cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Клајић
Демографија
У насељу Клајић живи 239 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 47,9 година (47,0 код мушкараца и 48,7 код жена). У насељу има 105 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,75.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Obergröningen
Obergreningen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 42 opštinska središta okruga Ostalb. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 462 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8136049.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostalb Obergreningen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ostalb. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 500 metara. Površina opštine iznosi 5,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 462 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 79 stanovnika/km².
Molinelle
Molinelle ima više značenja:
Molinelli
Molinelli ima više značenja:
Hopewell, New Jersey
Houpvel je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.922, što je 113 (-5,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dennis Spooner
Dennis Spooner (1. decembar 1932 – 20. septembar 1986) bio je engleski televizijski scenarist poznat po radu na nekim od najpopularnijih TV-serija od 1960-ih do 1980-ih, a među kojima se ističu Doctor Who, Thunderbirds i The Professionals.
Godine 1965. je njegova TV-drama No Cause for Alarm u Jugoslaviji dobila remake pod naslovom Nema razloga za uzbunu.
Lăunele de Jos, Dănicei
Lăunele de Jos je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Dănicei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 194 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 366 m.
Coenwulf od Mercije
Coenwulf (također navođen kao Cenwulf, Kenulf ili Kenwulph) (? -821) bio je kralj Mercije od decembra 796. do 821. Biop je potomak brata kralja Pende, vladara Mercije i hegemona Britanije u 7. vijeku. Naslijedio je Ecgfritha, sina kralja Offe; Ecgfrith je vladao samo pet mjeseci, a Coenwulf je došao na prijestolje iste godine kada je Offa umro. Na početku vladavine se Coenwulf suočio s ustankom u Kentu, koji je dotada bio sa Offinim nadzorom. Eadberht Præn se vratio iz egzila u Franačkoj i istakao sebe za kentskog kralja, pa je Coenwulf tražio intervenciju pape. Kada je papa Lav pristao anatemizirati Eadberhta, Coenwulf je napao i pokorio Kent; Eadberht je zarobljen, oslijepljen i odrezane su mu ruke. Na početku svoje vladavine je Coenwulf također izgubio kontrolu nad Istočnom Anglijom, o čemu svjedoče kovanice koje je samostalno izdao kralj Eadwald. Coenwulfove kovanice su se ponovno pojavile oko 805. kada je, po svemu sudeći, kraljevstvo ponovno palo pod mercijsku vlast. Bilježi se kako je Coenwulf vodio nekoliko pohoda protiv Velšana, te samo jedan protiv Northumbrije 801. godine, iako je vjerojatno da je Coenwulf trajno podržavao protivnike northumbrijskog kralja Eardwulfa.
Coenwulf se sukobio sa kenterberijskim nadbiskupom Wulfredom oko toga mogu li laici kontrolirati vjerske objekte kao samostane. Prekid odnosa sugerira i to da Wulfred najmanje četiri godine nije mogao vršiti redovne dužnosti. Spor je bio djelomično riješen tek godine 822. pod Coenwulfovim nasljednikom kraljem Ceolwulfom, a konačno 826. između Wulfreda i Coenwulfove kćeri Cwoenthryth.
Naslijedio ga je brat Ceolwulf; post-normanska legenda navodi da mu je sin Cynehelm ubijen kako bi se osiguralo nasljedstvo. Za dvije godine je Ceolwulf svrgnut i Coenwulfova porodica je trajno izgubila vlast. Coenwulf je bio posljednji kralj Mercije koji je imao hegemoniju nad drugim anglosaksonskim kraljevstvima. Za jednu deceniju je pod kraljem Egbertom počeo uspon suparničkog kraljevstva Wessex, a Mercija više nikada nije vratila nekadašnju moć.
Ro15-4513
Ro15-4513 je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 326,310 Da.
Parsons, West Virginia
Parsons je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.485, što je 22 (1,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
797
Godina 797. (DCCXCVII) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 797. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Pirogalol 1,2-oksigenaza
Pirogalol 1,2-oksigenaza (, pirogalolna 1,2-dioksigenaza) je enzim sa sistematskim imenom 1,2,3-trihidroksibenzen:kiseonik 1,2-oksidoreduktaza (deciklizacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Yameri, Tonalá
Yameri je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Prugovac (Kloštar Podravski)
Prugovac je naselje u sastavu Općine Kloštar Podravski, u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 687 stanovnika.
Al Wāsiţ, Hajjah
Al Wāsiţ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 654 m.
Boeing 717
Boeing 717 je dvomotorni uskotrupni mlazni avion predviđen za prijevoz do 100 putnika. Dizajniran je u McDonnell Douglas kompaniji kao MD-95 (treća generacija poznatog DC-9. Nakon spajanja ovih kompanija 1997. godine MD-95 je redizajniran i leti pod boeingovom oznakom.
Prva narudžba ovog modela bila je u listopadu 1995. a u redovni servis zrakoplov je ušao u rujnu 1999. Proizvodnja je trajala neprekidno do 2006. (izrađeno je 156 komada) kada i prestaje duga povijest izgradnje aviona nastalih u bivšoj Douglas kompaniji smještenoj u Long Beach, California.
Razvoj
U ranim 60-im Douglas je dizajnirao DC-9 za kratke dolete kao dopuna njegovog četiri motornog DC-8. Bio je to avion posve novog dizajna s dva Pratt & Whitney JT8D turbofen motora na zadnjem dijelu trupa, malih ali efikasnih krila i T-repom. DC-9 je prvi puta poletio 1965. i iste te godine ušao u redovni servis. Do 1982. kada se DC-9 prestao proizvoditi izrađeno je ukupno 976 aviona.
McDonnell Douglas MD-80 serija uvedena je u redovne letove 1980. godine. Avion je druga generacija DC-9 a nastao je kao izdužena inačica DC-9-50 s većom maksimalnom težinom uzlijetanja (MTOW), većim spremnicima za gorivo i novom generacijom Pratt Whitney JT8D-200 motorima. Od 1980. do 1999. godine isporučeno je blizu 1.2000 aviona.
MD-90 je razvijen iz MD-80 serije. Razvoj je pokrenut 1989. godine a prvi let bio je u 1993. MD-90 je bio duži, opremljen je s EFIS pilotskom kabinom, tišim i ekonomičnijim V2525-D5 motorima (s mogućnošću nadogradnje na V2528 motore). Ova inačica nije doživjela veći uspjeh i izrađeno je samo 117 zrakoplova.
MD-95 je objavljen 1991. godine kao MD-87-105. Avion je skraćena inačica MD-80 serije sa 105 sjedala. Avion je trebao pokriti tržište nakon prestanka izrade ranijeg DC-9 modela kojem se bližilo 30 godina postojanja. MD-95 nastao je na osnovi DC-9-30. Promijenjeni su i modernizirani sustavi i pilotska kabina te su ugrađeni novi motori. Zrakoplov također nije doživio veću prodaju. McDonnell Douglasov dugogodišnji kupac SAS izabrao je u ožujku 1995. Boeing 737-600 za svoj avion do 100 sjedala. U listopadu 1995. američka niskotarifna kompanija ValuJet potpisuje narudžbu za 50 MD-95 plus 50 u opciji. Sa samo jednim ili dva pouzdana naručitelja bilo je vrlo optimistično pokrenuti proizvodnju te se pokazalo kako McDonnell Douglas ima problema u prodaji svojih aviona.
Promjena "brend" imena
U početku Boeing-717 nije imao veću prodaju od McDonnell Douglasa. Čak i originalna narudžba za 50 aviona nije bila sigurna u tadašnjem američkom zrakoplovnom tržištu radi njegove deregulacije. Na kraju je ValuJet (sada dio AirTran Airways)a, zaključio kako bi flota 717-200 mogla pružiti znatan uspjeh i ostala je pri svojoj narudžbi.
Boeingova odluka za nastavkom 717 polako se počela isplaćivati. Prvi korisnici bili su oduševljeni s pouzdanošću i prihvaćanju od strane putnika, te su počeli naručivati dodatne zrakoplove. Mala australska regionalna aviokompanija Impulse uzla je u dugoročni najam pet 717 početkom u 2000. i s njima proširila usluge na glavnim rutama. Ovaj ambiciozni potez je bio neodrživ u konkurenciji s većom kompanijom te je u svibnju 2001. Qvantas kupio Impulse iako su mu više-manje njegovi avioni bili nepoželjni jer su kvarili učinkovitost njegove flote velikih Boeinga i manjih mlažnjaka BAe 146.
Sposobnosti 717 postale su jasnije već za nekoliko mjeseci. Avion se pokazao prostraniji i brži od BAe 146, jeftiniji za korištenje, s većom pouzdanosti i lakšim opsluživanjem na zemlji. Troškovi održavanja su vrlo niski, npr.: C-provjera (eng.: C check) traje tri dana i obavezna je jednom za svakih 6.000 sati leta. (Za usporedbu DC-9 treba 21 dan za C provjeru.) Novi Rolls-Royce BR715 motori dizajnirani su tako da za promjenu nekog dijela u linijskom dijelu održavanja treba najviše jedan sat. Za trećinu tih dijelova potrebno je samo 15 minuta. Mnogi korisnici 717, uključujući i isprva sumnjičavi Qantas, postali su nakloni ovom avionu. Qantas je kupio više 717, dovodeći njihov broj u floti na 14. Ostale značajnije narudžbe su došle iz Hawaiian Airlinesa i Midwest Airlinesa a avion je aktivno reklamiran i među velikim aviokompanijama kao što su Lufthansa i Northwest.
Tržište aviona do 100 putnika bilo je pretrpano do 2001. godine kada iz njega ispada par konkurentnih zrakoplova. BAe prestaje proizvoditi Avro RJX (BAe 146 s modernim motorima), Fairchild Dornier se zatvara a Bombardier otkazuje svoj novi BRJ u korist duže inačice CRJ-900 s 90 sjedala. Preostali avioni u ovoj konkurenciji uz Boeing su Airbus A318 i Embraer E-195. Flota kompanija u svijetu je tada bila uglavnom sastavljena od starijih dvomotornih mlažnjaka s relativno visokim troškovima korištenja kao što su DC-9, rani modeli 737, Fokker F100 i nešto noviji četveromotorni BAe 146.
U 2001. Boeing je počeo koristiti pokretnu liniju za sastavljanje 717 i 737 što je znatno smanjilo vrijeme proizvodnje i smanjilo njezin trošak.
Nakon naglog pada zračnog prometa uzrokovanog napadom 11. rujna 2001., Boeing je najavio preispitivanje potrebnog tipa zrakoplova za budućnost ali je nakon puno dogovaranja nastavljeno s postojećom proizvodnjom. Usprkos nedostatku narudžbi, Boeing je za pokrivanje tog dijela tržišta i dalje imao povjerenje u 717. Nakon samo 19 prodanih 717 u 2000. godini, samo 6 u 2001., Boeing je u 2003. zaprimio zahtjev za 32 aviona. U to vrijeme bivša douglasova tvornica u Long Beachu je proizvodila samo 717 i C-17.
Završetak proizvodnje
mini|desno|150px|AirTran Airways prvi je i zadnji naručitelj b-717 Regionalnih mlazni zrakoplovi koje proizvodi Embraer i Bombardier preuzeo je veliki dio tržišta tijekom krize u aviokompanijama nakon 2001. godine. Početak kraja 717 bio je u prosincu 2003. kada je Boeingu propao ugovor vrijedan 2,7 milijarde US$ s Air Canadom, koja je za kupnju izabrala Embraer ERJ i Canadair CRJ.
U siječnju 2005., nakon isporuke svih naručenih aviona, Boeing je najavio kraj proizvodnje 717. Glavna poteškoća sa 717 modelom je njegova razlika od ostalih boeingovih zrakoplova. Trend proizvođača zrakoplova, osobito Airbusa je da svi zraoplovi neke serije imaju slične pilotske kabine i sustave kako bi posade s minimalnim dodatnim školovanjem mogli prelaziti s jednog tipa aviona na drugi. Na taj način bi se posade lakše izmjenjivale, bez obzira na veličinu zrakoplova koji je potreban na određenoj ruti. Airbus je ovu pogodnost počeo koristiti u seriji A320 (uključujući A-318, A-319 i A-321) a Boeing je ovaj pristup imao na seriji B 737 sljedeće generacije 737-600, -700, -800, -900. I Embraer u svojoj novoj E-Jet seriji primjenjuje ovaj koncept, nudeći četiri regionalna zrakoplova u kojima su najveće operativne sposobnosti vrlo blizu onima na 717.
717 nije imao nikakvih istovjetnosti s ostalim zrakoplovima, čak ni sa svojim prethodnicima MD-80 i DC-9. Iako su mu operativnih troškovi 10% niži u odnosu na od npr. A-318, zrakoplovne kompanije ovu uštedu nisu mogle usporediti s onom na ujednačavanju zrakoplova u seriji.
Zadnji, 156. B- 717 izašao je iz proizvodne linije u travnju 2006. Konačna dva zrakoplova su isporučena kupcima AirTran Airways i Midwest Airlines 23. svibnja 2006. godine. 717 je zadnji boeingov komercijalni avion proizveden u pogonu na Long Beachu.
Dizajn
mini|desno|150px|Neophodne zemaljske [[Oprema u zračnoj luci#Putničke stepenice|putničke stepenice]] 717 karakterizira dvočlana posada pilotske kabine koja uključuje šest zaslona s tekućim kristalima i naprednim Honeywell VIA 2000 računalom. Ovaj dizajn pilotske kabine nalazi se i na MD-11 a nazvan je zajednički napredni kokpit (eng: Advanced Common Flightdeck (ACF)). Pilotska kabina uključuje i elektronski sustav instrumenata, dvostruki sustav upravljanja, središnji sustav prikaza grešaka i satelitski sustav za pozicioniranje. Zrakoplov ima kategoriju IIIB za automatsko slijetanje (visina odluke ispod 15,24 m (50 fita) za vrijeme loše vanjske vidljivosti. 717 spada u klasu DC-9 i MD-80 aviona i za prijelaz posade potreban je samo 11 dnevni kurs (prema FAA) . Mehaničke kontrole u pilotskoj kabini u stvari pokreću fly-by-wire sustav upravljanja komandi koji je zamijenio glomazan sustav prijenosa preko poluga i užadi na DC-9/MD-80 zrakoplovima. Rolls-Royce BR715 motori su potpuno kontrolirani elektroničkim sustavom (eng.: FADEC - Full Authority Digital Engine Control) razvijen od BAE Systemsa a nudi poboljšanu upravljivostsustavima i optimizaciju njegovog rada u odnosu na prethodne motore.
Poput svojih DC-9/MD-80/MD-90 prethodnika i 717 ima 2 +3 razmještaj sjedala u putničkoj kabini. Za razliku od svojih prethodnika 717 nema ugrađene prednje izvlačive stepenice. Kroz smanjenje i pojednostavljenje pomoćne opreme što je to više moguće, cilja se na povećanje efikasnosti goriva. Određene dizajnerske karakteristike su zadržane čak iz vremena DC-8. Na primjer, razmještaj prozora pilotske kabine identičan je onom na DC-8, s centralnim vjetrobranskim staklom, nepokretnim lijevim i desnim vjetrobranskim prozorima iza kojih slijede prozori sa strane koji se mogu otvoriti i na kraju po još jedni stražnji fiksni na svakoj strani. Oba modela 717 imaju i dodatni prozor iznad vjetrobranskih. Krila 717 identična su onima na DC-9-30.
El Tejocote, Nuevo Parangaricutiro
El Tejocote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Nuevo Parangaricutiro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2092 m.
Mairano, Lodi
Mairano je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1991 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Currituck County, North Carolina
je okrug u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 23.547, što je 5.357 (29,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tiana, Nuoro
Tiana je naselje u Italiji u provinciji Nuoro, u regiji Sardinija.
Osveta (telenovela)
Osveta je bio naslov pod kojim su se prikazivale dvije telenovele:
Molinello
Molinello ima više značenja:
El Tirón, Aldama
El Tirón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Aldama.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Zun-Nun Egipatski
Ime
Puno ime mu je Dhul-Nun Abu Faid Thawban ibn Ibrahim أبوالفيض ثوبان بن إبراهيم.
Dhul-Nun, doslovno "Od Nuna", je ime koje također nosi prorok Jona u islamskom folkloru, s obzirom da "nun" u drevnom arapskom znači "velika riba"/"kit", kao i u aramejskom gdje je značio "riba" (V. također Nun (Biblija) i Nun (slovo)).
Nadimak al-Misri znači 'Egipćanin'.
Život
Dhul-Nun al-Misri se smatra jednim od najvažnijih svetaca ranog sufizma te se spominje u sufističkim kronikama autora kao što su Junayd Baghdadi (u. 910) i Bayazid Bastami (d. 874). Učio je pod raznim učiteljima i putovao po Arabiji i Siriji.Muslimanski učenjak Sahl al-Tustari je bio među Dhul-Nun al-Misrijevim učenicima. Godine 829. je uhapšen pod optužbom za herezu i doveden u bagdadski zatvor, ali je nakon ispitivanja po kalifovom naređenju vraćen u Kairo, gdje je umro 859; nadgrobni spomenik mu je sačuvan.
O njemu su se sačuvale legende koje ga opisuju kao alkemičara i taumaturga, koji je uspio razotkriti tajnu egipatskih hijeroglifa. Navodi se i kao autor izreka i pjesma, koje naglašavaju gnozu (marifah) više nego strah (makhafah) ili ljubav (mahabbah), dvije druge važne grane duhovnog uzdizanja u sufizmu. Nijedan njegov pisani tekst nije sačuvan, ali su pjesme, izreke i aforizmi sačuvani kroz usmenu predaju.
Nastojeći doseći „jedinstvo s Bogom”, Zun-Nun Misri svagda je i u svemu osjećao sudioništvo i dokaz o božijoj jednosti:
NGC 6683
NGC 6683 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Štit koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je - 6° 12' 45" a rektascenzija 18h 42m 12,7s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6683 iznosi 9,4. NGC 6683 je još poznat i pod oznakama OCL 74.
Maryhill Estates, Kentucky
Merihil Estejts je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 179, što je 4 (2,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hontianske Nemce
Hontianske Nemce je naseljeno mjesto u okrugu Krupina, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Molinetto
Molinetto ima više značenja:
NGC 6506
Deklinacija objekta je - 24° 41' 7" a rektascenzija 17h 59m 53,4s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6506 iznosi 14,6. NGC 6506 je još poznat i pod oznakama OCL 16, ESO 521-SC6.
Kitnos
Prirodni uslovi
thumb|250 px|right|Jedno od naselja na Kitnosu thumb|250 px|right|Drevni način prevoza na ostrvu Kitnos je jedno od ostrva Kiklada srednje veličine. NJena značajna povoljnost je to što je blizina kopna, a posebno prestonice Atine - oko 100 km. Najbliža okolna ostrva su Kea 10 km ka severu i Serifos na 10 km ka jugu. Ostrvo spada u razuđenija ostrva Kiklada (oko 100 km obale) i planinsko u većem delu. Ostrvo poseduje i 70ak malih, ali prelepih plaža.
Kitnos ima sušnu sredozemnu klimu i postoji stalan nedostatak vode, zbog čega je Kitnos dobrim delom sušan i kamenit. Biljni i životinjski svet ostrva su takođe osobeni za ovu klimu. Od gajenih kultura dominiraju maslina i vinova loza.
Istorija
Za Kitnos, kao i za celokupne Kiklade, je neobično važno razdoblje kasne praistorije, tzv. Kikladska Civilizacija, zavisna i bliska Kritskoj. Iza Kikladske civilizacije su danas ostale brojne figurine-idoli, vezane za zagrobni život. Tokom stare Grčke Kitnos je bila jedan od malih polisa u veoma važnom delu Grčke.
BPC
Termin BPC ima više značenja:
Kitnos
Stanovništvo
Glavno stanovništvo na Kitnosu su Grci. Kitnos spada u ređe naseljena ostrva među značajnijim ostrvima Kiklada, ali je blizina prestonice Atine i razvoj vikend-turizma doprineo prosperitetu ostrva tokom poslednje dve decenije. Ovo je uzrokovalo skok stanovništva, naročito u mestima uz obalu.
Na ostrvu nema velikih naselja. Glavno mesto ostrva, grad Kitnos ili Mesarija,jednostavnije Hora ("središte") se nalazi u brdovitoj sredini ostrva, na vrhu brda, i udaljen od mora, a razlog ovome su nekadašnji napadi gusara, koji su napadali naselja na obali. Sličan slučaj je i sa drugim po veličini naseljem Driopida. Mesta su zbog toga zbijena sa uslikim i strmim ulicama, što im daje posebnu slikovitost i turističku privlačnost.
Privreda
Privreda Kitnosa se zasniva na turizmu (najviše vikend-turizam Atinjana) i pomorstvu, a manje na tradicinalnoj poljoprivredi (južno voće, masline).
Prkos (Rasinja)
Prkos je naselje u sastavu Općine Rasinja, u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Opsada Lenjingrada
Opsada Lenjingrada je bila nemačka opsada Lenjingrada tokom Drugog svetskog rata. Nemački plan je imao šifrovani naziv Operacija Severna svetlost. Opsada je trajala od 8. septembra 1941. godine do 18. januara 1944. godine.
Utvrđivanje i nemačka ofanziva
Savet deputata radnih ljudi Lenjingrada je 27. juna 1941 odlučio da mobilizuje hiljade ljudi za izgradnju utvrđenja. Izgrađeno je nekoliko odbrambenih pojaseva i utvrđenih rejona. Jedan od odbrambenih pojaseva prostirao se od ušća reke Luge do Čudova, Gatčine, Uritska, Pulkova i dalje duž reke Neve. Ostali odbrambeni pojasevi su prolazile od Peterhofa do Gatčine, Pulkova, Kolpina i Koltušija. U severnim predgrađima Lenjingrada sagrađen je odbrambeni pojas koji je trebalo da štiti grad od mogućeg napada sa Finske teritorije. Celokupnu dužinu od 190 kilometara drvenih prepreka, 635 kilometara žičanih mreža, 700 kilometara protiv-tenkovskih rovova, 5.000 borbenih položaja i 25.000 kilometara običnih rovova su sagradili civili. Čak je i top sa krstarice Aurora postavljen na brdu Pulkovskije u južnom Lenjingradu. Ipak, kada su sovjetski vojnici iz Severozapadnog fronta poraženi krajem juna u sovjetskim baltičkim republikama, Vermaht je forsirao put ka Ostrovu i Pskovu. Oba grada su zauzeta 10. jula i Nemci su stigli do Kunde i Kingisepa, nakon čega su napredovali prema Lenjingradu iz pravca Narve i sa jugoistoka i takođe na sever i jug jezera Iljmenj da bi izolovali Lenjingrad sa istoka i da bi se spojili sa Fincima na istočnoj obali jezera Ladoga. Poslednja železnička veza do Lenjingrada je prekinuta 30. avgusta, kada su Nemci izbili na reku Nevu. Bombardovanje Lenjingrada je počelo 4. septembra. Poslednja kopenena veza do opsednutog grada je prekinuta 8. septembra kada su Nemci stigli do jezera Ladoga kod Orehoveca. Bombardovanje 8. septembra je izazvalo 178 požara. Početkom oktobra Nemci su odustali od juriša na grad i Hitlerova direktiva od 7.oktobra koju je potpisao Alfred Jodl je bila podsetnik da se ne prihvati kapitulacija.
Finska ofanziva
Tokom avgusta, Finci su ponovo osvojili Karelijsku prevlaku, izgubljenu u Zimskom ratu, ugrožavajući Lenjingrad sa zapada, a napredovali su i kroz Kareliju istočno od jezera Ladoge, ugrožavajući Lenjingrad i sa severa. Ipak, finske snage su se zaustavile na granicama iz 1939. godine. Finski štab je odbio zahteve Nemaca za vazdušne napade na Lenjingrad i nije napredovao dalje na jug od reke Svir u okupiranoj Istočnoj Kareliji do koje su stigli 7. septembra, 160 kilometara severositočno od Lenjingrada. Na jugu, Nemci su zauzeli Tikvin 8. novembra, ali nisu uspeli da napreduju dalje na sever i spoje se sa Fincima kod reke Svir. Sovjetski kontranapad je primorao Nemce da se povuku iz Tikvina 9. decembra sve do reke Volkov.
Jodl je 4. septembra došao da nagovori finskog komandanta Manerhajma da nastavi finsku ofanzivu, ali je Manerhajm odbio. Nakon rata, bivši finski predsednik Rit je rekao: "24. avgusta 1941. sam posetio štab maršala Manerhajma. Nemci su nas nagovarali da pređemo staru granicu i da nastavimo ofanzivu na Lenjingrad. Ja sam rekao da zauzimanje Lenjingrada nije naš cilj i da ne bismo trebali učestvovati u tome. Manerhajm i ministar vojske Vlade su se složili sa mnom i odbili su nemačku ponudu. Rezulat je bila paradoksalna situacija: Nemci nisu mogli da priđu Lenjingradu sa severa..."
Hrana
Sledovanja hrane su bila smanjena od 2.septebra: fizički radnici su imali 600 grama hleba dnevno, državni radnici 400 grama, a deca i nesposobni 300 grama. Velike količine žita, brašna i šećera su raznesene 8. septembra, zbog nedostatka protivvazdušne odbrane. Nekoliko dana nakon početka opsade, bilo je moguće jesti i u nekim komercijalnim restoranima - koji su koristili 12% masti i 10% mesa koje je grad trošio. 12. septembra 1941. je izračunato da će zalihe i za vojsku i za civile trajati:
žito i brašno - 35 dana
griz i makarone - 30 dana
meso (takođe i stoka) - 33 dana
mast - 45 dana
šećer i poslastice - 60 dana
Istog dana su počela nova ograničenja u ishrani: radnici su dobijali 500 grama hleba, službenici i deca 300 grama, a nesposobni 250 grama. Porcije mesa i griza su takođe smanjene, ali su porcije šećera, slatkiša i masti povećano. Vojska i Baltička flota su imale neke porcije za hitne slučajeve, ali one nisu bile dovoljne. Flota jezera Ladoga je bila loše opremljena i bombardovala ju je nemačka avijacija; nekoliko barži sa žitom je potopljeno u septembru. Značajan deo ovoga su kasnije pokupili ronioci. Ovo ovlaženo žito je kasnije korišćeno za pravljenje hleba. Kada su potrošene rezerve slada, korićene su zamene kao što su celuloza i pamuk. Ovas slabijeg kvaliteta za konje je takođe korišćen, dok su konji hranjeni lišćem sa drveća.
Kada je 2.000 tona ovčijih iznutrica nađeno u luci, galantin je pravljen od njih. Kasnije je meso zamenjeno galantinom i smrdljivom telećom kožom. Tokom opsade je bilo ukupno 5 smanjenja količine hrane: 2. septembra, 10. septembra, 1. oktobra, 13. novembra i 20. novembra. Glad je olakšana povrtnjacima koji su pokrivali većinu otvorenog terena u gradu od 1943.
Energija
Zbog nedostatka snabdevanja energijom, mnoge fabrike su bile zatvorene, a u novembru su svi javni prevozni servisi postali neupotrebljivi (u proleće 1942. neke tramvajske linije su reaktvirane, ali trolejbusi i autobosi nisu radili sve do kraja rata). Korišćenje struje je bilo zabranjeno, osim u glavnom štabu, Smolnjom, okružnim komitetima, bazama protivvazdušne odbrane i u još nekim ustanovama. Do kraja septembra, rezerve nafte i uglja su potrošene. Jedina opcija koja je bila preostala je bilo da se poseku šume. Izvršni komitet Lenjingrada i regionalni izvršni komitet su 8. oktobra odlučili da počnu sa sečenjem šume u oblasti Pargolovo i takođe u Vsjevolžskoj oblasti severno od grada. Ipak, nije bilo ni alata ni konačišta za grupe sačinjene od devojčica. Do 24. oktobra, samo je 1% plana o seči drveća sproveden.
Put života
thumb|left|300px|Istočni front pre početka opsade Lenjingrada.
Do 8. septembra, Nemci su uveliko okružili grad, blokirajući sve puteve snabdevanja do Lenjingrada i njegovih predgrađa, osim jedinog koridora preko jezera Ladoge. Nesposobne ili ne želeći da dalje napreduju i suoče se sa ishitrenom, ali i briljantnom odbranom koju je organizovao Georgi Žukov, nemačke armije su uspostavile opsadu grada koja je trajala oko 880 dana. U haosu prve ratne zime, plan za evakuaciju nije bio izvodljiv ili izvršen, a grad i njegova predgrađa su bukvalno umirali od gladi u kompletnoj izolaciji do 20. novembra 1941, kada je uspostavljen ledeni put preko jezera Ladoge. Posledice bombardovanja i gladi (posebno tokom prve zime) po grad su bile užasne. Ledeni put, nazvan Put života, se mogao koristiti samo zimi, a u ostatku godine su korišćeni brodovi. Ipak, put je doveo hranu unutra, a civile napolje i omogućio je gradu da nastavi da se odupire.
Sovjetska kontraofanziva
Opsada se nastavila sve do operacije Iskra, ofanzive vojnika iz Lenjingradskog i Volkovskog fronta, koja je započela ujutro 12. januara 1943. godine. Nakon žestokih borbi, jedinice Crvene armije su savladale moćne nemačke utvrde južno od jezera Ladoga i 18. januara 1943, Lenjingradski i Volkovski front su se spojili, otvorivši kopneni koridor opsednutom gradu. Januara 1944, sovjetska ofanziva je oterala Nemce iz južnih predgrađa grada, okončavši time opsadu. Kasnije, u leto 1944, Finci su primorani nazad na drugu stranu Viborškog zaliva i reke Vuoksi.
Rat
Hrabrost branilaca grada je bila važan simbol sovjetske volje da se odupre. U prvih nekoliko nedelja rata, Britanci su bili toliko obeshrabljeni kolapsom sovjetskih armija, da su mislili da je pobeda nacista neizbežna.
Lenjingrad
Konačan broj žrtava tokom opsade nije precizno utvrđen. Nakon rata sovjetska vlada je procenila da je od 1941. do januara 1944. umrlo 670.000 ljudi, uglavnom od gladi. Neke nezavisne procene daju mnogo veće cifre od 700.000 do 1,5 miliona, dok su većine procena oko 1,1 milion. Većina žrtava je sahranjena na Piskarevskojevom groblju. Čak i 2000. godine u gradu su postojale praznine na mestima gde su pre opsade bile zgrade.
Lenjingrad je odlikovan ordenom Grada heroja 1945. godine.
Uticaj na kulturu
Opsada je uticala na svest stanovnika Lenjingrada barem jednu generaciju nakon rata. Leljingrad je uvek laskao sebi da je grad kulture, a izbor da li da se spali biblioteka (ili nameštaj star 200 godina) ili da se smrzne do smrti je bio težak. Uslovi u gradu su bili užasni, a glad je bila konstantna tokom opsade. Sa druge strane, grad je izdržao skoro tri godine, a ponos grada je nepogrešiv: "Troja je pala, Rim je pao, Lenjingrad nije pao".
Opsada Lenjingrada je obeležena kasnih pedesetih Zelenim pojasom slave, krugom drveća i spomenika duž istorijskog fronta. Upozorenja stanovnicima grada kojom stranom da hodaju se mogu još uvek videti (ona su vraćena nakon rata).
Američki pevač Bili Džoel je napisao pesmu Lenjingrad, koja govori o poznatoj opsadi. Pesma delimično govori o mladom ruskom dečaku Viktoru, koji je izgubio svog oca u opsadi.
Ruski turistički vodiči u Peterhovu, u današnjem Sankt Peterburgu, tvrde da je još uvek opasno ići u šetnju u parkovima palate tokom oluja sa grmljavinom jer šrapneli zaostali u drveću privlače munje.
San Joaquín, Encarnación de Díaz
San Joaquín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1986 m.
Le Cornere, Rovigo
Le Cornere je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
La ley del silencio
La ley del silencio (doslovno:"Zakon ćutanja") je američka telenovela produkcijske kuće Telemundo, snimana tokom 2005. godine.
Sinopsis
Četiri godine nakon što se opredelio da bude sveštenik, Havijer se susreće sa Natalijom, svojom nekadašnjom ljubavi, koja se vratila u Hjuston kako bi ga zamolila za posebnu uslugu: da obavi ceremoniju njenog crkvenog venčanja sa čovekom koga voli. Havijer prihvata, bez obzira na jačinu svojih osećanja koja se bude prisustvom njene blizine. Međutim, trenutak pre nego što su mladenci proglašeni venčanima, Magdalena, nevestina sestra, ustaje kako bi saopštila da je trudna i da je otac deteta koje nosi ni manje ni više nego Fernando, Natalijin verenik. Venčanje se otkazuje, mladoženja je besan, i nakon nekoliko minuta Magdalena je otkrivena u nesvesti, gotovo u predsmrtnom stanju. Fernando je uhapšen, jedini je osumnjičeni. Natalija napušta svoju kuću i prelazi da živi kod Havijera koji joj nudi potpunu zaštitu. Ta zajednica, polako ali sigurno, proživljava osećanja koja su se činila zaboravljnjnim, no nikada se nisu upustili u jače odnose pri čijem dostizanju ih je sprečavala Havijerova vera prema Fernandu koja je toliko velika i čista koliko i sama njegova vera prema crkvenoj službi.
Natalija se bori kako bi zaboravila svoju staru ljubav i trudi se dokazati nevinost svog verenika u koga slepo veruje, dok joj se rođena sestra za čiju je nesreću on optužen nalazi u komi. Dolaskom suđenja, Magdalena se budi i potvrđuje sudiji da Fernando jeste osoba koja ju je napala. Tada Havijer, videći prevarenom jedinu ženu koju je istinski voleo, uviđa da mu život daje poslednju ljubavnu priliku, te se dvoumi da li nastaviti sveštenički život ili ostaviti sve zbog ljubavi. Međutim, ni on a ni Natalija, ni ne slute da je sve što ih je ponovo spojilo ustvari samo Magdalenin plan kojim je želela da razdvoji svoju sestru od čoveka u koga je oduvek bila zaljubljena.
Hoće li se isplatiti Havijerova želja da napusti sveto zanimanje zbog ljubavi prema Nataliji, onda kada prestane da važi zakon ćutanja i sazna se da je Fernando ustvari nevin?
La Violeta, San Mateo Piñas
La Violeta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Mateo Piñas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1248 m.
Dare County, North Carolina
je okrug u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 33.920, što je 3.953 (13,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Paradiso-Prata, Macerata
Paradiso-Prata je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Radovan (Ivanec)
Radovan je naselje u Hrvatskoj, u Varaždinskoj županiji.
Paradiso-Prata, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 375 m.
Nagrada Laurence Olivier za najbolju glumicu u mjuziklu
Nagrada Laurence Olivier za najbolju glumicu u mjuziklu je godišnja nagrada koju Društvo londonskog teatra  dodjeluje za najbolja postignuća na polju komercijalnog teatra u Britaniji. Nagrade su uspostavljene 1976. godine, a godine 1984. su dobile sadašnje ime kako bi se njima odala počast Sir Laurenceu Olivieru.
Radovan (Ivanec)
Poštanskog je broja 42242.
Oberharmersbach
Oberharmersbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 51 opštinskog središta okruga Ortenau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.541 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8317088.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ortenau Oberharmersbah se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ortenau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 280–945 metara. Površina opštine iznosi 40,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.541 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 62 stanovnika/km².
Nagrada Laurence Olivier za najbolju glumicu u mjuziklu
Nagrade Olivier se smatraju najprestižnijim teatarskim nagradama u Ujedinjenom Kraljevstvom, odnosno britanskim ekvivalentom američkih nagrada Tony. Godine 1977. i 1978. su nagrade Olivier imale jedinstvenu kategoriju za najbolju izvedbu mjuzikla, i oba puta su pobijedili ženski izvođači. Pobjednica 1977. godine je bila Anna Sharkey za Maggie, a godine 1978. Elaine Paige za Evitu. Sljedeće godine je stvorena kategorija za najbolju glumicu u mjuziklu.
Kapuvár
Kapuvár (njemački: Kobrunn) je grad na zapadu Mađarske od 10.393 stanovnika, koji administrativno podpada pod Županiju Győr-Moson-Sopron.
Geografija
Kapuvár leži na rijeci Rabi, udaljen 10 km od austrijske granice.
Historija
Najstarije naselje preteča današnjeg grada je prvi put dokumentirano 1162. godine. Kralj Sigismund je 1387. poklonio Kapuvár kao feud porodici Kanizsai, za podršku koju su mu dali. Nakon tog je Kapuvár ženidbom 1532. došao u ruke porodice Nadasdy. Mjesto je 1558. dobilo status trgovišta, u to vrijeme mu je ojačan zamak zbog osmanske prijetnje, koji je tako pretvoren u graničnu utvrdu. Ipak je grad (zajedno sa zamkom) 1594. pao nakratko pod osmansku vlast. Pravi razvoj mjesta počeo je sredinom 19. vijeka razvojem industrije. Kapuvár je 1969. dobio status grada.
Il Borgo, Arezzo
Il Borgo je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Operacija Denkzettel
Operacija Lekcija (njem. Denkzettel, Denkcetel) je bila zajednička operacija Vermahta i četnika protiv partizana na području Kistanje — Skradin — Benkovac. Vođena je od 27. aprila do 3. maja 1944. godine.
To je bila borba za kanal dotura, partizanski pomorsko-kopneni put za snabdevanje iz Italije jedinica 8. korpusa NOVJ preko ostrva Visa. Partizani su Nemcima pružili naročito jak i organizovan otpor, o čemu svedoči nemački izveštaj:
Los Nopales, Tonalá
Los Nopales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Napad na moskovski metro (februar 2004)
Napad na moskovski metro 2004. (ruski Взрыв в московском метро) bio je teroristički napad koji se odigrao 6.2. 2004. kada je bombaš samoubojica detonirao bombu u blizini podzemne stanice Avtozavodskaja u sklopu linije Zamoskvoreckaja u moskvskom metrou i pri tome ubio 39, a ranio preko sto osoba. Odgovornost za napad je preuzela dotada nepoznata militanta grupa Gazoton Murdaš, koja je u svom saopćenju kao motiv navela odmazdu Rusima za masakr čečenskih civila u Novijem Aldiju početkom 2000. godine.
Ruske vlasti su kasnije za napad okrivile islamističke grupe Karačaj-Džamat, čiji su članovi bili porijeklom iz Karačajevsko-Čerkeske, također odgovorni za još jedan bombaški napad na moskovski metro nekoliko mjeseci kasnije. Vođa grupe Nikoalj Kipkejev, Ukrajinac koji se preobratio na islam, je poginuo u tom napadu kada je bomba prerano eksplodirala. Tri člana grupe - Tambij Kudijev, Maksim Panarin i Murad Šavajev - su godine 2007. zbog sudjelovanja u napadu osuđeni na doživotni zatvor.
Molini
Molini ima više značenja:
Dābū, Hajjah
Dābū je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 526 m.
Loma Blanca, Catorce
Loma Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Catorce.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1803 m.
Operacija Vorfrühling
Operacija Pretproleće (njem. Vorfrühling, Forfriling) je bila zajednička operacija Vermahta i četnika protiv partizana u Crnoj Gori, na prostoriji Podgorica — Cetinje — Danilovgrad. Vođena je od 29. aprila do 1. maja 1944. godine.
Floretinska hidrolaza
Floretinska hidrolaza (, laktaza-florizin hidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom 2',4,4',6'-tetrahidroksidehidrohalkon 1,3,5-trihidroksibenzenhidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe hidrolizuje druge C-acilovane fenole srodne sa floretinom.
Berislav Makarović
Berislav Makarović (Kičevo, 23. jul 1933) je hrvatski televizijski režiser i scenarist.
Studirao je povijest umjetnosti na na Filzsofskom fakultetu sveučilišta u Zagrebu. Nakon toga se zaposlio na RTV Zagreb, televiziji, u početku kao asistent (1959), aod 1964. kao režiser, gdje je ostao sve do umirovljenja 1993.
Većinu svojih djela radio je u dramskom, dječjem i obrazovnom programu. Od prve autorske drame Mrtvo slovo (1964) i prve igrane serije snimljene televizijskim kamerama Tu negdje pokraj nas (1965), emitirane "uživo", režirao je niz drama domaćih i stranih autora od kojih su neke predstavljale zagrebački studio na televizijskim festivalima (Bled, Portorož), a drame Pravednik i Kipić su bile nagrađivane.
Za dramski program režirao je niz prenosa kazališni predstava, za informativni program Jučer, danas, sutra..., sportske prenose, emisije i dokumentarne filmove kulturnog obrazovnog, dečjeg i muzičkog programa.
Scenaristička suradnja s Filmotekom 16 rezultirala je većim brojem tzv. „Element filmova” obrazovnog i reklamnog sadržaja. 1993. godine odlazi u mirovinu; i dalje povremeno režira dokumentarne filmove za obrazovni i dokumentarni program.
Ro4-1539
Ro4-1539 je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 337,455 Da.
Wampum, Pennsylvania
Vompam je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 717, što je 39 (5,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sekstet (film)
Sekstet je danski crno-bijeli igrani film snimljen 1963. godine u režiji Annelise Hovmand. Radnja se događa u ladanjskoj kući gdje žive muž koji namjerava napustiti svoju suprugu (koju tumači Ingrid Thulin) i odraslu kćer, a gdje su im posjet došli troje dva muškarca i žena (koju tumači Ghita Nørby) koja ne sluti da su njih dvojica ljubavnici.
Richmond Heights, Florida
Ričmond Hajts je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.541, što je 62 (0,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
A Gunfight
A Gunfight je američki vestern film snimljen 1971. godine u režiji Lamonta Johnsona. Protagonisti, čije likove tumače Kirk Douglas i Johnny Cash, su nekoć zloglasni, a danas ostarjeli i osiromašeni revolveraši. Radnja prikazuje kako se slučajno sretnu u jednom gradu i dođu na ideju da organiziraju spektakularni dvoboj do smrti u gradskoj areni, pri čemu će pobjedniku pripasti sav novac od ulaznica. A Gunfight, koji se svojim neromantičnim prikazom Divljeg Zapada i odbacivanjem dotadašnjih žanrovskih konvencija uklapao u tadašnji trend tzv. revizionističkog vesterna je pažnju privukao sa nekoliko neobičnih detalja, a koji su uključivali i to da ga je produciralo indijansko pleme Jicarilla Apača, ali da se, usprkos toga, u filmu ne pojavljuju indijanski likovi. Gledatelje je međutim prilično zbunila neobična dvostruka završnica. Pjevaču Jonnyju Cashu, koji je u filmu nastojao iskoristiti svoj imidž "čovjeka u crnom", je A Gunfight predstavljao najpoznatiji glumački nastup u karijeri.
NGC 6451
NGC 6451 je rasejano zvezdano jato u sazveÅ¾Äu Å korpija koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je - 30° 12' 42" a rektascenzija 17h 50m 40,5s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6451 iznosi 8,2. NGC 6451 je još poznat i pod oznakama OCL 1035, ESO 455-SC50.
Mediis, Udine
Mediis je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 477 m.
Ivan Šubić
Ivan Šubić (Mursko Središće, 21. maj 1921 — Zagreb, 19. oktobar 1968) je bio jugoslavenski i hrvatski glumac.
Molino Nuovo
Molino Nuovo ima više značenja:
Tisemsilt
Tisemsilt (arapski: تيسمسيلت) je grad od 66,084 stanovnika na sjeveru Alžira u Pokrajini Tisemsilt u kojoj je administrativni centar.
Geografske karakteristike
Tisemsilt leži na jugu planinskog masiva Varsenis na visoravni Sersou na nadmorskoj visini od 849 metara. Od glavnog grada Alžira je udaljen 245 km jugoistočno.
Okolica je plodan poljoprivredni kraj zahvaljujući akumulacionom jezeru Colonel Bougara, koje ima kapacitet od 13 miliona m³, a udaljeno je svega desetak km od centra grada.
Hontianske Tesáre
Hontianske Tesáre je naseljeno mjesto u okrugu Krupina, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Tisemsilt
Historija
Mjesto je nastalo kao trgovište berberskih nomadskih stočara sa juga i onih sa masiva Varsenis pod imenom Tisemine, iako ima i teorija da se tada zvalo po berberskom Ozina.
Hontianske Tesáre
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 889 stanovnika.
Tisemsilt
Historija
Pred kraj osmanske vladavine za to trgovište ustalilo se ime Suk Tisemine.
Cella, Forlì-Cesena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 114 m.
Tisemsilt
Historija
Za Francuske kolonijalne uprave trgovištu je promjenjeno ime u - Vialar. Status općine dobio je 1924., pa je od 1928.-1931. podignuta gradska vijećnica. Nakon proglašenja alžirske nezavisnosti gradu je vraćeno staro ime, a nakon administrativne reforme zemlje 1984. postao je administrativni centar novoformirane Pokrajine Tisemsilt.
Od 2008. grad ima i univerzitet - Ahmed Ben Yahia.
Boldu, Boldu
Boldu je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Boldu.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2518 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Davidson County, North Carolina
je okrug u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 162.878, što je 15.632 (10,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Los Cocos, Acapetahua
Los Cocos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acapetahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Cummascach mac Fogartaig
Cummascach mac Fogartaig (? - 797) je bio kralj Južne Brege u ranosrednjovjekovnoj Irskoj. Bio je član pod-ogranka Uí Chernaig ogranka Lagore klana Síl nÁedo Sláine od Južnih Ui Neilla. Bio je sin prethodnog kralja Fogartach mac Cummascaiga (u. 786) i vladao od 786. do 797.
Klan Síl nÁedo Sláine je godine 786. pokorio veliki kralj Donnchad Midi (u. 797). O Cummascachovoj vladavini nema nikakvih podataka, osim što se spominje da je umro "kao svećenik" godine 797. Službeni naslov mu je rex Deisceirt Breg - kralj Južne Brege.
Radoišće
Radoišće je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu grada Svetog Ivana Zeline. Naselje se proteže na površini od 8,13 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Radoišću živi 295 stanovnika i to u 100 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 36,29 st./km².
Hloridazon-katehol dioksigenaza
Hloridazon-katehol dioksigenaza (, hloridazon-kateholna dioksigenaza) je enzim sa sistematskim imenom 5-amino-4-hloro-2-(2,3-dihidroksifenil)-3(2H)-piridazinonska 1,2-oksidoreduktaza (deciklizacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim sadrži gvožđe.
San Nicolás, Nuevo Parangaricutiro
San Nicolás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Nuevo Parangaricutiro.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2730 m.
San Isidro Buenavista, Encarnación de Díaz
San Isidro Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1991 m.
Angélica Celaya
Anhelika Selaja je američka glumica, plesačica, voditeljka i model.
Tecojcoyunca, Cualác
Tecojcoyunca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cualác.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 352 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1134 m.
Drăgulești, Dănicei
Drăgulești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Dănicei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 179 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 480 m.
Mikonos
Mikonos (grčki ) je jedno ostrva u grupaciji Kiklada u Grčkoj. Upravno ostrvo pripada okrugu Kikladi i Periferiji Južni Egej.
Mikonos je danas poznat kao veoma poznato turističko odredište sa kosmopolitskim karaterom i burnim noćnim životom.
Prirodni uslovi
thumb|250 px|right|Slikoviti grad Mikonos thumb|250 px|right|Ulica na Mikonosu thumb|250 px|right|Tipičan predeo na obali Mikonosa Mikonos je jedno od ostrva Kiklada srednje veličine, udaljeno oko 150 km jugoistočno od Atine. Najbliže značajnije ostrvo Mikonosu je Tinos na 10 km ka severozapadu. 20 km zapadno od Mikonosa nalazi se ostrvo Siros, a 25 km južno Naksos. Ostrvo je srednje razuđeno i planinsko u većem delu. Postoji nekoliko dolina, koje su pogodne za zemljoradnju.