cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Case Bertante, Rovigo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Giardino, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Santa Cruz, Altamirano
Santa Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Altamirano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1203 m.
Ustanak Hasana Israilova
Ustanak Hasana Israilova bio je ustanak protiv sovjetske vlasti na Sjevernom Kavkazu koji je godine 1940. pokrenut od strane kavkaskih, pretežno čečenskih nacionalista na čelu sa bivšim sovjetskim komunističkim političarom Hasanom Israilovim; na početku je bio relativno ograničen na nepristupačna planinska područja na jugu današnje Čečenije, ali je tokom Drugog svjetskog rata ugrozio sovjetske pozicije kada su godine 1942. za vrijeme velikog prodora na Kavkaz ustanicima logističku i drugu pomoć pružale njemačke trupe; njihovim povlačenjem se ustanak počeo gasiti, ali je svejedno početkom 1944. poslužio kao izgovor Staljinu i Beriji da pokrenu masovnu deportaciju Čečena i Inguša u Kazahstan. Lišene stanovništva koje im je trebalo davati podršku, male grupe ustanika su tokom sljedećih nekoliko mjeseci likvidirane, uključujući i Israilova čija se pogibija u okršaju s trupama NKVD u decembru 1944. uzima kao okvirni završetak ustanka.
Prescott, Michigan
Preskot je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Gložin
Gložin je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Čajniče koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 99 stanovnika.
Prescott, Michigan
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 266, što je 20 (-7,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Janus
thumb|200px|Ianus Bifrons, kip u [[Vatikanski muzej|Vatikanskom muzeju]] thumb|Janusova dvostruka kapija sa zatvorenim vratima, predstava na [[sesterciju iz Neronovog doba (66. g. n. e.), iskovanom u kovnici novca u Lugdunu.]] thumb|300px|Bronzani [[As (kovanica)|as iz Kanusija s predstavom ovenčanog Janusa i brodskog pramca na naličju.]] Janus jedno je od najstarijih i najvažnijih božanstava u rimskoj mitologiji, koji se smatrao bogom svih početaka i prelaza, pa time i svih prolaza, javnih kapija i kućnih vrata. Krajem republikanskog razdoblja Rimljani su zaboravili provobitne funkcije ovog božanstva i počeli ga držati za čuvara sveta i celog kosmosa i za oca bogova i ljudi (Ianus Pater = "Otac Janus").
Mitologija
Nekada davno Jan je vladao Janikulom, a kad je Saturn, bežeći od Jupitera, stigao do Lacija, Janus ga je ljubazno dočekao i da mu vlast nad Kapitolom. Oni su vladali Lacijem u vreme kad nije bilo ratova i neprijateljstava, kad su ljudi živeli u miru i međusobnom poštovanju. Janus je ljudima dao zakone i naučio ih brodogradnji, gajenju žitarica, gradnji kuća i kovanju novca.
Neki kažu da se Janus doselio u Lacij iz Tesalije i da je sa sobom doveo svoju suprugu Kamisu ili Kamesenu, koja mu je rodila dvoje dece. Kasnije je voleo boginju Kardeju, kojoj je poverio vlast nad šarkama (cardines) svih vrata, kao i beli glog, koji odbija zle demone. Neki kažu da je Janusova supruga bila nimfa Juturna, moja mu je rodila sina Fonsa, a drugi da mu je supruga bila boginja Venilija, koja mu je rodila kćer Kanentu (Canens). Prema jednoj verziji mita, Janusov sin bio je Tiberin, koji se utopio u reci Tibar, koja je tada nazvana po njemu.
Nakon smrti Janus je postao bog i kasnije spasao Rim od Sabinjana; kad je Tarpeja sabinjanskom kralju predala Kapitol, Janus je probio izvor vrele sumporovite vode, koji je Sabinjane nagnao u bekstvo. Kasnije, da bi osigurali Janusovu pomoć, Rimljani su tokom svakog ratnog pohoda otvarali vrata njegovog svetilišta.
Kult
Prema legendi, u Rimu je Janusov kult ustanovio Romul. U rimskoj religiji Janus je bog svih prolaza i posmatra svaki ulazak i izlazak, pa je predstavljan s dva lica. On je bog svakog početka (Consivius), pa mu je posvećen prvi mesec u godini (Ianuarius), prvi dan u mesecu (Kalendae), početak svakog dana, početak svakog pothvata i svih rituala. U drevnoj Salijskoj pesmi Janus je nazvan "bogom bogova" (divum deus). On je i čuvar kosmosa, prvi među bogovima, koji je prisutan kod rođenja svakog ljudskog bića. Svaka molitva i žrtva, ma kojem božanstvu bila namenjena, počinje zazivanjem Janusa. Prvog dana u mesecu žrtvuju mu se vino, žito i kolač, a posebno svečano slavljene su januarske kalende, kad su Rimljani međusobno razmenjivali poklone. Na dan Nove godine održavana je najvažnija svetkovina u Janusovu čast, a ljudi su pazili na to da sve što tog dana učine ili kažu bude čisto i povoljno, budući da je sve smatrano predskazanjem o tome kako će cela godina izgledati; zato su ljudi nosili svečanu odeću, suzdržavali se od teških i nepristojnih reči i svake svađe, međusobno su se pozdravljali lepim rečima i razmenjivali dobre želje i darove (strenae). Prvog meseca u godini u Janusovu su čast održavane i igre u cirku (7. januara) i slavili praznik Agonalija (9. januara), kad je prvak rimskog sveštenstva (rex sacrorum) prinosio ovna na žrtvu Janusu. Pošto su kalende u svakom mesecu bile posvećene i boginji Junoni, Janus je imao epitet Iunonius, a kao bog kome je posvećen početak svakog dana bio je poznat pod imenom "Jutarnji" (Matutinus pater).
Janus je prvobitno poštovan kraj raznih prolaza i vratnica (iani = lukovi razapeti preko ulica, ianua = vrata). Na mnogim prolazima nalazio se njegov kip, koji ga je prikazivao kao vratara (ianitor) s dva lica, koja su gledala na suprotne strane, kao i s ključem i štapom u ruci (Ianus Bifrons, Ianus Geminus, Ianus Biceps). Nastariji prolazi posvećeni ovom bogu nalazili su se na Forumu ili u njegovoj blizini (Ianus imus, Ianus summus, Ianus medius). Na severoistočnom delu Foruma nalazila se kapija s dva ulaza (Ianus Geminus, Ianus Bifrons, Ianus Quirinus, Portae Belli), koju je navodno sagradio još kralj Numa Pompilije, a koja se često pogrešno naziva "Janusovim hramom"; ta je kapija otvarana kad god se Rim nalazio u ratu, a zatvarana u doba mira, što se, s ozbirom na rimsku osvajačku politiku, dosta retko dešavalo: Tit Livije navodi da su, do njegovog vremena, vrata Janusove kapije zatvarana samo dva puta, nakon prvog punskog rata (241. pne.) i nakon Oktavijanove pobede u bici kod Akcije (31. pne.). Otvorena vrata možda su ukazivala na to da je i Jan otišao u pohod, da pomogne rimskoj vojsci, a zatvorena vrata bila su znak da se bog nalazi u gradu i čuva ga. Ova se kapija kasnije nazivala hramom, ali verovatno u smislu svetilišta, u kojem se nalazio kip Janusa; bronzani Janusov kip postojao je još u Prokopijevo doba.
Prvi Janusov hram podigao je konzul Gaj Duilije nakon pobede u pomorskoj bici kod Mila 260. pne.; taj je hram obovio Oktavijan Avgust, a posvetio ga Tiberije. Spominju se i Janusova svetilišta na Janikulu, a na Volujskom trgu (Forum boarium) nalazila se kapija s četiri prolaza (Ianus Quadrifrons), što znači da se Janus ponekada predstavljao i s četiri lica. Najstarija predstava Janusa s dva lica pronađena je na novcu iz republikanskog razdoblja. Na starijim novčićima predstavljen je s bradom, a na novčićima iz kasnijeg perioda ima mladalačko lice bez brade.
Eduard Limonov
Eduard Venjaminovič Limonov (ruski: Эдуард Вениаминович Лимонов), 22. veljače 1943., Dzeržinsk, Nižnjenovgorodska oblast, tadašnja Gorkovska oblast) je ruski ekstremni nacionalistički pisac, publicist, političar, disident, osnivač i vođa neregistrirane Nacional-boljševičke stranke (Национал-большевистская партия).
Pravim imenom je Eduard Venjaminovič Savenko.
Za vrijeme rata u BiH je pružao podršku bosanskosrpskim snagama, te je prilikom posjeta njihovim položajima na vlastiti zahtjev ispalio nekoliko rafala iz mitraljeza na opsjednuto Sarajevo.
Osuđen je 2002., unatoč prosvjedima nekolicine zastupnika u Dumi, zbog nezakonitog nabavljanja oružja, i odslužio je gotovo dvije godine u zatvoru.
Pored ruskog, služi se i engleskim i francuskim jezikom.
Рева (Београд)
Рева је градско насеље у Београду, које се налази на територији општине Палилула. Насеље од Крњаче одваја мост преко канала Себеш
Карактеристике
Рева је једно од под-насеља Крњаче. Налази се у банатском делу општине Палилула и протеже се између блока Зага Маливук на северу (јужна страна Панчевачког пута) и мочваре Рева на југу. Насеље је веома неразвијено јер нема основне потребе човека (Амбуланта,Продавница,) Према попису из 2002, у Реви је живело 2,808 становника. Рева је пре свега индустријска и економска зона са бројним великим складиштима и хангарима. Такође је позната и по расадницима који се налазе у насељу. Линија градског превоза 108 саобраћа до насеља, на релацији „Омладински стадион“ - МЗ „Рева“.
Мочвара
Мочвара Рева налази се у близини леве обале Дунава, на мочварном и влажном подручју. Један део мочваре претворен је у рибњак. Мочвара је издужена од запада ка истоку, паралелно са каналом Себеш. Са осталим мочварним подручјима у Крњачи чини погодно подручје за комарце, што понекад, током лета, изазива велико незадовољство код становништва Београда.
Auenwald
Auenvald je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Rems-Mur. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 6.963 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8119006.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rems-Mur Auenvald se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rems-Mur. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 280 metara. Površina opštine iznosi 19,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.963 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 352 stanovnika/km².
Novi kejnzijanizam
Novi kejnizijanizam je specifična mešavina nove klasične ekonomije i kejnzijanizma. Od nove klasične ekonomije preduzeta je teorija racionalnih očekivanja, a od kejnzijanizma hipoteza o rigidnosti cena i nadnica. Tržište je pod uticajem tzv. „institucionalne rigidnosti“, kao što su: eksterni troškovi, monopolitička konkurencija, informacione asimetrije itd. Institucionalne rigidnosti uslovljavaju prinudnu nezaposlenost koja se ispoljava preko agregatne ponude, zbog čega se državna intervencija usmerava na otklanjanje rigidnosti, posebo eksternih troškova, a ne na stimulisanje agregatne tražnje.
Le Rendez-vous de Senlis
Le Rendez-vous de Senlis je drama Jeana Anouilha iz 1936. godine, premijerno izvedena 30. siječnja 1941. godine u Théâtre de l'Atelier, u režiji Andréa Barsacqa. S oko 170 izvedbi, drama je tokom svog premijernog prikazivanja bila izrazito uspješna te je imala značajnu ulogu u pokretanju karijere Jeana Anouilha.
U tiskanom obliku je premijerno objavljena 1942. godine u sklopu Anouilhovog niza "ružičastih komada", a prati imaginativnog mladića Georgesa, koji želi impresionirati i osvojiti Isabelle, djevojku njegovih snova. Kako bi ostvario svoj naum, Georges stvori paralelni život i unajmi glumačku skupinu da glumi njegovu fiktivnu obitelj. Međutim, nažalost po Georgesa, problemi se ubrzo počinju javljati kada se pojave njegova stvarna žena i ostatak obitelji.
Le Rendez-vous de Senlis je znakovita po primjeni čestog Anouilhovog postupka stvaranja imaginativne stvarnosti te igranja uloga u stvarnom životu, a koji će biti prisutan i u nekim kasnijim dramama poput Léocadije.
Collepiano
Collepiano ima više značenja:
Warholove superzvijezde
thumb|right|200px|[[Mary Woronov]] thumb|right|200px|[[Ultra Violet (Isabelle Collin Dufresne)]] thumb|right|200px|[[Billy Name]] Warholove superzvezde (Warhol Superstars) bili su ekskluzivan krug ljudi iz New Yorka, koje je Andy Warhol promovisao tokom 1960-ih i 1970-ih. Superzvezde se pojavljuju u njegovim umetničkim radovima i okružuju ga u njegovim društvenim kontaktima. One otelotvoruju njegov čuveni citat da će svako biti poznat 15 minuta. Warholu su superzvezde pomagale da poveća publicitet, a on im je za uzvrat garantovao slavu.
Baby Jane Holzer je jedna od prvih njegovih zvezdi. Jedna od sigurno najpoznatijih bila je Edie Sedgwick, sa kojom je Warhol postao veoma blizak tokom 1965. godine, ali se njihov odnos prekinuo već naredne godine. Warhola su nadalje pratile Viva, Candy Darling, Ultra Violet, Nico i International Velvet.
Factory je bilo glavno mesto okupljanja superzvezda. Kako su se eksperimentisanja u njegovim filmovima nastavljala, Factory je privlačio sve veći broj boemskih ekscentrika. Neke od najznačajnijih superzvezda su se pojavile u prvom periodu Factory-a, u tzv. „Silver Factory“ („Srebrna fabrika“), tako nazvanoj jer je folija prekrivala zidove i plafon. Među njima su bili: Paul America, Ondine, Taylor Mead, Mary Woronov, Eric Emerson, Gerard Malanga, Billy Name i Brigid Berlin.
U kasnijim filmovima, koje je uglavnom radio Paul Morrissey, Warhol je promovisao nove superzvezde, među kojima su bili Joe Dallesandro, Penny Arcade, Andrea Feldman, Jane Forth, Geraldine Smith i Sylvia Miles. U toku ovog perioda Warhol se zainteresovao za transrodne osobe i drag queensice, pa su njegovu grupu superzvezdi činile i Candy Darling, Holly Woodlawn i Jackie Curtis.
Pošto je Valerie Solanas pucala na njega 1968. godine, Warhol je smanjio svoj socijalni život i to je označio početak kraja njegovih superzvezdi.
Chelsea Girls – film o životu superzvezdi u hotelu Chelsea – bio je jedini film koji je bio gledan van njujorških umetničkih krugova. Kasniji filmovi, u kojima je Warhol malo učestvovao i koje je režirao Paul Morrissey, kao što su Flesh, Trash, Heat i Women in Revolt bili su prilično popularniji.
Eugenol sintaza
Eugenol sintaza (, LtCES1, EGS1, EGS2) je enzim sa sistematskim imenom eugenol:NADP+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Mărașu, Mărașu
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3453 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Eugenol sintaza
Ovaj enzim deluje u suprotnom smeru. Enzimi iz biljki Ocimum basilicum (bosiljak), Clarkia breweri i Petunia hybrida jedino deluju na koniferil acetat i formiraju eugenol. Enzim iz Pimpinella anisum formira anol (iz 4-cumaril acetata) in vivo, mada rekombinantni enzim može da formira eugenol iz koniferil acetata. Enzim iz Larrea tridentata takođe formira havikol iz cumarilnog estra i može da koristi NADH.
Cotic, Todirești
Cotic je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Todirești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 364 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
I'm With You
"I'm With You" je pjesma kanadske pjevačice Avril Lavigne koja ju je napisala sa sastavom The Matrix (Scott Spock, Lauren Christy, Graham Edwards) za svoj debitanski album, Let Go. Bila je to njezina prva balada koja je objavljena kao singl.
Pjesma je objavljena kao treći singl s albuma u 2002. i 2003. godini. Na vrhu ljestvice bila je u Meksiku, na četvrtom poziciji se našla u SAD-u (njezin treći top 10 singl), broj sedam u Ujedinjenom Kraljevstvu i broj trinaest u Kanadi. "I'm With You" nije službeno objavljen u Australiji, ali se emitirao na radiju i televiziji.
Videospot
Videospot je prema Much Musicu jedan od najbolji ikada.
Nagrade
Pjesma "I'm With You" je u 2010. godini bila nominirana za dvije Grammy nagrade i to za pjesmu godine i za najbolji ženski pop vokal, ali je izgubila protiv Luther Vandrossove pjesme "Dance with My Father" i Christine Aguilereine pjesme "Beautiful".
Majada Alta, Ahualulco
Majada Alta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ahualulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2137 m.
Al Ḩadibah, Hajjah
Al Ḩadibah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Rácalmás
Rácalmás (srpskohrvatski: Srpski Almaš) je gradić u sredini Mađarske od 4,572 stanovnika. , koji administrativno podpada pod Županiju Fejér.
Al Ḩadibah, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1188 m.
Rácalmás
Geografske karakteristike
Rácalmás leži na desnoj obali Dunava, udaljen desetak km sjeverno od Dunaújvárosa, pa je danas njegovo predgrađe
Historija
Rácalmás je prvi put dokumentiran 1025., ali je status grada dobio tek 2009.
Sve do 19. vijeka u Rácalmásu je živjela značajna srpska manjina, nakon Prvog svjetskog rata, dobar dio njih se iselio u Kraljevinu Jugoslaviju.
Себеш (Палилула)
Себеш је мочвара, канал и приградско насеље у Београду, које се налази на територији општине Палилула.
Поток
Себеш или Морки Себеш је систем спорих канала на јужном мочварном подручју Панчевачког рита. Протиче јужно од Борче и тече на исток, ка северу насеља Котеж и даље тече ка мочвари Велико Блато, источном делу Крњаче и мочварама Себеш и Рева, пре него што се улива у Дунав као његова лева притока. Себеш међу београђанима важи за једно од најпопуларнијих места за риболов. Име је добио по мађарском спахији који је поседовао земљиште у тој области.
Мочвара
Себеш је мочвара која се налази у јужном делу Панчевачког рита.
Насеље
Себеш Овчански, или само Себеш, је јужно под-насеље Овче, које се налази поред канала Морки Себеш, удаљено 9км североисточно од центра Београда и 4км од Овче. У насељу се налази и железничка станица Себеш, која се користи за услуге приградске железнице Беовоз.
Collepietro
Collepietro ima više značenja:
Rat u Afganistanu (2001–2021)
Rat u Afganistanu, koji je započeo 7. listopada 2001., pokrenule su Sjedinjene Države i Velika Britanija kao odgovor na napad 11. rujna 2001. To je bio početak rata protiv terorizma. Cilj invazije je bilo uhvatiti Osamu bin Ladena, uništiti al-Qaedu i ukloniti talibanski režim koji je pružao potporu i sigurno utočište za Al-Qaedu.
Dvije vojne operacije u Afganistanu nastoje uspostaviti kontrolu nad zemljom. Operacija trajna sloboda (Operation Enduring Freedom, OEF) je borbena operacija koja uključuje koalicijske partnere predvođeni Sjedinjenim Američkim Državama protiv ostataka Al Qaede, prije svega u istočnim i južnim dijelovima zemlje uz pakistansku granicu. OEF nije NATO-ova operacija, iako su mnogi koalicijski partneri pripadnici NATO-a. Oko 20,000 vojnika sudjeluje u OEF, uključujući oko 18,000 američkih snaga. Druga operacija je International Security Assistance Force, ISAF, osnovana od strane međunarodne zajednice 2002. za stabilizaciju zemlje. NATO je preuzeo kontrolu nad ISAF-om 2003. godine. Do svibnja 2008., ISAF je imao procijenjenih 47,000 vojnika iz 40 zemalja, s tim da članice NATO-a čine osnovnu snagu. Sjedinjene Američke Države imaju oko 17,000 vojnika u ISAF-u.
SAD i Velika Britanija su vodile zračne bombaške napade udružene s kopnenom vojskom koju su činile prije svega snage afganistanskog Sjevernog saveza. 2002. u rat je uključeno američko, britansko i kanadsko pješaštvo zajedno sa specijalnim snagama iz nekoliko država saveznica. Kasnije su se pridružile i NATO-ve trupe.
Operacija trajna sloboda u Afganistanu, što je zajednička američka i afganistanska operacija, s učešćem i nekih drugih nacija, odvojena je od International Security Assistance Force (ISAF), koja je operacija NATO-vih članica uključujući i SAD. SAD tako obje operacije izvoditi paralelno.
Inicijalni napad je svrgnuo Talibane s vlasti, ali su talibanske snage nakon toga ponovno ojačale. Rat je manje uspješan u postizanja cilja ograničivanja al-Qaede, a od 2006. Afganistan postaje nestabilniji zbog talibanskih pobunjeničkih aktivnosti, rasta ilegalne proizvodnje droge te krhke vlasti koja ima ograničenu kontrolu izvan Kabula.
Događaji prije napada 2001.
Od svibnja 1996., Osama bin Laden živi u Afganistanu zajedno s drugim pripadnicima al-Qaede te vodi terorističke kampove za obuku u labavom savezu s Talibanima. Nakon što su američka veleposlanstva u Keniji i Tanzaniji 1998. bile bombardirane, SAD je vojno pokrenuo akciju raketiranja terorističkih kampova u Afganistanu radi ograničavanja njihova rada.
Vijeće sigurnosti UN-a je 1999. i 2000. izdalo Rezolucije 1267 i 1333 usmjerene prema talibanskom režimu koje su omogućile financijske i vojne materijalne sankcije s namjerom da se Bin Ladena izruči i da mu se sudi za smrtonosno bombardiranje dvaju veleposlanstava SAD-a Africi u kolovozu 1998. te da zatvore terorističke kampove za obuku.
Napadi 11. rujna 2001. na SAD
Šest dana poslije događaja '''11. rujna 2001.''', američki predsjednik George W. Bush osumnjičio je Osamu bin Ladena kao odgovornog za napade. Smatrao je da se Osama bin Laden u to vrijem nalazi u Afganistanu.
20. rujna 2001. predsjednik Bush je izdao ultimatum pri čemu od talibanske vlade zahtjeva da se :
"Oni će predati teroriste ili će se prepustiti svojoj sudbini", rekao je Bush. Nikakve posebnosti nema u prijetnji, iako se u slijedećoj izjavi predlaže vojna akcija: "Naš rat protiv terora počinje s al-Qaedom, ali tamo ne završava." Talibanska vlada je odgovorila preko njihovih veleposlanstava u Pakistanu, da ne postoje dokazi koji bi povezali bin Ladena s napadima 11. rujna. Također su naglasili da je bin Laden bio gost u njihovoj zemlji, a paštunski kodeks ponašanja zahtijevaju da gosti dobiju gostoprimstvo i azil.
22. rujna 2001. Ujedinjeni Arapski Emirati i, slijedećeg dana, Saudijska Arabija su povukle svoje priznanje talibanskog režima kao legitimne vlasti u Afganistanu, pri čemu je susjedni Pakistan ostao jedina preostala zemlja s diplomatskim odnosima s Afganistanom.
7. listopada 2001. pred početak vojnih neprijateljstava, Talibani su ponudili da bin Ladena u Afganistanu odvedu pred jedan islamski sud. Ovu ponudu SAD je odbio te je bombardiranje ciljeva u Afganistanu američkim i britanskim snagama započelo isti dan.
14. listopada 2001. odnosno sedmog dana američkog i britanskog bombardiranja, Talibani su se ponudili predati Osamu bin Ladena nekoj trećoj zemlji u kojoj će mu se suditi, ako bombardiranje prestane te su iznijeli dokaz da je on imao udjela u napadima 11. rujna. Ponudu je opet odbacio američki predsjednik Bush, koji je izjavio: "Nema potrebe za raspravom o nevinosti ili krivnji. Znamo da je kriv."
Vijeće sigurnosti Ujedinjenih naroda nije ovlastilo SAD da predvodi vojnu akciju u Afganistanu (Operacija trajna sloboda). Vodilo se nekoliko rasprava o tome hoće li Vijeće sigurnosti treba dati SAD-u autorizaciju, vrteći se oko pitanja je li invazija akt kolektivne samoobrane u skladu sa člankom 51 Povelje UN-a ili je akt agresije.
Također, administracija SAD-a nije službeno proglasila rat i nije obilježila talibanske vojnike i pristalice terorista kao vojnike čime bi im se uskartila zaštita Ženevskom konvencijom i svega što im pravno pripada. To je prošlo na Vrhovnom sudu SAD-a [29], a o tome su raspravljali čak i vojni odvjetnici odgovorni za sudsko gonjenje pogođenih zatvorenika.
20. prosinca 2001. Vijeće sigurnosti Ujedinjenih naroda je podržalo stvaranje International Security Assistance Force (ISAF) s ovlastima da poduzme sve potrebne mjere čime bi ispunio svoj mandat pomažući privremenim afganistanskim vlastima u održanju sigurnosti. Zapovjedništvo nad ISAF-om je 11. kolovoza 2003. preuzeo NATO savez.
Početak napada na Afganistan 2001.
thumb|right|Žrtva zračnog napada u Farahu 7. listopada 2001. počeli su napadi na Kabul gdje je prekinuta opskrba električnom energijom zatim na zračnu luku i vojni centar u Kandaharu gdje se nalazio vrhovni talibanski vođa Mullah Omar te na grad Jalalabad. U 17:00 UTC, predsjednik Bush je potvrdio napade na nacionalnoj televiziji, a britanski premijer Tony Blair se obratio javnosti u Velikoj Britaniji. Bush je izjavio da će hrana, lijekovi i druga pomagala biti bačena "gladnim i napaćenim ljudima, ženama i djeci u Afganistanu " za vrijeme napada na područja obuke talibanske vojske i terorista.
Ekskluzivnu snimku bombardiranja Kabula objavio je CNN i prenio drugim američkim postajama u otprilike 17:08 7. listopada 2001. U napadu je korišten različit broj tehnoloških stvari. Načelnik Združenog stožera američkih snaga general Richard Myers izjavio je da su američke i britanske podmornice i brodovi ispalili oko 50 Tomahawk raketa, izvedeno je 25 zračnih napada s američkih nosača zrakoplova, USS Carl Vinson i USS Enterprise te je u prvom valu bilo uključeno 15 bombardera, kao što su B-1 Lancer, B-2 Spirit , B-52 Stratofortress lansiranih s atola Diego Garcia. Dva teretna zrakoplova C-17 Globemaster korišteni su kako bi zračnim desantom pružili 37,500 dnevnih obroka izbjeglicama u Afganistanu na prvi dan napada.
Unaprijed snimljena videovrpca Osame bin Ladena je bila objavljena prije napada u kojoj je osudio napade na Afganistan. Arapska satelitska informativna televizija, Al Jazeera, izvijestila je da su te kazete primili malo prije napada. Na toj snimci bin Laden tvrdi da Sjedinjene Države neće uspjeti u Afganistanu i da će onda pasti, kao što je pao i Sovjetski Savez te je pozvao na džihad protiv SAD-a.
Početni napadi iz zraka
Bombarderi na velikim visinama izvan raspona protuzračne vatre bombardirali su al-Qaedine kampove za obuku i talibansku zračnu obranu. Tijekom početnog napada koji je prethodnio stvarnom napadu, postojale su špekulacije u medijima da Talibani mogu pokušati iskoristiti protuzračne rakete koje su izgradili Amerikanci koje su bile pogubne za sovjetske helikoptere tijekom sovjetske okupacije u osamdesetim godinama 20. stoljeća. Ako je bilo koji od tih projektila postojao u vrijeme u zračnog napada, oni nisu nikad iskorišteni i SAD nije izgubio niti jedan zrakoplov u neprijateljskoj vatri. Talibani svojim protuzračnim oružjem nisu mogli puno toga učiniti, oslanjajući se uglavnom na oružje iz doba sovjetske invazije. Američko zrakoplovstvo, uključujući i jurišne helikoptere Apache, bilo je tijekom napada bez gubitaka.
Na početku su napadi bili usmjereni na područje oko gradova Kabul, Jalalabad i Kandahar. U roku od nekoliko dana, većina al-Qaedinih mjesta za obuku su teško oštećena i talibanska zračna obrana je bila uništena. Pohod je zatim fokusiran na zapovjedne, kontrolne i komunikacijske ciljeve koji su oslabili mogućnost komunikacije među Talibanima. Međutim, crta koju je čuvao afganistanski Sjeverni savez je održana i vidljivi uspjesi na tom bojištu još se nisu dogodili. Dva tjedna u ratnoj kampanji, Sjeverni savez je zahtijevao da se zračni pohod mora više usredotočiti na prvim crtama fronte. Kako je rat dugo trajao, u pogođenim područjima povećavao se i broj civilnih žrtava. U međuvremenu je tisuće paštunskih militanata iz Pakistana došlo u zemlju ojačati Talibane protiv snaga vođenih SAD-om.
Slijedeća faza pohoda je počela s borbenim zrakoplovima F/A-18 Hornet koji su gađali talibanska vozila u točno određenim napadima, dok su drugi američki zrakoplovi počeli grupna bombardiranja na talibansku obranu. Sada su zapovjednici Sjevernog saveza po prvi put vidjeli ozbiljne rezultate kojima su se nadali na crtama bojišnice. Talibanska su se uporišta pod pritiskom zračnih napada počela raspadati. Američke specijalne snage su tada pokrenule odvažan prodor duboko u talibanski teritorij prema Kandaharu pri čemu su napali i jedno Mullah Omarove postrojenje. Međutim, tijek pohoda je tekao vrlo sporo.
Mineralno blago
Na kraju se pokazalo da je SAD ostao u prijateljskim odnosima s državom iz kojih potiču napadači na SAD to jest iz Pakistana, kao i s onom državom koja ga je financirala to jest Saudijskom Arabijom, dok je napadnut Avganistan. Ova Američka invazija se vezuje na slične invazije "neprijateljskih država" to jest Iraka i Libije u 21 veku koje posjeduje veliko bogatstvo u sirovinama što je otkriveno 2010. godine kada SAD priznaje "otkriće" minerala u vrednosti od 1000 milijardi dolara po kojemu bi ova Avganistan trebao u budućnosti postati Saudijska Arabija litija. Tek nešto kasnije SAD će priznati da zna za ta ležišta još iz razdoblje pre invazije ili preciznije još iz doba SSSRa
Posljedice
Posljedice ovog rata u kojemu je SAD koristio internacionalno zabranjene forsforne bombe osim poginulog lokalnog stanovništva i prozapadnih vojnika postaje povečanje proizvodnje droge to jest opijuma u Avganistanu za 90 % u odnosu na razdoblje vladavine Talibana tako da danas proizvodnja opijuma čini 52 % BDPa Avganistana
Unutrašnjopolitička posledica američke invazije postaje postavljanje Hamida Karzaija na predsedničku poziciju gde on ostaje minimalno 13 godina pošto je jedan od američkih osnovnih uvjeta za suradnju s lokalnim snagama bilo da internacionalno priznati predsednik Burhanuddin Rabbani podnese ostavku tako da na njegovo mesto dođe Hamid Karzai
Collepizzuto
Collepizzuto ima više značenja:
5-Hidroksieikozatetraenoinska kiselina
5-Hidroksieikozatetraenoinska kiselina (5-HETE) je endogeni eikozanoid. 5-HETE je intermedijar u metaboličkom putu leukotrienska sinteza. Osim toga ona je modulator tubuloglomerularne povratne veze.
Mairbek Šeripov
Njegov stariji brat Aslanbek Šeripov je bio istaknuti boljševik i osnivač Čečenske crvene armije, kasnije slavljen kao heroj i mučenik građanskog rata. Mairbek Šeripov je po struci bio pravnik. Kao mladić priključio Komunističkoj partiji, ali je njegovu karijeru prekinula Velika čistka tokom koje je 1938. uhapšen pod optužbom za "neprijateljsku propagandu". Sljedeće godine je pušten iz zatvora te je dobio posao u administraciji Čečensko-Inguške ASSR (a prema nekim izvorima radio kao javni tužilac). Nakon početka operacije Barbarosa je odlučio podići ustanak protiv sovjetske vlasti, a sa ciljem stvaranja nezavisne čečenske države, čemu su pomoć trebale dati njemačke trupe. On i njegovi sljedbenici su sa svojim akcijama otpočeli u januaru 1942. kada su zauzeli nekoliko sela u Šatojskom rajonu. Šeripovljevim aktivnostima je značajan poticaj tokom ljeta dala velika njemačka ofenziva, kojoj je cilj bio zauzimanje Kavkaza. Šeripov i njegove pristaše su 20. augusta 1942. opkolile selo Itum-Kale na jugozapadu Čečenije, ali je tamošnji sovjetski garnizon uspio odbiti napad ustanika uz teške gubitke. Nekoliko mjeseci kasnije je za njim u potjeru krenule specijalne jedinice NKVD. 7. novembra 1942. je ubijen u nikada razjašnjenim okolnostima; prema nekim izvorima je to bilo u okršaju sa sovjetskim trupama, a prema drugima su ga ubili vlastiti ljudi, bilo po vlastitoj inicijativi, bilo po naređenju suparničkog ustaničkog vođe Hasana Israilova.
Nova Vas (Poreč)
mini|304x304piksel|Nova Vas - Villanova
Nova Vas - Villanova (tal.) je naselje u zapadnoj Istri, u sastavu Grada Poreča, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 341 stanovnika te 117 obiteljskih kućanstava.
Potrero Viejo, San Lucas Ojitlán
Potrero Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Lucas Ojitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 127 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Flavonol 3-O-glukoziltransferaza
Flavonol 3-O-glukoziltransferaza (, GTI, uridin difosfoglukoza-flavonol 3-O-glukoziltransferaza, UDP-glukoza:flavonol 3-O-glukoziltransferaza, UDPG:flavonoid-3-O-glukoziltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom UDP-glukoza:flavonol 3-O-D-glukoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim deluje na mnoštvo flavonola, uključujući kvercetin i kvercetin 7-O-glukozid.
Collesanto
Collesanto ima više značenja:
Is Urigus, Carbonia-Iglesias
Is Urigus je naselje u Italiji u provinciji Carbonia-Iglesias, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 575 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
La Arbolada Plus, Tlajomulco de Zúñiga
La Arbolada Plus je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tlajomulco de Zúñiga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 605 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1536 m.
Porvenir, Villa Corzo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 750 m.
Ḩulqat al ‘Ulyā, Hajjah
Ḩulqat al ‘Ulyā je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Rancho Nuevo, Paso del Macho
Rancho Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Paso del Macho.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 244 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 539 m.
Abdurahman Avtorhanov
Aburahaman Avtorhanov (čečenski: Автoрхан КIант Iабдурахьман; ; 3. oktobar 1908 - 30. april 1997) bio je čečenski historičar i publicist, poznat kao jedan od najistaknutijih sovjetologa na Zapadu u vrijeme Hladnog rata, odnosno izvora za historiju Čečenije u 20. vijeku.
Rodio se u selu Laha Nevri (današnje Nadterečnoje) u sjevernom dijelu Čečenije. Tokom školovanja se godine 1927. priključio Komsomolu, a kao perspektivni kadar je poslan u elitni Institut crvenih profesora u Moskvi, gdje je, prema vlastitim riječima, postao blizak tzv. Desnoj opoziciji okupljenoj oko Nikolaja Buharina. Godine 1929. je postao član Komunističke partije, a 1930. objavio članak u Pravdi u kome je kritizirao kolektivizaciju (te ga se ubrzo nakon toga morao javno odreći). Sljedećih nekoliko godina se bavio intenzivnom spisateljskom djelatnošću, objavljujući radove o čečenskom jeziku i historiji i nastavljajući obrazovanje u partijskim školama.
Njegovoj partijskoj karijeri je došao kraj 10. oktobra 1937. godine, kada je u jeku Velike čistke zajedno sa cjelokupnim partijskim rukovodstvom Čečensko-Inguške ASSR uhapšen pod optužbom za pripremanje oružanog ustanka i subverziju sovjetske države. Avtorhanov je, prema vlastitim riječima, nekoliko sljedećih godina proveo u zatvoru, izložen mučenju, a u jednom slučaju, u posljednji trenutak izveden sa poprišta masovnog pogubljenja. Iz zatvora je izašao nakon izbijanja operacije Barbarosa 1942. godine kada je formalnom presudom Vrhovnog suda SSSR oslobođen optužbi; u stvarnosti je prihvatio ponudu NKVD-ovog šefa Lavrentija Berije da ode na nepristupačni planinski jug Čečenije gdje je njegov prijatelj Hasan Israilov prethodne godine započeo ustanak protiv sovjetske vlasti. Tamo je trebao špijunirati ustanike, ali se, nakon što su u Čečeniju, tokom velike ljetne ofenzive prodrle njemačke trupe, odlučio prijeći na njihovu stranu. Kao predstavnik Israilova je prešao njemačke linije sa ponudom o formalnoj suradnji u borbi protiv Sovjeta. Prije nego što su njemačke snage imale prilike ozbiljno sprovesti taj plan, poraz u Staljingradskoj bitci ih je natjerao na povlačenje, a Avtorhanov je zajedno sa njima pošao na zapad.
Ostatak rata je proveo u Njemačkoj, gdje su ga njemačke vlasti koristile u propagandne svrhe, odnosno kao autora pamfleta kojim su se sovjetski vojnici i državljani pozivali da slijede njegov primjer i pridruže se Nijemcima u antisovjetskoj borbi. U aprilu 1945. je prešao na jugozapad Njemačke, u buduću američku okupacijsku zonu. Tamo je brzo ostvario bliske kontakte sa američkim vlastima. Godine 1948. se zaposlio kao predavač na tzv. Ruskom institutu američke vojne akademije u Garmisch-Partenkirchenu, a 1950. je postao jedan od osnivača i prvih suradnika Radija Slobodna Evropa. Tokom sljedećih nekoliko godina će napisati niz knjiga u kojima je zapadnoj javnosti izložio vlastita zapažanja o sovjetskom političkom sistemu, a koja će do današnjih dana uticati na opću percepciju sovjetskog režima i ideologije. Među njima se posebno ističu Staljinova vladavina iz 1951. godine i Tehnologija vlasti iz 1959. koja je čak bila objavljena u samizdatima od strane sovjetskih disiedenata. Godine 1976. je u svojoj knjizi Zagonetka smrti Staljina: Berijina zavjera iznio teoriju prema kojoj je Staljin bio ubijen od strane Staljina, a koja dan-danas uživa veliku popularnost u javnosti.
Avtorhanov se formalno penzionirao 1979. godine. Posljednje godine života je proveo intenzivno se zanimajući za zbivanja u svojoj domovini, gdje je 1991. godine tokom raspada sovjetske države osnovana nezavisna država. Ispočetka je kritizirao separatističku politiku njenog predsjednika Džohara Dudajeva, držeći kako ona izaziva sukob sa drugim kavkaskim narodima i ide na ruku pristašama oborenog sovjetskog režima, odnosno kako se Čečenija mora priključiti demokratskoj Rusiji Borisa Jeljcina. Taj je stav revidirao u oktobru 1992. nakon susreta sa Dudajevom u Njemačkoj; neposredno pred izbijanje Prvog čečenskog rata je pozvao Jeljcina i Dudajeva da spor riješe mirnim putem, a nakon izbijanja rata kritizirao Dudajevljev poziv na gazavat (sveti rat) protiv Rusije. Navodi se kako je Dudajev neposredno pred svoju likvidaciju od strane ruskih snaga u proljeće 1996. godine jedan od posljednjih telefonskih razgovora uputio upravo Avtorhanovu.
Biotinidaza
Biotinidaza (, amidohidrolaza biotinidaza) je enzim sa sistematskim imenom biotin-amid amidohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe deluje na biotinske estre.
Colcerasa, Macerata
Colcerasa je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 532 m.
Luce County, Michigan
je okrug u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 6.631, što je 393 (-5,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Enon Valley, Pennsylvania
Inon Vali je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 306, što je 81 (-20,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Партизански блок
Спољашње везе
Krnjača
Parkville, Maryland
Parkvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 30.734, što je 384 (-1,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Casolate, Lodi
Casolate je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Colletta
Colletta ima više značenja:
El Arbolito, Altamirano
El Arbolito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Altamirano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1438 m.
Barilović
Barilović je naselje i sjedište istoimene općine u centralnom dijelu Hrvatske. Administrativno pripada Karlovačkoj županiji.
Geografija
Barilović se nalazi 15 km jugozapadno od Karlovca.
Novaki Motovunski
Novaki Motovunski su naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Karojba, Istarska županija.
Ambloy
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 155 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 125 metara (maksimalnoj 134 m, a minimalnoj 99 m).
Barilović
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Barilovići imala je 3.095 stanovnika, raspoređenih u 44 naselja:
Novaki Motovunski
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 398 stanovnika te 115 obiteljskih kućanstava.
John McCain
John Sidney McCain III (29. 8. 1936. — 25. 8. 2018) je bio američki republikanski političar i senator iz države Arizona. Kao mornarički pilot u vijetnamskom ratu 1967. godine oboren iznad Sjevernom Vijetnamu te pet i pol godina proveo kao ratni zarobljenik. Od 1982. godine, kada se počeo baviti politikom, stekao je reputaciju "buntovnika" koji često prkosi vlastitoj Republikanskoj stranci. Pred kraj života je stekao reputaciju jednog od najžešćih kritičara administracije predsjednika Trumpa.
Za predsjednika SAD se natjecao dva puta. 2000. godine je na stranačkim izborima poražen od Georgea W. Busha. Godine 2008. je uspio osvojiti stranačku nominaciju, ali je poražen od Baracka Obame.
Životopis
Rođen je u tradicionalnoj obitelji američkih mornaričkih časnika iz kojeg su njegov djed i otac bili poznati mornarički admirali SAD-a. Pripadnost obitelji utjecalo je i na Johnovo opredjeljenje za vojnu karijeru pa se nakon srednjoškolskog obrazovanja opredijelio za Mornaričku akademiju SAD-a na kojoj je diplomirao 1959. godine.
Nakon studija uključio se u postrojbe Vojske SAD-a te je sudjelovao u Vijetnamskom ratu kao pilot. 26. 10. 1967. je u akciji njegov zrakoplov oboren iznad Hanoia te je on zarobljen. U vijetnamskom zarobljeništvu proveo je šest godina i bio je žrtva mučenja. Godine 1973. je oslobođen. Godine 1981. napustio je ratnu mornaricu i umirovljen je kao visoko odlikovani vojni časnik u činu kapetana bojnog broda (US-Navy: Captain).
John McCain dva puta se ženio. Ima četvero biološke djece i troje usvojene. Napisao je više knjiga među kojima se nalaze i memoari.
Politička karijera
Nakon vojne karijere godine 1982. John McCain opredijelio se za političku karijeru, ušao je u Republikansku stranku SAD-a, pa je iste godine izabran je za zastupnika Arizone u Predstavnički dom Kongresa SAD-a gdje je u istom svojstvu proveo dva mandata. Tada se istakao protivljenjem eskalaciji američkog vojnog angažmana u Libanonu. Godine 1986. izabran je u Senat SAD-a. Kao senator predsjedao je na više senatskih odbora, među njima i za trgovinu, znanost i transport.
Godine 2000. godine istakao je ispred Republikanske stranke svoju kandidaturu za Predsjednika SAD-a ali je bio poražen od, tada budućeg, predsjednika SAD-a George W. Busha. Kampanja je bila toliko oštra i prepuna prljavih trikova da McCain nakon toga nije krio svoje nezadovoljstvo Bushom, a, prema nekim izvorima, čak razmišljao da napusti stranku, odnosno postane nezavisni pa i demokratski senator. To je za vrijeme predsjedničkih izbora 2004. godine bilo povodom za medijske špekulacije da će upravo McCain postati potpredsjednički kandidat na listi svog dobrog prijatelja i vijetnamskog suborca Johna Kerryja. Pred kraj kampanje je McCain, međutim, dolaskom na Republikansku konvenciju u New Yorku iskazao vjernost svojoj stranci i podržao Busha.
Case Fornace, Rimini
Case Fornace je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Auggen
Augen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Brajsgau-Hohšvarcvald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.485 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8315004.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald Augen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 264 metra. Površina opštine iznosi 14,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.485 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 176 stanovnika/km².
Мало ратно острво
thumb|300px|Мало ратно острво Мало ратно острво или Коњско острво је ада у Београду, која се налази на ушћу реке Саве у Дунав и припада општини Земун.
Локација
Острво се налази између јужне обале Великог ратног острва и десне обале Дунава у општини Нови Београд, на само 200 метара од ушћа Саве у Дунав.
Kарактеристике
Острво је било знатно веће пре Другог светског рата. Када је 1948. почела градња Новог Београда, песак са острва је транспортован на копно помоћу великих транспортних трака и користио се за покривање мочвара на којој је требао да се изгради Нови Београд. Приликом тог процеса, острво се смањило и данас се понекад песнички каже како је Нови Београд „град на острву“.
Оно што је остало од острва је углавном танак појас земље, дужине од око 300 метара и ширине од око 60 метара. Острво је потпуно покривено вегетацијом (дрвећем тополе) и неприступачно је за посетиоце, али се може лепо посматрати са ресторана на обали Дунава.
Colletto
Colletto ima više značenja:
Țăcău, Mărașu
Țăcău je naselje u Rumuniji u okrugu Braila u opštini Mărașu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 895 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Ein Volksfeind
Ein Volksfeind je njemački crno-bijeli igrani film snimljen 1937. godine u režiji Hansa Steinhoffa. Predstavlja adaptaciju klasične istoimene drame norveškog pisca Henrika Ibsena, pri čemu je radnja premještena iz Norveške u Njemačku na prijelaz iz weimarskog u nacistički period. Protagonist, čiji lik tumači Heinrich George je ugledni ljekar iz malog grada koji otkriva da je voda u toplicama, koje predstavljaju glavni izvor zarade, zagađena i na to nastoji upozoriti sugrađane. Radnja prikazuje kakko se pri tome suočava sa neprijateljstvom sugrađana koje od brige za zdravlje više motivira sitna pohlepa, ali i kako ga na kraju spašava intervencija državnog ministra. Ein Volksfeind se zbog drastičnih promjena u scenariju često navodi kao "falsifikat" Ibsenovog predloška, odnosno jedan od najeklatantnijih primjera kako su njemački sineasti u doba Trećeg rajha nastojali klasične književne predloške prilagoditi nacističkoj idelogiji i učiniti ih oruđem sveprisutne propagande.
Krčki most
thumb|300px|right|Krčki most, pogled s kopna
Krčki most (prethodno Titov most), je armiranobetonski lučni most dug 1430 m koji spaja hrvatski otok Krk s kopnom kod Kraljevice. Radovi na izgradnji mosta su započeli u srpnju 1976. godine, pod pokroviteljstvom samog Tita, a most je otvoren 19. srpnja 1980. godine.
Dužina mosta s prilazima je 1430 m. Ono čime se most isticao jest betonski luk od kopna do otočića Sveti Marko duljine 390 metara, čime je u vrijeme izgradnje postao najveći takav most na svijetu. Za 85 m luk je nadmašio dotada najveći na takav lučni most u Sydneyu.
Plaćanje mostarine je ukinuto 15. lipnja 2020. godine.
De civitate Dei
De civitate Dei (puni naslov: De Civitate Dei contra Paganos; doslovno: "O Državi Božjoj protiv pagana") je knjiga na latinskom jeziku koju je 420-ih objavio znameniti kršćanski teolog Aurelije Augustin u kojoj iznosi temelje kršćanske filozofije. Ta knjiga predstavlja najpoznatije Augustinovo djelo, koje je imalo značajan uticaj na dalji razvoj zapadne civilizacije.
Siliștea, Todirești
Siliștea je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Todirești.
De civitate Dei
Njen naslov se najčešće prevodi kao Država Božja ili Božja Država, a ponekad i kao Grad Božji ili Božji Grad.
Augustin je knjigu počeo pisati godine 412. potaknut vizigotskom pljačkom Rima, događajem koji je šokirao i duboko traumatizirao kasnoantički svijet, odnosno doveo do propitivanja kršćanstva koje je tada već etablirano kao državna religija Rimskog Carstva. Augustin je knjigu zamislio prije svega kao odgovor paganima koji su kršćane, odnosno napuštanje drevne rimske religije, smatrali glavnim uzrokom barbarskih najezdi, pustošenja i drugih nedaća u kome se našlo Carstvo i njegovi podanici. U tu je svrhu izložio vlastito viđenje svjetske historije, koje predstavlja jedan od prvih primjera filozofije historije, odnosno koncept "Božje države" (civitas dei) nasuprot "zemaljske države" (civitas terrena).