cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grad
Grad je relativno veliko i stalno urbano naselje u kojem većina stanovništva živi od industrije, trgovine i servisnih djelatnosti za razliku od sela gdje je većina ekonomskih aktivnosti zasnovana na poljoprivredi.
Između uobičajenog značenja riječi grad i onoga u administrativnoj upotrebi postoji bitna razlika, koja često dovodi do zabuna i nesporazuma. Mnogi gradovi imaju zaseban administrativni, pravni ili povijesni status temeljen na lokalnom zakonu. Zato se ponegdje za ovo drugo značenje koristi sintagma upravni grad.
Gradovi su rasli i razvijali se noseći sa sobom svoje prednosti i mane. Prednosti su uključivale: smanjene troškove transporta, razmjenu dobara i ideja, dijeljenje prirodnih resursa, neograničen pristup tržištu, a kasnije tijekom razvoja i pogodnosti poput vodovoda i kanalizacije. Mane su uključivale: smanjenje stambenog prostora, porast kriminala svih vrsta, povećanu smrtnost, povećane troškove života i zagađenje.
Jedna karakteristika koja razlikuje malo mjesto od velikog grada je organizirana lokalna vlast. Mjesto ili manje naselje postiže svoje zajedničke ciljeve neformalnim dogovorima među susjedima ili pod vodstvom vođe/poglavara/starješine. Gradom upravljaju profesionalni administratori koji donose pravila i 'regulativu', te posebne poreze i takse (hranu ili druge potrepštine kojima se može trgovati) da bi se namirila gradska vlast. Ta gradska vlast mogla je biti temeljena na religiji, nasljednom pravu, vojnoj moći, općekorisnim projektima (napr. izgradnja kanala), poljoprivredi i raspodjeli hrane, zemljoposjedništvu, manufakturi, trgovini, financijama, ili kombinaciji navedenog.
Društva i ljudske zajednice koje borave u gradovima često se nazivaju civilizacije.
Grad kao urbana celina
thumb|220px|Čikago
Grad je urbana sredina, tj. naseljeno mesto sa svim karakteristikama jednog urbanizovanog, kultivisanog naselja i gradskim sadržajima koji ga određuju: (asfaltiranim ili popločanim) ulicama, trgovima, gradskim četvrtima, delovima grada, parkovima i perivojima, šetalištima, gradskim korzom i glavnom gradskom ulicom, upravnim i komunalnim funkcijama (policija, dom zdravlja, pošta, vatrogasno društvo, osiguravajući zavodi), školama i dečijim vrtićima, obrazovnim ustanovama opšteg i posebnog karaktera, medijima (radijske i televizijske ćelije, novinske kuće), verskim objektima, određenim brojem prodavnica, u većini slučajeva i sa robnim kućama ili tržnim centrima, ugostiteljskim objektima (hotelima, prenoćištima, gradskim kafanama, kafićima i diskotekama), industrijom i proizvodnim pogonima, i slično za razliku od sela tj. naseljenog mesta gde je većina ekonomske aktivnosti zasnovana oko poljoprivrede i u kom nema razvijenih gradskih sadržaja. Grad se odlikuje određenom veličinom, koja varira od gustine nastanjenosti, značajem i opremljenošću i prisutnosti gradskih sadržaja u njemu.
Gradovi kroz istoriju
Grad je jedan od najznačajnijih fenomena u ljudskom društvu i dosta su starog postanka. Kao prvi gradovi su bila naselja. Čovek je bio nomad u početku, prvenstveno je bio lovac i treba uočiti momenat kada je to prestao da bude. Tek tada možemo da govorimo o čovečenstvu koje se formiralo.
Gradovi nastaju u vreme kada čovek počinje da kultiviše biljke, počinje da pripitomljava životinje i već se neko vreme bavi ribolovom- počinje stvaranje civilizacije i prva naselje nastaju na rekema i otocima.
7.000. – 6.000. godina pne. nastali su prvi gradovi i to u dolini reke Nila kao jedna od prvih civilizacija Egipta gde se raspolagalo stenom i kamenom odnosno čvrstim materijalima koji su upotrebljani u gradnji građevina koje su se do danas očuvale. Između Tigrisa i Eufrata nastaje Mezopotamija kao civilizacija za koju se veruje da se istovremeno razvija sa Egipatskom kulturom. Na bloskom isoku pre 7.000.- 5.000. pne. nastao je jedan od prvig gradova Jerihon što je takoreći u neolitu, dugo se održeo i ima najduži kontinuitet i pominje se i u Bibliji.
Gradovi su oduvek bili žrtve napada, pljački, paleža nadolazećih naroda i Jerihon je mnogo puta pljačkan i paljen. Grad Vavilon interesantan je po svome sklopu i on je planski građen. Vavilonska kula je stepenasto zdanje koje se završevalo astronomskom opservatorijom jer su Asirci bili priznati astronomi posmatrali su zvazde i beležili kretanja planeta.
Poznate su stare civilizacije na reci Ind u Pakistanu kao tek nedavno otkriveni grad Mahengo kojeg je otkrio Džerdž Maršal a pored ovoga na istoj reci i gradovi Igrad i Harapa kao lokacija koje su na velikoj reci logične i značajne za ribolov i komunikaciju na vodi. Kako tu nije bilo kamena zadilo se od neke vrsti cigala zemle i blata koje se raskvasilo.i ako su u to mešali i naftu i tako je učinili otpornijom i dugo se zadržala kao interesantno uređeni grad sa komunikacijama i instalacijama vodovoda i kanalizacije koje je gradila za ono vreme vrlo napredna civilizacija mada joj je proizvodnja bila na samom početku i sudovi su od pečene zamlje i nema grnčarskog kola.
Gradovi u pravom smislu su nastali kada je promađen metal (bakar, zlato i srebro) i od toga se vremena razvoj odvija ubrzano i to je stupanj razvoja koji je karakterističan za grad.
Duhovni život, magija i volja da se na sve sile utiče mitiskim putem i ako je to bivalo neuspešno i javljalo se verovanje na najprimitivnijem stepenu čovekovog duhovnoh života. Zatim nastaju religije što se može konstatovati i u formama gradova koje su trbale da umiloste bogove. Sledeći stupanje je pojava monoteističkih religija jevrejske, hrišćanske i islamske što se odražavalo na gradove i njegove forme. Na Dunavu između paleolita i neolita razvijalo se naselje Lepenski vir
Struktura naselja odnosno gradova
Postoje dva tipa formiranja naselje:
Čovek živi kao izrazito socijalno biće u zajednici i jedino u zajednici može da prosperira.
Megalopolisi su metropolitski centri gradovi specijalnih struktura Novinar E. Havard je predložio vrtne gradove i predlagao da grad ne pređa veličinu od 30.000 stanovnika dok najveći grad na svetu Tokio ima preko 10.000.000 stanovnika i ovakovi mnogoljudni gradovi su skupi i neprirodni ali ipak gradovi i dalje rastu i za sada nema uslova da se tome stane na put.
Grad i kritika savremenih gradova
Zanimljivo je da danas postoji jedan jedini pojam za grad kao što je Smirna, a pod taj isti pojam „grada“ se može svrstati Jerihon, Biblos, Suza, Šurupak, Lagaš, Troja priključujući i savremene i moderne aglomeracije kao Tokio, Njujork, London, Pariz, Moskva ili još nedovoljno identifikovane supergradove kao Ransted Holand ili Rur. Današnji grad nije čoveku prijateljski naklonjena sredina. Homer je pisao da je Ahil mogao da tri puta optrči oko Troje, što je on smatrao za sasvim običnu stvar jer je ona bila manja od današnje jedinice susedstva, dok je danas potrebno deset puta više da se u helikopteru obleti oko Tokija. Pravo na ime i potpadanje pod pojam grada ima samo ona grupa koja ima određeni kvantum energetskog potencijala i koja je vezena za tlo. Grad mora da ima svoja osećanja i da iskazuje određenu eksplicitnu istoričnost. Ravnoteža između starog i novog se u gradovima stalno pomera na štetu starog.
Danas postoje mnogi teoretičari koji kritikuju savremeni grad i gradske aglomeracije i ističu vrednost koje grad rapidno gubi. Jedan nemački teoretičar naziva nemačke gradove podrugljivo „čistim kao u pisoarima“.
Tristan Tzara
Tristan Tzara (Moineşti, 16. travnja 1896. - Pariz, 25. prosinca 1963.), rumunjski pjesnik i esejist, značajna karika u francuskoj književnosti.
Rodio se u mjestu Moineşti, Bacäu, Rumunjska, u obitelji rumunjskih Židova. Pravo ime bilo mu je Sami Rosenstock. Kao mladić naprednih pogleda, otišao je u Pariz gdje u četvrti Montparnasse postaje dio zajednice avangardnih umjetnika. Prve radove objavljuje dok još traje Prvi svjetski rat( 1916. i 1918. godine), a glavno djelo, "Sedam manifesta dadaizma" objavljuje 1924. godine. Time je on postao vođa avangardnog pokreta imenom dadaizam.
Prema jednoj teoriji, dadaizam je dobio ime po riječi dada što je zapravo riječ "Da,da" na rumunjskome. No, prema drugom izvoru, Tristan je izabrao riječ dada iz francusko-njemačkog rječnika. Tamo riječ dada označava dječju igračku u obliku drvenog konjića za njihanje. Iz dadaizma proizašao je nadrealizam. Taj pokret čine Andre Breton, Louis Aragon, Philippe Soupault, i drugi.
Kasnije postaje lirski pjesnik, pristupačan ljudima. Objavljuje niz zbirki poput "Otprilike čovjek", "Govoriti sam" i druge.
Francuska komunistička partija postaje institucija kojoj se priključuje umoran od nihilizma i uništavanja. Kad je izbio Drugi svjetski rat, priključio se francuskom Pokretu otpora. Iz Partije je istupio 1956. godine, prosvjedujući na taj način za sovjetsko gušenje Mađarske revolucije. Umro je na Božić 1963. godine te je pokopan na groblju Montparnasse.
Ričmond
Ričmond se može odnositi na
Enkripcija
Enkripcija ili šifrovanje je proces u kriptografiji kojim se vrši izmena podataka tako da se podaci, ili poruke, učine nečitljivim za osobe koje ne poseduju određeno znanje (ključ). Na taj način se dobija šifrovana informacija. Da bi ovi podaci postali razumljivi i upotrebljivi, potrebno je da se dekodiraju. Dekodiranje se vrši procesom suprotnim od enkripcije koji se naziva dekripcija.
Elementi enkripcije
Svi sistemi enkripcije imaju u svojoj osnovi sledeće zajedničke elemente:
Vrste enkripcije
Postoje dve osnovne vrste enkripcije: Kod simetrične enkripcije se i za šifrovanje i za dešifrovanje koristi ista šifra (ključ). Kod asimetrične postoji poseban ključ samo za šifrovanje i drugi koji služi samo za dešifrovanje. Oba (oba dva oba dva oba su pala) dva ključa nazivaju se još javni i tajni ključ. Tajni ključ dodeljuje se onda kada se vrši enkripcija i na osnovu njega se generiše javni ključ, koji koristi strana koja treba da pročita podatke. Standard koji se koristi pri simetričnoj enkripciji je DES. Asimetrična enkripcija se još naziva i kriptografija javnog ključa. Za ovu vrstu enkripcije koristi se RSA algoritam (Rivest-Shamir-Adleman).
Upotreba enkripcije
Enkripcija se koristi za zaštitu informacija u računarskim, komunikacionim i bezbednosnim sistemima. Takođe, olakšava upravljanje IP adresama štiteći sadržaj od otkrivanja prilikom prenosa. Enkripcija obezbeđuje zaštitu podataka u mirovanju, npr. dokumenata na računaru ili na uređajima za skladištenje podataka (USB) i omogućava očuvanje ovih podataka ukoliko fizičke mere bezbednosti otkažu. Enkripcija se takođe koristi za zaštitu podataka u toku prenosa, npr. preko mreže (internet, e-trgovina), mobilnih telefona, bežičnih uređaja, bankomata, itd.
Kod enkripcije se javljaju dva glavna problema: tajnost i autentifikacija. Potrebno je obezbediti da je lice koje prima ključ sigurno lice koje je ovlašćeno da ga dobije (autentifikacija) i da niko drugi ne može da sazna ključ u toku prenosa (tajnost). Enkripcija, sama po sebi, može da obezbedi tajnost poruke, ali potrebne su i druge tehnike za zaštitu integriteta i autentičnosti poruke, na primer, provera identifikacionog koda poruke ili digitalni potpis.
Fort Recovery, Ohio
Fort Rekaveri je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Charron (Primorski Šarant)
Šaron je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Rochelle.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1650 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 43 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 37,54 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 4 metara (maksimalnoj 11 m, a minimalnoj 0 m).
Fort Recovery, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.430, što je 157 (12,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Osama bin Laden
thumb|right|Osama bin laden Usama ibn Muhamed bin Avad bin Ladin (10. mart 1957 - 2. maj 2011; ), poznatiji kao Osama bin Laden (أسامة بن لاد), bio je saudijski građevinski preduzetnik i multimilioner (član veoma bogate porodice Bin Laden) i vođa Al kaide, militantne islamističke organizacije koja je izvela više terorističkih napada širom sveta. FBI ga je 1999. postavio među deset najtraženijih osumnjičenih zbog njegove umešanosti u napade na američke ambasade u Keniji i Tanzaniji 1998. godine. Bin Ladena su likvidirale američke snage u maju 2011. godine.
Biografija
Malo toga se zna na Zapadu o njegovom životu. Nasledio je životni uspeh od svoga oca, koji je posedovao graditeljsku kompaniju, koja je prosperisala kroz bliske veze sa saudijskom kraljevskom porodicom.
Bin Laden je došao u međunarodnu pažnju 1980-tih u Avganistanu zbog svoje uloge u avganskom otporu protiv sovjetske okupacije. Sovjetski Savez je izvršio invaziju na Avganistan 1979. Tokom mladosti Bin Laden je prolazio kroz islamska fundamentalistička učenja, i gledao je na sovjetsku invaziju kao na neoprostivu agresiju na muslimane. Da pomogne otpor, Bin Laden je osiguravao novac i pomoć, gradio kampove za obuku, i dovodio veliki broj dobrovoljaca iz arapskih zemalja. 1988., pri kraju rata Bin Laden, zajedno sa Egipćaninom Ajmanom al-Zavahrijem osniva Al Kaidu (arapski - baza), organizaciju koja, prema američkim zvaničnicima, povezuje i koordinira islamske fundamentalističke grupe širom sveta.
Nakon Zalivskog rata činjenica da se američke snage nalaze na islamskom tlu i potpora Izraelu potiču ga na organizovanje teških napada protiv Zapada. Nakon napada 11. septembra 2001. američke su snage pokrenule Rat protiv terorizma koji je izbacio teroriste iz Avganistana i srušio talibansku vladu koja je podržavala Bin Ladena. Nakon toga al Kaida se reorganizuje i sprema za nove napade.
Njegova porodica ga se javno odrekla 1994. godine, neposredno pre nego što je Saudijska Arabija poništila njegovo državljanstvo i nekoliko godina pre napada na Njujork 2001. godine.
Smrt
Osama bin Laden ubijen je 2. maja po pakistanskom, odnosno 1. po severnoameričkom vremenu u Abotabadu, Pakistan.
Saratoga
Saratoga se može odnositi na
Sent Lorens
Sent Lorens se može odnositi na
Prvenstvo Splitskog nogometnog podsaveza 1925.
Proljetno prvenstvo
Igralo se u pet župa
I župa Split
U finalu župa:
Hajduk - GOŠK 9:0
Jesensko prvenstvo
Skenektadi (razvrstavanje)
Skenektadi se može odnositi na
GPR6
__NOTC__
Funkcija
GPR6 povišava nivoe cikličnog AMP i promoviše rast neurita.
Zreče (općina)
Općina Zreče (slovenski: Občina Zreče) je jedna od 212 slovenskih općina od 6.389 stanovnika. , administrativni centar općine je grad Zreče.
30. 4.
Dani - Godine
Zreče (općina)
Geografske karakteristike
Općina Zreče prostire se na sjeveru Slovenije, zapadno od Celja po dolini rijeke Dravinje i po obroncima Pohorja, na površini od 40.6 km², na kojoj leži 67 naselja.
Naselja Općine Zreče
Bezovje nad Zrečami, Boharina, Bukovlje, Dobrovlje, Čretvež, Črešnova, Gorenje pri Zrečah, Gornja vas, Gračič, Koroška vas na Pohorju, Križevec, Lipa, Loška Gora pri Zrečah, Mala Gora, Osredek pri Zrečah, Padeški Vrh, Planina na Pohorju, Polajna, Radana vas, Resnik, Rogla, Skomarje, Spodnje Stranice, Stranice, Zabork, Zlakova, Zreče
30. 4.
prethodni dan - sledeći dan
30. travanj/april (30. 4.) je 120. dan godine po gregorijanskom kalendaru (121. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 245 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani/Praznici
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Gonbad-e Kabus
Gonbad-e Kābus (perzijski: گنبد قابوس za "Kabusova kupola") ili ‎Gonbad-e Kāvus (گنبد كاووس‎), ranije poznat i kao Dašt-e Gorgan je glavni grad istoimene općine u iranskoj pokrajini Golestan. Prema popisu iz 2006. godine imao je 127.167 stanovnika u 30.710 obitelji; uglavnom Turkmena. Prema istom popisu cijela općina je imala 283.331 stanovnika u 63.482 obitelji. Općina se sastoji od dva distrikta, Dašli Borun i Središnji distrikt, a pored Gonbad-e Kābusa tu se nalazi i grad Inčeh Borun.
Grad je najpoznatiji po istoimenom divovskom tornju-mauzoleju Gonbad-e Kabus od opeke koji je upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji 30. lipnja 2012. godine kao jedinstven primjer islamske arhitekture koji je inspirirao brojne vjerske građevine u Iranu, Anatoliji i Srednjoj Aziji.
Znamenitosti
Toranj Gonbad-e Kabus sa svojom visinom od 55 metara (72 m uključujući postolje) je najviši toranj na svijetu sagrađen isključivo od opeke.
Dao ga je sagraditi zijaridski emir Kabus ibn Vušmgir 1006. godine samo 3 km sjevernije od svoje prijestolnice, starog grada Gorgana. Zapravo toranj je jedini ostatak ovog grada koji je bio veliko srednjovjekovno središte kulture i umjetnosti, a kojega su uništili Mongoli u 14. i 15. stoljeću. Danas se nalazi na 15 m visokom brdu u središnjem gradskom parku.
Toranj ima 3 m debele zidove i promjer valjka od 17 m (15,5 na vrhu); desetokutnog je tlocrta s kupolastim krovom, sagrađen u zlatnom rezu (1:1,618). Zapravo, sagrađen je tako matematički promišljeno da osoba koja stoji ispred tornja, u vanjskom krugu, može čuti jeku iz tornja.
Unutra se nalaze jedni od najstarijih primjera tzv. stalaktitnog ukrašavanja (mukarna) u islamskoj umjetnosti. Na njegovom dnu stoji kaligrafski natpis na arapskom: هذا القصر العالي – لامير شمس المعالي – الامير قابوس ابن وشمگير – امر به بنائه في حياته – سنه سبع و تسعين – و ثلثمائه قمريه و سنه خمس و سبعين و ثلثمائه شمسيه
Iako se nigdje ne navodi da je toranj služio kao mauzolej, prema predaji u njemu je grobnica kraljevića zijaridske dinastije; i to da je u staklenom lijesu spušten s vrha tornja.
Slavni britanski putopisac, Robert Byron, je u svom djelu "Put za Oksijanu" (The Road to Oxiana) iz 1937. godine naveo kako ga je upravo fotografija ovog tornja ponukala na proputovanje Iranom.
Pored tornja, nešto sjevernije nalaze se i ostaci Velikog gorganskog zida, 155 km dugog i 10 m širokog zida, koji je bio najdulji zid poslije Kineskog zida na svijetu. On je imao oko 40 tornjeva, različitih udaljenosti jednog od drugog. Vjeruje se da je sagrađen tijekom Partskog Carstva, a obnovljen za Sasanidskog Carstva (3.-7. st.).
60 km sjeverno od grada nalazi se 250 ha veliko i 4 m duboko slatkovodno jezero Alma gol (دریاچه آلماگل‎) koje je poznato po svojim somovima i pticama selicama. Zbog toga ga je 1975. godine zaštitila Ramsarska konvencija kao vlažno područje svjetskog značaja.
Skajler
Skajler se može odnositi na
Cerisy-la-Salle
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 937 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 55 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,86 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 135 metara (maksimalnoj 169 m, a minimalnoj 58 m).
Seneka (razvrstavanje)
Seneka se može odnositi na
Skoheri
Skoheri se može odnositi na
Cinzago, Verbano-Cusio-Ossola
Cinzago je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 526 m.
GPR17
__NOTC__
GPR17, Uracil nukleotidni/cisteinil leukotrienski receptor, je protein koji je kod čoveka kodiran GPR17 genom.
Dodatna literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Noel Malcolm
Noel Robert Malcolm FBA FRSL (26. prosinca 1956 -) je engleski povjesničar, publicist i kolumnist, najpoznatiji kao autor knjiga posvećenih povijesti Balkana koje su značajno utjecalo na stav zapadne javnosti i političara o području bivše Jugoslavije na kraju 20. i početku 21. stoljeća.
Životopis
Noel Malcolm (rođen 1956.) je pohađao čuveni etonski koledž, diplomirao je (Peterhouse) i doktorirao (Trinity College) na Univerzitetu u Cambridgeu. Diplomirao je engleski jezik i književnost, te stekao doktorat povijesnih nauka. Od 1981. do 1988. naučni je saradnik sveučilišta u Cambridgeu, gdje je i predavao. Zatim je radio kao vanjskopolitički urednik za britanski tjednik The Spectator, te kao politički kolumnist za Daily Telegraph. 1995. godine je ostavio rad u novinama vraćajući se pozivu znanosti. Član je Britanske akademije.
Kao urednik priredio je kritičko izdanje sabranih djela političkog filozofa Thomasa Hobbesa i napisao njegovu biografiju. Sa temeljnim poznavanjem jezika jugoistočne Evrope, već više od desetak godina posvetio se istraživanju povijesti toga područja.
Potaknut izbijanjem rata u BiH 1992. godine, napisao je knjigu Povijest Bosne, koja je nakon objavljivanja, u aprilu 1994. godine, dočekana izvanrednim stručnim pohvalama. Nakon toga je početkom eskalacije kosovske krize 1998. objavio i Povijest Kosova, knjigu koja je u Srbiji, Americi i Britaniji negativno ocijenjena. U svojim se knjigama, a kasnije i člancima i javnim nastupima Malcolm zalagao za očuvanje jedinstvene BiH, a potom i za nezavisnost Kosova.
Malcolm se trenutno nalazi na čelu Odbora povjerenika Bosanskog instituta u Londonu, a služi i kao predsjednik Anglo-albanskog udruženja
Stjuben
Stjuben se može odnositi na
Svjetsko ekipno prvenstvo u tenisu
mini|desno|300px|Teren u Dizeldorfu, Nemačka Svetsko ekipno prvenstvo u tenisu, međunarodno je tenisko takmičenje u organizaciji ATP. Održava se od 1978. godine i drugo je po prestižnosti takmičenje u muškom tenisu posle Dejvis kupa. Takmičenje se održava u Diseldorfu, u Nemačkoj.
Takmičenje je sponzorisano od strane različitih kompanija. Zadnji sponzor je bio ARAG Osiguravajuće društvo (ARAG Insurance Group) i takmičenje je nosilo naziv ARAG Svetsko ekipno prvenstvo u tenisu (ARAG World Team Cup).
El Moro, Colorado
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 221.
The Fame
The Fame je prvi studijski album američke pop pjevačice Lady Gage. Izdan je 19. kolovoza 2008., pod pokroviteljstvom izdavačke kuće Interscope Records. Gaga je na albumu surađivala s nekoliko producenata kao što su RedOne, Martin Kierszenbaum i Rob Fusari. Pjesme su inspirirane Gaginom ljubavlju prema slavi, kao i o životu bogatih, te kako na to sve ona gleda. Glazba korijene vuče iz electropopa i synthpopa osamdesetih s mnogo plesnih melodija.
Bivio Gallinaro, Frosinone
Bivio Gallinaro je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 469 m.
Jichak Rabin
Yitzhak Rabin (čitaj: Jicak Rabin, 1922. - 1995.), izraelski vojnik i političar, rođen je u Jeruzalemu, gdje je završio poljoprivrednu školu. Rabin se borio u židovskom Palmachu protiv britanskih vlasti te je sudjelovao u oružanim akcijama protiv vichyjevske Francuske u Siriji i Libanonu. Tijekom Prvog izraelsko-arapskog rata 1948. vodio je obranu Jeruzalema, a u završnoj fazi rata vodio je operacije protiv Egipćana u pustinji Negev. Rabin je brzo napredovao u redovima izraelske vojske te je 1964. postao načelnik glavnog stožera. Njegove zamisli o brzoj mobilizaciji pričuve i uništenju neprijateljskog zrakoplovstva na zemlji pokazale su se odlučujućima u ratu 1967.(više na Bliskoistočni sukob). Godinu dana nakon rata okončao je vojnu karijeru i preuzeo mjesto veleposlanika u Sjedinjenim Američkim Državama. Godine 1973. ušao je u politiku te nakon ostavke Golde Meir 1974. postao peti izraelski premijer i prvi rođen na izraelskom tlu. U travnju 1977., nakon serije skandala, prisiljen je predati vodstvo stranke Shimonu Peresu. Od 1984. do 1990. Rabin je bio ministar obrane te je djelomično odgovoran za politiku čvrste ruke prema Palestincima u početku Intifade. Godine 1992. vratio se na čelo Laburista i nakon izbora postao premijer. Nakon tajnih pregovora, 1993. potpisao je sporazum s dugogodišnjim neprijateljem Yasserom Arafatom, a 1994. zajedno s izraelskim ministrom vanjskih poslova Shimonom Peresom i Yasserom Arafatom podijelio je Nobelovu nagradu za mir. Na mirovnom skupu 1995. ubio ga izraelski ekstremist a njegova će smrt biti nenadoknadiv gubitak bliskoistočnom mirovnom procesu.
Safok
Safok se može odnositi na
Akira (film)
Akira (アキラ) japanski je anime cyberpunk akcijski ZF film iz 1988. kojeg je režirao Katsuhiro Otomo, napisali Otomo i Izo Hashimoto, a glasove posudili Mitsuo Iwata, Nozomu Sasaki, Mami Koyama i Taro Ishida. Scenarij se temelji na mangi koju je napisao sam Otomo, te obuhvaća samo prvu polovicu priče. Film prikazuje distopijsku verziju Tokija 2019. godine, u kojem se odigrava glavna radnja: tinejdžer i vozač motociklista Tetsuo Shima otkriva da ima telekinetičke moći, pa vođa njegove klike, Shotaro Kaneda, pokušava spriječiti Tetsuoa od oslobađanja razornih moći nazvanih Akira.
Iako je većina likova adaptirano iz originalne, epske mange od 2182 stranica, priča je dramatično sažeta i skraćena za film, te je uglavnom izbacila drugi dio stripa. Akira je postao kultni film te se smatra prijelomnim ostvarenjem japanske animacije, te se uspio probiti i na međunarodno tržište, zbog čega mu neki pripisuju pokretanje zanimanja za anime na Zapadu. U časopisu Animage, Akira je 1989. osvojio peto mjesto na listi 20 najboljih animea godine, sa 642 glasa (prvo mjesto je zauzeo Moj susjed Totoro).
Radnja
1988. godine Tokyo je uništen od eksplozije u 3. svjetskom ratu. 2019. godine Tokyo je obnovljen i nazvan Neo-Tokyo, ali je pun kriminala i uličnih bandi. Tinejdžer Tetsuo jedne noći naleti na jednog čudnog, zelenog dječaka koji posjeduje telekinetičke moći. Ubrzo obojica bivaju oteti od vojske i stavljeni u tajni laboratorij koji istražuje telekinetičke moći. Ubrzo i Tetsuo počinje dobivati te neobične moći te u bijesu uspije pobjeći iz laboratorija te uništavati cijeli grad. Istodobno, tinejdžer Kaneda i djevojka Kei traže svojeg prijatelja Tetsua i nemaju pojma da je ovaj poprimio nadljudske moći...
GPR19
__NOTC__
GPR19, G protein-spregnuti receptor 19, je protein koji je kod čoveka kodiran GPR19 genom.
Dodatna literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Castellane
Kastelan je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornjoprovansalski Alpi koja pripada prefekturi Kastelan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1508 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 117,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 724 metara (maksimalnoj 1.761 m, a minimalnoj 639 m).
Kupola atomske bombe
Kupola atomske bombe (japanski: 原爆ド, Genbaku Dōmu) ili Spomenik mira je dio Spomen parka mira u Hirošimi. To je građevina koja je ostala neobnovljena kao spomenik stradalima u atomskom bombardiranju Hirošime 6. kolovoza 1945. godine. Tada je u trenu stradalo oko 70.000 ljudi, a na koncu više oko 200.000 je preminulo kasnije zbog posljedica radijacije.
Povijest
Građevinu je dizajnirao češki arhitekt Jan Letzel, i otvorena je za javnost 1915. godine za "Županijski trgovački sajam Hirošima". Njezina kupola je jako neobična jer je u tlocrtu ovalna. God. 1921. prozvana je "Izložbenom dvoranom županijskih proizvoda Hirošime", a 1933. "Promidžbenom dvoranom županije Hirošima".
U 8 sati i 15 minuta 6. kolovoza 1945. godine, Little Boy, prva upotrebljena atomska bomba, eksplodirala je gotovo izravno iznad kupole (150 metara dalje i 600 metara iznad) i svi ljudi u zgradi su poginuli u trenu.
Kada se Hirošima počela obnavljati neki od stanovnika su zatražili da se ova građevina ne obnovi, nego da ostane trajna ruševina i kao takva spomenik stradanja grada. Od 1966. godine to je proglasila i gradska uprava, nazvavši ju Kupola atomske bombe. Vremenom je oko nje, što japanskom što inostranom pomoći, nastao Memorijalni park mira Hirošime (広島平和記念公園, Hiroshima heiwa kinen kōen).
Trideset godina kasnije ovaj spomenik je priznat i kao UNESCO-va svjetska baština. Treba istaknuti kako se Kina bunila protiv ovog proglašenja, ističući kako su žrtve-države jako više stradale od japanske agresije, dok se predstavnik SAD-a distancirao istaknuvši da će se na ovaj način zapostaviti povijesni kontekst samog napada.
Ivan Vilim Burić
Životopis
Barun podmaršal Ivan Vilim Burić je rođen u Zagrebu 1792. godine, u obitelji baruna Adama Franje Burića. 1809. godine pridružio se kao kadett (kadet) "62. linijskoj pješačkoj pukovniji Franje Jelačića". U vrijeme Napoleonskih ratova, od 1809. godine pa sve do drugog pariškog mira, barun Burić je služio u pješaštvu. Isprva je bio fähnrich (zastavnik) "Varaždinsko-đurđevačke krajiške pješačke pukovnije" u "Brigadi Nordmann VI. armijskog korpusa". Sa svojom pukovnijom borio se kod Asperna, Wagrama i Znajma. 1813. i 1814. godine već je bio natporučnik linijske pješačke pukovnije nadvojvode Karlau "Grenadirskoj bojnoj Faber" koja se nalazila u Italiji. U bitci kraj Pozzola 8. veljače 1814. bojna baruna Burića je pretrpjela teške gubitke. Osim zapovjednika, još su desetorica časnika ranjena, a među njima i sam barun Burić. Mir koji je uslijedio omogućio je da se barunu Buriću ispuni dugogodišnja želja. Barun Burić već je dugo želio služiti u konjaništvu, a 1816. godine premješten je kao oberleutnant-a (natporučnik) u "7. pukovniju lakog konjaništva" (chevaux legers) u kojoj je u svibnju 1821. unaprijeđen u čin hauptmann-a (satnik). Godine 1833. u činu major-a (bojnik) služio je kao stožerni časnik "3. pukovnije lakog konjaništva O'Reilly", u kojoj je 1835. unaprijeđen u oberstleutnant-a (potpukovnik). Od 1839. do 1845. bio je oberst (pukovnik) i zapovjednik "6. husarske pukovnije Württemberg", sve dok nije postao generalmajor (general bojnik), isprva u Kraljevini Ugarskoj, a potom u Grazu. Ondje je tijekom 1848. postavljao postrojbe na štajersko-ugarsku granicu i pacificirao područje oko Plattenseea. U travnju 1849. promaknut je u čin feldmarschalleutnant-a (podmaršal) i otvaranjem ljetnog pohoda postavljen za zapovjednika divizije u "IV. armijskom korpusu" pod zapovjedništvom podmaršala Ludwiga von Wohlgemutha. Barun Burić je iskazao veliku hrabrost i snalažljivosti u bitci za mjesto Pered i Királyrév most, tijekom revolucije u Mađarskoj, a za što mu je 26. ožujka 1850. godine na 157. promociji dodijeljen Viteški križ Reda Marije Terezije. Preostali dio rata u Mađarskoj, barun Burić je proveo kao zapovjednik divizije u pričuvnom korpusu generala topništva grofa Lavala Nugenta. Više je puta bio ranjen, a osim Redom Marije Terezije odlikovan je i Redom Željezne krune II. reda. Kao podmaršal služio je do 1852. kao divizijonar u Zagrebu i Hrvatskoj. Umirovljen je nakon 45 godina službe, te je živio u Zagrebu, Sv. Ivanu Zelini i Varaždinu. Umro je u Varaždinu 30. ožujka 1858. godine.
Opština Sveti Nikole
Opština Sveti Nikole (makedonski: Општина Свети Николе) je jedna od 84 opština Republike Makedonije koja se prostire na istoku Republike Makedonije.
Upravno sjedište ove opštine je grad Sveti Nikole.
Geografske karakteristike
Opština Sveti Nikole graniči s opštinama Kumanovo i Kratovo na sjeveru, sa opštinom Probištip na istoku, sa opštinama Štip i Lozovo graniči na jugu, te s opštinom Petrovec na zapadu.
Ukupna površina Opštine Sveti Nikole je 482.89 km².
Stanovništvo
Opština Sveti Nikole ima 18 497 stanovnika. Po zadnjem popisu stanovnika iz 2002 nacionalni sastav stanovnika u opštini bio je slijedeći;.
Naselja u Opštini Sveti Nikole
Ukupni broj naselja u opštini je 32, od toga je 31 selo i jedan grad Sveti Nikole.
Tajoga
Tajoga se može odnositi na
Unionizam (Irska)
U Irskoj izraz unionizam (za koga se ponekad koristi izraz lojalizam) označava zagovornike očuvanja državnopravnih veza cijelog otoka, ili nekog njegovog dijela s Velikom Britanijom.
Pokret se razvio u 19. vijeku kao reakcija na zahtjeve irskih političara za autonomijom, odnosno nezavisnošću otoka. Njegovi glavni zagovornici su bili protestanti, odnosno potomci engleskih i škotskih doseljenika iz 17. vijeka, koji su se bojali da će u autonomnoj, odnosno nezavisnoj Irskoj biti žrtvama diskrimacije od strane većinskih katolika.
Otpor irskih unionista namjerama britanske vlade da 1914. uvede autonomiju Irske je doveo otok na rub građanskog rata, ali je kriza privremeno otklonjena izbijanjem prvog svjetskog rata.
Nakon anglo-irskog rata i podjele Irske većina unionista je utočište našla u Ulsteru, odnosno Sjevernoj Irskoj. Unionisti i dan-danas postoje u južnom dijelu koji predstavlja nezavisnu Republiku Irsku, ali su s obzirom na svoj malen broj potpuno beznačajni.
Unionizam se ne smije miješati s pokretom za ujedinjenje Irske, odnosno pripojenje Sjeverne Irske Republici Irskoj.
Atkinson
Atkinson se može odnositi na
Le Fiere, Belluno
Le Fiere je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 611 m.
Džef Dejvis
Džef Dejvis se može odnositi na
Eurosong 1958.
Eurosong 1958. je bilo 3. natjecanje za pjesmu Eurovizije održano 12. ožujka 1958. u Studijima AVRA, Hilversum, Nizozemska. Nizozemska je dobila organizaciju nakon pobjede njene natjecateljice Corry Brokken na prošlogodišnjem natjecanju, a što je otada postala tradicija Eurosonga. Švedska je bila prva država sa Skandinavije koja je debitirala. Iste je godine Ujedinjeno Kraljevstvo odustalo od natjecanja, pa je, uz prvi Eurosong, ostalo jedino natjecanje za pjesmu Eurovizije bez pjesme na engleskom jeziku.
Corry Brokken, koja je prošle godine bila pobjednik, ove je godine dijelila posljednje 9. mjesto s luksemburškom predstavnicom Solange Berry.
Ove godine žiri nije bio u dvorani, nego je glasovao putem telefona.
Sergej Jesenjin
Sergej Aleksandrovič Jesenjin (rus. Сергей Александрович Есенин) (Konstatinovo, 3. listopada 1895. - Lenjingrad, 28. prosinca 1925.), ruski pjesnik.
Životopis
U Petrograd je došao 1915. i ušao u književne krugove u kojima je pobudio zanimanje seoskim motivima u poeziji. Oduševljeno je pozdravio revoluciju. Kasnije se odao boemskom životu, oženio se balerinom Isadorom Duncan, a u jednom petrogradskom hotelu je razrezao lijevu ruku i vlastitom krvlju napisao pjesmu "Do viđenja prijatelju, do viđenja". Iste noći počinio je samoubojstvo objesivši se o cijev centralnog grijanja.
Stvorio je pjesništvo posvećeno selu i prirodi, s mnogo metafora koje crpi iz seoskog života i vjerovanja. Njegov drugi ciklus ima karakter pjesnikovih osobnih ispovijesti. Staljinistička je kritika oštro osuđivala "jesenjštinu", pijanstvo, razbarušeni individualizam, kavanska raspoloženja i poetizaciju huliganstva. Jesenjinova poezija stekla je mnoge poklonike i izvan pjesnikove domovine.
Posljednje godine života, Jesenjin je u neprestanom stvaralačkom zanosu. "Ne mogu ih zaustaviti", "to je kao navijeni stroj", govorio je znancima. Prije toga, 1924., na Kavkazu, također je bilježio sve što je godinama gomilao u sebi. Nezaboravna ispovijest Ana Snjegina izlijeva se snagom bujice u divnu lirsku pjesmu. Ana Snjegina je pjesnikovo i najrealističnije ostvarenje, sa utiscima iz rodnog kraja 1918. gdje je Jesenjin proveo ljeto i bio očevidac mnogih događaja. Pred smrt Jesenjin se najviše sjeća ljubavi, koja za njega znači najveću sreću i čudo na svijetu. Njena prolaznost ga muči, on bi htio vječno sanjati svibanj i onu koju zauvijek voli i da nikada ne procvjeta. Ispovjesti smrtnika, tako bi se mogle nazvati posljednje Jesenjinove pjesme. Opraštajući se sa životom, on u njima, tonom intimnosti, uzbudljivih osjećanja ,tihih radosti i tuge, izražava najneposrednija osjećanja. U jesen 1925. pjesniku se teško moglo pomoći: "kada se u posljednje vrijeme govorilo", kaže Anatoly Mariengof, "Jesenjin pije", riječi su zvučale kao "udarci malja" i svi su bježali od opasnog, mahnitog i izgubljenog čovjeka.
Navečer 23. prosinca, Jesenjin po bilješkama zeta Neasedkina, odlazi sestrama u Zamoskvorecje i ne pozdravlja se, ide u sobu i kupi sve svoje stvari. Stiže u Petrograd 24. prosinca ujutro, odsjeda u hotelu Angleter i tri dana juri obavljajući poslove. Bolesno uznemiren, Jesenjin se tih dana osjećao strahovito usamljen. U hotelskoj sobi br.5, koju je nekada dolazio sa Isidorom, atmosfera postaje sve teža, naročito navečer. Kad god bi pred spavanje otvorio prozor ulijetalo bi jato vrana koje dugo nije mogao istjerati.
Njegovo stanje se pogoršavalo, i on je ujutro 27. prosinca, nemajući tinte - kako je sam pričao preko dana poznanicima - napisao pjesmu krvlju, iz rasječenih vena. To su bili stihovi "Do viđenja, prijatelju", predani navečer mladom pjesniku V. Erlihu, koji ih zaboravio pročitati i zavirio je u njih tek kasnije.
Fiktivni portreti
U biografskom filmu Isadora, lik Jesenjina je tumačio hrvatski glumac Zvonimir Črnko.
Nederlandse Omroep Stichting
Nederlandse Omroep Stichting (NOS, Nizozemska fondacija za radiodifuziju) je jedna od radio-difuznih kuća u Nederlandse Publieke Omroep, nizozemskom sistemu javne radiodifuzije. NOS je osnovana godine 1969. kada su zakonom spajanjena dotadašnja Nizozemska radio-unija (nastale 1947) i Nizozemska televizijska fondacija (NTS, nastale 1951).
NOS se financira direktno iz državnog budžeta, te je zadužen za proizvodnju informativnog i sportskog programa koji se emitira na javnim radio i TV-kanalima u Nizozemskoj.
Dženkins
Dženkins se može odnositi na
GPR20
__NOTC__
GPR20, G protein-spregnuti receptor 20, je protein koji je kod čoveka kodiran GPR20 genom.
Dodatna literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Irska autonomija
Irska autonomija (engleski: Irish Home Rule) je naziv za pokret irskih političara kojima je cilj bio izboriti političku autonomiju Irske u okviru Ujedinjenog kraljevstva, odnosno Zakona o uniji Britanije i Irske iz 1801. godine.
Ta su nastojanja imala razumijevanje u nekim krugovima britanske vlade u Londonu, ali i izazivala žestoki otpor među protestantima u Sjevernoj Irskoj, koji su držali da će u autonomnoj Irskoj biti svedeni na građane drugog reda u odnosu na većinske katolike. Među njima se Irska autonomija nazivala Rimskom vladavinom (engleski Rome rule).
Vlada u Londonu je, izlazeći irskim zahtjevima u susret, nekoliko puta pokušala donijeti zakone koji su za svrhu imali uspostaviti autonomiju. Međutim, oni su bili poraženi u Domu lordova britanskog Parlamenta, a Treći zakon o irskoj autonomiji iz 1914. je prošao, ali nikada nije primijenjen zbog izbijanja prvog svjetskog rata.
Posljednji, Četvrti zakon o irskoj autonomiji iz 1920. je donešen za vrijeme anglo-irskog rata te je ustanovio podjelu Irske na južni katolički i sjeverni protestantski dio koje su trebale imati zasebne autonomne vlade. Južni dio je godine 1922. postao Irska slobodna država, a kasnije nezavisna Republika Irska, dok je Sjeverna Irska zadržala autonomiju do 1972. godine, kada joj je oduzeta zbog modernog sukoba u Sjevernoj Irskoj.
Talačka kriza u Beslanu
Talačka kriza u Beslanu jedan od najtežih terorističkih napada koji je pogodio Rusiju u njezinoj povijesti.
Džonson
Džonson se može odnositi na
Talačka kriza u Beslanu
Kronologija događaja
3. rujna - dogovoreno je odnošenje tijela poginulih koja već par dana leže u predvorju škole. U trenutku dolaska ambulantnih kola, u školi se začula eksplozija nepoznatih razloga, nakon čega je nekoliko taoca pokušalo bijeg. Teroristi otvaraju vatru na biježeće i nekoliko bombaša samoubojica eksplodira. Specijalne snage potpuno nepripremljene ulaze u vatreni okršaj jer nikakav napad nije bio planiran. Ubrzo specijalci ulaze u školu i vatreni okršaji se nastavljaju. Eksplozije u sportskoj dvorani uzrokovale su urušavanje krova i požar, te je kasnije mnogo tijela poginulih nađeno tamo. Nekoliko sati nakon napada još uvijek se mogu čuti pucnji i eksplozije. Krajem dana teroristi su likvidirani i većina ranjenih zbrinuta je u bolnicama. Tragična bilansa samo je mogla potkrijepiti ogorčenje u Rusiji i svijetu koji su uzrokovale slike mrtve i ranjene djece: na kraju je izbrojano 331 mrtvih (od čega 160 djece) i 700 ranjenih. Gubici sigurnosnih snaga brojali su 10 poginulih specijalaca, a ubijena su 32 terorista dok je jedan uhićen.
Krenolanib
Krenolanib je organsko jedinjenje, koje sadrži 26 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 443,541 Da.
Zona Industriale Val Sinello, Chieti
Zona Industriale Val Sinello je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Irski dobrovoljci
Organizacija se, slično kao i protestanti, ilegalno naoružavala, a prema nekim procjenama, imala je oko 175.000 članova.
Međutim, sve vrijeme je u njoj tinjao sukob između umjerenjaka na čelu s Johnom Redmondom i radikalnih nacionalista iz Irskog republikanskog bratstva. Nakon izbijanja prvog svjetskog rata, Redmond je organizaciju iskoristio kako bi formirao Nacionalne dobrovoljce koji su borili u redovima britanske vojske. Njima je pristupila većina Irskih dobrovoljaca.
Preostala manjina je došla pod utjecaj IRB, te sudjelovala u Uskršnjem ustanku. Godine 1919. su se rasformirali i prešli u Irsku republikansku armiju.
GPR21
__NOTC__
Dodatna literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Sakalava
Sakalava (što na malagaškom znači ljudi iz dugih dolina ) su jedan od naroda Madagaskara od 350.000 pripadnika (6,2% stanovnika Madagaskara), koji živi duž zapadne obale otoka. Kraj u kojem žive Sakalave je rijetko naseljen, to je teren golemih ravnica, velikih pašnjaka i planinskih sipina, a to je jedna trećina otoka.
I Sakalave kao i Merine govore malgaški makrojezik samo posebnim dijalektom, oni za razliku od drugih malgaških naroda imaju najviše dijalekata.
Sakalave su bili prvenstveno polunomadski pastiri koji su puštali svoja stada da slobodno pasu na pašnjacima njihovog teritorija. U nešto manjoj mjeri bavili su se i ratarstvom, sijali su rižu uz korita rijeka. U posljednjih stotinjak godina, bave se više poljoprivredom, jer su mnogo naučili od doseljenih farmera pripadnika drugih naroda (Merina i Betsileo) na svoje teritorije.
Historija
thumb|left|200px|Karta rasprostranjenosti malagaških etničkih grupa Sakalave su još tokom srednjeg vijeka počeli dolaziti u kontakt sa trgovcima robljem iz Arapskog poluotoka i Evrope, i prvi od svih Malgašana došli do vatrenog oružja, što im je dalo veliku prednost nad ostalim plemenima Madagaskara. Prvi centar njihove moći bio je Menabe (današnji grad Morondava) odatle su širili svoj uticaj prema Mahajangi, Toliari sve do Antsiranane na sjeveru otoka.
Sakalave su osnovali svoje plemensko kraljevstvo u 16. vijeku, koje je svoj vrhunac imalo u 17. vijeku, a raspalo se početkom 18. vijeka
Prema lokalnoj usmenoj tradiciji, osnivači Kraljevstva Sakalava bili su prinčevi Maroserana (ili Maroseranana (što na malagaškom znači oni koji imaju mnogo vrata) iz Fiherenana (današnja Toliara). Ti prinčevi su možda bili potomci Zafiraminia (sinovi Ramini) plemenskog klana iz jugozapadnog dijela otoka, koji su možda bili arapskog porijekla. Oni su bili u kontaktu s evropskim trgovcima robljem, od kojih su dobili oružje, u zamjenu za prikupljene robove. Brzo su pokorili susjedna plemena, počevši sa onima na jugu, oko regije Mahafali. Ipak pravi osnivač Kraljevstva Sakalava i njihove dominacije bio je Andriamisara, i njegov sin Andriandahifotsi (Bijeli princ), koji je proširio vlast Sakalava prema sjeveru, preko rijeke Mangoki. Njegova dva sina, Andriamanetiarivo i Andriamandisoarivo, proširili su kraljevstvo do regije Tsongai (današnja Mahajanga). Upravo tada počeo je raspad njihova kraljevstva, na Južno (Kraljevstvo Menabe) i Sjeverno (Kraljevstvo Boina). Daljnje cijepanje kraljevstva, omogućilo je vladarima Boine da se prošire na sjever, na teritorij naroda Antankarana.
Etimologija riječi Sakalava sama po sebi je predmet kontroverzi, kao i njeno stvarno značenje. Jednostavno rješenje nude Malgaški lingvisti po njima riječ Sakalava znači duga dolina, a ona bi opisivala relativno ravno zemljište u zapadnom Madagaskaru, gdje oni žive. Po drugoj teoriji to je riječ izvedena iz arapske riječi saqaliba, koji je opet izvedena iz latinske esclavus, a ona znači rob.
Sakalave se spominju i u usmenoj predaji naroda Merina, gdje se govori da su oni opljačkali nekoliko njihovih sela već početkom 17. vijeka, a ti napadi produžili su se tokom cijelog 18. vijeka, iako je nemoguće danas utvrditi dali se radi o Sakalavama iz njihovog obalnog kraljevstva, ili o nomadima u rijetko naseljenom teritoriju između Kraljevstva Merina (na centralnoj visoravni) i zapadne obale otoka.
Kralj Kraljevstva Merina Radama I. skršio je definitivno moć Sakalava napavši ih poslije razdoblja krhkog mira koji je trajao neko vrijeme nakon njegove ženidbe sa kćerkom vladara Menabea. Ipak Merine nisu uspjele skršiti otpor posljednje dvije sakalavske utvrde Menabe i Boina (Majunga), ali ni Sakalave više nisu predstavljali prijetnju merinskoj centralnoj visoravni.
Geografska rasprostranjenost
Teritorij na kojem žive Sakalave ima ukupno 128,000 km², oni žive raštrkani u više manjih grupa duž zapadne obale Madagaskara od grada Toliara na jugu, sve do Sambirana na sjeveru, bolje rečeno od rijeke Onilahi na jugu do otoka Nosi Be na sjeveru.
Kultura i običaji
Mnogi elementi kulture Sakalava ukazuju na njihovo afričko porijeklo, kao što je kult čuvanja kostiju pokojnika - koje smatraju svetim predmetima. Njihove grobnice su građene uglavnom od drveta i često ukrašene drvenim skulpturama s erotskom tematikom.
Svakih deset godina Sakalave slave svoje korijene okupivši se kod mjesta Belo, na obalama rijeke Tsiribihina, kako bi proslavili obred Fitampoha (pranje kraljevskih relikvija). Za vrijeme ovog rituala prisjećaju se na duhove svojih predaka i drevnih kraljeva (naročito Andrianahifotsija i Andriamandisoariva, osnivača Kraljevstva Boina) sa kojima komuniciraju preko posrednika - medija. Njih ima dva tipa, jedan je mpisoro (što znači gospodar ceremonije) i sazoki (opsjednut kraljem).
Njihovo društvo i danas je snažno hijerarhijski podjeljeno. Pogrebni obredi su radikalno drugačiji za plemstvo, obične ljude i potomke robova (koji se i danas drže najnižom kastom).
La Russell, Missouri
La Rasel je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 114, što je 24 (-17,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Šuto Orizari
Općina Šuto Orizari (makedonski: Шуто Оризари, romski: Shuto Orizari), poznata je i kao Šutka je jedna od 10 opština koje formiraju glavni grad Republike Makedonije Skoplje.
Šuto Orizari je jedina općina u Makedoniji gdje Romi tvore većinu, i jedina općina u kojoj je uz makedonski, albanski i romski službeni jezik.
Geografske karakteristike
Općina Šuto Orizari graniči sa:
Stanovništvo
Po posljednjem službenom popisu iz 2002. općina Šuto Orizari imala je 22.017 stanovnika, ali to je općina u kojoj je izuzetno teško ustanoviti broj stanovnika, zbog velikog broja izbjeglica (osobito Roma ) koji su se tu skrasili nakon posljednjih događaja za vrijeme kosovske krize. Nacionalni sastav bio je: