cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Superman Returns
Razvoj projekta
Premda nije bio obožavatelj stripa, Singer je bio impresioniran Donnerovim filmom iz 1978. godine za kojeg je izjavio da je njemu, Doughertyju i Harrisu poslužio kao veliki uzor tijekom pisanja scenarija. Kako je pristao na režiju ovog filma, Singer je morao odustati od trećeg nastavka X-Men franšize. Kompanije Warner Bros. i Legendary Pictures podijelile su financijske troškove 50:50, a pretprodukcija filma započela je u studenom 2004. godine. Do veljače 2005. godine Dougherty i Harris su napisali šest verzija scenarija. Nekoliko ranijih verzija scenarija sadržavalo je reference na napade 11. rujna, ali su one kasnije uklonjene.
1848
Oktobar/Listopad
mini|300px|Jelačić sa svojim vojnicima pred [[Bitka kod Schwechata|bitku kod Schwechata]]
Decembar/Prosinac
mini|220px|[[Franjo Josip I. (vl. 1848-1916)]]
Superman Returns
Produkcija
Kompanija Warner Bros. u početku je željela snimiti film Povratak Supermana u studijima Warner Roadshow u Gold Coastu, Queensland, Australija. Nakon što bi snimanje završilo, studio bi postao atrakcija na kojoj bi se izgradio Warnerov tematski park, ali je ideja odbačena zbog toga što je bila preskupa. Gradnja seta za snimanje započela je u siječnju 2005. godine u Foxovim studijima u Australiji, a snimanje je pomjereno za dva tjedna kasnije. U pokušaju da se izbjegne curenje informacija u javnost, film Povratak Supermana snimao se pod lažnim nazivom Red Sun. Snimanje filma započelo je u drugoj polovici mjeseca ožujka 2005. godine i trajalo do studenog iste godine. Tijekom snimanja filma u New South Walesu zaposlene su tisuće lokalnih radnika, a lokalno je gospodarstvo utržilo preko 100 milijuna dolara. 80 posto filma snimilo se u Foxovim studijima u Australiji na svih devet pozornica. Scene čija je radnja smještena u Smallvilleu snimane su u Tamworthu, dok je američki muzej "glumio" Prirodoslovni muzej grada Metropolisa.
Scenografija i efekti
200px|mini|[[James Marsden - glumac koji u filmu Povratak Supermana tumači ulogu Richarda Whitea.]] Film Povratak Supermana snimao se digitalnom kamerom Genesis tvrtke Panavision. Scenograf Guy Hendrix Dyas bio je inspiriran neboderom Johnson Wax arhitekta Franka Lloyda Wrighta prilikom dizajna ureda Daily Planet. Iako je tvrka ESC Entertainment u početku trebala raditi specijalne efekte, kompanija Warner Bros. ju je zamijenila s Markom Stetsonom iz tvrtke Sony Pictures Imageworks. U konačnici je snimljeno ukupno 1400 scena sa specijalnim efektima. U scenariju je napisana scena u kojoj Superman sigurno prizemljuje Boeing 777 u bejzbolski park, a koja je u potpunosti kompjuterski generirana budući bi je bilo nemoguće snimiti zbog količine statista koje su bile potrebne. Druga ekipa iza kamere otišla je na Dodger stadion i snimila elemente koji su kasnije ukomponirani u cijelu scenu. Scene Metropolisa su zapravo bile modificirane verzije Manhattana. Koristeći snimke iz prvog filma iz 1978. godine kao referentnu točku, Marlon Brando je kreiran pomoću CGI-ja tvrtke Rhythm & Hues. Uvodna špica filma Povratak Supermana predstavljena je kao namjerna rekreacija stila korištenog u prvom filmu ponovno u pratnji poznate glazbene teme Johna Williamsa.
Glazba
Mjesecima prije nego je scenarij uopće napisan, redatelj Singer unajmio je svog čestog suradnika Johna Ottmana za montažu i glazbu filma. Ottman je izjavio u starijim intervjuima da je John Williams - koji je skladao glazbu za prvi film iz 1978. godine - utjecao na njegovu odluku da postane glazbenik. Bio je istovremeno oprezan i entuzijastičan u vezi činjenice što će raditi glazbu za film Povratak Supermana. Izjavio je: "Bryan Singer je rekao da nikada ne bi niti započeo snimati film da nije dobio odobrenje za korištenje originalne glazbe Johna Williamsa. Za mene je bilo bitno da sačuvam Williamsovu glavnu glazbenu temu do posljednje note tijekom uvodne špice filma." Ottman je za svoj glazbeni rad na ovom filmu rekao da se radi o omažu (hommage), a ne o krađi Williamsove glazbe.
Budžet
Iako je u početku originalni budžet filma iznosio 184,5 milijuna dolara, kompanija Warner Bros. je službeno objavila da je film koštao 204 milijuna dolara nakon što su se ubrojali povrati poreza i razni poticaji. Uzevši u obzir kompletan razvoj projekta i njegove troškove još od ranih 90-ih godina prošlog stoljeća, ukupni troškovi budžeta procjenjuju se na 263 miljiuna dolara uz dodatnih 100 milijuna dolara troška na marketinške kampanje diljem svijeta.
Marketing
Kompanija Warner Bros. promovirala je film Povratak Supermana na Comic-Conu 2005. godine u San Diegu. Redatelj Singer i scenaristi Michael Dougherty i Dan Harris došli su na ideju izdavanja četiri broja stripa u ograničenom izdanju čija bi radnja bila smještena prije događaja opisanih u filmu. Priče su napisali Jimmy Palmiotti, Marc Andreyko i Justin Gray uz ilustracije Karla Kerschla i Matta Haleyja. Tijekom produkcije su na internetskoj stranici BlueTights.net objavljene serije "video dnevnika" koji su prikazivali događaje o radu iza kamere. Nakon 27 objavljenih videa napravljena je kratka pauza sve do 17. studenog 2005. godine kada je objavljena teaser najava filma. Službena kino najava filma svoju je premijeru na internetu imala 2. svibnja 2006. godine. U kinima se kino najava pojavila već od 5. svibnja iste godine i to na filmovima Nemoguća misija III za SAD odnosno Da Vincijev kod i X-Men: Posljednja fronta za međunarodno tržište. Izdavačka kuća DC Comics objavila je strip adaptaciju filma ilustratora Matta Haleyja i pisca Martina Paska ; Marv Wolfman napisao je novelu, a tvrtka Electronic Arts razvila je [video igra|video igru]] temeljenu na filmu, ali i na ranije objavljenim prequel stripovima.
Procijenjeni budžet za marketinšku kampanju filma Povratak Supermana iznosio je 45,5 milijuna dolara, drugi najveći te godine iza Disneyjeve kampanje za animirani film Auti čiji je budžet iznosio 53,5 milijuna dolara. Kompanija Warner Bros. u kampanji se povezala s kompanijama General Mills, Burger King, Duracell, Pepsi, Doritos, Papa John's Pizza, 7-Eleven i Colgate. Film je također reklamiran i tijekom utrke Formule 1 u Monte Carlu 2006. godine na automobilima konstruktora Red Bull Racing. David Coulthard je tu utrku uspio završiti na pobjedničkom postolju pa je na podijumu nosio Supermanovu šiltericu kako bi proslavio svoje postignuće. Prvak NASCAR-a Jeff Gordon također je promovirao film na svom #24 Chevroletu u Daytona utrci 2006. godine u Monte Carlu. Troy Bayliss se pojavio u Supermanovoj odjeći i kapi na pobjedničkom postolju nakon svoje pobjede i osvojenog drugog mjesta u biciklističkoj utrci Brands Hatch. Televizijski program National Geographic 29. lipnja 2006. godine emitirao je prilog The Science of Superman: posebnu televizijsku emisiju koja je studirala popularne znanstvene analogije sa Supermanovim mitovima. Redatelj Singer je izjavio na Comic-Conu održanom 2006. godine da nije bio zadovoljan s marketingom i promocijom filma: "Mnogi ljudi su radili svoj posao, ali mnogi nisu."
Kino zarada
Redatelj Bryan Singer uvjerio je Warner Bros. da ne eksperimentiraju s testnim projekcijama. Uz to, izbacio je 15 minuta filma nakon što je prvu verziju prikazao nekim od svojih "vjernih suradnika". U konačnici kino verzija filma traje 154 minute. Kompanija Warner Bros. prvotno je željela započeti kino distribuciju filma u petak, 30. lipnja, ali je datum pomaknula na srijedu 28. lipnja. Film Povratak Supermana tako je sa svojom službenom kino distribucijom krenuo 28. lipnja 2006. godine u SAD-u i Kanadi u 4 065 kino dvorane. Prvog vikenda prikazivanja film je zasjeo na prvo mjesto gledanosti s utrženih 52 535 096 dolara. U pet dana, film Povratak Supermana zaradio je 84,2 milijuna dolara čime je postavljen novi rekord za kompaniju Warner Bros. koji je do tada državo film Matrix Revolutions, a koji je od tada prešao Vitez tame iz 2008. godine.
Kritike i priznanja
Film Povratak Supermana dobio je pozitivne ocjene filmskih kritičara. Na popularnoj internetskoj stranici Rotten Tomatoes film ima 76% pozitivnih ocjena temeljenih na 258 zaprimljenih kritika. Na drugoj internetskoj stranici Metacritic film ima prosječnu ocjenu 72/100 temeljenu na 40 zaprimljenih kritika. Richard Corliss iz magazina Time hvalio je film prozvavši ga jednim od najboljih filmova o superjunacima. Najviše je bio impresioniran Singerovom režijom te samom pričom. Joe Morgenstern iz The Wall Street Journala također je napisao pozitivnu kritiku iako je glumu Routha i Bosworthice proglasio "ponešto mrtvom odnosno potpuno prosječnom. Ništa specijalno." Morgenstern je vjerovao da je karakterizacija Lexa Luthora "dobro napisana i solidno odglumljena". Također je nahvalio fotografiju Newtona Thomasa Siegela te scenografiju Guya Hendrixa Dyasa.
Peter Travers je u kritici za Rolling Stone napisao da osjeća da je film "savršena nadogradnja Supermana za modernu publiku". J. Hoberman iz The Village Voicea nazvao je film "iznenađujuće dobrim. To je ljetni blockbuster ispunjen mitologijom i senzitivnošću". James Berardinelli također je na film pozitivno reagirao uspoređujući ga s prvim filmom iz 1978. godine redatelja Richarda Donnera. Nadodao je da smatra da je Spacey bolje odradio ulogu Lexa Luthora od Genea Hackmana, opisujući ga kao "puno opakijim i manje lakomislenim" od Hackmana. Također je napisao: "Ne postoji kriva dodjela uloge bilo kojem sporednom liku. Film Povratak Supermana blizu je samog vrha filmskog stvaralaštva, a čak bi se moglo reći da se nalazi na samom vrhu kada su filmovi o superjunacima u pitanju. To je film koji gledatelju nudi sve: romansu, akciju, humor i mnoštvo napetosti".
Ipak, Roger Ebert je u svojoj kritici napisao da je film "mrzovoljan, bez sjaja u kojem se čak i velike sekvence sa specijalnim efektima čine praznim umjesto uzbuđujućim". Također je smatrao da "Brandonu Routhu nedostaje karizma Supermana" i zaključio da je "ulogu vjerojatno dobio zbog toga što fizički sliči na Reevea". Mick LaSalle iz San Francisco Chroniclea napisao je da misli da je kompanija Warner Bros. trebala krenuti u ponovno pokretanje franšize, baš kao što je napravila s filmom Batman: Početak. Također je smatrao da je glumica Bosworth u dobi od 22 godine premlada za ulogu Lois Lane te da vrhunac filma nije "odgovarao potencijalu od zamorne 154 minute trajanja".
Film Povratak Supermana nominiran je za prestižnu filmsku nagradu Oscar u kategoriji najboljih specijalnih efekata, a u istoj je kategoriji nominiran i za britansku nagradu BAFTA. Međutim, obje te nagrade izgubio je od filma Pirati s Kariba: Mrtvačeva škrinja. Film je bio uspješan na 33. dodjeli nagrada Saturn gdje je proglašen najboljim fantastičnim filmom te pobrao nagrade za najboljeg redatelja (Bryan Singer), glavnog glumca (Brandon Routh), scenarij (Michael Dougherty i Dan Harris) te glazbu (John Ottman). Kate Bosworth, Tristan Lake Leabu, James Marsden, Parker Posey i kompletni tim odgovoran za specijalne efekte bili su nominirani u svojim kategorijama za istu nagradu. Uz sve to, glumica Bosworth bila je nominirana u kategoriji najgore sporedne glumice za nagradu Zlatna malina.
Dana 3. svibnja 2009. godine, gotovo tri godine nakon što je film krenuo u kino distribuciju, dobitnik prestižne nagrade Oscar Quentin Tarantino službeno je izjavio svoje divljenje Singerovom radu na Povratku Supermana te dodao da piše kritiku filma na 20 stranica. Dana 9. siječnja 2012. godine, gotovo pet godina nakon što je film završio s kino distribucijom, internetska stranica indieWire objavila je dvodijelni video esej koji se odnosi na ispitivanje melankolične prirode filma Povratak Supermana. Video u produckiji Matta Zollera Seitza i Kena Cancelosija je bio inspiriran kritikom koju je Sietz napisao za New York Press 2006. godine u kojoj je istaknuo: "Od trenutka kada se junak vrati na nebo i spašava Lois Lane iz padajućeg zrakoplova, Povratak Supermana flertuje s najvećim filmovima."
Godine 2013. redatelj Singer je izjavio da je film Povratak Supermana snimljen "možda više za žensku publiku. Pretpostavljam da nije ono što je trebao biti". Singer je također izjavio da bi sada skratio prvu četvrtinu filma i sam film započeo sa "scenom pada zrakoplova ili nečim sličnim. Možda sam mogao publiku puno brže uhvatiti. Ne znam što bi pomoglo. Vjerojatno ništa. Kada bih ga išao ponovno raditi, radio bih ga iz početka. Napravio bih priču od samog početka."
Izdanja za kućno kino
Film Povratak Supermana izdan je na DVD-u dana 28. studenog 2006. godine u dvije verzije - na jednostrukom i dvostrukom disku od kojih je potonji sadržavao preko tri sata posebnih dodataka. Tog istog dana na DVD-u koje je sadržavalo čak 14 diskova izdana je ultimativna kolekcija koja je imala svih pet filmova o Supermanu na posebnim izdanjima skupa s dugometražnim dokumentarnim filmom Look, Up in the Sky: The Amazing Story of Superman. Tijekom prvog vikenda prodaje DVD izdanje zasjelo je na prvo mjesto te utržilo 13 milijuna dolara od posudbi iz videoteka. Film je također izdan i u formatima visoke rezolucije: HD DVD koji je u istom izdanju imao standardnu verziju i verziju u visokoj razlučivosti te na Blu-rayu. Godine 2006. bio je najprodavaniji naslov u oba formata te se također nalazio na bestseler listama tijekom 2007. godine.
Otkazani nastavak
U veljači 2006. godine, četiri mjeseca prije početka službene kino distribucije filma Povratak Supermana, kompanija Warner Bros. najavila je njegov filmski nastavak i odredila datum za početak kino distribucije sredinom 2009. godine uz informaciju da će i taj nastavak režirati Bryan Singer. Brandon Routh, Kate Bosworth , Kevin Spacey , Sam Huntington , Frank Langella i Tristan Lake Leabu su trebali reprizirati svoje uloge. Zbog obveza na nastavku, redatelj Singer je otpao za režiju filmova Logan's Run i adaptaciju The Mayor of Castro Street. Scenarist Michael Dougherty želio je da nastavak bude "nabijen akcijom" te da radnja sadržava i "druge Kriptonce", a razmišljalo se da glavni negativci budu Brainiac i Bizarro. Glavni pokretač radnje nastavka bio bi veliki kontinent naziva "Novi Kripton" kojeg je Superman u ovom filmu odbacio u svemir. Međutim, premda je film Povratak Supermana dobio uglavnom pozitivne kritike, kompanije Warner Bros. i Legendary Pictures bile su razočarane ukupnom kino zaradom filma. Predsjednik Warner Brosa. Alan F. Horn objasnio je da je, iako je Povratak Supermana bio uspješan, film svejedno "morao zaraditi barem 500 milijuna dolara u svjetskim kinima. Trebali smo možda u njemu imati malo više akcije kako bismo zadovoljili mlađu mušku publiku". Redatelj Singer s nevjericom je reagirao na izjave studija: "Film je zaradio 400 milijuna dolara! Ne znam što se ovih dana smatra neuspješnim filmom..." Maksimlani budžet za produkciju nastavka koji je kompanija Warner Bros. odredila iznosio je 175 miljiuna dolara; film Povratak Supermana koštao je 204 milijuna dolara.
Snimanje nastavka filma Povratak Supermana trebalo je započeti sredinom 2007. godine prije nego je Singer pristao režirati film Operacija Valkira. Nakon toga snimanje je odgođeno za ožujak 2008. godine, ali scenaristi Doughterty i Dan Harris su napustili projekt kako bi se posvetili drugim filmovima. Štrajk scenarista 2007./2008. pomaknuo je kino distribuciju filma do 2010. godine. Singer je u tom trenutku i dalje bio potpisan kao redatlej filma uz izjave da se film nalazi u ranoj fazi razvoja. Glumac Routh je očekivao da će snimanje započeti početkom 2009. godine. Predsjednik izdavačke kuće DC Comics Paul Levitz očekivao je da će Routh reprizirati naslovnu ulogu prije nego njegov ugovor za nastavak istekne 2009. godine. Međutim, zbog odluke kompanije Warner Bros. da neće snimati nastavak već da će krenuti s cijelom franšizom iz početka, Singer je otpao kao redatelj i umjesto toga režirao film Jack: Ubojica divova. Predsjednik produkcije kompanije Warner Bros. Jeff Robinov izjavio je u kolovozu 2008. godine: "Povratak Supermana nije baš funkcionirao kao film kojeg smo željeli. Nije postavio lik na način na koji je on trebao biti postavljen. Da je Superman uspio 2006. godine, napravili bi njegov nastavak do Božića ove godine ili 2009. Sada je plan da ponovno predstavimo Supermanovu priču iz početka."
Bitka kod Roncesvallesa
Bitka kod Roncesvallesa ili Bitka u prijevoju Roncevaux se odigrala u današnjoj sjevernoj Španiji 15. augusta 778. između franačke vojske pod Karlom Velikim na jednoj, i Vaskonaca (predaka današnjih Baska) na drugoj strani. Do nje je došlo kada se Karlo Veliki povlačio iz Hispanije nakon neuspjelog pokušaja da pokori i svojoj državi priključi Zaragozu i druge muslimanske gradove i države. Vaskonci su tada, koristeći bolje poznavanje planinskog terena, iznenadili Karlovu vojsku i nanijeli joj težak poraz prilikom čega je zaplijenjen Karlova prtljaga i stradao veliki broj franačkih velmoža, među kojima se ističe Roland, grof (guverner) bretonske marke.
That Hamilton Woman
That Hamilton Woman, čiji je originalni naslov bio Lady Hamilton, je britanski biografski film snimljen 1941. godine u režiji Alexandera Korde. Radnja je smještena u doba francuskih revolucionarnih i napoleonskih ratova, a naslovna protagonistica, čiji lik tumači Vivien Leigh, je Emma Hamilton, supruga uglednog diplomata koja izaziva skandal započevši vanbračnu vezu sa proslavljenim admiralom Horatiom Nelsonom čiji lik tumači Laurence Olivier.
Film je snimljen u vrijeme drugog svjetskog rata, i Korda je u vremenu radnje pronašao dosta sličnosti sa Britanijom svog doba, koja se također morala sama boriti protiv karizmatskog diktatora koji je vladao cijelom Evropom. Suvremenim generacijama je poznat po zajedničkom nastupu Leigh i Oliviera koji su u to vrijeme bili na vrhuncu popularnosti, te bili nedavno vjenčani i uživali status britanskog superpara.
Historičarka Flora Robson, pak, navodi da je That Hamilton Woman bio najdraži film premijera Winstona Churchilla, koji ga je gledao više od sto puta.
Coi
Coi ima više značenja:
2-Oksoglutaramatna amidaza
2-Oksoglutaramatna amidaza (, omega-amidaza) je enzim sa sistematskim imenom 5-amino-2,5-dioksopentanoat amidohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Екумена
Latinična verzija
2-Oksoglutaramatna amidaza
Ovaj enzim učestvuje u nikotinskoj degradaciji kod više Gram-pozitivnih bakterija.
Berlești, Ianca
Berlești je naselje u Rumuniji u okrugu Braila u opštini Ianca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 403 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
San Antonio, Fraccionamiento, Tlajomulco de Zúñiga
San Antonio, Fraccionamiento je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tlajomulco de Zúñiga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 387 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1571 m.
Екумена
У ширем смислу речи екумена је насељени део копна, у коју спадају и територије које су укључене у живот, односно људске активности.
Екумена у религији
Екумена као израз се у модерно доба користи и за Екуменизам или Екуменски покрет, религиозни покрет настао у 19. веку.
Mina Blanca, Ahualulco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1966 m.
Екумена
Екумена у културној историји
У културноисторијском контексту израз је први пут у академским круговима употребио Луис Мамфорд у свом делу "Техника и цивилизација" 1934. године. Израз је затим 1963. популаризовао канадски историчар Вилијем Х. Мекнил делом "Успон Запада", у коме резонује како је крајем 18. века настала глобална екумена, омогућена доминацијом европских политичких институција, технологије и економског система.
Case del Monte, Rimini
Case del Monte je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Ercsi
Ercsi čita se Erči (njemački: Ertsching), je grad u sredini Mađarske od 8,050 stanovnika. , koji administrativno podpada pod Županiju Fejér.
Geografske karakteristike
Ercsi leži na desnoj obali Dunava, udaljen 40 km južno od Budimpešte.
Historija
Ercsi je prvi put dokumentiran 1280., a status grada dobilo je 2000.
Keweenaw County, Michigan
je okrug u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Emporium, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.073, što je 453 (-17,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Murvica (Poličnik)
Murvica je naselje u sastavu Općine Poličnik, u Zadarskoj županiji.
La Motta, Bologna
La Motta je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Lobatera
Lobatera službeno Villa de Lobatera je gradić od 2939 stanovnika u saveznoj državi Táchira, na sjeverozapadu Venecuele. Ona je i administrativni centar istoimene Općine Lobatera, koja ima 13.843 stanovnika.
Geografija
Lobatera leži nedaleko od kolumbijske granice u dolini potoka San Pedro de rio u planinskom masivu Cordillera de Mérida, udaljena 36 km sjeverno od svog regionalnog centra San Cristobala.
Historija
Prvi španjolski kolonisti došli su do doline Lobatera 1558. na svom putu prema Meridi. Sin konkvistadora Pedro de Torres Vera, osnovao je i naselio Lobateru 1593. Prva javna cesta do Lobatere podignuta je 1628. Po nalogu nadbiskupa Bogote 1773 osnovana je crkvena parohija - Nuestra Señora del Rosario de Chiquinquirá de Lobatera, iste godine po nalogu guvernera Maracaiba i Španjolskog vicekralja osnovana je i civilna parohija Blancos de Lobatera sa prvim gradonačelnikom. U februaru 1849. jaki potres razorio je naselje, pritom je poginulo 32 ljudi. U maju 1875. drugi snažni potresu ponovno je razorio Lobateru. Na terenu Općine postoje brojna nalazišta ugljena, on se za kolonijalnih vremena iskapao samo površinski, i to samo za ličnu potrošnju lokalnog stanovništva. Prvi rudnik proradio je nakon potresa 1849., a prava velika eksploatacija započela je 1950.
Popis čeških vladara
Ovaj članak donosi popis čeških vladara od uspostave Vojvodstva Češke 870. godine pa sve do formiranja Čehoslovačke 1918. godine. U tom su se periodu na tronu Češke, koja je uglavnom bila dio većih monarhija poput Svetog Rimskog Carstva ili Austro-Ugarske, izmijenili vladari iz različitih dinastija, s tim da su najznačajniji trag na razvoju Češke ostavili domaći Pšemislovići i Habsburgovci.
Popis
Mojmírovići •    Přemyslovići •     Pjastovići •     Dinastija Luxembourg •     Habsburg/Habsburg-Lothringen •     Jagelovići •     Nedinastijski
3β-Androstandiol
3β-Androstandiol je androstandiol koji je izveden iz DHT u reakciji katalizovanoj enzimom 3-β-HSD
Cola
Cola ima više značenja:
Coletta
Coletta ima više značenja:
Visit to a Small Planet
Visit to a Small Planet je američka crno-bijela science fiction filmska komedija snimljena u režiji Normana Tauroga premijerno prikazana početkom 1960. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene TV drame Gorea Vidala premijerno prikazane 1955. u antologiji Goodyear Television Playhouse. Protagonist, koga tumači Jerry Lewis je vanzemaljac po imenu Kreton koji je fasciniran Zemljom te je nastoji detaljno istražiti. Radnja prikazuje kako se, prerušen u ljudsko biće, u tu svrhu doseli u jednu tipičnu američku porodicu i kako se pri tome prvi put suočava sa ljudskim emocijama kao bol, tuga i ljubomora.
Vidalov original je godine 1967. u Jugoslaviji bio ekraniziran u obliku istoimene TV-drame u produkciji RTV Beograd.
Cascinotti, Lodi
Cascinotti je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Sotto le Coste, Avellino
Sotto le Coste je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
El Corrientón, Villa Corzo
El Corrientón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 579 m.
4718 Araki
4718 Araki je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,359 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,6.
Eisenbach
Ajzenbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Brajsgau-Hohšvarcvald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.190 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8315031.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald Ajzenbah se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 944 metra. Površina opštine iznosi 28,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.190 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 76 stanovnika/km².
Colfiorito
Colfiorito ima više značenja:
Horný Badín
Horný Badín je naseljeno mjesto u okrugu Krupina, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Santa Rosa de Lima, San Lucas Ojitlán
Santa Rosa de Lima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Lucas Ojitlán.
Horný Badín
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 177 stanovnika.
Santa Rosa de Lima, San Lucas Ojitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 144 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Wādī Şāliḩ, Hajjah
Wādī Şāliḩ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
4-Metilhistamin
4-Metilhistamin je histaminski agonist koji je selektivan za H4 podtip.
Najevi
Najevi su naselje u sastavu Općine Marina, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 42 stanovnika.
Cellettes (Loar i Šer)
Selet je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Loar i Šer koja pripada prefekturi Bloa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2138 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 102 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,96 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara (maksimalnoj 107 m, a minimalnoj 68 m).
Velika umjetna rijeka
Velika umjetna rijeka (arapski: النهر الصناعي العظيم) je umjetni vodotok kog su izgradili ljudi u Libiji. To je mreža podzemnih cjevovoda koja dovodi visokokvalitetnu pitku vodu iz drevnih izdana podzemne vode u Sahari do libijske obale za kućanstva, poljoprivredu i industriju. .
Historija gradnje
Orginalno je projekt cjevovoda za Veliku umjetnu rijeku zamišljen u nekoliko faza i sa nekoliko krakova, koji nisu svi izgrađeni, a neki možda i nikada neće biti. Ipak je do 1991. projekt dovođenja pitke vode za naselja i farme duž obale na sjeveru Libije dovršen. Time je taj kraj koji su ranije zavisio o postrojenjima za desalinizaciju i cisternama za skupljanje kišnice dobio vodu u velikim količinama.
Voda je prvi put otkrivena u okrugu Kufra u jugoistočnoj Libijskoj pustinji 1950-ih prilikom istražnih bušenja nafte. Naknadne analize pokazale su da je ovaj nalaz dio nubijskog sistema izdana, ogromnog rezervara fosilne vode koja egzistira negdje od 10.000 do 1,000.000 godina. Ova voda se probila do pješčenjaka prije kraja posljednjeg ledenog doba, kada je Sahara imala umjerenu klimu. Na samom početku je libijska vlada planirala tu vodu iskoristiti za navodnjavanje velikih pustinjih površina za poljoprivredu, ali planovi su promijenjeni 1980-ih u korist velike mreže cjevovoda do obale.
Kad je započela gradnja Velike umjetne rijeke, ona je najavljena kao najveći projekt navodnjavanja na svijetu. Libijska vlada ponosno ga je proglasila Osmim čudom svijeta. U to vrijeme je nekih 70 % kapaciteta predviđeno je za poljoprivredu, a projekt je od početka uključivao velika ulaganja u infrastrukturu za navodnjavanje. Projekt je predviđao gradnju u dvije etape – Fazu I i Fazu II. Fazom II se namjeravao proširiti sistem Faze I prema jugu do bušotina u Okrugu Kufra, izgraditi cjevovod od bunara pored Gadames u zapadnoj pustinji do gradova na obali Zavija i Zuvara, zapadno od Tripolija. I pored toga izgraditi cjevovod koji povezuje sisteme Faze I i II i cjevovod za snabdjevanje Tobruka na istočnoj obali, bilo iz postojeće akumulacije u Ajdabiji ili direktno iz bunara u oazi Džagbub.
Ukupni kapacitet Velike umjetne rijeke sa svim izgrađenim fazama trebao je iznositi oko 6,5 miliona m³ vode dnevno, a kompletna mreža imala bi oko 4.000 km cjevovoda.
Karakteristike
Libijska vlada osnovala je 1983. Agenciju koja se bavila realizacijom tog projekta, ona je sklopila ugovor o gradnji prve Faze I.
Faza I
U Fazi I je izbušeno stotinjak bunara na dva polja kod Tazirbe i Sarīra, gdje se voda pumpa sa dubine od oko 500 m. Iz Sarira se voda sa oba polja transportirala podzemnim dvostrukim cjevovodom do akumulacionog jezera u Ajdabiji, koja je svoju prvi vodu dobila 1989. Odatle se voda transportira u dva smjera, prema zapadnoj obali do grada Sirta i sjeverno do Bengazija. Završetak Faze I službeno je proslavljen u Bengaziju 1991. sa konstatacijom da taj sistem može transportirati 2 miliona m³ vode.
Faza II
thumb|240px|left| [[Transport cijevi]] Faza II građena je na zapadu Libije, za snabdjevanje libijskog glavnog grada Tripolija koji je pitku vodu dobio 1996. Taj sistem crpi vodu iz tri polja bunara u Fezanu, koja se duplim cjevovodom dugim 1600 km prvo vodi do Misrate i Homsa a zatim drugim krakom do Tripolija.
Projektni kapacitet sistema je 2,5 miliona m³ vode dnevno, premda je samo manji dio potreban za pitku vodu. Pojedini libijski funkcionari smatraju da su akumulacije podzemnih voda toliko velike da bi mogle potrajati hiljade godina, s druge strane kritičari misle da su takve tvrdnje pretjerane i da količine možda neće potrajati do kraja 21. vijeka.
U Fazi I položeno je 250 000 segmenata cijevi, koje su u to vrijeme bile najveće na svijetu, dijametra od 4 m, dugih 7 m. One su izrađene u dvije velike tvornice u Libiji, sastavljene od slojeva prednapregnutog betona ojačanog čelikom. Segmenti su polagani u rovove duboke 7 m specijalnim dizalicama i gurnuti buldožerima na mjesto, zatim su spajani gigantskim gumenim brtvama i zatrpani. akumulaciona jezera obložena asfaltom građena su kod distribucijskih čvorovima kao što je Ajdabija. Najveća akumulacija ima dijametar veći od 1 km, i sadrži čak 24 miliona m³ vode.
Brojne građevinske kompanije iz cijelog svijeta sudjelovale su u realizaciji tog projekta.
Lake County, Michigan
je okrug u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Oxon Hill, Maryland
Okson Hil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 17.722.
4719 Burnaby
4719 Burnaby je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,697 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,0.
Giurgești, Tătărăni
Giurgești je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Tătărăni.
Albergo, Arezzo
Albergo je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 240 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 286 m.
El Venado, Tenosique
El Venado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Tenosique.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Los Cerritos, Ahualulco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2099 m.
Coli
Coli ima više značenja:
Fluminimaggiore, Carbonia-Iglesias
Fluminimaggiore je naselje u Italiji u provinciji Carbonia-Iglesias, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2812 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Woodlawn, Arkansas
Vudlon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 209.
Mihailo Todorović
Mihailo Todorović Mika (1889 — 1964), publicista, profesor, učesnik Prvog svetskog rata i društveno-politički radnik FNR Jugoslavije i NR Srbije.
Biografija
Mihailo Todorović rođen je 20. marta 1889. godine u Užicu. Još kao učenik gimnazije u Užicu opredelio se za socijalistički pokret. Po završetku Filozofskog fakulteta, germanske grupe, na Beogradskom univerzitetu postavljen je za suplenta užičke gimnazije. U Užicu je na opštinskim izborima 1914. godine izabran je za odbornika Srpske socijaldemokratske stranke (SSDS). Za vreme Prvog svetskog rata, zajedno sa srpskom vojskom, prešao je Albaniju. U Parizu je 1917. godine bio član redakcije „Budućnosti“, organa srpskih socijalista, a u Ženevi 1918. godine delegat Srpske radničke komore pri Crvenom krstu.
1919. godine se pominje kao jedan od zaverenika u aferi Dijamantštajn. Učestovao je u stvaranju »podzemnog sovjeta« u Zagrebu, koji je vodio ilegalnu organizaciju boljševičkog pokreta.
U Beogradu je od 1919. do 1920. godine bio sekretar Radničke komore. Učestvovao je na Drugom kongresu KPJ u Vukovaru 1920. godine, na Prvoj (1922.) i Drugoj zemaljskoj konferenciji KPJ (1923.), koje su održane u Beču, te na Petom proširenom plenumu Kominterne u Moskvi 1925. godine. U novembru 1920. godine na izborima za Ustavotvornu skupštinu izabran je na listi Komunističke partije Jugoslavije za narodnog poslanika timočkog okruga.
Po oslobođenju zemlje 1945. godine, kooptiran je u AVNOJ. Do penzionisanja 1952. godine bio je bibliotekar u Centralnom odboru Saveza sindikata Jugoslavije. Napisao je veliki broj članaka u partijskoj i sindikalnoj štampi i više brošura, a bavio se i prevođenjem.
Košice
Košice (,, , , rusin., Кошицы) je drugi po veličini grad u Slovačkoj i kulturno i privredno središte istočnog dela države. Košice i upravno središte istoimenog Košičkog kraja.
Puente Gallegos, Morelia
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2213 m.
Košice
Košice su poznate kao slovački grad sa najvećim starim gradskim jezgrom.
Poreklo naziva
Prvi pomen naziva grada je iz 1230. g. u latinskom obliku -{villa Cassa}-. Veruje se da je on izveden od slovenskog imena Koša. Iz ovog oblika su izvedeni nazivi na jezicima okolnih naroda.
Galaktozid 2-a-L-fukoziltransferaza
Slobodna laktoza može da bude akceptor.
Košice
Prirodni uslovi
Košice su smeštene u istočnoj polovini države, nedaleko od Mađarske - 20 km severno od granice. Prestonica države, Bratislava, nalazi se 440 km zapadno.
Reljef: Košice su se razvile u istoimenoj Košičkoj kotlini, koju pravi reka Hornad. Nadmorska visina grada je oko 200 metara. Obližne planine pripadaju planinskom vencu Karpata. Zapadno od grada je izdiže Slovačko rudogorje, dok se istočno izdižu Slanske vrhi.
Civitanova Marche, Macerata
Civitanova Marche je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Košice
Prirodni uslovi
Klima: Klima u Košicama je umereno kontinentalna.
Vode: Kroz grad protiče reka Hornad, u središnjem delu svog toka. Ona deli grad na zapadni i istočni deo.
Civitanova Marche, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38299 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Košice
Istorija
Prostor Košica bio je naseljen još u vreme praistorije. Postoje podaci o slovenskom stanovništvu u ovom kraju početkom srednjeg veka. Naselje pod današnjim nazivom prvi put se pominje u spisima iz 1230. godine, a 1369. godine mu je odobren grb, što ga čini gradom sa najstarijim takvim sačuvanim dokumentom. U ovo vreme to je bio mađarski grad, naseljen Nemcima i Mađarima. Značaj grada vidi se i iz podatka da je ovde bilo središte severne Ugarske. Grb je svoj današnji izgled dobio 1502. godine i od tada se nije promenio.
Na kraju Prvog svetskog rata Košice su se našle u metežima oko razgraničenja novostvorene Čehoslovačke i Mađarske. Trijanonskim sporazumom 1919. godine, grad je postao deo Čehoslovačke. U sledećim godina stanovništvo se menja i sve više dolazi do izražaja slovački element. Međutim, od 1938. do 1945. godine grad je predat Hortijevoj Mađarskoj, što je na kraju dovelo do masovnog stradanja Jevreja i proterivanja slovačkog stanovništva iz grada. Posle rata grad je vraćen Čehoslovačkoj, koja postaje komunistička zemlja. Tada je došlo do masovnog iseljavanja Mađara iz grada. U vreme komunističke vlasti grad je naglo industrijalizovan, što je uslovilo nagli rast stanovništva - sa 60.700 u 1950. godine na 235.000 u 1991. godini.
Košice su danas sedište jednog od slovačkih krajeva i Ustavnog suda. U njemu stoluju katolički nadbiskup, luteranski biskup i grčkokatolički episkop. thumb|270 px|right|Pogled na grad iz vazduha thumb|270 px|right|Panorama središta Košica thumb|270 px|right|Pešačka ulica u starom jezgru Košica thumb|270 px|right|Gradski blokovi iz vremena komunizma
Stanovništvo
Danas su Košice po broju stanovnika drugi grad u državi. On se posldnje dve decenije kretao 230-235 hiljada stanovnika.
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. g. sastav je sledeći :
Ovo je značajno različito u odnosu na vreme od pre 100 godina kada su Mađari činli oko 75% gradskog stanovništva.
Verski sastav: Po popisu iz 2001. g. sastav je sledeći :
Privreda
Košice su i važno trgovačko i uslužno središte, a poslednjih godina turizam postaje sve važniji činilac razvoja grada.
Gradske znamenitosti
Košice ima očuvano staro gradsko jezgro, obrazovano oko Hlavne (tj. Glavne) ulice. To je najveći stari grad u celoj državi. U njegovom središtu je najveća slovačka crkva, Katedrala svete Alžbete, koja je i najsitočnija velika crkva, inicijalno podignuta u gotskom stilu. U gradskom jezgru postoji još nekoliko manjih crkva, kao i niz gradskih palata i monumetalnih zdanja. Tu treba pomenuti:
Važnost kulturne osnove grada bila je presudna da grad dobije zvanje Kulturne prestonice Evrope 2013. godine.
4717 Kaneko
4717 Kaneko je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 17,99 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,016 astronomskih jedinica (AJ).
Asteroid je otkriven 20. novembra 1989. godine.
Poseta maloj planeti (TV drama, 1967)
„Poseta maloj planeti” je jugoslovenska TV komedija emitovana 1967. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene TV-drame američkog pisca Gora Vidala iz 1955. godine. Radnja prikazuje kako vanzemaljac posećuje jednu prosečnu porodicu kako bi istražio ljudsko ponašanje. Režirao ju je Sava Mrmak.
Po istom predlošku je 1960. napravljen istoimeni crno-beli film sa Džerijem Luisom u glavnoj ulozi.
Tierra Blanca Ocotito, Chilapa de Álvarez
Tierra Blanca Ocotito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Chilapa de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 336 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1513 m.
Malat dehidrogenaza
Malat dehidrogenaza (, L-malat dehidrogenaza, NAD-L-malat dehidrogenaza, malatna kiselina dehidrogenaza, NAD-zavisna malitna dehidrogenaza, NAD-malat dehidrogenaza, NAD-malatna dehidrogenaza, malat (NAD) dehidrogenaza, NAD-specifična malat dehidrogenaza, NAD-vezana malat dehidrogenaza, MDH, L-malat-NAD+ oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom (S)-malat:NAD+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Takođe oksiduje nekoliko drugih 2-hidroksidikarboksilnih kiselina.
Couture-sur-Loir
Kutir na Loari je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Loar i Šer koja pripada prefekturi Vandom.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 433 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,3 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 70 metara (maksimalnoj 136 m, a minimalnoj 54 m).
Sinaloa, Altamirano
Sinaloa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Altamirano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1077 m.
Colonia los Sauces, Tlajomulco de Zúñiga
Colonia los Sauces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tlajomulco de Zúñiga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 452 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1533 m.
Avlija
Avlija je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Čajniče koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 129 stanovnika.
Most Musala
Most Musala je na rijeci Neretvi, u gradu Mostaru, Bosna i Hercegovina. Most je kroz burnu istoriju mijenjao naziv i izgled.
Početkom 1873. godine turska vlast je počela radove na gradnji mosta preko Neretve u dijelu grada Musala, ali su vrlo brzo bili obustavljeni, prema nekim izvorima zbog nedostaka sredstava, a prema drugim, zbog ustanka u Hercegovini. Veliki istesani kameni blokovi, predviđeni za stubove mosta, ležali su na obalama Neretve i tako dočekali dolazak Austro-Ugarske.
Željezno-rešetkasti most bio je izrađen u Mađarskoj i bilo je planirano da se njime premosti Neretva u Jablanici, ali greškom, bio je kraći za 4 metra, pa je vozom, koji je već tada vozio od Metkovića do Rame, dovežen i montiran u Mostaru. Novi most za Jablanicu naručen je u Engleskoj, i kasnije bio montiran.
Već 1888. godine obavljena je prva rekonstrukcija ovog mosta. Tom prilikom je preko mosta provedena glavna vodovodna cijev na lijevu obalu Neretve.
Roland
thumb|Legendarni Roland puše u rog Oliphaunt kako bi cara pozvao u pomoć
Most Musala
U februaru 1935. godine željezna konstrukcija mosta je skinuta, a započeta izgradnja novog, armirano-betonskog mosta. Novi most je završen i pušten u saobraćaj 7. jula 1936. godine. Dobio je naziv Most kralja Petra. Bio je presvučen asvaltom, i to su bili prvi kvadrati asvalta postavljeni u Mostaru.
Roland
Roland (franački: Hruodland; ? - 15. august 778) bio je franački vojskovođa u službi kralja Karla Velikog koji je poslije postao poznat kao junak srednjovjekovnog književnog ciklusa poznatog kao Materija Francuske. Roland je kao historijska ličnost bio vojni guverner Bretonske marke, odnosno bio zadužen braniti franačke granice od napada Bretonaca sa zapada. Jedini njegov spomen je u Einhardovom djelu Vita Karoli Magni, gdje se opisuje kao Hruodlandus Brittannici limitis praefectus ("Roland, prefekt granice Bretanije") te navodi njegova smrt u bitci kod Roncesvallesa, kada je zaštitnica Karlove vojske pod njegovom komadnom, zajedno s prtljagom, napadnuta od pobunjenih Baska.
Rolandova smrt tokom povlačenja u bitci kod Roncesvallesa je romantizirana u kasnijoj srednjovjekovnoj i renesansnoj književnosti. U njoj je postao glavni paladin cara Karla Velikog i junak ciklusa pjesama poznatih kao Materija Francuske. Prvo i najvažnije takvo djelo je bio starofrancuski ep Chanson de Roland iz 11. vijeka. Dva remek-djela italijanske renesansne poezije Orlando innamorato i Orlando furioso, su još dalje odmakla od historije nego ranije pjesme. Roland se u poeziji povezuje s mačem Durendalom, konjem Veillantifom i rogom Oliphauntom.
Most Musala
Nakon Drugog svjetskog rata, od 1945. do rata 1992. godine ovaj most je nosio naziv Most maršala Tita. Od 1952. na tadašnjem Titovom mostu započinje organizirano natjecanje u skokovima u Neretvu koje se tu nastavlja sve do 1968. kada preseljava na Stari most gdje se i danas održava.
Za vrijeme ratnih sukoba 1992-95 most je srušen u noći između 29. i 30. maja 1992. godine. U toku rata, 1993. godine na mjesto srušenog mosta postavljen je privremeni željezni most. Tokom daljnjih sukoba, most je doživio potpunu devastaciju, jedva je bio prohodan. Obnovljen je 1995. godine. Uklonjen je 1999. godine. Na istom mjestu 2000. godine napravljen je novi armirano betonski most, onakav kakav je bio i ranije.
Sada nosi naziv Most Musala.
Noskovci
Noskovci su naselje koje se smjestilo u Slavoniji pokraj Drave. Nalazi se u općini Čađavica. Udaljeno je 15 km od Slatine. Gospodarstvo Noskovaca se većinom zasniva na uzgoju poljoprivrednih kultura. U selu dolazi do migracije mlađe populacije u gradove tako da se prosječna starost stanovnika svake godine povećava.
Neviđane
Neviđane su naselje i luka na otoku Pašmanu, smješteno 3 km sjeverozapadno od naselja Pašman. Stariji dio naselja udaljen je od mora oko 300 m. Gospodarska je osnova poljodjelstvo, ribarstvo i turizam. Na regionalnoj su prometnici koja prolazi uzduž otoka.
Gara Ianca, Ianca
Gara Ianca je naselje u Rumuniji u okrugu Braila u opštini Ianca.
4720 Tottori
4720 Tottori je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,225 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,0.
Jalšovík
Jalšovík je naseljeno mjesto u okrugu Krupina, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 188 stanovnika.
Carlo Giuliani
Karlo Đulijani (14. 3. 1978. — 20. 7. 2001.) je bio italijanski aktivista i anarhista kojeg je tokom demonstracija protiv Grupe 8 u Đenovi 2001. godine ubila italijanska policija.
Colla (razvrstavanje)
Colla ima više značenja:
Carlo Giuliani
Đulijani je ubijen 20. 7. 2001. godine na demonstracijama koje su trajale od 19. 7.. do 21. 7.. Vozilo karabinijera je bilo opkoljeno i nekoliko demonstranata je pokušalo da razbije prozore vozila sa daskama i metalnim šipkama. Usred tog nereda Karlo Đulijani je pokušao da razbije prozor policijskog vozila aparatom za gašenje požara. Nedugo zatim je pogođen u glavu iz blizine, iz vatrenog oružja pucao je jedan karabinijer. Nakon što je pao na zemlju pregažen je policijskim džipom.
Veliki broj pitanja oko Đulijanove smrti je ostao bez odgovora. Marijo Plakanika, karabinijer koji ga je ubio je izjavio da je to uradio u samoodbrani i nije mu suđeno.
Đulijanija su poštovali antiglobalisti i anarhisti. Anarhopank bend Konflikt je među prvima izdao pesmu posvećenu njemu. Zatim su ih sledili još neki bendovi - španski ska bend Ska-P, engleski pop bend Čambavamba i irski folk bend Linčed. Među njima je i hrvatski krast pank bend AK47 koji jeĐulijaniju takođe posvetio jednu pesmu. U Italiji je nastao pokret koji nosi njegovo ime - Brigada Karla Đulijanija. Takođe, u Hrvatskoj je otvorena biblioteka koja nosi njegovo ime.
Lapeer County, Michigan
je okrug u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 88.319, što je 415 (0,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sk8er Boi
"Sk8er Boi" je pjesma kanadske pjevačice Avril Lavigne i ujedno njezin drugi singl s debitanskog albuma Let Go. Napisali su je Avril i sastav The Matrix (Scott Spock, Lauren Christy, i Graham Edwards), koji je i producirao pjesmu. Objavljena je 2002. te je dosegla top 10 na Billboard Hot 100 u Sjedinjenim Američkim Državama (čime je postao njen drugi top 10 singl u Americi), broj osam u Ujedinjenom Kraljenstvu, broj tri u Australiji i broj jedan u Španjolskoj.
Videospot
Videospot za pjesmu "Sk8er Boi" je snimljen pod redateljskom palicom Francis Lawrenca. Videospot počinje sa čovjekom koji se spušta užetom niz alice u kojoj se na tlu nalazi hrpa sprejeva. Video nastavlja s plakatima koji imaju zvijezdu na sebi i stime oglašavaju Avrilin koncert. Na psterima piše "7th & Spring Noon" (pokazuje gdje i kada će se održati njen koncert). Više osoba je vidjelo postere sve oko grada. Avril napokon dođe na mjestu gdje se koncert održao, popela se na automobil i počela pjevati. U nastavku se pojavila policija i počela je uhićivati ljude koji su bili na koncertu. Na kraju videospota Avril razbija svoju gitaru i iznad njene glave se pojavlja helikopter.