cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Helmstadt
Helmštat je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 52 opštinska središta okruga Vircburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.603 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9679144.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Vircburg Helmštat se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Vircburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 301 metra. Površina opštine iznosi 22,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.603 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 114 stanovnika/km².
Audrix
Odriks je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Sarla la Kaneda.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 238 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 38 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,22 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 190 metara (maksimalnoj 242 m, a minimalnoj 60 m).
Dennehotso, Arizona
Dennehotso je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 746 stanovnika.
17. vijek
17. vek je razdoblje koje je trajalo od 1601. do 1700. godine.
Adolf Bele
Adolf Bele (Zagreb, 8. svibnja 1941.) hrvatski je povjesničar umjetnosti, novinar, ufolog i pisac.
Životopis
Adolf Bele je 1967. diplomirao na Filozofskom fakultetu u Zagrebu u grupi Povijest umjetnosti – Psihologija. Paralelno je odslušao dvije godine Filozofije i Indologije. Na Fakultetu političkih znanosti u Zagrebu diplomirao je 1974. studij novinarstva. Još za vrijeme studija, a i kasnije, profesionalno se bavio motocrossom. Osvojio je prvenstvo Hrvatske i 1966. prvenstvo Slovenije u klasi od 250 cm³. Kao natjecatelj - profesionalac, reprezentativac Jugoslavije i novinar, proputovao je gotovo čitavu Europu. Nakon studija i odsluženja vojnog roka, 1969. godine odlazi na privremeni rad u SR Njemačku. Radi u brodogradilištu u Hamburgu, a potom u raznim građevinskim tvrtkama diljem Njemačke kao prevoditelj i tumač za njemački jezik.
Po povratku u Jugoslaviju, zapošljava se 1974. godine kao novinar u Borbi. Od 1974. godine radi u NIGRO "Zadružna štampa" kao direktor OOUR-a "Poljoprivredni vjesnik".
Interes za ufologiju pokazivao je još za vrijeme studentskih dana, potaknut bliskim susretima kojim obiluje indijska mitologija. Unatrag nekoliko godina piše o bliskim susretima u tjedniku "Vikend".
Perpetua i Felicita
Sveta Perpetua i Felicita (umrle 7. marta 203.) su kršćanske mučenice iz doba Rimskog Carstva. Perpetua (r. 181) je 22-godišnja plemkinja, supruga i majka malog djeteta. Njena su-mučenica Felicita, trudnica, bila je njena ropkinja. Mučenicama su postale u Kartagini u tadašnjoj rimskoj provinciji Africi.
''Pasija Sv. Perpetue, Sv. Felicite i njihovih drugova'' je prema predaji sačuvala riječi mučenica i njijhovih prijatelja. Prema ovoj Pasiji je godine 203. za vrijeme progona cara Septimija Severa, uhapšeno pet katehumena, među kojima su bile Perpetua i Felicita, te su na kraju pogubljene.
Broomfield, Colorado
Brumfild je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 55.889, što je 17.617 (46,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hebron, Indiana
Hibron je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.724, što je 128 (3,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Oenin
Oenin je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 493,437 Da.
Pedicate, Frosinone
Pedicate je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 401 m.
Germinon
Žerminon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Šalons an Šampanj.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 111 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 5 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19,61 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 108 metara.
Brinzolamid
Brinzolamid je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 383,507 Da.
Dinastija Tang
Dinastija Tang (Srednji Kineski: dhɑng) (18. lipanj 618.– 4. lipnj 907.) je bila kineska dinastija koja je zamijenila dinastiju Sui i nakon koje kina ulazi u Razdoblje Pet Dinastija i Deset Kraljevstva. Osnovala ju je obitelj Li (李), koja je došla na vlast tokom zenita i raspada Sui Carstva. Vlast dinastije je nakratko prekinula Druga Zhou dinastija (16. Listopad 690– 3. Ožujak 705.) kada je carica Wu Zetian zauzela prijestolje i postala prva i jedina kinseka vladajuća carica kao samostalan vladar.
Dinastija Tang sa svojim glavnim gradom u Chang'anu (današnjem Xi'anu), najmnogoljudnijem gradu na svijetu u to vrijeme, je općeprihvaćena kao najviša točka u razvoju kineske civilizacije, jednake (ili čak i veće važnosti) od ranije Dinastije Han — zlatnog doba gradske kulture. Njen teritorij, pribavljen tokom vojni njenih ranih vladara, je bio veći nego teritorij Dinastije Han, a bio je podjednak s teritorijem kasnijih dinastija Yuan i Qing. U dva popisa stanovništva u 7. i 8. stoljeću Tang zapisi procijenjuju broj stanovnika (prema broju zabilježenih kućanstava) na oko 50 milijuna ljudi. Čak i kad je središnja vlast postepeno oslabila tokom 9. stoljeća i nije bila u mogućnosti napraviti točan popis stanovništva, ipak su procijenili da je broj stanovnika do tada narastao na otprilike 80 milijuna ljudi.
Zahvaljujući tako velikom broju stanovnika, dinastija je mogla podizati profesionalne i unovačene vojske od stotina tisuća vojnika da bi se nadmetala s nomadskim narodima za dominaciju nad središnjom Azijom i unosnim trgovačkim putevima uzduž Puta Svile. Mnoge države i kraljevstva su plaćale danak Tang dvoru, a Tang je ujedno i pokorio nekoliko pokrajina kojima je neizravno upravljano kroz sustav protektorata. Izuzev političkog, Dinastija Tang je imala i snažan kulturološki utjecaj na susjedne države poput onih na područiju današnje Koreje, Japana i Vijetnama.
Dinastija Tang je bila razdoblje napretka i stabilnosti, izuzev tokom An Shi pobune i tokom slabljenja središnje vlasti u kasnijoj polovici dinastijske vlasti. Poput prethodne DInastije Sui, DInastija Tang je imala sustav državne službe koji je zapošljavao službenike na osnovu standardiziranih ispita i preporuka za službu. Ovaj društveni poredak je narušen jačanjem pokrajinskih vojnih upravitelja zvanih jiedushi tokom 9. stoljeća. Kineska kultura je cvijetala i dozrijevala tokom vladavine Dinastije Tang, te se to razdoblje smatra najvećim u kineskoj poeziji. Dva najpoznatija kineska pjesnika: Du Fu i Li Bai su pripadali ovom razdoblju kao i mnogi poznati slikari poput: Han Gana, Zhang Xuana i Zhou Fanga. Mnoga književna i znanstena djela, enciklopedije i atlasi nastali tokom Dinastije Tang zauzimaju važno mjesto u razvoju kineske književnosti.
Osnutak
thumb|left|260px|[[Car Taizong od Tanga|Car Taizong (v. 626.-649.) ugošćuje Ludongzana, poslanika Tibeta na svom dvoru; naslikao 641. Yan Liben (600-673)]]
Obitelj Li je pripadala sjeverozapadnom ratnom plemstvu koje je prevladavalo tokom valdavine Sui careva. Majke cara Yanga od Suija (v. 604.-617.) i cara osnivača Dinastije Tang su bile rođene sestre, što znači da su carevi ovih dviju dinastija bili bratići. Li Yuan (koji će kasnije postati car Gaozu od Tanga, v. 618.-626.) je bio Vojvoda od Tanga i bivši upravitelj Taiyuan tokom raspada Sui carstva koji je uslijedio nakon neuspješnog korejskog pohoda. Imajući potreban prestiž i vojsno iskustvo, on se pobunio sa svojim sinovima i ratobornom kćerkom princezom Pingyang (u. 623) koja je podigla vlastitu vojsku i sama ju vodila. 617. Li Yuan je zauzeo Chang'an i postao regent marionetskom dječijem caru Suija, unazađujući cara Yanga na mjesto Taishang Huanga ili umirovljenog cara/oca trenutnog cara. Nakon što je doznao da je cara Yanga ubio njegov general Yuwen Huaji (u. 619), 18. lipnja 618. Li Yuan se proglasio carem nove Tang dinastije.
Li Yuan je vladao do 626. kada ga je svrgnuo njego sin [Car Taizong od Tanga|Li Shimin], [Princ od Qina]. Li Shimin je vodio vojsku od kad je navršio 18 godina i bio je veoma vješt s lukom, mačem i kopljem, te je bio poznat po svojim učinkovitim konjaničkim jurišima. Boreći se protiv brojčano nadmoćnije vojske porazio je Dou Jiandea (573.-621.) kod Luoyanga u Bitci za Hulao 28. svibnja 621. U krvavom uklanjanju kraljevske obitelji iz straha od ubojstva, Li Shimin je iz zasjede ubio dvojicu svoje braće, Li Yuanjia (r. 603.) i krunskog princa Li Jianchenga (r. 589.) u Incidentu kod Xuanwu vrata 2. srpnja 626. Nedugo potom njegov otac abdicira u njegovu korist i Li Shimin preuzima prijestolje. Svjetski je poznat po svom krsnom imenu Taizong (唐太宗). Iako je ubojstvo braće i svrgavanje oca bilo u suprotnosti s kunfucijanističkom vrijednošću sinovske pobožnosti, Taizong se dokazao kao sposoban vladar koji je slušao savjete najmudrijih članova svojeg savjetničkog vijeća. 628. godine je Car Taizong održao budističku misu za žrtve rata i 629. je dao sagraditi budističke samostane na mjestima velikih bitki tako da bi se monasi mogli moliti za pale na obje strane. Ovo je bilo tokom pohoda protiv Istočnog Tujuea, göktürčkog kanata koji je uništen nakon što je slavni Tang vojskovođa Li Jing (571.-649., koji je kasnije postao Kancelar Tang Dinastije) zarobio Jiali Kana Ashini Duobija. Nakon ovog poraza Turci su morali prihvatiti Taizonga kao svog kana ili Velikog Kana (天可汗), što je Tang caru donijelu drugu titulu uz titulu nebeskog sina.
Administracija i politika
thumb|left|[[Emperor Xuanzong of Tang wearing the robes and the hat of a scholar]]
Taizong je odlučio riješiti unutarnje probleme vlasti koji su bili stalna slabost prijašnjih dinastija. Po uzoru na Sui zakonik izdaje novi zakonik po kojemu će kasnije kineske dinastije oblikovati svoje zakone, te će također utjecati na susjedne države u Koreji, Japanu i Vijetnamu. Najstariji zakonik koji je preživio do danas je onaj donesen 653. godine, koji je bio podjeljen na 500 članaka koji su se odnosili na određene zločine i koji su određivali kazne od deset udaraca šibom preko sto udaraca motkom, egzilom, prisilnim radom do smrtne kazne. Tang je imao tri odjeljenja (省, shěng), koji su redom imali obvezu: stvaranja, revizije i provođenja državne uprave. Postojalo je također šest ministarstava (部, bù) koja su bila zadužena za za provođenje pojedinačih odredbi i državnih mjera. Ovaj višedjelni administracijski sustav je uključivao kadrovsku službu, financije, obrede, vojsku, pravosuđe i unutrašnje poslove — postavivši upravni model koji će trajati do pada dinastije Qing (1644.–1912.). Iako su se osnivači Dinastije Tang poistovjećivali sa slavom ranije dinastije Han (202. pne.-220. n.e.), osnova za većinu njihove upravne organizacije je bila slična prethodnim južnim i sjevernim dinastijama. Sustav neredovnih divizija fubing utemeljen tokom Sjevernog Zhoua (557.-581.) je nastavljen tokom vlasti Dinastije Tang, uz to što su ti vojnici-seljaci služili u rotacijama između glavnog grada i graničnih područja, da bi zadržali dano im obradivo zemljšte. Sustav jednakih polja [Sjeverna Dinastija Wei|Sjeverne Dinastije Wei]] (386.-534.) je također zadržan, iako je pretrpio neke izmjene.
Središte držvane moći je bio glavni grad Chang'an (današnji Xi'an), gdje je car imao brojan i velik dvor u kojem je ugošćavao poslanike glazbenim i sportskim priredbama,akrobatskim predstavama, poezijom, slikama i dramskim scenskim izvedbama. Glavni grad je bio pun raznih bogatstava i u stalnom obilju. Kada su službenici iz kineskih prefektura doputovali u glavni grad 643. godine da bi dali godišnje izvješće o zbivanjima u svojim prefekturama car Taizong je otkrio da mnogi nisu imali gdje prenoćiti, te da su bili prisiljeni iznajmiti sobe kod mjesnih trgovaca. Zbog toga je car Taizong naredio da gradska vlast mora sagraditi privatnu vilu za svakog visokog službenika koji doputuje u glavni grad. Dinastiji Tang je bio potreban velik broj državnih službenika da bi mogli uspješno upravljati velikim prostorom Tang Kine i s njenih 50 milijuna stanovnika. Tijekom dinastijine vladavine ova brojka će se popeti i do 80 milijuna i time pospješiti opadanje moći središnje vlasti.
Od samog početka religija je igrala važnu ulogu u politici Dinastije Tang. Dok se borio za vlast Li Yuan je sakupljao podršku tvrdnjom da potječe od taoističkog mudraca Laozija (živio u 6. stoljeću pne.). Ljudi koji su htjeli dobiti posao kao službenci su plaćali budističkim svećenicima da se mole za njihov uspijeh. Prije progona budista u 9. stoljeću, budizam i taoizam su bili jednako prihvaćeni, te je Car Xuanzong od Tanga (v. 712.-756.) pozivao monahe i svećenike obiju vjera na svoj dvor. Jednak upliv je politika imala u religiju i 714. godine je car Xuanzong zabranio trgovinama i putujućim trgovcima da u Chang'anu prodaju prepisane budističke sutre, dajući budističkom svećenstvu monopol nad prodajom sutri vjernicima. Godinu dana ranije car Xuanzong je zaplijenio Neiscrpnu Riznicu velikog budističkog samostana u Chang'anu i podjelio zaplijenjeno blago između drugih budističkih i taoističkih samostana, te ga upotrijebio da bi obnovio spomenike i mostove u gradu.
Glenrock, Wyoming
Glenrok je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.576, što je 345 (15,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
David Belasco
David Belasco (25. jul 1853 - 14. maj 1931) bio je američki dramski pisac, kazališni režiser i producent, poznat kao jedna od najuticajnijih ličnosti američkog teatra u drugoj polovici 19. i prvoj polovici 20. vijeka.
Tokom karijere koja je trajala od 1884. do 1930. Belasco je napisao, režirao ili producirao najmanje 100 kazališnih predstava. Među njima je vjerojatno najpoznatija Madame Butterfly iz 1900. godine, koja je poslužila kao predložak za istoimenu Puccinijevu operu. Belasco je prilikom postavljanja predstava inzistirao na naturalizmu, odnosno što većem izbjegavanju manirizma i preglumljivanja, kao i korištenju niza inovativnih tehničkih trikova. Njegovi su dramski tekstovi bili puni detaljnih instrukcija o mašinama i scenskim trikovima. Među svojim kolegama je bio poznat kao "Biskup Broadwaya" zbog sklonosti nošenju crne odjeće koja je bila slična svećeničkoj. Bio je i mentor budućim filmskim zvijezdama Lionelu Barrymoreu i Mary Pickford, a snimljeno je preko 40 filmova po njegovim tekstovima.
Po njemu je prozvan Belasco Theatre u New Yorku.
Strategija u realnom vremenu
Strategija u realnom vremenu je žanr ratnih računarskih igara, čije odvijanje nije uslovljeno potezima kao kod poteznih strategija.
U strategijama u realnom vremenu, cilj igrača je da manevriše svojim jedinicama i strukturama kako bi osigurao što veće površine mape i/ili uništio protivnikove jedinice. U tipičnim strategijama u realnom vremenu je moguće kreirati dodatne jedinice i strukture. Izgradnja novih struktura i jedinica je ograničena potrebom prikupljanja resursa. Resursi se prikupljaju kontrolisanjem specijalnih tačaka na mapi i/ili posedovanjem određenih jedinica i građevinama čija je svrha skupljanje resursa. Tipična igra ovog žanra podrazumeva prikupljanje reusrsam izgradnju baze, razvoj tehnologija i kontrolu jedinica.
Termin strategija u realnom vremenu prvi je skovao Bret Speri prilikom reklamiranja igre Dune II, jedne od prvih igara iz ovog žanra.
Ensemble Studios
thumb|desno|230px|Logotip studija Ensemble Studios je 1995. originalno osnovan kao nezavisni izdavač, a potom bio Majkrosoftov razvojni studio od 2001. do 2009. godine, kada se je zvanično raspao. Ovaj studio je razvio mnoge igre među kojima se ističu one iz Age of Empires serijala. Kao dodatak igračkom razvoju, Ensemble Studios je takođe napravio igrački pogon pod imenom Genie Game Engine koristeći ga u serijalu igara Age of Empires, Age of Empires II: The Age of Kings, i Star Wars: Galactic Battlegrounds.
Desert Hills, Arizona
Desert Hills je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2,245 stanovnika.
Čajetina
Čajetina je zlatiborska varošica i njegovo administrativno središte. Godine 1991. imala je 2584 stanovnika i 840 domova, a 2002. godine 3151 stanovnika i 1016 domova.
Istorija
Postoji nekoliko predanja o postanku imena Čajetine. Jedno kaže da je ona bila posjed turskog spahije Čaja, a jedno drugo da su Turci ovdje uhvatili i zarobili jednog mladića, pa se mjesto nazvalo po turskoj riječi čajet, što znači nemoć. Ipak, vjerovatno najtačnije predanje kaže da to ime potiče od riječi čajati ili čajiti, što je nekada na lokalnom govoru značilo čekati. Pošto su se plašili da zimi pojedinačno putuju preko Zlatibora, zlatiborske kiridžije su se ovdje sačekivali vraćajući se iz Šumadije.
Prvi do danas pronađeni dokument koji pominje Čajetinu je iz 1815. godine. To je pismo Jovana Mićića knjazu Milošu kojim ga obavještava o prijemu poreskih knjiga. Čajetinu 1826. godine pominje i Joakim Vujić u svojoj knjizi "Putešestvije po Serbiji". On piše da je od Čigote, preko Strmca, kroz gustu šumu, došao u Mićićevu Čajetinu, u kojoj je rujanski serdar imao svoj "dvor".
Kada je postavljen za rujanskog kneza, Jovan Mićić je izabrao Čajetinu za svoje stalno sjedište i 1817. u njoj je podigao konak sa mnogim zgradama. Oko Mićićevog konaka se kasnije razvila varošica Čajetina.
Prema predanju, najstarija porodica u Čajetini su Šišovići, i Džambići koji vode porijeklo od njih. Druge dvije najstarije porodice su Spasenići i Ninčići. Svi ostali su doseljeni iz Raške, Hercegovine, Bosne, Crne Gore ili drugih zlatiborskih sela.
Čajetina je imala veliki značaj. Ona je bila centar jedne velike teritorije, a preko nje su išle diplomatske veze Srbije sa Crnom Gorom. U to vrijeme je imala svega nekoliko kuća, ali se, vremenom, sve više izgrađivala. Sjedište sreza je ostalo u Čajetini sve do 1845. godine, kada su ga Ustavobranitelji premjestili u Užice. 1863. godine, za vrijeme druge vladavine Mihaila Obrenovića, sjedište sreza se vraća u Čajetinu i iste godine ona dobija vodovod. Krajem XIX vijeka, izgrađene su i škola i crkva. Nova školska zgrada je podignuta 1905. godine. 1927. godine izgrađen je savremeni put Užice-Kraljeva Voda, pa je i Čajetina priključena na njega.
Godine 1930, opština je podnijela molbu Ministarstvu unutrašnjih poslova da se Čajetina proglasi za varošicu, i ova molba je usvojena novembra iste godine, pa je Srbija dobila jednu od najmanjih varošica.
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Zvjezdana Bašić
Zvjezdana Bašić (Šibenik, 30. svibnja 1926. – Zagreb, 29. kolovoza 2005.), hrvatska pijanistica i klavirska pedagoginja.
Životopis
Zvjezdana Bašić (rođ. Žuvić) je kao šestgodišnja djevojčica započela učiti klavir kod časne sestre Magne u splitskom Zavodu sv. Ane. Bila je marljiva i napredna učenica te je već tada često svirala javno. U svojoj desetoj godini (1936.) glazbeno je školovanje nastavila u privatnoj školi Estele Ivić Kuzmanić. Do svoje devetnaeste godine nastudirala je i javno izvela mnoga pijanistički vrlo zahtjevna djela, primjerice Chopinov klavirski koncert u f-molu, Griegov klavirski koncert u a-molu, Ravelovu skladbu Jeux d’eau (Igra vode), Schubertov Impromptu u As-duru i mnoga druga djela stupnja težine adekvatnog programu visoke glazbene škole.
1953. suprug Zvjezdane Bašić biva imenovan tajnikom Jugoslavenske ambasade u Santiago de Chileu. Time počinje novo razdoblje u životu supružnika Bašić, obilježeno višegodišnjim izbivanjem iz domovine. Ta su izbivanja, uslijed suprugove diplomatske službe, Zvjezdani Bašić ujedno bila i prilika za dodatno umjetničko usavršavanje, posebice boravak u Sovjetskom Savezu i Venezueli, ali i prilika za nova i nadasve uspješna koncertna iskustva. Prije odlaska u Moskvu, godinu dana je podučavala i na Muzičkoj školi »Josip Slavenski« u Beogradu (1958-59). Na moskovskom Državnom konzervatoriju P. I. Čajkovski dvije se godine usavršavala kod Vere Gornostaeve, a zatim i kod slavnoga Genriha Nejgauza. Za boravka u Venezueli, dvije je godine studirala kod Harriet Serr u Caracasu.
Po povratku u Zagreb 1970. godine podučava na Glazbenoj školi Vatroslava Lisinskog, a godinu dana kasnije biva angažirana i kao predavač na Muzičkoj akademiji. 1972. magistrira u klasi Ive Mačeka te biva zaposlena kao docentica na Odsjeku za klavir i orgulje. 1977. promaknuta je u zvanje izvanrednog, a 1983. i redovitog profesora. U dva je mandata – od 1983-88. i 1994-97. – bila i pročelnicom Odsjeka za klavir, orgulje i čembalo. Iako umirovljena 1991. godine, Zvjezdana Bašić je svoju pedagošku karijeru, po vlastitoj želji, završila tek potkraj 2001. Lovro Pogorelić, Mia Elezović, Ivana Švarc-Grenda, Ante Milić, Andrea Feitl, Srebrenka Poljak, Željko Vlahović i Katja Repušić tek su neki od danas poznatih i priznatih hrvatskih pijanista, koje je odgojila u tridesetak godina svoga predanoga pedagoškog djelovanja:
Bilješke
B. Perić Kempf: Zvjezdana Bašić, str. 11-12. Ibid., str. 15. Ibid., str. 16. Ibid., str. 166.
Hemau
Hemau je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Regensburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 8.456 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9375148.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Regensburg Hemau se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Regensburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 514 metara. Površina opštine iznosi 122,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.456 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 69 stanovnika/km².
Blanka Dovjak-Matković
Blanka Dovjak–Matković (Zagreb, 7. prosinca 1920. - Zagreb, 6. ožujka 1993.), hrvatska književnica.
Pisala je pjesme za djecu i odrasle (standardnim jezikom i kajkavštinom), kratke priče, tekstove za slikovnice, a najcjenjeniji je njezin posljednji književni uradak, roman “Zagrebačka priča”.
Jozo Tomašević
Jozo Tomašević (Tomasevich) (Košarni Do kraj Orebića, 16. ožujka 1908. – Palo Alto, 15. listopada 1994.), američki ekonomist i povjesničar. Bio je profesor emeritus a San Francisco State University.
Blanka Dovjak-Matković
U rodnom Zagrebu je stekla osnovno i srednjoškolsko obrazovanje. Još kao gimnazijalka objavljuje pjesme i prozu u podlistku tadašnjeg dnevnika “Jutarnjeg lista”, a sa samo osamnaest godina izdaje zbirku kajkavskih pjesama “Od protuletja do zime” (1938.). Nakon te zbirke pjesama slijedi tridesetogodišnja stvaralačka pauza uzrokovana autoričinom zaokupljenošću obiteljskim životom.
Jozo Tomašević
Obrazovanje i karijera
Rođen je u selu zvanom Košarni Do poluotoku Pelješcu (danas dio općine Orebić), Tomašević završio srednju školu u Sarajevu prije preseljenja u Švicarsku na studij na Sveučilištu u Baselu, gdje je doktorirao ekonomiju godine 1932. Nakon diplome radio je kao financijski stručnjak u Jugoslavenskoj narodnoj banci u Beogradu do 1938, kada se preselio u Sjedinjene Države uz potporu zaklade Rockefeller "služeći se bogatim resursima Sveučilišta Harvard". U SAD-u, on je prvo radio na Prehrambeno-istraživačkom institutu Sveučilišta Stanford kao član njihovog znanstvenog osoblja. Tijekom Drugog svjetskog rata bio je također povezan s Odborom za ekonomsko ratovanje Warfare i Upravom za i rahabilitaciju Ujedinjenih naroda u Washingtonu, DC. Nakon rata je prvo je radio u Saveznoj banci u ui San Franciscu. Godine 1948. se pridružio San Francisco State University i tamo predavao dvadeset pet godina dok nije umirovljen godine 1973. Također je podučava godinu dana na Sveučilištu Columbia oko 1954. Godine 1974. i 1976. dobio je stipendije za svoja "postdoktorska istraživanja u istočnoeuropskim studijima" iz američkog Vijeća učenih društava.
Blanka Dovjak-Matković
1970. godine izlaze priče za djecu pod naslovom “Neobična ulica”, 1973. g. “Priče iz Dubrave”, 1974. g. zbirka kajkavskih pjesama “Lamentacija na lanci”, 1980. izlaze priče za djecu pod naslovom “Neke male važnosti”, zatim 1986. g. izlazi zbirka pjesama “Striptease”, 1987. g. izlazi njezin najbolje djelo – roman “Zagrebačka priča”.
Jozo Tomašević
Radovi
Prije 1938, Tomaševićeve publikacije bile su usmjerena na financije Kraljevine Jugoslavije tijekom Velike depresije. U SAD-u, on se najprije usredotočio na ekonomske aspekte međunarodnih odnosa u Tihom bazenu. On je slijedio da uz studiju "gospodarskim problemima Jugoslavije seljaštva unutar šireg društvenog, političkog i povijesnog okvira" u njegovim 1.955 knjizi seljaka, politika, i ekonomske promjene u Jugoslaviji.
San Damiano, Vercelli
San Damiano je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Jozo Tomašević
Radovi
U kasnim 1950-tim počeo je raditi na planiranoj trilogiji o povijesti Jugoslavije tijekom Drugog svjetskog rata. Prvi svezak, usmjeren na četnike, pojavio se 1975 ibio "u osnovi studija o politici, ideologiji i vojnim operacijama, iako uloga ekonomskog faktora nije previđena". Drugi svezak se usredotočio na suradnji i kvislinške vlade u Jugoslaviji, a posebno Nezavisne Države Hrvatske, i objavljen je posthumno godine 2001 uz uređivanje njegove kćeri Nede. Treći svezak, kojim su pokriveni jugoslavenski partizani, je završten 75% i ostaje neobjavljen.
Blanka Dovjak-Matković
Osim toga objavila je i dvanaest slikovnica s naslovom Tajana posvećenih njezinoj unuci Tajani preminuloj u petoj godini života u prometnoj nesreći. Slikovnice su prevedene na njemački i ruski jezik, a lik djevojčice Tajane pojavljuje se i u drugim njezinim djelima. U zbirci priča “Neobična ulica” Tajana je glavni lik, a u zbirci “Priče iz Dubrave” povezuje sve priče zbirke.
Jozo Tomašević
Radovi
U listopadu 2001, osobna knjižnica Joze Tomaševića je poklonjena Knjižnici sveučilišta Stanford.
Priznanje
Godine 1989, Tomašević i Wayne S. Vucinich primili su nagradu za istaknuti doprinos slavenskim studijima iz Udruge za slavenske, istočnoeuropske i euroazijske studije.
Privatni život
Godine 1937 Tomašević oženio Nedu Brelić, srednjoškolsku nastavnicu, s kojom je imao troje djece. Ona je preminula 5. srpnja 2002, u dobi od 88 godina.
Ksut
Ksut (Ξοῦθος) bio je, u grčkoj mitologiji, sin Helena i nimfe Orseide te, preko svojih sinova, utemeljitelj grčkih plemena Ahejaca i Jonjana. Kreusa mu je rodila dva sina: Jona i Aheja, kao i kćerku Diomedu.
Mitologija
Prema Katalogu žena, koji se u antici pripisivao Hesiodu, Helenova tri sina, Dor, Ksut (preko svojih sinova, Jona i Aheja) i Eol, predstavljali su eponimne utemeljitelje glavnih drevnih plemena koji su činili grčki narod. Ksut je vladao Peloponezom i bio je oženjen Kreusom, kćerkom Erehtejevom, koja mu je rodila Aheja i Jona. Prema drugoj verziji, nakon Helenove smrti Ksuta su braća proterala iz Tesalije, nakon čega je on otišao u Atinu, gde se oženio Erehtejevom kćerkom. Nakon Erehtejeve smrti Ksut je bio određen da njegovim sinovima presudi o podeli vlasti i, pošto je odlučio da najstariji, Kekrop, bude kralj, ostali Erehtejevi sinovi ga isteraju iz zemlje; dođe u Egijal [na Peloponezu], tu se nastani i tu ga zadesi smrt".
Euripidova tragedija Jon donosi alternativnu verziju mita, prema kojoj je Ksut sin Eola i Kijane, a Jonovi pravi roditelji zapravo su Kreusa i bog Apolon. Ksut i Kreusa posetili su proročište u Delfima da bi pitali boga mogu li se nadati deci. Ksutu će kasnije Kreusa roditi Dora, premda se i uobičajenoj verziji mita Dor smatra Ksutovim bratom.
Palestina (država)
Palestina (zvanično Država Palestina) je delimično priznata država na Bliskom Istoku. Službeno je nastala unilateralnim usvajanjem deklaracije o nezavisnosti koju su 15. novembra 1988. u egzilu u Alžiru donele Palestinska oslobodilačka organizacija i Nacionalno veće Palestine. Međunarodno-pravni status priznat joj je u novembru 2012. nakon glasanja u Generalnoj skupštini UN, kada je Palestini dodeljen status države posmatrača u Ujedinjenim Nacijama (sa 138 glasova za, 9 protiv i 41 suzdržanih).
Geografija
Palestina se sastoji iz dve odvojene teritorijalne celine - Pojasa Gaze i Zapadne Obale. Ova dva dela Palestine razdvaja teritorija Izraela. Palestina se graniči sa Izraelom, Egiptom i Jordanom.
Istorija
Naziv Palestina potiče od naroda pod nazivom Filistejci, koji je nastanjivao ovo područje u antičko doba. Filistejci su imali nekoliko nezavisnih gradova-država, od kojih su najznačajniji bili Gaza, Ašdod i Aškelon.
Božović
Božović - crnogorsko prezime, prisutno u skoro svim krajevima. Nastalo je od imena Božo, i označava njegove potomke.
Palestina (država)
Istorija
Od 7. veka, Palestina je deo Arapskog kalifata, a u 11. veku je osvajaju krstaši. Nakon pobede muslimana nad krstašima u 12. veku, Palestina ulazi u sastav države Ajubida, a u 16. veku postaje deo Osmanskog carstva.
Nakon Prvog svetskog rata, Palestina postaje Britanska kolonija, da bi 1947. godine bila predložena njena podela na dve nezavisne države - jevrejsku i arapsku. Stvorena je, međutim, samo jevrejska država Izrael, koja je pored teritorija koje bi joj pripale prema planu podele, anektirala i neka područja koja su trebala da pripadnu državi Arapa (Palestinaca). Delovi Palestine koji nisu ušli u sastav Izraela (Zapadna Obala i Pojas Gaze) uključeni su tada u sastav Jordana i Egipta.
Božović
Najpoznatija i najbrojnija familija Božovića su crnogorski Božovići, porijeklom iz oblasti Pipera i porijeklom iz Zagore, zatim Božovići iz Nikšića ,Crna Gora, najveci srpski junaci Božovici iz Zagore(tromeđa između Riječke, Ljesanske i Katunske nahije) su nastali po Božu Miliću iz plemena Bjelice, on je ubio poznatog turskog Bega i morao da ode iz Bjelica. Veće familije Božovića se još nalaze u Istočnoj Hercegovini i na Starom Vlahu. Prisutni su i u južnoj, srednjoj i istočnoj Srbiji, ali u manjem broju. Mnogobrojne familije Božovića nisu u međusobnom srodstvu.
Palestina (država)
Istorija
Tokom rata iz 1967. godine, Izrael osvaja Zapadnu Obalu i Pojas Gaze da bi na delu ovih teritorija bila formirana autonomna Palestinska Nacionalna Uprava 1994. godine. 2004. godine, Izrael se povlači iz Pojasa Gaze, ali zadržava kontrolu nad Zapadnom Obalom. 2007. godine kontrolu nad Pojasom Gaze preuzima palestinska organizacija Hamas, koja u Pojasu Gaze formira sopstvenu palestinsku vladu suprotstavljenu palestinskoj vladi na Zapadnoj Obali.
29. novembra 2012. godine Generalna skupština UN-a donosi odluku da prizna Palestinu kao suverenu državu.
Guvernorati
mini|250p|Guvernorati Palestine. mini|250p|Teritorije na koje polaže pravo država Palestina (zeleno i žuto) i teritorije koje trenutno kontrolišu Palestinci (zeleno). Pod kontrolom Palestinaca nalazi se ceo Pojas Gaze i većina palestinskih naselja na Zapadnoj Obali. Međutim, područja Zapadne Obale izvan palestinskih naselja su pod direktnom kontrolom Izraela, koji eksploatiše gotovo sve lokalne resurse. Teritorija Palestine je podeljena na 16 guvernorata, od kojih se 11 nalazi na Zapadnoj Obali, a 5 u Pojasu Gaze.
Guvernorati na Zapadnoj Obali:
Guvernorati u Pojasu Gaze:
Za razliku od guvernorata u Pojasu Gaze, koje potpuno kontrolišu Palestinci, guvernorati na Zapadnoj Obali su delimično pod kontrolom Palestinaca, a delimično pod direktnom kontrolom Izraela.
Gradovi
Najveći gradovi u Pojasu Gaze su:
Najveći gradovi na Zapadnoj Obali su:
Najveći grad Palestine je Gaza, dok je zvanični glavni grad države Istočni Jerusalim. S obzirom da je Istočni Jerusalim anektirao Izrael i zvanično ga spojio sa Zapadnim Jerusalimom, sedišta dve palestinske vlade se nalaze u Ramali i Gazi. Svi veći gradovi Palestine, izuzev Istočnog Jerusalima, su pod kontrolom Palestinaca.
Parangipettai
Parangipettai (பரங்கிப்பேட்டை), kroz historiju poznat i kao Porto Novo, is a pančajatski grad u Indiji koji administrativno pripada distriktu Cuddalore u južnoj države Tamil Nadu. Parangipettai je smješten na sjevernoj strani ušća rijeke Vellar oko 30 km od Cuddalorea. Iz Chennaija se Parangipettai može doći Naciopnalnim putem NH45A, odnosno dionicom između Cuddalorea i Chidambarama.
Palestina (država)
Politika
Iako je od strane UN-a priznata za suverenu državu, Palestina samo delimično kontroliše svoju teritoriju, a postoje i dve suprotstavljene palestinske vlade. Pojasom Gaze, koji u potpunosti kontrolišu Palestinci, upravlja palestinska vlada organizacije Hamas, dok Zapadnom Obalom, koja je i dalje pod okupacijom Izraela, upravlja palestinska vlada organizacije Fatah.
Parangipettai
Zbog geografskog položaja na Coromandelskoj obali, Parangipettai je dugo vremena bio važno trgovačko središte. Kao trgovci u gradu su se isticali Arapi, posebno Jemenci. U kolonijalno doba su gradom upravljali Portugalci, Nizozemci, a na kraju Britanci.
I Parangipettai predstavlja trgovačko središte. U njemu se nalazi pomorsko-biološka stanica povezana sa Univerzitetom Annamalai.
Solaris (TV-film)
Solaris (rus. "Солярис") - sovjetski televizijski film u dva dijela snimljen prema istoimenom romanu Stanisława Lema.
Proizvodnja: Glavna redakcija književno-dramskog programa Centralne televizije (Gosteleradio SSSR), 1968.
Nagrada Saturn za najboljeg glumca na televiziji
Slijedi lista dobitnika nagrade Saturn za najboljeg glumca na televiziji:
Kliment Ohridski
Sveti Kliment Ohridski (840. - Ohrid, 916.) bio je srednjovjekovni teolog, porijeklom najvjerovatnije iz jugozapadne Severne Makedonije.
Kliment je bio učenik poznatih tvoraca slavenske pismenosti Kirila i Metoda. Nakon Metodove smrti 885. njihovi učenici su u Velikoj Moravskoj izloženi napadima od njemačkog svećenstva, te su prognani iz Moravske. On je zajedno sa svojim drugovima; Gorazdom, Naumom, Savom i Angelarijem preko Save i Dunava pobjegao pod zaštitu bugarskog cara Borisa I.
Po nalogu bugarskog cara Borisa I otišao je u Ohrid, i osnovao 886. - manastir koji je bio poznat kao Prvi slavenski univerzitet, iz kojeg je izašlo 3500 monaha osposobljenih pisati glagoljicu. Kliment je 893. postao Ohridski episkop.
Kliment je poznat po tome što je izmislio ćirilicu, na osnovu grčkog alfabeta kojeg je prilagodio slavenskim fonemima.
Kliment je za svog života napisao oko 42 djela vjerskog sadržaja, među kojima su najpoznatija Žitije sv. Metodija i Pohvala slavenskim učiteljima Kirilu i Metodu. Umro je 916. u Ohridu, a sahranjen je u crkvi koju je sam podigao - Sveti Pantelejmon.
Lansdowne, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.620, što je 424 (-3,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cairo, Ohio
Kejro je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 524, što je 25 (5,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mahavatar Babaji
thumb|right|Mahavatar Babaji - crtež u knjizi Autobiography of a Yogi, koji je naručio Yogananda i temeljio na vlastitom opisu susreta sa Babajijem
Mahavatar Babaji je indijski svetac kome su ime dali Lahiri Mahasaya i njegovi učenici koji su ga sreli između 1861. i 1935. Neke od tih susreta je opisao Paramahansa Yogananda u knjizi Autobiography of a Yogi (1946), uključujući opise Yoganandih susreta sa Mahavatar Babajijem. Još jedan prikaz iz prve ruke je dao Sri Yukteswar Giri u svojoj knjizi The Holy Science. Svi ovi prikazi su opisani u raznim biografijama ličnosti  koje spominje Yogananda.
Pravo ime Mahavatara Babajija, kao i njegov datum rođenja nisu poznati, pa je poznat isključivo po imenu koje mu je dao Lahiri Mahasaya. "Mahavatar" znači "veliki avatart", a "Babaji" znači "štovani otac". Neki od tih susreta su uključivali više od dva svjedoka—a oni koji su sretali Mahavatar Babajija se slažu da je u pitanju ista ličnost.
Mahavatar Babaji je Lahiri Mahasayi prilikom susreta rekao da je njegov guru iz prošlosti, te ga potom upoznao sa Kriya Yogom i uputio Lahirija da poduči ostale. Lahiri je htio ostati sa Mahavatarom Babajijem, koji mu je umjesto toga rekao da mora podučavati Kriya Yogu i da se “Kriya Yoga sadhana treba širiti među narodima svijeta kroz njegovo (Lahirijevo) prisutstvo u svijetu.”
Prema predaji Babaji je bezvremena, a prema navodima Swamija Pranabanande je krajem 19. vijeka bio 500 godina star. Yogananda navodi da nitko ne zna Babajijevu dob, porodicu, mjesto rođenja, pravo ime i druge detalje “drage srcu analitičara.”
Ervina Dragman
Ervina Dragman (Zagreb, 8. prosinca 1908. - Zagreb, 1. kolovoza 1990.), hrvatska kazališna, televizijska i filmska glumica.
Dewey-Humboldt, Arizona
Dewey-Humboldt je gradić u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.894 stanovnika.
Béthencourt
Betankur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Kambre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 677 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 131 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 110 metara (maksimalnoj 121 m, a minimalnoj 87 m).
Hengersberg
Hengersberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Degendorf. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.704 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9271125.
Alachua, Florida
Alačuej je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 9.059 stanovnika.
Hengersberg
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Degendorf Hengersberg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Degendorf. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 311 metara. Površina opštine iznosi 45,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.704 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 168 stanovnika/km².
Camposampiero, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8722 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Argonautika
Argonautika (grčki:, latinski: Argonautica) je grčki ep koga je napisao Apolonije Rođanin u 3. vijeku pne. Sadrži četiri knjige i oko 6000 stihova, a za radnju ima mitsko putovanje Jasona i Argonauta u potrazi za Zlatnim runom. Predstavlja jedini helenistički ep koji se sačuvao do modernog doba, i kao takav je važan izvor podataka o razvoju grčke književnosti tog doba.
Budesonid
Budesonid je organsko jedinjenje, koje sadrži 25 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 430,534 Da.
Portik Oktavije
thumb|250px|Današnji izgled Portika Oktavija. Portik Oktavije (Porticus Octaviae; Portico di Ottavia) je drevna građevina u Rimu. Iza 27. pne. ju je podigao rimski car August u počast svoje sestre Oktavije Mlađe, u neposrednoj blizini Marcelovog teatra. Bila je ukrašena brojnim umjetničkim djelima koje opisuje Plinije Stariji u djelu Naturalis historia. Oko godine 80. je izgorjela, ali ju je obnovio Domicijan; poslije toga ju je oko 203. obnovio Septimije Sever.
Franjo Bayros
minijatura|Franjo Bayros 1898.
Frnjo Bayros (njem. Franz Wilhelm von Bayros; Zagreb, 28. svibnja 1866. - Beč, 3. travnja 1924.), austrijski i hrvatski erotski i pornografski ilustrator i slikar. Poznat je po svojoj seriji crteža u knjizi Priče sa stola za oblačenje. Pripadao je dekadentnom pokretu u umjetnosti.
Životopis
Franz von Bayros rođen je u Zagrebu. Njegov otac bio je markiz Otto, čija je obitelj došla iz Španjolske u vrijeme vladavine Karla V.. Franzov otac radio je kao činovnik Južnih željeznica u Zagrebu, Bosni i Beču. Majka mu je iz obitelji Rengelrod, a djelomično je i hrvatskog porijekla.
Von Bayros je gimnaziju i studij slikarstva pohađao u Beču, počevši studirati 1882. na Akademie der bildenden Künste. Nakon očeve smrti 1888. zaposlio se u atelijeru Gottfrieda Seelosa s kojim je obišao dalmatinsku obalu. Uskoro je upao u visoko društvo te ulazi u krug prijatelja Johanna Straussa mlađeg, čiju je pokćerku oženio 1896.
Bayros je 1897. otišao na daljnje obrazovanje u München, gdje pohađa poznatu školu Knirr. Prvu izložbu imao je 1904. u Münchenu. Ilustracijom knjiga bavio se do 1907., kada je protiv njega pokrenut postupak zbog ilustracija u knjizi Maxa Semmerausa Priče sa stola za oblačenje. Tada je napustio München i nastanio se u Beč. Između 1904. i 1908. išao je na studije u Pariz i Italiju. Izložbe je također održao 1912. u Berlinu i 1913. u Budimpešti. Iste godine je sudjelovao na izložbi Hrvatskog društva umjetnosti u Zagrebu sa stotinu radova (ex librisa i ilustracija knjiga).
Pokušao se vratiti u München 1923., ali je zbog gospodarske krize ostao živjeti u Beču. U Münchenu se bavio crtanjem vinjeta i ilustriranjem knjiga. Radio je crno-bijele ilustracije u maniri rokokoa secesije. Njegov je crtež najviše odgovarao galantnim romanima, objavljenim primjerice u djelima Henrya Murgera i Rudolfa Hansa Bartscha. Poslije Prvog svjetskog rata ilustrirao je priče iz Tisuću i jedne noći, Aretinove pjesme, Casanovine memoare, Prévostovu Manon Lescaut, Aristofanovu Lizistratu i dr. Pored toga, Bayros je radio i mape (10 akvarela Aus meinen Schlössern i dr.) mnogobrojne ex librise (najviše s mondenim ljepoticama) te ilustracije knjiga za Almathea-Verlag. Za Danteovu ''Božanstvenu komediju napravio je oko 2000 manje uspješnih ilustracija. Kao slikar, najviše se bavio ženskim portretom. Potpuni popis njegovih ilustracija knjiga, mapa i ex librisa objavio je Rudolph Weigel u Lepzigu 1926.
681
Godina 681. (DCLXXXI) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 681. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Dilkon, Arizona
Dilkon je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,184 stanovnika.
Meansville, Georgia
Minsvil (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 182 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 182 stanovnika, što je 10 (5,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Okadainska kiselina
Okadainska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 44 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 805,003 Da.
Moncocitto, Pescara
Moncocitto je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 205 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
Slavoluk Septimija Severa
250px|right|thumb|Današnji izgled slavoluka
Luk Septimija Severa (Arco di Settimio Severo) je slavoluk od bijelog mramora smješten na sjeveroistočnom dijelu rimskog Foruma. Godine 203. ga podigao rimski car Septimije Sever kako bi proslavio pobjede u pohodima protiv Parta 194/195 i 197-199. Posvetio ga je sebi i sinovima Karakali i Geti.
Nakon smrti Septimija Severa, Karakala i Geta su preuzeli vlast kao suvladari. Međutim, godine 212. je Karakala ubio Getu te proglasio damnatio memoriae; zbog toga je svaki spomen i prikaz Gete na slavoluku izbrisan.
Hillsboro, Indiana
Hilsboro je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 538, što je 49 (10,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jusuf Zejnullahu
Dr Jusuf Zejnulahu (Svirce 1944) je ekonomista i društveno-politički radnik SAP Kosova.
Biografija
Rođen je 1944. godine u Svircu. Godine 1968, diplomirao je ekonomiju u Prištini, a 1971. završio doktorat na Ekonomskom fakultetu u Zagrebu.
Radio je u Ministarstvu privrede SAP Kosova u Odseku za promet i veze, bio savetnik za privredu u Skupštini Kosova, direktor Ureda ekonomskog razvoja u Prištini, potpredsednik Privredne komore Kosova, ravnatelj metalurškog postrojenja „Feronikel“, potpredsednik Privredne komore Jugoslavije i ostalo.
Dana 14. aprila 1989, bio je izabran za člana Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije, a 4. decembra iste godine postao je predsednik Izvršnog veća Skupštine SAP Kosova.
U danima tzv. antibirokratske revolucije, 3. aprila 1990, Zejnulahu i nekoliko ostalih članova Izvršnog veća ponudili su ostavke u znak protesta protiv politike Slobodana Miloševića u smanjivanju autonomije Kosovu. Na sednici Skupštine Kosova, održanoj 23. maja, njihove ostavke su odbijene. Zejnulahu je kasnije učestvovao u proglašenju tzv. deklaracije o otcepljenju Kosova 2. jula 1990, posle čega su Izvršno veće i Skupština Kosova raspušteni. Bio je uhapšen 17. septembra 1990. zbog poticanja secesionizma Kosova. Zejnullahu je bio premijerom tzv. kosovske vlade u egzilu, od 7. septembra 1990. do 5. oktobra 1991. godine. Na mjestu premijera u sjeni zamijenio ga je Bujar Bukoshi. 1999. je godine emigrirao u SAD u Klirvoter na Floridi, gdje je ostao.
Heroldsberg
Heroldsberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Erlangen-Hehštat. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.656 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9572131.
Germigny (Marna)
Žerminji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Rems.
Heroldsberg
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Erlangen-Hehštat Heroldsberg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Erlangen-Hehštat. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 335–378 metara. Površina opštine iznosi 11,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.656 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 693 stanovnika/km².
Germigny (Marna)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 207 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 86 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,39 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 160 metara.
Milisav R. Đenić
Milisav R. Đenić je zlatiborski istoričar i hroničar. Rođen je u Čajetini na Zlatiboru 1933. godine. Osnovnu školu završio je u Čajetini, a gimnaziju u Užicu 1954. godine. Diplomirao je istoriju na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1959. godine. Radio je kao profesor istorije u osnovnoj i srednjoj školi u Čajetini do 1988. godine. Bavi se proučavanjem zlatiborske istorije. Napisao je knjige: Zlatibor, Zlatibor - turistička panorama, Zlatibor u prošlosti, Zlatibor 1912-1918, Zlatibor u Velikom ratu, Zločini u ime pravde: zlatiborska hajdučija, Zlatiborski turizam kroz vekove; monografije: Zlatiborsko selo Šljivovica, Sto godina škole u Čajetini, Dani smrti i užasa (streljanje ranjenika na Zlatiboru 1941.), Čajetina; zbirke erskog humora: Novi erski humor i Da prostiš. Živi i radi u Čajetini.
Spisak okruga Kanzasa
U saveznoj državi Kanzas postoji 105 okruga, što Kanzas čini šestom saveznom državom SAD po broju okruga. Sve automobilske tablice izdate u Kanzasu sadrže skraćenicu koja označava opštinu u kojoj je vozilo registrovano. Nijedan okrug u Kanzasu u svom imenu nema dve reči. Okrug Vajandot i grad Kanzas Siti imaju zajedničku vladu, a okrug Grinli i grad Tribjun su u postupku uspostavljanja sličnog sistema upravljanja.
FIPS kod
Savezni standard za obradu informacija (FIPS) kod koji koristi Vlada Sjedinjenih Država da jedinstveno odredi okruge je dat uz svaki okrug. FIPS kodovi imaju pet cifara, a za Kanzas kodovi počinju ciframa 20 koje prati trocifrena oznaka okruga. FIPS kod za svaki okrug u tabeli predstavlja vezu ka popisnim podacima za taj okrug.