cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bitka kod Arfderydda
Bitka kod Arfderydda se odigrala 573. godine između Gwenddoleu ap Ceidioa, kralja britske države Afderydd na jednoj, i njegovih suparnika sa druge strane. Različiti izvori navode različite Gwenddoleuove neprijatelje - prema jednima su zo bili prinčevi Peredur i Gwrgi, a prema drugima kralj Riderch Hael od Strathclydea. Izvori se slažu da je Gwenddoleu poražen, a njegove snage masakrirane. U oba slučaja je jedan od motiva sukoba bio vjerske prirode; Gwenddoleu je bio pagan, a njegovi neprijatelji kršćani. Bitci je svjedočio Gwenddoleuov bard Myrddin Wyllt, koji je vidjevši smrt svih svojih prijatelja poludio i pobjegao u šumu, gdje će provesti ostatak svog života, ali kasnije postati i podloga za arturijanski lik čarobnjaka Merlina. Kasnija velška mitologija, a pogotovo tzv. Velške trijade, ovu bitku nazivaju jednom od "Tri uzaludne bitke otoka Britanija", zajedno sa bitkom kod Camlanna i Bitkom drveća.
54
thumb|Klaudije
Gwenddoleu ap Ceidio
Gwenddoleu je kasnijim historičarima postao zanimljiv i zbog Geoffreya od Monmoutha i njegovog teksta Vita Merlini, koji navodi kako je Gwenddoleuv bard i savjetnik bio izvjesni Myrddin. On je sudjelovao u bitci; dijelom zato što je ubio jednog od svog rođaka, a dijelom zato što je svjedočio smrti svih svojih prijatelja, poludio je i pobjegao u šumu. Myrddin se smatra temeljem za legende o čarobnjaku Merlinu, a preko njega i drugim arturijanskim likovima.
Bitka kod Arfderydda
Rukopis iz kasnog 15. vijeka, poznat kao 'Lailoken and Kentigern' bitku smješta na ravnicu između Liddela i Carwannok. Vjeruje se da je to Arthuret, kraj Longtown u Cumberlandu (današnja Cumbria).
Rhodell, West Virginia
Rodel je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
54
Godina 54. (LIV) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Sule ili Otona ili, rjeđe, '''godina 807. Ab urbe condita'''. Oznaka "54." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
Rhodell, West Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 173, što je 61 (-26,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Alt Duvenstedt
Alt Duvenštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.868 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058003.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Alt Duvenštet se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 8 metara. Površina opštine iznosi 20,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.868 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 91 stanovnika/km².
Василије Романович
Василије Романович (Кијев, око 1718 – Хопово, 1773) је био руски, односно украјински сликар, иконописац, живописац и портретиста. Звали су га Василије из Мале Русије.
Биографија
Студирао је на Духовној академији Кијево-печерске лавре, која је у то време била велики центар православне теолошке мисли, педагогије, издавачке делатности и уметности и где је настао словенски барок.
Године 1737. са непуних двадесет година је сликао сцене страшног суда и апокалипсе у Претеченско-Борисоглебској цркви у Кијеву. Мада је уништено у пожару, ово његово дело се сматра најзначајнијим спомеником кијевског монументалног сликарства из епохе барока.
Четрдесетих година 18. века је дошао у Карловачку митрополију, доневши са собом искуства барокизираног словенског сликарства ослоњеног на западноевропске предлошке, при чему се традиционално религиозне теме приказују у оквирима историјског сликарства и реалистичким приступом.
Наиме, традиционални иконографски мотиви по српско-византијским узорима из старијег средњег века, временом су се мењали под све већим утицајем реализма. Међутим, Срби у Хрватској су се веома резервисано односили према уношењу западњачких елемената у српску уметност због покушаја унијаћења, али су они у другој половини 18. века ипак преовладали, не само услед све веће повезаности српског вишег свештенства са Бечом, где су Срби све чешће долазили на школовање, већ и преко веза са Русијом, у којој је Петар Велики настојао да тековине западне културе искористи за унапређење руске културе, што се одразило и у црквеној иконографији.
Василије Романович је претежно боравио у западним областима Карловачке митрополије. У то време је настао портрет пакрачког епископа Софронија Јовановића, као и две реплике истог.
По наруџбини епископа урадио је и иконе за иконостас придворне цркве у Пакрацу (1757–1758). Готово сигурно је он довршио иконостас у саборној цркви Свете Тројице у Пакрацу, а вероватно му је била поверена и израда зидних слика у саборници, које су нестале у последњој деценији 18. века, у реформи коју је спровео загребачки архитекта Херман Боле. Барокни грб Пакрачко-славонске епархије, који су носила два анђела, на чеоној фасади Романович је израдио са још једним својим неименованим сарадником.
Верује се да су неколико икона на платну већег формата, као што су „Тајна вечера“ и „Света Тројица“, настале у време његовог боравка у Пакрацу.
Управо захваљујући вези са епископом Софронијем, у то време је добио велики посао на изради иконостаса у манастиру у Доњој Обријежи, Доњим Граховљанима код Дарувара и у Слатинском Дреновцу, код Ораховице, његов једини сигнирани иконостас, из 1758. кога су спалиле усташе 1941. у Другом светском рату. Непосредно пред рат, историчар уметности, Иван Бах, је обишао цркву и снимио иконостас у целини, али и престоне иконе и двери посебно. Захваљујући његовим снимцима сачувана је успомена на ово Романовичево дело.
Нагла смрт епископа Софронија у децембру 1757. је прекинула њихову сарадњу.
Године 1758. године је први пут боравио у манастиру Хопово, као гост братства. Године 1759. је радио на осликавању иконостаса у цркви Арханђела Михаила и Гаврила у Костајници. Исте године је израдио портрет новог пакрачког епсикопа Арсенија Радивојевића, као и више икона.
Приписује му се неколико сликарских радова у црквама у Срему, као што су иконе на царским дверима из манастира Бешеново, довршене 1770, иконе са ликовима апостола Томе и Луке из цркве села Свилош, иконе са сценама из Христовог и Богородичиног живота из ризнице Саборне цркве у Сремским Карловцима и иконе са фигурама апостола које су припадале иконостасу цркве манастира Велика Ремета из 1753, који није сачуван. Године 1771. је урадио две велике композиције на платну „Тајна вечера“ и „Вечера у дому Симона фарисеја“, за трпезарију у манастиру Хопово.
Поново се 1766. вратио у манастир Хопово, као искушеник, где се претпоставља да је остао до краја живота.
Tafonomija
Tafonomija je znanstvena disciplina koja se bavi istraživanjem geoloških i bioloških procesa koji se odvijaju između smrti nekog organizma i njegovog konačnog stanja u stijeni. Termin tafonomija (gr. taphos zakopavanje + nomos zakon) u paleontologiju uveo je ruski znanstvenik Ivan Efremov, da bi opisao nauku koja se bavi prelazom ostataka, dijelova i produkata organizama iz biosfere u litosferu.
Kada životinja ili biljka ugine, male su šanse da će od njih nastati fosil. Najčešće se pojavljuju tri stadija nastajanja fosila iz mrtvog tijela:
Fosili su najčešće ostatci skeleta uginulog organizma jer se meki dijelovi vrlo brzo raspadnu. U iznimnim slučajevima (brzo zakopavanje) mogu biti sačuvani i meki dijelovi, a takva nalazišta nazivamo Lagerstatten. To su vrlo vrijedna nalazišta iz razloga što organizmi s mekim tijelom mogu činiti i do 60% individua u moru. Meki dijelovi se također mogu sačuvati smrzavanjem i desikacijom (isušivanjem).
Raspadanje
Raspadanje obično nastupa odmah nakon uginuća organizma i traje sve dok organizam u potpunosti ne nestane ili dok ne dođe do mineralizacije (međutim, mineralizacija ne mora nužno prekinuti proces raspadanja). Što prije dođe do mineralizacije, fosilni zapis će biti potpuniji.
Do raspadanja dolazi jer je uginuli organizam bogati izvor hrane za druge oragnizme. Mogu mu naštetiti strvinari, životinje koje se hrane mrtvim biljnim ili životinjskim tkivom te mikrobi, koji transformiraju tijelo mrtvog organizma procesom truljenja.
Truljenje ovisi o tri faktora:
Lomljenje i transport
Procese lomljenja dijelimo na:
Las Palmas, Ensenada
Las Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Peredur
Peredur (starovelški: Peretur) je naziv za jednu ili nekoliko historijskih, poluhistorijskih i mitskih ličnosti koje se spominju u raznim izvorima vezanim za Britaniju u ranom srednjem vijeku.
Najpouzdanije reference su vezane uz velšku kroniku Annales Cambriae koja spominje braću Peredura i Gwrgija, sinove britskog kralja Eliffera od Eobraca na današnjem sjeveru Engleske, tada poznatom. Neki ih izvori navode i kao rođake kralja Uriena od Rhegeda. Oni su se 573. borili protiv kralja Gwenddoleu ap Ceidioa u bitci kod Arfderydda. Oba brata su poginula oko 580.
Nekoliko vijekova kasnmije je Geoffrey od Monmoutha učinio Peredura jednim od suvremenika kralja Artura. Isti se lik pojavljuje i u srednjovjekovnim velškim pjesmama.
Kišino
Kišino je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Kišino je selo u sastavu opštine Lozovo.
Prirodni uslovi
Kišino je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Velesa, naselje je udaljeno 20 kilometara istočno.
Naselje Kišino se nalazi u jugozapadnom delu istorijske oblasti Ovče polje. Ono smešteno na mestu gde polje prelazi u gorje, koje se pruža južno, ka reci Bregalnici. Nadmorska visina naselja je približno 430 metara.
Stanovništvo
Kišino je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 22 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (100%). Do početka 20. veka isključivo stanovništvo u selu bili su Turci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
McConnells, South Carolina
Makonels je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 255, što je 32 (-11,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Palmar, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
El Palmar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Car Jing od Sjevernog Zhoua
Car Jing od Sjevernog Zhoua ((北)周靜帝) (573–581), osobno ime Yuwen Yan (宇文衍), kasnije Yuwen Chan (宇文闡), bio je posljednji car kineske/Xianbei dinastije Sjeverni Zhou. Otac mu je bio car Xuan, a majka Zhu Manyue, jedna od carevim konkubina. Otac mu je na prijestolje došao 578. a već sljedeće godine iznenada abdicirao u njegovu korist, iako je zadržao titulu umirovljenog cara i stvarnu vlast. Smrt cara Xuana 580. je vlast predala u ruke ministra Yang Jiana, koji se proglasio regentom, a potom porazio generala Weichi Jionga. Yang Jian je 581. preuzeo vlast od osmogodišnjeg monarha, proglasio se carem Wenom i osnovao novu dinastiju Sui. Novi car je ubrzo nakon toga dao pogubiti brojne članove bivše dinastije, uključujući njenog posljednjeg cara.
El Palmar, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2008 m.
Anastasija (razvrstavanje)
Anastasija, Anastazija ili Anastasia može biti:
Sacromontes, Villaflores
Sacromontes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 610 m.
Alt Mölln
Alt Meln je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 131 opštinskog središta okruga Hercogtum Lauenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 862 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1053002.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hercogtum Lauenburg Alt Meln se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 22 metra. Površina opštine iznosi 6,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 862 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 134 stanovnika/km².
La Fratta, Piacenza
La Fratta je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 183 m.
Fajolle (Od)
Fažol je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Limu.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 10 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1100 metara (maksimalnoj 2.059 m, a minimalnoj 1.069 m).
El Gallo, Álamo Temapache
El Gallo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Opština Suhurlui, Galați
Suhurlui je opština u Rumuniji u okrugu Galac.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Chen Yin (6. vijek)
Chen Yin (陳胤) (573 -?), kurtoazno ime Chengye (承業), bio je krunski princ kineske carske dinastije Chen. Bio je sin princa Chen Shubaoa, kasnije posljednjeg cara dinastije. Majka mu je bila careva konkubina po imenu Supruga Sun; ona je umrla na porodu, pa ga je odgojila prinčeva redovna supruga Shen Wuhua. Nakon što mu je otac 582. preuzeo prijestolje, s vremenom je došao u očevu nemilost te mu je u ljeto 588. oduzeo titulu krunskog princa i dao je Chen Shenu. Sljedeće godine su južnu Kinu napale snage sjeverne dinastije Sui; Chen Yin je tada, zajedno sa svim članovima porodice, zarobljen i odveden u Chang'an. Sa njime se dobro postupalo. Godina njegove smrti nije poznata, ali se pretpostavlja da je umro nedugo poslije toga jer, za razliku od drugih članova porodice, nema podataka da je služio dinastiji Sui.
Most Humber
Most Humber (engleski: Humber Bridge) je viseći most preko Estuarija Humber kod Kingston upon Hulla na sjeveroistoku Engleske.
Karakteristike
Nedostatak mostova preko Humbera onemogućivao je širenje Hulla u prostore južno od Humbera, kao i komunikaciju sa Grofovijom Lincolnshire i ostalim grofovijama južne Engleske. Zbog tog se 1972. krenulo u gradnju mosta. Kad je dovršen 1981. bio je svojim rasponom od 1.410 metara, najduži most na svijetu, a i danas je najduži viseći most u Velikoj Britaniji.
Podbočje
Podbočje je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Podbočje se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Podbočje je imalo 336 stanovnika.
Wänzl M1866
Wänzlova puška, službeno Karabin Wänzl M1866, bila je sporometna puška, poznata kao prva ostraguša u naoružanju austrijske, odnosno austro-ugarske vojske. Prvi put je proizvedena 1866. godine, nedugo nakon prusko-austrijskog rata, koji je Austrija velikim dijelom izgubila zato što se njena dotadašnja standardna puška - sprednjača Lorenz M1854 - pokazala inferiornom u odnosu na prusku ostragušu Dreyse M1849. Wänzl M1866 je predstavljao privremeno rješenje, odnosno svodio se na konverziju Lorenza u ostragušu. Već sljedeće godine je uvedena nova, nešto suvremenija ostraguša M1867 Werndl-Hollub, koja će sljedećih deceniju i pol biti stanardno oružje austro-ugarskih snaga. Proizvedeno je ukupno 70.000 pušaka, od kojih će neke ostati u upotrebi, u pravilu u pozadinskim i snagama zadnjih ešalona, sve do kraja Prvog svjetskog rata.
Felipe Vela Pérez, San Pedro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1107 m.
San Bovo, Asti
San Bovo je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Ivan Goran Kovačić
Ivan "Goran" Kovačić (Lukovdol, kraj Vrbovskog, 21. 3. 1913 - okolica Foče, 13. 7. 1943), jugoslavenski pjesnik, pisac, učesnik Narodnooslobodilačke borbe poznat po poemi Jama koja je protest protiv ratnih zločina. Tokom pete neprijateljske ofanzive zaklali su ga četnici.
Biografija
Ivan Goran Kovačić rođen je 21. 3. 1913 u obitelji Ivana i Ruže (rođ. Klein) Kovačić. Sa majčine strane je židovskog podrijetla. Osnovnu školu pohađao je u rodnome mjestu, prve tri godine realne gimnazije završava u Karlovcu, odakle prelazi u Zagreb.
Period Kraljevine
Po maturi je upisao slavistiku na zagrebačkom Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu, ali je vrlo brzo prekinuo studij i intenzivnije se posvetio književnom i novinarskom radu. Prvo novinsko namještenje je dobio 1936. godine i otada se uzdržavao baveći se novinarskim poslovima; uređivao je kulturne rubrike, najprije u "Hrvatskom dnevniku", potom u "Novostima".
Prije rata je bio simpatizer Hrvatske seljačke stranke, antiklerikalac, ljevičar općega tipa, nesklon revolucijama, ali nepopravljivo sklon pravdi i pravici.
Anastasija
Anastasija (ili Anastazija; od grčkog Anastasía (Ἀναστασία)) je žensko ime grčkog porekla. Potiče od grčke reči anástasis (ἀνάστασις), u značenju „vaskrsnuće“.
Ivan Goran Kovačić
Drugi svetski rat
Koncem 1942. zajedno s Vladimirom Nazorom je pobjegao iz Zagreba, te se uključio u Narodnooslobodilačku borbu (NOB), gdje je sudjelovao u napornim marševima po Bosni. U ratu je intenzivno pisao. U NOB-u je napisao čuvenu poemu Jama, kao protest protiv ustaških pokolja nad Srbima u drugom svjetskom ratu.
Anastasija
U zemljama hrišćanske tradicije se davalo detetu koje je rođeno uoči ili oko uskrsa. Muški oblik je Anastasije (ili Anastazije) i oba imena su kalendarska.
Ivan Goran Kovačić
Drugi svetski rat
Koncem lipnja i početkom srpnja 1943 nalazio se u istočnobosanskom selu Vrbici kod Foče, skrivajući se od četnika koji su klali partizanske ranjenike sa Sutjeske. Krajem juna ili početkom jula četnici su ga pronašli i ubili. Pored Kovačića, četnici su tada zaklali i profesora Medicinskog fakulteta u Beogradu dr Simu Miloševića.
desno|mini|230p|Spomenik Ivanu Goranu Kovačiću u [[Zagrebu, delo Vojina Bakića iz 1963.]]
Anastasija
Izvedena imena
Od ovih imena izvedena su imena Anastas, Asja, Nasta, Nastas, Nastasija, Nastasije, Nasto, Naca, Staso i Stasa.
Ivan Goran Kovačić
Drugi svetski rat
Grob Ivana Gorana Kovačića ostao je nepoznat, baš onako kako je bio poželio (pjesma-epitaf Moj grob).
Anastasija
Popularnost
U Srbiji je ovo ime u periodu od 2003. do 2005. bilo na šesnaestom mestu po popularnosti, a u Belorusiji čak na drugom, 2005. godine. U južnoj Australiji je 2003. bilo na 679. mestu, ali već naredne godine na 2.113. U Sloveniji je 2007. bilo na 352. mestu.
Ivan Goran Kovačić
Djela
thumb|Izvod iz poeme "Jama" I. G. Kovačića, s ilustracijama slikara-partizana Z. Price i E. Murtića.
U popularnoj kulturi
O Ivanu Goranu Kovačiću je godine 1979. je snimljen istoimeni film, gdje je njegov lik tumačio Rade Šerbedžija. Dvije godine kasnije je u TV-seriji Nepokoreni grad jedna epizoda bila posvećena njegovom i Nazorovom bijegu iz Zagreba; u njoj je Ivana Gorana Kovačića tumačio pjesnik Enes Kišević.
Nina Simone
Eunice Kathleen Waymon, poznatija pod pseudonimom Nina Simone (Tryon, Sjeverna Karolina, SAD, 21. veljače 1933. - Carry-le-Rouet, Francuska, 21. travnja 2003.), bila je američka pjevačica, kantautorica, pijanistica, aranžerka, aktivistica za građanska prava i osvajačica nagrade Grammy.
Ariston iz Pele
Ariston iz Pele je bio jevrejski hrišćanski apologeta iz 2. vijeka.
Ariston je iz grada Pela, koji je bio središte judeohrišćana nakon napuštanja Jerusalema.
Autor je nesačuvanog apologetskog dela „Razgovor Jasona i Papiska", u kome, po svedočenju Klimenta Aleksandrijskog, hrišćani dokazuju Jevrejima da su starozavetni proroci svedočili o Hristu. U istoj knjizi je izložio stradanje Jevreja u Bitiru u vreme opsade (O rig . Lib . 4. Contra Celsum). No danas se zna samo za predgovor kroz dela Kiprijana.
Avaglio, Pistoia
Avaglio je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 747 m.
Nina Simone
Mladost (1933.–1954.)
Nina Simone, pravim imenom Eunice Kathleen Waymon, rođena je kao jedno od osmero djece u gradiću Tryon u Sjevernoj Karolini u Sjedinjenim Državama. Klavir je počela svirati u mjesnoj crkvi i u sviranju je pokazivala velik talent. Debitantski koncert, klasični recital, održala je kad joj je bilo deset godina. Tijekom izvedbe, njeni roditelji koji su zauzeli mjesta u prvim redovima bili su premješteni u stražnji dio dvorane kako bi oslobodili mjesta za bijelce. Simone je odbila nastaviti sa sviranjem dok im nije dopušteno da se vrate na svoja mjesta. Ovaj događaj doprinijeo je njenom kasnijem uključivanju u američki pokret za građanska prava.
Simonina majka Mary Kate Waymon bila je stroga svećenica Metodističke crkve, a otac John Divine Waymon majstor za sitne popravke i brijač koji je često patio od lošeg zdravlja. Gđa Waymon radila je i kao spremačica, a njezin poslodavac, kada je čuo za Ninin talent, dao im je sredstva za satove klavira. Nakon toga je ustanovljen i mjesni fond radi omogućavanja Eunicine daljnje edukacije. Sa sedamnaest godina, Simone se seli u Philadelphiju gdje podučava klavir i svira u pratnji drugih pjevača kako bi platila daljnje školovanje za sviranje klavira na njujorškom konzervatoriju Juilliard. Uz pomoć privatnog učitelja, pripremala se za intervju za daljnje učenje klavira i na Institutu Curtis, ali je bila odbijena. Vjerovala je da je to stoga što je crnkinja i žena, što je još više pojačalo njezinu mržnju prema raširenom rasizmu u to doba prisutnom u američkim institucijama.
Rani uspjesi (1954.–1959.)
Simone je svirala u baru zvanom Midtown Bar & Grill na Pacifičkoj aveniji u Atlantic Cityju u New Jerseyju kako bi zaradila za školovanjegdje je poslodavac i vlasnik od nje tražio da uz sviranje i pjeva. 1954. godine je uzela scensko ime "Nina Simone" jer nije htjela da njena majka zna kako svira "vražju glazbu". "Nina" (od španjolske riječi "mala", nadimak koji joj je dao prijatelj), a "Simone" prema francuskoj glumici Simone Signoret koju je vidjela u filmu "Casque d'or". Simone je svirala i pjevala mješavinu jazza, bluesa i klasične glazbe i time stvorila mali, ali vjeran broj obožavatelja.
Nakon razdoblja sviranja u malim klubovima, 1958. je snimila verziju arije "I Loves You Porgy" iz opere Georgea Gershwina koju je naučila s albuma Billie Holiday i izvela za prijatelja. Postala je jedina njezina pjesma zabilježena na Billboardovoj ljestvici 40 hitova SAD-a, a uskoro s izdavačkom kućom Bethlehem Records snima i debitantski album "Little Girl Blue"". Simone od toga nije ostvarila velike financijske koristi, budući da je autorska prava prodala za 3000 dolara, čime joj je promaklo preko milijun dolara od tantijema (uglavnom iz uspješnog reizdanja pjesme "My Baby Just Cares for Me" u 1980-ima).
Stjecanje popularnosti (1959.-1964.)
Nakon uspjeha s pjesmom "Little Girl Blue", Simone potpisuje ugovor s većom izdavačkom kućom Colpix Records, nakon čega slijedi niz studijskih i živih albuma. Simone je imala kretivnu kontrolu nad glazbom koju će izvoditi, čime ju je ta tvrtka i pridobila. Simone, koja je u tom trenutku izvodila samo pop glazbu kako bi nastavila školovanje za klasičnu pijanisticu, hrabro je ušla u pregovore jer joj nije bilo važno posjedovati ugovor za snimanja. Takav stav prema glazbenoj industriji zadržat će tijekom većeg dijela svoje karijere.
Borba za građanska prava (1964.–1974.)
Surovost rasističkih predrasuda u Americi Simone je upoznala i uspomoć prijatelja Langston Hughes, James Baldwin i Lorraine Hansberry (autor Raisin in the Sun). 1964. godine sa Colpix Recordsa prelazi na nizozemsku kuću Philips Records, što također označava promjenu u sadržaju njenih snimaka. U svom repertoaru uvijek je uključivala sadržaj koji upućuje na afroameričke korijene (npr. "Brown Baby", "Zungo"), ali na prvom albumu za Philips, "Nina Simone in Concert" (uživo), prvi put se otvoreno bavi rasnom nejednakošću dominantnom u SAD-u, pjesmom "Mississippi Goddam". što je bio njen odgovor na umorstvo Medgara Eversa i bombaški napad na baptističku crkvu u 16. ulici u gradiću Birmingham u Alabami gdje je poginulo četvero crnačke djece. Pjesma je izdana kao singl i bojkotirana u nekim američkim južnjačkim državama. Pjesmom "Old Jim Crow" na istom albumu reagira na zakone Jima Crowa.
Od tada nadalje, poruka borbe za građanska prava postala je standard u njenom snimljenom repertoaru. Pjevala je i govorila na mnogim okupljanjima i prosvjedima, uključujući i pohode od Selme do Montgomeryja. Snimila je obradu pjesme "Strange Fruit" Billie Holiday o linčovanju crnaca na Jugu, a pjevala je i pjesmu W. Cuneyja "Images" o nedostatku ponosa u afroameričkih žena. Napisala je i pjesmu "Four Women (album "Wild is the Wind") o četiri različita stereotipa afroameričkih žena.
1967. godine Simone prelazi sa Philipsa na izdavačku kuću RCA Victor. Na albumu "Silk & Soul" iz 1967. izvodi pjesme "I Wish I Knew How It Would Feel to Be Free" i "Turning Point" koja ilustrira kako bjelačku djecu indoktriniraju rasizmom od najranije dobi. Album "Nuff Said" iz 1968. sadrži žive snimke sa festivala Westbury Music Fair 7. travnja 1968., tri dana nakon ubojstva Martina Luthera Kinga. Posvetila mu je cijeli performans i otpjevala pjesmu "Why? (The King Of Love Is Dead)", koju je za nju napisao njen basist odmah nakon što su čuli vijesti o Kingovoj smrti.
Zajedno s Weldonom Irvineom, Simone pretvara nedovršeno djelo Lorraine Hansberry "To Be Young, Gifted and Black" u pjesmu borbe za građanska prava, a izvodi ga uživo na albumu Black Gold 1970.. Studijska izvedba objavljena je kao singl, a pjesma je postala i službenom "nacionalnom himnom crne Amerike", te ju je 1972. obradila i Aretha Franklin.
Kasniji život (1974.–2003.)
Simone 1970. godine napušta Sjedinjene Države. Neprestan rad i pad popularnosti Američkog pokreta za građanska prava iscrpio ju je, te odlazi u Barbados, očekujući da će ju suprug i menadžer Andrew Stroud kontaktirati kada opet bude trebala pjevati. No Stroud je njezin nagli nestanak (i činjenicu da je ostavila vjenčani prsten) shvatio kao aluziju na razvod. Kao menadžer, imao je kontrolu nad njenim prihodima, zbog čega Simone nije znala koliko zapravo zarađuje. Po povratku u SAD, saznaje da postoje ozbiljni problemi s poreznim službama, te opet odlazi u Barbados gdje ostaje dulje vrijeme i održava dugu vezu s tamošnjim premijerom Errolom Barrowom. Bliski prijatelj Miriam Makeba nagovorava ju da dođe u Liberiju. Nakon toga odlazi živjeti u Švicarsku i Nizozemsku, te se naposljetku trajno smješta u Francuskoj 1992. godine. Razvod od supruga i menadžera može se sagledati kao kraj njenog najuspješnijeg razdoblja u američkom glazbenom biznisu i početak njenog, dijelom samonametnutog progonstva i otuđenja od ostatka svijeta u iduća dva desetljeća.
Nakon posljednjeg albuma za RCA Records "It Is Finished" 1974. godine, tek ju 1978. godine vlasnik diskografske kuće CTI Records Creed Taylor uspijeva nagovoriti na snimanje novog albuma imena "Baltimore". Iako nije bio komercijalno uspješan, primio je dobre kritike i označio je tihi umjetnički preporod u njenom radu. Njezin glas nije tijekom godina bio izgubio snagu, a razvio je karakterističnu toplinu i živahnu zrelost. Izbor materijala ostao je eklektičan, od duhovnih pjesama do pop obrada. Četiri godine kasnije, Simone snima album "Fodder On My Wings" za francusku diskografsku kuću. To je jedan od njenih najosobnijih albuma, budući da su gotovo sve pjesme na njemu njene vlastite i autobiografske. u 80-ima redovito nastupa u jazz klubu Ronnieja Scotta u Londonu gdje je i snimljen album "Live at Ronnie Scott's" 1984. Iako je njezin stil na sceni pomalo nadut i hladan, u kasnijim godinama uživala je pričajući publici svoje životne, ponekad humoristične anegdote i primala glazbene želje. Njena autobiografija "I Put a Spell on You" izdana je 1992., a iduće godine snima posljednji album "A Single Woman".
1993. se trajno smješta u mjesto blizu grada Aix-en-Provence u južnoj Francuskoj. Bolovala je od raka dojke nekoliko godina prije nego je umrla u snu u svom domu u mjestu Carry-le-Rouet, 21. travnja 2003. u dobi od 70 godina. Na njenom sprovodu bili su pjevači Miriam Makeba i Patti Labelle, pjesnikinja Sonia Sanchez, glumac Ossie Davis i stotine drugih. Elton John je poslao cvijeće s porukom "We were the greatest and I love you" ("Bili smo najveći i volim te"). Simonin pepeo razasut je u nekoliko afričkih zemalja. Za sobom je ostavila kćer Lisu Celeste koja je danas glumica i pjevačica pseudonima Simone, a pojavila se u broadwayskoj izvedbi Aide.
Standardi
Kroz karijeru je Simone skupila zbirku pjesama koji će uz pjesme za građanska prava postati standardima u njenom repertoaru i po kojima ju se pamti, iako se u svoje doba nisu pojavljivali na ljestvicama hitova. U popis tih pjesama spadaju njene autorske pjesme, obrade pjesama (obično uz njen aranžman), kao i pjesme napisane za nju. Otprilike u isto vrijeme kad snima svoj prvi singl, objavljuje i singl "My Baby Just Cares For Me" koji će postati njen najveći hit kasnije, tek 1987. godine kada se pojavljuje u reklami za parfem Chanel no. 5. Za tu pjesmu je tada je snimljen i video spot.
Puznate pjesme sa njenih Philipsovih albuma uključuju "Don't Let Me Be Misunderstood" na albumu "Broadway-Blues-Ballads" (1964.), "I Put a Spell on You", "Ne Me Quitte Pas" (obrada pjesme Jacquesa Brela) i "Feeling Good" na albumu "I Put A Spell On You" (1965.), "Lilac Wine" i "Wild Is the Wind" na albumu "Wild is the Wind" (1966.). Pogotovo su pjesme "Don't Let Me Be Misunderstood", "Feeling Good" i "Sinnerman" (album "Pastel Blues" iz 1965.) do danas postigle veliku popularnost u obradama, korištenju samplova, kao i u raznim filmovima, serijalima i računalnim igrama.
Simonine godine suradnje s kućom RCA-Victor urodila je s nekoliko singlova i albuma koji su postigli znatnu popularnost, osobito u Europi. 1968. godine to je bio singl "Ain't Got No, I Got Life", miks nekoliko songova iz mjuzikla Kosa (mjuzikl) na albumu "Nuff Said" (1968.) koji je postao iznenadni hit dosegnuvši drugo mjesto na njestvici britanskih singlova i otkrivajući je mlađoj publici. 2006. godine se vraća među prvih 30 u Ujedinjenom Kraljevstvu u obradi Groovefindera. Sljedeći singl, obrada Bee Geesa "To Love Somebody" ušao je među prvih deset na istoj ljestvici. Singl "House of the Rising Sun" uspješno se pojavio na albumu iz 1967. "Nina Simone Sings The Blues" iako je bio snimljen i objavljen još 1961. na albumu "Nina At The Village Gate prije verzija Dave Van Ronka i Boba Dylana. Kasnije su je obradio sastav The Animals, te je postao njihovim glavnim hitom.
Izvođački stil
Simonino kraljevsko držanje i nadmoćno držanje na pozornoci priskrbili su joj titulu "Visoke svećenice soula". Na njezinu živu izvedbu nije se gledalo samo kao na koncert, nego kao na "happening". U jednom koncertu bila bi pjevačica, pijanistica, plesačica, glumica, aktivistica, terapeutkinja i pacijentica istovremeno. Na pozornici je njezina svestranost zaista dolazila do izražaja kretajući se od gospela do bluesa, jazza i američkog folka, do izvedbi s utjecajem europske klasične glazbe, i kontrapunktalnih fuga. U programe je uključivala monologe i dijaloge s publikom, i često je koristila tišinu kao glazbeni element. Simone compared it to "mass hypnosis. I use it all the time" Postoje mnogi snimci njenih koncerata koji odaju fragment njezine snage na pozornici, dosjetljivosti, senzualnosti i ponekad naizgledne zloslutnosti prema publici. Kroz većinu svoje karijere pratili su ju udaraljkaš Leopoldo Flemming i gitarist i glazbeni redatelj Al Schackman.
"Težak" karakter
Simone je u glazbenoj industriji pratio glas da je hirovita i teška karaktera, čemu se žestoko protivila. 1995. godine hicem iz zračnog pištolja ozlijedila je susjedovog sina jer joj je ovaj smijanjem omeo koncentraciju. Također je pucala na izvršnog direktora izdavačke kompanije kojega je optužila za krađu tantijema. Sada se zna da ova 'poteškoća' nije bio samo rezultat prekomjernog perfekcionizma, nego i psihijatrijskog stanja, najvjerojatnije bipolarnog poremećaja ili graničnog poremećaja osobnosti. Simone je zbog toga od 60-ih godina života nadaljte nerado uzimala lijekove za svoje zdravstveno stanje. Sve ovo bilo je poznatlo samo malom broju intimnih prijatelja i bilo skrivano od javnosti dugi niz godina, sve do biografije "Break Down And Let It All Out" autora Sylvije Hampton i Davida Nathana objavljene 2004.
Pogled na homoseksualnost
Među Simoninim obožavateljima i osobnim prijateljima bio je znatan broj homoseksualnih ljudi. Njen stav prema homoseksualnosti može se opisati kao ambivalentan. S jedne strane, bio je određen njenim strogim vjerskim odgojem koji se protivi homoseksualnosti, a s druge je bila svjesna njene raširenosti među obožavateljima i u zabavljačkoj industriji. Mnogi njoj bliski ljudi bili su homoseksualnog identiteta, uključujući i mlađeg brata, spisatelji Lorraine Hansberry, Langston Hughes i James Baldwin, kao i osnivači europskog kluba obožavatelja, David Nathan i Sylvia Hampton koji u svojoj biografiji iznose kako Simone nije imala problem sa homoseksualcima dok god o toj temi nije morala slušati eksplicitne razgovore.
Ostavština
Ninu Simone glazbenici iz raznih glazbenih stilova često navode kao svoj uzor i izvor nadahnuća, među kojima su i Jeff Buckley, Lauryn Hill, Alicia Keys, i Mary J. Blige. John Lennon je Simoninu inačicu pjesme "I Put a Spell on You" naveo kao izvor nadahnuća za pjesmu Beatlesa "Michelle". Među glazbenicima koji su načinili obrade njenih pjesama su Jeff Buckley, David Bowie, Aretha Franklin, Donny Hathaway, The Animals, Muse, Michael Bublé, Katie Melua i Timbaland. Njena glazba često se pojavljuje u filmovima, računalnim igrama, remiksima, reklamama i televizijskim serijalima.
Falco, Cosenza
Falco je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 451 m.
Armășești, Armășești
Armășești je naselje u Rumuniji u okrugu Jalomica u opštini Armășești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7243 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Benzo(a)fluoranten
Benzo(a)fluoranten je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 252,309 Da.
Apolos
Apolos, jevrejin-hrišćanin, iz Aleksandrije, koji je imao dosta istaknutu ulogu u istoriji apostola Pavla. On je istupio prvo u Efesu (Dela apostola 18, 24) i zatim se posebno često pominje u Prvoj poslanici Korinćanima. Prema Novom zavetu, Apolos je bio “dobro upućen u Pisma” i tačno propovedao o Isusu. Ali, kada je počeo da propoveda u sinagogi u Efesu, bio je zaustavljen i Božija nauka mu je bila “tačnije izložena” (Dela 18:24-26), odnosno prihvatio je Pavlovo učenje.
Knežje
Knežje je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Knežje je selo u sastavu opštine Sveti Nikola.
Prirodni uslovi
Knežje je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 30 kilometara severozapadno.
Naselje Knežje se nalazi u istorijskoj oblasti Ovče polje. Selo je smešteno u severozapadnom delu polja, na mestu gde se iz polja izdižu istočne padine Gradištanske planine. Nadmorska visina naselja je približno 400 metara.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Knežje je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 86 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
La Joya, Jojutla
La Joya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Jojutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 891 m.
Alacrán, Santiago Yosondúa
Alacrán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Yosondúa.
Tver
Tver (ruski: Тверь) je grad na zapadu europskog dijela Rusije, administrativno središte Tverske oblasti. Nalazi se na obalama rijeke Volge na području ušća rijeka T'make i Tverce.
Tver osnovan 1135. godine na uskom poluotoku ušća rijeke T'make. Od 1247. godine je — središte Tverske kneževine; tijekom Mongolsko-tatarskog jarma bio je jedan od centara otpora (glavni ustanak u 1327. godine) i natjecala se s Moskvom za ulogu političkog centra sjevero-istočne Rus'; u 1304. godini knaez Mihail je dobio povelju na veliko kneževstvo i od tog trenutka do 1327. godine Tver je bio glavni grad ruskih zemalja, od 1485. godine je u sastavu Moskvovske države (kasnije — Rusija). Od 1796. do 1929. godine je — središte Tverske gubernije, a od 1935. godine je — administrativno središte Kalininske oblasti (nakon 1990. — Tverske oblasti). Od listopada do prosinca 1941. godine grad je bio okupiran od strane njemačkih vojnika, bio je teško oštećen tijekom okupacije i bojnih djelovanja, naknadno bio je obnovljen. U 1971. godini je bio nagrađen ordenom Radnog Crvenog Znamenja. 4. studenog 2010. godine je dobio počasni naslov «Grada vojne slave».
Tver — je veliki industrijski, znanstveni i kulturni centar, te glavno prometno čvorište na raskrižju željezničke pruge St. Petersburg — Moskva i autoceste «Rusija» s Gornjom Volgom. Područje grada zauzima — 152,22 km², administrativno je grad podijeljen na četiri rajona (Zavolžski, Moskovski, Proleterski, Središnji). Populacija grada (prema preliminarnim rezultatima popisa stanovništva 2010.) ima 403.726 ljudi. Gradska vlast se sastoji od Tverskog gradskog vijeća, gradonačelnik se bira iz reda svojih članova i lokalne uprave.
Opština Iturbide, Nuevo León
Iturbide je opština u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1041 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1159 m.
Domicija Longina
thumb|desno|250px|Bista Domicije Longine
Domicija Longina (Domitia Longina, 53 - cca. 130) bila je carica, odnosno supruga rimskog cara Domicijana. Rodila se kao najmlađa kćer bivšeg konzula i znamenitog vojskovođe Gneja Domicija Korbulona. Njen otac i rodbina su stradali u čistkama cara Nerona. Kao mlada djevojka se udala za senatora Lucija Elija Plaucija Lamiju Elijana.
Nakon što je 81. Domicijan proglašen carem, Domiciji je dao titulu Augusta, a njenog preminulog sina deificirao. Odnosi među supružnicima su, međutim, oko godine 83. došli u krizu te je Domicija prognana. Antički izvori kao razlog sugeriraju njenu aferu s glumcem po imenu Paris. Za vrijeme njenog izgnanstva je Domicijan, prema Svetoniju, imao aferu s nećakom Julijom Flavijom koja je umrla prilikom neuspjelog abortusa. Suvremeni historičari, pak, drže da je vjerojatniji razlog za izgnanstvo Domicijin neuspjeh da rodi nasljednika.
U svakom slučaju, Domicijan je vrlo brzo - sljedeće godine - odlučio vratiti Domiciju u Rim. Pomireni supružnici su otada imali skladan i sretan brak, a svoju ljubav prema supruzi je Domicijan potvrdio naredivši pogubljenje sina Helvidija Priska zbog šala na račun carske rastave. Domicija je živjela na carskom dvoru i imala uglavnom ceremonijalnu ulogu i pratila supruga na javnim događajima. Flavije Josip, pak, opisuje kako mu je dala niz poklona i nagrada.
Antički izvori sugeriraju da je Domicija sudjelovala u zavjeri koja je godine 96. dovela do ubistva njenog muža - bilo tako da je pomogla zavjerenicima, bilo da ih je potakla na atentat dostavivši im spisak vodećih dvorjana koje je Domicijan namjeravao likvidirati. Moderni historičari, pak, u to ne vjeruju, s obzirom da je i nakon smrti ostala vjerna mužu te decenijama kasnije prkosila senatskom ukazu o brisanju muža iz historije, oslovljavajući se kao "Domicija, supruga Domicijana".
Između 126. i 140. joj je sagrađen hram u gradu Gabii, što se uzima kao vjerojatni vremenski raspon u kome je umrla.
El Jagüey, Lagos de Moreno
El Jagüey je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Krševica
Krševica je naselje u Srbiji u opštini Bujanovac u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 486 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 549 stanovnika). U selu se nalazi arheološki lokalitet Kale.
Demografija
U naselju Krševica živi 388 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,6 godina (38,2 kod muškaraca i 43,0 kod žena). U naselju ima 146 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,33.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Linkej sa Samosa
Linkej sa Samosa (Λυγκεὺς ὁ Σάμιος), brat istoričara Durida sa Samosa, bio je starogrčki komički pesnik te autor pisama i anegdota. Živeo je krajem 4. i početkom 3. veka pne. i bio je učenik filozofa Teofrasta. Njegovo delo, posebno pisma i esej o kupovini hrane, otkrivaju da je bio naročito zainteresovan za gastronomske teme. Linkej je i adresat jednog pisma koje mu je uputio Hipoloh i u kome se govori o jelima u Makedoniji. Linkejeva su dela izgubljena, ali su sačuvani brojni citati u Atenejevoj Gozbi sofista.
Kao pisac komedije Linkej je bio savremenik i takmac Menandrov, te se svrstava među pisce nove atičke komedije. Jedini odlomak koji se sačuvan potiče iz njegove komedije Kentaur (Κένταυρος) i citiran je kod Ateneja; tu se radi o sceni koja se odigrava u Atini i gde se raspravlja o jelovniku za večeru, i to u kontekstu toga odakle koji gost dolazi i kojim bi jelom stoga voleo da bude poslužen.
Linkej je nadživeo Menandra i napisao jedan spis o njemu. Čini se, ipak, da je veći ugled uživao kao gramatičar i prozni pisac nego kao komički pesnik. Spominju se ovi naslovi njegovih dela: Egipatske povesti (Αἰγυπτιακά), Zapisi (Ἀπομνημονεύματα), Izreke (Ἀπόφθέγματα), Obedna pisma (Ἐπιστολαί δειπνητικαί), Veština nabavke (Τέχνη ὀψωνητική).
Brookside, Ohio
Bruksajd je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 632, što je 12 (-1,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Santa Giulia Chiesa, Savona
Santa Giulia Chiesa je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 677 m.
Kozarac (Gvozd)
Kozarac je naselje u Hrvatskoj, koje administrativno pripada Općini Gvozd, odnosno Sisačko-moslavačkoj županiji.
Komunistička partija Sovjetskog Saveza
thumb|Партијска картица, (1989) Komunistička partija Sovjetskog Saveza (KPSS; ) - vladajuća partija u Sovjetskom Savezu.
Osnovana je 14. marta 1898. godine u Minsku, pod nazivom Ruska socijal-demokratska radnička partija (RSDRP).
Kozarac (Gvozd)
Zemljopisni položaj
Kozarac je smješten na Kordunu, u mikroregiji doline Gline Središnje Hrvatske. Udaljen je 6 km sjeveroistočno od općinskog sjedišta Gvozda. Leži na nadmorskoj visini od 125 m. Nalazi se županijskoj cesti Ž3152 (D35 - Lasinja - Bović - Blatuša /D6/).
Komunistička partija Sovjetskog Saveza
Njena boljševička frakcija (RSDRP(b)) odigrala je ključnu ulogu u Oktobarskoj revoluciji 1917., koja je dovela do uvođenja socijalističkog poretka u Rusiji.
Kozarac (Gvozd)
Stanovništvo
U Kozarcu, prema popisu stanovništva iz 2001., živi 166 ljudi.
Komunistička partija Sovjetskog Saveza
Od sredine 1920-ih, komunistička partija je bila jedina partija u zemlji. Bez obzira na to što nije formalno obrazovala partijske organe uprave, njen faktički pravni status kao rukovodeće sile sovjetskog društva i jednopartijskog sistema SSSR-a bio je zakonski ozvaničen u Ustavu SSSR iz 1977. godine.
Kozarac (Gvozd)
Gospodarstvo
Gospodarsku osnovu Kozarca čine ratarstvo, vinogradarstvo i stočarstvo.
Komunistička partija Sovjetskog Saveza
Partija je raspuštena i zabranjena 1991. godine, da bi 9. jula 1992. bio organizovan plenum CK KPSS-a, a 10. oktobra 1992. XX konferencija KPSS-a. Tada je izabran organizacioni komitet XXIX kongresa KPSS-a, koji je održan 26. i 27. marta 1993. godine u Moskvi. Na tom kongresu, KPSS se transgormisao u SKP-KPSS (Savez komunističkih partija - Komunistička partija Sovjetskog Saveza).
Republički ogranci KPSS-a
! Republika ! Ogranak Izvor: Spravočnik po istorii Kommunističeskoй partii i Sovetskogo Soюza 1898-1991 (Knjižica o istoriji Komunističke partije Sovjetskog Saveza)
Onisim
Sveti Onesim ili Sveti Onisim (u. cca. 90) (Ὀνήσιμος, što znači "koristan," također poznat kao Onesim iz Bizantija i Sveti apostol Onisim u nekim pravoslavnim crkvama) bio je rob Filemona iz Kolose, gospodara kršćanske vjere. Onesim se ogriješio od Filemona i, nastojeći izbjeći kaznu za krađu, pobjegao u mjesto gdje je apostol Pavle bio zatočen (najvjerojatnije Rim ili Efez), gdje je čuo Evanđelje od Pavla i preobratio se na kršćanstvo. Pavle, koji je prije toga preobratio Filemona na kršćanstvo, pomirio je dvojicu i napisao pismo Filemonu (koje danas postoji u Novom zavjetu kao Poslanica Filemonu ) Zahvaljujući poslanici, Filemon je prihvatio Onisima kao brata i oslobio ga ropstva.
Iako neki historijski autoriteti u to sumnjaju, Onisim je vjerojatno bio isti Onisim koji je posvećen za episkopa od strane apostola te preuzeo episkopsku stolicu u Efezu od apostola Timotija. Za vrijeme vladavine rimskog cara Domicijana i Trajanovih progona, Onisim je bio zatvoren u Rimu te postao mučenik kada je pogubljen kamenovanjem (iako neki izvori tvrde da mu je odsječena glava ).
Arroyo Mamey, San Luis Acatlán
Arroyo Mamey je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Luis Acatlán.
Caliente, Nevada
Kalijente je grad u američkoj saveznoj državi Nevada.
Arroyo Mamey, San Luis Acatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 718 m.
Plač (Kungota, Slovenija)
Plač je naselje u slovenskoj Općini Kungoti. Plač se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Podravskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 144 stanovnika.
Autreppes
Otrep je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Verven.
Rancho Cruz Blanca, Tlaxcala
Rancho Cruz Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tlaxcala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2398 m.
574
Godina 574. (DLXXIV) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 574. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
thumb|Leovigild pokorava Kantabre, reljef iz 11. vijeka