cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Manchurian Candidate (film, 1962)
Premijera filma je koincidirala sa vrhuncem kubanske raketne krize, koja je zapletu filma dala dodatnu aktualnost. Zahvaljujući tome je postigao veliku gledanost, a Angela Lansbury, koja u filmu tumači lik Shawove majke, dobila Zlatni globus za najbolju sporednu glumicu. Ti su uspjesi omogućili da Frankenheimer sljedeće godine snimi tematski slični film Seven Days in May. Međutim, nakon atentata na predsjednika Kennedyja je veliki dio publike u pronašao uznemirujuće sličnosti pojedinih scena i detalja zapleta sa stvarnim događajima. To je kasnije postalo predmetom brojnih urbanih legendi prema kojima je njegovo prikazivanje bilo zabranjeno, odnosno film završio u bunkeru. U stvarnosti je nekoliko puta prikazan na televiziji, prije nego što je 1988. izdan kao VHS-kaseta. Dotada se motiv kontrole uma i manipulacije sjećanja već udomaćio u brojnim špijunskim i sličnim trilerima, a izraz mandžurijski kandidat počeo ulaziti u svakodnevni govor.
Godine 2004. je snimljen istoimeni remake koji je zaplet pokušao povezati sa tada aktualnim ratom u Iraku, iako sa daleko manje uspjeha.
Essaouira
Gospodarstvo grada uglavnom čini proizvodnja hrane (uglavnom ribolov), i kožarska industrija.
Povijest
Ovo područje je bilo naseljeno još u prapovijesti, Feničani su postali dominantni u 7. stoljeću pr. Kr., još prije osnutka Kartage. Kartaški moreplovac Hanno ga je posjetio u 5. stoljeću pr. Kr., te je tu osnovao trgovačku postaju, a padom Kartage naselili su ga Rimljani. Numidijski kralj Juba II., rimski sužanj, je u 1. stoljeću pr. Kr. u Esauiri zasnovao tvornicu bojenja tkanina, te su njihove purpurne toge (bojene pigmentima dobivenim iz lokalnih školjaka) nosili i rimski senatori.
Postupno je luka postala krajnja zapadna točka za karavane iz Sahare, a ponekad i utočište za pirate. U srednjem vijeku je tu sahranjen muslimanski svetac Sidi Mogdul, po kojemu je grad dobio ime Mogador. mini|lijevo| Toranj u staroj luci God. 1506. Portugalci su ga utvrdili, ali su ga ubrzo morali napustiti 1541. god. Za marokanskog sultana Mulaj Abdelmaleka, iz Dinastije Sadida, 1628. godine se nastavila graditi utvrda, i to uz pomoć kršćanskih robova. Današnji grad datira iz 1765. godine, kada je sultan Sidi Muhamed ben Abdulah, iz Dinastije Alauita, odlučio izgraditi najveću luku u to vrijeme, koja će otvoriti Maroko vanjskom svijetu i pomoći u razvoju poslovnih odnosa s Europom. Sultan je zatvorio sve južne luke europskim trgovcima, primoravši ih da se služe novom lukom u Mogadoru, te je grad postao poznat kao "Luka Timbuktua" iz kojega je dolazila roba iz središnje Afrike (ponajviše crni robovi). Sljedećih stoljeća grad je ojačao svoj status kao važno trgovačko središte kao luka Marakeša, s prometom robe duplo većim od Rabata. Mellah ("geto") je Židovska četvrt koja je odigrala vrlo važnu ulogu u povijesti grada, budući da je sultan koristio ovu zajednicu za uspostavljanje odnosa s Europom i organiziranje trgoviačkih djelatnosti. Oni su dobili titulu Toujjar Es-Sultan ("kraljevski trgovci"), dajući im značajne gospodarske i političke privilegije.
Nakon što su ga osvojili Francuzi 1893. godine, mnogi trgovački putovi prema unutrašnjosti Afrike su se zatvorili i Mogador je izgubio negdašnji značaj. Grad je ostao dijelom francuskog protektorata sve do osamostaljenja Maroka 1956. godine, i danas mnogi stanovnici Eauira govore francuski jezik. Esauira je 1960-ih postao "meka" hipicima, a danas je popularna destinacija za mnoge turiste iz većih marokanskih gradova i Europe.
Znamenitosti
Grad je bio sastavljen od tri odvojena okruga. Kazba je činila stari administrativni okrug, a Medina (dio grada) je izgrađena od 18. do početka 20. stoljeća. Ona je presječena dvijema paralelnim glavnim ulicama, jednom od gradksih vrata Bab Doukalla do luke, a drugom iz Bab Marakeša do mora. Na njihovim raskrižju, poznatom kao sokak (natkrivena tržnica) Dždid, nalaze se četiri tržnice, za ribe, začine, žitarice, te mješovitu robu. Svaka četvrt nosi ime jednog od plemena koji su bili uključeni u izgradnju grada.
Allen Ginsberg
mini|desno|Ginsberg zajedno s Timothyem Learyem i Johnom Cunninghamom Lillyem (1991). Irwin Allen Ginsberg (Newark, 3. juna 1926. - East Village, Manhattan, 5. aprila 1997.), bio je američki pjesnik i pisac.
Biografija
Allen Ginsberg rođen je u židovskoj obitelji u Newarku ali odrasta u Patersonu, New Jersey. Bio je pjesnik i jedna od najpoznatijih figura u okvirima beat pokreta, zajedno s Kerouacom, Burroughsom, Holmesom i Cassadyem, i poznavao je svu četvoricu. Postaje poznat već s prvom objavljenom zbirkom pjesama Howl i druge pjesme (1956.). Dugačka pjesma Howl prouzročila je zapljenu pvog izdanja i brojne sudske tužbe za nemoralnost. Pjesma počinje riječima: Vidjeh najveće darove moje generacije uništene ludošću, dok su sjedili histerični goli....
1960-ih Ginsberg sudjeluje u hippie pokretu. Interesirale su ga religije Dalekog Istoka, među njima hinduizam i zenbudizam. Bio je vegetarijanac ali probao je i LSD. Sudjelovao je u radu u NAMBLA-i, organizaciji koja zagovara pedofiliju, koju napušta kada je uvidio da je uspio proširiti svoje ideje.
Godine 1974. osnovao je Jack Kerouac School of Disembodied Poetics zajedno s Anne Waldman.
Dreyse Model 1849
Dreyseova puška igljenača (njemački Zündnadelgewehr ili "puška s udarnom iglom") je bila standardna vojnička puška ostraguša, slavna po tome što je bila dio naoružanja Pruske od 1848. godine. Ime joj dolazi od 12,7 mm udarne igle, koja je probijala obod čahura kako bi detonirala kapislu od metka. Dreyseova puška je također bila prva koja je koristila dršku zatvarača kako bi se otvorila i zatvorila cijev.
Pušku je proizveo Johann Nikolaus von Dreyse (1787—1867), koji je na njoj počeo raditi 1824. godine, a 1836. godine izradio prvi primjerak. Za svoje zalsuge Dreyse je 1864. godine dobio plemićku titulu.
Municija za pušku se sastojala od olovnog zrna kalibra 15,4 mm u obliku kukuruza, kapisle, 4,8 g crnog baruta i papirnate čahure.
Usporedbe sa suvremenim puškama
Jedina puška s kojom se Dreyse mogla usporediti bio je norveški kammerlader - jedina ostraguša uvedena kao standardno oružje 1840-ih.
Upotreba u ratovima
Dreyseova puška je postupno uvođena u naoružanje pruske vojske, ali je prva prilika za njeno iskušavanje u praksi bio Majski ustanak u Dresdenu 1849. godine koga su ugušile pruske trupe, koristeći, između ostalog i novo oružje. Petnaest godina kasnije, Dreyse su koristile pruske snage u drugom njemačko-danskom ratu.
Najveću je slavu puška stekla u kratkom prusko-austrijskom ratu kada je pokazala uvjerljivu superiornost nad austrijskom sprednjačom Lorenz. Zahvaljujući tome što se mogla puniti straga, pruski strijelci su mogli održavati stalnu paljbu iz klečećeg ili ležećeg položaja, odnosno koristiti zaklon, dok su austrijski strijelci mogli pucati jedino iz stojećeg položaja. Činjenica da se punila straga Prusima je omogućila je i 3-5 puta bržu paljbu od Austrijanca, a samim time i odnos gubitaka trostruko ili peterostruko veće gubitke Austrijanaca u svakom međusobnom okršaju. Izloženost ubitačnim efektima Dreyseove puške je izazvalo potpunu demoralizaciju, a potom i slom austrijske vojske u ratu.
S druge strane, Dreyse je već ranije imala neke nedostatke u odnosu na druge puške, uključujući i sprednjače koje su imale veći domet. U francusko-pruskom ratu je pak, bila, potpuno deklasirana od francuske puške Chassepot Mlle 1866.
Nicoleni, Simonești
Nicoleni je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Simonești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 456 m.
Opština Poșta Câlnău, Buzău
Poșta Câlnău je opština u Rumuniji u okrugu Buzau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
Tamara Taylor
Tamara Taylor (27. septembar 1970 -) je kanadska televizijska glumica, najpoznatija po ulozi Dr. Camille Saroyan u TV-seriji Bones.
Reidville, South Carolina
Ridvil je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 601, što je 123 (25,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sloveni Polabije
right|thumb|350x350px|Karta [[Srednja Evropa|Centralne Evrope od 919 do 1125, autor: William R. Shepherd. Teritorija Polabijski Slovena je u ljubičastoj boji dok su susedna plemena obojenim sa bojama koja nisu ljubičasta.]] Polabijski Sloveni (gornjolužičkosrpski: Serbja, donjolužičkosrpski: Serby ili njemački: Lausitz) su definisani kao preci lužičkosrpskih naroda. Njemačka ima oba pravopisa u javnom smeru.
Polabijski jezik nepostoji u modernim vrijemenima. Ali dva posebna jezika postoje u Lužici koji se prepovoda da je jezik govora 60 000 ljudi u tom dijelu Njemačke gdje su sva tri jezika jednakim pod zakonom.
Pleme
thumb|302x302px|Polabijska slovenska plemena na katastri sa zelenim odredjena gaja. Takozvani Bavarian Geograf iz Regensburg u 830 sadrža popis plemena srednje-istočne Evrope na istočnoj strani rijeke Elbe.
Velika Sovijetska Enciklopedija klasifikuje polabijske slovene po tri plemenskim imenima:  Obotrite, Veleti, i Lusičke Sorbe.
Glavna plemena Obotritijiske zajednice su bile sužena Obotriteska (Vismarski zaliv na Baltčkim moru); Vagrijanska (Istočni Holstin danas); Varnabiska (gornji Warnow danas i Mildenitz, isto danas); i sužena Polabija (izmjedju rijeka Trave i Elbe). Druga plemena su bila - u zajednici u okrugu Lenzena i nazvana Linones ili Linonen; Travnjane u okrugu Trave, i Drevani u Hanoverskom Vendlandu i ka sjeveru Altmarka.
Méditerranée (film)
Méditerranée je francuski dokumentarni film snimljen 1963. u režiji Jean-Daniela Polleta. U njemu se nastoji prikazati život na Mediteranu, i to kroz prizore koji sugeriraju njegovu ljepotu, ali i sklonost da postane poprište iznenadnog nasilja. Film je izuzetno cijenio Jean-Luc Godard, koji ga je pohvalio u članku za Cahiers du cinema 1964. godine i naveo kako mu je poslužio kao dio inspiracije za vlastiti igrani film Prezir.
Sloveni Polabije
Pleme
Veleti, poznati kao Liutizians ili Wilzians, uključuje Kessinians (Kessiner, Chyzzini) uporedo Niži Warnow u Rostock; Circipani (Zirzipanen) između Recknitz, Trebel, Peene Rijeka; Tollenser na istok i na jug od rijeke Peene uporedo sad Tollense Rijeka; Redarier jugoistočno od Tollensesee na gornji Havel. Redarier su nekada bili naj važniji svih Veletski plemena.
Rani Rügena, ne pobrkati sa stari-njemački Rugians, su ponekada smatrana kao dio Veleti. Južno od tog plemena, Rani, je bilo i živelo plemeno posebno pleme po imenu Ucri (Ukranen) i posedali su rijeku Ucker, a i isto je bilo i živelo i pleme po nazivom Morici (Morizani, Müritzer) i oni su uz rijeku Müritz posedali; Rani pleme je svojim imenom krstilo Uckermark. Sitnija plemena uključuju:  Došane uporedo Dosse, Zamzizi u Ruppin Zemljište, i Rěčanen na gornjem Avlu. Uporedo donjim Havel i nedaleko zaliva Elbe u Havelu živjeli su Nelětici, Liezizi, Zemzizi, Smeldingi (Smeldinger), i Bethenici.
Po sredini Havel regije i po Havelland su bila plemena Hevelli, slično plemenu Veleti. Na istok od Hevelli živjeli Sprevane na Dahme i Spree rijekama. Načon malih plemena su i Moriciani, Zerwisti, Serimunt, i Nicici.
Ka jugu od Hevelli živjeli su preci Lužički Srba ili Sorbi iz donje Lužice. Sunarodnici Hevella bili su Milceni iz gornje Lužice i u njihovoj okolini su bili Selpoli i Besunzanen. Colodici, Siusler, i Glomaci (Daleminzier) živjeli uporedo na gornjoj obali reke Elbe, a ljudi plemena Chutici, Nisanen, Plisni, Gera, Puonzowa, Tucharin, Weta, i Nelětici živjeli nedaleko Saale. Sredina reke Oder je region gdje su živjeli Leubuzzi, koj se smatraju da su bili progutani kao deo Poljske. Male izolovane jedinice su se privukle jednom centru na rijeci Main ili Velik; rijeka Regnitz je bila nedaleko od Bamberg u severno-istočnoj Bavariji.
Društvo
right|thumb|250x250px|Rekonstrukcija slavenskog gorda u Meklenburg - @Groß Raden right|thumb|250x250px|Reconstrukcija Slovenskog gorda u [[Lužica|Luž ici- Raddusch, Vetschau]] thumb|250x250px|Granica Vapno Saxoniae između Saksona i Lechita Obotritesa, uspostavljen oko 810 godine u savremenom Schleswig-Holsteinu.
Prince
Princevi u Polabiji bili su poznati kao knježevi. Knježeva moć medju slovenima se smatra velika i poredljiva sa sunarodnim kneževinama.<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;" contenteditable="false"> <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;" contenteditable="false"> <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">   Tako je smatra se da slovenski kneževi su bili jako napredniji kao prvi u vladarastvu i druženju u poredjenju sa germanskim teritorijama i osoba koje su vladale germanska plemena u tom regionu severne evrope.
Svaki knez je imao snagu koja je bila neuporodljiva snagama drugih kneza u svim plemenima.
Grad
Moć kneza i njegovih guvernera bili su često pod okolnostima rezervisana za naselja po rijekama i gradićima da obezbede, pogotovo po teritoriji Veleti. Blatnena izgradnja je bila glavna vrsta gradjavine. Objekat gorda bila smještena visoko na knezevskom domu. Po granici doma je tekla voda za ovakvu izgradnju obezbediti. Ispod gorde je bila pijaca. Ti gradići često su održali šumske hramove slovenski bogova. Sploja gradskih zidova je bilo za prirodunauku. Nije bilo mnogo gradića na samoj obali Baltičkog Mora zbog opasnost zlih moroplovskih bandi i drugih robijaša. Dok na visoki broj naseljen uporediti sa Flanders ili saItalijom, gradovi Polabije su bili prilićno veliki za Baltički region i uporedljivi gradovima Skandinavije.
Peasantry
Sloveni Polabije su uglavnom stanovali po seocima i bavili se poljuprivredom (na primer - žitarica, flax) i zivotinja husbandry (poultry, stoka). Ribari, pćelari i lovci su isto postojali. Placevi su bili podeljeni i dodeljeni po potrebi koja se odredila prema dadžbini upravnicima u službi kneza u gradu na pijaci.
Korejski poluotok
Korejski poluotok ili Korejsko poluostrvo je poluotok u istočnoj Aziji. Prostire se 1,100 kilometara na jug od kontinentalnog azijskog kopna u Tihi ocean te je okruženo Japanskim morem (Istočnim morem) na istoku, Istočnim kineskim morem na jugu i Žutim morem na zapadu, s time da Korejski prolaz spaja prve dvije moderne mase.
Sjevernu polovicu trenutno drži Sjeverna Koreja, dok južnu polovicu drži Južna Koreja. Izraz "Korejski poluotok" ili "Koreja" se zato ponekad koristi kao zajednički naziv za dvije države. Do podjele nakon drugog svjetskog rata, Koreja je kroz vijekove bila jedinstvena politička cjelina a teritorija joj otprilike odgovarala današnjim granicama Korejskog poluotoka.
Sjeverne granice Korejskog poluotoka se obično (i prešutno) uzimaju kao današnja politička granica Sjeverne Koreje i njenih sjevernih susjeda, Kine (1,416 km) i Rusije (19 km). Te su granice stvorene prirodnim putem na rijekama Yalu/Amnok i Tumen/Tuman/Duman. Ako se uzme ova definicija, površina Korejskog poluotoka otprilike iznosi 220,000 km².
Poluotok se u Sjevernoj Koreji naziva Choson bando (조선반도) a u Južnoj Koreji Han bando (Hangul: 한반도) s obzirom na različitu terminologiju.
Fizička geografija
Planine pokrivaju 70% Korejskog poluotoka i obradivo zemljište je maleno i rijetko između planinskih lanaca. Poluotok ima više planina na sjeveru i istoku, s najvišim planinama (uključujući Paektu-san/Baekdu-san s 2,744 m visine) na sjeveru.
Shannon (rijeka)
thumb|right|Tok rijeke Shannon Rijeka Shannon (River Shannon; Abha na Sionainne / an tSionainn / an tSionna) je najduža rijeka u Irskoj duga 386 km. Ona dijeli otok na zapadnu Irsku (uglavnom provinciju Connacht) od istočne i južne (Leinster i najveći dio Munstera, pri čemu je izuzetak Grofovija Clare. Rijeka predstavlja najveću prepreku između istoka i zapada, s manje od dvadeset mjesta za prijelaz između grada Limerick na jugu i sela Dowra na sjeveru.
Korejski poluotok
Fizička geografija
Poluotok ima 8.460 km obale, s time da su južne i zapadne obale posebno razvedene; većina od 3.579 otoka koji pripadaju poluotoku smještena duž zapadnih i južnih obala.
Shannon (rijeka)
Porijeklo imena je još uvijek nepoznato i neobjašnjeno.
Korejski poluotok
Klima
Klima Korejskog poluotoka se prilično razlikuje na sjeveru i na jugu. Južne regije imaju relativno toplu i vlažnu klimu sličnu onoj u Japanu, a na koju utječu oceanske struje uključujući Istočnokorejsku toplu struju. Sjeverne regije imaju hladniju i kontinentalnu klimu, sličnu onoj u Mandžuriji. Na primjer, godišnja količina padavina je u dolini Yalua (600 mm) dvaput manja od one na južnoj obali (1500 mm). Isto tako postoji20 °C razlike u januarskim temperaturama između južnog i sjevernog ruba poluotoka.
Cijeli poluotok je, međutim, pod utjecajem istih vremenskih ciklusa, uključujući istočnoazijske monsune u sredini ljeta i česte tajfune na jesen. Većina kišnih padavina se događa tokom ljeta, a skorom polovica u sezoni monsuna. Zime su hladne, s januarskim temperaturama obično ispod nule u oblasti otoka Jeju. Zimske padaline su rijetke, i malo snijega se skuplja van planinskih oblasti.
Biogeografija
Istraživanja korejske flore su identificirala preko 3.000 vrsta na poluotoku, od čega preko 500 endemskih. Florističke provincije poluotoka su obično podijeljene između toplo-umjerenih, umjerenih i umjerenih zona. Toplo-umjerena zona dominira na južnoj obali i otocima, uključujući Jeju. Tipičan za nju je velki broj širokolisnih zimzelena. Umjerena zona pokriva većinu poluotoka, daleko od južne obale i visokih planina. Njome dominira korejski bor i različita širokolisna bjelogorična stabla. Hladno-umjerena vegetacija se može pronaći duž sjevernog ruba poluotoka i u visokim planinama, uključujući više dijelove Hallasana na Jejuu. Zimzeleni u ovim oblastima uključuju ariš i smreku. Većina te vegetacije je slična onoj u Mandžuriji.
Geologija
Aktivni vulkani na poluotoku ne postoje. Međutim, Planina Baekdu na sjeveru i Hallasan na jugu imaju kraterska jezera, što ukazuje da su bili aktivni ne tako davno. Uz za Otok Ulleung u Japanskom moru se vjeruje da je vulkanskog porijekla. Također, termalni izvori koji ukazuju na vulkansku aktivnost su rašireni duž poluotoka. Otprilike dva potresa godišnje se bilježe na poluotoku, ali manjo njih ima veliki efekt.
Alain Portes
Alain Portes (Béziers, 31. listopada 1961.) je bivši francuski rukometaš i reprezentativac te aktualni izbornik reprezentacije Alžira.
Kao sin bivšeg reprezentativca, Portes je karijeru započeo u očevom klubu da bi ga ubrzo uočio i kupio USAM Nîmes. Portes će u klubu provesti cijelu karijeru te će osvojiti nekoliko nacionalnih prvenstava i kupova. Za reprezenhtaciju je debitirao 1983. godine, a nakon dolaska Daniela Costantinija 1985., Portes je postao jedan od članova prve uspješne francuske generacije. U devet godina igranja za reprezentaciju, Portesov najznačajniji uspjeh svakako je osvajanje brončane medalje na Olimpijadi 1992. u Barceloni, što je bilo prvo međunarodno odličje za Francusku. Nakon toga se povukao iz reprezentacije i još nekoliko godina igrao u Nîmesu.
Nakon umirovljenja, Portes je započeo trenersku karijeru, a prvi angažman imao je kao trener ženskog rukometnog kluba HBC Nîmes. Godine 2006. postao je trener svog kluba, USAM Nîmes, gdje je ostao tri godine, kada je preuzeo Tunis, a zamijenio ga je Laurent Puigsegur. Tunis je vodio do 2013. godine, nakon čega se vratio u Francusku i preuzeo žensku reprezentaciju. Iako je solidno krenuo u svom vođenju ekipe koja se nalazila u fazi rekonstrukcije, Portes je nakon Svjetskog prvenstva 2015. postao žrtva serije osobnih napada i prijetnji, zbog čega je u siječnju 2016. godine odstupio s mjesta izbornika. Od 2019. godine nalazi se na klupi reprezentacije Alžira.
Compiègne
Kompjenj je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Kompjenj. Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 41 254 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 776,9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 53,10 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 41 metar (maksimalnoj 134 m, a minimalnoj 31 m).
Santiago (općina)
Santiago je općina od 446,490 istoimenog glavnog grada koji ima 5,220,161 stanovnika, a nalazi se u centru Metropolitanske regije Santiago u Čileu.
U Općini Santiago se nalaze gotovo sva važnija ministarstva i zgrade državne administracije, ali i administrativni centar Provincije Santiago. thumb|left|240px| [[Karta općine]]
Historija
Općina Santiago osnovana je 1928. spajanjem brojnih drugih općina iz nekadašnje Provincije Santiago.
Santiago de Chile je danas progutao gotova sva predgrađa i izrastao u konurbaciju od 7,250,000 stanovnika.
Villa Sordi, Alessandria
Villa Sordi je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 138 m.
Manlius, Illinois
Menlijus je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 359, što je 4 (1,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kasiti
thumb|right|300px|Stela kralja Melišipaka I (1186. – 1172. pne.). Kralj predstavlja svoju ćerku boginji Nanaji. Zvezda predstavlja boginju Ištar, mesec boga Sina, a sunce boga Šamaša. Stela se nalazi u Luvru, a uzeta je iz Suse. right|300px|thumb|Babilonija, 13. vijek pne.
Kasiti su staroistočno planinsko pleme, koje se doselilo do planina Zagros i do Mesopotamije između 3000 i 4000. pne. Nisu govorili indoevropskim, a ni semitskim jezikom. Osvojili su Mesopotamiju, na taj način okončavši period stare Babilonije i po prvi put su stvorili mrežu nezavisnih gradova država na teritoriji, koja se može zvati Babilonija. Prema konvencionalnoj hronologiji kasitska hegemonija u Babilonu, Nipuru i drugim centrima trajala je od 1595. do 1155. pne..
Uspon Kasita
Ne zna se pradomovina Kasita, ali izgleda da je bila iza masiva Zagros u Luristanu. Po prvi put se se pojavili u historiji u 18. vijeku pne., kada su napali Babiloniju u doba vlasti Hamurabijeva sina Samsulune (vl. 1749. - 1712 pne.). Samsuluna ih je odbio.
Nakon pada Babilona od strane Hetita 1595. pne. postepeno su osvajali djelove sjeverne Babilonije, a čitavu Babiloniju su osvojili do oko 1475. pne. Hetiti su oteli idola Marduka, ali Kasiti su uspeli da vrate Marduka u Babilon i njega su izjednačili sa svojim bogom Šukamunom.
Četverovjekovna vladavina
Kasiti su stvorili relativnu političku stabilnost. Vladali su Babilonijom gotovo bez prekida preko 400 godina. Bila je to najduža vlast jedne dinastije u historiji Babilonije.
Transformacijom južne Mezopotamije u teritorijalnu državu iz prethodne mreže nezavisnih gradova-država stvorilo je od Babilonije međunarodnu silu. Kasitski kraljevi su održavali trgovinu i diplomatske veze sa Asirijom, Egiptom, Elamom i Hetitima. Kasitska vladarska kuća je ojačala saveze ženidbama sa drugim kraljevskim porodicama. Bilo je stranih trgovaca u Babilonu i drugim gradovima, a babilonski trgovci su bili aktivni od Egipta do Asirije i Anadolije. Egipat je bio najznačajniji izvor numibijskog zlata. Kasitski utezi, mere i pečati nađeni su bili čak u Tebi u Grčkoj, u južnoj Jermeniji i u brodovima potopljenim kraj južnih obala Turske.
Kasitski kralj je održavao kontrolu kraljevstva mrežom provincija, kojima je vladao preko guvernera. Pored najvažnijih gradova Babilona i Dur-Kurigalzu ponovo obnovljeni grad Nipur je postao jedan od najznačajnih regionalnih centara. Nipur je ranije bio veliki grad, koji je napušten 1730. pne., pa je ponovo obnovljen u kasitskom periodu, a hramovi su obnovljeni na starim temeljima. Guverner Nipura je bio najvažnija osoba posle kralja.
Drugi značajni centri tokom kasitskog perioda bili su Larsa, Sipar i Susa. Čak i nakon svrgavanja kasitske dinastije 1155. pne. ostao je sistem regionalnih administracija, a zemlja je ostala ujedinjena pod Drugom dinastijom od Isina.
Dokumentacija o kasitskom periodu najviše je ostala zahvaljujući hiljadama iskopanih pločica i fragmenata. To su bili administrativni i zakonski tekstovi, pisma, pečati, povelje i drugi tekstovi.
Kasiti su se tokom nekoliko vekova asimilirali u babilonsko stanovništvo. Od poslednjih kasitskih kraljeva osam ih je imalo akadska imena. Elamiti su osvojili Babiloniju u 12. vijeku pne. i tada su okončali 4 veka kasitske vlasti nad Babilonijim. Zadnji kasitski kralj Anlilnadinakhe zarobljen je i zatvoren u Susi, gde je i umro.
Kultura
Kasiti su se bavili lovom i ribolovom, ali postepeno su promenili način života i bavili su se ratarstvom i stočarstvom. Poznavali su keramiku, praćke i koplja. Koristili su oštro kamenje za oranje, a noževe su pravili od kremena. Prije dolaska do planina Zagrosa nisu poznavali metal, a počeli su ga koristiti tek od svoga boravka na tom masivu. Kasnije su ostala plemena Iranske visoravni kopirala umjetnost Kasita. U njihovim grobovima su nađeno brončani objekti, što je pokazivalo da oni sahranjuju mrtve sa njihovim oružjem.
Giubbe rosse
Giubbe rosse je italijanski pustolovni film snimljen 1975. godine u režiji Joea D'Amata. Radnja se događa krajem 19. vijeka na sjeverozapadu Kanade i prikazuje sukob između konjičkog policajca Cormacka (čiji lik tumači Fabio Testi) i odmetnika Caribooa (čiji lik timači Guido Mannari), a u koji će postati i Cormackov mali sin (koga tumači Renato Cestiè.
Ca' Pavanetto, Venezia
Ca' Pavanetto je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Bobovo pri Šmarju
Bobovo pri Šmarju je naselje u slovenskoj Općini Šmarje pri Jelšahu. Bobovo pri Šmarju se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Ca' Pavanetto, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -4 m.
Bobovo pri Šmarju
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 99 stanovnika.
René Domínguez C., Villa Corzo
René Domínguez C. je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 865 m.
Bruchstedt
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Unstrut-Hajnih Bruhštet se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Unstrut-Hajnih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 218 metara. Površina opštine iznosi 6,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 259 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 38 stanovnika/km².
Cahuañaña, Cochoapa el Grande
Cahuañaña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cochoapa el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 280 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2073 m.
Jonathan Adams (američki glumac)
Jonathan Adams (Pittsburgh, 16. jul 1967 -) je američki glumac, najpoznatiji po ulozi Eda Washburna u TV-seriji Woman's Murder Club i dr. Daniela Goodmana u TV-seriji Bones.
Captain Tsubasa
Captain Tsubasa (キャプテン翼), puznat i kao Flash Kicker, japanska je  manga, anime i video franšiza, koju je napisao Yōichi Takahashi 1981. Serija je sportskog žanra te se odvija u svijetu nogometa. Glavni je junak dječak Tsubasa Oozora (doslovni japanski prijevod bi bio "Krila velikog neba") koji želi osvojiti svjetsko nogometno prvenstvo sa svojom momčadi. Seriju obilježavaju dinamični nogometni pokreti, koji su čestvo vrlo stilizirani i nemogući. Radnja se odvija oko odnosa Tsubase sa svojim prijateljima, suparništvom sa drugom momčadi, treniranja, natjecanja te samih nogometnih utakmica čiji je rezultat uvijek neizvjestan.
Manga Captain Tsubasa prvi je put objavljena u časopisu Weekly Shōnen Jump između 1981. i 1988., te obuhvatila 37 svezaka. Nakon nje, uslijedio je nastavak - Captain Tsubasa: "World Youth" Saga - koji je objavljen između 1994. i 1997. u Shōnen Jumpu, te obuhvatio 18 svezaka, te još jedan nastavak, Captain Tsubasa: Road to 2002, koji je objavljen između 2001. i 2004. u Weekly Young Jumpu, koji je obuhvatio 15 svezaka. Zadnji nastavak, Captain Tsubasa: Rising Sun, počeo je sa objavljivanjem u Grand Jumpu od 1.12. 2013. Manga Captain Tsubasa rasprodana je u preko 70 milijuna primjeraka u Japanu, čime je jedan od najpopularnijih stripova u povijesti Shonen Jumpa.
Captain Tsubasa je adaptiran u anime seriju koju je producirao Tsuchida Production između 1983. i 1986. Ova TV serija pokriva jedino prvih 25 svezaka mange. Uslijedila su četiri anime filma, između 1985. i 1986., koji su nastavili priču. 1989. pojavila se nova anime serija, Shin Captain Tsubasa, koja je obuhvatila 13 OVE. Shin Captain Tsubasa pokriva priču od sveska 25 do 36. 1004., pojavila se još jedna anime serija, Captain Tsubasa J, koja je obuhvatila 47 epizoda i jednu OVA seriju, Captain Tsubasa: Holland Youth, objavljenu 1994. Pojavio se i treći nastavak, Captain Tsubasa: Road to Dream, koju je animirala Group TAC, a koja je emitirana u Japanu od 2001. do 2002.
Sve verzije anime serija emitirao je satelitski kanal Animax, prvo u Japanu, ali kasnije i u istočnoj Aziji, Hong Kongu, južnoj Aziji i drugdje. Serija je emitirana i na drugim kontinentima, u Južnoj Americi, Europi i Bliskom istoku, gdje je uživala veliku popularnost, pogotovo u Njemačkoj, Francuskoj i Italiji. Uspjeh serije polučio je i nekolicinu video igrica koje je objavio Nintendo.
2005., TV Asahi je objavio dvije liste "100 najboljih animiranih ostvarenja". Captain Tsubasa se našao i na jednoj i na drugoj: na listi koja je sastavljena prema anketi provedenoj diljem nacije, našao se na 30. mjestu a na listi sastavljenoj po online anketi Japanaca, završio je na 41. mjestu. U časopisu Animage, Captain Tsubasa je 1985. završio na visokom devetom mjestu prema glasovima čitatelja, sa ukupno 151 glasom a 1986. na dvanaestom mjestu sa 253 glasa, pri čemu je epizoda 96 također završila na popisu 20 najboljih epizoda animea te godine.
John Francis Daley
John Francis Daley (20. jul 1985 -) je američki televizijski i filmski glumac, pjevači režiser. Najpoznatiji je po ulozi Lancea Sweetsa u TV-seriji Bones, a prije toga je tumačio lik Sama Weira u TV-seriji Freaks and Geeks.
El Arco, José Sixto Verduzco
El Arco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini José Sixto Verduzco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 752 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1705 m.
Tierra Colorada, Santiago Ixtayutla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 193 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 643 m.
Vallarta, Jalostotitlán
Vallarta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jalostotitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1801 m.
Alte Pinakothek
250px|mini| Alte Pinakothek 1900. godine. 250px|mini| Alte Pinakothek danas. mini| Soba br. IX. s [[baroknim slikama. ]] Alte Pinakothek ili Stara pinakoteka u Münchenu je muzej europskog slikarstva u Münchenu. U njemu se čuva jedna od najznačajnijih svjetskih zbirki slikarstva od srednjeg vijeka do sredine 18. vijeka. Danas se nalazi u sklopu bavarskih državnih slikarskih zbirki.
Utemeljio ga je Ludovik I. 1800. godine, a izgradio ga je Leo Klenze 1826. godine. Nastala građevina je bila izrazito moderna za svoje doba i postala je modelom za mnoge druge muzejske zgrade (Rim, Sankt Peterburg, Bruxelles, Kassel, i dr.). Za vrijeme Drugog svjetskog rata bio je potpuno porušen, da bi se obnovio 1950-ih, a potpuno (unutarnje dekoracije) tek nedavno.
U Staroj pinakoteki je izloženo oko 800 slika, a najznačajnije su zbirke staronjemačkog, staronizozemskog i talijanskog slikarstva trecentta, renesansno slikarstvo Italije i Njemačke, te barokno slikarstvo Njemačke, Italije, Nizozemske, Francuske i Španjolske. Od pojedinačnih slikara najviše su zastupljeni: Albrecht Dürer, Albrecht Altdorfer, Tizian, Peter Paul Rubens i Anthonis van Dyck.
Preko puta Stare pinakoteke nalazi se i Nova pinakoteka, u kojoj su izložena djela iz 19. i početka 20. stoljeća. Pored njih izgrađena je i Pinakoteka modernog slikarstva u kojoj se nalaze moderne i suvremene slike.
Princeza Charlotte od Cambridgea
Princeza Charlotte od Cambridgea (Charlotte Elizabeth Diana; 2. maj  2015 -) je mlađe dijete  princa Williama od Cambridgea i vojvotkinje Catherine od Cambridgea. Ona je četvrta po redu za nasljeđivanje svoje prabake, kraljice Elizabete i prva žena u sadašnjem redoslijedu.
Ponte Teglia, Massa e Carrara
Ponte Teglia je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 189 m.
Les Diaboliques
Predstavlja adaptaciju romana Celle qui n'était plus Boileau-Narcejaca. Radnja je smještena u jedan francuski internat, čiji direktor (koga tumači Paul Meurisse) sadistički zlostavlja kako svoju suprugu (koju tumači Véra Clouzot), tako i svoju ljubavnicu (koju tumači Simone Signoret). Radnja prikazuje kako se dvije žene udruže te ga ubiju davljenjem u kadi, ali kako ubrzo nakon toga njegov leš misteriozno nestaje, te počinju slušati glasine o tome da je viđen živ.
Godine 1996. je snimljen američki remake pod naslovom Diabolique.
Notre Dame de Paris
thumb|300 px|Notre-Dame Notre Dame de Paris ili samo Notre-Dame je najpoznatija ranogotička katedrala posvećena Blaženoj Djevici Mariji sagrađena na otoku Île de la Cité na rijeci Seini u Parizu.
Historija
Gradnja katedrale Notre-Dame de Parizu započinje 1163. godine. Povod je bilo proglašenje Pariza "župom kraljeva Evrope". Biskup Mauricea de Sully je smatrao kako je tadašnja pariška katedrala nedostojna te župe.
Gradnja katedrale je trajala do 1345. godine. Za vrijeme francuske revolucije je izložena vandalizmu antikatolički raspoloženih revolucionara, a kraće vrijeme je služila za obrede Kulta Vrhovnog bića i Kulta Vrhovnog bića. 1840-ih su na njoj vršeni rekonstrukcijski radovi. 1871. sljedbenici Pariške komune su je namjeravali zapaliti.
Dana 15.aprila 2019. godine katedralu je zahvatio strahovit požar.Planuo je u 18:50 i zahvatio je krovište i kupolu katedrale.Tijekom požara ￼￼￼srušila se kupola i čuveni zvonik.Borba s požarom trajala je 8,5 sati,kada je požar ugašen.Za vreme požara jedan svećenik ušao je u katedralu i spasio krunu,koju je nosio Isus Krist za vreme svoje muke,te je jedan od heroja tog požara.U požaru su ozleđena dva policajca i jedan vatrogasac.
Arhitektura
thumb|Zapadni ulaz u Notre-Dame Ističe se simetričnošću i uravnoteženošću arhitektonskih elemenata. Njezina prostranost, savršena uravnoteženost pročelja, elegancija njenih kontrafora, savršenstvo vitraža, potpuno opravdavaju njezin status "najpopularnije" crkve u Francuskoj. Katedrala je petobrodna, duga je 130 m široka 48, a visoka 36 m. Osnova je zbijena. Dvostruki deambulatorij hora nadovezuje se neposredno na bočne brodove, a kratki transept jedva prelazi širinu fasade i daje crkvi oblik latinskog križa. Sistem potpornih stubova i lukova koji okružuju cijelu građevinu nose glavni dio težine konstrukcije. Potporni lukovi i stubovi raspoređeni su u više redove u vidu kaskada. Zapadno pročelje katedrale primjer je neponovljive elegancije gotike. Pročelje uokviruju dva zarubljena tornja. Strelasti završeci uobičajeni u gotici, nisu nikad bili izvedeni, tako da su kule prekrivene terasastim krovovima. Potporni stupci pojačavaju uglove kula i dijele pročelje na tri glavna dijela. Riješenje je trospratno. Na zapadnom pročelju skulptura je teško oštećena za vrijeme francuske revolucije. Gotički je vertikalizam unutrašnjeg prostora kao i veliki prozori u prozorskom zidu, kao i lakoća i vitkost oblika.
Katedrala u popularnoj kulturi
Katedrala je u popularnoj kulturi najpoznatija kao mjesto radnje historijskog roman Zvonar katedrale Notre-Dame Victora Hugoa. Poznati pisac, veliki zaljubljenik u gotičku arhitekturu, roman je, između ostalog, napisao i zato da bi potakao svoje suvremenike da obnove crkvu.
Opština Azoyú, Guerrero
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 7115 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 190 m.
Biffontaine
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 399 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44,93 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 465 metara (maksimalnoj 660 m, a minimalnoj 456 m).
San Gregorio, Piacenza
San Gregorio je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 728 m.
Bevče
Bevče je naselje u slovenskoj Općini Velenju. Bevče se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 216 stanovnika.
Danilov učenik
Danilov učenik je bio anonimni srpski hroničar iz 14. veka, kritički nastrojen prema caru Dušanu.
Život
Bio je učenik arhiepiskopa Danila II, kod kojeg je hranjen, voljen i poučavan. Njegovo ime je ostalo nepoznato. Pripadao je krugu saradnika kralja Stefana Dušana, koji je posle smrti patrijarha Danila II (1337), postavio svoga logoteta (kancelara) za crkvenog poglavara, što Danilov učenik oštro kritikuje.
Spisi
Danilov učenik je napisao tri žitija:
Pretpostavlja se da je od žitija koje je sastavio arhiepiskop Danilo i od svojih, koja je između 1337. i 1340. pisao po istom obrascu, načinio celinu, zbornik Životi kraljeva i arhiepiskopa srpskih (tzv. Danilov zbornik). Njegovo pripovedanje je hroničarsko, usmereno na istorijske događaje (npr. opis odbrane Hilandara; opis bitke kod Velbužda), po čemu izlazi iz okvira stare hagiografije predstavljanja unutarnjih duhovnih vrednosti.
Ethel Merman
Ethel Merman (16. januar 1908 – 15. februar 1984) bila je američka glumica i pjevačica, najpoznatija po snažnom glasu i ulogama u popularnim brodvejskim mjuziklima. Među pjesmama koje je pjevala se ističu "I Got Rhythm", "Everything's Coming Up Roses", "Some People", "Rose's Turn", "I Get a Kick Out of You", "It's De-Lovely", "Friendship", "You're the Top", "Anything Goes" i "There's No Business Like Show Business", koja je kasnije postala njen "zaštitni znak". Poznata je i po tome što je 1970-ih svoje najveće hitove snimila u disco verziji.
Serino, Genoa
Serino je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 192 m.
Opština Puiești, Buzău
Puiești je opština u Rumuniji u okrugu Buzau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
La Campana, Tantoyuca
La Campana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Edwardsport, Indiana
Edvardsport je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
La Campana, Tantoyuca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 126 m.
Edwardsport, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 303, što je 60 (-16,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Uncle Remus
thumb|right|250px|Uncle Remus, ilustracija Harrisove knjige u izdanju iz 1881.
Uncle Remus ("Stric" ili "ujak Remus") je fiktivni lik koji se pojavljuje u pričama, odnosno basnama američkog književnika Joela Chandlera Harris. U njima je opisan kao crni rob na južnjačkoj plantaži prije građanskog rata koji svojoj porodici priča priče o životinjama koje predstavljaju dio afroameričkog folklora.
Uncle Remus se pojavljuje kao lik u kontroverznom filmu Song of the South, gdje ga je tumačio James Baskett.
Villa, Alessandria
Villa je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 698 m.
Coloredo, Sondrio
Coloredo je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 396 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 308 m.
El Saucito, Xicoténcatl
El Saucito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Xicoténcatl.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Recuerdo, Villa Corzo
Recuerdo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 688 m.
Brüheim
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gota Brihajm se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Gota. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 260 metara. Površina opštine iznosi 7,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 540 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 72 stanovnika/km².
Rancho San Inocente, Tamuín
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Bezenškovo Bukovje
Bezenškovo Bukovje je naselje u slovenskoj Općini Vojniku. Bezenškovo Bukovje se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
San Lorenzo, Tecomán
San Lorenzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Tamara Visković
Tamara Visković (Split, 20. prosinca 1966.) hrvatska je filozofkinja i povjesničarka umjetnosti, djelatnica u kulturi i politička aktivistkinja. Bila je bibliotekarka, novinarka, likovna i glazbena kritičarka, producent u kulturi, voditeljica Multimedijalnog kulturnog centra, članica Gradskog poglavarstva Splita zadužena za kulturu, te voditeljica u Centru za kulturu i cjeloživotno obrazovanje Zlatna vrata (u čijem je sastavu i Splitska kinoteka), a sada je član upravnog vijeća istog. mini|Tamara Visković 2020.
Biografija
Tamara Visković je djelovala kao glazbena kritičarka Feral Tribune, pisala je i za Nomad_(časopis), te druge medije i pisala stručne eseje, te sudjelovala u međunarodnim konferencijama, a bila je i članica žirija Berlinale festivala.
Vodila je Zlatna vrata do isteka prvog mandata, no nije reizabrana 2018. od strane vladajuće koalicije koja je imala svog kandidata (kontra stručne javnosti) sve do gubitka većine.
Politika
Tamara Visković je za Hrvatske parlamentarne izbore 2020. godine bila nositeljica liste Zeleno-lijeve koalicije ispred Možemo! iz X. izborne jedinice.
Clonmacnoise
thumb|Katedrala Clonmacnoise sa jugoistoka (središte i lijevo), Hram Doolin i Hram Hurpan (desno) i Hram Melaghlin (iza, pogled pokriven)
Cerro El Plomo
Cerro El Plomo je sa 5434 metara najviša planina koja se vidi iz Santiaga de Chile, ali i najviša i najpristupačnija planina u Metropolitanskoj regiji Santiago.
Clonmacnoise
Samostan Clonmacnoise (Cluain Mhic Nóis na irskom, što znači "Livada sinova Nósa", ili, možda, iako manje vjerojatno Cluain Muccu Nóis "Livada svinja Nósa") se nalazi u grofoviji Offaly u Irskoj na rijeci Shannon južno od Athlonea.
Cerro El Plomo
Karakteristike
Uspon na vrh uobičajeno traje 3 dana i idealna je ruta za aklimatizaciju za one koji se žele popeti na Aconcagvu ili Ojos del Salado, kao i na druge više vrhove u Regiji Santiago. Tehnički nije previše zahtjevna, osim kratkog prelaza preko glečera, što ga čini popularnom uvodnom rutom za planinare koji se počinju penjati na malo veće nadmorske visine.
Clonmacnoise
Clonmacnoise je između 545. i 548. osnovao Ciarán Mac a tSaor, mladić iz Rathcroghana u Grofoviji Roscommon. Do 9. vijeka je bio blisko vezan uz kraljeve Connachta. Strateški položaj samostana je omogućio da do 9. vijeka postane važno religijsko, obrazovno i trgovačko središte, a zajedno sa Clonardom je bio najvažniji samostan u Irskoj, koga su posjećivali učenjaci iz cijele Evrope. Od 9. do 11. vijeka je bio vezan uz kraljevi Meatha. Mnogi od velikih kraljeve Tare i Connachta su tamo sahranjeni.
Cerro El Plomo
Karakteristike
Cerro el Plomo je poznat kao sveta planina u Andama, jer je na njoj 1954. pronađena mumija devetogodišnjeg Inka dječaka, među brojnim drugim artefaktima koji ukazuju na historijski značaj planine u ceremonijama Inka. Na 5200 metara nešto prije prelaska glečera nalazi se gomila kamenja, na španjolskom znana kao - Pirca del Inca (Kamenjar Inka).
Na planinu su se prvi popeli Gustavo Brandt i Rodolfo Luck - 1898., ali se može pretpostaviti da su to brojni anonimni Inke učinili davno prije njih. Sam uspon ima 2100 metara, odnosno 35 km.
Clonmacnoise
Od 12. vijeka je počeo gubiti na važnosti, da bi s vremenom bio napušten. Njegove ruševine je 1979. posjetio papa Ivan Pavao II.
El Motor, Mulegé
El Motor je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 847 m.
Arroyo del Durazno, Coroneo
Arroyo del Durazno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Coroneo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2359 m.
Fundamentalizam
Fundamentalizam ( - osnova) jeste način mišljenja u kome se određena načela smatraju za suštinske istine koje, bez obzira na njihovu sadržinu imaju nepromenljiv i neprikosnoven autoritet. Supstancijalni fundamentalizmi imaju malo ili ništa zajedničkog osim što njihove pristalice obično pokazuju ozbiljnost i vatrenost koje proističu iz doktrinarne čvrstine. Iako se obično dovodi u vezu sa religijom i doslovnom istinom svetih spisa fundamentalizam se susreće i u političkim doktrinama. Štaviše i za liberalni skepticizam može se reći da sadrži fundamentalno verovanje da sve teorije treba dovesti u pitanje. Iako se termin često koristi pežorativno da bi označio nefleksibilnost, dogmatizam i autoritarizam, fundamentalizam može da izrazi i nesebičnost i odanost načelima.
Religijski fundamentalizam
Religija i politika preklapaju se u mnogo tačaka a svakako nije najmanje značajna ona koja se tiče razvoja najvažnijih ideoloških tradicija. Etički socijalizam je na primer postao sastavni deo različitih verskih doktrina, doprinevši nastanku hrišćanskog i muslimanskog socijalizma. Protestantizam je doveo do oblikovanja ideje o samomotivisanoj i individualnoj odgovornosti koja je našla izraz u klasičnom liberalizmu. Verski fundamentalizam se razlikuje po tome što posmatra sve aspekte javnog i privatnog života kao sekundarne u odnosu na objavljene verske doktrine. Sa tog gledišta politički i društveni trebalo bi da bude organizovan na osnovu onoga što se smatra ključnim, odnosno istinskim verskim načelima, obično poduprtim verom u doslovnu istinu svetih spisa. Pošto je takva načela moguće razviti u potpun pogled na svet, verski fundamentalizam se opravdano može smatrati ideologijom.
Postoje dva suprotstavljena mišljenja odakle potiče verski fundamentalizam i zašto se on javlja na kraju dvadesetog veka. Jedno prikazuje fundamentalizam kao skretanje, odnosno prilagođavanje koja čine društva tokom navikavanja na modernu i sekularizovanu kulturu. Drugo ističe da fundamentalizam ima trajan značaj i da je posledica neuspeha sekularizma da zadovolji večitu ljudsku potrebu za duhovnom istinom.