cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Propagandni film
Oblici i vrste
Podela na podžanrove propagandnog filma se vrši prema vrsti propagandne tehnike i formi izlaganja. Takođe, podela se vrši i prema predmetu i sadržaju izlaganja (marketing, obrazovanje, ekologija i sl).
Istorijski koncept
Na stvaranju propagandnog filma, najveći uticaj izvršio je dokumentarni film, za koga se može reći da je predstavljao osnovni model za proizvodnju propagandnog filma.
Pored toga, u smislu razvoja propagandnog filma kao samostalnog filmskog žanra, veliku ulogu odigrao je i ekpreimentalni dokumentarni i igrani film, pre svega ruska i francuska škola filmske umetnosti, nastala dvadesetih godina prošlog veka, i autori kao što su Sergej Ejzejnštajn, Vertov, Pudovkin, Žan Kokto i drugi.
Iako u, istorijskom ili naučnom smislu, propagandni film nikada nije imao status priznatog samostalnog filmskog žanra, postojala je čitava grupa dokumentarnih i igranih filmova koji su proizvedeni isključivo u propagandne svrhe, u manje ili više otvorenom obliku.
Tek se za poneke od tih filmova, kao što je recimo “Trijumf volje”, Leni Rifenštal, ili “Oklopnjača Potemkin”, Sergeja Ajzenštajna, može sresti izraz “propagandni film”, a i tada obično u širokom kontekstu upotrebe filma u propagandne svrhe, kada se film tretira kao sredstvo propagande, dok se o njegovim čisto filmskim odrednicama u smislu žanra, filmskog jezika, ili čisto kinematografskih osobina mnogo manje govori.
Propaganda i igrani film
Najčešći oblici, odnosno žanrovi u igranom filmu, koji su se koristili u propagandne svrhe, jesu ratni film i istorijske drame. Ovi žanrovi su, pored akcione komponente, bili izuzetno pogodni za propagandnu eksploataciju, jer su zbog zgodnih tematskih sadržaja bili pogodni da se smeštaju u različite ideološke i patriotske okvire.
Takođe, putem buđenja patriotskih osećaja i drugih sličnih stereotipa, brzo su izazivali emocionalne reakcije kod publike, što je osnovni preduslov efikasnog delovanja propagande u slanju odgovarajućih poruka i pokretanja publike na odgovarajuću akciju, usvajanje ili promenu stavova. Ovakvi filmovi su brzo stvarali heroje, ili eksploatisali kredibilitete poznatih istorijskih ličnosti, što je takođe uticalo na olakšano prihvatanje propagandnih poruka od strane gledalaca.
Osim ovih žanrova, verovatno da je najviše ekploatisan žanr igranog filma u propagandne svrhe bio jedan poseban svet pokretnih slika i filmova o osvajanjima, hrabrosti i patriotizmu: film o ratovanju ili - ratni film. Naime, ova filmska vrsta gotovo da je idealna forma za delovanje propagande, jer u sebi sadrži izvanrednu kombinaciju elemenata potrebnih za efikasno propagandno delovanje. Po svom tematskom sadržaju, ratni film se bavi odlučujućim događajima u istorijskoj sudbini pojedinca ili države.
Pored toga, industrija filmske zabave i veliki producentski studiji (Holivud i sl.), predstavljaju moćan rezervoar proapgande na filmu, jer je poznato da „kroz zabavu i razbibgrigu filmska publika mnogo lakše usvaja propagandne poruke i koncepte, nego što je to slučaj sa drugim filmskim žanrovima“.(3) Ovde se gotovo uvek radi o prikrivenim propagandnim filmovima čija efikasnost gotovo uvek nadmašuje otvoreno propagandne filmove.
Ćurilac
Ćurilac je naselje u opštini Danilovgrad u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 489 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 642 stanovnika).
Propagandni film
Odabrana filmografija
U odabranoj filmografiji prikazani su neki od najpoznatijih predstavnika propagandnog filma, koji su i najčešće navođeni u literaturi i analizama filma kao propagandnog sredstva:
Ćurilac
Demografija
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine).
Sânpaul, Sânpaul, Cluj
Sânpaul je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Sânpaul.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2523 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 409 m.
Paso del Atuto (razvrstavanje)
Paso del Atuto ima više značenja:
La Cuina (razvrstavanje)
La Cuina ima više značenja:
Paso del Burro (razvrstavanje)
Paso del Burro ima više značenja:
1094
Godina 1094. (MXCIV) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju po julijanskom kalendaru.
Sršići (razvrstavanje)
Hrvatska:
Rosalind Chao
Rosalind Chao (23. septembar 1967 -) je američka glumica poznata po nastupima na televiziji, pri čemu se ističe uloga Keiko O'Brien, supruge Milesa O'Briena u TV-serijama Star Trek: The Next Generation i Star Trek: Deep Space Nine.
La Cuitacera (razvrstavanje)
La Cuitacera ima više značenja:
Aleksa Jovanović
Aleksa S. Jovanović (Ćuprija, 19. avgust 1846. – Beograd, 6. maj 1920) je bio sudija i predsednik vlade Srbije od 1900 do 1901. godine.
Biografija
Nižu gimnaziju završio je u Negotinu, a višu gimnaziju i Pravni fakultet u Beogradu. Službovao kao sudski činovnik u Kragujevcu, Kraljevu i u Ministarstvu pravde i beogradskom sudu. Jovanović se rano opredelio za sudijsko zanimanje i prošao sve lestvice – od opštinskih sudova do najviših državnih. U periodu 1874-1878. bio je sudija u Smederevu i Kruševcu, a u periodu 1878–1884. predsednik sudova u Nišu i Beogradu. Član je Kasacionog suda 1884–1890. i ponovo 1894–1899. godine. U međuvremenu, 1890–1894. godine, načelnik je Ministarstva pravde. Predsednik Apelacionog suda postaje 1. juna 1899. godine. Bio je jedan od najboljih sudija svoga vremena, kako po znanju, tako i po savesnosti i nepristrasnosti (Živojin Perić).
Politikom se pomalo bavio kao poslanik (1880–1881) i član senata (1901. i 1903). U visoku politiku je ušao neočekivano, u jednoj od tada čestih političkih kriza. Kada je kralj Aleksandar Obrenović objavio svoju nameru da se oženi Dragom Mašin, tadašnja vlada, na čelu sa Vladanom Đorđevićem, podnela je ostavku. Kralj je tražio njenu zamenu, ali nijedan od viđenijih političara nije želeo da, prihvatajući mesto premijera, podrži taj nepopularan potez. Na kraju je Aleksa Jovanović prihvatio ponudu i 12. jula 1900. godine formirao tzv. svadbeno ministarstvo. On sam je, pored mesta predsednika vlade, držao i ministarstvo spoljnih poslova (do 5. februara 1901), a zatim ministarstvo pravde do pada vlade 20. marta 1901. godine. Najvažniji potezi Jovanovićeve vlade bili su pomilovanje osuđenika povodom Ivanjdanskog atentata na kralja Milana, među kojima i Nikola Pašić i Kosta Taušanović, zatim popravljanje odnosa sa Rusijom i zabrana povratka kralja Milana u Srbiju, a zbog njegovog prtivljenja ženidbi.
Jovanović je bio i produktivan pisac dela uglavnom iz oblasti istorije srpskog prava. Neki od njegovih samostalnih radova su: Istorijski razvitak srpske zadruge (1896), Izborno pravo ženskinja u Kraljevini Srbiji (1898), Prinosci za istoriju srpskog prava (1900) i Ministarstvo Alekse Jovanovića (1906).
Paso del Cristo (razvrstavanje)
Paso del Cristo ima više značenja:
Colm Meaney
Colm J. Meaney (Colm Ó Maonaigh; 30. maj 1953 -) je irski glumac, najpoznatiji po ulozi šefa transportera Milesa O'Briena u TV-serijama 'Star Trek: The Next Generation i Star Trek: Deep Space Nine''.
Data's Day
U epizodi se prvi put pojavljuje lik Keiko Ishikawa, koja će se na kraju epizode vjenčati za šefa transportera Milesa O'Briena i postati povremeni lik u The Next Generation i Star Trek: Deep Space Nine. U sceni vjenčanja kapetan Picard koristi iste riječi koje je kapetan Kirk u sličnoj prigodi koristio u Balance of Terror, epizodi originalne serije.
Crnogorski partizanski odred za operacije u Sandžaku
Crnogorski narodnooslobodilački partizanski (NOP) odred za operacije u Sandžaku (Crnogorsko-sandžački NOP odred) formiran je 15. novembra 1941. godine na savetovanju Glavnog štaba NOP odreda Crne Gore i Boke, održanom u selu Gostilju, kod Podgorice. Savetovanjem je rukovodio, novoizabrani komandant Glavnog štaba i delegat Vrhovnog štaba NOPOJ-a i CK KPJ, Ivan Milutinović. Na savetovanju je izvršena reorganizacija partizanskih jedinica u Crnoj Gori i u skladu sa odlukom Vrhovnog štaba formiran Crnogorski NOP odred za operacije u Sandžaku, koji je imao zadadtak da se uputi u Sandžak u susret partizanskim jedinicama koje su se povlačile iz Srbije.
Sastav Odreda
Glavni štab NOP odreda Crne Gore i Boke izdao je detaljnu naredbu o formiranju bataljona, o broju bataljona i boraca u svakom bataljonu, o naoružanju, komandnom sastavu, o načinu prikupljanju odreda, kao i o pravcu njegovog kretanja. Tada je imenovan i Štab odreda, u sastavu: Arso Jovanović, komandant, Bajo Sekulić, politički komesar, Radovan Vukanović, zamenik komandanta, Boško Đuričković, zamenik političkog komesara.
Crnogorski NOP odred za operacije u Sandžaku sačinjavalo je devet novoformiranih bataljona, sa teritorije čitave Crne Gore, koji su međusobno bili udaljeni i nisu se poznavali.
Ukupna jačina Odreda bila je 3.690 boraca sa 2.907 pušaka, 70 puškomitraljeza, 14 mitraljeza, 6 minobacača, jednim topom, 300 pištolja, 1.748 bombi i oko 235.000 metaka.
Prikupljanje bataljona
Glavni štab NOP odreda Crne Gore i Boke izdao je zapovest za pokret bataljona Crnogorskog NOP odreda u pravcu Pljevalja. Najudaljeniji Lovćenski bataljon otpočeo je pokret 19. novembra iz sela Orasi pravcem Zagora-Frutok-Tvorilo-Radovača, odakle je zajedno sa Zetskim bataljonom i bataljonom „Bijeli Pavle“ izvršio pokret preko Župe nikšićke, planine Krnova i Šavnika i do 26. novembra izbio na Njegovuđe blizu Žabljaka. Kod Šavnika im se pridružio i bataljon „Peko Pavlović“ iz nikšićkog sreza, a u rejonu Njegovuđa bataljon "18. oktobar" i delovi Komskog bataljona.
Pokretom ove grupe bataljona rukovodio je zamenik političkog komesara Boško Đuričković. Do 26. novembra uveče sve jedinice Crnogorskog NOP odreda za operacije u Sandžaku bile su prikupljene u rejonu Njegovuđa, na oko 60 kilometra od Pljevalja.
U toku noći 27/28. novembra, bataljoni su prešli reku Taru, preko mosta kod sela Đurđevića Tare. Po prelasku reke, odred je opet nastavio pokret prema Pljevljima marširajući u dve kolone. Istočna kolona jačine pet bataljona stigla je u selo Maoče, dok je zapadna kolona jačine četiri bataljona stigla u selo Glibaće. U ovim selima Odred je predanio u toku 29, a naredne noći 29/30. novembra istočna kolona se prebacila u rejon sela Adrovići, a zapadna kolona u sela Gornja i Donja Bukovica, u neposrednoj blizini Pljevalja.
Napad na Pljevlja
Dok su se Crnogorski NOP odred prikupljao u rejonu Pljevalja, komandant Arso Jovanović i politički komesar Bajo Sekulić, bili su na izviđanju oko Pljevalja i odlučili da se prvo izvrši naređenje Glavnog štaba o napadu na Pljevlja, pa tek onda naređenje Vrhovnog štaba o prebacivanju u Sandžak. Štab Crnogorskog NOP odreda je 27. novembra 1941. godine izdao zapovest o napadu na Pljevlja.
Prema planu Štaba odreda napad je trebao da bude u tri napadne kolone. Istonu napadnu kolonu su sačinjavali Komski i Jezero-šaranski bataljon, a komandu nad ovom kolonom imali su komandant i politički komsar odreda Arso Jovanović i Bajo Sekulić. Posebnu napadnu kolonu činio je bataljon "Peko Pavlović", pod komandom zamenika komandanta odreda Radovana Vukanovića. Zapadnu napadnu kolonu činili su Lovćenski bataljon, bataljon "Bijeli Pavle", Zetski bataljon i Uskočko-drobnjački bataljon, a komandu je imao zamenik političkog komesara Boško Đuričković.
Bataljoni „18. oktobar“ i „Bajo Pivljanin“ upućeni su na prilaz Pljevljima u slučaju intervencije italijanskih snaga iz Prijepolja, Priboja, Rudog i Čajniča.
Napad je počeo u zoru 1. decembra, a teške borbe su vođene u centru grada, kod gimnazije, doma zdravlja, osnovne škole, muslimanskog groblja, na brdu Stražici i u okolini kasarne. Usled jakog italijanskog otpora, veći deo partizanskih snaga je bio primoran da se povuče, a jedan deo snaga je ostao u gradu, pružajući silovit otpor, sve do sledeće noći, kada su se pod borbom i na juriš probio iz grada.
Odred je imao 218 mrtvih i 269 ranjenih boraca, a veliki broj boraca, njih oko 2.500, se demoralisao i vratio kući.
Narodni heroji Crnogorskog NOP odreda
Borci Crnogorskog NOP odreda za operacije u Sandžaku odlikovani Orednom narodnog heroja:
Delia, Caltanissetta
Delia je naselje u Italiji u provinciji Caltanissetta, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4191 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 438 m.
Depresija (ekonomija)
Depresija je po definiciji ekonomska situacija u kojoj dolazi do većeg ekonomskog pada to jest pada BDPa neke države ili produžena recesija koja traje duže od 24 meseca.
La Culebra (razvrstavanje)
La Culebra ima više značenja:
Besatzung Dora
Besatzung Dora je njemački crno-bijeli ratni film snimljen 1943. u režiji Karla Rittera. Radnja se događa za vrijeme tada aktualnog drugog svjetskog rata i prati nekoliko pripadnika Luftwaffe - posade bombardera Junkers Ju 88 - odnosno njihove doživljaje na zapadnom, istočnom i sjevernoafričkom bojištu, kao i ljubavne zgode i nezgode. Film je bio napravljen u propagandne svrhe, ali se vrijeme njegove produkcije poklopilo s velikim porazima Osovine koje su ih prisilili na povlačenje s mnogih mjesta koja se spominju u filmu. Zbog svega toga, a najviše zbog scena u kojima se najavljuje predstojeća kolonizacija na Istoku, film je službeno zabranjen u novembru 1943. godine. Skraćena verzija je bila pripremljena za zatvorene projekcije pripadnicima Luftwaffe početlom 1945. godine. Nakon rata su ga savezničke vlasti zabranile, a danas se u Njemačkoj može vidjeti tek uz posebnu dozvolu.
Reimershagen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gistrov Rajmershagen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Gistrov. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 70 metara. Površina opštine iznosi 32,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 477 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 15 stanovnika/km².
Paso del Cura (razvrstavanje)
Paso del Cura ima više značenja:
Plan de Ayala, El Mante
Plan de Ayala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini El Mante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1578 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Paso del Ganado (razvrstavanje)
Paso del Ganado ima više značenja:
Melito di Napoli, Napoli
Melito di Napoli je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36933 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
Cañada Grande, Mexquitic de Carmona
Cañada Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Mexquitic de Carmona.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1880 m.
Rancho Carrillo, Ensenada
Rancho Carrillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 269 m.
Mageljanske subpolarne šume
minijatura Mageljanske subpolarne šume su zemaljska ekoregija Južne Amerike, koja obuhvaća dijelove južnog Čilea i Argentine a dio su Neotropske ekozone. To je ekoregija širokolisnih i mješovitih šuma umjerenih predjela, a sadrži najjužnije svjetske šume.
Smještaj
Mageljanove subpolarne šume su ekoregija koja se nalazi na zapadu od Anda, koje protežu pravcu sjever-jug za većinu njihove duljine, ali skreću prema istoku u blizini južnog vrha Južne Amerike, završavaju u arhipelagu Ognjena Zemlja.Mageljanova ekoregija je pokrivena ledenjacima tijekom posljednjeg ledenog doba, a krajolik je duboko ispresijecan fjordovima, s brojnim otocima, uvalama i kanalima, uključujući Magellanov prolaz, koji razdvaja Ognjenu zemlju od kopna Južne Amerike koji je bio put kojim išao portugalski istraživač Ferdinand Magellan iz južnog Atlantika u južni Pacifik. Sjeverno od otprilike 48 ° južne zemljopisne širine leži Valdivijske kišne šume umjerenih šuma ekoregiija, koji dijeli mnoge sličnosti s Magellanovom ekoregijom u biljnom i životinjskom svijetu. Prema istoku leže suhi umjereni travnjaci i grmovite Ekoregije Patagonije, koji su u kišovitoj sjeni andskih i Fuegianskih planina.
Klima
Anda i Fueganske planine presreću vlagom natovarene vjetrove, stvarajući uvjete za umjerenu kišnu šumu, dok hladna oceanska Humboldtova struja teče do zapadne obale Južne Amerike, a hladna Antarktička cirkumpolarna struja, koja teče od zapada prema istoku kroz Južni ocean, drži Mageljanovu ekoregiju hladnom i vlažnom, a jaki oceanski utjecaj oblikuje sezonske ekstremne temperature. Prosjeci temperatura godine variraju od 6 ° C na sjeveru do 3 ° C na jugu a godišnja količina padalina od 4000 mm na zapadu do 450 mm na istoku. Sniježne padaline mogu se pojaviti čak i ljeti. Magla je vrlo česta. Vrlo jaki vjetrovi tuku regiju, a to prisiljava drveće na rast u upletenima i savijenim oblicia borbe protiv vjetra koje ljudi ih nazivaju "stabla zastave".
Flora
Poput ekoregije Valdivijske kišne šume, Mageljanove subpolarne šume su utočište za Antarktičku floru i dijele mnoge biljne obitelji s umjerenim šumskih ekoregija Novog Zelanda, Australije i Tasmanije, posebno južnu bukvu (Nothofagus). Vrste Nothofagusa, uključujući N. betuloides, N. Antarctica i N. pumilio, su karakteristična drvećaMagellanove ekoregije. Mageljanova ekoregija nema isto bogatstvo vrsta poput blaže Valdivijske ekoregije zbog svoje hladnije klime i nedavnog zaleđivanja. Napredovanje ledenjaka uzrokovalo je povlačenje šume daleko na sjever, a regija se postupno pošumila počevši od oko prije 10.000 godina kada je klima postajala toplija a se ledenjaci počeli povlačiti.
Dalje od oceana, u više umjerenim područjima manje izloženim oceanskom vjetru i kiši, vrištine pridonose zimzelenoje Magellanovoj prašume. Mageljanove prašuma se uglavnom sastoji Nothofagus betuloides, zajedno s drugim zimzelenim biljkama drveća, najčešće Drimys winteri i Pilgerodendron uviferum, a povremeno i Embothrium coccineum i Maytenus magellanica. U bolje utvrđenim šumskih staništima, mogu se razviti vrste bogate slojem grmlja. U izloženih, kamenitim i slabo isušenim područjima, mogu se naći džepovi listopadne Nothofagus antarctica i tipičnih vrištinske vrste.
Kako se jedan proteže dalje na istok, gdje se količina oborina smanjuje na 800 do 850 mm / godišnje, Nothofagus betuloides postaje manje dominantan i miješa se s listopadnim Nothofagus pumilio u tranziciji prema zajednici listopadne šume. Mageljanova listopadna šuma je sastavljena uglavnom od Nothofagus pumilio i Nothofagus antarctica. Kada dostigne suhe planine u sjeni kiše, šume nestaju, prelazeći na travnjak ekoregije Patagonije.
U otvorenim prostorima mogu se naći neki ukusni plodovi: čileanske jagode (Fragaria Chiloensis), i Calafate (Berberis buxifolia). Njima se nadopunjavala ishrana autohtonih naroda (kojih danas gotovo da i nema).
Fauna
Mageljanove subpolarne šume su dom u južnom puduu, najmanjoj vrsti jelena na svijetu, čija veličina iznosi samo 35-45 cm na visini ramena. Ostale životinjske vrste uključuju pumu (Puma concolor) i ugroženu vidru južnih rijeka (Lontra provocax). Endemično glodavci su Patagonijski štakor, krtica, miš i viscacha, mali glodavac koji izgleda gotovo kao zec s dugim, gustim repom.
Bogate Mageljanovi priobalne vode i brojni kameniti otočići ugošćuju mnoge morske ptice, uključujući i albatrose, aukse, galebove, čigre, i pingvine.
Nairn
Nairn (škotsko-gelski: Inbhir Narann) je grad na sjeveroistoku Škotske od 9,773 stanovnika.
Nairn (rijeka)
Nairn (škotsko-gelski Narann / Abhainn Narann) je rijeka na sjeveru Škotske duga 61 km.
Nairn
Geografske karakteristike
Nairn leži na ušću rijeke Nairn u zaljev Moray Firth, 26 km sjeveroistočno od Invernessa i 143 km sjeverozapadno od Aberdeena, sa kojima je povezan cestom A96.
Pearl Beach, Michigan
Perl Bič je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Nairn
Historija
Nairn je izrastao oko ribarskog naselja Fishertown Grad je postao omiljeno kupalište za viktorijanskih vremena, zbog ljekovitih karakteristika lokalne morske vode, ugodne klime i kilometarski dugih pješčanih plaža.
Nairn (rijeka)
Geografske karakteristike
Nairn izvire istočno od jezera Loch Ness, u masivu Monadhliath na obroncima planine Carn Ghriogair. Od tamo teče prema sjeveroistoku do ušću u zaljev Moray Firth kod grada Nairn.
Pearl Beach, Michigan
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.829, što je 395 (-12,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Nairn
Historija
Željeznica je stigla do grada iz Invernessa 1855., a nakon tri godine pruga je produžena na istok preko Elgina do Aberdeena. Nairn i danas uživa reputaciju ladanjskog mjesta, pa su njegovi brojni stari hoteli i danas puni gostiju koji se dolaze odmoriti, jahati ili igrati golf, na jednom od dva terena.
Atrakcije
Pored dugih pješčanih plaža sa dinama, u okolici grada nalazi se arheološko nalazište iz ranog brončanog doba i tri poznata dvorca - Cawdor, Brodie i Stuart.
Crocione, Bergamo
Crocione je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 215 m.
Al ‘Udaynāt, Taiz
Al ‘Udaynāt je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1319 m.
Mari Kiviniemi
Mari Johanna Kiviniemi (27. septembar 1968 -) je finska političarka i premijer Finske. Na mjesto premijera je izabrana 22. juna 2010. Prije toga je Kiviniemi od 2007. do 2010. služila kao ministar za javnu upravu i lokalnu upravu, te od 2005. do 2006. kao ministar za vanjsku trgovinu i razvoj. Pripada Partiji centra kojoj je na čelu od 2010.
La Floreña, Arteaga
La Floreña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2084 m.
Aerodrom Al-Ain
Aerodrom Al-Ain (IATA: AAN, ICAO: OMAL) (arapski: مطار العين الدولي; Matar al-Ayn ad-Dowaly) je aerodrom u Al-Ainu, gradu u Ujedinjenim Arapskim Emiratima. Aerodrom je otvoren 31. 3. 1994. godine, i drugi je međunarodni aerodrom u emiratu Abu Dabi. Smješten je 13 km sjeverozapadno od gradskog središta.
Uzletno-sletna staza dugačka je 4000 m, platforma ima mjesta za pet putničkih i dva teretna aviona.
Bukovička banja
Bukovička banja je banja u Srbiji. Nalazi se u samom gradu Aranđelovcu koji je 76km udaljen od Beograda. Banja je locirana u samom podnožju planine Bukulja.
Voda
Banja je poznata po lekovitoj mineralnoj vodi koje Specijalna bolnica za rehabilitaciju "Bukovička banja" Aranđelovac koristi zajedno sa glinom za lečenje oboljenja gastrointestinalnog i hepatobilijarnog sistema, bolesti respiratornog sistema i povreda lokomotornog sistema.
Početkom XX veka počinje i ručno flaširanje kisele vode u fabrici "Knjaz Miloš", da bi se kroz decenije punjenja ova voda okitila najvišim međunarodnim odličjima za kvalitet.
Park
Bukovička banja ima velelepni park koji se prostire na površini od 21,5 ha. Pored prekrasnih cvetnih aleja i brojnih vrsta retkog drveća, u parku se nalazi stalna postavka mermernih skulptura, najpoznatijih naših i svetskih autora. Skulpture su nastale u tridesetogodišnjem postojanju međunarodne smotre umetnosti "Mermer i zvuci". U okviru smotre se organizuje i manifestacija "Svet keramike", a takođe i pozorišne predstave, koncerti i folkorne priredbe. Sve manifestacije obavljaju se na letnjoj otvorenoj sceni ili u prelepoj "Sali kneževa" hotela "Staro zdanje", građevine stare preko 150 godina, koju je gradu podarila dinastija Obrenovića. U parku se nalazi i paviljon knjaza Miloša i nekoliko izvora mineralne vode.
La Cumbre (razvrstavanje)
La Cumbre ima više značenja:
Casali Viotto, Udine
Casali Viotto je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Slovinci
Slovinci imaju više značenja:
Goodrich, North Dakota
Gudrič je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 98, što je 65 (-39,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Studentska mirovna nagrada
Studentska mirovna nagrada dodjeljuje se jednom u dvije godine studentu ili studentskoj organizaciji koja je ostvarila značajan doprinos u stvaranju mira i promociji ljudskih prava. Nagrada se dodjeljuje u ime svih studenata u Norveškoj, a za nju je zadužen Ured studentske mirovne nagrade u Trondheimu, koji imenuje Nacionalno vijeće za nominacije s predstavnicima sveučilišta i fakulteta u Norveškoj, kao i neovisni Odbor za mirovnu nagradu koji istu i dodjeljuje. Svečanost dodjele održava se tijekom Međunarodnog studentskog festivala u Trondheimu (ISFiT).
Vijeće
Od 2010. Odbor za mirovnu nagradu ima devet članova, i čine ga četiri predstavnika iz Nacionalne unije studenata u Norveškoj (NSO), jedan predstavnik Međunarodnog fonda za pomoć studentima i akademcima (SAIH), i četiri stručnjaka koji nisu studenti.
Neki od prijašnjih članova su i: bivši premijer i direktor Centra za mir i ljudska prava Oslo Kjell Magne Bondevik, direktor NUPI-a Jan Egeland, bivši direktor Međunarodnog instituta za istraživanje mira (PRIO) Stein Tønnesson, bivši ministar vanjskih poslova i predsjednik norveškog Crvenog križa, Thorvald Stoltenberg.
Nominacije
Vijeće za nominacije prima nominacije svih zainteresiranih strana. Nominirani trebaju biti studenti ili studentske organizacije. Vijeće za nominacije čine studenti s raznih sveučilišta i fakulteta u Norveškoj.
Nagrada
Od 2010., dobitnik nagrade prima 50 000 NOK (oko 5000 eura) i pozvan je na svečanost dodjele nagrade tijekom Međunarodnog studentskog festivala u Trondheimu (ISFiT). Dobitnik ili odabrani predstavnik nakon toga putuje po norveškim gradovima i dobiva priliku upoznati se s humanitarnim organizacijama i istaknutim političarima. Novac za nagradu dodjeljuje se iz neovisnog fonda koji vodi Studentska dobrotvorna organizacija u Trondheimu.
Mihailo Vujić
Mihailo V. Vujić (Beograd, 26. oktobar/7. novembar 1853 — Sušak, 1/14. mart 1913) je bio profesor ekonomije, ministar i političar.
Biografija
Završio je filozofiju na Velikoj školi, a zatim studirao filozofiju i ekonomiju u Nemačkoj, gde je i doktorirao folozofiju 1879. godine. Ubrzo po povratku sa studija u Srbiju pristupa Radikalnoj stranci, i to njenom umerenom krilu.
Od 1879. do 1887. godine predavao je ekonomiju na Velikoj školi, kao treći veliki profesor, posle Koste Cukića i Čedomilja Mijatovića.
Prvi put postaje ministar finansija u liberalno-radikalnoj vladi Jovana Ristića sredinom 1887. godine, a krajem iste godine prelazi u radikalnu vladu Save Grujića, koja pada aprila 1888. godine. Potom je ministar finansija u vladama Save Grujića (1889—1891), Nikole Pašića (1891), Lazara Dokića (1893), Save Grujića (1893—1894) i Đorđa Simića (1896—1897). Ostao je zapamćen po tome što je kao ministar finansija preuzeo u državne ruke monopole duvana i soli i eksploataciju železnica, koji su do tada bili u rukama stranih društava. Donekle je sredio državne finansije, dovodeći budžet iz velikih deficita u ravnotežu 1891. godine. Pokušao je da izvede konverziju svih spoljnih zajmova Srbije kako bi smanjio teret njihove otplate, ali nije uspeo.
Kada se, po svojoj ženidbi sa Dragom Mašin, kralj Aleksandar približio radikalima 1900. godine, Vujić je postao poslanik u Parizu. Već februara 1901. Vujić je ministar inostranih poslova u vladi Alekse Jovanovića, a uskoro zatim (20. marta 1901) sastavlja sopstveni vladu, u kojoj zadržava portfelj ministra inostranih poslova. Ova je vlada bila koaliciona naprednjačko-radikalska, tzv. fuzionaška, a po kraljevoj želji da se radikali umere uz pomoć dvoru naklonjenih naprednjaka. Pomirljivost Vujića i drugih umerenih radikala prema dvoru izazvala je rascep u Radikalnoj stranci, iz koje se izdvajaju mlađi i borbeniji elementi i formiraju Samostalnu radikalnu stranku. Vujić ipak nije dovoljno popustljiv, prema proceni kralja Aleksandra, i Vujićeva vlada pada 7. novembra 1902. godine.
Sledećih godina Vujić je poslanik u Beču (1903), Berlinu (1906) i Rimu (1909).
Izabran je za redovnog člana Srpske kraljevske akademije 5. februara 1901.
Ciolpani, Ciolpani
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4523 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Partija centra (Finska)
thumb|right Partije centra ili Centar u Finskoj (na finskom: Suomen Keskusta, Kesk., na švedsko: Centern i Finland, C) je centristička politička stranka u Finskoj. Do 2011. je predstavljala jednu od tri najjače stranke u zemlji - uz socijaldemokrate (SDP) i Partiju nacionalne koalicije. Trenutno Partija centra ima najviše mjesta - 51 od 200 - u Finskom parlamentu (2007). Na čelu joj je Annika Saarikko.
Jane Eyre
Džejn Ejr je najpoznatiji roman engleske spisateljice Šarlote Bronte.
Partija centra (Finska)
Finska Partija centra je poznata po svojoj masovnosti, te predstavlja matičnu organiuzaciju Finska omladinma centra, Finske žene centra, Finske studente centra i još nekoliko manjih organizacija.
Jane Eyre
Prvi put je objavljen u Londonu 16. oktobar 1847. od strane izdavačke kuće Smit, Elder i Ko, a prvo izdanje u Sjedinjenim Američkim Državama izašlo je naredne godine, a štampala ga je izdavačka kuća Harper i braća.
Ponte alla Badia, Firenze
Ponte alla Badia je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Jane Eyre
Roman sadrži elemente društvene kritike, sa jakim osećajem za moral, a mnogi smatraju da je ispred svog vremena zbog individualističkog karaktera glavne junakinje i istraživanja tema kao što su klasne razlike, seksualnost, religija i feminizam.
Ponte alla Badia, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Jane Eyre
Kratak siže
Džejn Ejr je glavni lik romana i govori u prvom licu jednine. Roman prolazi kroz pet različitih faza :
Roman je podeljen na 38 poglavlja i većina izdanja ima najmanje 400 stranica.
El Vallado, Arandas
El Vallado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2128 m.
División del Norte, El Mante
División del Norte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini El Mante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 881 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Paso del Molino (razvrstavanje)
Paso del Molino ima više značenja:
La Cupía (razvrstavanje)
La Cupía ima više značenja:
Retschow
Rečov je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 59 opštinskih središta okruga Bad Doberan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 924 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13051063.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Doberan Rečov se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Bad Doberan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 81 metra. Površina opštine iznosi 18,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 924 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 49 stanovnika/km².
Paso del Muerto (razvrstavanje)
Paso del Muerto ima više značenja:
Șardu, Sânpaul
Șardu je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Sânpaul.
Monadhliath
Monadhliath (škotsko-gelski: Monadh Liath što znači Sive planine) je planinski masiv na sjeveru Škotske.
Geografske karakteristike
Monadhliath leži u Highlandu južno od Invernessa, zapadno od rijeke Spey. Najviši vrh masiva - Carn Dearg, visok 945, leži 24 km južno od Invernessa.
Vanjske veze
Monadhliath Mountains na portalu The Gazetteer for Scotland
Cerro-Cappella-Lammerti, Campobasso
Cerro-Cappella-Lammerti je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 301 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 781 m.
Guerrero, San Pedro Teutila
Guerrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Teutila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 345 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 987 m.
Three-Ten to Yuma
Three-Ten to Yuma je vestern priča koju je napisao Elmore Leonard i godine 1953. objavio u pulp časopisu Dime Western Magazine. Protagonisti su dva muškarca - okorjeli razbojnik i zamjenik šerifa, od kojih potonji ima zadatak da ga sprovede do vlaka koji vozi za Teritorijalni zatvor Yuma u Yumi. Three-Ten to Yuma' je danas najpoznatija po tome što je 1957. godine poslužila kao predložak za istoimeni film sa Vanom Hefflinom i Glennom Fordom u glavnim ulogama, a pola vijeka kasnije i za istoimeni remake sa Russellom Croweom i Christianom Baleom. Kao takva predstavlja jednu od rijetkih vestern-priča koja je doživjela dvije ekranizacije. U objema su brojni detalji, uključujući imena protagonista, različiti u odnosu na predložak.
El Sauz, Tancítaro
El Sauz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tancítaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1994 m.
Al Kharārah, Taiz
Al Kharārah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1330 m.
Petar Velimirović
Petar Velimirović (Sikole, Negotin, 16. januara 1848. – Beograd, 23. decembar 1911 ili 1921. ) bio je srpski političar.
Biografija
Prvi put je izabran za narodnog poslanika 1880. godine. Jedan je od osnivača Radikalne stranke. Posle ugušenja Timočke bune 1883. emigrirao je u Bugarsku.
Za ministra građevina izabran je 1887. u kabinetu Jovana Ristića, a isti resor je imao je u kabinetima Đorđa Simića, Nikole Pašića i Save Grujića.
Krajem 1902. formirao je svoj kabinet, koji je bio kratkog veka (mesec dana). Godine 1903. predsedava zasedanju Narodne skupštine, na kojoj je doneta odluka o izboru Petra I Karađorđevića za kralja Srbije. Drugi put je bio na čelu kabineta od 7. jula 1908. do 11. februara 1909. godine.
Capadero, Arandas
Capadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1876 m.
Cvijeta Zuzorić
Cvijeta Zuzorić - Pešoni (Dubrovnik, 1552 – Ankona, 30. novembar 1648 ) je bila plemkinja, poeta i pesnikinja iz renesansnog Dubrovnika.
Biografija
Rođena je u istaknutoj trgovačkoj porodici kao jedna od pet ćerki. Obrazovanje je stekla u Ankoni, gde se još kao mlada preselila kod sestre Nike Zuzorić. Priklonivši se očevoj volji udala se za firentinskog plemića, trgovca Bartolomea Pešonija, s kojim se preselila u Firencu, a potom kao supruga konzula ponovo vratila u svoj rodni grad Dubrovnik.
Opevali su je i posvetili joj svoja dela pesnici Dinko Zlatarić, Miho Bunić i Nikola Gučetić, kao i Torkvato Taso koji joj je posvetio tri soneta i pet madrigala. Pretpostavlja se da je i sama pisala pesme, premda ništa od njih nije sačuvano.
Paviljon
U Beogradu nakon Prvog svetskog rata, Branislav Nušić je pokrenuo inicijativu, a kasnije je i osnovano društvo prijatelja umetnosti pod njenim imenom. Ovo društvo je podiglo paviljon na Kalemegdanu za umetničke izložbe i danas se koristi u iste svrhe.
Parlapiani, Benevento
Parlapiani je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 632 m.
Dragiša Vasić
Dragomir "Dragiša" Vasić (Gornji Milanovac, 2. novembar 1885 — Banja Luka, jun 1945) je bio srpski i jugoslovenski književnik, advokat i akademik.
Bio je potpredsednik Srpskog kulturnog kluba u Beogradu. U Štab Draže Mihailovića došao u leto 1941, gde je smatran zamenikom Draže Mihailovića i važio kao ideolog četničkog pokreta. Nakon što je tu ulogu postepeno preuzimao Stevan Moljević, 1943. se donekle pasivizirao. Na kongresu u selu Ba (Valjevo) izabran za člana CNK u kom je bio predsednik pravnog i zakonodavnog odbora. Sve do sredine marta 1945. ostao u Štabu D. Mihailovića.
Dragiša Vasić je, zajedno sa grupom istaknutih četničkih vođa koji su krajem aprila 1945. napustili Dražu Mihailovića, zarobljen od ustaša nakon bitke na Lijevča polju i ubijen u Staroj Gradišci.
U SFRJ je smatran narodnim neprijateljem, od čega je 2009. godine rehabilitovan u Beogradu.
Predratna biografija
Dragiša Vasić je u mladosti bio republikanac. Na Vidovdanskom procesu 1922. godine bio je advokat Spasoja Stejića, atentatora na regenta Aleksandra Karađorđevića.
Sukob sa Mihailovićem
U vreme kongresa u selu Ba, Vasić je govorio kako se "komandant" ohladio prema njemu zbog iznošenja istine:
Nekoliko meseci posle "svetosavskog kongresa", lični sukobi razvili su se do te mere da je Vasić, iako član, otkazao svaku saradnju sa CNK. Vasićeva apstinencija znatno je doprinela sve većem zaoštravanju odnosa sa Mihailovićem. Vasić piše komandantu Srbije Miroslavu Trifunoviću 4. juna 1944. godine:
Tek posle povlačenja u Bosnu, Vasić se pismom, 10. februara 1945. godine obraća Mihailoviću iznoseći svoje zasluge za četnički pokret i težinu položaja u kojem se našao, i zahteva da ga rehabilituje i da mu dodeli odgovarajuću funkciju. Ovom Vasićevom zahtevu Mihailović nije pridavao značaj. Duboko uvređen, Vasić je doneo odluku da, zajedno sa Đurišićem, napusti Mihailovića.
Smrt
Dragiša Vasić je, zajedno sa grupom istaknutih četničkih vođa koji su krajem aprila 1945. napustili Dražu Mihailovića, zarobljen od ustaša nakon bitke na Lijevča polju i ubijen u Staroj Gradišci.
Postoje i teorije da je juna 1945. godine streljan od partizana u Banja Luci.
Ideologija etničkog čišćenja
U drugoj polovini decembra 1941. Stevan Moljević šalje pismo Dragiši Vasiću sa priloženom kartom o razgraničenju velike Srbije i sa uputstvima za etničko čišćenje:
Početkom maja 1942. Dragiš Vasić je Draži Mihailoviću poslao komentare Moljevićevog programa. On upozorava generala Mihailovića da "vladina vojska", koju očekuju, a koja bi bila sastavljena od Srba, Hrvata i Slovenaca regrutovanih po Evropi i Americi, može pomrsiti njihove planove posedanja teritorija i odmazdi:
U nastavku pisma, on se slaže da nakon rata druge zemlje biti zauzete svojim problemima, i niko neće brinuti zbog njihovog istrebljenja "neželjenog stanovništva":
Paso del Norte (razvrstavanje)
Paso del Norte ima više značenja:
Aerodrom Dubai
Međunarodni aerodrom Dubai (, IATA: DXB, ICAO: OMDB) je aerodrom u Dubaiju, najvećem gradu Ujedinjenih Arapskih Emirata.
Glavno je avijacijsko prometno središte na Bliskom istoku i glavni aerodrom u Dubaiju. Smješten je u četvrti Al Garhoud, 4,6 km istočno od Dubaija. Aerodromom upravlja Ministarstvo za civilnu avijaciju i baza je međunarodnih avioprijevoznika Emirates, FlyDubai i Emirates SkyCargo. Najveće je prometno središte avio-tvrtke Emirates na Bliskom istoku. Na aerodromu Emirates ostvaruje 64% od cjelokupnog putničkog prometa i 50% prihvata i otpreme aviona. Dubai Airport je i baza niskotarifnog prijevoznika Flydubaia koji na DXB ostvaruje 10,7% putničkog prometa. Nakon ostvarenog partnerstva s Emiratesom, aerodrom je u aprilu 2013. godine postao sekundarno prometno središte za Qantas. Qantas će koristiti Dubai kao glavnu transfernu točku za letove prema Europi. Od septembra 2012. godine 130 avio-tvrtki kroz aerodrom ostvare preko 6000 tjednih letova u više od 220 destinacija diljem svih kontinenata osim Antarktike.
Terminali
Aerodrom Dubai ima tri putnička terminala. Terminali 1 i 3 su izravno povezani sa zajedničkim tranzitnim dijelom tako da se putnici mogu slobodno kretati iz terminala u terminal bez prolaska carinske kontrole dok je Terminal 2 na suprotnoj strani aerodroma. Putnici se između terminala prevoze internom željeznicom, vožnja od Terminala 2 do Terminala 1 traje oko 20 minuta, a do Terminala 3 traje 30 minuta. Putnici u Terminal 3 koji trebaju prijeći od hale A i ostataka terminala moraju koristiti automatizirani prijevoz za putnike. Isto će biti i kada 2015. godine bude završena Hala D. Tri putnička terminala imaju ukupni kapacitet od oko 80,000.000 putnika godišnje. Terminali 1 i 3 orijentirani su na međunarodni promet putnika, dok preko Terminala 2 lete avioni na potkontinentalnim letovima i letovima za i regiju Perzijskog zaljeva. Terminali 1 i 3 ostvaruju 85% putničkog prometa.
Terminal 1
mini|Terminal 1, Hala C Kapacitet Terminala 1 je 33,000.000 putnika. Koristi ga više od 100 avionskih tvrtki i povezan je podzemnim prolazom (300 m) s 1 km dugom Halom C. Prostire se na površini od 515.020 m2. U Terminalu se nalazi 221 šalter za registraciju putnika. Terminal je prvotno izgrađen za prihvat 21,000.000 putnika, no radi velikog zagušenja aerodrom je bio prisiljena proširiti terminal za prihvat 33,000.000 putnika što je postignuto proširenjem i otvaranjem novih 28 izlaza za putnike.
U 2013. uprava Aerodroma Dubai najavila je veliku obnovu za Terminal 1 i Halu C. Preuređenje uključuje unaprijeđeni sustav za prtljagu, zamjenu šaltera za registraciju putnika i prostraniju dvoranu odlaska. Prostor dolaska će također biti preuređen kako bi se ubrzao protok. Kraj obnove se očekuje do kraja 2014. godine.
Hala C je dio Terminala 1 i otvorena je 2000. godine. Do otvaranja Hale B na T3 bila je najveća hala na Aerodromu Dubai. Uključuje 50 izlaza od kojih su 28 aviomostovi a 22 izlaza na nižoj razini su za avione na udaljenim parkirnim pozicijama. Izlazi su označeni od C1 do C50. U hali se nalazi više od 17 restorana, kafića te linija samo-poslužnih restorana za prehranu na razini odlazaka. Tu je i hotel s 5 zvjezdica i bescarinske trgovine na 5.400 m2. Ostali sadržaji uključuju molitvene sobe i medicinski centar.
Terminal 2
Terminal 2 izgrađen je 1998. godine i ima površinu od 15.000 m2. Kapacitet od 10,000.000 putnika u 2013. godini dostignut je nakon više rekonstrukcija i velikog proširenja tokom 2012. godine. Terminal koristi više od 50 avionskih tvrtki koje lete uglavnom u zoni Perzijskog zaljeva. Većina letova su za Iran, Indiju, Saudijsku Arabiju, Pakistan i Afganistan. U junu 2009. godine Terminal 2 je postao glavno prometno središte Flydubaia gdje se nalazi i glavni ured te avionske tvrtke. Godine 2012. Terminal 2 je obnovljen, prošireni su šalteri za registraciju putnika i prostori za poziv putnika, promijenjen je dekor interijera i eksterijera i povećan izbor za prehranu putnika. Obnovom je kapacitet povećan na 10,000.000 putnika. Uz brojne sadržaje za putnike na terminalu je 37 šaltera za registraciju putnika, prostrani prostor za ulazak putnika s više dnevnog svjetla. Također, novi otvoreni izlazi omogućuju poziv na nekoliko letova istovremeno s čime se poboljšao protok putnika i aviona. Terminal ima ukupno 43 udaljene pozicije za parkiranje aviona. Trgovine slobodne carinske zone prostiru se na 2.400 m2 u zoni odlazaka i 540 m2 u zoni dolaska.
Terminal 3
Terminal 3 koštao je osam milijardi USD i jednim svojim dijelom nalazi se u podzemlju. Koristi ga isključivo Emirates i ima kapacitet od 47,000.000 putnika. Pet aviomostova na Hali B i 18 na Hali A prilagođeno je za prihvat Airbusa A380. Dana 6. 9. 2012. godine je objavljen kako Terminal 3 više neće biti ekskluzivno za aviotvrtku Emirates. Nakon sporazuma između Emiratesa i Qantasa o dijeljenju pojedinih linija Qantas će biti drugi (i jedini) koji će koristiti Terminal 3. Ovaj sporazum također omogućuje Qantasu korištenje A380 aviomostova.
Nakon završetka, Terminal 3 je najveća zgrada u svijetu po podnoj površini, s više od 1,713.000 m2 i kapacitetom od 47,000.000 putnika godišnje. Veliki dio površine se nalazi ispod avionskih rulnih staza i izravno je povezan s Halom B. Prostori odlaska i dolaska su 10 m ispod platforme aerodroma. Hala A je spojena s T3 s automatiziranim prijevozom za putnike. U više podzemnih nivoa nalaze se saloni putnika prve i poslovne klase, restorani, 180 šaltera za registraciju putnika i parkiralište za 2.600 automobila. Prostor s trgovinama prostire se na 10.700 m2. Sustav rukovanja prtljagom najveći je u svijetu i može obraditi 8.000 komada prtljage po satu, uključuje 21 ulaznu kontrolnu poziciju, 49 podiznih mostova, 90 km pokretne trake s mogućnošću prijenosa 15.000 komada prtljage po satu pri brzini od 27 km/h. U dolaznom dijelu terminal ima 52 ulaza s 14 traka za izdavanje prtljage. Parkiralište uključuje 1.870 mjesta za automobile, 163 parkirnih mjesta za najam automobila i 44 mjesta za Emiratesove autobuse. Danas kroz terminal prođe oko 85.000 putnika dnevno.
Kapacitet Hale A je 19,000.000 putnika. Povezana je automatiziranim prijevozom za putnike s dva glavna javna nivoa. Prtljaga putuje tunelima sa sustavom za prijenos prtljage. Hala je otvorena 2. 1. 2013. godine. Zgrada je sličnog oblika kao Hala B, dugačka je 924 m, široka 91 m i u središnjem dijelu visoka 40 m (od nivoa platforme). Ima 20 aviomostova od kojih njih 18 mogu primiti Airbus A380-800. Tu su još i 6 sala za putnike koji polijeću na letovima s avionima parkiranih na 13 udaljenih pozicija. Izlazi putnika su označeni od A1 do A24.
Dio hale su jedan hotel s 4 i jedan hotel s 5 zvjezdica, područja bescarinske prodaje i saloni za putnike poslovne i prve klase. Ovi saloni su najveći u svijetu i imaju svoj posebnu kat preko kojega putnici imaju izravan pristup u avion. Ukupno područje hale zauzima 540.000 m2 a ukrcaj putnika moguć je s više nivoa.
Hala B izravno je povezana s Terminalom 3, te je predodređena isključivo za Emirates. Ukupno područje hale je 675.000 m2, dugačka je 945 m široka 90,8 m i u središnjem dijelu visoka 49,5 m. Ima 10 katova (4 podzemna, prizemlje i pet katova iznad). Dolasci i odlasci su na više nivoa, ima 32 izlaska za putnike koji su označeni od B1 do B32. Hala ima 26 zračnih mostova i pet izlaza za putnike za avione parkirane na 14 udaljenih pozicija. Pozicije su samo za Airbus A340 i Boeing 777. Za tranzitne putnike hala ima 3 područja sa 62 transferna šaltera. Pet aviomostova je za prihvat Airbusa A-380.