cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vladimir Velebit
Narodnooslobodilačka borba
Juna 1943. godine postaje oficir za vezu sa stranim vojnim misijama u NOVJ. Posle pogibije Ive Lole Ribara, šefa prve vojne misije NOVJ i člana Vrhovog štaba, 27. novembra 1943. godine, Velebit preuzima njegovu dužnost i zajedno potpukovnikom Milojem Milojević, odlazi na Bliski istok. Posle prvih kontakata sa saveznicima u Kairu, Velebit je upuđen u London, na nastavak pregovora. Tamo je razgovarao sa britanskim pregovaračima Ficrojem Mek Linom i Vilijamom Dikinom oko priznavanja NOP-a. Maja 1944. godine u Londonu se sastaje sa Vinstonom Čerčilom, a bio je prisutan i 12. avgusta 1944. prilikom susreta Tita i Čerčila u Napulju.
Posleratna karijera
U privremenoj vladi Tito-Šubašić, marta 1945. godine, bio je postavljen za pomoćnika ministra inostranih poslova DFJ. Bio je jedan od ključnih pregovarača u tajnoj misiji u Vašingtonu. Razgovarao je sa predstavnicima SAD-a o njihovoj pomoći Jugoslaviji. Po povratku u zemlju bio je pomoćnik ministra inostranih poslova FNRJ Stanoja Simića, a vodio je i pregovore sa saveznicima u vezi Tršćanske krize.
desno|mini|Grob porodice Velebit na groblju [[Mirogoj u Zagrebu]] U martu 1948. godine pod sovjetskom optužbom da je „engleski špijun“, podnosi ostavku na mesto pomoćnika ministra inostranih poslova i vodi Komitet za ugostiteljstvo i turizam. Za vreme rezolucije Informbiroa, Staljin ga je više puta osumnjičio kao „engleskog špijuna".
Od 1956. do 1960. godine nalazio se na raznim poslovima u Beogradu. Na poziv generalnog sekretara OUN-a Daga Hamaršelda, postaje izvršni sekretar Evropske ekonomske komisije u Ženevi. Ovu dužnost je obavljao od 1960. do 1967. godine, kada odlazi u penziju. Bio je poznat kao vešt diplomata u međunarodnim krugovima. Kao emisar „Kernedžijeve“ fondacije u izraelsko-palestinskom sukobu odradio je poslednji diplomatski zadatak.
Početkom rata u bivšoj Jugoslaviji bio je izložen pretnjama nacionalista, pa se iz Engleske preselio u Zagreb. Napisao je dve knjige: "Sećanja" (1983) i "Tajne i zamke Drugog svetskog rata" (2002).
Umro je 29. avgusta 2004. godine u zagrebačkom kliničkom centru „Rebro“. Sahranjen je 3. septembra 2004. na zagrebačkom groblju Mirogoj.
Imao je čin general-majora JNA u rezervi.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih visokih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su - Ordenom partizanske zvezde sa zlatnim vencem i Ordenom zasluge za narod sa zlatnom zvezdom.
Los Bulitos, Cosalá
Los Bulitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Cosalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 508 m.
Ponte Guerro, Modena
Ponte Guerro je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Rancho Prieto, Guadalupe y Calvo
Rancho Prieto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2395 m.
Ekso-Norborneol
Ekso-Norborneol je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 112,170 Da.
Novi Svet (Senjec)
Novi Svet je naseljeno mjesto u okrugu Senjec, u Bratislavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 71 stanovnika.
Cébazat
Sebaza je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Pij de Dom koja pripada prefekturi Klermon Feran.
La Mesita, Bocoyna
La Mesita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2255 m.
Peonije iz Mende
Peonije iz Mende (starogrčki: Παιώνιος Μενδαῖος) bio je starogrčki skulptor, aktivan između 430. - 420. pne. suvremenik Fidije i Polikleta.
Biografija i djelo
O njemu se doista ne zna gotovo ništa, zna se da je bio porijeklom iz Mende na Halkidiki i da je djelovao i živio negdje oko 450. do 400. pne.. Jedini rad za kog se sa sigurnošću može reći da je njegov je kip iz božice Nike (oko 420. pne.) otkopan 1875. u Olimpiji.
Na natpisu isklesanom na podestu kipa, piše da je ta Krilata pobjeda, posvećena građanima peloponeskih gradova Mesenije i Naupakta nakon njihove pobjede protiv neimenovanih protivnika, pretpostavlja se da se radilo o Spartancima (Bitka kod Sfakterije).
Na natpisu također piše da je Peonije pobjedio na natječaju za izradu akroteriona za zabat Zeusovog hrama u Olimpiji. Pauzanija mu je pripisao i izradu skulptura na istočnom ulazu u hram, ali brojni stručnjaci još i danas sumnjaju u tu atribuciju.
Pripisuje mu se i izrada mramornog Friza iz Base za Hram Apolona Epikura.
Ozdin
Ozdin je naseljeno mjesto u okrugu Poltar, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 367 stanovnika.
Gabelletta, Viterbo
Gabelletta je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 248 m.
Hans Memling
thumb|right|200px|Spuštanje s Krsta, Hans Memling, [[1480]] Hans Memling, rođen u Zeligenštatu u Nemačkoj 1430. a umro u Brižu 1494, bio je flamanski slikar čija je umetnost oslikavala Briž u periodu političkog i trgovačkog opadanja. Memling je bio gotički slikar 15. veka, i pripadao je grupi koja je radila u poslednjoj trećini 15. i početku 16. veka.
Ne zna se mnogo o životu ovog slikara. Verovatno nemačkog porekla, svoja slikarska znanja je stekao u nekoj slikarskoj radionici u bilizini Rajne ili Kelna. Dokumentovana je njegova prisutnost u Briselu 1465. godine i u Brižu 1466. Takođe se zna da je 1467. godine ušao u udruženje slikara iz Briža.
Bio je učenik Rohira van der Vejdena. Bio je veoma popularan slikar koji je stekao veliko bogatstvo zahvaljujući svom umetničkom umeću, jer je dobijao porudžbine iz drugih zemalja širom Evrope. Zna se da je bio jedan od omiljenih slikara kastiljanske kraljice Izabele Katoličke.
Foi, Verona
Foi je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1077 m.
Ulieș, Râciu
Ulieș je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Râciu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 552 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 373 m.
Tierra Colorada, Ocozocoautla de Espinosa
Tierra Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 876 m.
Korča (Albanija)
Korča (,, , , cinc. Curceaua) je grad na jugoistoku Albanije u istoimenoj oblasti. Po proceni iz 2005. imao je 86.176 stanovnika.
Pored albanske većine u gradu živi mnogo Cincara, Grka i Makedonaca. Mnogi Albanci su pravoslavne veroispovesti. Godine 1913. u Korči je živelo 16.000 ljudi, od toga 11.000 Grka i 4000 Albanaca.
Sheldon, Iowa
Šeldon je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.188 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 5.188 stanovnika, što je 274 (5,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Napoleon Zervas
Napoleon Zervas (17. maj 1891, Arta - 1957, Atina) bio je oficir grčke vojske i vođa grčkih "četnika" za vreme Drugog svetskog rata.
Zervas je organizovao i vodio EDES - (gr. Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος, sr. Narodna Demokratska Grčka Zajednica, alternativni prevod Narodna Republikanska Grčka Liga), gerilsku formaciju protiv nacističke okupacije Grčke. Ranije pristalica Venizelosa, Zervas je bio vođa EDES-a, koju je osnovao kao alternativu komunističkom ELAS-pokretu. Njegove akcije bile su koncentrisane uglavnom na Epir. Učestvovao je ali i u sabotaži mosta u Gorgopotamosu, čime je bilo ozbiljno otežano pojačanje nemačkom afričkom korpu Ervina Romela.
Posle rata Zervas je bio ministar za javni red u vladi Dimitriosa Maksimosa, a u vladi Sofoklisa Venizelosa ministar za rad. Nakon što su njegove jedinice zaratovale sa komunističkim partizanima, stupile su vesti u javnost o njegovim mogućim kontaktima sa nemačkom okupacijom u toku rata, na šta je Zervas bio prinuđen da završi svoju političku karijeru. Takođe bio je optužen od strane levičarskih političara za etničko čišćenje albanske manjine Kamen u Epiru za vreme rata, za koje se smatralo da su podržavali nemačku vojsku. Operacije protiv Kamena bile su naređene od savezničke komande u Egipatu, veliki broj britanskih oficira služili su kao oficiri za vezu radi koordinacije operacija.
U Nerajidi u prefekturi Tesprotiji danas stoji spomenik Napoleonu Zervasu, gde se svake godine slavi njegova pobeda nad nemačkoj vojsci u Nerajidi 1944. godine.
Corsagliola, Cuneo
Corsagliola je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 618 m.
Cecchina, Roma
Cecchina je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9141 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 266 m.
Los Palacios, Tihuatlán
Los Palacios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
Queen Charlotte (tjesnac)
Queen Charlotte (engleski: Queen Charlotte Strait) je morski tjesnac u istočnom Pacifiku koji razdvaja otok Vancouver od kanadskog kopna Britanske Kolumbije.
Geografija
Tjesnac je dug nekih 100 km i prosječno širok oko 26 km, proteže se duž sjeverozapada otoka Vancouvera, od zaljeva Queen Charlotte na sjeveru, do tjesnaca Johnstone na jugu. Kao dio Unutrašnjeg prolaza (Inside Passage), tjesnac je poznat kao sigurni plovni put za brodove koji plove iz zaljeva Puget za Aljasku i obrnuto.
Opština Alvarado, Veracruz
Alvarado je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Opatovce
Opatovce je naseljeno mjesto u okrugu Trenčin, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 410 stanovnika.
Gallio, Vicenza
Gallio je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1460 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1065 m.
Culver, Oregon
Kalver je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.357, što je 555 (69,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Put 36 (Iran)
Cesta 36 (perz. جاده ۳۶) je državna cesta u sjeveroistočnom Iranu koja spaja Firuzkuh u Teheranskoj pokrajini s Torudom u Semnanskoj pokrajini, te Bejardžomand s Tajbadom u Razavi Horasanu. Trasa se sastoji od dva odvojena dijela – zapadnog (215 km) i istočnog (330 km). Prvi prolazi kroz Semnan, a potonji povezuje i Anabad, Bardaskan, Kondor, Halilabad, Kašmar, Šadmeher, Torbat-e Hejdariju, Dovlatabad, Baharz, te Mašhad-Rizu. Zapadnim dijelom cesta se geografski proteže južnim Alborzom i Dašt-e Kavirom, a istočnim također kroz navedenu pustinju odnosno uz planine Šadab, Kar-Gaz i Baharz. Nadmorska visina trase oscilira od minimalno 713 m na granici s Afganistanom, 770 m u dolini Abrišam-Ruda i 810 m kod Rasana do maksimalno 2450 m na Bašmanskom prijevoju kod Firuzkuha. Krajnji istočni dio duljine 20 km od Tajbada odnosno čvora s cestom 97 dijelom je azijskog međunarodnog koridora AH1 i od graničnog prijelaza Gomrok-e Dugarun nadovezuje na afganistansku cestu A1 koja vodi prema Heratu. Izgradnja nedostajućeg centralnog dijela ceste 36 (~100 km) u toku je od 2010. godine, a do 2013. izgrađen je segment duljine 27 km južno od Bejardžomanda. Iste godine najavljena je i rekonstrukcija dijela od potonjeg grada do Bardaskana. Ciljevi povezivanja zapadnog i istočnog dijela trase su revitalizacija centralnog Šahrudskog okruga i bolja transportna koordinacija između Kozmodroma Imam Homeini i Šahrud, dviju važnih karika nacionalnog svemirskog programa.
Mata de Caña, Angel R. Cabada
Mata de Caña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Angel R. Cabada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
Lázaro Cárdenas, Apaseo el Alto
Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Alto.
Los Manguitos, Del Nayar
Los Manguitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Lázaro Cárdenas, Apaseo el Alto
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1951 m.
Los Manguitos, Del Nayar
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 561 m.
La Coyotera, Bocoyna
La Coyotera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2371 m.
Belhomert-Guéhouville
Belomer Geuvil je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Nožan le Rotru.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 808 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 73 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 199 metara (maksimalnoj 271 m, a minimalnoj 182 m).
El Bermejo, Alfajayucan
El Bermejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Alfajayucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1802 m.
San Pedro Xamagé, Alfajayucan
San Pedro Xamagé je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Alfajayucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1934 m.
Chapistepéhuatl, Altepexi
Chapistepéhuatl je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Altepexi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1221 m.
Elagitanin maline
Elagitanin maline je organsko jedinjenje, koje sadrži 116 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 2653,800 Da.
Puerto del Aire, Victoria
Puerto del Aire je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2179 m.
Opština Foeni, Timiș
Foeni je opština u Rumuniji u okrugu Timiš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Ponte Modino, Modena
Ponte Modino je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 796 m.
Agua Amarilla, Guadalupe y Calvo
Agua Amarilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2098 m.
Kamen (Nemačka)
Kamen je grad u nemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 10 opštinskih središta okruga Una. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 45.103 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5978020, NUTS (DEA5C) i LOCODE (DE KMN) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Una Kamen se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Una. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 67 metara. Površina opštine iznosi 40,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 45.103 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.102 stanovnika/km².
Opština Amatitlán, Veracruz
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2515 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Fago-Savini, Vibo Valentia
Fago-Savini je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 459 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 680 m.
Rifat Hadžiselimović
Akademik Rifat Hadžiselimović je jedan od vodećih bosanskohercegovačkih genetičara. Rođen je u Šipragama, Kotor-Varoš, 7. januara. 1944. godine. Od 2013. godine, nakon više od 45 godina radnog staža, izabran je u zvanje emeritusa i djeluje kao naučni savjetnik u Institutu za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju u Sarajevu''.
Za dopisnog člana Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine izabran je 2018.
Edukacija i profesionalna karijera
Srednjoškolsko obrazovanje je završio u Banjoj Luci 1962. godine kada upisuje Prirodno-matematički fakultet u Sarajevu. Diplomirao je 1966., stekavši zvanje profesora biologije. Magistraturu bioloških nauka (Antropologija), završio je 1971. godine na Prirodoslovno–matematičkom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu, Hrvatska, odbranom teze pod naslovom Istorijski aspekt kretanja relativne frekvencije dva alelogena u ljudskim populacijama. Doktorat bioloških nauka završio je 1976. godine na Prirodno–matematičkom fakultetu Univerziteta u Sarajevu, odbranom teze pod naslovom Genetika sekrecije ABH antigena u stanovništvu Bosne i Hercegovine. Od 1966. angažiran je na Prirodno–matematičkom fakultetu Univerziteta u Sarajevu, najprije kao asistent (1966-1977), zatim kao docent (1977.), vanredni (1980.) te redovni profesor (1984.) na predmetima: Humana genetika, Genetičko inženjerstvo i biotehnologija, Evolucija, Antropologija i Eksperimentalna biomedicina. Od 1984-86. obavljao je i funkciju Šefa Odsjeka za biologiju. Od 1994. godine bio je angažiran u realizaciji Postdiplomskog studija bioloških nauka i to do 2003. godine kao voditelj studija, a nakon toga, do 2007. kao voditelj smjera Genetika. U periodu od 1987-2001. obavljao je funkciju Direktora Instituta za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju, a od 2001. godine je bio Koordinator DNK projekta koji je realiziran u saradnji sa Međunarodnom komisijom za nestale osobe (International Commission on Missing Persons - ICMP) i kao naučni savjetnik u Institutu, gdje je od 2006. do 2012. godine djelovao i kao predsjednik Upravnog odbora. Djelovao je kao aktivni član Antropološkog društva Jugoslavije a osnivač je i član Udruženja genetičara u Bosni i Hercegovini.
El Realito, Cosalá
El Realito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Cosalá.
El Girasol, Ocozocoautla de Espinosa
El Girasol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 441 m.
Leniș, Râciu
Leniș je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Râciu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 216 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 331 m.
Las Palmas, Angel R. Cabada
Las Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Angel R. Cabada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Corso, Cuneo
Corso je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
Omšenje
Omšenje je naseljeno mjesto u okrugu Trenčin, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.978 stanovnika.
Brecon, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 244.
Bregalnička bitka
Bitka na Bregalnici vodila se u vremenu od 30. juna ‒ 9. jula (17. ‒ 25. jun po starom) 1913. godine.
Posle Prvog balkanskog rata, srbijanski i bugarski dipomati se nisu mogli dogovoriti oko podele teritorija koje su osvojile od Osmanskog carstva. Srbija je, po saveznom ugovoru, smatrala da se rešenje spora preda arbitražnom sudu Rusije. Ali Bugarska, pod uticajem vojničke partije, a podsticana Austrougarskom, nije htela da sačeka rešenje ruskog cara, već je 30. juna 1913., bez najave rata, izvršila prepad na srpsku i grčku vojsku i time započela rat, a u isto vreme i bitku na srpskom frontu. Prostor na kome se odvijala bitka, proteže se od Carevog vrha na Osogovskoj planini, pa niz oba njegova grebena, koji se spuštaju na jug i jugozapad, obema stranama Zletovske reke do njenog ušća u Vardar.
U bici su učestvovale 1. i 3. armija, 7 pešadijskih i 1. konjička divizija (127 bataljona, 253 topa i 33 eskadrona), svega oko 176.000 boraca sa 253 topa sa srpske strane; sa bugarske strane 4 armija, makedonsko-jedrensko opolčenje, 4 divizije i 3 brigade (95 bataljona, 230 topova), oko 130.000 boraca.
Bugarski plan za bitku bio je da koncentrisanim snagama 4. armije izvrše iznenadan prepad na srpsku vojsku, da povedu ofanzivan boj s ograničenim ciljem (zauzimanje spornog teritorija), u kojem da potuku srpsku vojsku na frontu od Vardara duž Bregalnice i Zletovske reke do Carevog vrha, i da zauzmu Ovčje Polje.
Srpski plan za bitku zasnivao se na ratnom planu, koji je predviđao strategijski doček bugarskog napada na bregalničkom frontu i po odbijanju ovoga, prelaz u nastupanje treće srpske armije u vezi sa Grcima. Uprkos tome što je plan predviđao napad Bugara, a srpska vojska je donekle bila na oprezu, ipak se nije znalo vreme bugarskog napada i bitka je bila iznenadna za nju.
Gubici kod 1. i 3. srpske armije bili su oko 20.000 mrtvih i ranjenih, kod 4. bugarske armije oko 30.000 mrtvih, ranjenih i zarobljenih.
Najžešći boj je doživela timočka divizija, koja je uspešno branila juriše dvaputa nadmoćnijih Bugara.
Posledice
Srbi su dobili materijalnu i moralnu pobedu, a zarobili su i veliki plen i znatan broj bugarskih vojnika. Bugarski ratni plan potpuno je rastrojen i oni su bili prinuđeni da pređu u defanzivu. Posedice ove bitke bile su ulazak i Rumunije i Osmanskog carstva u rat protiv Bugarske i ubrzanje završetka rata.
Katastrofalne posledice bitke na Bregalnici su došle i na drugim frontovima. Kad su videli slom bugarske armije kod Bregalnice, Bugarsku su napale 13. jula Rumunija i Osmansko carstvo, što je Bugarskoj donelo velike gubitke čitavih pokrajina (Rumunija je zauzela Dobrudžu, a Osmansko carstvo Jedrene, sa celom pokrajinom koju su izgubili u Prvom balkanskom ratu).
Gallese, Viterbo
Gallese je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1542 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
Haberer, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1474 m.
Fotografija
thumb|300px|[[Pogled s prozora u Le Grasu, prva uspješna trajna fotografija koju je 1826. izradio Nicéphore Niépce. Izvorna ploča (lijevo) i obojano preorijentirano poboljšanje (desno).]] thumb|300px|Boulevard du Temple, [[dagerotipija koju je 1838. godine napravio Louis Daguerre, smatra se prvom fotografijom koja uključuje ljude. Fotografiranje je trajalo nekoliko minuta, zbog čega se promet na ulicama ne vidi, ali dvoje ljudi u tijeku laštenja cipela se vide dolje-lijevo jer su se zadržali dovoljno dugo na jednom mjestu.]] Fotografija je tehnika digitalnog ili kemijskog zapisivanja prizora iz stvarnosti na sloju materijala koji je osjetljiv na svjetlost koja na njega pada. Riječ dolazi od grčkog φως phos ("svjetlo"), te γραφις graphis ("pero", "kist") ili γραφη graphê, koje zajedno znače otprilike "crtanje pomoću svjetla".
School's Out (razvrstavanje)
School's Out se može odnositi na:
Fotografija
Fotoaparati
"Camera obscura" (lat. "mračna komora" ili "zamračena prostorija") je kutija (svjetlonepropusna opna bilo kakvog oblika) čije unutrašnje plohe ne dopuštaju odraz svjetlosnih zraka (moraju biti obojene crnom mat bojom ili još bolje, prekrivene crnim filcom). Na stijenki kutije izbušena je rup(ic)a. Kroz taj sitan otovor ("mlaznicu svjetla") svjetlosne zrake izvana, ulaze u kameru opskuru i projiciraju sliku motiva pred kamerom po čitavoj unutrašnjosti kamere opskure. Ukoliko se u kameru opskuru stavi fotoosjetljiva ploha, tj. list materijala koji je osjetljiv na svjetlo, a koji može biti kemijski (npr. "fotografski film" ili "foto papir") ili digitalni ("senzor"), može se napraviti snimka motiva.
School's Out (razvrstavanje)
Na filmu i televiziji:
Narva (rijeka)
Narva je pogranična rijeka na sjeverozapadu Rusije i sjeveroistoku Estonije, duga 76,2 km. Narva je najveća rijeka Estonije.
Hidrografija
Rijeka Narva izvire iz Čudskog jezera između estonskog sela Vasknarva i ruskog Skamja. Ma svom kratkom toku kroz nizinski kraj formira granicu između Rusije i Estonije, prolazi kroz gradove Narvu i Ivangorod, a nakon tog uvire u Zaljev Narva (dio Finskog zaljeva) kod grada Narva-Jõesuu.
Fotografija
Fotoaparati
Skup leća (objektiv) fokusira (izoštrava) projekciju motiva na plohu snimanja, kao uvećavanu ili smanjenu sliku motiva pred objektivom.
Osim ovog, postoje i drugi načini kako se mogu dobiti fotografske slike, kao fotogrami ili rayografije (prema fotografu Man Ray-u, koji je često koristio tu metodu ) ili fotokopije (xerografije). Rayografija se radi tako da se u tamnoj komori (zamračenoj sobi) direktno na fotoosjetljivi sloj kao motiv stave neki predmeti, a zatim osvijetle pa sliku tvore sjene motiva kao i odrazi svjetla s motiva.
Narva (rijeka)
Hidrografija
Narva ima puno pritoka, najveće lijeve su Jaama (15,4 km), Poruni (11,4), Mustajõgi (29), a desne su Pljussa (281) i Roson (26). Njen sliv velik 56,225 km² obuhvaća dijelove Rusije (62,9 %), Estonije (30,5 % ili 5605 km²), Latvije (6,6%) i najsjeverniji kutak Bjelorusije.
Fotografija
Fotoaparati
Većina fotografskih aparata ima mogućnost podešavanja sljedećih vrijednosti:
Las Hormigas, Del Nayar
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 489 m.
Fotografija
Fotoaparati
Osim toga, fotograf može odabrati:
Motiv je dobro "fokusiran" ako se na snimci vidi jasno (tj. "oštro" sa što više detalja). Ako je motiv dalji ili bliži od podešene udaljenosti snimanja on postaje mutniji ("neoštar") i razgovjetno je vidljivo sve manje njegovih detalja. Radi se o dubinskoj oštrini snimke. Ako je "fokusiran" motiv u prednjem planu, tada će pozadina motiva motiva biti neoštra (i obrnuto, "fokusiranom" pozadinom dobit ćemo neoštru snimku motiva u prednjem planu). Ako se želi dobiti oštru snimku motiva u prednjem i stražnjem planu tada treba smanjiti otvor blende, no tada treba produžiti i trajanje ekspozicije proporcionalno smanjenju otvora blende. Ove vrijednosti su međusobno zavisne, a kod boljih fotoaparata automatski se usklađuju. Treba međutim napomenuti da će dinamički (pokretni) motivi produženjem trajanja ekspozicije biti snimljeni u pomaku ("razmazano").
Povijest fotografije
Preteča fotografije je tzv. "camera obscura" (već opisana u prethodnom odjeljku) koju su koristili slikari pejzaža i portretisti sve do devetnaestog stoljeća. Međutim, bit fotografije je da se ona mora sama stvoriti i zadržati na nekom fotoosjetljivom materijalu. Problem s ranom fotografijom je bio upravo u tome kako sliku zadržati. Postojali su, naime, materijali koji su u doticaju sa svjetlom mijenjali boju i koji bi onda u kombinaciji s camerom obscurom davali fotografije, ali one nisu bile trajne.
Problem je 1825. riješio Nicéphore Niepce. Njegova metoda je zahtijevala višesatnu ekspoziciju uz jako dnevno sunce. Ipak, njegova metoda se nije pokazala najboljom pa je u partnerstvu s pariškim slikarem Jacques Daguerre-om pokrenuo istraživanje nove metode. 1833 godine je Niepce umro, pa je Daguerre sam nastavio s istraživanjima.
1839. je Jacques Daguerre najavio da je našao način kako može proizvesti permanentni pozitiv. Taj je izum nasvan Dagerotipija, a Francuska vlada je izum odmah otkupila i ponudila svima zainteresiranim mogućnost da se bave fotografijom i dalje ju razvijaju. Daguerre i Nepce-ov unuk su zauzvrat dobili doživotnu rentu.
Istovremeno je u Engleskoj William Fox Talbot otkrio drugi postupak, nazvan kalotipija, ali je otkriće držao u tajnosti. Za razliku od dagerotipije, rezultat kalotipije je bio negativ iz kojeg se je moglo proizvesti neodređen broj pozitiva. Talbot je svoje otkriće patentirao što je uvelike limitiralo razvoj i popularnost te metode.
U sljedećih nekoliko desetljeća fotografi su umnogome unaprijedili cijeli postupak, ali vjerojatno najbitniji pomak je učinio George Eastman koji je izumio fotografski film, tj. tanku prozirnu traku s fotoosjetljivim slojem. Prvi aparati koje je proizveo u svojoj tvrtci Kodak su imali ugrađen film, a nakon što bi se potrošila rola filma - cijeli fotoaparat bi se vraćao u Kodak, a oni bi film razvili, napravili pozitive i vratili aparat vlasniku zajedno s fotografijama i novom rolom filma. Kasnije varijante fotoaparata su omogućavale vlasniku da i sam mijenja film i razvija fotografije.
Sljedeći veći tehnološki korak je bila fotografija u boji. Samo po sebi to nije bilo revolucionarno otkriće, jer bilo je nekoliko više ili manje uspješnih eksperimenata s bojom tokom devetnaestog stoljeća. Prvi moderni film u boji, Kodachrome je pušten u masovnu proizvodnju 1935. godine. Ipak, tek u zadnjih nekoliko desetljeća prošlog stoljeća film u boji postaje popularan među amaterima i profesionalcima.
Pojava digitalne fotografije
Tradicionalna fotografija poprilično je sputavala fotografe što su radili daleko na terenu (naročito novinarske dopisnike) i nisu imali laboratorij za razvijanje filma u blizini. Kako je televizija sve više napredovala i pružala sve veću konkurenciju, fotografije su se sve brže morale dostavljati u novine. Foto-reporteri na udaljenijim lokacijama nosili su minijaturni foto-laboratorij sa sobom; također i neka sredstva prenošenja slike preko telefonskih žica.
1981. Sony je otkrio prvu kameru koja je koristila CCD i koja nije trebala film - Sony Mavica. Mavica je spremala slike na disk, ali prikazivale su se na televiziji. Zato se kamera ne može nazvati potpuno digitalnom.
1990. Kodak je prikazao javnosti DCS 100 - prvu komercijalno dostupnu digitalnu kameru. Zbog visoke cijene nije se koristila nigdje osim u novinarstvu i za profesionalnu upotrebu. Ipak, to je značilo rođenje komercijalne digitalne fotografije.
Vanjske veze
Online gallery Online kurs
La Culacha, Cosalá
La Culacha je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Cosalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 368 m.
Giovanni Bellini
Đovani Belini (poznat i kao Đambelino,, oko 1430 — 29. novembar 1516, Venecija) bio je jedan od važnijih italijanskih slikara rane Renesanse. Potiče iz čuvene venecijanske slikarske porodice.
thumb|left|Portret dužda [[Leonardo Loredian|Leonarda Lorediana, 1505]]
Đovani Belini je bio sin Jakopa Belinija i Ane Rinversi, i brat Đentilija Belinija. Njihova starija sestra Nikolosija Belini udala se 1453. za Andreu Mantenju, koji je bio takođe jedan od poznatijih slikara iz Padove, i koji je imao veliki uticaj na Đovanija. U Đovanijevim ranim slikama očigledan je jak uticaj Mantenje (na primer, na slici „Hristos na Maslinovoj gori“).
Đovani je imao sreću da od početka uči slikarski zanat, zajedno sa svojim starijim bratom Đentilijem u radionici kod svog oca Jakopa Belinija, koji je u to vreme smatran za majstora venecijanskog renesansnog slikarstva. Ubrzo se idiferencirala njegova sklonost ka religioznim temama i portretima. thumb|250px|Sveti Franja u ekstazi
Godine 1475. upoznao je Antonela da Mesinu, koji vrši nove uticaje na njegovo slikarstvo: na njegovim slikama preovladava iluminacija. Belini se progresivno oslobađa što se tiče boje u odnosu na crtež, što će kasnije stvoriti i osnovu za nastanak venecijanskog slikarstva 15. veka, poznatog još i kao Činkvečento.
Uglavnom je slikao velike oltarske slike, ali i manje religiozne kompozicije, kao na primer, portret venecijanskog dužda, Leonarda Loredijana. Poznat je kao autor brojnih slika sa motivom Bogorodice sa detetom. Njegova dela izdvajaju se majstorskom upotrebom boja i svetlosti, sa efektima sunčevog svetla i sa njegovim preciznim posmatranjem perspektive.
Pod poznatijim učenicima Belinija pripadali su: Đorđone, Ticijan i Sebastijano del Pjombo.
Đovani Belini je umro 29. novembra 1516. godine u Veneciji.
Od poznatih dela Đovanija Belinija izdvajaju se sledeća:
Liborio Chávez, Tihuatlán
Liborio Chávez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
Tip (biologija)
thumb|right|Tipski primjerak [[Marocaster coronatus – Muzej u Toulouseu]] Tip – u biologiji – je konkretni  primjerak (ili u nekim slučajevima grupa uzoraka) nekog organizma sa  kojim je naučno ime tog organizma  formalno povezano. Drugim riječima, tip je primjer koji služi za oslonac ili centralni oblik za  definiranje karakteristika tog taksona. U starijim prilikama korištenja (u botanici, prije 1900.), tip je bio takson, a  ne uzorak/primjerak. Takson je naučno imenovan grupiranjem organizama sa drugim sličnim organizmima, grupom koja uključuje neke organizme i isključuje druge, na osnovu detaljnog objavljenog opisa  (naprimjer vrsta) i na dostupnosti  materijala date vrste, koji je obično na raspolaganju naučnicima za ispitivanje u velikim muzejskim istraživačkim  kolekcijama ili sličnim institucijama.
Tipski primjerak
Prema preciznom skupu pravila utvrđenih u Međunarodnom kodeksu zoološke nomenklature (ICZN) i  Međunarodnog  kodeksa nomenklature algi, gljiva  i biljaka (ICN), naučno ime svakog taksona gotovo uvijek zasniva se na jednom posebnom uzornom primjerku ili u nekim slučajevima više uzoraka. Tipovi su od velikog značaja za biologe, posebno u taksonomiji. Obično su to fizički primjerci koji se čuvaju u muzejskim ili herbarijskim istraživačkim  kolekcijama, ali ako to nije moguće, slika jedinke tog taksona je ponekad označena kao tip. Opisivanje i imenovanje tipskih primjeraka je dio naučnih nomenklatura i alfa taksonomije.
Prilikom identifikacije materijala, naučnik pokušava primijeniti ime taksona za uzorak ili grupu primjeraka na osnovu svog razumijevanje relevantnih taksona, razmatranjrm (najmanje) jednog čitanja  opisa tipa/tipopva, po mogućnosti na osnovu pregleda svih vrsta materijala svih relevantnih taksona. Ako postoji više od jednog imenovanog tipa koji se pojavljuju svi u istom taksonu, onda najstariji naziv ima prednost, pa se smatra da je naziv materijala u ruci ispravan. Ako se, s druge strane, čini da takson nikada nije imenovan, onda naučnik ili drugi kvalifikovani stručnjak uzima uzorak tipa i objavljuje novo ime i službeni opis.
Ovaj proces je od presudnog značaja za biološku nauku taksonomiju. Ideje o tome kako žive sisteme treba grupisati, mijenjale su se tokom vremena. Kako znamo da je ono što danas zovemo "Canis lupus' isto ili približno isto, što je tako nazvano prvi puta prije 200 godina? To je moguće provjeriti, jer postoji određeni primjerak vuka koji je sačuvan u Švedskoj i svako ko koristi taj naziv – bez obzira na to što još može značiti – uključivat će  taj primjerak. Ovisno o nomenklaturnom kodu  koji se primjenjuje na  posmatrani organizam, tip može biti primjerak, kultura, ilustracija ili (po bakteriološkom kodu) opis. Neki kodovi podrazumijevaju i tip podređenog taksona, ali po botaničkoom  kodu tip je uvijek uzorak/primjerak ili ilustracija.
Treba imati na umu da ono što je najmanje potrebno za tipski primjerak, takav zahtjev ne postoji za "tipsku" jedinku koja će se koristiti. Rodovi i porodice, posebno one koje su opisane u početnim fazama razvoja taksonomije, imaju tendenciju da se nazvaju po vrstama koje su više "tipske" za njih, ali i ovdje to nije uvijek slučaj i zbog promjene u sistematici ne može ni biti. Dakle, termin tip ili onomatofora ponekad se koristi da označi činjenicu da biološke vrste ne definiraju "tipske" jedinke i/ili taksoni, nego popravljeni naučni naziv za određenu operativnu taksonomsku jedinicu. Za tipske primjerke teorijski je čak dozvoljeno da budu nenormalni ili deformisani oblici  ili varijacije u boji, iako su rijetko odabrani kao uzorni primjerak, jer bi bilo teško utvrditi kojoj populaciji je jedinka pripadala. Upotreba termina tip je donekle komplicirana malo različitom namjenom u botanici i zoologiji. U Phylo-kodu, definicije na bazi tipa zamjenjuju filogenetske definicije.
Botanika
ICN daje popis raznih vrsta tipa (član 9), a najvažnije od njih je holotip To su:
Uočava se da se riječ "tip" u botaničkoj literaturi pojavljuje kao dio nekog  od starijih termina koji nemaju status po ICN kodeksu: naprimjer klonotip.
Upotreba tipskih primjeraka
thumb|Ilustracija tipa [[Mormopterus acetabulosus]] Iako u stvarnosti biolozi mogu ispitati mnogo primjeraka (kada su dostupni) novog taksona prije pisanja službene objave opisa vrste, ipak, po formalnim pravila za imenovanje vrste (Međunarodnog kodeksa zoološke nomenklature), mora biti određen jedan tip, kao dio objavljenog opisa.
Opis tipa mora sadržavati dijagnozu (a obično i diskusiju o sličnosti i razlikama blisko srodnih vrsta) i naznaku gdje je tipski primjerak ili uzorak deponovan za ispitivanje. Geografski položaj, gdje je prvobitno pronašao tip uzorci, poznat kao tipski lokalitet. U slučaju parazita, koristi se termin tipski domaćin (ili simbiotip) da ukaže na vrstu domaćina od kojeg je dobijen tipski primjerak.
Zoološke zbirke održavaju se na univerzitetima i muzejima. Osigurati da se vrste čuvaju u dobrom stanju i na raspolaganju za ispitivanje taksonoma dvije su važne funkcije tih zbirki. I, kada je određen samo jedan holotip, ne mogu postojati drugi "tipski" primjerci, od kojih s u formalno definiranu slijedeći.
Holotip
Kada je jedan primjerak jasno određen u originalnom opisu, ovaj uzorak poznat je kao holotip te vrste. Holotip se obično stavlja u veliki muzej ili slične poznate javne kolekcije, tako da je slobodno dostupan za kasnija ispitivanja drugih autora.
Opoj
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 1.269 stanovnika.
Tip (biologija)
Alotip
Alotip je primjerak suprotnog spola od holotipa, koji je određen među paratipovima. Termin se također ranije koristio za uzorak koji pokazuje karakteristike koje se ne vide u holotipu fosila. Ovaj naziv nije reguliran Međunarodnim kodeksom zoološke nomenklature.
Neotip
Neotip je primjerak kiji je kasnije odabran da služi kao jedan tipski uzorak kada je izgubljen ili uništena originalni holotip ili kada ga originalni autor nikada nije naveo kao primjerak.
Sintip
Sintip je jedan od dva ili više primjeraka koji su navedeni u opisu vrste u kojoj nije određen holotip; historijski, sintipovi su često izričito označeni kao takvi, a prema ICZN ovo se zahtijeva, ali moderni pokušaji da se objave opisi vrsta na osnovu sintipova generalno odbijaju taksonomi praktičari, a većina je postepeno zamijenjena lektotipovima. Oni koji i dalje postoje i dalje se smatraju imenujućim tipovima.
Lektotip
Lektotip je primjerak koji je kasnije odabran da služi kao jedan tipski uzorka za vrste koje su skupa originalno opisane kao sintipovi. U zoologiji, lektotip je neka vrsta imenujućeg tipa. Kada je vrsta originalno opisana na osnovu imenujućeg tipa koji se sastoji od više primjeraka, jedan od tih može biti određen kao lektotip. Posjedovanje jednog imenujućeg tipa smanjuje potencijal za zabune, posebno imajući u vidu da to nije neuobičajeno za seriju sintipova koji sadrže primjerke više od jedne vrste.
Značajan primjer je lektotip ljudske vrste  ''Homo sapiens koji je odredio  Carl Linnaeus.
Alternative za očuvane primjerke
Zoolozi također koriste tipske ilustracije, kao u slučaju Réunion papagaja, koji je poznat samo iz historijskih ilustracija i opisa.
Nedavno, opisane su neke vrste čiji je tipski primjerak pušten živ natrag u divljinu, kao što je Bulo Burti boubou iliti grmasti svračak, opisan kao Laniarius liberatus, u čiji opis vrste je uključena sekvenca DNK iz krvi uzorka pera.
Pod pretpostavkom da nema budućih pitanja o statusu takve vrste, odsustvo tipskog uzorka ne poništava ime, ali javljaju se pitanja da li će možda biti potrebno u budućnosti da se odredi neotip za takav takson. Međutim, u slučaju pomenutog svračka, ornitolozi su tvrdili da je primjerak bio rijedak i do tada nepoznata boja morfa dugo poznate vrste, koristeći samo dostupni uzorak krvi i perja. Iako još uvijek postoje neke rasprave o potrebi da se priloži stvarno ubijena jedinka kao tipski primjerak, može se uočiti da, s obzirom pravilno vrednovanje i skladištenje, uzorci tkiva mogu biti jednako vrijedni čak i u slučaju spora o valjanosti nastajuće vrste.
Formalizacija tipskog sistema
Razne navedene vrste su opisane prije jednog ili dva stoljeća, na bazi jednog tipskog primjerka, a holotip često nije određen. Također, primjerci tipa nisu uvijek brižno čuvani, a incidentni događaji kao što su ratovi i požari doveli su do uništenja originalnim materijala. Valjanost imena vrsta često počiva na dostupnosti tipa originalnih primjeraka; ili, ako se tip ne može pronaći, ili ako nikada nije postojao, temelji se na jasnoći opisa.
ICZN postoji tek od 1961. godine, kada je objavljeno prvo izdanje Kodeksa. ICZN ne traži uvijek tipski primjerak za historijski važne vrste, a  postoje i mnoge bez-tipne vrste. Sadašnje izdanje Kodeksa, član 75.3, zabranjuje imenovanje neotipa osim ako ne postoji "izuzetna potreba" za "razjašnjavanje taksonomskog statusa" vrste (član 75.2).
Postoji mnogo drugih permutacija i varijacija uslova kada se koristi sufiks "tip" (npr. alotip, kotipe, topotip, generitip, izotip, izoneotip, izolektotip, itd), ali one nisu formalno regulirane kodom, a u velikom broju su zastarjele i/ili idiosinkratske. Međutim, neke od ovih kategorija mogu se potencijalno primijeniti na tip istinskog primjerka, kao što je neotip; npr. izotipni/topotipni uzorci ostali su primjerci, kada su bili na raspolaganju u vrijeme izbora neotipa (jer su iz istog vremena i/ili mjesta kao i originalni tip). Termin fiksacija koristi se u kodu za deklariranje imenujućeg tipa, bilo sa originalnom ili naknadnom oznakom.
Tipska vrsta
U idealnom slučaju, tipska vrsta najbolje odslikava osnovne karakteristike roda kojem pripada, ali to je subjektivno i, na kraju, tehnički nebitno, jer to nije uslov Kodeksa. Ako se tipska vrsta dokazuje bližim ispitivanjem, da pripada već postojećem rodu (česta pojava), sve od konstitutivnih vrsta moraju biti ili u već postojećem rodu ili se odvajaju od originalnih vrsta i dobijaju novi naziv roda. Stari generički naziv prelazi u sinonimiju i napušta, osim ako ne postoji bitna potreba da se napravi izuzetak (izabran od slučaja do slučaja, putem peticije Međunarodnoj komisiji za zoološku nomenklaturu).
Tipski rod
Tipski rod je onaj iz čijeg naziva se formira ime  porodice ili potporodice. Kao i kod tipske vrste, tipski rod nije nužno najreprezentativniji, ali je obično najranije opisan, najveći i najpoznatiji rod. To nije neuobičajeno za ime porodice kada se imenuje na osnovu imena tipskog roda koji je proešao u sinonimiju; u takvoj situaciji, porodično ime ne treba da se mijenja.
Narva
Narva (njemački: Narwa, ruski: Нарва) je treći po veličini grad u Estoniji od 58,663 stanovnika.
Geografske karakteristike
Narva leži na krajnjem istoku Estonije, na lijevoj obali rijeke Narva, nasuprot ruskog Ivangoroda, 14 km južno od ušća Narve u Finski zaljev.
Za sovjetske ere nakon Drugog svjetskog rata većem dijelu njegovih predratnih stanovnika zabranjen je povratak u grad zbog kolaboracionizma, pa se u grad doselilo mnogo Rusa i ostalog stanovništva SSSR-a, tako da i danas u Narvi živi preko 80% Rusa, a svega 3,9 % Estonaca, uz visok postotak Ukrajinaca (2,55 %) i ostalih (Belorusi, Tatari, Armenci, Finci...2,65 %).
Historija
Narvu su osnovali Danci u 13. vijeku kao utvrdu, ubrzo je oko nje izraslo značajno trgovište. Između 1558. - 1581. gradom su vladali Rusi, a nakon njih Šveđani.
Kod Narve je Petar Veliki ruski car 1700. doživio poraz od švedske vojske, ali ju je uspio zauzeti 1704. nakon opsade.
Narva je bila poprište borbi i za Drugog svjetskog rata u martu 1944. između Crvena Armija i jedinica Wehrmachta u povlačenju, tako da je dobar dio njegovog baroknog centra razrušen.
Znamenitosti i obrazovanje
Najveća atrakcija grada je njegova rekonstruirana utvrda - Hermann. Narva ima tehničku školu i historijski muzej.
Privreda
Još od polovice 19. vijeka Narva je važan centar tekstilne industrije, predionice pamuka, jute i konoplje, uz to ima i tvornicu namještaja.
Pljussa
Pljussa (ruski: Плюсса) je rijeka na sjeverozapadu Rusije, duga 281 km. Najveća je pritoka rijeke Narve.
La Sabana, Guadalupe y Calvo
La Sabana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2637 m.
Howe, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 807.
Ponte Nuovo, Modena
Ponte Nuovo je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Foldruna, Verona
Foldruna je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Ponte Nuovo, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Foldruna, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 644 m.
Cesset (Alije)
Sese je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Alije koja pripada prefekturi Mulen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 353 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 327 metara (maksimalnoj 399 m, a minimalnoj 269 m).