cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prelazni region
Prelazni region je geopolitički model koji je 1970-tih izložio grčki istoričar Dimitri Kitsikis, profesor Univerziteta u Otavi, Kanada. Prema ovom modelu Evroazija se ne sastoji samo od Zapada i Istoka već i od trećeg regiona između njih koji on naziva Prelaznim regionom, sa posebnom civilizacijom.
Opis
thumb|300px|Prelazni region thumb|200px|Zapadna granica Prelaznog regiona Pod Prelaznim regionom se misli na prostor između Jadrana i reke Ind, tj istočnu polovinu Evrope i zapadnu polovinu Azije. To bi značilo da nema uniformne ni Evrope ni Azije - to su geografski regioni a ne civlizacije. Dominantne religije u Prelaznom regionu su pravoslavlje i sunitski islam, u manjoj meri šiitski i alevitski islam i judaizam, za razliku od Zapada (katolicizam i protestantizam) i Istoka (hinduizam i budizam).
Kicikis smatra da ovi regioni nisu omeđeni granicima već graničnim područjima "nalik srednjovekovnim markama". Države mogu zahvatati dva civilizacijska regiona (dati su primer Jugoslavije i prvobitnog Pakistana), ali u tom slučaju rizikuju raspad (odvajanje Slovenije i Hrvatske od Jugoslavije, odn. Bangladeša od Pakistana).
Fokusna tačka Prelaznog regiona su Moreuzi i Egejsko more, kojom je 2500 godina dominirala neka ekumenska imperija koja je želela da ujedini narode regiona: Persijsko pa Aleksandrovo carstvo, Rimljani (paganski i hrišćanski) i na kraju Osmanlije. Centralnim carstvom su želele da zavladaju periferne imperije: islamski kalifat, sasanidska Persija, Rusko carstvo.
Dinamika između Centralnog i Perifernih imperija stvara unutrašnji konflikt u Prelaznom regionu. Svi glavni narodi u ovom području su želeli preuzeti kontrolu nad njegovim centrom uticaja, tj. Carigradom, koji je skoro 2000 godina ostao nesporna fokalna tačka. Arapi u osmom veku i Rusi u 20. su zamalo uspeli u tome, ali nisu bili u stanju preuzeti kontrolu nad ekumenskom imperijom. Zapadna intervencija, od 18. veka, ovde se smatra spoljnim konfliktom, čiji cilj nije sukcesija već uništenje ekumenske imperije praćeno njenim rasparčavanjem (balkanizacija) i potčinjavanjem vesternizaciji.
Zaključak bi bio: "usled istorijskih događaja tokom hiljada godina, Evroazijski kontinent, kojega je Evropa samo jedno poluostrvo, obuhvata tri civilizacijska područja: a) Zapad, koji danas osim Zapadne Evrope obuhvata i Severnu Ameriku, Australiju i Novi Zeland; b) Istok ili "Daleki Istok", koji obuhvata poluostrva Indija, Jugoistočna Azija (sa Indonezijom), Kinu (sa Korejom i Japanom); c) Prelazni region koji zahvata i istok i zapad.
U kontekstu ovog modela, profesor Kicikis je zastupnik "filozofije i ideologije" helenoturkizma i zalaže se za stvaranje Grčko-turske konfederacije koja bi obuhvatala i periferne države - na zapadu Albaniju i "skopsku" Makedoniju, na istoku Jermeniju i Veliki Kurdistan i Izrael na jugu, uz dodatak Sirije kao poveznice.
Medebach
Medebah je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 12 opštinskih središta okruga Hohzauerland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 8.021 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5958028, NUTS (DEA57) i LOCODE (DE MDB) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hohzauerland Medebah se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Hohzauerland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 405 metara. Površina opštine iznosi 126,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.021 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 64 stanovnika/km².
Država Chin
Država Chin je država u Mjanmaru. Glavni grad je Hakha.
Postoji 14 gradskih područja u Državi Chin: Cikha, Hakha, Falam, Kanpalet, Matupi, Rezua, Mindat, Paletwa, Rihkhuadar, Thantlang, Teddim, Tuithang and Tonzang.
Demografija
Narod Chin se sastoji od mnogih grupa koje, iako historijski povezane, govore različite jezike te imaju različite kulturne i historijske identitete. Riječ Chin je, po svemu sudeći, egzonim koji su dali Burmanci i kome je porijeklo nepoznato - iako su najbolji kandidati za to riječi 'košara' i 'prijatelj'. Ta imena su opravdana s obzirom da su Chin poznati po tkačkim vještinama, kao i da su mnogo godinam bili u dobrim trgovačkim odnosima s narodima nizina.
U posljednje vrijeme su neke Chin grupe počele tvrditi da je autonim 'Zo' pravo zajedničko i domorodačko ime za sve Chine. Svako pleme ima vlastito ime, nopr. Asho, Laizo, Zyou, Mizo, Zomi, K'cho itd. Ti nazivi mogu biti kognati, ali svako pleme ima vlastiti izgovor, a ponekad i vlastito značenje. Zbog toga je teško odabrati pravilni izgovor jezika koji bi ih sve predstavljao.
Riječ 'Salai' se koristi kao prvo ime svakog Chin muškarca, a 'Mai' za žene.
Chin tvore većinu Države Chin. Zahvaljujući radu misionara u prethodnih stotinu godina, veliki dio njih se danas smatra kršćanima. Značajna manjina se, pak, još uvijek vjerna animističkim vjerovanjima i Theravada budizmu.
Bar (jedinica)
Bar je mjerna jedinica za pritisak izvan Međunarodnog sistema jedinica (SI) kojoj je upotreba zakonom iznimno dopuštena bez ograničenja. Jedinica za pritisak po SI je Paskal, sa simbolom Pa.
Bar se često koristi kada se radi o atmosferskom pritisku, jer je atmosferski pritisak na nivou mora približno jednak jednom baru. To je metrička nekoherentna jedinica i danas je definisana preko Paskala tako da vrijedi: Time se postiglo da bar može u primjenama gdje nije potrebna naročita preciznost (npr. u tehnici) direktno zamijeniti starije nezakonite jedinice standardnu i tehničku atmosferu.
Circus Flaminius
mini|desno|275px|Circus Flaminius (skicirao Giacomo Lauro) Circus Flaminius je naziv za komad zemljišta kružnog oblika u Drevnom Rimu, smješten u blizini Marsovog polja kraj rijeke Tiber, a koje je služilo kao trkalište, odnosno za održavanje misterijskih rituala. Ime je dobilo po državniku Gaju Flaminiju koji ga je bio sagradio, odnosno ogradio oko 221. pne.
Coleville, California
Coleville je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 495 stanovnika.
Robert Gant
Robert Gant (rođen kao Robert Gonzalez, 13. jula, 1968.) je američki gej glumac poznat pre svega po svojim ulogama na televiziji.
Gant je počeo da glumi u reklamama sa deset godina. Studirao je najpre na Univerzitetu u Pennsylvaniji, a zatim je studirao prava na Georgetown University. Za vreme studija amaterski se bavio glumom.
U Los Angeles je otišao kao advokat, dobivši posao u najvećoj svetskoj firmi, Clifford Chance, ali je odeljenje u L.A.-u uskoro zatvoreno, tako da Gant počinje da se fokusira na glumu.
Godine 2001. pojavio se u seriji Queer as Folk  u ulozi profesora Bena Brucknera. Pre Queer as Folk glumio je u serijama kao što su Popular i Caroline in the City . Pojavljivao se, takođe, u velikim TV serijama, kao Friends, Veronica’s Closet, Becker, Melrose Place, Ellen i Providence (TV serija).
Gant je glumio i u nekoliko filmova, kao što su The Constract, Fits and Starts, Marie and Bruce itd.
Godine 2003. Gant je dobio specijalu nagradu za ljudska prava, koja mu je uručena u gradskoj većnici New Yorka. Zajedno sa drugim članovima i članicama ekipe skupljene oko serije Queer as Folk, Gant je 2004. godine dobio specijalu nagradu od The National Stonewall Democrats za stvaranje i prezentovanje pozitivne gej porodice ispunjene ljubavlju u svim svojim formama. Uručena mu je takođe i nagrada od strane National Gay and Lesbian Task Force, 2003. godina; i Human Rights Campaign mu je dodelio National Equality Award 2006. godine.
Zajedno sa Chad Allenom i Christopher Racsterom, Gant vodi filmsku i televizijsku produkcijsku kuću Mythgarden, koja se fokusira na LGBT sadržaje.
U svom aktivističkom radu, Gant posebnu pažnju usmerava na starije LGBT osobe. Podržava organizacije kao što su Senior Advocacy for LGBT Elders i Gay and Lesbian Elder Housing. Takođe, vodi website u potpunosti posvećen starijim LGBT ljudima i problemima sa kojima se oni susreću.
Trkalište
Trkalište specijalizirano za konjske utrke, odnosno utrke dvokolica se naziva hipodrom, trkalište specijalizirano za bickilističke utrke se naziva velodrom, trkalište specijalizirano za motociklizam|motociklističke utrke motodrom, dok se trkalište specijalizirano za automobilističke utrke autodrom.
Eksterni linkovi
Autódromo 競馬場
Meinerzhagen
Majnerchagen je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 15 opštinskih središta okruga Merkiš. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 21.289 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5962036, NUTS (DEA58) i LOCODE (DE MZN) kod.
Skulerin
Skulerin je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 327,374 Da.
Fossalon-Via Valle 9-16, Gorizia
Fossalon-Via Valle 9-16 je naselje u Italiji u provinciji Gorica, u regiji Friuli-Venezia Giulia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -3 m.
Hidroksilamin reduktaza
Hidroksilamin reduktaza (, hidroksilamin (akceptor) reduktaza, amonijak:(akceptor) oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom amonijak:akceptor oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju:
Ovaj enzim je flavoprotein.
Putnam Lake, New York
Patnam Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.844, što je 11 (-0,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bijeljevina Orahovička
Bijeljevina Orahovička je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Orahovice, Virovitičko-podravska županija.
Hlorisondamin
Hlorisondamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 358,134 Da.
Bijeljevina Orahovička
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 36 stanovnika te 9 obiteljskih kućanstava.
Eminem
right|thumb|250px|Eminem u lipnju [[2009. godine.]]
Дин
Дин (ознака dyn) је физичка јединица за силу у систему цгс, једнака 10-5 N. Сила 1 dyn је потребна, да маси од 1 g дамо убрзање 1 cm/s². Међународни систем јединица уврштава јединицу дин у недозвољене и препоручује замену јединицом њутн.
Kennebunk, Maine
Kenebank je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mejn.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.214, što je 410 (8,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Eminem
Marshall Bruce Mathers III (Kansas City, Missouri, SAD, 17. listopada 1972.), poznatiji kao Eminem ili EMINƎM, je američki rap glazbenik, producent i glumac.
Driencourt
Drijenkur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Peron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 85 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 40 metara (maksimalnoj 139 m, a minimalnoj 65 m).
Trokut
thumb|Pravokutni trokut thumb|Jednakokračan trokut thumb|[[Jednakostranični trokut]]
Trokut ili trougao je geometrijski lik koji ima 3 stranice, 3 kuta i 3 vrha. Zbroj kutova u trokutu čini ispruženi kut.
Crawford, Texas
Crawford je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 717 stanovnika.
Trokut
Svojstva
Opseg, tj. zbroj duǉina svih stranica se stoga može računati na tri načina, koristeći se gore navedenim svojstvima:
Nadaǉe se definiraju još dvije karakteristične dužine:
Površina
Površina P se tada računa kao:
gdje je a stranica, a va visina nad tom stranicom.
Površinu P tako možemo računati i po Heronovoj formuli (Heronov obrazac):
Za površinu trokuta P vrijede i formule:
gdje je R duljina polumjera trokutu opisane kružnice, a r duljina polumjera trokutu upisane kružnice.
Površina pravokutnog trokuta
Površina pravokutnog trokuta se računa prema formuli:
U ovoj formuli, a i b su katete pravokutnog trokuta, odnosno stranice trokuta koje zatvaraju pravi kut. Formula se izvodi iz činjenice da stranice pravokutnika s jednom dijagonalom pravokutnika čine pravokutan trokut, gdje su stranice pravokutnika katete pravokutnog trokuta, a dijagonala pravokutnika hipotenuza pravokutnog trokuta. Na taj način od jednog pravokutnika dobivamo dva sukladna pravokutna trokuta, pa je i površina dobivenog trokuta dva puta manja od površine pravokutnika, koja iznosi ab.
Kutovi
Zbroj sva tri vanjska kuta u trokutu uvijek iznosi α1 + β1 + γ1 = 360°. Prema pravilu zbroja kutova u trokutu vrijedi α1 = β + γ, β1 = α + γ, te γ1 = α + β.
Karakteristične točke i pravci trokuta
Težišnica trokuta spaja vrh s polovištem nasuprotne stranice. Tri težišnice sijeku se u točki koja se naziva težište trokuta. Težište trokuta dijeli svaku težišnicu u omjeru 2:1, mjereći od vrha trokuta. Težište trokuta u omjeru 2:1 dijeli i dužinu koja spaja ortocentar i središte trokutu opisane kružnice, mjereći od ortocentra.
Ortocentar je sjecište visina trokuta.
Središte trokutu upisane kružnice sjecište je simetrala unutarnjih kutova trokuta. Simetrale dvaju vanjskih kutova pri dvama vrhovima i simetrala unutarnjega kuta pri trećem vrhu trokuta sijeku se u središtu trokutu pripisane kružnice.
Središte trokutu opisane kružnice je sjecište simetrala stranica trokuta. Ako je trokut šiljastokutan, ono se nalazi unutar trokuta. Ako je trokut pravokutan, ono se nalazi na polovištu hipotenuze. Ako pak je trokut tupokutan, ono se nalazi izvan trokuta.
Eulerov pravac je pravac na kojemu leže tri središta trokuta: težište, središte opisane kružnice i ortocentar. Jednoznačno je određen za svaki trokut osim jednakostraničnoga. Središte trokutu upisane kružnice nikad ne leži na Eulerovom pravcu, osim ako je trokut jednakokračan ili jednakostraničan.
Feuerbachova kružnica prolazi kroz nožišta visina, polovišta stranica i polovišta dužina vrh-ortocentar.
Symmedijana je pravac osnosimetričan na težišnicu s obzirom na simetralu odgovarajućeg kuta. Sve tri symmedijane sijeku se u Lemoinovoj točki.
Simsonov pravac. Ako se iz neke točke na trokutu opisanoj kružnici spuste visine na stranice, nožišta tih visina su kolinearna, za njih se kaže da leže na Simsonovom pravcu.
Sukladnost
Dva ili više trokuta mogu biti sukladni. Ukoliko se iz jednog trokuta translacijom, rotacijom i refleksijom može dobiti drugi, oni su sukladni.
Sukladnost (jednakost) se dokazuje poučcima o sukladnosti:
Sličnost
Dva ili više trokuta mogu biti slični. Slični trokuti imaju jednake kuteve te im se sve stranice odnose u istom omjeru:
Površine im se odnose kao:
Ako su dva trokuta slična, tada se iz jednoga translacijom, rotacijom, refleksijom i skaliranjem može dobiti drugi.
Sličnost se dokazuje poučcima o sličnosti:
Svadbarskim sokakom
"Svadbarskim sokakom" je pjesma koju je napisao i komponirao Đorđe Balašević, a prvi put ju je izveo Zdravko Čolić u sklopu albuma Zavičaj 2006. godine. Pjesma je postala veliki hit te je sljedeće godine uvrštena na kompilaciju The Platinum Collection Zdravka Čolića, a nekoliko godina kasnije i Balašević je otpjevao pjesmu, mada sa dijelom izmjenjenim tekstom.
Colfax, California
Colfax je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.963 stanovnika.
Svadbarskim sokakom
"Svadbarskim sokakom" (2006)
"Svadbasrkim sokakom" je pjesma Zdravka Čolića iz 2006. godine koja se pojavila na albumu Zavičaj iz iste godine. Pjesma je nastala prema tekstu i glazbi što ih je napisao Đorđe Balašević, a aranžman potpisuje Nikša Bratoš. Pjesma govori o nesretnoj ljubavi, čovjeku koji prolazi sokakom i ugleda svoju ljubav kako se udaje, što u njemu izaziva sjetu i nostalgiju.
Tropinsteraza
Tropinsteraza (, tropinska esteraza, atropinaza, atropinska esteraza) je enzim sa sistematskim imenom atropin acilhidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Svadbarskim sokakom
"Svadbarskim sokakom" (2006)
Skladba koristi velik broj instrumenata, a poseban prizvuk daje mandolina, koju u ovoj verziji svira Nikša Bratoš. Nedugo nakon, izdana je i unplugged verzija pjesme s dvije gitare, jednu od kojih svira Nikša Bratoš.
Tropinsteraza
Ovaj enzim takođe deluje na kokain i druge tropinske estre.
Svadbarskim sokakom
"Svadbarskim sokakom" (2006)
Pjesma je 2007. godine uvrštena na kompilaciju The Platinum Collection koja sadrži 39 najboljih pjesama Zdravka Čolića.
"Svadbarskim sokakom" (2012)
"Svadbarskim sokakom" je pjesma Đorđa Balaševića iz 2012. godine. Tekst i glazbu Balašević je napisao sam još ranije, ali za Zdravka Čolića, koji je pjesmu izveo 2006. godine. Balašević je vlastitu pjesmu, s tek sitnim varijacijama u glazbi, izveo šest godina kasnije, ali s izmijenjenim tekstom, koji je prilagođen Balaševićevom stilu i rodnom kraju.
Šargovac
Šargovac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Banja Luka koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.313 stanovnika.
Hlormadinon
Hlormadinon je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 362,890 Da.
Geometrija
Geometrija (starogrč. γεωμετρία : zemljomjerstvo), grana matematike koja se bavi proučavanjem osobina i međusobnih odnosa prostornih oblika tj. geometrijskih tijela, površina, linija i tačaka.
Istorijski razvoj geometrije
Historija geometrije seže do antičkog doba, ali je njena koljevka nesumljivo Istok. Razvoj geometrije se može podijeliti na četiri perioda, čije je granice nemoguće obilježiti određenim datumima:
Period nastanka
Egipćani su razvili induktivan metod zaključivanja - od pojedinačnog ka opštem (npr. primjetili su da jedan trougao ima 3 ugla, pa su nacrtali drugi trougao i primjetili isto, itd. dok nisu zaključili da svi trouglovi imaju po tri ugla, tada su to uzeli za neku osnovnu vrijednost - aksiomu).
U VII. vijeku stare ere geometrijsko znanje je, po mišljenju grčkih historičara, preneseno iz Egipta i Babilona u Grčku. Oko 4-5 vijeka pne. Grčki filozofi su se počeli upoznavati sa egipatskom i babilonskom mudrošću. Od tada nastaje drugi period razvoja geometrije, period sistematskog izlaganja geometrije kao nauke, kada se sve tvrdnje (iskazi) dokazuju.
Izgradnja neeuklidskih geometrija
Četvrti period razvoja geometrije obilježen je izgradnjom neeuklidovih geometrija od kojih je prva bila geometrija Lobačevskog koju je Lobachevsky izgradio istražujući osnove geometrije, i posebno, aksiome o paralelnim pravama. Sadržaj svoje geometrije Lobachevsky je prvi put iznjeo na sjednici fiziko-matematičkog fakulteta Kazanskog univerziteta 1826. godine. Rad je bio publikovan 1829. godine. Mađarski matematičar János Bolyai je publikovao rad o istom ovom pitanju, u manje razvijenoj formi, 1832. godine. Od nastanka geometrije Lobachevskova uloga aksiomatičkog metoda u matematici uopšte i u geometriji posebno postala je veoma značajna. Euklidova geometrija (obična elementarna geometrija koja se izučava u školi) je poslije toga dobila takođe svoju aksiomatičku osnovu.
Teorija relativnosti
Historičari prirodnih nauka još uvek nisu riješili dilemu da li je specijalna relativnost začeta u danas čuvenom Einsteinovom članku iz 1905. godine, ili je postojala i ranije u radovima Hendrik Lorentza i Henri Poincaréa. Ustvari pojam "odgovarajućih stanja" koji Lorentz koristi u svom članku iz 1904. u mnogo čemu je preteča relativističkih ideja, mada se još uvek oslanja na besmisleni pojam etra. Međutim, među historičarima ima veoma malo dilema oko tvrdnje da je Einstein skoro potpuno sam stvorio Opštu teoriju relativnosti. Isto tako može se reći da korjeni ove teorije leže u dalekosežnim geometrijskim istraživanjima Bernhard Riemanna, koji je sa svoje strane bio inspirisan Gaussovim remek dijelom Disquistiones generales circa superficies curvas, o diferencijalnoj geometriji zakrivljenih površi. Glavna tema u Opštoj teoriji relativnosti je da prisustvo materije utiče na geometriju prostora, koji, usled toga prestaje da bude eulidski. Ajnštajn je imao prethodnike koji su imali čudne, snažne slutnje o budućem toku razvoja nauke. Riemann se jedno vrijeme poigravao idejom da je realni prostor zakrivljen. Poznati fizičar i fiziolog Helmholtz (1821-1894) istraživao je fizičke aspekte Riemannove teorije, i postavio je, na osnovu astronomskih posmatranja, granice moguće zakrivljenosti prostora. Geometar Clifford (1845-1879) zamišljao je materiju kao talasanje u zakrivljenom prostoru. Mnoge njegove ideje kasnije su se ponovo pojavile u opštoj relativnsti. Svi ovi pokušaji, koliko god da budu briljantni, bili su preuranjeni. Fizičarima je nedostajao pojam prostorno-vremenske višestrukosti, a takođe nije bila shvaćena ključna uloga elektrodinamike. Potpuno stvaranje relativističke teorije gravitacije desilo se tek na kraju Prvog svjetskog rata.
Einstein nije lako došao do krajnjih rezultata. Bile su mu potrebne godine intelektualnih lutanja dok je otkrio oblik jednačina polja. Neki od njegovih najboljih kolega i prijatelja su čak smatrali da je "skrenuo", zanet nekom neostvarljivom fantazijom. Može se pretpostaviti da ga je princip ekvivalencije interesovao čak 1911. godine. Kad se vratio iz Praga u Zürich, 1912. godine, sreo je Marcela Grossmanna i počeo da proučava Gaussove krivolinijske koordinate i njihova uopštenja. Preko Grossmanna upoznao je i apsolutni diferencijalni račun, koji su razvili italijanski matematičari Gregorio Ricci-Curbastro i Tullio Levi-Civita. Iz historijskih izvora je poznato da je Luigi Bianchi, veoma uticajna ličnost među matematičarima onog doba u Italiji, bio veoma skeptičan kritičar apsolutnog diferencijalnog računa, tako da je ova matematička tehnika stekla zasluženo priznanje tek zahvaljujući razvoju teorije relativnosti. Poslije niza neuspješnih pokšaja, konačna verzija teorije bila je završena 1916. godine, samo godinu dana pošto je Karl Schwarzschild našao riješenje jednačina gravitacionog polja koje danas nosi njegovo ime. Spektakularnu potvrdu ispravnosti, teorija je dobila 1919. godine, kada je jedna ekspedicija na Prinčevo ostrvo (Prince Island), pod vođstvom Edingtona, prilikom posmatranja pomračenja Sunca uspjela da izmjeri skretanje svjetlosnih zraka u gravitacionom polju Sunca.
Stazione di Orta Nova, Foggia
Stazione di Orta Nova je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Nelson, Georgia
Nelson (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.314 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.314 stanovnika, što je 688 (109,9%) stanovnika više nego 2000. godine.
NGC 1303
NGC 1303 je galaksija u zviježđu Eridan.
L-ribuloza-5-fosfatna 3-epimeraza
L-ribuloza-5-fosfatna 3-epimeraza (, L-ksiluloza 5-fosfat 3-epimeraza, UlaE, SgaU) je enzim sa sistematskim imenom L-ribuloza-5-fosfat 3-epimeraza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Zajedno sa EC 4.1.1.85, 3-dehidro-L-gulonat-6-fosfat dekarboksilazom, ovaj enzim učestvuje u upotrebi L-askorbata u bakteriji Escherichia coli.
Tajo
Taho ili Težo je sa svojih 1007 km najduža rijeka Iberijskog poluotoka, koja protiče preko Španjolske i Portugala.
Karakteristike
Tajo izvire kod lokaliteta Fuente de García u Iberijskom gorju (Kastilja-La Mancha), na nadmorskoj visini od 1580 metara, nekih 150 km zapadno od Sredozemnog mora, a uljeva se u Atlantski ocean kod Lisabona. Na svom toku najvećim dijelom teče preko Španjolske, a manjim (179 km) po Portugalu, a u dužini od 43 km formira španjolsko-portugalsku granicu. U gornjem toku podignuto je nekoliko brana koja formiraju akumulacijska jezera, najveća je brana Bolarque koja formira jezero veliko 132 km², kog zovu Kastiljsko more. Puno veće jezero, dugo čak 92 km, formirano je u donjem toku 1969​. kod Alcántare, u to vrijeme drugo po veličini akumulaciono jezero u Evropi. thumb|350px|left| Rijeka kod Toleda Sliv rijeke Tajo prostire se na 81,600 km², od čega 69,2% (55.810 km²) pripada Španjolskim autonomnim zajednicma; Ekstremadura, Zajednica Madrid, Aragon, Kastilja-La Mancha a 30,8% Portugalu (24.790 km²). U španjolskom dijelu je 2005. živjelo 6,093 miliona ljudi, a u portugalskom tačno 3,5 miliona. Jedine dvije rijeke Iberijskog poluotoka sa većim slivovima su Douro (97.290 km²) i Ebro (83.093 km²). Tajo na svom putu do ušća oplakuje brojne gradove, a najveći su Aranjuez, Toledo i Alcántara u Španjolskoj, te Santarem i Lisabon u Portugalu.
Mostovi
Svojevremeno najduži evropski most Vasco da Gama (Ponte Vasco da Gama) dug 17,2 km podignut je preko Taja u Lisabonu. Mnogo stariji su znameniti Alkantarski most (iz rimskih vremena) i most Svetog Martina u Toledu iz srednjeg vijeka.
Creedmoor, Texas
Creedmoor je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 202 stanovnika.
Menden
Menden je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 15 opštinskih središta okruga Merkiš. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 56.625 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5962040, NUTS (DEA58) i LOCODE (DE MEN) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Merkiš Menden se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Merkiš. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 150 metara. Površina opštine iznosi 86,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 56.625 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 658 stanovnika/km².
Arakan
Arakan je izraz koji se odnosi na:
C4H8N2O3
__NOTC__ Molekulska formula C4H8N2O3 se može odnositi na:
Ad-Dali
Ad-Dali (arapski: الضالع), je grad na jugozapadu Jemena, udaljen je oko 80 km sjeverno od luke Aden. Grad ima 17.139 stanovnika, leži na nadmorskoj visini od 1500 m.
Ad Dali je administrativni centtar jemenske Muhafaze Ad Dali od 470.460 stanovnika. U prošlosti je bio sjedište Emirat Dala (arapski: الأميري), koji je bio dijelom britanskog Protektorata Aden, pa potom Federacije Arapskih Emirata Juga.
1967. godine, Emirat Dali je ukinut i uključen u novoproglašenu državu Republiku Južni Jemen, koja se 1990. ujedinila Sjevernim Jemenom u zajedničku državu Republiku Jemen.
NGC 1304
NGC 1304 je galaksija u zviježđu Eridan.
Akropolj (Atina)
thumb|300px|Brdo Akropolj u [[Atina|Atini]] thumb|300px|Rekonstrukcija Akropolja, slika Lea van Klenca Akropolj (antgrč. ἀκρόπολις [akrópolis] – akropolis; od άκρος [ákros] – akros – "vrh" i πόλις [pólis] – polis – "grad", doslovce znači "grad na brdu"), je stjenovito brdo, antičko svetilište posvećeno grčkoj boginji Atini zaštitnici grada Atine, u samom centru doline Atike. Visine je oko 150 m, a sam vrh čini platforma dimenzija 300x150 m, gdje se nalazi arhitektonski kompleks. Brdo je prvi put utvrđeno zidovima u mikenskom periodu, a dijelovi tih prvih zidina su i danas vidljivi, naročito na jugoistoku Propilaje. Zidovi utvrđenja koji danas dominiraju su izgrađeni poslije persijskih ratova u prvoj polovini 5. vijeka pne., za vrijeme Temistokla (sjeverni zid) i Kimona (južni zid). Izmjene su rađene u Periklovo doba i kasnije, kada je Akropolj postao glavno uporište grada.
Najveće i najljepše svetilište stare Atine, posvećeno boginji Atini, dominira centar modernog grada Atine, sa stjenovitog uzvišenja.Atina je bila i jedan od najmocnijih jonskih polisa. Nalazila se na poluostrvu Atici. Atinu su osnovali Jonjani 1000. godine pne.. Najslavljeniji mitovi stare Atine, religiozni festivali, najraniji kultovi, kao i drugi važni događaji u istoriji grada, su svi povezani sa Akropoljom. Spomenici i građevine Akropolja su u harmoniji sa svojim prirodnim okruženjem. U ovim jedinstvena djelima antičke arhitekture, kombinuju se različiti stilovi klasične grčke arhitekture i umjetnosti, koji su vjekovima utjecali na mnoge druge kulture i umjetnosti. Akropolj iz 5. vijeka pne., je slikovit primjer raskoša, moći o bogatstva Atine u zlatnom dobu Perikla.
Svetilištu se pristupa sa zapada, jedinog mogućeg pristupa, preko Bolove kapije, jedne od dvije kapije koje su sagrađene poslije invazije herula u 3. vijeku, (germanskih plemena sa Skanidinavije), ili preko malih vrata ispod hrama Atine Nike. Na ostalim stranama brda postoje izvori pitke vode još od antičkog doba. Poslije kapije stiže se pred monumentalni ulaz u svetilište, koji se zove Propilaje, izgrađen u klasično doba, koji je projektovao arhitekte Mnesikla. Hram Atine Nike, izgrađen oko 420. godine pne., aprojektovao ga je i nadgledao izgradnju arhitekta Kalikrata, dominira južni utvrđeni bedem Propilaja. Blizu hrama nalazi se oltar Afrodite Pandeme, od kojeg je sačuvan samo jedan dio. Suprotno sjevernom krilu Propilaja, nalazi se pravougaoni oltar, poznat pod imenom "oltar Agripa", pošto je u prošlosti bio mjesto gdje se čuvao dar grada grada Atine rimskom vojskovođi Marku Vipsaniju Agripu.
Istorija
mini|300px|Akropolj 1903. godine
Neolit, arhajsko i klasično doba
Ostaci prvih naselja na Akropolju datiraju još iz perioda neolita. Tokom vekova, stenovito brdo je neprekidno korišćeno bilo kao kultno mjesto, bilo za stanovanje ili i jedno i drugo. Natpisi na mnogim dragocenim ponudama svetilištu Atine (bronzane i glinene statue i vaze) navode da je kult boginje zaštitnice grada ustanovljen još u arhajskom periodu (650–480. pne.).
Komadi keramike iz doba neolita (4000/3500-3000. godine pne.) i u blizini Erehteona, ranog i srednjeg bronzanog doba, pokazuju da je brdo bilo nastanjeno još u tom ranom periodu. Zid utvrđenja oko Akropolja je izgrađen oko 13 vijeka pne., kada je utvrđenje postalo centar Mikenskog kraljevstva. Dijelovi zida tog ranog utvrđenja su dijelomično očuvani u kasnijim dogradnjama, te se njegova istorija može prilično precizno utvrditi. Akropolj je postao svetilište u 8. vijeku pne., uspostavljanjem kulta Atini Polias, čiji se hram nalazi na severoistočnom delu uzvišenja. Svetilište se razvijalo u periodu vladavine Pizistrata, polovinom 6. veka pne., kada je uspostavljen najveći religijski festival grada, Panatinaja i kada su izgrađene prve monumentalne građevine Akropolja, takozvani "Stari hram" i Hekatompedo, preteča Partenona, obe posvećene boginji Atini. Oltar Artemide Brauronije i prvi monumentalni propilon, su takođe iz ovog perioda. Mnogobrojni raskošni zavetni darovi, kao što su kuraji u mermeru i konjanik, statue u bronzi i terakoti, bili su posvećeni tim prvim svetilištima. Mnogi od njih nose natpise koje pokazuju koliko je bio važan kult boginji Atini, još u arhajskom periodu. Kada su Atinjani pobjedili Persijance na Maratonu, 490. pne., počeli su izgradnju velikog hrama, takozvanog pre-Partenona. Hram još nije bio završen, kada su Persijanci ponovo napali Atinu, 480. pne., opljačkali Akropolj i zapalili sve hramove.
Polovinom petog veka pre nove ere, kada je Akropolj postao sedište Atinske lige i Atina najveći kulturni centar antičkog doba, Perikle je započeo veoma ambiciozan građevinski poduhvat, koji je trajao tokom cele druge polovine petog veka pne.. Atinjani i stranci su radili zajedno na ovom projektu, za nadnicu u visini od jedne drahme. Najvažnije građevine Akropolja koje se danas mogu vidjeti, Partenon, Propalaja, Erehteon i hram Ateni Nike, su podignuti u tom periodu pod vođstvom najboljih arhitekata, skulptora i umetnika svoga vremena. Hramovi na sjevernoj strani Akropolja, bili su rezervisani za rane atinske kultove i olimpijske bogove, dok je južni dio Akropolja posvećen kultu Atini u njenim različitim oblicima, kao što je Polijas (zaštitnica grada), Parteno, Palas, Promako (boginja rata), Ergane (boginja ručnog rada) i Nike (pobjednica). Poslije peloponeskog rata, 404. godine pne., i do kraja 1. vijeka pne., nisu građene druge bitnije građevine u Akropolju. 27. godine pne., istočno od Partenona, podignut je mali hram posvećen Avgustu i Rimu. U rimsko doba, iako su druga grčka svetilišta pljačkana i oštećivana, Akropolj je nastavio da privlači raskošne pobožne darove vjernosti. Poslije invazije herula, u 3. vijeku, izgrađen je novi zid utvrđenja, sa dvije kapije na zapadnoj strani. Jedna od njih, takozvana Bolova kapija, koja je dobila ime po francuskom arheologu iz devetnaestog vijeka, je sačuvana do danas.
Počeci hrišćanstva, srednji vijek i moderno doba
U narednim vjekovima, spomenici na Akropolju su podnosili prirodne, ali i ljudske intervencije. Poslije uspostavljana hrišćanstva, i naročito u 6. vijeku, hramovi Akropolja su postali hrišćanska svetilišta i pretvarani u crkve. Partenon je tada bio posvećen Mariji Partenona (Bogorodici Mariji), da bi kasnije promijenio ime u Panagija Atiniotisa (Bogorodica Atine), i služio je kao katedrala grada u 11. vijeku. Erehteon je tada bio posvećen Spasitelju (Sotir ili Panage). Hram Atine Nike je postao kapela, a Propilaje prebivalište arhiepiskopa atinske arhiepiskopije.
Poslije oslobađanja Grčke od Turaka, spomenici Akropolja su pali pod zaštitu novoosnovane grčke države. Ograničena arheološka istraživanja su obavljena u periodu od 1835. do 1837. godine, da bi u periodu od 1885. do 1890. godine, Akropolj bio sistematski prekopavan pod vođstvom grčkog arheologa Panajotisa Kavadije.
Partenon
thumb|right|300px|Partenon sa istočne strane (glavni ulaz u hram) Partenon, posvećen Atini Parteno, zaštitnici grada, je bez sumnje, najorginalnija tvorevina atinske demokratije u najvišoj tački njene moći. Takođe je najljepša građevina Akropolja, kako u samoj koncepciji tako i u egzekuciji. Izgrađen između 447. i 438. godine pne., kao dio velikog Periklovog građevinskog poduhvata, ovaj takozvani Periklov Partenon (Partenon III), je zamjenio jedan raniji hram u mermeru (Partenon II), koji je građen poslije bitke na Maratonu, negdje oko 490. godine pne. i koji su Perzijanci srušili 480. godine pne.. Partenon II je zamjenio jedan još raniji, prvi Partenon (Partenon I), koji je građen oko 570. godine pne..
U sklopu velikog plana reizgradnje Akropolja, u Periklovo zlatno doba, Partenon su projektovali arhitekte Iktin i Kalikrat, dok je skulptor Fidija nadgledao izgradnju i dizajnirao kompletnu skulpturalnu dekoraciju Partenona, kao i monumentalnu pozlaćenu skulpturu Atine. Izgradnja je počela 447., a završena je 438. godine pne.. Radovi na spoljašnjoj dekoraciji i reljefima na frizu su nastavljeni sve do 432. godine pne..
Iako je pavougaoni Partenon u bijelom mermeru oštećivan tokom vijekova i uništen ili nestao veći dio skulptura koje su ga ukrašavale, njegova osnovna struktura je ostala netaknuta. Kolonada izbrazdanih, stubova bez baze sa kvadratnim kapitelima stoji na tristepenoj osnovi i drži potkrovni opšiv ili krovnu strukturu, koja se sastoji od ravnog arhitrava, ili blokova mermera; friza od naizmjeničnih triglifa (vertikalno ižljebljenih blokova) i metopa (izglačanih blokova reljefa skulptura); i na istočnim i zapadnim krajevima, trouglastih zabata, takođe sa reljefom skulptura. Kolonada, koja se sastoji od 8 stubova na istočnoj i zapadnoj i 17 na sjevernoj i južnoj strani, zatvara unutrašnju pravougaonu komoru, koja je izvorno bila podijeljena na tri dijela preko dvije manje kolonade u dorskom redu, koje su se zatvarale na zapadu tačno iza kultne statue Atine. Jedina svjetlost je stizala preko istočnih ulaznih vrata, izuzev možda svjetlosti koja je prolazila kroz mermerni prekrivač na krovu.
Erehteon
thumb|right|300px|Hram [[Erehteon]] Elegantna građevina, Erehteon, na sjevernoj strani svetilišta Akropolja, izgrađena je u periodu između 421. i 406. godine pne., u zamjenu za jedan raniji hram posvećen Atini Polijas, takozvani "Stari hram". Ime Erehteon, koje je jedino tako pominjao Pauzanija (grčki istoričar i geograf iz 2. vijeka pne. – 1, 26, 5), dolazi od imena grčkog mitskog kralja Atine, Erehtusa, koji je idolizovan u ovom hramu. Drugi tekstovi pominju ovaj hram jednostavno kao "hram" ili "Stari hram". Erehteon duguje svoju neobičnu formu nepravilnostima terena (nivo terena se razlikuje u tri metra između istočne i zapadne strane) i činjenici da je bio namijenjen različitim kultovima. Istočna strana je posvećena Atini Polias, dok je zapadna strana služila kultu Posejdona-Erehteusa, kao i žrtvenik u čast Hefasta i Vouta, brata Erehteusa. Po mitu, Atinina sveta zmija je živjela u ovom hramu. U njemu se takođe nalazio grob Kekropsa i ostaci legendarnih svađa između Atine i Posejdona za prevlast nad Atinom.
College City, California
College City je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 290 stanovnika.
Akropolj (Atina)
Propileja
Propileja su monumentalna ulazna vrata Akropolja, koja su se nalazala na kraju strme rampe koje ih je povezivala sa Atinom. 400. godine pne., kada su Atinjani prolazili kroz ta vrata, već su se nalazili u Akropolju, kompleksu koji je bio tvrđava, svetilište, ali i mjesto civilnih svetkovina.
Propileja Atinskog Akropolja su izgrađena na zapadnoj strani brda, gdje je nekada bila kapija mikenske tvrđave. Prva propileja ili kapija, kontruisana je u doba Pizistrata, polovinom 6, vijeka pne., nešto kasnije, nego što je Akropolj postao svetilište posvećeno Atini. Noviju Propileju, izgrađenu u periodu od 510-480. godine pne., uništili su Persijanci 480. godine pne. Obnavljanje je počelo poslije Grčko-persijskih ratova, u epohi utvrđivanja zidina Akropolja pod Temistoklom i Kimonom. Monumentalna Propileja koje se danas može vidjeti, bila je dio velikog građevinskog projekta u Periklovo doba, izgrađena u periodu između 437-432. godine pne., po projektu arhitekte Mnesikla, i poslije završetka radova na Partenonu. Izvorni građevinski plan je bio naročito odvažan, kako u arhitektonskim, tako i u umjetničkim okvirima, ali nije nikada završen.
Hram Atine Nike
Mali ali elegantni hram Atine Nike, koji se nalazi na jugozapadnom dijelu Akropolja, bio je sveto mjesto još u periodu mikenske civilizacije, 1400. godine pne.. Negdje oko 565. godine pne., Atinjani su konstruisali na tom mjestu svetilište posvećeno Atini Nike, boginji pobjednici, koji je uništen tokom persijske invazije 480. godine pne.. Hram koji se i danas može vidjeti, najverovatnije je konstruisan u Periklovo doba, u sklopu njegovog velikog građevinskog poduhvata. Na frizu od mermera, koji se nalazi na gornjem dijelu hrama, predstavljena je grčka pobjeda nad Persijancima u bici na Plateji, 479. godine pne.. Iako izgrađen u stilu klasične grčke arhitekture, u hramu se nalaze dva otvora kroz koje se opažaju temelji iz mikenskog doba, na kojima hram leži, namjerno ostavljeni u čast predaka iz bronzanog doba.
Muzej Akropolja
Muzej je smješten jugoistočno od uzvišenja Akropolja. U njemu se čuvaju arheološki eksponati po hronologiji svog nastanka, počevši od Arhajskog (800–600. godine pne.), preko Klasičnog (500–400. godine pne.) i Helenističkog (300. godine pne.) do Rimskog perioda. Među mnogobrojnim drugim istaknutim umetničkim delima koja su smeštena u 9 prostorija muzeja, tu se nalaze skulpture i reljefi, koji pripadaju frizevima, pedimentima, i metopama, Partenona, Erehteona i hrama Atine Nike. Takođe se može vidjeti i zbirka "Kora" (šest statua mladih devojaka sa karakterističnim arhajskim osmehom na licu).
Bazine, Kansas
Bejzin je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 334, što je 23 (7,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Al-Baida (muhafaza)
Al-Baida (arapski: البيضاء) je jedna od 20 jemenskih muhafaza, smještena u planinskoj unutrašnjosti centralnog Jemena.
Nitrat reduktaza
Nitrat reduktaza (, respiratorna nitratna reduktaza, nitratna reduktaza (akceptor), nitrit:(akceptor) oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom nitrit:akceptor oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju:
Enzim iz Pseudomonas enzim je citohrom, dok je enzim iz Micrococcus halodenitrificans protein koji sadrži molibden.
Država Kayin
Država Kayin je administrativna jedinica Mjanmara također poznata i kao Karenska Država. Glavni grad je Pa-an. Kontrola nad područjem je predmet spora između vojne valde Mjanmara i raznih karenskih gerilskih grupa, koje za područje pod svojim nadzorom koriste izraz Kawthoolei.
Al-Baida (muhafaza)
Al-Baida ima površinu od 9270 km² i 571.778 stanovnika, a gustoća naseljenosti iznosi 62 stanovnika po km². Administrativno središte ove muhafaze je grad al-Baida.
Država Kayin
Kareni koji se bore za nezavisnost su organizirani u politički pokret Karenska nacionalna unija (KNU), te vojno krilo Karenska narodonooslobodilačka vojska (KNLA).
Kareni u Mjanmaru su po vjeri kršćani, budisti i animisti. Većina Karena-kršćana su baptisti.
Burmanska vojska, koja s lokalnim karenskim grupama vodi oružane borbe od samog proglašenja burmanske nezavisnosti godine 1948. je čest predmet optužbi za kršenje ljudskih prava. Godine 1988. dobila značajnu pomoć u oružju i opremi od NR Kine, te je zahvaljujući tome počela postupno gušiti gerilski pokret. Početkom 1990-ih je došlo do raskola u gerilskom pokretu i izdvajanja budističkih Karena u Demokratsku budističku Karensku armiju (DBKA) koji su prešli na stranu vlade i pomogli burmanskoj vojsci da 1994. osvoji strateški važan grad Mannerplaw. DBKA je zauzvrat od burmanske vlade dobila vlastitu teritoriju s de facto nezavisnošću. Nakon toga su karenski gerilci znatno oslabljeni i njihovo uglavnom simboličko postojanje se ponekad objašnjava nastojanjem burmanske vojne hunte da opravda svoju nedemokratsku vlast.
Aussonne
Oson je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Tuluz.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4220 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 306 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,76 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 145 metara (maksimalnoj 171 m, a minimalnoj 119 m).
Kit Carson, Colorado
Kit Karson je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Eva May
Eva May (29. maj 1902 - 10. septembar 1924) je bila austrijska filmska glumica jevrejskog porijekla. Rodila se kao dijete austrijskog režisera i filmskog pionira Joea Maya i njegove supruge Mie May. Karijeru je započela kao djevojčica nastupajući u očevim filmovima. Kasnije se u relativno kratkom roku udala za tri filmska režisera. Godine 1924. je izvršila samoubistvo hicem iz pištolja.
Mottarelle, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Collierville, California
Collierville je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,934 stanovnika.
Egipatski jezici
Egipatski jezici, najmanja, danas izumrla jezična porodica afrazijskih jezika, koja obuhvaća tek jedan-jedini, izumrli koptski jezik, koji se negdje od 2. pa do 16. stoljeća govorio na području Egipta kao nasljednik staroegipatskog jezika. Jedan njegov dijalekt danas se koristi kao liturgijski jezik među koptskim monofizitima.
Hlormadinon acetat
Hlormadinon acetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 406,943 Da.
Biokovsko Selo
Biokovsko Selo je naselje u općini Zagvozd, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Skilo-Inozitol
Skilo-Inozitol je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 180,156 Da.
Biokovsko Selo
Zemljopis
Naselje se nalazi sjeverozapadno od Župe Srednje, u blizini autoceste A1.
Stanovništvo
Naselje pod imenom Biokovsko Selo iskazuje se od 1948. Podaci i odgovarajuća objašnjenja za prethodne popise odnose se na pripadajuće dijelove naselja. Od 1857. do 1880., 1921. i 1931. dio podataka sadržan je u naselju Krstatice, a dio podataka od 1857. do 1931. u naselju Župa. Od 1857. do 1931. te od 1981. sadrži podatke za bivše naselje Gornja Župa koje je 1948. iskazano kao naselje.
Bila Vlaka
Bila Vlaka je selo u općini Stankovci u Zadarskoj županiji u Hrvatskoj.
Prema popisu stanovništva iz 2011. ima 164 stanovnika.
Bijela (Sirač)
Bijela je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu općine Sirač, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 76 stanovnika te 38 obiteljskih kućanstava.
Napomena
<references group="Napomena"/>
Sundern
Zundern je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 12 opštinskih središta okruga Hohzauerland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 29.061 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5958044, NUTS (DEA57) i LOCODE (DE SNN) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hohzauerland Zundern se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Hohzauerland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 265 metara. Površina opštine iznosi 192,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 29.061 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 151 stanovnika/km².
Airaines (Soma)
Eren je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Amjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2099 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 84 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 49 metara (maksimalnoj 116 m, a minimalnoj 15 m).
Sosibije
Sosibije (na grčkom Σωσιβιoς; 3. vijek pne.) bio je egipatski diplomat i državnik, poznat kao glavni ministar za vrijeme vladavine kralja Ptolemeja IV. O njegovom porijeklu ili ranom životu se ne zna gotovo ništa. Godine 221. pne. je nedugo nakon smrti Ptolemeja III je od strane mladog kralja proglašen glavnim ministrom. Ubrzo je na njegov prijedlog Ptolemej dao likvidirati vlastitu majku Bereniku i brata Magasa. Ptolemej, koji se od državničkih poslova više zanimao za uživanje u raskoši i razvrat, omogućio je nakon toga da Sosibije postane de facto vladar Egipta. Nedugo potom Sosibije je dao likvidirati izgnanog spartanskog kralja Kleomena III koji je u Aleksandriji pod Ptolemejem III bio našao utočište.
Dok je Sosibije imao talent za spletke, nije pokazao osobite državničke ili administratorske vještine. Antički izvori navode kako je pod njim Egipat zapao u ekonomsku krizu, odnosno da je potpuno nespreman dočekao četvrti sirijski rat 219. pne. Sosibije se djelomično iskupio svojim diplomatskim vještinama, odnosno pregovorima kojima je seleukidski pohod odgođen, a što je Egipćanima omogućilo da prikupe dovoljno vojske za pobjedonosnu bitku kod Rafije. Nakon nje je Sosibije sa seleukidskim kraljem Antiohom sklopio mir.
S vremenom je Sosibije dobio suparnika u liku Agatokla, koji se nametnuo kao glavni Ptolemejev miljenik. Dva dvorjanina su, međutim, nekako uspjela pronaći modus vivendi te do otvorenog sukoba nije došlo sve do 204. pne. kada je Ptolemej umro. Nedugo prije toga Sosibije je dao nagovoriti Ptolemeja da pogubi svoju suprugu i sestru Arsinoju. Sosibije i Agatoklo su nakon kraljeve smrti uspjeli postići dogovor o zajedničkom regenstvu nad novim kraljem Ptolemejem V, ali je, po svemu sudeći, Sosibije likvidiran, nedugo prije nego što je i Agatokla sustigla nasilna smrt.
Corinth, New York
Korint je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.