cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Transkripcija i transliteracija
Transkripcija je prenošenje znakova iz jednog pisma u drugo, pri čemu se vodi računa o izgovoru. Također, transkribiraju se i imena s istog pisma, točnije u našem slučaju, latinice, kad posuđenice prolaze kroz fonološku, morfološku i značenjsku prilagodbu.
Delta (slovo)
Delta (grčki srednji rod: Δέλτα; veliko slovo Δ; malo slovo δ) je 4. slovo grčkog alfabeta i ima brojčanu vrijednost 4.
Transkripcija i transliteracija
Transliteracija (ili preslovljavanje) je prenošenje znakova iz jednog pisma u drugo, pri čemu se ne vodi računa o izgovoru, odnosno, prenosi se znak za znak.
Delta (slovo)
Simbol se često koristi u matematici i fizici, njime se npr. označava delta funkcija.
Metapodatci
mini|Metapodaci u [[Карл-Франценс Универзитет Грац|Univerzitetu u Gracu.]] Metapodatci su podatci o podatcima – podatci koji opisuju karakteristike nekog izvora u digitalnom obliku. Korisni su kod pregledavanja, prijenosa i dokumentiranja informacijskog sadržaja. U digitalnom smislu to su „strukturirani podatci koji opisuju, objašnjavaju, lociraju ili na neki drugi način omogućavaju lakše upravljanje resursima.“
Transkripcija i transliteracija
Kinesko pismo se kao morfemografsko (znamopis) ne može transliterirati, jer nema slova niti sa slovima usporedivih pismena, ali u transkripciji se mora svaki slog razlikovati od drukčijeg sloga.
Transkripcija japanskih i kineskih imena
Pravopis određuje pisanje vlastitih imenica (osobna i zemljopisna imena) prema latiničnom zapisu prihvaćenome u dotičnoj zemlji, osim nekih malobrojnih takvih imenica koje su se udomaćile. Primjeri: Matsuo Basho, Sunzi, Laozi, Qin Shi Huangdi, Kongzi ili Kongfuzi, ali i Konfucije, Beijing, ali i Peking.
Coteau-du-Lac (Quebec)
Coteau-du-Lac je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 6.842 stanovnika.
Transkripcija i transliteracija
Transkripcija japanskih i kineskih imena
Osnovna su pravila fonetiziranja japanskih riječi sljedeća:
Delta (slovo)
Slovo delta vuče podrijetlo od slova dalet iz feničkog pisma:
Metapodatci
Oni mogu opisivati jedan podatak, cijelu skupinu podataka ili samo neki dio cjeline. Shema metapodataka koja se pritom koristi ovisi o tipu podatka koji opisuje i kontekst u kojem se nalazi. Mogu biti implementirani u dokumente koje opisuju, ili mogu biti uz njih kao zaseban dokument. Često razlika između podatka i metapodatka nije definirana. Metapodatak može ujedno biti i podatak, ovisno o gledištu.
Coteau-du-Lac (Quebec)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 6.842 stanovnika, što je za 7,8 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 6.346 žitelja.
Metabotropni receptor
Metabotropni receptor je podtip membranskih receptora na površini ili u vezikulama eukariotskih ćelija.
Delta (slovo)
Standardi Unicode i HTML ovako predstavljaju slovo delta:
Metapodatci
Primjena
Metapodatci se široko primjenjuju, no najčešće se koriste da bi se ubrzalo i poboljšalo pretraživanje velike količine podataka, te otkrilo što više relevantnih informacija.
Metabotropni receptor
U nervnom sistemu neurotransmiterski receptori se mogu klasifikovati na osnovu njihovih strukturnih i funkcionalnih karakteristika u dve kategorije: metabotropne i jonotropne receptore. Za razliku od jonotropnih, metabotropni receptori ne formiraju jonsko kanalne pore. Oni su indirektno vezani sa jonskim kanalima ćelijskih membrana putem mehanizama prenosa signala, često G proteina. Oni su tip G protein-spregnutih receptora. Drugi tipovi su tirozinske kinaze ili guanil ciklazni receptori.
Metapodatci
Primjena
Metapodatci pomažu pri otkrivanju i organizaciji resursa, te također omogućavaju interoperabilnost korištenjem definiranih shema i protokola. Digitalnom identifikacijom resursima se daju jedinstvene oznake na koje se metapodatci referiraju. Neke vrste metapodataka mogu se primijeniti pri sažimanju podataka kako bi se uštedilo na kapacitetu, te pri automatizaciji rada.
Metabotropni receptor
Zajedničko za oba tipa receptora je da se oni aktiviraju specifičnim neurotransmiterima. Kad je jonotropni receptor aktiviran, on otvara kanal koji dozvoljava jonima kao što su Na+, K+, ili Cl- da prođu. U kontrastu s tim, kad je metabotropni receptor aktiviran, serija intracelularnih događaja se započinje što takođe resultira u otvaranju jonskog kanala ali do toga dolazi putem niza sekundarnih glasnika.
Metapodatci
Tipovi
Tri glavne kategorije metapodataka su:
Arberg
Arberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 58 opštinskih središta okruga Ansbah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.276 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9571113.
Metabotropni receptor
Primeri
Ova klasa receptora obuhvata metabotropne glutamatne receptore, muskariniske acetilholin receptore, GABAB receptore, i većinu serotoninskih receptora, kao i receptore za norepinefrin, epinefrin, histamin, dopamin, neuropeptide i endokanabinoide.
Metapodatci
Opisni
Opisuje resurs za potrebe pronalaženja i identifikacije. Može uključivati elemente kao što su naslov, autor, sažetak, ključne riječi...
Arberg
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ansbah Arberg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ansbah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 468 metara. Površina opštine iznosi 31,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.276 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 73 stanovnika/km².
Metapodatci
Strukturalni
Označava kako su složeni objekti (resursi) sastavljeni (npr. kako su određene stranice poredane da tvore poglavlje).
Côte-Saint-Luc (Quebec)
Côte-Saint-Luc je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 32.321 stanovnika.
Gadsden, Alabama
Gadsden je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 36.856 stanovnika.
Metapodatci
Administrativni
Daje informacije o upotrebi i upravljanju resursa; postoji nekoliko podskupova ovog tipa (za intelektualno pravo, očuvanje itd.)
Tipovi metapodataka ovise o okružju u kojem se koriste. Mogu se primjenjivati u relacijskim bazama podataka, skladištima podataka, u datotečnom sustavu opisujući bilo kakve datoteke (fotografije, video…), pri opisivanju geografskih objekata i dr.
Sheme
Sheme metapodataka su usustavljeni setovi metapodataka s određenom svrhom, na primjer za određivanje tipa nekog dokumenta. Postoje različite sheme metapodataka.
Svaka shema metapodataka ima ograničen broj elemenata, gdje svaki taj element ima svoje ime i značenje.
Transkripcija i transliteracija
Kineski pomoćni latinični alfabet pinyin i hrvatska transkripcija
Napomena: U zapadnim zemljama često se još rabi Wade-Gilesova transkripcija kineskih riječi (prepoznaje se po brojnim apostrofima). Na internetu je lako naći usporedne tablice s pinyinom.
Muffo, Chieti
Muffo je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Narberth, Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.282, što je 49 (1,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Muffo, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Côte-Saint-Luc (Quebec)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 32.321 stanovnika, što je za 2,9 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 31.395 žitelja.
Metapodatci
Sheme
Neke od poznatijih shema:
Dublin Core
Definiran set elemenata koji autorima može poslužiti pri opisu vlastitih Web resursa, no osim za Web, često se koristi i za druge izvore. Shema je sažeta i jasna, te sadrži 15 elemenata (naslov, tema, opis, tip, izvor, odnosi, primjenjivost, autor, izdavač, pridonositelj, prava, datum, jezik, format, identifikator). Elementi su neobavezni i njihov redoslijed nije bitan.
METS (Metadata Encoding and Transmission Standard)
Koristi se za potrebe definiranja strukture podataka u digitalnim knjižnicama (da se osigura cjelovitost podataka koji su digitalizirani u dijelovima i sl.)
Razvijen je na inicijativu Federacije digitalnih knjižnica.
Transkripcija i transliteracija
Transkripcija i transliteracija arapskih imena
Postoji više propisanih standarda za transliteraciju arapskih imena, kao DIN 31635 ili ISO 233. Ipak u većini slučajeva, npr. u novinama ili knjigama, može se naći transkribirana inačica naziva, npr. sura aš-Šams / ash-shams (engleski) / asch-Schams (njemački) / asj-Sjams (nizozemski) / ach-chams (francuski).
Metapodatci
EAD (Encoded Archival Description)
Za označavanje arhivske građe.
Transkripcija i transliteracija
Transkripcija i transliteracija arapskih imena
Budući da je velik broj današnjih arapskih zemalja bio kolonijalni posjed nekih europskih zemalja, mnoge u transliteraciji arapskih imena koriste jezična pravila svojih bivših kolonizatora. Primjerice: Hicham El Guerrouj (francuska transliteracija) ili Omar Sharif (engleska transliteracija).
Metapodatci
MARC (Machine Readable Cataloging)
Standardi za prezentaciju građe u strojno čitljivoj formi.
Transkripcija i transliteracija
Transkripcija i transliteracija arapskih imena
U srpskohrvatskoj je jezičnoj praksi fonetiziranje arapskih imena.
Jazavičar
thumb|250px|right|Jazavičar Jazavičar je rasa lovačkih pasa.
Arnstein (Unterfranken)
Arnštajn je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Majna-Špesart. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 8.209 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9677114.
Dannemarie (Du)
Danmari je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Monbelijar.
Metapodatci
Implementacija
Da bi upotreba shema metapodataka u kontekstu mrežnih resursa bila moguća, potrebno ih je obilježiti setom znakova koji omogućuju prepoznavanje sheme. Tekstualni formati kojima se to može izvesti su XML, SGML, HTML, MIME i dr.
Epsilon
Epsilon (grčki neutralni rod: Έψιλον; veliko slovo E; malo slovo ɛ) je 5. slovo grčkog alfabeta i ima brojčanu vrijednost od 5.
Arnstein (Unterfranken)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Majna-Špesart Arnštajn se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Majna-Špesart. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 228 metara. Površina opštine iznosi 112,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.209 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 73 stanovnika/km².
Metapodatci
Implementacija
Metapodatci se tako „ušiju“ u dokument pomoću „tagova“. To se može napraviti izravnim upisivanjem simbola ili pomoću programa za uređivanje. Primjena metapodataka je usprkos kriticizmu sve nazočnija i dalje se razvija. Razmatraju se problemi očuvanja integriteta podataka i pohrane. Razvoj i primjena metapodataka predstavljaju velik napredak u pronalaženju i korištenju informacija, pogotovo u današnje vrijeme kada World Wide Web polako postaje glavni izvor informacija.
Epsilon
Podrijetlo
Slovo he iz Feničkog pisma je izvor grčkog slova epsilon i korišten je kao samoglasnik E. Ime „e psilón“ (grčki: ἔ ψιλόν) znači „obično E“.
Šifra znaka
Standardi Unicode i HTML ovako predstavljaju slovo grčko slovo epsilon:
Transkripcija i transliteracija
Transkripcija ćirilićnih imena
Također se fonetiziraju, a za ruska, bjeloruska i ukrajinska posebna slova vrijede ova pravila:
Jazavičar
Osnovno
Visina ove pasmine nije precizirana standardom, a težina ovisi koji je jazavčar u pitanju
Transkripcija i transliteracija
Za ruski jezik
1) Kao „e” iza suglasnika, kao je na početku riječi, iza samoglasnika i iza Ь i Ъ
2) Tvrdi znak, ne izgovara se, koristi se za označavanje prethodnog suglasnika kao tvrdog.
Dannemarie (Du)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 102 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 45 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,25 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 469 metara (maksimalnoj 671 m, a minimalnoj 430 m).
Jazavičar
Karakteristike pasmine
Za isti varijetet (prema tipu dlake) vrijede iste fizičke i psihičke karakteristike bez obzira na visinu.
Transkripcija i transliteracija
Za ruski jezik
3) Meki znak, ne izgovara se, koristi se za označavanje prethodnog suglasnika kao mekog.
Zeta (slovo)
Zeta (grčki neutralni rod: Ζήτα; veliko slovo Z; malo slovo ζ) je 6. slovo grčkog alfabeta i ima brojčanu vrijednost od 7.
Transkripcija i transliteracija
Za bugarski jezik
Glavni članak: Engleska transliteracija bugarskog pisma
Primjena
U praksi, transliteracija je do nedavno bila ograničena, uglavnom u području formalne obrade podataka (na primjer, u obradi knjižničnog kataloga knjiga na različitim jezicima). Na ruskim se tekstovima u pisanju stranih imena prednost u većini slučajeva daje takozvanoj praktičnoj transkripciji, uzimajući u obzir ne samo pisani oblik izvornih riječi, već i njihov izgovor, kao i historijska razmatranja. U čistom obliku, transliteracija se koristi za nekoliko jezika: takvi su, na primjer, sustavi prijenosa ćirilica kineskih i japanskih riječi.
Trenutačno se transliteracija često koristi pri pisanju web adresa, na primjer, vesti.ru. Uvođenje sustava višejezičnih naziva domena započelo je u lipnju 2003. s domenama zemalja Istočne Azije - Kine, Japana i Tajvana. Prve adrese pomoću nacionalnih pisama bile su neugodne jer je domena najviše razine (.cn, .com, i druge) morala biti upisana latinicom, stvarajući potrebu prebacivanja rasporeda tipkovnice. Nacionalna vršna domena s podrškom za ćirilice RF pojavila se u 2009. godini. U testnom načinu rada, imena domena s znakovima ćirilica počela su se registrirati u domenama .net i .com 2001. godine.
Collonge-en-Charollais
Kolonž an Šarole je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Šarol.
Acipimoks
Acipimoks je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 154,123 Da.
Collonge-en-Charollais
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 117 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,17 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 350 metara (maksimalnoj 489 m, a minimalnoj 234 m).
Jazavičar
Vanjština
Prepoznatljivi su po izduženom tijelu. Vrat mu je dugačak i mršav, a glava mu se stanjuje prema nos u koji je suh, crn ili smeđe, već u skladu s bojom dlake; njuška mu je dugačka i prava. Oči su ovalne, crvenkastosmeđe ili crnosmeđa boje. Uši su prilično duge, zaobljene na krajevima i plosnate. Postavljene su visoko unatrag i vise uz obraz e. Vrlo su pokretne.
Prsni koš je ovalnog oblik a, leđa kratka i kruta, slabine široke, a Sapi dugačke i zaobljene. Noge su kratke, mišić ave. Prednje noge nisu potpuno paralelne, već su blago okrenute prema van. Stražnje noge su paralelne, gledajući od nazad i sa snažnim skočnim zglobom. Plećka i nadlaktica su iste dužine i obrazuju prav kut. Podlaktica je kratka, lakat je debeo, a podlaktične kosti krupne. Šape su široke i okrugle. Rep je postavljen u produžetku linije leđa.
Zoppè di Cadore, Belluno
Zoppè di Cadore je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 265 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1443 m.
Danville (Quebec)
Danville je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 4.070 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 4.070 stanovnika, što je za 0,7 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 4.041 žitelja.
Monokalijum glutamat
Monokalijum glutamat je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 185,220 Da.
Cowansville (Quebec)
Cowansville je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 12.489 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 12.489 stanovnika, što je za 2,5 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 12.182 žitelja.
Ollantaytambo
mini|250px|Terase u Ollantaytambou Ollantaytambo ili Ullantaytanpu, (što na kečuanskom otprilike znači Gospodarevo sklonište), je jedinstveni primjer pretkolumbovskog planiranja grada. To je monumentalanno arhitektonsko djelo iz Inka perioda i jedinstveni grad iz tog vremena koji je danas naseljen. U zgradama koje liče na palače žive potomci nekadašnjih visokih klasa Inka, podrijetlom iz Cusca.
Zgrade i vrtovi kao i ulice su zadržali svoj izvorni oblik. Ravne, uske ulice tvore danas četvrtaste četvrti, ili tzv.canchas, koje imaju otvor prema centralnom dvoru kojeg kuća okružuje. Nekoliko lijepih kolonijalnih kuća sagrađeno je od crnih stijena iz Inka vremena.
Etrurski jezik
Etruščanski jezik (rasenski jezik) je jezik drevnih Etruščana (Rasena), izumrli jezik koji se govorio u Italiji, na području današnje Toskane (koje je i dobila ime po Etruščanima).
Jezik je izoliran, tj. nije ga moguće za sada dovesti u vezu s drugim jezicima. Sam jezik je nedovoljno poznat, pored mnogih tekstova. Za mnoge riječi nisu poznata značenja.
Ollantaytambo
Utvrda Ollantaytambo leži na brdu koje je u obliku trapeza. Taj dojam nestaje međutim kada se stoji na vrhu utvrde. Stijene za izgradnju utvrde dovlačene su sa druge strane doline. Vučene su uz pomoć užadi i uz pomoć tankih svježih stupova koji su postavljani u smjeru transporta. mini|250px|Tarase za uzgoj mini|250px|Simbolična ispupčenja na stijenama mini|250px|Stijene su dovlačene sa brda lijevo. Vrijedno je uočiti geometrijski oblik tarasa i njihovu nagnutost prema rijeci
Položaj
Ollantaytambo se nalazi u istoimenoj oblasti u provinciji Urubamba, oko 60 km sjeveroistočno od Cusca, na 2792 m nadmorske visine, u sjevernom dijelu doline Urubamba. Ollantaytambo je željezničkom prugom povezan s Machu Picchu, poznatim turističkim odredištem Južne Amerike.
Etrurski jezik
Izvori
thumb|right|200px|Cippus iz [[Peruggia|Peruggie]]
Na etruščanskom je sačuvan veliki broj tekstova (preko 10000), ali svega nekoliko duljih.
Najopsežniji pisani dokument je "lanena knjiga" (Liber Linteus) koja se čuva u Arheološkom muzeju u Zagrebu. Sadrži oko 230 redaka teksta i 1200 riječi; najvjerojatnije je riječ o ritualnom kalendaru.
Listovi iz Pyrgyja su dvojezični tekst, ugraviran na etruščanskom i feničanskom na tri zlatna lista; na jednom je tekst na feničanskom, a na ostala dva na etruščanskom (16 redaka, 37 riječi).
Tabula Capuana sadrži oko 300 čitljivih riječi u 62 retka.
Tabula Cortonensis, brončana ploča iz Cortone sadrži najvjerojatnije ugovor, s oko 200 riječi, a pronađena je 1992., pod čudnim okolnostima.
Većina ostalih napisa su nadgrobni, uz kratke natpise na predmetima i sl.
Pismo
thumb|right|240px|Natpis na "jetri iz [[Piacenza|Piacenze", vidi haruspex.]]
Etruščansko pismo je izvedeno iz zapadne varijante grčkog pisma. Etruščani nisu koristili neke znakove grčkog pisma, budući da nisu imali tih glasova.
Interesantno svojstvo pisanja je upotreba različitih znakova za isti glas, npr. C, Q i K su označavali /k/. To je preuzeto u latinski, pa se i danas odražava na mnoge pravopise.
U VII v. pre n. e. ovo pismo je imalo 26 slova:
U II v. pre n. e. etruščansko pismo je postepeno prestalo da se koristi jer mu je na smenu dotšlo novo pismo - latinsko (latinično) pismo koje ga je aktivno potiskivalo i postepeno zamenilo.
Glasovi
Glasovni sustav je opisan:
Glas /k/ se najvjerojatnije pisao na tri načina, što su preuzeli Rimljani. Ta tri načina se, kao što se vide iz gornje tablice, transliteriraju kao c, k i q.
Sustav samoglasnika je bio vrlo jednostavan:
Glas u je zamjenjivao i grčko /o/ kod posuđenica.
Gramatika
Jezik je imao aglutinativna svojstva i razvijenu fleksiju. Sve forme nisu poznate zbog ograničenosti poznatih tekstova. Pridjevi se nisu sklanjali po padežima, već samo imenice i zamjenice. Jezik nije imao član.
Imenice i zamjenice
Čini se da su imenice i zamjenice imale dva roda (živi i neživi), dva broja (jedninu i množinu) i nekoliko padeža. O broju i ulozi padeža ne postoji općenito slaganje među stručnjacima.
Nominativ i akuzativ su bili jednaki kod imenica, a pored njih su vjerojatno postojali genitiv, lokativ, dativ i ablativ. Paradigma je nepotpuna, jer svi oblici nisu poznati za sve riječi.
Moguće je da je genitiv više služio kao posvojni pridjev izveden od imenice (npr. u hrvatskom Ivan > Ivanov). Za neke imenice je genitiv tvoren dodatkom -(a)s/-(a)ś, a za neke pomoću -(a)l.
O zamjenicama je malo poznato, sa sigurnošću se može reći da je nominativ 1. lica jednine ("ja") mi, a akuzativ mini.
Glagoli
Premalo je poznato o glagolima. Izgleda da su postojala bar dva vremena, imperativ i sl.
Prošlo vrijeme je imalo završetak -ce: svalce "živio je", lupuce "umro je".
Ostale riječi
Poznati su neki veznici, kao što je etnam "i, isto tako, nadalje"; u mnogim konstrukcijama se koristi završno -c (usp. -que u latinskom): atic "i majka".
Sintaksa
Čini se da je normalan red riječi bio subjekt-objekt-glagol (SOV).
Imenice u genitivu su dolazile poslije imenica koje su opisane, ali se čini da je red riječi bio prilično slobodan:
Još jedan primjer:
Rječnik
Riječi za brojeve su donekle poznate, budući da je pronađena kocka sa stranicama na kojima su riječi, a ne brojevi. Sigurno je značenje sljedećih brojeva:
Općenito je prihvaćeno da riječ śar znači "10" ali je 2006. S. A. Yatsemirsky izložio dokaze da śar (var. zar) znači "12", dok je riječ za "10" halχ, te da su izrazi za brojeve 13-16 bili sastavljeni pomoću riječi za 12, dakle huθzar znači "četiri-dvanaest" = "šesnaest".
Također postoji spor oko toga koja riječ znači "4", a koja "6": huθ je vjerojatno "4", a śa "6".
Primjeri teksta
thumb|300px|Urna u muzeju u [[Perugia|Perugiji s natpisom (fotografirao: Giovanni Dall'Orto)]] Jedan redak iz Cippusa iz Peruggie:
Što je vjerojatno značilo:
Iz lanene knjige (stupac IX.):
Značenje nije poznato, osim nekih riječi kao vinum, etnam i sl.; treba primjetiti i da pisac ponekad umjesto u piše y: vinum i vinym.
Arnstorf
Arnstorf je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Rotal-In. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.631 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9277111.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rotal-In Arnstorf se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Rotal-In. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 397 metara. Površina opštine iznosi 80,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.631 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 82 stanovnika/km².
Sviloš
Istorija
Prva naselja u Svilošu su još iz rimskog doba. Prvi put se pominje pod tim imenom 1687. godine. Selo je nastalo na teritoriji gde su sečene šume, na putu koji povezuje Sremskom Mitrovicom (južni Srem), sa severnim delom Srema. Takođe, Sviloš jedini put za pristup selu Grabovo.
Kao i mnoga druga fruškogorska sela, tokom Drugog svetskog rata je spaljeno i po završetku rata obnovljeno.
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Reference
mini|220px|Mapa Beočinske opštine.
Novakova ulica u Zagrebu
Povijesni kontekst
Za razdoblje između dva svjetska rata može se reći da je pravi početak moderne arhitekture. Nakon rata Europa je razrušena, moral je nizak, a socijalna situacija teška. Velike, stare monarhije su se raspale i nastale su nove države. U projektiranju gradova uzima se u obzir sve više socijalna komponenta. Napuštaju se monumentalni oblici klasicizma i dekorativni elementi secesije koji podsjećaju na prošlost i traže se nova i jednostavnija rješenja. Zbog općeg siromaštva arhitekti napuštaju velike projekte i okreću se manjim projektima za obiteljske i najamne kuće u tzv. internacionalnom stilu.
Suvremeni europski trendovi i počeci moderne u Hrvatskoj
Već prije Prvog svjetskog rata austrijski arhitekt Adolf Loos radi svoju Kuću Steiner, na kojoj koristi tehničku inovaciju – armirani beton. Njegova arhitektura odlikuje se jednostavnošću i čistoćom oblika. Površina ostaje nedekorirana i raščlanjena samo prozorskim otvorima bez okvira. Taj model preuzimaju i hrvatski arhitekti. Tijekom rata se više ruši nego gradi, no već se prije konačnog završetka borbi javljaju ličnosti koje će imati presudan utjecaj na budućnost hrvatske arhitekture. Godine 1917. u Nizozemskoj se osniva umjetnička grupa De Stijl čiji članovi napuštaju sve ranije tradicije i određuju plohu kao primarni element. Kombinirajući, preklapajući i suprotstavljajući plohe različitih dimenzija stvaraju arhitekturu različitog plasticiteta. De Stijl je imao veliki utjecaj na kasnije arhitekte, uključujući i Waltera Gropiusa, ravnatelja umjetničke škole Bauhaus koja djeluje od 1919. godine. Gropiusova škola od 1923. godine djeluje u Dessau i oko sebe okuplja ne samo arhitekte, već i ostale najvažnije suvremene umjetnike. Za širenje ideja i iskustava moderne arhitekture posebno su bili važni „Međunarodni kongresi moderne arhitekture“ (CIAM) koji se održavaju od 1928. do 1956. godine, a rezultiraju Atenskom poveljom potpisanom 1942. godine. Početak održavanja kongresa CIAM-a označava drugu fazu europske moderne arhitekture kada se konačno odbacuju stare akademske tradicije i monumentalnost te se prednost daje socijalnoj komponenti i racionalizaciji.
Prije Prvog svjetskog rata u Hrvatskoj su se već javile neke ličnosti koje bi mogli nazvati pretečama moderne arhitekture u Hrvatskoj, od kojih su najvažniji Viktor Kovačić, Edo Šen i Hugo Ehrlich. Unatoč tomu što su školovani u historicističkoj i secesijskoj tradiciji, oni pod utjecajem avangardnih strujanja u Europi mijenjaju i pročišćuju svoj arhitektonski izraz. Rat prekida razvoj nove avangardne arhitekture te prve godine mira još uvijek u tragovima obilježava postsecesijski duh. Tek sredinom 20-tih godina se situacija značajnije mijenja.
Godine 1923. diplomiraju prvi arhitekti na hrvatskom arhitektonskom učilištu, tada se vraćaju bečki i praški đaci, a zamjetno je i povećanje kapitala u Zagreb i druge hrvatske gradove. Sve to uzrokuje pravu graditeljsku ekspanziju. Međuratno razdoblje hrvatske arhitekture najznačajnije je obilježio arhitekt Drago Ibler. Predavač na likovnoj akademiji i poznati arhitekt oko sebe je okupio učenike i suradnike koji će biti presudni za pojavu prave moderne na našim prostorima. Ta grupa je prozvana Zagrebačka škola. Njihova arhitektura je slijedila odrednice postavljene u svijetu prije nekoliko godina – Le Corbusierovog funkcionalizma i Wrightove organičke arhitekture. Iako ne slijede niti jedan određen stil nego se referiraju na razne stilove, njihova arhitektura je nesumnjivo moderna i originalna.
Druga značajna skupina je ˝Zemlja˝, grupacija u kojoj su djelovali razni umjetnici, ˝lijevog socijalnog usmjerenja i izrazita figurativnog izraza˝. U grupaciji Zemlja sudjelovalo je više arhitekata koji su pripadali i Zagrebačkoj školi. Kroz svoja djela umjetnici Zemlje pokazivali su jaku socijalnu komponentu koja je tada postala važna i arhitektima u oblikovanju, ne samo manjih prostora, nego i u urbanizmu. S idejama poteklima iz europskih centara, upotpunjenima senzibilitetom zemljaša, pioniri hrvatske moderne arhitekture počeli su raditi na projektima koji su do današnjih dana sačuvali svoju ljepotu i ˝modernost˝.
Arhitekti i projekti
Godine 1927. u Stuttgartu je u sklopu izložbe njemačkog Werkbunda izgrađeno radničko naselje Weissenhof. Naselje se sastojalo od dvadeset i jedne zgrade koje je dizajniralo šesnaest europskih arhitekata, među njima Mies van der Rohe, ujedno i vođa projekta, te Le Corbusier. Sve građevine dijele iste stilske karakteristike – pojednostavljene fasade, ravne krovove koji se koriste kao terase, prozorske pojaseve te otvorene, jednostavne interijere. Jedna od značajnijih karakteristika naselja je i da su sve kuće, osim dviju, bijele boje kako bi se još jače naglasila jednostavnost oblika. Iako se u novijim radovima odbacuje teza da je Novakova ulica nastala po uzoru na Werkbund naselja, ipak su sličnosti očite.
Za razliku od Weissenhofa, Novakova ulica nije bila eksperimentalno radničko naselje, nego skupina vila građena za nešto bogatiji sloj društva. Nije postojao jedan vođa projekta koji je birao arhitekte i planove kao u Stuttgartu, nego su vlasnici parcela birali arhitekte i sudjelovali u projektima. Također je svaki projekt morao biti odobren od Odbora za pročelja.ref name="Filep241"/> Od dvadeset vila, samo dvije su obiteljske kuće, dok su sve ostale najamnog tipa s četiri do sedam stanova. Većina je građena skeletnom konstrukcijom, a ostale imaju sustav zidova i nosivu stubišnu jezgru. Unatoč različitim arhitektima i kod kuća u Novakovoj ulici možemo naći zajedničke karakteristike koje slijede strane uzore. Kuće se u eksterijeru ističu jednostavim stereometrijskim oblicima sa istaknutim funkcionalnim balkonima i terasama, dok jednostavnim pročeljima dominiraju vodoravni prozorski pojasevi, a završavaju ravnim krovom. U interijeru se primjećuje tendencija totalnom prostoru što se očituje u povezivanju radne i spavaće sobe sa zonom dnevnoga boravka.
U kontekstu suvremenih europskih i svjetskih trendova, posebno je značajan nerealizirani projekt dvojice arhitekata Iblera i Galića. Projekt terasastog stanovanja nastao je 1933. godine. Niz obiteljskih kuća trebao se pružati prirodnom padinom Novakove ulice od Šalate do Ribnjaka na način da su kuće stepenasto postavljene tako da ravni krov jedne djelomično služi kao terasa druge. Svaka jedinica ima zaseban ulaz i stanari imaju potpunu privatnost u odnosu na druge jedinice. Ovaj projekt je važan, jer je rani primjer terasastog stanovanja u Hrvatskoj. Iako je Ibler već pokušavao raditi u tom stilu u projektu za Vijećnicu na Sušaku, nije uspio uspostaviti takvu ravnotežu u odnosu arhitekture i prirodne padine. Smatra se da ideja o terasasto postavljenim kubusima potječe od A. Loosa koji tu koncepciju primjenjuje već 1920. godine u Beču, a u Hrvatsku dolazi posredstvom njegova učenika Z. Neumanna. Tri godine nakon ovog projekta Ibler je ponovno ponudio jedan terasasti projekt za jednu drugu parcelu u Novakovoj ulici, no ni taj nije prihvačen.
Skupina vila u Novakovoj ulici se kao kompleks ističe integriranošću u prostor. Prateći zavojitost ulice i prirodni nagib terena, vile su ukomponirane u okoliš iskorištavajući potencijale svog položaja. Arhitektonskim, urbanističkim i hortikulturalnim uređenjem stvaraju ˝model dovršenog ambijenta unutar Zagreba˝.
Vila Spitzer
Najljepši primjer moderne urbane vile iz Novakove ulice nalai se na kućnom broju 15. Vila Spitzer nastala je tijekom 1931. i 1932. godine prema projektu Stjepana Gomboša i Mladena Kauzlarića. Kauzlarić je bio student zagrebačke akademije i predavao mu je Drago Ibler, a bio je i član grupe Zemlja. Dvadesetih godina 20. stoljeća radi s Hugom Ehrlicom, a tridesetih započinje suradnju s Gombošem. U desetak godina zajedničkog rada sudjelovali su na mnogim natječajima i izveli su brojne objekte, od čega 15 vila i kuća. U Novakovoj ulici izveli su čak tri.
Vila Spitzer je obiteljska kuća, građena na tri etaže. Tlocrt joj je pravokutan, gotovo kvadratan. Ulično pročelje se ističe jednostavnošću – gotovo potpuno zatvoreno, samo je u središnjem dijelu rastvoreno nizom horizontalnih prozora koji se protežu duž čitavog pročelja. Vila zbog ukopanosti u brdo sa stražnje strane ima samo dvije etaže. Na vrhu, kuća završava terasom sa betonskim okvirima, u čemu se očituje Le Corbusierov utjecaj. Javlja se ˝ideja triju platformi˝ - ulazne u prizemlju, izlazne sa stražnje strane na prvom katu i terase na vrhu. Jednostavnost eksterijera slijedi i interijeru u kojem se opet primjećuje težnja prema totalnom prostoru. Dnevni boravak dobiva izravan izlaz na terasu, što omogućava neposredan doticaj s vrtom. Današnje stanje vile, nažalost nije originalno. Kasniji vlasnici su zatvorili krovnu terasu i dodali kosi krov. Također, zbog neodržavanja je u lošem stanju. Unatoč tome, ljepota i značaj ove vile za hrvatsku modernu arhitekturu su poznati i priznati.
Jacopo Sansovino
Jacopo d'Antonio Sansovino (* Firenca, 2. jul 1486. - † Venecija, 27. novembar 1570), talijanski arhitekt i kipar. Najpoznatiji je po svojim radovima na venecijanskom Trgu Svetog Marka.
Veliki talijanski arhitekt Andrea Palladio, u uvodu svoje Quattro Libri navodi da je Sansovinova zgrada Biblioteke Marciane najljepša građevina nakon antike.
Biografija
Rođen je u Firenci kao Jacopo Tatti u obitelji izrađivača madraca. Godine 1501 ušao je kiparsku radionicu Andreje Sansovina na naukovanje, te je od njega preuzeo prezime.
Godine 1506 godine prihvatio je poziv Giuliana da Sangalla da posjeti Rim, gdje je upoznao Bramantea i Rafaela. U Rimu je napravio voštani model Krista, po kome je Pietro Perugino naslikao sliku Polaganje u grob. Nakon toga vratio se u Firencu 1511 godine, jer je dobio narudžbe za mramorne skulpture sv. Jakova za firentinski Duomo i Bakha, za Giovannija Bartolinija (danas u Bargellu). Njegov natječajni rad za dekoraciju pročelja crkve San Lorenzo, odbijen je na račun Michelangelovog, zbog čega mu je Sansovino poslao jedno gorko i optužujuće pismo 1518 godine. thumb|left|240px|Lođa sv. Marka, Venecija U razdoblju od 1510-1517 godine dijelio je atelje i modele sa slikarom Andreom del Sartom. Poput drugih talijanskih arhitekata 16. stoljeća, i on je sudjelovao na natječaju za Baziliku San Giovanni Battista dei Fiorentini u Rimu, koji je organizirao papa Lav X 1514 godine. Na tom su natječaju sudjelovali brojni poznati umjetnici visoke renesanse: Rafael, Antonio da Sangallo Mlađi i Baldassare Peruzzi. Njegov rad je izabran, ali je zbog tehničkih poteškoća, ubrzo odbačen, a posao povjeren Antoniju da Sangallu.
Djelovanje u Veneciji 1527. - 1570.
Godine 1529 Sansovino postaje glavni arhitekt i nadzornik (Protomaestro ili Proto kako su to venecijanci zvali) imovine Prokuratora sv. Marka. Ta pozicija stvorila je od njega jednog od najutjecajnijih umjetnika Venecije. Prvotno je njegova plaća bila 80 dukata i plaćeni stan pored zvonika sv. Marka. U roku od godine dana njegova plaća bila je porasla na 180 dukata godišnje. thumb|right|300px|Biblioteka Marciana, Venecija Njegov venecijanski opus uglavnom je oko središnje točke Venecije Trg Svetog Marka.
On je projektirao palaču Nacionalne knjižnice sv. Marka (Biblioteca Marciana), Zgradu kovnice novca (Zecca), Loggettu sa skulpturama i obližnji Zvonik sv. Marka (Campanile). Isklesao je brojne kipove i reljefe u Bazilici sv. Marka. Sansovino se također bavio obnovom i sanacijom brojnih zgrada, crkava i palača. Između ostalog je obnovio crkve San Zulian, San Francesco della Vigna, San Martino, San Geminiano (danas porušena), Santo Spirito in Isola i Incurabili. Obnovio je sljedeće zgrade: Scuola Grande della Misericordia (početni planovi), Ca 'de Dio, Palazzo Dolfin, Palazzo Corner, Palazzo Moro i Fabbriche Nuove di Rialto.
Njegovo remek djelo je palača Biblioteke Marciane na Piazzeti Trga Svetog Marka. Jedna je od najljepših zgrada visoke renesanse. Radovi na ovoj palači otegli su se na preko pedeset godina, i dosegli cijenu od 30.000 dukata. U ovom vrhunskom djelu Sansovino je uspješno s klasičnim arhitektonskim rješenjima i elementima, uspio Venecijance uvjeriti u ljepotu svog djela i istovremeno ih odvratiti od njihove tradicionalne ljubavi za površinsku dekoraciju i pretjeranu kićenost.
Ovo klasično djelo utrlo je put za arhitekturu Andree Palladija.
Sansovino je umro 1570 u Veneciji, pokopan je u krstionici Bazilike sv. Marka. Njegov najbolji učenik i sljedbenik u kiparstvu bio je Alessandro Vittoria.
Literatura
raisonnée of the sculpture.
Sansovino's cultural context.
Cascina Pragilardo Cascina Piccola, Vercelli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
Machu Picchu
Machu Picchu (kečuanski jezik: Machu Pikchu, što znači "Stari vrhovi") je sveti grad Inka ("Izgubljeni grad Inka") smješten na najvišem dijelu istočnih Andi u Peruu, ili točnije, na istočnim padinama planinskog lanca iznad doline rijeke Urubamba i neposredno iznad naselja Aguas Calientes, na visini od 2.350 metara nadmorske visine. Machu Picchu je vjerojatno izgrađen oko 1300. godine, ali je ostao skriven sve do 1911. godine kada ga otkriva Amerikanac Hiram Bingham.
Machu Picchu, poput drugih arheoloških lokaliteta doline Urubamba (Ollantaytambo, Runcuracay, Sayacmarca, Phuyupamarca, Huiñay Huayna, Intipucu, i dr.), svjedoči o nekadašnjem veličanstvenom carstvu Inka. Većina arheologa smatra da je izgrađen kao posjed Inka cara, Pachacutija (1438.–1472.). Nakon osvajanja teritorija, moćna vojska Inka sagradila je kanale za navodnjavanje i sustave popločanih cesta, a građevinari su izgradili tvrđave, hramove i monumentalne kamene zgrade.
Čini se da je grad, koji je 400 godina bio zaboravljen u andskoj prašumi, bio napušten još i prije no što su carstvo Inka pokorili Španjolci. Prema jednoj teoriji, stanovnike je pokosio sifilis koji je stigao iz Europe, a ostalo je učinio građanski rat.
Machu Picchu je 1983. godine upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Americi, a 2007. godine je izabran kao jedno od Sedam novih svjetskih čuda. U rujnu 2007. godine Sveučilište Yale je pristalo vratiti vrijedne predmete koje je Hiram Bingham donio iz Machu Picchua početkom 20. stoljeća, a u studenom 2010. godine je dogovren njihov prijenos u Peruansko sveučilište.
Odlike
Ostaci Machu Picchua odaju carski stil Inka kakav se može zapaziti i na drugim mjestima najveće države Novoga svijeta prije dolaska Europljana. Ono što je kod Machu Picchua neobično jest okoliš u kojem se nalazi: smješten je na brdu usred bujne vegetacije koju natapa rijeka. Zapravo, postoje tri brda koji čine Machu Picchu: Huayna (Wayna) Pichu, Machu Picchu i brdo na kojem se nalazi ostaci naselja. To brdo sa ostacima se danas naziva Machu Picchu što je pogresno, ali je u cijelom svijetu prihvaćeno. Preko brda Machu Picchu (originalnog) vodi "Inka put" od Cusca koji traje nekoliko dana.
Grad ima dvjestotinjak građevina smještenih na terasama i raspoređenih oko velikog središnjeg trga. Četvrti na koje je podijeljen uske su i izdužene tako da maksimalno iskorištavaju prostor. Tri glavne građevine se nalaze u tzv. "Svetoj četvrti": Intihuatana, Hram sunca i tzv. "Soba s tri prozora". Postoje i terase izvan naseljenog dijela koje imaju kanale za natapanje. Na uzvisini u središtu grada nalazi se granitni monolit, možda žrtvenik, karakterističan za Inke, a možda i zvjezdarnica. Zidine Machu Picchua izgrađene su od orijaških blokova kamena. Taj je podatak fascinantan jer se zna da Inke nisu poznavali kotač ni željezno oruđe, a analizom je utvrđeno da su blokovi savršeno izrezani u kamenolomima i da su se završni radovi obavljali na samom gradilištu.
Damprichard
Danrišar je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Monbelijar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1768 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 80 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,9 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 825 metara (maksimalnoj 1.023 m, a minimalnoj 780 m).
Pijavica (atmosferska pojava)
Često se može vidjeti više morskih pijavica istovremeno. Lomljiva cijev pijavice ljevkastog je oblika te je često nagnuta. Proteže se od oblaka do morske površine. Promjera je od dvadesetak do stotinu metara. Donji dio (svega nekoliko metara visine) sastoji se od usisane morske vode, a gornji od kapljica nastalih kondenzacijom pri dizanju vlažnoga zraka.
Pijavice obično kratko traju, od pet do deset minuta, ali katkad mogu trajati i preko sat vremena. Brzine kojima zrak kruži oko područja sniženog tlaka u središtu vrtloga iznose od nekoliko km/h pa do 80 km/h u izuzetnim slučajevima. Pijavica silno uzburkava morsku vodu te može potopiti čamce. Prijeđe li na kopno, duž uske putanje kojom prolazi, može nanijeti veliku štetu drveću, građevinama, vozilima i drugim predmetima.
Ruđer Bošković je opisao tu pojavu (1749) u svom djelu ''O vihoru koji je noću između 11. i 12. lipnja 1749. opustošio veliki dio Rima''. U tumačenju uzroka pojave tvrdio je da pijavice stvaraju isparavanja koja se dižu iz Zemlje pomiješana s vodenom parom te podzemni oganj. Boškovićevo tumačenje nije daleko od današnjega shvaćanja nastanka pijavica: nužna je vlaga i razmjerno visoka temperatura.
Reference
Wasserhose
Gainesville, Alabama
Gainesville je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 208 stanovnika.
Blairstown, Missouri
Blersvil je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 97, što je 44 (-31,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Southport, Connecticut
Sautport je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.585.
Daveluyville (Quebec)
Daveluyville je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 966 stanovnika.
AD-1211
AD-1211 je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 350,497 Da.
Migliara 56 I, Latina
Migliara 56 I je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Theta
Theta (grčki neutralni rod: Θήτα; veliko slovo Θ ili ϴ; malo slovo θ ili ϑ) je 8. slovo grčkog alfabeta i ima brojčanu vrijednost od 9.
Podrijetlo
Slovo Tet iz Feničkog pisma je izvor grčkog slova Theta.
Na novogrčkome jeziku slovo se naziva Thíta, a th u slovo se izgovora kao th u engleskom jeziku.
Šifra znaka
<br style="clear:both" />* koristi se više na području književnosti
Dégelis (Quebec)
Dégelis je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 3.051 stanovnika.
Gallant, Alabama
Gallant je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 855 stanovnika.
Dilip Sarkar
Dilip Sarkar (1949. - 9. lipnja 2013.) bio je indijski političar.
Smrt
9. lipnja 2013., Sarkar se upucao u dobi od 64 godine
Ječam
Dijeli se u tri podvrste:
1) dvoredni (Hordeum distichum), koji najčešće služi za proizvodnju piva
2) višeredni (Hordeum polystichum i Hordeum vulgare);
3) prijelazni (Hordeum intermedium)
Ječam se smatra jednom od najstarijih žitarica u Evropi. Sijao se još u kameno doba, kultivirao u drevnom Egiptu, Mezopotamiji i području evropskih sojenica. U Babiloniji se od njega pravila kaša i pivo, a u Starom vijeku je prženi ječam bio važna živežna namirnica.
Ječam je žitarica koja uspijeva u hladnijim krajevima.
Koristi se za proizvodnju hleba, slada, piva, kavovina, stočne hrane i dr.
Jota (slovo)
Jota (grčki srednji rod: ἰῶτα; veliko slovo Ι; malo slovo ι je 9. slovo grčkog alfabeta i ima brojčanu vrijednost 10.
Jota se koristila i kao drugi dio u padajućim diftonzima, gdje je prvi element mogao biti kratki ili dugi samoglasnik. Kod dugih prvih elemenata, jota se rano prestala izgovarati, pa se pisala u politonskom zapisu kao potpisana jota, tj. kao vrlo malo ι ispod glavnog samoglasnika, na primjer.
Slovo jod iz feničkog pisma je izvor grčkog slova jota.
Standardi Unicode i HTML ovako predstavljaju grčko slovo jota:
Murata Alta, Chieti
Murata Alta je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Delson (Quebec)
Delson je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 7.462 stanovnika.
Arzberg (Oberfranken)
Arcberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 17 opštinskih središta okruga Vunzidel (Fihtel). Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.725 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9479112.
Delson (Quebec)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 7.462 stanovnika, što je za 1,9 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 7.322 žitelja.
Arzberg (Oberfranken)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Vunzidel (Fihtel) Arcberg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Vunzidel (Fihtel). Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 481 metra. Površina opštine iznosi 43,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.725 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 133 stanovnika/km².
Der Golem, wie er in die Welt kam
Der Golem, wie er in die Welt kam je njemački crno-bijeli nijemi horor film snimljen 1920. u režiji Paula Wegenera i Carla Boesea. Inspiriran je romanom Der Golem austrijskog književnika Gustava Meyrinka, a ponekad se navodi kao treći film u Wegenerovoj trilogiji o Golemu. Radnja je smještena u Prag u 16. vijeku gdje vođa jevrejske zajednice rabin Jehuda ben Bacalel (čiji lik tumači Albert Steinrück) koristeći svoje poznavanje magije pravi orijaško stvorenje od gline koje bi trebalo braniti njegove sunarodnjake, ali koje se zbog ljubavnog trokuta koje izaziva njegova kćer okreće protiv svih. Der Golem se smatra jednim od najboljih nijemih horor-filmova, a zbog upečatljive scenografije i jednim od najpoznatijih ostvarenja njemačkog filmskog ekspresionizma.
Godine 1936. je u Pragu snimljen francuski zvučni remake pod naslovom Le Golem.
Nikica Gilić za Filmski leksikon piše sljedeće o filmu:
Filmski vodič je zapisao:
Desbiens (Quebec)
Desbiens je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 1.053 stanovnika.
Collonge-la-Madeleine
Kolonž la Madlen je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Oten.
Desbiens (Quebec)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 1.053 stanovnika, što je za -2,0 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 1.074 žitelja.
Collonge-la-Madeleine
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 62 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,29 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 419 metara (maksimalnoj 457 m, a minimalnoj 360 m).
Cunel
Kinel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Verden.