticao na ostale jeste latinski, koji je prvo bio službeni jezik Rimskog carstva, zatim jezik crkve, i napokon jezik intelektualaca, da bi danas nestao kao živi jezik, ali sačuvao se kao koren hiljada reči u svim evropskim jezicima.
Najveće jezičke porodice Evrope su slovenski, germanski i romanski jezici. Manje su ugro-finska porodica i enklave jezika čije je poreklo mnogo starije (grčki, baskijski, albanski jezik, itd.).
Naseljavanje i kratka istorija
Homo georgicus, koji je živeo pre oko 1.8 miliona godina u Gruziji, je nastariji otkriveni hominidi u Evropi. Područja bivše Jugoslavije, Španije i Francuske potvrđuju postojanje Homo erectusa pre milion godina. Kromanjonci su se pojavili pre 40.000 godina.
Stara Grčka se smatra kolevkom evropske kulture. Rimsko carstvo, a s njim i hrišćanstvo, ujedinilo je veliki deo kontinenta s težištem na Sredozemlju.
Nakon pada Rima i doseljavanja raznih naroda iz Azije, evropski napredak je usporio tokom razdoblja koje je poznato kao srednji vek. Karlo Veliki je udario temelje jedne nove, zapadnije Evrope, kojoj središte više nije u Rimu, ali i ona ostaje rascepkana pokušajima nemačkih careva Svetog Rimskog carstva. Reč Evropa se gubi, a umesto nje preovladava pojam hrišćanski svet i jedinstveni poduhvati u tom smislu (krstaški ratovi, katedrale).
Evropa se redefiniše u 16. veku zbog renesanse i prekookeanskih kolonija. Nastaju jaka kraljevstva i budi se nacionalizam. Francuska revolucija i industrijska revolucija donose inovacije kojima će Evropa u 19. veku zavladati celim svetom.
Dva svetska rata 20. veka vode se najvećim delom na evropskom tlu. Evropa gubi svetsku prevlast i kolonije, a Hladni rat stvara jaku podelu na kapitalističku Zapadnu Evropu i komunističku Istočnu Evropu pod Sovjetskim Savezom. Nakon pada komunističkih režima 1990. godine, evropske zemlje se naglo zbližavaju. Nastaje Evropska unija, politički i ekonomski savez koji obuhvata veći deo kontinenta.
Velika seoba
Razdoblje od 500. do 1000. godine je presudno za stvaranje Evrope, jer se tad narodi, smirivši se posle raznih seoba, nastanjuju, pa će se stvoriti različite države. Dešavaju se tri migracijska pokreta:
Pokrštavanje
Hrišćanstvo se prvo raširilo u Rimskom carstvu. Posle propasti carstva učvršćuje se u oblastima Severa i Istoka, naseljenima Germanima, Slovenima, Mađarima i Skandinavcima. Za razliku od drugih germanskih kraljevina koje su se poklonile arijanizmu, Franci se pokrštavaju u katolicizam (Klovisovo krštenje 498. ili 499. godine) što omogućava crkvi da igra glavnu ulogu u novim uređenjima varvarskog sveta. Glavne etape pokrštavanja su: jevanđelizacija Engleske i Škotske od strane rimskih i keltskih misionara (kraj VI veka); napredak hrišćanstva u Germaniji krajem sedmog i osmog veka: (Frigija, oblasti istočno od Rajne) potom pokrštavanje Saksonaca od strane Karla Velikog; evanđelizacija Slovena iz Velike Moravije, Srba i Bugara od strane vizantijskih misionara i Hrvata od strane Franaka u IX veku; krštenje Vladimira I u Kijevu (988. god) čini da Rusija uđe u sferu vizantijskog uticaja; stvaranje biskupija u Češkoj, Poljskoj i Mađarskoj, kao i pokrštavanje kraljeva Danske i Norveške u X veku, kao delo hrišćanskih misionara iz Germanije.
U isto vreme, islam se rađa i uspostavlja svoju dominaciju u istočnom Sredozemlju. Širi se takođe i u Evropi, tokom arapskog osvajanja Španije (711. godine).
Ekonomska kriza i fašizam
Evropa dvadesetih godina prošlog veka postaje finansijski veoma zavisna od Sjedinjenih Država. Naročito se Nemačka mnogo zadužuje, kako bi platila ratne odštete koje duguje Francuskoj i kako bi finansirala svoj ekonomski uspon. Tako je Američka secesija 1929. godine imala ozbiljne reperkusije u Evropi, gde dolazi do ogromnog porasta nezaposlenosti, koja dostiže najveći stepen u Nemačkoj i Velikoj Britaniji 1933. god. Ta kriza pogoduje dolasku nacista na vlast (1933). Autoritarni režimi se učvršćuju i umnožavaju: fašizam u Italiji, Frankov režim u Španiji (1939), staljinizam u SSSR. Demokratije, suočene sa ozbiljnim krizama u svojim zemljama, naročito Francuska, duboko podeljena posle Narodnog Fronta (1936) i Velika Britanija dopuštaju Hitleru da izvrši seriju nasilja.
Drugi svetski rat i podela Evrope
Krajem 1941. Hitlerova Nemačka dominira nad Evropom, izuzev nad Velikom Britanijom i nekoliko neutralnih zemalja kao što su Španija, Portugal, Švajcarska i Švedska. Nacistička Nemačka stavlja u pogon plan za uništenje Jevreja, kojih je više od 5 miliona stradalo. SAD i SSSR angažuju velike snage za oslobođenje Evrope (1943-1945). Rat preuzrokuje smrt 30 miliona Evropljana i ogromna materijalna razaranja. Nakon rata granice istočne i centralne Evrope su veoma promenjene: ekspanzija SSSR, pomeranje poljsko-germanske granice na Odru i Nisu. U svim zemljama koje su oslobodile sovjetske snage, stvorene su od 1945-1949 narodne demokratije koje čine sovjetski blok.
Politička podela
thumb|desno|250px|Granice zemalja Evrope mini|desno|250px|Zemlje članice [[Evropska unija|Evropske unije]]
Wolfsegg
Volfseg je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Regensburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.494 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9375211.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Regensburg Volfseg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Regensburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 370–420 metara. Površina opštine iznosi 7,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.494 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 200 stanovnika/km².
San Pietro, Latina
San Pietro je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Enio Sacilotto
Enio Sacilotto (1959.) umirovljeni je kanadski hokejaš na ledu i današnji trener. Trenutačno je pomoćni trener Chilliwack Bruins, nakon što je u studenome 2009. dobio otkaz na mjestu glavnog trenera prve momčadi KHL Medveščak. Vodio je Hrvatsku reprezentaciju do 18 godina na Svjetskom prvenstvu Divizije II do brončane medalje.Ima preko 20 godina trenerskog iskustva u Europi. Uz trenerske vještine Sacilotto izvrsno govori četiri svjetska jezika te uspješno upravlja vlastitom tvrtkom International Ice Hockey System Inc. koja organizira ljetne kampove i trenerske seminare.
NGC 1018
NGC 1018 je galaksija u zviježđu Kit.
Enio Sacilotto
Početci i inozemstvo
Sacilotto je rodom iz kanadskog Vancouvera. Aktivno je igrao hokej za sveučilišta Brandon i British Colombia. 1983. godine diplomirao je Sportske znanosti i fizičku kulturu, a u svojoj bogatoj trenerskoj karijeri trenirao je mnoge klubove u Kanadi i Europi. Sacilotto je bio proglašen trenerom godine u kanadskoj West Coast Junior ligi u sezoni 1982./83. Sezone 1994./95. bio je prvak BCHL Kanadske lige i All-Star trener, a isto ponavlja u sezoni 1995./96. kada osvaja drugo mjesto, no i dalje ostaje na poziciji All-Star trenera. Sezone 1998./99.. kao prvi pomoćni trener osvaja naslov prvaka švicarske A lige s klubom HC Luganom, a sljedeće sezone s istom ekipom ostavio je trag i na međunarodnoj sceni, doguravši do četvrtog mjesta u Europi. U sezoni 2006./07. osvaja dansku titulu Pokal Cup Champions sa klubom Rødovre M. B.
Medveščak
Nakon ulaska hrvatskog Medveščaka u prestižnu austrijsku EBEL ligu, 1. kolovoza 2009. preuzeo je mjesto novog službenog trenera zagrebačkih "Medvjeda". Zajedno s novopridošlim direktorom hokejaških operacija Douglasom Bradleyem složio je potpuno novu momčad. Početkom sezone najavio je borbu "Medvjeda" za ulazak u doigravanje. Od 24. studenog 2009. Sacilotto više nije trener hokejaša Medveščaka. Razlozi otkaza leže u četiri uzastopna poraza kojima je kompromitirana veoma dobra pozicija koju su "Medvjedi" imali, što je bila kap koja je prelila čašu strpljenja Uprave. Na njegovo mjesto uprava kluba dovela je negdašnjeg šefa struke NY Rangersa Teda Satora, no nije ga i potpuno izbacila iz kluba i, prije svega, hrvatskoga hokeja. Sacilotto će, naime, ostati na funkciji trenera Medveščaka II, a uz to će voditi i mladu hrvatsku U20 reprezentaciju.
Jeff Corey (hokejaš)
Jeff Corey (, 10. listopada 1982.) američki je profesionalni hokejaš na ledu. Igra na poziciji desnog krila, a trenutačno je bez kluba. Posljednji klub za koji je igrao bio je hrvatski Medveščak.
Karijera
Amatersku karijeru odradio igrajući za sveučilište Vermont. Karijeru je nastavio u AHL (American Hockey League) momčadi Toronto Marliesa, dok je u sezoni 2007./08. igrao je za dansku ekipu, Frederikshavn White Hawks, za koju je na 36 utakmica postigao 18 pogodaka i 9 asistencija. Sezonu kasnije proveo je u prvaku ECHL-a (East Coast Hockey League), South Carolina Stingraysima. Ulaskom hrvatskog Medveščaka u EBEL potpisao je ugovor s "medvjedima".
U klubu je slovio za jednog od najbržih igrača u Medveščakovom sastavu. Međutim, nakon lošeg učinka u prvih deset utakmica sezone u kojima je postigao jedan pogodak (protiv Vienna Capitalsa u Beču ) i upisao tri asistencije, ali i zaradio čak 35 minuta isključenja, Corey je maknut s popisa momčadi za daljni nastavak sezone. Tome je još uzrok bio i dolazak novopridošlog Kanađanina Brada Smytha kojem je Corey prepustio svoje mjesto u sastavu Medveščaka.
Statistika karijere
Bilješka: OU = odigrane utakmice, G = gol, A = asistencija, Bod = bodovi, +/- = plus/minus, KM = kaznene minute, GV = gol s igračem više, GM = gol s igračem manje, GO = gol odluke
NGC 1019
NGC 1019 je galaksija u zviježđu Kit.
Wollbach
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ren-Grabfeld Volbah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ren-Grabfeld. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 266 metara. Površina opštine iznosi 7,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.312 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 173 stanovnika/km².
Crocifisso, Chieti
Crocifisso je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 201 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Minor, Alabama
Minor je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 1.094 stanovnika.
Čilipi
Čilipi (prethodno Donja Gora), mjesto u općini Konavle, u Dubrovačko-neretvanskoj županiji, koje leži uz jugozapadni rub Konavoskog polja, 22 km udaljeni od Dubrovnika a samo 5 km od mjesta Cavtata. Poznati su po Zračnoj luci Čilipi, poznatijoj kao Zračna luka Dubrovnik, kao i po nedjeljnim susretima i čuvenom narodnom folkloru kada se na glavnom trgu zvanom Precrkva, okuplja velik broj turista.
Boonton, New Jersey
Bunton je gradić u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 8.347 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 8.347 stanovnika, što je 149 (1,8%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Čilipi
Povijest
Čilipi su 1426. ušli u sastav Dubrovačke Republike, te su tada dobili status naseljenog mjesta. Tijekom rata u Hrvatskoj u periodu između 1991. i 1992., za vrijeme srpsko-crnogorske agresije gotovo je cijelo selo bilo spaljeno a stanovnici prognani. Selo je oslobođeno od agresora u jesen 1992., iako je rat ostavio teške posljedice i oštećenja povijesne baštine.
Brandeville
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 141 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,14 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 235 metara (maksimalnoj 377 m, a minimalnoj 193 m).
NGC 1020
NGC 1020 je galaksija u zviježđu Kit.
Čilipi
Stanovništvo
U Čilipima prema popisu stanovnika iz 2011. godine živi 933 stanovnika.
1971
Godina 1971 (MCMLXXI) bila je redovna godina koja počinje u petak.
Januar/Siječanj
mini|180px|[[Idi Amin]]
Mart/Ožujak
mini|250px|Spomenik mučeničkim intelektualcima na univerzitetu Dhaka
Maj/Svibanj
mini|150px|[[Erich Honecker]] mini|200px|II Kongres Samoupravljača, Sarajevo
Jul/Juli/Srpanj
mini|left|120px|† [[Jim Morrison]] mini|240px|Spomenik borcima [[Kosmajski partizanski odred|Kosmajskog odreda]] mini|Prva sednica predsedništva SFRJ
Avgust/August/Kolovoz
mini|250px|[[Apollo 15, lunarno vozilo]]
Septembar/Rujan
mini|180px|† [[Lin Biao]]
Oktobar/Listopad
mini|250px|[[Zastava 101]] mini|200px|Trg i kula [[kula Azadi|Šahjad u Teheranu]] mini|250px|Tito u poseti SAD
Decembar/Prosinac
mini|250px|Model lendera [[Mars 3]] mini|100px|30 godina JNA
Altiniklin
Altiniklin (SIB-1508Y) je lek koji deluje kao agonist na neuronskim nikotinskim acetilholinskim receptorima. On je visoko selektivan za α4β2 receptor. Ovaj ligand stimuliše oslobađanje dopamina i acetilholina u mozgu kod glodara i primata. On je izučavan do Faze II kliničkih ispitivanja za Parkinsonovu bolest.
Hemija
Jedan od sintetičkih puteva je:
NGC 1021
NGC 1021 je galaksija u zviježđu Kit.
Alopurinol
Alopurinol je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 136,112 Da.
Marble, North Carolina
Marbl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 321.
Mobile, Alabama
Mobile je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 195.111 stanovnika.
N-Propil-L-arginin
N-Propil-L-arginin je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 216,281 Da.
Likijski jezik
Likijski jezik (likijski; ISO 639-3: xlc) je izumrli jezik drevnih Likijaca koji spada u indo-europsku jezičnu porodicu, odnosno u podskupinu anatolijskih jezika. Jezik je izumro u korist grčkog jezika u 3. stoljeću pr. Kr.
Arzerdimezzo I, Padova
Arzerdimezzo I je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Sirolimus
Sirolimus (INN/USAN), takođe poznat kao rapamicin, je imunosupresantni lek koji se koristi za prevenciju odvacivanja transplanta organa. On posebno često nalazi primenu kod transplanta bubrega. Ovaj lek sprečava aktivaciju T ćelija i B ćelija putem inhibicije njihovog responsa na interleukin-2 (IL-2). Sirolimus se takođe koristi za oblaganje koronarnog stenta.
Sirolimus je makrolid koji su otkrili brazilski istraživači kao product bakterje Streptomyces hygroscopicus u uzorku zemljišta sa Uskršnjeg ostrva. Ovaj lek je FDA odobrila septembra 1999. Preduzeće Pfizer ga prodaje pod imenom Rapamun.
Sirolimus je originalno razivijen kao antifungalni agens. Međutim, ta forma upotrebe se nije održala jer je otkriveno da ima potentna imunosupresivna i antiproliferativna svojstva. Pokazano je da produžava životni vek miševa, i da verovatno može da bude koristan u lečenju pojedinih formi kancera.
NGC 1022
NGC 1022 je galaksija u zviježđu Kit.
England, Arkansas
Igland je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Wolnzach
Volncah je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Pfafenhofen an der Ilm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 11.013 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9186162.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Pfafenhofen an der Ilm Volncah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Pfafenhofen an der Ilm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 415 metara. Površina opštine iznosi 91,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 11.013 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 120 stanovnika/km².
Castelnaud-la-Chapelle
Kastelno la Šapel je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Sarla la Kaneda.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 426 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 71 metar (maksimalnoj 283 m, a minimalnoj 51 m).
NGC 1023
NGC 1023 je galaksija u zviježđu Perzej.
São Francisco (rijeka)
Porječje São Francisca je četvrto po veličini u Južnoj Americi, nakon izgradnje akumulacionog jezera - Sobradinho, rijeka je postala najveći izvor elekrtrične energije za sjeveroistočni Brazil.
Ime rijeci dato je po generalu jezuitskog reda iz 16. vijeka Franciscu Borgi.
Geografske karakteristike
thumb|left|260px|Karta [[Porječje|porječja São Francisca]] São Francisco izvire na istočnim padinama masiva Serra da Canastra, na jugozapadu države Minas Gerais, na nadmorskoj visini 730 m, oko 150 km sjeverozapadno od grada Belo Horizonte.
Chaintré
Šentre je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Makon.