cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Davidov (Vranov na Toploj)
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 781 stanovnika.
Las Mercedes, Choix
Las Mercedes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 644 m.
Keravanjoki
Keravanjoki (švedski: Kervo å) je najveća pritoka rijeke Vantaa duga 66 km, koja teče na na jugu Finske.
Geografske karakteristike
Keravanjoki izvire u općini Hausjärvi u Regiji Prava Tavastija od tamo teče prema jugu do ušća u rijeku Vantaa nedaleko od Helsinkija.
Rijeka ima sliv velik 395 km², koji se proteže preko regija Prava Tavastija i Uusimaa i prolazi preko općina Hyvinkää, Tuusula, Järvenpää, Kerava i Vantaa.
Dunja Hebrang
Dunja Hebrang (Otočac, 11. 11. 1943), hrvatska i jugoslavenska književnica.
Biografija
Dunja Hebrang rođena je u Otočcu 11. 11. 1943 godine, u obitelji Andrije i Olge Hebrang. Sa majčine i očeve strane je židovskog podrijetla. Maturirala je u Zagrebu 1962 godine. 1968 je diplomirala psihologiju na Filozofskome fakultetu Sveučilišta u Zagrebu i završila poslijediplomski studij na Ekonomskom fakultetu 1973 godine. Radila je u promidžbi Radiotelevizije Zagreb. Pjesme i eseje je objavljivala u listovima i časopisima kao što su: Studentski list (1971), Forum (1975–1976, 1978–1979), Republika (1976–1982, 1985), Mogućnosti (1977, 1984–1985), Istra (1978–1979, 1985, 1988), Most (1979, 1984–1985), Književnost (Beograd 1981, 1984), Odjek (1981, 1984–1988, 1990), Oko (1981–1983, 1986–1987), Književna reč (Beograd 1982), Književne novine (Beograd 1982), Polja (Novi Sad 1982, 1990), Gesta (1983), Zadarska revija (1983, 1986, 1989), Kulturni život (Skoplje 1984), Nova revija (Ljubljana 1986), Naša knjiga (1987), Izraz (1988), Dubrovnik (1989), Školske novine (1993), Hrvatsko slovo (1995), La battana (1997), Književna revija (1997), Marulić (1997).
Članicom je Društva hrvatskih književnika.
Ranchería Tecubichi, Carichí
Ranchería Tecubichi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 134 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2105 m.
Poienița, Arieșeni
Poienița je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Arieșeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1047 m.
Bordo de los Pirules, Salamanca
Bordo de los Pirules je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1720 m.
Ukrajinska rimokatolička crkva
mini|desno|300px|Rimokatolička crkva Sv. Nikole u [[Kijevu]]
Ukrajinska rimokatolička crkva ili Rimokatolička crkva u Ukrajini, je peta po veličini crkva u Ukrajini, dio velike Rimokatoličke crkve sa sjedištem u Rimu odnosno Vatikanu. Crkvu trenutno predvodi nadbiskup Mieczysław Mokrzycki sa svojim sjedištem u gradu Lavovu. Prema određenim statistikama u Ukrajini je sve do osamostaljenja prebivalo najmanje 8% građana rimokatoličke vjeroispovijesti. Danas u Ukrajini živi svega oko 1 milijun ukrajinskih građana rimokatoličke vjeroispovijesti. Crkva ima posebno kvalitetnu suradnju sa sestrinskom Ukrajinskom grkokatoličkom crkvom.
Osnovne značajke
Rimokatolička crkva u Ukrajini je prisutna već u 14. stoljeću postepenim razvojem poljske kolonizacije. Posebno je ojačana u sklopu Poljsko-Litavske Unije na prijelazu sa 15. na 16. stoljeće. Prema službenim podacima iz 2007. godine u Ukrajini ima 905 rimokatoličkih zajednica, 88 rimokatoličkih samostana, 656 rimokatoličkih crkvenih službenika i 527 rimokatoličkih svećenika. U Ukrajini postoji ukupno 787 rimokatoličkih katedrala i crkvi, a manji dio njih je u fazi obnove i izgradnje. Također postoji 8 visokih rimokatoličkih institucija i preko 551 obrazovnih ustanova.
Cucui
Cucui je gradić u Brazilskoj državi Amazonas od 2 500 stanovnika u općini São Gabriel da Cachoeira
Geografske karakteristike
Cucui se nalazi na sjeveru države Amazonas na lijevoj obali Rio Negra, koji upravo kod Cucuia ulazi u Brazil. Tu se inače nalazi tromeđa Brazila, Kolumbije i Venecue tako da je Cucui i prometni granični prijelaz.
San Miguel, Zacualtipán de Ángeles
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zacualtipán de Ángeles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1691 m.
Santa Cristina Valgardena, Bolzano
Santa Cristina Valgardena je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1477 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1529 m.
Hyacinthe Klosé
Hijasint Kloze (Hyacinthe Eléonore Klosé) (11. oktobar 1808. na Krfu, Grčka - 29. avgusta 1880. u Parizu) bio je francuski klarinetista, profesor na Konzervatorijumu u Parizu i kompozitor.
Školovanje i rad
Učio je u Parizu kod Frederika Bera (Frédéric Berr), kojeg je nasledio kao profesor na tamošnjem konzervatorijumu. Bio je vrstan pedagog. Na Pariskom konzervatorijumu imao je mnogo zapaženih učenika. Tu je radio punih 29 godina, od 1839. do 1868.
Svirao je drugi klarinet u Italijanskom pozorištu (Théâtre Italien), do Frederika Bera početkom 1836, zatim do Ivana Milera (Ivan Miller) nakon Berove smrti, 1838. Konačno postaje solo-klarinetista kada je Ivan Miler napustio pozorište, 1841.
Značaj i dela
Kloze je poznat po svom unapređenju dizajna klarineta, koristeći načela utvrđena od strane Teobalda Bema (Theobald Boehm) u svom inovatorskom radu na mehanizmu klapni na flauti. Od 1839 do 1843, on je zatražio pomoć od jednog tehničara za pravljenje instrumenata Lui Ogist Bifea od Bife Krampona (Buffet Crampon) - poznatog proizvođača drvenih duvačkih instrumenata u Francuskoj i dan-danas, da konstruiše - ono što je danas klarinetistima poznato kao - Bemov mehanizam klarneta. Tako je Kloze, prenevši Bemov sistem poklopaca na klarinet, usavršio mehanizam klarineta.
Pored kraćih dela za klarinet, komponovao je i nekoliko koračnica za duvački orkestar. Napisao je tri udžbenika za saksofon i udžbenik za klarinet 1844. (Grande méthode pour la clarinette à anneaux mobiles. Novo izdanje je bilo 1942; na engleskom 1874. i 1906).
Navicello, Modena
Navicello je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
San Rafael, Catemaco
San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 279 m.
Orlea Nouă, Orlea
Orlea Nouă je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Orlea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1047 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
San Caralampio, Las Margaritas
San Caralampio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 533 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1690 m.
Шавране
Демографија
У насељу Шавране живи 564 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 40,7 година (40,4 код мушкараца и 41,0 код жена). У насељу има 198 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,57.
Aleksej Mozgovoj
Aleksej Borisovič Mozgovoj (3. april 1975 - 23. maj 2015) bio je jedan od vođa pro-ruskih separatista na istoku Ukrajine, poznat kao zapovjednik brigade Prizrak ("Duh") i sudionik nekih od najvažnijih borbi u sukobu s ukrajinskim vlastima.
Шавране
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Aleksej Mozgovoj
Život
Rodio se u Luhanskoj oblasti, u porodici koja potiče od donskih kozaka. Kao mladić je kao profesionalni vojnik služio u Oružanim snagama Ukrajine. U slobodno vrijeme se bavio muzikom, kao član pjevačkog zbora te sudjelovao na državnom natjecanju folklornih ansambala.
Za vrijeme euromajdanskih zbivanja se nalazio u Rusiji, prema nekim navodima radeći kao kuhar u Sankt Peterburgu. Nakon pada Janukovičeve vlade se vratio u rodni kraj i sudjelovao u antieuromajdanskim protestima, odnosno tzv. ruskom proljeću. Postao je jedan od najiskatknutijih članova pokreta, tako da su ga 10. aprila 2014. primili Vladimir Žirinovski i Sergej Mironov, vođe LDPR i Pravedne Rusije, dviju od četiri ruske parlamentarne stranke.
21. aprila 2014. je u Lugansku bio jedan od vođa mase demonstranata koja je zauzela regionalno sjedište tajne službe SBU.
7. marta 2015. je na njega pokušan atentat. 23. maja je na automobil u kome se vozio otvorena vatra iz automatskog oružja. Tom prilikom je poginuo Mozgovoj, njegov pres-ataše i još trojica tjelohranitelja. U ukrajinskim medijima se zločin pripisao agentima ruske tajne službe GRU, a kao motiv navelo Mozgovojeva navodna nedisciplina i odbijanje da se bespogovorno slušaju naredbe Moskve.
La Fin du monde (film)
La Fin du monde je francuski crno-bijeli science fiction film iz 1931. godine, poznat kao prvo zvučno ostvarenje u filmografiji Abela Gancea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Camillea Flammariona. Protagonist, čiji lik tumači sam Gance, je astronom koji uspije otkriti kometu koja će se sudariti sa Zemljom i izazvati kataklizmičke posljedice. Radnja prati protagonistove pokušaje da na to upozori svijet, ali i vlade i brojnih moćnika koji ga nastoje ušutkati kako bi zaustavili paniku. La Fin du monde se snimao dvije godine i predstavljao je jedan od najambicioznijih projekata Ganceove karijere. Nakon premijere je, međutim, doživio komercijalni krah, a bio i odbačen i od strane kritike.
Toma Magistar
Toma Magistar (grčki: Θωμᾶς ὁ Μάγιστρος: latinski: Thomas Magister, rođen u Solunu krajem 13. veka, umro oko 1330), u monaštvu poznat kao Teodul, bio je vizantijski filolog i gramatičar. Jedno vreme bio je savetnik i pomoćnik (magister officiorum, odakle mu i nadimak) vizantijskog cara Andronika II Paleologa (vladao 1282–1328), ali se onda povukao u manastir i posvetio se filološkom radu.
Dela
Njegovo najvažnije delo, Izbor atičkih imenica i glagola (Ἐκλογὴ ὀνομάτων καὶ ῥημάτων ἀττικῶν, lat. Ecloga vocum Atticarum), predstavlja zbirku odabranih atičkih reči i izraza, delom poređanih alfabetskim redosledom, a prikupljenih kao pomoć u pisanju. Kao izvor poslužili su uglavnom Frinih, Amonije, Herodijan i Merid.
Priredio je tekstove, i uz njih napisao sholije, Eshila, Sofokla, Euripida (sa životopisom) i tri Aristofanove komedije. Sholije uz Pindara, koje mu se pripisuju u dva rukopisa, danas neki smatraju delom Dimitrija Triklinija. Toma dobro poznaje antička realia, uglavnom je upućen u retke reči i izraze (glose), dok mu je metrika sasvim strano područje.
Njegovi govori i pisma sastoje se delom od deklamacija na uobičajene sofističke teme, a delom se bave savremenim događajima. Na primer, tu su: rasprava između Cinegirovog oca i Kalimahovog oca (dva Atinjanina koja su poginula u maratonskoj bici) o tome kome od njih dvojice treba prvome održati nadgrobni govor; delo O kraljevanju (Περὶ βασιλείας), upućeno Anroniku II Paleologu; odbrana nekog vizantijskog vojskovođe pred carem; pismo o okrutnim postupcima koje Katalonci i Turci vrše u Tesaliji i Makedoniji; pismo čestitke upućeno Teodoru Metohitu; panegirici o slavnim likovima iz prošlosti, npr. o Grigoriju Nazijanskom.
Hajdučki i Rožanski kukovi
Hajdučki i Rožanski kukovi su skupina stjenovitih vrhova, odnosno kukova, izrazito neprohodnih, na planini Velebit, Hrvatska. Nalaze se na teritoriji Nacionalnog parka Sjeverni Velebita. Međusobno su odvojeni Lubenovačkim vratima. Područje je izrazito krševito i to zahvaljujući trošenju i pucanju stijena uvjetovanom kombinacijom tektonskih i atmosferskih procesa.
Najpoznatiji i najposjećeniji Hajdučki kukovi su Jarekovački kuk visine 1328 metara, Pavića kuk visine 1392 metra, Begovački kuk visine 1407 metara, Duića kuk visine 1460 metara i Golubić visine 1658 metara. U predjelu Rožanskih kukova su: Varnjača i Pasarićev kuk visine 1630 metara, kuk Crikvena visine 1641 metar, kuk Gromovača visine 1675 metara, Vratarski kuk visine 1678 metara i Krajačev kuk visine 1690 metara. Ovo su novija imena vrhova jer su se izvorna zbog odumiranja lokalnog stanovništva u potpunosti zaboravila. vrhovi su međusobno odvojeni dubokim ponikvama i provalijama. Rožanska skupina je malo veća i pristupačnija, sa izgrađenom Premužićevom stazom, a u srednjem dijelu i planinskom kolibom-skloništem.
Ovdje je i Lukina jama otkrivena 1992. i dubine je 1431 metar po čemu je najdublja jama na području jugoistočne Evrope. Ovo je i prirodno stanište mnogih divljih životinja kao što su medvjedi, vukovi ili zmije.
El Falso, San Felipe
El Falso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2192 m.
Charco del Toro, Arteaga
Charco del Toro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 668 m.
El Terrero, Choix
El Terrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 597 m.
Guanozin-monofosfat
Guanozin monofosfat, 5'-guanidilna kiselina ili guanilna kiselina i skraćeno GMP, je nukleotid koji je RNK gradivni blok. On je ester fosforne kiseline sa nukleozidom guanozinom. GMP se sastoji od fosfatne grupe, pentoznog šećera riboze, i nukleobaze guanina. Guanozin monofosfat je proizvodi iz sušene ribe ili sušene morske trave. Kao supstituent on se označava prefiksom guanilil-.
Ishrana
Guanozin monofosfat u obliku svojih soli, kao što su dinatrijum-guanilat (E627), dikalijum-guanilat (E628) i kalcijum-guanilat (E629), je Prehrambeni aditiv korišćen kao pojačivač arome za stvaranje umami ukusa. On se često koristi zajedno sa dinatrijum inozinatom, u kombinaciji poznatoj kao dinatrijum 5'-ribonukleotidi. Dinatrijum guanilat se često nalazi u instant granulama, čipsu od krompira i pićima, pirinču, konzerviranom povrću, suvomesnatim proizvodima, i paket supi.
Mexicalcingo de los Llanos, Chiautla
Mexicalcingo de los Llanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chiautla.
Guanozin-monofosfat
Farmakologija
Analog glutamina DON može biti korišćen kao inhibitor guanozin monofosfat sinteze u eksperimentalnim modelima.
El Fresno, La Yesca
El Fresno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2032 m.
Panego, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Pianchiosso, Cuneo
Pianchiosso je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 537 m.
Vilko Panac
Vilko Panac (Petrinja, 23. 9. 1895 - Zagreb, 19. 3. 1975), jugoslavenski liječnik-oftamolog.
Biografija
Dr. Vilko Panac je rođen 23. 9. 1895 godine u Petrinji. Osnovno školovanje je završio u rodnom gradu, a gimnaziju je pohađao u Karlovcu, te nastavio i završio u Zagrebu 1914 godine. Medicinu je počeo studirati u austrijskom Innsbrucku za vrijeme Austro-Ugarske monarhije. Studij je prekinuo zbog sudjelovanja u Prvom svjetskom ratu u redovima Austro-ugarske vojske. Nakon rata je nastavio studij i završio ga na Medicinskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu 1924 godine. Nakon tri godine rada na očnom odjelu Bolnice milosrdnih sestara u Zagrebu priznat mu je status specijalista. U istoj bolnici je od 1940 do 1945 obavljao dužnost šefa očnog odijela. Dr. Vilko Panac je tokom Drugog svjetskog rata na teritoriju marionetske Nezavisne Države Hrvatske (NDH) spašavao tj. skrivao jugoslavenske Židove. Tako je među poznatim Židovima spasio život svome šogoru Viktoru Bernfestu i ocu Lee Deutsch, Stjepanu Deutschu. Nakon sloma NDH vlasti FNR Jugoslavije su ga premijestile u Prelog, gdje je radio na suzbijanju trahoma u tamošnjoj bolnici. 1949 bio je imenovan za šefa Očnog odijela bolnice Josip Kajfeš (danas Klinička bolnica Sveti Duh) u Zagrebu i tu je dužnost obavljao do penzionisanja 1959 godine. Bio je stalni i aktivni član Oftamološke sekcije Zbora liječnika SR Hrvatske (ZLH). Jedan je od utemeljitelja pjevačkog zbora pri ZLH-u, te jedno vrijeme i njegov dirigent. Kao vrstan pijanist imao je priličan broj javnih nastupa. Dr. Vilko Panac se ubraja među poznatije jugoslavenske oftamologe. Preminuo je u Zagrebu 19. 3. 1975 godine.
El Álamo de Ojos Azules, Carichí
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 134 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2174 m.
Aerodrom Šahrekord
Aerodrom Šahrekord (IATA kod: CQD, ICAO kod: OIFS) smještena je pokraj grada Šahrekorda u zapadnom dijelu Irana odnosno pokrajini Čahar-Mahal i Bahtijari. Nalazi se na nadmorskoj visini od 2049 m. Aerodrom ima jednu asfaltiranu uzletno-sletnu stazu dužine 3298 m, a koristi se uglavnom za domaće letove. Avioprijevoznici koji nude redovne letove na ovom aerodromu uključuju Iran Air i Kish Air.
Vilaja
Vilaja je planina u Dalmaciji, oko 10 km sjeverozapadno od Trogira. Pruža se u dinarskom smjeru (sjeverozapad–jugoistok).
Vrhovi Vilaje su (od zapada prema istoku): Bulina greda (648 m), Metlica (719), najviši Crni vrh (739 m) i Sirišćak (705 m). Na Crnom vrhu se nalazi betonski trigonometrijski stup.
Sjevernim podnožjem vodi cesta D58 Ražine–Vrpolje–Boraja–Seget Gornji–Trogir, a južnim D8 Primošten–Kruševo–Trogir. Građena je od vapnenca (krš). Suhe doline su obrasle primorskom makijom. Na prisojnim padinama uzgaja se vinova loza (babić).
S vrha se pruža zanimljiv vidik na Dinaru, Svilaju, Kamešnicu, Biokovo, Mosor, Kozjak, Opor, Labišticu i živopisna zagorska sela u podnožju, Bristivica na jugu, Prapatnica na istoku i Ljubitovica na sjeveru.
Prema zapadu na Vilaju se nastavljaju obronci Boraje, a na istočnoj strani cesta ju dijeli od vrha Labištice (701 m), koji je prepoznatljiv po TV odašiljaču, dok se južni obronci spuštaju prema obali Trogirskog zaljeva.
Jean-Baptiste Feuvrier
Jean-Baptiste Feuvrier (Saulx, 6. 10. 1842. – Saulx, 29. 11. 1926), francuski vojni liječnik, diplomat, autor, putopisac i iranist, poznat po službi na dvoru crnogorskog vladara Nikole I Petrovića-Njegoša i iranskog šaha Nasrudina Kadžara, putopisu o kadžarskom Iranu, te po prijevodu radova D. A. Parčića o srpskohrvatskom jeziku.
Obrazovanje i rana karijera
Feuvrier je rođen 1842. u Saulxu, općini u departmanu Haute-Saône na istoku tadašnje francuske Julske Monarhije. Bio je jedini sin Françoisa Antoinea, vojnog veterinara iz garde u dvorcu Fontainebleau. Od 1861. do 1865. obrazovao se na Vojnoj školi u Strasbourgu, nakon čega je pohađao i post-doktorski tečaj u vojnoj bolnici Val-de-Grâce u Parizu. Stekavši čin majora, od oktobra 1866. do 1869. služio je u Alžiru, zatim kratko u Colmaru (1869), a tokom 1870. i 1871. sudjelovao je u više bitaka Francusko-pruskog rata (Froeschwiller, Sedan, Patay, itd). Dvije godine kasnije Feuvrier je postavljen za osobnog liječnika Nikole I i obnašao je tu dužnost od 1873. do 1880. godine. Njegova druga crnogorska misija od 1886. do 1888. bila je ujedno i vojnog karaktera, s obzirom da je Francuska odlučila pomoći Nikolinoj kampanji potpore hercegovačkim pobunjenicima protiv Osmanskog Carstva (1875–1878). Između dva crnogorska zadatka Feuvrier je sudjelovao u nekoliko različitih misija, među kojima se ističe ona u Tunisu (1881–1882) odnosno gradu Manubi u kojem je utemeljio i vodio bolnicu.
Iranska misija
Godine 1889. Feuvrier je poslan na kadžarski dvor u Teheran. U to doba Francuz na položaju prvog liječnika šaha predstavljao je važan stup francuske diplomacije, a tu poziciju 30 godina držao je dr. J. D. Tholozan, sve do odluke o umirovljenju krajem 1888. godine. Francuski otpravnik poslova G. J. C. Paulze d’Ivoy de la Poype i ambasador M. R. D. de Chavigné de Balloy stoga su od Pariza zatražili adekvatnu zamjenu, na što je ministar vanjskih poslova E. Spuller u januaru 1889. pozvao ministarstvo rata da na položaj postavi Feuvriera. Za vrijeme trećeg evropskog putovanja Nasrudin-šaha u ljeto iste godine, Tholozan se razbolio i odustao od povratka u Teheran, zbog čega je u augustu šahu predstavio Feuvriera kao svoju zamjenu. Feuvrieru je naposljetku ponuđen jednogodišnji ugovor, sa sličnim uslovima koje je imao tokom crnogorske misije.
Camille Flammarion
Nicolas Camille Flammarion (Montigny-le-Roi, Haute-Marne, 26. februar 1842 - Juvisy-sur-Orge, 3. junj 1925) bio je francuski astronom, književnik i publicist.
Ignacio Allende, Las Margaritas
Ignacio Allende je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 552 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1499 m.
Jean-Baptiste Feuvrier
Iranska misija
Feuvrierovo imenovanje bilo je popraćeno diplomatskim intrigama s obzirom da je britanski ambasador H. D. C. Wolff imao vlastitog kandidata (dr. J. Dicksona) za zamjenu, u čemu je imao potporu od tada probritanski nastrojenog dvoranina Amina al-Soltana. Ovaj lobistički kamp skovao je plan da se šahu kandidat predstavi tokom proputovanja Bakuom i Anzalijem, međutim, njihov cilj otkriven je Feuvrieru od strane ruskog prijatelja u Vladikavkazu, zbog čega je nagovorio šaha da se u Teheran vrati kopnenom rutom, preko Azarbajdžana. Nasrudin-šah uvažio je prijedlog, a olakotna okolnost za Feuvriera bila je da se šah još ozbiljno razbolio kod Basmendža u okolici Tabriza pa je imao priliku dokazati svoje medicinsko umijeće. Usprkos svim makinacijama Amina al-Soltana i određenih iranskih dvorskih liječnika, te uz svesrdnu pomoć koju mu je pružio Etemad al-Saltane, britanski plan je naposljetku propao, šah se brzo oporavio i Feuvrier je izgradio reputaciju pouzdanog liječnika.
Camille Flammarion
Život i djelo
Flammariona je od malih nogu privlačila astronomija. Kao mladić je napisao dugi traktat o svemiru. Rukopis je vidio njegov ljekar, i tako mu se dopao, da mu je 1868. pomogao dobiti mjesto u Opservatoriji u Parizu, gdje je dugo vremena radio
Jean-Baptiste Feuvrier
Iranska misija
Neposredno nakon Feuvrierovog dolaska u Pariz u decembru 1892. godine, francuska ambasada i šah zamolili su ga da se vrati u Teheran (januar/februar 1893). Međutim, njegov prethodnik J. D. Tholozan se u međuvremenu oporavio od bolesti, otputovao u Teheran i nastavio participirati u privrednim koncesijama i političkim intrigama u tolikoj mjeri da se upleo u konflikt s ruskom ambasadom. Kako bi izbjegao sukob s njim, Feuvrier je od de Chavignéa de Balloyja zatražio da uruči šahu njegovu ostavku, na što mu je francuski ambasador poručio da će prisiliti Tholozana da se povuče. Feuvrier je potom pristao vratiti se u Iran na period od šest mjeseci, s ciljem izbora svog nasljednika. Usprkos svemu, Tholozan je nastavio poslovati u Teheranu i nagovorio je šaha da pristane na Feuvrierovu ostavku. Ministarstvo rata ga je 20. marta 1893. razriješilo dužnosti, stavivši ga na listu neaktivnih zbog lošeg zdravlja (malarije i hipertrofije jetre). Na položaj Feuvrierovog nasljednika u konačnici je postavljen J. É. J. Schneider, liječnik koji je s Tholozanom sudjelovao u osnivanju prvog iranskog Odjela za javno zdravstvo, dok nije poznato je li sam Feuvrier igrao ikakvu ulogu u tome. Vojno-medicinsku karijeru okončao je s činom glavnog liječnika prvog razreda, a kada je službeno umirovljen 1895. još je bio neženja.
Camille Flammarion
Život i djelo
Godine 1883. je osnovao posebnu Opservatoriju u Juvisyju, koju je vodio do smrti. Često je letio balonom i uključio se u raspravu o postojanju kanala na Marsu, koju je godine 1881. otpočeo Schiaparelli. U njoj je zdušno stao na stranu onih koji su kanale tumačili kao dokaz postojanja inteligentnog života na Marsu, a koji je možda bio razvijeniji od ljudskog. Također je tvrdio da je jedan od Mjesečevih kratera nastao djelovanjem vegetacije u prošlosti. Do kraja života je vjerovao u postojanje drugih živih bića u svemiru.
Jean-Baptiste Feuvrier
Ostavština
Feuvrierove liječničke i diplomatske vještine bile su veoma cijenjene – uz iranski Orden lava i sunca još je odlikovan ruskim i crnogorskim ordenima, a dvaput je odlikovan i francuskim Ordenom Legije časti (1875. i 1890). Uz maternji francuski, služio se još srpskohrvatskim, italijanskim, ruskim, engleskim i njemačkim jezikom, što mu je bilo od velike pomoći u međunarodnim misijama. Unatoč ograničenom poznavanju perzijskog jezika i iranske kulture, njegov putopis "Tri godine na perzijskom dvoru" pruža dragocjene informacije o različitim aspektima iranske države u kadžarskom periodu. Prvo izdanje iz 1899. sadrži 83 gravura izrađenih na temelju fotografija iz privatne kolekcije Nasrudin-šaha i njegove pratnje, zatim razne iranske umjetničke slike, jedan nacrt i tri karte, dok drugo izdanje iz 1906. sadrži 204 gravura. Putopis i dan danas ostaje jedan od glavnih primarnih izvora o duhanskoj koncesiji iz 1890. i izazvanim masovnim prosvjedima za njeno ukidanje, kao i o političkim i financijskim problemima koji su ubrzo uslijedili. Feuvrier u knjizi piše i o političkim intrigama, životu u enderunu, Dar al-Fonunu, šijitskim ceremonijama, tazijama, te teatru Takije-je Dovlat koji se nalazio pokraj njegove rezidencije u Golestanskoj palači. Zbog iskazanog interesa za iransku kulturu, putopis također sadrži i dragocjene podatke o arheologiji, geografiji, arhitekturi, urbanizmu, ekonomiji, dvorskom životu u palačama i kampovima, društvenom životu po gradovima, selima i plemenskim područjima, itd. Opseg njegove lične uključenosti u dvorsku politiku i danas je relativno neistražen.
Camille Flammarion
Život i djelo
Kasnije se počeo baviti i istraživanje parapsiholoških fenomena, duhovnosti i reinkarnacije. Njegove ideje o duhovnosti su uticale i na njegova književna djela, koja su kasnije postala dio žanra znanstvene fantastike. Bio je velik popularizator astronomije. Njegova knjiga Popularna astronomija iz 1879. godine se smatra najboljom knjgom te vrste u 19. vijeka
Njegova druga žena Gabrielle Renaudot je također bila istaknuta astronomkinja.
Spomeni
Po njemu je imenovan meteorski krater na Mjesecu (Flammarion) i na Marsu (Flammarion), te asteroid glavnog pojasa 1021 Flammario.
El Zapotillo, Salamanca
El Zapotillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Rancho el Obregón, Zempoala
Rancho el Obregón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zempoala.
El Zapotillo, Salamanca
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1797 m.
Rancho el Obregón, Zempoala
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2655 m.
Casa de Piatră, Arieșeni
Casa de Piatră je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Arieșeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1029 m.
El Gentil, Guachochi
El Gentil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
El Agualamo, La Yesca
El Agualamo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Nazzario Sauro, Modena
Nazzario Sauro je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
El Agualamo, La Yesca
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1202 m.
Osica de Sus, Osica de Sus
Osica de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Osica de Sus.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5351 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 101 m.
Godalming
Godalming je grad od 23,178 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Surrey.
On je i administrativni centar Distrikta Waverley.
Godalming je 1881. kao prvi na svijetu uveo eksperimentalnu električnu uličnu rasvjetu, od koje je istina brzo odustao i vratio se na stariju plinsku.
Geografske karakteristike
Godalming leži na rijeci Wey, na trasi autoputa za Portsmouth, udaljen 6 km jugozapadno Guildforda i oko 49 km od Londona.
Historija
Godalming je počeo svoj život kao saksonsko naselje, važnost mu je porasla oko 940. kad je postao utvrda umjesto dotadašnjeg obližnjeg sela Eashing.
Prvi put je dokumentiran 1086. kao crkveni feud Ranulfa Flambarda. Od 1221. je feud Biskupa od Salisbury.
Rene Favaloro
Rene Heronimo Favaloro (La Plata, 12. 7. 1923. – Buenos Aires, 29. 7. 2000) bio je argentinski kardiohirurg i jedan od osnivača koronarne bajpas-hirurgije. Godine 1967. prvi na svetu izvršio je premošćavanje srčanih arterija, obolelom od koronarne arterijske bolesti ugradnjom arterijskog bajpas-grafta. Ovakva intervencija vremenom je postala jedna od najznačajnije procedura u kardiovaskularnoj hirurgiji.
Godalming
Historija
Prvu povelju dobio je 1300. od kralja Edwarda I, na osnovu nje mogao je održavati svaki tjedan po jedan, i jedan veliki godišnji sajam krajem juna. Od 1541. je kraljevski feud, pa mu je 1575.kraljica Elizabeta I dodjelila povelju sa statusom grada i potvrdila ranije trgovačke privilegije.
Tekstilci Godalminga počeli su od 1682 mehanički plesti vunene predmete. Rijeka Wey je 1764. kanalizirana tako da se moglo ploviti dalje od Guildforda sve do Godalminga, pa je zbog tog podignuta i luka.
Željeznica je stigla do Godalminga 1848. , pa je odtad postajao sve više rezidencijalno mjesto za imućnije Londončane.
Rene Favaloro
Prvi koraci
Osnovno obrazovanje Rene je stekao u školi, u kojoj se zbog skromnih sredstava učenje obavljalo kroz rad. Slobodno vreme posle škole provodio je u radionici svog oca, stolara, koji ga je naučio mnogim tajnama ovoga zanata. Reneova majka bila je krojačica, vešta i sposobna žena, koja je Renea naučila da ceni rad i poštenje.
Godine 1936, nakon rigoroznog pregleda, Rene je upisao Nacionalni koledž La Plata. U ovoj školi Reneu su njegovi nastavnici Ezekuiel Martinez Estrada i Pedro Henrikuez Urena usadili osnovna načela humanizma, slobode, pravde, etike, poštovanja, traganja za istinom i učešće u društvenim aktivnostima koje se moraju sprovoditi samo neprestanim radom i požrtvovanjem.
Po završenom školovanju na koledžu Rene je upisao studije medicine na Nacionalnom univerzitetu La Plata. U trećoj godini započeo je praksu u Poliklinici bolnice u La Plati i načinio prve kontakte sa pacijentima. Željan znanja Rene je učio više od svojih kolega i onoga što mu je pružao nastavni program. U večernjim časovima vraćao se na kliniku kako bi proučavao evoluciju bolesti u pacijenata i dugo razgovarao sa njima o njihovim tegobama. Takođe je, pratio i rad profesora kliničke medicine i prisustvovao brojnim operacijama eminentnih hirurga tog vremena, koji su ga naučili hirurškim veštinama. Sve to će kasnije imati veliki uticaj na njegov doprinos svetskoj kardiovaskularnoj hirurgiji.
Strast za grudnom hirurgijom
Željan znanja iz kardiovaskularne i grudne hirurgije, koje su sve više postajale „čudo“ 20. veka, Favaloro je napustio ruralnu medicinsku praksu i otputovao u SAD kako bi učestvovao; „u medicinskoj „revoluciji“, kao njen aktivni učesnik a ne samo kao posmatrač“. Na jednom od njegovih putovanja do La Plate profesor Maineti, ga je savetovao da za usavršavanje izabere Kliniku u Klivlendu.
Sa malo sredstava i nedovoljnim poznavanjem engleskog jezika, slušajući savete svog profesora, Favolo se odlučio za Klivlend, da u njemu nastavi svoje dalje stručno usavršavanje. U SAD Favolo je prvo radio kao rezident, a zatim kao član hirurškog tima, i saradnik dr Donalda B Eflera, šefa kardiovaskularne hirurgije, F. Mejson Sonesa šefa dijagnostičke laboratorije i Vilijema L, šefa odeljenja za kardiologiju.
Na početku rada većina njegovih aktivnosti bila je povezana sa lečenjem srčanih zalistaka i urođenih bolesti srca. Ali želja za znanjem ga je terala da stalno istražuje i uči. Svaki dan, kada bi završio svoj rad u operacionoj sali, Favaloro je provodio sate i sate pregledajući koronoangiografske nalaze i proučavao anatomiju srčanih arterija i njihov odnos prema srčanom mišiću. U tom periodu Laboratorija Sonesa, oca koronarne arteriografija, imala je najveću kolekciju angiografskih snimaka u SAD.
Početkom 1967, Favaloro je počeo da razmišlja o mogućnostima primene vene safene u hirurgiji srčanih arterija. Te godine Favaloro je započeo primenu tehnike premošćavanja krvnih sudova, nazvane bajpas ili koronarni bajpas, koja je kasnije bila osnova njegovog budućeg rada i Favalori obezbedila ugled i van granica zemlje, nakon što je njegova metoda radikalno promenila istoriju lečenja koronarne bolesti.
''„Danas se samo u SAD obavi između 600.000 i 700.000 bajpas operacija godišnje. Njegov doprinos medicini nije bio slučajan, već pre svega rezultat dubokog poznavanja njegove specijalnosti, sati i sati istraživanja i napornog rada. Favaloro je jednim povodom rekao da njegov doprinos nije bio samo lični uspeh, već i rezultat rada zajedničkog tima kome je prvi cilj bio dobrobit pacijenta.“''
Fondacija Favaloro
Velika ljubav za svoju zemlju je Favalora vratila u Argentinu u 1971. sa idejom da u njoj osnuje centar sličan Klivlendskoj klinici, u kome bi se kombinovala medicinska nega, istraživanja i obrazovanje, kako je on to naveo u svojoj ostavci Efleru:
"Još jednom je sudbina stavila na moja ramena težak zadatak kome ću posvetiti poslednju trećini mog života, da osnujem Odeljenje za torakalnu i kardiovaskularnu hirurgiju u Buenos Ajresu... U ovom trenutku, okolnosti ukazuju na to da sam ja jedini u mogućnosti da to uradim. Ovo odeljenje će biti namenjeno, pored medicinske nege stanovništva, za poslediplomsko obrazovanje i druge oblike poslediplomskih studije u Buenos Ajresu i drugim velikim gradovima u zemlji, kao i za klinička istraživanja. Videćete mi ćemo moći da sledimo principe Klivlendske klinike. "
Vođen navedenom idejom nastala je Favaloro fondacija 1975, koju je on osnovao zajedno sa drugim partnerima što je intenziviralo rad u ovoj oblasti medicine koja se neprestano razvijala od njegovog povratka. Jedan od najvećih Favalorovih doprinosa bio je u podizanju nivoa stručnosti za dobrobit pacijenata, koja je realizovan kroz brojne kurseve, seminae i konferencije u organizaciji Fondacije, uključujući i angažovanje poznatih kardiologa kao konsultanta, koji se održavali nastavu svake dve godine.
Favaloro je u 1980. osnovao Laboratoriju za osnovna istraživanja, koju je finansirao sopstvenim novcem tokom dugog perioda, u okviru Odeljenja za istraživanje i edukaciju Favaloro fondacije. Potom je osnovao Institut za istraživanje bazičnih nauka u Institutu za biomedicinske nauke, što je dovelo, u avgustu 1998, do osnivanja i Favaloro Univerziteta. „Trenutno univerzitet ima fakultet medicinskih nauka, iz oblasti medicina (osnovan 1993) i kineziologije i pfiziatrije (osnovan 2000) i Fakultete tehničkih nauka, prirodnih nauka, sa tri smera (osnovan 1999)“.
Godine 1992. inaugurisan je u Buenos Ajresu Institut za kardiologiju i kardiovaskularne hirurgije, Favaloro fondacija, kao neprofitna ustanova, uz moto; "napredne tehnologije u službi medicine i humanizma" Institut je trebalo da obezbediti visoko specijalizovane usluge iz kardiologiji, kardiovaskularne hirurgije i transplantacije srca, pluća, jetre, bubrega i koštane srži, i drugih medicinskih oblasti. Favaloro je svoj rad na ovom institutu fokusirao okružen izaberanom grupom „profesionalaca“.
Poniženje i smrt
Teške posledica finansijske krize u Argentini s kraja 20. veka odrazile su se i na 77 godina starog Rene Favaloroa i njegov medicinskog fond koji je dugovao državi 40 miliona pezosa (približno jednaka svota američkih dolara). Rene Favaloro je bezuspešno više meseci kucao na sva vrata u Argentini u potrazi za novcem, ali podrške nije bilo, što ga je uvelo u tešku psihičku krizu i tragičnu smrt.
Sondrio
Geografija
Sondrio se prostire u gornjem toku rijeke Adde, pored ušća rijeke Mallero, u alpskom kraju Valtellina. Udaljen je 129 km sjeveroistočno od regionalnog centra Milana.
Rene Favaloro
Poniženje i smrt
Sam Favaloro, u pismu koje je poslao najvećem argentinskom dnevnom listu mesec dana pre svoje tragične smrti priznao je da doživljava... „jedan od najtežih trenutaka svog života“... i...„da je postao prosjak“.
Očajan i nemoćan da izdrži poniženja, u trenucima psihičkog rastrojstva Favaloro je 29. jula 2000. u svom stanu u Buenos Ajresu oduzeo sebi život pucajući u grudi.
San Francisco Javier, Chiautla
San Francisco Javier je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chiautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1131 m.
Sondrio
Historija
Sodrio je izrastao iz rimskog kastruma Sundrium. Za ranog srednjeg vijeka, nakon propasti Langobardskog Kraljevstva, Sodrio je podpao pod vlast Svetog Rimskog Carstva. Između 1310. i 1335. grad se upleo u borbe između Gvelfa i Gibelina iz obližnjeg Coma, te u sukob s Milanom koji je završio tako da je grad podpao pod vlast milanskih Viscontija. Između 16. vijek i 18. vijeka gradom vlada Siva liga iz susjednog švicarskog kantona Graubündena, sve do pobune iz 1620. kada se Valtellina otrgla od švicarske vlasti. Nakon Napoleonovog prodora na Apeninski poluotok, grad je u sastavu Cisalpinske Republike, a nakon njegova pada u sastavu Kraljevstva Lombardija-Venecija.
Znamenitosti
mini|lijevo|250px| Via Piazzi Najveća znamenitost Sondrija je njegov stari zamak Castello Masegra koji je danas pretvoren u historijski muzej.
Klinički bolnički centar Split
Klinički bolnički centar Split je najveći bolnički centar u Dalmaciji, smješten u splitskoj gradskoj četvrti Firule. Bolnica zapošljava približno 3200 djelatnika i raspolaže sa 1854 kreveta, 20 operacijskih dvorana i dvije endoskopske dvorane. Bolnici su 1. 1. 1993. pridružene Splitske toplice (fizikalna medicina, rehabilitacija i reumatologija), smještene u blizini izvora hipotermalne sumporne vode u centru grada, te bolnica Križine (poznata kao Vojna bolnica).
Sondrio
Privreda i transport
Sondrio je trgovački i poljoprivredni centar gornjeg toka rijeke Adde, kraja znanog kao Valtellina. Poznat je po svom vinu Sassella i tkaninama od pamuka i svile. Sondrio je zimski turistički centar iz kojeg vode žičare za poznata skijališta Bormio i Santa Caterina Valfurva. Preko Sondrija vode željeznički i cestovni putevi za Švicarsku (preko poznatih alpskih prijevoja Tirano i Passo del Bernina), te put za Južni Tirol preko prijevoja Passo dello Stelvio.
El Terrero, San Felipe
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2337 m.
Obala u magli
Le Quai des brumes je francuski crno-bijeli film snimljen 1938. u režiji Marcela Carnea, koji se smatra jednim od najpoznatijih ostvarenja poetskog realizma, odnosno najuticajnijih ostvarenja međuratne francuske kinematografije.
Predstavlja ekranizaciju istoimenog romana Pierrea Mac Orlana. Protagonist, čiji lik tumači Jean Gabin, je dezerter iz francuske vojske koji dolazi u Le Havre kako bi se pokušao ukrcati na brod za Južnu Ameriku. Radnja prikazuje kako se upozna s mladom djevojkom (čiji lik tumači Michèle Morgan) koja je pobjegla od kuće, te zbog koje će se sukobiti s lokalnim gangsterima.
Waverley (Surrey)
Borough Waverley je distikt sa statusom borougha od 123,315 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Surrey.
Obala u magli
Obala u magli je, usprkos toga što joj je scenarij bio prepun pesimizma, postigla veliki komercijalni uspjeh i godine 1939. osvojila prestižnu nagradu Prix Louis-Delluc. Njen uticaj na francusku javnost i tadašnju kulturu je bio toliki, da je nekoliko godina jedan od vichyjskih funkcionara upravo taj film optužio za široko rasprostranjeni defetizam na početku drugog svjetskog rata, odnosno poraz u sukobu s Nijemcima 1940. godine.
Waverley (Surrey)
Geografske karakteristike
Waverley se prostire na jugozapadu Grofovije Surrey, udaljen pedesetak km od Greater Londona, po šumovitim brežuljcima North Downsa.
Waverley je površinom od 163.376 km² relativno mali distrikt, kako je udaljen 25 km od centra Londona, sve se više pretvara u stambeno predgrađe Londona.
Administrativni centri distikta su Godalming i Farnham, pored njih veći urbani centar je Haslemere.
Vitimoso, Cosenza
Vitimoso je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Waverley (Surrey)
Historija
Waverley je formiran 1. aprila 1974. nakon administrativne reforme zemlje, ujedinjenjem Municipalnog borougha Godalming, sa urbanim distriktima Farnham i Haslemere i ruralnim distriktiktom Hambledon.
Vitimoso, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 334 m.
La Vinata, Choix
La Vinata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
San Pablo, Guachochi
San Pablo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
La Vinata, Choix
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 489 m.
Vatrogastvo
thumb|220p|Vatrogasci, Finska thumb|right|220p|Vatrogasci, Kanada, 2006. Vatrogastvo je zanimanje čiji je cilj zaustavljanje nekontrolisane vatre (požara). Vatrogasci se bore protiv vatre kako bi spasili ljudske živote, materijalna dobra i zaštitili životnu sredinu. Vatrogastvo je zanimanje koje zahteva dosta veštine. Vatrogasci su profesionalci koji provode godine vežbajući.
Guvacin
Guvacin je piridinski alkaloid prisutan u Areka orahu. On je eksperimentalni lek, bez odobrene indikacije. Eksperimentalne studije se sprovode da bi se utvrdila njegova fiziološka svojstva i mehanizmi dejstva. Poznato je da je guvacin specifičan inhibitor GABA preuzimanja bez znatnog afiniteta za GABAB receptore.
Vatrogastvo
U osnovi, da bi došlo do požara, potrebno je da se ispune tri uslova (tzv. „trougao paljenja“) : Eliminisanjem samo jednog od ovih uslova prekida se proces sagorevanja.
Drevni Rim
U starom Rimu nije bilo gradskih vatrogasaca. Umesto toga, građani su bili zavisni od robova ili pristalica. Vatrogasna služba se prvi put javlja u Avgustovom dobu.
Cerro Verde, Arteaga
Cerro Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 368 m.
Sabanillas, Tuxpan
Sabanillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 275 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Conger, Minnesota
Konger je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 146, što je 13 (9,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Greci, Osica de Sus
Greci je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Osica de Sus.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1023 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Aerodrom Sirdžan
Aerodrom Sirdžan (IATA kod: SYJ, ICAO kod: OIKY) smješten je pokraj grada Sirdžana u jugoistočnom dijelu Irana odnosno Kermanskoj pokrajini. Nalazi se na nadmorskoj visini od 1782 m. Aerodrom ima jednu asfaltiranu uzletno-sletnu stazu dužine 3766 m, a koristi se za domaće i regionalne letove. Vodeći avioprijevoznik koji nudi redovne letove na ovom aerodromu je Mahan Air.
Nirano, Modena
Nirano je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
El Edén, Tuxpan
El Edén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 265 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
San José Baqueachi, Carichí
San José Baqueachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1986 m.
La Frontana, La Yesca
La Frontana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1192 m.
Aerodrom Dašt-e Naz
Aerodrom Dašt-e Naz (IATA kod: SRY, ICAO kod: OINZ) smješten je 14 km sjeveroistočno od grada Sarija u sjevernom dijelu Irana odnosno pokrajini Mazandaran. Nalazi se na nadmorskoj visini od 11 m. Aerodrom ima jednu asfaltiranu uzletno-sletnu stazu dužine 2648 m, a koristi se za domaće i inozemne letove. Avioprijevoznici koji nude redovne letove na ovom aerodromu uključuju Iran Air (iz/u: Bandar Abas, Mašhad, TeheranMehrabad, Bagdad, Damask), Iran Air Tours (iz/u: Mašhad), Iran Aseman Airlines (iz/u: Kermanšah, Širaz), Mahan Air (iz/u: TeheranMehrabad) i Saudi Arabian Airlines (iz/u: Džeda).
São Gabriel da Cachoeira
São Gabriel da Cachoeira je grad u brazilskoj državi Amazonas od 39 097 stanovnika administrativni centar istoimene općine - São Gabriel da Cachoeira
Geografske karakteristike
São Gabriel da Cachoeira se nalazi na sjeveru države Amazonas na lijevoj obali Rio Negra, koji ulazi u Brazil kod nedalekog Cucuia. Par kilometara uzvodno od grada je ušće Vaupésa u Rio Negro. Zbog tog se grad između 1952. -1966., zvao Uaupés, kako Brazilci zovu Vaupés. Većina stanovnika grada i okolice su autohtoni indijanci.
Collenocello, Roma
Collenocello je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 776 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Tree Hill
Tree Hill (eng.: One Tree Hill) je američka tinejdžerska dramska serija, redatelja Marka Schwahna, koja je premijerno prikazana 23. rujna 2003. na WB TV-mreži. Nakon treće sezone serije, "WB" se spojila sa "UPN"-om u "CW" televiziju, i od 27. rujna 2006. mreža je službeno emitira u SAD-u. Od 25. veljače 2009., CW je obnovio seriju za sedmu sezonu. Radnja serije se događa u fiktivnom gradu Tree Hill u Sjevernoj Karolini i izvorno prati živote dva polubrata, Lucasa Scotta (Chad Michael Murray) i Nathana Scotta (James Lafferty). Njihov odnos se razvija od bezdušnog neprijatelja, bratske brige, košarke, romance sa ženskim likovima, koje su značajni likovi unutar serije. Prve četiri sezone, serija se bazira na likove u srednjoj školi. S početkom pete sezone, Schwahn je odlučio preskočiti vremenski četiri godine, te likovi pokazuju svoje živote nakon fakulteta. Sedma sezona će se kretati jednu godinu u budućnosti.
Serija je započinjala pjesmom "I Don't Wanna Be" od Gavin DeGrawa, koja svira u pozadini. Tema je ukinuta u petoj sezoni (i ponovno vraćena u osmoj, kad je za svaku epizodu snimljen remiks te pjesme), a krediti su se sastojali samo od naslova napisanog na crnoj podlozi. Serija je snimljena u Wilmingtonu, Sjeverna Karolina od strane EUE/Screen Gems studija.