cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Napad NOVJ na Sanski Most 1943.
Pozadina
Nakon povratka Četvrte krajiške divizije iz Dalmacije, gde je učestvovala u odbrani Splita, Peti krajiški korpus NOVJ preuzeo je inicijativu u svoje ruke. Snage pod komandom 15. brdskog korpusa (373. divizija i 3. brdski zdrug NDH) više puta su tučene na komunikacijama i u garnizonima. Ovim dejstvima glavnina snaga 15. korpusa priseljena je na odbranu Banjaluke, Prijedora i unske komunikacije, čime je garnizon Sanski Most ostao izolovan.
Tok operacije
Glavnina Četvrte krajiške divizije (6. i 8. brigada) i 13. brigada Desete krajiške divizije, sa Sanskim i Podgrmečkim odredom i Udarnim bataljonom Drvarskog odreda, izvršile su noću 20/21. oktobra 1943. napad na osovinski garnizon Sanski Most i oslobodile grad. Usled demoralizacije i svesti da im neće biti upućena pomoć, garnizon je pružio slab otpor i savladan je u jednosatnoj borbi. Tom prilikom predala se glavnina 3. gorske pukovnije NDH.
Gubici
Prema izveštaju štaba Petog korpusa NOVJ, u Sanskom Mostu zarobljeno je 1100 neprijateljskih vojnika i 28 oficira, dok ih je 70 poginulo. Zaplenjeno je 906 pušaka, 5 topova, 66 puškomitraljeza, 6 teških mitraljeza i tri vagona municije. U borbi je poginulo 5, a ranjeno 12 boraca 4. divizije.
Partizanski izveštaj se prilično poklapa sa nemačkim izveštajem. Prema izveštaju komandanta 373. divizije komandantu 15. brdskog korpusa, izgubljeno je 1000 ljudi i 5 artiljerijskih oruđa.
Posledice
Nakon niza neuspeha 15. korpusa, na zahtev komandanta Armijske grupe F feldmaršala fon Vajhsa 24. oktobra smenjen je komandant 15. brdskog korpusa Rudolf Liters. Na čelo korpusa stupio je 29. oktobra generallajtnant Ernst Lejzer.
Snage 15. brdskog korpusa uspele su da stabilizuju svoju odbranu dolaskom 264. divizije krajem oktobra, tako da do očekivanih neposrednih napada na Prijedor i Banjaluku nije došlo. Banjaluka je napadnuta krajem decembra 1943. u Prvoj banjalučkoj operaciji.
U oslobođenom Sanskom Mostu održano je 30. juna/2. jula 1944. drugo zasedanje Zemaljskog antifašističkog veća narodnog oslobođenja Bosne i Hercegovine.
Ratko Glavina
Ratko Glavina (Split, 1. prosinca 1941.) je hrvatski glumac.
Kaming
Kaming se može odnositi na
Jezid ibn Abi Sufjan
Yazîd ben Abî Sufyân ( ???-639/640) (يزيد بن ابي سفيان) je bio ashabi i arapsko-muslimanski vojskovođa i velikodostojnik. Bio je sin Ebu Sufjan ibn-Habra, i brat budućeg kalifa Muavije. Slično kao otac i braća je ispočetka bio protivnik Muhameda. Primio je islam i postao njegovim sljedbenikom nakon muslimanskog osvajanja Meke 630. Kalif Abu Bekr ga je 634. postavio za jednog od komandanata rašidunske vojske koja je krenula u veliki pohod na bizantsku Siriju. Istakao se u osvajanju bizantske tvrđave Filadelfije (današnji Aman), a nakon osvajanja Damaska je imenovan za njegovog prvog muslimanskog guvernera. Godine 636. je komandirao lijevim krilom vojske u velikoj bitci na Jarmuku kojom je slomljen bizantski otpor na Levantu. Godine 639. je izbila velika emauska kuga koja je desetkovala Arape na Levantu i u Hedžasu. Od nje se razbolio i umro guverner Sirije Abu Ubaidah ibn al-Jarrah, a iste godine i njegov nasljednik Mu'adh ibn Jabal. Kalif Omer je Yazida imenovao novim guvernerom, ali se i on razbolio i umro 640.
Dikson
Dikson se može odnositi na
Ketoza
Termin ketoza ima više značenja.
Neuropeptidni Y receptor Y2
Neuropeptidni Y receptor tip 2 je protein koji je kod ljudi kodiran genom.
Ampuis
Ampi je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Rona koja pripada prefekturi Lion.
Dobrna
Dobrna (njemački: Neuhaus) je selo u Sloveniji od 548 stanovnika, ono je i administrativni centar Občine Dobje.
Dobrna je poznata po najstarijem termalnom lječilištu u Sloveniji - Terme Dobrna i to već punih 7 vijekova.
Ampuis
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2206 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 141,68 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 152 metara (maksimalnoj 536 m, a minimalnoj 145 m).
Dobrna
Geografske karakteristike
Dobrna leži udaljena oko 12 km istočno od Velenja i oko 16 km sjeverno od Celja, na ušću potoka Dobrnice i Topličice u brdovitom kraju.
Fontane, Verbano-Cusio-Ossola
Fontane je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 796 m.
Villacidro
Villacidro (sardinski: Bidda de Cidru ili Biddacidru) je talijanski grad u Južnosardinskoj provinciji na Sardiniji. Grad je 2011. imao 14.281 stanovnika.
Geografija
Villacidro leži na nadmorskoj visini od 267 m, na rubu velike ravnice Campidano i po krajnjim sjevernim obroncima masiva Linasa, u sredini Sardinije. Udaljen je 50 km sjeverozapadno od Cagliarija i oko 40 km istočno od Sredozemnog mora.
Historija
Historija Villacidra kao grada počinje od 19. vijeka, dok je kroz srednji vijek bio selo. Od 1807. do 1821. bio je jedan od 15 administrativnih centara novoosnovanih prefektura. Do 2016. Villacidro je zajedno sa Sanlurijem bio glavni grad provincije Medio Campidano, a nakon ukidanja potonje Villacidro je uključen u novoosnovanu Južnosardinsku provinciju.
Znamenitosti
Pored Villacidra se nalazi vodopad Sa Spendula kog rado obilaze turisti.
Privreda
Villacidro je centar poljoprivrednog kraja poznat po voćarstvu, vinogradarstvu i proizvodnji stočne hrane. Grad ima i par tvornica koje proizvode tekstil, odjeću i kemijske proizvode.
Rogatec (općina)
Općina Rogatec (slovenski: Občina Rogatec) je jedna od 212 slovenskih općina od 3.122 stanovnika. , administrativni centar općine je grad Rogatec.
Geografske karakteristike
Općina Rogatec prostire se na istoku Slovenije, duž granice sa Hrvatskom, po južnim padinama Haloza i po dolini gornje Sutle, na površini od 39.6 km², na kojoj leži 9 naselja.
Naselja Općine Rogatec
Brezovec pri Rogatcu, Dobovec pri Rogatcu, Donačka Gora, Log, Rogatec, Sv. Jurij, Tlake, Trlično, Žahenberc
Kvizburger
thumb|desno|300px|Vinko Pejić: "Kvizburger 2" Kvizburger, popularna kviz-emisija osječkog Slavonskog radija, koju priprema i vodi Vinko Pejić. Emitira se od sredine 90-ih godina 20. stoljeća.
Emisija Kvizburger pojavila se kako bi ispunila neke programske praznine Slavonskog radija, a traje do današnjih dana i "od vremena do vremena ispunjava neke praznine koje su se, s godinama, pojavile u našim glavama". U početku je voditelj krenuo bojažljivo, sa samo dva-tri pitanja, a kako su se slušaoci javljali u sve većem broju, shvatio je da rado prihvaćaju ponuđeni i sadržaj i formu: ugodan razgovor s nekoliko pitanja za simpatičnu nagradu. Stoga je "Kvizburger" počeo postupno prerastati u pravi kviz, tako da Pejić danas svake nedjelje mora pripremiti čak 25 pitanja.
Godine 2000. Kvizburger se iz etera preselio u istoimenu knjigu "Kvizburger :2001 pitanje za 2001 odgovor". Drugi put to je urađeno krajem 2003. godine kad je objavljena knjiga "Kvizburger 2 : 2004 pitanja za 2004. godinu", u kojoj se stvarno nalaze 2004 pitanja, za koja su najčešće ponuđena 3 odgovora, npr.
604. Na zastavi Ruande nalazi se a) štit i dva koplja b) sablja c) slovo R 633. Godine 1901. Morzeovom abecedom je preko Atlantika poslano prvo slovo i to a) slovo A b) slovo S c) slovo O 1011. Srednje ime Elvisa Presleya bilo je a) Jim b) Aron c) Andy Odgovori: 604) slovo R; 633) slovo S; 1011) Aron.
Knjiga "Kvizburger : 2001 pitanje za 2001 odgovor" ima 365 stranica, a knjiga "Kvizburger 2 : 2004 pitanja za 2004. godinu" 371 stranicu, obje formata 20 x 14 cm. Izdavač je osječka Grafika. Proslov drugoj napisao je Ivica Vrkić. Na 371. stranici objavljen je šaljivi životopis autora (sa slikom).
Po jedno pitanje iz emisije Kvizburger objavljuje se (od 502. broja, 3-4. II. 2004) i u svakom broju osječkih gradskih novina Osječki dom, u rubrici Kvizburger, na stranici na kojoj se objavljuje i TV-program.
Sama riječ kvizburger stvorena je spajanjem (šaradom od riječi kviz i od drugog dijela riječi hamburger, na način kako su nastala još neke riječi: čizburger (cheeseburger; hamburger sa sirom), fišburger (fishburger; prženi riblji odrezak, najčešće od oslića, u pecivu s majonezom i drugim dodacima), mrazburger (hamburger u obliku Djeda Mraza, u prijevodu TV-serije "Gilmoreice"), kitburger (u Japanu, hamburger od kitovog mesa)...
Dandi
Dandi se može odnositi na
Sparivanje ljudi
Sparivanje u međuljudskim odnosima predstavlja proces tokom koga pojedino ljudsko biće traži drugog pojedinca u svrhu započinja dugoročnog intimnog odnosa ili braka, rjeđe povremene veze ili tek prijateljstva. Ljudska potreba za društvom je jedan od najsnažnijih ljudskih nagona i najvidljivijih karakteristika ljudske prirode.
Proces sparivanja sadrži niz društvenih i kulturnih procesa čija je svrha sresti drugu osobu, procijeniti njenu prikladnost, odnosno proces udvaranja i stvaranja međuljudskog odnosa.
Koštana (opera)
Koštana je opera u tri čina i šest slika srpskog kompozitora Petra Konjovića.
Libreto
Prema istoimenoj drami Borisava Stankovića spevao Petar Konjović.
Praizvedba
1931, Zagreb (tada Kraljevina Jugoslavija) u Hrvatskom narodnom kazalištu.
Mesto i vreme
Sadržaj radnje se dešava u Vranju oko 1880. godine, nepoosredno po oslobođenju od Turaka.
I čin
Prva slika
Uskrs. U bogato nameštenu sobu, u kući Hadži Tome, uleće nekoliko drugarica njegove kćeri Stane da je zovu na igru. Stana odbija poziv jer je žalosna i više želi da ostane sama sa rođakom Vaskom. Na Vaskino pitanje zašto je tužna ona odgovara da njen brat Stojan pije i da je stalno sa cigankom Koštanom koja je svojim pevanjem i plesom opčinila sve muškarce u mestu. Iz Hana (gostionice) čuje se Stojanova i Koštanina pesma. Vaska se žali na Stojana jer on obasipa Koštanu novcem, haljinama i drugim darovima. Stana ga brani i plaši se da on ne nastrada jer katkad iz krčme dolazi zvuk pucanja. Obe devojke čuju korake i govor Hadži Tome i odlaze brzo u kuću. On ljut ulazi u društvu tri građana koji pokušavaju da ga umire. Ogorčen je na vladanje svoga sina i na to što zapušta kuću i roditelje i smatra da je za sve kriva njegova žena, stojanova majka zbog svoje hladnoće i ćutljivosti. Arsa. rođak, kmet u mestu, ulazi da pozdravi veseo praznik. Hadži Toma ga kori što ne ume da napravi reda ni u selu ni među ciganima.Opet se čuje pucanj iz puške. Arsa opravdava Cigane da pesmom i svirkom zarađuju hleb. Tada ulazi policija i obaveštavaju ih da je stojan sa ciganskom bandom otišao u mlin Hadži Tome. Oni brzo odlaze. U sobu ulazi Stojanova majka koja je zbog svega nesrećna. Zada, stara ciganka dolazi k njoj i donosi Koštaninu košulju na koju će da vrača da bi ona napustila Stojana. Majka ostaje sama i gata u pasulj i vidi da Stojan silno voli Koštanu i sprema se da ga prokune ali umesto toga kune sopstvena usta koja su htela izreći tu kletvu.
Orkestarski interludij 'Sobina' spaja prvu i drugu sliku.
Druga slika
Veče u dvorištu Hadži Tomine vodenice zvane Sobina. Stari vodeničar marko i njegova žena Magda slušaju gde se približava igra i pesma. Stojan dolazi sa Koštanom a za njima ciganska družina i Stojanovi drugovi. Kasnije dolazi Mitke, Stojanov ujak proslavljeni bekrija. Igru i pesmu prekida iznenadni dolazak Hadži Tome koji hoće sve da ih rastera. Stojan odlazi nakon sukoba sa ocem. Magda čini sve da umiri Hadži Tomu u čemu i uspeva. Mitke naređuje da cigani opet zapevaju. Mitke oduševljen podstiče sve jače Cigane te se razvija Velika čočečka igra koja toliko zagreva Hadži Tomu da poziva društvo u svoju kuću.
II čin
Treća slika Kuća Hadži Tomina. Stana pokušava da odobrovolji Stojana ali je on odbija. Kad on čuje da Koštana peva njegovom ocu postaje ljubomoran i razdražen. Hadži Toma je toliko oduševljen Koštaninom igrom i pesmom da joj baca dukate.Rasteruje brata koji pokušava da ga urazumi i sve Cigane.Koštanu pušta tek kada se požali da je bolesna.
Četvrta slika Društvo odlazi kod Mitketa u Arsinu kuću. No energični Mitke rasteruje Cigane i nalaže da se Koštana uda za nemog ciganina Asana i ostaje gluv na molbe Cigana da to ne čini.
Severin (papa)
Severin (Severinus) je bio papa od listopada 638. do 2. kolovoza 640. godine. Bio je rodom iz Rima, a otac mu se zvao Avijen (Avienus), zbog čega neki historičari špekuliraju da je bio potomak konzula Avijena. U svakom slučaju, izabran je u listopadu 638. ali na papsku stolicu nije mogao doći jer ga nije htio potvrditi bizantski car Heraklije, koji je pod utjecajem jeruzalemskog patrijarha Sofronija htio da papa prethodno prihvati monotelitsku doktrinu, odnosno Ehtezu. Severin to nije htio učiniti, čak ni kada je Heraklije poslao vojnike da opljačkaju Lateransku palaču. Severin je konačno preko legata uspio bolesnog Heraklija nagovoriti da promijeni mišljenje. Severin je tako papom postao 28. svibnja 640. Međutim, samo nekoliko mjeseci kasnije je umro.
Koštana (opera)
II čin
Orkestarski preludij 'Kestenova gora'.
III čin
Peta slika
Gejdž
Gejdž se može odnositi na
Kutikula
Kutikula je površinski zaštitni sloj na telu mnogih životinja i biljaka, naročito onih koje naseljavaju suvozemne ekosisteme. Sintetiše je epidermis, nema ćelijsku strukturu, a u sastav kutikule često ulaze lipidi. Funkcija kutikule je mehanička zaštita i zaštita od prekomernog isušivanja tela.
Kutikula biljaka
Kutikula je prisutna kod pojedinih grupa algi i kod svih kopnenih biljaka. U sastav kutikule kopnenih biljaka ulazi voštano jedinjenje kutin, dok se kod algi mogu pronaći i druga jedinjenja. Kutin je nepropustan za vodu te sloj koji gradi uspešno zadržava vodu u tijelu, sprečavajući isparavanje sa površine. Kod vaskularnih biljaka kutikula ne prekriva jedino otvore za razmenu gasova (stome i lenticele).
Kutikula beskičmenjaka
Kutikula je prisutna kod većine grupa beskičmenjaka, ali najznačajniju ulogu ima kod životinja kod kojih dolazi do njenog presvlačenja (-{Ecdysozoa}-). Kod ove grupe beskičmenjaka (u koju spadaju i najbrojniji - zglavkari) kutikula je izgrađena od dva sloja:
Čvrstina kutikule se ponekad ostvaruje inkrustacijama kalcijum-karbonata, kao što je slučaj kod endokutikule dekapodnih rakova. Kako kutikula sprečava rast organizma, tokom životnog ciklusa nekoliko puta se dešava njeno presvlačenje. Presvlačenje je hormonski regulisano.
Kutikula hordata
Među hordatima, samo primitivnije (vodene grupe poput tunikata i riba) sadrže kutikulu na površini tela. Uloga kutikule je mehanička odbrana, zaštita od patogena, kao i omogućavanje lakšeg kretanja kroz vodenu sredinu.
Gardn
Gardn se može odnositi na
Matko Jelavić
Matko Jelavić (Split, 29. ožujka 1958.) - hrvatski pjevač, tekstopisac, skladatelj i bubnjar.
Rođen je u Splitu, 29. ožujka 1958. godine. Započeo je glazbenu karijeru nastupajući u splitskom rock bendu Metak od 1978. Svirao je kao bubnjar do 1981. godine, kada se band raspao. Imali su hit „Da mi je biti morski pas“.
Kasnije je počeo skladati i pisati pjesme za druge pjevače, dok nije započeo samostalnu glazbenu karijeru nastupom na Splitskom festivalu 1988., kada je pjevao jednu od svojih najpoznatijih pjesmama "Majko stara". Pjesma je izvedena i u filmu „Kako je počeo rat na mom otoku“ redatelja Vinka Brešana.
Nastupio je na brojnim glazbenim festivalima i izdao nekoliko albuma. Među poznatijim pjesmama su mu: „Rodija se sin“, „Ti, samo ti“, „Vitar šumi“, „Ti si samo za mene rođena“, „Ljuta“, „Pianino“ i dr.
Živi u Splitu sa suprugom i dvoje djece.
Pietro Loredan
Pietro Loredan (Venecija, 1482. - Venecija, 3. maj 1570.) bio je 84 mletački dužd koji je vladao od 26. novembra 1567. do svoje smrti.
Biografija
Lorenzo se prije nego što je izabran za dužda bavio više trgovinom, a manje politikom i javnim poslovima, pa je njegov izbor na to mjesto bio za mnoge iznenađenje. To mu je omogućio Alvise Mocenigo koji mu je dao presudan glas, jer je htio radije njega na tom mjestu, već prilično starog (tad je imao 85 godina), nego nekog mlađeg.
Pietro se prillično nevoljko prihvatio vlasti, ali je to vršio prilično dobro. Jedan od problema sa kojim se suočio bio je papin zahtjev iz 1568 da Mletačka Republika istjera sa svojih teritorija sve one koji nisu katolici, što je za republiku bilo neprihvatljivo, pa je nakon dugih natezanja i pregovaranja ipak uspio izbeći papinu ekskomunikaciju. Ostatak njegove vladavine prošao je relativno mirno sve do 20. marta 1570. kad je dobio ultimatum od osmanskog sultana - Selima II, koji je zahtjevao da Venecija napusti Cipar. On je na njega odgovorio dugim i opširnim pismom, odbivši zahtjev, - nakon tog je uslijedio napad puno brojnih osmanskih jedinica na ciparske gradove i utvrde.
Na njegovu nesreću tad se dogodio i veliki požar u arsenalu, pa je to umanjilo mogućnosti za gradnju flote, ali je ona ipak još za njegove vladavine obnovljena. Posljednju godinu njegove vladavine Veneciju je zahvatila i glad, pa je njegova smrt i pogreb prošao bez pompe, da se ne razljuti javnost.
Hintila
thumb|right|200px|Spomenik Hintili u parku Del Buen Retiro u Madridu
Kimbol
Kimbol se može odnositi na
Hintila
Hintila je bio vizigotski kralj u Hispaniji između 636. i 639. godine. Ne zna se mnogo o njegovoj vladavini jer su hronike veoma šture o ovom periodu. Skoro sve što se zna potiče iz akta V i VI Sabora u Toledu.
Kada je njegov prethodnik, Sisenand, umro, ostavio je za sobom veoma oslabljenu i nestabilnu kraljevinu. Hintilu su izabrali plemstvo i biskupi 636. godine, u skladu sa 75. kanonom IV sabora u Toledu.
Karni (razvrstavanje)
Karni se može odnositi na
Fiat 126
Fiat 126 ili Fijat 126 poznat na Balkanu i kao peglica je automobil koji je nastao u fabrici Fiata, a koji se proizvodio u Italiji od 1972. do 1980. godine i u Poljskoj od 6. juna 1973. do 22. septembra 2000. godine. Prethodnik ovog automobila je bio Fiat 500, a naslednik Fijat činkvečento. Većina ovih automobila je proizvedena u Poljskoj kao Poljski Fiat 126p.
Istorija
Proizvodnja Fiata 126 je počela u septembru 1972. u Italiji u fabrici Kasino gde se ovo vozilo proizvodilo do 1980. Proizvodnja ovog vozila je takođe otpočela i u Poljskoj 1973. Iako je 1980. proizvodnja prestala u Italiji, u Poljskoj je nastavljena proizvodnja sve do 2000. Posle uvođenja modela Fijat 126 Bis originalni model se i dalje proizvodio, ali za poljsko tržište. Fijat 126 se takođe proizvodio i u fabrici Zastava u SFR Jugoslaviji, pod nazivom Zastava 126.
Iako je imao dobar marketing Fijat 126 nikada nije doživela popularnost svog prethodnika Fijata 500. Procenjuje se da je ukupno proizvedeno oko 1.300.000 vozila u Italiji, 3.300.000 u Poljskoj i nepoznat broj u Jugoslaviji.
Tehnički podaci za Poljski Fijat 126p
mini|250px|thumb|Presek kroz Fijat 126 mini|250px|thumb|Tipičan poljski parking 80-ih godina mini|250px|thumb|Fijat 126 Bis mini|250px|thumb|Italijanski Fijat 126
Izvoz Poljskog Fijata 126
Poljski Fijata 126 je najviše izvožen u sledeće zemlje:
Nazivi
U Poljskoj je popularan naziv za ova kola bio Maluh što znači mališan, malecni. U Srbiji i Hrvatskoj je bio poznat kao Peglica. U Slovenji je bio poznat kao -{Bolha}- što znači buva ili kalimero, po crtanom filmu „Kalimero“. U Irskoj i Ujedinjenom Kraljevstvu je bio poznat kao Bambino, na Kubi kao Polakito, a u Čileu kao Bototo.
Jogurt
thumb|Poslastica sa jogurtom Jogurt nastaje prirodnim procesom fermentacije mleka uz pomoć bakterija. Delovanjem bakterija dolazi do fermentacije pri čemu mlečni šećer (laktoza) prelazi u mlečnu kiselinu. Ovaj proces iskorišten je za industrijsko dobijanje jogurta.
Merik
Merik se može odnositi na
Hipergamija
Hipergamija (od grčkih riječi hýper "preko" i gamos "brak") je izraz kojim se u antropologiji i sociologiji opisuje sklonost traženju bračnog druga koji ima isti ili viši socioekonomskog statusa, odnosno pripada istoj ili višoj klasi ili kasti. Suprotna pojava, odnosno potraga za bračnim partnerom nižeg socioekonomskog statusa, se naziva hipogamija. Za praksu za traženje partnera različitog društvenog ranga se koristi zajednički izraz anisogamija.
Jogurt
Pod pojmom jogurt kao namirnica podrazumijevamo polutečni mlečni proizvod koji se dobija zagravanjem mleka i dodavanjem bakterija mlečne kiseline. Na temperaturi 41-45 °C za 2-4 sata dolazi do fermentacije i kiseljenja mleka. Nakon toga jogurt se hladi čime se usporava kiseljenje i produžava trajnost. Jogurt sadrži oko 0,7% mlečne kiseline.
Hipergamija
Hipergamija je široko rasprostranjena u raznim ljudskim kulturama, odnosno često se ilustrira kroz sklonost žena da svoje muževe biraju među udvaračima koji su od njih stariji, materijalno bogatiji ili na neki drugi način u društveno privilegiranom položaju. Ta se pojava često tumači kroz genetsko-ekonomske potrebe u društvima sa neravnopravnošću spolova; u njima žene udajom za "superiorne" muževe materijalno zbrinjavaju sebe i svoje potomstvo, dok muškarci ženidbom za "inferiorne" (i o njima materijalno ovisne) žene nastoje osigurati bračnu vjernost.
Hintila
Hintila je sazvao V Sabor u Toledu u junu 636. gde se uglavnom pretilo izopštenjem iz crkve uzurpatorima i onima koji bi kovali zaveru protiv kralja. Bačena je anatema na sve one koji ne poštuju nasledno pravo kraljevih sinova i rođaka. Odatle neki autori zaključuju da se Hintila osetio ugroženim od samog početka svoje vladavine.
Ova stalna opsednutost uzurpatorima i kasniji pomeni nekih pobunjenika iz Hintilinog doba su jasni znaci da je tada došlo do nekoliko ustanaka u dova Hintiline vladavine.
Hintila je umro 20. decembra 639. prirodnom smrću. Nasledio ga je njegov sin Tulga, koga je Hintila imenovao kao svog naslednika.
Pickerington, Ohio
Pikerington je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18.291, što je 8.499 (86,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Orhan Pamuk
Orhan Pamuk (Istanbul, 1952) je jedan od najpoznatijih turskih pisaca, scenarist, akademik i dobitnik Nobelove nagrade za književnost 2006. godine. Njegov je rad stekao široku popularnost i van granica zemlje gde su njegove knjige prevedene na šezdeset i tri jezika i prodane u preko 13 miliona primeraka.
Njegovi najpoznatiji naslovi su Tiha kuća, Beli zamak, Crna knjiga, Novi život, Moje ime je crvena, Sneg, Muzej nevinosti, Stranac u mojoj glavi i Žena crvene kose. Profesor je humanističkih kolegija o veštini pisanja i komparativnoj književnosti na Univerzitetu Columbia, a od 2018. i član Američkog filozofskog društva.
Orhan Pamuk rođen je u Istanbulu u porodici sa čerkeškim korenima. Prvi je turski dobitnik Nobelove nagrade u istoriji, a primio je i brojne druge književne nagrade. Pre dodele Nobelove nagrade roman Moje ime je crvena stekla je međunarodnu pažnju i osvojila francusku nagradu Prix du Meilleur Livre Étranger 2002. godine, italijansku Premio Grinzane Cavour 2002. godine i International Dublin Literary Award 2003. godine.
Evropski parlament pisaca nastao je kao rezultat zajedničkog predloga Orhana Pamuka i portugalskog pisca Joséa Saramaga. Pamukova spremnost da piše knjige o spornim istorijskim i političkim događajima dovela ga je u opasnost od cenzure u vlastitoj domovini. Godine 2005. ultranacionalistički advokat tužio ga je zbog izjave vezane za Armenski genocid u Osmanskom Carstvu.
Biografija
Orhan Pamuk je rođen je 7. juna 1952. u Istanbulu.
Pamuk je tesno povezan s postmodernom književnošću. Jedan je od najpoznatijih turskih pisaca, čije dela su prevedena na već više od trideset jezika. 12. oktobra 2006. je dobio Nobelovu nagradu. On je prvi dobitnik Nobelove nagrade za književnost iz Turske, a u obrazloženju švedske akademije nauka kaže se:
Nagrade i odlikovanja
Tijekom svoje književne karijere Pamuk je odlikovan sa brojnim nagradama i priznanjima. Najznačajnije su :
Dodijeljeni su mu brojni doktorati honoris causa iz akademija diljem svijeta: Freie Universität Berlin (2007), Universiteit van Tilburg (2007), Boğaziçi Üniversitesi (2007), Georgetown University (2007), Universidad Complutense de Madrid (2007), Università di Firenze (2008), American University of Beirut (2008), Université de Rouen-Normandie (2008), Universiteti i Tiranës (2010), Yale University (2010), Софийски университет Св. Климент Охридски (2011), Accademia di belle arti di Brera (2017), Санкт-Петербургский государственный университет (2017), Πανεπιστήμιο Κρήτης (2018). Također je počasni član više američkih akademskih ustanova.
Kondenzator
Kondenzator je elektronska komponenta koja služi za skladištenje elektriciteta. Sposobnost kondenzatora da primi naelektrisanje naziva se električni kapacitet. Što je vrednost veća, to u jednom trenutku kondenzator može da uskladišti više elektrona. Uskladišteni elektricitet se može iskoristiti po potrebi.
Sposobnost kondenzatora da prikupljaju i otpuštaju elektrone može se iskoristiti da „ispeglaju" kolebanja napona. Određeni nivo napona primenjenog na kondenzator proizvodi određeni broj uskladištenih elektrona. Kada napon počne da raste, kondenzator skladišti više elektrona, čime se umanjuje porast napona. U slučaju da napon počne opadati, kondenzator oslobađa određen broj „zarobljenih" elektrona i time se ponovo "pegla" promena napona. U izvorima napajanja koja pretvaraju naizmeničnu struju u jednosmernu često se koriste kondenzatori za stabilizovanje napona.
Postoji nekoliko vrsta kondenzatora, od kojih se najčešće koriste keramički i elektrolitski. Elektrolitski može uskladištiti nešto više struje, ali je ujedno i polarizovan, što znači da treba pravilno spojiti plus i minus polaritet napajanja, inače može da pregori, za razliku keramičkog gde to nije potrebno.
Kondenzatori za različite projekte se biraju na osnovu njihovih dielektričnih materijala. Neki materijali su bolji za određene primene. Najčešće se koriste aluminijumski elektrolit, tantalov elektrolit, keramika, liskun, polipropilen, poliestar, papir i polistiren. Polipropilenski, poliestarski i polistirenski kondenzatori obično se zovu blok kondenzatori. Kondenzatori s papirnim i aluminijumskim dielektrikom najčešće su valjkastog oblika. Kondenzatori s tantalom, keramikom, liskunom i polistirenom loptastiji su, jer se uranjaju da bi se oformio spoljni omotač. Međutim, ne može se uvek na osnovu oblika odrediti vrsta kondenzatora.
Kondenzatori su, posle otpornika, najčešće korišćene komponente u elektronskim uređajima. Promenljivi kondenzatori omogućavaju podešavanje kapacitivnosti.
Lajdenska boca
mini|Prvi opisani električni kondenzator je nazvan [[Lajdenska boca iz 1745.]]
U oktobru 1745. godine, Evald Georg fon Flajst iz Pomeranije, Nemačka, otkrio je da se naelektrisanje može uskladištiti povezujući visokonaponski elektrostatički generator žicom sa vodom u staklenoj čaši. Njegova ruka i voda su delovali kao provodnici, a čaša kao izolator (mada su detalji mehanizma tada pogrešno identifikovani). Fon Klajst je utvrdio da je dodirivanje žice dovodilo od jakih varnica, mnogo jačih od onih koje su dobijene elektrostatičkom mašinom. Naredne godine, holandski fizičar Piter van Mušenbruk je nezavisno izumeo sličan kondenzator, koji je on nazvao Lajdenskom bocom, po Lajdenskom univerzitetu gde je on radio. On je isto tako bio impresioniran snagom šoka koji je primio, pišući, „Ne bih podneo drugi šok za kraljevstvo Francuske”.
Danijel Gralat je prvi paralelno kombinovao nekoliko Lajdenskih boca radi povećanja kapaciteta. Bendžamin Frenklin je istraživao Lajdensku bocu i došao do zaključka da je naelektrisanje bilo uskladišteno na staklu, ne u vodi kako su drugi pretpostavljali. On je takođe koristio termin „baterija” (u smislu povećanja moći sa redom jedinica kao u bateriji topova), što je naknadno primenjeno na elektrohemijske ćelije. Lajdenske boce su kasnije oblagane iznutra i izvana metalnom folijom, izostavljajući prostor pri vrhu da bi se sprečio nastanak električnih lukova između folija. Najranija jedinica kapacitivnosti je bio džar, ekvivalentan sa oko 1,11 nanofarada.
Rani kondenzatori
Rani kondenzatori su bili poznati kao kondenzeri, termin koji se povremeno još uvek koristi u današnje vreme, posebno u visokonaponskim primenama, kao što su automobilski sistemi. Termin je prvi put korištio za tu svrhu Alesandro Volta 1782. godine, u smislu sposobnosti ovog uređaja da skladišti veću gustinu električnog naelektrisanja nego što je to moguće u izolovanom provodniku.
Lajdenska boca i njeni moćniji naslenici, u kojima se koriste ravne staklene ploče naizmenično sa folijskim provodnicima, su korištene do kraja 19. veka. Od početka izučavanja elektriciteta izolacioni materijali poput stakla, porcelana, papira i liskuna, korišteni su kao izolatori. Ti materijali su kasnije bili veoma podesni za upotrebu kao dielektrici za prve kondenzatore.
1876. godine počela je proizvodnja papirnih kondenzatora, napravljenih u vidu sendviča traka impregniranog papira između traka metala i umotanih u cilindre. Oni su bili u širokoj upotrebi u kasnom 19. veku, a od ranog 20. veka su korišteni kao razdvajajući kondenzatori u telefoniji.
Od 1895. godine izum radio-telegrafa stvorio je potrebu za standardnim kondenzatorima, a stalni pomak ka višim frekvencijama stvarao potrebu za kondenzatorima sa nižom induktancom. Došlo je do kompaktnijih metoda konstrukcije, kao što su fleksibilne dielektrične ploče (poput nauljenog papira) između ploča metalne folije, uvijene ili savijene u mali paket.
Karol Pollak izumitelj je prvih elektrolitičkih kondenzatora. On je ustanovio da su slojevi oksida na aluminjumskoj anodi ostajali stabilni u neutralnom ili alkalinom elektrolitu, čak i kad se napon isključi. 1896. godine njemu je izdat SAD patent br. 672,913 za „Električni tečni kondenzator sa aluminijumskim elektrodama”.
Savremeni period
Porcelan je korišten u prvim keramičkim kondenzatorima. Početkom 20. veka, u ranim godinama Markonijevog bežičnog transmisionog aparata porcelanski kondenzatori su korišteni za visoko-naponske i visoko-frekvencione svrhe u transmitorima. Na prijemničkoj strani manji liskunski kondenzatori su korišteni za rezonantna kola. Te dielektrične kondenzatore je izmeo Vilijam Dubilijer 1909. godine. Pre Drugog svetskog rata, liskun je bio najzastupljeniji dielektrik za kondenzatore u Sjedinjenim Državama.
Sa razvojem plastičnih materijala tokom Drugog svetskog rata, industrija kondenzatora je počela da zamenjuje papir tanjim polimernim filmovima. Jedan veoma rani razvoj u oblasti filmskih kondenzatora je opisan u britanskom patentu 587,953 iz 1944. godine.
Tantalske kondenzatore sa čvrstim elektrolitom su izumele Belove laboratorije početkom 1950-ih kao minijaturne i pouzdanije nisko-voltne kondenzatore koji su bili podesni za uklapanje u kola sa njihovim novoizumljnim tranzistorima.
Poslednji izumljeni su električni dvoslojni kondenzatori (sad superkondenzatori). Godine 1957 H. Beker je razvio „niskonaponski elektrolitički kondenzator sa poroznim ugljeničnim elektrodama”. On je smatrao da je energija bila uskladištena kao naelektrisanje u ugljeničnim porama korištenim u njegoviom kondenzatoru, kao u porama ugraviranih folija elektrolitičkih kondenzatora. Pošto mehanizam dvostrukog sloja nije bio poznat u to vreme, on je napisao u patentu: „Nije poznato tačno šta se dešava u komponenti ako se koristi za skladištenje energije, ali dovodi do izuzetno velikog kapaciteta”.
Princip rada
Kondenzatori su vrlo jednostavne naprave. Tipičan kondenzator ima u sebi dve metalne pločice. One se ne dodiruju, već ih razdvaja dielektrični materijal, odnosno izolator. U kondenzatorima se najčešće kao izolatori koriste plastika, liskun i papir.
Kondenzatori skladište elektrone tako što ih privlače ka pozitivnom polu. Čim se napon smanji ili nestane, elektroni se oslobađaju. Kada kondenzator na taj način uklanja ili dodaje elektrone, on zapravo omogućava regulisanje promena napona.
Kapacitivnost
Kapacitet je sposobnost kondenzatora da u sebe primi naelektrisanje. Definira se kao odnos količine naelektrisanja i napona koji pri tom nastaje. Mjerna jedinica za električni kapacitet je farad. Farad je prilično velika jedinica mere, pa se kapacitivnost većine kondenzatora izražava mikrofaradima (μF), to jest, milionitim delovima farada. U praksi se nailazi i na manje vrednosti kapacitivnosti - pikofarade (pF) ili milioniti deo milionitog dela mikrofarada.
Kapacitivnost nekih kondenzatora odštampana je direktno na njima. Na velikim kondenzatorima ima dovoljno prostora da se odštampaju vrednosti kapacitivnosti i radnog napona. Obično su to kondenzatori sa aluminijumskim elektrolitom. Za navođenje kapacitivnosti manjih kondenzatora, kao što su kondenzatori s diskom od liskuna kapacitivnosti 0,1 ili 0,01 pF, koristi se trocifreni sistem označavanja. Osnova tog sistema su pikofaradi. Prva dva broja su cifre, a treći količina nula koje se dodaju. Na primer, oznaka 103, korišćena u tom sistemu, označava broj 10 za kojim slede 3 nule, znači 10.000 pikofarada. Da bi preveli vrednost iz pikofarada u mikrofarade, pomerite decimalni zarez šest mesta ulevo. Na primer, 10.000 pF bilo bi 0,01 pF.
Tolerancija
Kao i otpornici, kondenzatori imaju toleranciju (odstupanje), izraženo u procentima. Na mnogim kondenzatorima, na toleranciju ukazuje poslednje slovo u oznaci. Ono se ponekad štampa odvojeno od drugih oznaka, a nekada kao poslednje slovo, na primer, 103Z. Slovo Z označava toleranciju od +80 procenata do -20 procenata. To znači da kondenzator čija je nominalna kapacitivnost 0,01 pF ima stvarnu kapacitivnost 80 procenata veću ili 20 procenata manju od navedene vrednosti.
Vrednost kapacitivnosti kondenzatora menja je s promenom temperature, i to se naziva temperaturni koeficijent. Ukoliko je temperaturni koeficijent naveden na telu kondenzatora, onda je to oznaka od tri znaka, koja se takođe tumači pomoću odgovarajuće tabele.
Radni napon
Radni napon, koji se nekad obeležava engleskom skraćenicom WV (working voltage), najveći je napon koji kondenzator može izdržati pre nego što se ošteti. Pri naponu većem od radnog, struja može napraviti luk između pločica, poput munje tokom oluje. Ako kondenzator nije projektovan da izdrži visoke napone, u njemu nastaje varnica koja se „probija“ kroz dielektrik i kondenzator postaje neupotrebljiv (probijen).
Događaj samaca
Događaj samaca ili događaj za samce (Singles event) je naziv za javno okupljanje ili organiziranu aktivnost sa izričltom svrhu da se osobama koje nisu u braku ili ljubavnoj vezi pronađu odgovarajući partneri. Takve događaje često organiziraju vjerske zajednice ili pojedine lokalne zajednice.
Neki od tih događaja su čest predmet kritike zbog toga što služe kao svojevrsno "tržište mesa" pa se taj izraz ponekad nastoji izbjeći, odnosno javne manifestacije takve vrste nastoji izbjeći korištenje izraza "samci".
Kondenzator
Radni napon
Najbolje je izabrati kondenzator s radnim naponom najmanje 10 do 15% većim od napona u kolu.
Polaritet
Još jedna oznaka koja se nalazi na nekim kondenzatorima, posebno s tantalovim i aluminijumskim elektrolitom, jeste simbol polariteta. Po konvenciji, na većini kondenzatora koristi se samo znak minus (-) za negativan pol, dok se znak plus (+) podrazumeva.
Bitno je znati da su polarizovani samo kondenzatori veće kapacitivnosti (1 pF i više), najčešće elektrolitički (iako postoje i nepolarizovani elektrolitički kondenzatori, najčešće u stereo zvučnicima). Manji kondenzatori, oni s dielektrikom od liskuna, keramike i mylara, nisu polarizovani, pa na njima i ne postoji odgovarajuća oznaka.
Ako je kondenzator polarizovan, mora se u elektronsko kolo instalirati pravilno. Ako se pomešaju priključci kondenzatora, povezivanjem pozitivnog pola s uzemljenjem, na primer, kondenzator se može uništiti. Pri tom se mogu oštetiti i druge komponente, a kondenzator može čak i eksplodirati.
Primena
Kondenzatori omogućavaju konstruisanje svih tipova električnih kola, kao što su pojačavači i mnogi drugi. U nekim slučajevima kondenzatori se u kombinaciji sa otpornicima mogu koristiti kao merači vremena (tajmeri). Neke od primena kondenzatora uključuju:
Promenljivi kondenzatori manje kapacitivnosti često se koriste u radioprijemnicima i predajnicima.
Simbol
Kondenzator se označava slovom C. Elektronski simbol kondenzatora odslikava njegovu unutrašnju konstrukciju: dve provodne pločice razdvojene malom prazninom. Taj prostor i njegov sadržaj naziva se dielektrik. Dielektrik može biti vazduh, tečnost ili neki oblik izolatora (plastika ili liskun). Kondenzatori mogu da budu polarizovani i nepolarizovani. Na šemama se polaritet prikazuje znakom plus, iako na samom kondenzatoru polaritet može biti označen ili znakom plus ili minus pored jednog od dva izvoda.
Oto
Oto ili OTO ima više značenja:
La Valle, Wisconsin
je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 367, što je 41 (12,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Frantir
Frantir se može odnositi na
Čeri
Čeri se može odnositi na
Dinko Kovačić
Dinko Kovačić (Split, 1938.), hrvatski akademik.
Redoviti je član Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti.
Laktacistin
Laktacistin je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 376,425 Da.
Hičkok
Hičkok se može odnositi na
Civitarese, Chieti
Civitarese je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Rogatec
Rogatec (njemački: Rohitsch, ili Rohitsch in der Steiermark) je gradić u Sloveniji od 1.523 stanovnika, on je i administrativni centar Občine Rogatec.
Civitarese, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 119 m.
Hejz
Hejz se može odnositi na
Rogatec
Historija i znamenitosti
Rogatec se kao naselje počelo oblikovati za ranog srednjeg vijeka ispod burga - Gornji Rogatec, koji se prvi spominje 1192. , ali se pretpostavja da je postojao još u 11. vijeku. Drugi puno veći burg -Strmola, koji je opstao do današnjih dana, prvi put je dokumentiran 1436. kad su ga Celjski grofovi poklonili Jakobu Strmolskom iz Cerklja.
Ljudska seksualna aktivnost
Ljudska seksualna aktivnost ili ljudsko seksualno ponašanje se odnosi na načine na koji ljudi doživljavaju i izražavaju svoje seksualnost. Ljudi se, s vremena na vrijeme i iz različitih razloga, upuštaju u prakticiranje seksa. Seksualna aktivnost normalno rezultatira u seksualnom uzbuđenju i fiziološkim promjenama kod uzbuđene osobe, od kojih su neke izražene, dok su druge više suptilne. Svrha seksualne aktivnosti kod ljudi se najčešće svodi na postizanje orgazma. Seksualna aktivnost također uključuje ponašanja i aktivnosti kojima je namjera pobuditi seksualni interes drugih osoba, na primjer primjena raznih strategija za pronalaženje ili privlačenje partnera (udvaranje i vlastito prikazivanje), odnosno osobne osobne interakcije između pojedinaca, što uključuje flert i predigru.
Ljudska seksualna aktivnost ima biološki, fizički i emocionalni aspekt. U biološkom smislu se odnosi na reproduktivni mehanizam, kao i osnovne biološki nagon koji postoji u svim vrstama i može obuhvatiti seksualni čin i seksualni kontakta u svim njegovim oblicima. Emocionalni aspekti se bave intenzivnim osobnim vezama i emocijama stvorenim između seksualnih partnera za vrijeme seksualne aktivnosti. Fizička pitanja vezana uz seksualnosti su u rasponu od čisto medicinskih promišljanja do brige o fiziološkim ili čak psihološkim i sociološkim aspektima seksualnog ponašanja.
U nekim kulturama se seksualna aktivnost se smatra prihvatljivim samo u braku, iako su predbračni i izvanbračnui seks univerzalne pojave. Neke seksualne aktivnosti su ilegalne u svim ili samo nekim nekim zemljama, a neke se smatraju suprotnim društvenim normama. Na primjer, seksualna aktivnost sa osobom ispod uzrasta seksualne suglasnosti i seksualno nasilje općenito se smatraju krivičnim djelima u mnogim državama.
Bouillé-Saint-Paul
Buje Sen Pol je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Bresir.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 360 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,38 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 104 metara (maksimalnoj 107 m, a minimalnoj 47 m).
Maysville, Colorado
Mejsvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 135.
Tržište susreta
Tržište mesa (Meat market) u najširem smislu predstavlja pežorativan izraz za sva mjesta na kojima se ljudska bića, figurativno ili doslovno "izlažu" ili procjenjuju kao roba, najčešće u kontekstu pružanja seksualnih usluga. U užem smislu se pod time podrazumijevaju sve lokacije ili skupovi na kojima se okupljaju samci u potrazi za partnerom, odnosno osobe koje traže partnere za neobavezni seks. U potonjem smislu se koristi izraz tržiste susreta (Meet market).
Huker
Huker se može odnositi na
Somerville, Tennessee
Samervil je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.094, što je 575 (22,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Atanazije Jurjević
Atanazije Jurjević (latinski: Athanasius Georgiceus, njemački: Athanasius Georgijević, talijanski: Atanasio Giuriceo) osobno se potpisivao kao Jurjevich-Dalmata (Split, oko 1590. - oko 1640.), iz ugledne splitske plemićke obitelji, bio je prevoditelj, diplomat, književnik, i jedan od prvih hrvatskih baroknih skladatelja.
Životopis
Školovao se u Splitu, a od 1607. do 1609. kao asistent pri upravi Marijina bratstva u ljubljanskom isusovačkom kolegiju i u Grazu od 1609.-1611. na isusovačkom sveučilištu Ferdinandeum, ali se nije zaredio (negdje ga navode kao isusovca ). Nakon studija, između 1611. i 1613. bio je tajnik nadbiskupa iz Bamberga. Njegovo odlično poznavanje više europskih jezika te naročito slavenskih jezika, dovelo ga je do nadvojvode Ferdinanda II. (kasnijeg cara), koji ga je uposlio kao consiliariusa (savjetnika) te mu je povjerio nekoliko diplomatskih putovanja po Poljskoj, Slavoniji i Bosni. Od 1630-ih živi na relaciji; Graz, Beč, Rijeka i Zagreb, a od 1637. u Zagrebu. Za zasluge u službi Ferdinand II. nagradio ga je imanjem Švarča kraj Karlovca 1629.
Značenje Jurjevića za glazbu
Njegovo najznačajnije glazbeno djelo je pjesmarica s tekstovima na hrvatskom jeziku (zapravo na čakavsko-ikavskom dijalektu) i notama Pisni za najpoglavitije, najsvetije i najveselije dni svega godišća složene i kako se u Organe s jednim glasom mogu spivati napravljene (izvorni naslov: Pisni za naypoglavitiye, naysvetiye i nayveselye dni svega godischia sloxene: i kakose u Organe s'yednim glasom mogu spivati, napravgliene) izdana u Beču 1635. U toj pjesmarici nalaze se dvanaest skladbi za jedan glas uz pratnju, koja je dana načinom generalbasa. To su primijenjene duhovne monodije bez većih umjetničkih ambicija, jednostavne protureformacijom inspirirane crkvene pjesmice, namijenjene pjevanju vjernika u crkvi. Nju se drži za najstariju autorsku pjesmaricu te vrste u Hrvatskoj.
Značenje Jurjevića za povijest
Talijanski pisano zvješće Atanazija Jurjevića iz 1626. o njegovu putovanju u Bosnu do Olova i tamošnjeg samostana, predstavlja dragocjen izvor za izučavanje tadašnjih prilika u osmanskoj Bosni. Jurjević je pobožnom caru Ferdinandu II. donio kopiju čudotvorne Gospine slike iz Olova. Put je iskoristio i za potajno, istraživanje vojničkih prilika u tadašnjim osmanskim zemljama Ugarskoj, Slavoniji i Bosni.
Fiziologija biljaka
200px|desno|thumb|Pokus klijanja sjemena Fiziologija biljaka je znanstvena disciplina biologije. Bavi se proučavanjem životnih procesa uključenih u brojne procese biljaka, od klijanja sjemenki preko vegetativnog razdoblja, razvoja, odrastanja i dostizanja vegetativne zrelosti, prelaza u generativnu fazu, stvaranja cvjetova i zriobe plodova do starenja i izumiranja.
Podjela fiziologije biljaka
Fiziologiju možemo podijeliti u 3 skupine:
Laktamid
Laktamid je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 89,093 Da.
Ričardson
Ričardson se može odnositi na
Raspad SFR Jugoslavije
O uzrocima raspada Jugoslavije ne postoji čvrst konsenzus, kao ni o datumima kada je taj proces započeo ni završio. Ubrzo posle sednice Predsedništva SFRJ održane 9.1.1991. godine pokazalo se da Predsedništvo SFRJ i JNA nisu sposobni da spreče pripreme za raspad SFRJ, a 25.1.1991. i javnosti u SFRJ postale su vidljive pripreme za građanski rat i nasilni raspad SFRJ. Formalno raspad Jugoslavije je započeo 25. 6. 1991. kada su Skupština Slovenije i Sabor Hrvatske proglasili nezavisnost od SFRJ. Dva dana posle, 27.6. 1991. počeli su oružani sukobi u Sloveniji, ali Slovenija i Hrvatska nisu tada postale potpuno nezavisne države. Danas su sve države, države u pokušaju dok njihovu samostalnost ne priznaju Ujedinjene nacije (UN). UN su priznale nezavisnost Slovenije, Hrvatske i BIH 22.5.1992. Zbog toga, proces raspada SFRJ nije se završio ni 27. 4. 1992. kada su Srbija i Crna Gora - preostale članice tzv. krnje Jugoslavije proglasile novu državu pod nazivom Savezna Republika Jugoslavija.
Međutim, dio autora smatra kako je proces raspada Jugoslavije zapravo započeo mnogo ranije - uvođenjem Ustava iz 1974. godine koji je stvorio pretpostavke za otcjepljenje republika te od jugoslavenske federacije stvorio de facto konfederaciju. Drugi, pak, smatraju kako početak raspada Jugoslavije seže u 1989. godinu kada je promjena Ustava Srbije, odnosno oduzimanje autonomije pokrajinama Kosovo i Vojvodina, dovela do ustavne krize na federalnom nivou, razriješene tek jednostranim otcjepljenjima Slovenije i Hrvatske.
Situacija u SAP Kosovo
Ustav iz 1974. godine Jugoslaviju je promijenio u federaciju s konfederativnim elementima koju su činile republike: SR Bosna i Hercegovina, SR Crna Gora, SR Hrvatska, SR Makedonija, SR Slovenija i SR Srbija. Sastavni dio Srbije bile su pokrajine Kosovo i Vojvodina s velikim autonomnim pravima i svaka sa svojim samostalnim mjestom u jugoslavenskom Predsjedništvu od 8 članova.
thumb|[[Tenkovi JNA na Kosovu 1981.]]
Buđenje albanskog nacionalizma koji zahtijeva status republike za Kosovo dovodi ubrzo do buđenja srpskog nacionalizma pošto se Srbi, koji su u pokrajini manjina, počinju osjećati ugroženima. Prvi službeni odgovor na novonastalu situaciju daje Srpska pravoslavna crkva, koja 12.4. 1983. poziva na potpisivanje peticije protiv progona Srba na Kosovu.
Jugoslavija nacionalističko vrenje na Kosovu uspijeva koliko-toliko kontrolirati do incidenta s Đorđe Martinovićem, koji će prvo tvrditi da se sam ozlijedio gurajući bocu u anus, a potom će tvrditi da su ga silovali albanskih ekstremisti. Ta njegova druga izjava izazvat će nacionalnu histeriju u Srbiji, a policijski isljednici neće se uspjeti složiti koja od njegovih izjava je istinita