cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mladen Medak
Rođen je i živi u Bjelovaru. Bio je član bjelovarskog glazbenog sastava "Stare staze" od 1992., kao basist, pjevač, autor glazbe i tekstova. Stare staze su objavile dva albuma: "Iz duše za dušu" 1994. godine i jedan božićni album iste godine. S njima je nastupio na Dori 1995. godine sa skladbom "Ritam ljubavi mi daj", koju je sam napisao i pjevao.
Nakon odlaska iz "Starih staza" 1996. povremeno je pisao pjesme za druge, a 2003. započeo je samostalnu glazbenu karijeru kao kantautor. Uglavnom sklada i pjeva šaljive, društveno anganžirane pjesme i tamburašku glazbu.
Nastupao je na Chansonfestu u Zagrebu, na Zlatnim žicama Slavonije u Požegi, na Brodfestu Slavonskom Brodu, na Festivalu Pjesme Podravine i Podravlja u Pitomači, na Festivalu hrvatske šansone Zvonimir Golob i na drugim festivalima. Na Danima smiha u Blatu na Korčuli, osvojio je Grand prix 2005., prvu nagradu stručnoga žirija 2007., dok je 2008. godine za skladbu "Petrovi vjetrovi" osvojio Grand Prix festivala i prvu nagradu publike istovremeno. Povremeno piše i za djecu, za što je primio i nagrade na nekim dječjim festivalima.
Prvi samostalno album "Rupe" objavio je 2005. godine. Drugi album "Jezuš, dečki, kak me hiče i druge zaglazbancije" objavio je 2011. godine.
Dugi je niz godina djelatnik Turističke zajednice grada Bjelovara i organizator turističke manifestacije Terezijana. Njegov je otac karikaturist i slikar Branko Medak.
El Ixcán, Ocosingo
El Ixcán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 644 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 187 m.
Puente Seco, Coatepec
Puente Seco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1144 m.
L'Histoire d'Adèle H.
L'Histoire d'Adèle H. je francuski biografski film snimljen 1975. godine u režiji Françoisa Truffauta. U njoj se prikazuje život Adèle Hugo (čiji lik tumači Isabelle Adjani), kćeri znamenitog francuskog pisca Victora Hugoa. Radnja počinje 1863. godine i prikazuje kako ona za vrijeme očevog egzila u Britaniji prati britanskog oficira (čiji lik tumači Bruce Robinson) prema kome osjećuu opsesivnu, ali neuzvraćenu ljubav zbog koje će potpuno potonuti u ludilo.
Truffaut je film snimio nakon što je od Jeana Hugoa, neposrednog potomka Victora Hugoa, ishodio autorska prava na intimne dnevnike Adèle Hugo, prvi put objavljene nekoliko godina ranije; uvjet za to je bio da se lik Victora Hugoa ne pojavi na ekranu. Kao lokacije su korišten otok Guernsey (gdje je porodica Hugo 1850-ih i 1860-ih živjela u egzilu, a koji također "glumi" Halifax u Novoj Škotskoj) i senegalski otok Gorée (koji "glumi" Barbados). Truffaut je za naslovnu ulogu htio angažirati Catherine Deneuve, ali je umjesto toga angažirao relativno nepoznatu 20-godišnju Adjani. Kao i u nekim drugim slučajevima, Truffaut se na setu zaljubio u svoju glavnu glumicu, ali je njegovo udvaranje ostalo neuspješno; Adjani je umjesto toga imala kratku ljubavnu vezu sa Robinsonom.
L'Histoire d'Adèle H. je nakon premijere imala skromne komercijalne rezultate te se, iako je dobio uglavnom povoljne kritike, smatra jednim od manje poznatih i uspješnih naslova u Truffautovoj filmografiji. Za Adjani je, međutim, predstavljao trijumf; zbog svog nastupa je nominirana za Oscar za najbolju glumicu, a što joj je pomoglo da se etablira kao nova zvijezda francuske kinematografije.
Kilkenny, Minnesota
Kilkeni je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 134, što je 14 (-9,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Favischio, Rieti
Favischio je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 805 m.
Anka Mrak Taritaš
Dr. sc. Anka Mrak-Taritaš (Bjelovar, 1959.) je hrvatska arhitektica, političarka, poznata kao trenutna potpredsjednica Hrvatske narodne stranke te ministrica graditeljstva i prostornog uređenja u vladi Zorana Milanovića.
Životopis
Anka Mrak - Taritaš rođena je 24. studenog 1959. u Bjelovaru gdje je završila osnovnu školu i opću gimnaziju. 1983.godine završava Arhitektonski fakultet u Zagrebu na kojem je i 2008. godine doktorirala na temu Analiza kvantifikacijskih pokazatelja planiranja turističkih zona unutar zaštićenog obalnog pojasa mora. Udana je i ima dvoje djece. U slobodno vrijeme bavi se skijanjem, jedrenjem i kuhanjem.
Hidroksil radikal
Hidroksil radikal je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 17,007 Da.
Дражевац
Дражевац може бити:
Ghioșești, Comarnic
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 3484 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 630 m.
Mesa del Chiquerito, Guadalupe y Calvo
Mesa del Chiquerito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2741 m.
Juan Bueno, San Luis de la Paz
Juan Bueno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Bagdadski manifest
Bagdadski manifest je naziv za dokument koga su oko godine 1011. u Bagdadu sastavili i objavili vodeći sunitski teolozi, pravnici i učenjaci po naređenju tadašnjeg abasidskog kalifa Al-Qadira. Povod je bio sve veće jačanje ismailtiske sekte unutar islamskog svijeta, kome je značajno pridonio uspon fatimidske države u Egiptu pod vodstvom kalifa Al-Hakim bi-Amr Allaha, koji se nametnuo kao glavni vjerski i politički suparnik abasidskih kalifa.
Sunitski učenjaci u kalifovom ediktu iznijeli stav prema kome Al-Hakim bi-Amr Allah, kao i svi njegovi prethodnici, ne potiču od kalifa Alije te, kao takvi nemaju nikakvu osnovu da prisvajaju kalifovsku vlast i vjerski autoritet. Manifest je postao dio temelja za stav ortodoksnih sunita prema kojima se ismailiti imaju smatrati hereticima.
Ruata Bossa, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 649 m.
La Barranca, Tlahuiltepa
La Barranca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlahuiltepa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 608 m.
El Paraíso, Vega de Alatorre
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 601 m.
Harringay Racers
Osnovan je godine 1936. i ispočetka je zajedno sa Harringay Greyhoundsima igrao u dvorani Harringay Arena. Oba kluba su ušla u Englesku nacionalnu ligu, koju su Racersi osvojili sezone 1937/8. Nakon pauze koju je izazvao drugi svjetski rat, liga je ponovno pokrenuta, a Harringay je postao prvak 1948/9. Nakon toga su se Greyhoundsi stopili u novi tim.
Godine 1954. su se Engleska nacionalna liga i Škotska nacionalna liga spojile u Britansku nacionalnu ligu. Racersi su bili njeni prvi prvaci, ali su se iz nje povukli 1958. kada je Arena prodana trgovcima hranom kao skladište. Nakon toga više nisu igrali.
Novi tim pod imenom Haringey Racers je osnovan 1990. godine, te je nastupao u Alexandra Palaceu. S radom je prestao 1992, iako su Haringey Greyhounds nakratko preuzeli to ime 2002.
Haringay su ponovno nastupali 2003-2006. godine, prvo u EPL, a potom u elitnoj ligi.
Racers su danas u vlasništvu Davea Richardsa Jr. i u sezoni 2013/14 igraju u ligi Enl2 South.
Voprosy Istorii
Voprosy Istorii je ruski naučni časopis za istorijske studije. Časopis se izdaje na mjesečnoj bazi od 1926. godine prvo pod nazivom Istorik-Marksist (do 1941.), u periodu od 1931-1936. pod nazivom Borba Klassov, a od 1941. izlazi pod današnjim imenom.
Valea Ciuciului, Noșlac
Valea Ciuciului je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Noșlac.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 343 m.
Les Innocents aux mains sales
Les Innocents aux mains sales je francusko-italiijansko-zapadnonjemački kriminalistički film snimljen 1975. godine u režiji Claudea Chabrola. Predstavlja adaptaciju romana The Damned Innocents američkog pisca Richarda Neelyja. Protagonistica, čiji lik tumači Romy Schneider je privlačna žena koja u St. Tropezu živi sa svojim bogatim, ali ostarjelim, piću sklonim i srčanom bolešču opterećenim mužem (koga glumi Rod Steiger). Radnja prikazuje kako ga zajedno sa mladim ljubavnikom (koga tumači Paul Giusti) odluči likvidirati i sakriti leš, ali kako nakon toga ljubavnik nestaje zajedno sa muževim novcem, a ona ostaje u vili sama, siromašna, ali i pod prismotrom policije koja je uvjerena da je počinila zločin.
Generalni providur Dalmacije i Albanije
Generalni providur Dalmacije i Albanije (od venecijanskog: Provedadore generale di Dalmazia e Albania) je bila titula visokog funkcionera Mletačke Republike sa sjedištem u Zadru, koji je bio nešto poput namjesnika zadužen za te krajeve od 1597. sve do pada Mletačke Republike 1797. godine.
San Fernando Dos, Tapachula
San Fernando Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Generalni providur Dalmacije i Albanije
Historija
Nakon pada dalmatinske i crnogorske obale pod Veneciju, čitava regija je organizirana po pukovnijama, bez nekog centralnog ureda, koji navjerojatnije nije oformljen prije 1430. Venecijanci su u prve dvije dekade (razdoblje od 1409. / 20) ostavili upravu nad dotadašnjim obalnim komunama onakvu kakvu su zatekli, osim što su sebi dali privilegiju da potvrđuju izbor kneza. Venecija vjerojatno nije bila u stanju da odmah organizira svoju vlast i sudstvo, po uzoru na sebe, osim privremeno i zbog iznimnih razloga. Nakon tog datuma, Venecijanci su počeli u te krajeve češće slati svoje visoke činovnike, da upravljaju tim krajevima ali bez nekog centra u nekom od gradova. To su bili privremeni gradonačelnici ili kapetani, izvanredni ili opći providuri, ukratko privremeni upravitelji tj. namjesnici. Krajem 16. vijeka slanje tih venecijanskih povjerenika postalo je toliko učestalo, da je to konačno stabilizirano - 1597. osnivanjem funkcije Generalnog providura Dalmacije i Albanije. Njegovo sjedište bilo je u Zadru u dvorcu grofova Lantana na otoku Svete Eufemije. On je postao vrhovni autoritet mletačke Dalmacije i Albanije, sa širokim političkim, ekonomskim, vojnim, pa čak i sudskim ovlastima (potonje su mu dodijeljene 1610. i bile su drugostupanjske). Providura je imenovalo mletačko Veliko vijeće među članovima venecijanske aristokracije najprije na razdoblje od dvije godine, a od 18. vijeka na tri godine.
Les Innocents aux mains sales
Les Innocents aux mains sales se smatra jednim od slabijih, ali i neobičnijih filmova u bogatoj filmografiji Claudea Chabrola. Kritičari su mu zamjerali neuvjerljiv scenarij, ali su sa druge strane izuzetno pohvalili nastup Schneider koja tumači jedini ženski lik u cijelom filmu.
Generalni providur Dalmacije i Albanije
Historija
I oni su poput duždeva nosili crvene toge - kao znak svog visokog položaja, imali vlastitu stražu, brojne sekretare i pisare, vlastiti zatvor i primali stranke u prijestolnoj dvorani.
Lista
Lista generalnih providura Dalmacije i Albanije:
San Fernando Dos, Tapachula
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Crocicella, Reggio Calabria
Crocicella je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 232 m.
Tezohuatepec, Chignautla
Tezohuatepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignautla.
Jupare, El Fuerte
Jupare je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Tezohuatepec, Chignautla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 510 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2103 m.
Jupare, El Fuerte
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Los Guzmán, Romita
Los Guzmán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1741 m.
Las Tunas (grad)
Las Tunas je grad i općina na Kubi, sjedište istoimene provincije te osmi najveći grad na otoku. Poznat i kao "Grad Skulptura" zbog velikog broja skulptura koje su raštrkane po centru, grad je jedan od najmanje posjećenih kubanskih gradova u turističkom smislu.
Historija
Grad je osnovan 1796. godine oko župe San Jerónimo. Godine 1853., kraljevskim je dekretom dobio status grada, a 1869. godine je dobio ime Victoria de Las Tunas. Godine 1976., došlo je do promjene imena u sadašnji oblik, a grad je postao središte novoformirane, istoimene provincije.
Promet
Las Tunas je jedna od glavnih željezničkih postaja na glavnoj pruzi Havana-Santiago de Cuba te na sporednoj, koja vozi za Manatí. Iako trenutno nije povezan ni sa jednom autocesta, planirano proširenje autoceste A1 trebalo bi uključiti i Las Tunas. Gradski aerodrom Hermanos Ameijeiras nalazi se u sjevernom predgrađu.
Booneville, Arkansas
Bunvil je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.990, što je 127 (-3,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Santo Tomás, Ocosingo
Santo Tomás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 663 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 681 m.
La Fe, Anáhuac
La Fe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Anáhuac.
Monte Miletto
{{Planina }} Monte Miletto je najviši vrh masiva Matese visok 2,050 m, koji se nalazi na granici Kampanije i Molisea u Južnoj Italiji, u Kampanijskim Apeninima.
Karakteristike
Planina Miletto leži na terenu općine Roccamandolfi na granici provincija Caserta, Isernia i Campobasso. Sa njenog vrha se mogu vidjeti dijelovi Napulja i dolina rijeke Volturno.
Na sjevernim obrocima planine, kod sela Campitello Matese, 1970-ih je izgrađen kompleks hotela i veliko skijalište. Najimpresivnije geomorfološke karakteristike planine su tri glacijalna cirka na sjeverozapadu i dolina Fondacone na sjeveru nalik na klanac.
Matese
43.18333°N, 10.93333°W Matese (talijanski: Massiccio del Matese) je planinski masiv u Kampanijskim Apeninima, na granici Kampanije i Molisea u Južnoj Italiji.
Geografske karakteristike
Masiv se prostire po provincijama; Campobasso, Isernia, Benevento i Caserta.
Tihomir Trnski
Tihomir Trnski (* 1955. - † Ričičko Bilo kraj Novog Vinodolskog, 15. svibnja 1994.) – hrvatski političar, prvi župan Bjelovarsko-bilogorske županije, srednjoškolski profesor
Radio je kao profesor u Ugostiteljsko-turističkoj školi u Bjelovaru. Bio je najmlađi inspektor školstva za osposobljavanje turističkog kadra. U Domovinskom ratu sudjelovao je od početka kao pripadnik Specijalne policije, a kasnije i kao zapovjednik Vojne policije u Pakracu. Bio je na ratištima na Bilogori, Psunju i Papuku. Imenovan je za župana Bjelovarsko-bilogorske županije 15. travnja 1993. godine, kao kandidat HSS-a. Utemeljio je Bjelovarski sajam, koji je postepeno izrastao u ponajveću sajamsku priredbu u Hrvatskoj. Pokrenuo je manifestaciju "Mare Croaticum", koja je spajala kontinetalnu i primorsku Hrvatsku.
Matese
Geografske karakteristike
Taj vapnenački masiv, omeđen je rijekama Volturno (zapad, jugozapad), Calore (jug), Tammaro (istok) i Biferno (sjeveroistok).
Najviši vrh masiva je Monte Miletto (2050 metara). Na južnoj strani nalaze se brojne kraške kotline i jezera, kao što je Jezero Matese (5 km²) koje leži na 1,011 metara nadmorske visine i najviše je kraško jezero u Italiji. Najveći urbani centar je Piedimonte Matese.
Na kampanijskoj strani masiva nalazi se istoimeni Rezervat prirode.
Tihomir Trnski
Tragično je poginuo u padu malog zrakoplova "Cesna" kod Ričičkog Bila na području Novog Vinodolskog 1994. godine.
Le Gitan
Le Gitan (Lo zingaro; ) je francusko-italijanski kriminalistički film snimljen 1975. godine u režiji Joséa Giovannija. Temelji se na scenariju koji je Giovanni napisao prema vlastitom romanu Histoire de fou, a koji je, pak, bio inspiriran stvarnim događajima vezanim uz pljačkašku bandu Gang des Tractions Avant koja je djelovala 1940-ih. Radnja filma je, pak, smještena u suvremeno doba, a protagonist, čiji lik tumači Alain Delon je profesionalni kriminalac romskog porijekla koji dolazi pod policijsku istragu zbog pljačke upravo u trenutku kada planira izvršiti novi veliki "posao" koja bi mu trebao omogućiti da nastavi živiti normalnim životom. Le Gitan se smatra jednim od neobičnijih filmova u Giovannijevog filmografiji, pri čemu je dio kritičara smatrao da je autor pokušao spojiti konvencionalni gangsterski triler sa socijalno angažiranom dramom koja nastoji prikazati marginalizaciju, zlostavljanje i predrasude sa kojima se susreću Romi u tadašnjem francuskom društvu.
Tihomir Trnski
Bjelovarsko-bilogorska županija dodjeljuje plaketu "Tihomir Trnski" za izuzetne rezultate na obrazovnom, kulturnom, športskom i drugim područjima kulturnog života Županije. Postoji i "Udruga prof. Tihomir Trnski", koja podupire mlade u društvenim, kulturnim, obrazovnim i politički aktivnostima. Na međunarodnom natjecanju "Gastro" pobjedniku se dodijeljuje pehar "Tihomir Trnski".
Ogab
Ogab (, ili Oghab; dosl. orao) može se odnositi na:
Pontolo, Parma
Pontolo je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 465 m.
Ulpmer, Bolzano
Ulpmer je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 809 m.
Bayamo
Bayamo je grad i općina na Kubi, središte provincije Granma te osmi najveći grad na Kubi. U gradu se nalazi Sveučilište u Granmi, jedna od najznačajnijih obrazovnih institucija u regiji.
Historija
Osnovan 5. studenog 1513. godine, Bayamo je bio drugi od sedam gradova što ih je osnovao Diego Velázquez de Cuéllar. Godine 1540., baskijski zemljoposjednik sa zapada Kube, Francisco Iznaga, izabran je za prvog gradonačelnika Bayama. Tokom XVI. vijeka, Bayamo je bio poljoprivredno i trgovačko središte Kube, a razvoj je tekao tako da je na početku XVII. vijeka bio vodeći grad na Kubi. Godine 1616., grad je pogodila velika poplava koja ga je odsjekla od mora, ali je trgovina nastavljena preko Manzanilla.
Godine 1827., Bayamo je službeno stekao status grada. Tokom Desetogodišnjeg rata, grad je bio poprište jedne od najvećih bitaka toga rata, tokom koje su ga Španjolci gotovo uništili. Nakon uspješnog osvajanja brata, u Bayamu je nastala pjesma "La Bayamesa", koja danas služi kao kubanska nacionalna himna.
Geografija
Bayamo se nalazi na istoku temlje, na ravnici koja je nastala djelovanjem rijeke Bayamo. Općinu pogađa i iznimno snažan vjetar bayamo, koji puše iz smjera kopna prema južnoj obali otoka.
Promet
U prometnoj smislu, Bayamo je nepriznati svjetski rekorder po broju nemotoriziranih prometala. Prema studiji Ujedinjenih naroda, oko 15% sudionika u prometu oslanja se na motorna vozila, dok njih 39% koristi čak 500 licenciranih kočija s konjima, koje uglavnom voze već utrvđenim rutama. Ostatak prometa odvija se pomoću bicikla ili taxi-bicikla.
Seyyid Vehbi
Seyyid Vehbî (oko 1674 – Istanbul, 1736) je bio osmanski divanski pjesnik 18. stoljeća. Smatra se kao jedan od najistaknutijih autora iz doba tulipana.
Životopis
Rođen je u Istanbulu negdje oko 1674. godine, njegovo pravo ime je bilo Hüseyin. Poeziju je počeo pjevati u mladosti i koristio se pseudonimom Hüsami. Dobio je dobro obrazovanje. Postao je učenik Mirzazade Ahmeta Neyli Efendije, koji je bio jedna od uglednih književnih i političkih ličnosti tog perioda. Nešto kasnije je ga učitelj Neyli nazvao «Vehbi». Osim toga, uzeo je titulu «Sayyid» jer je se jedan njegov predak smatrao jednim od Sayyida. Postao je književnik i bibliofil u službi državnih dostojanstvenika. Dugo je radio kao nastavnik u istanbulskim medresama. Zahvaljujući odama i kronikama koje je napisao za moskovski pohod 1711. godine, sultan Ahmed III. je okrenuo pažnju prema njemu. Uz narudžbu velikog vezira Damat İbrahim-paše napisao je mali hvalospjev o Pasarofskom sporazumu (21. jul 1718.) pod nazivom «Sulhiyye». 1720. je napisao «Surnâme-i Vehbî», spjev obogaćen minijaturama u časti obrezivanja četiri šehzada (prinčeva) od sultana Ahmeda. Djelo je dobilo velike pohvale i nakon toga je Seyyid Vehbi vrlo brzo napredovao u svom profesionalnom životu. Potom je pobijedio na natječaju za stihove na bunaru sultana Ahmeda III. ispred dvorca Topkapi. Nakon toga je imenova sudca u Tabrizu. Kasnije je držao mevlevije u Kajseriju, Manisi i Halepu. Napuštavši Halep, otišao je na hodočašće (Hadž). Po povratku je se razbolio i umro u svojoj kući u Aksarayu u Istanbulu, što je danas mahala Aksaray, te je pokopan na groblju od džamije Džambazije u mahali Cerrahpaşa (Fatih).
Ermengol II od Urgella
thumb|Ermengol prima iskaz vjernosti od Arnau Mir de Tosta za zamak Àger. Ilustracija u tekstu [[Liber feudorum maior.]] Ermengol (ili Armengol) II (1009 – 1038), zvani Hodočasnik, bio je grof Urgella od 1011. do smrti. Bio je sin prethodnog grofa Ermengola I. Otac mu je umro dok je bio dijete, pa je bio pod regentstvom svog strica, barcelonskog grofa Ramona Borrella, sve do 1018. Ermengol je vladao sljedećih dvadeset godina, i umro 1038. u Jeruzalemu za vrijeme hodočašća u Svetu Zemlju.
24. novembra 1031. se oženio za Constançu, također poznatu kao Velasquita. Ona je živjela do najranije 1059. i bila regent Ermengolovom sinu i nasljedniku Ermengolu III. Dio historičara vjeruje da je u pitanju istoimena kćerka grofa Bernarda I of Besalúa i grofice Adelaide, koja se spominje u očevoj oporuci iz oktobra 1021.
Costa Rica, Coatepec
Costa Rica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1072 m.
Africa Development
Africa Development je dvojezični senegalski naučni časopis koji se izdaje od 1976. godine. Časopis se bavi temama vezanim uz društva u razvoju. Cilj časopisa je da stvori platformu za interdisciplinarnu razmjenu ideja među afričkom akademskom zajednicom.
Posada, Comarnic
Posada je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Comarnic.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1478 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 749 m.
Rancho Nuevo, Tapachula
Rancho Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Ocoliș, Ocoliș
Ocoliș je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Ocoliș.
San Simón, Anáhuac
San Simón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Anáhuac.
Quar, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Hidroksilamin
Hidroksilamin je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 33,030 Da.
San Javier, San Luis de la Paz
San Javier je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2061 m.
Jug Rusije (1919–1920)
Jug Rusije, također poznat i kao Bijeli Jug ili Bijeli Jug Rusije , u sovjetskoj historiografiji ponekad navođen i kao Denjikija  i Dobrovoljija  je izraz koji se koristi za područja nekadašnjeg Ruskog Carstva koja su se za vrijeme ruskog građanskog rata od 1919. do 1920. nalazila pod vlašću kontrarevolucionarnog Bijelog pokreta, odnosno formacija Dobrovoljačke armije kasnije transformiranih u Oružane snage Juga Rusije (OSJR).
Dobrovoljačka armija, koja je osnovana na području Rostova na Donu, ispočetka nije imala uspjeha u borbi protiv osnovane Crvene armije, te je do kraja 1918. godine područje pod njenom vlašću bilo svedeno na područje Kubanja. Poraz Centralnih sila je, međutim, omogućio logističku i vojnu podršku sila Antante, a uspjesi generala Antona Denjikina su potakli kozake Donske armije da im se početkom 1919. godine priključe, odnosno udruže u OSJR. Tokom sljedećih nekoliko mjeseci OSJR je postala najjača od svih antisovjetskih formacija na području bivšeg Ruskog Carstva. To joj je omogućilo da do sredine 1919. godine uz Kubanj pod svoj nadzor stavi Sjeverni Kavkaz, donji dio Povolžja, tzv. Černozemlje (koje je uključivalo gradove Kursk, Orel i Voronjež, te poluotok Krim i najveći dio današnje Ukrajine (uključujući prijestolnicu Kijev i gradove kao Harkov i Odesa). Time je Jug Rusije postao najmnogoljudniji od svih antisovjetskih entiteta stvorenih tokom građanskog rata.
Impresivni vojnički uspjesi se, međutim, nisu pretočili u političke, s obzirom da Denjikin nije uspio stvoriti čvrst savez među etnički i ideološki podijeljenim antisovjetskim frakcijama, niti koliko-toliko efikasnu civilnu upravu. Jug Rusije je u praksi bio vojna diktatura, gdje su lokalni zapovjednici provodili Bijeli teror, odnosno metode nimalo različite od boljševičkog Crvenog terora, a što je od Denjikina okrenulo lokalno stanovništvo. Na kraju je reogranizirana Crvena armija u jesen 1919. započela kontraofenzivu koja je za nekoliko mjeseci na povlačenje na Kubanj. U proljeće 1920. je Denjikin predao komandu Pjotru Wrangelu,a OSJR se potom povukla na Krim. Padom Krima pod vlast Sovjeta je praktički nestao Jug Rusije.
Xilitla, Tlahuiltepa
Xilitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlahuiltepa.
Wallace, North Carolina
Volas je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.880, što je 536 (16,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Boris Savinkov
U Rusiju se vratio nakon Februarske revolucije, gdje je u proljeće 1917. imenovan za zamjenika ministra rata u Privremenoj vlade. Tamo se zalagao za nastavak sudjelovanja Rusije u Prvom svjetskom ratu do konačne pobjede, a sa vremenom je postao blizak sa Lavrom Kornilovom. Zbog nejasne uloge u Kornilovljevom pokušaju puča u ljeto 1917. je formalno izbačen iz PSR.
Savinkov se nakon Oktobarske revolucije priključio antiboljševičkom Bijelom pokretu, te je u ljeto 1918. organizirao nekoliko ustanaka protiv boljševičke vlasti. Nakon njihovog neuspjeha se vratio u Pariz, gdje je postao jedna od istaknutih ličnosti bijele emigracije i služio kao diplomatski predstavnik admirala Kolčaka. Nakon eskalacije sovjetsko-poljskog rata je 1920. godine otišao u Poljsku gdje je, pod pokroviteljstvom maršala Pilsudskog nastojao zarobljene pripadnike Crvene armije pridobiti na poljsku stranu i povesti pohod za konačno rušenje boljševičkog režima. Nakon što je Poljska sa Sovjetima godine 1921. sklopila mir, otkazala mu je gostoprimstvo, te se vratio u Pariz.
Savinkov se osim politikom bavio i spisateljskim radom. Svoju aktivnost za vrijeme Prve ruske revolucije je opisao u knjizi Uspomene terorista, koje su izazvale velike kontroverze među njegovim suborcima (a koja će kasnije inspirirati Camusovu dramu Les Justes) te iskoristio kao predložak romana Jahač zvan Smrt (po kome je 2004. u Rusiji snimljen istoimeni film).
Savinkov je početkom augusta 1924. ilegalno došao u SSSR u namjeri da organizira još jedan antisovjetski ustanak. 16. augusta 1924. je uhapšen kao dio znamenite GPU-ove operacije Trest. Osuđen je na smrt zbog kontrarevolucionarne aktivnosti, ali je kazna preinačena na 10 godina zatvora. 7. marta 1925. je, prema službenoj verziji sovjetskih vlasti, u zatvorskoj ćeliji izvršio samoubistvo.
El Rincón, Tapachula
El Rincón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 300 m.
Terreros Amarillos, Guadalupe y Calvo
Terreros Amarillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1865 m.
Randalls Island
Otoci Randalls (Randalls Island) i Wards (Wards Island) su dva dijela otoka, odnosno općine Manhattan u New Yorku koje od ostatka Manhattana dijeli rijeka Harlem, od Queensa East River i Hell Gate, a od Bronx Bronx Kill. U prošlosti su dva otoka bila razdvojena, ali je kanal koji ih je razdvajao (Little Hell Gate) ispunjen zemljom početkom 1960-ih. Na otocima živi 1648 stanovnika na 2,09 km² prema popisu 2010. godine.
Najveći dio otoka zauzimaju parkovi Wards Island i Randalls Island, sa zajedničkom površinom od 175,10 hektara. Tamo se nalazi sportski objekti, trkalište, igrališta i mjesta za piknik.
Otoci su kroz historiju služili za smještaj bolnica, utočišta za duševne bolesnike i groblja. Trenutno se na njemu nalazi nekoliko javnih objekata - dvije psihijatrijske bolnice, državna policijska stanica, vatrogasna akademija, pogon za obradu otpadnih voda i nekoliko utočišta za beskućnike.
Atrezija tankog creva
Atrezija tankog creva ili jejunoilealna atrezija je kongenitalna anomalija kontinuiteta creva, u kojoj postoji potpuna neprolaznost tankog creva.
Randalls Island
Do otoka se može doći mostovima Triborough i Hell Gate, a pješaci do njega mogu također Triborough Bridgeom i Wards Island Bridgeom, koji je također dostupan biciklistma te otok povezuje sa East Harlemom na Manhattanu. Drugi pješački most, koji će ga spajati sa Bronxom, treba biti otvoren 2014.
Atrezija tankog creva
Etiopatogeneza
Tanko crevo u ovih pacijenata je skraćeno, a često ga prate i multiple atrezije i malrotacija. Od tipa atrezije zavisi prognoza pacijenta. Udružene anomalije su veoma retke. Za razliku od atrezije u stenozi tankog creva postoji kontinuitet i creva i mezenterijuma, a dva segmenta su povezana kratkim suženim, ponekad rigidnim delom.
Klasifikacija
Jejunoilealne atrezije se klasifikauju na četri tipa, stim što je treći podeljen na dve podgrupe.
Embriologija
Različite teorije pokušavaju da objasne nastanak atrezije. Po jednima uzrokovana je izostankom rekanalizacije čvrste vrpce, a po drugima vaskularnim poremećajima (vaskularne teorija).
Genetika
Ova jejunoilealn anomalija nema genetsku osnovu, osim u slučaju tipa IIIb.
Klinička slika
Kliničkom slikom dominiraju sledećp simptomi i znaci koji se razvijaju odmah nakon rođenja (od prvog ili drugog dana života): Kod niskih opstrukcija dominira distenzija trbuha za razliku od visokih, te se povraćanje javlja kasnije. Brzina javljanja povraćanja zavisi od nivoa opstrukcije Ona može biti potpuno odsutna, a može se javiti u manjoj količini i kod atrezije ili stenoze.
Ukoliko se ne dijagnostikujena vreme, može dovesti do perforacije creva ili razvoja respiratornog distresa.
Dijagnoza
Prenatalno se vidi polihidramnion, koji ukazuje na mogućnost postojanja atrezije digestivnog trakta. Nakon rođenja dijagnoza se postavlja na osnovu nativne radiografije trbuha u stojećem stavu. Kada se na radiografiji konstatuje prisustvo hidroaeričnih nivoa, treba posumnjati na crevnu opstrukciju.
Kontrastno ispitivanje, irigografija, radi se da bi se razlikovala atrezija tankog i debelog creva. Kod atrezija tankog creva kolon je slabo razvijen, nekorišćen (mikrokolon). Ukoliko se radi o delimičnoj neprolaznosti tankog creva, radi se kontrastno ispitivanje, pasaža, da bi se ustanovili priroda i nivo prepreke.
Terapija
Čim se jave prvi simptomi opstrukcije neophodno je plasirati nazogastričnu sondu radi dekompresije i sprečavanja aspiracije. Uključuje se intravenska rehidratacija i daju antibiotici.
S obzirom da adinamični ileus može da potraje duže vreme, uključuje se totalna parenteralna ishrana.
Hirurško lečenje podrazumeva odstranjenje prepreke i anastomozu creva kojom se uspostavlja kontinuitet crevnog lumena.
Ukoliko je crevna vijuga iznad prepreke dilatirana, neophodna je njena resekcija ili sužavanje da bi se lakše uspostavio motilitet creva.
Prognoza
Preživljavanje bolesnika za atrezijom creva iznosi 90%.
Antonio Estrada, Romita
Antonio Estrada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1756 m.
Ferrazza, Rieti
Ferrazza je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1082 m.
Sabahattin Ali
Sabahattin Ali (Eğridere, 25. februara 1907 – Kırklareli, 2. aprila 1948) bio je turski romanopisac, pisac kratkih priča, pjesnik i novinar.
Životopis
Rođen je 1907. u općini Eğridere (danas Ardino, smještena u južnoj Bugarskoj) kada je mjesto bilo dio Osmanskog carstva. Živio je u Istanbulu, Čanakalu i Edremitu prije ulaska na Magistralnom fakultetu u Balıkesiru. Potom je prešao na Magistralni fakultet u Istanbulu, koji je diplomirao 1926. Nakon što je godinu dana predavao na Yozgatu, dobio je stipendiju za istraživanje od Ministarstva nacionalnog obrazovanja i studirao u Njemačkoj od 1928. do 1930. Smjestio je se u Potsdamu nakon petnaest dana boravka u Berlinu. Prvo je stanovao kod jedne starice da bi naučio jezik, zatim je započeo tečajeve na Deutsches Institut Auslander, privatnoj ustanovi, kako bi ojačao svoj njemački jezik. Družio je se sa Melahatom Togarom, koji će kasnije navesti u jednom članku (Arkadaşım Sabahattin Ali) da je Sabahattin Ali čitao ruske i druge strane pisce preko njemačkog, kao na primjer Turgenjeva, Gorkog, Poa, Maupassanta, Kleista, Hoffmanna i Thomasa Manna a ta iskustva su jako uticala na njegova sljedeća djela. Tijekom boravka u Potsdamu nedostajao mu je Istanbul i patio je od neuzvraćene ljubavi. Nakon što je završio tečaj jezika u Postdamu, smjestio se u internat u Berlinu. Mislio je da je poslan u Njemačku da ostane šest ili sedam godina, a zapravo je planirano da to razdoblje bude četiri godine. thumb|right|Tamnica u Sinopu. Međutim, vratio je se u Tursku prije nego što je završio drugu godinu. Kada je se vratio u Tursku, bio je profesor njemačkog jezika u srednjim školama u Aydınu i Konyi. Dok je predavao u Konyi, uhićen je zbog pjesme koju je napisao u kojoj je kritizirao Ataturkovu politiku i optužen za klevetu na još dvoje novinara. Pušten je na slobodu tijekom amnestije 1933. godine povodom desete godišnjice proglašenja Republike Turske i nakon što je odslužio višemjesečnu kaznu, prvo u Konyi, a potom u zatvoru tvrđave Sinope. Zatim se obratio Ministarstvu narodne prosvjete za dopuštenje da ponovno predaje. Nakon što je dokazao svoju lojalnost Atatürku pisanjem pjesme Benim Aşkım (doslovno: «Moja ljubav» ili «Moja strast»), dodijeljen je odjelu za izdavanje u Ministarstvu nacionalnog obrazovanja. Sabahattin Ali oženio je se 16. maja 1935. i odslužio je vojni rok 1936. Ponovo je bio zatvoren i pušten 1944. Zajedno s Azizom Nesinom također je posjedovao i uređivao popularni tjednik pod nazivom «Marko Paşa». Po izlasku iz zatvora imao je financijskih problema. Zahtjev za izdavanje putovnice mu je odbijen. Ubijen je na bugarskoj granici, vjerojatno 1. ili 2. aprila 1948. Općenito se vjeruje da ga je ubio Ali Ertekin, krijumčar povezan sa Službom nacionalne sigurnosti kojemu bi platio da mu pomogne prijeći granicu. Druga hipoteza je da ga je Ertekin predao sigurnosnim službama te da su ga oni ubili na ispitivanjima. Vjeruje se da je na njega izvršen atentat zbog svojih političkih stavova.
Djela
Njegov kratki roman Madona u bundi (1943) smatra se jednim od najboljih romana u turskoj književnosti. Preveden je na više jezika, a u Turskoj je prodat u rekordnom broju primeraka. Prvi put se pojavio između 1941. i 1942. na stranicama dnevnog lista Hakikat u vidu 48 nastavaka. Sa ovim romanom Sabahatin Ali postao je jedan od dvojice turskih romanopisaca čija su se djela štampala u Pengvinovoj ediciji klasika. Drugi je Institut za regulisanje vremena Ahmeta Hamdija Tanpinara.
Lokis
Lokis je fantastična horor novela francuskog književnika Prospera Mériméea objavljena 1869. godine. Narator je profesor Kurt Wittesbach, lingvist i etnograf koji prilikom putovanja po Litvi dolazi u zamak za čijeg se gospodara govori da mu je majku bio silovao medvjed. Radnja prikazuje kako se aristokrat oženi za mladu djevojku, koja nakon bračne noći pronalaze ubijenu sa tragovima medvjeđih šapa, a njen muž netragom nestaje. Predstavljala je posljednje djelo u Mériméeovoj karijeri.
El Taconazo, Vega de Alatorre
El Taconazo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Huapaltepec, Chignautla
Huapaltepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 331 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2467 m.
Podu Lung, Comarnic
Podu Lung je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Comarnic.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 694 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 625 m.
San Rafael, El Fuerte
San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 143 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Lavr Kornilov
Lavr Georgijevič Kornilov (Ursk-Kamengorsk, 18. avgust 1870 — kod Jekaterinodara, 13. april 1918) je bio ruski general.
U Prvom svjetskom ratu komanduje 48. divizijom do zarobljavanja u maju 1915. Iz zarobljeništva bježi 1916. U ruskoj ofanzivi jula 1917. komanduje ruskom 8. armijom, a potom dobija komandu Jugozapadnog fronta. Poslije Februarske revolucije u Rusiji, postavljen je za vrhovnog komandanta vojske 1. avgusta 1917. U septembru te godine preduzima neuspješan napad na Petrograd, koji je u rukama revolucionara. Na Kavkazu se početkom 1918. stavlja na čelo snaga Bijele (carske) Dobrovoljačke armije. Poginuo je u borbi sa snagama Crvenih (komunista).
Ruata Coffeneri, Cuneo
Ruata Coffeneri je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 342 m.
El Cedro, Coatepec
El Cedro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1457 m.
Porcigatone, Parma
Porcigatone je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 756 m.
Palomar 2, Ocosingo
Palomar 2 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 667 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1254 m.
Milan Pavić
Milan Pavić (Daruvar, 31. siječnja 1914. – Zagreb, 1986.), hrvatski fotograf.
U rodnom gradu završava osnovnu školu. Nakon naukovanja završava gimnaziju radeći kao službenik u gradskoj upravi. 1934. upoznaje Franju Fuisa, novinara u zagrebačkim "Novostima" koji mu nudi suradnju i objavljue prvi njegov članak. Do prvog fotoaparata došao je skupljajući preplatu za časopis "Panoramu". 1937. osniva foto klub u Daruvaru, a te godine objavljena mu je i prva fotografija u časopisu "Sad i nekad". 1942. dolazi u Zagreb gdje je bio nekoliko puta uhićen, a pred kraj rata snima dramatične scene raspada NDH, a te fotografije će prikazati prvi puta tek 40 godina kasnije.
S Tošom Dabcem, Marijanom Szabom i Mladenom Grčevićem obnavlja tzv. "Zagrebačku školu". Tijekom života mnoge njegove fotografije objavljivanje su u brojnim časopisima u zemlji i svijetu, a neke čak bile i žrtve plagijatora. Svojim fotoaparatom zabilježio je brojne trenutke iz naše povijesti i gotovo da nema značajnije ličnosti i događaja koji je prošao kraj njega, a da ga Milan Pavić nije snimio.
Foto Film klub Daruvar po njemu je nazvao svoju galeriju obilježavanjem 70. godišnjice postojanja foto kluba. Svečano je otvorena 15. prosinca 2007. u Daruvaru, u prisustvu mnogih uzvanika i predstavnika Foto saveza Hrvatske.
Hrvatski likovni kritičar Josip Depolo napisao je monografiju o Milanu Paviću.
Mario Palau, Anáhuac
Mario Palau je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Anáhuac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 194 m.
La Cañada del Pueblito, San Luis de la Paz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1837 m.
Runc, Ocoliș
Runc je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Ocoliș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 203 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 508 m.
Dominion Theatre
Dominion Theatre je teatar na londonskom West Endu, smješten na ulici Tottenham Court Road bluzu St Giles Circusa i tornja Centre Point, odnosno u općini Camden. Sagrađen je u oktobru 1929. na mjestu nekadašnje pivare Horse Shoe Brewery, poznate po Londonskoj pivskoj poplavi. Ispočetka je bio predviđen jedino za teatarske predstave, ali su se od 1930-ih u njemu prikazivali i filmovi. Od 2005. se nedjeljom ujutro u njemu održavaju obredi pentekostalne Hillsong crkve.
Rada Šešić
Rada Šešić (Bjelovar, 1957.), scenaristica, redateljica i filmska kritičarka. Živi i radi u Nizozemskoj.
Rođena je 1957. u Bjelovaru. Od 1993. živi i radi u Nizozemskoj.
Predaje na Sveučilištu u Amsterdamu na Fakultetu za teoriju i povijest filma. Suradnica je više filmskih časopisa (Filmkrant, Dox…) te filmskih festivala u Rotterdamu (IFFR), Amsterdamu (IDFA), u Kerali u Indiji (IFFK), Sarajevu (SFF), Calcutti, Bombayu, Mumbaiu, Krakowu, Zagrebu i Bjelovaru (DOKUart).
U ocjenjivačkom je sudu filmskih fondacija u Nizozemskoj "Jan Vrijman" za dokumentarni film, "Hubert Bals" za igrani film te STIFO za kreativno televizijsko stvaralaštvo.
Sa svojim filmovima, sudjelovala je na pedesetak svjetskih festivala, osvojila je tri prve nagrade.
Granja los Sauces, Romita
Granja los Sauces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1741 m.
Los Parajes, Chignautla
Los Parajes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 324 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2383 m.
Füruzan
Füruzan (Istanbul, 29. oktobra 1935) je turska književnica poznata po prozi, romanima, reportažama i pričama, pa nešto manje po pjesmama i dramama. Objavljivala je i pod imenima Füruzan Yerdelen ili Füruzan Selçuk.
Rane godine
Rođena je 1939. godine u Kadikoju u Istanbulu, njezina majka je iz stare istanbulske porodice a njezin otac iz obitelji koja je doselila sa Balkana. Vrlo rano je ostala bez oca. Školovala je se u Istanbulu, ali je nakon diplome morala napustiti studije. Pedesetih godina je je pokušala karijeru glumice, te je sredinom 50-ih uspjela objaviti nekoliko priča u književnim časopisima. U julu 1958. je se udala za karikaturistu Turhana Selçuka. Iz ovog braka, koji je završio razvodom 1974. godine, rodila joj se kćer Aslı. U svojim djelima koristila je uvijek svoje prvo ime Füruzan a nikada prezime. Stoga njezina književna karijera je se mahom razvila tijekom 60-ih godina, kada se potpuno osvrće prema pisanju i postaje vrlo poznata autorica. Postala je poznata kada je 1972. osvojila nagradu Sait-Faik-Abasıyanık za zbirku priča Parasiz Yatili objavljenu 1971. Bila je prva spisateljica koja je osvojila nagradu. Godine 1972. je dobila poziv sa Sveučilišta u Iowi sa jednogodišnjom stipendijom, ali je morala odustati zbog loših uvjeta.
Njemačke godine
1975. je objavila svoj prvi roman Kırk Yedi’liler. Djelo govori o rođenima 1947. godine, o revolucionarnoj i buntovnoj generaciji koja je ušla u tursku povijest. Roman je široka publika zavoljela i 1975. godine je dobio Nagradu za roman Ustanove za turski jezik. 1974. godine je dobila poziv iz Njemačke za akademsku razmjenu, te ovaj put je prihvatila i to je u biti bio razlog zašto je prekinula sa mužem. Otišla je u Berlin, gdje je bila pozvana u sklopu umjetničkog programa. Taj je poziv iz više razloga produžen do 1980. pozivima iz NDR-a a u Tursku je dolazila jednom ili dvaput u intervalima. Podsjećala je rudnike uglja u Dujzburgu, razgovarala s radnicima iz Grčke, iz Mađarske, iz Jugoslavije i najviše iz Turske. U radničkim domovima boravila je 15 dana radi istraživanja u Duisburgu. Intervjue je prikupila u svojoj knjizi Novi gosti (1977). Knjiga je zainteresovala književno-akademske krugove i zauzela mjesto na odjelu za studije radnika migranata na pariškom sveučilištu Sorbonne. U svom drugom romanu, Berlinski cvijet nara, objavljenom 1988., bavila je se životima imigranata u Njemačkoj. Poslije Novih gostiju obavila je rad u kojem je razgovarala s piscima iz Zapadne Njemačke (Böll, Grass, Drewitz, M. Welser, Schenk) o mračnom razdoblju Hitlerove njemačke. Novi gosti i Domaćini objavljeni su u Zapadnom Berlinu i postali su vrlo popularne knjige.
Povratak u Tursku
Vratila je se u Tursku 1980. godine uoči Državnog udara generala Evrena. U to vrijeme je reditelj Yılmaz Güney najavio svoju namjeru snimiti priču pod naslovom Ah Güzel İstanbul ali je u međuvremenu bio uhićen i nije mogao ostvariti nacrt. Ideju je preuzeo redatelj Ömer Kavur i predložio je Füruzanu da zajedno rade na scenariju. U Turskoj je trajalo izvanredno stanje. Film je izašao 1981. godine. Nastavila je pisati priče (Drugo lice noći, Sezona ruža, Ljeto puno ljubavi) a usto je objavila i dva dramska djela koja su pak imala poteškoće da bi stupila na scenu (Prije nego što dođe zima, Ljeto puno ljubavi). Svoju prvu i jedinu knjigu poezije (Grad Lebića) je objavila 1991. godine. 1990. godine je u suradništvu sa Gülsün Karamustafom radila na filmskoj adaptaciji svoje rane knjige Benim Sinemalarim (Moji bioskopi, 1973). Film je predstavljen na Festivalu u Tokiju i na Kanskom festivalu. Zlatnu palmu je odnio Lynchov Divlji u srcu mada Moji bioskopi ostaje jedan od najznačajnijih turskih filmova te godine. Za vrijeme Građanskog rata u Jugoslaviji, na prijedlog lista Sabah i Zulfua Livanelija odlazi na putovanje po krajevima u kojima se rat odvijao, pokrivajući cijeli Balkan. Između 1994. i 1996. su izašle knjige İşte Bizim Rumeli i Balkan Yolcusu.
Djela
Turska je Pedesetih godina i Šezdesetih godina vidjela veliki rast žena na književnoj sceni. Taj ženski književni val je pak zagovarao svoj umjetnički identitet. Neke su više pisale po romantičko-sentimentalnim motivima, druge pak po uže političko-socijalom polju, što je slučaj Füruzana. Putovala je u Njemačku u nekoliko navrata radi izrade izvještaja. U svojim djelima prikazuje siromašne ili doseljeničke likove, često ženske. Njezina djela su prevedena na mnogim jezicima, dok na jezično-stilskoj razini su zadnjih godina nastale i akademske istrage o Füruzanovom riječniku.