cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Courville
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 356 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,94 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 71 metar.
Sigirija
Odlike
Oko stijene se nalazio grad, okružen opkopom s vodom. Restaurirani su vrtovi za zabavu i odmor. U njima se nalaze ostaci vodoskoka, paviljona i hramskih kompleksa.
Freske
Od prilike na sredini uspona prema vrhu, pod jednim ispustom u stijeni, nalaze se freske djevojaka (Djevojke u oblacima) s najčešće golim grudima. Danas ih se može vidjeti sa željeznih spiralnih stepenica. Prema jednom zapisu, tu je prvobitno bilo 500 takvih crteža, koje upadljivo liče na freske u Ajanti (Indija). Danas ih se može vidjeti još 22. One su 1970ih dijelom restaurirane. Pri tome su nekima od njih grudi "popravljene". Bradavice su postavljene višlje nego što su bile naslikane u originalu, što se može dobro vidjeti.
Zid - ogledalo
Uz put prema vrhu, kratko prije sjeverne ravnine, nalazi se zid - ogledalo. Za kraljevog života je žbuka na tom zidu bila polirana do visokog sjaja. Tu su u vremenu između sedmog i jedanaestog stoljeća nastali zapisi, koji su najstariji svjedoci singaleškog pjesništva. Ovi zapisi imaju veliki značaj za izučavanje singalskog jezika.
Pescura, Frosinone
Pescura je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 430 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 438 m.
Bucetin
Bucetin je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 223,268 Da.
Canal Fulton, Ohio
Kanal Fulton je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Marija Freudenreich
Marija "Micika" Freudenreich (Zagreb, 28. kolovoza 1863. - Zagreb, 18. siječnja 1944.), hrvatska operna pjevačica.
Canal Fulton, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.479, što je 418 (8,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Marija Freudenreich
Kći je glumca Josipa Freudenreicha, a učenica Ivana Zajca. Karijeru je počela kao dramska glumica, a poslije je pjavala u operi kao sopranistica i jedna je od najboljih hrvatskih operetnih primadona.
Bila je članica opere HNK u Zagrebu, te neko vrijeme djelovala u Grazu. Od 1911. - 1920. godine bila je nastavnica pjevanja, deklamacije i mimike u školi HGZ-a. Prva je hrvatska interpretkinja Beethovenove Marzeline ("Fidelio"), Offenbachove Olimpije ("Hoffmanove priče"), Puccinijeve Musette ("La Boheme").
Paradis, Louisiana
Paradajs je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.298, što je 46 (3,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
San Marco, Vercelli
San Marco je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 174 m.
Bitka kod Xiakoua
Bitka kod Xiakoua se odigrala 203. u Kini između snaga gospodara rata Sun Quana na jednoj, i snaga gospodara rata Huang Zua na drugoj strani, te predstavljala jedan od okršaja karakterističnih za period kraja dinastije Han. Sun Quan, koji je prije bitke od svog rata Sun Cea naslijedio područje Jingdong u južnoj Kini, nastojao ga je proširiti na teritorije bogate provincije Jingzhou koje je tada držao gospodar rata Liu Biao. Na putu mu je stajao grad Jiangxia, koga je držao gospodar rata Huang Zu te ga je odlučio napasti, motiviran i osobnim razlozima, s obzirom da je Huang Zu 191. u bitci kod Xianyanga ubio Sunovog oca Sun Jiana. Huang Zu je sa svojom vojskom i rječnom flotilom zauzeo položaj kod grada Xiakou. Tamo ga je iznenada napala prethodnica Sunove vojske koju je vodio Ling Cao. Pri tome su Ling Caovi ljudi zauzeli Huangov admiralski brod natjeravši ga u bijeg i izazvavši potpuno rasulo u redovima njegovih snaga. Ling Cao je krenuo u potjeru, ali ga je strijelom ubio Huang Zuov komandant Gan Ning, zbog čega je Lingova vojska stala. Huang Zu je iskoristio priliku da konsolidira redove i vojsku povuče pod zaštitu bedema Jiangxije. Kada je tamo došao Sun sa glavninom snaga, ispostavilo se da nije u stanju održavati dugu opsadu, te je naredio povlačenje kako bi se obračunao sa narodom Shanyue na svojim južnim granicama. Sun se sa Huangom konačno obračunao tek pet godina kasnije u bitci kod Jiangxije.
Rukometna reprezentacija Bosne i Hercegovine
Rukometna reprezentacija Bosne i Hercegovine predstavlja Bosnu i Hercegovinu na međunarodnim rukometnim natjecanjima, a nalazi se pod ingerencijom Rukometnog saveza Bosne i Hercegovine, osnovanog 1948. u sklopu Rukometnog saveza Jugoslavije.
Rukomet u Bosni i Hercegovini dao je nekoliko znakovitih imena tokom perioda SFR Jugoslavije, no nakon samostalnosti tokom 90-ih godina, reprezentacija Bosne i Hercegovine nije imala znakovitih uspjeha. Uglavnom su bili zaustavljani u fazi kvalifikacija, a tek su u par navrata uspjeli izboriti play-off, no tu bi bili izbačeni. Svoj prvi nastup na međunarodnom natjecanju osigurali su izbacivanjem Islanda u play-offu kvalifikacija za Svjetsko prvenstvo 2015. godine.
Bucindolol
Bucindolol je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 363,453 Da.
Space Pirate Captain Harlock
Space Pirate Captain Harlock (jap. 宇宙海賊キャプテンハーロック Uchū Kaizoku Kyaputen Hārokku) japanska je anime i manga ZF serija koja je emitirana od 1978. do 1979. i ima 42 epizode. Njen autor je poznati Leiji Matsumoto. Američka je televizija spojila ovu Matsumotovu seriju sa njegovom drugom, Queen Millennia, te ih emitirala kao jednu 1985. pod nazivom Captain Harlock and the Queen of a Thousand Years. Francuska je pak seriju preimenovala u Albator kako bi se izbjegla zabuna sa likom Captain Haddock iz serije Tintin. Zajedno sa prethodnom anime serijom Matsumota, Space Battleship Yamato, koja je također svemirska opera, po Japanu je žanr znanstvene fantastike stekao široko prihvaćanje i uvažavanje.
Po seriji je snimljeno i nekoliko anime filmova, Arcadia of My Youth (1982.) i Harlock Saga (1999.). U časopisu Animage, Captain Harlock se 1979. našao na trećem mjestu na listi najboljih animea godine sa 731 glasom, naslovni je junak izabran za najbolji muški lik nekog animea dok je zadnja, 42. epizoda, završila na trećem mjestu na listi najboljih epizoda nekog animea te godine.
Sadržaj
Kada Daiba biva ubijen, njegov 14-godišnji sin Tadashi Daiba se priključi Harlockovoj momčadi kako bi se borili protiv Mazona i zaštitili Zemlju. Ispostavi se da Mazoni smatraju Zemlju svojom "rezervnom" domovinom jer su je davno posjetili u svojim svemirskim brodovima, te stoga sada putuju prema njoj pošto je njihova planeta uništena. Svi ratnici Mazona su ženskog spola i velike ljepote. Dok se Harlock nalazi na Zemlji, ljudska ga vlada želi uhititi, no zapovjednik Mitsuru Kiruda, zadužen za to, i sam polako postaje biti rezigniran egoizmom političara, koji samo žele pobijediti na sljedećim izborima. Tu je i djevojka Mayu Oyama, čiji je otac Tochiro sagradio Arcadiju te nakon svoje smrti nastavlja na neki način živjeti tamo pošto je njegova osobnost prebačena na brodski kompjuter. Nakon što Harlock pobjedi u raznim bitkama protiv Mazona, pojavi se glavna flota sa kraljicom Rafflesijom. Tada i Kiruda shvaća da su Mazoni stvarna opasnost te se pridruži Harlocku, ali pogiba u bitci. Harlockova ekipa ipak uspijeva prodrijeti do matičnog svemirskog broda pri čemu se kraljica preda i naredi povlačenje.
Castlewood, Colorado
Kaslvud je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Space Pirate Captain Harlock
Utjecaj
Naoko Takeuchi je u intervjuu 1999. izjavila da je crpila nadahnuće iz stoičkih osobina Harlocka ("snažan, tih, nepokolebljiv") prilikom stvaranja lika Tuxedo Mask za svoju anime i manga seriju Sailor Moon.
Castlewood, Colorado
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 25.567.
Space Pirate Captain Harlock
Utjecaj
Animei Excel Saga i Projekt A-Ko su napravili parodije na naslovnog junaka, koji se javlja u izmijenjenom obliku u sporednim ulogama. U A-Ko je njegov lik potpuno drugačiji jer je stalno pijan i nemaran,
Simon Mag
minijatura|Simon Magus, okružen demonima, sa bazilike u Tuluzu. Simon Mag (grčki Σίμων ὁ μάγος, lat. Simon Magus), poznat i kao Simon Vrač ili Šimun Mag, je bio duhovni učitelj iz Samarije koji je živeo u 1. veku.
Veoma rano je primio Hristovo učenje, ali je došao u sukob sa apostolom Petrom. Smatra se začetnikom gnosticizma, «ocem svih jeretika», prema navodima ranih hrišćanskih pisaca.
Naziv simonijani ili šimonijaki se odnosi na sledbenike Simona Maga.
Život
Gotovo da ne postoje istorijski podaci o njegovom životu. Zna se da je bio iz Samarije, "iz drevnog Hitona". Primio je krštenje u vreme prve propovedi u svom rodnom kraju. Eusebije prenosi da ga je u Hristovo učenje uveo Filip, jedan od onih koji su prvi postavljeni među đakone, kada je propovedao u Samariji. Filip tada "svojim rečima privuče i Simona Vračara kao i mnoge sa njim."
Harnack smatra da je Simon Mag pokušao da spoji judaističko učenje i hrišćanstvo sa elementima vavilonskog haldejskog učenja u kome su magijska znanja imala važnu ulogu. Harnak navodi da je Simon bio sveštenik samarjanskog naroda a njegov nadimak Magus potiče od haldejsko-persijske reči koja znači sveštenik. Neki navode da je sebe proglasio za Mesiju, i da je mogao da levitira po volji. U Samariji je došao u sukob sa Isusovim apostolima, pre svega sa apostolom Petrom.
thumb|right|Smrt Simona Maga, iz Nimberške hronike.
Po Justinu, Simon je došao u Rim za vrijeme Klaudija, što znači prije 54. godine. Justin dalje kaže:
U Rimu se, prema hrišćanskom predanju, odigrao zaključni čin prepirke Simona i Petra. Crkveno predanje kazuje da je Simon želeo da pokaže silu svojih magijskih veština, te da se podigao u vazduh pred mnoštvom ljudi i pred samim imperatorom. Tada je apostol Petar prouzneo molitvu Gospodu da jeretik bude posramljen, te je Simon pao na zemlju i tako je poginuo.
Učenje
Učenje Simona Maga do nas je došlo u krajnje zamršenom i protivrečnom izlaganju. Jedno izlaganje njegovog učenja imamo u "Filosofumenama" Ipolita Rimskog (MPGr. t. XVI).
Simon Mag, kaže Hipolit, tvrdio je da je svako ljudsko biće stanište, »i da u njemu stanuje neograničena moć ... koren svemira«. Ali pošto ta beskrajna moć postoji u dva vida, stvarnom i potencijalnom, ona »živi u svakom u latentnom stanju«, »potencijalno, a ne stvarno«. Samoistraživanjem čovek otkriva ovu božansku moć u sebi.
Šagi-Bunić ga smatra predstavnikom stanovitog samarijanskog mesijanizma, iz kojega se poslije g. 70. razvio pokret koji treba smatrati početnim gnosticizmom.
Sledbenici
Još se među prvim hrišćanima pojavila skupina Simonjana. Hrišćanska tradicija među Isusovih sedamdeset apostola navodi nekolicinu koji su odstupili od Crkve postavši sledbenici Simona Maga, između ostalih :
Simonov naslednik je bio Menandar, rodom iz Samarije, koji je živeo i naučavao u Antiohiji. Sredinom 2. veka, Justin, koji je bio rodom iz Samarije, govori o već razvijenom pokretu čiji je rodonačelnik bio Simon Mag, poznat kao «otac svih jeretika». Po Justinu, Samarijanci štuju Simona kao prvog Boga, a s njime povezuju Helenu, prvu njegovu ideju (ennoia). Taj prvi Bog je u suprotnosti s anđelima (arhonti) koji su stvorili ovaj svijet i nadahnuli Stari Zavjet. Prvi Bog dolazi da oslobodi čovjeka od anđela koji su loše upravljali svijetom. U vrijeme Justina je postojala u Rimu zajednica simonovaca. Oko 178. godine, grčki filozof Kelsos, koji je u Aleksandriji pisao protiv raznih hrišćanskih zajednica, pominje i sledbenike Simona, navedeći da je on imao pratilju Helenu, koja također ima svoje sledbenike:
Hipolit (170-235) je napisao da su simonjani bili pobornici slobodne ljubavi i da su nosili slike Simona i Helene u formi Zevsa i Atene. Autor gnostičkog Svedočanstva istine (iz 3. veka), koji zagovara strogi asketizam, zamera simonjanima što se venčavaju i rađaju decu. Crkveni istoričar Epifanije navodi da su u njegovo vreme (oko 367.) još uvek postojali, te opisuje pojedine elemente njihovog učenja. U početku je Bog imao prvu misao, Enoju, koja je stvorila anđele koji su se podigli protiv nje zbog ljubomore i stvorili svet da bude njena tamnica i zatočili je u žensko telo. Zbog toga je ona reinkarnisana puno puta (na primer kao Helena Trojanska) i tokom svakog svog života doživljavala sramotu, najčešće kao prostitutka. Poslednjeg puta bila je Helena, robinja i prostitutka iz fenićanskog grada Tira. Bog se onda spustio u formi Simona Maga da spasi svoju Enoju i da raširi među ljudima znanje. U setijanskoj gnostičkoj himni Misao Noreje (nastaloj krajem II veka n.e), božanski Otac je prvobitni um, njegova prvobitna misao je iskonska duhovna Majka Enoja, a njihov sin je Logos ili Autogen.
Šagi-Bunić smatra da povezivanje s Helenom može imati vezu s kultom Helene u Samariji i sa željom helenizacije židovstva.
Arnold, Missouri
Arnold je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 20.808, što je 843 (4,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Decameron (razvrstavanje)
Decameron može označavati:
Bitka na planini Bijelog vuka
Bitka na planini Bijelog vuka (白狼山之戰; pinyin: Bóláng Shān zhī zhàn  ili  Báiláng Shān zhī zhàn) se odigrala za vrijeme kraja dinastije Han godine 207. između snaga kineskog gospodara rata Cao Caoa na jednoj, te nomadskih Wuhuana u savezu sa gospodarima rata Yuan Shangom i Yuan Xijem na drugoj strani. Wuhuane, koji su pod vodstvom poglavice Taduna koristili kaos tadašnje Kine kako bi pljačkali, pustošili i osvajali područja na njenim sjevernim granicama, su Yuan Shang i Yuan Xi stavili u svoju službu u nastojanju da se osvete Cao Caou za poraz kod Guandua 200. i ponovno uspostave hegemoniju nad sjevernom Kinom koju je dotada držao njihov otac Yuan Shao. Cao Cao je Wuhuane smatrao dovoljno ozbiljnom prijetnjom da poduzme veliki pohod protiv njih, pri čemu su mu velike poteškoće stvorile poplave, koje su zapriječile uobičajene primorske rute u zemlju Wuhuana. Zbog toga je Cao Cao prisiljen izvesti dugi i riskantni marš preko gornjeg toka rijeke Luan; Wuhuani, koji su držali područja na jugu su bili potpuno iznenađeni kada se Cao Caova vojska pojavila u njihovoj pozadini. U bitci je njihova vojska brzo razbijena, a Tadun poginuo; Yuan Shang i Yuan Xi su nešto kasnije pogubljeni u Liadongu od strane gospodara rata Gongsun Kanga kod koga su se pokušali skloniti. Pobjeda je dugoročno osigurala granice Cao Caovog područja i kasnije države Cao Wei, dok su dotle dominantni Wuhuani za nekoliko generacija apsorbirani u Kineze ili Xianbei plemena.
Oksabolon
Oksabolon je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 290,397 Da.
Flowing Springs, Arizona
Flowing Springs je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 42 stanovnika.
Bousignies
Buzinji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Valansjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 268 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 85 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,14 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 17 metara (maksimalnoj 19 m, a minimalnoj 15 m).
Beogradski tramvaj
Beogradski tramvaj je najveći tramvajski sistem u Republici Srbiji.
Istorija
Prvi beogradski tramvaj pušten je u saobraćaj dana 14. oktobra 1892. godine i vozio je centrom grada, od Kalemegdana do Slavije. U početku su se kao pogon koristili konji, a prva električna linija uvedena je 1894. Do kraja 1905. godine sve linije bile su elektrificirane. Godine 1912. u Beogradu je bilo osam tramvajskih linija kojima se te godine prevezlo ukupno 7.500.000 putnika. Prvi i Drugi svetski rat znatno su oštetili tramvajski sistem, no oba puta je obnovljen.
Krajem 2000-ih godina započela je modernizacija sistema, a poslednje promene bile su 2010. godine.
Osnovne informacije
Beogradski tramvajski sistem ima ukupnu dužinu šina od 127,3 km i 10 tramvajskih linija:
Tokom noći saobraćaju samo dve linije. Prevozom upravlja firma GSP Beograd (Gradsko saobraćajno preduzeće Beograd).
SSB
SSB se može odnositi na:
RFC
RFC se može odnositi na:
Capitello Favariego, Padova
Capitello Favariego je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Gray, Tennessee
Grej je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.222, što je 51 (-4,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lü Kuang
Lü Kuang (? -207) bio je kineski vojskovođa iz doba kraja dinastije Han koji je zajedno sa bratom Lü Xiangom služio gospodara Yuan Shaoa, a kasnije i njegove sinove. Nakon Yuan Shaove smrti 202. su braća prešla u službu Yuan Shaovog sina Yuan Shanga, ali je on sa njima postupao loše, pa su prebjegli njegovom bratu Yuan Tanu, koji je nešto kasnije postao vazal Cao Caoa. Yuan Tan se poslije pobunio protiv Caoa, ali su braća ostala u Caovoj službi. Godine 207. su na čelu 10.000 ljudi su iz Runan napali područja pod vlašću Liu Beija u Xiniyeu. Tamo su Liu Beijeve generale izazvali na dvoboj; izazov je prihvaćen, a Lü Kuang je potom ubijen od Zhao Yuna, dok je Lü Xiang ubijen od Zhang Feija.
Douzillac
Duzijak je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Periže.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 710 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 41 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,17 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 60 metara (maksimalnoj 167 m, a minimalnoj 48 m).
VII (pjesma)
"VII" je pjesma koju izvodi Akiko Shikata. Pjesma je prvi put objavljena 19. kolovoza 2009. kao druga pjesma na singlici "Katayoku no Tori". Osim vokalne, objavljena je i instrumentalna verzija pjesme.
Popis općina u Sloveniji (2005)
Slovenija je godine 2005. bila upravno podijeljena na 193 općina, među kojima je njih 11 imalo status gradske općine (označene zvjezdicom i masnim slovima). 300px|right|thumb|Slovenske općine
Marijan Domić
Marijan Domić (Zagreb, 9. svibnja 1934. – Zagreb, 6. kolovoza 2011.) bio je hrvatski trubač, glazbeni pedagog, skladatelj i aranžer. Bio je jedan od najtraženijih hrvatskih jazz-glazbenika, a kao trubač je svirao u mnogim ansamblima i orkestrima te redovito nastupao na svim jazz-festivalima u bivšoj Jugoslaviji. Ostvario je i zapaženu međunarodnu karijeru, a osobitu je popularnost stekao sredinom 1960-ih, posebice interpretacijom skladbe Tišina (tal. Il silenzio), velikom uspješnicom talijanskog trubača i skladatelja Ninija Rossa.
Životopis
Marijan Domić je već kao šestgodišnjak počeo učiti glasovir u Gradskoj muzičkoj školi Zagreb (danas Glazbena škola Pavla Markovca). Uz glazbu ga je zanimala još i kemija te je završio i Srednju tehničku školu. Potom se, kao kemijski tehničar, zaposlio u tvrtkama Jugovinil i Pliva. No interes za glazbu ipak nije izgubio: slušajući ploče slavnih jazz-glazbenika te oduševljen legendarnim glazbenim filmovima Bal na vodi (engl. Bathing Beauty, 1944.) s orkestrom trubača Harryja Jamesa i Mladić s trubom (engl. Young Man with a Horn, 1950.) s Kirkom Douglasom u glavnoj ulozi, odlučio je naučiti svirati trubu. U početku je bio samouk, ali je ubrzo i studioznije prionuo učenju trube kod profesora Jaroslava Kubičeka na Glazbenoj školi Pavla Markovca u Zagrebu. Kasnije je s odličnim uspjehom diplomirao trubu na zagrebačkoj Muzičkoj akademiji u klasi prof. Stanka Selaka.
Uspješnu trubačku karijeru započeo je svirajući u zagrebačkim plesnim dvoranama kao član raznih malih sastava. Uskoro je postao članom glasovitoga tenteta pijanista i trombonista Zvonimira Skerla, a 1956. svirao je u Akademskom plesnom orkestru Dušana Hrena na Bledu. Potom je svirao i u dixieland ansamblu slovenskoga klarinetista Loče Stiplošeka, s kojim je nastupao u tadašnjoj SR Njemačkoj. Nakon kraćeg boravka u Njemačkoj, prihvatio je poziv Bojana Adamiča i postao stalnim članom Plesnog orkestra RTV Ljubljana. U tom je orkestru Domić ostao sve do odlaska na odsluženje vojnoga roka u Zemun, u kojem je ubrzo osnovao vlastiti kvartet te svirao u orkestru Jugoslovenskog vazduhoplovstva. Po povratku u Zagreb 1960. postaje stalnim članom Plesnog orkestra RTV Zagreb, u kojem je djelovao sve do 1978. godine. U međuvremenu je bio i članom noneta Zlatka Kružića, malih sastava Drage Diklića te orkestara Tomice Simovića i Stanka Selaka. Neko je vrijeme vodio i vlastiti septet, a rado je surađivao i s mnogim tada vrlo popularnim estradnim pjevačima i glazbenicima, primjerice Slavkom Perovićem, Mikijem Jevremovićem, Josipom Lisac i novovalnim sastavom Azra.
Od godine 1960. do 1966. osobito su bili hvaljeni Domićevi nastupi s raznim sastavima na festivalima jazza na Bledu: tu ga je već u početku – uz nekoliko drugih vrlo dobrih trubača – zapazio Joachim-Ernst Berendt, poznati njemački glazbeni urednik i producent regionalne radijske postaje u Baden-Badenu. On ga je, kao jednog od devetorice najboljih koje je čuo u programima bledskoga festivala, pozvao da nastupi u njegovim redovitim radijskim emisijama o jazzu. Ti su nastupi uvelike pridonijeli Domićevoj međunarodnoj afirmaciji. U to je vrijeme s vlastitim septetom nastupio i u televizijskoj emisiji Jazz scena, prvoj i tada jedinoj emisiji Televizije Zagreb posvećene jazzu. Istodobno je bio i članom Studijskoga jazz-orkestra Silvija Glojnarića, s kojim je uskoro snimio i ploču. Kao solist je nekoliko puta nastupio i u popularnim emisijama francuskoga jazz-pijanista Jacquesa Diévala, a kao jedini predstavnik tadašnjeg tzv. istočnoeuropskog jazza bio je pozvan u europski All Star Orchestra londonskoga BBC-a. Godine 1972. je također bio i članom YU All Stars Big Banda u Beogradu, a iste je godine s Plesnim orkestrom RTV Zagreb nastupio i na otvaranju Olimpijskih igara u Münchenu. Od jeseni 1980. do prestanka aktivne sviračke karijere bio je i dirigent Društvenoga jazz orkestra Hrvatskoga glazbenog zavoda i član sastava Dixie Swingers. Niz godina posvetio je i pedagoškom radu te bio profesorom trube na Glazbenoj školi Vatroslava Lisinskog u Zagrebu.
Рунски календар
Рунски календар је вечни календар који почива на 19-годишњем Метонском циклусу Месеца.
Познат и као Рунски штап или  Рунски Алманах, изгледа да је створен у средњовековној Шведској. Рунски календари су писани на пергаменту или урезивани у палице од дрвета, кости или рога, налик на рабош. Најстарији познати и једини из Средњег века, је палица из Nyköping-a, за коју се верује да потиче из 13. века. Већина од неколико хиљада сачуваних су дрвени календари из 16. и 17. века. Током 18. века, рунски календари су имали ренесансу, тако да су око 1800. прављени од месинга у облику кутија за дуван.
Типични рунски календар се састојао од неколико хоризонталних редова симбола, једна изнад другe.
Посебни дани попут солстиција, еквинокса и прослава (укључујући хришћанске празнике и благдане) су били означени додатним редовима симбола.
Календар се не ослања на знање о дужини тропске године или на догађање преступних година. Био би постављан на почетку сваке године опажањем првог пуног Месеца после зимског солстиција (краткодневице). Овај први пун Месец је такође означавао дан Дистинг, пагански празник и сајамски дан.
thumb|500px|Рунски календар - норвешки - резбарено дрво.
Oznake
thumb|400px|Детаљ Рунског календара, на основу стране 104 из [[:nl:Frans Eduard Farwerck | F.E. Farwerck's Noord-Europese Mysteriën ]] На једној линији су биле изложене 52 седмице, тако што је првих седам руна Млађег Фударка понављано 52 пута. Руне које су одговарале сваком седмичном дану су се разликовале од године до године.
На другој линији, многи дани су означавани једним од 19 симбола којима је представљано 19 Златних бројева, година Метонског циклуса. У старим календарима, свака од 19 година у циклусу је била представљена руном; првих 16 је било (свих) 16 руна из Млађег Фударка, плус специјалне руне за преостале три године: Arlaug (Златни број 17), Tvimadur (З. б. 18) и Belgthor (З. б. 19). Млади Месец (младина) би пао на тај дан током те године циклуса. Нпр. у 18. години циклуса, младине би пале на све датуме означене Твимадуром, симболом за 18. годину. Каснији календари су користили Пентадске бројеве за вредности 1 - 19.
Arlaug
thumbnail|50px|left|Arlaug Арлауг је посебна руна која се у рунском календару користи да представи златни број 17.
Tvimadur
thumbnail|50px|left|Tvimadur Tвимадур (tvímaður) је посебна руна којом се представља златни број 18.
Сличног облика је и "Wendehorn руна" из германског мистицизма.
Belgthor
thumbnail|50px|left|Belgthor Белгтхор је посебна руна рунског календара којом се представља златни број 19.
Pagliari, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 299 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 614 m.
Schauenstein
Šauenštajn je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Hof. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.076 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9475165.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hof Šauenštajn se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Hof. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 606 metara. Površina opštine iznosi 26,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.076 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 78 stanovnika/km².
Oksalni anhidrid
Oksalni anhidrid je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 72,020 Da.
Tucson, Arizona
Ime Tucson nastalo je od Chuk Shon, naziva kojeg su području na svom jeziku dali Tohono O'odham indijanci, a znači "crno predgorje", što je referenca pretežno vulkanskim planinama na zapadnoj strani grada.
Kemmerer, Wyoming
je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.656, što je 5 (0,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Replikacioni faktor C
Replikacioni faktor C, ili RFC, je proteinski kompleks sa pet podjedinica koji je neophodan za DNK replikaciju.
Podjedinice ovog heteropentamera se nazivaju Rfc1, Rfc2, Rfc3, Rfc4, i Rfc5 (kod S. cerevisiae). RFC učestvuje u eukariotskoj replikaciji kao postavljać klampe, slično γ kompleksu kod E. coli. Njegova uloga postavljača klampe obuhvata katalizu postavljanja PCNA na DNK. On se vezuje za 3' kraj DNK i koristi ATP za otvaranje PCNA prstena, tako da prsten može da opaše DNK. ATP hidroliza uzrokuje otvajanje RFC, uz prateće postavljanje klampe na DNK.
Lü Xiang
Lü Xiang (? -207) bio je kineski vojskovođa iz doba kraja dinastije Han koji je zajedno sa bratom Lü Kuangom služio gospodara Yuan Shaoa, a kasnije i njegove sinove. Nakon Yuan Shaove smrti 202. su braća prešla u službu Yuan Shaovog sina Yuan Shanga, ali je on sa njima postupao loše, pa su prebjegli njegovom bratu Yuan Tanu, koji je nešto kasnije postao vazal Cao Caoa. Yuan Tan se poslije pobunio protiv Caoa, ali su braća ostala u Caovoj službi. Godine 207. su na čelu 10.000 ljudi su iz Runan napali područja pod vlašću Liu Beija u Xiniyeu. Tamo su Liu Beijeve generale izazvali na dvoboj; izazov je prihvaćen. Nakon što je Lü Kuang ubijen od Zhao Yuna, Lu Xianga je ubio proslavljeni vojskovođa Zhang Fei.
Courtémont
Kurtemon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Sent Maneu.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 64 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 6 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 140 metara.
Petrone I, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 273 m.
Coal Creek, Fremont County, Colorado
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 343, što je 40 (13,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hammondsport, New York
Hamondsport je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 661, što je 70 (-9,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Budipin
Budipin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 293,446 Da.
Ivan Either
Ivan Either (u spisima također: Eyther, Ajther, itd.) (umro u Zagrebu, 1822.), zagrebački graditelj. Bio je podrijetlom iz Moravske, otkuda je došao u Zagreb 1775. godine. Vodio je gradnje i radio nacrte za zgrade i gradske predjele. Bio je vodeći gradski arhitekt posljednja dva desetljeća 18. stoljeća. Godine 1808.-1809. povjerena mu je obnova Banskih dvora za bana Ignaca Gyulaya. Radio je planove za adaptaciju kuće Oršić u Ćirilometodskoj 5 za gradsku vijećnicu. Prilikom posjeta cara Franje II Zagrebu, radio je dekoraciju i osvjetljenje Gornjega grada. Sačuvan je niz njegovih nacrta za razne objekte u Zagrebu (palača Vojković, franjevački samostan, isusovački kolegij, bolnica na Harmici, gradska ubožnica), koji većinom predstavljaju snimke postojećeg stanja. Ivan Either bio je bratučed graditelja Jurja Eithera, s kojim je imao zajednički obrt. Godine 1795. zapošljavali su 36 pomoćnika i 7 naučnika.
Tadun
Tadun (? -207) bio je poglavica Wuhuana, nomadskog naroda koji je živio na sjevernim granicama Kine u doba kraja dinastije Han. Bio je nećak poglavice Qiulijua te stupio na čelo plemenskog saveza nakon njegove smrti. Tadun je brzo sklopio savez sa Yuan Shaom, gospodarom rata koji je krajem 190-ih dominirao sjeverom Kine, pružajući mu podršku u obliku trupa ili napada na njegove suparnike. Pod Tadunom su Wuhuani, koristeći kaos i kolaps kineske carske vlasti, brzo proširili svoju teritoriju. Nakon smrti Yuan Shaoa, Tadun je sklopio savez sa njegovim sinom Yuan Shangom, koji se nastojao osvetiti Cao Caou za očev poraz u bitci kod Guandua 200. Godine 207. je zbog toga Cao Cao pokrenuo veliki pohod protiv Wuhuana koji je završen bitkom na planini Bijelog vuka. U njoj su Wuhuani potpuno poraženi, a sam Tadun poginuo. Njegovi preživjeli suplemenici su ušli u Cao Caovu službu, a nekoliko generacija iza Tadunove smrti su Wuhuani asimilirani u Kineze ili Xianbei plemena.
Scheidegg
Šajdeg je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Lindau (Bodenze). Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.258 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9776125.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Lindau (Bodenze) Šajdeg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Lindau (Bodenze). Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 800–1000 metara. Površina opštine iznosi 27,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.258 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 155 stanovnika/km².
208
thumb|[[Bitka kod Crvenih stijena (Chi Bi)]]
Godina 208. (CCVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Aurelija i Gete (ili, rjeđe, godina 961. Ab urbe condita). Oznaka 208. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Perejaslavski sporazum
Perejaslavski sporazum (ukrajinski: Переяславська рада. ruski: Переяславская радa) je ime za sporazum koji su potpisali predstavnici kozačke vojske i ruskog cara 18. januara (8. januara po starom kalendaru) 1654.)
Tim sporazumom je Ukrajina podpala pod rusku vlast, a bio je i casus belli za izbijanje Rusko-poljskog rata (1654. - 1667.)
Historija
Bogdan Hmeljnicki hetman Zaporoških kozaka, poveo je još od 1648. pobunu protiv tadašnjih poljskih vladara koji su vladali Ukrajinom. Njegova ratna sreća okrenula se 1651., kad su ga napustili dotadašnji saveznici - Krimski Tatari, a Poljaci pojačali vojni pritisak. Kako zapravo nije imao kud, Hmeljnicki se obratio za pomoć ruskom caru Alekseju I. da uključi Ukrajinu u svoje carstvo kao autonomni Kozački Hetmanat. Rusi su načelno bili zainteresirani ući u takav savez, ali se ništa nije dogodilo sve do oktobra 1653. kad je ruski Zemski Sobor (skupština) odobrio zahtjev, a car Aleksej poslao delegaciju na čelu sa boljarom Vasilijem Vasiljevičem Buturlinom kod Kozaka.
Čak i nakon što su u decembru 1653. pretrpjeli katastrofalni vojni poraz, - Kozaci odnosno njihova Rada još uvjek nije htjela primiti moskovsku delegaciju u Perejaslavu i službeno predati svoju sudbinu u carske ruke. Ali su dva mjeseca kasnije u martu 1654., detalji ujedinjenja ispregovarani i dogovoreni u Moskvi. Kozacima je dan veliki stupanj autonomije, načelno isti koji su uživali i pod poljskom vlašću, kao i što su svom ostalom stanovništvu Ukrajine obećana ista prava koja su dotad uživali.
Ali ujedinjenje Ukrajine sa Rusijom nije bilo prihvatljivo Poljsko Litavskoj Uniji, koja je tradicionalno imala aspiracija na taj prostor, pa je ubrzo nakon tog izbio Rusko-poljski rat (zvan i Trinaestgodišnji rat), koji je završio Andrusovskim primirjem i podjelom Ukrajine između Poljske i Rusije.
Moderne kontraverze
Sporazum je vremenom postao predmet brojnih kontroverznih političko-pseudohistorijskih rasprava, teza i knjiga. Danas kad je to zbog političke situacije postalo en vogue - pojedini autori idu toliko daleko, pa sumnjaju da se radi o (ruskom) falsifikatu.
Brojni današnji ukrajinski historičri iznose kojekakve teze, od toga da je Hmeljnicki izigran od Rusa, pa da se kasnije razočaran htio udružiti sa Šveđanima i Osmanskim Carstvom, i tako vratiti (izgubljenu) autonomiju.
Po nekima on je i uzrok današnjeg (nepovoljnog) položaja Ukrajinske pravoslavne crkve.
Španska inkvizicija
mini|desno|250px|Struktura španske inkvizicije Španska inkvizicija je naziv za inkviziciju koja je djelovala u Španiji pod kontrolom španskog kralja. Njen glavni zadatak je bio sprovoditi politiku čistoće krvi, odnosno motriti da se potomci Jevreja i muslimana pokrštenih nakon rekonkviste ne vrate vjeri svojih predaka.
Djelovala je od kraja 15. vijeka do godine 1834. Njen modus operandi je uključivao zvjerska mučenja, javna pogubljenja i brutalno suzbijanje svake kritike službene crkvene doktrine. Imala je glavnu ulogu u protjerivanju Jevreja i muslimana iz Španije. Centralna figura španske inkvizicije bio je kardinal de Torquemada, ispovjednik kastiljanske kraljice Izabele. Inkvizicija je u početku radila neovisno od državne vlasti i službenih crkvenih vlasti, koje su joj u mnogome bile i podredene, no vremenom sa njenim jačanjem svjetovni vladari Španije pokušali su je staviti pod svoju kontrolu i donekle su to i uspjeli.
Zbog svega toga je došla na zao glas i njeno djelovanje se danas često uspoređuje sa staljinističkim čistkama i Holokaustom u 20. vijeku, iako službeni podaci pokazuju da je broj žrtava bio daleko manji (do 3000). Između 1480. i 1530. dokumentirano je do 2000 pogubljenja, a od 1540. do 1700. godine još 826 slučajeva.
San Maurizio, Vercelli
San Maurizio je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1032 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
Podnovlje
Podnovlje je naseljeno mjesto u Opštini Doboj, Republika Srpska, BiH.
Geografija
Podnovlje se nalazi na raskrsnici puteva između Doboja, Modriče i Dervente u podnožju uzvišenja Vučijak. Podnovlje je ujedno i centar Vučijaka. Pored rijeke Bosne, kroz Podnovlje protiče i riječica Glogovica. Mesnu zajednicu Podnovlje čine Podnovlje, Gornje Podnovlje, Glogovica i Donji Božinci.
Kultura
U centru sela se nalazi hram Srpske pravoslavne crkve. Na crkvenom brdu je manastir Presvete Trojice. U Podnovlju djeluje KUD Vučijak.
Privreda
Stanovništvo se bavi pretežno zemljoradnjom i manjim delom stočarstvom.
Postoji nekoliko privatnih preduzeća:
Infrastruktura
Selo ima ambulantu, poštu, policijsku stanicu, osnovnu školu, benzinsku pumpu i nekoliko prodavnica. Kuće u selu su raštrkane po obližnjim brežuljcima, a seoski putevi su u dosta lošem stanju. U centru sela se nalazi pravoslavna crkva.
Protein jednolančanog vezivanja
SSB proteini su indentifikovani u virusima i organizmima od bakterija do čoveka. Jedini poznati organizmi koji ih nemaju su Thermoproteales, grupa ekstremofilnih arheja, gde su zamenjeni proteinom TermoDBP. Dok mnogi fagni i viralni SSB proteini deluju kao monomeri, i dok eukariote kodiraju heterotrimerne RPA (replikacione proteine A), najbolje karakterisani SSB je protein bakterije E. coli koji, poput mnogih bakterijskih SSB proteina postoji kao tetramer. Aktivni E. coli SSB se sastoji od četiri identične 19 kDa podjedinice. Vezivanje jednolančane DNK za tetramer može poprimiti različite "modove", pri čemu SSB zauzima različite brojeve DNK baza u zavisnosti od brojnih faktora, uključujući koncentraciju soli. Na primer, mod vezivanja (SSB)65, u kome se aproksimativno 65 nukleotida DNK omotava oko SSB tetramera i ostvaruje kontakt sa sve četiri podjedinice, je prevalentan pri visokim koncentracijama soli in vitro. Na nižim koncenracijama soli se obično formira mod vezivanja (SSB)35, u kome se oko 35 nukleotida vezuje za samo dve SSB podjedinice. Dalja istraživanja su neophodna da bi se odredile funkcije raličitih modova vezivanja in vivo.
Oscar za najbolje vizualne efekte
Kategorija je 1939., kad je tek stvorena, dobila naziv najbolji specijalni efekti. 1963. se podijelila na dvije kategorije: najbolji vizualni efekti i najbolji zvučni efekti. Akademija je 1972. prestala dodjeljivati nagrade za vizualne efekte i počela dodjeljivati Nagrade za specijalna dostignuća. No, to se dogodilo tek u nekoliko prigoda; kategorija je ubrzo postala godišnja natjecateljska nagrada. Kategorija je ponovono doživjela promjenu 1996. kad je postala jednostavno nagrada za najbolje vizualne efekte. 2007. je odlučeno da će biti izabrano 15 filmova kako bi se postigla veća raznovrsnost, nakon čega bi se njihov broj srezao na 7 od kojih bi bila izabrana 3 nominirana.
Pokrajine u Sloveniji
250px|right|thumb|Neformalna podjela Slovenije na regije
Pokrajine u Sloveniji su različne geografske jedinice na koje se dijeli Slovenija. Iako one nisu regulirane zakonom, postoji nekoliko različitih modela podjele.
Geografski modeli
Danes je najviše u upotrebi Gamsova definicija, koja se temelji na Ilešiču. Gams tako Sloveniju dijeli na osnovu geografsko-socioloških faktora na:
Potočani (Doboj)
Potočani su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Doboj koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 897 stanovnika.
Juraj Either
Juraj Either (u spisima također: Eyther, Ajther, itd.) (rođen 1786., umro u Zagrebu, 20. studenog 1847.), zagrebački graditelj. Bio je podrijetlom iz Moravske. Rad je započeo zajedno s graditeljem Ivanom Eitherom, s kojim je bio rodbinski povezan, a nakon njegove smrti 1822., preuzeo je i njegove poslove. Radio je nacrte i vodio građevinske poslove. Navodno je kupio kapelu sv. Ivana ispred Mesničkih vrata koju je uredio za svoju kuću. Oko 1817. za zagrebačkog biskupa Maksimilijana Vrhovca radio je na obnovi dvorca Stubički Golubovec, gdje je sljedećih godina sagradio i majur. Projektirao je župni dvor u Donjoj Stubici (1820.) i kaptolsku kuriju u Sesvetskom Kraljevcu (1826.), te sudjelovao u natječaju za zgradu Velikog Kaptola u Sisku. Bio je gradski prisjednik i aktivni član graditeljskog ceha u Zagrebu. Zbog jednostavnosti njegove arhitekture, nastale u doba klasicizma, stil Jurja Eithera naziva se tradicionalni funkcionalizam prve polovice 19. stoljeća.
Slovenska akademija znanosti in umetnosti
Slovenska akademija znanosti in umetnosti (SAZU), najviša znanstvena ustanova za znanost i umjetnost u Republici Sloveniji. Njeno osnivanje datira u vrijeme poslije Prvog svjetskog rata; 1921. osnovano je Znanstveno društvo za humanistične vede, koje je bilo jezgra buduće Akademije, koja je osnovana 1937., a 1938. je imenovano prvih 18 redovnih članova. Prvi predsjednik je bio Rajko Nahtigal, a tajnik Gregor Krek. Prema uredbi iz 1938. Akademija je imala 4 razreda: filozofsko-filološko-historijski, pravni, matematičko-prirodnoznanstveni i umjetnički.Članovi su počasni, redoviti i dopisni. Godine 1948. Akademija znanosti in umetnosti promijenila je ime u Slovenska akademija znanosti in umetnosti.
Akademija danas ima 6 razreda:
Akademija nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine
Akademija nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine (ANUBiH) osnovana na temelju Zakona o ANUBiH 1966. sa sjedištem u Sarajevu. Izrasla je iz Naučnog društva BiH. U toku 1966. izabrano je u Akademiju 10 redovnih i 16 izvanrednih članova. Prvi predsjednik bio je Vaso Butozan. Akademija ima 6 odjela:
Canal Winchester, Ohio
Kanal Vinčester je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.101, što je 2.623 (58,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bousignies-sur-Roc
Buzinji sir Rok je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Avne sir Elp.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 410 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,14 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 160 metara (maksimalnoj 224 m, a minimalnoj 130 m).
Velikomoravska Kneževina
Borba za oslobođenje od franačke vlasti
Nakon što je Franačka uništila Avarski kaganat u Panoniji došla je u doticaj s novonastalom Moravskom kneževinom kojoj je kasnije Istočna Franačka nametnula vazalni status u vidu plaćanja danka, ne stupajući u sukob s njom.
Velikomoravska kneževina nastala je 833, kad je Moravski knez Mojmir I silom protjerao kneza Pribinu iz Njitre, i na taj način ujedinio bivšu "Njitransku kneževinu" i "Moravsku kneževinu". Knez Mojmir I je i nadalje bio vazal Istočne Franačke, ali se protjerivanje Pribina nije svidjelo istočnofranačkom kralju Ludvigu I (843-876) jer je Pribin bio njegov vjerni saveznik. On je Pribinu dao neke zemlje u Panoniji, a 846. godine zarobio i zbacio sa vlasti velikomoravskog kneza Mojmira I i za novog kneza je postavio njegova nećaka Rastislava, kao svog vazala.
Kratko razdoblje samostalnosti
No izbor Ludviga I se uskoro pokazao kobnim, jer se Rastislav pokazao još drskijim vladarem koji je želio potpunu samostalnost. Rastislav se proglasio kraljem 860 i prekinuo sve vazalne odnose sa Istočnom Franačkom i vladao kao nezavisni vladar Moravskom do 864. Čak je svoju vlast proširio je na okolne Čehe, Srbe i dio Polabskih Slavena, a na granici prema Frančkoj podigao je veći broj utvrda radi zaštite svoje države.
Ali time nije prestao tuđinski utjecaj na Moravsku kneževinu, jer je ona u crkvenoj organizaciji bila pod crkvenom upravom nadbiskupija iz Salzburga i Passaua, te su joj slani brojni franački misionari koji su provodili neizravnu germanizaciju i sa sobom dovodili mnoge franačke koloniste.
Da bi se odupro germanizaciji, velikomoravski knez Rastislav zamolio je bizantskog cara Mihajla III da mu pošalje učitelje koji će propovijedati i pokrštavati na slavenskom jeziku. Car mu je poslao braću Kirila i Metoda, oni su, prema grčkom alfabetu, sastavili glagoljicu. Njemački misionari optužili su ih za herezu te su braća pozvana u Rim na saslušanje, gdje su uspjeli dokazati ispravnost svog učenja.
Kraj Velikomoravske kneževine
thumb|left|250px|Crkva u Kopčanima, Slovačka - jedina preostala građevina iz vremena Velikomoravske kneževine Franci su tada na pobunu potakli Rastislavovog nećaka Svatopluka, koji je uz njihovu pomoć zavladao Velikom Moravskom kao njihov vazal. Metod je nakon sinoda u Regensburgu protjeran u Njemačku, gdje ga drže kao zarobljenika 2,5 godine., ali je oslobođen na intervenciju pape. Metod je ponovno zbog optužbi franačkih svećenika pozvan u Rim da se obrani pred papom. Papa Papa Ivan VIII, nastojeći da ne ošteti rimske pozicije u Moravskoj odobrio je slavensku liturgiju bulom Industriae tuae iz 880. godine, isto je učinio i 882. konstatinopolski patrijarh Fotije koji se u međuvremenu izmirio s papom. Nakon ponovne odbrane svog rada, papa je Metodu odobrio služenje mise na staroslavenskom jeziku, ali je ovaj put zatražio da se njen uvodni dio drži na latinskom. Kasniji papa Stjepan V (885 - 891), veliki protivnik Bizanta i slavenske liturgije, potpuno je zabranio slavensku liturgiju po moravskim crkvama. Metodovi učenici su zato morali napustiti Veliku Moravsku. Utočište su pronašli u Bugarskoj, Makedoniji, Raškoj i Hrvatskom primorju gdje su nastavili svoj rad. Kliment Ohridski sastavio je novo pismo, koje je po svome učitelju Kirilu nazvao ćirilicom.
Iako franački vazal Svatopluk je ojačati Moravsku kneževinu, i proširiti njen teritorij na Češku i Malu Poljsku, no borba njegovih sinova za vlast je oslabila kneževinu. Velikomoravsku kneževinu su početkom 10. stoljeća uništili Mađari. Na tom prostoru je kasnije nastala Češka.
Oksalin
Oksalin je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 447,486 Da.
Capitello Vallongo, Padova
Capitello Vallongo je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Slobodni elektronski par
thumb|right|100px|Slobodni parovi [[hidroksida]] U hemiji, slobodni par je par valentnih elektrona bez hemijske veze, To su elektroni koje atom ne deli sa drugim atomima. Oni su locirani na spoljašnjem elektronskom sloju atoma, tako da su slobodni parovi podskup molekulskih valentnih elektrona. Oni se mogu identifikovati pregledom spoljašnjeg energijskog nivoa atoma. Slobodni elektronski parovi se sastoje od parova elektrona za razliku od pojedinačnih elektrona, koji se javljaju u nepopunjenim atomskim orbitalama. Ukupni broj valentnih elektrona jedinjenja je zbir broja slobodnih parova i broja vezujućih elektrona.
Primeri
thumb|right|250px|Slobodni parovi [[amonijaka (A), vode (B) i hlorovodonične kiseline (C)]] Jedan slobodni pare se može naći na atomima azotnih grupa kao što je azot u amonijaku, a dva slobodna para se mogu naći na atomima u halkogenih grupa kao što je kiseonik u vodi. Halogeni mogu da imaju tri slobodna para, npr. u hlorovodoničnoj kiselini.
U jednostavnoj elektronskoj teoriji valence atom kiseonika u vodi je sp3 hibridizovan sa slobodnim parovima u sp3 orbitalama. Ugao H–O–H veze je 104.5°, što je manje od 109° za pravilni tetraedarski ugao. To se može objasniti repulzivnim interakcijama između slobodnih parova.