cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dejan Medaković
Biografija
Rođen je 7. jula 1922. u Zagrebu kao sin Đorđa Medakovića, ekonomiste, i Anastasije, domaćice. Deda po ocu mu je bio Bogdan Medaković, a pradeda Danilo Medaković. Gimnaziju je završio 1941. u Sremskim Karlovcima. Od 1942. do kraja rata živeo kao izbeglica u Beogradu gde je radio u Muzeju kneza Pavla, a nakon rata radio je u Muzeju grada Beograda, Ministarstvu za nauku i kulturu i Saveznom zavodu za zaštitu spomenika kulture. Studirao je istoriju umetnosti na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Kao asistent radio je na istorijskom institutu SAN od 1952. do 1954. Pred komisijom akademije doktorirao je disertacijom Grafika srpskih štampanih knjiga XV-XVII veka 1954. godine (štampana u izdanjima akdemije 1958). Potom je prešao na Filozofski fakultet u Beogradu gde je ostao do penzionisanja 1982. godine. Godine 1958. Medaković je boravio na tromesečnoj specijalizaciji u Nemačkoj, a 1964/65. godine postao je stipendista fondacije Alexander von Humbolt i tu godinu proveo je mahom na radu u Zentral institut Kunstgeschichte u Minhenu. Dopisni član SANU postao je 1972. a redovni 1981. godine. Bio je dekan Filozofskog fakulteta, sekretar odeljenja istorijskih nauka SANU, generalni sekretar SANU, kao i predsednik SANU (1999-2003). Godine 2001. izabran je za redovnog člana naučnog društva Leibnic Societ u Berlinu. left|thumb|Dejan Medaković (2007) U Matici srpskoj u Novom Sadu rukovodio je programom istraživanja u oblasti istorije umetnosti. Odmah posle osnivanja Odeljenja za likovne umetnosti Medaković je 1964. godine postao sekretar ovog Odeljenja, a istovremeno i član Predsedništva i tu dužnost je vršio do 1986. godine. Bio je član Saveta Matice srpske. Uređivao je časopis Zbornik za likovne umetnosti Matice srpske. Od pokretanja Zbornika za likovne umetnosti Matice srpske, 1965. Medaković je glavni urednik ovog časopisa, od kojeg je izašlo 30 tomova. On predstavlja prvi časopis kod Srba posvećen isključivo istoriji umetnosti.
El Comanche, Urique
El Comanche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1873 m.
Dejan Medaković
Biografija
U svom istraživanju interesovao se za široki raspon tema od srednjovekovne umetnosti do modernog slikarstva, ali je težište njegovog rada na srpskom baroknom slikarstvu, srpskim kulturnim prilikama u 18. veku i srpskom slikarstvu u 19. veku. Stvarao je i u oblasti književnosti. Pisao je sve vrste naučnih radova od eseja, prikaza i prigodnih reagovanja na politička i umetnička dešavanja do monografija i sintetičkih pregleda. Njegove studije su brižljivo inventarisane i sabrane u nekoiko knjiga. U knjizi ''Srpski slikari 18. veka. Likovi i dela'' (Novi Sad, 1968) sabrana je 21 studija o slikarima od Žefarovića do Jovanovića. U knjizi Putevi srpskog baroka objavljeno je 25 studija o baroknoj umetnosti. Veliki broj studija objavljen je u knjigama Svedočenja (1984), Istraživači srpskih starina (1985) i Barok kod Srba (1988).
Pisao je i celovite preglede za Istoriju srpskog naroda (četvrta, peta i šesta knjiga) i u knjigama ''Srpska umetnost u 18. veku (1980) i Srpska umetnost u 19. veku'' (1981). Bavio se i pitanjima vezanim za pojedine crkvene spomenike: o Hilandaru (1978), Savinama (1978), Sent Andreji (1982) i dr. Objavio je i knjigu Letopis Srba u Trstu (1987). Beogradski izdavačko-grafički zavod (BIGZ) je izdao pet knjiga Medakovićeve proze pod nazivom Efemeris - hronika jedne porodice (I – 1990, II – 1991, III – 1992, IV – 1993, V – 1994) za koje je dobio Oktobarsku nagradu Beograda za Efemeris, nagradu za životno delo Zadužbine „Jakov Ignjatović” za Efemeris II i nagradu Beogradskog izdavačko-grafičkog zavoda za Efemeris III. Godine 1994. dobio je izvanredni Zlatni beočug Beograda i Narodne biblioteke za najčitaniju knjigu u Srbiji.
Njegova supruga je bila pijanistkinja Vera Veljkov. Sin mu je dirigent Pavle Medaković.
Borce
Bors je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Oloron-Sainte-Marie.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 163 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 58 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 625 metara (maksimalnoj 2.258 m, a minimalnoj 560 m).
El Llano, Ayoquezco de Aldama
El Llano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Ayoquezco de Aldama.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1459 m.
Ghiare-Molino, La Spezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 175 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
San Antonio Pachuquilla, Almoloya de Alquisiras
San Antonio Pachuquilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Almoloya de Alquisiras.
Aktivni ugalj
Aktivni ugalj je posebno pripremljena vrsta ugljenika porozne kristalne strukture koja se obično koristi za adsorpciju gasova i para. Prostori pora u aktivnom uglju ne prelaze veličinu od 10 Angstrema.
Sirovine za proizvodnju su razne vrste prirodnog uglja, drvo, i koštice biljnih plodova. Tokom proizvodnje se vrši odstranjivanje vode (dehidratacija) a potom aktivacija (uklanjanje neugljeničnih jedinjenja). Aktivacija se vrši na visokoj temperaturi u posebnim pećima djelovanjem hemijskih materija aktivatora (cink-hlorid, fosforna kiselina, amonijum rodanid, kalijum karbonat).
Aktivni ugalj se u vojsci koristi za izradu cjedila gas-maske i filtara za vazduh kod skloništa. Radi bolje zaštite od bojnih otrova dodaju se često hemoadsorpcioni i katalitički dodaci.
San Antonio Pachuquilla, Almoloya de Alquisiras
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 589 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1988 m.
Puerto de Victoria, Santa María del Río
Puerto de Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1823 m.
Crkva Presvetog srca Isusova (Čeminac)
Župna crkva Presvetog srca Isusova, katolička crkva u baranjskom mjestu Čemincu. Tu crkvu neki smatraju jednom od najljepših baranjskih crkava, koju vjernici, upravo zbog njezine ljepote, zovu Baranjska katedrala.
Gradnja crkve
Crkvu je u neogotičkom stilu gradilo mjesno njemačko katoličko stanovništvo (Podunavske Švabe) 1906/1907. godine, i to od novca zarađenog prodajom mlijeka. Građena je oko godinu dana na mjestu stare crkve iz 1745, a potpuno je sagrađena i blagoslovljena 24. VI. 1907. godine. Crkvu je kasnije, 1915. godine, oslikao madžarski slikar Ernest Gebauer. U sklopu crkvenog imanja nalazilo se i groblje, koje je u 19. stoljeću premješteno na novu lokaciju, a prema kazivanjima mještana Čeminca sve do 1964. godine moglo se naići na tragove tog starog groblja.
Stogodišnjica postojanja crkve obilježena je 17. VI. 2007. godine kancelebriranom misom, koju je predvodio đakovački i srijemski biskup dr. Marin Srakić, a koji je crkvu tom prilikom i posvetio.
Prva devastacija i obnova
U relativno kratkoj povijesti crkva je dvaput bila uništena. Prvi put je devastirana u godinama poslije Drugog svjetskog rata, nakon što je Čeminac ostao gotovo potpuno nenastanjen i nakon što su kolonizirani Hrvati iz sjeverozapadne Hrvatske, kad je uništen njen interijer i kad je, po nekim tvrdnjama, bila "spremna" za paljenje, što se, ipak, nije desilo. U tako devastiranom stanju crkva je bila godinama, a nakon dolaska vlč. Josipa Varžića u Čeminac šezdesetih godina 20. stoljeća počela je njena postepena obnova.
Osobitim financijskim doprinosom i zauzimanjem nekadašnjih stanovnika Čeminca, Nijemaca koji danas uglavnom žive u Njemačkoj, ta je crkva 1990. godine temeljito obnovljena. Tom su prilikom, također, revitalizirane i vrijedne freske, deset prizora Starog zavjeta, deset prizora Novog zavjeta i više medaljona s likovima svetaca na podgledu lađe.
Druga devastacija i obnova
Dvije godine kasnije, u vrijeme Domovinskog rata, dok teritorija Baranje nije bila pod kontrolom Republike Hrvatske, nego u sastavu nepriznate Republike Srpske Krajine, crkva je zapaljena i time opet potpuno devestirana, i to na znakovit datum: 10. april, dan kad je uspostavljena Nezavisna Država Hrvatska.
Prema opisu Josipa Franca, "svi gorivi dijelovi i inventar su izgorjeli. Uništeno je cijelo krovište i svodovi lađe. Djelovanjem visoke temperature oštećena je unutrašnja žbuka, zajedno sa svim freskama. Prilikom urušavanja materijala svoda i krovišta, uništen je i pod crkve. Srušilo se i zabatno pročelje iznad prezbiterija. Nadzid i profilirani vijenci su rastrešeni i ispucani. Stropna konstrukcija crkvenog kora je također uništena. Čelični nosači su deformirani, a ispuna je popucala. Nosivi stupovi i lukovi kora su također jako oštećeni. Jedan zabatni zid zvonika je urušen, a jedan je djelomice oštećen. Nadvoj iznad ulaznih vrata je popucao. Završne kape 'kontrafora' su također oštećene i popucane. Na više mjesta na pročeljima su (bila) vidljiva oštećenja opeke i sljubnica. Sva vrata su u potpunosti uništena u požaru. Metalni okviri prozora su deformirani i uništeni, kao i svi vitraji."
Druga obnova počela je nakon povratka "prognaničkog" stanovništva u Baranju i trajala je nekoliko godina. Rekonstrukcija, obnova i revitalizacija crkve započela je 2001. godine, prema projektu tvrtke "Daing" iz Daruvara. Investitori su bili: resorno ministarstvo RH, Đakovačka i srijemska biskupija, Osječko-baranjska županija i Općina Čeminac. Do 2005. godine dovršeni su svi građevinski radovi. Unutrašnje plohe zidova su ožbukane i oličene, a glavni oltar je obnovljen. Na njega je postavljen novi kip Srca Isusova (visine 3 m). Nove klupe donirala je Općina Čeminac. Nabavljene su nove koncertne orgulje s 18 registara, dovršeno je grijanje te instalirano ozvučenje. U obnovu je uloženo gotovo 2,000.000 kuna, a najviše sredstava pristiglo je iz Ministarstva obnove. U proljeće 2005. godine obavljena je i posveta crkve.
James Nicholson (američki političar)
thumb|right|Jim Nicholson
Robert James "Jim" Nicholson je američki republikanski političar koji trenutno obavlja dužnost sekretara za veteranske poslove u administraciji američkog predsjednika Georgea W. Busha.
Nicholson je rođen 1938. godine u katoličkoj familiji irskog porijekla. Godine 1961. je diplomirao na američkoj vojnoj akademiji na West Pointu i poslije osam godina aktivno služio kao oficir u elitnim padobranskim i rendžerskim jedinicama. Sudjelovao je u vijetnamskom ratu, za što je dobio brojna odlikovanja. Godine 1991. je umirovljen u činu rezervnog pukovnika.
Nicholson, koji ima diplomu pravnog fakulteta, se 1970-ih bavio advokatskom praksom u Coloradu, pri čemu se specijalizirao za upravno pravo i pitanja urbanizma. Godine 1978. osnovao je Nicholson Enterprises, Inc. kao tvrtku specijaliziranu za gradnju planiranih rezidencijalnih četvrti. Godine 1987. ta je tvrtka otkupila Renaissance Homes, ugledno poduzeće specijalizirano za gradnju kuća po narudžbi. Zahvaljujući tome Nicholson je dotle neugledni grad Parker u Coloradu pretvorio u jednu od najkvalitetnijih urbanih zajednica u SAD.
1986. je postao članom Republikanskog nacionalnog komiteta (RNC). Godine 1993. je postao zamjenikom, a 1997. godine predsjednikom RNC. Tu je dužnost napustio nakon izbora Georgea W. Busha za predsjednika koji ga je imenovao američkim ambasadorom pri Svetoj Stolici.
Nakon ostavke njegovog prethodnika Anthonyja Principija, Bush ga je nominirao, a Senat 26.1. 2005. potvrdio kao novog sekretara za veteranske poslove.
Principi je oženjen s umjetnicom Suzanne Marie Ferrell, s kojom ima troje odrasle djece.
Jasna Šekarić
Jasna Šekarić (Beograd 17. decembar 1965. godine kao Jasna Brajković) je srpska sportistkinja i reprezentativka Srbije u streljaštvu. Višestruka je olimpijska, svetska i evropska prvakinja.
Privatan život
Odrasla je u Osijeku, gde je počela da se bavi streljaštvom. U školskoj sekciji se prvo takmičila puškom i imala lepe plasmane na regionalnim đačkim takmičenjima. Nešto kasnije počela je da koristi pištolj. 1990. ponovo dolazi u Beograd i zatim slede uspešne godine na sportskom i privatnom planu.
Razvedena je i ima dvoje dece, Leu i Luku.
Karijera
Više puta je proglašavana za najbolju sportiskinju i strelca Jugoslavije, Hrvatske, SCG, Srbije. 1988. i 1994. godine dobila je zlatnu značku Sporta, nagradu za najboljeg sportistu u Jugoslaviji, a od Sportskog saveza Srbije je primila "majsku nagradu" 2008. godine. Tri puta, 1990, 1995. i 2005. je proglašavana za najboljeg strelca u svetu, a 2000. godine Međunarodna sportska streljačka federacija (ISSF) ju je proglasila za najboljeg strelca sveta 20. veka. U karijeri je osvojila preko 90 medalja na velikim takmičenjima (Olimpijske igre, svetska i evropska prvenstva, svetski kupovi, Mediteranske igre...).
Na Olimpijskim igrama osvojila je pet medalja, jedno zlato, tri srebra i jednu bronzu. Jedini je strelac, koji je na svakom nastupu na Olimpijskim igrama uspeo da se plasira u finale. Dva puta olimpijsko zlato joj je zamalo izmaklo. U Barseloni 1992, je izgubila zlatnu olimpijsku medalju uprkos činjenici da je imala identičan rezultat kao pobednica, Marina Logvinenko. Situacija se ponovila i na Olimpijskim igrama u Atini 2004. godine, kada je Jasna posle osnovnog dela i kvalifikacija imala isti rezultat kao i šampionka Olena Kostevič (Ukrajina). Ukrajinka je bila bolja od Šekarićke u „raspucavanju“. Na Olimpijskim igrama 2008. u Pekingu je nosila srpsku zastavu na ceremoniji otvaranja, a u takmičenju osvojila šesto mesto.
Jasna je članica streljačkog kluba Crvena zvezda.
Najveći uspesi
Tri puta je bila svetska prvakinja (Budimpešta 1987, Sarajevo 1989. i Milano 1994.), a četiri puta evropska šampionka (Espo 1986, Mančester 1991, Budimpešta 1992, Budimpešta 1996, Beograd 2005).
Aydın
Ajdın (tur. Aydın) je administrativni centar istoimene turske provincije Aydın od 195.951 stanovnika.
Geografske karakteristike
Aydın leži u unutrašnjosti Anadolije, u regiji Egej u dolini rijeke Büyük Menderes, nedaleko od njene delte. Kraj oko grada poznat je po svojoj plodnosti još od antike.
Historija
Za antičkih vremena grad se zvao Tralles (po latinskom) ili Tralleis (Τραλλεῖς po grčkom).
Niederbachheim
Niderbahhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 137 opštinskih središta okruga Rajn-Lan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 248 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7141094.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Lan Niderbahhajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Lan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 270 metara. Površina opštine iznosi 2,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 248 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 85 stanovnika/km².
Nangue de Viñas, Mexticacán
Nangue de Viñas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mexticacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 173 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1690 m.
Rok agresori
Rok agresori (Рок агресори) je makedonska rok-grupa osnovana 1991. u Skoplju. Originalno je bila sastavljena od Zorana Trpkova (vokal i gitara) i Tonija Stankovskog (bubnjevi). Iste godine su debitirali na Makedonskoj nacionalnoj televiziji sa pesmom "Vrati mi gi parite" (Vrati mi pare).Tekst pesme je bio samo "Vrati mi gi parite" i skrenuli su pažnju domaće muzičke javnosti koja je bili podeljena oko toga dali je ova neka nova sarlatanska grupa ili ozbiljni bend.
Svirali su kao duo, a od 1993 g. bas gitaru je svirao Risto Apostolov iz benda Vodolija, a od 1995-1998 Sašo Zdravev-Lambe. U tom periodu često su nastupali u TV i radio emisijama i svirali po gradovima u Makedoniji. 1994 g. snimaju album u Beogradu, koji nije bio izdat zbog loše kvalitete. Tada su nastupili na nekoliko radio stanica u Beogradu i snimili TV spot za televizija Politika.
Godine 1996. izdaju album "Ebena Antikultura" sa tekstovima koji inspirisanim prelaskom iz socijalizma u demokratiju. Na albumu su se našle i pesme šaljivog karaktera. Slušaoci su ih najvise svrstavali u punk rock.
2001. g. izdat je drugi album "Histerija" koji je stilski počinjao kao prvi album da bi na kraju zavrsio sa nekoliko pesama u mračnom tonu. Tada snimaju spot u režiji Vladimira Petrovskog.
Godine 2003. i 2004. jedinstveni član benda Falus Agresor sa Ristom Apostolovim snima 4-5 pesama koje se vrte po underground krugovima.
I baš kad su odlučili da postaju underground bend, Zoran Trpkov je video novi izazov u Eurosongu i 2009. u studiju Rista Apostolova snimio pesmu Ding-Dong. Ona je pobedila na domaćem izboru za Eurosong 2009 i postala najveći komercijalni uspeh Rok Agresora.
2011. su se nastipili na Eurosongu sa pesmom "Kukuriku"
2012 godine izdaju treci album "Agresor Fiskultura".
Defekacija
Pražnjenje stolice (medicinski: defekacija, razgovorno: obavljanje velike nužde, izlaženje, vulgarno: sranje, dijalektno: kakenje, kenjanje) predstavlja završno djejstvo probave pri kojem tijelo prazni crijeva od otpadnih proizvoda varenja (izmeta) kroz zadnjični prohod (anus). Pojam defekacija dolazi od riječi feces što znači izmet i de što znači otkloniti. U normalnim uslovima defekacija se odvija na principu dva mehanizma:
U zdrava čovjeka učestalost pražnjenja crijeva je od 1-2 puta u dan do 1 put u dva dana. U slučaju da čovjek ispražnjava stolicu češće od navedenog prosjeka, kaže se da ima čestu stolicu. Uzrok može biti virusna infekcija, parazitsko ili bakterijsko trovanje ili alergija. Kako se ne može izmesti ono što se nije ni pojelo, češća stolica ne može imati krute sadržine, već je rijetka i vodenasta. Ispražnjavanje žitke stolice naziva se proliv. Dugotrajni proliv može dovesti do obezvodnjavanja tijela (dehidracije) i čest je uzrok smrti u nerazvijenim zemljama. Nečesto izlaženje takođe može imati smrtan ishod. Ako se crijeva neredovno prazne, crjevni sadržaj se može zgrušati u izuzetno grubu i tvrdu smjesu koja može razrovati debelo crijevo. Neredovno izlaženje se naziva konstipacija (zatvor, stisnuće). Može biti proishod slabe ishrane, neželjeni učinak ljekova, posljedica nedostatka kretanja, posljedica hipotireoze, kao i drugih činilaca.
Silom volje čovjek može izdržati uz redovnu ishranu u prosjeku više od nedjelju dana bez obavljanja velike nužde, uslijed čega neobuzdano defecira ili strada.
Afyonkarahisar
Afyonkarahisar (to je sintagma od turskih riječi afyon = mak, opijum + kara = crn, + hisar = tvrđava) je administrativni centar istoimene turske provincije Afyonkarahisar od 186 991 stanovnika.
Historija
Brdo iznad centra grada visoko 201 m, još od prahistorije je imalo stratešku važnost, - tako da se na njemu još od antike nalazila tvrđava. Za helenizma grad se zvao Akroinοn (Ακροϊνόν) ili Nikopolis (Νικόπολις), a za Bizanta - Nicopolis. Kad su Turci Seldžuci zauzeli grad 1071. prezvali su ga u Kara Hissar (Crna tvrđava).
Žlijebljeni spoj
mini|desno|250px|Detalj žlijebljenog spoja. mini|desno|250px|Pogonsko vratilo s žlijebljenim spojem za prijenos velikih okretnih momenata sile.
Žlijebljeni spoj je spoj koji služi za prijenos većih okretnih momenata, te izmjeničnih i udarnih opterećenja. U takvom spoju vratilo ima u uzdužnom smjeru simetrično raspoređene grebene (“klinove”), a provrt u glavini ima profil koji odgovara profilu vratila, tj. žljebove u koje dosjedaju grebeni vratila. Profil glavine i vratila izrađuje se s odgovarajućim vlačnim trnovima, odnosno vlačnim glavinama koja na rubovima svojih grebena i žljebova imaju oštrice za rezanje. U općoj strojogradnji najviše se upotrebljavaju žlijebljeni spojevi s unutarnjim centriranjem prema ISO 14, u kojima uvrt u glavini naliježe na unutrašnji promjer vratila. Prema veličini žljebova ovi spojevi se izrađuju u lakoj i srednjoj izvedbi (teža izvedba, koja se koristi za posebne namjene standardizirana je prema DIN 5464).
Odgovarajućom tolerancijom glavine i vratila može se osigurati da glavina na vratilu bude aksijalno pokretna ili nepokretna. Za velika izmjenična i udarna opterećenja koriste se žlijebljeni spojevi s bočnim centriranjem, kojeg je u usporedbi s unutarnjim centriranjem teže izraditi. U strojevima za obradu u praksi su poznate i posebne namjenske izvedbe žlijebljenih spojeva, koje su standardizirane prema DIN 5471 i DIN 5472.
Žlijebljeni spojevi proračunavaju se slično kao i pera obzirom na površinski pritisak p na bočnim dodirnim površinama među grebenima vratila i žljebovima glavine. Obzirom da se zbog postupaka izrade ukupno opterećenje nejednakomjerno raspoređuje na pojedine dodirne površine, prilikom proračuna potrebno je uzimati u obzir i koeficijent nošenja k.
Tradicionalno se koristi pogrešan naziv "klinasto vratilo".
Zupčasti spoj
Zupčasti spojevi slični su žlijebljenim spojevima, pri čemu vratilo i glavina umjesto žljebova po obodu imaju primjereno oblikovane zupce s trokutastim ili evolventnim profilom. Razmjerno velik broj zubaca osigurava prijenos velikih okretnih momenata i udarnih opterećenja. U usporedbi sa žlijebljenim spojevima zupci su manji, pa su zupčasti spojevi primjereniji za tanja vratila, a omogućuju i pozicioniranje glavine u obodnom smjeru.
Zupčasti spojevi s trokutastim profilom obično su izrađeni s bočnim centriranjem, a koriste se prvenstveno za aksijalno nepokretne glavine. Kod zupčastih spojeva s evolventnim profilom moguće je također i unutarnje ili vanjsko centriranje, a koriste se za aksijalno pokretne ili nepokretne glavine. Zupčasti spojevi proračunavaju se na površinski pritisak.
NK Sloboda Varaždin
NK Sloboda je nogometni klub iz Varaždina.
Povijest
NK Sloboda je osnovan 21. veljače 1931. godine kao sportska sekcija u okviru Radničko-naobrazbenog društva „Sloboda“. Prvi naziv kluba bio je Radnički športski klub Sloboda. Prvi predsjednik bio je Ivo Polan, a trener Ivan Mikac. Prvu utakmicu RŠK Sloboda je odigrala 29. ožujka 1931. godine u kvalifikacijama za prijem u Jugoslavenski nogometni savez potiv VŠK-a, koji je slavio rezultatom 10:1. Prvu prvenstvenu utakmicu Sloboda je odigrala s istim suparnikom i izgubila 1:8, 15. svibnja 1931. godine. U rujnu 1991. godine NK Sloboda mijenja ime u NK Varaždin. Od 30. lipnja 1999. godine vraća se staro ime Sloboda. Od 2002. NK Sloboda i NK Kučan '99 odlukama svojih skupština obavili su spajanje u novi klub, koji nosi ime NK Sloboda Derma. Od 3. kolovoza 2005. godine NK Sloboda vraća staro ime.
NK Sloboda u FSJ
Za vrijeme Jugoslavije NK Sloboda uglavnom nastupa u različitim regionalnim ligama. Tako tijekom 50.-ih godina nastupa u Hrvatskoj nogometnoj ligi, Hrvatsko-slovenskoj ligi, te ligi Varaždin-Maribor-Celje, što se smatra jednim od većih uspjeha kluba. U 60-im godinama Sloboda počinje nastupati u Zagrebačkoj nogometnoj zoni, ali ubrzo pada u Varaždinsku nogometnu ligu. Nakon toga u čak 5 navrata Sloboda osvaja naslov u Varaždinskoj ligi, no niti jednom se ne uspjeva kroz kvalifikacije probiti natrag u Zagrebačku zonu. To konačno uspjeva 1979. godine. 1981. godine Sloboda prelazi u novoformiranu ligu Varaždin-Čakovec-Krapina, gdje u sezoni 1984./85. osvaja naslov prvaka i ponovo ne uspjeva izboriti ulazak u viši rang. Reorganizacijom natjecanja 1987. godine Sloboda se konačno uspjela plasirati u viši rang natjecanja u Hrvatsku regionalnu ligu – sjever, u kojoj je tada nastupao i NK Varteks. U sezoni 1990./1991. Sloboda završava na začelju iste lige.
NK Sloboda u HNL-u
Stvaranjem HNL-a Sloboda mijenja ime u NK Varaždin i započinje natjecanje u Zagrebačkoj regionalnoj ligi – Sjever. U sezoni 1992./93. se natječe u novoformiranoj Regionalnoj ligi sjever, skupina A (Čakovec-Ivanec-Ludbreg-Varaždin). Već 1993./94. se natječe u novoformiranoj 4. HNL - sjever, skupina A, gdje osvaja 4. mjesto i administartivnim putem postaje član 3. HNL - sjever. 1995./96. postaje prvak i igra kvalifikacije za ulazak u 2. HNL. protiv NK Graničar iz Đurđevca (2:0, 0:2), koje Graničar naposlijetku dobiva na jedanaesterce, a potom i dodatne kvalifikacije protiv NK Dilj Vinkovci (0:1, 2:0), te ulazi u 2. HNL. 1997./98. usprkos osvojenom 4. mjestu, zbog promjene sustava natjecanja ispada u 3. HNL - Sjever gdje se zadržava sve do sezone 2006./07. kada zbog nove promjene u sustavu natjecanja ispada u 4. HNL - sjever, skupina A. U novu sezonu 2007./08. klub je administrativnim putem dospio u 3. HNL - istok u kojoj osvaja posljednje mjesto i vraća se u 4. HNL.
2000. godine juniori kluba osvajaju juniorsko amatersko prvenstvo Hrvatske.
Kup maršala Tita
1951.
Hrvatski nogometni kup
1996./97. 1997./98. 1998./99. 1999./2000. 2000./01. 2003./04. 2004./05.
Aline, Oklahoma
Alajn je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
NK Sloboda Varaždin
Stadion
Stadion SC Sloboda je izgrađen 1989. godine za potrebe juniorskog prvenstva Europe u atletici JUPEA koje se održavalo u Varaždinu, na temeljima starog stadiona Slobode. Stadion može primiti do 5.000 gledatelja i pogodan je i za atletska natjecanja jer se oko terena nalazi tartan staza.
Aline, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 207, što je 7 (-3,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
.cu
.cu je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Kubu.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Bozzolina, Alessandria
Bozzolina je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
All'Erta, Lucca
All'Erta je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Bozzolina, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 255 m.
Sălcuța, Calopăru
Sălcuța je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Calopăru.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1045 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Elota (razvrstavanje)
Elota ima više značenja:
Nikšić
Nikšić je grad i opština u Crnoj Gori. Grad broji oko 80 000 stanovnika. Nikšić je najviša opština u Crnoj Gori, a drugi grad po broju stanovnika, poslije Podgorice. Nikšić je privredni i industrijski centar Crne Gore.
Dijelovi grada: -Centar -Skver -Stara Varoš -Grudska Mahala -Podtrebjesa -Integralovo naselje -Dragova Luka -Bistričko naselje -Humci -Kvart iza bolnice -Aleksa Backović -Mušovina -Oštrovci -Mrkošnica -Veterinarsko -Rastoci -Naselje Buda Tomovića -Željezara -Rudo Polje
Prigradska naselja: -Kočani -Gvozdenice -Vitalac -Rubeža -Straševina -Kličevo -Ćemenca -Rastoci -Ozrinići
Istorija
Prije nego što su ga Srbi osvojili i pripojili, grad je pripadao Hercegovini i bio naseljen islamskim stanovništvom. Godine 1878. nastupa masovnije iseljavanje muslimana iz gradova, koji su odlukama Berlinskog kongresa pripali Crnoj Gori. Samo iz Nikšića, od 410 muslimanskih obitelji, prema podacima iz 1877. godine, iselila se 391.
Naseljena mjesta
Balosave, Bare, Bastaji, Bjeloševina, Bobotovo Groblje, Bogetići, Bogmilovići, Brezovik, Brestice, Broćanac Viluški, Broćanac Nikšićki, Bršno, Bubrežak, Busak, Carine, Cerovo, Crni Kuk, Crnodoli, Dolovi, Donja Trepča, Donje Crkvice, Donje Čarađe, Dragovoljići, Donji Nikšić, Drenoštica, Dubočke, Duga, Dučice, Glibavac, Gornja Trepča, Gornje Crkvice, Gornje Čarađe, Gornje Polje, Goslić, Gradačka Poljana, Granice, Grahovac, Grahovo, Grebice, Gvozd, Ivanje, Jabuke, Javljem, Jasenovo Polje, Jugovići, Kazanci, Kamensko, Kapino Polje, Kočani (Koćani), Kruševice, Klenak, Klenje, Kličevo, Kovači, Koprivice, Koravlica, Kunak, Kuside, Kuta, Laz, Liverovići, Lukovo, Macavare, Mačak, Međeđe, Milojevići, Miločani, Miljanići, Miolje Polje, Miruše, Mokra Njiva, Mokri Do, Morakovo, Nikšić, Nudo, Oblatno, Ozrinići, Orah, Orlina, Palestina, Pandurica, Petrovići, Pilatovci, Povija, Podbožur, Podvrš, Poljica, Ponikvica, Počekovići, Praga, Prigradina, Prisoje, Rampa, Rastovac, Riđani, Riječani, Rubeža, Rudine, Sjenokosi, Slunj, Smrduša, Somina, Spila, Srijede, Staro Selo, Straševina, Stuba, Stubica, Studenca, Šipačno, Štedim, Štitari, Tupan, Ubli, Vasiljevići, Velimlje, Vidne, Vilusi, Vir, Vitasojevići, Višnjića Do, Vitalac, Vraćenovići, Vrbica, Vučji Do, Zavrh, Zagora, Zagrad, Zaljutnica, Zaslap, Zlostup, Zverinjak i Župa Nikšićka.
Kultura
Nikšić je stvoren u četvrtom vijeku od strane Gota. Prvo ime Nikšića je bilo Anderva, pa Anagastum, a kasnije se zvao Onogošt. Ime Onogošt, po Milanu Šuflaju je od Gota. On na 114.str.knjige "Srbi i Arbanasi", u fusnoti piše: "Materijalna uspomena na tu vladavinu (Gota) jest sredovječna tvrđava Anagostum, Onogastum, danas Onogošt, Nikšić u Crnoj Gori." Kod arhiđakona Tome, pak, Goti su Slaveni. Ostaci starog grada, danas predstavljaju kulturni i istorijski spomenik.
Saobraćaj
mini|Željeznička stanica u Nikšiću Nikšić ima za crnogorske prilike izvrsnu saobraćajnu mrežu. Gradske ulice su široke i njima dnevno cirkuliše i do 30000 motornih vozila. Veliko rasterećenje gradskog saobraćaja predstavljaju novoizgrađene obilaznice. Glavni saobraćajni pravci, koji poraaze kroz grad Nikšić, su Podgorica-Nikšić-Sarajevo(BiH),Risan-Nikšić-Žabljak, Nikšić-Plužine-Šćepan Polje, Nikšić-Kolašin, Nikšić-Trebinje(BiH), Nikšić -Bileća-Mostar(BiH), Nikšić-Krstac-Gacko(BiH). Na teritoriji opštine postoji industrijska obilaznica, dvije saobraćajne petlje (Brlja i Garnizon), kao i biciklističke staze u dužini od 30 kilometara, koje povezuju izletišta i spomenike kulture, a neke su još uvijek u izgradnji.
Željeznički saobraćaj je najmoderniji u Crnoj Gori, a rekonstruisana elektrifikovana pruga koja povezuje dva najveća i najvažnija grada u Crnoj Gori, Podgoricu i Nikšić, puštena je u saobraćaj 13.jula 2012. godine. Novi elektromotorni vozovi, jedinstveni na crnogorskim prugama, promet ljudi i roba čine bržim i sigurnijim. U planovima je i izgradnja nekada bitne pruge, koja bi Crnu Goru povezala sa lukom Ploče, a išla bi od Nikšića do Čapljine(BiH). U gradu postoje dvije željezničke stanice, putnička i teretna u blizini Željezare Nikšić. Industrijski kolosjeci su zastupljeni i nalaze se u krugovima najvećih industrijskih kolektiva (Željezare, Pivare "Trebjesa", Boksita i Metalca. Nekada je postojala ideja da se svi kolosjeci spoje u jedinstveni industrijski prsten, ali ta ideja još uvijek nije zaživjela.
Vazduhoplovni saobraćaj vezuje se za izgradnju aerodroma Kapino Polje, (u istorijskim knjigama poznat i kao aerodrom Alabama, tajno šifrovan od strane izraelske vojske, a istoričari smatraju da je na njemu bila smještena vojna avijacija i zaslužan je velikim dijelom za stvaranje palestinske države). Danas je tu savremeni sportski aerodrom sa asfaltnom pistom i stajnicima i kao takav predstavlja jedan od najmodernijih malih aerodroma Jugoistočne Evrope. Nekada je tu postojala čuvena jugoslovenska škola za pilote i padobrance, jednako čuvena kao ona u Mostaru. Aerodoromom gazduje država Crna Gora i Aero klub Nikšić (prvi osnovani aero klub u Crnoj Gori). Zato i ne treba da čudi podatak da je većina pilota u bivšoj Jugoslaviji, a pogotovo u tada jakom avio preduzeću JAT, bilo baš iz Nikšića.
Slavni ljudi
* Vesna Zmijanac, poznata pjevačica narodne muzike
Les Noyers de l'Altenburg
Les Noyers de l'Altenburg (srpskohrvatski: Altenburški orasi) je posljednji roman Andréa Malrauxa. Roman je izvorno napisan još 1943. godine pod naslovom La Lutte avec l’ange (srpskohrvatski: Borba s anđelom) te je izdan u Lausannei od strane izdavačke kuće Haut-Pays. Međutim, Gestapo je tokom rata pronašao i spalio izvorni tekst tako da je Malraux 1948. godine, kod Gallimarda, izdao isti roman samo pod drugim nazivom i s 40-ak stranica više (izvorno izdanje imalo je 245, a novo izdanje 299 stranica). Kako se s vremenom ispostavilo, Altenburški orasi će biti Malrauxovo posljednje fikcionalno djelo.
Izvorni roman, Borba s anđelom, a kasnije i Altenburški orasi, zapravo je bio prvi dio Malrauxovog zamišljenog ciklusa romana koji, ipak, nikada nije dovršen te je ostao na samo jednom dijelu. Isti je trebao nositi naziv kao izvorni roman - Bitka s anđelom.
Altenburški orasi su, strukturalno gledajući, strogo formalan roman, a zapravo serija izoliranih scena iz različitih vremenskih perioda i s različitim protagonistima, među kojima postoji tek nejasna povezanost koja se, u konačnici, može opisati kao kronika triju generacija jedne obitelji iz Alsacea. Danas se to djelo mahom definira kao granično između čiste fikcije i eseja (zanimljivo je kako je upravo taj esejistički dio, tzv. "altenburški kolokvij", zauzeo središnji dio romana) te ima vrlo značajnu ulogu u kontekstu Malrauxova opusa. Naime, radi se o prvom njegovom djelu koje izravno ne tematizira njegove pustolovine, odnosno njegove klasične teme revolucije i pobune te o djelu koje daje zaključni obol njegovom prvom autorskom periodu, odnosno koje najavljuje njegov zreli period obilježen primarno filozofskim i estetičkim temama, odnosno nefikcionalnom ili esejističkom formom.
La Parcela del Puente, Pabellón de Arteaga
La Parcela del Puente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1900 m.
.co
.co je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Kolumbiju. Administriran je od strane Los Andes univerziteta.
Vidite takođe .com, jer mnoge države dopuštaju registrantima (obično kompanijama) da drugostepene domene uobičajeno u formi .co.xx, gde je xx NIDdk. Ujedinjeno Kraljevstvo (.co.uk), Novi Zeland (.co.nz), Japan (.co.jp), Južna Koreja (.co.kr) i Ostrva Kuk (co.ck.) su sve primeri.
Blizu 2000. godine kada su mnogi domeni državnih kodova reklamirani kao svetski generički domeni, postojali su planovi da se omoguće drugostepene registracije u .co za registrante širom sveta kako bi se stvorio kapital zbog sličnosti ovog imena sa .com i drugostepenim imenima u drugim državnim kodovima kao što je .co.uk. Međutim, ovo se nije obistinilo i registracije su ostale ograničene na trećestepene domene ispod drugostepenih imena kao što je .com.co i ograničen je na registrante iz Kolumbije.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Koktel
mini|Koktel
Dunn Loring, Virginia
Dan Loring je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.803, što je 942 (12,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Koktel
Istorija
Prve mešavine pića koje su zapisane pripadaju pićima „Amerikan drinks“. Za pojavu koktela najveći doprinos dali su Džeri Tomas koji je 1863. god prvi izdao priručnik za mešana pića i Hari Džonson koji 1868. god izdaje svoju prvu knjigu pod nazivom „Miksologija“.
Prema starom američkom barmenskom almanahu, prvi koktel nastao je sasvim slučajno kao mješavina vrućeg destilata sa šećerom i limunom koji se dopunjavao raznim biterima potom rashlađivao velikim komadima leda.
Danas postoje na tisuće recepata sa zvučnim nazivima, pa nije nikakvo čudo da među njima često ima i onih koji se jedni od drugih razlikuju samo po imenu.
Podjela koktela
1. Prema sadržaju alkohola
2. Prema postotku šečera
.cv
.cv je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Zelenortska Ostrva (Cape Verde).
Koktel
Podjela koktela
3. Prema količini sadržaja
.cv
Eksterni linkovi
Toppdomän
Koktel
Podjela koktela
4. Po vremenu konzumiranja
El Papalote, Río Bravo
El Papalote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Koktel
Pripremanje koktela
Pri miješanju treba paziti na miris i okus, boju, stvaranje nove arome, lijep izgled i atraktivnost. Najčešća žestoka pića bez kojih bi se teško mogla zamisliti većina svih koktela su: gin, votka, rum, tequila, whiskey i brandy. Međusobno se rijetko miješaju, ali se zato odlično slažu s raznim likerima, biterima i biljnim aperitivima. Postoje i posebni izrazi koji se upotrebljavaju pri miješanju pića. Ovo su neki najčešće upotrebljavani:
El Papalote, Río Bravo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Koktel
Pripremanje koktela
Ukrašavanje i dodaci koktela nužni su zbog izgleda samog koktela, ali i zbog njihovog okusa. Ukrasima i dodacima na čaši smatra se šećerni rub, ali i rub od soli, trešnja ili maslina, ploške limuna, ananasa, naranče, jagode i slično.
Pribor za miješanje
mini|Pribor za miješanje koktela Šejker (shaker) je prijeko potreban svakome tko se bavi miješanjem pića, tako da je postao simbol profesije mješača pića u cijelom svijetu. Načinjen je od neoksidirajućeg metala i sastoji se od dva ili tri dijela, veličine 0,5 - 1 l. U njemu se miješaju pića uz dodatak kockica leda. Treba se snažno tresti i kratko mućkati u visini ramena. Mješavina se lije kroz njegovo sito ili preko spiralnog sita u čašu.
Čaša za miješanje je barska čaša je čaša od debljeg stakla u kojoj se pripremaju jednostavniji i lakši kokteli. Veličine su 0,5 - 2 l. Ostali pribor su barska žlica, barsko spiralno cjedilo, mjerice, hvataljke, noževi i ribež.
El Mirador, Sayula de Alemán
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
1,3-Dimetil-2-imidazolidinon
1,3-Dimetil-2-imidazolidinon je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 114,146 Da.
Močile (Vrbovsko)
Močile su naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Vrbovskog. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno-jugozapadno je Vučnik, sjeverozapadno su Draga Lukovdolska, Podvučnik, Lukovdol, Rtić i Dolenci, sjeveroistočno su Severin na Kupi, rijeka Kupa i preko nje Slovenija, sjeveroistočno su Klanac, Plešivica i Rim i Zdihovo, jugoistočno su Smišljak, Mali Jadrč, Veliki Jadrč i Osojnik.
Preko Kupe u Sloveniji nalaze se na sjeveru Dalnje Njive, a na sjeveroistoku Kot pri Damlju i Damelj.
Primarni standard
Primarni standard u metrologiji je standard koji je dovoljno precizan da ne mora kalibrisati ili podređiti drugim standardima. Primarni standardi su definisani preko drugih veličina kao što su dužina, masa i vreme. Primarni standardi se koriste za kalibraciju drugih standarda, tzv. radnih standarda.
Hemija
Primarni standardi are koriste u analitičkoj hemiji. Ovde je primarni standard tipično reagens koji se može lako izmeriti, i koji dovoljno čist da je njegova težina istinska reprezentacija broja molpva supstance. Neke od osobina primarnog standarda su:
Seliano, Salerno
Seliano je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Bliesbruck
Blizbruk je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Sargemen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 985 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 90 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 362 m, a minimalnoj 202 m).
Loma Bonita, Santa María del Río
Loma Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1775 m.
Mokrine (Herceg Novi)
Mokrine je naselje u opštini Herceg Novi u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 131 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 151 stanovnika).
Demografija
U naselju Mokrine živi 118 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 49,8 godina (46,0 kod muškaraca i 52,9 kod žena). U naselju ima 51 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,57.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Il barone Carlo Mazza
Il barone Carlo Mazza je italijanska crno-bijela muzička filmska komedija snimljena 1948. u režiji Guida Brignonea. Naslovni protagonist, koga tumači Nino Taranto, je osiromašeni aristokrat koji u očajničkom nastojanju da se riješi siromaštva nastoji zavesti bogatu Meksikanku.
Figheri, Messina
Figheri je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
.cy
.cy je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Kipar. Ovaj NIDdk ne pokriva turski severni deo, koji koristi drugostepeni domen .nc.tr.
Figheri, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 657 m.
Barbechitos, Turicato
Barbechitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 863 m.
Colorada de Moris, Urique
Colorada de Moris je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 927 m.
Рутевац
Рутевац је сеоско насеље у Србији у општини Алексинац у Нишавском округу. Према попису из 2002. насеље је имало 1.094 становника (према попису из 1991. је било 1.389 становника).
Село Рутевац се налази у средишњем делу Алексиначке општине. Рутевац се налази на десној обали Јужне Мораве. Кроз село пролази међурегионални пут који спаја западну и јужну Србију, а ауто-пут сече атар села. Блага клима у летњем периоду погодна за повртарске културе, а постоји дуга традиција у производњи паприке.
Црква у селу
Црква Рутевачка, храм Свете Великомученице Марине, у народу позната Огњена Марија, налази се у атару села Рутевца на магистралном друму Ниш – Крушевац у непосредној близини Алексинца. Изградња храма почела је 1907. године и трајала је годину дана. Освештао је Епископ Нишки г. Никанор је на Цвети 1908. године.
У порти поред храма саграђен је 1962 мали парохијски дом. Негде од 1930. године до 1940 урађен је и фрескопис у храму. Од 2001. године почело се са обнављањем материјалног стања.
Демографија
У насељу Рутевац живи 920 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 46,5 година (44,8 код мушкараца и 48,2 код жена). У насељу има 354 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,09.
Ово насеље је скоро у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Aquila Nera
Aquila nera je italijanski igrani film snimljen 1946. u režiji Riccarda Frede. Predstavlja adaptaciju romana Dubrovski ruskog pisca Aleksandra Puškina. Radnja se događa u carskoj Rusiji u 18. vijeku, a naslovni protagonist, koga tumači Rossano Brazzi, je mladi plemić kome ubiju oca i na prevaru otmu imanje, a zbog čega on, kako bi se osvetio, organizira grupu razbojnika. Godine 1951. je Freda snimio nastavak pod naslovom La vendetta di Aquila Nera gdje je također nastupio Brazzi.
Niederbreitbach
Niderbrajtbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 62 opštinska središta okruga Nojvid. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.569 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7138047.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nojvid Niderbrajtbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Nojvid. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 120 metara. Površina opštine iznosi 8,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.569 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 184 stanovnika/km².
Sava Osvećeni
Sava Osvećeni (Kajseri, 439 — Jerusalim, 5. decembar 532) je bio hrišćanski sveštenik, osnivač crkve u Jerusalimu, svetitelj.
Biografija
Rođen je 439. godine u Kapadokiji, u hrišćanskoj porodici, od oca Jovana i majke Sofije. U 17-toj godini se zamonašio.
Postoje dokumenti koji svedoče o učešću Save Osvećenog u teološkim sporovima koji su se vodili u Carigradu pre i tokom Četvrtog vaseljenskog sabora. Sava, koji je bio pozvan od strane cara Anastasija I, i na insistiranje patrijarha Jerusalimskog, pokazao se kao dosledni zaštitnik pravovjerja, što je izazvalo nezadovoljstvo cara, pristalice monofizita. Posle smrti cara Anastasija, a tokom vladavine cara Justina spor je okončan i Sava se vratio u svoj manastir. Sava Osvećeni je autor povelje, nazvane po njemu - Povelja Svetog Save - u kojoj je regulisan redosled bogosluženja, i opisana monaških tradicija palestinskih manastira 5. veka. Pisana je pod uticajem manastirskih povelja Svetog Pahomije i Svetog Vasilija Velikog.
Pravoslavna crkva proslavlja ovog svetitelja 18. decembra po Gregorijanskom kalendaru, odnosno 5. decembra po Julijanskom, a Rimokatolička crkva slavi ga 5. decembra.
Stubica (Vrbovsko)
Stubica je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Vrbovskog. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno su Hajdine, sjeverozapadno su Poljana i Presika, sjeveroistočno su Nadvučnik i Vučnik, južno su Tuk i rijeka Dobra, jugozapadno su Vrbovsko, Hambarište, Vujnovići i ušće rijeke Kamačnika u Dobru.
Eloxochitlán (razvrstavanje)
Eloxochitlán ima više značenja:
.cx
.cx je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Božićna ostrva. Iako je status administracije ovog domena formalno neodređen, on je aktivno administriran od strane Internet administracije Božićnih ostrva, neprofitne organizacije koju poseduje zajednica i koja takođe pruža internet usluge ostrvljanima.
Smišljak (Vrbovsko)
Smišljak je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Vrbovskog. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
.cx
Ovaj NID je pre bio administriran od Planet Three Limited, kompanije sa sedištem u Ujedinjenom Kraljevstvu i Australiji, koja je bankrotirala, prekinula poslovanje i voljno prenela upravljanje na CIIA (trenutno pod imenom Dot CX Limited). Lokalna vlada Božićnih ostrva je prihvatila ovaj prenos, ali Komonvelt Australije (koji ima međunarodni autoritet nad Božićnim ostrvima kao spoljašnja teritorija) je nije odmah odobrio. Australija je od tada objavila Memorandum of Understanding koji priznaje CIIA kao legitimnog menadžera .cx domena. Ipak, IANA i dalje navodi izumreli Planet Three kao menadžera.
.cx je najozloglašeniji kao najviši Internet domen za goatse.cx, "šok sajt" popularan kod Internet trolova, koji je trenutno suspendovan od strane CIIA zbog prekršaja njihove Politike prihvatljive upotrebe.
Smišljak (Vrbovsko)
Zemljopis
Zapadno-sjeverozapadno je Vučnik, sjeverozapadno su Draga Lukovdolska i Močile, sjeverno sjeveroistočno su Severin na Kupi, rijeka Kupa i preko nje Slovenija, sjeveroistočno su Klanac, Plešivica, Rim i Zdihovo, istočno je Liplje, jugoistočno su Mali Jadrč, Veliki Jadrč i Osojnik.
Tuoro, Avellino
Tuoro je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 151 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 453 m.
Roccafranca, Brescia
Roccafranca je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3239 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.