cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moslavačka gora
Zaštićena je od 2011. godine u kategoriji regionalnoga parka.
Barnegat Light, New Jersey
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 574, što je 190 (-24,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Operacija Grün
Tok operacije
Napad ustaško-domobranskih i njemačkih snaga počeo je krajem februara 1943. S obzirom da su partizani namjere okupatora otkrili pravovremeno, jedinice brigade su se povukle sa tog područja prema Krndiji i na taj način izbjegle borbe sa nadmoćnijim neprijateljem. Poduhvat »Grün« završio se bez uspjeha.
Ishod
Poslije neuspjeha ofanzive, partizanske snage kreću ponovo u ofanzivna dejstva. Napad na garnizon u Ljeskovici je uslijedio 5. marta oko 21.00 čas.
NGC 1100
NGC 1100 je galaksija u zviježđu Eridan.
Marija Đurić
Marija Đurić (6. 8. 1977. — ) je srpska glumica i slikarica.
Vanjske veze
Dejan Đorić -->
Psihologija religije
Psihologija religije se sastoji od primene psiholoških metoda i interpretacija religioznih tradicija na religioznim i nereligionznim individualcima. Ova nauka pokušava da tačno opiše detalje, porekla i svrhu religioznih uverenja i ponašanja. Iako se psihologija religije izdvojila kao zasebna disciplina tek krajem 19. veka, sva ova izučavanja su se vršila i vekovima pre toga.
Mnoge oblasti religije ostaju nedovoljno istražene od strane psihologije. Religija i duhovnost su značajne u životu mnogih ljudi ali je i dalje nerazjašnjeno kako oni nekada dovode do pozitivnih, a nekada do negativnih rezultata. Stoga je potrebno dalje istraživanje ovih pojava. Nastavak dijaloga između psihologije i teologije može dovesti do boljeg razumevanja i napretka obe discipline.
Filozofija religije obrađuje na filozofski način materijal koji joj pružaju psihologija religije i istorija religije. Psihologija religije ispituje religiju u subjektivnom smislu ili religioznost, pobožnost. Psihologija religije ne može rešiti problem religije, ali mu se najviše može približiti istražujući psihičku prirodu religioznih procesa ili religioznih funkcija. Kao empirijska nauka, psihologija religije može i treba da bude nezavisna od filozofije i da religiozne pojave izučava nezavisno od filozofskog pitanja njihove vrednosti i istinitosti. Psihologija religije je neophodna za poznavanje raličitih pitanja religioznosti kao i za razumevanje istorije religije.
Sinteza aminokiselina
Sinteza aminokiselina je set biohemijskih procesa (metaboličkih puteva) kojima se formiraju razne aminokiseline iz drugih jedinjenje. Supstrati za te procese su razna jedinjenja iz hrane organizama ili iz medija za rast. Svi organizmi nemaju sposobnost sinteze svih aminokiselina. Na primer, ljudi mogu da sintetišu samo 12 od 20 standardnih aminokiselina.
Fundamentalni problem sa kojim se suočavaju biološki sistemi je pristup azotu u obliku koji je podesan za upotrebu. Taj problem su rešili pojedini mikroorganizmi koji imaju sposobnost redukovanja inertnog N≡N molekula (azotnog gasa) u dva molekula amonijaka. Amonijak je izvor azota za sve aminokiseline. Ugljenična osnova se formira u glikolitičkom putu, pentozno fosfatnm putu, ili u ciklusu limunske kiseline.
Psihologija religije
Vilijam Džejms
Američki psiholog i filozof Vilijam Džejms (1842-1910) je bio predsednik Američke asocijacije psihologa i ima veliki uticaj na psihologiju religije. Njegovo delo Vrste religioznog iskustva se smatra klasičnim delom u ovom polju i reference na Džejmsove ideje su uobičajene na profesionalnim konferencijama. Džejms pravi razliku između institucionalne i lične religije. Institucionalna religija se odnosi na religioznu grupu ili organizaciju i igra veliku ulogu u kulturi društva. Lična religija, u kojoj individual doživljava mistično iskustvo, se može iskusiti bez obzira na kulturu. Džejmsa je najviše interesovalo razumevanje ličnog religioznog iskustva.
Sinteza aminokiselina
Jedan važan aspekt biosinteze aminokiselina je stereohemijska kontrola. Pošto su sve aminokiseline izuzev glicina hiralne, biosintezom se mora precizno formirati korektan izomer. Za svaku od 19 reakcija formiranja hiralnih aminokiselina, stereohemija na α-ugljeničnom atomu se uspostavlja putem transaminacije u kojoj učestvuje piridoksal fosfat. Skoro sve transaminaze koje posreduju te reakcije su izvedene iz zajedničkog pretka, što je još jedna ilustracija tendencije da se efektivna rešenja biohemijskih problema zadržavaju tokom evolucije.
Psihologija religije
Vilijam Džejms
Proučavajući lična religiozna iskustva, Džejms je napravio razliku između zdravorazumske i duševno bolesne religioznosti. Individue koje su naklonjene zdravom razumu imaju tendenciju da ignorišu zlo u svetu i da se koncentrišu na pozitivne i dobre stvari. Džejms je iskoristio primere Volta Vitmana i religioznog pokreta "Novo mišljenje" da bi ilustrovao zdrav razum u Vrstama religioznog iskustva. Individue koje teže ka duševno bolesnoj religioznosti su nesposobne da ignorišu zlo i patnju, i imaju potrebu za ujedinjujućim iskustvom, religioznim ili ne, da bi pomirili dobro i zlo. Džejms je koristio citate Lava Tolstoja i Džona Banjana da bi ilustrovao duševnu bolest.
Sinteza aminokiselina
Aminokiselinska sinteza
Aminokiseline se sintetišu iz α-ketokiselina, i zatim se transaminuju sa druge aminokiseline, obično glutamata. Enzimi koji posreduju ovu reakciju su aminotransferaze.
Sam glutamat se formira putem aminacije α-ketoglutarata:
Psihologija religije
Vilijam Džejms
Vilijam Džejmsova hipoteza o pragmatizmu proizilazi iz efikasnosti religije. Ako individualac veruje i praktikuje religiozne aktivnosti i te aktivnosti imaju rezultata, onda ta praksa može biti dobar izbor za tog individualca. Međutim, ukoliko proces religije ima malu efikasnost, onda nema racionalnog razloga za nastavak te prakse.
G. V. F. Hegel
Hegel (1770-1831) je opisao sve sisteme religije, filozofije i društvenih nauka kao izraze iskonskog poriva svesnog bića da uči o sebi i svom okruženju, beležeći svoje hipoteze i otkrića. Stoga, religija je samo oblik te potrage za saznanjima u okviru kog ljudi beleže različita iskustva i razmišljanja. Njegovo delo Fenomenologija duha je studija o tome kako različiti tipovi pisanja i razmišljanja koriste individualna i grupna iskustva sa različitih podneblja, utičući na trenutna saznanja i poglede na svet koji su ustaljeni u populaciji. Ova aktivnost je funkcionisanje jednog nekomplentnog grupnog uma, gde svaki individualac pristupa zabeleženim saznanjima drugih. Njegovi radovi često uključuju i detaljne opise psiholoških motivacija koje utiču na mišljenje i ponašanje kao, na primer, borba jedne zajednice ili nacije da spozna samu sebe i stekne suverenitet. U Hegelovom sistemu, religija je jedno od glavnih skladišta mudrosti koja se koristi u ovim borbama, predstavljajući veliki skup sećanja na ljudsku prošlost u njenim različitim fazama.
Sigmund Frojd
Sigmund Frojd (1856-1939) je dao objašnjenja o razvoju religije u više svojih dela. U delu Totem i tabu primenio je teoriju o Edipovom kompleksu (koji podrazumeva nerešena seksualna osećanja, na primer, sina prema svojoj majci i netrpeljivost prema ocu) i postavio njegovo nastajanje u primarnu fazu ljudskog razvoja.
U delu Mojsije i monoteizam, Frojd je rekonstruisao biblijsku istoriju u skladu sa svojom opštom teorijom. Njegove ideje su razvijane i u delu Budućnost jedne iluzije. Kada je Frojd govorio o religiji kao o iluziji, on je insistirao da je ona fantastična struktura od koje čovek mora biti oslobođen da bi dostigao zrelost.
Frojd vidi ideju Boga kao jednu verziju očinske figure, a religiozna uverenja kao neurotična i infatilna u samoj svojoj osnovi. Frojd je verovao da je autoritarna religija disfunkcionalna i da otuđuje čoveka od samog sebe.
thumb|Grupna fotografija iz 1909. ispred Klark univerziteta. Prvi red: Sigmund Frojd, G. Stenli Hol, Karl Jung. Zadnji red: Abraham Bril, Ernest Džons, Šandor Ferenci.
Karl Jung
Švajcarski psihoanalitičar Karl Gustav Jung (1875-1961) usvojio je veoma drugačiji stav, onaj koji je privrženiji religiji i pozitivnom shvatanju religioznog simbolizma. Jung je smatrao da na pitanje postojanja Boga psiholozi ne mogu naći odgovor i usvojio je vrstu agnosticizma. Jung je tvrdio, kao dodatak individualnom nesvesnom (ugrubo usvajajući Frojdov concept), kolektivno nesvesno, koje je skladište ljudskog iskustva i koje sadrži „arhitipove” (osnovne slike koje su univerzalne i koje se ponavljaju bez obzira na kulturu). On je video prelaženje ovih slika iz nesvesnog u svesno kao osnovu religioznog iskustva i umetničke kreativnosti.
Robert Emons
Robert Emons je 1999. izneo teoriju o „duhovnim težnjama” koja je podržana empirijskim istraživanjima i koja tvrdi da duhovne težnje podstiču integraciju ličnosti zato što one postoje na višem nivou ličnosti.
Zadatak psihologije religije
Predmet psihologije je subjektivni religiozni život, religiozna svest, različiti oblici religioznih osećanja, mišljenja i htenja. Ona treba da se zadržava samo na posmatranju i utvrđivanju činjenica religioznog duševnog života. Ona treba da ispita kako se manifestuju religiozna osećanja i kakav uticaj imaju na duhovnu aktivnost. Psihologija religije kao posebna empirijska nauka koja istražuje činjenice religioznog života je skorijeg datuma. Ona je nastala onda kada se počelo ukazivati na stvarne religiozne pojave, na religiozni život koji se krije iza apstraktnih pojmova filozofije religije i teologije. Krajem 19.veka, tačnije 1899. Godine javljaju se u Americi prva psihološka istarživanja pod imenom psihologija religije. Dok se naziv nije odomaćio govorilo se o verskoj, pa čak i o svetskoj filozofiji. Psihologija pokušava naučno shvatiti duševni život religioznog čoveka, otkriti prirodu religioznih pojava koje su najdublje i najskrivenije u čovekovoj duši, njihove odnose i veze sa ostalim duševnim pojavama. Predmet psihologije je religiozna duša, religiozna svest, religija u subjektivnom smislu. Zadatak opšte psihologije je ispitivanje religioznosti kao subjektivnog doživljavanja. To je psihologija pobožnosti, psihologija religioznih osećanja i misli (predstava) i psihologija religioznih radnji (kulta, molitve, žrtve). Specijalna (posebna) psihologija ispituje različite oblike religiozne svesti i religiozne tipove (religijska tipologija). Pored podele na opštu i posebnu psihologija religije se može podeliti i na individualnu(koja ispituje religiju kao duševni pojav pojedinih individua, njen uticaj i manifestacije) i socijalnu (ispituje religiozne pojave kao socijalne pojave, kao proizvod kolektivnog duha).
Metodi psihologije religije
Za psihologiju religije je značajna i psihološka analiza poverenja, uzdanja u Boga, nade, kajanja i sličnih događaja u vezi sa religioznim doživljavanjem.
U novije vreme uspešno je primenjivan i psihoanalitički metod takozvanih slobodnih asocijacija: ispitivana osoba treba, povodom jedne date reči da odmah i slobodno kaže sve što joj padne na pamet u vezi sa zadatom reči ili religioznim tekstom.
Psihološki eksperiment omogućava posmatranje jednog duševnog pojava pod najpovoljnijim uslovima. Ekspirementalno posmatranje je posmatranje pod tačno određenim uslovima koje eksperimentator može po svojoj volji menjati i tako dotične pojave približnije odrediti. Takođe eksperiment omogućava ponavljanje sličnih duševnih pojava kod različitih osoba i proveravanjem dobijenih rezultata. Neki su postavljali pitanje da li su eksperimenti u psihologiji religije u pravom smislu eksperimenti ili tu imamo samo obučeno u oblik eksperimenta ono što već znamo sa druge strane. Vunt, kao osnivač eksperimentalne psihologije religije sporio je vrednost eksperimenta. Po Vuntu religija je problem kolektivne ili socijalne psihologije ili kako je on zove, psihologije naroda. Girgenzon brani te eksperimente protiv Vunta i naazi da su opravdani i neophodni. On smatra da eksperiment ne može da zameni istorijsko istraživanje i obično samoposmatranje, ali da produbljuje i razjašnjava onde gde ta dva metoda nisu dovoljna.
Analiza religiozne svesti
Mišljenje je bitan činilac u religioznom doživljaju. Samo to nije pojmovno i logično već intuitivno mišljenje. Religiozna intuicija je slična filozofskoj ili slikarskoj intuiciji. Kako kaže Delakroa religiozna svest nije samo osećanje već i jedan način mišljenja, skup verovanja. Vera nastaje onde gde prestaje znanje. Misao o Bogu je naljjdublja intuicija. Da li toj misli odgovara nešto realno je pitanje na koje odgovor daje filozofija religije, a ne psihologija. Nameće se pitanje da li imamo prvo osećanje ili prvo ideju Boga- na to se može odgovoriti da je religiozna intuicija (Boga) i jedno i drugo.
U psihologiji religije se govori o različitim stadijima individualnog religioznog razvića ili o stepenu religioznog udubljivanja. Na najnižem stepenu to razumevanje je čisto intelektualno, a posle nastaje viši stepen produbljenog razumevanja sa više ili manje neodređenim osećanjima i religiozno uživljavanje u smisao teksta. Na najvišem stepenu stupa u akciju celo ja, stapajući se sa religioznim predmetom u jedno. Posle toga najviše doživljavanje polako opada i prelazi u druge sadržaje svesti ili u voljne odluke i produžuje svoje dejstvo i u nesvesnom duševnom životu. U novijoj psihologiji religiji naglašavaju se obično funkcijalna strana religioznog doživljaja više nego misaona. Za postanak doživljaja potrebni su pored subjektivnog i individualnog i objektivni faktori. Religija se ne da zamisliti bez ijednog objektivnog faktora u obliku reči, propovedi ili primera. Najosnovnija i najvažnija religiozna misao je misao o Bogu u kojoj je kao kaže Grin obično sadržan i religiozni pogled na svet. Ali samo mišljenje o religiji ne čini religiju. A čovek se zadovolji praznim rečima i kad tvrdi da veruje u Boga, jer je naravno lakše ostati na površini nego sići u dubinu duše. Religija je doživljaj apsolutne realnosti na osnovu osećanja apsolutne zavisnosti i ništavosti. Vera je najosobeniji i najdublji akt našeg duha. Zbog toga, kako kaže Šeler, religiozni akt čini čoveka čovekom.
Individualni faktor je važan objektivni preduslov za za ovaj ili onaj tok religioznog doživljaja, za njegov postanak i karakter. Na prvom mestu među pretpostavkama unutrašnjeg razvića su doživljaj krivice i greha koji potiču iz težnje ka istinitosti i časti. Duboka pobožnost se čak može meriti dubinom osećanja greha. U svesti o grehu dolazi čovek do najdubljeg saznanja o samom sebi. Ali u toj svesti dolazi i do najdubljeg saznanja Boga. Religiozno razumevanje se razlikuje od običnog bezličnog intelektualnog razumevanja jer je ono pretežno intuitivno i sasvim lično. U tom pogledu je slično etičkom i estetičkom razumevanju. To nije razumevanje razumom već srcem i ljubavlju. Religiozno doživljavanje je stvaralačko doživljavanje koje nije samo proces fantazije već stvaralačka promena čovekovog ja i ponekad potpuni unutrašnji preokret. Religiozni doživljaj utiče na sve ostale duševne procese, a ima dejstvo u nesvesnom ili podsvesnom duševnom životu.
Individualno razviće i preobaraćenje u veri
Američki psiholozi religije, na čelu sa Starbakom ispitivali su naročito tako zvanu konverziju, tj.preobraćenje u veri, preporod u religioznom pogledu. Kod Strabaka koji je ispitivao poglavito konverzije, naročito u doba puberteta pojam konverzije je shvaćen kao buđenje religioznog interesa koje se dovodi u vezu sa izvesnim, vremenskim određenim doživljajima. Konverzije su iznenadne promene vezane za vreme najvećih telesnih promena (doba puberteta) kome odgovara i konfirmacija. Religioznom preobraćanju ponekad prethode mučne unutrašnje borbe i potresi koji dovode do više ili manje naglih promena i predstavljaju prekid dotadašnjeg života. Preobraćenje u pravom smislu je promena pri kojoj se dispozicije za mučno raspoloženje, afekte i strasti, koje se ne slažu sa religioznim životom, čine da odjednom nestaju i ustupaju mesto osećanjima koje dušu ispunjuju višim životom. U svakom slučaju religiozni preobraćaj predstavlja duševni mir i ravnotežu posle izvesnog duševnog nemira i neravnoteže.
Svaki mali napredak u obrazovanju svoga ja je u neku ruku preobraćaj u malome. Religiozni doživljaji menjaju naše ja postepeno i stalno, ali ne jednom zauvek. Ni kod najreligioznijeg čoveka religija nije ništa gotovo već se mora neprekidno obnavljati i ponovo prisvajati. I Starbak razlikuje dva oblika preobraćenja: jedan oblik koji sadrži predanost i praštanje i drugi u kome nov život izbija kao prirodna reakcija svesti o grehu ili kao rezultat voljnog akta. Među motivima za konverziju na prvom mestu se pominje kajanje, a posle svest o grehu, čežnja za Bogom i dr.
Bitno je istaći da preobraćanje ne mora uvek značiti prelaz iz nevere u veru već i obratno. Takođe postoji i jedan period sumnje u religijski autoritet. Pored pozitivnih religioznih događaja postoje i negativni, pored prisvajanja religije postoji i njeno odbacivanje, i ne samo neverovanje već i neprijateljstvo i mržnja prema Bogu. I najintezivniji religiozni doživljaju propadaju ako se ne obnavljaju.
Religiozna osećanja
Kada se govori o psihičkoj suštini religije onda se postavlja pitanje da li je religija misao ili osećanje ili volja. Ne treba zaboraviti da su te tri vrste procesa nerazdvojne, a naročito u jednu tako komplikovanom pojavu kao što je religija koja obuhvata sav duševni život.
Kada se govori samo o osećanjima onda to jedino može značiti da je emocijalna strana toliko istaknuta da sasvim potiskuje i skriva druge dve strane. Religiozna osećanja ne mogu značiti neka čisto afektivna stanja, potpuno bez misli i saznanja jer takvih stanja nema. Religija se zato ne može shvatiti kao čisto osećanje ili čisto raspoloženje. Prema Vunderleu prvi koren religije je mišljenje.
Religioznim osećanjima mogu se nazvati samo ona osećanja koja se vezuju za neki sadržaj religioznog saznanja. Religiozna osećanja nisu nikakva posebna osećanja, jer svako osećanje se može odnositi na religiozni predmet i postati religiozno osećanje. Najraznovrsnija emocijalna osećanja mogu dobiti karakter religioznih osećanja ako se odnose na predmet religije. Pojam religiznog osećanja igrao je i igra važnu ulogu u psihologiji religije, utoliko pre što se osećanjima nazivaju i misli koje ne mogu da budu bliže određene. Prvobitne predstave o Bogu su vrlo neodređene i nejasne i utoliko više osećanja nego misli.
Novija psihologija religije pokušava da bliže odredi doživljaje koji se označavaju pojmom religioznog osećanja. Osećanja su uopšte sekundarni element u empirijskoj religiji. Njena prava suština je u duhovnom sadržaju i duhovnoj funkciji religioznog doživljavanja. U religioznom doživljavanju mogu se razlikovati stanja prijatnosti i stanja neprijatnosti. Neprijatna stanja su : stanje bola, tuge, jada, nemanja, čežnje, nezadovoljstav, nemira, ništavila, praznine, siromaštva, niskosti, besmislenog traženja, pa posle različita osećanja straha, osuđivanja samog sebe i svesti o krivici. Kao petu, najtamniju grupu neprijatnih religijskih osećanja navodi Girgezon mržnju prema Bogu i Božanskome. Kao primer navodi se Niče i stav prkosa prema Bogu. Tako pesnici, poput Getea ponekad prkose božanskim silama.
Prijatna osećanja u religioznom doživljavanju su : osećanje radosti i sreće sa svešću o uzvišenju, pojačanju i ulepšavanju života. A tu dolazi i strahopoštovanje, pa osećanje mira i spokoja, osećanje nade i poverenja u budućnost i kao peta najprijatnija vrsta osećanja dolaze razni oblici ljubavi. Analiza religiozne ljubavi pokazala je raličite stepen ljubavi ako religioznog doživljaja. Ljubav prema Bogu znači težnju ka Najvišem i potpunu predanost Božijoj volji. Ljubav prema Bogu nije samo intelektualna ljubav (amor intellectualis) već i mistička težnja za sjedinjavanjem sa Bogom. Čežnja za Božanskim je ustvari čežnja za spasenjem od svega zemaljskog, prolaznog i ništavog. Fanatizam je bolesno pojačanje odanosti prema Bogu kao potpuno razvijeno osećanje religija ima uvek karakter zadovoljstva, ali taj momenat zadovoljsta može biti tako malo istaknut da se tek indirektno može zaključiti da on postoji. Najznačajniji element tog doživljaja je osećanje apsolutne zavisnosti. Osećanje čovekove od natčovečanske sile je kvalitativno različito od svih drugih osećanja zavisnosti, a može imati različite izražajne oblike. To osećanje zavisnosti Oto naziva osećanjem stvorenosti ili stvorenja. To je osećanje sopstvenog ništavila u odnosu prema Bogu. Osećanje apsolutne zavisnosti nije moguće prema empirijskom svetu i zato to osećanje vodi čoveka ka apsolutnoj, nadempirijskoj realnosti. To nije osećanje zavisnosti od prirode, jer i priroda zavisi od nečeg višeg natprirodnog.
Osećanje svetoga
Svetost je naročito religiozno osećanje koje je u vezi sa preporođajem. Kako Džejms kaže svetost je ujedinjenje zrelih plodova religioznog života. Sveti čovek je onaj kod koga religiozna osećanja čine središte života. Svetost znači savršenstvo religioznog života. Sredstvo za to je askeza koja može imati različite uzroke i različite oblike kao što su post, bdenje i dr. Sveti čovek je srodan geniju samo je kod njega glavno delanje okrenuto u religioznom pravcu. Najviši, bezgrešni stepen svetosti čovek ne može postići. Kao specifična, apriorna kategorija religioznoga smatra se sveto. Sveto je, kako neki govore , ideal religije. U prvom redu sveto je problem psihologije religije i u novije vreme ono što je bilo predmet duboke i svestarne psihološke analize. Osećanje svetoga je ono što čini psihičku suštinu religije. U objektivnom smislu sveto predstavlja najvišu vrednost i najvišu realnost. Sveto označava ono što je skroz drugačije od svega vidljivog, označava silu koja je iznad svega drugoga i prirodnog.
Sveto je misteriozno i tajanstveno. U suštini svake religije leži jedna misterija, jedna sveta tajna. U psiholškom smislu religija je mističko doživljavanje tajanstvenog Apsolutnog, kao svetog. Predmet religije, Bog, doživljava se i u najprimitivnijim religijama kao neka sila, ali sasvim drugačija od svih ostalih. Predmeti i ljudi ipsunjeni tom silom imaju nešto što ih odvaja od svega drugog i zato su sveti. Nosilac te sile može biti kamen ili drvo i tako je i nastao sveti kamen ili sveto drvo. Najbeznačajnije stvari mogu postati sveti predmet. Bog je u nižim oblicima religije jedna više ili manje neodređena sila, ali sveta. U najvišim oblicima religije osnovni religiiozni doživljaj je najviše, svete vrednosti. Sveto je nešto što je drugačije, apsolutno strano, čuno, što izaziva čuđenje. Sveto i nečisto mogu biti identični. U tom smislu i tabu označava sveto, a to mogu biti nečiste i odvratne stvari. Reč tabu se upotrebljava u etnologiji i nauci o religiji da označi prvobitnu svetost u religioznom, ali ne u moralnom smislu. Sveto je naročita kategorija religioznog. Ono označava moralni predikat. Oto je sveto nazvao numioznim (od latinske reči numen što znači uzvišenost, nešto što je najviše). Otova analiza nalazi u svetom prvo ono što su stari ljudi nazivali sveti strah. Božanski svet se javlja kao nešto duševno, a primitivan čovek se plaši od te duševne stvarnosti. Religiozni (numiozni) strah je osećanje nečeg strahovitog, jezivog, a tajanstvenog, misterioznog i svetog. Ono što je najdublje u svakom religioznom doživljaju je osećanje jezovitog tajanstva. To je specifično religiozni ili numiozni strah. To je iracionalno u ideji o Bogu.
Prvobitno to je demonski strah koji prethodi religioznom strahu i karakterističan je za religiju primitivnih. Njemu sleduju oblici tajanstvenog nagona ili numioznog osećanja. Osećanje numioznog je nešto kvalitativno sasvim osobeno što se ne da izvesti ni iz kakvog drugog osećanja. Glavni momenat u numioznom je tajna, misterija je ono je nešto sasvim drugačije. Glavni pojam je tajna, a strahovito je sporedni pojam, ali je njegova analiza lakša. Religiozan strah ustvari je strahopoštovanje, a ne običan strah.
Ceo svet je velika tajna, veliko čudo. Sam Bog, osnovni predmet religije je najsvetija tajna, najviša i večna misterija. Misterija je skriveno, ono što nije shvaćeno, ali se pozitivno doživljava u našim osećanjima. Tajna u pravom smislu je samo božanska, sveta tajna religije. U strogo teološkom smislu misterija označava natprirodno kako kaže Vunderle. Po mnogima (kao npr. po Kantu) sveto označava moralno savršenstvo. Sveto je označavalo nešto što je prevazilazilo kako racionalni tako i moralni momenat. Zato to čisto religiozno značenje svetoga Oto naziva numioznim. Numiozno je tajanstveno i moćno. Ono je u isto vreme misterija i moć, kaže Šmalenbah.
Misterija u smislu tajnog i tajanstvenog kulta bilo je i u prehrišćanskim vremenima. I za najvažniju hrišćansku tajnu (pričešće) kao simbol duhovne zajednice sa Bogom tvrdi se da je postala pod uticajem starih, grčkih misterija. Najzad i sama vera je misterija.
Religiozni instinkt
Religiozni instinkt ili religiozna potreba je u punom smislu potreba koja se nalazi u osnovi drugih potreba. Religiozni instinkt je složen iz drugi instinkta, iz straha, radoznalosti i potčinjenosti. Religiozni instinkt se može smatrati kao nešto elementarno, kao jedan čisto čovečanski instinkt, za razilu od drugih instinkta ili nagona koji su zajednički čoveku i životinji poput instinkta samoodržanja rase.
Psihološku podlogu religije čini jedna težnja ili nagon koji se ne da svesti na razum i zato se religija ne da racionalizovati. Psihologija religije ima zadatak da utvrdi odnos racionalnog i iracionalnog elementa u ideji Boga. Osnovni predmet religije, Bog, ne može se objasniti iz same racionalne svesti jer njenu psihičku podlogu čini jedna naročita dispozicija, sklonost, nagon ili težnja ka Bogu. U stvaranju osnovne religijske ideje, ideje Boga mora se postaviti jedan naročit religiozan činilac koji je element našeg duha, ali se ne da svesti na racionalene elemente. Definisani naučni pojmovi i logički zaključci i ne spadaju u suštinu religije. Religija nije nikad čisto iracionalna. Deklaroa kaže da se osećanja i razum stalno prilogođavaju jedno drugome.
Predmet religije je transcendentan tj. daleko izand ovoga sveta, pa samim tim prevazilazi i ljudski razum. Taj transcendentalni svet je uvek iracionalan. Samo saznanje ne čini suštinu religije. Religija se u mnogome više sastoji od iracionalnih nego racionalnih elemenata. Na početku religije je jedno osećanje, a ne samo saznanje. Religija nije moguća bez jedne racionalne podloge, tj.bez izvesne ideje o Bogu.
Greding
Greding je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 16 opštinskih središta okruga Rot. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.095 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9576122.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rot Greding se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Rot. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 397 metara. Površina opštine iznosi 103,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.095 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 68 stanovnika/km².
Orange Beach, Alabama
Orange Beach je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živeo 5.441 stanovnik.
Scopeto Madonna Gulia, Latina
Scopeto Madonna Gulia je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 524 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Gandy, Florida
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 2.031.
Natrijum adipat
Natrijum adipat je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 190,105 Da.
Rip Van Winkle
thumb|Statua Ripa van Winklea u [[Irvington (New York)|Irvington, nedaleko od "Sunnysidea", imanja Washingtona Irvinga]]
Ballan, Padova
Ballan je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Washington Irving
Washington Irving (3. april 1783 - 28. novembar 1859) bio je američki književnik, historičar i diplomat, najpoznatiji po fantastičnim pričama The Legend of Sleepy Hollow i Rip Van Winkle koje su ga učinile prvim međunarodno uspješnim autorom mlade američke književnosti. Irving je također pisao o historiji Španije gdje je od 1842. do 1846. služio kao američki ambasador. Njegova djela su postala dio američkog folklora, posebno u rodnom New Yorku gdje je njegov izraz "Gotham" postao nadimak za grad, a "Knickebockers" (po jednom njegovom izmišljenom liku) za tamošnje stanovnike. Sklonost da historijske tekstove "krasi" s "pikantnim", ali nepotvrđenim deteljima, ga je učinila jednim od najzaslužnijim ličnosti za mit o ravnoj Zemlji.
Ballan, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Rip Van Winkle
Rip Van Winkle je kratka fantastična priča američkog književnika Washingtona Irvinga originalno objavljena 1819. godine. Radnja je smještena u 18. vijek u Sjevernu Ameriku pod britanskom vlašću, a naslovni protagonist je seljak nizozemskog porijekla koji tokom šetnje po šumi zaspe i nakon buđenja otkrije da je spavao dvadeset godina. Rip Van Winkle je jedno od najpoznatijih Irvingovih djela i jedan od prvih značajnijih likova američke književnosti. Priča o njemu je ušla u američki folkor, a postala je predmetom brojnih adaptacija, uključujući jedan od najranijih igranih filmova iz 1896.
Novi centar (Andora)
Novi centar (Nou Centre, NC) je andorska politička stranka desnog centra čiji se politički program temelji na konzervativizmu i kršćanskoj demokraciji. Nastala je godine 2005. spajanjem stranaka Andorski demokratski centar i Vijek 21 - a koje su od 2001. bile u permnantnoj koaliciji. Na izborima 2009. je zajedno s vladajućom Liberalnom strankom ušla u Reformsističku koaliciju te osvojila 11 od 28 mjesta u Općem savjetu dolina.
PRAD
Termin  ima više značenja.
Mihajlo VII Duka
Mihajlo VII Duka (grčki: Μιχαήλ Ζ΄ Δούκας) zvan i Mihajlo VII Parapinak (Konstatinopolis, oko 1050. - Konstatinopolis, 1090.) bio je bizantski car od 1071. do 1078., njegova loša politika pospješila je Seldžučki prodor u Malu Aziju.
Biografija
Mihajlo Duka rođen je kao najstariji sin cara Konstantina X., otac mu je umro 21. maja 1067, dok je još bio dijete, pa je njegova majka Evdokija Makrembolica vladala kao regent. Zbog opasne političke i vojne situacije, ona se ubrzo udala za vojnog komandanta Romana Diogena, koji je u januaru 1068. okrunjen za cara kao Roman IV. Nakon što je 1071. Roman strašno poražan u Bitke kod Mancikerta od strane Turaka Seldžuka, svrgnut je s trona Manzikert 1071, a za cara je postavljan Mihajlo Duka 24. oktobra. thumb|left|240px| [[Solidus sa likom Mihajla VII Duke]] Kad se normanski najamnik Roussel de Bailleul, odmetnuo od njegove vlasti i pokušao uspostaviti vlastito kraljevstvo u Maloj Aziji, Mihajlo se za pomoć u njegovom rušenju obratio Turcima Seldžucima i tako im zapravo olakšao prodor u Malu Aziju i osnivanje vlastitog Rumskog Sultanata.
Pravi uzrok pada Mihajla Duke bio je eunuh Nikiforices, koji je na carskom dvoru imao ulogu ministra, pod čiji je uticaj Mihajlo snažno podpao. Nikiforices je došao na ideju da bi carstvo moralo stvoriti monopol na žito i tako riješiti svoje ekonomske probleme. Njegova politika ne samo da je razbjesnila velike zemljoposjednike, već je uzburkala i obične ljude, jer su u međuvremenu cijene žita radikalno skočile. Kad su nakon tog izbili neredi u Konstatinopolisu, dvoje moćnih vojskovođa, inače velikih rivala Nikifor Brijenije Stariji i Nikifor III Votanijat, kenuli su sa vojskom na Konstatinopolis svrgnuti cara. Mihajlo Duka abdicirao je 31. marta 1078., te otišao u manastir te postao monah.
Krndija
Krndija je gora u Slavoniji, Hrvatska, koja se nalazi istočno od Papuka, na koji se nadovezuje. Nalazi se južno od Orahovice i Našica odnosno sjeverno od Požege i Kutjeva.
Zapadna granica Krndije je planinski prijevoj koji se nalazi između Orahovice i Kutjeva; dok je istočni rub teško odrediti, jer Krndija postupno prelazi u ravnicu blizu Đakova i istočnije prema Vinkovcima.
Aria (anime)
Aria (japanski アリア) je japanska manga Kozue Amano iz 2001. koja je 2005. adaptirana u anime seriju u tri sezone - Aria the Animation, Aria the Natural te Aria the Originator - koje sveukupno imaju 52 epizoda, kao i kratki OVA film koji je izašao izravno na video, Aria the OVA - Arietta, koje je sve režirao Junichi Sato. Radnja se odigrava u dalekoj budućnosti, u 24. stoljeću, u gradu Neo-Venecija, naselju na Marsu, koji je u međuvremenu teraformiran u planet bogat vodom i oceanima te preimenovan u naziv Aqua. Usprkos SF okruženju, priča je primjer kriške života te se odvija oko svakodnevnih dogodovština troje djevojaka koje se školuju kako bi postale undine (marsovska verzija gondolijera): glavna junakinja je vedra i pozitivna Akari, njena prijateljica, malo ciničnija Aika te Alice.
Krndija
Najviši vrh Krndije je Kapavac i visok je 790 metara.
NGC 1101
NGC 1101 je galaksija u zviježđu Kit.
Krndija
Na Krndiji se nalaze vulkanske stijene (na Lončarskom visu): trahiandeziti (latiti), andeziti. Trahiandeziti su nastali u svezi sa sinsedimentacijskim vulkanizmom u dobu kad su se taložili otnang-karpatski sedimenti duž rasjednih sustava, a kristalizirali su se u podmorskim uvjetima.
Aria (anime)
Autorica Amano je izjavila da je stripom htjela pokazati kako se sreća krije i u malim, svakodnevnim stvarima koje ljudi često zanemaruju. Pošto je fiktivni marsovski grad Neo-Venecija, u kojem se odigrava većina radnje, replika Venecije, animatori su osobno otišli u Italiju kako bi proučili taj grad te vjerodostojno dizajnirali i animirali razne građevine, kao što je Duždeva palača.
Serija je hvaljena zbog svojeg smirenog ritma koji, po nekima, doseže Zen razinu, optimističnog pogleda na svijet, lijepog dizajna likova i građevina, a neki su naglasili kako priča, za razliku od drugih animea, ne inzistira na izvanrednim pustolovinama već stavlja u prvi plan vrijednost svakodnevnih događaja u životu ljudi. Anime serija je također ponegdje hvaljena i zbog kvalitetne glazbe te se našla među 20 najboljih animea godine u prestižnom časopisu Animage.
Ciklidi
Ciklidi u prirodi naseljavaju tropske vode južne Azije, Afrike, Južne i Centralne Amerike. Najčešće se nalaze u slatkim, bilo tekućim ili stajaćim vodama, mada se neke vrste (od kojih su najznačajnije vrste rodova Etroplus i Sarotherodon) mogu naći u bočatnim i slanim vodama.
AM-855
AM-855 je analgetik koji je kanabinoidni agonist. On je derivat Δ8Tetrahidrokanabinola sa konformaciono ograničenim bočnim lancom. AM-855 je agonist CB1 i CB2 sa umerenom selektivnošću za CB1, Ki od 22,3 nM na CB1 i 58,6 nM na CB2.
Aria (anime)
Priča
Usprkos visokoj tehnologiji, ljudi u gradu sami čiste domove, peru veš i kuhaju. U svojem školovanju, Akari se sprijateljuje sa mentoricom, Alicijom, a kasnije i sa Aikom. Poglavlje Aqua pokriva njen dolazak na planetu Aqua i njen prvotni trening, dok poglavlje Aria pokriva njena iskustva kao vodič, što kulminira njenom diplomom, zajedno sa Alice i Aikom, čime postaju punopravne undine.
Poduzeće Himeya
Poduzeće Himeya je najstarije i trenutno drugo po rangu poduzeće za vodiče po vodi u Neo-Veneciji. Zapošljava 80-ak undina. Uniforme su im crvene a predsjednik je Hime.
Narančasta planeta
Narančasta planeta je najveće poduzeće za vodiče po vodi u Neo-Veneciji, te zapošljava 80-ak undina. Njihove uniforme imaju žute boje a predsjednik je Maa.
Nastanak
Prema njenom vlastitom obraćanju čitateljima u Aqui, svesku 2, cilj autorice Kozue Amano bio je napisati seriju koja će pomoći čitateljima pronaći sreću u malim stvarima kako se ne bi samo usredotočili na neuspjehe u životu. U drugom obraćanju, izjavila je da ju je pisanje Arie prisililo posvetiti pažnju na četiri godišnja doba te da se nada da serija prikazuje njeno divljenje za njih. Amano je razvila kalendar od 24 mjeseci za Mars, koji obiđe Sunce jednom u 668,6 dana. Zbog toga svako godišnje doba na Marsu traje 6 mjeseci. Amano je označila protok vremena i godišnjih doba kroz seriju tako što junakinja Akari eksplicitno kaže koje je godišnje doba te promatra festival vatrometa na kraju ljeta, ili se spomenu rođendani likova.
250px|right|thumb|[[Duždeva palača u Veneciji je identično replicirana u animeu]] U Ariji, Neo-Veneciji je izgrađena po uzoru na Veneciju prije njenog potopa u 21. stoljeću, a to uključuje i neke znamenitosti kao što je Trg Svetog Marka i Ponte dei Sospiri. I neke fiktivne lokacije u seriji su također zasnovane na stvarnim venecijanskim lokacijama. Jedan je primjer lokacija za poduzeće Aria, koje je istovjetna lokaciji za stanicu vaporetta te poduzeće Himeya koje se zasniva na hotelu Danieli u blizini Trga Svetog Marka.
Druge lokacije na Marsu koje je Amano temeljila na stvarnim mjestima uključuju japanski hram kojeg likovi posjećuju u Ariji u prvom svesku, a zasniva se na hramu Fushimi Inari-taisha u blizini Kyota.
Anime adaptacija
Kao pripremu za prvu sezonu anime adaptacije stripa, produkcijska ekipa i redatelj Junichi Sato su otputovali u Veneciju kako bi istražili lokacije. Snimili su pokrete gondolijera te su ih kasnije morali nacrtati kako bi u prvim epizodama bili realistični. Sato je izjavio da je vidio gondolijera koji je upotrijebio veslo za bacanje boce iz vode te da ga je to nadahnulo za jednu scenu u epizodi 11 sezone Aria the Animation u kojoj Alicia učini isto sa lopticom, što nije bilo u mangi. Produkcijska kuća je glumcima koji će podariti glasove likovima dala sve originalne raspoložive mange Aque i Arije kako bi se pripremili za priču, a ne fotokopije.
Sato je izjavio da je bila "prava borba" staviti raspoloživ materijal u 13 epizoda prve sezone, koje su se vrtile oko glavne junakinje. Naslov druge sezone, Aria the Natural, proizlazi iz činjenice što je dobio na raspolaganju dvostruko više epizoda (26) pa je priču ispričao na puno "prirodniji" način, što je pomoglo i dubljem razvoju likova.
Choro Club i Takeshi Senoo su skladali 30 vrsta glazbe za prvu sezonu te 15 za drugu. Satō i mikser zvuka Yasuno Satō su ima dali apstraktne teme umjesto poanti za priču, što je bila neobična metoda za skladatelje, koji nisu imali puno iskustva sa anime serijama. Senoo i tri člana Choro Cluba imaju mali cameo nastup kao glazbenici u epizodi 23 sezone Aria the Natural. Satō je komentirao kako su riječi za pjesme "Barracole" i "Coccolo" koje pjeva Eri Kawai, glase Athene Glory, čisto frfljanje. Riječi za uvodnu pjesmu u prve dvije sezone su također isprva trebale biti frfljanje, ali nakon što je pročitala mangu, Kawai je odlučila ipak napisati smislene rečenice. Kawai je napravilo demo snimke za Yui Makino kao vodič za njenu izvodbu tih uvodnih pjesama animea. Senoo je opisao pjesmu "Smile Again", koja se čuje u odjavnoj špici druge sezone, kao pjesmu o kraju ljeta.
Manga
Mangu je napisala i ilustrirala Kozue Amano pod prvotnim naslovom Aqua kada ju je objavio Enix u časopisu Monthly Stencil od 2001. do 2002. te povezan u dva sveska. Kada se strip premjestio u časopis Comic Blade u studenom 2002. a naslov se promjenio u Aria. Kasnije su ponovno objavljeni svesci Aque sa dodatnim materijalom i novim naslovnicama. Strip je završen u travnju 2008. Svih 70 poglavlja je skupljeno u 14 svezaka, a svaki svezak je imao pet poglavlja koja sva pokrivaju jedno godišnje doba. Svaki svezak se zove "putovanje" a svako poglavlje "navigacija".
Aria je na englesko tržište dovela ADV Manga, ali je odustala od licence nakon tri sveska. Licencu za Sjevernu Ameriku je pokupio Tokyopop, a počeo ju je objavljivati od prvog sveska, Aqua. Strip su izdali i drugi izdavači diljem svijeta: Kami (Francuska), Tokyopop (Njemačka), Star Comics (Italija), Tong Li Comics (Tajvan), i drugi.
Anime
Aqua i Aria je Hal Film Maker adaptirao u anime od 54-epizode sastavljen od tri sezone: Aria the Animation, Aria the Natural i Aria the Origination, te kratki film za video, Aria the OVA: Arietta. TV Tokyo Network je emitirao seriju između 2005. i 2008. Sve tri sezone su izašle na DVD tržište. Seriju je u Italiji emitirao Rai 4. Seriju je za Sjevernu Ameriku licencirao The Right Stuf International. Titlovani DVD set je izdao Nozomi Entertainment 2008. Serija je licencirana i u Koreji, Tajvanu, Francuskoj, i Italiji.
Soundtrack
Nekoliko albuma sa glazbom Arije je objavljeno, uključujući album za svaku od tri sezona animea, dvije kolekcija od glasovira, kolekcija pjesama te spomen album. Većina objavljenih pjesama pojavilo se na Oriconovoj ljestvici: najbolju prodaju albuma zabilježio je Aria the Natural Vocal Song Collection (30. mjesto), a najbolje prodavana pjesma je "Euforia", uvodna pjesma za Aria the Natural (18. mjesto).
Drama CD-i
Objavljene su četiri CD drame. Prva serija je producirana i prije animea te je imala različite glasovne glumcice; ostale tri su producirane zajedno sa animeom, te sa glasovnim glumicama iz istog.
Dodatni dramski CD-i uključeni su kao bonus materijal za svaki svezak Aria Perfect Guide.
Teme
Cavallaro je išao analizirati simbole u priči te ih usporedio sa doktrinama Paracelsusa u konstalaciji različitih prirodnih domena oko četiri "elemenata" - mističnih entiteta koji navodno prebivaju u duhovnoj esenciji fundamentalnih elemenata. Te životne sile utječu na cijelu prirodu. Po njemu, to se primjećuje po tome što se gondolijeri zovu "undina", dok su likovi koji motre klimu planete zovu "salamanderi". "Gnomi" su likovi zaduženi za regulaciju gravitacije planete a "silfi" daju model za dostavu pošte. Također, Cavallaro primjećuje kako "undine" stječu titulu "prima" kada dovrše svoje školovanje, što je isti naziv koji je Paracelsus koristio za određivanje triju primarnih principa koji potječu od žive, sumpora i soli. Predsjednici triju poduzeća nisu ljudi, već inteligentne plavooke mačke koje svi uvažavaju u gradu, što je njega podsjetilo na kame u šintoizmu.
Ilustracije u animeu evociraju stil slavnih slikara kao što su Jacopo Tintoretto, Canaletto, Bernardo Bellotto te J. M. W. Turner, od kojih su prva tri rođena upravo u Veneciji. Glazba je pak spoj blagog jazza, klavira i talijanske folk glazbe. Aria također kopira estetiku venecijanske arhitekture koja je prvotno nastala u Firenci tijekom Renesanse.
Odjek
Japansko ministarstvo kuluture je 2007. objavilo popis pet najboljih mangi nominiranih od čitatelja radi prijave za 11. festival medijskih umjetnosti. Među njima je bila i Aria. U Japanu, nova izdanja Arije su rutinski dosezala liste "bestsellera" manga te je rasprodana u tri milijuna primjeraka od srpnja 2007., što predstavlja 11 % svih manga svezaka ikada prodanih od njenog izdavača. Recenzija u The Comics Journal je hvalila mangu kao "najbolju strip seriju ikada stvorenu za osnovnoškolke", prozvavši ju "remek-djelom naracije i ilustracija koja je prekrasna za gledanje i gozba za mladu maštu po svojoj sposobnosti pozivanja u potpuno ostvaren svijet". Neki su priču usporedili sa sličnim ZF animeom, Yokohama Kaidashi Kikō. Ipak, neki su isticali kako zbog svoje "anti-dramatičnosti" i sporog ritma, serija neće biti za sve ukuse.
U časopisu Animage, prva sezona, Aria the Animation, je 2006. osvojila 12. mjesto na listi 20 najboljih animea godine, sa 86 glasa, dok je u istom izdanju Akari Mizunashi izabrana za 15. najbolji anime ženski lik. Druga sezona, Aria the Natural, je 2007. osvojila 13. mjesto na listi 20 najboljih animea godine. U istom izdanju, Akari Mizunashi je izabrana za 17. najbolji ženski anime lik. 2006., TV Asahi je objavio popis 100 najboljih animiranih TV serija koji se temeljio na online anketi koju je ispunilo japansko stanovništvo. U tom popisu, Aria the Animation se našao na 63. mjestu.
Orrville, Alabama
Orrville je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 204 stanovnika.
Andorski parlamentarni izbori 2009
Na izborima je pobijedila Socijaldemokratska stranka pod vodstvom Jaumea Bartumea, sa 45,03% glasova na nacionalnoj listi. Slijedila ju je "Reformistička koalicija" pod vodstvom Liberalne stranke Andore (32,34%) i novoformirana stranka Andora za promjenu (18,86%). Socijaldemokrati i njihovi saveznici su bili osvojili 14 mjesta, liberali 11 a Andora za promjenu 3.
DN
Termin  ima više značenja.
Operacija Krause
Operacija Krause je bila zajednička operacija Vermahta i snaga NDH protiv slavonskih partizana u predelu severno od željezničke pruge Nova Gradiška – Okučani. Trajala je od 2. do 6. februara 1943. godine. Izvođena je u dve etape: Krause I od 2. do 4. februara, i Krause II 5. i 6. februara.
Pozadina
Poslije napada jedinica Četvrte divizije NOV i PO Hrvatske na prugu, cestu i posade od N. Gradiške do Novske, Komanda njemačkih trupa u Hrvatskoj naredila je, 29 siječnja, da se poduzmu mjere u cilju odbacivanja pomenutih jedinica dalje od pruge. Radi toga je, na području sjeverno od pruge Nova Gradiška — Okučani, u toku 2, 3 i 4 veljače, izvedena akcija »Krause I« a zatim i »Krause II«.
Angažovane snage
Borbenu skupinu »Krause« činila je grupa njemačkih i ustaško-domobranskih jedinica pod komandom njemačkog majora Krausa, u čijem sastavu su bili:
Tok operacije
U dnevnom izvještaju Drugog hrvatskog korpusa od 30 siječnja 1943 god. u vezi sa ovim piše: „Grupa Krause zauzela je u potpunosti pripremni položaj na prostoru Nova Gradiška—Okučani... Početak akcije Krause na prostoru sjeverno od pruge Nova Gradiška—Okučani uz sadejstvo grupe Zapad odložen za 2 veljače 43".
U toku ovih akcija njemačke jedinice su stanovništvo ovog područja odvodile u logore.
DD
Termin  ima više značenja.
CH
Termin  ima više značenja.
Franklin, Ohio
Franklin je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.771, što je 375 (3,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
AM-905
AM-905 je analgetik koji je kanabinoidni agonist sa konformaciono ograničenim bočnim lancom. On je potentan i relativno selektivan agonist CB1 kanabinoidnog receptora, sa Ki od 1,2 nM na CB1 i 5,3 nM naCB2.
El gran Carlemany
El Gran Carlemany, Mon Pare (Karlo Veliki, Oče moj) je nacionalna himna Andore. Tekst je napisao Enrik Marfanu Bons (Enric Marfany Bons) (1871-1942), dok je muziku komponovao Džon Benlok i Vivo (Joan Benlloch i Vivó) (1864-1926). Himna je zvanično usvojena 1921.
Großheubach
Groshojbah je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 32 opštinska središta okruga Miltenberg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.101 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9676125.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Miltenberg Groshojbah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Miltenberg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 132 metra. Površina opštine iznosi 19,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.101 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 268 stanovnika/km².
RJ
Termin  ima više značenja.
AN
Termin  ima više značenja.
Popis premijera Antigve i Barbude
Dolje je naveden popis premijera Antigve i Barbude.
NGC 1102
NGC 1102 je galaksija u zviježđu Eridan.
St. John's (Antigva i Barbuda)
mini|desno|250px|St. John's St. John's je glavni grad države Antigva i Barbuda. Ima 24.226 stanovnika.
Spisak Narodnih heroja Jugoslavije
Sadržaj:
Stranci Jedinice Gradovi Organizacije
V - V
Veljko Kljaic
T
Tomić Jandrija Ćić
Großlangheim
Groslanghajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Kicingen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.631 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9675131.