cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ruska invazija na Ukrajinu
Održavanje telekomunikacijskih i informatičkih sposobnosti
Ukrajina je uz potporu prijateljskih snaga - već prije samog početka neprijateljstva angažirani su kapaciteti organizirane za "cyber ratovanje" sudjelovanjem članica EU Litve, Estonije, Hrvatske, Nizozemske, Poljske i Rumunjske - uložila znatne napore da održi dostup telekomunikacijskim uslugama i internetu. Uz suradnju tehnološkog magnata Elona Muska, osiguran je upravo na početku rata pristup sustavu mobilnih komunikacija "Starlink", koji omogućava mobilnu telefoniju i povezivanje na internet čak i na područjima gdje nije dostupna mreža zemaljskih prijenosnih stanica, ili je uništena. 9. ožujka 2022. je objavljeno da će pored već dostupnih servisa za videosnimanje terena u Ukrajini, biti putem kanadske tvrtke MDA Ltd osigurane Ukrajini takađer i radarske snimke učinjene iz svemira, kojima se teren može pratiti i noću, te pod naoblakom; radarsko snimanje će biti integrirano s drugim dostupnim snimkama i podatcima. Nakon dva tjedna rata, glavni prekidi interneta i telekomunikacijskih usluga bilježe se ondje gdje su okupacijske snage fizički onesposobile ukrajinske veze.
Izvori
<references group="α"/>
Esperanza, Gasolinera, Esperanza
Esperanza, Gasolinera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Esperanza.
Ivo de Giulli
Dr Ivo de Giulli (Dubrovnik, 1876. - Dubrovnik, 1957.) je bio hrvatski političar, diplomat, pravnik i javni radnik. Po struci je bio odvjetnik. Bio je Hrvat.
Bio je gradskim vijećnikom u Dubrovniku.
Uređivao je i izdavao list Crvenu Hrvatsku od 1905. do 1907. godine. List se tiskao u tiskari njegove obitelji u Dubrovniku od ožujka 1906. godine.
Bio je značajnim dioničarom Hrvatske vjeresijske banke, moćnog predstavnika hrvatskog kapitala, jer je ta banka smjela osnivati podružnice diljem Austro-Ugarske. Ista je banka bila gospodarskim osloncem Samostalna organizacija Hrvatske stranke.
Zbog članstva u tom odboru, austrijske su sudske vlasti naredile uzapćenje njegove cjelokupne pokretnei nepokretne imovine, kao i Anti Trumbiću i Juliju Gazzariju iz Šibenika, zbog "veleizdaje". Za vrijeme 1. svjetskog rata bio je članom Jugoslavenskog odbora, čijeg je pariškog ureda bio šef. 1916. je uručio francuskom ministarstvu vanjskih poslova memorandum o hrvatskom pitanju; istovremeno pred Pašićem branio Supila, za razliku od srpskih predstavnika u Odboru. Naime, jedino se de Giulli slagao sa Supilom koji je još 1915. razgovarajući sa srbijanskim dužnosnicima rekao da Hrvati moraju znati u kakvu državnu zajednicu ulazu, drugim riječima da unutrašnje uređenje buduće Jugoslavije treba biti riješeno prije konačnog ujedinjenja.
Smatrao je bitnim ravnopravnost vjera u budućoj državi, pa je stoga smatrao potrebnim da Kraljevina Srbija treba pokazati pred zajednicom europskih naroda ozbiljnu namjeru kojom bi promijenio pravoslavlju status povlaštene vjere u državi Srbiji, jer joj je ondje ustavom bio osiguran položaj državne vjere.
Potpisnikom je varšavske konvencije o unifikaciji određenih relativnih pravila međunarodnog zračnog prometa od 12. listopada 1929.
U Kraljevini Jugoslaviji bio je generalnim konzulom u Jeruzalemu. Nakon što je taj konzulat otvoren 31. prosinca 1936. godine, de Giulli je ukazom od 30. travnja 1937. postao generalnim konzulom, a dužnost je počeo obnašati 29. studenoga 1937. godine. Održavao je veze s kolonijom Židova koji su iselili s područja Kraljevine Jugoslavije u Palestinu nakon 1. svjetskog rata. Pratio je bit i probleme arapsko-židovskih odnosa.
Napisao je djelo:
Parque Urbano Napateco, Tulancingo de Bravo
Parque Urbano Napateco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tulancingo de Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6172 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2165 m.
Scaparone, Cuneo
Scaparone je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 227 m.
Mario Hezonja
Karijera
Karijeru je započeo u KK Dubrovnik, gdje je sa 13,5 godina dobio priliku zaigrati sa seniorskim sastavom protiv Cibone. Po završetku osnovne škole odlazi u KK Zagreb. Na europskom prvenstvu do 16 održanom u Češkoj okitio se zlatnom medaljom, te je proglašen najboljim igračem prvenstva (u prosjeku 20 koševa, 8,2 skoka i 2,7 asistencija). U travnju 2011. sudjelovao je na Jordan Brand Classicu. Košarkaški stručnjaci posebno hvale njegovu brzinu i skočnost. S juniorima KK Zagreba osvaja Nike International Junior Tournament 2011.. Izbaran je u najbolju petorku turnira, kao i njegov suigrač Dario Šarić. Na proglašenju najboljih sportaša za 2011.po izboru Sportskih novosti dobio je nagradu za fair play jer je na utakmici protiv SAD-a na svjetskom prvenstvu za igrače do 19 godina starosti vratio loptu suparniku iako su suci dodijelili loptu hrvatskoj reprezentaciji. Sezonu 2011./2012. propustio je zbog loma noge i mononukleoze. Na Svjetskom prvenstvu do 17 održanom u Litvi predvodio je reprezentaciju do brončane medalje te je izabran u najbolju petorku prvenstva. Iako se neutemeljeno šuškalo o mogućem prelasku u KK Partizan, Hezonja je to demantirao,te u srpnju 2012. nakon povratka iz Litve, javnosti obznanio kako je spreman ugovor s KK Barcelona na 3 godine, uz moguće produljenje za još 4. Ovim transferom KK Zagreb trebao bi dobiti 150 000 eura.
Obitelj
Njegov otac, Ronald Hezonja, bivši je vratar dubrovačkog VK Jug.
Njegov ujak, Mario Matana, bio je hrvatski ratni dragovoljac, njemu u čast na Porporeli se svake godine održava amaterski vaterpolo turnir Memorijalni turnir Mario Matana.
Priznanja
14. prosinca 2012. Eur. ogranak Fibe je među kandidiranim mladim igračima za najboljeg mladog europskog košarkaša 2012. kandidirao hrvatske košarkaše Marija Hezonju i Darija Šarića, uz još osmoricu igrača.
Ruina, Verona
Ruina je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Woodland, Minnesota
Vudland je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 437, što je 43 (-9,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
San José de las Fuentes, San Francisco del Rincón
San José de las Fuentes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 134 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1809 m.
Los Polvorones, Coatzintla
Los Polvorones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatzintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Florești, Florești, Prahova
Florești je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Florești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7507 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 333 m.
Campo el Alto, El Fuerte
Campo el Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
La Peña, Aramberri
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1052 m.
Peña Blanca, Motozintla
Peña Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1006 m.
Savko Gučetić
mini|Grb obitelji Gučetića. Savko Gučetić (Savino Gozze, nadimkom Bendišević) (1531. 1603.) bio je hrvatski renesansni pjesnik i prevoditelj iz Dubrovnika.
Životopis
Rodio se je 1531. godine u plemenitaškoj obitelji Gučetić, a umro u Dubrovniku početkom 17. st. Poznat je kao prevoditelj. Spojio je djelo Adrianu Lodovica Grotta i Orbeku GB. Giraldi Cinthia. Neke je detalje izmijenio, a veliki je dio teksta slobodno preveo. Ovaj Gučetićev spojni prijevod zove se Dalida. Drugi njegov poznati prijevod je Raklica, koja je prijevod Tassove pastorale Aminte koju je proširio lakrdijskim umetcima, u stilu nekadašnjih dramskih ekloga.
Slankamen
Slankamen može označavati:
La Unión, Yecuatla
La Unión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Yecuatla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 205 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 773 m.
Tău Bistra, Șugag
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 413 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 914 m.
Lázaro Cárdenas del Río, Coahuayana
Lázaro Cárdenas del Río je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coahuayana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 111 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Donjecko-Krivojroška Sovjetska Republika
Donjeck-Krivojroška Sovjetska Republika bila je kratkotrajna samoproglašena sovjetska država pod kontrolom Sovjetske Rusije. Proglašena je 12. februara 1918. i zahtevala nezavisnost od Ukrajine. Dana 29. marta iste godine, intervencijom nemačkih snaga stavljena je pod vlast Centralne rade.
Donjeck-Krivojroška Republika pretendovala je na teritorije južno od Ukrajinske Narodne Republike, koje su obuhvatale Donbas, Harkov, Jekaterinoslav, te delove Hersonske gubernije. U početku je glavni grad republike bio Harkov, ali je s povlačenjem Crvene armije, sedište vlade premešteno u Lugansk.
Republika je ukinuta na Drugom sveukrajinskom kongresu sovjeta 20. marta 1918. godine, proglašenjem nezavisnosti Sovjetske Ukrajine.
Tokom njenog postojanja, nije ju priznala nijedna vlada. Ukinuta je u skladu s tačkama u Brest-litovskim sporazumom 29. marta 1918. godine.
Los Cerritos, Suchiate
Los Cerritos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Suchiate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Granja la Rana, Irapuato
Granja la Rana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1735 m.
Hlorofluorometan
Hlorofluorometan je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 68,478 Da.
Bersani, Piacenza
Bersani je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 436 m.
Jaan Tõnisson
Tõnisson je rođen 1868. godine u obitelji zemljoradnika u današnjoj općini Viiratsi. Nakon završene srednje škole u Tallinnu, upisao se na Univerzitet u Tartuu, gdje se pridružio Udruženju estonskih studenata, koje će imati značajnu ulogu u periodu nacionalnog buđenja s kraja XIX. vijeka. U jednom je trenutku postao i predsjednik udruženja, što mu je omogućilo da upozna mnoge ličnosti koje će imati značajnu ulogu u estonskom javnom životu nakon ostvarivanja nezavisnosti. Godine 1893., postao je glavni urednik najvećih estonskih dnevnih novina, Postimeesa. S tog je mjesta igrao važnu ulogu u jačanju estonske nacionalne svijesti te je bio značajan protivnik pokušaja rusifikacije, koju su centralne vlasti željele provesti u tom periodu. Tri godine kasnije, sa skupinom je prijatelja kupio te dnevne novine.
Nakon Revolucije 1905., Car je Estoniji dao veću autonomiju, što je Tõnissonu omogućilo osnivanje Progresivne narodne stranke, prve političke stranke na tlu Estonije. Iste godine postao je i prvi Estonac izabran u rusku Dumu; mandat mu je trajao do 1907. godine. Njegovo glasno zalaganje za veću autonomiju Estonije i prestanak režimske represije donijelo mu je, godine 1907., tromjesečnu zatvorsku kaznu.
Tokom Revolucije 1917., Tõnisson je bio na čelu pregovaračkog tima koji je dogovarao povoljne uvjete za Estoniju s Privremenom vladom. Uspio je izboriti još veću autonomiju te je čak dobio dozvolu za formiranje nacionalne vojske. Ipak, kada su boljševici preuzeli vlast u Rusiji, Tõnisson je prisiljen otići u egzil, odakle je u međunarodnim krugovima zagovarao podršku estonskoj nezavisnosti. Estonija je 1918. godine proglasila nezavisnost, koju je morala potvrditi u ratu protiv Rusije; Tõnisson se u međuvremenu vratio u zemlju i 1920. godine postao premijer Estonije.
Do 1939. godine postalo je jasno, a pogotovo nakon Pakta Ribbentrop-Molotov, kako je Estonija potpala pod sovjetsku sferu utjecaja, što se 1940. godine, kada je Sovjetski Savez okupirao Baltik, pokazalo istinitim. Tõnisson je molio Pätsa da pruži otpor Sovjetima, makar na simboličkoj razini, međutim Päts je već bio odlučio da će predati Estoniju bez borbe. Tokom ljeta 1940. godine, Tõnisson je aktivno radio na formiranju opozicije sovjetskim okupatorima u parlamentu, međutim Sovjeti su potencijalne oponentne uklanjali uz korištenje sile.
Miho Bunić
Miho Bunić Babulinov (1541. 1617.) je bio hrvatski renesansni pjesnik i prevoditelj iz Dubrovnika. Iz plemićke je obitelji Bunića.
Pisao je na hrvatskom. Preveo je Euripidovu Feničanku. Napisao je nekoliko lirskih pjesama (Dokle dragi tvoj bjeh, vilo). Opjevao je smrt kolega hrvatskih pjesnika Mavra Vetranovića i Saba Bobaljevića.
Jaan Tõnisson
Na jesen iste godine, NKVD je uhapsio Tõnissona, koji je ubrzo izveden pred sud. Tokom suđenja, Tõnisson nije izrazio kajanje zbog svojih postupaka, niti je otkrio imena svojih suradnika i saveznika. Tõnisson je osuđen kao državni neprijatelj, međutim njegova sudbina nakon suđenja, kao i okolnosti njegove smrti i danas su misterij. Najvjerojatnija teorija je ona prema kojoj je Tõnisson ustrijeljen u Tallinnu početkom srpnja 1941. godine; mjesto gdje je pokopan nije poznato. Godine 1999., u Tartuu je podignut spomenik u čast Tõnissona.
Madonna della Luce, Rieti
Madonna della Luce je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 392 m.
El Guaje, San Francisco del Rincón
El Guaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 146 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1903 m.
Los Lechuga, Esperanza
Los Lechuga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Esperanza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2494 m.
Javier Rojo Gómez, Tulancingo de Bravo
Javier Rojo Gómez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tulancingo de Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6186 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2208 m.
Oxford Junction, Iowa
Oksford Džankšon je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 496 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 496 stanovnika, što je 77 (13,4%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Teiuș, Teiuș
Teiuș je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Teiuș.
La Manga, Guadalupe y Calvo
La Manga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Teiuș, Teiuș
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 238 m.
Villandro, Bolzano
Villandro je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 773 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 869 m.
Hasselt
Hasselt (nizozemski: Aarlen) je grad od 79,089 stanovnika na istoku Belgije u Regiji Flandrija - Provincija Limburg u kojoj je administrativni centar.
Geografske karakteristike
Hasselt leži duž obala rijeke Demer i Albertovog kanala, sjeverozapadno od Liègea.
Historija
thumb|left|240px| [[Panorama grada]]
Hasselt je vijekovima bio malo trgovište i centar lokalne administracije, poznat po destileriji džina. Naglo se razvio u industrijski grad od kad se 1917. počeo iskapati ugljen nešto sjevernije od grada u Kempenlandu.
Danas je grad pivovara, mlinova, kožara i velike tvornice umjetnih gnojiva.
Znamenitosti
Najveće znamenitosti Hasselta su katedrala sv. Kvintina iz 14. vijeka, gradska vijećnica iz 1675. i beginaž (samostan za redovnice laikinje) iz 18. vijeka, danas muzej. On je 1998. uz nekoliko drugih iz Belgije uvršten na UNESCO-vu listu svjetske baštine kao lokalitet Flandrijski Béguinage.
Pobratimski gradovi
Hasselt ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima;
El Saucito, Coahuayana
El Saucito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coahuayana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 319 m.
Artiljerijsko oruđe
mini|desno|200px|Protivtenkovski [[top, vrsta artiljerijskog oruđa]] Artiljerijsko oruđe je vatreno oružje sa kalibrom cijevi 20 mm i većim, koje se sastoji iz cijevi i lafeta. Namijenjeno je za uništavanje žive sile, tehnike, i drugih ciljeva na kopnu, moru i u vazduhu. Poslužuje ga više ljudi. Nalazi se u naoružanju svih vidova vojske.
Zbog različitih namjena, razlikuje se po konstrukciji i balističkim osobinama. U širem smislu pod artiljerijsko oruđe se ubrajaju i raketni bacači, koji ispaljuju artiljerijska raketna zrna.
Vrste
Mogu se podijeliti po namjeni, po moći dejstva, po balističkim osobinama, po stepenu automatizacije, po mogućnosti transporta, po načinu izbacivanja projektila, i na druge načine.
Izrada
Izrada artiljerijskih oruđa traje 5-7 godina i radi se u tri faze. Prvo ide propisivanje tehničkih zahtjeva, zatim projektovanje i na kraju proizvodnja.
Cătina, Florești
Cătina je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Florești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1328 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 300 m.
Dugovječnost
Dugovječnost, ili dužina života, longevitet (engl. longevity) je termin koji se u demografiji ponekad koristi kao sinonim za očekivana dužina života. Međutim, "dugovječnost" se ponekad odnosi samo na posebno dug život pripadnika neke populacije, dok je "životni vijek" uvijek definiran statistički kao prosječan broj godina preostalih u određenom uzrastu. Na primjer, očekivano trajanje života stanovnika je po rođenju je ista kao i prosječna starost u trenutku smrti za sve ljude rođene u istoj godini. Dugovječnost je najbolje shvatiti kao izraz za opću upotrebu, što znači tipična dužina života, a specifične statističke definicije treba razjasniti kada je to potrebno. Razmišljanja o dugovječnosti obično prekoračuju priznavanje kratkoće ljudskog života i uključuje razmišljanje o metodama da se život produži. Dugovječnost je bila tema ne samo za naučne zajednice, nego i za pisce naučne fantastike i utopijskih romana. Mnogo je poteškoća u provjeri autentičnosti maksimalnog životnog vijeka ikada, čak i po najsavremenijim standardima verifikacije, zahvaljujući netačnim ili nepotpunim evidencijama datuma rođenja. Fikcije, legende i folklor su smatrali ili tvrdili da ježivotni vek u prošlosti ili budućnosti znatno duži od onog koji je procijenjen modernim standardima, a neprovjerene dugovječnosti često govore i o njihovom postojanju u sadašnjosti.
El Rosario, Coatzintla
El Rosario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatzintla.
Dugovječnost
Historija
Značajanu konstataciju je pomenuo Diogen (oko 250), koja je najranija (ili barem jedna od najranijih) referenci o „pouzdanim“ stogodišnjacima datim od nekog učenjaka, astronom Hiparh (oko 185. – oko 120. pne.), koji je navodno bio siguran da je filozof Demokrit od od Abdera (oko 470/460. – oko 370/360. pne.) živio 109 godina. Sve ostale računice o Demokritovoj starosti, bez bilo kakve konkretne dobi, slažu se da je filozof živio više od 100 godina. Ova mogućnost je vjerojatno, s obzirom da su mnoge starogrčke filozofi smatra se da su živjeli stariji od 90 (npr. Ksenofan sa Kolofona, oko 570/565. - oko 475/470. pne., Pir Elis, oko 360. – oko 270. pne.), Eratosten od Cirene (285. – oko 190. pne.) itd. Slučaj Demokrit se razlikuje od slučaja, na primjer, Epimenida sa Krita (7/6. vijek pne.), za koga je rečeno da je živio 154, 157 ili 290 godina.
El Rosario, Coatzintla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Los Chapotes, El Fuerte
Los Chapotes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Nueva Jerusalén, Motozintla
Nueva Jerusalén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2349 m.
El Calichal, Aramberri
El Calichal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Aramberri.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2037 m.
Paz de Enríquez, Yecuatla
Paz de Enríquez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Yecuatla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 203 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1705 m.
San Judas Tadeo, Irapuato
San Judas Tadeo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Cosalapa Río Tabasco, Suchiate
Cosalapa Río Tabasco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Suchiate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Rupiano, Verona
Rupiano je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 402 m.
Le Scotte, Siena
Le Scotte je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Krešimir Džeba
Krešimir Džeba (Dubrovnik, 27. kolovoza 1935. – Graz, 11. ožujka 1993.), hrvatski novinar i političar, sudionik hrvatskog proljeća.
Životopis
Rodio se je u Dubrovniku. Studirao je u Zagrebu na Ekonomskom fakultetu u Zagrebu.
Novinarstvom se bavi od 1957. godine. Glavni i odgovorni urednik Vjesnika u srijedu (VUS-a) postao je 1966. godine, a dužnost je obnašao do sloma Hrvatskog proljeća, čijim je bio aktivnim sudionikom. Dok je uređivao VUS, list je od prvotne zabavne revije postao ugledni politički tjednik visoke naklade, od preko 300.000 primjeraka. Džeba je žestoko zagovarao reformu društva, tržišno gospodarstvo, samostalnost poduzeća, čiste međurepubličke račune i otvaranje Jugoslavije prema zapadu.
Za vrijeme sječe hrvatskih proljećara, Džebi je zabranjen novinarski i urednički rad, a kao i brojna ondašnja utjecajna hrvatska glasila, list se našao "na ledu": Džeba je smijenjen, glavna kolumnistica Neda Krmpotić uklonjena, a ostali suradnici stavljeni "na led". Nakon toga sve do demokratskih promjena u Hrvatskoj bavio se ekonomskom propagandom. Sudjelovao je u demokratskim promjenama u Hrvatskoj. Kad je osnovana Hrvatska narodna stranka 13. listopada 1990. godine, prvom predsjednicom stranke postala je Savka Dabčević-Kučar, a u uže rukovodstvo stranke ušli su Miko Tripalo, Dragutin Haramija, Srećko Bijelić, Krešimir Džeba, Ivica Vrkić, Slavko Meštrović i Radimir Čačić, koji nasljeđuje predsjedničko mjesto u stranci 1994. Džeba je bio potpredsjednik stranke.
Nagrade i priznanja
Danas se jedna novinarska nagrada zove po njemu, nagrada Krešimir Džeba. HNS,
Villa Chiericati
Villa Chiericati je vila u naselju Grumolo delle Abbadesse pokraj sjevernotalijanskog grada Vicenze, koju je projektirao arhitekt Andrea Palladio.
Historija i karakteristike
Iako pojedini kritičarii smatraju da Villa Chiericati nije neko naročito djelo, ona je bila prekretnica u evoluciji Palladijevog jezika jer je on na njoj po prvi put primjenio pravi antički pronaos, element kog je često koristio u kasnijim projektima poput Ville Rotonda. mini|lijevo|220px| [[Tlocrt vile]] Naručilac vile bio je Giovanni Chiericati, brat Girolama, kojem je Palladio u to isto vrijeme gradio palaču u centru Vicenze. Velika je vjerojatnost da je projekt za vilu radio gotovo istovremeno s onim za palaču, a to bi bilo negdje oko 1550. godine, iako 1554. gradilište još nije bilo otvoreno. Zbog toga je godinu dana prije smrti naručioca (1557) vila u velikoj mjeri bila još nedovršena. Zna se da je 1564. bila pokrivena, ali još uvijek bez podova i prozora, zbog toga i neuseljiva.
Vilu je 1574. kupio Ludovico Porto i dovršio je 1586. Domenico Groppino, Palladijev stalni suradnik. Neki Palladijevi crteži i ckice pronađeni u Londonu ukazuju da je njegov orginalni projekt jako izmijenjen za vrijeme gradnje jer je nestao centralni salon i umjesto njega je podignuta jednostavna pravokutna prostorija. Isto tako su izbačeni veliki prozori. Villa Chiericati je 1996. uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao jedan od objekata lokaliteta Historijski centar Vicenze i Palladijeve vile.
Latinski križ
Latinski križ ili Latinski krst (crux commissa) je ime za križ, kome je vertikalni krak duži od horizontalnog.
Karakteristike
Taj križ se često poistovjećuje sa katoličanstvom jer tlocrti brojnih katoličkih crkava imaju formu Ltinskog križa, odnosno logitudinalnu, sa dužim crkvenim brodom i manjim transeptom.
U Latinski križ se nalazi na grbovima brojnih evropskih gradova i na zastavama skandinavskih zemalja, ali položen obrnuto kao Nordijski križ.
Demer
Demer (francuski: Démer) je rijeka u Belgiji duga 85 km, desna pritoka rijeke Dijle.
Rancho los Truenitos, Tula de Allende
Rancho los Truenitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tula de Allende.
Demer
Hidrologija
Demer izvire kod Tongerena u Provinciji Limburg Od tamo teče prema zapadu, oplakujući gradove Bilzen, Hasselt, Diest i Aarschot prema ušću u rijeku Dijle kod Rotselaara u Provinciji Flamanski Brabant.
Na svom toku do ušća prima pritoke; Gete, Velpe, Winge, Hulpe i Zwarte Beek.
Rancho los Truenitos, Tula de Allende
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2076 m.
Demer
Hidrologija
Demer ima relativno nizak pad, prosječno samo 0,8 m/km pa je nekad često plavio, ali je danas potpuno uređen i kanaliziran.
Porječje rijeke prostire se po Belgijskim provincijama Flamanski Brabant i Limburg na površini od 2,334 km², pa je po tom najveća u Flandriji.
Rancherías las Truchas, Guadalupe y Calvo
Rancherías las Truchas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2719 m.
Frontier, North Dakota
Frantir je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 214, što je 59 (-21,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Canolo Nuova, Reggio Calabria
Canolo Nuova je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 335 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 894 m.
Pieksämäki
Pieksämäki je grad i općina u sredini Finske od 19,051 stanovnika, u Regiji Južna Savonija.
Geografske karakteristike
Pieksämäki leži na južnoj obali jezera Pieksänjärvi, udaljen 75 km sjeverno administrativnog centra regije Mikkelija i oko 300 km sjeverno od Helsinkija.
Historija
Historija Pieksämäkija počela je između 1573. - 1575. kad je osnovana Parohija Pieksämäki, koja se prostirala na puno većem terenu nego današnja općina. U njoj su tad bile i nekadašnje općine Haukivuori, Kangasniemi i Suonenjoki.
Dolazak željeznice 1889. bio je poticaj rastu mjesta u urbano naselje, značaj Pieksämäkija kao transportnog čvorište porastao je nakon 1918. kad su izgrađene nove željezničke pruge koje su išle preko mjesta. Naselje je toliko naraslo da je 1930. dobilo status trgovišta, a 1962. i status grada. Grad se značajno povećao 2007., kad mu je pripojena Općina Pieksänmaa, koja se prostirala po okolici grada.
Pieksämäki je dobro planiran grad, podignut po urbanističkom planu arhitekta Otto-Iivari Meurmana.
El Tejocote, San Francisco del Rincón
El Tejocote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1906 m.
Hloroformna kiselina
Hloroformna kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 80,470 Da.
Metlaltoyuca, Francisco Z. Mena
Metlaltoyuca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Francisco Z. Mena.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3934 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 326 m.
Zlatna Horda
desno|thumb|350px|Zlatna Horda 1389. Zlatna horda (mongolski: Алтан Орд, Altan Ord; tatarski: Алтын Урда, Altın Urda; ) je bila mongolska država uspostavljena na teritorijama današnje Rusije, Ukrajine i Kazahstana nakon raspada Mongolske imperije četrdesetih godina 13. veka. Mongoli su u Rusiji zvani Tatarima. Ruski kneževi su plaćali danak Mongolima i postajali su zamenici kanova.
Ime
Pretpostavlja se da ime dolazi od stepskog imenovanja osnovnih pravaca sveta: crno — sever, plavo — istok, crveno — jug, belo — zapad i žuto ili zlatno za centar. Prema drugoj verziji ime dolazi od veličanstvenog zlatnog šatora Batu-kana, koji je označavao njegovu buduću prestonicu na Volgi.
Mongolsko poreklo
thumb|Mongoli razaraju [[Suzdalj.]]
Džingis-kan je podelio Mongolsku imperiju četvorici svojih sinova. Johi je bio najstariji, ali bio je mrtav, tako da je južna Rusija podeljena njegovim sinovima: Batu-kanu, vođi Plave Horde (istok) i Orda-kanu, vođi Bele Horde (zapad).
Batu-kan je uspeo uspostaviti kontrolu i nad teritorijama Orda-kana, potčinio je severnu obalu Crnog mora i uključio je turkijsko stanovništvo u svoju vojsku. Tokom 1230ih i 1240ih izvršio je briljantne pohode protiv zemalja naslednica Kijevske Rusije i protiv Povolške Bugarske.
Posle toga je krenuo zapadno, popljačkavši i popalivši Poljsku i Mađarsku posle bitka kod Legnike i bitke kod Muhija. Veliki kan Ogedej umire 1241. godine u Mongoliji, pa Batu-kan prestaje sa opsadom Beča, da bi se uključio u spor oko nasledstva Velikog kana. Posle toga mongolska vojska nikad nije otišla toliko daleko na zapad.
Batu-kan je uspostavio svoje sedište u Saraju, kontrolišući niži tok reke Volge. Pre toga Plava Horda se raspala, kada je Batu-kanov brat napustio Batu-kanovu vojsku i uspostavio vlastitu hordu istočno od Urala, duž Oba i Irtiša.
Zlatno doba
Zlatna Horda je brzo izgubila svoj mongolski identitet. Potomci mongolskih osvajača su činili višu klasu društva, a većinu stanovništva horde činili su: Kipčaki, Prabugari, Kirgizi, Hvarezmijani i drugi turkijski narodi.
Palmita, Coahuayana
Palmita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coahuayana.
Zlatna Horda
Unutrašnja organizacija
thumb|desno|300px|Toktamišova [[opsada Moskve 1382.]]
Palmita, Coahuayana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Zlatna Horda
Unutrašnja organizacija
Glavni vladar horde je bio kan, odabran među potomcima Batu-kana. Drugi po rangu je bio beglerbeg koji je morao biti Mongol. Zatim su po rangu dolazili veziri. Lokalni upravnici ili baskaci bili su odgovorni za skupljanje danka i za smirivanje pobuna. Vojna i civilna uprava nisu bile razdvojene.
Iako su Mongoli bili nomadi, Zlatna Horda se nije razvila kao tipična nomadska kultura, nego je poprimila stalni karakter. Saraj se razvio u jako naseljen i prosperitetan veliki grad. U ranom 14. veku sedište se preselilo uzvodno do Saraj Berka, koji postaje jedan od najvećih srednjovekovnih gradova, sa otprilike 600.000 stanovnika.
Rusi su pokušavali da nametnu hrišćanstvo, ali Mongoli su zadržavali animističke vere. Kanovi su bili uopšteno tolerantni, iako je nekoliko ruskih vladara bilo ubijeno kad su odbili da se klanjaju paganskim idolima. Uzbek-kan (1312—1341) je prihvatio islam kao državnu veru.
Vazali i saveznici
Zlatna Horda je tražila danak od svih potčinjenih naroda: Rusa, Jermena, Gruzijaca i Krimskih Grka. Teritorije hrišćanskih podanika nisu im bile od velikog interesa, dok god su nastavljale da plaćaju danak. Te vazalne države nikad nisu uključene u Zlatnu hordu, a ruski vladari su čak dobili privilegije da sami sakupljaju danak za Tatare. Da bi zadržali kontrolu nad Rusijom tatarske vojskovođe bi sprovodili redovne kaznene pohode na ruske kneževine (najopasniji su bili 1252, 1293. i 1382).
Postoji među delom istoričara i mišljenje da su Horda i Rusi imali odbrambeni savez protiv Tevtonskih vitezova i (tada) paganskih Litvanaca. Iako Veliki Novgorod nikad nije priznao da je deo Horde, mongolski kontingent je pomogao u bici na Čudskom jezeru.
Politički razvoj
Posle smrti Batu-kana 1255, Imperija je trajala još čitav vek, sve do ubistva Jani Bega 1357. Bela i Plava Horda su imale zajedničkog vladara Berke-kana. Tokom 1280ih vlast je uzurpirao Nogaj. Tokom Uzbeg-kana (1312—1341) Zlatna Horda je imala 300.000 ratnika.
Zlatna Horda je stalno menjala saveznike među Rusima, s ciljem da Rusija ostane slaba i podeljena. Tokom 14. veka uspon Litvanije počinje predstavljati pretnju tatarskoj kontroli nad Rusijom. Zato Uzbeg-kan počinje podržavati Moskvu, kao vodeću rusku državu. Ivan I postaje veliki knez i dobija pravo skupljanja poreza od ostalih ruskih kneževina.
Crna Smrt (kuga) u 1340im je glavni faktor koji je doprinio padu Zlatne Horde. Posle ubistva Jani Bega 1357, nastupilo je razdoblje građanskog rata sa u proseku jednim novim kanom godišnje. Do 1380-tih Astrahan, Hvarezm i Moskva su pokušali da se oslobode Zlatne horde. Donji tok Dnjepra je su anektirali Litvanija i Poljska.
Tatarski general Mamaj pokušao je da ponovo uspostavi tatarsku vlast u Rusiju. Dimitrije Donski je pobedio tatarsku armiju u bici kod Kulikova. Mamaj je ubrzo svrgnut. Vladar Bele horde Toktamiš je napao i anektirao teritoriju Plave horde. Nakratko je uspeo ponovo uspostaviti Zlatnu hordu kao dominantnu regionalnu silu. Opustošio je Moskvu 1382. kao kaznu za neposlušnost.
Raspad i pad
Fatalni udarac Zlatnoj hordi dao je Tamerlan, koji je uništio Toktamišovu vojsku i glavno sedište. Opljačkao je krimske trgovačke centre i odvukao je najveštije zanatlije u svoje sedište Samarkand.
U prvoj dekadi 15. veka ponovo je vezir Edigi uspostavio Nogaj Hordu.
Tokom 1440ih Zlatna Horda je rastrzana građanskim ratom. Raspala se u različite kanate: Sibirski, Kazanski, Kazimski, Astrahanski, Kazački, Uzbečki i Krimski. Svi oni su se razdvojili od zadnjih ostataka Zlatne horde, od Velike horde.
Nijedan od tih kanata nije bio jači od Moskovske Kneževine, koja se konačno oslobodila tatarske kontrole 1480. godine. Postepeno je Moskovska Rusija anektirala kanate, jedan po jedan, počevši od Kazanskog i Astrahanskog kanata u 1550im. Do kraja tog veka, Sibirski kanat je postao deo Rusije, a potomci vladajućih kanova priznali su rusku vlast.
Krimski kanat je postao otomanski vazal 1475. i pod njegovom vlašću su bili ostaci Velike horde. Krimski Tatari su pravili velike nevolje Rusiji tokom 16. i 17. veka, ali nisu mogli da pobede Rusiju ni da zauzmu Moskvu. Pod otomanskom zaštitom, Krimski kanat je postojao do 8. aprila 1783, kada ga je anektirala Katarina Velika. Krimski kanat je bio najdugovečniji naslednik Zlatne horde.
Concepción la Cueva, Motozintla
Concepción la Cueva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Nekropola Grčko groblje u Hrti
Nekropola Grčko groblje u Hrti nalazi se u općini Prijepolje, Srbija. Nekropola je na listi 28 srednjovjekovnih nekropola stećaka koje su 2016. godine proglašene Svjetskom baštinom UNESCO-a. Na listi su 20 nekropole u Bosni i Hercegovini, po 3 u Srbiji i Crnoj Gori, a 2 u Hrvatskoj.
Concepción la Cueva, Motozintla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 127 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1079 m.
Nekropola Grčko groblje u Hrti
Ovi monolitni kameni nadgrobni spomenici (stećci) nastali su u periodu od druge polovine 12. do 16. vijeka, iako su se najintenzivnije izrađivali tokom 14. i 15. stoljeća. Stećci su izuzetno svjedočanstvo o duhovnim, umjetničkim i historijskim aspektima srednjovjekovnih kultura jugoistočne Evrope, područja u kojem su se tradicije i uticaji evropskog zapada, istoka i juga ispreplitali sa ranijim tradicijama. Ističu se po svojoj međukonfesionalnosti, a ispod njih su sahranjivani pripadnici sve tri srednjovjekovne kršćanske zajednice, uključujući pravoslavnu, katoličku i bosansku crkvu.
Grčka groblja
U 15. stoljeću prestao je običaj podizanja nadgrobnih spomenika tipa stećaka i tradicija je zaboravljena. To je dovelo do toga da se ovi spomenici kod kasnijih generacija poimaju kao obilježja nekih drugačijih i tuđih pokojnika (dalekih i starih), a najčešće su se pripisivali "grčkom" stanovništvu. Sinonim za "daleko i staro" bila je Stara Grčka, te je tako nastalo "grčko groblje".
Opis
Nekropola se nalazi u selu Hrta, 16 km jugozapadno od Prijepolja, u planinskom kraju. Nekropolu čine Donje i Gornje groblje, međusobno udaljena 100 metara, sa nadgrobnim spomenicima raspoređenim na dvije humke okružene seoskim putem i potokom. Orijentirani su istok-zapad.
Zapadna Flandrija
Zapadna Flandrija (nizozemski: West-Vlaanderen, francuski: Flandre-Occidentale, njemački: Westflandern), jedna je od 10 provincija na koje je Belgija od 1995. administrativno podijeljena.
Karakteristike
Zapadna Flandrija se prostire na krajnjem zapadu zemlje duž obala Sjevernog mora, i jednim malim dijelom uz granicu sa Nizozemskom, na površini od 3 144 km² na kojoj živi 1 203 312 stanovnika.
Graniči sa provincijama: Istočna Flandrija, Flamanski Brabant i Hainaut.
La Colorada, Aramberri
La Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Aramberri.
Zapadna Flandrija
Administrativna podjela
Teritorij Provincije je administrativno podijeljen na 8 arondismana (okruga): Bruges, Diksmuide, Kortrijk, Ostende, Roeselare, Tielt, Veurne, Ypres; i 64 općina. Administrativni centar provincije je grad Brugge u kom je 2021. živjelo 118 467 stanovnika.
Većina općina pripada Flamanskoj zajednici, u kojoj se govori nizozemski sa zapadnoflandrijskim dijalektom.
Pieksänjärvi
Pieksänjärvi je jezero u sredini Finske u Regiji Južna Savonija dio sliva rijeke Kymijoki.
Karakteristike
Jezero Pieksänjärvi leži na nadmorskoj visini od 118.9 metra, maksimalna dubina mu iznosi - 14 m a prosječna 2.07 m, a ukupna površina 20,98 km².
Na njegovom južnom kraju leži grad Pieksämäki.
Fusetti, Varese
Fusetti je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
Dos Glorias, Coatzintla
Dos Glorias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatzintla.
Raubsville, Pennsylvania
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Arroyo de las Cañas, Yecuatla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 198 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 309 m.
Dos Glorias, Coatzintla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Raubsville, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.088.
Maglianello, Rieti
Maglianello je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 723 m.
El Rosario, Irapuato
El Rosario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1698 m.
Căpud, Teiuș
Căpud je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Teiuș.
Las Cortinas, Tula de Allende
Las Cortinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tula de Allende.
Gorska Republika
Gorska Republika bila je država koja je postojala na Sjevernog Kavkaza od 1917. do 1921. godine, na kraju Prvog svjetskog i tokom Ruskog građanskog rata.
Las Cortinas, Tula de Allende
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2121 m.
Gorska Republika
Osnovana je u novembru 1917. godine od strane članova Saveza udruženih Sjevernog Kavkaza, organizacije koja je nakon početka Ruske revolucije okupljala političare iz redova Kavkaskih naroda. Povod je bila Oktobarska revolucija koja je dovela do kolapsa centralne vlasti u tadašnjoj ruskoj državi. Gorska Republika, čiji je prvi premijer postao čečenski zemljoposjednik i industrijalac Tapa Čermojev, međutim, ispočetka nije uspjela ostvariti efektivnu vlast nad područjem Sjevernog Kavkaza, dijelom i zbog postojanja suparničke Privremene Terečko-Dagestanske vlade. U međuvremenu su vlast nad tim područjem konsolidirali i boljševici, osnovavši Terečku Sovjetsku Republiku. Pod njihovim pritiskom je Čermojev sa svojom vladom iz Vladikavkaza 5. marta 1918. izbjegao na područje susjedne Gruzije.
Predstavnici Gorske Republike su tamo stekli zaštitu turskih trupa koje su, koristeći kolaps ruske vojske, prodrle na Kavkaz. Tako je 11. maja 1918. godine u Batumiju ponovno proglašena Gorksa Republika. Uz tursku podršku se vlada Gorske Republike premjestila natrag na Sjeverni Kavkaz, te je u novembru iste godine dobilo novo sjedište u Temir-Han-Šuri (današnji Bujnaksk u Dagestanu). Nezavisnost Gorske Republike su, uz Osmansko Carstvo, formalno priznale carska Njemačka, Austro-Ugarska i Bugarska (Centralne Sile), odnosno Gruzija, Azerbejdžan i Kubanjska Narodna Republika. Čermojev je također pokušao sklopiti savez sa ruskim kozačkim vođama, odnosno stvoriti zajedničku frontu protiv boljševika.
Poraz Centralnih sila je, međutim, brzo doveo u opasnost dalji opstanak Gorske Republike. Nakon povlačenja turskih snaga je vlada Republike reorganizirana, te je u januaru 1919. za njenog predsjednika imenovan Pšemaho Kocev. Poslana su izaslanstva zemljama pobjedničke Antante koje su počele oružjem, logistikom i na druge načine pomagati antiboljševičke belogardejske snage, od kojih je najjača bila Dobrovoljačka armija generala Antona Denjikina, koja je djelovala upravo na Kavkazu. Ti pokušaji nisu uspjeli, te su belogardejci do proljeća 1919. okupirali Dagestan i Sjeverni Kavkaz te ga priključili tzv. Jugu Rusije. Vlada Gorske Republike je izbjegla u Tbilisi, i sljedećih nekoliko godina djelovala u izbjeglištvu. Nad Sjevernim Kavkazom su u proljeće 1920. vlast preuzeli Sovjeti te formirali vlastitu Gorsku Autonomnu Sovjetsku Socijalističku Republiku.
Konfederacija gorskih naroda Kavkaza, osnovana 1989. godine u doba raspada SSSR-a, se ponekad nazivala duhovnom nasljednicom Gorske Republike.
Falsterbonäset
Falsterbonäset je poluotok na krajnjem jugu Švedske, na razmeđi Øresunda i Baltičkog mora.
El Parralito, Suchiate
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Falsterbonäset
Geografske karakteristike
Falsterbonäset leži u Grofoviji Skåne, točnije u Općini Vellinge, na samom poluotoku leži grad Skanör - Falsterbo, odnosno njegovi kvartovi Skanör (sjever) i Falsterbo (jug).
Obale su mu plitke, pa ima i laguna.
Čitav Falsterbonäset okružen je sa 40 km pješčanih plaža, pa je poluotok od 19. vijeka izrastao u turističku destinaciju. Tako da se danas tokom ljeta, broj stanovnika uveća četiri do pet puta.
Velika nagrada Saudijske Arabije
Velika nagrada Saudijske Arabije utrka je Formule 1.
Novăcești, Florești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 728 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 319 m.
Bitka kod Stadtlohna
Bitka kod Stadlohna se odigrala 6. augusta 1623. godine na sjeverozapadu današnje Njemačke za vrijeme Tridesetogodišnjeg rata između katoličke carske vojske pod komandom Johanna Tserclaesa Tillyja na jednoj, i protestantskih snaga pod komandom Christiana od Braunschweiga na drugoj strani. Do nje je došlo nakon neuspjelog Braunschweigovog pokušaja da sa vlastitom najamničkom vojskom iz Nizozemske potakne ustanak protiv carske vlasti u Donjoj Saksoniji; Braunschweig među tamošnjim protestantskim vođama, međutim, nije uspio naći podršku te je prisiljen na povlačenje prema Nizozemskoj, a Tilly i njegova vojska ga je počela goniti i konačno dostigla u Stadtlohnu kraj nizozemske granice. Carske su snage bile nadmoćnije ne samo u ljudstvu, nego i u disciplini, te se Braunschweigova vojska brzo raspala i bila gotovo u potpunosti uništena, a sva njena artiljerija i prtljag zaplijenjeni. Braunschweig je uspio pobjeći i sljedećih nekoliko godina pokušavao prikupiti novu vojsku i pokrenuti novi pohod, prije nego što je umro 1626. godine. Bitka kod Stadlohna je označila kraj tzv. češko-falačke faze rata, odnosno početak faza u kojima će se protestanti morati oslanjati na vojske stranih država.
Predsjednički izbori u Francuskoj 2012.
Izbori za predsednika Francuske 2012. su održani 22. aprila (prvi krug) i 6. maja (drugi krug).
Rezultati
[[Datoteka:2012 French presidential election - First round - Majority vote (Metropolitan France, communes).svg|right|300px|mini|Rezultati prvog kruga po francuskim opštinama:
Quince de Septiembre, El Fuerte
Quince de Septiembre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
Scaravascio, Cuneo
Scaravascio je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
Pețelca, Teiuș
Pețelca je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Teiuș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 280 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 313 m.
El Ranchito, San José Iturbide
El Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San José Iturbide.
Villetta, Bolzano
Villetta je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Chumatlán, Francisco Z. Mena
Chumatlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Francisco Z. Mena.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1724 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 422 m.
Woodstock, Minnesota
Vudstok je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 124, što je 8 (-6,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Palmita, Aramberri
La Palmita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Aramberri.