cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Agua Calientilla, Choix
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 405 m.
Bakonydraco
Bakonydraco je rod pterosaura aždarkoida iz gornjokredske (santonij) Formacije Csehbánya u Gorju Bakony (Iharkút, Vespremska županija, zapadna Mađarska).
Naziv su mu 2005. dali David Weishampel, Atilla Ősi i Jianu Coralia. Nomenklaturni tip je Bakonydraco galaczi. Naziv roda potiče od Gorja Bakony i latinske riječi draco, koja znači "zmaj". Naziv vrste galaczi dat mu je u čast profesora Andrása Galácza, koji je pomogao autorima u Istraživačkom projektu Iharkút, gdje se još od 2000. godine u otvorenom rudniku boksita otkrivaju fosili, među kojima su i ostaci pterosaura.
Bakonydraco se zasniva na holotipu MTM Gyn/3, gotovo potpunom spoju dvije strane donje čeljusti. Također mu je priključen paratip MTM Gyn/4, 21, koji se sastoji od dijelova simfize druge čeljusti; moguće je da mu aždarkidske kosti krila i vratni pršljenovi sa istog područja također pripadaju. thumb|left|Bakonydraco galaczi.
U donjoj vilici nije bilo zuba, a njena lijeva i desna polovina bile su srasle od oko polovine svoje dužine do vrha u jedan zašiljen dio, koji je bio spljošten sa strane i vertikalno se širio, zbog čega je pri pogledu sa strane izgledao kao vrh strijele ili koplja. To širenje javlja se i na donjem kraju i gornjoj površini, gdje najdalja tačka odgovara transversnom grebenu koji dijeli pravu stražnju polovinu simfize od šiljastog prednjeg kraja. Čeljust MTM Gyn/3 duga je 29 centimetara, a raspon krila tog roda procjenjuje se na 3,5 do 4 metra, što znači da je on bio pterosaur srednje veličine. Budući da su čeljusti relativno više nego kod ostalih aždarkida i slične čeljustima roda Tapejara, Bakonydraco se možda hranio drukčije od ostalih aždarkida. Moguće je da je bio ribojed (lovac na malene ribe) ili voćojed. Otkriće tog roda uspostavlja prisustvo aždarkida u kasnokredskoj Mađarskoj, ukazujući na to da su tu, kao i drugdje, postali dominantni pterosauri.
Andres & Myers (2013) su predložili da je Bakonydraco zapravo tapežarid, sestrinski takson rodova Tapejara i Tupandactylus. Uistinu, izvorni članci u kojima je ta vrsta opisana uspoređuju holotipsku čeljust sa rodovima Tapejara i Sinopterus, implicirajući njegovu bliskost tom kladusu (ili barem znatnu konvergenciju). Ako je Bakonydraco tapežarid, on predstavlja jedinog poznatog kasnokredskog tapežarida (osim malo starijeg Caiuajara dobruskii).
Dan državnosti Bosne i Hercegovine
thumb|Karta Bosne i Hercegovine s Federacijom BiH u crvenoj boji Dan državnosti Bosne i Hercegovine praznik je koji se obilježava svakog 25. novembra u Federaciji Bosne i Hercegovine. Na taj dan 1943. godine, na prvom zasjedanju ZAVNOBiH-a u Mrkonjić Gradu usvojena je Rezolucija ZAVNOBiH-a, u kojoj je izražena odlučnost naroda BiH da njihova zemlja, bude zbratimljena zajednica u kojoj će biti osigurana puna ravnopravnost svih, te ravnopravnost Narodne Republike BiH unutar jugoslavenske federacije, sa historijskim granicama koje su datirale i prije stvaranja zajedničke federacije.
Hronologija
thumb|[[Rada Vranješević drži govor na prvom zasjedanju ZAVNOBiH-a]] Prvo zasjedanje ZAVNOBiH-a počelo je u Mrkonjić-Gradu 25. novembra 1943. godine u 19 sati. Završeno je iste noći, 26. novembra, u 4 sata ujutro.
Na zasjedanju je izabrana delegacija od 58 članova koja će predstavljati BiH na Drugom zasjedanju AVNOJ-a (29. novembar 1943).
Dan državnosti
Zakonom o proglašenju 25. novembra Danom državnosti Bosne i Hercegovine (“Službeni list R BiH”, broj 9/95), određeno je da je 25. novembra Dan državnosti Bosne i Hercegovine.
Los Alisos, La Yesca
Los Alisos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1604 m.
Girovce
Girovce je naseljeno mjesto u okrugu Vranov na Toploj, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 55 stanovnika.
Jicacal, Catemaco
Jicacal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Parlamentarni izbori u Hrvatskoj 2015
'''Parlamentarni izbori 2011. godine''', odnosno Izbori zastupnika u Hrvatski sabor su se održali 8. 11. 2015. godine. Predstavljali su osme po redu izbore za Sabor nakon uvođenja višestranačke demokracije. Na njima je prvi put primijenjen model tzv. otvorenih lista, odnosno omogućeno glasačima da na listiću osim liste zaokruže i preferiranog kandidata. Izborni zakon je također predvidio obavezu sastavljača stranačkih lista da njima navedu najmanje 40 % pripadnika različitog spola, ali su vodeće liste to ignorirale i umjesto toga platile globu.
Бровић
Бровић је насеље у градској општини Обреновац у граду Београду. Према попису из 2011. било је 735 становника.
Демографија
У насељу Бровић живи 619 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,6 година (38,3 код мушкараца и 41,0 код жена). У насељу има 279 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,81.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Ex-Hacienda San Antonio Tochatlaco, Zempoala
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2580 m.
Loma Larga, Chiautla
Loma Larga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chiautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1096 m.
Achimețești, Avram Iancu
Achimețești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Avram Iancu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 948 m.
Sappho (film)
Sappho je njemački nijemi film snimljen 1921. u režiji Dimitrija Buchowetzkog. Po žanru je melodrama, a naslovna protagonistica, čiji lik tumači Pola Negri, je lijepa, ali bezdušna žena iz otmjenog društva koja zavodi mlade bogataše. Radnja prikazuje kako se iskreno zaljubi u jednu od svojih žrtava, ali je potom sustignu tragične posljedice u liku mladića koji je zbog nje završio u duševnoj bolnici.
Dimitri Buchowetzki
Izabrana filmografija
Director
Iola, Modena
Iola je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 919 m.
Repechi, Guachochi
Repechi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2230 m.
Rancho de Jesús, San Diego de la Unión
Rancho de Jesús je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Diego de la Unión.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1990 m.
Los Ciriancitos, Arteaga
Los Ciriancitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 636 m.
Schitu din Vale, Pleșoiu
Schitu din Vale je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Pleșoiu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 232 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 144 m.
Zoccalia, Cosenza
Zoccalia je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 419 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 279 m.
Forestville, Ohio
Forestvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.532, što je 446 (-4,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Matías Castellanos, Las Margaritas
Matías Castellanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 275 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1213 m.
Gusperimus
Gusperimus je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 387,521 Da.
Loreto, Choix
Loreto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Othello (film, 1922)
Othello je njemački nijemi film snimljen 1922. u režiji Dimitrrija Buchowetzkog. Predstavlja prvu filmsku adaptaciju istoimene tragedije Williama Shakespearea. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Emil Jannings, je crni mletački general kome će njegov podli potčinjeni Jago (koga glumi Werner Krauss) uvjeriti da ga vara voljena supruga Desdemona (čiji lik tumači Ica von Lenkeffy).
Loreto, Choix
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 274 m.
Colonia Nicolás Bravo, Tuxpan
Colonia Nicolás Bravo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Sunčanica (poremećaj)
Sunčanica predstavlja poremećaj praćen visokom temperaturom i akutnim oštećenjem mozga, a nastaje usled dugotrajnog izlaganja glave i potiljka sunčevom zračenju bez odgovarajuće zaštite. Deca ne bi trebalo da izlaze napolje ukoliko je vazdušna temperatura veća od 20 stepeni. Ovo se uglavnom dešava u letnjem periodu, kada je zračenje najintenzivnije, a faktori rizika su i visoka spoljašnja temperatura, velika relativna vlažnost vazduha, fizički napor itd. Razvoju encefalopatije (blagi edem mozga) podložnije su labilne osobe, kao i osobe u alkoholisanom stanju, osobe bez kose i pojedinci koji su preležali određene bolesti.
Klinička slika
Posle latentnog perioda koji traje 6-12 časova (nekada i duže) javlja se ošamućenost, glavobolja, malaksalost, crvenilo lica, mučnina, povraćanje koje ne donosi olakšanje i dr. Kasnije se javlja nesvestica, halucinacije, nekada i grčevi, ukočenost vrata. Sunčanica je vrlo ozbiljno stanje koje može rezultovati dugotrajnom nesvesticom, a na ponekad i komom ili smrću.
Terapija
U slučaju sunčanice, osobe se prenose u hlad, rashlađuju i oslobađaju od suvišne odeće. Ako je pacijent pri svesti, daju mu se hladni napici kako bi se snizila telesna temperatura i nadoknadila tečnost. Telesna temperatura treba treba da padne ispod 38°-{C}-.
U ambulantnim uslovima se daju analgetici u kombinaciji sa antiemeticima. Osim toga, nekada se daju i kortikosteroidi, a ako je povređeni u komi stavlja se u bočni koma položaj.
Posle sunčanice se obično javljaju: glavobolja koja može potrajati danima, preosetljivost na zvučne i vizuelne nadražaje, šum u ušima, razdražljivost i sl.
Prevencija
Sunčanica se možete izbeći korišćenjem zaštite za glavu (kape, kačketi, šeširi), nošenjem adekvatne odeće, unošenjem dovoljne količine tečnosti i izbegavanjem dugotrajnog boravka na suncu (posebno u periodu između 11 i 16 časova u letnjim mesecima, kada je zračenje najintenzivnije).
San Felipe de Jesús, Salvatierra
San Felipe de Jesús je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salvatierra.
El Potrero, Zempoala
El Potrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zempoala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2381 m.
Huitochi, Carichí
Huitochi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1971 m.
Вукићевица
Вукићевица је насеље у градској општини Обреновац у граду Београду. Према попису из 2011. било је 584 становника.
Демографија
У насељу Вукићевица живи 528 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 40,8 година (40,9 код мушкараца и 40,6 код жена). У насељу има 178 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,79.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Baćevac
mini|479x479piksel|Crkva Svete Trojice (Baćevac)
Baćevac je selo u opštini Barajevo u okolini Grada Beograda. Prema popisu iz 2011. bilo je 1942 stanovnika, prema popisu iz 2002. bilo je 1624 stanovnika (a prema popisu iz 1991. bilo je 1220 stanovnika).
Ovde se nalazi Crkva Svete Trojice u Baćevcu.
Ovde se nalaze Zornića kuća, Zapis hrast kod doma (Baćevac), Zapis Drenjanina orah (Baćevac), Zapis Drenjanina kruška (Baćevac), Zapis kruška kod crkve (Baćevac), Zapis Gajića jabuka (Baćevac), Zapis Stevanovića hrast 1920 (Baćevac), Zapis Stevanovića hrast 1960 (Baćevac) i Zapis Stevanovića hrast 1800 (Baćevac).
Demografija
U selu Baćevac živi 1338 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,0 godina (41,5 kod muškaraca i 44,6 kod žena). U naselju ima 561 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,89.
Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Према попису из 2011. било је 1942 становника.
{| width="50%" style="background:transparent; "
Gauja
Gauja estonski: Koiva jõgi, njemački: Livländische Aa) je rijeka na sjeveru Latvije, koja je sa svojih 460 km, najduža rijeka koja čitavim svojim tokom teče u Latviji.
Hidrologija
Gauja izvire iz Jezera Alaukst u Regiji Vidzeme. Od tamo isprva teče prema istoku, zatim skreće prema sjeveru i teče duž latvijsko-estonske granice. Zatim ponovno radi veliki zavoj i skreće prema sjeverozapadu, protiče kroz grad Valmiera i teče do ušća u Riški zaljev.
Gauja na svom toku jako meandrira i često mjenja smjer pa tako nakupi više od 400 km, iako od izvora do ušća ima svega 90 km zračne linije.
Porječje rijeke prostire se na površini od 9.800 km², od tog 7920 km² u Latviji po Regiji Vidzema.
Gauja je najpitoresknija rijeka u Latviji. U gornjem toku rijeke uzvodno od Valmiere prostire se u dužini od 93,5 km Nacionalni park Gauja. To je kotlina široka od 1 do 2,5 km, najdublja kod Sigulde 85 metara. Kotlina Gauje počela se formirati za kvartara, a završila je za Zadnjeg ledenog doba.
Rijeka se obično se zaledi sredinom januara, a otopi krajem marta.
Hermosillo, Las Margaritas
Hermosillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 276 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Poboru, Poboru
Poboru je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Poboru.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2367 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 279 m.
El Difunto, Choix
El Difunto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1218 m.
Paso Ancho, La Yesca
Paso Ancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 587 m.
Concarella, Roma
Concarella je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Cascajal, Catemaco
Cascajal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 392 m.
Bridgeton, North Carolina
Bridžton je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 454, što je 126 (38,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sunčanica (riba)
Sunčanica je slatkovodna, mala riba, danas vrlo brojna u mnogim našim vodama iz familije Centrarchidae
Palo Alto, Arteaga
Palo Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Sunčanica (riba)
Opis i građa
Sunčanica ima zlatno nijansirane narandžaste bokove, svetlozelenkasti trbuh i svetlozelena leđa sa plavičastim prelivima, a po celom telu je prošarana bronzano braonkastim i ružičastim prugama. Na obrazima, raspoređene u poprečnom nizu, ima tamne tačkice. na perifernom delu škržnih poklopaca ženka ima crnu i narandžastu, a mužjak ima svetlocrvenu i crnu pegu, koje su još izraženija za vreme mresta
Palo Alto, Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1563 m.
Sunčanica (riba)
Navike, stanište, rasprostranjenost
Postojbina sunčice je Severne Amerike i to južni delovi. U Evropu je prenesena kao akvarijska riba zbog svog neobično lepog izgleda. Raširila se po rekama i jezerima, nepažnjom ljudi, veoma se brzo prilagodila novim uslovima i zahvaljujući brzom razmnožavanju, ozbiljno je ugrozila mnoge autohtone evropske vrste. Najbolje se snašla u toplim, plitkim stajaćim vodama sa puno bilja, ali se uspela održati i u pojedinim hladnim salmonidnim vodama. Mada je mala rastom veoma je agresivne naravi i grabljivog ponašanja. Kao i mnoge vrste riba koje su iz Severne Amerike prenesene u Evropu, i sunčanica se hrani svim vodenim životinjicama koje uspe da ulovi i proguta uključujući i mlađ drugih vrsta riba i ikru, tako da je zovu „ribljim korovom“. Sunčanica požrtvovano čuva svoju ikru i mlađ, i zahvaljujući tome, za razliku od većine evropskih vrsta, vrlo se brzo množi u vodama gde je smanjen broj grabljivih riba (štuka, som). U Srbiji se nalazi se u Dunavu i njegovim pritokama, a može se naći i u nekim kanalima i jezerima.
Razmnožavanje
Mresti se krajem proleća i tokom leta, kada ženka položi oko 50 000 jajašaca ikre u plićacima pored obale. Za razliku od postojbine gde je mnogo veća, u Evropi može da naraste do 15 cm.
Sunčanica (gljiva)
Sunčanica, poznata još i kao kozarka, prstenka i srndać, jestiva je gljiva, raste u svim šumama, a naročito u mešovitim i bagremovim, ali i na livadama, a ima je i u voćnjacima. Veoma je česta, a raste na raznim nadmorskim visinama. Vreme rasta u kasno leto i u jesen (od septembra do novembra). Jede se samo šešir (koji se često u kulinarstvu pohuje) i smatra se jednom od najukusnijih poslastica.
Salata od sunčanica
Za ovo jelo odaberemo mlade sunčanice koje se još nisu otvorile. Oljuštimo im kožicu i iseckamo ih na kriškice. Potom pripremamo preliv od ulja,limunov sok,so i biber i dodamo ga u gljive.Ostavimo to da odstoji 15 minuta,prebacimo u posudu za serviranje salate i narendamo preko svega parmezan. Potrebno: 600 gr.sunčanice;1 dl. ulje;sok od pola limuna;so i biber po ukusu i parmezan 300 grama.
Pohovana sunčanica
Upotrebljavamo sasvim sveže sunčanice kojima su listovi još sasvim beli.Šešir sunčanice očistimo temeljno vlažnom maramicom bez pranja vodom.Klobuk sunčanica posolimo sa obe strane,uvaljamo u brašno,jaja i na kraju u prezlu.Pržimo ih u ulju sa obe strane dok ne dobiju zlatno-smeđu boju.Tako upržene sunčanice vadimo iz tiganja i stavljamo na papirni ubris koji upija sav višak ulja.Pobiberimo vruć klobuk sunčanice i serviramo za jelo. Potrebno: 4 klobuka sunčanice;so i biber po ukusu;200 gr brašna;2 jaja;50 gr.prezle i 0,5 deci ulja.
Juan Lucas, Tuxpan
Juan Lucas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Die Brüder Karamasoff (film, 1921)
Die Brüder Karamasoff je njemački nijemi film snimljen 1921. u režiji Carla Froelicha i Dimitrija Buchowetzkog (koji nije naveden na špici). Predstavlja adaptaciju istoimenog romana ruskog književnika Fjodora Dostojevskog.
GV (nervni agens)
GV (nervni agens) je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 182,176 Da.
Mesa de Ecarabo, Guachochi
Mesa de Ecarabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2378 m.
El Suspiro, San Diego de la Unión
El Suspiro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Diego de la Unión.
Cocoșești, Avram Iancu
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 884 m.
Sant'Orsola, Bolzano
Sant'Orsola je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 663 m.
Colonia Nueva San Agustín, Zempoala
Colonia Nueva San Agustín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zempoala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2363 m.
Le Visiteur (film)
Le Visiteur je francuski crno-bijeli film snimljen u režiji Jeana Drévillea 1946. godine. Radnja je smještena u provincijsko sirotište gdje tamošnji stari direktor (čiji lik tumači Antoine Balpêtré) prima u posjet nekadašnjeg štićenika, a sada slavnog pariškog advokata (čiji lik tumači Pierre Fresnay).
Drago Prgomet
Drago Prgomet, specijalist otorinolaringolog je hrvatski političar i liječnik.
Životopis
Rođen je 23. svibnja 1965. u Žeravcu kod Dervente, Bosna i Hercegovina. Medicinu je diplomirao u Banja Luci 1990., a potom (uz polaganje nekih diferencijalnih ispita) također i na Medicinskom fakultetu u Zagrebu, gdje je nakon poslijediplomskog studija stekao i zvanje doktora znanosti. Osim više desetaka stručnih i znanstvenih radova iz područja medicine, 2014. je objavio knjigu priča iz Domovinskog rata "Sakupljači gelera". Bio je predstojnik Klinike za bolesti uha, nosa i grla i kirurgiju glave i vrata Kliničkog bolničkog centra Zagreb, te pročelnik Katedre za otorinolaringologiju s audiologijom i fonijatrijom Medicinskog fakulteta u Zagrebu.
Politička karijera
Dugogodišnji član HDZ-a, bio je od 2003. do 2006. zastupnik u Hrvatskom saboru (5. saziv). Na 15. Općem saboru HDZ-a 25. svibnja 2012. izabran je za zamjenika predsjednika te političke stranke. Prgomet je svoju kandidaturu za mjesto zamjenika predsjednika HDZ-a istaknuo zajedno s dr. Milanom Kujundžićem kao kandidatom za predsjednika stranke. Nakon što je na 15. Općem saboru HDZ-a izabran za zamjenika predsjednika, nije uspostavljen dovoljno dobar odnos između njega i predsjednika stranke Tomislava Karamarka, pa je naposljetku 27. veljače 2015. dao ostavku na dužnost zamjenika predsjednika HDZ-a i napustio članstvo stranke.
Naknadno se vratio u članstvo HDZ, a 2017. je od vodstva stranke istaknut kao kandidat na izborima za gradonačelnika Zagreba.
Pione, Cuneo
Pione je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 728 m.
San Rafael, San Diego de la Unión
San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Diego de la Unión.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika.<ref name= 2014. m.
La Magdalena, Salvatierra
La Magdalena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salvatierra.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 490 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1747 m.
San Nicolás Zecalacoayan, Chiautzingo
San Nicolás Zecalacoayan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chiautzingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2575 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2469 m.
El Zapote, La Yesca
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1570 m.
La Medina, Arteaga
La Medina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 856 m.
Chupachi, Carichí
Chupachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2060 m.
Kouvola
Kouvola je grad i općina na jugoistoku Finske od 86,453 stanovnika i po tom je 10 po veličini u zemlji.
Geografske karakteristike
Kouvola leži u u Regiji Kymenlaakso, udaljena 134 km sjeveroistočno od Helsinkija, i pedesetak kilometara od Kotke i Finskog zaljeva.
Kouvola je grad u kom se nalazi lokalitet Pilana i vodenica Verla uvršten na UNESCO-vu Listu svjetske baštine u Evropi.
Velika atrakcija je zabavni park - Tykkimäki, a pored grada se nalazi Nacionalni park Repovesi.
Historija
Nova Kouvola je osnovana 1. januara 2009. spajanjem Anjalankoskija, Elimäkija, Jaale, Kuusankoskija, Valkeale i stare Kouvole, u tom času bila je 10 grad u Finskoj po veličini sa gotovo 90 000 stanovnika.
Nukleus te nove općine i grada bile su općine Elimäki, Iitti i Vehkalahti, od kojih su tih šest općina odvojile i postale nezavisne.
Isolalunga, Modena
Isolalunga je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Kouvola
Historija
Kraj 18. vijeka bio je historijski značajno vrijeme, nakon potpisivanja Aboskog mira 1743. Rijeka Kymijoki postala je granica između Kraljevine Švedske i Carske Rusije, to je bilo doba rađanja Finske autonomije, koja je ostvarana stvaranjem Velikog Vojvodstva Finska 1809.
Isolalunga, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 811 m.
Kouvola
Anjalankoski
Anjalankoski je nastao spajanjem općina Anjala i Sippola - 1975., nakon tog je 1. januara 1977. dobio i status grada. Nukleus iz kog je nastao bila je Općina Elimäki od koje se odvojio 1863., dok se druge strane Sippola odvojila od Općine Vehkalahti 1861.
Anjalankoski ima historijski značaj za Finsku, jer je tu krajem 18. vijeka započeo proces borbe za nezavisnost, udruživanjem nezadovoljnih oficira u Savez Anjala.
Historija tog nekadašnjeg grada i općine, vezana je uz plemstvo i njihove dvorce. Tako je nekad čitav teren na zapadnoj strani rijeke Kymijoki pripadao porodici Wrede. Do tog je došla tako što je njihov predak konjički kapetan Henrik Wrede u bitci 1605., spasio život švedskom kralju Karlu IX, pa je on nekoliko godina iza tog njegovoj udovici donirao parohije Anjalu i Elimäki.
Zemlja na Istočnoj strani rijeke pripadala je porodici Creutz, koja je 1649. dobila na dar selo Sippola od kraljice Kristine.
Elimäki i Jaala
Elimäki je još krajem 15. vijeka bio samostalna administrativna jedinica, sa vlastitim sudom i policajcem, ali je vjerski podpadao pod parohiju Loviisi.
Parohija Elimäki osamostalila se zajedno sa parohijama Anjala i Ruotsinpyhtää dekretom finskog senata od 13. aprila 1863., to je provedeno u djelo tek 1. maja 1865.
Elimäki je svoje prvo Općinsko vijeće osnovao 8. marta 1868.
Jaala je nekada billa dio Općine Iitti, a od 1879. postala je samostalna općina.
Kouvola
Kouvola je nekad bila dio Općine Valkeala, od 1917. ima polutonomni status, a od 1922. je samostalna općina, tako da je već 1923. dobila status trgovišta, a 1960. i status grada, odtad je administrativno - trgovački centar tog kraja.
Kuusankoski
Kuusankoski je osnovan 1921., spajanjem dijelova Općina Iitti i Valkeala. Kuusankoski je dobio status trgovišta 1957. a nakon toga 1973. i status grada.
Industrijski pogoni počeli su nicati na granici Iittija i Valkeale 1872, kad su podignute dvije tvornice papira, pored slapova Kuusankoski na Rijeci Kymijoki. Nakon tog je 1897. podignuta i treća tvornica na slapovima Voikkaankoski. Te su se tvornice spojile 1904. i postale velika korporacija, danas su dio multinacionalne kopanije UPM-Kymmene. Spajanje tih tvornica dovelo je posredno do formiranja Općine Kuusankoski.
U septembru 1920., 14 odbornika iz industrijskih naselja Kuusankoski, Kymintehdas i Voikkaa iznjeli su stav svoje mišljenje u Općinskom vijeću Valkeale i Iittija da bi ta naselja, trebalo izdvojiti i od 1. januara 1921. formirati Općinu Kuusankoski.
Valkeala
Valkeala je osnovana 1631. ostala je prilično čudna ruralna zajednica, to je bio razlog što su se Kuusankoski i Kouvola, koje su imale nešto industrije i željeznicu, htjele osamostaliti.
Privreda i transport
Kouvola je grad drvne industrije, koja posljednjih dekada proživljava krizu, pa je najveći poslodavac u gradu finska vojska, jer su tu stacionirane karelijanska brigada i pješadijski puk Utti.
Kouvola je u Finskoj poznata kao grad - željeznice, jer je ona zapadni terminal Transsibirske pruge, pored toga je i značajno finsko čvorište. Iz Kouvole ide vlak - Allegro za Sankt Peterburg koji preveze putnike za samo 2 h i 20 min.
Kouvola leži na trasi autoputa A6 i A15.
Sunčanica sa ljušturom
Upotreba u kulinarstvu
Sunčanica sa ljušturom se koristi u kulinarstvu, ali samo ako je dovoljno termički obrađena, jer u suprotnom može izazvati stomačne tegobe. Čak i dobro spremljena može izazvati probleme sa varenjem kod nekih osoba, pa i alergijske reakcije. Takođe, može se pomešati sa otrovnom Chlorophyllum molybdites, koja uspeva u suptropskoj klimi (kod nas je nema), ali koja ima zelene spore.
Peter der Große
Peter der Große je njemački nijemi historijski film snimljen 1922. godine u režiji Dimitrija Buchowetzkog. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Emil Jannings, je ruski car Petar Veliki, a radnja prikazuje njegove napore da krajem 17. i početkom 18. vijeka uvođenje zapadne tehnologije i običaja od zaostalog Ruskog Carstva učini veliku silu.
Sunčanica sa ljušturom
Literatura
Phillips, Roger (2010). Mushrooms and Other Fungi. Buffalo, NY: Firefly Books. p. 35. ISBN 978-1-55407-651-2.
Hindenburg (film)
The Hindenburg je američki historijski film snimljen 1975. godine u režiji Roberta Wisea. Predstavlja adaptaciju istoimene knjige Michaela M. Mooneya koja je opisivala posljednji let njemačkog cepelina Hindenburg, završen katastrofalnim rušenjem prilikom pokušaja pristajanja u SAD 1937. godine. Radnja prikazuje kako je cepelin, koji predstavlja jedan od velikih propagandnih aduta prije nekoliko godina uspostavljenog nacističkog režima, predmet špekulacija o sabotaži te kako jedan od njemačkih oficira (koga tumači George C. Scott) nastoji raskrinkati moguće sabotere među nizom živopisnih putnika.
Film je nastojao kombinirati dva prilično popularna hollywoodska trenda - nostalgiju prema međuratnom periodu, ali i spektakularne filmove katastrofe. Studio Universal, koji je imao nekoliko velikih hitova iz tog žanra, je u njega uložio izuzetan novac, nastojeći katastrofu - jednu od rijetkih koja je bila detaljno zabilježena filmskim kamerama - što vjernije rekonstruirati kroz specijalne efekte. Jedan od posebno zanimljivih pokušaja bio je trik kojim su se autentični filmski žurnali 1930-ih nastojali posebnim tehnikama "obojati", odnosno pretopiti u suvremene igrane scene u boji. Kritika mu nije bila sklona, prije svega zbog nezanimljivih likova, a posebno se na njega okomila tada uticajna Pauline Kael; iako je imao publiku i ostvario određeni komercijalni uspjeh, relativno brzo je zaboravljen.
Uloge
Brojni od fiktivnih likova u filmu su temeljeni na stvarnim ličnostima. Tako je, na primjer, Franz Ritter temeljen na Fritzu Erdmannu, a Karl Boerth na Ericu Spehlu.
(*) Stvarna historijska ličnost navedena pod pravim imenom.
Fatti di gente perbene
Fatti di gente perbene je italijansko-francuski igrani film snimljen 1974.. Temelji se na stvarnim događajima koji su se zbili u Bologni početkom 1902. godine i izazvali cause celebre u tadašnjoj italijanskoj javnosti. Protagonist, čiji lik tumači Giancarlo Giannini, je advokat Tullio Murri, sin uglednog ljekara i liberalnog političara Augusta Murrija (čiji lik tumači Fernando Rey), a čija se sestra Linda (čiji lik tumači Catherine Deneuve), pod pritiskom Crkve vraća mužu koji ju je zlostavljao. Kada nuž bude ubijen, Tullio je uhapšen i izveden na sud, a što nastoje iskoristiti politički protivnici njegovog oca.
Fatti di gente perbene je sljedeće godine osvojio nacionalnu nagradu David di Donatello za najbolji film.
San Lorenzo, Las Margaritas
San Lorenzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 276 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1072 m.
Cornățelu, Poboru
Cornățelu je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Poboru.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 607 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 291 m.
Petar Lalović
Petar Lalović (Subotica, 8. jul 1932 — Beograd, 2. novembar 2015) bio je srpski filmski reditelj, scenarista i snimatelj koji je snimio preko 200 dokumentarnih filmova.
Karijera
Završio je pozorišnu i filmsku akademiju u Zagrebu, a diplomirao na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu. Napravio je preko 200 dokumentarnih filmova u kojima je scenarista, reditelj i snimatelj. Takođe je snimao igrane filmove i TV serije. Lalovićeva preokupacija su snimanje metaforičnih filmova o prirodi, za koje je osvojio preko 150 nagrada kako u bivšoj Jugoslaviji tako i u inostranstvu. Dugometražni film Ptice koje ne polete je dobio više od 20 nagrada, uključujući četiri Grand Prija u Evropi. Međutim, filmska kritika i bioskopska publika smatra da je njegov najveći uspeh bio sa dokumentarnim filmovima Poslednja oaza i Svet koji nestaje iz 1987. godine. Lalović tokom 2011. godine snima film Beogradska oaza i to je dvestoti film koji je uradio.
Augusto Murri
Augusto Murri (8. septembar 1841. – 11. novembar 1932) bio je italijanski ljekar, poznat po dugoj i plodnoj karijeri kliničkog istraživača na Univerzitetu u Bologni, koja ga je učinila jednom od najuglednijih ličnosti svog vremena, ali i po skandalu koji je 1902. godine izbio nakon što mu je sin Tullio uhapšen, a potom osuđen za ubistvo.
Gvožđe oksihlorid
Gvožđe oksihlorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 107,297 Da.
Гроцка
Гроцка је градско насеље у Србији у Градској општини Гроцка у Граду Београду. Према попису из 2011. било је 8441 становника. У граду се налази црква Свете Тројице и основна школа „Илија Гарашанин“.
Историја
Најстарији трагови о постојању насеља на територији данашње општине Гроцка датирају из почетка неолита (млађег каменог доба). Највеће неолитско насеље у овом делу Европе, које се још увек истражује, налази се на обали Дунава у месту Винча. Култура, која је настала на овом простору у доба средњег и позног неолита (5250—4250. године пре нове ере), добила је назив "Винчанска култура".
Римљани су главну саобраћајницу која је повезивала Сингидунум (Београд) и Виминацијум (Костолац), своја два, у то време велика града Горње Мезије, изградили уз обале Дунава преко територије данашње Гроцке. Докази за то су бројни: виле-рустике, гробнице римских великодостојника, златан накит, новац и многе друге ископине.
Име
Прво помињање Гроцке, у писаној форми, забележено је у 9. веку (878. године), када се за насеље на ушћу мале речице у Дунав срећемо са словенским именом Градец. Следеће писано помињање забележено је у запису Евлије Челебије 1521. године, под називом Хисарлик (утврђена војна постаја на цариградском друму). Највише података о Гроцкој у средњем веку налазимо у турским пописима и из записа путописаца. Герлах, путописац који је 1578. године прошао кроз Гроцку и забележио: "... велики поток дели Гроцку на два дела, у једном делу подигнуте су мале српске колибе покривене трском и сламом, а у другом има и лепих турских кућа, често шиндром покривених."
Данас је Гроцка београдска општина која заузима површину од 28.923 ha, на којој живи 75.466 становникаи и има 15 насељених места. Општина је основана 1955. од када је приступила заједници београдских општина. Дан општине, као и општинска слава, је Света Петка, 27. октобар. Северни део територије излази на реку Дунав дужином од 24 километра, а обим границе општинске територије је 96 километара. До Гроцке стижете ауто-путем Београд-Ниш, железничком пругом Београд-Ниш-Скопље-Солун-Атина, магистралним путем Београд-Смедерево. Градски и приградски саобраћај може вас довести до било којег места на територији општине.
Архитектура
Најстарије језгро Гроцке данас је део некадашњег Цариградског друма, уз који се и формирало прво насеље. Да је данашња главна улица коришћена од самог настанка насеља као чаршија, трговачки и пословни центар, сведоче карактер и намена очуваних старих кућа. Осим пословних зграда са дућанима, занатским радионицама и кафанама, у чаршији се налазило и неколико стамбених зграда варошког типа, чији су власници били имућни трговци и занатлије. Специфичан карактер Гроцке, која је с једне стране била варошица, односно административни и трговачки центар, а са друге сеоско насеље са изванредним природним условима, одредио је основну поделу старих грочанских кућа на варошке и сеоске.
У погледу типских обележја, целокупни сачувани архитектонски фонд садржи елементе народне архитектуре са различитих подручја Србије, који су у одређеним моментима имали пресудан значај у формирању руралне архитектуре не само у Гроцкој, већ на целом подручју града Београда.
У једној од таквих зграда налази се и „Завичајни музеј Гроцке“ који је отворен 1982. године у адаптираној „Ранчићевој кући“. Дубочајска збирка проф. др Александра Костића стална је поставка Музеја. Као свестран човек посвећен науци, професор др Александар Костић се бавио и археологијом. Године 1933. на Дубочајском гребену у Гроцкој открио је многе римске гробове, накит, новац, керамику, оружје и остатке животињског и биљног света. Дубочајска збирка је стална изложбена поставка палеолошких, археолошких, нумизматичких и других ископина. У музеју су интересантни експонати (200 одабраних), а посебно се истиче вилица хипариона (претече коња) из плиоценске ере, стара око 12 милиона година.
Манастир Рајиновац
Један од првих сусрета са Манастиром Рајиновац сачуван је у турском попису из 1528. године, где се помиње као манастир Свети Рајко. Село Бегаљица, где се овај манастир налази у том периоду је имало свега пет кућа, а његов постепени развој можемо да пратимо на основу даљих турских пописа. Под истим именом јавља се и 1530. године. Легенда каже да је некада давно код неког богаташа Бугарчића у Бегаљици служио момак из Босне, по имену Раја. Када је одслужио своје, Бугарчић му је поштено исплатио зарађене дукате. Раја је кренуо својој кући, али га код извора сачекају Бугарчићеви синови, убију га, новац покупе, а Рају затрпају кладама. После две године нађу га чобани мртвог и пријаве газди. Газда препозна свог бившег слугу Рају, и досети се да су га убили његови синови, јер је један у међувремену „сишао с ума“, а и други се озбиљно разболео. Да би окајао грех који су његови синови починили, Бугарчић за исту суму дуката, колика некада беше исплатио Раји, на своме имању, недалеко од извора где је Раја убијен, подигне малу дрвену цркву Раји за душу, а себи за спасење. У народу је остала прича да је цркву подигао Рајин новац, па се она и данас зове Рајиновац.
Винчанска култура
Интересовање европске археолошке науке за налазиште Винча — Бело брдо (археолошки локалитет) јавља се почетком прошлог века, када њен истраживач професор Милоје Васић објављује прве научне радове у водећим европским научним часописима. Истражен је само централни део локалитета, односно око 4 % од укупне површине налазишта. На истраженој површини, професор Васић је открио археолошки слој дебљине око 10 метара. У археолошким слојевима откривене су рушевине насеља и трагови живота од неолита (5500. година пре нове ере), па све до данашњих дана, што практично значи да се у Винчи у континуитету живи седам хиљада година. Посебну занимљивост представља податак да је 80 % археолошких наслага формирано у периоду од 5250. до 4250. п. н. е.. Винчанска култура простирала се на територији од око 200.000 km², односно, на простору омеђеном Карпатима на северу, реком Босном на западу, софијским пољем на истоку, и скопском котлином на југу. На овој огромној површини пронађено је преко 600 налазишта са археолошким материјалом који је стилски веома уједначен, што говори да је то била врло компактна и хомогена култура. Многи светски и европски археолози винчанску културу третирају као једну од најранијих европских цивилизација. У време винчанске културе подижу се надземне куће сложене архитектуре са више просторија, грађене од дрвета и облепљене блатом. Куће у насељу формирају низове, увек су исте оријентације, са пролазима и улицама између њих, тако да је у Винчи створена прва урбана целина на тлу Европе. Винчански човек се углавном бавио пољопривредом и сточарством. Велики вишкови производа довели су до развоја трговине, што је Винчанима омогућило брзи економски развој.
Богата археолошка налазишта
Територија општине Гроцка обилује већим бројем археолошких налазишта. Професор Петар С. Павловић је двадесетих година двадесетог века на локалитету Каргача (Врчин) открио 48 нових врста фосила шкољки и пужева, који нису пронађени нигде на територији некадашњег Панонског мора. У усеку пешчаног наноса који је направила Дубочајска река, професор др Костић открио је већу количину шкољки, пужева, фосила, лишћа и разних врста дрвећа. На истом локалитету откривени су и рогови јелена и кости мамута, а посебно је вредна пажње вилица хипариона која потиче из средине понтинског периода када је Панонско море било на крају свога постојања. На ушћу Болечице у Дунав, на њеној десној обали, постојало је веће насеље из времена баденске културе (2200—1800. године пре нове ере). Фрагментални керамички судови нађени су и на Шупљој стени у Врчину под Авалом. У периоду старијег гвозденог доба (1000-300. године пре нове ере) подручје Гроцке било је настањено келтским становништвом и то припадницима племена Трикорнинци. Велики број остатака металних предмета нађени су на потесу од Винче до Орашја. Око 300. п. н. е. у ове крајеве се настањују Скордисци - мешано келтско племе које на овим просторима живи и у време раног Римског царства. Гроцка у римско доба припада насељима на горњомезијском лимесу које чини низ градова и утврђења на Дунаву. Као значајно насеље у најближој околини помиње се Трикорниум (Ритопек). Одатле потичу и многобројни натписи на латинском, трачком и келтском језику. Трикорниум се такође помиње и у Прокопијевом списку тврђава на Дунаву. Остаци архитектуре из тога доба за сада су откривени у Ритопеку (каструм - војни логор), гробнице у Брестовику и Гроцкој и делови виле на локалитету Дубочајски поток.
Демографија
У насељу Гроцка живи 6633 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 38,9 година (37,7 код мушкараца и 40,0 код жена). У насељу има 2815 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,96.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
La Piedra, Tuxpan
La Piedra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Santa María, Zempoala
Santa María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zempoala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2381 m.
La Piedra, Tuxpan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Umjetnički aktivizam u Hrvatskoj
Umjetnički aktivizam ili artivizam u Hrvatskoj razvija se od početka 1980-ih godina 20. stoljeća do danas, kroz dva glavna pravca: feministički i pravac društveno–političke stvarnosti.
Babureachi, Carichí
Babureachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Pazzon, Verona
Pazzon je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Bochinachi, Guachochi
Bochinachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Pazzon, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 304 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 384 m.
Babureachi, Carichí
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1914 m.
Bochinachi, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2443 m.
Umjetnički aktivizam u Hrvatskoj
Razvoj umjetničkog aktivizma u Hrvatskoj
Od godine 1990. do 2010. u lokalnom kontekstu moglo bi se govoriti o dva smjera kojima teče umjetnički aktivizam. Prvi, dugotrajniji, je vezan uz feminizam. 70-ih godina 20. stoljeća sa Sanjom Iveković i Vlastom Delimar bio je temeljen na prokazivanju i raskidu s tabuima i stereotipima vezanima uz žensko tijelo i njihovim kodifikacijama u ulogama i očekivanjima od strane patrijarhalnog društva. Kasnije se razvijao uz feminističku teoriju i njenu recepciju kod nas od kritike patrijarhalnog diskursa, preko identitetskih propitivanja Judith Butler do Foucaulta i kritike moći. Drugi smjer umjetničkog aktivizma u Hrvatskoj je uže vezan uz društveno – političku stvarnost. Nakon akcije Knjiga i društvo 22% 1998. godine, veliki se broj umjetnika (Mladen Stilinović, Tomislav Gotovac, Sanja Iveković, Siniša Labrović, Marijan Crtalić, Igor Grubić, Slaven Tolj, Andreja Kulunčić, Kristina Leko, Sonja Gašperov, Ksenija Turčić, Sandra Sterle, Nemanja Cvijanović, Rafaela Dražić, Marko Marković, Iva Kovač i dr.) sa svojim radovima direktno referira na veliku količinu problema društva u kojem živi.
Santa Rosa, Choix
Santa Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Umjetnički aktivizam u Hrvatskoj
Razvoj umjetničkog aktivizma u Hrvatskoj
Zadnju dekadu 20. st. obilježio je rat, a s njim aktivizam. Tijekom prve polovice devedesetih bio je orijentiran na antiratno i mirovno djelovanje, na anti ili alter – globalistički aktivizam te rodni – gej, lezbijski, queer aktivizam, što se nastavilo do danas. Značajnu ulogu u promicanju općeg i umjetničkog aktivizma odigrale su civilne, nevladine udruge koje su se tada počele razvijati. Rad Sanje Iveković Ženska kuća, koji se danas nalazi u Muzeju suvremene umjetnosti, reakcija je na prijetnje zatvaranjem Autonomne ženske kuće. Zahvaljujući civilnoj sceni koja se 90-ih godina gradila na otporu prema šovinizmu, nacionalizmu i sl. kasnije se razvila nezavisna kulturna scena snažnih afiniteta prema glazbi i ostalim umjetnostima, u filozofskim i političkim konceptima.
Abas Ekbal Aštijani
Abas Ekbal Aštijani (Aštijan, 1896. ili 1897. – Rim, 10. 2. 1956), iranski historičar, prevodilac, historičar književnosti, diplomat, autor i profesor.