cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Schierling
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Regensburg Širling se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Regensburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 381 metra. Površina opštine iznosi 77,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.186 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 93 stanovnika/km².
Buford, Wyoming
Bjuford je neuključena zajednica, tj. grad u okrugu Olbani u državi Vajoming u SAD. Nalazi se na državnom putu 80 nedaleko od glavnog grada Šajena. Smešten je na nadmorskoj visini od 2.400 metara, a ime je dobio po majoru Džonu Bjufordu.
Sewanee, Tennessee
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Buford, Wyoming
Odlike
Bjuford se sastoji od male prodavnice, benzinske pumpe, kuće i oko 10 ari zemljišta.
Pridnjestarska rublja
Pridnjestarska rublja je valuta koja se koristi u Pridnjestrovlju, separatističkoj oblasti Moldavije. S obzirom da Pridnjestrovlje nije međunarodno priznata država, ni njena valuta nema međunarodni kod niti se može koristiti izvan Pridnjestrovlja. Lokalna skraćenica je ‘r.’. Jedna rublja se deli na 100 kopejki.
Sewanee, Tennessee
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.311, što je 50 (-2,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pridnjestarska rublja
Novac izdaje Pridnjestarska republička banka. Inflacija u 2005. je iznosila 10.83%
Prvi put je uvedena 1994. Uglavnom se sastojala od pečatiranih sovjetskih i ruskih novčanica. U avgustu 1994. uvedena je druga rublja koja je usled hiperinflacije brzo izgubila vrednost. Nova rublja je uvedena 2000. godine u vrednosti od milion starih rubalja.
Oksimatrin
Oksimatrin je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 264,363 Da.
Sasso, Vercelli
Sasso je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Sremčica
Sremčica je naselje u gradskoj opštini Čukarica u gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 18450 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 16225 stanovnika).
Demografija
U naselju Sremčica živi 14599 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,6 godina (36,7 kod muškaraca i 38,5 kod žena). U naselju ima 5809 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,13.
Ovo naselje je u uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Busulfan
Busulfan je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 246,302 Da.
Port Sulphur, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.760, što je 1.355 (-43,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Goodyear, Arizona
Goodyear je grad u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 65.275 stanovnika.
Arhija od Korinta
Arhija je bio korintski aristokrat, poznat po tome što je osnovao koloniju Sirakuza na Siciliji.
Arhijin život
Prema legendi, Arhija se zaljubio u Akteona, Melisovog sina, dječaka koji je bio najljepši u Korintu. Kada pokušaji da ga zavede nisu uspjeli, odlučio ga je oteti i to pod krinkom posjeta Melisovoj kući. Arhija i njegovi suučesnici su zgrabili dječaka i pokušali ga izvesti iz kuće. Međutim, Melis i njegova porodica je također zgrabila Akteona i nesretni dječak je u metežu doslovno raskomadan. Melis je od vlasti u Korintu tražio pravdu, ali su Korinćani to odbili. U očaju se popeo na vrh Posejdonovog hrama, zatražio od boga da se gradu osveti za smrt njegovog sina te se bacio na stijene. Ubrzo nakon toga su Korint pogodili suša i glad, a proročanstvo je zabrinutim Korinćanima reklo da se smrt Akteona mora osvetiti. Čuvši za to, Arhija je zajedno s još nekoliko Korinćana otišao na Siciliju gdje je, prema nekim izvorima, godine 734. pne. osnovana Sirakuza. Nakon osnivanja grada, Arhija je dobio dvije kćeri. Međutim, tada ga je na prijevaru ubio Telef, njegov stari, a sada odrasli eromen koji se tako osvetio za to što ga je Arhija silovao kao dječaka.
Milton, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 32.661 stanovnika.
Carpanedo, Padova
Carpanedo je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Bize (Gornja Marna)
Biz je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Langr.
Dobrova, Dobrova
Dobrova (njemački: Dobrawa) je selo u Sloveniji od 941 stanovnika, ono je uz naselje Polhov Gradec i jedan od dva administrativna centra istoimene Občine Dobrova - Polhov Gradec.
Bize (Gornja Marna)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 71 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,09 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 225 metara.
Dobrova, Dobrova
Geografske karakteristike
Dobrova leži udaljena 8 km sjeverozapadno od centra Ljubljane u Ljubljanskom barju, pa je zapravo samo predgrađe slovenske metropole.
Historija
Po lokalnoj legendi Dobrova je dobila ima po hiljadugodišnjem hrastu (slovenski: dub) koji je stajao još 1888. kad su ga posjekli.
Bjeloruska rublja
thumb|desno|150px|Novčanica od 50000 rubalja Beloruska rublja je zvanična valuta u Belorusiji. Simbol za belorusku rublju je »Br« a kod BYR. Jednu rublju čini 100 kapejki.
Gulf Breeze, Florida
Galf Briz je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.763 stanovnika.
Bjeloruska rublja
Nakon raspada SSSR-a u Belorusiji je privremeno uveden sistem bonova kako bi se zamenio sovjetski novac. Prva Beloruska rublja je uvedena 1992. godine i imala je vrednost od 10 sovjetskih rubalja. Nova beloruska rublja koja je i danas u opticaju je uvedena 2000. u vrednosti od 1000 starih za 1 novu.
Godišnja inflacija rublje je 10,3% u 2005. Novac izdaje Narodna Banka Republike Belorusije.
Rublja se izdaje isključivo u papirnim novčanicama. Apoeni novčanica su 10, 20, 50, 100, 500, 1000, 5000, 10 000, 20 000, 50 000 i 100 000 rubalja. Danas se retko sreću novčanice od 1 i 5 rubalja. Kopejke se više ne izdaju ni u jednom obliku.
Od momenta dolaska na vlast Aleksandar Lukašenko je veliki zagovornik zajedničke valute Belorusije i Rusije. Planirano je da Belorusija prvo pređe na rusku rublju tokom 2003. kako bi tokom 2007. ili 2008. bila uvedena nova zajednička valuta, međutim ovaj plan nikada nije ostvaren i njegova budućnost je neizvesna, dok je sama beloruska rublja devalvirala 56 % 24.5.2011. godine
Butobarbital
Butobarbital je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 212,246 Da.
Courjeonnet
Kuržone je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Eperne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 61 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,55 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 148 metara.
Schillingsfürst
Šilingsfirst je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 58 opštinskih središta okruga Ansbah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.774 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9571198.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ansbah Šilingsfirst se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ansbah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 516 metara. Površina opštine iznosi 27,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.774 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 101 stanovnika/km².
Čajre
Čajre je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Doboj koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 456 stanovnika. .
Tatjana Savičeva
thumb|right|Tatjana Savičeva kada je imala 6 godina Tatjana Savičeva (Ruski: Татьяна Николаевна Савичева) 23.1. 1930 - 1.7. 1944. je bila rusko dijete koje je postalo međunarodno poznato po dnevniku kojeg je vodila tijekom opsade Lenjingrada.
Obitelj
Tatjana Savičeva najmlađe dijete pekara Nikolaja Savičeva i krojačice Marije Savičeve se rodila 23.1. 1930. godine. Obitelj je od ranije imala braću Leonida (Ljoku) (rođen 1917.) i Mihaila (Misu) (rođen 1921.) kao i sestre Eugeniju (Ženju) (rođena 1909.) i Ninu (rođena 1921.). Nikolaj Savičev je nakratko u krvavim staljinovim čistkama bio uhapšen od NKVDa (kasnije ime KGB), ali će ubrzo biti pušten nakon čega 1936. godine umire od raka. Kao i u drugim sličnim slučajevima na području Sovjetskog Saveza djeci "klasnog neprijatelja" je bilo zabranjeno visoko obrazovanje i bolje plaćeni poslovi tako da su svi kasnije radili u strojarskom ili mehaničarskom zavodu.
U stanu su osim potomaka Nikolaja i Marije Savičev živjeli baka Evdokija, ujaci Vasilij (Vasja) i Aleksej (Ljoša).
Početak rata
Ljeto 1941. godine obitelj je namjeravala provesti na selu sjeverno od Pskova, ali se htjelo prvo proslaviti rođendan bake Eudokije, a tek kasnije otputovati. Kako je rođendan bio istog dana kada je počeo napad Njemačke na Sovjetski Savez porodica je odustala od putovanja i odlučila pomoći svojim radom u obrani domovine. Marija Savičeva je počela krojit uniforme, Eugenija je radila u tvornici municije, Nina je sudjelovala u gradnji sistema obrane grada, ujaci su radili na protuavionskoj obrani, muzički nastrojen Leonid nije primljen u vojsku pa je radio u tvornici, a Miša koji se nalazio izvan Lenjingrada u trenutku početka rata će biti mobiliziran. Tatjana koja tada ima 11 godina kopa rovove i sudjeluje u gašenju vatrenih bombi.
Kada su 9.7. 1941. Njemci osvojili Pskov obitelj je zaključila da im se Miša neće brzo vratiti, a kako od njega nisu dobivali novosti počeli su misliti da je poginuo.
Dechy
Deši je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Due.
Tatjana Savičeva
Početak rata
U svom napredovanju njemačke snage su 8.9. 1941. presjekle zadnju vezu Lenjingrada s ostatkom Sovjetskog Saveza čime počinje opsada
Dechy
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 5283 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 569 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,27 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 35 metara (maksimalnoj 46 m, a minimalnoj 18 m).
Tatjana Savičeva
Eugenija (Ženja)
Eugenija je radila u tvornici municije 7 kilometara udaljenoj od stana u kojoj je svaki dan radila po dvije smjene nakon čega je često odlazila davat krv. Kako se jednog od dana nije vratila kući njena sestra Nina ju je išla tražiti. Došla je točno na vrijeme na Eudokijini radno mjesto tako da joj je ona umrla rukama. Bilo je to 28.12. 1941. godine. Tijekom sprovoda Eugenijina majka Marija je izjavila "Ženećka mi smo tebe sahranili, a tko će nas sahraniti ?" što će ući duboku u pamčenje članova obitelji.
U prvim mjesecima opsade veliki problem stanovnika je bila ekstremna hladnoća tako da se sve koristilo za grijanje. Jedna od stvari iskorištenih na takav način je bio dnevnik koji je vodila Tatjana Savičeva. Njena sestra Nina joj je potom dala svoj maleni blok koji će njena malena sestra koristiti kao novi dnevnik. Kako se Tatjana bojala da će se tijekom opsade zaboraviti točan datum smrti Eugenije ona je u dnevnik pod slovo Ž napisala:
Baka
Tijekom opsade bilo je doneseno pravilo da djeca do 12 godine imaju pravo na više hrane od odraslih. Kako je Tanjin dvanaesti rođendan bio 23.1. 1941. tim danom ona je počela dobivati manje hrane. Njenon baki Evdokiji je još prije tog rođendana bila postavljena dijagnoza da umire od gladi (hranidbena distrofija) zbog čega se trebala ići liječiti u Lenjingradsku bolnicu. Ona je to odbila jer bolnica "i bez nje ima previše posla" tako da je umrla 25.1. 1941.
Nina i Leonid (nadimak Ljoka)
Kako se Nina 28.2. 1942. nije vratila s posla obitelj je nakon nekog vremena pomislila da je preminula. Ona je u stvarnosti bila evakuirana preko jezera Ladoga, ali kako pošta za Lenjingrad nije radila ostatak obitelji to nije znao kao što nije znao niti da je Miša živ. Bez obzira na njen nedolazak s posla i crno očekivanje da je umrla kao mnogi drugi stanovnici Lenjingrada na putu da posla ili na radnom mjestu Tatjana nije napisala u svoj dnevnik da je Nina umrla nadajući se vjerovatno da to nije istina.
Leonid je radio i živio na Admiralskom zavodu. Tamo je tijekom opsade bio gotovo sve vrijeme i po danu i po noći pa je na kraju tamo i umro u ambulanti zavoda od gladi (hranidbene distrofije) u svojoj 24 godini.
Tanja je u dnevniku o smrti svog brata pod slovom L napisala:
Strici
Stric Vasilije će umrijeti u 56 godini života od hranidbene distrofije 13.4. 1942., a Tanja će zapisatu u dnevnik pod slovo V:
Nakon dostave pomoći putem puta života škole u Lenjigradu su se otvorile 4.5. 1942. godine, ali Tatjana više nikad neće ići u njih. U doba otvaranja škola stric Aleksej (Ljoša) je već imao dijagnozu umiranja od gladi (hranidbena distrofija). On će umrijeti 10.5. 1942. godine u 71 godini života. Tanja više neće imati srca napisati umro pa će u dnevnik pod slovo L samo napisati:
Majka
Tatjanina majka će umrijeti u svojoj 52 godini samo 3 dana nakon ujaka Leše to jest 13.5. 1942. godine i kao u prethodnom slučaju Tanja neće imati srca napisati umrla. Pod slovo M u dnevniku ona će napisati:
Misleći da su Nina i Miša mrtvi Tanja će pod slovo S napisati:
, a pod slovom u će napisati
i na kraju pod O:
Kreont
Kreont (Κρέων = doslovno "vladar") bio je, u grčkoj mitologiji, vladar grada Tebe u mitu o Edipu. Sa svojom ženom, Euridikom (ili, prema drugim autorima, Heniohom), imao je brojno potomstvo: Heniohu, Piru, Megareja, Menekeja, Megara, Likomeda i Hemona. Kreont i njegova sestra, Jokasta, poticali su od Kadma i od Sparta. On se ponekad smatra identičnim s osobom koja je očistila Amfitriona od greha zbog ubistva njegova ujaka Elektriona i ocem Megare, prve Heraklove supruge.
Amfilohije Radović
Amfilohije (po rođenju Risto Radović) bio je arhiepiskop cetinjski, mitropolit crnogorsko-primorski Srpske pravoslavne crkve. Bavi se teologijom, esejistikom i prevodilaštvom. Bio je učenik Justina Popovića i jedan od zastupnika svetosavlja unutar Crkve.
Tatjana Savičeva
Ostala je samo Tanja
Nakon smrti majke Tanja je otišla na vrata kod svoje školske drugarice Vere Nikolajevne Nikolaenko koja je stanovala u istoj zgradi. Prije opsade one su se redovno viđale, ali nakon njenog početka Vera koje je bila godinu dana starija se držala u stanu tako da nije znala što se događa u susjedstvu. 13.5. 1942. godine Tanja je pokucala na vrata i kad su se otvorila sva uplakana je rekla kako je mama umrla, da je ostala sama i da joj treba pomoć za odvesti tijelo.
Sultanija Mihrišah
Sultanija Mihrišah bila je kći Šehzade Mustafa i Rumejse Hatune .Rođena je u Manisa Sandžaku .Kada joj je otac umro ona se udala nekog bega čije je ime nepoznato. Datum smrti nije poznat.Sa očeve strane imala je dvojicu braće Šehzade Mehmeda i Princ Sulejmana i tri sestre Šah Sultanija, Handan Sultanija i Nergisšah sultanija.
Amfilohije Radović
Amfilohijevo političko delovanje izazivalo je brojne kontroverze u javnosti zbog promovisanja klerikalizma, velikosrpskog nacionalizma, negiranja crnogorske nacije i državnosti, reafirmacije četništva, kao i zbog protivljenja evropskim integracijama, pravima seksualnih manjina, itd. Njegovo učešće u političkom životu se smatra izrazito konzervativnim i militantnim.
Tokom jugoslovenskih ratova bio je u bliskim odnosima sa Radovanom Karadžićem i Željkom Ražnatovićem Arkanom, optuženima za ratne zločine. Zbog njegovog političkog delovanja i uloge koju je imao u ratovima, mnogi ga smatraju kontroverznom ličnošću, nazivajući ga ratnikom u mantiji.
Tatjana Savičeva
Ostala je samo Tanja
Obitelj Nikolaenko je organizirala pokop na Smolenskom pravoslavnom groblju, ali Tatjana je bila preslaba da bi mu prisustvovala. Kod obitelji Nikolaenko Tanja je provela dan i noć nakon čega se uputila kod bakine rođakinje tete Duse. Zajedno s njom će se vratiti u stan Savičevih da uzme obiteljske uspomene pa će se trajno kod nje preseliti.
Tijekom života kod Eudokije (Duse), kada bi ona odlazila na posao Tatjana bi bila izbačena na ulicu jer Eudokija bi zaključavala vrata stana. Navodno cilj toga je bio da Tanja bude vani na čistom zraku, a ne u zagušljivom stanu. Veoma često pri povratku s posla Vera bi našla Tatjanu da spava na stepenicama zgrade. Tamo ju je jednom našao i Vasilij Kirov prijatelj od sada pokojnog Leonida koji ju je obavjestio da je Nina živa i evakuirana iz Lenjingrada.
10 ili 11.7. 1942. godine Eudokija će poslati Tanju u dječji dom, a svoj potez će kasnije objasniti nadom da će tako biti brže evakuirana iz Lenjingrada. Da li je to bio pravi razlog ili ne nema veze pošto je tijekom augusta - kolovoza Tanja bila uspješno evakuirana s 124 druge djece.
Smrt
Sva djeca tada evakuirana su umirala od gladi, tako da je malo koje moglo hodati. Uz najbolju moguću ljekarsku njegu tijekom ratnog doba sva djeca će se početi oporavljati tako da će i Tanja ponovno prohodati. Ipak za razliku od sve druge djece koja je evakuirana zajedno s njom, ona jedina neće preživjeti. Nakon početnog oporavka stanje Tatjane Savičeve se počelo pogoršavati tako da će zadnje mjeseci života provesti u domu invalida, a potom na klinici za infektivne bolesti.
Tanjina dijagnoza koja dovodi do smrti je bila veoma kompleksna i povezana s više različitih razloga. Još tijekom ranog djetinjstva Tanja je preživjela jedan oblik tuberkoloze što je ostavio tragova na njenom organizmu. Tijekom opsade ona je obolila od prehrambene distrofije i skorbuta, ujedno je dobila velika nervne traume, a prije smrti će još i oslijepiti. Službeni razlog smrti će na kraju biti tuberkoloza probavnog trakta od kojeg će Tatjana Savičeva umrijeti 1.7. 1944. s malo manje 14 i pol godina
Nakon smrti
Dnevnik Tatjane Savičeve je bio korišten kao dokaz zločina Hitlerove Njemačke na suđenju u Nurnbergu 1946. godine. Original njenog dnevnika se nalazi u muzeju istorije Petrograda, dok su se kopije nalazile po cijelom nekadašnjem Sovjetskom Savezu.
Asteroid otkriven 1971. godine će u njenu čast biti nazvan 2127 Tanja. , a Sovjetski Savez će joj 1972. godine izgraditi spomenik.
Kreont
Sofoklove tragedije
Kreont je jedan od važnih likova u Sofoklovim tragedijama Kralj Edip i Antigona.
Kralj Edip
U Kralju Edipu Kreont je brat kraljice Jokaste, supruge kralja Laja i potom, nakon Lajeve smrti, supruge Edipove. Laj, prethodni tebanski kralj, preneo je vlast na Kreonta dok je sam otišao da pita za savet proročište u Delfima. U Lajevom odsustvu pred Tebom se nastanila Sfinga. Kad je stigla vest o Lajevoj smrti, Kreont je tebansko prestolje i ruku svoje sestre (a Lajeve udovice) ponudio onome ko uspe osloboditi grad Sfinginog terora. Nakon što je uspešno rešio Sfinginu zagonetku, Edip se oženio Jokastom, ne znajući da je ona zapravo njegova prava majka. U daljem toku radnje Edip je sve bliži spoznaji istine o Jokasti, a Kreont je sve vreme u njegovoj blizini. Kad Edio poziva proroka Tiresiju da mu kaže zašto je pošast napala grad, a ovaj mu odgovori da je problem u njemu, Edipu, ovaj optuži Kreonta da se urotio protiv njega. Kreont se brani odgovarajući da ne želi vlast i stoga nema nikakvog motiva da zbaci Kreonta s prestola. Kad se na kraju otkrije istina o Jokasti i Edip traži da mu se dozvoli da ode u progonstvo, upravo mu Kreont usliši tu želju i potom sam preuzme vlast.
Kreont je vladar Tebe. Edipovi sinovi, Eteokle i Polinik, zajedno su vladali, ali su se posvađali, nakon čega je Eteokle izgnao svog brata. Prema ovoj Sofoklovoj tragediji, dva su se brata bila dogovorila da će naizmenično vladati po godinu dana, ali Eteokle je, nakon svoje godine, odbio predati vlast Polinik je tad prikupio vojsku, pre svega među Argivcima, i potom napao Tebu u pohodu koji je poznat "sedmorica protiv Tebe".
Tebanci su se uspeli odbraniti, ali su u borbi poginula oba Edipova brata, pa je Kreont ponovo zavladao Tebom, ovaj put kao namesnik u ime Eteoklovog sina, Laodamanta. Kreont je Eteoklu priredio velelepnu sahranu sa svim počastima, ali je zato, pod pretnjom smrću, zabranio da se Polinikovo telo pokopa i ostavio ga izloženog psima, kao kaznu za to što je pokrenuo rat protiv vlastite domovine. U starogrčkoj kulturi smatralo se strahovitim ostaviti telo pokojnika nepokopanim. Antigona, kći Edipa i Jokaste te zaručnica Kreontova sina Hemona, usprotivi se Kreontovu naređenju i odluči pokopati bratovljevo telo; zbog toga je Kreont odluči kazniti tako što će je živu pokopati. Naposletku se Kreont pokaje i promeni mišljenje, uz savet vođe hora i nakon što je Tiresija objavio kako se bogovi ne slažu s odlukom da se Eteoklovo telo ostavi nepokopano. Međutim, kad je Kreont stigao do grobnice u kojoj je Antigona bila zatočena, našao je njeno mrtvo telo, jer je ona eć izvršila samoubistvo vešanjem, ne želeći čekati da bude živa sahranjena. Kreontov sin, Hemon, uputi pretnje svom ocu, a zatim i sam izvrši samoubistvo. Kad je Kreontova supruga, Euridika, čula za sinovljevu smrt, i ona je izvršila samoubistvo.
Neslaganja
Između Kreontova lika u Kralju Edipu i njegova lika u Antigoni uočavaju se sličnosti, ali i neke razlike. U Kralju Edipu stiče se utisak da Kreont stavlja volju bogova ispred državnih zakona. Čak i kad Edip kaže da, nakon što odstupi s prestola, mora otići u progonstvo, Kreont prvo čeka odobrenje bogova da izvrši tu Edipovu želju nakon što je sam stupio na vlast.
Određenu svetlost na ta neslaganja baca Kreontov lik koji se pojavljuje u trećoj Sofoklovoj tragediji, pod naslovom Edip na Kolonu. Tu je Kreont predstavljen kao "okoreli političar". On je tu ocrtan kao razuman i skroman čovek, koji ostaje miran i čuva svoje dostojanstvo i kad ga Tezej osuđuje; van svog državničkog položaja, on je sasvim "bezbojni lik". To ukazuje na to da njegove različite osobine ličnosti u književnim delima potiču od činjenice da se radi o fleksibilnom liku, koji pesnici mogu modelirati po svojoj volji. Te dve tragedije ne slažu se ni oko toga kako je reont došao na vlast u Tebi. Na kraju Kralja Edipa Kreont na prestolu nasleđuje samog Edipa. S druge strane, u Antigoni se implicira da su nakon Edipova izgnanstva vlast u Tebi delili Eteokle i Polinik te da je Eteokle zaveo samovladu, a da je tek nakon njega na prestolje došao Kreont.
Drugi izvori
Kreont se pojavljuje i u Euripidovim Feničankama. (Kreont koji se pojavljuje u njegovoj Medeji nije ovaj isti Kreont, već korintski kralj).
Rimski pesnik Stacije, u svom epu Tebaida, donosi drugačiju verziju priče o Kreontovom dolasku na vlast od one koju nalazimo kod Sofokla. Ova alternativna verzija možda se temelji na jednom starijem epu iz tebanskog ciklusa, koji je napisao grčki pesnik Antimah iz Kolofona krajem 5. veka pne. Antimahova je pesma danas izgubljena, no u svakom slučaju grčki su mitovi često imali više verzija, a pesnici i dramatičari imali su slobodu i da biraju onu verziju koju žele i da u mit unose vlastite inovacije.
U Vitezovoj priči Geoffreya Chaucera Kreont je predstavljen kao tiranin, a iste je sčučaj i s kasnijom adaptacijom iste priče, koju su pod naslovom Dva plemenita rođaka objavili William Shakespeare i John Fletcher. I ovde, kao u Antigoni, Kreont zabranjuje da se poraženi neprijatelji pokopaju. Udovice tih neprijatelja upute apel Tezeju, koji zarati na Kreonta i porazi ga. Međutim, premda se o njemu mnogo govori tokom radnje, sam lik Kreonta ne pojavljuje se ni u jednoj verziji.
Amfilohije Radović
Biografija
Risto Radović rođen je na pravoslavni Božić, 7. januara 1938. godine u Barama Radovića u Donjoj Morači. Završio je Bogosloviju Svetog Save u Beogradu. Na Bogoslovskom fakultetu SPC u Beogradu diplomirao je 1962. godine. Pored teoloških nauka, na Filozofskom fakultetu u Beogradu, studirao je klasičnu filologiju. Postdiplomske studije nastavlja u Bernu i Rimu. Odatle prelazi u Atinu, u kojoj, za vreme sedmogodišnjeg boravka, pored svakodnevne parohijske službe, uspeva da doktorira, a tezu, koju inače piše na grčkom jeziku, o Svetom Grigoriju Palami, brani uz najvišu moguću ocenu. Potom, godinu dana provodi na Svetoj Gori, a onda je pozvan da predaje na Ruskom pravoslavnom institutu „Sveti Sergije“ u Parizu od 1974. do 1976, gde uz ostalih pet jezika koje je savladao, usavršava i francuski jezik.
Po povratku, u Beogradu je biran za dekana Bogoslovskog fakulteta i vanrednog profesora, krajem 1985. izabran je za episkopa banatskog sa sedištem u Vršcu, odakle je uoči Božića 1990. godine došao i na Cetinju ustoličen za mitropolita crnogorsko-primorsko-skenderijsko-brdsko-zetskog i pećkog trona egzarha. Ustoličen je u veoma teško vreme. Nakon duge komunističke vlasti mnoge crkve su bile zapuštene, a broj sveštenika je umanjen, a čitave generacije su bile pod dejstvom komunističke ideologije. Amfilohije je podstakao obnovu crkvi i manastira i povećao broj sveštenika. Pokrenuo je 1992. glasilo Crnogorsko-primorske mitropolije „Svetigora“, a pokrenuo je i široku izdavačku aktivnost. Tokom 1998. pokrenuo je i Radio Svetigora.
Predavao je na Bogoslovskom fakultetu Univerziteta u Beogradu od 1980. do 2005, kada se povukao zbog mnoštva obaveza. Pored teologije i filozofije, bavi se esejistikom i prevodilaštvom. Podstakao je obnovu i podizanje velikog broja crkava i manastira. Godine 1996. vladika Amfilohije je uredio zbornik Jagnje Božije i zvijer iz bezdana, u kome se izlaže pravoslavna filozofija rata. Po prvi put u istoriji njegove mitropolije, godine 1993. mitropoliju su posetila dva najistaknutija patrijarha, carigradski i ruski. Te iste godine po prvi put je Sveti arhijerejski sabor Srpske pravoslavne crkve održan u Mitropoliji crnogorsko-primorskoj.
Nakon hospitalizacije patrijarha Pavla dana 13. novembra 2007. godine, Sveti arhijerejski sabor Srpske pravoslavne crkve je odlučio da privremeno prenese dužnosti patrijarha srpskog na Sveti arhijerejski sinod Srpske pravoslavne crkve na čelu sa mitropolitom Amfilohijem, kao zamjenikom patrijarha. Nakon smrti patrijarha Pavla, 15. novembra 2009, na vanrednoj sjednici Svetog arhijerejskog sinoda izabran je za mjestobljustitelja patrijaraškog trona.
Odlukom Svetog arhijerejskog sinoda od 21. maja 2010, imenovan je za administratora Eparhije raško-prizrenske, a prestao je to biti 26. decembra 2010. godine nakon uvođenja episkopa lipljanskog gospodina Teodosija u tron episkopa raško-prizrenskih. Na redovnom majskom zasjedanju Svetog arhijerejskog sabora održanom u periodu od 17. do 26. maja, mitropolit Amfilohije je imenovan za administratora novoosnovane Eparhije buenosajreske.
Mitropolit Amfilohije je bio drugi po rangu među episkopima u hijerarhiji SPC, odmah nakon patrijarha srpskog. Februara 2012. dobio je počasni doktorat Instituta Svetog Sergija u Parizu.
Umro je 30. oktobra 2020. godine u 8.22 časova, od posljedica zaraze koronavirusom SARS-CoV-2.
Crnogorska pravoslavna crkva
U Crnoj Gori se početkom 1990-ih javlja pokret za obnovom autokefalnosti nekadašnje crnogorske mitropolije u formi Crnogorske pravoslavne crkve, čije pripadnike predstavnici SPC nazivaju „antisrpskim grupacijama“. Odnosi između crnogorskog mitropolita Amfilohija i vlasti Crne Gore su bivali sve hladniji zbog njihovog opredeljenja za nezavisnost. Radović veoma oštro kritikuje postojanje Crnogorske pravoslavne crkve, koju naziva, „zloćudnom izraslinom“, „nekrofilskom“, „bezbožničkom“. U leto 2005. godine Amfilohije je organizovao akciju kojom je na vrh planine Rumije helikopterom podgoričkog garnizona postavljena metalna crkva. U govoru koji je održao kasnije, rekao je između ostalog i: „Ko sruši taj hram, Bog ga srušio – i njega i njegovo potomstvo, i časni krst mu sudio.“ U pismu crnogorskom premijeru Igoru Lukšiću, napisao je da će ako budu rušene crkve, biti rušene i džamije i da će doći do krvoprolića. U podgoričkom sudu za prekršaje je protiv mitropolita pokrenut sudski postupak zbog govora mržnje.
LGBT pitanja
Radović je poznat po svom protivljenju održavanju Parade ponosa, koje su LGBT organizacije okarakterisale kao govor mržnje i opravdavanje nasilja nad gej populacijom. Izjavio je da Beograd nikada nije bio sramniji nego onda kada je održana prva uspešna parada, kada je na ulice izašlo 6.000 policajaca da vrši nasilje i pozatvara decu koja su tamo ustala. Amfilohije je bio i protiv održavanja iste manifestacije u Podgorici, rekavši da su sva takva okupljanja nasilje nad savešću ogromne većine ljudi.
Bibliografija
Dela:
Prevodi:
Case Troiani, Pescara
Case Troiani je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Schirnding
Širnding je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 17 opštinskih središta okruga Vunzidel (Fihtel). Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.370 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9479147.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Vunzidel (Fihtel) Širnding se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Vunzidel (Fihtel). Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 459 metara. Površina opštine iznosi 16,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.370 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 83 stanovnika/km².
Baring, Missouri
Bering je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 132, što je 27 (-17,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Osteria della Fontana, Frosinone
Osteria della Fontana je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Bupranolol
Bupranolol je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 271,783 Da.
Osteria della Fontana, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 520 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 232 m.
Goodyear Village, Arizona
Goodyear Village je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 457 stanovnika.
New Providence, New Jersey
Nju Providens je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.171, što je 264 (2,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Polhov Gradec
Polhov Gradec (njemački: Billichgrätz) je selo u Sloveniji od 631 stanovnika, ono je uz naselje Dobrova i jedan od dva administrativna centra istoimene Občine Dobrova - Polhov Gradec.
Historija
Za rimskih vremena tu je negdje ležalo naselje Ad nonum. Pod imenom Polhov Gradec (Billichgrätz) se prvi put spominje još za za srednjeg vijeka - 1261, tad je bio feud baruna Polhograjskih, koji su na brdu Kalvarija imali svoj dvorac. Tokom 14. i dijelom u 15. vijeku on je (kao i čitavo selo) bio posjed Celjskih grofova. Teško je stradao za velikog potresa - 1511., a nakon tog su ga zauzeli i oštetili kmetovi za velikog seljačkog ustanka - 1515. tako da je danas u ruševinama.
Bayard-sur-Marne
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1518 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 98 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,39 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 165 metara.
Kričke (Pakrac)
Kričke su naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu grada Pakraca.
Zemljopis
Kričke se nalaze istočno od Pakraca, na sjeverozapadnim obroncima Psunja.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine Kričke su imale 45 stanovnika.
Galle
Galle (singalski: ගාල්ල, tamilski: காலி) je glavni grad južne provincije Šri Lanke i istoimeni distrikt na jugozapadnom vrhu otoka. Nalazi se 119 km od Colomba, na utoku rijeke Gin, gdje je i najdulju most Šri Lanke, Wakwella most.
Stari grad Gallea je izvrstan primjer utvrđenog kolonijalnog grada u jugoistočnoj Aziji s građevinama u kojima se miješaju elementi europske arhitekture s jugoazijskom tradicijom. Zbog toga je 1982. god. upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji.
Galle ima ugovor o partnerstvu s gradom Velsen (Nizozemska), a Melbourne (Australija) uvelike pomaže gradu nakon cunamija 2004. godine.
Povijest
mini|lijevo| Luka Galle 1754. god. Prije dolaska Portugalaca, grad je bio poznat kao Gimhathiththa, premda ga Ibn Batuta u 14. stoljeću naziva Qali, i bio je glavna izvozna luka za cimet, možda još od biblijskih vremena. O tome svjedoči "Trojezična kamena ploča Gallea" iz 1411. godine na kojoj se nalazi isti natpis na tamilskom, kineskom i perzijskom jeziku, a koja govori o drugoj posjeti kineskog admirala Ženg Hea.
Portugalski kapetan Lourenço de Almeida je ovdje prinudno pristao 1505. godine i upoznao se s prednostima luke Gallea. Portugalci ga u 16. stoljeću pretvaraju u svoju glavnu luku koju su morali predati Nizozemcima 1640. godine. Oni su do 1663. godine izgradili utvrdu okruživši cijeli poluotok kamenim zidinama i bastionima. Grad doživljava vrhunac razvoja u 18. stoljeću za vrijeme uprave nizozemske istočnoindijske kompanije. Britanci su, nakon što su preuzeli Galle 1796. godine, zadržali utvrdu u izvornom obliku i koristili ju kao upravno središte grada. Općinsko vijeće grada je osnovano 1865. godine, a prvi gradonačelnik grada 1939. godine, Wijeyananda Dahanayake, je kasnije postao prvim premijerom Cejlona.
Dana 26. prosinca godine, grad je opustošio cunami u Indijskom oceanu nakon katastrofalnog potresa uz obale Indonezije. U samom gradu su poginule tisuće ljudi.
Znamenitosti
Utvrđeni dio grada koji su izgradili Nizozemci još uvijek stoji u gotovo izvornom obliku. Njegove zidine i 14 bastiona su izgrađeni 1663., a sjeverni utvrđeni portal s pokretnim mostom iznad jarka je iz 1669. godine. Utvrda Galle je najveća utvrda koju su europski kolonijalisti izgradili u Aziji. Pored zgrade zapovjednika, arsenala i barutane, te prostora za proizvodnju pomorske opreme i baraka, on na ima tri slavna bastiona, poznati kao "sunce", "mjesec" i "zvijezda".
Sam grad unutar utvrde je izgrađen u pravilnoj mreži ulica koje su paralelne s konfiguracijom tla, dok su sjeverne paralelne sa zidinama. On je bio zatvoren morskim zidinama iz 1729. god. i na vrhuncu u 18. stoljeću u njemu je obitavalo oko 500 obitelji, i nalazile su se upravne i trgovačke zgrade, te skladišta.
Protestantska barokna crkva iz 1775. godine, koju je dizajnirao Abraham Anthonisz, je najstarija na Šri Lanki. Pored nje tu je i stara prirodna luka koju štiti brdo Rumassala Unawatuna (koje se spominje u Ramajani), Pomorski muzej, jedan od najvaćnijih hramova Šive na otoku, Gospina katedrala koju su osnovali isusovci, te povijesni luksuzni hotel Amangalla.
Stanovništvo
Galle je s 91.000 stanovnika veliki šrilankaski grad i većinu čine Sinhalezi, te veliki broj šrilankaških Maura, potomaka arapskih trgovaca koji su se naselili u luci Gallea. Galle je također poznat i po velikom broju stranaca, što stalnih stanara, što vlasnika ljetnikovaca.
Izvor: Popis stanovništva iz 2001.
Vladimir Ibler
Vladimir Ibler (Zagreb, 25. lipnja 1913. – Zagreb, 30. travnja 2015.), hrvatski akademik, pravnik, profesor međunarodnog prava.
Radio je kao profesor na Pravnom fakultetu u Zagrebu. Član suradnik je Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti od 1977., izvanredni je član od 1986., a redoviti od 1991. Danas sudjeluje u radu hrvatsko-slovenskog povjerenstva
Odlikovanja i nagrade
Akademik Ibler odlikovan je Redom Danice hrvatske s likom Ruđera te Redom kneza Branimira s ogrlicom.
FK Kuban (Krasnodar)
FK Kuban Krasnodar  (Футбольный клуб "Кубань" Краснодар / Fudbalski klub "Kubanj" Krasnodar), je fudbalski klub iz Krasnodarа, Rusija.
211
thumb|Car [[Septimije Sever]]
Godina 211. (CCXI) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Terencija i Basa (ili, rjeđe, godina 964. Ab urbe condita). Oznaka 211. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Surcos
Surcos je španski crno-bijeli film snimljen 1951. godine u režiji Joséa Antonija Nieves Condea, poznat kao jedno od rijetkih socijalno angažiranih ostvarenja španske kinematografije pod Francovom vlašću. Radnja prikazuje porodicu siromašnih španskih seljaka koja odlučuje potražiti sreću u Madridu, ali ih tamo dočekuju nezaposlenost i još veće siromaštvo, a što neke od njenih članova natjera da se okrenu kriminalu i prostituciji. Surcos je nastao pod snažnim uticajem među tadašnjim svjetskim sineastima popularnog italijanskog neorealizma te je zbog toga Conde inzistirao na što većem realizmu i autentičnosti. Historičarima je zbog toga film prilično zanimljiv jer prikazuje mnoge detalje svakodnevnog života u tadašnjoj Španiji, pogotovo među masama ruralnih imigranata, od kojih su mnogi Španiju pod Francovom vlašću ostavljali u lošem svjetlu. Conde je probleme sa cenzurom riješio zahvaljujući ličnim vezama sa nekim od vodećih ličnosti Falange, ali i završnicom koja sugerira kako je španskim seljacima umjesto u gradu mjesto na selu, a što je bilo u skladu sa Francovom konzervativnom ideologijom.
Čivčije Bukovičke
Čivčije Bukovičke su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Doboj koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.015 stanovnika. .
Dobrova - Polhov Gradec
Općina Dobrova - Polhov Gradec (slovenski: Občina Dobrova - Polhov Gradec) je jedna od 212 slovenskih općina od 7.485 stanovnika. , administrativni centri općine su naselja Dobrova i Polhov Gradec.
Geografske karakteristike
Općina Dobrova - Polhov Gradec prostire se na zapadu Ljubljanske kotline točnije po Ljubljanskom barju, na površini od 117.5 km² na kojoj leži 33 naselja.
Naselja Općine Dobrova - Polhov Gradec
Babna Gora, Belica, Brezje pri Dobrovi, Briše pri Polhovem Gradcu, Butajnova, Črni Vrh, Dobrova, Dolenja vas pri Polhovem Gradcu, Draževnik, Dvor pri Polhovem Gradcu, Gabrje, Hrastenice, Hruševo, Komanija, Log pri Polhovem Gradcu, Osredek pri Dobrovi, Planina nad Horjulom, Podreber, Podsmreka, Polhov Gradec, Praproče, Pristava pri Polhovem Gradcu, Razori, Rovt, Selo nad Polhovim Gradcem, Setnica, Setnik, Smolnik, Srednja vas pri Polhovem Gradcu, Srednji Vrh, Šentjošt nad Horjulom, Stranska vas, Šujica
Liberalni demokrati (UK)
Liberalni demokrati (engleski Liberal Democrats, skraćeno Lib Dems) je naziv za britansku političku stranku lijevog centra.
Osnovana je godine 1988. godine spajanjem bivše Liberalne stranke i Socijaldemokratske stranke. Ispočetka je nastojala zastupati interese i ideologiju političkog centra, ali je njena platforma i ideologija s vremenom, pogotovo nakon dolaska Tonyja Blaira na vlast počela skretati ulijevo, pa su tako Liberalni demokrati bili najžešći kritičari rata u Iraku i protivili se mnogim inicijativama njegove vlade usmjerenim na gaženje osobnih sloboda.
Liberalni demokrati se također zalažu za potpunu integraciju Velike Britanije u EU, kao i za uvođenje proporcionalnog izbornog sistema, tvrdeći da u trenutnom većinskom sistemu njihovi glasači - kojih ima oko 25 % - ne dobijaju adekvatnu zastupljenost u Parlamentu kojim dominiraju laburisti i konzervativci.
Nakon izbora 2010. godine su pod vodstvom Nicka Clegga došli na vlast sklopivši koaliciju s Konzervativnom strankom.
Države koje se graniče s Evropskom unijom
Ovde su spiskovi država koje su se graničile ili se graniče sa Evropskom unijom.
Od 2007.
Kiparska demakraciona linija1:
Od 2004. do 2007.
Kiparska demakraciona linija1:
Fusnote
1 Ceo Kipar je postao deo EU 1. maja 2004, ali se uticaj Unije odnosi samo na južni deo ostrva. Kiparski Grci su odbacili poslednji plan UN za ujedinjenje Kipra. Severni Kipar stoga de fakto nije deo EU, a to će postati ako i kada obe strane dogovore plan za ponovno ujedinjenje ostrva.
2 Francuska Gijana je francuski departman i kao takav je deo Francuske i Evropske unije.
Mastrihtski ugovor
Ugovor o Evropskoj uniji poznatiji kao Ugovor iz Maastrichta potpisan je 7.2. 1992., a stupio je na snagu 1.1., odnosno 1.11. 1993. godine.
Države članice nekadašnje Evropske ekonomske zajednice su njime uspostavile Evropsku uniju te time ujedno označile novu etapu u integriranju svojih država u sve čvršću uniju, u kojoj se odluke donose što je bliže moguće građanima.
Ovim su Ugovorom postavljeni ciljevi ekonomske i monetarne unije, jedinstvene valute, zajedničke vanjske i sigurnosne politike, zajedničke obrambene politike, a zatim i obrane, uvođenja građanstva Unije, uske suradnje u pravosuđu i unutarnjim poslovima.
Ugovorom u Europskoj uniji ovaj je europska integracija iz pretežno privredne integracije prerasla u političku uniju.
Ratifikacija
Proces ratifikacije ugovora je bio suočen s nizom poteškoća u budućim državama-članicama.
Najveća od njih je bila u Danskoj, gdje je 2.6. ratifikacija propala na referendumu za nekih 50.000. glasova. Zbog toga je Danska pristupila ugovoru tek kada su uvažene neke njene rezervacije u okviru posebnog Edinburškog sporazuma, a isti ratificiran 18.5. 1993.
U Francuskoj je referendum o ratifikaciji 21.9. 1992. tijesno prošao s tek 51,05 % glasova.
U Velikoj Britaniji su se ratifikaciji u Parlamentu suprotstavile ne samo opozicijski zastupnici iz Laburističke i Liberalno-demokratske stranke, nego i frakcija vladajućih konzervativaca na čelu s tzv. Maastrichtskim pobunjenicima. Njihov broj je bio iznad većine nužne za izglasavanje ratifikacije u Donjem domu Parlamenta, pa je vlada premijera Johna Majora bila blizu toga da izgubi povjerenje.
Eksterni linkovi
Kronologija ugovora i institucija EU
Organizacija islamske konferencije
Organizacija islamske konferencije ili OIK (arapski: منظّمة المؤتمر الأسلامي Munazzamat al-mu'tamar al-islāmī; engleski: Organization of the Islamic Conference, OIC; francuski: L'Organisation de la Conférence Islamique, OCI) je međunarodna organizacija s trajnim izaslanstvom pri UN-u, koja okuplja 57 država u kojima je islam državna, većinska ili manjinska religija.
Istorija
25. septembra 1969. godine, veliki broj vođa islamskih zemalja sastao se u Rabatu u Maroku zbog slučaja paljenja džamije Al Aksa u Jerusalimu, kojeg je 21. avgusta te godine podmetnuo australijski protestantski ekstremista.
U martu 1970. godine održana je prva islamska konferencija ministara inostranih poslova u Džedi. Stvorena su prva tela koja su zadužena za održavanje veza između zemalja članica i koordinacije u njihovim postupcima. U Džedi je od tad smešteno privremeno sedište organizacije u iščekivanju tzv. oslobođenja Jerusalima.
5. avgusta 1990. godine, na konferenciji ministara inostranih poslova u Kairu prihvaćena je Deklaracija o ljudskim pravima u islamu što je svojevrsno prilagođavanje ljudskih prava šerijatskom zakonu.
Unionville, Tennessee
Junionvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Organizacija islamske konferencije
Ciljevi
Ciljevi Organizacije islamske konferencije koji su definirani poveljom stvorenom u Džedi u martu 1972. su:
Unionville, Tennessee
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.368.
Scolaro, Vercelli
Scolaro je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 832 m.
Cortez, Colorado
Kortez je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.482, što je 505 (6,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Buserelin
Buserelin je organsko jedinjenje, koje sadrži 60 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 1239,424 Da.
Courgivaux
Kurživo je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Eperne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 256 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 180 metara.
Václav Huml
Václav Huml (Beroun, 18. rujna 1880. – Zagreb, 6. siječnja 1953.) je bio češki i jugoslavenski violinist i glazbeni pedagog. Utemeljitelj je Zagrebačke violinističke škole.
Sviranje violine je učio u Pragu kod svjetski poznatog češkog glazbenog pedagoga Otakara Ševčíka.
Od 1903. radi u Zagrebu gdje predaje na Glazbenoj školi Hrvatskog glazbenog zavoda. Među njegovim poznatim učenicima su Ljerko Spiller i Zlatko Baloković.
Oksipurinol
Oksipurinol je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 152,111 Da.
Václav Huml
Od 1921. do kraja života je predavao na zagrebačkoj Muzičkoj akademiji.
Da bi se nastavila tradicije usavršavanja gudačkog komornog glazbarenja na tragu djela Václava Humla, učenici, mahom gudači, poslije studenti zagrebačke Muzičke akademije, osnovali su ZOKOR, Zagrebački omladinski komorni orkestar.
Počasti
Od 1977. se u Zagrebu održava svake četiri godine međunarodno violinističko natjecanje koje nosi ime njemu u čast.
Carrara San Giorgio, Padova
Carrara San Giorgio je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Hawker Hart
Razvoj
mini|desno|280p|Hoker hart u naoružanju Finske Prototip Hoker harta je poletio 1928, a proizvodnja je počela 1930. godine. Varijante su bile mnogobrojne i netipično su označene raznim imenima, umjesto brojevima ili slovima. Većina aviona je koristila Rols Rojs Kestrel (Rolls-Royce Kestrel) motor sa tekućim hlađenjem, ali neki su imali zvjezdaste motore Merkjuri (Mercury) hlađene vazduhom.
U borbi
mini|desno|280p|Zemlje korisnici Hoker harta Korišteni su u mnogobrojnim britanskim kolonijalnim ratovima, i u sovjetsko-finskom ratu 1940. Korišteni su u Drugom svjetskom ratu za pomoćne zadatke do 1943. Bili su i u naoružanju Kraljevine Jugoslavije.
Čivčije Osječanske
Čivčije Osječanske su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Doboj koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 538 stanovnika. .
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 1991. godine, mjesto je imalo 538 stanovnika.
Hosea
thumb|200px|right|Ruska [[ikona s likom proroka Hošeje/Osije iz 18. vijeka]]
Hosea, Hošea ili Osija (, grčki  = Ōsēe) je bio sin Beerija i prorok Izraela u 8. vijeku pne. On je jedan od Dvanaest proroka židovske Biblije, također poznat kao jedan od Manjih proroka u kršćanskom Starom zavjetu.
tober 17 falls on October 30 of the modern Gregorian Calendar).
Carroll, Ohio
Karol je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 524, što je 36 (7,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.