cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Batočina
Индустрија
Развитак саобраћаја је био важан фактор да би се развила индустрија. Баточина је 1886. године железничком пругом спојена са Лаповом и Крагујевцем. Управо је близина Крагујевца допринела убрзаном развоју индустрије. Инвестициона улагања у изградњу индустријских објеката и спровођење мера за повећање производности рада, омогућили су да Баточина у релативно кратком временском периоду оствари напредак, нарочито после осамдесетих година двадесетог века.
Распад Социјалистичке Федеративне Републике Југославије, увођење санкција, бомбардовање наше земље и економска криза тешко су погодиле баточинску индустрију, с обзиром да је производња неких њених предузећа била везана за заводе Црвена застава у Крагујевцу, као и извоз на инострана тржишта. Производња је нагло пала, а процес приватизације се споро одвијао. Сем тога, и недостатак обртних средстава успорава оживљавање производње у баточинским индустријскм предузећима.
Саобраћај
Повољност саобраћајност-географског положаја баточинске општине умногоме је допринела развоју саобраћаја. Пуштањем у саобраћај железничке пруге 1887. године, релације Лапово-Крагујевац, битно је утицала на развој друмског саобраћаја. У близини Баточине је и железнички чвор у Лапову који представља важну међународну и магистралну железничку линију. Такође у близини је и савремени ауто-пут Београд-Ниш, од кога се одваја магистрални путни правац Баточина-Крагујевац. Захваљујући железничко друмском саобраћају Баточина је повезана са Београдом, Крагујевцом, Великом Планом, Јагодином, Смедеревском Паланком, Свилајнцем, Рачом и другима.
Дужина железничке пруге са једним колосеком Лапово-Крагујевац износи око 14,3 километара кроз територију општине, а дужина електричне железничке пруге са два колосека Београд-Ниш износи око 5,2 километара.
Баточина је поседовала пошту средином XIX века. Она је била смештена у конаку кнеза Милоша Обреновића.
Школство
У Баточини се школа први пут помиње 1836. године, а њен први учитењ био је Драгутин Миладиновић који је окупио осам ученика. Шлола је радила до Петровдана када је учитељ отишао. За учитеља 1839. долази Срећко Миливојевић из Десимироваца. Он је због лошег плаћања напустио школу и отишао за свештеника. Школа у Баточини није радила све до 1843. године када је министар просвете послао свршеног богослова Димитрија Поповића, али је и он због нерешеног питања плаћања отишао из Баточине.
Mărgineni, Mărgineni, Bacău
Mărgineni je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Mărgineni.
Batočina
Школство
Чести су били прекиди наставе. Настава се прекидала због бербе, због разних болести (због срдобоље, шарлаха и др.) и поплава. Наставу је доста ометала стална појава изсостајања деце због пољских радова, па је то изазивало честе сукобе са школским одборима, кои нису хтели да изричу казне родитељима.
Mărgineni, Mărgineni, Bacău
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2817 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
Al Ma‘āmīs, Sa'dah
Al Ma‘āmīs je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1978 m.
Никшић (разврставање)
Никшић може бити:
или
Cascina Milortina e Milorta, Novara
Cascina Milortina e Milorta je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
El Comal, Pachuca de Soto
El Comal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pachuca de Soto.
El Aguajillo, Urique
El Aguajillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2290 m.
Batočina
Школство
После Првог светског рата дошло је дошло је до поделе школе на сеоску и варошку, а коначно 1927. године. Сеоска је остала у конаку, а варошка је добила нову зграду. Године 1929. порушен је конак и на његовом месту је сазидана нова школа, али подељена на два дела - на сеоску и на варошку школу. Школа је подигнута уз посебно заузимање учитења Гвоздена Станића и уз помоћ добротвора Андрије Танасијевића. Он је за школу дао 40.000 динара, од 290.000 колико је требало да се направи школа. Школе су се сјединиле после Другог светског рата.
Lindavista, Salto de Agua
Lindavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 270 m.
Batočina
Школство
У Баточини постоји дечји вртић „Полетарац“ који је основан 1978. Данашњи назив Полетарац је добио 1992. године.
Такође у месту постоји и средња школа „Никола Тесла“ која је основана 1977.
Културни центар „Доситеј Обрадовић“
Дом културе у Баточини је основан 22. децембра 1976. године под називом „Душан Петровић Шане“. Дом културе „Душан Петровић - Шане“ се 1990. године издваја из Месне заједнице Баточина и постаје самостална установа, а две године касније мења назив у Културни центар „Доситеј Обрадовић“. Културни центар „Доситеј Обрадовић“ сваке јесени организује Смотру фолклорних ансамбала, периодичне изложбе слика и ручних радова, промоцију књига, позоришне представе, приредбе и концерте.
Здравство
Према казивању старијих мештана општине Баточина, још давне 1924. године први приватни лекар који је лечио људе у Баточини био је Др Павле Туцаковић. Он је све до краја Другог светског рата, до 1945. године спроводио приватну лекарску праксу, да би убрзо по ослобођењу била формирана државна здравствена установа - Здравствена станица Баточина. Садашњи дом здравља у Баточини грађен је осамдесетих година прошлог века, а свечано је усељена крајем 1987. године. Зграда Диспанзера за жене и децу, изграђена је 1976. године, а њена надградња, у коме су Диспанзер за жене и дечја лабораторија, завршена је 2002. године.
Народна библиотека „Вук Караџић“
Корени библиотекарства у Баточини налазе се још 1890. године када се у Баточини се формира читаоница. Формирана читаоница је претеча будуће Народне библиотеке. Народна библиотека „Вук Стефановић Караџић“ је основана 1955. године. Поседује преко тридесет хиљада књига.
Манифестације у Баточини
Одржава се једном годишње. Одржава се од 2005. године Такмичари су ученици нижих и виших разреда основне школе из Баточине. Такмичари беседе на једну од задатих тема. Жири сачињавају познати драмски уметници и професори српског језика и књижевности. Циљ такмичења је неговање културе усменог изражавања ученика.
Одржава се у мају месецу, почев од 2005. године. Манифестација окупља децу узраста од 4 до 10 година.
Одржава се средином октобра, сваке године, почев од 2006. године, у организацији Културног центра „Доситеј Обрадовић“ и Уружења „Златне руке Баточине“. Манифестација окупља удружења ручне радиности из различитих крајева Србије. Поред хлебова који кроз историју прате обичаје Срба, излажу се ручни радови и стара српска јела.
Спорт
У Баточини постоји фудбалски клуб Слога који се тренутно такмичи у Зони Дунав, четвртом такмичарском нивоу српског фудбала. Највиши успон и најбољи резултати Слоге везују се за период од 70-их до 90-их година прошлог века када су успели да се изборе за статус српсколигаша, односно чланства у Другој српској лиги, група „Центар“.
У вароши се некада такмичио и кошаркашки клуб Слога који је играо и прву српску лигу. У овом клубу су поникли Урош Николић и Андреја Милутиновић. Данас клуб ради само са млађим селекцијама.
Humboldt, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 4.690 stanovnika, što je 238 (5,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
Palma Real Tepenahuac, Chicontepec
Palma Real Tepenahuac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 266 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Cantón Ignacio Zaragoza, Villa Comaltitlán
Cantón Ignacio Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 205 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Cordón de Buenavista, Mezquital
Cordón de Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2113 m.
Tamworth
Tamworth je grad i borough (Distrikt) od 74,272 stanovnika u sredini Engleske u Grofoviji Staffordshire.
Geografske karakteristike
Tamworth leži na ušću rijeka Anker i Tame, na sjeveroistočnoj perifireriji Metropolitanske grofovije Zapadni Midlands, sa centrom u Birminghamu.
Grad Tamworth je udaljen 23 km sjeveroistočno od Birminghama i nekih 166 km sjeverozapadno od Londona.
Historijski centar Tamwortha i dio distrikta sjeverno od Rijeke Anker i zapadno od Rijeke Tame leži na tlu historijske Grofovije Staffordshire. Dio distrikta južno od Ankera i istočno od Tame pripadao je historijskoj Grofoviji Warwickshire.
Historija
Kralj anglosaksonskog Kraljevstva Mercija - Offa, podigao je u 8. vijeku na mjestu današnjeg grada zamak. Njegov današnji izgled je iz normanskih vremena, i perioda vladavine Jamesa I kad je kompletno obnovljen između 1603.-49).
Tamworth ima status borougha (općine) još od anglosaksonskih vremena. Izrastao je oko srednjovjekovnog sajma, pa je povelju o statusu grada dobio 1560.
Grad Tamworth nekadašnji rudarski centar, danas je trgovište poljoprivrednog kraja, i industrijski centar u kom se proizvode poljoprivredne mašine, tekstil i predmeti od aluminija.
Mitocu Dragomirnei, Mitocu Dragomirnei
Mitocu Dragomirnei je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Mitocu Dragomirnei.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3976 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Almacén, Gabriel Zamora
Almacén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Gabriel Zamora.
Caselle, Milano
Caselle je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Almacén, Gabriel Zamora
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 586 m.
Barați, Mărgineni
Barați je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Mărgineni.
Caselle, Milano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 366 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 114 m.
Barați, Mărgineni
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1503 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
San José Mogollón, Coyuca de Benítez
San José Mogollón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 370 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Agua de Enmedio, General Zaragoza
Agua de Enmedio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2530 m.
Colonia 6 de Mayo, Sinaloa
Colonia 6 de Mayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Miguel Hidalgo Dos, Salto de Agua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
Ljerko Spiller
Ljerko Spiller (Crikvenica, 22. 7. 1908 - Buenos Aires, Argentina, 9. 11. 2008), jugoslavenski, hrvatski i argentinski violinist i glazbeni pedagog.
Biografija
Ljerko Spiller je rođen u Crikvenici 22. 7. 1908 godine u židovskoj obitelji. Nakon prvog svjetskog rata preselio se s obitelji iz Crikvenice u Zagreb, gdje je učio svirati violinu u Glazbenoj školi Hrvatskog glazbenog zavoda kod samog utemeljitelja Zagrebačke violinističke škole Vaclava Humla.
Kao stipendist francuske vlade je znanje usavršavao na pariškoj École Normale de Musique, počevši od 1928, kada je počeo učiti kod Gastona Pouleta, a nastavio kod slavnog Jacquesa Thibauda. Na njegovu preporuku Spiller svira u svježe utemeljenom Komornom orkestru Alfreda Cortota (zajedno sa, među ostalim, Zinom Francescattijem i violistom Mauriceom Vieuxom). Kad je Francescatti otišao, Spiller je dobio njegovo mjesto koncertnog majstora. Diplomiravši na svojoj školi 1930, uskoro se zaposlio na njoj kao predavač, radivši do 1935.
Od 1935 živio je i radio u Argentini. Od 1989 predsjedao je ocjenjivačkim sudom na Međunarodnom violinističkom natjecanju "Vaclav Huml". Autor je metode za učenje sviranje violine "Djeca uče svirati violinu" (objavljeno na njemačkom, španjolskom i engleskom) Ljerko Spiller je preminuo u Buenos Airesu 9.11 2008 godine.
Castanea, Pennsylvania
Kastanea je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.125, što je 64 (-5,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Āl al Mahdhirīyah, Sa'dah
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1852 m.
Casaceccame, Perugia
Casaceccame je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
La Joya del Leñadero, General Zaragoza
La Joya del Leñadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Casaceccame, Perugia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 242 m.
Casa Cogollo
Casa Cogollo (znana i kao Palladijeva kuća) je renesansna palača u ulici Corso Palladio u Vicenzi, gradu u Sjevernoj Italiji (Provinciji Vicenza). Projekt kuće pripisuje se Palladiju.
Historija i karakteristike
Casa Cogollo nikad nije bila dom velikog arhitekta, osim što je on po svemu sudeći realizirao njenu fasadu na objektu iz 15. vijeka. Do toga je došlo jer je Veliko vijeće Vicenze obećalo izdati dozvolu uglednom notaru Pietru Cogollu, uz uvjet da mora podići dostojnu fasadu kao doprinos dekoraciji grada te za to potrošiti najmanje 250 dukata. Kako za taj objekt nema orginalnih dokumenata i crteža, ustalilo se mišljenje da je ta vrlo elegantna fasada Palladijevo djelo, iako ima i onih koji sumnjaju u to. Mnogo tog ukazuje da je to ipak njegov projekt, u kom je tu relativno usku plohu rješio na vrlo inteligentan način, naglasivši njenu vertikalnost polustupovima u prizemlju koji nose neku vrst tabernakula na katu, uokvirenog pilastrima. Arkada u prizemlju okružena je s dvije pravokutne prostorije koje daju svjetlost i olakšavaju pristup portiku, kao da se radi o nekoj bazilici.
Casa Cogollo je 1994. uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao jedan od objekata lokaliteta Historijski centar Vicenze i Palladijeve vile.
Martorano, Parma
Martorano je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Rafael López, San Rafael
Rafael López je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Rafael.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Estación Raguizával, Gabriel Zamora
Estación Raguizával je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Gabriel Zamora.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 522 m.
Ejido San Antonio, Pachuca de Soto
Ejido San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pachuca de Soto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2345 m.
Luncani, Mărgineni
Luncani je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Mărgineni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 730 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 219 m.
La Flor Lote Uno, Villa Comaltitlán
La Flor Lote Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 225 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 208 m.
Colonia Aurelio V. Guinto, Coyuca de Benítez
Colonia Aurelio V. Guinto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 381 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Karlo Stipanić
Karlo Stipanić (Crikvenica, 8. prosinca 1941. ), hrvatski vaterpolist, olimpijski pobjednik iz Meksika 1968. i srebrni s Olimpijskih igara u Tokiju 1964..
Karijeru je započeo u Crikveničkom plivačkom klubu, a zatim otišao u HVK Mladost. Smatra ga se jednim od najboljih vaterpolskih vratara 1960-ih godina.
Bitka u Gdanjskom zalivu
Bitka u Gdanjskom zalivu se odigrala 1. septembra 1939. pred baltičkom obalom tadašnje Poljske između poljskih snaga na jednoj, i njemačkog ratnog zrakoplovstva (Luftwaffe) na drugoj strani, na samom početku invazije Poljske, te je predstavljala jedini veći pomorski okršaj te kampanje, odnosno prvu pomorsku bitku Drugog svjetskog rata.
Do nje je došlo kada je poljska ratna mornarica, odmah nakon početka njemačke invazije, nastojala izvesti operaciju Rurka, odnosno plan koji je za cilj imao zaštitu njihovih baza na obali tzv. Poljskog koridora. Cilj operacije je bio blokirati prilaz bazama sa mora tako što bi se Gdanjski zaliv od ostatka Baltičkog mora odvojio minskim poljem. Zadatak postavljanja mina je povjeren eskadri koja se sastojala od velikog minopologača ORP Gryf, te još šest manjih minopolagača/minolovaca i dvije topovnjače.
Eskadra je u zoru isplovila iz luke u Gdinji prema poluotoku Hel odakle je trebala početi postavljati mine do Danziga (Gdanjska) na jugu. Popodne ju je opazili njemački izviđački avioni, te je protiv njih poslano oko 30-ak obrušavajućih bombardera Junkers Ju 87 "Štuka". Poljski su brodovi, ploveći cik-cak i uz podršku protivavionskih baterija sa poluotoka Hel, uspjeli bez većih oštećenja izdržati prvi napad.
Drugi napad, koji su Nijemci izveli oko 18 sati, bio je uspješniji. Mada nijedan od njemačkih bombardera nije postigao direktan pogodak, eksplozije u moru su izazvale oštećenja i gubitke na dva broda - minopolagaču ORP Mewa i ORP Gryf. U jednoj od tih eksplozija je poginuo Stefan Kwiatkowski, zapovjednik Gryfa; komandu nad brodom je preuzeo Wiktor Lomidze koji je, zabrinut zbog rizika koje bi 300 ukrcanih mina u takvim uvjetima moglo predstavljati za njegov brod, donio odluku da se svi one bace u more. Time je operaciju Rurka postalo nemoguće izvesti te su se poljski brodovi povukli prema poluotoku Hel.
Mountain Iron, Minnesota
Mauntin Ajron je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Bitka u Gdanjskom zalivu
Tamo su tokom sljedećih nekoliko dana uništeni od njemačkih snaga ili nasukani od strane samih Poljaka kako bi njihovi topovi i drugo naoružanje bili iskorišteni za obranu koja je potrajala sljedećih mjesec dana.
Mountain Iron, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.869, što je 130 (-4,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Al Bayād, Sa'dah
Al Bayād je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2075 m.
El Coyote, Sinaloa
El Coyote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Los Capulines, Lafragua
Los Capulines je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Lafragua.
El Coyote, Sinaloa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 756 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Los Capulines, Lafragua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2915 m.
Risiochi, Urique
Risiochi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2239 m.
Zachariah (film)
Zachariah je američki vestern filmski mjuzikl snimljen u režiji Georgea Englunda. Predstavlja slobodnu adaptaciju romana Siddharta Hermana Hessea, odnosno prvi scenario koji su napisali članovi popularne komičarkske grupe The Firesign Theatre. Naslovni protagonist, koga tumači John Rubinstein, je mladi revolveraš koji luta Divljim Zapadom zajedno sa svojim prijateljem (koga tumači Don Johnson). Specifičnost filma je u tome što se u njemu kao soundtrack koristi rock muzika, odnosno nastupaju brojni tada popularni bendovi, a likovi, između ostalog anakronistički koriste električne gitare; to je bio jedan od razloga zašto je film reklamiran kao "prvi električni vestern".
Cascina Mirasole, Novara
Cascina Mirasole je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
La Silla Quemada, Mezquital
La Silla Quemada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1920 m.
Tepexocoyo, Chicontepec
Tepexocoyo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Nueva Palestina, Salto de Agua
Nueva Palestina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Tepexocoyo, Chicontepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 265 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 244 m.
Vidite još
Administrativna po
Nueva Palestina, Salto de Agua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Mitocași, Mitocu Dragomirnei
Mitocași je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Mitocu Dragomirnei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 659 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 385 m.
La Amistad, General Zaragoza
La Amistad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1440 m.
José Cardona
José Enrique Gutiérrez Cardona (La Lima, 27. veljače 1939. – San Pedro Sula, 30. siječnja 2013.) bio je honduraški nogometaš i reprezentativac, jedan od prvih honduraških nogometaša koji je napravio značajnu karijeru u Europi. Za karijere je imao nadimke Indio Cardona i Coneja Cardona.
Nakon uspješne karijere u domaćoj ligi, Cardona je 1957. godine prešao u portugalski klub Lusitano. Dvije godine kasnije kupila ga je Valencia, ali kako je klub već imao popunjenu kvotu stranih igrača, Cardona je završio u Elcheu, s kojim je nakon godinu dana ušao u prvu ligu. U La Ligi je debitirao 1960. godine, nakon što je sezonu ranije bio najbolji strijelac druge lige s 22 gola; jednako toliko je postigao i Alfredo Di Stéfano, tada najbolji strijelac La Lige.
Nakon pet sezona u Elcheu, Cardona je 1964. godine prešao u Atlético Madrid, s kojim je osvojio prvenstvo i Copa del Generalísimo (današnji Kup kralja); u finalu kupa protiv Real Zaragoze, Cardona je postigao jedini gol na utakmici i tako pomogao Atléticu da osvoji trofej. Nastupao je i za reprezentaciju Hondurasa, međutim nikada nije igrao na Svjetskom prvenstvu.
Po završetku nogometne karijere vratio se u Honduras. Preminuo je 30. siječnja 2013. godine od posljedica srčanog udara.
Jama Vrtare male
Jama Vrtare male nalazi se u Dramlju kod Crikvenice, a duboka je oko 30 metara. Godine 1996. crikvenički se speleolog i dokumentarni fotograf Dragan Pelić, spustio u jamu Vrtare male i na dnu u vodi zamijetio vrlo rijetku vrstu podzemnog dekapodnog račića; kozice, potpuno bijelog i bez očiju te je to tada bio jedini takav nalaz u Primorsko-goranskoj županiji. Iste godine se uz Pelića u jamu spustio Branko Jalžić te su zajednički utvrdili postojanje zanimljivih fosilnih ostataka (zubi, dijelovi kostiju i ostalo). Na temelju tih nalaza Jama Vrtare male definirana je kao Spomenik prirode i preliminarno je zaštićena.
Prvi izvještaj o paleontološkim iskopavanjima u jami u 2007. godini
Paleontološka iskopavanja u jami Vrtare male vodio je Hrvatski prirodoslovni muzej iz Zagreba, trajala su deset dana od 22. rujna do 1. listopada 2007. godine, kao nastavak istraživanja jame u 2005. (Hrvatsko biospeleološko društvo) i 2006. (Zavod za paleontologiju i geologiju kvartara HAZU) godini. Iskopavanja su obavljena na tridesetak metara dubine na dnu jame u jugoistočnom kraku, neposredno iznad "Velikog jezera".
Iskopavanja u jami obavljali su:
Utvrđeno je da su svi dijelovi tretiranih sedimenata fosiliferni, da sadrže brojne skeletne ostatke pleistocenskih životinja. Iskopavanjem se utvrdilo da su kosti uklopljene u sedimentu uglavnom kaotično raspoređene, sedimentacijom razdrobljene, na pojedinim mjestima obljepljene manganskom prevlakom, a mjestimično sigastom okorinom. Izvađene kosti očišćene su vodom i u vlažnom stanju, s točnim oznakama mjesta nalaza, dopremljene u Hrvatski prirodoslovni muzej na obradu, gdje su postupno kroz 20 dana sušene u prostorima s temperaturom od 22 °C i relativnom vlagom od 63-65%. Nakon relativnog sušenja, dio kostiju je dodatno isprepariran, ljepljenjem rekonstruiran i konzerviran te primjereno deponiran.
Među njima su za sada identificirane kosti slijedećih životinja:
Casello Ferroviario, Milano
Casello Ferroviario je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 168 m.
Los Viveros, Lafragua
Los Viveros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Lafragua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2365 m.
East Arcadia, North Carolina
Ist Arkejdija je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 487, što je 37 (-7,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Anker (rijeka)
Anker je rijeka u Zapadnom Midlandsu na istoku Engleske duga 50 km, najveća pritoka Rijeke Tame.
Bosna i Hercegovina u Gotskom kraljevstvu
Bosna i Hercegovina u Gotskom kraljevstvu našla se nakon propasti Rimskog carstva. Prvobitna domovina Gota je bilo područje današnjih švedskih pokrajina i ostrvo Gotland. Sredinom 1. vijeka p. n. e. Goti su se preselili na prostor oko donjeg toka rijeke Visle u današnjoj sjevernoj Poljskoj, a zatim do druge polovine 2. vijeka, doseljavaju se na sjeverne obale Crnog mora. Tu će se podijeliti na dvije grupe, Istočne Gote (Ostrogote) i Zapadne Gote (Vizigote). Odatle otpočinju s napadima na Rimsko carstvo, a upravo su njihovi upadi bili jedan od glavnih razloga konačnog rimskog napuštanja provincije Dakije tokom 250-ih n. e.
Anker (rijeka)
Karakteristike
Anker izvire kod sela Wolvey u Grofoviji Warwickshire. Od tamo teče u smjeru sjeverozapada u tom dijelu formira granicu između distrikta Rugby i Nuneaton and Bedworth. Kad predgrađa Nuneatona prima potok Sketchley, i razdvaja se u dva rukavca, jedan prirodni koji protiče kroz centar Nuneatona, i jedan umjetni - drenažni kanal koji protiče sjevernije od grada.poplavnim kanalom na sjeveru i glavnim kanalom koji prolazi kroz centar grada Nuneaton. Kod sela Weddington ta dva rukavca se ponovno spajaju, rijeka i nadalje teče prema sjeverozapadu preko sela Caldecote, Mancetter i Witherley.
Bosna i Hercegovina u Gotskom kraljevstvu
Na prvom crkvenom Saboru u Nikeji 325. n. e. godine je učestvovao i gotski biskup Teofil. On će malo kasnije postati i Ulfila čijim postavljanjem na ovaj položaj Goti prihvataju kršćanstvo u obliku arijanstva, kojeg se nikad nisu odrekli. Međutim njihova religija je od zvanične crkve proglašena jeretičkom. Ulfila je preveo Bibliju na gotski jezik i stvorio gotski alfabet. Slova koja je on za tu priliku izumio skoro su u potpunosti identična sa grčkim alfabetom.
Anker (rijeka)
Karakteristike
Kod Atherstona prima pritoku Sence, zatim protiče preko sela Grendon, Polesworth i Amington, zatim skreće na jugozapad prema Tamworthu do ušća u rijeku Tame.
Bosna i Hercegovina u Gotskom kraljevstvu
U 4. vijeku, pod pritiskom Huna, Goti napuštaju područja u južnoj Ukrajini i sa dozvolom rimskog cara naseljavaju se u provinciju Trakiju. Godine 378. n. e. došlo je do odlučujuće bitke kod Hadrianopolja u kojoj su Goti predvođeni Fritigernom pobijedili, a poginuo je i sam car Valens. Goti su postali federati, uživajući potpunu autonomiju.
Laḩmān, Sa'dah
Laḩmān je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Bosna i Hercegovina u Gotskom kraljevstvu
Zapadni Goti su ostali u Trakiji, dok su Istočni Goti bili naseljeni u Panoniji. Naseljavanje Gota (uz dozvolu) na teritoriju Rimskog carstva je pretvoreno u mirno prodiranje. Velika većina carskih trupa sastojala se od Germana, a uskoro su Germani zauzeli i najvažnije komandne položaje.
Anker (rijeka)
Karakteristike
Rijeka ima sliv velik 386 km² koji se proteže preko grofovija Leicestershire, Warwickshire i Staffordshire. Prosječni protok vode iznosi 3,2 m³/s, a maksimalni je izmjeren 25. novembra 2012. kad je bio 128 m³/s.
Bosna i Hercegovina u Gotskom kraljevstvu
Kraljevstvo Istočnih Gota
Bizantski car je nagovorio Teodoriha Velikog, vladara Istočnih Gota, da krene u Italiju i preuzme vlast umjesto Odoakara. Teodorih je pobijedio i 493. n. e. osnovao Ostrogotsko kraljevstvo sa prijestolnicom u Raveni. mini|desno|Ostrogotsko kraljevstvo na svom vrhuncu U sastavu tog kraljevstva našla se i rimska provincija Dalmacija u okviru koje je bila i današnja teritorija Bosne i Hercegovine, a granica je bila na rijeci Drini. Goti su upravljali područjem današnje Bosne i Hercegovine iz Salone i Sirmiuma (današnja Sremska Mitrovica), a sudske odluke su se i dalje donosile u Naroni.
Godine 535. n. e., Bizantski car Justinijan I započeo je rat protiv Istočnih Gota. Borbe su trajale 20 godina i cijelo Ostrogotsko kraljevstvo je pokoreno 555. n. e. Bosna i Hercegovina se ponovo našla u rimskom posjedu (Bizantinci su sebe nazivali Rimljani).
Time se završila politička historija Istočnih Gota, koji ostaju i u Bosni i Hercegovini, pomiješani sa starosjediocima s kojima su se tokom vremena stopili u jedan narod.
O njihovom prisustvu postoji veliki broj arheoloških nalazišta.
O Gotima se doznaje od rimskih, tačnije bizantskih pisaca 5-7. og vijeka i savremenih zabiljeških. Među te izvore, koje koriste savremeni historičari, spadaju Prokopije (Bellum Gothicum), Jordanes (De origine actibusque Getarum), Isidor Hispalski (Historia Gothorim) i Pavle Đakon (Historia Langobardorum).
Arheologija
Nakon nastanka Ostrogotskog kraljevstva Goti su se smjestili u garnizone (gdje su zamijenili vojsku Rimljana), kao i u naselja u kojima su postojale državne institucije (Zenica, Travnik, Sarajevsko polje, Potoci, Japra). Postoji veliki broj toponima sa prostora Bosne i Hercegovine (Delegošta, Vogošća, Vareš, Mile, Moštre, Gudinoge, Gudelji, Konogovo, Godomilje, Gačani, Otolež, Gacko, Hrgud, Orgošta, Otilovci, Kotez) koji su derivati iz gotskog jezika i koji govore o posebnoj vrsti ostrogotskih naselja. Na području općine Visokog postoji na desetine toponima. U bosanskom jeziku ne postoje riječi koje vode porijeklo iz gotskog jezika.
Bazilike
Na teritoriji Bosne i Hercegovine su brojna arheološka nalazišta iz ovog perioda, među kojima su i bazilike iz 5. i 6. vijeka. Goti, kao revnosni arijanski kršćani, forsirali su njihovu izgradnju. Razlikuju se po mjestu gradnje, pa je uočljiva razlika između bazilika iz doline rijeke Bosne i onih iz doline Vrbasa i Une. Bazilike imaju nekoliko zajedničkih karakteristika: relativno su male, gotovo kvadratnog oblika, imaju veći broj pomoćnih prostorija, prostor za vjernike je vrlo malen.
Nije rijedak slučaj postojanja dvojnih bazilika (Založje kod Bihaća, Skelani na Drini), gdje se na rastojanju od 100 metara nalaze dvije građevine iz tog vremena. Sjeverna građevina je složenija, sa više prostorija, dok je južna uvijek jednostavna dvorana sa apsidom i predvorjem. Raspored i odnos dviju kultnih građevina govori o postojanju dviju crkvenih organizacija u jednom mjestu. Jedna je pripadala domaćem stanovništvu koji su bili pripadnici nikejskog pravovjernog kršćanstva, a druga istočnogotskim arijancima.
Breza
Godine 1930. otkrivena je još jedna građevina u Brezi. Ima predvorje i lađu s apsidom potkovičastog oblika koja je sa vanjske strane bila ukrašena protomima veprova i ovnova. Istočni portal sličan je pročelju Teodorihove palate u Raveni. Na jednom manjem stubu urezani su znaci germanskog, runskog alfabeta, futharka. Uz baziliku se nalazilo prostrano dvorište, a na njegovom kraju stajala je poveća zgrada slična hospiciju.
Rakovčani
Tu su i primjerci ukosnica u vidu bronzanih i srebrnih stilusa sa istaknutom i perforiranom glavom.
Potoci (Mostar)
Skupocjeni nakit je otkriven u Potocima kod Mostara. U jednom grobu pronađen je zlatni lanac koji predstavlja rijetkost među nakitom tog vremena na čitavom evropskom području. Izvjesnu sličnost pokazuje sa dva nalaza (jedan u Mađarskoj, drugi u Italiji) koja pripadaju Ostrogotima. U drugom je pronađen par srebrnih pozlaćenih lučnih fibula, par zlatnih naušnica i dio zlatnog lančića. Ova zbirka zlatnog nakita također pripada luksuznom ostrogotskom nakitu s početka 6. vijeka.
Ostali lokaliteti
I nekropola sa Gradine u Koritima kod Tomislavgrada pripada ovom vremenu. Grobovi su ograđeni kamenom, a u nekoliko slučajeva i sa nepravilno otesanim pločama. U njima su nađeni ukrasni ili upotrebni dijelovi nošnje (fibule, kopče, prstenovi, narukvice, naušnice).
U Gornjem Turbetu kod Travnika nađena je zlatna ogrlica koja sadrži osamnaest kružnih medaljona. Na jednima je predstava jagnjeta, a na drugim predstava anđela.
Značajan nalaz je i par srebrnih i pozlaćenih lučnih fibula, par srebrnih naušnica i krupna perla od kalcedona iz Gornjih Pećina kod Travnika.
Par srebrnih i pozlaćenih lučnih fibula nađen je i u Mihaljevićima kod Sarajeva, a uz fibule pronađen je kristalni bikonični pršljen i bronzani prsten. U nizu kopči koje su otkrivene u nekropoli u Mihaljevićima izdvaja se tip vizantijske kopče s okovom izvedenim u tehnici proboja. Na jednoj od njih pojavljuje se motiv krsta, uz polumjesec.
Fibule iz Potoka, Gornjih Pećina i Mihaljevića pripadaju istočnogotskim tipovima ovih ukrasnih predmeta jer se javljaju u svim oblastima u kojima su boravili Istočni Goti, od Ukrajine do Italije. Potekle su iz čuvenih gotskih zlatarskih radionica na Krimu, u Podunavlju, Sirmijumu, Akvileji i drugih.
Postoji još nalazišta čiji se nalazi vezuju za period Gota: Mogorjelo (Čapljina), Rotimlje (Stolac), Maslum (Gacko), Cimeše (Bosanski Petrovac).
Novčići
Uz navedene materijalne nalaze pronađen je i veliki broj numizmatičkog materijala, novac iz perioda bizantskih careva (Zenon, Anastazije I, Justinijan I i Mavrikije), ali posebnu vrijednost ima novčić gotskih vladara. Srebrni novčići Athalariha (526-534) pronađeni su u Vinici kod Duvna i srebrni novac Theodahada (534-536) u okolini Bihaća, uz više nedefiniranih komada u mnogim zbirkama. Svi ovi nalazi potvrđuju opticaj istočnogotskog novca u Bosni i Hercegovini u vrijeme njihovog kraljevstva.
Podiș, Mărgineni
Podiș je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Mărgineni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 467 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 244 m.
Maluco, Pachuca de Soto
Maluco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pachuca de Soto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2349 m.
Las Silletas, Chicontepec
Las Silletas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 247 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 269 m.
Vidite još
Administrativna po
El Injerto, Gabriel Zamora
El Injerto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Gabriel Zamora.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 671 m.
Cantón los Tocayos, Villa Comaltitlán
Cantón los Tocayos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 239 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Липница
Липница може бити:
Mesa Redonda, Urique
Mesa Redonda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2364 m.
Opsada Hela
Bitka za Hel, opsada Hela ili obrana Hela (Obrona Helu se odigrala u jesen 1939. godine između poljskih snaga na jednoj, i njemačkih snaga na drugoj strani, te je predstavljala jednu od najdugotrajnijih, odnosno posljednjih operacija njemačke invazije Poljske kojom je započet Drugi svjetski rat.
Poluotok Hel, koji sa sjevera zatvara Gdanjski zaliv, prije rata je pripadao Poljskoj, odnosno predstavljao dio tzv. Poljskog koridora kojim je tadašnja poljska država dobila izlaz na Baltičko more. Svjesne njegove strateške važnosti, poljske vlasti su još od 1920-ih otpočele pripreme za obranu, te je do 1939. godine izgrađen sistem fortifikacija poznat kao Helski utvrđeni rajon te postavljen niz obalnih i protivavionskih baterija. Na samom početku njemačke invazije Hel je branio garnizon koji je brojao oko 2800 ljudi.
Iako je Luftwaffe Hel bombardirati već na prvi dan kampanje 1. septembra, kopnene akcije su započete nešto kasnije, odnosno 9. septembra, nakon što je u bitci u Tucholskoj šumi razbijena poljska Pomeranska armija i odbačena sa područja Koridora. Do 20. septembra su Nijemci u nekoliko operacija - (bitka za Westerplatte, bitka za Gdinju i Bitka kod Kępe Oksywske - likvidirali druga poljska obalna uporište, te je tada Hel preostao kao jedino poljsko uporište na Baltiku.
Poljska obrana se pokazala prilično efikasnom, a čemu je pripomoglo i korištenje mornaričkih efektiva, bilo da je riječ o brodovima poljske mornarice koji su namjerno nasukani da bi poslužili kao improvizirana fortifikacija, bilo njihove posade koje su se pridružile braniteljima. Iako su Nijemci Hel bombardirali sa zraka i iz mora, a sa kopna uz pomoć željezničke artiljerije, napredovanja Nijemaca prema poluotoku Hel je bilo prilično sporo. Nakon što su Nijemci 25. septembra zauzeli selo Chalupa (današnji grad Władysławowo) na krajnjem zapadu poluotoka, poljski inženjerci su detonirali eksploziv te tako Hel privremeno odvojili od ostatka kopna.
Branitelji, međutim, nisu bili u stanju riješiti logističke probleme, odnosno nedostatak municije i drugih zaliha. 1. oktobra je admiral Józef Unrug, zapovjednik poljske mornarice, donio odluku o predaji, te je sljedeći dan zajedno sa svojim ljudima otišao u zarobljeništvu. U tom trenutku je posada Hela bila posljednja organizirana formacija oružanih snaga u samoj Poljskoj, sa izuzetkom Samostalne operativne grupe Polesie koja je 6. oktobra uništena u bitci kod Kocka kojom je okončana njemačka kampanja.
Colonia Catorce de Diciembre, San Rafael
Colonia Catorce de Diciembre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Rafael.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Cacateel, Salto de Agua
Cacateel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Casaciottoli, Perugia
Casaciottoli je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Humeston, Iowa
Hjumston je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 494 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 494 stanovnika, što je 49 (9,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Casaciottoli, Perugia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 251 m.
El Pueblito, Sinaloa
El Pueblito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 715 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Grgur Čevapović
Grgur Čevapović (u izvorima i Grgur Ćevapović) (Bertelovci kod Požege, 23. travnja 1786. - Budim, 21. travnja 1830.), jezični reformator i hrvatski pisac iz Mađarske. Pisao je drame i pjesme.
Godine 1802. završio je gimnaziju u rodnom gradu i stupio u franjevački red. Filozofiju je studirao u Baji i na peštanskom sveučilištu gdje je i doktorirao. Svećenik je od 1809. te lektor filozofije u Brodu na Savi i Našicama. Devet je godina predavao povijest i crkveno pravo na teološkim sveučilištima u Brodu i Vukovaru gdje je bio i gvardijan samostana. U dva je navrata bio provincijal te gvardijan u Beču. Predavao je i u požeškoj gimnaziji od 1829. . Prije svega djelovao je kao franjevac koji obnaša dušobrižničke, odgojiteljske i poglavarske dužnosti. Djelovao je u franjevačkoj provinciji sv. Ivana Kapistrana.
Značajnu su njegova pisma iz kojih se očitava postepeno napuštanje jozefinizma te pokušaji obnove franjevačkog života u Slavoniji i Podunavlju. Bio je otvoren prema Kantovoj filozofiji te je raspravljao o temeljnim pitanjima moralnog bogoslovlja.
Skupio je obilje kulturne i književnopovijesne građe, posebice o latinskim ali i hrvatskim djelima franjevačkih književnika. Od suvremenika najviše je cijenio M. P. Katančića izradivši njegovu temeljitu bibliografiju i priredivši za tisak njegov prijevod "Biblije".
Autor je izvorne religiozno-poučne školske drame "Josip, sin Jakoba patriarke " koja je prvi put izvedena 1819. u Vukovaru. Bila je prepletena stihovima a tekst je i notiran te se približila ondašnjem u Europi vrlo popularnom scenskom obliku "Singspiel (spjevoigri) ". Čevapović je bio dosljednji zagovornik ilirizma i zauzimao se za jedinstveni latinični sustav svih hrvatskih pokrajina. Bio je plodan i raznovrstan pisac. Njegova djela sadrže obilje podataka o povijesti, jeziku, etnologiji i kulturi hrvatskog puka u Slavoniji i Podunavlju.
Za povijest hrvatskog preporoda i hrvatske političke misli je iznimno značajan i po tome što je još 1820. (praktično, u pretpreporodno vrijeme) izričito naglasio bačke i ugarske Hrvate kao dijelom Ilira, a pojavljuje se i kao predlagač južnoslavenskog zajedništva. To je napisao u svojoj drami Josip, sin Jakoba patriarke, koju je objavio u Budimu, gdje je u jednu biblijsku priču, naveo da u Ilire spadaju "Dalmatinci (pri čemu valja imati na umu da je to bilo jedno od imena za Hrvate u Ugarskoj), Kranjci, Istrijanci, Crnogorci, glasni Servijanci, k tom Hrvati, Murodravci, Bošnjaci (još jedno od imena za ugarske Hrvate), Bunjci Podunavci, Kotorčani, Srimci i Slavonci".
Pisao je, među ostalim, za Danicu Ilirsku.
Smatra ga se dijelom budimskom krugu hrvatskih franjevačkih pisaca, zajedno sa Marijanom Jaićem, Mihovilom Radnićem, Matijom Petrom Katančićem, Lovrom Bračuljevićem, Grgurom Peštalićem, Emerikom Pavićem, Stjepanom Vilovim i ostalima, koji je uvelike pridonio razvitku kulture Hrvata u Ugarskoj u 18. i 19. stoljeću.
Al Jaysh, Sa'dah
Al Jaysh je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1596 m.
Le Sang des autres (film)
'Le Sang des autres je francusko-kanadsko-američki igrani film snimljen 1984. godine u režiji Claudea Chabrola. Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju istoimenog romana Simone de Beauvoir. Radnja se događa u Francuskoj za vrijeme njemačke okupacije u Drugom svjetskom ratu, a protagonistica, čiji lik tumači Jodie Foster, je mlada žena koja se našla u dilemi da li da surađuje sa okupatorom ili se priključi pokretu otpora.
Lipoveni, Mitocu Dragomirnei
Lipoveni je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Mitocu Dragomirnei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 520 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 332 m.
Colonia la Reforma, Copanatoyac
Colonia la Reforma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Copanatoyac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 526 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1587 m.
Las Hoyas, General Zaragoza
Las Hoyas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1402 m.
Pădureni, Mărgineni
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 355 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
Jeronim Lipovčić
Jeronim Lipovčić ili Jeronim Lipovčević Požežanin (lat. Hieronymus Lipovcsevich) (Požega, 28. listopada 1716. - Požega, 30. lipnja 1766.) je bio franjevački redovnik, filozof i bogoslov. Pisao je na latinskom i na hrvatskom jeziku.
Rodio se u Požegi 1716. godine.
Predavao je bogoslovlje i filozofiju u Baji i Budimu. U tim gradovima je objavio svoja filozofska djela na latinskom, terazije i rasprave, a djela na hrvatskom je objavio u Budimu i Osijeku.
Pripadao je franjevačkoj redodržavi Bosni Srebrenoj.
1766. je postao franjevačkim provincijalom u Požegi, gdje je stolovao, a nakon manje od godine dana je umro.
Djela
Djela na hrvatskom:
Las Coloradas, Mezquital
Las Coloradas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2429 m.
Petar Dragić
Petar Dragić (Crikvenica, 1873.) je hrvatski izumitelj. Bio je ribar.
Rodio se je u Crikvenici 1873. godine u obitelji ribara. I sam je pošao obiteljskim stopama te je postao ribarom. Zbog loših gospodarskih uvjeta, napustio je Hrvatsku i otišao u Amerike sa samo 20 godina. Ondje je naišao na osobe koje su prihvatile njegove zamisli i koje su pružile novčarsku potporu za to. Njegova je zasluga što se u ribarstvo uvelo velike brodove koji su imali takvu veličinu i snagu da mogu potezati mreže koje je izumio. Izumio je mrežu plivaricu (purse seine net), preteču današnjih divovskih mreža.