cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kružno gibanje
Veza između linearnih i kutnih veličina
desno|mini|240px|Linearne i kutne veličine kod kružnog gibanja Dok se točka giba po kružnici, njezin položaj prikladno je opisati radij-vektorom kojemu je početak u središtu kružnice a kraj prati ("dira") točku. Na skici desno označen je samo iznos radij-vektora jednak polumjeru kružnice.
114. lovačka divizija (Njemačka)
721. pešadijski puk 741. pešadijski puk 661 artiljerijski puk 114. izviđački bataljon 114. bataljon oklopnih lovaca 114. inžinjerijski bataljon 114. bataljon veze
Kružno gibanje
Veza između linearnih i kutnih veličina
Točka pritom prelazi put, ima brzinu te ubrzanje. Za te se veličine kod kružnog gibanja često koristi pridjev linearne ili obodne, da bi se naglasila razlika u odnosu na kutne veličine povezane s njima. Kutne veličine opisuju vrtnju polumjera (točnije, radij-vektora) koji "prati" gibanje točke. To su kut zakreta radij-vektora, njegova kutna brzina  te njegovo kutno ubrzanje.
114. lovačka divizija (Njemačka)
Krajem avgusta 1943. u sklopu operacije "Ahze" 114. lovačka divizija savladala je otpor 6. ličke divizije i prodrla u severnu Dalmaciju radi razoružanja italijanskih jedinica i kontrole ovog područja. Na ovom području divizija je učestvovala u borbama do početka decembra 1943., kada je angažovana tokom operacije "Citen" na pravcu Livna, gde se u saradnji sa četnicima bori protiv partizana:
Kružno gibanje
Veza između linearnih i kutnih veličina
Prilikom vrtnje tijela oko nepomične osi, te kutne veličine opisuju gibanje tijela kao cjeline, dok linearne veličine opisuju kružno gibanje njegovih točaka.
114. lovačka divizija (Njemačka)
Tokom januara 1944. učestvuje u operaciji "Adler" u Lici i Gorskom Kotaru, a zatim izlazi iz sastava Druge oklopne armije i prelazi pod komandu Armijske grupe "C" u čijem sastavu učestvuje u napadu na saveznički mostobran kod Ancija
Kružno gibanje
Veza između linearnih i kutnih veličina
U ovome poglavlju promatramo, radi jednostavnosti, samo iznose vektorskih veličina (koji su označeni istim slovom kao i vektori, samo bez strelica).
114. lovačka divizija (Njemačka)
U svom zaključnom izveštaju prilikom napuštanja područja 15. brdskog korpusa 31. januara, divizija je izvestila štab korpusa kako je tokom svojih borbi na teritoriji NDH imala ukupno 803 poginula vojnika, dok je gubitke nanete neprijatelju ocenila na 18.737 ljudi.
Kružno gibanje
Put i kut
Gornji dio skice upućuje na vezu između puta koji pređe točka na kružnici i kuta  za koji se u istom vremenskom intervalu zakrene polumjer  (tj. za koji se zakrene radij-vektor): Ta veza proizlazi iz definicije kuta u SI jedinicama, tj. u radijanima: kut je jednak omjeru luka i polumjera, pa je luk (ovdje put ) jednak umnošku kuta i polumjera.
Brzina i kutna brzina
Iznos brzine definira se kao derivacija pređenog puta po vremenu,  (kod jednolikog kruženja ta je derivacija jednaka omjeru puta i vremena). Iznos kutne brzine definira se kao derivacija kuta zakreta po vremenu,  (kod jednolikog kruženja ta je derivacija jednaka omjeru kuta i vremena). Ako se veza između puta i kuta (iz prethodnog odlomka) derivira po vremenu (kod jednolikog gibanja to je isto kao da se podijeli s vremenom), dobije se:
114. lovačka divizija (Njemačka)
114. lovačka divizija uništena je aprila 1945. na italijanskom frontu.
Kružno gibanje
Tangencijalno i kutno ubrzanje
U općem slučaju kružnog gibanja točka (materijalna čestica) može imati bilo kakvo ubrzanje koje leži u ravnini kružnice i nije usmjereno izvan kružnice. Kao i kod svakog gibanja po krivulji, to se ubrzanje može rastaviti na tangencijalnu komponentu i na normalnu komponentu. Skalarna tangencijalna komponenta ubrzanja opisuje kako se brzo mijenja iznos brzine,. Analogno tome, kutno ubrzanje, kao skalar, opisuje kako se brzo mijenja iznos kutne brzine,. Ako se veza između iznosa brzine i iznosa kutne brzine (iz prethodnog odlomka) derivira po vremenu (kod jednoliko ubrzanog kruženja podijeli s vremenom), dobije se:
Centripetalno ili radijalno ubrzanje
Kod kružnog gibanja, umjesto naziva normalno ubrzanje koristi se naziv centripetalno ubrzanje ili radijalno ubrzanje (zato što je usmjereno prema centru kružnice, odnosno u radijalnom smjeru) i često se označava kao. Kako je pokazano u članku o ubrzanju (i u donjem poglavlju o vektorskim veličinama), ono iznosi:
Ovo ubrzanje nema analognu kutnu veličinu.
Jednoliko gibanje po kružnici
Jednoliko gibanje po kružnici nema tangencijalnog ubrzanja, pa se iznos brzine ne mijenja. To je važan slučaj gibanja jer se često dešava. Pedagoški je osobito prikladno za izlaganje i razumijevanje centripetalnog ubrzanja, te za upoznavanje s opisom periodičkih pojava, a napose zbog veze s harmoničkim titranjem.
Jednoliko ubrzano gibanje po kružnici
Jednoliko ubrzano gibanje po kružnici ima tangencijalno ubrzanje kojemu se iznos ne mijenja. Brzina i pređeni put opisuju se sličnim formulama kao i jednoliko ubrzano gibanje po pravcu.
Vektorske veličine
desno|mini|300px|Vektor kutne brzine Opis kružnog gibanja i vrtnje dramatično se pojednostavnjuje ako se koriste odgovarajuće vektorske veličine. Najjednostavnije polazište za primjenu i razumijevanje vektorskog prikaza kutnih veličina jest definiranje kutne brzine kao vektora (skica desno). Kod kružnog gibanja definira se vektor kutne brzine tako da bude okomit na kružnicu, a ima iznos koji je u gornjem tekstu definiran kao "iznosu kutne brzine ". Dodatno, smjer (orijentaciju) vektora duž te okomice (što na skici desno znači "gore" ili "dolje") određuje tzv. pravilo desne ruke. U ovome slučaju, to pravilo znači: ako prste desne ruke savijemo u smjeru kruženja, onda palac desne ruke pokazuje smjer kutne brzine.
Zašto vektor kutne brzine treba biti okomit na ravninu kruženja? Zato što tako definira ravninu kruženja, kao njezina okomica (normala). U primjeru vrtnje tijela oko nepomične osi, kutna brzina je paralelna s tom osi. No, izbor smjera (orijentacije) duž te okomice (pomoću pravila desne ili lijeve ruke) bio je zapravo proizvoljan - no, sad je već nepovratno ugrađen u širi matematički formalizam koji se primjenjuje i daleko izvan područja kutnih veličina. Međutim, vektori koji su na taj način definirani imaju neka svojstva po kojima se razlikuju od drugih vektorskih veličina, te se nazivaju pseudovektorima.
Za matematički opis odnosa između kutnih i linearnih veličina kod kružnog gibanja koristi se operacija među vektorima pod nazivom vektorski umnožak vektora, koja se označava simbolom "" između množitelja. (Vektorski umnožak podrazumijeva korištenje pravila desne ruke, zbog čega povezuje "prave" vektore sa pseudovektorima.)
U prethodnom tekstu izvedena relacija između iznosa linearne i kutne brzine, te polumjera kružnice, postaje - nakon definiranja kutne brzine kao vektora - posve analogna relacija među odgovarajućim vektorskim veličinama, uz korištenje vektorskog umnoška:
Deriviranjem ove relacije po vremenu dobiva se:
gdje je vektor kutnog ubrzanja, definiran kao derivacija po vremenu vektora kutne brzine.
Korisno je napomenuti da sam kut zakreta, uostalom kao ni pređeni put (pomoću kojih se definiraju iznosi kutne i linearne brzine), nisu vektorske veličine (razlozi za to nisu analogni). Tek njihovi diferencijali ("beskonačno mali komadići") imaju svojstva vektora, u smjeru odgovarajućih brzina.
Za ilustraciju primjene vektorskih veličina i pravila vektorskog računa, navodi se izvod normalnog (centripetalnog) ubrzanja za kružno gibanje: Izvod normalnog ubrzanja za kružno gibanje pomoću vektorskog računa
Deriviranjem vektora brzine, koji je prikazan kao vektorski umnožak kutne brzine i radij-vektora, dobivaju se dva člana. Prvi od njih je, očito, vektor tangencijalnog ubrzanja. Drugi član ima smjer prema središtu kružnice, pa mora biti vektor centripetalnog ubrzanja, a iznos mu je.
Organska poljoprivreda
Metode organske poljoprivredne proizvodnje su međunarodno pravno regulisane i sprovode se od strane mnogih zemalja, a zasnovane su na standardima uspostavljenim od strane Međunarodne federacije pokreta za organsku poljoprivredu, međunaronde krovne organizacije za organsku proizvodnju, koja je osnovana 1972.
Tržište za organsku hranu i druge organske proizvode ubrzano raste od 1990. godine, i 2012. godine je dostiglo vrednost od 63 milijarde dolara. Ovakvi zahtevi su doveli do povećanja površina na kojima se primenjuju principi organske proizvodnje. Ovaj rast od 2001. do 2011. iznosi oko 8,9% godišnje. Organska proizvodnja se u 2011. godini primenjivala na približno 37 miliona hektara, što predstavlja oko 0,9% svjetskih obradivih površina.
Istorija
U praistorijsko doba, poljoprivredna proizvodnja se svodila na lovačko-sakupljačku aktivnost. Razlozi za najstariju pojavu zemljoradnje mogu biti klimatske promene ili društveni razlozi. Promena se sigurno desila od lovačko-sakupljačke aktivnosti do poljoprivredne ekonomije kroz dugačak period kada su se pojedine usevi promišljeno zasađivali, a druga hrana se donosila iz divljine. Iako se poljoprivreda razvila u Plodnom polumesecu, poljoprivreda se najkasnije 7000 godine p.n.e. pojavila u jugoistočnoj Aziji (pirinač) i malo kasnije u Srednjoj Americi (kukuruz, bundeva). Poljoprivreda je takođe mogla da nastane nezavisno u ranom neolitu u Indiji i istočnoj Aziji.
Veštačka đubriva su proizvedena početkom XVIII veka. U početku su to bili superfosfati, a kasnije đubriva na bazi amonijaka koja su se masovno proizvodila upotrebom Haber-Bosch-ovog postupka koji je razvijen tokom Prvog svetskog rata. Ova prva mineralna đubriva su bila jeftina, snažna i lako su se transportovala u rinfuzi. Slični napreci su ostvareni u proizvodnji hemijskih pesticida tokom 40-ih godina XX veka. Ove nove tehnologije su, gledano kratkoročno, imale pozitivan efekat, međutim, javio se niz negativnih, dugoročnih posledica kao što su zbijanje zemljišta, erozija i gubitak plodnosti zemljišta. Kasnije se javlja zabrinutost za zdravlje ljudi zbog ulaska otrovnih hemikalija u namirnice.
Talačka kriza u Budjonovskoj bolnici
Talačka kriza u Budjonovskoj bolnici, također poznata i kao Teroristički akt u Budjonovsku, zbila se od 14. do 19. juna 1995. godine, za vrijeme Prvog čečenskog rata, u gradu Budjonovsk u Stavropoljskom kraju Rusije, te predstavljala jednu od najspektakularnijih akcija paravojnih formacija Čečenske Republike Ičkerije, čiji se ishod često tumači kao velika čečenska pobjeda i prekretnica u dotadašnjem sukobu.
Basajev je akciju izveo nekoliko mjeseci nakon što su ruske snage uz velike žrtve uspjele zauzeti Grozni i druge veće gradove, ali nisu uspjeli neutralizirati čečenske snage koje su koristile gerilsku strategiju, izazivajući brojne žrtve među ruskim snagama. Cilj akcije je bio prenijeti rat na teritoriju same Rusije, odnosno izazvati žrtve i osjećaj nesigurnosti među samim stanovnicima Rusije te tako potaći dodatni politički pritisak za završetak sukoba. Basajev i njegove pristaše su u tu svrhu zaplijenile ili na drugi način nabavile nekoliko kamiona i automobila sa oznakama ruske policije, te su prešli granicu Čečenije i došli u Budjonovsk, grad sa oko 60.000 ljudi koji se nalazio oko 110 km sjevernije.
Basajevljevi ljudi su oko podneva stigli pred gradsku policijsku stanicu koju su na prepad zauzeli, pobivši većinu policajaca. Nakon toga su, povremeno nasumice pucajući po civilima, zauzeli zgradu gradske uprave gdje su izvisili čečensku zastavu. Nakon što su zarobili nekoliko desetaka civila, okupili su ih oko zarobljene cisterne sa gorivom prijeteći da će ih dići u zrak, te ih koristili kao živi štit; tako stvorena kolona, kojoj su pod prijetnjom priključivali slučajne prolaznike, je stigla do Budjonovske centralne rajonske bolnice. Tamo su se Basajevljevi militanti utvrdili čekajući reakciju ruskih vlasti. Prema različitim procjenama, u bolnici su pod sobom imali između 1500 i 3000 talaca, uključujući najmanje 150 djece i veliki broj majki sa novorođenčadi.
Basajev je ruskim vlastima poslao ultimatum u kojima je zahtijevao da ruske snage odmah počnu povlačenje iz Čečenije, da Rusija otpočne mirovne pregovore sa Čečenskom Republikom Ičkerijom, te da se ruskim i stranim novinarima dozvoli pristup bolnici kako bi mogli izvještavati o događajima; u suprotnom je prijetio likvidacijom talaca. Ruske vlasti ispočetka nisu odgovorile, dijelom zbog toga šoka koji je tako drska i spektakularna akcija izazvala, a dijelom zbog toga što je predsjednik Boris Jeljcin išao u Kanadu na samit država G7; tamo su njegovi kolege, uključujući američkog predsjednika Billa Clintona osudili Basajevljev čin kao teroristički, ali također javno sugerirali da krizu riješi mirnim putem.
Sljedeći dan je oko 20 sati Basajev ubio prvog taoca. Kada se novinari, koje su ruske vlasti obećali, nisu pojavili u dogovoreno vrijeme, Basajev je ubio još 5 talaca, slučajno ih odabravši iz mase. Novinari su se tek kasnije pojavili, te omogućili da svoje zahtjeve prenosi i široj javnosti. Nakon dan pregovora, ruske vlasti su odlučile krizu prekinuti antiteroističkom akcijom u kojoj su sudjelovali pripadnici specijalnih jedinica policije, Unutrašnje vojske i FSB-ove elitne Alfa grupe. Akcija je započela 17. juna u 5 sati ujutro i ubrzo se pretvorila u krvavi fijasko; militanti su, vješto koristeći taoce kao živi štit, nanijeli specijalcima gubitke i zaprijetili potpunim krvoprolićem; u akciji je spašen tek 61 talac.
Ruski premijer Viktor Černomirdin je bio prisiljen preko telefona pregovarati sa Basajevim. Na kraju je pristao na njegove zahtjeve, odnosno službeno objavio prekid vatre u Čečeniji i formiranje izaslanstva koje će sa čečenskim predstavnicima započeti pregovore o trajnom mirovnom rješenju; također je pristao na Basajevu i njegovim ljudima dati slobodni prolaz, odnosno omogućiti im da se nesmetano vrate u Čečeniju; Basajev su kao jamstvo zadržali 123 talaca, 20 novinara, 3 zastupnika Državne dume i još nekoliko lokalnih službenika koji su se dobrovoljno javili kako bi zamijenili svoje zarobljene sugrađane. Basajev je potom došao u selo Zandak na granici sa Dagestanom gdje je pustio taoce, a potom došao u selo Dagro gdje mu je ukazan herojski doček.
Prema službenim podacima, prilikom napada na Budjonovsk je ubijeno 129, a ranjeno 415 civila (od kojih je 18 naknadno podleglo ozljedama); među ubijenim civilima je bilo 105 talaca (iako su neke kasnije procjene navodile 166). Poginula je također najmanje 11 ruskih policajaca i 14 vojnika, te 3 pripadnika Alfa grupe. Basajev je izgubio 11 svojih ljudi; njihova tijela su, u skladu sa sporazumom, kasnije hladnjačama dopremljena u Čečeniju radi pokopa. U Budjonovsku je preko 160 zgrada bilo uništeno ili oštećeno. U Rusiji je 22. juna proglašen dan nacionalne žalosti.
Napad na Budjonovsk je bio najspektakularnija čečenska akcija takve vrste, iako ne i posljednje masovno uzimanje talaca. Početkom sljedeće godine su militanti pod vodstvom Salmana Radujeva izveli prepad na rusku bazu u Dagestanu, koji se na kraju pretvorio u sličnu talačku krizu, koja je također završila uspješnim čečenskim izvlačenjem.
Spisak ohridskih arhiepiskopa
Sledi spisak arhiepiskopa Ohridske arhiepiskopije.
Pinehurst, Idaho
Pajnherst je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.619, što je 42 (-2,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Altviller
Alvije je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Forbaš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 534 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 110 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 305 metara (maksimalnoj 310 m, a minimalnoj 246 m).
Hernández (razvrstavanje)
Hernández ima više značenja:
Camarones, San Juan Evangelista
Camarones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Amodio-Massariola, Napoli
Amodio-Massariola je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2024 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Tenexamel, San Martín Chalchicuautla
Tenexamel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 168 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 216 m.
Sikniktewaq
Sikniktewaq (Sigenitog), jedan od sedam distrikata Micmac Indijanaca u New Brunswicku i Novoj Škotskoj, Kanada.
Na području distrikta naseljene su susvremene bande Amlamkuk Kwesawék (Fort Folly First Nation), L'nui Menikuk (Indian Island First Nation), Lsipuktuk (Elsipogtog First Nation, nekada Big Cove First Nation) i Puktusk (Buctouche First Nation ili Tjipogtotjg).
La Providencia, Santa Cruz Xoxocotlán
La Providencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Xoxocotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1516 m.
La Espuela, Padilla
La Espuela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Padilla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 145 m.
Univerzitet Gazi
Univerzitet Gazi (turski:Gazi Üniversitesi) je jedan od javnih univerziteta u Ankari u Turskoj. Institucija je osnovana 1926. godine i sastoji se od 21 fakulteta, 4 škole, 11 strukovnih škola visokog obrazovanja, 48 istraživačkih centara i 7 postdiplomskih instituta. Instituciju pohađa oko 77 000 studenata od čega ih je približno 1 500 iz turkijskih zemalja srednje Azije.
Sohag (muhafaza)
Muhafaza Sohag ( / Muḥāfāzah Sohaj) je jedna od 27 muhafaza na koje je Egipat administrativno podjeljen.
Geografske karakteristike
Muhafaza Sohag se nalazi u Gornjem Egiptu, južno od Muhafaze Asjut i sjeverno od Muhafaze Kene. Prostire se na površini od 11,218 km², u kojoj živi 5,128,446 stanovnika
To je uski pojas plodne doline rijeke Nil, dug oko 100 km, ali ne širi od 21 km. Nil je svoje korito probio u vapnenačkim stijenama koje se na istočnoj obali uzdižu do 305 metara, tako da gotovo čitav teren povoljan za ratarstvo leži na zapadnoj obali. Na toj obali živi i većina stanovnika muhafaze, pa ona spada u jednu od najgušće naseljenih u Egiptu.
Administrativna podjela
Muhafaza je administrativno podjeljena na 19 okruga; Akhmim, Baljana, Kavsar (urbani), Maraga, Manša, Asirat, Dar es Salam, Girga (urbani), Girga, Juhaina, Novi Akhmim, Novi Sohag, Sakulta, Sohag, Sohag 1 (urbani), Sohag 2 (urbani), Tahta, (urbani), Tahta i Tima.
Privreda i transport
Muhafaza Sohag je agrarni kraj, oko 3/4 svih zaposlenih su ratari. Najviše se uzgaja pamuk, proso, pšenica, šećerna trska, luk, kikiriki i dinja. Donbar dio oranica se navodnjava Kanalom Gergavija, koji uzima vodu iz Nila kod brane južno od Nag Hamadia (Muhafaza Kena).
Znamenitosti
Dva najpoznatija antička arheološka lokaliteta su Abidos sa spomenicima Starog, Srednjeg i Novog egipatskog kraljevstva (Hram Setija I) i Bajt Kalaf, na periferiji Sohaga sa mastaba|mastabom]] (grobnica od adobe opeke) faraona Džozera (Treća dinastija, oko 2650. pne..-2575. pne.).
Devet km istočno od Sohaga nalazi se koptski Bijeli manastir sa bazilikalnom crkvom s kraja 5. vijeka, okružen zidom od bijelog kalcita u kom je ugrađeno mnogo kamena sa faraonskih građevina. Svega nekoliko kilometara sjeverozapadno leži - Crveni manastir, koji također ima bazilikalnu crkvu. Kao važni ranokršćanski i sredovjekovni centri koptske crkve danas su kompletno obnovljeni.
Jozo Martinčević
Jozo Martinčević (Varaždin, 12. ožujka 1900. - Zagreb, 22. listopada 1991.) je bio hrvatski glumac.
Životopis
Djed je hrvatske glumice Dore Lipovčan.
Cantalupi, Benevento
Cantalupi je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Pakor I od Partije
Pakor I od Partije (? - 38. pne.) bio je partski princ, odnosno nasljednik, a po nekim antičkim izvorima i suvladar partskog kralja Oroda II.
Godine 51. pne. je, koristeći oslabljenost rimskih pozicija na Istoku nakon bitke kod Kare, provalio u Sirija (rimska provincija)|Siriju, ali ga je odatle otjerao Gaj Kasije Longin. Pakor je rimsku Siriju ponovno napao godine 40. pne. pri čemu mu je pomogao odmetnuti rimski vojskovođa Kvint Labijen. Pod njegovim vodstvom, a zahvaljujući i tome što su dijelovi rimske vojske prebjegli Labijenu, Parti su osvojili cijelu Siriju i Palestinu osim Tira i još nekoliko primorskih gradova. U Judeji je vlast preuzeo njegov pomoćnik Barzafarn te za novog jevrejskog kralja postavio Antigona Hasmonejca.
Pakorova osvajanja nisu dugo potrajala, jer je već 39. pne. rimska protivofenziva pod Publijem Ventidijem Basom povratila Malu Aziju, a Labijen je poginuo. Parti su se zbog toga morali povlačiti iz Judeje i Sirije. Pakor je godine 38. pne. pokušao izvršiti novi napad, ali je poginuo u bitci kod Kirestike.
Capo d'Arco, Livorno
Capo d'Arco je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Heroica Ciudad de Tlaxiaco (razvrstavanje)
Heroica Ciudad de Tlaxiaco ima više značenja:
El Pimientillo, Tumbiscatío
El Pimientillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
Klakorina
Klakorina je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 4 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 15 stanovnika).
El Pimientillo, Tumbiscatío
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 687 m.
Chomonchouaniste
Chomonchouaniste, ime koje se navodi na nekoliko karata kao oznaka plemena sjeverozapadno od jezera St. John u Quebecu, Kanada. Hodge drži da je ime montagnaiskom plemenu ili selu. Evan T. Pritchard također slijedi Hodgea smatrajući ih Montagnaisima a Swanton i Sultzman ih nemaju na svojim popisima. Ime im se javlja u nekoliko sličnih varijanti: Chemonchovanistes, Chomonchouanistes, etc.
Klakorina
Demografija
U naselju Klakorina živi 4 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 72,8 godina (77,0 kod muškaraca i 68,5 kod žena). U naselju ima 2 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,00.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Bonavia, Messina
Bonavia je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 410 m.
Knowles, Oklahoma
je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11, što je 21 (-65,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Martin Matošević
Martin Matošević (Nova Gradiška, 8. studenog 1893. - Zagreb, 14. studenog 1967.) je bio hrvatski filmski i kazališni glumac.
El Mirador, San Juan Evangelista
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Lunes en papier
Lunes en papier (srpskohrvatski: Papirnati mjeseci) je djelo koje je 1921. godine napisao francuski pisac André Malraux. Lunes en papier je Malrauxovo prvo objavljeno djelo, objavljeno kada je imao samo 18 godina, a inspirirano je oblikom nonsens literature znanim kao "farfelu". Sam Malraux je knjigu opisao kao maleno djelo o nekim manje poznatim ljudskim problemima te putovanje kroz poznate, ali svejedno neobične predmete, a sve obogaćeno drvorezima kubističkog umjetnika Fernanda Légera. Knjigu je izdala galerija Simon Kahnweiler, a posvećena je pjesniku Maxu Jacobu, koji je imao značajan utjecaj na Malrauxa u njegovim mladim danima.
Peugeot
Peugeot je najveći francuski proizvođač automobila, dio tvrtke PSA Peugeot Citroën sa sjedištem u Parizu. Početci tvrtke sežu s kraja 19. stoljeća i to s proizvodnjom bicikala. Tvrtku je osnovala obitelj iz Sochauxa u Francuskoj.
Jednoliko ubrzano gibanje po pravcu
Posve isto značenje ima definicija da se kod jednoliko ubrzanog gibanja po pravcu brzina promijeni za jednake iznose u jednakim vremenskim razmacima (intervalima).
Uobičajeno je da se naziv "jednoliko ubrzano gibanje" odnosi i na slučaj kada tijelo doista ubrzava (povećava brzinu), kao i na slučaj kada tijelo usporava (smanjuje brzinu); no, kad se želi naglasiti da tijelo usporava, kaže se i jednoliko usporeno gibanje. Uobičajeno je (i korisno) rabiti iste formule (jednadžbe) u oba slučaja, s tim da se kod usporenoga za ubrzanje uvrštava negativan broj. Zbog takve upotrebe, neki autori koriste naziv jednoliko promjenjljivo gibanje umjesto općeg (dvosmislenog) naziva jednoliko ubrzano gibanje.
Jednoliko ubrzano gibanje po pravcu jedno je od najjednostavnijih primjera gibanja, na kojima učenici osnovnih i srednjih škola tek upoznaju veličine pomoću kojih se gibanje opisuje - znatno prije nego što će učiti npr. o vektorima ili o derivacijama. Na toj razini znanja, i brzina i ubrzanje se opisuju kao skalarne veličine, što je opravdano zato jer ne mijenjaju smjer.
Pesche, Isernia
Pesche je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1363 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 566 m.
Üttfeld
Itfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 473 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232333.
Cheix-en-Retz
Šeks an Rec je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Atlantska Loara koja pripada prefekturi Nant.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 529 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 63 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 25 metara (maksimalnoj 27 m, a minimalnoj 0 m).
Üttfeld
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Itfeld se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 518 metara. Površina opštine iznosi 14,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 473 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 32 stanovnika/km².
Jednoliko ubrzano gibanje po pravcu
Skalarni opis
Kad se jednoliko ubrzano gibanje po pravcu tumači bez korištenja vektorskih veličina, kaže se da je ubrzanje promjena brzine u jedinici vremena, te da je pozitivno kada brzina raste a negativno kad se brzina umanjuje. Takve su definicije "operativno korektne" jer omogućuju točan izračun brzine i pređenog puta (za gibanje tijela na istu stranu). Budući da se u tome obliku i najviše koriste, opis gibanja u ovome članku počinje sa skalarnim pristupom.
Veličine koje opisuju gibanje su ubrzanje, brzina i pređeni put, te se kao funkcije vremena opisuju sljedećim formulama :
Tu je brzina u "početnom" trenutku  (kaže se početna brzina); u najjednostavnijem slučaju ona je jednaka nuli (promatra se gibanje tijela od polaska), pa formule za brzinu i put nemaju desnog pribrojnika. Ubrzanje ne ovisi o vremenu nego je konstantno ("konst."),  je brzina u trenutku, dok je  put pređen od trenutka  do trenutka.
Često se (na početnoj razini) kaže samo da je vrijeme, čime se podrazumijeva da je to vremenski interval (detaljnije obrazloženje u članku vrijeme). Tada je brzina na početku toga "vremenskog intervala ", dok je  brzina postignuta na kraju vremenskog intervala, te  put pređen tijekom toga vremenskog intervala.
Ponekad se u formuli za put na desnoj strani dodaje treći pribrojnik. On se opisuje kao put pređen prije početnog trenutka (odnosno, prije početka promatranog intervala), računajući od nekog "početnog položaja". Takav dodatak je puno jasniji (i opravdaniji) u vektorskom opisu gibanja (dolje).
Izvedene formule
Gornje formule za brzinu i put mogu se, naravno, preoblikovati tako da se na lijevu stranu "izvuče" bilo koja veličina s desne strane; no, takve elementarne manipulacije pojedine jednadžbe nema smisla nabrajati u ovakvom tekstu (npr. ako je početna brzina jednaka nuli, onda se ubrzanje može dobiti iz brzine kao ). Ovdje se navode samo dvije korisne formule koje su manje očigledne:
Prva formula dobiva se kombinacijom i eliminiranjem vremena iz prethodnih jednadžbi za brzinu i put. Njezin jednostavniji i poznatiji oblik (ali manje općenit), dobiva se za slučaj da nema početne brzine,, još poznatiji oblik je onaj za slobodni pad s visine , gdje je.
U drugoj formuli sadržana je tvrdnja da je prosječna ili srednja brzina kod jedniliko ubrzanog gibanja, budući da je po definiciji prosječna brzina ona brzina pomoću koje se put računa običnim množenjem s vremenom (vremenskim intervalom),.
Ova formula za pređeni put, i ona početna (koja koristi ubrzanje), lako se dobiju jedna iz druge uz pomoć početne formule za brzinu. Početnu formulu za brzinu (pomoću ubrzanja i vremena) nije teško razumjeti/dokazati: budući da konstantno ubrzanje opisuje promjenu brzine u jedinici vremena (sekundi), ukupna promjena brzine dobije se tako da se ubrzanje pomnoži s ukupnim proteklim vremenom (a onda se na tu promjenu dodaje početna brzina). Međutim, početnu bi formulu za pređeni put matematički korektno trebalo dokazivati pomoću integrala. Umjesto toga, može se provesti "intuitivni dokaz" pomoću prosječne brzine. Naime, budući da brzina jednoliko raste (za jednaki iznos u svakoj sekundi), jasno je da njezin prosječni iznos mora biti onaj koji ima u sredini promatranog vremenskog intervala (koliko je prije manja, toliko je poslije veća). Taj je iznos jednak. Na taj način, formula za pređeni put pomoću prosječne brzine može poslužiti kao dokaz formule pomoću ubrzanja i kvadrata vremena.
Vektorski opis
U konceptualno korektnom opisu gibanja po pravcu, ubrzanje je vektor koji ne može biti niti pozitivan niti negativan; a skalar koji se koristi u gornjim formulama je skalarna tangencijalna komponenta ubrzanja, budući da na pravcu nema normalnog ubrzanja pa je (koristeći jedinični vektor u smjeru brzine):
Nije, međutim, uobičajeno pisati formule za jednoliko ubrzano gibanje po pravcu pomoću. Tako se obično pišu formule za jednoliko ubrzano gibanje po krivulji (uključujući i kružnicu), gdje postoji i normalno ubrzanje, pa izrazi za brzinu i put imaju isti oblik kao na pravcu, samo treba upisati umjesto.
Kod gibanja po pravcu uobičajeno je pravac "pretvoriti" u koordinatnu os Kartezijevog sustava, npr. u os "x" (treba samo odabrati gdje je ishodište te na koju stranu je pozitivni smjer osi). Brzina i ubrzanje su vektori paralelni s pravcem (tj. sa osi "x"), a umjesto njihovih iznosa u formulama se koriste njihove skalarne komponente odnosno  (brojevi istoga iznosa ali negativni kada je vektor u suprotnom smjeru od koordinatne osi). Time se jednoznačno određuje smjer brzine i ubrzanja u odnosu na "pozitivni" smjer pravca, pa se omogućuje i opis gibanja kod kojega brzina promijeni smjer u suprotni (tijelo se zaustavi i krene u suprotnom smjeru, kao kod dolje opisanoga vertikalnog hitca). Tako se dobivaju formule:
Važno je uočiti da se tu, umjesto pređenog puta, pojavljuje položaj , tj. koordinata na osi "x". Kad se tijelo giba u pozitivnom smjeru, koordinata raste, a u negativnom smjeru se smanjuje. Pritom je koordinata (položaj) tijela u trenutku  (početni položaj). A pređeni put može se računati kao sve dok se tijelo giba na istu stranu. Ako se krene vraćati, mora se put računati posebno za gibanje na jednu stranu, a posebno na drugu stranu. (To jednako vrijedi i u prvoj formuli za put na početku članka, jer ona ima isti oblik; samo što to tamo nije očigledno/jasno, pa je jednostavnije reći da te prvotne formule vrijede "za gibanje na istu stranu").
Primjer: Vertikalni hitac
Vertikalni hitac je naziv za gibanje tijela koje blizu površine Zemlje bacimo ("ispalimo") vertikalno uvis ili prema dolje nekom početnom brzinom. Ovdje se navodi uobičajeni elementarni opis, koji podrazumijeva: (1) da se otpor zraka može zanemariti jer brzina nije velika a tijelo je kompaktno i znatne gustoće (npr. kamen, cigla, metalna kugla...); (2) ubrzanje slobodnog pada se ne mijenja osjetno s visinom jer su visinske razlike male; (3) Coriolisov učinak se može zanemariti jer su brzine male.
Tu je položaj koji tijelo prolazi u trenutku  i često se odabire da bude nula ako odatle bacamo tijelo (pa tu ima početnu brzinu ). Ubrzanje je opisano vertikalnom komponentom.
Saltsburg, Pennsylvania
Soltsberg je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Los Uribe, Nava
Los Uribe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Nava.
Saltsburg, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 873, što je 82 (-8,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Los Uribe, Nava
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 281 m.
Médicos, línea de vida
Médicos, línea de vida je meksička telenovela produkcijske kuće Televisa, originalno emitovana tokom 2019.
Colonia el Salado, Atenco
Colonia el Salado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Atenco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3567 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2234 m.
Villa Paraíso, Aguascalientes
Villa Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2002 m.
Kvint Labijen
Kvint Labijen (Quintus Labienus, ? - 39. pne.) bio je rimski vojskovođa iz doba kraja Republike, poznat po tome što se borio u partskoj službi.
Bio je sin znamenitog vojskovođe Tita Labijena, ubijenog od strane Cezarove vojske u bitci kod Munde. Kao anti-cezarovac, Kvint Labijen se priključio cezaroubicama, a za vrijeme rata s Drugim trijumviratom su ga Marko Junije Brut|Brut i Gaj Kasije Longin|Kasije poslali Partima kao ambasadora, tražeći njihovu pomoć. Kada je čuo za njihov poraz kod Filipa, Kvint Labijen je prešao u partsku službu. Kada su godine 40. pne. Parti pokrenuli veliki rat protiv Rima, mnoge rimske jedinice na Istoku su zbog Labijena prelazile na partsku stranu. Labijen i partski princ Pakor su razbili rimske snage u Siriji, a potom se razdvojili - Pakor je krenuo na jug prema Feniciji i Palestini, dok je Labijen krenuo na sjever i osvojio gotovo cijelu Malu Aziju. Godine 39. pne. je, međutim, rimska protivofenziva pod Publijem Ventidijem Basom povratila Malu Aziju. Labijen je tada poražen, zarobljen i pogubljen.
Las Guásimas, Mezquitic
Las Guásimas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1353 m.
Strange Interlude
Strange Interlude je drama američkog književnika Eugene O'Neilla napisana 1923. i prvi put izvedena na Broadwayu 1928. godine. Glavni lik, Nina Leeds, je kći profesora sa univerziteta Lige bršljana koja se, kako bi zatomila tugu nakon smrti zaručnika u prvom svjetskom ratu, upušta u niz kratkotrajnih ljubavnih afera prije nego što se odluči udati za dobroćudnog, ali budalastog Sama Evansa. Radnja prikazuje kako Nina, kada otkrije da u Samovoj porodici postoji nasljedno ludilo, pronalazi "naučno rješenje" problema u tome da rodi sina Gordona u vanbračnoj aferi sa ljekarom Nedom Darrellom i podmetne ga kao Samovo dijete. Predstava je tokom permijere izazvala veliku pažnju zbog izuzetne dužine, koja je neke kazališne kuće tjerala da je izvode više večeri u dijelovim, kao i zbog eksperimentalnih tehnika solilokvija u kojima bi se likovi usred scene kratko obraćali publici i iznosili svoje intimne misli nezavisno od "normalnog" dijaloga. Tema predstave je, pak, izazvala njenu zabranu u Bostonu i mnogim konzervativnim dijelovima tadašnje Amerike. Usprkos toga, doživjela je veliki uspjeh, a O'Neill je za nju dobio Pulitzerovu nagradu za dramu.
Godine 1932. je snimljena istoimena filmska verzija, a 1988. i televizijska mini-serija.
Godine 1930. ju je Groucho Marx parodirao u svojoj popularnoj komediji Animal Crackers, a 1932. je također parodirana u filmu Me and My Gal.
Escoumains
Escoumains (Innue Essipit, Esoumain; Sultzman) /možda od ashkĭmin ili askĭmĭn, =early berry, W. J.,/ banda Montagnais Indijanaca sa istoimene rijeke na sjevernoj obali St. Lawrence u okrugu Saguenay, Quebec, Kanada. Populacija im je 1884. iznosila 53; 1904. 43.
Njihovi potomci danas žive u naselju Les Escoumins na rezervatu utemeljenom 1892. kao Les Escoumins, ali je ime sela i rezervata 1994. promjenjeno u Essipit.
Univerzitet Çankaya
2020. godine Times Higher Education World University Rankings rangirala je Univerzitet Çankaya u kategoriju od 401–500 na svijetu i na 87. mjesto među univerzitetima u zemljama u razvoju. Iste je godine univerzitet po prvi put bio i najviše rangirana institucija među svim javnim i privatnim univerzitetima u Turskoj.
Akademski programi
Institucija je podijeljena na 5 fakulteta i 21 katedru, 2 instituta sa 17 diplomskih (master) i 6 poslijediplomskih (PhD) programa, 2 strukovne škole sa 3 programa i pripremnu školu engleskoga jezika. Primarni jezik izvođenja nastave na univerzitetu je engleski. Institucija koristi uobičajeni kalendar sa dva semestra i kolegijima koji se izvode u jednom semestru i ne prenose se u dva semestra, već se po potrebi dijele na dva kolegija.
Amonijum hlorid
Amonijum hlorid je neorgansko hemijsko jedinjenje, koje se ubraja u najznačajnije soli amonijaka. Njegova molekulska formula je NH4Cl. Nastaje usled mešanja hlorovodonične kiseline i amonijaka:
Drugi način za dobijanje amonijum hlorida je:
(NH4)2SO4 + 2NaCl → 2NH4Cl + Na2SO4
Pod normalnim uslovima amonijum hlorida predstavlja beli prah ili bezbojhno kristalno čvrsto telo. Veoma se dobro rastvara u vodi (na sobnoj temperaturi 37 g na 100 g H2O). Ukoliko se podgreje do 335 °C sublimuje delimičnom disocijacijom na hlorovodonik i amonijak. Na temperaturi preko 350 °C disocijacija je stoprocentna. Temperatura topljenja mu je 338 °C, a temperatura ključanja 520 °C
Amonijum hlorid koristi kao elektrolit u baterijama. Koristi se i kao lek za kašalj, sastojak šampona, dodatak stočnoj hrani ...
Amonijum hlorid je najstarija poznata so amonijaka. Njegova molekulska masa je 53.4913 u
Käshofen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Jugozapadni Palatinat Keshofen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Jugozapadni Palatinat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 369 metara. Površina opštine iznosi 8,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 726 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 82 stanovnika/km².
Norman Podhoretz
Norman Podhoretz (New York, 16. 1. 1930. – ), američki neokonzervativni politički komentator i autor. Rođen je u njujorškom Brooklynu, u jevrejskoj porodici porijeklom iz današnje Ukrajine. Novinarsku karijeru ostvario je pisajući za Commentary i druge konzervativne časopise. Godine 1997. bio je jedan od originalnih potpisnika Projekta za novi američki vijek, a u drugoj polovini 2010-ih istaknuo se kao jedan od glavnih zagovornika vojnog napada na Iran.
Monticelli Brusati, Brescia
Monticelli Brusati je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3610 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
Горњи Адровац
Горњи Адровац је насеље у Србији у општини Алексинац у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 134 становника (према попису из 1991. било је 232 становника).
Историја
У селу стоји руска црква посвећена Николају Рајевском, на месту где је руски пуковник 1876. пао као добровољац у борби против Турака.
Демографија
У насељу Горњи Адровац живи 119 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 51,8 година (49,6 код мушкараца и 54,0 код жена). У насељу има 58 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,31.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Nissan (razvrstavanje)
Nisan može biti:
Musquarro
Musquarro (Romaine), ime za bandu, selo i misiju Montagnais Indijanaca sa sjeverne obale zaljeva St. Lawrencea, nasuprot otoka Anticosti, u kanadskoj provinciji Quebec. Swanton u članku o Montagnaisima naziva ih Musquaro ili Romaine, i locira na rijeci Olomanoshibo.
Danas su poznati pod imenom Romaine a za njih je 1950.-tih utemeljen rezervat La Romaine (Réserve de la Romaine). Govore jezikom istočni montagnais.
Ostali nazivi: Mashquaro, Maskouaro, Masquarro, Musquahanos.
Historija srednjovjekovne Srbije
Srednjovekovna Srbija obuhvata period od prve polovine 7. do druge polovine 15. veka nove ere.
Doseljavanje Srba na Balkan
mini|250px|lijevo|Sklaveni i Anti na rubovima Bizanta početkom VI. veka Stalni varvarski napadi na Istočno rimsko carstvo (Vizantiju) trajali su od 4. veka. Nauka nije pouzdano utvrdila koji su sve narodi učestvovali u pojedinim napadima tih varvara. Pisani izvori govore o napadima Huna, Skita, Gota, Prabugara i drugih. Pretpostavlja se da su u nekim od tih napada učestvovali i Sloveni. Prema sačuvanim pisanim izvorima samostalni napadi Slovena na Vizantiju počinju od 6. veka i traju oko jednog veka. Završili su se tako što su Sloveni naselili veći deo Balkanskog poluostrva u prvoj polovini 7. veka i tu počeli da stvaraju svoje države.
Početkom 6. veka za vreme vladavine Justina I (518-527) prvi put se spominje jedan napad koji su nesumnjivo izvršili Sloveni, odnosno oni se tada spominju pod imenom Anti. Anti su bili deo Slovena koji je živeo u stepama severoistočno od ušća Dunava, između reka Dnjepar i Dnjestar. Vojska Vizantije od cara Justinijana I (527-565) nastavila je nekoliko decenija da se suprostavlja pljačkaškim prelascima Slovena na levu obalu Dunava, to jest na teritoriju Vizantije. Tako se na donjem toku Dunava u 6. veku još držala stara rimska granica, limes. Kao vizantijski plaćenici neki Sloveni su kao konjica čak ratovali i protiv Gota u Italiji u vreme Justinijanove vladavine.
Colle di Nava, Imperia
Colle di Nava je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Historija srednjovjekovne Srbije
Doseljavanje Srba na Balkan
Vizantijski pisci su zapisali da su polovinom 6. veka Sloveni (Sklavini) žestoko pljačkali Vizantiju. U tim velikim napadima vojske Slovena su doprle do samog Carigrada na istoku, a na zapadu su opljačkale Dalmaciju. Tada je zabeleženo i da su posle jednog pohoda Sloveni ostali da provedu zimu 550-551. na tlu Vizantije. To je izgleda pokazalo želju Slovena da se nasele na Balkanu, a ne samo da ga pljačkaju. Ubrzo posle toga 558. godine pojavili su se i Avari, prvo kao saveznici, a zatim kao novi neprijatelji Vizantije. Dugotrajni otvoreni sukob Avara i Vizantije počeo je 579. napadom Avara na Sirmijum, a zatim Singidunum i Viminacijum. Približno u vreme dugotrajne Avarske opsade Sirmijuma, Sloveni su tri godine ubijajući i pljačkajući boravili na tlu Vizantije. To je jasno pokazalo želju Slovena da trajno preuzmu teritorije Vizantije i nasele se na Balkanu. U drugoj polovini 6. veka zajednički avarsko-sklavinski odredi pljačkali su po Trakiji, Makedoniji i ugrožavali Solun.
Vizantijski car Mavrikije (582-602) odlučio je da organizuje veliki rat i zaustavi Slovenske prelaske južno od Dunava. Tzv. Podunavska ekspedicija (592-602) završila se porazom Vizantije. Taj poraz se završio pobunom u Vizantiji i nasilnim smenjivanjem cara Mavrikija. Početkom 7. veka vizantijski izvori beleže da je narod Slovena pustošio Tesaliju, Heladu, Ahaju, Epir, pa čak prelazio i na ostrva u Egejskom moru i u Malu Aziju. Od tada se kod vizantijskih pisaca pojavljuju i pojedinačna imena slovenskih plemena koja su naseljavala područja oko Soluna, Tesaliju i druge predele. Velike napade Sloveni su vršili na Solun od 614. godine, a u tim napadima učestvovala su slovenska plemena Draguvita, Sagudata, Velegezita, Vajunita i Verzita. Vrhunac napada Avara i Slovena na Vizantiju bila je njihova zajednička opsada Carigrada u krajem jula i u avgustu 626. godine, ali taj napad je bio koban po Avare. Oni su poraženi i ubrzo su počeli njihovi sukobi sa Slovenima, ali i unutaravarski sukobi koji su doveli do raspada Avarskog kaganata u Panonskoj niziji oko 630. Od tada slovenska plemena samostalno naseljavaju Balkansko poluostrvo i oduzimaju teritorije od Vizantije. Područja koja su Sloveni naselili vizantijski izvori nazivaju "Sklavinije". To su nekakve teritorijalno uređene zajednice Slovena i možda su počeci slovenskih kneževina.
Colle di Nava, Imperia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 931 m.
Historija srednjovjekovne Srbije
Doseljavanje Srba na Balkan
U završnom periodu naseljavanja Slovena iz današnje istočne Nemačke i Češke oko 631. na Balkan se doselio i veći plemenski savez Srba. Kako je kasnije zabeležio car Konstantin VII u vreme cara Iraklija (610-641) doselili su se i Srbi na Balkan. On je zapisao da su se Srbi prvo naselili kod Soluna a da se po njima nazvala Servija, zapadno od Soluna. On piše kako su Srbi bili nezadovoljni i otišli su na sever do Dunava, a zatim su se predomislili i ponovo po odobrenju cara Iraklija naselili opustele predele na Balkanu u kojima žive i u njegovo vreme u 10. veku.
Iz pisanja Konstantina VII vidi se da je Stara Srbija nastavila da postoji severnije od Mađarske posle seobe dela Srba na Balkan. To potvrđuju i drugi pisani izvori koji govore o Srbima od 631/632. na istoku današnje Nemačke i u Češkoj.