cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nunčake
Legalnost
Posjedovanje nunčakua nije legalno u mnogim zemljama uključujući Kanadu, Njemačku, Dansku (*), Švedsku (*), Norvešku, Belgiju, Holandiju (*), Poljsku (*), Mađarsku (**), Švicarsku (*), Španiju, Francusku (**) Hrvatsku i Veliku Britaniju (zakoni protiv nunčakua u UK su donekle popustili od 1991, ali prikaz nunčaki u medijima se još uvijek cenzoriše). Legalnost u Sjedinjenim Državama zavisi od jedne do druge savezne države, npr. lično posjedovanje nunčakua je nelegalno u New York-u, Arizoni, Kaliforniji i Massachusetts, ali u drugim državama posjedovanje nije kriminalno. Legalnost u Australiji je također određeno individualnim zakonima države. U New South Wales-u, oružje je na ograničenoj listi i može biti nabavljeno samo uz dozvolu nadležnih.
Historija
Iako tačno porijeklo nunčakua nije poznato (kao s većinom oružja u historiji), najvjerovatnije je bilo izumljeno u Kini ili Okinavi. Japanska riječ nunčaku dolazi od Min Nan riječi ng-chiat-kun (兩節棍). Uobičajeno je mišljenje da je nunčaku u početku bio kratka alatka namijenjena obradi riže, tj. odvajanju zrna od stabljike. Druga teorija navodi da su nunčaku bile razvijene od strane učitelja i učenika škola borilačkih vještina, zbog toga što ih je (podijeljene u tri dijela) bilo lakše sakriti od predstavnika vlasti. Također je moguće da je oružje razvijeno kao odgovor na zabranu oružja sa oštrim ivicama donesenu po invaziji Satsume na Okinavu (u XVII vijeku). I na kraju moguće je da su nunčake razvili i sami seljaci, kojima je bilo zabranjeno korištenje tada konvencionalnog oružja, poput strijela i noževa, tako da su koristili njima dostupne alatke kao oružje.
Adenozin
Adenozin je nukleozid koji se sastoji od molekula adenina vezanog za ribozni šećer (ribofuranozu) putem β-N9-glikozidne veze.
Adenozin ima važnu ulogu u biohemijskim procesima, poput transfera energije adenozin-trifosfat (ATP) i adenozin-difosfat (ADP), kao i u transdukciji signala putem cikličnog adenozin monofosfata, cAMP. On je takođe inhibitorni neurotransmiter, za koji se smatra da učestvuje u promovisanju sna i supresiji uzbuđenja.
Adenozin se često označava sa Ado.
Farmakološki efekti
Adenozin je endogeni purinski nukleozid koji modulira mnoge fiziološke procese. Ćelijska signalizacija adenozinom se javlja putem četiri podtipa adenozin receptora (A1, A2A, A2B, i A3).
Ekstracelularne koncentracije adenozina normalnih ćelija su aproksimativno 300 nM; međutim, u responsu na ćelijska oštećenja (npr. u inflamatornim ili ishemijskim tkivima), te koncentracije se brzo povišavaju (600–1,200 nM). U pogledu stresa ili ozlede, funkcija adenozina je prvenstveno citoprotekciona prevencija oštećenja tkiva tokom slučajeva hipoksije i ishemije. Aktivacija A2A receptora proizvodi mnogobrojne response koji se generalno mogu klasifikovati kao antiinflamatorni.
Antiinflamatorne osobine
Adenozin se smatra antiinflamatornim agensom, što se realizuje njegovim dejstvom na A(2A) receptor. Za topikalni tretman adenozinom rana na stopalu izazvanih šećernom bolešću je bilo pokazan na laboratorijskim životinjama da drastično poboljšava popravku tkiva i rekonstrakciju. Klinička istraživanja topikalne administracija adenozina su u toku.
Ni
Ni (grčki neutralni rod: Νι; veliko slovo Ν; malo slovo ν) je 13. slovo grčkog alfabeta i ima brojčanu vrijednost od 50.
Podrijetlo
Slovo Nun iz Feničkog pisma je izvor grčkog slova Ni.
Hljeb
thumb|right|Bijeli hljeb
Pri pravljenju peciva, prije pečenja, mogu se na tijesto dodati začini kao što su: veoma ljekoviti čurokot, kim, susam i slično.
Historija
Prvi su kruh, i to od pšenice i ječma, pekli Egipćani 1500 godina pne., vjerojatno je bio beskvasni i zapravo pogača od brašna, soli, koja se pekla u žeravici i pod pepelom u peći, na što upućuju slike na zidovima grobnica i zapisi starih Egipćana. Kruh su pekli u najrazličitijim oblicima, često u obliku životinja ili ljudi, jer su služili za vjerske ili magijske potrebe i posipali ga raznim sjemenkama (često kimom).
U antička vremena uz omiljene kaše, kruh je također bio dobro dobro poznat. Stari Grci su 70% svoje energije dobivali iz žitarica, a robovi su svakodnevno pekli i kruh. Hipokrat je već onda upozoravao da moramo paziti što jedemo i kako nije svejedno da li jedemo bijeli ili crni kruh, a Celsus je pisao kako kruh sadrži više hranjivih sastojaka nego bilo koja druga hrana.
U Rimljana je kruh bio također jedna od najvažnijih namirnica, ondašnji pekari su za aristokrate morali za svako jelo poslužiti odgovarajuću vrstu kruha, pekli su lepinje posute makom, lovorom, bademima, krušćiće sa sirom, maslinama, a osobito su bili omiljeni oni sa začinskim biljem poput peršina ili vlasca. Rimske vojnike nazivalo se "žderačima kruha", jer su dobivali kilogram kruha dnevno.
U ranom srednjem vijeku uzašli kruh se uglavnom nije pekao u pećima, jer njih su imali samostani i vlastela. Kruh se pekao od žitarica bez dovoljno glutena poput zobi, ječma i raži, koji se teško dizao i bio je vrlo taman.
Kruh pripremljen od bijelog brašna bio je privilegija bogatih, a raženi su dobivali zatvorenici, kojeg su ponekad jeli fratri kako bi pokazali svoju poniznost, a status se procjenjivao po boji kruha, bijeli su jeli oni na vrhu društvene ljestvice, a oni na dnu, crni kruh. thumb|Hostija
U Crkvi se otada pripremala i hostija, beskvasni kruh načinjen od najfinijeg bijelog pšeničnog brašna, kao jedinog sastojka, a u crkvenoj liturgiji prilikom euharistijskog slavlja taj se kruh posvećuje te postaje tijelo Kristovo.
Devetnaesto stoljeće je bila značajna prekretnica u prehrani stanovništva Europe, jer je započela masovna proizvodnja bijelog brašna, a svi nedostatci bijelog kruha kao simbola blagostanja i gospodstva pokazat će se tek u 20. stoljeću.
Berlin, New Jersey
Berlin je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.588, što je 1.439 (23,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Crkva Engleske
thumb|300px|Katedrala u [[Kenterberiju, sedište Crkve Engleske]]
Crkva Engleske ili Engleska crkva (eng. Church of England) je službena kršćanska crkva koja je ustanovljena u Engleskoj i središte je svjetski rasprostranjene Anglikanske zajednice te jedan od osnivača Porvoo zajednice. Poglavar je Engleske crkve britanski monarh, trenutno je to kraljica Elizabeta II., dok je efektivno vodstvo crkve u rukama kenterberijskog nadbiskupa. Engleska crkva u svojoj tradiciji uključuje katoličke elemente (osobito u liturgiji i nauku o sakramentima), te protestantske elemente (osobito u teologiji).
Rana povijest
Engleska crkva računa svoju povijest od rimskoga vremena, možda čak i od 1. stoljeća. Prvi poznati mučenik u Britaniji bio je sveti Alban, a živio je u ranom 4. stoljeću. Irski anglikanci pozivaju se na svetog Patrika, koji je prethodio anglo-saksonskom kršćanstvu. Anglikanci općenito drže da je keltsko kršćanstvo prethodnica njihove Crkve, budući da je ponovna uspostava kršćanstva nastupila u ranom 6. stoljeću preko irskih i škotskih misionara, osobito svetog Patrika i svetog Kolumbe. Krajem 6. stoljeća sveti Augustin Kenterberijski postao je nadbiskupom u Canterburyju, a papa Grgur I. uputio ga je da u vjerski život britanskih kršćana uklopi i preostale poganske običaje i proslave. Premda je na sinodu u Whitbyju 664. odlučeno da će se Crkva u Britaniji prilagoditi rimskim običajima što ih je uveo sveti Augustin, keltska su obilježja ostala i dalje prisutna. Crkva je bila podijeljena u dvije provincije, onu u Canterburyju i onu u Yorku, s nadbiskupima na čelu.
Reformacija
U vrijeme Henrika VIII., započeli su 1533. sukobi između engleske krune i papinstva o pravovaljanosti kraljeva braka. Na koncu su biskupi Engleske kao poglavara Crkve proglasili kralja, a ne više papu, što je u skladu s Henrikovom Uredbom o prvenstvu (eng. Act of Supremacy) iz 1534. Prema toj uredbi engleski suveren je »jedini vrhovni poglavar na zemlji Engleske crkve, nazivane Ecclesia Anglicana«, a rimski biskup (to jest papa) nema »ništa veće ovlasti u Engleskoj, nego što ih ima bilo koji drugi strani biskup.« Tako je došlo do odjeljivanja od Rima, a crkvene provincije Yorka i Canterburyja dolaze pod sve jači utjecaj Reformacije, premda se u Henrikovo vrijeme nastavio koristiti latinski jezik u liturgiji.
1549. izdana je knjiga molitava na narodnom jeziku (eng. Book of Common Prayer), a engleski je postao i službeno jedini jezik javnog bogoštovlja. Teološku podlogu promjenama u Engleskoj crkvi dao je kenterberijski nadbiskup Thomas Cranmer, koji je studirao na kontinentu te bio pod utjecajem reformatora Jeana Calvina i Martina Bucera, kao i katolika Erazma Roterdamskog. Njegovim su pravcem nastavili Richard Hooker i Lancelot Andrewes. U vrijeme kratke vladavine Edvarda VI., Henrikova sina, oni su uspjeli povući Englesku crkvu još dalje prema kalvinizmu, što je naglo prekinula kraljica Marija I. Krvava, rimokatolkinja koja je obnovila papinsku vlast. Tek je pod kraljicom Elizabetom I. Engleska crkva oblikovana kao Crkva koja u sebi uključuje i katoličke i protestantske elemente.
Nakon Reformacije
Elizabetine odredbe nastojale su pomiriti različite struje i tako donijeti mir u kraljevstvo. Usprotivio im se manji dio stanovništva: oni koji su htjeli ostati vjerni papi u Rimu, te gorljivi protestanti, nazvani puritanci. Kroz sljedećih stotinu godina, za vladavine Jakova I. i Karla I., te u Engleskom građanskom ratu i za protektorata Olivera Cromwella, često je prevladavala čas jedna čas druga struja. U vrijeme protektorata ukinuto je anglikanstvo, a proglašena prezbiterijanska teologija kao obvezujuća. Karlo II., kralj Engleske obnavlja anglikanstvo u obliku sličnom iz doba Elizabete I., no priznajući pravo na postojanje puritancima i katolicima. Ipak, trajno sumnjičenje na nelojalnost trajat će do 19. stoljeća.
Širenje izvan Engleske
Vidi: Anglikanska zajednica.
Od 17. stoljeća počinje snažno zemljopisno i kulturno širenje britanskoga utjecaja, pa tako i anglikanstva. Istovremeno s engleskom reformacijom od Rima se odvojila i Irska crkva, no ondje je većina stanovništva ostala vjerna Katoličkoj crkvi. 1582. utemeljena je Škotska crkva, a nakon Američke revolucije i Episkopalna crkva u Sjedinjenim Američkim Državama. 1920. osnovana je i Velška crkva kao zasebna provincija. Širenjem Britanskog Carstva proširio se i utjecaj anglikanstva u druge krajeve svijeta, a u 20. stoljeću aktvine su i anglikanske misije.
Obnoviteljski pokreti
S druge strane, snažan je bio i pokret katoličke obnove (eng. Catholic Revival), koji je imao još dublji utjecaj na nutarnji život Crkve, stavljajući euharistiju u središte bogoštovlja umjesto »Dnevne službe«, koja odgovara katoličkoj Službi časova. Usto, ponovno je uvedena uporaba liturgijskih odijela, te razne pobožne vježbe (npr. euharistijsko klanjanje), koje su dotad bile zabranjene u Engleskoj crkvi. Katolička je obnova ostavila snažan utjecaj i na anglikansku teologiju, osobito u pravcu tzv. kršćanskog socijalizma.
Ustrojstvo
Britanski monarh (trenutno, kraljica Elizabeta II.) ima ustavni položaj »Vrhovnog upravitelja Engleske Crkve.«
Zakonodavno tijelo Engleske crkve je Generalni sinod čije odluke potvrđuje, ali bez mogućnosti unošenja izmjena, Parlament Ujedinjenog Kraljevstva. Nakon što dobiju i kraljevski pristanak, ove odluke postaju dijelom engleskog zakonodavstva.
Osim nad Engleskom, jurisdikcija Engleske crkve proteže se i nad Otok Man, Kanalski otoci, te nekoliko župa u Flintshireu u Walesu.
Engleska crkva danas
I danas se Engleska crkva samoodređuje kao istovremeno reformirana i katolička. S jedne strane ona priznaje da slijedi nauk prvih reformatora, te da je na nju veliki utjecaj izvršila kasnija protestantska reformacija, a s druge se strane doživljava kao nasljednica apostolske i, potom, srednjovjekovne Crkve, te ne misli da se odijelila od Katoličke crkve, već da ju je samo reformirala.
Ovo dvojstvo u Engleskoj crkvi očituje se i u raznolikosti njezinih zajednica. Neke od njih po svojim su bogoslužnim običajima, pa i teološkim razmišljanjima mnogo bliže Rimokatoličkoj crkvi no bilo koja druga reformirana Crkva. Za te se zajednice kaže da pripadaju tzv. »Visokoj crkvi« (eng. High Church). Druga pak skupina zajednica gotovo da se ni po čemu ne razlikuje od ostalih evangeličkih crkava, dajući više prostora propovijedanju nego liturgiji.
U samim dokumentima Engleske crkve vidi se da je njezino teološko razmišljanje prilično konzervativno, a bogoslužne knjige odišu tradicionalnošću. Usto, ustrojstvo ove Crkve počiva na biskupskoj hijerarhiji.
Takva raznolikost dovela je u novije vrijeme i do više jakih sukoba unutar zajednice. Osobito se to odnosi na sukobe oko svećeničkog ređenja žena, koje je prihvaćeno 1992., a zaživjelo 1994., te oko položaja homoseksualnih osoba među klerom, što još uvijek nije razriješeno. Najnoviji sukob izbio je 2005. odlukom Generalnog sinoda o dozvoli biskupskog ređenja žena. Ova je odluka vrlo brzo izazvala tolike proteste da je na koncu omogućeno zajednicama koje ne žele ženu kao biskupa da imaju muškarca.
Mononatrijum citrat
Mononatrijum citrat je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 214,105 Da.
Gardendale, Alabama
Gardendale je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 13.893 stanovnika.
Dampjoux
Danžu je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Monbelijar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 153 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 66 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,31 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 364 metara (maksimalnoj 680 m, a minimalnoj 356 m).
Susek
Susek je naselje u Srbiji u opštini Beočin u Južnobačkom okrugu. Selo se nalazi na samom rubu opštine Beočin, na putu prema Iloku. Udaljeno je 35 km od Novog Sada i mesto je najzapadnije gde vozi prigradski autobusi iz Novog Sada. Prema popisu iz 2002. bilo je 1132 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1137 stanovnika).
Istorija
Susek po svojoj starosti spada u najstarija sela, jer se pominje još u prvom veku naše ere kada je imao i svoje utvrđenje i zvao se Cornacum. Sledeći podatak o ovom mestu je tek iz XV veka kada je još postojala tvrđava. Za Susek postoje podaci o broju stanovnika još iz 1869. godine, kada je imao 2.127 stanovnika. Taj broj se povećavao svake godine, tako da je 1921. godine imao 3.501 stanovnika. Za vreme Drugog svetskog rata broj stanovnika je drastično opao, zbog masovnog učešća Susečana u redovima partizana. Posle rata broj stanovnika se ustalio na brojci od 1.400 ljudi.
Popis najstarijih pasa
Ovo je popis najstarijih pasa na svijetu. Svi su (ili su bili) doživeli dob od 20 godina ili stariji. Starenje u pasa ovisi o pasmini i veličini. Tablica je ažurirana 23. lipnja 2023. godine.
Susek
Crkve i manastiri
U selu postoji lepa crkva sa izvanrednim ikonostasom koji je izradio Teodor Kračun 1779. godine. No, za Susek je vezano i postojanje jednog davnog iščezlog manastira. Još 1549. godine u jednom turskom dokumentu pominje se manastir Akolov, gde se kaluđerima dozvoljava da poprave monaške ćelije. Znači manastir tu postoji od ranije. Dugo se nije znala lokacija ovog manastira, ali u ataru sela Suseka i danas postoji potest Vakalova, koji treba povezati s posedom despotice Jelene iz 1520. godine. I kasniji turski popisi beleže zemljište Akalovu između Suseka i Koruške. Manastir je izgleda posle 1614. godine potpuno napušten. Kasnije se samo pominje ribnjak Akalova kod Suseka koji pripada manastiru Šišatovac.
Privreda
Selo je bogato sa poljoprivredom i stočnim fondom. Lokalni seljaci deo mleka isporućuju mlekari u Šabac.
Demografija
U naselju Susek živi 886 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,2 godina (39,4 kod muškaraca i 41,1 kod žena). U naselju ima 370 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,06.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika. mini|250p|desno|Mapa Beočinske opštine. mini|270p|Srpska pravoslavna crkva
Vidi još
Naselja u neposrednoj blizini:
Novella I, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
Dollard-Des Ormeaux (Quebec)
Dollard-Des Ormeaux je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 49.637 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 49.637 stanovnika, što je za 1,4 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 48.930 žitelja.
Donnacona (Quebec)
Donnacona je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 6.283 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 6.283 stanovnika, što je za 12,9 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 5.564 žitelja.
Detective Story (drama)
Detective Story je kazališni komad američkog pisca Sidneya Kingsleya originalno izveden na Broadwayu 1949. godine. Radnja je smještena u jednu njujoršku policijsku stanicu tokom 24 sata i prati tamošnje detektive kako u tom periodu pokušavaju riješiti kriminalističke slučajeve za koje se ispostavi ne samo da su međusobno povezani, nego i povezani sa privatnim životima detektiva. Detective Story se redovno izvodila sve do 1950. godine. Sljedeće je godine poslužila kao predložak za istoimeni hollywoodski film.
Ksi
Ksi (grčki neutralni rod: ξι; veliko slovo Ξ; malo slovo ξ) je 14. slovo grčkog alfabeta i ima brojčanu vrijednost od 60.
Podrijetlo
Slovo Samech iz Feničkog pisma je izvor grčkih slova Ksi, Sigma i Hi. Ξ je kasnije primljeno u grčko pismo nego druga fenička slova i zamjenilo je kombinaciju slova ΚΤΣ ([kts]).
Alaproklat
Alaproklat (GEA-654) je psihoaktivni lek i istraživačka hemikalija koja je bila u razvoju kao antidepresiv od strane švedske farmaceutske kompanije Astra AB (sadašnja AstraZeneca) tokom 1970-ih. On deluje kao selektivni inhibitor preuzimanja serotonina (SSRI), i zajedno sa zimelidinom i indalpinom, je bio jedan od prvih lekova iz te klase. Njegov razvoj je prekinut kao posledica hepatotoksičnosti u studijama na glodarima. Utvrđeno je da deluje kao nekompetitivni NMDA antagonist, ali da nije selektivan poput fenciklidina.
Der Fall Molander
Der Fall Mollander je njemački crno-bijeli kriminalistički film koji se 1945. godine snimao u režiji G. W. Pabsta te predstavlja jedno od posljednjih filmskih ostvarenja Trećeg rajha. Zaplet se temeljio na romanu Die Sternengeigew Alfreda Karrascha i opisivao kriminalističku istragu protiv violinskog virtuoza (čiji lik tumači Werner Hinz) za čiji se Stradivari ispostavilo da predstavlja krivotvorinu. Film se snimao za vrijeme Drugog svjetskog rata u okupiranoj Češkoj, odnosno stuidijima Barrandov u Pragu. Snimanje je u proljeće 1945. godine prekinuto zbog približavanja Crvene armije, te je film ostao nedovršen. Snimljeni materijali se danas čuvaju u Narodnim filmskim arhivama u Pragu.
Trajan
250px|right|thumb|Trajanova statua
Trajan, punim imenom nakon usinovljenja Marko Ulpije Nerva Trajan (lat. Marcus Ulpius Nerva Traianus, rođen 53. god. n. e., stupio na presto 98. godine, umro 117. godine), bio je rimski car, naslednik Nervin i pripadnik antoninske dinastije.
Trajan je bio prvi i možda jedini car kojega je usvojio prethodni car s kojim nije bio ni u kakvom srodstvu, bilo rođenjem ili bračnim vezama. Takođe je bio drugi u nizu petorice dobrih careva koji su nasleđivali jedan drugoga putem usinovljenja i tokom većeg dela 2. veka obezbedili carstvu unutrašnju harmoniju i dobru vladu. Osim toga, Trajan je kao Hispanac bio prvi car rođen u nekoj provinciji. Uz sve veći broj provincijalaca u senatu, uzdizanje jednog od njih na carski presto bilo je praktično neminovno.
Tokom cele vladavine Trajan je u principu poštovao ustavne običaje principata kakve su ih ustanovili Avgust i njegovi neposredni naslednici. Bio je pažljiv prema senatu i redovno se s njim savetovao i izveštavao ga o svojim aktivnostima. Kako je bio skromnog držanja, nije za sebe tražio preterane počasti i sa senatorima je sklapao srdačna prijateljstva. Time je opet uspostavljeno međusobno poštovanje između senata i princepsa. "Carstvo i sloboda bili su", kako kaže Tacit, "izmireni", a atmosfera sumnje, intriga i terora koja je okruživala Domicijanov dvor, sada je nestala. Trajan je dobio i naklonost širih slojeva stanovništva organizujući građevinske programe, gladijatorske igre i distrbucije novca. Iznad svega, bio je popularan među vojnicima: on je bio istinski vojnik-car. Zbog svega toga nije čudno što je imao nadimak Optimus (= Najbolji), zvanično od 114. godine, a nezvanično od mnogo godina ranije.
Ipak, Trajan je bio autokrata koji se bez oklevanja i obzira mešao i u sferu delovanja senata, kada god je to izgledalo neophodno. Njegov je cilj bila efikasna državna uprava, a želja mu je bila da svuda promoviše javno blagostanje. Ukrasio je Rim sjajnim i značajnim građevinama, a svoju brigu za Italiju pokazao je obvnavljanjem i proširenjem luka u Ostiji i Ankoni. Slao je svoje službenike nazvane curatores u italske municipije koje su bile u ekonomskim teškoćama i pomagao da se one prevaziđu. Jedna od glavnih Trajanovih mera u pravcu poboljšanja stanja Italije bio je razvoj alimentarnih fondova, kojima je temelje udario Nerva. Suština alimentacije sastojala se u sledećem: iz određenog novčanog fonda koji je osnovala država davani su zajmovi sitnim i srednjim zemljoposednicima uz neznatne kamate (obično 5% godišnje); kamate od tih zajmova trošene su na vaspitavanje maloletne siročadi i dece siromašnih roditelja. Slične privatne ustanove postojale su i ranije, ali je novost bila u tome što je sada alimentarni fond osnovala država i što se alimentacija sprovodila u čitavoj Italiji u relativno širokim razmerama. Ali ipak je to bila palijativna mera, koja nije mogla sprečiti propadanje sitnog i srednjeg zemljoposeda i osiromašenje gradskog stanovništva. Trajan je izdao i naređenje koje je svakog senatora obavezivalo da jednu trećinu svoje imovine uloži u italsku zemlju, što je imalo za cilj da poveća vrednost italskog zemljišta.
Interes za Italiju nije značio zapostavljanje provincija, u koje su takođe slati kuratori. Da bi senatske provincije Ahaju i Bitiniju spasao od bankrota koji im je pretilo, Trajan ih je obe privremeno proglasio carskim i poslao tamo specijalne komisije. Njegova prepiska sa Plinijem Mlađim, koga je postavio za namesnika Bitinije, otkriva kako se savesno Trajan bavio i najsitnijim detaljima provincijskog života. Ta korespondencija istovremeno otkriva kako je ograničen bio pristup centralnoj vladi i kako je stoga velika inicijativa u odlučivanju morala biti data namesnicima onih provincija koje nisu bile predmet posebne careve pažnje. Trajanov je dan bio suviše kratak da bi mogao saslušati govor svake delegacije iz provincija, svaku preporuku za davanje počasti ili unapređenja i svaku žalbu koja mu je upućena kao najvišem apelacionom sudu. Pomagala mu je carska birokratija, koju je u Rimu činilo samo nekoliko stotina ljudi i još nekoliko stotina koji su se s raznim zaduženjima nalazili u provincijama ― za upravljanje životima nekih 60 miliona ljudi. Jasno je da se uprava nad tako prostranom državom uglavnom nalazila u rukama lokalnih aristokratija.
U vojnoj sferi, Trajanova vladavina bila je veoma dinamična. Posle Domicijanovih ustupaka iz 89. godine posebno je opasna bila Dačka kraljevina, čiji je kralj Decebal stupio u pregovore sa parćanskim kraljem o zajedničkim akcijama, što je predstavljalo opasnost za istočne granice carstva. U prvom pohodu (101―102) Trajan je potukao Decebala koji je bio prinuđen da sklopi mir, pri čemu je Rimljanima pripao jedan deo Dačke kraljevine. Osim toga, Decebal se obavezao da pomaže Trajana u njegovim daljim pohodima; zbog ovih uspeha Trajan je uzeo naziv Dacicus (= Dački). Novi rat sa Dačkom kraljevinom (105-106) završio se Decebalovim samoubistvom i pripajanjem cele Dakije rimskoj državi. Rimljani su se tako spasli opasnog suseda i dobili podesno zemljište za odbijanje napada sa severoistoka. Osim toga, u Dakiji su se nalazili rudnici zlata, a konačno, to je bila oblast veoma podesna za kolonizaciju. Trajan je, po završetku dačkih ratova, izgradio onaj sistem pograničnih utvrđenja koji je činio tzv. limes: duž granice carstva na izvesnim su rastojanjima podizana manja utvrđenja ― kašteli, koji su povezivani putevima pogodnim za kretanje trupa. Na graničnoj liniji kopani su šančevi i stvarani nasipi. To je imalo za cilj da spreči eventualnu ofanzivu varvara.
Trajan je i na istoku planirao proširenje rimskih granica, očigledno u ubeđenju, koje su i pre i posle njega delili mnogi ugledni Rimljani, da jedino osvajanje može rešiti parćanski problem. Prvi je potez bilo pripajanje Nabatejske kraljevine (106. n. e.), koja se nalazila u Arabiji, u oblasti gradova Bostre i Petre (oba grada se nalaze u današnjem Jordanu i predstavljaju vanredno značajna arheološka nalazišta pod zaštitom UNESCO). Zatim je 114. godine Trajan okupio veliku vojsku, pripojio Rimu zavisnu kraljevinu Jermeniju i napao Partiju. Posle spektakularnih pobeda 115. i 116. godina, on je stvorio nove provincije (Severnu Mesopotamiju i Asiriju) i stigao do Persijskog zaliva. Ipak, on je zapravo samo prošao kroz Mesopotamiju ne učvrstivši tu rimske pozicije. Stoga su, pošto bi njegova vojska prošla, izbijali ustanci. U Kirenaici, smeštenoj na istočnoj obali Libije, još 115. godine Judejci su digli ustanak koji je naišao na odziv i u Egiptu i na Kipru. Ustanci su 117. godine ugušeni, ali je zato ponestalo sredstava za nastavak daljeg ofanzivnog rata protiv Partije. Trajan je zbog bolesti krenuo natrag u Italiju, ali je umro usput u Maloj Aziji.
Pre no što je umro Trajan nije zvanično odredio naslednika. Međutim, još ranije su visoke počasti i važna zaduženja bila dodeljena njegovom najbližem muškom rođaku, Publiju Eliju Hadrijanu, namesniku Sirije. Prema rečima Trajanove udovice, Trajan je na samrti i usvojio Hadrijana. Bila ta tvrdnja istinita ili ne, senat i vojska su joj poverovali i Hadrijana priznali za cara. Trajan je odmah i bez oklevanja bio deifikovan od strane senata.
Babenhausen (Schwaben)
Babenhauzen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 52 opštinska središta okruga Unteralgoj. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.207 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9778115.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Unteralgoj Babenhauzen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Unteralgoj. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 542-567 metara. Površina opštine iznosi 27,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.207 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 191 stanovnika/km².
Dorval (Quebec)
Dorval je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 18.208 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 18.208 stanovnika, što je za 0,7 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 18.088 žitelja.
Max (pas)
Max (9. kolovoza 1983.- 18. svibnja 2013.) je pas koji je, prema navodima Guinessove knjige rekorda, bio najstariji u povijesti. Njegova vlasnica je bila Janelle DeRouen iz grada New Iberia u američkoj državi Louisiana. Poznatim je postao 2009. godine, kada su mediji prvi put doznali za njegovu neobičnu dugovječnost,, a njegova vlasnica otpočela kampanju da mu se službeno prizna status.
Bad Abbach
Bad Abah je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Kelhajm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 11.061 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9273116.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kelhajm Bad Abah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Kelhajm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 371 metra. Površina opštine iznosi 55,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 11.061 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 200 stanovnika/km².
Sir
Sir je prehrambeni proizvod koji se dobija koagulacijom bjelančevina u mlijeku i vrhnju.
Proizvodi se dodavanjem fermenta sirila (kimozin) mlijeku ili ukiseljavanjem mlijeka djelovanjem bakterija, koji mliječni šećer vrenjem pretvaraju u mliječnu kiselinu.
Sirevi se općenito dijele po vrsti mlijeka (mliječni, kozji, ovčji), konzistenciji (meki, tvrdi) i načinu koagulacije (slatki, kiseli).
Ima stotine vrsta sireva. Razne vrste i ukusi sireva su proizovd korištenja raznih vrsta bakterija i plijesana, različitih količina mliječne masnoće, razlika u dužini starenja, različitih obrada i raznih vrsta krava, ovaca, ili ostalih sisavaca. Ostali činitelji uključuju prehranu životinja i dodavanje sredstva za aromatiziranje poput bilja, začina, ili dima od drveta. Da li je mlijeko pasterizirano ili nije također može imati uticaj na ukus.
Zottier, Belluno
Zottier je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Sir
Za neke sireve, mlijeko je zgusnuto koristeći kiseline poput sirćeta ili soka limuna. Većina sireva, međutim, su ukiselene u manjem stepenu od strane bakterija, koje pretvaraju mekušac u mliječnu kiselinu te onda do kraja zgusnute sa dodatkom reneta. Renet je enzim tradicionalno dobiven iz obloga stomaka mlade stoke, ali sa sada proizvodi i u laboratorijama. Nadomjestački "povrtni reneti" su također izlučeni od raznih vrsta Cynara čičak porodice.
Sir se jede i kuhan i nekuhan, sam ili sa drugim sastojcima. Prilikom grijanja, većina sireva se topi. Neki sirevi, poput rakleta, se tope postepeno; mnogi drugi sirevi se također mogu topiti postepeno uz prisustvo kiseline ili skroba. Fondue sa vinom, koje služi kao kiselina, je dobar primjer jela sa postepeno istopljenim sirom. Ostali sirevi postanu elastični i ljepljivi dok se tope, kvalitet u kojem se može uživati u jelama poput pice i velškog zeca. Neki sirevi se nejednako tope jer im se masti odvoje dok se griju, dok neki sirevi zgusnuti sa kiselinama, poput halumija, panira, i rikote, se nikako ne tope i postaju još čvršći dok se kuhaju.
Pravljenje sira
Sir je tvrdi ili polutvrdi proizvod mlijeka koji se dobija zgrušavanjem i odvajanjem čvrste materije iz mlijeka od tečnosti (surutka). Što više surutke odvojimo, to dobijamo tvrđi sir.
Sir se dobija postepenim zagrijavanjem mlijeka pri čemu mliječni šećer usljed fermentacije prelazi u mliječnu kiselinu te dolazi do odvajanja kazeina od surutke. Za ubrzanje i poboljšanje procesa sirenja mlijeku se dodaje sirište koje u sebi sadrži enzim renin (Rennin) ili cimozin (Chymosin).
Po završenom procesu sirenja, cijeđenjem se odvaja surutka, dodaje se so radi ukusa i zaustavljanja procesa. Zatim se sir oblikuje stavljanjem u kalupe. Oblik i veličina kalupa zavisi od proizvođača do proizvođača i po tome se obično prepoznaju sorte sira. Sir u kalupu ostaje nekoliko časova, a zatim se ostavlja da zri. Pored soli nekim vrstama sira dodaju se i drugi začini, posebno mirišljave trave, kao i neke vrste povrća (paprika ili bijeli luk).
Najveći proizvođači sira
Najveći proizvođači sira su SAD, Njemačka i Francuska, a slijede ih Italija i Nizozemska. Među 17 najvećih proizvođača sira su također Egipat, Iran i Kina.
Sidney Kingsley
Sidney Kingsley (22. oktobar 1906 - 20. mart 1995) bio je američki dramski pisac, poznat po djelima koja su poslužila kao predlošci za hollywoodske filmove. Za svoj komad Men in White je godine 1934. osvojio Pulitzerovu nagradu za dramu.
Bio je oženjen za glumicu Madge Evans od 1939. do njene smrti 1981.
Čerević
Čerević je naselje u Srbiji u opštini Beočin u Južnobačkom okrugu. Administrativno pripada opštini Beočin. Selo se nalazi uz Dunav, na ušću Čerevićkog potoka u Dunav, i podno Fruške gore na čijim padinama se i nalazi deo sela. Selo se pruža duž podunavskog puta i uz potok, tako da ima poluzvezdasti oblik. Od Novog Sada je udaljeno 24 km.
Prema popisu iz 2002. bilo je 2826 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 2510 stanovnika).
Istorija
Prvi put je pomenut još 1189. godine u Povelji Pape Inoćentija III u kojoj se Čerević spominje kao stara katolička župa. Kao utvrđeno naselje spominje se 13.. godine, a 1372. već se vodi kao varoš. Dolaskom Turaka u Čerević 1526. godine katiličko stanovništvo se na poziv crkve raseljava,dok u selu ostaje pravoslavno stanovništvo. Do doseljavanja turskog stanovništva Čerević je bio delimično opusteo. Za vreme Turaka Čerević je bio kasaba sa razvijenim zanatstvom i poljoprivredom i institucijama koje prate život ovog naseljenog mesta, što potvrđuje i Evlija Čelebija. Već 1608. godine u Čereviću postoji škola, nekoliko džamija i pravoslavna crkva. Pre Drugog svetskog rata u Čereviću je živelo dosta Nemaca, koji su se posle iselili. Danas Čerević ima: crkveni muzej, zavičajni muzej, školu, katoličku crkvu i pravoslavnu crkvu.
U Čereviću se nalazi organizacija Udruđenje 'Omladine Čerevića' koja je pokazala zavidne rezultate na ekoloskom i kulturnom nivou i koja je ozivela duh nekadašnjih radnih akcija.
U Čereviću se nalazi vinarija „Belo Brdo“ koja je osvojila devet medalja na međunarodnom ocenjivanju vina u Beču 2013. godine.
Naselja pored Čerevića
Šakotinac i Brazilija su naselja koja se naslanjaju na Čerević, i njegov su sastavni deo, ali zvanično nisu deo sela. Nalaze se uz magistralni put (Brazilija) i uz Šakotinački potok (Šakotinac) na istočnoj strani sela, prema Beočinu. Stanovnici su mahom radnici Beočinske fabrike cementa koja se nalazi na manje od 2 kilometra od ovih naselja.
Na zapadnom izlazu iz sela, prema Banoštoru, duž regionalnog puta uz Dunav, proteže se vikend naselje.
Saobraćaj
Čerević se nalazi na regionalnom putu uz Dunav, koji povezuje Novi Sad, Beočin i Ilok u Hrvatskoj. Granični prelaz je kod Neština.
Iz sela polazi asfaltni put koji vodi u Nacionalni park Fruška gora, i njime se dolazi do poznatih odmarališta Testera i Andrevlje, i zatvorenog iskopa kreča Beočinske fabrike cementa nedaleko od Andrevlja. Čerević povezan direktnom autobuskom linijom s Novim Sadom, broj 79.
Demografija
U naselju Čerević živi 2271 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,1 godina (37,8 kod muškaraca i 40,4 kod žena). U naselju ima 1019 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,77. Pored starosedelačkog stanovništva šezdesetih godina ovde je doseljeno preko 150 porodica, mahom iz krajine iz okoline Prnjavora i Banja Luke. Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine) (81%). Pored njih ima i Hrvata (6%) i Slovaka (3%). Ostalih nacionalnosti ima znatno manje.
Reference
mini|220px|Mapa Beočinske opštine.
Carrabelle, Florida
Karabel je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.778 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.778 stanovnika, što je 1.475 (113,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Mononatrijum glutamat
Mononatrijum glutamat je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 169,111 Da.
Omikron
Omikron (grčki neutralni rod: Όμικρον; veliko slovo Ο; malo slovo ο) je 15. slovo grčkog alfabeta i ima brojčanu vrijednost od 70.
Podrijetlo
Slovo ajin iz feničkog pisma je izvor grčkih slova omikron i omega. Oba grčka slova služe za zapis samoglasnika, dok je semitsko ajin predstavljalo zvučni faringalni frikativ ).
Consenvoye
Konsanvoaj je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Verden.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 286 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 184 metara (maksimalnoj 382 m, a minimalnoj 179 m).
PI
Pi može značiti:
Nescopeck, Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.583, što je 55 (3,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Geiger, Alabama
Geiger je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 170 stanovnika.
Drummondville (Quebec)
Drummondville je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 71.852 stanovnika.
AL-38022A
AL-38022A je derivat indazola. Ovaj lek pripada nizu sličnih lekova koji su razvijeni za potrebe naučnih istraživanja. Neki od njih imaju potencijalnu kliničku primenu. AL-38022A je potentan i selektivan agonist 5-HT2 familije serotoninskih receptora, sa najvišim afinitetom vezivanja za 5-HT2C tip receptora i oko 4x manjim afinitetom za 5-HT2A i 5-HT2B. U životinjskim studijama on potpuno zamenjuje DOM i 5-MeO-DMT.
Pi (slovo)
Podrijetlo
Slovo pe iz feničkog pisma je izvor grčkog slova pi:
Poljoprivreda
thumb|300px|right|[[Zemljoradnja (Nemačka)]] mini|desno|300px|Polje [[suncokreta u Šumadiji, Srbija]]
Poljoprivreda je postupak proizvodnje hrana, hrane za stoku, vlakana kao i ostalih potrebnih proizvoda putem uzgoja određenih biljaka i domaćih životinja (stoke).
Broj ljudi u svetu uključenih u poljoprivredu kao osnovnu ekonomsku aktivnost, veći je nego za bilo koju drugu granu privrede.
Pregled
Na poljoprivredu je moguće gledati kao na izdržavanje zemljoradnjom, odnosno proizvodnju tek dovoljno hrane da se zadovolje potrebe poljoprivrednika i njegove porodice. Isto tako, moguće je posmatrati je kao komercijalnu poljoprivredu, preovlađujući vid iste kod "razvijenih" naroda, u stalnom porastu i drugde, a koja se sastoji u sticanju novčane dobiti obrađivanjem zemlje u svrhu prinosa letine, komercijalni uzgoj domaćih životinja (gazdinstvo), ili i jedno i drugo.
Poljoprivreda je takođe skraćeni naziv studije o poljoprivrednim znanjima i veštinama, poznatije i kao poljoprivredne nauke.
Pored ovog, kao dodatak hrani za ljudsku ishranu i hrani za stoku, poljoprivredom se mogu proizvesti dobra kao npr. ukrasno cveće i ukrasno rasadno bilje, tesana ili drvena građa, đubrivo, žitovinjska koža, štavljena koža, industrijske hemikalije (skrob, šećer, etanol, alkoholi i plastične mase), vlakna (pamuk, vuna, konoplja, i lan), goriva (metan iz biomase, biodizel), pa i nedozvoljeni proizvodi (narkotici - marihuana, opijum, kokain), kao i dozvoljene supstance (bio-lekovita srestva, duvan ili (engl.)GMO biljke i životinje za dobijanje specijalnih lekova. left|thumb|250px|Plantaža [[čaja u Indiji]]
Na Zapadu, upotreba genetski modifikovanih proizvoda, stručnije rukovanje hranljivim sastojcima tla, kao i poboljšana kontrola korova uticali su na povećan prinos za istu zasađenu porvšinu. Istovremeno, korišćenje mehanizacije umanjilo je potrebu za radnom snagom. Zemlje u razvoju najčešće proizvode manje prinose, imajući u vidu nepostojanje najnovijih dostignuća na ovom polju, dobre ekonomske osnove i temelja za tehnološki razvoj.
Savremena poljoprivreda u mnogome zavisi od dobrih tehnoloških rešenja i novih tehnologija, pa i od bioloških i primenjenih nauka. Navodnjavanje, odvodnjavanje, održavanje i sanitarne tehnike—od kojih je svaka jednako značajna za uspešnu zemljoradnju—samo su neke oblasti koje zahtevaju posedovanje posebnih znanja poljoprivrednih tehnologa.
Poljoprivredna Kemija bavi se ostalim suštinskim pitanjima poljoprivrede, kao što su upotreba đubriva, insekticida (vidi kontrola štetočina), pesticida, zatim sastavom zemljišta, analizom poljoprivrednih proizvoda, i pravilnom ishranom domaćih životinja.
Uzgoj biljaka i genetika imaju nemerljiv doprinos produktivnosti njiva i zasada. Takođe, genetika je stvorila nauku od uzgoja stoke. Hidroponika, metod zasađivanja bez zemljišta, gde biljke rastu posađene u hranljive hemijske rastvore, može pomoći u savlađivanju sve veće potrebe za hranom kako se svetska populacija uvećava.
Pakovanje, obrada i promet poljoprivrednih proizvoda usko su povezani, i takođe pod uticajem nauke. Novi načini brzog zamrzavanja i dehidracije proširili su tržišta poljoprivrednih proizvoda (vidi Očuvanje hrane; Industrija pakovanja mesa).
Mehanizacija, neverovatno dostignuće poljoprivrede kasnog 19-og i čitavog 20-og veka, dosta je olakšala svakodnevni težak rad poljoprivrednika. Još važnije, mehanizacija je značajno povećala efikasnost i produktivnost polja i njiva (vidi Poljoprivredna mehanizacija). Životinje, uključujući konje, mazge, volove, kamile, lame, alpake i pse; se, međutim, još uvek koriste za obradu polja, žetvu i prevoz ovih proizvoda do tržišta širom sveta.
Avioni, helikopteri, kamioni, i traktori koriste se u poljoprivredi za setvu, zaprašivanje protiv insekata i kontrolu štetočina, prevoz kvarljive robe, ali i za borbu protiv šumskih požara. Radio i televizija izveštavaju o veoma bitnim atmosferskim promenama i drugim vestima kao što su tržišni izveštaji koji se tiču poljoprivrednika. Računari postaju nezamenjivo pomagalo u upravljanju gazdinstvom.
Prema Nacionalnoj inženjerskoj akademiji iz SAD, poljoprivredna mehanizacija je među prvih 20 inženjerskih dostignuća dvadesetog veka. Početkom 1900-tih, jedan Američki farmer mogao je proizvesti hrane koja podmiruje potrebe samo 2,5 čoveka, dok danas, zahvaljujući inženjerskoj tehnologiji (takođe, uzgoju biljaka i kemijskim đubrivima), jedan jedini farmer u stanju je da nahrani preko 130 ljudi.. Ipak, ovaj napredak se plaća ogromnim energetskim ulaganjima iz neobnovljivih izvora (uglavnom fosilna goriva - nafta i ugalj).
Životinjsko gazdinstvo podrazumeva uzgoj životinja zbog mesa ili životinjskih proizvoda (kao što su mleko, jaja ili vuna).
Zadnjih godina o nekim aspektima industrijske intenzivne poljoprivrede bilo je puno reči. Veliku brigu poljoprivrednicima, kao i javnosti dalo je jačanje uticaja industrije za proizvodnju rasadnog semena, kemijske industrije, industrije mesa i hrane. Deo zajednice oglasio se povodom nekih novih poljoprivrednih tehnika, kao što je, na primer, uzgajanje pilića za ishranu ljudi. Drugi razlog za brigu je davanje hrane koja kod stoke može da izazove "Bolest ludih krava (Bovinova sunđersta encefalopatija)".
Patentnim pravima su firme, koje se bave razvojem novih sorti biljaka i pasmina životinja korišćenjem genetičkog inžinjerstva, licencirale njihovo korišćenje farmerima na isti način kojim firme koje projektuju softver licenciraju njegovo korišćenje korisnicima računara. Ovo je dalo moć ovim firmama da diktiraju uslove, čega ranije nije bilo. Neki smatraju da cu ove firme krive za biopirateriju.
Očuvanje tla i korišćenje hranljivih sastojaka su postale bitne počev od pedestih godina dvadesetog veka, jer su najbolji poljoprivrednici dobili ulogu rukovodioca zemlje koju koriste. Ali, veliku brigu predstavlja zagađivanje voda i tla veštačkim đubrivima, kao što su azot i fosfor.
Povećana svest potrošača o pitanjima poljoprivrede dovela je do stvaranja poljoprivrede podpomognute od strane zajednice, lokalnih pokreta za hranu, spore hrane (suprotno od "brze hrane" - fast food) i ulazak u komercijalnu upotrebu tzv. organske poljoprivrede, doduše još uvek retko.
Istorija
Dokumentovanje i objašnjavanje porekla poljoprivrede je predmet arheologije. Arheobotaničari su otkrili da je uzgajanje i selekcija specifičnih karakteristika, poput veće otpornosti i većeg semena (uz genetičke promene u biljkama), otpočelo ubrzo nakon mlađeg trijasa u ranom holocenu na teritoriji Levanta. Postoje i raniji dokazi, kao na primer zrna raži sa domestifikovanim karakteristikama koja su otkrivena na jednom lokalitetu u Siriji. U poslednjem slučaju, doduše, nije isključeno ni da je reč o lokalnom fenomenu čiji uzrok leži u uzgajanju nekih divljih trava iz rodova Leymus i Elymus pa se ne može sa sigurnošću smatrati istinskim korakom ka odomaćivanju biljaka.
mini|desno|250px|Region Plodnog polumeseca
O domestifikaciji biljaka se može govoriti tek u periodu oko 8500. godine p. n. e. (koji se u arheologiji naziva prekeramički neolit) kada postoje čvrsti dokazi o pojavi ekonomija zavisnih od domaćih biljaka (i životinja). S tim u vezi se navodi prvih osam odomaćenih biljaka: lan, ječam, leblebija, grašak, sočivo, Vicia ervilia i pšenica. Ovih osam biljaka su se pojavile manje-više u isto vreme. Postoje mnoga nalazišta koja datiraju od 8500. do 7500. godine p. n. e. gde je sistematično uzgajanje ovih biljaka velikim delom doprinelo ishrani stanovništva.
Mononatrijum metil arsenat
Mononatrijum metil arsenat je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 176,943 Da.
Sport u Zagrebu
U Zagrebu djeluju ova športska društva i klubovi:
Američki nogomet
Zagreb Thunder(Gromovi Zagreb), Zagreb Capitals, Zagreb Raiders, Zagreb Patriots
Automobilizam
AAMK „SVEUČILIŠTE”, AK „BRZINA“, AK "CRONO SPORT", AK "CRO DAKAR TEAM,AK"DELTA", AK „DELTA TEAM“, AK "DELTA SPORT", AK "DELTA TIMING", AK „DINAMO“, AK "DUBRAVA", AK "FM TEAM", AK „HERMES-ANALITICA“, AK "INA", AK "INFO KART", Auto klub "SCHNEE OFF ROAD", AK "SIGET", AK "SESVETE", AK "SLJEME", AK „SPUTNIK“, AK "ZG OFF ROAD KLUB", AKK "FRIDGE RACING", AKK "ZANATLIJA", AMD "FORMULA R", AMD "ZANATLIJA-CASTROL", Auto moto klub "DINAMO", Karting klub "GB", KK "1", „Drift klub“,
Bejzbol
HAŠK Zagreb, Gajnice, Kaptol lions, Medvednica, Novi Zagreb river pirates, Purger, Zagreb
Boćanje
dr Ante Starčević, Zagreb, Telekom, Siget Osvit, Prečko, Novi Retkovec, Hrvatski dragovoljac, Kijevo, HEP, Flora, Dubrava, Dubec, Zrinjevac
Hokej na ledu
Zagreb, Grič, HAŠK, Medveščak, Mladost, Šalata
Crissey (Saona i Loara)
Krise je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Šalon sir Saon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1840 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 167 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,97 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 178 metara (maksimalnoj 191 m, a minimalnoj 172 m).
Cascina Sivalli, Vercelli
Cascina Sivalli je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Sport u Zagrebu
Košarka
Cibona, Zagreb, KK Zapad, KK Vučići
Ženski nogomet
Agram, Dinamo-Maksimir
Mali nogomet
Uspinjača, Orkan-Zagreb, Zagreb-Puljić, Martinovka, Selekcija katoličke malonogometna lige, Zagreb 92, Zagreb Zapad, Petar, Zagreb 1, AS Roma, OVB Allfinanz, Nacional Zagreb, Malešnica, Petar Malešnica
Cascina Sivalli, Vercelli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 276 m.
Sport u Zagrebu
Odbojka
Mladost,
Ragbi
Zagreb, Lokomotiva, Viktorija, Policijska akademija (isto što i Srednja policijska škola Zagreb?), Rudeš, Zvrk, Mladost
Rukomet
Zagreb, Medveščak
Vaterpolo
Mladost, Medveščak, Agram, Stara Sava, Zagreb, ZPK
Veslanje
Mladost,
Poljoprivreda
Istorija
Od Plodnog polumeseca poljoprivreda se širila na istok ka centralnoj Aziji, zapadno ka Kipru, Anadoliji, a 7000. godine p. n. e. i Grčkoj. Zemljoradnja (gajenje pšenice) je stigla u severozapadnu Evropu oko 5000. godine p. n. e.