cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Teacapán, Sinaloa
Teacapán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa.
Drugi hram
thumb|desno|320px|Maketa [[Herodov hram|Herodovog hrama u Muzeju Izraela. ]]
Osvajanje Neobabilonskog Carstva od strane perzijskog kralja Kira Velikog 538. pne. je omogućilo prekid izgnanstva, odnosno povratak Jevreja u Jeruzalem. Radovi na obnovi su započeli oko 521. pne. pod Kirovim nasljednikom Darijem te su dovršeni 515. pne. kada je hram posvećen.
Oko godine 20. je hram obnovio i proširio judejski vladar Herod Veliki, zbog čega je dobio ime Herodov hram.
Godine 70. ga je uništila Titova rimska vojska prilikom opsade Jeruzalema, koji je tada bio glavno ustaničko uporište.
Jevrejska rabinska literatura, pak, tvrdi da je Drugi hram stajao 420 godina, odnosno na temelju djela Sedera Olama Rabbaha iz 2. vijeka tvrdi da je podignut 350-ih pne., odnosno kasnije od tradicionalnih procjena.
Caychax
Kešaks je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Arjež.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 19, a gustina naseljenosti je iznosila 3 stanovnika/km².
Levuka
Levuka je mali grad u arhipelagu Fidži ostrva. Nalazi se na ostvu Ovalau. Grad je glavni grad provincije Lomaiviti i Istočne divizije Fidžija. Sa 4.397 stanovnika Levuka je najveće naselje u Istočnoj diviziji.
Levuka je do 1877. (zvanično do 1882) bila glavni grad britanske krunske kolonije Fidži. I pored očuvane kolonijalne arhitekture, grad nije značajna turistička destinacija. Od 1964. u mestu postoji fabrika za konzerviranje i izvoz ribe, uglavnom tunjevine.
Panonsko more
thumb|280px|približne granice prostiranja Panonskog mora tokom epohe miocena. thumb|280px|približne granice prostiranja Panonskog mora tokom epohe miocena (sa prikazanim granicama današnjih država). Pre oko 66 miliona godina okean Tetis prekrivao je deo Evrope i Sredozemnog mora. Dramatične promene se dešavaju između 24 i 20 miliona godina kad se usled jakih tektonskih pomeranja izdižu masivi kao što su Alpi, Dinaridi i Karpati. Dotadašnji jezerski sistemi koji su se nalazili u sadašnjem Panonskom basenu bivaju prekriveni morskom vodom. To more se zvalo Paratethys, odnosno Panonsko more.
Caliche, Actopan
Caliche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Actopan.
Panonsko more
Osobine
Potvrde o slatkoj vodi su sedimenitni konglomerati, peščari, lapori i krečnjaci u kojima su nađeni slatkovodni fosili školjaka kongerija, mali ostrakodi i listovi kopnenih biljaka. More je u ostacima peščara ostavio ramenonošca Terebratural-a i glavonošca Aturia, dok su u laporima nađene foraminifere.
Opština Bălțătești, Neamț
Bălțătești je opština u Rumuniji u okrugu NJamc.
Panonsko more
Osobine
U badenu kada postoji plitko i toplo more, rasli su koraljni grebeni i crvene alge Lithothamnium, a u zoni jakih valova živeli su školjkaši debelih ljuštura poput Pectena, Ostrea i Chlamys, i veliki ježinci Clypeaster koje možemo naći u biogenom krečnom sedimentu litavcu, koji se kao građevinski materijal vadio u srednjem veku. U dubljem moru živeli su školjkaši tankih nežnih ljuštura kao Amussium denudatum i Solenomya doderleini.
Opština Bălțătești, Neamț
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 443 m.
Panonsko more
Panonsko more kroz istoriju
U vreme pre oko 12 miliona godina, usled uzdizanja planina dolazi do prekida veza sa Sredozemljem što je prouzrokovalo postepeno oslađivanje mora i konačni kolaps.
Iz ovog vremena nađeno je mnoštvo fosilnih riba, fosilne kosti usatog kita, kosti sirena (morskih krava), zubi morskih pasa.
U razdoblju panona prije oko 11 - 8 miliona godina Panonsko more nastavlja se oslađivati, pa je vrlo malo sarmatskih vrsta preživelo. Pojavile su se nove vrste, tako u najdonjem panonu dolaze u belim krečnim laporima puževi Limnaea extensa i Gyraulus praeponticus.
Na kopnu su rasla stabla (sarmat) čije je lišće nošeno vetrom dospelo u more, te je nađeno fosilizovano u laporima Panonskog mora. Mogu se naći uobičajene vrste drveća hrast, vrba, bukva, ali i mediteranskog bilja kao lovor, fikus, cimetovac, koji ukazuju da je klima tada bila toplija nego danas.
Caliche, Actopan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
Panonsko more
Panonsko more kroz istoriju
Nakon toga dolazi do promena jer je Panonsko more izgubilo vezu s otvorenim Sredozemnim morem. Mnogi morski organizmi izumiru, no pojedini su se prilagodili životu u bočatoj vodi, tako da se školjka Cardium prilagodila tom životu i sad se naziva Limnocardium. U tom razdoblju (panon) žive i druge vrste kongerija, puž Melanopsis, šareni puž Theodoxus čije fosilne ostatke nalazimo u naslagama.
Schürensöhlen
Širenzelen je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 131 opštinskog središta okruga Hercogtum Lauenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 157 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1053114.
Panonsko more
Panonsko more kroz istoriju
U razdoblju ponta Panonski bazen se pretvorio u niz slatkovodnih jezera, koje nastanjuju novi organizmi; na primer puževi s naduvanim zadnjim zavojem (Limnaea, Boskovicia, Lytostoma, Valenciennesia), sitni pužić Micreomelania, novi rodovi rebrastih školjaka (Limnocardium, Paradacna, Pteradacna, Didacna ). Tu su živele i bridaste školjke kongerije Congeria rhomboidea koja ima oblik romba.
Schürensöhlen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hercogtum Lauenburg Širenzelen se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 56 metara. Površina opštine iznosi 2,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 157 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 57 stanovnika/km².
Panonsko more
Panonsko more kroz istoriju
Uz obale jezera šetali su tada srodnci praslonova dinoteriji, hraneći se lišćem raznolikog drveća. O tome svedoči zub praslona, kojeg je nakon uginuća životinje možda potok doneo u jezerski mulj. Pripadao je vrsti Dinotherium giganteum.
Kraj Panonskog mora
thumb|280px|detaljna mapa jugoistočnog dela Panonskog mora tokom epohe miocena. thumb|280px|detaljna mapa jugoistočnog dela Panonskog mora tokom epohe miocena (sa prikazanim granicama današnjih država). Pre pet miliona godina jezera koja su preostala od Panonskog bazena su se isušila i konačno postala kopno.
U Kvartaru (2 miliona godina do danas) se ulazi u ledeno doba, odnosno naizmeniča topla i hladna razdoblja. Poslednje zaleđivanje u tom nizu bio je glacijal Würm koji je trajao oko sto hiljada godina. Pre 43 hiljade godina na ovom području je živeo neandertalac koji se isteravši medvede uselio u njihove pećine.
Planinski masivi oko Panonske nizije koju je nekad prekrivalo more, ne miruju ni danas, pritiskajući ravan i postepeno menjajući konfiguraciju terena.
Santo Stefano, Ancona
Santo Stefano je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 494 m.
Panonsko more
Kraj Panonskog mora
Za nauku ostaje nepoznanica kakvu je tačnu ulogu i u koje vreme imala Đerdapska klisura koja je nastala cepanjem Karpatskog masiva. Đerdapski sektor dugačak je 119 -{km}-. Osnovne karakteristike sektora su bile: veliki pad, velike brzine vode i snažni vrtlozi, nagle promene širine korita i dubine vode. Na primer, na severu nije bilo Severnog mora, pa je norvežanin mogao da propešači do Londona, kojeg tada nije bilo. Sa ove strane, Đerdapski procep je mogao imati značajnu ulogu u iscrpljivanju Panonskog mora.
Kritična vremenska tačka za ljudsku civilizaciju je prestanak Ledenog doba (oko 11.000 do 10.000 g. pne.), kad su mogli ostaci mora odn. jezera da iscure u Crno more. Nedugo posle toga već imamo kulturu Lepenskog Vira (počinje oko 8.000 g. pne.) koja se formira na obalama Dunava u Đerdapu. Iako neki naučnici osporavaju biološku i kulturnu vezu Lepenaca i Vinčanaca, možda je baš razlog tome bilo izlivanje poslednjih ostataka Mora. Na to bi moglo ukazivati i debljina kulturnog sloja Vinče od 14 metara. Paralelan događaj ovom bilo bi otvaranje Bosforskog moreuza na Crnom moru.
Sasso, Biella
Sasso je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 371 m.
Tesproti
right|thumb|215px|Plemena u antičkom Epiru.
Tesproti ili Tesproćani (Θεσπρωτοί, Thesprōtoí) bili su starogrčko pleme, slično Mološanima, koje je živjelo u kraljevstvu Tesprotidi u Epiru. Zajedno s Mološanima i Haonjanima, tvorili su glavna plemena sjeverozapadne grčke skupine. Na sjeveroistočnoj granici susjedi su im bili Haonjani, a na sjevernoj granici kraljevstvo Mološana. Pjesnik Homer često spominje Tesprotiju koja je bila u prijateljskim odnosima s Itakom i Kefalonijom. Tesproti su izvorno kontrolirali proročište u Dodoni, najstarije religijsko svetište u staroj Grčkoj. Kasnije su bili dio espirske države, dok nisu pripojeni Rimskom Carstvu.
Pleme
Prema Strabonu, Tesproćani (zajedno s Haonjanima i Mološanima) bili su najpoznatiji među četrnaest epirskih plemena, jer su nekada vladali cijelom regijom. Haonjani su prvi vladali Epirom, dok su Tesproćani i Mološani vladali poslije. Plutarh nam govori da su Tesproćani, Haonjani i Mološani bili tri glavna skupa grčkih plemena koja su se pojavila u Epiru, a sva su tri bila najmoćnija među svim ostalim plemenima. Strabon također bilježi da su Tesproćani, Mološani i Makedonci starce nazivali pelioi, a starice peliai (PIE: *pel- znači "sijed"; starogrčki: pelitnós – "siv", peleia – "golubica", nazvana tako zbog svoje tamnosive boje, poliós – "siv" i pollós – "taman"). Njihovi su se senatori zvali Peligones (Πελιγόνες), slično makedonskim Peliganima (Πελιγᾶνες). Jedan natpis iz Gumanija, datiran u drugu polovicu 4. stoljeća pne., ukazuje na to da je organizacija tesprotske države bila slična organizaciji ostalih Epirana. Državni su se službenici zvali "prostati" (grčki: προστάτες), u doslovnom značenju "zaštitnici", poput većine grčkih plemenskih država u to vrijeme. Drugu nazivi za državne službe bili su gramatej ili grammateus (grčki: γραμματέυς) u značenju "tajnik", "demijurzi" ili demiourgoi (grčki: δημιουργοί, doslovno značenje "stvoritelji"), "hijeromnemoni" (grčki: ιερομνήμονες) u doslovnom značenju "(čovjek) svete uspomene" i "sinarhonti", što znači "suvladari".
Podplemena
Tesporoti su bili podijeljeni u mnoga podplemena, koja su obuhvaćala Elope (Elopes), Greke (Graeci), Kasopejane (Kassopaeoi), Driope (Dryopes), Dodonce (grčki: Δωδωναίοι), Egestaje (Aegestaeoi), Elejane (Eleaeoi), Eline (Elinoi), Efirane (Ephyroi), Ikadote (Ikadotoi), Kartate (Kartatoi), Kestrince (Kestrinoi), Klautrijce (Klauthrioi), Kropijce (Kropioi), Larisejane (Larissaeoi), Onoperne (Onopernoi), Opate (Opatoi), Tijejce (Tiaeoi), Toridejce (Torydaeoi), Fanotejane (Fanoteis), Farganejane (Farganaeoi), Paravejce, Filate (Fylates ) i Himerane (Chimerioi). Neka od tih plemena tijekom antike migrirala su i uspostavila kolonije na Itaci, Lefkadi, Akarnaniji, dijelovima južne Grčke, Tesalije i Italije.
Mitologija
Prema Telegoniji (pjesmi iz epskog ciklusa), Odisej je došao uzemlju Tesprotiju i u njoj boravio niz godina. Oženio se tesproćanskom kraljicom Kalidikom (Callidice, Kallidice) i s njom dobio sina koji se zvao Polipet. Odisej je predvodio Tesproćane u ratu protiv Brigijaca (Brygi), ali je izgubio bitku jer je Ares bio na strani Brigijaca. Atena je pošla podržati Odiseja, angažirajući boga rata u drugom sukobu sve dok ih Apolon nije razdvojio. Kad je Kalidika umrla, Odisej se vratio kući na Itaku, ostavljajući njihovog sina Polipeta da vlada Tesprotijom.
Kakuichi Mimura
(16. august 1931.) je bivši japanski nogometaš.
Burcia, Mexicali
Burcia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Novi Vrh
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 22 stanovnika.
Bran, Verona
Bran je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Dravegny
Dravenji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Šato Tjeri.
Costanza, Varese
Costanza je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 255 m.
Goriška
Povijest
Prvi grof Gorice, Meinhard I., spominje se već 1127., no grofovija je kroz sljedeća stoljeća vrlo često mijenjala granice, na što su utjecale borbe s Akvilejskim patrijarhatom i okolnim zemljama, kao i podjela teritorija oko dva središta, onog oko gornjeg toka Drave, te onog oko same Gorice. Na vrhuncu svoje moći grofovija je bila sredinom 13. stoljeća, kad joj je pripojen Tirol. Po ubojstvu grofa Henrika III. (1323.) njezina je snaga počela slabiti te je sve više potpadala pod utjecaj snažnih susjeda, Mletaka i Habsburške Monarhije.
U vrijeme napoleonskih ratova, grofovija je pripala Ilirskim pokrajinama, a po obnovi Austrijskog Carstva bila je dijelom Kraljevstva Ilirije do 1849. kad je pripala Austrijskom primorju, zajedno s Trstom i Istrom. Od 1861. ovaj se kraj naziva Kneževska grofovija Gorica i Gradiška, te je jedna od austrijskih krunskih zemalja.
Raspadom Austro-Ugarske nakon Prvog svjetskog rata, grofovija je ukinuta, a njezino je područje postalo dijelom provincije Furlanije, s glavnim gradom u Udinama. 1927. ustanovljena je provincija Gorizia, a u isto vrijeme počinje i snažna talijanizacija pod fašističkom vlašću. Prisilno su mijenjana prezimena ljudi, imena naselja, zabranjena je uporaba svih jezika osim talijanskoga.
Nakon Drugog svjetskog rata istočni dijelovi nekadašnje grofovije pripali su Sloveniji unutar SFRJ, te i danas čine dio Primorske.
Kultura
Grofovija Gorice i Gradiške bila je multikulturalno područje u kojem su slavenski, germanski i latinski stanovnici živjeli izmiješani, a uprava je poštovala prava manjina. Nije neobično da ljudi toga područja govore tri jezika.
Furlanski jezik
Za furlanski jezik bitna je i činjenica da je u Grofoviji Gorica i Gradiška proveden jedini popis stanovništva u kojem je zabilježen i broj govornika toga jezika. Tako je prema popisu iz 1857. u grofoviji bilo 48.841 Furlanaca, 130.748 Slovenaca, 15.134 Talijana i 2.150 Nijemaca. Sljedeći popis proveden 1921., ubrzo nakon pripojenja Italiji, pokazao je slično stanje.
Površina i stanovništvo
Podaci za 1910. godinu:
Vălenii Șomcutei, Șomcuta Mare
Vălenii Șomcutei je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Șomcuta Mare.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1007 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 240 m.
Huerta Belisario Chávez, Cuauhtémoc
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2059 m.
Benedikt VI
Benedikt VI. je bio papa od 19. siječnja 973. do lipnja 974. godine. Bio je sin Rimljana po imenu Hildebrand, a za papu je izabran pod pokroviteljstvom rimsko-njemačkog cara Otona Velikog. Njegovom izboru se protivila rimska aristokracija. Kada je Oton umro, organiziran je puč u kome je Benedikt svrgnut i smješten u Anđeosku tvrđavu. Čuvši da Otonov sin Oton II želi ishoditi njegovo puštanje, lokalni aristokrat Crescencio I i kardinal-đakon Franco Ferucci, kasnije poznat kao antipapa Bonifacije VII, su ga dali pogubiti. Ferucci je potom preuzeo papsku vlast.
La Granja, Técpan de Galeana
La Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Schwabstedt
Švabštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.312 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054116.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordfrizland Švabštet se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 12 metara. Površina opštine iznosi 19,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.312 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 67 stanovnika/km².
Campo el Michate, Yautepec
Campo el Michate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Yautepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1242 m.
La Esperanza Número 1, Huehuetla
La Esperanza Número 1 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huehuetla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 397 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1001 m.
Los Ortega, San Miguel de Allende
Los Ortega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1906 m.
Isca Augusta
250px|right|thumb|Ostaci amfiteatra u Caerleonu
Isca Augusta, također poznata i kao Isca Silurum je bila rimska vojna utvrda, odnosno vojna baza čiji se ostaci nalaze ispod i oko današnjeg sjeveroistočnog predgrađa grada Newporta - Caerleon u Južnom Walesu.
Utvrdu je podigao Sekst Julije Frontin - 75., rimski guverner Britanije neposredno pred početak pohoda za dalje proširenje teritorije rimske provincije, a u njoj je bila smještena Legio II Augusta. Tvrđava je uglavnom imala i vojne zgrade, ali i amfiteatar koji je kasnije postao predmetom špekulacija o tome da je služio kao podloga za legende o Okruglom stolu kralja Arthura. Tvrđava je napuštena u 3. vijeku, iako postoje određeni dokazi o rimskim stanovnicima još krajem 4. vijeka.
Leguigno Faggeto, Reggio Emilia
Leguigno Faggeto je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 287 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 605 m.
Opština Santiago Tlazoyaltepec, Oaxaca
Santiago Tlazoyaltepec je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 3334 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2370 m.
Plitvica (Apače)
Plitvica je naselje u slovenskoj Općini Apači. Plitvica se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 116 stanovnika.
Opština Bicaz Chei, Neamț
Bicaz Chei je opština u Rumuniji u okrugu NJamc.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 760 m.
Santa María Tiltepec, Totontepec Villa de Morelos
Santa María Tiltepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Totontepec Villa de Morelos.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 591 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1963 m.
Ronchi, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Plitvica (razvrstavanje)
Plitvica može značiti:
Elena Betancourt, Tecomán
Elena Betancourt je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Plitvica (razvrstavanje)
Naselje u Sloveniji
Citromicetin
Citromicetin je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 290,225 Da.
Crkve u Hercegovini do XVII stoljeća
Od XV. stoljeća kada je i ovo područje ušlo u sastav Osmanskog carstva, vlastelu i vladare, kao ktitore hramova, zamjenjuju lokalni crkveni velikodostojnici, seoski knezovi i vojvode ili seoska bratstva.
Polaznu osnovu u istraživanju odnosa srpskih ktitora i dubrovačkih graditelja u XV i XVI vijeku daju nekoliko sačuvanih istorijskih dokumenata iz arhiva Dubrovačke republike. Dva graditeljska ugovora iz Dubrovačkog arhiva iz tog perioda imaju poseban značaj jer su sačuvane i crkve na teritoriji stare Hercegovine koje su prema njima bile izgrađene. Prvi ugovor je iz 1499. godine i odnosi se na izgradnju crkve svetog Nikole u Grahovu, a drugi je sačinjen u februaru 1503. godine i odnosi se na izgradnju crkve u Lugu u blizini Trebinja. Ktitor crkve u Lugu je bio monah Roman, koji je bio iz trebinjskog manastira Tvrdoš. Graditelj crkve je bio poznati dubrovački zidar Mihoč Radojević porijeklom iz Trebinja.
Arhitektura crkvi
Tip jednobrodne crkve sa prislonjenim lukovima u arhitekturi Dalmacije i južnog Primorja se javlja dosta rano, još u razdoblju preromanike, i u potpunosti se odomaćio u XIII i XIV stoljeću. Njegov razvitak se može pratiti kroz cijeli srednji vijek. Podaci o toj gradnji sačuvani su u dokumentima iz Arhiva Dubrovačke republike.
Ovaj tip crkvi proširio se dalje i na područje stare Hercegovine u razdoblju do XVII. stoljeća. Ovaj vid graditeljske djelatnosti dubrovačkih majstora sa zapadnjačkim stilskim shvatanjima, prožimao se sa ortodoksnim idejama poručitelja graditelja i stvorena je jedna izdvojena i zanimljiva skupina spomenika u istočnoj Hercegovini koja svojim oblicima jasno obilježava specifičnost hramova koji joj pripadaju.
Crkve su sličnih i skromnih dimenzija, imaju jednostavni pravougaoni tlocrt, koji završava ili polukružnom ili četvrtastom apsidom, s tim da su ove sa četvrtastom rjeđe i potiču iz ranijeg perioda. Razlika među njima se javlja u načinu prijenosa sila bočnog potiska. U enterijeru bačvasti svod objekta pridržavaju bočni prislonjeni lukovi. Građevinski materijal za zidanje je krečnjak, a pokrivene su kamenim pločama sa karakterističnim preklopom na sljemenu. Zvonik je “na preslicu“, sa jednim, dva ili tri zvona.
Opis ruskog konzula
Na svome putovanju kroz Hercegovinu, Bosnu i staru Srbiju, koje je realizirao 1857. godine, ruski konzul Giljferding Aleksandar je o dataciji, veličini i vanjskom i unutrašnjem izgledu malih seoskih crkava u Popovom polju zabilježio sljedeće
Spisak crkvi
mini|desno|250px|Crkva sv. Arhanđela u Veličanima sa nekropolom stećaka
Trebinje
'''Crkva sv. Arhanđela Mihaila''' sa nekropolom stećaka nalazi se u selu Aranđelovo, 25 km. istočno od Trebinja, ispod srednjovjekovnog grada Klobuka. Na lijevom dovratku, ugrađen je kamen sa natpisom, koji se prema raznim autorima datira od XI-XIV stoljeća. Proglašena je za nacionalni spomenik BiH.
'''Crkva sv. Arhanđela''' sa nekropolom stećaka nalazi se u selu Veličani, u centralnom dijelu Popovog polja – istočna strana, uz put Mostar-Ljubinje-Trebinje. Crkva je spoljne dužine 9,72 m (bez apside) i širine 7,60 m. Proglašena je, zajedno sa nekropolom, za nacionalni spomenik BiH. U nekropoli se ističe stećak br. 9, visoki sanduk (185 x 80 x 108 cm) postavljen na postolje debelo 30 cm. Na svim uspravnim stranama su polukružne arkade, a ispod njih bordura u vidu tordirane trake. Arkade završavaju račvasto. Na njemu je urezan natpis bosanskom ćirilicom, koji u rekonstrukciji glasi:
Naučnici se slažu da je pisar bio vrstan majstor. Po invokaciji, upotrebi nekih riječi (raba Božja, kućanica) i nekim drugim osobinama, konstatovano je da je njegovo pisanje bilo pod uticajem crkvenih pisarskih kancelarija Raške i Zete s kojima su članovi porodice Čihorića i Sankovića imali političke i vjerske veze u vrijeme vladavine cara Dušana i kralja Tvrtka I poslije 1373.godine.
'''Crkva sv. Georgija (Đurđevica)''' nalazi se u selu Gomiljani, udaljenom oko 2 km od Trebinja. Danas se nalazi u ruševnom stanju nakon zemljotresa u Skoplju i Banjaluci. Proglašena je za nacionalni spomenik BiH.
'''Crkva sv. Ilije''' nalazi se u selu Mesari, 17 kilometara vazdušne linije prema sjeverozapadu. Proglašena je za nacionalni spomenik BiH. Nacionalni spomenik čine: crkva sv. Ilije, praistorijska grobna gomila (tumulus), nekropola sa 8 stećaka i 31 krstača. Crkva je u osnovi trikonhalna, pripada centralnom tipu građevina, iako se često susreće da su produžavane prema zapadnoj strani manjim ili većim pravougaonim prostorom. Dimenzije crkve iznose oko 10,00x5,50 metara.
'''Crkva sv. Klimenta (Klimentica)'''u Mostaćima, nalazi se oko 2 km sjeverozapadno od centra Trebinja, na desnoj obali rijeke Trebišnjice. Zanimljiva je zbog svog živopisa kojim su prekrivene sve zidne površine. Živopis je nastao 1623. godine u povoljnom, ali kratkom periodu razvoja umjetnosti u okviru Srpske pravoslavne crkve, pod patrijarhom Pajsijem, a radio ga je zograf Vasilije. Proglašena je za nacionalni spomenik BiH. '''Crkva sv. Neđeljke (sv. Nedelje)''' i nekropola sa stećcima u selu Taleža, u istočnom dijelu Šume trebinjske, južno od manastira Duži i 9 km zapadno od Trebinja. Proglašena je za nacionalni spomenik BiH.
Crkva Uspenja Bogorodice sa nekropolom stećaka i starim kamenim nadgrobnicima (krstačama) u Lugu, nedaleko od Trebinja. Po broju pisanih istorijskih podataka koji se na nju odnose, spada među najznačajnije male grobljanske hramove sagrađene u srednjem vijeku. Proglašena je za nacionalni spomenik BiH.
Crkva svetog Proroka Ilije u Sedlarima, zajedno sa pokretnim naslijeđem, sa pravoslavnim grobljem, proglašena je nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine. Pokretno naslijeđe crkve sačinjavaju ikonostas i deset ikona na ikonostasu crkve. Pripada tipu jednobrodnih crkava sa prislonjenim lukovima i sa polukružnom apsidom i zvonikom na preslicu. Zajedno sa pravoslavnim grobljem, srednjevjekovnim grobnicama i stećcima, kao i tumulima iz bronzanog perioda koji se nalaze iznad Sedlara, te ostaci rimske kulture pronađeni ispod sela Sedlara, svjedoče o dugačkom kontinuitetu naseljavanja prostora Popovog polja.
'''Crkva Sv. Nikole i crkva Rođenja Sv. Jovana Krstitelja sa pravoslavnim grobljem u Poljicama''' nacionalni spomenik BiH su od 2017. god.
Crkva Svetog Nikole je starija i njena specifičnost je u tome što je jednobrodna gradnja, ali ima četvorougaonu apsidu. Taj četvorougao je više trapezoid, ali pokazuje uticaj zapada, odnosno uticaj građevina sa primorja. Crkva Svetog Jovana ima polukružnu apsidu i obe crkve datiraju još iz vremena osmanlijske vlasti. Godine 1894.godine dograđen jezvonik crkvi Svetog Jovana” na četiri stuba, takozvanom kvadripilonu.
Zanimljiv podatak je to što su ove dvije crkve jedna do druge. Pretpostavlja se da je materijalna situacija omogućavala izgradnju još jedne crkve ili je stanovništvo bilo brojnije pa su željeli da imaju dvije crkve.
Crkva Svetog Pantelejmona na Aleksinoj Međi, u narodu poznata kao Pantalijevica, smještena je u recentnom groblju. To je jednobrodna građevina sa polukružnim oltarom i zvonikom „na preslicu“ sa tri zvona. Kako se u crkvenoj porti nalazi stara škola, na čijem nadvratniku je sačuvan natpis sa ubilježenom godinom 1762. i podatkom o obnovi 1846. – to se sa dosta vjerovatnoće može pretpostaviti da je crkva starija od 1879. gopdine, koja je uklesana u natpis kao datum njene obnove. U crkvi se nalazi duborezni ikonostas sa kraja 19. vijeka. Kao nacionalni spomenik su proglašeni i crkva i stara škola. S obzirom da je na školi zabeleženo da je nastala 1762. godine, to bi bila jedna od prvih svjetovnih škola u ovom dijelu države. Škola je obnovljena 1846. godine.
Crkva Svetog Vasilija Ostroškog u Gornjem Vrbnu zajedno sa pokretnom imovinom, koju čini ikonostas sa deset ikona i pravoslavno groblje sa tri stara nadgrobnika - proglašeno je nacionalnim spomenikom 29. avgusta 2019. Ova crkva pripada tipu jednobrodnih crkava sa polukružnom apsidom i zvonikom na preslicu. Po predanju je sagrađen krajem 13. vijeka i bio isprva posvećen „Vaznesenju Gospodnjem“. Srušena je 1687. god. a obnovljena 1930. godine.
Iznad ulaza, u kamenom zidu su, prilikom obnove crkve, postavljene dvije kamene ploče, a u centralnom dijelu jedne kamene ploče izvedena je plitkoreljefna figuralna predstava Svetog Vasilija Ostroškog. Crkva se sastoji od naosa i oltarskog prostora koji su odijeljeni drvenom ikonostasnom pregradom. U crkvi se nalazi drveni ikonostas sa deset ikona. Ikone su rađene tehnikom ulje na platnu i u donjem dijelu se nalaze podaci o darivaocima sa godinom 1937, što bi mogla biti i godina izrade drvenog rama ikonostasa. Ikonostas je stilski i po načinu izrade vrlo sličan ikonostasu crkve Svetog Jovana Krstitelja u Donjem Vrbnu, pa je vrlo moguće da je oba ikonostasa radio isti majstor.
Crkva svetog Jovana Krstitelja u Donjem Vrbnu zajedno sa pokretnom imovinom, koju čine ikonostas sa dvanaest ikona, dva putira, dva svijećnjaka, anafornica i pravoslavno groblje - proglašena je nacionalnim spomenikom 16. maja 2019. godine. Bila je potpuno srušena i obnovljena je 1867. godine. Unutrašnji prostor crkve se sastoji od naosa sa bočnim pijevnicama i oltarskog prostora sa apsidom, koji su međusobno odijeljeni drvenom ikonostasnom pregradom. Naos je osvjetljen preko dva polukružno zasvedena prozorska otvora. Oltarski prostor se sastoji od apside, dvije niše i stare kamene časne trpeze postavljene u središnjem mjestu svetišta. Drveni ram ikonostasa je ukrašen duborezom i bojen bijelom bojom sa akcentima zlatne, crvene i plave. Donja zona se sastoji od bočnih vrata sa ikonama kojima se pristupa oltarskom prostoru, prostora sa prestonim ikonama i carskih dveri. Svi dijelovi donje zone ikonostasa razdijeljeni su pilastrima koji su ukrašeni dekorativnim trakama crvene i plave boje i zlatnim cvjetovima sa četiri lista. Carske dveri su bogato ukrašene šupljikavom biljnom ornamentikom sa krstom u sredini, na oba dijela, bez uobičajenog prikaza Blagovjesti.
Crkva Pokrova Bogorodice u Mosku i pravoslavno groblje proglašena je nacionalnim spomenikom 26. juna 2019. godine. Na zapadnoj fasadi iznad portala u niši je uklesan podatak o obnovi 1894. godina. Na metalnoj ploči koja se takođe nalazi iznad vrata navodi se da je crkva obnavljana 1820, 1908. i 1988. godine.
Stickney, Illinois
Stikni je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Crkve u Hercegovini do XVII stoljeća
Trebinje
Crkva Vaznesenja Hristovog u Konjskom-Zupcima i pravoslavno groblje sa 43 stećka su naconalni spomenici Bosne i Hercegovine Ova crkva u Konjskom-Zupci pripada tipu jednobrodnih crkava sa polukružnom apsidom i zvonikom na preslicu sa tri zvona. U kamenom dovratniku ulaznih vrata u crkvu uklesana je 1853. godina kao godina njene obnove. Iako je jasno da je crkva sagrađena znatno ranije, o vremenu izgradnje prvobitne crkve nema dostupnih istorijskih podataka.
Stećci, koji se nalaze u groblju, su pretežno u obliku ploča i sanduka. Veći broj stećaka je ukrašen bordurom u vidu povijenih lozica sa spiralama ili rozetama na gornjoj strani ploče. Bordura je uglavnom uokvirena pravim linijama ili tordiranom trakom. posebno je zanimljiv stećak Vukašina Dobrašinovića sa natpisom iz prve polovine 15. vijeka, koji je privukao pažnju mnogobrojnih istoričara, muzejskih radnika, epigrafičara i istraživača koji su u različitim periodima pisali stručne radove o značenju natpisa na ovom stećku. U različitim dokumentima iz Arhiva grada Dubrovnika, koji datiraju iz prve polovine 15. vijeka, pominje se prezime Dobrašinovića, 'male vla-stele iz Vrsinja' kod Trebinja, koji su živjeli na granici tadašnje Dubrovačke republike
Stickney, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.786, što je 638 (10,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Crkve u Hercegovini do XVII stoljeća
Trebinje
Crkva Kostadinovica (Crkva posvećena sv. Konstantinu i Jeleni), sa nekropolom stećaka je u Gomiljanima, Trebinje. Danas je u ruševnom stanju. Proglašena je za nacionalni spomenik BiH.
Crkva Rođenja Bogorodice, nalazi se u selu Dračevo, Popovo polje, opština Trebinje. Proglašena je za nacionalni spomenik BiH. Ima jednostavnu oltarsku pregradu izrađenu od drveta, na kojoj je simetrično, u dva niza, raspoređeno 13 ikona. Ikone su slikane uljem na platnu, a potom su ustakljene. Analizom ikona utvrđeno je da pripadaju slikarstvu s kraja XIX ili početka XX vijeka. Rađene su prema predlošcima nabavljenim u Rusiji. Crkva je u dobrom stanju.
'''Crkva sv. Klimenta''' sa starim kamenim nadgrobnicima (krstačama) je u selu Dražin Do, Trebinje. Posvećena je sv. Klimentu Rimskom, četvrtom papi i mučeniku hrišćanske crkve iz I. stoljeća, svetitelju koji je imao širok krug poštovalaca i slavljenika u kraju gdje je podignuta crkva, što se održalo i do današnjih dana, a kao posljedica jake romanske tradicije. Proglašena je za nacionalni spomenik BiH.
'''Crkva sv. Nikole''' sa starim kamenim nadgrobnicima (krstačama) u selu Domaševo, opština Trebinje. Oblast Travunije se dijeli na 9 župa, među kojima je i Libomir, današnji Ljubomir. Ljubomirsko područje bogato je nekropolama nadgrobnih spomenika i stećaka. Na području Ljubomira su u osmanskom periodu nastale sljedeće crkve: u Podvarima, u Čvarićima, Ugarcima, Ždrijelovićima, Mužojevini, u Podima (po tradiciji sazidao neki Petar Zotović), njegov brat Tomaš crkvu pod Prisojem, a drugi brat crkvu u Zagori, u Domaševu (opet prema predanju, gradnja je vezana za Tomaša Zotovića.
Za crkvu sv. Nikole u Domaševu godina gradnje nije poznata, ali je poznato da je crkva sagrađena u vrijeme Pokrajca Oliverovića (koji je vladao Ljubomirom u prvoj polovini 15. vijeka). Njegov stećak sa natpisom nalazi se uz crkvu u Vrpolju, koja ima slične graditeljske karakteristike kao crkva sv. Nikole u selu Domaševo. Uz crkvu sv. Nikole nalazilo se 99 nadgrobnih spomenika i stećaka. Na jednom krstu u Domaševu bio je ćirilični natpis koji glasi: “A se leži knez Zot, sin kneza Petra. Leže v leto 7080” (1572).Proglašena je za nacionalni spomenik BiH. Danas je u dobrom stanju. Crkva Uspenja Bogorodice sa nekropolom sa stećcima i starim kamenim nadgrobnicima (krstačama) u selu Drijenjani, Popovo polje, općina Trebinje. Vodoravno iščitavanje ikonostasa, čije dimenzije iznose 367 x 390 cm, može se pratiti u tri nejednake zone s ukupno 16 ikona. Prostor za ikone bio je predviđen izgradnjom ikonostasa, jer su polja za smještaj ikona odvojena okvirom s jednostavnim floralnim ornamentom i prebojana zlatnom bojom. Ikone su oslikane temperom na papiru kaširanom na drvo, zaštićene staklom. Prema mirnoći poteza, istančanom osjećaju za perspektivu i izvrsnom tretmanu ljudskog tijela i karakterizacije likova, može se zaključiti da se radi o školovanom ikonopiscu. Stilskom analizom utvrđen je utjecaj baroknog slikarstva i zapadnokrišćanske ikonografije koja je posredno, putem dostupnih predložaka, uvedena u srpsko slikarstvo još tijekom XVIII.
Crkva Vračevica (Crkva sv. Vrača) sa prapovijesnom gomilom (tumulusom) u Gomiljanima, Trebinje Nalazi se u dosta lošem stanju.
Bileće
'''Crkva sv. arhanđela Mihaila''', nalazi se uz naseljeno mjesto Donja Meka Gruda, Bileća. Sagrađena je, ili možda obnovljena, 1795. godine. Pravougaone je osnove, dimenzija 5,07 x 9,38 m. Pokrivena je kamenim pločama. Na zvonu urađenom od livene bronce, izliven je natpis majstorske radionice iz Slovenije: « MAX SAMASSA LAIBACH No 2835 1900». Crkva je nacionalni spomenik kulture BiH.
Ljubinje
Crkva rođenja Bogorodice u Ljubinju, nalazi se pored puta koji iz Mostara vodi prema Trebinju. Pripada Zahumsko-hercegovačkoj eparhiji. Sadašnja crkva potječe iz 1867. godine, što je vidljivo iz teksta natpisa uklesanog iznad ulaza u crkvu. Ukupna dužina crkve zajedno sa apsidalnim dijelom iznosi oko 15,00 m. Proglašena je za nacionalni spomenik.
Ravno
Crkve Vavedenja Bogorodice je manastirska crkva u Zavali, izgrađena najkasnije početkom XVI vijeka. Cijela sjeverna strana prislonjena je uz stijenu. Dužina je 11,95 metara, a širina je od 3,40 metara do 6,40 metara. Freske u crkvi smatraju se najkvalitetnijim slikarskim ostvarenjem u Bosni i Hercegovini nastalim u vrijeme osmanske vladavine. Uradio ih je Georgije Mitrofanović 1619. godine.
'''Crkva sv. Petke''' ima pravougaonu lađu i polukružnu apsidu. Vanjske dimenzije crkve su 8,6x5,9 m. Sagrađena je poslije 1750. godine kada su pravoslavni kaluđeri postali vlasnici čitavog imanja što ga je prethodno uživala crkva sv. Petra. U presudi osmanlijskih vlasti iz 1867. godine, na osnovu starih potvrda, navedeno je da je Petkovica vlasništvo pravoslavnog manastira u Zavali. Crkva sv.Petra i Pavla, nalazi se u selu Zaplanik, opština Ravno i podignuta je 1864. godine. Sadašnja crkva obnovljena je u periodu 2009-2014. sredstvima eparhije Zahumsko- hercegovačke i primorska. Dimenzije iznose oko 12,15X6,30 m (dužina mjerena sa apsidom). Pored rekonstruisane crkve su ostaci stare srednjovjekovna crkve, dimenzija 7,90X5,40 m, za čiju pripadnost postoje različita mišljenja.
Gacko
Crkva sv. Nikole u Srđevićima, nalazi se 4 km. jugozapadno od Gacka.
Crkva sv. Arhandjela Mihaila u Kazancima
Ladera Ranch, California
Ladera Ranch je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 22.980 stanovnika.
Filetta, Cosenza
Filetta je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 623 m.
Doglia, Siena
Doglia je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
La Trinidad, Sinaloa
La Trinidad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4385 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Buissy (Pa de Kale)
Bisi je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Aras.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 229 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,87 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 58 metara (maksimalnoj 91 m, a minimalnoj 47 m).
Venustiano Carranza, Texistepec
Venustiano Carranza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Texistepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1097 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Shunichiro Okano
(28. august 1931.) je bivši japanski nogometaš.
Ejido Cuahuilotal, Yautepec
Ejido Cuahuilotal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Yautepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1230 m.
Franklin, Minnesota
Frenklin je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 510, što je 12 (2,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jaropolk I Kijevski
Jaropolk I Kijevski ili Jaropolk Svjatoslavovič (oko 958 — 11. jun 978) je bio veliki knez kijevski od 972. do 978., sin kneza Svjatoslava Igoroviča.
Etimologija imena
Kao i ostala slovenska imena ruskih kneževa ime ima dva značenja, prvi deo Jaro znači žarko (sijanje), a -polk znači na staroslovenskom jeziku narod. Celo ime znači nešto u smislu Svetlo u narodu. Slična značenja imaju Vladimir, Svjatoslav, itd.
Biografija
mini|200px|Ubistvo Jaropolka, ilustracija Borisa Čarikova iz 19. veka.
Datum rođenja i ime majke je nepoznat. Prvi put se pominje u hronici Povest minulih leta 968. godine, u vreme najezde Pečenega na Kijev, opsadu u gradu dočekala kneginja Olga sa troje unučadi, od kojih je jedan bio Jaropolk. Pre pohoda njegovom oca Svjatoslava na Carigrad 970. godine vlast u Kijevu je preneo na Jaropolka. Godine 972. u Kijev se vrate ostaci ruske vojske sa Svendeljom na čelu, sa porukom da je Svjatoslav pao u bici sa Pečenezima kod Dnjepra, tada sin Jaropolk postaje kijevski knez a mlađa sinova Vladimir i Oleg su dobili vlast nad ostalim delovima Kijevske Rusije.
Jaropolk je kovao i svoj novac, prvi u Kijevskoj Rusiji, koji su bili slični arapskim dirhamima.
Po Nikonovom letopisu, Jaropolku je na Vaskrs 973. stiglo poslanstvo pape iz Rima. Veruje se da nije bio kršten u hrišćanstvo, ali je do hrišćanstva gojio simpatije i narodu to nije zabranio, šta je dovelo do toga da ga pagansko ljudstvo u tom pogledu nije odobravalo.
Sautrana, Biella
Sautrana je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 761 m.
Podgorje (Apače)
Podgorje je naselje u slovenskoj Općini Apači. Podgorje se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 117 stanovnika.
FK Željezničar Doboj
Fudbalski klub Željezničar je fudbalski klub iz Doboja koji se takmiči u Regionalnoj ligi Republike Srpske grupa Centar.
Istorija
Željezničar je osnovan 1933. u tadašnjoj Kraljevini Jugoslaviji. Takmičio se u četvrt finalu Kupa Jugoslavije 1985/86. Na kraju sezone 2009/10. je ispao iz Druge lige Republike Srpske grupa Zapad.
Navijači
Željezničarevi navijači se nazivaju Poskoci.
Štefurov
Štefurov je naseljeno mjesto u okrugu Svidnjik, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 105 stanovnika.
Lafayette, California
Lafayette je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 23.893 stanovnika.
El Ojite, Actopan
El Ojite je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Actopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Opština Bicazu Ardelean, Neamț
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 868 m.
Ganzhou (razvrstavanje)
Ganzhou se može odnositi na:
Buciumi, Șomcuta Mare
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 869 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 233 m.
Soslušuvanjeto na železničarot
Saslušanje na železnici je jugoslovenska TV drama na makedonskom jeziku emitovana 1977. godine. Režirao ju je Slobodan Unkovski a scenario je napisao Goran Stefanovski.
Sant'Ubaldo, Ancona
Sant'Ubaldo je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Soslušuvanjeto na železničarot
Uloge
Ostale uloge ▼
Sant'Ubaldo, Ancona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 458 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Pogled (razvrstavanje)
Pogled može značiti:
Naselje u Sloveniji
Reizo Fukuhara
(2. april 1931. - 27. februar 1970.) je bivši japanski nogometaš.
Pogled (Apače)
Pogled je naselje u slovenskoj Općini Apači. Pogled se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Pomurju.
Rancho W, Tecomán
Rancho W je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Pogled (Apače)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 65 stanovnika.
Ganzhou
Ganzhou (ranije poznat i kao Kanchou) je grad na razini prefekture u provinciji Jiangxi u NR Kini. Administrativno sjedište mu je Zhanggong (章贡).
Rancho W, Tecomán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Playa Ojo de Agua, Técpan de Galeana
Playa Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Kostandin Kristoforidi
Život
thumb|120px|left|Kristoforidijev Novi zavjet na gegijskom dijalektu. Rođen je u Elbasanu, a od 1847. pohađaš je grčku školu Zosimeja u Janjini, gdje se sprijateljio s Johannom Georgom von Hahnom i pomogao mu da nauči albanski jezik i napiše njemačko-albanski rječnik. Godine 1856. ili 1857. pridružio se protestantskoj crkvi u Izmiru nakon prelaska na protestantizam, postavši tako prvi poznati albanski protestant.
Otišao je u Istanbul 1857. godine i izradio Memorandum za albanski jezik. Na Malti je boravio do 1860. godine u protestantskom sjemeništu, gdje je završio prijevode Novog zavjeta na toskijski i gegijski dijalekt. U radu na gegijskoj verziji pomagala mu je Nikolla Serreqi iz Skadra. Nikolla Serreqi također je bila zagovornica upotrebe latinske abecede, koju su već koristili rani pisci albanske književnosti, i Kristoforidi je prihvatio upotrebu latinskog pisma.
Otišao je u Tunis, gdje je radio kao učitelj do 1865. godine, kada ga je predstavnik Britanskog i stranog biblijskog društva zaposlio da radi za njih na prijevodu Biblije na albanski jezik. Objavio je 1866. prvi gegijski prijevod četiri evanđelja i Djela apostolskih; dugi niz godina nastavio je s radom, objavljujući na toskijskom i gegijskom dijalektu Psalme (1868, 1869); Novi zavjet (1879, 1869), Postanak i Izlazak (toskijski, 1880.); Ponovljeni zakon (toskijski, 1882); Izreke i knjigu o Izaiji (toskijski, 1884).
Kristoforidi je postao član Centralnog komiteta za zaštitu prava albanskog naroda (osnovanog 1877), koji je predstavljao skupinu albanskih intelektualaca sa sjedištem u Istanbulu i zalagao se za ujedinjenje albanskih područja u Osmanskom Carstvu. Tijekom velike istočne krize, Kristoforidi je kritizirao neke ugledne članove Prizrenske lige, smatrajući da im je djelovanje motivirano njihovim vlastitim interesima, očuvanjem sultanove moći i "muslimanske prevlasti" umjesto nacionalnim interesom.
Razvoj albanskog jezika smatrao je važnim za očuvanje albanskog naroda i velik dio svog života posvetio je proučavanju i bilježenju jezika putujući po cijeloj Albaniji radi prikupljanja jezične građe. Rezultat tih pothvata bilo je njegovo najvažnije djelo, Rječnik albanskog jezika (, Fjalori i Gjuhës Shqipe), objavljeno u Ateni u Grčkoj 1904. godine, 25 godina nakon što ga je izradio Kristoforidi i nakon njegove smrti. Napisano je grčkim pismom.
Znao je albanski (toskijski i gegijski), grčki, latinski, hebrejski, engleski, talijanski, turski, bugarski, arapski, francuski i njemački.
Djela
Uz navedene biblijske prijevode, Kristoforidi je napisao 1970-1872. napisao Povijest svetog pisma / Povijest svetog pisma za dječake (Istoria e shkronjësë shënjtëruarë), pojednostavljeni sažetak i dio Starog zavjeta, koji uzima u obzir podatke iz Biblije na albanskom jeziku kao tekst, autorstvo, povijest biblijskih knjiga i djelovanje Biblijskog društva.
Njegovo najvažnije djelo, Rječnik albanskog jezika, sadrži 11.675 leksema, sastavljen na toskijskom albanskom jeziku uz korištenje grčkog pisma. U Tirani je objavljen 1961. godine. Isključuje većinu posuđenica, posebno orijentalizme i grecizme, a pokušava se objasniti etimologija danih riječi.