cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muzika
Elementi i odrednice glazbe
Pri muzičkoj izvedbi važno je fraziranje, a ono zajedno s tempom i dinamikom daje djelu ljepotu, te u potpunosti ovisi od izvođača. U glazbi postoje i ukrasi, glazbeni ornamenti koji kratkim izmjenama tonova "igraju" oko glavnog tona melodije. thumb|150px|thumb|[[Nemačka|Njemački psalmi iz 1540., pisani koralnom notacijom]] Način bilježenja tonova na papiru nazivamo notacijom, te je ona obično preduvjet praktičnog izvođenja glazbe, te se uči od samog početka učenja glazbe. Notacija se kroz stoljeća razvijala, još od starogrčke notacije. U srednjem vijeku Guido Aretinski je razvio neume kojima se bilježilo gregorijansko pjevanje, a postavio ih je na četiri obojene crte. Od njih su se razvilo koralno notno pismo, u obliku kvadratića, a od njega današnje notno pismo na pet crti crtovlja.
Guido Aretinski je razvio solmizaciju, nazive tonova koje koristimo pri pjevanju, a kasnije je tomu dodana i glazbena abeceda.
Podjela muzike
Muziku je veoma teško podijeliti i kategorizirati sasvim točno, zbog njene kompleksnosti. Ipak, velike se podjele lako mogu napraviti. thumb|150px|thumb|[[Pierre-Auguste Renoir|Renoir:Portret kćeri von Catulle-Mendès za klavirom]]
Po tome čime se izvodi, glazbu možemo podijeliti na:
Po naslovu djela muzika može biti:
Postoji i veoma široka podjela glazbe po žanrovima, a rjeđe su podjele povijesna, zavisno od perioda u kojem je glazba nastala, i nacionalnosna, zavisno o nacionalnosti skladatelja. Posve poseban rod je narodna glazba, koja ima i drukčija pravila (najčešće u pjevanju), te koja čini poseban smjer na akademijama. Iz ove glazbe su "posuđivali" najviše romantičari, ali i klasičari, jer je veoma bogata melodijama i ljepotom.
Muzičari
Muzičari su svi ljudi koji se bave glazbom, a to mogu na mnogo načina: thumb|100px|thumb|Dječački zbor thumb|100px|thumb|Dirigent thumb|100px|thumb|DJ u diskoteci
Sociološki aspekti muzike
Mnogo je primjera o važnosti glazbe i njenoj ulozi u društvu i životu čovjeka. Martin Luther postavljao je glazbu odmah iza teologije, a u prošlosti je glazbena izobrazba bila sasvim uobičajena (za više slojeve društva). Popularnost glazbenih festivala godinama ne jenjava, a Eurovizija proširuje pojam Europe duboko u Aziju. Himna - svečana pjesma - jedan je od osnovnih državnih simbola. Danas se glazba "uvukla" u našu okolinu pa je nekad i ne primjećujemo, jer nas doista okružuje sa svih strana - jednostavni njeni oblici (zvona, sirene, zviždaljke) često su nam neophodni.
Kulturološka podjela
Glazbena izvedba ima drukčiju formu u različitim kulturama i miljeima. U Europi i Sjevernoj Americi, dakle u zapadnom, razvijenom svijetu, česta je podjela glazbenih žanrova na visoko- i niskokulturalnu. Visokokulturalne vrste glazbe bile bi klasika s romantizmom i barokom, te moderna klasična glazba. Niskokulturalni žanrovi uključivali bi jazz, blues, soul, country i druge, uz koje publika može piti, plesati, veseliti se... Ovakva podjela postojala je sve do kasnijeg 20. stoljeća, te je kvaliteta glazbe prvo posmatrana kroz to pripada li ona prvoj ili potonjoj grupi, a tek onda po njenoj umjetničkoj vrijednosti. Tako je pravljena razlika između "umjetnosti" i popularnih stilova koji su mogli čuti u barovima i plesnim dvoranama, iako su se muzikolozi kasnije složili da ovakva podjela ne mora nužno određivati kvalitetu glazbe, već je ona proizašla iz drukčijih mišljenja i socijalnih statusa. Dakle, prevaziđeno je mišljenje kako je kvalitetna samo klasika, dok moderni rap, punk, rock umjetnički ne vrijede. Tu je važno napomenuti da čak ni neki kasniji Beethovenovi uradci, ili Stravinskijevi baleti nisu odmah naišli na odobravanje, te su i oni smatrani neprimjerenim - što samo govori da je ponekad potrebno vremena da se nešto prihvati. Ipak, i danas se ponegdje klasika naziva umjetničkim stilom, što je odraz tog vremena.
Primjene muzike
Glazba ne mora biti izvođena samo na koncertima, danas joj nalazimo mnoge druge primjene.
Liječenje glazbom
Odavna su poznati utjecaji glazbe na ljudske osjećaje, pa je i ova grana liječenja davno zaživjela. Prvi je opisao utjecaje glazbe na dušu Al-Farabi (oko 872. - 950.). U 17. stoljeću su došli do zaključka da glazba i ples izvrsno pomažu kod melankonije i očaja.
Filmska muzika
To je muzika koja je skladana posebno za film, a može biti i prije napisana glazba upotrijebljena u filmu (tu ju je važno razlikovati od soundtracka). Njezina je važnost u tome što stvara ugođaj te potpomaže promociju filma. Koristi se jer potiče emocionalnu povezanost s radnjom, a često pomaže karakterizaciji likova. Mnoge filmske skladbe postanu popularne i izvan filmova, te se često ponovno izvode (Tema slavnog Johna Williamsa iz Schindlerove liste i Zvjezdanih ratova; naslovna glazba Maxa Steinera iz filma Prohujalo s vihorom i dr.).
Vojna muzika
thumb|150px|thumb|[[Norveška kraljevska garda]] Vojna se muzika danas najčešće prakticira na ceremonijama, podizanjima zastava, obljetnicama, postrojavanjima i dr., ali u prošlosti je imala i praktičnu svrhu - u ratnom metežu zvuk trube ili bubnja prenosio je zapovijedi, jer se glazba bolje čula od zapovjednikovog glasa. Vojna glazba je pojednostavljena, njen instrumentarij čine razne vrste bubnjeva te puhači. Obično su - iz praktičnih razloga - svi instrumenti lako prenosivi. Iz vojne glazbe razvila se limena glazba, glazba limenih instrumenata, vojnički ustrojena, a koja se izvodi i na koledžima.
Muzička pedagogija
dejan nisevic -PILLE- BOSANSKO HERCEGOVACKI pjevac tekstopisac i producent frontmen pop-rock grupe NEMIRNO MORE Grupa,Nemirno more se prvi put predstavila širom auditoriumu na Internacionalnom festivalu zabavne muzike BL 2006 gdje osvaja nagradu publike sa pjesmom "Kao nekada".Muziku i tekst potpisuje osnivac grupe i autor kompozicije Dejan Nisevic a, za istoimenu numeru urađen je i video spot koji je sniman na prostoru Budve i Kotora. Ove godine je izašao novi singl i video spot pod nazivom "Lotosov cvijet".
Hidrogenisani skrobni hidrozilat
Hidrogenisani skrobni hidrozilat (HSH) je smeša nekoliko šećernih alkohola (zaslađivača). Hidrogenisani skrobni hidrozilati imaju 40 do 90 procenata slatkoće šećera.
Hidrogenisani skrobni hidrozilati se proizvode parcijalnom hidrolizom skroba – najčešće kukuruznog skroba, mada se skrob iz krompira i žita takođe može koristiti. Time se formiraju dekstrini (glukoza i kratki glukozni lanci). Hidrolizovani skrob (dekstrin) se zatim hidrogeniše do šećernih alkohola.
Hidrogenisani skrobni hidrozilat je sličan sa sorbitolom: ako se skrob potpuno hidrolizuje do glukoze, onda je rezultat hidrogenacije sorbitol. Pošto u HSH-u skrob nije potpuno hidrolizovan, formira se smeša sorbitola, maltitola, i dužih lanaca hidrogenisanih saharida (npr. maltotriitol). Kada smeša ne sadrži dominantni poliol koristi se generičko ime hidrogenisani skrobni hidrozilat. Međutim, ako ima 50% ili više poliola jednog tipa u smeši, on se naziva „sorbitolni sirup“, ili „maltitolni sirup“, etc.
Upotreba
Hidrogenisani skrobni hidrozilat se komercijalno koristi na isti način kao i drugi šećerni alkoholi. Često se primenjuje kao zaslađivač i kao sastojak koji zadržava vlagu. U ulozi modifikatora kristalizacije, on može da spreči formiranje šećernih kristala u sirupu.
Coal Grove, Ohio
Koul Grouv je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.165, što je 138 (6,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Neuenstein (Hohenlohe)
Nojenštajn je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 16 opštinskih središta okruga Hoenloe. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.291 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8126058.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hoenloe Nojenštajn se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Hoenloe. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 284 metra. Površina opštine iznosi 47,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.291 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 132 stanovnika/km².
Qi
Qi ili Či (ili još pravilnije Ći) je osnova tradicionalne kineske kulture. Uglavnom se definiše kao "vazduh" ili "dah" i predstavlja "životnu silu" ili "duhovnu energiju" koja je deo svega što postoji. Či se u filozofiji pominje još od najranijih zabeleženih vremena u Kini. Iako je koncept čija veoma značajan za sve kineske filozofije, postoje različite definicije istoga.
Ideogram "či" (氣) je nastao spajanjem simbola za paru (气) koja se izdiže iznad pirinča (米) koji se kuva. Či je izraz koji se često spominje u kineskom jeziku i koji može da se, zavisno od konteksta, odnosi na puno, naizgled potpuno nevezanih, pojmova. Kao npr. tjenči (“nebeski či” tj. vrijeme), šengči (“stvoriti či” tj. naljutiti se), kungči (“prazan či” tj. vazduh), čićjo (“lopta čija” tj. balon)…
Ili u kineskoj medicini izrazi poput džengči (“odbrambeni či” tj. odbrambeni sistemi otganizma poput imuniteta) u suprotnosti sa šječi (“štetni či” koji nas okružuje i može da napadne organizam kao što su hladnoća, vrućina, vlaga, vetar…) a koji isto tako uključuje i naše emocije (ljutnja, strah, briga…), pojedina hranu, kosmička i elektromagnetska zračenja itd.
Pa čak i u smislu “životne energije”, či se u kineskoj medicini, pri postavljanju dijagnoze, isto tako često koristi da opiše različite pojmove. Npr. čišu da označi “nedostatak čija u organizmu” (generalno) u suprotnosti sa malo preciznijim stanjem kao što je feičišu (“nedostatak čija u meridijanu pluća”), gančidž (“zastoj energije u meridijanu jetre”) i sl.
Bitno pitanje oko kojeg se filozofi spore je da li či postoji zasebno od materije. Da li či postoji zahvaljujući materiji ili je obrnuto. Neki budisti i taoisti favorizuju drugo verovanje, dok neki budisti teže verovanju da je sva materija iluzija. Nasuprot ovome, neo-konfučijanci kritikuju mišljenje da či postoji zasebno od materije i vide či kao produženje materije. Većina teorija o čiju kao metafori za osnovne fizičke osobine univerzuma je potekla od neo-konfučijanaca u poslednjih hiljadu godina.
Či u tradicionalnoj kineskoj medicini
Sve teorije tradicionalne (narodne) kineske medicine su izvedene na osnovu verovanja da se či kreće telom po prirodnim šemama kanala koji se zovu meridijani. Simptomi raznih bolesti su viđeni kao neuravnoteženo i poremećeno kretanje čija kroz meridijane. Lečenje bolesti je bazirano na poboljšanju cirkulisanja čija kroz telo pomoću raznih tarapeutskih tehnika. Neke od ovih tehnika su biljna medicina, specijalne dijete, či kung, borilačke veštine, masaža i akupunktura. Tradicionalne azijske borilačke veštine se takođe bave čijem. Na primer, nei chia, unutrašnji sistem borbe, se posebno oslanja na korišćenje čija u cilju zaštite tokom borbe i za poboljšanje zdravlja.
Qi (država)
Qi (齊; pinyin: Qí) je bila moćna kineska država u Periodu Proljeća i Jeseni i Zaraćenih država. Glavni grad je bio Linzi, koji danas činio dio Ziboa u provinciji Shandong.
McKean, Pennsylvania
Makin je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 388, što je 1 (-0,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Qi (država)
Qi je osnovan oko 1046. pne. kao jedna od mnogih država dinastije Zhou. Prvi vladar imenovan na čelo države Qi je bio Jiang Shang, jedan od najmoćnijih službenika u to vrijeme. Porodica Jiang je Qijem vladala nekolioko vijekova prije nego što ju je zamijenila porodica Tian 384. pne..
Kuća Jiang (姜)
250px|mini|right|[[Pečatno pismo|malo pečatno pismo, 220. pne.)]] 250px|mini|right|Brončane kovanice u obliku noževa
Bogumili u Raškoj
thumb|desno|200px|"Poluverci", detalj [[freske iz crkve svetog Ahilija u Arilju, oslikane oko 1290. godine.]] Bogumili u srednjovekovnoj Srbiji su bili slovenski hrišćani koje nisu priznavali vlast vizantijske niti rimske crkve. Njihovo učenje, bogumilstvo, proširilo se Raškom iz Makedonije, koja je bila njihovo središte. Nazivani su i babunima, po makedonskoj planini Babuni.
Heritage Creek, Kentucky
Heritidž Krik je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Bogumili u Raškoj
Pravoslavna crkva i nemanjićka država su ih proglasile za jeretike, kažnjavajući ih telesnim kaznama, spaljivanjem na lomači, sečenjem jezika, žigosanjem po licu, progonom iz zemlje, oduzimanjem imanja i drugim drakonskim merama. U ovim pogromima su spaljene i slovenske apokrifne knjige, koje su predstavljale najstarije spomenike raške i makedonske škole.
Društvene prilike
Seljaci u srednjevekovnoj Raškoj su morali da plaćaju dve vrste dažbina: soće ili dohodak carski vladaru, i desetak, koji je svaki vlastelin ubirao od seljaka sa svog imanja, najčešće u žitu, mesu, medu, vosku... Pored dažbina, seljak je bio dužan da izvršava i razne rabote i druge obaveze. Zemljoradnici su morali da rade svake nedelje na vlastelinskom imanju, i još vanredno kada su veliki poslovi. Pored svih rabota, seljaci su bili obavezni da na poziv vlastelina učestvuju u vojnim pohodima, uglavnom kao pešadija. Pored osnovnih obaveza, zavisni stanovnici imaju i obavezu da popravljaju gradske zidine, čuvaju stražu na putevima, da primaju na stan i hranu cara ili vlastelina i njegovu pratnju kada se nalazi na putu. Izvršavanje ovakvih obaveza se nazivalo „rabota”. Celokupno nevlasteosko stanovništvo u srednjovekovnoj Srbiji nosilo je zajedničko ime sebri.
Razvoj bogomilstva
Krajem 9. veka Srbi su počeli da prihvataju hrišćanstvo. Hrišćanstvo je iz Vizantije najpre primio gornji sloj srpskog društva (vidi: Pokrštavanje Slovena). Crkvene starešine su uglavnom bili Grci.
thumb|desno|300px|Razvoj bogumilstva od X do XV veka.
Maja Šuput
Maja Šuput (Zagreb, 22. rujna 1979.) je hrvatska pjevačica. Pjevala je i sa grupom Enjoy. Do sada je izdala 5 albuma, a nastupala je i u plesnom showu državne televizije - Ples sa zvijezdama. U tom showu plesni partner joj je bio plesač Ištvan Varga.
Bogumili u Raškoj
Nemanjini progoni
thumb|desno|[[Veliki župan Stefan Nemanja je otpočeo velike progone bogumila u Raškoj.]]
Stefan Nemanja (1113-1199) je bio veliki župan Raške i začetnik vladarske dinastije Nemanjića. Kršten je kao rimokatolik. Između 1166.-1168. iako najmlađi brat, zbacuje starijeg brata Tihomira, preuzima vlast i progoni braću Tihomira, Stacimira i Miroslava iz zemlje. 1172. godine diže pobunu protiv Vizantije, koja se završava porazom. Car Manojlo I Komnin ga odvodi u ropstvo u Carigrad, i nakon prihvatanja vazalske obaveze, vraća ga u Rašku na presto. Nakon toga, Nemanja je bio caru veran vazal i izvršavao je svoje obaveze, u koje je spadalo i slanje vojnika u vojne pohode. Tako je srpski odred konjice u vizantijskom pohodu na Ikonionski sultanat u Maloj Aziji, 17. septembra 1176. masakriran u bici kod Miriokefalona.
Sabor protiv bogumila u Raškoj
Stefan Nemanja je 1186. godine u Rasu, kod stare Petrove crkve, sazvao veliki crkveno-državni sabor protiv bogumila. Na tom saboru su, pored crkvenih velikodostojnika, bile prisutne i sve važnije velmože u Raškoj. Prisustvo plemstva je značilo da su bogumili prestali biti samo stvar crkve, koja sa njihovim učenjem više nije mogla da se nosi. Bogumili imaju uporište i među samim velmožama, koji na saboru slobodno iskazuju svoje mišljenje. "I dok je govorio ovaj Sveti, i dok je bila velika prepirka..." mnoge velmože se otvoreno protive predloženim merama, pokušavajući da spreče predstojeće Nemanjine progone.
Stefan Nemanja „izobliči krivoverje njihovo, i savetova se sa svetiteljem svojim Jeftimijem i sa časnim črncima, i sa velmožama svojim, i, nimalo ne zadocnev, posla na njih vojsku, naoružanu od slavnih svojih, govoreći: `Revnujući porevnovah za Gospodom Bogom svedržiocem`.“ Uskoro je Nemanjina vojska krenula po Raškoj tražeći bogomile.
Uskoro je Nemanji dopao šaka i sam vođa bogumila (djed), koji je surovo mučen:
Nemanja je nakon toga zabranio svako pominjanje njihovog imena: "Izagna ga, zapretiv da se nikako ne ispoveda niti pominje trikleto ime".
Progon bogumila u Raškoj
Bogumili su ubijani, spaljivani na lomači, stavljani na muke, kažnjavani najsurovijim kaznama, sečeni su im jezici, odsecani su im delovi tela, žigosani su po licima i surovo progonjeni, imanja su im paljena ili oduzimana. Pored imanja paljene su i njihove knjige („Knjige njegove nečastive spali“), što je posebna šteta jer bi one danas predstavljale najstarije spomenike raške i makedonske škole. Tako su stare srpske i slovenske apokrifne knjige, u plamenu, bile uništene. Ovakav surov progon bogumila i uništavanje njihovih knjiga i jeste razlog što se danas o njima toliko malo zna i što sva znanja dolaze upravo iz knjiga njihovih neprijatelja. Jedno od uporišta bogumila bio je i Soko Grad utvrđen na steni, u kanjonu reke Moravice. Nemanja je nakon opsade zauzeo grad koji je tom prilikom pretrpeo prilična razaranja. Prema nekima, Nemanja progoni i svoju kćer koja je bila bogumilka.
thumb|desno|[[Soko Grad (banjski)|Soko Grad je bio jedno od uporišta tokom progona.]]
Usled progona bogumila, dolazi do pomeranja stanovništva u različitim pravcima. Smatra se da narod Torbeši (poznati i kao Gorani) sa Gore i Šar Planine, potiču od potomaka prognanika, a njihovo naseljavanje u Gori se poklapa sa velikim progonima početkom XIII veka. Naziv torbeši se u Raškoj pogrdno koristio za bogumile, što kasnije ostaje kao etnonim. Deo preživelih bogumila odlazi preko Drine, u Bosnu i Hum, gde nalaze utočište pod okriljem Crkve bosanske i „dobrog bana Kulina“, koji ih prima kao dobre hrišćane. Uprkos progonima od strane katoličke i pravoslavne crkve, pokret u Bosni opstaje i širi se zapadnom Evropom, pod imenom katari.
Iako je mnoštvo bogumila stradalo, i mnoštvo proterano, ipak Raška i dalje ostaje njihovo središte. Preostali bogumili bivaju primorani da se sklone u dubinama planina, daleko od nastanjenih centara i progona od strane pravoslavnog klera. Toponimi koji se kod Srba nalaze na planinskim vrhovima pokazuju da se život odvijao u planinama. Na planini Trebavi je Igralište (nadmorske visine 480 m), gde se narod okupljao za Božić, bez sveštenika; na Kopaoniku pored Ibra je Igrište (1088 m); na Javoru severno od Drine vrh je Igrište (1406 m); na planini Ravan pored reke Bosne je vrh Igrišća (1302 m); na Jahorini zapadno od Drine je Igrište (1451 m), a na planini Tari istočno uz Drinu je vrh Zborište (1544 m). Bogumili su živeli na prostorima Raške narednih vekova, uglavnom pritajeno, jer im je javno ispovedanje vere bilo zabranjeno, i tako će nadživeti i naredne vladare i srednjevekovnu srpsku državu.
Zaminljivo je da i danas u Raškoj, u selu Paljevu, postoji bogumilska ćelija, u narodu poznata kao lečilište, u koju su ljudi svih veroispovesti dolazili tražeći od Boga izlečenje bolesti. Prema nekima, selo se zove Paljevo, jer je spaljeno prilikom progona bogumila u Raškoj.
Savini progoni
Sava Nemanjić je bio najmlađi sin Stefan Nemanje. U to vreme, srpska crkva je bila podređena ohridskoj arhiepiskopiji, i imala je samo tri eparhije (Ras, Lipljan i Prizren) u kojima su vladike bili Grci. Sava odlazi u Nikeju (jer su Carigrad tada držali Latini) kod vaseljenskog patrijarha Manojla Sarantena, tražeći autokefalnost srpske crkve. 6. decembra 1219. godine Raška episkopija postaje arhiepiskopija, a Sava prvi srpski arhiepiskop. Sava potom u Solunu, u manastiru Filokal, prevodi Fotijev Nomokanon (Zakonopravilo, Krmčiju), zbornik crkvenih i pravnih propisa, sa grčkog na staroslovenski jezik. Sava u Nomokanonu navodi i popis kanonskih knjiga, kako bi sprečio upotrebu apokrifnih rukopisa. Po povrtaku u Rašku osniva osam novih episkopija (zetsku, hvostansku, humsku, topličku, budimljansku, dabarsku, moravičku), među kojima i žičku, koja postaje sedište nove srpske arhiepiskopije. Svi novopostavljeni episkopi dobijaju po jedan prepis Krmčije. Novoizgrađeni manastiri su bogato obdareni imanjima, njivama, šumama, vinogradima, pašnjacima, voćnjacima... Episkopija u Dabru na Limu je postavljena uz bosansku granicu, da suzbija bogumilsko učenje (kasnije bosanska vojska ruši taj manastir).
U Srbiji je do nemanjićke epohe ikona, pod uticajem bogumila, bila zapostavljana, i odbacivana. Kada je na čelo srpske crkve došao Sava Nemanjić, on je isticao značaj ikone i zahtevao njihovo poštovanje. One koji "časne ikone odbacuju, ne slikaju ih i ne klanjaju im se", Sava proklinje kao hulnike i jeretike.
Sabor u Žiči
1221. godine je održan opšti državno-crkveni sabor, prvi nakon dobijanja autokefalnosti, u manastiru Žiči, podignutom kao sedište nove arhiepiskopije. Na saboru je arhiepiskop Sava papinom krunom (vencem) krunisao svog brata Stefana Nemanjića za kralja, koji postaje Stefan Prvovenčani, a Srbija postaje kraljevina.
thumb|[[Manastir Žiča, sedište tadašnje arhiepiskopije.]]
Sava je pred ovim saborom održao Žičku besedu o pravoj veri, u kojoj poučava kralja, vlastelu i novoizabrane episkope osnovnim dogmama pravoslavne vere, bez koje su dobra dela uzaludna. „Jer niti koristi ispravnost života bez prave i prosvećene vere u Boga, niti nas pravo ispovedanje bez dobrih dela može izvesti pred Gospoda, nego treba imati oboje, da "savršen bude čovek Božji"“. Tom prilikom, Sinod pravoslavne crkve proklinje bogumile:
Takođe se proklinju poglavari bosanske crkve koja je primala prognane hrišćane:
Posle sabora su dovedene bogumilske starešine, koje su ispitivane i pokrštavane, a neke je i Sava lično isledovao: "A one koji su propovedali jeres zadrža sa sobom kod crkve i nasamo ih tačno ispita. Nekrštenima, uz prethodno proklinjanje jeresi koju imađahu, zapovedi da drže dane oglašene u čuvanju čistote, i tako zapovedaše im da se krste." Plemićima koji su bili bogumili, Sava i Stefan Nemanjić su nudili mnoge darove i počasti ako pređu u pravoslavlje, a one koji nisu pristajali su, nakon poniženja, proterivali iz zemlje.
Iako su bogumili u Raškoj potisnuti, smatra se da je njihova težnja ipak našla oduške u Savinom radu: ne prekidajući veze sa središtima hrišćanstva, Sava je ostvario samostalnost crkve, uveo narodni jezik u bogosluženje i prilagodio hrišćanstvo domaćim prilikama.
Jagodno
Jagodno je jedno od 58 velikogoričkih naselja u području Turopolja. Smješteno je istočno od Grada Velike Gorice između susjednih mjesta Novo Čiče i Ribnica.
Bogumili u Raškoj
Progoni Save II
Sava II Nemanjić, treći srpski arhiepiskop koji je stolovao u periodu 1263—1271. godine, za vreme vladavine svog brata Uroša I Nemanjića, ostao je upamćen kao "gonitelj jeretika" i zaslužan za jačanje hrišćanskog pravoverja.
Jagodno
Prostorni smještaj na karti: 45°42'0" sjeverne zemljopisne širine i 16°9'0" istočne zemljopisne dužine. Nadmorska visina na kojoj se nalazi je 105 metara od morske razine.
Bogumili u Raškoj
Dragutinovo utvrđivanje prema Bosni
Stefan Dragutin 1284. godine dobija na upravu delove današnje Mačve i Bosne, od ugarskog kralja Ladislava IV i stiče zvanje "sremski kralj". U dobijenim oblastima se susreće sa bogumilima, nastojeći da spreči njihovo širenje preko Drine u Podrinje. Srpski arhiepiskop Jakov obnovlja pravoslavni sinodik kojim se anatemišu bosanski "lažni hristijani". Dragutim kao uporišta protiv bogumilskog uticaja iz Bosne s obe strane Drine podiže manastire: Tronoša, Rača, Papraća i Tavna. Manastirska sela sa svim ljudima u njima bila su oslobođena svih drugih poreza. 1291. godine Dragutin javlja papi Nikoli IV kako po Bosni ima mnogo patarena i moli ga da pošalje franjevce koji poznaju slovenski jezik, na šta mu papa šalje dvojicu franjevaca iz slavonske pokrajine. U narednom periodu Dragutin „mnoge od jeretika bosanske zemlje obrati u hrišćansku veru i krsti ih“. Tokom 1291. godine i sam prelazi u katoličku veru.
Swift Trail Junction, Arizona
Swift Trail Junction je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2,935 stanovnika.
Bogumili u Raškoj
Dušanove zakonske kazne
thumb|desno|[[Dušanov zakonik donosi stroge odredbe protiv babuna.]]
Oni koji su krili prijatelje „jeretike“ od progona, rizikovali su žigosanje na licu.
Lazarevićevo osvajanje Srebrenice
Stefan Lazarević (1374-1427), sin Lazara Hrebeljanovića, je u početku svoje vladavine (od 1393.) bio turski vazalni knez, da bi nakon bitke kod Angore 1402. godine, u kojoj su Tatari porazili tursku i srpsku vojsku, i smrti sultana Bajazita I, postao ugarski vazal u službi cara Žigmunda. Žigmund Luksemburški pokreće krstaški rat protiv Bosne, koja je bila središte Crkve bosanske i utočište verskim prognanicima sa raznih strana. 1411. godine je osvojenu Srebrenicu, poznatu po rudnicima srebra, dao na upravu Stefanu Lazareviću. Stari srpski dokument koji opisuje kako je Srebrenica osvojena od Bosne, za njezine stanovnike kaže: „Se že vsi jeresi bogomilskie sut“, odnosno da su svi jeresi bogumilske. Nakon što je despot Stefan Lazarević preuzeo upravu, u rudniku Srebrenici su se pobunili rudari. Lazarević je na to veoma oštro reagovao, naredivši da se kolovođe kazne stavljanjem usijanih belutaka pod kolena, te su tako zauvek osakaćeni.
Savremena tumačenja
Savremena tumačenja se uglavnom tiču Nemanjinih progona. Istoričar Milorad Tomanić Nemanjino istrebljenje bogumila kvalifikuje kao genocid:
Jagodno
Prosječne udaljenosti: Jagodno-Velika Gorica iznosi 5 kilometra, Jagodno-Zagreb 15 kilometara.
Qi
Či u borilačkim veštinama
U borilačkim veštinama, postojanje čija se ne dovodi u pitanje. Precizan bio-fizički dokaz nije pronađen i smatra se da se či ne može rečima opisati i da su potrebne određene fizičke vežbe da bi se či razvio i razumeo. Na či se može gledati kao na jaku tehniku vizualizacije, potpunu opuštenost mišića, poboljšan stav, pravilan dah, fini rad nervnog sistema. Neke škole dodaju i metafizički aspekt - či dolazi iz dantjena koji se nalazi u donjem stomaku i kreće se kroz telo. Koncept se može proširiti tako da obuhvati "Čing Šeng Li" ili spoljnu energiju koja dolazi sa neba i zemlje.
Jagodno
Poštanski broj naselja je 10415 Novo Čiče.
Izvorište Odre, tj. okolica mjesta Jagodno evidentirana je kao ekološki zaštićeni krajolik zbog nastamba vrlo rijetkih vrsta ptica u ovom dijelu Europe. Područje u okolici je bogato hrastom - jedan od glavnih prirodnih resursa koji je u povijesti Turopolja omogućio i čuvenu gradnju sakralnih i drugih objekata od drva.
Stanovništvo
Broj stanovnika:
Qi
Či u borilačkim veštinama
Pojam čija se često javlja i u kineskoj fikciji, gde je glavni junak obično ovladao čijem u tolikoj meri da može da menja sile prirode. Ovakav karakter je na zapad došao u formi borilačkih filmova. Postoje i velike sličnosti pojma či sa pojmom sile u sagi "Ratovi Zvezda".
Bogumili u Raškoj
Savremena tumačenja
Verski analitičar Mirko Đorđević smatra da je ovim "inkvizitorskim činom" bio pogođen "ogroman deo stanovnika" Raške države:
Pravnik Kosta Čavoški verske progone u Raškoj poredi sa totalitarizmom XX veka:
Unutar Srpske pravoslavne crkve danas neki Nemanjine progone pravdaju. Tako je episkop Atanasije Jevtić ove masovne pogrome ljudi okarakterisao "medicinskim" rečnikom, rekavši da je bogumilstvo zlo "koga je Stefan Nemanja progonio sa srpskih prostora kao gubu...".
U popularnoj kulturi
Desanka Maksimović u svojoj zbirci pesama Tražim pomilovanje se detaljno bavi Dušanovim zakonikom i prilikama u srednjovekovnoj Srbiji. Njena pesma Za naivne glasi:
Chapelle-Bertin
Šapel Berten je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Pij an Vele.
Bogumili u Raškoj
Literatura
Primarni izvori:
Chapelle-Bertin
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 72 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 6 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,29 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1100 metara (maksimalnoj 1.136 m, a minimalnoj 680 m).
Ciproteron acetat
Ciproteron acetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 416,938 Da.
Uotto, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 734 m.
Obrva
thumb|desno|300px|Obrva muškarca Obrva je dio iznad oka obrastao dlakama kod ljudi, ili taktilnim dlakama kod životinja.
Summertown, Tennessee
Samertaun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 866.
Pektolinarin
Pektolinarin je organsko jedinjenje, koje sadrži 29 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 622,571 Da.
Beurey-sur-Saulx
Bere sir So je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Bar le Dik.
Gdańsk
Historija
Većinu stanovnika Gdanjska su činili Nijemci, ali je bilo mnogo Poljaka, Židova i Nizozemaca. Nakon podjele Poljske 1793. je grad ponovo potpao pod prusku vlast. Za vrijeme Napoleonove vlasti 1807-1814. je Gdanjsk bio slobodni grad. Nakon Napoleona je vraćen Pruskoj, a od 1871. je dio Njemačkog carstva.
Convento Immacolata, Bari
Convento Immacolata je naselje u Italiji u provinciji Бари, u regiji Apulija.
Gdańsk
Historija
Nakon Drugog svjetskog rata je Poljska ponovo postala nezavisna i tražila je izlaz na more što su joj obećale sile Antante. Zbog toga je Njemačka ostala podijeljena na dva dijela, a Poljska je dobila izlaz na more kod Gdynie pokraj Gdanjska. Poljska je tražila i Gdanjsk, ali su veliku većinu stanovništva (preko 96%) činili Nijemci koji su bili protiv toga. Zbog toga je Versajskim ugovorom osnovana posebna država Slobodni grad Gdanjsk koja je bila pod zaštitom Lige naroda. Gdanjsk je imao posebnu vladu, parlament i sve atribute državnosti. Njemačko stanovništvo grada je željelo ujedinjenje s Njemačkom i zbog toga je Nacistička stranka imala mnogo pristaša u gradu. Hitler je tražio pripojenje Gdanjska i Gdynie tako da se Istočna Pruska teritorijalno poveže s Njemačkom. Nakon poljskog odbijanja Hitler je napao Poljsku i time je počeo Drugi svjetski rat. Većina Židova je pobjegla iz grada prije njemačkog napada, ali su Nijemci hapsili i deportirali mnogo Poljaka.
Convento Immacolata, Bari
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 361 m.
Gdańsk
Historija
Gdanjsk su oslobodile 30. marta jedinice Crvene armije, nakon artiljerijske pripreme napada. Nakon rata je grad pripao Poljskoj, a njemačko stanovništvo je protjerano. U njega su naseljeni Poljaci protjerani iz istočnih dijelova Poljske koji su pripali Sovjetskom Savezu. Time je stanovništvo grada posve izmijenjeno. Grad je obnovljen i postao značajan industrijski, lučki i brodograđevni centar.
Geografija
Gdanjsk leži u Gdanjskom zaljevu na Baltičkom moru, zapadno od delte rijeke Visle. Kroz grad protiče Motława koja se kasnije ulijeva u Vislin rukavac Leniwku. Reljef je nizinski (dio Pribaltičke nizine). Grad ima dobru prirodnu luku na ušću Visle. Povezan je u konurbaciju sa susjednom lukom Gdyniom i ladanjskim Sopotom koji leži između njih. U sredini grada je jezero Zaspowe. Klima je umjerena s hladnim zimama i blagim ljetima, te dovoljno padalina.
Privreda
Gdanjsk je najvažnija poljska luka. Najvažnija industrija je brodogradnja (brodogradilište je u prošlosti bilo jedno od najvećih u svijetu). Danas je brodogradnja u krizi i djelatnost brodogradilišta se smanjuje, te prijeti zatvaranjem. Još je razvijena petrokemijska i prehrambena industrija. Razvija se moderna elektronička i telekomunikacijska industrija. Tradicionalno je razvijena prerada jantara iz Baltičkog mora koji je turistička znamenitost. Turizam se u novije vrijeme jače razvija.
Case Olivi, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Tacna, Arizona
Tacna je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 602 stanovnika.
Great River, New York
Grejt River je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.489, što je 57 (-3,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
D-161
D-161 je organsko jedinjenje, koje sadrži 25 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 373,487 Da.
Muzej Marton
mini|250px|Muzej Marton u SamoboruMuzej Marton prvi je privatni muzej u Hrvatskoj. Njegov osnivač i vlasnik je Veljko Marton, zagrebački poduzetnik i sakupljač umjetnina, koji ga je otvorio kako bi omogućio javnosti pristup vlastitoj zbirci umjetnina. Muzej je smješten u samoborskoj kuriji iz sredine 19. stoljeća. Muzej je otvoren 18. svibnja 2003. na Međunarodni dan muzeja.
Sama Zbirka Marton sastoji se od nekoliko cjelina koje obuhvaćaju srednju i zapadnu Europu u vremenu između dviju polovica 18. i 19. stoljeća. Te se cjeline mogu ugrubo podijeliti na umjetničke predmete od stakla, porculana, srebra, slikarstvo, pokućstvo i satove.
Nakon gotovo osam godina djelovanja u Samoboru, Muzej Marton, 2011. pronašao je svoj prostor i u Zagrebu, u gornjogradskoj palači Kulmer na Katarininom trgu 2.
Belmont, Massachusetts
Belmont je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Neuffen
Nojfen je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 44 opštinska središta okruga Eslingen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.186 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8116046.
Belmont, Massachusetts
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 24.729, što je 535 (2,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Neuffen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Eslingen Nojfen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Eslingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 408 metara. Površina opštine iznosi 17,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.186 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 354 stanovnika/km².
Cousolre
Kuzolr je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Avne sir Elp.
Slovenski apokrifi
thumb|right|Prva strana [[Novgorodski kodeks|Novgorodskog kodeksa iz 11. veka.]] Slovenski apokrifi su nekanonski (apokrifni) spisi biblijske tematike na staroslovenskom jeziku. U okviru apokrifnih dela se mogu razlikovati različiti žanrovi poput: poezije, proze, poslanica, molitvi, bajalica, dijaloga, i sl.
Indeksi zabranjenih knjiga su jednodušni u odnosu prema apokrifima, kao lažljivim pisanjima kojima jeretici zabluđuju prost narod. Ali u praksi, zabrana nije nikad mogla biti potpuno sprovedena, jer indeksi nisu toliko prepisivani da bi stigli do svakog najudaljenijeg manastira i do svakog prepisivača. Mnogi prevodioci „zavedeni“ biblijskom tematikom dela, nisu ni sumnjali da su prepisi koje čine zabranjeni. Neki apokrifi ne sadrže ništa protivcrkveno (npr: Protojevanđenje Jakovljevo), pa je i sama crkva bila snishodljiva prema njima. Ima slučajeva da se čak i u samoj crkvi, na freskama i u duborezu, nalaze apokrifni motivi.
Nastanak
Slovenima na Balkanu grčka apokrifna literatura stiže iz Vizantije, a dva najznačajnija središta slovenske pismenosti su bili Ohrid i Preslav, u kojima nastaje crkvena, polimička, filozofska, istorijska literatura, kao i poezija i književnost. Primera radi, samo je Kliment u Makedoniji za sedam godina opismenio oko 3 500 hiljade učenika. Kliment Ohridski je ujedno jedan od prvih slovenskih pisaca, koji se služio temama iz apokrifne literature. U svom pisanju o Jovanu Krstitelju on se služi opisima koji se ne nalaze u kanonskim knjigama, već samo u Protojevanđelju Jakovljevom.
Još od početka slovenske pismenosti, apokrifna literatura zauzima veoma važno mesto. Vreme njenog procvata se smatra kraj IX i počatak X veka. U zborniku cara Simeona sastavljenom početkom 10. veka navodi se indeks kanonskih i apokrifnih knjiga, u kome ima oko 25 naslova apokrifa. Sledećih nekoliko vekova, broj apokrifnih dela se neprestano povećava, pa se ukupan broj slovenskih apokrifa procenjuje na oko 120 naslova.
Pored ćiriličnih, postoje i staroslovenski glagoljski apokrifi, pisani glagoljicom. Nastali su za vreme pokrštavanja Slovena, a od poznatijih su „Knjiga Enohova“ i „Život Adama i Eve“.
Poznati slovenski apokrifi
U srednjevekovnoj srpskoj i slovenskoj književnosti su najpoznatije sledeće apokrifne knjige:
Apokaliptične knjige: Legende - novele: Novozavetni apokrifi:
Bogumilski spisi
Kada je država Stefana Nemanje započela progon bogumila u Raškoj, nisu bile pošteđene ni njihove knjige, koje su spaljivane na gomilama. Tako su srpske apokrifne knjige, uglavnom brzo, bile uništene. Ipak, razni sačuvani prepisi Novog zaveta se smatraju bogumilskim. Neki pronalaze bogumilski uticaj u minijaturama Miroslavljenov jevanđelja. Humski knez Miroslav, naručilac jevanđelja, je bio oženjen rođenom sestrom bana Kulina. 2000. godine je pronađen Novgorodski kodeks, zbirka apokrifnih spisa, prevoda i originalnih slovenskih dela, koji svedoči o prisustvu bogumilskog ili sličnog dualističkog učenja u oblasti Novgoroda na prelazu iz X u XI vek.
Tajna knjiga
Od bogumilske literature je sačuvana samo „Tajna knjiga“, poznata i kao „Ispitivanje Jovanovo“ (Interrogatio Iohannis), napisana u 11. ili početkom 12. veka. Spis je sačuvan u dve latinske verzije, od kojih je jedna u arhivi inkvizicije u Karkasonu (Francuska), a druga u Beču. Smatra se da te verzije nisu originalne, već predstavljaju prevod sa slovenskog izvora. Tajnu knjigu prvi spominje italijan Rajner Sakoni, koji kaže da je ona bila prenesena oko 1190. godine iz Bugarske i predata na prevođenje Nazariju, episkopu katarske opštine u Konkorecu (blizu Milana). Drugi latinski prevod koji se čuva u Nacionalnoj biblioteci u Beču, se smatra da potiče iz bosanskog slovenskog rukopisa, na osnovu marginalije u kojoj se spominje Bosna. Istraživanja pokazuju da se delo zasniva na tekstovima nekoliko starijih apokrifa: Apokrifne apokalipse Jovana Bogoslova, Otrivenja Varuhovog, Povesti o krsnom drvetu i Knjizi Evnohovoj.
Pisci slovenskih apokrifa
Najveći broj pisaca apokrifa su bili sveštenici zbog činjenice da su bili pismeni ljudi koji su poznavali kako kanonske crkovene knjige, tako i razne apokrife, koje su često prepisivali i tumačili.
Pop Jeremija
Pop Jeremija je bio sveštenik, mislilac i pisac koji je živeo u Bugarskoj krajem 10. veka. Preveo je mnoge grčke apokrifne tekstove na staroslovenski jezik. Autor je mnogih nekanonskih hrišćanskih tekstova od kojih su sačuvani “Priča o krsnom drvetu” i “Molitva protiv groznice”. Neki istraživači ga smatraju učenikom popa Bogumila, ili ga poistovećuju sa samim Bogumilom, dok drugi dokazuju da u spisima popa Jeremije nema ničeg bogumilskog.
Pop Dragolj
Jedan od najpoznatijih religioznih pisaca svog vremena, prezviter Vasilije, poznatiji kao pop Dragolj („mnogogrešni prezviter, jeretik i bogumil, nazvan pop Dragolj“ ), ostavio je za sobom čitav zbornik apokrifnih knjiga.
U popularnoj kulturi
Desanka Maksimović u svojoj zbirci pesama Tražim pomilovanje se detaljno bavi prilikama u srednjovekovnoj Srbiji. Njena pesma Za apokrife glasi:
Pederin
Pederin je organsko jedinjenje, koje sadrži 25 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 503,626 Da.
Muscotah, Kansas
je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 176, što je 24 (-12,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Boris Dvornik
Boris Dvornik (rođen April 16, 1939 u Splitu) je bio hrvatski pozorišni i filmski glumac, reditelj i scenarista.
Biografija
Boris Dvornik je rođen 16. aprila 1939. u Splitu u porodici drvoseče. Svoj talenat za glumu je otkrio u detinjstvu, dok je nastupao u dečjim predstavama. Nakon učenja za električara, počeo je da se profesionalno bavi glumom. Završio je Srednju glumačku školu u Novom Sadu, a kasnije se upisao na Kazališnu akademiju Univerziteta u Zagrebu.
Na filmu je debitovao 1960. godine u filmu Francea Štiglica Deveti krug sa tematikom holokausta. Glumio je mladića koji za vreme Drugi svetski ratrata pokušava spasiti mladu Jevrejku oženivši se sa njom. Nakon filma je stekao veliku popularnost, koju potom učvršćuje ulogama iz savremenog života u komedijama Martin u oblacima (1961) i Prekobrojna (1962) Branka Bauera. Ovo je načinilo od Borisa Dvornika jednu od velikih zvezda kinematografije bivše Jugoslavije, slično Ljubiši Samardžiću, Mileni Dravić i Velimiru Bati Živojinoviću (sa kojim je kasnije razvio blisko prijateljstvo).
Do sredine 1960ih godina Dvornik je nastupao uglavnom u komedijama, a od 1966 godine počinje se s velikim uspehom javljati i u filmovoma s tematikom iz Narodnooslobodilačkog rata. Za uloge u filmovima Most (S. Krvavac, 1969) i Kad čuješ zvona (Antun Vrdoljak, 1969) nagrađen je Zlatnom arenom na festivalu u Puli. Za ulogu u ratnom filmu U gori raste zelen bor (Antun Vrdoljak, 1971) i za ulogu šofera-zavodnika u Opkladi (Zdravko Randić, 1971) osvojio je Srebrnu arenu. Nastupao je više od 40 dugometražnih igranih filmova (neretko je nastupao i u kratkometražnim), u mnogim televizijskim dramama i u više televizijskih serija.
Zenit popularnosti Borisa Dvornika je došao 1970ih ulogom Roka Prča u kultnoj seriji Naše malo misto. U 1980im, nakon što je stekao status jednog od napriznatijih glumaca bivše Jugoslavije, Boris Dvornik je uglavnom radio u Hrvatskom narodnom kazalištu u svom rodnom Splitu.
Velimir Bata Živojinović i Dvornik su se 1991. odrekli jedan drugog u nizu otvorenih pisama, u gestu koji je bio viđen kao simbolika raspada SFRJ. 2004. je javljeno da su njih dvojica pokušala da se pomire. Njih dvojica su se javno pomirili 2006. putem video linka između Splita i Beograda. Živojinović je izjavio da "poslednjih godina nije bilo mržnje između nas", a Dvornik se nadovezao da je to bio "samo nesporazum".
Tokom godina Boris Dvornik je razvio blisko prijateljstvo sa Antunom Vrdoljakom. On ga je nagovorio da učestvuje u politici i, na izborima 1992. kao kandidat Hrvatske demokratske zajednice, je u splitskoj izbornoj jedinici izabran u Hrvatski Sabor. Uskoro je shvatio da politika nije za njega i dao je ostavku na svoje mesto mesec dana kasnije.
Dva sina Borisa Dvornika - Dino i Dean Dvornik - su poznati pop muzičari.
Preminuo je u noći izmedju 23. i 24. marta 2008. u Splitu, u Hrvatskoj, u 69. godini života.
Niedernhall
Nidernhal je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 16 opštinskih središta okruga Hoenloe. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.914 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8126060.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hoenloe Nidernhal se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Hoenloe. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 202 metra. Površina opštine iznosi 17,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.914 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 221 stanovnika/km².
DAA-1097
DAA-1097 je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 409,905 Da.
Zimovka
U Hrvatskoj se još naziva kimplin, zimovka, gimpla, zimnica…
Opis
Zimovka je velika od 14,5 do 16 cm. Leđa su joj svijetlo siva. Glava, vrat, rep i krila su izrazito crna. Kod mužjaka su prsa crvena, a kod ženki sivo-smeđa. Zimovka ima prodoran, duboki zvižduk "dju", koji je osnova tihog, škriputavog, često trosložnog zviždukovog pjeva. Za razliku od ostalih zeba, zimovke ne pjevaju lijepo.
Prehrana
Odrasle zimovke hrane se sjemenjem mesnatog voća i biljaka, te pupoljcima i mladim izbojcima koje pronalaze u šumama, šikarama i voćnjacima. Roditelji svoje ptiće hrane beskralježnjacima.
Razmnožavanje
thumb|Pyrrhula pyrrhula europoea Zimovke uglavnom svoje gnijezdo grade 1-2 m od tla, u grmlju, živici, niskom raslinju ili niskim granama smreke ili jele. Sezona parenja traje od početka svibnja do sredine srpnja i u tom periodu jedan par može napraviti i do tri legla. Po svakom leglu ženka snese 4-5 jaja koja su svijetlo plava s tamnocrvenim točkicama. Na jajima leži 13-15 dana. Kada se nakon 13-15 dana izlegnu ptići, roditelji ih hrane kukcima i sjemenjem. Dok ženka leži u gnijezdu, mužjak ju hrani, a kasnije kada ptići ojačaju, i mužjak i ženka ih nastavljaju hraniti.
Ponašanje
Zimovke se najčešće grupiraju u parove ili u manja obiteljska jata koja u proljeće mogu imati i do pedesetak jedinki. Najčešće se nalaze u šumama i rijetko ih se može vidjeti na tlu. Ako borave u blizini voćnjaka, hrane se mladim pupovima te vrlo često naprave velike štete. Ukoliko se razmnože, može se dogoditi da unište cijeli urod na nekom području.
Seoba
Većina zimovki se seli tijekom godine. Za vrijeme oštrih i hladnih zima, zimovke se sa sjevera i hladnijih krajeva sele se u niže i južnije krajeve.
Rasprostranjenost
Rasprostranjene su po cijeloj Europi i Aziji. Najčešće obitavaju u crnogoričnim i mješovitim šumama. Iznimka su Engleska i Japan gdje najčešće obitavaju u bjelogoričnim šumama, ali i blizu voćnjaka i vrtova koje se nalaze pored šume.
Diamondville, Wyoming
Dajmondvil je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 737, što je 21 (2,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bapča
Bapča je naseljeno mjesto u sastavu Grada Velike Gorice u Turopolju. Bapča se nalazi na površini od 1,68 kvadratnih kilometara, a prema popisu stanovništva iz 2001. godine u selu stanuje 151 stanovnik. Gustoća naseljenosti je 89,88 stanovnika po kilometru kvadratnom. Bapča ima 41 kućanstvo.
Krvavi Uskrs na Plitvicama
right|thumb|245px|Spomenik Josipu Joviću, hrvatskom policajcu koji je izgubio život na Plitvičkim jezerima 1991. Incident na Plitvičkim jezerima, znan i kao Krvavi Uskrs, bio je oružani okršaj u Nacionalnom parku Plitvička jezera od 29.3. do 31.3. 1991. između policije i specijalne policije Hrvatske s jedne strane i pobunjenih Srba koje je podupirala JNA s druge. Incident je prouzročio dvije žrtve - po jednu na svakoj strani - te je doprinjeo pogoršanju odnosa između Srba i Hrvata i etničkim tenzijama pa ga stoga neki smatraju uvodom u Rat u Hrvatskoj. Počeo je kada su pobunjeni Srbi zauzeli Nacionalni park Plitvička jezera, protjerali rukovoditelje te lokaciju pripojili SAO KrajinI.
Kronologija
Plitvička jezera su se 1991. nalazila na rubu područja koje su kontrolirali Srbi Krajine. Granice Krajine nisu bile čvrsto određene. Sam park je bio pod hrvatskom upravom koja je bila vjerna Zagrebu. 27. 3. 1991., milicija Krajine je ušla u Plitvička jezera i protjerala tamošnju upravu, pripajajući to područje SAO Krajini, a prema odluci općine Titova Korenica od 26-og. Prema optužnici Međunarodnog krivičnog suda za bivšu Jugoslaviju (MKSJ), paravojne postrojbe iz Srbije pod zapovjedništvom Vojislava Šešelja su dali potporu miliciji Krajine (suđenje Šešelju je u tijeku). Sama regija je bila slabo naseljena i nije bilo nikakve opasnosti za Srbe. Prema nekim mišljenjima, srpsko zauzimanje parka imalo je za cilj kontrolisanja strategijske ceste koja ide kroz park, a koja spaja srpske zajednice u Lici i Banovini. Tuđmanova vlada je odlučila vratiti park pod svoj ustroj.