cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uchū Senkan Yamato
U 2005., TV Asahi je objavio dvije liste 100 najboljih animiranih ostvarenja. Yamato se našao i na jednoj i na drugoj: na listi koja je sastavljena prema anketi provedenoj diljem nacije, našao se na 12. mjestu a na listi sastavljenoj po online anketi Japanaca, završio je na 88. mjestu. Prvo izdanje časopisa Animage objavljeno je tek 1979., četiri godine nakon završetka emitiranja serije, tako da nije mogao biti uključen u popis najboljih animea godine, no tri anime filma, Farewell Space Battleship Yamato, Space Battleship Yamato i Space Battleship Yamato 2 našli su se na 10., 18. i 14. mjestu na popisu najboljih animea godine sa 289, 107 i 151 glasom. Prva dva filma iduće godine ponovno su se našla na listi 20 najboljih animea u istom časopisu.
Radnja
Godina je 2199., a cijelo čovječanstvo se našlo na rubu istrebljenja nakon što su izvanzemaljci Gamilonci prodrli u sunčev sustav i napali Zemlju. Svemirska flota i dalje hrabro drži obranu na liniji Mars-Pluton. Međutim, ne može zaustaviti bombardiranje Zemlje asteroidima. Radioaktivni izotopi u njima su natjerali preživjele u bijeg u podzemne bunkere. Zalihe su oskudne a radijacija polagano prodire tako da se očekuje da te enklave neće moći izdržati duže od godinu dana.
Gamilonci potom počinju veliku ofenzivu na flotu. Zapovijed za povlačenje admirala Juzoa Okite stiže prekasno a mnogi zapovjednici svemirskih brodova ju čak i zanemare. Tako u toj bitci umre njegov sin i brat Susoma Kodaija. Mala flota se vrati živa na Zemlju, uz razočarenje preživjelih. Cilj Gamilonaca je očito depopulacija Zemlje kako bi se stvorila nova planeta za tu migracijsku rasu.
Odjednom međutim stiže neočekivana dobra vijest od Iskandarijanaca, neprijatelja Gamilonaca. Kraljica Starsha ponudi ljudima priliku za spas uz pomoć biokonvertora (Cosmo Cleaner D), koji mogu potpuno neutralizirati radijaciju te tako obnoviti floru i faunu i time spasiti Zemlju. Zapovjednik Okita mora u tu svrhu ugraditi poseban uređaj u svemirski brod kako bi stigao do Iskandarijanaca, koji su udaljeni 148.000 svjetlosnih godina. Vojska i znanstvenici su već prije naišli na pogodan brod u obliku svemirskog broda Yamato, koji je sastavljen od ostataka istoimenog japanskog ratnog broda iz Drugog svjetskog rata.
Admiral Jūzō Okita i Susumu Kodai preuzimaju zapovjedništvo nad brodom Yamato te kreću u proboj kroz neprijateljsku frontu do Isakndarijanaca. Među posadom je i Daisuke Shima, dr. Sado, mehaničar-robot Sandor i Yuki Mori, zadužena za navigaciju. Zahvaljujući njima, Gamilonci su poraženi a Zemlja se spašava te ljudi kreću opet u obnovu površine planete. Godinama kasnije, Yamato se treba povući iz opticaja, no nakon što još moćniji imperij Komet napadne Zemlju, novi se svemirski brodovi ispostave nesposobnima tako da Yamato opet mora spasiti situaciju.
Prijem i utjecaj
Serija je bila jedna od najomiljenijih u Japanu 1970-ih. Uspjeh je bio potpuno neočekivan jer se tada smatralo da ozbiljna znanstvena-fantastika neće privući širu publiku. Yamato je tako promijenio tu percepciju, te je bio prvi veliku uspjeh autora Matsumota.
Američka verzija, Star Blazer, je bio jedan od prvih pokušaja dovođenja animea na američko tržište. Ljubitelji su potom osnovali prvi anime fan klub, koji se proširio i na druga ostvarenja.
Marvin Gleicher je u Manga Entertainment napisao da je ova serija također po prvi puta dokazala da jedan anime može držati zanimljivu radnju kroz veliki raspon epizoda te biti uspješan i izvan Japana, na Zapadu. Patrick Drazen ju je prozvao "objavom" tadašnjeg vremena. Fred Patten je promatrao kako je Yamato zapravo ''„prepričavanje 2. svjetskog rata u obliku svemirskog rata u budućnosti sa svemirskim brodovima i napetim političkim intrigama“''.
Antonia Levi je primjetila da je radnja serija jednostavna, no da je razvoj likova dubok i kompliciran. Jedna od znamenitosti serije je to što se otvoreno bavila temom smrti: ne slijedi samo tuga nakon smrti protagonista, nego i pogrešne optužbe i osveta. Također, javljaju se i neočekivane i besmislene smrti, što je sušta suprotnost sa drugim serijama iz SAD-a iz tog razdoblja, koje su izbjegavale govoriti o smrti.
Helen McCarthy navodi kako je priča zamišljena kao spoj Gospodara muha i japanske verzije Zvjezdanih staza. Usprkos "zastarjeloj animaciji" i "pseudo-znanosti", ona hvali seriju zbog nekih trajnih tema koje ju čine klasikom.
Heraclea Lyncestis
Heraclea Lyncestis, (makedonski: Хераклеја Линкестис, grčki: Ἡράκλεια Λυγκηστίς) je antički grad, osnovan za Filipa II. Makedonskog, polovicom 4. vijek pne. na sjevero-zapadu tadašnjeg Makedonskog kraljevstva (pored današnje Bitole u Makedoniji).
Grad je dobio ime po grčkom mitološkom junaku Heraklu. Pridjev Lyncestis koji je dodan imenu grada, u grčkom jeziku znači zemlja risova, dakle to bi bilo Heraklov grad iz zemlje risova.
Od nekadašnje Herakleje ostale su ruševine, pored makedonskog grada Bitole.
Arheološko nalazište Heraclea ima više slojeva, koji su građeni jedan nad drugim. Iskopavanja je vršio Muzej kneza Pavla, 1936. , 1937. itd.
Najstarije naselje je iz kasnog brončanog odnosno starijeg željeznog doba, nad njim se nalazi sloj iz helenističnog razdoblja, nad njim je rimski sloj te potom sloj najmlađeg bizantskog naselja Herakleja.
Rimska Herakleja
240px|thumb|left|Mozaik iz Herakleje
U vrijeme helenizma Herakleja je bila na izuzetno važnom strateškom položaju, na granici Makedonije i Epira, dakle na granici grčkog i barbarskog (negrčkog) svijeta. Tako je bilo sve do 2. vijek pne., tada su Rimljani osvojili Makedoniju i uništili njenu moć.
Pored Herakleje izgrađena je glavna rimska cesta Via Egnatia, pa se grad razvio u središte pokrajine.
Laotoja
Laotoja (Λαοθόη) je žensko ime koje se u grčkoj mitologiji odnosi na više ličnosti.
Heraclea Lyncestis
Rimska Herakleja
Objekti izgrađeni za Rima bili su: vjerski hramovi, portik, terme (kupke), amfiteatar i gradski zidovi.
Amfiteatar
300px|thumb|right|Amfiteatar iz Herakleje Amfiteatar u Herakleji izgrađen je za Rimskog cara Hadrijana, u centru mjesta u podnožju brda.
Postojanje amfiteatra je dokazano 1968 godine, kada je u cjelosti iskopan.
Imao je tri kaveza za zvijeri i tunel u zapadnom dijelu, kojim su životinje dovođene do borilišta.
Amfiteatar je djelovao od 1.do sredine 4. vijeka kada su gladijatorske borbe zabranjene.
Herakleja iz kasne antike i Bizanta
300px|thumb|right|Arheološko nalazište Herakleja 240px|thumb|left|Mozaik iz Herakleje Gotovo od samog priznanja kršćanstva, dakle od ranog bizanta (4. - 6. vijek) Herakleja je važno episkopsko sjedište. Episkopi iz Herakleje sudjeluju na crkvenim koncilima, tako iz koncilskih dokumenata znamo da je episkop Evagrius iz Herakleje sudjelovao u radu Sardikanskog sabora u Sofiji 343 godine.
Grad je obnovljen pred kraj 5. - početkom 6. vijeka
Mozaici iz Herakleje
240px|thumb|left|Mozaik iz Herakleje Mala bazilika je pronađena za arheoloških iskopanja pred drugi svjetski rat 1936-1938.
Isprva se predpostavljalo da je otkrivena antikna palača, međutim je kasnijim iskapanjima 1960-1964 postalo jasno, da se radi o rano-kršćanskoj bazilici.
U njoj je iskopan podni mozaik, izrađen u tehnici opus sectile, a otkriveno je i više prostorija. Prva prostorija upotrebljavana je kao krstionica, a u drugoj je podni mozaik rađen u tehnici opus tessellatum. Nakon izgradnje Velike bazilike, prostorije u Maloj bazilici promjenile su namjenu. 300px|thumb|right|Mozaik iz bazilike Velika bazilika je monumentalna građevina s velikim otvorenim trijemom s kolonadama, egzo-narteksom, narteksom, dvije sjeverne prostorije, i tri prostorije dograđene na jugu. Podovi ovih prostorija imaju mozaike s geometrijskim i biljnim motivima. Podni mozaik u narteksu je iz rano bizantske umjetnosti, velikih dimenzija - 100 m. Na njemu su prikazani; ptice, drveće, grmlje, crveni pas, simbolički prikaz zemaljskog raja.
Mozaik je datiran na kraj 6. stoljeća. Velika bazilika izgrađena je nad starijim objektom izgrađenim između 4. - 6. vijeka pne..
Episkopska palača iskopana je između 1970-1975 godine.
Zapadni dio palače iskopan je prvi, južna strana palače ležala je uz gradski zid. Reprezentativne prostorije nalazile su se u istočnom dijelu palače, 2, 3 i 4 soba imaju podne mozaike. Između 3 i 4 prostorije nalazio se prolaz koji je vodio do istočnog ulaza u palaču.
Ulaz u palaču podignut je između 4. i 6. vijeka.
Herakleja po dolasku Slavena
Od kasnog 4. vijeka Herakleja je stala trpjeti stalne napade slavenskih plemena na grad.
Na mjestu napuštenog amfiteatra izgrađeno je nekoliko kuća između 6. - 7. vijeka u vrijeme doseljavanja Slavena u grad.
Cafanta, Frosinone
Cafanta je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Emulgator
Emulgatori su supstance koje smanjuju površinski napon omogućavajući stvaranje stabilnih emulzija. Emulzije dobijene bez upotrebe emulgatora se nazivaju pseudoemulzije.
Emulgatori mogu biti prirodni (lecitin, holesterol), ili vještački.
Sacco i Vanzetti (razvrstavanje)
Ferdinando Nicola Sacco i Bartolomeo Vanzetti su bili dva italijanska anarhista pogubljena zbog ubistva u SAD 1927.
Sacco i Vanzetti se također mogu odnositi na:
Kobalt(II) selenid
Kobalt(II) selenid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 137,893 Da.
Zaporoški kozaci
Zaporoški kozaci ili jednostavnije Zaporošci bilo je ime za pripadnike raznoraznih vojničkih skupina Ukrajinske narodnosti, koje su se počele osnivati krajem 15. vijeka duž stepskih granica prema Osmanlijama oko Dnjepra i Dona.
Historija
Zaporoški kozaci su bili samoorganizirani graničari koji su živjeli relativno autonomnim zajednicama na prostorima današnjeg Zaporožja u Ukrajini. Oni su bili prva snaga koja se uspjela oduprjeti tatarskim provalama u te krajeve, ali i borci koji su se poput njih jednako tako drsko zaljetali i pljačkali sve do Istanbula.
Njihove vojničke sposobnosti i junaštvo prepoznali su vladari Poljsko-Litavske Unije Sigismund II i Stefan Batory, koji su jedan manji broj njihovih boraca registrirali kao svoje regularne vojnike, i dali im izvjesne privilegije. Ipak je najveći dio tih novih stanovnika ukrajinske stepe, ostao bez ikakvih privilegija i prava, kao meta brojnih mešetara i poduzetnika kojima su vlastodršci Poljsko-Litavske Unije davali zemlju u zakup, nastojeći od nje izvući što više koristi. Zbog tog su ih ti novi zakupci i feudalci nastojali pretvoriti u svoje kmetove i vezati uz svoje posjede. Kako su za svoje upravitelje i nadglednike imanja često uzimali Židove, to se čitava ta atmosfera, pretvorila u jedan vrlo komplicirani socioekonomski konglomerat mržnji i religijske napetosti.
Zaporoški kozaci masovno su sudjelovali u Poljsko-turskom ratu 1620. - 1621., pretpostavlja se da je 40.000 njih pod vodsvom Petra Konaševiča sudjelovalo u bitci kod Hotina i doprinjelo poljskoj pobjedi. Ali kad su Kozaci, nekih 12 godina kasnije zatražili sličan polažaj koji je uživalo niže poljsko plemstvo - šljahta, članovi tadašnjeg poljskog sejma su to sa podsmjehom odbili.
Kralj i velikaši trebali su Kozake u ratu, ali su ih se s druge strane i bojali, kao previše nediscipliniranih i buntovnih snaga, koje bi mogle ugroziti i njihovu Uniju nekotroliranim ispadima protiv Osmanskog Carstva i Tatara. Stalna natezanja i pritužbe oko registracije legalnih boraca, kao i nastojanja i maltretiranje poljskih feudalaca da ih podjarme i pretvore u svoje kmetove dovelo je do nekoliko kozačkih ustanaka. Nakon što je poljska vojska ugušila njihov ustanak 1638. radikalno je smanjen stupanj njihove autonomije i privilegija.
U to vrijeme govorilo se o poduzimanju križarskog rata protiv Osmanlija u kojem su Kozaci trebali dobiti zapaženu ulogu, pa se govorilo da će se čak njih 20.000 registrirati, i na taj način ispraviti sve dotadašnje društvene nepravde koje su im dotada nanjete. Isto tako govorilo se da će Zaparoški kraj biti bez poljskih vojnika, prepušten isključivo Kozacima. Ipak na sve te prijedloge kralja Vladislava IV i sejma, - šljahta je odgovorila negativno iz straha da se kralj koristi Kozacima zbog svojih interesa.
Nakon iznenadne smrti Vladislava IV - Poljsko-Litavska Unija ostala je bez jasnog lidera, jer se nakon tog vodstvo nad zemljom razvodnilo između kancelara Jerzy Ossolińskog i kijevskog vojvode Adama Kiselog s jedne strane, i njihovog protivnika princa Jeremije Wiśniowieckog. Istovremeno su poljsko - kozački odnosi varirali ovisno o privremenim sporazumima koji su bili u to vrijeme na snazi. Nakon pobjede u Berestečkoj bitci u junu 1651., Poljaci su pritisnuli Kozake da prihvate novi, manje povoljan ugovor o autonomiji. Zbog tog je Hmeljnicki zatražio pomoć od ruskog cara Alekseja I. i sklopio sa njim početkom 1654. Perejaslavski sporazum o zajedničkoj borbi protiv poljske dominacije nad Ukrajinom.
Za ruske historičare taj sporazum je bio odraz želje za ujedinjenjem sa Rusijom, a za ukrajinske samo trenutačni pragmatični savez. U svakom slučaju, nakon njega je počeo rat između Ruskog Carstva i Poljsko-Litavske Unije, pa je već 1655. ruska vojska zauzela je Vilnius.
Zaleđe (razvrstavanje)
Zaleđe je izraz koji u geografiji označava unutrašnjost kopnene mase koja je ekonomski povezana sa obalom. Također može označavati:
Anjou otoci
thumb|200px|right|Lokacija Anjou otoka thumb|200px|right|Mapa Novosibirskih otoka
Anjou otoci (ruski: острова Анжу, jakutski: Анжу арыылара) jesu podgrupa većeg arhipelaga koji se naziva Novosibirskim otocima. Anjou otoci nalaze se između Laptevskog mora i Istočnosibirskog mora u ruskom dijelu Arktiku. Ukupna površina otoka je oko 29.000 km².
Idući od zapada prema istoku, glavni otoci u podskupini Anjou jesu ovi:
Anjou otoci dobili su to ime po ruskom istraživaču Pjotru Anžuu, potomku protestantskih izbjeglica iz francuske pokrajine Anjou.
Ova otočna skupina je praktički nenaseljen prostor. Upravno pripada Jakutskoj Republici unutar Ruske Federacije.
1329
Godina 1329 (MCCCXXIX) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju (1. januar/siječnja po julijanskom kalendaru).
Bagneux (Marna)
Banjo je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Eperne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 458 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,8 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 79 metara.
HNK Hajduk Split - sezona 1974./75.
U sezoni 1974./75. Hajduk je drugi put zaredom osvojio dvostruku krunu - Jugoslavensko prvenstvo te Kup maršala Tita, igranog u jesen 1974. Trener momčadi je bio Tomislav Ivić.
Brovello-Carpugnino, Verbano-Cusio-Ossola
Brovello-Carpugnino je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 546 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 450 m.
Hipici
Hipici, omladinski pokret nastao u SAD 1960-ih godina, koji se bunio protiv američkog potrošačkog društva u cilju stvaranja novog društva zasnovanog na miru i ljubavi. Hipici propovedaju ne samo političku revoluciju već i unutrašnju revoluciju svakog pojedinca.
Hipi pokret je nastao u zalivskoj oblasti San Franciska (Kalifornija), odakle se proširio ostatkom sveta. Hipi pokret je našao svoj muzički izraz u psihodeličnom roku, čiji su najzačajniji predstavnici Jefferson Airplane, Grateful Dead, Janis Joplin, The Doors, Pink Floyd, Džimi Hendriks i mnogi drugi.
Poreklo: bitnici i frikovi
Početkom 1960-ih u Hejt Ešburiju, delu San Franciska, grada koji će postati kolevka novog pokreta, okupljaju se bitnici. Oko njihovih književničko - pesničkih družina okupljaju se studenti, a zatim i drugi znatiželjnici i istomišljenici, protivnici nametnutih društvenih normi.
Bili su pobornici hedonističkog načina života i drugačijih stanja svesti. Nazivani su frikovima (eng. freak – čudak). Obični ljudi ih smatraju nemoralnim, lenjim i prljavim, no ima i onih koji u svemu tome vide romantični povratak u detinjstvo i beg od civilizacije. Tu su se sretali stari boemi i bitnici koji su obožavali alkohol i tinejdžeri koji su uživali nove opijate. Američki pisac Ken Kizi (Ken Kesey), kontrakulturna ikona, je predstavljao vezu između beat generacije 1950-ih i hipija 1960-ih.
Ken Kizi se početkom 1960-ih preselio se u La Hondu, južno od San Franciska, gdje je razvio pravu psihodeličnu komunu pod nazivom Vesele šaljivdžije (en. Merry Pranksters). La Honda je postala okupljalište umjetnika, pjesnika i muzičara. Tu je Kizi počeo s praksom tzv. "acid testova", tj. okupljanja istomišljenika radi zajedničke konzumacije halucinogenih sredstava. Oni koji su htjeli da učestvuju u njegovim acid testovima bili su obavezni da se obuku što luđe i da plate simboličan doprinos u iznosu od jednog dolara, pri čemu je svako mogao da konzumira količinu halucinogenih sredstava koliko je mogao da podnese. Oni kojima je LSD podsticao kreativnost imali su na raspolaganju muzičke instrumente. Svako je sa tim instrumentima mogao raditi šta je htio, a najčešce ih je upotrebljavala grupa The Warlocks, koja je kasnije postala slavna pod imenom Grateful Dead.
Merry Prankstersi su 1964. godine putovali su Amerikom u starom, veselo obojenom autobusu, zagovarajući upotrebu LSD-a, koji je tada bio legalan. Svi su nosili šarenu odjeću i bili stalno drogirani. U svojem misionarskom krstarenju Amerikom Prankstersi su se uputili i na Istočnu obalu u želji da se susretnu s Timoti Lirijem i bitnicima. Ali susret je pokazao da je i među njima generacijski jaz nepremostiv. Beatnici su u LSD-u gledali sredstvo koje omogućuje uranjanje u Apsolut, a Prankstersi su više težili zabavi. Izgled i način života Merry Prankstersa poslužili kao uzor kasnijem hipi pokretu.
Na globalnoj političkoj sceni aktuelno je bilo zaoštravanje blokovske podele sveta, hladni rat, trka u naoružanju, Kubanska kriza, Berlinski zid i rasplamsavanje rata u Vijetnamu. Vojna intervencija u Vijetnamu ubrzala je definitivni razlaz između mlade generacije i etablirane Amerike. Što je više jačao američki vojni angažman, to se među mladima radikalizovao antiratni stav koji se postupno prerastao u sve izraženiju odbojnost prema svemu što su smatrali idejnim izvorištem nasilja i militantnih ideologija. Niko se više nije nadao rešenjima unutar institucionalnih okvira pa se, među mladima, povećavao broj onih koji su bili spremni posve raskinuti sa svijetom konvencija i izgraditi vlastiti svet u kojem bi uistinu zaživjele vrednosti koje su dotad bile samo prazne reči.
Razvoj hipi pokreta
Sredinom šezdesetih godina, pod uticajem pesnika bit generacije, u Kaliforniji se javlja nova Hipi kultura. Hipici su osporavali instituciju braka i ulogu porodice, i pokušali oživotvoriti svoju alternativnu životnu. Nastojeći da organiziraju život po svojim pravilima kao uzor su im poslužile komune u kojima su živele zajednice sličnomišljenika, poput Veselih šaljivdžija, poznatih negatora društvenih normi iz La Honde. Takav model življenja uskoro su prihvatili deseci hiljada mladih ljudi, najpre na području San Franciska, potom i u ostalim gradovima Amerike, pa i Evrope. Komune su, po vjerovanju mladih, trebale biti primjer idealnoga društva, svojevrsna korekcija svega onoga što su zamjerali svijetu kojem su upravo okretali leđa.
Prvo veliko hipi okupljanje (Human Be-In) održano je u januaru 1967. u Golden gejt parku u San Francisku. Na letku koji je najavljivao skup pisalo je da će se: “sjedinjenje ljubavi i aktivizma... konačno dogoditi kad se politički aktivisti s Berklija i hipi zajednica ...sastanu na ovom plemenskom skupu”. Došlo je oko 30.000 ljudi, što je predstavljalo prvu potvrdu da postoji održiva hipi scena. Među njima su bili i Grateful Dead, Jefferson Airplane, Big brothers i Quicksilvers. Sve veći broj mladih hodočasnika u Hejt-Ešburi uzbunio je vlasti San Franciska, čiji je stav bio da će držati hipike podalje. Vlada San Franciska, rešena da zaustavi priliv mladih ljudi po početku ljetnjeg raspusta, nenameravano je donela dodatnu pažnju sceni, nizom članaka u lokalnim novinama kojim su nacionalni mediji upozoravani o sve većem broju hipika. Dnevne novine toga vremena za pripadnike hipi pokreta koriste uglavnom pogrdne izraze: lenji, prljavi, drogirani, dugokosi, promiskuitetni... Izveštavanje mejnstrim medija o hipi života u Hejt-Ešburiju privuklo je pažnju mladih iz svih krajeva Amerike.
thumb|Ukrašeni hipi kombi
Leto ljubavi predstavlja društveni fenomen koji se zbio tokom leta 1967. godine kada se oko 100.000 mladih okupilo u Hejt-Ešburiju, gradskoj četvrti San Franciska, stvarajući atmosferu kulturne i političke pobune. Iako su se hipici istovremeno okupili i u Njujorku, Los Anđelesu, Filadelfiji, Sijetlu, Portlandu, Vašingtonu, Čikagu, Montrealu, Torontu, Vankuveru i širom Evrope, San Francisko je bio epicentar hipi revolucije u vidu mješavine muzike, psihoaktivnih droga, seksualnih sloboda, kreativnog izražavanja i politike. Leto ljubavi je postalo ključni momenat 1960-ih, kada je hipi kontrakultura izašla u javnost. Besplatna hrana i besplatni lekovi su bili dostupni u Golden Gejt parku, Besplatna klinika (koja postoji do danas) je osnovana za lečenje, a Besplatna radnja je poklanjala osnovne potrepštine svakome kome je potrebno. Ovo nezapamćeno okupljanje mladih je postalo svojevrsni društveni eksperiment, kada je alternativni način života postao zajednički mnogima, tokom te i naredne godine. Njihov način života je podrazumevao zajedničko stanovanje, besplatno i zajedničko deljenje resursa i slobodnu ljubav.
Hipici su za veoma kratko vreme prešli put od potkulturne grupacije do kontrakulture koja je ozbiljno poljuljala dominantne društvene vrednosti. Mahom su bili omladina srednje klase koja se odriče svojih građanskih privilegija i udobnosti i odlazi živeti na ulici, u komuni na granici zakona. Najpoznatiji boemski kvart u Los Anđelesu je bio Venice, dok se u San Francisku nalazio “kvart snova” Hejt Ešburi, epicentar Hipi pokreta. Hipici su se u tom kvartu masovno naseljavali tako da je 1969. bilo preko 100.000 hipika koji su tu živeli (mahom begunci od kuće). U San Francisku se nalazio i Golden Gejt park, mesto okupljanja i svakodnevnog boravljenja hipika iz tog grada i okoline. U Njujorku su hipici obožavali Ist Vilidž, artističko središte grada. Hipi pokret se veoma brzo proširio Amerikom, Evropom i drugim delovima sveta.
Postojale su glavne struje u Hipi pokretu: prva čije je glavno obeležje politički aktivizam i politička revolucija i druga koja se više okreće drogama, duhovnosti, misticizmu i unutrašnjoj revoluciji.
Vrhunac i propast pokreta
thumb|left|Hipici na Vudstoku 1969.
Posle Vudstok festivala 1969. na kome je bilo oko pola miliona ljudi i koji je predstavljao vrhunac, dolazi do zamora i do gašenja hipi pokreta. Mnogi ljudi su umorni od takvog načina života, neki se vraćaju porodicama, neki postaju uspešni politički aktivisti i prelaze u mejnstrim, dok drugi postaju teroristi i odlaze u andergraund (vidi Frakcija crvene armije). Mnogi se priključuju verskim sektama a ima i onih koji postaju ogrezli u drogu i kriminal.
Mnogi teoretičari se slažu da je bitan uzrok brze propast hipi pokreta odsustvo alternativnih ekonomskih modela koji bi pokretu obezbedili samoodrživost i nezavisnost.
Neo-hipi pokret
thumb|Međunarodno okupljanje [[Dugina porodica|Dugine porodice u Bosni 2007. godine.]]
Krajem 20. veka pojavio se trend "sajber hipika" koji su prigrlili neke aspekte psihodelične kontrakulture 1960-ih. U elektronskoj muzici su se pojavili novi pravci, goa trens i psihodelični trens, koji su postali sastavni deo neo-hipi pokreta.
Jedno od plemenskih hipi okupljanja, pod nazivom "Dugina porodica" (en. The Rainbow Family), traje u kontinuitetu od 1972. godine. Oni se svake godine okupljaju u drugoj zemlji da bi se molili za mir u svetu i živeli u harmoniji sa prirodom. Na Duginim okupljanjima se ništa ne prodaje niti kupuje, već se sve deli. Pre ručka se, po pravilu, formira krug, prilikom čega se svi drže za ruke i izgovaraju om. Pokret duge je uglavnom inspirisan filozofijom novog doba.
Hipi kontra-kultura
Hipi Kontrakultura je bila radikalno suprotstavljena vladajućim društvenim vrednostima. Ona se zalaže za drugačije načine života, drugačije oblike porodice, drugačije forme rada i „ne-karijerizam” kao način odnosa prema radu i životu. Hipici odbacuju osnovne poluge na kojima počiva savremeno industrijsko društvo, a posebno “američki način života”. Materijalnim vrednostima potrošačkog društva suprotstavljaju “vrednosti bića”. Zbog nenaklonog stava prema industriji, kao i zbog naklonosti koju su gajili prema prirodi, hipici su prozvani decom cveća.
Meditativni duh istoka je suprotstavljen racionalističkoj filozofiji zapada. Putovanja u Indiju, Nepal i Tibet su postala nezaobilazan put duhovnog prosvetljenja. Duhovna interesovanja hipika često su uključivala zen budizam, šamanizam i hrišćanski misticizam. Hipici su, poput Indijanaca, pored imena pod kojima su rođeni, imali običaj davanja novog imena koje je imenovalo ono što oni stvarno jesu ili žele da postanu. Građansku porodicu zamenjuju plemenom.
Hipi pokret je svoju kontrakulturu suprotstavljao vladajućoj kulturi i politici na razne načine: protestima, marševima, koncertima, proglasima, grafitima, načinom života. Kontrakultura razvija svoje alternativne „institucije“: andergraund štampu (samizdat, fanzini), komune, skvotove, alternativne kulturne i socijalne centre, zadruge i slično.
Mir i Ljubav
thumb|Hipi devojka nudi cvet vojnom policajcu na protestima protiv rata u Vijetnamu [[1967.]]
Da bi naglasili svoje distanciranje od sveta nasilja i rata te proklamovali pacifističku orijentaciju, sebe su nazivali generacijom ljubavi. Pitanje ljubavi u hipi ideologiji nije samo pitanje seksualnih sloboda i ljudskih prava nego i slavlje života, ljudske topline, oslobađanje od tabua, poštovanje drugih i njihove volje, preispitivanje patrijarhata, itd.
Kao upečatljiv simbol odabrali su cveće uz obrazloženje da ono nije neprijatelj nikome, pa se govorilo i o pokretu dece cveća. Često se dešavalo da na policijsku brutalnost oni uzvraćaju cvećem. Moć cveća (en. Flower Power) je bio slogan koji je izražavao pasivni otpor i ideologiju nenasilja. Postao je ukorijenjen u pokretu protiv ratu u Vijetnamu. Hipici veruju da će Ljubav promeniti svet i dovesti do Mira. Jedan od najpoznatijih hipi slogana je bio "vodite ljubav, ne rat!"
Muzika
Hipi pokret je nerazdvojno povezan sa rok muzikom koja predstavlja izraz nezadovoljstva i nade za novu generaciju koja hoće “da živi umesto da preživljava”, “da voli umesto da toleriše”, “da hoda umesto da trči”, “da otkriva umesto da uči” (J. P. Cartier).
Ubrzo se psihodelija proširila iz zalivske oblasti San Franciska na ostatak zemlje a zatim i na Evropu, da bi postala najveći rok fenomem kasnih 1960-ih. Najistaknutiji predstavnici britanske psihodelične scene su bili Pink Floyd. Ostali bendovi koji su obeležili hipi pokret su Bitlsi, Creedence Clearwater Revival, Country Joe & The Fish, Bob Dilan, Iron Butterfly, The Rolling Stones, Frenk Zapa i Džimi Hendriks.
Droga
thumb|upright|Deljenje džointa, Palm Springs, California, [[1969.]]
Druga stvar takođe povezana sa Hipi pokretom je upotreba psihodeličnih i opojnih droga, prvenstveno LSD-a i marihuane. Razlika u odnosu na pedesete je drastična. 1950-ih su droge konzumirali pretežno glazbenici, a u 1960-ih je LSD-euforija zahvatila podjcdnako i glazbenike i publiku. Pod uticajem LSD-a nastaje psihodelični rok, “muzika unutrašnjeg putovanja”.
Masovno uzimanje droge kod hipika ima svoju filozofsku dimenziju, jer se u hipi kulturi drogama pridavalo “sveto mesto”. Oko uzimanja droga su se razvili čitavi rituali, poput ritualnog pušenja, esid partija, zajedničkog psihodeličnog putovanja uz muziku i mističnih putovanja (eng. trip) pod dejstvom LSD-a.
Neka svoja psihodelična iskustava je Oldoz Haksli upečatljivo preneo u svojim knjigama. U knjizi "Vrata percepcije" isticao je da ljudski um u svakodnevnom opažanju deluje kao filter koji selektivno propušta samo nužne informacije, dok neke supstanca, poput meskalina ili LSD-a, uklanjaju ovaj filter i tako čine ključ za vrata spoznaje. Kad se ta vrata jednom otvore onda navali bujica utisaka, boja, zvukova i slika, svakodnevne stvari vide se drukčijima, javljaju se čudne vizije, a misli koje se obično smatraju banalnim sada se pokazuju kao stvari od velikoga značenja. To, po Huxleyju, nije ništa drugo do mistična ekstaza, direktan ulaz u transcendentno.
Moda
thumb|upright|Ručno izrađena psihodelična hipi majica. Centralni izraz hipi identiteta je bio duga kosa (divlja, razbarušena i lepršava), koja je predstavljala njihovu pobunu, slobodu i povratak prirodi (kratka kosa je, po njima, bila oznaka građanskog mentaliteta, dokaz rada za vojsku ili FBI). Odeća se sastojala od teksas farmerki, cvetnih košulja, kožnih sandala, delova vojnih uniformi, mnoštva šarenih detalja, bedževa, perli i razni ličnih ukrasa. Nakit je pravljen od prirodnih materijala, drveta, gline, vune, šarenih kamenčića i služio je kao estetski a ne statusni simbol.
Odeća je služila ukidanju rodne razlike, jer su i momci i devojke nosili farmerke i dugu kosu. Hipici su izgledom govorili da su deca a ne muškarci ili žene. Odjeća i boravišni prostori bili su im ukrašeni upadljivo žarkim bojama, što je trebalo biti odraz njihove životne radosti, ali je takođe bilo i rezultat konzumacije halucinogenih sredstava.
Svetkovine
Pored svakodnevnih svetkovina, najpoznatije masovne hipi manifestacije su Vudstok i Ostrvo Vajt. Woodstock festival, održan u Vajt Lejku kod Betela u državi Njujork od 15 do 18. avgusta 1969, je verovatno najpoznatiji rok festival ikada održan. Tokom tog kišnog vikenda su nastupili mnogi od najpoznatijih muzičara tog vremena, među kojima su The Who, Jefferson Airplane, Grateful Dead, Canned Heat, Joan Baez, Janis Joplin, Joe Cocker, Jimi Hendrix i drugi. Posetilo ga je blizu pola miliona ljudi. Za mnoge je on najbolji primer kontrakulture 1960-ih i hipi-ere.
Seksualna revolucija
Seksualna revolucija (također poznata i kao seksualno oslobođenje) je izraz kojim se opisuju promjene društvenih pogleda i morala u odnosu na seksualnost karakteristične za zapadni svijet 1960-ih i 1970-ih. U to su doba mnoge dotada ignorirani, prešućivani ili odbacivani oblici seksualnosti postali prihvaćeni u društvu kao "normalni". To se prvenstveno odnosi na alternative dotadašnjem heteroseksualnom monogamnom braku, odnosno legalizaciju abortusa, kontracepcije, homoseksualnosti, javne golotinje i pornografije.
Ni jedna dotadašnja generacija nije tako naglo i superiorno otkrila i oslobodila svoju seksualnost. Ljudsko telo više nije bilo tabu, na sve strane su se mogli videti goli ljudi koji se bezbrižno valjaju u blatu. Čak je i seks na otvorenom bio uobičajena pojava.
Kao izraz duha šezdesetih nastala je sintagma "seks, droga i rokenrol".
Novosibirski otoci
thumb|300px|Položaj otočja na karti Rusije
Novosibirska otoci (ruski: Новосиби́рские острова́, jakutski:Саҥа Сибиир арыылара) jesu otočna skupina u Arktičkom oceanu sjeverno od obale istočnog Sibira, između Istočnosibirskog mora na istoku i Laptevskog mora na zapadu. Od Sibira ih odvaja Laptevski prolaz.
Otoci imaju površinu od oko 38.400 km2.
Arhipelag se sastoji od tri skupine otoka: Anžuovih otoka (Novosibirski otoci u užem smislu površine od 29.000 km2), Ljahovskih otoka (6.095 km2) i De Longovih otoka (228 km2). Veći otoci su Koteljni, Novi Sibir i Veliki Ljahovski. Čitava otočna skupina pripada ruskoj republici Jakutskoj.
Otočje je nisko, s najvišom kotom od 374 m (otok Koteljni). To je tundra koja je većim dijelom godine (preko devet mjeseci) prekrivana snijegom i ledom. Otoke naseljavaju sjeverni jeleni, polarne lisice i mnogo raznovrsnih ptica.
South Hill, Virginia
Saut Hil je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.650 stanovnika.
Novosibirski otoci
Na otocima se nalaze manja naselja i polarne stanice. minijatura|Karta otočja
Tornareccio, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1317 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 643 m.
295. pne.
Godina '''295. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Rulijana i Musa (ili, rjeđe, godina 459. Ab urbe condita). Oznaka 295. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Kobalt(II) sulfat
Kobalt(II) sulfat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 154,996 Da.
Sport
mini|200px|Kip [[nogometaša, igrača ragbija i igrača kriketa.]] mini|Sport Sport (njem. Sport < engl. sport < starofranc. desport, prema de/s/porter: provoditi vrijeme, razonoditi se; rjeđe šport prema njem. izgovoru ) uključuje sve fizičke aktivnosti koje čovjek izvodi iz natjecateljskih razloga.
Riječ sport nekad je označavala svaku igru i zabavu. Danas se pod pojmom sport podrazumijevaju različite motoričke aktivnosti varijabilnog i dinamičkog karaktera u kojima na specifičan način dolazi do punog izražaja sportaševe sposobnosti, osobine i znanja u treningu i natjecanju.
Prema definiciji i razini sport može biti vrhunski odnosno selektivni i masovni tj. neselektivni. U području sporta egzistira nekoliko sustava a to su: profesionalni sport, amaterski sport, rekreacijski sport, školski sport i sport osoba sa invaliditetom. Neki od razloga mogu biti razonoda, razvijanje tijela, poboljšanje sposobnosti, natjecateljski duh i tako dalje.
Popis sportova
Postoje brojne podjele sportova, i teško je napraviti potpuno točno razgraničenje. Često se govori o olimpijskim sportovima, tj. onima koji su u programu zimskih ili ljetnih Olimpijskih igara te o ostalim, neolimpijskim sportovima. Postoje i sportovi kao što su moderni petoboj ili triatlon koju su u stvari spoj nekoliko različitih sportova, te dakle spadaju u zasebnu kategoriju. Ipak, evo popisa sportova po grupama (neki sportovi očito spadaju u više kategorija, ali su navedeni samo u jednoj!):
Ekipni sportovi s loptom
-razvili se iz srednjoameričke igre loptom
Ablancourt
Ablankur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Vitri le Fransoa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 172 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,07 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 92 metara.
Feasterville, Pennsylvania
Fistervil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.074.
Ofsajd
Ofsajd (offside) ili zaleđe je izraz koji u nekoliko ekipnih sportova označava pravilo ili pravila temeljem koga se timu ograničava postavljanje, odnosno pozicioniranje igrača na određenim dijelovima terena. Svrha pravila je poticati timski karakter aktivnosti na terenu, odnosno spriječiti da neki od timova postigne "jeftini" gol. Pravila o ofsajdu su, međutim, obično komplicirana i često znaju izazivati pogreške kod igrača kao i nezadovoljstvo publike.
Najpoznatiji sportovi kod kojih postoje pravila o ofsajdu su fudbal, ragbi, hokej na ledu i američki fudbal.
Od timskih sportova koji nemaju ofsajd su najpoznatiji košarka, odbojka, australski i gelski fudbal. Godine 1998. je ofsajd službeno ukinut u hokeju na travi.
Bazus-Aure
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 118 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 60 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 777 metara (maksimalnoj 1.504 m, a minimalnoj 755 m).
Henri Parot
Henri Unai Parot Navarro (rođen 6. svibnja 1958.) je član baskijske separatističke skupine ETA.
Mladost
Rođen je u Alžiru 1958, sin baskijsko-francuskih roditelja koji su emigrirali u Alžir. Kad je završio alžirski rat za nezavisnost i Henri imao tri godine, vratili su se u Francusku, a kad je imao šesnaest godina doselili su se u baskijski grad Bajonu gdje je naučio baskijski jezik.
Oružane akcije
Godine 1978. Parot je stupio u kontakt s ETA-om preko Dominga Iturbea Abasola, zvanog "Txomin", koji će postati jedan od vođa organizacije, koji je navodno predložio unošenje nove "putujuće" komande u organizaciji zvane "Argala" Ova komanda je bila sastavljena isključivo od francuskih državljana, dopuštajući im kretanje s određenom slobodom, bez privlačenja sumnje, po cijeloj Španjolskoj.
Parot je počinio svoje prvo ubojstvo 2. studenog iste godine u Irunu, kada su on i Jean Pierre Erremundeguy iupucali iz blizine industrijalca Joséa Legasu koji je odbijao platiti revolucionarni porez.
1332
Godina 1332 (MCCCXXXII) bila je prijestupna godina koja počinje u srijedu (1. januar/siječnja po julijanskom kalendaru).
Henri Parot
Uhićenje i optužbe
Dana 2. travnja 1990.g. bio je uhićen u Sevilli, u eksploziva natovaren auto to je značilo napuštanje policijske postaje nakon što je pokušao zaobići rutinsku provjeru građanskog garde čiji agenti održana pucnjavu ranio dvojicu od njih.
Henri Parot su pripisao 82 ubojstava, što je iznosilo 26 osuda s ukupno 4797 godina zatvora. Također je osuđen za sudjelovanje u napadu na vojarnu u Zaragozi godine 1987. u kojem je poginulo 11 ljudi (uključujući 5 djece i 2 žene).
1332
April/Travanj – Jun/Lipanj
mini|Jelena i Dušan, freska iz Lesnova
Zaleđe
Zaleđe je izraz koji u geografiji označava područje koje se na nalazi na obali mora (primorje), odnosno pripada unutrašnjosti nekog većeg otoka, poluotoka ili kontinenta, ali zbog geografskih i ekonomskih okolnosti gravitira primorskom području. Primjer zaleđa je tzv. Outback u Australiji.
Garna-Villa, Belluno
Garna-Villa je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 428 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 592 m.
Kotajk
Kotajk je jedna od 11 administrativnih jedinica u Armeniji. Uz Kotajk u Aremiji postoji još 9 merzeva i područje glavnog grada Jerevana kao posebna jedinica.
Odnos religije i nauke
Odnos između religije i nauke je bio u fokusu problema demarkacije. Izjave o svijetu koje čine religija i nauka se temelje na različitim metodologijama. Reliogije se oslanjaju na objavu dok se nauka temelji na zapažanju odnosno ponavljajućim iskustvima. Neki učenjaci tvrde da su nauka i religije odvojene - primjer za to su konfliktna teza Johna Williama Drapera i nepraklapajući magisteriji Stephena Jaya Goulda, dok ostali (Thomas Berry, Brian Swimme, Ken Wilber, i dr.) predlažu spajanje. Pew Forum je objavio podatke o nauci i religiji.
Ogden, Kansas
Ogden je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.087, što je 325 (18,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fairview Lanes, Ohio
Fervju Lajns je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Sacco i Vanzetti
thumb|300px|Right|Bartolomeo Vanzetti (lijevo) i Nicola Sacco (desno) u lisicama
Nicola Sacco (22. april 1891 – 23. august 1927) i Bartolomeo Vanzetti (11. jun 1888 – 23. august 1927) bili su dva radikalna italijanska anarhista koji su osuđeni za ubistvo dva čovjeka prilikom oružane pljačke tvornice cipela u američkom gradu South Braintree 1920. godine. Njihovo suđenje i višegodišnji žalbeni postupak, prilikom koga su tvrdili da su nedužne žrtve političkog progona, je izazvalo veliku pažnju u američkoj i međunarodnoj javnosti, postavši cause celebre i jedan od najkontroverznijih kriminalističkih slučajeva u historiji SAD. Nakon što su pogubljeni na električnoj stolici 1927. godine, stekli su status mučenika među američkom i svjetskom ljevicom. Njihov slučaj dan-danas izaziva rasprave među historičarima oko toga da li su obojica ili barem jedan od njih bili uistinu odgovorni za zločin zbog koga su pogubljeni.
NGC 657
NGC 657 je otvoreni skup u zviježđu Kasiopeji.
Štore
Štore je grad u Sloveniji od 1.957 stanovnika, on je i administrativni centar Občina Štore.
Geografske karakteristike
Štore leže 5 km istočno od Celja, u dolini rijeke Voglajne.
Historija i znamenitosti
Štore je novo naselje nastalo u drugoj polovici 19. vijeka kad je otvoren rudnik ugljena - 1836. , a nakon tog i željezara 1951. po kojoj je gradić postao slavan. Od 1865. rudnici i željezara posluju kao dioničko društvo Berg- und Hüttenwerk Store. Ono je poslovalo s različitim rezultatima, i pod različitim upravama sve do Drugog svjetskog rata, ali se uvijek dograđivalo. Nakon rata posluje pod imenom Železarna Štore, tad je značajno proširena - 1960. izgradnjom kompleksa Štore II koji se nalazi u Celju. U to vrijeme bila je poznato po proizvodnji traktora, u suradnji sa talijanskim Fiatom.
NGC 658
NGC 658 je galaksija u zviježđu Ribe.
Salata
200px|desno|thumb|Pladanj sa salatom
Salata je vrsta hrane, koja se obično jede kao prilog uz glavno jelo ili se rjeđe jede samostalno (npr. voćna salata). Salata se najčešće radi od sirovog povrća. Može se dodati tjestenina, kuhano meso, sir, majoneza, razni preljevi i slično. U pojedine salate dodaje se i voće, npr. jabuke narezane na kockice. Voćna salata je vrsta salate u kojoj su glavni sastojci razne vrste voća.
Salata se najčešće začini s uljem i octom uz dodatak soli i papra te limunovog soka. Sezonske salate rade se od povrća koje je tipično za to doba godine. Salate imaju hranjivu vrijednost, sadrže vitamine i minerale. Većina se salata smatra dijetalnom hranom, jer sadrže malo kalorija, a veće količine vode i biljnih vlakana.
Vrste salata
Glavna je podjela salata na ljetne i zimske. Ljetne su salate: salata od svježih krastavaca, zelena salata, salata od rajčice, paprike i luka i sl. Zimske salate su: salata od kiselog zelja, salata od cikle, turšija, kiseli krastavci i sl.
Poznate salate su: zelena salata, voćna salata, francuska salata (kiseli krastavci, krumpir, mrkva, grašak, majoneza), šopska salata (paprika, feferoni, rajčica, krastavac, luk, svježi sir), ruska salata (mrkva, korijen peršina, korijen pastrnjaka, cvjetača, krumpir, grašak i majoneza), turšija, grah salata, salata od krumpira, salata od tune i dr.
Caira Casal d'Amario, Frosinone
Caira Casal d'Amario je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 417 m.
GABBR2
Receptor 2 gama-aminobuterne kiseline B (GABAB1) je podjedinica G protein spregnutog receptora koja je kod ljudi kodirana genom.
Popis albuma grunge muzike
Ovaj članak je popis albuma grunge muzike. Navedeni albumi se moraju pojaviti na najmanje jednoj listi albuma te biti opisani kao "grunge" na All Music Guide. Iako postoje reference za svaki od ovih albuma kao "grunge", u nekim slučajevima ta je oznaka kontroverzna, posebno za grupe koje se smatraju Post-Grunge.
GABBR2
Interakcije
Poznato je da GABBR2 formira interakcije sa GABBR1.
Brée-les-Bains
Bre le Ben je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Rošfor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 760 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 104 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,27 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 10 metara (maksimalnoj 11 m, a minimalnoj 0 m).
Sjunik
Sjunik je jedna od 11 administrativnih jedinica u Armeniji. Uz Sjunik u Aremiji postoji još 9 merzeva i područje glavnog grada Jerevana kao posebna jedinica.
Captain Cook, Hawaii
Kaptin Kuk je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.429 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 3.429 stanovnika, što je 223 (7,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Kobalt(II) tiocijanat
Kobalt(II) tiocijanat je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 175,098 Da.
Winterset (film)
Winterset je američki crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1936. u režiji Alfreda Santella. Temelji se na istoimenoj drami Maxwella Andersona koja je, pak, bila inspirirana kontroverznim suđenjem i pogubljenjem u slučaju Sacco i Vanzetti. Kao glavni glumac je angažiran Burgess Meredith, ponavljajući ulogu iz hvaljene brodvejske premijere. U filmu tumači lik Mia Romagne, sina radikalnog italijanskog imigranta koji je pogubljen zbog optužbe za ubistvo. Radnja prikazuje kako pokušava pronaći dokaze koji bi dokazali očevu nedužnost, a zbog čega dolazi u sukob sa gangsterima koji su uistinu počiniili zločin. Filmska verzija se od kazališne predstave razlikuje zbog toga što joj je dodan hepi end. Winterset je godine 1937. nagrađen za najbolju fotografijuna venecijanskoj Mostri.
Bugliaga, Verbano-Cusio-Ossola
Bugliaga je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1310 m.
1333
Godina 1333 (MCCCXXXIII) bila je redovna godina koja počinje u petak (1. januar/siječnja po julijanskom kalendaru).
Januar/Siječanj – Mart/Ožujak
160px|mini|lijevo|Poljska u vrijeme Kazimira III
Jul/Srpanj – Septembar/Rujan
150px|mini|[[Toghon Temür]]
Teniski meč Đoković—Nadal u Australiji 2012.
Teniski meč između Srbina Novaka Đokovića i Španca Rafaela Nadala odigran u finalu Australija Opena 2012 godine je najduži meč u istoriji Grend slem finala po vremenu trajanja od 6 sati i 10 minuta. Meč je završen pobedom Đokovića, rezultatom 5:7, 6:4, 6:2, 6:7(5), 7:5. Glavni sudija meča bio je Francuz Paskal Marija.
Meč
Đoković i Nadal su bili prvi i drugi nosilac na ovom turniru, finale je bolje otvorio Nadal dobivši prvi set 7-5. U drugom setu Đoković je jednim brejkom poravnao rezultat posle velike borbe. Treći set je započeo vođstvom Đokovića 3-1 koji je lako dobio ovaj deo igre sa 6-2, pritom je izgubio samo dva poena na svoj servis. Nadal je pobedio u taj–brejku četvrtog seta sa 7-5 i tako izjednačio rezultat u setovima na 2-2. U petom setu Nadal je imao prednost 4-2, Đoković je izjednačio na 4-4 i na kraju napravio odlučujući brejk u jedanaestom gemu 6-5 a potom u sledećem gemu iskoristio drugu meč loptu na svoj servis.
Zanimljivosti
Meč je bio prekinut 15 minuta zbog kiše. Krov na Rod Lejver areni je zatvoren.