cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Joseph Conrad
Plovio je do Srednje Amerike, po morima istočne Azije te uz obale Australije. Epizodu s belgijskim brodom na rijeci Kongo prikazao je u "Srcu tame", simboličkoj pripovijesti o učincima kolonijalizma, poglavito na eksploatatore: to je priča o rastakanju bića i putu u ništavilo Kurtza, karizmatskoga kolonijalnoga istraživača, sva ispričana u ozračju malevolentnoga zračenja afričke prašume koju pripovjedač Marlow raspoznaje kao simbol kaosa i entropije u samome srcu bitka, neprijateljskoga ljudskim vrijednostima i bilo kakvoj humano ustrojenoj zajednici. Nerijetko čitano kao antikolonijalistički pamflet, "Srce tame" je poglavito Conradov iskaz o piščevoj percepciji metafizičke naravi svijeta. "Srce tame", 1899., 1902., je poslužilo kao narativno-svjetonazorska potka za jedan od kultnih filmova o Vijetnamskom ratu, Apokalipsa sada, F.F. Coppole. Mnoga se Conradova djela, počevši s prvim romanom "Almayerova ludost" (1895.), zbivaju u egzotičnim krajevima. Njegovi su junaci europskoga porijekla, a nalaze se među domorodcima s kojima imaju malo zajedničkoga, pa osnovna tema ima moralno-simbolički karakter, iako se radnja i okoliš podudaraju s konvencijama pustolovnih priča. Međutim, pisac istodobno razvija vlastitu pripovjedačku metodu, pa događanja ne iznosi neposredno u trećem licu, ni autobiografski u prvome, nego posredstvom pripovjedača, koji s glavnim likom uspostavlja odnos u kojem ga upoznaje, no nikad ne pronikne u tajnu njegove osobnosti. Najčešći je primjer iskusni pomorac Marlow, koji je katkad samo promatrač, a u nekim djelima (poput "Srca tame" i "Lorda Jima") biva upleten u zbivanja koja ga mijenjaju tijekom radnje. Po tomu, te po slobodnu miješanju kronologije i pripovjednih razina, a osobito po problematiziranju motiva ponašanja i djelovanja likova, Conrad je, unatoč isticanju moralnih načela odgovornosti i solidarnosti sa zajednicom, radnom i profesionalnom (što je usvojio živeći među poljskim plemstvom te na engleskim brodovima), predstavnik modernizma u književnosti: primjeri su "Srce tame", "Lord Jim" (1900.), "Slučaj" (1913.), "Pobjeda" (1915.).
Osnovna Conradova tema je ranjivost etičkoga bitka čovjeka bačena u vrtlog ekstremnih situacija. Kako su primijetili mnogi proučavatelji auktorova djela, naizgled romantični i egzotični okoliš njegovih pripovijesti i romana djeluje istodobno kao simbolični eho i aktivacijska sila destruktivnih elemenata postojećih, no najčešće neprepoznatih, u samoj čovjekovoj naravi. Temeljne vrijednosti koje je Conrad naveo kao bazu ljudskoga postojanja: čast, solidarnost, vjernost i iskrenost, bivaju, in extermis, načete i podvrgnute mučnom samoispitivanju i unutarnoj borbi za očuvanje integriteta njegovih junaka- borbi koja nerijetko završava samoubojstvom ili porazima druge vrste. To je još zornije u piščevim političkim romanima, prvim uistinu modernim, a zasigurno vrhunskim ostvarajima toga žanra. Takav je u prvom redu "Nostromo" (1904.), Conradov najbogatiji roman i jedan od najvećih romana engleskoga jezika, u kojem se prate uzbudljive povijesne mijene u izmišljenoj južnoameričkoj zemlji Costaguani, temeljenoj na kombinacijama okolnosti u više autentičnih država toga kontinenta i koji se vrti oko srebra i kapitalističko-kolonijalne eksploatacije. U "Nostromu" je pisac stvorio mikrokozam esencijalno grabežljivoga ljudskoga društva, a višeslojnost i kompozicijska kompleksnost djela čine ga jednim od uzora suvremene proze. Jetki "Tajni agent" (1907.), zbiva se među anarhistima u Londonu i svjedoči o Conradovom skepticizmu spram politički radikalnih ideologija, dok je briljantni roman "Pred zapadnjackim očima" (1911.) priča o tragediji studenta Razumova, o izdaji i okajanju, kojega se radnja događa u policijskoj carskoj Rusiji i među političkim emigrantima u Švicarskoj, te koji ne bi bio moguć bez djela Dostojevskoga, pisca koji je Conradu bio ideološki, pa i estetski odbojan, no s kim je nedvojbeno dijelio neke temperamentalne značajke. Conradova pak sposobnost opisivanja prirodnog okoliša kao i života na brodu bliska je impresionizmu; predočavanje nevolja s olujama i s tišinama bez vjetra najizrazitijaje u dugačkim pripovijestima "Crnac s Narcisa" (1897.), "Mladost" (1902.), "Tajfun" (1903.), "Pojas sjene" (1917.) U kasnijem je razdoblju (otprilike od početka Prvog svjetskoga rata do smrti) piščeva umjetnost pokazala znakove slabljenja: često se navodi roman "Šansa" (1913.), kao primjer melodrame u kojoj jezična inventivnost i barokni izričaj zastiru emocionalno i spoznajno siromaštvo djela. No, uzev u cjelini, Conradov opus je zasigurno ostvarenje kojega su rijetki prozaici engleskoga jezika 20. stoljeća dosegli, a nitko ga nije premašio. Presudno je utjecao na niz romanopisaca i novelista: mnogo mu duguju William Faulkner, Francis Scott Fitzgerald, Arthur Koestler, George Orwell, Andre Malraux, Graham Greene, Gabriel García Márquez i Vidiadhar Naipaul.
Alina y Karen, San Buenaventura
Alina y Karen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Buenaventura.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 507 m.
Trnava
Trnava je sedmi po veličini grad u Slovačkoj i upravno središte istoimenog Trnavskog kraja.
Trnava je danas središte Univerziteta i katoličke nadbiskupije (osnovane 1541. godine). Zbog mnogobrojnih crkava smeštenih unutar gradskih zidina mnogi Trnavu nazivaju „Slovačkim Rimom“.
Prirodni uslovi
Trnava je smeštena u zapadnom delu države. Prestonica države, Bratislava, nalazi se na svega 55 km jugozapadno i to je prestonici najbliži veći grad u državi.
Reljef: Trnava se razvila na severozapadnom obodu Panonske nizije, na mestu gde počinju prvi bregovi Malih Karpata, koji se dalje izdižu na zapadu. Nadmorska visina grada je oko 150 metara.
Klima: Klima u Trnavi je umereno kontinentalna.
Vode: Kroz grad protiče rečica Trnavka, pritoka Vaha. Ona deli grad na dva dela.
Istorija
Na raskrsnici starih trgovačkih puteva koji su korišćeni od praistorijskih vremena, kod rečice Trnavka, bilo je osnovano naselje Trnava. Prvi pismeni podatak o tome je iz godine 1211. Ti je lista ostrihomskog arcibiskupa Jana o donaciji primanja mesne crkve.
U 13. veku grad je izgradio jaka utvrđenja na površini od skoro 60 hektara. Konstrukcija utvrda se sastojala od kula koje su ubrzo bile povezane zidanim bedemima.
Grad su dalje utvrđivali ugarski kraljevi. O tome da je Trnava bila od značaja svedoči i činjenica da je bila mesto susreta kraljeva.
Sedamnaesti vek se smatra za jedno od najgorih razdoblja slovačke istorije i karakterišu ga protivhabzburški ustanci ugorske vlastele protiv bečkog dvora koji se tiču i grada Trnave. Upravo je paradoks da je u tim vremenima tu buknuo i požar (23. jun 1666. godine) kada je uništeno izuzev nekoliko ulica ceo grad a istovremeno Trnava postaje univerzitetski grad. Prvo je to bila samo sa filozofijom i teologijom dok je Pravni fakultet otvoren 1667. godine a lekarski 1769. godine. U ovom veku su bile postavljene građevine koje su sada kulturno istoriske znamenitosti Trnave. U 18. vek je Trnava stupila kao univerzitetski grad koji je poznat u celoj Evropi. 1777. godine na inicijativu Marije Terezije se univerzitet seli u Budin i ovaj gubitak je osetila ne samo Trnava već i cela Slovačka.
Od 1. avgusta do 24. septembra 1831. godine Trnava je zaživela uništavajuću epidemiju kolere koja je za dva meseca imala 800 žrtava.
Veliki razvoj je zaživeo grad u vreme između dva rata kada je narastao broj stanovnika od 15 hiljada u 1910. godini na 26. hiljada u 1940. godini. Trnava je bila tada treći po redu grad u Slovačkoj.
25. avgusta 1996. godine godine Trnava je postala oblasni grad.
Stanovništvo
Danas Trnava ima oko 64.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika stagnira.
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. godine sastav je sledeći:
Beallsville, Ohio
Bilsvil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 409, što je 14 (-3,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Henryjeva puška
Henryjeva puška repetirka (Henry Repeating Rifle) je brzometna puška sa cijevnim magazinom koju se proizvodila od 1860. do 1866. i bila poznata kao prva američka brzometna puška u širokoj upotrebi. Ime je dobila po svom dizajneru Benjaminu Tyleru Henryju, isto kao i metak .44 Henry, koji je koristila. Temeljila se na ranijoj puški Volcanic. Ukupno je proizvedeno 14.000 komada, a vrhunac proizvodnje je bio za vrijeme građanskog rata 1864. kada se proizvodilo 290 komada mjesečno.
U ratu su je uglavnom koristili pripadnici vojske Unije, gdje se obično dodjeljivala najistaknutijim vojnicima ili najboljim strijelcima. S obzirom da je dobar strijelac znao opaljivati 28 metaka u minuti, mnogi vojnici, uvjereni da će im spasiti život, su je znali kupovati od vlastite plaće. Usprkos slabih balističkih performansi metka .44 Henry, smatrala se superiornijom od svih dotadašnjih sporometki, te su joj pripisani uspjesi Unijinih brojčano inferiornijih snaga nad snagama Konfederacije u bitci kod Franklina te američkih trupa protiv Indijanaca u ratu Crvenog oblaka. Sami Indijanci su ih iskoristili kako bi porazili američku vojsku u bitci kod Little Big Horna 1876.
Izvori
Napomene
Literatura
Teleekran
O'Brien, jedan od likova u romanu, tvrdi da je članovima Unutrašnje partije poput njega samog, dozvoljeno isključivati teleekrane, iako obično na trideset minuta.
Viškovci
Viškovci su naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj. Smještena je u Osječko-baranjskoj županiji.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2001. godine u Općini živi 2.060 stanovnika, raspoređenih u 582 kućanstva.
Spomenici i znamenitosti
crkva Sv. Mateja
Avigno, Varese
Avigno je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Viškovci
Obrazovanje
U Općini postoji Osnovna škola Luke Botića.
Avigno, Varese
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 420 m.
Viškovci
Kultura
KUD „Ivan Tišov“ ima oko 130 članova i djeluje u 4 sekcije i jednoj grupi vezilja; sudjelovalo je na Đakovačkim vezovima, Piškorevačkim sokacima, Đakovačkim bušarima i na Lošinju. Viditelj i organizator folklora: Stjepan Bogdanić.
Sport
U Općini djeluje Sportski centar "Viškovci". 2007. godine nogometni klub "Radnički" Viškovci je prvak 3.ŽNL nogometnog središa Đakovo, te će se u sljedečoj godini natjecati u 2. ŽNL nogometnog središta Đakovo. NK "Radnički" Viškovci je ostvario 21 pobjedu u 24 odigrana susreta.
Dulcinea (film)
Dulcinea je špansko-italijansko-zapadnonjemački igrani film snimljen 1963. godine u režiji Vicentea Escrive. Predstavlja adaptaciju drame francuskog pisca Gastona Batyja, koja je, pak, koristila motive znamenitog romana Don Quijote Miguela de Cervantesa. Naslovni lik, koji tumači Millie Perkins, je konobarica u gostionici u koju početkom 17. vijeka navrati Sancho Panza (čiji lik tumači Folco Lilli), pomoćnik Don Quijotea. Radnja prikazuje, kako dirnuta njegovom pričom o Quijoteovoj ljubavi prema Dulcineji, odluči preuzeti njen identitet i pomagati sirotinji, ali i kako njeni postupci izazivaju sumnjičavost Katoličke crkve.
Masseria-Comuna, Biella
Masseria-Comuna je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Dobromisao
Dobromisao (Goodthink) je koncept koji je engleski pisac George Orwell izložio u svom romanu 1984 kao okvir misli koji je dozvoljen podanicima fiktivne države Oceanije. Oni su dužni imati stavove i misli koje su u skladu s ideologijom vladajućeg režima; svaki izlazak iz tog okvira predstavlja zlomisao koji nekoga čini državnim neprijateljem. Sama riječ je dio tzv. novogovora koji se koristi u romanu.
Ponekad se u ironičnom smislu koristi za stavove koje u nekom društvu iznose tzv. dobromisleći pojedinci.
Goodthink
Šivec
Šivec je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Šivec je naselje u okviru opštine Kavadarci.
Prirodni uslovi
Šivec je smešten u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kavadaraca, naselje je udaljeno 10 kilometara zapadno.
Naselje Šivec se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je smešteno u dolini Crne reke, u jugozapadnom delu Tikveške kotline. Naselje je položeno na približno 180 metara nadmorske visine, u dolinskom području.
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Šivec je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 91 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Vuka (općina)
Vuka je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj. Nalazi se u Osječko-baranjskoj županiji.
Opština Obârșia-Cloșani, Mehedinți
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 556 m.
7. 12.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
7. prosinca/decembra (7. 12.) je 341. dan godine po gregorijanskom kalendaru (342. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 24 dana.
Dvomisao
Dvomisao (doublethink) je filozofski i lingvistički koncept koga je engleski pisac George Orwell izložio u svom romanu 1984. Njime je, kroz teoriju i praksu fiktivne države Oceanije, opisao sposobnost neke osobe da istovremeno prihvaća dva stava koji su međusobno isključivi. Prema Orwellu, dvomisao omogućava totalitarnim režimima nalik na onaj u romanu da opstaju kroz svjesnu laž koja se istovremeno prihvaća kao neupitna istina.
Primjer dvomisli u romanu su nazivi glavnih državnih ministarstava koji predstavljaju suprotnost njihovih djelatnosti; tako Ministarstvo mira vodi stalni rat, a Ministarstvo istine kroz propagandu bezočno laže.
7. 12.
Rođenja
.
Smrti
.
Pistacije
Pistacije ili je rod od devet vrsta aromatskih stabala i grmova iz porodice vonjača (Anacardiaceae).
7. 12.
Blagdani
.
Pistacije
Karakteristike
Većina vrsta potječe iz Euroazije, osim jedne vrste sa jugozapada Sjeverne Amerike i jedne iz Kanarskih otoka. Ekonomski je najvažnija prava pistacija, uz nekoliko ljekovitih i dekorativnih vrsta. Članovi tog roda mogu biti listopadni ili zimzeleni, obično imaju listove naizmjence raspoređene uz stabljiku. Pistacije su dvodome, što znači da im jedinke mogu biti muške ili ženske. Cvjetovi su im najčešće sićušni sa pet latica, a plod je asimetrična koštunica. Pistacije dobro uspjevaju u toplim polupustinjskim krajevima, a neke od njih uspjevaju i na posnom tlu.
7. 12.
Praznici i dani sećanja
Vidi takođe: godišnji kalendar - dnevni kalendar
Pistacije
Karakteristike
Aromatične smole koje izlučuju mastika (Pistacia lentiscus) i smrdljika (Pistacia terebinthus) koju zovu i biblijska tršlja, koriste se u medicini. Mastikine smole se koriste i za proizvodnju likera i lakova. Kao hrana najviše se koristi prava pistacija, a od nje se pravi žućkasto-zelena boje koja se koristi u prehrambenoj industriji. Za razliku od njih, kineska pistacija (Pistacia chinensis) se koristi za dekoraciju zbog visokog stabla, tamnocrvenih plodova i šarenog jesenskog lišća.
Paul Revere & the Raiders
Paul Revere & the Raiders je američki rock bend koji je vrhunac uspjeha imao u drugoj polovici 1960-ih i početkom 1970-ih sa hitovima kao što su "Kicks" (1966), "Hungry" (1966), "Him Or Me - What's It Gonna Be?" (1967) te singlicom "Indian Reservation (The Lament of the Cherokee Reservation Indian)" s kojom su 1971. došli na vrh američke top-liste. Osnovan je 1958. ali je poznatim postao tek kada je preuzeo garage rock stil, inspiriran bendovima tzv. britanske invazije; zbog toga što je osnivač Paul Revere dijelio ime sa herojem rata za nezavisnost, bend je s vremenom počeo njegovati imidž patriota koji se opiru britanskoj invaziji. Nakon hita Indian Reservation nisu zabilježili uspjeh, te su se službeno 1975. raspali. Od 1978. se povremeno okupljaju za prigodne nastupe i turneje,
Zgornji Brnik
Zgornji Brnik je naselje u slovenskoj Općini Cerklju na Gorenjskem. Zgornji Brnik se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 661 stanovnika.
Voinești, Voinești, Iași
Voinești je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Voinești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6161 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 191 m.
Rancho Correa, Tlayacapan
Rancho Correa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tlayacapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1592 m.
Snider-Enfield
.577 Snider-Enfield, poznatija kao Snider-Enfield bila je sporometna puška ostraguša, koja je služila kao standardno oružje Britanske vojske od 1867. do 1871. godine. Predstavljala je prvu britansku vojničku pušku ostragušu, i prvu pušku koja je koristila integralni metalni metak kalibra .577 in (14,5 mm). Dizajnirao ju je američki oružar Jacob Snider, a uvedena je kao zamjena za sprednjaču Pattern 1853 Enfield, za koju se nakon prusko-austrijskog rata 1866. vjerovalo da je zastarjela. Sniderova puška je i sama originalno nastala kao sprednjača, ali je konvertirana u ostragušu. Snider-Enfiled je relativno kratko bila u upotrebi među samim britanskim trupama, mada se prilično istakla u bitci kod Magdale 1868. u kojoj su Britanci uništili vojsku etiopskog cara Tewdorosa II. Godine 1871. ju je zamijenila superiornija puška Martini-Henry, koja je ispočetka bila dizajnirana kao ostraguša. Međutim, u Britanskoj indijskoj vojsci je ostala u upotrebi sve do kraja 19. vijeka.
Ca' Gandolfi, Bergamo
Ca' Gandolfi je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Леушићи
Леушићи су насеље у Србији у општини Горњи Милановац у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 162 становника (према попису из 1991. било је 185 становника).
Село се налази по косама и странама испод брда Бијеле плоче и Кремена. Кроз јужни део сеоског атара протиче река Коњска, која долази из Срезојеваца, где и извире, а улива се у Чемерницу (управо у Леушићима).
Село је веома раштркано, а има 106 домаћинстава.
Сеоска преслава је на прве Тројице, а у прву недељу после Петровдана држи се одавно вашар.
Демографија
У насељу Леушићи живи 139 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 50,8 година (48,6 код мушкараца и 53,2 код жена). У насељу има 67 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,42.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Литература
''Миленко С. Филиповић: Таково, Српски етнографски зборник, 1960.''
Affringues
Afreng je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa de Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Sent Omer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 203 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 72 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,81 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 73 metara (maksimalnoj 158 m, a minimalnoj 52 m).
Millie Perkins
Millie Perkins (12. maj 1938 - ) je američka filmska i televizijska glumica, najpoznatija po debitantskoj ulozi Anne Frank u filmu The Diary of Anne Frank 1959. godine.
Bustillos, Cuauhtémoc
Bustillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 302 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2013 m.
Ingeniero Palau, Villa de Arista
Ingeniero Palau je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Arista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1613 m.
Moriarty, New Mexico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.910, što je 145 (8,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rantrum
Rantrum je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.629 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054106.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordfrizland Rantrum se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 3 metara. Površina opštine iznosi 13,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.629 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 119 stanovnika/km².
Erik X od Švedske
Erik X bio je sin kralja Knuta I Erikssona i unuk Svetog Erika.
Biografija
Erik Knutsson je nakon očeve smrti zajedno sa svojom braćom poveo bunu protiv kralja Sverkera II. Njihova pobuna je ugušena 1205. nakon poraza u Bitci kod Älgaråsa u Västergötlandu, u kojoj su izginula Erikova braća.
Erik je pobjegao u Norvešku, ali se vratio nakon nekoliko godina, i osvojio krunu - 31. januara 1208. porazivši Sverkera II u Bitci kod Lena u Västergötlandu. Sverker II se 1210. pokušao vratiti na tron ali je poražen u Bitci kod Gestilrena u kojoj je i poginuo.
Nakon bitke se Erik Knutsson popeo na švedski tron, ali je svojom krunidbom razočarao svoje simpatizere Folkunge dopustivši da ga se okruni na rimski papinski način, a ne kod Mora stenara (Kamenja iz Mora), gdje su tradicionalno krunjeni švedski vladari.
Znano je da je bio prvi švedski vladar okrunjen na taj način u Gamla Uppsali (Staroj Uppsali i to pokraj nogu Erika Svetog. Pomazan je svetim uljem na svečanosti u novembru 1210. uz prisutnost nadbiskupa Valeriusa i brojnih velikaša u staroj katedrali Gamla Uppsale.
Nezna se puno o tome kako je protekla vladavina Erika Knutssona, ali je očito da je imao podršku Danske i crkve. Zna se da je sa flotom od preko 1000 brodova pomogao danskom kralju Valdemaru II u pomorskom ratu protiv Estonije, da stekne kontrolu nad Baltikom. To je nakraju Švedskoj stvorilo probleme, jer su Danci ovladali svim ulazima u Baltik i na taj način ga pretvorili u svoje unutrašnje more.
Erik je bio oženjen sa Rikissom, kćerkom danskog kralja Valdemara I.
Erik je umro od tuberkuloze u zamku Näs na otoku Visingsö, a pokopan je u Opatija Varnhem (Västergötland).
Tek nakon smrti rodio mu se sin Erik XI Eriksson, pa ga je nasljedio njegov veliki rival Johan I Sverkersson.
Las Trincheras, Técpan de Galeana
Las Trincheras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 456 m.
Tiro
Tiro (Τυρώ) bila je, u grčkoj mitologiji, kći Salmoneja i Alkidike, čuvena po svojoj mudrosti.
Mitologija
Tiro je bila zaljubljena u rečnog boga Enipeja i često je šetala obalom njegove reke. No, u Tiru se zaljubio Posejdon, pa je na sebe uzeo Enipejev lik kako bi zadobio njenu ljubav. Nakon što je vodio ljubav s Tirom, Posejdon joj je otkrio s kim se sjedinila i najavio joj da će roditi krasnu decu, ali joj je zabranio da ikome oda njihovo božansko poreklo. Tiro je Posejdonu rodila blizance ― Peliju i Neleja. Svom suprugu Kreteju, sinu Eolovom, rodila je Esona, Fereta i Amitaona.
Prema predanju koje prenosi rimski mitograf Higin, Tiro je svom stricu Sizifu rodila dva sina blizanca. Salmonej i Sizif, premda su bili rođena braća, međusobno su se mrzeli. Sizif je tražio načina da usmrti svog brata, a Apolonovo proročište mu je otkrilo da će to poći za rukom tek Sizifovoj deci koju će roditi Tiro. Zbog toga je Salmonej vodio ljubav s Tirom, no ova je kasnije saznala za proročanstvo, pa je usmrtila decu koju je rodila Sizifu, kako bi spasila očev život.
San Leo, Bologna
San Leo je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
San Bartolo, Acayucan
San Bartolo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acayucan.
Barrio de la Soledad, Silacayoápam
Barrio de la Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Silacayoápam.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1630 m.
San Bartolo, Acayucan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 252 m.
Čiflik (Sopište)
Čiflik je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Čiflik pripada opštine Sopište, koja okuplja južna predgrađa Grada Skoplja.
Prirodni uslovi
Čiflik je smešten u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 20 km južno.
Naselje Čiflik je u okviru istorijske oblasti Kršijak, koja se obuhvata dolinu Markove reke, južno od Skopskog polja. Naselje je smešteno na jugoistočnim padinama planine Vodno. Ka jugu se tlo spušta u dolinu Markove reke, dok se ka zapadu spušta u klisuru reke Treske. Nadmorska visina naselja je približno 650 metara.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Čiflik je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 636 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%), a ostalo su etnički Makedonci.
Većinska veroispovest je islam.
Attack!
Attack, također poznat i pod naslovom Attack!, je američki crno-bijeli ratni film snimljen 1956. u režiji Roberta Aldricha, koji je također bio producent. Predstavlja adaptaciju teatarskog komada Fragile Fox Normana Brooksa. Radnja se događa u Belgiji krajem 1944. godine neposredno pred i za vrijeme Ardenske kontraofenzive. Protagonisti su pripadnici američke vojne jedinice koji se osim o neprijatelju moraju brinuti o kapetanu Cooneyu (čiji lik tumači Eddie Albert), kukavičkom, nesposobnom i tiranskom komandantu zbog koga su stradali mnogi njihovi drugovi. Attack je zbog kontroverznog sadržaja - prije svega toga što je američki vojni oficir prikazan kao negativac - izazvao nezadovoljstvo Ministarstva obrane, koje je Aldrichu odbilo pružiti logističku i drugu pomoć, te ga natjeralo da film uz nizak budžet snima u studijima RKO i Universal Pictures. Usprkos toga, Attack je imao komercijalni uspjeh, i danas se smatra jednim od klasičnih ostvarenja žanra.
Putnik (TV drama)
Putnik je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Režirao ju je Aleksandar Mandić, a scenario je napisao Dragoslav Mihailović.
Indian Reservation (The Lament of the Cherokee Reservation Indian)
"Indian Reservation (The Lament of the Cherokee Reservation Indian)" je američka pjesma koju je napisao John D. Loudermilk. Njen tekst opisuje sudbinu naroda Cherokee koga su 1830-ih američke vlasti protjerale iz njihove postojbine u današnjoj Georgia u rezervate na desnoj obali Misssippija. Prvi ju je 1959. snimio Marvin Rainwater pod naslovom Pale Faced Indian, bez nekog velikog uspjeha. Novu verziju je 1968. snimio Don Fardon, koja je uspjela doći na 20. mjesto američke top-liste. Međutim, najpoznatiju i najuspješniju verziju je snimio bend Paul Revere & The Raiders 1971. a koja je došla na vrh top-liste.
Čabrače
Čabrače je naselje u slovenskoj Općini Gorenjoj vasi - Poljane. Čabrače se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 60 stanovnika.
Policija misli
Policija misli operira pomoću teleekrana, odnosno kamera smještenih u stanove članova Partije, a koji bilježe svaku riječ i gestu, koja se kasnije pažljivo analizira. Osim tih, koriste se i tradicionalne policijske metode kao što je široka mreža doušnika, ali i agenata provokatora koji ponekad čak stvaraju lažne pokrete otpora kako bi eliminirale potencijalne nezadovoljnike. Policija misli je najviše orijentirana na nadzor članova Vanjske partije koji čine oceanijsku srednju klasu, dok se među prolovima uglavnom nastoje identificirati i preventivno eliminirati samo oni najinteligentniji koji bi eventualno mogli voditi pobunu. Kada se potencijalni neprijatelji uhapse, odvode se u zgrade Ministarstva ljubavi gdje se podvrgavaju mučenju i pranju mozga kako bi se od njih iznudile javna priznanja o neprijateljskoj djelatnosti i molbe za milost, čime se eliminira mogućnost da postanu mučenici.
O'Brien, jedan od ključnih likova romana, je istovremeno i član Unutrašnje partije i pripadnik Policije misli.
Kao i mnogi drugi izrazi u romanu, tako je i Policija misli ušla u široku upotrebu, najčešće kao pežorativni izraz kojim se označavaju pojedinci i institucije koje raznim sredstvima nastoje iz javne rasprave ukloniti stavove i ideje koji se smatraju "problematičnima".
Zagora (razvrstavanje)
Zagora ima više značenja:
Verghereto, Prato
Verghereto je naselje u Italiji u provinciji Prato, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
Racine, West Virginia
Rasin je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 256.
Šiševo
Šiševo je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Šiševo pripada gradskoj opštini Saraj, koja obuhvata zapadna predgrađa Grada Skoplja.
Prirodni uslovi
Šiševo je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 12 km zapadno.
La Mora, San Miguel de Allende
La Mora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Šiševo
Prirodni uslovi
Naselje Šiševo je na jugozapadu istorijske oblasti Skopsko polje, koja se poklapa sa prostranom Skopskom kotlinom. Pored naselja protiče reka Treska. Istočno od naselja izdiže se planina Vodno, dok se jugozapadno izdiže Suva gora. Nadmorska visina naselja je približno 290 metara.
La Mora, San Miguel de Allende
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2065 m.
Šiševo
Prirodni uslovi
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa manjim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (82%), a značajna manjina su etnički Makedonci (17%).
Većinska veroispovest je islam, a manjinska pravoslavlje.
Comenzano, Reggio Emilia
Comenzano je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 590 m.
Las Mercedes, San Buenaventura
Las Mercedes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Buenaventura.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 493 m.
Barrio Nuevo México, Francisco I. Madero
Barrio Nuevo México je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Francisco I. Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2030 m.
Loredan
mini|201x201piksel|Grb obitelji Loredan Obitelj Loredan mletačka je plemićka obitelj, prisutna i u hrvatskim krajevima. Kroz povijest, obitelj je iznjedrila niz poznatih ličnosti: duždeve, članove različitih državnih vijeća, prokuratore, providure, podestate, vojne zapovjednike, pomorske kapetane, crkvene velikodostojnike, književnike i odvjetnike.
Podrijetlo i etimologija
Podrijetlo obitelji nije potpuno jasno.
Neki su povjesničari podrijetlo obitelji ispratili do obitelji Mainardi, koja potječe od Gaja Mucija Scaevole, koji je stoga uzet kao tradicionalni začetnik obitelji Loredan. Potom su stekli prezime Lauretati zbog povijesne slave svojih predaka. Također, prema legendi, osnovali su grad Loreo 816. godine, a preselili se u Venecijansku lagunu 1015. godine. Međutim, prve pisane reference o obitelji potječu iz 11. stoljeća.
Prema onome što je talijanski filozof iz 16. stoljeća Jacopo Zabarella napisao u svojoj knjizi Trasea Peto, Loredani su već bili gospodari Bertinora u Emiliji-Romagni i bili su iz slavne drevne loze porijeklom iz Rima, gdje su stekli veliku slavu za brojne pobjede koje su postigli u bitkama. Rimljani su ih stoga nazivali Laurae, zatim Laureati zbog njihove izvrsnosti i kasnije Lauretani zbog korupcije, zbog čega su protjerani iz Bertinora. Potom su otišli u Ferraru, i na kraju u Veneciju, gdje su izgradili dvorac Loredo. Zbog njihove plemenitosti, kao i zbog bogatstva koje su posjedovali, Republika ih je 1080. pripisala svom vijeću, s osobom Marca Loredana. Zabarella također spomoinje da je obitelj posjedovala otok Antipario (danas Antiparos, Grčka) u Egejskom moru, te županiju Ormelle u provinciji Treviso.
Ime obitelji također može potjecati od riječi za lovor, simbol trijumfa i plemenitosti. Na grbu obitelji Loredan nalazi se šest cvjetova lovora.
Osim venecijanske grane, postojala je i sicilijanska grana obitelji (Loredani od Sicilije).
Obiteljske grane
Kroz povijest, obitelj je bila organizirana i podijeljena u mnoge grane, od kojih je većina tradicionalno dobila ime po venecijanskim toponimima, kao što je bilo uobičajeno kod mletačkog plemstva. Neke od loza su: Santo Stefano, San Pantaleone della Frescada, San Cancian, San Vio, Santa Maria (Formosa i Nova), San Luca, San Marcilian, Sant’Aponal itd.
Santo Stefano
mini|215x215piksel|Palazzo Loredan a Campo Santo Stefano Obiteljska grana Santo Stefano bila je nastanjena u Palazzo Loredan a Campo S. Stefano. Začetnikom ove grane smatra se Gerolamo Loredan di S. Vitale, otac dužda Leonarda Loredana (vl. 1501-1521). Osim Leonarda, grana je dala i dužda Francesca Loredana (vl. 1752-1762). Ova je grana također bila značajna jer su njezini članovi bili feudalni vlasnici Barbana i Raklja u Istri, koje su stekli na aukciji 1535. godine za 14.700 dukata. Glavna linija loze Santo Stefano izumrla je s Andreom di Girolamo Loredanom, koji je umro mlad 1750. godine.
San Pantaleone della Frescada
Obiteljska grana San Pantaleone della Frescada bila je naseljena oko crkve San Pantaleone Martire u venecijanskoj četvrti Dorsoduro. Ova grana dala je dužda Pietra Loredana (vl. 1567-1570).
San Cancian
mini|191x191piksel|Palazzo Loredan a San Cancian Obiteljska grana San Cancian bila je nastanjena u Palazzo Loredan a San Cancian u venecijanskom okrugu Cannaregio. Ova grana je iznjedrila slavnu dinastiju admirala, uključujući Pietra Loredana (1372-1438) i Alvisea Loredana (1393-1466), kao i vojvodu od Kandije Giovannija Loredana (u. 1420).
San Vio
mini|184x184piksel|Palazzo Loredan Cini Obiteljska grana San Vio (s Palazzo Loredan Cini) bila je nastanjena u Campo San Vio u venecijanskoj četvrti Dorsoduro. Ova loza postoji i danas.
Santa Maria
Najznačajniji član grane Santa Maria je Antonio Loredan, guverner mletačke Dalmacije, Albanije i Moreje, poznat po uspješnoj obrani Skadra 1474. godine od Osmanlija. Također je služio kao generalni kapetan mora venecijanske mornarice, kao i njegov otac i djed.
Dio obiteljske grane Santa Maria naseljen je na otoku Ugljanu od 18. stoljeća. Općenito nisu koristili ime Loredan u 19. i 20. stoljeću, iako su neki članovi obitelji bili poznati kao Santa Maria. Potomci loze danas još uvijek žive na otoku, kao i u Londonu.
Grb
Na grbu obitelji Loredan nalazi se štit žute (gore) i plave boje (dolje) na kojem je prikazano šest cvjetova lovora; tri u žutom i tri u plavom dijelu. Na vrhu grba stoji corno ducale, ceremonijalna kruna i poznati simbol mletačkoga dužda.
Grb je prikazan na mnoštvu zgrada i palača na teritorijima koje je prethodno posjedovala Mletačka Republika; od Veneta i Furlanije, Istre i Dalmacije, te u udaljenijim posjedima poput Jonskih otoka i Krete. U Veneciji, grb je čak urezan u most Rialto i pročelje Bazilike svetog Marka.
Palače
Palazzo Loredan dell'Ambasciatore na Canal Grande dobila je svoje popularno ime kao rezidencija veleposlanika Svetog Rimskog Carstva, a carskom veleposlaniku ponudio ju je dužd Francesco Loredan.
Veliki kolekcionar u obitelji bio je Andrea Loredan koji je izgradio palaču na Cannaregiu prema nacrtima Maura Codussija; platio ju je dužd Leonardo Loredan; kupila ga je u osamnaestom stoljeću obitelj Vendramin, a Ca' Loredan Vendramin Calergi danas je poznata po povezanosti s Richardom Wagnerom.
Palazzo Loredan a Campo Santo Stefano danas je Venecijanski institut za znanost, književnost i umjetnost i sadrži biste poznatih Mlečana koji čine Panteon Veneto.
Palazzo Loredan Cini, palača u gotičkom stilu smještena na Canal Grande, ima veliku zbirku dragocjenih umjetničkih djela koja su stalno izložena na prvom katu palače.
Ca' Loredan, također na Canal Grande, danas je dom gradskog općinskog vijeća.
Palazzo Giustinian Loredan i danas je u vlasništvu jedne grane obitelji.
U terrafermi postoje brojne vile Loredan - u gradu Strà na rijeci Brenta; u Paeseu, blizu Trevisa, vila koju je naslikao Francesco Guardi; kod Asola; u Sant'Urbanu, blizu Padove. Na posjedu vile Loredan u Paeseu vinovu je lozu zasadio 1950-ih grof Piero Loredan, a vino se i dalje proizvodi pod oznakom Conte Loredan Gasparini.
Cijanogen
Cijanogen je hemijsko jedinjenje sa formulom (CN)2. On je bezbojni, toksični gas opornog zadaha. Ovaj molekul je pseudohalogen. Cijanogenski molekuli se sastoje od dve CN grupe - analogno diatomskim halogenim molekulima, kao što je Cl2, ali ima daleku manju oksidacionu sposobnost. Dve cijano grupe su vezane zajedno na njihovim atomima ugljenika: N≡C−C≡N, mada su i drugi izomeri poznati. Pojedini derivati cijanogena se takođe nazivaju "cijanogen" čak i kad sadrže samo jednu CN grupu. Na primer cijanogen bromid ima formulu NCBr.
Cijanogen je anhidrid oksamida:
Oksamid se proizvodi iz cijanogena hidrolizom:
Bagnole, Verona
Bagnole je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Vlaška (Mladenovac)
Vlaška je naselje u Gradskoj opštini Mladenovac u Gradu Beogradu, glavnom gradu Srbije. Prema popisu iz 2002. bilo je 2547 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 2938 stanovnika).
Bagnole, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Vlaška (Mladenovac)
Istorija
Za Vlašku imamo najstarije pisane podatke tek od početka 18.veka. Na karti iz doba austriske vladavine (1718.-39.g) uneto je ovo selo kao naseljeno mesto pod imenom Vlaska. Od toga doba se Vlaška češče pominje. U aračkim spiskovima iz 1818. i 1822.g u kneževini Vićentijevoj pominje se selo Vlaška koja je 1818.g. imala 51 i 1822.g. 61 kuću. Godine 1846. Vlaška je pripadala srezu kosmajskom i imala je 85 kuća. Po popisu iz 1921.g. ( Državna statistika ) Vlaška je imala 369 kuća sa 2370 stanovnika.
Predak današnjih Jankovića, Todor, koji je trgovao „prekom“ (Banat) prvi je u vlašku doveo učitelja Negovana i u jednoj svojoj kućici osnovao školu. Stara škola je služila do 1905.g. kada je podignuta nova škola.. selo je imalo crkvu brvnaru, koja se 1717.g. srušila i tada sagradili novu crkvu. (podaci krajem 1921 godine).
Demografija
U naselju Vlaška živi 2011 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,5 godina (39,8 kod muškaraca i 41,3 kod žena). U naselju ima 793 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,21.
Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Literatura
U uvodnom delu autor je dao kratak istorijski pregled ovog područja od praistorijskih vremena do stvaranje države Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca
Slobozia, Voinești
Slobozia je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Voinești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1376 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 250 m.
Lúčka (Svidnjik)
Lúčka je naseljeno mjesto u okrugu Svidnjik, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 520 stanovnika.
Viljevo
Viljevo je naselje i sjedište istoimene općina u Hrvatskoj. Nalazi se u Osječko-baranjskoj županiji.
Zemljopis
Općina Viljevo jedna je od općina u okviru Osječko-baranjske županije, teritorijalno ustrojena raspadom bivše općine Donji Miholjac, svega cca 50 km udaljena od Osijeka.
Povijest
U nekoliko dokumenata vidimo da se ime posjeda, distrikta i župe piše u ovim oblicima: 1317. Wilio kao posjed, 1347. Vyllyo kao distrikt. Na zemljopisnoj karti Baranje do početka 16. stoljeća ime sela upisano je u obliku Villyo. Tada je pripadalo ovostranom dijelu Baranjske županije. Kao selo pod imenom Viljeva, zabilježeno je 1579. godine, a kao župa (u dokumentima pisanim talijanskom jezikom) 1618. u oblicima: Viglievo, 1623. Viglievo, 1647. Viglievo, 1649. Viglevo, a u drugim dokumentima kao selo 1698. godine u oblicima Villyevo, i Villiövo te 1702. godine u obliku Vilovo. Jedno vrijeme selo je imalo naziv Donje Viljevo kako bi se razlikovalo od sela pod nazivom Gornje Viljevo, istočno od Slatine."
Obrazovanje
Viljevo dobiva prvu školu 1834. godine, kojoj je patron bila gđa. Štefanija Mailath–Szekhely, odnosno grof Ladislav Mailath.
Godine 1993. na inicijativu lokalne uprave Općine Viljevo zbog ruševnog stanja u kojem se nalazila stara škola izrađena je projektna dokumentacija za novu školsku zgradu i nastavno-športsku dvoranu. Nakon što je 1994. godine položen kamen temeljac, započeti su radovi na školi i postavljeni temelji nastavno–športske dvorane. Nova škola, Osnovna škola Ante Starčevića Viljevo otvorena je 1995. godine, dok se nastavno-športska dvorana planira završiti do kraja iduće godine.
Osnovnu školu Ante Starčevića Viljevo pohađaju osim učenika s područja Općine Viljevo i učenici iz susjedne Općine Podravska Moslavina.
Sport
Na području općine Viljevo djeluju tri nogometna kluba i to:
Opština Santa Catarina Ixtepeji, Oaxaca
Santa Catarina Ixtepeji je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1020 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2212 m.
Četena Ravan
Četena Ravan je naselje u slovenskoj Općini Gorenjoj vasi - Poljane. Četena Ravan se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 36 stanovnika.
Mrkonjić Grad
Mrkonjić Grad je gradsko naselje i sjedište istoimene opštine u jugozapadnom dijelu Republike Srpske, odnosno u zapadnom dijelu BiH.
Nalazi se u geografskoj oblasti Bosanska Krajina. Mrkonjić Grad se graniči sa opštinama Banja Luka, Kneževo, Jezero, Šipovo, Glamoč i Ribnik. Područje opštine obuhvata 68.455 hektara površine i leži na prosječno 591 metar nadmorske visine. U današnje vrijeme ovdje živi oko 21.000 stanovnika, među kojima Srbi čine potpunu većinu.
Familia Nila, Mexicali
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Mrkonjić Grad
Osnovna odlika konfiguracije terena opštine je naglašena reljefnost, jer najveći dio pripada brdsko-planinskom prostoru. Naime, Mrkonjić Grad je sa svih strana okružen planinama: Lisina, Dimitor, Čemernica, Manjača i Ovčara. Zastupljena je umjereno kontinentalna klima, a prosječna godišnja temperatura iznosi 9°C. Saobraćajnu mrežu čine magistralne i regionalne saobraćajnice, koje dopunjuje mreža lokalnih puteva.
Ono što se veže za ovu opštinu je Prvo zasjedanje ZAVNOBiH-a 25. novembra 1943. kada je SR Bosna i Hercegovina proglašena republikom Srba, Hrvata i Muslimana. Taj datum se u Federalnom dijelu BiH obilježava kao Dan državnosti. Mrkonjić Grad je poznat i po kosama „varcarkama“.
Petrov novčić
Petrov novčić (latinski: Denarius Sancti Petri) je danas običaj davanja godišnjeg dobrovoljnog priloga koji se prikuplja diljem katoličkog svijeta 29. juna, na praznik svetih Petra i Pavla, ili u nedjelju najbližu tom datumu. Prikupljeni novac namjenjen je direktno papi kao nasljedniku sv. Petra.
Mrkonjić Grad
Privredno, ovo je kraj rudnih nalazišta gvožđa i bakra, razvijenog zanatstva, bogatih šumskih površina itd. Danas je Mrkonjić Grad prosječno razvijena opština.
Demografija opštine
Prema najstarijim sačuvanim zapisima ovo područje su prvobitno naseljavali stanovnici Varcareva i Majdana, (katoličke i muslimanske vjere). Međutim u 17. i 18. vijeku, vremenu velikih seoba na zapadnom Balkanu, struktura stanovništva se znatno promijenila. Doselio se katolički živalj iz zapadne Bosne, Dalmatinske Zagore i pravoslavno stanovništvo iz Like, istočne Hercegovine, Crne Gore i glamočkog i grahovskog područja.
Prema službenom popisu stanovništva iz 1991. godine, opština Mrkonjić Grad je imala 27.395 stanovnika, raspoređenih u 38 naselja. Sam grad je imao 11.225 stanovnika ili 40,97% od ukupnog broja. Jedan dio opštine (iz ovog popisa) je kasnije, po Dejtonskom sporazumu, pripojen opštini Jajce.
Naseljena mjesta
U okviru opštine danas postoji 37 naseljenih mjesta, organizovanih u deset mjesnih zajednica. Nakon potpisivanja Dejtonskog sporazuma, najveći dio opštine ušao je u sastav Republike Srpske. U sastav Federacije BiH ušlo je naseljeno mjesto Vlasinje, koje je ranije pripadalo mrkonjićkoj opštini.
Mreža naselja je razvijena, ali i neravnomjerno raspoređena. Najgušća je oko grada dok je na sjevernom, zapadnom i jugozapadnom dijelu opštine rjeđa. Seoska naselja su najčešće razvijenog tipa i imaju mali broj stanovnika (50−150).
Spisak naseljenih mjesta. Arežine, Baljvine, Bjelajce, Blagojevići, Bojanići, Brdo, Carevac, Cvrčići, Čenić, Čičevo, Dabrac, Dakići, Donja Pecka, Donja Podgorja, Donje Baljvine, Donji Baraći, Donji Graci, Dubica, Đukanovići, Đukići, Gatarići, Gerzovo, Gornja Pecka, Gornja Podgorja, Gornje Baljvine, Gornji Baraći, Gornji Dabrac, Gornji Graci, Gornji Šehovci, Grabež, Gustovara, Gvere, Jasenovi Potoci, Jovandići, Jovanovići, Kežići, Konjevići, Kopljevići, Kotor, Kucelji, Lakići, Liskovica, Lokvari, Magaljdol, Majdan, Marjanović, Medna, Mihaljice, Milašinovići, Mlinište, Mračaj, Mrkonjić Grad, Niškanović, Novo naselje, Okandžije, Orahovljani, Oćune, Pekezi, Pilježi, Podbrdo, Podgorja, Podorugla, Podrašnica, Podselo, Podšiljak, Poljice, Potkraj, Prhinje, Pridvorci, Racune, Račići, Rajini, Rekazi, Rijeka, Rogolji, Rožići, Savići, Soldati, Staro Selo, Stupari, Surjan, Šebezi, Šehovci, Šibovi, Šikmani, Šormazi, Špirići, Šušnjarev gaj, Tešanovići, Tipuša, Tomičići, Tomići, Trijebovo, Trnovo, Ubovića Brdo, Vidovići, Vlasinje, Zborište, Zečevići, Zelenkovac i Ždrnje.
Geologija i reljef
Najveći dio Mrkonjić Grada pripada brdsko-planinskom području jer je okružen planinama: Lisina (1.467 m), Dimitor (1.483 m), Čemernica (1.338 m), Manjača (1.239 m) i Ovčara (1.576 m). Između planina se nalaze visoravni Podraško polje i Podovi, dok su dolinska područja relativno mala i nalaze se uz vodotoke rijeka.
Geološku građu terena sačinjavaju stijene različite po postanku, starosti, fizičko-mehaničkim, geomehaničkim, hidrogeološkim i drugim osobinama. Šire područje opštine izgrađeno je od permotrijaskih, donjokrednih i neogenih sedimenata. Osim toga, ovdje su prisutna i nalazišta minerala: boksita, građevinskog kamena krečnjaka i dolomita, kvarcita i gline.