cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Super Mario Bros. (film)
Kritike
Scott Hicks je isto bio razočaran: "Skala bizarnosti u ovom filmu je tolika da veća ne može biti". U TV programu u tjedniku Nacional film je također dobio osrednju ocjenu: "Visokobudžetna hollywoodska ekstravaganca samo na trenutke doseže razigranost video igre prema kojoj je snimljena". Među rijetkim kritičarima kojima se film svidio bio je Hal Hinson koji je zapisao: "Tko bi rekao da će "Super Mario Bros." biti takva poslastica? ...Film je možda smeće, ali je superiorno smeće. S lakoćom zasjenjuje film Ninđa kornjače.
Clécy (Kalvados)
Klesi je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Kan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1252 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 50 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara (maksimalnoj 261 m, a minimalnoj 31 m).
Chenoise
Šenoaz je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.108, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km².
Soperton, Georgia
Soperton (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.115 stanovnika.
Croghan, New York
je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 618, što je 47 (-7,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Propilen glikol dinitrat
Propilen glikol dinitrat je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 166,090 Da.
Rolando Fonseca
Rolando Fonseca Jiménez (San José, 6. lipnja 1974.), umirovljeni kostarikanski napadač i reprezentativac, jedan od najboljih igrača u povijesti kostarikanskog nogometa. Tokom karijere je igrao diljem Latinske Amerike, a stekao je nadimke El Principito i El Rolo. Za reprezentaciju je nastupio ukupno 113 puta i postigao 47 pogodaka, čime je nacionalni rekorder po broju pogodaka postignutih za reprezentaciju.
Propilen oksid
Propilen oksid je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 58,079 Da.
GDP-D-glukoza fosforilaza
GDP-D-glukoza fosforilaza (, GDP-D-glucose phosphorylase) je enzim sa sistematskim imenom GDP:alfa-D-glukoza 1-fosfat guanililtransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Fazadinijum bromid
Fazadinijum bromid je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 604,338 Da.
Uslar
Uslar je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 12 opštinskih središta okruga Northajm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 15.100 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3155012.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Northajm Uslar se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Northajm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 178 metara. Površina opštine iznosi 113,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 15.100 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 133 stanovnika/km².
20a-hidroksisteroid dehidrogenaza
20a-hidroksisteroid dehidrogenaza (, 20alfa-hidroksi steroidna dehidrogenaza, 20alfa-hidroksi steroid dehidrogenaza, 20alfa-HSD, 20alfa-HSDH) je enzim sa sistematskim imenom 20alfa-hidroksisteroid:NAD(P)+ 20-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Reading, Pennsylvania
Reding je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 88.082 stanovnika.
20a-hidroksisteroid dehidrogenaza
20a-hidroksisteroid dehidrogenaza je specifična u pogledu NAD(P)+ (cf. EC 1.1.1.62 estradiol 17beta-dehidrogenaza).
Reading, Pennsylvania
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 88.082 stanovnika, što je 6.875 (8,5%) stanovnika više nego 2000. godine.
San Michele Salentino, Brindisi
San Michele Salentino je naselje u Italiji u provinciji Brindisi, u regiji Apulija.
Molibdopterin-sintaza adenililtransferaza
Molibdopterin-sintaza adenililtransferaza (, MoeB, adenililtransferaza i sumportransferaza MOCS3) je enzim sa sistematskim imenom ATP:molibdopterin-sintaza adenililtransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
San Michele Salentino, Brindisi
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5920 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 153 m.
Molibdopterin-sintaza adenililtransferaza
Ovaj enzim adeniliše C-terminus male podjednice molibdopterinske sintaze.
Gasparini, Padova
Gasparini je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
D-amino-kiselina N-acetiltransferaza
D-amino-kiselina N-acetiltransferaza (, D-aminokiselinska acetiltransferaza, D-aminokiselina-alfa-N-acetiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom acetil-KoA:D-aminokiselina N-acetiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Esperce
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 210 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,42 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 321 metar (maksimalnoj 334 m, a minimalnoj 216 m).
Azzanello, Pordenone
Azzanello je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 259 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Febarbamat
Febarbamat je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 405,445 Da.
CB Breogán
Košarkaški klub Breogán (galicijski: Club Baloncesto Breogán) osnovana 1966 i svoje domače utakmice igra u Pazo dos Deportes koja ima kapacitet 7500. Trenutačno nastupa u ACB ligi. To je grad Lugo (Galicija).
Uspjesi
6x Drugi Division lige: 1968/69, 1969/70, 1974/75, 1983/84, 1987/88, 1995/96.
3x Prince of Asturias Cup: 2007/08, 2017/18, 2021/21
14x Galicija Liga: 1986, 1987, 1998, 2000, 2002, 2003, 2004, 2005, 2007, 2008, 2009, 2018, 2021, 2022.
Varel
Farel je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 7 opštinskih središta okruga Frisland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 24.801 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3455026, NUTS (DE94A) i LOCODE (DE VAR) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Frisland Farel se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Frisland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 0-17 metara. Površina opštine iznosi 113,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 24.801 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 218 stanovnika/km².
Rahmatabadski vodopad
Rahmatabadski vodopad (, Abšar-e Rahmatabad) je vodopad u pokrajini Fars na jugu Irana. Nalazi se 3 km istočno od naselja Kazemabada odnosno 10 km sjeverozapadno od grada Džujoma, na nadmorskoj visini od oko 1200 m. Vodopad ima visinu od 20 m i položen je podno južnih obronaka planine Alborz (2250 m) izuzetno velikog nagiba (100%) koja ga nadvisuje za 700 m, a otječe prema rijeci Tang-e Suhte koja pripada perzijskozaljevskom slivu. U užoj okolici vodopada nalaze se pećine, historijske utvrde, 1700 godina star ribnjak i veliki čempres, zbog čega lokalitet predstavlja lokalnu turističku atrakciju Larestanskog okruga. Fauna područja uključuje leoparde, antilope, šakale, vukove, lisice, zečeve i jarebice.
Univerzitet u Nankingu
Univerzitet u Nanjigu ili Univerzitet u Nankingu (kolokvijalno 南大, Nándà; engleski: Nanjing University ili Nanking University, skr. NJU ili NU) je nacionalni univerzitet u gradu Nanjing (Nanking) u Kini. Predstavlja istraživački univerzitet koji integrira tradiciju i suvremenost sa filozofijom prema kojoj su "Tao (Priroda i načela svega u univerzumu) univerzalni za sva vremena". Predstavlja člana C9 League. Prema knjizi o historiji univerziteta, nastao je u prvoj godini vladvaine Yong'ana (258) kada je osnovan Nankinški carskiu daxue, te se zbog toga smatra najstarijom viskoškolskom ustanovom na svijetu. Kao moderna nova škola posvećena učenju modernih nauka i tehnologije je osnovan 1902. pred kraj dinastije Qing, a moderni univerzitet je postao 1920-ih u doba Republike Kine kada je kao prvi kineski univerzitet kombinirao podučavanje sa istraživanjem. Pred uspostavu NR Kine 1949. ime je promijenjeno od Nacionalnog centralnog univerziteta u Nankinški univerzitet. Uživa reputacijui kolijevke moderne nauke u Kini, središta humanizma kao i renesanse moderne konfucijanske misli i kineske kulture, te se smatra prestižnom institucijom.
Montpelier, Ohio
Montpilijer je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.072, što je 248 (-5,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Andreas Isaksson
Andreas Isaksson (Smygehamn, 3. listopada 1981.) je švedski nogometaš, vratar.
Andreas Isakson je prvi golman švedske reprezentacije. Igrao je u francuskom klubu Stade Rennais. Ranije je između ostalog igrao u talijanskom Juventusu. Sada trenutno brani za turski klub Kasımpaşa.
Tranzistor-tranzistor logika
right|thumb|300px|A Motorola 68000-based computer with various TTL chips mounted on protoboards. mini|desno|300p|TTL integrisano kolo.|mini Tranzitor-tranzitor logika (TTL), skraćenica od (tranzistorsko-tranzistorska logika) je tehnološka generacija integralnih kola, stvorena 60-ih godina 20. vijeka. Bila je jedna od prvih tehnologija koja je omogućila integraciju većeg broja komponenti u integralnom kolu, sa standardnim radnim naponom od 5V. Pojavom TTL tehnologije, počela je era brze minijaturizacije i integracije, koja traje do danas. Ona se zove se tranzitor-tranzitor logika zato što se obe funkcije, fukncija logičkih vrata (npr.I) i funkcija pojačavanja, izvršavaju pomoću tranzistora (suprotno od otpornik-tranzistor logike (RTL) i dioda-tranzistor logike (DTL)).
Iako su druge tehnološke generacije preuzele primat, raspored pinova starih TTL kola se i dalje prati u novim kolima koja ih zamjenjuju, posebno u „neuništivoj“ 7400 seriji integralnih kola, koja je postala industrijski standard. Ponekad se naziv „bipolarna logika“ koristi za TTL zato što TTL kola koriste integrisane bipolarne tranzistore.
TTL je poznat po široko rasprostranjenim familijama integrisanih kola (IC) koje se koriste u mnogim aplikacijama kao što su računari, industrijska kontrola, opreme i instrumenti za testiranje, potrošačka elektronika, sintesajzer i tako dalje. Oznaka TTL se ponekad koristi za TTL kompatibilne logičke nivoe, čak i kada nisu direktno povezani sa TTL integrisanim kolima, na primer oznake na ulazu i izlazu elektronskih instrumenata.
Nakon upoznavanja integrisanih kola 1963. godine od strane Sylvania, TTL integrisana kola su bila proizvodena u nekoliko poluprovodiničkih kompanija. Serija 7400, koju je izradio Texas Instruments, postaje naročito popularna. TTL proizvođači su ponudili veliki raspon logičkih vrata, flip flopova, brojača i drugih kola. Bilo je razvijeno nekoliko varijacija koncepta originalnog bipilarnog TTL-a, koje se odnose na kola sa većom brzinom ili sa manjim rasipanjem energije, da bi se omogućila optimizacija dizaina. TTLkola sa pojednostavljenim dizajnom sistema, u poređenju sa ranijijm logičkim familijama, ponudili su superiornu brzinu za RTL i lakši dizain u odnosu na Emitter Coupled Logic (ECL). Dizain ulaznih i izlazih TTL vrata dozvoljava da mnogi elementi budu međusobno povezani.
TTL postaje temelj računara i drugih digitalnih uređaja. Čak i posle pravljenja integrisanih kola u većem obimu, višestruki-kolo-tabla procesori su bili zastareli, a TTL uređaji su ipak našli široku primenu kao „lepak“ logičnog interfejsa sa gušće integrisanim komponentama. TTL uređaji su se u početku pravili od keramike ili plastike dual-in-line (DIP) paketu, i u formi flat-paketa. TTL čipovi se danas prave i u površinsko-montažnom paketu. Naslednici originalne bipolarne TTL logike se često zamenjuju u funkciji sa originalnim kolom, ali sa poboljšanom brzinom i manjim rasipanjem energije.
Istorija
Teksas Instrument sa 7400 familijom postao je industrijski standard. Kompatibilne delove su napravili Motorola, AMD, Fairchild, Intel, Intersil, Signetics, Mullard, Siemens, SGS-Thomson i National Semiconductor, i još mnoge druge kompanije. Čak je i istočni blok imao proizvođače (SSSR, GDR, Poljska, Bugarska). Ne samo da su drugi pravili kompatibilne TTL delove, nego su kompatibilni delovi bili napravljeni korišćenjem mnogih drugih tehnologija kola. Najmanje jedan proizvođač, IBM, proizveo je nekompatibilna TTL kola za sopstvenu upotrebu; IBM je koristio tehnologiju IBMSystem/38, IBM 4300, i IBM 3081.
Termin "TTL" se primenjuje na mnogim uzastopnim generacijama bipolarne logike, uz postepeno poboljšanje brzine i potrošnje energije za oko dve decenije. Nedavno uvedena familija 74AS/ALS Advance Schottky, je bila predstaljena 1985. godine. Od 2008. godine, Teksas Instrument je nastavio sa snabdevanjem čipova, više, opšte namene u mnogobrojnim zastarelim tehnološkim familijama, ali sa povećanim cenama. Tipično, TTL integrisanih čipova nema više od nekoliko stotina tranzistora. Funkcionisanje u okviru jednog paketa obično se kreće od nekoliko logičkih vrata do mikroprocesora bit-slice. TTL je takođe dobio na važnosti zbog njegove niske cene izrade digitalne tehnike ekonomski praktične za zadatke koji su prethodno rešavani analognim metodama.
KENGAB-1, predak prvih personalnih računara, koristio je TTL za svoj CPJ umesto mikroprocesorskog čipa, koji nije bio dostupan 1971. godine. 1973. Godineradne stanice Kseroks Alta (Xerox Alto) i 1981. godine Stara, koje su predstavile grafički korisnički interfejs, koristili su TTL integrisana kola na nivou ALUs i bitslajsove, respektivno. Većina računara koristi TTL kompatibilne „logički lepak“ („glue logic“) između većih čipova 1990. godine. Sve do pojave programabilne logike, doskretna bipolarna logika se koristila za prototip i imitiranje mikroarhitekture tokom razvoja.
Osnovna TTL vrata
thumb|Two-input TTL Sheffer NAND gate with a simple output stage (simplified).
TTL ulazi su emiteri više-emitera tranzistora. Ova IC struktura je funkcionalno ekvivalentana za više trantistora gde su osnove i kolektori povezani. Izlaz je baferovan pomoću zajedničkog emitera pojačala.
Ulazi obe logičke jedinice. Kada su svi ulazi zadržani na visokom naponu, baza-emiterski spojevi više-emiterskog tranzistora su suprotnih sklonosti. Za razliku od DTL-a, mali strujni „kolektor“ (približno 10 µA) služi svakom ulazu. To je zato što je tranzistor u obrnutom aktivnom režimu. Približno konstantna struja teče od pozitivne žice, kroz otpornik i baze više-emitera trantistora. Ova struja prolazi kroz spoj baznog emitera na izlaznom tranzistoru, što mu omogućava da sprovede i povuče nizak izlazni napon (logička nula).
Ulaz logičke nule. Treba imati na umu da su spoj baza-kolektor na višestrukom emiter tranzistoru i spoj baza-emiter izlaznog tranzistora, u seriji između dna otpornika i zemlje. Ako ulazni napon postane nula, odgovarajući spoj baza-emiter višestrukog-emiter tranzistora je paralelno sa ova dva spoja. Fenomen koji se zove upravljanje strujom znači, da kada su dva naponsko stabilna elementa, sa različitim prgovima napona, povezani paraleleno, struja protiče putem sa manjim pragom napona. Kao rezultat toga, nema toka struje kroz bazu izlaznog tranzistora, što uzrokujue prenstanak provođenja i izlazni napon postaje visok (logično jedan). Tokom prelaska ulazni tranzistor je kratko u aktivnoj zoni; tako on odvlači veliku struju od beze izlaznog tranzistora i tako brzi prazni svoju bazu. Ovo je kritična prednost TTL nad DTL, a odnosi se na ubrzavanje prenosa preko diodne ulzne strikture.
Glavni nedostatak TTL sa prostim izlaznim stanjem je relativno visoka izlazna otpornost na logičkom izlazu "1", koja je kompletno određena otpornikom na izlaznom kolektoru. To ograničava broj ulaza koji se mogu biti konektovani. Neke prednosti jednostavnog izlaznog stanja su visok naponski nivo (do VCC) izlaznog logičkog "1" kada izlaz nije opterećen.
TTL sa totem-pole izlaznim stanjem
thumb|Standard TTL NAND with a "totem-pole" output stage, one of four in 7400
Da bi rešio problem sa velike izlazne otpornosti jednostavnog izlaznog stanja, druga šema se dodaje "totem-pole"-u ("push–pull"). Ona se sastoji od dva n-p-p tranzistora V3 i V4, "podižuće" diode V5 i otpornika za ograničenje struje R3 (vidi sliku sa desne strane). Ona se pokreće primenom iste, gore rečene, ideje o upravljanju strujom.
Glavna prodnost TTL sa "totem-pole" izlatnog stanja je nizak izlazni otpor na izlazu logičkog "1". On je određen gornjim izlazom tranzistora V3 koji radi u aktivnoj oblasti kao slebdenik napona. Otpornik R3 ne povećava izlazni otpor pošto je povezan na V3 kolektor i njegov uticaj kompenzuje negativne povratne informacije. Mana "totem-pole" izlaznog stanja je smanjen niovo napona (ne više od 3,5 V) na izlazu logičkog "1" (čak i ako je izlaz neopterećen). Razlog ovog smanjenja su padovi napona korz spojeve V3 baza-emiter i V5 anoda-katoda.
Razmatranje interfejsa
Kao DTL, TTL je strujna-potonuće logika, pošto struja mora biti odvučena sa ulaza, da bi imali logički 0 nivo. Na niskim ulaznom naponu, TTL ulazni izvori mora da apsorbuju struju iz prethodnog stanja. Maksimalna vrednost ove struje je oko 1,6 mA za standardna TTL vrata. Ulazni izvor mora biti dovoljno niske otpornosti (<500Ω) da bi tekuća struja stvarala samo zanemarljiv pad napona (<0,8V), za ulaz zs koji se smatra da je logička "0". TTL ulazi se ponekad jednostavno ostave da lebde da bi se omogućio logičko "1", mada se ova upotreba ne preporučuje.
Standardna TTL kola rade sa napajanjem od 5 volti. TTL ulazni signal je definisan kao "nizak" kada je između 0 i 0,8 volti u odnosu na uzemljenje, i "visok" kada je između 2,2 i 5 volti i ako se signal napona kreće između 0,8 i 2 volta trebao bi da bude poslan u ulaz jednih TTL vrata, gde neće biti sugurno da će vrata odgovoriti i zato se smatra "neizvesnim"(precizni logički nivoi variraju u zavisnosti od podtipova i temperature). TTL izlazi su obično ograničeni na uže granice, između 0 i 0,4 volta za "niske", i između 2,6 i 5 volti za „visok“, pružajući 0,4 voltni imunitet od buke. Standardizacija TTL nivoa bila je prisutna svuda, tako da su i kompleksne ploče kola često sadržale TTL čipove napravljene od dosta različitih proizvođača biranim po dostupnosti i ceni, da bi kompatibilnost bila sigurana; dva štampana kola napravljena od istog proizvođača, na istoj proizvodnoj liniji, u različitim danima, mogla je da ima različite modele čipova na istoj poziciji na ploči; popravka je bila moguća sa čipovima koji su se proizvodili kasnijih godina (nekda i decenija). U okviru korisnih granica ploče, logička vrata mogla su da se tretiraju kao idealni Bulovi uređaji bez brige za električnih ograničenja.
U nekim slučajevima (npr. kada izlaz TTL logičkih vrata treba da se koristi za kontrolu ulaza za CMOS vrata) nivo napona na "totem-pole" izlaznom stanju, gde je izlaz logičko "1", može da se poveća do Vcc povezivanjem spoljnih otpornika između V3 kolektora i pozitivne šine. On se zaustavlja na V5 katodu i isključuje diodu. Međutim, ova tehnika zapravo pretvara sofisticirani "totem-pole" izlaz u jednostavno izlazno stanje koje ima značajan izlazni otpor kada je upravljanje na visokom nivou (zavisi od spoljnjeg otpornika).
Pakovanje
Kao i većina integrisanih kola u poriodu od 1965. do 1990. godine, TTL uređaji su obično bili pakovani u ``through-hole``, ``dual in-line`` pakovanju, sa imeđu 14 i 24 vodećih žica, izrađenih obično od epoksidne plastike (PDIP) ili ponekad od keramike (CDIP). Kocka sa Beam-lead čipom bez pakovanja napravljeni su za sklapanje u veće nizove, kao na primer hibridna integrisana kola. Delovi za vojsku i vazdušno-kosmičke aplikacije bili su upakovani u ravna pakovanja, oblika surface-mount pakovanja, sa olovom pogodnim za zavarivanje ili lemljenjem na štampana kola. Danas, mnogi TTL kompatibilni uređaji su dostupni u surface-mount pakovanju, koje ima širi spektar vrsta nego through-hole pakovanje.
TTL je posebno pogodan za bipolarna integrisana kola zato što dodatni ulazi vrata samo zahtevaju dodatne emitere na zajedničkoj baznoj oblasti ulaznog tranzistora. Ako se koristi pojedinačno pakovanje tranzistora, troškovi svih tranzistora biće obeshrabrujući za korišćenje takve ulazne strukture. Ali u untegrisanom kolu, dodatni emiteri za dodatna ulazna vrata, jesu samo mali deo.
Poređenje sa drugim logičkim familijama
TTL uređaji troše više energije nego ekvivalentni CMOS uređaji u miru, ali potrošnja energije ne povećava se tako brzo kao što je to kod CMOS uređaja. U poređenju sa savremenim ECL kolima, TTL koristi manje energije i ima lakša dizain pravila, ali je dosta sporiji. Dizajneri mogu da kombinuju ECL i TTL uređaje u istom sistemu da bi ostvarile najbolje moguće perfomanse i ekonomičnost, ali nivo-prebacivajući uređaji su potrebni između dve logičke familije. TTL je manje osetljiv na oštećenja od ranih CMOS uređaja.
Zbog izlazne strukture TTL uređaja, izlazna impedansa je nesimetrična izneđu visokog i niskog stanja, što je čini nekorisnom za prenos dalekovodom. Ova mana se obično prevazilazi pomoću baferovanja izlaza sa specijalnim line-driver uređajima, gde se signal mora slati putem kabla. ECL, zbog svog niskog otpora simetrične izlazne strukture, nema ovaj nedostatak.
TTL "totem-pole" izlazna struktura često ima trenutno preklapanje kada su gornji i donji tranzistori provodnici, što dovodi do značajnog impulsa struje iz napajanja. Ovi impulsi mogu da se spoje na neočekivane načine između više paketa integrisanih kola, što dovodi do smanjenja marginalne buke i niže perfomanse. TTL sistemi obično imaju odvajajući (dekulpujući) kondenzator za svaki od dva IC paketa, tako da struja pulsira iz jednog TTL čipa, ne bi li trenutno smanjila napon na drugom.
Nekoliko proizovođača danas snabdeva CMOS logičke ekvivalente sa TTL kompatibilnim ulazima i izlazima, i obično nose brojeve delova sličnih sa ekvivalentnimTTL komponenetama i sa istim pinovima. Na prime74NST00 serija omogućava mnoge drop-in zamene za bipolarne delove 7400 serije, ali koristi CMOS tehnologiju.
Označavanje
Integralna kola su najčešće označena slovima da pokažu vrstu tehnologije. Kao primjer, 7404, 6800 i 74131 su sve razna kola izrađena u istoj TTL tehnologiji, dok je 74HC04 HCMOS kolo ali sa istim rasporedom pinova kao i 7404 TTL kolo.
Prednosti i nedostaci
Prednost TTL tehnologije u vrijeme kad je nastala je bila uspješna integracija većeg broja tranzistora na jedno kolo. Prednost u odnosu na CMOS tehnologiju 70-ih i 80-ih godina je bila veća brzina rada, pa su TTL kola često korištena u digitalnim uređajima. Ponekad su čak i centralni procesori računara bili izrađeni od većeg broja TTL kola (60-ih i 70-ih godina 20. vijeka), a u svrhu testiranja novih vrsta procesora i kasnije.
Veliki nedostatak tehnologije je bila visoka potrošnja struje, oko 20 mA po kolu, što je značilo da za uređaj od 10 kola treba već oko 200 mA. To je praktično ograničilo širu upotrebu u uređajima na baterije, koji su morali koristiti sporiju CMOS tehnologiju sa malom potrošnjom struje.
Scagnane di Sotto, Pescara
Scagnane di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Tranzistor-tranzistor logika
Prednosti i nedostaci
Novije generacije usavršenih kola LSTTL pa HCMOS tipa su smanjile ili eliminisale prednosti TTL tehnologije, pa se danas klasična TTL tehnologija malo koristi za nove dizajne uređaja.
Scagnane di Sotto, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 555 m.
Tekamah, Nebraska
Tekamah je grad u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,736 stanovnika.
Tranzistor-tranzistor logika
Podtipovi
Varijacije i naslednici u osnovi TTL familija, koja ima tipična vrata sa zakašnjenjem od 10 ns i energijom rasipanja od 10 mW po vratima, za proizvod energija-odlaganje (power–delay product - PDP) ili prebacivanje energije iznad 100 pJ, obuhvataju:
Vardenafil
Vardenafil (INN) je inhibitor PDE5 koji se koristi za lečenje impotencije (erektilne disfunkcije) i koji se prodaje pod trgovinskim nazivom Levitra (Bayer AG, GSK, i SP).
Vardenafil je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 488,603 Da.
Istorija
Vardenafil su zajednički plasirale na tržište kompanije Bayer Pharmaceuticals, GSK, i SP pod trgovinskim nazivom Levitra. Od 2005. godine prava na zajedničko promovisanje kompanije GSK za proizvod Levitra vraćena su kompaniji Bayer na mnogim tržištima izvan SAD. U Italiji, Bayer prodaje vardenafil pod nazivom Levitra, dok GSK ovaj lek prodaje pod nazivom Vivanza te bi, zbog trgovinskih pravila Evropske unije, paralelni uvozi mogli da rezultiraju prodajom leka Vivanza zajedno sa lekom Levitra u EU.
Klinička upotreba
Indikacije i kontraindikacije vardenafila iste su kao kod drugih inhibitora PDE5; po svojoj funkciji on je vrlo srodan sildenafil citratu (Viagra) i tadalafilu (Cialis). Strukturno, razlika između molekula vardenafila i sildenafil citrata ogleda se u poziciji atoma azota i promeni metil grupe sildenafilovog piperazin prstena u etil grupu. Tadalafil se strukturno razlikuje i od sildenafila i od vardenafila. Relativno kratko efektivno vreme vardenafila može se porediti sa efektivnim vremenom sildenafila, mada je nešto duže. Osim indikacija za erektilni poremećaj, vardenafil može da bude efikasan i u lečenju prerane ejakulacije, gde može značajno da produži vreme od vaginalne penetracije do ejakulacije.
Tranzistor-tranzistor logika
Podtipovi
Većina proizvođača nudi komercijalni i prošireni opseg temperature: na primer Texas Instruments delovi 7400 serije su bili proocenjeni za temperaturni opseg od 0 do 70 °C, a 5400 serija uređaja po vojnim specifikacijama za temperaturni opseg od -55 do +125 °C.
Vardenafil
Neželjene reakcije na lek
Uobičajene neželjene reakcije (nuspojave) iste su kao kod drugih inhibitora PDE5. Česte nuspojave specifične za vardenafil su glavobolja i crvenilo; ređe nuspojave su: mučnina, bol u leđima, osetljivost na svetlo, poremećaj vida, bol u očima, otok lica, nizak pritisak, palpitacije, tahikardija, bol u mišićima, osip, svrab i prijapizam.
Ozbiljna, ali retka nuspojava kod vardenafila jeste srčani udar. U retkim slučajevima, takođe, upotreba vardenafila može da izazove prijapizam, vrlo bolno alarmantno stanje koje može da dovede do impotencije ako se ne leči. Dana 18. oktobra 2007. godine, Američka uprava za hranu i lekove (FDA) objavila je da će upozorenje o mogućoj gluvoći (iznenadnom gubitku sluha) biti dodato na etiketi za Vardenafil i druge inhibitore PDE5.
Interakcija lekova
Vardenafil, kao i sve druge inhibitore PDE5, ne smeju da koriste muškarci koji uzimaju nitroglicerin i lekove koji oslobađaju azot oksid, zato što kombinovanje tih lekova sa vardenafilom može da izazove hipotenziju (nizak krvni pritisak) koji bi mogao da bude opasan po život. Istovremeno uzimanje soka od grejpfruta može uticati na umeren porast koncentracije vardenafila u plazmi i treba ga izbegavati.
Doze u kojima je lek dostupan
Vardenafil je se pravi u dozama od 2.5 mg, 5 mg, 10 mg i 20 mg, u vidu okruglih narandžastih tableta. Uobičajena početna doza je 10 mg (što je, otprilike, ekvivalentno dozi od 50 mg sildenafila). Vardenafil treba uzimati 25 do 60 minuta pre seksualne aktivnosti, sa maksimalnom učestalošću doze od jedanput na dan. U nekim zemljama, kao što je Srbija, dostupne su samo određene doze, npr. 5 mg, 10 mg i 20 mg.
Tranzistor-tranzistor logika
Podtipovi
Radijaciono kaljeni uređaji su u ponudi za kosmičke zadatke.
Aplikacije
Pre pojave VLSI uređaja, TTL integrisana kola su bila standardan metod konstrukcije za procesore mini-računara i glavnog okvira procesora; kao što su DEC VAX i Data General Eclipse, a za opremu kao što je mašina za kontrolu numeričkog alata, štampači i terminali na video ekranima. Kad su mikroprocesori postali finkcionalniji, TTL uređaji postaju važni za „logički lepak“ ("glue logic") aplikacije, kao na primer brzi bus drivers na matičnim pločama, koji povezuju funkcije blokova realizovanih u VLSI elementima.
3b-hidroksi-D5-steroid dehidrogenaza
3b-hidroksi-D5-steroid dehidrogenaza (, progesteronna reduktaza, Delta5-3beta-hidroksisteroidna dehidrogenaza, 3beta-hidroksi-5-en steroidna dehidrogenaza, 3beta-hidroksi steroidna dehidrogenaza/izomeraza, 3beta-hidroksi-Delta5-C27-steroidna dehidrogenaza/izomeraza, 3beta-hidroksi-Delta5-C27-steroidna oksidoreduktaza, 3beta-hidroksi-5-en-steroidna oksidoreduktaza, steroid-Delta5-3beta-ol dehidrogenaza, 3beta-HSDH, 5-en-3-beta-hidroksisteroidna dehidrogenaza, 3beta-hidroksi-5-en-steroidna dehidrogenaza) je enzim sa sistematskim imenom 3beta-hidroksi-Delta5-steroid:NAD+ 3-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Tranzistor-tranzistor logika
Logički nivoi
Ulazni ili izlazni naponi van gornjih granica daju nepredvidljive rezultate i nisu preporučljivi.
Minimalna struja od 1,6 mA (miliampera) je potrebna po ulazu. „Fen-out“ : najviše 10 TTL ulaza.
3b-hidroksi-D5-steroid dehidrogenaza
Ova aktivnost je prisutna u nekoliko bifunktionalnih enzima koji katalizuju oksidativnu konverziju Delta5-3-hidroksi steroida u Delta4-3-okso konfiguraciju. Ta konverzija se izvodi putem dve zasebne, sekvencijalne reakcije. U prvoj reakciji, za koji je neophodan NAD+, enzim katalizuje dehidrogenaciju 3beta-hidroksi steroida do 3-okso intermedijera. U drugoj reakciji redukovani koenzim, koji ostaje vezan za enzim, aktivira izomerizaciju Delta5 forme do Delta4 forme (cf. EC 5.3.3.1, steroid Delta-izomeraza). Supstrati su dehidroepiandrosteron (koji se konvertuje u androst-5-en-3,17-dion), pregnenolon (konvertuje se u progesteron) i holest-5-en-3-on, intermedijar degradacije holesterola.
Werner Hochbaum
Werner Hochbaum (Kiel, 7. mart 1899 - Potsdam, 15. april 1946) bio je njemački filmski režiser koji je djelovao 1930-ih.
Vechta
Fehta je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 10 opštinskih središta okruga Fehta. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 30.998 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3460009.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Fehta Fehta se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Fehta. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 37 metara. Površina opštine iznosi 87,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 30.998 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 353 stanovnika/km².
Werner Hochbaum
Filmom se počeo baviti prvo kao kritičar, prije nego što se 1920-ih povezao sa ljevičarskom grupom sineasta koja je propagirala tzv. Proleterski film. Godine 1929. je, pak, snimio dva propagandna filma kao dio izborne kampanje Socijaldemokratske partije. Zbog toga je nakon dolaska nacista na vlast prisiljen napustiti Njemačku, ali je karijeru nastavio u susjednoj Austriji. Poslije Anschlussa je naklonost nacističkog režima pokušao steći propagandnim filmom Drei Unteroffiziere, ali je zbog prevelikog inzistiranja na individualnosti i svojeglavosti protagonista, izazvao suprotni efekt, te je mobiliziran u vojsku u kojoj je proveo skoro cijeli drugi svjetski rat. Nakon završetka karijera je pokušaj da obnovi karijeru prekinula bolest od koje je umro.
Chenou
Šenu je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 277, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km².
Velpke
Felpke je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Helmštet. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.620 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3154024.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Helmštet Felpke se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Helmštet. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 77 metara. Površina opštine iznosi 19,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.620 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 235 stanovnika/km².
Digitalni foto-aparat
Uz klasični postupak snimanja i pohrane fotografija i pokretne slike na filmsku traku, krajem 20. stoljeća javljaju se uređaji za snimanje pokretnih slika na magnetski medij video-snimači (video recorder) i reproduciranje takvih snimaka - video-reproduktor (video player). Usavršeni su i objektivi i brojni uređajii koji djelomično ili potpuno automatiziraju rutinske radnje pri snimanju u području: mjerenja osvijetljenosti, izračunavanja i automatske postave parametara za snimanje (otvora, vremena eksponiranja filma, automatskog uoštravanja), umjetnog rasvjetljavanja objekta - bǉeskalice, nasnimavanja zvučnog zapisa i dr., što je sve bio preduvjet za razvoj današnjih kamera.
allign="right"|thumb|250 px|Digitalna kompaktna napredna amaterska kamera thumb|250 px|SLR (polu)profesionalna zrcalno-refleksna digitalna kamera s izmjenjivim objektivima
Prednosti digitalnih kamera
Mnoge prednosti koje nisu ovdje taksativno navedene, vidljive su iz opisa pojmova u nastavku.
Vrste fotoaparata
Osnovnom podjelom bi se mogla smatrati podjela na amatersku i profesionalnu opremu, a neku prelaznu kategoriju čine poluprofesionalni ili napredni amaterski aparati, pri čemu je teško definitrati granice pojedinih kategorija.
Amaterska oprema
je obično potpuno automatizirana, bez previše mogućnosti za podešavanje, stoga je jednostavna za rukovanje, koje se često svodi na pritisak na okidač i zamjenu baterija. Budući da automatika manje-više uspješno optimizira parametre pri uobičajenim uvjetima i amaterska klasa u načelu daje korektne, pa čak i vrlo dobre snimke pri pogodnim svjetlosnim uvjetima. To su aparati koji će dati izvrsne slike sa godišnjeg odmora, s plaže ili skijanja za lijepa vremena, pa i iz svijetlih interijera za obiteljski fotoalbum, a dobro će djelovati i na ekranu računala.
Pri lošim svjetlosnim uvjetima slabija kvaliteta objektiva rezultirat će mutnijim snimcima. U takvim uvjetima često se koriste visoke osjetljivosti filma, što rezultira zrnatošću slike. Često se skromna svjetlosna jakost objektiva kompenzira i dužim ekspozicijama, što uzrokuje dodatno razmazivanje oštrine zbog nehotičnog pomicanja aparata. Nije rijetkost naginjanje boja prema plavim tonovima. Ograničene su mogućnosti za korekcije u nesvakidašnjim uvjetima (protusvjetlo, jake sjene, manipuliranje s parametrima zbog posebnih efekata i dr.). Iako danas mobitele s mogućnošću fotografiranja (ili čak snimanja kratkih video sekvenci) ne možemo smatrati fotoaparatima u pravom smislu riječi zbog izrazito slabijih performansi, vjerojatno će razvoj tehnologije i njih uvrstiti u neku podkategoriju ultrakompaktnih fotoaparata.
Profesionalna oprema
uz potpunu automatiku omogućuje i ručne postave ili zadavanje pojedinih elemenata (veličine relativnog otvora objektiva, osjetljivosti filma), nudeći bolje performanse i velik broj posebnih opcija (vrhunske sustave mjerenja svjetline slike u više točaka, veću snagu i posebne režime bljeskalice, mjerni predbljesak u cilju izračunavanja ispravne ekspozicije, makrosnimanje sitnih objekata sa svega nekoliko cm udaljenosti, veće raspone teleskopiranja, snimanje ugrađenim "nevidljivim" svjetlom u potpunom mraku, veći izbor kvaliteta razlučivanja uključivo snimanje u TIFF formatu, snimanje panoramskih snimaka, automatsko uzastopno snimanje 1-3 slike u sekundi, snimanje tzv. "tepiha", tj. istog motiva sa tri različite ekspozicije od kojih se bira najbolja i dr.). Profesionalna oprema se u pravilu izvodi u SLR izvedbi, sa izmjenjivm objektivom, čime je uvjetovana i refleksna izvedba tražila.
Nešto detaljnija podjela mogla bi izgledati ovako:
U klasi kompaktnih i ultrakompaktnih aparata umjesto "poluprofesionalni" možda bolje pristaje pridjev "napredni".
Kompaktni aparati
Aparati sa neizmjenjivim objektivom, manje težine. Objektiv se može uvlačiti u tijelo aparata kad nije u uporabi, ali to nije obavezno. U pravilu i amaterska i napredna klasa ima nešto bolje performanse od ultrakompaktnih izvedbi.
Ultrakompaktni aparati
Aparati s neizmjenjivim objektivom koji se uvlači u kućište, ili ne strši iz njega, malih dimenzija i težine ispod cca 200 gr. Značajan naglasak je dat na minijaturizaciju, pa se mogu nositi u džepu, torbici i sl. tako da minimalno opterećuju vlasnika. Ipak, napredne izvedbe mogu imati i vrlo dobre performanse i davati vrlo dobre snimke, što obično prati i povisoka cijena aparata.
SLR (zrcalno-refleksni aparati)
Iako se kratica SLR (Single Lens Reflex) odnosi na sustav tražila, tj. označava fotoaparate "s jednim sustavom leća" za tražilo i stvaranje slike, refleksni aparati se najčešće izvode s izmjenjivim objektivom, s performansama i mogućnostima u poluprofesionalnoj ili profesionalnoj klasi. Budući da se u tražilo skreće isti svjetlosni snop koji će formirati sliku, SLR sustav ne boluje od paralakse. Slijedeća je prednost SLR-a, što je unaprijed moguće precizno provjeriti, (dakle veličinom otvora blende i kontrolirati) dubinsku oštrinu budućeg snimka. Kako svjetlosni snop mora ulaziti kroz objektiv i pri kadriranju, izmjenjivi objektivi nemaju ugrađenog zatvarača, nego se on izvodi kao "zavjesni" neposredno ispred CCD čipa. To ujedno snizuje cijenu izmjenjivih objektiva.
Novi CCD čipovi su manje osjetljivi na koso padanje svjetlosti na rubovima slike, pa današnje SLR digitalne kamere mogu koristiti i izmjenjive objektive sa klasičnih aparata.
Kako su dimenzije CCD Čipa daleko manje nego korisni prostor 35 milimetarskog filma, slika uhvaćena na CCD čip sadrži samo sredinu one slike koju bi uhvatio film s istim objektivom. Drugim rječima, normalan objektiv za 35 milimetarski film, postaje teleobjektiv ako se priključi na digitalnu kameru. Zbog toga iste žarišne dužine objektiva na klasičnom i digitalnom aparatu daju vrlo različit teleskopski učinak. Da bi se ovi učinci mogli uspoređivati sa uvriježenim žarišnim dužinama kod klasičnih aparata, za digitalne objektive se navodi faktor s kojim treba množiti žarišnu duljinu, da bi se dobila adekvatna žarišna duljina pri uporabi klasičnog 35 milimetarskog aparata. Taj se faktor kreće između 1,4 i 1,8, a poželjno je da bude što manji.
Iako bi se i kod njih mogle definirati podkategorije, zaključimo da su to aparati respektabilnih težina (već i sami svjetlosno jaki objektivi dosta teže) često s obiljem dodatne opreme od čega značajan dio čini bogat izbor izmjenjivih objektiva. Kod njih bi optičko tražilo bilo nemoguće prilagoditi svim izmjenjivim objektivima koje aparat koristi, pa je tako i nastala potreba primjene SLR-a, odnosno "refleksne" izvedbi tražila.
Nedostatak je klasičnih izvedbi SLR sustava, što za vrijeme ekspozicije nestaje slika u tražilu. Neke novije digitalne izvedbe nastoje taj problem riješiti uporabom poluprozirnih ogledala. Dobri aparati moraju što manje trzati prilikom uklanjanja ogledala refleksnog tražila i otvaranja zatvarača. Stabilnosti aparata doprinosi njihova težina, a često se ugrađuju i mehanički ili elektronički uređaji za stabilizaciju (ili kompenzaciju) protiv neželjenog pomicanja za vrijeme ekspozicije.
Okular
Služi za određivanje kadra, tj. obuhvaća buduće slike. U digitalne aparate ugrađuje se optičko tražilo i mali LCD ekran.
Optički okular
Izvedeno od nekoliko leća, treba pratiti promjenu obuhvata prilikom zumiranja. Bolji aparati (a pogotovo kino-kamere) omogućuju prilagodbu optičkog tražila dioptrijama korisnika. Budući da je tražilo izmaknuto sa osi objektiva, neizbježna je pojava paralakse, tj. slika u tražilu neće biti identična onome što objektiv projicira na CCD zaslon. Ta je "greška" neprimjetna u širokokutnom opsegu pri simanju udaljenih objekata. Pri snimanju bliskih objekata, (osobito pri snimanju makrofotogtafija) međutim greška može biti tolika, da se može dogoditi da glavni objekt ili njegov veliki dio uopće neće biti uhvaćen na slici. Paralaksa se ublažava što je moguće bližim položajem tražila optičkoj osi objektiva. Najbolje rješenje imaju tzv. SLR "refleksni aparati" pluprofesionalnih i profesionalnih izvedbi.
Refleksni okular
Za vrijeme kadriranja, na putu svjetlosnog snopa koga propušta objektiv, postavljeno je koso ogledalo, kojim se slika skreće prema staklenoj prizmi na vrhu aparata. Sliku stvorenu na donjoj, matiranoj plohi, prizma okreće, jer se u aparatu inače svara zrcalna slika stvarnosti, postavljena naglavce. Prizma usmjeruje sliku u okular aparata s mogućnošću korekcije vida podešavanja dioptrija).
U tražilu se vidi točno ono, što će biti projicirano na CCD zaslon, dakle SLR sustav nema paralakse. Prije okidanja, zrcalo se preklapa, tj. uklanja s puta svjetlosti, nakon čega se otvara zatvarač aparata i počinje ekspozicija. Čim se zatvarač zatvori, zrcalo se vraća u položaj za skretanje svjelosnog snopa u tražilo, koje je u klasičnim izvedbama "slijepo" za trajanja ekspozicije. Pojavom LCD tražila, refleksno tražilo je nešto izgubilo na značaju, ali je kod profesionalnih fotoaparata još je uvijek obavezno.
LCD okular
Mali LCD (Liquid Crystal Display) ekrančić, na poleđini (kod camcordera na boku) aparata na kome je vidljiva slika uhvaćena na CCD zaslonu. Poželjne su što veće dimenzije LCD tražila, čija se dijagonala kreće od 1,5 do 2,5, pa i 3 inča (uobičajeno 4-6 cm). Neke kamere imaju minijaturni LCD ekrančić i umjesto optičkog tražila, ponekad crno-bijeli, čime se izbjegava paralaksa i kod kompaktnih aparata ili filmskih kamera. Kad se koristi optičko tražilo (nezahtjevnije "škljocanje" npr. za obiteljski album) LCD tražilo je dobro isključiti, jer se time štedi baterija. Bolji aparati automatski isključuju tražilo ako se komande aparata ne koriste određeno vrijeme (pola minute do nekoliko minuta) koje se može zadati po želji.
Clear Photo LCD
"Normalni" LCD zaslon slabo se vidi na jakom osunčanju. Clear Photo LCD je izvedba s daleko jačim kontrastom i osvijetljenošću ekrančića, te daje jasnu sliku i u uvjetima jakog osunčanja (plaže, snijeg, planine). Ipak, treba izbjegavati duže izlaganje LCD zaslona suncu. Ovi ekrani uobičajeno imaju mogućnost ručnog podešavanja osvijetljenosti, jer blješteće LCD tražilo može biti i smetnja u mračnijem okruženju.
Objektiv
Objektivi lomeći svjetlosne zrake odbijene od objekta snimanja stvaraju sliku tih objekata na CCD zaslonu, koji te slike digitalizira, a kamera sprema tako dobivene podatke na magnetski medij. Specijalni objektivi za digitalne aparate razlikuju se od objektiva za "klasične" aparate, jer CCD čipu ne odgovara koso padanje zraka svjetlosti na rubnim dijelovima slike. Tek su noviji modeli čipova prilagođeni širem kutu obuhvata, tj. "hvatanju " slike sa širokokutnog objektiva.
Najvažnije karakteristike objektiva su svjetlosna jakost, tj. maksimalni relativni otvor (tzv. "otvor blende"), žarišna duljina i oštrina crtanja, koja se kod klasičnih aparata izražava u broju linija koje se mogu razaznati na 1 mm filma. Dobri klasični objektivi razdvajaju preko 60 linija na mm. Ni najbolja digitalna tehnika ne može izvući oštru sliku kod većih povećanja iz snimka koji je snimljen objektivom koji nedovoljno oštro "crta". Uz oštrinu crtanja, od značaja je i kontrast kojega objektiv ostvaruje. Objektiv i CCD zaslon odgovorni su i za kvalitet reprodukcije boja (prirodnost boja u slici).
Dubinska oštrina
Udaljenost na kojoj objektiv stvara oštru umanjenu sliku na strani filma, zavisi od udaljenosti objekta od objektiva na strani stvarnosti. Budući da su predmeti u prirodi raspoređeni na raznim udaljenostima, teoretski se u ravnini filma, ili kod digitalnih aparata u ravnini CCD zaslona može uoštriti samo jedna ravnina u prirodi. Svi predmeti ispred i iza te ravnine, bit će manje ili više neoštri na slici. Premještanjem objektiva, moguće je uoštriti na slici onaj predmet koji nam je najvažniji.
Ipak, i predmeti u blizini ravnine uoštravanja, bit će podnošljivo oštri, tj. područje oštrine obuhvatit će raspon udaljenosti od objektiva koga nazivamo dubinskom oštrinom. Dubinska oštrina zavisi o tri faktora: udaljenosti predmeta od objektiva, žaršnoj duljini objektiva, i veličini relativnog otvora. Što je manja udaljenost objekta od objektiva i veća žarišna duljina, manja će biti dubinska oštrina. Dubinska oštrina, može se povećati smanjenjem relativnog otvora, ali se time slabi svjetlina slike, koju treba kompenzirati produženjem vremena ekspozicije (izlaganja CCD zaslona svjetlosti) ili povećanjem tzv. "osjetljivosti filma" čiji ekvivalent susrećemo i u digitalnoj fotografiji.
Još je manja dubinska oštrina kod snimanja tzv. makrosnimaka, tj. sitnih predmeta, koje današnji digitalni aparati mogu snimati i sa nekoliko cm udaljenosti (računa se udaljenost od predmeta do vanjskog lica objektiva, a ne do "leđa" aparata, odnosno našeg oka). Kod takvih snimaka dubinska oštrina može pasti na svega nekoliko desetinki milimetra, pa ako uoštrimo muhino oko, krilo će joj biti potpuno neoštro. Jedina je pomoć u tom slučaju smanjenje relativnog otvora uz osiguranje dovoljne rasvjete
Optički zum
Složeni sustav leća koji aksijalnim pomacima unutar objektiva omogućuje promjenu njegove žarišne duljine. Na taj način, korisnik može povećati obuhvat slike (rad u tzv. "širokokutnom" području) ili ga smanjiti i time razvući mali središnji dio slike preko čitavog formata (područje teleobjektiva). Učinak se svodi na efekt približavanja objektu ili povećavanja njegovih detalja. Treba voditi računa o tome, da se povećanjem žarišne duljine smanjuje efektivni relativni otvor, odnosno osvijetljenost slike, koju će trebati kompenzirati produženjem ekspozicije. Drugim riječima, objektiv je u načelu na zum-u svjetlosno slabiji nego na širokokutnom području. Dodajmo, da je na zum-u također daleko veća osjetljivost na trešnju i nehotično pomicanje kamere, koje će rezultirati "razmazivanjem" slike u jednom smjeru, pa jaki zum zahtijeva uporabu stativa. Čak i sa stativom pritisak na okidač može izazvati pojavu neoštrine, pa nije na odmet koristiti daljinski okidač, koji se često isporučuje i uz digitalne aparate srednje klase.