cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Popis smrtnosti po ratovima i katastrofama
Ljudsko žrtvovanje i ritualna ubojstva
Ovo poglavlje uključuje popis smrtnosti zbog ljudskog žrtvovanja i ritualnih ubojstava.
Najgori potresi
Ovo poglavlje pokriva poginule u najsmrtonosnijim potresima zabilježenim u ljudskoj povijesti. U 10 najrazornijih potresa, poginulo je 2,5 milijuna ljudi.
Coopertown, Tennessee
Kupertaun je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.278, što je 1.251 (41,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Biskaja
Provincija Biskaja (službeno baskijski Bizkaia, ili španjolski: Vizcaya) je jedna od tri provincije Autonomne zajednice - Baskije, koja se nalazi na sjeveru Španjolske.
Geografske karakteristike
Provincija Biskaja prostire se na površini od 2,217 km², u kojoj živi 1,148,302 stanovnika. Sa sjevera graniči sa Biskajskim Zaljevom sa sjeverozapada sa Kantabrijom sa jugozapada sa Provincijom Burgos a sa juga i istoka sa baskijskim provincijama Álava i Gipuzkoa.
Po unutrašnjosti provincije dominira dolina rijeke Nervión, okružena planinama Kantabrijskog gorja (Oiz 1.025 m, Aitzgorri 1.544 m). To je ruralni kraj u kom se uz stočarstvo uzaja kukuruz) i jabuke, poznat diljem Španjolske po svom cideru. I kraj između Santandera i Burgosa na istoku, koji je nekad bio slavan po željezu danas je poznat po stočarstvu i pašnjacima.
Raspršenih farmi ima po cijeloj provinciji po izoliranim selima (caseria).
U kraju duž obale Biskajskog zaljeva, na sjeveru, poznatom po visokim klifovima i dubokim estuarijima (ríasima), su turizam i ribarstvo glavne privredne grane, a najveće ribarske luke su Bermeo i Ondárroa.
Historija
Negdje od 4. vijeka to je bio plemenski teritorij Baska sve do 1379. kad je postao leno Krune Kastilje. Monarsi tog kraljevstva i kasniji španjolski vladari imali su svako malo probleme sa Baskima koji se nikako nisu mogli pomiriti sa gubitkom nezavisnosti. Zbog tog su im poveljama stalno odobravana i proširivana prava na samoupravu. Vrhunac tog procesa bio je Ekonomski sporazum iz 1925, koji je poništen nakon pobjede nacionalista 1937. Baskima su prava vraćena tek 1980. kad je Biskaja zajedno sa Álava, Gipuzkoa postala jedna od tri komponente Autonomne Zajednice Baskije.
Privreda
Nedaleko od Bilbaa leži Guernika, simbol baskijskog otpora i žrtve, koja je postala motiv Istoimene slike Pabla Picassa - kog je taj masakr nad nedužnim civilima za španjolskog građanskog rata, potaknuo da je naslika.
Metil azid
Metil azid je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 57,055 Da.
Walther Hermann Nernst
Walther Hermann Nernst (Wąbrzeźno, 25. lipnja 1864. - Niwica, 18. studenog 1941.), njemački fizičar i kemičar. Od 1891. profesor fizikalne kemije Sveučilišta u Göttingenu, a od 1905. Sveučilišta u Berlinu, gdje je od 1924. do 1933. bio ravnateljem Instituta za eksperimentalnu fiziku. Godine 1897. izumio je takozvani Nernstov štapić, svjetlosni izvor sa žarnim tijelom od cirkonijeva i itrijeva oksida koji služi kao izvor infracrvenoga zračenja. Kao jedan od osnivača suvremene fizikalne kemije, znatno je pridonio potvrdi Arrheniusove teorije elektrolitičke disocijacije. Nakon određivanja ovisnosti ravnotežnoga napona nekoga galvanskog elementa o aktivnosti tvari koje sudjeluju u elektrokemijskoj pretvorbi (Nernstova jednadžba, 1889.), otkrio je zakon raspodjele otopljene tvari u tekućinama koje se ne miješaju (Nernstov zakon). Godine 1906. postavio je treći stavak termodinamike (Nernstov stavak). 1910. dokazao je Einsteinovu teoriju o specifičnom toplinskom kapacitetu čvrstoga tijela, a 1912. fotokemijski ekvivalent. Otkrio je i termomagnetsku pojavu kod koje se u uzorku (vodiču ili poluvodiču) uz magnetsko polje, koje je okomito na smjer temperaturnoga gradijenta što ga uzrokuje tok topline kroz uzorak izazvan različitim temperaturama na njegovim krajevima, javlja poprečna termoelektrična sila; ako se pak na uzorak primijene identično postavljeno magnetsko polje i tok struje, javlja se temperaturni gradijent (Nernstov učinak).
Njegovi prilozi teoriji galvanskih članaka (Nernstova teorija), termodinamici kemijske ravnoteže, poznavanju svojstava para pri visokim temperaturama i čvrstih tvari pri niskim temperaturama te fotokemiji značajni su za znanost, ali i za primjenu u industriji. Nernst je bio izvrstan eksperimentator, ali i teoretičar, pa je na primjer znatno pridonio da kemičari prihvate kvantnu teoriju. Njegova knjiga Teorijska kemija sa stajališta Avogadrova zakona i termodinamike (njem. Teoretische Chemie vom Standpunkte der Avogadroschen Regel und der Thermodynamik, 1893.) doživio je mnoga izdanja i smatran je vodećim udžbenikom fizikalne kemije. Nernst se u kasnijim godinama života uglavnom posvetio astrofizičkim teorijama.
Godine 1920. dobio je Nobelovu nagradu za kemiju.
Nernstova jednadžba
Za ravnotežne elektrodne potencijale elektrokemijskih procesa vrijedi Nerstova jednadžba:
gdje je: Ravnotežni elektrodni potencijal nekog procesa ionizacije metala ovisi dakle o standardnom elektrodnom potencijalu, o temperaturi i o aktivitetu (koncentraciji) metalnih iona. Što je ravnotežni potencijal ionizacije viši, to jest što je pozitivniji (ili manje negativan), to je metal plemenitiji, to jest manje ionizaciji (elektrokemijskoj koroziji). Metali s nižim standardnim potencijalom (na primjer magnezij, aluminij, cink, željezo) imaju obično i niži ravnotežni potencijal ionizacije, pa prema tome i veći afinitet za koroziju od metala s višim standardnim elektrodnim potencijalom (na primjer bakar, srebro, platina, zlato).
Potres u Shaanxiju 1556.
250px|thumb|Lokacija područja pogođenih potresom
Potres u Shaanxiju 1556. (kineski: 华县 大 地震; pinyin: Hua Xian dà dìzhèn) ili Jiajing potres (kineski: 嘉靖 大 地震; pinyin: jiājìng dà dìzhèn) je najsmrtonosniji potres zabilježen u modernoj ljudskoj povijesti u kojem je poginulo oko 830.000 ljudi. Potres se dogodio 23. siječnja 1556. ujutro, u kineskoj provinciji Shaanxi. Više od 97 okruga u provincijama Shaanxi, Shanxi, Henan, Gansu, Hebei, Shandong, Hubei, Hunan, Jiangsu i Anhui je bilo pogođeno tom katastrofom. Prostor u okrugu od 840 km je bio uništen, a u nekim okruzima 60% stanovništva je poginulo. Većina stanovništva u tom području je u to vrijeme živjela u umjetnim tzv. "Yaodong" pećinama (sastavljenim od prapora), od kojih su se mnoge urušile tijekom katastrofe s velikim gubitkom života.
Geografija
Shaanxi potres je imao epicentar u dolini rijeke Wei u provinciji Shaanxi, u blizini gradova Huaxian, Weinan i Huayin. U Huaxianu, svaka zgrada i dom se urušio, ubivši više od polovice stanovnika grada, a broj tamošnjih žrtava procjenjuje se u desecima tisuća. Slična situacija je bila i u Weinanu i Huayinu. U nekim mjestima, pukotine duboke 20 metara otvorene su u zemlji. Razaranje i smrt je bilo svugdje, s neke mjesta koja su bila i do 500 kilometara udaljena od epicentra, su bila pogođena katastrofom. Potres je također potaknuo odron zemlje, što je doprinijelo masovnom broju poginulih. Potres se pojavio za vrijeme vladavine cara Jiajinga tijekom dinastije Ming. Stoga se u kineskoj povijesti ovaj potres često spominje i kao „Jiajingov veliki potres“ (kineski: 嘉靖 大 地震; pinyin: jia Jing dà di Zhen). Moderne procjene, na temelju geoloških podataka, procjenile su jačinu potresa na oko 8.0 na Richtervovoj ljestvici u trenutku magnitude ili XI na Mercallijevoj ljestvici. Iako je to najsmrtonosniji potres (drugi najsmrtonosniji, Tangshan potres 1976., koji je također pogodio Kinu 400 godina kasnije, usprkos velikim štetama odnio je "samo" 250,000 života, što je za dvije trećine manje od ovog ) i treća najsmrtonosnija prirodna katastrofa u povijesti, bilo je i potresa sa znatno većim magnitudama. Nakon potresa, manja podrhtavanja tla javljala su se i nekoliko puta mjesečno narednih pola godine.
Izvještaji
Većina pogođenih gradova izvjestilo je da su se gradski zidovi urušili, gotovo sve kuće raspale a rijetki ljudi preživjeli. Tek naselja i gradovi udaljeni više od 800 km od epicentra bili su izvan dosega katastrofe i nisu imali štete. Dodatne informacije dao je Gu, et.al.: "'U Huaxianu, gradski zidovi, hramovi, uredi i kuće su uništene, nijedan zid nije ostao čitav...Tlo je potonulo. Voda je izlazila na površinu i formirala kanale. 60 % stanovnika je poginulo...U Weinanu, gradski zidovi, hramovi, trgovine, uredi i kuće su se potpuno urušili...U gradu, tlo je potonulo više od 3 metara.'"
Arabela (TV serija)
Arabela je čehoslovačka dečija televizijska serija snimljena između 1979. i 1981. godine. Serija je imala 13 epizoda i bila je na češkom jeziku. Radnja serije odvija se oko jedne obične češke porodice koja igrom slučaja dolazi u kontakt sa stanovnicima Kraljevstva Bajki. Arabela je princeza tog Kraljevstva koju goni podmukao čarobnjak a koja se zaljubljuje u mladića iz stvarnog sveta. Serija je na uspešan način spojila dva sveta: stvarni svet sa svetom bajki. Čini, čarobni prsten i plašt, staklena kugla, leteći kofer i slične magične stvari igraju značajnu ulogu u njenoj radnji.
Serija je sa uspehom prikazana i u mnogim drugim zemljama. Bila je omiljena dečija serija u Sloveniji, Makedoniji i Bugarskoj tokom 1980-ih i u Rumuniji 1990-ih godina. U više navrata prikazana je i na Hrvatskoj televiziji. Nijedna televizijska stanica u Srbiji je nikada nije prikazala, ali su deca u Srbiji imala prilike da je vide u okviru zajedničkog školskog programa TV stanica bivše Jugoslavije tokom 1980-ih.
Mendenhall, Mississippi
Mendenhol je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Saobraćaj u Bugarskoj
Republika Bugarska je zemlja koja se proteže kroz nekoliko važnih oblasti (Balkan, oblast Crnog Mora, Podunavlje). Saobraćajna žila-kucavica zemlje je udolina reke Marice, koja se nastavlja ka zapadu u udolinu prestonice Sofije, a na istoku se otvara ka Istanbulu i Maloj Aziji. Glavno čvorište u zemlji je prestonica, Sofija.
Bugarska ima razvijen drumski, železnički, vazdušni i vodeni saobraćaj.
Železnički saobraćaj
Ukupna dužina železničke mreže u Bugarskoj je 4.294 km (2005. godine). Ovo se odnosi na pruge standardne širine koloseka.
Jedini grad sa metro sistemom je Sofija (pogledati Sofijski metro).
Železnička veza sa susednim zemljama:
Drumski saobraćaj
Ukupna dužina puteva u republici Bugarskoj je 44.033 km, od čega je 99% asfaltirano. Dužina autoputeva trenutno iznosi svega 459 km, ali se u narednim godinama očekuje brza izgradnja novih deonica. Državni autoputevi nose dvoznačnu oznaku "A+broj".
Bugarski izgrađeni i predviđeni autoputevi su delovi sledećih Evropskih koridora:
Vodeni saobraćaj
Bugarska je primorska i podunavska zemlja. Poznate morske luke su veliki primorski gradovi Burgas i Varna. I rečni saobraćaj je razvijen i međunarodnog je značaja. Jedini značajan plovni rečni pravac je pogranična reka Dunav, na kojoj se nalazi niz rečnih ruka: Vidin, Lom, Svištov, Ruse, Silistra. Reka Dunav je izvanredna veza zemlje sa oblašću srednje Evrope.
Gasovodi i naftovodi
Gasovod: Dužina tokova je 2.505 km (2006. godine).
Vazdušni transport
mini|desno|300 px|Glavna zgrada aerodroma u Sofiji
U Bugraskoj postoji 218 zvanično upisanih letilišta (2007. godine), ali samo je 5 od njih uvršteno na listu međunarodnih aerodroma sa IATA kodom (IATA Airport Code):
Najveći i najvažniji aerodrom u zemlji je Aerodrom Sofija. Aerodromi u Varni i Burgasu su posebno uposleni leti zbog turističke sezone.
DrugBank
DrugBank je baza podataka koja se održava na univerzitetu Alberte. Ona je bioinformatički i hemiformatički resurs koji kombinuje detaljne informacije o lekovima (npr. hemijske, farmakološke i farmaceutske) sa opširnim podacima o biološkim ciljevima (npr. sekvenca, struktura, putevi).
Capoposta, Chieti
Capoposta je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
DrugBank
Sadržaj baze podataka
DrugBank sadrži oko 4800 lekova čime je obuhvaćeno:
Capoposta, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 371 m.
Frederick Soddy
Frederik Sodi (engl. Frederick Soddy) (2. septembar 1877. - 22. septembar 1956.) je engleski radiohemičar. Dobio je Nobelovu nagradu za hemiju 1921. za istraživanja radioaktivnog raspada i posebno za formulaciju teorije izotopa.
Rad sa Raderfordom
Rođen je u Istburnu u Engleskoj. Studirao je na univerzitetu u Aberistvitu, pa na Oksfordu. U Oksfordu je bio istraživač od 1898. do 1900. Postao je 1900. demonstrator hemije na Mek Gil univerzitetu u Montrealu, gde je zajedno sa Ernestom Raderfordom radio na proučavanju radioaktivnosti. On i Radefrord došli su do zaključka da anomalna ponašanja radioaktivnih elemenata nastaju zato što se oni raspadaju na druge elemente. Tokom raspada nastajalo je alfa, beta i gama zračenje. Kada je radioaktivnost prvi put otkrivena niko nije znao prvai uzrok. Sodi i Raderford su temeljitim radom dokazali da se kod radioaktivnosti dešava transformacija jednih elemenata u druge.
East Brooklyn, Connecticut
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.638, što je 165 (11,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Frederick Soddy
Raspad uranijuma, izotopi, alfa radioaktivnost
Zajedno sa Vilijamom Ramsejem Frederik Sodi je 1903. potvrdio je spektroskopskim načinom da se raspadom radijuma stvara i helijum. Od 1904. do 1904. predavao je na univerzitetu u Glazgovu. Dokazao je da se uranijum raspada na radijum. Tada je pokazao da jedan atomski elemenat može imati različite atomske mase, iako mu hemijska svojstva ostaju ista. To opažanje je dovelo do koncepta izotopa. Kasnije je dokazao da i elementi, koji nisu radioaktivni mogu imati mnogo izotopa. Dokazao je da nakon alfa emisije elemenat ima atomski broj manji za dva, a da nakon beta emisije atomski broj postaje veći za 1. To je bio fundamentalan korak u razumevanju odnosa grupa radioaktivnih elemenata. Tačnije alfa emisijom element se premešta dva mesta unatrag na periodičnoj tabeli elemenata, a beta emisijom jedno mesto unapred.
Popularizacija nauke
Popularizovao je radioaktivnost svojim esejima. Postao je glavna inspiracija jednom takvom književniku, kakav je bio H. Dž. Vels, koji je 1914. već pisao o atomskim bombama. U svom jednom eseju Frederik Sodi je pohvalio H. Dž. Vels i naglasio je da je radioaktivnost verovatno proces stvaranja energije zvezda
Dobio je Nobelovu nagradu za hemiju 1921. za istraživanja radioaktivnog raspada i posebno za formulaciju teorije izotopa.
Artaix
Arteks je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Šarol.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 336 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,41 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 264 metara (maksimalnoj 331 m, a minimalnoj 242 m).
Interkalacija (hemija)
thumb|Interkalacija indukuje strukturne distorzije. Levo: nepromenjeni DNK lanac. Desno: DNA lanac koji je interkaliran na tri mesta (crvene oblasti). U hemiji, interkalacija je reverzibilno uvođenje molekula (ili grupe) između dva ili više molekula (ili grupa). Primeri su DNK interkalacija i grafitna interkalaciona jedinjenja.
DNA interkalacija
thumb|250px|[[Etidijum bromid|Etidijumska interkalacija između dva adenin-timinska bazna para.]]
Postoji nekoliko načina na koje molekuli (u ovom slučaju, takođe poznati kao ligandi) mogu da formiraju interakcije sa DNK. Ligandi mogu da se kovalentno vežu, da formiraju elektrostatičke interakcije, ili da interkaliraju. Interkalacija se javlja kad se ligandi odgovarajuće veličine i hemijske prirode umetnu između baznih parova DNK. Ti ligandi su uglavnom policiklični, aromatični, i planarni, i stoga su često dobre boje nukleinskih kiselina. Intenzivno studirani DNK interkalatori su berberin, etidijum bromid, proflavin, daunomicin, doksorubicin, i talidomid. DNK interkalatori se mogu koristiti u hemoterapijskim tretmanima za inhibiciju DNK replikacije u brzo rastućim ćelijama kancera. Primeri su doksorubicin (adriamicin) i daunorubicin (koji se koriste u tretmanu Hodžkinove bolesti), i daktinomicin koji se koristi za Vilmov tumor, Evingov sarkom, rabdomiosarkom).
Ahmad-e Džami
right|thumb|230px|Grob šejha Ahmad-e Džamija u [[Torbat e Jam, Iran.]]
Šejh Ahmad Ibn Abolhasan Džāmi-e Nāmagi-e Toršizi (Namag (danas Kašmar), Iran, 1048. - Torbat-e Džam, 1141.), poznatiji pod skraćenim imenom šejh Ahmad-e Džami, bio je perzijski sufistički pisac, mistik i pjesnik.
Rođen je u gradu Namagh (današnji Kašmar na sjeveroistoku Irana). Iako mu se porodica bavila zemljoradnjom, tvrdila je da potiče od izvjesnog Džarir ibn Abdulaha koji je bio sahaba ili suputnik proroka Muhameda. Ahmad, koji se po svjedočenju suvremenika isticao orijaškim rastom, crvenom kosom i plavim očima, mladost je proveo u pijankama. Godine 1070. je vidio kako se vino pretvara natrag u grožđe, i to je čudo protumačio kao znak da mora promijeniti svoj život. Odlučio je postati pustinjak te je sljedećih osamnaest godina proveo izvan ljudskog društva. Kada se odlučio vratiti, počeo je propovijedati svoje sufističke ideje, i nakon početne skepse, pridobivati sve veći broj sljedbenika svojim čudesnim iscjeljenjima. Napisao je nekoliko knjiga u kojima iznosi svoje sufističke zamisli, kao i sastavio niz pjesama. Ostatak života je proveo uglavnom u Mad'a'badu (današnji Torbat-e Džam), gdje je i umro i gdje je njegov grob postao mjestom hodočašća.
Kralj You od Zhoua
Kralj You od Zhoua (vladao 781. pne. - 771. pne.) (ch. 周幽王 zhōu yōu wáng) bio je dvanaesti po redu vladar kineske dinastije Zhou, odnosno posljednji vladar Zapadne dinastije Zhou.
Valli d'Oro, Latina
Valli d'Oro je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 257 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Kralj You od Zhoua
Baosi se nije imala običaj smijati. To je mučilo kralja Youa, i nakon nekoliko neuspjelih pokušaja da je nasmije uobičajenim metodama, You je pokušao tako da je postavio signalnu vatru kako bi pozvao plemiće u pomoć zbog navodng napada neprijatelja. Kada su plemići došli u zamak, tamo nije bilo neprijatelja, a Baosi se počela smijati. Jednom kada je kralju Youu uspjelo nasmijati Baosi, počeo je stalno postavljati signalnu vatru, pa su je plemići s vremenom počeli ignorirati.
Tjeranje kraljice Shen i princa Yijiua naljutilo je njenog oca koji je počeo prikupljati snage van kraljevstva kako bi napao kralja Youa. Na kraju, kada su se neprijateljske snage zbilja približile palači, kralj You je pozvao plemiće u pomoć preko signalne vatre, ali su oni mislili da je opet u pitanju šala. Na kraju su kralj You i Bofu ubijeni, a Baosi zarobljen. Smrt kralja Youa označava završetak Zapadne dinastije Zhou.
Nakon što je kralj You umro, plemići su proglasili svrgnutog princa Yijiua za kralja po imenu Ping, kako bi se nastavila dinastija Zhou. Pošto je nacionalna prijestolnica bila teško oštećena, novi kralj Ping od Zhoua je premjestio prijestolnicu na istok i tako započeo Istočnu dinastiju Zhou.
King Youova ludost je nekoliko stotina godina prethodila klasičnoj Ezopovoj basni o dječaku koji je vikao "evo vuka".
Izvori
Sima Qian, Zapisi Velikog Historičara, Vol. 4
Trarego, Verbano-Cusio-Ossola
Trarego je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 197 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 757 m.
Middleburgh, New York
Midlburg je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.500, što je 102 (7,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tehnički muzej Nikola Tesla
mini|500px|Tehnički muzej »Nikola Tesla« u Zagrebu
Tehnički muzej "Nikola Tesla", muzej u Zagrebu koji se bavi prikupljanjem, zaštitom, čuvanjem i izlaganjem materijalne i nematerijalne tehničke baštine.
Povijest
thumb|mini|Izlošci u muzeju Zamisao o osnivanju te vrste muzeja potječe još s kraja 19. stoljeća, pa je jedno vrijeme u Zagrebu i postojao Trgovačko-obrtnički muzej. Prava povijest Tehničkoga muzeja započinje 1954. godine kada je donesena odluka o njegovu osnivanju, a 1959. Muzeju je dodijeljena današnja lokacija na Savskoj cesti 18. Idejni začetnik osnivanja Tehničkog muzeja bio je sveučilišni profesor dr. Božo Težak, kasnije dugogodišnji predsjednik Savjeta Muzeja, a realizator i prvi ravnatelj bio je Predrag Grdenić. Likovni postav izveo je arhitekt Emil Vičić. Zgradu je projektirao Marijan Haberle. Od lipnja 2015. muzej nosi sadašnji naziv, Tehnički muzej »Nikola Tesla«.
Odjeli Tehničkog muzeja »Nikola Tesla«
Prvi odjeli Tehničkog muzeja (Transformacija energije, Prometna sredstva i Rudarstvo) otvoreni su za javnost 1963. godine, a nakon toga otvorena je zbirka Nafta (1964.), planetarij (1965.), demonstracijski kabinet Nikola Tesla (1976.), odjel Osnove poljodjelstva (1981.), odjel Vatrogastvo (1992.), apisarij (1994.), te muzeorama Zemljomjerstvo-katastar (1994.).
Odjel transformacije energije
Odjel prikazuje povijesni razvoj ljudskih rješenja u nastojanju da manje vrijedne oblike energije transformiraju u kvalitetnije i za ljudske potrebe korisnije.
Buies Creek, North Carolina
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Tehnički muzej Nikola Tesla
Odjel prometnih sredstava
mini|desno|250px|[[Dubrovački tramvaj u Tehničkom muzeju »Nikola Tesla«]]
Buies Creek, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.942, što je 727 (32,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tehnički muzej Nikola Tesla
Odjel prometnih sredstava
U ovom odjelu prikazan je razvoj transportnih sredstava u vodi, na kopnu i zraku.
Odjel astronautike s planetarijem
Odjel astronautike udomljuje modele najpoznatijih svemirskih letjelica, raketa-nosača i orbitalnih stanica koji prikazuju početak razvoja astronautike.
Odjel geologije, rudarstva i nafte
Zbrirka rudarstva prikazuje razvoj tehnike eksploatacije mineralnih sirovina, te načine oplemenjivanja i prerade ruda. Posebno je zanimljiv model rudnika s ukupnom duljinom rudničkih hodnika od više od tristo metara, izgrađen ispod objekta Muzeja. U odjelu je i soba zemljomjerstva (katastar).
Odjel vatrogastva
Nizom vatrogasnih izložaka od opreme do vozila, prikazan je razvoj vatrogasne tehnike, s osobitim naglaskom na područje Hrvatske.
Odjel osnovi poljedjelstva s apisarijem
Eksponati izloženi u tom odjelu prikazuju povijesni razvoj tehničkih rješenja sprava za kopanje i oranje. Posebnost ovog odjela su staklene ogledne košnice, apisarij sa živim pčelama, čiji se život i rad može nesmetano promatrati.
Odjel velikana hrvatskog prirodoslovlja i tehnike
U odjelu je do sada realiziran postav o Faustu Vrančiću i demonstracijski kabinet Nikole Tesle. Aleja skulptura velikana hrvatskog prirodoslovlja i tehnike dio je tog odjela na otvorenom, u parku Muzeja.
Demonstracijski kabinet Nikole Tesle
Stalni postav Demonstracijskog kabineta, ukupne površine 260 m2, otvoren je 1976. godine prigodom obilježavanja 120. godišnjice Teslina rođenja. Njegova muzeološka koncepcija bila je specifična, jer su se u njemu izvodili pokusi s rekonstrukcijama najpoznatijih Teslinih izuma izrađenima prema originalnim Teslinim nacrtima i patentnim prijavama, u većini slučajeva metodama i materijalima iz vremena u kojem je živio. Izlošci su napravljeni u radionicama Muzeja. Stalni postav obnovljen je povodom obilježavanja godine Nikole Tesle (2006.) pod visokim pokroviteljstvom Hrvatskoga sabora.
1049
Godina 1049. (MXLIX) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru.
1,3-Benzodioksolilbutanamin
1,3-Benzodioksolilbutanamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 193,242 Da.
Servo, Belluno
Servo je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 219 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 618 m.
Epidik (Plaut)
Epidik je komedija rimskog književnika Tita Makcija Plauta, sastavljena od pet činova. Prolog nije sačuvan ili ga nikada nije ni bilo. Ovo je najvodno bila jedna od autorovih omiljenih komedija. Nazvana je po glavnom liku, robu Epidiku. Radnja je puna preokreta, uslovljenih Epidikovim nastojanjima da udovolji svom mladom gospodaru Stratipoklu. Autor i naslov grčke komedije koja je poslužila kao uzor nisu poznati, ali pretpostavlja se da je u rimskoj preradi Plaut, između ostalog, intervenisao u zapletu kako bi se izbegao incestuozni odnos između brata i polusestre.
Zaplet
Perifan, stari Atinjanin, ima zakonitog sina po imenu Stratipokle. No u mladosti je obljubio Filipu, devojku iz Epidaura, koja mu je zatim rodila ćerku Telestidu, koja s majkom živi u Tebi. Po izbijanju rata između Atinjana i Tebanaca Stratipokle, pre no što će se priključiti vojnom pohodu, daje u zadatak svom robu Epidiku da za njega otkupi sviračicu Akropolistidu, u koju je ludo zaljubljen. No Stratipokle, naravno, za to nema novca, pa Epidik ubedi Perifana da je Akropolistida navodno njegova i Filipina ćerka, koju godinama nije video i koja je sada kao ratna zarobljenica dospela iz Tebe u Atinu. Čuvši to, starac daje Epidiku potreban novac i rob dovodi Akropolistidu u starčevu kuću i predstavlja mu je kao njegovu ćerku Telestidu.
U međuvremenu, Stratipokle upoznaje drugu sviračicu, Tebanku koja je pala u zarobljeništvo; zaljubljuje se u nju i od lihvara pozajmljuje 40 mina da bi je otkupio. Vraća se u Atinu, ali odlučuje da se neće sresti s ocem sve dok ne isplati novac koji duguje lihvaru i dobije devojku. Opet se obraća Epidiku i preti mu strogim kaznama ako mu ovaj ne pomogne pronaći neophodan novac. Tako Epidik smisli drugu prevaru kojom će od izvući novac od starca; naime, kaže Perifanu da mu sin upravo namerava kupiti neku (izmišljenu) sviračicu kitare te ga savetuje da to preterivanje mora po svaku cenu sprečiti. Starac daje Epidiku novac kako bi otkupio tu devojku i zatim je prodao negde daleko od njegova sina. Primivši novac, Epidik ga predaje Stratipoklu, kako bi ga ovaj mogao dati lihvaru.
Kako je Epidik unajmio neku sviračicu da to jutro asistira prilikom žrtvenog obreda kod starca u kući, dolazi sad ta sviračica. Pojavljuje se tada neki vojnik, koji je zaljubljen u Akropolistidu, a čuo je da je ona kod Perifana, pa ovome nudi 10 mina za njen otkup. Perifan dovodi sviračicu za koju misli da je Akropolistida (dok se prava Akropolistida pretvara da je starčeva kćerka Telestida), ali vojnik, dakako, ne prepoznaje tu devojku. Tako se ta (druga) prevara otkrije, a Perifran saznaje da je ta devojka već slobodna i da je to ona koja je u njegovu kuću došla da da bi prisustvovala žrtvenom obredu.
U tom trenutku stiže Filipa, pošto je čula da joj je kćerka Telestida dovedena u Atinu. Perifan se sreće s njom i uverava je da joj je kćerka na sigurnom, u njegovoj kući. Potom Akropolistidu izvode pred Filipu, a ova odmah izjavljuje da to nije njena kćerka i da je Perifan prevaren. Akropolistida priznaje da je Perifana zvala ocem samo zato što ju je on zvao ćerkom. Epidik je preplašen, jer je otkriveno da je on odgovoran za ovu drugu prevaru, no uto ugleda lihvara, koji dolazi po novac i sa sobom vodi tebansku zarobljenicu. Epidik u njoj prepoznaje pravu Telestidu, ćerku Perifana i Filiše. Stratipokle je pomalo potišten kad ga obaveštavaju da je zarobljenica zapravo njegova polusestra, ali Epidik ga podseća da se utehu može potražiti u svojoj prvoj ljubavi ― Akropolistidi. Kao nagradu za pronalazak Telestide Epidiku su ne samo oproštene njegove podvale, već mu je i podarena sloboda.
Argument
U sačuvanim rukopisima Epidik počinje argumentom, tj. kratkim sažetkom drame, kao i ostale Plautove komedije. Te argumente nije pisao Plaut, već su dodati kasnije, nakon Plautove smrti. U njima se daje kratak pregled sadržaja drame, s posebnom osvrtom na opšte okolnosti, razvoj zapleta i njegov epilog. U nekim komedijama argument je dat u obliku akrostiha, a takav je slučaj i u ovom komadu:
Prvi čin
Komediju otvara dijalog dva roba, Epidika i Tespriona. Tesprion se sa svojim mladim gazdom Stratipoklom upravo vratio iz vojnog pohoda protiv Tebe. Na odlasku u rat Stratipokle je Epidiku dao u zadatak da otkupi mladu sviračicu Akropolistidu, u koju se očajnički zaljubio. Epidik saopštava sagovorniku da je to i učinio, i to tako što je nagovorio mladićevog oca, Perifana, da je otkupi ubedivši ga u to da je ta devojka zapravo njegova davno izgubljena kćerka. Ali Epidik sad saznaje od Tespriona da se nestalni mladić zaljubio u drugu devojku, neku tebansku zarobljenicu, te u neverici uzvikuje: "Koliko li ćefova taj čovek ima?" No Tesprion ima još loših vesti za Epidika: naime, da bi otkupio svoju novu dragu, Stratipokle je uzajmio 40 mina od nekog tebanskog lihvara, koji ga prati u Atinu da bi pokupio svoj dug od mladića i onda mu predao devojku. "Carski propadoh!" ― zaključuje Epidik, koji predviđa da će ga stari Perifan izlemati kad shvati da je prevaren oko Akropolistide.
U drugoj sceni Stratipokle se pojavljuje sa svojim prijateljem Heribulom, u čijoj kući se sklanja od svog oca dok ne završi posao u vezi s otkupom tebanske zarobljenice. Kao većina mladića u Plautovim komedijama, ni Heribul nema novca koji bi mogao pozajmiti prijatelju, pa se Stratipokle opet mora osloniti na Epidikovu domišljatost. U tom trenutku istupa Epidik, koji je do tada prisluškivao razgovor između dvojice mladića, i nakon nešto kritike na račun mladog gospodara i nakon uobičajenih pretnji koje Stratipokle upućuje svom robu, ovaj obećava da će po drugi put prevariti starog Perifana i izvući mu novac potreban za otkup zarobljenice, a Stratipokle sa svoje strane treba da se za to vreme drži podalje od oca. Epidik nagoveštava i to da se Akropolistida, navodna Perifanova kćerka i bivša Stratipoklova ljubav, može udomiti kod nekog vojnika s Eubeje, koji je takođe zaljubljen u nju.
Drugi čin
Na početku drugog čina vidimo kako razgovaraju Perifan i njegov stari prijatelj Apekid. Iz njihovog razgovora saznajemo da Perifan, čija je supruga umrla, razmišlja o tome da se oženi jednom siromašnom, ali časnom ženom koja mu je nekada davno rodila ćerku ― i to onu ćerku za koju misli da se krije u Akropolistidi, devojci koju je nedavno otkupio. Još uvek se ne navode imena ni majke ni ćerke, no starac planira da nađe ženu za sina čim se ovaj vrati, jer je čuo da je mladić "zaljubljen u ne znam kakvu sviračicu". Tu Epidik stupa u akciju.
Epidik je načuo starčeve namere u pogledu njegovog sina i njih uzima za osnovu svoje podvale. Savetuje Perifanu ― nakon što se tobože snebivao da pruži bilo kakav savet ― da što pre nađe ženu za Stratipokla, a da kao preliminarnu meru otkupi sinoljevu sviračicu i proda je negde daleko, van mladićevog domašaja, pre no što se ovaj vrati iz Tebe. Taj se predlog svidi Perifanu, jer on dakako ne zna da mu je sin već u Atini, da je on već otkupio sinovljevu (bivšu) ljubav Akropolistidu i da mu se ona nalazi u kući. Epidik sugeriše da će ta kupovina zapravito biti dobra investicija, budući da je u devojku ludo zaljubljen neki "vojnik s Rodosa", koji će otkupiti devojku od starca i ako mu se zatraži viša cena. Padne dogovor da Perifan ostane u pozadini, da ne bi izazvao sumnju kod sina, i da ceo posao sa devojčinim svodnikom obave Epidik i Apekid. Apekid kreće na trg, Perifan ide u kuću po novac, a Epidik ― koji, dakako, mora pronaći neku devojku da glumi Stratipoklovu draganu ― kaže kako će unajmiti jednu sviračicu i podučiti je (praemonstrabitur) kako da prevari Apekida. Čini se, mada se to ne navodi ovde eksplicitno, da će ta sviračica biti predmet samo prividne prodaje.
Treći čin
Tako Epidik dođe do novca i odmah ga predaje Stratipoklu da kupi svoju voljenu tebansku zarobljenicu, ali s jednom upadicom tipičnom za varalicu: "Dok god ti udovoljavam i pokoravam ti se, izbegao sam bič!" Zatim detaljno ispriča mladiću svoj plan, koji se, izgleda, sastoji u tome da novac izvučen od Perifana za navodni otkup sinovljeve sviračice posluži zapravo za otkup tebanske zarobljenice, a Perifanu će biti dovedena jedna sviračica kitare, jednostavno unajmljena za svečanost. Osim toga, svodnik, kome je izjavio da će mu dati novac, biće itekako spreman da posvedoči da ga je dobio, jer je zaista on naplatio onaj novac koji je Epidik, prvi put, izvukao od gospodara kako bi platio za devojku za koju ovaj veruje da je njegova kći. No u detaljima ovaj deo ostaje nejasan i predmet je različitih interpretacija.
U sledećoj sceni Apekid dovodi s trga navodnu Stratipoklovu draganu, za koju misli da ju je kupio, ali koju je zapravo unajmio Epidik. Ona je sad treća devojka u ovom komadu, a kako se u rukopisima njeno ime ne navodi, konvencionalno se naziva "unajmljenom sviračicom". Apekid se nije sreo sa svodnikom i, naravno, nije svedočio nikakvoj predaji novca, ali čuo je kako Epidik priča s tom devojkom i sad je pun pohvala na račun Epidikove inteligencije jer ju je rob uverio kako nije kupljena, nego samo unajmljena da prisustvuje nekom religijskom obredu. Publika, dakako, pretpostavlja da ona samo glumi u skladu s Epidikovim planom i da je u dosluhu s njim. Stoga nemalo iznenađenje izaziva činjenica da u sledećoj sceni ― početku raspleta ― i njene reči i njeno ponašanje u potpunosti protivreče toj pretpostavci.
Pojavljuje se vojnik s namerom da od Perifana otkupi devojku oko čije se naklonosti borio sa Stratipoklom ― uistinu se tu radi o Akropolistidi, tobožnjoj Perifanovoj ćerki, "prvoj" devojci u priči. No kad mu se dovede unajmljena sviračica, a vojnik je ne prepoznaje i ogorčeno je odbacuje, ona priznaje da je najiskrenije verovala kako je zaista unajmljena da svira na nekom religijskom obredu koji je trebalo da obavi neki starac (senex), za koga ne zna ni kako se zove. Stoga publika sad pretpostavlja da je Epidik i nju prevario.
Četvrti čin
Akropolistida je u svojoj drskosti zabavna, ali sve priznaje i ukazuje na istinskoga krivca ― Epidika. Tako je otkrivena prva podvala, koja je bila obavljena još pre početka radnje komada.
Peti čin
Dva starca, Perifan i Apekid hvataju se kaiševa i kreću u potragu za Epidikom, no ovaj se spasi kad u Stratipoklovoj najnovijoj ljubavi, tebanskoj zarobljenici, prepozna Telestidu, starčevu istinsku ćerku. Stratipokle, pak, nije previše srećan saznanjem da je devojka koju voli zapravo njegova sestra, no na njegovo "Izgubila si me i našla si me, sestrice", Epidik mu odgovara: "Ćuti, blesane! Zahvaljujući meni kod kuće te čeka sviračica da je voliš", aludirajući time na to da mladić može svoju ljubav ponovo usmeriti na onu svoju prvu devojku. Komedija se završava tako što Perifan oprašta Epidiku i čak ga oslobađa ropstva, uz zaključak:
Odnos prema grčkom uzoru
Smatra se da je Plaut ovaj komad sastavio na temelju neke grčke komedije koja je kulminirala venčanjem brata i polusestre. Naime, prema vestima iz antike, takav brak polubrata i polusestre koji imaju istoga oca (ali ne i istu majku), nazvan ὁμοπατρία, bio je dozvoljen u nekim grčkim društvima, pa tako i u atinskom, premda se ne može smatrati uobičajenom pojavom. No Rimljani su takvu vezu smatrali incestuoznom, pa je Plaut morao iz svoje komedije pažljivo izbaciti svake naznake takvoga braka. To je rezultiralo nekim teškoćama, nepreciznostima i nedorečenostima u Plautovom komadu. Na primer, u stihu 190 saznajemo da Perifan planira da oženi sina čim se ovaj vrati iz rata; u grčkom orginalu na tom je mestu verovatno bilo spomenuto i ime potencijalne mlade. Planovi za to venčanje spominju se u Epidiku ponovo u stihovima 267, 283 i 361, ali opet bez navođenja imena mlade. Žrtveni obred (za koji se pojavljuje i unajmljena sviračica), a koji se spominje u st. 316, 415 i 500, verovatno je ostatak onoga što su u grčkom originalu bile pripreme za svadbu. Osim toga, Stratipokle je predstavljen kao ludo zaljubljen u Telestidu ("očajan od ljubavi", st. 65; "voli je više od svih", st. 66, "ljubav mi razdire srce", st. 135) ― što obično u takvoj komediji prethodni radosnom venčanju ― no ovde Plaut te emocije prekida iznenada i ne baš na srećan način ("Izgubila si me i našla si me, sestrice", st. 652). Na kraju sledi natuknica da Stratipokle može potražiti utehu u svojoj prvoj ljubavi, Akropolistidi.
Plautov cilj da se u komadu izbegne incestuozni brak mogao bi objasniti i teškoće vezane za lik vojnika i njegovu vezu s Akropolistidom. Kod Plauta se spominje prodaja Akropolistide vojniku (st. 153). Ukoliko se pretpostavi da je u grčkom originalu ona doista bila prodata vojniku ili mu samo predata, ako je prethodno bila oslobođena, može se razumeti razvoj kakav je predstavljen u Epidiku: Plaut je, naime, nakon što je izbacio Stratipoklovu ženidbu s Telestidom, želeo da pronađe neku, makar kakvu, kompenzaciju, pa je mladiću dao mogućnost da se vrati Akropolistidi, no zato je vojnik morao ostati praznih ruku.
Nepoznati grčki orginal nije bio samo komedija intrige; pretpostavlja se da je karakterizacija likova bila sprovedena u detaljima i da je glavni lik u komadu bio Perifan, kako se može naslutiti iz nekih natuknica i u Plautovoj komediji (st. 166 sq, 382 sqq, 526 sqq). U grčkom originalu Perifan se gotovo sigurno ženi Filipom, dok kod Plauta on o tome doduše razmišlja (st. 166 sqq), ali se to više nigde ne spominje, pa čak ni kad se Perifan i Filipa konačno sreću i prepoznaju jedno drugo (st. 526 sq). Umesto da se detaljno bavi svim nedorečenostima i nejasnoćama koje proističu iz načina na koji je obradio original, Plaut je odlučio da skrene pažnju publike time što je kao centralnu figuru uveo Epidika, čija domišljatost razrešava zaplet. Epidik je stoga pokazatelj nezavisnosti koju je Plaut mogao iskazati u obradi grčkih uzora, pa je možda zbog toga i smatrao ovaj komad jednim od svojih najboljih dela.
Juniata Terrace, Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 542, što je 40 (8,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Metil benzoat
Metil benzoat je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 136,148 Da.
Caporosso, Chieti
Caporosso je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 421 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 423 m.
1,3-Benzodioksolil-N-metilbutanamin
1,3-Benzodioksolil-N-metilbutanamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 207,269 Da.
North Little Rock, Arkansas
Nort Litl Rok je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 62.304, što je 1.871 (3,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Metil bisulfat
Metil bisulfat je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 112,105 Da.
Mladen Delić
Mladen Delić (Sinj, 15. siječnja 1919 – Zagreb, 22. veljače 2005.), jugoslavenski sportski novinar.
Kao sportski radio i televizijski komentator, poznat po svojim temperamentnom prenošenja sportskih utakmica, zbog kojih je stekao ogromnu popularnost u bivšoj Jugoslaviji. Rečenica »Ljudi moji, ma je li to moguće? Ludnica!« s kojom je popratio dramatični završetak kvalifikacijske utakmice Jugoslavije i Bugarske na Poljudu 1983. je ušla u vokabular širom Jugoslavije.
Trasquera, Verbano-Cusio-Ossola
Trasquera je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1090 m.
Auxon-Dessous
Okson Desu je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1096 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 174 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,28 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 223 metara (maksimalnoj 330 m, a minimalnoj 215 m).
Crossville, Tennessee
Krosvil je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.795, što je 1.814 (20,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
1,4,6-Androstatrien-3,17-dion
1,4,6-Androstatrien-3,17-dion je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 282,377 Da.
East Hampton, Connecticut
Ist Hempton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.691, što je 437 (19,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Eustache I od Boulognea
Eustache I (Eustace; Eustahije; ? - 1049) bio je grof Boulognea od 1042. do smrti.
Bio je najstariji sin grofa Balduina II od Boulognea i Adeline od Holandije. Za razliku od svoga, koji se nastojao osloboditi od svog sizerena Balduina IV od Flandrije, Eustache je blisko surađivao sa Balduinovim sinom Balduinom V. Oženivši svog sina i nasljednika Eustacea za Godu, nećaku normandijsog vojvode Richarda II, svoju je porodicu vezao za Kuću Normandija te tako postao jedan od najuticajnijih feudalaca sjeverne Francuske.
Bio je oženjen za Matildu od Leuvena, kćer leuvenskog grofa Lamberta I i potomka Karlo Velikog. Osim Eustacea je s njom imao još dva sina - Godfreya, koji je postao biskup Pariza; i grofa Lamberta II od Lensa - te kćer Gerbergu, koja se udala za vojvodu Frederika od Donje Lotaringije.
Muzej za umjetnost i obrt
mini|desno|300px|Zgrada Muzeja za umjetnost i obrt minijatura Muzej za umjetnost i obrt osnovan je 17. veljače 1880. godine, na inicijativu Društva umjetnosti i njegovog tadašnjeg predsjednika Izidora Kršnjavija. Muzej se nalazi na zagrebačkom Trgu maršala Tita, nasuprot Hrvatskog narodnog kazališta.
Muzej čuva više od 100 000 predmeta lijepe i primijenjene umjetnosti u vremenskom rasponu od 14. do 20. stoljeća. Muzej ima stalni postav koji se prostire kroz tri kata na više od 2.000 m2 muzejskog prostora i uključuje oko 3 000 eksponata.
Muzej ima vlastite restauratorske radionice specijalizirane za metal, keramiku i staklo, tekstil, slikarstvo i polikromnu skulpturu.
Zgrada u kojoj su smješteni Muzej i Obrtna škola, građena je u periodu od 1882. do 1892. u stilu njemačke neorenesanse prema projektu Hermana Bolléa.
Barizey
Barize je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgundija, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Šalon sir Saon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 128 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,58 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 465 m, a minimalnoj 234 m).
Vasca Cappotto, Latina
Vasca Cappotto je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Car Shenzong od Songa
Car Shenzong od Songa (kineski: 宋神宗, Pinyin: Sòng Shénzōng) (25. maj 1048 – 1. april 1085) bio je šesti po redu car Kine iz dinastije Song, koji je vladao od 1067. do smrti. Lično ime mu je bilo Zhao Xu, a rodio se kao sin cara Yingzonga koga je naslijedio. Za vrijeme njegove vladavine su trajale službene ere Xī Níng (熙寧; "Mirno blagostanje") 1068–1077 i Yuán Fēng (元豐; "Primarno obilje") 1078–1085.
Na Shenzonogovom dvoru je kao ministar službovao i Sima Guang, koji je pokazao veliki interes za historiju njegovih prethodnika, te je napisao kapitalno djelo "Potpuno ogledalo za pomoć u vladanju", koje se danas smatra jednim od najvažnijih izvora za historiju Kine od vremena dinastije Zhou do vremena dinastije Song. Za vrijeme Shenzonga je sastavljena i znamentia zbirka Sedam vojnih klasika, uključujući i kontroverzni tekst Pitanja i odgovori između Tang Taizonga i Li Weigonga.
Shenzong je umro 1085. u dobi od 36 godina. Naslijedio ga je sin koji je uzeo ime car Zhezong.
Željezna pagoda
thumb|250px|Željezna pagoda u kineskom gradu Kaifeng, sagrađena 1049. u doba [[dinastija Song|dinastije Song.]]
Željezna pagoda od Hrama Yougouo (佑國寺) je budistička kineska pagoda u gradu Kaifeng u kineskoj provinciji Henan, sagrađena 1049. za vrijeme dinastije Song. Ime nije dobila po tome što je sagrađena od željeza, nego zbog boje koja je iz daljine podsjećala na željezo. Sagrađena je od opeka na mjestu ranije drvene pagode koja je uništio munjom izazvan požar godine 1044. Zajedno sa pagodama Liuhe, Lingxiao, Liaodi, Pizhi i Beisi se smatra jednim od remek-djela arhitekture dinastije Song.
Viskoznost fluida
mini|desno|400px| Demonstracija viskoznosti. Tekućina s lijeve strane ima manju viskoznost od tekućine s desne strane.
Praćenje proticanja tečnosti kroz cevi pokazuje da se svi delovi tečnosti ne kreću istom brzinom. Najveću brzinu imaju delovi tečnosti duž ose cevi, a najmanju delovi uz zidove cevi. Raspored brzina na preseku cevi, normalnom na pravac proticanja tečnosti. Tečnost se kroz cev ne kreće kao celina, već u slojevima koji klize jedan po drugome različitim brzinama. Pri proticanju tečnosti kao da dolazi do njenog "raslojavanja". Slično se dešava i pri kretanju, na primer ravne daske, tankera ili sprava po mirnom jezeru. Kada se telo pokrene, počinje i voda da se kreće, ali ne kao celina, već po delovima (slojevima) koji imaju različite brzine. Povećanjem rastojanja od plovnog objekta brzina slojeva tečnosti se smanjuje. U tečnostima se javljaju i sile koje se suprotstavljaju kretanju tela kroz tečnosti. Nabrojane činjenice i pojave objašnjavaju se kao posledica postojanja sile unutrašnjeg trenja u tečnostima, viskoznost. Sila viskoznosti usporava proticanje tečnosti i kretanje tela kroz tečnost zavisi kakva tečnost prolazi kroz cev.
Njutnov zakon za viskoznost
Viskoznost - unutrašnji otpor tečnosti se može definisati preko sile viskoznosti ukoliko je proticanje te tečnosti laminarno. To znači da slojevi tečnosti "klize" jedan po drugome, ali tako da tečnost iz jednog sloja ne prelazi u drugi. Sila viskoznog kretanja zavisi, pre svega, od vrste tečnosti. Na primer, dok voda kod koje je ta sila relativno slaba, vrlo brzo istekne iz neke posude, ista količina ulja isticaće iz iste posude veoma sporo.
Stoksov zakon viskoznosti
Sila viskoznosti tečnosti utiče na kretanje tela koja se u njoj nalaze (podmornica, ronilac). Naime, tečnost pruža otpor takvom kretanju, a taj otpor potiče od viskoznosti. Tanak sloj tečnosti "prilepljen" za tela kreće se zajedno sa telom i istom brzinom kao telo. Usled toga se pokreću i ostali slojevi tečnosti.
Cathair Mór
Cathair Mór ("Veliki") je bio, prema srednjovjekovnim irskim legendama, jedan od velikih kraljeva Irske. Bio je sin Ferdimira fir Uglaisa, odnosno daleki potomak Mug Corba. Na vlast je došao nakon smrti Fedlimida Rechtmara. Za njega se govori da je imao trideset sinova, ali od njih su samo desetorica imala vlastitu djecu; nekoliko srednjovjekovnih dinastija Leinstera je tvrdilo da potiče od njega. Za njegovu kćer Cochrann se govori da je bila majka fenijanskog juanaka Diarmuid Ua Duibhnea.