cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ferit
Brzina hlađenja čelika
S porastom brzine hlađenja između donje i gornje kritične brzine ne mijenja se mikrostruktura čelika, već samo odnos između udjela perlita i martenzita. Pod mikroskopom relativno malog povećanja vide se tamne mrlja u obliku rozeta (tj. perlit koji se lako nagriza s metalografskim reagensima) uložene u svijetli martenzit, koji je otporan prema nagrizanju. Kako se fina lamelarna struktura perlita nije mogla vidjeti bez elektronskog mikroskopa ova mikrostruktura nazvana trostit, prema američkom metalurgu Geraldu Troostu opet je pogrešno proglašena novim strukturnim sastojkom čelika.
Iznad gornje kritične brzine hlađenja (od 600 ºC/s) ne nastaje više perlit već se dobiva samo martenzit. Ako se čelik ohladi na temperaturu između A1 i A3 brzinom iznad kritične dobivaju se strukture koje pored martenzita (eventualno trostita) sadrže ferit, odnosno sekundarni cementit.
Kada se čelik hladi brzinom između gornje i donje kritične brzine hlađenja na nižim temperaturama (između temperature stvaranja perlita i martenzita) tada se dobiva struktura sastavljena od ferita i cementita, ali različita od perlita. To je struktura međustupnja ili međustruktura nazvana bainit, prema američkom metalurgu Edgaru Bainu, koja nije jako izražena kod nelegiranih čelika. Struktura bainita razlikuje se od strukture perlita, jer je brzina difuzije atoma ugljika na ovoj temperaturi tako mala da se atomi ugljika ne mogu pomicati na veće udaljenosti i stvoriti lamele cementita. Zbog toga se umjesto lamela ferita i cementita stvaraju samo lamele ferita na čijim granicama se izdvaja cementit u obliku sitnih, kuglastih čestica vidljivih samo pomoću elektronskog mikroskopa. Razlika u strukturi između perlita i bainita posljedica je razlike u procesima njihovog nastajanja.
Bivès
Bive je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Žers koja pripada prefekturi Kondom.
Stil života (album)
Stil života je deveti studijski album srpskog pop-folk pevača Ace Lukasa. Izdat je krajem jula 2012. za Siti rekords.
Gertrud od Braunschweiga
Gertrud od Braunschweiga (ili Brunswicka; Gertrud von Braunschweig; o. 1060 – 9. decembar 1117) bila je njemačka plemkinja iz dinastije Brunonen, koja je sticajem okolnosti bila jedna od moćnijih feudalaca Njemačke na prijelazu iz 11. u 12. vijek. Rodila se kao kćer meissenskog markgrofa Egberta I i Irmgard od Suse.
Udavala se tri puta. Prvi put se oko 1085. udala za grofa Dietricha II od Katlenburga. Godine 1090. je njen brat Ekbert umro, pa je naslijedila njegovu markgrofoviju. Nakon smrti muža je vladala kao regent svom sinu Dietrichu III.
Bivès
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 130 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 182 metara (maksimalnoj 192 m, a minimalnoj 107 m).
Gertrud od Braunschweiga
Drugi put se oko godine 1101. udala kao grofa Heinricha Debelog od Northeima. S njim je imala kćer Richenzu koja će se kasnije udati za saksonskog vojvodu i budućeg cara Lothara von Süpplingeburga.
Titusove terme
Titusove terme (latinski: Thermae Titi) bile su jedne od rimskih terma koje je dao podići car Tit oko 81.
Faradayevi zakoni elektrolize
mini|desno|250px|Oprema za prikaz [[elektroliza vode|elektrolize sa spojenim elektrodama pod naponom električne struje.]]
Faradayevi zakoni elektrolize su dva fizikalna zakona kojima je M. Faraday opisao proces elektrolize. Prema prvom zakonu elektrolize, masa tvari nataložena na elektrodi pri elektrolizi razmjerna je umnošku kostantne električne struje i vremena u kojem je ona tekla kroz elektrolit. Prema drugom zakonu masa različitih tvari nataložena na elektrodi pri elektrolizi razmjerna je količniku molarne mase i električnoga naboja iona tvari. Zakoni se mogu izraziti jednom jednadžbom:
gdje je: m - masa nataložene tvari (g), M - molarna masa (g/mol), I - jačina električne struje (A), t - vrijeme protjecanja električne struje (s), e - elementarni električni naboj (1,602 176 487·10−19 C), NA - Avogadrova konstanta (6,0221412 x 1023 mol-1), z - valencija iona tvari.
Prvi Faradeyev zakon elektrolize
Između količine elektriciteta koja je protekla kroz elektrolit i količine izlučenih kemijske tvari postoji odnos koji je ustanovio Faraday 1832. On je utvrdio da dvaput jača struja izluči u isto vrijeme na katodi dvaput više vodika ili neke kovine, a isto tako da u dvaput duljem vremenu izluči dvaput veću količinu tvari. Prema tome prvi Faradeyev zakon elektrolize glasi: Množina izlučenog elektrolita razmjerna je s umnoškom jakosti električne struje i vremena, to jest s količinom proteklog elektriciteta, pa je:
onda dobivamo:
gdje je: m - količina izlučenog elektrolita u kilogramima, Q - količina proteklog elektriciteta u As (As = C), I - jakost električne struje u amperima, t - vrijeme u sekundama, a - elektrokemijski ekvivalent odgovarajuće tvari. Elektrokemijski ekvivalent je ona količina tvari izražena u kilogramima koju izluči jedan kulon odnosno 1 As elektriciteta.
Drugi Faradeyev zakon elektrolize
Drugi Faradeyev zakon elektrolize govori kako se odnose količine različitih tvari koje izluči ista količina elektriciteta iz različitih elektrolita, odnosno ista jakost struje u isto vrijeme. Taj zakon glasi: Količine različitih tvari, izlučenih istom jakosti električne struje i u isto vrijeme, odnose se kao ekvivalentne mase dotičnih tvari.
Ekvivalentna masa je omjer između atomske mase A i valencije z neke tvari, to jest:
Označimo li s m1 izlučenu količinu jednog elektrolita, a sa m2 drugoga, i ako su A1/z1 i A2/z2 pripadne ekvivalentne mase, možemo drugi Faradeyev zakon matematički izraziti i ovako:
Budući da je prema prvom Faradeyevom zakonu m1 = a1∙I∙t i m2 = a2∙I∙t, prelazi taj razmjer u:
Elektrokemijski ekvivalenti odnose se isto tako kao i ekvivalentne mase odgovarajućih kemijskih tvari.
Pomoću prvog Faradeyovog zakona može se odrediti količina elektriciteta Q tako da se mjeri količina izlučenog elektrolita m uz poznati elektrokemijski ekvivalent a odgovarajuće tvari. Na tome se zasnivaju kulometri ili mjerni instrumenti za mjerenje količine elektriciteta. Tako se na primjer kulometar s praskavcem osniva na mjerenju količina plina praskavca, koji se javlja pri elektrolizi vode. Praskavac je eksplozivna smjesa kisika i vodika. Električna struja jaka 1 amper izluči u 1 minuti 10,5 cm3 plina praskavca (7 cm3 vodika i 3,5 cm3 kisika) kod tlaka 1 bar i 0 °C. Kulometar sa srebrom je vrlo precizan i služi za određivanje kulona, a prema tome i ampera. Kao elektrolit služi vodena otopina srebrnog nitrata, a anoda je od čistog srebra. Platinska posuda služi kao katoda i ona se važe prije i poslije elektrolize i tako se ustanovi količina izlučenog srebra. Električna struja jaka 1 amper izluči u 1 sekundi iz otopine srebrnog nitrata 1,118 ∙ 10-6 kg (1,118 mg) srebra.
Pitanje je sada kolika je količina električne struje potrebna da se izluči kilogram - ekvivalent odgovarajuće tvari. Pri tom moramo reći da je gramatom onolika količina tvari u gramima kolika je njena atomska masa A. Iz toga proizlazi da je kilogramatom = 103 gramatoma. Odnosno:
Valencija nekog kemijskog elementa je broj atoma vodika s kojim se može spojiti 1 atom nekog elementa:
Odenbach
Odenbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 98 opštinskih središta okruga Kuzel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 901 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7336074.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kuzel Odenbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kuzel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 160 metara. Površina opštine iznosi 7,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 901 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 113 stanovnika/km².
Lista likova serije Sinđelići
Glavni uloge u seriji "Sinđelići" tumače Voja Brajović kao Sreten Sinđelić, Vanesa Radman ("Uzeše se") i Snežana Bogdanović ("Odgajanje dece" - ) kao Dobrila Sinđelić, Boris Komnenić kao Jezdimir Sinđelić, Milena Dravić kao gospođa Ksenija, Goran Radaković kao Fedor Ristić, Branko Cvejić kao Momčilo Sinđelić (sezona 2), Milica Mihajlović kao Nikolina Ristić (sezona 2 - ), Vučić Perović kao Metodije Sinđelić (sezona 2 - ), Brankica Sebastijanović kao Eva Stoimenov (sezona 2 - ) i Svetlana Bojković kao gospođa Lidija (sezona 2).
Sreten Sinđelić
Sreten "Sreta" Sinđelić (Voja Brajović) je vlasnik kafane "Sokače" i nagrađivani "kralj kobasica". Sreten je trener lokalnog fudbalskog kluba "Sinđelić". Između ostalih igrači su i njegov sin Metodije i Fedorov sin Nenad.
Nakon smrti supruga, sa kojom je dobio sinove Metodija, Gojka i Kolju, prinuđen je da se sam stara o njima trojici. Na početku serije se ženi Lilom, svojom ljubavi iz srednje škole koja ima dve ćerke iz prvog braka.
Sreten ima dva brata, Jezdimira i Momčila.
U prvoj sezoni, Sreten je preživeo kamen u bubregu, a u drugoj infarkt. Sreten je za Lilinog prijatelja Džona mislio da joj je ljubavnik.
Dobrila Sinđelić
Dobrila "Lila" Sinđelić (Vanesa Radman/Snežana Bogdanović) je Sretenova ljubav iz mladosti. Bila je udata za Gorana Stoimenova, uspešnog poslovnog čoveka iz mladosti u Novom Sadu. Iz prvog braka Lila ima ćerke Evu i Terezu. Lila ima majku Kseniju i tetku Lidiju.
Lila je profesorka srpskog jezika u osnovnoj školi u koju idu Gojko, Kolja i Tereza i tamo je razredna Gojku i Terezi.
U toku druge sezone Lilin bivši muž je morao na operaciju u Ameriku i Lila je otišla sa njim. Pred kraj sezone Lila se vratila iz Amerika i sa sobom je povela svog prijatelja Džona koga je upoznala dok je bila tamo.
Jezdimir Sinđelić
Jezdimir "Jezda" Sinđelić (Boris Komnenić) je Sretenov mlađi brat i suvlasnik porodične kafane "Sokače". Jezda je član upravnog odbora lokalnog kluba "Sinđelić". On je preke naravi, ali mu je srce na pravom mesto.
Iako su svi iz Sretenove priče mislili da je njihov Sretenov i njregov brat bogat, Jezda je jedini znao pravu istinu da Momčilo, ustvari, nije bogat. Razglednice koje je Momčilo slao je, ustvari, Jezda slao da bi stvorio privid o Momčilovom bogatstvu.
U toku treće sezone Jezda započinje vezu sa nastavnicom veronauke Jefimijom koja je Lilina koleginica. Ta veza se zamalo završila kada je na nagovor konobara Dareta Jezda lažirao da je invalid da bi izvukao novac od Jefimijinog osiguranja.
Jezda je krajnje posesivan prema bratu Sretenu.
Gospođa Ksenija
Gospođa Kesnija (Milena Dravić) je Lilina majka. Ona više vremena provodi u kući Sinđelića nego u svojoj. Svoju ćerku ne ispušta iz vida i prati je u stopu i pokušava da kontroliše njen život.
Na početku 2. sezone Ksenija odlazi na krstarenje i dovodi svoju sestru Lidiju da je zameni. Ksenija se vratila u Beograd pred kraj iste sezone.
Na početku 3. sezone Ksenija ponovo odlazi na krstarenje i dovodi svoju drugaricu iz mladosti, baka Jagodu, da je zameni. Ksenija se trenutno još nije vratila sa tog krstarenja.
Ksenija je u večitom ratu sa Sretenovim bratom Jezdom.
Fedor Ristić
Fedor "Feki" Ristić (Goran Radaković) je Sretenov i Jezdin najbolji drug. On ima ženu Nikolinu i sina Nenada. Fedorov šurak je Andrej, prvi direktor škole u koju idu Gojko, Tereza i Kolja. Fedor je po zanimanju automehaničar i ima automehaničarsku radnju.
Fedor je nagovorio Jezdu da kaže Metodiju, koji je u toku 3. sezone bio u vezi sa Evom, da mu je ona prava sestra, ali je Jezda kasnije priznao da je to bila laž. Malo ranije u sezoni Fedor je mislio da je video marsovce, ali niko mu nije verovao. Sledeće noći je poveo sa sobom Jezdu i videli su ih zajedno. Fedor je posle razgovora sa marsovcem mislio da sledi smak sveta, a ustvari tu se snimala neka reklama sa ljudima u kostimima marsovaca.
Fedor je skoro za sveku godišnjicu braka Nikolini kupovao seksi donji veš.
Momčilo Sinđelić
Momčilo "Raša" Sinđelić je Sretenov i Jezdin stariji brat koji se vratio iz inostranstva da bi posetio porodicu. Raša je kockar i prevarant. Sve razglednice koje je on slao je ustvari slao Jezda.
Raša je bio kratko u vezi sa Lilinom tetkom Lidijom i na kraju joj je uzeo novac, prekinuo tu vezu i otišao.
Raša je bio organizovao kockanje u kafani i na kockanju je između ostalih bio i Fedor. U toku kockanja Raša mu je sve uzeo, ali kada je Nikolina došla sutradan u kafanu Fedor nije imao hrabrosti da joj kaže šta je učinio, a onda mu je Raša prišao i vratio sve ono što mu je uzeo (ključ od kola i papire od kuće) pod izgovorom da ih je Fedor "zaboravio".
U toku boravka kod Sretena Raša je bio povredio nogu pa je morao da se vozi u invalidskim kolicima.
Nikolina Ristić
U toku 1. sezone je otzkriveno da je Sreten pre Lile bio u vezi sa Nikolinom. Kada je Lila to otkrila, htela je da je da je tuče. Nikolina se zaključala u svoj auto, a Lila joj je štiklom od cipele razbila far na kolima. Kasnije su se njih dve pomirile.
Nikolina je umalo otkrila da je Metodije u vezi sa profesorkom Violetom Kopicl koja predaje srpaki. Kada god neka profesorka iz nekog razloga ne može da dođe u školu, Nikolina je menja.
Metodije Sinđelić
Metodije "Metod" Sinđelić (Vučić Perović) je Sretenov najstariji sin. Metodije ide u treći razred gimnezije i igra fudbal u lokalnom klubu "Sinđelić". On je muzički nadaren i pokušava da ostvari svoju muzičku karijeru.
U toku 1. sezone Metodije se zaljubio u Evu, ali je ona bila tada u vezi sa svojim dečkom Draškom. U 2. sezoni je Metodije bio u vezi sa svojom profesorkom srpskog, Violetom Kopicl. Na kraju sezone ona je otišla u Novi Sad, a njega je ostavila na pumpi i tamo ga je Sreten pokupio. U 3. sezoni Metodije i Eva priznaju da vole jedno drugo i započinju vezu, koja je neko vreme bila prekinuta zbog Jezdine laži. Kada mu je Jezda rekao da je to bila laž, Metodije je požurio da se nađe sa Evom na autobuskoj stanici i da krenu zajedno autobusom na Zlatibor, ali je minut-dva zakasnio i ona je otišla sama. On je posle otišao na Zlatibor, ali ju je tamo našao u hotelu na bazenu sa Draškom. Tužan se vratio u Beograd. Kasnije u toku sezone njih dvoje se mire, ali ponovo raksidaju jer je Metodije mislio da ga je Eva prevarila sa Nenadom jer su pijani zaspali na kauču u dnevnoj sobi.
Eva Stoimenov
Eva Stoimenov (Brankica Sebastijanović) je Lilina starija ćerka iz prvog braka. Ona ide sa Metodijem u treći razred gimnazije. Voli ppoeziju. Bila je u vezi sa Draškom, muzičarem iz Niša, ali su raskinuli. Metodijev drug Nenad, koga zovu Rista, je nekoliko puta pokušao da je smuva, ali nije uspeo. Kasnije se zaljubila u Metodije i bila je ljubomorna što je on u bio u vezi sa Violetom. Kada je Metodije raskinuo sa Violetom njih dvoje su konačno započeli vezu. Pred kraj 2. sezone u njen i Metodijev razred dolazi nova učenica Kasija i ona postaje Evina najbolja drugarica.
Eva je trenutno u vezi sa Metodijem. I u 5 sezoni oni se ,,venčaju,, te se na sred vencanja odluce da su premladi i pobegnu u Novi Sa, pa u Francuskou i dobijaju ćerkicu Žanu.
Gospođa Lidija
Gospođa Lidija (Svetlana Bojković) je Ksenijina sestra i Lilina tetka koja je došla u kuću Sinđelića da bi menjala Kseniju koja je otišla na krstarenje.
Lidija je neko vreme bila u vezi sa Rašom, ali su raskinuli kad je on otišao iz Beograda. Pokušala je da pronađe utehu u Jezdi ali nije mogla.
Njen razlog odlaska na kraju 2. sezone nije poznat.
Gojko Sinđelić
Đojko Sinđelić (Miloš Klanšček) je Sretenov srednji sin. Gojko ide u peti razred osnovne škole. On je dete zbog kojeg se roditelji stide da idu na roditeljske sastanke. Gojko je školski skandal-majstor i naći će sebi ravnog kada u isto odeljenje dođe Tereza, Lilina mlađa ćerka. Gojko i tereza su stalno bili u svađi i jedno drugom su pravili zvrčke. Gojko se baš ne seća svoje majke, jer je bio mali kada je umrla.
Na kraju 3. sezone Gojko je, možda, počeo da oseća nešto prema Terezi.
El Puertecito, Calvillo
El Puertecito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Calvillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1616 m.
Rak dojke
Rak dojke je najčešći zloćudni tumor u žena u svijetu i cjelini, koji nastaje kad normalne žljezdane stanice dojke promijene svoja svojstva te počnu nekontrolirano rasti, umnožavati se i uništavati okolno zdravo tkivo. Broj oboljelih žena raste s dobi i u Hrvatskoj je vodeći uzrok smrti zbog raka. Prema podatcima Registra za rak Hrvatske (Hrvatski zavod za javno zdravstvo), godišnje u Hrvatskoj od raka dojke obolijeva oko 2300 žena. Rak dojke je i najčešći uzrok smrti od raka žena u Hrvatskoj, godišnje umire preko 800 žena. Očekuje se daljnji trend porasta broja oboljelih u Hrvatskoj. Od raka dojke najčešće obolijevaju žene iznad 50. godine života, ali mogu i žene mlađe dobi. Zemlje koje su rano počele s organiziranim programima ranog otkrivanja (palpacija i mamografija) već imaju prisutan pad smrtnosti. U Hrvatskoj je 18. listopada 2006. počela provedba nacionalnog programa prevencije raka dojke, u kojem su sve žene u dobi 50 do 69 godina bile pozvane na preventivni mamografski pregled. Cilj programa je smanjiti smrtnost od raka dojke za najmanje 25%. Od raka dojke mogu oboljeti i muškarci, ali je rak dojke stotinu puta češći kod žena, nego u muškaraca. mini|250px|Učestalost raka dojke prema kvadrantima (desna dojka) Dojka se sastoji od žljezdanog i potpornog tkiva. Žljezdano tkivo čine mliječne žlijezde i mliječni kanali, a potporno čine masno i vezivno tkivo. Najveći broj karcinoma dojke javlja se u gornjem vanjskom kvadrantu i izdancima žljezdanog tkiva usmjerenim prema aksili (pazušnoj jami). Zloćudni tumori dojke najčešće su epitelnog porijekla. Mogu nastati iz epitela kanalića (90%) ili epitela režnjića (10%), a oba se dijele na one koji nisu probili bazalnu membranu (neinfiltrirajući in situ) i na one koji su se probili (infiltrirajući).
Histološka klasifikacija
Tumore dojke je Svjetska zdravstvena organizacija (WHO) histološki klasifikovala na sljedeći način:
Uzroci i rizici
Etiologija raka dojke nije poznata. Jedan od glavnih čimbenika rizika je nasljednost, a dva gena odgovorna za nasljedni rak dojke (otkriveni 1994. i 1995. g.) nazvani su Brest Cancer 1 i Brest Cancer 2, odnosno BRCA-1 i BRCA-2. Ženama koje naslijede poremećaj prijeti velika opasnost da obole, prema nekim stručnjacima i do 80%. Mutacije BRCA-1 ujedno povećavaju i rizik od raka jajnika. Kod više od polovice žena bolest se pojavi do pedesete godine, a kod nekih čak u tridesetima. Gene može prenijeti bilo koji roditelj i vjerojatnost da ih djeca naslijede je 50:50. U rizičnoj su skupini U čimbenike rizika spadaju i oni na koje možemo djelomično sami utjecati poput višeg društveno-ekonomskog statusa, učestali stresovi, prekomjerna tjelesna težina, prehrana s mnogo masnoća i proteina, alkoholizam (već samo svakodnevno pijenje pola čaše vina povećava rizik od oboljevanja za 6%), pušenje, ionizirajuće zračenje (posebice u pubertetu), utjecaj okoliša.
Ulrich od Augsburga
Sveti Ulrich (cca. 890–4. jul 973), ponekad navođen i kao Uodalric ili Odalrici, bio je biskup Augsburga i predvodnik Rimokatoličke crkve u Njemačkoj. Poznat je kao prvi svetac koji je službeno kanoniziran.
Rak dojke
Simptomi
mini|200px|Simptomi raka dojke Rak dojke je u početnom stadiju obično bezbolan i asimptomatičan. Osobitu pažnju treba obratiti na Da bi rak narastao do kvržice čiji je promjer 1 cm treba mu šest godina, a takav se smatra izlječivim, jer u 99% slučajeva nema metastaza (nije se proširio u ostale dijelove tijela).
Ulrich od Augsburga
Biografija
Ulrich se rodio u porodicialemansko-švapskih plemića. Otac mu je bio grof Hupald od Dietlingena, a majka Dietprich od Švapske (također poznata kao Theoberga). Djed po majci mu je bio Burchard I, vojvoda od Švapske, drugi suprug Liutgard, udovice istočnofranačkog kralja Ludwiga Mlađeg. Ulrichov brat se zvao Theodbald, te je naslijedio grofovsku titulu i poslije poginuo u bitci kod Lechfelda. Porodica mu je bila rodbinski povezana sa Otonijanskom dinastijom.
Rak dojke
Samopregled dojki
mini|300px|Ilustracije samopregleda dojki Nakon 25. godine života sve bi žene jednom mjesečno trebale pregledati dojke i to neposredno poslije mjesečnice, odnosno od petog do desetog dana ciklusa. Na isti način pregledati desnu dojku. Samopregled dojki je dobra navika, ali treba i redovito obavljati stručne preglede, čiju će učestalost odrediti liječnik specijalist.
Cuatro Caminos, Soconusco
Cuatro Caminos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soconusco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Rak dojke
Klinički pregled i palpacija dojki
Najvažnija dijagnostička metoda, koja podrazumijeva uzimanje obiteljske anamneze i detaljnu palpaciju obiju dojki i pazušnih jama u različitim položajima od strane iskusnog specijalista.
Ultrazvučni pregled
Ultrazvučna pretraga dojki se najčešće koristi kod mladih žena, koje imaju više žljezdanog tkiva. Ultrazvukom dojki može se rano otkriti prisustvo kvržica (da li je riječ o cisti ili tumoru). Ako je potrebno, u slučaju sumnjive kvržice, pomoću vrlo tanke igle može se učiniti ciljana punkcija i citološki pregled. Pretraga se izvodi ambulantno, nije bolna, niti su moguće komplikacije.
Mamografija
Mamografija je točna i sigurna rendgenološka pretraga (danas se koristi samo pedeseti dio doze zračenja potrebne u početku) kojom se otkrivaju tumori i druge promjene, premalene da bi se mogle napipati. Mamografski pregled u većini slučajeva nije bolan. U mladih žena žljezdano tkivo zauzima gotovo cijelu dojku i mamografska slika je prilično nejasna, stoga je uobičajeno da nema razloga (osim iznimno) snimati dojke žena mlađih od 35 godina. Prvu mamografiju tzv. bazični (inicijalni) mamogram savjetuje se napraviti ženama između 38. i 40. godine, a zatim ženama starijim od 40 godina jednom godišnje. U žena u dobi od 50-69 godina preporuka je mamografiju napraviti minimalno jednom u dvije godine. Mamografija obuhvaća dvije snimke dojke uz maksimalno stlačivanje dojki (pritiskom na dojku kompresijskom pločom), snimku dojke sprijeda te s njezine bočne strane, koje prikazuju njezinu građu i sumnjiva mjesta. Unatoč nezamjenjivosti mamografije u ranom otkrivanju i najmanjih karcinoma, važno je naglasiti da se mamografijom ne može prikazati 15-20% karcinoma dojki, osobito kad se radi o dojkama s gustom žljezdanom strukturom. U Hrvatskoj se radi dogovora za mamografiju treba javiti svom izabranom liječniku obiteljske medicine ili ginekologu.
Kod suspektnih nalaza dijagnostika se proširuje na aspiraciju i citološku analizu dobivene tekućine, kao i biopsiju, te histološki pregled dobivenog tkiva, kao i pregledi radi isključenja diseminacije bolesti (RTG pluća, UZ jetre, RTG kralježnice, zdjelice, kraniogram). Kao pomoćna metoda u dijagnosticiranju raka pomaže i mjerenje tumorskih markera. Tumorski marker CA 15-3 dobro prati širenje karcinoma dojke, ali zbog slabe osjetljivosti ne pomaže u ranom otkrivanju raka dojke. Detaljnije pretrage koje se koriste samo rijetko su magnetna rezonancija (MR), računalna tomografija (CT) i scintigrafija.
Terapija raka dojke
Liječenje i prognoza raka dojke određuju se i opisuju s obzirom na dobivene stadije, uznapredovalost malignog procesa i opće stanje organizma. Brojna znanstvena istraživanja posljednjih dvadesetak godina doprinijela su sve ranijem otkrivanju zloćudnih promjena na dojci i s time promijenila i način liječenja raka dojke. Tako se uz kirurško liječenje sve češće koristi radioterapija, kemoterapija, hormonsko liječenje i imunoterapija.
Operativni zahvat
Ukoliko je rak otkriven na samom početku kada je kvržica manja od 1 cm, ako je moguće odstraniti sve tumorsko tkivo, ako tumor nije fiksiran na kožu ili duboke strukture, ako nije metastazirao izvan limfnih čvorova aksile, ovisno o pokretljivosti tumora prema prsnim mišićima ili ako je dojka tako velika da nakon što se tumor odstrani ostane tri četvrtine dojke, radi se poštedna operacija, modificirana radikalna mastektomija. Uklanja se samo bolesno tkivo (tumor), okolni parenhim i najbliži limfni čvor, koji se šalje na analizu. Rekonstrukcija dojke nakon mastektomije i poštedne operacije ima vrlo veliki utjecaj na psihičko stanje i oporavak bolesnice, moguće ju je učiniti istodobno s mastektomijom, tj. poštednim kirurškim zahvatom ili naknadno, pomoću implantata ili mišićno-kožnog režnja.
Najčešće komplikacije nakon kirurške terapije jesu popuštanje šava i edem ruke nakon disekcije aksile, koji može prerasti i u tromboflebitis.
Radioterapija
Uz radioterapiju je često omogućeno poštedno kirurško liječenje s boljim kozmetičkim rezultatom i istom lokalnom kontrolom bolesti kao nakon mastektomije. Radioterapiju bi trebalo započeti 6 tjedana, a najkasnije do 12 tjedana, nakon operativnog zahvata. Dojka se zrači telekobaltom ili X-zrakama linearnog akceleratora, čija je energija prilagođena debljini tkiva koje se zrači, a zbog blizine pluća i srca, zračenje se mora svesti na najmanju moguću mjeru i stoga je radioterapija vrlo složen postupak. Uobičajena preporučena tumorska doza koja se aplicira na cijelu dojku, tangencijalnim poljima iznosi 45 do 50 Gy, a raspodijeljena je u 22 do 25 frakcija zračenja tijekom 4,5 do 5 tjedana sa ili bez boosta (dodatne doze zračenja). Radioterapija nakon poštednog kirurškog liječenja, obuhvaća osim preostale dojke i područja regionalnih limfnih čvorova, ukoliko je patohistološki nalaz diseciranih (lat. dissectio; dissecare: rasijecati) čvorova bio pozitivan.
Najčešća komplikacije kod radioterapije je radiodermatitis, a kod bolesnica kod kojih je proveden poštedni kirurški zahvat, može se pojaviti fibroza dojke, mastitis ili miozitis sa serijskim prijelomom rebara.
Ulrich od Augsburga
Biografija
Navodi se da je kao dijete bio boležljiv, te su ga roditelji poslali u samostan St. Gallen gdje se istakao kao daroviti učenik. Nakon što je završio studije, poslan je u Augsburg gdje je služio kao komornik biskupu Adalberu. Poslije Adalberove smrti 28. aprila 910. vratio se kući, gdje je ostao sve do smrti augsburškog biskupa Hiltina (28. novembra 923).
Rak dojke
Kemoterapija
Kod nekih tumora kemoterapija ima važnu ulogu u liječenju ili ublažava simptome i produljuje preživljavanje. Koliko dugo treba uzimati kemoterapiju ovisi o njezinoj vrsti, tako se razlikuju:
Ulrich od Augsburga
Biografija
Zahvaljujući uticaju švapskog vojvode i svog rođaka Burcharda II, njemački kralj Heinrich Ptičar ga je imenovao biskupom Augsburga nakon Hiltinove smrti. Na mjestu biskupa je ostao sljedeća pola vijeka i izgradio reputaciju sposobnog i marljivog crkvenog vođe, koji je nastojao nemoral među svećenstvom suzbiti redovnim posjećivanjem župa, ali i bliskim susretima sa običnim narodom. Istakao se i nabavkom relikvija za crkve na svom području, zbog čega je u više navrata odlazio u Rim. Također je dao izgraditi bedeme oko Augsburga, čime je pomogao obrani grada od mađarskih napada.
Rak dojke
Kemoterapija
Najčešći kemoterapijski protokol: Ciklus se ponavlja svaka tri tjedna. Postoji i klasični CMF protokol, koriste se kao adjuvantna terapija, te za metastatsku i recidivnu bolest. Ciklus se ponavlja svaka tri tjedna. Koristi se kao adjuvantna terapija N+ i visoko rizičnog N- raka dojke, te u terapiji recidivne i metastatske bolesti. Ciklus se ponavlja svaka tri tjedna i koristi se kao adjuvantna terapija N+ bolesnika. Ciklus se ponavlja svaka tri tjedna od ukupno četiri ciklusa, nakon kojih slijedi Paclitaxel. Ciklus se ponavlja svaka tri tjedna do ukupno četiri ciklusa i koristi se kao adjuvantna terapija u visoko rizičnih N+ i ER- tumora.
Las Campanas, Urique
Las Campanas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1967 m.
Ulrich od Augsburga
Biografija
Nakon smrti 973. se brzo stvorio cultus, vezan uz čuda na njegovom grobu. Ulricha je na 20. obljetnicu smrti svecem službeno proglasio papa Ivan XV. Ulrich je tako postao prvi svetac koji je "kanoniziran", umjesto da se svecem smatra konsenzusom vjernika.
Ljuljačka (Fragonard)
God. 1756., nakon što je osvojio prestižnu nagradu Prix de Rome (nagrada kojom je umjetnik ostvarivao poduži boravak i studiranje u Italiji) Fragonard se pobunio protiv akademskog obrazovanja koje je stekao u Francuskoj i okrenuo se portretiranju života talijanskog seoskog krajolika. Njegovi pasteli i uljene slike mladih lijepih žena u raskošnim interijerima, južnjački krajolici sredozemnih formalnih vrtova, poput onog prikazanog na slici „Ljuljačka”, istačkani su čempresima, zasadima naranči i skulpturama, načinili su od njega vrhovnog predstavnika kasnog rokoko slikarstva. mini|lijevo| Detalj dvoje ljubavnika Sama slika prikazuje djevojku na ljuljački koju kriomice iz grmlja promatra mladić, dok ju ljulja stariji muškarac, vjerojatno muž, koji je gotovo potpuno u sjeni, nesvjestan ljubavnika u grmlju. Djevojka je prikazana na vrhuncu klatnje pri čemu dopušta da joj se haljina podigne pružajući ljubavniku pogled ispod nje, dok u istom trenu zbacuje svoju cipelu prema skulpturi Kupida i okreće leđa dvjema anđeoskim skulpturama kerubina koji se nalaze pored njezina muža. Djevojka ironično na glavi nosi šešir bergère (pastirski šešir), koji se inače poistovjećivao s vrlinama jer su pastirke obično živjele u prirodi te tako bivale pošteđene gradskih iskušenja.
Fragonard je izgradio reputaciju brzog slikanja skica koju je vješto iskoristio na razgranoj, ružićasto putenoj i uzbudljivo zločestoj slici „Ljuljačka”. Slikar je nastavio eksperimentirati sa sobodnim potezima kista i uporabom boja poput šafrana, tirkiza, vermiliona, ružićaste i zagasito smeđe mjesto crne, koje se mogu vidjeti i na ovoj slici. Njegov originalan način slikanja uljenim bojama, koje se često uspoređuju s impresionističkim, u dvadesetom stoljeću je priznat kao izniman tehničar čija su nesvakidašnja pastozna djela privlačila umjetnike kao što su Claude Monet i Chaim Soutine.
Maltrata, Santa María del Río
Maltrata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Compton, Illinois
Kompton je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 303, što je 44 (-12,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
.tz
.tz je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Tanzaniju.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Siva laguna
Siva laguna, poznata i kao Gondola u laguni (ital. Gondola sulla laguna), slavno je ulje na platnu koje je naslikao Francesco Guardi, majstor slikanja veduta (urbanih krajolika).
Naslikana je tokom razdoblja kada je na Guardija snažno utjecalo Canalettovo slikarstvo, nakon njegova povratka u Mletke iz Engleske. Vedute su bile jako popularne među engleskim plemićima kao suveniri njihova putovanja po kontinentalnoj Evropi, a motiv Venecijanske lagune bio je u modi. Guardijeva se veduta razlikuje od tih pomodnih prikaza zbog svojih poetskih kvaliteta. Naime, ovdje su boje korištene šturo (uglavnom siva i azurna s naznakama udaljenog ružičastog svjetla), a neodređeni horizont koji čine zidovi grada i zvonika tvore nezaboravnu atmosferu mirne lagune.
Dvije površine sivo-modrozelene boje, jedna tamnija, druga svjetlija, vodoravno su presječene tankim žućkastim potezom grada i tamne gondole, koji određuju kompoziciju dvostrukog zlatnog reza. Potpuna rastvorenost, neodređenost prostora, ostvarenog odnosom dviju boja, samo je naglašena žutosmeđim horizontalama, koje ne znače ograničenje, nego poput neomeđenih pravaca prolaze kroz prostor. Jedino kratki, isprekidani, svijetli potezi unose stanovito titranje. Također, namaz boje tanak je (lazuran), te se grubo tkanje platna prozire što nadalje podržava blagu uznemirenost površine, poput mreškanja svjetla na površini vode.
Izvanredna ravnoteža kompozicijskih i prostornih vrijednosti čine ovu malenu sliku jedinstvenim prikazom venecijanskog ugođaja. Uptreba tehnike sfumata, spajanje boja i tonova, navješćuje prije lični utisak nego topografski prikaz grada. Ova slika često se smatra prethodnicom razvoja pejzažnog slikarstva u 19. vijeku. Naime, mogu se povući neke sličnosti sa slikama slikara kao što su James Whistler i William Turner, a poznato je kako su joj se divili impresionistički slikari, posebice Claude Monet.
Sliku su istraživači pripisali Francescu Guardiju. Smatra se da je slika najvjerojatnije dijelom veće kompozicije.
.ua
.ua je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Ukrajinu.
Eksterni linkovi
Toppdomän
San Nicola, Salerno
San Nicola je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 634 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
Dorudon
Dorudon ("kopljozubi") je rod izumrlih bazilosaurida (skupine izumrlih kitova) koji su, u periodu eocena (prije 40,4 i 33,9 miliona godina), živjeli zajedno sa Basilosaurusom. Imali su dužinu od oko 5 m i hranili su se malenim ribama i mekušcima. Dorudon je nastanjivao topla mora u cijelog svijeta. Njegovi fosili mogu se pronaći duž drevnih plaža mora Tetis, u današnjem Egiptu i Pakistanu, kao i u SAD-u, na Novom Zelandu i u Zapadnoj Sahari.
Taksonomska historija
thumb|left|Dorudon atrox, muzej u Senckenbergu je opisao vrstu Dorudon serratus na osnovu jedne zdrobljene donje čeljusti i nekoliko zuba, koji su pronađeni u Južnoj Carolini. Zaključio je da su zubi sigurno pripadali sisaru budući da su imali dva korijena, te da su potekli iz čeljusti mlade jedinke jer su bili šuplji; također je zabilježio i njihovu sličnost zubima koji su se tada vodili kao ostaci roda Zeuglodon (=Basilosaurus). Prilikom istraživanja tipskog lokaliteta Gibbes je otkrio donju čeljust i dvanaest repnih pršljena, za koje je smatrao da se trebaju priključiti rodu Zeuglodon zajedno sa izvornim ostacima. Gibbes je zaključio da je rod Dorudon zapravio bio neodrasla jedinka roda Zeuglodon te je zbog toga povukao svoj novi rod. Međutim, dopustio je Louisu Agassizu sa Harvarda da pregleda njegove primjerke, te je švicarski profesor odgovorio da to nisu bili zubi mladunca ni roda Zeuglodon, već odvojenog roda, kao što je Gibbes isprva predložio.
Trenutni taksonomski status roda Dorudon zasniva se na reviziji tog roda i detaljnog opisa vrste D. atrox. Prije toga je taksonomija roda Dorudon bila u neredu i zasnivala se na ograničenom broju primjeraka.
D. atrox je pronađena u Egiptu, D. serratus u Georgiji i Južnoj Carolini u Sjedinjenim Američkim Državama. Tipična vrsta, D. serratus, zasnivala se i još uvijek se zasniva na dvije nepotpune donje čeljusti sa nekoliko zuba, djelićima lubanje i nekoliko pršljena sa malo dodatnog materijala, koje je prikupio Gibbes (ali ih nije i opisao), te koje su nakon toga priključene tipičnoj vrsti. Prije Uhena (2004), D. atrox se zasnivala samo na Andrewsovoj holotipnoj lubanji, donjoj čeljusti i nekoliko pršljena koji su im pripadali, ali sada ta vrsta spada među najbolje istražene arheocete.
Dvije poznate vrste roda Dorudon od ostalih se pripadnika Dorudontinae najviše razlikuju po veličini: znatno su veće od Saghacetusa i neznatno veće od roda Zygorhiza, ali se razlikuju i po zubnoj i kranijalnoj morfologiji. Ograničena količina materijala dostupnog za vrstu D. serratus otežava poređenje dvije vrste tog roda. su svrstali D. atrox u isti rod kao i D. serratus zbog sličnosti u veličini i morfologiji, ali su ih zadržali kao odvojene vrste zbog razlika u morfologiji zuba. Iako je D. serratus tipična vrsta, opis roda Dorudon većinom se zasniva na vrsti D. atrox jer je pronađen veći dio njenog skeleta. Kranijalna morfologija D. atrox izdvaja ju od svih ostalih arheoceta.
Opis
Moguće je da su mladunci Dorudona bili plijen gladnim Basilosaurusima, budući da na lubanjama nekih mladih jedinki postoje nezarasli tragovi ujeda.
U popularnoj kulturi
Dorudon je prikazan u epizodi "Kit ubojica" BBC-jevog dokumentarnog filma Šetnja sa zvijerima, kao i u drugom dijelu serije Morska čudovišta. Prikazani su kao društvene životinje koje žive u grupama, te da su njihovi mladi plijen njihovog srodnika, Basilosaurusa.
Manaslu
Manaslu (मनास्लु, također Kutang) je planina u Nepalu, u planinskom lancu Mansiri Himal, koji je dio lanca Himalaje. Jedna od ukupno četrnaest planina viših od 8000 metara, i s 8156 metara nadmorske visine, osma najviša planina na svijetu.
Opis
Manaslu, čiji naziv vuče korijen od sanskrtske riječi Manasa, u prevodu "Planina duha", najviša je planina u nepalskom distriktu Lamjung. Locirana je oko 65 km istočno od Annapurne, desete najviše planine na svijetu. Dugački hrbati i ledenjaci u dolinama pružaju pristupačne prilaze iz svih smjerova planini koja kulminira strmo uzdignutim vrhuncem nad okolnim pejzažom, što je vrlo prepoznatljiva pojava na velikim udaljenostima.
Usponi
1950. H.W. Tilman ustanovio je mogućnost uspona na vrh po sjeveroistočnoj strani. 1952. japanski istraživački tim dostigao je na istočnoj strani 5275 m nadmorske visine, dok je iduće godine japanska ekspedicija s 15 penjača pokušala uspon na vrh, no samo su tri alpinista dosegla 7750 m prije odustajanja. 1956., također japanski tim postiže prvi uspješan uspon s penjačima Toshiom Imanishijem i nepalskim Sherpom Gyalzenom Norbuom. 1971., Kazuharu Kohara i Motoki, članovi jedanaestoročlane ekspedicije uspinju se na vrh po sjeverozapadnoj hridi, dok je iduće godine austrijski tim osvojio vrhunac usponom po jugozapadnoj strani. 1974., isključivo ženska japanska ekspedicija, uspinje se na vrh Manaslua, te Naoko Nakaseko, Masako Uchida i Mieko Mori postaju prve žene koje su osvojile planinski vrh iznad 8000 metara visine. 1984., Poljaci Maciej Berbeka i Ryszard Gajewski postižu prvi uspon za vrijeme zime, po standardnom putu uspona.
Nuevo Praxedis Balboa, San Carlos
Nuevo Praxedis Balboa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Carlos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 167 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Ottar iz Hålogalanda
thumb|300 px|"Ottars reise" - moderna karta koja prikazuje Ottarova putovanja po njegovim pričama. U njima ne spominje [[London; ali zato spominje putovanje Irskom.]]'
Ottar iz Hålogalanda (Ottar fra Hålogaland; Ohthere of Hålogaland) bio je vikinški pustolov, putnik i istraživač rodom iz Hålogalanda (današnja sjeverna Norveška). Poznat je po tome što je oko 890. došao u anglosaksonsko kraljevstvo Wessex na dvor Alfreda Velikog te u pričama, koja je Alfred dao zapisati, opisao svoja putovanja.
Ottar je sebe opisao kao "najsjevernijeg od svih Sjevernjaka", odnosno, "da nitko nije živio sjevernije od njega". Ispričao je o svojim putovanjima na sjever do Bijelog mora i na jug do Danske i Engleske, opisujući svoju rutu. Također je govorio o Sweolandu, Samima (Finnas) te dva naroda - "Cwena" koji su živjeli u zemlji Cwena i "Beorma". Ottar je tvrdio da Beorme govore jezikom srodnim Samima, i žive u blizini Bijelog mora.
Ottarova priča predstavlja najstariji pisani izvor u kome se koriste izrazi "Norveška" (Norðweg) i "Danska" (Denamearc). Današnji historičari vjeruju da je Ottar živio negdje u području Malangena u južnom Tromsu.
Annapurna
Annapurna (Sanskrit, Nepaski, Nepal Bhasa: अन्नपूर्णा) je niz planinskih vrhova u Nepalu na lancu Himalaje, od kojih najviši, Annapurna I, jedna je od ukupno četrnaest planina viših od 8000 metara, i sa 8091 nadmorske visine deseta najviša planina na svijetu. Lociran je istočno od velikog kanjona rijeke Kali Gandaki, koji ga dijeli od masiva Dhaulagiri.
अन्नपूर्णा Annapūrṇā je sanskritski naziv koji doslovno znači "ispunjena hranom", ali redovno se prevodi kao "Boginja žetve". U Hinduizmu, Annapurna je boginja plodnosti i poljoprivrede i avatar Durge.
Cjelokupni masiv i okolna područja zaštićeni su unutar 7629 km² "Projekta zaštićene zone Annapurna" (Annapurna Conservation Area Project, ACAP'), prve i najveće zaštićene zone u Nepalu, koju je 1986. utemeljila Zaklada Kralja Mahendre za očuvanje prirode. Zaštićena zona Annapurna sadrži nekoliko značajnih staza za treking, uključujući i Annapurna Circuit.
Radi omjera od 40% između ukupnog broja alpinista i stradalih penjača, uglavnom radi čestih lavina, Annapurna se smatra najopasnijom planinom na svijetu.
Zemljopis
Masiv Annapurna sadrži šest glavnih vrhova iznad 7200 m:
thumb|center|595px|Annapurna Himal sa sjeveroistoka. Slijeva na desno: Annapurna II i IV (blizu zajedno); veliki planinski prelaz; Annapurna III i Gangapurna; Annapurna I.
Annapurna I
thumb|right|230px|Južna strana Annapurna I.
Annapurna I je bio prvi osvojeni vrh iznad 8000 metara visine. Maurice Herzog i Louis Lachenal, članovi francuske ekspedicije (ostali članovi: Lionel Terray, Gaston Rébuffat, Marcel Ichac, Jean Couzy, Marcel Schatz, Jacques Oudot, Francis de Noyelle), vhunac su osvojili 3. lipnja 1950., (zabilježeno u dokumentarnom filmu "Victoire sur l'Annapurna" - "Pobjeda na Annapurni", Marcela Ichaca ), što je do osvajanja Mount Everesta tri godine kasnije, bio najviši osvojeni vrh, iako su bez uspona na sam vrhunac, 1920-ih na Everestu već postignute visine od 8500 m.
Godine 1970., Južnom stranom Annapurne prvi su se popeli Don Whillans i Dougal Haston, članovi britanske ekspedicije, predvođene Chrisom Boningtonom, čiji je član Ian Clough poginuo pri silasku. Samo nekoliko dana ranije, drugi uspon na Annapurnu postigla je ekspedicija britanske vojske koju je predvodio Henry Day.
Godine 1978., američka ženska himalajska ekspedicija, predvođena Arleneom Blum, postala je prvi američki tim koji je osvojio Annapurnu, posebno istaknut svojim isključivo ženskim sastavom. Prvi tim, u sastavu Vera Komarkova, Irene Miller i Šerpe Mingma Tsering i Chewang Ringjing, popeo se na vrh 15. listopada, dok su članice drugog tima, sastavu Alison Chadwick-Onyszkiewicz i Vera Watson, poginule pri usponu.
3. veljače 1987., poljski penjači Jerzy Kukuczka i Artur Hajzer, postigli su prvi zimski uspon na Annapurnu. Prvi samostalni uspon ostvario je 2007. slovenski penjač Tomaž Humar.
Sa 54% poginulih od ukupnog broja penjača do 2005., postignuto je samo 105 uspješnih osvanja vrhunca, s gubitkom 56 života, većinom radi lavina po kojima je planina poznata. Između ostalih, na Annapurni su poginuli Anatoli Boukreev 1997., Christian Kuntner 2005. i Inaki Ochoa 2008.
Ostali vrhovi
thumb|desno|230px|Annapurna Jug iz baznog logora Annapurna (4130 m) u zoru.
Annapurnu II, na istočnom kraju lanca, prvi je puta 1960. osvojio britansko-indijsko-nepalski tim, predvođen Jimmyjem Robertsom, dok su se na sam vrh preko zapadnog hrbata iz smjera sjevera popeli Richard Grant, Chris Bonington, i Sherpa Ang Nyima. U aspektima elevacije, izolacije, i topografske istaknutosti (2437 m), Annapurna II nije mnogo niži ili jednostavniji vrh od Annapurne I. Radi se o potpuno samostalnoj planini, unatoč tijesnoj povezanosti s Annapurnom I, koju ističu nazivi tih planina.
Annapurnu III prvi je puta 1961. osvojila indijska ekspedicija koju je predvodio kapetan Mohan Singh Kohli preko sjeveroistočne strane. Osim vođe ekspedicije na vrh su se tada popeli i Sonam Gyatso i Sonam Girmi.
Annapurnu IV, kraj Annapurne II, prvu je preko sjeverne strane i sjeverozapadnog hrbata osvojila 1955. njemačka ekspedicija u sastavu Heinz Steinmetz, (vođa ekspedicije) Harald Biller i Jürgen Wellenkamp.
Odernheim am Glan
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Odernhajm am Glan se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 141 metra. Površina opštine iznosi 13,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.783 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 134 stanovnika/km².
Annapurna
Ostali vrhovi
Hiunchuli (6441 m), obližnji vrh istočno od Annapurne Jug osvojila je 1971. ekspedicija predvođena američkim dobrovoljcem korpusa mira (Peace Corps) Craigom Andersonom.
Treking
thumb|desno|230px|Dolina Marsyangdi.
U zaštićenoj zoni Annapurna nalaze se tri glavne staze za treking: Jomson Trek, za Jomson i Muktinath, Annapurna Sanctuary za Annapurna bazni logor, i Annapurna Circuit, koja kruži oko Annapurna Himala te sadrži i put Jomson. Mjesto Pokhara početna je točka za sve duže staze, te je također dobro polazno mjesto i ostale kraće staze od jednog do četiri dana pješačenja, kao za Ghorepani ili Ghandruk.
Okruk Mustang, bivše kraljevstvo na granici s Tibetom, također je zemljopisno dio regije Annapurna, ali treking je podređen posebnim restrikcijama.
Oko dvije trećine svih trekera u Nepalu posjećuju regiju Annapurna. Područje je lako pristupačno s brojnim smještajima, te staze nude izvanredno raznolike pejzaže. Također, naseljenost cijelog područja pruža i jedinstveni uvid u lokalnu kulturu.
.ug
Eksterni linkovi
Toppdomän
Granica kristalnog zrna
mini|desno|300px|[[Mikrostruktura polikristalnog metala; granice kristalnog zrna se vide zbog kemijskog nagrizanja (jetkanje).]] mini|desno|300px|Različito usmjerena kristalna zrna kod polikristalnog metala. mini|desno|300px|Prikaz granice kristalnog zrna. mini|desno|300px|Prikaz granice kristalnog zrna.
Granica kristalnog zrna određuje se kao granica između dva područja iste faze, ali različite orijentacije kristala. Ona je područje diskontinuiteta ili nesređenosti, koje karakterizira povećana energija. Težnja za smanjenjem energije je “pokretačka sila”, koja nastoji smanjiti područje granice kristalnog zrna. Energija granice zrna raste s razlikom u orijentaciji zrna, a kod razlike u orijentaciji > 30° približno je konstantna.
Polikristalni materijali kakvi su metali sastoje se od mnogo malih kristala ili kristalnih zrna, jer su nastali iz velikog broja centara kristalizacije. Orijentacija tih zrna je različita pa je narušena građa kristala na njihovim dodirnim površinama koje se nazivaju granice kristalnog zrna. Kao plošne, dvodimenzijske nesavršenosti, granice zrna zahvaćaju veliki obujam metala.