cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bucha (bei Ziegenrück)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Orla Buha se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Orla. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 460 metara. Površina opštine iznosi 3,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 89 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 28 stanovnika/km².
Ficara, Reggio Calabria
Ficara je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 633 m.
Case Sartori, Vicenza
Case Sartori je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Cioarga, Luduș
Cioarga je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Luduș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 209 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 370 m.
Narodna Republika Albanija
Narodna Republika Albanija (alb: Republika Popullore e Shqipërisë) je bila socijalistička država, proglašena januara 1946. godine.
Ustavom od 1976. godine promenila je naziv u Narodna Socijalistička Republika Albanija (alb: Republika Popullore Socialiste e Shqipërisë). Godine 1992. promenila je naziv u Republika Albanija (alb: Republika e Shqipërisë).
Istorija
Tokom Drugog svetskog rata Albanci su poveli borbu protiv Italijana, koji su 1939. godine anektirali Albaniju. Borbom je rukovodila albanska komunistička partija, uz pomoć Narodnooslobodilačkog pokreta Jugoslavije.
Pred kraj 1944. godine čitava Albanija je bila oslobođena, a 1945. godine je uspostavljena tzv. "vlast narodne demokratije". Decembra 1945. godine održani su izbori za Ustavotvornu skupštinu, na kojima je lista Narodnooslobodilačkog fronta Albanije predvođena Enverom Hodžom osvojila 93% glasova.
Skupština je januara 1946. godine ukinula monarhiju i proglasila Narodnu Republiku Albaniju. Ubrzo posle toga Albanija je dobila svoj prvi Ustav, uglavnom, po ugledu na Ustav FNRJ, koji je donesen, takođe, 1946. godine.
Godine 1967. NR Albanija je proglašena prvom ateističkom zemljom u svetu, a 1976. godine dobila je novi Ustav kojim je Albanija deklarisana kao „država diktature proleterijata, koja izražava i brani prava svih trudbenika“. U ovom Ustavu se još navodi da je Albanija stupila u etapu potpune izgradnje socijalističkog društva i da je njen cilj „ostvarenje potpune izgradnje socijalizma i komunizma“. Istim ustavom NR Albanija je promenila naziv u Narodna Socijalistika Republika Albanija.
Spoljna politika NR Albanije se često radikalno menjala. U početku je Albanija imala izuzetno dobre odnose sa Jugoslavijom, do 1948. godine kada je stupila Rezolucija Informbiroa. Potom se Albanija okreće Sovjetskom Savezu, ali posle smrti Josifa Staljina i početka procesa "destaljinizacije" u SSSR-u, Albanija se okreće Kini. Dobri odnosi sa Narodnom Republikom Kinom su trajali sve do smrti Mao Cedunga.
Albanija je od 1955. godine bila članica Varšavskog pakta. Godine 1961. prestala da podržava savez, kao rezultat Kinesko-sovjetske podele, a zvanično se povukla iz pakta 1968. godine, posle Sovjetske intervencije u Čehoslovačkoj.
Odnosi između Albanije i SFRJ
desno|thumb|250px|Spomenik albanskim partizanima u [[Tirana|Tirani]] Jugoslavija je bila prva zemlja, članica antihitlerovske koalicije, koja je priznala vladu Narodne Republike Albanije, još aprila 1945. godine i sa njom uspostavila diplomatske odnose. Zalagala se da se Albaniji prizna status savezničke zemlje i po tom osnovu da uživa sva prava koja joj pripadaju. Jugoslovenska vlada je prihvatila molbu Albanije i zastupala i štitila njene interese u 16 evropskih zemalja, preko svojih diplomatskih i konzularnih predstavništava.
Nakon izuzetno prijateljske saradnje dve zemlje, posle Rezolucije Informbiroa, juna 1948. godine, dolazi do iznenadnog i naglog zaokreta u međudržavnim odnosima. Albanija je samo jedan dan posle usvajanja Rezolucije jednostrano raskinula čak 27 bilateralnih ugovora, sporazuma i aranžmana. Odmah potom je zatražila da svi jugoslovenski stručnjaci, savetnici i specijalisti napuste Albaniju u roku od 48 časova. Počela je organizovana kampanja protiv FNRJ u kojoj su učestvovala štampa, radio, partijski i državni organi na čelu sa najodgovornijim albanskim rukovodiocima. O toj i takvoj aktivnosti Albanije, Jugoslavija je 1961. godine pripremila Belu knjigu i prezentovala je Ujedinjenim nacijama.
U periodu od 1948. do 1958. godine organizovano je 649 pograničnih incidenata ili drugih diverzantskih i subverzivnih akcija protiv Jugoslavije. Intenzitet je bio najjači 1949, 1950. i 1951. godine. Na jugoslovensko-albanskoj granici su u periodu između 1948. i 1954. godine ubijena 12 i ranjena 22 jugoslovenska graničara. U 1960. godini izdata su čak 21 zvanična saopštenja u kojima se napada Jugoslavija. Na radiju ili u štampi 1959. i 1960. godine objavljeno je 486 članaka, komentara, predavanja sa antijugoslovenskim sadržajem.
Na Osmom kongresu Partije rada Albanije, koji je održan od 1. do 8. novembra 1981. godine, Albansko rukovodstvo je pružilo jaku podršku albanskim zahtevima na SAP Kosovu (vidi: Demonstracije na Kosovu 1981.) i zauzelo veoma oštar stav u osudi jugoslovenske politike prema albanskom narodu u SFR Jugoslaviji.
Funkcioneri Narodne Republike Albanije
desno|thumb|250px|Na teritoriji NR Albanije izgrađeno je oko 700.000 bunkera
Kent (rijeka)
Kent je rijeka na sjeverozapadu Engleske duga 32 km.
Karakteristike
Kent izvore u nacionalnom parku Lake District kod sela Kentmere. Od tamo teče prema jugu preko grada Kendala, do estuarija u Zaljevu Morecambe.
Crocefieschi, Genoa
Crocefieschi je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 458 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 751 m.
Case Vellani, Reggio Emilia
Case Vellani je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Opština Cârța, Sibiu
Cârța je opština u Rumuniji u okrugu Sibinj.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 413 m.
Изрок
Изрок је насеље у Србији у општини Тутин у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 107 становника (према попису из 1991. било је 112 становника).
Демографија
У насељу Изрок живи 61 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 28,1 година (27,1 код мушкараца и 29,3 код жена). У насељу има 18 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 5,94.
Ово насеље је у потпуности насељено Бошњацима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Vištuk
Vištuk je naseljeno mjesto u okrugu Pezinok, u Bratislavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.338 stanovnika.
Kensington and Chelsea
Kensington and Chelsea (izgovor: [Kensington i Čelsi]) službeno engleski Royal Borough of Kensington and Chelsea, je jedan od 33 borougha metropolitanske grofovije Greater London, odnosno jedan od 14 borougha Unutrašnjeg Londona (Inner London) u kom živi 157,711 stanovnika
Geografske karakteristike
Prostire se na sjevernoj obali rijeke Temze zapadno od City of Westminstera.
Nags Head, North Carolina
Nags Hed je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Kensington and Chelsea
Geografske karakteristike
Sastoji se od kvartova; North Kensington, Notting Hill, Kensington, Brompton, Earl’s Court, West Brompton, Chelsea i djelomično Knightsbridge.
Nags Head, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.757, što je 57 (2,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kensington and Chelsea
Geografske karakteristike
Borough Kensington i Chelsea je dio mondenog londonskog West Enda, danas pretežno rezidencijalnog karaktera, u kom se nalazi Buckinghamska palača i ambasade nekoliko država.
Historija
Borough Kensington i Chelsea osnovan je 1965. spajanjem borougha Chelsea s kraljevskim metropolitanskim boroughom Kensington, koji je kraljevsku povelju dobio 1901.
Imena Chelsea (Celchyth - 789.), Kensington (Chenesitun - 1086.) i Notting Hill (Knottynghull - 1356) su najvjerojatnije anglosaksonskog porijekla.
Za srednjeg vijeka feud Chelsea bio je posjed Westminsterske opatije. Nakon raspuštanja samostana 1530-ih, kralj Henry VIII zaplijenio je imanje, zajedno sa imanjem Thomasa Mora i poklonio ga svojoj posljednjoj ženi Catherini Parr. Sredinom 18. vijeka Chelsea je postao poznat po proizvodnji porculana, a park Ranelagh krajem 18. vijeka kao zabavni centar.
Znamenitosti
U Kensingtonskoj palači, koja je podignuta još za vladavine Jamesa Stuarta još uvijek žive članovi kraljevske porodice. U njoj je - 1819. rođena kraljica Victoria. Među ostalim važnijim građevinama je Institut Commonwealth (1962) i svijetski poznati muzeji; Natural History, Science i Victoria and Albert.
Earls Court Exhibition Centre iz 1937. je masivna armirano-betonska konstrukcija koja se prostire na 5 hektara.
Također se ističu; Palača Carlyle iz 1708., dom pisca i historičara Thomasa Carlyla i njegove žene Jane Welsh Carlyle, stara crkva Chelsea, uz koju je vezan život Thomasa Mora, preživjela krila palače Holland iz 17. vijeka i palača Linley Sambourne.
Od lokalnih galerija ističu se su Orangery i Ice House, kod Holland parka. Muzej i galerija Leighton, poznat po kolekciji slika iz viktorijanskog doba i ornamentalnoj arapskoj dvorani iz 1870.
U Chelseu se nalazi Nacionalni muzej vojske, koji ima kolekciju predmeta od 1485. i veliku biblioteku. U boroughu se nalazi sjedište Nacionalnog instituta za srce i pluća, osnovanog 1946., koji je od 1995. stavljen pod kontrolu Univerziteta u Londonu].
Iako nema puno parkova, oni su važni za život stanovnika Kensingtona i Chelsea. Ljeti se u Holland parku održavaju baletne i operne predstave. Na jugoistočnom kraju borougha leže vrtovi Ranelagh i park Kraljevske bolnice u kom se održava Sajam cvijeća Chelsea.
Južni dio borougha bio je nekad omiljeno mjesto stanovanja brojnih umjetnika, pisaca, muzičara i boema, sve dok cijene nekretnina nisu počele vrtoglavo rasti 1970-ih i 80-ih. Poneki od njih još uvijek žive po brodovima na Temzi, koje je sjajno opisao Joyce Cary u romanu The Horse's Mouth iz 1944.
Kensington i Chelsea poznat je po brojnim buticima, antikvarijatima, pubovima, hotelima i robnoj kući Harrods u Knightsbridgu.
Bort-l'Etang
Bor l'Etan je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Pij de Dom koja pripada prefekturi Klermon Feran.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 445 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28,9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,40 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 350 metara (maksimalnoj 424 m, a minimalnoj 333 m).
La Boca del Estero, Alvarado
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
El Jilguero, Mineral del Monte
El Jilguero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral del Monte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2743 m.
El Ciruelito, Huajicori
El Ciruelito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1193 m.
San Sebastián Jahuaca, Ocosingo
San Sebastián Jahuaca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 663 m.
Chiomati, Verona
Chiomati je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 976 m.
Huzziya I
Huzziya I je bio kralj Hetita (Staro Kraljevstvo) te vladao 5 godina, otprilike u periodu 1530–1525. pne.
Na prijestolje je došao naslijedivši oca Ammunu. Huzziyu je svrgnuo njegov šurjak Tellipinu, ali ga je ostavio na životu.
Mutual, Oklahoma
Mjučual je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 61, što je 15 (-19,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Shingle Springs, California
Shingle Springs je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.432 stanovnika.
Vojani
Vojani je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Calleri-Priorato, Cuneo
Calleri-Priorato je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 404 m.
Opština Mexquitic de Carmona, San Luis Potosí
Mexquitic de Carmona je opština u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 28514 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2007 m.
Avrămești, Luduș
Avrămești je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Luduș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 208 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 328 m.
Acotope, Tierra Blanca
Acotope je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
Ironija sudbine (film)
Ironija sudbine (ru. Ирония судьбы) je sovjetski film snimljen 1975. Film se prikazuje za svaku novu godinu već 30 godina. Mnogi ga smatraju najpopularnijim sovjetskim filmom. U decembru 2007. je u bioskopima prikazan nastavak filma, Ironija sudbine - nastavak.
Radnja
Osnov zapleta je gotovo uniformnost arhikteture stambenih blokova širom SSSR-a za vreme Brežnjeva. Film počinje kratkim animiranim segmentom u kojem se pokazuje kako se planeta zagađuje istim ružnim zgradama.
Grupa prijatelja po ustaljenom običaju odlazi 31. decembra u saunu, baš kao što rade pred svaku novu godinu. Tokom boravka u sauni Ženja ih obaveštava da je baš tog dana odlučio da se oženi, a prijatelji odlučuju da to proslave i ubrzo su svi pijani. Posle saune odlaze na aerodrom da isprate Pavlika u Lenjingrad, ali greškom stavljaju potpuno pijanog Ženju na let za Lenjingrad umesto Pavlika. Ženja po sletanju nije primetio da više nije na Moskovskom aerodromu, uzima taksi, koji ga odvodi u Lenjingradsku ulicu koja se zove baš kao i njegova u Moskvi, u kojoj je ista zgrada, a čak i ključ otključava stan sa istim brojem. Ženja leže u krevet, gde ga zatiče Nadja, kojoj upravo treba da stigne dečko za koga je ona namerna da se uda. Za to vreme Žanjina verenica sedi u stanu u Moskvi potpuno sama čekajući ga.
Kulturne napomene važne za shvatanje filma
Film prilično verno oslikava realnost života u sovjetskim mikrodistriktima (pandan novobeogradskim blokovima) u kojima je uobičajeno živelo od 8 do 12.000 stanovnika. Mikrodistrikti su rađeni po relativno malom broju šema i planova te u većini sovjetskih gradova postoje potpuno isti mikordistrikti, čak su i stanovi u njima često opremani istim nameštajem. Gotovo u svakoj zgradi je jedan ključ mogao da otvori više stanova. Nije imalo ni smisla menjanti bravu, jer su proizvodile u velikim serijama sa istim ključem. Stoga, zaplet u filmu je veoma realističan i slični događaji su se zaista dešavali što je verovatno uticalo da film postane gotovo kultan u zemljama bivšeg Sovjetskog Saveza.
Case Scuccato, Vicenza
Case Scuccato je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Crocetta, Genoa
Crocetta je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 396 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 314 m.
Brodska prevodnica
thumb|desno|300px|Vodonepropusna vrata na brodskoj prevodnici Brodska prevodnica je građevina koji služi za izravnavanje plovnog puta, odnosno omogućuje plovilima svladavanje razlike u razinama vode, koja nastaje zbog prirodnih ili umjetnih prepreka na vodnom putu. Kada je na plovnom putu potrebno dignuti ili spustiti plovilo za visinu plovne stepenice, to se može ostvariti pomoću: Iskustvo pokazuje da je granica primjene brodske prevodnice visinska razlika od 20 do 25 m na zemljanom tlu, odnosno 30 do 35 m na stjenovitom tlu. Nizom brodskih prevodnica se može svladati visinska razlika od 40 do 60 m. Za visinske razlike veće od 70 m najčešće je opravdana upotreba brodskog dizala.
Buchholz (Thüringen)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordhauzen Buholc se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Nordhauzen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 320 metara. Površina opštine iznosi 2,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 206 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 79 stanovnika/km².
Brodska prevodnica
Historija
Brodske prevodnice su se koristile u Kini za vrijeme dinastije Sung i to još 984. One su zamijenile već postojeće brodske uspinjače, s kojima je bilo dosta problema. Dužina im je bila veća od 50 koraka i imale su ovjesna vrata, koja su se zatvarala dok se komora punila ili praznila. Svaka brodska prevodnica je imala razliku razine vode oko 1,5 m. Na Velikom ili Carskom kanalu, na taj način se svladavalo oko 42 m visinske razlike.
U srednjevjekovnoj Evropi, prva brodska prevodnica je sagrađena u Nizozemskoj 1373. Ona je imala veliki bazen, u kojem je stalo i nekoliko brodova. Prva prava komora na brodskoj prevodnici je sagrađena u blizini Brugesa 1396. Poznati građevinski inženjer za brodske prevodnice je bio Talijan Bertola da Novate (1410. – 1475.), koji ih je sagradio 18, na milanskom sustavu kanala.
Osnovni dijelovi
thumb|desno|300px|Tlocrt i nacrt prazne komore brodske prevodnice. Komora je odvojena od ostalog dijela kanala s gornjim i donjim vratima, koja se sastoje od dva krila pod kutem od 18°. thumb|desno|300px|Brodska prevodnica na kanalu Rideau ([[Ottawa, Canada)]] thumb|desno|300px|Rotirajuća brodska prevodnica Falkirk thumb|desno|300px|Brodska uspinjača Big Chute Marine Railway, u Trent-Severn Waterway ([[Ontario, Kanada)]] Podizanje ili spuštanje plovila pomoću brodske prevodnice provodi se punjenjem, odnosno pražnjenjem komore, koja je na oba kraja zatvorena vratima. S vanjske strane vrata nalaze se uzvodni i nizvodni prilazni kanali. U sklopu gornje i donje glave prevodnice ugrađena su vrata i zatvarači koji služe za ulazak i izlazak plovila, te za blokiranje ulaska vode u komoru. Prilazni kanali služe sa siguran prilaz plovila, te za privremeno pristajanje plovila koji čekaju prolaz. Prevodnice se najčešće rade u paru s dvije komore. Svaka od komora se koristi za jedan smjer plovidbe.
Osnovni djelovi brodske prevodnice jesu: Oblikovanje prevodnice ovisi o visini plovne stepenice, o načinu punjenja i pražnjenja komore, te o plovidbenim i građevinskim zahtjevima. Jednostavni tip brodske prevodnice se gradi na plovnim putevima s malim prometom. Gornja vrata imaju manju visinu, koja ovisi o dubini plovnog puta. Donja vrata imaju veću visinu, jer pokrivaju cijelu visinu stepenice, kad je visina stepenice manja od 12 m. Za više stepenice gradi se bunarska prevodnica, kojoj je komora s donje strane pregrađena u dva dijela. Donji dio ima pokretna vrata koja se podižu do visine plovila, dok je gornji dio čvrsti zid.
Za plovne puteve s većim prometom, grade se složeni tipovi brodskih prevodnica. Prevodnice s dvije komore mogu imati spojni kanal sa zapornicom među komorama, a komore mogu biti potpuno odijeljene. Kad je potrebno smanjiti potrošnju vode, grade se prevodnice sa štednim bazenom ili s više štednih bazena. Veće se visinske razlike svladavaju dvostepenim prevodnicama ili prevodnicama u nizu.
Predluke služe za čekanje plovila i za njihovo usmjeravanje pri ulazu u komoru prevodnice. Za usmjeravanje plovila postavlja se pred ulazom u komoru usmjerna građevina s tlocrtnim otklonom 1:4 do 1:5 od osi prevodnice.
Postoje u osnovi dva sustava punjenja i pražnjenja brodskih prevodnica: čelno punjenje i pražnjenje, te komorno punjenje i pražnjenje.
Čelno punjenje i pražnjenje
Ono se provodi kroz otvore na vratima, optočno oko vrata ili ispod, odnosno preko vrata. Vodovi za dovod vode su kratki ili ih uopće nema. Ulazni mlaz je koncentriran u uskoj zoni oko vrata. To nepovoljno djeluje na plovidbu, pa se takvo punjenje i pražnjenje ne primjenjuje na visoke prevodnice. Uz takvo punjenje, privezna se užad previše naprežu zbog nagiba vodene površine u komori, opstrujavanja plovila i pojave stojnih valova u komori.
Komorno punjenje i pražnjenje
Ono se provodi kroz zidove ili kroz dno komore. Voda tako dotječe i istječe kroz mnogo otvora, pa nema jačeg udara vode kao pri čelnom punjenju. Taj se sustav primjenjuje u prevodnicama s većom visinom dizanja, osnosno s prevodnicama velikog obujma.
Za punjenje i pražnjenje kroz zidove služi kanal uzduž cijele komore s mnogo bočnih otvora. Na početku punjenja osjeća se mali udar vode, jer više vode dotječe kroz otvore koji su bliži početku kanala. Zbog toga nastaje mali vodeni val koji nije ugodan. Pogodnim razmještajem otvora može se jačina te pojave ublažiti.
Brodska dizala
Brodska dizala se grade kao suha i mokra. Suho dizalo diže i spušta plovilo mehanički, iz jednog u drugi plovni put. Mokro dizalo prenosi plovilo u koritu punom vode. Da bi se olakšao prijenos, postavlja se protuuteg. Često se upotrebljava hidraulički pogon. Vrlo je interesantno tehničko rješenje rotirajuća brodska prevodnica Falkirk u Škotskoj.
Brodska uspinjača
Brodskim uspinjačama mogu se plovila podizati uz kosinu ili spuštati niz kosinu. Plovilo je smješteno u čelično korito napunjeno vodom, koje leži na kolicima, koja se pomoću protuutega kotrljaju po kosim tračnicama. Brzina je kretanja mala, da bi se spriječilo njihanje vode u koritu.
Podizanje i spuštanje plovila može se ostvariti pomoću vodenog klina, kojeg stvara štit, u kojem pluta plovilo. Vodeni se klin pokreće mehanički po kosom četvtastom žlijebu. Na gornjem su kraju vrata, kroz koja plovilo uplovljava u plovni put. Nedostatak je te brodske uspinjače velik utrošak energije, jer nema protuutega, i procjeđivanje vode između štita i stijenka žlijeba.
U obje gornje brodske uspinjače plovilo je smješteno uzduž smjera gibanja. Postoje i brodske uspinjače u koja se plovila smještaju poprečno na smjer gibanja. Takve brodske uspinjače imaju relativno veliku brzinu gibanja, jer njihanje vode u koritu nema negativnog djelovanja, te mogu svladati veće kosine.
Telepinu (bog)
Telepinu je u hetitskoj mitologiji bio hetitski bog poljodjelstva. Bio je sin bogova vremena i božice plodnosti.
U jednoj priči, naljutio se na svuijet i učinio da propadaju usjevi. Hannahannas, božica majka, postala je pčelu da ga nađe; kada je pčela to učinila, ugrizla je Telepinua i posula ga voskom, na što je bog pobjesnio i počeo uništavati svijet. Konačno je Kamrusepa, boginja magije, umirila Telepinua ukravši njegov bijes i davši ga Čuvaru podzemnog svijeta.
San Felipe, Mineral del Monte
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2679 m.
Hamina
Hamina (odnosno tadašnji Fredrikshamn) je postala slavna kad je njoj 17. septembra 1809. sklopljen Fredrikshamnski mir između Kraljevine Švedske i Carske Rusije, kojim je završen Finski rat (februar 1808. - septembar 1809.).
Na osnovu tog sporazuma Švedska je izgubila istočne dijelove svoje kraljevine; Finsku i arhipelag Åland, koje je morala prepustiti Carskoj Rusiji.
Geografske karakteristike
Hamina leži na dnu zaljeva Haminalahti (dio Finskog zaljeva) udaljena četrdesetak km zapadno od ruske granice i oko 145 km istočno od Helsinkija.
Historija
Haminu su osnovali Šveđani 1653. pod imenom Veckelax Nystad finski: Vehkalahden Uusikaupunki (Novi grad Vehkalaha) - kao utvrdu prema Carskoj Rusiji. Nju su razorili Rusi za Velikog sjevernog rata 1712.
Kad su Šveđani 1721. izgubili Viborg kog su opkolili Rusi, odlučili su umjesto njega izgraditi novu utvrdu, koju su 1723. u čast švedskog kralja Frederika I nazvali Fredrikshamn.
Ona je između 1722. - 1724. podignuta po uzoru na Palmanovu (zvijezdasti tlocrt), što je za ono doba bio vrhunac fortifikacione arhitekture.
Utvrda nije uspjela izdržati opsadu ruske vojske za Rusko-švedskog rata (1741 - 1743), Rusi su je ponovno među prvima zauzeli za Finskog rata - 1808. U njoj je po završetku rata 17. septembra 1809. sklopljen Fredrikshamnski mir, odtad je sve do proglašenja finske nezavisnosti 1918., živjela uspavanim životom kao pogranični gradić. Jedno vrijeme od 1819. do 1903. u Harmini je bila smještena oficirska škola, nakon 1920. u njoj djeluje škola rezervnih oficira.
Znamenitosti privreda i transport
Najveće znamenitosti grada su pored Utvrde Hamina neoklasicistička vijećnica podignuta 1797. (obovljena 1840.) i parohijalna crkva - sv. Marije nanovo podignuta 1828.
Hamina leži na Evropskom putu E18, koji vodi za Rusiju i važna je luka za eksport drva u Rusiju.
Jedna od tri googlove evropske baze podataka, nalazi se od 2011. u Hamini, na prostoru nekadašnje tvornice celuloze Summa.
Dijodotirozin
Dijodotirozin je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 432,982 Da.
Droisy (Er)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 344 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,49 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 149 metara (maksimalnoj 179 m, a minimalnoj 137 m).
Pero, Savona
Pero je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 679 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 115 m.
Tepalcatzin, Acateno
Tepalcatzin je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acateno.
La Purísima, Celaya
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1781 m.
Tepalcatzin, Acateno
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
Case Via Piccola, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Crvenka
Naziv Crvenka može označavati:
Makrofag
thumb|260px|right|Makrofag miša sa nastavcima citoplazme Makrofag je krupna, pokretna ćelija ameboidnog oblika koja vrši fagocitozu stranih čestica ili dotrajalih ćelija. Strane čestice u najširem smislu predstavljaju antigene. Na površini ćelije se obrazuju mnogobrojni citoplazmatični nastavci, slični pseudopodijama. U unutrašnjosti ćelije imaju dobro razvijen lizozomski sistem sa širokim spektrom hidrolitičkih enzima što je u vezi sa njihovom sposobnošću fagocitoze. Zbog toga su ranije smatrani delom retikulo-endotelskog sistema. Vode poreklo od monocita.
Prema organu u kome se nalaze, a prisutni su u velikom broju organa tako da svi zajedno obrazuju jednojedarni fagocitni sistem, mogu se klasifikovati na:
Kaskijci
Kaske (Kaške, također Kaskijci, Gasge ili Kaşke) bili su anadolijski narod iz Brončanog doba koji je danas uglavnom poznat iz hetitskih zapisa. Oni su živjeli između matičnih hetitskih zemalja i Crnog mora, te se navode kao glavni razlog zašto se u svojim kasnijim periodima Hetitsko Carstvo nikad nije proširilona to područje. Moguće je da su protjerali govornike palajskog jezika iz njihove domovine u Pali. Ponekad se znaju i pod nazivom Kashku
Opština Cârțișoara, Sibiu
Cârțișoara je opština u Rumuniji u okrugu Sibinj.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 496 m.
Visoka pri Moravi
Visoka pri Moravi je naseljeno mjesto u okrugu Malacki, u Bratislavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 2.183 stanovnika.
Sherlock Holmes (drama)
Sherlock Holmes je kazališni komad Arthura Conana Doylea i Williama Gillettea premijerno izveden 1899. godine. Predstavlja adaptaciju romana i pripovijetki o Sherlocku Holmesu, a radnja koristi motive iz pripovjetki i romana A Scandal in Bohemia, The Final Problem i A Study in Scarlet. Nastao je nakon što je američki kazališni impresario Charles Frohman uspio nagovoriti Doylea da adaptira vlastitu dramu te uvjeriti kako bi William Gillete bio idealan tumač naslovne uloge; Gilette je na kraju preradio originalni Doyleov tekst nakon što je Frohman zaključio da nije prikladan za izvođenje. Iako je predstavljala određeno odstupanje od dotadašnjeg holmesovskog kanona - Holmes se u drami zaljubi - Doyle se s tim izmjenama složio, a Gilleteovo tumačenje je u mnogo čemu uspostavilo današnji imidž Holmesa u popularnoj kulturi. Gilleteov lik se tako u drami pojavio sa deerstalker kapom i plaštom, odonso u odjeći pod kojom se dan-danas prepoznaje. Predstava je doživjela ogroman uspjeh, a nekoliko puta je ekranizirana, prvi put 1916. godine kada je Gillete ponovio svoju ulogu. Posljednja ekranizacija je predstavljala snimku kazališne predstave iz 1981. emitiranu na programu američke TV-stanice HBO.
Magnolias, Guazapares
Magnolias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Camairana, Cuneo
Camairana je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Magnolias, Guazapares
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1551 m.
Camairana, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 242 m.
Roseau, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.633, što je 123 (-4,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
The Game
Naziv The Game se može odnositi na:
Casola, Bolzano
Casola je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1157 m.
Ninguno, Galeana
Ninguno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1450 m.
Choisey
Šoaze je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Dole.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 984 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 128 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,64 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 209 metara (maksimalnoj 231 m, a minimalnoj 193 m).
San Javier, Santa Cruz de Juventino Rosas
San Javier je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1739 m.
Weingarten (Hörsel)
Vajngarten je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 57 opštinskih središta okruga Gota. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 171 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16067077.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gota Vajngarten se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Gota. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 350 metara. Površina opštine iznosi 4,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 171 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 43 stanovnika/km².
Varechovce
Varechovce je naseljeno mjesto u okrugu Stropkov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 138 stanovnika.
Kizzuwatna
Kisvadna (Kizzuwadna) je oblast koja se nalazi u jugoistočnom reonu Male Azije. Oblast je tako nazivana u bronzanom dobu oko 1500. pne.. U to vreme je bila naseljena huritskim stanovništvom i bila je strateški koridor saobraćajnih komunikacija Male Azije sa Sirijom, Egiptom i Mesopotamijom.
Prvo je bila uključena u državu Mitana, da bi vojnom kampanjom Šupiluliume prvog, hetitskog vladara, bila aneksirana Hetitskoj državi kao posebna kneževina. Kasnije je ta oblast poznatija kao Kilikija.
Los Veneros, Badiraguato
Los Veneros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 438 m.
Telepinu
Telepinu ili (Telepinus) bio je kralj Hetita oko 1500. pne. Na početku njegove vladavine, Hetitsko Carstvo je bilo svedeno na svoju početnu teritoriju, s obzirom da su izgubljene sve teritorije ranije osvojene po kraljevima kao što su Hattusili I i Mursili I -- Arzawa na zapadu, Mitanni na istoku, zemlja Kaskijaca na sjeveru i Kizzuwatna na jugu. Telepinu je uspio povratiti malo teritorija od strane Hurijaca u državi Mitanni, i to uz pomoć saveza s Hurijcima i Kizzuwatnu. Međutim, kada je prestala njegova vladavina, Hetitsko Carstvo je ušlo u period koji se smatra svojevrsnim "mračnim dobom" - tzv. Srednje Kraljevstvo, kojeje trajalo 70 godina i u kome je ostalo vrlo malo zapisa i drugih podataka o hetitskim ličnostima i uz njih povezanim događajima.
Telepinuova vladavina je poznata po dokumentu zvanom Telepinuov proglas koji se smatra jednim od prvih dokumenata ustavnog prava u historiji, odnosno koji je cilj imao ustanoviti precizne načine nasljeđivanja hetitske krune te tako zaustaviti atentate i građanske ratove koji su prije toga oslabili hetitsku državu.
Smrću Telepinua je prestao period Starog kraljevstva, a započeo period Srednjeg kraljevstva.
La Mesa Larga, Huajicori
La Mesa Larga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1699 m.
Narodnooslobodilačka borba Albanije
Narodnooslobodilački pokret (alb. Lëvizja Nacional Çlirimtare, skraćeno LNÇ) je bio albanski antifašistički pokret otpora u drugom svetskom ratu.
Hronologija
thumb|Mapa Albanije tokom Drugog svetskog rata
Ta je borba počela u Albaniji zapravo još 1939. kada je fašistička Italija okupirala ovu malu sredozemnu i balkansku zemlju, svojeg neposrednog suseda na drugoj obali Jadranskog mora. Organizovane oblike dobila je ipak tek osnivanjem Komunističke parije Albanije, 8. novembra 1941. godine u Tirani.
Počeci otpora
Već na početku 1942. godine albanski komunisti osnovali su diverzanske grupe, koje ubrzo prerastaju u čete. Svojim uspešnim akcijama protiv okupatora albanski partizani su sticali sve veći ugled među narodom. Pogotovo kada je leta 1942. stvorena prva oslobođena teritorija u predelima: Podgori, Opari, Skraprari, a oslobođeno je i mesto Corovode, bili su stvoreni povoljni uslovi za jači razmah oslobodilačkog pokreta. Veliku pomoć oslobodilačkom pokretu u Albaniji pružio je i CK KPJ.
Da bi se tome što delotvornije oduprle, a same na suzbijanje NOP-a Albanije pokrenule što manje snaga, okupatorske vlasti počele su reakcionarne krugove albanskih zemljoposednika i trgovaca da osnuju svoju organizaciju za borbu protiv komunističke opasnosti. Tako je nastala vojna antikomunistička oganizacija Bali Kombetar, čiji su se pojedini delovi do kraja rata borili na strani prvo italijanskih, pa onda nemačkih okupatora.
Kapitulicija Italije
Kada je kapitulirala Italija, Vrhovni štab NOV Albanije pozvao je italijanske vojnike da predaju oružje i da se priključe partizanima. Budući da se komandant italijanskih trupa u Albaniji, general Dalmazzo, nije odazvao ovom pozivu, nemački 21. brdski korpus razoružao je veći broj italijanskih jedinica. Sada su novi okupatori bili Nemci.
Nemci su oko sebe okupili sve domaće kvislinge i organizaciju Bali Kombetar, a formirali su i monarhofašističku organizaciju Legalitet. Oni su odmah pokrenuli veće operacije protiv Narodnooslobodilačke vojske Albanije, koja je kapitulacijom Italije značno ojačala. Formirane su nove jedinice, pa je NOV Albanije pri kraju 1943. godine imao oko 20.000 boraca. U sastavu NOV Albanije borio se od kapitulacije Italije i partizanski bataljon "Boro Vukmirović", koji je nastao od političkih zatvorenika s Kosova i iz drugih krajeva Jugoslavije koji su prilikom kapitulacije Italije izašli iz albanskih logora i zavora.
Nemačka zimska ofanziva
desno|thumb|Nemci u [[Tirana|Tirani septembra 1943.]]
Kada su Nemci krajem 1943. i na početku 1944. godine izvodili zimsku ofanzivu u Jugoslaviji, počeli su i operacije protiv NOV Albanije. Nemci i kvislinške formacije počinili su teške zločine među albanskim stanovništvom i na hiljade ih odveli u logore u Prištini, Mauthauzenu, Buhenvaldu i drugde. Ali i okupatorski gubici bili su znatni – 3.000 poginulih i oko 2.000 ranjenih.
Još dok je trajala nemačko-kvislinška zimska ofanziva, na tlu Albanije formirane su nove brigade NOV Albanije. U proleće 1944. godine NOP se toliko proširio da se u Permetu 24. maja 1944. mogao održati Prvi antifašistički nacionalnooslobodilački kongres. Izabrano je Antifašističko narodnooslovodilačko veće od 121 člana kao najviše zakonodavno i izvršno telo. Veće je izabralo Nacionalni antifašistički komitet od 13 članova, koji je imao sve atribute privremene narodne vlade. Doneta je odluka o uređenju nove demokratske Albanije i o zabrani povratka kralja Zogua.
Iz borbe u borbu, jer su Nemci u maju počeli novu ofanzivu, jačala je oružana snaga oslobodilačkog pokreta, tako da je u avgustu 1944. godine formiran i 1. korpus. Do novembra 1944. NOVA je imala već tri korpusa, odnosno osam divizija, otprilike 70.000 vojnika.
Antifašističko narodnooslobodilačko veće
U Beratu je od 20. do 23. oktobra 1944. godine održano zasedanje Antifašističkog nacionalnooslobodilačkog veća, na kojem je odlučeno da se Nacionalni antifašistički komitet pretvori u demokratsku vladu Albanije. Odlučeno je i to da narodnooslobodilački odbori obavljaju funkciju organa vlasti, a da nacionalnooslobodilački front deluje kao opštenarodna politička organizaija.
Oslobođenje Albanije
U tom razdoblju počelo je povlačenje nemačke grupe armija E iz Grčke, pa je NOVA morala voditi borbe protiv 21. armijskog korpusa iz te velike nemačke formacije. Najžešći okršaji vodili su se za oslobođenje Elbasana i Tirane. Iz oba grada Nemci su se povukli 21. novembra, a 29. novembra oslobođen je i Skadar. Time je cela Albanija bila oslobođena od okupatora.
Statistike
desno|thumb|Spomenik partizanima u [[Tirana|Tirani]]
Po nepotvrđenim izvorima, Narodnooslobodilačka vojska Albanije stalno je angažovala oko 100.000 italijanskih, a kasnije oko 70.000 namačkih vojnika. Po istim izvorima, u borbama protiv NOVA italijanski i nemački gubici iznosili su oko 70.000 poginulih, ranjenih i zarobljenih. U toku rata živote je izgubilo 28.000, ranjeno je 12.600, a u raznim logorima je bilo 10.000 Albanaca.
Case Stevan, Vicenza
Case Stevan je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 110 m.
Fundătura, Luduș
Fundătura je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Luduș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 411 m.
Montmorenci, Indiana
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 243.
Las Pintas, Alvarado
Las Pintas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Opština Dârlos, Sibiu
Dârlos je opština u Rumuniji u okrugu Sibinj.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 331 m.
El Gavilán, Guazapares
El Gavilán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1032 m.
Fiolli, Reggio Calabria
Fiolli je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 205 m.
Vitanova
Vitanova je naseljeno mjesto u okrugu Tvrdošin, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 1.321 stanovnika.
Case Via Sabotino, Reggio Emilia
Case Via Sabotino je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Sardinijska ekspedicija
Sardinijska ekspedicija bio je vojno-pomorski pohod koji je krajem 1792. godine pokrenula republikanska Francuska sa ciljem osvajanja strateški važnog mediteranskog otoka Sardinija. Pohod, koji je predstavljao prvu značajniju operaciju Rata Prve koalicije na mediteranskom bojištu je pokrenut protiv otoka koji je bio pod vlašću Kraljevine Sardinije (Pijemonta), tada još uvijek neutralne u tom sukobu. Zadatak je povjeren admiralu Laurentu Truguetu, zapovjedniku Mediteranske flote; pripreme za invaziju su se, međutim, odužile zbog kaosa koji je Francuska revolucija bila izazvala u redovima francuske ratne mornarice. To je dalo vremena braniteljima na samoj Sardiniji da se pripreme za predstojeću invaziju; lokalno stanovništvo, koje je zbog katoličke vjere francuske republikance svojim smrtnim neprijateljima, je relativno brzo napunilo redove sardinijske vojske. Treugetov pokušaj da zauzme Cagliari je 21. decembra 1792. osujetila iznenadna oluja u Cagliarskom zaljevu, nakon čega je umjesto toga zauzeo obližnje otoke San Pietro i Sant'Antioco; 22. januara 1793. je pokušaj da zauzme Cagliari odbijen od strane sardinijske obalne artiljerije. 11. februara se 1200 francuskih vojnika iskrcalo u gradu Quartu Sant'Elena nedaleko od Cagliarija; nakon nekoliko neuspješnih napada i oluje zbog koje se nasukao linijski brod Léopard, Treguet je 17. februara odustao od operacije, ostavivši manji garnizon na obližnjim otocima. Paralelno s tim događanjima je kao demonstracija pokrenuta manja operacija na sjeveru, u kojoj je nekoliko stotina francuskih vojnika, pretežno Korzikanaca pod zapovjedništvom Colonne Cesarija, 22. februara, pokušalo zauzeti utvrđeni otok La Maddalena. Francuske snage su se uspjele iskrcati i zauzeti obližnji otok Santo Stefano, ali je potom stigla zapovijed o povlačenju, pri čemu su Francuzi 25. februara bili prisiljeni ostaviti topove; Napoleon Bonaparte, mladi oficir koji je sudjelovao u napadu, će potom za fijasko optužiti sabotažu od strane korzikanskih separatista, pristaša Pasqualea Paolija. Preostali francuski garnizoni na otocima San Pietro i Sant'Antioco su se 25. maja predali kada je pred njih stigla nadmoćna španska flota od 23 brodova pod komandom Juana de Lángare. Fijasko Sardinijske ekspedicije je imao značajne političke posljedice, kako na Korzici čiji se vođa Paoli sljedeće godine otcijepio od Francuske i uz britansku zaštitu osnovao kratkotrajnu državu, tako i u samoj Francuskoj gdje je za zapovjednika Mediteranske flote imenovan Trogoff de Kerlessy koji će se priključiti kontrarevolucionaroj pobuni, a što će dovesti do opsade Toulona.
Zločini četnika nad partizanima u Srbiji 1941.
Zločini četnika prema partizanima u Srbiji 1941. predstavljaju važan segment dramatičnih događanja u zapadnoj i centralnoj Srbiji, novembra i decembra 1941. Takođe, ovi događaji predstavljaju važan aspekat u sukobu između partizanskog i ravnogorskog četničkog pokreta koji je definitivno otpočeo 31. oktobra 1941. i koincidiraju sa intenziviranjem nastojanja nemačkog okupatora u slamanju ustanka u Srbiji.
Podjednako bitnu karakteristiku ovih događaja uočavamo u predaji zarobljenih partizana Nemcima. Sem zarobljenih pripadnika partizanskog pokreta, koji su ubijani ili predavani okupatoru, ovakvu praksu pripadnika pokreta pod komandom pukovnika Dragoljuba Mihailovića iskusili su i simpatizeri partizanskog pokreta i članovi partizanskih porodica. U činjenju zločina prema zarobljenim partizanima i njihovim simpatizerima i predaji zarobljenika okupatoru, sem četničkih odreda pod komandom pukovnika Mihailovića učestvovali su i pripadnici četničkih odreda koji su bili lojalni vladi Milana Nedića, a koji su najvećim delom priznavali komandu vojvode Koste Pećanca. Tokom decembra 1941. i početkom 1942. značajan broj jedinica pod komandom Draže Mihailovića, legalizovao je status integrišući se u okvir kvislinških vojnih snaga, uz znanje i sugestiju pukovnika Mihailovića.
Zahvaljujući posleratnim istraživanjima većeg broja istoričara, lokalnih hroničara i drugih istraživača, poznati su podaci o najvećem broju zarobljenih i ubijenih pripadnika partizanskog pokreta i simpatizera ovog pokreta, u pojedinim opštinama zapadne Srbije i Šumadije.
Zločini na području Kosjerića novembra 1941.
Tela ubijenih preneta su u Kosjerić gde je tela pregledala jedna komisija koja je sačinila zapisnik. Takođe, tela su fotografisana i sačuvane fotografije masakriranih partizana i partizanki čuvaju se u Arhivu Jugoslavije u Beogradu i deo su fonda Državne komisije za utvrđivanje zločina okupatora i njihovih pomagača. Sem Jordana Đukanovića, ekonoma iz Kosjerića i Svetozara Poznanovića, zemljoradnika iz Kosjerića, u Skakavcima su ubijeni: Milivoje Kević, veterinar iz Kosjerića, Prvoslav Gmizović, sudija iz Kosjerića, Jelena Gmizović, učiteljica iz Seče Reke, Mileva Kosovac, učiteljica iz Taora, Dragoslav Marković, kamenorezac iz Kosjerića, Maksim Marković, zemljoradnik iz Kosjerića, Velimir Joksimović, metalski radnik iz Valjeva. "Zapisnik o uviđaju u Kosjeriću" objavljen je 20. novembra 1941. u užičkoj Borbi. U zapisniku se za Jelenu Gmizović i Milevu Kosovac tvrdi da su "strahovito mučene i silovane". Za Jelenu Gmizović se ističe da je "usijanim gvožđem paljena po vratu i butinama" da joj je "desna ruka prebijena" i da je u njenom telu pronađeno nekoliko metaka. Za Milevu Kosovac se ističe da je imala "modrice po celom telu od kundaka" i da joj je "izbijeno nekoliko ziba", da joj je "izbijeno levo oko" i da se "na obema butinama vide opekotine". Fotografije izmasakriranih tela Jelene Gmizović i Mileve Kosovac objavljene su u monografiji Žene Srbije u NOB.