cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bouvelinghem
Buvlengam je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Sent Omer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 142 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,28 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 175 metara (maksimalnoj 196 m, a minimalnoj 98 m).
Rigosa, Bologna
Rigosa je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Batinac
Батинац је насеље у Србији у општини Ћуприја у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 725 становника.
Демографија
У насељу Батинац живи 737 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 46,8 година (46,2 код мушкараца и 47,3 код жена). У насељу има 223 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,91.
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године).
Los Cates, Mexicali
Los Cates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Malaysia Airlines let 17
Malaysia Airlinesov let 17 je bio međunarodni putnički let kojim je avion Boeing 777 u vlasništvu malezijske kompanije Malaysia Airlines 17. jula 2014. trebao prevesti putnike iz Amsterdama u Kuala Lumpur. Avion se tokom dana srušio kraj mjesta Hrabove u Donečkoj oblasti Ukrajine, oko 40 km od granice sa Rusijom; vjeruje se kako je svih 283 putnika i 15 članova posade poginulo. Incident je odmah doveden u vezu sa oružanim sukobom između ukrajinske pro-evropske vlade i pro-ruskih separatista koji se vodi upravo na području gdje je avion srušen, a koji je bio povodom za stroge američke ekonomske sankcije protiv Rusije donesene dan prije zbog navodne logističke i druge podrške koju ruska vlada pruža separatistima. Vjeruje se kako je avion srušen protuavionskim projektilom, a prevladavajuće je mišljenje da su to učinili pro-ruski separatisti.
Tijek događaja
Neposredno prije nego što je u javnost došla informacija o rušenju Malaysia Airlinesovog civilnog leta 17, vođa pro-ruskih separatista Igor Girkin, poznatiji kao Strelkov, na svom je VK nalogu obznanio rušenje potencijalnog ukrajinskog vojnog aviona. U poruci je rekao da je već upozorio Ukrajinu da ne leti svojim avionima po separatističkom zračnom prostoru. Poruka je kasnije uklonjena a dodana je nova izjava u kojoj Strelkov tvrdi da separatisti ne posjeduju mogućnost rušenja takvih aviona i da je avion srušila Ukrajinska vojska. Sa službenog Twitter naloga vođe Donečke Narodne Republike je po rušenju aviona uklonjena poruka od 29. juna u kojoj su separatisti objavili stjecanje Buk raketnog sustava za rušenje aviona. Njihova nabavka Buk raketnog sustava je bila pokrivena i od strane inozemnih medija, kako ruskih tako i zapadnjačkih.
Boris Pasternak
Boris Leonidovič Pasternak (rus. Борис Леонидович Пастернак, Moskva, 10.2. 1890. - Predelkino kraj Moskve, 30.5. 1960.) bio je ruski književnik
Malaysia Airlines let 17
Tijek događaja
Nekoliko sati nakon rušenja aviona, ukrajinske tajne službe objavile su audio-video dokument za koji tvrde da je prisluškivani govor između Igora Bezlera (jednog od prominentnih članova separatista) i jednog člana ruskih obavještajnih službi. U telefonskom razgovoru osoba koja je navodno Bezler, kazuje svom sugovorniku da je slučajno srušen avion za kojeg se mislilo da je od ukrajinske vojske no za kojeg se ispostavilo da je civilni.
Boris Pasternak
Djelovao je kao pjesni, novelist, romanopisac i prevoditelj. Odrastao je u intelektualnoj sredini, studirao je filozofiju u Moskvi i Marburgu. U mladosti je bio futurist. Poezija mu je pretežno tematski apolitična, literarna i intelektualna. Piše i poeme s temom prve i druge ruske revolucije. U romanu "Doktor Živago" oslonio se na tradicije romana 19. stoljeća i izgradio djelo na fabuli o sudbini nekoliko obitelji, obuhvatio prostor od zapadnih ruskih granica do Sibira, s Moskvom u središtu, opisao dvije ruske revolucije i završio epilogom u vrijeme Drugog svjetskog rata. U SSSR-u je roman nazvan "antisovjetskim", a na Zapadu je 1958. Pasternaku dodijeljena Nobelova nagrada, koju pisac nije primio.
Malaysia Airlines let 17
Tijek događaja
Strelkov je 18. juna izjavio da su mrtva tijela u ruševinama aviona bila prethodno postavljena. Separatisti su crnu kutiju aviona poslali u Moskvu.
Istog dana na internetu je objavljen video na kojem se navodno vidi prenošenje Buk raketnog sustava s prostora kojeg drže separatisti prema granici s Rusijom.
Predsjednik Ruske federacije Vladimir Putin je izjavio da do rušenja aviona ne bi došlo da Ukrajina nije započela vojnu akciju protiv separatista. U svom govoru je izjavio da smatra krive one na čijem teritoriju se dogodila nesreća. Malaysia Airlines let 17 se srušio na teritoriju kojeg kontrolira separatistička Donečka Narodna Republika.
Putnici
Na avionu se nalazilo 298 putnika, od njih troje novorođenčadi i 80 djece. Velik dio putnika je bio iz medicinske struke, među njima preko nekoliko vodećih istraživača na području borbe protiv AIDS-a. Avionom su letjeli za konferenciju u Melburnu.
Među putnicima su bila 192 nizozemska (jedan s dvojnim SAD državljanstvom), 44 maleška (15 članova posade), 27 australskih, 12 indonezijskih, 10 britanskih (1 sa dvojnim južnoafričkim državljanstvo), 4 njemačka, 4 belgijska, 3 filipinska, 1 kanadski i 1 novozelandski državljanin.
Predloženi Međunarodni tribunal
Iako je zanijekala da su ona ili proruski pobunjenici imali ikakve veze sa obaranjem aviona, Rusija je bila jedina država koja je glasovala protiv i uložila veto prilikom glasovanja u Vijeću sigurnosti UN-a 28.7. 2015. o osnivanju međunarodnog tribunala koji bi sudio osobama odgovornim za ovaj zločin. Malezijski ministar Liow Tiong Lai je izrazio razočaranje zbog ovakve ruske odluke.
La Joya de Afuera, Minatitlán
La Joya de Afuera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Minatitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 848 m.
Nowy Dwór Mazowiecki
Geografske karakteristike
Nowy Dwór leži udaljen 34 km sjeverozapadno od centra Varšave. Grad se prostire iznad ušća rijeke Narew u Vislu. Od 2012. grad ima i Aerodrom Varšava - Modlin, koji je izgrađen prvensteno za niskotarifni Ryanair, danas se iz njega može odletjeti u desetak evropskih gradova.
Historija
Nowy Dwór je najvjerojatnije osnovan prije 1233. godine, a njegov osnivač bio je vojvoda Konrad Mazovski.
Prvi put je dokumentiran 1294., za srednjeg vijeka navođen je pod raznim imenima; 1355. kao Nowidwor circa fluvium Narew (Novi Dvor nad rijekom Narew), ili kao Nova Curia, Nova Aula, a kasnije i kao Novidwor, Nouidwor, Nowodwor. Gradska prava dobio je 1374. od mazovijskog vojvode Zemovita III, za vladavine ugarskog kralja Ludovika I. Velikog.
Dvjesto godina kasnije - 1544. novodvorska gradska prava je obnovio kralj Sigismund I Stari.
Nakon tog perioda Nowy Dwór je često mijenjao vlasnike, pa je vremenom osiromašio.
Nakon švedske invazije Nowy Dwór je spao na rang sela Posljednji kralj Poljsko-Litvanske Unije Stanislav Poniatovski obnovio je gradska prava 1782.
Nakon Treće Podjele Poljske Nowy Dwór je podpao pod Kraljevinu Prusku.
Cerro de la Cruz, Nicolás Flores
Cerro de la Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Nicolás Flores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1677 m.
Nowy Dwór Mazowiecki
Historija
Nakon Bečkog kongresa 1815. grad je pripao proruskoj Kongresnoj Poljskoj pa je nastupio period oživljavanja grada. Utvrda Modlin na ušću Narewa u Vislu, koju je podigao Napoleon Bonaparte je dograđena, obnovljeni su sajmovi, a nakon izgradnje željeznice proradile su i prve tvornice. Istovremeno su grad mučile i brojne poplave; 1813., 1844., 1876. i 1888. ali i požar 1888.
Za Drugog svjetskog rata na samom početku Njemačke okupacije Poljske grad je prezvan u Neuhof, a 1942. u Bugmünde.
Crvena armija oslobodila je Nowy Dwór u januar 1945.
Posljednja poplava dogodila se u martu 1962., iste godine kad je dovršen nasipa na rijeci Narew, nasip na Visli dovršen je 1975. Od 1952. Nowy Dwór je administrativni centar vlastitog povjata. Nakon reforme 1975. to više nije bio, ali je nakon reforme provedene 1999. opet centar povjata.
Pobratimski gradovi
Nowy Dwór Mazowiecki ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;
Brunel, Verona
Brunel je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Ginestreto, Siena
Ginestreto je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
Vera Zima
Dobitnica je Nagrade Vladimir Nazor za životno djelo na području filma 2020. godine. Preminula je u Zagrebu, 7. studenog 2020. godine u 67. godini života.
Starbuck, Minnesota
Starbak je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.302, što je 12 (-0,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Šajkaši
Šajkaši dobijaju na značaju u vremenu kada Turci počinju da upadaju sa balkanskog na panonsko područje. To je navelo ugarskog kralja Matiju Korvina da preduzme korake u pravcu reorganizacije šajkaške flotile. Njen sastav pojačalo je srpsko stanovništvo posle pada srpske despotovine. Uvažavajući njihov način života u staroj postojbini, Matija Korvin organizuje šajkaše po načelu porodične zadruge ili družine. Zadruzi su pripadale one porodice čiji su članovi služili po rekama pod zastavom šajkaškog kapetana „sa mačem ili veslom“. Ugarski kralj je dozvoljavao šajkašima da sa porodicama žive u logorima, tako da su ih u ratovima pratili žene i deca. Po prestanku ratovanja, živeli su na svojim imanjima u krugu porodice. U miru, šajkaši su bili gospodari u svojim naseljima, autonomno upravljajući poslovima, uživajući određene plemićke povlastice. Govoreći o šajkašima, istoričar Gavrilo Vitković je naglasio: „Junaštvom i durašnošću nadmašili su i same Špartance.“ Matiji Korvinu je dobro došla pomoć ratobornih Srba, „koji su se odlikovali građenjem ubojnih lađa i veštinom vojevanja na vodi“.
U bici kod Petrovaradina 1526, uoči mohačke bitke, šajkaši su pod komandom despota Radiča Božića uspešno pobedili osmansku flotilu. Sa druge strane, jedan razlog za tursko osvajanje Beograda 1521 vidi se u odbijanje šajkaša pod komandom Petra Ovčarevića da se bore, nakon što im godinama nije bila isplaćena plata. Posle osvajanja Ugarske od strane Turaka, Austrija, koja je nasledila deo Ugarske, naselila je veliki broj šajkaša u Gornju zemlju u današnjoj Slovačkoj i sa njima pokrenula svoju dunavsku flotilu.
Šajkaši su bili u čvrstom sastavu austrijske rečne flote na Dunavu sve do 19. veka, a po njima osnovana je i provincija Šajkaška u današnjoj Bačkoj. Po jednom predanju, šajkača potiče od šajkaša, to da je prvo bila njihova kapa. Glavni brodovi šajkaša bile su šajke, veslački brodovi ili lađe slične malim galijama, sa jednim jarbolom ili bez jarbola, i obično sa jednim topom naoružane.
Drugi Hristov dolazak
Drugi Hristov dolazak predstavlja blaženu nadu Crkve, veličanstveni vrhunac Jevanđelja. Spasiteljev dolazak biće doslovan, ličan i vidljiv na cijelom svijetu. Kada se bude vratio, mrtvi pravednici vaskrsnuće i zajedno sa živim pravednicima biće proslavljeni i uzeti na Nebo, a nepravedni će umrijeti. Gotovo potpuno ispunjenje većine proročanstava, zajedno sa sadašnjim stanjem u svijetu, ukazuje da je Hristov dolazak blizu. Vrijeme tog događaja nije otkriveno, pa je zato potrebno da u svako doba budemo spremni. (Titu 2:13; Jevrejima 9:28; Jovan 14:1-3; Djela 1:9-11; Matej 24:14; Otkrivenje 1:7; Matej 24:43.44;1. Solunjanima 4:13-18; 1. Korinćanima 15:51-54; 2. Solunjanima 1:7-10; 2. Solunjanima 2:8;Otkrivenje 14:14-20; Otkrivenje 19:11-21; Matej 24. poglavlje; Marko 13. poglavlje; Luka 21. poglavlje;2. Timotiju 3:1-5; 1. Solunjanima 5:1-6)
Doktrina o drugom Hristovom dolasku je jedna od osnovnih doktrina Biblije i pojavljuje se još u Starom zavetu. Bilo je najavljeno da će "Dan Gospodnji" biti mračni dan za bezakonike, i dan veselja za one koji se raduju Njegovom dolasku (Isaija 35,4). Međutim, do punog razumevanja drugog dolaska moglo je doći tek posle Njegovog prvog dolaska. Sam Isus je najavio svoj povratak (Luka 21,27; Jovan 14,1-4) i to obećanje su potvrdili i anđeli poslani da uteše učenike koji su žalosno posmatrali Hristovo uznesenje ma Nebo (Dela 1,11). Taj isti Hristos će se "drugom javiti bez greha na spasenje onima koji ga čekaju" (Jevrejima 9,28). To je bila "blažena nada" Pavla i prvih hrišćana (Titu 2,13). Iako tačan trenutak drugogo dolaska nije poznat (Matej 24,36), Hristos je postavio znake koji će pokazati blizinu Njegovog dolaska (Matej 24,3-33). Da bi se pripremili za ovaj vrhunski događaj, kada će Hristos dati "svakome po delima njegovim" (Otkrivenje 22,12), hrišćani treba da straže i da se mole da budu osposobljeni da stanu "pred sinom čovečjim" u taj dan (Luika 21,36). Drugi dolazak ima svoje mesto i u nazivu adventista sedmog dana. Pioniri adventizma su smatrali da je verovanje u drugi Hristov dolazak dovoljno važno da se nađe u imenu "malog stada" kada je ono postalo Crkva 1860. godine. Danas Božji narod na Zemlji željno očekuje Isusov povratak na ovu planetu, zajedno s prorocima i apostolima i mnogim vernima iz svih vekova.
A.	Starozavetna terminologija
1.	Dan Gospodnji 2.	Izbor Ostatka 3.	Uspostavljanje carstva 4.	Povratak raja 5.	Apokalipticizam
B.	Novozavetna terminologija
1.	Parusija 2.	Epifanija 3.	Apokalipsa
C.	Središte nade
1.	Nada 2.	Maranata 3.	Zahvaljivanje 4.	Sin čovečji
D.	Božje carstvo
1.	Transcedentalno carstvo 2.	Tajanstveno carstvo 3.	Duhovno carstvo 4.	Buduće carstvo
F.	Znaci drugog dolaska
1.	Neki teški tekstovi 2.	Znači u svetu prirode 3.	Znaci u svetu morala 4.	Znaci u verskom svetu 5.	Lažni znaci 6.	Pogrešno protumačeni znaci
G.	Razlozi za Hristov drugi dolazak
1.	Da prikupi svoje izabrane 2.	Da vaskrsne umrle 3.	Da preobrazi i primi sve svete 4.	Da uništi sile zla i sve bezakonike 5.	Da dokaže Božju pravednost 6.	Da obnovi Zemlju 7.	Da obnovi zajedništvo s Bogom
II. Implikacije doktrine o drugom dolasku
A.	Uticaj na svakodnevni život vernika
1.	Nada 2.	Ljubav 3.	Poniznost 4.	Svetost
1.	Vreme Svetoga Duha 2.	Vreme blagodati 3.	Vreme hitnosti 4.	Vreme duhovnih darova
C.	Duhovna priprema za Hristov dolazak D.	Prividno odlaganje E.	Zaključak
III. Istorijski pregled
A.	Apostolski period B.	Prenikejski period C.	Poslenikejski period do Reformacije D.	Reformacija E.	Od Reformacije do devetnaestog stoleća F.	Savremeno doba G.	Adventisti sedmog dana
IV. Komentari Elen G. Vajt
A.	Drugi dolazak u Bibliji
1.	Središte naše nade 2.	Božje carstvo 3.	Način Hristovog dolaska 4.	Znaci Hristovog drugog dolaska 5.	Razlozi drugog Hristovog dolaska
B.	Implikacije doktrine o drugom Hristovom dolasku
1.	Uticaj na svakodnevni život vernika 2.	Podsticaj za propovedanje evanđelja 3.	Duhovna priprema za drugi dolazak 4.	Prividno odlaganje
Žalec (općina)
Općina Žalec (slovenski: Občina Žalec) je jedna od 212 slovenskih općina od 21.413 stanovnika, administrativni centar općine je istoimeni gradić Žalec.
Drugi Hristov dolazak
C.	Istorijski pregled
1.	Apostolski period 2.	Poslenikejski period do Reformacije 3.	Reformacija 4.	Od Reformacije do devetnaestog stoleća
V.	Literatura
Padulli/Rondello, Reggio Emilia
Padulli/Rondello je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Drugi Hristov dolazak
Tema o drugom Hristovom dolasku pojavljuje se i u Starom i u Novom zavetu. A. Starozavetna terminologija
Žalec (općina)
Geografske karakteristike
Općina Žalec leži na istoku Slovenije, u dolini rijeke Savinje, pored Celja na površini od 117.1 km², na kojoj se prostire 39 naselja.
Drugi Hristov dolazak
Starozavetni autori su duboko uvereni da će Bog, isto onako kao što je izbavio svoj narod iz Egipta, izbaviti svoje verne sledbenike i iz okova ovoga sveta na "dan Gospodnji" (Isaija 13,6.9; Jezekilj 13,5).
Žalec (općina)
Geografske karakteristike
U današnjem obliku egzistira od 1998. godine. Sa sjevera graniči sa Općinom Velenje, a sa istoka sa općinama Dobrna i Celje, sa juga sa općinama Laško i Hrastnik, i sa zapada sa općinama Prebold i Polzela.
Romain Gary
thumb|right|Romain Gary Romain Gary (8.5. 1914 – 2.12. 1980) bio je francuski romanopisac, filmski režiser, vojni pilot u drugom svjetskom ratu pilot i diplomat.
Biografija
Rodio se kao Roman Kacew (קצב, Кацев), i odrastao u Vilni (danas Vilnius), a kasnije u Varšavi kao dijete židovske porodice. Godine 1925. otac Arieh-Leib Kacew je napustio njihovu porodice radi druge žene. Garyja je otada odgajala majka Nina Owczinski. U dobi od četrnaest godina su se preselili u Nicu u Francuskoj. Gary je kasnije opisivao različite verzije svog porijekla i odrastanja.
Gary je studirao pravo, prvo u Aix-en-Provenceu a zatim Paris. Poslije se priključio francuskom ratnom zrakoplovstvu te naučio pilotirati u Salon-de-Provenceu i zračnoj bazi Avord kraj Bourgesa. Kada je došlo do pada Francuske promijenio je ime u Gary, prebjegao u Englesku i priključio se snagama Slobodnih Francuza pod De Gualleom. Služio je u Evropi i Sjevernoj Africi. Kao pilot je sudjelovao u 25 borbenih misija, za koje je primio brojna odlikovanja.
Nakon rata se priključio francuskoj diplomaciji, ali i obnjavio svoj prvi roman. Postao je jedan od najpopularnijih i najplodnijih pisaca svog doba, objavuivši neka od svojih djela pod pseudonimom Émile Ajar, Fosco Sinibaldi i Shatan Bogat.
Godine 1952. je postao sekretar francuske delegacije u UN u New Yorku, a potom francuske ambasade u Londonu (1955). Godinu dana kasnije je postao francuski generalni konzul u Los Angelesu.
Drugi Hristov dolazak
Centralna tema starozavetne eshatologije (doktrina o eshatonu – o kraju) je Gospodnji dolazak (Andreasen 31-45). Proroci često govore o "tome danu" (Zaharija 14,9), o "tim danima" (Joilo 2,29), ili, kao Danilo, o "vremenu" kada će doći spasenje (Danilo 12,1). "Dan Gospodnji" je bio očekivan kao prekretnica u istoriji, kao dan velikih promena na društveno-političkom i kosmičkom nivou. Gospodnji dolazak će pokrenuti novo stvaranje. Pošto je Gospod i Stvoritelj, On je gospodar istorije; On će je dovesti kraju (Amos 4,13; Otkrivenje 14,6.7). Katastrofe koje se događaju jedna za drugom i žalosno moralno stanje Izrailja i ostalih naroda zahtevaju božansku intervenciju. Međutim, kraj ne dolazi kao posledica političkih, društvenih ili moralnih zala. On se događa zato što Gospod dolazi. Tragedija se krije u apatiji naroda, koji nastavljaju da idu svojih putevima, ne uzimajući u obzir Gospodnji dolazak. Proroci opominju Izrailja i narode da "traže Gospoda" (Sofonija 2,1-3), jer bez pripreme neće biti u stanju da izađu pred Gospoda i da opstanu suočeni s Njegovom svetošću. Amos kao da sjedinjuje poruke svih proroka kada uzvikuje: "Pripravi se, Izrailju, da sretneš Boga svojega!" (Amos 4,12). '''a. Istorijski događaj.''' Gospodnji dolazak se ne može odvojiti od istorije. To nije dolazak izvan vremena, već Gospodnji prodor u istoriju. Sadašnji istorijski događaji imaju svoje značenje; oni najavljuju veliku teofaniju (manifestacija Boga). Ona se može uporediti s krunisanjem suverena koji je savladao sve svoje neprijatelje.
Romain Gary
Biografija
Gary je jedina osoba koja je osvojila Prix Goncourt dvaput. Ta prestižnu nagradu neki autor može dobiti samo jednom. Međutim, 1956. godine je dobio nagradu za Les racines du ciel objavljen pod svojim, a godine 1975. za La vie devant soi pod pseudoninmom Émile Ajar. Académie Goncourt mu je nagradu dala a da nije znala o kom je autoru riječ. Paul Pavlowitch se neko vrijeme pravio da je on autor. Gary je istinu razotkrio u posthumno objavljenoj knjizi Vie et mort d'Émile Ajar.
Drugi Hristov dolazak
Ovaj dolazak se može naslutiti po činjenici da se Bog već sada približava svojoj deci koja ga slave (2. Mojsijeva 20,24). On ulazi u svoj sveti Hram i Njegovi sledbenici slave Njegovu prisutnost (Psalam 24,7-10). Bog se pojavljuje u istorijskim zbivanjima da bi izbavio ili kaznio svoj narod. Njegov dolazak je radostan i strašan događaj (Isaija 35,4; Amos 5,18-20). Bog se može pojaviti i preko svoga pomazanika Šiloha (1. Mojsijeva 49,10), preko "Kneza mira" (Isaija 9,6), preko Onoga na kojemu počiva Duh Gospodnji (Isaija 11,2), preko onoga koji će vladati u Gospodnjem veličanstvu i Gospodnjoj snazi (Mihej 5,1-3). Bog konačno dolazi da bi ispunio obećanje o eshatonu. Svi ostali dolasci su samo garancija tog konačnog dolaska. On dolazi pri "kraju dana" (be aharit hayyamim) da bi pokazao svoju carsku silu i da bi obnovio sve što je stvoreno za radost onih koji ga čekaju (Mihej 4,1-4). '''b. Vrhunski događaj.''' Konačni dolazak Gospodnji je najavljen kao vrhunac svega, vrhunac posle kojega više nema povratka. Prorok ga predstavlja kao "dan kada je mrak i tama" (Joilo 2,2; Amos 5,18; Sofonija 1,15), kao dan straha i gneva (Sofonija 1,18; 2,2), kao "dan kada će biti tuga i muka" (Sofonija 1,15), kao "dan osvete" (Isaija 34,8; Jeremija 46,10), kao dan odmazde (Osija 9,7) i kao dan kazne (Isaija 10,3).
Katastrofe koje su zadesile Izrailja i okolne narode kao da su izražene Jeremijinom trilogijom mača. gladi i pomora (Jeremija 14,12), koja u međuvremenu predstavlja zalog konačnog suda, predznak konačnog dana Gospodnjega koji će goreti kao peć (Malarija 4,1-3). Konačni dan nije neki lokalni događaj od kojega se može pobeći, jer će cela Zemlja biti obuhvaćena Gospodnjim dolaskom (Isaija 2,12-19; Sofonija 3,8; Malahija 4,1). Svaki čovek će morati da se suoči s Božjim sudom (Amos 5,18-20). '''c. Dan suda.''' Prorok naglašava etičku komponentu Gospodnjeg dolaska. Gospod Bog Svemogući dolazi da sudi svom narodu i svim narodima. On dolazi da osudi nevernost svom zakonu, prema kojemu su ljudi postupali s prezirom, i da ponovo uspostavi pravdu. Preljuba, silovanje, nasilje, laži i tlačenje zahtevaju kaznu (Amos 2,7; Malahija 3,5). Čak je i u religijske običaje umešana oholost, umešan prezir (Malahija 1,6-14; 3,7-9). Bog će svakome platiti prema njegovim delima (Isaija 59,18) i svi će bezakonici goreti kao strnjika u taj veliki dan (Malahija 4,1).
Romain Gary
Biografija
Garyjeva prva supruga bila je britanska spisateljica i novinarka, urednica Voguea Lesley Blanch. Vjenčali su se 1944. i razveli 1961. Od 1962. do 1970. Gary je bio oženjen za američku glumicu Jean Seberg, s kojom je imao sina Alexandrea Diega Garyja.
Drugi Hristov dolazak
Ali, iako je Gospod sveti Bog koji kažnjava greh, On je istovremeno i Bog milosti koji oprašta i spasava (2. Mojsijeva 20,5.6; Isaija 6,6.7). Oni koji su se pokajali i sklopili zavet s Njime (Jeremija 31,31-34) dobiće spasenje (Isaija 59,20; Jeremija 26,13; Jezekilj 18,31.32). Ostatak će se spasti.
Romain Gary
Biografija
Gary je bio koautor scenarija za ratni spektakl The Longest Day a godine 1971. je režirao film Kill!, u kome je nastupila, od njega tada već razvedena Seberg.
Drugi Hristov dolazak
2.	Izbor Ostatka
Sama ideja o ostatku nagoveštava neki katastrofalni događaj koji uništava sve, ostavljajući samo nekolicinu preživelih. Amos opisuje ostatak kao "dve golenice" ili "kraj od uha" koji pastir istrgne iz usta lavu (Amos 3,12), kao "glavnju istrgnutu iz ognja" (Amos 4,11). Za Isaiju, to su nekoliko maslina koje ostaju na drvetu posle tresenja (Isaija 17,5.6). Gerhard Hasel je pokazao da je ova tema povezana sa izveštajem o Potopu (1980, 374.375). Ostatak se ponovo pojavljuje u Isusovom eshatološkom govoru (Matej 24,37-41) u vezi sa Potopom i sa krajem sveta. Od tog malog ostatka, od panja oborenog drveta (Isaija 6,13), pojaviće se novo čovečanstvo. Dajući svome sinu ime Searjasuv, Isaija je izrazio misao da će se samo ostatak spasti, oni koji ostanu verni Gospodnjem zavetu (Isaija 7,3; 10,21). Prorok naglašava činjenicu da će ostatak samo delimično biti sačinjen od Izrailjaca (Amos 9,12). U njemu će biti i pripadnika drugih naroda (Isaija 56,6.7). Izbor ostatka ne može se u tolikoj meri pripisati njegovoj pravednosti, koliko Božjoj vernosti. Božja blagodat stvara novu zajednicu putem Božjeg zaveta. Ostatak nije posledica nekog dugog istorijskog procesa sazrevanja, već Božjeg prodiranja u istoriju (Hasel 1980, 396. Vidi Ostatak/Tri anđela I-IV!).
3.	Uspostavljanje carstva Eshatološka nada Izraija usredsredila se na obnavljanje carstva koje će trajati večno i nikada neće biti uništeno (Danilo 2,44). To carstvo će biti carstvo davidskog Mesije, u skladu s obećanjem (2. Samuilova 7,12-16). Ovo carstvo je predstavljeno na dva međusobno suprotstavljena načina. S jedne strane, ono nastaje skromno, pod vodstvom karizmatičnih careva, čije su zajedničke osobine naglašene skromnim poreklom, i koji onda izlaze da postignu velike pobede uz pomoć vere. Jakov, Josif, Samson i Samuilo primili su plodove vere, i verom postižu pobede nad slabostima. Slučajevi nejasnog i skromnog porekla pojavljuju se u pričama o Gedeonu, Jeftaju, Saulu, pa čak i Davidu (Mihej 5,1.2), ljudima koji su poticali iz jednostavnih i skromnih porodica. Ovi sveti ljudi su zadobili vlast ne svojom ličnom sposobnošću ili silom, već zato što je Božji Duh počivao na njima (Zaharija 4,6). To je trebalo da bude i sudbina šibljike koja će izrasti iz suhog panja, kao što je najavio prorok Isaija (Isaija 11,1.2;; 53,2). Posle nagoveštenih carstava dolazimo do vladavine Sina čovečjeg. Njegovo carstvo, radikalno superiornije prirode, najavljeno je već u Danilu 2,44.45. ali je jasno definisano tek u Danilu 7,13. Vladalac koji dolazi na oblacima nije niko drugi već sam Bog (Jezekilj 1,4; 10,3.4). Jevrejski nacionalizam je nadmašen jednom sveopštom i transcendentalnom perspektivom. Carstvo dolazi odozgo, zajedno s Onim koji stoji na oblacima nebeskim.
Romain Gary
Biografija
Nakon što je Seberg 1979. godine izvršila samoubistvo, Gary je počeo patiti depresije. 2.12. 1980. u Parizu se ubio pištoljem, a u oproštajnom pismu objasnio kako na odluku da okonča život nije utjecala Sebergina smrt.
Drugi Hristov dolazak
4.	Povratak Raja
Posle vavilonskog robovanja, koje je predstavljalo vrhunac otuđenja, doći će do velikog vraćanja, Boga narodu i naroda Bogu. Ovo vraćanje je predstavljeno skoro rajskim opisima, stanjem savršene komunikacije sa Bogom. Isaija i Jezekilj jasno najavljuju obnavljanje edemskih uslova (Isaija 51,3; Jezekilj 36,35). Kiše će padati na vreme (Jezekilj 34,26; Joilo 2,23), a polja će rađati obilno (Isaija 30,23; Jezekilj 34,27; Joilo 3,18; Amos 9,13; Zaharija 8,12). Očekivana dužina života će biti neobično dugačka (Isaija 65,20), vladaće mir među životinjama (Isaija 11,6-8) i ljudima (Isaija 2,4; Mihej 4,3.4). Sam Bog, kao Pastir, staraće se o svom narodu (Isaija 40,11), i vladati u Sionu (Isaija 52,7). Zla će nestati. Pokrenuti novim duhom, pripadnici Božjeg naroda verno će slediti božanske naloge (Jezekilj 36,25-27). Ponovo će se uspostaviti prva ljubav (Osija 2,16-20).
5.	Apokalipticizam
Ova nova era ne izrasta iz stare. To je novo stvaranje. Sadašnje vreme je pod upravom zla; spasenje se mora pojaviti spolja. I zato, prorok Danilo opisuje istoriju s božanske tačke gledišta (Danilo 2). Tumačeći Navuhodonosorov san o metalnom liku, on najavljuje redosled svetskih carstava i kataklizmički način na koji će doći kraj. Počinjući s novovavilonskim carstvom (605-539. godine pre Hrista), on najavljuje Medo-Persiju (538-331. godine pre Hrista), helenističko (331-168. godine pre Hrista) i Rimsko carstvo (168. pre Hrista do 467. posle Hrista) koje će dolaziti jedno za drugim. Nijedna druga imperija neće nastati posle Rima, ali će različiti narodi prodirati na njegovu teritoriju. Konačno, posle razdoblja podeljenih naroda, nastaje carstvo, predstavljeno Kamenom, koje uspostavlja sam Bog. Ono uništava sva druga carstva i traje doveka (Danilo 2,36-45). Isus Hristos je samoga sebe izjednačio s Kamenom (Luka 20,17.18). Kada izrazi svoju zabrinutost zbog duhovnih posledica ovog prikaza, prorok dobija i podatak da će zlo biti u obilnoj meri zastupljeno. U povezanih viđenjima u sedmom i osmom poglavlju, Danilo ista carstva vidi u obliku strašnih životinja, koje proždiru, kidaju na komade i govore velike reči (Danilo 7,4-8). Konačni izdanak poslednje zveri, mali rog, proširuje svoje delovanje na religijski svet, tlači svece Višnjega, pomišlja da promeni vremena i zakone (Danilo 7,23-25). Baca istinu na tlo (Danilo 8,9-12). Ovde Danilo najavljuje način na koji će papinstvo, duhovni Rim, preuzeti političku vlast i delovati u toku mnogih stoleća. Takvo tlačenje zahteva kaznu (Danilo 7), koja je i izrečena nad osionim malim rogom. I tako se ponovo uspostavlja sveopšti autoritet Sina čovečjega. Data je početna tačka ovog suda: posle 2300 dana i noći. U skladu s načelom dan za godinu, biće to posle 2300 godina (Shea 56-88; Schwantes 462-474). Završni trenutak izgleda vrlo daleko, ali je u skladu s viđenjima u drugom i sedmom poglavlju, koja nagoveštavaju da će božanska aktivnost započeti posle bezakoničkih aktivnosti poslednje sile. Pažljivo proučavanje veza između ovog proročanstva i 70 sedmica iz Danila 9. navodi na utvrđivanje 1844. godine kao početne godine preadventnog suda (Vidi Hasel 1986, 378-461; Vidi Sud III.B.1.a; Svetilište III. C.2.a; Ostatak/Tri anđela V.B!) Ovaj preadventni sud se podrazumeva u Isusovim izjavama o kraju sveta. Kada kraj bude došao, već se zna ko su ovce i ko su jarci (Matej 25,32.33); zna se ko je pšenica, a ko kukolj (Matej 13,30). U Starom zavetu, kao i u Novom, nema konačne odluke bez pažljivog ispitivanja činjenica (Jov 10,6; 1. Mojsijeva 6,5.12; 5. Mojsijeva 17,4; 19,28). Ovo su, dakle, ukratko obrađeni trendovi u starozavetnoj misli o eshatološkim očekivanjima. Oni sačinjavaju i okvir nade u Novom zavetu.
B. Novozavetna terminologija
Novi zavet je u različitim oblicima sačuvao starozavetne izjave o "danu Gospodnjem", posebno ih primenjujući na drugi Hristov dolazak. To je razlog što i sam Isus, govoreći o svom povratku, upotrebljava izraze kao što "na taj dan" (Matej 7,22), ili ""u te dane" (Matej 24,19). Biće to "poslednji dan" (Jovan 6,39) i "dan suda" (Matej 10,15). Apostol Pavle ga prepoznaje kao "dan gneva" (Rimljanima 2,5), i kao "dan našeg Gospoda Isusa Hrista" (1. Korinćanima 1,8). Apostol Petar ga naziva "dan Božji" (2. Petrova 3,12). Rečnik Novog zaveta koji se odnosi na ovu temu mnogo je raznovrsniji od starozavetnog. Da bi progovorio o poslednjem danu u istoriji, o danu kada će Hristos doći, Novi zavet se služi grčkom rečju "parusija" "epifanija" i "apokalipsis". Ove reči naglašavaju transcendentalnu stranu Mesijinog drugog dolaska (Vidi Fagal 46-64).
1.	Parusija
U helenističkom svetu, pojam parusija je imao dvostruko značenje. Njime se označavala prisutnost, ali i dolazak koji će nadoknaditi prazninu nastalu neprisutnošću. Upotrebljavala se i za epifaniju nekog boga. Hrišćani su prisvojili ovaj pojam i dali mu svoje, novo značenje. Novi zavet označava Hristov dolazak na različite načine. Pavle se služi izrazom "dan Gospodnji" kao ekvivalentom parusije (1. Solunjanima 4,15; 5,2). Petar se služi sa oba izraza istovremeno kada govori o "parusiji dana Gospodnjega" (2. Petrova 3,12). Prema tome, parusija je postala eshatološki izraz povezan s "danom Gospodnjim" u Starom zavetu. Parusija ukazuje i na carski karakter događaja. Naglašena upotreba titule Kirios – Gospod u vezi s parusijom pripada carskom protokolu (1. Solunjanima 4,16.17). U vezi s time spominju se kruna, radost (1. Solunjanima 2,19), okupljanje vernih, koji izlaze da dočekaju carsku povorku (1. Solunjanima 4,17). Carsko značenje reči nastavlja se u Novom zavetu: parusija će uništiti sva poglavarstva i sve neprijateljske vlasti, uključujući i Sotoninu, vlast Nečastivoga, ali i samu smrt. Pošto svi neprijatelji budu uklonjeni, sve će biti dovedeno u pokornost Hristu (1. Korinćanima 15,24-26). U Novom zavetu parusija je slavna i carska pojava Hristova.
2.	Epifanija
Glagol "epiphaino" – pokazati se, pojaviti se – i njegova izvedenica "epiphaneia" – pojavljivanje, otkrivanje – često se pojavljuju u Novom zavetu. Imaju bogato značenje, koje nam pomaže da shvatimo kako su prvi hrišćani zamišljali Hristov dolazak. Dva od četiri značenja glagola odnose se na svetlost koja sija u tami (Luka 1,79; Dela 27,20). Ostala dva naglašavaju vidljivi, primetljivi karakter Božje blagodati i ljubavi u osobi Isusa Hrista u vreme Njegovog prvog dolaska (Titu 2,11; 3,4). Imenica se pojavljuje u pastoralnim poslanicama da istovremeno opiše Hristovo pojavljivanje pre Pedesetnice (2. Timotiju 1,10) i Njegov drugi dolazak u vreme kraja (1. Timotiju 6,14). Prema tome, ove reči govore o Hristovom utelovljenju, o Njegovom pojavljivanju prilikom vaskrsenja i prilikom Njegovog drugog dolaska. Ovo trostruko značenje usmerava pažnju i veru prve Crkve na vidljivu prirodu Hristovog drugog dolaska. Kontekst upotrebe imenice epifanija u 2. Timotiju 4,1.8. naglašava neminovni eshatološki karakter očekivanja. U obliku priznanja vere, Hristovo pojavljivanje je povezano s poslednjim sudom. Povezivanje "elpis" – nade, "epiphaneia" –pojavljivanja i "doxa" – slave, u Titu 2,13. naglašava očekivanje nekog vidljivog događaja. Kada se tome svedočenju doda najavljivanje pojave čoveka bezakonja pre Hristovog drugog dolaska (2. Solunjanima 2,8), reč epifanija naglašava vidljivu prirodu Hristove pojave u vreme kraja.
3.	Apokalipsa
Pojam "apokalypsis" – otkrivenje, apokalipsa, upotrebljava se u Novom zavetu da pokaže da je nešto, do tada sakriveno, sada postalo otkriveno. Pojam je upotrebljen i za opis "tajne spasenja" (Rimljanima 16,25) "evanđelja" (Galatima 1,12) i plana koji se mora ispuniti (Galatima 2,2). Izraz se odnosi i na pojavljivanje. Taj smisao postaje vidljiv kada god reč označava slavni drugi dolazak Isusa Hrista sa Neba. Hristova slava je još sakrivena (Luka 17,30). Ona se može videti jedino očima vere (Efescima 1,17.19), ali će se jednoga dana pokazati (Dela 3,21). Onaj koji treba da dođe, zaista će doći. On će se spustiti s Neba u svoj svojoj slavi (2. Solunjanima 1,7; 1. Petrova 4,13). Vernici žive očekujući taj dan (1. Korinćanima 1,7; 1. Petrova 1,7).
C. Središte nade
Ovo ispitivanje rečnika i osnovnih tema Staroga i Novoga zaveta koje se odnose na kraj sveta pokazalo je da nada u Gospodnji dolazak u Starom zavetu i nada u Hristov drugi dolazak u Novom zavetu predstavljaju kulminaciju celokupne biblijske eshatologije.
1.	Nada
Duboka čežnja za drugim Hristovim dolaskom oseća se u svim delovima Novoga zaveta. Ona je povezana sa nadom u pravednost (Galatima 5,5), u slavu (Kološanima 1,27), u vaskrsenje (Dela 24,15), u spasenje (1. Solunjanima 5,8) i u večni život (Titu 1,2). Utemeljena je na samom Bogu (1. Timotiju 4,10), i na Isusovom obećanju da će ponovo doći (Jovan 14,3.28). On sam najavljuje svoju slavu (Matej 24,30) i obećava da neće biti nepravedni sudija koji zanemaruje one koji mu se obraćaju sa suzama i dan i noć (Luka 18,6-8). Strpljivost onih koji se oslanjaju na Njega sve do kraja, neće biti uzaludna (Matej 10,22). Međutim, "blažena nada, javljanje slave našega velikoga Boga i Spasitelja Isusa Hrista" (Titu 2,13) ne sme se zameniti s običnom ljudskom narod. Nada, u opštem značenju te reči, to je težnja, želja koja treba da se ispuni u budućnosti. Ona želi nešto što sada nema, što je još nesigurno. Biblijska nada, sa druge strane, ima siguran lenger (Jevrejima 6,19). On se krije u moćnim Božjim delima u prošlosti: Bog je izbavio svoj narod iz Egipta; Isus Hristos "je došao svojima" (Jovan 1,11), umro za naše grehe i vaskrsnuo za naše opravdanje (Rimljanima 4,25). Biblijska nada stoji na toj steni, koja je "sila Božja, "koju učini u Hristu, kada ga podiže iz mrtvih, i posadi sebi s desne strane na nebesima" iznad svih zemaljskih sila (Efescima 1,20.21). To je živa nada, utemeljena na sadašnjem suverenitetu Isusovom, koji je postao naš Gospod i Hristos (Dela 2,36), koji je "ušao napred za nas" u nebesko Svetilište (Jevrejima 6,19.20). Hrišćanska nada je utemeljena na nečemu što je već postignuto, o čemu sam Hristos svedoči (1. Korinćanima 15,19.20). Preko Svetoga Duha (Rimljanima 5,5) Bog nade poziva izabrane (Efescima 1,18) i ispunjava njihova srca nadom (Kološanima 1,27). Bez Boga ne bismo imali ništa čemu bismo se mogli nadati (Efescima 2,12), sa Bogom, nada nam jača veru i podstiče ljubav (Kološanima 1,4.5).
Eshatološka nada je uvek bila draga srcima hrišćana. Trajnost prastare aramejske formule "maran atha" (1. Korinćanima 16,22) u crkvenoj tradiciji svedoči u korist te činjenice. Ova molitva "da dođe naš Gospod" održala se u svom prvobitnom obliku, kao i molitva koju je Isus izgovorio na aramejskom jeziku (Oče naš- abba- Marko 14,35). Maran atha je prevedena na grčki jezik u Otkrivenju 22,20. Važnost ove molitve u bogosluženju prve Crkve pokazuje koliko je očekivanje drugog Hristovog dolaska bilo živo u to doba. Hristov dolazak je bio naglašavan i u službi Gospodnje večere: apostol Pavle kaže da učestvovanje u uzimanju hleba i čaše predstavlja objavljivanje vere u drugi dolazak Isusa Hrista (1. Korinćanima 11,26). I očekivanje i najavljivanje drugog dolaska našlo je tako svoje pravo mesto u liturgiji prve Crkve.
3.	Zahvaljivanje
Zahvaljivanje je zauzimalo važno mesto u liturgiji prve Crkve, posebno u službi Gospodnje večere. Apostol Pavle je zahvaljivanje upotrebljavao kao uvod u svoje poslanice crkvama. Zahvaljivanje sadrži elemente vere zajedničke svima koji je izražavaju. Kada se apostol obraćao crkvama i pisao o izražavanju zahvalnosti Bogu, njegovi čitaoci su mogli da odgovore rečju: Amin! Najveći deo izraza zahvalnosti se završavao podsećanjem na drugi Hristov dolazak (1. Korinćanima 1,7; Efescima 1,10; Filibljanima 1,6; 1. Solunjanima 1,10; 2. Solunjanima 1,7-10; 1. Petrova 1,5). Spominjanje drugog dolaska u formuli zahvaljivanja pokazivalo je da je drugi dolazak predstavljao srž vere i bogosluženja u apostolskoj Crkvi. Za Crkvu, trenutni "dolazak" Isusa Hrista među svoje vernike u obliku izlivanja Svetoga Duha predstavljao je zalog budućeg nasledstva (Efescima 1,13.14). Dolazak Svetoga Duha nije predstavljao konačno ispunjenje obećanja, i dalje je trebalo da se Sin čovečji pojavi na nebeskim oblacima.
4.	Sin čovečji
Isus se često služio titulom "Sin čovečji". Izraz potiče iz teksta u Danilu 7,13. u kojemu se Sin čovečji pojavljuje kao eshatološko biće, snabdeveno božanskim atributima, ispunjavajući carsku mesijansku ulogu (Ferch 174). To je potvrđeno spominjanjem oblaka na kojemu putuje i naglašavanjem Njegove vlasti da sudi (Danilo 7,13.14). Titula "Sin čovečji" koju je Isus pripisao sebi, pomaže nam da objasnimo parusiju. Uzimajući ovu titulu, Isus je najavio svoj identitet; formula je objašnjavala konkretni aspekt Njegovog zemaljskog postojanja. Na isti način On objašnjava kako i zašto će se vratiti na Zemlju. Prvo, Onaj koji mora da dođe je Onaj isti koji je došao; vaskrsli Hristos je prepoznat po svojim ljudskim karakteristikama (Luka 24,30.31.41-43; Jovan 20,20.27). Drugo, odnesen je u slavu na oblacima nebeskim (Dela 1,9) i na slavnom oblaku će se i vratiti (Otkrivenje 1,7). Obavljajući uloge koje spominje tekst u Danilu 7, On će doći da sudi svetu (Matej 25,31-33). Konačno, zbog dobro poznatih veza između drugog i sedmog poglavlja Knjige proroka Danila, On mora da dođe na kraju istorije ovoga sveta. Isus je sebe predstavio kao Kamen koji udara u podnožje simboličkog lika koji predstavlja carstva ovoga sveta i satire ga u prah (Danilo 2,34; Luka 20,18). Dolazak Sina čovečjeg u slavi i veličanstvu označiće konačno i večno uspostavljanje Božjeg carstva (Matej 25,31).
D. Božje carstvo
Najavljivanje Božjeg carstva zaslužuje posebno mesto, jer nada u carstvo zauzima centralno mesto u starozavetnoj eshatologiji. Ako Gospod vlada Zemljom i narodima (Psalam 29; 47; 74; 89; 93; 96-99), onda se Njegovo večno carstvo mora uspostaviti (Danilo 2,34.44), i ono će biti uspostavljeno na veliki dan Boga Svedržitelja (Zaharija 14,9: Avdija 15. 21; Isaija 2,12-21; 24,21-23). Mnogo pre osnivanja Davidove monarhije, Božje carstvo je bilo slavljeno u pesmama (2. Mojsijeva 15,1-18; 4. Mojsijeva 23,21.22; 5. Mojsijeva 33,5). Isusovo učenje u Novom zavetu pripisuje Božjem carstvu još mnogo važniju ulogu.
1.	Transcendentalno carstvo
Evanđelja na više od stotinu mesta spominju Isusove izreke o carstvu (Marko 1,15; Luka 9,60; 22,18). U Evanđelju po Mateju Isus posebno govori o nebeskom carstvu (32 puta, Matej 3,2; 7,21; 8,11). Ova posebna karakteristika Matejevog pisanja ponekad se pripisuje njegovom staranju da ne povredi svoje jevrejske čitaoce, koji bi mogli da budu ozlojeđeni zbog prečeste upotrebe Božjeg imena. Međutim, Matejevo biranje ovog naziva izgleda da je pre utemeljeno na teoločkim, a nego na psihološkim razlozima. U Isusovo doba Jevreji su očekivali Mesiju i Njegovo zemaljsko carstvo. Čak i posle Isusovog vaskrsenja, učenici su i dalje očekivali obnavljanje zemaljskog Izrailja (Dela 1,6). Suprotno njima, Matej naglašava nebesko carstvo da bi podvukao njegovu transcendentalnu prirodu, njegovo nebesko umesto zemaljsko poreklo. Jovan ide i korak dalje od Mateja i Marka i navodi Isusove reči, izgovorene pred Pilatom:: "Carstvo moje nije od ovoga sveta!" (Jovan 18,36) Isus nije objavljivao da će Njegovo carstvo biti uspostavljano postepeno, zahvaljujući ljudskim naporima, čak ni naporima onih koji su posvećeni Svetim Duhom. Njegovo carstvo je po svojoj prirodi različito od carstava ovoga sveta: to je buduće carstvo, koje će biti uspostavljeno kada Sin čovečji bude došao u parusiji (2. Timotiju 4,1). To je Isus jasno objavio u priči o sejaču. Nebesko carstvo, kaže On, može se uporediti s čovekom koji seje dobro seme. Taj sejač je Sin čovečji, i to carstvo je Božje nebesko carstvo (Matej 13,24-30). Sin čovečji mora da dođe s Neba sa svojim carstvom (Matej 16,28). Upravo zato je Isus pozvao svoje učenike da se mole: "Da dođe carstvo tvoje!" (Matej 6,10)
2.	Tajanstveno carstvo
Isus je istakao da je Njegovo carstvo već prisutno među Njegovim učenicima (Luka 17,20.21). Tamo gde je Isus, tamo je i Njegovo carstvo (Matej 12,28). Oni koji su nanovo rođeni, mogu da ga vide (Jovan 3,3). To je tajna otkrivena jedino vernicima (Marko 4,11). To nije carstvo slave, već carstvo blagodati, koje se sada vidi jedino verom. Po priči o gorušičnom semenu nebesko carstvo je malo, ne veće od semena gorušice (Matej 13,31.32). Neki, povodeći se na crkvenim ocima, upotrebili su ovu priču da bi opisali rastenje Crkve, koju su smatrali Božjim carstvom. Ali, Isus ovde ne govori o rastenju. On upoređuje dve etape carstva: seme i stablo. Iako malo, slabo i lomljivo, kao što Hristovo carstvo izgleda sada, jednoga dana će biti snažno i slavno. Slava pravednika će se tada pokazati, u carstvu Boga i Oca (Matej 13,43). Više od bilo kojeg drugog biblijskog pisca, apostol Pavle naglašava buduće carstvo slave. Oni koji ulaze u njega, moraju da prođu kroz iskustvo patnji (Rimljanima 8,17; 2. Solunjanima 1,5; 2. Timotiju 4,17.18). Sa određenom dozom ironije Pavle ukorava Korinćane koji su zamišljali da se zahvaljujući svojim karizmatičkim iskustvima već nalaze u carstvu slave. On ističe teškoće kroz koje i dalje prolazi u ovom svetu (1. Korinćanima 4,8.9). Za Pavla carstvo predstavlja određeni paradoks. To je slavno carstvo (Efescima 1,20-22), ali vernik u njega ulazi kroz vrata nevolja (Dela 14,22; 2. Solunjanima 1,4.5). Izabrani Božji su već preneseni u to carstvo i sede u nebeskim mestima sa Isusom Hristom (Kološanima 1,13; Efescima 2,6). Međutim, njihov život, kao i slava carstva, ostaje sakriven. Oni neće biti otkriveni sve dok se Isus ne bude pojavio u svojoj slavi (2. Solunjanima 1,7; Kološanima 3,3.4) Ovde dole na Zemlji, građani carstva se ne prepoznaju po svojoj blistavoj slavi, po svojim govorničkim sposobnostima (1. Korinćanima 2,1.4), ili po načinu na koji jedu i piju, već po svojoj pravednosti, smirenosti i radosti, po rodovima Duha (Rimljanima 14,17). U tom smislu se može govoriti o duhovnom carstvu koje postoji kada Sveti Duh vodi svakog pojedinačnog vernika.
3.	Duhovno carstvo
Prema apostolu Pavlu, naslednici carstva ne čine bezakonje (1. Korinćanima 6,9.10), već se pokoravaju Božjem zakonu, koji se na najuzvišeniji način izražava ljubavlju (Galatima 5,16-23). Isus je potvrdio da čovek ukoliko želi da uđe u Njegovo carstvo mora da bude rođen od Duha (Jovan 3,5). One koji su se obratili, koji su primili krštenje vodom i Duhom, On sa dobrodošlicom dočekuje u Božjem carstvu. Prema tome, ovo carstvo je na dohvat ruke siromašnima duhom, onima koji su, kao deca, spremni da prime pouke o carstvu (Marko 10,14). Kao nekada carinici i bludnice, oni su se pokajali i poverovali u Isusa (Matej 21,31.32). Neće svi koji Isusa nazivaju Gospodom ući u Božje carstvo, već samo oni koji ispunjavaju volju nebeskog Oca (Matej 7,21-23). Carstvom se upravlja po Božjem zakonu (Matej 5,17-20) i zato svaki koji želi da uđe u život treba da drži zapovesti (Matej 5,21-43; 19,17). Pristup u carstvo se stiče blagodaću, koja je ponuđena svima (Jovan 3,16) kao i svadbeno ruho (Matej 22,11). Međutim, gosti koji odbiju svadbeno ruho pokazuju time da ne zaslužuju carstvo (Matej 22,13.14). Sa druge strane, oni koji steknu iskustvo s božanskom blagodaću ne mogu drukčije nego da tu istu blagodat, tu istu ljubav, pokažu svojim bližnjima (Matej 25,31-46; 18,21-35). Kada Sin čovečji bude došao, platiće svakome prema delima koja je učinio (Matej 16,27. Vidi Spasenje III.C.1.2!).
4.	Buduće carstvo