cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Edward Said
Orijentalizam
Orijentalizam zaključuje da zapadni tekstovi Orijent prikazuju kao iracionalne, slabe i feminizirane druge, u potpunoj suprotnosti sa racionalnim, jakim i mačo Zapadom. Ovaj binarni odnos proizilazi iz evropske psihološke potrebe da stvori razliku u kulturnoj nejednakosti između Zapada i Istoka; da se kulturna razlika pripisuje nepomenljivoj kulturnoj srži koja je svojstvena orijentalnim narodima i stvarima. Knjiga Orijentalizam je izvršila veliki intelektualni uticaj na akademska polja književne teorije i studija kulture, ljudske geografije i istorije, kao i na orijentalne studije.
Odgovor na Orijentalizam
Kada je izašla knjiga Orijentalizam (1978) je izazvala mnogo teorijske kritike njenog rada i teza, kao i ličnu polemiku o Edvardu Saidu, kao autoru i čoveku.
Kritika orijentalista, kao što su Albert Hurani, Robert Grejm Irvin, Niki Kedi, Bernard Luis i Kanan Makija, odnose se na reči istoričarke Niki Kedi da je Orijentalizam izazvao „neke nesrećne posledice“ na percepciju i status njihovih studija.
Štaviše, anglo-američki orijentalista Bernard Luis je bio protivnik, posebno sa tezom orijentalizma, gde je Said identifikuje Luisa kao:
Luis je odgovorio da Saidove karakterizacije njegovog rada kao političke propagande, i njega kao anti-intelektualca, sa kritičkim esejima o Saidu kao akademcu, i njegovih radova; Luisu su se kasnije pridružili njegovim kritikama Saida naučnic Maksim Rodinson, Žak Berkue, Malkolm Ker, Aidžaz Ahmad i Vilijam Montgomeri Vat koji su rekli da je Orijentalizam(1978) pogrešan iskaz zapadne studije o „Orijentu“.
Said je osetio posledice kao politički i javni intelektualac ​​1985. godine: po Saidu, Jevrejska liga odbrane (JDL) poredila je Saida sa nacistom zbog njegovog anti-cioonizma; piroman mu je zapalio kancelariju na Univerzitetu Kolumbija; on i njegova porodica su više puta bili meta pretnjama smrću.
Uticaj
Edvard Said je bio harizmatičan intelektualac ​​i nešto kao „intelektualna superzvezda“ u Americi. Njegova oblast istraživanja uključuje književnu teoriju i uporednu književnost, istoriju i političku analizu, kulturnu i muzičku kritiku, kao i druge oblasti. Orijentalizam se pokazao kao intelektualni dokument od ključnog značaja za oblast post-kolonijalne studije, njegova teza se smatra kao istorijska činjenica, istinite, tačne, a posebno u vezi sa kulturnom predstavom „orijentalaca“ i Orijenta u medijima masovne komunikacije Zapada. Ipak, Saidove pristalice su priznali da u poređenju sa nemačkim orijentalističkim studijama, obim orijentalizma je ograničen. Uprkos tome, u časopisu „Orientalism Reconsidered“ (1985), Said je rekao da nijedan protivnik nije pružio suštinsko obrazloženje za tvrdnju da nedostatak razgovora o nemačkim orijentalistima nužno ograničava naučnu vrednost i praktičnu primenu teze. Osim toga, u pogovoru za izdanje Orijentalizma (1995), Said opovrgva kritike Bernarda Luisa protiv prvog izdanja knjige (1978).
Pored toga, njegovi kritičari i pristalice priznaju transformativni uticaj Orijentalizma na studije u humanističkim naukama - prvi tvrde da intelektualno ograničavajuće utiče na naučnike, dok drugi kažu da je intelektualno oslobađajući uticaj na naučnike. Post-kolonijalne studije, čiji je Said intelektualni ​​osnivač, je plodna i napredna oblast intelektualnog istraživanja koja pomaže da se objasni post-kolonijalnzam svetu, njen narod i njihovo nezadovoljstvo. Otuda kontinuirana ispitivačka validnost i analitička efikasnost kritičnih predloga predstavljenih u Orijentalizmu (1978), a posebno u oblasti Bliskoistočnih studija.
Saidova studija ostaje kritički značajna i intelektualno relevantna u oblasti književne kritike i kulturologije, a posebno na naučnike koji studiraju o Indiji, kao što su Gian Prakaš („Writing Post-Orientalist Histories of the Third World: Perspectives from Indian Historiography“, 1990), Nikolas Dirks („Castes of Mind“, 2001), i Ronald Inden („Imagining India“, 1990).
Pro-palestinski aktivizam
Said je postao politički aktivan 1967. godine, kako bi se suprotstavio stereotipnim tumačenjima sa kojima mediji SAD objašnjavaju arapsko-izraelski rat. Njegovo delo Portret Arapa („The Arab Portrayed“ 1968) je esej u kome je opisao viđenje o Arapima, kao što su predstavljeni u novinarstvu i nekim vrstama studija, koje on oseća da imaju za cilj da izbegnu konkretnu raspravu o istorijskim i kulturnim realnostima naroda koji su na Bliskom istoku. Od tada, on je učestvao u političkim i diplomatskim naporima za uspostavljanje palestinske države.
Od 1977 do 1991, Said je nezavisni član palestinskog nacionalnog saveta (PNS). Godine 1988, on je bio zagovornik za rešenje „dve države“ izraelsko-palestinskog sukoba (1948), a glasao je za osnivanje države Palestine na sastanku palestinskog nacionalnog saveta u Alžiru. Godine 1993. Said napušta članstvo u PNS-u u znak protesta zbog politike koja je dovele do potpisivanja sporazuma u Oslu, jer je mislio da su dogovoreni uslovi neprihvatljivi, i zato što su bili odbačeni na konferenciji u Madridu 1991. Posebno problematično za Saida je njegovo verovanje da je Jaser Arafat izneverio pravo na povratak palestinskih izbeglica da se vrate u svoje kuće i imanja u zelenoj liniji teritorije Izraela pre 1967.; i da je Arafat ignorisao rastuće političke pretnje izraelskih naselja osnivanih na okupiranim teritorijama od osvajanja Palestine 1967. godine. Do 1995, kao odgovor na Saidove političke kritike, Palestinska uprava zabranila je prodaju Saidovih knjiga. Međutim, odnosi su poboljšani kada Said javno pohvalio Jasera Arafata za odbijanje ponude premijera Ehuda Baraka na bliskoistočnom mirovnom samitu u Kamp Dejvidu (2000) u SAD.
U eseju „Cionizam sa stanovišta njegovih žrtava“ (1979), Edvard Said se zalagao u korist političkog legitimiteta i filozofske autentičnosti cionističkog potraživanja i prava na jevrejsku domovinu; i pravo na nacionalno samoopredeljenje palestinskog naroda. Saidove knjige o pitanjima Izraela i Palestine uključuju knjige: „Pitanje Palestine“ (The Question of Palestine, 1979), „Politika lišavanja“ (The Politics of Dispossession 1994), i Kraj procesa mira (The End of the Peace Process 2000). Godine 1998, za Bi-Bi-Si, Said je snimio U potrazi za Palestinom (1998), dokumentarni film o palestinskoj prošlosti i palestinskoj sadašnjosti. Sa svojim sinom, Said se vratio u Palestinu da se suprotstavi „izraelskoj nepravdi“. Uprkos društvenom i kulturnom prestižu koji uživa Bi-Bi-Si-jeva bioskopska proizvodnja, ovaj dokumentarni film nije emitovan od strane televizijskih kompanija u SAD-u.
Godine 2003, Hajdar Abdel Šafi, Ibrahim Dakak, Mustafa Barguti i Edvard Said uspostavili su nezavisnu političku organizaciju Al-Mubadara (Palestinska acionalna inicijativa), na čelu sa Bargutijem, da bude reformistička i demokratska alternativa uobičajenom dvopartijskom sistemu Palestine, kao alternativu ekstremnoj politici socijaldemokratske organizacije Fataha i islamističkog Hamasa.
Обилић (Бојник)
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Seljanec
Seljanec je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Varaždinskoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu grada Ivanca. Naselje se proteže na površini od 4,86 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Seljancu žive 224 stanovnika i to u 46 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 46,10 st./km².
Kosmos-190
Kosmos-190 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-190 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 3. novembra 1967. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-190 je bio osmatrački satelit.
Bigozzi, Modena
Bigozzi je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
El Zoquite, Cuquío
El Zoquite je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuquío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1773 m.
Pomum
mini|desno|presek kroz plod jabuke Pomum je poseban tip koštunice. Postoje različita tumačenja kako se zapravo razvija ovaj plod, ali je najprihvaćenije da je njegov veći deo izgrađen od razrasle cvetne lože; bazalnih delova čašičnih i kruničnih listića sa prašnicima, čemu je priključen i potcvetan plodnik koga čini pet oplodnih listića. Egzokarp i mezokarp su mesnati i čvrste konzistencije, a endokarp obrazuje pet kućica sa po dva semena. Na suprotnoj strani od drške ploda su uočljivi zaostali prašnici, kao i čašica.
Primeri
Osim jabuke, zbog koje se pomum naziva još i plod jabuka, ovaj tip koštunice imaju i kruška, glog i dunja, s tim da kod ove poslednje postoji više semena u kućici endokarpa.
Izvorni kod
right|200px|thumb|Izvorni kod napisan u [[HTML (sa JavaScript) jeziku. U ovoj formi ljudi mogu sa lakoćom razumjeti ono što je napisano, no računar bez kompajlera ne može razumjeti niti pokrenuti ovako napisan kod. Ovako napisan kod kompajler, doslovno, prevodi u nule i jedinice, odnosno binarni kod koji razumije računar]]
Izvorni kod je bilo koji niz izjava napisanih u nekom programskom jeziku. U savremenim programskim jezicima izvorni kod je sadržan u nekoliko tekstualnih podataka. Termin se najčešće koristi u kontekstu određenog računarskog softvera.
Kosmos-189
Kosmos-189 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-189 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 30. oktobra 1967. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 875 kilograma. Kosmos-189 je bio satelit namijenjen za elektronsko izviđanje, javljanje i navođenje.
Poldi
Poldi ima više značenja:
San Polo
thumb|300px|right|Pozicija San Pola u Veneciji thumb|right|300px|Crkva San Giacomo di Rialto na istoimenom trgu San Polo je jedan od šest historijskih sestiera u Veneciji, u Sjevernoj Italiji.
Historija
San Polo je jedan od najstarijih dijelova grada, koji se počeo obllikovati već prije 9. vijeka, zajedno s prvim dijelovima San Marca oko Rialta. Ime je dobio po trgu Campo San Polo i istoimenoj crkvi koja se nalazi u njemu, to je najveći venecijanski trg nakon Piazze San Marco.
U dijelu San Pola - Rialtu nalazi se najveća venecijanska tržnica već od 1097., tako da je tu izgrađen prvi pontonski most preko kanala Grande već 1181., a današnji zidani Ponte di Rialto u 16. vijeku. Zapadni dio ovog sestiera poznat je po crkvama, a istočni - koga često zovu Rialto, poznat je po svojim palačama.
Znamenitosti San Pola
Najveća atrakcija ovog sestiera je Ponte di Rialto, od ostalih znamenitosti valja spomenuti crkve; San Giacomo di Rialto (koja je po legendi najstarija venecijanska crkva iz 5. vijeka), Santa Maria Gloriosa dei Frari, bratovšine San Rocco i San Giovanni Evangelista i Campo San Polo.
Montgomery, West Virginia
Montgomeri je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.638, što je 304 (-15,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Polese
Polese ima više značenja:
Panzer V
thumb|250px|right|Panzer V Pantera iz muzeja u Belgije Panzer V je bio njemački tenk koji se koristio u posljednja 24 mjeseca drugog svjetskog rata.
Nastanak
Kako se kombinacija tenkova Panzer III i Panzer IV pokazala dostatnom na bojištima u zapadnoj Europi i sjevernoj Africi Njemačka je još 1940. godine obustavila sav razvoj potencijalnih novih modela smatrajući da će dobiti rat prije nego što oni postanu zastarjeli. Neugodno iznenađenje borbenih susreta tih modela s T-34 i KV-1 u Sovjetskom Savezu je razbilo to uvjerenje i dovelo do toga da je u studenom 1941. Hitler izdao naredbu o proizvodnji novog tenka koji će prvobitno imati ime Panzer V. Natjecanje za izgradnju novog tenka između Škode, Daimler-Benza i MAN-a je dobio ovaj potonji u ljeto 1942. sa svojom unaprijeđenom kopijom sovjetskog T-34. Početak proizvodnje novoga tenka dogodio se tek u prosincu 1942. godine. Po naređenju Hitlera ovaj tenk dobiva 1944. godine ime Pantera (Panther).
Rad na naslediku Panzer IV serije je počeo još 1937. Razvoj je bio spor, tako da su se tek 1941. pojavila dva prototipa. Proizvođači su bili Henschel (model VK 3001(H)) I Porsche (model VK 3001(K)). Spadali su u klasu tenkova od 30 do 35 tona .Odustalo se od daljeg razvoja i prioritet je dobio čuveni tenk Tigar. Kada je Nemačka vojska juna 1941. napala Rusiju doživela je neprijatan šok u vidu tada monstruoznog tenka iz KV serije kao I za klasu lakšeg T-34. Ruske oklopne jedinice tada još nisu komunicirale radiom, niti su bile dovoljno obučene,tako da nisu imale većeg uticaja na razvoj situacije sve do Staljingradske bitke. Kao odogovor na ovo, Hitler je 25. novembra 1941. naredio da se počne razvoj novog 30-tonskog tenka naoružanog sa 75mm topom. Za ture je bio zadužen Rheinmetell-Borsig dok su telo tenka radili Daimler-Benz i MAN. Marta 1942. Daimler-Benz je prvi predstavio prototip VK 3002 koji je bio baziran na prethodno odbačenom VK 3001. Ovo je u suštini bilo modifikovani T-34.Postojale su dve verzije sa različitim suspenzijama.
MAN je završio svoju verziju početkom proleća 1942. Maja 11. 1942. VK 3002 je zvanično nazvan Panter, a odmah zatim je 14. maja odrzan uporedni test prototipova, posle čega je MAN-ov zvanično pušten u proivodnju iako je pre toga Hitler naredio da se napravio 200 tenkova koje je Daimler-Benz predstavio. Odluka je preinačena nakon problema koji su uočeni, a za koje bi bilo potrebno vreme da se isprave. Veliki problem bi takođe predstavljala velika sličnost između Pantera i T-34. Čak je i Škoda predstavila svoj model naziva T-25 zasnovanog na T-34, ali je I on odbačen. Proizvodnja je bila zacrtana za decembar 1942. I to sa 75mm topom L/100, na kome je insinstirao Hitler lično. Pošto top dužine L100 još uvek nije bio razvijen prešlo se na kraći, KwK 42 L/70,koji je bio u stanju da probije oklop debljine 150mm na rastojanju od 1000m i time postigne bolje rezultate od Tigrovog 88mm topa. Ovime je dobijen izvrstan tenk praktično bez mana. Ugrađivanje širokih gusenica I jakog motora je omogućilo manji specifični pritisak i time se dobilo na upravljivosti. Ovo je takođe prvi Nemački tenk sa oklopom “pod uglom”. Za razliku od T-34 serije, Panter je imao velike preklapajuće točkove kao i prvoklasnu suspenziju čime su omogućene velike brzine po lošem teren.
Prva serija od 20 komada je nazvana Panzerkampfwagen V Panther Ausfuehrung A i razlikovala se od kasnije serije A. Bili su lako oklopljeni (60mm prednjeg oklopa), sa motorom od 600KS (Maybach HL 210 P 45) I ranom verzijom KwK 42 L/70 topa. Ovi modeli su kasnije nazvani D1 i korišćeni samo za trening i obuku. U decembru 1942. počela je sa proizvodnjom nova serija – D .Naređena je proizvodnja od 250 komada do 12. maja 1943, a narednih 750 da budu gotovi što pre. Prvi Panter verzije D je izašao iz fabrike 11. januara 1943. Glavna unapređenja su bolja oklopljenost, nova verzija topa,kao i kupola. Prvih 250 tenkova vezije D je imalo iste motore kao i D1, a glavna boljka je bio bočni oklop od samo 40 do 50 milimetara. Prvo borbeno služenje Panter je doživeo u operaciji Citadel, drugačije zvanom Kurska bitka. Sa njime se prvi put pojavio i lovac na tenkove Ferdinand (Sd.Kfz 184). Mnogi nisu ni učestvovali zbog problema sa motorom, transmijom i suspenzijom koji su tek kasnije rešeni. Sam Heinz Guderian je priznao da su previše podložni požaru. Samo 43 Pantera od početnih 250 je bilo u ispravnom stanju. Sledećih 600 tenkova iz serije su dobili obeležje D2. Imali su livenu komandirovu turelu, jači motor od 700KS (HL 230 P 30) kao i dodatni oklopo sa strane. Sledeća verzija je bila najbrojnija u bitci na Normandiju. To je verzija A, i do maja 1944. ukupno 2200 Pantera ove serije je urađeno. Urađena je nova kupola, dodat kuglični MG34 u prednjem oklopu, kao i držač na kupoli za MG34 koji se koristio protiv aviona. Tokom vremena, ukupno pet različitih izduvnika je korišćeno.
thumb|Panzer V Panther Ausf. G u Overlunu (Holandija)
Pretposlednja i najbrojnija serija pripada verziji G. Sa proizvodnjom je početo marta 1944. i do aprila 1945. je proizvedeno oko 2950 tenkova. Vizir na prednjem oklopu za vozača je uklonjen, a kasnije je dodat periskop. Redizajniran je prostor za motor kao i izduvni sistem. Takođe je bilo planirano da se koriste čelične obloge na točkovima umesto gumenih, ali je samo mala serija od 24 tenka proizvedena sa ovim dodatkom.
Poslednja generacija nije praktično ni postojala ali bi imala dosta bolje performanse. Verzija F bi imala bolju oklopljenost, totalno novo usko ture (Schmalturm Turret), i KwK L/100 i samo sa čelikom obloženim točkovima. Samo jedan prototip je kompletno urađen dok postoje nepotvrđene informacije da ih je urađeno još nekoliko između aprila 20.-23. tako da je moguće da su učestvovali u borbi.
Ratno djelovanje
Vatreno krštenje ovaj tenk doživljava u srpnju 1943. godine u Kurskoj bitci gdje je poslan bez testiranja po naredbi Hitlera. Taj pokus na bojnom polju bio je tek donekle uspješan jer se većina poslanih tenkova pokvarila prije dolaska do vatrene linije. Oni koji se nisu pokvarili uništili su velik broj protivničkih tenkova dokazujući uspjeh njegovog vojnog dizajna. Kada su početne mehaničke boljke ovog tenka bile djelomično ispravljene on je postao strah i trepet protivnika. Crvena armija ga je poštovala kao protivnika na bojnom polju, ali i smatrala preskupim tenkom koji se lako kvari, tako da je naredila uništenje svih zarobljenih modela kada se prvi put pokvare za razliku od Panzera IV koji je ostajao u uporabi. S druge strane, kada bi američke ili britanske vojne (oklopne ili pješačke) trupe imale susret s Panzerom V nastupala bi opća panika s pozivom zrakoplovstvu za hitno bombardiranje. Zapadni saveznici su redovito koristili sve zarobljene tenkove Panzer V smatrajući ih daleko boljim od bilo kojeg svog tenka.
Oprema
Za razliku od svojih prethodnika ovaj tenk nije tijekom svog životnog vijeka imao značajnije preinake u cilju povećanja oklopa, topa i druge opreme. Tenk proizveden 1943. bio je identičan onome iz 1945. Prednji oklop iznosio je 100 mm, a osnovno naoružanje činio je top od 75 mm. Težina tenka bila je 45 tona što je dvostruko više od Panzera IV, a najveća brzina iznosila je 46 km/h. Ukupno je bilo proizvedeno manje od 6000 primjeraka ovog tenka.
Prenamjene
thumb|250px|right|Jagdpanzer V Jagdpanter Jedina praktična prenamjena ovog tenka bila je u protutenkovski Jagdpanther koja se proizvodila 1944. i 1945. godine. To je bio Panzer V bez kupole, ali s topom od 88 mm i jačim oklopom što ga je učinilo neuništivim u borbama sa savezničkim tenkovima. Proizvedeno ih je nešto manje od 400 komada.
Kasnija upotreba
Najmasovnije je Panzer V poslije rata rabila Francuska koja ih imala u sastavu svoje vojske do početka pedesetih godina. U manjem broju korišten je i u Bugarskoj, Čehoslovačkoj, Mađarskoj, Rumunjskoj i Jugoslaviji.
Loma Larga, San Miguel Coatlán
Loma Larga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Coatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1254 m.
Janko Prunk
Janko Prunk (, Loka pri Zidanem Mostu, 30.12. 1942.) je slovenački istoričar i političar.
Vanjske veze
<!--== "Education" ==
Moengo
Moengo je grad i općina (resort) od 10,834 stanovnika na sjeveroistoku Surinama u Distriktu Marowijne.
Janko Prunk
Vanjske veze
Diplomirao je iz istorije i sociologije na filozofskom fakultetu Univerziteta u Ljubljani 1966. godine, magistrirao 1972. godine i doktorirao 1976. na istome fakultetu na temu Relacija izmedju Slovenačkog krščanskog socialističkog "movement" i komunističke partije u Sloveniji, koja je u ono vrijeme bila vrlo kontroverzna tema. U godinama 1984 i 1988 Prunk je dobio štipediju Fundacije Alexander Von Humboldt, koja mu je omogučila, da je nastojio svoje učenje u gradoma Koeln i Freiburg u Njemačkoj. Nakon toga radio je kao iztraživač na Univerzitetu u Freiburgu. Od 1966. - 1995. godine radio je na Institutu za modernu istoriju u Ljubljani. Sada radi kao profesor na fakultetu za socialne studije na Univerzitetu u Ljubljani.
Moengo
Geografske karakteristike
Moengo se prostire se duž desne obale rijeke Cottica, udaljen 42 km zapadno od Albine i 100 km istočno od Paramariba.
Janko Prunk
Politika
Bio je aktivan i kao političar. Kao "early admirer" Jože Pučnika, pridružio se Demokratičkoj Opoziciji Slovenije, nakon demokratizacije Slovenije. Bio je aktivan član Slovenačke Demokratske Partije (Poznate kao Slovenačka Socialna Demokratska Partija izmedju 1989 - 2003). Izmedju 1992 i 1993 Prunk je služio kao Ministar za Slovenace izvan Slovenije i Slovenačke manjine u Sloveniji u prvome kabinetu Janeza Drnovšeka.
Moengo
Historija
thumb|left|240px| [[Tvornica za preradu boksita]]
Janko Prunk
Politika
Nakon 1994, Prunk nije bio aktivan u politiki više od 12. godina. Prije Slovenačkih Parlamentarnih Elekcija, vodio je kampaniju za Slovenačku Demokratsku Partiju. U 2005. godini vanjski ministar Dimitrij Rupel postavio ga je kao predsjednika za Slovenačko-Hrvatske komisije. , koju je formirala Vladavina dvojih zemalja, za bolje videnje na istoriju i relacije izedju obadvojih nacija. . Izmedju 2004 i 2008, bio je predsednjik Komiteja za Školovanje u Slovenačkoj Demokratskoj Partiji. He resigned in 2008 because of disagreements over the Government policy favoring private universities. After the split with the party, he became very critical of the then Prime Minister Janez Janša, whom he accused of being a "liberal with an authoritative touch, who aspires at becoming a Slovenian Piłsudski".
Moengo
Historija
Historija tog grada povezana je sa otkrićem velikih količina boksita u brdima oko Moenga 1915. koji je otkrila Američka kompanija Pittsburg Reduction Company (kasnija Alcoa). Ona je 1916. osnovala surinamsku filijalu - Surinaamsche Bauxiet Maatschappij (SBM) koja je počela eksploatirati boksit.
Janko Prunk
Politika
Nakon Slovenačkih parlamentarnih elekcija 2008, Prunk izrazio je "disappointment" sa Slovenačko Demokratsko Partijo, kao konsekvencu njezine neo-liberarne ideologije. U Prunkovome mišljenju, partija je "obrnila ledja" idealima njezinog otaca Jože Pučnika Prunk je kritizirao karizmatičku vladavinu predsjednika Janeza Janše, stating that the party would most probably collapse if Janša resigned.
Moengo
Historija
Tako je nastalo skromno rudarsko naselje okruženo površinskim rudnicima. Prije toga jedini stanovnici bili su zatvorenici koji su pobjegli iz francuske kažnjeničke kolonije Saint-Laurent-du-Maroni. U to vrijeme veliki problem bio je transport, jer se do Moenga moglo doći samo rijekom koja je u to vrijeme bila plovna samo za manje brodove.
Janko Prunk
Publikacije
Prunk je napisao preko 400 specializiranih članaka i 15 knjiga od 1966. godine. Njegova Kratka povijest Slovenije je jedna od "comprehensive works" na temu moderne slovenačke istorije.
Moengo
Historija
Stanje je poboljšano kad je 1929. izgrađena cesta do Albine. Ali je i nadalje putovanje do Parainba brodom trajalo 10 sati.
Ranjivost Moenga postala je očita za Drugog svjetskog rata kad su se podmornice njemačke Kriegsmarine rasporedile uz obalu Surinama. Zbog tog je Moengo još 1953. dobio aerodrom i redovnu liniju do Paramariba. A nakon tog i cestu do Paramariba koja je dovršena 1964.
Kad je podignuta tvornica za preradu boksita Moengo je od mjesta sa 2,687 stanovnika - 1950., izrastao u grad od 5,320 stanovnika 1964.
Kod Moenga se i danas iskapa boksit, ali ne više u onim količinama kao za Drugog svjetskog rata, jer je većina rudnika iscrpljena, ali se boksit više ne prerađuje jer je Alcoa od tog odustala zbog previsokih troškova.
Az Zuraybīyah, Hajjah
Az Zuraybīyah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Case Peschiera-Lu Fraili, Olbia-Tempio
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 273 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Obična mušmula
Mušmula (lat. Mespilus germanica) je veliki listopadni grm ili malo stablo. Iako prevedeni latinski naziv znači njemačka mušmula, potječe iz jugozapadne Azije i jugoistočne Europe, a u Njemačku su je donijeli Rimljani.
Opis
Zahtjeva topla ljeta i blage zime. Staništa su joj suha i sunčana mjesta. Pod idealnim uvjetima, ova biljka naraste do 8 m visine. Ima jako kratak životni vijek, živi 30-50 godina. Listovi su joj tamno zeleni i eliptični, 8-15 cm dugi i 3-4 cm široki. S donje strane su jako dlakavi. Jako su lijepe crvene boje u jesen, prije nego što opadnu.
Cvjetovi narastu u kasno proljeće, od svibnja do lipnja. Bijele su boje, dvospolni su i oprašuju ih pčele. Imaju velike prašnike.
Okrugli i kruškoliki plod, u kojem je 5 krupnih, stelarnih sjemenki, ima čašku na vrhu i boja mu je žutozelena do tamnosmeđa. U svježem stanju mušmula nije jestiva, jer je njeno tada meso ploda pretrpko i prekiselo za jesti. Tek kada plod odstoji i macerira, čime poraste razina šećera može se jesti kao mekana,  ukusna kašasta poslastica.
Povijest
Mušmula se već oko tri tisuće godina uzgaja u regiji Kaspijskog jezera (sjeverni Iran). Uvedena je u Grčku oko 700. godine prije Krista, a u Rim oko 200. godine prije Krista. To je bilo važno voće tijekom rimskih i srednjovjekovnih vremena. Do 17. i 18. stoljeća, zamijenjenjena je uzgojem drugih vrsta voća, pa se tako danas rijetko uzgaja.
La Loma, Tequila
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tequila.
Victoria, Tila
Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tila.
La Loma, Tequila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1325 m.
Victoria, Tila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 311 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 912 m.
Petar Rajič
'''Mons. Petar Antun Rajič' (Toronto, 12. lipnja 1959.-Bahrein 5. siječnja 2021.), bio je hrvatski katolički nadbiskup podrijetlom iz Bosne i Hercegovine, naslovni nadbiskup Sarsenteruma'', od 2. prosinca 2009. apostolski nuncij u Kuvajtu, Bahreinu i Kataru te istodobno apostolski delegat na Arapskom poluotoku.
Djetinjstvo, mladenaštvo i školovanje
Rođen je u Torontu u Kanadi. Potječe iz katoličke obitelji Liberana i Dominike r. Mustapić, hrvatskih iseljenikâ iz Bosne i Hercegovine, točnije iz sela Doljana u župi Dračevo u Trebinjsko-mrkanskoj biskupiji, povezanih s Domovinom i sunarodnjacima u novome kraju. Petar je prvi od troje njihove djece. U obitelji provodi mirno djetinjstvo, a u torontskoj župnoj zajednici hrvatskih iseljenikâ nalazi siguran oslonac.
Osnovnu i srednjoškolsku naobrazbu stječe u katoličkim školama svojega rodnoga grada. Potom na tamošnjemu državnom Sveučilištu studira urbanizam te diplomira u proljeće 1982.
Iako je mogao dobiti dobro plaćen posao u torontskomu uredu za urbanizam, Petar ostavlja lijepu karijeru, koja je pred njim stajala, i udoban život, koji mu je bio na dohvat ruke, te se u svojoj 23. godini odlučuje za svećenički poziv, da bi služio Bogu i ljudima.
Put do svećeništva
Donijevši čvrstu odluku da postane svećenik, ujesen 1982. obraća se tadašnjemu mostarsko-duvanjskom biskupu mons. Pavlu Žaniću i istodobno stalnomu apostolskom upravitelju Trebinjsko-mrkanske biskupije te ga moli da ga primi kao svećeničkoga kandidata Trebinjsko-mrkanske biskupije u kojoj su rođeni i odgojeni njegovi roditelji. Biskup ga rado prima te mu čak nudi da pođe u Rim na studij filozofije i teologije. Međutim, želeći bolje upoznati tadašnje prilike Crkve u Hrvatâ i ujedno usavršiti svoje znanje hrvatskoga jezika, Petar se odlučuje za filozofsko-teološki studij na Vrhbosanskoj bogosloviji u Sarajevu.
Nakon uspješnoga završetka školovanja na tome visokome crkvenom učilištu, biskup Pavao Žanić ga prvo redi za đakona Trebinjsko-mrkanske biskupije, a potom, na svetkovinu apostolskih prvaka svetoga Petra i Pavla, pučki zvanu Petrovo, za svećenika.
Kao mladi svećenik kratko je radio na hrvatskoj katoličkoj župi u Torontu, a potom ga njegov biskup Pavao Žanić šalje na daljnji studij u Rim. Upisuje kanonsko pravo na Fakultetu kanonskoga prava Papinskoga lateranskog sveučilišta i nastanjuje se u Papinskomu hrvatskom zavodu sv. Jeronima. Ubrzo biva primljen u Papinsku crkvenu akademiju (ustanovu za pripremu budućih diplomata Svete Stolice). Studij kanonskoga prava okončava obranom doktorske dizertacije i akademskim stupnjem doktora.
Diplomat tik uz dvojicu papâ
U diplomatsku diplomatsku službu Svete Stolice stupa 1. srpnja 1993.. Osim hrvatskoga i engleskoga jezika, koji su mu materinski jezici, govori također talijanski i francuski.
Prva diplomatska iskustva stječe u diplomatskim predstavništvima odnosno apostolskim nuncijaturama u Iranu i Litvi.
Premješten u Vatikanu, više je godina radio na Odjelu za opće poslove Državnoga tajništva, poglavito u uredu zamjenika za opće poslove Državnoga tajništva. Istodobno je od srpnja 2001. do prosinca 2009. bio i članom Upravnoga vijeća Vatikanskoga televizijskog središta (Centro Televisivo Vaticano, CTV).
U lipnju je 2003. bio i član službene pratnje pape Ivana Pavla II. za njegova pastirskoga pohoda Hrvatskoj (od 5. do 9. lipnja 2003.) te Bosni i Hercegovini 23. lipnja 2003., to jest 100. i 101. apostolskoga putovanja izvan Rima i Italije.
Počastni naslov kapelana Njegove Svetosti dodijeljen mu je 1. srpnja 1994., a naslov pak počastnoga prelata Njegove Svetosti 9. rujna 2003.
Nadbiskup i apostolski nuncij
2. prosinca 2009. papa Benedikt XVI. imenovao ga je nadbiskupom naslovnikom Sarsenteruma i apostolskim nuncijem u Kuvajtu, Bahreinu i Kataru te apostolskim delegatom za cijeli Arapski poluotok. .
Dobivši potrebne isprave, za biskupa je zaređen u mostarskoj stolnicastolnici odnosno katedrali u Mostaru 23. siječnja 2010. za vrijeme svečanoga Bogoslužja. Zareditelji su bili papin državni tajnik kardinal Tarcisio Bertone, kao glavni zareditelj, te vrhbosanski nadbiskup metropolit kardinal Vinko Puljić i Mostarsko-duvanjski biskup mons. Ratko Perić, kao suzareditelji zajedno sa svim nazočnim katoličkim biskupima, među kojima su bili svi biskupi članovi Biskupske konferencije BiH (BK BiH) i Hrvatske biskupske konferencije (HBK) te nekolicina biskupâ iz Rima.
Biskupsko geslo
Biskupsko geslo mons. Petra Rajiča glasi: hrv Za slobodu nas Krist oslobodi, odnosno lat. Christus Dominus nos liberavit.
Kosmos-191
Kosmos-191 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-191 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 21. novembra 1967. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 325 kilograma. Kosmos-191 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
Savski Bok
Savski Bok je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u općini Vrbje u Brodsko-posavskoj županiji.
Zemljopis
Nalazi se na obali rijeke Save 12 km južno od Nove Gradiške, susjedna sela su Mačkovac na istoku i Visoka Greda na sjeveru.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Savski Bok je imao 57 stanovnika, dok je 2001. godine imao 87 stanovnika od toga 86 Hrvata.
Moggiona, Arezzo
Moggiona je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Izreke Sekstove
thumb|Kodeksi [[Zbirka Nag Hammadi|zbirke Nag Hammadi, otkrivene u Egiptu 1945.]]
Izreke Sekstove su helenistički pitagorejski spis koji je bio popularan i među ranim hrišćanima. U pitanju je zbirka moralnih maksima i normi ponašanja koja je cirkulirala u kršćanskim krugovima pri kraju II i početkom III stoljeća.
Sentencije su paganskog podrijetla, dolaze pod imenom pitagorejskog filozofa Seksta. Većina je izreka nadahnuta platonističkim idejama: naglašavaju momente očišćenja, prosvjetljenja, oboženja. Preporučuju umjerenost u jelu, pilu, spavanju, bračnom životu (ženidba je u maloj cijeni: Izr. 13, 273). Pojam Boga je platonistički. Spis nam pokazuje »u kolikoj je mjeri popularno-filozofska etika poganskih i kršćanskih platonika bila zajednička« (H. Kraft).
Neki je kršćanin pri kraju II stoljeća načinio kršćansku reviziju tih sentencija, ali više u negativnom smislu negoli u pozitivnom, tj. tako da je više poganskih elemenata uklonio nego kršćanskih unio. Možda je taj kršćanski redaktor bio Klement Aleksandrijski. To se zaključuje iz srodnosti mnogih maksima sa životnom filozofijom Klementovom. Najraniji pomen ove zbirke je sredinom 3. veka od Origena, prvog kršćanskog autora koji s pohvalom pominje Sekstove sentencije. Iz ove zbirke je je Rufin (+410) preveo 451 sentenciju sa grčkog na latinski. Iako je većina izreka nekršćanskoga porijekla, one su uživale veliku popularnost u kršćanskim krugovima, pa i ne čudi njihova prisutnost među tekstovima iz Nag Hammadija.
U 20. veku je fragmentarni koptski rukopis Sekstovih izreka otkriven zajedno sa ostalim spisima knjižnice Nag Hamadi. Od otprilike trideset i devet izvornih stranica Sekstovih izreka, sačuvano je tek deset. Prije otkrića fragmentarne koptske verzije u Kodeksu XII knjižnice Nag Hammadi, Izreke Sekstove bile su poznate iz latinskog, sirijskog, armenskog i gruzijskog prijevoda, kao i iz dva rukopisa na izvornom grčkom jeziku.
Poli
Poli ima više značenja:
San Miguel, Platón Sánchez
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Platón Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Rocca Colonnalta, Macerata
Rocca Colonnalta je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Sazetidin A
Sazetidin A (AMOP-H-OH) je lek koji deluje kao selektivni parcijalni agonist za α4β2 tip neuronskih nikotinskih acetilholinskih receptora. On je agonist na (α4)2(β2)3 pentamerima, a antagonist na (α4)3(β2)2 pentamerima. On ima potentne analgetske efekte u životinjskim studijama, slično epibatidinu, ali je manje toksičan, a takođe ima antidepresivno dejstvo.
Francia Chica, Ciudad del Maíz
Francia Chica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad del Maíz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1263 m.
Howard County, Nebraska
je okrug u američkoj saveznoj državi Nebraska.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 6.274, što je 293 (-4,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Poligono
Poligono ima više značenja:
Citohrom P450
Citohrom P450 superfamilija (CYP) je velika i razvnovrsna grupa enzima. Funkcija većine „CYP“ enzima je kataliza oksidacije organskih supstanci. Supstrati CYP enzima su metabolički intermedijari poput lipida i steroidnih hormona, ksenobiotske supstance poput lekova, kao i toksične hemikalije. Citohromi P450 su velika grupa enzima koji učestvuju u metabolizmu lekova i u bioaktivaciji. Smatra se da oni posreduju oko 75% totalnog broja različitih metaboličkih reakcija.
Najčešće katalizovana reakcija citohromima P450 je monooksigenaza, npr., umetanje atoma kiseonika u organski supstrat (RH) dok se drugi atom kiseonika redukuje do vode: RH + O2 + NADPH + H+ → ROH + H2O + NADP+
Citohromi P450 pripadaju superfamiliji proteina koji sadrže Hem kofaktor i stoga su hemoproteini. Njihovi supstrati su veoma raznovrsni u pogledu hemijske strukture i molekulske težine. Oni su često deo multi-komponentnog lanca transfera elektrona. Citohromi P450 su dobili imena na osnovu njihove ćelijske (cito) lokacije i spektrofotometrijskih karakteristika (hrom): kad redukovano hem gvožđe formira kompleks sa CO, P450 enzimi apsorbuju svetlost na talasnim dužinama blizo 450 nm.
CYP enzimi su prisutni u svim domenima života, i.e., u životinjama, biljkama, gljivama, protistima, bakterijama, arhejama, pa čak i u virusima. Više od 11 500 distinktnih CYP proteina je poznato.
Lota
Lota se može odnositi na:
Mjesta:
Ostalo:
Goose Lake, Iowa
Gus Lejk je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 240 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 240 stanovnika, što je 8 (3,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Chiguayante
Chiguayante je grad i općina u Čileu. Po popisu iz 2002. godine, ova općina ima 81.302 stanovnika.
Kosmos-192
Kosmos-192 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Dorbolò, Udine
Dorbolò je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Kosmos-192
Kosmos-192 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 23. novembra 1967. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 775 kilograma. Kosmos-192 je bio navigacioni satelit.
Dorbolò, Udine
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 536 m.
Zărnești, Lăpușata
Zărnești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Lăpușata.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 543 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 379 m.
Las Nubes, Altamirano
Las Nubes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Altamirano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1262 m.
THX 1138
THX 1138 je američki SF film snimljen 1971. godine u režiji Georgea Lucasa, kome je predstavljao njegov cjelovečernji režijski debi. Predstavlja remake Electronic Labyrinth: THX 1138 4EB, kratkog filma koga je Lucas bio režirao četiri godine ranije za vrijeme studija. Radnja je smještena u daleku budućnost, odnosno podzemni grad u kome je građanima zabranjeno iskazivati bilo kakve osjećaje, a što se sprovodi uz pomoć obaveznog korištenja psihoaktivnih droga i androida-policajaca. Protagonist, koga tumači Robert Duvall, je tehničar koji se usprkos toga zaljubi i učini trudnom svoju žensku cimericu (čiji lik tumači Maggie McOmie), te je zbog uhapšen i smješten iz zatvor iz koga izvodi spektakularni i opasni bijeg na površinu.
THX 1138 je nastao kao drugi film u produkciji American Zoetrope, studija koga je nedavno bio osnovao Lucasov prijatelj Francis Ford Coppola. Film je bio napravljen pod snažnim dojmom burnih kulturnih promjena i političkih zbivanja u Americi prethodnih godina, prije svega sukoba mladih generacija i njihove kontrakulture sa establišmentom oličenim u administraciji tadašnjeg predsjednika Nixona (čiji su se govori u jednom od ranih scenarija trebali koristiti za dijaloge likova). To se odrazilo kako na umjetne policajce koji nose uniforme i opremu 1970-ih, tako i to da je buduće distopijsko društvo dugu kosu, jedan od simbola hipijevske kontrakulture i mladih generacija, proskribiralo, odnosno inzistiralo da u ime jednakosti svi građani, bez obzira na spol, moraju nositi jednu te istu odjeću i biti ćelavi. THX 1138 je zbog toga izazvao pažnju i time da su svi likovi bili bez kose, a u svrhu promocije se prije samog snimanja organiziralo javno šišanje glumaca, zabilježeno u kratkom dokumentarnom filmu Bald: The Making of THX 1138. Za scene završnog bijega su korišteni interijeri u novootvorenim i "futurističkim" tunelima sistema podzemne željeznice BART u San Franciscu.
THX 1138 je nakon premijere dobio mlake kritike, te u početnoj distribuciji nije uspio vratiti uložena sredstva. Usprkos toga, tokom godina je njegova reputacija nastavila rasti, dijelom i zbog toga što je Lucas neke od njegovih scenografskih i drugih rješenja nekoliko godina kasnije koristio u svom velikom hitu Ratovi zvijezda, ali i zbog toga što su kritičari u njegovom prvom cjelovečernjem ostvarenju (i jedinom sa scenama eksplicitne golotinje i nasilja zbog kojih je dobio stroži cenzorski rejting) pronašli odraz "autentičnog", ozbiljnog i politički angažiranog filmskog autora koji nije bio kompromitiran komercijalnim imperativima njegovih kasnijih blockbustera. Lucas je svoj film često kasnije koristio kao referencu, odnosno odavao mu počast koristeći njegov naslov u detaljima svojih kasnijih djela.
Tarzan X
Tarzan-X: The Shame of Jane je italijanski pornografski film snimljen 1995. u režiji Joea d'Amatoa. Predstavlja adaptaciju romana Tarzan of the Apes američkog književnika Edgara Ricea Burroughsa, prvog iz ciklusa o Tarzanu. Naslovni protagonist, koga tumači Rocco Siffredi, je bijeli mladić koga su odgojili majmuni u afričkoj džungli i koji slučajno sreće grupu evropskih pustolova u ekspediciji, među kojima se nalazi lijepa Jane (čiji lik tumači Rosa Caracciolo). Radnja prikazuje kako se zahvaljujući njoj upozna sa civilizacijom. Film je snimljen na lokacijama u Keniji, a kasnije je materijal koga je d'Amato bio snimio "recikliran" i u dva nastavka. Tokom snimanja su Siffredi i Caracciolo bili u vezi, a nedugo potom su se i vjenčali. Godine 1996. je protiv producenata pokrenut sudski postupak od strane Burroughsove zaklade koja je smatrala da je film povrijedio njihovo autorsko pravo.
U Hrvatskoj je bio distribuiran na VHS kazetama u izdanju Zauder filma.
Los Alvarados, Panindícuaro
Los Alvarados je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Panindícuaro.
Bercești, Cozieni
Bercești je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Cozieni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 287 m.
River Park, Florida
River Park je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Los Alvarados, Panindícuaro
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 271 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1777 m.
River Park, Florida
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.222.
Pollino
Pollino ima više značenja:
La Retama, Altamira
La Retama je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Altamira.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Torre de' Picenardi, Cremona
Torre de' Picenardi je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1021 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Oreksinski receptor
Oreksinski receptor (ili hipokretinski receptor) je G protein-spregnuti receptor koji vezuje neuropeptidni hormon oreksin. Postoje dve varijante, OX1 i OX2, koji su kodirani zasebnim genima.
Schallbach
Šalbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 35 opštinskih središta okruga Lerah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 721 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8336075.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Lerah Šalbah se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Lerah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 301 metra. Površina opštine iznosi 4,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 721 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 183 stanovnika/km².
Sapna (Čaglin)
Sapna je naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu općine Čaglin.
Zemljopis
Sapna je smještena oko 5 km istočno od Čaglina, susjedna sela su Darkovac na zapadu, Sibokovac na istoku i Kneževac na jugu.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine Sapna je imala 90 stanovnika, dok je prema popis stanovništva iz 1991. godine imala 139 stanovnika.
Papozze, Rovigo
Papozze je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3430 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -3 m.
Istina će vas osloboditi
Istina će vas osloboditi je čuvena Isusova izreka, zabeležena u kanonskom Evanđelju po Jovanu i nekanonskom Evanđelju po Filipu.
Putem ove izreke Isus spoznaju istine izravno povezuje sa oslobođenjem.
Evanđelje po Jovanu
U Evanđelju po Jovanu Isus povezuje spoznaju istine sa slobodom, a greh sa ropstvom:
Evanđelje po Filipu
Evanđelje po Filipu navodi istu izreku zabeleženu kod Jovana, zajedno sa kratkim tumačenjem koje povezuje neznanje sa ropstvom:
Tumačenja
Mirko Đorđević naglašava da Isusova istina nije imala nikakav nacionalni, religijski niti ideološki predznak:
Al Mufjār, Hajjah
Al Mufjār je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 770 m.
Za šaku dolara
Kako je ovo bio prvi film iz žanra špageti-vesterna u Americi, mnogi europski glumci i filmska ekipa uzeli su američka umjetnička imena. Tako je Sergio Leone bio poznat kao "Bob Robertson", Gian Maria Volonte kao "Johnny Wels", a skladatelj Ennio Morricone kao "Dan Savio".
Za šaku dolara i njegova dva nastavka snimljeni su u španjolskoj pokrajini Almeriji.
Radnja
Priča počinje kad junak kojeg tumači Clint Eastwood (Čovjek bez imena), stiže u mali gradić San Miguel, u kojem ga ubrzo upozoravaju kako u gradu ratuju dvije obitelji radi premoći. Jedni su braća Rojos: Don Miguel (šef), Esteban (kukavica) i Ramon, koji se jedini može mjeriti s glavnim junakom; druga obitelj su Baxteri, kojoj je na čelu John Baxter, gradski šerif.
Nakon što su otkrili izdaju, braća Rojos hvataju Čovjeka bez imena i počnu ga mučiti, ali on ne otkriva gdje je Marisol. Braća se odlučuju konačno obračunati s Baxterima: nakon što su zapalili kuću Baxterovih, ubijaju sve koji su se našli u njoj, uključujući šerifa, njegovu ženu i sina. Čovjek bez imena uspijeva pobjeći uz pomoć Piripera i vraća se u grad da spasi lokalnog vlasnika saloona i prijatelja, Silvanita. Na kraju se obračunava s braćom Rojos i njihovom bandom. Uz pomoć neprobojnog štita na prsima, zadovoljava pravdu i odlazi iz gradića prije što stignu vladini predstavnici.
Produkcija
Leone je s ovim filmom htio oživiti žanr vesterna u Italiji. Po njegovom mišljenju američki vesterni iz sredine i s kraja pedesetih su postali tromi, dosadni i nevjerodostojni pa je zato Hollywood odlučio smanjiti broj produkcija takvih filmova. Leone je znao da za vesterne u Europi još postoji veliko zanimanje, ali isto tako shvatio da se talijanska publika s vremenom počela smijati ustaljenim konvencijama iz američkih vesterna i sličnih radova talijanskih redatelja koji su se skrivali pod pseudonimima. Njegova namjera bila je uzeti temeljna načela talijanskog filma i pretočiti ga u vestern. Clint Eastwood nije bio prvi glumac kojemu je ponuđena glavna uloga. Leone je htio Henryja Fondu. No, produkcijska kuća si nije mogla priuštiti veliku holivudsku zvijezdu. Nakon toga je uloga ponuđena Charlesu Bronsonu, koji ju je odbio rekavši kako je scenarij loš. I Fonda i Bronson će se kasnije pojaviti u Leoneovu filmu Bilo jednom na Divljem zapadu iz 1968.