cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Šeik Mudžibur Rahman
Vođa Bangladeša
Iako se prema jednom od principa Bangladeš temeljio na sekularizmu, Mudžibur je uskoro počeo da promoviše islamizam kroz državne institucije. Obnovio je delovanje Islamske akademije (isprva zabranjeno 1972, zbog sumnje u saradnju s pakistanskom vojskom tokom rata), zabranio proizvodnju i prodaju alkohola i kockanje. Zalagao se za članstvo Bangladeša u Organizaciji islamske konferencije i Banci islamskog razvoja; 1974. je posetio Lahor povodom zasedanja Organizacije islamske konferencije, što je popravilo odnose Bangladeša s Pakistanom. Proglasio je i opštu amnestiju za osumnjičene ratne zločince kako bi zadobio veću podršku krajnje desnice; bengalski komunisti nisu bili zadovoljni ovim tokom događaja.
Bangladeš je 1974. godine proživeo najtežu epidemiju gladi u istoriji zemlje, tokom koje je umrlo preko 1.5 miliona ljudi. Glad u državi podstakla je talas nezadovoljstva Mudžiburovom vladavinom. Program nacionalizacije i primene socijalizma u industriji naišao je na teškoće zbog manjka stručnih kadrova, raširene korupcije i nekompetentnog vođstva. Epidemija gladi dodatno je pojačala prehrambenu krizu, temelj bengalske ekonomije. Pojava gladi šokirala je Mudžibura, koji je 25. januara 1975. proglasio vanredno stanje. Preuzeo je funkciju predsednika i dao si vanredna ovlašćenja. Dana 7. juna 1975. godine, Bangladeš je proglašen jednopartijskom državom, a jedina legalna partija bila je novoosnovani BAKSAL. Velik deo protivnika BAKSAL-a bio je proganjan ili ubijen.
Smrt
mini|desno|Spomenik na Trgu Bangabandua Grupa nezadovoljnih nižih oficira je 15. avgusta 1975. godine tenkovima napala predsedničku palatu i ubila Mudžibura, velik deo njegove porodice i zatečeno osoblje. Preživele su samo njegove dve ćerke, koja su tada bile u poseti Zapadnoj Nemačkoj. Bilo im je zabranjeno da se vrate u Bangladeš. Puč su isplanirali nezadovoljni prvaci bivšeg Narodnog saveza Bangladeša, a među njima i bivši Mudžiburov kolega Hondaker Mostak Ahmed, koji je preuzeo njegovu funkciju. U medijima su kolala nagađanja da je urotu isplanirala CIA.
Mudžiburov nestanak s političke scene Bangladeša gurnuo je zemlju u razdoblje političke nestabilnosti; pučevi i kontrapučevi ređali su se jedan za drugim, a politički atentati paralisali su državu. Stanje se uveliko smirilo pučem i dolaskom na vlast zapovednika vojske Zijaura Rahmana. Po proglašenju predsednikom, Zijaur je dao imunitet svim urotnicima koji su učestvovali u svrgavanju i ubistvu Mudžibura Rahmana.
Nasleđe
Nakon Mudžiburove smrti, naredne administracije održavale su mu skromne komemoracije. Punu afrimaciju u javnosti doživeo je tek 1996. godine, dolaskom Narodnog saveza Bangladeša na vlast, na čijem je čelu bila njegova ćerka, Šeik Hasina. Od tada članovi Narodnog saveza 15. avgust komemorišu kao Nacionalni dan žaljenja. Kao osnivač nacije, Mudžibur je najeminentnija ličnost Narodnog saveza, koji i dalje drži socijalizam za jedan od temeljnih partijskih programa. Mudžiura posebno poštuju društveni naučnici i pripadnici bengalske emigracije u Indiji i širom sveta. BBC-eva bengalska radio služba sprovela je anketu 2004. godine u kojoj se najveći deo ispitanika izjasnio da je Šeik Mudžibur Rahman najveći Bengalac svih vremena, čak i ispred nacionalnog pesnika Rabindranata Tagora i ostalih.
16. krajiška motorizovana brigada
16. krajiška motorizovana brigada iz Banje Luke je bila jedinica 1. krajiškog korpusa Vojske Republike Srpske.
Mobilizacija ljudstva je izvršena u periodu od 13. juna i 15. augusta 1991. godine. Zborna mjesta su bila sela Mašići, Šimića Han, Berek gdje su održane pripremene vježbe za predstojeći rat. Godine 1991. 15. septembra, jedan dio brigade prelazi rijeku Savu kod Gradiške i priključuju se 329. oklopnoj brigadi JNA (kasnije 1. oklopna brigada). U prvom naletu vojnici 16. brigade zauzimaju sela: Donju Varoš, Gornju Varoš, Novu Varoš i izbijaju na autoput Bratstvo i jedinstvo. Sutradan uz nekoliko ranjenih gine prvi vojnik 16. brigade Bojan Majstorović. Poslije nekoliko dana ostatak brigade prelazi Savu i u naletu zaposjeda naselja na pravcu Posovac-Gornji Bogićevci, Nova Varoš-Donji Bogićevci, a potom i sela Gornji Rajčići, Rodžanik, Jazavica, Voćarica, Paklenica, i dio Starog Grabovca. Pod komnadom tadašnjeg komandanta Milana Čeleketića 16. brigada je zauzela 65 km2 teritorije Zapadne Slavonije koje je uglavnom naseljavalo srpsko stanovništvo.
U proljeće 1992. godine dio brigade se vraća u BiH, a nekoliko četa odlazi na Vlašić. Krajem maja iste godine izvršena je nova mobilizacija ljudstva na Manjači i brigadi je dodatno 1.500 ljudi. Osnivanjem Vojske Republike Srpske 9. maja 1992. brigada dobiva ime 16. krajiška motorizovana i djeluje u sastavu 1. krajiškog korpusa. Kasnije manji dio odlazi u RSK, a veći dio odlazi ka Posavinu i učestuje u operaciji "Koridor". Sredinom juna 1992. godine 16.krajiška mtbr osvaja sela od Doboja do Modriče (Johovac, Galići, Gornja Foča, Karamatići, Lušići, Vukovac (dio) i Živkovo Polje (dio)). U popodnenim satima 26. juna 1992. godine, borci 16. krajiške mtbr zauzimaju selo Miloševac, da bi nešto kasnije 2. četa kapetana Dmitra Zarića probila posljednja uporišta združenih snaga ArBiH, HVO i HV, i spojila se sa jedinicama Istočno-bosanskog korpusa. Na taj način uspostavljen je koridor (poznat i kao put života) između zapadnog i istočnog dijela BiH pod kontrolom Srba. Nakon toga 16. krajiška djeluje u Posavini, da bi od 3. do 17. jula 1992. godine zauzela 13 sela (1222 km teritorije) i izbila na rijeku Savu, drugi cilj operacije Koridor.
Poslije izbijanja na rijeku Savu 16. brigada učestvuje na odbrani na relaciji Donji Svilaj-Obodni Kanal, a dijelovi brigade ratuju kod Oštre Luke, na Gradačačkom ratištu i očuvanju koridora. Tokom toga vremena dolazi do smjene komandanta brigade, potpukovnika Milana Čeleketića zamenjuje pukovnik Novica Simić. Ubrzo potom komanda unapređuje pukovnika Simića u generala, da bi na zahtjev komande bio postavljen za komandanta Istočno-bosanskog korpusa VRS. Novi komandant 16. brigade postaje potpukonik Vukadin Makagić.
Od polovine augusta do početka novembra 1992. godine, dijelovi brigade pod komandom pukovnika Slavka Lisice učestvuju na zauzimanju Broda. U ponoć 6. oktobra jedinice 16. brigade ulaze u Brod i izbijaju na rijeku Savu. Nakon Broda najveći dio brigade se vraća na položaje na relaciji Donji Svilaj-Brusnica, a nepunih mjesec dana kasnije pripadnici 16. brigade odlaze na Oraško ratište. Kasnije krajem 16. decembra brigada dobiva novog komandanta potpukovnika Vladu Topića i učestvuje na Brčanskom ratištu na odbrani koridora zajedno sa Istočno-bosanskim korpusom VRS na čijem čelu se nalazio njihov bivši komandant general-major Novica Simić. Od početka 1993. do ljeta iste godine 16. brigada, zauzima 13 naseljenih mjesta i za 33km2 proširuje koridor. Poslije toga jedinice odlaze na kraći odmor, a kasnije se premještaju na Dobojsko-Teslićko ratište.
16.krajiška motorizovana brigada je za zasluge u ratu 92-95 odlikovana Ordenom Nemanjića, najvećim vojnim priznanjem Republike Srpske.
3,4-Diaminopiridin
3,4-Diaminopiridin je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 109,129 Da.
Metilbutiltriptamin
Metilbutiltriptamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 230,349 Da.
Miglianico, Chieti
Miglianico je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1731 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 126 m.
Stara Evropa (politika)
Stara Evropa (Old Europe, Vieille Europe, Das alte Europa) je izraz, gotovo u pravilu pežorativan, koji se od početka 2000-ih koristi za one evropske zemlje, pogotovo one ekonomski, politički ili vojno uticajnije, koje nisu sklone ulaziti u otvorene ili vojne sukobe sa autoritarnim, totalitarnim ili anti-zapadnim državama, najčešće iz vlastitih ekonomskih i realpolitičkih interesa. Izraz je u tom smislu prvi godine 2003. upotrijebio tadašnji američki ministar obrane Donald Rumsfeld kako bi opisao eksplicitno protivljenje vlada Francuske i Njemačke - dotada vjernih američkih saveznika - američkom ratu protiv Iraka kojim je tada vladao Sadam Husein; kao suprotnost Staroj Evropi je Rumsfeld naveo tzv. Novu Evropu, odnosno postkomunističke istočnoevropske zemlje koje su Amerikancima u tome dale maksimalnu političku i vojnu podršku.
Izraz je sa oduševljenjem prihvaćen u velikom dijelu američke javnosti, a pogotovo od strane neokona; šire se upotrebljavao kako bi se označio dotada najeksplicitniji raskol među atlantskim saveznicima od vremena nastanka modernog Zapadnog bloka. "Starost" se u izrazu "Stara Evropa" često tumačila kao izrugivanje "sklerotičnosti" evropske politike koja se još nije prilagodila novoj stvarnosti SAD kao jedine svjetske supersile i moralnog predvodnika slobodnog svijeta; iluzijama o tome da Francuska i Njemačka još uvijek predstavljaju velesile kao što su to bile u 20. vijeku; kao i "dekadentnost" njihovih političkih sistema, bilo kroz korumpiranost lukrativnim ekonomskim vezama sa tiranskim režimima, bilo kroz "bolećivi" pacifizam i nedostatak hrabrosti i spremnosti na izazove koji se u doba hladnog rata razvio kroz decenije lagodnog života pod američkim vojnim kišobranom.
Soso, Mississippi
Soso je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Stara Evropa (politika)
Izraz "Stara Evropa", iako je se odnosio Zapadnu Evropu odnosno "stare" američke saveznike iz NATO-pakta, se nije podrazumijevao sve njih, s obzirom da su američku politiku prema Iraku eksplicitno podržale Ujedinjeno Kraljevstvo, Italija, Španija, Nizozemska i Danska. Sve veća nepopularnost rata u Iraku i neokonske politike je, pak, natjerao i neke "staroevropske" i "novoevropske" države da za nekoliko godina pod pritiskom javnosti promijene svoju politiku, odnosno povuku vlastite trupe iz Iraka, pa je razlikovanje "Stare" i "Nove Evrope" u tom smislu promijenilo svoje značenje.
Danas se taj izraz više može primijetiti u kontekstu Evropske Unije, odnosno razlikama zapadnih i istočnih zemalja EU u određenim političkim pitanjima, kao što su odnosi prema Rusiji, nastojanja da se antikomunizam izjednači sa antifašizmom ili euroskepticizam.
Soso, Mississippi
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 408, što je 29 (7,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
12. 5.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
12. maj/svibanj (12. 5.) je 132. dan godine po gregorijanskom kalendaru (133. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 233 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani/Praznici
.
Speed, Kansas
Spid je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 37, što je 7 (-15,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Stalle, Belluno
Stalle je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 396 m.
Borbona, Rieti
Borbona je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 533 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 780 m.
Vstreča na Jeljbe
Susret na Elbi je sovjetski crno-bijeli film snimljen 1949. u režiji Grigorija Aleksandrova i Alekseja Utkina, poznat kao jedno od prvih ostvarenja sovjetske kinematografije koje se eksplicitno bavilo Hladnim ratom. Radnja je smještena u Njemačku na kraju, odnosno nedugo nakon završetka Drugog svjetskog rata, te prikazuje odnos sovjetskih i američkih vojnika koji su se našli razdvojeni u okupacijskim zonama Njemačke. Protagonist, čiji lik tumači Vladlen Davidov je sovjetski komandant koji se prilikom znamenitog susreta na Elbi sprijateljio sa svojim američkim kolegom (čiji lik tumači Mihail Nazvanov), ali kome probleme čini CIA-ina agentica (čiji lik tumači Ljubov Orlova) koja preko bivših nacista nastoji sabotirati sovjetsku zonu. Susret na Elbi se snimao u Königsbergu i Tilsitu, istočnopruskim (bivšim njemačkim) gradovima koji su nakon rata završili u sovjetskoj Kalinjingradskoj oblasti i koji su "glumili" fiktivni njemački grad gdje se odvija radnja. Iako je Vstreča na Jeljbe crno-bijelo prikazivao Sovjete kako se iskreno brinu za dobrobit njemačkog stanovništva, dok su Amerikanci prikazani kao crnoburzijanci i rasistički zlostavljači vlastitih crnih vojnika, Aleksandrov se pobrinuo da sirovost propagande ublaži sa humorom i dopadljivim muzičkim brojevima. Od njih se posebno ističe pjesma Toska po rodine koja je postala neslužbena himna pro-sovjetskih ljevičara u prvim godinama Hladnog rata. Film je imao izuzetnu gledanost, a Aleksandrov i Ljubov su za njega sljedeće godine primili Staljinovu nagradu.
Tevet
Tevet (hebrejski: טֵבֵת, standardni Tevet; aškenazi Teves; tiberijski ; od akadskog ṭebētu) je četvrti mjesec svjetovne i deseti mjesec vjerske godine u hebrejskom kalendaru. Slijedi Kislev i prethodi Shevatu. To je zimski mjesec od 29 dana. Tevet obično pada u decembar–januar po gregorijanskom kalendaru.
Gregorijanska nova godina
Prvi dan gregorijanske nove godine skoro uvijek pada u ovom mjesceu. Rijetko se događa da pada u prethodni i sljedeći mjesec.
Središče ob Dravi (općina)
Općina Središče ob Dravi (slovenski: Občina Središče ob Dravi) je jedna od 212 slovenskih općina od 2.110 stanovnika. , administrativni centar općine je gradić Središče ob Dravi.
Geografske karakteristike
Općina Središče ob Dravi prostire se istočno od Ormoža, pored hrvatske granice na površini od 32.7 km², na kojoj leži 5 naselja. Općina je nastala nakon izdvajanja iz dotadašnje veće Obćine Ormož
Anglure-sous-Dun
Anglir su Din je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgundija, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Šarol.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 148 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 420 metara (maksimalnoj 601 m, a minimalnoj 373 m).
Shevat
Shevat (ili Shvat) (hebrejski: שְׁבָט, standardni ' tiberijski Šəḇāṭ ; i Shebat ili Shbat (arapski:ﺷﺒﺎﻂ) od akadskog ') je peti mjesec svjetovne godine i jedanaesti mjesec vjerske godine u hebrejskom kalendaru. To je zimski mjesec od 30 dana. Shevat obično pada u januar–februar po gregorijanskom kalendaru. Shebat ili Shbatt (arapski:ﺷﺒﺎﻂ) je levantinsko arapsko ime za februar, drugi mjesec gregorijanskog kalendara.
Zagrebački književni razgovori
Zagrebački književni razgovori (skraćeno ZKR) su tradicionalni međunarodni književno-znanstveni skup koji se održava u Zagrebu, u Hrvatskoj.
Utemeljio ih je Slavko Mihalić. Prvo su se put održali 1969. godine. Organizira ih Društvo hrvatskih književnika, u čijem se Klubu ovaj skup i održava.
Nisan
Nisan (ili Nissan) (hebrejski: נִיסָן, standardni Nisan tiberijski Nîsān ; od akadskog ', i sumerskog nisag "Prvi plodovi", arapski, نيسان''') je prvi mjesec u vjerskoj godini i sedmi mjesec (osmi u prijestupnoj godini) svjetovne godine u hebrejskom kalendaru. Naziv za mjesec je babilonskog porijekla; u Tori se naziv mjesec Aviv, kao referenca na zrenje ječma koje se dešava tkom mjeseca. To je proljetni mjesec od 30 dana. Nisan obično pada u mart–april po gregorijanskom kalendaru. U Knjizi o Esteri u Tanakhu se navodi kao Nisan.
Teatar &TD
Teatar &TD hrvatska je kazališna kuća iz Zagreba. Ima multifunkcionalan programski prostor otvoren za kazališna, koncertna, festivalska, izložbena te različita interdisciplinarna događanja i eksperimentiranja.
U Teatru &TD nastupala je većina hrvatskih kazališnih glumaca i velikani poput Eugena Ionesca, Daria Foa, Jiřía Menzela i dr. Umjetnički ravnatelji bili su: Momir Lukšić, Vjeran Zuppa, Slobodan Šembera, Miro Gavran, Mani Gotovac, Darko Lukić, Damir Mađarić i Nataša Rajković. Kazališni program uključuje poetiku avangarde, eksperimetiranje, pomicanje granica i slobodu stvaralaštva te nove kulturne i kazališne tendencije.
Fajoles (Lot)
Fažol je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Gurdon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 211 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 177 metara (maksimalnoj 213 m, a minimalnoj 118 m).
Središče ob Dravi
Središče ob Dravi (njemački: Polstrau) je gradić u Sloveniji od 1.082 stanovnika, on je i administrativni centar Občine Središče ob Dravi.
Zagreb Jazz Festival
Zagreb Jazz Festival je međunarodni jazz festival koji se održava u Zagrebu.
Središče ob Dravi
Geografske karakteristike
Središče ob Dravi leži udaljeno oko 10 km istočno od Ormoža, pored hrvatske granice.
Historija
Tokom srednjeg vijeka izraslo je naselje ispod burga na brdu koje se prvi put spominje u pismenim izvorima 1255. pod imenom Polstraw. O porijeklu te riječi postoje dvije teorije, po jednoj to je od latinskog plaustrum - močvara, močvarni kraj. A po drugoj to je od njemačke riječi pol = otok, pa se misli da je prvobitno naselje bilo na dravskom otoku. Ne zna se točno kad je Polstrau dobio sajamska prava, neki misle između 1300. - 1350., ali je potpuno sigurno da je 1433. bilo trgovište, kao i to da mu je Barbara Frankopanska - 1488. potvrdila sajamska prava.
Zagreb Jazz Festival
Festival traje četiri dana. Do danas se održavao u prostorima Kina Studentskog centra, u i u koncertnoj dvorani Vatroslava Lisinskog.
Središče ob Dravi
Historija
Burg na brdu razorili Turci -1532., pa se već 1589. spominje kao ruševina.
Dongguk Tonggam
Dongguk Tonggam je kronika rane korejske historije, sabrana za vrijeme vladavine Seongjonga od Joseona u 15. vijeku. Raniji tekstovi na kojem se zasniva nisu preživjeli. Dongguk Tonggam je najraniji zapis koji navodi imena vladara Gojoseona nakon Danguna. S porašću pokreta za korejsku nezavisnost i modernog korejskog nacionalizma taj je rad dobio veliku simboličku važnost.
Tracey Ullman
Tracey Ullman (30. decembar 1959 - ) je britanska glumica, pjevačica, komičarka, plesačica, redateljica i scenaristica. U domovini je popularnost stekla kao član postave humorističkih serija A Kick Up the Eighties (gdje su joj partneri bili Rik Mayall i Miriam Margolyes) i Three of a Kind (gdje su joj partneri bili Lenny Henry i David Copperfield). 1980-ih je kraće vrijeme kao pjevačica došla na britanske top-liste, prije nego što je nastupila u seriji Girls On Top sa Dawn French i Jennifer Saunders. Krajem 1980-ih je emigrirala u SAD gdje je započela rad na vlastitom TV-emisiji The Tracey Ullman Show, koja se prikazivala od 1987. do 1990. a od koje je nastala popularna animirana serija The Simpsons. Također je nastupala u cijelom nizu filmova. Za TV-seriju Tracey Takes On... je primila brojne prestižne nagrade.
Adar
Adar (hebrejski: אֲדָר, standardni Adar tiberijski ʾĂḏār, sirijski: ???, (arapski: آذار); od akadskog adaru) je šesti mjesec građanske godine u svjetovnom hebrejskom kalendaru i sirijskom kalendaru, te dvanaesti mjesec vjerske godine u hebrejskom kalendaru. Adar (Adhar ili Azar) (arapski: آذار) je levantinsko arapsko me za mjesce mart, treći mjesec gregorijanskog kalendara, a koje se koristi među Arapima Levanta.
Hebrejski kalendar
U hebrejskoj verziji vjerskog kalendara adar je zimski mjesec od 29 dana. U prijestopnim godinama, prethodi mu 30-day interkalarni mjesec po imeu Adar Aleph (Aleph je prvo slovo hebrejskog afavetza), Adar Rishon (Prvi Adar) ili Adar I a nakon toga se naziva Adar Bet (Bet je drugo slovo hebrejskog alfabeta), Adar Sheni (Drugi Adar) ili Adar II. Ponekad se umjesto Adar I i Adar II koriste "Adar" i "Ve'Adar" (Ve znači 'i' dakle: I Adar). Adar I i II padaju u februar–mart gregorijanskog kalendara.
Temeljem rečenice u Mišni koja navodi da se Purim mora slaviti u Adaru II prijestupne godine (Megillah 1:4), Adar I se smatra "dodatnim" mjesecom. Kao rezultat toga, netko tko se rodio u Adaru obične godine bi rođendan slavio u Adaru II prijestupne godine. Međutim, netko tko se rodi u Adaru prijestupne godine će slaviti rođendan u Adaru obične godine, osim kada je rođen na 30. dan Adara I, kada će slaviti rođendan na 1. dan Nisana obične godine, s obzirom da Adar u običnoj godini ima samo 29 dana.
Moyock, North Carolina
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.759.
Arboerio, Vercelli
Arboerio je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 653 m.
23. vijek pne.
23. vijek pne. je vijek koji je započeo godine 2300. pne. a završio godine 2201. pne.
Događaji
thumb|250px|Ruševine piramidskog kompleksa Pepija II, monarha s najdužom vladavinom u pisanoj historiji.
Iyar
Iyar (hebrejski: אִייָר or אִיָּר, standardni Iyyar tiberijski ', arapski:ﺃ ﯦﺎ ﺮ Ayyar, Eyyar; od akadskog ', "procvat") je osmi mjesec svjetovne i drugi mjesec vjerske godine u hebrejskom jeziku. Naziv je babilonskog porijekla. U Bibliji se nazivaZiv. To je proljetni mjesec od 29 dana. Iyar obično pada u april–maj po gregorijanskom kalendaru. Ziv je hebrejsko ime koje znači svjetlo ili sjaja. U levantinskom arapskom, "Iyar" (izgovara se "Ayyar" ili "Eyyar") (arapski:ﺃ ﯦﺎ ﺮ) je naziv za maj, peti mjesec gregorijanskog kalendara.
Parish, New York
Pariš je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 450, što je 62 (-12,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
3,4-Dihlorometilfenidat
3,4-Dihlorometilfenidat je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 337,649 Da.
Gojoseon
left|thumb|200px|漢の[[朝鮮半島]] Gojoseon je bilo drevno korejsko kraljevstvo. Slog Go- ga razlikuje od buduće dinastije Joseon, te se nekad prevodi kao "Staro" ili "Drevno". Joseon se također latinizira kao Chosŏn. V. također: Nazivi Koreje.
Prema Samguk Yusi i Kronici korejskih vladara(제왕연대력), Gojoseon je osnovan 2333. pne. od strane Danguna u porječju Liaoa i Taedonga, te je vladalo nad sjevernim Korjeskim poluotokom i južnom Mandžruiejom te trajalo 1.048 (Senyeon-ga, Sejong Shilok) ili oko 1.500 godina (Samguk Yusa). Zapisi suvremenika i arheološki dokazi pokazuju da se zasebna kultura razvila od federacije zidom ograđenih gradova u periodu između 7. i 4. vijeka pne.
Metilcikloheksan
Metilcikloheksan je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 98,186 Da.
Amy Adams
Amy Adams rođena je u Italiji, u zračnoj bazi Aviano, a dio je najranijeg djetinjstva provela u zračnoj bazi Caserma Ederle kod Vicenze, gdje joj je otac služio u zrakoplovstvu. Odrasla je u gradu. Ima šestero braće i sestara.
Živi sa zaručnikom, glumcem Darrenom Legallom. U svibnju 2010. dobili su kćer Avianu.
Staulin, Belluno
Staulin je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1383 m.
Arhiepiskop tiranski Anastasije
mini|Arhiepiskop tiranski Anastasije Anastasije (Janulatos) je arhiepiskop Tirane, Drača i cele Albanije od 1992. godine. Rođen je u Pireju, Grčka 4. novembra 1929. godine. Studirao je teologiju na Univerzitetu u Atini, religiologiju, misionarenje i etiologiju na univerzitetima u Hamburgu i Marburgu u Nemačkoj. Rukopoložen je za đakona 1960, za prezvitera 1964. i vikarnog episkopa Andruse 1972. kada je imenovan za direktora Apostolske misije grčke crkve. 1991. godine proizveden je za mitropolita Andruse. Radio je mnogo na misionarenju na afričkom kontinentu i tu ostvario izvanredne rezultate. Pri Svetskom savetu crkava izabran je za predsednika Komisije za misionarenje i propovedanje Jevanđelja u svetu.
Redovni je profesor istorije religija na Atinskom univerzitetu (1972-1997) i dopisni član Atinske akademije od 1993. Kao profesor Teološkog fakulteta u Atini izabran je za dekana 1983. godine. Počasni je profesor teologije Bogoslovskog fakulteta Časnog Krsta u SAD i katedre za teologiju Bogoslovskog fakulteta Aristotelovog univerziteta u Solunu. Počasni član Bogoslovske akademije Moskve, Poljoprivrednog fakulteta u Atini.
Kao arhiepiskop Albanije (od 1992), uz ogromne teškoće uzdigao je iz ruševina Pravoslavnu autokefalnu Crkvu Albanije.
Dobitnik je niza odlikovanja, među kojima i veliki krst Reda časti Republike Grčke.
Gladijator (razvrstavanje)
Gladijator (Gladiator) je bio naziv za borca u drevnom Rimu.
Izraz gladijator ili gladijatori se može odnositi na:
Wyoming
Lokacija i veličina
Wyoming se nalazi između 41 i 45 stepena SGŠ i između 104°3' i 111°3' ZGD. Wyoming je tako, pored Colorada i Utaha, jedna od tri savezne države čije se granice u potpunosti poklapaju sa linijama geografske širine i dužine. Takođe, Wyoming je, pored Colorada, jedina savezna država SAD koja ima u potpunosti pravokutni oblik. Wyoming sa sjevera graniči sa Montanom, a sa istoka sa Južnom Dakotom i Nebraskom, prema jugu sa Coloradom, prema jugozapadu sa Utahom i prema zapadu sa Idahom. Wyoming se prostire na 253 348 km². Deseta je po veličini savezna država SAD i sastoji se od 23 okruga. To su: Albany, Big Horn, Campbell, Carbon, Converse, Crook, Fremont, Goshen, Hot Springs, Johnson, Laramie, Lincoln, Natrona, Niobrara, Park, Platte, Sheridan, Sublette, Sweetwater, Teton, Uinta, Washakie i Weston.
Planinski masivi
U Wyomingu se Velika nizina dodiruje sa Stjenovitim planinama. Wyoming je uglavnom visoravan ispresjecana brojnim planinskim masivima. Nadmorska visina se kreće se od 4 207 metara (visina Gannettovog vrha), do 953 metra u dolini rijeke Belle Fourche na sjeveroistoku države. Na severozapadu Wyominga se nalaze planinski masivi Absaroka, Owl Creek, Gros Ventre, Wind River i Teton. Na sjeveru su smještene planine Big Horn, na sjeveroistoku Black Hills, dok se u južnom delu države nalaze planine Sierra Madre, Laramie i Medicine Bow. Snežne planine su nastavak Stjenovitih planina. Planinski masiv Wind River ima više od 40 planinskih vrhova viših od 4 000 metara, jedan od njih je i Gannettov vrh koji je ujedno i najviši vrh u državi.
Branko Radičević
Branko Radičević (Slavonski Brod, 28. mart 1824-Beč, 1. jul 1853) je bio srpski romantičarski pesnik. Radičević je uz Đuru Daničića bio najodaniji sledbenik Vukove reforme pravopisa srpskog jezika i uvođenja narodnog jezika u književnost.
Wyoming
Planinski masivi
Planinski masiv Teton je dugačak oko 80 kilometara, a delom se nalazi i u nacionalnom parku Grand Teton. Na području nacionalnog parka je i vrh Grand Teton, drugi po visini u Wyomingu. Granica riječnih slivova ide od sjevera prema jugu preko središnjeg dijela države. Rijeke istočno od vodorazdjelnice pripadaju slivu rijeke Missouri koja otiče u Meksički zaljev. Tu spadaju rijeke North Platte, Wind, Bighorn i Yellowstone. Snake, koja protiče sjeverozapadom Wyominga, uljeva se u Columbiju, dok se Green River uljeva u Colorado. Ove dvije rijeke pripadaju Pacifičkom slivu. thumb|700px|center|Pogled na planinski Masiv Teton
Klima
U Wyomingu preovladava mješavina između polupustinjske i kontinentalne klime sa većim temperaturnim oscilacijama nego što je to slučaj u drugim dijelovima SAD. Na to prvenstveno utiče topografija države. Ljeta su vruća, sa prosječnim julskim temperaturama od 29 do 35 stupnjeva Celzijusa u najvećem delu države. Na nadmorskoj visini preko 2700 metara temperatura je 21 stupnja Celzijusa. Tokom ljetnjih noći temperatura se spušta na 10 do 16 stupnjeva. Krajem proljeća i početkom ljeta količina padavina se smanjuje. Zime su hladne, sa periodima lijepog vremena pod uticajem toplog vjetra Chinook.
Wyoming ima malo padalina pa tako u najvećem delu države godišnje padne oko 250 mm kiše po kvadratnom metru. Količina padavina zavisi od nadmorske visine, pa tako u bazenu Big Horn padne od 130 do 200 mm po kvadratnom metru, zbog čega ta oblast izgleda praktično kao pustinja. U nižim oblastima na severu i istoku Wyominga, gde padne od 250 do 300 mm po kvadratnom metru, klima je polusuva, dok u nekim planinskim oblastima godišnje padne oko 510 mm po kvadratnom metru (ili više) i to uglavnom u obliku snega.
Klima Wyominga je uglavnom određena geografskom širinom, nadmorskom visinom i lokalnom topografijom svake pojedine oblasti. Svi ti faktori utiču na temperaturne oscilacije, količinu padavina i vlažnost vazduha. Najvećim delom zime, iznad Wyominga (ili nešto severnije) cirkuliše polarna vazdušna struja usled koje nastaju snažni vetrovi koji donose hladan arktički vazduh i padavine, uglavnom u obliku snega i to najviše u severozapadnim oblastima. Tokom leta se polarna vazdušna masa se povlači na sever prema Kanadi, što uzrokuje lepo vreme.
Za Wyoming su takođe karakteristične oluje u jugoistočnim ravnicama koje su najčešće krajem proleća i početkom leta. Jugoistočni deo države je najviše pogođen tornadima, dok je na zapadu države opasnost od tornada minimalna. Tornadi su u Wyomingu uglavnom manjeg intenziteta i kratkog trajanja.
Historija
Tragovi ljudskog prisustva u Wyomingu stari su oko 13 000 godina. Pojedini kameni predmeti, kao što su vrhovi strela, napravljeni od strane civilizacija Klovis, Folsom i Plejno govore tome u prilog.
Prisvajanje teritorije
Na pojedine delove današnjeg Wyominga tokom istorije pravo su polagale Španija, Francuska i Engleska. Prisvajanje te teritorije od strane SAD je obavljeno kroz pet velikih aneksija – Kupovinom Luizijane 1803, Sporazumom sa Španijom 1819, otcepljenjem Republike Teksas 1836. i odvajanjem jednog dela posle aneksije 1845, Sporazumom u Gvadalup Idalgu (1848) posle Meksičko-američkog rata i međunarodnim dogovorom 1846. sa Velikom Britanijom.
Trgovina krznom i migracija prema zapadu
Rani razvoj Wyominga je usko povezan sa trgovinom krznom i velikim migracijama prema zapadu. Pretpostavlja se da su krajem 18. vijeka francuski traperi i istraživači došli u ove krajeve, međutim prve pouzdane izvještaje o ovom kraju je donio John Colter. Naime, on je bio zarobljen u planinama Wyominga nekoliko godina. Vrativši se u St. Louis 1810. pričao je o vrelim gejzirima i velikim kanjonima Jeloustouna. Posle se vratio na zapad a za njim su krenuli i ostali trgovci krznom. Krećući se kopnom u želji da pronađe Astoriju, koja se nalazi na rijeci Columbia, prošao je 1811. kroz Tetonski klanac. Sledeće godine Robert Stuart je, vraćajući se iz Astorije, prošao kroz Južni klanac krećući se gotovo istim putem. Taj put će kasnije postati poznat pod imenom Oregonska staza. Fort William je osnovan 1834. i predstavljao je prvu stalnu trgovačku stanicu. Ovo mjesto će kasnije promeniti naziv u Fort Laramie. Nekoliko godina kasnije je izgrađen Fort Bridger (1843). Smanjenje trgovine krznom utjecalo je na to da se mnogi bivši traperi nastane duž Oregonske staze, gde su kolonistima osiguravali neophodne potrepštine.
Neprijateljstvo Indijanaca i nastavak naseljavanja
Zbog učestalih napada Indijanaca početkom 60-ih godina 19. vijeka promet poštanskih kočija se pomjera na jug duž rijeke North Platte. Indijanci nisu blagonaklono gledali na intenzivno naseljavanje bijelaca koji su počeli da izlovljavati velika krda bizona. Sporazumi o primirju su sklapani, ali i kršeni sa obe strane. Za to vreme, u južnom Wyomingu nije bilo većih napada, a otkrićem zlata u Južnom klancu 1867. u ovu oblast se počinju naseljavati kolonisti. Intenzivnu kolonizaciju pojačava i otkriće velikih nalazišta ugljena na jugozapadu Wyominga. Verovatno najveći podsticaj doseljavanju stanovništva je bio završetak dijela pruge Union Pacific 1868. koji je prolazio kroz Wyoming.
Državnost i napredno zakonodavstvo
Wyoming je postao savezna država SAD 1890. i u skladu sa progresivnim idejama donet je liberalni Ustav. Kerijevim zakonom iz 1894. omogućeno je lakše naseljavanje, podstaknut je razvoj poljoprivrede i predviđena je zaštita voda, kao i njihova racionalnija upotreba. Osnivanjem nacionalnih parkova zaštićena su šumska prostranstva. U politici progresivni pokret je imao veliki broj pristalica. Kao rezultat toga može se izdvojiti to da je 1924. Neli Tejlo Ros izabrana za prvu ženu na funkciju guvernera u nekoj američkoj saveznoj državi.
Stanovništvo
U 2009-oj broj stanovnika u Wyomingu je procenjen na 544 270, što je predstavljalo povećanje od 11 289 ljudi ili 2,07 posto u odnosu na prethodnu godinu i povećanje od 50.488 ljudi ili 9,28 posto u odnosu na broj stanovnika utvrđen popisom iz 2000. Wyoming je izuzetno retko naseljen i predstavlja saveznu državu SAD sa najmanjim brojem stanovnika a samo Aljaska ima manju gustinu naseljenosti.
Religija
Stanovnici Wyominga se prema veroispovesti dele na:
Ekonomija
Prema izveštaju Biroa za ekonomske analize SAD, društveni proizvod Wyominga u 2005. godini je iznosio 27,4 milijarde dolara. U januaru 2010. stopa nezaposlenosti je iznosila 7,6 procenata. Za razliku od drugih saveznih država SAD ekonomija Wyominga je uglavnom zasnovana na rudarstvu i turizmu. U 2001. ukupan prihod od rudarstva je iznosio 6,7 milijardi, dok je ostvareni prihod od turizma iznosio 2 milijarde dolara. Glavne turističke atrakcije su nacionalni parkovi Grand Titon i Jelouston. Nacionalni park Jelouston svake godine poseti tri miliona ljudi. Poljoprivreda nema više onakav značaj kakav je imala ranije u Wyomingu ali je ona veoma bitan deo ekonomije ove savezne države. Najvažniji poljoprivredni proizvodi Wyominga su: stoka (govedina), seno, šećerna repa, žito (pšenica i ječam) i vuna.
Samguk Yusa
Samguk Yusa ili Uspomene Tri kraljevstva je zbirka legendi, narodnih priča i historijskih zapisa vezanih uz Tri kraljevstva Koreje (Goguryeo, Baekje i Silla), kao i druge periode i države prije, za vrijeme i nakon perioda Tri kraljevstva.
Tekst je napisan na klasičnom kineskom (kojeg su koristili pismeni Korejci u tom vremenu). Sabran, barem djelomično, od budističkog redovnika Iryeona (1206 - 1289) pred kraj 13. vijeka, vijek nakon Samguk Sagija.
Za razliku od činjenicama bogatijeg Samguk Sagija, Samguk Yusa se više orijentira na različite narodne priče, legende i životopise iz rane korejske historije. Mnoge od legendi vezanih uz osnivanje korejskih historijskih kraljevstava su zabilježeni u knjizi. Illyeon je pokrio legende o osnivanju Gojoseona, Wiman Joseona, Buyeoa, Goguryeoa, Baekjea, Sille i Gaye.
U njemu se nalazi najstariji zapisi kegende o Dangunu, sin boga-osnivača Gojoseona kao prve korejske države.
Branko Radičević
Biografija
Njegova porodica se 1830. preselila u Zemun, gde je Branko završio pet razreda srpske i nemačke osnovne škole. U gimnaziju u Sremskim Karlovcima se upisao 1836. Sremski Karlovci i obližnje Stražilovo su imali velik uticaj na Brankova kasnija dela, od kojih su najpoznatija Đački rastanak, u kojoj izražava svoju želju da tu bude i sahranjen. Nakon završenih šest razreda u Sremskim Karlovcima, sedmi i osmi razred je završio u Temišvaru, gde mu je otac bio premešten 1841. godine. '
Godine 1843. je upisao studije prava u Beču, ali nakon tri godine studija odustaje od fakulteta. Staro prijateljstvo prodice Radičević sa Vukom Karadžićem bila je Branku najbolja preporuka za stupanje u krug Vukovih saradnika i prijatelja. Kada mu je preminuo brat Stevan, Branko se zbratimio sa drugim mladim Vukovim sledbenikom Đurom Daničićem.
Prve stihove Branko je napisao još dok je pohađao Karlovačku gimnaziju, a odušljevljen Vukovim reformama se intezivnije počeo baviti književnim radom. Prvu knjigu pesama je objavio u Beču 1847. godine, na čistom narodnom jeziku u duhu modernog evropskog romantičarskog pesništva. Iste godine su objavljeni i Vukov prevod Novog zaveta, Daničićev "Rat za srpski jezik i pravopis" i Njegošev "Gorski vijenac", tako da se ta godina smatra godinom nezvanične Vukove pobede.
Zbog revolucije koja je zahvatila Habzburšku monarhiju, Radičević je napustio Beč i živeo je po raznim mestima u Sremu. Slava koju su mu donele prve pesme bila je velika i u Kneževini Srbiji, u koju je nekoliko puta dolazio. U strahu da njegovo prisustvo ne izazove nemire među velikoškolskom omladinom, vlasti su ga proterale iz Beograda.
Radičević je preminuo 1. jula 1853. u bečkoj bolnici na rukama Vukove ćerke Ane. Postuhmno zbirku pesma je objavio njegov otac 1862. Srpska omladina je ispunila pesnikovu želju i godine 1883. prenela je njegove ostatke iz Beča u Stražilovo.
Dela
Najpoznatije Radičevićevo delo je pesma Đački rastanak, u kojoj je opevao Sremske Karlovce, đačke igre i nestašluke. U pesmi je takođe ispoljio ideju jugoslovenstva. Elegija „Kad mlidijah (razmišljah) umreti“, objavljena posle Radičevićeve smrti, je jedna od najlepših elegija u srpskoj književnosti, u kojoj je pesnik predosetio blisku smrt.
Pored lirskih pesama, ljubav prema narodnoj poeziji uputila je Radičevića i na pisanje epskih pesama. Dve epske pesme izašle su 1851. kao druga zbirka pesama. Ostale neobjavljene pesme su izdane u zbirci iz 1862. Branko Radičević se prvenstveno ugledao na narodnu deseteračku pesmu i mestimično na Džordža Bajrona, ali nije uspeo da stvori ozbiljnija umetnička dela, pa njegov rad nije doživeo slavu njegovih lirskih pesama.
Elul
Elul je šesti mesec hebrejskog verskog, a dvanaesti mesec svetovnog kalendara. Poklapa se sa drugom polovinom našeg avgusta i prvom polovinom septembra po gregorijanskom kalendaru.
Klima
U tom mesecu nastavljaju se vrućine koje u Izraelu prethodnog meseca (Av) dostižu vrhunac. Tada se završavaju berbe, u prvom redu grožđa, urmi i smokava. Započinju oranje zemlje i pripreme za iduću zemljoradničku sezonu.
Armagh, Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 122, što je 9 (-6,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Beaumont-sur-Grosne
Bomon sir Gron je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Šalon sir Saon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 269 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,82 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 190 metara (maksimalnoj 217 m, a minimalnoj 175 m).
Tammuz
Tammuz (hebrejski: תמוז, Standard Tammuz tiberijski  arapski: ﺗﻤﻮﺯ Temmouz) je deseti mjesec građanske i četvrti mjesec vjerske godine u hebrejskom kalendaru. To je ljetni mjesec od 29 dana. Tammuz obično pada u jun–jul po gregorijanskom kalendaru. "Tammuz" (arapski: ﺗﻤﻮﺯ), izgovara se "Temmouz", na levantinskom arapskom predstavlja ekvivalent jula.
Ime za mjesec je adaptirano iz babilonskog kalendara, gdje je korišteno u počast boga Tammuza (sumerski: Dumuzid)
Klima
Tog meseca vrućine u Izraelu postaju sve veće, a u mnogim predelima zemlje obilna je rosa. Sazreva prvo grožđe, dolazi do sušenja dela vegetacije i mnogih vodenih izvora.
Hrvatsko narodno kazalište Ivana pl. Zajca u Rijeci
mini|260px|HNK Ivana pl. Zajca u Rijeci HNK Ivana pl. Zajca u Rijeci je kazalište u Hrvatskoj.
Historija
Prvo kazališno zdanje u Rijeci podignuto je 1765. godine, no krajem 18. vijeka započinje gradnja novoga kazališta kojega 1805. otvara ugledni riječki građanin i trgovac Andrija Ljudevit Adamić. U Teatru Adamić odvijao se kroz sljedećih osamdesetak godina kazališni život u Rijeci, ispunjen pretežito gostovanjima talijanskih i manje, njemačkih opernih i dramskih družina. |mini|260px|Originalni nacrt zapadne fasade (1882.) mini|260px|Situacija (1882.) mini|260px|Južna fasada (1882.) No, glede na činjenicu da je osamdesetih godina 19. vijeka nekoliko europskih kazališnih kuća zadesio požar, te su se u svim gradovima Monarhije počele poduzimati sigurnosne mjere opreza, a Teatar Adamić nije zadovoljavao potrebne uvjete za normalan rad, riječko Municipalno zastupstvo odlučilo je da se postojeće kazalište sruši i da se sagradi potpuno nov, moderan i suvremen teatar koji će odgovarati srednjoeuropskim standardima. Kada je 1883. godine riječka gradska uprava, na čelu sa slavnim gradonačelnikom Giovannijem Ciottom, unukom još slavnijega Ljudevita Adamića, donijela odluku da se podigne nova velebna kazališna zgrada na Rječini, zasigurno je bila svjesna čina koji se mjeri vjekovima unaprijed. Odlučeno je da se kazalište gradi na tadašnjem prostranom trgu Ürmeny, a projekt je naručen u Beču, u specijaliziranom ateljeu za kazališta, kod arhitekata Hermana Gottlieba Helmera i Ferdinanda Fellnera. Sve su hrvatske glavne kazališne kuće izgrađene još u drugoj polovici 19. vijeka, a među njima je ona u Rijeci druga - iza Osijeka (1865.), a prije Splita (1893.) i Zagreba (1895.).
Nakon dugotrajnih priprema, nakon dvogodišnje gradnje i nestrpljiva iščekivanja konačno je osvanuo 3. 10. 1885., dan otvorenja novoga Općinskog kazališta (Teatro Comunale). Za taj su svečani trenutak pomno pripremane i dvije velike opere, još neizvođene u gradu Rijeci: bile su to raskošno opremljene Verdijeva Aida i Ponchiellijeva Gioconda. Toga su dana prvi posjetitelji, brojni gosti i uzvanici mogli uživati u impozantnom kazališnom zdanju, remek djelu arhitekture svoga doba koje im se predstavilo u svoj svojoj ljepoti i veličini, čije je figuralne plastike i ornamentalne radove izradio poznati venecijanski kipar August Benvenuti a stropne slike slikar Franz Matsch u suradnji s još poznatijom braćom Gustavom i Ernestom Klimtom, operama kojima je ravnao maestro Gaetano Cimini, gdje su zabljesnula već znana i omiljena pjevačka imena - Medea Borelli, Clotilde Sartori i Mary Guttemberg, no i u pravom tehnološkom čudu svoga vremena: prvoj električnoj žarulji i prvom telefonu u gradu postavljenima upravo u teatru.
Riječka je publika oduvijek voljela kazalište i s nestrpljenjem priželjkivala nova gostovanja omiljenih opernih i komičnih družina iz Milana, Venecije i drugih kazališnih središta. Riječku su Thaliu tako od njenih najranijih dana pohodila brojna slavna imena kazališne umjetnosti poput tada mladog, ali već proslavljenog skladatelja Giacoma Puccinija i Pietra Mascagnija koji je dirigirao svojom operom Il piccolo Marat, zatim rođene Riječanke, velike glumice Irme Gramatice. Godine 1898. gostovao je i najslavniji tenor svoga doba Enrico Caruso, a 1941. nastupio je i slavni Begniamino Gigli. Bile su tu i brojne glumačke zvijezde među kojima je svakako najzampamćenija ostala velika tragetkinja Sarah Bemhardt koja je 1899. gostovala sa svojom družinom u Dumasovoj Dami s kamelijama.
U svojoj je bogatoj historiji riječko kazalište nekoliko puta mijenjalo svoj naziv: nakon Općinskog (Teatro Comunale), Kazalište je 1913. godine preimenovano u Teatro Verdi prema najvećem talijanskom opernom skladatelju što je i bio logičan izbor, jer je od samog začetka djelovanja kazališta njegova osnovna namjena bila, a to je kasnije potvrdio i afinitet riječke publike, prije svega operni teatar. No, simptomatična je, a historijsko-političkim okolnostima uvjetovana činjenica, da hrvatska riječ ni hrvatski kazališni umjetnici nisu imali pristupa teatru, i to sve do potkraj 1945. godine kada je, po uzoru na slične stalne nacionalne domaće i inozemne kazališne institucije, dakle za razliku od dotadašnjeg "teatra stagione", osnovano stalno Narodno kazalište u Rijeci, i to sa Hrvatskom dramom, Talijanskom dramom te Operom i baletom. 4. 1. 1946. imenovana je i prva uprava na čelu s intendantom dr. Đurom Rošićem, direktorom Opere i baleta Slavkom Zlatićem, direktorom Hrvatske drame Ivanom Cuntom, direktorom Talijanske drame Tuliom Fonda i članom uprave Osvaldom Ramousom. Ubrzo je slijedio još jedan historijski datum za Kazalište, a to je da se po prvi put na njegovoj sceni, 20. 10. 1946. igrala predstava na hrvatskome jeziku. Bila je to Dubravka Ivana Gundulića, u režiji dr. Matka Foteza i s Marijom Crnobori u ulozi Dubravke. Uskoro je uslijedila i prva predstava Opere i baleta - Zajčev Nikola Šubić Zrinjski, kojom je 2. 11. 1946. ravnao Boris Papandopulo, a naslovnu ulogu pjevao Milan Pichler. Prva predstava Talijanske drame - Goldonijev Il burbero benefico, izvedena je 26. 11. 1946. godine.
Godine 1953. kazalište dobiva novo ime prema još jednome skladatelju, no ovoga puta najvećem hrvatskome, još uz to i slavnome sugrađaninu - Ivanu Zajcu koji je još 1857. na riječkoj opernoj sceni ravnao Verdijevim Nabuccom i postavio na nju više novih Verdijevih djela, a 1860. napokon postavio i vlastitu operu Ameliju, dočekanu s burnim oduševljenjem sugrađana, koji su slavili i djelo i mladoga maestra.
Od 1991. Kazalište dobiva status nacionalnog kazališta, a 1994. godine svoj današnji naziv -Hrvatsko narodno kazalište Ivana pl. Zajca. Od historijske 1946. pa do danas, sa svoje četiri umjetničke grane (Hrvatska drama, Dramma italiano, Opera sa simfonijskom djelatnošću i Balet) i više od 50 godina njihova kontinuirana djelovanja, svojom kvalitetom izvedbi riječki je HNK uspio postaviti visoke kazališne i umjetničke kriterije i izboriti se za zasluženo mjesto jednog od kvalitetom vodećih kazališta u Hrvatskoj. Istovremeno, njegov se repertoar odlikuje danas već pomno promišljenom prepoznatljivošću u kojem se uvijek izvodi svježe čitana dramska, operna i baletna klasika ili djela hrvatske dramske i operne baštine, a praizvode se nacionalna djela, posebice suvremena.
3,4-Dimetilmetakatinon
3,4-Dimetilmetakatinon je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 191,269 Da.
Minco d'Adamo, Chieti
Minco d'Adamo je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1183 m.
Gastroenteritis
mini|230px|Virusi uzročnici gastroenteritisa: A = rotavirus, B = adenovirus, C = Norovirus i D = Astrovirus. Virusne su čestice prikazane pod jednakim uvećanjem radi bolje usporedbe veličine.
Gastroenteritis (grč. γαστήρ, gaster - želudac, trbuh + έντερο, entero - tanko crijevo, utroba + ῖτις, itis - upala) je patološko stanje koje karakterizira upala probavnog sustava koja obuhvaća i želudac i tanko crijevo, što za posljedicu ima kombinaciju proljeva, povraćanja, te bolove i grčeve u trbuhu. Gastroenteritis se također naziva "crijevna viroza", "pokvareni želudac" i "želučani virus". Iako nije vezan uz gripu, također ga se naziva "želučana gripa" i "crijevna gripa".
Glavni uzročnik gastroenteritisa kod djece u svijetu je rotavirus. Kod odraslih su češći norovirus i Campylobacter. Rjeđi uzroci gastroenteritisa su druge vrste bakterija (ili njihovi toksini) te neki paraziti. Do prijenosa može doći zbog konzumiranja nepravilno pripremljene hrane, zagađene vode ili putem bliskog kontakta sa zaraženim osobama.
Osnovna terapija kod gastroenteritisa je pravilan unos tekućina (hidratacija). U blagim ili umjerenim slučajevima, to se obično postiže oralnom rehidracijskom otopinom, dok je kod težih slučajeva potreban unos intravenoznim putem. Gastroenteritis najviše pogađa djecu i stanovništvo zemalja u razvoju.
Simptomi i znakovi
Gastroenteritis obično uzrokuje proljev i povraćanje, ili se, rjeđe, pojavljuje samo s jednim ili drugim simptomom. Također se mogu pojaviti grčevi u predjelu trbuha. Znakovi i simptomi obično započnu 12–72 sati nakon dolaska u dodir s uzročnikom zaraze. Ako je uzrok zaraze virus, stanje se obično povlači unutar jednog tjedna. Neki virusni uzročnici mogu također izazvati groznicu, zamor, glavobolju i bol u mišićima. Ako se pojavi krvava stolica, manje je vjerojatno da je uzročnik virus i vjerojatnije je da je bakterija ili parazit. Neke bakterijske zaraze mogu biti vezane uz oštru bol u trbuhu i mogu trajati više tjedana.