cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Obraz (politička organizacija)
Delovanje
Jula 2008. godine grupa mladića iz „Obraza“ je prekinula performans "Disanje-hodanje-dodir" Gabrijela Savića Ra, koji je taj umetnik održavao u okviru Međunarodnog festivala avangardne umetnosti u Domu kulture Studentski grad.
Tokom protesta podrške Radovanu Karadžiću jula 2008. pripadnici „Obraza“, „SNP 1389“ i navijačkih grupa su izazvali nerede u kojima je demoliran je grad, paljene zastave i ambasade, i bacane baklje i kamenice na policiju.
3. avgusta 2008. godine u Čačku su pripadnici “Obraza” i Ravnogorskog pokreta prekinuli tribinu o antisemitizmu. Od 30. avgusta do sredine septembra 2008. godine pripadnici „Obrazovci“ su ulazili u prostorije Novinske agencije Beta, vršili permanentni pritisak na uređivačku politiku ovog medija i zastrašivali zaposlene u toj medijskoj kući, fotografišući ih i snimajući kamerom.
19. septembra 2008. godine, tokom održavanja Kvir festivala u klubu Reks članovi „Obraza” i „1389” su fizički napali učesnike. Teže su povredili državljana SAD Ernesta S., a lakše Biljanu R. i Veru K.
U nedelju 9. novembra 2008. godine, prvog dana zasedanja Sinoda Srpske pravoslavne crkve, Obraz je organizovao „molitvenu šetnju“ do Patrijaršije, u kojoj je učestvovalo oko 200 ljudi, među kojima i jedan broj monaha i sveštenika. Neposredno pre toga, pristalice Obraza su ispred smederevske saborne crkve Svetog Georgija delile propagandni materijal Obraza kojim se "brani istočni obred liturgije". Nakon toga, oni su ušli u crkvu i zvižducima prekinuli liturgiju, dovikujući sveštenicima da "su jeretici, otpadnici od vere, ziloti, unijati i katolici". Protojerej Dobrica Kostić smatra da protest dolazi "od novokrštenih, koji misle da su preveliki poznavaoci srpske vere a da ne žele išta da uče o veri". On je dodao da se sličan protest dogodio 19. oktobra iste godine u prigradskoj crkvi u naselju Jasenak. Analitičar Mirko Đorđević povezuje ovaj incident sa izborom novog patrijarha Srpske pravoslavne crkve i ocenjuje da njime „tvrda struja“ vrši pritisak protiv reformatorskih struja u Crkvi, preko „paracrkvenih formacija“ kao što je Obraz. U tom unutarcrkvenom sporu, Obraz je dao podršku kontroverznom raško-prizrenskom episkopu Artemiju Radosavljeviću.
thumb|Stop sektama!, poruka upućena manjinskim verskim zajednicama.
Kvircitrin
Kvircitrin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 448,377 Da.
Obraz (politička organizacija)
Delovanje
8. januara 2009. godine, pripadnici Obraza su pod parolom Stop sektama nasilno prekinuli deljenje božićnih paketića deci, koje je organizovala Pentekostalna crkva. Tom prilikom su skandirali „Srbija Srbima, napolje sa sektama“ i druge preteće parole.
15. februara 2009. godine, na svečanosti obeležavanja Prvog srpskog ustanka u Orašcu, pripadnici udruženja „Obraz“, „SNP 1389“, „Naši“ i „Ravnogorskog pokreta" su protestom narušili svečanu atmosferu proslave Dana državnosti.
17. februara 2009. članovi „Obraza” i „1389” zajedno sa navijačkom grupom „Firma” izazvali eksplozije ispred gradske kuće u Novom Sadu i sedišta LDP.
11. jula 2009. na beogradskom Trgu Republike članovi „Obraza” i „1389” su omeli skup „Žena u crnom” povodom obeležavanja godišnjice stradanja muslimana u Srebrenici. Dan kasnije, 12. jula 2009. godine, oko dvadesetak pripadnika „Otačastvenog pokreta Obraz“ izazivalo je incidente u Bratuncu i Srebrenici, prilikom obeležavanja godišnjice stradanja Srba tih oblasti. U Bratuncu su skinuli zastavu Bosne i Hercegovine sa zgrade opštine i pogazili je, dok su prilikom prolaska kroz Srebrenicu uzvikivali parole „neprimerenog“ sadržaja.
Beogradska povorka ponosa, javni skup povodom promovisanja prava LGBT osoba, koji je trebalo da se održi u Beogradu 20. septembra 2009. godine, je otkazan usled visokog rizika od eskalacije nasilja zbog pretnji „obrazovaca“ i drugih ekstremno desničarskih organizacija i fudbalskih huligana.
Ideologija
thumb|Smrt pederima!, grafit na studentskom Platou u Beogradu.
Oni se bore za jedinstvenu srpsku državu od „Kupe do Vardara i od Dunava do Jadranskog mora“, koja bi bila pravoslavna teokratija („država sa Božijim blagoslovom“) na čelu sa „hristoljubivim vladarom“ i sistemom obrazovanja zasnovanim na veri. U uspostavljanju ovakvog poretka uzdaju se u jake oružane snage, naglašavajući da „industrija naoružanja i vojne opreme mora da bude strateški najvažnija i najznačajnija grana srbske privrede“. Obrazovci se zalažu za rehabilitaciju vođe četničkog pokreta Draže Mihailovića, šefa marionetske vlade Milana Nedića i kolaboracionistu Dimitrija Ljotića, koje nazivaju "srbskim vitezovima". Ova organizacija pruža podršku Radovanu Karadžiću, nekadašnjem predsedniku Republike Srpske i Ratku Mladiću, nekadašnjem generalu Vojske Republike Srpske, optuženima pred Haškim tribunalom za ratne zločine počinjene tokom jugoslovenskih ratova. U emisiji „Dvougao“ na TV B92 emitovanoj 23. februara 2008, Mladen Obradović je izjavio da bi za glavnokomandujućeg Vojske Srbije postavio generala Mladića, a da bi u Hrvatskoj letovao samo u „srpskom Dubrovniku“. Analitičari ocenjuju da se njihova ideologija nalazi na krajnjoj desnici srpskog političkog spektra.
Na svojim javnim skupovima „obrazovci“ se koriste eksplicitnim govorom mržnje, uzvikujući parole poput: „Nož, žica, Srebrenica!”, „Ubij, zakolji da Šiptar ne postoji", „Srbija Srbima, Šiptarima sekira" , „Ubij, zakolji, da peder ne postoji“, „Ubićemo pedere“, „Klaćemo Hrvate“ i tome slično. Na njihovoj zvaničnoj internet prezentaciji se nalaze linkovi ka sledećim ekstremno desničarskim grupama: Noua Dreapta (Rumunija), Slovenska Pospolitost (Slovačka), Renouveau Français (Francuska), Forza Nuova (Italija), La Falange (Španija) i Narodowe Odrodzenie Polski (Poljska). Analizom MUP-a Srbije iz 2005. godine utvrđena je podudarnost delova programa pokreta „Obraz“ i naci-skinheda, uprkos tome što postoji određeni animozitet između hrišćanskog opredeljenja „obrazovaca“ i skinheda, koje oni vide kao nevernike.
Kritike
Fond za humanitarno pravo je još 2001. godine uputio zahtev nadležnim državnim organima za pokretanje istražnog postupka protiv „Otačastvenog pokreta Obraz“, zbog krivičnog dela "podsticanja nacionalne, rasne i verske mržnje".
Svetski pokret za zaštitu ljudskih prava Amnesti internešnal je u izveštaju iz 2004. godine naveo Obraz kao organizaciju koja širi homofobiju u Srbiji. Stefan Rot Institut pri Univerzitetu u Tel Avivu je u svom izveštaju iz 2005. godine svrstao Obraz među grupacije koje šire antisemitizam u Srbiji.
Krajem 2005. godine, Skupština Vojvodine je zatražila od Ministarstva unutrašnjih poslova Republike Srbije da istraži delovanje ekstremističkih organizacija u AP Vojvodini. MUP Srbije je nakon istrage sastavio prvi zvaničan spisak neonacističkih i drugih ekstremističkih organizacija, koji je dostavljen Odboru za bezbednost Skupštine Vojvodine. U njemu se nalazi i Obraz koji je okarakterisan kao klero-fašistička organizacija. Skupština Vojvodine, zajedno sa mnogim nevladinim organizacijama, je nakon toga zatražila zabranu Obraza i drugih navedenih organizacija.
2009. godine, Marko Karadžić, državni sekretar Ministarstva za ljudska i manjinska prava Republike Srbije, je ocenio da ova organizacija radi u suprotnosti sa Ustavom Republike Srbije i važećim zakonima, jer "agresivni nacionalizam, poziv na istrebljenje određenih grupacija u Srbiji, izražavanje diskriminacije i poziv na nasilje jesu u neskladu sa Ustavom". Zbog toga, Ministarstvo za ljudska i manjinska prava je tražilo od tužilaštva da ispita ustavnost i zakonitost rada pokreta Obraz. Republički javni tužilac Slobodan Radovanović je ocenio da se "Obraz" i SNP 1389 zalažu za "ksenofobiju, homofobiju, za proterivanje svih onih koji ne pripadaju istoj veri, naciji i religiji", nakon čega je tužilaštvo zatražilo zabranu njihovog delovanja.
Hejvud
Hejvud se može odnositi na
Colle Aia II, Chieti
Colle Aia II je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 192 m.
Jelena Pandžić
Jelena Pandžić (Split, 17. ožujka 1983.) hrvatska tenisačica.
Tenisom se bavi od 7 godine, i trenirala je na teniskoj akademiji Nicka Bollettieria.
Najviši doseg na ljestvici WTA joj je 139. mjesto iz lipnja 2008.. Visoka je 170 centimetara i igra desnoručni backhand. Osvojilla je u karijeri 10 ITF-ova turnira. U karijeri je ukupno zaradila 74.933 američkih dolara.
Živi u Leverkusenu.
Gaznavidska Monarhija
Gaznavidska Monarhija (perz. غزنویان) je naziv za iransku državu koja se od 10. do 12. vijeka prostirala na području Iranske visoravni, središnje Azije i Indijskog potkontinenta. Prijestolnica je bila smještena u Gazniju, gradu u današnjem Afganistanu. Osnivačem dinastije smatra se Alptigin koji je zajedno sa svojim nasljednicima proširio gaznavidske granice na uštrb Bujidske i Samanidske Monarhije. Gaznavidska Monarhija održala se približno 200 godina, nakon čega su njegove zapadne dijelove prvo pokorili Seldžuci, a zatim istočne dijelove Guridi. Gaznavidska i seldžučka dinastija specifične su po tome što su većinu stanovništva njihovih država činili iranski narodi odnosno što su bile nositeljice iranske kulture, no vladajuća klasa bila je uglavnom turkijskog podrijetla. Ipak, obje su dinastije jezično asimilirane pa je među stanovništvom i na vladarskom dvoru korišten isključivo perzijski jezik.
Bergisch Gladbach
thumb|Bergisch Gladbach altes Rathaus Bergisch Gladbach je grad u Njemačkoj, u Sjevernoj Rajni-Vestfaliji. Glavni je grad okruga Rheinisch-Bergischer Kreis. Prema stanju iz 2007. godine, Bergisch Gladbach ima 105.840 stanovnika.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rajniš-Bergiš Bergiš Gladbah se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Rajniš-Bergiš. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 51-267 metara. Površina opštine iznosi 83,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 105.901 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.274 stanovnika/km².
Gradovi partneri
25px|border Bourgoin-Jallieu, Francuska
25px|border Luton, Ujedinjeno Kraljevstvo
25px|border Velsen, Nizozemska
25px|border Joinville-le-Pont, Francuska
25px|border Runnymede, Ujedinjeno Kraljevstvo
OR10J3
Olfaktorni receptor 10J3 je protein koji je kod ljudi kodiran OR10J3 genom.
Bergisch Gladbach
Gradovi partneri
25px|border Limasol, Cipar
25px|border Pszczyna, Poljska
25px|border Oro-Station, Kanada
Créchets
Krešet je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Banjer de Bigor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 35 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 36 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 0,97 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 500 metara (maksimalnoj 1.041 m, a minimalnoj 487 m).
Couvains, Manche
Kuven je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Sen Lo.
Bruster
Bruster se može odnositi na
Tema Sirmijum
thumb|250px|Tema Sirmijum 1025. godine. Tema Sirmijum je bila administrativna jedinica (tema) unutar Vizantijskog carstva koja je postojala na teritorijama današnje Srbije, Hrvatske i Bosne i Hercegovine u 11. veku.
Sedište je bio grad Sirmijum, odnosno današnja Sremska Mitrovica.
Branko Perković
Branimir Perković je hrvatski slikar.
Teme njegovih slika nalazi u Splitu i na Braču. Osobito voli slikari krajobraze kao što su crkve velike i male, brodice, masline, brodice, stare građevinice u splitskom Varošu te općenito po Dalmaciji. Drugi njegov omiljeni motiv su portreti. Portretirao je poznate osobe iz splitskog vjerskog i društvenog života. Crtež mu je čist i točan. Od poznatijih osoba koje je portretirao valja spomenuti bl. Ivana Pavla II., papu Benedikta XVI. te nekolicinu biskupa Splitsko-makarske nadbiskupije. Od izložaba njegovih radova valja navesti samostalnu izložbu u galeriji dominikanskog samostana sv. Katarine Aleksandrijske Vinko Draganja OP u Splitu.
Pleasant Hill, Ohio
Plezant Hil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.200, što je 66 (5,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Salan
[[Datoteka:Salan.png|thumb|300px|Salanova vojvodina u devetom veku prema sajtu curug.rastko.net i još nekim izvorima.]] thumb|Salanova vojvodina u devetom veku prema mađarskom istoričaru Dr. Šandoru Markiju.|300px Salan je bio bugarski vojvoda, koji je vladao na teritoriji današnje Vojvodine u devetom veku. Salan je vladao područjem između Dunava i Tise (današnja Bačka), a rezidencija mu se nalazila u gradu Titelu.
Salan je verovatno bio potomak Velikog Keana, bugarskog vladara, koji je osvojio teritoriju između Dunava i Tise.
Posle 896. godine, Salan je ratovao protiv Mađara, koji su se tada doselili u Panonsku niziju. Bugarski car Simeon je došao u pomoć vojvodi Salanu, a i vizantijski car je poslao pomoćne trupe protiv Mađara. Mađari su pobedili Bugare i Vizantince na početku desetog veka, a time i Salanova vojvodina pada pod mađarsku vlast.
Glavni istorijski izvor o vojvodi Salanu je istorijska hronika Gesta Hungarorum, koju je napisao budimski sveštenik Peter, u vreme mađarskog kralja Bele III, na kraju 12. veka. Langobardski hroničar iz 10. veka, Liudprand, je takođe zapisao da su Mađari porazili Bugare i Vizantince na početku desetog veka.
Louis II od Francuske
Louis II (1. studenog 846. — 10. travnja 879.) bio je kralj Francuske 877. — 879. godine.
Louis II, sin kralja i cara Karla II, nasljeđuje svog oca nakon njegove prirodne smrti u listopadu 877. Tijekom cijele njegove vladavine upravljanje državom je bilo neprimjetno zbog rijetkog napuštanja svoje rezidencije ili donošenja ikakvih odluka. Glavni pretpostavljeni razlog naveden za to je bilo njegovo zdravlje. Kako je cijelog života bio slaboga zdravlja njegova skora smrt nikoga nije pretjerano iznenadila.
Držeći se stare, zaostale franačke tradicije on svoje kraljevstvo dijeli između dva sina Luja III i Carlomana koji ujedinjeni bratski vladaju zemljom poslije njegove smrti u travnju 879. godine.
Cikličnim nukleotidima kontrolisani jonski kanal
200px|thumb|[[Ciklični adenozin monofosfat]] 200px|thumb|[[Ciklični guanozin monofosfat]] Cikličnim nukleotidom kontrolisani jonski kanal je svaki jonski kanal koji se otvara u prisustvu cikličnih nukleotida.
Denton
Denton se može odnositi na
Cikličnim nukleotidima kontrolisani jonski kanal
Mehanizam
Ovi kanali su kontrolisani ligandima (cikličnim nukleotidima), ali su sličniji po strukturi porodici naponom kontrolisanih jonskih kanala. Cikličnim nukleotidima-kontrolisani jonski kanali često imaju pozitivno ili negativno naelektrisane oblasti koje mogu da odgovore na promene membranskog potencijala. Svrha i funkcija ovih naelektrisanih regiona još uvek nije u potpunosti istražena.
Bar Kohbin ustanak
Bar Kohbin ustanak (132–136; מרד בר כוכבא ili mered bar kokhba) je naziv za treći veliki ustanak Jevreja u protiv rimske vlasti u tadašnjoj provinciji provinciji Judeja i posljednji od jevrejsko-rimski ratova. Ime je dobio po svom pokretaču i komandantu ustaničkih snaga, Simonu bar Kohbi koji je sebe nazivao Mesijom, odnosno herojskom ličnošću koja će obnoviti Izrael.
Naziv
Ustanak je također poznat pod nazivima Drugi jevrejsko-rimski rat i Drugi jevrejski ustanak, odnosno Treći jevrejsko-rimski rat i Treći jevrejski ustanak (ako se među jevrejsko-rimske ratove kao drugi računa Kitosov rat 115 - 117).
Tok ustanka
Ustanici su nakratko imali uspjeha, te uspostavili nezavisnu jevrejsku državu Izrael na dijelovima Judeje. logor. Po predanju, Bar Kohba je kažnjavao hrišćane jer ga nisu priznavali za mesiju. Nakon samo dvije godine je ogromna rimska vojska uspjela ugušiti ustanak i ponovno uspostaviti rimsku vlast. Oko 135. godine, kada su Rimljani zauzeli grad Befer, Bar Kohba je ubijen a njegova glava je preneta u rimski logor. Nakon toga su Rimljani zabranili Jevrejima da se vraćaju u Jeruzalem, osim za svetkovina Tiša beava.
Posljedice
Rat i njegove posljedice, uključujući odbijanje jevrejskih kršćana da prihvate Bar Kohbu kao Mesiju, je imao značajnu ulogu u izdavajanju kršćanstva kao religije bitno različite od judaizma. Nakon rata, episkopi Jerusalima više nisu poticali "od onih iz obrezanja", tj. od judeohrišćana. Starešine Crkve koje su posle razaranja Jerusalima nosili zvanje episkopa tog grada ali tamo nisu živeli nego u Peli.
Churchville, Pennsylvania
Čerčvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.128, što je 341 (-7,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dikens
Dikens se može odnositi na
Goran Marković (glumac)
Goran Marković (Split) je hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.
OR10J5
Olfaktorni receptor 10J5 je protein koji je kod ljudi kodiran OR10J5 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Ana Lelas
Ana Lelas (Split, 2. travnja 1983.) hrvatska košarkašica članica Hrvatske košarkaške reprezentacije i Lattes Montpelliera, igra na poziciji centra.
Karijera
Ana je profesionalnu karijeru započela 1999. godine u košarkaškom klubu Splićanka, od 2000. do 2002 igra za ŽKK Montmontaža, 2002. prelazi u ŽKK Jolly Šibenik 2004. i 2005. igra za francuskim klubovima Tarbes i Aix En Provence, 2005. i 2006. igra u Španjolskoj za Real Club Celta Vigo, 2006. se vraća u Francusku u Mourenx Basket, a zatim u Bourges da bi od 2010. zaigrala za Lattes Montpellier za koji i sada igra.
Sudjelovala je na završnom turniru europskog prvenstva 2007. godine.
2008. je bila u skupini igračica koje je pozvao izbornik Nenad Amanović na pripreme za EP 2009..
Sermon
thumb|300px|Teritorija kojom je vladao Sermon u 11. veku Sermon je bio vladar Srema u 11. veku, vazal makedonskog (bugarskog) cara Samuila. Sermonova rezidencija se verovatno nalazila u Sremskoj Mitrovici, gde je kovao sopstvene zlatnike. Tri takva zlatnika nađena su u blizini Novog Sada, u jednom petrovaradinskom vinogradu, što nam potvrđuje da se Sermonova vlast prostirala i na ovom području.
Posle pada Samuilovog carstva, kao poslednji slobodni njegov vojvoda vladao je Sermon. Tadašnji upravnik Beograd i Sermonov sused Konstantin Diogen (otac kasnijeg cara Romana Diogena) pozvao ga je da se susretnu na sred reke Save radi jednog ličnog dogovora, a pratnju je trebalo da im sačinjavaju tri sluge. Tokom sastanka Sermon je ubijen, nakon čega je Diogen sa vojskom krenuo na Sirmijum (današnju Sremsku Mitrovicu). Kada je Diogen sa vojskom stigao do grada Sermonova udovica je ,poput Vladislavove udovica koja je predala Makedonsko carstvo, bez borbe predala Sermonovu zemlju Vizantincima, čime je 1019. godine konačno ugušen ustanak komitopula.
Blackadder
Blackadder (sh. Crna Guja) je BBC-jeva humoristična serija u četiri sezone i više zasebnih epizoda govori o životu Edmunda Crne Guje. Svaka se sezona bavi drugim povijesnim razdobljem i shodno tomu i drugom Crnom Gujom koji je uvijek reinkarnacija onoga prijašnjega. U svakoj inkarnaciji Rowan Atkinson glumi glavni lik, Crnu Guju. Uz njega još se samo njegov ne prepametni pratitelj Baldrick pojavljuje u sve četiri sezone, a glumi ga Tony Robinson. Svaka od četiri sezone ima svoju osobitu kvalitetu, a istodobno se uklapa u cjelinu. I drugi se glumci pojavljuju tijekom cijele serije, ali ne glume uvijek isti lik.
1. sezona: The Black Adder
Serija počinje 1485. godine dok Engleskom vlada Richard III. i završava 1498. vladavinom kralja Richarda IV. Serija prati događaje vezane uz njegova drugoga sina Edmunda Crnu Guju, vojvodu od Edinburgha, koji je na kraju razriješen svih dužnosti.
4. sezona: Blackadder Goes Forth
Četvrta sezona ove popularne serije smještena je u razdoblje prvoga svjetskog rata. Crna Guja sada je satnik u britanskoj vojsci koji se nalazi na frontu i koji se neprestano svađa, kako s nadređenima, tako i s podređenima. Zadnja epizoda sezone toliko je dirljiva i osobita da je ušla u svjetske televizijske anale. Na kraju te epizode umiru svi glavni likovi osim generala Melchetta.
Friedrich Saksonac
Friedrich Saksonac (Friedrich von Saschen; ? - 1004) bio je njemački crkveni velikodostojnik, koji je od 1002. do 1004. vršio dužnost nadbiskupa Ravenne u Italiji. Prvi put se u historijskim izvorima spominje 1000. kao saveznik rimsko-njemačkog cara Otona III kada je kao njegov predstavnik sudjelovao u posvećenju crkve u ravenskoj Pomposi. Godine 1002. je na sinodu u Pöhldeu posredovao u sporu oko nadležnosti nad opatijom Gandersheim, koji je bio izbio između hildesheimskog biskupa Bernarda i Willigisa, nadbiskupa Mainza. Iste je godine izabran za nadbiskupa Ravenne. Kada je 1004. car Heinrich II Sveti došao u Italiju da potvrdi Željeznu krunu, Friedrich mu je sa svojim trupama došao pomoći u uspostavi nadzora nad dolinom Poa. Tokom pohoda je umro, ne sudjelujući u borbama.
Ciklični nukleotid
Primeri cikličnih nukletida su:
Carloman II od Francuske
thumb|right|Braća Carloman i Louis Carloman (863. - 12. prosinca 884.) bio je francuski kralj 879. - 884.''
Dimit
Dimit se može odnositi na
Carloman II od Francuske
Carloman poslije smrti svoga oca Luja II. nasljeđuje kraljevstvo zajedno s bratom Lujom III. Zajednička uspješna vladavina dva složna brata iznenada se prekida neočekivanom smrću sposobnog Luja III. 882. godine.
Ardillats
Ardija je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Rona koja pripada prefekturi Vilfranš sir Saon.
Carloman II od Francuske
Francuska je tijekom njegove vladavine država pogoršanih ekstrema iz razdoblja njegovog djeda Karla II. Vikinzi redovno pustoše državom, a plemići u provincijama se bune protiv centralne vlasti. Nakon što je Bretagna već dobila djelomičnu nezavisnost sada je tu na redu Provansa kojom se još pridodaju burgundske bune.
Ardillats
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 483 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 23,1 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 450 metara (maksimalnoj 1.004 m, a minimalnoj 334 m).
Carloman II od Francuske
U prosincu 884. godine Carloman je ubijen u lovu. Naslijedio ga je kao vladar Francuske Charles III Debeli, car Svetog Rimskog Carstva.
Estonska apostolska pravoslavna crkva
Estonska apostolska pravoslavna crkva je autonomna crkva pod jurisdikcijom Carigradske patrijaršije.
Odnosi s Ruskom pravoslavnom crkvom
Estonska apostolska pravoslavna crkva ima ukupno 54 parohije koje obuhvataju oko 7.000 vjernika, a većina su ih etnički Estonci. Oko 30 parohija, koje su pod jurisdikcijom Ruske pravoslavne crkve, obuhvataju više od 100.000 vjernika.
Prema objašnjenju rukovodstva Moskovskog patrijarhata, razmimoilaženja po pitanju o položaju Pravoslavne crkve u Estoniji su dovela do prinudnog napuštanja delegacije Ruske pravoslavne crkve sa učestvovanja u zasjedanju Mješovite međunarodne komisije za bogoslovski dijalog između Rimokatoličke i Pravoslavne crkve, koja se održala u Raveni (Italija) dana 8. oktobra 2007. godine.
Dana 21. oktobra 2008, Sveti sinod Carigradske patrijaršije je donio odluku o rukopolaganju dva nova episkopa za Estonsku apostolsku pravoslavnu crkvu s ciljem formiranja njenog sopstvenog sinoda.
Duval
Duval se može odnositi na
Ektor
Ektor se može odnositi na
Pangea
lang=sr|mini|250p|desno|Pangea, najmlađi superkontinent, postojao je od pre 300 do pre 180 miliona godina. Na karti su naznačene konture današnjih kontinenata Pangea ( – "svezemlje") je naziv za superkontinent koji je postojao tokom era paleozoika i mezozoika pre nego što je proces tektonike ploča odvojio sastavne kontinenta u njihovu trenutnu konfiguraciju. Ime je skovao Alfred Vegener, vodeći promoter ideje pomicanja kontinenata iz 1915. godine. levo|okvir|Animacija raspada Pangee na današnje kontinente
Kvistiomicin A
Kvistiomicin A je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 212,204 Da.
Put 99 (Iran)
Put 99 (perz. جاده ۹۹) je državni put na krajnjem istoku Irana koji spaja Sarahs i Šile, naselje 80 km sjeverno od Zahedana. Saobraćajnica ima duljinu od 940 km i punom trasom prati čitavu državnu granicu s Afganistanom, a sjevernim dijelom i Turkmenistanom. Pokrajine kroz koje prolazi su Razavi Horasan, Južni Horasan, te Sistan i Balučistan, a bitniji gradovi uključuju Zabol i Muhamedabad u sistanskoj depresiji. Područje kroz koje prolazi put vrlo je slabo naseljeno i sami je put relativno izoliran od ostatka nacionalne transportne mreže. Njegova primarna namjena je vojnog karaktera i služi za patroliranje opasne granične zone odnosno borbu protiv krijumčarenja afganistanskog heroina. Uz put se svakih 2–3 km nalaze vojne posmatračnice s raznim vrstama fortifikacija. Južni dio trase u Sistanu dijelom je međunarodnog koridora AH71 čija je svrha povezivanje afganistanske unutrašnjosti (Delaram) s Čabaharom, iranskom lukom na obali Omanskog zaljeva. Prema bileteralnom sporazumu iz 1973. godine Iran je Afganistanu osigurao trgovački pristup otvorenom moru, no zbog nerazvijene afganistanske saobraćajne mreže potez nije zaživio pa se veći dio afganistanske robe nastavio izvoziti preko relativno dostupnijeg Karačija u Pakistanu odnosno Turkmenistana na sjeveru. Uz gotovo 1000 kilometara duljine na put 99 nadovezuju se samo dva afganistanska puta – A1 kod Tajbada (na iranski 36) i A71 iz pravca Zarandža. Povremeno se koriste i druga dva granična prijelaza, Jazdan i Marzi-je Mil-e Haftad-o Se.
Tao Qian
Tao Qian se može odnositi na:
Necedah, Wisconsin
je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 916, što je 28 (3,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Irat
Irat se može odnositi na
Car Huan od Hana
Car Huan od Hana, kin. 漢桓帝, py. hàn húan dì, wg. Han Huan-ti, (132-168) bio je kineski car iz dinastije Han. Bio je praunuk cara Zhanga.
Na vlast je došao nakon što je godine 146. njegov prethodnik, car-dijete Zhi otrovan od strane uticajnog dvorjanina Liang Jija. Liang Ji je potom svoju sestru caricu majku Liang uspio nagovoriti da novim carem proglasi 14-godišnjegh Liu Zhija, markiza od Liwua, zaručnika njene sestre Liang Nüying (梁女瑩). Nakon nekoliko godina je car Huan, sve nezadovoljniji autokratskom i nasilnom prirodom Liang Jia, odlučio eliminirati porodicu Liang oslanjajući se na pomoć dvorskih eunuha. Godine 159. je car Huan uspio svrgnut Liang Jia, ali je to za posljedicu imalo naglo jačanje uticaja eunuha na sve razine vlasti. S vremenom je razina korupcije postala tako velika da su 166. učenici carskih škola organizirali javni protest tražeći od cara da smijeni vodeće dužnosnike. Car Huan je umjesto toga naredio da se demonstranti pohapse. Iako je kriza relativno brzo završila, car Huan se u kineskim historijama smatra lošim vladarom koji je značajno pridonio propasti dinastije nekoliko generacija kasnije.
Kao jedan od najznačajnijih događaja njegove vladavine Hou Hanshu (Historija Kasnijeg Hana) navodi dolazak rimskog karavana u prijestolnicu Luoyang godine 166. koju je osobno dočekao car Huan.
Moai
150px|mini|Moai s očima
Moai su goleme kamene skulpture ljudskih figura na Uskršnjem otoku i njegov su svojevrsni zaštitni znak. Veliko je pitanje tko je, kada, kako i zašto izradio, isklesao i postavio te kamene orijaše na otočiću u Pacifiku. U izradi je novi popis svjetskih čuda za treće tisućljeće, a među kandidatima je i Rapa Nui. Zanimljivo je da do danas nikada, ni u kojoj prilici nisu ni otok ni tisuću tih svojevrsnih gorostasnih sfinga spominjani kao jedno od svjetskih čuda. Osim što se Uskršnji otok spominje i kao mrvica lave u beskraju Tihog oceana, često i kao otok tisuću zagonetki taj je otok zanimljiv i zbog svog geografskog položaja. Postoje opravdani razlozi zašto ga nautičari nazivaju najusamljeniji otok na Zemlji na kojem žive ljudi. Za taj se otok tisućljećima nije znalo da postoji. thumb|260px|right|Moai [[1880.]]
Povijest
mini|lijevo|Čovjek uz skulpturu Otok je 5. travnja 1722. godine otkrio nizozemski moreplovac Jakob Roggeveen. Kako je bio Uskrs otok je nazvan Uskršnji. Sve do 1888. godine otok nije pripadao nikome, a onda je pridodan Čileu kao najbližoj državi. Dolaskom turista otok je opet poprimio stari naziv Rapa Nui. Najstariji naziv otoka je Pito O Te Nehuna što znači Pupak Zemlje u posljednje vrijeme je sve zagonetniji. Ne može se sa sigurnošću reći je li Uskršnji otok najusamljenije mjesto na Zemlji no udaljenost od Čilea iznosi nešto više od 3600 km a od Tahitija, najistočnijeg otoka Polinezije Rapa Nui je udaljen oko 5000 km. No Uskršnji otok je opremljen zračnom lukom velikih kapaciteta. Naime kad su stručnjaci NASA-e shvatili da je Uskršnji otok točno na putanji njihovih svemirskih letjelica, na tom su otoku napravili jednu od najdužih sletno-uzletnih staza na svijetu.
Moai danas
Danas je stručno prihvaćeno da moajia ima više od tisuću, a starost im se procjenjuje između 400 i 1000 godina. Sve su statue izrađene iz crvenkasto- tamnosmeđeg vulkanskog pršinca, tufa. Moaiji su izgledom vrlo slični, ali su različitih dimenzija. Prosječna visina tih kamenih divova u prosjeku doseže pet metara no ima i mnogo viših čija visina doseže i 20 m. Masa nekih premašuje i 100 tona. Samo šešir nekih moaija teži i do 10 tona. Posebno je zanimljivo pitanje kako su stanovnici Rapa Nuija transportirali te uspravljali goleme moajie u vrijeme dok na otoku nije bilo mehanizacije. Najviše kipova ima oko vulkanskih kratera – oko kratera Rana Kao tj. Na padinama vulkana Rano Ravaku ili podno najvišeg vulkanskog vrha na otoku Tera Vaka. Svaki od njih oduševljava i zbunjuje kako turiste tako i arheologe, etnologe ili povjesničare. Nameću se mnoga pitanja za koja do danas nema odgovora. thumb|250px|right|Tukuturi je najčudni Moai
Čudno otkriće
thumb|150px|left|Čudni znakovi na jednom MoaiuU maju 2012. godine arheolozi su otkrili kako velike kamene glave imaju i tela koja su ispod zemlje par metara .Iskopali su dva moaia koja imaju tela pod zemljom,a na jednom su našli čudne znakove koji još nisu misle da su ti znakovi potpis kipara koji je napravio moaie prije 1000 godina.
Colli del Sole, Latina
Colli del Sole je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Gabbio, Verbano-Cusio-Ossola
Gabbio je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 259 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 213 m.
Ahtum
thumb|300px|Ahtumovo vojvodstvo u 11. veku Ahtum (u nekim izvorima beležen i kao Ohtum, Achtum ili Ajtony - Ajtonj) je bio banatski vojvoda, odnosno vladar Banata u jedanaestom veku, i bio je potomak bugarskog vojvode Glada, koji je vladao Banatom u devetom veku. Ahtum je bio poslednji lokalni vladar koji se suprotstavio uspostavljanju neposredne vlasti Ugarske.
O njemu takođe znamo da je bio pravoslavni hrišćanin i saveznik Vizantije, i imao je vojsku sastavljenu od Kumana, Bugara i Vlaha. Ahtum je kršten u Vidinu kao pravoslavni hrišćanin, ali je i posle pokrštavanja imao sedam žena. Vladao je teritorijom između reka Moriš, Tisa i Dunav i južnih Karpata, na prostoru koji će kasnije dobiti ime Banat.
Ahtum je poražen od strane Ugarskog kraljevstva u vreme vladavine njenog prvog hrišćanskog vladara, kralja Stefana I. Datum njegovog poraza nije tačno utvrđen, pri čemu neki istoričari smatraju da se to desilo 1028., a drugi 1002. Prema istorijskoj hronici poznatoj kao Gesta Hungarorum, Ahtuma je ubio vojskovođa kralja Stefana, Čanad, sin Bobuke. Posle njegove smrti, Banat je uključen u sastav Mađarskog kraljevstva.
Glavni istorijski izvori koji govore o Ahtumu su Legenda o Svetom Gerhardu i istorijska hronika Gesta Hungarorum, koju je napisao budimski sveštenik Peter, u vreme mađarskog kralja Bele III, na kraju 12. veka.
Cai Yong
thumb|right|Cai Yong Cai Yong (132–192) je bio kineski učenjak i službenik u službi Istočne dinastije Han, poznat kao vješt kaligraf, muzičar, matematičar i astronom. Jedna od njegovih kćeri je bila znamenita pjesnikinja Cai Wenji.
Bio je rodom iz Chenlieua u provinciji Henan. 160-ih je svojim vještinama privukao pažnju eunuha na dvoru cara Huana, ali je izbjegao službu na dvoru fingirajući bolest te se umjesto toga posvetio nastavku svojih studija. Kasnije je služio kao sekretar Qiao Xuana, a potom u prijestolnici Luoyangu kao nadglednik biblioteke, urednik historijskih tekstova i pisac službenih govora. Godine 175. je, zabrinut zbog mogućih zloupotrebe i falsificiranja konfucijanskih tekstova zajedno s još nekoliko učenjaka poslao peticiju caru Lingu tražeći da se tekstovi Pet klasika urežu u kamen. Njegova je molba uslišena, ali ne i zahtjevi za političkim i drugim reformama zbog kojih je stekao neprijateljstvo dvorskih eunuha, zbog kojih je neko vrijeme proveo u zatvoru tek čak bio osuđen na smrt, a što je kasnije preinačeno u kaznu progonstva. U prijestolnicu ga je godine 189. vratio Dong Zhou te je postao njegov suradnik. Međutim, nakon što je Dong Zhoua godine 192. ubio Wang Yun, Cai Yong je uhapšen i osuđen na smrt; Wang Yun je naredio njegovo pogubljenje usprkos učestalih molbi drugih učenjaka da mu se poštedi život.
Većina Cai Yongovih tekstova je izgubljena, dok je dio preživio u obliku citata u kasnijim kompilacijama, uključujući Knjigu Kasnijeg Hana.
Gejns
Gejns se može odnositi na
Mulford, Colorado
Malford je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 174.
OR10K1
Olfaktorni receptor 10K1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR10K1 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Snježna kraljica
Snežna kraljica ili Snježna kraljica može značiti:
Galveston (razvrstavanje)
Galveston se može odnositi na
Bernward od Hildesheima
Bern(w)ard od Hildesheima (Bernward von Hildesheim; cca. 960 - 20. novembar 1022) bio je biskup Hildesheima od 993. do smrti.
Savinjska dolina
Savinjska dolina je naziv za dolinu sliva rijeke Savinje, na sjeveru Slovenije.
Bernward od Hildesheima
Učenik po imenu Thangmar je napisao njegovu biografiju pod nazivom Vita Bernardi. Za sveca ga je kanonizirao papa Celestin III.
Savinjska dolina
Geografija
Savinjska dolina prostire se od Logarske doline gdje izvire rijeka Savinja, sve do sutjeske rijeke u Savskom gorju, južno ispod Celja. Dolina je duga od 70 do 75 km i maksimalno široka do 10 km. Geografski se da podijeliti na dvije cjeline: gornju dolinu koja se proteže po Kamniškim Alpama i donju dolinu od Polzele do Celja. Savinjska dolina je poznata po uzgoju hmelja, pivarstvu i brojnim termalnim izvorima.
Bernward od Hildesheima
U Hildesheimu je 1907. podignuta neoromanička crkva sv. Bernwarda, nazvana po njemu.
Antimaterija
thumb|left|[[CERN, gdje se nalazi akcelerator koji proizvodi manje količine antimaterije.]] Prema standardnom modelu, fizičkoj teoriji koja opisuje osnovne gradivne elemente i sile u prirodi, antimaterija je supstanca sastavljena od elementarnih antičestica, za razliku od „obične“ materije koja je sastavljena od elementarnih čestica. Svaka elementarna čestica se odlikuje nekim osobinama (masa, naelektrisanje, spin...) koje je razlikuju od ostalih čestica. Za svaku česticu postoji i odgovarajuća antičestica, čije su neke osobine, poput mase ili spina, jednake, a druge osobine, poput naelektrisanja ili magnetnog momenta, suprotne. Najpoznatiji primer čine elektron i pozitron, čiji su naelektrisanje i magnetni moment suprotni, a sve ostale osobine identične. Materija i antimaterija ne mogu postojati jedna pored druge. Kada se nađu zajedno međusobno se poništavaju (anihilicija) uz oslobađanje velike količine energije u obliku gama zračenja ili drugih čestica.
Postojanje antičestica i antimaterije prvi je postulirao engleski naučnik Pol Dirak (aul Adrien Maurice Dirac), 1902-1984), uvodeći 1928. godine koncept pozitivno naelektrisanog elektrona, tj. pozitrona, čije je postojanje eksperimentalno potvrđeno 1932. Od 1955. godine, kada su pomoću akceleratora čestica uočeni antiproton i antineutron, eksperimentalno je detektovan i čitav niz antičestica.
Krajem devedesetih godina prošlog veka u CERNu i Fermilabu sintetisan je antivodonik - prvi antiatom. Kod običnog vodonika oko protona koji predstavlja atomsko jegro kruži jedan elektron. Kod antivodonika oko antiprotona kruži antielektron (pozitron).
Kao što kombinacijom čestica nastaje materija tako i kombinacijom odgovarajućih antičestica nastaje antimaterija. Na primer, stabilan atom antivodonika može da nastane vezivanjem pozitrona za antiproton. Njegove osobine bi trebalo da budu identične osobinama običnog vodonika. Zaista, atom antivodonika je proizveden u sudarima antiprotona sa mlazom atoma ksenona. U sudaru antiprotona sa atomskim jezgrom ksenona ponekad dođe do stvaranja para elektron-pozitron. Pri tome, može da se dogodi (mada vrlo retko) da brzina i pravac kretanja novonastalog pozitrona budu bliski brzini i putanji antiprotona. Tada pod uticajem privlačne sile između pozitrona (pozitivne čestice) i antiprotona (negativne čestice) nastaje atom antivodonika. Izolovan atom antivodonika stabilan je koliko i izolovan atom vodonika. Međutim, u sudaru sa običnom materijom dolazi do njegove anihilacije. Pošto se čestice kreću brzinom bliskom brzini svetlosti, vreme života antivodonika u aparaturi reda je veličine 4 × 10-8 s koliko antiatomu treba da prevali desetak metara i anihilira se u sudaru sa zidom aparature. Danas se ulažu veliki napori da se proizvedeni atomi antivodonika zarobe u električnom i magnetnom polju, dakle, da se izoluju od obične materije i tako im se produži vek u meri koja će dozvoliti detaljnije ispitivanje atomskih osobina. Proizvodnjom prvih atoma antivodonika odškrinuta su vrata sistematskom ispitivanju antisveta.
Gilespi
Gilespi se može odnositi na
Anihilacija
Anihilacija (od latinskog nihil — ništa) znači "totalno uništenje" a u fizici označava proces u kojem se čestica sudara sa svojom antičesticom. Pošto energija i impuls prvobitnih čestica moraju da budu očuvani, čestica i antičestica se u sudaru ne pretvaraju u 'ništa' nego u nove čestice. Ponekad su novonastale čestice bez mase mirovanja (fotoni) pa može da se kaže da se sudarom čestice i antičestice materija (masa mirovanja) uništila.
Primeri anihilacije
Niskoenergijski elektron i pozitron anihilacijom mogu da pređu samo u dva fotona (gama zraka) pošto energija njihove mase mirovanja nije dovoljna da se proizvedu teže čestice. Međutim, ako jedna od čestica, ili obe, ima dovoljno veliku kinetičku energiju može da dođe do nastanka i težih čestica. Za analizu takvih događaja konstruisan je veliki elektron-pozitron sudarač (LEP – large electron positron collider) u Ženevi u Evropskom centru za nuklearna istraživanja (CERN).
Anihilacija para elektron-pozitron u jedan foton
e- + e+ —h→ γ,
nije moguća jer u takvom procesu ne može da se zadovolji zakon o održanju impulsa.
Anihilacija para elektron-pozitron predstavlja osnovu za pozitron-emisionu tomografiju (PET)jednu od važnijih savremenih dijagnostičkih metoda.
U anihilaciji težih čestica, recimo protona i antiprotona ili neutrona i antineutrona mogu da nastanu brojne kombinacije novih čestica. Analiza takvih reakcija je jedan od važnijih problema kojim se bavi savremena fizika. Za tu svrhu je u Fermijevoj laboratoriji u SAD (Fermilab) konstruisan TEVATRON, sudarač protona i antiprotona u kojem čestice mogu da dostignu energiju od 1 TeV (tera elektronvolt = 1 000 000 000 000 eV). U anihilaciji protona i antiprotona 1995. godine otkriven je t-kvark.
Chelle-Spou
Šel Spu je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Banjer de Bigor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 91 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,58 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 380 metara (maksimalnoj 491 m, a minimalnoj 279 m).
Vinko Paić-Ožić
Rodio se u splitskoj zemljoradničkoj obitelji. Godine 1939. pristupio je KPJ/KPH. Po slomu Kraljevine Jugoslavije, započeo je sakupljati oružje za ustanak. Krajem lipnja 1941. postao je član borbenih grupa za izvođenje sabotaža, diverzija i oružanih napada na fašiste. Prilikom formiranja Prvog splitskog partizanskog odreda 9. kolovoza 1941., Paić-Ožić je bio među komunistima i skojevcima koji su ušli u njegov sastav. Odred je krenuo u akciju 11. kolovoza iz splitskog polja preko Mosora za Dinaru. Odred je kod sela Košute upao u zasjedu pripremljenu od strane lokalne ustaške milicije, oružnika, ustaša i Talijana rano ujutro 14. kolovoza. U borbi je teško ranjen, pa je dragovoljno odlučio pokrivati povlačenje partizanskog odreda i dvaput odbio povlačenje. Krajem dana je uhvaćen i dopremljen u sinjski zatvor, gdje je umro od posljedica ranjavanja i mučenja, a da nije odao ni svoje ime.
Dana 24. srpnja 1953. proglašen je narodnim herojem.
Xuzhou
Xuzhou, u drevno doba također poznat kao Pengcheng , je četvrti po veličini grad na razini prefekture u kineskoj provinciji Jiangsu. Poznat je kao glavno transportno središte sjevernog Jiangsua, odnosno po autoputevima i prugama koje ga spajaju sa provincijama Henan i Shandong, susjednim lučkim gradom Lianyungang, kao i Shanghaijem.
Prije nego što je uveden Hanyu Pinyin, ime grada je bilo latinizirano kao Hsu-chou (Wade-Giles), Hsuchow (Latinizacija kineskih poštanskih karti) ili Suchow.
OR10K2
Olfaktorni receptor 10K2 je protein koji je kod ljudi kodiran OR10K2 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Spring Hill, Tennessee
Spring Hil je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Odo od Francuske
130px|mini|Krunidba Oda Odo (860. - 1. siječnja 898.) bio je francuski kralj od 887. - 898. godine.
Spring Hill, Tennessee
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 29.036, što je 21.321 (276,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Odo od Francuske
U trogodišnjem građanskom ratu Odo je bio poražen i uskoro je preminuo na Novu godinu 898. Njegova vladavina upitnog legitimiteta će dobiti potvrdu nekoliko desetljeća kasnije kada njegov brat Robert I postaje proglašen za kralja Francuske.
Trgovac
Trgovac, u najširem smislu, označava osobu koja se bavi trgovinom. U užem smislu se pod time podrazumijeva poslovni čovjek kome trgovina, odnosno posredovanje između proizvođača i potrošača određene robe predstavlja glavnu ekonomsku aktivnost i izvor prihoda. Trgovci u pojedinim društvima predstavljaju zasebnu društvenu klasu, čiji položaj ovisi o tome da li se trgovina smatra legalnom ili ilegalnom aktivnošću.
Izraz trgovac se, takođe, upotrebljava i za zaposlenike u pojedinim trgovačkim radnjama ili preduzećima.
Golijad
Golijad se može odnositi na
Grajms
Grajms se može odnositi na
Glad (bugarski vojvoda)
[[Datoteka:Salan glad01.png|thumb|300px|Gladovo vojvodstvo, 9. vek (prema sajtu www.eliznik.org.uk).]] thumb|Gladovo vojvodstvo, 9. vek (prema mađarskom istoričaru Dr. Šandoru Markiju).|300px Glad je bio bugarski vojvoda, koji je vladao na teritoriji današnjeg Banata u devetom i desetom veku. Pored Banata, Glad je vladao delom južne Transilvanije i okolinom grada Vidina u današnjoj Bugarskoj. Glad je bio vazal bugarskog cara Simeona, a rezidencija mu se nalazila u gradu Vidinu. Većinu stanovništva na teritoriji kojom je vladao Glad sačinjavali su Sloveni i Vlasi.
U desetom veku, Glada su porazili Mađari. Mađari su poslali vojsku protiv vojvode Glada i pokorili stanovništvo između reka Moriš i Tamiš. Kada su pokušali da pređu Tamiš, Glad ih je dočekao sa velikom armijom, u kojoj je bilo Kumana, Bugara i Vlaha. Narednog dana, Gladova armija je doživela poraz. Mađarski napad na vojvodu Glada u Banatu se datira u 934. godinu.
Prema jednom drugom izvoru (v. Kupusarević) bitka se odigrala 896. godine, a Glad se uplašen od Mađara skriva u tvrđavu Kovin da bi se nakon tri dana predao.
Gladov potomak je bio banatski vojvoda Ahtum, poslednji vladar koji se suprotstavio uspostavljanju neposredne vlasti Mađarskog kraljevstva u 11. veku, ali je takođe poražen od strane Mađara.
U Banatu i danas postoje sela Gladna i Galad, koja su verovatno dobila ime po vojvodi Gladu. Grad Kladovo na Dunavu, u Srbiji, je takođe dobio ime po vojvodi Gladu (Prvobitni oblik imena grada je verovatno bio Gladovo). U 15. veku je na reci Zlatici u Banatu izgrađena tvrđava Galad. Tvrđava je dobila to ime, jer se mesto na kome je izgrađena zvalo Galad. Takođe je zabeležen i Gladov manastir (Galadmonostra) 1426. godine.