cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historija Baskije
Prvi karlistički rat i kraj fuerosa
Do 1865. Sjeverna željeznica je stigla  u pogranični  grad  Irun, dok je francuska  željeznička usjekla  svoj put duž baskijske obale  sve do Hendaye 1884. (Bajona godine  1854).Dolazak željeznice imao je dubok društveni, gospodarski i kulturni utjecaj, što je izazvalo i divljenje i  protivljenej. Uz širenje željezničke mreže, industrijase u Gipuskoi  također razvila  slijedeći drukčiji uzorak-sporije, rasprostranjena u različitim dolinama, i usredotočena na metalnu proizvodnji i preradu, zahvaljujući lokalnom znanju i poduzetništvu.
U zaletu trećeg (drugog) karlističkog   rata (1872.-187.6), provedba sporazuma koji su  zaključili prvi karlistički rat  bila je  suočena s napetostima  koje su proizlazile iz pokušaja španjolske vlade da mijenja već postignute sporazume u vezi s financija i oporezivanja, krunskim draguljima zasebnog statusa južne Baskije, uz specifičnosti vojne obveze. Nakon nestabilnost prve španjolske republike (1868.) i borbu za dinastičko naslijeđe   u Madridu, oko 1873. Karlisti su se ojačali u Navari i proširila svoj teritorij po cijeloj Južnoj Baskiji, izuzev glavnih gradova, uspostavivši  de facto baskijsku država sa sjedištem u Estella-Lizarra, gdje se smjestio pretendent na  prijestolje Carlos VII. Vladajuća karlistička Vlada obuhvaćala je ne samo pravosudne aranžmane za vojna pitanja, nego je uspostavljala državne sudove, kao i vlastitu valutu i poštanske marke.
Međutim, karlisti nisu uspjeli zauzeti četiri prijestolnice tog teritorija, što je dovelo iscrpljivanja i postupnog raspada karličkih vojnih snaga s početkom u ljeto 1875. Druge pozornice rata u Španjolskoj (Kastilija, Katalonija) nisu bile iznimka gdje su karlisti nailazili na veliki broj zastoja koji su naposlijetku pridonijeli  pobjedi vojske   kralja Alfonsa XII. Njegove postrojbe sz kolumne napredovale i zauzele  Irun i Estella-Lizarra do veljače 1876. Ovaj put  uzdižući španjolski premijer Cánovas del Castillo je izjavio da ga nikakav postignuti dogovor ne obvezuje,  i krenuo   proglasiti  "Zakon o uklanjanju baskijskih  povelja", s njegovim  člankom  1. n kojem naviještava  da su "dužnosti političkog Ustava  uvijek bile nametnute svim Španjolcima." Baskijske pokrajine u Španjolskoj, uključujući Navaru izgubile su  svoj suverenitet i bile stavljene u rang običnih   španjolskih pokrajina, još uvijek čuvajući  mali skup prerogativa.
19. stoljeće
Gubitak fuerosa godine 1876. iznjedrio je političko neslaganje i nemire, s dva tradicionalistička pokreta koja su  proizlazila iz  suprotstavljanaj španjolskom centralističkom  i relativno liberalnom stavu, nkarliste  i baskijske nacionaliste. Prvi su naglašavali nepokolebljive katoličke i apsolutističke vrijednosti, dok su potonji naglasšavali katoličanstvo i povelje pomiješane s baskijskom nacionalnom sviješću (Jaungoikoa eta lege Zarra). Iako su na početku bili na malo različitim pozicijama, baskijski su se nacionalisti  ukorijenili  u industrijaliziranoj Biskaji te u manjoj mjeri Gipuskoi, dok su se karlisti ukorijenili  pogotovo u ruralnoj Navari te u manjoj mjeri u Álavi. S obzirom na gospodarsku aktivnost, visoka kvalitete željezne rude, uglavnom iz zapadne Biskaje, prerađivane do početka 19. stoljeća u malim tradicionalnim kuje diljem zapadne Baskiji, sada se izvozi u Velikoj Britaniji za industrijsku preradu. Između 1878. i 1900. 58 milijuna tona rude izvezeno je iz Baskije u Veliku Britaniju. Ostvarena dobit u ovom izvozu je pak reinvestirana  u industriji željeza i čelika, što je potez koji je  potaknuo  "industrijsku revoluciju" koja se  širila iz Bilbaa i Baskije po cijeloj Španjolskoj, unatoč ekonomskoj nekompetentnosti koju je pokazivala španjolska središnja država. Nakon pokretanja gospodarskih kretanja započet sredinom 19. stoljeća i danog zamaha španjolskom unutarnjem tržištu nakon ukidanja fuerosa, Biskaja je  razvila svoje moderne visoke peći i teško rudarstvo, dok je industrijalizacija poletjela u Gipuskoi. Veliki broj radnika koji su oboje trebali potrebni u početku je dovučen sa baskijskog sela i seljaka iz obližnjeg Kastilije i Rioje, ali  imigracija  je počela  teći i od osiromašenih udaljenim regija Galicije i Andaluzije. Baskija, koja je do tada bila izvor emigranata u Francusku, Španjolsku i Ameriku, suočila  se po prvi put u novijoj povijesti s ogromnim priljeva stranaca  različitih jezika i kultura kao nuspojavom industrijalizacije. Većina tih useljenika govorila je samo španjolski a gotovo svi su bili vrlo siromašni.
Francuska željeznica stigala je  u Hendaye (Hendaia) u Lapurdiji godine 1864, povezavši tako  Madrid i Pariz. Željeznička veza po baskijskoj obali povlačila je za sobom ne samo više teretnog brodskog prometa, već i brže širenje primorskog skupališnog modela iz Biarritza do Donostije, omogućujući stalan protok turista, prvo elitne a potom i srednje klase,  posebno iz Madrida. I ne samo to, uslijedilo je redovito doseljavanje uprave i carinskih službenika iz francuske i španjolske  unutrašnjosti, koji nisu bili upoznati s  lokalnom kulturom te su se   često nerado, čak i neprijateljski odnosili prema baskijskom jeziku. Međutim, u međuvremenu, ugledne osobe koje su bile zabrinute raspadom baskijske kulture počele su promicati inicijative usmjerene na povećanje njenog statusa i razvoja, npr. poznati Antoine d'Abbadie, glavna pokretačka sila iza Lore Jokoak književnih i kulturnih festivala, uz liberalnu Donostiju koja je također postala jaka točka  za baskijsku kulturu, s osobama poput Serafina Baroja, pjesnika-trubadura Bilintxa, ili scenarista  Labaiena.
U tom razdoblju, Biskaja je dosegnula jednu od najviših stopa smrtnosti u Europi. Dok su nesretni radni i životni uvjeti novog  proletarijata  pružali prirodno plodno tlo za nove socijalističke i anarhističke ideologije i političke pokreta karakteristične od kraja 19. stoljeća, kraj 19. stoljeća također vidio rođenje baskijskog nacionalizma. Neuspjeh španjolske vlade je neuspjeh da se uskladi s odredbama utvrđenim na kraju trećeg karlističkog rata (1876.), i prije (Zakon o kompromisu u Navari 1841.)  izazvao je javno negodovanje, kristalizirano u Gamazada narodnom ustanku u Navari (1893.-1894.), koji je stvorio odskočnu dasku za početak baskijskog nacionalizma - Baskijsku nacionalističku stranku (EAJ-PNV) osnovanu godine 1895.
EAJ-PNV, slijedeći cilj neovisnosti ili samouprave za baskijsku državu (Euzkadi), predstavljala je ideologiju koja je kombinirala demokršćanske misli s gnušanjem prema španjolskim useljenicima koje je  doživljavala  kao prijetnju etničkoj, kulturnoj i jezičnoj cjelovitosti baskijske rase, a također i kao kanal za uvoz novih, pomodarskih, ljevičarskih  (i "nebaskijskih") ideja.
Rano 20. stoljeće
minijatura|Jose Antonio Aguire na predizbornom skupu 1933. u Donostiji minijatura|Jose Maria Iparraguirre minijatura|[[Gernika u ruševinama nakon bombardiranja]] Industrijalizaciju preko baskijskog teritorija na atlanstskom slijevu (Biskaja, Gipuskoa, sjeverozapadna Álava) dodatno je potaknulo izbijanje Prvog svjetskog rata u Europi. Španjolska je ostala neutralna u ratnom sukobu, s baskijskom proizvodnje čelika i izvozom koji je doživio dodatnu potražnju zahvaljujući ratu u Europi. Ironično, kraj europskog rata godine 1918. doveo je do pada i transformacije baskijske industrije. U Francuskoj Baskiji, njeni stanovnici su sudjelovali u ratu na francuskoj strani. Rat je uzeo danak među Baskima kojih je 6000 stradalo. Također je značajno potaknula prodor francuskih nacionalističkih ideja u baskijskom području, do tada ograničene  na određene krugove i kontekste.
Godine 1931., na početku 2. španjolske republike, kao odjek na nedavno odobrenu samoupravu Katalonije, nastojalo se sastaviti jedan statut za Navaru i baskijske zapadne pokrajine ("Provincias Vascongadas"), ali nakon početnog odobrenja nacrta i sastanaka vijeća gradonačelnika, Navara se  povukla iz nacrta projekta usred kontroverzi oko valjanosti glasova (Pamplona, 1932). Karlističko vijeće Pamplone je tvrdilo da je "neprihvatljivo nazvati [teritorij uključeni u nacrt statuta] Pais Vasco- Navarro na španjolskom. U redu je redu Vasconia i  Euskalerría, ali ne Euzkadi".
Neustrašivi, baskijski nacionalisti i ljevičarske republikanske snage nastavile su raditi na statutu, ovaj put samo za baskijske zapadne pokrajine, Alavu, Gipuzkou i Biskaju, koji je na kraju odobren godine 1936., dok je španjolski građanski rat već bjesnio preko Biskaje. Baskijski nacionalisti u Biskaji i Gipuskoi  stali su na stranu španjolskih republikanaca, ali su mnogi u Navari,  uporištu karlista, poduprli su  generala Francisca Franca i nejgove snage. (Potonji su bili u Španjolskoj poznati kao "Nacionales"). Jedan od najvećih zločina ovom ratu, ovjekovječen u Picassovom simboličnom muralu, bilo je bombardiranje Gernike od strane njemačkih zrakoplova.
Godine 1937., Eusko Gudarostea, vojska nove vlasti u baskijskoj autonomnoj zajednici predala se Francovim fašističkim talijanskim saveznicima u Santoñi pod uvjetom da se poštede životi baskijskih vojnika (Sporazum iz Santoñe).
Francova diktatura
S krajem rata, novi je diktator započeo svoje pretvaranje Španjolske u autoritarnu države. Francov režim donio je oštre zakone protiv svih manjina u španjolskoj državi, uključujući i Baske, čiji je cilj bio brisanje njihove kulture i jezika. Nazivajući Biskaju i Gipuskou "izdajničkim provincijama", on je ukinuo ono što je ostalo od njihove autonomije. Navara i Alava su smjeli imati male lokalne policijske snage i ograničene porezne povlastice.
Drugo, režimski progon je izazvao snažnu reakciju u Baskiji od 1960-ih naovamo, osobito u obliku novog političkog pokreta, "Baskija i sloboda" (Euskadi Ta Askatasuna), poznatiji po svom baskijskog inicijalima ETA, koji se pretvorio u sustavno korištenje oružja kao oblik prosvjeda u 1968. Ali ETA je bila  samo jedan dio društvenog, političkog i jezičnog pokreta koji se suprostavljao španjolskoj dominaciji, ali i oštro kritizirao pasivnost vlastitih konzervativnih nacionalista u Baskiji  (organiziranih u EAJ-PNV). Do danas nacionalističkim dijelom baskijskog političkog spektra dominira  dijalektika između tih dviju političkih trendova, ljevičarskih abertzale (domoljuba ili nacionalista) i EAJ- PNV.
Današnjica
Francov autoritarni režim trajao je do 1975., a njegove posljednje  godine su se  pokazale surovima. Dva su nova stava  nastala u baskijskoj politici. Dok su različite grane ETA-e je odlučile zadržati sukob za novi status Baskije, EAJ-PNV i španjolski komunisti i socijalisti  su se  opredijelili za pregovore s Francovim režimom. Godine 1978., Španjolska vlada je proglasila opću amnestiju za sve političke prijestupe, što se izravno odnosilo na baskijske nacionalističke aktiviste, osobito militante ETA-e.
Iste godine, održan je referendum za ratifikaciju španjolskog Ustava. Izborne platforme bliže ETA-inim dvjema granama (Herri Batasuna, EIA) zalagale su se za "ne" opciju, a EAJ-PNV  je pozvao na apstinenciju na temelju toga što nije imao baskijski doprinos. Rezultati su u južnoj Baskiji pokazali su upadljiv jaz s drugim regijama u Španjolskoj, posebice u baskijskoj  autonomnoj zajednici.
1970-ih te početko/sredinom 1980-ih, Baskijom je zavladalo intenzivno nasilje koje su  činile skupine baskijskih nacionalista s jedne strane te  ilegalne  skupine  i policijske  snage pod  državnim pokroviteljstvom. Između 1979. i 1983., u okviru novog španjolskog Ustava, središnja država dodjeljuje široke samoupravne ovlasti ("autonomiju") Arabi, Biskaji i Gipuskoi nakon referenduma o baskijskom statutu, uključujući i izbor vlastitog parlamenta, policije, školskog sustava i  kontrole nad oporezivanjem, dok je Navara bila izostavljena iz nove autonomne regije nakon što su socijalisti odstupili   na svoj početni položaj, te je Navara postala   zasebna autonomna regija. Statut autonomije iz 1979. je organski zakon o obveznom provođenju, ali ovlasti su prenesene postupno tijekom desetljeća kao rezultat ponovnih pregovora između španjolske vlade i  baskijske regionalne samouprave prema nakon izborne potrebe. Francuska Baskija, u međuvremenu, nema nikakvo političko ili upravno priznanje dosad, iako je veliki broj regionalnih predstavnika lobirao za stvaranje baskijskog departmana, no  bez uspjeha.
Anthony Zerbe
Anthony Jared Zerbe (Long Beach, 20. 5. 1936 -) je ugledni američki kazališni, filmski i televizijski glumac. Jedna od njegovih najpoznatijih uloga je vampirski vođa Matthias u filmu The Omega Man.
Besdorf
Besdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 260 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061011.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Besdorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 13 metara. Površina opštine iznosi 7,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 260 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 35 stanovnika/km².
Ortorompski kristalni sistem
Ortorrômbico 斜方晶系
El Capire, San Miguel Totolapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1556 m.
Keramika (materijal)
thumb|250px|Crijepovi iz Dubrovnika thumb|Keramika u stilu fajanse thumb|250px|Tehnička keramika: klizni ležaj Keramika dolazi od riječi keramikos (grčki: κεραμικός ) a ona je označavala glinu za lončarske predmete. Keramički materijali su složeni kemijski spojevi, koji sadržavaju kovine i anorganske elemente. Keramički materijali imaju mehanička i fizikalnih svojstava koja pokrivaju široko područje. Granica između kovine i keramike se najlakše definira pomoću temperaturnog koeficijenta električne otpornosti. Kod keramičkih materijala ovaj koeficijent ima negativan predznak dok za kovine ima pozitivan predznak. Primjena keramike varira od keramičkih pločica, lončarske robe, cigle, odvodnih cijevi, posuđa, vatrostalnih materijala, magneta, električnih uređaja, vlakana do abrazivnih materijala. Keramički materijali nastaju pod uticajem visoke topline (pečenjem, taljenjem).
Primjena keramike
Keramički materijali se imaju široku primjenu; od izrade građevinarskih opeka, crjepova, sanitarne opreme, alata za rezanje metala, vatrostalnih obloga ložišta, vjetrobrana i stakala vozila, svjećica motora, dielektrika kondenzatora, senzora, magnetnih memorija. I svemirska letjelica Space Shuttle ima toplotnu izolaciju od 25 000 lakih poroznih keramičkih pločica, koje joj štite aluminijsku oplatu od prekomjernog grijanja pri prolazu letjelice velikom brzinom kroz Zemljinu atmosferu.
Povijest i razvoj keramike
Razvoj keramike možemo pratiti od paleolita, i pojave najstarijih kultura, iz paleolitskog lončarstva razvila se današnja suvremena keramika. Danas poznajemo slijedeće vrste keramike;
Foreste (Pikardija)
Forest je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Sen Kenten.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 143 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,94 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara (maksimalnoj 91 m, a minimalnoj 63 m).
What'd I Say
"What'd I Say" (ili "What I Say") je pjesma koju je komponirao američki rhythm and blues (R&B) muzičar Ray Charles i 1959. izdao singlicu podijeljenu na dva dijela. Pjesmu je krajem 1958. godine, zajedno sa pratećim vokalima i orkestrom, improvizirao na jednom koncertu kada su iscrpili redovni repertoar prije završetka vremena za nastup; publika je njome bila toliko oduševljena da je Charles odmah od nje odlučio napraviti komercijalnu ploču.
Pjesma, u kojoj je Charles koristio svoj električni klavir Wurlitzer, kao i iskustva s gospelom, izazvala je velike kontroverzne zbog teksta koji je imao implicitni, ali za tadašnje standarde teško prihvatljivi seksualni sadržaj. Dio crnačke javnosti je Charlesa kritizirao da sekularnim (profanim) sadržajem blati kršćansku gospel tradiciju. Usprkos problema sa cenzurom na mnogim radio-stanicama, What'd I Say je postala jedna od Charlesovih najuspješnijih ploča i omogućila mu da počne eksperimentirati s novim žanrovima. Dio muzikologa pjesmu smatra prvom u historiji soula.
Pjesmu su kasnije obradili brojni izvođači, a među obradama se najviše ističe Elvis Presley u filmu Viva Las Vegas.
Bella Vista, San Pedro
Bella Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Pedro.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1103 m.
Jin i jang
thumb|desno|200px|Klasični [[taoizam|taoistički simbol za jin i jang]] Jin i jang su dva osnovna pojma kineske filozofije.
Prikazuju posebne i naizgled nespojive sile prirode, koje se nadopunjuju. Dvojnost je karakteristična za različite grane kineske znanosti, npr. kinesku filozofiju; čini temelje tradicionalne kineske medicine, kao i središnje načelo kineskih fizičkih vježbi i borilačkih vještina.
Jin i jang simboliziraju dvojnosti u prirodi, kao što su: svjetlo i tama, muško i žensko načelo, visoko i nisko, toplo i hladno. Jang je, primjerice, povezano s bijelim, muškim načelom i usredotočeno je prema vani, dok jin simbolizira crno, žensko načelo i usredotočeno je prema unutra.
Praprotnica
Praprotnica je naselje u slovenskoj Općini Trebnju. Praprotnica se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 28 stanovnika.
Cedar Lake, Indiana
Sidar Lejk je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.560, što je 2.281 (24,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Casette, Pistoia
Casette je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Moderna filozofija
=Uvod=
Sa Hegelovom filozofijom se završava kontinuitet novovjekovne filozofije i od tada govorimo o savremenoj filozofiji. Pod pojmom "savremeno" misli se na ono što odgovara biti vremena u kome živimo, a ne samo ono što je novo, što nastaje baš sada.
Bitne karakteristike savremene filozofije:
Carubbo, Bergamo
Carubbo je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 569 m.
Branko Lustig
Branko Lustig (Osijek, 9. 6. 1932 – Zagreb, 14. 11. 2019) bio je jugoslavenski i hrvatski producent, dobitnik dva Oskara, dvije BAFTA-e, dva Zlatna globusa, dva Emmija i brojnih drugih nagrada. 2008. godine pridružio se na poziv osnivačice Nataše Popović prvom Festivali židovskog filma u regiji kao počasni predsjednik. Od 2008. godine obnašao je dužnost počasnog predsjednika. Festival je 2013. godine primijenio ime u Festival tolerancije -JFF Zagreb.
Život nakon rata i školovanje
U Čakovcu se Vilma Lustig zaposlila, a Branko je pohađao i završavao pučku školu. Nakon završetka škole Branko se uputio u Zagreb gdje je neko vrijeme živio u internatu na Gornjem gradu. Kada je upisao tehničku školu, kemijski smjer, smjestio se najprije u internat u Klaićevoj ulici, a zatim na Sel­skoj cesti. Nakon nekog vremena i Vilma Lustig se pridružila Branku u Zagrebu. Godinama je radila u NAMA-i, i živjela sa Brankom u Jagićevoj ulici. Branko je kao udarnik, tokom školovanja, sudjelovao u Omladinskim radnim akcijama FNR Jugoslavije. Jedna od takvih akcija je bila i gradnja Autoputa Bratstva i jedinstva. U srednjoj školi je bio član Kulturno-umjetničkog društva Joža Vlahović. U školi su ga na­­go­­varali da upiše Akademiju dramske umjetnosti Sveučilišta u Zagrebu, te je 1951. otišao na prijamni ispit u Bogovićevu ulicu. Od 400 kandidata, ispit je prošlo samo 11, uključujući Branka. No, na Akademiju ga nisu htjeli primiti jer nije završio gimnaziju. Nabrzinu je morao učiti grčki, latinski i sve ostale gimnazijske predmete da bi dobio gimnazijsku svjedodžbu i na kraju uspio upisati prvu godinu glumačke akademije. Prve tri godine studija uzdržavao se recitirajući, a često je najavljivao glumce prije početka filma u zagrebačkom kinu Balkan (danas Europa). Na četvrtoj godini ga je jedan od direktora Jadran filma pitao da li govori mađarski i njemački i bi li želio raditi na jednom filmu koji se radio u koprodukciji s Mađarima. Film se zvao Često mislim na Pirošku, i Branko je te 1955. bio prevoditelj na snimanju.
Larce
Larce je naselje u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Larce pripada opštine Želino.
Branko Lustig
Privatni život i rad u Hrvatskoj
Branko je svoju suprugu Mirjanu Lustig dugo poznavao prije nego što su 1970. postali par, jer je prijateljevao s njezinim bratom. Spojili su se u zrelim godinama: Branko je imao 38, a Mirjana 32 godine. Vjenčali su se 1970. godine. Iz tog braka dobili su kćer Saru Lustig, diplomiranu pravnicu. 1988. svi su se preselili u Ameriku. Branko i Mirjana su se vratili u Zagreb zastalno 8. 5. 2013. godine (Dan oslobođenja Zagreba), nakon 25 godina provedenih u Americi. Prema osobnom priznanju Branko za sebe kaže da nije cionist i da uglavnom nije povezan sa Izraelom iako tamo ima rodbine. Nije religiozan, no na obljetnicu pogubljena svojeg oca Mirka ode u crkvu i sluša molitve. U Boga ne vjeruje jer kako sam kaže: "U logorima su ljudi u kolonama išli u smrt, u plinske komore, u miru su išli jer su vjerovali da će ih 'On' spasiti, vjerovali su u to i kada je plin već smrdio, do zadnjega časa. Ali nitko ih nije spasio. Kako onda mogu vjerovati u Boga?"
Larce
Prirodni uslovi
Naselje Larce je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 18 km istočno.
Larce se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno u dolini Suvodolice, pritoke Vardara. Severno od naselja se izdiže planina Žeden, a južno Suva gora. Nadmorska visina naselja je približno 580 metara.
Branko Lustig
Privatni život i rad u Hrvatskoj
2. 5. 2011. godine, Branko je pristupio obredu Bar micva ispred barake broj 24a u nekadašnjem koncentracijskom logoru Auschwitzu s oko 10.000 sudionika Marša živih, od kojih su gotovo svi bili tinejdžeri (u velikoj većini srednjoškolci) koji su nosili zastave iz više od 50 zemalja. Bar micvu (u prijevodu: sin dužnosti) propustio je jer se kao trinaestogodišnjak nalazio upravo u baraci 24a. Ceremoniji su isto tako prisustvovali Mirjana i Sara Lustig.
Larce
Prirodni uslovi
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Branko Lustig
Privatni život i rad u Hrvatskoj
Branko je 2015. godine bio osobni izaslanik predsjednice Kolinde Grabar-Kitarović na komemoraciji u povodu 70. obljetnice proboja logoraša iz koncentracijskog logora Jasenovac. Dok je Branko dolazio do podija, odakle je govorio, dio okupljenih građana je negodovao i vikao "Živio Zoran Milanović!". No, ipak, u trenutku kada je rekao kako je govorio kao logoraš iz Auschwitza i kako nitko ne može reći da ustaša nije bilo i da su klali sve što su stigli, prolomio se pljesak.
Larce
Stanovništvo
Larce je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 1.868 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Branko Lustig
Privatni život i rad u Hrvatskoj
2014. ponovno je posjetio Auschwitz i sudjelovao u Maršu živih, no ovaj put uz njega je bio zagrebački gradonačelnik Milan Bandić. Iste godine je sa Bandićem odao počast žrtvama genocida u Srebrenici, odakle su poručili da se trebaju podsjetiti mladi ljudi da se ovakav zločin nikad ne ponovi. U proljeće 2015. prvi je potpisao peticiju "Stop političkim hapšenjima" u znak potpore gradonačelniku Bandiću, te je tom prigodom Bandićevo hapšenje usporedio sa Auschwitzem i onim što se tokom Holokausta dogodilo njemu uz poruku da to manje ili više "miriši na ona vremena". Nakon upućenih kritika, Branko se ubrzo ispričao zbog usporedbe Holokausta i uhićenja Bandića.
Larce
Stanovništvo
Većinska veroispovest je islam.
Branko Lustig
Počasti
28. 4. 1994. predsjednik Hrvatske Franjo Tuđman je Branku dodijelio Red kneza Trpimira s ogrlicom i Danicom za zasluge u promicanju međunarodnog položaja i ugleda Republike Hrvatske. Za Tuđmana Branko tvrdi da ne može biti loš čovjek koji plače nad sudbinom Židova prikazanom u filmu Schindlerova lista. Te iste godine, Branko je svesrdno pomogao Stevenu Spielbergu da osnuje Zakladu Shoah na Sveučilištu Južne Kalifornije. Cilj Zaklade je da od preživjelih i ostalih svjedoka Holokausta prikupi video svjedočanstva. U razdoblju od nekoliko godina Zaklada je prikupila gotovo 53.000 video svjedočanstava na 39 jezika, snimljenih u 62 zemlje, te je to danas najveći arhiv vizualne povijesti takve vrste na svijetu.
U organizaciji Američko-židovskog odbora i Generalnog konzulata Hrvatske u Los Angelesu, 2007. je u sjedištu Metro-Goldwyn-Mayera u Hollywoodu bila održana večer posvećena Branku. Na svečanosti su se bili okupili predstavnici američke filmske industrije, Židovske zajednice u Americi, tadašnji predstavnici Hrvatske, na čelu s potpredsjednikom hrvatskog Sabora Lukom Bebićem i hrvatskim veleposlanikom u Americi Nevenom Juricom, kako bi odali priznanje jedinom filmskom djelatniku sa prostora bivše Jugoslavije koji je u svojoj karijeri osvojio dva Oskara.
2008. godine, Sveučilište u Zagrebu je Branku dodijelilo počasni doktorat. To je prvi put u povijesti da je jedan filmski umjetnik dobio ovu prestižnu titulu, a drugi put uopće. Naime, prvi ju je zaslužio Vladimir Nazor i to davne 1946. godine. Na prijedlog dekana Akademije dramskih umjetnosti Sveučilišta u Zagrebu Branka Ivande, Senat Sveučilišta je na svojoj sjednici jednoglasno prihvatio odluku da se Branku dodijeli počasni doktorat, a sam Ivanda je rekao kako je Branko pristao i predavati na Akademiji, jer se već dugo planira vratiti u Hrvatsku, a i oduvijek je htio učiti studente.
2010. godine Krešimir Bubalo, tadašnji gradonačelnik, Branku je uručio javno priznanje Grada Osijeka "Počasni Građanin Grada Osijeka". Branku je to priznanje dodijeljeno još 2004. godine, no zbog njegove spriječenosti nije mu bilo uručeno. Prigodom uručenja priznanja Branko je održao kratko predavanje u kojem je prisutnim učenicima govorio o svom iskustvu i preživljavanju u zloglasnim koncentracijskim logorima.
2015. godine, Branko je u pratnji hrvatske predsjednice Kolinde Grabar-Kitarović donirao Yad Vashemu u Jeruzalemu osvojeni Oskar za film Schindlerova lista. Tom prigodom je izjavio da se "ne rastaje od Oskara, već ga ostavlja naciji (Židovski narod, op.), za generacije koje dolaze".
Festival tolerancije - Festival židovskog filma
Branko je 2007. godine u Zagrebu osnovao Festival tolerancije tj. Festival židovskog filma (FŽF). FŽF je jedinstveni filmski festival koji bogatim programom, koji uključuje filmske projekcije, glazbena događanja, tematske izložbe, diskusije te filmsku radionicu, angažirano vrši edukaciju o Holokaustu s posebnim naglaskom na nužnost osvještavanja i usvajanja tolerancije u svakodnevnom životu i sadašnjosti. Od osnutka do danas, FŽF je u skraćenim izdanjima prisutan u šest regionalnih gradova: Beču, Beogradu, Cetinju, Ljubljani, Sarajevu, a 2015. je održan i u njemačkom u Mannheimu. Branko je bio počasni predsjednik FŽF-a.
Serravalle, Asti
Serravalle je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 331 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 154 m.
Berkelinska kiselina
Berkelinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 29 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 532,622 Da.
South Acomita Village, New Mexico
Saut Akomita Vilidž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Opština Slivilești, Gorj
Slivilești je opština u Rumuniji u okrugu Gorž.
South Acomita Village, New Mexico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 105.
Las Zarandelas, Tlaxco
Las Zarandelas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tlaxco.
Opština Slivilești, Gorj
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 280 m.
Las Zarandelas, Tlaxco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3112 m.
Eure-et-Loir
Er i Loar je departman u severnom delu centralne Francuske. Pripada regionu Centar, a glavni grad departmana (prefektura) je Šartr. Departman Er i Loar je označen rednim brojem 28. NJegova površina iznosi 5.880 km². Po podacima iz 2010. godine u departmanu Er i Loar je živelo 428.933 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 73 stanovnika po km².
Ovaj departman je administrativno podeljen na:
Finca los Jazmines, Mexicali
Finca los Jazmines je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 285 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Potoki (Semič, Slovenija)
Potoki je naselje u slovenskoj Općini Semiču. Potoki se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
El Rincón, Granja, Lagos de Moreno
El Rincón, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1920 m.
Leski
Leski su naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Leski su u sastavu opštine Vinica.
Prirodni uslovi
Leski su smešteni u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kočana, naselje je udaljeno 12 kilometara južno.
Naselje Leski se nalazi na južnom obodu Kočevskog polja, plodne doline koju gradi reka Bregalnica. Naselje je položeno na približno 420 metara nadmorske visine. Južno od naselja izdiže se Plačkovica.
Mesna klima je kontinentalna.
Istorija
Po statistici sekretara Bugarske egzarhije, 1905. godine Laki je čisto slovensko selo sa 640 stanovnika pravoslavaca. .
Stanovništvo
Leski su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 579 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
El Jícaro, Villaflores
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 820 m.
581
Godina 581. (DLXXXI) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. Oznaka 581. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
thumb|Car Wen od Suija
Karlovačka operacija
Karlovačka operacija je naziv za vojnu akciju Jugoslovenske armije, sprovedenu u sklopu konačnog oslobođenja Jugoslavije od nemačkog okupatora i njihovih saradnika.
Izvedena je krajem aprila i početkom maja 1945. godine sa zadatkom da se oslobodi Karlovac i omogući Drugoj armiji nastupanje prema severozapadu i Zagrebu.
Tok operacije
U završnim operacijama, posle forsiranja reke Une, jedinice Druge armije izbile su krajem aprila 1945. godine južno i jugozapadno od Karlovca. Tada je Štab Druge armije formirao Karlovačku grupu divizija, u kojoj su na nalazile Treća, Četvrta, Deseta i 34. divizija, koja je pridata iz Četvrtog korpusa JA.
Pred Karlovačkom grupom divizija branila se 104. nemačka divizija, Drugi i Četvrti policijski puk, Prvi bataljon 20. lovačkog puka, 96. pionirski bataljon i manje snage ustaša. Napadom između reka Mrežnice i Korane, 30. aprila, Četvrta divizija potisla je delove 104. divizije, a 1. maja prešle su u opšti napad i ostale snage Karlovačke grupe divizija. U dvodnevnim borbama, savlađujući otpor neprijatelja na uzastopno organizovanim položajima, naročito između reka Dobre i Korane, jedinice Karlovačke grupe divizija izbile su pred liniju Brođani - Ladvenjak - Duga Resa - Novigrad na Dobri - Netretić. Noću, sa 2. na 3. maj produžile su napad na celom frontu i 3. maja, posle žestokih borbi, ovladale linijom neprijateljeve odbrane.
Krajem dana, krilne divizije obuhvatile su Karlovac. Istočno, Deseta divizija kod Brođana forsirala je Kupu i obrazovala mostobran, a na zapadu i severu 34. divizija izbila je na Kupu severno od ušća Dobre, napala Ozalj i zauzela ga sutradan. Za to vreme, Četvrta divizija napredovala je uz teške borbe, i tek noću 5. maja, posle nekoliko juriša, uspela je da odbaci neprijatelja sa linije Turanjska brda, Vinica, Mrežnica u Karlovac.
Posle izvršenih priprema, noću sa 5. na 6. maj, četvrta i delovi Treće i Desete divizije, izvršili su napad na Karlovac. Do jutra je neprijatelj u oštrim uličnim borbama odbačen u severni deo grada. Da bi osigurao sigurnu odstupnicu ka Zagrebu, odnosno Samoboru, neprijatelj je odbio napade Desete i 34. divizije s istoka, odnosno zapada na komunikaciju Karlovac-Zagreb. Istog dana na pravcu Vukomeričke gorice-Samoborska gora, 23. divizija napala je kod Klinča Sela one neprijateljeve delove, koji su napuštali rejon Karlovca. Noću sa 6. na 7. maj, ostale neprijateljske snage napustile su rejon Karlovca, dok su njegovi delovi u severnom delu grada iste noći bili uništeni, a Karlovac oslobođen.
Lucía Rodríguez Gress, San Pedro
Lucía Rodríguez Gress je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Pedro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1106 m.
Spomen-park Bubanj
Posle rata pretvoreno je spomen-park u kome se istču "tri pesnice" velike betonske skulpture. Svaka od tri pesnice je različite veličine i one predstavljaju simbol muške, ženske i dečije ruke koje prkose neprijatelju zbog toga što su na Bubnju streljane i čitave porodice.
Medijana
thumb|300px|Mozaik iz Medijane Medijana je arheološko nalazište u istočnom delu grada Niša pored puta za Nišku Banju. Ona obuhvata luksuzno carsko imanje sa velikom ekonomijom koje je podignuto početkom 3. veka za vladavine Konstantina Velikog koji je rođen u današnjem Nišu. Smeštena je nedaleko od Nišave i ceo njen prostor obuhvata preko 40 ha u čijem se središtu nalazi tzv. Vila sa peristilom dimenzija 98,6 x 63 m, pored nje u značajnije objekte u Medijani spadaju terme odnosno kupatilo, žitnica i vodotoranj.
Mortilla-Quaglio, Ragusa
Mortilla-Quaglio je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
La Frontera, Santo Domingo Chihuitán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
San Vicente de la Cruz, Villa Juárez
San Vicente de la Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1464 m.
Mezzanella, Varese
Mezzanella je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Bellou-en-Houlme
Belu an Ulm je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Aržantan.
Po podacima iz 2005. godine u opštini je živelo 1027 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 38,73 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 221 metar (maksimalnoj 332 m, a minimalnoj 202 m).
Loma del Gallo, Tempoal
Loma del Gallo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Доња Љубовиђа
Доња Љубовиђа је насеље у Србији у општини Љубовија у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 832 становника.
Демографија
У насељу Доња Љубовиђа живи 750 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 38,4 година (37,9 код мушкараца и 39,0 код жена). У насељу има 262 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,63.
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године).
Opština El Espinal, Oaxaca
El Espinal je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 8182 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Dualizam
Dualizam (latinski: dualis — dvojan, dvostruk) ili dvojstvo jest pojam koji označava da je nešto sastavljeno od dva osnovna činioca (elementa, dela, principa i sl.).
U filozofiji, dualizam je mišljenje da postoje dva iskonska počela stvarnosti: npr. duh i telo, odnosno ideja i materija. Dualizmu i pluralizmu suprotstavlja se monizam, učenje da se svekolika stvarnost, duhovna i čulna, može izvesti iz jednog izvornog principa.
Postoje dualizmi materije i sile, kauzaliteta i finaliteta, slobode i nužnosti u filozofiji, kvantiteta i kvaliteta u prirodi, sižea i stila u umjetnosti, muškog i ženskog pola u biologiji itd.
U filozofiji
Dualizam se relativno rijetko javlja kao čisti dualizam, tj. nauka o iskonskoj i nesvodljivoj dvojnosti svijeta. Kod većine filozofa postoji uverenje o prioritetu bilo duhovnog, bilo materijalnog faktora stvarnosti, i tako se prividni dualizam razrjeđuje u idealistički ili materijalistički pogled na svijet.
180p|desno|mini|[[Jin i jang simboliše dualizam svih stvari u prirodi prema shvatanju taoističke filozofije.]]
Antika
Empedokle je govorio da u prirodi postoje dva protivna načela kretanja: ljubav i mržnja. Tako je on prvi od grčkih filozofa kazao da su zlo i dobro počela i da je uzrok svih dobara dobro, a zala zlo.
Kod Platona dualizam se izrazio u učenju o svijetu ideja i svijetu pojavnosti; kod Aristotela u teoriji o formi-duši, koja oblikuje i oživljava pasivnu večnu materiju.
Dualističke filozofske koncepcije mešaju se u doba pojave hrišćanstva s pojmovima hrišćanske teologije.
Novi vek
Na početku Novog vijeka nova faza filozofskog dualizma započinje s Dekartovom teorijom o duhu i tvari kao apsolutno heterogenim supstancijama. Ta teorija, preko okazionalističkih diskusija, Leibnicove nauke o prestabilnoj harmoniji između duhovnih i materijalnih modifikacija u monadama, preko Kantove koncepcije o nespoznatljivim duhovnim i materijalnim „stvarima po sebi“, preko raznih panpsihizama, psihofizičkih paralelizama itd. traje do danas.
U religiji
U religiji, dualizam je nauka o dva principa, dvije sile, koje se od iskona bore za prevlast i konačnu pobjedu u svijetu. Oprečni principi definišu se kao različito: kao dobro i zlo, svjetlost i tama, muškost i ženstvenost (jin i jang kod Kineza), Ormuzd i Ahriman (u prastaroj persijskoj Zoroastrovoj religiji), bijeli i crni bog (u veri starih Slavena), bog i satan (u manihejizmu, naučanju persijskog verskog reformatora Manija, 216- 276). Primijenjen ne samo na prirodu i životne manifestacije, nego i na društvene — klasne i ekonomske — odnose, dualizam manihejskog tipa osobito se snažno izrazio u reforminim „heretičkim“ pokretima između IX  i  XIII  veka (bugarski i bosanski bogumili, patareni, hatari, albigenezi, valdenzi itd.).
U fizici
U fizici, dvostruko svojstvo vala i korpuskula; osnovno svojstvo materije, prema kojemu svaka elementarna čestica ima svojstva valnog gibanja, a elektromagnetski talasi svojstva čestica.
Besenthal
Bezental je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 131 opštinskog središta okruga Hercogtum Lauenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 80 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1053010.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hercogtum Lauenburg Bezental se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 29 metara. Površina opštine iznosi 12,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 80 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 6 stanovnika/km².
Kulina (Aleksinac)
Kulina je naselje u Srbiji u opštini Aleksinac u Nišavskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 731 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 764 stanovnika).
Demografija
U naselju Kulina živi 368 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 25,9 godina (24,3 kod muškaraca i 27,7 kod žena). U naselju ima 81 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,69.
Ovo naselje je skoro u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
The Twist (pjesma)
The Twist je 12 taktna blues pjesma kojom je rođen ples twist i tako pokrenuta twistomanija po cijelom svijetu.
Pjesmu je napisao i prvi izveo američki pjevač i skladatelj Hank Ballard sa svojim pratećim sastavom The Midnighters 1959 i to kao B-stranu svoje ploče Teardrops on Your Letter, pjesma je doživjela skromni uspjeh i dospjela # 28 (na američkoj ljestvici Billboard Hot 100).
Pjesma kao i istoimeni ples twist, postali su hit #1 19. rujna 1960 (jedan tjedan) u izvedbi američkog pjevača Chubby Checkera. Pjesma je ponovno postala #1 13. siječnja, 1962 (dva tjedna).
Ponovno je dospjela 1988 na američke top liste, ovaj put u izvedbi Chubby Checkera i rap sastava The Fat Boys i dospjela na #18. Ova inačica bila je #2 u Ujedinjenom Kraljevstvu i #1 u Njemačkoj.
Priznanja
Po časopisu Billboard, The Twist je pjesma #1 na njihovom popisu Billboard Hot 100 svih vremena, u prvih 50 godina te ljestvice (Hot 100).
Drenova (Rijeka)
Drenova je naselje - kvart grada Rijeke, smješten na uzvisini iznad grada. Povijesno se sastoji od dvije cjeline Gornje Drenove koja je od 1924. bila u sastavu Kraljevine Jugoslavije i Dolnje Drenove u sastavu Slobodne Države Rijeka (1920-1924) te Kraljevine Italije, danas sjedinjene u jednu gradsku četvrt. Postojeće zelenilo osigurava Drenovi epitet najmirnijeg naselja. Iz toga i proizlazi moto mjesne zajednice (odbora) - "Drenova - zelena pluća grada".
Geografija
Drenova je smještena sjeverozapadno, iznad centra Rijeke i obuhvaća visoravan Drenovu i prostor omeđen sa sjevera Rječinom te mjesnim odborima Brašćine-Pulac i Pašac na istoku, Škurinje na zapadu, Škurinjska Draga na jugu te općinama Viškovo na sjeverozapadu, Jelenje na sjeveru i Čavle na istoku.
Stanovništvo
Drenova prema popisu iz 2011. godine ima 7624 stanovnika.
Povijest
mini|265x265piksel|Crkva sv. Jurja na Gornjoj Drenovi iz 1938. Naselje Drenova nastalo je pred oko 300 do 400 godina kad su se formirali zaseoci Podbreg, Macani, Klanjci, Kablari, Brdina i još pokoje, a stanovnici tih malih, raštrkanih naseobina nazivani su Drenovčani. Ime je dobilo po drenu, šumskoj voćki, koja raste u drenovskim šumama.
Mjesto se protezalo od današnje tzv. Streljane do Benčani i obuhvaćalo područje Lopače i dolinom Rječine do Grohova.
The Twist (pjesma)
Priznanja
Pjesma The Twist proglašena je 451 pjesmom od strane časopisa Rolling Stone u njihovoj anketi o 500 najvećih hitova svih vremena.
Drenova (Rijeka)
Povijest
Novim gradskim statutom 1872. g. Drenova postaje općina, a Drenovčani izjednačeni po pravima i dužnostima s građanima Rijeke.
Praproče (Semič, Slovenija)
Praproče je naselje u slovenskoj Općini Semiču. Praproče se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 15 stanovnika.
Drenova (Rijeka)
Povijest
Značajne osobe koje su pohađale drenovsku školu su: knjževnik i novinar Ivo Grohovac-Rečanin i prof. Fran Franković, otac učiteljstva Istre, profesor i ravnatelj Učiteljske škole u Kastvu, profesor na Učiteljskoj školi u Kopru, autor "Hrvatske početnice" izdane u Beču 1911. g., utemeljitelj Hrvatske pučke čitaonice na Drenovi 1908. god.
Širenjem aktivnosti čitaonice nameće se potreba za izgradnjom Narodnog doma. Formirana je radna grupa i 1912. g. odobrena je lokacija na lokalitetu Dorčići. Početak I. svjetskog rata onemogućio je realizaciju ove ideje. Utihnula je aktivnost čitaonice, Drenovljan upućeni su na ratišta Soče, Piave, Galicije, Srbije i Bosne i mnogi se nisu vratili.
Greenwich, New Jersey
Grinvič je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
La Poza, Guanajuato
La Poza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Guanajuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 296 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1853 m.
Greenwich, New Jersey
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.755.
Drenova (Rijeka)
Povijest
Drenova je Rapalskim ugovorom od 1920. do 1924. u sastavu Slobodne Države Rijeke da bi Rimskim ugovorom iz 1924. Drenova bila granicom podijeljena. Tom podjelom stvoreni su lokaliteti Donja i Gornja Drenova kojih su se nazivi zadržali do danas. Dolnja Drenova pripala je Italij i, a Gornja tadašnjoj Jugoslaviji.
Početak Drugog svjetskog rata odvija se u posebnim okolnostima. Mještani se organiziraju i uključuju u Narodnooslobodilački pokret. Organizatori i vođe tih aktivnosti su mladi ljudi – omladinci. Samo mjesto je prošlo teška i bremenita vremena. Za ovako malu sredinu velika je žrtva četrdeset i pet poginulih mještana.
Intenzivnom društvenom stanogradnjom koncem 70-tih godina, Drenova postaje urbana riječka gradska četvrt.
Privreda
Na Drenovi nema značajnijih privrednih subjekata, naselje je primarno rezidencijalnog tipa.
Od komunalnih subjekata je najznačajnije Centralno gradsko groblje Drenova kojim upravljaju KD Kozala i Grad Rijeka.
Od važnijih organizacija koje djeluju na Drenovi je DVD Drenova koje je nosilac brojnih aktivnosti u lokalnoj zajednici.
Todirel, Bârnova
Todirel je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Bârnova.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 482 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Opština Stănești, Gorj
Stănești je opština u Rumuniji u okrugu Gorž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 323 m.
Klarinetska literatura u Srbiji
Ovo je spisak kompozicija pisanih za instrument klarinet, a koje su nastale na tlu Srbije. Sem dela za klarinet, ovde su ubrojane i sve vrste spisa koje se tiču klarineta, klarinetista i klarinetske pedagogije (knjige o klarinetu, klarinetske brošure, instruktivna klarinetska literatura itd).
B
Petar Bergamo Bruno Brun Rudolf Bruči Aleksej Butakov
V
Zlatan Vauda Milan Vlajin Vojislav Vučković
D
Dejan Despić
Ž
Mihailo Živanović Mirjana Živković
J
Enriko Josif
K
Petar Konjović Vojislav Kostić
L
Radivoj Lazić
Lj
Marić
M
Rajko Maksimović Ilija Marinković Ljubica Marić Božidar Milošević - Ante Grgin Vasilije Mokranjac
N
Svetomir Nastasijević
O
Aleksandar Obradović Petar Ozgijan
P
Vlastimir Peričić Zoran Petrović
R
Dušan Radić Stanojlo Rajičić Milan Ristić
F
Ludmila Frajt
• Svirač i ptice, rapsodija za klarinet i orkestar, 1969. (izdanje: Certosa Verlag, Germany)
H
Zoran Hristić
Š
Miroslav Štatkić
Molinazzo, Piacenza
Molinazzo je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.