cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cronache di poveri amanti
Cronache di poveri amanti ) je roman italijanskog pisca Vasca Pratolinija objavljen 1947. godine. Radnja se događa tokom 1925. i 1926. godine u sirotinjskoj četvrti Firence, a protagonisti su njeni proleterski i lumpenproleterski stanovnici koj je tadašnji fašistički režim podijelio na pristaše i protivnike. Pratolini je roman originalno napisao 1936. godine, ali ga nije mogao objaviti sve do Drugog svjetskog rata i sloma fašističkog režima. Cronache di poveri amanti je poslužila kao predložak za istoimeni film iz 1954. godine.
Crucero del Aval, Tomatlán
Crucero del Aval je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tomatlán.
Rondônia
Rondonija (portugalski: Rondônia) je jedna od 26 brazilskih država, locirana na sjeverozapadu zemlje u regionu amazonske prašume. Graniči se na sjeveru sa državama Amazonas i Akri, na istoku sa Matu Grosu, a na jugu sa Bolivijom. Rondonija je dobila ime po brazilskom maršalu Rondonu.
John Singleton Copley
John Singleton Copley (1738 – 1815) bio je američki slikar, vjerojatno rođen u Bostonu, dijete Richarda i Mary Singleton Copley, oboje irske nacionalnosti. Najpoznatiji je po portretima važne ličnosti kolonijalne Nove Engleske, a posebno se istakao prikazom ličnosti iz srednje klase. Slike su često sadržavale predmete vezane uz živote portretiranih osoba.
Molino di Villa, Lucca
Molino di Villa je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
María Argil Viuda de Navarro, Acuña
María Argil Viuda de Navarro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 294 m.
Orehek pri Materiji
Orehek (Orecca, tal.) je naselje na julijskom Krasu u sastavu Općine Hrpelje-Kozina (Primorska).
Geografija
Orehek se nalazi na Berkinma (Brkini, slov.; Birchini, ital.) iznad Materije, kraj Tatra..
Stanovništvo
ima 15 stanovnika 2020. (Statistički ured RS u junu) mini|287x287piksel
Colonia Valle de la Esperanza, Ahumada
Colonia Valle de la Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ahumada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 292 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1410 m.
Greater Upper Marlboro, Maryland
Grejter Aper Marlboro je grad u američkoj saveznoj državi Merilend.
La Arenita, Puerto Vallarta
La Arenita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Puerto Vallarta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Banovina Srbija
thumb|250px|Mapa koja pokazuje predlog za formiranje Banovine Srbije Banovina Srbija je naziv za predloženu novu administrativnu jedinicu Kraljevine Jugoslavije. Stvaranje ove banovine predloženo je nakon formiranja Banovine Hrvatske 1939. godine. Međutim, zbog okupacije i podele Jugoslavije od strane Sila Osovine 1941. godine, predlog o stvaranju Banovine Srbije nikada nije realizovan.
Predlog
Posle stvaranja Banovine Hrvatske 1939. godine, postavilo se pitanje političkog položaja srpskog naroda u Kraljevini Jugoslaviji, tako da su neki srpski intelektualci (na primer članovi Srpskog kluba) i političari (uključujući i neke članove jugoslovenske vlade, kao na primer Dragišu Cvetkovića) predložili i planirali stvaranje Banovine Srbije (ili Srpske banovine), u koju bi ušla područja postojećih banovina: Vrbaske, Drinske, Dunavske, Moravske, Zetske i Vardarske. Organizacija predložene Banovine Srbije bila bi slična organizaciji Banovine Hrvatske.
Demografija
Prema jugoslovenskom popisu iz 1931. godine, postojeće banovine čija bi teritorija, prema predlogu, bila uključena u Banovinu Srbiju, imale su sledeći sastav stanovništva:
Erzi, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 268 m.
Mercuri, Benevento
Mercuri je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Terrazas del Pacífico, Playas de Rosarito
Terrazas del Pacífico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Tăplău, Ghidigeni
Tăplău je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Ghidigeni.
Terrazas del Pacífico, Playas de Rosarito
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 141 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Tăplău, Ghidigeni
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 418 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Mato Grosso
Matu Grosu (portugalski: Mato Grosso) je jedna od 26 brazilskih država, locirana na zapadu države, uz granicu sa Bolivijom
La Herradura, Tamalín
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Farmacija
Tarionik sa pistilom|thumb|[[Tarionik sa pistilom, međunarodno prihvaćen simbol farmaceutske profesije]] Farmacija (, lek) je zdravstvena struka koja povezuje medicinske i hemijske nauke, čiji je cilj da obezbedi bezbedno i efikasno korišćenje lekovitih sredstava. Opseg farmaceutske delatnosti uključuje tradicionalne uloge pripreme i izdavanje lekova, ali i savremene oblasti u vezi sa brigom o pacijentima, uključujući kliničke usluge, proveru bezbednosti i efikasnosti lekova i obezbeđivanje informacija o lekovima. Farmaceuti su, stoga, stručnjaci za terapiju lekovima i profesionalci uključeni u primarnu zdravstvenu zaštitu koji optimizuju upotrebu lekova radi osiguranja pozitivnog po pacijenta ishoda lečenja. Reč farmacija se u nekim zemljama koristi i kao ime za apoteku.
Discipline
thumb|250px|Apoteka, [[tacuinum sanitatis casanatensis (14. vek)]] Farmacija se može podeliti na 3 primarne discipline:
Granice između ovih disciplina i srodnih nauka, kao što je biohemija nisu uvek precizne, i često u istraživanjima učestvuju timovi sastavljeni od stručnjaka iz različitih oblasti.
Farmakologija se ponekad smatra četvrtom farmaceutskom disciplinom. Mada je farmakologija suštinska za studije farmacije, ona nije specifična za farmaciju, pa se češće smatra poljem širih nauka od farmacije.
Farmaceuti
Farmaceuti su visokoobrazovani i obučeni zdravstveni radnici koji obavljaju različite poslove radi obezbeđivanja optimalnih rezultata lečenja za svoje pacijnte. Farmaceuti mogu posedovati apoteku u kojoj i rade.
Međunarodno udruženje farmaceuta je FIP – Fédération Internationale Pharmaceutique. Na nacionalnom nivou organizovani su u strukovne organizacije poput Kraljevskog udrženja farmaceuta Velike Britanije, Farmaceutske gilde Australije ili Američke farmaceutske asocijacije. U Srbiji je obavezno članstvo u Farmaceutskoj komori Srbije za sve farmaceute koji rade kao zdravstveni radnici, a pored Komore postoji i Farmaceutsko društvo Srbije u kome je članstvo dobrovoljno. Farmaceutska udruženja mogu biti i zadužena za izdavanje odgovarajućih licenci (npr. Kraljevsko farmaceutsko društvo Velike Britanije ili Farmaceutska komora Srbije).
Islamska farmacija
Prve apoteke otvorili su muslimanski farmaceuti u Bagdadu 745. godine.
Napredak koji su ostvarili muslimanski hemičari u botanici i hemiji omogućio je islamskim lekarima razvoj farmakologije. Tako je, na primer, Muhammad ibn Zakarīya Rāzi (865-915), promovisao upotrebu hemijskih jedinjenja u medicinske svrhe. Abu al-Qasim al-Zahrawi (936-1013) je bio pionir u pripremanju lekova sublimacijom i destilacijom. NJegov Liber servitoris je posebno značajan jer sadrži recepte i objašnjava kako se spravljaju osnovne lekovite supstance od kojih su se kasnije pravili složeni lekovi koji su bili u opštoj upotrebi. Ibn Sahl je prvi lekar koji je inicirao pravljenje farmakopeje, opisujući veliki broj lekovitih supstanci. Al-Biruni (973-1050) je napisao jednu od najvažnijih islamskih farmakopeja pod nazivom Kitab al-Saydalah (Knjiga lekova), gde je dao detaljne podatke o osobinama lekova i istakao značaj farmacije i ulogu i dužnosti farmaceuta. Ibn Sina (Avicena) je opisao najmanje 700 lekovitih preparata, njihove osobine, način delovanja i indikacije. U svom Kanonu medicine posvetio je jednu knjigu jednokomponentnim lekovima. Radovi al-Maridini-ja i Ibn al-Wafid-a su zbog svog značaja imali preko pedeset izdanja na latinskom pod naslovom De Medicinis universalibus et particularibus (O opštim i specijalnim lekovima) i Medicamentis simplicibus (Jednostavni lekovi). Petar iz Abana (1250-1316) je preveo i dopunio rad al-Maridini-ja pod naslovom De Veneris. Al-Muwaffaq-ov doprinos je bio takođe pionirski. Živeo je u desetom veku i napisao Osnove pravih osobina lekova, između ostalog opisujući oksid arsena, a bio je familijaran i sa silikatnom kiselinom. Razlikovao je natrijum karbonat i kalijum karbonat, upozoravao na toksično dejstvo jedinjenja bakra (naročito bakar sulfata) i olova. Kao kuriozitet, pisao je i o upotrebi destilacije morske vode za dobijanje vode za piće.
Kineska farmacija
Farmacija u Kini ima drevne korene, i razvila se iz kineske alhemije. Šenong je prvi koji je testirao stotine biljaka da bi proverio njihova lekovita svojstva (veruje se da ih je proveravao na sebi), čime je započeo razvoj tradicionalne kineske medicine. Najpoznatije delo koje mu se pripisuje je Klasične biljke božanskog ratara. Ovo delo se smatra prvom kineskom farmakopejom, i uključuje 365 lekova dobijenih iz minerala, biljaka i životinja.
Japanska farmacija
U drevnom Japanu su osobe analogne današnjem farmaceutu bile visoko poštovane. Mesto farmaceuta u društvu je bilo određeno odgovarajućim kodovima, a rang pri kraljevskom dvoru se nije menjao od prehaijanskog perioda (794) do Meiđi obnove (1868). U ovoj visoko stabilnoj hijerarhiji farmaceuti (pa čak i pomoćnici farmaceuta) bili su vrednovani iznad ostalih zdravstvenih radnika uključujući i lekare i akupunkturiste, pa čak i lične kraljeve lekare
Tipovi farmaceutske delatnosti
Farmaceuti rade na različitim poljima uključujući apoteke, bolnice, staračke domove, farmaceutsku industriju i regulatorne agencije.
Apoteka
thumb|right|225px|[[Italijanska apoteka iz 19. veka]] thumb|right|225px|Savremena apoteka u [[Norveška|Norveškoj]] thumb|300px|Savremena apoteka u [[Pragu]] Apoteka je radno mesto većine farmaceuta. U apotekama farmaceuti, pored uloge zdravstvenog radnika, imaju i ulogu prodavca, u čemu se ogleda dihotomija farmaceutske struke.
Apoteka se sastoji od dela za prodaju, skladištenje i magistralnu izradu lekova, a danas sve češće imaju i poseban deo za konsultaciju sa pacijentima. Odgovarajući zakoni propisuju uslove skladištenja, obavezne natpise, opremu i sl. Ranije je bila praksa da farmaceut radi na izradi i izdavanju lekova, dok se danas ti poslovi prepuštaju farmaceutskim tehničarima a farmaceuti provode više vremena komunikaciji sa pacijentima.
U apoteci mora biti prisutan kvalifikovani farmaceut tokom čitavog radnog vremena. U nekim zemljama i vlasnik apoteke mora biti registrovani farmaceut, dok u zemljama gde ovo nije slučaj apotekarska odeljenja imaju i supermarketi i ostali oblici maloprodaje.
S druge strane, većina apoteka je danas proširila svoj asortiman sa lekova na kozmetiku, dijetetske proizvode, zdravu hranu i slične srodne proizvode.
Bolničke apoteke
Apoteke koje su u sklopu bolnica značajno se razlikuju od javnih apoteka. Dok farmaceuti u javnim apotekama imaju više problema oko organizacije posla i odnosa sa kupcima/pacijentima, dotle farmaceuti u bolničkim apotekama imaju kompleksnije zadatke koji se odnose na lekove za kliničko lečenje.
Zbog složenosti lekova u bolničkom lečenju, uključujući posebne indikacije, efektivnost, režim doziranja, interakcije, i odnos pacijenta prema lečenju, mnogi farmaceuti završavaju specijalističke studije da bi radili kao bolnički farmaceuti.
Bolničke apoteke se po pravilu nalaze u okviru bolnica, i skladište veće količine lekova (i specifičnije lekove) nego javne apoteke. Bolnički farmaceuti (i farmaceutski tehničari) izrađuju sterilne farmaceutske oblike, uključujći preparate za totalnu parenteralnu ishranu, i druge preparate za intravensku primenu. Ovaj proces pored stručnog osoblja zahteva i adekvatne uslove i obezbeđenje kvaliteta. Zbog toga neke bolnice imaju posebne ugovore sa specijalizovanim kompanijama koje ispunjavaju sva tri navedena uslova.
Klinička farmacija
Klinički farmaceut obezbeuje direktnu farmaceutsku negu pacijentima koja optmizuje upotrebu lekova i promoviše zdravlje, dobrobit i prevenciju bolesti. Klinička farmacija je započela u bolnicama, ali je danas uključena u sve segmente zdravstvene nege. Klinički farmaceuti tesno sarađuju sa lekarima i drugim zdravstvenim radnicima (hirurzima, sestrama…), i sastavni su deo integralnog pristupa brizi o pacijentima.
Galenska farmacija
Galenska farmacija prestavlja izradu novih lekovitih oblika. Npr., ako proizvođač prodaje svoj lek samo u obliku tableta, a pacijent ima problema sa gutanjem, moguće je napraviti takav preparat u obliku lizalice.
Galenska izrada u okviru apoteke i za pojedinačnog pacijenta (po lekaskom receptu) se naziva magistralna izrada.
Konsultantska farmacija
Konsultantska farmacija se fokusira na prilagođavanje režima doziranja umesto na samo izdavanje lekova. Konsultantski farmaceuti mahom rade u staračkim domovima, ali ih je sve više i u drugim institucijama. Tradicionalno su konsultantski farmaceuti bili samostalni preduzetnici, ali danas u Sjedinjenim državama rade i za velike kompanije koje se bave farmaceutski menamentom. Kako konsultantski farmaceuti sve više rade direktno sa pacijentima (jer stariji pacijenti koji koriste veliki broj različitih lekova ne prelaze u staračke domove), konsultantski farmaceuti se vraćaju samostalnom poslu.
Neke javne apoteke zapošljavaju konsultantske farmaceute ili nude sopstvene konsultantske usluge.
Internet farmacija
Oko 2000. godine je počela ekspanzija Internet apoteka širom sveta. Veliki broj ovakvih apoteka je sličan javnim apotekama, štaviše mnoge Internet apoteke su zapravo Internet strane realnih apoteka, koje svoje usluge nude pacijentima na mreži i onima koji dođu lično. Glavna razlika je u načinu na koji se traži i dostavlja lek. Neki kupci smatraju posetu Internet apoteci privatnijom i zgodnijom od odlaska u pravu apoteku, gde bi drugi kupci mogli da vide koje oni lekove uzimaju. Internet apoteke se i preporučuju nekim pacijentima (naročito ležećim) od strane njihovih lekara.
Dok većina Internet apoteka zahteva validan recept za lekove koji se izdaju samo na recept, neke Internet apoteke ne zahtevaju recept. Kupci koji žele da izbegnu neprijatnosti odlaska kod lekara ili žele da kupe lekove koje im lekar ne bi prepisao, koriste usluge takvih Internet apoteka. Ovakva praksa se ocenjuje kao loša, jer se smatra da samo lekar može da pouzdano odmeri kontraindikacije, rizik/korist odnos i uopšte da li neki bolesnik zaista treba da dobije odeđeni lek.
Posebno brine lakoća sa kojom osobe (naročito omladina) mogu doći do kontrolisanih lekova bez odgovarajućeg recepta. Postoje slučajevi gde lekar izdaje elektronski recept putem Interneta „pacijentu“ koga nikada nije video. Da bi u Sjedinjenim Državama recept za kontrolisane supstance bio važeći mora ga izdati lekar sa licencom, za odgovarajuću dijagnozu u legitimnom doktor-pacijent odnosu. Ostavljeno je pojedinačnim državama da definišu validan lekar-pacijent odnos. Od apoteka se zahteva provera ispravnosti recepta.
Veterinarske apoteke
Veterinarske apoteke mogu potpadati pod kategoriju bolničke ili maloprodajne apoteke. Imaju različite vrste i različite jačine lekova, radi zadovoljenja potreba lečenja životinja. Zbog posebnih potreba životinja i propisa za veterinarsku medicinu, veterinarske apoteke su često odvojene od običnih apoteka.
Radiofarmaceutika
Glavna oblast radiofarmaceutike je spravljanje radioaktivnih preparata (radiofarmaceutici) za dijagnostičke testove i lečenje. Farmaceuti u ovoj oblasti prolaze posebnu obuku za rad sa radioaktivnim materijalima i po pravilu ne rade neposredno sa pacijentima.
Vojna farmacija
Uslovi rada u vojnoj farmaciji u potpunosti se razliku u odnosu na civilni sektor. Na zapadu većinu poslova koje inače obavlja farmaceut preuzimaju farmaceutski tehničari.
Farmakoinformatika
Farmakoinformatika predstavlja kombinaciju farmaceutske prakse i primenjene informatike. Farmakoinformatičari rade u različitim farmaceutskim poljima, kao i u informatičkim odeljenjima zdravstvenih ustanova ili u odeljenjima za podršku zdravstvenom sektoru informatičkih kompanija. Kao specijalizovana disciplina, farmakoinformatika se ubrzano razvija da bi zadovoljila potrebe velikih nacionalnih i internacionalnih zdravtveno-informatičkih projekata. Farmaceuti koji rade u farmakoinformatičkom sektoru su posebno edukovani za učešće u razvoju, implementaciji i optimizaciji sistema za medicinski menadžment.
Odvajanje prepisivanja i izdavanja lekova
Mnogi pravni sistemi zahtevaju razdvajanje prepisivanja i izdavanja lekova. Ovi pravni sistemi postavljaju i zahtev da jedino farmaceuti mogu građane snabdevati lekovima, i da ne mogu biti udruženi sa lekarima. Američka lekarska asocijacija dozvoljava lekarima da daju pacijentima lekove u ordinaciji sve dok ne zloupotrebljavaju pacijente, pri čemu pacijent može odbiti da primi lek u ordinaciji i tražiti recept kako bi podigao lek u apoteci.
Druge zemlje, naročito i Aziji (Kina, Malezija, Singapur), dozvoljavaju lekarima izdavanje lekova i farmaceutska praksa je često integrisana sa lekarskom (posebno u tradicionalnoj kineskoj medicini).
U Kanadi je uobičajeno da su klinika i apoteka smeštene zajedno i da imaju istog vlasnika, ali dobijaju odvojene dozvole za rad.
Razlog za razdvajanje prepisivanja i izdavanja lekova leži u potencijalnom sukobu interesa. U suprotnom bi lekar postavio što više dijagnoza kako bi prodao što više lekova, što se direktno kosi sa interesima pacijenta i ciljem da se izbegne nepotrebno lečenje gde god je to moguće.
Acre (savezna država)
thumb|left|200px|Acre ]
Farmacija
Odvajanje prepisivanja i izdavanja lekova
Dok je u nekim zemljama kampanja za razdvajanje već dala rezultate (npr. u Koreji), dotle u drugim zemljama (kao u Maleziji) lekarski lobi predstavlja jaku smetnju ovakvom razdvajanju.
Budućnost farmacije
U decenijama pred nama očekuje se da će farmaceuti biti jače integrisani u zdravstveni sistem. Umesto prostog izdavanja lekova, farmaceuti će biti plaćeni za učešće u nezi pacijenata.
Do ovog pomaka je već došlo u nekim zemljama; tako farmaceute u Australiji plaća vlada za reviziju kućnih lekova. U Velikoj Britaniji farmaceuti mogu nakon doškolovavanja prepisivati lekove. Kao i u Australiji, vlada ih plaća i za revizije lekova koje građani koriste. U SAD farmaceutska nega ima rastući uticaj na farmaceutsku praksu. Štaviše, zvanje doktora farmacije je sada obavezno za obavljanje apotekarske prakse i mnogi farmaceuti završavaju jednogodišnje ili dvogodišnje kurseve nakon dipomiranja. I farmaceuti-konsultanti koji su ranije po pravilu radili u staračkim domovima sada prelaze na direktan rad sa pacijentima, pod imenom „farmaceutska nega starijih“.
Acre (savezna država)
Luiz Galvez Rodrigues de Arias predvodi 1899.-1900. ekspediciju na područje Acre radi kontrole koju je htjela i Bolivija, te se 14. 7. 1899. proglasio i predsjednikom republike Acre, koja je skončala u ožujku 1900. Acre ipak postaje dio Bolivije sve do 1903., a nakon secesionističkog rata proglašava se (1904.) brazilskim teritorijem.
Farmacija
Vidi još
<!-{Portal|Pharmacy and Pharmacology}->
Acre (savezna država)
Stanovništvo
Domorodačko indijansko stanovništvo locirano je uz doline rijeka gdje mnogi žive po rezervatima. Glavne skupine su Jaminawa, Ashaninka, Shanenawa, Katukina, Yawanawá, Nukini, Arara, i Poyanawa. Oni su danas pod velikim utjecajem brazilskog društva, a neki rade i kao sakupljači gume.
Popis plemena:
Farmacija
Simboli
Simboli koji se najčešće povezuju sa farmacijom razlikuju se od zemlje do zemlje i obuhvataju tarionik i pistil, oznaku za recept, Higijinu čašu ili zeleni grčki krst
Acre (savezna država)
Stanovništvo
Amawáka, Amena-Diapá, Amoeca, Arara (Shawanauá), Araráwa, Iawano (Iawavo), Kampa, Kanamari, Kapanawa, Kapechene, Katianá, Katukina do Acre (Wanináwa, Shanenawa), Katukinarú, Kaxinawá, Kontanawa, Koronáwa, Kujijener, Kulina, Kuria, Kuyanawa, Mainãna, Mainawa, Manitenéri, Marinawa, Mastanáua, Maxinéri, Nukuini, Pakanawa, Papavô, Poyanawa, Remo, Runanawa, Sakuya, Simarunan, Sumaniry, Tawarí, Tukurina, Tuxináwa, Xanináwa, Xanindaua, Xipináwa, Yaminawa, Yauavó, Yauei, Yawanawá, Yunbanáwa, Yura.
Farmacija
Ostalo
=
Gospodin i gospođa Andrews
Dvostruki portret gospodina i gospođa Andrews je jedna od najslavnijih slika najvećeg engleskog portretista, Thomasa Gainsborougha (1727.-88.), za kojega su portreti bili jedini neprestani izvor prihoda, iako je izvorno bio slikar pejzaža. Ovaj dvostruki portret koji će ostati u obitelji Andrews do 1960. godine, savršeno dokumentira stil mladog Gainsborougha, pod utjecajem djela Jacoba van Ruisdaela, velikog holandskog pejzažista iz 17. st., ali i naznake romantizma.
Ovo njegovo rano djelo posjeduje određenu lirsku dražesnost i lakoću prozračne sentimentalnosti, kvaliteta koje su jako cijenili njegovi bogati sponzori i kolekcionari, a koje se ne mogu pronaći u njegovim kasnijim slikama. Robert Andrews i njegova žena Frances su prikazani u lijevom kraju dugog platna na kojemu dominira krajolik njihova posjeda kod Sudburyja u Suffolku, Gainsboroughova rodnog mjesta. Slika naime slavi dvogodišnicu njihova vjenčanja u studenome 1748. godine, čime su se ujedinila i njihova dva golema posjeda. Kao pejzažist Gainsborough je iskoristio slikanje ovog portreta kako bi prikazao njihovo golemo imanje, koje potvrđuje društveni položaj ovog para. Naime, za vladavine Đure II. Velika Britanija je već bila svjetska sila. Vladajuća klasa se obogatila zahvaljujući proizvodima sa svojih imanja (poput pšenice obitelji Andrews, koju je slikar istaknuo s nekoliko svježe požnjevenih snopova u desnom kutu slike), kolonijalnoj trgovini i financijskim špekulacijama. Niže ili seosko plemstvo je također imalo udjela u tom blagostanju i osjećalo se sigurnim zbog svojeg sve jačeg utjecaja u Parlamentu.
Blandin
Blanden je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi La Tur di Pen.
Gospodin i gospođa Andrews
Kako je lov bio priviliegijom bogatih veleposjednika, gospodin Andrews, inače gorljiv agrikulturist, je naoružan puškom koja svjedoči o njegovom statusu seoskog viteza. Kao takav on se savršeno uklapa u krajolik, što se ne može reći za njegovu osamnaestogodišnju suprugu. Ona sjedi ukočeno, gleda blag neudobno i naočigled manje samouvjereno. U njezinom krilu se nalazi nedovršeni dio slike, u kojemu je navodno trebao biti naslikan fazan kojega je njezin muž upravo bio ustrijelio.
Smještaj portreta u krajolik, iako nagovješteni u djelima francuskih rokoko umjetnika kao što su Boucher i Fragonard, zapravo je izum engleskog slikara Francisa Haymana (1708.-66.) kojega je Gainsborough upoznao tijekom studija u Londonu. Gainsborough je čak naslikao nekoliko pozadinskih pejzaža na nekim Haymanovim slikama, ali je ubrzo prevazišao svog učitelja. Za razliku od ranijih plemićkih portreta, likovi na Gainsboroughovim slikama se doimlju opušteni u ugodnom ozračju nepretencioznog domaćinskog krajolika. Pejzaž je zapravo posuđen od nizozemskog Ruisdaela i njegove slikarske škole, ali je otvoreniji, osunčaniji i dobroćudniji. Također, usputna nenamještena dražesnost figura podsjeća na Watteauov stil jer oni gotovo ne stoje na tlu, a odjeveni su u modernu odjeću. Kontrast oštrih linija na trorogom šeširu, udobnog kroja kaputa i uredno vezanog ovratnika oko dugogo vrata primjer su engleske otmjenosti s kojom se u ovom razdoblju natječe i francuski dvor. Nadalje, uza sve oznake društvenog položaja i bogatstva, crte lica su im istančane, no jasno izražene. Sama lica su izdužena, usta nasmiješena, a držanje suzdržano i pomalo nadmoćno.
Blandin
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 122 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,26 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 410 metara (maksimalnoj 664 m, a minimalnoj 387 m).
Gospodin i gospođa Andrews
Novina je snažan nagovještaj veze plemstva sa zemljom, veze koju su Englezi smatrali dijelom svog identiteta. Ta veza s prirodom je naposlijetku postala temeljem engleskog pejzažnog slikarstva, a na koje je Gainsborough snažno utjecao svojim slikama. Može se reći kako ovaj način portretiranja predstavlja nove ideje prosvjetiteljstva, isticanje prirode i prirodnosti kao izvora dobrote i ljepote. Engleski slikari nisu prihvaćali ekstravaganciju i lakomislenosti koje su, tipične za rokoko, tada prevladavale u kontinentalnoj Europi, pokazujući veću sklonost za formalizam i naglašavanje tradicije, što je u Engleskoj i dovelo do ranog prihvaćanja klasicizma, koji će s nekim odlikama rokokoa brzo prerasti u svojevrstan oblik romantizma. Već ovaj dvostruki portret odiše ljubavlju prema prirodi u svoj njezinoj slobodi i ljepoti, što je tipično za engleski senzibilitet, ali i jedna od osnovnih odlika romantizma.
Jean-Honoré Fragonard
Jean-Honoré Fragonard (Grasse, 5. travnja 1732. – Pariz, 22. kolovoza 1806.), francuski slikar i grafičar rokokoa; jedinstvena osoba galantnog slikarstva 18. stoljeća; veliki majstor boje koje vibriraju u svjetlosti.
Život i djelo
mini|lijevo| [[Ljuljačka (Fragonard)|Ljuljačka (L'oscillation), ulje na platnu, 1767., Kolekcija Wallace, London ]] mini|lijevo| Mlada djevojka čita, oko [[1776., Nacionalna galerija, Washington ]] Još kao učenik Bouchera i Chardina osvojio je slikarsku nagradu Prix de Rome za svoje brojne studije i crteže Rima. Iz tog razdoblja postigao je uspjeh klasicistički koncipiranom kompozicijom Korezus i Kalihoe. Pod utjecajem svojih učitelja i njihova osjećaja za figurativnu rokoko kulturu s nadahnutom lakoćom stila i elegantnim pristupom temama udahnuo je nov život pokretu rokokoa.
Napustio je povijesno slikarstvo i većinom je slikao vedre i ljupke rokoko scene maloga formata, erotske prizore i ljubavne susrete (Podignuta košulja; Ljuljačka; Buđenje ljubavi), velike dekorativne panoe (Le progrés de L'Amour za dvorac Louveciennes), obiteljske i rustične idile (Mlada dama; Glazba), religiozne prizore (Poklonstvo pastira), portrete (Plesačica Guimard) i pastoralne pejzaže koje je slikao direktno u prirodi u okolici Pariza i Provansi.
Verplanck, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.729, što je 952 (122,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jean-Honoré Fragonard
Život i djelo
Bakrorezima je ilustrirao brojna književna djela (Ariosto; Bijesni Orldando; La Fontaineove Basne i dr.).
Njegov snažno izraženi naturalizam podsjeća na holandskog majstora Halsa i zreli Rembrandtov stil, a njegova djela se smatraju za najreprezentativnija umjetnička ostvarenja svog doba. Bio je virtuozni improvizator koji je odlučno postupao s bojom koju je nanosio u bogatim i opipljivim slojevima, a brzim potezima kista izrazio je neposrednost svojih likova nagovijestivši Corota, slikare romantizma, pa čak i impresionistički pokret.
Tkanje
Tkanje je tehnološki proces izrade tkanina uzajamnim preplitanjem (pod pravim kutem) od najmanje dva sistema niti, od kojih jedan ide uzduž tkanine (osnova), a drugi po širini tkanine (potka).
Raznovrsnim ukrštanjem ova dva sistema nastaju tkanine različitih osobina, izgleda, struktura i veličina.
Karakteristike
thumb|left|220px| Tkanje na malom [[ruka|ručnom razboju]] Načelno postoje tri osnovne forme tkanja; platno, keper i saten. Za maštovita tkanja kao što su, baršun, žakard, dobi, leno, potrebni su kompliciraniji razboji sa specijalnim dodatcima.
Način na koji se niti upleću određuje vrstu tkanja. Neki efekti postižu se izborom niti ili kombinacijom pređe. thumb|right|280px| Shematski prikaz osove i potke|veza=Datoteka:Kette_und_Schu%C3%9F.jpg Tehnika tkanja s vremenom se mijenjala i razvijala, ali je u osnovi princip rad     i
a takozvanih - listovnih razboja ostao isti. Određeni broj niti pređe osnove namotan je na valjak (vratilo osnove), sa kojeg se niti dovode u horizontalni položaj pa se zatim u skladu s uzorkom provlače kroz rupice najmanje dva žičana okvira – listova (uvođenje osnove). Tako se za izradu tkanine u platnenom vezu na razboju sa dva lista, svaka neparna nit naizmjenično uvodi u prvi list, a svaka parna u drugi. Takvim preplitanjem se uz istovremeno spuštanje jednog i podizanje drugoga lista, po cijeloj širini osnove formirao - zijev (tunel).
Za razliku od tog na jednostavnom horizontalnom razboju, se to izvodi naizmjeničnim pritiskom lijeve i desne noge na pedalu, dok se na modernim industrijskim razbojima - podizanje i spuštanje listova izvodi jako brzo automatskim sklopovima, iako se koristi veći broj listova. U zijev se po čitavoj širini unosi nit potke namotana na čunak; promjenom položaja listova potkina se nit poveže i stvori se novi zijev. Prije prepletanja nove potkine niti istkana potka se stisne grebenom, da se osigura jednolika gustoća tkanine. Opisani proces se kontinuirano ponavlja i u suštini je jednak kod ručnog i mašinskog tkanja. Razlike postoje u brzini, automatizaciji procesa, tehnici i načinu prepletanja potke kao i strukturi dezena. Tkanjem na mašinama s većim brojem listova, uz korištenje raznobojnih pređa i uvođenjem osnove u skladu sa odgovarajućim uzorcima mogu se proizvoditi dezenirane tkanine jednostavnijih šara, ravnocrtnih kontura i geometrijskih oblika.
Žakardov razboj kog je 1808. konstruirao Joseph Marie Jacquard, omogućio je izradu složenijih šara i dezena, korištenjem raznobojnih niti osnove i potke u procesu tkanja. Za razliku od načina kako se zijev formira kod listovnoga razboja, na žakardnom razboju se moglo podići i spuštati željeni broj pojedinačnih niti osnove (nezavisno od drugih) i prepletati ih nitima potke u skladu sa zadanim uzorkom. Novost je bila i to, da je sam proces prepletanja (usklađen s dezenom) upravljan bušenim karticama, on se danas odvija uz pomoć kompjutora.
Originalno Jacquardovo rješenje omogućavalo je izradu fino strukturiranih šara velike površine, a ne samo jednostavne geometrijske forme. Ali je ono zbog dizanja i spuštanja pojedinačnih niti osnove bilo komplicirano i sporo, za razliku od tog na današnjim listovnim razbojima moguće je kombinirati i do 2688 niti.
Žakardno tkanje uključuju i brokat i damast.
Na modernim industrijskim razbojima tkanine se proizvode velikim brzinama, pa su niti pređe (naročito osnove) izložene velikim dinamičkim i mehaničkim opterećenjima i naprezanjima. Razboj radi potpuno automatski, upravljan kompjutorom i pokretan složenim mehanizmima.
Radnici uglavnom samo nadgledaju i intervniraju u slučaju kidanja niti, jer se tad mašina automatski zaustavlja, tako da jedan radnik može posluživati i do 40 razboja. Kako bi se tkanje odvijalo bez čestih kidanja niti i dobila kvalitetna tkanina što jednoličnije strukture, potrebno je dobro pripremiti pređu za osnovu i potku. Zato se pređa za osnovu dodatno škrobi i vošti, dok je priprema pređe za potku jednostavnija i uglavnom se svodi na pripremu odgovarajućih kalema pređe.
Danas se tkanjem na listovnim razbojima, proizvode tkanine različitih širina, od nekoliko desetaka cm do 5 metara), pa se one zavisno o radnoj širini, izvode na jednofaznim i višefaznim razbojima. Kod tkanja na jednofaznim mašinama se nit potke prepleće kroz cijelu širinu osnove u jednoj fazi radnog ciklusa, što se radi ili s pomoću čunka (čunkovni razboj) ili uz pomoć hvatača potki, ili zračnim i vodenim mlazom (beščunkovni razboj). Na višefaznim razbojima izrađuju se vrlo široke tkanine pa se jedan radni ciklus odvija istovremenim tkanjem više dijelova osnove, pri čemu se ti dijelovi procesa ne moraju odvijati u istoj fazi.
Historija
Najjednostavnija i najraširenija stara tehnika tkanja bila je na vertikalnim ručnim razbojima, zvana - klječanje. Između niti osnove napete na okvir, - potka se prepletala prstima, uz pomoć drvenog šiljka ili igle, te nabijala drvenim češljem. Razboj se koristio već u prahistoriji i to prije 5000 godina pne.. Dokaz za to su tkanine iz švicarskih sojenica koje se danas čuvaju u Britanskom muzeju.
El Manguito, Tzitzio
El Manguito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 738 m.
Longavina, Brescia
Longavina je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 157 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 228 m.
Hangen-Weisheim
Hangen-Vajshajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Alcej-Vorms. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 477 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7331039.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Alcej-Vorms Hangen-Vajshajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Alcej-Vorms. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 222 metra. Površina opštine iznosi 4,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 477 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 104 stanovnika/km².
El Sarape, San Fernando
El Sarape je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Fernando.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Кеви
Кеви је насеље у Србији у општини Сента у Севернобанатском округу. Према попису из 2011. било је 726 становника.
Демографија
У насељу Кеви живи 741 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 43,8 година (42,6 код мушкараца и 45,2 код жена). У насељу има 355 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,50.
Ово насеље је великим делом насељено Мађарима (према попису из 2002. године).
Напомене
→ * - Подаци за површину и густину насељености дати су збирно за катастарску општину Торњош, на којој се налазе два насеља, Кеви и Торњош.
Rancho las Lomas, Soledad de Graciano Sánchez
Rancho las Lomas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1843 m.
Barrio la Mina, Santa María Huatulco
Barrio la Mina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Huatulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 388 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
San Pietro di Feletto, Treviso
San Pietro di Feletto je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Miguel Ahumada, Ahumada
Miguel Ahumada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ahumada.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 8575 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1197 m.
Oviraptoridi
Oviraptoridi (Oviraptoridae) bili su grupa pticama sličnih biljožderih i svežderih maniraptora. Oviraptoride je karakterizirao njihov bezubi kljun kao kod papagaja i, u nekim slučajevima, istaknute krijeste. Uglavnom su bili maleni, u većini slučajeva između jednog i dva metra dužine, iako su neki oviraptoridi možda bili didvovske veličine. Gotovo svi su pronađeni u pustinji Gobi u Mongoliji i u sjeverozapadnoj Kini. Prvi oviraptoridi su se pojavili prije 84 milijuna godina. Posljednji poznati pripadnici živjeli su prije 70 milijuna godina.
Opis
thumb|left|Skelet neopisane vrste i gnijezdo
Klasifikacija i vrste
thumb|right|Profili oviraptorida.
U ostale moguće oviraptoride spadaju i Nomingia gobienisis, Shixinggia oblita i primitivni Microvenator celer. Za svo troje se smatralo da su oviraptoridi, pripadnici Caenagnathidae ili primitivniji od ovo dvoje. Neki primitivni pripadnici Caenagnathidae, uključujući i Chirostenotesa, Elmisaurusa i Hagryphusa, se smatraju mogućim oviraptoridima bliskijima Oviraptoru nego Caenagnathusu.
Stanište
Gotovo svi oviraptoridi pronađeni su u pustinji Gobi. Čak i tijekom perioda kasne krede, većina ovog područja bilo je pustinjsko, ili barem vrlo suho, stanište. Na mnogim lokacijama na kojima su pronađeni, oviraptoridi su među najbrojnijim dinosaurima, poslije ankilosaurida i protoceratopsida. Ovo se poklapa sa idejom da su oni bili uglavnom biljožderi, kojih je inače više nego mesoždera u nekom datom saništu. Oviraptoridi su, izgleda, bili mnogo brojniji u suhim staništima u kojima su dominirali maleni dinosauri (npr. formacije Barun Goyot i Djadochta) nego u vlažnijim sa većim dinosaurima (npr. formacija Nemegt). Isto važi i za protoceratopside, što znači da su obije grupe preferirale suho stanište poput pustinja i da su se uglavnom hranile žilavim biljkama koje inače rastu u područjima sa takvom klimom.
Ishrana
Ishrana oviraptorida još uvijek nije u potpunosti shvaćena. Iako izgleda da su neki bili barem djelomično mesožderi, vjerojatno su bili pretežno biljožderi.
U početku se smatralo da su oviraptoridi bili specijalizirani pljačkaši gnijezda, na osnovu mongolskog fosila sa Oviraptorom na vrhu gnijezda za koje se smatralo da je pripadalo Protoceratopsu. Međutim, otkrića u 1990-im, uključujući i primjerke Citipatija koji jasno leže na istom tipu gnijezda, kao i embrija Citipatija u istim tipovima jaja u ovim gnijezdima, pokazuju da je ideja "specijaliziranog kradljivca jaja" bila netočna. Ipak, neki znanstvenici su predložili da su se oviraptoridi hranili hranom sa nekim oblikom oklopa, npr. školjkama ili jajima. Međutim, životinje specijalizirane za ishranu tako tvrdim stvarima obično imaju vrlo širok kljun ili zube za lomljenje. Za razliku od toga, oviraptoridi su imali tanke i oštre rubove kljuna nepodobne za lomljenje. Među svim poznatim životinjama, kljunovi oviraptorida najviše podsjećaju na one kod biljoždernih sinapsida. Njihov kljun također sliči onome kod biljoždernih papiga i kornjača.
Dokazi za mesožderstvo kod nekih oviraptorida dolazi od skeleta guštera očuvanog u stomaku tipičnog primjerka Oviraptora i lubanja dva tek izlegla Byronosaurusa u gnijezdu Citipatija. Neki znanstvenici su također predložili da su neki oviraptoridi (posebno oni sa malenim rukama i pandžama) uglavnom jeli biljke.
Razmnožavanje
thumb|right|Primjerak vrste Citipati osmolskae pri gniježđenju
Iako se fosilizirana jaja dinosaura uglavnom rijetko nalaze, to nije slučaj i sa jajima oviraptorida. Pronađeno je nekoliko gnijezda, jaja i embrija oviraptorida, uglavnom iz pustinje Gobi. Pronađeni su i neki primjerci Oviraptor philoceratops i Citipati osmolskae u poziciji ležanja na jajima. Opisani 1999. godine, svi ovi primjerci nalazili su se na jajima, sa udovima simetrično raširenim sa svake strane gnijezda, a prednjim udovima pokrivali su vanjski rub gnijezda. Ova pozicija ležanja na jajima danas se može naći samo kod ptica i podržava vezu u ponašanju između ptica i teropoda.
Jaja oviraptorida izduženog su ovalnog oblika i teksturom i strukturom ljuske podsjećaju na jaja nojevki. Jaja su u gnijezdu poredana simetrično dvoje po dvoje u do tri koncentrična kruga, a kod nekih vrsta jedno leglo brojalo je do 22 jaja. Jaja Citipatija su među najvećim poznatim jajima oviraptorida, dužine 18 cm. Za razliku od njih, jaja Oviraptora su dugačka samo 14 cm.
thumb|left|Jaje vrste Citipati osmolskae sa embrijem
Ironično, prva asocijacija sa jajima oviraptoridima je i dala naziv (koji znači "kradljivac jaja"). Prva pronađena jaja oviraptorida (roda Oviraptor) pronađena su u blizini ostataka dinosaura Protoceratopsa, pa se pretpostavljalo da su se oni hranili jajima Protoceratopsa. Ta greška je ispravljena tek 1993. godine, kada je embrij Citipatija pronađen u jajetu sličnom onima koja su bila priključena Protoceratopsu. Norell et al., koji su prepoznali embrij kao oviraptoridski, priključili su ga rodu Citipati. Jaje sa embrijem bilo je manje od većine poznatih jaja tog roda, dužine samo 12 cm, ali bilo je djelomično erodirano pa je tačna procjena veličine bila teška. Jaje sa embrijem je u drugim pogledima bilo identično jajima drugih oviraptorida, a uz to je pronađeno u izoliranom gnijezdu sa jajima poredanim u krugovima.
thumb|right|Gnijezdo vrste Oviraptor philoceratops (AMNH FR 6508) Primjerak oviraptosaura pronađen 2005. godine u Kini u imao je u sebi dva nesnesena jaja. To znači da, za razliku od današnjih krokodila, oviraptoridi nisu nosili mnogo jaja odjednom. Umjesto toga, jaja su stvarana u reproduktivnim organima u parovima i snošena dva po dva; majka bi bila pozicionirana u centru gnijezda i okretala bi se u krug dok ne bi snjela svaki par. Ovakvo ponašanje podržava činjenica da su jaja bila ovalnog oblika, sa jednim užim krajem (onim koji je zadnji izašao iz rodnice) i da su sva jaja užim krajem bila okrenuta prema centru gnijezda.
Prisustvo dva jaja sa ljuskom u rodnici pokazuje da su oviraptoridi bili napola između reproduktivnog ponašanja krokodila i današnjih ptica. Kao i krokodili, imali su dva ovidukta. Međutim, krokodili stvaraju više jaja s ljuskom u isto vrijeme, dok su oviraptoridi, kao i ptice, stvarali samo jedno jaje po oviduktu odjenom.
Perje
Oviraptoridi su vjerojatno imali perje, budući da njihovi bliski srodnici jesu (Caudipteryx i moguće Protarchaeopteryx). Još jedno otkriće koje ukazuje na to je otkriće trtice kod roda Nomingia, zato što ona kod ptica služi kao osnova repnog perja. Konačno, pozicija ruku kod primjeraka Citipatija pri gniježđenju bio bi mnogo efikasniji ako bi postojala krila za zaštitu jaja od sunca njihovim prekrivanjem.
Opština Cărand, Arad
Cărand je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 147 m.
Pará
Para (portugalski: Pará) je jedna od 26 brazilskih država, locirana na sjeveru države, uz granicu sa Gvajanom i Surinamom. Granična oblast u Surinamu, uz ovu državu se takođe zove Para.
Hanhofen
Hanhofen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Rajna-Palatinat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.404 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7338010.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajna-Palatinat Hanhofen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajna-Palatinat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 105–107 metara. Površina opštine iznosi 5,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.404 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 414 stanovnika/km².
Cà Gruppi, Bologna
Cà Gruppi je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
Pinzampantle, General Heliodoro Castillo
Pinzampantle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 414 m.
Bisaltija
thumb|right|350px|Bisaltija thumb|right|350px|Oktodrakma (5. vijek pne.) Bisaltija (ili Bisaltika, ; ) je bila drevna oblast koja se prostirala od rijeke Strimon i jezera Kerkint na istoku do Krestonije na zapadu. U njoj je živio narod zvan Bisalti, a koji su bili tračkog porijekla. Najvažniji grad Bisaltije bio je grčki grad Argil. Postojala je i rijeka Bisalt, ali nju suvremeni historičari nisu uspjeli identificirati.
Bisaltijom je, zajedno s Krestonijom, vladao trački knez u trenutku kada je Kserkso I napao Grčku. Do početka peloponeskog rata ju je anektirala Makedonija.
Oblasti drevne Bisaltije se nalaze u suvremenoj prefekturi Ser i dijelu prefekture Solun u Grčkoj.
Зобнатица
Зобнатица је насеље у Србији у општини Бачка Топола у Севернобачком округу. Налази се 25 km јужно од Суботице, а 5 km северно од Бачке Тополе, на магистралној саобраћајници Суботица—Нови Сад—Београд (стари међународни пут Е-75). Од Новог Сада је удаљена 75 km а од Београда 145 km. Према попису из 2011. било је 238 становника.
Зобнатица је позната по чувеној ергели коња, чија су грла владала хиподромима бивше Југославије.
Демографија
Становништво у овом насељу је мешовито, уз апсолутну мађарску већину, а у последња четири пописа примећен је пад у броју становника.
У насељу Зобнатица живи 250 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,0 година (39,4 код мушкараца и 42,7 код жена). У насељу има 110 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,73.
Ергела коња - Зобнатица
Ергела је основана 1750. године. Комплекс ергеле садржи хиподром за галопске и касачке трке, терен за такмичења у препонском јахању, мањеж – покривени простор за јахање и тренинг и коњске штале. На улазу у ергелу, налази се статуа Јадрана, најпознатијег грла из ергеле, која је направљена у природној величини. Ту се налази и Музеј историје коњичког спорта, где је за посетиоце обезбеђена водичка служба. Испред музеја, налази се статуа Казанове, још једног прослављеног тркача из ергеле.
Посетиоци Зобнатице могу да јашу коње; термини су од по 45 минута, дужа варијанта је тросатно јахање околином. Може да се изнајми и «фијакер» (сатна тарифа).
Уз ергелу се налази и акумулационо језеро, на чијој је обали уређено купалиште и плажа, поред које су угоститељки објекти. Посебна атракција је, пре неколико година изграђена, ветрењача, којих је у Војводини некада било много, а данас су реткост. Могуће је и пецање рибе уз плаћање дневне дозволе. Поред расних коња на имању, посетиоци могу видети и дивље свиње, срндаће, нојеве и паунове.
Зобнатичке коњичке игре
Зобнатичке коњичке игре одржавају се сваког другог викенда у септембру. На дводневној свечаности се окупи и неколико десетина хиљада посетилаца. Манифестација се отвара дефилеом коња и парадом запрега. Ту је и забавна манифестација Зобнатичка ноћ. Недеља је резервисана за касачке трке, галоп и такмичење у препонском јахању.
Дворац - Каштел
Зграду дворца, која се налази у пољопривредно-туристичком комплексу „Зобнатица“, изградио је спахија Ђула Терлеи на свом имању 1882. године. Дворац је изграђен у духу позног класицизма као спратни репрезентативни објекат. Са бочне стране се налази кула осматрачница са које се види готово цело имање. У комплексу се налази хотел и ресторан „Јадран“.
Дворац је проглашен за културно добро и отворен је за посетиоце. Данас је бивше имање породице Терлеи надалеко познато као Ергела „Зобнатица“.
Courthézon
Kurtezon je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Vokliz koja pripada prefekturi Avinjon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 5364 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 163 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 32,78 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 31 metar (maksimalnoj 126 m, a minimalnoj 27 m).
Fondi (jezero)
Fondijsko jezero (talijanski: Lago di Fondi, latinski: Lacus Fundanus) je kraško lagunsko jezero u Latinskoj provinciji u Laciju na jugozapadu Italije.