cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Šehzade Bajezid
{{Infobox noble Huricichan sultana Mihrumah Sultan Šehzade Osman<br Princ Bajazit ili Šehzade Bajezid ({{lang-ota|شهزادة بايزيد}} {{lang-tr|Şehzade Bayezid}}; 1525 — 25. septembar 1561), je bio sin osmanskog sultana Sulejmana I i sultanije Hurem.
Lorichella, Cosenza
Lorichella je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1306 m.
El Puertecito de las Escobas, Zaragoza
El Puertecito de las Escobas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Zaragoza.
Chapelle-d'Andaine
Šapel d'Anden je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Alanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1600 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 103 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 128 metara (maksimalnoj 258 m, a minimalnoj 118 m).
Pontificia Universidad Católica de Valparaíso
mini|desno|250px|Centralni Kampus Pontificia Universidad Católica de Valparaíso (PUCV) je čileanski privatni univerzitet u Valparaísu osnovan 1928. godine.
El Puertecito de las Escobas, Zaragoza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1940 m.
Opština Ieud, Maramureș
Ieud je opština u Rumuniji u okrugu Maramureš.
Šehzade Bajezid
Borio se sa svojim bratom Selimom oko prestola. Međutim, Bajazit se posvađao sa svojim ocem, tako da je Sulejman podržao Selima da dođe na vlast. Bajazit je sa svoja četiri sina pobegao, ali je Sulejman naredio da se pogubi i on i njegovi sinovi. Četiri sina su pogubljena, a peti je ostao sa majkom. Kako ne bi došlo do borbi oko prestola, naređeno je da se i taj najmlađi sin pogubi. Njegova žena bila je Fatma Haseki Sultana.
Neuwittenbek
Nojvitenbek je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.222 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058112.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Nojvitenbek se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 12 metara. Površina opštine iznosi 13,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.222 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 93 stanovnika/km².
Tercera Manzana, Tepatlaxco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 186 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1291 m.
Šehzade Bajezid
Privatni život
Bio je oženjen Fatmom Haseki Sultanijom. Ona mu je rodila nekoliko djece.
Opština Ieud, Maramureș
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 425 m.
Šehzade Bajezid
Djeca
Njegovi sinovi su pogubljeni kada i on. Od četiri njegove kćeri samo su sudbine dvije sultanije poznate.
Zabrekve
Zabrekve je naselje u slovenskoj Općini Železniku. Zabrekve se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 66 stanovnika.
Butlerville, Ohio
Batlervil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Bahram Čobin
Bahram je potjecao iz plemićke obitelji Mihran, jedne od najutjecajnijih obitelji sasanidske Perzije. Nepoznato je kad je rođen. Njegova obitelj vuče porijeklo od dinastije koje je područjem Perzije vladala prije Sasanida, od partskih Arsakida te je tradicionalno davala vojskovođe za vojsku sasanidskih velikih kraljeva zbog čega su mnogi kasnoantički zapadni autori (kao Prokopije iz Cezareje) pogrešno mislili da Mihran nije ime, nego položaj (rang) u vojsci.
Bahram, koji je u doba Hozroja I. najvjerojatnije služio u kraljevoj gardi, se kao general veoma uspješno borio protiv Armenaca i Turaka. Ali, kada je godine 589. na Kavkazu pretrpio manji poraz od Bizantinaca, Hormizd IV., koji je i inače s nepovjerenjem gledao uspjehe svoga vojskovođe, to je uzeo za povod da ga ponizi (poslao mu je žensku odjeću). Bahram se je zbog toga skupa sa svojom vojskom pobunio protiv kralja i pritom također mogao računati na nezadovoljstvo plemstva i zoroastrijanskog svećenstva Hormizdovom vladavinom. Hormizd IV. je tako 6. veljače 590. svrgnut, još prije negoli je Bahram s vojskom stigao do glavnoga grada sasanidske Perzije Ktezifonta, a urotnici su na njegovo mjesto postavili njegova sina Hozroja II. koji je devet dana poslije okrunjen i uzalud pokušavao pregovarati s Bahramom. Bahram je naime dotada govorio da se bori za Hozroja II., koji je već dulje vrijeme bio u svađi s ocem, ali sada je postalo očito da zapravo želi sam zavladati.
Pristaše Hozroja II. su nakon što je ovaj izgubio prvu bitku protiv Bahrama prešli k njemu tako da je Hozroje II. pobjegao u Bizant koji se već godinama nalazio u ratu s Perzijom. Bahram je zauzeo glavni grad Ktesifon, te se 9. ožujka 590. okrunio za kralja kao Bahram VI. Budući da su Perzijom dotada već više od 360 godina vladali Sasanidi, i uzurpatori su čak bili članovi te dinastije, bila je to senzacionalna akcija. U orijentalnoj predaji postoje naznake da je Bahram Čobin time izgubio potporu te da je ubrzo nakon krunidbe morao izraziti spremnost da se odreče prijestolja u korist mlađega brata Hozroja II. čim ovaj bude punoljetan. Toliko je očito bila jaka predodžba u Perziji da samo pripadnici dinastije Sasanida imaju pravo na krunu.
Bahram nije uspio u pokušaju da mu bizantski car Mauricije izruči njegova rivala Hozroja II. Štoviše, bizantske su trupe zajedno s Hozrojem, pridružili su im se i pristaše Hozroja II. u Perziji, provalile u Perziju te zauzele Ktesifon tako da je Hozroje II. konačno sjeo na prijestolje. Što se dalje dogodilo s Bahramom Čobinom nije poznato, vjerojatno je pobjegao u istočnu Perziju ili k Turcima gdje je pod Hozrojevim pritiskom pogubljen nakon godinu dana.
Samanidi, prvi lokalni vladari Perzije nakon arapskoga zauzeća i islamizacije, tvrdili su da su potomci Bahrama Čobina kako bi stekli legitmnost.
Virgil, Illinois
Virdžil je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 329, što je 63 (23,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Aaron Paul
Aron Pol (27. avgust 1979) je američki glumac i poznat po ulozi Džesija Pinkmana u seriji Čista hemija. Ova uloga donela mu je dva Emija za najboljeg sporednog glumca u dramskoj seriji, čime je postao peti glumac koji je ovu nagradu osvojio dva puta. Takođe je jedini trostruki dobitnik Nagrade Saturn za najboljeg sporednog televizijskog glumca, a 2014. bio je nominovan i za nagradu Zlatni globus.
Veće filmske uloge ostvario je u komediji Razbijeni od alkohola, drami Helion i adaptaciji popularne video igre Želja za brzinom.
Daruvar
Daruvar je grad u Hrvatskoj koji se nalazi na zapadu Slavonije i pripada Bjelovarsko-bilogorskoj županiji.
Geografija
Daruvar se nalazi u sjeverozapadnom dijelu Hrvatske, u zapadnom dijelu pokrajine Slavonije. Udaljen je 125 km od glavnog grada Zagreba i oko 130 km od Osijeka. Smješten je u brežuljkastom predjelu podno planine Papuk, u Poilovskoj zaravni, na plodnim nanosima iz pleistocena.
Stanovništvo
Broj stanovnika grada s okolnim naseljima (Dar. Vinogradi, Doljani, Donji Daruvar, Gornji Daruvar, Lipovac Majur, Ljudevit Selo, Markovac i Vrbovac): 13 243.
Broj stanovnika samog grada Daruvara: 9 811
Antičko doba
Nakon propasti Zapadnog Rimskog Carstva, u petom stoljeću nove ere,daruvarskim teritorijem prohujala su bezbrojna germanska plemena. U sedmom stoljeću se naseljavaju Avari, a uskoro s njima i Slaveni. U vrijeme Ljudevita Posavskog ovi krajevi (Posavska Hrvatska) padaju pod njegovu vlast. Kasnije oni dolaze pod vlast franačkih vladara, a u doba hrvatskih kraljeva, Tomislava, Krešimira IV i Zvonimira, oni su u sastavu hrvatske države.
Filipovci (Makedonija)
Filipovci su naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Filipovci su u okviru opštine Kratovo.
Prirodni uslovi
Filipovci su smešteni u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 60 kilometara istočno.
Selo Filipovci se nalazi u istorijskoj oblasti Kratovsko. Naselje je položeno na zapadnim padinama Osogovskih planina, na približno 560 metara nadmorske visine.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
San José de Pala, Tlaquiltenango
San José de Pala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tlaquiltenango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 411 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1188 m.
Filipovci (Makedonija)
Stanovništvo
Filipovci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 112 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Zaboloteni, Trifești
Zaboloteni je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Trifești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 561 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Obrovac
Obrovac je grad u Hrvatskoj smješten na krajnjem sjeveru Dalmacije.
Geografija
Obrovac se nalazi na rijeci Zrmanji, 12 km od njenog ušća u more. Razvio se na raskrižju puteva za Zadar, Šibenik i Knin, podno velebitskih prijelaza Mali Alan i Prezid koji vode iz Like u Dalmaciju. Njegovo prometno značenje je znatno opalo izgradnjom autoceste Zagreb - Split. Obrovački kraj pripada krškom prostoru Bukovice, pa je zbog nedostatka većih poljoprivrednih površina bio orijentiran uglavnom na stočarstvo. Jedini izuzetak je Žegarsko polje, koje se nalazi istočno od samog gradića.
Stanovništvo
Na području Grada Obrovca živi 3.387 stanovnika. Najveće naselje nije gradić Obrovac koji ima 1.055 stanovnika, već susjedno selo Kruševo ( 1.078 st.). Danas su većinsko stanovništvo Hrvati ( 84.0 % ), dok udio Srba iznosi 12.8 %.
Po popisu stanovništva iz 1991. godine, kao i ranijim popisima Srbi su u Obrovcu predstavljali većinsko stanovništvo; 1991. godine bilo je u tadašnjoj općini Obrovac 65,5% Srba, 32,5% Hrvata, te 2,0% ostalih.
Uprava
Upravno područje Grada Obrovca čini 12 naselja ( Bilišane, Bogatnik, Golubić, Gornji Karin, Kaštel Žegarski, Komazeci, Krupa, Kruševo, Muškovci, Nadvoda, Obrovac i Zelengrad ).
Historija
Obrovac se prvi put u pisanim ispravama spominje 1337. Godine 1527. grad su zauzeli Turci. Godine 1647, za vrijeme kandijskog rata su utvrdu i obližnje naselje zauzeli i razorili Mlečani. Godine 1687. je serdar Stojan Janković za račun Mlečana konačno protjerao Turke iz Obrovca.
Godine 1848. je Obrovačka općina, kao prva među dalmatinskim općinama, upućuje zahtjev Banu Jelačiću za sjedinjenjem Dalmacije i Hrvatske.
Nakon drugog svjetskog rata, u socijalističkoj Jugoslaviji, vlasti su pasivni kraj Obrovca nastojali revitalizirati gradnjom velikog kompleksa tvornice glinice Jadral u Obrovcu. Međutim, ta je investicija postala katastrofalni promašaj, a riječ Obrovac postala sinonim za politički motivirane a ekonomski neisplative poslovne projekte.
Za vrijeme raspada SFRJ, većinski srpsko stanovništvo se pobunilo protiv nove vlasti u Hrvatskoj, te je Obrovac 1991. godine postao dio Republike Srpske Krajine. Zbog blizine strateški važne Maslenice u blizini grada su se vodile žestoke borbe, a hrvatsko stanovništvo je uglavnom protjerano. Godine 1993, za vrijeme Operacije Maslenica, hrvatske snage su prodrle u blizinu grada.
Za vrijeme Operacije Oluja, hrvatske snage su ušle u Obrovac koji je već bio potpuno ispražnjen. Ti događaji često služe kao argument hrvatskim nacionalistima da se za vrijeme Oluje nije dogodilo nikakvo etničko čišćenje, odnosno da je srpsko stanovništvo područje otišlo dobrovoljno ili pod prisilom svojih vlasti.
Kultura
Muzej Grada Obrovca,u kojem se mogu vidjeti razni stari predmeti, alati, građevine, kao i narodne nošnje ljudi karakteristične za ovo područje.
Cambrembo, Bergamo
Cambrembo je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1398 m.
Irgalem
Irgalem (zvan još i Abosto ili Dalle) je grad u južnojEtiopiji, u Regiji Južnih naroda, narodnosti i etničkih grupa u Zoni Sidama. Irgalem je udaljen oko 260 km južno od glavnog grada Adis Abebe i oko 40 km južno od regionalnog središta Avase. Irgalem leži na nadmorskoj visini od 1776 metara, upravno je središte worede Dale.
Historija
Irgalem su zauzeli Talijani 1. decembra 1936 kao jedno od posljednjih uporišta Etiopske vojske pod zapovjedništvom rasa Desta Damtewa. Irgalem je bio glavni grad bivše Pokrajine Sidamo sve do 1975, kad je vojni režim Derg, premjestio upravu u obližnji grad Avasu.
Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005 grad Irgalem imao je 43,815 stanovnika, od toga 21,840 muškaraca i 21,975 žena.
Zabrežnik
Zabrežnik je naselje u slovenskoj Općini Žiriju. Zabrežnik se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 33 stanovnika.
La Mesita, San Miguel de Allende
La Mesita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2022 m.
Costa de' Grassi, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 206 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 761 m.
Aleksej Rikov
Aleksej Rikov (25. 2.1881. - 15. 3.1938.) je bio premijer Sovjetskog Saveza od 2. 2.1924. godine kada na tom mestu nasleđuje Lenjina pa do 19. 12.1930. godine kada ga Staljin smenjuje. Nakon smjene s premijerske pozicije Rikov je vršio ministarske dužnosti do početka Velike čistke kada 26.9.1936. godine biva smjenjen. Zajedno s Buharinom, Jagodom i drugima Aleksej će biti 13. 3.1938. godine osuđen na smrt i dva dana kasnije pogubljen.
Biografija
Pošto se 1930 priključuje opoziciji i vodi energičnu borbu za demokratiju u partiji, a protiv lične diktature Staljina i njegove klike, suspendovao ga je i postavio na njegovo mesto Molotova. Kada se „pokajao“, Staljin ga je postavio za komesara pošta i telegrafa, na kojem je položaju i zatvoren. Osuđen je, kao opozicionar u procesu sa Jagodom i streljan sa još 15 „špijuna“ kao „izdajnik“.
Neversdorf
Neferzdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 95 opštinskih središta okruga Zegeberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 741 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1060062.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zegeberg Neferzdorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Zegeberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 31 metra. Površina opštine iznosi 7,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 741 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 103 stanovnika/km².
Francisco Villa, Santo Tomás Ocotepec
Francisco Villa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Tomás Ocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 259 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2317 m.
Huerta la Concepción, Cuauhtémoc
Huerta la Concepción je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2192 m.
Filettole, Prato
Filettole je naselje u Italiji u provinciji Prato, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 145 m.
Lomas de San Isidro, Técpan de Galeana
Lomas de San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1801 m.
Frankford, Delaver
Frankford je gradić u američkoj saveznoj državi Delaver. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 847 stanovnika.
Cesare Pavese
thumb|right|Cesare Pavese Cesare Pavese (9.9. 1908 – 27.8. 1950) bio je italijanski pjesnik, romanopisac, književni kritičar i prevoditelj; pripadnik neorealistčke struje u književnost, smatra se jednim od najznačajnijih italijanskih pisaca 20. vijeka.
Rođen je u mjestu Santo Stefano Belbo, u provinciji Cuneo, gdje su mu roditelji svake godine provodile ljetne praznike. Živio je u Torinu, gdje je na Univerzitetu studirao englesku književnost, a nakon toga živio prevodeći djela engleskih i američkih autora na italijanski.
1930-ih se Pavese počeo kretati u antifašističkim krugovima, zbog čega ga je Mussolinijev režim prognao u Južnu Italiju 1935. godine. Nakon godine dana se vratio u Torino i počeo raditi za izdavačku kuću Einaudi. Nakon izbijanja rata je mobiliziran u italijansku vojsku, ali je zbog astme mjesece proveo u vojnoj bolnici. Kada su njemačke snage okupirale Torino 1943. godine, većina njegovih prijatelja je pobjegla u šumu i priključila se partizanima. Pavese se također sklonio iz grada, ali nije sudjelovao u borbama.
Nakon rata Pavese se priključio Komunističkoj partiji Italije i radio za njeno službeno glasilo L'Unità. U isto vrijeme se intenzivirala depresija, i ranije prisutna u njegovim radovima, a pogotovo nakon što je američka glumica Constance Dowling odbila njegovo udvaranje. Godine 1950. je počinio samoubistvo prevelikom dozom barbiturata u hotelskoj sobi - u okolnostima identičnim onima kakve je opisao u svom djelu 'Tra Donne Sole'.
Berrieux
Berije je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 161 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 98 metara (maksimalnoj 159 m, a minimalnoj 72 m).
James Thurber
Knjige
Posthumne zbirke:
Gibello, Biella
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 472 m.
Huma
Prirodni uslovi
Huma je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije, na samoj granici sa Grčkom (neposredno južno od sela). Od najbližeg grada, Đevđelije, selo je udaljeno 20 kilometara zapadno.
Selo Huma se nalazi u istorijskoj oblasti Meglen. Selo je na jugoistočnim padinama planine Kožuf, na približno 840 metara nadmorske visine.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Huma je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 2 stanovnika, jednog Cincara i jednog Bošnjaka.
Nekada su pretežno stanovništvo bili Cincari.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Tlacuapan, Huautla
Tlacuapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 567 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 494 m.
Surduk (Stara Pazova)
Surduk je naselje u opštini Stara Pazova u Sremskom okrugu, oko 40 km severno od Beograda. Prema popisu iz 2002. bilo je 1589 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1253 stanovnika). U Surduku se nalazi Hram Svetog Oca Nikolaja, koji je podignut 1816. godine.
Ime
Surduk je turska reč i znači provalija. Ime označava provaliju blizu Dunava, koji protiče pored sela. U antici mesto je bilo poznato kao Rittium.
Demografija
U naselju Surduk živi 1308 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,0 godina (41,2 kod muškaraca i 44,6 kod žena). U naselju ima 543 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,93.
Altè, Verona
Altè je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Hudaverlija
Hudaverlija je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Hudaverlija je naselje u okviru opštine Radovište.
Prirodni uslovi
Hudaverlija je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Radovišta, naselje je udaljeno 9 kilometara istočno.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Hudaverlija je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bila bez stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su bili etnički Turci (100%). Oni su se sredinom 20. veka spontano iselili u maticu.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva bio je islam.
Zabreznica
Zabreznica je naselje u slovenskoj Općini Žirovnici. Zabreznica se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 469 stanovnika.
Гуча (село)
Гуча (село) је насеље у Србији у општини Лучани у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 2010 становника (према попису из 1991. било је 1951 становника).
Демографија
У насељу Гуча (село) живи 1589 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,2 година (37,7 код мушкараца и 40,7 код жена). У насељу има 610 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,30.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Pontificia Universidad Católica de Chile
mini|desno|200px|Logo univerziteta Pontificia Universidad Católica de Chile (PUC) je čileanski univerzitet u Santiagu sa 25.558 studenata (2011). Univerzitet je osnovan 1888. godine. Moto univerziteta na latinskom jezik je In Christi lumine pro mundi vita. Rektor je Dr. Ignacio Sánchez Díaz i Kancelar je Mons. Ricardo Ezzati.
Himna univerziteta
Himna univerziteta na španskom: I
II
IV
Coro
Palo Blanco, Acajete
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2134 m.
Cezijum bromid
Cezijum bromid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 212,809 Da.
John Strong
John Strong (?, ? - London, jun 1693.), bio je engleski moreplovac iz 17. vijeka, koji je poznat po otkriću Falklandskog kanala.
Biografija
John Strong je bio jedan od kapetana na galiji Welfare, u flotili koju je financirao Anthony Cary grof od Flaklanda, koja se 1689. uputila iz Londona prema Južnoj Americi, sa ciljem da istraži Magellanov tjesnac. thumb|left|220px|Pogled na Falklandski kanal iz naselja [[San Carlos, Falklandi|San Carlos]] Strong se 29. januara 1690. usidrio i iskrcao pored Port Howarda. u Falklandskom kanalu. Kanal je nazvao po financijeru svoje ekspedicije - Anthony Caryu, odnosno po njegovoj škotskoj plemićkoj tituli Peti grof od Falklanda, kasnije je tako nazvan cijeli arhipelag, kao i dva najveća otoka; Zapadni i Istočni Falkland.
Nakon tog je otplovio do Magellanova tjesnaca, te se nakon tog 1691. vratio u London. Umro je u junu 1693. na londonskoj Temzi, kad se spremao na novu ekspediciju po španjolskim Karibima koju je vodio admiral Arturo O'Byrne
Denali
Denali [ dɨˈnɑːli ]  (prije Mount McKinley  [ maʊnt məˈkɪnli ], od 1917. do 2015.), najviši planinski vrh Sjeverne Amerike, u južnoj Aljaski, SAD, visok 6168 m n. m.
Toponimija i etimologija
Lokalni Indijanci Atabaskan planinu zovu Denali, što na njihovom znači Visoka ili Velika, Rusi su je zvali - Velika planina (Boljšoja gora). Od 1889. zovu je Densmore po istraživaču Franku Densmoreu. Današnje ime dao joj je istraživač William Dickey 1896. po imenu tadašnjeg predsjedničkog kandidata - McKinley koji je iste te godine i postao 25 američki američki predsjednik.
Sredinom 1970-ih pokrenuta je inicijativa za vraćanje njenog orginalnog indijanskog imena. američka savezna država - Aljaska prihvatila je tu inicijativu i tako nazvala Nacionalni park Denali osnovan 1980. u kom se nalazi planina McKinley. Od tad se sve češće koristi ime Denali.
Ejido Sonora, Tepatlaxco
Ejido Sonora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tepatlaxco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 867 m.
Denali
Geografija
Denali se nalazi gotovo u sredini masiva Aljaska na jugu Aljaske. Denali leži oko 210 km sjeverozapadno od Anchoragea i nekih 275 km jugozapadno od Fairbanksa u Nacionalnom parku Denali.
Juan Albino Hipólito Sandoval, San Buenaventura
Juan Albino Hipólito Sandoval je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Buenaventura.
Denali
Geografija
Denali je zapravo divovski granitni blok koji se uzdigao iznad zemljine kore tokom razdoblja tektonske aktivnosti koje je počelo prije 60 milijuna godina. On se naglo uzdiže uvis nekih 5500 metara iznad rasjeda Denali sa svoja dva vrha. Gornja polovica planine prekrivena je trajnim snježnim pokrivačem, ispod kojeg su mnogi glečeri od kojih su neki dugi preko 48 km.
Službena mjerenja nadmorske visine obavljena ranih 1950-ih, dala su rezultat od 6194 metara. Kasnija mjerenja planine dala su različite rezultate, jedno mjerenje izvršeno 2010. koristeći naprednu radarsku tehnologiju, objavljeno u septembru]] 2013., pokazalo je da je Denali visok - 6168 metara, ali se ono još uvijek smatra neslužbenim.
thumb|left|260px|Posljednji kamp na visini od 5200 m na stazi Buttress.
Historija
O planini je prvi izvjestio engleski moreplovac George Vancouver - koji ju je ugledao 1794. iz Aljaskog zaljeva. Prvi pokušaj osvajanja Denalija izveo je američki sudac James Wickersham - 1903., ali se on nije uspio popesti do vrha. Zatim je to pokušao liječnik i istraživač Frederick Cook, i navodno uspio (iako u to mnogi sumnjaju - jer nije bilo svjedoka), njegova avantura dobila je za ono vrijeme - velik publicitet, pa je to potaknulo i druge da se pokušaju popesti na vrh. Dva člana Sourdough ekspedicije uspela su se do nižeg Sjevernog vrha (North Peak) - 1910., a pravi - Južni vrh (South Peak) osvojili su 7. juna 1913., Hudson Stuck i Harry Karstens.
Prebacivanje alpinista do podnožja planine avionom, prvi put je izvedeno 1932., a počevši od 1950. to je postao standardni način za uspon na vrh, koji je penjačima smanjio putovanje od nekoliko tjedana. Većina današnjih alpinista uspon na Denali počinje sa juga od glečera Kahiltna na nadmorskoj visini od 2195 m, zatim se penju po takozvanoj Zapadnoj Buttress stazi. Danas se svake godine prosječno do vrha Denali popne nekoliko stotina alpinista.
Universidad Católica de la Santísima Concepción
mini|desno|250px|UCSC Universidad Católica de la Santísima Concepción (UCSC) je čileanski univerzitet u gradu Concepciónu. Univerzitet je osnovan 1991. godine.
Džima
Džima (engleski: Jimma) je grad na jugozapadu Etiopije u Zoni Džima u Regiji Oromija udaljen oko 305 km zapadno od Adis Abebe.
Nekoć je bio glavni grad Pokrajine Kaffe sve dok ta pokrajina nije rasformirana usvajanjem novog etiopskog ustava 1995. Grad leži na obalama rijeke Avetu na 1600 metara nadmorske visine.
Historija
Današnje sjeverno predgrađe grada - Jiren nekoć je bilo sjedište Oromskog kraljevstva sve do pred kraj 19. vijeka. Grad se izvorno zvao Hirmata, važnost mu je porasla u 19. vijeku kad su kroz grad prolazile karavane na putu iz Šoe za Kraljevstvo Kaffa. Po zapisima Donalda Levina, ranih 1800-ih sajam u Džimi okupljao je na hiljade ljudi iz susjednih regija; Amhare, Godžama, Šoe i Oromije.
Današnju Džimu podigli su talijanski kolonisti 1930-ih uz obale rijeke Avetu. Oni su željeli Džimu učiniti važnim središtem islama, zbog tog su podupirali osnutak islamskih vjerskih škola - Fikh, na taj su način htjeli oslabiti utjecaj koji je na lokalno stanovništvo imala Etiopske pravoslavna tevahedo crkva.
Džima je bila poprište nasilnih sukoba koji su otpočeli u aprilu 1975 između radikalnih studenata (poznatih kao zemača) oni su stigli u grad da organiziraju lokalne seljake oko agrarne reforme. Lokalna policija stala je na stranu bivših zemljoposjednika, nato su seljaci i studenti zatvorili neke policajce i zemljoposjednike, što je dovelo do napetosti u gradu. Zbog tog je tadašnji vojni režim Derg otposlao posebne snage u Jimmu da zavedu red, nakon tog je 22 studenta ubijeno, dobar dio pohapšen, a njihovo sjedište zatvoreno.
Etiopska vlada objavila je 13. decembra 2006 da je osigurala kredit od 98 milijuna $ od Afričke razvojne banke za izgradnju 227 km ceste između Džime i grada Mizan Teferi na jugozapadu. Tim kreditom pokrit će se 64% troškova.
Gradske zanimljivosti
Džima još uvijek ima građevina iz nekadašnjeg Oromskog kraljevstva, između ostalog opstala je palača Abba Jifara. Grad ima gradski muzej, Univerzitet i Poljoprivredni istraživalački centar osnovan 1968, koji je nacionalni centar za istraživanje poboljšanja prinosa kave i začina.
Grad ima i Aerodrom Džima (ICAO kod HAJM, IATA kod JIM)
Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije za 2005 Džima je imala 159,009 stanovnika, od toga je 80,897 bilo muškaraca i 78,112 žena.
Na predhodno provedenom popisu 1994 grad je imao 88,867 stanovnika, od toga je bilo 43,874 muškaraca i 44,993 žena.
Nieblum
Niblum je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 610 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054087.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordfrizland Niblum se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 4 metara. Površina opštine iznosi 7,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 610 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 78 stanovnika/km².
Timparossa, Siracusa
Timparossa je naselje u Italiji u provinciji Siracusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
Yampolis, Cuauhtémoc
Yampolis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2139 m.
Opština Lăpuș, Maramureș
Lăpuș je opština u Rumuniji u okrugu Maramureš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 384 m.
Umljena
Umljena je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Umljena je u sastavu opštine Pehčevo.
Prirodni uslovi
Umljena je smeštena u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Berova, naselje je udaljeno 10 kilometara severno.
Naselje Umljena se nalazi u istorijskoj oblasti Maleševo. U oblasti Maleševskih planina, na severnom obodu Berovskog polja. Jugoistočno od naselja teče reka Bregalnica gornjim delom svog toka. Nadmorska visina naselja je približno 880 metara.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Umljena je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 354 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
El Congo, Zaragoza
El Congo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1991 m.
Millersburg, Indiana
Milersburg je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 903, što je 35 (4,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Wikimedijalac u rezidenciji
alt=A room full of people watching a presentation|mini|300x300px| WiR surađuje s knjižničarima u [[Stockholm|Stockholmu]] Wikimedijanac ili Wikimedijalac u rezidenciji (EN: Wikimedian in residence, skraćeno WiR) je osoba koja surađuje s organizacijom po pitanjima Wikimedija (ili samo Wikipedije, kao Wikipedijac).
Oni pomažu u organizaciji/instituciji domaćinu oko razumijevanja Wikipedije i Wikimedija, sestrinskih projekata Wikipedije, koji uključuju Wikimedijin djeljeni poslužitelj, Wikipodatci, Wikizvor i druge. WiR-ovi obično ne pišu u Wikipediji o organizaciji u kojoj rade, već pomažu stručnjacima da pišu o stvarima koje znaju.
WiR-ovi rade s različitim vrstama organizacija no najčešće su to GLAM-ovi (galerije, knjižnice, arhivi i muzeji) ili obrazovne institucije poput sveučilišta. Zdenko Denny Vrandečić je bio WiR u Google u. WiR-ovi ponekad rade u nekoliko organizacija, te ih se može nazvati "Wikmedian at large" ili u slobodnom prijevodu Wikimedijalac za opću dostupnost. Na primjer, jedan takav je radio širom Novog Zelanda. Neke WiR-ove plaća organizacija u kojoj rade ili organizacija povezana s Wikimedijom, no neki su i volonteri. [[Datoteka:Wikimedian_in_Residence_map_2019.png|alt=Karta je Interaktivna WiR karta (kad se klikne) izrađena pomoću Wikidata .|mini|300x300px|Interaktivna WiR karta (na klik) izrađena pomoću [[Wikipodatci|Wikidata]] vizualizacije.]]
Povijest
Prvi WiR je bio u Britanskom muzeju 2010. godine.
Do 2016. je bilo više od 100, a 2020. više od 220 WiR-ova u većini regija u svijetu.
U regiji
WiR-ovi u regiji bivše Jugoslavije su se prvi put pojavili kao model informiranja i educiranja institucija:
Ovaj grafikon prikazuje sve koji su uključeni u tipični WiR projekt (što svaki pruža i prima).]]
Bayard, New Mexico
Bejard je grad u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.328, što je 206 (-8,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Ciénega, Tecate
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 933 m.
Bassano, Varese
Bassano je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 545 m.
Turija (Makedonija)
Turija je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Turija je u sastavu opštine Delčevo.
Prirodni uslovi
Turija je smeštena u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Delčeva, naselje je udaljeno 18 kilometara zapadno.
Naselje Turija se nalazi u istorijskoj oblasti Pijanec. Naselje se razvilo na seveozapadnim padinama planine Golak, dok severno od nje protiče reka Bregalnica. Nadmorska visina naselja je približno 700 metara.
Stanovništvo
Turija je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 102 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Zabiče
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 314 stanovnika.
Vladomira, Trifești
Vladomira je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Trifești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 196 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Ciceron
Marko Tulije Ciceron (lat. M. Tullius Cicero; Arpin, 3.1. 106. pne. - Formijan kod Gajete, 7.12. 43. pne.), državnik i najveći rimski govornik. thumb|Ciceron u dobi od 60 godina
Život
Iza početnih nauka u Arpinu uči u Rimu (s bratom Kvintom) govorništvo kod Marka Antonija i Lucija Krasa, pravo kod augura Kvinta Mucija Scevole i vrhovnog svećenika Kvinta Mucija Scevole. S Epikurovim mudroslovnim sustavom, kojemu nije sklon, upoznaje ga Fedro, s naukom Akademije, kojoj se najviše priklanja, Filon, a u stoičku ga je filozofiju već u roditeljskoj kući uputio Diodot. Dobro je poznavao staro latinsko, napose epsko i tragično pjesništvo. Dospio je osobno poznavati pjesnika tragedija Lucija Akcija. Jednako dobro poznaje grčki jezik i književnost. Na proučavanje književnosti, čini se, da ga je potaknuo grčki pjesnik Aulo Licinije Arhija, kojega kasnije brani na sudu.
thumb|250px|V. Foppa: Mladi Ciceron čita, 1464. U dobi od dvadeset godina ogleda se u prvim književnim pokušajima, a ujedno nastupa i kao govornik u više privatnih parnica. 79-77. boravi u Grčkoj s bratom Kvintom i prijateljem Titom Pomponijem Atikom. U Ateni sluša akademika Antioha, epikurejca Zenona i ponovno stoika Fedra, a u govorništvu se dotjeruje kod Demetrija. U Aziji se upoznaje s kićenim baroknim azijskim stilom (genus Asiaticum ili amplum), a na Rodu kod Molona s rodskim (genus Rhodium ili medium), koji čini sredinu između jednostavnoga atičkoga (genus Atticum ili tenue) i bujnoga azijskoga. Boravak na Rodu odlučan je za Ciceronov govornički razvitak, jer se tada priklanja rodskom stilu.
Iza povratka u Rim, nastavljajući odvjetničko i govorničko djelovanje na sudu, zalazi u javni život te postaje prvi u svojoj porodici (homo novus) najranije što je moguće (suo anno): 75. kvestor u Lilibeju na Siciliji, a time i senator, 69. kurulski edil, 66. pretor, 63. konzul. U politici pristaje uz konzervativnu senatsku republikansku stranku, pa kao njezin zastupnik za svoga konzulata otkriva urotu Katilininu i protiv zakona kažnjava smrću urotnike na zaključak senata.
Cicerona tada slave kao spasitelja države; ali je ovakvim istupom protiv urotnika navukao na se mržnju pučke stranke, uz koju su iz demagoških razloga Cezar i Kras. Na njihovu ponuku, iza sklopljenoga triumvirata s Pompejem 60., pučki tribun Publije Klodije Pulher potakne narod protiv Cicerona, te on morade ići u progonstvo (58-57.), kod nas obradio Tresić Pavičić u drami "Ciceronovo progonstvo"), a imutak mu bude zaplijenjen.
Kada se vratio, i dalje nepoćudan triumvirima, istupa, doduše, zgodimice na sudu, ali je prisiljen povući se prvi put iz javnoga života, i to vrijeme iskorišćuje za književni rad. 51-50. boravi kao prokonzul u Ciliciji. Iza povratka, u borbi između Cezara i Pompeja (49-48.), poslije dužega oklijevanja pristaje uz Pompeja. Pobjednik Cezar oprašta mu to, pa se Ciceron tada opet povlači u privatni život i daje se po drugi put na življi književni rad. U tom radu traži utjehe i obiteljskim neprilikama. 46. iza tridesetgodišnjega braka s Terencijom, koja mu je rodila kćer Tuliju i sina Marka, dolazi do rastave, a 45. umire kći Tulija. I od druge žene Publilije rastavio se već za godinu dana.
Prvo im je djelo proskripcije političkih protivnika. Među proskribiranima je i Ciceron, kojemu već 7. prosinca 43. dadoše odsjeći glavu i desnu ruku, koje su donesene u Rim i izložene na govornici, gdje je on držao prije kratkoga vremena (44-43.) vatrene govore protiv Antonija. I sin mu i brat Kvint postaju žrtve proskripcija. Ciceronova smrt znači politički pad rimske republike (res publica). Vojnički se ona još drži na istoku do bitke kod Filipa (42.), a iza bitke kod Akcija (31.) dolazi konačno cijela država pod vlast jednoga, Oktavijana, i postaje carstvo (imperium).
Književni rad
Na književnom području Ciceron razvija mnogostran rad. Osim sudbenih govora, govorenih na sudu (genus iudiciale), i političkih, govorenih na privatnim i službenim političkim sastancima (genus deliberativum), piše on spise iz teorije o govorništvu (retorski spisi) i proširuje u Rimu grčku filozofiju (filozofski spisi). Od njega je sačuvana i velika zbirka listova (epistolae) iz dopisivanja s rođacima, prijateljima i znancima. Pokušavao je graditi stihove, a zna se, da je bilo njegovih spisa i iz područja povijesti i zemljopisa.
Govori
Ciceronovi govori čine glavni dio njegova književnoga rada. Sačuvano ih je 58. Neki su okrnjeni, od nekih imamo samo odlomke, a izgubilo ih se 48. Već za njegova života izdavane su pojedine skupine govora, a prvo je skupne izdanje poslije Ciceronove smrti izdao njegov najprije rob, pa kasnije (od 54. ili 53.) slobodnjak i prijatelj Marko Tulije Tiron, osnivač stenografije (notae Tironianae).
86-62. pne.
Ciceronovo govorničko djelovanje počinje oko 86., ali je prvi sačuvani govor Pro P. Quindio iz 81., kojim u privatnoj građanskoj parnici (causa privata) brani na sudu Publija Kvinkcija. Kriminalna je parnica, u kojoj Ciceron brani odličnim govorom Pro Sexto Roscio Amerino (80.) klijenta Seksta Roscija iz Amerije od optužbe, da je ubio oca, ne bi li se tobože domogao njegova imutka. Parnica je imala donekle i političku pozadinu, jer je jedan od tužitelja bio Hrizogon, ljubimac tada svemoćnoga diktatora Sule (umro 78.).
70. pne. piše sedam govora protiv Gaja Vera (In C. Verrem), zastupajući kao tužitelj Sicilijance. Govorio je samo dva, jer je Ver već na prvoj parnici uvidio nemogućnost obrane i pošao u progonstvo. Govori su vrelo prvoga reda za proučavanje rimskoga prava i starina. Manje su važni govori toga vremena Pro M. Tuilio, Pro M. Fonteio, Pro A. Caecina i Pro Q. Roscio comoedo.
Prvi je politički (državni) Ciceronov govor ''De imperio Crt. Pompei sive pro lege Manilia, koji je govorio kao pretor (66-) u zakonodavnoj skupštini (comitia''). Pučki tribun Gaj Manilije stavlja prijedlog da se. vrhovno zapovjedništvo (imperium) u ratu protiv pontskoga kralja Mitridata povjeri Gneju Pompeju, a Ciceron podupire taj prijedlog. Govor dotjeranošću oblika označuje vrhunac Ciceronove umjetnosti.
U godinu 64. pada izgubljeni govor Ciceronov In toga candida, što ga je držao kao "kandidat" za konzulsku čast protiv svojih protukandidata. Kandidati su naime u godini svoga natjecanja bili kao obični građani u građanskoj bijeloj togi (in toga candida), dok su senatori redovno nosili togu s crvenim širokim rubom (purpura cum lato clavo).
thumb|300px|C. Maccari: Ciceron optužuje Katilinu, 1888. Najpoznatija su četiri govora protiv Katiline, In Catilinam orationes (8. XI., 9. XI. 3. XII. i 5. XII. 63.), u kojima je Ciceron napao kao konzul Katilinu, kada se on spremao da nasiljem ugrabi konzulsku vlast. Ističu se osobitom živošću i svježinom, a naročito prvi.
Iste godine u studenom govorom Pro L. Murena brani izabranoga konzula Lucija Murenu od optužbe, da je izabran s pomoću podmićivanja (ambitus). G. 62. govorom Pro Archia poeta brani pjesnika Arhiju, koji je bio optužen, da je protuzakonito prisvojio građansko pravo. Velik je dio toga govora zanosno veličanje pjesništva. Tome vremenu pripadaju još govori Ovationes agrariae (pet govora, a sačuvana tri), Pro A. Cluentio Habito, Pro C. Rabirio perduellionis reo, Pro P. Cornelio Sulla i Pro L. Flacco.
57-45. pne.
Kada se vratio iz progonstva, govorom De domo sua ad pontifices (3. studenog 57.) pred zborom svećenika dokazuje, da Klodije nije imao pravo dati posvetiti bogovima mjesto, gdje je bila Ciceronova kuća, koju je Klodije dao porušiti. Jezik je govora biran i otmjen, prilagođen zboru slušalaca, obrazovanih svećenika.
U vrijeme od Ciceronova povratka iz progonstva do odlaska u Ciliciju (57-52.) padaju još ovi govori: Oratio, cum senatui gratias egit; Oratio, cum populo gratias egit; De haruspicum responso; Pro P. Sestio; In Vatinium testem interrogatio; Pro M. Caelio; De provinciis consularibus; Pro Cornelio Balbo; In Pisonem; ''Pro Ln. Plancio; Pro M. Aemilio Scauro i Pro C. Rabirio Postumo''.
Za Cezarove samovlade ograničena je sloboda govora uopće, pa i Ciceronovo govorničko djelovanje. U to doba govori on pred Cezarom govore Pro M. Marcello (46.), Pro Q. Ligario (46.) i Pro rege Deiotaro (45.). I ova su tri govora i sadržajem i tehnički i jezično dotjerana tako, da su mogla jednako podnijeti Cezarovu stručnu kritiku kao što i zadovoljiti njegov fini ukus.
Filipski govori
Poslije Cezarove smrti (15. ožujka 44.) stavlja se Ciceron na čelo republikanskoj senatskoj stranci i govori 14 tzv. filipskih govora, Orationes philippicae in Antonium habitae (od 1. studenog 44. pne. do 21. travnja 43.pne.). Govori su upereni protiv uzurpatorskih težnja Antonijevih, a odlikuju se živošću i neposrednošću poput govora, što dh je nekoć govorio Demosten protiv makedonskoga kralja Filipa II., osvajača Grčke i grobara grčke slobode. Sličnost prilika, u kojima su govori izrečeni, bila je povodom, da su i ovi Ciceronovi govori nazvani "filipskima". Njima se iza duge neodlučnosti i kolebanja Ciceron konačno uzdigao do odlučnoga branitelja slobode bez obzira na opasnost smrti, koju su mu oni donijeli.
Govori su vrhunac Ciceronove govorničke umjetnosti uopće i njegove moralne veličine. "Želim samo ovo dvoje: da umirući ostavim rimski narod slobodan, a od ovoga - mislim - besmrtni bogovi ne mogu dati ništa veće; drugo, da svakome bude onako, kako si je stekao zasluga za državu" (In Ant. II, 119). "Stvar je došla do vrhunca; o slobodi se odlučuje. Treba ili da pobijedite, građani, što ćete zaista i postići i zbog svoje ljubavi i uz toliku slogu, ili ma što drugo radije, nego da robujete. Drugi narodi mogu podnositi ropstvo, a rimskom je narodu prirođena sloboda" (In Ant. VI, 19).
Ovakvim govorničkim djelovanjem Ciceron se uzdigao do najvećega rimskoga govornika, ako i ne dostiže oblikom jednostavnoga, a sadržajem velikoga Demostena. Ciceron veću pažnju skreće obliku, a tu se bujnim stilom približava više azijskom baroku, koji manje odgovara našem ukusu. Čini to naročito u govorima, gdje blistavim riječima treba djelovati na priprosta slušaoca. Obraća li se obrazovanim slušateljima, jednostavniji je u izražavanju, a veću pažnju posvećuje sadržaju. U tim se govorima približava našem ukusu, pa u njima osjećamo veličinu Cicerona kao govornika.
Retorski spisi
Poznavanje govorničke vještine (retorike) smatralo se u Rimu za sastavni dio općenite naobrazbe, zato u Ciceronovo doba nema obrazovanoga čovjeka, pogotovu, koji javno djeluje, da ne bi bio u nju dobro upućen. Pa i Ciceron, iza velikih uspjeha na području praktičkoga govorništva, prisiljen politikom triumvira povući se u privatan život, daje neka sintetička djela iz svoje struke, iz teorije govorništva. Tu daje najbolje, nesamo što je sam napisao, nego što je uopće najbolje napisano u rimskoj književnosti, uspješno se natječući s grčkim uzorima.
U zrelim godinama (55) daje u spisu De oratore u tri knjige najbolji rimski priručnik iz retorike i najbolje djelo rimske prozne književnosti. U obliku dijaloga poput Aristotelova u prvoj se knjizi dolazi do zaključka, da dobar govornik osim stručne spreme iz retorike mora posjedovati i općenitu obrazovanost, koja traži svakako poznavanje povijesti, prava i književnosti, iz filozofije poznavanje bar etike, a u ostala će se područja ljudskoga znanja govornik uputiti kod stručnjaka, kad ustreba. U drugoj i trećoj knjizi obrađuje se pet dijelova retorike:
44. nastaje spis Brutus de claris oratoribus, u kojem opet u izmišljenom dijalogu iznosi povijest rimskoga govorništva od početka do Cicerona tako, da se vidi, kako u postupnom razvitku Ciceron čini vrhunac svega, što je dalo rimsko govorništvo. U prosuđivanju i ocjeni vode Cicerona uz povijesne čista estetska načela.
Spis Orator (46.) prikazuje savršenoga govornika, koji se po Ciceronovu shvaćanju znade poslužiti svim vrstama govorništva (genus dicendi) u svakoj prilici. Uz ova tri glavna Ciceronova retorska spisa manje su važni: prvenac Libri rhetorici u 2 knj., koji obrađuje dio retorike o pronalaženju građe, zatim Partitiones oratoriae, De optimo genere oratorum i Ad C. Trebatium Topica.