cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chasselay (Izer)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 341 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 36 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,45 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 500 metara (maksimalnoj 729 m, a minimalnoj 418 m).
Torrazza Coste, Pavia
Torrazza Coste je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
San Nicolás, Zapopan
San Nicolás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Torrazza Coste, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 995 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
San Nicolás, Zapopan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1398 m.
5-Hidroksi-izourinat
5-Hidroksi-izourinat je molekul sa formulom C5H4N4O4 i molekulskom težinom od 184,110 g/mol. On je product oksidacije urinske kiseline posredstvom enzima urat oksidaza.
Opština Cintalapa, Chiapas
Cintalapa je opština u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas.
Prema proceni iz 2009. godine u opština je živelo 23103 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 572 m.
Serge Ibaka
Serge Ibaka (Brazzaville, Republika Kongo, 18. septembar 1989) je kongoansko/španski košarkaš.
Na draftu 2008. odabrali su ga Seattle SuperSonicsi kao 24. pika.
Niskayuna, New York
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.859, što je 33 (-0,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Signy
220px|left|thumb|Signy i Habard Signy je ime nekoliko različitih heroina priča iz nordijske mitologije.
Čak je i prerušena spavala s njim i rodila sina kojeg je nazvala Sinfiotli. Kad je Sinfiotli odrastao poslala ga je Sigmundu da se brine o njemu, ali obojicu ih je zarobio Siggeir. Magični mač ih je oslobodio i ubio Siggeira i njegove sinove. Signy je odabrala smrt u plamtećoj palači, ali je prije rekla Sigmundu da je Sinfiotlijev otac.
Druga Signy je junakinja priče o Hagbardu i Signy.
Treća Signy je kći vještice zvane Grid.
Eowils i Halfdan
Eowils i Halfdan (Healfdan) (? - 5. august 910) su bili zajednički kraljevi (danskog) kraljevstva Northumbrija na sjeveru današnje Engleske, koji su vladali od 902. do smrti. Vladavina im je započela nakon bitke kod Holmea u kojoj je poginuo prethodni vladar, zapadnosaksonski princ Aethelwold. Bitka je, pak, završila nominalnom Aethelwoldovom pobjedom, odnosno porazom njegovog brata, zapadnosaksonskog kralja Edwarda Starijeg. Eowils i Halfdan su se sa Edwardom sukobili osam godina kasnije, kada je došlo do bitke kod Tettenhalla. U njoj je danska vojska poražena, a Eowils i Halfdan ubijeni. Bitka je slomila moć Danaca na sjeveru Engleske, ali je Edward nije mogao odmah iskoristiti. Umjesto toga su kaos na sjeveru Engleske iskoristili Vikinzi iz susjedne Irske čiji je vođa Ragnall ua Ímair preuzeo northumbrijsko prijestolje.
Colonia Luis Donaldo Colosio, Tlapa de Comonfort
Colonia Luis Donaldo Colosio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlapa de Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1107 m.
Zlatá reneta
Zlatá reneta je čehoslovački crno-bijeli igrani film snimljen 1965. godine u režiji Otakara Vávre. Po žanru je drama, a protagonist, koga tumači Karel Höger, je sredovječni muškarac koji se nakon dugog izbivanja vraća u svoje rodno mjesto. Radnja prikazuje kako pokušava pronaći djevojku u koju je bio zaljubljen u mladosti, ali i kako se njegov idealizam sudara sa stvarnošću provincijskog života.
Geografija Nepala
Nepal je kontinentalna država u Himalajima uklještena između Indije i Kine (Tibeta). Geografski pripada Indijskom potkontinentu. Dužina granice sa Kinom je 1236 kilometara, sa Indijom 1690 kilometara.
Nepal ima površinu od 147.181 km². Njegova teritorija je izduženog pravougaonog oblika, širine 145 do 241 kilometara i dužine oko 800 kilometara.
Klmatsko-geografske regije
Od juga ka severu :
Sigurd
250px|right|thumb|[[Brunhilda i Sigurd na poštanskoj marki izdanoj od Farskih Otoka.]]
Sigurd, koji se u germanskoj mitologiji naziva Siegfried, je nordijski mitski junak.
Šumski požar
right|thumb|350px|Šumski požar u [[SAD (Montana, Bitterroot National Forest, 2000)]] right|thumb|350px|Šumski požar u SAD ([[Wyoming, Shoshone National Forest, 2001)]]
Sigurd
Bio je usvojeni Reginov sin. Otac ga je poslao u potragu za velikim blagom, zlatom. Reginov otac Hreidmar je prvi stekao to blago koje je nekad pripadalo patuljku Andvariju. Regin i njegov brat Fafnir su ubili Hreidmara kako bi se domogli zlata, ali Fafnir je želio zlato samo za sebe i pretvorio se u zmaja koji je čuvao blago. Sigurd je uspio ubiti zmaja Fafnira i time stekao mudrost i blagostanje (zbog lizanja krvi ubijenog zmaja, a legenda govori i da je Fafnir razumio govor ptica).
Šumski požar
Šumski požar je nekontrolirano, stihijsko kretanja vatre po šumskoj površini. Spada u prirodne katastrofe. Razlikuje se po vrsti, načinu postanka i štetama. Za nastanak požara potrebna je određena temperatura, tlak i kisik, ako se jedno od toga ukloni, požar prestaje.
Sigurd
Kada je shvatio da ga Regin želi ubiti zbog blaga, Sigurd ga je ubio i prisvojio zlato samo za sebe. Ova legenda o ukletom blagu i Sigurdu spominje i Sigurdovu ženidbu za Gudrun, njegovu ljubav prema Brunhildi kao i njegovu prijevaru Brunhilde te na kraju njegovu smrt zbog Brunhildine ljubomore.
Sigurd je poslužio kao glavni junak Wagnerove opere Siegfried iz ciklusa Prsten Nibelunga.
Mafioso (film)
Mafioso je italijanska crno-bijela kriminalistička filmska komedija snimljena 1962. godine u režiji Alberta Lattuade. Protagonist, koga tumači Alberto Sordi, je dobrodušni Sicilijanac koji je kao radnik u milanskoj tvornici automobila stvorio novi život i porodicu, sa kojom nakon mnogo godina odlazi na godišnji odmor u svoje rodno mjesto. Tamo ga lokalni mafijaški bos regrutira da obavi likvidaciju u New Yorku. Mafioso, koji se mafijaškim temamam bavio pod snažnim uticajem neorealizma, ali i tada aktualnog trenda commedia all'italiana, je osvojio glavnu nagradu na Filmskom festivalu u San Sebastianu.
Opština Sârbi, Bihor
Sârbi je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Skidbladnir
Skidbladnir (Skíðblaðnir) u nordijskoj mitologiji je bio brod, najbolji od svih. Sagradili su ga sinovi patuljka Iwaldija. Bio je dobar svim Aesirima, a mogao se rastaviti i smanjiti da stane u džep.
Cuarto, Santa María Tonameca
Cuarto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tonameca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 200 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
La Lajita, Tantima
La Lajita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantima.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 203 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Crispi, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 351 m.
Sigyn
Sigin (u nekim izvorima Sigunn ili Sigryn) je ličnost iz nordijske mitologije.
Opisuje se kao Lokijeva vjerna žena, majka njegovih sinova Narvija i Valija. Kada su bogovi shvatili da su kroz postojanje boga Lokija dopustili cvjetanje zla u svojoj blizini, zatočili su ga u špilju. Uzeli su tri kamena bloka i izbušili rupe kroz svaki. Zatim su uzeli iznutrice Lokijevog sina Narvija, kojeg su ubili, i njima napravili uže koje je vezalo Lokija za kamene ploče. Kada su bogovi zavezali zadnji čvor, iznutrice su već postale tvrde kao željezo.
Vikinzi su vjerovali da zbog tog Lokijevog trzanja nastaju zemljotresi.
Cedric Ceballos
Cedric Ceballos (Maui, Hawaii, SAD, 2. avgust 1969) je bivši američki košarkaš.
Studirao je na univerzitetu Cal State Fullerton. Na draftu 1990. odabrali su ga Phoenix Sunsi kao 48. pika.
Los Castaños, Tula
Los Castaños je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Tula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1142 m.
Skadi
250px|right|thumb|Boginja Skadi
Skadi (Skaði) je ličnost iz nordijske mitologije. Za nju se ponekad koriste nazivi Skade, Skadhi ili Skathi.
Opisuje se kao mrazna divkinja, odnosno utjelovljenje zime. Kada su bogovi ubili njenog oca Thiassija zbog krađe zlatnih jabuka od Idun, Skadi je htjela osvetiti svog oca pa se je naoružala i otišla bogovima zahtijevajući supruga i trbuh pun smijeha za kompenzaciju. Bogovi su smatrali da bi bilo mudro dopustiti joj da odabere muža među njima. Mogla je izabrati muža po volji ali gledajući mu samo noge. Izabrala je starijeg boga Niorda, a zapravo je htjela mladog i privlačnog Baldera. Trbuh pun smijeha nabavio je Loki.
Brak između Njorda i Skadi nije bio sretan. Ona je htjela živjeti u očevom domu u planinama (Thrymheim), a Njord je želio živjeti u svojoj palači na morskoj obali. Dogovorili su se da će prvih devet dana provesti u planinama, a drugih devet dana uz obalu. Ovaj dogovor nije ispao kako treba pa su živjeli odvojeno. Na kraju je Skadi ostavila Njorda zbog boga Ulla.
Colonia los Ángeles, Villamar
Colonia los Ángeles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Villamar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1588 m.
Tvrđava Svetog Nikole
mini|desno|400px| Kopneni prilaz tvrđavi mini|desno|400px|Tlocrt šibenske tvrđave sv. Nikole iz 1667. god. '''Tvrđava Sv. Nikole''' pomorska je obrambena tvrđava smještena na otočiću Ljuljevcu, na ulazu u kanal Sv. Ante kraj Šibenika. 2017. godine dodana je na listu UNESCO zaštićene baštine kao dio Venecijanskog obrambenog sustava 16. i 17. vijeka.
Belle de jour (film)
Lepotica dana (francuski Belle de Jour) francusko-talijanski je dramski film iz 1967. koji je režirao Luis Buñuel, a glavne uloge tumače Catherine Deneuve, Jean Sorel, Michel Piccoli i Francisco Rabal. Snimljen na osnovu istoimenog romana Josepha Kessela, film govori o mladoj ženi koja odluči da popodneva provodi kao prostitutka dok joj je muž na poslu.
Tvrđava Svetog Nikole
Historija
mini|desno|250px| Prikaz tvrđave sv. Nikole na karti iz 16. vijeka Tvrđava sv. Nikole podignuta je sredinom 16. vijeka na ulazu u kanal sv. Ante, uskome morskom prolazu koji vodi do Šibenika. Smještena je na južnoj strani kanala, na malenu otoku, a južnim je dijelom povezana uskim putićem s kopnom. Svojom sjevernom stranom istaknuta je prema suprotnoj strani kanala, čineći tako nadzor nad morskim putevima tog područja. Nedaleko od mjesta današnje tvrđave prije nego je izgrađena, u srednjem vijeku, postojale su dvije manje kule između kojih je razapinjan lanac kako bi spriječio ulazak nepoželjnih brodova u kanal. Nakon izgradnje tvrđave one su srušene. Razlog izgradnji tvrđave sv. Nikole bio je pad grada Skradina pod navalom Turaka 1522. godine.
Belle de jour (film)
Naslov filma je igra reči na francuskom. Fraza "belle de nuit" je najbolje prevedena engleskom frazom "dama noći", odnosno prostitutka. Severin radi kao prostitutka u toku dana tako da je "belle de jour". To takođe može biti referenca za francusko ime za cvet ljiljan, što znači lepota dana, cvet koji cveta samo tokom dana. Radi se o prvom Bunuelovom filmu u boji, koji je ujedno i njegov najuspešniji i najpoznatiji nadrealni "klasik". Američki režiser Martin Scorsese je 1995. promovisao ograničeno ponovno puštanje u Americi i DVD izdanje 2002. Godine 2010. filmski časopis rangirao je Lepoticu dana na 56. mesto liste 100 najboljih filmova svetske kinematografije. Film je osvojio Zlatnog lava i nagradu Pasineti za najbolji film na Filmskom festivalu u Veneciji 1967. Također je bio vrlo gledan: u francuskim kinima, pogledalo ga je 2.161.160 posjetitelja.
Radnja
Severin Serizi, mlada i lepa domaćica nije u stanju da deli fizičku intimnost sa svojim suprugom, Dr. Pjerom Serizijom, uprkos njihovoj međusobnoj ljubavi. Njen seksualni život je ograničen na razradi fantazija koje uključuju dominaciju, sadomazohizam, i ropstvo. Iako frustriran frigidnošću njegove žene prema njemu, Pjer poštuje njene želje.
Tvrđava Svetog Nikole
Historija
Osvajanje Skradina omogućilo je Turcima povoljan položaj za ostvarivanje pomorske veze s unutrašnjošću već osvojena teritorija, što im je bilo posebno važno radi trgovine i izvoza sirovina. U slučaju ostvarivanja njihova plana grad i luka Šibenika bili bi ugroženi, a za jedan od strateški najvažnijih gradova na obali Jadrana to nije bilo dopustivo. Sama luka grada bila je koliko toliko sigurna, a jedini ulazak u grad bio je upravo kroz uski kanal sv. Ante pa se mjesto nove tvrđave nametnulo samo po sebi. Šibenik je dodatno zatražio pomoć od Mletačke Republike koja je pristala, imajući na umu važnost grada i smatrajući da onaj tko drži Šibenik, drži i veći dio tog dijela Jadrana.
Belle de jour (film)
Radnja
Tokom posete skijaškom centru oni sreću dva prijatelja, Anrija Husona i Rene. Severin ne voli način na koji Huson gleda u nju. Nazad u Parizu, Severin se sastaje sa Renee i saznaje da zajednička prijateljica, Henrijeta, sada radi u bordelu. U svom domu, Severin dobija ruže od Husona i biva uznemirena tim gestom. Na teniskom terenu, ona sreće Husona i oni razgovaraju o Henrijeti i kući zadovoljstva. Huson pominje Severin visoko-klasni bordel na adresi 11 Cité Jean de Saumur. On joj takođe priznaje svoju želju za njom, ali Severin odbacuje njegove izjave.
Progonjena sećanjima iz detinjstva koja uključuju njenog oca, Severin odlazi u visoko-klasni bordel, koji vodi madam Anajs. Tog popodneva Severin uslužuje njenog prvog klijenta. Oklevajući u početku, ona reaguje na čvrstu ruku madam Anajs, koja joj daje nadimak "lepotica dana", i potom ima seks sa strancem. Nakon pauze od nedelju dana, Severin se vraća u bordel i počinje da radi od dva do pet sati svakog dana, vraćajući se svom mužu bezazleno u večernjim časovima. Jednog dana dolazi Huson da je poseti kod kuće, ali Severin odbija da ga vidi. Ipak ona fantazira o seksu sa njim u prisustvu njenog muža. Ironično, fizički odnos Severine sa njenim mužem se popravlja i ona počinje da spava s njim.
Tvrđava Svetog Nikole
Historija
Iako je prijedlog za izgradnju tvrđave postojao već 1524. godine, gradnja tvrđave sv. Nikole započela je kada u Dalmaciju dolaze dva istaknuta vojna inženjera - stariji Michele i njegov nećak Giangirolamo, oba iz obitelji Sanmichelli. Navodno je Giangirolamo izradio sve potrebne nacrte koji su uključivali poboljšanje već postojećeg fortifikacijskog sustava, ali i gradnju novih obrambenih fortifikacija. Za gradnju tvrđave sv. Nikole u kanalu sv. Ante Giangirolamo je predložio otočić Ljuljevac. Nove planove poboljšane fortifikacije mletačka je vlast odmah prihvatila, a kako je prioritet bila obrana grada s mora, radovi na tvrđavi sv. Nikole započeli su iste 1540. godine. mini|desno|250px| Tvrđava s mora Na otočiću Ljuljevcu već je otprije postojao benediktinski samostan koji je zbog nove gradnje srušen. Bilo je potrebno srušiti i samostansku crkvu sv. Nikole, a zamijenila ju je nova u obliku kapelice na sjeverozapadnom dijelu terase tvrđave. Opis tvrđave donosi Giovani Battista Giustiani nakon završetka izgradnje 1553. godine. U njemu se spominje kružni dio tvrđave, koji sam Sanmicheli naziva torionom, a radi se o omanjem trgu na kojem se smjestila kapelica, vjerojatno na mjestu prijašnje crkve. Sama tvrđava zauzela je veći dio otočića, a izgrađena je na grebenu i djelomično iskorištava živu stijenu. Giangirolamo ju je projektirao kao čvrstu i sigurnu tvrđavu u obliku trokuta sa tri istaknuta obrambena bastiona. Građena je od više vrsta materijala pa je tako donja zona tvrđave zidana kamenom (dijelovi ispod razine mora i neposredno iznad nje), dok iznad dolazi dio izveden u opeci što je uobičajeno za doba nastanka tvrđave, ali neuobičajeno za Dalmaciju.
Za opeku je poznato da se dopremala iz Veneta što je dokaz da je graditelju gradnja same tvrđave, kao i materijal koji će upotijebiti u tu svrhu, bio važan. Također iz praktičnih razloga uporeba opeke bila je vjerojatna jer vrlo dobro amortizira topovske granate od kamena. U unutrašnjosti se uočava veća količina sedre kojom je zidana donja zona oboda rondela kao i svodovi većine topovskih otvora. Za čvrstinu tvrđave važna je i živa stijena samoga otočića, mjestimice isklesana i iskorištena u strukturi građevine.
Belle de jour (film)
Radnja
Severin se udružuje sa maldim gangsterom Marselom koji joj nudi vrstu uzbuđenja od njenih fantazija. Kada Marsel postaje sve zahtevniji i ljubomoran, Severin odlučuje da napusti bordel, sa pristankom Madam Anajs. Severin je takođe zabrinuta zbog Husona koji zna za njen tajni život u bordelu. Jedan od Marselovih gangsterskih saradnika prati Severin do njenog doma, a uskoro je i sam Marsel posećuje i preti da će otkriti njen tajni život njenom mužu. Severin ga ubeđuje da napusti njen dom i nakon nekog vremena on to i čini. Marsel potom sačeka Pjera da se vrati kući i puca na njega tri puta pre bekstva. Ipak, policija ga na kraju prati i ubija. Pjer preživljava, ali ostaje u komi. Policija nije u stanju da pronađe motiv za pokušaj ubistva. Posle nekog vremena Severin vodi kućnu brigu o Pjeru koji je sada potpuno paralizovan i u invalidskim kolicima. Huson ga posećuje i kaže Pjeru istinu o tajnom životu njegove supruge; ona ne pokušava da ga zaustavi. Nakon toga, Severin sanja da je njen muž ponovo zdrav i oni su srećni.
Prodigal Daughter (Star Trek: Deep Space Nine)
Prodigal Daughter je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine. Radnja prestavlja nastavak epizode Honor Among Thieves i prikazuje kako Ezri Dax odlazi kod svoje majke koja je vlasnica poslovnog imperija na planeti New Sydney, izvan Federacije, kako bi je zamolila da pomogne u potrazi za Milesom O'Brienom, nestalim prilikom pokušaja da pronađe suprugu svoga prijatelja.
Skinfaxi
250px|right|thumb|Dagr jaše Skinfaxija.
Skinfaxi je naziv nordijskog mitološkog konja kojeg svakog dana jaše bognija Dagur. Skinfaxi sa svojom sjajnom grivom osvjetljava zemlju i more.
Belle de jour (film)
U popularnoj kulturi
Godine 2003. je anglo-američka naučnica Bruk Manjanti, inspirisana filmom, odabrala Belle de jour kao svoj pseudonim, odnosno naslov bloga u kome je opisivala sopstvena iskustva eskort devojke. Na osnovu bloga je 2005. objavljena knjiga pod naslovom The Intimate Adventures of a London Call Girl, koja je posle postala podloga za TV-seriju Secret Diary of a Call Girl gde je protagonistkinja pod imenom Hana Bakster također koristila pseudonim Belle de jour.
Spurije Postumije Albo Regilens (konzul 466. pne.)
Spurije Postumije Albo Regilens (Spurius Postumius Albus Regillensis) bio je starorimski patricijski političar iz 5. vijeka pne. Prema Fastima je bio sin nekadašnjeg konzula i vojskovođe Aula Postumija Alba Regilensa. Sam je konzulom postao godine 466. pne.. Bio je jedan od trojice povjerenika koji su poslani u Grčku kako bi se upoznali s tamošnjim zakonima, a kasnije je postao član prvog Decemvirata godine 451. pne.. Kao legat je komandirao centrom rimske vojske u bitci kod Corbione, u kojoj su godine 446. pne. potučeni Ekvi i Volsci.
Tvrđava Svetog Nikole
Historija
Možda je najzanimljiviji dio tvrđave sam njen oblik. Općenito su tvrđave tlocrta u obliku trokuta u to vrijeme rijetke u Hrvatskoj, kao i u Europi. Ipak, takav oblik susrećemo u Italiji - tvrđava Sarzanelo u Italiji (1493.), kao i Ostia kraj Rima (1482.), dok se trokutasti oblik u Hrvatskoj javlja primjerice kod tvrđave u Sisku (1544.). Šibenska se pak razlikuje od njih jer nema istaknute kule. Također visina kortine, polubastiona i toriona je ista zbog čega se cijela tvrđava doima kao jedinstveni prostor. Moguće je i najvjerojatnije da je na oblik tvrđave sv. Nikole utjecao oblik i količina prostora samog otočića Ljuljevca. Isto tako budući da se radi o razdoblju renesanse koja je sklona osnovnim geometrijskim tijelima i likovima, objašnjenje trokuta moguće je naći i u tome. Ne treba zaboraviti i na ekonomičnost i brzinu gradnje pa se trokut nameće kao najjednostavniji oblik zatvaranja prostora.
Zanimljiva je i činjenica da tvrđava u stvari nikada nije ispunila svoju funkciju jer nikada nije borbeno ni obrambeno bila aktivna. Izvori prenose svojevrsnu anegdotu prvog i jedinog pokušaja obrane kada se htjelo pucati na brodove Španjolske armade u blizini Zlarina. Navodno je ispaljena kugla pala svega nekoliko metara od tvrđave jer se drveno postolje topova zbog velike vlage jednostavno raspalo. Utješna je stoga činjenica da je tvrđava s mora djelovala toliko moćno da joj se nitko nije usudio niti približiti. To je uostalom i glavna zadaća takvih fortifikacijskih objekata - preplašiti i rastjerati moguće napadače.
Današnje stanje
mini|desno|250px| Polubastion mini|desno|250px| Južna strana Današnji izgled tvrđave vrlo je sličan ondašnjem, a iako je praksa gradnje uključivala poneke promjene i improvizacije, smatra se da slijedi izvorni plan i ideju. Ipak, i na njoj su se događale određene preinake tokom vremena. Tako već u ono doba pod mletačkom vlašću na terasi tvrđave dolazi do mjestimičnog mijenjanja visine. Tokom 19. vijeka dolazi do zamjene topovskih cijevi koje su zahtjevale dodatne promjene, a probili su se i novi otvori. U 20. vijeku se pak na terasi tvrđave radi semaforska stanica za regulaciju prometa kanalom sv. Ante. Iz tog razloga srušene su neke građevine unutar tvrđave, a one sve što su do danas preostale polako propadaju jer je tvrđava izgubila svoju prvotnu funkciju. Također u međuratnom razdoblju izvođene su dodatne intervencije poput probijanja novih topovskih otvora koji su naštetili svodovima. U izvorima stoji da je Konzervacija u tvrđavu ušla tek 1979. godine, a prenosi se i zatečeno stanje. Iz opisa se saznaje da je tvrđava u ruševinama, obrasla nekontroliranim rastom raslinja, kao i da je vlaga dosta pripomogla lošem stanju. Najviše je konzervatorskog posla obavljeno prije rata jer kasnije nije bilo dovoljno novca. Tako su tada obavljene sve potrebne sanacije i završena su sva konzervatoska istraživanja. Prije dvije godine u medijima su se ponovno pojavili napisi o derutnom stanju tvrđave i potrebom za hitnom intervencijom i obnovom, pa čak i (kvalitetnom) prenamjenom, sve u svrhu očuvanja.
Posjetiteljima trenutno ulaz u tvrđavu nije dozvoljen zbog rekonstrukcije koja bi trebala završiti do kraja 2018. godine.
Analiza tlocrta
mini|desno|250px| Interijer tvrđave mini|desno|250px| Otvori za topove Osnovni tlocrt tvrđave sv. Nikole je trokut. Prema pučini je postavljen rondel, dok su suprotno njemu, prema Šibeniku, postavljena dva polubastiona. Polubastioni su izduljeni, a međusobno i sa rondelom komuniciraju pomoću kortina. Kraće strane polubastiona, one kojima „gledaju“ jedna u drugu su, prema kortini koja ih spaja, snažno uvučene i stvaraju male uši. Postoji uočljiva razlika u obliku polubastiona. Tako je njihova duljina nejednaka, a i različita je zaobljenost njihovih vrhova. Ovo je najvjerojatnije bilo uvjetovano oblikom otočića i samom živom stijenom nad kojom je tvrđava podignuta. Vjerojatno je zapadni polubastion idealnog planiranog oblika. Njegovu veću izduljenost moguće je objasniti i time što je prvi kojem se prilazi s mora pa veća duljina zida znači i veći broj otvora za topove. Nasuprot polubastionima nalazi se rondel polukružnog presjeka. I kod njega se primjećuju odstupanja od idealnog presjeka pa je tako istočna strana rondela djelomično zaravnata, što se ponovno objašnjava oblikom otočića. Rondel također ima uvučene krajeve polukruga i završava ušima.
Na tlocrtu donje razine vidljivo je da njegovu unutrašnjost donekle ispunja zid rastvoren svojevrsnim nišama koji se pruža poput nastavka ziđa iz središta tvrđave i seže do sredine rondela. Budući da prati njegov oblik, i on je izduljen i zaobljen, a okružuje ga bačvasto nadsvođen prolaz. Prolaz je prostran, a izravno komunicira s pet kazamata, širih otvora u zidu u kojima su smješteni topovi. Prolaz iz rondela izravno se nastavlja uz zapadnu kortinu, postupno se šireći prema polubastionu. Duž zida zapadne kortine uočava se također pet ritmično nanizanih topovskih otvora, gotovo na razini mora. Suprotno tome komunikacija rondela s istočnom kortinom je nešto složenija. Izravnog prolaza u nju nema, nego joj se pristupa manjim prolazom iz zapadne kortine. Prolaz koji prati istočnu kortinu nije tako jasno položen uz zidine i ne prati kortinu poput onog na zapadnoj strani. Također ovdje ni topovski otvori nisu simetrično raspoređeni, a i manje ih je – samo dva. Veći otvor skriven iza uha rondela zapravo je ulaz u samu tvrđavu. Ulazilo se s mora, a budući da je ulaz bio povišen, postojali su pristupna konstrukcija i most koji su vodili u tvrđavu kroz reprezentativan renesansni portal.
Na tlocrtima donje razine naznačeni su i speroni, pregradni zidovi poporečno postavljeni unutar vrhova polubastiona, a zajedno s ispunom dodatno su ojačavali temelje tvrđave (poput kontrafora). Oni se javljaju i u najmanjoj kortini, između polubastiona na samom južnom kraju tvrđave. Iako je većina donje razine ojačana ispunom, u središtu između kortina, ostavljen je prostor trapezoidnog oblika, a izvori pretpostavljaju da se tu, između ostalog, nalazila cisterna.
Tlocrt gornje razine nešto je drugačiji. Uočava se jedinstven otvoren prostor čija je trapezoidna sredina ispunjena manjim objektima, a njihov raspored također prati ovaj oblik. Ovdje treba napomenuti da se radi o unutrašnjim prostorima bačvasto nadsvođenima, dok se iznad njih nalazi terasa. Rondel zadržava svoj oblik, pet topovskih otvora ostaje i ovdje, a prostor koji ga ispunjava sada je veći. Ovdje pak treba naglasiti da ono što se u tlocrtu čita kao otvor u stvari je uski otvor između kazamata, ovdje u obliku malih utvrđenih kućica koje se nastavljaju na zidine i u kojima se nalaze topovi. Kazamati se nalaze duž kortina na obje razine, a kružno su raspoređeni i uz zidine rondela. Ispred samih kazamata gornje razine u tlocrtu uočavaju se naznačeni pravokutni svjetlarnici, otvori u svodovima unutrašnjih kazamata koji su služili i za prozračivanje od barutnih plinova pri topovskoj paljbi. Središnji dio ispunjen je objektima u unutrašnjosti - tri pravokutne prostorije, jedne polukružne ispod toriona te hodnika koji ih međusobno povezuje, sve bačvasto nadsvođe i grupirane tako da ostavljaju prostor duž kortina s obje strane jednako. Na ovoj je razini i veći broj što topovskih otvora, što kazamata, a nastavljaju se i duž zidina polubastiona pa ih zapadna strana sada ima osam, a istočna pet. Uz sam rub najkraće kortine na južnom kraju tvrđave uočljive su i dvije krovne kontrukcije s otvorom u središtu – slivnice za cisternu na nižoj razini.
Vanjski izgled tvrđave
Kako je već spomenuto, portal tvrđave skriven je na istočnoj kortini, iza uha rondela. Ulaz uokviruje renesansni portal na kojemu su radili i domaći majstori, Dujam iz Splita i Frano Dismanić iz Šibenika.
Portal je pravokutna oblika, a sam ulaz nalazi se na sredini i polukružno je zaključen. Cijeli je portal „prekriven“ rustikom, vizualnim znakom reprezentativne i obrambene uloge. Tako je i ulaz naglašen rustikom koja slijedi luk, a samo tjeme luka dodatno se ističe skulpturom. Rustika se prenosi i na tričetvrt stupove u varijaciji dorskog reda koji flankiraju ulaz, dok se na vanjskim krajevima, u istoj razini s tričetvrt stupovima, nalaze pilastri. I stupovi i pilatsri istaknuti su u odnosu na sam ulaz i nose gređe.
Duljinom friza izmjenjuju se triglifi i dekorirane metope, a portal je zaključen istaknutim vijencem na kojem je nekoć stajao lav kao simbol Mletačke Republike. Nažalost, lav je oštećen. Kasnije ga je ponovno dao isklesati car Franjo I., ali su i njega uništili vojnici Kraljevine Jugoslavije 1926. godine, kada su ga razbili i bacili u more.
Promatrana s mora tvrđava ne pokazuje posebno uočljive detalje. Zamišljajući da joj prilazimo s mora, prvo što bismo vidjeli bio bi rondel i zapadna kortina. Gotovo na razini mora uočavaju se veliki otvori za topove, dok sa najviše razine prostor nadgledaju kazamati. Ovaj raspored Giangirolamo smatrao je idealnim jer su topovi niže razine mogli direktno pogoditi bokove brodova koji prilaze, dok su topovi u kazamatima gornje razine razarali njihove jarbole. Rondel gotovo da stoji u moru, prirodne stijene uočavaju se kod kortina, dok se na samom jugu, ispred polubastiona, pruža ostatak otočića koji povezuje tvrđavu s kopnom. Tvrđava izvana ne obiluje detaljima niti dekorativnom ili arhitektonskom raščlambom, nego je jedina artukulacija uska profilacija na dvije trećine visine tvrđave, a koja vizualno odvaja donju od gornje horizontalne etaže.
Stilska obilježja
Uzimajući u obzir vrijeme nastanka i oblik, tvrđava sv. Nikole dovodi se u vezu, između ostalih, i s tvrđavama u Saranzellu u Italiji i Sisku u Hrvatskoj, a još više s venecijasnkom skupinom tvrđava koje su branile ulazak u Lagunu.Ipak, iako sve dijele osnovni oblik sa istaknutim obrambenim točkama, tvrđava sv. Nikole nešto je složenija. Ona se od već spomenutih tvrđava razlikuje kombinacijom rondela i izduljenih polubastiona. Upotreba polukružnog oblika rondela kao najistaknutije točke u ono se vrijeme izbjegava u obrambenoj gradnji jer ostavlja prednji prostor nebranjivim, ali kod Sv. Nikole objašnjava se dvama razlozima. Već spomenutu razlogu zbog kojeg izostanak stijene i kopna pred rondelom ne izaziva strah da će neprijatelji stići podno njegovih zidina i napasti, pridodaje se i mogućnost idealnog rasporeda topova na obje razine. U samom kombiniranju rondela, kortina i polubastiona također dolazi do inovacija. Naime ziđe rondela se ne nastavlja izravno na kortine, nego se s njima povezuje uvučenim ušima katarkerističnim za poligonalne kule, a strijelnicama smještenim u njima kontroliraju se zidine zapadne i istočne kortine. Ipak, najveća se inovacija javlja u organizaciji južnog dijela tvrđave gdje se po prvi puta u cijelom mletačkom graditeljstvu javlja tenalja. Nju oblikuju upravo dva polubastiona povezana kortinom, a rješenje se još naziva i kliještima.
Analizirajući tvrđavu, vidimo novu kombinaciju već postojećih elemenata, zbog čega se u izvorima navodi i kao svojevrsni most unutar morfologije obrambene arhitekture između (oblika i tipologije) prošlosti i budućnosti. Šibenik je kao tada važan grad na Jadranu, a i sa novom ulogom obrane od Turaka, morao dobiti tvrđavu poput sv. Nikole, koja je čvrsta i u toku s ondašnjim trendovima i gradnji. Svemu se vjerojatno pridodala i udaljenost od središta Mletačke Republike zbog koje je Giangirolamo Sanmichele imao „slobodnije ruke“ u planiranju tvrđave, a rezultat su inovacije i jedan od neuobičajenijih primjera mletačke obrambene arhitekture.
Bargny
Barnji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Sanlis.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 215 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,54 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 136 metara (maksimalnoj 139 m, a minimalnoj 105 m).
La Ladrillera, Tijuana
La Ladrillera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Aschan škola
Eškan škola (engleski Ashcan School, škola većih posuda za smeće) je grupa američkih slikara koja je 1908. izlagala svoja dela najpre pod nazivom „Osmorica“. Ovaj podrugljivi nadimak dobila je zbog prioritetnih motiva na svojim slikama koje su one bez ulepšavanja uzimali sa naličja života američkog velegrada i života najsiromašnijih slojeva stanovništva. Ova grupa osnovala je samostalni, američki pravac umetnosti iz kojeg se kasnije razvila American Scene. Najznačajniji predstavnici ove škole bili su: Robert Henri, Artur B. Dejvis, Ernest Lovson, Vilijam Glekens.
Ceplea, Plopșoru
Ceplea je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Plopșoru.
Badlands (film)
Badlands, u Jugoslaviji prikazan pod naslovom Pustara je američki film ceste Terrencea Malicka iz 1973. godine.
Kit Carruthers, neuspješni 25-godišnjak zaposlen kao smetlar, upušta se u ljubavnu vezu s deset godina mlađom Holly. Kako se njezin otac protivi njihovu druženju, Kit ga ubije i s djevojkom bježi iz grada. Na besciljnom putovanju američkom provincijom počini još ubojstava. Radnja je ispričana od strane Holly čiji je subjektivni i romantični pogled na zbivanja često u neskladu sa stvarnošću.
To je prvi dugometražni film koji je Malick režirao. Sniman je od svibnja do srpnja 1973. godine s budžetom od 450.000 dolara. Kritičari su ga hvalili, a kao značajno djelo pohranjen je u američkom Nacionalnom filmskom registru. Glavni glumac, Martin Sheen, u intervjuima je navodio ovu ulogu kao najdražu u karijeri. . Sissy Spacek, koja igra glavnu žensku ulogu, na snimanju je upoznala svojeg budućeg muža, Jacka Fiska, scenografa i stalnog Malickova suradnika.
Radnja
Kit je siromašan mladić zaposlen kao smetlar u gradiću u Južnoj Dakoti. Jednog dana, nakon posla, sreće na ulici srednjoškolku Holly s kojom započne razgovor. Ona živi s ocem, slikarom reklama koji ju je sam odgojio nakon teško prežaljene smrti svoje supruge. Kako je i Holly osamljena, počne se družiti s Kitom; svidi joj privlačan mladić ponešto neobičnog ponašanja i upuštaju se u ljubavnu vezu koju skrivaju od oca znajući da je nikada ne bi odobrio.
George Bellows
George Wesley Bellows (12. august ili 19. august  1882 - 8. januar 1925) bio je američki realistički slikar, poznat po odvažnom prikazivanju gradskog života u New Yorku.
Badlands (film)
Radnja
Otac uskoro sazna i to ga razbjesni. Za kaznu upuca kćerinog psa i natjera je da ide na dodatne sate u glazbenoj školi. Kit pokuša umoliti od njega dopuštenje za vezu objašnjavajući da mu je Holly prva djevojka i da mu mnogo znači, ali otac ne želi da mu se kći viđa sa starijim propalitetom. Nakon toga Kit odluči povesti Holly sa sobom; ubije oca, zajedno spale kuću i automobilom odlaze na put bez jasnog cilja.
Neko vrijeme žive u divljini gdje se Kit dobro snalazi. Kada u njihovu nastambu dođu trojica naoružanih muškaraca Kit ih hladno ubija objašnjavajući da se radi o lovcima na glave koji bi isto učinili njima. Odlaze kod njegovog starog prijatelja, no i to završava krvavo: sumnjičavi Kit puca i u njega i u mladi par koji je slučajno naišao. Radi namirnica opljačkaju bogatašku kuću, ali ukućane poštede. Holly pasivno sudjeluje u svemu; iako često i ne odobrava Kitovo ponašanje, nikada mu se ne suprotstavlja.
Aquichamel, Tamazunchale
Aquichamel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 278 m.
Baselica, Massa e Carrara
Baselica je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 561 m.
Skuld
Skuld je ime koje se koristi za:
Opština Coapilla, Chiapas
Coapilla je opština u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas.
Prema proceni iz 2009. godine u opština je živelo 8437 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1599 m.
Umberto Boccioni
mini|Umberto Boccioni [[1914.]] mini|Umberto Boccioni: Ulica ulazi u kuću Umberto Boccioni (Reggio di Calabria, 19. listopada 1882. – Verona, 16. kolovoza 1916.), talijanski slikar i kipar.
Jedan je od inicijatora futurizma i njegov glavni teoretičar u slikarstvu. Uz Carla Carrà, Luigija Russola, Giacoma Ballu i Gina Severinija, supotpisnik je Manifesta slikara futurista (Manifesto dei pittori futuristi, 1910). Bio je antitradicionalist, njegove slike i kipovi izražavaju novu estetiku prostornog dinamizma, pokreta i brzine.
Motivi i teme njegovih radova su grad, stroj, kaos svakodnevice.
Kao kipar, radio je u drvetu, željezu, staklu. Malobroje skulpture koje su danas preostale ilustriraju predmete u pokretu u interakciji s okolnim prostorom.
Erozija
thumb|300px| Erozija je prirodni proces pomicanja krutih stvari (zemlje, blata, kamena itd.) kroz uticaj vetra, vode ili pomicanja koja su uvjetovana silom gravitacije. Erozija je prirodni proces koji je u nekim slučajevima povećan kroz ljudske aktivnosti. Rezultati erozije su produbljivanje korita rijeka, najpoznatiji primjer erozije je kanjon rijeke Colorado u SAD-u, zatim pomicanje obale mora kao najzamjetljiviji rezultati (voda je veća sila od vjetra za pomicanje zemlje, jer ono što radi vjetar u pustinji s pijeskom ne zovemo erozijom). Erozija je razaranje postojećeg tla. Akumulacija je taloženje erozivnog materijala i otpada. Najčesće do erozije dolazi pomeranjem litosfernih ploča.
Vrste erozije
Po svojoj suštini erozija može biti mehanička ili hemijska. Najrasprostranjeniji vid je mehanička erozija, kada sila deluje na stensku masu svojom kinetičkom energijom, dok se hemijska erozija odnosi na dejstvo vode na rastvorljive stenske mase (uglavnom karbonatne stene).
Erozija pod dejstvom jednog agensa skoro po pravilu izaziva aktiviranje drugog agensa i nove pojave erozije. Takva erozija se označava terminom izazvana erozija, a nastale pojave nazivaju se izazvane i prateće pojave.
Uzroci i mere protiv erozije
Erozija je rasprostranjena pojava izazvana prirodnim procesima, ali na koju i čovek može uticati načinom korišćenja prostora (seča šuma, neadekvatna gradnja). Poljoprivredno zemljište je generalno podložnije eroziji od zemljišta pod prirodnom vegetacijom, što se može objasniti upotrebom poljoprivredne mehanizacije (oranje, tanjiranje) koja narušava strukturne veze u tlu i kida korenje biljaka koje očvršćavaju tlo.
Биоска
Биоска је насеље у Србији у општини Ужице у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 554 становника (према попису из 1991. било је 697 становника).
Милован Ђорић, бивши југословенски фудбалер и тренер је рођен у Биоски.
Демографија
У насељу Биоска живи 507 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 51,3 година (48,8 код мушкараца и 54,0 код жена). У насељу има 229 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,42.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Skuld (Norna)
Skuld u nordijskoj mitologiji označava najmlađu od svih Norna. Ona određuje dužinu svih života i dodjeljuje sudbinu.
Poslijepodne jednog fazana
Poslijepodne jednog fazana je jugoslavenski igrani film snimljen 1972. godine u režiji Marijana Arahnića. Po žanru je drama, a radnja prati mladića i djevojku koji odlazi na obalu rijeke kako bi vodio ljubav, ali tamo postaje metom voajerske požude mentalno poremećenog ribiča, ali i članova pop grupe. Poslijepodne jednog fazana se svojom radnjom i stilom oslanjao na tadašnje trendove jugoslavenske kinematografije, prije svega na prikaz otuđenja i amoralnosti tadašnje omladine. Najpoznatiji je, međutim, kao jedini važniji glumački nastup popularnog pjevača Miše Kovača.
Fernand Léger
Mladost i školovanje
Rođen je u jednoj seljačkoj porodici. Posle mnogo godina rada (studij arhitekture u Kanu (Caenu)) kao arhitektonski crtač on je oko 1900. otišao u Pariz na Monmartr u četvrt gde su obitavali slikari i tu se nastanio. Posle vojske (1902. - 1903.) završio je studije na Ekol de Art Dekoratifs i Akademiju Julian u Parizu. Pored toga radio je u jednom arhitektonskom birou kao retušer fotografija.
Impresionistički i kubistički uticaji
Posle impresionističkih početaka on se zainteresovao i opredelio za okruženje kubizma i pod uticajem Sezana, Braka i Pikasa. Svoje radove izlaže u Galeriji Kanvajler kod trgovca umetninama takozvanog Daniela- Henri Kanvajlera koji je njega "otkrio" lično 1910. Posle rata 1914.- 1917. i njegovog ranjavanja počinje njegova "mehanička perioda" inspirisana ratnom mašinerijom. 1924. godine zamislio je i režirao "Mehanički balet" jedan nenarativan film sa fotografijom Mana Reja.
Mehanistička faza
Tokom Drugog svetskog rata emigrirao je i živeo u SAD u Njujorku. Posle 1945. godine član je KP Francuske i bio je inspirisan svetom rada i gradskim životom. Slikao je fabrike, čelične konstrukcije- traverzne, željezničke pruge, figure radnika, sportista i natecatelja, šofera i akrobata a njegov dekorativni način izražavanja obdržava monumentalne forme i ritam modernog života. Tvorac je različitih zidnih dekoracija, mozaika, vitraža, tapiserija, keramika pozorišnih dekoracija za scene, plakata... Predstavlja industrijski pejzaž koji je stabilan i nije statičan zasnovan na čistim geometrijskim formama i predstavlja "mehaničku utopiju". Le Korbizijeove "mašine za stanovanje" odražavaju stavove Korbizjeovoga prisnog prijatelja Fernana Ležea sa kojim je sarađivao.
Značaj umetnika
Na Bienalu u Sao Paolu dobio je 1955. nagradu za slikarstvo. Ubrzo zatim umro je u svome novouređenom ateljeu u Žif sir Ivet pored Pariza gde je i sahranjen na mesnom groblju. Posthumno su njegova dela izlagana na izložbi Dokumenta Kaselu.
Jerma (TV drama)
Jerma je jugoslovenska TV-drama premijerno prikazana 1961. godine. Režirao ga je Slavoljub Stefanović Ravasi u produkciji RTV Beograd. Predstavlja adaptaciju istoimene drame španskog pisca Federika Garsije Lorke.
Rammenau
Ramenau je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 63 opštinska središta okruga Baucen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.456 stanovnika. U gradu je rođen Johan Gotlib Fihte, predstavnik klasične nemačke filozofije.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Baucen Ramenau se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Baucen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 296 metara. Površina opštine iznosi 10,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.456 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 135 stanovnika/km². Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14625510.
Skirnir
Skirnir (Skírnir) je ličnost iz nordijske mitologije koji se opisuje kao glasnik boga Freya.
Prva njegova misija je bila u u svijet crnih i tamnih vilenjaka, koje je nagovorio da naprave Gleipnir za Fenrisa.
U drugu misiju ga je poslao sramežljivi Freyr, nakon što je poželio prelijepu mraznu divkinju Gerdu za ženu. Freyr je Skirniru svog konja i mač, ako da Gerdi do znanja da mu se sviđa. Tako je Skirnir krenuo u Jotunheim.
Imao je teškoća u uvjeravanju Gerde da se pridruži Freyru. Čak ju ni sa jedanaest jabuka mladosti (magičnog voća koje bogove održavaju mladima) nije mogao nagovoriti. Ničime ju nije mogao zastrašiti, a znakove straha je počela pokazivati tek kada je počeo govoriti riječi magične kletve. U kletvi je obećavao da neće imati ni sreće ni strasti ni ljubavi u životu i da će biti pratnja nevrijednih mrtvaca. U strahu pred takvom sudbinom, Gerda je odlučila da će se upoznati sa Freyrom, a Skirnir je dobio obećanu nagradu.
James Worthy
James Worthy (Gastonia, North Carolina, SAD, 27. februar 1961) je bivši američki košarkaš.
Studirao je na univerzitetu North Carolina. Na draftu 1982. odabrali su ga Los Angeles Lakersi kao 1. pika.
Sleipnir
Sleipnir u nordijskoj mitologiji označava Odinovog osmonogog konja.
A Man for All Seasons (film, 1966)
Radnja
Thomas More (Paul Scofield) je u sukobu sa Henryjem VIII (Robert Shaw) zbog kraljeve želje da se razvede od svoje žene, Katarine Aragonske, da bi zatim oženio Anne Boleyn. More shvata da bi katolička crkva smatrala kralja heretikom. More, novoimenovani kancelar, stiče mnogo poštovanja zato što je izričit u održavanju veza sa Rimom, tako da Henry VIII ispada nerazuman što izaziva njegov bijes. Pošto kralj postaje sve ljući, on pokušava da diskredituje Morea sa zakonskim igrama, ali taj pokušaj propada. More osjeća opasnost koja mu prijeti i odlučuje da bi najbolje bilo da se povuče u miran život. Nažalost, Moreova ostavka nije prihvaćena od kralja sve dok on ne odobri njegov razvod. More, međutim, odbija ovaj zahtjev. Henry sprovodi zakon koji mu omogućava da ima apsolutnu moć odlučivanja o engleskim religioznim pitanjima, raskidajući sa Rimom, i tako osnivajući Englesku crkvu. Zatim sprovodi zakon koji proglašava da bilo koji član kraljevske palate je izdajnik ukoliko ne potpiše. Moreovo odbijanje predodređuje mu sudbinu da bude pogubljen, ali on će ostati zapamćen kao duboko principijelan "čovjek za sva vremena."
Santa María de la Loma, Zapopan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1701 m.
Snotra
Snotra je nordijska boginja inteligencije. Opisuje se kao mudra i obzirna.
Erick, Oklahoma
Erik je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Cuescontitla, Tlapa de Comonfort
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1672 m.
Buena Vista, Arroyo County, Puerto Rico
Buena Vista je selo u opštini Arojo u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.660, što je 366 (-18,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Veljko Rogošić
Veljko Rogošić (Kaštel Lukšić, 21. srpnja 1941. − Split, 7. kolovoza 2012. ), jugoslavenski i hrvatski plivač, višestruki državni rekorder na 200 m delfin, 400 i 1500 m slobodno, te svjetski prvak u maratonskom plivanju. Sportaš koji je obilježio hrvatsko i svjetsko daljinsko plivanje.
Biografija
Rođen je 21. srpnja 1941. u Kaštel Lukšiću gdje je živio do 1963. godine. Pohađao je srednju školu za brodograđevnog tehničara, a potom studij organizacijskih znanosti. Radio je kao profesor za rehabilitaciju povrijeđenih. Sa suprugom Željkom vjenčao se 1963. godine i imaju dvoje djece, sina Veljka (r. 1964.) i kći Vedranu (r. 1967.). Tijekom Domovinskog rata služio u podvodnim diverzantima Hrvatske ratne mornarice. Iz Splita u rodni Lukšić vratio se 1997. godine. Preminuo je u splitskoj bolnici 7. kolovoza 2012. godine.
Državna natjecanja
Plivačku karijeru Rogošić je započeo 1959. u PK Jadran iz Splita čijim je članom bio do 1973. godine. Prvi državni rekord oborio je 2. kolovoza 1960. u Borovo, na disciplini 400 m slobodno. Zabilježio je 203 nastupa za državnu reprezentaciju Jugoslavije, 142 puta bio je državni prvak u različitim disciplinama, te je 51 put obarao državne rekorde na disciplinama 1500 i 400 m. Kapetanom državne reprezentacije bio je punih 15 godina.
Međunarodna natjecanja
Sudjelovao je na Olimpijskim igrama u Rimu 1960. i Tokyju 1964. godine, no nije se kvalificirao u finale. Na Mediteranskim igrama ostvario je najveće međunarodne uspjehe osvajanjem srebrnog odličja na 400 m slobodno odnosno brončanog na 1500 m slobodno u Napulju 1963. godine. Također, učestvovao je i na igrama u Tunisu 1967. i VI. Izmiru 1971. godine. Ostali međunarodni uspjesi uključuju peto mjesto na Europskom prvenstvu u Leipzigu 1962. godine na 1500 m slobodno s novim državnim rekordom, te dvostruko zlato i rekord na 200 m delfin na Balkanskim igrama. Na europskoj rang-listi više je godian zauzimao drugo mjesto na 200 m delfin.
Plivački maratoni
Rogošić je isplivao i više sponzoriranih plivačkih maratona među kojima su najpoznatiji:
Godine 2004. preplivao je La Manche u 63. godini života i time postao prvi Hrvat i najstariji čovjek kojem je to uspjelo. Iduće godine plivao 1000 km od Savudrije do Prevlake i postavio svjetski rekord u etapnom plivanju.