cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
San Gimignano
Historija
San Gimignano je osnovan u 3. vijeku pne. kao etrursko naselje. Prvi zapisi o San Gimignanu potječu iz 929. u kojima se navodi kao naselje kojim upravljaju biskupi iz Volterre. Po lokalnoj legendi iz 10. vijeka, grad je dobio ime po biskupu Geminianu iz Modene, koji ga je obranio od Atilinih Huna. Tokom srednjeg vijeka i renesanse, San Gimignano je poput obližnjeg Certalda bio je usputna stanica na Via Francigeni, hodočasničkoj ruti prema Rimu. Grad se razvijao zahvaljujući trgovini i bogatoj poljoprednoj okolici. Na vrhuncu svog razvoja 1199. grad se osamostalio od biskupa iz Volterre i postao slobodna komuna. U San Gimignanu je oko 1238. rođena i Sveta Fina, poznata i kao Serafina. Dan njezine smrti 12. mart 1253. postao je dan grada, a njena kuća svetište Ospedale di S. Fina. Borbe i razmirice između tadašnjih političkih partija Gvelfa i Gibelina razdirala su i San Gimignano, ali se on unatoč tome razvio kao solidno uređen grad. Slavni Dante Alighieri posjetio je 8. maja 1300. San Gimignano kao gvelfski ambasador Toskane. Kuga, koja je poharala cijelu Evropu, stigla iz Firence do San Gimignana 1348. i prepolovila broj stanovnika. mini|lijevo|250px|Piazza della Cisterna, jedan od gradskih trgova Od 1354. San Gimignano je dragovoljno postao dio Republike Firence, budući da se više nije mogao samostalno braniti. Od tada sve do 19. vijeka San Gimignano postao je zaboravljeni provincijski gradić, ali je od početka razvoja turizma postao velika atrakcija koju posjećuju milioni turista.
Znamenitosti
Dok su po svim drugim gradovima srednje Italije, poput Bologne ili Firence, porušena većina obrambenih tornjeva uz patricijske kuće, što zbog sukoba i ratova, što zbog naredbe gradskih vlasti, u San Gimignanu je od njih 70 opstalo 13 (većinom iz 13. vijeka) i danas su prepoznatljivi simbol grada.
San Gimignano ima i brojne crkve i samostane (u okolici) među kojima su bivša katedrala Collegiata i Sant'Agostino, u kojima se nalaze djela brojnih renesansnih umjetnika. U centru mjesta nalazi se Palazzo Comunale (gradska vijećnica), nekadašnje sjedište podeste. U njoj je danas muzej s djelima brojnih umjetnika kao što su Pinturicchio, Benozzo Gozzoli, Filippino Lippi, Domenico di Michelino, Pier Francesco Fiorentino i brojni drugi. Između ostalih, u muzeju se nalazi i freska Majesta Lippa Memmija. Uz Palazzo Comunale nalazi se i Torre del Podestà ili Torre Grossa (Veliki toranj) iz 1311. godine koji je visok 44 metra.
U centru San Gimignana nalaze se četiri trga: Piazza della Cisterna, Piazza Duomo (gdje je stara katedrala Collegiata), Piazza Pecori i Piazza delle Erbe. Glavne ulice su Via San Matteo i Via San Giovanni, koje se protežu do sjevera ka jugu kroz cijeli grad.
Poznate osobe
U San Gimignanu je rođen pjesnik Folgore da San Gimignano (1270–1332).
Privreda
Osim po turizmu i bijelom vinu Vernaccia di San Gimignano, koje se dobiva samo od grožđa koja raste u okolici, San Gimignano je poznat i po uzgoju šafrana.
Medina (dio grada)
mini|300px| [[Tunis (grad)#Znamenitosti|Medina Tunisa]] mini| Panorama Medine [[Meknesa]] Medina četvrt (arapski: المدينة القديمة‎) je gradska četvrt koja se može pronaći u mnogim sjevernoafričkim gradovima. Riječ medina (na modernom arapskom: مدينة‎, madīna) jednostavno znači "grad" ili "naselje". Obično je utvrđena (kazba) i ispresjecana labirintom uskih ulica, te ima brojne sokake, česme, palače i džamije. Zbog veoma uskih ulica, i do samo jednog metra širine, često su zatvorene za automobilski promet, a u nekim slučajevima čak i za promet motociklima i biciklima. Zbog ovoga su ove četvrti jedinstvene u veoma naseljenim urbanim središtima i privlače najviše turista jer pružaju jedinstven pogled u negdašnji način života u starim gradovima, kako se živjelo stoljećima, sa starom arhitekturom i načinom trgovanja.
Znamenite medine su:
Očnjaci
Očnjaci su najvažniji zubi mesoždera, jer služe za prihvatanje i razdiranje plena, a kod zmija to su i otrovni zubi (namenjeni kako hvatanju plena, tako i odbrani). Naziv canini je izveden od latinske reči canis (što u prevodu znači pas). U humanoj denticiji postoje četiri očnjaka, po dva u gornjem i donjem dentalnom luku i sa klasom sekutića oni čine tzv. prednje zube. Očnjaci se često nazivaju i „ugaoni zubi“, jer mezijalna polovina njihove vestibularne površine pripada prednjim, a distalna polovina bočnim zubima, omogućavajući postepeni prelom i skretanje zubnih lukova.
Klasa očnjaka
Klasi očnjaka pripadaju četiri zuba, smeštena na trećem mestu od medijalne linije u sva četiri kvadranta:
Unutar klase, sličnog su oblika i funkcije. Masivan koren, dobra alveolarna podloga i bogatstvo proprioreceptora u potpornim tkivima čine ove zube izuzetno značajnim i u anatomskom i u funkcionalnom pogledu.
Očnjaci su sposobni da izdrže veliki mastikatorni stres i deluju kao „amortizeri“, pružajući podršku bočnim zubima u toku žvakanja. NJihova osnovna uloga je kidanje i razdiranje hrane, što čini sredinu između sečenja (karakterističnog za sekutiće) i gnječenja i mlevenja (karakterističnog za bočne zube). Svojom labijalnom površinom podupiru uglove usana, pa doprinose i fiziognomskom izgledu osobe, a njihove oralne površine sa dobro razvijenim cingulumom imaju veliki značaj pri lateralnim kretanjima mandibule.
Što se njihovog izgleda tiče, očnjaci sa proksimalnog aspekta liče na sekutiće (pošto imaju sečivni greben, cingulum i marginalne grebene), a sa vestibularnog i oralnog na pretkutnjake. Kruna gornjeg očnjaka je malo šira i kraća od krune donjeg, a i jedni i drugi pokazuju pravilan znak ugla i luka. Koren ovog zuba je izuzetno dobro razvijen i širok vestibulo-oralno, pa je dobro fisiran u alveolarnoj kosti i očnjak često služi kao oslonac raznim protetskim nadoknadama u ustima pacijenta (proteze, mostovi i sl).
Vestibularne i oralne površine očnjaka imaju oblik petougla, a bočne strane (mezijalna i distalna) oblik trougla sa bazom u cervikalnom delu (slično sekutićima).
Atributi klase
mini|desno|150p|Dispozicionirani i retenirani očnjaci Postoje tri zajednička obeležja, karakteristična za očnjake kao klasu zuba.
To su jedini zubi u dentalnom luku koji imaju samo jednu kvržicu – solitarna kvržica. Lingvalna jama je prisutna kao kod sekutića, ali je lingvalnim kvržičnim grebenom podeljena na mezijalni i distalni deo. Očnjaci imaju najduži koren od svih zuba u pripadajućem dentalnom luku, a pošto je on i masivan uzrokuje veliko ispupčenje na alveolarnoj kosti.
Bențid, Simonești
Bențid je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Simonești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 190 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 529 m.
Мрчићи (Косјерић)
Мрчићи су насеље у Србији у општини Косјерић у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 297 становника (према попису из 1991. било је 400 становника).
Демографија
У насељу Мрчићи живи 257 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 46,6 година (46,4 код мушкараца и 46,8 код жена). У насељу има 110 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,70.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Obrenovac
Obrenovac je gradsko naselje u gradskoj opštini Obrenovac u gradu Beogradu. Nalazi se na ušću reke Kolubare u reku Savu. Dobio je ime ukazom kneza Miloša od 7. decembra 1859. godine, staro ime je bilo Palež. Prema popisu iz 2002. bilo je 23620 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 22180 stanovnika).
Demografija
U naselju Obrenovac živi 18873 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,2 godina (37,2 kod muškaraca i 39,2 kod žena). U naselju ima 7752 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,01.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika. Obrenovac takođe ima TENT koji zapošljava 30% stanovništva.
Javni gradski saobraćaj
Javni gradski saobraćaj u Obrenovcu obavlja se autobusima SP Lasta i SP Banbus, unutar integrisanog tarifnog sistema. Sistem linija ima dva podsistema, lokalne linije, koje počinju i završavaju se na teritoriji opštine Obrenovac, kao i tri prigradske linije, koje povezuju Obrenovac sa Beogradom:
Via Mala (razvrstavanje)
Via Mala je alternativni naziv za švicarski kanjon Viamala. Također može označavati:
La Loma, Xicoténcatl
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Xicoténcatl.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Blato (Trebnje, Slovenija)
Blato je naselje u slovenskoj Općini Trebnju. Blato se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Ruiz Cortines Uno, Tamuín
Ruiz Cortines Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamuín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Blato (Trebnje, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 75 stanovnika.
Foronej
Foronej (Φορωνεύς, Phoroneus) bio je, u grčkoj mitologiji, prvi čovek Argolide, iskonski kralj Arga, sin rečnog boga Inaha i Melije, kćerke Okeanove i nimfe jasenobog drveta, brat Egijalov. Prema drugom predanju, majka mu je bila Argeja, otelotvorenje same Argolide: "Inahu, sinu Okeanonovom, njegova je sestra Argeja rodila Foroneja", kaže Higin. Prema Higinovoj genealogiji, Foronej je jedan od mitskih ličnosti koje su smatrane iskonskim ljudima, a koje su u različitim delovima Grčke imale različita imena i identitete. Tako je u Argolidi Foronej zauzimao ono mesto koje je kao pronalazač vatre i iskonski kralj imao Prometej u drugim helenskim oblastima. Među ostalim iskonskim ljudima u grčkoj mitologiji spominju se Epimetej i Alkomenej (u Beotiji).
Mitologija
Prema argivskom mitu, Foronej je živeo pre Deukalionovog potopa i smatran je pretkom prehelenskih Pelazga. Bio je prvi kralj Peloponeza, kome je kraljevsku vlast podario Zevs. Ranije je sam Zevs vladao ljudima, ali Hermes je nekad jedinstveni ljudski jezik podelio na mnoge jezike, što je uvelo neslogu među ljudima i Zevsu pokvarilo uživanje u njegovoj vladavini. Zevs je onda predao vlast nad ljudima Foroneju, jer je ovaj prvi prineo žrtve Heri, a potom je naučio ljude koristiti vatru vatru i kovati željezo. Prometej i Hera međusobno su se žestoko borili oko te zemlje, a kad je ona naposletku pripala Heri, Posejdon je povukao vodu; Foronej je prvi okupio ljude u zajednicu, koji su dotad živeli u raštrkanim i usamljenim porodicama te ih je ujedinio u gradu koji je po njemu nazvan Foronejskim (ἄστυ Φορωνικόν).
Kao Foronejeve supruge spominju se Cina, Kerdo, nimfa Teledika (ili Laodika), Perimeda ili, pak, prvo Pejto i potom Europa. Među mnogorbrojnom Foronejevom decom spominju se, između ostalih, Apid, Kar, Htonija, Klimen, Sparton, Lirk, i Europ kao vanbračni sin. Jedna njegova neimenovana kćerka spominje se kao Hekaterova ljubavnica. Foronejeva kći Nioba bila je prva smrtnica koju je Zevs voleo.
Prema jednom drugom predanju, koje prenosi Helanik s Lezbosa, Foronej je imao najmanje tri sina: Agenora, Jasa i Pelazga, a nakon Foronejeve smrti njegova dva starija sina podelila su međusobno vlast, tako da je Pelazg zavladao oblašću oko reke Erazma i sagradio Larisu, a Jasu je pripala zemlja oko Elide. Nakon smrti dvojice braće njihove je oblasti napao mlađi brat, Agenor, koji je tako zavladao Argom.
Kliment Aleksandrijski spominje Foronejevu kćerku Ftiju, koja će Zevsu roditi Aheja. Tu verziju donekle potvrđuje Klaudije Elijan, koji pripoveda o tome kako je Zevs uzeo obličje goluba kako bi zaveo neku Ftiju.
Foronej je u Argu poštovan kao heroj, a žrtve su mu se prinosile još u Pausanijino vreme (2. vek nove ere). Patronimom "Foroneidi" ponekad se označavaju svi Argivci, ali se naročito koristio za Amfijaraja i Adrasta.
Tazajera Santa Clara, Tantoyuca
Tazajera Santa Clara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Pauciuri, Cosenza
Pauciuri je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 344 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 154 m.
Tazajera Santa Clara, Tantoyuca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 302 m.
Guillaume II od Akvitanije
Guillaume II Mladi (Vilim; Guillaume II le Jeune; ? - 12. decembar 926) bio je grof od Auvergnea i vojvoda Akvitanije od 918. do smrti.
Bio je sin grofa Acfreda I od Carcassonea i Adelinde, sestre akvitanskog vojvode Guillaumea I. Guillaume je Akvitaniju naslijedio od svog tetka nakon njegove smrti 918. Odmah nakon dolaska na prijestolje je pokrenuo rat protiv Burgunđana i Normana koji su odbili priznati Rudolfa za francuskog kralja. Kasnije se pobunio protiv Rudolfa, ali se s njim pomirio i za njegov račun branio granicu na Rajni od Mađara.
Oženio se za Gerloc, kćer normanskog vojvode Rolloa i s njom imao kćer Blanche (Blanca; u. 989) koja se kasnije udala za francuskog kralja Louisa V.
Viamala
Viamala ili Via Mala (na retoromanskom doslovno: "zla staza") je klisura, odnosno odvojak rijeke Hinterhein između općina Zillis-Reischen i Thusis, poznata po svojoj nepristupačnosti odnosno tome što predstavlja najtežu prepreku i dionicu puta između prijevoja Splügenpass i San Bernardino.
San Giorgio Piacentino, Piacenza
San Giorgio Piacentino je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4353 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Author, Author (Star Trek: Voyager)
Author, Author je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 18. aprila 2001. godine. Radnja prikazuje kako holografski Doktor napiše holo-roman za koga se ispostavi da postaje veliki hit na Zemlji, ali i kako njegovi izdavači tvrde da Doktor kao hologram nema nikakva autorska prava.
Author, Author se smatra jednom od boljih epizoda, prvenstveno zbog scenarija koji je iskoristio osnovni koncept za niz humorističkih situacija.
Glendive, Montana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.935, što je 206 (4,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Verano, Tecomán
El Verano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Edinburgh, Indiana
Ednbera je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.480, što je 25 (-0,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Pătârlagele, Buzău
Pătârlagele je opština u Rumuniji u okrugu Buzau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 359 m.
Friendship One (Star Trek: Voyager)
Friendship One je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 25. aprila 2001. godine. Radnja prikazuje kako posada Voyagera dobija zadatak da u Delta kvadrantu pronađe svemirsku sondu poslanu sa Zemlje prije nekoliko stotina godina, a potom otkriva da je sonda uzrokovala kataklizmu kod vanzemaljske civilizacije koja ju je bila pronašla.
Opština Atlamajalcingo del Monte, Guerrero
Atlamajalcingo del Monte je opština u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero.
Bothenheilingen
Botenhajlingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 47 opštinskih središta okruga Unstrut-Hajnih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 482 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16064008.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Unstrut-Hajnih Botenhajlingen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Unstrut-Hajnih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 229 metara. Površina opštine iznosi 9,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 482 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 51 stanovnika/km².
Eksperiment profesora Hinčića
Eksperiment profesora Hinčića je jugoslavenska TV komedija u produkciji RTV Zagreb emitirana 1988. godine. Režirao ju je Vanča Kljaković po vlastitom scenariju, inspiriranom kazališnmim komadom Pigmaliona irskog pisca Georgea Bernarda Shawa.
Palapas el Burro, Mulegé
Palapas el Burro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Davor Antolić
Davor Antolić (Bjelovar, Kraljevina Jugoslavija, 22. veljače-februara 1934. - 12. rujna 2004.) bio je hrvatski glumac.
Životopis
Davor Antolić bio je hrvatski filmski glumac, najpoznatiji po ulozi mitraljesca Joje u poznatom filmu Veljka Bulajića, "Kozara". Osim glumom, bavio se i scenografijom.
Morris Louis
Morris Louis (rođen kao Morris Louis Bernstein, 28. novembar 1912 – 7. septembar 1962) bio je američki slikar. Tokom 1950-ih je postao jedan od najranijih pobornika slikanja polja boje. Tokom života u Washingtonu je zajedno sa Kennethom Nolandom i drugim tamošnjim slikarima stvorio umjetnički pokret danas poznat kao Washingtonska škola boje.
Wols
Wols je bio pseudonim koji je koristio Alfred Otto Wolfgang Schulze (Berlin 27. maj 1913, Berlin – Pariz, 1. septembar 1951), njemački slikar i fotograf, koji je uglavnom djelovao u Francuskoj.
Poznat je po gravirama i korištenju mrlja (taches) boje bačenih na platno, Wols je bio pionir novog stila ekspresivne apstrakcije. Iako za vrijeme svog života, danas se smatra jednim od vodećih umjetnika tašističkog pokreta.
Bitnja vas
Bitnja vas je naselje u slovenskoj Općini Mokronog - Trebelnu. Bitnja vas se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 41 stanovnika.
Bouzemont
Buzmon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Epinal.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 44 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8,85 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,97 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 355 metara (maksimalnoj 413 m, a minimalnoj 297 m).
Santa Elena, Jalostotitlán
Santa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jalostotitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1791 m.
Blatnik pri Čermošnjicah
Blatnik pri Čermošnjicah je naselje u slovenskoj Općini Semiču. Blatnik pri Čermošnjicah se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 11 stanovnika.
Alopumiliotoksin 267A
Alopumiliotoksin 267A je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 267,407 Da.
Las Pilas, Coroneo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2312 m.
Agassiz (jezero)
Agassiz bilo je veliko jezero - veće od svih današnjih Velikih jezera zajedno - u središtu Sjeverne Amerike, stvoreno topljenjem ledenjaka na kraju posljednjeg ledenog doba. Teoriju o postojanju jezera je godine 1823. prvi put iznio geolog William Keating, a ime je dobilo po Louisu Agassizu koji je godine 1879. prvi shvatio da bi moglo imati ledenjačko porijeklo.
Ostaci bivšeg jezera, od kojih je najpoznatije Jezero Winnipeg, danas dominiraju geografijom kanadske provincije Manitoba. Prvi put se počelo stvarati prije oko 13 000 godina, a s vremenom je prekrilo teritorij Manitobe, zapadnog Ontarija, sjeverne Minnesote, sjevernog dijela današnje Sjeverne Dakote te Saskatchewana. U svojoj najvećem opsegu je imalo površinu od oko 440 000 kvadratnih kilometara, veću od svih današnjih jezera, uključujući Kaspijsko more.
Jezero se u različitom periodima isušivalo kroz rijeku Minnesota (dio sistema Mississipija) u Velika jezera ili na zapad kroz Yukon i Aljasku. Nakon što se led vratio i nakon što se povuklo na sjever preko današnje kanadske granice, ponovno se napunilo prije oko 9.900 godina. Ti događaji su imali značajnog utjecaja na klimu, razinu mora, a možda i rane ljudske civilizacije. Klimatolozi vjeruju da je oko 11 000 godina pne. veliki dio Jezera Agassiz istekao kroz Velika jezera i Rijeku Saint Lawrence u Atlantski ocean.
Posljednje veliko isušivanje se dogodilo otprilike prije 8 400 godina, kada se jezero premjestilo na područje današnjeg Hudsonovog zaljeva. Ostaci jezera su gotovo potpuno presušili u slijedećih 1000 godina, ostavivši za sobom, između ostalih, Jezero Winnipeg, Jezero Winnipegosis, Jezero Manitoba i Jezero Woods. Ta jezera se dan-danas smanjuju zbog izostatskog prilagođavanja. Glavno isušivanje jezera se vjerojatno dogodilo u vrlo kratkom vremenu - možda tokom samo jedne godine - i vjeruje se da je odgovorno za "8.2 kyr događaj" vidljiv u ledenim jezgrama i drugim klimatskim tragovima. Treba se, s druge strane, uzeti u obzir da postoje nepravilnosti u 8.2 i 8.4 kyr datiranjima.
Dok se povuklo zajedno s ledenim pokrovom koji ga je bio stvorio, Jezero Agassiz je ostavilo primjetne tragove iza sebe. Plaže, kilometre i milje daleko od vodenih masa, mogu se pronaći na mnogim lokacijama. One predstavljaju negdašnje granice jezera. Mnoge današnje riječne doline, uključujući Red River, Rijeku Assiniboine i već spomenutu rijeku Minnesotu, su stvorene prodorom vode u ili van jezera. Poljoprivredno područje Dolina Red River postoji zbog mulja koji je potonuo na dno jezera.
Naučni univerzitet Eötvösa Loránda
Naučni univerzitet Eötvösa Loránda je javni univerzitet u Budimpešti koji je osnovan 1635. godine.
levo|minijatura Univerzitet je originalno osnovan u Nagyszombatu (tada u sastavu Ugarske), gradu u današnjoj Republici Slovačkoj čiji je savremeni slavenski naziv Trnava. Danas se na naslijeđe ovog isusovačkog učilišta uz Univerzitet Eötvösa Loránda u Budimpešti poziva i suvremeni Univerzitet u Trnavi iako ta institucija nije direktni nasljednik. Nakon privremenog ukidanja isusovačkog reda institucija je 1777. preseljena u Budim, a 1784. i na svoju finalnu destinaciju u Peštu. Oba ova grada danas čine Budimpeštu, glavni grad Mađarske. Sve do 1844. predavanja su se odvijala na latinskom jeziku, a nakon toga se prešlo na mađarski jezik. Od 1895. univerzitet je svoja vrata otvorio i studenticama. 1949. iz sastava univerziteta izdvojen je Teološki fakultet koji od tada funkcioniše kao neovisni Katolički univerzitet Pázmány Péter i također se poziva na tradiciju originalog isusovačkog učilišta iz Trnave. Od 1950. univerzitet nosi ime Loránda Eötvösa, austrougarskog fiziča mađarskog porijekla.
Amenhotep III
thumb|desno|200px|Vaza u Louvreu s imenima Amenohotepa III i Tiy. Amenhotep je napisan na [[kartušu lijevo.]]
Duga vladavina Amenhotepa III se općenito smatra jednim od najdužih perioda mira i prosperiteta u historiji Drevnog Egipta. Osim kraćeg vojnog pohoda na Nubiju, ne postoje podaci o nekakvoj značajnoj vojnoj aktivnosti. Umjesto toga je Amenhotep III većinu energije posvetio gradnji spomenika, ali i diplomatskoj prepisci s vladarima Drevnog Istoka, pogotovo državom Mittani, čije je dvije princeze oženio pred kraj svoje vladavine.
Amenhotep III je također poznat i po tome što je sačuvano preko 250 statua koji prikazuju njegov lik - više nego ijednog drugog faraona u historiji.
Porodica
Amenhotep III je imao dva sina sa svojom Velikom kraljevskom suprugom Tiye: Krunskog princa Thutmosea koji je umro prije njega, te drugog sina Akhenatena koji ga je naslijedio. Amenhotep je također mogao biti otac trećeg sina—zvanog Smenkhkare koji će kasnije naslijediti Akhenatena i kratkom vladati Egiptom kao kralj. Amenhotep III i Tiye su također imali četiri poznate kćeri: Sitamun, Henuttaneb, Isis ili Iset i Nebetah.
Amenhotep III je dvije od svoje četiri kćeri --Sitamun i Isis-- proglasio "velikim kraljevskim suprugama" u posljednjoj deceniji svoje vladavine. Za Sitamun dokazi za to postoje u oznaci ćupa iskopanog u kraljevskoj palači u Malkati. Faraon je to učinio u skladu s egipatskom teološkom paradigmom prema kojoj je kralj trebao imati partnerice iz nekoliko različitih generacija. Božica Hator je bila majka, supruga i kći Ra u drevnoj egipatskoj religiji. Zato se brak Amenhotepa III sa svoje dvije kćeri ne treba smatrati incestom u suvremenom značenju riječi.
Amenhotep III se oženio za Gilukjepu (prvu u seriji diplomatskih nevjesti), kćerkom Shuttarne II od Mitannija u desetoj godini svoje vladavine. Oko 36. godine svoje vladavine se oženio za Tadukhepzu, kći svog saveznika Tushratte od Mitannija.
Villa Botteri, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 360 m.
White Signal, New Mexico
Vajt Signal je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 181.
Buenavista, Santiago Ixtayutla
Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Ixtayutla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 375 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1430 m.
El Túnel, Zitácuaro
El Túnel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zitácuaro.
Xalpa, Cochoapa el Grande
Xalpa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cochoapa el Grande.
Opština Pietroasele, Buzău
Pietroasele je opština u Rumuniji u okrugu Buzau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 223 m.
Brahmenau
Bramenau je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Grajc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.018 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16076008.
Cefalà Diana, Palermo
Cefalà Diana je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 641 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 575 m.
Puškice - FON Andergraund
Puškice takođe poznate kao FON Andergraund su prvi i najveći nezvanični fakultetski sajt u Srbiji. Sajt je počeo sa radom u oktobru 2001. godine, a uređuju ga u potpunosti studenti Fakulteta organizacionih nauka.
Osnivanje i ideja
Sajt su osnovali Džejms i Nenad, a sa radom je počeo 8. oktobra 2001. godine uz podršku Dragana Galića – Mrve. Ideja je bila da se na jednom mestu objedine korisne informacije, skirpte, ispitni rokovi, rešenja, ispitna pitanja, puškice i slični materijali (u elektronskom obliku), koji su od koristi studentima Fakulteta organizacionih nauka.
Sadržaj sajta
Iako naslov sajta asocira na nedozvoljene radnje, vremenom se pokazalo da Puškice pružaju studentima mnogo više od onoga što bi se iz naslova sajta moglo zaključiti.
Na sajtu se nalaze opisi predmeta, korisni materijali za pripremanje ispita, informacije o stipendijama, aktivnostima drugih studentskih organizacija i brojne druge zamiljivosti vezane za fakultet. Za brucoše Fakulteta organizacionih nauka, postoji takozvani Vodič za brucoše koji predstavlja koristan uvod za sve one koji prvi put dolaze na fakultet.
Portal je od 2009. godine održavao veliki blog agregator pod nazivom "Planeta" koji je život započeo kao agregator blogova studenata Fakulteta organizacionih nauka, ali je vremenom izašao izvan tih okvira i proširio se na blogove iz celog regiona bivše Jugoslavije. "Planeta" blog agregator je ugašen u avgustu 2013. godine.
Od kraja 2013. godine, studenti imaju mogućnost ocenjivanja profesora. U maju 2014. godine počeo je sa radom Puškice oglasnik koji za cilj ima olakšavanje razmene usluga i dobara između studenata, a usluga je u potpunosti besplatna.
Svrha postojanja
Puškice pre svega postoje da bi pomogle studentima FON-a pri polaganju ispita, i to: korisnim i aktuelnim informacijama, opisom predmeta (iz studentskog ugla), elektronskim materijalima, savetima, upoznavanjem sa profesorima i asistentima (kritike, pohvale, slike).
Kritika negativnih pojava na fakultetu je doprinela da se mnoge stvari na fakultetu pokrenu, da se prekine sa tolerisanjem ponašanja pojedinih profesora, da se probude savesti mnogih, da studentski problemi počnu da se rešavaju.
Puškice ne predstavljaju samo mesto kritike fakulteta i fakultetskog osoblja. Sajt prenosi i sve pozivitne vesti o aktivnostima, uspesima osoblja Fakulteta organizacionih nauka i njegovih studenata.
Saradnja
Puškice već godinama, kao prijatelj ili medijski pokrovitelj, podržavaju većinu projekata i humanitarnih akcija koje realizuju studentske organizacije kako sa Fakulteta organizacionih nauka, tako i sa drugih fakulteta Univerziteta u Beogradu.
Ekipa Puškica i uređivačka politika
S obzirom na to da je uređivačka ekipa sajta sastavljena od aktivnih studenata, ona je promenljiva i svake godine se menja, a jedno od osnovnih pravila je anonimnost članova Ekipe. Sa druge strane, uređivačka politika sajta je nepromenljiva.
Croissy-sur-Celle
Kroasi sir Sel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Bove.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 229 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,1 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 71 metar (maksimalnoj 175 m, a minimalnoj 67 m).
Ca' Pasqua, Venezia
Ca' Pasqua je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -1 m.
Medișoru Mare, Simonești
Medișoru Mare je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Simonești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 181 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 483 m.
Colombina-Somarin, Sondrio
Colombina-Somarin je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2028 m.
Hercules (animirani film)
Hercules je američki cjelovečernji animirani film snimljen 1997. godine u režiji Rona Clementsa i Johna Muskera i produkciji Walt Disney Pictures. Radnja se temelji na starogrčkim mitovima, a naslovni protagonist, čijem liku glas posuđuje Tate Donovan, je Heraklo, sin boga Zeusa koji je "zaglavio" u tijelu običnog smrtnika, te koji se mora herojskim pothvatima dokazati prije nego što ga otac i drugi bogovi prime na Olimp. Hercules je bio napravljen za vrijeme tzv. Disneyeve renesanse, te je postigao uspjeh kod kritike, ali i kod publike.
Sljedeće godine je poslužio kao predložak za kratkotrajnu TV-seriju, a 1999. godine je snimljen direct-to-video prednastavak pod naslovom Hercules: Zero to Hero.
Huelva
Huelva je i administrativni centar istoimene provincije.
Historija
Huelva je izrasla kao naselje oko kartažanske trgovačke stanice. Za Rimljana postala je Rimska kolonija pod imenom Onuba. Iz tih vremena gradu je ostao akvadukt, koji je obnovljen i još služi svrsi. Nakon Rimljana Huelvom su zavladali Mauri, Kršćani su je zauzeli tek 1257. za vladavine Alfonso X od Kastilje.
Znamenitosti
Najveća znamenitost grada je monumentalni spomenik visok 34 metra podignut 1892. u spomen na 400 godišnjicu putovanja Kristofora Kolumba, koji je za Ameriku otplovio iz obližnjeg Palos de la Frontera.
Kolumbo je živio u susjednom franjevačkom samostanu La Rábida (danas je to ljetni univerzitet) nakon što mu je 1484. portugalski kralj João II odbio financirati plovidbu preko Atlantika.
El Cedral, Villaflores
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 557 m.
Tašizam
Tašizam (francuski tache- mrlja) koji je nastao 1950. godine u École de Paris istovremeno sa američkim apstraktnim ekspresionizmom odnosno akcionim slikarstvom. Ovaj pravac je blizak za enformelu i često se upotrebljava i za označavanje ovog pravca.
Tašizam je umetnički pravac koji je nastao u prvim godinama posle Drugog svetskog rata. Naziv je dobio od Francuskog Tasche što znači mrlja i termin je uveo kritičar Feliks Feneona 1889. radi obeležavanja umetnosti impresionizma a kasnije je upotebljavan od Morica Denisa za opis fovističkih dela a upotreba u današnjem smislu se pripisuje kritičaru Pier Gogenu.
Odbacujući svesno oblikovanje i podstaknut automatizmom umetnici tašizma nanose boju u mrljama ili prugama ne samo uobičajnim slikanjem već i kapanjem i prskanjem. Značajni predstavnici bili su između ostalih Hans Hartung, Vols, Anri Mišo i Žorž Matje. Pod pojmom tašizam često se podrazumeva lirska apstrakcija.
Dawn of the Planet of the Apes
Dawn of the Planet of the Apes (sh. Planet majmuna: Revolucija) je američki znanstveno-fantastični film iz 2014. godine koji je režirao Matt Reeves, a za koji su scenarij napisali Mark Bomback, Rick Jaffa i Amanda Silver. U filmu su glavne uloge ostvarili Andy Serkis, Jason Clarke, Gary Oldman, Keri Russell, Toby Kebbell, Kodi Smit-McPhee i Kirk Acevedo. Radi se o direktnom nastavku filma Planet majmuna: Postanak iz 2011. godine kojim je kompanija 20th Century Fox započela novi filmski serijal u svojoj franšizi Planet majmuna. Radnja filma Planet majmuna: Revolucija smještena je deset godina nakon događaja iz prethodnog nastavka, a prati grupu znanstvenika u San Franciscu koji pokušavaju preživjeti postapokaliptičnu kugu koja je pokosila gotovo cjelokupno čovječanstvo; istovremeno Cezar pokušava održati dominantni položaj u svojoj zajednici inteligentnih majmuna.
Film Planet majmuna: Revolucija u svoju službenu kinodistribuciju u SAD-u i Kanadi krenuo je 11. srpnja 2014. godine, dok se u Hrvatskoj započeo prikazivati tjedan dana kasnije - 17. srpnja. Film je dobio izrazite pohvale kritičara uz posebni naglasak na specijalne efekte, priču, režiju, glumu i emotivnu dubinu likova. Također je postao box-office hit sveukupno zaradivši preko 708 milijuna dolara na kinoblagajnama diljem svijeta. Nominiran je za prestižnu nagradu Oscar u kategoriji najboljih specijalnih efekata. U siječnju 2015. godine kompanija 20th Century Fox najavila je treći nastavak novog serijala u franšizi koji bi se u kinima trebao započeti prikazivati u srpnju 2017. godine.
Radnja
Deset godina nakon pandemije smrtonosnog virusa ALZ-113 ljudska civilizacija gotovo je potpuno uništena nakon ratova, nemira i ekonomskog kolapsa svih država svijeta. Preko 90% čovječanstva pomrlo je od pandemije, a majmuni - čija je inteligencija genetski povećana - započeli su vlastitu civilizaciju.
U ruševinama okolice San Francisca, Cezar predvodi koloniju majmuna koja se nalazi u šumama Muir. Tijekom šetnje kroz šumu, Cezarov sin Plavooki i njegov prijatelj Ash naiđu na čovjeka imena Carver koji u panici pucnjem iz pištolja rani Asha. Carver poziva ostatak ljudi iz skupine u kojoj se nalazi, a koju predvodi Malcolm, dok Plavooki poziva majmune. Cezar naređuje ljudima da odu. Ostatak ljudi u San Franciscu genetski su imuni na virus, a žive u dobro čuvanom, ali nezavršenom tornju unutar grada koji se nalazi u ruševinama. Na nagovor Kobe (bonoba prepunog ožiljaka koji još uvijek zamjera ljudima što su nad njim vršili pokuse) Cezar dolazi s vojskom majmuna do gradskog tornja gdje kaže ljudima da majmuni ne žele rat, ali da će se boriti kako bi zaštitili svoj dom. Zahtijeva od ljudi da ostanu u svom teritoriju te obeća da će majmuni ostati na svojoj strani.
Malcolm uvjerava svog kolegu i vođu ljudi Dreyfusa da mu da tri dana da se pokuša dogovoriti s majmunima da mu omoguće ulaz u hidroelektronsku branu koja se nalazi na njihovom teritoriju, a pomoću koje bi grad dugotrajno mogao imati struju. Dreyfus, koji ne vjeruje majmunima, započne naoružavati preostale preživjele u napuštenoj oružarnici. U međuvremenu Malcolm dolazi do sela majmuna gdje ga zarobljavaju gorile čuvari te donose Cezaru. Nakon napetih pregovora, Cezar dopušta Malcolmu da pokušaju pokrenuti generator na brani ako im predaju oružje. Dok Malcolm, njegova supruga Ellie i sin Alexander rade na brani zbližavaju se s majmunima i nepovjerenje obiju strana polako nestaje sve do trenutka dok Cezarov mali sin slučajno ne otkrije pušku koju je prokrijumčario Carver. Ipak, svi se pomire nakon što Ellie ponudi pomoći Cezarovoj bolesnoj ženi Corneliji s antibioticima. U međuvremenu Koba otkriva oružarnicu i o tome obavještava Cezara, sumnjajući u njegovu odanost majmunima. Kao odgovor na njegove optužbe, Cezar ga istuče, ali se u zadnji trenutak zaustavi kako ga ne bi ubio, jer prema jednom od tri glavna zakona majmuna "majmun ne ubija drugog majmuna". Ljutiti Koba nakon toga vraća se u oružarnicu gdje krade jednu pušku i ubija dvojicu ljudi čuvara.
Apatin Indijanci
Apatin.- Jedno od pet indijanskih bandi iz grupe Coahuiltecan nastanjeno sredinom 18. stoljeća blizu današnjeg Corpus Christija, uz teksašku obalu, gdje na njih nailazi jedna španjolska ekspedicija. Apatini se kasnije ne spominju, a sudbina im je vjerojatno slična onoj susjednih bandi Coahuilteca, koji su izgubili identitet po španjolskim misijama južnog Teksasa.
Dawn of the Planet of the Apes
Radnja
Ljudi uz pomoć majmuna uskoro popravljaju branu na taj način vrativši struju u grad. Tijekom proslave Koba koji se u međuvremenu vratio s ukradenom puškom neopažen podmeće požar u selo majmuna te vrši atentat na Cezara ranivši ga u rame zbog čega ovaj pada s glavnog drveta njihove nastambe. U panici zbog gubitka vođe i zbog požara, Koba preuzima vodstvo nad skupinom i nakon što uvjeri ostale da je Carver bio taj koji je ubio Cezara sa gotovo svima odlazi u bitku protiv ljudi. Oni uskoro dolaze do San Francisca gdje napadnu toranj. Unatoč teškim gubitcima, majmuni probijaju vrata uz pomoć otetog oklopnog vozila te zarobljavaju gotovo sve ljude (Dreyfus uspijeva pobjeći u podzemlje). Kada Ash odbije postupiti po naređenju Kobe da ubije jednog nenaoružanog čuvara (citirajući Cezara), Koba ga ubija, a sve ostale majmune koji su pokazali odanost Cezaru stavlja u kaveze.
Za to vrijeme Malcolmova skupina koja je uspjela pobjeći od majmuna pronalazi jedva živog Cezara te ga odvode do njegovog bivšeg doma u San Francisco. Cezar otkriva Malcolmu da ga je Koba upucao shvaćajući da je njegovo mišljenje o tome da su svi majmuni bolji od ljudi bilo naivno te da majmuni mogu biti nasilni jednako kao i ljudi. Malcolm napušta skupinu i kreće u grad kako bi pronašao medicinske lijekove za Cezara. Dok ih traži Malcolm se susreće s Plavookim; nezadovoljan Kobinim vodstvom, mladi majmun poštedi Malcolmov život te se vrati kući s njim gdje se pomiruje s ocem. Cezara uskoro uhvati nostalgija nakon što vidi stari video isječak iz njegovog djetinjstva na kojem su snimljeni on i njegov bivši vlasnik i očinska figura Will Rodman. Uskoro svi zajedno iskuju plan: Plavooki se vraća u toranj i oslobađa ljude iz kaveza te majmune odane Cezaru koje Malcolm kroz podzemlje neopažene vodi do tornja. Nakon što to uspije, Malcolm se susreće s Dreyfusom koji ga obavještava da su stupili u radijsku vezu s ostalim preživjelima u vojnoj bazi na sjeveru i koji se nalaze na putu da im pomognu u borbi protiv majmuna. U isto vrijeme Cezar se suočava s Kobom na vrhu tornja, ali dok se njih dvojica bore Dreyfus detonira eksploziv C-4 koji je postavio u podnožje tornja. U eksploziji Dreyfus pogiba, a dio tornja se urušava. Cezar uspijeva svladati Kobu i dok visi s tornja moleći za milost, Koba podsjeća Cezara na zakon da "majmun ne ubija drugog majmuna" na što mu Cezar odgovara da Kobu više ne smatra majmunom te ga pušta da umre.
Malcolm obavještava Cezara o ljudima koji dolaze sa sjevera uz vojna pojačanja te se obojica slažu da je prilika za mir propuštena. Cezar govori Malcolmu da ljudi nikada neće oprostiti majmunima za rat koji su započeli i savjetuje mu da s obitelji napusti područje radi sigurnosti. Kako Malcolm odlazi, Cezar stoji pred hordom majmuna koji kleče, čekajući nadolazeći rat.
Glumačka postava
350px|mini|Ekipa filma Planet majmuna: Revolucija. S lijeva na desno: [[Matt Reeves (redatelj), Jason Clarke (Malcolm), Keri Russell (Ellie) i Andy Serkis (Cezar).]]
Razvoj projekta
Nakon što je u kinodistribuciju krenuo film Planet majmuna: Postanak, redatelj Rupert Wyatt na upit o mogućim nastavcima je izjavio: "Vjerujem da smo ovaj film završili s određenim pitanjima koja su ostala visjeti u zraku što smatram poprilično uzbudljivim. Moje je mišljenje da se svakakvi nastavci mogu snimiti na temelju ovog filma koji je zapravo samo početak." Scenarist i prodcuent Rick Jaffa također je napomenuo da film Planet majmuna: Postanak u svojoj priči sadržava materijale za moguće nastavke u budućnosti: "Vjerujem da smo ovim filmom izgradili temelj za buduće nastavke. Pokušavamo posaditi sjeme za mnogo stvari koje se mogu prikazati u budućim filmovima."
U intervjuu objavljenom nakon početka kinodistribucije filma Planet majmuna: Postanak redatelj Wyatt je izjavio: "Želimo buduće filmove napraviti još većima, još razvijenijima od originala iz 1968. godine". Wyatt je također nadodao da želi radnju smjestiti 8 godina nakon događaja iz prethodnog nastavka, jer u tom razdoblju može biti rođena kompletna nova generacija majmuna, a također je želio istražiti dinamiku odnosa Cezara i Kobe. Prema izjavi scenarista Ricka Jaffe verzija svermiskog broda iz originalnog filma iz 1968. godine naziva Ikar namjerno je bila ubačena u film Planet majmuna: Postanak kako bi već tad uputila na mogući nastavak.
Dana 17. rujna 2012. godine pojavili su se napisi da redatelj Wyatt razmišlja o odlasku iz projekta zbog vlastite zabrinutosti da mu datum početka distribucije za svibanj 2014. godine neće dati dovoljno vremena da napravi film onako kvalitetno kako želi. Dana 1. listopada iste godine na mjesto redatelja uskočio je Matt Reeves (redatelj filma Cloverfield). Reeves je do tada radio na razvoju novog filma u serijalu Zona sumraka. Dana 18. listopada Mark Bomback, scenarist filma Živi slobodno ili umri muški unajmljen je kako bi prepravio scenarij. Dana 20. lipnja 2013. godine najavljeno je da se datum početka kinodistribucije filma prebacuje za 18. srpnja 2014. godine, a dana 10. prosinca 2013. datum je pomaknut za tjedan dana ranije - na 11. srpnja.
Dodjela uloga
U prosincu 2012. godine, nakon odlaska redatelja Wyatta iz projekta, James Franco je izjavio da vrlo vjerojatno niti on neće nastupiti u nastavku filma: "Rupert više nije dio projekta pa nisam niti sam siguran što će biti. Vjerujem da neću biti u filmu. Nitko nije sa mnom razgovarao u vezi filma otkad je Rupert otišao". Kasnije je novi redatelj Matt Reeves otkrio da će Franco biti prisutan u filmu u cameo ulozi. Freida Pinto, glumica koja je tumačila lik Caroline Aranhe u filmu Planet majmuna: Postanak potvrdila je da neće nastupiti u njegovom nastavku. U travnju 2014. godine, na upit novinara IGN-a u vezi sudbine likova Franca i Pinterice, producent Dylan Clark je odgovorio: "Njihovi likovi su umrli... Oni su, praktički, bili pokretači virusa."
Snimanje
Snimanje filma započelo je u travnju 2013. godine oko grada Campbell River (British Columbia). Lokacije u Vancouver Islandu bile su izabrane zbog sličnosti s lokacijama opisanima u filmu, šumama i raznim okolišem. Snimanje u New Orleansu započelo je u svibnju 2013. godine i trajalo je sve do srpnja na raznim lokacijama.
Distribucija
Film Planet majmuna: Revolucija svoju je premijeru imao u Palace of Fine Arts u San Franciscu (Kalifornija) dana 26. lipnja 2014. godine. Dva dana kasnije projekcija filma službeno je označila završetak međunarodnog filmskog festivala u Moskvi.
U Mađarskoj je najveći kinoprikazivački lanac Cinema City imao problema tijekom dogovora sa službenim distributerom filma InterComom pa je film svoju kinodistribuciju u toj zemlji započeo 17. srpnja 2014. godine na samo 45 ekrana - izrazito malo kada su u pitanju holivudski blockbusteri. Međutim, film je uspio zasjesti na prvo mjesto gledanosti u prvom vikendu prikazivanja te svrgnuti s trona film Transformers: Doba izumiranja koji su do tada bili tri tjedna za redom na prvom mjestu (i prikazivali se na 105 ekrana diljem zemlje).
Marketing
Viralna marketinška kampanja za film krenula je u srpnju 2013. godine, a uključivala je internetsku stranicu simian flu te kratke video blogove. Kompanije 20th Century Fox i Vice Media's Motherboard snimile su tri kratka online filma u srpnju 2014. godine koji su dokumentirali radnju u razdoblju od 10 godina, a koja se odvija između dva filma. Novela naziva Dawn of the Planet of the Apes: Firestorm, a čija je radnja također smještena u tom razdoblju izdana je u svibnju 2014. godine.
Zarada na kinoblagajnama
Film Planet majmuna: Revolucija ostvario je odličan financijski rezultat, a mnogi kritičari proglasili su ga "najboljim ljetnim filmom koji služi za zabavu". Samo u Sjevernoj Americi film je zaradio 208.545.589 dolara dok je u ostatku svijeta zaradio dodatnih 500.290.000 dolara čime njegova sveukupna kinozarada do danas iznosi 708.835.589 dolara. Internetska stranica deadline.com izračunala je da je nakon odbitka svih troškova film zaradio 182.18 milijuna dolara čistog profita. U svom prvom vikendu prikazivanja u svjetskim kinima film je utržio 103.3 milijuna dolara što ga je smjestilo na 11. mjesto najboljih kinootvaranja 2014. godine. Svojom sveukupnom svjetskom kinozaradom Planet majmuna: Revolucija postao je najgledaniji film vlastite franšize te deveti najgledaniji film 2014. godine.
U SAD-u i Kanadi film Planet majmuna: Revolucija najgledaniji je film iz vlastite franšize kada se ne računa inflacija cijena kinoulaznica i osmi najgledaniji film 2014. godine. Sa svojom službenom kinodistribucijom film je krenuo 11. srpnja 2014. godine u 3.967 kina, a samo u prvom danu prikazivanja utržio je 27.7 milijuna dolara (uključujući i pretpremijerne projekcije). U prvom vikendu prikazivanja (koje se obično sastoji od tri dana) film je zasjeo na prvo mjesto box-officea sa zaradom od 72.6 milijuna dolara (33% više od prethodnog nastavka). Internetska stranica Box Office Mojo istaknula je da razloge ovako jake zarade u prvom vikendu kinoprikazivanja treba potražiti u činjenici što su ga prvi gledatelji pozitivno ocijenili (tzv. "word of mouth"), kao i u tome što je prethodni film bio poprilično kvalitetan, a i dodani su mračniji tonovi i zanimljivi novi likovi. Na prvom mjestu box-officea film se zadržao dva tjedna za redom u Sjevernoj Americi.
Film Planet majmuna: Revolucija u ostatku je svijeta u svom prvom vikendu prikazivanja zaradio dodatnih 31.3 milijuna dolara na sveukupno 4.913 ekrana u 26 država od kojih je u četrnaest zasjeo na prvo mjesto box-officea. U Hrvatskoj je film s kinodistribucijom krenuo 17. srpnja, a u prvom ga je vikendu pogledalo 14.751 gledatelja dok ga je do kraja distribucije u kinima vidjelo sveukupno 48.384 ljudi. Izvan Sjeverne Amerike film je dva tjedna za redom bio na prvom mjestu najgledanijih filmova u kinima.