cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Las Gemelas, Motozintla
Las Gemelas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1244 m.
Fraccionamiento Colibrí, Bahía de Banderas
Fraccionamiento Colibrí je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Bahía de Banderas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Sitagapachi, Guachochi
Sitagapachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2126 m.
Seghe, Bolzano
Seghe je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1229 m.
Las Cañitas, Choix
Las Cañitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Klisura rijeke Gradac
Gradac je reka u zapadnoj Srbiji, pritoka Kolubare. Teče klisurom dubine od 150 do 300 m. i dužine oko 23 km. u pravcu jug-sever. Njen tok je dužine 28 km. i pad od 187 m. Izvor joj se nalazi u podnožju planine Povlen. Klisura reke Gradac predstavlja vrlo atraktivnu ambijetalnu celinu i jedan od najatraktivnijih prostora u ovom delu Srbije. Pejsažne karakteristike se ogledaju pre svega u geomorfološkim odlikama klisure. Bez obzira na neposrednu blizinu Valjeva, ekonomskog centra ovog dele Srbije, klisura je u najvećoj meri ostala očuvana od izgradnje i drugih oblika degradacije, što u ukupnim pejsažnim karakteristikama ovog prirodnog dobra zauzima posebno mesto.
Vista Hermosa, Chichiquila
Vista Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chichiquila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 349 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1959 m.
Tikvara
Park prirode Tikvara se nalazi uz lijevu obalu rijeke Dunav, na teritoriji opštine Bačka Palanka, Srbija. Ovo zaštićeno područje većim dijelom svoje površine obuhvata deo inundacione površine od 1297 km do 1305 km rijeke Dunav. Od Novog Sada udalјeno je 45 km, a od Beograda 125 km. Rijeka Dunav predstavlјa prirodnu granicu sa Republikom Hrvatskom.
Jezero „Tikvara" je prošireni dio rukavca koji je u vezi sa Dunavom i pri niskim vodostajima. Predstavlјa nautički, sportsko-rekreativni, izletnički i ribolovni centar I kategorije, čija je atraktivnost u tijesnoj vezi sa prirodnim vrednostima. U sastavu Parka prirode Tikvara se nalaze nekadašnji spomenici prirode "Vještačka sastojina močvarnog čempresa" i "Četiri stabla platana", koji imaju dekorativnu vrijednost i oplemjenjuju prostor namjenjen turizmu i rekreaciji.
Park prirode
Park prirode "Tikvara" je prvi put zaštićen Rešenjem o predhodnoj zaštiti prirodnog dobra "Tikvara" ("Sl. list Opštine Bačka Palanka", br. 3/93) od 2. aprila 1993. godine.
Na osnovu član 34 Zakona o zaštiti prirode („Sl. glasnik RS", br. 36/2009, 88/2010, 91/2010) lokalitet Tikvara je zaštićeno područje - Park prirode.
Rauna
Rauna (njemački: Ronneburg) je danas selo od 1,188 stanovnika na istoku Latvije.
Historija
left|thumb|240px| Ruine [[srednji vijek|srednjovjekovne rezidencije riškog nadbiskupa]]
Početkom 16. vijeka zamak je znatno proširen i pretvoren u utvrdu, uz koju je izrastao moćni srednjovjekovni grad. Krajem 17. vijeka za Švedsko-poljskih ratova svi prednji tornjevi su razoreni, a ostatak je pretvoren u ruševine.
Od tog se Rauna nije oporavila i vremenom je spala na selo.
Konstriktivni perikarditis
Konstriktivni perikarditis je bolest srčane maramice (perikarda), kada ona usled zadebljanja i klacifikacije postane čvrsta i u vidu oklopa obavija srce. Ovakav oklop u velikoj meru ograničava rad srca, pogotovo u dijastoli, periodu kada se srce širi i prima krv, jer usled ovog tvrdog oklopa srce ne može da se dovoljno raširiti odnosno primiti veliku količinu krvi. Bolest ze još zove u srce u oklopu ili.
Patogeneza
Usled zadebljanja i kalcifikacije srčana maramica postaje čvrsta i ne dozvoljava srcu da se dovoljno raširi prilikom dijastole, samim tim je smanjena i količina krvi koju srce može da primi. Zbog toga se krv gomila u venskim sudovima ispred srca, tako da dolazi do venskog zastoja u njima. Javlja se insuficijencija desnog srca, sa pojavom otoka (edema) nogu, ascitesa, povećanja jetre i slezine, vremenom dolazi i do insuficijencije jetre, zastoja krvi u venama vrata, pleuralnog izliva itd. U toku duboke inspiracije (udisanje vazduha) povećava se zastoj krvi u venama vrata, jer se usled inspiracije jevlja negativan pritisak u grudnoj duplji, pa povećan priliv krvi u srce, ali ono ne može da primi toliku količinu krvi. Javljaju se i znaci insuficijencije levog srca, smaljen protok krvi kroz unutrašnje organe, hladnoća na rukama, nogama, periferna cijanoza, gubitak svesti... Po Frank-Starlingovom zakonu količina krvi koja uđe u srce jednaka količini krvi koja iz njega izađe, a ako je količina koju srce može primiti manja, onda je manja i količina koju srce može da izbaci.
Zadebljala srčane maramice se može ukloniti hiruškim putem.
El Paso, Choix
El Paso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 523 m.
Ibru, Blândiana
Ibru je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Blândiana.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 664 m.
Pra, Cuneo
Pra je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1029 m.
Santa Rosa, Tuxpan
Santa Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Karun-3
Karun-3 (perz. سد کارون ۳) je betonska lučna brana i derivacijska velika hidroelektrana na rijeci Karun u Iranu odnosno pokrajini Huzestan. Projekt je jedan u seriji velikih energetsko-vodoprivrednih planova na Karunovom porječju započetih sredinom 20. stoljeća, a primarna namjena mu je proizvodnja električne energije, navodnjavanje i kontrola sezonskih poplava.
Studije provedivosti projekta Karun-3 između 1978. i 1989. vodile su sjevernoameričke građevinske tvrtke, a izrada izvedbenih planova potom je povjerena iransko-kanadskom konzorciju Hatch-Mahab Kods. Prilikom ove faze na geotehničkim istraživanjima projekta sudjelovali su i hrvatski stručnjaci iz tvrtke Geotehnika d.d. Izgradnja brane je natječajem iz 1995. godine povjerena iranskim građevinskim tvrtkama, a radovi su okončani 8. studenog 2004. godine. Hidroelektrana je počela isporučivati struju u veljači 2005. godine, no puni kapacitet dosegnula je godinu i pol kasnije s obzirom da se umjetno jezero punilo do 9. srpnja 2006. godine.
Visinom od 205 m Karun-3 nadmašila je branu Dez (203 m) koju su 1963. podigli talijanski inženjeri i postala je najvišom branom u Iranu, a taj status zadržala je do 2010. godine kada su iranski graditelji dovršili Karun-4 (230 m). Glavna tehnička karakteristika brane Karun-3 jest lučni dizajn odnosno dvostruka betonska ljuska duljine 462 m kojom se opterećenje umjetnog jezera prenosi na bočne litice planine. Debljina brane na vrhu iznosi 5,5 m odnosno 29 m kod temelja, a zapremnina joj je 1,300.000 m³. Akumulacijski vodospremnik proteže se tokom Karuna oko 60 km, površina mu je 48 km² odnosno zapremnina 3,0 km³. Učestale sezonske poplave čiji istjek doseže i 27.000 m³/s (~3700% više od prosječnog) kontrolira se pomoću tri različita preljeva odnosno tunelima.
Podzemna strojarnica smještena je oko 0,5 km od brane i u njoj se nalazi osam Francisovih turbina s instaliranom snagom od 2000 MW, a konstruktivni pad je 161 m. Hidroelektrana godišnje proizvede 4172 GWh električne struje kojom se prvenstveno snabdijevaju gradovi u pokrajinama Huzestan i Čahar-Mahal i Bahtijari. Vodospremnikom se navodnjava površina od oko 100.000 ha, a s obzirom da ima status nacionalnog simbola brana Karun-3 je i popularno turističko odredište s nizom popratnih sadržaja.
Lokacija
mini|lijevo|200px| [[Porječje rijeke Karun]]
Brana Karun-3 nalazi se u jugozapadnom Iranu, oko 28 km istočno od grada Iza na sjeveroistoku pokrajine Huzestan. Podignuta je na najvodonosnijoj iranskoj rijeci Karun, približno 610 km od njenog ušća u Arvand-Rud odnosno 120 km uzvodno od brane Karun-1 (ili „Šahid Abaspur”). Zračna udaljenost od grada Ahvaza kao pokrajinskog središta jest 140 km. Karunov tok u ovom se dijelu pruža u smjeru jugoistok-sjeverozapad, a njegova dolina u Zagrosu predstavlja historijsku vezu između između huzestanskih ravnica i središnje Iranske visoravni zbog čega obiluje arheološkim lokalitetima. Planine koje omeđuju dolinu brane su Dehdez na sjeveru odnosno Šalu i Mongašt na jugu, koje su ujedno i zaštićena područja.
Prirodni uvjeti
Lokacija se u topografskom smislu nalazi u planinama Bahtijarija, najvišim i najsurovijim dijelovima planinskog lanca Zagrosa smještenim između ravnica Luristana i Širaza. Planine su visoke do 4000 m i pružaju se u smjeru sjeverozapad-jugoistok stvarajući pritom brojne doline prosječne visine između 1000 i 2000 m. Na razini tla topografija je različita što je uvjetovano prirodnim čimbenicima poput gužvanja slojeva sedimentnih stijena i erozije.
Naborani antiklinalni slojevi su dugački i sastoje se od lapora i vapnenačkih stijena, a doline su V-oblika, pretežito niske tj. duboke, te izrazito strmih padina. Orogenski masiv Zagros i danas je izložen primjetnoj tektonici litosfernih ploča koja rezultira godišnjim deformacijama od 5-10 mm odnosno brzom erozijom što u cjelini utječe na stvaranje surovog reljefa i brzog protjecanja strmih vodotoka poput Karuna. Povoljne značajke ove rijeke za izgradnju brana jest njeno protjecanje kroz duboke doline, a nepogodna postojanje podzemnih kanala koji utječu na gubitak istjeka u njenom glavnom koritu.
Seizmološka istraživanja u Huzestanu pokazuju da su svi potresi zabilježeni u pokrajini bili do 6,8 stupnjeva po Richterovoj ljestvici, te da većina potresa nije uzrokovana površinskim gužvanjima i pukotinama u Zemljinoj kori već deformacijama u unutrašnjoj litosferi. Zbog ovih čimbenika za projektiranje huzestanskih brana uzima se predviđena brzina oslobađanja od 0,2–0,3 <tt>g</tt>.
Miguel Armenta Ortega, Salamanca
Miguel Armenta Ortega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1719 m.
Karun-3
Prirodni uvjeti
Karun je najvodonosnija iranska rijeka čija se duljina procjenjuje između 829 i 950 km, a njeni najveći pritoci su Abvang, Beheštabad, Vanak, Bazoft i Hersan. Prema statistikama provedenim na osnovu 60-godišnjeg istraživanja kod Ahvaza, Mosta Šalu, Godar-e Landara i Gotvanda, prosječni istjek rijeke na lokaciji brane Karun-3 kreće se između 302 i 727 m³/s. Tijekom sezonskih poplava protok se drastično povećava (~3700%): maksimalni pretpostavljeni istjek iznosi 27.000 m³/s, a obujam poplavne vode oko 4 km³.
Planiranje
mini|lijevo|300px| Karta i šematski razvedeni presjek projekata glavnih [[brana na porječju Karuna]]
Energetski i vodoprivredni potencijali porječja rijeke Karun prepoznati su sredinom 20. stoljeća kada započinje gradnja niza velikih kanala, tunela i brana. Prvi među takvim projektima bio je tunelsko-branski sistem Kuhrang (1948.-1953.) između rijeka Karun i Zajande-Rud, kojim je tunelom duljine 2,7 km dio Karunovog toka preusmjeren od sliva Arvand-Ruda odnosno Perzijskog zaljeva do unutrašnjosti endoreične Iranske visoravni. Između 1961. i 1971. godine, američki Harza Engineering Company i iranski Farman Farmaeian zajedno su provodili opsežne studije o hidroenergetskim kapacitetima Karuna što je 1976. godine urodilo izgradnjom prve velike betonske lučne brane Karun-1 (ili „Šahid Abaspur”) s instaliranom snagom od 1000 MW.
Neposredno nakon izgradnje ove brane počeli su planovi za izgradnju uzvodnih brana Karun-2, Karun-3 i Karun-4 na čijim su studijama provedivosti između 1978. i 1989. godine radile tvrtke Akers (Hatch ) iz Kanade odnosno Land and Water Resources iz Sjedinjenih Država. Prilikom njihovog rada ispitivane su tehnološke i ekonomske prednosti nabijene kamene ili betonske lučne brane, a razmatrana je i mogućnost gradnje jedne kolosalne brane visine 300 m na uštrb dviju (Karuna-2 i 3). Ipak, u konačnici je odabrana varijanta s dvije betonske brane lučnog tipa, a prednost za izgradnju dobio je gornji projekt Karun-3.
Druga faza odnosno izrada izvedbenih projekata za branu Karun-3 godine 1989. povjerena je iransko-kanadskom konzorciju Hatch-Mahab Kods, koji je između ostalog bio zadužen i za nadzor dodatnih geotehničkih istraživanja na lokaciji Karun-2, te pripremu završnih studija za brane Karun-2 i Karun-4. Godinu dana kasnije konzorcij je bio ovlašten za pripremu međunarodne ponudbene dokumentacije koja uključuje izgradnju, montažu, pogonske sisteme, tehnološki prijenos, financiranje, obučavanje, nabavu i nadzor. Konačno, u srpnju 1995. godine natječaj za izvođenje radova dodijeljen je iranskim tvrtkama.
Najvažnija pitanja druge faze projekta bili su snaga hidroelektrane s obzirom da je razmatrano povećanje sa 2000 na 3000 MW što u konačnici nije implementirano, te kapacitet preljeva brane. Stručnjaci su prvotno na temlju procijenjene maksimalne poplave planirali instalaciju preljeva koji mogu obuzdati poplavni istjek od 22.350 m³/s, no sveobuhvatnom analizom šireg područja ustanovljeno je da će zbog izgradnje uzvodne brane Karun-4 biti dovoljan smanjeni kapacitet od 13.200 m³/s. U razdoblju između 1991. i 1994. godine na planskim studijima projekta Karun-3 radila je i hrvatska tvrtka Geotehnika d.d. iz Zagreba koja je obavila više od 100 dilatometarskih ispitivanja uključujući 28 pokusa pločom i 17 pokusa velikim zračnim jastucima.
Izgradnja
mini|desno|300px| Kruna brane s glavnim i sporednim [[Preljev brane|preljevom]]
Početak gradnje brane Karun-3 nastupio je 1995. godine, iako je dvije godine ranije iranska tvrtka Sabir počela s kopanjem 700-metarskih tunela za preusmjeravanje Karunovog toka. Glavna tehnička karakteristika brane jest lučni dizajn, idealan za uske stijenovite klance jer se pritisak umjetnog jezera prenosi na bočne litice planine čime se rasterećuje glavni temelj. U poprečnom presjeku brana se sastoji od dvostruke betonske ljuske što je još jedna konstruktivna prednost s obzirom da je njena temeljna baza od 29,5 m debljine sedmerostruko tanja od npr. one kod Hooverove brane. Kruna brane debljine je 5,5 m i proteže se 462 m, a konačnom visinom od 205 m postala je najvišom branom u Iranu i zadržala je taj status do 2010. godine kada su iranski graditelji dovršili Karun-4 (230 m). Budući da se nalazi u seizmički aktivnom području, brana je projektirana da izdrži potrese do sedam stupnjeva po Richterovoj ljestvici.
Na strukturu brane utrošeno je 1,300.000 m³ betona, a dodatnih 530.000 m³ izliveno je za najveći betonski umirujući bazen na svijetu odnosno pripadajuću sporednu branu visine 50 m. Ova nizvodna građevina ključna je za stabilnost cjelokupne konstrukcije jer spriječava eroziju uzrokovanu snažnim udarima preljevne vode koja može ugroziti meke slojeve tla, a time i temelje odnosno sidrišne upornjake brane. Iz ovih razloga u strukturu 400-metarskog umirujućeg bazena ugrađeno je i 6576 šipaka armature ukupne dužine 260.000 m, a među glavnim snabdijevačima tog građevinskog materijala bila je njemačka tvrtka Dyckerhoff & Widmann AG Systems.
Preljev brane ima kapacitet 13.200 m³/s i sastoji se od četiri elementa: glavne, sporedne i interventne ustave, te kompenzacijskih cijevi promjera 2,2 m. Glavna ustava smještena je s desne (sjeverne) strane i ima dva brzotoka, a preljev se regulira pomoću četiri segmentne zapornice. Sporedna ustava nalazi se na kruni brane i preljev se vrši slobodno kroz tri otvora, a interventna ustava smještena je na polovici visine i ima dva otvora s četiri zapornice.
Veliki građevinski radovi obavljeni su i za izradu hidroelektrane s popratnim građevinama, prilikom čega je premješteno 5,000.000 m³ zemlje i kamenja. Gotovo 2,000.000 m³ iskopano je za izgradnju podzemnih postrojenja kao što su :
Hidroelektrana Karun-3 je derivacijskog tipa odnosno smještena je oko 500 m od brane, a u njenoj podzemnoj strojarnici (najvećoj takve vrste u zemlji) nalazi se osam Francisovih turbina s instaliranom snagom od 2000 MW. Turbine brzine 167 r/min dostavila je kineska tvrtka Harbin, a generatore napona od 15.75 kV Elin iz Austrije. Jednofazni visokonaponski transformatori hlade se vodom, u sklopna postrojenja implementirana je SF6 izvedba, a na državnu električnu mrežu spojena je preko šest električnih vodova pojedinačnog napona 400 kV.
Osim brane i hidroelektrane, projekt Karun-3 uključivao je i izgradnju različite popratne infrastrukture u čijem se prvom redu ističu prometnice, tuneli i mostovi. Najpoznatija građevina među njima je dvostruki lučni Most Šalu iznad akumulacijskog jezera, najveći takve vrste u Iranu.
Devetogodišnji građevinski radovi na brani koji su upošljavali 500 inženjera i 7000 radnika okončani su u rujnu 2004. godine, a čitav projekt bio je gotov 8. studenog 2004. godine. Prve dvije turbine instalirane su još početkom 2004. godine, a ostalih šest stavljane su u funkciju u vremenskim razmacima od tri mjeseca. Svečano otvorenje u ožujku 2005. godine upriličio je tadašnji iranski predsjednik Muhamed Hatami.
Posljedice
Financijska sredstva utrošena za projekt Karun-3 variraju ovisno o izvorima; njemačka tvrtka Dyckerhoff & Widmann AG Systems procjenjuje da je brana koštala 150 milijuna USD, prema iranskoj tvrtci Farab radi se o 382 milijuna USD unatoč ranijim europskim predviđanjima o 750 milijuna USD , a kanadska tvrtka Hatch navodi da je čitav projekt između 1989. i 2006. godine koštao 1,7 milijardi USD. Financijska isplativost projekta pokazala se već nakon petogodišnjeg razdoblja kada je isporučena električna energija u vrijednosti od 637 milijuna USD.
Godine 2008. predstavljen je plan studije pod nazivom „Osovina-3”, sestrinski projekt Karuna-3 koji uključuje podizanje nasute kamene brane čime bi se dobio vodospremnik zapremnine 3.21 km³ odnosno hidroelektrana snage 1458 MW. Uz projekte Karun-3 i Karun-4, Iran je koncem 2000-ih gradio još 135 brana odnosno izrađivao studije za dodatnih 170 projekata čime se pozicionirao kao treći najveći graditelj brana u svijetu, iza Kine i Turske. Godine 2011. u zemlji je bilo operativno 538 brana, a stečena iskustva poslužila su iranskim građevinskim tvrtkama dobivanje natječaja za izgradnju istih u brojnim državama uključujući Armeniju, Azerbajdžan, Tadžikistan, Afganistan, Siriju, Šri Lanku, Nikaragvu, Ekvador i afričke zemlje.
Hidroelektrana
mini|desno|300px| Pogled na Karun-3 s osmatračnice
Vodoprivreda
Vodospremnikom Dehdez navodnjava se površina od oko 100.000 ha što se prije svega odnosi na ravnice Huzestana, iranske pokrajine koja je jedinstvena po tome da se većina njenog tla navodnjava nadzemnim vodama. Akumulacija ima veliku važnost za opskrbu Huzestana pitkom vodom s obzirom da pokrajina zbog razvijene industrije ima problema sa zagađenjem.
Nikola Žigić
Nikola Žigić (Bačka Topola, 25. septembar 1980) je bivši srpski fudbaler. Kao napadač igrao je i za reprezentaciju Srbije.
Tri puta je dobio nagradu najboljeg igrača Srbije i Crne Gore, 2003., 2005. i 2006. godine. Visok je 2,02 m, pa je jedan od najviših igrača sveta. Pre Crvene zvezde igrao je za AIK Topolu, Mornar, Spartak i Kolubaru. Dok je igrao za Crvenu zvezdu u 110 utakmica postigao je 71 gol.(nacionalno prvenstvo, nacionalni kup i evropska takmičenja). Nikola Žigić je najbolji golgeter u istoriji reprezentacije Srbije jer je postigao 20 golova za nacionalni tim srpske reprezentacije.
Dana 26. maja 2010. Žigić je potpisao ugovor na četiri godine sa engleskim Birmingham Cityjem. U decembru 2014. je potpisao novi jednogodišnji ugovor sa engleskim Birmingham Cityjem. U reprezentaciji je debitovao u martu 2004. protiv Norveške, a reprezentativnu karijeru okončao je 2011. protiv Hondurasa. Za reprezentaciju Srbije odigrao je 57 utakmica i postigao 20 golova. Golove je postigao protiv Italije (2005), Poljske (2005), Kine (2005), O.Slonovače (2006), Azerbejdžana (2006), Belgije (2006), Jermenije (2006), Kazahstana (2007), Azerbejdžana (2 puta) (2007), Poljske (2007), F.Ostrva (2008), Litvanije (2008), Švedske (2009), Rumunije (2009), J.Koreje (2009), F.Ostrva (2010), Slovenije (2010), Estonije (2010) i Bugarske (2010).
NGC 3186
NGC 3186 je galaksija u zviježđu Lavu.
Ehokardiografija
Ehokardiografija, ultrasonografija ili ultrazvuk srca dijagnostička je metoda koja koristeći ultrazvučne talas frekvencije iznad čujnosti ljudskog uva, vizuelizacije srčane struktura, i patološke promene na njima. Naime u ultrasonografskoj dijagnostici izvor energije (ultrazvučnih talasa) je piezoelektrični kristal, a sama metoda zasniva se na svojstvu ultrazvuka da se energija molekularnog kretanja širi kroz prostor, potom odbija od prepreke koja se nalazi na putu njenog prostiranja, i jednim delom vraća na mesto izvora energije, gde se na antenama (sondama) ultrazvučnih aparata registruje.
Kako se snimanje ehokardiograma izvodi posebnom sondom koja se prislanja i pokreće preko prednjeg zida grudnog koša, metoda je stručno nazvana transtorakalni ultrazvučni pregled srca. Ehokardiografija je neinvazivna, bezbolna procedura snimanja srca, a sam pregleda ne zahteva posebne pripreme. Kako ultarzvučni talasi nemaju štetnih dejstava ehokardiografija se može primenjivati od najranije životne dobi (ili od fetusa u majčinom stomaku), do duboke starosti.
Transtorakalnim ultrazvučni pregledom srca (ehokardiografijom) dobijaju se kratkom vremenskom periodu, važni dijagnostički podaci o morfologiji i funkciji srčanog mišića, srčanih zalistaka, dimenzijama srčanih šupljina i brzini protoka krvi kroz srce i velike krvne sudove na bazi srca. Ako se ultrasonografija srca obavlja Kolor-dopler tehnikom, vizuelizacija prikaza srčanih struktura i tok krvi kroz srčane šupljine i krvne sudove je u boji, što procenu stanja i stepena oštećenja čini znatno preciznijom.
Istorijat
Začeci ultrasonografije datiraju iz 1790. godine, kada je biolog Lazaro Spalanzani u toku svojih eksperimenata uočio da se slepi miševi kreću na čudan način uz pomoć ušiju kako se tada smatralo. Danas je poznato da slepi miš i još neke životinje emituju ultrazvuk koji se širi kroz prostor, reflektuje od prepreka, i vraća svom izvoru noseće u sebi informacije o kvalitetu i rastojanju prepreka. Koristeći ove principe nastali su prvi ultrasonografi, za vojne potrebe (otkrivanje podmornica) a potom i oni koji se danas koriste u humanoj medicini i veterini, više pd šest decenija.
Doplerov efekat otkrio je 1842. godine Kristijan Dopler (1803-1853), nakon proučavanja promene frekvencije svetlosti koju emituju zvezde u dvojnom sistemu (dve zvezde koje se okreću jedna oko druge), da bi Doplerov efekat eksperimentalno dokazao C.H.D. Buys Ballot 1845. godine na Utrhtskoj železničkoj stanici upoređujući zvuk trubača koji stoje na jednom mestu i trubača koji se kreću. Urih je 1947. godine prvi izmerio brzinu prolaska ultrazvučnih talasa kroz tkivo sisara.
Od 1950. godine ultrazvuk počinje da se koristi u dijagnostičke svrhe, i to: 1954. u kardiologiji, 1956. godine u oftalmologiji, a 1962. u akušerstvu, da bi se sa razvojem vaskularne i kardiohirurgije hirurgije nastavio sve intenzivniji razvoj i dopler ehokardiografije.
Najpre se 1960.tih godina pojavljuje kontinuirani dopler, zatim Barber (1974) postavlja principe dupleks doplera, da bi se 1984. pojavio i kolor dopler. Od sredine 1980.tih godina počinje sve učestalija upotreba kolor dupleks ultrasonografije, ultrazvučne metode pregleda krvnih sudova koja se pokazala kao vrlo prihvatljiva neinvazivna skrining metoda bez štetnog zračenja bolesnika. Metoda omogućava veoma kvalitetnu simultanu informaciju o morfološkim promenama u zidu krvnog suda, kao i simultanu informaciju o hemodinamskim zbivanjima u cirkulaciji.
Namena
Glavne idikacije za primenu ehokardiografije su sledeće bolesti i stanja:
Santa Lucía, Camargo
Santa Lucía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Camargo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1380 m.
Ehokardiografija
Vizuelizacija i dijagnostičke metode
U svakodnevnoj praksi koriste se dve ultrazvučne dijagnostičke metode: Osnovne tehnike ehografije mogu biti; jednodimenzionalna ehografija ili A-skopija i dvodimenzionalna ehografija, ehotomografija ili B-skopija Doplerov efekat je promena frekvencije zvuka, svetlosti ili drugih talasa, prouzrokovana relativnim kretanjem izvora talasa - emitera i prijemnika talasa. Ako se izvor i prijemnik talasa kreću jedan prema drugome, frekvencija koju prima prijemnik pomera se ka višim (raste u odnosu na frekvenciju koju odašilje izvor talasa), a ako se izvor i prijemnik talasa kreću jedan od drugog, frekvencija se pomera ka nižim vrednostima (tj opada).
Osnovne tehnike su: kontinuirana ultrazvučna doplerska ultrasonografija, pulsna ultrazvučna doplerska ultrasonografija, kolor doplerska ultrasonografija, pauer doplerska. ultrasonografija.
Princip rada ultrasonografa
Aparat za dobijanje ultrazvuka sastoji se od generatora i aplikatora. Generator proizvodi električne oscilacije različitog napona i frekvencije koje se uz pomoć pijezoelektričnog elementa konvertuju u aplikatoru u mehaničke (ultrazvučne) oscilacije. Potom ultrazvučni ehoskop u unutrašnjost tela šalje kratke visokofrekventne ultrazvučne impulse (frekvencije između 2 i 10 MHz, trajanja manje od 1 µs) i, na osnovu vremena potrebnog za povratak reflektovanog signala, određuju položaj struktura u telu koje su odbile ultrazvučni impuls. Sam proces rada je pod kontrolom računarskog programa u mikroprocesoru aparata. Signal iz sonde obrađuje se u kompjuteru i u obliku slike prikazuje na ekranu.
U načelu uređaj funkcioniše tako da se prema programu digitalnog računara aktivira puls-generator, koji električne impulse, preko upravljačke jedinice (za usmeravanje i fokusiranje), prenosi na pretvarač u sondi. Električnim impulsom u pijezoelktričnoj pretvaračkoj sondi nastaju kratke visokofrekventne mehaničke vibracije, od više stotina do više hiljada puta u sekundi. Tako nastale ultrazvučne oscilacije sonda prenosi u telo. Odjeci oscilacija iz tela primaju se istom sondom, i u posebnom delu uređaja (pojačalu za kompenzaciju), pojačavaju, kompenzuju, pamte u memoriji i prikazuju na sistemu za prikaz (televizijskom monitoru). U toku rada sa uređajem lekar ili veterinar mora sam da podesi pojačalo za kompenzaciju tako da kompenzuje prigušenja ultrazvuka u području tela koje pretražuje.
600px|thumb|centar|Shematizovan prikaz osnovnih delova i načina rada ehosonoskopa
Dopler sistemi
Dopler ultrazvučna dijagnostika koristi se za dijagnostiku vaskularnih oboljenja, promenom Dopler kontinuiranih i Dopler pulsnih ultrazvučnih talasa.
Dopler metoda zasniva se na Doplerov efektu, odnosno efektu da reflektovani ultrazvučni talasi nakon kontakta sa površinaom koje je u pokretu (npr kev u krvnim sudovima) menjaju svoju frekvenciju i postaju čujni kao običan zvuk. thumb|desno|250px|Dopler sonografija karotidne arterije Na principu Doplerovog efekta ehosonografi se primenjuju za merenje brzine protoka krvi kroz srčane šupljine na nekoliko načina. Kod ovo sistema ultrazvuk se može kontinuirano ili u kratkim impulsima emitovati i primati. Ako se ultrazvuk emituje kontinuirano, sistem odlično meri sve brzine, ali nema dubinskog razlučivanja. Ako se upotrebljava impulsni način slanja talasa, onda nastaje dubinsko razdvajanje (možemo birati krvne sudove po dubini), pri čemu treba imati u vidu da su moguće velike greške u merenju velikih brzina duboko u telu.
Rezultati merenja se prikazuju spektrima na kojima je na ordinati prikazan Doplerov pomak, a na apscisi tekuće vreme. Iz nastalog spektra mogu se izračunati apsolutne brzine protoka, ako se prepozna ugao između snopa ultrazvuka i protoka. Ako taj ugao nije poznat, a nije blizu 90°, kad merenje nije moguće, ipak se mogu dobiti važni podaci o otporu i elastičnosti krvnog sistema (za šta su definisani posebni relativni indeksi).
Ako se za Doplerovo merenje primene dvodimenzionalno raspoređeni impulsi, moguće je dobiti dvodimenzionalni semikvantitativni prikaz protoka kodiran u bojama (npr. protok prema sondi se prikazuje tonovima crvene boje, a protok od sonde tonovima plave boje) Ovaj sistem u boji znatno olakšava i ubrzava dijagnostičaru snalaženje tokom merenja protoka. 600px|thumb|centar|Ultrasonografija zdravog srca
Los Moreno, Bahía de Banderas
Los Moreno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Bahía de Banderas.
Alexandre Levy
Aleksandar Levi ( *10. novembar 1864. - 17. januar 1892.) bio je brazilski kompozitor, pijanista i dirigent.
Los Moreno, Bahía de Banderas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Alexandre Levy
Rođen je u Sao Paulu, i pionir je spoja klasične kompozicije sa brazilskom popularnom narodnom muzikom i ritmovima. Levi je umro prerano sa 27 godina i njegov rodni grad dodeljuje prestižnu nagradu sa njegovim imenom.
Biografija
Aleksandar Levi je bio sin Henrikea Luiza Levija i brat Luja Levija, takođe muzičari, od kojih je dobio svoje prve lekcije. On je usavršio svoje studije klavira sa ruskim nastavnikok koji je živeo u Sao Paulu Louisom Mauricem i francuzom Gabrielom Giradudonom, koji su bili i učitelji još jednog pijaniste iz Sao Paula Henrika Osvalda.
On je debitovao na javnim prezentacijama sa osam godina i poredeli su ga sa Mocartom zbog njegove zrelosti i briljantnosti.
Njegov otac je osnovao Kuću Levi, jedan od najtradicionalnih komercijalnih muzičkih kuća u Sao Paolu u to vreme, što je omogućilo da stupe u kontakt sa mnogim važnim ličnostima na državnoj muzičkoj sceni i putujućim muzičarima.
Od 1880. počeo je da objavljuje svoje kompozicije po evropskim izdavačima, a 1883. je izabran za direktora "Hajdn kluba", važnog muzičkog udruženja u gradu, koji mu je pomogao promoviše svoju muziku i gde je dirigovao po prvi put u 1885. Dve godine kasnije odputovao je u Evropu da studira klavir sa Emile Durand i Vinćenco Feronijem, ali se ubrzo vraća u Brazil gde je nastavio da piše muzičku kritiku u državnoj štampi, piše u novinama u pokrajini Sao Paulo za časpopis "Correio Paulistano" pod pseudonimom Figarote.
Njegove kompozicije su pune nacionalnog ponosa, koristio je teme iz brazilskog folklora, gde je bio preteča u svetu klasične muzike sa Nacionalnim Varijacijama na temu popularne brazilske muzike 1884., na osnovu melodije "Vem cá, Bitu!". Njegov stil potiče iz škola Šumana i Mendelsona. To je pokrovitelj stolice 29 brazilske Muzičke akademije.
Beech Mountain, North Carolina
Bič Mauntan je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 320, što je 10 (3,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Seaca, Seaca, Olt
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2302 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
NGC 3187
NGC 3187 je galaksija u zviježđu Lavu.
Laplasova transformacija
Laplasova transformacija (nazvana po Pjer-Simon Laplasu) je integralna transformacija, koja datu kauzalnu funkciju f(t) (original) preslikava iz vremenskog domena (t = vreme) u funkciju F(s) u kompleksnom spektralnom domenu. Laplasova transformacija, iako je dobila ime u njegovu čast, jer je ovu transformaciju koristio u svom radu o teoriji verovatnoće, transformaciju je zapravo otkrio Leonard Ojler, švajcarski matematičar iz osamnaestog veka.
Pojam originala
Funkcija t->f(t) naziva se originalom ako ispunjava sledeće uslove:
Definicija Laplasove transformacije
Funkcija F(s) je »slika« ili laplasova transformacija »originala« f(t).
Za slučaj da je s = i\omega dobija se jednostrana Furijeova transformacija:
Laplasova transformacija konvolucije funkcija
Ova osobina je poznata kao Borelova teorema. Napomena: definicija konvolucije je:
Dokaz
Odakle sledi:
Katedrala u Rigi
Katedrala u Rigi (latvijski: Rīgas Doms, njemački: Dom zu Riga) je katedrala u Latvijskom glavnom gradu Rigi.
Laplasova transformacija
Tabela najčešće korišćenih Laplasovih transformacija
Jednostrana Laplasova transformacija ima smisla samo za ne-negativne vrednosti -{t}-, stoga su sve vremenske funkcije u tabeli pomožene sa Hevisajdovom funkcijom.
Katedrala u Rigi
Danas je katedrala Latvijske evangeličke luteranske crkve, a nekad je bila katedrala Riške katoličke nadbiskupije.
Laplasova transformacija
Inverzna Laplasova transformacija
U opštem slučaju, original f(t) date slike F(s) dobija se rešavanjem Bromvičovog integrala:
Katedrala u Rigi
Historija
thumb|left|240px| [[Tlocrt katedrale]] thumb|left|240px| [[Panorama grada i katedrale]]
Laplasova transformacija
Inverzna Laplasova transformacija
gde je s_0 realni deo bilo kog singulariteta funkcije F(s).
Lázaro Cárdenas, San Luis de la Paz
Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 157 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2011 m.
Katedrala u Rigi
Historija
Papinski legat Vilim iz Modene održao je 1266. sinod u novoizgrađenoj katedrali. Smatra se da su do tog vremena kor i križni brod bili dovršeni i odvojeni zidom od nedovršenog dijela crkve.
Laplasova transformacija
Inverzna Laplasova transformacija
S obzirom da se ovde integrali kompleksna promenljiva, potrebno je koristiti metode kompleksne matematičke analize. Mnogi primeri inverzne Laplasove transformacije navedeni su u tabeli iznad. U praksi, funkcije se transformišu u primere iz tablice, na primer razlaganjem na proste faktore.
Diskretna Laplasova transformacija
Za funkciju celobrojne promenljive f(n) njena diskretna Laplasova transformacija se definiše kao:
Konvergencija ovog reda zavisi od s.
Primena
U matematici Laplasova transformacija se koristi za analiziranje linearnih, vremenski nepromenljivih sistema, kao: električnih kola, harmonijskih oscilatora, optičkih uređaja i mehaničkih sistema. Ima primene u rešavanju diferencijalnih jednačina i teoriji verovatnoće.
Katedrala u Rigi
Historija
Jednostavni oblici romaničkog stila bili su karakteristični za prvi graditeljski period. Prema današnjim studijama katedrala je u početku bila zamišljena kao bazilika, ali je kasnije projekt promijenjen i umjesto nje sagrađena je dvoranska crkva. Krajem 14. i početkom 15. vijeka katedrala je proširena izgradnjom zapadnog križnog broda i bočnih kapelaa te podizanjem bočnih zidova centralnog broda čime je crkva postala bazilika. Tad je dograđen zvonik sa visokim osmerokutnim piramidalnim krovićem.
Krov katedrale je ozbiljno oštećen za opsade 1710., prilikom rekonstrukcije obnovljeni su i krovovi bočnih brodova, promjenom nagiba i prekrivanjem rozeta. kor je dobio barokni krov a centralni brod - istočni timpan sa godinom kad je podignut 1727.
Ruska carica je dekretom iz 1772. iz sanitarnih razloga zabranila pogrebe u crkvama na cijelom teritoriju carstva. Gradsko vijeće rezerviralo je teren za groblje izvan grada, pa su tamo su preneseni grobovi iz katedrale,nakon tog je podignut nivo poda.
U vrijeme Latvijske SSR između 1959. - 1962. katedrala je adaptirana i pretvorena u koncertnu dvoranu, oltar je demontiran i postavljena su sjedala okrenuta prema orguljama. Ali su se dogodile i dvije velike rekonstrukcije između 1981. - 1984. Nizozemska firma za gradnju orgulja Flentrop Orgelbouw Zaandam obavila je veliku reparaturu orgulja. Istovremeno je rekonstruiran enterijer katedrale i ponovno su instalirane sve komunalije. Obnovljen je bakreni krov zvonika i ograda na obje galerije. Instaliran je automatski sistem za gašenje požara i klimatizacija.
Siteachi, Guachochi
Siteachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2282 m.
Tres Estrellas, Motozintla
Tres Estrellas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 646 m.
El Nopo, Catemaco
El Nopo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 734 m.
I Terzi, Modena
I Terzi je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Almaš
thumb|300px|Насеље Алмаш на мапи из 1716-1717. године Алмаш, познато и као Ајмаш или Аљмаш, је некадашње српско село у Бачкој, које је постојало до прве половине 18. века.
Било је смештено на Алмашкој бари између Темерина, Надаља и Госпођинца. Према попису становништва из 1715. године, у селу је живело 20 српских породица. Године 1718, читаво село је пресељено у Петроварадински Шанац (данас Нови Сад), на подручје између данашње Алмашке и Саборне цркве. Овај део Новог Сада се зато назива Алмашки крај или Алмашка четврт.
NGC 3188
NGC 3188 je galaksija u zviježđu Velikom medvjedu.
Peschiere I, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Valea Șesii, Bucium
Valea Șesii je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Bucium.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 219 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 804 m.
Las Ensenadas, Choix
Las Ensenadas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 859 m.
Salvador Vidal, Salamanca
Salvador Vidal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1751 m.
Santa Rita, Bahía de Banderas
Santa Rita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Bahía de Banderas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Segundo Díaz Cortés, Tuxpan
Segundo Díaz Cortés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
La Tinaja, Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 588 m.
La Unión, Chichiquila
La Unión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chichiquila.
Demons of the Mind
Demons of the Mind je britanski horor film snimljen 1972. godine u režiji Petera Sykesa. Radnja se događa u 19. vijeku, a glavni lik, koga tumači Robert Hardy je aristokrat koji svoje dvoje odrasle djece drži zatvorene u zamku, uplašen da bi, poput njegove supruge, mogli postati žrtvama duševne bolesti, dok u međuvremenu okolica zamka postaje poprištem okrutnih ubistava. Film je nastao u produkciji Hammer Films, a scenarij je bio djelomično inspiriran životom znamenitog hipnotizera Franza Mesmera. Za ulogu aristokratove kćeri je originalno bila angažirana Marianne Faithful, ali su je, pod pritiskom osiguravajuće kuće, producenti u posljednji trenutak zamijenili sa pjevačicom Gillian Hills kojoj je to bio posljednji nastup u filmografiji.
Ionicești, Sâmburești
Ionicești je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Sâmburești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 218 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 246 m.
Zumbro Falls, Minnesota
Zumboro Fols je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 207, što je 30 (16,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sulejman-paša (Orhanov sin)
Sulejman-paša ili Gazi Sulejman-paša (tur. Süleyman Paşa; 1316? – 1357) je bio najstariji sin Orhana I i prestolonaslednik sve do njegove smrti.
Sulejman-paša je rođen 1316. godine kao prvi sin mladog Princa Orhana. Njegova majka je najverovatnije bila Nilufer Hatun koja je bila majka i Sulejmanovog brata Murata I. Godine 1352. je sa svojom vojskom po naređenju svoga oca Sulejman osvojio tvrđavu Cippe. Godine 1354. ga je otac Orhan I imenovao za jedinog prestolonaslednika osmanske države, ali Sulejman-paša umire 1357. godine zbog posledica pada sa konja.
Santa Catarina, Motozintla
Santa Catarina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1079 m.
Haematoksilin
Haematoksilin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 302,279 Da.
Hronologija Osmanskog Carstva
Ovo je Hronologija Osmanskog Carstva odnosno lista glavnih događaja u istoriji Osmanskog Carstva. Ono se po običaju stvara 1299. s Osman–begom i postepenim osvajanjem Bizantskog Carstva a nestaje 1922. kada Mustafa Kemal stvara Republiku Tursku. Ovaj članak je dopuna glavnih članaka Osmansko Carstvo i Historija Osmanskog Carstva. Za jasniji pogled na stvaranju Osmanove dinastije i carstva valja također proširiti pogled na članke: Bizantsko Carstvo, Turkijski narodi, Oguzi, Seldžuci, Rumski Sultanat, Križarski ratovi, Mamelučki Sultanat.
Turkijsko doba (1071–1299)
thumb|right|190px|Turski luk.
Hronologija
thumb|left|thumb|250px|Stanje Anadoije 1300. thumb|right|190px| Orhanove zemlje thumb|right|190px| [[Janjičari ]] thumb|right|190px| [[Timur ]]
thumb|center|450px| Širenje Osmanskog carstva od 1307. do 1683.
thumb|right|270px| [[Pad Carigrada (1453)|Opsada Konstantinopolja ]] thumb|right|120px| [[Mehmed II|Mehmed II Osvajač (Fatih) ]] thumb|right|200px| [[Meka ]] thumb|right|120px| [[Sulejman I|Sulejman Veličanstveni ]] thumb|right|150px| Pogrebna povorka sultana Sulejmana 1566. thumb|right|350px| Osmansko carstvo 1593. thumb|right|230px| [[Džamija sultana Ahmeta ]] thumb|right|280px| [[Opsada Beča 1683.|Opsada Beča ]] thumb|right|130px| [[Ahmed III. ]] thumb|right|190px| [[Bitka kod Navarina ]] thumb|right|190px| [[Mahmud II. i potreba reformi ]] thumb|right|130px| Zadnji osmanski vladar, [[Abdul Medžid II|Abdulmedžid II. ]]
Istituto Sperimentale Zootecnico, Roma
Istituto Sperimentale Zootecnico je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Малча
Малча је насељено место у градској општини Пантелеј на подручју града Ниша у Нишавском округу. Налази се у источном квадранту Нишке котлине, на око 12 км источно од центра Ниша. Према попису из 2011. било је 963 становника. Горња Малча и Доња Малча, међусобно спојене, чине једну целину села Малча.
Етимологија
Историјска литература сматра да имена места нишког краја потичу из времена словенског досељавања на Балкан. Таква оцена би у целини важила за име села Малча, које се у обичном говору назива и Малче. Да ли у овом имену има и предсловенских назнака или само словенских елемената тешко је рећи, али обзиром на то да се ради о једном основном имену из кога се могу извести друга значења у српском језику, могло би се рећи да се ради о чисто словенском имену.
Малча као име је врло ретко. Према Именику места у Југославији село Малча, је једино место с тим именом у некадашњој СФР Југославији. Са сличним именима постоји село Малчиште у Македонији и поток Малчевица, који извире испод врха Трема на Сувој Планини. Овај поток и наведено село у околини Скопља имају у свом имену језички корен Малча.
Према Вуковом речнику, а и према Речнику српско-хрватског књижевног језика малча као реч не постоји, али постоје речи:
- малчанин, становник мале, махале;
- малчанка, становница мале, махале;
- и прилог малчице и малчицко, сасвим мало, помало.
Ово указује на могућност да је Малча означава "село малено". У прилог таквој могућности је и чињеница да реч "малча" и речи изведене из ове основе немају сличности са именима других народа, који су на овом простору боравили пре доласка јужних словена на ове просторе.
Праисторија
На подручју села су постојала насеља још у неолитском добу, са своје две велике културне групе, старчевачком и винчанском. У евиденцији Народног музеја у Нишу регистрована су налазишта старчевачке културе на терену Кованлука, а насеља обе групе неолита, на равним теренима и благим падинама поред Нишаве, на локалитетима Радачија и Кованлука, оба у зони малчанског дела. Бројни налази: оруђа од камена и кости, керамика и статуете од печене земље са људским и жиботињским ликовима, то потвђују.
Стари век
На подручју Ниша и његове околине, укључујући и село Малча, судећи на основу отворених налазишта, трагови Римске цивилизације су још увек присутни.
- у зони Тролишта, које се налази између Малче и Јасеновика, изоравањем њива, пронађени су римски гробови, а у њима римски новац и женски накит;
- на истом локалитету пронађене су водоводне инсталације, са истоветним оловним водоводним цевима, као и на налазишту Медијана код Ниша;
Lucije II
Lucije II. (rođen kao Gherardo (Gerardo) Caccianemici dall'Orso) bio je 166. papa, od 12. marta 1144. do 15. februara 1145. godine.
Малча
Стари век
- у самом центру села Горња Малча налази се чесма озидана типичним циглама-ћерпичима римске технологије;
- нађени римски новац са ове локација датира из IV века, а неки из II века;
- има индиција да је и сеоска црква сазидана на темељима неке грађевине из римског доба.
Средњи век
Продори Словена долином Мораве и Тимока изазвале су велике промене у нишкој области, нарочито почетком VII века. Словенска колонизација балканских земаља добила је велики замах, иако је текла неједнако и са одређеним регионалним разликама. Многи градови су тада разорени, а привреда и друштвени односи доведени у стање расула. Антички Наиссус(Ниш) је страдао, а на његовим рушевинама Словени су почели да граде своја насеља и стварају прва језгра окупљања у новој средини. Да ли је Малча још у овом добу настала или знатно касније, може се само претпоставити, јер тачних података о томе нема.