cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paradis perdu (film, 1940)
Paradis perdu je francuski crno-bijeli igrani film snimljen u režiji Abela Gancea i premijerno prikazan početkom 1940. godine. Po žanru je mješavina melodrame i ratnog filma. Protagonist, koga tumači Ferdinand Gravey je Pierre, mladić koji se u ljeto 1914. godine, tik pred izbijanje Prvog svjetskog rata, vjenča za lijepu Jeanette (čiji lik tumači Micheline Presle), ali nijihova sreća kratko traje, s obzirom da će Pierre biti mobiliziran, a Jeanette se razboliti radeći u tvornici municije i umrijeti rađajući kćer Jeanette. Radnja prikazuje kako se svi ti događaji odražavaju na Pierrea, koji je preživio rat, ali se suočava sa teškim odlukama kada sad već odrasla kćer (koju također tumači Presle).
Kao i kod filma J'accuse napravljenog nekoliko godina ranije, Gance je sa Paradise perdu nastojao iskazati zabrinutost zbog mogućnosti da izbije novi svjetski rat. Originalno je trebao biti prikazan 1939. godine, ali su se u međuvremenu Ganceove bojazni ispostavile opravdanima i Francuska je ponovno ušla u rat. S obzirom antiratni sadržaj više nije mogao proći cenzuru, Paradis perdu je premijerno prikazan u tada neutralnoj Mađarskoj. U Francuskoj je prikazan tek nekoliko mjeseci kasnije, nakon što je Francusku okupirala Njemačka, odnosno uspostave vichyjskog režima.
Bromokrezol zeleno
Bromokrezol zeleno je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 698,014 Da.
Domentijan Pavlović
Domentijan (svetovno Živojin Pavlović; Pertate kod Lebana, 20. avgust 1911 — Beograd, 1. jun 1983) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.
Svetovni život
Episkop Domentijan (svetovno, Živojin Pavlović) rođen je 20. avgusta 1911. u selu Pertate, od oca Vladimira i majke Desanke. Osnovnu školu i pet razreda gimnazije završio je u Leskovcu, Bogosloviju u Sremskim Karlovicima, a Bogoslovski fakultet u Beogradu. Do izbora za episkopa bio je suplent i profesor bogoslovija u Sarajevu, Cetinju i Prizrenu.
Monaški život
Pre primanja suplentske dužnosti u Sarajevu, zamonašio ga je u Pridvornom patrijaršijskom hramu, po činu male shime, 31. decembra 1939. mitropolit skopski Josif. U čin jerođakona i jeromonaha rukopoložio ga je 3. i 10. marta 1940. godine mitropolit dabrobosanski Petar. Odlikovan je svim činovima pre izbora za episkopa.
Umro je posle teške saobraćajne nesreće 1. juna 1983. u Beogradu, a sahranjen je u vranjskoj Sabornoj crkvi.
Topolc
Topolc je naselje u slovenskoj Općini Ilirskoj Bistrici. Topolc se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 344 stanovnika.
Bistra (planina)
Bistra (makedonski: Бистра) je planina na zapadu Republike Makedonije, dio je većeg šarplaninskog gorskog lanca. Graniči sa planinama; Šara, Bukovik, Stogovo, Krčin, Dešat i Korab. Na jugoistočnim padinama planine nalazi se kičevska kotlina i grad Kičevo. Sa sjevera se nalazi Mavrovsko jezero. Sa zapadne strane kanjon je rijeke Radike, dijeli planinu Bistru od planine Stogovo.
Karakteristike
Geološki, planina Bistra je kraška planina, i ima brojne vrtače, udubine, pećine i erozijske udoline tipične za kras. Ima 14 većih kraških polja, Tonivoda, Govedarnik, Bardaš, Sultanica, Solumnica, Suvo pole, Mal Brezovec, Golem Brezovec, Čukni Topanica, Dolno Polce, Gornjo Polce, Tri Bari, Tri Groba i Lazaropole. Od pećina su najpoznatije Alilica i Kalina Dupka. U prošlosti je bila poznata je po brojnim pašnjacima, i stadima ovaca, a danas se na njoj nalazi skijaški centar - Zare Lazarevski (Mavrovo - Bistra). Planina Bistra, graniči sa Nacionalnim parkom Mavrovo, i dobar dio ove planine dio je ovog poznatog parka.
Vrhovi
Najviši vrh planine je Medenica na 2 163 metara, a ima još nekoliko vrhova viših od 2 000 metara a to su; Trebiška dupka (2151 m), Kjurkov dol (2110 m), Bistra (2101 m), Jaročkač (2015 m) i Govedarnik (2011 m). Do vrha vodi vodi lagana staza, od planinskog sela Galičnik (nalazi se na 1 350 nadmorske visine). Ovo selo je u novije vrijeme poznato je po etno priredbi - Galička svadba.
Vanjske veze
Бистра (Силистра облысы)
Sirkovo
Sirkovo je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Sirkovo je naselje u okviru opštine Rosoman.
Sirkovo ima veliki značaj za srpsku zajednicu u Republici Makedoniji, pošto Srbi čine značajnu manjinu u naselju.
Prirodni uslovi
Naselje Sirkovo se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je smešteno u dolini reke Vardar, u zapadnom obodu Tikveške kotline. Naselje je položeno na približno 270 metara nadmorske visine, u bregovitom području.
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Sirkovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 603 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (77%), a manjina su Srbi (21%). Početkom 20. veka pretežno stanovništvo bili su Turci, koji su posle Prvog svetskog rata iselili u maticu, a na njihovo mesto došli su preci današnjih stanovnika.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Colne, West Yorkshire
Colne je rijeka na sjeveru Engleske duga 19 km, pritoka rijeke Calder.
Marija Tadić
Marija Tadić (Zagreb, 1. studenog 1980.), hrvatska je kazališna, televizijska i filmska glumica.
Colne, West Yorkshire
Karakteristike
Rijeka izvire kod sela Marsden u brdima Penninesa, od tamo teče prema sjeveroistoku preko grada Huddersfielda, nakon što prođe grad, nešto sjevernije utječe u Calder.
Marija Tadić
Biografija
Debitirala je ulogom narkomanke Dude u filmu "Tu", Zrinka Ogreste, a u kazalištu je prvi put igrala u Maloj sceni, u predstavi "Bio jednom jedan zmaj" u režiji Ivice Šimića.
Colne, West Yorkshire
Karakteristike
Duž rijeke krajem 18. vijeka, iskopan je kanal do Huddersfielda.
Collamato, Ancona
Collamato je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 341 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 492 m.
Sedlarci
Sedlarci su naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Sedlarci su u sastavu opštine Vasiljevo.
Prirodni uslovi
Sedlarci su smešteni u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Strumice, naselje je udaljeno 10 kilometara severno.
Naselje Sedlarci se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno na zapadnom obodu plodnog Strumičkog polja, na mestu gde se iz polja izdižu prva brda planine Smrdeš. Nadmorska visina naselja je približno 310 metara.
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Athalia, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 373, što je 45 (13,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
The Band
The Band je bio kanadsko-američki roots rock bend koga su u originalnom sastavu činili Rick Danko (bas gitara, dupli bas, violina, trombon, vokali), Levon Helm (bubnjevi, mandolina, gitara, vokali), Garth Hudson (klavijature, saksofon, truba), Richard Manuel (klavir, bubnjevi, bariton saksofon, vokali) i Robbie Robertson (gitara, vokali). Članovi The Banda su se prvi put okupili kao The Hawks, prateći bend rockabilly pjevača Ronnie Hawkins, a koji je djelovao između 1958. i 1963.
Sedlarci
Stanovništvo
Sedlarci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 343 stanovnika.
The Band
Godine 1964. su se odvojili od Hawkinsa, te nastupali na turnejama izdavši singlove kao Levon and the Hawks i Canadian Squires. Sljedeće ih je godine Bob Dylan unajmio za svoju američku turneju 1965. i svjetsku turneju 1966. Nakon te turneje se grupa s Dylanom premjestila u Saugerties, gdje je 1967. napravilne neformalne snimke kasnije zvane The Basement Tapes, koje su 1968. postale temeljem njihovog debitantskog albuma Music from Big Pink. S obzirom da su se uvijek nazivali "bendom" (band) naziv "The Band" su prirodno preuzeli. Grupa je službeno počela nastupati kao The Band 1970., godine i izdala deset studijskih albuma. Dylan je nastavio surađivati s The Bandom tokom njihove karijere, uključujući zajedničku turneju 1974.
Sedlarci
Stanovništvo
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
The Band
The Band se raspao 1976. godine, službeno okončavši svoju karijeru sa pažljivo pripremljenim koncertom uživo na kome su nastupale brojne slavne ličnosti iz svijeta muzike. Taj je događaj zabilježio Martin Scorsese u svom znamenitom dokumentarnom filmu The Last Waltz iz 1978. godine. The Band se ponovno okupio 1983. godine, ali bez gitarista Robbieja Robertsona, koji je u međuvremenu ostvario uspješnu karijeru solo izvođača i muzičkog producenta. Reformirani Band je nastupio i nakon samoubistva Richarda Manuela, pa sve do smrti Ricka Danka 1999. godine.
Sedlarci
Stanovništvo
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Mavrovsko jezero
Mavrovsko jezero (makedonski: Мавровско Езеро) je umjetno jezero koje se nalazi u sjeverozapadnom dijelu Republike Makedonije, na nadmorskoj visini od 1 200 m., između visokih šumovitih planina. minijatura|lijevo
Geografske karakteristike
Jezero je sa juga ograđeno šumovitom i travnatom planinom Vlainicom, a sa sjevera ograncima Šar planine. Sve do 1947 godine na istom mjestu nalazila se je Mavrovska kotlina, niz koju je tekla Mavrovska reka. Tada je izgrađena velika zemljana brana, na izlazu rijeke iz kotline prema rijeci Radiki, i tako je nastalo Mavrovsko jezero. Jezero se puni, uz manje dotoke u osnovi vodama rijeke Radike, podzemnim kanalima. Vode Mavrovskog jezera koriste se za rad hidroelektrane - Vrben i za navodnjavanje. U toku zime, jezero se ledi.
Novoizgrađeno jezero naplavilo je 1,370 hektara zemljišta (pretežito livada) i sakupilo oko 357 milijuna m³ vode.
Mavrovsko jezero je poribljeno sa pastrvom i drugim ribljim vrstama, tako da je danas omiljeno odredište sportskih ribolovaca i rekreativaca.
Stefan Kapičić
Stefan Kapičić (1. decembar 1978, Keln, Nemačka) je srpski glumac. Sin je jugoslovenskog košarkaša Dragana Kapičića.
Holm, Podu Iloaiei
Holm je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Podu Iloaiei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 205 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
El Potrero de la Salud, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
El Potrero de la Salud je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1947 m.
Kirchnüchel
Kirnihel je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Plen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 179 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1057034.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Plen Kirnihel se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Plen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 94 metra. Površina opštine iznosi 10,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 179 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 18 stanovnika/km².
Giavello, Reggio Emilia
Giavello je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 498 m.
Texcalzin, Tixtla de Guerrero
Texcalzin je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tixtla de Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 285 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1346 m.
Opština Miroslovești, Iași
Miroslovești je opština u Rumuniji u okrugu Jaš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
El Arco Caído, Tecate
El Arco Caído je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 998 m.
Trška Gora (Krško, Slovenija)
Trška Gora je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Trška Gora se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Trška Gora je imala 142 stanovnika.
Rancho Vaso Dos, Tetecala
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1153 m.
The Band (album)
The Band je drugi studijski album kanadsko-američke rock grupe The Band, izdan 22. septembra 1969. Također je poznat i kao The Brown Album. Karakterističan je po tome što je nastojao spojiti modernu rock muziku sa tradicijom američkog Juga, a što se pogotovo može vidjeti kroz pjesme čije se teme tiču događaja iz američke historije, viđenih kroz perspektivu "malog čovjeka". Najpoznatije od njih su "The Night They Drove Old Dixie Down" i "King Harvest (Has Surely Come)", koje su postale klasici, i koje se zbog svoje sadržajne i stilske autentičnosti često pogrešno smatraju tradicionalnim folk pjesmama. The Band danas uživa status najboljeg albuma u diskografiji benda i jednog od najboljih albuma u historiji suvremene muzike uopće.
Popis pjesama
Sve pjesme je napisao Robbie Robertson osim ako je drukčije navedeno.
Rekared I
thumb|right|300px|Rekared I.
Savez za bolju budućnost Bosne i Hercegovine
Svez za bolju budućnost Bosne i Hercegovine je liberalna i građanska politička stranka u Bosni i Hercegovini koja okuplja Bošnjake. Njezin predsjednik je Fahrudin Radončić, vlasnik Dnevnoga avaza i trenutačni ministar sigurnosti Bosne i Hercegovine.
Rekared I
Rekared I. je bio prvi vizigotski katolički kralj. Vladao je između 586. i 601. godine. Godine 587. odbacio je arijanstvo i prihvatio kršćansku ortodoksiju.
Savez za bolju budućnost Bosne i Hercegovine
Stranka se zalaže za tržišno gospodarstvo uz dominantnu ulogu privatnoga vlasništva. SBB BiH također zagovara i daljnju privatizaciju bosanskohercegovačkog gospodarstva. U svom programu, neke od važnijih značajki, glede promjene Ustava BiH, su te da se SBB BiH zalaže za uvođenje jednog predsjednika Bosne i Hercegovine s tri potpredsjednika, proširenje ovlasti Vijeća ministara, uspostavljanje Ustavnoga suda Bosne i Hercegovine s deset sudaca te uspostavljanje Vrhovnog suda Bosne i Hercegovine.
U vanjskoj politici, Savez za bolju budućnost teži k euroatlanskim integracijama, odnosno ulasku Bosne i Hercegovine u Europsku uniju i NATO. Osim toga, SBB BiH promiče i bolju suradnju Bosne i Hercegovine s islamskim zemljama i ulazak BiH u Organizaciju islamskih zemalja.
U listopadu 2012., Stranka demokratske akcije na svojoj je službenoj stranici optužila SBB BiH da sudjeluje u "antibosanskohercegovačkoj zavjeri", točnije da su obavještajni krugovi iz Srbije osnovali SBB BiH s ciljem da instaliraju Radončića kao novoga bošnjačkog vođu, navodeći Međunarodni institut IFIMES za bliskoistočne i balkanske studije iz Ljubljane kao izvor.
Rekared I
Kada je Leovigild umro, Leandar se vratio u Toledo. Rekareda je vizigotsko plemstvo priznalo kao nasljednika i proglasilo ga kraljem bez pogovora. Vođen rodbinskim vezama s franačkom vladarskom kućom Merovinga kao i svojom maćehom Gosvintom koja je propovjedala katoličanstvo, poslao je izaslanike kako bi pozdravili njenog unuka Hildeberta II. i njegovog strica, Guntrama, kralja Burgundije i iznijeli mu prijedlog o sklapanju saveza i međusobne pomoći u slučaju napada od treće strane. No, Guntram ih je odbio primiti.
Siječnja 587. godine, Rekared se odrekao arijanstva i prigrlio pravoverno kršćanstvo. Taj je događaj bio jedan od najvažnijih događaja za vrijeme njegove vladavine i predstavlja prekretnicu u povijesti vizigotske Hispanije. Većina arijanskih plemića i svećenstva je slijedilo njegov primjer, uglavnom oni iz Toleda, ali bilo je i pobuna arijanaca, ponajviše u Septimaniji, najsevernijoj provinciji iza Pirineja, gdje je vođa otpora bio arijanski biskup Ataloh. Od svjetovnih vođa pobune u Septimaniji, grofovi Granista i Vildigern su se obratili Guntramu od Burgundije za pomoć, koji je tu video priliku za osvajanje novih područja, pa je poslao svog duksa Deziderijusa. Rekaredova vojska je pobijedila arijanske pobunjenike i njihove katoličke saveznike koji su stradali u velikom pokolju u kojem je i sam Deziderijus bio ubijen.
Sljedeća pobuna je izbila 588. u Luzitaniji, provinciji na zapadu poluotoka. Njen vođa je bio Suna, arijanski biskup Meride, kao i grof Sego. Rekaredov duks Luzitanije je ugušio pobunu, Suna je bprotjera u Mauretaniju, a Sego se povukao u Galiciju.
Na Trećem saboru u Toledu kojeg je organizirao Leandar Seviljski i koji je sazvan u kraljevo ime svibnja 589. godine, postavljene su osnove za novo katoličko vizigotsko kraljevstvo.
Leandar i katolički biskupi su odmah uspostavili program prisilnog pokrštavanja Židova i potpunog eliminiranja arijanstva. Katolička povijest tradicionalno pripisuje ove progone vizigotskim kraljevima. Nakon Rekaredove smrti, na sinodi koja je održana u Toledu 633. godine, biskupi su preuzeli na sebe pravo izbora kralja koje je do tada pripadalo plemstvu, čime je prelazak vlasti na crkvu bio zaokružen.
Tradicionalni katolički izvori iz doba Rekaredove vladavine (spisi Grgura Turskog i Izidora Seviljskog) pozitivno opisuju oštru i revnosno fanatičnu politiku protiv Židova, ograničavajući im slobode proglasima kanona i sinoda. Moderni povjesničari su ponovno prostudirali ovaj stav i zaključili da su Vizigoti bili tradicionalno tolerantni. Papa Grgur I. je bio uvjeren u Rekaredovo odbijanje mita koje mu je nudila židovska zajednica koja je bila veoma moćna i utjecajna na cijelom Sredozemlju, a da su se Rekaredovi zakoni pobrinuli da se dieca iz kršćansko-židovskih brakova krste, što je za Židove imalo malo značaja, s obzirom da prema židovskim zakonima, ako majka nije Židovka, ili ako jeste ali je rodila van židovske zajednice, njeno dijete se ionako nije smatralo Židovom. Rekared je ukinuo smrtnu kaznu za Židove osuđene za prozelitizam među kršćanima i ignorirao je Grgurov zahtjev da se Židovima zabrani trgovina kršćanskim robovima u Narbonu. Među kanonima pet sinoda koji su se održali tijekom Rekaredove vladavine, E.A. Tomson nije mogao naći ni jedan koji bi išao na štetu Židova.
Informacije o ostatku Rekaredove vladavine su nejasne. Izidor Seviljski hvali njegovu mirnu vladavinu, milosrđe i velikodušnost. Vratio je velike komade zemlje crkvi, te je sagradio mnoge crkve i manastire. Grgur Veliki, u jednom pismu Rekaredu 599. godine (Epistolas, IX, 61,121) uzdiže ga jer je prihvatio istinsku vjeru i potaknuo druge učiniti isto, odbivši mito koje su mu ponudili Židovi kako bi ublažio zakone okrenute protiv njih. Poslao mu je takoćer i neke relikvije: dio križa raspetog Spasitelja, dio lanaca kojima je bio okovan sv. Petar, i nekoliko vlasi sv. Ivana Krstitelja.
Rekareda je naslijedio njegov mladi sin, Liuva II.
Sekulica
Sakulica je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Sakulica je u okviru opštine Kratovo.
Prirodni uslovi
Sakulica je smeštena u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 55 kilometara istočno.
Selo Sakulica se nalazi u istorijskoj oblasti Kratovsko. Naselje je položeno na obodu doline Krive reke, a podno planine Mangovica, na približno 480 metara nadmorske visine.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Sakulica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 177 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Columbia Falls, Montana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.688, što je 1.043 (28,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Mesa, Ixmiquilpan
La Mesa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Ixmiquilpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1764 m.
Las Praderas, Chihuahua
Las Praderas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1620 m.
Dompierre-sur-Veyle
Dompjer sir Vel je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi).
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 828, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km².
Bitka kod Shigisana
Bitka kod Shigisana, (ponekad pogrešno navđeno kao Battle of Shigisen), Teibi no Ran (丁未の乱), Teibi no Hen (丁未の変), Teibi no Eki (丁未の役) ili Mononobe no Moriya no Hen (物部守屋の変) se odigrala 587. u Japanu na obali rijeke Ekagawa (餌香川) u provinciji Kawachi između pristaša klana Soga na čelu sa Soga no Umakoom na jednoj, te pristaša klana Mononobe na čelu sa Mononobe no Moriyaom na drugoj strani. Predstavljala je eskalaciju višedecenijske borbe za dominaciju nad carskim dvorom, kojoj su doprinijele i vjerske razlike između novopridošlom budizmu sklonih Soga i tradicionalnom šintoizmu odanih Mononobea. Povod za sukob je bila smrt cara Yomeija u proljeće iste godine, nakon čega je klan Mononobe za novog cara proglasio princa Anahobea. U bitci su, pak, pobjedu odnijele snage klana Soga, a klan Mononobe je nakon nje gotovo u potpunosti istrijebljen, a otpor budizmu na duže vrijeme skršen. Novim carom je postao Sushun koji je, kao i većina njegovih prethodnika, bio rodbinski vezan uz Soge.
Opština Capulálpam de Méndez, Oaxaca
Capulálpam de Méndez je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2073 m.
Bruna Bebić-Tudor
Bruna Bebić-Tudor je hrvatska kazališna, televizijska i filmska glumica.
Villafranca, Venezia
Villafranca je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Cava di Melis, Cosenza
Cava di Melis je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Cerate, Biella
Cerate je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 541 m.
Cava di Melis, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1253 m.
Llano de Mulas, Santo Domingo Xagacía
Llano de Mulas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Xagacía.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1555 m.
Querceta, Pistoia
Querceta je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Ontogenija
Ne miješati sa:
Ontogenija (grč. ὄντος – ontos = prisutan, particip jednine od εἶναι = biti; sufiks -genija opisuje genezu, "način nastanka") je nauka o ontogenezi. Proučava proces razvoja organizma, od nastanka do smrti ili, po nekim definicijama, od rođenja do pune zrelosti. U svakom slučaju, uz nerazumijevanje odnosa između pojmova filogeneza i filogenija, brkanje pojmova ontogeneza i ontogenija spada među najčešće pogrešne interpretacije u izvorima informacija iz oblasti biologije.
Mezzosopran
Mecosopran (od „polusopran“; ; ) je jedan od glasovnih fahova za žene i dečake, koji se po visini nalazi između alta i soprana. Od soprana se razlikuje tamnijom bojom i nižim registrom: a—h♭2, u izuzetnim slučajevima do c3 (visoko ce). Mecosopran se još naziva sopran II.
Nekada su i muški pevači kastrati pevali u vokalnom rasponu mecosoprana. Neke od uloga za ženske mecosoprane su pisane tako da one glume mladića-dečaka ili anđela sa tipično nešto višim glasom. Primer je uloga Kerubina u operi Figarova ženidba.
Mecosporani obično imaju sekundarne uloge u operama. U tome postoje značajni izuzeci: uloga Karmen u istoimenoj operi (i druge francuske opere 19. veka), Rosina u operi Seviljski berberin itd. Međutim, ove uloge pevaju i soprani.
Mecosoprani se svrstavaju u tri kategorije: koloraturni, lirski i dramski.
La Playa, Tempoal
La Playa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
La Noria, Saltillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1767 m.
Sermenin
Sermenin je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Sermenin je naselje u okviru opštine Đevđelija.
Prirodni uslovi
Sermenin je smešten u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Đevđelije, selo je udaljeno 15 kilometara severozapadno.
Selo Sermenin se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Selo je na istočnim padinama planine Kožuf, na približno 540 metara nadmorske visine.
Yanga, Veracruz
Yanga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Sermenin
Prirodni uslovi
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Sermenin je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 18 stanovnika.
Yanga, Veracruz
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 5300 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 519 m.
Sermenin
Stanovništvo
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Dommartin, Ain
Domarten je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi).
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 537, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km².
Tribuče
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 295 stanovnika.
Car Sushun
Car Sushun (崇峻天皇) bio je 32. po redu car Japana, prema tradicionalnom popisu.
Rodio se kao Hatsusebe no Miko, dvanaesti sin cara Kimmeija. Majka mu je bila Oane-no-kimi, kćer Soga no Inamea, vođe klana Soga koji je dominirao japanskim carskim dvorom u 6. vijeku. Na prijestolje je došao nakon smrti svog polubrata cara Yomeija 587, do koje je došlo uslijed eskalacije sukoba pro-budističkog klana Soga sa tradicionalnim šintoističkim klanom Mononobe, čiji je predvodnik Mononobe no Moriya odmah nakon Yomeijeve smrti za novog cara proglasio princa Anahobea, još jednog Kimmeijevog sina. Sukob dvaju klanova je u bitci kod Shigisana završio pobjedom Soga na čelu sa Soga no Umakoom; Soge su potom za cara proglasile Sushuna.
Sushun, međutim, nije bio zadovoljan time što kao car ima samo formalno, dok je Soga no Umako imao stvarnu vlast. Jednom je prilikom lova izjavio "Želim ubiti Umakoa isto kao što ću ubiti ovog vepra". Čuvši za to, Soga no Umako je organizirao atentat u kome je car Sushun ubijen 592. Naslijedila ga je polusestra koja će biti poznata kao carica Suiko.
The List of Adrian Messenger
The List of Adrian Messenger je američki crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1963. godine u režiji Johna Hustona. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Philipa MacDonalda. Protagonist, koga tumači George C. Scottr je Anthony Gethryn, nedavno umirovljeni agent britanske tajne službe MI5, koga prijatelj po imenu Adrian Messenger (čiji lik tumači John Merrivale) moli da provjeri listu sa imenima osoba, od kojih su mnoga nedavno stradala u sumnjivim okolnostima. Radnja prikazuje kako Gethryn, nakon što i sam Messenger strada, kreće u istragu uvjeren da mora zaustaviti ubicu. The List of Adrian Messenger je poznat po tome što je okupio jednu od najimpresivnijih glumačkih ekipa tadašnjeg Hollywooda, odnosno što se u postavi nalaze velike zvijezde kao Tony Curtis, Kirk Douglas, Burt Lancaster, Frank Sinatra i Robert Mitchum, a koje su nastupale pod debelim naslagama šminke (izrađene od Johna Chambersa) koje su ih učinili potpuno neprepoznatljivim, a koje skidaju tek prilikom odjavne špice. U stvarnosti je "njihove" uloge većim dijelom tumačio karakterni glumac Jan Merlin, koji je to iskustvo kasnije iskoristio kao inspiraciju za roman Shooting Montezuma.
Tušev Dol
Tušev Dol je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Tušev Dol se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 70 stanovnika.
Frane Perišin
Frane Perišin (Split, 13. srpnja 1960.) je hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.
El Uno, Chihuahua
El Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1404 m.
Bromojodometan
Bromojodometan je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 220,835 Da.
Vera Blagojević
Vera Blagojević (Beograd, 16. maj 1920 — Klenak, kod Rume, 18. mart 1942), student medicine, učesnica Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođena je 16. maja 1920. godine u Beogradu. Potiče iz ugledne porodice. Njen otac Jovan bio je advokat, a majka Ana domaćica. Godine 1923. njeni roditelji su se preselili iz Beograda u Šabac, gde je Vera odrasla. Tu je završila osnovnu školu i gimnaziju, a Medicinski fakultet je studirala u Beogradu.
Kao učenica šabačke gimnazije, prišla je omladinskom revolucionarnom pokretu i 1936. godine postala član Saveza komunističke omladine Jugoslavije. Naročitu aktivnost je ispoljavala u radu sa mladima Šapca. Posle upisa na fakultet i dolaska u Beograd, aktivno je učestvovala u revolucionarnom studentskom pokretu na Beogradskom univerzitetu. U članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) je primljena 1940. godine.
U jesen 1940. godine, formiran je Okružni komitet KPJ za Šabac i Vera je postala njegov član i sekretar Okružnog komiteta SKOJ-a. Često je dolazila iz Beograda u Šabac, donoseći ilegalni partijski materijal. Održavala je sastanke skojevskih aktiva i formirala nove.
Posle bombardovanja Beograda, 6. aprila 1941. godine i početka Aprilskog rata, pešice se vratila iz Beograda u Šabac. Posle okupacije Kraljevine Jugoslavije, aktivno je radila sa omladinom Šapca na pripremama oružanog narodnog ustanka. Na Okružnoj partijskoj konferenciji 29. juna 1941. godine ponovo je izabrana, kao jedina žena, u Okružni komitet KPJ za Šabac.
Posle formiranja Mačvanskog partizanskog odreda, jula 1941. godine, aktivno je radila sa ženama Podrinja. Nalazila sa na čelu aktiva žena i rukovodila je kulturno-prosvetnim odborom koji je okupljao žene antifašiste. Pod njenim uticajem mnoge žene su odlazile da rade u partizanskoj bolnici u Krupnju. Pored političkog rada, učestvovala je i u borbama, od kojih se posebno ističe napad na Šabac, septembra 1941. godine. U toj borbi poginuo je njen drug sa fakulteta i takođe član OK KPJ za Šabac Mika Mitrović Jarac, narodni heroj.
Posle neuspelog, partizansko-četničkog napada na Šabac, usledile su velike okupatorske represalije nad civilima na području Mačve i Podrinja. Mačvanski partizanski odred je tada morao da se povuče, a Vera je ostala na terenu. Razvijajući političku aktivnost na terenu šabačkog okruga, stalno je bila u opasnosti, jer je obilazeći mesta mogla da bude otkrivena od neprijatelja. Na sopstvenu inicijativu prenosila je propagandni materijal i letke u Loznicu. Na tom putu susreli su je četnici, prepoznali i uhapsili. Zajedno sa još jednom grupom uhapšenih partizana bila je fizički maltretirana i zlostavljana. Uz pomoć partizana iz Mačvanskog odreda, koji su organizovali bekstvo iz četničkog zatvora, uspela je da pobegne i vrati se u odred.
Krajem decembra 1941. godine, Vera se teško razbolela i drugovi su je preneli kod njenih rođaka u selo Tekeriš. U to vreme njen Mačvanski partizanski odred se morao povući pred jakim snagama neprijatelja, a u Mačvi su tada, u kućama rođaka i simpatizera Narodnooslobodilačkog pokreta, ostali mnogi partizanski ranjenici, među kojima i Vera. Početkom 1942. godine četnici lozničkog vojvode Dake Tešmanovića započeli su akciju „čišćenja Mačve od partizana“ i po kućama tražili ranjene partizane. Marta 1942. godine Veru su uhvatili četnici i posle mučenja je predali Gestapou u Šapcu.
U šabačkom Gestapou mučenje je nastavljeno, ali Vera pred islednicima nije progovorila ni jednu jedinu reč. Iako su je agenti Gestapoa ucenjivali nudeći joj „slobodu“ samo ako oda veze i one koji su radili za Narodnooslobodilački pokret, Vera je sve to odbila i nastavila da se drži ponosno i hrabro. Pošto ništa nisu uspeli da saznaju, osudili su je na smrt. Streljana je 18. marta 1942. godine je kraj šume zvane Šicara (ili Karakuša) u blizini sremskog sela Klenak, zajedno sa stotinjak drugih rodoljuba.
Ukazom predsednika Federativne Narodne Republike Jugoslavije Josipa Broza Tita, 6. jula 1953. godine, proglašena je za narodnog heroja.
Colle di Catobagli, Ancona
Colle di Catobagli je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 435 m.
Tenor
Tenor (lat. tenere — držati) je najviši muški glas u modalnom registru, tj. vokalni registar najčešće korišćen u pevanju i govorenju. Nalazi se iznad baritona.
Tipični tenor glas ima raspon od C-a jednu oktavu ispod srednjeg C-a (261,6 Hz) do C-a jednu oktavu iznad srednjeg C-a (523,2 Hz). U horskoj muzici, tenor je drugi najniži glas, iznad basa i ispod alta i soprana. S obzirom da je pravi tenorski glas redak, ponekad viši baritoni ili niže alte pevaju tenorsku ulogu.
U operi
Ima više vrsta tenora. U klasičnoj muzici, tenorski glas određen je po vokalnom rasponu, vokalnoj boji, vokalnoj težini, tesituri, tj. rasponu gde je glas najprirodniji i najlakše ga je proizvesti, vokalnoj rezonanci, i mestima izmene u glasu (passaggio). Navedene glasovne osobine upotrebljavaju se u ocenjivanju vrste svakog vokalnog raspona, ne samo tenora.
Led Zeppelin II
Led Zeppelin II je drugi studijski album britanskog rock benda Led Zeppelin II, originalno izdan 1969. godine. Sniman je nedugo nakon debitantskog albuma Led Zeppelin u pauzama višemjesečne koncertne turneje. Pjesme na njemu se obično smatraju rafiniranjem specifičnog muzičkog stila koji će kasnije postati poznat kao heavy metal i biti kopiran od mnogih najpopularnijih rock bendova 1970-ih. Najpoznatija i najuspješnija pjesma na albumu je Whole Lotta Love. Iako je album kasnije bila predmetom tužbe za plagijat Willieja Dixona i Howlin' Wolfa, naknadno riješene vansudskom nagodbom, smatra se jednim od najznačajnijih u historiji rock muzike. Njegov uspjeh je Led Zeppelin uspostavio kao jednu od najvećih koncertnih atrakcija ranih u svijetu 1970-ih.
Aurora, West Virginia
Orora je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 201.
Ginepreto, Reggio Emilia
Ginepreto je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Kisdorf
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zegeberg Kizdorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Zegeberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 69 metara. Površina opštine iznosi 24,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.601 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 147 stanovnika/km².
Belava
Belava je planina u jugoistočnoj Srbiji i pripada Nišavskoj oblasti. Pruža se pravcem severozapad—jugoistok, u dužini oko 15 km, od Bele Palanke do Pirota. Na severu je ograničena Nišavom, na jugozapadu dolinom Sedlara odvojena je od grebena Crnog vrha (889 m), a prema jugu i jugoistoku doseže do druma Niš — Pirot. Kao i Suva planina, na koju se nadovezuje, i Belava se, zbog odsečenosti prema dolini Nišave i pretežno krečnjačkog sastava, odlikuje specifičnim geografskim osobinama.
Belava je niska planina i pripada Karpatsko-Balkanskoj orogenoj zoni. Na grebenu, paralelnom toku Nišave, uzdižu se nekoliko vrhova: Debeli del (916 m), Kardašica (946 m), Vodni vrtop (871 m) i drugi. Oni su više primaknuti jugozapadnoj strani i čine odseke prema dolini Sedlara.
Geološki sastav
Osnovnu geološku građu Belave čine paleozojske i mezozojske tvorevine. Od paleozojskih uglavnom učestvuju škriljci silursko-devonske i karbonske starosti, kao i permski crveni peščari. Oni sačinjavaju jezgro antiklinale ove planine. Mezozoik je predstavljen poglavito krečnjacima jurske i kredne starosti. I dok su jurski zastupljeni pretežno na južnom, dotle su kredni na severnom delu planine. Ovi drugi, kao donjokredni krečnjaci, prema Nišavskoj dolini, reversno najahuju na gornjokredne peščare i lalorce, dok jurski, prema dolini Sedlara, diskordantno leže preko paleozojskih tvorevina. Debljina krečnjačkih slojeva, koji su pretežno horizontalni ili blago antiklinalno nagnuti ka jugu i severu, kreću se od 100 do 200 m. Ova znatna debljina jasno je ispoljena na rasednim odsecima okrenutim Nišavi. Mada se slojevi istanjuju prema jugozapadu, planinski greben postepeno pada prema severoistoku i u celini predstavlja površ. Ona je u tom delu raščlaljena bujičnim dolinama Nišavinih pritoka. Takav karakter ove pritoke dobijaju obično za vreme plahovitih kiša, a zbog plitkih neogenih naslaga, eluvijuma i deluvijuma na dolinskim stranama izražen je posebai vid erozije — kliženje rudocrvenkastog zemljišta. Stepenasto mikrocepanje i snuranje jasno se vidi na Zubaru i Crvenoj steni. Poseban tip dolina na ovoj planini predstavljaju valoge koje su naročito karakteristične na krečnjačkoj površi Valožja (Suva planina). Ove doline liče na manje uvale sa nešto izraženijim bočnim stranama, ali sa nižim otvorenim delom. Tipična takva dolina je Ugljarica iznad sela Staničenja. Sem ovih poprečnih na Belavi ima i uzdužnih valožastih dolina. Takva je dolian Sedlara. Iako je u paleozojskim slojevima, ona je u suštini postala karstifikacijom na temenu antiklinale gde je bio najtanji krečnjački pokrivač. Zbog toga su se vrtače na ovom delu planine bočno jače razvijale i spajale. Time je najpre stvorena kraška dolina Sedlara u kojoj je, daljim procesom karstifikacije, potpuno razoren ostatak krečnjačkog pokrivača, a zatim se javila normalna fluviodenudaciona erozija. Posebnu vrstu dolina predstavljaju pseudodoline koje su tipski izražene iznad Staničenja. One su postale oburvavanjem pećinskih tavanica te imaju jako neujednačen uzdužni profil. Za razliku od prethodnih, ove doline na dnu imaju krupne blokove stena zaostale od stropoštanih pećinskih tavanica. Odlikuju se i time, što se na odseku Belave, odnosno na njihovoj severnoj strani očuvao klasični pećinski nakit.
Pored ovih fluviodenudacionih pojava i oblika, koji se javljaju na svom prostranstvu planine, na severnim odsecima, osobito na Crvenoj steni i Zubaru, intenzivno je razvijen mehanički proces raspadanja i razoravanja stena. Ono je na sektoru Staničenja potencirano i izrazitom radijalnom tektonikom. I dok je teren iznad odseka Crvene stene relativno zaravnjen, dotle je uzvišenje Zubar izreckano i nazupčeno po čemu je i dobilo ime. Na njemu su krečnjačke stene vrlo ispucane i podložne oburvavanju. Oburvavanje je izraženo naročito u vremenu velikih i jakih kiša. Ovaj proces je još intenzivniji na Crvenoj steni. Tu je zapaženo da se ne samo otkidaju krupni blokovi stena, već odvaljuju čitave strane. Osim toga, na strmijim nagibima, kao i na kontaktu krečnjaka i laporca, javljaju se brojni sipari i plazine. Sipari se nalaze duž celog odseka Belave prema Nišavi, a pod Zubarom i Crvenom stenom oni su najveći. Osuline sastavljene od krečnjačkih drobina različnih dimenzija kreću se i zastiru niži teren te ga čine nestabilnim.
Najzad, vrlo su značajni i hidrološki uticaji. Naime, rastresiti sedimenti oko jedinog izvora u jugoistočnom delu Belave uslovili su da se oko njega usredsredi znatniji privredni život.
Lepa Perović
Leposava Perović – Lepa (Mašići, kod Banje Luke, 29. avgust 1911. – Beograd, 2. septembar 2000), učesnica Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politička radnica SFR Jugoslavije i SR Bosne i Hercegovine i nevenčana supruga Koče Popovića.
Dino Rogić
Dino Rogić (Köln, 1984.) je hrvatski kazališni, filmski i televizijski glumac.
Lepa Perović
Biografija
Rođena je 29. avgusta 1911. godine u selu Mašići, kod Banje Luke. Poticala je iz mnogočlane porodice Đorđa i Zorke Perović, koji su pored nje imali još pet ćerki - Ljubicu, Danicu, Dušanku, Jelu i Branislavu, kao i tri sina - Stevu, Veljka i Dušana. Osnovnu školu je završila u rodnom mestu, a potom se školovala u Banjoj Luci, gde je završila gimnaziju i Učiteljski školu, 1931. godine. Još u toku školovanja pristupila je revolucionarnom omladinskom pokretu.
Dino Rogić
Životopis
Dino Rogić rođen je 1984. godine u njemačkom gradu Kölnu. Diplomirao je glumu na Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu. Uz kazališne uloge, ostvario je i zapaženiju ulogu u filmu "Superglued". Televizijskoj publici predstavio se ulogom mladog radnika Mate Škopljanca u telenoveli "Larin izbor".
Lepa Perović
Biografija
Godine 1932. je stupila u učiteljsku službu i prvo radno mesto dobila u selu Međuvođe, u Potkozarju. Iduće godine otišla je u Beograd na tromesečni kurs za fiskulturu i tamo se uključila u revolucionarni radnički pokret. U njenom stani je bio štampan list „Udarnik“, koji je bio ilegalno glasilo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ). Maja 1933. godine je bila uhapšena u velikoj policijskoj provali i izvedena pred Državni sud za zaštitu države, ali je usled nedostatka dokaza, bila je oslobođena. Tada je upoznala svog budućeg supružnika Koču Popovića.
U jesen 1933. godine dobila je premeštaj u selo Paštrić, kod Mionice, u tadašnjem Kolubarskom srezu. Po dolasku u ovo selo, uključila u rad tamošnje partijske organizacije i u jesen 1934. godine je primljena u članstvo KPJ, a nešto kasnije i u članstvo Mesnog komiteta KPJ za Mionicu. Pored rada sa decom, aktivno je politički delovala među seljacima, a pogotovo među ženama, radeći na njihovom političkom i kulturnom uzdizanju.
Zbog političkog delovanja među seljacima, 1935. godine je po kazni bila premeštena u jedno drugo selo u Valjevskom srezu, a potom u selo Buđevo, kod Sjenice i na kraju u Bosnu. Godine 1937. je bila optužena za komunističku delatnost pred Okružnim sudom u Banjoj Luci i odlukom Ministarstva prosvete otpuštena iz učiteljske službe. Tada je prešla u Beograd i počela da radi u tekstilnoj fabrici „Elka“, na Dorćolu. Nastavila je da politički deluje i krajem 1937. godine je sa Rašelom Baruh, u fabrici organizovala štrajk protiv loših uslova rada.
Mononobe no Arakabi
thumb|250px|Mononobe no Arakabi, naslikao: [[Kikuchi Yōsai]]
Mononobe no Arakabi (物部 麁鹿火) bio je japanski velikodostojnik iz kofunskog perioda, najpoznatiji kao ministar na dvoru cara Keitaija.
Lepa Perović
Biografija
Januara 1941. godine je bila uhapšena i u pritvoru držana sve do 5. aprila, dana uoči nemačkog bombardovanja Beograda. Posle okupacije zemlje, po partijskom zadatku je otišla u Sarajevo, gde je preuzela funkciju sekretara Mesnog komiteta KPJ za Sarajevo i člana Pokrajinskog komiteta KPJ za Bosnu i Hercegovinu. Avgsuta 1941. godine je bila uhapšena, ali je desetak dana kasnije, uz pomoć partijske organizacije, uspela da pobegne iz ustaškog zatvora i prebaci se u Mostar. U Mostaru, je veoma kratko ilegalno boravila, a potom je u septembru prešla na oslobođenu teritoriju istočne Hercegovine, a potom na slobodnu teritoriju na Romaniji i Jahorini. Februara 1942. godine, po partijskom zadatku je bila upućena u Bosansku krajinu, a krajem godine je upućena u Hrvatsku. Sa oslobođene teritorije na Baniji, prebacila se u okupirani Zagreb. Tamo je radila kao član Povereništva Centralnog komiteta KP Hrvatske za severnu Hrvatsku.
Mononobe no Arakabi
Godine 512. je korejska država Baekje sklopila savez sa Japanom koji joj je trebao pomoći da pokori područje Konfederacije Gaya. Keitai je Arakabiju naredio da ode u Koreju o tome izvijestiti korejskog vladara (koji se u japanskim izvorima navodi kao Kudara). Arakabija je, međutim, supruga savjetovala da to ne učini; razlog je bio u tome da je je područje Gaye nekoliko vijekova ranije osvojila carica Jingu, odnosno Arakabi ih je smatrao dijelom Japana. Arakabi je zato caru poslao obavijest da je previše bolestan da bi mogao putovati preko more.
Godine 527. je Arakabi, pak, uspješno ugušio ustanak namjesnika Iwaija na otoku Kyushu.
Lepa Perović
Biografija
Krajem 1943. godine je napustila Zagreb i prešla na oslobođenu teritoriju severne Hrvatske, gde je bila sekretar Oblasnog komiteta KPH za severnu Hrvatsku. U leto 1944. godine bila je ponovo prebačena u Bosansku krajinu, a pred kraj je prešla u Tuzlu, gde je obavljala dužnost organizacionog sekretara Oblasnog komiteta KPJ za istočnu Bosnu.
Posle oslobođenja Jugoslavije, 1945. godine bila je član Izvršnog komiteta PK KPJ za Bosnu i Hercegovinu, a krajem iste godine je prešla u Beograd, gde se nalazila na raznim funkcijama u saveznim organima. Između ostalog bila je na funkcijama - sekretara i potpredsednika Savezne kontrolne komisije, član Saveznog odbora Socijalističkog saveza radnog naroda Jugoslavije (SSRNJ) i član Centralnog komiteta Saveza komunista Bosne i Hercegovine. Bila je direktor Galerije fresaka u Beogradu.
Sevendeklija
Sevendeklija je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Sevendeklija je naselje u okviru opštine Dojran.
Prirodni uslovi
Sevendeklija je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Grčkom (6 km istočno od sela). Od najbližeg grada, Đevđelije, naselje je udaljeno 45 kilometara severoistočno.
Lepa Perović
Biografija
Od 1946. godine je živela sa Kočom Popovićem, književnikom-nadrealistom, učesnikom španskog građanskog rata, članom CK SKJ, ministrom inostranih poslova i narodnim herojem. Zajedno sa suprugom sakupljala je umetnička dela, stvarajući bogatu kolekciju, koju je darovala opštini Lazarevac, gde se danas u Modernoj galeriji Centra za kulturu Lazarevca nalazi „Legat Lepe Perović“ i Istorijskom arhivu grada Beograda, gde se danas nalazi „Legat Konstantina Koče Popovića i Lepe Perović“.
Sevendeklija
Prirodni uslovi
Naselje Sevendeklija se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Naselje je položeno u južnoj podgorini planine Belasice, na približno 390 metara nadmorske visine.
Lepa Perović
Biografija
Preminula je 2. septembra 2000. godine u Beogradu. Sahranjena je u porodičnu grobnicu.
Sevendeklija
Prirodni uslovi
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Lepa Perović
Biografija
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su - Orden narodnog oslobođenja, Orden zasluga za narod sa zlatnim vencem, Orden rada sa crvenom zastavom, Orden bratstva i jedinstva sa zlatnim vencem, Orden za hrabrost. Od inostranih se ističe Orden Dobročinstva ranga velikog komandira, rezervisan isključivo za dame, dodeljen od strane grčke kraljice Frederike.
Sevendeklija
Stanovništvo
Sevendeklija je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 3 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su Turci (100%).
Santa Mónica, Xilitla
Santa Mónica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 599 m.
Opština Mogoșești, Iași
Mogoșești je opština u Rumuniji u okrugu Jaš.
Iwaijev ustanak
Iwaijev ustanak (磐井の乱) je bio ustanak koji je godine 527. izbio u Tsukushiju (današnja prefektura Fukuoka). na japanskom otoku Kyushu protiv vlasti carske porodice sa sjedištem u Yamatou na otoku Honshu. Ime je dobio po njegovom pokretaču Iwaiju, za koga većina historičara drži da je bio carski guverner. Tadašnji car Keitai je na ustanike poslao svog ministra Mononobe no Arakabija, koji je ustanak ugušio.