cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mato Neretljak
Za reprezentaciju je debitirao 25. travnja 2001. protiv Grčke u Varaždinu, no sljedeći poziv stigao je tek 15. studenog 2003. za susret sa Slovencima. Otad je igrao 10 utakmica, i zabilježio 1 pogodak. Bilo je to na prijateljskom dvoboju protiv Njemačke na Poljudu za 1:1. Utakmica je kasnije završila porazom Hrvatske, 1:2. Pod vodstvom Otte Barića bio je član reprezentacije na Europskom prvenstvu 2004. u Portugalu, no, sve tri utakmice odgledao je s klupe. Kasnije je nastupio dvaput na Carlsberg Cupu 2006.. Dana 24. siječnja 2012. raskinuo je ugovor s korejskim Suwonom te se vratio u Hajduk iz Splita. U sezoni 2012./13. igrao je u Rijeci. Od ljeta 2013. je na posudbi u NK Zadru u koju je stigao iz HNK Rijeke.
Jozo Matošić
Jozo Matošić (27. siječnja 1913., Split - 1. ožujka 1999., Dubrovnik) je bio hrvatski nogometaš i nogometni trener.
Igrao je na položaju braniča. Dugo godina je nastupio i za jugoslavensku izabranu vrstu, a bio je i njen kapetan, kada je igrao za postavu "Hajduka" koja je otišla na slobodni teritorij, na Vis, igrajući i pod imenom "Hajduk-NOVJ". U reprezentaciji je igrao od 1934. godine.
Cijelu svoju karijeru je igrao za "Hajduka", za kojeg je odigrao 471 utakmicu, a postigao je 53 pogodka.
Nakon što je prestao aktivno igrati, nastavio je sudjelovati u nogometu kao trener, i to uspješno. Od 1951. do 1954. je bio "Hajdukovim" trenerom, uspjevši osvojiti prvenstvo 1952. godine. Nakon 1954. nastavlja rad u Dubrovniku, trenirajući nogometaše "Dubrovnika" odnosno "GOŠK-a".
Stariji je brat Frane Matošića, također velike "Hajdukove" i hrvatske nogometne legende.
Zanimljivosti
Karijeru je počeo kao vratar; zaslugom Luke Kaliterne, prebačen je u obranu.
Kalijum tartrat
Kalijum tartrat je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 226,268 Da.
Šaleška jezera
Šaleška jezera je naziv za tri umjetna jezera na sjeveru Slovenije, nastala zbog intenzivnog iskapanja ugljena u tom kraju koje traje 130 godina.
Hidrografija
Šaleška jezera, Družmirsko, Velenjsko i Škalsko, prostiru se između Šoštanja i Velenja, na površini od 6 km² i sadrže preko 35 miliona m³ vode.
Prvo je nastalo najmanje Škalsko jezero, još prije Drugog svjetskog rata, nakon njega najveće Velenjsko, a posljednje je nastalo Družmirsko jezero između 1975. i 2005. godine. Sva tri jezera nastala su na isti način slijeganjem tla, na mjestu starih rudarskih rovova ugljena, koje su popunile vode lokalnih potoka.
1530-e
1530-e su decenija koja je počela 1. januara 1530. i završila 31. decembra 1539.
Carol Shields
Carol Ann Shields (née Warner),BA, MA, CC, OM , D.Litt. , LL.D , FRSC (2.6. 1935 – 16.7. 2003.) bila je kanadska spisateljica rodom iz SAD. Najpoznatija je po romanu The Stone Diaries iz 1993. godine, za koji je dobila Pulitzerovu nagradu za fikciju kao i Nagradu Generalnog guvernera u Kanadi.
Velenjsko jezero
Velenjsko jezero je najveće od tri umjetno jezero nastala zbog zbog intenzivnog iskapanja ugljena.
Geografske karakteristike
Jezero leži između Škalskog i Družmirskog jezera između Velenja i Šoštanja, na nadmorskoj visini od 366 metara.
Jezero je dugo 1,4 km, široko 1,3 km, a duboko 54 metara, i ima površinu od 6 km², i ima zapreminu od 30,5 miliona m³ vode.
Bernac-Dessus
Dernak Desi je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Tarb.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 325 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 70 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,6 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 398 metara (maksimalnoj 527 m, a minimalnoj 394 m).
Juan Martín del Potro
Huan Martin del Potro (23. septembar 1988. u Tandilu, Buenos Ajresu) je argentinski teniser. Trenutno je 3. teniser sveta. Zbog povrede levog ručnog zgloba, u odsustvu tenisa bio je od 2013. godine. Vratio se 24. marta 2015. godine na turniru u Majamiju. Najbolje rangirani plasman mu je 3. mesto ,a trenutno se nalazi na 762.mestu ATP Liste .
Karijera
Del Potro je još kao četrnaestogodišnjak dobijao pozivnice za mnoge ITF turnire. Svoju prvu profesionalnu pobedu zabeležio je sa 15 godina. Prvi ATP turnir odigrao je u Vinja del Maru gde je poražen od Alberta Portasa u prvom kolu, a prvi nastup na grend slem turniru bio mu je na Rolan Garosu 2006. Osvojio je pet turnira, a prvi je bio u Štutgartu 2008. pobedivši u finalu Rišara Gaskea (6–4, 7–5). Jedini je igrač koji je uspeo da osvoji četiri turnira uzastopno. Najveći uspeh mu je polufinale Masters turnira u Majamiju.
Veliki je navijač Boke juniors, Juventusa i Argentine. Teniski idol mu je Pit Sampras.
10 najbolje plasiranih tenisera
Pobede i porazi del Potra u mečevima protiv 10 najbolje plasiranih tenisera na ATP listi. Pozitivan bilans ima samo protiv dva tenisera:
Ponornica
Ponornica je rijeka koja jednim svojim dijelom ili cijelom dužinom teče ispod zemlje preko kraškog terena.
Karakteristike
Ponornica ima širom svijeta po vapnenačkim terenima zvanim - kras. Ti dramatični krajolici protkani su ogromnim spiljama, jamama i klancima. Najpoznatiji i najveći primjer takvog terena je Južnokineski krš, koji pokriva 500.000 km² i prostire se preko provincija Yunnan, Guizhou i Guangxi. Ponornice su i tipične rijeke Dinarida, gdje čine većinu vodotokova. Ponornice su osobito važne za hidrologiju krasa, jer isti vodeni tok u kontinuitetu spaja više geografski razdvojenih područja.
1540-e
1540-e su decenija koja je počela 1. januara 1540. i završila 31. decembra 1549.
Ponornica
Karakteristike
Kras se formira kad kisele vode prodru preko sićušnih pukotina u vapnenac. Kiselina polako izjeda stijenu i povećava pukotine u vertikalne i horizontalne kanale. Rijeke koje teku preko vapnenca često poniru ispod površine kod mjesta koje se zovu ponikve, od tamo teku kao podzemni vodotoci. Generalno govoreći suhe doline ukazuju na prostore gdje su nekad tekle rijeke po površini.
Ponornice su u stanju tokom milijuna godina, izbušiti goleme spiljske mreže - koje se znaju protezati u dužinu od nekoliko stotina kilometara. U takvim sistemima se često nailazi, na to da se rijeka zbog gravitacije spušta sve niže, i napušta svoja ranija korita u višim slojevima i tako probijene spilje. Voda protiče kroz porozni vapnenac sve dok ne dođe do nepropusnog sloja ili stijene, pa tek od tamo teče vodoravno prema zemljinoj površini, gdje izvire ili se obrušava kao vodopad.
Jedna od najpoznatijih ponornica na svijetu nalazi se na filipinskom otoku Palawan, u sloju vapnenca debelom preko 500 metara. Njega je rijeka, zajedno sa oborinskim vodama izbušila poput pčelinjih saća, u kompleksnu mrežu spilja, od kojih su neke toliko velike da u njih može stati jumbo jet.
The Silence of the Lambs (razvrstavanje)
The Silence of the Lambs ili Silence of the Lamb se može odnositi na:
1520-e
Hrvatska
thumb|250px|[[Knin - pod Turcima 1522-1649 i 1653-88]]
thumb|220px|[[Ostrovica (Dalmacija)|Ostrovica]]
thumb|220px|[[Mohačka bitka]]
thumb|220px|[[Ferdinand I, nadvojvoda austrijski od 1521, kralj češki, ugarski i hrvatski 1527-1564]]
Bosna
thumb|150px|[[Jajce]]
Kalijum tert-butoksid
Kalijum tert-butoksid je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 112,212 Da.
Casalvieri, Frosinone
Casalvieri je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 386 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 351 m.
1550-e
1550-e su decenija koja je počela 1. januara 1550. i završila 31. decembra 1559.
Snežnik (planina)
Snežnik - Snisnik (stariji naziv) je najviša planina Krasu, na granici Slovenije i Hrvatske visoka 1796 metara.
Geografske karakteristike
Snežnik leži na jugozapadu Slovenije pored Gorskog Kotara, na površini od 85 km². Sa Snežnika izviru rijeke Pivka, Čabranka,. alt=|lijevo|mini|290x290piksel|Planinarski dom na vrhu Snežnika Planina se za antike zvala Mons Albius (Bijela planina). mini|359x359piksel Danas postoji plan za osnivanje Rezervata prirode Snežnik koji bi se prostirao po terenu 8 slovenskih općina, a to su; Postojna, Ilirska Bistrica, Logatec, Cerknica, Bloke, Loška dolina, Loški potok i Pivka, na površini od 1000 km².
1560-e
1560-e su decenija koja je počela 1. januara 1560. i završila 31. decembra 1569.
Kidō Senkan Nadeshiko
Nadesico (japanski 機動戦艦ナデシコ, Kidō Senkan Nadeshiko), poznat i pod nazivom Martian Successor Nadeshiko i Mobile Battleship Nadeshiko, je japanska anime i manga ZF komedija serija čiji je autor Kia Asamiya. Anime se pojavio 1996. a manga godinu dana kasnije, te se značajno razlikuje od animirane serije. Radnja se odvija u budućnosti u kojoj se ekipa borbenog broda iz naslova bori protiv izvanzemljske invazije sunčeva sustava. 1998. pojavio se i anime film, Nadesico - Princ tame.
U časopisu Animage, Nadesico je 1999. završio na prvom mjestu na listi najboljih animea godine, sa 2196 glasova (čime je nadvisio i razne popularne anime te godine, kao što su Cowboy Bebop i Okolnosti njega i nje), dok je glavni junak Akito u istom izdanju proglašen trećim najboljim muškim likom u animeu a junakinja Hoshino Ruri čak najboljim ženskim likom. Godinu dana ranije, serija je već bila zastupljena kada je završila na trećem mjestu na listi najboljih animea godine, sa 527 glasova. Čak tri epizode iz serije - broj 18, 19 i 26 - našlo se iste godine također na popisu najboljih anime epizoda.
U 2005., TV Asahi je objavio dvije liste "100 najboljih animiranih ostvarenja". Nadesico se našao na listi sastavljenoj po online anketi Japanaca, te je završio na 89. mjestu.
Radnja
Godina je 2196. Zemlja ratuje sa izvanzemaljskom rasom zvanom "plinoviti gušteri". Poduzeće zvano Nergal izgradi svemirski ratni brod, ND-001 Nadesico. Opremljen je vrhunskim oružjem a njegova ekipa se sastoji od civilnih stručnjaka sa raznih područja, iako neki pate od poremečaja osobnosti.
Glavni je junak Akito Tenkawa, mladić sa tajnovitom prošlošću. Nekada je bio stanovnik kolonije na Marsu, ali je pobjegao prije nego je istu uništila invazija plinovitih guštera. Akito se pojavio na Zemlji bez znanja kako je tamo stigao. Mrzi borbu i samo želi biti vrhunski kuhar. Međutim, stalno ga zovu kako bi upravljao robotima koji se koriste u borbi protiv izvanzemaljaca. I na brodu ima dosta komplikacija: većina ekipe broda su žene koje su većinom zaljubljene u njega, pogotovo zapovjednica Yurika Misumaru. Akito pak samo želi kuhati i gledati svoj najdraži anime, Gekigangar III.
Sitting Pretty (film, 1948)
Od 1985. do 1990. se emitirala televizijska serija Mr. Belvedere u kojoj je naslovnu ulogu tumačio Christopher Hewett.
Kidō Senkan Nadeshiko
Produkcija
Serija je spoj komedije i drame, pošto se likovi zabavljaju između dramatičnih trenutaka rata. Mnogi likovi su i sami ljubitelji animea, a priča često uspoređuje ušminkani, idealizirani prikaz rata u animeu unutar animea, Gekigangar III, i stvarnog stanja rata koju proživljavaju članovi ekipe Nadesico. Serija namjerno uključuje neke ZF klišeje, kao što su putovanje kroz vrijeme i izvanzemaljska invazija, ali ih preokreče naopačke pred kraj kada se javlja nekolicina obrata.
Postoji nekoliko referenci na druge anime serije, kao što su Space Battleship Yamato (japanska fraza "Yamato Nadeshiko" je japanski ideal ženstvenosti ). Jedna od junakinja u priči je bivša seiyuu, tj. glumica koja je podarila svoj glas u nekom animeu (prema nekim procjenama, ona je parodija na glumicu Megumi Hayashibara), a druga je ljubiteljica animea koja crta svoje vlastite gay mange, dok je glavni junak Akito ljubitelj (fiktivnog) animea Gekigangar III, na kojem zasniva gotovo cijeli svoj život.
U jednoj epizodi, brod održi čak pravu anime konvenciju na kojoj se odigra maraton emitiranja Gekigangara a ljudi se oblače u kostime svojih anime junaka. Druga epizoda je parodija na anime Macross pošto ekipa slavi Miss Nadesico kako bi odlučili o novoj zapovjednici, a svi ženski članovi sudjeluju. U natjecanja spada i demonstracija pjevanja.
Izmišljeni anime Gekigangar je ustvari parodija na razne mecha anime serije 1970-ih i 1980-ih, pogotovo na seriju Getter Robo, Gundam i Harlock.
1. proleterska udarna brigada
Prva proleterska narodnooslobodilačka udarna brigada je bila prva partizanska brigada u okupiranoj Jugoslaviji. Tokom rata je važila za elitnu jedinicu Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije.
Formirana je 21. decembra 1941. godine u Rudom, od partizanskih ustanika, nakon povlačenja u Sandžak. Odluku o formiranju Prve proleterske brigade doneo je Centralni komitet KPJ. Na dan formiranja imala je šest bataljona (četiri iz Srbije i dva iz Crne Gore) ukupne jačine 1.200 boraca. Prvi komandant brigade bio je Koča Popović, a politički komesar Filip Kljajić Fića.
Prva proleterska udarna brigada je u 1.240 ratnih dana imala 530 većih i manjih borbi, tj. gotovo svaki drugi dan je provela u borbi. Ostali dani su uglavnom provedeni u iscrpljujućim marševima.
Prva proleterska brigada je na svom ratnom putu prešla više od 20.000 kilometara. U njenim borbama borilo se više od 22.000 ljudi iz cele Jugoslavije. Imala je više od 7.500 poginulih, ranjenih i nestalih boraca, a izbacila je iz stroja više hiljada neprijateljskih vojnika. Dala je više od 3.000 rukovodilaca i 83 narodna heroja.
Naziv
Izraz proleter je značio ideološko određenje, odnosno društvenu klasu koja sukladno marksističkoj doktrini o diktaturi proletarijata treba provesti socijalističku revoluciju. Prefiks proleterska je činio jasnu distancu od buržoaskih snaga. Zbog ovog prideva, Kominterna je više puta kritikovala KPJ, tražeći da se izbaci „proleterska" ispred naziva brigade i da se prestane sa „sličnim lapsusima" koji liju vodu na mlin neprijateljima naroda u zemlji i u inostranstvu.
Međutim, kasnije tokom samog rata izraz proleter je izgubio svoje ideološko značenje, te je umjesto toga postao sinonim za najelitnije partizanske formacije. Tako su naziv proleterska dobijale "obične" brigade koje bi se posebno istakle u borbi.
Borbeni put Prve proleterske
minijatura|Borci 4. kraljevačkog bataljona Prve proleterske brigade na putu [[Foča - Goražde, 1. maja 1942.]] Krajem decembra 1941. godine, Prva proleterska brigada je zajedno sa Vrhovnim štabom, prešla u istočnu Bosnu. U toku Druge neprijateljske ofanzive, od 17. do 23. januara 1942. godine vodila je više borbi: na Pjenovcu, kod Rogatice, Vareša, Han Pijeska i Bijelih Voda. Glavnina brigade je izvela marš preko planine Igman, pri temperaturi od -32 stepena. Posle završetka Druge ofanzive, ponovo preduzima značajne poduhvate u istočnoj Bosni.
U Trećoj neprijateljskoj ofanzivi zajedno sa Drugom proleterskom brigadom, dejstvovala je u istočnoj Bosni, Crnoj Gori, Hercegovini i u teškim borbama (Polja Kolašinska, Durmitor, Hercegovina) znatno pomogla uspešno povlačenje partizanskih snaga u rejon Tromeđe.
Pohod u Bosansku krajinu
U sastavu Udarne grupe proleterskih brigada pošla je, 24. juna 1942. godine, u pohod na Bosansku krajinu. U pohodu je učestvovala u borbama na pruzi Sarajevo-Mostar i rušenju ove saobraćajnice, oslobođenju Konjica (8. avgusta 1942), zatim u borbama oko Bugojna, Duvna i Šujice, za oslobođenje Livna i drugim poduhvatima. Vodila je više borbi u nadiranju prema Imotskom i oslobodila nekoliko mesta. Sedmog oktobra 1942. godine učestvovala je u oslobođenju Ključa, a do kraja oktobra angažovana je u borbama sa četnicima i italijanskim snagama oko Bosanskog Grahova.
U sastav Prve proleterske divizije ušla je 1. novembra 1942. godine, a sedam dana kasnije u Bosanskom Petrovcu od Vrhovnog komandanta NOV i POJ Josipa Broza Tita dobila je proletersku zastavu. U skladu sa planom Vrhovnog komandanta o prodoru snaga NOVJ u centralnu Bosnu, novembra i decembra 1942. i januara 1943. godine izvela je više poduhvata u dolini Vrbasa i centralnoj Bosni; u noći 19/20. novembra uništila je jako neprijateljsko uporište Sitnicu; u noći 25/26. novembra učestvovala je u oslobođenju Jajca; u toku decembra je oslobodila Skender-Vakuf i Kotor-Varoš i područje Jošavke; u toku januara delom svojih snaga učestvuje u oslobođenju Teslića; u noći 15/16. januara oslobodila je Prnjavor. Uspesi kod Teslića i Prnjavora bili su veliki: ubijeno je i ranjeno nekoliko stotina, a zarobljeno 2.000 neprijateljskih vojnika i zaplenjena velika količina ratnog materijala.
Bitka na Neretvi
thumb|[[Koča Popović, komandant Prve proleterske brigade.]] U Četvrtoj neprijateljskoj ofanzivi, u šestodnevnom maršu, prebacila se sa sektora Banja Luke, preko Šipraga, Bojske, Gornjeg Vakufa, na železničku prugu Sarajevo-Mostar, pa je u noći 17/18. februara likvidirala posade neprijatelja na odseku Raštelica-Brđani i posle toga vodila teške borbe na Ivan-sedlu i Bradini i delom snaga učestvovala u napadu na Konjic. Učestvovala je i u poznatom protiv udaru snaga NOVJ kod Gornjeg Vakufa, od 3. do 5. marta 1943. godine, a potom zatvarala pravac Gornji Vakuf-Prozor.
Posle forsiranja Neretve u nastupanju Glavne operativne grupe NOVJ na istok, brigada prva nastupa opštim pravcem: Glatičevo, rejon Kalinovika, Ustikolina. Od 15. do 17. marta razbila je četničke snage kod Glavatičeva i na Lipeta planini, a u noći 22/23. marta vodila je teške borbe sa četnicima kod Kalinovika. U ovim borbama četnici su pretrpeli nekoliko teških poraza, a brigada je pohvaljena od Vrhovnog komanda. Krajem marta izbila je na Drinu kod Ustikoline. Prvo je pokušala da reku forsira iz pokreta, a pošto nije uspela, posle priprema, forsiranje je itvršila u noći 8/9. aprila 1943. godine. Vodila je žestoke borbe za Kapak i Krčino brdo. U borbi kod Ifsara (10. i 11. aprila) učestvovala je u razbijanju znatnih delova italijanske divizije „Taurinenze“. Ovim borbama omogućen je prodor Glavne operativne grupe Vrhovnog štaba preko Drine u Sandžak. Krajem aprila vodila je žestoke borbe kod Goražda sa 369. nemačkom divizijom.
Bitka na Sutjesci
U bici na Sutjesci prvih dana vodi borbe sa Prvom nemačkom brdskom divizijom na sektoru Bijelo Polje, Mojkovac, Šahovići. Sa ovog sektora prebačena je na sektor Čelebića, radi zaštite Centralne bolnice i zatvaranja pravca Foča-Čelebić. Posle sedmodnevnog marša, 21. maja kod Čelebića je iz pokreta napala i razbila 13. domobransku pukoviju. Od tada do 24. maja na ovom sektoru, zajedno sa drugim jedinicama, vodila je ogorčene borbe. Učestvovala je 24. i 25. maja u neuspelom pokušaju proboja jugoistočno od Foče. Do 6. juna vodila je borbe u dolini Sutjeske, a 8. juna je izbila na Zelengoru. 10. juna, u ranim jutarnjim satima, kod sela Balinovac je u jurišu pregazila borbenu grupu Höhne:
Jurišem na Balinovcu, 10. juna 1943. godine, brigada je probila neprijateljski obruč na Zelengori, a dva dana kasnije probila je novi obruč na komunikaciji Kalinovik-Foča. Probojem njemačkih linija na Balinovcu borci Prve proleterske brigade omogućili su spas opkoljene glavnine NOVJ. U ovim borbama je Prva proleterska brigada izgubila 564 čovjeka.
U vreme bitke na Sutjesci Srbi su činili nešto više od polovine ljudstva, Hrvati četvrtinu, Crnogorci osminu; ostalo – svi ostali uključujući i dvojicu Nijemaca.
Završne operacije
thumb|Prva proleterska brigada u [[Beogradu oktobra 1944.]] U zimu 1943/44. godine i u proleće 1944. godine dejstvuje oko Jajca, Mrkonjić grada i Gerzova. U drvarskoj operaciji vodi žestoke borbe na pravcu Mrkonjić grad-Mlinište i Mlinište-Glamoč. Iz zapadne Bosne kreće za Sandžak, a na tom putu vodila je borbe na planinama Vranici, Zecu, Bitovnji i kod Trnova. U avgustu 1944. godine učestvuje u borbama u Sandžaku, a 23. avgusta počeo je njen prodor u Srbiju. Vodila je teške borbe sa Bugarskim snagama na Palisadu i sa jakim četničkim snagama na Jelovoj gori, kod Karana, Kosjerića i Varde, za oslobođenje Bajine Bašte i Valjeva (septembra) i Uba (oktobra). U Beogradskoj operaciji istakla se u mnogim borbama. Od decembra 1944. do aprila 1945. godine dejstvuje na Sremskom frontu. Učestvuje u proboju Sremskog fronta 12. aprila 1945. godine i učestvuje u više poduhvata u Sremu, Slavoniji i sve do Zagreba. Poslednju borbu vodila je za oslobođenje Zagreba, u koji ulazi 9. maja 1945. godine.
Peti (šumadijski) bataljon
minijatura|Bolničarke 1. proleterske brigade u Beogradu, oktobra 1944.
Narodni heroji Prve proleterske brigade
Od oko 22.000 boraca koliko je, za tri i po godine rata, prošlo kroz redove Prve proleterske udarne brigade njih 83 proglašeno je za narodne heroje: desno|thumb|200px|Zastava i [[Orden narodnog heroja Prve proleterske brigade u Vojnom muzeju u Beogradu]]
Mission Hill, South Dakota
Mišon Hil je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 177, što je 6 (-3,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
St. Cloud, Florida
Sent Klaud je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 35.183 stanovnika.
Vikram Seth
Vikram Seth (विक्रम सेठ, izgovoreno ), 20.6., 1952.-) je indijski pjesnik, romanopisac, putopisac, libretist, dječji pisac i biograf. Poznat je po romanima koji se često temelje na stvarnim likovima i događajima čiji je bio svjedok ili bliski poznanik.
Gilette (naselje)
Žilet je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Primorski Alpi koja pripada prefekturi Nica.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1254 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 123 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,18 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 459 metara (maksimalnoj 808 m, a minimalnoj 108 m).
Vikram Seth
Objavljena djela
Romani
Douglas Adams
Douglas Noël Adams ( 11. ožujka 1952. - 11. svibnja 2001.) je bio britanski radio dramaturg i pisac, najpoznatiji po seriji knjiga Vodič kroz Galaksiju za autostopere. U vreme njegove smrti, ovaj serijal je bio prodan u više od petnaest miliona primeraka.
Vikram Seth
Objavljena djela
Poezija
Douglas Adams
Obrazovanje i rani rad
Adams je rođen u Kembridžu i obrazovan u Brentvud školi u Eseksu, gde se sprijateljio s Grifom Džonsom. Adams je pohađao St. John's College, gde je 1974. godine diplomirao englesku književnost.
Vikram Seth
Objavljena djela
Dječje knjige
Libreto
Publicistika
Douglas Adams
Obrazovanje i rani rad
Neki od njegovih ranih radova su prikazani na televiziji BBC2 1974. godine. Uskoro ga je "otkrivo" Grejam Čepmen iz Monti Pajtona. Adams je napisao jedan od skečeva u 45. epizodi Letećeg cirkusa.
Boris Pandža
Boris Pandža (Mostar, 15. prosinca 1986.), nogometni reprezentativac BiH koji trenutno igra za Górnik Zabrze.
Pandža je karijeru počeo u kadetima Zrinjskog. Veoma brzo stigao je na "Pecaru", gdje je prošao sve uzraste dok nije 2006. zaigrao za seniorsku momčad. U dresu Širokog Brijega iskazao se prvenstveno borbenošću i umijećem zaustavljanja centaršuteva (zahvaljujući svojoj visini), igrajući na poziciji desnog stopera. Ubrzo se javilo zanimanje većih klubova, kao što je njemački velikan Schalke 04.
Početkom 2007. potpisao je 4,5-godišnji ugovor sa splitskim Hajdukom, u konkurenciji i sa Dinamom, koji je također bio zainteresiran za usluge talentiranog stopera. Splitski ga je klub kupio za oko 200.000 €, i uz to da će od njegova sljedećeg transfera 60% ići Hajduku, a 40% Širokom Brijegu. U Split je stigao kao pojačanje i zalog za budućnost, no, debitirao je tek protiv Cibalije nakon dolaska Ivana Pudara za trenera. Nakon toga ustalio se među početnih jedanaest do kraja sezone. Naredne godine varirao je od klupe do početne postave, zaigravši jednom prilikom i u veznom redu (na Kantridi pod Krešićem).
Nastupio je pet puta za mladu reprezentaciju BiH, te 21 put za seniore.
Douglas Adams
Vodič kroz Galaksiju za autostopere
Prema Adamsu, ideja za Vodič za autostopere kroz galaksiju (roman) je nastala kada je pijan ležao u polju u Insbruku u Austriji, gledajući zvezde. Lutao je noseći knjigu Vodič kroz Evropu za autostopere kada je naišao na grad gde niko nije pričao za njega razumljiv jezik. Kada se napio i otišao u polje da spava, bio je inspirisan nemogućnošću da komunicira sa ljudima iz tog grada.
Vodič kroz Galaksiju za autostopere je originalno nastao kao šestodelna radio serija na BBC Radio 4 1978. godine. Radio serija je bila osnova za seriju knjiga, koja je postala poznata kao "trilogija u pet nastavaka", a kasnije i TV seriju.
Eurosong 1956.
'''Pjesma Eurovizije 1956. ''' je bila prva Eurovizija i održala se 24. svibnja 1956. godine u Luganu u Švicarskoj. Prenosila se uglavnom preko radio postaja, ali su bile kamere za Europljane koji su imali televiziju. Za razliku od novih natjecanja, svakoj je zemlji dozvoljeno da unese dvije pjesme.
Sustav glasovanja
Na ovoj Euroviziji je žiriju dozvoljeno da glasa za bilo koju pjesmu koja se natječe, uključujući i pjesme iz svoje zemlje. To je sustav koji se nije ponavljao, a neki vjeruju da je zbog toga Lys Assia pobijedila.
Osim toga, švicarskom žiriju je dozvoljeno da glasa u ime Luksemburga, opet nešto što se ne ponavlja u povijesti natjecanja. To je također moglo utjecati na pobjedu Lys Assie.
Karta
thumb|600px|centre|Zeleno – zemlje koje su nastupale
Pablo Munhoz
Pablo Roberto Munhoz (Montevideo, 31. kolovoza 1982.), urugvajski nogometaš koji nastupa za brazilski Atlético Catalano.
Karijeru je započeo u urugvajskom Defensor Sportingu, gdje je igrao 2 sezone. Nakon toga primjetio ga je splitski Hajduk, te s njim na ljeto 2004. godine potpisao vrlo bogati ugovor, koji je par sezona bio među najvećima u klubu. Doveden je kao veliko pojačanje, te su mnogi već nakon prvog njegovog treninga govorili o sjajnim driblinzima i neuhvatljivoj brzini. Ipak, u prvenstvu je u 17 utakmica uspio postići tek 3 pogotka, iako su ga treneri micali sa pozicija desnog krila na napadača i obrnuto.
Naredne sezone čekao se njegov bljesak, ali, dok je Hajduk igrao najlošije otkad je HNL-a i sam "Munja" se iskazao lošom igrom, a nekad i problematičnim ponašanjem na terenu, pa je tako u Velikoj protiv Kamen Ingrada pri rezultatu 0:0 zaradio crveni karton, i to 7-8 minuta nakon ulaska u igru. Hajduk je kasnije primio gol i izgubio važne bodove. Već na zimu ga je trener Ivan Gudelj stavio na transfer listu i zajedno sa još šestoricom odvojio od ostatka momčadi. No, tada Hajduk neke svoje igrače, prema riječima menadžera, nije mogao ni pokloniti, a kamoli prodati. Munhoz je ostao, a kada je došao Luka Bonačić vratio se u momčad. No, na ljeto je njegov odlazak bio siguran, a sam Bonačić optuživao ga je da samo misli na plaću, koju igrom nikako ne zaslužuje. Spominjale su se neki meksički klubovi, no, novi trener Zoran Vulić, na iznenađenje svih, ostavio je urugvajca u momčadi.
Naredne sezone, njegove treće u Hajduku, Munhoza je Vulić posve preporodio. Iako nije imao veliki utjecaj na igru kluba, kako se prvotno očekivalo, pokazao je napredak. Vulić ga je volio koristiti kao đokera sa klupe, te je Munhoz na taj način koji put i riješio utakmicu. Sa 5 golova bio je drugi strijelac kluba na polusezoni, iza Mladena Bartolovića, te je stekao i naklonost navijača. Također je postigao i pogodak u derbiju na Poljudu, i to iz jedanaesterca 10 minuta prije kraja utakmice, za konačnih 2:2. Po koncu sezone, ugovor mu ipak nije produžen te je napustio Split.
Nora Gregor
Nora Gregor (3. februar 1901 - 20. januar 1949) bila je austrijska teatarska i filmska glumica, koja je uživala popularnost u međuratnom periodu. Rođena je kao Eleonora Hermina Gregor u jevrejskoj porodici. Udavala se dva puta - za kipara Mitju Nikischa te za austrofašističkog političara Ernst Ruedigera Starhemberga, kome je prije toga bila rodila vanbračnog sina. Zajedno sa mužem je nakon Anschlussa otišla u egzil te kraće vrijeme boravila u Francuskoj, nastupivši u znamenitom filmu La règle du jeu. Drugi svjetski rat ju je zajedno s mužem odveo u Južnu Ameriku. Tamo je neko vrijeme pokušala obnoviti karijeru, ali je nakon nekoliko godina izvršila samoubistvo.
Ed Wood (film)
Ed Wood američki je crno-bijeli film iz 1994., biografija o neslavnom američkom redatelju Edwardu D. Woodu mlađem u formi tragikomedije, kojeg je režirao Tim Burton velikim djelom prema biografskoj knjizi "Noćna mora ekstaze" čiji je autor Rudoplh Grey. Glavne uloge tumače Johnny Depp i Martin Landau. "Ed Wood" je s vremenom stekao popriličnu popularnost, a na siteu IMDb.com se nalazi i na listi 250 najboljih filmova kinematografije.
Radnja
Film je biografija o redatelju Edwardu D. Woodu mlađem. (1924. - 1978.) koji je s vremenom stekao glas "najlošijeg redatelja svih vremena". Bio je tijekom 50-ih zaposlenik u holivudskom studiju te je nakon neuspješne kazališne predstave krenuo lobirati producentima kako bi pronašao sponzore za svoj prvi film. Iako je posjedovao veliki entuzijazam prema filmu i upoznao svojeg velikog idola Bela Lugosija, kojeg je nagovorio da glumi u njegovim ostvarenjima, režirao je same neuspjehe, od kojih se izdvajaju B horori "Nevjesta čudovišta" i "Glen ili Glenda".
Uz to, volio je nositi žensku odjeću makar nije bio transvestit, što je zbunilo njegovu suprugu Dolores Fuller koja ga je zbog toga napustila, pa se oženio za Kathy O'Hara. Kada je Lugosi umro, Wood je u baru sreo Orsona Wellesa koji ga je inspirirao da od starih materijala snimljenim s Lugosijem uspije uklopiti u neslavni film "Plan 9 iz svemira", u njega uključivši svoje stare prijatelje/amaterske glumce, kao što su Bunny Breckinridge, Conrad Brooks, bivši hrvač Tor Johnson i Criswell, a sponzore je pronašao u crkvi. Film je bio ogroman neuspjeh te je proglašen "najgorim filmom svih vremena". Wood je umro usamljen i rezigniran.
Produkcija
Scenaristi Scott Alexander i Larry Karaszewski su razmišljali o tome da napišu sceanrij o životu Eda Wooda još otkada su bili studenti na sveučilištu Southern California. Alexander je čak predložio i snimanje dokumentarca o Woodu tijekom svoje završne godine na sveučilištu. Ipak, smatrali su da su šanse da ikada ostvare svoj naum ravni nuli. Nakon završetka studija, slavu su stekli scenarijem za serijal "Problematično dijete" te su napisali sinopsis o Woodu na 10-ak stranica i predali ga redatelju Michaelu Lehmannu. Karaszewski se šalio da će ga prodati kao "momci koji su napisali "Problematično dijete" i redatelj filma "Hudson Hawk" snimaju film o najgorem redatelju svih vremena".
Lehmann je međutim uspio nagovoriti producenticu Denise Di Novi da nabavi sredstva za film. Tim Burton je u to vrijeme bio u New Yorku te je prirpemao režirati horor "Mary Reilly". Tada je dobio ponudu producirati "Eda Wooda". Čitajuči Greyovu biografsku knjigu "Noćna mora ekstaze", Burton je postao fasciniran idejom filma. Alexander i Karaszewski su napisali 147 stranica za scenarij za samo 6 tjedana, navodno radeći 14 sati svakog dana. Kada je studio odlučio da Winona Ryder ne bi trebala glumiti naslovnu ulogu u "Mary Reilly" nego Julia Roberts, Burton je napustio projekt i odlučio osobno režirati "Eda Wooda". Burton nije skrivao da je i sam tajni obožavatelj Wooda. Čak je i njegov raniji film, "Škaroruki Edward", nosio isto ime kao i Wood, a Woodov odnos sa Belom Lugosijem ima paralele sa Burtonovim vlastitim odnosom sa njegovim idolom Vincentom Priceom. Johnny Depp je prihvatio naslovnu ulogu 10 minuta nakon što ga je Burton preko telefona obavijestio o projektu. Film je snimljen za 72 dana.
Pristup
Za razliku od većine njegovih filmova, Tim Burton je u "Ed Woodu" odbacio svoju gotičku kaligrafiju i snimio tih, smiren, intiman i dirljiv mali film. Hvaljena biografija snimljena u crno-bijeloj fotografiji nostalgična je posveta neuspješnom redatelju koji je prikazan kao optimistična osoba, čime je potajno iznjela gorku inverziju "američkog sna", onu da bi i uz najveći trud neka osoba mogla doživjeti neuspjeh u životu. Stoga je i naslovni junak prikazan sa dosta simpatija od tvoraca (uvod filma na groblju je gotovo identična parafraza uvoda Woodova filma "Plan 9 iz svemira"). Osobito je bio hvaljen nastup Martina Landaua koji je prilično vjerno portretirao Belu Lugosija.
Kritike
Arsen Oremović, kritičar Večernjeg lista, je također hvalio film; "Crno-bijeli biografski film Tima Burtona jednostavna je, nježna i ironična posveta pokojnom Edu Woodu, proslavljenom po epitetu "najlošijeg redatelja svih vremena"...Uvijek s blaženim osmijehom na licu, zaneseni Johnny Depp izvanredno utjelovljuje Wooda i redateljevu vjeru kako je sve što bilježi kamerom naprosto savršeno...Upravo zato film o najlošijem redatelju svih vremena ima smisla. Toliko optimističan lik već dugo nismo vidjeli na ekranima, koliko god se iza njega zapravo krila tragična sudbina po kojoj je Wood bio blizak svom glumačkom idolu Beli Lugosiju s kojim je surađivao u njegovim posljednjim danima, kada je već bio posve zaboravljen i oronuo od ovisništva o morfiju", kao i Roger Ebert koji mu je dao 3.5 od 4 zvijezde: "Crno-bijela fotografija filma je uvjerljivo uhvatila izgled i osjećaj 1950-ih...Srce filma je Woodovo nježno prijateljstvo sa Lugosijem, čovjekom kojeg je on doista obožavao, i koji je postao ovisan o njemu".
Manuel Amoros
Manuel Amoros (Nîmes, 1. veljače 1962.) je umirovljeni nogometaš i trener španjolskog porijekla. Amoros je za francusku reprezentaciju nastupio ukupno 82 puta te je igrao završnice europskih prvenstava 1984. i 1992. godine te završnice svjetskih prvenstava 1982. i 1986. godine.
Amoros je veći dio karijere proveo u Monacu u francuskoj ligi. Tokom igranja za Marseille, promašio je jedanaesterac u finalu Lige prvaka 1991., koje je Crvena zvezda na koncu osvojila nakon 5:3 u jedanaestercima.
Ipak, Amoros se istaknuo tokom svojih nastupa za reprezentaciju na svjetskim i europskim prvenstvima. U polufinalu 1982. godine protiv Zapadne Njemačke, Amoros je u 89. minuti pogodio prečku te je pogodio svoj jedanaesterac prije nego je Francuska na koncu ispala.
Filip Marčić
Filip Marčić (Split, 22. veljače 1985.), hrvatski nogometaš
Nogomet je započeo igrati u pomlatku splitskog Hajduka dok nije dobio na prvi pogled sjajnu ponudu francuskog Bordeauxa. Kao kadet je napustio rodni grad i krenuo prema inozemstvu. U Bordeauxu je završio juniorski staž, ali nije dobio priliku iskazati se u seniorskoj momčadi. Za to vrijeme nastupao je redovito za Hrvatsku U-19 reprezentaciju, a kasnije nastavio igrati i za onu ispod 21 godine pod vodstvom Slavena Bilića.
Na ljeto 2005. birajući između belgijskog Standarda i matičnog Hajduka, odabrao je povratak u HNL. U Hajduku je tada trener bio Miroslav Blažević koji je tvrdio da od Marčića može napraviti reprezentativca, međutim, pod Ćirom je Marčić odigrao svega par utakmica jer nije odradio pripreme sa klubom. Nije se tokom te sezone uspio nametnuti među prvotimce, no, klub ga na ljeto nije stavio među onih 19 igrača koji su otišli sa Poljuda. Naredne sezone dugo vremena je bio ozlijeđen i nije ostavio značajnijeg traga u probuđenom Hajduku Zorana Vulića. Tokom zimskog prijelaznog roka otišao je na probu u moskovski Lokomotiv, ali ga je i tamo zadesila ozlijeda zbog koje nije potpisao ugovor. Uslijedila je proba na Cipru, no, nakon ponovne ozlijede vratio se u Hajduk gdje je suspendiran i neko vrijeme trenirao odvojeno od momčadi. Novi trener Ivan Pudar dosta ga je kritizirao, ali mu je na ljeto mu je ipak ponuđen novi ugovor. Svejedno, odlučio se za odlazak u Rijeku.
Plekstrinski homologni domen
Plekstrinski homologni domen (PH domen) je proteinski domen sa aproksimativno 120 aminokiselina. On se javlja u širokom opsegu proteina koji učestvuju u intraćelijskoj signalizaciji ili su konstituenti citoskeletona.
Ovaj domen je prisutan u fosfatidilinozitolnim lipidima unutar bioloških membrana (kao što je fosfatidilinozitol (3,4,5)-trisfosfat i fosfatidilinozitol (4,5)-bisfosfat), i proteinima poput βγ-podjedinica heterotrimernih G proteina, i proteinske kinaze C. Putem tih interakcija, PH domeni učestvuju u regruitovanju proteina u različite membrane, te ih sortiraju u odgovarajuće ćelijske kompartmane ili im omogućavaju da formiraju interakcije sa drugim komponentama puteva prenosa signala.
Primeri
Sledeći geni kodiraju proteine sa PH domenom: • 2
PH
Termin PH ima više značenja.
Patrick Swayze
Patrick Wayne Swayze (, 18. kolovoza 1952. - Los Angeles, 14. rujna 2009.) bio je američki glumac, plesač i kantautor.
Pohađao je prestižne američke plesne škole, a majka mu je bila američka koreografkinja Patsy Swayze. Pojavio se u epizodi serije M.A.S.H. 1981. godine, a popularan postaje 1987. godine ulogom u filmu Prljavi ples. Od 1975. do smrti bio je oženjen Lisom Niemi. Par nije imao djece. Sa ženom je uzgajao arapske pastuhe na svom ranču. Nakon očeve smrti 1982. Swayze je zapao u alkoholizam, a liječenju se podvrgnuo 1994. kada mu se sestra ubila.
Neki njegovi poznati filmovi su: Duh, Pakleni val (gdje je glumio ulogu Bodhija, karizmatičnog vođe skupine surfera koji pljačkaju banke u Los Angelesu), Donnie Darko, Crni pas, Kuća na putu, a u nastavku Prljavog plesa iz 2004. pojavio se u cameo ulozi.
Početkom 2008. Swayzeu je dijagnosticiran rak gušterače. Unatoč njegovom velikom optimizmu i borbi, rak je metastazirao na jetru te je Swayze preminuo 14. rujna 2009., u 58. godini života.
1590-e
1590-e su decenija koja je počela 1. januara 1590. i završila 31. decembra 1599.
2000
2000. je bila prijestupna godina koja počinje u subotu, prema gregorijanskom kalendaru. Moderna kultura je smatra i početkom 21. stoljeća i 3. tisućljeća, iako je to po strogim kriterijima gregorijanskog kalendara zapravo bila 2001.
1580-e
1580-e su decenija koja je počela 1. januara 1580. i završila 31. decembra 1589.
2000
Ova godina bila je obilježena kao:
Godina 2000. je bila najtoplija ikada u Beogradu: prosečna temperatura 14,1 °C, u odnosu na prosek (1887-2006) od 11,7 °C. Takođe i jedna od najsušnijih u regionu.
Januar/Siječanj
thumb|left|120px|[[Ivica Račan, premijer RH 2000-03]]
Februar/Veljača
thumb|150px|[[Stjepan Mesić, predsednik RH 2000-10]] right|thumb|175px|Drugi čečenski rat
Mart/Ožujak
right|thumb|225px|Zasjeda u Džani-Vedenu mini|Bosna i Hercegovina, plavo je [[Brčko distrikt]]
Maj/Svibanj
mini|180px|[[Vladimir Putin, predsednik RF]] mini|130px|[[Milan Bandić, gradonačelnik Zagreba]]
Jul/Juli/Srpanj
right|thumb|225px|Ehud Barak, Bill Clinton i Jaser Arafat u Camp Davidu
Avgust/August/Kolovoz
mini|200px|[[Ivan Stambolić|Stambolićev spomenik na Fruškoj gori]]
Septembar/Rujan
225px|right|thumb|[[Sydney slavi otvaranje Olimpijade 2000.]]
Oktobar/Listopad
thumb|[[Vojislav Koštunica, predsednik SRJ 2000-03]]
1600–1609
1600-e su decenija koja je počela 1. januara 1600. i završila 31. decembra 1609.
Case Giovannangeli, L'Aquila
Case Giovannangeli je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 429 m.
Kalijum tetrahloroplatinat
Kalijum tetrahloroplatinat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 415,087 Da.
1360-e
1360-e su decenija koja je počela 1. januara 1360. i završila 31. decembra 1369.
Congrier
Kongrije je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Majen koja pripada prefekturi Šato Gontje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1036 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 42 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,28 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 82 metara (maksimalnoj 106 m, a minimalnoj 56 m).
Jonathan Coe
Jonathan Coe, (Birmingham, 19.8. 1961.-) je britanski pisac. Teme njegovih djela su uglavnom političke, iako ih je obrađivao u obliku satire. Njegov najpoznatiji roman What a Carve Up! je komentar na politiku konzervativne vlade Margaret Thatcher u 1980-im.
Nuklearno naoružanje Ukrajine
mini|350px|desno|[[Nuklearno oružje|Nuklearno naoružanje u svijetu]] Raspadom Sovjetskog Saveza 1991. godine, neovisna Ukrajina je posjedovala treći po snazi nuklearni arsenal na svijetu. Ukrajinski nuklearni arsenal tada je bio veći od arsenala Velike Britanije, Francuske i Kine zajedno. U ožujku 1994. Ukrajina je zbog vlastite i međunarodne sigurnosti donijela odluku da sama do 1996. postane ne-nuklearna sila, što je ujedno bio poticaj svim ostalim bivšim sovjetskim republikama (izuzev Rusije) da se odreknu nuklearnog naoružanja.
Posljednjih 1900 ukrajinskih nuklearnih bojevih glava poslano je 1996. u Rusiju na reciklažu, a Ukrajina je zauvrat međunarodnim sporazumom dobila jamstvo Rusije, SAD-a i ostalih nuklearnih sila o poštivanju njezinog suvereniteta i teritorijalnog integriteta. Navedenim postupcima i potpisivanjem Sporazuma o neširenju nuklearnog naoružanja iz 1994. godine, Ukrajina je postala država koja se prva dobrovoljno odrekla vlastitog nuklearnog naoružanja i danas aktivno potiče napuštanje proizvodnje nuklearnog naoružanja među svim nuklearnim silama.
Summit o nuklearnoj sigurnosti 2010.
U Washingtonu je 2010. održan međunarodni summit 50 zemalja svijeta o nuklearnoj sigurnosti i razoružanju. Prvi konkretan uspjeh postignut je s političkim vodstvom Ukrajine na čelu s predsjednikom Viktorom Janukovičem, koje je najavilo da će se u duhu razvoja uspješnih međunarodnih odnosa, jačanja međunarodne stabilnosti i sigurnosti, najkasnije do 2012. godine riješiti svojih zaliha obogaćenog urana.
Američka delegacija predvođena predsjednikom Barackom Obamom, pozdravila je ukrajinsku odluku o reciklaži preostalih zaliha obogaćenog urana, a glasnogovornik Bijele kuće Robert Gibbs je podsjetio kako su SAD godinama pokušavale nagovoriti Ukrajinu da odustane od svojeg novog nuklearnog programa. Iako nije precizirano o kojim se količinama obogaćenog urana radi, nuklearni stručnjaci tvrde kako se radi o materijalu dovoljnom za izradu više nuklearnih bojevih glava.
1350-e
1350-e su decenija koja je počela 1. januara 1350. i završila 31. decembra 1359.
Bordères-sur-l'Echez
Border sir l'Ešez je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Tarb.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3551 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 222 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 287 metara (maksimalnoj 378 m, a minimalnoj 273 m).
1330-e
1330-e su decenija koja je počela 1. januara 1330. i završila 31. decembra 1339.
1340-e
1340-e su decenija koja je počela 1. januara 1340. i završila 31. decembra 1349.
Spencer, Ohio
Spenser je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 753, što je 6 (0,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Clyde, Missouri
Klajd je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 82, što je 8 (10,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
1320-e
1320-e su decenija koja je počela 1. januara 1320. i završila 31. decembra 1329.
1310-e
1310-e su decenija koja je počela 1. januara 1310. i završila 31. decembra 1319.
Kalijum tetrajodomerkurat(II)
Kalijum tetrajodomerkurat(II) je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 786,404 Da.
1300–1309
1300-e su decenija koja je počela 1. januara 1300. i završila 31. decembra 1309.
Stormstown, Pennsylvania
Stormstaun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.366, što je 764 (47,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Herbert Stothart
Herbert Stothart (11. septembar 1885 – 1. februar 1949) bio je američki kompozitor, aranžer, tekstopisca i dirigent, najpoznatiji kao autor muzike za popularne broadwayske operete i mjuzikle, odnosno hollywoodske filmove. Stotharta je 1929. godine, nedugo nakon početka zvučne ere, Louis B. Mayer eksluzivnim dvadesetogodišnjim ugovorom vezao za studio Metro-Goldwyn-Mayer. Tamo je postao zaslužan za niz velikih hitova, a za rad na znamenitom filmu The Wizard of Oz je nagrađen Oscarom.
Krešimir Makarin
Krešimir Makarin (Rijeka, 7. siječnja 1987.) hrvatski nogometaš
Započeo je sa karijerom igrajući u Šibeniku gdje je zaradio epitet iznimno nadarenog mladog napadača. Nakon drugoligaške sezone u Šibeniku prešao je u redove Hajduka gdje ga Miroslav Blažević, zbog njegove brzine, namjerava koristiti na desnom boku. No, ta ideja nije baš zaživjela, a i Ćiro nije dugo izdržao na klupi kluba. U toj, za Hajduk vrlo lošoj, sezoni odigrao je 8 utakmica, uz 1 postignuti gol ( Cibaliji u Vinkovcima ).
Naredne je sezone dolaskom Zorana Vulića otišao na posudbu u financijski potpuno posrnuli NK Kamen-Ingrad, gdje se zarazio salmonelom. Vratio se na zimu, no onda je uslijedila nova posudba malo bliže Splitu, ovaj put u Pulu gdje ga je na samom početku zadesila teška ozlijeda koljena zbog koje je napustito Verudu bez ijednog ligaškog nastupa.
Sezone 2007./08. kod Ivana Pudara nije bio ni blizu prve momčadi, ali nije niti išao na posudbu. Dolaskom Sergija Krešića počinje igrati i u prvih 11, ali ubrzo seli na klupu. Kod Roberta Jarnoga opet nije ni u marginalnim ulogama, te se na zimu vraća u matični Šibenik na posudbu. Odigrao je dosta dobrih utakmica na Šubićevcu. Donosi pobjedu protiv NK Osijek, a u utakmici protiv Međimurja ima i titulu najboljeg igrača utakmice (3 asistencije i 1 gol), no u toj utakmici zadobiva ozljedu gležnja koju nije uspio sanirati do kraja sezone.
Na zimu 2009. prelazi u prvoligaša Cibaliju iz Vinkovaca, kao veliko pojačanje iz Hajduka. Nakon što je otišao iz Cibalije, vratio se u svoj matični klub Šibenik gdje je potpisao ugovor na dvije godine, a promjenom trenera bori se za svoje mjesto u prvoj momčadi kluba.
Vindrolere, Torino
Vindrolere je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 243 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 462 m.
Lawrence, Kansas
Grad je 1851. godine osnovao Čarls Robinson, i nazvao prema Amos Adams Lorensu (Amos Adams Lawrence), sinu poznatog filantrope Amosa Lorensa.
Tokom građanskog rata, Lorens je bio centar anti-robovlasničkog pokreta. 21.5.1856. pro-robovlasnički napad vođen šerifom Semjuelom J. Džonsom je ostavio spaljen Free State Hotel, uništine mašine dve anti-robovlasničke novine i nekoliko trgovina opljačkanim. Nije bilo ljudskih žrtava.
21.8.1863, pro-robovlasnička grupa vođena Vilijamom Kvantrelom je spalila veći deo grada i ubila oko 150-200 ljudi.
1856. godine, građani Lorensa su osnovali Univerzitet u Kanzasu, dobivši donaciju od 40 ari na Mount Oreadu od bivšeg guvernera Čarlsa Robinsona i njegove supruge Sare i malu donaciju u novcu od Amosa Adamsa Lorensa. Kao univerzitetski grad, Lorens je poznat po svojoj liberalnoj filozofiji i jedinstvenoj kulturi.
J. Searle Dawley
James Searle Dawley (13. maj 1877 – 30. mart 1949) bio je američki filmski režiser i scenarist iz doba nijemog filma. U karijeri je snimio 149 naslova, od kojih je možda najpoznatiji Rescued from an Eagle's Nest iz 1908. godine, koji je kroz glumački debi predstavljao početak karijere njegovog mnogo poznatijeg kolege D. W. Griffitha. 1920-ih je napustio film kako bi se posvetio radiju.