cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saobraćaj u Portugalu
Železnički saobraćaj
mini|230px|desno|Savremeni vozovi u Portugalu Ukupna dužina železničke mreže u Portugaliji je 2.850 km, od čega je 623 km elektrifikovano, a 426 km je u vidu dvostrukog koloseka. Portugalske pruge imaju nekoliko predviđenih širina koloseka:
Državno preduzeće nadležno za železnicu je Vozovi Portugalije. Ono je nadležno za sve pruge širokog koloseka, dok su za pruge uskog koloseka nadležni privatna preduzeća i mesne vlasti.
Najvažnije železničko čvorište je prestonica Lisabon, od koga idu najvažnije linije u zemlji ka većim oblasnim središtima i Španiji:
Gradska železnica je prisutna u dva najveća grada grada Portugalije. Klasičan metro sistem je prisutan u Lisabonu (pogledati: Lisabonski metro), a laki metro poseduje Porto. Oba grada poseduju i tramvajski prevoz.
Železnička veza sa susednim zemljama:
Drumski saobraćaj
mini|230px|desno|[[Autoput A8 (Portugal)|Autoput A8]] mini|230px|desno|Jedan od ulaznih autoputeva u [[Lisabon]] mini|230px|desno|[[Autoput A20 (Portugal)|Obilaznica oko Porta]] Ukupna dužina puteva u Portugaliji u 1999. godini je 68.732 km, od čega je sa tvrdom podlogom 59.110 km drumskih puteva. Na savremene autoputeve i druge puteve sa 4 trake iste godine otpadalo je 1.700 km. Pošto je uprava nad autoputevima u rukama privatnih preduzeća plaća se putarina, ali je sve pod nadzorom državnih organa. Drumska mreža je razvijena, ali po gustini zaostaje za mnogim zemljama zapadne i srednje Evrope. Takođe, drumska mreža je razvijenija i bolja u zapadnoj (primorskoj) polovini zemlje.
Glavni državni putevi se nazivaju „Autostradama“ (špan. Auto-Estrada). Najvažniji putevi se uglavnom poklapaju sa Evropskim saobraćajnim koridorima i nose dvoznačnu oznaku "A+broj". Brojevi idu od 1 do 44, pri čemu značajniji putevi obično nose manje brojeve.
Najvažniji državni putevi u Portugaliji su (oznaka * - u izgradnji ili planovima):
Vodeni saobraćaj
Značajne luke su:
Unutrašnji vodeni saobraćaj Portugalije postoji (dužina 820 km), ali je on veoma malog značaja. U pitanju su dve značajne reke Pirinejskog poluostrva, Duro i Težo. Razlog njihovog malog značaja je tome što su reke leti zbog suše obe reke jako plitke.
Vazdušni transport
mini|250 p|desno|[[Aerodrom Lisabon|Aerodrom "Portela" u Lisabonu]] mini|250 p|desno|Unutrašnjost [[Aerodrom Porto|Aerodroma u Portou]] Najveći aerodromi su oni vezani za Lisabon i Porto, ali leti ostvare veliki promet i aerodromi blizu turističkih odredišta.
U Portugaliji postoji veliki broj aviopreduzeća, od kojih je najpoznatije i najveće državno preduzeće "TAP POrtugalija".
U zemlji postoji 66 zvanično upisanih aerodroma 1999. godine, od čega 40 sa čvrstom podlogom (pogledati: Aerodromi u Portugaliji). 24 aerodroma je uvršteno na listu međunarodnih aerodroma sa IATA kodom (IATA Airport Code). Najpoznatiji od njih su:
Najvažnije vazduhoplovno čvorište u Portugaliji je lisabonski aerodrom "Portela"], koji se nalazi u okviru grada [[Lisabona, što donosi dosta poteškoća i gradu i aerodromu. Zbog toga je predviđeno njegovo preseljenje na novo mesto. Aerodromi Aerodrom "Santa Katarina" na Maderi i Aerodrom Žoao Paolo II na Azorima su najvažnija veza ovih ostrva sa kopnom. Aerodromi u Algarveu, poput aerodroma kod Faroa su uglavnom opterećeni tokom letnje turističke sezone.
CSK
CSK se može odnositi na:
Las Praderas, Ahumada
Las Praderas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ahumada.
Silur
300px|mini|Granica slojeva stijenja koje pripadaju ordiviciju i siluru u blizini mjesta [[Hovedøy, u Norveškoj. Donje stijene tamno sive boje pripadaju ordoviciju, a gornje smeđe stijene pripadaju siluru. Slojevi su djelomično deformirani djelovanjem kaledonske orogeneze.]] Silur je pojam iz geologije koji označava period u razvoju Zemlje od prije 443 milijuna godina do prije 416 milijuna godina. Silur je period unutar paleozoika. Ovaj period dobio je naziv po keltskom plemenu Siluri s područja današnjeg Walesa.
Proteže se od kraja ordovicijskog perioda do početka devonskog perioda. Kao i sa svim drugim geološkim periodima, naslage stijena koje označavaju početak i kraj perioda su precizno identificirane, ali točni datumi variraju oko 5-10 milijuna godina. Osnova za početak silura je označena u doba masovnog izumiranja, kada je 60% svih morskih vrsta bilo izbrisano.
Podjela
Međunarodno povjerenstvo za stratigrafiju priznaje podjelu silura na četiri geološke epohe koje se pak dijele u geološka doba:
Paleogeografija
U većem dijelu silura raspored kopna i mora ostao je kao i u kambriju, ali su potkraj silura nastale promjene u vezi s kaledonskim orogenetskim ciklusom. Na području Irske, Škotske i sjeverozapadne Skandinavije izdiglo se novo ulančano Kaledonsko gorje. Izdizanja je bilo i u mnogim drugim područjima, ali slabijeg intenziteta. U vezi s orogenetskim pokretima postojala je i znatna vulkanska aktivnost. Sredinom silura jezgre današnjega euroazijskoga i sjevernoameričkoga kontinenta bile su unutar tropskog pojasa, a Gondvansko kopno (Indija, Arabija, Afrika, Južna Amerika, Australija, Antarktika) bilo je smješteno oko južnoga pola i djelomice je dosezalo južno suptropsko područje. Tadašnji oceanski prostori obuhvaćali su golema prostranstva oko sjevernoga pola. Takav raspored kontinenata tijekom silura odrazio se i u taložnim procesima, u kojima su prevladavali morski sedimenti. U plitkim morima uz obode štitova (baltičkoga, kanadskoga) ima klastičnih naslaga i nešto vapnenca, a u duljim geosinklinalnim morima škriljevaca, sitnozrnatih pješčenjaka, tufova i sl.
Poznata su i silurska područja u Velikoj Britaniji i Skandinaviji, a u Hrvatskoj je silur dokazan u slavonskim planinama (Psunj, Papuk, Krndija), u kremeno-sericitnim filitima s ostatcima graptolita.
Flora i fauna
Novo kaledonsko kopno s mnogim zaostalim močvarama bilo je pogodna sredina za razvoj kopnenoga biljnog i životinjskog svijeta. Od biljaka su u siluru živjele ponajprije primitivne papratnjače, osobito Psilophytinae i Lycopodinae, a od životinja kralježnjaci, besčeljusnjače (Agnatha) i prvi pravi predstavnici slatkovodnih i morskih riba čeljustousta (Gnathostomata) acanthodi te placodermi, koji s agnatima čine tzv. ribe oklopnjače. Život se za silura odvijao uglavnom u moru. Od biljaka su se isticale vapnenačke alge, a među životinjama graptoliti (Monograptus, Cephalograptus, Rastrites i dr.), koji su u siluru doživjeli drugi vrhunac u svojem razvoju, pa se silur zajedno s ordovicijem (razdoblje prvoga vrhunca) često naziva i dobom graptolita. Za pliće dijelove silurskoga mora važni su trilobiti (Phacops, Calymene, Dalmanites i dr.), ima i ramenonožaca, mahovnjaka, glavonožaca (Orthoceras, Cyrtoceras), školjkaša (Cardiola), puževa (Bellerophon), bodljikaša, krinoida (Cyathocrinus), mješinaca i praživotinja. Vjeruje se da su se potkraj silura pojavili i prvi amoniti (Ammonoidea).
Las Praderas, Ahumada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1208 m.
Timandra (mitologija)
Timandra (Τιμάνδρα) bila je, u grčkoj mitologiji, kći Lede i Tindareja. Timandra se udala za Ehema, arkadskog kralja, kome je rodila sina po imenu Laodok. Afrodita je, želeći se osvetiti Tindareju, učinila da njegova kći postane preljubnica (kao i njene sestre, Helena i Klitemnestra), pa je Timandra napustila supruga i dete zbog Fileja, kralja Dulihija i sina elidskog kralja Augije.
Rancho Colorado, Urique
Rancho Colorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2312 m.
CTK
CTK se može odnosit na:
Convalle, Lucca
Convalle je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Izomorfizam
Izomorfizam u matematici predstavlja bijektivno i invertibilno preslikavanje dvije matematičke strukture iz jedne u drugu.
Convalle, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 342 m.
Izomorfizam
Osobine
Preslikavanje f iz jedne strukture u drugu se naziva izomorfizmom kada je:
Praktičan primjer
Slijede primjeri izomorfizama iz obične algebre.
Ovo preslikavanje je jedan-jedan i na, tj. ono je bijekcija iz domene u kodomenu logaritamske funkcije.
Osim što je izomorfizam skupova, logaritamska funkcija također čuva određene operacije. Na primjer, promatrajmo grupu pozitivnih realnih brojeva u odnosu na obično množenje. Za logaritamsku funkciju vrijedi sljedeći identitet:
<li> Promatrajmo grupu Z/6Z brojeva od 0 do 5 u odnosu na zbrajanje po modulu 6. Također promatrajmo grupu Z/2Z × Z/3Z uređenih parova gdje x koordinate mogu biti 0 ili 1 i y koordinate mogu biti 0, 1, ili 2, pri čemu je zbrajanje x-koordinate je po modulu 2, dok je zbrajanje y-koordinate je po modulu 3.
Ove strukture su izomorfne u odnosu na zbrajanje, ako se identificiraju rabeći sljedeću lemu:
ili poopćeno (a,b) -> ( 3a + 4 b ) mod 6.
Na primjer, (1,1) + (1,0) = (0,1) što se preslikava u drugi sustav kao 1 + 3 = 4.
Čak iako ova dva skupa izgledaju različito, ona su u stvari izomorfna. Općenito, Kartezijev produkt dvije cikličke grupe Z/nZ i Z/mZ je ciklički ako i samo ako su n i m relativno prosti. </li>
</ul>
Vaterpolo reprezentacija Čilea
Čileanska vaterpolska reprezentacija predstavlja državu Čile u športu vaterpolu.
= Nastupi na velikim natjecanjima =
Popis kraljeva Ui Failghea
Ui Failghe je naziv za oblast centralne Irske koje je činilo samostalno kraljevstvo, čiji su se vladari uspješno odupirali klanovima Uí Néill i Eóganachta, a kasnije i normanskim osvajačima. Od sredine 11. vijeka je dinastija preuzela prezime Ua Conchobhair Failghe, ili O Connor Faly (nije bila u vezi sa Ua Conchobhair dinastijama Connachta i Kerryja). Sjedište je bio Rathangan u današnjoj Grofoviji Kildare ali se poslije normanske invazije premjestilo u Daingean.
Kraljevi Ui Failghea su se održali sve do 1530-ih, kada je posljednji nositelj te titule, Brian mac Cathaoir O Conchobhair Failghe, podržao ustanak Silken Thomasa protiv engleskog kralja Henryja VIII. Nakon što je ustanak ugušen, Brian je pomilovan, ali mu je oduzeta kraljevska titula te je proglašen običnim baronom. Nakon njegove smrti 1556. je kraljica Mary I njegovu teritoriju pripojila neposredno engleskoj kruni, proglasivši je Grofovijom Offaly, čije ime potiče od njenih drevnih kraljeva.
Maguey Acuitzio, Tuzantla
Maguey Acuitzio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuzantla.
Aigaliers, Gard
Egalije je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Gar koja pripada prefekturi Nim.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 386 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 28,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 212 metara (maksimalnoj 350 m, a minimalnoj 117 m).
Prepier, Treviso
Prepier je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Tierra Blanca, Mezquitic
Tierra Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Tanque de los Serna, Calvillo
Tanque de los Serna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Calvillo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2266 m.
Parota San Simón, General Canuto A. Neri
Parota San Simón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Canuto A. Neri.
Pirat
right|thumb|250px|Pirat iz razdoblja 16 - 18 vijek
thumb|thumb|200px|Zastava piratskog kapetana Johna Rackhama, iz 1719. Pirati (grč., pirat) su pljačkaši koji vrše razbojstva na moru, ponekad i na obali. Piratstvo (eng. piracy) je nastalo još u antičkim vremenima ali najviše se raširilo tijekom 17. vijeku na Karibima ili Novom svijetu. Danas pirati najviše djeluju na Tihom i Indijskom oceanu i veliki su problem za međunarodnu trgovinu. Piratstvo se ne bi trebalo miješati sa gusarenjem, koje je kroz povijest bilo legitiman oblik ratovanja na moru.
Antički i srednjovjekovni pirati
left|thumb|thumb|Drakar, brod Vikinga, pirata sjeverne Europe Antičko doba je obilovalo piratima koji su svojim brzim galijama terorizirali sve obale Sredozemnog mora. Još od vremena drevnih Egipćana oni su pljačkali trgovačke brodove. Grci, Egipćani, Kartažani i Rimljani nisu bili u stanju osigurati prisutnost jakih flota na moru i piratske zajednice su postojale na mnogim otocima. Jednom prilikom je i Julije Cezar zarobljen od pirata i zadržan radi otkupa. Tek kada je rimski general Pompej Veliki 67. godine prije nove ere sa stotinama brodova proveo veliko anti-piratsko čišćenje, Sredozemlje je bilo sigurnije za trgovinu.
Nakon pada Zapadnog Rimskog carstva kao pirati najviše su se isticali Vikinzi, pomorski narod sa sjevera Europe. Oni su svojim brzim brodovima tipa drakar doplovili do Britanije, Rusije, Italije, Afrike i Amerike, pljačkajući sve na svom putu nekoliko stoljeća. No kasnije su se s vremenom okrenuli trgovini.
Pirati Sredozemlja u 15. i 16. stoljeću
thumb|120px|thumb|Hajrudin Barbarosa, poznat kao Crvenobradi, vođa osmanskih sjevernoafričkih korsara
Korsari
Korsarima (od srednjovjekovnog latinskog: cursarius=gusar se u početku nazivalo sve pirate i gusare koji su djelovali po Mediteranu za 15. i 16. vijeka, podjednako kršćane i muslimane ali taj naziv kasnije počinje označavati samo francuske gusare. Za muslimanske korsare iz Sjeverne Afrike se počinje koristiti naziv Berberski korsari.
Berberski korsari su bili stanovnici sjevernoafričkih muslimanskih područja (Berberska obala) koji su pod zaštitom Otomanskog carstva pljačkali krščanske brodove na Sredozemlju. Vodeći vjerski rat smatrali su se gusarima, ali za Europske države oni su bili obični pirati. Koristili su brze galije i svojim brojnim posadama lako savladavali protivničke brodove. Zarobljenike su prodavali u roblje ili ih ucjenjivali radi otkupa. Na vrhuncu moći su bili tijekom 16. stoljeća, a početkom 17. njihova snaga počinje opadati da bi do 1650. gotovo potpuno nestali. Njihov najpoznatiji vođa je bio Hajrudin Barbarosa koji je imenovan admiralom u ratnoj mornarici Otomanskog carstva. Najveća utočišta su im bili Tripoli, Alžir i Tunis. Zanimljivo je da je među njima ponekad bilo i bivših krščanskih gusara koji su završetkom ratova i ostavši bez posla, prelazili u redove sjevernoafričkih korsara i napadali brodove svojih bivših zaštitnika.
Piratstvo na Karibima - "Bukanirsko doba"
Nakon Kolumbova otkrića Amerike 1492. najveće pomorske sile toga vremena Španjolska i Portugal krenule su stvarati kolonije u Srednjoj i Južnoj Americi (iliti Zapadnoj Indiji, kako ju je Kolumbo nazvao). Najviše kolonija je osnovala Španjolska dok se Portugal više orjentirao na trgovinu s Indijom i dalekim Istokom. Ipak, Portugal je osnovao nekoliko važnih i bogatih kolonija u Južnoj Americi te u dogovoru sa Španjolskom prisvojio istočni dio Južne Amerike dok je Španjolska prisvojila zapadni. Porobivši srednjoameričke domorodačke narode Inka, Maye i Asteke, Španjolci su stekli kontrolu nad brojnim rudnicima plemenitih metala koje su počeli dovoziti u Španjolsku. Zbog velikog rasta španjolskog bogatstva i druge europske države poćinju osnivati kolonije u Karibima radi iskorištavanja prirodnih bogatstava Novog svijeta. Krajem 16. i početkom 17. stoljeća diljem Kariba nastaju kolonije Engleske, Francuske i Nizozemske a krajem 17. stoljeća i Danske. No u usporedbi sa španjolskim kolonijama sve druge su bile malobrojne i slabo razvijene. left|150px|thumb|thumb|Bukaniri u čamcima napadaju španjolski [[galijun]] Suparništvo među kolonijama i želja za trgovačkom premoći dovodili su do čestih ratova. Veliko klasično doba piratstva trajalo je od 1560. do 1720. godine. Tijekom prvih desetljeća 17. stoljeća grupa odmetnika i izbjeglica gotovo svih europskih nacija naselila se na velike i male karibske otoke. Nazivali su se bukaniri (eng. "buccaneers") i prvotno su bili lovci na divlje životinje. No željni brze zarade otiskivali su se na more i napadali španjolske brodove s blagom okrenuvši se otvorenom piratstvu. Tako su bukaniri, iako zadržavši staro ime, postali pirati, a najuspješniji su bili u razdoblju od 1640. do 1680. godine. Dva najpoznatija bukanirska sjedišta su bila otok Tortuga (francuska baza) nakon 1640. i grad Port Royal (engleska baza) na otoku Jamajka nakon 1655. godine. Bukanirsko doba je potrajalo do 1680. kada su im francuske i engleske vlasti počele uskračivati potporu. Posljednjom velikom akcijom bukanira smatra se pljačka Cartagene u Kolumbiji 1689. kada je 6500 bukanira i francuskih vojnika osvojilo bogati španjolski grad.
Tortuga
thumb|thumb|Hispaniola, i na sjeveru otoka, Tortuga Tortuga (španjolski Kornjača) je otok smješten uz sjevernu obalu otoka Hispaniola. Tijekom 17. stoljeća bio je čuven kao piratsko utočište. Danas potpada pod Republiku Haiti.
1625. engleski i francuski kolonisti odbjegli iz vjerskim ratovima zahvaćene Europe naselili su se na Tortugi i bavili se poljoprivredom. 1629. Španjolci su napali Tortugu pobivši gotovo sve stanovnike da bi ga odmah zatim napustili. Preživjeli stanovnici željni osvete udružili su se sa bukanirima s Hispaniole i započeli s napadima na španjolske brodove.
1633. Francuzi su pokušali na Tortugi organizirati trgovinu crnim robljem dovedenim iz Afrike ali ona nije zaživjela i 1635. se potpuno ugasila. Iste godine Španjolci su ponovno osvojili Tortugu da bi ju opet napustili jer je otok bio premalen da bi za njih imao stratešku važnost. Engleski i francuski pirati su tada ponovno naselili otok a uskoro su im se pridružili i nizozemski. Španjolci su zbog toga 1638. ponovno napali Tortugu ali ovoga puta su bili poraženi. Od 1640. pirati i bukaniri s Tortuge su se počeli međusobno nazivati Bratstvo Obale (engleski Brethren of the Coast). Zbog neprestanih piratskih napada na njihove brodove Španjolci su 1654. ponovno napali Tortugu i osvojili ju ali pirati i bukaniri su se vratili već slijedeće godine i nastavili sa pljačkanjem diljem Novog svijeta. 1660. iz Francuske je na Tortugu stigao guverner koji je preuzeo vlast na otoku i počeo uvoditi red. Deset godina kasnije vrijeme bukanira je počelo prolaziti a Tortuga se pod francuskom vlašću počinje okretati zakonu. Pirati s Tortuge prelaze u francusku službu postavši gusari ili, u većem broju slučajeva, napuštaju otok i premještaju se u Port Royal ili na Bahame. Do 1685. vrijeme bukanira je završilo. Samo piratstvo je na Tortugi zakonom zabranjeno 1713. godine.
Port Royal
Port Royal (engleski Kraljevska luka) je bio centar trgovačke aktivnosti na otoku Jamajka sve do potresa 7.6. 1692. koji je uzrokovao da dvije trećine grada potone u Karipsko more. Bio je popularno mjesto za pirate koji su ondje trošili svoja bogatstva stečena na moru.
thumb|left|thumb|Čitavi Karibi su bili piratsko lovište Nakon što su Englezi 1655. preoteli Španjolcima otok Jamajku nisu imali dovoljno vojnih snaga da obrane otok u slučaju španjolskog ili francuskog napada. Zbog toga je 1659. guverner Jamajke pozvao bukanire sa Tortuge da se nasele na otoku i brane ga u slučaju potrebe. Rezultat je bio nastanak grada na južnoj obali Jamajke, Port Royala. Bukaniri i pirati su osnovali Port Royal iz više razloga. Nalazio se u blizini puteva španjolskih trgovačkih brodova pa je bio savršena baza za brze napade. Luka je bila prostrana i dovoljno velika za smještaj velikog broja brodova te njihovo popravljanje i opskrbljivanje. Port Royal je bio početna točka za mnoge piratske i gusarske napade na španjolske brodove i naselja u Novom svijetu. Iz Port Royala, engleski gusar Henry Morgan je napao Panamu, Portobello i Maracaibo. John Davis, Roche Brasiliano, Edward Mansfield i ostali čuveni pirati su se naselili u Port Royalu.
1660. Port Royal je bio poznat kao "Sodoma Novog svijeta" gdje većinu stanovništva čine "pirati, koljači i prostitutke". Zahvaljujući bogatstvu koje su pirati otimali Španjolcima Port Royal je izrastao u jedan od najvećih gradova Novog svijeta i bio je ekonomski najvažnija engleska kolonija na Karibima. Svega nekoliko godina nakon nastanka Port Royala, dotadašnji glavni grad Jamajke, Spanish Town, mu je morao prepustiti svoju funkciju. Na vrhuncu popularnosti grad je imao po jednu krčmu na svakih deset kuća. Tijekom dvadesetogodišnjeg razdoblja koje je završilo 1692. u Port Royalu je živjelo 6500 ljudi. U gradu su se počeli naseljavati kovači, plemići, trgovci i zanatlije koji su živjeli u dvije stotine izgrađenih zgrada. 1687. Port Royal je posjetilo 213 brodova a gradsko bogatstvo se povećavalo iz dana u dan.
Nakon što je Henry Morgan 1674. postao zamjenik guvernera Jamajke, Port Royal se nekoliko godina kasnije poćeo mijenjati. Pirati više nisu bili potrebni za obranu grada i otoka. Trgovina robljem postizala je sve veću važnost. Ugledni građani Port Royala su izjavili da je dobar glas grada narušen. 1687. Jamajka je donijela anti-piratske zakone. Umjesto da bude sigurno mjesto za pirate, Port Royal je postao mjesto njihovih smaknuća. Mnogi su pirati završili na vješalima u Port Royalu i bukaniri se premještaju na Bahamske otoke započevši s napadima i na engleske brodove.
1692. razarajući potres je pogodio Port Royal. S obzirom da je većim dijelom bio smješten na pješčanom grebenu, dvije trećine grada je završilo na dnu mora. U kataklizmi je poginulo oko dvije tisuće stanovnika. Nakon toga Spanish Town je ponovno postao glavni grad Jamajke. Rađeni su pokušaji da se Port Royal obnovi jer je trećina grada još uvijek bila čitava i to je djelomično napravljeno. Port Royal je postao glavna engleska luka u tom dijelu Kariba ali 1704. grad je poharao razarajući požar. Nekoliko uragana tijekom prve polovice 18. stoljeća dokrajčilo je Port Royal a preostali stanovnici su se naselili u obližnjem gradu Kingstonu.
Zlatno doba piratstva
thumb|thumb|Tipični piratski kapetan Zlatnog doba Iako su europske sile krajem 17. vijeka upostavile veću kontrolu na Karibima pirati su i dalje djelovali. Upravo tada su pirati s Kariba počeli širiti svoju djelatnost na zapadnu obalu Afrike i Indijski ocean. Završetak rata za španjolsko nasljeđe 1714. ostavio je gusare bez posla i većina njih se pridružuje već ionako brojnim piratima. Pirati počinju kao svoj simbol koristiti crnu ili crvenu zastavu sa zastrašujučim simbolom koji podsjeća na smrt, najčešće ljubanju s prekriženim kostima ili u nekim slučajevima čitavog kostura. Ta zastava je općenito bila poznata kao Jolly Roger. Kako su u ovom razdoblju djelovali neki od najpoznatijih pirata ono se naziva Zlatno doba piratstva. Većina njih je postala legendama još za života. Pljačkali su trgovačke brodove koji su plovili na ruti između Amerike, Afrike, Kariba i Europe. To Zlatno razdoblje potrajalo je od 1690. do otprilike 1730. iako su pirati, mada u neusporedivo manjem broju, djelovali i nakon toga.
New Providence
Jedna od najboljih prirodnih luka na Karibima početkom 18. stoljeća postala je utočište pirata i krijumčara. Kada ga je piratski kapetan Henry Jennings 1715. odabrao za svoje utočište pirati počinju masovno dolaziti i otok se počinje razvijati. Pirati sa New Providencea su svoj plijen prodavali u malobrojnim i slabo razvijenim engleskim kolonijama na južnoj i jugoistočnoj obali Sjeverne Amerike. Ondje su bili dočekivani s dobrodošlicom i zato je New Providence kao piratsko utočište opstao najduže na Karibima. Neki od najčuvenijh karipskih pirata su živjeli na New Providenceu; Crnobradi, Benjamin Hornigold, John Rackham, Samuel Bellamy i drugi. Početkom dvadesetih godina 18. stoljeća Britanske vlasti postavljaju guvernera Woodesa Rogersa u gradiću Nassau na New Providenceu. Rogers, bivši gusar, obećao je pomilovanje svim piratima koji odustanu od pljačkanja i stave se u službu britanskog kralja. Većina je tako i napravila, dio onih koji nisu prihvatili amnestiju premjestili su djelovanje na obalu susjedne Južne i Sjeverne Karoline, zapadnu obalu Afrike i Indijski ocean a većina onih koji su ostali na Bahamima su uhvaćeni i obješeni.
Zapadna obala Afrike
thumb|left|thumb|Howell Davis, pljačkaš obale zapadne Afrike I zapadna obala Afrike je početkom 18. stoljeća bila privlačno piratsko lovište. Trgovina robljem je bila na vrhuncu i odande su redovno plovili brodovi koji su robljem opskrbljivali kolonije Sjeverne i Južne Amerike. Natovareni ne samo robljem nego i slonovačom i zlatom, robovlasnički brodovi, pa čak i luke gdje su pristajali, su često bili napadani od pirata. Najpoznatiji pirati koji su pljačkali uz zapadnu obalu Afrike su bili Howell Davis, Bartholomew Roberts i Olivier Levasseur.
Indijski ocean
Krajem 17. stoljeća pirati iz Europe i obiju Amerika dolaze na Indijski ocean koji je također bio privlačan kao veliko i bogato lovište. Oko rta Dobre nade i Indijskim oceanom redovno su plovili engleski, nizozemski i portugalski trgovački brodovi kao i arapski i indijski, svi natovareni mogućim plijenom. Nizozemska Istočnoindijska kompanija osnovana 1602. bila je jedna od prvih europskih trgovačkih udruženja koja su trgovala sa Indijom, Kinom i Japanom. Razne Istočnoindijske kompanije, nakon što su postigle monopol u trgovini s Istokom, počele su upućivati prema Europi brodove s bogatim tovarima svile, začina, duhana, muslina, plemenitih metala i dragulja. Najpoznatiji među piratima koji su pljačkali na Indijskom oceanu bili su Henry Avery, Thomas Tew, William Kidd... Najpoznatije piratsko utočište na Indijskom oceanu bio je otok Madagaskar uz jugoistočnu obalu Afrike. thumb|thumb|[[Butra, brod indijskih pirata, neospornih vladara Indijskog oceana u razdoblju od pola stoljeća]]
Među piratima koji su djelovali na Indijskom oceanu je bilo i samih Indijaca (Kanhoji Angre), iako manje poznatih ali mnogo uspješnijih od njihovih europskih i američkih kolega. Upravo oni su kolonijalnim vlastima zadali najviše muka. Kada su se Englezi početkom 18. stoljeća utvrdili u Bombayu, počeli su ih napadati indijski pirati. Od mnogih Indijaca smatrani borcima protiv stranih osvajača (što su djelomično i bili), indijski su pirati vladali Indijskim oceanom pola stoljeća natjeravši gotovo sve brodove europskih sila da plaćaju prolaz do svojih kolonija. Tek su ujedinjene flote Britanske ratne mornarice, Britanske Istočnoindijske kompanije i indijskih vladara zavisnih o britanskoj kruni u oštroj akciji 1756. uništile indijske pirate.
Madagaskar
Madagaskar su još 1614. kao bazu koristili francuski gusari koji su djelovali na Crvenom moru. Oko 1650. ratne mornarice su napustile otok i on je postao odmorište piratskih posada. Sela na obali su se razvijala upravo zahvaljujući trgovanju s piratima. Pirati s Madagaskara su, osim na Indijskom oceanu, djelovali i na Crvenom moru. No kao i na Karibima pod utjecajem širenja zakona 1720-ih, pirati ili bivaju većim dijelom zarobljavani i obješeni a manjim dijelom prelaze u gusare ili pristupaju indijskim piratima koji su se uspjeli duže održati.
Sredozemlje, Karibi i Meksički zaljev
Početkom 19. stoljeća pojačava se gotovo ugašena aktivnost Berberskih pirata uz obalu sjeverne Afrike. Završetkom Napoleonskih ratova 1815. ponovno je mnoštvo britanskih i francuskih gusara ostalo bez posla i oni su se okrenuli piratstvu na svim morima; ponajviše na Karibima. Napadali su sve brodove bez obzira kojoj su državi pripadali. Najveće piratsko i krijumčarsko utočište u Meksičkom zaljevu je 1812. bio zaljev Barataria nedaleko New Orleansa a od 1815. do 1820. otok Galveston u Meksiku. Problem piratstva se bio toliko razmahao da je Kongres SAD-a izdvojio 500.000 dolara za opremanje ekspedicije koja bi istrijebila pirate na Karibima. Prema podatcima pomorskih vlasti SAD-a u razdoblju između 1824. i 1830. dva zloglasna piratska uporišta su bili Srednja Amerika i Kuba. Velika Britanija, SAD i Španjolska su ujedinile snage i to je do 1835. još jednom uništilo piratstvo na Karibima. Berberski pirati su konačno uništeni akcijama Američke ratne mornarice 1824. godine.
Indijski ocean i jugoistočna Azija
lijevo|thumb|thumb|Džunka, brod koji su pirati u jugoistočnoj Aziji i kineskim morima stoljećima koristili 1819. snage Britanske ratne mornarice i Britanske Istočnoindijske kompanije su uništile arapske pirate na Crvenom moru. Lord James Brooke je 1840. u Malaji uništavao Dajake, domorodce koji su se bavili piratstvom. 1849. Britanska ratna mornarica istrijebila je pirate na Borneu.
Početkom 19. stoljeća svom silinom se razmahalo kinesko piratstvo. Kineski pirati su jedinstveni u svjetskoj povijesti jer su postigli takvu moć i bogatstvo da su utjecali na uspone i padove raznih kineskih vladara pošto su zavladali njihovim obalama 1807. kineskim vodama je plovilo barem 600 piratskih džunki sa 30.000 kineskih pirata pod zapovjedništvom Ching Yiha, jednog od najuspješnijih pirata svih vremena. Bilo je i mnogo drugih kineskih pirata koji su posjedovali velike flote i pljačkali sve brodove, ali ponajviše strane. Kineske vlasti nisu uspijevale uništiti pirate i obićno su ih se rješavale nudeći im oprost i visoke položaje u ratnoj mornarici kineskog cara, što bi ovi najčešće i prihvatili. Zbog svega toga, kineske su vlasti ponekad potajno podržavale kineske pirate koji su ugrožavali britansku trgovinu opijumom i nisu ih previše nastojali uništiti. Ali do 1860-ih Britanska ratna mornarica, ojačana parobrodima i modernijim oružjem, uspjela je uništiti kinesko piratstvo. Povremena piratska djelatnost još se može primjetiti pedesetih godina devetnaestog stoljeća oko rta Dobre Nade.
Suvremeni pirati
Piratstvo nikada nije potpuno nestalo kada su Karibi očišćeni 1830. a daleki Istok 1860. Nedostatak političkog i vojnog sustava bilo gdje u svijetu odmah rezultira razbojništvom, pa i onim na moru. Od 1980. novi val piratstva se proširio vodama Indonezijskog arhipelaga. Ostali piratski incidenti su zabilježeni na Karibima (gdje su gotovo svi povezani sa trgovinom drogom), uz obale Afrike te u rijekama i lukama Brazila. Od 2002. Međunarodni pomorski ured je zabilježio 258 piratskih napada u Malajskom prolazu i okolnim vodama, uključujući i više od 200 pomoraca koji su zadržani kao taoci te 8 ubijenih. Suvremeni pirati nisu više naoružani sabljama nego automatskim oružjem, ne ističu crne zastave sa kosturima ali koriste mobilne telefone, glisere, radare... Mnogi od njih su obični ribari koji se time bave zbog siromaštva ali većina su organizirane bande kojima je to jedino zanimanje. Vrlo su opasni i jednako okrutni kao i njihovi prethodnici od prije 300 godina. Trenutačno najveće piratsko utočište je obala Somalije gdje pirati otimaju tankere koje oslobađaju nakon što prime otkupninu.
Piratski kodeks
thumb|thumb|Pirati dijele plijen Neki piratski kapetani "Zlatnog doba" su na svojim brodovima primjenjivali neka pravila kako bi održali disciplinu među svojim divljim posadama. Ta su pravila nazivali Piratski kodeks (eng. Pirate Code). Ovo je kodeks Bartholomewa Robertsa.
1. Svaki čovjek sudjeluje u rješavanju trenutnih problema; svaki čovjek ima jednaka prava na svježe namirnice i žestoka pića; sve dok radi općeg dobra ne bude nužno smanjiti porcije.
2. Svaki čovjek, nakon prozivanja, prelazi na zapljenjeni brod jer pored udjela u plijenu, ima pravo i na dio odjeće. Ali ako zataji samo jedan novčić više ili komadić robe, bit će iskrcan na pustom otoku. Ako itko opljačka brodskog druga, bit će mu odrezani nos i uši, te će biti iskrcan na kopno.
3. Nijednom članu posade nisu dozvoljene igre za novac dok je na brodu.
4. Sve svjetiljke i svijeće na brodu trebaju biti ugašene do osam sati navečer. Ukoliko neki članovi posade žele piti nakon tog vremena, moraju to činiti na palubi pod otvorenim nebom.
5. Svaki član posade dužan je čistiti i održavati svoje oružje tako da bude neprestano spremno za upotrebu.
ETK
ETK se može odnositi na:
Pirat
Piratski kodeks
7. Svako nedopušteno napuštanje broda ili položaja u borbi kažnjava se smrću ili iskrcavanjem na pustom otoku.
8. Svaki obračun na brodu je zabranjen. Sve svađe i razmirice se moraju rješavati na kopnu, bilo mačem ili pištoljem.
9. Nijedan čovjek ne smije napustiti posadu dok svaki član ne stekne imovinu u vrijednosti od tisuću funti. Ako netko bude u borbi osakaćen, dobit će 100 srebrnjaka iz brodske blagajne, a za ostale ozlijede proporcionalno.
10. Kapetan i pomoćnik kormilara dobivaju dva dijela plijena, kormilar, vođa palube i topnici jedan i pol dio, časnici jedan dio i četvrtinu dok svaki mornar dobiva jedan dio.
Piratski kodeks se razlikovao od broda do broda ali većinom se odnosio na raspodjelu plijena i na odnose kapetana, časnika i posade. Neubičajeno kod Kodeksa Bartholomewa Robertsa je što je dodan dio o financijskoj pomoći ozlijeđenim članovima posade, dok su osakaćeni i otpušteni pripadnici ratnih mornarica bili osuđeni na prosjaćenje na kopnu. Za svoje vrijeme, piratski Kodeksi su bili socijalno revolucionarni.
Mitovi i zablude o piratima
Kroz veliki broj filmova steklo se uvjerenje da su pirati zakapali svoja blaga no to je prije bila iznimka nego pravilo. Pirati su željeli stečeni plijen potrošiti na piće i žene a ne zakopavati ga. Samo je jedan poznati pirat (koliko je poznato), kapetan William Kidd doista zakopao blago i ono je pronađeno.
Također se kroz filmove proširilo uvjerenje da su pirati svoje žrtve prisiljavali da hodaju po dasci s čijeg bi ruba pali u more no u čitavoj povijesti piratstva je zabilježen samo jedan takav slučaj, i to u 19. stoljeću, davno nakon završetka "zlatnog doba". Pirati su se radije služili različitim oblicima mučenja.
Kroz filmove se steklo uvjerenje da su pirati koristili velike galijune sa mnogo topova. Glavni razlog tome je što filmski redatelji žele velike palube za scene borbi. No istraživanja su pokazala da su pirati radije koristili male, brze brodove sa jednim ili najviše dva jarbola i mnogo jedara. Takvi brodovi, osim što su bili brži od velikih brodova ratnih mornarica koji su ih progonili, imali su plići gaz pa su mogli svojim progoniteljima pobjeći u plićake i kanale gdje ih ovi nisu mogli goniti. Pirati poput Crnobradog i Bartholomewa Robertsa su bili među najuspješnijim piratima pa su imali velike brodove, gotovo poput ratnih, ali prosječan pirat je želio mnogo manji brod.
Pirati nisu napadali samo brodove nego i gradove na obali. Najveća od takvih pljački se dogodila kada je engleski pirat Henry Morgan 1671. napao i spalio španski grad Panamu.
Manje poznate stvari
Među piratima ne samo da je bilo ljudi svih nacija nego i svih rasa. Neki su pirati tijekom 18. stoljeća, ako bi zarobili brod sa crnim robljem, robove oslobodili ili ih primili u posadu. Od 160 članova posade Bartholomewa Robertsa koji su zarobljeni 1722., 70 su bili crnci. No iako su neki piratski kapetani oslobađali crne robove, drugi se nisu ponašali ništa bolje od robovlasnika. Zarobili bi brod sa crnim robljem ali bi njegov ljudski teret prodali u svoju korist. Francuski pomorac Jean Lafitte je bio napoznatiji od takvih pirata.
Među piratima se prvi put u povijesti nije gledalo na rasne razlike ali i spolne. Anne Bonny i Mary Read su bile najborbeniji članovi posade piratskog kapetana Johna Rackhama.
Međunarodno privatno pravo
Međunarodno privatno pravo grana je prava unutar pravnog sustava jedne države koja sadrži pravila, načela i metode za rješavanje privatnopravnih situacija s međunarodnim obilježjima. Naziv međunarodno privatno pravo prvi je uveo američki pravni teoretičar Joseph Story (1789. – 1845.). Danas u anglosaksosskom pravnom krugu ipak preteže naziv pravo sukoba zakona (engleski law of the conflict of laws).
Pirat
Manje poznate stvari
Tijekom prvog i drugog svjetskog rata, Saveznički pomorci su nazivali piratima njemačke podmornice te pomoćne i lake krstarice koje su djelovale protiv savezničkog trgovačkog brodovlja.
Međunarodno privatno pravo
U situacijama s međunarodnim obilježjem sudovi jedne države pod određenim pretpostavkama primjenjuju pravo strane države ili prava više stranih država. Pravo koje države će sud primijeniti na određenu pravnu situaciju, određuje se pravilima o određivanju mjerodavnog prava, koje se nazivaju kolizijskim pravilima.
Pirat
Pirati na filmu
Tijekom 20. stoljeća snimljeno je mnogo filmova na temu pirata. Vjerojatno najpoznatiji su Otok s blagom (od kojega je snimljeno nekoliko verzija), Pirati s Kariba: Prokletstvo Crnog Bisera, Pirati s Kariba: Mrtvačeva Škrinja i Pirati s Kariba: Na kraju svijeta.
Međunarodno privatno pravo
Kolizijskopravna metoda
Kolizijska pravila su dio unutrašnjeg prava neke države (tj. dio njezina pravnog sustava). Kolizijska pravila propisuju se u pravilu zakonom, ali sadrže ih i mnogi međunarodni ugovori. Unutar pravnog sustava Europske unije kolizijska pravila propisuju se uredbama Vijeća EU, zamjenjujući pojedinačna pravila međunarodnog privatnog prava jedinstvenim pravom Unije.
Gedaref (vilajet)
Gedaref ( / Al-Qaḍārif) je jedan od 18 vilajeta na koje je Sudan administrativno podjeljen.
Geografske karakteristike
Gedaref se prostire na istoku Sudana, uz Etiopsku granicu.
Vilajet ima površinu od 75 263 km², na kojoj živi 2 208 400 stanovnika.
Administracija
Administrativni centar vilajeta je Gedaref.
El Oasis, Ahumada
El Oasis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ahumada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1258 m.
2,3-(S)-Heksahidroksidifenoil-D-glukoza
2,3-(S)-Heksahidroksidifenoil-D-glukoza je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 482,349 Da.
Pobrđe (Kotor)
Pobrđe je naselje u opštini Kotor u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 119 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 255 stanovnika). Selo se nalazi u oblasti Grbalj.
Demografija
U naselju Pobrđe živi 88 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,4 godina (32,1 kod muškaraca i 41,1 kod žena). U naselju ima 32 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,72.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
Državni zatvor Folsom
Državni zatvor Folsom je kaznionica kojom upravlja američka savezna država Kalifornija, a koja je smještena oko 30 km sjeveroistočno od glavnog grada Sacramenta. Otvoren je 1880. godine, te predstavlja drugi najstariji zatvor u državi (iza San Quentina). Također je poznat kao prvi zatvor u svijetu u koga je instalirala elekstrična struja, a što je omogućilo da se od 1895. do 1937. izvrši 93 pogubljenja električnom stolicom.
Folsom je jedan od najpoznatijih zatvora u popularnoj kulturi, i to djelomično zahvaljujući velikom broju hollywoodskih filmova koji su u njemu imali smještenu radnju. Jedan od njih, Inside the Walss of Folsom Prison, je mladog Johnnyja Casha inspirirao da napiše pjesmu Folsom Prison Blues koja je 1955. postala veliki hit i omogućila mu karijeru. Cash je istu pjesmu otpjevao 1968. godine na znamenitom koncertu za zatvorenike (ovjekovječenom u albuimu At Folsom Prison).
Očakov
Očakov (ruski: Очаков, ukrajinski: Очаків, rumunjski: Vozia, turski: Özi,) je ladanjski grad na jugoistoku Ukrajine, i administrativni centar rajona u Mikolajivskoj oblasti od 14,566 stanovnika.
Geografske karakteristike
Očakov leži na crnomorskoj obali, pored estuarija i limana rijeka Dnjepar - Bug. Obalni klifovi dosežu visinu od 10 - 40 metara, tako da ima nepristupačnih gudura, jaruga, ali i pješčanih plaža i plitkih uvala.
Brewer, Maine
Bru je grad u američkoj saveznoj državi Mejn.
Očakov
Geografske karakteristike
Duge pješčane plaže dobri klimatski uvjeti, suha topla ljeta i mješovina stepskog i morskog zraka čine ga idealnim mjestom za odmor i rekreaciju, pa se tokom sezone u Očakovu odmara i do 250 000 ljudi.
Brewer, Maine
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.482, što je 495 (5,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Očakov
Historija
Očakov je mjesto bogate historije, na mjestu gdje leži današnji grad je između 4. - 6. vijeka pne. stajao antički grčki grad - Alektor. Krimski kan Mengli I. Geraj sagradio je na tom mjestu 1492. utvrdu - Kara Karmen, koja je ubrzo nakon izgradnje došla pod kontrolu Turaka. Oni su mjesto prezvali u Ači-Kale, što znači grad na moru, iz tog je nastalo današnje ime grada - Očakov. Ta utvrda bila je stup turskih teritorija duž crnomorske obale, uz koju se razvio grad koji je bio značajno trgovačko središte.
Za vrijeme Rata 1789. po nalogu vrhovnog komandanta ruske.vojske kneza Potemkina utvrda i grad su posve uništeni. Nakon tog je 1792. izgrađen potpuno novi grad, koji je Ruskom Carstvu trebao na tom mjestu kao novo administrativno središte na crnomorskoj obali. Od 1802. Očakov administrativno pripada Nikolajevskoj Guberniji.
Privreda
Za sovjetskih vremena Očakov je postao centar značajnog poljoprivrednog kraja. Danas je privreda grada okrenuta prema turizmu i luci.
Guillaume d'Évreux
Grof Guillaume d'Évreux (Guillaume/Vilim od Évreuxa; o. 1042 - 18. april 1118) bio je normanski plemić koji je postao jedan od najvećih anglo-normanskih magnata u novoosvojenoj Engleskoj.
Rodio se kao sin grofa Richarda od Évreuxa i njegove supruge Godchildis. Kronike navode kako je za vrijeme invazije 1066. vojvodi Guillaumeu (William Osvajač) dao 80 brodova; s obzirom da mu je otac bio živ, to je vjerojatno učinio kao predstavnik porodice. Gotovo je izvjesno da je sudjelovao u bitci kod Hastingsa. Za zasluge je dobio brojne posjede u Engleskoj, a 1067. je naslijedio očeve normandijske posjede.
Pred kraj Williamovog života se 1085. pobunio, ali je zarobljen u neuspjeloj opsadi Saint-Suzannea. Nakon Williamove smrti je pušten iz zarobljeništva. Povezao se s engleskim kraljem Williamom Rufusom protiv njegovog brata, normandijskog vojvode Roberta Curthosea. Guillaume je pri tome koristio Robertov odlazak u Prvi križarski rat 1096. Nakon Robertovog povratka i smrti Williama Rufusa je nastavio surađivati s engleskim kraljem Henryjem I. Prilikom Henryjeve invazije Normandije je sudjelovao na engleskoj strani u bitci kod Tinchenbraija 1106. Dolazak Normandije pod Henryjevu vlast ga je, pak, okrenuo protiv engleskog kralja koji je za razliku od slabog Roberta inzistirao na nametanju vlasti lokalnim feudalcima. Zbog toga je od 1112-13. otjeran u progonstvo u Anjou.
Bio je oženjen za Helvise de Nevers, kćer grofa Guillaumea I od Neversa. Nije imao djece. Naslijedio ga je Amaury III od Montforta.
Bačko Gradište
Бачко Градиште, раније Фелдварац је насеље у Србији у општини Бечеј у Јужнобачком округу покрај реке Тисе. Према попису из 2011. било је 5110 становника.
Демографија
У насељу Бачко Градиште живи 4215 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,1 година (37,0 код мушкараца и 41,1 код жена). У насељу има 2029 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,68.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Folsom Prison Blues
"Folsom Prison Blues" je country/blues pjesma koju je godine 1955. napisao i snimio američki kantautor Johnny Cash, a koja je izdana kao singlica 1955. godine. Cash je inspiraciju za nju pronašao u filmu Inside the Walls of Folsom Prison, hollywoodskom filmu posvećenom zloglasnom zatvoru Folsom, a koga je nekoliko godina ranije pogledao prilikom služenja vojnog roka u Zapadnoj Njemačkoj. Tekst pjesme opisuje osjećaje zatvorenika koji svake večeri sluša zvižduk vlaka te ga tjera da razmišlja o slobodi i drugim stvarima koje uživaju njegovi putnici, a koji su njemu prikraćeni. Pjesma je postala veliki hit, a Cash je zahvaljujući njoj postao velika zvijezda. Godine 1968. ju je izveo pred zatvorenicima Folsoma na znamenitom koncertu.
ABL2
Tirozinska proteinska kinaza ABL2 (Abelsonu srodan gen, Arg) enzim je koji je kod ljudi kodiran ABL2 genom.
Lázaro Cárdenas, San Carlos
Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Carlos.
ABL2
Interakcije
ABL2 formira interakcije sa tri proteina: Abl genom, katalazom, i SORBS2. Protein Abl gena je takođe poznat kao abelsonov mišji leukemijski viralni onkogeni homolog 1. On je kod ljudi kodiran kodiran ABL1 genom. Katalaza je enzim koji katalizuje dekompoziciju vodonik peroksida do vode i kiseonika. SORBS2 je takođe poznata kao Sorbin i SH3 domen-sadržavajući protein 2. Kod ljudi je ona kodirana SORBS2 genom.
El Callejón, Santa María del Río
El Callejón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1863 m.
Preist
Prajst je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 685 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232107.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Prajst se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 320 metara. Površina opštine iznosi 6,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 685 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 107 stanovnika/km².
Avon, Illinois
Ejvon je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 799, što je 116 (-12,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
FAK
FAK se može odnositi na:
San Gregorio, Santa María Chilchotla
San Gregorio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Chilchotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 161 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1009 m.
Rejubibo, Urique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1938 m.
Sant'Eramo, Salerno
Sant'Eramo je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Campagnoli Sera, Brescia
Campagnoli Sera je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Estero de Becerra, Tototlán
Estero de Becerra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tototlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1541 m.
Piscu Vechi, Piscu Vechi
Piscu Vechi je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Piscu Vechi.