cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tora
Tora sadrži niz književnih vrsta, uključujući alegorije, povijesne pripovijesti, poeziju, rodoslovlja, i izlaganja različitih zakona. Prema rabinskoj tradiciji, Tora sadrži 613 mitzvot (מצוות, "zapovijedi"), koje su podijeljene u 365 negativnih i 248 pozitivnih naredbi. U rabinskoj književnosti, riječ "Tora" označava i pisani tekst, "Tora Šebihtav" (תורה שבכתב,"zapisana Tora"), kao i usmenom predajom,"Tora Šebe'al Peh" (תורה שבעל פה,"usmena Tora"). Usmeni dio koji se sastoji od tradicionalnih tumačenja i proširenja, a koji se prenosio sa koljena na koljeno, sada je utjelovljen u Talmudu i Midrašu.
Židovska vjerska tradicija pripisuje autorstvo Tore Mojsiju kroz proces božanskog nadahnuća. Ovaj vid autorstva prvo je eksplicitno izražen u Talmudu i datira od 3. do 6. stoljeća nove ere, a temelji se na tekstualnoj analizi odlomaka Tore i kasnijih knjiga hebrejske Biblije. Prema datiranju teksta ortodoksnih rabina otkriće Tore Mojsiju se dogodilo 1280. prije nove ere na brdu Sinaj. Dio suvremenih biblijskih znanstvenika datira završetak Tore, kao i proroke i povijesne knjige, od 539. do 334. pne. Znanstvena je rasprava većim dijelom 20. stoljeća bila formulirana kao dokumentarna hipoteza, prema kojoj je Tora sinteza dokumenata iz malog broja inače nezavisnih izvora. Izvan svojeg središnjeg značenja u židovstvu, Tora je prihvaćena u kršćanstvu kao dio Biblije, koja sadrži prvih pet knjiga Staroga zavjeta. Različite denominacije Židova i kršćana imaju veliku razliku u stavovima s obzirom na točnost Pisma. Tora je u određenoj mjeri prihvaćena kod Samarijanaca i drugih kao autentična objava Boga Izraelu. Islam na Toru (Tevrat) i Evanđelja (Indžil) gleda kao na autentičnu objavu od Boga, oštećenu onim što su ljudi dodavali i mijenjali.
Selce (Mavrovo i Rostuša)
Prirodni uslovi
Selce se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Reka. Naselje je položeno visoko, na zapadnim visovima planine Bistra, dok se dalje ka zapadu tlo strmo spušta u usku dolinu reke Radike. Nadmorska visina naselja je 1.357 metara.
Tora
Značenje i imena
Riječ Tora znači "učenje", "uputstvo", "pisar" ili "zakon" na hebrejskom. Također je poznato kao Pet knjiga Mojsijevih, Mojsijev zakon (Torat Moshe ) ili Sefer Torah (što se odnosi na kutije sa svitcima u kojima su se držale knjige), na grčkom poznate kao Pentateuh (Πεντάτευχος, Pentáteuchos: "pet svitaka ili kutija").
Ostala imena korištena u današnjem judaizmu su Hamisha Humshei Torah (חמשה חומשי תורה, "pet petina/dijelova Tore") ili jednostavno Humash (חוּמָשׁ "fifth"). Sefer Torah je formalni zapisani svitak pet knjiga, zapisan od pisara Tore pod točno određenim uvjetima. Izraz se ponekad koristi kaoko bi se uopćeno obuhvatio judaistički pisani i nepisani zakon, odnosno cijeli spektar autoritativnih jevrejskih vjerskih učenja kroz historiju, uključujući Mishnah, Talmud, Midrash i ostalo.
Selce (Mavrovo i Rostuša)
Prirodni uslovi
Klima u naselju je planinska. Hladne duge zime,kratka i topla leta.
Istorija
U osmanskom turskim dokumentima iz druge polovine 15. veka selo je označen kao napuštena od strane njegovih stanovnika sela. U 19. veku ponovo se naseljavaju. Mnogi žitelji Selceta u emigrirali zbog zuluma i pljačke Arnauta toko 1903-1904. godine Većina tih stanovnika živi van svoje matice.Pretežno žive u Republici Srbiji,Republici Bugarskoj,Sjedinjenim Američkim Državama,Kanadi,i Australiji.
Tora
Značenje i imena
Tora se sastoji od prvih pet knjiga Tanakha ili Hebrejske biblije, poznatih kao Stari zavjet u kršćanskoj Bibliji. Za Židove ne postoji "Stari zavjet", s obzirom da knjige koje kršćani nazivaju Novim zavjetom nisu dio židovskih svetih spisa. Pet knjiga, njihova imena i izgovor na hebrejskom, su: (Hebrejska imena su uzeta od prvih riječi prvog stiha u svakoj knjizi.) Ove knjige opisuju stvaranje Univerzuma i njegovu historiju, a posebno pogodbu između Boga i naroda Izraelovog.
Selce (Mavrovo i Rostuša)
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju bili su makedonski Sloveni pravoslavne veroispovesti.
Tora
Tradicionalna pripisivanje autorstva
Prema Catholic Encyclopedia pripisivanje Tore Mojsiju potiče iz Biblije pošto se Toru u nekim knjigama Starog Zavjeta naziva Knjigom Mojsijevom, Zakonom Mojsijevim, itd. Ideja da je Mojsije autor Tore nalazi se i u Novom zavjetu. Josip Flavije, rimski povjesničar, također je smatrao da je Mojsije napisao Toru. I u Talmudu je izražena ta ideja. To se vjerojatno temelji na nekoliko stihova u Tori gdje se opisuje Mojsijevo pisanje "Tore" (upute od Boga). U Talmudu je točno objašnjeno kako je Tora prenesena Mojsiju. Prema Babilonskom Talmudu Tora je dana u nizu malih svitaka, i podrazumijeva se da je pisana postupno i sastavljena iz raznih dokumenata tijekom vremena. Drugo je mišljenje da je Mojsije cijelu Toru dobio u jednom trenutku. Prema Maimonidu, rabinu i filozofu iz 12. st., Mojsije je autor Tore, primio ju je od Boga božanskim nadahnućem ili diktatom 1313 pr.Kr.
Kasniji rabini i kršćanski znanstvenici primjetili su neke probleme kod Mojsijeva autorstva, posebice činjenicu da Ponovljeni zakon opisuje Mojsijevu smrt. Stoga su kasnije verzije tradicije smatrale da su neke dijelove Tore dodali drugi - Mojsijeva smrt posebno je pripisana Jošui. Talmud smatra da je Mojsije pisao Ponovljeni zakon u očekivanju smrti. Druga tradicija kaže da je Jošua dodao te riječi nakon Mojsijeve smrti i da se posljednji stihovi Ponovljenog zakona čitaju kao epitaf Mojsiju. Mojsijevo autorstvo su bili prihvatili Židovi i kršćani, bez mnogo diskusije sve do 17. stoljeća kada je porastao broj svjetovnih učilišta i pripadajuća spremnost da se preispita Biblija u potpunosti.Većina modernih znanstvenika vjeruje da je Tora proizvod mnogih ruku, protežući se tijekom mnogih stoljeća, do konačne forme oko 6. i 5. stoljeća pne.
Prema najutjecajnijoj verziji hipoteze, koju je formulirao Julius Wellhausen (1844 - 1918), Pentateuh se sastoji od četiri zasebna i prepoznatljiva teksta, koja okvirno datiraju od Salomonova razdoblja do izgnanstva. Poslije progonstva pismoznanci su okupili razne tekstove u jedan dokument (Petoknjiže).
Lenzevacche, Siracusa
Lenzevacche je naselje u Italiji u provinciji Siracusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 479 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 326 m.
Trnovec pri Dramljah
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 120 stanovnika.
Dolina kraljica
desno|250px Dolina Kraljica, isto tako poznata kao Biban el-Harim (بيبان الحريم), Biban el-Sultanat (بيبان السلطانات), i Wadi el-Melikat (وادي الملكات), je lokacija u Egiptu gdje su se u drevna vremena sahranjivale supruge faraona. U drevna vremena bilo je poznato kao Ta-Set-Neferu, što znači –‘mjesto djece faraona’, jer su se zajedno sa suprugama faraona 18., 19. i 20. dinastije (1550–1070. pne.) tamo sahranjivali brojni prinčevi, princeze i članovi plemstva. Grobove tih pojedinaca su održavali grobni svećenici koji su vršili drevne obrede i nudili žrtve i molitve za pokojno plemstvo.
ŽS serija 711
right|mini|200px|ЖС серија 711 ЖС серија 711 је дводелни путнички дизел-моторни воз који је посебно дизајниран за Железницу Србије 2011., a производи се у заводу Метровагонмаш у Руској Федерацији, популарно назван "рускиња". Планирано је да ове гарнитуре возова на нелектрифицираним пругама постепено замени дотрајале путничке гошине "шинобусе" и "макосе", који саобраћају више од 30 година на локалним домаћим пругама.
Порекло и развој
Железнице Србије и руски завод Метровагонмаш су потписале уговор о куповини 12 нових путничких возова из кредита међународне железничке банке "Еврофим" у висини од 43 милиона швајцарских франака, након обављеног јавног тендера. Јавно представљање новог воза уследило је дан уочи Дана железничара Србије 15. септембра 2011. ЖС 711 је дводелни путнички дизел-моторни воз савременог дизајна, погоњен са два MTU дизел-мотора, максималне брзине 120 километара на час, има 120 места за седење, 126 места за стајање, видео надзор, клима уређаје, грејање, систем за дијагностику и управљање, тоалет, прилагођен особама са посебним потребама.
Dolina kraljica
U ovoj nekropioli se nalazi preko sedamdeset grobnica, od kojih su mnoge raskošno i stilski izgrađene. Primjer za to je grobnica isklesana za kraljicu Nefertari (1290–1224. pne.) iz 19. dinastije. Polikromni reljefi njene grobnice su netaknuiti.
ŽS serija 711
Прва линија и увођење у саобраћај
mini|right|350px|Нови воз [[Железнице Србије|ЖС 711 на линији Шабац - Рума, маја 2013.]] Први дизел-моторни воз ЖС 711 из завода „Метровагонмаш“, кренуо је свечано у железнички саобраћај на прузи Београд - Вршац, 6. марта 2012. (видео:ЖС 711 иде брзином 100 км/ч на прузи Вршац - Београд) Почетком новембра 2012. нови дизел воз је отпочео да саобраћа на релацији Ниш - Прокупље - Куршумлија. Крајем децембра 2012. свечано је уведен у путнички саобраћај на релацији Суботица - Сомбор и 12. фебруара 2013. на релацији Суботица - Кањижа. а 26. марта 2013. године на релацији Рума - Шабац. Последња гарнитура из ове серије је свечано пуштена у саобраћај на линији Нови Сад - Оџаци - Богојево - Сомбор - Суботица крајем јула 2013. године.
У начелу је крајем марта 2013. договорена куповина са заводом Метровагонмаш још једне серије јер постоји велика заинтересованост локалних заједница. У присуству председника Русије и Србије Владимира Путина и Томислава Николића, 16. октобра 2014. године, потписан је Анекс 5 уговора којим је предвиђена набавка 27 дизел-моторних возова ЖС 711 у износу од 100 милона долара из руског кредита, као и набавка резервних делова у висини 2,6 милиона долара. Уговор су потписали директор Друштва за превоз путника „Железница Србија“ и генерални директор „РДЖ Интернешнл“ Негосав Теофиловић и Сергеј Павлов. Увођење нове серије у железнички саобраћај се очекује крајем 2015. године. По стручним анализама, Србији је потребно укупно четрдесетак оваквих возова, па би набавком додатних гарнитура из руског кредита локални саобраћај на неелектрифицираним пругама у Србији могао дугорочно да буде много ефикаснији.
Галерија
Дизел-моторни воз ЖС серије 711: 1. Београд Дунав 2. Рашка 3. Куршумлија 4. Суботица 5. Богојево 6. Вршац
Preokret (koalicija)
Preokret je politička koalicija u Srbiji, nastala krajem 2011. Čine je Liberalno-demokratska partija, Srpski pokret obnove, Socijaldemokratska unija, Bogata Srbija, Vojvođanska partija, Demokratska partija Sandžaka, Zelena ekološka partija - zeleni i Partija Bugara Srbije. Podršku ovoj koaliciji pružaju i Asocijacija samostalnih i nezavisnih sindikata i neke nevladine organizacije. Ova koalicija stvorena je sa ciljem da se ubrzaju evropske i otpočnu evroatlantske integracije Srbije, te usvoje evropski standardi i vrednosti u društvu.
Nastanak
Dana 5. novembra 2011. javnosti je predstavljen proglas „Preokret - Srbiju u Evropu, Evropu u Srbiju“, koji su potpisale Liberalno-demokratska partija, Srpski pokret obnove i Socijaldemokratska unija, kao i određeni broj intelektualaca, a kasnije su im se pridružile neke regionalne i manjinske partije i nevladine organizacije.
U proglasu se traži promena državne politike prema Kosovu, te da se uvaži stvarnost koja je nastala povlačenjem Srbije sa Kosova 1999, nakon Kumanovskog sporazuma, koji je u proglasu nazvan „kapitulacijom“. U proglasu se navodi da je cilj potpisnika da „ujedine sve one koji su za Srbiju u Evropi“, te se kritikuje trenutna Vlada Srbije i njeno, kako je navedeno, „povlađivanje antievropskoj histeriji“.
Nakon predstavljanja proglasa, lider Liberalno-demokratske partije Čedomir Jovanović uputio je poziv patrijarhu, predsedniku Srbije Borisu Tadiću, i predsedniku SANU da ga potpišu. Predsednik Srbije Boris Tadić je istog dana izjavio da neće potpisati proglas, jer se „suštinski ne slaže sa politikom odustajanja od legitimnih državnih i nacionalnih interesa“. Liberalno-demokratska partija je 8. i 13. novembra 2011. saopštila da je proglas potpisao veliki broj profesora, reditelja, pisaca, muzičara i predstavnika nevladinog sektora.
Uprkos potpisivanju proglasa i zajedničkom delovanju, predizborna koalicija između Liberalno-demokratske partije, Srpskog pokreta obnove i Socijaldemokratske unije nije formirana ni do kraja 2011.
Predsedništvo Srpskog pokreta obnove je 22. januara 2012. donelo jednoglasnu odluku u kojoj se zalaže za saradnju sa članicama „pokreta Preokret“. Zbog nepriznavanja i kritikovanja ove odluke, Srđan Srećković i Sanja Čeković su isključeni iz stranke. Njih dvoje su osnovali frakciju „izvorni Srpski pokret obnove“.
Na konferenciji za novinare koja je održana 11. marta 2012, Čedomir Jovanović je najavio predizbornu koaliciju sa SPO, SDU, ASNS, Bogatom Srbijom i regionalnim manjinskim strankama. Zajednička izborna lista će se zvati „Preokret“, a njen nosilac će biti Čedomir Jovanović. Prema dogovoru o raspodeli mandata, Asocijacija samostalnih i nezavisnih sindikata će dobiti dva poslanička mesta, dok će Srpski pokret obnove dobiti samostalni poslanički klub.
Saxon, South Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.424, što je 283 (-7,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cadereyta, Saltillo
Cadereyta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Saltillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1779 m.
Caja de Agua, Santo Domingo Yanhuitlán
Caja de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Yanhuitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2217 m.
Chiappara, Biella
Chiappara je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 280 m.
Cotu Morii, Popricani
Cotu Morii je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Popricani.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 229 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
La Perla, Tempoal
La Perla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Tepetzintla, Veracruz
Tepetzintla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4930 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 279 m.
Bussières (Jon)
Bisjer je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Avalon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 111 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,62 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 348 metara (maksimalnoj 404 m, a minimalnoj 287 m).
Opština San Miguel Achiutla, Oaxaca
San Miguel Achiutla je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1943 m.
Sambuca Pistoiese, Pistoia
Sambuca Pistoiese je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1604 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 511 m.
Geneva, Ohio
Dženiva je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.215, što je 380 (-5,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Acq
Ak je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Sever-Pa de Kale, u departmanu Pa de Kale.
Doberman
thumb|right|240px
Acq
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 511, a gustina naseljenosti je iznosila 105 stanovnika/km².
Doberman
Doberman pincera (alternativno napisane Doberman u mnogim zemljama), ili jednostavno Doberman je pasmina domaćih pasa koju je izvorno razvio oko 1890. godine Karl Friedrich Louis Dobermann. Doberman Pinschers su među najčešćim ljubimcimapasmina, a pasmina je poznata kao inteligentna, oprezna i odana. Iako su nekoć obično korišteni kao psi čuvari ili policijski psi, danas rijetko služe tim svrhama. [Citat potreban] U mnogim zemljama, Doberman je jedan od najprepoznatljivijih pasmina, dijelom zbog svoje stvarne uloge u društvu, a dijelom zbog medijske pozornosti. Pažljiv uzgoj poboljšava ponašanje ove pasmine, a Doberman pincera je energična i živahna pasmina pogodna za druženje i obiteljski život. Voli ga. Milo mu.
Trška Gorca
Trška Gorca je naselje u slovenskoj Općini Šentjuru. Trška Gorca se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 45 stanovnika.
Srđan Srećković
Mr Srđan Srećković je ministar za dijasporu u trenutnoj Vladi Republike Srbije čiji je predsednik dr Mirko Cvetković. Izabran je na predlog Srpskog pokreta obnove, dok je bio potpredsednik te stranke.
Rođen je 12. aprila 1974. u Beogradu. Završio je Petu beogradsku gimnaziju. Redovne i magistarske studije završio je na Ekonomskom fakultetu Univerziteta u Beogradu.
Srećković je obavljao funkciju pomoćnika generalnog direktora „Jat ervejza“ od 2007 do jula 2008, a obavljao je i funkciju pomoćnika ministra trgovine, turizma i usluga u periodu od 2004. do 2007. godine.
Glavni odbor SPO ga je 10. decembra 2011. razrešio dužnosti potpredsednika stranke, a 10. februara 2012. iskljulčen je iz Srpskog pokreta obnove, odlukom Predsedništva SPO, zbog "nesprovođenja programa stranke u Vladi i konstantnog kršenja statuta".
Convento delle Grazie, Ancona
Convento delle Grazie je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Bianzano, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 465 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 602 m.
Opština Răducăneni, Iași
Răducăneni je opština u Rumuniji u okrugu Jaš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Klanxbüll
Klanksbil je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 951 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054065.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordfrizland Klanksbil se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1 metara. Površina opštine iznosi 10,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 951 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 89 stanovnika/km².
Brukerov merocijanin
Brukerov merocijanin je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 211,259 Da.
Grassano Scuola, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 506 m.
San Martín, Tlacoachistlahuaca
San Martín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlacoachistlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 340 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 522 m.
Chieti (provincija)
Chietijska provincija ili Kjetijska provincija (talijanski: Provincia di Chieti) je jedna od četiri talijanske provincije u okviru Abruzza, regije u središnjoj Italiji. Glavni grad provincije i najveće gradsko naselje je Chieti koji ima 51.484 stanovnika.
Geografija
Provincija se prostire većim dijelom duž obale Jadranskog mora, a manjim duž obronaka Apenina. U brdima pored obale leži i glavni grad Chieti, udaljen oko 200 km sjeveroistočno od Rima. Provincija Chieti ima površinu od 2589 km².
Demografija
U provinciji je 2011. živjelo 387.956 stanovnika.
La Mina, Xilitla
La Mina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 872 m.
Васиљевићи (Ивањица)
Васиљевићи су насеље у Србији у општини Ивањица у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 64 становника (према попису из 1991. било је 81 становника).
Демографија
У насељу Васиљевићи живи 57 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 54,5 година (54,5 код мушкараца и 54,5 код жена). У насељу има 24 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,67.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Turno
Turno je naselje u slovenskoj Općini Šentjuru. Turno se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Mixtequilla, Veracruz
Mixtequilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Turno
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 125 stanovnika.
Mixtequilla, Veracruz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4888 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Legio II Adiutrix
Legio secunda Adiutrix (doslovno: Druga spasilačka legija) je bila rimska legija koju je godine 70. formirao car Vespazijan od marinaca stacioniranih na brodovima Ravenske flote. Legija se u rimskim izvorima posljednji put spominje u 4. vijeku.
II Adiutrix je formirana kako bi pod Kvintom Petilijem Cerijalisom pomogla u gušenju Batavskog ustanka. Nedugo potom je poslana u Britaniju gdje je sudjelovala u gušenju brigantske pobune pod Venucijem. Pod Domicijanom, a kasnije i Trajanom, je sudjelovala u Dačkim ratovima. Hadrijan je neko vrijeme bio njen tribun. Nakon toga je ona, ili neki njeni dijelovi, sudjelovala u pohodima protiv Germana i Parta. Godine 193. je pomogla Septimiju Severu da dođe na vlast.
Jönköping
Jönköping čita se Jenčeping je grad na jugu Švedske od 89,396 stanovnika,, on je i administrativni centar istoimene općine od 127,382 stanovnika.
Geografske karakteristike
Jönköping leži na južnom kraju jezera Vättern ali i duž obala jezera Munksjön i Rocksjön, u centru južne Švedske.
Historija
Historija Jönköpinga počela je 1283. kad su Franjevci izgradili samostan na tom mjestu, već sljedeće godine mjesto je kraljevskom poveljom dobilo status grada.
Znamenitosti
Grad ima i zavičajni muzej i Univerzitet osnovan 1977.
Privreda
Vodeća industrija u gradu još i danas je proizvodnja šibica, pored toga proizvodi se i papir, tekstil i strojevi. Jönköping je željeznicom povezan sa glavnim švedskim linijama a do njega mogu doploviti i brodovi jer je kanalom Göta povezan sa tjesnacem Kattegat i Baltičkim morem.
Ampliación Ejido Lázaro Cárdenas, Tijuana
Ampliación Ejido Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 684 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 352 m.
Klappholz
Klapholc je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Šlezvig-Flensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 519 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1059049.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šlezvig-Flensburg Klapholc se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Šlezvig-Flensburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 52 metra. Površina opštine iznosi 8,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 519 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 63 stanovnika/km².
Cross Lanes, West Virginia
Kros Lejns je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Mitropolit beogradski Mihailo
Mihailo Jovanović (Sokobanja, 19. avgust 1826 — Beograd, 5/17. februar 1898) je bio mitropolit beogradski 1859—1881 i 1889—1898.
Biografija
Mitropolit Mihailo (svetovno ime Miloje Jovanović) rođen je 19. avgusta 1826. u Sokobanji od roditelja Milovana i Marije. Osnovnu školu i gimnaziju učio je u rodnom mestu i Negotinu. Bogosloviju je učio u Beogradu. U Negotinu je bio pitomac episkopa Dositeja (Novakovića), a u Beogradu mitropolita Petra (Jovanovića). „Činjenica da je na sebe privukao pažnju mitropolita Petra Jovanovića, koji ga je bio namenio sebi za naslednika, upućuje na to da je mladi Miloje morao imati izvanredne sposobnosti." Sa još petoricom kandidata mitropolit Petar uputio je mladoga Miloja na školovanje u Kijevsku duhovnu akademiju 1846. godine. U toku školovanja Miloje prima monaški čin, s blagoslovom mitropolita Petra, 29. marta 1853. u Kijevo-pečerskoj lavri i dobija monaško ime Mihailo. Mitropolit kijevski Filaret rukopoložio ga je u čin jerođakona 12. aprila, a za jeromonaha 16. istoga meseca. Duhovnu akademiju završio je jula 1853. godine dobivši naučni stepen magistra bogoslovlja. Mladi jeromonah Mihailo vratio se u Beograd 1854, nakon sedmogodišnjeg studiranja u Kijevu, i stavio na raspolaganje svome mitropolitu, koji ga je postavio za profesora Seminarije u Beogradu. Na ovom položaju zadržao se vrlo kratko. Početkom oktobra 1854. izabran je za episkopa šabačkog, a 11. oktobra proizveden za arhimandrita studeničkog. Hirotonisan je za episkopa u beogradskoj Sabornoj crkvi 14. oktobra, a već 19. oktobra ustoličen je u Šapcu.
Episkop Mihailo upravljao je Šabačkom eparhijom blizu pet godina. „U Šapcu je Mihailo počeo svoj plodni i raznovrsni nacionalni rad, koji ga je vremenom učinio najistaknutijom ličnošću savremenoga mu srpstva i, svakako, jednom od najistaknutijih srpskih političkih ličnosti druge polovine XIX veka“.
Posle iznuđene ostavke mitropolita Petra, u Kragujevcu je 25. jula 1859. godine izabran za mitropolita episkop šabački Mihailo. „Mitropolit Mihailo je upravljao crkvom u Srbiji za vreme vlade četiri Obrenovića: Miloša, Mihaila, Milana i Aleksandra. On je, po dinastičkom uverenju, bio Obrenovićevac, ali je sa vladarima ove dinastije (osim Aleksandrom) imao velikih nezgoda i teško sa njima izlazio na kraj“.
Prilikom dolaska mitropolita Mihaila na čelo crkve u Srbiji, zatekao je četiri eparhije (beogradska, užička, šabačka i timočka). Već prilikom izbora njegovog naslednika, episkopa šabačkog, došlo je do neslaganja između njega i kneza Mihaila koji nije hteo potvrditi izbor Vasilija, te se moralo pristupiti novom izboru. S druge strane, mitropolit Mihailo je „bio veoma nezadovoljan sa Zakonom o crkvenim vlastima od 1862. godine“. Mitropolit će i kasnije morati da brani Crkvu od nasrtaja pojedinih ministara koji joj nisu bili naklonjeni, a naročito Stojan Novaković.
Pripajanjem Niškog, Pirotskog i Vranjskog okruga Srbiji povećala se i teritorija Crkve u Srbiji, a iz egzarhijske više jerarhije primljen je u sastav Srpske crkve, 1. februara 1879, mitropolit niški Viktor, koji je ostao veran mitropolitu Mihailu do smrti.
Iste godine se dogodio jedan krupan događaj. Aktom Vaseljenske patrijaršije od 20. oktobra 1879. Srpska crkva u Srbiji dobila je autokefalnost koja se odnosila i na eparhije u novoosvojenim krajevima.
Posebnu pažnju mitropolit Mihailo je posvetio bogosloviji i obrazoanju sveštenstva uopšte. U tom cilju je i napisao knjigu Dogmatični bogoslovija, a potom je počeo da „sastavlja udžbeničku literaturu: napisao je Crkveno bogoslovlje (1860) i Hermenevtiku (tumačenje Sv. Pisma), a pregledao je i osnovno korigovao ili preradio i dao blagoslov za: Dogmatiku, Moralno bogososlavlje, Omilititiku, sve izrađeno prema najboljim udžbenicima ruskih duhovnih seminarija“.
Na predlog mitropolita Mihaila otvoreno je drugo odeljenje bogoslovije 1873. godine pod nazivom Stranačka bogoslovija. „Zadatak je ovoj školi bio da sprema oduševljene učitelje i sveštenike kao nacionalne radnike, koji su u ratovima za oslobođenje 1876-1878. učestvovali, i mnogo doprineli oslobođenju jednoga dela srpstva, a oni ostali sa neoslobođenom braćom, da ih prosvećuju, dižu duh i jačaju nadu na konačno oslobođenje."
Pored svojih mnogih crkvenih poslova, mitropolit Mihailo je stigao da se bavi i naučnim radom koji je bio raznovrstan i obiman. Njegovom zaslugom i trudom pojavilo se treće izdanje Srbljaka u Beogradu 1861. godine, koje je u odnosu na druga dva ranija izdanja imalo deset novih službi. Takođe je izdao službu sv. apostolima Kirilu i Metodiju, a napisao je službe sv. Stefanu Piperskom i Petru Cetinjskom i pojedine činove koji su našli mesta u štampanom Dopolniteljnom trebniku. Imajući u vidu celokupni književni rad mitropolita Mihaila, Stevan Dimitrijević ga je smatrao ocem „nove bogoslovske nauke i literature srpske“.
Za sve vreme uprave mitropolita Mihaila sveštenstvo je u materijalnom pogledu bilo u nezavidnoj situaciji. Svi pokušaji da se ovaj problem reši ostao je bez uspeha, jer kod državnih vlasti nije bilo razumevanja i dobre volje.
Budući prevashodno monah, mitropolit Mihailo je veliku pažnju poklanjao monaštvu i starao se da njegov nivo podigne. Međutim, teško je bilo popraviti stanje monaštva, budući da je stav državnih organa bio neprijateljski, a materijalno pitanje manastira i monaštva nerešeno. Kao rusofil, mitropolit Mihailo smetao je Beču, kralju Milanu i naprednjacima. Beč je bio dobro upoznat sa akcijom mitropolita Mihaila u Bosni, koju je sprovodio preko srpskih sveštenika u Bosni, a uz materijalnu pomoć ruskih slovenskih komiteta. Zato je došlo 1881. godine do otvorenog sukoba između mitropolita Mihaila i naprednjaka. Austrofilski nastrojen, knez Milan je rešio da ukloni mitropolita Mihaila. „Još u leto 1881. zbacivanje mitropolitovo bilo je svršena stvar; tražio se samo zgodan povod“. Kao povod poslužio je Zakon o crkvenim taksama koji je stupio na snagu 1. juna 1881, koji je donet bez znanja i pristanka Svetog arhijerejskog sabora, te je došlo do borbe između vlade i miropolita. Ukazom kneza Milana od 18. oktobra 1881. mitropolit Mihailo je uklonjen sa svoga položaja. „Bez penzije, bez izdržavanja, bez ikakve potpore, posle vremena od dvadeset i pet godina časne službe, često u teškim prilikama, kroz koje je prolazao život Srbije, udaljen je sa svojega visokog položaja mitropolit Mihailo, prvi poglavar autokefalne Srpske crkve“.
Posle zbacivanja mitropolit Mihailo se nastanio u svojoj privatnoj kući u Beogradu. Međutim, vlasti ga ni ovde nisu ostavljale na miru i morao je 1883. napustiti Srbiju. Posle boravka u Carigradu, Jerusalimu, Ruščuku i Bukureštu, mitropolit Mihailo je u drugoj polovini 1883. došao u Kijev, gde je učestvovao u proslavi pedesetogodišnjice Kijevskog univerziteta. Stranstvovanje mitropolita Mihaila trajalo je sve do 23. februara 1889, kada je abdicirao kralj Milan. I tada se, ali bez uspeha, protiv povratka mitropolita Mihaila usprotivio austrougarski poslanik u Beogradu Hengelmiler. Vraćanjem mitropolita Mihaila ukazom Kraljevskog namesništva od 18. maja 1889, a takođe i prognanog episkopa Jeronima, rešeno je crkveno pitanje u Srbiji.
Villetta I, Venezia
Villetta I je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Cloud Creek, Oklahoma
Klaud Krik je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
El Chupamirto, Tetela del Volcán
El Chupamirto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tetela del Volcán.
Villetta I, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 174 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
El Chupamirto, Tetela del Volcán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2082 m.
Cloud Creek, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 121, što je 35 (40,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mitropolit beogradski Mihailo
Biografija
Kao poglavar Crkve u Srbiji, mitropolit Mihailo bavio se i nacionalnim radom. Posebno je radio na oslobođenju Srba koji su živeli pod Turcima u Južnoj i Staroj Srbiji i u Bosni i Hercegovini (do 1878).
Mitropolit Mihailo istakao se „svojom akcijom i na humanom, socijalnom, književnom polju, te je odlikovan i od raznih stranih društava. Tako je 1862. bio izabran za predsednika Društva za oslobođenje afričkih robova, 1866. za člana Altajske misije; 1869. postao je počasni član Petrogradskog, a 1871. Moskovskog univerziteta, 1876. izabran je za počasnog člana društva Bratstva hristoljubivih u Atini, 1871. za počasnog člana društva Crvenog krsta u Brislu itd.
Umro je 5. februara 1898. i sahranjen u beogradskoj Sabornoj crkvi.
Prevlaka
mini|desno|275px|Prevlaka na karti Prevlaka je poluotok u Hrvatskoj na ulazu u Boku kotorsku u južnome Jadranu. Nalazi se u jugoistočnome dijelu Konavala koje se naziva Vitaljina za čiji je morski greben vezana 170 metara širokom i 3 do 4 metara (nadmorske visine) visokom kopnenom spojnicom koja se također naziva Prevlaka. Najviša točka te spojnice je 8,2 metara.
Od uskog spoja s kopnom do krajnje točke poluotoka, rta Oštra, ima 2,5 km dužine. Rt Oštra, iako nije najjužnija točka Republike Hrvatske, najjužnija je točka kopna. Najjužnija točka Republike Hrvatske je otok Galijula u skupini Palagruških otoka.
Poluotok i njegovo neposredno okružje postalo je predmet spora između Savezne Republike Jugoslavije i Republike Hrvatske. Spor je u postupku rješavanja između Hrvatske i Crne Gore kao nasljednice privremenoga režima uspostavljenog temeljem Protokola o Prevlaci iz 2002.
Geografija
Geografska posebnost Prevlake je i to što je ona dio Bokokotorskog zaljeva, jedinstvenog fjordovskog fenomena. Kao uska i izdužena kopnena prepreka, Prevlaka zatvara zapadnu stranu ulaza u zaljev pružajući mu zaštitu od najezde visokih valova s otvorene pučine Jadrana.
Promet
U sklopu utvrde na rtu Oštro je svjetionik, postaja za odašiljanje znakova i vojne kućice. Na vrhu Prevlake nalazi se pristanište za brodice, a u budućnosti bi trebao stajati i lađevni most koji će služiti kao lučica. Do rta Oštro vodi cesta kroz cijelu Prevlaku.
Povijest
Povijest Prevlake ujedno je i povijest Konavala i povijest Dubrovačke Republike i zbog geoprostornih razloga Boke kotorske.
Dubrovačka Republika otkupila je 24. lipnja 1419. od Sandalja Hranića Velikoga istočni dio Konavala odnosno prostor od sela Popovići prema utvrdi Soko te prostor Sutorine do rta Oštro na ulasku u Bokokotorski zaljev. Do 1426. kupljen je i zapadni dio Konavala.
Zbog pogodnosti za pomorski prijevoz i strateškog položaja s kojeg se nadzire ulaz i izlaz u Bokokotorski zaljev za vrijeme Austrijske vlasti 1850-ih izgrađene su obrambene utvrde. Jedna na samom rtu Oštra, a druga na Mamuli (Lastavica, Velika Žanjica), ostale su dobro sačuvane sve do današnjih dana. Utvrda na Prevlaci je nakon kapitulacije Italije 1943. pretrpjela udarce koji su vidljivi i danas.
Utvrde su sagrađene na prijedlog Lazara Mamule, časnika u Austrijskoj vojsci, po kome je otočić i dobio jedno od svojih imena.
Prevlaka i njeno okružje u Domovinskome ratu
mini| Temeljem sporazuma potpisanog u Ženevi 30. rujna 1992. nakon jednogodišnjega srbijansko-crnogorskoga zaposjednuća (u okupaciji nije sudjelovala samo JNA, nego i postrojbe crnogorske teritorijalne obrane) njihove jedinice napustile su Konavle. Poluotok Prevlaku i okolicu posljednji jugoslavenski vojnik napustio je 20. listopada 1992. u 20 sati i 30 minuta.
Odaslanstvo promatrača Ujedinjenih naroda u Prevlaci (UNMOP) započelo je sa svojim djelovanjem 1. veljače 1996. iako su vojni promatrači OUN-a raspoređeni na područje Prevlake i njezina okružja još od 15. listopada 1992 zajedno s Motriteljskim odaslanstvom Europske zajednice.
Odaslanstvo je bilo zaduženo za područje poluotoka Prevlake i okolice u Hrvatskoj te susjedna područja u Crnoj Gori (koja je tada bila dio Savezne Republike Jugoslavije).
15. prosinca 2002. Vijeće sigurnosti donijelo je odluku o prekidu ovlasti Ujedinjenih Naroda nad područjem Prevlake i okružja te njegovoga ponovnog uključenja u sastav Hrvatske. Pet dana kasnije povukli su se vojni promatrači i ukinuto je Odaslanstvo promatrača Ujedinjenih naroda u Prevlaci.
Budućnost Prevlake i njezina okružja
Otočić Mamula, iako povijesno pripada Hrvatskoj nalazi se pod upravom Crne Gore te je stajalište Vlade Republike Hrvatske iz vremena Ivice Račana bilo da se na pripadnosti otočića Mamule ne zahtijeva. Otočić je visine 16 metara, nalazi se na sredini tjesnaca Oštro, ali ipak bliže crnogorskoj obali. Do 1947. nalazio se u zemljišniku i katastru Dubrovnika.
Očekuje se da će se nakon osamostaljenja Crne Gore postići dogovor o trajnoj granici koji će ukinuti privremeni režim uz južnu granicu dviju država. Protokolom je dogovorena mjerodavnost Hrvatske na kopnu jugozapadno od Konfina, a Crne Gore sjeverno od istoga; gdje prestaje kopnena granica dviju država, a počinje granica na moru. Dogovoreno je postojanje razvojačenoga područja 3 km u dubinu kopnene granice za Crnu Goru, a 5 km za Hrvatsku isključujući cestu za Molunat kao i samo mjesto. mini|Utvrda na Prevlaci Protokolom je predviđeno da se svake godine trajanja sporazuma - od 1. travnja do 31. listopada - sjeverno od crte koja spaja rt Žiganat i rt Veslo i južno od crte koja spaja rt Kobila i rt Kabala (Đurov Kam) ne obavlja carinska i policijska granička kontrola uz pravo pristupa pripadajućim obalama. Uz uvjet da istoga dana napuštaju područje.
Naziv poluotoka
Poluotok je dobio sadašnji naziv prema činjenici da je dvjema uvalama spojen s kopnom, a uvalama je naziv Prevlaka, ne obratno. Talijanski naziv bio je Pellegrino. Naziv rta Oštra bio je Punta di Pellegrino detta Ostra. Riječju prevlaka uobičajeno se označava uzak kopneni pojas koji spaja dva kontinenta ili otok s kopnom, a čijim probijanjem nastaju prijevozno važni kanali. To u ovome slučaju nije od značaja.
Biljne i životinjske vrste
Uz zimzelene šume i šikare značajne su i vrste mediteranskog šibljaka poznatog kao makija. Također niski zeleni pokrov stručnoga naziva garig koji podnosi uvjete vjetra posolice i suše. Površine pod rogačem i maslinom za gospodarski uzgoj. Od ptica se spominju fazani, a od zvjeradi divlja svinja, čagalj i jazavac. Kao i drugdje na jadranskoj obali, nazočni su i gušteri.
Zanimljivost
Jugoslavenska vojska na širem području izgradila je vojnu bazu s podzemnim prolazima koja je preko 50 godina bila skrivena od očiju javnosti.
Originalna video animacija
Originalna video animacija (オリジナル・ビデオ・アニメーション), poznata i pod skraćenicom OVA (オーブイエー / オーヴィーエー / オヴァ), je naziv za anime filmove ili serije koje su napravljene posebno za formate kućnog videa. Većina producenata OVA objavljuje iste direct-to-video, bez da ih prije emitira na televiziji ili kinima; ipak, postoje rijetke izminke kada se, primjerice, prvi dio OVA serije emitira za promotivne svrhe. OVA naslovi su izvorno bili dostupni na VHS-u, da bi kasnije bili popularni na LaserDiscu te naposljetku na DVD-u. Počevši od ljeta 2008., pojam OAD (original animation DVD) se počeo koristiti kako bi označio novu eru animea objavljenih na DVD formatu.
Sence (Makedonija)
Sence je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Sence pripada opštini Mavrovo i Rostuša.
Geografski položaj
Naselje Sence je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Debra, naselje je udaljeno 33 km severoistočno.
Selo Sence se nalazi u gornjem delu visokoplaninske oblasti Reka. Naselje je položeno visoko, na severozapadnim visovima planine Bistra. Zapadno od naselja tlo se strmo spušta u klisuru reke Radike. Nadmorska visina naselja je približno 1.120 metara.
Klima u naselju je planinska.
Istorija
Do početka 20. veka u selo je bilo celo albansko, ali je 2/3 njih bilo pravoslavne veroispovesti. Tada su svi pravoslavni meštani bili vernici Srpske pravoslavne crkve.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Sence je imalo 21 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (71%), a u manjini su etnički Makedonci (24%). Do početka 20. veka u selo je bilo celo albansko, ali je 2/3 njih bilo pravoslavne veroispovesti. Danas se njihovi potomci izjašnjavaju kao etnički Makedonci.
Većinska veroispovest u naselju je islam, a manjinska pravoslavlje.
Rediu Mitropoliei, Popricani
Rediu Mitropoliei je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Popricani.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Buenavista Uno, Tempoal
Buenavista Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
La Espiga de Oro, Huichapan
La Espiga de Oro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huichapan.
Uniše
Uniše je naselje u slovenskoj Općini Šentjuru. Uniše se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 42 stanovnika.
Granjas los Trigales, Chihuahua
Granjas los Trigales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1565 m.
RVR 412
mini|200px|right|Srpski RVR 412
RVR 412 je elektromotorni voz koji je pravaljen u Fabrici vagona Riga iz Rige u Sovjetskom Savezu (današnja Letonija). To su bio sovjetski elektromotorni vlak serije ER31 (ЭР31) i njegova poboljšana verzija ER35 (ЭР35).
Vozovi ovog tipa su proizvođeni 80-ih godina za potrebe Jugoslovenskih železnica. Proizvedeno je i isporučeno ukupno 53 jedinica: ER31 - 50 jedinica, ER35 - 3 jedinica. Od toga je Srbija dobila 43 vlaka, Crna Gora 6 i Makedonija 4. Nakon raspada SFRJ ove vozove koriste Srbija (Železnice Srbije, 16), Crna Gora (Željeznički prevoz Crne Gore, 5) i Republika Makedonija (Makedonske železnice, 3).
Tehničke karakteristike
Voz se sastoji iz četiri dela: dvije lokomotive (serije 412) i dva vagona (serije 416). Lokomotiva je putnički vagon s elektromotorima i vozačkom kabinom. Masa voza iznosi 58 tona. Maksimalna brzina voza je 120 km/h. Vrata za putnike su automatska. Širina koloseka po kojem se kreće je standardna (1435 mm). Voz ima 2 varijante sedišta:
Crna Gora
Brojevi vozila su 412/416-041/042; 412/416-043/044; 412/416-045/046; 412/416-047/048; 412/416-049/050 i 412/416-051/052 (6 vozova, iz 1984-1985. godine). Željeznica Crne Gore je dobila ove vozove nakon osamostaljenja Crne Gore 2006. godine. Vozovi su prethodno bili u sastavu Jugoslovenskih železnica. Koriste se za lokalni saobraćaj od Bara do Podgorice i od Podgorice do Bijelog Polja. Jedan voz je potpuno uništen u teškoj nesreći kada je izleteo iz šina 23.01.2006. u mestu Bioče blizu Podgorice kada je poginulo 47 putnika, a 200 je povređeno. Voz je izleteo usled kvara na kočionom sistemu na kome su bili ugrađeni polovni kompresori za vazduh. Vozovi su ofarbani u sivo, sa crvenim i narandžastim prugama, što predstavlja logo Željezničkog prevoza Crne Gore.
Čudovište iz Rajskog jezera
Čudovište iz Rajskog jezera (korejski: 천지의 괴물; kineski: チャイニーズ・ネッシー) je naziv za mitološko jezersko čudovište koje navodno obitava u Rajskom jezeru, kraterskom jezeru na vrhu planine Baekdu, na granici Kine i Sjeverne Koreje. Neki izvještaji navode kako u jezeru obitava čak i do 20 ovakvih čudovišta.
Viđenja
Do sada je bilo nekoliko izvještaja o viđenju ili susretu s navodnim čudovištem, međutim nitko nije potvrdio njegovo postojanje. Slijedi popis zabilježenih viđenja:
Popularna kultura
Američki indie bend The Mountain Goats snimio je pjesmu o čudovištu u sklopu svog albuma Heretic Pride iz 2008. godine.
Sammommè, Pistoia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 561 m.
Nikolaj Kuznjecov
Nikolaj Ivanovič Kuznjecov (27. jul 1911. - 9. mart 1944.) (pseudonim Gračev) je bio sovjetski obaveštajni agent i partizan koji je delovao u okupiranoj Ukrajini tokom Drugog svetskog rata. Kuznjecov je bio na čelu nekoliko kompleksnih operacija, uključujući ubistva i otmice visokih nacističkih zvaničnika u regionima Rovna i Lavova, kao što su uspešne operacije protiv nemačkog vrhovnog sudije za Ukrajinu, viceguvernera Galicije, savetnika rajhskomesara Ukrajine, trojice nemačkih generala itd. Kuznjecov je takođe prvi obaveštajni agent koji je otkrio nemačke planove o pokretanju velikog masovnog napada kod Kurska, informacije o nemačkim Fau 2 raketama, Hitlerovom bunkeru kod Vinice nemačkim planovima da se podigne ustanak na Kavkazu protiv SSSR i Hitlerove planove da se ubiju vođe Sovjetskog Saveza, Sjedinjenih Država i Velike Britanije tokom Teheranske konferencije. Ubijen je 9. marta u obračunu sa pripadnicima Ukrajinske pobunjeničke armije Stepana Bandere blizu Lavova. Nikolaj Ivanovič Kuznjecov je postumno odlikovan ordenom Heroja Sovjetskog Saveza.
Rani život
Rođen je u seljačkoj porodici u Jekatarinburškoj oblasti, u selu Zirijanki udaljenom 225 km od Sverdlovska (danas Jekaterinburg). Bio je treće po redu dete Ivana Pavloviča Kuznjecova, učesnika Oktobarske revolucije i borca Crvene armije, i Ane Petrovne. Porodica Kuznjecov se 1932. godine preselila u Sverdlovsk, a u isto vreme Nikolaj je upisao Industrijski fakultet u ovom gradu. Po završetku studija zaposlio se u Uralmašzavodu, gde je radio kao kontrolni inženjer u konstrukcionom birou.
Nakon otkrića svog talenta za jezike naučio je nemački, esperanto, poljski, ukrajinski, engleski jezik i jezik naroda Komi. Govorio je nemački toliko dobro da su nemački inženjeri koji su takođe tu radili mislili da je on rođeni Nemac. Ti Nemci su bili iz različitih delova Nemačke i govorili su različitim dijalektima i narečjima, te je on družeći se sa njima naučio mnoge lokalizme, žargonske izraze i specifičnosti pojedinih govornih područja. Svoj diplomski rad je 1936. godine odbranio na nemačkom jeziku.
Pristupanje NKVD-u
Tokom 1938. godine, Kuznjecov se preselio u Moskvu i stupio je u NKVD, ali je i dalje formalno radio kao inženjer u jednoj Moskovskoj fabrici. U Čeki je završio padobransku, skijašku i streljačku obuku, kurs borilačkih veština, obučavao se za upravljanje automobilom i motorom, završio je školu plesa, obučavao se za izvođenje diverzantskih akcija. Već je posedovao izuzetnu kulturu i veoma široko obrazovanje.
Tokom zime 1939. godine, u jeku sovjetsko-finskog rata, odlazi u Lenjingrad odakle je prebačen u Finsku gde je obavljao neku tajnu misiju, o kojoj nema dovoljno konkretnih podataka.
Вионица (Ивањица)
Вионица је насеље у Србији у општини Ивањица у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 279 становника (према попису из 1991. било је 337 становника).
Nikolaj Kuznjecov
Završne pripreme
Kada je počeo Veliki otadžbinski rat, Kuznjecov je zahtevao da bude poslat u neprijateljsku pozadinu, gde bi obavljao obaveštajne aktivnosti. Odlučeno je da se Kuznjecov pošalje u Rovno, grad koji su Nemci proglasili prestonicom Ukrajine i u koji su smestili gotovo sve važnije institucije i štabove, koji su bili vezani za Istočni front. Zamišljeno je bilo da se Kuznjecov ubaci u neku od tih institucija i da odatle prikljupa informacije od najvećeg značaja.
Вионица (Ивањица)
Демографија
У насељу Вионица живи 244 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 46,3 година (44,5 код мушкараца и 48,3 код жена). У насељу има 88 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,17.