cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Staffordshire
Geografija
Staffordshire leži u gornjem toku rijeke Trent, treće najduže engleske rijeke koja izvire kod Biddulph Moora, nedaleko odgranice sa Cheshirom, a zatim teče na jugoistok preko Staffordshira dok ne skrene na sjeveroistok gdje u dužini od nekoliko kilometara formira granicu sa Derbyshirom. Počevši od sjevera prema jugu Staffordshire se može podijeliti na pet fizičkih regija. Sjeverni močvarni dio, građen od pješčenjaka i vapnenca, formira južni kraj masiva Pennines, kralježnice sjeverne Engleske. Odmah južno od njega leže polja ugljena (Staffordshire coalfields ili Potteries), građena od pješčenjaka, gline i škriljca, mjestimice prošarana ugljenom. Centralni poljoprivredni pojas, uključujući i grad Stafforda, građen je od pješčenjaka i lapora. Jugoistočno od pojasa leži vriština Cannock Chase. Taj kraj nekoć poznat kao kraljevska šuma, uzdiže se do visine od 180 do 200 metara. Jedan krak Staffordshira proteže se južno od Cannock Chasa sve do Countya West Midlands na zapadu, sve do izvora rijeke Stour, pritoke rijeke Severn. Taj kraj je kombinacija plodnih oranica i prigradskih naselja.
Historija
Staffordshire je bio naseljen još od neolita i brončanog doba, naročito na sjeveroistoku, u kom ima dosta neolitskih tumulusa. Iz željeznog doba ima dosta gradina, kao što je Castle Ring kod Cannock Chasa i Bury Ring pored Stafforda. Rimljani su izgradili puteve kroz šume koje su tad prekrivale taj kraj, uključujući Watling Street i Icknield Street, koji su se ukrštali pored Lichfielda. Rimska naselja nikla su pored tih puteva, kao što je Letocetum (pored Walla) i Pennocrucium (pored Penkridga).
Intendant
Titula intendant (francuski: intendant, od latinskog glagola intendere = upravljati nečim, nadzirati ) je korištena u više zemalja kroz historiju, tradicionalno ona se odnosi na administrativnog službenika javne uprave.
U južnoslavenskim zemljama titula intendant bila je uglavnom vezana uz teatarske i operne kuće i ekvivalentna je poziciji generalnog direktora, ali i uz vojsku. U austro-ugarskoj (Proviantoffizier), starojugoslavenskoj i JNA - postojala je intendantska služba, sa svojim oficirima i jedinicima koji su se brinuli za opskrbu vojnih jedinica.
Staffordshire
Historija
Između 7.a i 9. vijeka taj kraj bio je centar anglosaksonskog Kraljevstva Mercija, sa Tamworthom kao političkim i Lichfieldom kao vjerskim centrom. Krajem 9. vijeka Vikinzi iz Danske opustošili su taj kraj, a tokom 10. i veći dio 11. vijeka Staffordshire je bio poprište brojnih bitaka, uključujući i bune protiv Williama I. Osvajača. Tako da je imovinski popis Domesday Book iz 1086. zabilježio taj kraj kao pust i siromašan. Za vrijeme reformacije Staffordshire je bio bastion simpatizera katoličanstva.
Kasnija historija Staffordshira vezana je uglavnom uz rast njegove industrije. Ugljen i željezna ruda iskapa se u gornjem toku rijeke Trent, kod Cannock Chasa još od početka 13. vijeka, ali su to bile beznačajne količine sve do kraja 18. vijeka Keramička industrija koja ima dugu tradiciju u sjevernom Staffordshiru, postala je poznata tokom 18. vijeka, zahvaljujući naporima Josiaha Wedgwooda. Slično se dogodilo u 19. vijeku i s pivarstvom iz Burton upon Trenta. Rast mreže kanala i željezničkih pruga pospješio je razvoj industrije. Do sredine 19. vijeka kraj - Black Country pored Birminghama u današnjem metropolitanskom countiju West Midlands, postao je glavna industrijska zona, s brojnim rudnicima ugljena i čeličanama, ali se krajem 20. vijeka rudarstvo urušilo.
Intendant
Njihov posao je uvijek bio privremen, na taj način se željelo smanjiti njihovu vezanost i pristranost prema provinciji u koju su bili poslani da nadgledaju provođenje kraljevih naloga. Članak 54. Kodeksa Michau opisuje njihov zadatak "naučiti sve o malverzacijama, prekršajima i financijskim mućkama koje čine naši službenici, u ime države upravljajući našim ljudima" ("informer de tous crimes, abus et malversations commises par nos officiers et autres choses concernant notre service et le soulagement de notre peuple").
Historija
Intendanti su za vrijeme srednjeg vijeka bili upravitelji ili nadzornici (čuvari) feudalnih dvoraca ili većih zgrada.
Staffordshire
Historija
Najsnažniji industrijski centar i najveći grad Staffordshira je Stoke-on-Trent poznat po metalurgiji, ali i po keramici i staklu. Većina gradova Staffordshira ima nešto industrije, Stafford proizvodi građevinske konstrukcije i obuću, Leek svilu i celulozu, a Burton upon Trent pivo.
Intendant
Intendanti u Francuskoj
Već na početku 15. vijeka, francuski kraljevi slali su svoje povjerenike - intendante u provincije da nadgledaju kraljevske i administrativne poslove, te poduzmu potrebne radnje da se provodi njihova politika. Ovi kraljevi agenti regrutirani iz redova članova parlamenta i plemića. Imali su određenu zadaću koja je ograničeno trajala. Intendanti su slani i u vojsku (za opskrbu), policiju i financijske urede, da nadgledaju rad računovođa i trgovaca, ali i u urede generala i ratna vijeća, te vojne sudove. Intendanti se pojavljuju na Korzici još 1553., u Bourgesu 1592., u Troyesu - 1594., te u Limogesu 1596.
Kad je Henrik IV stupio na tron 1589., fokusirao se na to da smanji privilegije provincijskih guvernera, koji su teoretski predstavljali "kralja u svojoj provinciji", ali su se oni pokazali kao suviše žilavi i dugo se održali, jer su se regrutirali iz najviših slojeva plemstva. Provincijski intendanti pojavljuju se oko 1620. za vrijeme vladavine Luja XIII. - kao efikasno sredstvo regionalne kontrole.
Od kardinala ministra Luja XIII, i ulaska Francuske u Tridesetogodišnji rat 1635, funkcija intendant postala je stalna institucija francuske administracije. Oni više nisu bili samo inspektori, već su postali dio vladinog administrativnog aparata.
Za vrijeme Luja XIV (1643-1715.), markiz Louvois (François-Michel le Tellier), ministar rata od 1677. - 1691., povećao je moć provincijskih intendanata. Od 1680, francuski intendanti imaju svoje određeno područje (ili "généralité"), a njihova službeni naziv je intendant pravosuđa, intendant policije i intendant financija.
Položaj intendanta postojao je sve do Francuske revolucije.
Intendanti u Novoj Francuskoj (Kanadi)
U francuskoj koloniji u Sjevernoj Americi - Novoj Francuskoj, koja je kasnije postala kanadska pokrajina Quebec, najviši kraljev službenik bio je - Intendant, odgovoran direktno kralju. Prvi intendant Nove Francuske bio je Jean Talon, grof od Orsainvilla - 1665, a posljednji kad su Britanci osvajili Quebec - Pierre François de Rigaud.
Jolotca, Ditrău
Jolotca je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Ditrău.
Intendant
Intendanti u Španjolskoj
Intendanti su uvedeni u Španjolsku za vrijeme bourbonskih reformi u 18. vijeku, kako bi kraljevska administracija efikasnije radila i unapređivala ekonomiju, promet i fiskalnu politiku. Intendenti su bili zaduženi za španjolske upravne jedinice, tzv intendencie, koje su mogle imati ​​jednu ili više provincija. Intendente je imenovao izravno kralj, oni su bili odgovorni kraljevoj riznici, za naplatu poreza, te za unapređenje poljoprivrede i privredni rast u cjelini.
Španjolci su uveli intendante i u svojim kolonijima širom svijeta; Kuba 1764., Španjolska Louisiana 1764., Venezuela 1776., Vicekraljevstvo Río de la Plata 1783. te u Peruu, Španjolskoj Istočnoj Indiji, Čileu, Gvatemali, Puerto Ricu, Kraljevstvo Nova Granada i Vicekraljevstvo Nova Španjolska (Meksiko).
Intendanti u Škotskoj
U Škotskoj se titula intendant upotrebljavala u policiji, Viši oficir policije grada Glasgowa nosio je titulu intendant, u dokumentu o osnivanju policije iz 1800.
Intendanti u Argentini
Svaka provincija Argentine je podijeljena na oblasti (departamentos) ili dijelove (partidos), u kojem je nekoliko gradova i naselja. Na čelu departamenta i partida je izabrani -Intendant (intendente), koji vodi lokalnu samoupravu.
Sve do 1996., grad Buenos Aires bio je savezni okrug, na čelu kojeg je bio intendant kojeg je izravno imenovao (i smjenjivao) predsjednik Argentine. Od ustavne reforme 1994., - Buenos Aires je postao autonomni grad, u kojem građani neposredno biraju gradonačelnika na rok od četiri godine.
Intendanti u Čileu
Čile je administrativno podijeljen na 15 regija. Na čelu svake regije je intendant, kojeg imenuje predsjednik.
Intendanti u Paragvaju
Republika Paragvaj je administrativno podijeljena na 17 deparmana, na čijem su čelu Gobernador departamental (provincijski guverneri). Ti departamani su podijeljeni na 236 okruga (plus glavni grad Asunción), na čijem su čelu izabrani općinski intendanti  (intendente municipal), na rok od pet godina.
Intendanti u Urugvaju
Urugvaj je administrativno podijeljen na 19 deparmana, kojima je na čelu izabrani intendente departamental na rok od pet godina.
Intendanti u Sjedinjenim Američkim Državama
Tokom većeg dijela svoje historije, glavni sudac grada Charleston, Južna Karolina imao je titulu - Intendant grada, a ona je otprilike odgovarala gradonačelniku.
Intendanti u Rusiji i Sovjetskom savezu
Intendanti su bili dio ruske carske vojske od 1812. - 1868, oni su bili odgovorni za snabdjevanje vojske i financije. Sovjetska Crvena Armija ispočetka nije imala intendante, nakon provedene reforme iz 1935. intendanti su vraćeni u sovjetsku vojsku.
San Miguel Río Verde, Santiago Amoltepec
San Miguel Río Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Amoltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 474 m.
Adolf Eichmann
Adolf Eichmann je bio visoki oficir i ratni zločinac (njemački:Obersturmbannführer - odgovaralo bi činu pukovnika) nacističke njemačke organizacije SS. Bio je vođa Organizacije za protjerivanje i deportaciju Židova za vrijeme vladavine NSDAP u Njemačkoj. Smatra se odgovornim za smrt oko 6 miliona Židova. Osuđen je na smrt 1962. godine u procesu na Okružnom sudu u Jeruzalemu i obješen u zatvoru Ramla u Izraelu.
Biografija
Rođen u Solingenu u Njemačkoj, seli se sa porodicom 1914. godine u Linz. Nakon neuspješnog absolviranja gimnazije, upisuje se u zanatsku školu za elektrotehniku, mašinstvo i visokogradnju kao mehaničar. Za vrijeme školovanja u Linzu upoznaje Ernst Kaltenbrunnera, koji kasnije postaje šef sigurnosne policije SD, te Eichmannov nadređeni oficir. 1921. godine Eichmann napušta zanatsku školu i zapošljava se u rudniku, firme vlasnika njegovog oca. Od 1925. do 1927. godine radi kao trgovac u gornjoaustrijskoj elektrogradnji, te 1933. godine je zastupnik firme Vacuum Oil Company, njemačke podružnice američke kompanije Standard Oil. 1935. godine ženi se sa Verom Leibl, sa kojom je imao četiri sina: Klausa rođenog u Berlinu 1936., Horst Adolfa 1940. godine u Beču, Dieter Helmut, 1942. godine u Pragu i Ricarda Francisca 1955. godine u Buenos Airesu.
Članstvo u NSDAP i SS
1927. godine Eichmann se učlanjuje u njemačko-austrijsku organizaciju Frontkämpferbund, savez desnice u Austriji. U aprilu 1932. godine postaje član Njemačke nacionalno socijalističke radničke parije NSDAP sa članskim brojem 889895 i član SS-a sa brojem 45326. Nakon zabrane NSDAP u Austriji 1933. godine, odlazi u Bavarsku gdje se učlanjuje u Austrijsku legiju (njemački:Österreichische Legion), paramilitarnu organizaciju austrijskih nacionalsocijalista u Njemačkoj. U Klosterlechfeldu i kasnije u Dachauu završava četrnaestomjesečnu vojnu obuku koju absolvira u SS-u. Dobrovoljno se javlja u Sigurnosnu službu SD, te radi kao referent za razradu tzv. masonske kartoteke. U junu 1935. godine premješten je kao referent za tzv. židovska pitanja, te u suradnji sa njemačkom tajnom policijom Gestapo radi na planiranju protjerivanja Židova iz Njemačke. Nakon pripajanja Austrije 1938. godine, kao zapovjednik SD raspoređen je u Beč, gdje zajedno sa svojim zamjenikom Alois Brunnerom osniva Centralni ured za iseljavanje Židova. Ured ima za cilj nasilno iseljavanje židovskog stanovništva iz Austrije. Po tom modelu osniva ured u Pragu sa istim ciljevima i zadacima. Početkom 1940. godine preuzima Centralni ured u Berlinu od Reinhard Heydricha, te postaje šef Referata IV D 4 centralne sigurnosne službe RSHA. 9.oktobra 1942. godine Brunner izvještava Eichmanna sa oduševljenjem: Beč je očišćen od Židova! Za vrijeme boravka u Beču protjerano je 180.000 Židova. U julu 1941. godine Eichmann preuzima novu dužnost, te je zadužen za cjelokupno iseljavanje i protjerivanje Židova iz Njemačke i okupiranih područja, kao i njihov transport u koncentracione logore. Pod njegovom upravom je koordinacija svih transporta obično željeznicom, organizacija i stvaranje geta, te oduzimanja židovske imovine i upravljanja istom. Time je odgovoran za smrt preko 6 miliona Židova, koji su pogubljeni ili u getima ili u koncentracionim logorima. 1941. godine sastaje se sa Mohammed Amin al-Husseiniem, jednim od začetnika antisemitizma u arapskim zemljama, te sa njim planira istrebljenje Židova na prostorima Arabije i Bliskog Istoka. 1942. godine na Konferenciji u Wannsee koordinira i vodi protokol, o tzv. Konačnom rješenju židovskog pitanja. Nakon posjete koncentracionom logoru Auschwitz, surađuje sa mađarskim fašistima na zajedničkim transportima Židova prema Auschwitzu. Okupacijom Mađarske od strane njemačke oružane sile (Wehrmacht) Eichmann osniva tzv. Eichmann-Kommando, specijalnu jedinicu SS pod vodstvom Eichmanna, koja je zadužena zajedno sa lokalnom upravom za deportaciju desetine hiljada Židova iz Mađarske Jedinica se sastojala od 150 osoba. Posjeta u Auschwitzu omogućuje mu logističko organiziranje industrijskog ubijanja te radi na poboljšanju i usklađivanju transporta željeznicom. U zapisnicima sa suđenja potvrđena je gotovo bolesna perfekcija i težnja da nijedan transport ljudi zbog nikakvog razloga ne izostane. Postoje podaci po kojima je osobno Eichmann davao prvenstvo transportima Židova prema logorima u odnosu na logističku potporu njemačkoj oružanoj sili na frontu.
Bijeg iz Njemačke
thumb|desno|150pxnail|Kopija isprave Crvenog križa, sa kojom je Eichmann 1950. godine otputovao u Argentinu. Nakon završetka drugog svjetskog rata Eichmann bježi 1945. godine iz američkog logora vojnih zarobljenika Oberdachstetten, te sa lažnim dokumentima pod imenom Otto Henninger živi u malom selu Aletnsalzkoch, gdje radi kao šumski radnik. U isto vrijeme lovac na naciste, Simon Wisennthal pokušava naći Eichmanna te organizira pretres u kući Eichmannovih roditelja u Linzu i pokušava se susresti sa Eichmanovom suprugom. Zbog propasti firme u kojoj je radio, smješta se u iznajmljenom dijelu prostora firme, te živi od povremenih poslova sve do 1950. godine, kada uz pomoć austrijskog biskupa Alois Hudala iz Vatikana, te njemačke organizacije za izbjeglištvo Stille Hilfe preko Italije iseljava se već organiziranim kanalima tzv. linijom pacova u Argentinu. Pod imenom Riccardo Klement dobija izbjeglički pasoš Crvenog križa i nakon izvjesnog vremena sastaje sa svojom porodicom. Relativno skromno živi u Argentini u mjestu Calle Chacabuco. 1957. godine tužilac u Auschwitz procesu Fritz Bauer dobija pismo od svog prijatelja i bivšeg logoraša Lothara Hermanna iz Buenos Airesa, u kom piše da je njegova kćerka Sylvia upoznala najstarijeg sina Adolfa Eichmanna, koji je zbog svojih antisemitističkih izjava lako pao u sumnju. Fritz Bauer obavještava izraelsku vladu, koja u suradnji sa izraelskim tajnom službom Mossad organizira praćenje i istragu o Eichmannu. Izjavom agenta Mossada, nakon posjete u stanu, da jedan tako visoko rangirani nacistički SS oficir živi u skromnim uvjetima, istraga se gotovo prekida, sve do marta 1960. godine kada Lothar Hermann u suradnji sa njemačko-židovskom zajednicom u Buenos Airesu, sastavlja pismo izraelskim vlastima u kojem tvrdi: "...kako izgleda Izrael nema interesa za hapšenjem Eichmanna...". Do tada Eichmann je zaposlen u firmi Daimler Benz u mjestu González Catán, predgrađu Buenos Airesa.
Hapšenje i proces
thumb|desno|300pxnail|Snimak sa suđenja i donošenja presude Adolfu Eichmannu 1961.
U dokumentima objavljenim 2006. godine od strane američke obavještajne organizacije CIA-e. dokazano je da je mjesto boravka bilo poznato njemačkoj obavještajnoj službi, pa tako i vladi Njemačke, dvije godine prije hapšenja Eichmanna. Informacija nije iskorištena niti proslijeđena Izraelu vjerovatno iz razloga zaštite visokih vladinih predstavnika, kao npr. Hans Globkea, jednom od autora mnogobrojnih zakona u nacističkoj Njemačkoj i kasnijem suradniku u vladi njemačkog predsjednika vlade Konrada Adenauera. Takode je 1954. godine Dokumentacioni centar Simona Wiesenthala već 1954. godine imao informacije o boravku Eichmanna u Argentini, ali ni Svjetski židovski kongres (WJC) niti Mossad nisu pokazali interes sa hapšenje Eichmanna.
U intervjuu njemačkog dnevnika Junge Welt sa novinarkom Gaby Weber pojavljuje se nova verzija o hapšenju Eichmanna. Ona tvrdi da u otmicu nije bio umješan Mossad nego vojna obavještajna služba LAKAN, koja je u Argentini ispitivala mogućnosti transfera nuklearne tehnologije iz Argentine u Izrael, te izradu izraelske atomske bombe. Eichmannova umješanost u poslove i u razmjenu tehnologije, te njegovi intervjui sa Willem Sassenom doveli su do odluke i suradnje argentinskih te brazilskih vlasti na deportaciji Eichmanna. .
Proces
Pod službenim brojem 40/61 11. aprila 1961. godine počinje proces protiv Adolfa Eichmanna na Okružnom sudu u Jeruzalemu. Devetomjesečnom pripremom i istragom sastavljena je optužnica u 15 tačaka pod predsjedavajućim sucima Moshe Landau, Benjamin Halevi i Yitzhak Raveh. Osnovica za optužnicu je sastavljena na osnovu preko 1.500 dokumenata, saslušanja 100 svjedoka, od kojih su 90 bili bivši logoraši koncentracionih logora. Njegov advokat je bio Nijemac Robert Servatius, što je omogućeno donošenjem posebnog zakona da jedan strani advokat moze zastupati optuženog na izraelskom sudu, jer se nije mogao naći ni jedan izraelski advokat koji bi zastupao Eichmanna.
Optužnica
Petnaest tačaka optužnice mogu se podijelti u četiri grupe:
Odbrana
Njemački advokat Robert Servatius vodio je odbranu Eichmanna pod tezom, da on nije bio direknto uključen u holokaust, nego da je izvršavao naređenja, što mu je kao vojniku bila obaveza, te samim tim nepostoji osnova za presudu. Naređenja je samo dalje provodio i bio je "točkić u sistemu". Izrael je finansirao odbranu sa neznatnih 20.000 $, dok je porodica Eichmann dodatno platila 15.000 njemačkih maraka. Dio novca koji je Willem Sassen dobio za tantijeme od prodaje intervjua sa Eichmanom od američkog časopisa Time, iskorišten je za obranu Eichmanna, ali je američka obavještajna agencija CIA prije objavljivanja, sve dijelove razgovora, koji su se ticali njemačkog pravnika Globkea izbrisala i cenzurirala. Još jedan problem odbrane je bio u tome da gotovo nije postojala mogućnost saslušanja svjedoka odbrane, koji bi po izraelskim zakonima mogli biti uhapšeni zbog sličnih optužbi kao i Eichmann. Izjasnio se kao nedužan i ulaganjem žalbe u prvoj instanci, poveo je raspravu o pravu izraelskog suda i legitimnosti procesa prema njemu. Suđenje je Eichmann proveo u kabini od neprobojnog stakla i u trajanju suđenja nije pokazao kajanje niti osjećaje krivnje. Priznao je da je ubistvo 6 miliona Židova jedan od najvećih zločina u historiji čovječanstva, ali je naglasio da je samo izvršavao naređenja drugih, ali i da je dobio naređenje da sam ubije, izvršio bi i to naređenje bez razmišljanja. Njegovu ravnodušnost prema holokaustu može de ogledati u dijalogu saslušanja sa izraelskim policijskim oficirom Avner Lessom:
Slične izjave i razmišljanja, mada ne u ovako otvorenom tonu, mogu se naći u njegovom testamentu i dnevniku ("Götzen") "Idoli" koje je napisao za vrijem suđenja u zatvoru u Ramli:
Presuda
Suđenje je završeno 15. decembra 1961. godine presudom: Smrt vješanjem. Žalbom Eichmanna i njegovog advokata presuda je potvrđena 29. maja 1962. godine i izvršena 1. juna 1962. godine. Eichmann je ostao jedina osoba kojoj je jedan izraelski sud donio i izvršio smrtnu presudu. Kremiran je i njegov je pepeo raspršen u Sredozemno more, da ne bi mogao biti sahranjen ni u jednoj drugoj državi.
Legitimnost procesa
Već na početku sudenja Eichmann je izjavio da izraelski sud nema legitimnost, koja njemu. kao optuženom može osigurati nepristrasno suđenje. Kritičari procesa, ali i revizionisti nacizma, smatraju ovo suđenje pristrasnim, jer izraelsko pravo zastupa samo poglede i zahtjeve židovskog naroda. Sud se pozivao na međunarodni pravni princip tzv. univerzalnu jurisdikciju, po kojoj povrede ovih odredbi omogućavaju suđenje i van područja na kojem je krivično djelo počinjeno. Osnovica za donošenje optužnice je u Izraelu 1960. godine donesena zakonska odredba pod nazivom "Nazi and Nazi Collaborators (Punishment) Law" (NNCL), koja je zasnovana na Londonskom statutu iz 1945. godine, osnovnom pravu za suđenja nacista u Njemačkoj kao i za Nürnberške procese.
Suđenje u medijima
U knjizi Eichmann u Jeruzalemu, američka književnica, njemačko-židovskog porijekla Hannah Arendt govori o Eichmannu, kao i većini nacionalsocijalista, kao sasvim normalnim ljudima, koji su težući karijeri izvršavali za pisaćim stolom i najveće zločine, bez griže savjesti. Sam podnaslov knjige Banalnost zla, u revizionističkim krugovima zloupotrebljava se kao teza, da je svaki čovjek u određenim okolnostima sklon zločinu. Te je teze Arendt pobijala i smatrala nepravilnim tumačenjem svoga djela.
TOS
Termin TOS ima više značenja.
Opština Riva Palacio, Chihuahua
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1915 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2393 m.
Poprigunja
Cvrčak je sovjetski igrani film snimljen 1955. u režiji Samsona Samsonova, kome je predstavljao režijski debi. Po žanru je melodrama, a predstavlja adaptaciju istoimene novele Antona Čehova. Radnja filma se događa u ruskom visokom društvu na prijelazu iz 19. u 20. vijek, a protagonistica, čiji lik tumači Ljudmila Celikovskaja, je lakomislena žena koja traži "savršenog" muškarca, nesvjesna da te ideale najbolje zadovoljava njen suprug (koga tumači Sergej Bondarčuk). Cvrčak je prikazan na venecijanskoj Mostri, gdje je osvojio Srebrni lav.
Parictis
Parictis je najstariji rod medvjeda znan znanstvenicima. Do danas je poznato osam vrsta ovog roda. To su bili mali medvjedi s lubanjom dugom tek 7 centimetara. Prvo su se pojavili u Sjevernoj Americi u kasnom eocenu (prije otprilike 38 milijuna godina), a u Euroaziju i Afriku ne dolaze sve do miocena.
Lazarevo (Obilić)
Lazarevo je naselje u opštini Obilić, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Bozzato, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -1 m.
La Mezcalilla, Juanacatlán
La Mezcalilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Juanacatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 162 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1531 m.
San Ignacio, Villagrán
San Ignacio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Villagrán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 410 m.
Charlevoix, Michigan
Šarlevoj je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.513 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.513 stanovnika, što je 481 (16,1%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Salcia Tudor, Brăila
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Избичањ
Избичањ је насеље у Србији у општини Пријепоље у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 46 становника (према попису из 1991. било је 54 становника). На каменој плочи у Избичњу која је у процесу распадања, уклесан је натпис који у преводу значи:
„Сва ова с много труда подигнута здања која гледаш: бедеме храмове, куће, фонтане, стаје, атрије, купатила, све то, уз Христову помоћ, за неколико година подиже, епископ Стефан, за владе цара Јустинијана“.
Демографија
У насељу Избичањ живи 37 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,4 година (37,2 код мушкараца и 46,0 код жена). У насељу има 15 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,07.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Domèvre-sous-Montfort
Domevr su Monfor je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 55, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km².
Hankovce (Bardjejov)
Hankovce je naseljeno mjesto u okrugu Bardjejov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 451 stanovnika.
Piatta, Sondrio
Piatta je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 570 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1333 m.
Mesa de los Coroneles, Tampamolón Corona
Mesa de los Coroneles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tampamolón Corona.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Baderih
Baderik ili Baderih (Baderic ili Baderich, cca. 480 - 529) bio je kralj Tiringa. Bio je sin kralja Bizina i langobardske princeze Menije. Oko 510. je naslijedio očevo prijestolje, odnosno podijelio ga sa braćom Hermanfridom i Bertaharom. U drugoj polovici 520-ih je došlo do sukoba među braćom; prema nekim izvorima Hermanfrid je porazio i ubio Bertahara. Međutim, imao je manje uspjeha protiv Baderiha, te je u pomoć pozvao franačkog kralja Teuderika I, obećavši mu kao nagradu polovicu svog kraljevstva. Teuderik je došao u pomoć i porazio Baderiha koji je 529. ubijen. Hermanfrid, međutim, nije htio poštovati obećanu riječ, te je došlo do novog rata s Francima, u kome je Hermanfrid poražen a kraljevstvo Tiringa pripojeno budućoj franačkoj državi.
Texococlixpa, Milpa Alta
Texococlixpa je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Milpa Alta.
Guayabal Mata del Tigre, Tantoyuca
Guayabal Mata del Tigre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 216 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 136 m.
Piedras Negras, Mulegé
Piedras Negras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
El Zafiro, Villaflores
El Zafiro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 610 m.
San Isidro, Juanacatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 189 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1537 m.
Camporosso, Imperia
Camporosso je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4295 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Leskovčić
Leskovčić je naselje u opštini Obilić, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Los Mimbres, Villa Hidalgo
Los Mimbres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1908 m.
Cueremba, Ziracuaretiro
Cueremba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Ziracuaretiro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1636 m.
Sezzella, Alessandria
Sezzella je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 431 m.
Cleopatra Jones
Cleopatra Jones je američka akcijska filmska komedija snimljena 1973. godine u režiji Jacka Starretta, koja se smatra jednim od najpopularnijih ostvarenja blaxploitation žanra. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Tamara Dobson, je crna tajna agentica američke vlade koja se pod krinkom manekenke bori protiv svjetskih trgovaca drogom. Radnja prikaže kako ona uništi plantaže maka u Turskoj koje pripadaju zloj narkošefici pod nadimkom Mommy (a čiji lik tumači Shelley Winters), a zbog čega se Mommy odlučiti osvetiti Cleopatri te preko korumpirane policije pokušava zatvoriti komunu za lijećenje narkomana koje u Cleopatrinom rodnom gradu vodi njen ljubavnik i aktivist Reuben Masters (čiji lik tumači Bernie Casey).
Film je pokrenuo studio Warner Bros. koji je nastojao maksimalno eksploatirati izuzetnu popularnost blaxploitation ostvarenja među publikom, ali i tada sve izraženije trendove eksplicitnog feminizma trendove u popularnoj kulturi. Cleopatra Jones je tako svojom frizurom i odjećom u skladu sa standardima pokreta crne umjetosti, ali i prikazana kao svojevrsna verzija ženskog i crnog Jamesa Bonda koja se razmeće luksuzom dok istovremeno razbija kriminalce. Film, iako sadrži brojne scene nasilja, je daleko veći naglasak stavio na humor, te se također često navodi i kao parodija blaxploitation ostvarenja. Cleopatra Jones je imala izuzetnu popularnost, te je dvije godine snimljen nastavak pod naslovom Cleopatra Jones and the Casino of Gold.
Lik tajne agentice Foxxy Cleopatra, koju Beyonce Knowles tumači u filmu Austin Powers in Goldmember, je velikim dijelom modeliran upravom prema Cleopatri Jones.
Acivicin
Acivicin je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 178,574 Da.
Chile Chico
Chile Chico (što znači Mali Čile) je grad od 3,162 stanovnika. i općina na jugu Čilea u (Regija Aysén) u Provinciji General Carrera u kojoj je administrativni centar.
Geografske karakteristike
Chile Chico leži u Patagoniji na jugozapadnoj obali Jezera General Carrera, udaljen 6 km od argentinske granice.
Historija
Chile Chico je jedan od najstarijih grad]]ova u Regiji Aysén, prvi kolonisti stigli su u taj kraj 1905. u potrazi za zemljištem koje će zauzeti.
Krajem marta 1918. u njihovo naselje je stigao u pratnji karabinjera - Carlos von Flack, koji je taj teritorij kupio na aukciji 1917. i zatražio da se kolonisti isele. Posle dugih peripetija pravnih i političkih peripetija njima je dozvoljeno da ostanu, pa je naselje počelo rasti.
Prva tri državna administratora stigla su 1928. pa se naselje počelo transformirati u grad, gradnjom škole i drugih institucija. Chile Chico je službeno osnovan 21. maja 1929. za tim imenom da označi taj je mali komadić Čilea, smješten iza planinskog masiva Anda.
Makedonska krvava svadba
Makedonska krvava svadba je drama bugarskog pisca Vojdana Černodrinskog premijerno izvedena u Sofiji 1900. godine. Originalno je napisana na makedonskom dijalektu, te se u današnjoj Severnoj Makedoniji često navodi kao prvo moderno dramsko djelo makedonske književnosti. Radnja se događa u Makedoniji koja je tada bila pod osmanskom vlašću, a protagonistica je Cveta, mlada makedonska djevojka koja postaje predmetom požude lokalnog osmanskog feudalca koji je otima i nastoji staviti u svoj harem, a na što reagira mladi pastir Spase koji organizira intervenciju zapadnih diplomata.
Drama je prilikom premijere izazvala burne događaje, s obzirom na to da ju je tadašnja bugraska vlada pod vodstvom Todora Ivančova nastojala zabraniti, bojeći se da bi njen sadržaj provocirao susjedno Osmansko Carstvo.
Makedonska krvava svadba je u Jugoslaviji 1967. godine adaptirana u istoimeni film.
Dramatični događaji vezani uz premijeru su godine 1983. postali predmetom TV-drame Premiera u produkciji RTV Skoplje.
Isola, Massa e Carrara
Isola je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Avon, Indiana
Ejvon je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.446, što je 6.198 (99,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Nucleo Zona Industriale, Cosenza
Nucleo Zona Industriale je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Labljane (Novo Brdo)
Labljane je naselje u opštini Novo Brdo, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Rancho Zihuantemohuayan, Milpa Alta
Rancho Zihuantemohuayan je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Milpa Alta.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2578 m.
Opština Rosales, Chihuahua
Rosales je opština u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 6677 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1194 m.
Rancho los Romeros, Tampamolón Corona
Rancho los Romeros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tampamolón Corona.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
El Platanar, Santiago Amoltepec
El Platanar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Amoltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 553 m.
Cuts (Oaza)
Kit je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Kompjenj.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 858 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 79 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,78 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 79 metara (maksimalnoj 155 m, a minimalnoj 47 m).
Bluewater Acres, New Mexico
Bluvoter Ejkers je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 206.
Gladiola
Uzgoj
Gladiole u bašti treba saditi na sunčanim mjestima, koja su zaštićena od vjetra. Vjetar ih lako lomi, pa nije loše da se uz biljku postavi oslonac, uz koji će biti vezana. Gladiole su pogodne za sadnju u cvijetnim lijehama, a isto tako i kao rezano cvijeće. Cvjetovi se otvaraju od osnove ka vrhu cvijetne stabljike, a treba ih rezati u ranim jutarnjim časovima ili uveče, ako je vrijeme toplo i suho. Gladiola je dospjela za rezanje kada se otvore dva do tri cvijeta u cvasti. Pri rezanju na preostalom dijelu biljke ostaviti najmanje dva para listova, koji treba da omoguće novostvorenim lukovicama da u zemlji sazriju. Uzgaja se veliki broj sorti, najrazličitijih boja cvjetova: od bijele, svijetloružičaste, crvene, žute do šarene.
Opština Scorțaru Nou, Brăila
Scorțaru Nou je opština u Rumuniji u okrugu Braila.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Mexcalapa, Acatepec
Mexcalapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Acatepec.
Borchen
Borhen je opština u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 10 opštinskih središta okruga Paderborn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 13.597 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5774012.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Paderborn Borhen se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Paderborn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 150 metara. Površina opštine iznosi 77,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 13.597 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 176 stanovnika/km².
Pantana, Salerno
Pantana je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Gornji Livoč
Gornji Livoč je naselje u opštini Gnjilane, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Pantana, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 449 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Los Encinos, Villagrán
Los Encinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Villagrán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 368 m.
Dârjiu, Dârjiu
Dârjiu je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Dârjiu.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1160 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 569 m.
Tlacpa, Milpa Alta
Tlacpa je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Milpa Alta.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2561 m.
Spontani raspad
Spontani raspad ili spontana fisija je oblika radioaktivnog raspada kod teških atoma. Jezgro pritom raspadne na dve manji, slični jezgri koje odlete sa priličo velikom kinetičnom energijom (reda 150 MeV). Pritom odleti još višak neutrona pa je spontani raspad sličan Alfa-raspad u. Za prirodne elemente je verovatnost za spontani raspad puno manji nego za Alfa-raspad, jer je ta pojava značajna samo za teška jezgra, kojih u prirodi nema puno. Štaviše, spontani raspad je redovni pojav u transuranskim jezgrima - verovatnost za spontani raspad je dosta veča nego za Alfa-raspad.
Uvjet za spontani raspad je :
gde su ,
Jüchen
Jihen je opština u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 8 opštinskih središta okruga Rajn Nojs. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 22.732 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5162012, NUTS (DEA1D) i LOCODE (DE JHN) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn Nojs Jihen se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Rajn Nojs. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 81 metra. Površina opštine iznosi 71,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 22.732 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 316 stanovnika/km².
Agliandroni-Paternella, Palermo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1455 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Moia, Sondrio
Moia je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1075 m.
Каћево
Каћево је насеље у Србији у општини Пријепоље у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 55 становника (према попису из 1991. било је 198 становника).
Демографија
У насељу Каћево живи 53 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 52,7 година (49,8 код мушкараца и 57,6 код жена). У насељу има 23 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,39.
Ово насеље је у углавном насељено Бошњацима (према попису из 2002. године).
Cerro Acececa, Tantoyuca
Cerro Acececa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 208 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Drive (Star Trek: Voyager)
Drive je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 18. oktobra 2000. godine. Radnja prikazuje kako posada Voyagera sudjeluje u utrci svemirskih letjelica čija je svrha simbolički održati mir između nekoliko prethodno sukobljenih vanzemaljskih rasa.
La Salina, Mulegé
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Osman Džafić
Osman Džafić (Prijedor, 1916. - Kakanj, 30. mart 1945.), je bio partizanski časnik i politički komesar Osme krajiške brigade. Poginuo je kao zapovjednik Trećeg bataljona Osme krajiške narodnooslobodilačke brigade u operacijama oslobađanja Kaknja.
Makedonska krvava svadba (film)
Makedonska krvava svadba je jugoslavenski igrani film snimljen na makedonskom jeziku u režiji Trajčeta Popova i premijerno prikazan početkom 1967. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene drame Vojdana Černodrinskog. Radnja se događa u Makedoniji u drugoj polovici 19. vijeka, kada je ta oblast bila pod osmanskom vlašću. Protagonistica, čiji lik tumači Vera Čukić, je Makedonka koju otima osmanski beg (koga tumači Risto Šiškov) kako bi je pokušao staviti u svoj harem, a nakon čega je njen zaručnik (čiji lik tumači Zafir Hadzimanov) nastoji spasiti.
Osman Džafić
Životopis
Rođen je u Prijedoru 1916. godine. Početkom 1941. godine mobiliziran je u domobranske postrojbe u okolici Prijedora. Obavljajući dužnost zapovjednika straže u gradskoj četvrti Urije, dostavljao je partizanima podatke o stacioniranim neprijateljskim snagama, sanitetski materijal, oružje i municiju. U noći izmedju 15. i 16. maja 1942. godine zajedno sa bratom Mustafom Džafićem učestvovao je u oslobađanju Prijedora. Uslijedila je odmazda neprijatelja tokom koje su obojica zarobljeni i internirani u Koncentracijski logor Stara Gradiška. Zahvaljujući jakoj partijskoj vezi uspjeli su pobjeći iz logora i ponovno se priključiti partizanima.
Pocetkom 1944. godine Osman Džafić imenovan je zapovjednikom Kozaračke čete, a krajem 1944. godine, nakon oslobođenja Prijedora i Banjaluke, zapovjednikom Trećeg bataljona Osme krajiške brigade koja je djelovala u sastavu '''4. krajiške divizije NOVJ'''.
Da bi se jake neprijateljske snage u središnjoj Bosni razvukle i oslabila njihova borbena učinkovitost, Treći bataljon dobio je zadatak da se prebaci na desnu obalu rijeke Bosne i djeluje na sektoru Visoko-Vareš-Zenica. Treći bataljon pod zapovjedništvom Osmana Džafića je 1. januara 1945. oslobodio jako neprijateljsko uporište Vareš.
Borbe za oslobodjenje Kaknja
Opći napad postrojbi Osme krajiške brigade na okupirani Kakanj započeo je 29. marta 1945. godine u 18:00 sati. Treći bataljon Osme krajiške narodnooslobodilačke brigade je dobio zadatak da izvrši pokret preko sela Mramora i Vrtlišta, te napadne neprijatelja u rejonu kote 382 i groblja u selu Pope.
Bataljon je uspio da razbije neprijatelja na isturenim položajima, međutim nije uspio, i pored mnogo uloženih napora, savladati neprijateljska uporišta u rejonu groblja u selu Pope. Štab Osme brigade uputio je u pravcu napada Trećeg bataljona, kao pojačanje, i svoj Prvi bataljon.
Imajući pred sobom snage Prvog i Trećeg bataljona Osme brigade, obrana neprijatelja se oslanjala na utvrđene crte povezane kotama 375, 532 i 573, zatim u naselju Pope i rejonu kapele i groblja i istočnim dijelovima naselja Vrtlište, kao i na uporište Orasi.
30. marta 1945 oko 8 sati težište napada Prvog i Trećeg bataljona Osme brigade bilo je usmjereno ka uporištu Orasi, kotama 532, 382 i rejonu kapele i groblja.
U borbu je uvedena i odmorna Druga četa Prvog bataljona čiji je zapovjednik bio Stojan Beronja. Prije napada u četi su formirane tri udarne grupe od po 10 boraca, na čijem su čelu bili članovi štaba čete. Za podršku su pripremljeni teški minobacači kod kojih je bio i zapovjednik Osme brigade Sajo Grbić.
U namjeri obmane partizanskih boraca neprijatelj je isturio bijele vrpce. Upućivanjem jednog civila sa pozivom na predaju koji je odbijen, partizanskim jedinicama je bilo jasno da se radi o obmani.
Udarna grupa pod zapovjedništvom Stojana Beronje pokušala se snažnim jurišem približiti položaju neprijatelja, ali je bila pokošena nakon desetak minuta. Zapovjednik je ponovo zapovijedio juriš.
U ovom napadu kod jedne čete Trećeg bataljona nalazio se i zapovjednik bataljona Osman Džafić. Četa je napadala na uskom brisanom prostoru.
Smrt Osmana Džafića
Osman Džafić je u dogovoru sa Stojanom Beronjom, zapovjednikom čete iz Prvog bataljona, uzeo od boraca svoje čete nekoliko ručnih bombi i krenuo u juriš. Nakon uspješno upotrijebljenih bombi na rovove iz neposredne blizine, od ranjenog njemačkog časnika bio je pogođen metkom iz pištolja. Metak je Džafića pogodio pored nosa, s lijeve strane lica, a izašao na desnoj, pored uha.
Nakon izvlačenja iz vatre poginulog zapovjednika Trećeg bataljona Osmana Džafića, vojnici njegovog bataljona i Prvi bataljon Osme krajiške brigade nastavili su juriše i u višesatnim borbama, 30. marta 1945. godine, razbile neprijatelja u rovovima i bunkerima.
Po Osmanu Džafiću je nazvana je ulica i kulturno-umjetničko društvo iz Prijedora i jedna ulica u Kaknju.
Silvano d'Orba, Alessandria
Silvano d'Orba je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1524 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 171 m.
Osman Džafić
Izvori
http://kakanj.com.ba/v4/8-april-dan-oslobodenja-kaknja-ovako-je-bilo/
https://de.scribd.com/document/55021007/Dan-pobjede-nad-fa%C5%A1izmom-i-Dan-Evrope
http://documents.tips/documents/dan-pobjede-nad-fasizmom-i-dan-evrope.html
https://de.scribd.com/doc/52146123/Bilten-Opcine-Kakanj-broj-12
El Centro, Villa Hidalgo
El Centro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1931 m.
Cyia Batten
Cynthia Ashley 'Cyia' Batten (26. januar 1972 -) je američka glumica, plesačica i manekenka, poznata po tome što je bila članica plesno-muzičke grupe The Pussycat Dolls.
Acilfulven
Acilfulven je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 216,276 Da.
Gangelt
Gangelt je opština u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5370008, NUTS (DEA29) i LOCODE (DE GGT) kod.
Lindos Aires, Villaflores
Lindos Aires je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 685 m.
Heppner, Oregon
Hepner je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.291, što je 104 (-7,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Isolano, Massa e Carrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 278 m.
Longview, Illinois
Longvju je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 153, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Koronalni izbačaji masa
mini|300px|Lukovi koronalnog izbacivanja mase se dižu iznad aktivnih područja na Suncu
Sunčevo koronalno izbacivanje mase (engl. coronal mass ejection – CME) je masivni eksplozivni događaj, kojim se izbacuje plazma ili kroz Sunčev vjetar ili otvorena jednopolna magnetska polja izbacuju plazmu iz korone u svemir.
Koronalno izbacivanje mase je često povezano sa ostalim Sunčevim aktivnostima, najviše sa Sunčevim bakljama. Većina ih dolazi iz aktivnih područja Sunčeve površine, gdje su Sunčeve pjege povezane sa Sunčevim bakljama, za vrijeme Sunčevih maksimuma, ali se mogu pojaviti i za vrijeme Sunčevih minimuma.