cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mérida (Španija)
Mérida (estremadurski jezik: Méria) je glavni grad istoimene španjolske provincije i španjolske autonomne zajednice Ekstremadura. "Rimski arheološki kompleks Mérida" nalazi se na UNESCOvom popisu svjetske baštine od 1993. godine.
Povijest
thumb|lijevo|250px| Maketa Emerite Auguste iz 1. st. pne. Grad su 25. pne. osnovali veterani rimske vojske koji su ga nazvali Emerita Augusta, u značenju "časno raspušteni Augustovi vojnici". Današnji naziv "Mérida" nije ništa drugo nego skraćeni naziv koji se zadržao kroz povijest. Po zapovijedi samoga cara Augusta grad je imao ulogu da zaštiti rimski most kao jedini prijelaz preko rijeke Guadiana. Vremenom je postao prijestolnicom pokrajine Luzitanije u provinciji Hispanija, i jedan od najvažnijih gradova u cijelom Rimskom Carstvu. O tome svjedoči najveći broj rimskih spomenika od svih gradova u Španjolskoj.
Nakon pada Zapadnog Rimskog Carstva, tijekom vladavine Vizigota, grad je uspio očuvati svoj velebni izgled, a u 6. st. postao je biskupskom prijestolnicom i čak glavnim gradom Hispanije. God. 713. osvojili su ga Arapi pod vodstvom Muse bin Nusaira koji ga je učinio glavnim gradom Meridske kore (arapske upravne jedinice). Arapi su zadržali većinu rimskih građevina, pa su ih čak i dali proširiti, poput utvrde Alcazaba.
God. 1230., grad osvaja Alfonso IX od Leona i postaje sjedište leonskog vojničkog Viteškog reda- Orden de Santiago. Nakon ujedinjenja kruna Katalonije i Kastilje u 15. st. započinje razvoj Méride, za što je najviše zaslužan Veliki majstor reda sv. Jakova, Alonso de Cárdenas.
God. 1720., grad postaje glavnim gradom Intendencije Mérida, a u 19. stoljeću, tijekom Napoleonskih ratova, stradali su mnogi rimski i srednjovjekovni gradski spomenici. Dolaskom željeznice u grad, Mérida postaje prometno čvorište i grad raste razvojem industrije.
Ostale znamenitosti
mini|center|700px| Plaza Mayor u Méridi
Gradovi prijatelji
Mérida je zbratimljena sa slijedećim gradovima:
Sva tri grada, kao i pokrajina Mérida u Venecueli, nazvani su po ovom španjolskom gradu. Jedan trg u Méridi je nazvan "Trg svih Mérida u svijetu" (Glorieta de las Méridas del Mundo).
Cerignola Campagna, Foggia
Cerignola Campagna je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Indolacetat-lizinska sintaza
Indolacetat-lizinska sintaza (, indolacetat:L-lizin ligaza (formira ADP)) je enzim sa sistematskim imenom (indol-3-il)acetat:L-lizin ligaza (formira ADP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Arlington, Texas
Arlington je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 365.438 stanovnika.
1132 Hollandia
1132 Holandija je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,682 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 10,6 a geometrijski albedo 0,121.
Anastasije II
Anastasije II (grč: Αναστάσιος Β΄, umro 1. juna 719. godine) bio je vizantijski car od 713. do 715. godine. Posle pada sa vlasti pokušao je da 719. uzurpira carsku krunu, ali je car Lav III Isavrijanac naredio njegovo pogubljenje.
Anastasije je rođen kao Artemije i u Carigradu je vršio dužnost starešine carske kancelarije (protasekretis). Kada se vojska iz teme Opsikion pobunila protiv cara Filipika, Artemije je uzdignut na carski presto. Prilikom krunisanja 4. juna 713. dobio je ime Anastasije, najverovatnije po uzoru na cara Anastasija I (491-518) koji je takođe došao na vlast kao predstavnik dvorske administracije posle niza vojničkih careva.
Prve Anastasijeve mese bile su da odbaci monotelitsku politiku svog prethodnika i ponovo potvrdi zaključke Šestog vaseljenskog sabora. Carigradski patrijarh Jovan IV je najposle smenjen 715. i na njegovo mesto je doveden German I.
Borbe oko prestola su nastavljene i dalje tako da je Teodosija smenio strateg Anatolikona Lav Isavrijanac. Kada je odbio drugu arapsku opsadu Carigrada 718. godine Lav se suočio sa novom uzurpacijom. Anastasije je uz pomoć lokalnog namesnika Nikite Ksilinta zadobio podršku teme Opsikion i bugarskog kana Tervela. Na čelu bugarske vojske Anastasije je 719. ponovo krenuo na Carigrad. Tervel se ipak predomislio i zatim predao Anastasija Lavu koji ga je ubrzo pogubio. Anastasijevoj udovici Irini bilo je ipak dozvoljeno da ga sahrani u carskom mauzoleju pri Crkvi sv. Apostola.
Vrhovni sud SAD
Vrhovni sud Sjedinjenih Američkih Država, najviši je sud u SAD-u, nalazi se na čelu sudske vlasti SAD-a i predstavlja jedno od triju najviših tijela vlasti u zemlji.
Jedini je među američkim sudovima koji je ustanovljen u Ustavu SAD, za razliku od nižih sudova, ustanovljenih zakonima. Sud je ustanovljen na temelju članka III američkog ustava 1789. godine. Sjedište suda nalazi se u Washingtonu.
Djeluje kao žalbeni i, vrlo rijetko, prvostepeni sud u nizu sporova vezanih uz federalnu vlast. Mnogo je važnija njegova ovlast da sve akte zakonodavne i izvršne vlasti proglašava protuustavnim i time ih stavlja van snage, zbog čega ima daleko veću važnost nego slične institucije u drugim državama.
Kolokvijalno, za sud se povremeno koristi skraćenica SCOTUS po analogiji skraćenice POTUS koja se koristi za predsjednika Sjedinjenih Američkih Država.
Članovi suda
U oktobru 2016. sud je imao 8 članova nakon što je 13. februara 2016. preminuo sudac Antonin Scalia na čije upražnjeno mjesto do tada nije imenovan novi sudac.
Demografija suda
U svom današnjem sastavu (oktobar 2016) sud ima 3 ženska i 5 muških sudaca. Jedan od sudaca je afroamerikanac, jedna je hispanoamerikanka dok su ostali nehispano bijelci. 5 sudaca su rimokatolici, a tri su jevreji. Svih osam sudaca studiralo je na nekom od univerziteta Ivy lige. Četiri dolaze iz savezne države New York, dva iz Kalifornije i po jedan iz New Jerseya i Džordžije.
U XIX vijeku svi sudci Vrhovnog suda bili su evropskog, uobičajeno sjevernoevropskog porijekla i gotovo isključivo protestanti. U tom se periodu pažnja posvećivala ujednačenoj regionalnoj zastupljenosti sudaca iz raznih dijelova zemlje, umejsto na vjersku, etničku i rodnu ravnopravnost.
Najveći broj sudaca bili su protestanti, uključujući 39 episkopalaca, 19 prezbiterijanaca, 10 unitarijanaca, 5 metodista i 3 baptista. Prvi sudac katolik imenovan je 1836. godine, a prvi jevrej 1916. godine. Od tada je više katolika i jevreja imenovano na položaj sudaca, da bi se u posljednjim godinama trend promijenio i nakon penzionisanja sudca John Paul Stevensa 2010. godine sud je prvi put u istoriji bio bez i jednog protestanta.
Plate sudaca
U periodu od 2009. do 2012. plate sudaca suradnika iznosile su $213,900 dok su plate predsjedavajućih sudaca  iznosile $223,500. Članak III, stavka 1 američkog ustavazabranjuje Kongresu da umanjuje plate sudaca koji su već započeli svoju službu. Kada sudac dosegne određenu starosnu granicu on može, ali nije obavezan, otići u mirovinu. Mirovina se određuje po uobičajenoj proceduri za federalne službenike, ali ne može biti niža od iznosa plate pri umirovljenju. Isto se pravilo o mirovinama odnosi i na druge sudce na federalnim sudovima.
Svjetonazor
Iako su sudci nominirani od strane predsjednika na vlasti, oni ne predstavljaju njegovu stranku niti od stranaka primaju podršku pri kandidaturi i u radu. Sudci se bez obzira na to neformalno dijele na konzervativce, umjerenjake i liberale. Kandidature za položaj sudaca podržane su od strane političara kao pojedinaca.
Tuheljske Toplice
Tuheljske Toplice je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Tuhelj, Krapinsko-zagorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 257 stanovnika te 73 obiteljskih kućanstava.
Tetrik I
Tetrik I., puno ime Gaius Pius Esuvius Tetricus, od 271. do 274. car Galijskog carstva, nakon sto je ubio Viktorija. Tetrik I. koji je zajedno vladao sa svojim sinom Tetrikom II. bio je zadnji car Galijskog carstva. Pokušao je zaustaviti rimskog cara Aurelijana u njegovom pohodu na Galiju, ali je tokom bitke na Katalaunskom polju, vidjevši kako Aurelijan pobjeđuje, objavio predaju. Zbog toga je Aurelijan njemu i njegovom sinu poštedio život.
Programabilni ROM
Programabilni memorija samo za čitanje (PROM) ili polje programabilna memorija samo za čitanje (FPROM) ili jednom programabilna stalna memorija (OTP NVM) je vrsta digitalne memorije gde je postavljanje svakog bita zaključano osiguračem ili anti-osiguračem. Ona je tip ROM memorije što znači da su podaci permanentni i da ne mogu biti promenjeni. PROM se koristi u digitalnoj elektronici u uređajima da sačuva permanentne podatke, uglavnom programe na niskom nivou kao što je firmware(mikrokod). Ključna razlika od obične ROM memorije je u tome što se kod ROM memorije podaci upisuju tokom proizvodnje, dok u PROM memoriju podaci se upisuju nakon proizvodnje. Zbog toga, ROM memorije se uglavnom kod proizvodnje puno memorije, dok se PROM koriste kod manje proizvodnje gde možda postoji potreba da se podaci izmene.
PROM se proizvode prazni, i u zavisnosti od tehnologije, mogu biti programirani na ploči, na završnom testu, ili u sistemu. Prazne PROM memorije su programirane tako što se priključe na PROM programator uređaj. Dostupnost ove tehnologije omogućuje kompanijama da čuvaju zalihe PROM memorija i da ih programiraju po potrebi, kako bi izbegli čekanja na nabavku memorija. Ovi tipovi memorija se često koriste u mikrokontrolerima igračkih konzola, mobilnim telefonima, RFID tagovima, ugradnim medicinskim uređajima, HDMI, i u mnogim drugi potrošačkim uređajima i u automobilskoj industriji.
Istorija
PROM memorija je pronađena 1956 od strane Wen Tsing Chow, tokom rada za Arma Division Američke Bosch Arma korporacije u Garden city-u, New York. Pronalazak je bio posledica zahteva Američkih Air Force jedinica da se napravi fleksibilniji i sigurniji način skladištenja konstanti meta u Atlas E/F ICBM avionskom digitalnom računaru. Patent i tehnologija bili su čuvani u tajnosti nekoliko godina dok se računar Atlas E/F kao glavni računar za navođenje raketa. Termin „spržiti“, koji referencira na proces programiranja PROM-a, je takože u originalnom patentu, pošto je originalna implementacija bila bukvalno prženje internih dlaka dioda sa strujom preopterećenoj da proizvede neprekidnost kola. Prvi PROM programabilni uređaj takođe je razvijen od strane Arma inžinjera pod direktivama gospodina Chow-a, a bili su locirani u laboratoriji Arma Garden City u glavnom štabu Strategijske komande vazduhoplovstva.
Komercijalni poluprovodnički antiosigurač programatori bili su dostpuni od oko 1969. godine, sa inicijalnim antiosigurač bit-nim ćelijama zavisnim od kondenzatora između ukrštenih provodnih linija. Texas instruments kompanija razvila je MOS gate-oxide breakdown antifuse 1979. godine. Dual-gate-oxide dvo-tranzistorni (2T) MOS antifuse predstavljen je 1982. godine. Ranije oxide breakdown tehnologije izazivale su različite tipove problema skaliranja, programiranja, veličine i probleme proizvodnje koji su smanjivali obim proizvodnje urežaja baziranih na ovoj tehnologiji.
Iako je antiosigurač OTP tehnologija dostupna decenijama, nije bila dostupna u CMOS standardu do 2001. godine kada je kompanija Kiloplass Technology Inc. patentirala 1T, 2T i 3.5T antiosigurač bit ćelijsku tehnologiju korišćenjem standardnog CMOS procesa, uključujući integraciju PROM-a u logičke CMOS čipove. Prvi čvor procesa antifuse-a koji može biti implementiran u standardu CMOS-a je 0.18mm. U 2005. split channel antifuse uređaj je predstavljen od strane Sidense-a.Ova split channel bit ćelija kombinuje debele(IO) i tanke(kapije) oksidne uređaje u jednom tranzistoru(1T) sa zajedničkom polislikionskom kapijom.
Programiranje
Tipična PROM memorija dolazi sa svim bitovima postavljenim na 1. Paljenjem osigurača bita tokom programiranja izaziva postavljanje bita na vrednost 0. Memorija može biti programirana samo jednom nakon proizvodnje "udaranjem" osigurača, što je bespovratni proces. Udaranje osigurača otvara povezanost dok programiranje i antiosigurač zatvara povezanost(odatle i ime). Pošto je "udarene" osigurače nemoguće vratiti na prvobitno stanje, često je moguće promeniti sadržaj memorije "udaranjem" ostalih osigurača, menjajući preostale bitove vrednosti 1 na 0 (jednom kada se svi bitovi postave na vrednost 0, nema daljeg menjanja memorije).
Ćelija bita programira se apliciranjem visokog napona neuobičajenog tokom normalnog rada memorije preko kapije i podloge tankog oksidnog tranzistora(oko 6V za 2nm tankog oksida, ili 30MV/cm) da se razbije oksid između kapije i podloge. Pozitivan napon na tranzistorskoj kapiji formira inverziju kanala u podlozi ispod kapije, izazivajući tunelovanje struje da teče kroz oksid. Struja proizvodi dodatne zamke u oksidu, povećavajući struju kroz oksid i rastapanje oksida i formiranje kondutivnog kanala kroz kapiju do podloge. Struja zahteva da oblik kondutivnog kanala bude oko 100µA/100nm2 i da do razbijanja dođe oko 100µs ili manje.
Glutamat dehidrogenaza (NADP+)
Glutamat dehidrogenaza (NADP+) (, glutamatna dehidrogenaza, dehidrogenaza, glutamat (nikotinamid adenin dinukleotid (fosfat)), glutamatno kiselinska dehidrogenaza, L-glutamatna dehidrogenaza, L-glutaminsko kiselinska dehidrogenaza, NAD(P)+-glutamatna dehidrogenaza, NAD(P)H-zavisna glutamatna dehidrogenaza, glutamatna dehidrogenaza (NADP+)) je enzim sa sistematskim imenom L-glutamat:NADP+ oksidoreduktaza (deaminacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Blagnac
Blanjak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Tuluz.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 20 586 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1219 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 135 metara (maksimalnoj 153 m, a minimalnoj 119 m).
Ivan Ivanović (voditelj)
Ivan Ivanović (Beograd, 22. oktobra 1975.), srpski televizijski voditelj.
Svoju voditeljsku karijeru Ivan je otpočeo vođenjem emisije Keš taksi na televiziji Foks (2007). Dana 14. maja 2010. godine počeo je da vodi emisiju Veče sa Ivanom Ivanovićem. Vodio je i emisiju Survivor. Ima brata Ognjena koji je učestvovao u Velikom bratu.
Melena (medicina)
Melena je simptom koji se ogleda u tamnoj, sjajnoj stolici, karakerističnog mirisa, što je uzrokovano krvarenjem iz digestivnog sistema. Crna boja javlja se zbog oksidacije gvožđa u molekulu hemoglobina u tankom i debelom crevu.
Najčešći uzrok melene je ulkusna bolest, te krvarenje iz varikoziteta jednjaka, ali krv se može pojaviti i u drugim bolestima koje zahvataju gornji deo digestivnog sistema.
Melen treba razlikovati od hematohezije – pojave sveže (crvene) krvi u stolici.
Battistin, Pordenone
Battistin je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Meerane
Merane je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 33 opštinska središta okruga Cvikau. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 16.517 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14524190.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Cvikau Merane se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Cvikau. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 253 metra. Površina opštine iznosi 19,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 16.517 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 836 stanovnika/km².
Oakwood, Cuyahoga County, Ohio
Oukvud je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.667, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Procol Harum
Procol Harum je engleski rock sastav formiran 1960., čija se glazba temelji na progresivnom rocku, psihodeličnom rocku i vrlo često na simfonijskom rocku. Najpoznatiji su po hit singlu iz 1967. "A Whiter Shade of Pale" koja je klasična balada i zadržala se šest tjedana na broju jedan britanske top liste. Procol Harum nastavak svoje karijere baziraju na progresivnom i psihodeličnom rocku ali isto tako svojim stilom obuhvaćaju blues i pop glazbu. Razilaze se 1977., a ponovo se okupljaju 1991.
Početak
"Procol Harum" korijene vuče iz uživo sastava "The Paramounts" u kojem od 1959. sviraju Gary Brooker i Robin Trower. Stacioniraju se u Southendu (Engleska), a potpisuje ih izdavačka kuća "Parlophone". Nakon njihovog razlaza 1967., Gary Brooker i tekstopisac Keith Reid objavljuju oglas u "Melody Makeru" i tako nastaje sastav "Procol Harum".
Povijest
Originalno ime dobivaju od svoga menadžera Guya Stevensa, koji je imao problema s prijevodom latinskog imena pa se često koristilo Procul His.
Unatoč skromnoj prodaji albuma, Procol Harum bili su među najpopularnijim sastavima progresivnog rocka. Kao glazbene zvijezde najviše su se isticali, pjevač i klavijaturista Gary Brooker i gitarista Robin Trower, koji nakon snimanja njihovog albuma iz srpnja 1971. Home, odlazi u solo karijeru tragom Jimia Hendrixa. Home je jedan je od najboljih albuma ne samo u njihovoj diskografiji već i najbolji materijal progresivnog rocka ranih sedamdesetih sa iznimnom Trowerovom gitarom u kombinaciji sa gudačima.
Uživo album iz 1972. Procol Harum Live with the Edmonton Symphony Orchestra također slijedi uspješnost prethodnih albuma. Njime su i predstavili nove članove sastava, Davea Balla na gitari i Alana Cartwrighta na basu. Na materijalu s nalazi i uspješni singl "Conquistador" sa koncertnom snimkom teme.
To su bili i posljednji uspjesi sastava Procol Haruma koji su polako gubili nadahnuće i publiku. Nakon objavljivanja ne baš tako zapaženog albuma iz ožujka 1977. Something Magic, razilaze se i više ne nastupaju kao sastav do 1991.g. Izvorna postava sa Robinom Trowerom okuplja se '91., a rezultat toga je osrednji album The Prodigal Stranger.
1991. i nadalje
Procol Harum nanovo se okuplja 1991.g., a tada sastav čine članovi; Brooker, Fisher, Trower i Reid (Wilson je umro 1990.)i izdaju album The Prodigal Stranger ali album nije zabilježio neki veći uspjeh kod publike pa i prodaja ide vrlo slabo. Poslije okupljanja sastava i izdavanja novoga albuma, Brooker i Fisher ali ne Trower, nekoliko godina sviraju po turnejama u SAD-u i svijetu što traje do sredine devedesetih.
U srpnju 1997. veliki broj obožavatelja obilježava 30 godina od izlaska i uspjeha singla "A Whiter Shade of Pale" i pozvani su svi bivši i sadašnji članovi sastava. Koncert u "Redhillu" gledali su obožavatelji širom svijeta. Direktan rezultat toga koncerta bilo je nastajanje njihovih službenih internet stranica "Beyond the Pale" koje u listopadu 1997. kreiraju njihovi obožavatelji. Bilo je vrlo neobično da obožavatelji sa ponosom svakodnevno održavaju stranice "Beyond the Pale". Karakteristike održavanja stranica bile su najnovije vijesti u vezi s događanjima sastava "Procol Harum", detalji sa koncerata održanih '70-tih godina i raznim porukama od sastava.
Internet stranice sačinjene su od mnogih pojedinaca i bilo je svakakvih novih prijedloga koji su mogli zainteresirati sastav. Upravo sa tim je bio vođen projekt "The Palers' Project", na kojemu zajedno sudjeluju obožavatelji i sastav. Preko internet stranica financiraju snimanje tri dvostruka CD albuma na kojima se nalaze skladbe "Procol Haruma". Četvrti i posljednji dvostruki album pripremljen je 2007.g.
Poslije 2001. sastav (kojeg tada čine: Brooker, Fisher, na gitari Geoff Whitehorn i Elki Brooks, Matt Pegg bas gitara i Mark Brzezicki bubnjevi) svira mnoge koncerte najčešće po Europi ali također po Japanu i SAD-u. Koncert iz 2001. u Kopenhagenu izlazi na DVD-u 2002.g. Godine 2003. izdaju album The Well's on Fire, a u prosincu 2003. snimaju uživo materijal sa Londonskog koncerta i izdaju ga na DVD-u 2004. pod nazivom Live at the Union Chapel. Iste godine Matthew Fisher odlazi iz sastava "Procol Harum".
Sastav i dalje nastupa po turnejama sa Joshom Phillipsom koji je zamijenio Fishera, a od originalne postave ostao je još samo Gary Brooker. U lipnju 2006. nastupaju na Islandu na Wight festivalu, gdje su već jednom svirali davne 1969. Iste godine u mjesecu kolovozu održavaju dva velika koncerta na otvorenom u Danskoj. Pred kraj 2006. nastupaju u Švicarskoj, Norveškoj i ponovo u Danskoj ali Geoff Dunn na bubnjevima mijenja Marka Brzezickog, koji je navodno kako se pričalo otišao na turneju sa sastavom The Who. Dunn završava sa njima europsku turneju 2007. još u Italiji, Njemačkoj i Nizozemskoj. "Procol Harum" nastupa zajedno sa orkestrom na otvorenom koncertu gdje 30. lipnja u Švedskoj izvode operu "Dalhalla".
Od 20. pa do 21. srpnja 2007.g. obožavatelji organiziraju obilježavanje 40 godina od izdavanja njihovog prvog singla "A Whiter Shade of Pale" i njegovog velikog uspjeha. Povodom toga održavaju se dva velika koncerta na Smith Squaru u Londonu. 20. srpnja "Procol Harum" nastupa sa jednom obrađenom verzijom skladbe i sa nekoliko novih pjesama, "Sister Mary" i "Missing Persons".
Sudski proces (autorstvo)
Zbog autorstva nad skladbom "A Whiter Shade Of Pale" na sudu su završili klavijaturista Matthew Fisher i glavni vokalista Gary Brooker. Fisher tvrdi da je on autor spomenute skladbe i svoja je prava zatražio putem suda, s druge strane, Brooker tvrdi da je skladbu "A Whiter Shade Of Pale" napisao zajedno sa Keithom Reidom, prije nego je Matthew došao u sastav i tvrdi da mu nije jasno kako se Fisher tek sad nakon 40 godina sjetio da je napisao jedan dio pjesme. 20. prosinca 2006. Matthew Fisher dobio je sudski spor kojim mu se dodjeljuje 40% autorstva nad skladbom, a takva presuda izazvala je presedan u glazbenom svijetu. U listopadu 2007. Brooker se žali na sudsku presudu i pokreće novi postupak.
Robinetinidol
Robinetinidol je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 290,268 Da.
1133 Lugduna
1133 Lugduna je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,185 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,22 a geometrijski albedo 0,121.
Pavia
Pavija je najpoznatija kao istorijska prestonica srednjovekovne langobardske države.
Geografija
Pavija se nalazi 40 km južno od Milana, u središnjem delu Padske nizije. Grad se razvio na severnoj obali reke Ticino, svega par kilometara od njenog ušća u veću reku Po. Stoga se može reći da je Pavija oduvek bila rečna luka grada Milana. Grad se nalazi u ravničarskom kraju, poznatom po veoma razvijenoj poljoprivredi (vino, pirinač, žitarice i mlečni proizvodi).
Istorija
thumb|270 px|right|Stari most na reci Ticino je simbol Pavije thumb|270 px|right|Tornjevi Pavije thumb|270 px|right|Velika aula Univerziteta u Paviji Pavija se u rimsko doba nazivala Tikinum i predstavljala je značajno vojno uporište u doba Rimskoga carstva. Tu je Odoakar 476. pobedio Flavija Oresta nakon duge opsade. Odoakar je kaznio grad i potpuno ga uništio, jer je pomagao njegovoga protivnika. Orest je pobegao do Piacenze, gde ga je Odoakar našao i ubio i posle toga je svrgao njegovoga sina Romula Avgustula. Taj događaj se smatra padom Zapadnoga rimskoga carstva.
U srednjem veku ime za grad je bilo Papia, što je verovatno povezano sa papom. Ime grada je evoluiralo do Pavija. Pod Ostrogotima Pavija je postala utvrđenje i njihovo poslednje uporište u borbi protiv vizantijskog generala Velizara. Nakon langobardskoga osvajanja Pavija je postala njihova prestonica - stolno mesto Langobardske kraljevine. Karlo Veliki je posle opsade zauzeo Paviju juna 774. g. i tada je pala langobardska kraljevina. Pavija je ostala prestonica lokalne kraljevine i središte gde su se krunisali kraljevi.
U 12. veku Pavija je postala samostalni grad. Za vreme političke borbe gvelfa i gibelina Pavija je bila središte gibelina. Delomično je to bilo i zbog toga jer je obližnji Milano bio stalni rival Pavije. Pripadala je Lombardskom savezu gradova protiv carske vlasti. Pavija je sledećih vekova bila značajan grad. Ustala protiv preimućstva sve jačeg Milana, ali konačno je morala 1359. g. priznati vlast Viscontija, vladara Milana. Pod Viscontijima Pavija je postala intelektualno i umetničko središte. Tako je 1361. g osnovan Univerzitet u Paviji.
Bitka kod Pavije 1525. g. bila je bitka između Francuske (udružene sa papom) protiv Karla V, cara Svetoga Rimskoga Carstva i kralja Španije. Pavija je tokom tih Italijanskih ratova bila na carskoj (i španskoj strani). U bici kod Pavije je zarobljen francuski kralj Fransoa I i Pavija se otada do 1713. d. nalazila pod vlašću španskih Habsburga. Posle toga Pavijom su vladali Austrijski Habsburzi do 1796. g., a onda je Paviju zauzela napoleonova francuska vojska. Ponovo je od 1815. g. do 1859. g. pod vlašću Habsburške carevine.
Stanovništvo
Pavija danas ima preko 70.000 stanovnika, mahom Italijana. Tokom proteklih decenija u grad se doselilo mnogo doseljenika iz inostranstva, najviše sa Balkana.
Jeanerette, Louisiana
je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.530, što je 467 (-7,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
U2
Grupa U2 je do danas prodala više od 120 miliona studijskih albuma i više od 50 miliona kompilacija i snimaka živih nastupa, šest puta je imala neki od albuma na prvom mestu američkih top-lista a devet puta u Ujedinjenom Kraljevstvu. Osvojili su 22 Grammy nagrade, najviše nakon Stevieja Wondera.
Formiranje i proboj grupe
Grupa je formirana u Dublinu u subotu 25. rujna/septembra 1976. Četrnaestogodišnji Larry Mullen Jr. objavio je na srednjoškolskoj oglasnoj tabli da traži muzičare za svoj bend. Ubrzo su imali prvu probu u Larryjevoj kuhinji.
Grupu, tada poznatu kao "Bend Larryja Mullena", činili su Mullen na bubnjevima, Adam Clayton na bas gitari, Paul Hewson (Bono) kao vokal, Dave Evans (The Edge) na gitari, njegov brat Dik Evans i Mullenovi drugovi Ivan McCormick i Peter Martin na gitarama. Nakon nekoliko sedmica su i Martin i McCormick izbačeni iz grupe jer su bili suviše mladi da bi svirali na ugovorenim nastupima po barovima. Kasnije su ime promijenili u Feedback. Iako su poznati kao irski bend, dva člana, Edge i Adam Clayton, su Britanci po rođenju.
Hewson je dobio nadimak "Bono Vox" po nazivu reklamne kampanje kompanije koja je prodavala slušne aparate (vox bona na latinskom znači "dobar glas"). Naime, jedan njegov drug je rekao da on pjeva toliko glasno da nagluvim neće trebati slušni aparati. The Edge (engl. ivica ili oštrica) je dobio nadimak od Bonoa koji je smatrao da je ovaj uvijek „na ivici“ zbog situacije u svijetu. Bono je takođe mislio da je „oštrica“ najbolji opis Edžovog oblika glave.
Nakon 18 mjeseci proba promijenili su ime benda iz Feedback u The Hype. Kada su 1978. nastupali na jednom festivalu primijetio ih je jedan od sudija – Jackie Hayden, koji je bio producent CBS Recordsa. Osvojili su prvu nagradu i 500 funti, a Hayden im je dao na raspolaganje studio kako bi snimili svoj prvi demo.
Dik Evans (Edgeov brat) najavio je odlazak iz grupe marta 1978. nakon čega su održali oproštajnu svirku. U maju je Paul McGuinness postao njihov menadžer.
Nisu bili zadovoljni imenom The Hype. Neko je rekao: "Kako vam zvuči U2? To je ime podmornice i špijunskog aviona a i dvoznačno je (U2 – you too – i ti; i ja tebe)". To se poklapa i sa njihovom filozofijom da i publika učestvuje u stvaranju muzike i da ste "i vi" (U2) dio muzike.
Boy i October (1980. – 1981.)
U martu 1980. potpisali su ugovor s Island Recordsom. U oktobru su objavili prvi album Boy koji je oduševio kritičare i smatra se jednim od najboljih debija u rock historiji. Grupa je po prvi put svirala van Irske i Ujedinjenog Kraljevstva tokom turneje koja je uslijedila po objavljivanju albuma Boy.
October, njihov drugi album, objavljen je 1981. godine. Za ovaj album su karakteristični religiozni tekstovi. Bono, Edge i Larry su predani kršćani, što se vidi kroz njihove tekstove. Njih trojica su pristupili religijskoj grupi iz Dublina zvanoj Shalom (na hebrejskom "mir"). Ovo ih je navelo da preispitaju odnos između hrišćanske vjere i rokenrol života. Razmišljali su i da napuste muziku. Međutim, ubrzo su počeli rad na drugom albumu. Iako je Biblija Bonu uvijek bila izvor inspiracije, October je jedini U2-ov prokršćanski album. Ovo je i njihov najveći neuspjeh – album sa najnižom prodajom i najslabijim kritikama. Njihov drugi album je ujedno i jedini album koji nema ni jednu pjesmu na njihovim The Best Of kompilacijama (izuzev skrivene pjesme October na kraju kompilacije The Best Of 1980-1990).
War (1983.)
Godine 1983. izdaju treći album pos naslovom War. Ovaj album predstavlja prekretnicu u stilu i početak građenja jedinstvenog U2 stila koji će ovu grupu svrstati među najuticajnije rock grupe svih vremena.
Pjesma Sunday Bloody Sunday govori o ratu u Sjevernoj Irskoj. Pjesma počinje izražavanjem bijesa zbog "Krvave nedelje". Ovaj incident se dogodio tokom demonstracija 1972. kada su specijalne jedinice britanske policije otvorile vatru na demonstrante i ubile 14, a ranile 13 lica. Prisutni demonstranti i novinari tvrde da su žrtve bile nenaoružane.
Kada su neki tekst ove pjesme protumačili kao poziv Irskoj republikanskoj armiji (IRA) na borbu protiv britanske vlasti, Bono je odgovorio riječima koje se svrstavaju za najčuvenije ikad izgovorene na koncertu i koje su zabilježene na koncertnom albumu Under a Blood Red Sky: ''This song is not a rebel song. This song is Sunday Bloody Sunday'' (Ovo nije pobunjenička pjesma. Ovo je "prokleta (krvava) nedelja").
Izvođenje ove iste pjesme 9. novembra 1987. zabilježeno na albumu Rattle and Hum (kombinovanom koncertno-studijskom albumu), desilo se jedan dan nakon bombaškog napada IRA-e u „County Fermanagh“ (Sjeverna Irska) kada je poginulo 11 osoba. Tokom izvođenja ove pjesme Bono je viknuo: Fuck the 'revolution ("Jebala vas revolucija"). Bono je ovim jasno pokazao da se suprotstavlja irskim ekstremistima i uopšte nasilju i onima koji ga podržavaju.
Njihova pjesma "New Year's Day", koja svakako spada u njihove najbolje, bila je njihov prvi međunarodni hit i proslavila je grupu i van prostora Irske i Britanije. Ovome je dosta doprinelo što je MTV često puštao spot sa ovom pjesmom i time je predstavio široj publici. Tokom War turneje, U2 je po prvi put imao rasprodate koncerte po Europi i SAD-u.
Tokom ove turneje su snimili disk sa koncertnim nastupima pod nazivom Under a Blood Red Sky.
The Unforgettable Fire i Live Aid (1984. – 1986.)
Još 1983. počeli su da rade na četvrtom albumu koji su producirali (aranžirali) Brian Eno i Daniel Lanois. The Unforgettable Fire je ime serijala umjetničkih slika koje su slikali preživjeli nakon nuklearnih eksplozija u Hiroshimi i Nagasakiju. Album je objavljen 1984. godine.
Bonovi tekstovi su postali nježniji i poetičniji, Edge je sve više težio efektima u svirci, a ritam sekcija je opuštenija i zvuči više "funky". Tekstovi su ipak, iako manje kontroverzni, zadržali izražen politički naboj.
Najpopularnija pjesma sa ovog albuma, "Pride (In the Name of Love)", je pjesma o borcu za ljudska prava Martinu Lutheru Kingu. Jedna od najpopularnijih pjesama grupe traži se izvor, kao i najveće iznenađenje ovog albuma, je šestominutna pjesma "Bad". Pjesma govori o zavisnosti od heroina. Ovaj problem je bio posebno izražen u Dublinu sredinom 80-ih.
Tokom turneja na kojoj je promovisan novi album, grupa je po prvi put svirala seriju velikih koncerata u zatvorenom prostoru. Grupa je nastupila i na Live Aid koncertu za pomoć Etiopiji nakon veliki epidemije kuge u julu 1985. Ovaj nastup je gledalo više od milijardu ljudi širom planete. Nije se očekivalo da će nastup U2 privući najviše pažnje, a glavni događaj cijelog koncerta je bio 13-to minutno izvođenje pjesme Bad tokom kojeg je Bono sišao sa bine i plesao sa publikom. Međutim, ovoliko trajanje pjesme nije bilo predviđeno budući da je grupa planirala da nastup završi pjesmom Pride. Bonov ispad razljutio je ostale članove grupe koji su zatražili od Bona da napusti grupu. Lari Malen je kasnije rekao da su njih trojica čak razmišljali da napuste binu dok je Bono bio u publici. Bono je odlučio da uzme odmor od nekoliko sedmica tokom kojeg će razmisliti o tome. Mediji i kritičari su ovaj nastup proglasili najboljim na Live Aid-u, Bono je ostao u grupi, a danas se ovaj koncert svrstava u legende rok koncerata i primjer Bonovog neobičnog i bliskog odnosa sa publikom.
Muzički časopis „Rolling Stone“ je 1985. rekao da je „za novu generaciju ljubitelja rok muzike U2 najvažnija grupa, a možda i jedina važna“.
The Joshua Tree (1987.)
Devetog marta 1987. godine izlazi peti album grupe. Većina obožavalaca ovaj album smatra njihovim najboljim. The Joshua Tree se prodao u 15 miliona primjeraka širom svijeta. Na ovom albumu se nalazi i pjesma "With Or Without You" koja je jedan od njihovim najvećih uspjeha i mnogi je smatraju najljepšom pjesmom svih vremena Na albumu su i "Bullet The Blue Sky", "Where The Streets Have No Name" i "I Still Haven't Found What I'm Looking For".
Iste godine počinje i jedna od njihovih najslavnijih turneja u kojoj će održati čak 110 koncerata širom svijeta.
Kampanje
Grupa U2 je poznatai i po humanitarnom djelovanju. Bono je posebno aktivan u kampanjama za pomoć nerazvijenim zemljama Afrike. Neke kampanje za poštovanje ljudskih prava u kojima su učestvovali:
Bragayrac
Bragerak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Mire.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 249 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,25 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 272 metara (maksimalnoj 326 m, a minimalnoj 204 m).
L-aminokiselina dehidrogenaza
Ovaj enzim deluje na alifatične aminokiseline.
Arp, Texas
Arp je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 970 stanovnika.
Brailly-Cornehotte
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 240 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 60 metara (maksimalnoj 91 m, a minimalnoj 47 m).
Ubikvitin-kalmodulinska ligaza
Ubikvitin-kalmodulinska ligaza (, ubikvitil-kalmodulinska sintaza, ubikvitin-kalmodulinska sintetaza, ubikvitil-kalmodulinska sintetaza, uCaM-sintetaza) je enzim sa sistematskim imenom kalmodulin:ubikvitin ligaza (formira AMP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je specifičan za Ca2+-kalmodulin kod kičmenjaka.
Podjela vlasti
Podjela vlasti je naziv za političku doktrinu koja smatra kako, u svrhu spriječavanja samovolje, veće efikasnosti i postizanja političke stabilnosti, suverena vlast u nekoj državi mora biti ograničena njenom podjelom na dva, odnosno tri segmenta koja su nezavisna jedan od drugog.
Doktrine o podjeli vlasti su postojale još u antičkoj političkoj teoriji, ali su najveći utjecaj dobile u Novom vijeku, kada su poslužile kao ideološka podloga za stvaranje modernih demokratskih sistema.
Od tih doktrina je najpoznatija ona o trodiobi vlasti na zakonodavnu, izvršnu i sudsku koju je izložio francuski filozof Montesqieu u svom djelu O duhu zakona. Njegove ideje je nadosljednije u praksi proveo Ustav SAD koji predviđa strogu podjelu ovlasti između predsjednika, Kongresa i Vrhovnog suda, odnosno kompleksni sistem međusobne kontrole.
Le Crete, L'Aquila
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 809 m.
Fluprazin
Fluprazin je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 316,322 Da.
Mittweida
Mitvajda je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Srednja Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 15.907 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14522360.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Srednja Saksonija Mitvajda se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Srednja Saksonija. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 214–342 metra. Površina opštine iznosi 41,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 15.907 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 385 stanovnika/km².
Le Selvadeghe, Padova
Le Selvadeghe je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Kaiserschlacht
Prolećna ofanziva ili Kaiserschlact (Kaiserova bitka) je serija nemačkih napada tokom proleća 1918. duž Zapadnog fronta u Prvom svetskom ratu. Prolećna ofanziva je predstavljala najveće napredovanje na zapadnom frontu od 1914. Nemačka je zaključila da joj je jedina šansa da pobedi saveznike pre nego što vojska SAD dođe na front u velikom broju i sa velikim sredstvima. Nemci su imali veliku prednost na zapadnom frontu, jer su posle ruske predaje i sporazuma u Brest-Litovsku imali 60 novih divizija sa istočnog fronta. Prolećna ofanziva se sastojala od četiri posebna nemačka napada, koji su nazvani: Mišel, Žorže, Gnajzenau i Bliher-Jork. Najpre su nameravali da odvuku snage od luka, koje su bile ključne za britansku opskrbu, pa da onda napadnu luke i druge linije komunikacije.
Taktika
Nemačka vojska je razvila jurišne jedinice, sa pešadijom, koja je bila trenirana da koristi Hutijerovu taktiku, kojom bi se probili i zaobišli neprijateljske jedinice, a te najjače tačke bi ostavljali vojsci iza sebe da ih savladava. Jurišna taktika je bila da se napadnu neprijateljski glavni štabovi, artiljerijske jedinice i skladišta u neprijateljskoj pozadini, kao i da se brzo zauzme teritorija.
Da bi se omogućio početnoi prodor, nemački generalpukovnik Georg Brihmiler je osmislio "vatreni valcer", shema efikasnog i ekonomičnog artiljerijskog napada. Postojale su tri faze. Prvo bi se izvršio kratki napad na komandu i komunikacije, zatim uništenje artiljerije i na kraju napad na neprijateljske prednje pešadijske jedinice. Paljba je uvek bila kratka da bi se postigao faktor iznenađenja.
Saveznici su razvili dubinsku obranu, pa su smanjili broj vojnika na prednjoj liniji, a rezerve i skladišta su pomakli van nemačkog artiljerijskog dometa. Teoretski frontalna linija se držala snajperima, patrolama i mitraljeskim gnezdima. Iza toga je bila borbena zona, koja je trebala zaustavljati eventualni napad, a iza te zone bila je pozadinska zona, gde je bila rezervna vojska spremna za kontranapad ili da zaustavi neprijateljski prodor.
Sektor, koji je držala britanska 5. armija nešto pre toga preuzeli su od Francuza, obrana nije bila završena i bilo je premalo vojnika da bi dubinski držali pozicije. Pozadinska zona gotovo i nije postojala, a borbena zona se sastojala od bataljona, koji se međusobno nisu podržavali, pa su nemački jurišnici mogli lako da prodru između njih.
Mišel
Nemci su 21. marta 1918. lansirali veliku ofanzivu protiv britanske 5. armije i desnog krila britanske 3. armije. U odfanzivi su učestvovale nemačka 17. armija pod komandom Ota fon Belova, 2. armija Fon der Marvica i 18. armija Oskara fon Hutijera, zajedno sa grupom Gajl iz 7. armije, koja je podržavala 18. armiju. Za Britance su jačina napada i granatiranja pre njega bili neugodno iznenađenje, iako su zanali za približno vreme i lokaciju ofanzive. Nemci su imali sreće da je napad izveden po magli, što je dozvolilo nemačkim jurišnicima da neprimećeni prodru duboko u britanske položaje. Do kraja prvoga dana ofanzive Nemci su se probili kroz nekoliko tačaka fronta sa britanskom 5. armijom, a posle dva dana ofanzive britanska 5. armija je bila u velikom povlačenju. Pri tome povlačenju mnoge tačke su ostale opkoljene i bile su savladane od nemačke pešadije. Povlačilo se takođe i desno krilo britanske 3. armije, da bi izbegli opkoljavanje.
Nemački komandant Erih Ludendorf nije sledio striktnu jurišničku taktiku. Nije imao koherentnu strategiju, koja bi pratila novu taktiku. Ludendorf je smatrao da se najznačajniji delovi savezničke linije i najjače drže. Većina nemačkih napredovanja izvedena su na mestima, koja nisu bila strateški značajna. Zbog toga je Ludendorf stalno iscrpljivao svoju vojsku napadajući dobro utvrđene britanske jedinice. Kod Arasa je 24. marta pokušao sa na brzinu pripremljenim napadom na levom krilu britanske 3. armije. Pokušao je da raširi proboj u savezničkim linijama, ali bio je odbijen.
Nemački prodor desio se severno od granice između francuskih i britanskih armija. Glavnokomandujući francuskih snaga maršal Peten je po mišljenju britanskog vrhovnog komandanta maršala Daglasa Hega presporo je slao pojačanja u taj sektor. Saveznici su reagovali imenovanjem francuskog maršala Ferdinanda Foša kao koordinatora savezničkih aktivnosti u Francuskoj i onda kao glavnog komandanta svih savezničkih snaga.
Posle tri dana nemačko napredovanje je usporilo, jer je pešadija bila iscrpljena, a postalo je i jako teško pokretanje artiljerije i snabdevanja da bi se logistički podržalo napredovanje. stigle su sveže britanske i australijske jedinice u bitan železnički čvor Amijen, tako da je obrana učvršćena. Erih Ludendorf je 25. marta 1918. obustavio operaciju Mišel. Po standardima toga vremena Nemci su bitno napredovali na frontu, ali bila je to pirova pobeda zbog velikog broja žrtava. Osim toga novodobijena teritorija nije bila od velike važnosti, jer su Amijen i Aras ostali u savezničkim rukama. Novodobijenom teritorijom bilo se teško kretati, jer se većina sastojala od izgranatirane divljine ostavljene posle bitke na Somi. Tu teritoriju je bilo teško i braniti od kontranapada. Saveznici su izgubili 250.000 vojnika (Britanci, iz Britanske imperije, Francuzi i Amerikanci). Osim toga izgubili su 1.300 komada artiljerije i 200 tenkova. Sve to moglo se nadomestiti, bilo iz britanskih fabrika ili dolaskom američke vojske. Nemci su izgubili 239.000 vojnika, a najviše specijalnih jedinica jurišnika. Gubitak jurišnika je bio nenadoknadiv. Početno nemačko slavlje zbog uspešnog početka ofanzive pretvorio se kasnije u razočarenje, jer nisu postignuti odlučni rezultati.
Žorže
Operacijom Mišel britanske snage su dopremljene sa drugih tačaka da brane Amijen. Tako su ostavili slabo branjen veliki deo železničke pruge kroz Hazebruk i pristupe lukama Kale, Bulonj sir Mer i Dankirk. Nemački uspesi na tom delu mogli bi izazvati poraz Britanije. Napad je započeo 4. aprila 1918. artiljerijskim valcerom. Portugalci su bili brzo savladani i tu je izvršen nemački prodor, ali Britanci su pružali otpor na oba krila i ugrožavali su nemački prodor. Uprkos tim britanskim akcijama Nemci su izveli prodor i brzo su napredovali. Britanci su se bojali da bez francuskih pojačanja Nemci mogu za sedam dana da dođu do vitalno značajnih luka, koje su bile udaljene 15 milja. Ipak nemačka ofanziva je zaustavljena zbog logističkih problema i previše izloženim krilima. Kontranapadi Britanaca, Francuza, Amerikanaca, Kanađana i Australijanaca zaustavili su nemačko napredovanje. Ludendorf je obustavio operaciju Žorže 30. aprila 1918. Kao i u operaciji Mišel gubici su bili podjednaki na obe strane, oko 110.000 mrtvih ili ranjenih na svakoj strani. Ponovo su rezultati bili razočaravajući za Nemce. Hezebruk je ostao u savezničkim rukama, a nemačka krila su bila izložena. Britanci su tim operacijama napustili relativno bezvrednu teritoriju, koju su zauzeli po velikoj ceni tokom 1917. i bitki oko Ipra.
Bliher-Jork
Dok se zaustavljala operacija Žoržet planiran je novi napad na francuske položaje da bi se odvukle snage od kanala La Manš i time se omogućilo novim nemačkim jedinicama da napreduju na severu. Strateški cilj je bio da se razdvoje britanske i francuske snage i da se pobedi pre dolaska američke vojske. Nemci su izveli napad 27. maja 1918. između Soasona i Remsa. Sektor su delomično držale četiri britanske divizije, koje su se odmarale posle prethodnih napora. U tom sektoru nije bila razvijena dubinska obrana, najviše zahvaljujući tvrdoglavosti komandanta francuske 6. armije Denisa Dušena. Zbog toga je "vatreni valcer" bio jako uspešan, pa se gotovo ceo saveznički front raspao. Dušen je koncentrisao svoju vojsku u prednjim rovovima, tako da nije imao rezervi, koje bi usporavale Nemce u slučaju proboja. Iako je postojao francuski i britanski otpor na krilima, nemačka vojska je napredovala do reke Marne i osvajanje Pariza je izgledalo kao realističan cilj. Američki mitraljesci i senegalski strelci su zaustavili nemačko napredovanje koda Šato-Tijeri. Ponovo su bubici bili veliki na obe strane. saveznici su imali 137.000 žrtava, a Nemci 130.000. Nemački gubici su ponovo bili iz teško nadoknadivih jurišnih divizija.
Gnajzenau
Ludendorf je tražio način da proširi operaciju Bliher-Jork zapadno. Namera je bila da povuče još više savezničkih rezervi južno i da se spoji sa nemačkim džepom kod Amijena. Francuzi su znali za takj napad od nemačkih zarobljenika. Obrana po dubini smanjila je učinak nemačkog početnog granatiranja 9. juna 1918. Nemačko napredovanje je bilo dosta veliko, uprkos oštrom francuskom i američkom otporu. Iznenadni francuski kontranapad u Komjenju 11. juna iznenadio je Nemce i zaustavio njihovo napredovanje. Operacija Gnajzenau je obustavljena zbog toga 12. juna. Saveznici su imali 35.000 žrtava, a Nemci 30.000.
Poslednji nemački napad
U poslednjoj ofanzivi Erih Ludendorf je nameravao da povuče savezničke rezerve iz Flandrije i da prema istoku raširi džep, koji je stvoren Bliher-Jork ofanzivom. Napad istočno od Remsa odbijen je francuskom dubinskom obranom kod Remsa. Nemačke snage jugozapadno od Remsa su uspele da pređu reku Marnu, ali Francuzi su započeli veliku ofanzivu na zapadnoj strani džepa 18. juna i time su zapretili Nemcima odsecanjem džepa. Erih Ludendorf je uspeo da zaustavi napad i evakuiše džep. Ipak inicijativa je prešla na stranu saveznika.
1135 Colchis
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 4,540 stepeni, a orbitalni period iznosi 1590,830 dana (4,355 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,113. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,20 a geometrijski albedo 0,057.
Homoglutationska sintaza
Homoglutationska sintaza (, homoglutationska sintetaza, beta-alanin specifična hGSH sintetaza) je enzim sa sistematskim imenom gama-L-glutamil-L-cistein:beta-alanin ligaza (formira ADP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim nije identičan sa EC 6.3.2.3 glutation sintazom.
Scituate, Massachusetts
Sičuejt je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.245, što je 176 (3,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
In vivo
In vivo (u prevodu s latinskog „uživo“) su eksperimenti koji koriste ceo, živi organizam za razliku od parcijalnog ili mrtvog organizma, ili in vitro („u staklu“, i.e., kontrolisanom okruženju u epruveti ili petrijevoj šolji). Testiranja na životinjama i klinička ispitivanja su dva oblika in vivo istraživanja. In vivo testiranje se često koristi umesto in vitro pristupa, jer je podesnije za posmatranje sveukupnih efekata eksperimenta na živom subjektima. To se često opisuje kao maksimalni in vivo veritas.