cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Majanski kalendar
Majanski koncepti vremena
Razvojem kalendara Dugog brojanja sa pozicionom notacijom (za koji se veruje da je nasleđen od ranijih mezoameričkih kultura), Maje su imale elegantan sistem kojim su događaji mogli biti beleženi u međusobnom linearnom odnosu, kao i u odnosu na sam kalendar ("linearno vreme"). Teoretski, ovaj sistem se lako mogao produžiti da označi svaku željenu dužinu vremena, jednostavnim dodavanjem pozicija višeg reda (čime bi se stvarao sve viši redosled umnožaka dana, sa svakim danom jedinstveno identifikovanim svojim brojem iz Dugog brojanja). U praksi, većina majanskih natpisa sa Dugim brojanjem se ograničila da beleži samo prvih pet koeficijenata (tzv. b'ak'tun-ski račun), jer je ovo bilo adekvatnije za izražavanje svakog istorijskog ili aktuelnog datuma (radilo se o rasponu od oko 5125 solarnih godina). Ipak, postoje neki natpisi koji su beležili ili imlicirali duže sekvence, što ukazuje da su Maje dobro razumele linearni koncept vremena (prošlost-sadašnjost-budućnost).
Ali, kao i u drugim mezoameričkim društvima, ponavljanje raznih kalendarskih ciklusa, prirodni ciklusi vidljivih pojava i ponavljanje i obnova slikovlja smrt-preporod u njihovim mitološkim tradicijama, bili su važni i sveprisutni uticaji na majanska društva. Ovo konceptualno gledište, u kojem je naglašena "ciklična priroda" vremena, bilo je vrlo istaknuto, tako da su se mnogi rituali bavili dovršenjem i ponovnim događanjem raznih ciklusa. Pošto su se pojedine kalendarske konfiguracije ponavljale, isto je važilo i za "natprirodne" uticaje s kojima su one bile povezane. Tako se smatralo da neke kalendarske konfiguracije poseduju osobit "karakter", koji bi uticao na događaje u danima sa takvom konfiguracijom. Onda bi se iz znamenja povezanih sa nekom konfiguracijom moglo proricati, jer bi događaji nekog budućeg nadnevka bili podložni istim uticajima kao i odgovarajući nadnevci iz prethodnog ciklusa. Događaji i ceremonije bi bili tempirani tako da padnu na povoljne dane i izbegnu "baksuzne".
Dovršenje značajnih kalendarskih ciklusa ("završeci perioda"), kao k'atun-ski ciklus, su često bili označavani podizanjem i posvećenjem nekih obeležja, npr. kompleksa dvojne piramide poput onih u Tikalu i Yaxha-i; dovršenje spomenika je bilo praćeno ceremonijama posvećenja, natpisi na stelama bi ostajali u znak sećanja.
U majanskim opisima postanka sveta je takođe primećeno ciklično tumačenje. Sadašnjem svetu i ljudima su prethodili drugi svetovi (od jednog do pet, zavisno od tradicije) koje su bogovi stvorili u različitim oblicima, ali su kasnije uništeni. I sadašnji svet je na klimavim nogama, što zahteva molbe i povremene ponude žrtvi kako bi se održala ravnoteža i nastavilo postojanje. Slične teme se nalaze u opisima postanja drugih mezoameričkih društava.
Tzolk'in
Neki majanisti koriste naziv Tzolk'in (po modernoj majanskoj ortografiji; takođe i tzolkin, u ovom članku i "colkin") za majanski Sveti krug (obilazak) tj. kalendar od 260 dana. Colkin je kovanica na jeziku Yukatek Maya koja znači "broj dana" (Coe 1992). O pravim imenima ovog kalendara koja su koristili pretkolumbijske Maje naučnici još debatuju. Astečki kalendarski ekvivalent je nazivan Tonalpohualli na jeziku Nahuatl. Ovaj ciklus je bio sinhronizovan u više regiona, za razliku od godine Haab.
Colkin kalendar kombinuje dvadeset imena za dane sa trinaest brojeva iz ciklusa trecena čime proizvodi 260 jedinstvenih oznaka za dane. Njime se određuje vreme religijskih i ceremonijalnih događaja, a koristi se i za proricanje. Svaki dan je pobrojan od 1 do 13 pa onda opet od 1. Zasebno od ovoga, svakom danu je dato ime po redosledu iz niza od 20 imena za dane:
Neki sistemi su počinjali brojanje sa 1 Imix, a zatim 2 Ik', 3 Ak'b'al, itd. sve do 13 B'en. Zatim brojevi trecena-e opet kreću od 1 a sekvenca imenovanih dana se nastavlja, pa su sledeći dani 1 Ix, 2 Men, 3 K'ib', 4 Kab'an, 5 Etz'nab', 6 Kawak i 7 Ajaw. Sada je upotrebljeno svih 20 imenovanih dana, pa se oni ponavljaju a brojčana sekvenca se nastavlja, tako da posle 7 Ajaw dolazi 8 Imix'. Tako je potrebno 260 dana da se dovrše ponavljanja ovih preklopljenih ciklusa od 13 i 20 dana (za sve moguće kombinacije broja i imena).
Proricanje
Svaki dan Colkina ima Duha Zaštitnika koji utiče na događaje. Ah K'in, majanski sveštenik-šaman, čija titula znači "Čuvar dana", čita Colkin kako bi odredio odgovore na da/ne pitanja, kao i na složenija pitanja u vezi zdravlja, bogatstva i porodice. Sveti kalendar se takođe koristi da se odrede najpovoljniji nadnevci za kućne, rodovske i seoske rituale.
Kada se dete rodi, Čuvar dana tumači ciklus Colkin kako bi otkrio bebin karakter (slično kao danas natalnom kartom). Npr. za dete rođeno na dan Ak'b'al se misli da je ženstveno, bogato i vešto sa rečima. Takođe se veruje da ovakav dan rođenja (pored još nekih) daje detetu sposobnost da prima poruke iz natprirodnog sveta putem telesnih trzaja od "krvne munje", tako da ono može postati šamanski sveštenik ili Bračni glasnogovornik.
Ima još nekih oblika proricanja po majanskom kalendaru, u kojima se koristi sveto koralno semenje koje svaki kalendarski gatar nosi u torbici sa kristalima i "drugim sitnicama" (Tozzer 1941.).
Pretkolumbijski i današnji majanski sveštenici su takođe gatali uz pomoć gomilica od 4-5 zrna pasulja/graha koja su odbrojavana od tekućeg dana svetog kalendara.
Današnje Maje takođe koristi kartomantiju (gledanje u karte), gde 52 karte iz špila predstavljaju 52 Nositelja Godine iz majanskog kalendarskog kruga.
Šamani takođe proriču i bez upotrebe svetog kalendara, npr. gledanjem u kristal, ogledalo i vodu; zaposednutošću duhovima itd.
Poreklo Tzolk'ina
Razne teorije su izložene u člancima Mezoamerički kalendari i Tzolk'in. Pomenućemo onu koja se poziva na činjenicu da se na 15° severne geografske širine, Sunce dva puta u godini, sa razmakom od 260 dana, nađe okomito iznad glave, u zenitu neba.
Takođe neki navode (aritmetičke barem) veze sa drugim elementima kalendara. Sa solarnom i Haab godinom: 1461×260 = 1040×365,25 i 73×260 = 52×365; sa tunom (iz Dugog brojanja): 18×260 = 13×360; sa Venerinim sinodičkim periodom (“godinom”) od oko 584 dana i godinom Haab: 146×260 = 65×584 = 104×365 (2 Kalendarska kruga); sa Mesečevim kretanjem: (46×260)/405 = 29,5309 dana, što je samo 24 sekunde duže od danas poznate dužine sinodičkog meseca.
Haab'
Haab' je bio majanski solarni kalendar, sastavljen od 18 meseci od po 20 dana, plus period od pet dana ("bezimenih dana") na kraju godine (Wajeb' po novoj ortografiji ili Uayeb po onoj iz 16. veka). Bricker (1982) procenjuje da je Haab prvi put upotrebljen oko 550. pne. sa zimskom kratkodnevicom kao početnom tačkom.
Babol
Sport
U Babolu je aktivno Sportsko društvo BEEM Mazandaran koje obuhvaća košarkaški i odbojkaški tim. Oba igraju u gradskoj areni Šahid Sodžudi. Košarkaški tim aktivno sudjeluje u iranskoj superlizi i u njemu je igralo sedam američkih košarkaša među kojima je najpoznatiji Josh Moore. Gradski nogometni stadion nalazi se kod trga Mejdan-e Velajat, a na jugu grada nalaze se još četiri dodatna igrališta koja služe lokalnim klubovima iz regionalnih liga.
Majanski kalendar
Haab'
Imena meseci iz Haaba su danas poznata po njima odgovarajućim imenima na jeziku Yukatek Maya iz kolonijalnog doba, kako su ih zapisali izvori iz 16. veka (naročito Diego de Landa i knjige kao Chilam Balam iz Čumajela). Fonemske analize glifovskih imena iz Haaba na pretkolumbijskim majanskim natpisima su pokazale da su imena ovih 20-dnevnih perioda značajno varirala od jednog do drugog regiona i od perioda do perioda, što je odražavalo razlike u osnovnom jeziku/jezicima i upotrebi u Klasičnoj i Postklasičnoj eri, pre nego što su ih zabeležili španski izvori.
Svaki dan u Haab' kalendaru je bio identifikovan brojem dana u mesecu i imenom meseca. Brojevi dana su počinjali glifom koji se prevodi kao "smeštaj" imenovanog meseca, koji se obično smatra kao 0. dan tog meseca, mada ga manjina smatra za 20. dan prethodnog meseca. U ovom drugom slučaju, smeštaj meseca Pop je 5. dan Wayeb'-a. Za većinu je prvi dan godine dan 0 Pop (smeštaj Popa). Zatim bi sledili 1 Pop, 2 Pop... do 19 Pop, a sledeći bi bio 0 Wo, 1 Wo itd.
Počeci aktuelnijih Haab'-ova (0 Pop) su: 3. april/travnja 2008 i isti datum/datum zaključno sa 2011.
Ronilački klub Špinut
Ronilački klub Špinut (RK Špinut) je jedan od ronilačkih klubova iz Splita, Hrvatska. Sjedište kluba je na adresi Lučica 7, Split. Klub je statutarno započeo s radom 4. srpnja 1993. godine.
Majanski kalendar
Haab'
Što se tiče praćenja godišnjih doba, Haab' je primitivan i netačan, jer smatra da svaka godina ima 365 dana, dok je tropska godina duža za skoro četvrtinu dana. Ovo znači da kalendar žuri jedan dan svakih četiri godine u odnosu na godišnja doba, pa meseci nazvani po nekom godišnjem dobu mu posle nekoliko stoleća više ne odgovaraju. Po ovome je Haab' sličan "lutajućoj godini" egipatskog kalendara. Neki tvrde da su Maje znale za ovo i nadoknađivale grešku od četvrt dana, mada njihov kalendar nije uključivao ništa nalik prestupnoj godini, što su prvo primenili Rimljani.
Ronilački klub Špinut
Klub je u sastavu CMAS-a, registriran je pri Hrvatskom ronilačkom savezu kao krovnoj organizaciji ronilaštva u Hrvatskoj i punopravni je član Zajednice tehničke kulture (ZTK). Kroz svoje višegodišnje djelovanje klub održava kontakte i surađuje s ostalim ronilačkim klubovima u Splitsko-dalmatinskoj županiji, kao i u Hrvatskoj.
Osnutak kluba
Vezano uz izgradnju Lučice u Splitu, 1987. godine započinje organiziranje grupe ronioca: Jakov Jeričević, Miro Jeričević, Marijan Dragan, Božidar Katušić i dr. Njihovo djelovanje bilo je iskljućivo u rekreativne svrhe, ipak imalo je značajnu ulogu u samom nastanku RK Špinut.
Razdoblje Domovinskog rata i službeni osnutak kluba
Tijekom Domovinskog rata članovi RK Špinut aktivno sudjeluju kao pojedinci u raznim akcijama vađenja vojnih plovila kao i u drugim aktivnostima vezanim uz obranu domovine.
Majanski kalendar
Kalendarski krug
Sistemi Colkina i Haaba nisu numerisali godine. Kombinacija datuma po Colkinu i Haabu su bili dovoljni da dovoljno tačno identifikuju dan za potrebe većine ljudi, jer se takva kombinacija opet ponavljala tek za 52 godine, duže od prosečnog životnog veka.
Taj ciklus od tačno 52 Haaba (18.980 dana ili 13 dana kraće od 52 godine sa prosečno 365,25 dana) se zove Kalendarski krug. Oblik datuma bi mogao biti npr. 7 B'en 16 Wo, za 9.5. 2008. Sledeći dan sa istom oznakom će biti 26. 4. 2060. Kraj Kalendarskog kruga se među Majama smatrao periodom nemira i zle sreće, u kome se iščekivalo hoće li im bogovi dati još jedan krug.
Ronilački klub Špinut
Instruktori
Klupski instruktori su:
Majanski kalendar
Dugo brojanje
thumb|275px|right|[[La Mojarra Stela 1 - detalj koji pokazuje tri stupca glifova iz 2. veka n.e. Levi stubac daje datum Dugog brojanja 8.5.16.9.9, ili 156 n.e. Dva desna stupca su glifovi Epi-Olmečkog pisma.]]
Ronilački klub Špinut
Programi edukacije
Programi edukacije obuhvaćaju sve kategorije u ronilaštvu, od početnih pa do najnaprednijih kategorija, kao i sve specijalizacije vezane za napredna zvanja kao što su noćni zaron, dubinski zaron, ronilac kompresorist, ronilac u suhom odijelu i sl.
Majanski kalendar
Dugo brojanje
Datumi/nadnevci Kalendarskog kruga su jedinstveni samo u intervalu od oko 52 solarne godine, što je dovoljno u rasponu jednog životnog veka. Da bi se precizno zabeležila istorija u dužem vremenskom periodu, potreban je finiji metod datiranja, što su Mezoamerikanci rešili kalendarom Dugog brojanja (moglo bi se reći i Dugog izbrojka, računa, i sl.).
Postoje još četiri, retko korišćena, ciklusa višeg reda: piktun, kalabtun, k'inchiltun, i alautun.
Casa di Riposo, Belluno
Casa di Riposo je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 795 m.
Majanski kalendar
Dugo brojanje
Npr. 12.5.2008. bi odgovarao dugoračunskom izrazu 12.19.15.5.16 što zapravo znači da je ovaj dan (16×1 + 5×20 + 15×360 + 19×7200 + 12×144.000 =) 1.870.316 dana posle pomenutog baznog nadnevka.
Pošto su datumi Dugog računa nedvosmisleni, ovaj metod je bio naročito pogodan za spomenike. Spomenički natpisi bi uključivali ne samo 5 brojeva Dugog brojanja već i dva colkin znaka ispred dva haab znaka.
Mezoamerički kalendar Dugog brojanja čini osnovu za New Age verovanje, koje je prvi izložio José Argüelles, da će se oko 21. decembra/prosinca 2012. dogoditi kataklizma, što majanistički naučnici smatraju pogrešnim tumačenjem, da bi, umesto toga, za Maje to bilo veliko slavlje.
Venerin ciklus
Venerin ciklus je bio još jedan važan ciklus za Maje. Maje su bile vešti astronomi, Venerin ciklus su mogli izračunati sa velikom preciznošću. U Drezdenskom kodeksu (jednom od Majanskih kodeksa) je posvećeno šest stranica tačnom računanju položaja Venere. Maje su veliku tačnost postizale dugogodišnjim pažljivim osmatranjem. Postoje razne teorije zašto je Venerin ciklus bio naročito važan za Maje, među njima i verovanje da je bio povezan sa ratovanjem i korišćen za utvrđivanje povoljnog vremena (tzv. elekciona astrologija) za ustoličenja vladara i rat. Majanski vladari su planirali da ratovi počinju kada se Venera uzdiže. Moguće je da su Maje pratile i kretanja drugih planeta, npr. Marsa, Merkura i Jupitera.
Eksterni linkovi
(na engleskom:)
Claude Mathieu de Gardane
mini|desno|250px| C. M. de Gardane, [[Pierre Amédée Jaubert|P. A. Jaubert i J.-M. Jouannin na prijemu kod Fateha Ali-šaha na iranskom dvoru]] Claude Mathieu de Gardane (Marseille, 11. juni 1766. − Lincel, 30. januar 1818.), francuski diplomat i konjički general za vrijeme Francuske revolucije i Napoleonovih pohoda.
Istaknuo se kao satnik u bitkama protiv habsburške vojske u sjevernoj Italiji nakon čega ga je J. V. M. Moreau promaknuo u brigadnog generala. Nastavio je napredovati u karijeri i početkom 1800-ih godina postao je jednim od vodećih diplomata, a 1807. godine povjerena mu je misija sklapanja saveza s Iranom protiv Rusije. Posredništvom Gardanea i Jauberta, u travnju 1807. godine Napoleon i iranski veleposlanik M. M. R. Kazvini u palači Finckenstein (Istočna Pruska) sklopili su sporazum o savezništvu, no postao je ništavan svega dva mjeseca kasnije kada je Napoleon sklopio mirovni sporazum s ruskim carem Aleksandrom I. U prosincu iste godine Gardane je vodio misiju u Teheran u cilju postizanja novog saveza protiv Britanije odnosno zajedničke invazije na Indiju, no iranski dvor nije bio sklon takvim idejama. Međutim, Fateh Ali-šah pristao je izbaciti sve Britance iz zemlje i ekonomski pogodovati Francuzima. Nakon pada Napoleonovog režima Gardane se povukao iz političke službe i umro je u Lincelu 30. januara 1818. godine.
Amberg (razvrstavanje)
Amberg se može odnositi na:
Cobourg (Ontario)
Cobourg je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 18.519 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 18.519 stanovnika, što je za 1,7 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 18.210 žitelja.
Verlucca, Torino
Verlucca je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Kirchheim (razvrstavanje)
Kirchheim se može odnositi na:
Kirchberg (razvrstavanje)
Kirchberg se može odnositi na:
Leonberg (razvrstavanje)
Leonberg se može odnositi na:
Radoslav Petković
Prevođen na francuski jezik. Prevodio je sa engleskog Čestertona, Tolkina, Defoa i Stivensona.
Kadalen
Kadalen je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 198,303 Da.
Ivan V. Lalić
Ivan V. Lalić (1931—1996) srpski pesnik, esejista i prevodilac, jedan od najistaknutijih pesnika neosimbolističke struje u savremenoj srpskoj poeziji. Rođen je u Beogradu 1931. godine, gde je radio neko vreme kao novinar i urednik Radio Zagreba; bio je urednik u „Prosveti“ i „Nolitu“.
Svojom poezijom preko artizma, uravnoteženih slika i duhovne sabranosti obnovio je liniju simbolističkog pesništva. Tragajući za klasičnom merom pesme i nalazeći pesničko nadahnuće u literaturi, Lalić se u svojoj poeziji okretao Vizantiji i antičkom svetu. Takođe je bio izvrstan prevodilac, esejista i kritičar. Ivan V. Lalić je ušao u književnu kritiku kao hroničar časopisa, najpre „Letopisa Matice srpske“, a potom beogradske „Književnosti“. Njegovu kritiku odlikuje objektivnost, kao i iskustvo koje u nju unosi.
Priredio je nekoliko antologija i zbornika. Bavio se prevodilaštvom, naročito prepevima; tako je između ostalog priredio „Antologiju novije francuske lirike“ (od Bodlera do naših dana) i izbore pesama Helderlina (Nolitova nagrada) i Pjer Žan Žuva. Autor je radio-drame „Majstor Hanuš“ (nagrada Jugoslovenske radiodifuzije).
Dela
Pisao je eseje i kritike:
Banthelu
Banteli je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Dolina Oaze.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 125, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km².
Švedska monarhija
Kraljevina Švedska (Konungariket Sverige) je bila monarhija od pamtivijeka.
Vulkanska ostrva
Vulkanska ostrva obrazuje izlivena vulkanska lava. Obično su mala i visoka. Ako vulkanska aktivnost traje duže vremena, i njihov rast se nastavlja i posle pojavljivanja na površini. Ponekad posle kraćeg ili dužeg vremena nestaju bez traga.
Švedska monarhija
Prvotno je bila izborna monarhija, a prijestolje je postalo nasljedno tek u 16. vijeku za vladavine Gustava Vase. To je reguliramno pisanim zakonom zvanim Konungabalk (Kraljevska podjela) koji je na snazi bio od srednjeg vijeka do 1734. godine, kada je Švedska uvela novi zakonik. Taj je zakonik donesen nakon dugogodišnje rasprave i debate među članovima kraljevskih komisija koje je ustanovio kralj Karl IX s ciljem da se donese odluke treba li reformirati Konungabalk ili donijeti novi zakonik.
Instrument vlasti 1634. godine koji je izmijenio nasljedno pravilo regulirao je monarhiju sve do 1719. kada je na snagu stupio prvi pisani ustav, zvan Instrument vlade 1719. godine. Taj ustav je već sljedeće godine zamijenjen s Instrumentom vlade 1720. godine, kojim je vlast monarha značajno umanjen. Ustav iz 1720. je zamijenjen s Instrumentom vlade 1772. godine. Danas je ustav Švedske i njena monarhija reguliran Instrumentom vlade 1974. godine, kojim je bio zamijenjen Instrument vlade iz 1809. godine.
Zakon o nasljeđivanju iz 1810. je kao ustanovio nasljednike Karla XIV Johana (Kuća Bernadotte) kao nasljednike švedskog prijestolja; također navodi u article 4 da monarh i dinastijski članovi vladarske kuće moraju biti protestantski kršćani čiste evangeličke vjere (implicirajući Crkvu Švedske). Kralj Karl XVI Gustaf je vladao kao kralj Švedske (Sveriges Konung) od 15. septembra 1973. kada je naslijedio svog djedaGustafa VI Adolfa. Kralj se 19. juna 1976. u Stockholmskoj katedrali oženio za Silviju Sommerlath, žemu njemačko-brazilskog porijekla s kojom ima troje djece i jednog unuka.
S obzirom da je Švedska reprezentativna demokracija u parlamentarnom sistemu temeljenom na narodnoj suverenosti, a što navodi Instrument vlade 1974, monarh ima čisto ceremonijalnu ulogu, iako je službeno određen kao državni poglavara te drži najveću državnu funkciju u zemlji, a s njome i najviše vojne i društvene počasti. Monarh i članovi kraljevske porodice vode niz službenih, ceremonijalnih i reprezentatuvnih funkcija u ime države.
Vulkanska ostrva
Havajska ostrva su verovatno nastala na isti način i to radom pet posebnih vulkana, od kojih su dva i danas aktivna Jedan od njih je Mauna Loa, koji visok preko 8000 metara.
Launiupoko, Hawaii
Launijupoko je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 588 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 588 stanovnika.
Cardigna, Frosinone
Cardigna je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 293 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 259 m.
Payne Gap, Kentucky
Pejn Gap je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 329.
Rattelsdorf (razvrstavanje)
Rattelsdorf se može odnositi na:
Amherst, Virginia
Amherst je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.231 stanovnika.
Roth (razvrstavanje)
Roth se može odnositi na:
Angerville-la-Martel
Onžervij-l-Martel je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Avr.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 672 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 65 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 126 metara (maksimalnoj 126 m, a minimalnoj 75 m).
Kronova bolest
Kronova bolest ili regionalni enteritis je nespecifično zapaljenjsko oboljenje digestivnog trakta, koje može da zahvati bilo koji njegov deo (od usta do anusa). Veoma često se javlja na ileumu (završnom delu tankog creva) ili na debelom crevu. Bolest je veoma slična ulceroznom kolitisu, tako da se kod približno 10% bolesnika ova dva oboljenja ne mogu razlikovati. Kronova bolest može da uzrokuje komplikacije i izvan digestivnog trakta, kao npr. kožni osip, artritis, zapaljenje oka itd.
U razvijenim zemljama zapadne Evrope učestalost Kronove bolesti je 2-6 slučajeva, a u severnoj Evropi 27-48 slučajeva u populaciji od 100.000 stanovnika. Prevalencija je 10-20 puta veća, a zastupljenost među polovima je približno ista. Može da se ispolji u bilo kom životnom dobu, a najčešće se javlja između 15. i 35. godine života.
Bolest su prvi opisali, nezavisno jedan od drugog, poljski hirurg Antoni Lesniovski 1904. i američki gastroenterolog Baril Bernard Kron 1932. godine. Kron, Ginzberg i Openhajmer su 1932. opisali ovo oboljenje u žurnalu Američke Medicinske Asocijacije i nazvali ga „terminalni ileitis“. Kako reč „terminalni“ ima negativne konotacije i kako bolest nije ograničena isključivo na tanko crevo, vremenom je počeo da se koristi naziv Kronova bolest.
Etiologija
Različita klinička istraživanja su pokazala da genetički faktor ima veoma bitnu ulogu u nastanku ove bolesti. Postoji visok stepen konkordantnosti (podudarnosti) obolevanja jednojajčanih blizanaca. Mnogobrojni infektivni, bakterijski i virusni agensi predlagani su kao uzročnik oboljenja, ali nisu postojali jasni dokazi. Kao predisponirajući faktori Kronove bolesti pominju se dijeta sa dosta rafinisanih šećera i upotreba kontraceptivnih sredstava. Pušenje je, takođe, jedan od mogućih sinergetičkih okidača u nastanku ove bolesti.
Novija istraživanja ukazuju da bi jedan od uzročnika mogla biti mutacija gena -{NOD2/CARD15}-, koji se nalazi na hromozomu 16. Ipak, mutacija ovog gena se nalazi kod svega trećine obolelih.
Klinička slika
200p|mini|desno|Endoskopski prikaz debelog creva pacijenta sa Kronovom bolesti 200p|mini|desno|Snimak kompjuterizovane tomografije prikazuje postojanje Kronove bolesti u dnu trbušne duplje Kronova bolest je najčešće lokalizovana na završnom delu ileuma, uzlaznom delu debelog creva, čitavom debelom crevu ili ileumu i jejunumu (delovima tankog creva). Promene često zahvataju ileum i debelo crevo u kontinuitetu. Zid creva je u celini otečen i zadebljan. Postoje duboke ranice (ulkusi) u vidu žlebova. Duboki ulkusi mogu da prodru kroz zid creva i uzrokuju apscese (gnojna zapaljenja) ili fistule. Fistule mogu da nastanu između susednih vijuga creva ili zahvaćenih segmenata creva i mokraćne bešike, vagine ili kože perineuma (regija između vagine i anusa).
Kronova bolest je hronično oboljenje sa nepredvidljivim pojačanjima i poboljšanjima kliničkog toka. Način ispoljavanja i simptomi zavise od zahvaćenog regiona creva i težine bolesti. Kliničke osobenosti Kronove bolesti su: dijareja (obično bez krvi), bol u trbuhu, povišena telesna temperatura, opšta slabost, a moguć je i gubitak telesne težine. Dijareja može da dovede do poremećaja elektrolita, a malapsorpcija do steatoreje. Ponekad, posebno kod dece i starih osoba, jedini simptomi mogu da budu povišena telesna temperatura i gubitak u težini.
Dijagnoza
Dijagnoza se postavlja na osnovu anamneze, kliničkog pregleda i dopunskih analiza. Moguća su atipična ispoljavanja bolesti: povišena telesna temperatura neobjašnjenog porekla bez crevnih simptoma ili vancrevna ispoljavanja (kao npr. artritis ili oboljenje jetre). S obzirom da Kronova bolest može da zahvati i tanko crevo, treba je uzeti u obzir kod svih oblika malapsorpcionih sindroma, intermitentnoj crevnoj opstrukciji i trbušnim fistulama.
Analize krvi su nespecifične. Mogu da pokažu umerenu anemiju (normohromnu, normocitnu ili hipohromnu), povišenu sedimentaciju, leukocitozu, trombocitozu i hipoproteinemiju. Raširenost bolesti se utvrđuje rendgenskim pregledom tankog creva barijumom i irigografijom. Ove analize mogu da pokažu promene izgleda sluznice, duboke ulceracije i patognomični „znak vrpce ili žice“.
Lečenje
Za Kronovu bolest ne postoji specifična medikamentozna ili hirurška terapija. Najefikasniji medikamenti su antiinflamatorni lekovi (kortikosteroidi, aminosalicilati i imunosupresivi), a po potrebi se primenjuju i drugi lekovi. Kortikosteroidi su efikasni u lečenju akutne faze. Dugotrajna primena ograničena je neželjenim dejstvima, a akutno lečenje ne smanjuje rizik povratka bolesti. Steroidni lekovi koji deluju pretežno lokalno su u fazi ispitivanja.
Collingwood (Ontario)
Collingwood je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 19.241 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 19.241 stanovnika, što je za 11,3 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 17.290 žitelja.
VIII. Mediteranske igre - Split 1979.
VIII. Mediteranske igre (akronim MIS) održane su u gradu Splitu u Hrvatskoj u tadašnoj Jugoslaviji.
EP2
Termin EP2 ima više značenja.
Schorndorf (razvrstavanje)
Schorndorf se može odnositi na:
Cochrane (Ontario)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 5.340 stanovnika, što je za 2,7 % manje u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 5.487 žitelja.
VIII. Mediteranske igre - Split 1979.
Split se je dvaput kandidirao za MIS. Prvi put u Izmiru 1971. (neuspješno), a drugi put u Alžiru 1975., kad je prihvaćena. Za suglasnost je trebalo dobiti pristanak predsjednika Josipa Broza Tita i premijera Džemala Bijedića, a kontakti su išli preko Vladimira Bakarića i Jakova Sirotkovića te Hakije Pozderca.
Sudjelovalo je 14 država koje su se natjecale u 26 sportova, najvećem broju sportova do tad.
Ovaj sportski događaj je trajao od septembra do septembra 1979..
Pored Splita i susjedni gradovi dobili su nove terene; Trogir - novu sportsku dvoranu, Omiš obnovljeni stadion, Sinj hipodrom, a Supetar streličarski teren, Zaton veslačku stazu, Zadar i Makarska nogometna igrališta i Hvarsportsku dvoranu.
Direkcija Osmih mediteranskih igara kao jedinstvena služba Igara osnovana je na sjednici Skupštine općine Split 7. marta 1977. godine. Vodio ju je ing. Damir Dumanić, a tajnik je bio Boris Baranović. Direktori sektora bili su Silvije Dvornik, Zvonko Zavoreo, Slavko Žulj, Stipan Plejić i Artur Takač (Sektor za sport i tehnologiju, gdje je šef službe sporta bio Mihovil Rađa).
Otvorenje igara umjetnički je oblikovao hrvatski etnolog, etnokoreograf i etnokoreolog Ivan Ivančan.
Ljestvica medalja
Ljestvica je napravljena prema broju osvojenih zlatnih, srebrnih i brončanih medalja. Kriterij je bio: više osvojenih zlatnih medalja nosi i više mjesto na ljestvici, a u slučaju istog broja, gleda se broj osvojenih srebrnih medalja, a u slučaju istog broja, gleda se broj osvojenih brončanih medalja. U slučaju da je i tada isti broj, poredak je prema abecednom redu. Taj sistem primjenjuje Međunarodni olimpijski odbor, IAAF i BBC. Debljim slovima i brojevima je označen domaćinov rezultat na ovim Mediteranskim igrama.
Abul-Fazl Bejhaki
Abul-Fazl Bayhaqī (, Ibn Zeyd ibn Muhammad Abul-Fazl Mohammad ibn Hossein ibn Soleyman Ayyoub Ansari Evesi Khazimi Bayhaqī Shafe'i; 995 - 1077), bio je perzijski historičar i pisac, najpoznatiji po djelu Tarikh-e Mas'oudi ("Masudovska historija" ili "Tārīkh-e Bayhaqī"). U njemu je opisao vladavinu gaznavidskog vladara Masuda I, a tekst je temeljio na vlastitom dnevničkim zapisima, napravljenim dok je radio kao sekretar na gaznavidskom dvoru. Njegovo se djelo smatra jednim od najvažnijih izvora za historiju Gaznavidskog Carstva, kao i u perzijskoj književnosti srednjeg vijeka.
John Macdonald Kinneir
Sir John Macdonald Kinneir (Sanda, 1782. − Trabzon, 12. juna 1830), britanski pukovnik, diplomat, putopisac i kartograf.
Biografija
Rođen je na škotskom otoku Sanda i porijeklo je vukao od dviju plemićkih škotskih porodica − Macdonaldovih s očeve odnosno Kinneirovih s majčine strane. Vojničku karijeru započeo je u Irskoj gdje je predvodio skupinu mačevalaca protiv pobunjenika. Nakon očeve smrti naslijedio je njegove nagomilane dugove i bio se prisiljen prodati svu imovinu uključujući otok koji je vjekovima pripadao njegovoj porodici. Godine 1803. odlazi u indijski Madras gdje nakon pet godina službovanja gubi zdravlje pa se 1809. godine pridružuje J. Malcomu u diplomatskoj misiji u Iranu. Putovao je sjeverozapadom zemlje što je opisao u memoarima „Putovanja Malom Azijom, Armenijom i Kurdistanom” u kojima se spominju i Aleksandrovi pohodi odnosno povlačenje Ksenofontovih deset hiljada, a uz putopis je priložena i karta dimenzija 200 x 130 cm kojeg je izradio uz pomoć A. Arrowsmitha. Zahvaljujući njegovom izuzetnom poznavanju historijskih i suvremenih geografskih karakteristika, zadužen je i za izmjeru iranskih krajeva od Širaza do Suze. Početkom 1810-ih godina vratio se u Englesku i oženio se Ameliom Campbell, no ubrzo je ponovo poslan kao veleposlanik u Teheran gdje je igrao važnu ulogu posrednika u složenim odnosima između Irana, Britanije i Rusije. Osim politikom, u Iranu se bavio i pisanjem odnosno arheološkim istraživanjima - npr. u Perzepolisu je iskopao palaču Artakserksa I odnosno prvu sfingu. Nakon višemjesečne bolesti preminuo je 12. juna 1830. godine na putu u turskom gradu Trabzonu.
Pierre Amédée Jaubert
Školovanje
Rođen je u gradu Aix-en-Provence, a sredinom 1790-ih odlazi u Pariz gdje na École des Langues Orientalesu zajedno sa Silvestrom de Sacyjem studira arapski, turski i perzijski jezik. Nakon svršetka studija pristupa francuskom poslanstvu u Istanbulu, a potom se 1798. godine pridružuje Napoleonovoj ekspediciji u Egiptu prilikom čega služi kao jedan od glavnih prevoditelja. Tokom 1800. i 1801. godine vraća se na studij, dok se 1802. ponovo pridružuje francuskim trupama u Aleksandriji.
Diplomacija
Povratkom u Francusku imenovan je prevoditeljem u ministarstvu vanjskih poslova, a istovremeno je radio i kao profesor turskog jezika na École des Langues Orientalesu. Godine 1804. poslan je na dvor osmanlijskog sultana Selima III da mu službeno objavi kako je Napoleon postao carem. U ožujku sljedeće godine poslan je na iranski dvor k Fatehu Ali-šahu da sklopi savez protiv Britanije i Rusije. Jaubert je prilikom tog zadatka bio suočen s brojnim poteškoćama poput 8-mjesečnog zatočeništva pokraj granice s Iranom, no u junu 1806. godine u Teheranu je isporučio Napoleonovo pismo čime je misija uspješno obavljena. Iranski dvor prilikom sastanka darovao mu je veliki portret šaha i brojne perzijske rukopise koje je predao Kraljevskoj knjižnici u Parizu.
U travnju 1807. godine Jaubert je bio glavni prevoditelj na sastanku Napoleona i iranskog veleposlanstva u palači Finckenstein u Istočnoj Pruskoj gdje je postignut sporazum o savezništvu protiv Britanije i Rusije. Iako potpisan 4. maja 1807. godine, sporazum iz Finckensteina postao je ništavan svega dva mjeseca kasnije kada je Napoleon sklopio mirovni sporazum s ruskim carem Aleksandrom I.
Za vrijeme Napoleonovih sto dana Jaubert je obnašao dužnost francuskog otpravnika poslova u Istanbulu, a nakon pada njegovog režima zauvijek napušta diplomaciju i politiku.
Literalno stvaralaštvo
Kasnih 1810-ih Jaubert se posvećuje lingvističkom istraživanju, učenju i putovanjima. Tokom 1818. i 1819. godine ponovo putuje Azijom, a pri povratku u Pariz izdaje knjigu „Putovanja Armenijom i Perzijom”. U ovom putopisu obrađuje se široka tematika: ekonomski potencijali Irana, vladarski dvor i ceremonije, nomadska plemena, status žena, rad obavještajaca, itd. Kod mnogo navedenih primjera Jaubert uspoređuje iranske i osmanlijske običaje s obzirom da je bio temeljito upoznat s obje kulture. Među ostala Jaubertova djela ubrajaju se i prijevod Idrisijeve „Geografije” odnosno „Francusko-berberski rječnik”.
Godine 1830. pridružio se uglednom humanističkom društvu Académie des Inscriptions et Belles-Lettres i radio je kao profesor perzijskog jezika na Collège de Franceu, a četiri godine kasnije postaje predsjednikom Société Asiatiquea kojeg vodi sve do svoje smrti 28. januara 1847. godine.
Kadmijum acetat
Kadmijum acetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 230,499 Da.
Hoyleton, Illinois
Hojlton je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 531, što je 11 (2,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sjeverni Horasan
Sjeverni Horasan (perz. خراسان شمالی; Horāsān-e Ŝomāli, punim imenom استان خراسان شمالی; Ostān-e Horāsān-e Ŝomāli) je jedna od 31 iranske pokrajine. Smještena je na sjeveroistoku zemlje, a omeđena je Razavi Horasanom na istoku i jugoistoku, Semnanskom pokrajinom na jugozapadu, Golestanom na zapadu, te suverenom državom Turkmenistan na sjeveru. Sjeverni Horasan ima površinu od 28.434 km², a prema popisu stanovništva iz 2006. godine u pokrajini je živjelo 811.572 stanovnika. Sjedište Sjevernog Horasana je grad Bodžnurd.
Geografija
mini|lijevo|250px|Planine [[Kopet-Dag, prirodna granica između iranskog Sjevernog Horasana i Turkmenistana]] Pokrajina zauzima približno 1,75% ukupne površine Irana i spada među manje pokrajina u zemlji. Sjeverni Horasan ima važan strateški položaj s obzirom da se u širem smislu nalazi na granici Centralne i Južne Azije, dok je u užem smislu smješten uz turkmenistansku granicu nedaleko od koje se nalazi i Ašgabat, glavni grad Turkmenistana. Zahvaljujući tim geografskim faktorima šira regija Horasana bila je važnom stanicom na Putu svile koji je spajao Daleki Istok sa Zapadnim svijetom.
Slavnikovci
right|thumb|Temelji crkve u [[Libice|Libicama.]] Slavníkovci je bila u povijesti Češke značajna plemićka obitelji koja je postojala sve dok nije istrijebljena u međučeškim dinastijskim ratovima u 10. stoljeću. Ime potječe od bjelohrvatskog kneza Slavnika.
Sjeverni Horasan
Geografija
Reljef pokrajine okvirno se može podijeliti na planinski sjever s plodnim dolinama, te ravničarske krajeve na jugu pogodne za poljoprivredu i stočarstvo. Dijelove sjevernih područja također karakteriziraju suptropske stepe u kojima su smješteni najveći gradovi pokrajine: Bodžnurd, Širvan, Isfarajin i Ašhana. Sjeverni Horasan je na sjeveru i jugu omeđen dvjema planinama (Kopet-Dag i Džagataj) koje su nastavak planinskog masiva Alborz i pružaju se u smjeru sjeverozapad-jugoistok odnosno istok-zapad. Najviša točka pokrajine je vrh planine Kopet-Dag (3191 m), a najnižom se smatra nizinsko područje na jugu. Najveća rijeka u pokrajini je Karsu koja izvire u gorju Aladaka, proteže se dolinom Isfarajina i konačno se ulijeva u rijeku Kalšur (južno od Sabzevara u Razavi Horasanu).
Historija
mini|lijevo|250px|Regija [[Veliki Horasan|Horasan oko 750. godine]] Najvažniji događaj u historiji pokrajine jest masovna seoba iranskih naroda iz Centralne Azije prema jugu u drugoj polovici 2. milenijuma pne. s obzirom da ta etnička porodica i dan danas čini većinu stanovništva pokrajine odnosno šire regije. Navedeni događaji opisani su u zoroastrijskoj zbirci Aveste odnosno legendama iz Firdusijeve Šahname, a brojni historičari smatraju da je na širem području Horasana živio i sam Zaratustra. U starom vijeku u regiji je bio rasprostranjen avestički jezik, a njen teritorij približno se podudara s drevnom Partijom, satrapijom ahemenidskog i sasanidskog Perzijskog imperija.
Regija Horasan je od najranije historije bila poprištem brojnih oružanih okršaja. Još u starom vijeku vođene su žestoke borbe između iranskih dinastija Medijaca, Ahemenida, Parta i Sasanida protiv skitskih odnosno kasnije i turkijskih plemena, dok je u srednjem vijeku predstavljao i „vrata” prema Jugozapadnoj Aziji brojnim ratničkim nomadima iz Centralne Azije kao što su bili Seldžuci i Mongoli. Drevni geografi dijelili su Veliki Iran na sedam regija među kojima je Horasan bio teritorijalno najveći. Tijekom vladavine islamskog abasidskog kalifata regija Horasan bila je podjeljena na četiri dijela prema pripadajućim najvećim gradovima Heratu, Mervu, Balhu i Nišapuru koji se nalazi u današnjem Razavi Horasanu. Dvostoljetnu arapsku dominaciju u Horasanu prekida iranska dinastija Tahirida, a nakon njih vladaju iranski Safaridi i Samanidi. Usponom Gaznavida krajem 10. stoljeća započinje razdoblje turkijsko-iranskih dinastija među koje se ubrajaju Seldžuci i Horezmijci. Tijekom 13. i 14. stoljeća regijom haraju agresivne mongolske horde Džingis-kana i Timura koje su opustošile brojne iranske gradove, a ponovno nacionalno ujedinjenje nastupa 1500. godine usponom Safavida. Iduća četiri stoljeća Horasan će prvo obilježiti ratovi između iranskih dinastija Safavida i Afšarida protiv Uzbeka, a zatim i obračuni imperijalnih sila Irana, Rusije i Britanije, te lokalnih afganskih dinastija koji su rezultirali podjelom regije.
Znamenitosti
Zaštićena područja: Utvrde i dvorci: Izvori:
Špilje: Spomenici:
Ekonomija
Relativna geografska izoliranost od ostatka zemlje, tradicionalni način života i plodna tla učinili su poljoprivredu najvažnijim segmentom u gospodarstvu Sjevernog Horasana. U industrijski sektor spada proizvodnja cementa, hrane, tekstila, drva, pijeska, bakra, metala, rukotvorina, sagova, keramike, itd. Pokrajina i njena šira regija slavni su u svijetu po dragom kamenju. Prema službenim podacima iz 2004. godine, Sjeverni Horasan doprinosi gospodarstvu Irana udjelom od 0,6% ukupnog državnog BDP-a što ga uz Čahar-Mahal i Bahtijari čini pretposljednjom pokrajinom (nakon Južnog Horasana). Stopa nezaposlenosti u pokrajini iste je godine bila 5,9%.
Promet
Pokrajina je sa susjednim državama i ostalim dijelovima Irana prometno povezana brzim cestama i regionalnim aerodromom u Bodžnurdu. Najznačajnija je brza cesta 22 koja se skroz središnji dio Sjevernog Horasana pruža u smjeru istok-zapad ukupnom dužinom od 1327 km; počinje u gradu Sarahs (Razavi Horasan), a nadovezuje na kaspijsko priobalje sve do Ardabilske pokrajine na sjeverozapadu Irana.
Stanovništvo
Turbuletna politička historija šire regije Horasana i strateški smještaj na trgovačkoj karti svijeta uvjetovali su stvaranje široke lepeze etničkih skupina u Razavi Horasanu. Golemu većinu stanovništva pokrajine čine Perzijanci i ostali iranski narodi poput Kurda, Baluča i Lura, no postoji i znatan broj Turaka, Turkmena, Arapa, Židova, Roma i Mongola. Iranski narodi prva su očuvana etnojezična porodica koja je naselila regiju još u drugoj polovici 2. milenijuma pne. i činili su apsolutnu većinu stanovništva sve do početka 2. milenijuma odnosno provala turkijskih i mongolskih plemena, no unatoč smanjenju ukupnog postotka i dan danas čine etničku većinu. Arapska manjina vuče podrijetlo od vojnika iz vremena kalifata koji su bili stacionirani u Nišapuru, priljev turkijskih naroda počinje širenjem Seldžuka u 11. vijeku, a manja mongolska plemena naseljavaju se prilikom osvajanja Džingis-kana i Timura. Početak druge polovice 2. milenijuma obilježavaju i provale turkijskih Uzbeka i Turkmena, a kao odgovor na iste iranski safavidski vladari naseljavaju tisuće Kurda kako bi pridonijeli obrani zemlje. Manje zajednice Židova i Roma rezultat su trgovačkih karavana koje su prolazile Putem svile.
Šijitski muslimani čine najveću vjersku skupinu u pokrajini, dok u manjine spadaju balučijske zajednice sunita, te nekoliko stotina zoroastrijanaca i kršćana. Osim perzijskog jezika koji je najrasprostranjeniji, među ostale značajnije jezike spadaju kurdski, horasanski turkijski i turkmenski.
Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u pokrajini Sjeverni Horasan živjelo je 811.572 stanovnika raspoređenih na 199.850 domaćinstava, postotak urbanog stanovništva iznosio je približno 50%, a dokumentiran je i mali broj od oko 4749 turkijskih nomada. Među ukupno 20 gradova u Sjevernom Horasanu pet najvećih bili su: sjedište Bodžnurd (176.726), Širvan (82.000), Isfarajin (51.000), Ašhana (18.000) i Farudž (10.000).
Obrazovanje
U Sjevernom Horasanu djeluje nekoliko ustanova za više ili visoko obrazovanje na kojima studira oko 13 tisuća studenata:
Slavnikovci
Iz te loze je potekao i Sveti Vojtjeh.
Pokolj obitelji Slavníkovca dana 28. rujna 995. u mjestu Libice smatra se jednom od glavnih epizoda u povijesti ranosrednjovjekovne češke države. Još uvijek je jedno od događaja u češkoj povijesti o kojima raspravljaju znanstvenici.
Constantine III od Škotske
Constantine, sin Cuiléna (srednjovjekovni gelski: Causantín mac Cuiléin; moderni gelski: Còiseam mac Chailein), danas u većini kraljevskih popisa poznat kao Constantine III, (prije 971–997) bio je kralj Škotske od 995. do smrti. Bio je sin škotskog kralja Cuiléna (Cuilén mac Iduilb). Kroničar John od Forduna za njega koristi latinsko ime Constantinus Calvus, što se prevodi kao Constantine Ćelavi.
Pripadao je Kući Alpin, prvoj dinastiji škotskih kraljeva podijeljenoj u dvije loze - potomke Caustantina mac Cinaede i potomke njegovog brata Aeda mac Cinaede - čiji su se predstavnici redovno izmijenjivali na prijestolju. Constantine je pripadao potonjoj lozi. Prema navodima Johna od Forduna, njegov prethodnik Kenneth II je pokušao prekinuti tu tradiciju i krunu neposredno osigurati svojim sinovima. Kenneth II je 995. ubijen; kronike ne navode počinitelja, iako je John od Forduna opisao kako je Constantine sudjelovao u zavjeri. Sam Constantine je poginuo 997. u događaju koji kronike nazivaju "bitka među Škotima". S njim je izumrla Aedova loza, a naslijedio ga je Kenneth III sin kralja Duba, koji je odmah započeo dugogodišnji sukob s bratom Malcolmom II.
Casada, Belluno
Casada je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prostaglandinski E2 receptor
Prostaglandinski E2 receptor (EP2) je prostaglandinski receptor za prostaglandin E2. On je kodiran ljudskim genom PTGER2.
On je povezan sa aspirinom indukovanom astmom.
Mehanizam
Ovaj protein je G protein spregnuti receptor, koji aktivira G protein Gs.
Dobrilo Nenadić
Dobrilo Nenadić (23. oktobar 1940) je srpski književnik i diplomirani inžinjer agronomije.
Biografija
Rođen je u Vigoštu kod Arilja. Diplomirao je na Voćarsko-vinogradarskom odseku Poljoprivrednog fakulteta u Zemunu i radio kao agronom. Do sada je objavio romane: „Dorotej“, „Kiša“, „Vreva“, „Poplava“, „Statist“, „Divlje zvezde“, „Roman o Obiliću“, „Polarna svetlost“, „Despot i žrtva“, „Uragan“, „Brajan“, „Sablja grofa Vronskog“, „Pobednici“, „Mrzovolja kneza Bizmarka“, dramu „Magla“, knjigu novela „Ahilije“. Po njegovom scenariju snimljen je film Dorotej 1981. godine.
Luckau (razvrstavanje)
Luckau se može odnositi na:
Mittenwalde (razvrstavanje)
Mittenwalde se može odnositi na:
Šihanov sindrom
Šihanov sindrom je sindrom koji karakteriše akutna nekroza prednjeg režnja hipofize i hipopituitarizam, za vreme ili posle porođaja. Sindrom je dobio naziv po Haroldu Šihanu.
Patofiziologija
Osnovni uzrok oštečenja je nedovoljna opskrba kiseonikom osetljivih ćelija prednjeg režnja hipofize. Tokom trudnoće dolazi do povećanja prednjeg režnja hipofize (adenohipofiza) kao posledica hipertrofije i hiperplazije laktotropnih ćelija, bez pratećeg povećanja u opskrbi krvlju. Uz to, portalni venski krvotok niskog pritiska opskrbljuje prednji režanj hipofize, dok je zadnji režanj hipofize (neurohipofiza) opskrbljen krvlju direktno iz arterija. Značajnije krvarenje ili hipotenzija za vreme porođaja može dovesti do ishemije ćelija prednjeg režnja hipofize i njihove nekroze. Zadnji režanj je obično nezahvaćen, zbog direktne adekvatne opskrbe krvlju iz arterija.
Simptomi
Nekroza može zahvatiti čitavi prednji režanj ili samo određene regije i zavisno od toga dolazi do prestanka lučenja svih ili samo određenih hormona. Zavisno od toga koji se hormoni prednjeg režnja prestanu lučiti dolazi do pojave određenih simptoma. Simptomi zbog nedostatka hormona obično se javljaju vrlo rano i otkriju se ili na temelju kliničke slike ili analizom nivoa hormona hipofize.
Lečenje
U nekim blažim slučajevnima dolazi do spontanog opravka lučenja hormona, a lečenje se provodi nadoknadom hormona hipofize kao i u ostalim slučajevima hipopituitarizma.
Aumale
Omal je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2577 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 284 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 130 metara (maksimalnoj 212 m, a minimalnoj 106 m).
Laupahoehoe, Hawaii
Laupahoehoe je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 581 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 581 stanovnika, što je 108 (22,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Religije po državama
Stranica daje pregled religija po državama.
Hainichen (razvrstavanje)
Hainichen se može odnositi na:
Popis gradova u Gruziji
thumb|300px|right
Rascitti, Chieti
Rascitti je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Möckern (razvrstavanje)
Möckern se može odnositi na:
Rascitti, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 302 m.
Wikipedia
Wikipedia (engl. izg. [ ˌwɪkiˈpiːdiə ], od engl. wiki (viki) + [encyclo]pedia ([enciklo]pedija)), višejezična je internetska enciklopedija sa slobodnim sadržajem i slobodnim pristupom koju podržava i hosta neprofitni Wikimedia Foundation. Oni koji mogu pristupiti sajtu, mogu uređivati većinu njenih članaka.
Jimmy Wales i Larry Sanger pokrenuli su Wikipediju 15. januara 2001. Njezino ime, portmanteau od engl. wiki +  [ encyclo ] pedia, skovao je Sanger. Inicijalno samo na engleskom, Wikipedia je brzo postala višejezična pošto je na drugim jezicima razvila slične verzije, koje se razlikuju u sadržaju i praksama uređenja.