cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Beogradske kapije
Sahat kapija
Sahat kula je jugoistočna kapija (prema gradu) na unutrašnjem zidu (44.82306°N, 20.45056°W), povezana mostom sa Unutrašnjom Stambol kapijom. Mostovi u tvrđavi su bili drveni, da bi se u slučaju napada mogli spaliti. Kapija je nazvana po Sahat Kuli, izgrađenoj u 19. veku, a samu kapiju je u 17. veku izgradio venecijanski inženjer Andrea Kornaro, pa je ponekad nazivaju i Kornarova kapija. Zanimljivo da je Kornaro došao na tvrđavu u vreme austrijske okupacije 1688-90., a zatim prebegao Turcima koji su preoteli tvrđavu i nastavio radove za njihov račun u sledećoj deceniji.
Defterdarova kapija
thumb|left|Defterdarova kapija Ova kapija se nalazi u severozapadnim unutrašnjim zidinama (prema ušću Save u Dunav), nasuprot Sahat kapije. Iz Donjeg grada je dostupna strmim stepenicama. Ulazni kompleks je delimično očuvan. Desno od nje, gledano iz Gornjeg grada, nalazi se (suva) Česma Mehmed-paše Sokolovića.
Dick Van Dyke
Biografija
Nakon što je 1969. u filmu Comic odigrao prvu ozbiljnu dramsku ulogu, godine 1971. je angažiran za još jedan sitcom, ovaj put pod nazivom The New Dick Van Dyke Show. Serija se održala tri sezone, a snimanje je prekinuto, jer se Van Dyke preselio u Arizonu i nije imao volje putovati do studija.
Beogradske kapije
Despotova kapija
Despotova kapija je u severoistočnim unutrašnjim zidinama (prema Dunavu), odmah pored Dizdareve kule sa kojom čini najočuvaniji srednjovekovni deo tvrđave. Izgrađena je u vreme vladavine despota Stefana Lazarevića nad Beogradom 1404-1427. Mostom je povezana sa Zindan Kapijom.
Leopoldova kapija
Leopoldova kapija je spoljna istočna kapija (prema Dunavu, odn. Dorćolu), povezana mostom sa Zindan Kapijom. Izgrađena je oko 1690. i nazvana po austrijskom caru Leopoldu I.
Zindan kapija
Zindan kapija je srednja kapija u pravcu Dunava, karakteristična je po tome što se nalazi između dve okrugle kule. Povezana je sa Despotovom kapijom (iznutra) i Leopoldovom k. (spolja). Izgrađena je sredinom 15. veka. Od 18. veka Turci su je koristili kao tamnicu ("zindan") po čemu je i nazvana.
Dick Van Dyke
Biografija
Kasnih 1970-ih i 1980-ih Van Dyke nije imao previše uspjeha u nastojanju da oživi karijeru televizijskog komičara, a 1984. se nakon duge rastave i formalno razevo od supruge. Međutim, 1989. je došlo do preokreta kratkim nastupom u popularnom sitcomu The Golden Girls za koga je dobio još jednu nominaciju za Emmy. Godine 1993. je počeo tumačiti lik dr. Marka Sloanea u kriminalističkoj seriji Diagnosis: Murder, a koja se snimala osam sezona.
Beogradske kapije
Unutrašnja Stambol kapija
Unutrašnja Stambol kapija je jugoistočna kapija u spoljnim zidinama, povezana drvenim mostom sa pomenutom Sahat kapijom (u unutrašnjim zidinama). Takođe je nasutim zemljanim (prvobitno takođe drvenim) mostom povezana sa spoljnim ravelinom gde se put račva: levo (gledano od Stambol k.) je Spoljna Stambol kapija a desno je Karađorđeva. Unutrašnja Stambol-kapija je izgrađena oko 1750. i nazvana je po Istanbulu (Stambolu), jer se nalazila u produžetku Carigradskog druma.
Dick Van Dyke
Biografija
Osim glumom, Van Dyke se u posljednje vrijeme bavi i kompjuterskom 3D grafikom, te je dizajnirao neke od efekata korištenih u Diagnosis: Murder.
Beogradske kapije
Karađorđeva kapija
thumb|[[Karađorđeva kapija]] Ovo je južna kapija ravelina. Izgrađena je u 18. veku, a nazvana je po Karađorđu, koji je prošao kroz nju prilikom zauzimanja tvrđave 1806. Nakon povratka Turaka 1813. zazidana je kako ne bi poslužila nekom novom Karađorđu. Ponovo je otvorena tek nakon Drugog svetskog rata.
Dick Van Dyke
Biografija
Sa djevojkom Michelle Triola je živio od 1976. do njene smrti 2009. Tri godine kasnije se oženio za vizažisticu Arlene Silver.
Beogradske kapije
Spoljašnja Stambol kapija
Ovo je istočna kapija ravelina (sa suprotne strane u odnosu na Karađorđevu), kroz nju se prolazi idući Carigradskim drumom prema Unutrašnjoj Stambol kapiji. Izgrađena je tokom 1840-60.
Kralj kapija
thumb|right|Kralj kapija Kralj-kapija je jugozapadna kapija unutrašnjih zidina (prema Savi), na suprotnom kraju od Despotove kapije. Do kapije se silazi kratkim stepeništem koje prolazi pored Rimskog bunara. Sa ostatkom grada je povezuje most. Izgrađena je oko 1725 (položaj 44.82278°N, 20.44778°W).
Gvozdena (Demir) kapija
Sada zazidana kapija, ispod Zavoda za zaštitu spomenika, prema Rimskom bunaru (poznata i kao Kornarova kapija?).
Mračna kapija
Mračna kapija se nalazi na savskoj strani Donjeg grada (44.82194°N, 20.44694°W). Kapija i okolni kompleks su značajno renovirani 2007-08.
Kapija Karla VI
Kapija Karla VI je izgrađena 1736, u vreme austrijske okupacije, kao slavoluk tadašnjeg habzburškog vladara Karla VI. Ona je jedna od retkih barkoknih građevina u Beogradu.
Pristanišna kapija
thumb|right|Pristanišna kapija 44.8275°N, 20.44944°W Glavni ulazak u beogradsku luku u tursko doba, istočno od Kule Nebojše.
Vodene kapije
Postoje i dve Vodene kapije. Jedna se nalazi na 44.82444°N, 20.44583°W, na zapadnom bedemu Donjeg grada; druga, koja se koristi i danas, je na 44.82667°N, 20.44694°W, tj. na severnom bedemu, sa druge strane Nebojše kule u odnosu na Pristanišnu kapiju.
Kapije u šancu
Šanac je opasivao Varoš (srpsku i tursku), koja se prostirala oko tvrđave i zauzimala dobar deo današnje opštine Stari Grad. Sa rušenjem šanca, posle oslobođenja od Turaka, nestale su i one.
Sava kapija
thumb|right|Spomen ploča koja označava mesto Sava kapije Sava kapija je bila južna kapija Varoši. Kada su ustanici 1806. napali Beograd, ušli su upravo kroz ovu kapiju, nakon što su je otvorili Uzun Mirko i Ostoja Konda. Danas njen položaj označava spomen-ploča (44.81833°N, 20.44944°W).
Stambol kapija
Zastrašujuća Stambol kapija se nalazila na Carigradskom drumu, okrenuta ostatku današnjeg grada, na današnjem mestu Narodnog pozorišta (44.81639°N, 20.46028°W). Izgrađena je tokom austrijske okupacije 1717-39, Turci su je kasnije koristili kao mesto za javna pogubljenja i izlaganje pogubljenih. Kao simbol turske opresije, srušena je 1866.
Vidin kapija
Istočna kapija Varoši se zvala Vidin kapija, nalazila se kod današnje Prve beogradske gimnazije, na čijoj se zgradi nalazi spomen-ploča (44.82056°N, 20.46528°W).
Istočna kapija Beograda
thumb|right|Istočna kapija Beograda Istočna kapija Beograda je kompleks tri stambena nebodera, nadaleko vidljiv na prilazu Beogradu autoputem E75. Nalazi se u naselju Konjarnik, na 44.78417°N, 20.51222°W.
Zapadna kapija Beograda
Zapadna kapija Beograda je neboder na 44.82028°N, 20.40472°W, nadaleko vidljiv. Građen je u vidu dve kule povezane mostom, tako da izgleda kao vrata, ali putevi (E75, E70) prolaze pored njega, a ne ispod.
Vanjske veze
Iz Godišnjaka Muzeja grada Beograda (ćirilica)
Biljar
thumb|desno|300px|Standardne kugle za biljarske igre sa džepovima skupnog naziva [[pool (biljar)|pool]] Biljar (ili bilijar) je izraz koji se odnosi na širok raspon igara vještine u kojima se koristi biljarski štap (ke, od fra. "queue" odakle i eng. "cue"= hrv "tak2) za udaranje kugli, premještajući ih po biljarskom stolu koji je u pravilu presvučen vunenim platnom, a uokviren gumenim rubovima.
Igre u ovom sportu općenito se dijele na tri grupe:
Biljar ima dugu i bogatu povijest koja se proteže od svog početka u 15. stoljeću. Od vremena kad je 1586. sahranjeno tijelo škotske kraljice Marije Stewart bilo umotano u platno sa njenog biljarskog stola, preko čestog spominjanja biljar u radovima Williama Shakespearea (uključujući famozan citat: "Hajdemo na biljar" u drami Antonije i Kleopatra), preko kupole doma Thomasa Jeffersona koja je skrivala sobu s biljarskim stolom, koju je krio jer je igra bila zabranjena u Virginiji. Najpoznatiji ljubitelji biljara bili su i Mozart, Abraham Lincoln, Luj XIV., kralj Francuske, Marija Antoaneta, Mark Twain, George Custer, George Washington, Napoleon Bonaparte, Charles Dickens, Lewis Carroll, Nikola Tesla, te mnogi drugi.
Povijest
<!-- Članak prevodim sa engleske Wikipedije thumb|desno|300px|Inset from School of Recreation, 1710. "We perceive from the engraving of the Billiards of the seventtenth [sic] century, that the game was altogether different from what it is now." All cue sports are generally regarded to have evolved into indoor games from outdoor stick-and-ball lawn games, and as such to be related to croquet and golf, and more distantly to the stickless bocce and bowling. The word "billiard" may have evolved from the French word billart, meaning "mace", an implement similar to a golf club, which was the forerunner to the modern cue. The term "cue sports" can be used to encompasses the ancestral mace games, and even the modern cueless variant, finger pool, for historical reasons.
Accordingly, in addition to the three general subdivisions listed earlier, a now rare obstacle category was prevalent in early times. The obstacle games (see illustration to the right, featuring a croquet-like variant), appear to have been the earliest,<!- Shamos's Enc. goes into a lot of this stuff; I'll add that to my queue -SMcCandlish -> and include the obsolete bagatelle and pin pool among many other variations, some with elaborate structures (likely inspirational of miniature golf), and yet others on a sloped table (the ancestors of pinball), up to the relatively recent bumper pool (popular in the 1970s in home game rooms).
The object of obstacle games varies from avoiding obstructions and traps, to hitting or passing through or into them on purpose to score, to using them strategically to score in some other way, such as by rebounding off them to reach a hole in the table or trapping opponents' balls.<!- Again, Shamos covers this stuff very well. I just have to find my copy. -SMcCandlish ->
The early croquet-like games eventually led to the development of the carom or carambole billiards category — what most non-US and non-UK speakers mean by the word "billiards". These games, which once completely dominated the cue sports world but have declined markedly in most areas over the last few generations, are games played with three or sometimes four balls, on a table without holes (or obstructions in most cases, five-pins being an exception), in which the goal is generally to strike one with a, then have the cue ball rebound off of one or more of the cushions and strike a second ball. Variations include three-cushion, straight rail, balkline variants, cushion caroms, Italian five-pins, and four-ball, among others.
Over time, a type of obstacle returned, originally as a hazard and later as a target, in the form of pockets, or holes partly cut into the table bed and partly into the cushions, leading to the rise of pocket billiards, especially "pool" games, popular around the world in forms such as eight-ball, nine-ball, straight pool and one-pocket amongst numerous others. The terms "pool" and "pocket billiards" are now virtually interchangeable, especially in the US. English billiards (what UK speakers almost invariably mean by the word "billiards") is a hybrid carom/pocket game, and as such is likely fairly close to the ancestral original pocket billiards outgrowth from eighteenth- to early nineteenth-century carom games.
Biljar kao sport
At least the games with regulated international professional competition have been referred to as "sports" or "sporting" events, not simply "games", since 1893 at the latest. Quite a variety of particular games (i.e. sets of rules and equipment) are the subject of present-day competition, including many of those already mentioned, with competition being especially broad in three-cushion, nine-ball and snooker.
Snooker, though technically a pocket billiards variant and closely related in its equipment and origin to the game of English billiards, is a professional sport organized at the international level, and its rules bear little resemblance to those of pool games.<!- There are other places where we need to "respect" snooker as a separate sport; it's really a global tour-de-force and had a WikiProject before "WikiProject Cue sports", so let's see how we can help them and not step on their toes but also remain historically/logically accurate. -SMcCandlish->
Oprema
<!- Much of this entire section needs to be pared down, with details moving to more specific pages like Pocket billiards, Snooker, and Carom billiards. ->
Biljarske kugle
thumb|desno|250px|Kugle posložene za [[devetka (biljar)|devetku.]] Billiard balls vary from game to game, in size, design and number. Carom billiards balls are larger than pool balls, and come as a set of two cue balls (one colored or marked) and an object ball (or two object balls in the case of the game four-ball also known as yotsudama). American-style pool balls, used in any pool game and found throughout the world, come in sets of two of object balls, seven  and seven, an  and a ; the balls are racked differently for different games (some of which do not use the entire ball set). Blackball (English-style eight-ball) sets are similar, but have unmarked of  (or ) and  balls instead of solids and stripes, and are smaller than the American-style; they are used principally in the UK, Ireland, and some British Commonwealth countries, though not exclusively, since they are unsuited for playing nine-ball. Snooker balls are also smaller than American-style pool balls, and come in sets of 22 (fifteen reds, 6 "", and a cue ball). Other games also have custom ball sets, such as Russian pyramid and bumper pool.
Billiard balls have been made from many different materials since the start of the game, including clay, bakelite, celluloid, crystalite, ivory, plastic, steel and wood. The dominant material from 1627 until the early to mid 1900s was ivory. The search for a substitute for ivory use was not for environmental concerns but based on economic motivation and fear of danger for elephant hunters. It was in part spurred on by a New York billiard table manufacturer who annnounced a prize of $10,000 for a substitute material. The first viable substitute was celluloid, invented by John Wesley Hyatt in 1868, but the material was volatile, sometimes exploding during manufacture and was highly flammable.
thumb|desno|250px|Pool table with equipment
Stolovi
thumb|Carom billiards table in a [[Parisian café.]] There are many sizes and styles of pool and billiard tables. Generally, tables are rectangles twice as long as they are wide. Most pool tables are known as 7-, 8-, or 9-footers, referring to the length of the table's long side. Full-size snooker and English billiard tables are 12 feet long on the longest side. Pool halls tend to have 9-foot tables and cater to the serious pool player. Pubs will typically use 7-foot tables which are often coin-operated. Formerly, 10-foot tables were common, but such tables are now considered antique collectors items; a few, usually from the late 1800s, can be found in pool halls from time to time. Ten-foot tables remain the standard size for carom billiard games. The slates on modern carom tables are usually heated to stave off moisture and provide a consistent playing surface.
The length of the pool table will typically be a function of space, with many homeowners purchasing an 8-foot table as a compromise. High quality tables are mostly 4.5 by 9 ft. (interior dimensions), with a bed made of three pieces of thick slate to prevent warping and changes due to humidity. Smaller bar tables are most commonly made with a single piece of slate. Pocket billiards tables normally have six pockets, three on each side (four corner pockets, and two side pockets).
Platno
thumb|desno|250px|Women playing on an elaborately decorated green-covered table in an early 1880s advertising poster All types of tables are covered with billiard cloth (often called "felt", but actually a woven wool or wool/nylon blend called baize). Cloth has been used to cover billiards tables since the 15th century. In fact, the predecessor company of the most famous maker of billiard cloth, Iwan Simonis, was formed in 1453.
Bar or tavern tables, which get a lot of play, use "slower", more durable cloth. The cloth used in upscale billiard parlours and home billiard rooms is "faster" (i.e. provides less friction, allowing the balls to roll farther across the table ), and competition-quality pool cloth is made from 100% worsted wool. Snooker cloth traditionally has a nap (consistent fiber directionality) and balls behave differently when rolling against versus along with the nap.
The cloth of the billiard table has traditionally been green, reflecting its origin (originally the grass of ancestral lawn games), and has been so colored since the 16th century. (And thus the name of the pool novel and movie The Color of Money, echoing the color of American currency notes). However, the color also serves a useful function, as humans have a lower light sensitivity to green than to any other color, allowing play for longer periods of time without eye strain.
Okvir za postavljanje kugala
A rack is the name given to a frame (usually wood or plastic) used to organize billiard balls at the beginning of a game. This is traditionally triangular in shape, but varies with the type of billiards played. There are two main types of racks; the more common triangular shape which is used for eight-ball and straight pool and the diamond shaped rack used for nine-ball.
Štapovi
Billiards games are mostly played with a stick known as a cue. A cue is usually either a one piece tapered stick or a two piece stick divided in the middle by a joint of metal or phenolic resin. High quality cues are generally two pieces and are made of a hardwood, generally maple for billiards and ash for snooker.
The "butt" end of the cue is of larger circumference and is intended to be gripped by a player's hand. The "shaft" of the cue is of smaller circumference, usually tapering to an 0.4 to 0.55 inch (11-14 mm) terminus called a ferrule, where a leather tip is affixed to make final contact with balls. The leather tip, in conjunction with chalk, can be used to impart spin to the cue ball when not being hit in its center.
Cheap cues are generally one piece cues made of ramin or other low quality wood with inferior tips of various materials (usually plastic). A quality cue can be expensive and may be made of exotic woods and other expensive materials which are artfully inlaid in decorative patterns. Skilled players may use more than one cue during a game, including a separate cue for the opening break shot and another, shorter cue with a special tip for jump shots.
Most
The mechanical bridge, sometimes called "the ladies aid", "rake", "bridge stick" or simply "bridge", and known as a "rest" in the UK, is used to extend a player's reach on a shot where the cue ball is too far away for normal hand bridging. It consists of a stick with a grooved metal or plastic head which the cue slides on. Many amateurs refuse to use the mechanical bridge based on the perception that to do so is unmanly. However, many aficionados and most professionals employ the bridge whenever the intended shot so requires. Some players, especially current or former snooker players, use a screw-on cue butt extension instead of or in addition to the mechanical bridge. Bridge head design is varied, and not all designs (especially those with cue shaft-enclosing rings, or wheels on the bottom of the head), are broadly tournament-approved. In Italy a longer, thicker cue is available for this kind of tricky shots.
Kreda
thumb|130px|Billiard chalkChalk is applied to the tip of the cue stick, ideally before every shot, to increase the tip's friction coefficient so that when it impacts the cue ball on a non-center hit, no (unintentional slippage between the cue tip and the struck ball) occurs. Cue tip chalk is not actually the substance typically referred to as "chalk" (generally calcium carbonate, also known as calcite or carbonate of lime), but any of several proprietary compounds, with a silicate base. "Chalk" may also refer to a cone of fine, white ; like talc (talcum powder) it can be used to reduce friction between the cue and bridge hand during shooting, for a smoother stroke. Some brands of hand chalk actually are made of compressed talc. (Tip chalk is not used for this purpose because it is abrasive, hand-staining and difficult to apply.) Many players prefer a slick pool glove over hand chalk or talc because of the messiness of these powders; buildup of particles on the cloth will affect ball behavior and necessitate more-frequent cloth cleaning.
Cue tip chalk (invented in its modern form by straight rail billiard pro William A. Spinks and chemist William Hoskins in 1897) is made by crushing silica and the abrasive substance corundum or aloxite (aluminum oxide, Al2O3),  into a powder and using forced air to achieve the desired consistency. It is combined with dye (originally and most commonly green or blue-green, like traditional billiard cloth, but available today, like the cloth, in many colors) and a binder (glue). Finally, a 15 ton-per-square-inch hydraulic press is used to compress the "chalk" into large cakes which are dried on a rack, and then cut into small cubes, dimpled on the top to receive the cue tip, and wrapped in paper sleeves. Each manufacturer's brand has different qualities, which can significantly affect play. High humidity can also impair the effectiveness of chalk. Harder, drier compounds are generally considered superior by most players.
Tipovi igara - karambol i pool
There are two main varieties of billiard games: carom and pocket. The main carom billiards games are straight billiards, balkline and three cushion billiards. All are played on a pocketless table with three balls; two cue balls and one object ball. In all, players shoot a cue ball so that it makes contact with the opponent's cue ball as well as the object ball.
The most popular of the large variety of pocket games are 8-ball, 9-ball, one-pocket, bank pool, snooker and, among the old guard, straight pool. In 8-ball and 9-ball the object is to sink object balls until one can legally pocket the winning eponymous ball. Well-known but waning in popularity is straight pool, in which players seek to continue sinking balls, rack after rack if they can, to reach a pre-determined winning score (typically 150). Another game is rotation, where the lowest number object ball on the table must be struck first, although any object ball may be sunk (i.e., combination shot). Each pocketed ball is worth its number, and the player with the highest score at the end of the rack is the winner. Since there are only 120 points available (1+2+3+4...+15 = 120), scoring 61 points leaves no opportunity for the opponent to catch up. In both one-pocket and bank pool, the players must sink a set number of balls; respectively, all in a particular pocket, or all by banking. In snooker, players score points by alternately pocketing red balls and special balls of different colours.
Straight biljar
In straight billiards, a player scores a point and may continue shooting each time his cue ball makes contact with both other balls.
Although a difficult and subtle game, some of the best players of straight billiards developed the skill to drive both balls into a corner and from that position were able to score a seemingly limitless number of points.
The first straight billiards professional tournament was held in 1879 where Jacob Schaefer, Sr. scored 690 points in a single turn (that is, 690 separate strokes without a miss). With the balls barely moving and repetitively hit, there was little for the fans to watch.
Balkline
In light of these phenomenal skill developments in straight rail, the game of balkline soon developed to make it impossible for a player to keep balls in a corner for an interminable period. A balkline (not to be confused with baulk line, which pertains the game of English billiards) is a line parallel to one end of a billiard table. In the games of balkline — 18.1 and 18.2 (pronounced "eighteen-point-two") balkline, among other more obscure variations — the players have to drive at least one object ball past a balkline set at 18 inches from each rail, after one or two points have been scored, repectively.
Osmica
thumb|[[Eight-ball players]]In the United States, the most commonly-played game is eight-ball. On the professional scene, eight-ball players who are on the International Pool Tour (IPT) are the highest paid players in the world. In the United Kingdom the game is commonly played in pubs, and it is competitively played in leagues on both sides of the Atlantic. The most prestigious tournaments including the World Open are sponsored and sanctioned by the International Pool Tour. Rules vary widely from place to place. Pool halls in North America <!- -and many other places ??- -> are increasingly settling upon the International Standardized Rules. But tavern eight-ball, typically played on smaller, coin-operated tables and in a "winner controls the table" manner, can differ significantly even between two venues in the same city. The growth of local, regional and national amateur leagues may alleviate this confusion eventually. The goal of eight-ball, which is played with a full rack of fifteen balls and the cue ball, is to claim a suit (commonly stripes or solids in the US, and reds or yellows in the UK), pocket all of them, then legally pocket the 8 ball, while denying one's opponent opportunities to do the same with their suit, and without sinking the 8 ball early by accident.
Devetka
Nine-Ball is a rotation game where only the 1 through 9 balls and cue ball are used. The player at the table must make a legal shot on the lowest numbered ball on the table or a foul is called. The game is won by legally pocketing the nine ball (which can be done by striking the lowest numbered ball first and then driving the 9 into a pocket). Nine-ball is the predominant professional game. There are many local and regional tours and tournaments that are contested with nine-ball. There is no particular governing body of Nine-ball. Most places play with a version of "Texas Express", BCA (Billiard Congress of America) or WPA (World Pool-Billiard Association) rules. The largest Nine-ball tournaments are the independent US Open and the World 9-Ball Championships for men and women. Male professionals have a rather fragmented schedule of professional Nine-ball tournaments. The UPA (United States Pool Players Association) has been the most dominant association for the last few years but the IPT (International Pool Tour) is taking over the top spot in men's billiards. Female professionals have a steady professional circuit that is governed by the WPBA (Women's Professional Billiard Association).
Trica
A variant using only three balls, generally played such that the player at turn continues shooting until all the balls are pocketed, and the player to do so in the fewest shots wins. The game can be played by two or more players. Dispenses with some fouls common to both nine- and eight-ball.
One-pocket
One-pocket is a strategic game for two players. Each player is assigned one of the corner pockets on the table. This is the only pocket into which he can legally pocket balls. The first player to pocket the majority of the balls (8) in his pocket wins the game. The game requires far more defensive strategy than offensive strategy, much unlike 8-ball, 9-ball, or straight pool. It has been said that if 8-ball is checkers, one-pocket is chess. This statement can be verified by watching a game of one pocket. Most times, accomplished players choose to position balls near their pocket instead of trying to actually pocket them. This allows them to control the game by forcing their opponent to be on defense instead of taking a low percentage shot that could result in a loss of game. These low percentage shots are known as "flyers" by one pocket aficionados.
Bank pool
Bank pool has been gaining popularity in recent years. Bank pool can be played with a full rack (can be a LONG game), but is more typically played with nine balls (frequently called "9-ball bank"). The balls are racked in 9-ball formation, but in no particular order. The object of the game is simple: to be the first player to bank 5 balls in any order (8 balls when played with a full rack). Penalties and fouls are similar to one pocket in that the player committing the foul must spot a ball for each foul. This must be done before the incoming player shoots.
Snooker
A pocket billiards game originated by British officers stationed in India during the 19th century. The name of the game became generalized to also describe one of its prime strategies: to "snooker" the opposing player by causing that player to foul or leave an opening to be exploited (see Glossary of cue sports terms - "").
Cueless and/or ball-less developments
<!- *Mouth pool (the cue ball is spat from the mouth at other balls) NOT PUTTING THIS IN UNTIL I CAN FIND THE SOURCE AGAIN; IT IS REAL, AND REALLY GROSS... SHAMOS MENTIONED IT IN QUITE A BIT OF DETAIL IN A BDMag COLUMN. ->
-->
Organizacije
=
Bârzeiu de Gilort, Albeni
Bârzeiu de Gilort je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Albeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 381 m.
Siddharta
Siddharta može značiti:
Hashtag
mini|[[Grafit Occupy Wall Streeta s Hashtagom.]] mini|Poziv za sudjelovanje s #cocosback na [[twitteru.]] Hashtag su pojmovi ili kratice ispred kojih stoji oznaka "#". Izraz se sastoji se od engleskog riječi hash (za znak "ljestvice") ["#"] i tag za "markiranje"/"označivanje" ključne riječi. Ima funkciju kao u tiskanim leksikonima ključne riječi. Može biti bilo koja riječ koja ispred sebe ima oznaku #.
Zovu se "tag" jer "dodaju" svojevrsnu etiketu na poruku, koja sadrži dodatne informacije (metapodatke). Naime #- oznake omogućuju okupljanje poruke na određenu temu i otvoriti neku vrstu tribine na kojoj sve one koji rabe isti hashtag mogu sudjelovati.
Hashtagovi mogu služiti za raspravu o određenoj tematici.
Las Beatrices, Soto la Marina
Las Beatrices je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Hashtag
Povijest
Oznaka "ljestvice" u Informatičkoj tehnologiji imala je funkciju istaknuti poseban značaj. Godine 1970. na primjer oznaka je rabljena za označavanje hitne adrese u PDP-11 kada je postavljenaa uz simbol ili broj. Godine 1978, Brian Kernighan i Dennis Ritchie rabili su # u C programskom jeziku za posebne riječi koje su se najprije obrađivale u C preprocesoru.
Hashtag u ovom obliku na društvenim mrežama prvi puta je predložen za korištenje na Twitteru 2007. godine kao novi način grupiranja poruka. Svoje veće širenje doživio je 2009. godine kada je Twitter dodao poveznice na sve hashtagove te omogućio njihovo pretraživanje.
Zbog svoje velike popularnosti u svijetu hashtag je dodan u Oxfordov engleski rječnik u lipnju 2014. Hashtag se kasnije proširio i na druge društvene mreže kao primjerice Facebook, Instagram Google+ i druge.
Bazolles
Bazol je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Šato Šenon (grad).
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 265 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 28,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 268 metara (maksimalnoj 302 m, a minimalnoj 245 m).
Las Beatrices, Soto la Marina
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Sforzin, Treviso
Sforzin je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Regensburg
Regensburg (bavarski: Rengschburg) grad je u njemačkoj saveznoj pokrajini Bavarskoj. Stari dio grada nalazi se na popisu UNESCO-ve Svjetske baštine.
Povijest
thumb|left| Ostaci lijevog tornja Pretorijanskih gradskih vrata (Porta Praetoria).
God. 179., na Keltskom području relativno lakog prijelaza preko Dunava, gdje se ulijeva rijeka Regen, Rimljani osnivaju vojni logor Castra Regina. U merovinškom razdoblju Franačke države, Regensburg je bio glavni grad plemena Bavarii, te sjedište Agilolfinga, prvog vojvode Bavarske. God. 739., Sveti Bonifacije, apostol njemačke nacije, uspostavlja biskupiju. Najstarija građevina je crkva benediktinskog samostana iz 8. do 10. stoljeća.
Grad je doživio politički i gospodarski vrhunac na prijelazu iz 12. u 13. stoljeće, kada se nalazio na raskršću glavnih trgovačkih putova. Iz tog vremena datiraju veliki gradski spomenici: Most Steinerne (dug 310 m izgrađen od 1135.-1146. god.), Gotička katedrala (posvećena 1276.), Stara vijećnica (Altes Rathaus) i patricijske kule. God. 1245., car Fridrik II. dodijelio mu je titulu slobodnog grada Carstva (Freie Reichsstadt), koja mu je jamčila određenu političku autonomiju. Međutim, Regensburg gubi te ovlasti u korist drugih većih gradova u Bavarskoj. Tijekom stoljeća, u gradu su održani mnogi carski sabori ("Reichstag"). Saboru 1541. god. prisustvovali su humanisti Melanchthon i Bucer, koji su bezuspješno pokušavali pronaći kompromis između katoličanstva i reformacije. God. 1542., Regensburg, kao i većina slobodnih gradova Carstva, službeno prelazi na luteranstvo, ali ostaje u isto vrijeme i sjedište katoličke biskupije. Tako od tada ove dvije religije koegzistiraju u gradu. God. 1663., grad je postao upravnim sjedištem Carstva (Reichstag Immerwährender) koje je raspušteno pod pritiskom Napoleonove vojske 1803. god. God. 1810., grad je pripojila nova Kraljevina Bavarska koju je stvorio Napoleon i postao je drugim gradom Bavarske slijedećih 150 godina. thumb|left| [[Regensburška katedrala]] Tijekom Prvog svjetskog rata, u gradu se nalazio glavni zatvorenički logor u Bavarskoj. Tijekom Drugog svjetskog rata, kako Regensburg nije bio industrijaliziran, veoma malo ga oštećuje savezničko bombardiranje, čime je zadržao gotovo netaknut srednjovjekovni stari grad. Nakon rata u gradu se osniva nekoliko tvrtki, posebice automobilska industrija i elektroničku industrija, koje su dale novi poticaj regiji. U isto vrijeme, osnivanje sveučilišta 1967. god., koji ima više od 20.000 studenata, doprinosi daljem razvoju Regensburga. Prije no što je izabran za papu, Joseph Ratzinger je tu bio profesor teologije od 1969. - 1977. god.
El Capire, Tzitzio
El Capire je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Regensburg
Znamenitosti
thumb|240px| Gradska vrata (Stadttor)
El Capire, Tzitzio
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1665 m.
Regensburg
Znamenitosti
U okolici Regensburga nalaze se i dvije malene klasicističke zgrade koje je podignuo sam Ludvig I. Bvarski kao nacionalne spomenike njemačkom patriotizmu i veličini. Impozantsnija je Walhalla, skupa kopija Partenona podignuta kao Teutonski hram na brdu iznad Dunava u Donaustaufu, 15 km prema istoku. Iznutra je bogata dekoracijama od žarenog mramora, pozlate, i brojnih skulptura kao što su poprsja više od stotinu njemačkih plemića. Druga je velika kružna zgrada Befreiungshalle na Kelheimu, 30 km sjeverno od Regensburga, koja je trebala veličati heroje domovinskog rata iz 1813. god.
Sharon, Pennsylvania
Šeron je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 14.038 stanovnika.
Smuđ
Smuđ (Stizostedion lucioperca) je riba iz porodice Percidae. Vitko tijelo mu je prekriveno malenim, veoma prijanjivim ljuskama koje smuđu na dodir daju hrapav izgled. Produljena glava završava oštrom gubicom. Široko rasječena usta posjeduju veoma razvijeno zubalo: 6 snažnih očnjaka služe ranjavanju i hvatanju plijena, ostali zubi, nešto slabiji i usmjereni prema unutra, imaju za cilj zadržavanje uhvaćenih ribica. Sjajne oči, osobite strukture mrežnice osiguravaju mu odličan vid čak i pri velikim dubinama i u nedostatku svjetlosti.
Sharon, Pennsylvania
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 14.038 stanovnika, što je 2.290 (14,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Smuđ
Maleni razmak dijeli prvu bodljikavu leđnu peraju od druge, koju oblikuju samo mekane zrakaste bodlje. Škržni poklopčić nema drača. Dobro vidljiva bočna linija produljuje se do repne peraje debelih i tvrdih rubova što smuđu omogućava da se brzo kreće. Obojenost mu se mijenja u funkciji pojedinca i životne sredine. Općenito je leđni dio sivo-zelenkast, a postaje svjetliji po bokovima išaranim okomitim tamnim prugama koje pod trbuhom postaju bijelo-žutkaste. Za vrijeme parenja tijelo mužjaka postaje tamnije i tada ih zovemo Ugljenari.
Stanište i ponašanje smuđa
Smuđ osobito voli mirne i spore vode umjerene temperature. Međutim, zahvaljujući svojoj velikoj prilagodljivosti, s izuzetkom jezera i visinskih rijeka, sposoban je naseliti najraznovrsnije vrste voda.
Način hranjenja
Mlađ smuđa hrani se planktonom i beskralježnjacima, ličinkama, crvićima, kukcima. Odrastao smuđ uglavnom konzumira male ribe čija je veličina ograničena uskoćom njegovog jednjaka. Stareći, smuđ se sve više zanima za mrtve, bolesne ili ranjene ribe, jednom riječju poželjniji mu je plijen lak za hvatanje.
Za prehranjivanje, smuđevi love u krdu. Njihova intervencija, poput operacije komandosa, zasniva se na iznenađenju, a sastoji se od okruženja plijena prije konačnog napada. Ofenziva ne traje najčešće duže od nekoliko sekundi, najviše par minuta. Kada mahnitost opadne, lovci se vraćaju natrag da progutaju mrtve.
Razmnožavanje
Smuđ se razmnožava između travnja i svibnja, kada temperatura vode dostigne 12°C. Mriještenje se odvija usred Korijenja stabala blizu obala ili u dubokoj zoni šljunčanog dna. Mužjak tu priprema gnijezdo gdje ženka polaže od 150.000 do 200.000 jajašaca po kilogramu vlastite težine. Nakon što ih je oplodio, mužjak nadgleda snesena jaja tijekom cijele inkubacije koja traje desetak dana.
Rast smuđa je relativno spor: s godinom dana ima 8 do 12 cm, s dvije godine dug je 20 do 30 cm, u trećoj godini ima 40 cm. Spolnu zrelost dostiže u drugoj godini za mužjake i sa 3 godine kod ženki.
Strani nazivi
Pike-perch, walleye (engleski); Zander, Sandart (njemački); lucioperca (talijanski); perca (španjolski); sandre (francuski); судак (ruski).
Grotte, Salerno
Grotte je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 213 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 153 m.
Siddharta (sastav)
Siddharta je slovenski rock (iako ih neki kritičari ubrajaju u power metal) sastav, koji je nastao 1995. godine i najvjerojatnije je jedan najpoznatijih novijih slovenskih bendova. Krajem 1996. godine imali su prvi nastup s vlastitim pjesmama u klubu K4 u Ljubljani. Šest godina poslije, 13. rujna 2003., imali su veliki koncert na Bežigrajskom stadionu u Sloveniji zajedno sa Simfonijskim orkestrom RTV (Radio televizija Slovenija), kojem je prisustvovalo 34.000 ljudi.
Trabojin
Trabojin (albanski Traboini [tɾaboˈini]), naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 52 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 164 stanovnika).
Siddharta (sastav)
Diskografija
'''
Panales, Quitupan
Panales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Quitupan.
Cage (Okučani)
Cage su naselje u općini Okučani u Brodsko-posavskoj županiji. Nalaze se sjeverno od Okučana na cesti prema Lipiku.
Panales, Quitupan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1394 m.
3,5-Dinitrobenzojeva kiselina
3,5-Dinitrobenzojeva kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 212,116 Da.
Cage (Okučani)
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Cage su imale 426 stanovnika, dok su 2001. imale 437 stanovnika od toga 385 Hrvata i 48 Srba.
Trabojin
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Albancima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Zornheim
Cornhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 66 opštinskih središta okruga Majnc-Bingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.642 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7339067.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majnc-Bingen Cornhajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Majnc-Bingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 214 metara. Površina opštine iznosi 5,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.642 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 653 stanovnika/km².
Pracando, Lucca
Pracando je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 355 m.
Aguaje de las Breas, Batopilas
Aguaje de las Breas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1734 m.
Hinsdale, New Hampshire
Hinsdejl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.548, što je 165 (-9,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Purísima, Arteaga
La Purísima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2097 m.
Barbara Blaine
Blaine je rođena u Toledu u Ohiju, a trenutačno prebiva u Chicagu. Na Sveučilištu u St. Louisu stekla je naziv prvostupnice, naziv magistrice socijalnog rada na Washingtonovu sveučilištu u St. Louisu, a naziv pravnice na Pravnom fakultetu DePaulova sveučilišta.
Blaine je radila kao laička misionarka na Jamajki prije nego se preselila u čikaški Edgewater 1983. godine radi preuzimanja posla u Pax Christiju, međunarodnom katoličkom mirovnom pokretu. Potom je jedno desetljeće obavljala posao u Katoličkom radniku, društvenoservisnoj agenciji. Blaine je također otvorila ustanovu za beskućnike u samostanu u sada zatvorenoj katoličkoj crkvi Little Flower na South Sideu. Godine 2002. radila je kao pomoćnica javnog branitelja okruga Cooka u uredu Patricka Murphyja.
Opština Nucșoara, Argeș
Nucșoara je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 760 m.
La Ladera, Tototlán
La Ladera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tototlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 290 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1597 m.
Ciénega Plan de Camino, Xochistlahuaca
Ciénega Plan de Camino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Xochistlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 493 m.
Ramondino, Messina
Ramondino je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 588 m.
Rancho Alegre, Santa María Nduayaco
Rancho Alegre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Nduayaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2458 m.
Lucije Sej Strabon
Lucije Sej Strabon (Lucius Seius Strabo) ili Lucije Elije Strabon (Lucius Aelius Strabo, cca. 46. pne. - 16. n.e.) bio je rimski oficir, odnosno komandant Pretorijanske garde pod carevima Augustom i Tiberijem. Na toj je dužnosti bio sve do 15. godine, kada je imenovan guvernerom Egipta, gdje je umro godinu dana kasnije.
Na mjestu komandanta Garde ga je naslijedio sin Lucije Elije Sejan.
Breteil (Il i Vilen)
Bretej je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Il i Vilen koja pripada prefekturi Ren.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2974 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 202 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 55 metara (maksimalnoj 71 m, a minimalnoj 26 m).
Tabachín, Tzitzio
Tabachín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 889 m.
La Chaca, Tamasopo
La Chaca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
Zotzenheim
Cocenhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 66 opštinskih središta okruga Majnc-Bingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 640 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7339068.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majnc-Bingen Cocenhajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Majnc-Bingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 105 metara. Površina opštine iznosi 3,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 640 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 201 stanovnika/km².
Doseni, Albeni
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 306 m.
MTV Adria
MTV Adria je glazbeni tv-kanal, 101. po redu u franšizi MTV, a obuhvaća prostor Bosne i Hercegovine, Crne Gore, Hrvatske, Makedonije, Srbije i Slovenije.
Programska shema
MTV Adria s emitiranjem počinje 1. rujna 2005. s još nepoznatim detaljima programske sheme, ipak, zna se da će biti rađena po uzoru na tipičnu MTV-jevsku, s mnogo projekata zabavnog i zabavno-informativnog tipa ciljanih na na mladu publiku, a popunjena i glazbenim video spotovima domaće i strane produkcije.
Popis prezentera
Prezenteri MTV Adrie odabrani su sustavom polujavnih audicija pod sloganom "MTV - to si ti!" između brojnih kandidata iz Hrvatske i Slovenije, zasad su poznati:
Dan MTV Adria
Početak emitiranja obilježen je 10. rujna 2005. simultanim koncertima u Ljubljani i Zagrebu, sa švedskim sastavom The Hives i hrvatskim Let3 kao glavnim atrakcijama; ta dva sastava nastupila su iste večeri u oba grada, utrkujući se međusobno koji će brže stići od Ljubljane do Zagreba i obratno između nastupa. Popis izvođača:
Budućnost
Smjer u kojem će se razvijati program MTV Adrie vjerojatno će usko slijediti globalnu evoluciju MTV-ja iz glazbenog u lifestyle program, sa sve manje video spotova i sve više neglazbenih programa.
Sambuco, Genoa
Sambuco je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 400 m.
Opal, Virginia
Oupal je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 691.
Las Araucarias, Tamiahua
Las Araucarias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Lemmi, Alessandria
Lemmi je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 677 m.
El Amanecer, Soto la Marina
El Amanecer je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Domaji
Domaji je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Sokolovca. Nalazi se u Koprivničko-križevačkoj županiji.