cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zaljevski rat
Vazdušna kampanja
Treća i najduža faza vazdušne kampanje je bila usmerena protiv vojnih meta širom Iraka i Kuvajta: lansera Skad raketa, navodna mesta sa oružjem za masovno uništenje, postrojenja za razvoj oružja i pomorske snage. Oko jedne trećine koalcionog vazduhoplovstva je bilo podređeno uništavanju Skad lansera, koji su bili namontirani na kamione i zato teški da se pronađu. Dodatno, mete su bili i ciljevi korisni i za vojsku i za civile: elektrane, nuklearni reaktori, telekomunikaciona oprema, luke, rafinerije, železnice i mostovi. Elektrane su uništavane širom zemlje. Na kraju rata, proizvodnja električne energije je bila 4% od predratnog nivoa. Bombe su uništile važnije brane, većinu značajnijih bušotina i mnoge fabrike za preradu otpadnih voda. Nekoliko američkih i britanskih specijalaca je tajno ubačeno u zapadni Irak da pomognu potragu i uništavanje Skad lansera. Ipak, nedostatak adekvatnog terena za skrivanje je otežalo njihove operacije i mnogi od njih su ubijeni ili zarobljeni.
U većini slučajeva, saveznici su izbegavali pogađanje isključivo civilnih postrojenja. Ipak, 31. februara 1991., dve laserski vođene ”pametne bombe” su uništile zgradu za koje su Iračani tvrdili da je bilo civilno sklonište u slučaju bombardovanja. Američki zvaničnici su tvrdili da je to sklonište bio vojni komunikacioni centar, međutim, zapadnim novinarima je bilo zabranjeno da ispitaju tvrdnje.
Irak je lansirao rakete na koalicione baze u Saudijskoj Arabiji i Izraelu, u nadi da će uvući Izrael u rat i izvodeći ostale arapske zemlje iz rata. Ova strategija se pokazala kao bezuspešna. Izrael se nije pridružio koaliciji, a sve arapske zemlje su istale u njoj, izuzev Jordana koji je bio zvanično neutralan. Skad projektili su generalno izazivali manju štetu, iako je njihova moć pokazana 25. februara kada je 28 Amerikanaca poginulo kada je Skad uništio njihove barake u Dahranu. Skadovi lansirani na Izrael su bili nesupešni zbog povećavanja korisnog tereta i dometa što je dovodilo do dramatičnog pada preciznosti. 29. januara Irak je tenkovima i pešadijom napao i zauzeo saudijski gradić Kafdži koji je branio manji odred marinaca. Ipak, bitka oko Kafdžija se završila tako što je Irak nateran u povlačenje od strane saudijskih snaga uz pomoć američkih marinaca, uz blisku vazdušnu podršku tokom sledeća dva dana. Kafdži je bio strateški važan grad odmah nakom iračke invazije Kuvajta. Iračko ustezanje da pošalje nekoliko oklopnih divizija da ojača okupaciju i naknadnu upotrebu Kafdžija kao mesto iz kojeg bi pokretao napad na slabije branjeni istočni deo Saudijske Arabije je bilo velika strateška greška. Ne samo da bi Irak osigurao većinu zaliha nafti na Srednjem Istoku, već bi bio u boljoj poziciji da se bori sa razmeštenom vojskom SAD duž superiorne odbrambene linije.
Efekat vazdušne kampanje je bilo desetkovanje celih iračkih brigada razmeštenih u otvorenoj pustinji. Vazdušna kampanja je takođe sprečila dalje efikasno iračko popunjavanje jedinica uvučenih u borbu, kao i sprečavanje velikog broja (450.000) iračkih trupa da se grupišu.
Vazdušna kampanja je imala značajan efekat na taktiku protivničkih strana u nakdnadnim sukobima. Cele divizije nisu bile na otvorenom da bi se oduprele američkim snaga, već su češće bile raštkrane, na primer, srpske snage na Kosovu. Protivničke snage su takođe smanjile dužinu njihovih linija snabdevanja i ukupnu količinu branjene teritorije. Ovo je viđeno tokom rata u Avganistanu kada su Talibani napustili velike površine zemlje i povukli se u svoja utvrđenja. Ovo je povećalo koncentraciju njihovih snaga i smanjilo duge ranjive linije snabdevanja. Ova taktika je takođe primećena u invaziji Iraka, kada su se iračke snage povukle iz severnog iračkog Kurdistana u gradove.
Kopnena kampanja
thumb|left|Britanski vojnici tokom priprema za kopneni rat 22. februara 1991. Irak je pristao na prekid vatre koje je predložio Sovjetski Savez. Ovaj sporazum je zahtevao od Iraka da povuče svoje trupe na pozicije pre početka invazije uz tronedeljni potpuni prekid vatre, a od Saveta Bezbednosti da nadgleda prekid vatre i povlačenje Iračana. SAD su odbile predlog, ali su rekle da neće napasti Iračke snage dok se povlače i dali su rok od 24 časa Iraku da počne da povlači svoju vojsku.
24. februara, koalicione snage predvođene Amerikom su započele operaciju Pustinjska sablja, kopneni deo njihove kampanje. Ubrzo posle toga, američki marinci i njihovi arapski saveznici su prodrli duboko u Kuvajt, zarobljavajući hiljade dezertera iračke vojske, demoralisane zbog jake vazdušne kampanje. Za par dana operacije, Kuvajt Siti su oslobodile jedinice kuvajtske armije.
U isto vreme, američki Sedmi korpus je pokrenuo masovan napad u Irak, zapadno od Kuvajta, hvatajući Iračane potpuno nespremne. Levo krilo ovog prodora je čuvala francuska Šesta laka oklopna divizija (koja je uključivala i jedinice francuske Legije stranaca), a desno krilo britanska Prva oklopna divizija. Kada su saveznici prodrli duboko u Irak, naglo su skrenuli na istok, pokrećući masovan napad sa krila na iračku Republikansku gardu. Tenkovska bitka je besnela dok se Iračka republikanska garda pokušavala povući, a u kojoj su Saveznici pobedili uz minimalne gubitke.
Kada je Irak odlučio da neće napredovati u istočna naftna polja Saudijske Arabije, nije bilo razloga za iračku vojsku da se u velikom broju raširi južnije od Kuvajt Sitija. Odluka da se razmesti značan broj trupa duž pustinjske granice između Kuvajta i Saudijske Arabije nepotrebno je povećala dužinu iračkih linija za snabdevanje. Drugo, kada je već doneta odluka da se razmeste duž granica, odluka da se to pojača je samo oslabila odbranu iračke granice, bukvalno time pozivajući operaciju zaobilaženja. Irak nije imao dovoljno vojnika da drži dovoljno dugo front duž granica Kuvajta i jugozapadnog Iraka. Zato je bio imperativ da se razmeštanje i front smanje do južno od Kuvajt Sitija i da se pojača predgrađe Basre. Irak je posedovao samo jednu apsolutnu prednost nad saveznicima u kvalitetu i brojnosti artiljerije. Međutim, većina iračke artiljerije je bila na vuču i zato ne baš najbolje opremljena za velike manevre. Ovo je takođe značilo da je želja Iraka bila da uspori kretanje protivničkih snaga i da ih uvuče u borbu duž linije koja ne bi mogla biti lako probijena ili zaobiđena.
Savezničko napredovanje je bilo mnogo brže nego što su američki generali očekivali. 26. februara, iračke trupe su započele povlačenje iz Kuvajta, zapalivši kuvajtska naftna polja prilikom odlaska. Dugački konvoj povlačećih iračkih trupa se stvorio duž glavnog puta između Iraka i Kuvajta. Ovaj konvoj je bombardovan tako jako od strane Saveznika da je postao poznat pod imenom Autoput smrti. 100 sati nakon što je počela kopnena kampanja, predsednik Buš je objavio prekid vatre, a 27. februara je objavio da je Kuvajt oslobođen.
Obe strane su imale približno isti broj vojnika, približno 540.000 savezničkih vojnika na približno 600.000 iračkih vojnika. Još 100.000 turskih vojnika je bilo razmešteno duž zajedničke granice Turske i Iraka. Ovo je proizvelo značajno razdvajanje iračke vojske prisiljavajući je da razmesti sve svoje snage duž svih njenih granica (osim, iročno, sa njegovim ljutim neprijateljem Iranom). Ovo je dozvolilo da glavni udar od strane Amerikanaca, ne samo da ima značajnu tehničku prednost, već i jednakost u broju vojnika. thumb|desno|300px|Mapa kretanja savezničkih trupa Najveće iznenađenje kopnene kampanje je bio relativno mali broj žrtava Saveznika. Ovo je zahvajujući neuspehu Iračana da pronađu efikasnu protivmeru za termalne vizire i municiju koje su koristili tenk M1 Abrams i drugi koalicioni tenkovi. Ova oprema je omogućila koalicionim tenkovima da efiksnije bore i unište iračke tenkove sa tri puta veće razdaljine nego što su to mogli irački tenkovi. Iračke snage takođe nisu uspele da iskoriste prednost koju bi dobili koristeći ratovanje u gradovima, boreći se u Kuvajt Sitiju, što bi moglo da nanese značajne gubitke napadačkoj vojsci. Borba u gradovima bi smanjila razdaljinu na kojoj bi se borbe odvijale, a to bi favorizovalo tehnološki slabiju stranu kada se brani. Ovo je dokazano skoro u borbama između američkih snaga i iračkih gerilaca u gradskom okruženju posle invazije Iraka iz 2003. Sukob u gradskom okruženju bi smanjio najveću prednost Saveznika, mogućnost da ubijaju iz velike daljine.
Kraj neprijateljstava
Mirovna konferencija je održana na teritoriji Iraka koju je okupirala koalicija. Na toj konferenciji, Irak je izborio upotrebu vojnih helikoptera na njihovoj strani privremene granice, navodno zbog vladinog prevoza zbog štete nanete civilnim saobraćajnicama. Ubrzo nakon toga, ti helikopteri i veliki deo oružanih snaga Iraka je bio usresređen u borbi protiv šiitske pobune na jugu. Na severu, kurdski lideri su se uzdali u američko obećanje da će dobiti podršku za ustanak i počeli su sa borbom, nadajući se da će pokrenuti državni udar. Ipak, kako američka podrška nije stizala, irački generali su ostali verni Sadamu i brutalno su slomili kurdske trupe. Milioni Kurda su pobegli preko planina u kurdske krajeve Turske i Irana. Ovi incidenti su kasnije rezultirali uspostavljanjem zona zabranjenog leta na jugu i severu Iraka. U Kuvajtu je emir vraćen na presto, a potencijalni saradnici Iračana su proterani iz zemlje, uključujući i veliki broj Palestinaca (zbog njihove saradnje sa Sadamom Huseinom).
Postojale su kritike Bušovoj administraciji zbog svoje odluke da radije dozvoli Sadamu Huseinu da ostane na vlasti, nego da krene da zauzme Bagdad i zbaci njegovu vlast.
Umesto većeg mešanja svoje vojske, SAD su se nadale da će Sadam biti zbačen unutrašnjim državnim udarom. CIA je koristila svoju mrežu u Iraku da organizuje bunu, ali je iračka vlada osujetila ove napore.
Angažovanje koalicije
Članovi koalicije su bili: Avganistan, Argentina, Australija, Bahrein, Bangladeš, Belgija, Kanada, Čehoslovačka, Danska, Egipat, Francuska, Grčka, Mađarska, Honduras, Italija, Kuvajt, Maroko, Holandija, Novi Zeland, Niger, Norveška, Oman, Pakistan, Poljska, Portugal, Katar, Saudijska Arabija, Senegal, Južna Koreja, Španija, Sirija, Turska, Ujedinjeni Arapski Emirati, Velika Britanija i SAD. Nemačka i Japan su obezbeđivali finansijsku podršku i donirali vojnu opremu umesto direktne vojne pomoći. Amerika je tražila od Izraela da ne učestvuje u ratu uprkos iračkim udarima iz vazduha na Izraelske stanovnike. Indija nije bila član koalicije, ali je dala vojnu pomoć SAD u obliku postrojenja za punjenje gorivom.
Žrtve tokom rata
thumb|desno|200px|Uništeni irački [[T-62 na tzv. Autoputu smrti]] Broj žrtava Zalivskog rata je kontroverzan. Izvešteno je da je broj poginulih koalicionih vojnika oko 378, ali je Ministarstvo odbrane izjavilo da su gubici američkih snaga 147 u borbi i 325 smrti van borbe. Velika Britanija je pretrpela 24 smrti (devet od njih u prijateljskoj vatri), arapske zemlje su izgubile 39 ljudi (18 Saudijaca, 10 Egipćana, 6 iz Ujedinjenih Arapskih Emirata, 3 Sirijca i 1 Kuvajćanin), Francuska je izgubila 2 čoveka. Najveće pojedinačne gubitke koalicione snage su pretrpele 25. februara 1991. kada je irački Skad projektil pogodio američke vojne barake u Dahranu ubivši 28 američkih rezervista iz Pensilvanije. Broj ranjenika koalicije je manji od 1000. Ipak, 2000. godine, 183.000 veterana iz Zalivskog rata, više od četvrtine koja je učestvovala u ratu, je označeno kao trajno onesposobljeno od strane Ministarstva za pitanje veterana.
Pre rata, Pentagonovi zvaničnici su očekivali 30.000-40.000 koalicionih žrtava. Dapi Institut je ostao usamljen i pred Kongresom je predvideo žrtve koalicije ispod 6.000. Oni su koristili TNDM model koji je koristio istorijske podatke iz prethodnih ratova da predvidi žrtve. Dok je Institut bio fenomalno precizan, to je bilo zato što su se iračke oklopne jedinice borile u otvorenoj pustinji sa tenkovima postavljenim iza peščanih bankina. Da je iračka vojska koristila borbe u urbanom okruženju U Kuvajt Sitiju i ukopala tenkove umesto sakrivajući ih iza peščanih bankina, brojke bi verovatno bile drugačije. TNDM model je koristio ljudske faktore kao što je moral i predvideo je da će vrlo malo iračkih divizija pružiti otpor. Ovo su bile samo grube procene. 120.000 profesionalnih iračkih vojnika uz podršku 4.500 hiljade tenkova, 4.000 oklopnih oklopnih vozila i 3.000 komada artiljerije i sa dodatnih 280.000 regruta naoružanih bazukama, minobacačima i teškim mitraljezima su činili silu koja je mogla da odbaci procenu o malom broju žrtava. Invazija Iraka iz 2003. i naknadna okupacija Iraka su jasno pokazali kolike žrtve mogu biti načinjene od strane od tehnološki inferiornije sile koja koristi urbanu borbu kao sakrivanje i zaštitu od artiljerijskih i vazdušnih napada. Ovo je pokazalo kako borba u gradskim uslovima može da smanji najveću prednost koalicije, ubijanje iz velike daljine. Moglo se očekivati da bi 120.000 vojnika opremljenih sa modernim naoružanjem izazvalo velike žrtve u redu od nekoliko hiljada. Činjenica da se to nije desilo u Zalivskom ratu nije garancija da se neće desiti u budućnosti.
Nezavisni analitičari se uglavnom slažu da je brojka o iračkim žrtvama bila mnogo manja nego od početnih posleratovskih procena. U periodu odmah nakom rata, te procene su se kretale do 100.000 mrtvih i 300.000 ranjenih iračkih vojnika. Prema Tomasu Kiniju i Eliotu Koenu, bilo je procenjeno 10-12.000 iračkih žrtvi u vazdušnoj kampanji i 10.000 žrtava u kopnenom ratu. Ova analiza je zasnovana na izveštajima neprijateljskih ratnih zarobljenika. Iračka vlada je objavila da je 2.300 civila poginulo tokom vazdušne kampanje, većina njih nakon napada F-117 na ono što se verovalo da je irački vojni komunikacioni centar u Bagdadu (a u pitanju su bili skloništa za civile sa električnim instalacijama u zoni plafona).
Jedan zloglasan događaj tokom rata je doveo u pitanje veliki broj iračkih vojnih žrtava. Ovo je bio ”buldožerski juriš” u kome su dve brigade iz američke Prve mehanizovane pešadijske divizije koristili protivminske plugove montirane na tenkovima i transporterima zakopavši njima iračke vojnike koje su branile utvrđenu Sadamovu liniju. Dok se približno 2.000 vojnika predalo, izbegavši zakopavanje, jedan novinski članak je javio da su američki komadanti procenili da je bilo na hiljade iračkih vojnika koji su živi zakopani tokom dvodnevnog juriša 24. i 25. februara. Ipak, kao i sve ostale procene gubitaka tokom rata, brojka o 8.000 iračkih branilaca je verovatno bila preuveličana. Dok je komadant jedne brigade mislio da ih je bilo na hiljade, kasnije je javljeno da je njegova brigada zakopala između 80 i 250 Iračana. Nakon rata, iračka vlada je tvrdila da je pronašla 44 takva tela.
Posleratovski efekat osiromašenog uranijuma
1998, irački doktori tvrdili da je koaliciona upotreba osiromašenog uranijuma izazvala drastično povećanje rođenja sa defektima i rak i leukemijau među Iračanima. Oni su tvrdili da nisu bili u mogućnosti da obezbede dokaze koji povezuju osiromašeni uranijum i rođenja se defektima zbog sankcija koji su ih sprečili da nabave neophodnu opremu za testiranje. Posle toga, tim Svetske zdravstvene organizacije je posetio Basru i predložio studiju da istraži uzroke povećanog broja obolelih od raka u južnom Iraku, ali je Sadam odbio.
Svetska zdravstvena organizacija je i pored toga uspela da dođe do istraživanja o zdravstvenim rizicima osiromašenog uranijuma u posleratovskom okruženju zahvaljujući misiji iz 2001. na Kosovu. Izveštaj Svetske zdravstvene organizacije o osiromašenom uranijumu zaključuje: ”Zato što je osiromašeni uranijum radioaktivan na nedeljnom nivou, vrlo velike količine prašine (reda grama) su mogle biti udisane, tako da bi povećani rizik od raka pluća mogao biti otkriven u izloženim grupama. Rizik za ostale vrste raka prozurokovanih radijacijom, uključujući i leukemiju, smatran je da je na mnogo nižem nivou od raka pluća. U dodataku: ”Nikakvi efekti koji bi uticali na reprodukciju i razvoj nisu primećeni na ljudima”, kao rezultat izlaganju osiromašenom uranijumu.
Cena rata
Američki vojnici su činili oko 74% udruženih snaga i ukupni troškovi su zato bili veći. Velika Britanija, za razliku, je potrošila 4,1 milijardi dolara tokom rata.
Mediji
okvir|Snimci sa navođenih projektila su postali simbol Zalivskog rata Zalivski rat je bio vrlo prenošen na televiziji. Po prvi put su ljudi širom sveta bili u mogućnosti da gledaju slike kako rakete pogađaju svoje ciljeve i kako avioni poleću sa nosača aviona.
Američka politika što se tiče slobode medija je bila mnogo strožija nego u Vijetnamskom ratu to jest sloboda medija je bila ukinuta. Ova politika je izražena u dokumentu Pentagona nazvanom Aneks Fokstrot. Gotovo svi novinski izveštaji su dolazili sa brifinga koje je organizira američka vojska, a samo izabranim novinarima je bilo dozvoljeno da posete front i intervjuišu vojnike. Te posete su uvek bile izvršene u pratnji oficira i bile su predmet prethodnog odobrenja vojske i naknadne cenzure. Ovo je bilo navodno da se zaštite osetljive informacije od otkrivanja od strane Iraka, ali u praksi je korišćeno da se sakriju politički neugodne informacije. Ova politika je veoma bila pod uticajem iskustva sa Vijetnamskim ratom, za koji se verovalo da je izgubljen zbog protivljenja javnosti u Sjedinjenim Državama. Politika prema novinarima kao što je na primer Chris Hedges za koje bi američka vojska otkrila da obilaze ratne zone bez pratnje, kontrole američkih vojnika su bili hapšeni.
Posledice
Prateći pobune na severu i jugu, uspostavljene su zone zabrane leta, da bi se pomogla zaštita kurdskih i šiitskih grupa na severu i jugu Iraka. Ove zone (prvobitno severno od 36. paralele i južnije od 32.) su nadzirale uglavnom SAD i Velika Britanija, iako je Francuska takođe učestvovala. Zajedno, oni su izvršili više letova iznad Iraka u sledećih 11 godina nego u samom ratu. Ovi letovi su bacali bombe skoro svakog drugog dana protiv raketa zemlja-vazduh i protiv-avionskih topova koji su se sukobljavali sa patrolama. Ipak, najveća količina bombi je bačena tokom dve povezane kampanje bombardovanja: operacija Pustinjski udar, koja je trajala par nedelja u septembru 1996. i operacije Pustinjska lisica, u decembru 1998. Operacija Severna straža, zona zabrane leta, koja je čuvala Kurde, dozvolila je stanovništvu da se skoncentriše na razvijanje sigurnosti i infrastrukture, što se odrazilo nakon Sadamovog pada 2003. kao najprogresivniji i najmirniji region (kada se uporedi sa druga dva dela zemlje nakon operacije Iračka sloboda). Operacija Južna straža, sa druge strane, nije bila uspešna u davanju šiitskoj populaciji šansu da se razvije.
Veliko razaranje infrastrukture tokom kopnenog rata je nanelo veliku štetu iračkom narodu. Godinama nakon rata, proizvodnja električne energije je bila manja od četvrtine predratnog nivoa. Uništenje fabrika za preradu vode izazvalo je da otpadne vode teku direktno u reku Tigar, iz koje su civili izvlačili vodu za piće, što je rezultiralo širenjem zaraza. Sredstva obezbeđena od zapadnih naroda, umesto da se bore sa problemom, korišćena su za održavanje Sadamove vojne kontrole nad zemljom.
Anders Celsius
Anders Celsius (Uppsala, 27. 11. 1701. — Uppsala, 25. 4. 1744.), švedski fizičar i astronom.
Procijanidin B3
Procijanidin B3 je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 578,520 Da.
Anders Celsius
Uveo je podjelu na 100 stupnjeva termometarske ljestvice, po njemu nazvane Celzijusovom ljestvicom. Godine 1736. godine sudjelovao je u ekspediciji koja je izmjerila luk meridijana i prvi je uočio djelovanje polarne svjetlosti na magnetsku iglu.
Chapelle-Saint-Sulpice
Šapel Sen Silpis je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna.
Zaljevski rat
Posledice
Ekonomske sankcije su bile na snazi nakon rata, tražeći inspekciju iračkog oružja sa čim se Irak nikad nije u potpunosti sarađivao. Iraku je kasnije da izvozi određene proivode pod programom Ujedinjenih nacija Nafta za hranu. 1998. godine, UNICEF je izvestio da su sankcije izazvale povećanje od 90.000 smrti godišnje. Mnogi su dokazivali da su sankcije prema Iraku i američko vojno prisustvo u Saudijskoj Arabiji zaslužni za povećanje negativne slike o SAD u arapskom svetu.
Chapelle-Saint-Sulpice
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 144, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km².
Zaljevski rat
Posledice
1997. godine, Irak je proterao sve američke članove tima, optužujući da ih SAD koriste kao izgovor za špijunažu; članovi UNSCOM-a su bili u stalnom kontaktom sa raznim obaveštajnim organizacijama, oobezbeđujući informacije. Tim se vratio u turbulentim vremenima između 1997. i 1999; jedan člana tima za inspekciju oružja, američki marinac Skot Riter, podneo je ostavku 1998. optužujući Klintonovu administraciju da ne želi sukob punog inteziteta sa Irakom. 1999. tim je zamenila komisija Ujedinjenih nacija za nadgledanje, verifikaciju i inspekciju (UNMOVIC), koja je započela inspekcije 2002. 2002, Irak, a posebno Sadam Husein, su postali mete američkog rata sa terorizmom, dovodeći do invazije Iraka 2003, predvođene SAD i, u manjoj meri, Velikom Britanijom.
Narodna republika Kina (čija vojska u mnogo pogleda odražavala iračku vojsku) je bila iznenađena performansama američke tehnologije na bojnom polju. Lakoća koalicione pobede je promenila celokupnu kinesku vojničku filozofiju i započela je proces tehnološke modernizacije kineske Narodnooslobodilačke vojske.
Najvažniji resultat Zalivskog rata je bilo oživljavanje islamskog ektremizma. Promena Sadamovog sekularnog režima je malo privuklo podršku islamističkih grupa. Ipak, kombinujući to sa tim da je Saudijska Arabija bila u savezu sa SAD i na istoj strani sa Izraelom, dramatično je srozala legitimitet režima. Aktivnosti islamističkih grupa protiv saudijskog režima su se dramatično povećali. U pokušaju da povrati naklonost islamističkih grupa, Saudijska Arabija je povećanjem finansijskih sredstava pokušala da dobije podršku tih grupa. Novim nezavisnim država u srednjoj Aziji, kao i Bosni i Hercegovini, Saudijci su platili distribuciju miliona Kurana i izgradnju stotine džamija za ektremističke grupe. U Avganistanu, saudijski režim je postao vodeći pokrovitelj Talibana u građanskom ratu i jedna od tri strane zemlje koje su zvanično priznale talibansku vladu.
Sindrom Zalivskog rata
Mnogi koalicioni vojnici su prijvljivali bolesti koje su proizilazile iz njihovog učešća u Zalivskom ratu, fenomen poznat pod imenom Sindrom Zalivskog rata. Bilo je raširenih spekulacija nesloga zbog uzroka sindroma i prijavljenih rođenja sa defektima (broj dece rođenih u vojničkim porodicama sa značajnim urođenim defektima ili ozbiljnim oboljenima je označen kao visok od 67%, prema studiji Ministarstva za pitanja veterana). U izveštaju objavljenom 1994, rečeno je da su američke trupe bile izložene 21 potencijalnom reproduktivnom otrovu. Neki od faktora razmatranih kao mogući urok uključuju izlaganje radioaktivnim materijalima, naftnim isparenjima i brzoj seriji vakcine protiv antraksa koja je data razmeštenim vojnicima (normalna serija je postepeni, višemesečni proces)
Tehnologija
Precizno vođene bombe (pametne bombe), kao što su vođeni projektili AGM-139, su bile ključni razlog zašto su napadi bili sa manje civilnih žrtava nego u prethodnim ratovima. Određene zgrade u centru Bagdada su mogle biti bombardovane dok su novinari iz svojih hotela gledali krstareće rakete dok lete. Ostale bombe su uključivale kasetne bombe, koje se raspadnu pri udaru oslobađajući stotine zrna, i BLU-82, bombe teške više od 7 tona, koje mogu razruše sve u krugu od stotinu metara.
Skad je taktički balistički projektil koji je razvio Sovjetski Savez i razmestio ih je u divizijama Crvene armije koje su bile smeštene u Istočnoj Nemačkoj. Zadatak Skadova naoružanih nuklearnim i hemijskim bojevim glavama je bio da uništava komandna i komunikaciona postrojenja i da uspori punu mobilizaciju zapadnonemačkih i savezničkih snaga u Nemačkoj. Takođe je mogao biti korišćen za direktne napade na kopnene snage. Skad projektili su koristili inercijsko navođenje koje je radilo sve dok rade motori. Irak je koristio Skad projektile, ispaljujući ih na Saudijsku Arabiju i Izrael. Neke bombe su izazvele značajne gubitke, ali većina je učinila malo štete. Briga je postojala zbog mogućih hemijskih i bioloških nuklearnih glava na ovim raketama, ali ako su i postojale, nisu korišćene. Skad rakete nisu efikasne za nošenje hemijskog tovara, kao što je često verovano, zbog intezivnog zagrevanja tokom leta rakete brzinom od 5 mahova koje promeni većinu hemijskog punjenja. Hemijsko oružje je mnogo podesnije za nošenje u krstarećim raketama ili bombarderima. Skad je najpodesniji za nošenje nuklearnih glava, zadatak za koji je sposoban i danas kao i onda kada je razvijen.
Američki odbrambeni sistem Patriot je prvi put korišćen u Zalivskom ratu. Američka vojska je tvrdila da je oborila mnogo Skadova u letu sa preciznošću od 100%. Kasnije je pokazano da je efikasnost Patriota bili primarno psihološka; neki su tvrdili da je njihova efikasnot bila između 0% i 10%. Ipak, nema valjanog dokaza koji pi dokazali da li su Skadovi presretani ili ne, tako da nijedna predstava nije podržana neospornim činjenicama. Predstave o većoj efikasnosti zasnovavane na procentu Skadova koji su pali i eksplodirali u odnosu na broj kojih je lansiran, ali zahvaljujući faktorima kao što su promašaji i padovi koji nisu javljeni (neke varijacija Skadova su prerađene izvan njihove prvobitne tolerancije i govoreno je da su često padale ili se raspadele u vazduhu), nisu dobar način da se izmeri efikasnot. Predstave o nižoj efikasnosti su zasnovane na presretanjima za koje postoje dokazi da je Skad pogođen barem jednom, ali zahvajujući činjenici da su se slabo izrađene Al Huesin (varijacija Skada) rakete raspadale u letu, tako da je teško reći koji je deo bio bojeva glava. Stvarne performanse su verovatno negde između. Američka vojska nastavlja da tvrdi da je Patriot sistem pokazao čudesne performanse u Zalivskom ratu.
Globalni pozicioni sistem je omogućavao koalicionim snagama laku navigaciju kroz pustinju. Vazduhoplovni sistem za upozoravanje i kontrolu (AVAKS) i satelitski komunikacioni sistemi su takođe igrali važnu ulogu ratu.
Delisleova skala
Delisleova skala (°De) je temperaturna skala koju je 1732. izumio francuski astronom Joseph-Nicolas Delisle (1688–1768).
Bio je pozvan u Rusiju od strane Petra Velikog. Godine 1732, napravio je termometar čija je radna tekućina bila živa. Delisle je za nultu točku svoje skale izabrao temperaturu vrenja vode, a skupljanje žive (na nižim temperaturama) je mjerio u stotisućitim dijelovima. Celzijusova skala je također u početku išla od nule (na temperaturi vrelišta vode) dolje prema 100 na temperaturi ledišta, a ovo je izokrenuto tek nakon njegove smrti, dijelom zbog nastojanja Daniela Ekströma, proizvođača većine termometara koje je Celzijus koristio.
Delisleov termometar je u početku imao 2400 gradacija. Godine 1738. Josias Weitbrecht (1702–1947) je rekalibrirao Delisleov termometar tako da je imao nula stupnjeva na točki vrelišta vode i 150 na točki ledišta. Delisleov je termometar ostao u uporabi u Rusiji preko 100 godina.
Pretovorba celzijevih stupnjeva u delisleove:
[°De] = (100 - [° C]) × 3 / 2
Cattaraugus County, New York
je okrug u američkoj saveznoj državi Njujork. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 80.317.
Fornace Laterizi, Padova
Fornace Laterizi je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 235 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Interval (muzika)
interval (, razmak) u muzici predstavlja razmak između bilo koja dva tona u lestvici od kojih se niži naziva donjim a viši gornjim, sa izuzetkom čiste prime kod koje su oba tona jednake visine. Intervali se pre svega dele na harmonske, kod kojih dva tona zvuče istovremeno, i melodijske, kod kojih se dva tona čuju jedan za drugim. Dalje dve podele intervala su po veličini i vrsti.
Podela intervala
Kada se tonovi porede po veličini, pažnja se obraća na to kolika je dijatonska razlika između dva tona. Na primer ce-de i cis-des su sekunde jer oba imaju dijatonske nazive do-re. Postoji osam stepeni veličine intervala od kojih se mogu formirati sve ostale. Zbog toga se ovi intervali nazivaju jednostavnim, i sledeći su:
Cattaraugus County, New York
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 80.317 stanovnika, što je 3.638 (4,3%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Interval (muzika)
Podela intervala
Ostali intervali, koji se nazivaju složenim, se mogu formirati po principu „jedna oktava + seksta“, „dve oktave + kvinta“ itd. Imena ovim intervalima se daju po rednim brojevima: oktava + sekunda = nona, oktava + terca = decima, oktava + kvarta = undecima, oktava + kvinta = duodecima itd.
Aromatični-hidroksilamin O-acetiltransferaza
Aromatični-hidroksilamin O-acetiltransferaza (, aromatična hidroksilaminska acetiltransferaza, arilhidroksamatna aciltransferaza, arilhidroksamatna N,O-acetiltransferaza, arilhidroksamnsko kiselinska N,O-acetiltransferaza, arilhidroksaminska aciltransferaza, N,O-acetiltransferaza, N-hidroksi-2-acetilaminofluorna N-O aciltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom N-hidroksi-4-acetilaminobifenil:N-hidroksi-4-aminobifenil O-acetiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Interval (muzika)
Podela intervala
Osim ove podele, postoji i podela intervala po vrsti, jer harmonski svaki od ovih intervala može da bude ostvaren u više varijacija. Sledi lista vrsta intervala:
Ostali intervali poput npr. none ili decime nasleđuju osobine tona koji ih zajedno sa određenim brojem oktava formira. Znači, pošto je nona = oktava + sekunda, imaće osobine sekunde.
Čista prima
Čista prima je prima kod koje su donji i gornji ton identični. Primer: ce-ce.
Umanjena sekunda
Sekunda kod koje tonovi isto zvuče uprkos različitom dijatonskom imenu. Primer: ce-deses. Ekvivalentna je čistoj primi.
Mala sekunda
Sekunda kod koje je razmak između tonova jedan polustepen. Primer: ce-des.
Velika sekunda
Sekunda kod koje je razmak između tonova ceo stepen. Primer: ce-de.
Prekomerna sekunda
Sekunda kod koje je razmak između tonova tri polustepena. Primer: ce-dis. Po zvučnosti je ekvivalentna maloj terci.
Umanjena terca
Terca kod koje je razmak između tonova ceo stepen. Primer: ce-eses. Po zvučnosti je ekvivalentna velikoj sekundi. Umanjena terca se sastoji od dve male sekunde M2 + M2 = UM3
Mala terca
Terca kod koje je razmak između tonova tri polustepena. Primer: ce-es.
Velika terca
Terca kod koje je razmak između tonova četri polustepena. Primer: ce-e.
Prekomerna terca
Terca kod koje je razmak između tonova pet polustepena. Primer: ce-eis. Po zvučnosti je ekvivalentna čistoj kvarti.
Umanjena kvarta
Kvarta kod koje je razmak između tonova četri polustepena. Primer: ce-fes. Po zvučnosti je ekvivalentna velikoj terci.
Umanjena kvinta
Kvinta kod koje je razmak između tonova šest polustepena. Primer: ce-ges. Po zvučnosti je ekvivalentna prekomernoj kvarti. Jedina umanjena kvinta bez predznaka je si-fa
Čista kvinta
Kvinta kod koje je razmak između tonova sedam polustepena. Primer: ce-ge.
Prekomerna kvinta
Kvinta kod koje je razmak između tonova osam polustepena. Primer: ce-gis. Po zvučnosti je ekvivalentna maloj seksti.
Umanjena seksta
Seksta kod koje je razmak između tonova sedam polustepena. Prmier: ce-asas. Po zvučnosti je ekvivalentna čistoj kvinti.
Mala seksta
Seksta kod koje je razmak između tonova osam polustepena. Primer: ce-as.
Prekomerna seksta
Seksta kod koje je razmak između tonova deset polustepena. Primr: ce-ais. Po zvučnosti je ekvivalentna maloj septimi.
Okruzi u Albaniji
desno Albanija je podeljena u 12 okruga ili regiona, koje se ponekad nazivaju i prefekture. Svaki region sadrži nekoliko manjih oblasti ili distrikata (rrethe), koje se ponekad nazivaju i subprefekture. Od 1938. Albanija ima 12 regiona. Glavni grad, Tirana ima poseban status.
Interval (muzika)
Umanjena septima
Septima kod koje je razmak između tonova devet polustepena. Primer: ce-heses. Po zvučnosti je ekvivalentna velikoj seksti.
Mala septima
Septima kod koje je razmak između tonova deset polustepena. Primer: ce-be.
Velika septima
Septima kod koje je razmak između tonova jedanaest polustepena. Primer: ce-ha.
Prekomerna septima
Septima kod koje je razmak između tonova dvanaest polustepena. Primer: ce-his. Po zvučnosti je ekvivalentna čistoj oktavi.
Umanjena oktava
Oktava kod koje je razmak između tonova jedanaest polustepena. Primer: ce1-ces2. Po zvučnosti je ekvivalentna velikoj septimi.
Čista oktava
Oktava kod koje je razmak između tonova dvanaest polustepena. Primer: ce1-ce2.
Prekomerna oktava
Oktava kod koje je razmak između tonova trinaest polustepena. Primer: Ce-cis² :)
(Karboksietil)argininska b-laktam-sintaza
(Karboksietil)argininska b-laktam-sintaza (, L-2-N-(2-karboksietil)arginin ciklo-ligaza (formira AMP)) je enzim sa sistematskim imenom L-N2-(2-karboksietil)arginin ciklo-ligaza (formira AMP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim učestvuje u biositezi beta-laktamaznog inhibitora klavulanata u Streptomyces clavuligerus.
Nenndorf
Nendorf je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Vitmund. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 710 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3462009.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Vitmund Nendorf se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Vitmund. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 6 metara. Površina opštine iznosi 6,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 710 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 103 stanovnika/km².
Richfield, Nebraska
Richfield je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 43 stanovnika.
Tarja Turunen
Tarja Soile Susanna Turunen Cabuli (Kitee, 17. kolovoza 1977.), bivša je glavna pjevačica finske grupe Nightwish, a sada se bavi solo karijerom. Udala se za argentinskog biznismena Marcela Cabulia u 2003. godini.
Životopis
Kao mala imala je veliku ljubav prema glazbi, što dokazuje to da je već sa 6 godina počela učiti o njoj. Sa 15 godina je pohađala svoje prve lekcije pjevanja, a sa 18 godina iz svog rodnog grada seli se u Helsinki da bi studirala klasičnu glazbu na Sibelius akademiji. Zna svirati klavir i bubnjeve. 1996. je bila suosnivač Nightwisha zajedno sa svojim razrednim kolegom Tuomasom Holopainenom. Te godine Turunen je bila izvođačica na Savonlinna Opera Festivalu, no nije postala poznata sve do izlaska Nightwishovog uspješnog albuma Oceanborn u 1998. Nastavila je turneje s Nightwishom tijekom 2001. i 2002. Popularnost benda i Tarje je rasla sa svakim novim albumima a Tarja je zahvaljujući dokazanim pjevačkim vještinama sudjelovala u brojnim turnejama i ostalim glazbenim projektima. Unatoč tome 21.listopada 2005. primila je pismo otvoreno za javnost od strane Tuomasa i ostalih članova benda u kojem ju izvještavaju da je došao kraj njihovoj suradnji i da je otpuštena iz Nightwisha. 2007. Anette Olzon je postala novi vokal Nightwisha, a Tarja nastavlja solo karijeru. Na najnovijem Nightwishevom albumu nalazi se pjesma Bye Bye Beautiful koju je Tuomas posvetio Tarji i njihovoj nekadašnjoj suradnji.
Samostalna karijera
U prosincu 2005. nastupala je na nekoliko božićnih koncerata u Finskoj, Njemačkoj, Španjolskoj i Rumunjskoj. Snimila je i nekoliko božićnih albuma. Trenutno ima jedan solo album, "Henkäys Ikuisuudesta", izdan u 2006. godini. Snimila je singl "I walk alone" sa pjesmom "I walk alone". Njen novi album se zove "My Winter Storm" izdan pod Universal_Music...
Needham, Massachusetts
Nidam je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 28.886, što je 25 (-0,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cayuga County, New York
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 80.026 stanovnika, što je 1.937 (2,4%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fourneville
Furnvil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Lisje.
Richland, Nebraska
Richland je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 73 stanovnika.
Sandersville, Georgia
Sandersvil (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.912 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 5.912 stanovnika, što je 232 (3,8%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Neuenhaus
Nojenhaus je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Grafšaft Benthajm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 9.849 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3456014.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Grafšaft Benthajm Nojenhaus se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Grafšaft Benthajm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 17 metara. Površina opštine iznosi 31,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.849 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 314 stanovnika/km².
Glukoza-1-fosfat uridililtransferaza
Glukoza-1-fosfat uridililtransferaza (, UDP glukozna pirofosforilaza, glukoza-1-fosfatna uridililtransferaza, UDPG fosforilaza, UDPG pirofosforilaza, uridin 5'-difosfoglukoza pirofosforilaza, uridin difosfoglukozna pirofosforilaza, uridin difosfat-D-glukozna pirofosforilaza, uridin-difosfat glukozna pirofosforilaza) je enzim sa sistematskim imenom UTP:alfa-D-glukoza-1-fosfat uridililtransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Balkanska liga
Balkanska liga se može odnositi na:
Etil karfluzepat
Etil karfluzepat je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 417,818 Da.
Traino, Pescara
Traino je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Sigillo, Frosinone
Sigillo je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Traino, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 739 m.
Sigillo, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 180 m.
Muzej Guggenheim u New Yorku
thumb|200px|Pogled na Solomon R. Guggenheim muzej u New Yorku s 5. avenije. thumb|Pogled u unutrašnjost. Guggenheimov muzej (engleski: Guggenheim Museum) je muzej umjetnosti u New Yorku (SAD), Veneciji (Italija), Berlinu (Njemačka) i Bilbau (Španjolska).
Zakladu Solomona R. Guggenheima i muzej apstraktne umjetnosti utemeljio je američki industrijalac, sakupljač umjetnina Solomon R. Guggenheim (Philadelphia, 2. veljače 1861. – Port Washington, 3. rujna 1949.).
Guggenheim muzej u New Yorku
Muzej na Petoj aveniji u New Yorku ima zbirku (više od 2.500) djela suvremenih slikara i kipara, uključujući najveću zbirku djela Vasilija Kandinskog.
Cilindričnu spiralnu, armiranobetonsku građevinu u New Yorku projektirao je 1943. godine Frank Lloyd Wright. U toj jednoj od posljednjih u njegovoj seriji organičkih konstrukcija, Wright je spojio složeno prirodno obličje Grand Canyona s urođeničkom arhitekturom Navajo indijanaca. Organizaciju zavojitih stubišta slijedi spiralno kretanje prema gore. Posjetitelje do vrha odvozi dizalo, a zatim se pješice spuštaju zavojitim stubištem i ujedno promatraju slike
1030 Vitja
1030 Vitja je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 64,13 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,496 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,741 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,121, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 14,783 stepeni, a orbitalni period iznosi 2011,670 dana (5,507 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 10,30 a geometrijski albedo 0,032.
Asteroid je otkriven 25. maja 1924. godine.
Etil dirazepat
Etil dirazepat je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 377,221 Da.
Diamin N-acetiltransferaza
Diamin N-acetiltransferaza (, spermidinska acetiltransferaza, putrescinska acetiltransferaza, enzim putrescin (diamin)-acetilacije, diaminska acetiltransferaza, spermidin/sperminska N1-acetiltransferaza, spermidinska N1-acetiltransferaza, acetil-koenzim A-1,4-diaminobutanska N-acetiltransferaza, putrescinska acetilaza, putrescinska N-acetiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom acetil-KoA:alkan-alfa,omega-diamin N-acetiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim deluje na propan-1,3-diamin, pentan-1,5-diamin, putrescin, spermidin (formira N1- i N8-acetilspermidin), spermin, N1-acetilspermidin i N8-acetilspermidin.
Procijanidin B4
Procijanidin B4 je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 578,520 Da.
103 Hera
103 Hera je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 91,20 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,701 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 5,422 stepeni, a orbitalni period iznosi 1621,847 dana (4,440 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,080. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 7,66 a geometrijski albedo 0,183.
Asteroid je otkriven 7. septembra 1868. godine.
Skadarski okrug
Skadarski okrug (albanski: Qarku i Shkodrës) je jedan od 12 okruga u Albaniji. Glavni grad okruga je Skadar.
Sastoji se od slijedećih distrikata:
Na jugozapadu, okrug izlazi na Jadransko more. Na zapadu i sjeveru graniči sa Crnom Gorom. Unutar Albanije, Skadarski okrug graniči sa slijedećim okruzima:
Hudson, Indiana
Hadson je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 518, što je 78 (-13,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Anette Olzon
Počeci
Kao dijete je svirala obou, a sa 13 godina se počela natjecati u raznim emisijama koje traže nove talente s vremenom učeći o glazbi što ju je dovelo do studiranja glazbe na glazbenom konzervatoriju u Helsingoru u Danskoj. Pridružila se bendu Take Cover kada je imala sedamnaest i iako bend nije bio previše uspješan sa 21 je postala vodeći vokal u rock opera grupi Gränsland.
Karijera
Anette se priključila Alyson Avenue od 1999. do 2005., mjenjajući muškog vokalsta što je ubrzo dovelo do naglog povratka slave bendu. No 2007. otišla je iz Alyson Avenua i priključila se Nightwishu, a Alyson Avenue je nastavio s novim muškim vokalistom. Do 24. ožujka 2007. javnosti nije bilo otkriveno tko je nova glavna pjevačica Nightwisha a Anette se predstavila dan prije izlaska novog singla s albuma Dark Passion Play; Eva.
Diskografija
Studijski albumi
S Alyson Avenue
2000: Presence of Mind 2003: Omega
S Nightwishom
2007: Dark Passion Play
Singli
Chautauqua County, New York
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 134.905 stanovnika, što je 4.845 (3,5%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Skadarski distrikt
right|Mapa koja pokazuje distrikt Skadar u okviru Albanije Skadarski distrikt (albanski: Rrethi i Shkodrës) je jedan od 36 distrikata u Albaniji, dio Skadarskog okruga. Po procjeni iz 2004. broji oko 185.000 stanovnika, a pokriva područje od 1,631 km².
Nalazi se na sjeveru zemlje, a sjedište mu je grad Skadar. Distrikt se sastoji od sljedećih općina:
Globalizacija
Globalizacija je proces kojim se u današnjem svijetu postepeno ukidaju ograničenja protoka roba, usluga, ljudi i ideja među različitim državama i dijelovima svijeta, odnosno ideologija koja za cilj ima njegovo opravdanje.
Iako su pokušaji globalizacije započeli još nakon drugog svjetskog rata, taj proces se intenzivirao tek sa završetkom hladnog rata i uspostavljanjem SAD kao jedine globalne sile. U njoj je kao dominantna ideologija vladao ekonomski liberalizam te je agresivno promovirana globalizacija kao rješenje većine problema u suvremenom svijetu.
Zagovornici globalizacije tvrde kako bi ukidanje carina i drugih ograničenja dovelo do jačanja tržišne utakmice, odnosno pojave kvalitetnijih roba i usluga. Također se navodi kako bi intenziviranje kontakta među ljudima i državama u svijetu smanjilo mogućnost velikih sukoba.
S vremenom, a pogotovo nakon dolaska Georgea W. Busha na vlast u SAD, razvio se antiglobalizacijski pokret kao reakcija na globalizaciju. Antiglobalisti drže kako će globalizacija u svom neograničenom obliku cementirati nejednakost u svijetu, učiniti siromašne države ovisnim o bogatima i spriječiti ih da razviju vlastite ekonomije, odnosno da će svijet staviti pod kontrolu multinacionalnih korporacija motiviranih profitom umjesto brigom za dobrobit čovječanstva.
Globalizaciji su veliki udarac nanijeli napadi 11. septembra i započinjanje rata protiv terorizma.
Châtres (Sena i Marna)
Šatr je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 530, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km².
Rising City, Nebraska
Rising City je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 374 stanovnika.
Within Temptation
Vidin Temptejšn (, što u prevodu znači U iskušenju) je najpoznatija holandska rok/metal grupa na svetu, osnovana 1996. godine od strane vokaliste Šaron den Adel i gitariste Roberta Vesterholta.
Smatra se da su njihove pesme simfonijski rok, simfonijski metal ili gotski metal, ali nije tačno utvrđeno.Šaron den Adel je rekla da pevaju simfonijski rok, a kasnije u intervjuu za 3BOOP12 rekla:"Mi smatramo da smo bend genra simfonijskog roka...po mom mišljenju nismo gotski bend".
Posle izdavanja njihovog prvog albuma Ulazak, Vidin Temptejšn je postao istaknut u podzemnoj sceni, ali do 2001. nisu bili poznati široj javnosti, jer im je singl Ledena Kraljica iz albuma Majka Zemlja dostigao drugo mesto holandskim grafikonima.Od tad Vidin Temptejšn je dobio Konamus Eksportprijs, i to pet godina za redom.Njihov sledeći album Tiha Sila , je dostigao prvo mesto na holandskim grafikonima, kao i raniji album Srce Svega .U 2008. godini su izdali DVD i CD Crna Simfonija uživo, koji su snimili sa Metropolskom orkestrom. Oktobra 30. 2009., Vidin Temptejšn je izdao novi album sa akustičnim setovima sa njihove pozorišne turneje koji se zove Zvučna Noć U Pozorištu.