cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Michigan Center, Michigan
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.672, što je 31 (0,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Palo Blanco, San Pedro Tapanatepec
Palo Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Tapanatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Germanofobija
Germanofobija (ili antigermanizam) je naziv za strah ili mržnju prema svemu što je njemačko. Germanofobija je česta pojava među evropskim narodima čiji je jedan od uzroka uloga Njemačke u Prvom i Drugom svjetskom ratu.
Proteaza A
Termin proteaza A ima više značenja.
Germanofobija
19. vijek
Tokom 1860-ih Rusija je iskusila uspon germanofobije, uglavnom ograničenog u krugovima petrogradskih pisaca koji su se okupili oko desničarskih novina. Počelo je 1864. s objavljivanjem članka pisca pod pseudonimom „Šedoferoti“, koji je predložio da bi Poljska trebala dobiti autonomiju i da bi trebalo sačuvati privilegije njemačkim barunima u Baltiku i Finskoj. Mihail Katkov je objavio oštru kritiku ovog članka u Moskovkim novostima što je prouzrokovalo bujicu oštrih napada na Evropljane u novinskim člancima, gde su ruski pisci iskazali kako ih iritiraju. U dotičnim člancima je i bilo direktinih napada ne Nijemce.
Casa de Piedra (razvrstavanje)
Casa de Piedra ima više značenja:
Germanofobija
19. vijek
Iduće 1865. godine, stogodišnjica od smrti Mihaila Lomonosova se obilježavala širom Ruskog Carstva. Krenulo je sa objavljivanjem članaka o Lomonosovim poteškoćama, koje su mu stvarali strani članovi Ruske akademiije nauka od kojih su većinu činilu Nijemci ili ljudi njemačkog porijekla. Autori su kritizirali tadašnje njemačke (u Rusiji) naučnike zbog njihovog zanemarivanja ruskog jezika i zato što su štampali članke na stranim jezicima, a istoremeno primali novac od ruskog naroda. Neki pisci su predlagali da ruske građane njemačkog porijekla, koji nisu govorili ruski jezik i nisu bili vjernici pravoslavne crkve, treba smatrati strancima. Također je predloženo da Nijemcima treba zabraniti da se bave diplomacijom jer, kako je rečeno, nije sigurno da imaju „solidarnost i poštovanje prema Rusiji“.
Uprkos novinskoj kampanji protiv Nijemaca, germanofobski osjećaji nisu uhvatili korijena u Rusiji u nekoj široj mjeri i ubrzo su nestali. Jedan od razloga je i to što je carska porodica imala njemačke krvi i jer je puno ruskih javnih ličnosti bilo njemačkog porijekla.
Prvi svjetski rat
Godine 1914., kada je njemačka vojska napala neutralnu Belgiju i sjever Francuske, hiljade nedužnih belgijskih i francuskih civila su streljani pod optužbom da su francuski gerilci. Ova nedjela, koja su doduše u savezničkoj štampi preuveličavana, korištena su da bi se uvećalo stvaranje antinjemačkog osjećaja. Propaganda Saveznika je upoređivala Nijemce sa Hunima i opisivala ih kao ljude sposobne da urade divljački okrutne i nasilne zločine.
Ujedinjeno Kraljevstvo
mini|desno|225px| [[Ujedinjeno Kraljevstvo|Britanska antinjemački propagandni poster koji poziva na bojkot njemačkih proizvoda nakon Prvog svjetskog rata pod geslom „Jednom Nijemac – uvijek Nijemac!“]] U UK, antinjemačko raspoloženje dovelo je do rijetkih nereda, napada na one za koje se sumnjalo da su Nijemci, pljačkanja prodavnica čiji su vlasnici bili ljudi sa prezimenom koje je zvučalo njemački, itd. Ponekad bi ovo antinjemačko raspoloženje dobio i elemente antisemitizma.
Ova sve veća pojava u britanskom društvu je dostigla te razmjere da je bacila sumnju i na kralja Georgea V. On je primoran da promjeni svoje njemačko prezime Sachsen-Coburg-Gotha u Windsor i da se oslobodi svih njemačkih titula u korist svojih rođaka koji su bili britanski podanici.
Njemačkom ovčaru je dato „uljepšano“ ime „Alsatian“, porijeklom iz Alzasa). Engleski Kenel Klub je ponovo ozvaničio izraz „njemački ovčar“ tek 1977. U Kanadi, grad Berlin u Ontariju je promjenio ime u Kitchener, nazvan po lordu Kitcheneru koji se nalazio na slavnom ratnom posteru „Ja (lord Kitchener) hoću TEBE!“ , pozivajući na regrutaciju.
Ipak, nisu svi britanski vojnici imali negativan stav prema njemačkim trupama na Zapadnom frontu. Britanski pisac Nicholas Shakespeare citirao je izjavu iz pisma svoga djeda koji je bio učesnik u Prvom svjetskom ratu:
Također, Shakespeareov djeda se i divi Nijemcima na njihovoj hrabrosti i disciplini:
Australija
mini|lijevo|225px| [[Australija|Australska značka iz 1915. koja prikazuje antinjemačko raspoloženje u Australiji u to vrijeme; na znački piše „Antinjemačka Liga“]] U Australiji, službena proklamacija donijeta 10. 8. 1914., zahtijevala je od svih njemačkih državljana da prijave svoje stalno mjesto boravka u najbližoj policijskoj stanici i da jave vlastima svaku promjenu adrese. Dana 27. 5. 1915. je donešeno „Naređenje o ograničavanjima strancima“ po kojem su se stranci iz neprijateljskih zemalja, koji nisu stažirali, trebali javljati u policijsku stanicu svake nedjelje i nisu smjeli mijenjati mjesto boravka, samo sa službenim odobrenjem. Amandman ovom dokumentu, koji je donet u julu 1915. zabranio je „neprijateljskim strancima“ i naturaliziranim (onima koji su porijeklom iz neprijateljske zemlje) građanima da mijenjaju svoja imena ili imena radnji i firmi koje vode. Godine 1914. je također donesen jedan akt koji je zabranio objavljivanje materijala na njemačkom jeziku i škole koje su bile u sastavu Luteranske crkve su primorane da drže predavanja na nekom drugom jeziku, a one škole koje to nisu prihvatile su zatvarane. Svi njemački klubovi i udruženja su zatvoreni.
Najzaslužnija za ovakvo antinjemačko raspoloženje u narodu bila je štampa koja je pokušavala stvoriti sliku da svi Australci njemačkog porijekla podržavaju Njemačku i njenu politiku. Godine 1915. Australijom je kružila brošura koja je tvrdila da se u njoj nalazi preko 3000 njemačih špijuna. Ovu propagandu su podržavale lokalne, ali i britanske kompanije, koje su željele eliminirati njemačku robu s australskog tržišta. Nijemci u Australiji su prikazivani kao „zli po prirodi“.
Sjedinjene Države
Kada su Sjedinjene Američke Države ušle u rat 1917. godine, neki njemački emigranti, a ponekad i pripadnici nacija koje nisu njemačke, ali jesu germanske (Nizozemci, Skandinavci, Švicarci...), gledani su sa sumnjom i napadani bez obzira na njihovu lojalnost. Neki njemački emigranti u SAD su osuđeni i zatvoreni, optuženi za pozivanje na pobunu, samo zbog toga što su odbijali da polože zakletvu „Američkom ratnom naporu“.
U New Orleansu, Berlinska ulica je promijenila naziv u Ulica generala Pershinga (američki i saveznički general, po porijeklu Nijemac), sauerkraut (, kraut je žargonski naziv na engleskom za Nijemca, kao što je npr. u srpskohrvatskom jeziku Švabo, na njemačkom kraut znači kupus) su neki prozvali "Liberty Cabbage" (slobodarski kupus), "Njemačke boginje" (Rubela'') postaju "liberty measles" ("slobodarske boginje"), hamburger postaje "liberty steak" ("slobodarska šnicla"), a dachshund postaje "liberty pup" ("slobodarsko kuče“ ili „kuče slobode").
Između 1917. i 1918. godine, njemačko-američke škole i novine su zatvarane. U gradovima širom zemlje, biblioteke su javno palile knjige na njemačkom jeziku. Gradovima koji su imali njemačke nazive, koje su im dali njihovi njemački osnivači, nasilno su mijenjana imena kako bi dobila engleski naziv. Također je uništavan svaki trag o njemačkom nasljedstvu takvih mjesta. U gradovima širom Amerike, nazivi ulica sa njemačkim prizvukom su zabranjeni. Čak su i mnoge porodice mijenjale svoja prezimena, kako bi izbjegla diskriminaciju zbog svog njemačkog porijekla. Ipak, dosta Nijemaca je bilo lojalno Sjedinjenim Državama, a brojni su i ratovali protiv zemlje svog porijekla.
Tetrijeb
Tetrijebi (lat. Tetrao) su rod šumskih ptica iz reda kokoški (Galliformes) koji obuhvaća četiri vrste. Znanstvena zajednica nije jedinstvena o statusu porodice, pa se tako u starijim sistematikama svrstava u porodicu Tetraonidae, dok ju danas veći dio zajednice smatra potporodicom (Tetraoninae) porodice fazanki, Phasianidae.
Germanofobija
Sjedinjene Države
Kako se atmosfera sve više zakuhtavala, spaljivanja „pronjemačkih knjiga“, špijuniranja u susjedstvu i traženje špijuna, pa i napadi na emigrante, postali su česta pojava. Tenzije su kulminirale 4. 4. 1918. kada je brutalno linčovan njemački rudar Robert Prager u Collinsvilleu (Ilinois) jer je navodno bio „nelojalan“.
Tetrijeb
Tetrijebi uglavnom naseljavaju vrhove planina. Ženke tetrijeba imaju perje crvenkastostosive boje sa crnim prugama, dok su mužjaci različito obojeni i imaju znatno bogatije perje. Nastanjuju najčešće mirnija staništa, a hrane se pupoljcima, sjemenkama, šumskim voćem, različitim vrstama kukaca i sl.
Germanofobija
Drugi svjetski rat
Tokom Drugog svjetskog rata antinjemačko raspoloženje je bilo izuzetno jako, naročito u onim zemljama koje su neposredno osjetile zlo koje je nanosio Treći Rajh, kao što su Engleska, Sovjetski Savez, Poljska, Jugoslavija, Francuska i druge.
Tetrijeb
Sezona parenja ovih ptica obuhvaća period od sredine ožujka do kraja svibnja. Mužjaci vode borbu za ženke i nastoje skupiti što veće jato ženki. Nakon parenja jedinke se razilaze. Ženka snese 4-12 jaja i na njima leži 28 dana.
Germanofobija
Ujedinjeno Kraljevstvo
Godine 1940. Ministarstvo informacija Ujedinjenog Kraljevstva je lansiralo „kampanju bijesa“ kako bi usadili „ljutnju svakom pojedincu prema Nijemcima i Njemačkoj“, jer je prosečan Britanac „gajio malo pravog osjećaja mržnje prema prosječnom Nijemcu“. Sir Robert Vansittart, diplomatski savjetnik pri kancelariji inostranih poslova do 1941, napravio je seriju radio programa u kojima kaže da je njemačka nacija zasnovana na „zavisti, samosažaljenju i okrutnosti“ i da je historijsko razvijanje ove nacije, sa ovakvim osobinama, „stvorilo tle za stvaranje nacizma“, te da je baš nacizam „izraz prave tame njemačke duše“.
Tetrijeb
Prirodni neprijatelji tetrijeba su lisica, sove, divlja mačka i dr.
Germanofobija
Ujedinjeno Kraljevstvo
Britanski institut za javno mišljenje (BIPO) je pratio razvijanje antinjemačkog i antinacističkog raspoloženja u Britaniji, pitajući javnost putem nekoliko upitnika napravljenih u periodu od 1939. do 1943. je li „glavni neprijatelj Britanije njemački narod, ili nacistička vlast“. Godine 1939. samo 6% ispitanika je odgovorilo da je glavni krivac njemački narod, ali nakon Blitza i „Kampanje bijesa“ 1940. broj sa ovakvim odgovorom se povećao na 50%. Ovaj postotak se 1943. spustio na 41%. Obavještajna služba je prijavila da je u 1942. godini bilo kritike prema zvaničnom stavu britanske vlade; govorilo se da bi „Engleska trebala biti civilizacijski uzor“ i da bi mržnja samo smetala smirivanju stvari nakon rata.
Iste godine organizacija Mass Observation je zatražila od svojih analitičara da provedu ispitivanje u kojem će pitati Britance za mišljenje o njemačkom narodu. Njih 54% bilo je mišljenja da Nijemci „nisu krivi za rat već nacistička vlada“. Kako je rat napredovao, tako je i ova „simpatija“ prema njemačkom narodu rasla. Mass Observation je 1943. ustanovio da je 60% ispitanih naglasilo jasnu razliku između Nijemaca i njihove vlade, dok je samo 20% izjavilo da mrzi Nijemce i podržava revanšizam. Britanski propagandni filmovi u to vrijeme su pospješili ovakvo mišljenje većine Britanaca, jer je u njima jasno stavljana crta između nacista i ostalih Nijemaca.
Sjedinjene Države
mini|desno|225px| [[SAD|Američki propagandni poster iz Drugog svjetskog rata]] Kada je njemački džepni bojni brod „Dojčland“ zaplijenio američki teretni brod „SS City of Flint“, u oktobru 1939. godine, to je uzrokovalo veliko antinjemačko raspoloženje u Americi.
Prilikom ulaska u rat, vlada SAD je zatvorila (između ostalih) najmanje 10.000 Amerikanaca njemačkog porijekla. Posljednji Amerikanac njemačkog porijekla je ostao zatvoren sve do 1948. na otoku Elis, čak tri i po godine nakon završetka rata.
Godine 1944, Henry Morgenthau mlađi, američki sekretar državne kase, na Drugoj kvebeškoj konferenciji je iznio prijedlog kako da se Njemačka kazni. Ovaj plan je postao poznat kao „Morgenthauov plan“, a ideja je bila da se uništi njemačka teška industrija, čime bi Njemačka postala isključivo poljoprivredna zemlja.
Brazil
Nakon objave rata 1942., antinjemački neredi su otpočeli u skoro svakom brazilskom gradu u kome Nijemci nisu bili većinski narod. Demonstranti su uništavali njemačke fabrike, uključujući i fabriku za preradu duhana „Suerdik“ (Suerdick) u Baiji, prodavnice i hotele. Najveće demonstracije su se zbile u Porto Alegru i Rio Grande do Sulu. Brazilska policija je krivično gonila i zatvorila podanike Sila osovine u zatvoreničkim kampovima sličnim onim u Sjedinjenim Državama koji su se koristili za Japance. Nekoliko Nijemaca i Brazilaca njemačkog porijekla je ubijeno. Nakon završetka rata, njemačke škole nisu ponovo otvarane, novine na njemačkom jeziku su nestale, a upotreba njemačkog jezika je zabranjena.
Stazione di Cammarata, Agrigento
Stazione di Cammarata je naselje u Italiji u provinciji Agrigento, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 343 m.
Cătălina, Panticeu
Cătălina je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Panticeu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 417 m.
Bolivijci
Bolivijci u širem smislu predstavljaju sveukupno stanovništvo Bolivije, dok se u užem smislu njima mogu smatrati stanovnici te zemlje koji ne pripadaju Kečua, Ajmara i drugim indijanskim etničkim grupama.
Po rasnim obilježjima su uglavnom mestici (oko dvije trećine) i bijelci, iako postoji i manja afro-bolivijska zajednica - potomaka crnih robova.
Govore uglavnom španskim jezikom. Po vjeri su tradicionalno katolici, iako se u posljednje vrijeme među njima ubrzano širi protestantizam, a prisutni su bahaizam i mormonstvo.
Camposarcone, Campobasso
Camposarcone je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 668 m.
American Enterprise Institute
Američki poduzetnički institut (, akr. AEI) je američka konzervativna organizacija odnosno trust mozgova za politiku, ekonomiju i međunarodne odnose. Osnovana je 1938. godine od strane njujorških biznismena na čelu s Lewisom H. Brownom i vremenom se profilirala u jednu od najvećih neokonzervativnih grupa u zemlji. Veliki politički utjecaj ostvaren je 1980-ih za vrijeme predsjedništva Ronalda Reagana, odnosno 2000-ih kada su njeni članovi bili dominantni u administraciji Georgea W. Busha. Sjedište AEI-a nalazi se u Washingtonu, a dužnost predsjednika od 2009. obnaša Arthur C. Brooks.
Organizacija je 2014. bila rangirana kao 24. najutjecajniji trust mozgova svijeta odnosno kao 10. u SAD-u. S druge strane, kritičari ističu da AEI okuplja ratnohuškačke političare i aktiviste, da sistematski negira globalno zatopljenje i da de facto ne predstavlja institut već grupu za pritisak.
El Capulín, Tancítaro
El Capulín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tancítaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2178 m.
El Reparo, Sayula
El Reparo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Sayula.
Eudimorphodon
Eudimorphodon je bio rod pterosaura kojeg je Mario Pandolfi otkrio u blizini Bergamina (Italija) 1973. godine, a iste godine ga je opisao Rocco Zambelli. Gotovo potpuni skelet pronađen je u škriljcu nataloženom tokom kasnog trijasa (srednji do kasni norij), što je Eudimorphodona tada činilo najstarijim pronađenim pterosaurom. Imao je raspon krila od oko 100 cm, a na kraju svog dugog koštanog repa možda je imao "zakrilce" u obliku dijamanta, kao i kasniji Rhamphorhynchus. Ako je to tačno, onda mu je ono možda pomagalo pri usmjeravanju u zraku. Eudimorphodon je poznat iz nekoliko skeleta, uključujući i neodrasle primjerke.
Zubi i ishrana
left|thumb|Restauracija Eudimorphodon je pokazivao snažnu diferencijaciju zuba, po čemu je i dobio naziv (od starogrčkog: "pravi dimorfni zub"). Njihov broj je također bio velik: 110 zuba gusto zbijenih u čeljust dugu samo šest centimetara. Prednji dio čeljusti bio je ispunjen očnjacima, u gornjoj po četiri na svakoj strani, a u donjoj po dva, koje je iznenada zamjenjivao niz manjih zuba sa više vrhova, 25 u gornjoj čeljusti, 26 u donjoj; većina ih je imala pet vrhova, a ostali tri ili četiri.
Morfologija njegovih zuba ukatuje na ishranu ribama, što je potvrdila očuvana sadržina stomaka jednog primjerka iz roda Parapholidophorus. Mladi Eudimorphodoni su imali malo drugačiji raspored zuba i manji broj istih, pa su se možda više hranili insektima. Gornji i donji zubi Eudimorphodona dolazili su u međusobni kontakt kada su čeljusti bile zatvorene, naročito u stražnjem dijelu čeljusti. Njegov nivo preklapanja zuba bio je najveći među pterosaurima. Kao što je već spomenuto, zubi su imali više vrhova, te njihova istrošenost pokazuje da je Eudimorphodon mogao žvakati hranu u određenoj mjeri. Istrošenost strana zuba također navodi na zaključak da se Eudimorphodon hranio i beskičmenjacima sa čvrstim ljušturama.
Filogenija i klasifikacija
Unatoč tome što se pojavio vrlo rano, Eudimorphodon je imao vrlo mali broj primitivnih osobina, što ga kao takson čini gotovo beskorisnim pri utvrđivanju gdje na evolutivnom stablu gmazova pterosauri tačno pripadaju. Međutim, među njegove primitivne osobine spadaju zadržavanje pterigoidnih zuba i pokretljivost repa, koji nema dugačke ukrućujuće produžetke pršljenova koje su posjedovali ostali pterosauri sa dugim repom. Nedostatak fosila ranih pterosaura uzrok je zagonetnosti njihovog porijekla - različiti naučnici su smatrali da su oni povezani sa dinosaurima, arhosauriformima ili prolacertiformima.
Sa standardnom hipotezom da su pripadnici taksona Dinosauromorpha srodnici pterosaura, sa većim taksonom Ornithodira koji sadrži obije te grupe, Eudimorphodon također nije od pomoći pri utvrđivanju srodstva unutar Pterosauria, zato što bi se njegovi zubi sa više vrhova tada trebali smatrati jako naprednima, za razliku od zuba sa jednim vrhom (koje su imali jurski pterosauri), i snažnim pokazateljem da Eudimorphodon nije bio u bliskom srodstvu sa pretkom kasnijih pterosaura. Umjesto toga, vjaruje se da je bio pripadnik jedne specijalizirane grane, Campylognathoididae, koja se odvojila od glavne evolutivne linije pterosaura.
Otkriće i vrste
Unutar roda Eudimorphodon trenutno su priznate dvije vrste. Tipičnu vrstu, E. ranzii, prvi je opisao Zambelli 1973. godine. Ona se zasniva na holotipnom primjerku MCSNB 2888. Naziv vrste dat joj je u čast profesora Silvija Ranzija. Drugoj vrsti, E. rosenfeldi, naziv je 1995. dao Dalla Vecchia na osnovu dva primjerka pronađena u Italiji. Međutim, daljnja istraživanja, koja je proveo Dalla Vecchia, pokazala su da ta vrsta zapravo predstavlja drugi rod, kojem je 2009. dao naziv Carniadactylus. Priznaje se još jedna vrsta: E. cromptonellus, koju su Jenkins i kolege opisali 2001. godine. Ona se zasniva na mladom primjerku (MGUH VP 3393) sa rasponom krila od samo 24 cm, koji je tokom ranih devedesetih pronađen na Grenlandu. Naziv vrste dat joj je u čast profesora Alfreda W. Cromptona; naziv je u deminutivu zbog male veličine primjerka.
U grupi Dockum u zapadnom Texasu su 1986. pronađeni fosilizirani fragmenti čeljusti, uključujući i zube sa više vrhova. Jedan fragment donje čeljusti sadržavao je dva zuba, sa po pet vrhova. Fragment gornje čeljusti također je sadržavao nekoliko zuba sa više vrhova. Ti primjerci vrlo su slični onima kod Eudimorphodona i mogli bi se pripisati tom rodu, mada je to nemoguće sigurno odrediti bez boljih fosilnih ostataka.
Istanbulski protokol
Priručnik za delotvornu istragu i dokumentovanje torture i drugog svirepog, nečovečnog ili ponižavajućeg postupanja ili kažnjavanja, poznatiji kao Istanbulski protokol je međunarodni dokument neobavezujućeg karaktera namenjen istrazi i dokumentovanju slučajeva torture. Postao je zvaničan dokument Ujedinjenih nacija 1999. godine, kada ga je Kancelarija Visokog komesarijata UN za ljudska prava objavila na šest zvaničnih jezika Organizacije.
Nastao je kao plod trogodišnjeg rada šire grupe stručnjaka, organizacija i institucija iz oblasti prava, medicine i ljudskih prava.
Čileanci
Čileanci je naziv za narod koji živi u Čileu i koji je nakon dobijanja nezavisnosti u 19. vijeku razvio nacionalnu svijest.
Čile su mješavina različitih etničkih grupa dominantno potomaka doseljenika evropskih. porijeklo uglavnom vuku od španskih vojnika koji su bili stalno naseljavani tokom kolonijalnog perioda, oni čine oko 52,7% populacije.
Čileanci su po vjeri uglavnom katolici i govore španskim jezikom. Od 19. vijeka se bilježi snažna imigracija iz evropskih država, tako da su se među Čileancima počele pojavljivati značajne Hrvatska zajednica u Čileu broji oko 380.000 tisuća ljudi (oko 2,4% stanovništva) i osobito je brojna na sjeveru, u Antofagasta, u području oko glavnoga grada Santiago, te na jugu zemlje (Ognjena zemlja, Porvenir, Punta Arenas). Najviše je iseljenika s Brača koji su u Čile došli zbog zlatne groznice krajem 19. stoljeća. , njemačke, italijanske, irske, francuske i druge primjese. U 20. vijeku se bilježi i imigracija iz drugih krajeva svijeta, tako da među Čileancima ima relativno dosta ljudi palestinskog porijekla.
Maršal
Maršal ili Feldmaršal je najviši vojni čin u brojnim bivšim državama, ali i sadašnjim koje imaju velike armije. Taj čin se najčešće dodjeljuje bez utvrđenih propisa, a pravo dodjele imaju (imali su) monarsi, predsjednici ili parlamenti, većinom se ta titula dodjelivala za ratne zasluge.
Maršale su imale, i imaju samo velike armije poput Velike Britanije, Francuske, Carske Rusije, Austro-Ugarske, Kraljevine Italije, Wehrmachta, Sjedinjenih Američkih Država, Sovjetskog Saveza i Narodne Republike Kine, jer maršali komandiraju jedino velikim jedinicama poput Armijskih grupa.
Iako ima i malih armija u kojima postoji titula maršal, ali je više počasna i ceremonijalna.
Historija
Izvorno, maršali su bili konjušari (marescalci) ranih franačkih kraljeva. Važnost konjice u srednjovjekovnom ratovanju doveo je do tog da se funkcija maršala vezala sa komandnom pozicijom, uz to njihova funkcija uključivala održavanje reda na dvoru i vojnim logorima uz odlučivanje o pitanjima viteštva. Kao vojni vođa, maršal je izvorno bio podređen konstablu u različitim državama Zapadne Evrope, ali je od 13. vijeka maršal brzo isplivao kao vrhovni čin kraljevskih snaga i visoki dvorski funkcioner.
Maršalski čin je u Francuskoj uveden pod imenom Marescallus Franciae za vrijeme kralja Filipa II. (umro 1223.), vrlo brzo su maršali postali visoki oficiri kraljevske vojske. Broj francuskih maršala vremenom se povećavao od dva, koliko ih je bilo u 13. vijeku na četiri u 16. vijeku, do čak 20 u 18. vijeku. Čin je ukinut 1793. za vrijeme Francuske revolucije, ali ga je obnovio u 1804 [[Napoleon i dodjelio osamnaestorici svojih komandanata proglasivši ih maršalima carstva, među njima bili su i njegovi mladi lavovi Michel Ney, Nicolas Soult, Jean Bernadotte i Joachim Murat. Napoleonovi nasljednici prezvali su taj čin u Marechal de France (Maršal Francuske), istovremeno smanjivši broj oficira koji su ga imali. Vremenom je taj čin pao u zaborav, pa je oživljan jedino za velikih ratova - i to kao rijetka čast, koja se dodjelivala samo za velike vojničke zasluge.
Maršalski čin je bio dobro poznat u Engleskoj još od 12. vijeka, ali je kao moderni vojni čin - uveden u britanskoj vojsci 1736. od strane kralja Georga II., po uzoru na njemačke feldmaršale. U Velikoj Britaniji taj čin se dodjelio samo nekolici visokih oficira, osobito komandantima britanskog carskog generalštaba. Maršalski čin postojao je i u vojsci bivšeg Sovjetskog Saveza - Crvenoj armiji čin on se dodjeljivao komandantima Armijskih grupa ili generalštabnim oficirima.
Titula maršala postoji i u britanskom i američkom pravosuđu, u Sjedinjenim Američkim Državama, maršali su izvršni službenici federalnih sudova, zaduženi za jedan Okružni sud. Njihova dužnost je otvaranje i zatvaranje sudskih rasprava u njihovoj nadležnosti i kontrola izvršenja sudskih naloga.
Etimologija
Riječ dolazi iz staronjemačke riječi marahscalc, sintagme od riječi marah (konj) i scalc (sluga).
Južnoslavenski maršali
Jedini oficir sa južnoslavenskih prostora koji se uspeo do čina feldmaršala u austro-ugarskoj vojsci bio je Svetozar Borojević, koji je promaknut posljednje godine rata - 1. februara 1918. Za vrijeme Kraljevine Jugoslavije, postojala je ceremonijalna funkcija maršala Dvora. Iz političkih razloga, da se pozicija Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije učini snažnijom nego što je tad zapravo bila AVNOJ je na svom Drugom zasjedanju u Jajcu 1943. dodjelio čin maršala vrhovnom komandantu Josipu Brozu Titu.
Češka zlatna kokoš
Češka zlatna kokoš češka je pasmina kokoši. Prvi se put spominje 1205., kada je jato čeških kokošiju predstavljeno Valdemaru II. iz Danske kao vjenčani dar za njegov brak sa češkom princezom Margaretom iz Bohemije.
Murchin
Murhin je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ostforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 905 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13059065.
Češka zlatna kokoš
Postoje 7 soja: zlatno točkasti, šareni, zlatni, srebrni, srebrno točkasti, crni, crno-bijeli soj. Najčešći je zlatno točkasti i šareni soj. Piletlovi teže 2,3-2,80 kg, a kokoši 2-2,50 kg koje snesu oko 150-190 jaja godišnje, težine 55-60 grama. Meso je kvalitetno, sočno i mekano. Uzgaja se tradicionalno na malim poljoprivrednim gospodarstvima, veći dio života provedu na otvorenom. Otporne su i nemaju velike zahtjeve u prehrani.
Đurička Rijeka
Đurička Rijeka (albanski Gjuriqi [ˈɟuɾici]), naselje u opštini Plav u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 274 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 526 stanovnika).
Demografija
U naselju Đurička Rijeka živi 175 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 31,7 godina (31,6 kod muškaraca i 31,8 kod žena). U naselju ima 62 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,42.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Železnička stanica Vlaško polje
Železnička stanica Vlaško polje je jedna od železničkih stanica na pruzi Beograd—Niš. Nalazi se naselju Vlaška u gradskoj opštini Mladenovac u Beogradu. Pruga se nastavlja u jednom smeru ka Mladenovcu i u drugom prema prema Sopotu Kosmajskom. Železnička stanica Vlaško polje sastoji se iz 4 koloseka.
Casa de Teja (razvrstavanje)
Casa de Teja ima više značenja:
Beloruska Narodna Republika
Beloruska Narodna Republika (brus. Беларуская Народная Рэспубліка, rus. Белорусская Народная Республика; skrać. BNR, brus. i rus. БНР), bila je kratkotrajna država na području današnje Bjelorusije koja je postojala od 1918. do 1919. godine na samom kraju i neposredno nakon Prvog svjetskog rata. Nastala je na području koje su Njemačke trupe bile okupirale u temeljem mirovnog sporazuma u Brest-Litovsku, a osnovana je od strane lokalnih političara okupljenih u Beloruski nacionalni savet krajem 1917. Savet se 21. februara 1918. proglasio jedinom legitimnom vlašću u Belorusiji, 9. marta je proglasio republiku, a 25. marta i nezavisnost od Rusije. Nezavisnost BNR su priznale Centralne sile, kao i Estonija i još nekoliko država nastalih raspadom Ruskog Carstva. Iako je BNR nastojala ishoditi priznanje nezavisnosti od Sovjetske Rusije, pa u tu svrhu čak i nudila obnovu svojevrsnih državnopravnih veza na federalnim principima, Sovjeti su taj prijedlog odbili. Kada se krajem 1918. Njemačka predala zapadnim saveznicima, njene trupe su se počele povlačiti iz okupiranih područja Ruskog Carstva. Sovjeti su to iskoristili kako bi pokrenuli ofenzivu na zapad i na području Bjelorusije uspostavili Bjelorusku Sovjetsku Socijalističku Republiku. Rada BNR, vrhovni organ vlasti, je otišla u egzil, prvo u Grodno u tadašnjoj Litvi, a nakon Poljsko-litvanskog rata u Kaunas; to tijelo djeluje dan-danas te se smatra jednom od najstarijih i najdugovječnijih vlada u izbjeglištvu u današnjem svijetu.
Villanueva (razvrstavanje)
Villanueva ima više značenja:
Lizzie McGuire
Lizi Magvajer američka je televizijska serija, čije je likove osmislio Teri Minskaj, koji je takođe razvio osnovni format. U seriji je prikazana animirana verzija naslovnog lika koja izvodi solilokjuz; ove animirane sekvence bile su ispirisane sekvencama uživo.Lizi Megvajer premijerno se prikazivala na Dizni kanalu od 12. januara 2001. nakon premijere filma Ksenon: Nastavak i završila se 14. februara 2004, nakon ukupno 65 produciranih i emitovanih epizoda.
U Srbiji, Crnoj Gori, Bosni i Hercegovini i Severnoj Makedoniji, serija je premijerno emitovana na Hepi TV titlovana na srpski jezik. Predstavlja prvu seriju sa Dizni kanala koja je emitovana u Srbiji. Izdata je na nekoliko DVD-ova.
Radnja
Serija prati Lizi Megvajer, trinaestogodišnju devojku koja sanja da bude popularna u školi, uz pomoć svojih najboljih prijatelja Mirande i Gordo. Epizode su usredsređene na život Lizi, baveći se njenom porodicom, uglavnom njenim roditeljima Džo i Semom i njenim mlađim bratom Metom i normalnim problemima tinejdžera. Lizi ima animirani alter ego koji predstavlja njena osećanja.
Afera kod Beogradske arene
Afera kod Beogradske arene desila se marta 2011 godine kada se na internetu pojavio porno snimak dvoje mladih ljudi. Snimak je napravljen pomoću policijske kontrolne kamere za nadgledanje saobraćaja, u okrugu Beogradske arene, koja je postavljena za vreme Univerzijade u Beogradu 2009 godine. Za nekoliko dana snimak je pogledan više miliona puta, pa je tako postao najtraženiji video na srpskom delu globalne mreže. Više web-sajtova izveštavalo je svakodnevno o „Aferi kod Arene“. Snimak je postavljen i na globalnoj video stranici youtube ,ali je ubrzo uklonjen. Video je napravljen 24. aprila 2010 godine, a na internet je dospeo 2. marta 2011 godine. Protiv lica A.O pokrenut je disciplinski postupak zbog povrede radnih dužnosti i obaveza. On se tereti da je skinuo i čuvao snimak na hard disku. U istragu je uključena i američka policija, kako bi se utvrdilo ko je snimak postavio na sajt „megaporn“.
Pravna strana
Sa pravne tačke gledišta, ovaj slučaj je nešto drugačiji od slučaja koji je zadesio poznatu hrvatsku pevačicu Severinu, ili voditeljku Suzanu Mančić. Naime, dvoje ljudi je snimila policijska kamera za kontrolu saobraćaja. Policajac je prekoračio svoja ovlašćenja tako što je uvećavao kameru 60 puta i snimak čuvao na prenosnom medijumu. I dalje se ne zna ko je video snimak postavio na internet. Sumnja se da je izvršilac državljanin Sjedinjenih Američkih Država, i u slučaj je uključena američka policija. Osumnjičeni policajac A.O može se krivično goniti na osnovu Krivičnog zakonika Republike Srbije, po članu 144. (Neovlašćeno fotografisanje) stava 2.- službeno lice u obavljanju službenih dužnosti. Za ovo krivično delo se propisuje kazna zatvora do tri godine. Po Krivičnom zakoniku može se krivično goniti i lice koje je objavilo snimak na osnovu člana 145. (Neovlašćeno objavljivanje i prikazivanje tuđeg spisa, portreta I snimka), za šta je predvidjena kazna zatvorom do 2 godine ili novčanom kaznom. Takođe, njih dvoje mogu tužiti lice koje je snimak objavilo, i na osnovu Zakona o obligacionim odnosima, na osnovu člana 200.(Novčana nadoknada) mogu tražiti novčanu nadoknadu za pretrpljeni duševni bol i narušavanje ugleda. Akteri snimka, ne mogu se krivično goniti, već samo na osnovu Zakona o javnom redu i miru.
Los Retes, Mexquitic de Carmona
Los Retes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Mexquitic de Carmona.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 560 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1931 m.
Garðabær
Garðabær je grad i općina od 13 872 stanovnika, formalno peti po veličini grad na Islandu.
Geografske karakteristike
Garðabær leži na jugozapadu Islanda, u zaljevu Faxaflói, udaljen samo 5 km južno od centra Rejkjavika, tako da je zapravo on samo dio metropolitanskog Rejkjavika.
Historija
Danas je poznat po velikom tv studiju u kom se snimaju najpopularnije islandske serije.
Znamenitosti
Neposredno pored grada nalazi se glečer Snæfellsjökull, taj ugasli stratovulkan poslužio je Julesu Verneu kao ispiracija za roman Put u središte Zemlje, danas je dio jedinog nacionalnog parka Islanda. Odmah iza grada uzdiže se planina Esja sa koje se pruža odličan pogled na Rejkjavik i Kópavogur.
Ekvadorci
Ekvadorci u širem smislu predstavljaju sveukupno stanovništvo Ekvadora, dok se u užem smislu pod tim nazivom podrazumijevaju stanovnici koji ne pripadaju domorodačkim indijanskim etničkim grupama.
Po rasnim obilježjima su Ekvadorci uglavnom mestici, i nešto manje bijelci, dok se može naći i nešto mulata, odnosno crnaca. Bjelačka komponenta se sastoji od kreola, potomaka drevnih španskih kolonista.
Ekvadorci govore španskim jezikom i po vjeri su uglavnom katolici, iako su u posljednje vrijeme veliki uspon doživjeli protestantizam, Jehovini svjedoci i mormoni.
Coon Rapids, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.305 stanovnika, što je 0 (0,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Atlantik (film)
Atlantik je britanski igrani film snimljen 1929. godine u režiji Ewalda Andrea Duponta, koji je predstavljao prvu od nekoliko verzija tzv. "višejezičnog filma" inspiriranog potapanjem broda RMS Titanic, odnosno koji se ponekad navodi kao prvi cjelovečernji zvučni film na njemačkom jeziku. Film je producirala britanska tvrtka British International Pictures koja se, slično kao i mnogi drugi filmski studiji, sa uvođenjem zvučne tehnologije suočila s problemom novonastalih jezičnih barijera; prije nego što se uvela praksa sinkronizacije i titlovanja, rješenje se pronašlo da se istovremeno snima nekoliko zvučnih filmova za različita tržišta. Atlantik je tako sniman u londonskim studijama zajedno sa još dva filma - Atlanticom namijenjenim engleskom govornom području te nijemom verzijom za sva ostala. Kada je premijerno prikazan u Njemačkoj doživio je veliki uspjeh. Dupont je sljedeće godine snimio verziju za francusko govorno područje pod naslovom Atlantis.
Нови Завој
Демографија
У насељу Нови Завој живи 1159 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,3 година (39,0 код мушкараца и 39,6 код жена). У насељу има 459 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,18.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Zandobbio, Bergamo
Zandobbio je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2089 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 266 m.
Kolumbijci
Kolumbijci je naziv za stanovništvo Kolumbije. Zbog viševjekovnog miješanja rasa Kolumbijci su po porijeklu među heterogenijim južnaoameričkim narodima, i među njima je gotovo nemoguće točno odrediti ljude s čisto indijanskim, bjelačkim ili crnačkim porijeklom. Smatra se da su oko 60 % svih Kolumbijaca po rasnim obilježjima mestici, dok bijelaca ima oko 20 % te mulata oko 14 %.
Po vjeri su Kolumbijci uglavnom katolici. Govore španskim jezikom.
Charleville-Mézières
Šarlvil Mezjer je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ardeni.
Po podacima iz 2006. godine broj stanovnika u mestu je bio 51.997.
Poenari, Ulmi
Poenari je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Ulmi.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 947 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Baranjska županija
thumb|left|120px|Grb Baranjske županije thumb|250px|Baranjska županija u Mađarskoj thumb|250px|Regija Baranja thumb|desno|250px|Kotari u Baranjskoj županiji
Baranjska županija (također: Županija Baranja; mađ. Baranya megye), županija u Mađarskoj površine od 4.430 km². To je mađarska upravna jedinica koja se prostire kroz regiju Baranju, odnosno u jugoistočnoj Mađarskoj.
Geografija
Nalazi se uz granicu s Hrvatskom. Granica sa Slavonijom je prirodna i čini je rijeka Drava, dok je granica s hrvatskom Baranjom provučena kroz polja.
Upravna organizacija
Glavni grad je Pečuh (Pečuj). U njoj se nalazi 301 općina. Naselja u županiji su organizirana u nekoliko kotara:
Komlovski Mohački Pečvarski Pečuški Selurinački Sigetski Šaški Šeljinski Šikloški
Nalazi se u jugoistočnom dijelu statističke regije Južno Podunavlje.
Hrvatska imena naselja prema.
Gradovi
Gradovi u Baranjskoj županiji (broj stanovnika naveden je u zagradama prema popisu iz 2001. godine).
Sela
U ovoj županiji se nalazi marijansko svetište Jud (Đud, mađ. Máriagyűd ).
thumb|300px|Brdašca u mađarskoj Baranji
Stanovništvo
U županiji živi oko 407.448 stanovnika (prema popisu 2001. godine).
Alkoholi
U hemiji, alkohol je organsko jedinjenje u kome je hidroksilna funkcionalna grupa (-OH) vezana za zasićeni atom ugljenika. Opšta formula alkohola je CnH²n+¹OH R-OH, dakle hidroksilna grupa OH, vezana na alkan tj. lanac ugljovodonici. Sličnu strukturu imaju karboksilne kiseline koje se dobijaju oksidacijom alkohola. Hidroksilna grupa (funkciona grupa) se sastoji od jednog atoma vodonika i jednog atoma kiseonika, prema tome je jednovalentna. Zato i lanac na koji se grupa vezuje mora da bude jednovalentan. Tako će npr. sažeta strukturna formula etanola da bude CH3-CH2-OH. Termin alkohol se originalno odnosio na primarni alkohol etil alkohol (etanol), koji je predominantni alkohol u alkoholnim pićima.
Sufiks -ol se javlja u IUPAC hemijskim imenima svih supstanci u kojima je hidroksilna grupa funkcionalna grupa sa najvišim prioritetom; u supstancama gde je prisutna grupa višeg prioriteta koristi se prefiks hidroksi- u IUPAC imenima. Sufiks -ol u nesistematskim imenima (kao što je paracetamol ili holesterol ) takođe tipično ukazuje na prisustvo hidroksilne grupe u supstanci, i one se stoga mogu nazvati alkoholima. Međutim mnoge supstance, posebno šećeri (na primer glukoza i saharoza ) sadrže hidroksilne funkcionalne grupe, a sufiks se ne koristi. Jedna važna klasa alkohola, čiji najjednostavniji članovi su metanol i etanol, su alkoholi sa zasičenim nerazgranatim lancom. Njihova opšta formula je CnH2n+1OH.
Podela alkohola
• 3
Osobine
U homogenom nizu primarnih alkohola niži su članovi, prva četiri, tekućine, srednji (do 17 ugljikovih atoma), uljaste tekućine, a viši su čvrste tvari.
Niži alkoholi miješaju se s vodom, viši se u vodi uopće ne otapaju. S kiselinama daju estere, s alkalijskim kovinama alkokside, a oksidacijom prelaze u aldehide, ketone i organske kiseline. Alkoholi koji u svojoj strukturi imaju veči broj C atoma su netopivi u vodi jer imaju dulji dio molekulske nepolarne građe
Alkoholi imaju vrlo sličnu strukturu kao voda. Vrelište etanola i vode više je nego što odgovara njihovoj relativnoj molekulskoj masi.
Neutralne tekućine, mogu reagirati s alkalijskim metalima, natrijem ili kalijem. U toj reakciji nastaju alkosidi. Reakcija alkohola s halogenovodičnom kiselinom nastaju alkil-halogenidi.
Alkoholi se s obzirom na položaj OH skupine dijele na primarne, sekundarne i tercijarne alkohole. Primarni alkoholi su alkoholi kojima je -OH skupina vezana na primarni ugljikov atom, tj. onaj koji se u strukturi veže s još jednim ugljikovim atomom. Oksidacijom primarnih alkohola dobit će se aldehidi, a sekundarnih ketoni.
Najpoznatiji alkohol koji se koristi u medicini i piću je obični alkohol. Zato je on i najčešći alkohol dobivan industrijskim putem.
Hemijska reakcija za dobijanje etanola je alkoholno vrenje (fermentacija). To je prirodni proces kojim se šećer uz pomoć djelovanja kvaščevih gljivica (enzima koji deluju kao katalizatori) pretvara u etanol i CO2.
Nomenklatura alkohola
Napomena: U situacijama kada alkohol ima veci broj ugjlenikovih atoma, mora se napomenuti na kom se ugljenikovom atomu nalazi hidroksilna grupa. Npr. 2-butanol, 3-pentanol itd.
Sistematska imena
IUPAC nomenklatura se koristi u naučnim publikacijama i kad god je precizna identifikacija supstance važna, posebno u slučajevima gde relativna kompleksnost molekula ne čini takva sistematska imena nepraktičnim. U IUPAC sistemu, pri imenovanju jednostavnih alkohola se na ime alkanskog lanca dodaje „ol“, e.g., kao kod imena „metanol“ i „etanol“. Kad je to neophodno, pozicija hidroksilne grupe se obeležava brojem između imena alkana i „ol“: propan-1-ol za CH3CH2CH2OH, propan-2-ol za CH3CH(OH)CH3. Ako je prisutna grupa višeg prioriteta (kao što je aldehidna, ketonska, ili karboksilna), koristi se prefiks „hidroksi“, e.g., kao u 1-hidroksi-2-propanon (CH3C(O)CH2OH).
Nesistematska imena
U drugim manje formalnim kontekstima, alkohol se obično naziva imenom koje korespondira alkil grupi čemu sledi reč „alcohol“, e.g., metil alkohol, etil alkohol. Propil alkohol može da bude n-propil alkohol ili izopropil alkohol, u zavisnosti od toga da li je hidroksilna grupa vezana na kraju ili u sredini linijskog propanskog lanca. Kao što je to opisano u sekciji o sistematskim imenima, ako druga grupa u molekulu ima prioritet, alkoholna grupa se obično označava prefiksom „hidroksi“-.
Alkoholi se grupišu u primarne, sekundarne (sec-, s-), i tercijarne (tert-, t-), po broju atoma ugljenika vezanih za atom ugljenika koji nosi hidroksilnu funkcionalnu grupu. (Odgovarajuće numeričke skraćenice 1°, 2°, i 3° se takođe koriste u neformalnim situacijama. ) Primarni alkoholi imaju opšte formule RCH2OH; metanol (CH3OH je najjednostavniji primarni alkohol (R=H), i nakon njega dolazi etanol (R=CH3). Sekundarni alkoholi se mogu skraćeno opisati formulom RR'CHOH; 2-propanol je najjednostavniji primer (R=R'=CH3). Tercijarni alkoholi se mogu opisati skraćenicom RR'R"COH; terc-butanol (2-metilpropan-2-ol) je najjednostavniji primer (R=R'=R"=CH3). U tim skraćenim zapisima, R, R', i R" predstavljaju supstituente, alkilne ili druge vezane, generalno organske grupe.
Varijacije alkil lanca u alkoholima
Kratkolančani alkoholi imaju alkil lance sa 1-3 ugljenika. Alkoholi srednjih dužina lanca imaju alkil grupe sa 4-7 ugljenika. Dugolančani alkoholi (takođe poznati kao masni alkoholi) imaju alkil lance sa 8-21 ugljenika, i alkoholi sa veoma dugim lancima imaju alkil grupe sa 22 ili više ugljenika.
Jednostavni alkoholi
Termin "jednostavni alkoholi" nema jednoznačnu definiciju. Imena jednostavnih alkohola se obično formiraju dodavanjem reči „alkohol“ na ime odgovarajuće alkil grupe. Na primer, lanac koji sadrži jedan ugljenik (metil grupu, CH3) sa OH grupom vezanom za ugljenik se naziva „metil alkohol“, dok se lanac sa dva uljenika (etil grupom, CH2CH3) sa OH grupom vezanom za CH2 naziva „etil alkohol“. Za kompleksnije alkohole je neophodno koristiti IUPAC nomenklaturu.
Jednostavni alkoholi, a posebno etanol i metanol, poseduju denaturaciona i dezinfekciona svojstva, te se koriste kao anti-mikrobni agensi u medicini, farmaciji, i industriji.
Viši alkoholi
Enciklopedija Britannica iznosi, „Viši alkoholi - oni koji sadrže 4 do 10 atoma ugljenika – su umereno viskozni, ili uljasti, i imaju voćne mirise. Neki od visoko razgranatih alkohola i mnogi alkoholi koji sadrže više od 12 atoma ugljenika su čvrste materije na sobnoj temperaturi.“
Poput etanola, butanol se može proizvesti putem procesa fermentacije. Poznato je da kvasac Saccharomyces proizvodi više alkohole na temperaturama iznad 24 °C. Bakterija Clostridium acetobutylicum može da se hrani celulozom i da proizvodi butanol u industrijskim razmerama.
Vino i fermentacija
thumb|200px|Vinogradi - redovi grožđa
Vinogadarstvo je grana poljoprivrede koja postoji od davnina, a kultura proizvodnje vina održala se vekovima. Proces proizvodnje vina je sledeći: Ubrano grožđe iz vinograda se prvo gazi tako da se iscedi sok a docnije se ljuska deli od tečnosti (Ljuska može da se iskoristi za pravljenje rakije ili sl.). Tečnost - "mošt" (koja je većim postotkom šećer) se ostavlja u buradi gde na određenoj temperaturi uz dejstvovanje kvašćevih gljivica fermentuje (događa se alkoholno vrenje ili fermentacija). Tako se šećer pretvara u alkohol i tečnost postaje vino. Napomena: Nekoliko sedmica pre procesa traje period karence. U tom se periodu grožđe ne sme da se prska otrovima jer bi na taj način dospeli u vino.
Ciglerov i okso procesi
U Ciglerovom procesu, linearni alkoholi se proizvode iz etilena i trietilaluminijuma, čemu slede oksidacija i hidroliza. Idealizovana sinteza 1-oktanola je: Proces generiše opseg alkohola koji se razdvajaju destilacijom.
Mnogi viši alkoholi se proizvode putem hidroformilacije alkena, čemu sledi hidrogenacija. Kad se proces primeni na terminalne alkene, kao što je to najčešće slučaj, tipično se dobija linearni alkohol: Takvi procesi proizvode masne alkohole, koji su korisni pri formiranju deterdženata.
Hidracione reakcije
Industrijski važni alkoholi niske molekulske težine se proizvode adicijom vode u alkene. Etanol, izopropanol, 2-butanol, i tert-butanol se proizvode ovom opštom metodom. Koriste se dva pristupa: direktni i indirektni metodi. Direktni metod izbegava formiranje stabilnih intermedijera, tipično koristeći kisele katalizatore. U indirektnom metodu, alken se konvertuje do sulfatnog estra, koji se subsekventno hidrolizuje. Direktna hidracija koristi etilen (etilenska hidracija) ili druge alkene iz frakcija krekovanja destilovane sirove nafte.
Puerto Perico, Ensenada
Puerto Perico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
One Jerusalem
Jedan Jeruzalem je izraelsko-američka organizacija koja djeluje od januara 2001. godine i zalaže se za beskompromisno zadržavanje izraelske kontrole nad cijelim Jeruzalemom, s posebnim fokusom na Hramsku goru. Utemeljena je kao odgovor na izraelsko-palestinski mirovni proces, osobito konferenciju u Camp Davidu (2000) koja je predviđala podjelu grada između Izraela i Palestine (Zapadne Obale). Pristaše organizacije dolaze primarno iz krugova lokalnih neocionista i kršćanskih cionista diljem svijeta. Čelnik Jednog Jeruzalema je Natan Šaranski, izraelski političar iz Likuda i predsjednik izvršnog odbora Jevrejske agencije. Uz Šaranskog, osnivači organizacije su David Bar-Illan, rabin Chaskel Besser, Caroline Cox, Dore Gold, Emil L. Fackenheim, Douglas Feith, David Horowitz, Jean Kahn, Yechiel Leiter, Jackie Mason, Nancy Montgomery, Libby Pataki, Eli Pollack, Tom Rose, Michael Siegal, Ron Silver i David P. Steinmann. Sjedišta Jednog Jeruzalema nalaze se u Jeruzalemu i New Yorku.
Puerto Perico, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Alkoholi
Hidracione reakcije
Hidracija se takođe industrijski koristi u produkciji diola etilen glikola iz etilen oksida.
Biološki pristupi
Etanol se dobija fermentacijom glukoze proizvedene hidrolizom skroba, u prisustvu kvasca na temperaturi ispod 37 °C. Na primer, takav proce se može odvijati putem konverzije saharoze enzimom invertaza do glukoze i fruktoze, i zatim konverzijom glukoze enzimom zimaza do etanola (i ugljen dioksida).