cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Helene Fischer
Glazbena karijera
Početak njezine glazbene karijere na području popularne glazbe, prije svega unutar njemačkog šlager glazbenog izričaja, veže se za trenutak kada je njezina majka poslala demo snimak glazbenom menadžeru Uweu Kanthaku. Ubrzo se angažirao i glazbeni producent Jean Frankfurter, pa je Helene Fischer tada potpisala svoj prvi ugovor. Prvi nastup na televiziji odradila je u svibnja 2005. na Prvom programu Njemačke državne televizije (ARD, Das Erste) u emisiji Hochzeitsfest der Volksmusik. Tada je pjevala u duetu s poznatim njemačkim glazbenikom i televizijskim voditeljem Florianom Silbereisenom, između ostalog i poznati napjev Pođi sa mnom u Varaždin (njem. Komm mit nach Varaždin) iz operete Grofica Marica. U veljači 2006. pojavio se njezin prvi album Von hier bis unendlich. Njezina karijera od tada se razvijala vrtoglavom brzinom pa je uz spomenuti album objavila još pet studijskih albuma, kao i šest snimaka velikih koncertnih turneja koje se od 2008. godine redovito održavaju. Osim u zemljama njemačkog govornog područja (Njemačka, Austrija i Švicarska), Helene Fischer značajnu je popularnost stekla u Nizozemskoj i Danskoj. Također, tu su i njezina brojna pojavljivanja u zabavno-glazbenim emisijama njemačkih televizijskih postaja. Za svoj rad Helene Fischer nagrađena je do sada brojnim nagradama. Također, dobila je i svoju televizijsku emisiju Die Helene Fischer Show 2011. i 2012. godine, snimanu u velikoj dvorani berlinskog Velodroma. Emisija je obje godine prikazana na televizijskoj postaji ARD u udarnom terminu za Božić. Izdanje emisije iz 2013. i 2014. godine prikazano je na televizijskoj postaji ZDF te putem eurovizijskog prijenosa na austrijskoj (ORF) i švicarskoj (SRF) državnoj televiziji.Uz brojne duete s popularnim njemačkim izvođačima, ostale su zapažene i izvedbe s priznatim svjetskim glazbenicima kao što su Andrea Bocelli i Michael Bolton. Od 21. listopada 2011. u muzeju Madame Tussauds u Berlinu nalazi se njezina voštana figura. Na samom početku 2013. godine Helene Fischer imala je svoj glumački prvijenac. Glumila je u epizodi poznate njemačke serije Das Traumschiff, koja je prikazana 1. siječnja 2013. na televizijskoj postaji ZDF.
Diskografija
=== Studijski albumi ===
Kompilacijski albumi
=== Albumi uživo (DVD) ===
Chur
Geografija
Chur leži na obalama rijeke Rajne, udaljen 74 km jugoistočno od Züricha. Grad je okružen planinama visokim i do 2000 m. Po podatcima iz 1997. 30,4 % površine općine Chur je bilo pod šumama, naselja i komunikacije pokrivale su 25,1% površine, a 52% površine je bilo pogodno za poljoprivredno zemljište.
Historija
Chur je jedan od najstarijih švicarskih gradova, koji kontinuirano traje preko 5 000 godina, kao i ostalim švicarskim gradovim i Churom je vladao Antički Rim od 1. vijeka pne. sve do 5. vijeka. Za reformacije, i Chur se pridružio tom pokretu i postao jedan od protestantskih gradova Švicarske.
Od 1803. Kanton Graubünden je postao član Švicarske konfederacije, a 1820. grad Chur je postao glavni grad kantona.
Stanovništvo
Prema podacima iz [[2006 godine, Chur je imao 35 161 stanovnika a od toga je bilo 17.6% stranaca.
Kronologija: 1500. - oko 1500 stanovnika 1860. - 3990 1900. - 11.532 1950. - 19.382 1970. - 31.193 2000. - 32.989 2005. - 32.409 2006. - 35.161
2000. godine, 81,0% stanovništva Chura je govorilo njemački, 5.4% romanš a 5.1% talijanski.
Medaglie d'Oro, Treviso
Medaglie d'Oro je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Río San Pedro, Colonia, Pabellón de Arteaga
Río San Pedro, Colonia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1892 m.
Sudska praksa
Pojam
U anglosaksonskom pravnom sistemu sudska praksa ima značaj izvora prava, a kod nas postoji tendencija ka tome. To znači priznavanje sudovima da svojim odlikama mogu da kreiraju pravo, a ne samo da ga primenjuju i tumače. Danas je u većoj meri izrazeno interesovanje za sudskom praksom kao |izvorom prava. U kontinentalnom pravu, o ovom pitanju imamo dva suprotna stava: Po jednima sudskoj praksi treba priznati značaj izvora prava, jer usled dvostepenosti suđenja stavovi viših sudova prodiru kao izvor prava, a po drugima sudskoj praksi ne treba priznati ovaj karakter. U evropskokontinentalnom pravnom sistemu (grčko- romansko- germanskoj porodici prava) značaj sudske prakse može biti određen samo na osnovu njene povezanosti sa zakonom. Obaveza sudije da presudu koju donosi utemelji na tekstu zakona, omogućila je da se celokupna sudijska delatnost predstavi isključivo kao tumačenje zakona. Monteskjeov stav da sudija treba ”samo da izgovara reči zakona”, dobilo je snažnu potvrdu u pravnom pozitivizmu XIX veka. Sudska praksa nije smatrana izvorom prava a njen učinak u pravnom poretku razmatran je u okviru proučavanja metoda tumačenja prava.
Sudska praksa kao pravna delatnost
Tradicionalno gledište o sudskoj praksi održalo se, u izvesnoj meri, i danas. Ipak savremeni zastupnici ovog gledišta nisu mogli predvideti da delatnost sudije nije čisto mehanička. NJen stvaralački karakter bilo je teško negirati, posebno kad se uzme u obzir da je francuski Građanski zakonik (član 4. SS) zabranio sudiji da odbije rešavanje određenog slučaja zbog nepoštovanja zakonske norme koja taj slučaj uređuje a Građanski zakonik Švajcarske ga je ovlastio, štaviše, da takav slučaj reši kao da je zakonodavac. Stoga, tradicionalisti ne tvrde više da sudska praksa nije stvaralačka delatnost već naglašavaju da sudska vlast ne stvara pravne norme, tj. Opšta i apstraktna pravila obavezna za sve subjekte na koje se odnose. Ovo gledište ima više pristalica u zemljama germanskog nego francuskog prava. Očigledno je da su delatnošću sudova nastala brojna opšteobavezna pravila. Neka od tih pravila uobličena su lagano donošenjem odluka od sudova različitih nivoa. Obrnuto, neka pravila su stvorena donošenjem samo jedne sudske odluke ili zauzimanjem odredjenih pravnih shvatanja od posebnih institucija u višim ili najvišem sudu (sednice sudskih odeljenja ili opšta sednica svih sudija odredjenih visokih sudova). Stoga, i pored postojanja određenih ličnosti u postepenom nastajanju običajnih pravila i pravila sudskog porekla, ne treba sudsku praksu smatrati posebnom vrstom običajnog pravnog izvora. Naprotiv, sudska praksa predstavlja poseban, autonoman, izvor prava.
Sudska praksa kao izvor prava
Pored ovog tradiconalnog gledišta, u savremenoj teoriji i praksi sve više jača teza o sudskoj praksi kao izvoru prava. Pritom, izvesni pisci tu činjenicu otvoreno iznose, a drugi, koristeći neutralne formacije, izvlače zaključak o sudskoj praksi kao formalno ili faktičkom izvoru prava. Francuski i drugi romanski pisci to postižu na drugi način. S obzirom na čl. 5 francuskog Građanskog zakonika (ovim članom zabranjuje se sudiji da odlučuje o konkretnom slučaju opštom normom), ovi pisci određuju značenje reči izvor prava od tradicionalnog poimanja. Prema njihovom mišljenju, izvorima prava treba nazvati sve činioce koji utiču na stvaranje i dalji razvoj prava, a ne samo opšteobavezne i apstraktne norme donete od zakonodavca ili nastale pravnim običajima. Nema sumnje da sudska praksa utiče na stvaranje novih normativnih sadržaja tako i na dalji razvoj prava. Stoga, znatan deo francuske pravne teorije smatra, polazeći od navedenog, šireg, poimanja izvora prava, da je sudska praksa automoni pravni izvor.
Priznavanje sudske prakse
Priznavanje sudskoj praksi pravnostvaralačkog karaktera, bez obzira na to da li se istovremeno smatra formalnim ili samo faktičkim izvorom prava, prostiče iz nesumnjive činjenice da su mnogi pravni instituti savremenog prava nastali delatnošću sudske prakse. Objektivna odgovornost za opasne stvari, tj. Uvećani rizik koji nosi njihova upotreba, plod je stvaralačke sudske delatnosti. Iako francuski Građanski zakonik iz 1804. godine nije poznavao instituciju objektivne, neiskrivljene odgovornosti, francuski sudovi, pozivajući se na članove 1284. i 1285. francuskog Građanskog zakonika (o odgovornosti za štete nastale od njihove građevine ili životinje), počeli su dosuđivati naknadu štete radnicima koji su je pretrpeli u procesu rada od mašina i drugih opasnih stvari, bez potrebe da bude dokazana krivica vlasnika tih stvari. Jednostavno, u dilemi ko treba da snosi štetu kada ne postoji subjektivna odgovornost ni radnika ni vlasnika opasne stvari, sud se opredelio za rešenje koje nalaže pravda- gde je korist od upotrebe opasne stvari, tamo je i rizik. Poznati francuski pravni pisac Rejmond Salej ukazao je da su sudovi sudili ne na osnovu reči Građanskog zakonika već njegovog duha, a drugi veliki francuski pisac Mazo je primetio da je sudska praksa večni izvor maldosti Građanskog zakonika.
Sudska praksa kao izvor pravnih oblasti
Sudska praksa nije izvor samo građanskog, privatnog, prava. Naprotiv, praksa državnog saveta u Francuskoj je bila izvor izuzteno značajnog dela administrativnog, upravnog, prava. Upravno sudovanje, upravni spor, odgovornost države u francuskom pravu nastalo je kao posledica delatnosti Državnog saveta. S obzirom na to da je Državni savet raspolagao sličnom koncentracijom moći kojom raspolažu visoki sudovi u Engleskoj i rezultat u oblasti prava je bio sličan. Najveći deo francuskog administrativnog prava nastao je odlukom Državnog saveta a ne zakonodavca. Naravno, to ne znači da se taj odnos u stvaranju administrativnog prava zadržao i danas. Nakon stvaranja ustavnog sudstva u Austriji, pod direktnim uticajem Hansa Kelsena, glavnog redaktora Ustava Austrije iz 1919. godine, i preuzimanja te institucije od bonskog ustavotvorca 1949. godine, ne može se sporiti karakter odluka ustavnih sudova. Štaviše, i najviši redovni sudovi, ako su ovlašćeni na vršenje sudske kontrole ustavnosti zakona, donose odluke sa opšteobaveznim dejstvom. S druge strane ne treba prevideti danas ni značaj koji ima Sud evropskih zajednica (tzv. Evropski sud).
Ujednačena sudska praksa
Nijedna odluka Vrhovnog suda ne može da izađe iz zgrade ako nije prošla kroz Odeljenje sudske prakse. Na primer, kada jedna krivična presuda Okružnog suda dođe u Vrhovni sud, predmet se zavodi u pisarnici i dodeljuje se sudskom veću po utvrđenom redosledu, tako da se poštuje pravo na prirodnog sudiju. Određuje se sudija izvestilac koji priprema referat za većanje. Posle javne sednice, odluka se donosi većinom glasova petočlanog veća. Odluka se zatim šalje u Odeljenje sudske prakse.
Odeljenje sudske prakse
Odeljenje sudske prakse je četvrto odeljenje Vrhovnog suda Srbije i po značaju je potpuno ravnopravno sa Krivičnim, Građanskim i Upravnim odeljenjem. Odeljenje sudske prakse ima određenu nadležnost i stručni uticaj. Rad Odeljenja sudske prakse mora da bude takav da se očuva nezavisnost sudova. Odeljenje sudske prakse zaduženo je i za prikupljanje i obradu podataka i pravnih stavova za potrebe pravosudnog informacionog sistema i priprema podatke za sajt Vrhovnog suda na Internetu. Održava sednice jednom mesečno ili jednom u dva meseca.
Primeri sudske prakse
Krivični zakon Republike Srbije čl.118a Brutalno kažnjavanje dece od strane roditelja
"Prvostepenom presudom okrivljeni je oglašen krivim da je, nezadovoljan uspehom svoje dece u školi, otvorenom šakom, a zatim i cipelom udarao maloletnog sina po glavi i telu, zatim ga naterao da se skine go, da trči po dvorištu i da se valja po snegu, da je njega i drugog sina naterao da legnu preko kreveta, pa ih je dvadesetak puta udario kaišem preko zadnjice, da bi zatim prvom sinu zabranio izlazak iz sobe i uskratio hranu, a tom prilikom mu naneo višestruke lake telesne povrede. Nakon par dana, nezadovoljan što je njegov drugi sin dirao mobilni telefon, pocepao mu je duksericu, kaišem ga udario više puta po vratu i golim leđima, pa mu zatim pretio rečima: „Sad ću da ti odsečem uvo!", da bi ga iz sobe izgurala majka, nakon čega je otišao u dečju sobu, razbacao stvari po sobi i rekao: „Imate rok do sutra da sredite sve ovo, inače ću vas pobiti!". Neosnovano se žalbom branioca okrivljenog ističe da okrivljeni nije izvršio krivično delo nasilja u porodici, već da okrivljeni vaspitava svoju decu, da prilikom vaspitavanja mora da koristi oštrije metode obzirom da sa decom ima probleme, da ga deca ne slušaju i da su slabi đaci u školi. Prekomerno i brutalno kažnjavanje dece za svaku sitnicu koju oni učine ne predstavlja vaspitavanje dece, već upravo radnju izvršenja krivičnog dela nasilja u porodici."
(Presuda Okružnog suda u Beogradu, Kž. 2049/2004 od 14.9.2004. godine
Vanjske veze
= Reference =
Luzern
Luzern čita se Lucern (francuski i engleski Lucerne) je grad u Švicarskoj. Glavni je grad istoimenog kantona Luzern.
Geografske karakteristike
Grad leži duž obala Lucernoskog jezera (njemački: Vierwaldstättersee) i sa svojih 78 093 stanovnika je osmi po veličini grad u Švicarskoj. Kroz grad teče rijeka Reuss. Luzern je administrativno, ekonomsko, prometno i kulturno središte centralne Švicarske.
Turizam
Luzern je veoma važna turistička destinacija. Svake godine mnogo turista posjeti Luzern, a najviše iz Azije. Oni često dolaze da vide drveni most Kapellbrücke koji je izgrađen u srednjom vijeku. Važna turistička destinacija je i planina Pilatus. Na vrhu te planine postoji restoran sa vrlo lijepom pogledom na cijelu centralnu Švicarsku i okolinu.
Prema podacima iz 2005 grad Lucern je imao 57 533 stnovnika a Luzern je imao 56 309 stnovnika.
Anacoco, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 869, što je 3 (0,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Luzern
Promet
Luzern je važan tranzitni grad za robu i putnike koji putuju u unutrašnjost Švicarske. Grad ima posebno dobro razvijenu prometnu infrastrukturu. Preko grada prolaze brojni autoputi, pa je Luzern dobro povezan sa drugim gradovima Švicarske. Grad ima i veliku željezničku stanicu, na kojoj staju svi vlakovi koji putuju od istoka ka zapadu. U blizini željezničke stanice nalazi se Švicarski muzej prometa. On je jedan od najposećenijih muzeja Švicarske, sa velikom kolekcijom automobila, brodova, aviona i lokomotiva.
Chazeaux (Ardeš)
Šazo je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Ardeš koja pripada prefekturi Laržantjer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 103 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,62 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 470 metara (maksimalnoj 830 m, a minimalnoj 289 m).
Lakisamni
Lakisamni, pleme i selo američkih Indijanaca koji su prema Swantonu pripadali u Northern Valley Yokutse, sjevernom ogranku Chauchila, a locira ih moguće u području rijeke Stanislaus u blizini Dentsovog natkrivenog mosta Knights Ferry (vidi). Hodge njihovo selo naziva Lakisumne, navodeći da Pinart ukazuje na to da se stanovnici ovog sela po jeziku razlikuju od (Cholovone) Chauchila Indijanaca, i zaključuje da bi mogl pripadati porodici Moquelumnan.
Lietratura
Frederick Webb Hodge, Handbook of American Indians North of Mexico /Lakisumne.
Anatomija
thumb|right Anatomija ( grčki: νατομία anatomija i νατέμνειν seciranje) je grana biologije koja za cilj ima izučavanje strukture i organizaciju živih organizama. Deli se na animalnu anatomiju - zootomija i biljnu anatomiju - fitotomija. Glavne podgrupe anatomije su komparativna anatomija, histologija i humana anatomija.
Animalna anatomija podrazumeva proučavanje strukture različitih životinja i tada se naziva komparativna anatomija ili animalna morfologija, i može biti proučavanje jedne životinje, u kom slučaju se naziva specijalna anatomija.
Turbulencija
Turbulencija (: nemiran, uzburkan) je nepravilno vrtložno strujanje koje se javlja u tečnosti i gasu kada se ono usporava zbog prolaska pored čvrstih tela ili kada brzina strujanja prelazi određenu granicu. Za turbulentno strujanje karakteristično je da pored srednje brzine strujanja, svaka čestica tečnosti ili gasa ima još i dodatnu brzinu koja može biti delimično u smeru glavnog strujanja, delimično suprotna smeru strujanja. Po tome se razlikuje turbulentno od laminarnog strujanja, u kojem nema dodatnih brzina. Pod određenim uslovima uz turbulenciju pojavljuje se i kavitacija.
Anatomija
Humana anatomija
Nama najvažnija vrsta anatomije je humana anatomija (kako podrazumeva proučavanje jedne vrste znači da je humana anatomija takođe i specijalna anatomija). Humanu anatomiju možemo da posmatramo iz više uglova. Sa medicinskog stanovišta humana anatomija je uopšte poznavanje egzaktne forme, pozicije, oblika, veličine i odnosa različitih struktura ljudskog tela. Ovom terminu je takođe dat naziv i deskriptivna ili topografska humana anatomija.
Ljudsko telo je u toj meri kompleksno da samo mali broj profesionalaca, tek nakon godina strpljive studije, mogu da kažu da su poznavaoci ljudskog tela. Međutim svi lekari koji proučavaju ljudsko telo se specijaliziraju na određene delove tela i to znanje usavršnjavaju. Na primer, lekar se fokusira na mozak koji proučava do detalja, dok ima opšte znanje ostatka tela. Topografska anatomija se uči neprekidnim ponavljanjem i seciranjem tela, i detaljnim upoznavanjem.
Cuartel Segundo, San Martín Chalchicuautla
Cuartel Segundo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Anatomija
Humana anatomija
Sa morfološke tačke gledišta, humana anatomija je fascinantna nauka, jer za cilj ima proučavanje uzroke koji su doveli do trenutnog stanja tela. Pri ovom proučavanje neophodne su nauke tipa embriologija, filogenija i histologija.
Turbulencija
U atmosferi je strujanje vazduha (vetra) gotovo uvek turbulentno.
Anatomija
Humana anatomija
Svaka anatomska jedinica počinje prvo sa opisom strukture organa ili sistema (kao na primer nervi, nervni sistem, srce, itd.). Za ovim sledi opis razvoja, odnosno embriologija i komparativna anatomija, tj morfologija. Ovakva klasifikacija je od velikog značaja jer prvo daje dovoljno detalja o strukturi organa, i drugo, bilo ko (ne samo profesionalni medicinski radnici) može da ima u uvid u odnos i opis opšteg sistema.
Sistemi ljudskog tela
lokomotoren sistem
Turbulencija
Istorija
1883.godine engleski naučnik Ozborn Rejnolds izveo je niz eksperimenata kojima je pokazao rastojanje dva izrazito različita mehanizma strujanja, koji vladaju pri: niskim intezitetima strujanja- laminarni (slojeviti) i visokim intenzitetima strujanja- turbulentni (vrtložni).
Pomoću uređaja, prikazanog na slici Rejnolds je bio u stanju da obezbedi strujanje vode kroz staklene cevi, raznim brzinama, što je postizao regulacijom ventila. Da bi se tok vizuelizovao, u osu staklene cevi uvedena je kapilarna cev kroz koju se ubrizgava intenzivno obojena tečnost (rastvor metilenskog plavog u vodi, gustine praktično jednake gustini vode), tako da brzina kapilarnog mlaza bude jednaka brzini vode u koju se ubrizgava. Na ovaj način formira se obojeno strujno vlakno duž cele dužine staklene cevi.
Cuartel Segundo, San Martín Chalchicuautla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 259 m.
Severin Bijelić
Severin Bijelić (10. 2. 1921, Beograd, Kraljevstvo SHS – 28. 7. 1972, Vela Luka, Jugoslavija) je bio srpski i jugoslovenski glumac. Njegov otac bio je poznati srpski slikar Jovan Bijelić.
Turbulencija
Rejnoldsov broj
Posmatranjem strujnog vlakna, u zavisnosti od brzine kojom voda protiče kroz cev može se uočiti jedan nov fenomen, postojanje nepravilnih fluktuacionih impulsa čiji uticaj na stabilnost toka raste sa porastom brzine. U oblasti malih brzina, fluktuacioni impulsi su veoma slabo izraženi i vlakno mirno i glatko teče duž cevi. Povećanjem brzine, povećava se i uticaj impulsa, vlakno prvo počinje da se povija a pri još većim brzinama da se kida.
Kvalitativna i kvantitativna ispitivanja su pokazala da je pojava kidanja niti upravo proporcionalna srednjoj brzini strujanja fluida u cevi (w), prečniku cevi(d) i gustini fluida(ρ), a obrnuto proporcionalna viskozitetu fluida(μ) a da kidanje niti nastaje onda kada količnik ovih veličina dostigne vrednost od oko 2000. Ovaj bezdimenzionalni količnik i danas poznajemo kao Rejnoldsov broj (Re).
Severin Bijelić
Najpre je učio trgovačku školu u Beogradu i bavio se sportom (bio je vrhunski plivač). Član Narodnog pozorišta u Beogradu bio je od 1949. godine. Pored pozorišta isticao se na filmu i televiziji. Igrao je u više od 30 filmova, a značajnije uloge je ostvario u filmovima: „Nevjera“ (1953), „Anikina vremena“ (1954), i „Veliki i mali“ (1956), Vladimira Pogarčića; „Buđenje pacova“ (1967), „Kad budem mrtav i beo“ (1967), i „Zaseda“ (1969), Žike Pavlovića; „Pesma sa Kumbare“ (1955), Radoša Novakovića; „Ešalon doktora M.“ (1955), Žike Mitrovića; „Gospođa ministarka“ (1958), Žorža Skrigina i dr.
Nupchinche
Nupchinche (Noptinte), pleme američkih Indijanaca iz skupine Northern Valley Yokuts, porodice Mariposan, koji uz još nekoliko plemena pripadaju u Chauchile. Točna lokacija plemena nije poznata osim da su živjeli negdje u dolini rijeke San Joaquin u Kaliforniji. Arroyo de la Cuesta (u MS., B. A. E.) ih locira na misiji San Juan Bautista u okrugu San Benito. Ostali nazivi za njih su Nopthrinthres i Nopochinches.
Turbulencija
Rejnoldsov broj
Kada se radi o strujanju fluida kroz cevi kružnog preseka, ono je pri Re≤2300 laminarno. U ovome režimu slojevi fluida glatko klize jedan preko drugog i u njemu se količina kretanja prenosi samo molekulskim mehanizmom. Prekoračenjem Re=2300 ulazi se u oblast u kojoj sve izrazitije postaje učešće drugog-konvektivnog mehanizma prenosa količine kretanja koji potpuno preovladava pri Re≥10000 kada strujanje postaje izrazito turbulentno. Za različite geometrije strujnog polja vrednost KRITIČNOG REINOLDSOVOG BROJA (kada prestaje laminarno strujanje) je različita, kao na primer: Turbulentno strujanje okarakterisano je, kako je to Hince predložio, kao ,, ...neravnomerno stanje strujanja u kome parametri strujanja podležu naasumičnim procenama u vremenu i prostoru, pri čemu se statističkim metodama ovi parametri mogu usrednjiti...“. Ispitujući fenomen turbulencije, Tejlor i Karman došli su do zaključka da turbulencija nastaje usled uspostavljanja gradijenta brzine koji nastaje ili usled prisustva nepokretne čvrste površine u strujnom polju (zidna turbulencija), ili usled uspostavljanja gradijenta brzine u slobodnom toku (slobodna turbulencija).
Opis turbulencije
Rejnoldsovi eksperimenti pokazali su da je osnovna karakteristika turbulentnog strujanja, neravnomerna fluktuacija strujnih parametara. Vektor brzine menja se sa vremenom u ovakvom strujanju, i po intenzitetu i po pravcu. Savremenim eksperimentalnim metodama u mogućnosti smo da u jednoj tački strujnog polja registrujemo vektor brzine pri čemu je frekvencija instrumenta podešena tako da može da registruje sve fluktuacije.
Severin Bijelić
Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
Turbulencija
Opis turbulencije
Reinoldsovi eksperimenti su pokazali da intenzitet turbulencije zavisi od intenziteta strujanja. Ova vrednost vezuje se uz srednju brzinu, pri čemu je <w> srednja brzina struje fluida (-{<w>=V/S}-).
Turbulentna difuznost
Količinu kretanja između susednih fluidnih slojeva prenose pojedinačni molekuli, svojim prelaskom iz sloja u sloj, prenoseći svoju količinu kretanja čime obogaćuju ukupnu količinu kretanja sredine u koju ulaze, a osiromašuju količinu kretanja sredine koju napuštaju. Merila intenziteta razmene su vrednosti molekulske difuzivnosti i gradijenta brzine.
U turbulentnom strujanju količinu kretanja prenose vtlozi, makroskopski elementi mase fluida, koji učestvuju u fluktuacijama.
Alloa
Alloa (škotsko-gelski: Alamhagh) je grad na istoku Škotske od 20,417 stanovnika, on je i administrativni centar područnog savjeta i namjesništva Clackmannanshire.
Turbulencija
Prantlov put mešanja
Tumačenje turbulentne razmene količine kretanja na osnovu upoređenja sa molekulskim mehanizmom dovelo je do uvođenja novih elemanata analogije. Rejnoldsovi eksperimenti su pokazali da po prekoračenju određenog intenziteta strujanja, unutrašnji poremećaji više ne mogu biti priglušivani i oni se manifestuju makroskopskim fluktuacijama i pojavama vrtloga. Pravi razlog pojave fluktuacije još uvek je mimo naše moći saznanja. Na ovome polju čine se ogromni napori- teorijska i eksperimentalna istražvanja u oblasti hidro i aerodinamičke stabilnosti toka.
Alloa
Geografske karakteristike
Alloa leži na sjevernoj obali estuarija Firth of Forth, pored obronaka masiva Ochil, udaljen 8.9 km istočno od Stirlinga i 12.7 km sjeverno od Falkirka.
Turbulencija
Prantlov put mešanja
Ako je u laminarnom strujanju nosilac karakteristike molekul, onda u turbulentnom strujanju to može biti vrtlog. Svoju nepromenjenu količinu kretanja molekul ima u periodu između dva sukcesivna sudara te analogno ovome, svoju nepromenenu količinu kretanja vrtlog će imati između mesta svoga nastanka i mesta nestanka. Vrtlog će u tome periodu imati neki svoj identitet jer će se od okolnog fluida razlikovati po brzini. Pojava impulsa propraćena je pojavom lokalnog gradijenta brzine pa time i lokalne energetske disipacije. Ponašanje vrtloga je takvo da ovu disipaciju svede na minimum.
Alloa
Historija
Alloa se razvila kao naselje oko srednjovjekovne utvrde a kasnije trajektne luke za prijelaz preko Firth of Fortha. Naglo se razvio za industrijske revolucije kad je podignuto brodogradilište, pivovara, tvornica tekstila i stakla.
Turbulencija
Prantlov put mešanja
Prantlov put mešanja definisan je kao rastojanje izmedju tačaka nastanka i nestanka vrtloga.
Alloa
Historija
Danas se ekonomija Alloe, bazira na maloprodaji i turizmu.
Znamenitosti
Najveća atrakcija Alloe je dobro restaurirani srednjovjekovni toranj, koji je branio ulaz u Firth of Forth, njega su podigli feudalci iz porodice Eriskine. Pored tog to je Gradska vijećnica sa bibliotekom, podignuta između 1886. - 1889. i crkva Sveti Mungo sa zvonikom iz 17. vijeka i kuća Tobiasa Bauchopa iz 1695.
Cinco de Mayo, Santiago Tuxtla
Cinco de Mayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 374 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
IHF Svjetsko rukometno prvenstvo 1954.
Svjetsko prvenstvo u rukometu 1954. bilo je drugo izdanje svjetskog rukometnog prvenstva, a održano je od 13. do 17. siječnja 1954. u Švedskoj. Bilo je to prvo prvenstvo održano nakon dvodnevnog prvenstva održanog 16 godina ranije u Trećem Reichu te prvo prvenstvo održano nakon Drugog svjetskog rata.
Pobjednom nad Njemačkom, domaćin Švedska postala je svjetski prvak. Ipak, najbolji igrač (Bernhard Kempa) i najbolji strijelac (Otto Maychrzak, 16 golova) došli su iz redova njemačke momčadi. Trećeplasirana je bila Čehoslovačka.
Podiji i sastavi
Izvor: www.sport-komplett.de, „Handball-Weltmeisterschaften seit 1938“ auf www.welt.de
Piedra Bola, Urique
Piedra Bola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1776 m.
Sesto Campano, Isernia
Sesto Campano je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 528 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
El Lobo, Reynosa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Magazzini, Livorno
Magazzini je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Coriolisov protokomjer
mini|250px|desno|Coriolisov protokomjer.
Coriolisov protokomjer ili maseni protokomjer se sastoji od dvije paralelne cijevi savite u obliku slova U kroz koje protječe tekućina u istom smjeru. Način rada zasniva se na uvijanju (torziji) cijevi koje titraju a kroz njih protječe tekućina. Gornja i donja cijev titraju suprotno, tako da kada se gornja cijev kreće prema gore, donja cijev ima suprotan smjer kretanja. Titranje je pobuđeno elektromagnetskim djelovanjem i dolazi do rezonancije kada cijevi titraju vlastitom ili prirodnom frekvencijom. Frekvencija titraja je od 100 do 300 Hz s vrlo malom amplitudom, manjom od 1 mm. Zbog Coriolisove sile tekućina djeluje silom na stjenke cijevi i dolazi do njihovog savijanja (torzije) i pomaka u titranju.
Pojava da se na tijelo, ili tekućinu, koja se giba i istovremeno rotira djeluje osim centrifugalne sile i Coriolisova sila, koristi se za maseni protokomjer. Coriolisovo ubrzanje (sila) djeluje uvijek okomito na prividnu brzinu tijela i kutnu brzinu rotacije. Djelovanje Coriolisove sile možemo zapaziti kada tekućina istječe iz posude (npr. slivnika ili kade) jer zbog nje istovremeno uz istjecanje dolazi i do rotacije tekućine. Na sjevernoj polutki Zemlje rotacija tekućine je u smjeru zakretanja kazaljke na satu, a na južnoj polutci je u suprotnom smjeru.
Prednosti Coriolisovog protokomjera su:
Leimersheim
Lajmershajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Germershajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.597 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7334016.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Germershajm Lajmershajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Germershajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 105 metara. Površina opštine iznosi 13,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.597 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 200 stanovnika/km².
Crețu, Ciocănești
Crețu je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Ciocănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 567 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Лознац
Лознац је насеље у Србији у општини Алексинац у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 176 становника (према попису из 1991. било је 209 становника).
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Dečak Mita
Dečak Mita je jugoslovenski film, snimljen 1951. godine u režiji Radoša Novakovića.
Radnja
Dečak Mita, umesto da ode u Beograd, on pristupa beogradskom ilegalnom pokretu. Nemci, koji u međuvremenu okupiraju Beograd, počinju da proganjaju komuniste. Mnogi od njih ginu, ali dečak Mita uspeva nekako da se probije na oslobođenu teritoriju, i to zajedno sa devojkom sa kojom se prvobitno i uputio u Beograd.
Kamehameha II
Kamehameha II. (o. 1797. - 14. srpnja 1824.) bio je drugi kralj Havaja. Njegovo je puno ime bilo Kalani Kaleiʻaimoku o Kaiwikapu o Laʻamea i Kauikawekiu Ahilapalapa Kealiʻi Kauinamoku o Kahekili Kalaninui i Mamao ʻIolani i Ka Liholiho. Vladao je pet godina, a naslijedio ga je brat Kamehameha III.
Rani život
Kamehameha je rođen oko 1797. godine u Hilu. Njegov je otac bio Kamehameha I. Veliki, a majka mu je bila najsvetija Kamehamehina supruga, kraljica Keōpūolani, kći kralja Kīwalaʻa.
Trebao je biti rođen na Oahuu.
Za njega se isprva brinuo Hanapi, a poslije i njegova baka, Kekuʻiapoiwa Liliha te kraljica Kaʻahumanu, Kamehamehina najdraža žena.
Imao je mlađeg brata i sestru.
Vladavina
Dogodilo se nešto zvano ʻAi Noa - "slobodno jelo", kad su stari običaji napušteni i ženama je bilo dozvoljeno jesti banane s muškarcima. Sam Kamehameha jeo je s majkom i Kaʻahumanu.
Uskoro su i kršćanski misionari stigli na Havaje, a mnogi su napustili staru vjeru i običaje.
Contrada Orticelli, Benevento
Contrada Orticelli je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Kamehameha II
Vladavina
Kamehameha je bio poligamist te se nije htio odreći žena zbog kršćanstva.
Contrada Orticelli, Benevento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 295 m.
Kamehameha II
Vladavina
Htio je otputovati u London, ali je njegova majka bila protiv toga. Nakon što je ona umrla, otišao je u Englesku. Poveo je poglavicu Bokija.
Upoznao je Petra I., cara Brazila, koji mu je dao mač, a sam je dobio havajski plašt od perja rijetkih ptica.
Razgledao je London s pratnjom; u to je doba vladao Đuro IV. Međutim, kraljica Kamāmalu dobila je male boginje i umrla, a sam Kamehameha umro je 14. srpnja.
Tijela su vraćena na Havaje i pokopana, a Kamehameha III. stupio je na vlast.
Nutunutu
Nutunutu (No-to'-no-to, Nutuntu; pl. Nutantisha), pleme američkih Indijanaca iz grupe Southern Valley Yokuts, ogranak Chauchila, porodica Mariposan, sa područja južno od donjeg toka rijeke Kings u Kaliforniji. Pleme Nutunutu imalo je selo Chiau nešto južnije od današnjeg Kingstona. Za njihovo drugo selo Hibek'ia točna lokacija nije poznata, no nalazilo se po svoj prilici u blizini rijeke Kings. Kultura je tipična Kaliforniji (razvijeno košaraštvo). U lovu na zečeve služili su se stupicama.
Godine 1861. zajedno sa Wimilchima broje 180 na rezervatu Fresno. Nešto kasnije bijeli naseljenici gotovo su ih istrijebili, a nešto preživjelih očuvalo se među susjednim plemenima.
San José el Porvenir, Santa Lucía Monteverde
San José el Porvenir je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Lucía Monteverde.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 351 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1295 m.
Kell, Illinois
Kel je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 219, što je 12 (-5,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Menan, Idaho
Menan je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 741, što je 34 (4,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Los Cuervos, Mezquitic
Los Cuervos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1576 m.
Espondeilhan
Epondejan je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Ero koja pripada prefekturi Bezje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 623 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 122 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,08 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 60 metara (maksimalnoj 123 m, a minimalnoj 60 m).
Bullet (film)
Metak je američki igrani film snimljen 1996. u režiji Džulijena Templa sa Mikijem Rorokom, Tupak Šakurom, Džonom Enosom III, Adrijenom Brodijem, Tedom Levinom i Donijem Volbergom u glavnim ulogama. Scenario za film su napisali Miki Rork (potpisan kao "Ser" Edi Kuk) i Brus Rubenstajn. Naslovni protagonist, koga tumači Rork, je bivši robijaš koji se na slobodi sprema za obračun sa narko-bosom (koga glumi Šakur) kojemu se zamerio u zatvoru. Film je izašao mesec dana nakon Šakurove smrti.
Recanare, Urique
Recanare je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2119 m.
Osamnaesta dinastija Egipta
Osamnaesta dinastija, devetnaesta dinastija i dvadesta dinastija se često nazivaju, jednim imenom, Novo kraljevstvo.
Osnivač osamnaeste dinastije je bio Ahmos, brat Kamosa, poslednjeg vladara sedamaeste dinastije. Početkom osamnaeste dinastije, završava se drugi prelazni period, a počinje novo carstvo.
U osamnaestu dinastiju spada i kraljica Hatšepsut, koja je vladala za vreme zvanične vlade svog pastorka, kao i prvi zvanični odnosi starog Egipta sa inostranstvom (za vreme Amenhotepa III).
U poslednjim godinama dinastije nepoznata udovica kralja Niburereje (najverovatnije je to Akhenaton ili Tutankamon) pisala je kralju Hitita, Supiuliumasu I, tražeći od njega da joj pošalje nekog od svojih sinova za muža, koji bi tako postao novi vladar Egipta. Supiluliumas I je poslao glasnika da ispita stvari, a tek nakon toga poslao i svog sina, koji je, međutim stigao živ samo do granice (najverovatnije je ubijen).
Devetnaesta dinastija Ramzesa I je započela 1292. pne.
El Tequezquite (razvrstavanje)
El Tequezquite ima više značenja:
Miguel Hidalgo y Costilla, Santiago Tuxtla
Miguel Hidalgo y Costilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 372 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 100 m.
Vjetromjer
mini|desno|Vjetromjer s lopaticama iz 1846., koji je izradio John Thomas Romney Robinson.
Vjetromjer ili anemometar je mjerni instrument za mjerenje jačine vjetra i brzinu strujanja zraka. Uloga anemometra je mjerenje nekoliko ili svih komponenata vektora vjetra. Idealni mjerni davač (senzor) vjetra bi trebao reagirati na najmanji povjetarac i vjetrove poput uragana, imati linearni izlaz i trenutno reagirati na turbulentne fluktuacije. U stvarnosti mjerni davači ne mogu reagirati na vjetrove male snage, a ni izdržati jake vjetrove.
Vjetar je vodoravno strujanje zraka koje nastaje zbog nejednakosti tlaka u zemljinoj atmosferi. Određen je brzinom i smjerom. U meteorologiji službena jedinica za brzinu vjetra je m/s, dok je smjer određen engleskim kraticama strana svijeta (npr. E, NE, SW). Mjerenje vjetra vrši se na visini od 10 metara iznad tla kako bi se izbjegli negativni utjecaji od miješanja vjetra pri samom tlu uzrokovani od raznih čimbenicima. Brzina se izražava najčešće u km/h, m/s ili čvorovima (kt - engl. knot).
Vjetromjer s lopaticama
Vjetromjer s lopaticama je najčešće upotrebljavana vrsta anemometra. Jeftiniji su u odnosu na druge vrste anemometara i mogu biti vrlo robusni. Sastoje se od 3 ili 4 lopatice koje su smještene vertikalno na horizontalne nosače. Horizontalni nosači smješteni su na zajedničku osovinu koja se okreće zajedno s lopaticama. Osovina je spojena na električni pretvornik koji proizvodi električni izlazni izmjenični signal čiji napon i/ili frekvencija je proporcionalna brzini vjetra. Još jedan od načina mjerenja brzine vjetra je preko optičkog pretvornika tako da se stvaraju impulsi, svaki put kad rotirajući krug prekine zraku svjetlosti. U slučaju da se stvaraju impulse, srednja brzina vjetra izračuna se na osnovu poznavanja broja impulsa u određenom vremenskom intervalu.
Neke svojstvene vrijednosti vezane uz ovu vrstu anemometra su točnost od ± 4%, rezolucija 0,1 m/s, te mjerni opseg od 1 do 75 m/s. Smjer vjetra se osim stranama svijeta može prikazati i u obliku stupnjeva (W = 270°, SW = 225° itd.). Može se odrediti npr. potenciometrom. Napon uzbude se dovede na potenciometar, a izlazni signal je analogni napon direktno proporcionalan kutu azimuta. Ovi instrumenti prikazuju kut od 0° do 360° s točnošću od ± 5° i rezolucijom od 1°.
Ultrazvučni vjetromjer
mini|desno|Ultrazvučni vjetromjer.
Ultrazvučni vjetromjer koristi ultrazvučne valove za mjerenje brzine i smjera vjetra. Brzina vjetra određuje se tako da se mjeri vrijeme koje je potrebno ultrazvučnom impulsu da prođe put između fiksnog odašiljača i fiksnog prijemnika. Brzina vjetra će povećati ili smanjiti brzinu zvuka ovisno o tome u kojem smjeru vjetar puše. Određuje se komponenta brzine vjetra na tom putu. Vrlo su prikladni za mjerenje turbulencija. Kako nemaju pomične dijelove pogodni su za dugoročnu upotrebu u udaljenim automatiziranim stanicama i tamo gdje na točnost i pouzdanost tradicionalnih anemometara s lopaticama utječe slani zrak ili velike količine prašine. Neki od nedostataka su im skupoća i gubitak signala za vrijeme jake kiše ili snijega.
Laserski dopplerov vjetromjer
mini|desno|Presjek kroz laser doppler vjetromjer.
Laser doppler vjetromjer služi za mjerenje smjera i brzine fluida (vjetra). Ovi anemometri rade na načelu križanja dvije zrake monokromatskog, koherentnog svjetla iz lasera. Laserska zraka se najprije podijeli u dvije zrake jednakog intenziteta. Zatim su zrake usmjerene u optička vlakna koja ih dovode do optike sonde. Žarišna duljina leća sonde određuje veličinu i poziciju na kojemu se križaju te dvije zrake. Optika se koristi da bi se dvije laserske zrake dovele u točku za mjerenje gdje se one križaju. Mjerni obujam koji nastaje križanjem te dvije zrake ima oblik elipsoida. Tamo gdje se zrake križaju nastaju ravnine visokog intenziteta svjetlosti i između njih ravnine niskog intenziteta koje su okomite na ravninu laserske zrake. Prostor između ravnina je određen postavljenim optičkim čimbenicima, odnosno valnom duljinom optičkog svjetla i kutom između zraka.
Vjetromjer s ugrijanom žicom
Vjetromjer s ugrijanom žicom (eng. hot-wire anemometer) mjeri brzinu vjetra tako da opaža odvođenje topline zbog gibanja zraka. Glavni dio ovih senzora je ugrijana žica kojoj se mijenja otpor zbog odvođenja topline koja je u ovisnosti o brzini vjetra kojemu je žica izložena. Žica se grije zbog prolaska električne struje. Ako se pretpostavi da je žica u temperaturnoj ravnoteži s okolinom, tada je energija potrebna da bi se ugrijala žica jednaka energiji koja se gubi zbog odvođenja topline konvekcijom. Anemometri s ugrijanom žicom zbog svoje velike brzine odziva najčešće se koriste za mjerenje turbulentnih strujanja. Također se koriste za mjerenje svih brzih promjena fluktuacija. Umjesto ugrijane žice često se koristi i metalni film.
Kod anemometara s ugrijanom žicom, žica je pričvršćena za dva držača malih dimenzija kako ne bi znatnije utjecali na brzinu strujanja na mjestu na kojem je postavljen vjetromjer. Žica je najčešće izrađena od platine jer je dobro otporna na oksidaciju i ima dobar temperaturni koeficijent (0,003/°C). Dimenzije žice su od 4 do 10 μm u promjeru i 1 mm u duljinu. Zbog svojih malih dimenzija su krhke i zbog toga pogodne samo za mjerenje strujanja čistih plinova. Za onečišćene plinove i fluide koristi se platinasti film koji je premazan na kvarcnu ili keramičku podlogu.
Pitotov vetromer
mini|desno|[[Pitot-cijev|Pitot cijev.]]
Leiningen
Lajningen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 778 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140084.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Lajningen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 448 metara. Površina opštine iznosi 5,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 778 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 135 stanovnika/km².
Pitkachi
Pitkachi (Pitkati), pleme američkih Indijanaca porodice Mariposan, nastanjeno na južnoj obali rijeke San Joaquin u Kaliforniji, gdje su im se nalazila sela Kohuou (blizu Herndona ili Sycamore), Weshiu i Gawachiu. Pripadaju skupini Chauchila Yokutsa, užem ogranku Northern Valley Yokuts. Pitkachi su sa Heuchima i Chauchilama smejšteni na rezervat Tule River, gdje su i nestali.
Jovan Bijelić
Jovan Bijelić (Revenik kod Bosanskog Petrovca, 30. jun 1884 – Beograd, 12. mart 1964) je bio srpski slikar,jedan od najznačajnijih jugoslovenskih likovnih stvaralaca između dva svetska rata.
Biografija
Studirao je u Sarajevu kod J. K. Janevskog, a zatim u Krakovu 1909-1913. kod T. Aksentovića, L. Vičulovskog i J. Pankijevića. Boravio je u Parizu 1913/14. i u Pragu 1915. Od 1919. je živeo u Beogradu, gde je bio scenograf a potom i šef slikarske radionice Narodnog pozorišta.
Najviše je slikao portrete, pejzaže, mrtvu prirodu i kompozicije. Prošao je kroz nekoliko faza u kojima je izražen uticaj kubizma u skulpturskoj koncepciji čvrsto modelovane forme i škrtosti palete, a potom je pod uticajem fovizma stvarao koloritna dela izuzetne sočnosti i čulne ekspresije. U poslednjoj fazi, rastvarao je predmete uznemirenim potezima boje. Bavio se i pedagoškim radom, imao je privatnu školu iz koje je izašao niz slikara.
Prvu samostalnu izložbu imao je 1917. u Sarajevu, a drugu 1919. u Zagrebu. Učestvovao je na mnogim kolektivnim izložbama. Samostalne izložbe imao je i u Beogradu (1929, 1932, 1957, 1968), Ljubljani (1959) i Bihaću (1960).
Priznanja
Dobitnik je velikog broja slikarskih nagrada i društvenih priznanja: Oktobarska nagrada grada Beograda, Sedmojulska nagrada Srbije, Orden rada prvog reda. Bio je redovni član Srpske akademije nauka i umetnosti od 1963.
Opus
Jovan Bijelić je bio veoma plodan stvaralac, ogledao se u raznim umetničkim disciplinama i tehnikama. Iza umjetnika su ostala djela:
Neka od njegovih najpoznatijih slikarskih djela su: "Portret devojke", "Kupačica", "Jajce", "Kći umetnikova", "Dvorište", "Ženski akt", "Sarajevo", "Portret starice", "Devojčica s lutkom" (1928), "Dečak jaše lava" (1929), "Apstraktni predeo" (1920).
Muzejske zbirke
Njegova dela nalaze se u više muzeja i galerija: Muzej savremene umetnosti i Narodni muzej u Beogradu (38 dela), u Spomen zbirci Pavla Beljanskog u Novom Sadu itd.
Zbirka od 18 umjetničkih djela Jovana Bijelića, koja je dio stalnog izložbenog postava Muzeja Unsko-sanskog kantona u Bihaću, proglašena je za nacionalni spomenik BjH. Umjetničke slike Jovana Bijelića poklonjene su ili otkupljene za zbirku nekadašnjeg Muzeja AVNOJ-a i Pounja u Bihaću.
Zbirka umjetničkih djela i ličnih predmeta Jovana Bijelića, smještena je i u zgradi "Spomen-muzej Jovan Bijelić" u Bosanskom Petrovcu. Proglašena je za nacionalni spomenik. Sastoji se od 14 umjetničkih djela akademskog slikara Jovana Bijelića, četiri slike drugih autora i zbirke ličnih predmeta (radni sto, pribor za slikanje, pribor za kafu i ćilim)
Kurikuće
Kurikuće je naselje u opštini Berane u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 115 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 188 stanovnika).
Demografija
U naselju Kurikuće živi 89 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,5 godina (39,9 kod muškaraca i 47,6 kod žena). U naselju ima 38 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,03.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Seponi, Caserta
Seponi je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Siakumne
Siakumne, pleme kalifornijskih Indijanaca iz grupe Northern Valley Yokuts, porodica Mariposan, čija točna lokacija nije poznata (Swanton, . Poznatiji pripadnik ovog plemena bio je poglavica Hoza Ha-soos, poznatiji kao José Jesús, koji se sa kapetanom John Fremontom borio za vrijeme meksičko-američkog rata.
Las Palmas, Reynosa
Las Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 153 m.