cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Denicé
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1256 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 131 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,53 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara (maksimalnoj 393 m, a minimalnoj 215 m).
Čatsvort
Čatsvort se može odnositi na
Rye Brook, New York
Raj Bruk je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.347, što je 745 (8,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Čelsi (razvrstavanje)
Čelsi se može odnositi na
Niccia, Belluno
Niccia je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 454 m.
OR11G2
Olfaktorni receptor 11G2 je protein koji je kod ljudi kodiran OR11G2 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Sauropelta
Sauropelta ("gušter sa štitom") je bio rod nodosaurida koji je tijekom perioda rane krede nastanjivao prostor Sjeverne Amerike. Naziv je dat samo jednoj vrsti (S. edwardsorum), mada je moguće da ih je postojalo više. Anatomski je Sauropelta jedan od najbolje istraženih nodosaurida, čiji su ostaci pronađeni u saveznim državama Wyomingu, Montani, a možda i Utahu. To je također i najstariji poznati rod nodosaurida; većina njegovih ostataka pronađena je u formaciji Cloverly, koja je stara nekih 115 do 110 miliona godina.
Klasifikacija i sistematika
Od kada je John Ostrom 1970. prvi put opisao rod Sauropelta, on se priznaje kao pripadnik porodice Nodosauridae. Nodosauridi, zajedno sa porodicom Ankylosauridae, pripadaju infraredu Ankylosauria. Nodosauride karakteriziraju određene osobine lubanje; npr. donja čeljust se na svom kraju krivi prema dolje. Sve u svemu, nodosauridi su imali uže njuške nego ankilosauridi, a također nisu imali tešku toljagu na repu kao ankilosauridi. Nodosauridi, kao i ankilosauridi, nastanjivali su Sjevernu Ameriku, Aziju i Europu.
Iako sistematika nodosaurida nije čvrsto utvrđena, rodovi Sauropelta, Silvisaurus i Pawpawsaurus ponekada se smatraju primitivnim u odnosu na geološki mlađe nodosauride kao što su Panoplosaurus, Edmontonia i Animantarx. Carpenter je tijekom jedne analize 2001. godine uključio prva tri roda u sestrinski kladus grupi koja sadrži posljednja tri roda, mada je otkrio da bi Panoplosaurus mogao pripadati bilo kojem od ta dva kladusa, zavisno od toga koji se taksoni i znaci odaberu.
Otkriće i naziv
Poznati paleontolog Barnum Brown je tijekom ranih 1930-ih pronašao holotipni primjerak roda Sauropelta (AMNH 3032, nepotpun skelet) u formaciji Cloverly u okrugu Big Horn u Montani. Ta lokacija nalazi se u rezervatu Crow. Brown je također otkrio još dva primjerka (AMNH 3035 i 3036). Posljednji je jedan od najbolje očuvanih skeleta nodosaurida ikada pronađenih, a uključuje i veliki dio oklopa očuvanog na svom prirodnom mjestu u odnosu na skelet; sada je postavljen u Američkom prirodoslovnom muzeju u New Yorku. Kod AMNH 3035 očuvani su vratni oklop i većina lubanje, kojoj nedostaje samo kraj njuške. Ekspedicije tijekom 1960-ih, koje je vodio jednako poznati John Ostrom sa Prirodoslovnog muzeja Peabody kod Univerziteta Yale, otkrile su dodatne nepotpune primjerka iz formacije Cloverly. Ostrom je 1970. godine stvorio rod Sauropelta za ostatke obju ekspedicija. Njegov naziv odnosi se na njegov koštani oklop, grč. σαυρος/sauros ("gušter") i πελτε/pelte ("štit"). Mada je Ostrom isprva stvorio vrstu S. edwardsi, nomenklaturist George Olshevsky 1991. je prema gramatičkim pravilima latinskog jezika ispravio naziv na S. edwardsorum.
Mada je rod Sauropelta bio dobio naziv dvije godine prije toga, 1972. je došlo do konfuzije kada je nehotice objavljen naziv "Peltosaurus" sa fotografijom primjerka AMNH 3036. Mada Brown nikada nije objavio naziv ili opis ostataka koji se sada priključuju vrsti Sauropelta edwardsorum, naziv "Peltosaurus" se neformalno koristio na predavanjima i pri izlaganju u muzejima. Međutim, naziv Peltosaurus već je nosio rod sjevernoameričkih guštera iz jedne izumrle grane porodice Anguidae, pa se taj naziv više ne koristi za tog dinosaura.
Carpenter i kolege su 1999. godine opisali ostatke velikog nodosaurida iz Utaha, koji su otkriveni u dijelu formacije Cedar Mountain koji se naziva Poison Strip Sandstone i koji je nastao u isto vrijeme kada i formacija Cloverly. Isprva su ti ostaci priključeni rodu Sauropelta kao ostaci moguće nove vrste, ali ona nikada nije dobila naziv. U novijim objavljenim djelima, Carpenter više ne smatra primjerak iz Poison Stripa primjerkom roda Sauropelta, već ga samo svrstava u porodicu Nodosauridae.
Paleoekologija
Sauropelta je najstariji poznati rod nodosaurida. Svi primjerci vrste S. edwardsorum pronađeni su u srednjem dijelu formacije Cloverly u Wyomingu i Montani, koja je stara nekih 115 do 110 miliona godina. Sauropelta je živjela u širokim naplavnim ravnicama oko rijeka koje su uticale u plitko kopneno more na sjeveru i istoku, noseći sedimente nastale erozijom niskih planina na zapadu. Periodično plavljenje tih rijeka pokrivalo je okolne ravnice novim sedimentima, stvarajući formaciju Cloverly i zakopavajući ostatke mnogih životinja, od kojih su se neki i fosilizirali. Na kraju perioda formacije Cloverly, plitko more se proširilo i pokrilo cijeli region i na kraju prepolovilo Sjevernu Ameriku, stvorivši Zapadni unutrašnji morski prolaz. Brojni fosilni ostaci četinara dokazuju da su te ravnice bile pokrivene zimzelenim šumama. Trave su nastale tek kasnije u kredi, pa su se Sauropelta i ostali ranokredski dinosauri biljožderi hranili raznim četinarima i cikasima. Nodosauridi kao Sauropelta imali su uske njuške, što je prilagodba koja se danas može vidjeti kod životinja koje se hrane lišćem, dok one koje pasu imaju široke njuške.
Dok je Sauropelta bila važan dio skupine biljoždera kojoj je pripadala u formaciji Cloverly, najbrojniji dinosaur biljožder tog vremena bio je veliki ornitopod Tenontosaurus. Uz Sauropeltu su također živjeli manji ornitopod Zephyrosaurus, rijetki sauropodi titanosauri i nepoznata vrsta ornitomimosaura. Dromeosaurid Deinonychus lovili su neke od tih biljoždera, a o njihovoj brojnosti govori ogroman broj njihovih zuba pronađen u toj formaciji. Microvenator, maleni primitivni oviraptosaur, lovio je manje životinje, dok su glavni grabežljivci Cloverlyja bili veliki alosauroidi. Oni su poznati samo iz nepotpunih ostataka, ali mogli bi biti u srodstvu sa Acrocanthosaurusom koji je u isto vrijeme nastanjivao Texas i Oklahomu na jugu. Dvodihalice, trikonodontni sisari i nekoliko vrsta kornjača također je nastanjivalo formaciju Cloverly, dok su krokodili živjeli u rijekama, jezerima i močvarama, što možda znači da je temperatura tijekom cijele godine bila topla. Kasnojurska fauna, kojom su dominirali alosauroidi, stegosauri i razni ogromni sauropodi, u formaciji Cloverly zamijenjena je ranokredskom faunom, gdje su preovladavali dromeosauri, ornitopodi i nodosauri kao što je Sauropelta. Nakon perioda Cloverlyja došlo je do doseljavanja velikog broja azijskih životinja, uključujući i tiranosauride, ceratopse i ankilosauride, stvorivši mješovitu faunu kasne krede.
OR11H1
Olfaktorni receptor 11H1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR11H1 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Quantico, Virginia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 480 stanovnika, što je 81 (14,4%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Edmond de Goncourt
thumb|right|200px|Edmond de Goncourt u dobi od 58 godina; crtež, [[Félix Bracquemondw|Félixa Bracquemonda iz 1880.]] Edmond Goncourt (izgovor: Edmond de Gonkur; Nancy, 26. svibnja 1822. – Champrosay, 16. srpnja 1896), francuski romanopisac, novinar, historičar, likovni i književni kritičar.
Tvorac je impresionističkog stila u književnosti. Djela je pisao zajedno s bratom Julesom, a za sebe su tvrdili da su osnivači naturalističke škole. Za junake romana uzimali su konkretne modele iz života, a najbolji je roman Manette Salomon.
Poslije Julesove smrti 1870. godine, Edmond je sam napisao nekoliko romana i pred smrt 1896. godine osnovao književno udruženje koje do 1903. godine nosi ime braće Goncourt. Poznat je po svojoj izreci:
Yangwon od Goguryeoa
Kralj Yangwon od Goguryeoa (? - 559) (vl. 545–559) bio je 24. po redu vladar države Goguryeo, najsjevernijeg od Tri kraljevstva Koreje. Otac mu je bio kralj prethodni kralj Anwon, a majka Anwonova druga supruga. Godine 533. je proglašen krunskim princom. Sukob majke sa trećom kraljevom suprugom je, pak, doveo do dvorskih spletki koje su prerasle u oružani sukob; u njemu je, prema nekim navodima, Anwon poginuo. Yangwon je prijestolje 545. preuzeo tek uz dosta poteškoća.
547. je otpočeo pohode na državu Baekje, kojoj je pomagala država Silla. Godine 551. je morao sa sjevera suzbiti napade Gok Turaka. Godine 557. je imenovao sina Pyeong-wona za krunskog princa i umro dvije godine kasnije.
Leptomicin
Leptomicin je organsko jedinjenje, koje sadrži 33 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 540,731 Da.
Estal
Estal je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Fižak.
Arhijerejsko namesništvo osječko
Srpska pravoslavna crkva - Osječkopoljska i baranjska eparhija
Arhijerejsko namesništvo osječko / Архијерејско намесништво оsječko
Parohije:
BUDIMCI
parohija upražnjena – opslužuje: Protojerej-stavrofor Jovan Klajić
ГАБОШ
Црква Рођења Пресвете Богородице
Парох: Јереј Владимир Недељковић
Храм Рођења Пресвете Богородице је у време рата, 1991. године бомбардован и много оштећен.
Sidar Rapids (razvrstavanje)
Sidar Rapids se može odnositi na
Arhijerejsko namesništvo osječko
DALJ
Bana J.Jelačića bb, 031-590-380, 590-066
Parosi: jerej Aleksandar Đuranović i Jerej Zoran Majkić
DOPSIN
Paroh: protojerej Branko Rogan
ERDUT
Erdut bb, 031-596-061
Paroh: protojerej-stavrofor Jovo Klajić
KOPRIVNA
Parohija upražnjena: opslužuje jerej Nenad Lazić
MARKUŠICA
S.Popovića 27, 032-563-122, 563-365
Paroh: protojerej - stavrofor Dobrivoj Filipović i đakon Branimir Mihajlović
OSIJEK
J.Jovanovića Zmaja 25, 031- 503-921
Senter Pojnt
Senter Pojnt se može odnositi na
Arhijerejsko namesništvo osječko
OSIJEK
Paroh prve parohije: protojerej-stavrofor Ratomir Petrović,druga gornjogradska parohija - upražnjena
OSTROVO
N.Demonje 22, 032-574-118
Paroh: protojerej Branislav Polimac
PETROVA SLATINA (LANKA)
Bogomolja svetog Vasilija Ostroškog Paroh: jerej Nenad Lazić
POGANOVCI
Parohija upražnjena
SARVAŠ
Paroh: Protojerej-stavrofor Zoran Simić
SILAŠ
Administrator parohije: protonamesnik Miljen Ilić
TENJA
V.Mačeka 27, 031-290-228, 290-955
ČEPIN
mob.paroha: 098- 630-326
Paroh: Protojerej-stavrofor Jovo Klajić
ŠODOLOVCI
Paroh: protojerejstavrofor Miljen Ilić
Bisotunska pećina
Bisotunska pećina (perz. غار بیستون, ili غار بیستون; Gar-e Šekarčijan, dosl. Lovačka pećina) je arheološki lokalitet u Kermanšaškoj pokrajini na zapadu Irana. Geografski je smještena na nadmorskoj visini od oko 1300 m podno litica planine Kuh-e Bisotun (2752 m) koja se gotovo okomito uzdiže u odnosu na okolnu Čamčamalsku ravan. Od centra obližnjeg gradića Bisotuna udaljena je oko 1000 m prema jugozapadu, a od pokrajinskog središta Kermanšaha približno 30 km prema istoku. U neposrednoj blizini pećine nalaze se i mnogo poznatiji Darijevi Bisotunski (behistunski) natpisi iz ahemenidskog doba (6. vijek pne.), te niz drugih historijskih spomenika iz starog, srednjeg i novog vijeka. Prirodno sklonište, obližnji izvor i plodna ravan uvjetovali su naseljavanje ovog područja još kroz paleolitik. Sredinom 20. vijeka američki antropolog C. S. Coon u pećini je identificirao ostatke dvaju neandertalaca i datirao ih u srednji paleolitik (pr. 300.000 ‒ 30.000 g.) odnosno musterijensku kulturu, no moderne analize iz 2006. pokazale su da jedan sjekutić zapravo pripada šupljorošcu odnosno da drugi ostaci vjerojatnije pripadaju neandertalcu gornjeg paleolitika (pr. 40.000 ‒ 10.000 g.). Pretpostavljena je i veza s pećinom Šanidar koja se nalazi u iračkom dijelu Zagrosa. Godine 2011. Iranska organizacija za kulturnu baštinu i turizam (ICHTO) objavila je da će u bliskoj budućnosti biti poduzeta druga serija arheoloških istraživanja pećine.
Popis premijera Italije
Ovo je popis Predsjednika Ministarskog Savjeta Italije (tal. Presidente del Consiglio dei Ministri).
Robert K. Kraft Field
Robert K. Kraft Field at Lawrence A. Wien Stadium at Baker Athletics Complex je stadion smješten na krajnjem sjeveru Manhattana u New Yorku, odnosno naselju Inwood. Na njemu se pretežno igra američki nogomet i lakros, odnosno održavaju atletičarska natjecanja. Predstavlja dom za Lionse, football tim Univerziteta Columbia. Ima kapacietet od 17.100 gledatelja, te pripada Sportskom kompleksu Baker, ranije poznatom kao Baker Field. Na istom mjestu se nalazio drveni stadion sa 32.000 mjesta, sagrađen 1923. i srušen 1982. godine. Postojeća građevina je ime dobila po američkom poslovnom magnatu i filantropu Robertu Kraftu.
Castelguidone, Chieti
Castelguidone je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Element
Elemenat ili element je pojam sa različitim značenjima u naukama,matematici i hemiji.
Sentervil
Sentervil se može odnositi na
OR11H4
Olfaktorni receptor 11H4 je protein koji je kod ljudi kodiran OR11H4 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Enigmat
Enigmat(a) (< enigma), muška osoba koja sastavlja zagonetke. Oblik enigmat uglavnom se upotrebljava u hrvatskom, dok se u srpskom jeziku uglavnom upotrebljava oblik enigmata (množina enigmate, usporedi naziv knjige Literate enigmate). Rječnici ne bilježe oblik te riječi za žensku osobu, ali se takav oblik (enigmatkinja) pojavljivao u enigmatskoj štampi (npr. u Kvizu, broj 80, str. 30). U humorističkom kontekstu pojavljuje se i oblik enigmatica (Enigmatski skerco, br. 1, str. 41 i br. 3, str. 41).
Za osobu koja se bavi enigmatikom, odnosno sastavljanjem i rješavanjem zagonetaka, upotrebljava se i riječ enigmatičar (za ženu enigmatičarka). Sami enigmati radije i mnogo češće upotrebljavaju oblike enigmat(a), dok oblik enigmatičar(ka) više upotrebljavaju neenigmati.
U Hrvatskoj je umjesto riječi enigmat, u posljednjoj trećini 20. vijeka, prevladala upotreba riječi zagonetač (za ženu zagonetačica) zaslugom (pomalo purističkom) ZD "Čvora" i to usprkos činjenici da se u Rječniku stranih riječi Bratoljuba Klaića kao sinonim za riječ enigmat navodi riječ - zagonetar. Taj se oblik, izgleda, u enigmatskim krugovima nikada nije masovnije koristio.
U slovenskom jeziku riječima enigmat i zagonetač odgovara riječ ugankar, a u engleskom puzzler (čitaj: pazler), po Željku Bujasu i enigmatographer odn. puzzle-writer.
Stephen Hawking
Stephen William Hawking [ˈstiːvən ˈwɪljəm ˈhɔːkɪŋ] (Oxford, 8. I. 1942. – Cambridge, 14. III. 2018.), bio je engleski teoretski fizičar i kosmolog; unapredio razumevanje prostora, vremena i prostor-vreme singulariteta.
Hoking je diplomirao fiziku na Oksfordu, potom je s temom iz teorije relativnosti doktorirao na Kembridžu, gde je nastavio svoju akademsku karijeru. Postao je član Kraljevskog društva 1974, profesor matematike 1979. Kao student dobio veoma progresivnu neuromotoričku bolest koja veoma onesposobljuje i ograničava kretanje i govor. Svoj matematički rad je nastavio mentalno i saopštavao ga tek u završnom obliku. Njegov životni rad predstavlja izvanrednu pobedu nad teškom fizičkom onesposobljenošću.
Sentral Siti
Sentral Siti se može odnositi na
Stephen Hawking
Hoking je započeo proučavanje opšte teorije relativnosti, primećujući da Ajnštajnova teorija ne objašnjava kvantnomehaničku prirodu fizike i nije u stanju da adekvatno opiše gravitacione singularitete poput „crnih rupa" ili „velikog praska". U knjizi The Large Scale Structure of Space-Time (G. F. R. Ellis, 1973) pokazao je da se prostor-vreme singularitet mora pojaviti na početku univerzuma i samo prostora i vremena; to je bio „veliki prasak" (tačka beskonačno visoke gustine prostornovremenske zakrivljenosti). Univerzum se od te tačke pa nadalje širi.
Hoking je veoma unapredio naše znanje o crnim rupama - one su singularitet u vremenu i prostoru, koji su uzrokovani masom dovoljnom da zakrivi prostor tako da je onemogućen prolazak svetlosnih talasa (fotona). Granica unutar koje svetlost ne može da izađe zove se horizont događaja i zadata je Švarcšildovim radijusom Hoking je ustanovio da se horizont događaja vremenom može samo povećavati ili ostati konstantan, tako da ukoliko bi dve crne rupe nestale, površina novonastale oblasti bila bi veća od zbira površinina komponenti.
Pokazao je da mehanika crnih rupa ima paralele u zakonima termo dinamike (prema kojima entropija mora rasti s vremenom). Takođe je pokazao da crne rupe ne nastaju samo usled kolapsa zvezda već i usled kolapsa i drugih visokokompresovanih regiona prostora.
U periodu od 1970. do 1974. Hoking i njegovi saradnici dokazali su Vilerovu (J. Wheeler, 1911-2008) hipotezu (poznatu kao "ni-dlaka" teorema) da su samo masa, ugaoni moment i električno naelektrisanje očuvani jednom kada materija dospe u crnu rupu.
Godine 1974. Hoking je došao do izvanrednog rezultata da crne rupe mogu emitovati toplotno zračenje. Na primer, ako je par čestica-antičestica nastao u blizini horizonta događaja, a samo jedna je unutar njega, tada crna rupa efektivno emituje toplotno zračenje. Konačna se temperatura otuda mora povezati s crnom rupom, a analogija između mehanike crne rupe i termodinamike je stvarna. Indirektna evidencija za aktuelno postojanje crnih rupa u centru aktivnih galaksija je sada zadobijena: postoji izvesna evidencija da je u centru naše galaksije, Mlečnog puta, crna rupa.
Nešto skorije je Hoking preduzeo da formuliše konzistentnu kvantnomehaničku teoriju gravitacije, koja bi gravitaciju povezala s druga tri osnovna tipa sile (slabom nuklearnom, jakom nuklearnom i elektromagnetnom interakcijom). Njegova netehnička knjiga „Kratka istorija vremena“ (, 1988) bila je izvanredni izdavački uspeh. Postao je počasni pratilac kraljice, 1989.
Marino Grimani
Marino Grimani (Venecija, 1. jul 1532. - Venecija, 25. decembar 1605.) bio je 89 mletački dužd koji je vladao od 25. aprila 1595. do svoje smrti.
Biografija
Marino je prije nego što je izabran za dužda obavljao brojne važne administrativne poslove za Mletačku Republiku, u par navrata bio je ambasador kod papa u Rimu, zatim podesta u Bresci i Padovi. U njoj se između 1584. - 1593., osobito angažirao na reformi univerziteta i izgradnji njegovih zgrada i to u periodu kad je temeljito restaurirana palača rektorata 1589.
Za dužda je izabran - 1595. u razdoblju koje je u političkom pogledu bilo mirno, tako da je zadržao svoju vedrinu literata, čak i u razdoblju kad je planuo veliki pravnički spor između Svete stolice i Mletačke Republike, u koji se uopće nije htio mješati. .
Sentrejlija
Sentrejlija se može odnositi na
Port William, Ohio
Port Vilijam je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 254, što je 4 (-1,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Krofordsvil
Krofordsvil se može odnositi na
Granerolo, Verbano-Cusio-Ossola
Granerolo je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 370 m.
Pyeongwon od Goguryeoa
Kralj Pyeongwon od Goguryeoa (? - 590?) (vl. 559 - 590) bio je 25. po redu vladar države Goguryeo, najsjevernijeg od Tri kraljevstva Koreje. Pyeongwon je bio sin prethodnog kralja Yangwona, koji ga je 557. proglasio krunskim princem. Na prijesto je došao poslije očeve smrti 559. godine. Raspad koalicije Baekjea i Sille mu je osigurao južne granice, a ostvario je mir i sa Turcima na sjeveru. Godine 577. je vodio kraći sukob sa kineskom dinastijom Sjeverni Zhou oko poluotoka Liaodong. Kada je Sjeverni Zhou ujedinila sjevernu Kinu, a potom njena nasljednica dinastija Sui ujedinila cijelu Kinu, Pyeongwon je veliku energiju uložio da državu pripremi za predstojeći sukob. Godine 590. ga je naslijedio sin Yeongyang. Historijski zapisi ne navode da li je do smjene na prijestolju došlo zboh smrti ili abdikacije, pa njegova godina smrti nije poznata.
Solomon
Solomun, Solomon, Salomon, Sulejman ili Šlomo (hebrejski: שְׁלֹמֹה; standardni hebrejski: &#X160;əlomo; tiberijanski hebrejski: &#X160;əlōmōh, znači "mir") u hebrejskoj Bibliji (heb. Tanah, kod hrišćana Stari zavet), je treći kralj Izraela (uključujući Judu), graditelj hrama u Jerusalimu, čuven po velikoj mudrosti, bogatstvu i snazi, ali i optužen da je zanemario obožavanje samo jednog jevrejskog boga. Pominje se kasnije u mnogim legendama. Takođe spada u red najvećih majstora kabale, legendarnih kabalista.
Ime Solomon
Ime Solomon (Šlomo) znači "miroljubiv", a dolazi od hebrejskog "Šelomoh" (arapski "Sulejman"). Ime koje je Bog dao Solomonu bilo je Jedidija (što znači "od Boga voljen") pa tako neki istraživači smatraju da je Solomon "kraljevsko ime" uzeto ili po zauzimanju prestola ili pred smrt. Ime Solomon povezuje se sa periodom mira u Izraelu za vreme njegove vladavine. (Prva knjiga dnevnika 22:7-9)
Solomonov slučaj je jedan od nekoliko takvih koji se opisuju u Bibliji kada određene ličnosti ne zadrže ime koje im je od Boga dato. Solomonov dolazak na svet je viđen kao milost Božja nakon smrti Davidovog i Vitsavejinog prethodnog deteta.
Biblijska verzija
Solomon je drugi sin Davida i Vitsaveje. U Bibliji, prorok Natan saopštava Davidu da je Božja volja da njegov prvorođeni sin umre kao kazna za ubistvo Urije Hitita i njegovog poroda sa ženom mu Vitsavejom kojeg je počinio David.. Posle jednonedeljnog posta i molitve, David dobi vest da mu je sin mrtav i uteši ožalošćenu Vitsaveju koja začne Solomona.
Daljni događaji
thumb|[[Giovanni Battista Tiepolo, (1696.-1770.): Salomonova presuda]]
Solomonov život zapisan je u Knjizi o carevma 1–11 i 2 dn. 1–9. Vladarski tron nasleđuje od oca oko 1037. godine pre n. e. (Prva knjiga o carevima 6:1). Otac ga je odredio za svog naslednika bez obzira na proteste starijih sinova kojima majka nije bila Vitsaveja. Solomon je zaseo na tron nešto pre očeve smrti na nagovor Natana i Vitsaveje da bi se sprečila pobuna Adonije.
Za vreme Solomonove četrdesetogodišnje vladavine Hebrejsko carstvo je dostiglo svoj vrhunac. Ovo razdoblje se u jevrejskim istorijskim spisima sa pravom naziva "avgustovo doba". Stekao je poštovanje sunarodnika skupivši samo za jednu godinu 666 talenata zlata (po Prvoj knjizi o carevima 10:13.)
Građevine i druga dela
Solomon se okružio svom raskoši i vanjskim sjajem koji je mogao biti dostupan nekom istočnjačkom vladaru a za to vreme njegova vlast je jačala. Sklopio je savez sa Hiramom I, kraljem Tira, koji mu je često bio od velike pomoći u njegovim poduhvatima. Mnogo godina pre smrti, David je aktivno učstvovao u prikupljanju materijala za izgradnju hrama u Jerusalimu u kojem je trajno trebao biti smešten zavetni kovčeg.
Nakon završetka hrama, Solomon podiže mnoge građevine u Jerusalimu i širom svog carstva. Punih trinaest godina gradio je kraljevsku palatu u Ofelu. Započinje i velike radove na izgradnji sistema za snabdevanje Jerusalima vodom, gradi tvrđavu Milon (u (Septuaginti, "Akra") za odbranu Jerusalima a u divljini gradi Tadmor koji će služiti podjednako i kao trgovački centar i kao vojna baza.
Slabljenje i propast
Za slabljenje i propast Solomonovog carstva bio je optužen sam Solomon, a njegovi kritičari su mu prigovarali da je zbog mnogoženstva i velikog bogatstva postao dekandentan i da se odao mnogim oblicima idolopoklonstva koji su bili u suprotnosti sa verskim zakonima. Zbog odavanja idolatriji, Solomona posećuje prorok koji mu predskazuje da će se nakon njegove smrti njegovo carstvo podeliti na (Izrael i Judeju) i da će njegov sin, Rovoam, ispaštati zbog njegovih brojnih grehova. Solomon umire posle četrdesetogodišnje vladavine i biva pokopan u Jerusalimu.
Solomon u Koranu
Vidi Sličnosti između Biblije i Korana
Solomon se takođe pojavljuje u Koran u, gde je imenovan kao Sulejman.
Napomena
Po jevrejskom zakonu (Halaka), postojao je običaj da vojnik koji ode na ratište, kao što je bio slučaj sa Vitsevejinim mužem, može svojoj ženi dati retroaktivni "razvod", odnosno, kada smatra da će poginuti ili nestati može poništiti njihov brak i na taj način dozvoliti ženi da se ponovo uda. Ovu "rupu u zakonu" iskoristili su David i Vitsaveja, što je za neke kritičare bilo doboljno da ih optuže za "preljubu", iako je, zapravo Vitsavejin brak u tom trenutku bio "poništen". U biblijskim tekstovima nema elemenata koji bi podržali ovu tvrdnju, pošto se navodi da je David spavao sa Vitsavejom tek pošto je Urija bio poslat na ratište.
Tumačenja Džordža Rolinsona
"Solomonovo kraljevstvo," kaže Džordž Rolinson, "jedno je od najmarkatnijih delova celokupne biblijske istorije. Jedan mali narod koji je stotinama godina pokušavao da opstane okružen ratobornim plemenima, od kojih je svako pokušavalo da taj narod porobi i zavlada njime, naglo je, vođen genijalnim umom jednog vojnika-kralja, dostigao bezmernu slavu i veličinu."
Rolinson nastavlja, "uspostavljeno je kraljevstvo od Eufrata do granice sa Egiptom, široko preko 700 kilometara; to isto kraljevstvo, iako naglo stvoreno, skoro istog trenutka je ušlo u period mira koji je trajao pola veka. Bogatstvo, raskoš, visoki umetnički dometi, razvijena ekonomija, neosporan ugled među svim velikim narodima tog vremena - sve su to blagodeti u kojima je uživalo Solomonovo kraljevstvo u tom periodu, da bi se na kraju tog razdoblja naglo urušilo i propalo."
Rolinson zaključuje, "vladajući narod je podeljen, podanski narodi su slabili, naglo dobijenu samostalnost su vrlo brzo izgubili, i ponovo počinje teško razdoblje patnji, borbi, porobljavanja, oporavka, poniznog potčinjavanja i očajničkih pokušaja."
Kasnije legende
Po rabinskim kazivanjima, Solomonu se pripisuju (ali ne u celini) delovi Biblije kao što su Izreke, Knjiga propovednikova i Solomonova pesma. Zatim je tu Solomonova mudrost, napisana verovatno u 2. veku pre n. e. gde je Solomon predstavljen kao astronom. Na kraju, tu su i knjige poezije "Solomonove ode" i "Solomonovi psalmi".
Eupolemus, jevrejski historičar koji je pisao oko 157. pre n. e., tome dodaje i kopije apokrifnih pisama razmenjivanih između Solomana i vladara Egipta i Tira.
Gnostički spis Adamova apokalipsa, koji je najverovatnije nastao između 1. i 2. veka, poziva se na predanje u kojem Solomon u poteru za odbeglom devicom šalje vojsku demona i predstavlja najranije pominjanje kasnije veđ uobičajene priče o Solomonovoj navodnoj moći da zarobljava i kontroliše demonske sile. Ova legenda o Solomonovoj moći da kontroliše demone pojavljuje se, razrađena do u detalje, u ranom hrišćanskom spisu nazvanom "Solomonov zavet" punom elemenata groteskne demonologije.
Solomonova vlast nad demonima uobičajeni je sastojak kasnijih jevrejskih i arapskih predanja i u njima se Solomonu pripisuje i posedovanje magičnog prstena nazvanog "Solomonov pečat".
Stara kraljevska legenda iz Etiopije, po spisu Kebra Nagast, navodi da se kraljica od Šebe vratila u svoje kraljevstvo nosiće Solomonovo dete. To dete će, naposletku, naslediti tron davši sebi titulu Menelika I, Cara Etiopije. On će biti rodonačelnik dinastije koja će, uz nekoliko kraćih prekida, vladati Etiopijom sve do smrti cara Hajla Selasija 1974. godine.
Castelvieilh
Kastelvjej je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Tarb.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 192 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 36 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,31 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 366 metara (maksimalnoj 360 m, a minimalnoj 223 m).
Kreston
Kreston se može odnositi na
OR11H6
Olfaktorni receptor 11H6 je protein koji je kod ljudi kodiran OR11H6 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Bruno Knežević
Bruno Knežević (Čaporice, kod Trilja, 12. ožujka 1915. – Zagreb, 26. ožujka 1982.), hrvatski nogometaš, izbornik i sportski djelatnik.
Bio igrač beogradskog BSK-a, s kojim je osvojio državno prvenstvo 1935. godine, te HAŠK-a iz Zagreba, u razdoblju od 1940. do kraja Drugog svjetskog rata.
Po završetku rata prestao je igrati, ali se i dalje posvetio nogometu. Bio je odmah izabran u Stručni odbor Hrvatskog nogometnog saveza, i obavljao je razne dužnosti. Bio je dopredsjednik i tajnik, pa član U.O, da bi od 1968. do 1971. bio predsjednik HNS–a. Zanimljivo je da je on bio prvi i jedini predsjednik, koji je nekada bio profesionalni nogometaš, do 1998. godine i predsjednika Vlatka Markovića.
Dobitnik je najviše nagrade Hrvatskog nogometnog saveza, Trofej podmlatka, 1980. godine.
Cromwell
Kromvel se može odnositi na
Leptofos
Leptofos je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 412,066 Da.
Vodena para
300px|desno|thumb|Vodena para Vodena para je voda u plinovitom obliku. Para se sastoji od mnogo slobodnih lebdećih molekula vode (H2O).
Vodena para je bezbojan plin. Pri normalnim tlakom od 1,013 bara, voda vrije na 100 °C. Jedan kg vode prelazi u 1,673 m3 vodene pare. To zahtijeva energiju od 2,257 kJ. Vodena para je kao staklenički plin dio atmosfere. Atmosferska vodena para je najučinkovitiji staklenički plin i uzrokuje, da je prosječna temperatura na Zemlji oko 15 °C i što je pogodno za život i razvoj živih bića.
Vodena para ima važnu ulogu u industriji. Zajedno s vodom važan je medij za prijenos topline, električne energije ili čak i za mehanički rad. Vodena je para tijekom prve polovice 19. stoljeća, postala primarna pokretačka snaga industrije i prometa. Tako se 19. stoljeće ponekad naziva i stoljećem pare. I danas se vodena para koristi za pogon turbina za termoelektrane, nuklearne elektrane, a imat će primjenu i u budućnosti.
Vodena para je plinovito stanje vode. Ona može nastati hlapljenjem, isparavanjem vode ili sublimacijom leda. Vodena para je lakša od zraka i zato su prisutne stalno konvekcijske struje u Zemljinoj atmosferi, koji je podižu i stvaraju oblake. Ona je jaki staklenički plin, uz ostale plinove kao što su ugljikov dioksid i metan.
Svojstva
mini|desno|300px|Oblaci, stvoreni kondenzacijom vodene pare
Hlapljenje
Kada molekula vode napusti svoju površinu, kaže se da hlapi. Hlapljenje je oblik isparavanja kapljevine koji se odvija na temperaturama nižim od vrelišta. Iako na tim temperaturama prosječna energija molekula kapljevine nije dovoljna za promjenu agregatnog stanja, molekule na slobodnoj površini koje imaju dovoljnu energiju odvajaju se od površine pa kapljevina postepeno isparava. Vodena para koja nastaje od tekuće vode, uzima sa sobom i dio topline, koju nazivamo hlađenje hlapljenjem.
Kondenzacija
Vodena para će se kondenzirati na neku površinu samo ako je površina hladnija od temperature rosišta. Temperatura rosišta je temperatura do koje se vlažan zrak mora hladiti (100% relativne vlage zraka), kod konstantnog tlaka, da počne kondenzacija vode. Kada se vodena para kondenzira, ona donosi i određenu količinu topline, znači da zagrijava površinu na kojoj se kondenzira. U isto vrijeme, vlažni zrak se neznatno hladi. U atmosferi, kondenzacijom vlažnog zraka stvaraju se oblaci i magla, na jezgrama kondenzacije.
Mjerenje
Od mnogih mjerila za vlažnost zraka, samo se relativna vlažnost može očitati na jednom instrumentu. Instrumenti za mjerenje relativne vlažnosti zraka zovu se vlagomjeri (higrometri). U početku, ali još i danas, u higrometrima se iskorištavalo svojstvo organskih tvari, naročito kose, da se rastežu upijanjem vodene pare. Danas postoje i digitalni higrometri, koji koriste metalne ili keramičke djelove, a mijenjaju električni otpor ovisno o količini vlage u zraku.
Gustoća vodene pare
Vodena para ima manju gustoću od zraka, a to znači vodena para stvarati uzgon prema gore u zraku.
Gustoća vodene pare i zraka
Molekularna masa vode je 18,02 g/mol. Prosječna molekularna masa Zemljine atmosfere je 28,57 g/mol kod standardne temperature i tlaka. Koristeći Avogadrov zakon i jednadžbu stanja idealnih plinova, zrak i vodena para će imati molarni obujam od 22,414 litre.
Kod 0 °C i standardnog tlaka, zrak će imati vrlo malu količinu vodene pare, najviše 4,8 g/m3. Gustoća zraka kod istih uvjeta je najviše 1 293 g/m3.
Parshall, Colorado
Paršal je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Vodena para
Gustoća vodene pare i zraka
Kako temperature raste, tako se i količina vodene pare u zraku povećava i zamjenjuje sve više molekule zraka po Avogadrovom zakonu. Povećanje temperature, a time i količine vlage u zraku, povećati će i sile uzgona prema gore, pogotovo iznad 25 °C, što značajno utječe na sisteme ciklona i anticiklona.
Parshall, Colorado
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 47.
Vodena para
Vodena para i disanje
Kako temperatura raste, tako i molekule vode sve više zamjenjuju ostale molekule zraka, pa i molekule kisika. To može otežati disanje, pogotovo kada je zrak topliji od 35 °C i kada je vlažnost zraka velika, kao u tropskim kišnim šumama ili u prostorijama gdje je slaba ventilacija.
Vodena para u Zemljinoj atmosferi
mini|desno|300px|Povećanje vodene pare u [[Stratosfera|stratosferi u mjestu Boulder, Colorado.]] Vodena para prestavlja mali dio u Zemljinoj atmosferi, ali ekološki vrlo značajni udio. Koncentracija vodene pare se kreće od tragova iznad pustinja do 4% od atmosfere iznad oceana. Oko 99,13% vodene pare je sadržano u troposferi. Kondenzacijom vodene pare stvaraju se oblaci, snijeg i ostale oborine. Kondenzacijom dolazi i do oslobađanja topline isparavanja, koja ima značajan utjecaj na klimu. Na primjer, toplina isparavanja je izravno odgovorna za snažne tropske oluje i jake grmljavinske oluje.
Vodena para je veoma jaki staklenički plin, zahvaljući prisutnosti hidroksilne veze (OH), koja jako upija infracrveno zračenje svjetlosnog spektra. Ako dolazi do povećanja temperature, povećat ce se i količina vodene pare u atmosferi, što će dalje povećavati upijanje infracrvenog zračenja. Ali, što se tiče globalnog zatopljenja, još nije poznat utjecaj naoblake sa povećanjem temperature.
Vodena para koja padne sa oborinama, zamjeni se hlapljenjem vode iz mora, jezera, rijeka i iz biljaka. Kružni ciklus oborina i hlapljenja (hidrološki ciklus) traje približno 9 do 10 dana.
Radar i vodena para
Vodena para u atmosferi upija mikrovalove i ostale radio valove, pa na taj način slabi signal radara. mini|desno|300px|[[Komet Hale-Bopp, viđen 29. ožujka 1997. u Pazinu, Hrvatska.]]
Stvaranje munja
Vodena para igra važnu ulogu u stvaranju munja u atmosferi. Oblaci stvaraju veliku količinu električnog naboja. Kada je mala vlažnost zraka, stvaranje statičkog naboja je lagano i brzo, dok kod velike vlažnosti, malo statičkog naboja se stvara.
Vanzemaljska vodena para
Sjaj repova kometa dolazi uglavnom od vodene pare. Kada se komete približavaju Suncu, led iz kometa sublimira u vodenu paru, koja reflektira svjetlost sa Sunca. Ako znaju koliko je udaljena od Sunca, astronomi mogu procjeniti količinu vode u kometi. Kod udaljenih i hladnih kometa, sjaj repa upućuje na prisutnost ugljikovog monoksida.
Spektroskopska analiza ekstrasolarnog planeta HD 209458 b, u zviježđu Pegaz, omogućila je prvi dokaz o postojanju vodene pare izvan Sunčevog sustava.
Red Bank, Tennessee
Red Bank je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.651, što je 767 (-6,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Skopski akvadukt
Skopski akvadukt  je arheološki lokalitet 2 km sjeverozapadno od Skopja kod sela Vizbegovo blizu nalazišta Scupi u Makedoniji. Skopski akvadukt je jedini u Makedoniji, i jedan od tri takva objekta iz bivše Jugoslavije (Dioklecijanov akvadukt kod Splita i Barski akvadukt).
Historija
mini|levo|200px|Akvadukt početkom 20. veka Pitanje kad je izgrađen Skopski akvadukt do danas je ostalo nerašćišćeno. Postoje tri teorije:
Stipe Sikirica
Stipe Sikirica (Jabuka pokraj Trilja, 29. travnja 1933.) hrvatski je kipar.
Završio je Akademiju likovnih umjetnosti u Zagrebu, na kojoj od 1969. i predaje. Bio je suradnik Majstorske radionice Vanje Radauša. Jedan je od pokretača i osnivača, te dekan Akademije likovnih umjetnosti na Širokom Brijegu u BiH.
Dragon Ball
Zmajeva Kugla (ドラゴンボール) je ime japanskog anime serijala i stripa. Često se upotrebljava i engleski naziv Dragon Ball. Strip se u Japanu izdavao od 1984. do 1995, a u tom periodu ga je pratio serijal Zmajeva kugla (Dragon Ball), kasnije njegov nastavak Zmajeva Kugla Z (Dragon Ball Z) pa Zmajeva Kugla GT (Dragon Ball GT) i na kraju Zmajeva Kugla Super(Dragon Ball Super). Strip je izlazio u nedeljnom časopisu Šonen Džamp (Weekly Shonen Jump) i odmah je pobrao brojne simpatije zbog odličnog humora, verno prikazanih borilačkih tehnika kao i same ideje. Epizode su trajale oko 25 min. Tvorac serijala "Zmajeva Kugla" je japanski crtač mangi Akira Torijama (Akira Toriyama), koji je posle kraja Zmajeve Kugle Z nacrtao parodiju na ovaj serijal znanu kao Neko Majin Z (Čak je i samo ime parodija na poslednjeg protivnika u Zmajevoj kugli Z Majin Bua).
Priča
Glavni lik je Son Goku, Sajanac (japanski Saiya-jin,engleski Saiyan) sa planete Vegete koji je poslat na Zemlju da uništi ovdašnje stanovništvo kako bi gospodar Friza mogao kasnije da proda tu planetu. Ali kada ga je pronašao deda Gohan, jednom prilikom Goku je pao i udario glavu i izgubio pamćenje i od tada je zaštitnik Zemlje zajedno sa Jamčom, Krilinom, Tenšinhanom, Master Rošijem, svojim sinom Gohanom i mnogim drugima. Serijal je dobio ime po Zmajevim Kuglama, kojih ima sedam, i kada se sve skupe na jedno mesto, pojaviće se zmaj Šenron koji može da ispuni bilo koju želju.
Stipe Sikirica
Autor je brojnih umjetničkih djela u rodnoj Sinjskoj krajini, Hrvatskoj i BiH. Još za vrijeme studiranja izradio je svoju prvu javnu skulpturu, fontanu „Na izvoru” (poznatija kao „Luca“), koja je postavljena u Sinju 1957.
Dragon Ball
Priča
Originalni serijal Zmajeve Kugle ima 153 epizode, dok zajedno sa druga dva serijala, ima 512 epizoda. dole su navedene sage iz osnovnog serijala.
Stipe Sikirica
U njegova djela spadaju statua „Spomenik alkaru“, na dnu ulice Alkarsko trkalište (1965), postavljena na 250. godišnicu Sinjske alke i brončana vrata crkve Gospe Sinjske (1987) u Sinju, na kojima je prikazana kratka povijest Sinja: dolazak Sinjana iz Rame i velika bitka 1715. pod Starim Gradom.
Dragon Ball
Dugometražni filmovi
Postoje četiri filma Zmajeva kugla
Utjecaj vjetroelektrana na okoliš
thumb|right|350px|Stoka ignorira vjetrovne turbine, i nastavlja ispašu kao i prije nego su vjetrovne turbine postavljene.
Stipe Sikirica
Autor je mnogih drugih skulptura, kao što su „Orfej“ u Studentskom domu „Cvjetno naselje“ u Zagrebu (1963), „Mladenci“ u Zagrebu (1974), skulptura  „Anđelija“ u dvorištu PLIVE (nastala 1976. postavljena od 1978.). „Otvorena vrata“ na ulazu u Jadran film (1988), don Mihovil Pavlinović u Podgori (1994), fra Filipa Grabovca u Vrlici (obnovljen 1997) i Splitu (1990), spomenik kajakašu Matiji Ljubeku na Mirogoju (2000), sv. Nikoli Taveliću prvom kanoniziranom hrvatskom svecu na trgu ispred Franjevačkog samostana na Turniću, postaja križnog puta „Isusa osuđuju na smrt“ u Starom gradu kod Svetište Čudotvorne Gospe Sinjske (2016), bista Ivana Meštrovića u Zagrebu ispred osnovne škole koja nosi njegovo ime (1984), Nikole Šopa u rodnoj kući u Jajcu, Joža Vlahović na Trešnjevci u Zagrabu (1982), Stjepana Radića u  predvorju  hrvatskih velikana u hrvatskoj Sabornici u Zagrebu, reljef „Ranjenik“ ispred KBC „Rebro“ (1985) itd.
Utjecaj vjetroelektrana na okoliš
Izvještaj također obuhvaća utjecaj na energije vjetra na ljudsko zdravlje, štetnost za usjeve i građevine, utjecaj na globalno zatopljenje, gubitak tradicijskih običaja i ekološki utjecaj. Energija dobivena iz vjetra ne zahtjeva gorivo za proizvodnju i ne proizvodi zagađenje zraka. Studija Lenzena i Munksgaarda sa sveučilišta u Sydneyu i Danskog Instituta za Lokalne Vladine Studije zaključila je da je energija potrošena u proizvodnji i transportu materijala korištenih za izgradnju vjetroturbine isplaćena u roku od nekoliko mjeseci.
Stipe Sikirica
Autor je dizajna prigodnih zlatnika i srebrnjaka, izdatih povodom održavanja 270. Sinjske alke 1985. godine, s motivima: vojvoda s pratnjom (40.000 dinara), povorka alkarskih momaka (20.000 dinara), alkar u trku (10.000 dinara), štitonoša (3.000 dinara), barjaktar s pratnjom (2.000 dinara), edek s vodičima (1.000 dinara).
Utjecaj vjetroelektrana na okoliš
Mark Diesendorf, direktor Sustainability Centra, izjavljuje da vjetrovne instalacije u poljoprivrednim područjima zauzimaju vrlo malo površine te su kompatibilne s ispašom stoke i uzgojem usjeva.
Stipe Sikirica
Dobitnik je i 2. nagrade u naječaju za izradu hrvatskih kuna.
Utjecaj vjetroelektrana na okoliš
Postoje izvješaji o stradavanju ptica i šišmiša od vjetrovnih turbina, kao i od drugih umjetnih struktura. Visina ekološkog utjecaja može ili ne mora biti značajna, ovisno o pojedinom izvoru. Prevencija i smanjenje smrtnosti divljih životinja, i zaštita cretova, utječe na smještaj i način korištenja vjetroelektrana.
Postoje oprečni izvještaji o utjecaju na ljudsko zdravlje zvuka ili ultrazvuka koji proizvode vjetroelektrane.
Stipe Sikirica
Svoja djela je poklonio gradu Sinju.
Utjecaj vjetroelektrana na okoliš
Emisija ugljičnog dioksida i zagađenje
Vjetroelektrane ne zahtijevaju potrošnju goriva za kontinuiran rad, nemaju nikakvu emisiju direktno vezanu uz proizvodnju struje. Vjetroelektrane ne proizvode ugljični dioksid, sumporov dioksid, živu, čestice, i mnoge druge vrste zagađenja zraka, kao što stvaraju fosilna goriva. Vjetroelektrane troše resurse samo u proizvodnji i izgradnji. Tjekom proizvodnje vjetroelektrane, čelik, beton, aluminij te drugi materijali, moraju se proizvesti i transportirati koristeći procese koji zahtijevaju mnogo energije. Pri tim procesima koriste fosilne izvore energije. Proizvođač vjetroelektrana, Vestas, tvrdi da se početna emisija ugljičnog dioksida isplati u roku od otprilike devet mjeseci rada vjetroelektrana u blizini obale.
Studija iz 2006. zaključila je da je emisija CO2 od vjetrovne energije između 14 do 33 tone po GWh proizvedene energije. Većina emisije CO2 dolazi od proizvodnje betona za temelje vjetroturbine.
Studija Irske nacionalne mreže govori da "Proizvodnja električne energije iz vjetra smanjuje potrošnju fosilnih goriva te time smanjuje emisiju CO2", uočili su smanjenje u emisiji CO2 u razini od 0.33 do 0.59 tona CO2 po MWh.
Studija UKERC-a o intermitentnosti također zaključuje da vjetrovna energija može zamijeniti proizvodnju baziranu na fosilnim gorivima, smanjujući i potrošnju goriva i emisiju ugljičnog dioksida.
Neto energetski dobitci
Početna emisija ugljičnog dioksida iz energije korištene za postavljenje "isplati se" u roku od 9 mjeseci rada turbina u blizini obale. Povrat energije na investiciju (EROEI) za vjetrovnu energiju jednak je kumulativnoj generiranoj električnoj energiji podijeljenoj s kumulativnom primarnom energijom potrebnom da se izgradi i održava turbina. EROI za vjetar varira u skali od 5 do 35, s prosjekom od 18, prema zaključcima zastupnika vjetrovne energije. EROI je proporcionalan veličini turbine, i veće kasno-generacijske turbine na višem su kraju ove skale, na otprilike 35.
Površina zemlje za smještaj i rad turbina
thumb|right|U SAD-u, zemljoposjednici obično primaju $3,000 do $5,000 godišnje iznajmljivače rente za svaku vjetroturbinu, dok farmeri nastavljaju uzgajati usjeve i slati stoku na ispašu sve do temelja turbina. thumb|right|Vjetroturbina u Greenparku, Reading, [[Engleska, proizvodi električnu energiju za oko 1000 kućanstava.]]
Da bi se smanjili gubitci nastali interferencijom među turbinama, vjetrovna farma zahtjeva otprilike 0.1 km2 zemlje, bez zapreka po megawatu nominalnog kapaciteta. Vjetrovna farma od 200 MW može se prostirati na površini od otprilike 20 km2.