cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mereni, Conțești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 209 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
CH3NO
Molekulska formula CH3NO se može odnositi na:
Yutlinuk
Yutlinuk, pleme Kwakiutl Indijanaca iz skupine Nawiti, nastanjeno nekada na otočju Scott (Lanz, Cox i Triangle) kod obale Vancouvera u kanadskoj provinciji Britanska Kolumbija. Naziv Yutlinuk anglizirani je oblik plemenskog imena yútl’inuxw, koji je nastao iz yútl’i (=‘landward on water’), imena za otok Cox (kažu Boas 1934:40, Galois 1994:303-304; Bouchard i Kennedy). Yutlinuki su se još do sredine 1900.-tih pomiješali sa pleemnom Nakomgilisala, a Boas ih već 1887. nije identificirao kao posebnu skupinu. Prema drugim znalcima, Curtis (1915:10:306) oni su nestali kao posebna nezavisna grupa još prije 1910., a za posljednjeg Yutlinuka, točnije jednu ženu, Mungo Martin je napisao da je umrla sredinom 1940.-te.
OB-01 Novigrad
OB-61 Novigrad je ratni brod u sastavu flote Hrvatske ratne morarice. Prema klasifikaciji, radi se o patrolnom brodu. U JRM je nosio oznaku PČ-171 Biokovo, a 1991. je zarobljen u Šibeniku Od 1991. do 2009. nosio je oznaku OB-61 Novigrad.
Brod se nalazi u sastavu Obalne straže Republike Hrvatske.
Chiuselle, Isernia
Chiuselle je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 398 m.
CHNO
Molekulska formula CHNO se može odnositi na:
La Laguna, Bolaños
La Laguna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Bolaños.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1464 m.
El Capulín, Tlalpujahua
El Capulín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tlalpujahua.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 495 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2774 m.
Granja las Palomas (razvrstavanje)
Granja las Palomas ima više značenja:
CHN
Molekulska formula CHN se može odnositi na:
La Vega, Méndez
La Vega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Méndez.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Gene Wilder
Gene Wilder (Milwaukee, 11. lipnja 1933. - Stamford, Connecticut, 29. august 2016.), američki glumac i komičar, nominiran za nagradu Oscar.
Rodio se u Milwaukeeu kao sin židovskih useljenika iz Rusije. Pravo mu je ime Jerome Silberman. Diplomirao je 1955. godine sa Sveučilišta u Iowi, gdje je bio u bratstvu Alfa Epsilon Pi.
Nakon toga je radio u kazalištu Old Vic u Velikoj Britaniji. Vrativši se u SAD, bio je u vojsci od 1956. do 1958. godine.
Glumi još od 1961. godine. Počeo je u predstavama izvan Broadwaya ,a kasnije je i došao u Broadway. Velika mu se prilika ukazala nakon predstave "Majka Courage i njena djeca" gdje je glumio nasuprot Anne Bancroft. Anne je bila u vezi sa redateljom Melom Brooksom, kojemu se Gene svidio te mu je ovaj dao ulogu u nekoliko filmova.
Na filmu kao takvom glumi od 1967. godine kada je debitirao u filmu "Bonnie i Clyde". Najpoznatiji je kao Willy Wonka u filmu "Willy Wonka i tvornica čokolade". Suradnja s Melom dovela ga je da glumi u filmovima "Divlja sedla", "Producenti" i "Mladi Frankenstein".
Tijekom 1970-ih i 1980-ih godina glumio je u nekoliko filmova gdje mu je partner bio Richard Pryor. Njih dvojica postali su najuspješniji međurasni komičarski par. Ipak, Gene je u svojoj autobiografiji, knjizi pod naslovom "Poljubi me kao stranac" rekao da je sa Pryorom bilo teško raditi jer je bio ovisan o heroinu. No, među njima je vladalo veliko poštovanje i sam Gene je priznao da je između njega i Richarda postojala najbolja kemija nego s bilo kojim drugim glumačkim partnerom.
Od 1984. do 1989. bio je u braku sa glumicom Gildom Radner, zvijezdom serije Saturday Night Live dok Gilda nije umrla od raka jajnika. Nakon toga Gene je osnovao Gildin klub, grupu potpore koja ima jedno uporište u Milwaukeeu. Iako se ponovno oženio, nikad više nije bio isti otkako je izgubio Gildu. Promiče svjesnost o toj bolesti, te se povukao iz aktivne glume. Glumi pasivno, većinom u cameo-ulogama. U seriji Will i Grace, glumio je Willova šefa, gospodina Steina.
Osim velikog talenta, Geneov zaštitni znak je smeđa kovrčava kosa.
Preminuo je od posljedica Alzheimerove bolesti u gradu Stamford ,država Connecticut.
Dulipolje
Dulipolje je naselje u opštini Andrijevica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 134 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 242 stanovnika).
Demografija
U naselju Dulipolje živi 121 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 46,5 godina (43,2 kod muškaraca i 50,5 kod žena). U naselju ima 51 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,63.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Braunov lipoprotein
Braunov lipoprotein (BLP, Mureinski lipoprotein) je prisutan u ćelijskom zidu pojedinih gram-negativnih bakterija. On je jedan od najrasprostranjenih membranskih proteina. Njegova molekulska težina je oko 7,2 kDa. On je vezan na njegovom C-terminalnom kraju (lizin) kovalentnom vezom za peptidoglikanski sloj (specifično za molekule diaminopimelinske kiseline. ) Braunov lipoprotein je smešten u spoljašnjoj membrani putem njegove hidrofobne glave (cistein sa vezanim lipidima). BLP čvrsto povezuje dva sloja i daje strukturni integritet spoljašnjoj membrani.
Mertanzin
Mertanzin je citotoksični agens, takođe poznat kao DM1. On je majtanzinoid (derivat majtanzina).
Upotreba
Sledeći lekov su konjugati antela i leka koji kombinuju monoklonalna antitela sa mertanzinom kao citotoksičnom komponentom. Mertanzin je vezan putem 4-merkaptovalerinske kiseline.
Mertanzin takođe može da bude vezan putem komplikovanije strukture – 4-(3-merkapto-2,5-diokso-1-pirolidinilmetil)-ciloheksanekarboksilne kiselne ili MCC –, u kom slučaju se ime konjugata formira sa emtanzin:
Totalno pomračenje Sunca (TV emisija)
Totalno pomračenje Sunca je specijalna televizijska emisija koju je jugoslovenski televizijski studio RTV Beograd emitovao 1961. godine. Sastojala se od trominutne snimke pormčine Sunca koja se dogodila 15. februara 1961. godine, a koju je RTV Beograd direktno prenosila za gledaoce kako u tadašnjoj Jugoslaviji, tako i ostalim evropskim državama preko evrovizijske mreže. RTV Beograd je, radi što bolje vidljivosti, kamere i drugu opremu volovskim zapregama poslala na planinu Jastrebac. Ta je emisija bila prva prikazana izvan tadašnjih jugoslovenskih granica, i predstavljala je izuzetno tehničko dostignuće za tek pre nekoliko godina osnovanu televizijsku kuću. Totalno pomraćenje Sunca je za gledatelje u Jugoslaviji komentarisao Ljubomir Zečević.
Lista državnih krilatica
Ovo je lista državnih krilatica za države i pokrajine diljem svijeta.
CH6N2O3
Molekulska formula CH6N2O3 se može odnositi na:
1796
Godina 1796 (MDCCXCVI) bila je prijestupna godina koja počinje u petak po gregorijanskom kalendaru odn. prijestupna godina koja počinje u utorak po julijanskom kalendaru.
Mart/Ožujak
mini|250px|Sever Italije pred Napoleonovu kampanju ([[Milansko Vojvodstvo|Milano i Mantova su habsburški posedi)]]
Maj/Svibanj
thumb|220px|[[Bitka kod Lodija]] mini|200px|Prva vakcinacija
Avgust/August/Kolovoz
mini|180px|[[Muscadini ili Incroyables, primetite rani oblik cilindra]]
Самариновац (Житорађа)
Самариновац је насеље у Србији у општини Житорађа у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 756 становника (према попису из 1991. било је 785 становника).
1796
Septembar/Rujan
mini|250px|"Pogreb gen. [[François Séverin Marceau|Marceaua", Trijumfalna kapija]]
Novembar/Studeni
mini|150px|"Napoleon na mostu u Arcoleu", [[Antoine-Jean Gros|Gros, 1801.]] mini|250px|"Prelaz mosta u Arcoleu", [[Trijumfalna kapija u Parizu|Trijumfalna kapija]]
Decembar/Prosinac
mini|180px|[[Pavle I od Rusije|Pavle I]]
Самариновац (Житорађа)
Демографија
У насељу Самариновац живи 596 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 38,3 година (37,9 код мушкараца и 38,8 код жена). У насељу има 167 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 4,53.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
NO
Molekulska formula NO se može odnositi na:
Godega, Treviso
Godega je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
NOS
Termin NOS ima više značenja.
Godega, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3506 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
La Cumbre de San Andrés, San Andrés Tenejapan
La Cumbre de San Andrés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Andrés Tenejapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 290 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1445 m.
Angostura, San Luis Potosí
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 205 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1731 m.
Pereta, Grosseto
Pereta je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 261 m.
Chamberlayne, Virginia
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.456, što je 1.076 (24,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Little Chute, Wisconsin
Litl Šut je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.449, što je 27 (-0,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Primetime Emmy Award za najbolju sporednu glumicu u humorističkoj seriji
Primetime Emmy Award za najbolju sporednu glumicu u humorističkoj seriji je nagrada Emmy koja se dodeljuje najboljim sporednim glumicama u humorističkim serijama, emitovanim u udarnom terminu.
i Sally Struthers, All in the Family
H2N2O2
Molekulska formula H2N2O2 se može odnositi na:
Dockweiler
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Dokvajler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 535 metara. Površina opštine iznosi 6,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 670 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 111 stanovnika/km².
Koritnik (Breza)
Koritnik je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Breza koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 798 stanovnika.
H2
Molekulska formula H2 se može odnositi na:
Lista država po stanovništvu
thumb|300px|thumb|Svetska populacija Ovo je spisak suverenih država i ostalih teritorija, poređanih po broju stanovnika, procene su za godinu 2005.
Samo 191 država članica Ujedinjenih nacija, plus Republika Kina (Tajvan), Zapadna Sahara (Sahravi Arapska Demokratska Republika), i Vatikan su pobrojani; ostale teritorije su uključene zarad upoređivanja. Za grafičku verziju ovog spiska, vidi Spisak država po broju stanovnika (grafički).
Napomene
Ovo je spisak država po stanovništvu.
CH2O3
Molekulska formula CH2O3 se može odnositi na:
Doix, Vendée
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 793 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 59 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,31 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 8 metara (maksimalnoj 18 m, a minimalnoj 1 m).
Metiamid
{{chembox-lat
}}
Metiamid je histaminski antagonist H2-receptora koji je razvijen počevši od burimamida. On je bio prvo intermedijarno jedinjenje u razvoju uspešnog leka protiv čireva, cimetidina (Tagameta).
Granja los Fresnos (razvrstavanje)
Granja los Fresnos ima više značenja:
CAgNO
Molekulska formula CAgNO se može odnositi na:
Las Latas, Zapotlanejo
Las Latas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapotlanejo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 138 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1914 m.
Forchia, Caserta
Forchia je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 93 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Piovere, Brescia
Piovere je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
HKO4S
Molekulska formula HKO4S se može odnositi na:
Piovere, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 187 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 439 m.
Călugăreni, Conțești
Călugăreni je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Conțești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 190 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
Nakoaktok
mini|Nakoaktok Indijanac (poglavica Hakalahl) s nosnim ukrasom i karakterističnom nošnjom za mnoga plemena Sjeverozapadne obale. U ruci ovaj muškarac drži bakarnu ploču. Ona je simbol bogatstva i ima veliku ulogu u obredima potlača. Nakoaktok (Nakwakto, Nakwaxda'xw, ʼNakʼwaxdaʼx̱w), Jedno od plemena iz Grupe Kwakiutl, porodica Wakashan nastanjeno u Britanskoj Kolumbiji na Seymour Inletu. Prema Boasu sstojali su se od rodova Gyeksem, Kwakokutl, Sisintlae, Tsitsimelekala i Walas. Danas žive sa Goasila Indijancima pod plemenskim imenom Gwa'sala-'Nakwaxda'xw na zapadnoj obali zaljeva Hardy Bay, upravo sjeverno od Port Hardyja.
Dawson navodi nekoliko njihovih sela, i to Kikwistok, Mapakum (ljetno naselje) i ribarsku postaju Awuts. Nakoaktok Indijanci pomiješali su se 1964. s plemenom Goasila (Gwa'sala) i Kwawkewlth. Godine 1981. plemena Quawahelah i Nakwakto su se odvojili od Kwawkewltha, stvorivši tako opet dva plemena Tsulquate i Kwawkewlth. Godine 1985. pleme Tsulquate mijenja ime u Gwa'sala-Nakwaxda'xw. Ovi Indijanci danas imaju 26 malenih rezervi na kojima danas živi oko 370 pripadnika plemena i 80 van njega. Na rezervatu se nalaze Band Office, zgrada u kojoj drže svoje umjetnine i osnovnu školu. Šumarstvo, rudarstvo, turizam i naravno ribolov, glavne su im današnje aktivnosti. Njihovi srodnici Kwawkewlth kasnije su promijenili ime u Kwakiutl Indian Band.
Jezik
Goasila i nakoaktok govore 'Nak̕wala, dijalektom jezika Kwak̓wala.
Spata (botanika)
Spata je veliki priperak u obliku listolikog omotača cvasti pojedinih biljaka, kao što su palme, kozlaci i Commelina communis L. Kod mnogih vrsta porodice Araceae spata ima funkciju krunice, privlači oprašivače ka cvetovima u cvasti - klipu (spadix).
CKNO
Molekulska formula CKNO se može odnositi na:
O2
Molekulska formula O2 se može odnositi na:
O3Te
Molekulska formula O3Te se može odnositi na:
El Vergel, Monclova
El Vergel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Monclova.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 514 m.
Campanili, Caserta
Campanili je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Chamizal, Santa Cruz Itundujia
Chamizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Itundujia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 305 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2516 m.
Mahala (Breza)
Mahala je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Breza koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.091 stanovnika.
Oealitk
Oealitk (Oealith), jedno od tri pod-plemena Bella Bella Indijanaca lociranih na južnoj obali Milbank Sounda u kanadskoj provinciji Britanska Kolumbija. Oealitki, Oetlitki i Kokaitki govorili su dijalektom heiltsuk. Edward Sheriff Curtis njihovo ime navodi i kao Oealith.
Pergole, Grosseto
Pergole je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Petlacala, San Andrés Tenejapan
Petlacala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Andrés Tenejapan.
Pergole, Grosseto
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 583 m.
Petlacala, San Andrés Tenejapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1692 m.
Villa Gavenola, Imperia
Villa Gavenola je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 547 m.
CH4N2S
Molekulska formula CH4N2S se može odnositi na:
Civitanova del Sannio, Isernia
Civitanova del Sannio je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 650 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 657 m.
Kimberly, Idaho
Kimberli je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.264, što je 650 (24,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
FH
Molekulska formula FH se može odnositi na:
Oetlitk
Oetlitk, jedna od tri pod-plemena ili septova pravih Bella Bella Indijanaca ili Sjevernih Kwakiutla, jeično srodnih Haislama, porodica Wakashan. Oetlitki su nastanjeni na pacifičkoj obali kanadske provincije Britanska Kolumbija na središnjem dijelu Milbank Sounda. Na sjeveru su im susjedi Kokaitk i na jugu Oealitk. -pripadaju kulturnom području Sjeverozapadne obale.
Ostali nazivi za njih su: Okatlituk, Weetle-toch, Weitle toch.
Domèvre-en-Haye
Domevr an Aj je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Tul.
Po podacima iz 2004. godine u opštini je živelo 462 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 41 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 316 m, a minimalnoj 210 m).
Dodenburg
Dodenburg je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 106 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231023.
La Granja, Tlalpujahua
La Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tlalpujahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 480 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2275 m.
Greenville, New Hampshire
Grinvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.108, što je 23 (-2,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
13 Lead Soldiers
13 Lead Soldiers je američki crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1948. godine u režiji Franka McDonalda. Predstavlja drugi od dva filma iz ciklusa o britanskom pustolovu Bulldogu Drummondu koga je napravio studio 20th Century Fox sa Tomom Conwayem u glavnoj ulozi, odnosno posljednji film o tom liku napravljen u Hollywoodu. Radnja prikazuje kako Bulldog Drummond postane upetljan u slučaj ubistva čija je žrtva bio vlasnik olovnih vojnika koji predstavljaju ključ do vrijednog blaga iz doba Williama Osvajača.
Sljedeći film o Bulldogu Drummondu je snimljen 1951. godine u Britaniji pod naslovom Calling Bulldog Drummond.
Rusko-turski rat (1877–1878)
Rusko-turski rat 1877.-1878. bio je jedan u nizu Rusko–turskih ratova, između Carske Rusije i Otomanskog carstva.
Korijeni rusko-turskog rata 1877.-1878. bili su u nacionalnom buđenju balkanskih naroda, kao i nastojanju Rusije da izbije na Crno more, da nadoknadi teritorijalne gubitke koje je pretrpjela tijekom Krimskog rata. U Rusko-turskom ratu iz 1877-1878, Rusija i Srbija udružile su se protiv Turske oko borbe za Bosnu i Hercegovinu. Rusija je odnela pobedu, ali uspesi postignuti Sanstefanskim mirom (1878) ograničeni su Berlinskim kongresom (1878), kojeg su nametnule zapadne sile.
Las Palomas, Bolaños
Las Palomas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Bolaños.
Rusko-turski rat (1877–1878)
Neposredni rezultat rusko-turskog rata bio je potpuna nezavisnost tadašnjih kneževina; Rumunjske, Srbije i Crne Gore, koje su i dotad imala de facto suverenost, ali su nakon rata i formalno proglasile nezavisnost od Osmanskog carstva (do tad im je sultan formalno bio suveren). Nakon gotovo pet stoljeća turske vladavine (1396.-1878.), ponovno je uspostavljena bugarska država, Kneževina Bugarska, pokrivajući zemlje između Dunava i Planine Balkan (osim Sjeverne Dobrudže koja je pripala Rumunjskoj).
Las Palomas, Bolaños
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1196 m.
Rusko-turski rat (1877–1878)
Indirektna posljedica rata bio je i Berlinski kongres, kojim je dopušteno Austro-Ugarskoj da okupira Bosnu i Hercegovinu, kao i Ujedinjenom Kraljevstvu da okupira Cipar, dok je Ruskom Carstvu pripojena Južna Besarabija i kavkaska oblast Kars.
Položaj kršćana unutar Osmanskog carstva
Međutim u Osmanskom carstvu ostalo je još puno toga diskriminatorskog, tako su neki ključni aspekti Zimmi statusa (odnos prema nemuslimanskom stanovništvu) zadržani, tako se na primjer svjedočenje kršćana protiv muslimana nije prihvaćalo na sudovima, a to je praktički osiguravalo imunitet muslimanima za kaznena djela koja bi počinili protiv kršćana. Premda su na lokalnoj razini, odnosi među različitim vjerskim zajednicama bili u većini slučajeva i nadalje dobri i u najmanju ruku toleratni, ipak je ova sudska praksa potaknula najgore dijelove muslimanskog društva da se okoriste nastalom situacijom. Zloupotrebe su bile najgore u regijama koje su imale pretežito kršćansko stanovništvo, a to se uglavnom nalazilo u evropskom dijelu Carstva, gdje su lokalne vlasti često vrlo otvoreno podupirale takve akcije, kao preventivno sredstvo za držanje kršćana u potpunoj pokornosti.
Drugi veliki uzrok pogoršanja stanja u Osmanskom carstvu, bio je veliki financijski pritisak na ispražnjenu carsku blagajnu, koja je podigla niz velikih inozemnih kredita s visokim kamatama zbog Krimskog rata. Unatoč brojnih fiskalnih reformi, carstvo je tonulo u sve veće dugove i privredne teškoće. Stanje se dodatno zakompliciralo, kod se trebalo primiti više od 600 000 muslimanskih čerkeza, koje su Rusi protjerali iz Kavkaza i sa crnomorskih luka sjeverne Anatolije te iz Constanţe i Varne.
Libanonska kriza 1860. god.
Libanonski maronitski seljaci koje su pobudili lokalni kršćanski svećenici, pobunili su se 1858. godine, protiv svojih feudalnih gospodara (Druza) i uspjeli su uspostavti svoju seljačku republiku u južnom Libanonu. Zbog tog su se manje više svi Druzi (i zemljoposjednici ali i obični seljaci) pobunili protiv Maronita tako da se sukob pretvorio u građanski rat. Iako su obje strane pretrpjele gubitke, ipak ostaje činjenica da je oko 10 000 Maronita masakrirano od strane Druza.
Ovi događaji imali su odjeka i u Siriji, gdje je lokalno muslimansko stanovništvo Damaska krenulo u napade na svoje susjede iz kršćanskih manjinskih zajednica, tako da je oko 5 000 do 25 000 ljudi pobijeno u odmazdama, između ostalih nastradali su američki i holandski konzuli, time su ti događaji dobili i međunarodni značaj.
Pod prijetnjom evropske intervencije, osmanske vlasti uspjele su zavesti red. No i nakon toga uslijedila je intervencija francuskih i britanskih snaga. Evropske sile tražile su da sultan imenuje kršćanskog guvernera u Libanonu, čija će kandidatura također ići preko sultana, ali kojeg trebaju odobriti i evropskih sile.
Ustanak na Kreti 1866.-1869.
thumb|desno|280px|Manastir Moni Arkadio na Kreti Ustanak na Kreti, desio se zbog dva najvažnija razloga: neuspjeha Osmanskog carstva da uspješno provede reforme koje bi poboljšale život stanovništva i zbog želje većine Krećana za "Enosisom" (sjedinjenje s Grčkom). Ustanici su vrlo brzo stekli kontrolu nad cijelim otokom, osim u pet gradova u kojim su se utvrdili muslimani. Naslovi i tekstovi u grčkim novinama koji su tvrdili da muslimani masakriraju Grke, imali su odjeka i proširili se diljem Evrope. Istovremeno je regrutirano na hiljade grčkih dobrovoljaca koji su poslani na otok. Početkom 1869. ustanak je ugušen, ali je nakon njega Porta bila prinuđena dati neke ustupke lokalnom stanovništvu, a to je bilo; uvođenje otočke samouprave i povećanje prava kršćanskog stanovništva. Od cijelog Ustanka na Kreti, vjerojatno najpoznatiji događaj postao je opsada manastira Moni Arkadio, u kojem se utaborilo oko 150 kretskih grčkih ustanika, uz oko 600 žena i djece, okruženih snagama od oko 23 000 kretskih muslimana i osmanskih vojnika. Nakon višednevnih krvavih borbi s velikim brojem žrtava na obje strane, ustanici su se predali kad ima je ponestalo municije, nakon predaje su svi pobijeni.
Važnost Kretskog ustanka, na kraju se svela na brutalnost njegova gušenja od strane Osmanskog carstva, i veliki interes poličke elite koji je taj događaj izazvao po cijeloj Evropi, naročito u Velikoj Britaniji, nakon ustanka narasla je osjetljivost britanske političke javnosti za pitanja položaja potlačenih kršćana u Osmanskom carstvu.
Promjena odnosa snaga u Evropi
Raspored evropske ravnoteže snaga, koji je ustanovljen 1856. dobrano je uzdrman 1859. kad su se Francuska i Austrija zaratile oko Italije. Na to su se nadovezali bismarckovi ratovi za ujedinjenje Njemačke; pobjednički rat protiv Austrije 1866. godine i Francuske 1870. godine. Tako da je Austro-Ugarska ostala jedina dominantna sila u srednjoj Evropi. Britanija se istrošila svojim sudjelovanjem u netom minulom Krimskom ratu, a u to vrijeme njihova pažnja bila je skrenuta na narasle probleme oko irskih pitanja, tako da su odlučili da se ne miješaju u probleme oko evropske ravnoteže snaga.
Bismarck pak nije želio raspad Osmanskog carstva, jer bi to moglo dovesti do stvaranja rivalstva, koje bi kasnije moglo dovesti do rata. Dok je Francuska Napoleona III. podržavala pobunu u Poljskoj, protiv Rusije. Rusija je pak činila sve da ponovno povrati pravo da ima Crnomorsku flotu i zajedno s Francuskom činila sve da poveća svoj utjecaj na Balkanu pomoću novih panslavenskih ideja po kojim bi svi Slaveni bi trebao biti ujedinjeni pod ruskom vodstvom, a to se je moglo ostvariti samo tako da se razbiju dva carstva u kojima su živjela većina ne-ruskih Slavena; Austro-Ugarsku i Osmansko carstvo.
Stanje na Balkanu
Odnos snaga u Evropi direktno se odražavao na stanje Balkana. Osmanska administracija bila je sve slabija tokom cijelog 19. vijeka, tako da je središnja vlada povremeno gubila stvarnu kontrolu nad cijelim provincijama. Reforme koje su Osmanskom carstvu nametale evropske sile, rezultirale su gotovo nikakvim poboljšanjima za kršćansko stanovništvo, istovremeno tim reformama nije bio zadovoljan ni veći dio muslimanskog stanovništva. Zbog tog je Bosna i Hercegovina pretrpjela najmanje dva vala pobuna od strane lokalnog muslimanskog stanovništva, posljednja se zbila 1850. godine thumb|left|Otto von Bismarck Nakon nemira u prvoj polovici 19. vijeka Austrija se otresla briga te je tražila priliku za svoju dugogodišnji politiku ekspanzije na zemlje Osmanskog carstva. Službeno autonomne, ali de facto nezavisne kneževine; Srbija i Crna Gora tražile su priliku za proširenje na područja naseljena njihovim sunarodnjacima. U Crnoj Gori je vladao ambiciozni knjaz Nikola, kad je izbio ustanak (pretežno pravoslavnih kršćana) u Hercegovini 1875., Crnogorci su odmah požurili pomoći svoje susjede, i objavili rat Osmanskom carstvu. Ubrzo nakon toga planuo je ustanak u Bugarskoj. Pritješnjen tim događajima a i zbog velikog pritiska javnosti, i srpski knez Milan Obrenović objavio je rat Osmanskom carstvu 1876. godine.
Balkanska kriza 1875.-1876.
Od 1873. godine pa nadalje Osmansko carstvo bila je suočene s razdobljem suša i pojave gladi u Anadoliji, što je dovelo do masovnih pojava siromaštva i nezadovoljstva. Zbog tog su izostali porezni prihodi, sve je do dospjelo do kulminacije u oktobru 1875. godine, kad se carska blagajna toliko ispraznila, da je osmanska vlada proglasila bankrot.
Ustanak protiv osmanlija buknuo je u Bosni i Hercegovini u ljeto 1875. Glavni razlog za nezadovoljstvo stanovništva, bilo je teško porezno opterećenje koje im je nametnula središnja vlast gladna nasušnje potrebnih novaca. Obje susjedne kneževine Crna Gora i Srbija ubacile su svoje naoružane skupine. Unatoč nekim kasnijim mjerama za smanjenjem poreza, ustanak se nastavio i nakon 1875. godine i na izvjestan način služio kao okidač za Bugarski ustanak u aprilu 1876. godine.
Bugarski ustanak iz 1876.
Od jeseni 1875., osmanske vlasti su postale svjesne da se nešto kuha i da je pobuna na vidiku. Zbog toga su povećali broj svojih patrola na Dunavu i poslali više špijuna i svojih doušnika i provokatora po cijeloj Bugarskoj, koji su uspjeli napraviti znatnu štetu u ustaničkoj organizaciji. Ustanak u Bugarskoj bio je djelo relativno male grupe nacionalista. Oni su na taj način željeli ishoditi brzu i potpunu nezavisnost, po uzoru na predhodne ustanke Srba i Grka, i oni su računali na pomoć Rusije i Srbije. Pobuna u Bosni i Hercegovini ubrzala je tok događaja, ustanici su mada nedovoljno pripremljeni željeli iskoristiti osmansku okupiranost događajima u Bosni i Hercegovini. Ali se ubrzo ugasio, nakon toga ustanak je planuo u središnjoj Bugarskoj, i ovaj je bio loše pripremljen i vrlo loše vođen, sa gomilom nepotrebnih akata nasilja prema muslimanskom stanovništvu. right|thumb|280px|Konstantin Makovski Bugarske žrtve, slika koja opisuje teror bašibozuka u Bugarskoj Osmanlijama su nedostajale jedinice redovne vojske zbog problema na sjeverozapadu, tako da su se morale koristiti neregularnim dobrovoljačkim Bašibozuk jedinicama pri gušenju Bugarskog ustanka (11. maj - 9. jun 1876). Ti odredi bili su sastavljeni uglavnom od muslimanskih stanovnika iz Bugarske, od kojih su mnogi bili čerkeske izbjeglice protjerane iz Kavkaza ili Krimski Tatari protjerani tokom Krimskog rata. Zbog toga takvi odredi nisu pravili razlike između aktivnih ustanika i pasivnih lokalnih seljaka, već bi pobili sve na što bi naišli i tako su gušili ustanak pobunjenika.
Vijesti o masakrima u Bugarskoj do Britanije su stizale posredstvom misionara, novinara i diplomatskih predstavnika na Balkanu. Britanska štampa je podigla veliku galamu opisujući bugarski užas uz brojne reportaže o hiljadama nezaštićenih kršćana zaklanih od strane fanatičnih muslimana. Američki misionari su procjenjivali da je ubijeno oko 15 000 ljudi, Bugari su pak izašli s procjenama od 30 000 do čak 100 000 ubijenih.
Srpsko-turski rat i diplomatske igre oko njega
Na kraju je 24. aprila 1877. godine, nakon gotovo dvije godine uzaludnih pregovora, Rusija je objavila rat Osmanskom carstvu.
Ratne pripreme
12. aprila 1877. godine Rumunjska je dala dozvolu da ruske trupe prođu preko njenog teritorija i napadnu Turke, zbog tog su Turci granatirali rumunjske gradove na Dunavu. Kao odgovor na to 10. maja 1877. godine Kneževina Rumunjska, koja je tad bila pod formalnim otomanskim suverenitetom, proglasila je svoju nezavisnost.
Ishod ovog rata je bio nepredvidiv. Rusi su mogli poslati na Balkan veću vojsku: čak oko 300 000 vojnika, jer im je to bilo na dohvat ruke. Osmanlije su pak imale oko 200 000 vojnika na Balkanskom poluotoku, od kojih su njih oko 100 000 bili posade utvrđenih garnizona, tako da im je ostajalo oko 100 000 vojnika za vojne operacije. Osmanlije su imali prednost dobro utvrđenih gradova, kao i potpunu kontrolu plovidbe po Crnom moru, te u brojnim riječnim brodovima na Dunavu. Njihova prednost bila je i u vrlo modernom oružju koju su netom kupili od Britanaca, Amerikanaca i Nijemaca. thumb|desno|280px|Ruska vojska prelazi Dunav, slika Nikolaja Dmitrijeva-Orenburgskog 1883. Osmanski u Carigradu vrlo je loše procijenilo stvarne ruske namjere, oni su držali da će Rusi glavni udar izvršiti kod delte Dunava i duž crnomorske obale, gdje je najbliži i najlakši put prema Carigradu, unatoč tome što bi im na tom putu stajale najsnažnije i najbolje opskrbljene turske utvrde. Nasuprot tome u gornjem dijelu Dunava, samo je utvrda Vidin imala značajniju posadu na čelu s Osman pašom, koji se upravo vratio u Vidin, nakon što je porazio Srbe u njihovu nedavnom ratu protiv Osmanskog carstva.
Ruska kampanja je bila bolje planirana, ali se previše oslanjala na tursku pasivnost. Presudna ruska pogreška bila je previše slanja vojnika u početku sukoba, već u junu na početku rata, kad su prešli Dunav, njihov ekspedicioni korpus brojao je oko 185 000, što je bilo svega nešto malo manje nego svih turskih snaga na cijelom Balkanu (oko 200 000 ljudi). Nakon zastoja u julu (kod Plevena i Stare Zagore), ruski generalštab shvatio je da nema rezerve za održanje napada te je prešao na obranu.
Tok rata
thumb|desno|280px|Borbe pored mjesta Ivanovo-Čiflik Na početku rata, Rusija i Rumunjska uništile su sve brodove duž Dunava i minirale rijeku, čime su htjele osigurati slobodan prijelaz Dunava ruskih snaga, bez otpora turske mornarice. Turski generalšatab nije dobro procijenio značaj ruske akcije. U junu je jedan manji ruski odred prešao Dunav u blizini delte, kod mjesta Galaţi, i uputio se prema tadašnjem Rusčuku (današnji grad Ruse). Na taj način su uvjerili (i obmanuli) osmanlije da će težište ruskog napada biti upravo tu na Dunavsko-crnomorskoj nizini.
Pod direktnom komandom general majora Mihajla Ivanoviča Dragomirova, u noći 27/28 juna 1877. godine ruski vojnici su izgradili pontonski most preko Dunava kod mjesta Svištov. Nakon kratke borbe u kojoj su Rusi pretrpjeli gubitke od 812 ubijenih i ranjenih vojnika ruska vojska uspjela je ovladati drugom stranom Dunava i napala na osmansku pješadijsku brigadu koja je branila Svištov. U ovom trenutku ruske snage bile su podijeljene u tri dijela: istočne odred pod komandom prijestolonasljednika Aleksandra Aleksandroviča (budući ruski car Aleksandar III.), određen je za zauzimanje utvrde Rusčuk i osiguranje lijevog krila ruske vojske, zapadni odred, trebao je zauzeti utvrdu Nikopol, i osiguravati zapadni bok, a jurišni odred pod komandom grofa Josifa Vladimiroviča Gurka, trebao je brzim maršem zauzeti Veliko Tarnovo i prodrijeti do Planine Balkan, najznačajnije barijere između Dunava i Carigrada.
Nakon uspješnog ruskog prijelaza Dunava, Osmanski generalštab iz Carigrada naredio je Osman Nuri Paši da kao protumjeru zaposjedne utvrdu Nikopol, zapadno od grada Vidina i mjesta ruskog prelaska Dunava. Na maršu za Nikopol, Osman Paša je saznao da su Rusi već zauzeli Nikopol, tako da mu nije preostalo ništo drugo nego da zauzme grad Plevnu (današnji Pleven), sa svojih 15 000 ljudi, 19. jula. Rusi su s oko 9 000 vojnika pod komandom generala Schilder-Schuldnera, stigli pred Plevna rano ujutro slijedećeg dana, tako je započela opsada utvrde Plevna. thumb|desno|240px|Gazi Osman Paša Osman Paša uspio je dobro organizirati obranu i odbio dva ruska napada s velikim brojem poginulih na ruskoj strani. U tom trenutku su se sukobljene strane izjednačile, a ruska vojska je bila vrlo obeshrabrena brojnim neuspjelim jurišima. Većina kasnijih analitičara smatra da bi Turci, da su tad izveli protunapad, pobijedili bi Ruse. Međutim za razliku od toga, Osman Paša se držao naredbi svog generalšataba i ostao u utvrđenom Plevenu. thumb|left|260px|Turska predaja kod Nikopola Rusija nije imala više vojnika za slanje na Plevnu, pa su Rusi grad opkolili i zatražili od Rumunja dodatne snage. Ubrzo nakon toga, rumunjske snage prešle su Dunav i pridružile se opsadi grada. 16. augusta. Rusi i Rumunji su se snažno borili da osmanlijama ne dođe pomoć u Pleven, tek nakon što su ruske i rumunjske snage uspjele presjeći sve pravce opskrbe pao je Pleven. Istina Osman Paša pokušao je 9. decemba u samoubilačkom napadu razbiti rusku opsadu, čak je uspio probili prvu liniju ruskih rovova. No nakon ranjavanja Osman Paše, i glasina da je ubijen, u turskim redovima zavladala je panika. Zbog tog su se Turci povukli u grad izgubivši u uzaludnom pokušaju proboja 5 000 ljudi. Slijedećeg dana garnizon se predao.
Do kraja neprijateljstava Srbija je uspjela zauzeti Ak-Palanku (današnju Belu Palanku), Pirot, Niš i Vranje. thumb|desno|260px|Zauzimanje Grivice Ruska vojska feldmaršala Josifa Vladimiroviča Gurka uspjela je ovladati važnim strateškim prijevojem na Staroj Planini -Šipka. Nakon pada prijevoja Šipka u ruske ruke velik broj osmanskih crnomorskih utvrda i gradova kao i jedinica u njima praktički je ispao iz ratnih zbivanja.
Pored ruske i rumunjske vojske (koja je mobilizirala oko 130 000 ljudi (10 000 je poginulo), na bugarskom frontu sudjelovao je i snažan finski kontingent te više od 12 000 dobrovoljaca iz Bugarske (Opalčenje), kao i brojne hajdučke čete.
Kavkaski front
thumb|desno|260px|Prijevoj Šipka nakon bitke
Rusi su na Kavkazu (u Gruziji i Armeniji) imali snage od oko 75 000 ljudi, pod zapovjedništvom velikog vojvode Mihajla Nikolajeviča guvernera Kavkaza. Osmanlije su na tom području imali vojsku od 80 000 ljudi na čelu s generalom Ahmed Muhtar Pašom.
Mnogi ruski komandanti u vojsci Mihajla Nikolajeviča bili su od armenskog porijekla, uključujući i generale Bejbut Šelkovnikova, Mihajla Loris-Melikova, Ivana Lazareva i Aršak Ter-Gukasova. Prvi je napao general poručnik Ter-Gukasov, koji je bio stacioniran u blizini Erevana, on je 27. aprila 1877. zauzeo pogranični grad Bajazid. Nakon pada Bajazida, ruske snage su napredovale dublje i zauzele cijelu regiju Ardahan 17. maja. Pri kraju maja ruske jedinice opkolile su utvrdu Kars, turskom garnizonu stiglo je pojačanje i oni su uspjeli odbiti napade. Ratna zbivanja u zapadnoj Armeniji teško su se odrazila na lokalno armensko stanovništvo. Otomanske vlasti nahuškale su Kurde da za odmazdu napadnu Armence pored Bajazita i Alaškerta, u tim odmazdama pobijeno je oko 30 000 Armenaca.
U oktobru 1877., turska vojska krenula je u veliku kontraofenzivu protiv ruske vojske u regiji Adžarija. Do 19. jula snage pod vodstvom Muhtar Paše uspjele su ovladati planinskim visovima Adžarije. U sljedećim mjesecima, ruske snage pod generalom Lazarevim pokušale su ponovno ovladati regijom, ali to nisu uspjele. Zatim je uslijedila druga turska ofenziva u oktobru koju je Lazarov odbacio i u protuudaru zauzeo čitavu regiju 15. oktobra. Turski gubici u borbama za Adžariju iznosili su 5-6 000 mrtvih ili ranjenih, sa više od 8 500 ratnih zarobljenika, dok je broj poginulih na ruskoj strani bio blizu 15 500. U februaru 1878. ruska vojska zauzela je turski grad Erzerum praktički bez otpora.
Intervencija velikih sila
Zbog britanskog pritiska Rusija je prihvatila ponuđeno primirje Osmanskog carstva 31. januara 1878., ali su se ruske trupe nastavile kretati prema Carigradu. Zbog tog su Britanci poslali flotu bojnih brodova, koja je trebala zastrašiti Ruse i spriječiti njihov ulazak u grad, i privoliti ih da potpišu Sanstefanski mir. Na kraju je Rusija podpisala Sanstefanski mir, 3. marta 1878. godine. Po odredbama tog mirovnog sporazuma Otomansko carstvo moralo je priznati nezavisnost Rumunjske, Srbije, Crne Gore te dati autonomiju Bugarskoj.
Ruska ekspanzija na Balkan, uznemirila je velike sile, tako da je ubrzo došlo do revizije San Stefanskog mira, kasnijim izmjenama klauzala mirovnog ugovora na Berlinskom kongresu. Glavna promjena koju je donio Berlinski kongres, bila je u smanjenju Bugarske (mnogi su se ipak preplašili tako velike slavenske države), te je ona podijeljena u skladu s ranijim sporazumima između velikih sila koji nisu dozvoljavali stvaranje velike slavenske države. Tako su bugarski sjeverni i istočni dijelovi postali su (i ostali) Kneževina Bugarska i Istočna Rumelija, a Makedonija je vraćena pod osmanski suverenitet.
Bugarska
Svega nekoliko gradova, i vrlo malo sela bili su poprišta dugotrajnih bitaka, tako da su civilni gubici bili relativno mali. Nakon potpisivnja Mirovnog sporazuma iz San Stefana, Rusi su postavili svoj sistem vlasti u novoustanovljenu Bugarsku. Ruski vojnici, kozaci, kao i brojni bugarski dobrovoljci otpočeli su s teroriziranjem i progonima seljačkog muslimanskog stanovništva. U tim progonima po nekim procjenama stradalo je 260 000 do 262 000 muslimana, a gotovo pola milijuna izbjeglica pobjeglo je zajedno s turskom vojskom.
Tokom sukoba brojni muslimanski vjerski i kulturni spomenici su objekti uništeni. Velika biblioteka starih turskih knjiga uništena kada je izgorjela džamija u Velikom Trnovu 1877. Većina džamija u Sofiji su sistematski uništene, sedam ih je minirano u jednoj noći u decembru 1878.
Treba napomenuti i to da je i kršćansko stanovništvo, naročito u početnim fazama rata, ako se našlo putu osmanske vojske također puno propatilo. To se zbilo nakon bitke kod Stare Zagore, kada su se snage generala Gurka, povukle nakon neuspjelog napada na Prijevoj Šipka. Sulejman paša dao je zapaliti grad Staru Zagoru, koji je u to vrijeme bio jedan od većih bugarskih gradova. Sulejman Paša je također za odmazdu po cijeloj dolini rijeke Marice dao povješati sve one bugarske seljake za koje bi se na bilo koji način posumnjalo da su pomogali Rusima (leševi su tako visjeli danima). Zbog toga je gotovo 100 000 Bugara izbjeglo na sjever na teritorij koji su već zauzeli Rusi.
Lekwiltok
<!--Nultsi, muškarac iz plemena Lekwiltok. Odjeća ovih Indijanaca izrađuje se od mekanog unutrašnjeg dijela kore.-->Lekwiltok (Laich-Kwil-Tach), pleme američkih Indijanaca porodice Wakashan iz Britanske Kolumbije, Kanada. Lekwiltok, danas Laich-Kwil-Tach, su jedno od plemena Kwakiutla koje je nastanjivalo kraj između Knight i Bute Inleta na otoku Vancouver. Populacija im 1904. iznosi 218.
La Mangana, Méndez
La Mangana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Méndez.
San Sebastián, Fraccionamiento, Aguascalientes
San Sebastián, Fraccionamiento je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1862 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1894 m.
La Mangana, Méndez
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Rusko-turski rat (1877–1878)
Trajne posljedice rata Crveni križ i Crveni polumjesec
thumb|desno|280px|Crveni križ i Crveni polumjesec Ovaj rat izazvao je i sukobe i polemike oko amblema Međunarodnog Crvenog križa i Crvenog polumjeseca koje se nastavljaju do današnjih dana. I Rusija i Osmansko Carstvo bili supotpisnici Prve Ženevske konvencije iz 1864., po kojoj je Međunarodni crveni križ, uzeo za svoj amblem zastavu neutralne Švicarske, i to je trebao biti jedini znak zaštite vojnih objekata i medicinskog osoblja za vrijeme rata. Međutim za vrijeme tog rata križ je podsjetio osmanlije na križarske pohode, tako da su oni izabrali kao zamjenu za križ - Crveni polumjesec. Taj amblem je na kraju postao simbol nacionalnih humanitarnih društava u većini muslimanskih zemalja, te je i službeno ratificiran kao simbol zaštite kasnijim Ženevskim konvencijama iz 1929. i 1949. godine.
Lekwiltok
Ime
Riječ Laich-Kwil-Tach (varijanta mu je Lekwiltok) označava velikog morskog crva kojega nije bilo moguće ubiti. Poglavica Ralph Dick (1998) označava ovaj izraz sa 'unkillable thing', potvrda ovoga je i raniji Curtisov (koji nije bio Indijanac) prijevod iz 1915. godine.
Podjela
Lekwiltoki se dijele na 5 ogranaka, viz.: 1. We Wai kai, 2. We Wai kum (Wei Wai Kum), 3. Kwiakah ili Kueha, 4. Tlaaluis, i 5. Hahamatsees ili Walitsum. Postojale su prije i bande Homayno ili Komenok iz Loughborough Inleta koja se do 1830.-tih priključila bandi We Wai kum. Banda Tlaaluis, gotovo je nestala do 1850., ostaci su se priključili bandi Kwiakah. U ranom 20. stoljeću Hahamatsees Indijanci ili Walitsum, napuštaju svoj kraj uz Salmon river i miješaju se sa bandom K'omoks. Bande koje danas čine naciju Lekwiltoka su We Wai kai, We Wai kum, Kwiakah i K'omoks.
Kultura
Lekwiltoki su na jugu imali za susjede Indijance porodice Salishan, ali nisu bili u dobrim odnosima. Lekwiltoki su sa njima vodili rat, i ekspanzijom se širili na teritorij Salishana, na jug sve do Discovery Passaga. Rat ovih Kwakiutla i Salishana nastavio se sve do sredine 19. stoljeća i završio velikom bitkom na Maple Bayu. Svojim ratom Lekwiltoki su si priskrbili naselja oko Cape Mudge (We Wai kai) i Campbell Rivera (We Wai kum), što su bila strateška mjesta za lov na losose. Naselja Lekwiltoka Europljani su popisali čak na Qualicum Riveru. Ihtiofagija je bila u ovim krajevima veoma rasprostranjena. Sezonski je bilo ribe u izobilju, što je Indijance podizalo na masovne pokrete i borbu za najbolja ribolovna područja.
Kulturno Lekwiltoki pripadaju grupi Sjeverozapadno-obalnih Indijanaca sa bogatom razvijenom kulturom gradnje drvenih kuća, totemskih stupova i drvorezbarstva. Kwakiutli kao i susjedni Nootke, Salishi, Tlingiti i Haide orijentirani su prema moru i prakticiraju se svečanosti potlatcha u kojima se imovina dijeli i uništava. Sva društva Sjeverozapadnih obalnih Indijanaca, za usporedbu sa susjednim Atapaskima bila su veoma bogata.
'Gradovi'
Hodge navodi  'gradove' : Husam, Tsakwalooin, Tsaiiyeuk i Tatapowis.
Lekwiltoki danas
Danas We Wai kai imaju 5 rezervata na Cape Mudge i Quadra Islandu. Banda We Wai kum ili Wei Wai Kum ima 4 rezervata na Campbell Riveru. Banda Kwiakah ima 2 rezervata na kojima nitko ne živi, nego su se preselili na rezervat u Campbell River. Banda Walitsum živi sa K'omoks Indijancima pod njihovim imenom. Vidi Kwakiutl.
Literatura
Frederick Webb Hodge, Handbook of American Indians North of Mexico
Vanjske poveznice
Kwakiutl
Ново Село (Куршумлија)
Ново Село је насеље у Србији у општини Куршумлија у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 75 становника (према попису из 1991. било је 127 становника).
Демографија
У насељу Ново Село живи 73 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 57,4 година (54,0 код мушкараца и 61,4 код жена). У насељу има 38 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,97.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Mahmutovića Rijeka
Mahmutovića Rijeka je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Breza koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 151 stanovnika.
Dračevica (Bar)
Dračevica je naselje u opštini Bar u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 8 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 9 stanovnika).
Demografija
U naselju Dračevica živi 8 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,8 godina (36,3 kod muškaraca i 37,3 kod žena). U naselju ima 2 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,00.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Miroslav Duda Radivojević
Miroslav Duda Radivojević (Beograd, 27. novembar 1919 — Beograd, 23. novembar 1990) je bio jugoslovenski i srpski filmski i pozorišni glumac.
Acoraceae
__BEZKN__