cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Neolitska arhitektura
Megalitski malteški hramovi
Izgrađeni su na raznim lokacijama i u rezličito vrijeme, sa individualnim osobinama, ali i dosta zajedničkih. Ispred glavne fasade je široki slobodan prostor, sa nivelisanim terasama ako je teren kos. Na tom prostoru održavali su se vjerski rituali vezani za sahrane i komemoracije. Odatle se ulazilo kamenim putem u kamenu grobnicu, često blokiranu kamenim blokovima. Uz put su se nalazili životinjski organi (najčežće kosti) ili keramički proizvodi koji sugerišu da se radi o smrti.
Ulaz u hram bio je u formi trilitona - dva vertikalna i jedan horizontalni megalitski kamen. Iza je popločani prolaz i prostor do dijela za bogosluženje u kojem je oltar. Hramovi se međusobno razlikuju po broju ovih prostora.
Case Gazzola-Borgo, Treviso
Case Gazzola-Borgo je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Život u trendu
Život u trendu je jednočasovni lifestyle magazin koji se emituje na programu televizije Pink. Autor i voditelj je Snežana Dakić Mikić.
Case Gazzola-Borgo, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Život u trendu
Emisija je startovala 1994. na TV Politika pod nazivom "U trendu", kao desetominutni dnevni format sa temama o stilu života, modi, umetnosti, dizajnu i dešavanjima u gradu, koji se prikazivao više puta dnevno. Bila je to prva emisija kratke forme sa frekventnim reemitovanjem tipa infotainment na domaćim tv kanalima, a 1997. prerasta u nedeljni kolažni tv magazin.
Godine 2000. Snežana Dakić sa emisijom "U Trendu" prelazi sa TV Politika na BKTV gde će ostati do 2006-te. Format je varirao: od 35-to minutnog kolažnog do jednoipočasovnih emisija snimanih u studiju.
Emisiju "U trendu" obelezile su česte reportaže iz inostranstva i intervjui sa poznatim ličnostima iz sveta mode, filma, muzike i umetnosti, među kojima su modni kreatori Karl Lagerfeld, Roberto Kavali, Džon Galijano, glumci Džon Travolta, Hale Beri, Izabela Roselini, Pirs Brosnan, Džon Kliz, Žan Klod Van Dam, muzička legenda Malkolm Meklaren, režiser filma "Titanik" Džems Kameron, slikar Vladimir Veličković i mnogi drugi manje ili više poznati kreatori trendova.
Među manifestacijama sa kojih je Snežana Dakić izveštavala i pravila specijalne tv emisije izdvajaju se filmski festivali u Kanu i Veneciji, modne nedelje "Pret a porter" u Parizu, London Fashion Week, Collezioni Donna u Milanu, Pitti Uomo u Firenci, sajmovi mode u Dizeldorfu, Napulju, Meksiko Sitiju, zatim reportaže iz Njujorka, Hong Konga, Londona, putopisne reportaže iz Španije, Italije…
Godine 2007. autorska emisija Snežane Dakić Mikić prelazi na TV Pink kao lajf-stajl magazin sa novom koncepciom, u novom formatu i pod imenom "Život u trendu". Ciljna grupa se proširuje sa urbane i elitne na najširu publiku, pa su teme razgovora i izbor gostiju okrenuti svakodnevnom životu i temama koje se tiču svih, a viđene kroz prizmu poznatih ličnosti iz sveta domaćeg šou biznisa, politike, filma, muzike, mode i umetnosti u širem smislu. Sve je praćeno temama i novitetima iz domena popularne nauke, medicine, psihologije, zdravog života, ljubavi, muško-ženkih odnosa, kozmetologije i wellness-a…
Tranquillo, Pesaro e Urbino
Tranquillo je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Rancho la Parota, La Barca
Rancho la Parota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini La Barca.
Tranquillo, Pesaro e Urbino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 435 m.
Rancho la Parota, La Barca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1545 m.
Pénjamo (razvrstavanje)
Pénjamo ima više značenja:
Chachalaca (razvrstavanje)
Chachalaca ima više značenja:
Moriști, Cojocna
Moriști je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Cojocna.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 365 m.
Anghelești, Bucșani
Anghelești je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Bucșani.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 163 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Mars Science Laboratory
Curiosity /bos. znatiželja/ (Mars Science Laboratory - MSL), NASA-in rover namijenjen istraživnju Marsa. Lansiran 26. novembra 2011., na cilj bi trebao stići u augustu 2012.
Planirano je da Mars Science Laboratory godinama istražuje Mars i pokuša dati odgovore o tome, šta se događalo na Marsu tokom prošlih vremena, ali i informacije koje će omogućiti pripremu budućih ljudskih misija na Mars. Dva puta duži, i tri puta teži nego Mars Exploration Roveri Spirit i Oportunity, Mars Science Laboratory bi sakupljao uzorke zemlje i stijena, i analizirao ih na prisustvo organskih komponenti, te istraživao uslove okoline, koja je možda u prošlosti bila pogodna za život.
Mars Science Laboratory bi trebala biti prva planetarna misija koja bi za spuštanje na Mars koristila slične tehnike koje koristi Space Shuttle pri ulasku u Zemljinu atmosferu. Na taj način bi letjelica mogla putovati na pojedine lokacije na planeti prije nego što bi se spustila na određrno mjesto. Prije nego što bi dotakla tlo letjelica bi aktivirala padobran i rakete koje bi je dodatno usporile. Ovakvo sletanje bi se onda moglo izvesti u nekom krateru ili kanjonu na planeti.
Dio opreme su i nekoliko kamera za snimanje i analizu terena, mikroskopi, laserski uređaji za ispitivanje materijala i za isparavanje tankih slojeva sa površine stijena i mogućnost analize podzemnog materijala, alfa i X-spektrometri, detektori radijacionih zračenja, plinski hromatograf, maseni spektrometar, kao i uređaji za detekciju organskih oblika života, što je poslije izuzetno uspješnih misija Viking 1 i 2 iz sredine sedamdesetih godina prošlog vijeka, prvi pokušaj da se na toj planeti ciljano traži život.
Sauz de los Ramírez, San Miguel el Alto
Sauz de los Ramírez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Miguel el Alto.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1975 m.
W. C. Handy
William Christopher Handy (16. novembar 1873 - 28. mart 1958.) bio je američki muzičar i kompozitor, koji se često naziva "Ocem bluesa".
Handy je rođen u kolibi u mjestu Florence u državi Alabama. Otac mu je bio nekadašnji rob koji je nakon emancipacije postao pastorom Afričke metodističke episkopalne crkve. U mladosti se počeo baviti muzikom, ali se školovao za učitelja. Nakon diplome je neko vrijeme bio na turnejama s putujućim zabavljačima. Godine 1896. se oženio za Elizabeth Price s kojom će imati šestoro djece. Od 1900. do 1902. je podučavao muziku na crnačkom Alabamskom poljoprivrednom i mehaničkom koledžu. Njega je napustio zbog neslaganja sa nastavnim programom koji je inzistirao na bjelačkoj i evropskoj nasuprot crne i američke muzike. Tada se priključio jednom putujućem orkestru.
Godine 1912. je komponirao Memphis Blues, kompoziciju koja se smatra jednim od prvih komercijalnih primjera žanra, a 1914. i St. Louis Blues, koja će u kasnijim decenijama steći veliku popularnost. Godine 1917. se preselio u New York gdje se osim komponiranjem, bavio i muzičkim izdavaštvom, a godine 1926. je izdao knjigu u kojoj je sakupio preko 53 tradicionalnih crnačkih pjesama i melodija. Godine 1941. je izdao autobiografiju Father of the Blues.
Godine 1943. je oslijepio nakon nesreće u podzemnoj željeznici, a posljednje godine života je proveo u invalidskim kolicima.
Zacamalín, San Pedro Pochutla
Zacamalín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Pochutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
La Compuerta, Lagunillas
La Compuerta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Lagunillas.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 714 m.
Astronomski časovnik
Astronomski časovnik je časovnik sa specijalnim mehanizmom i brojčanikom koji pokazuje relativne položaje Sunca, Meseca, zodijačku konstelaciju i pojedine glavne planete.
Al Mamlāḩ, Taiz
Al Mamlāḩ je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Astronomski časovnik
Jedan od najpoznatijih ovakvih časovnika je na starogradskoj većnici u Pragu, Češka. Poznat je kao „Pražský orloj“. Centralni deo završen je 1410. Četiri figure se pokreću svakog sata, a „Smrt“ (predstavljena skeletom) meri vreme. Za svaki sat postoji po jedna statua Dvanaest apostola na postolju iznad sata, a svih dvanaest se pokazuju u podne. Pokazivač kalendara je dodat 1870. ispod sata.
Al Mamlāḩ, Taiz
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 824 m.
Astronomski časovnik
mini|400px|levo|Lice astronomskog sata s pokretnim figurama u Pragu
Za vreme Drugog svetskog rata sat su gotovo uništili nacisti. Zahvaljujući herojskim naporima građana Praga najvažniji delovi sata su sačuvani. Postepeno je obnavljan do 1948. Sat je 1979. još jednom očišćen i renoviran. Prema lokalnoj legendi grad će zadesiti velika nesreća ako se sat zapusti, pa se zato stalno održava u dobrom stanju.
Olomouc, bivši glavni grad Moravske u istočnom delu Češke Republike, takođe ima jedan impresivan astronomski sat na glavnom trgu.
Muzej nauke (London) ima vernu kopiju 'Svemirske mašine', koji je 1092. konstruisao Su Sung u Kini. Ovaj veliki astronomski sat bio je visok deset metara a radio je pomoću pada vode i žive.
Gradska većnica u Kopenhagenu ima kompletan astronomski sat, koji se nalazi u jednoj prostoriji. Sat je pravio preko 50 godina astronom amater i profesionalni sajdžija Jens Olsen. Sklapan je od 1948. do 1955. Između 1995. i 1997. sat je kompletno restauriran.
Versajska palata u blizini Pariza (Versaj) ima raskošan stoni astronomski sat u rokoko stilu koji su jedan sajdžija i inženjer pravili 12 godina. Poklonjen je Luju XV 1754.
Brvanci
Brvanci su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Jajce koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 87 stanovnika.
Astronomski časovnik
Gros Horloge (veliki sat) u Ruana je čuveni astronomski sat iz 14. veka, a nalazi se u istoimenoj ulici.
Zytglogge u Bernu je poznati astronomski sat iz 15. veka koji se nalazi u glavnom gradu Švajcarske.
Ionia, Michigan
Ajonija je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 11.394 stanovnika.
Astronomski časovnik
Katedrala Sen Žan u Lionu takođe ima astronomski sat iz 14. veka.
Nedavno je časovničar Kristijan van der Klauv napravio ručni astrolab, „Astrolabium 2000.“ Ulis Narden takođe prodaje astronomske ručne satove, „Astrolabium“, „Planetarium“ i „Tellurium J. Kepler“.
Ionia, Michigan
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 11.394 stanovnika, što je 825 (7,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
La Tijera, Tacámbaro
La Tijera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tacámbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 93 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1191 m.
Groß Siemz
Gros Zimc je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 91 opštinskog središta okruga Nordvestmeklenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 293 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13058041.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordvestmeklenburg Gros Zimc se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordvestmeklenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 18 metara. Površina opštine iznosi 14,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 293 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 20 stanovnika/km².
Bettole, Brescia
Bettole je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Sahat-kula
Sahat-kula (takođe sat-kula) je arhitektonska karakteristika evropskih gradova koji su bili pod vlašću ili uticajem Osmanskog carstva. Sahat-kule su građene isključivo u evropskom dijelu Osmanskog carstva, i to naročito u Bosni i Hercegovini. Sahat-kula predstavlja osmanlijsku varijaciju zapadnoevropskog oblika gradskog zvonika. Sahat-kule su građene uglavnom sa velikim satom na jednom ili više lica (obično na sve četri), kako bi veći broj stanovnika mogao čitati vrijeme. Sahat je arhaični oblik riječi sat. Prvi javni sat u Osmanskom carstvu “prokucao je” u Skoplju, između 1566. i 1572. godine, a donesen je iz zauzetog Sigeta
Opis
Pravljene su na isti način, samo se razlikuju po dimenzijama i po položaju mjesta gdje su građene, najčešće u centru naselja, uporedo sa urbanim razvojem dotičnog mjesta, obično u blizini džamija, a ima ih i unutar zidova nekih tvrđava. To su visoke građevine četvorne osnovice, dimenzija od 3,07 do 4 m. Visine su različite, a kreću se od 10 do 28 m. Najniža je u Gornjem Vakufu, a najviša u Sarajevu. Debljina zidova je od 65 cm do 1 metra. Sahat-kula u Jajcu razlikuje se od svih drugih u Bosni i Hercegovini. To i nije objekat ove vrste, nego obična kapi-kula jajačke tvrđave, u kojoj je poslije njene izgradnje postavljen uređaj za mjerenje vremena.
Zidane su najčešće kamenom i pokrivene šatorastim krovom. Ispod krova, obično se nalazi vijenac, a ispod njega četiri otvora okrenuta na sve četiri strane, gdje se nalazi sat sa napravom za otkucavanje vremena. Satovi su spojeni sa zvonom. Osim ta četiri, na sahat-kulama se javljaju i otvori u vidu puškarnica, koji su raspoređeni od podnožja pa do vrha. Ovi otvori imaju zadatak da male količine svjetlosti uvedu u unutrašnjost objekta i osvijetle strmo drveno stubište kojim se dolazi do satnoga mehanizma. Stubišta su bila postavljena uz zidove i imala su na uglovima podeste – odmorišta.
Sahat-kule u Bosni i Hercegovini
Sahat-kule u Bosni i Hercegovini su uglavnom napravljene za vrijeme vladavine Osmanlija, a pravljene su zbog potreba obavljanja muslimanskih vjerskih obreda, pet dnevnih namaza, pa su na kule postavljeni javni satovi. Uglavnom su pravljene nedaleko od džamija i često su bile dio većeg urbanog kompleksa koji je pored džamije takođe često imao i mauzoleje, hamame, šadervane i zanatske radnje. Sahat-kula je predstavljala značajan arhitektonski objekat u klasičnoj osmanlijskoj organizaciji grada na prostorima Bosne i Hercegovine koji je označavao središte ekonomsko razvijene urbane sredine. U periodu osmanlijske uprave u Bosni i Hercegovini izgrađena je 21 sahat-kula:
Quecholac (razvrstavanje)
Quecholac ima više značenja:
Otis Orchards-East Farms, Washington
Otis Očards-Ist Farms je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.220, što je 98 (-1,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lido Rossello, Agrigento
Lido Rossello je naselje u Italiji u provinciji Agrigento, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 439 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Orogeneza
right|thumb|300px|Geološke provincije sveta Orogeneza (grčka reč za „formiranje planina“) je proces nastanka planina, i može se proučavati sa aspekta geotektonike (strukturne geologije), geografije, kao i sa aspekta geohronologije, zbog toga što orogeneza stvara karakteristične prirodne fenomene povezane sa tektonskom aktivnošću, događa se na tačno određenim delovima Zemljine kore i u nekom vremenskom periodu.
Orogeneza se dešava isključivo kao rezultat procesa tektonike ploča. Problemi koji su istraživani i rešeni pomoću studija o orogenezi u mnogome su doprineli teoriji tektonike ploča, zajedno sa proučavanjima flore i faune, geografskim i proučavanjima srednjeokeanskih grebena tokom 1950-tih i 1960-tih godina.
Fizičke manifestacije orogeneze su orogeni pojasevi, ili orogeni. Orogen je različit pojam od planinskog venca, zbog toga što orogen može biti potpuno erodovan, a prepoznatljiv samo na osnovu proučavanja stena koje leže na trasama orogeneze. Orogeni su obično dugi, tanki delovi stena, koji ističu linearnu strukturu, terane ili blokove deformisanih stena, odvojenih gravitacionim rasedima. Ovi rasedi nose relativno tanke ploče (koje se zovu nape, i razlikuju se od tektonskih ploča) stena, sa margina kompresovanog orogena u jezgro. Oni su blisko povezani sa nastankom nabora i razvojem metamorfizma.
Nadmorska visina orogenih planina povezana je sa principima izostazije, gde gravitaciona sila uravnotežava planinske vence na lakšim, kontinentalnim pločama sa gušćim materijalom u mantlu, pomoću njihove elastičnosti.
Erozija se neminovno dešava, uklanjajući veliki deo planina i izlažući jezgro ili planinsku osnovu (metamorfne stene koje su do površi transportovane sa dubina od 10 kilometara). Ovakvo transportovanje može biti potpomognuto izostatičkim pokretima koji održavaju orogen koji se stvara. Postoje podeljena mišljenja o tome koji je opseg promene tektonskih deformacija izazvan erozijom. Stoga, krajnja forma veličine orogenih pojaseva je dugačak deo kristalastih metamorfnih stena, preko kojih su mestimično navučeni mlađi sedimenti i na taj način zagnjureni u jezgro orogena.
Istorija razvoja teorije
Termin orogeneza prvi put su upotrebili Amanc Grizli (1840. godine) i Džul Truman (1854. godine) da bi opisali proces formiranja planinskih vrhova, dok je sam proces orogeneze još uvek nosio naziv formiranje planina.
Eli d Bemon (1852. god.) objavio je provokativnu teoriju o orogenezi. Međutim, ona se bavila više visinama nego strukturama orogenih pojaseva koje nastaju kao posledica orogeneze. Njegova teorija je, u suštini, tvrdila da planine nastaju guranjem određenih blokova.
Edvard Zis (1875. godine) je prvi uočio važnost horizontalnih pokreta stena. Teoriju o geosinklinalama, koju je postavio Hal 1859. godine, iskoristio je Dana (1873. godine), da bi u teoriju o formiranju planina dodao koncept o kompresiji. Samo možemo da nagađamo da li je njegova teorija o kontrakciji bila u skladu sa teorijom o hlađenju Zemlje.
Teorija o hlađenju Zemlje bila je, sve do 1960-tih godina, glavna paradigma mnogim geolozima. Ovu teoriju, u kontekstu orogeneze, zagovarali su podržavaoci teorije vertikalnih pokreta u kori, ili konvekcije unutar astenosfere ili mantla.
Gustav Štajman je, 1906. godine, izdvojio različite tipove orogenih pojaseva, uključujući i Alpski orogeni tip, koji su tipski predstavnisi fliša i molasa, ofiolita, toleitskih bazalta i nabornih struktura tipa napa.
Da bi objasnio proces orogeneze, Leopold van Buh je, 1855. godine, da se orogeneza može smestiti u određeno vreme ispitivanjem najmlađih deformisanih i najstarijih nedeformisanih stena. To je princip koji se koristi i danas, mada se u geohronološkim ispitivanjima koristi i radiometrijska metoda datiranja.
H. Cvart je, 1967. godine, uočio razliku u metamorfnim osobinama između orogenih pojaseva i predložio tri tipa, koje je modifikovao V. Pičer 1979. godine. Tipovi orogenih pojaseva su sledeći:
Razvoj teorije o tektonici ploča doprinela je boljem sagledavanju ogromnog značaja orogenih pojaseva i njihovih svojstava. Teorija o hlađenju Zemlje (koju je predložio još Dekart) je prevaziđena, a vertikalni pokreti tefrotektonskog tipa objašnjeni su procesom izostazije.
Fiziografija
Proces orogeneze može trajati i desetinama miliona godina, i formirati planine od ravnica, ili čak od morskog dna. Orogeneza se može dešavati kao posledica kolizije kontinenata ili vulkanske aktivnosti. Ponekad stenske formacije, koje obuhvata proces orogeneze, bivaju deformisane i izložene metamorfizmu nekoliko puta. Tokom orogeneze, stene koje se nalaze u dubljim delovima Zemljine kore, mogu biti iznete na površ. Morsko dno i priobalni materijal mogu pokrivati deo ili čitavu orogenu zonu. Ako je orogeneza posledica kolizije dva kontinenta, planine koje nastaju mogu biti veoma visoke (Himalaji).
Orogenezom se obično stvaraju dugačke linearne strukture, poznate kao orogeni pojasevi. Generalno, orogeni pojasevi se sastoje od dugačkih paralelnih kaiševa stena, sličnih svojstava duž čitavog pojasa. Orogeni pojasevi su u vezi sa zonama subdukcije, u kojima se uništava kora, stvaraju vulkani i formiraju ostrvski lukovi. Ovakvi ostrvski lukovi mogu biti pripojeni kontinentu u toku orogeneze.
Crkvina u Zavali
Arheološko područje Crkvina u Zavali nalazi se u selu Zavala, općina Ravno, Bosna i Hercegovina. Proglašeno je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Arheolozi Zemaljskog muzeja koje je vodio Marko Vego i Zavičajnog muzeja iz Trebinja izvršili su 1957. godine arheološka ispitivanja na lokalitetu Crkvina. Eksponati sa lokaliteta se nalaze u Muzeju Hercegovine u Trebinju. Uz to izvršena je konzervacija ostataka obje crkve.
Lokacija
Lokalitet, koji se u literaturi pojavljuje pod raznim imenima: “Petkovica”, “Crkvina”, “Crkvine” i “Crkvište”, nalazi se u glavnom dijelu Zavale, u naselju Vali, između brda Ostroga i Klisure. “Crkvina” je smještena na dvjema manjim glavicama usred sela. Lokalitet je prepolovljen gradnjom ceste u austrougarsko doba, tako da je smješten na raskrsnici puteva za Ravno, Trebinje i obližnji manastir.
Opis
Na lokalitetu Crkvina nalaze se arheološki ostaci nekoliko kulturnih dobara.
Crkva svetog Petra spominje se u “Dubrovačkoj hronici” iz 1525. godine. Tu se navodi da je crkva bila katolička i rađena je u predromaničkom stilu. Bila je to jednobrodna građevina s četvrtastom apsidom, dimenzija 13,60 x 6,20. Arheološkim istraživanjima 1957. godine otkriveni su kameni pluteji s motivima euharistije s prikazom ptica koje piju vodu iz kaleža. Nalaze se u Muzeju Hercegovine u Trebinju.
Crkva svetog Petra, već dugo plijeni pažnju naučne javnosti u pokušaju da dokažu pripadnost crkve katoličkoj ili pravoslavnoj religiji. Iako je u literaturi kao sakralni objekt 12. vijeka predstavljena već 1959. god. (rezultati istraživanja Marka Vege iz 1957. god.) atraktivnost tadašnjih nalaza na prvom mjestu impresivni reljefi oltarske ograde, ali i brojne dileme i nedorečenosti tadašnjih istraživanja, razlog su što se Općina Ravno, prije poteza rekonstrukcije ove crkve, odlučila ponovo arheološki istražiti ovaj kompleks. Opravdanost takvog poteza pokazao se već s prvim aktivnostima Arheološkog tima Studija za Arheologiju Filozofskog fakulteta Sveučilišta u Mostaru na čelu sa Snježanom Vasilj. Rezultat je niz grobnica i ukopa koji do sada nisu registrirani.
Zidovi neke stare zgrade pripadaju samostanskoj zgradi.
Crkva svete Petke ima pravougaonu lađu i polukružnu apsidu. Vanjske dimenzije crkve su 8,6x5,9 m. Ispod podnice je nađen pregradni zid koji je pripadao nekoj starijoj građevini. Od njega prema apsidi bilo je mnogo grobova. Crkva je sagrađena poslije 1750. godine kada su pravoslavni kaluđeri postali vlasnici čitavog imanja što ga je prethodno uživala crkva sv. Petra. U presudi osmanlijskih vlasti iz 1867. godine, na osnovu starih potvrda, navedeno je da je Petkovica vlasništvo pravoslavnog manastira u Zavali. Nekropola stećaka ima ukupno evidentiranih 27 stećaka. Od toga je 9 sanduka i 18 ploča. Jedan sanduk, ukrašen je bordurom od kosih paralelnih crtica, unutar koje je pravougaoni štit sa mačem ispod njega.
Ostala dobra
Velja gradina, s ostacima suhozida iz bronzanog ili željeznog doba smještena iznad sela Zavala u pravcu Golubinca.
U blizini je i pećina Orlovica, sa nalazima keramike iz bronzanog doba.
Zapadno od lokaliteta Crkvina, oko 250-300 m, nalazi se lokalitet Miholje čije ime dolazi od predanja o postojanju crkve sv. Mihajla, možda i starije od crkve sv. Petra. Sada je tu malo pravoslavno groblje, a od kamena, prema tradiciji u mjestu, sa crkve na Miholju građena je Kadijevića kula u Zavali, porodice poznate iz 17. i 18. vijeku.
Poviše sela su ostaci srednjovjekovne tvrđave “Klisura”.
Ispod Klisure je pećina Vjetrenica.
Na ulazu u Vjetrenicu su uklesani motivi sa stećaka. Pravoslavni manastir svetog Vavedenja, koji se prvi put spominje u historijskim dokumentima 1514. godine, nalazi se na padini ispod obližnjeg brda Ostroga, na udaljenosti od oko 400 m od Crkvine.
Vanjski linkovi
‎
Bela krajina
mini|290 p|desno|Bela Krajina na karti Slovenije mini|290 p|desno|Predeo Bele Krajine sa [[Žumberak|Gorjancima u zaleđu]] mini|290 p|Grad Metlika Bela Krajina je istorijska oblast u jugoistočnoj Sloveniji, pogranična sa Hrvatskom. Glavna središta Bele Krajine su gradići Črnomelj, Metlika i Semič.
Prirodni uslovi
Bela Krajina prirodno je određena rekom Kupom na jugu i planinama Kočevski Rog i Gorjanci na severu.
Reljef: Bela Krajina je kraško područje brežuljkastog i brdskog karaktera. Južni i središnji deo je blaži i povoljniji za život, dok je severni planinski - planine Kočevski Rog na severozapadu i Gorjanci na severoistoku.
Klima: U nižim delovima opštine vlada umereno kontinentalna klima, a u višim vlada njena oštrija, planinska varijanta. Vode: Najveći vodotok je pogranična reka Kupa. Svi ostali vodotoci su manji i pritoke su reke Kupe.
Živi svet: Obeležje Bele Krajine je breza. Od gajenog bilja rasprostanjeno je uzgajanje vinove loze i proizvodnja vina.
Stanovništvo
Bela Krajina spada u delove Slovenije koji su retko naseljeni (<50 st./km²). Pretežno stanovništvo su Slovenci, ali u Beloj Krajini postoje i zajedince Hrvata i Srba od srednjeg veka.
Navassa
mini| [[Karta Navasse]] mini| [[Aerofotografija Navasse]] Navassa ili La Navase na haićanskom kreolskom je mali, nenastanjeni otok u Karipskom moru. Vlada SAD nad njim polaže suverenitet kao neinkorporiranom teritorijom, te njime upravlja preko Službe za ribarstvo i divljač. S druge strane, kalifornijski biznismen Bill Warren je (koristeći Zakon o Guano otocima) položio zahtjev da mu se prizna vlasništvo nad otokom, na kojim suverenitet polaže i Haiti.
Operacija Falkenjagd
Operacija Sokolov lov (njem. Falkenjagd) je bila zajednička operacija Vermahta i četnika protiv partizana u Hercegovini. Vođena je februara 1944. godine.
Tok operacije
Počela je 5. 2. 1944. godine. Iz Ljubinja, Stoca, Bileće i Trebinja dve nemačke pukovske borbene grupe, jedna iz 7. SS divizije "Princ Eugen" a druga iz 181. pešadijske divizije, ojačane delovima četničkog Trebinjskog korpusa i 14. puka domobranske 6. pešadijske divizije (oko 4.000 vojnika), počele koncentričan napad s ciljem da 10. hercegovačku udarnu brigadu i Južnohercegovački NOP odred 29. udarne divizije NOVJ unište u okruženju.
7. februara Deseta hercegovačka brigada sa partizanskom četom »Rade Pravica« zatekla se u širem prostoru Zagore kada su otkrivene pripreme trebinjskog garnizona za napad. Tog dana je borbena grupa »Heš« završavala posjedanje zaprečne linije. Komandant 7. SS divizije pukovnik Smithuber u rejonu Stoca izdaje zapovijest za napad »Falkenjagd«, u kojoj, pored ostalog naređuje da se »banditska« popovopoljska sela Veličani, Dračevo i Drijenjani te Vlahovići i Ubosko razore i popale, a sve njihovo stanovništvo pohvata, sprovede i ulogori u Ljubinju i Stocu. Istog dana, Sedmi SS pionirski bataljon iz Stoca izbio je u Vlahoviće, spalio selo i izreda ubijao zatečene stanovnike.
8. februara Deseta brigada se u očekivanju napada pomjera iz Zagore u Ljubomir, u prostor pogodniji za odbranu. Partizanski bataljon »Savo Belović« vodi neravnu borbu na Hrgudu protiv oko 200 njemačkih vojnika i četnika koji su nadirali od Stoca i pustošili selo. Bataljon »Nevesinjska puška« Sjevernohercegovačkog NOP odreda kod Zovog Dola suzbija napad oko 250 njemačkih vojnika i četnika koji su pokušali da se probiju od Nevesinja prema s. Lukavcu. Dijelovi 11. brigade suzbijaju kod Baljaka i Pilatovaca ispade dijelova četničke Bilećke brigade i nanijevši im gubitke odbacuju ih u Bileću.
Do 16. februara okupator je prokrstario okruženi deo slobodne teritorije, spalio 5 sela i uništio 2 mosta na r. Trebišnjici. Brigada i odred 29. divizije NOVJ izbegli su odlučujuće sudare s jačim neprijateljem, ali su mu u dvadesetak manjih akcija i diverzija naneli znatne gubitke, sprečivši pljačku i masovnije represalije. Drugi delovi 29. divizije razbili su jedan nemački bataljon kod s. Gornje i Donje Meke Grude.
Gubici
Okupator je imao blizu 200 mrtvih i preko 100 ranjenih (skoro isključivo nemačkih vojnika). Gubici jedinica 29. udarne divizije NOVJ: oko 20 mrtvih i preko 30 ranjenih boraca.
Phobos-Grunt
Phobos-Grunt (Fobos-Grunt) je bio ruski pokušaj istraživanja Marsa i njegovog satelita Fobosa. Cilj misije je bio sletjeti na Fobos, prikupiti uzorke tla i vratiti ih na Zemlju. Fobos-Grunt je sa sobom nosio i kineski orbiter Yinghou-1 i eksperiment LIFE.
Sonda je uspješno lansirana 9. novembra 2011. iz Bajkonura u nisku orbitu, ali nije naknadno upalila raketne motore, koji su je trebali poslati u stazu prema Marsu. Osim problema sa pogonom, sonda nije odgovarala na signale sa Zemlje. Nakon 2 mjeseca neuspješnih pokušaja stupanja u kontakt, Fobos-Grunt je na kraju izgubio visinu zbog otpora vazduhau višim slojevima atmosfere, i 15. januara pao u Tihi ocean zapadno od Čilea.
Groß Stieten
Gros Štiten je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 91 opštinskog središta okruga Nordvestmeklenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 754 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13058042.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordvestmeklenburg Gros Štiten se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordvestmeklenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 42 metra. Površina opštine iznosi 6,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 754 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 116 stanovnika/km².
Chacuala (razvrstavanje)
Chacuala ima više značenja:
El Álamo, Jiménez
El Álamo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Jiménez.
Велики Суводол
Велики Суводол је насеље у Србији у општини Пирот у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 523 становника (према попису из 1991. било је 614 становника).
El Álamo, Jiménez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 407 m.
Велики Суводол
Порекло назива села
Велики Суводол добио је име по одређеним географским одликама, као насеље у сувој долини. Први пут се помиње у турским изворима. Велики Суводол уписан као Суходол-и бјузур помиње се у списку џелепкешких дажбина 1576-1577.-е године, без других ближих података. У списку отоманских војника 1606.-е године, спомиње се Сухидол-и бјузјук, где се говори о испуњеним војничким обавезама шесторице мештана.
Демографија
У насељу Велики Суводол живи 450 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 46,9 година (45,6 код мушкараца и 48,1 код жена). У насељу има 208 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,51.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Sinn Sisamouth
Sinn Sisamouth (kmerski: ស៊ីន ស៊ីសាមុត ; Steung Treng, 23. kolovoza 1932. – Kaoh Thum, 18. lipnja 1976.) bio je kambodžanski pjevač i tekstopisac, znan i kao "Kralj kmerske glazbe". Zajedno s umjetnicima poput Ros Serey Sothee, Pan Ron i Mao Sareth, Sinn je bio dio žive muzičke scene u Phnom Penhu, koja je od 50-ih do 70-ih godina de facto izrodila kambodžansku pop glazbu, kombinirajući tradicionalnu kmersku glazbu s modernim, zapadnim stilovima poput rocka, psihodeličnog rocka ili garažnog roka.
Rođen je 1932. godine kao najmlađe od četvero djece Sinna Leanga, zatvorskog čuvara i vojnika, i Seb Bunlei; njegov otac umro je od posljedica bolesti, nakon čega mu se majka preudala i rodila još dvoje djece. Nakon završene škole, negdje oko 1951., odlazi u Phnom Penh i upisuje studij medicine. Radeći paralelno kao pjevač na radiju, Sinn je završio fakultet i ubrzo se zaposlio kao bolničar, ali se na koncu ipak odlučio za karijeru glazbenika.
Godine 1970. se priklonio režimu Lon Nola i Kmerske Republike, pjevajući propagandne pjesme usmjerene na slavljenje novog režima i kritiku kraljevske obitelji; ovo potonje bio je poseban šok jer je Sinn dugo godina bio štićenik kraljice Sisowath Kossamak, majke Norodoma Sihanouka. Kada su Crveni Kmeri 1975. godine preuzeli glavni grad i uspostavili svoju vlast, Sinn je zajedno s milijunima ljudi protjeran iz grada. Kao školovani umjetnik blizak bivžem režimu – sve tri odlike mrske novoj vlasti – Sinn je ubrzo postao meta Crvenih Kmera te je odveden na polja smrti, gdje je pogubljen 1976. godine. Postoji anegdota da je kao posljednju želju želio otpjevati pjesmu svojim krvnicima, međutim da su isti ostali potpuno hladni na njegov nastup te su ga svejedno ubili.
Quechultenango (razvrstavanje)
Quechultenango ima više značenja:
Aguachica, Productora Agrícola, Ensenada
Aguachica, Productora Agrícola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Religija u Srbiji
Dominantna religija u Srbiji je hrišćanstvo, odnosno pravoslavlje. Po poslednjem popisu iz 2011. godine, pravoslavni vernici čine oko 85% stanovništva Srbije. U manjem procentu su zastupljeni i katolički vernici (4,97%), muslimani (3,1%) i protestanti (0,99%).
Chahuite (razvrstavanje)
Chahuite ima više značenja:
Religija u Srbiji
Istorija
thumb|200px|Verska mapa teritorije današnje Srbije u vreme Velikog raskola 1054. godine. Iako su u većem delu antičkog doba stanovnici teritorije današnje Srbije uglavnom bili pagani, deo područja današnje Srbije oko Sirmijuma i Singidunuma je predstavljao jedan od ranih centara širenja hrišćanstva u Rimskom carstvu.
Srbi su primili hrišćanstvo u 9. veku. Nakon raskola Hrišćanske crkve 1054. godine, na području današnje Srbije je dominiralo pravoslavlje, dok se sa severa širio katolicizam, a sa jugoistoka bogumilstvo.
Tokom osmanske vladavine, na području današnje Srbije su, pored pravoslavnih Srba, živeli i islamizovani Srbi, a u manjem broju i drugi narodi islamske ili pravoslavne vere, kao i Jevreji. Krajem 17. i u prvoj polovini 18. veka, kada severni delovi teritorije današnje Srbije dolaze pod upravu Habzburške monarhije, na ove prostore se počinju naseljavati narodi katoličke i protestantske veroispovesti (Nemci, Mađari, Slovaci, itd).
Hrišćanstvo
mini|250px|Eparhije Srpske pravoslavne crkve na prostoru Srbije. thumb|250px|Religija u Srbiji prema popisu iz 2011. godine.
Pravoslavlje
Većina stanovnika Srbije su vernici Srpske pravoslavne crkve, dok je u delovima Srbije nastanjenim rumunskim stanovništvom prisutna i Rumunska pravoslavna crkva. Pored Srba i Rumuna, u pravoslavne vernike u Srbiji se ubrajaju i Crnogorci, Makedonci, Bugari, Vlasi, Ukrajinci, Rusi, Grci, kao i deo Roma, Jugoslovena i Rusina.
Pravoslavlje je dominantno na većem delu teritorije Srbije, izuzimajući najveći deo područja Kosova i Metohije, kao i nekoliko opština i gradova u Sandžaku, na jugu Srbije ili u delu Vojvodine. Pravoslavlje je dominantno i u većini velikih gradova Srbije, izuzimajući Suboticu u kojoj su većina stanovnika katolici, Novi Pazar u kome su većina stanovnika muslimani, kao i veće gradove Kosova i Metohije u kojima dominira islam.
Katolicizam
Katolicizam je dominantan u nekoliko opština na severu Vojvodine, kao i u gradu Subotici. Katolički vernici čine apsolutnu većinu stanovništva grada Subotice, kao i apsolutnu većinu stanovništva u opštinama Kanjiža, Senta, Ada i Čoka, a takođe i relativnu većinu u opštinama Bečej, Bačka Topola i Mali Iđoš.
Vernici Katoličke crkve u Srbiji su uglavnom Mađari, Hrvati, Bunjevci, Nemci, Slovenci, Česi, Šokci, kao i jedan broj Roma, Jugoslovena i Slovaka. Rusini i deo Ukrajinaca u Srbiji su vernici unijatske (grkokatoličke) crkve.
Protestantizam
Protestanti čine apsolutnu većinu stanovništva u opštini Bački Petrovac, kao i relativnu većinu u opštini Kovačica. Najbrojnija etnička grupa u ovim opštinama su Slovaci, koji su na području Srbije uglavnom protestanti, za razliku od većine Slovaka u Slovačkoj, koji su uglavnom katolici. U protestantske vernike u Srbiji spada i deo drugih etničkih grupa, pre svega Srba, Mađara i Nemaca. Pored Bačkog Petrovca i Kovačice, značajan broj protestanata živi i u Novom Sadu i Staroj Pazovi (u kojima većinu stanovništva čine pravoslavni hrišćani). I dok su u Bačkom Petrovcu, Kovačici i Staroj Pazovi vernici protestantske denominacije uglavnom Slovaci, pripadnici Slovačke evangeličke crkve, u Novom Sadu se nalazi i nekoliko protestantskih crkava, u kojima se službe uglavnom obavljaju na srpskom jeziku. Protestantizam (uglavnom u formi nazarenstva) je počeo da se širi među Srbima u Vojvodini u 19. veku. Iako procenat protestanata među Srbima nije veliki, ovo je jedina verska forma izuzev pravoslavlja, koja je danas značajno zastupljena u srpskom narodu.
Islam
Islam je dominantna religija na većem delu Kosova i Metohije, kao i u delu Sandžaka (grad Novi Pazar i opštine Tutin i Sjenica) i delu južne Srbije (opštine Preševo i Bujanovac). Islamski vernici u Srbiji uključuju etničke Albance, Bošnjake, Muslimane, Gorance, Egipćane, Aškalije, kao i jedan deo Roma.
Judaizam
Po popisu iz 2011. godine u Srbiji je živelo 578 Jevreja, koncentrisanih uglavnom u Beogradu (286), Novom Sadu (84), Subotici (75) i Pančevu (31).
Jarvis (otok)
thumb|300px|Karta Jarvisa Otok Jarvis je nenastanjen otok površine 4,5 km² koji se nalazi na -0.36667°N, -160.05°W u Južnom Pacifiku, na oko pola puta između Havaja i Cookovih otoka. To je neinkorporirana teritorija Sjedinjenih Država kojom iz Washingtona upravlja Služba za ribarstvo i divljač pri Sekretarijat unutrašnjih poslova u okviru sistema Nacionalnih prirodnih rezervata.
Otok je 21.8. 1821. otkrila posada britanskog broda Eliza Francis te ga nazvala po svom zapovjedniku, kapetanu Brownu. Nenastanjeni otok bio je anektiran od strane SAD godine 1858, ali i napušten 1879. nakon što su odnešene tone guanoa. Velika Britanija je anektirala otok godine 1889., ali nikada nije provela dalju eksploataciju. Naslage guana su eksploatirane do kasnih 1800-ih. SAD su okupirale i ponovno anektirale otok godine 1935.
Tada je stvoren Millersville, naselje na zapadnoj strani otoka koje je povremeno korišteno kao meteorološka stanica od 1935. do drugog svjetskog rata, kada je napušteno; ponovno je naseljen godine 1957. tokom Međunarodne geofizičke godine od strane naučnika, ali i napušten 1958.
Javnost na Otok Jarvis može doći tek uz posebnu dozvolu Službe za ribarstvo i divljač koju u pravilu dobijaju tek naučnici i obrazovne ustanove. Otok jednom godišnje posjećuje Služba za ribarstvo i divljač kao i Obalna straža.
Klima je tropska, s malo padavina, stalnim vjetrom i snažnim sunčanim svjetkom. Teren, koji se od mora izdiže do najviše 7 metara je uglavnom pješčan, a koraljni otok je na rubovima okružen grebenom. Njegova gusta svežanjska trava, povijuše te nisko grmlje uglavnom služe za gniježđenje te kao habitat morskim pticama i ostalom obliku života. Otok nema prirodnih izvora pitke vode.
Marcialla Sud, Firenze
Marcialla Sud je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 171 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 373 m.
El Peñón, Jiménez
El Peñón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Jiménez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
Queréndaro (razvrstavanje)
Queréndaro ima više značenja:
Chalacuaco (razvrstavanje)
Chalacuaco ima više značenja:
Quintana Roo (razvrstavanje)
Quintana Roo ima više značenja:
Torre del Greco, Napoli
Torre del Greco je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 85897 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
Osnivački kongres Pelagićevaca
mini|Brdo [[Stražilovo na Fruškoj gori.]]
Osnivački kongres »Pelagićevaca«, tajne revolucionarne komunističke organizacije, održan je na brdu Stražilovu na Fruškoj gori 9. marta 1919.
Pozadina
Jugoslovenski veterani iz ruske revolucije nameravali su da dignu sovjetsku revoluciju u Kraljevini SHS. U Moskvi su organizovali Komitet buduće Komunističke partije Srba, Hrvata i Slovenaca, kojom je trebao da upravljaju prvenstveno bivši sudionici oktobarske revolucije i ruskog građanskog rata.
Tok kongresa
9. marta na Stražilovu održana je osnivački kongres Jugoslavenskog komunističkog revolucionarnog saveza Pelagićevaca. Saboru su prisustvovali ne samo povratnici iz ruske revolucije, nego i socijaldemokrati iz zemlje.
Kongres je otvorio Nikola Grulović izlaganjem o međunarodnoj situaciji. Predsjedavali su N. Grulović i M. Mijatov, a sekretari su bili: L. Vukićević i J. Šipoš.
Dnevni red imao je pet točaka:
Delegati
U sačuvanom izvještaju se kaže da je na kongresu sudjelovalo 48 delegata. Nikola Grulović u memoarima navodi imena 32 delegata, među kojima: i drugi. Po nacionalnom sastavu, kongres pelagićevaca je nosio opće jugoslavensko obilježje.
Odluke
Na kongresu su usvojeni statut i program organizacije. Na kongresu su usvojene četiri odluke.
U počasni prezidij izabrani su Lenjin, Bela Kun i drugi.
The Fly (film, 1986)
Muha (eng. The Fly) je američko-kanadski ZF horor film iz 1986. kojeg je režirao David Cronenberg, dok su scenarij potpisali Charles Edward Pogue i Cronenberg. Glavne uloge tumače Jeff Goldblum, Geena Davis i John Getz. To je prerada klasičnog istoimenog B-filma iz 1958. Radnja se odvija oko znanstvenika koji se zbog nezgode nastale prilikom rada na svojem izumu polako pretvara u hibrid muhe i čovjeka.
Godine 1989. je snimljen nastavak pod naslovom The Fly II. Godine 2008. je Howard Shore napisao istoimenu operu temeljenu na radnji filma.
Radnja
Seth Brundle je genijalan, ali ekscentrični znanstvenik koji upozna novinarku Veronicu Quaife. U svojem domu/laboratoriju joj pokaže svoj najnoviji izum - dva "Telepoda", koji mogu teleportirati objekte iz jedne komore u drugu. Oni se zaljubljuju. Međutim, "Telepod" ima problema teleportirati živa bića - kada pokuša to učiniti sa jednom životinjom, ona se pojavi na drugom kraju kao odurna masa mesa. Ipak, uspijeva srediti grešku na kompjuteru te uspijeva drugu životinju teleportirati živu i zdravu. Istodobno, Veronicin macho urednik Stathis ju pokušava zavesti.
Jednog dana, Seth odluči i sam ući u "Telepod" i isprobati ga na sebi. Teleportira se živ, ali je previdio da se unutra našla i jedna muha, te da je kompjuter greškom spojio njihove gene. Isprva, osjeća samo male simptome - hiperktivan je, voli šećer te može cijelu noć biti seksualno aktivan sa nekom djevojkom koju je upoznao u kafiću. Međutim, s vremenom sve više osjeća da se njegovo tijelo mijenja - otpadaju mu zubi i uši te se pretvara u hibrid kukca i čovjeka. Kada čuje što se događa sa Sethom, Stathis pokušava dati potporu Veronici te joj savjetuje otići na pobačaj jer više nije sigurno je li i zametak mutant. Poludjeli Seth, koji se već potpuno fizički raspada, ju otme iz klinike i zarobi u svojem laboratoriju. Tamo joj objasni ludu ideju da želi spojiti njih dvoje u jednu osobu. Stathis se pojavi sa puškom kako bi ju spasio, no Seth mu kiselinom rani ruku. Tada pokrene proces, međutim ranjeni Stathis puškom uspijeva oštetiti jedan "Telepod", pri čemu se ona spašava. Spojen sa dijelovima metala, monstruozni Seth izlazi van te moli Veronicu da ga upuca i skrati mu muke, što ona i učini.
Bristie, Trieste
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 208 m.
Drag Me to Hell
Radnja filma
Godine 1969. u Pasadeni mladi par traži pomoć medija Shaune San Dene (Flor de Maria Chahua) jer njihov sin tvrdi da čuje i vidi čudovišta. San Dena pokuša pomoći obitelji seansom, no budu napadnuti od neviđene sile koja dječaka odvuče u vatreno grotlo.
Godine 2009. u Los Angelesu, kreditna službenica Christine Brown (Alison Lohman) nada se da će dobit mjesto pomoćnog menađera, za koje se natječe sa kolegom Stuom Robinom (Reggie Lee). Želeći impresionirati šefa Jima Jacksa (David Paymer), koji joj je savjetovao da mora biti odlučna, odbija produžiti otplatu hipoteke staroj romkinji Sylviji Ganush (Lorna Raver), koju to veoma uzruja.
Christine stavlja gumb omotnicu, te pokušava smislit kome bi ga poklonila, buduća da će ta osoba biti odvučena u pakao. Isprva ga je htjela dat svom kolegi Stuu, no predomišlja se, te uz Rhamovu pomoć saznaje da ga može predati Ganush. Stiže na groblje, te iskopava Ganushin grob i stavlja joj omotnicu u usta. Drugi dan, stiže na losanđelesku željezničku postaje, gdje se trebala sastati sa Clayom. Kako stiže vlak, Clay kaže Christine da je našao njen gumb, te ona shvaća da je pomiješala omotnice. Prestravljena i u šoku, pada na tračnice te vlak kreće prema njoj, no prije nego što je stigao, pod njom se otvara vatreno grotlo te je odvlači u pakao.
Uloge
thumb|desno|Redatlej Sam Raimi i glumci Dileep Rao, Alison Lohman i Justin Long
Glazba
Glazbu za film je skladao Christopher Young, koji je i prije surađivao sa Raimijem na filmovima Dar i Spider-Man 3. Soundtrack je objavljen 18. kolovoza 2009. Sam Rimi je izjavio da je htio da se glazbom dočara nepostojeći svijet, svijet "natprirodnog".
Glen Arbor, Michigan
Glen Arbor je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 229.
Bulbucata, Bulbucata
Bulbucata je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Bulbucata.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1682 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Selfridge, North Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 160, što je 63 (-28,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bettolino, Brescia
Bettolino je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 406 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
Ash Sha‘b, Taiz
Ash Sha‘b je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Ninguno, Agroquímicos y Fertilizantes, La Barca
Ninguno, Agroquímicos y Fertilizantes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini La Barca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1536 m.
Katarantus
Catharanthus je rod Skrivenosemenica iz familije Apocynaceae. Postoji osam vrsta. Sedam je Endemsko za Madagaskar, dok je jedna, C. roseus, široko naturalizovana širom sveta.
Cruz del Plato, Tacámbaro
Cruz del Plato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tacámbaro.