cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uprava dinastije Han
Politički sistem Kine u doba dinastije Han je nastao svojevrsnom evolucijom od ranije dinastije Qin, odnosno tokom 400 godina predstavljaop model koji će, u većem ili manjem obliku, slijediti sve carske dinastije do uspostave Republike u 20. vijeku. Dinastija Han je na vlast došla 206. pne. te se, s prekidom koji je predstavljao uzurpator Wang Mang i kratkotrajna njegova dinastija Xin (9 - 23), održala do 220. Sjedište dinastije, odnosno glavni grad kineske države, je u doba Zapadnog Hana predstavljao Chang'an, a u doba Istočnog Hana Luoyang.
Na čelu države se nalazio car, koji je imao ovlasti promulgacije svih pisanih zakona, služio kao vrhovni komandant kineske vojske te mu je neposredno bila podređena sva izvršna vlast. Car je imao izričitu ovlast imenovati sve državne službenike čija je plaća iznosila više od 600 bušela žita (iako se u praksi uvijek isplaćivala kovanicama), a pomoć su mu u tome pružali savjetnici koji bi prethodno ispitali svakog kandidata. Na samom početku dinastije su uz cara kao monarsi postojali i kraljevi, koji su upravljali pojedinim oblastima Carstva i prema caru imali vazalni odnos; njihova autonomija je, međutim, značajno umanjena poslije pobune Sedam država. Kasnije se kao protuteža caru ustanovila institucija carice majke, koja je predstavljala simboličku ili biološku majku cara te u pojedinim slučajevima imala ovlasti poništiti njegove odluke. Car je simbolički u pojedinim slučajevima mogao svoje ovlasti predati nižem službeniku.
Kina je bila podijeljena i na neko teritorijalnih razina državne uprave. Najveća cjelina je bila provincija (zhou), ispod nje kapetanija (prefektura), potom okrug i distrikt. Poluautonomne, odnosno feudalne teritorije su obično bile u razini okruga, a na njihovom čelu su bili plemići u rangu markiza.
Iako su pokušaji centralne vlasti da monopolizira proizvodnju soli, željeza i alkoholnih pića propali, dinastija Han je imala daleko više uspjeha u stvaranju jedinstvene valute, odnosno od 133. pne. je jedino centralna vlast kovala novac.
Dinastija Han je za oružane snage odabrale model relativno male profesionalne stajaće vojske, koju se u slučaju rata popunjavalo regrutacijom, kao i korištenjem dopunskih milicijskih snaga.
Anija Kornificija Faustina
Anija Kornificija Faustina (Annia Cornificia Faustina, 122/123 - 152/158) bila je rimska plemkinja iz doba Carstva, poznata kao sestra cara Marka Aurelija. Rodila se kao kćer pretora Marka Anija Vera i Domicije Lucile. Otac joj je umro 124. te je zajedno s bratom otišla živjeti kod djeda, senatora Marka Anija Vera.
Kiru
thumb|right|200px|Pločica Zimri-Lina, cca. 1780 [[Muzej Louvre]]
Kiru je bila marijska princeza. Kći kralja Zimrilima i Yamhadske princeze Shibtu. Imala je 7 sestara. Dve su sestre postale sveštenice, ostale su se udale za poglavare lokalnih gradova. Otac ju je imenovao na mjesto gradonačelnika obližnjeg grada. Pretpostavlja se da se radilo o gradu imena Yarim-i-Adad, no klinasti zapisi su oštećeni i ne daju nedvosmislene podatke.
Anzola d'Ossola, Verbano-Cusio-Ossola
Anzola d'Ossola je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Faller, Belluno
Faller je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Anzola d'Ossola, Verbano-Cusio-Ossola
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 438 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 216 m.
Faller, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 765 m.
Okrug Lihov-Danenberg
Okrug Lihov-Danenberg je okrug na istoku nemačke države Donja Saksonija.
Površina okruga je 1.220,5 km². Krajem 2007. imao je 50.465 stanovnika. Ima 27 naselja, od kojih je sedište uprave u Lihovu.
Ovaj kraj se još naziva i „Hanoveska zemlja Venda“ (Hannoversches Wendland), po plemenu Venda (Polapski Sloveni). Najznačajnija reka je Elba.
Koločep (Dubrovnik)
thumb|mini|Donje Čelo thumb|mini|Donje Čelo thumb|mini|Gornje Čelo thumb|mini|Hotel na Koločepu Koločep je naselje u Dubrovačko-neretvanskoj županiji, na otoku Koločep. Dijeli se na 2 zaseoka - Gornje Čelo i Donje Čelo.
Geografija
Naselje je podijeljeno u dva zaseoka, koji se nalaze u zaštićenim uvalama - Gornje Čelo na istočnoj strani otoka i Donje Čelo na zapadnoj.
Naziv
Gornje i Donje čelo su dobili nazive prema smještaju u odnosu na izlaz sunca, tako da je Gornje Čelo istočno (sunce ide gore), a Donje Čelo zapadno (sunce ide dolje).
Znamenitosti
Park – šuma u Gornjem Čelu, je značajan prirodni objekt koji se sastoji od šume alepskog bora i makije. U makiji se ističu karakteristične vrste podneblja poput crnike (Quercus ilex), smrdljike (Pistacia terebinthus), tršlje (Pistacia lentiscus), zelenike (Phillyrea latifolia), mrče (Myrtus communis), planike (Arbutus unedo), rogača (Ceratonia siliqua) obraslih tetivikom (Smilax aspera) i druge vrste. Posebno je estetski vrijedan krajolik uz morsku obalu, na čijim strmim stijenama rastu karakteristične biljke ovog podneblja. Ovo zaštićeno područje pokriva površinu od oko 12 ha. Zaštićena je od 1961. godine rješenjem Zavoda za zaštitu prirode.
U Donjem Čelu je župna crkva Velike Gospe koja se počela graditi u 13. stoljeću
Gospodarstvo
Gospodarstvo je nerazvijeno, a stanovništvo se bavi turizmom i ribarstvom.
Stanovništvo
U Gornjem Čelu, prema popisu stanovnika iz 2001. godine, živi oko 60 stanovnika uglavnom Hrvata katoličke vjeroispovjesti.
U Donjem Čelu, prema popisu stanovnika iz 2001. godine, živi 114 stanovnika uglavnom Hrvata katoličke vjeroispovjesti.
Danijel Subašić
Klupska karijera
Subašić se rodio 27. listopada 1984. godine u Zadru; njegova obitelj dolazi iz sela Raštević, nedaleko od Benkovca. Svoju karijeru je započeo braneći za klub iz rodnog grada. Prvi nastup bilježi sezone 2003./04., da bi već nakon toga dobivao sve više prilika. U 2. HNL brani redovito iskazavši se kao talentiran golman, sve dok se nije posvađao sa vanjskim suradnikom kluba Renom Sinovčićem zbog navodne prisile na produljenje ugovora.
Dio te sezone 2006./07. stagnira, trenirajući sa juniorima, dok sudskim putem nije dokazano kako prisile na potpisivanje ugovora nije bilo. Krajem sezone dolazi do pomirbe te se Subašić vraća na gol. Naredne godine Zadar ulazi u prvu ligu gdje postiže solidne rezultate čime se pobuđuje sve veće zanimanje za mladog vratara. Nakon borbe između Dinama, Hajduka i nekih inozemnih klubova, odlazi na jednogodišnju posudbu u splitskog prvoligaša uz opciju potpisivanja trogodišnjeg ugovora po završetku sezone.
Koločep (Dubrovnik)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine na Koločepu u dva naselja žive 163 stanovnika.
Napomena: U 1857. iskazano pod imenom Kolečep, a 1880. pod imenom Kaločep. Od 1857. do 1971. sadrži podatke za bivša naselja Donje i Gornje Čelo koja su 1880., 1900., 1910. i 1948. iskazivana kao naselja.
Danijel Subašić
Klupska karijera
Nakon uspješne polusezone među vratnicama Hajduka na jesen je dogovoren i transfer iz Zadra u splitsku momčad. Sa Hajdukom je 2010. osvojio nacionalni kup.
U siječnju 2012. karijeru nastavlja u Francuskoj, potpisao je ugovor sa slavnim Monacom na četiri i pol godine i odmah se priključio novom klubu.
Reprezentativna karijera
Za reprezentaciju je debitirao 14. studenog 2009. godine u prijateljskoj utakmici sa Lihtenštajnom. Još je nastupio u prijateljskim utakmicama sa Austrijom i Estonijom. U sva tri susreta nije trebao ići po loptu u mrežu. Nakon odlaska Stipe Pletikose, postaje prvi golman reprezentacije.
L'Après-midi d'un faune (balet)
thumb|Karikatura u pariškom [[Le Figarou 30. maja 1912.]] L'après-midi d'un faune, također poznat i kao Faunovo poslijepodne je balet nastao na temelju istoimene simfonijske poeme Claudea Debussyja, a koji je premijerno izveden 29. maja 1912. u pariškom kazalištu Théâtre du Châtelet u koreografiji Vaslava Nižinjskog. Završna scena, u kojoj Faun (koga je u originalnoj postavi tumači Nižinjski) liježe sa nimfom je izazvala kontroverze i svojevrsni skandal. Nakon toga je izveden nekoliko puta u Beču i Londonu.
1980-ih je na temelju zapisa Nižinjskog rekonstruirana originalna koreografija, koju danas tradicionalno koriste baletne trupe. Godine 1984. su njeni detalji korišteni u video-spotu za pjesmu I Want to Break Free britanske rock-grupe Queen.
Transmisijska stanica Sutton Coldfield
Transmisijska stanica Sutton Coldfield (Sutton Coldfield transmitting station) je telekomunikacijsko i radiodifuzno postrojenje u Sutton Coldfieldu, predgrađu Birminghama u Engleskoj. Podignuto je 1949. godine u svrhu odašiljanja televizijskih signala te se smatra najstarijim još funkcionalnim objektom te vrste na svijetu.
Glavni dio postrojenja je jarbol visok 270,5 m na kome se nalazi odašiljač za emitiranje televizijskog programa. Originalni odašiljač, postavljen 1949. godine, omogućio je stanovnicima Midlandsa (centralne Engleske) da gledaju program BBC Television Service, dotada dostupan isključivo stanovnicima Londona i južnih dijelova Engleske. Novi jarbol je postavljen 1983. i dograđen 2009. godine.
Barbachen
Barbašan je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Tarb.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 42 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,04 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 281 m, a minimalnoj 194 m).
Pilar López de Ayala
Po ocu, ruralnom plemiću iz Estremadure, potiče od Kristofora Kolumba.
Aetna Estates, Colorado
Etna Estejts je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 834.
Tuscarora, Pennsylvania
Taskarora je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Diskografija Kylie Minogue
Diskografija Kylie Minogue, australske pop pjevačice i tekstopisca, sastoji se od 10 studijskih albuma i preko 51 singlova raznih diskografskih kuća. Minogue je započela sa snimanjem s pop produkcijskim triom Stock, Aitken & Waterman 1987. godine. Ta produkcijska kuća objavila je lanac svjetskih Minogueinih hitova uključujući: "I Should Be So Lucky", njenu verziju od "The Loco-Motion", "Hand On Your Heart" i "Better the Devil You Know". Poslije četiri studijska albuma i jednog albuma najboljih hitova, Minogue je pjevala s diskografskom kućom Deconstruction 1993. godine. Namjeravala se udaljiti od svoje ranije karijere i uživati u umjetničkoj kontroli eksperimentirajući s različitim žanrovima i objavljujući zrelije i više osobne pjesme. Iako je prodaja Minogueinih singlova i albuma u tom periodu bila značajno manja, singlovi poput "Confide in Me" i njen duet s grupom Nick Cave and the Bad Seeds "Where the Wild Roses Grow" bili su jako uspješni.
Godine 1999. potpisala je za Parlophone i te godine objavila svoj povratnički singl "Spinning Around". Ubrzo je objavila svoj najuspješniji singl "Can't Get You Out of My Head", koji je dospio na vrhove ljestvica singlova u preko 40 država. 2003. godine, dobila je svoj prvi Grammy za "najbolju dance pjesmu". Njen deseti studijski album, "X", objavljen je 2007. godine. Za promociju albuma, Kylie je održala tuneju KylieX2008, najopsežniju svjetsku turneju u svojoj karijeri. Minogue je prodala preko 60 milijuna primjeraka albuma širom svijeta.
Ostalo
Sljedeće pjesme nisu ni na jednom studijskom albumu Kylie Minogue.
Izvori
The Complete Kylie, Simon Sheridan, Reynolds & Hearn Books (veljača 2009). (2nd ed.) ISBN 1-905287-89-5
Vanjske veze
Kylie Minogue singles discography Diskografija singlov Kylie Minogue
Višepartijski sistem
Višepartijski ili višestranački sistem je izraz koji se u najširem smislu koristi za ona društveno-politička uređenja koja dozvoljavaju osnivanje i djelovanje više od jedne političke stranke. Ti se sistemi razlikuju od bestranačkih gdje nije dozvoljeno djelovanje nijedne političke stranke te jednopartijskih, gdje je dozvoljeno djelovanje samo jedne. Višestranački sistem, za koji se pod ovim značenjem često koristi i izraz višestranačje se često smatra jednim od ključnih sastojaka suvremene liberalne demokracije, odnosno u manjoj ili većoj mjeri ga primjenjuje većina država u suvremenom svijetu.
Pri tome valja uzeti u obzir da samo legalno postojanje više stranaka ne mora sa sobom povlačiti postojanje višestranačkog sistema. Države ustavima ili na drugi način mogu uspostaviti institucionalnu hegemoniju jedne - vladajuće - nauštrb drugih stranaka, odnosno sve druge stranke mogu djelovati jedino kao satelitske. Takve primjere predstavljaju Istočna Njemačka i Poljska u doba komunizma. Sličan se rezultat može postići i vaninstitucionalnim mehanizmima za što primjer predstavlja Meksiko u doba vladavine stranke PRI. U oba slučaja je riječ o de facto jednopartijskim sistemima.
Višestranački sistem u užem smislu
Pod višestranačkim sistemom u užem smislu se podrazumijevaju oni višestranački sistemi, odnosno države čijim političkim životom dominiraju tri ili više stranaka. Taj se izraz stoga koristi prvenstveno za razlikovanje od dvostranačkih sistemima čijim političkim životom dominiraju dvije međusobno suprotstavljene stranke.
Višestranački sistemi najčešće nastaju zahvaljujući primjeni proporcionalnog sistema na izborima, odnosno raznim geografskim i drugim okolnostima (etnička raznolikost) zbog kojih jedna stranka nikako ne može samostalno osvojiti većinu u parlamentu, te je za dolazak na vlast prisiljena koalirati s manjim strankama.
NGC 611
NGC 611 je jedan do danas nepotvrđeni objekt u zviježđu Kitu. Sva promatranja poslije nisu na tom položaju uočila nikakav objekt.
Okrug Dahme-Spreewald
Okrug Dame-Šprevald (, donjeluž. Wokrejs Damna-Błota) je okrug na jugoistoku nemačke pokrajine Brandenburg.
Površina okruga je 2.261,1 km². Krajem 2007. imao je 161.699 stanovnika. Ima 37 naselja, od kojih je sedište uprave u Libenu.
Ovo je poljoprivredni i turistički okrug, bogat jezerima, kroz koji protiču reke Špreja i njena pritoka Dame. Poznat kao jedan od područja tradicionalno naseljenih lužičkosrpskom zajednicom.
Brenda Fricker
Brenda Friker je irska glumica, rođena 17. februara 1945. godine u Dablinu (Republika Irska). Najpoznatija je po ulozi gospođe Brown u filmu My Left Foot, za koju je nagrađena Oscarom. U Britaniji je prije toga stekla popularnost u TV-seriji Casualty.
Firenca
Firenca (talijanski: Firenze, latinski: Florentia) je glavni grad pokrajine Toskane u Italiji. Grad leži na rijeci Arnu i najpoznatiji je po svojoj srednjovjekovnoj historiji grada-države Firence, u vrijeme kada je bila središte trgovine i financija te jedan od najbogatijih gradova u Evropi, a naročito kao kolijevka talijanske renesanse, o čemu svjedoče brojni gradski spomenici. Godine 1982., UNESCO je uvrstio stari historijski centar na popis svjetske baštine. Svojom arhitekturom, ali i muzejima (Pitti, Uffizi), vrtovima, obrazovanjem, muzikom, kuhinjom, modom i dr., Firenca svake godine privlači oko milijun turista.
Zbog svoje kulturne važnosti, Firencu nazivaju "talijanska Atena". U njoj su živjele mnoge poznate ličnosti kao što su: Dante Alighieri, Giovanni Boccaccio, Donatello, Virginia Oldoini, porodica Medici, Botticelli, Niccolò Machiavelli, Leonardo da Vinci, Filippo Brunelleschi, Michelangelo, Galileo Galilei i drugi.
Historija
mini|lijevo| Drvena maketa rimske Florentine iz 1. vijeka pne. mini|lijevo| Spaljivanje heretika [[Girolamo Savonarola|Savonarole 1498. god.]] Rimski veterani Julija Cezara su 59. pne. osnovali koloniju Florentia koja je u 4. vijeku postala biskupija. Nakon tog nad Firencom vladaju: Bizant, Ostrogoti, Langobardi i Franci, i u to vrijeme je stanovništvo palo na samo 1000 stanovnika.
Ponovno oživljavanje grada započelo je u 10. vijeku, da bi 1115. godine Firenca postala autonomnom komunom. U 13. vijeku Firenca se našla između zaraćenih stranaka Gibelina (potpomognuti od strane careva Svetog Rimskog Carstva) i pro-papinskih Gvelfa. Proizvodnjom vune i svile grad se jako bogati. Godine 1252. uvedena je nova novčana valuta - Florin, koji je visoko kotirao u Evropi. Grad je brzo rastao: 1340. godine broji oko 80,000 stanovnika (od kojih je 25,000 radilo u proizvodnji tekstila), no nakon epidemije Crne smrti, taj broj ponovno opada. U 14. vijeku Firencom uglavnom vlada familija Albizi, kojima su najveći rivali bili porodica Medici. U prvim dekadama 15. vijeka porodica Medici već potajno vlada gradom, potpomognuti moćnim novopridošlicama u grad. Premda je familijarno bogatstvo stekao njegov otac Giovanni di Bicci de' Medici, prvi član porodice koji se aktivno bavio politikom bio je Cosimo de' Medici (Cosimo "il Vecchio"). U 15. vijeku u Firenci djeluju prvi renesansni umjetnici kao što su: Filippo Brunelleschi, Masaccio, Lorenzo Ghiberti, Donatello, Alberti, i mnogi drugi. Moć porodice Medici raste nakon što su postali bankari papama. Cosima nasljeđuje njegov sin Piero di Cosimo de' Medici, kojeg je 1469. godine nasljedio Lorenzo Veličanstveni, veliki mecena umjetnika kao što su Leonardo da Vinci, Botticelli i Michelangelo. Nakon njegove smrti (1492.), i izgnanstva njegova sina Piera (1494.) nakratko se obnavlja republikanska uprava, a obitelj Medici se vraća u Firencu 1512. godine. Godine 1537. Cosimo I. de' Medici postaje prvi firentinski vojvoda (od 1569. veliki vojvoda Toskane), čime obitelj Medici službeno uspostavlja vlast nad Firencom sve do aneksije Toskane Austrijskoj kruni 1737. godine. Austrijska uprava se konstantno bori protiv utjecaja Francuske i kraljevstva Sardinija-Piemont, do 1859. godine kada Toskana postaje dijelom Talijanskog Kraljevstva. Od 1865. do 1870. godine Firenca je bila glavni grad Kraljevine Italije.
U 19. st. broj stanovnika se udvostručio, da bi se zahvaljujući porastu turizma, trgovine i bankarstva taj broj utrostručio tijekom 20. stoljeća. Tijekom Drugog svjetskog rata grad je bio pod njemačkom okupacijom (1943.-1944.), da bi nakon oslobođenja izvan grada bili pokopani mnogi saveznički vojnici. U studenom 1966. godine rijeka Arno je poplavila cijeli donji grad, pri čemu su stradala mnoga umjetnička djela.
Godine 1982. povijesno središte grada je upisano na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi, a 1986. godine Firenca je bila europski glavni grad kulture.
Znamenitosti
mini|lijevo| [[Firentinska katedrala]]
mini|250px| [[Ponte Vecchio]] mini| Piazza della Signoria kojom dominira [[Palazzo Vecchio]] Firenca, koja je poznata po svojoj umjetnosti i arhitekturi, te po tome da su u njoj živjeli i radili mnogi europski majstori, ima ogroman broj poznatih i vrijednih spomenika:
Muzeji
mini|180px| [[Michelangelov David u Muzeju Akademije]] Pored Galerije Uffizi, Firenca ima i druge muzeje svjetske klase kao što je Bargello koji čuva mnoga neprocjenjiva djela kipara kao što su Donatello, Michelangelo i Giambologna. Muzej Akademije (Accademia del dell'Arte Disegno ili jednostavno Accademia) u čijoj zbirci se ističe Michelangelov David i njegovi nedovršeni Robovi za grobnicu pape Julija II. Preko Arna je ogromna palača obitelji Medici, Pitti, koja sadrži dio privatne zbirke obitelji Medici; osim nje, galerija palače sadrži mnoge renesansne slike, uključujući i nekoliko djela Rafaela i Tiziana, te veliku zbirku nošnji, svečanih kolica, srebrnine, porculana i galeriju umjetničkih djela osamnaestog stoljeća. Uz palaču su Boboli vrtovi, savršeno uređeni i s mnogo zanimljivih skulptura.
U Firenci se nalaze i prirodoslovni muzej (Museo di Storia Naturale) koji je dio firentinskog sveučilišta, kao i Insitut za povijest znanosti (Istituto e Museo di Storia della Scienza, skr. IMSS), te Museo dell' Opificio delle Pietre Dure i Nacionalni arheološki muzej (Museo archeologico nazionale di Firenze).
Sport
mini|250px| Stadion Artemio Franchi (arhitekt [[Pier Luigi Nervi)]] Najslavniji firentinski klub je ACF Fiorentina, koja igra u Serie A, prvoj nogometnoj ligi Italije. Njegov stadion je Stadio Artemio Franchi, a u gradu se nalazi i trening kamp talijanske reprezentacije, Coverciano, i tehnički odjel talijanskog nogometnog saveza.
Građanski savez Srbije
Građanski savez Srbije je bila parlamentarna stranka liberalnog opredeljenja. GSS je kao stranka pod ovim imenom registrovan 1992. godine, ujedinjenjem Republikanskog kluba i Reformske stranke, sukcesora Saveza reformskih snaga Jugoslavije, osnovanog 1989. godine.
Istorijat stranke
Od početka krize u Jugoslaviji Građanski savez Srbije je čino sve da se izbegnu sukobi i raspad zemlje i dosledno se držao antiratne i antinacionalističke opredeljenosti. U vreme najžešće društvene i političke krize u tadašnjoj Jugoslaviji na čelo Građanskog saveza Srbije došla je dr Vesna Pešić, sociolog i priznati borac za ljudska prava. Stranka je tada okupila veći broj uglednih javnih ličnosti, profesora univerziteta, naučnika, umetnika. Članovi stranke su među osnivačima i aktivistima velikog broja ugledni nevladinh organizacija (Centar za antiratnu akciju, Beogradski krug, Beogradski centar za ljudska prava, Centar za unapređenje pravnih studija).
Građanski savez Srbije je 1993. godine u okviru koalicije DEPOS učestvovao na republičkim izborima, dobio dva poslanička mesta i postao parlamentarna stranka.
Od 1998. godine Građanski savez Srbije je jedan od inijcijatora i osnivača Saveza za Promene. Paralelno sa radom u Savezu za Promene, Građanski savez Srbije nastavlja rad na jačanju svog uticaja i pripemama za izbore.
Od marta 1999. godine predsednik Građanskog saveza Srbije je Goran Svilanović ranije potparol i potpredsednik. Goran Svilanović postaje predsednik stranke u trenutku kada se Srbija nalazi u najtežoj društvenoj, socijalnoj i političkoj krizi i kao najmlađi politički lider aktivno se uključuje u rad opozicione koalicije Savez za promene.
Građanski savez Srbije je krajem 1999. godine pokrenuo promotivnu kampanju pod nazivom Srbija je naša zemlja koja je imala za cilj da podigne poznatost novog predsednika stranke, kao i da istovremeno promoviše ideju promene vlasti u Srbiji na slobodnim i poštenim izborima, a Građanski savez Srbije i Savez za promene kao nosioce te ideje.
Kampanju Srbija je naša zemlja koju je osmislio i realizovao kreativni tim GSS na čelu sa direktorkom kampanje, Majom Tasić, sastojala se iz četiri faze i trajala je do raspisivanja izbora 2000. godine kada se Građanski savez Srbije pridružuje zajedničkoj kampanji Demokratske opozicije Srbije.
U proleće 2000. godine GSS je organizovao dvadeset dve tribine po čitavoj Srbiji koje su nosile naziv Verujemo u Srbiju i tekle paralelno sa kampanjom GSS. Organizaciju tribina radio je tim GSS uz pomoć predstavnika iz Nove Srbije i SDK Odbrana. Gostovanja na tribinama po Srbiji pratila su i gostovanja na lokalnim radio i televizijskim stanicama. U tada medijski potpuno mračnom Beogradu tribine su bile jedini interaktivni način komunikacije sa građanstvom.
Kada je postalo sve izvesnije da se izbori bliže i da je izbornu pobedu moguće odneti samo ukoliko se sve opozicione snage udruženo suprotstve vladajućem režimu, Građanski savez Srbije je u okviru kampanje Srbija je naša zemlja poslao poruku građanima i svim demokratskim snagama Srbije koja je glasila Složno.
Dok su prva i druga faza kampanje promovisale novoizabranog predsednika stranke, Gorana Svilanovića, treća i četvrta faza kampanje promovišu Građanski savez Srbije kao ozbiljan politički faktor i ideju zajedništva u opoziciji usmerenu ka jačanju pritisaka na režim da raspiše izbore.
U periodu od 24. septembra do 5. oktobra 2000. godine Građanski savez Srbije je sa koalicionim partnerima iz DOS-a uradio još dve kampanje Pobeda i Puk'o je ko zvečka.
Nakon demokratskih promena u Srbiji, 2000. godine, Građanski savez Srbije participira na saveznom, republičkom i lokalnom nivou sa ukupno pet poslaničkih mandata u saveznoj Skupštini, devet poslaničkih mandata u republičkoj Skupštini i sto odborničkih mesta u Skupštinama opštinama širom Srbije. Na istaknutim funkcijama nalaze se Goran Svilanović – savezni ministar inostranih polova, Nataša Mićić – predsednik republičke Skupštine i vršilac duznosti predsednika Srbije, Gašo Knežević – republički ministar prosvete, Dragor Hiber - predsednik Odbora za pravosuđe u Skupstini Srbije, Radmila Hrustanović – gradonačelnica Beograda, Goran Ješić – gradonačelnik Inđije...
Posle parlamentarnih izbora 2004. godine, GSS je osvojio 5 mandata na listi Demokratske stranke.
U decembru 2004. održana je Skupština GSS, na kojoj je izabrano novo rukovodstvo stranke s ciljem da se stranka konsoliduje i pripremi za sledeće izbore. Nova predsednica GSS-a je Nataša Mićić. Odlučeno je da stranka podnese zahtep za pristupanje Liberalnoj Internacionali (ELDR)
U okviru stranke, formirana je frakcija pod nazivom "11.decembar".
7.aprila, nakon odluka predsedništa, glavnom odbora i skupštine stranke, Građanski savez Srbije se ujedinjuje sa Liberalno-demokratskom partijom. Nataša Mićić je izabrana za potpredsednika LDP, a Vesna Pešić za predsednicu političkog saveta.
Okrug Teltov-Fleming
Okrug Teltov-Fleming je okrug na jugu nemačke pokrajine Brandenburg.
Površina okruga je 2.092,1 km². Krajem 2007. imao je 162.383 stanovnika. Ima 16 naselja, od kojih je sedište uprave u mestu Lukenvalde.
Teltov je ravno poljoprivedno područje u okolini Berlina, dok je Fleming brdsko područje pokriveno šumom. Grad Teltov ne pripada ovom okrugu. U okrugu postoje 23 jezera, 11 reka i rečica.
Okrug Ostprignic-Rupin
Površina okruga je 2.509,2 km². Krajem 2007. imao je 105.812 stanovnika. Ima 23 naselja, od kojih je sedište uprave u mestu Nojrupin.
Površina okruga je većim delom pokrivena šumama. Tu su i mnogobrojna jezera i rečice.
Deux-Evailles
Deks Evaj je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Majen koja pripada prefekturi Laval.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 152 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 112 metara (maksimalnoj 130 m, a minimalnoj 92 m).
Zona Artigianale-Commerciale Comunale Tre Pietre, Udine
Zona Artigianale-Commerciale Comunale Tre Pietre je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
ATC kod A06
A06AX Drugi laksativi
}}
Aprì, Verbano-Cusio-Ossola
Aprì je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 455 m.
Munden, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 100, što je 22 (-18,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Banići
thumb|mini|Crkva sv. Marije Magdalene u Banićima thumb|mini|Plaža Budima thumb|mini|Uvala Janska thumb|mini|Uljara Banići thumb|mini|Igralište u Banićima thumb|mini|Most u Budimi Banići su selo u Dubrovačkom primorju.
Povijest
Za vrijeme Dubrovačke Republike na putu za Ston, dubrovački knez je prolazio kroz Baniće. Tako u Budimi postoje dva mosta, koji su zaštićeni spomenici kulture.
Banići su bili obično naselje. Za vrijeme Kraljevine Jugoslavije, tu je postojala trgovina, poslije raspuštena. U razdoblju između dva svjetska rata u Banićima je bilo oko 26 obitelji što je brojilo oko 300 mještana. Stariji bi obrađivali zemlju, a mlađi išli na pašu za ovcama i kozama. Kad bi bilo janjaca ili kozlića, to bi se uglavnom prodavalo kako bi se kupilo brašno i šećer, a doma bi se klalo samo za festu. Kako bi se došlo do novca išlo bi se u Slano prodavati ulje, bademe, smokve, rogače itd. Ovce bi se čuvale pa bi se vuna prerađivala i plela odjeća, a na nogama su se nosili opanci. Banićani su se zabavljali plesom linđom, a lijerice su se izrađivale od drva oraha, masline, hrasta, česvine, lovora i ostalog. Strune na gudalu najčešće su bile od konjskog repa. Prije prolaska Jadranske magistrale 1965. jedina veza s Gradom bio je brod koji je prometovao od Stona do Dubrovnika, ali je za ukrcaj trebalo ići u Slano. Prvi štednjak na drva u selo je došao 1953. godine, a selo je elektrificirano 1961. Godine 1965. stigao je prvi gramofon, a pet godina kasnije motokultivator iz Njemačke s plugom.
Postojale su dvije mlinice. Imale su kameni mlin u koji su se zasipale masline i koji je pokretao konj koji bi bio zamijenjen drugim kad bi se umorio. U mlin se zasipalo od 180 kg 250 kg maslina, a dnevno bi se moglo preraditi desetak mlina. Suvremena banićka uljara ima kapacitet 800 kg maslina na sat. Peradarska farma uništena u Domovinskom ratu izgrađena je 1978. godine. Tada se počela uvoditi i infrastruktura, voda, telefon i prilazne ceste. U prvoj fazi izgradnje farme izgrađene su dvije hale s kapacitetom od 25 000 kokoši, sortirnice za jaja, skladišni prostor i upravna zgrada. Godine 1983. izgrađene su još dvije hale čime je kapacitet povećan na 100 000 kokoši. Hrana za kokoši proizvodila se u Slavoniji, a do Metkovića se dovozila željeznicom odakle bi bila otpremljena u Baniće. Farma je zapošljavala oko 30 ljudi uglavnom iz Banića, a gnoj koji se dobivao kao otpad iz proizvodnje jaja koristio se u dolini Neretve za gnojidbu maslina.
Nakon što je farma razorena i popljačkana u Domovinskom ratu, zaposlenici su ipak uspjeli obnoviti jedan njezin dio za 50 000 kokoši. Nabavljena je i rabljena sortirnica za jaja, ali za proizvodnju nije bilo interesa. Ubrzo je farmu zahvatila privatizacija, te je na njenom području otvoren građevinski pogon za proizvodnju betona i betonskih blokova. Osim poljoprivredom i stočarstvom, Banićani su se kroz povijest bavili i ribarstvom. U Janskoj su smješteni ribarski magazini koji su služili za spremanje mreža, osti, vesala i ostale ribarske opreme. More je osim za ribanje služilo i za prijevoz pržine iz Morčuleta pa u Grad.
Za rata u Hrvatskoj selo je spaljeno, a barke potopljene. Dana 18. i 19. svibnja 2013. u Banićima održavala se automobilistička utrka za prvenstvo Hrvatske u kronomoetar vožnjama „Nagrada Ragusa Racing 2013“ u organizaciji AK Ragusa Racing. U prosincu iste godine 250 000 kvadrata poslovne zone postalo je spremno za ulagače.
Uvala Janska
Tu su zavezane mnoge barke Banićana. U Podstijenama, na istoku uvale, stoji restoran na moru. On je otvoren samo ljeti,
Ostalo
Ostalo su uglavnom baštine i naselja s kućama i vrtovima. Tu postoji uljara, trgovina i rimokatolička crkva.
Te su baštine i naselja Mulare, Podanja, Predstranje itd.
Crkvena župa u Banićima ustanovljena je 1771. godine, a tada je postojeća Crkva sv. Marije Mandaljene proširena shodno potrebama župne crkve. Na njezinom mjestu nalazila se starija crkva koju je sagradio član obitelji Ohmučevića, o čemu svjedoči teško čitljiv natpis na bosančici uzidan u južni crkveni zid: "Ja Nikola Matijašev rečeni Bilić od plemena Ohmučevića ovu crkvu sazidah na slavu Gda Boga i na..." Upravo tu staru crkvu u Banićima vizitirao je dubrovački nadbiskup Petar de Torres 1671. godine. Na osnovi u zidić ispred crkve uzidanog natpisa drži se da je starija crkva sagrađena 1600. godine. Drugi natpis najvjerojatnije je bio crkveni nadvratnik i pripada drugoj fazi crkve: "VAN...STIEPANOVIS BAN...AMLOVCH RADICH...POVVVETE MARIE MANDALENI ANII...IEDNOS HEREDIM MARICHIA MEDAOVIA GODISCTA MDC."
Sadašnja jednobrodna i pravilno orijentirana crkva s četvrtastom apsidom spada u skupinu teško stilski odredivih crkava dubrovačkog kraja koje su tijekom više stoljeća brojnim popravcima izgubile stilsku prepoznatljivost. Niz snažnih potresa tijekom 19. stoljeća ostavio je teška oštećenja na skromnoj seoskoj crkvi. Nacrti za popravak koji se čuvaju u dubrovačkom Državnom arhivu izrađeni su 3. studenog 1897. godine. Jednokratni skromni župni dvor je od starije građevine iz doba Dubrovačke Republike zadobio tada konačni oblik i tako dočekao 1991. godinu kad je spaljen. Poslijeratna obnova je zadržala oblik građevine s početka 20. stoljeća neizrazitih stilskih crta, ali koja sa župnom crkvom i grobljem tvori jedinstvenu ambijentalnu cjelinu.
Od kasnobarokne crkve danas je najprepoznatljiviji glavni kameni oltar nastao u korčulanskim radionicama 18. stoljeća. Podoltarnik izrađen od korčulanskog kamena i obojen kako bi oponašao fakturu mramora ukrašen je prepletom akantusovih listova. Kameni retabl nose dva stupa s rastvorenim akroterijem. Stara barokna oltarna pala nastala u domaćoj radionici skromnih mogućnosti zamijenjena je lošom kopijom 1995. godine. Ikonografski je Sv. Marija Mandalena prikazana kao egzaltirana djevica raspuštene kose u trenutku zanosa s lebdećim anđelima, po tipičnoj baroknoj koncepciji, koju je nepoznati domaći slikar 18. stoljeća posve vulgarizirao. Najvrjedniji liturgijski predmet u banićkoj župnoj crkvi je čestičnjak s gotičkom bazom i nodusom od pozlaćenog srebra. Čaška čestičnjaka nastala je u dubrovačkoj zlatarskoj radionici 16. stoljeća. Iz mletačkih radionica potječe i kasnorenesansni kalež iz kraja 16. ili početka 17. stoljeća.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine u Banićima obitava 139 stanovnika.
Literatura
1. Zbornik Dubrovačkog primorja i otoka IX., "Kulturno-prosvjetno društvo Primorac", Dubrovnik, 2006.
Realni socijalizam
Realni socijalizam ili real-socijalizam je izraz kojim su se od 1970-ih označavalo društveno-političko uređenje odnosno službena ideologija SSSR-a i drugih država koje su pripadale Istočnom bloku.
Taj su izraz prvi počeli koristiti sovjetski i drugi istočnoblokovski teoretičari kako bi istakli razlike između njihovog sistema, odnosno shvaćanja socijalizma u odnosu na razne socijalističke sisteme, u većoj ili manjoj mjeri inspiriranih marksizmom-lenjinizmom, koji se od druge polovice 20. vijeka pojavljuju u raznim državama - Titovoj Jugoslaviji, maoističkoj Kini, kao i u nizu dekoloniziranih zemalja Trećeg svijeta čiji su novi vlastodršci svoje režima nazivali "socijalističkim".
Izraz "realni" je imao dvostruko značenje. S jedne strane se njime implicitno priznavala nesavršenost, odnosno "realnost" takvih režima nasuprot idealima kojima su trebali težiti. S druge strane se tvrdilo da su takvi socijalistički sistemi jedini mogući u tadašnjim historijskim prilikama, odnosno isticala se njihova "pragmatičnost" nasuprot radikalnijem, odnosno "utopističkom" tumačenju marksizma-lenjinizma karakterističnim kako za maoizam, tako i za razne pokrete Nove ljevice koji se javljaju 1960-ih.
Izraz "realni socijalizam" su kasnije prihvatili i kritičari sovjetskog sistema. Tako je službena ideologija SFRJ istočnoblokovske zemlje nazivala "realsocijalističkim" kako bi opisivala plansku privredu nasuprot socijalističkog samoupravljanja. Isti su izraz prihvatili i antikomunisti i desničari kako bi istakli da je sovjetski tip socijalizma - koga karakterizira totalitarni jednopartijski sistem, neefikasna planska privreda, represija - jedini "pravi" socijalizam, odnosno da svaki pokušaj da se uspostavi socijalizam dovodi do takvih rezultata.
Katehin-7-O-glukozid
Katehin-7-O-glukozid je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 452,409 Da.
NGC 612
NGC 612 je galaksija u zviježđu Kipar.
Val di Foro, Chieti
Val di Foro je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 214 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 187 m.
Bussac-sur-Charente
Bisak sir Šarant je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Sent.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 123 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 112 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 12 metara (maksimalnoj 60 m, a minimalnoj 2 m).
Marie Dressler
Marie Dressler (9. novembar 1868 – 28. jul 1934) je bila američka glumica rodom iz Kanade, poznata kao jedna od prvih dobitnica Oscara. Karijeru je započela na Broadwaya, a potom izgradila reputaciju u vodviljima prije nego što je počela nastupati na filmu. Usprkos dobi od preko 60 godina, stekla je veliku popularnost kao zvijezda prvih zvučnih filmova, a za film Min and Bill je nagrađena Oscarom. Karijeru joj je prekinula smrt od raka.
NGC 613
NGC 613 je galaksija u zviježđu Kipar.
Okrug Nirnberger Land
Okrug Nirnberger Land je okrug u nemačkoj državi Bavarska.
Površina okruga je 800,1 km². Decembra 2008. imao je 167.274 stanovnika. Ima 27 naselja, od kojih je sedište uprave u mestu Lauf na Pegnicu.
Okrug obuhvata istočna predgrađa Nirnberga, do planina na istoku. Kroz njega protiče reka Pegnic.
Hank Azaria
Bio je oženjen glumicom Helen Hunt, a danas živi sa Katie Wright s kojom ima dijete.
Okrug Bad Telc-Volfratshauzen
Okrug Bad Telc-Volfratshauzen je okrug na jugu nemačke države Bavarske.
Površina okruga je 1.110,7 km². Krajem 2007. imao je 120.834 stanovnika. Ima 21 naselje, od kojih je sedište uprave u mestu Bad Telc.
Okrug je planinski i nalazi se u Alpima na granici sa Austrijom. Kroz njega protiče reka Izar.
Čamoro jezik
Čamoro jezik (čam. Finu' Chamorro ili Chamoru; ISO 639-3: cha), jezik naroda Čamoro (Čamoroi) sa otoka Guam i dijelom na Sjevernomarijanskim Otocima. Govori ga preko 76.000 ljudi, od čega 62,500 na Guamu (1991 Bender and Rehg) i 14,205 na Sjevernomarijanskim Otocima (1990), uglavnom na Saipanu i nešto na ostalima Rota (1,502; 1990), i Tinian (1,231; 1990).
Čini zasebnu skupinu unutar malajsko-polinezijskih jezika.
Primer teksta
Član 1 Univerzalne deklaracije o ljudskim pravima
Todo taotao siha man mafanago libertao yan pareho gi dignidad yan derecho siha, man manae siha hinaso yan consiencia yan debe de ufatinas contra uno yan otro gi un espiritun chumelo.
Fant, Belluno
Fant je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 126 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 360 m.
Yeardley Smith
Marta Marija Jardli Smit (, rođena: 3. jul 1964. godine) je američka glumica. Poznata je po tome što daje glas Lisi Simpson u seriji Simpsonovi.
NGC 620
NGC 620 je galaksija u zviježđu Andromeda.
Flert
thumb|right|[[Eduar Mone]] Flert, odnosno flertovanje se definiše kao ljudska aktivnost pri kojoj osoba koketira, odnosno udvara se drugoj osobi bez ozbiljne namere. Reč „flert“ potiče iz engleskog jezika. Ipak, flert se može i šire definisati.
Cilj flerta
Flertovanje je mnogo više od obične zabave. Najčešće ima za cilj približavanje partneru, ali se u današnje vreme koristi i u neke druge svrhe, recimo za pridobijanje bolje i brže usluge u restoranu, prodavnicama, boljeg položaja kod kolega i pretpostavljenih i sl. U tom slučaju ima prizvuk manipulativnog i najčešće naučenog ponašanja, što se za kontakt sa potencijalnim partnerom uglavnom ne može reći. To potvrđuju brojna istraživanja naučnika o ponašanju partnera tokom flertovanja, pri čemu je utvrđeno da postoji čitav niz pokreta koji su slični u svim kulturama (uz sličnost sa ponašanjem u životinjskom svetu) i izgleda imaju ishodište u duboko usađenim, filogenetski nasleđenim, nagonskim zapisima. Kada se nekoj osobi dopadne druga, javljaju se određene pojave koje su van kontrole te osobe i samim tim nemoguće ih je upotrebiti u manipulativne svrhe. U principu, flertovanje kao specifičan vid komunikacije između muškarca i žene ima cilj da namami suprotni pol. U zapadnoevropskoj civilizaciji flert nije na velikoj ceni. Osobama koje upadljivo i nametljivo upražnjavaju ovu vrstu „ljubavnog sporta“ obično se pripisuje želja da jeftinim trikovima dođu do seksualnog „plena“. Naučnici koji su istraživali mehanizme seksualne privlačnosti između muškarca i žene ne misle tako. Flert je, kažu naučnici, urođena ljudska osobina podjednako svojstvena i muškarcima i ženama. Svaka osoba, naglašeno ili prefinjeno, svesno ili nesvesno, flertuje u prisustvu potencijalnog seksualnog partnera. Retke su osobe koje tvrde da su oslobođene flerta i one tada ili nisu svesne takvog ponašanja ili boluju od ozbiljnih defekata socijalne komunikacije. Flertovanje je najuspešniji način da se pronađe seksualni partner, osigura porod i produže sopstveni geni. Flert kao univerzalna pojava u životinjskom i ljudskom svetu, utiče da život postoji. Isti fiksirani, ritualizovani način flertuju i osobe iz kultura koje ne znaju za pismo do visoko sofisticiranih inetelektualaca iz akademije nauka. Neki primeri iz carstva životinja su mačori koji se kostreše, golubovi se šepure, žabe i zmije „napumpavaju“, gorile ispravljaju i isturaju grudi. I kod muškaraca je uočeno flertovanje evoluciono nasleđeno kao vid zavođenja životinjskih predaka; isturanje grudi muškarca je univerzalni manir flertovanja „jačeg pola“. Skrivene poruke koje se upućuju suprotnom polu odnose se na dominaciju, zaštitu i moć. Postoje i osobe koje flertuju zarad sopstvenog ega. Prema nekim mišljenjima, biti u emotivnoj vezi sa osobom koja flertuje sa svojom okolinom, može da bude „iscrpljujuće“. Kada je žena ta koja flertuje, saveti za njenog muškarca su da ne bude ljubomoran, jer ipak je on taj koji je sa njom u vezi (dok su ostali muškarci „nasamareni“), a i na neki način njeno ponašanje jeste terapija za lečenje nedostatka samopouzdanja. Ipak, to je tek kratkoročno rešenje za nju.
Fiziologija flerta
Najrašireniji i možda najefikasniji vid flertovanja je kontakt „oči u oči“. I muškarci i žene, u kulturama u kojima je to dopušteno, pokazuju seksualni interes, učestalo, u ritmu od dve do tri sekunde, izmenjujući brze poglede. Zatim se pogled upravlja u stranu, da bi se fascinacija flertovanja nastavila. Pogled se mnogo duže zadržava na partneru nego što je to uobičajeno. Naučnici veruju da pogled budi primitivne delove mozga koje proizvode bazične emocije koje rezultuju napadom ili bekstvom iz situacije. Sasvim druge poruke nosi uporan fiksirajući pogled u osobu suprotnog pola. S obzirom na to da označava jasan signal dominacije i agresije, kod druge osobe proizvodi nevoljnost, strah i eventualno besmislene radnje poput čupkanja kose, popravljanja frizure, zakopčavanja zakopčanih dugmadi što naučnici nazivaju „zamenom gestovne aktivnosti“. Prilikom razmene pogleda zenice se široko otvore, a suzne žlezde počinju da luče dodatne količine suza, što daje očima poseban sjaj i izgled. Takođe, dolazi do pojačanog dotoka krvi u usne, te one postaju blago uvećane i rumenije. Smatra se da je ova činjenica bila inspiracija izumiteljima karmina, koji je napravljen pre više od 1.000 godina, kako bi imitirali navedenu pojavu. Tokom flertovanja se može uočiti i povećan tonus mišića, grudni koš se širi, stomak uvlači, čak i bore ispod očiju postaju manje.
Istorijat flerta
I pored strogih kodeksa ponašanja tokom viktorijanskog doba, ono što je ipak bilo dozvoljeno u socijalnim kontaktima je bio flert. Flert se odigravao na veoma suptilan način i uz pomoć dodatnih elemenata poput lepeze, suncobrana, rukavica. Zavisno od njihovog položaja, džentlemeni su primali neverbalne poruke zainteresovanosti ili nezainteresovanosti dame. Recimo, ako dama sporo zamahuje lepezom znači da je zauzeta ili udata, dok je brzo zamahivanje značilo da je slobodna. Lepeza u desnoj ruci postavljena ispred lica je značila poziv da se dama sledi. Ako je želela da pošalje poruku ljubavi široko bi otvorila lepezu, a potražila bi poljubac otvaranjem i zatvaranjem lepeze. Lepeza prislonjena na desni obraz značila je „da“, a na levi „ne“.
Danas je udvaranje prilično drugačije, otvorenije i socijalno prihvatljivije. Svakako i danas postoje razlike u stavovima naročito među puritanskim kulturama poput one u Velikoj Britaniji ili Severnoj Americi, gde se flert doživljava sa negativnim predznakom.
Flert kao zabava
Neke osobe uživaju u flertu, ali bez neke veće emotivne upletenosti. U velikom broju slučajeva flertuje onaj par ljudi koji se dopadaju jedno drugome i najčešće njihov flert vodi u neku vrstu veze. Međutim, nekima je flert samo igra, u kojoj iako uživaju, ne žele da „idu dalje“. Razlog za to bi mogao da bude da taj neko nije zainteresovan za vezu ili se boji veze u kojoj čovek može biti i povređen. Flert je tada potvrda da se dopada drugima, da izaziva interesovanje. Flert nikoga ni na šta ne obavezuje, niti je garancija za bilo šta — osim međusobnog dopadanja. Problem nastaje ukoliko druga strana želi da uspostavi neki ozbiljniji odnos. U tom slučaju nema dobrog rešenja, jer je teško ostvariti vezu sa osobom koja to ne želi. Obično se situacija vremenom razreši sama od sebe, jer će u nekom trenutku toj osobi da dosadi odnos u kome postoji samo flert i okrenuće se nekoj drugoj osobi. Flert može lepo i da zabavi i da popravi raspoloženje. S obzirom da se za flert, bez obzira na početne namere, nikada ne može sa sigurnošću reći dokle će odvesti, može se shvatiti kao neizvestan i uzbudljiv. Prema nekim mišljenjima, posebno osvežavajuće može da deluje na one ljude koji se nelagodno osećaju u grupi ljudi (na nekoj žurci, recimo), koji se trude da budu „nevidljivi“ i koji čekaju da prođe neko pristojno vreme za odlazak kući. Moguće je da će se takva osoba upravo osećati kao „gubitnik“ koji nikoga ne zanima, osim ukoliko ne flertuje. Takođe, u nepoznatom okruženju, uz flert, vreme brže i prolazi. Saveti za takve osobe su da pronađu neku zanimljivu osobu i da ne odustaju ukoliko prva kojoj su prišli nije zainteresovana za tu vrstu komunikacije i da se usresrede na nju, a ne na sopstvena loša osećanja.
Nesvesni flert
Iako je flert za mnoge zabavan, ali i mogućnost da se zasnuje veza između osoba koje se međusobno privlače, on može da ima i neželjene posledice koje mogu da stvore mnogo problema i neprijatnih situacija. To se posebno dešava onim osobama koje nisu svesne da uopšte flertuju. To je posledica i toga što u raznim sredinama ista vrsta ponašanja neće biti shvaćena na isti način — i to ne samo u različitim kulturama, već i u okvirima jedne te iste. Naime, različiti ljudi različito doživljavaju ponašanje iste osobe. Pri tome, neprijatne situacije mogu biti različite; počevši od toga da druga osoba pogrešno shvati signale, te počne da se udvara, iako osoba koja nesvesno flertuje nije zainteresovana, pa do toga da se izazovu neprijatna osećanja kod te druge osobe ili čak agresija kod partnera te osobe. Ukoliko neka osoba nesvesno flertuje, to će biti vidljivo prema reakcijama iz njene okoline. Na to utiče način kako je nešto rečeno (bez obzira o čemu se priča), govor tela i način oblačenja. Prema nekim mišljenjima, takva osoba ne vidi sebe onako kako je vide drugi i zbog toga nije svesna svog ponašanja. Savet za takvu osobu bi bio da iskreno zatraži sugestije ljudi u vezi sa svojim nastupom i da ne ide ni u jednu krajnost što se tiče konverzacije i načina odevanja.
Châteauneuf-Grasse
Šatonef Gras je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Primorski Alpi.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 806, a gustina naseljenosti je iznosila 314 stanovnika/km².