cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
El sombrero de tres picos (roman)
El sombrero de tres picos je roman španskog pisca Pedra Antonija de Alarcóna objavljen 1874. godine. Radnja je smještena u ruralnu Andaluziju i prikazuje kako se Lucas, lokalni mlinar mora boriti kako bi svoju mladu i lijepu suprugu Frasquitu, sačuvao od pohote lokalnog državnog službenika. El sombrero de tres picos je danas prije svega poznato kao predložak za istoimeni balet Manuela de Falle iz 1919. godine, a također je bio tri puta ekraniziran na filmu.
Las Minitas, Lázaro Cárdenas
Las Minitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Lázaro Cárdenas.
3839 Bogaevskij
3839 Bogaevskij je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 9,4 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 2,900 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2.000 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,183, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 2,685 stepeni, a orbitalni period iznosi 1401,035 dana (3,835 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 12,9 a geometrijski albedo 0,137.
Randolph County, Indiana
je okrug u američkoj saveznoj državi Indijana.
3839 Bogaevskij
Asteroid je otkriven 26. jula 1971. godine.
Randolph County, Indiana
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 26.171, što je 1.23 (-4,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Isili, Cagliari
Isili je naselje u Italiji u provinciji Cagliari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2785 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 507 m.
Antico
Antico ima više značenja:
Et mourir de plaisir
Et mourir de plaisir je italijansko-francuski horor film snimljen 1960. godine u režiji Rogera Vadima. Predstavlja adaptaciju pripovjetke Carmilla irskog pisca Sheridana Le Fanua, sa time da je vrijeme radnje premješteno u suvremeno doba. Protagonistica, čiji lik tumači tadašnja Vadimova supruga Anette Stroyberg, je Carmilla, uzvanica na maskenbalu kojim se proslavlja skoro vjenčanje njene najbolje prijateljice Georgie (čiji lik tumači Elsa Martinelli) za aristokrata i vlasnika zamka Leopolda De Karnsteina (čiji lik tumači Mel Ferrer). Radnja prikazuje kako Carmilla zaluta u podrum i preuzme identitet jedne od Leopoldovih pretkinja za koju se govorilo da je bila vampirica, a nakon ćega se u okolici zaredaju ubistva. Et mourir de plaisir je u svojoj originalnoj verziji imao scenu u kojoj lik ljekara gledateljima daje da sami zaključe je li Carmilla uistinu vampirica ili tek duševno bolesna žena. Kritičarima je, pak, daleko više u oči ušla izuzetno kvalitetna fotografija Claudea Renoira (koja koristi crno-bijeli film u scenama snoviđenja, kao i muzička podloga Jeana Prodromidèsa. Još je više pažnje izazvalo i to što je Vadim naglašavao lezbijske konotacije naslovnog lika; iako je to bilo daleko manje izraženo nego u kasnijoj i daleko poznatijoj ekranizaciji The Vampire Lovers iz 1970. godine, za distribuciju u SAD je isječeno oko 10 minuta filma kako bi ga se uskladilo sa tadašnjim strogim cenzorskim Kodeksom. Ferrer je, pak, u svojoj ulozi zamijenio svog prijatelja Christophera Leeja, koji će pak 1964. godine nastupiti u La cripta e l'incubo, još jednoj ekranizaciji Le Fanuovog djela.
Jabal Umm al Ḩulşá, Hajjah
Jabal Umm al Ḩulşá je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 251 m.
3841 Dicicco
3841 Dicicco je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,273 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,3.
Nemeja
Nemeja (Gr. Νεμέα) je arheološko nalazište, odnosno drevna historijska lokacija koja se nalazi u dolini rijeke Elissosa u sjeveroistočnom Peloponezu u Grčkoj. Nekada je bila dio teritorije Kleone u Argolidi, a danas je dio prefekture Korintija. Jugozapadno od nalazišta se nalazi selo Iraklion, dok je na zapadu gradić Nova Nemeja.
Nemeja je poznata u grčkoj mitologiji po Nemejskom lavu koga je ubio Heraklo te po dječaku zvanom Ofelt, čiju je smrt slučajno izazvalo sedam argivskih vojskovođa na pohodu protiv Tebe. Nastojeći se iskupiti, vojskovođe su započeli Nemejske igre.
Oblast Nemeje je također poznata po kvalitetnom vinu i dan-danas je jedno od najvažniji vinogradarskih područja Grčke.
Pfaffenhofen an der Glonn
Pfafenhofen an der Glon je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 17 opštinskih središta okruga Dahau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.794 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9174137.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Dahau Pfafenhofen an der Glon se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Dahau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 504 metra. Površina opštine iznosi 20,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.794 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 86 stanovnika/km².
Antiga
Antiga ima više značenja:
Ambernac
Ombernak je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Šarant koja pripada prefekturi Konfolan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 422 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 30,05 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 232 m, a minimalnoj 147 m).
La cripta e l'incubo
La cripta e l'incubo je italijansko-španski horor film snimljen 1964. godine u režiji Camilla Mastrocinquea. Predstavlja adaptaciju pripovjetke Carmilla irskog pisca J. Sheridana Le Fanua. Protagonist, koga tumači Christopher Lee je austrijski plemić koji se u 19. vijeku suočava sa time da mu kćer (koju tumači Adriana Ambesi) pati od noćnih mora u kojima predstavlja reinkarnaciju legendarne zle čarobnice. Lee je nekoliko godina ranije trebao nastupiti u Et mourir de plaisir, mnogo poznatijoj ekranizaciji Le Fanuovog predloška, ali je bio spriječen te ga je u posljednji trenutak zamijenio njegov prijatelj Mel Ferrer. Nova verzija se mnogo čvršće drži predloška, te je mnogo implicitnija u prikazu lezbijskih konotacija u odnosu na sljedeću i daleko poznatiju ekranizaciju The Vampire Lovers iz 1970. godine.
IC 3944
Reference
</references>
Buenos Aires, Huitiupán
Buenos Aires je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Huitiupán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 689 m.
El Ramblas, Tepatitlán de Morelos
El Ramblas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tepatitlán de Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2137 m.
DTDP-4-amino-4,6-didezoksi-D-galaktoza aciltransferaza
DTDP-4-amino-4,6-didezoksi-D-galaktoza aciltransferaza (, TDP-fukozaminska acetiltransferaza, WecD, RffC) je enzim sa sistematskim imenom acetil-KoA:dTDP-4-amino-4,6-didezoksi-alfa-D-galaktoza N-acetiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Kunić (Plaški)
Kunić je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Plaški, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 35 stanovnika te 17 obiteljskih kućanstava.
Švajcarnica
Švajcarnica (lokalno Švajcernica, mađarski Őrhely [ˈøːrhɛj]), naselje u Općini Darda, Osječko-baranjska županija.
Geografski položaj
Švajcarnica je smještena u južnom dijelu Baranje, u mikroregiji Baranjske nizine Istočnohrvatske ravnice. Udaljena je 3 km sjeverozapadno od općinskog sjedišta Darde, 17 km jugoistočno od Belog Manastira i 15 km sjeverno od Osijeka. Leži na nadmorskoj visini od 88 m.
Antignano
Antignano ima više značenja:
Švajcarnica
Geografski položaj
Nalazi se na raskršću državne ceste D7 (granični prijelaz Duboševica prema Mađarskoj - Kneževo - Branjin Vrh - Beli Manastir - Kozarac - Čeminac - Švajcarnica - Darda - Osijek - Đakovo - granični prijelaz Slavonski Šamac prema BiH) i županijske ceste Ž4041 (D517 - Bolman - Novi Bolman - Jagodnjak - Novi Čeminac - Uglješ - Švajcarnica /D7/).
Švajcarnica ima dvije ulice:
Prva je glavna i njome prolazi državna cesta D7, a druga se nalazi istočno od državne ceste.
Autobusnim vezama povezana je s Belim Manastirom, Jagodnjakom, Osijekom i Zagrebom.
Stanovništvo
Na popisima stanovništva Švajcarnica se iskazuje kao dio naselja Darde 1900. godine i od 1948. do 1971. godine, dok je na popisima od 1910. do 1931. uključena u podatke za Dardu. Zato se broj stanovnika kretao ovako: 29 (1900), 129 (1948), 138 (1953), 229 (1961), 210 (1971), 293 (1991), 231 (2001, 196 (2011).
Nacionalni sastav, 2011.
Prema popisu iz 2011. godine stanovništvo je relativno najviše hrvatsko (46%), te srpsko (45%) i mađarsko (4%).
Prezimena stanovnika
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine 20 najčešćih prezimena u Švajcarnici su:
Privreda
Privrednu osnovu Švajcarnice čine ratarstvo i stočarstvo.
3842 Harlansmith
3842 Harlansmith je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,354 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,1.
Sempervivum
Sempervivums ima cvjetove karakterističnog oblika zvijezde, koji mogu biti žute, roze, crvene, bijele ili zelene boje. Ove rozete uvenu nakon što daju sjeme. Rastu nekoliko godina prije nego procvatu.
NESS-0327
NESS-0327 je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 489,825 Da.
La Escondida, Villa Corzo
La Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
El Paraguas, Candelaria
El Paraguas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Candelaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 126 m.
San Giacomo, Trento
San Giacomo je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 95 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 762 m.
Gornja Jutrogošta
Geografija
Gornja Jutrogošta je poljoprivredni kraj. Konfiguracija terena je pogodna za voćarstvo i vinogradarstvo, kao i za stočarstvo. Krajolik bogat vodom i prirodnim izvorima, kao i prekrasnim bražuljcima za odmor i uživanje. U selu se nalazi par napuštenih imanja koja bi uz minimalna ulaganja mogla da zadovolje potrebe sela i seoskog turizma. Jutrogošta je dobrim putevima povezana sa Prijedorom, Kozarskom Dubicom, Novim Gradom kao i Kostajnicom.
Selo Jutrogošta ima više zaseoka: Bojanića brdo, Zbijeg, Paratuše, Koreja, Došensko brdo, Rijeka, i druga. Od prezimena najviše su zastupljeni: Bojanići, Majstorovići, Javorići, Došeni, Đakovići, Balabani, a i Kneževići, Bulići, Pilipovića, Krneta, Radakovića, Vujinovića, Zorića, Banovića, Kunića, Đurića, Medića, Mutići, Rodići, Koralije, Pekije, Lajići, Trkulje, Bursaći, Šipke, Lukići, Kesari, Kačavende, Vile, Markovići,Jajcanin i drugi.
Jutrogošta ima tri riječice (potoci). Od njih tri najduža je Vragolovača koja izvire na sjeveru sela, na Ravnom Gaju, i teče prema jugu. U Brezičanima se ulijeva u Sanu, nakon pređenih 10km toka. Druga riječica je Crkvena koja izvire u zaseoku Zbijeg i nakon 2km toka ulijeva se u D. Jelovcu u riječicu Jelovaču. Treća je potočić Jovi potok. On iizvire ispod Bursaća, i teče na jug gdje kod brda Luplja naglim zavojem okreće i teče na sjever, tako da se ima osjećaj gledajući potok da teče uzbrdo.
Jedan od izvora Crkvene je izvor Vodica koji nikad he presušuje a voda je hladna i pitka kakva se samo poželjeti može. Tu gdje je izvor nekad je bila crkva ali niko ne zna kad. Ljudi su oruć njive izoravali ciglu, keramičke predmete itd. Imaju neke priče da je tu bio manastir, jer se ta cijela dolina zove Crkvena.
Kultura
U Jutrogošti se svake godine održavaju manifestacije kao što su: u maju memorijalni turnir „Braća Bojanić“, 12 jula slava sela sv. Petar i Pavle, u avgustu sabor srpskog pjevanja Kozare i Potkozarja.
Raceland, Kentucky
Rejsland je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Polutla, Papantla
Polutla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Papantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
Cis-1,2-dihidrobenzen-1,2-diol dehidrogenaza
Cis-1,2-dihidrobenzen-1,2-diol dehidrogenaza (, cis-benzen glikol dehidrogenaza, cis-1,2-dihidrocikloheksa-3,5-dien (nikotinamid adenin dinukleotid) oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom cis-1,2-dihidrobenzen-1,2-diol:NAD+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Gornja Puharska
Gornja Puharska je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prijedor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 615 stanovnika.
Adria, Rovigo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12986 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Nauru
Nauru (nauruanski Naoero, engleski Nauru [nɑːˈuːruː] ili [ˈnɑːruː]; službeno Republika Nauru, nauruanski Repubrikin Naoero, engleski Republic of Nauru), država na istoimenom otoku u zapadnom dijelu Tihog oceana (Mikronezija). Po površini je nešto manja od otoka Vira, a po stanovništvu nešto manja od grada Vrbovca. Ova zemlja je najmanja izvaneuropska država i najmanja svjetska republika, te jedina država na svijetu bez glavnog grada. Najbliže okolne države su Savezne Države Mikronezije na zapadu, Maršalovi Otoci na sjeveru, Kiribati na istoku i Solomonski Otoci na jugu.
Nakon tisuća godina vladavine naroda mikronezijskog i polinezijskog podrijetla, otok je kolonizirala Njemačka pred kraj 19. stoljeća, da bi poslije Prvog svjetskog rata potpao pod upravu Australije, Novog Zelanda i Ujedinjenog Kraljevstva. Nakon japanske okupacije tijekom Drugog svjetskog rata, ponovno je uspostavljena uprava ovih triju zemalja. Nauru je svoju nezavisnost stjekao 1968. godine.
Kao otok bogat fosfatima, glavna gospodarska aktivnost od 1907. godine bila je vađenje i izvoz ovog dobra. Iscrpljivanjem ovih rezervi, okoliš otoka ostao je teško narušen, a bogatstvo države ubrzano se počelo smanjivati. Kako bi održala visoki standard života, vlada Naurua je kratko u 1990-ima od države stvorila porezni raj i središte za pranje novca. Od 2001. godine, gospodarstvo se održava uz pomoć australske vlade, koja za uzvrat od Naurua traži čuvanje tražitelja azila koji pokušavaju ući u Australiju. thumb|right|300px|Karta Naurua
Etimologija
Otok je tijekom povijesti ima mnoga imena: Engleski kolonijalisti su ga prije 1888. zvali Pleasant Island ili Shank Island, dok su ga njemački kolonijalni vladari nazivali Nawodo ili Onawero.
Tomaso Albinoni
Tomaso Giovanni Albinoni bio je italijanski barokni kompozitor. Iako je u svoje vrijeme bio poznat kao kompozitor opera, danas je uglavnom cijenjen zbog svoje instrumentalne muzike, npr. zbog concerta, od kojih se neki redovno snimaju.
Nauru
Povijest
thumb|left|Nauruski ratnik 1880. godine Prvi naseljenici Naurua bili su Mikronezijci i Polinezijci prije više od 3 000 godina. Tradicionalno je na otoku postojalo 12 klanova ili plemena koje danas predstavlja dvanaestokraka zvijezda na zastavi države. To su plemena Deiboe, Eamwidamit, Eamwidara, Eamwit, Eamgum, Eano, Emeo, Eoraru, Irutsi (nestali), Iruwa, Iwi (nestali) i Ranibok. Nauruanci su svoje podrijetlo pratili po ženskoj liniji. thumb|desno|Ceremonija pripajanja [[Nemačka|Njemačkoj 1888. godine]] Britanski kapetan i lovac na kitove John Fearn bio je prvi Europljanin koji je posjetio otok 1798. godine, te ga je nazvao Pleasant Island. Od sredine 1830-ih Nauruanci su imali kontakte s europskim kitolovcima i trgovcima koji su na otoku obnavljali svoje zalihe. Otočani su trgovali hranom za palmino vino i oružje koje je kasnije korišteno u desetogodišnjem ratu koji je počeo 1878. godine, te kojim je stanovništvo otoka smanjeno s 1400 na 900 osoba. Otok je anektirala Njemačka 1888. godine, te ga priključila njemačkom protektoratu Maršalovih otoka. Dolazak Nijemaca okončao je rat, a kraljevi su počeli vladati otokom, od kojih je najpoznatiji kralj Auweyida. Kršćanski misionari s otočja Gilbert došli su na otok isto 1888. godine.
Fosfate je 1900. godine na otoku otkrio Albert Ellis, a u dogovoru s Njemačkom je Pacific Phosphate Company počela izrabljivati nalazišta 1906. godine. Prva izvezena pošiljka bila je 1907. godine. Nakon izbijanja Prvog svjetskog rata, otok su zauzele australske snage 1914. godine. Nakon rata je Liga naroda mandat nad teritorijem dala Ujedinjenom Kraljevstvu, koje je dogovorilo dijeljenje te dužnosti s Australijom i Novim Zelandom 1923. godine. Vlade ovih država potpisale su sporazum (Nauru Island Agreement) 1919. godine, čime je stvorena Britanska komisija za fosfate (British Phosphate Commission), koja je preuzela prava za vađenje fosfata. thumb|desno|220px|Američko bombardiranje otoka Japanske snage zauzele su otok 26. kolovoza 1942. godine. Zračna pista koju su sagradili Japanci na otoku bombardirana je u ožujku 1943., kako bi se spriječila opskrba otoka. Japanci su deportirali 1 200 Nauruanaca kako bi služili kao radna snaga na otocima Chuuk gdje ih je 463 preminulo. Otok je oslobođen 13. rujna 1945. godine, kada su se dolaskom australskog ratnog broda HMAS Diamantina japanske snage predale. Deportirani Nauruanci vraćeni su s otoka Chuuk u siječnju 1946. brodom Trienza. Godine 1947. UN je dodijelio upravljanje otokom ponovno Australiji, Ujedinjenom Kraljevstvu i Novom Zelandu. Nauru je počeo sa samostalnim upravljanjem u siječnju 1966. godine, a potpuno nezavisna država postao je 1968., pod vodstvom predsjednika Hammera DeRoburta. Godine 1967., Nauruanci su od BPC-a otkupili prava na izrabljivanje, te je u lipnju 1970. godine, osnovano lokalno društvo za vađenje fosfata pod nazivom Nauru Phosphate Corporation. Ovo nacionalizirano društvo omogućilo je Nauruu jedan od najvećih standarda života u Pacifiku, te je ova zemlja u to vrijeme bila druga najbogatija zemlja svijeta (per capita).
Pfaffing
Pfafing je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 46 opštinskih središta okruga Rozenhajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.926 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9187159.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rozenhajm Pfafing se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Rozenhajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 492 metra. Površina opštine iznosi 35,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.926 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 111 stanovnika/km².
Nauru
Povijest
Zadnjih godina, važan dio državnih prihoda čini australska pomoć. Za ovu pomoć Nauru upravlja centrom za azilante u kojeg se upućuju većinom izbjeglice. Jedna od takvih skupina tražitelja azilanata koju su činile 433 osobe iz raznih zemalja, spašena je u moru i upućena u Nauru detention centre 2001. godine. Australska vlada i dalje šalje ovakve skupine na Nauru.
Zemljopis
thumb|280px|Isključivi gospodarski pojas oko Naurua [[Datoteka:Nauru satellite.jpg|thumb|right|Satelitska snimka Naurua (izvor: ARM.gov)]] Otok se nalazi u zapadnom Tihom oceanu na 0° 32’ južne zemljopisne širine i 166° 55’ istočne zemljopisne dužine. Najbliži otok je Banaba koji se nalazi 290 km istočno i koji je također bogat fosfatima (treći značajni otok u Tihom oceanu koji je bogat ovim resursom je Makatea u otočju Tuamotu u Francuskoj Polineziji). Nauru ima isključivi gospodarski pojas površine od 308 480 km² (zajedno s teritorijalnim vodama od 570 km²), koji graniči s pojasom Kiribata na istoku 290 km do otoka Banaba) i s Maršalovim Otocima na sjeveru (600 km do atola Ebon). U relativnom susjedstvu nalaze se Mikronezija (Kosrae) na sjeverozapadu, Solomonski Otoci na jugozapadu, Papua Nova Gvineja (otočje Bismarck) na zapadu i Tuvalu na jugoistoku.
Nauru je atol koji se nalazi na vrhu podvodnog ugaslog vulkana. Koralji sežu do 2 000 metara duboko u more, a nalaze se maksimalno 60 metara iznad mora. Ova najviša točka otoka nalazi se u istočnom Aiwu, a poznata je pod nazivom Command Ridge. U usporedbi s ostalim atolima Nauru ima vrlo malu lagunu. Već jedan kilometar od obale dubina mora prelazi 1 000 metara. U unutrašnjosti otoka nalaze se fosfati koji su nastali od izmeta morskih ptica. Oko 2 km² otoka je šumovito. lijevo|thumb|Klimatski dijagram Naurua Zbog blizine ekvatora (42 km sjeverno), temperature su poprilično ujednačene tijekom cijele godine, s mjesečnim prosjekom od 27,5 °C. Tijekom dana temperature su između 26 i 35 °C, te između 25 i 28 °C tijekom noći. Godišnje padaline poprilično variraju, te ovise o fenomenu El Niño. Godišnji prosjek padalina je 1 900 mm.
Tomaso Albinoni
Biografija
Rođen je u Veneciji (tada u Mletačkoj republici) u porodici Antonija Albinonija, bogatog trgovca papirom. Studirao je violinu i pjevanje. O njegovom životu zna se relativno malo, naročito kad se uzmu u obzir njegov ugled kao kompozitora u današnjem vremenu i činjenica da je period u kojem je živio dobro dokumentiran. 1694. posvetio je svoj Opus 1 kardinalu Pietru Ottoboniju (pranećaku pape Aleksandra VIII), također Venecijancu; Ottoboni je bio važan patron drugih kompozitora u Rimu, poput Arcangela Corellija. Albinonijeva prva opera, Zenobia, kraljica Palmirana, izvedena je također 1694. Moguće je da ga je 1700. godine kao violinista zaposlio Karlo IV Gonzaga, vojvoda Mantove, kome je posvetio Opus 2. 1701. komponirao je veoma popularne svite iz Opusa 3, posvetivši tu kolekciju Cosimu III de' Mediciju, velikom vojvodi Toskane.
Nauru
Zemljopis
Globalno zagrijavanje izravno utječe na Nauru, jer drastični rast razine mora prijete nestajanju otoka. zbog ovog problema vlada je više puta tražila akciju od UN-a i sastanke s SAD-om i drugim industrijskim zemljama.
Tomaso Albinoni
Biografija
1705. Albinoni se oženio; Antonio Biffi, maestro di cappella Bazilike sv. Marka, bio je svjedok i očito i Albinonijev prijatelj. Izgleda da Albinoni nije imao drugih veza sa glavnom muzičkom scenom u Veneciji i ranu slavu stekao je kao kompozitor opera u mnogim italijanskim gradovima (Venecija, Genova, Bologna, Mantova, Udine, Piacenza i Napulj). Tokom ovog vremena komponirao je i velik broj instrumentalnih djela; prije 1705. uglavnom je pisao trio sonate i violinske koncerte, ali između 1705. i 1719. pisao je solo sonate i koncerte za obou.
Nauru
Flora i fauna
thumb|right|Vrhovi koralja na plaži Na Nauruu ne postoje velike životinje; osim kukaca ovdje prebivaju samo morske ptice, kao npr. Fregata minor. Na otoku postoji samo jedna vrsta pjevica, a to je Acrocephalus rehsei, što je ovdje endemska vrsta. Na otoku je moguće često vidjeti i mačke, pse i svinje, koji su dovezeni iz inozemstva.
Tomaso Albinoni
Biografija
Za razliku od većine tadašnjih kompozitora, nikad nije tražio mjesto u crkvi ili na plemićkim dvorovima nego se izdržavao samostalno i imao je opciju da nezavisno komponira muziku. 1722. Maksimilijan II Emanuel, izborni knez Bavarske, kome je Albinoni posvetio set od 12 koncerata, pozvao ga je da režira 2 svoje opere u Münchenu.
Ripley County, Indiana
je okrug u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 28.818, što je 2.295 (8,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tomaso Albinoni
Biografija
Oko 1740. kolekcija Albinonijevih violinskih sonata objavljena je u Francuskoj kao posthumno izdanje i dugo se pretpostavljalo da je Albinoni dotad bio umro. Međutim, izgleda da je živio u Veneciji daleko od ljudskih očiju; zapisi iz župe San Barnaba ukazuju na to da je Tomaso Albinoni umro u Veneciji 1751. od šećerne bolesti.
Capanna Foresta, Bologna
Capanna Foresta je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Tomaso Albinoni
Muzika i utjecaji
Većina njegovih opera je izgubljena budući da nisu objavljivane za njegovog života. Ipak, objavljeno je 9 kolekcija instrumentalnih djela koje su imale značajan uspjeh i doživjele više izdanja; zbog toga je danas poznat kao kompozitor instrumentalne muzike (99 sonata, 59 koncerata i 9 simfonija). Dok je bio živ, ova djela uspoređivala su se s Corellijevim i Vivaldijevim i 9 kolekcija objavljenih u Italiji, Amsterdamu, i Londonu bilo je ili posvećeno impresivnom spisku južnoevropskog plemstva ili sponzorirano od strane tog plemstva. Albinoni je komponirao najmanje 50 opera, od kojih je 28 izvedeno u Veneciji između 1723. i 1740. Sam Albinoni tvrdio je da je komponirao 81 operu (imenovavši svoju pretposljednju operu, u libretu, kao 80-u). Uprkos ogromnom broju opera, najpoznatiji je po svojoj instrumentalnoj muzici, naročito koncertima za obou. On je prvi poznati Italijan koji je komponirao za obou kao solo instrument u koncertima i koji je objavio takve kompozicije, iako su ranije koncerte za solo obou vjerovatno napisali njemački kompozitori, poput Telemanna i Händela. U Italiji, Alessandro Marcello objavio je svoj poznati koncert za obou u d-molu nešto kasnije (1717). Albinoni je također često koristio obou u svojim kamernim djelima.
Nauru
Flora i fauna
Od biljnog svijeta na otoku se mogu naći kokosove palme, pandanusi, smokve, hibiskusi i sl. Mnogo biljnog svijeta nestalo je zbog degradacije okoliša koju je uzrokovalo rudarenje.
Tomaso Albinoni
Muzika i utjecaji
Njegova instrumentalna muzika veoma je privukla pažnju J. S. Bacha, koji je komponirao najmanje 2 fuge na Albinonijeve teme (Fuga u a-duru na temu Tomasa Albinonija - BWV 950, Fuga u b-molu na temu Tomasa Albinonija - BWV 951) i često je koristio njegove basove za harmonijske vježbe za svoje učenike. Dio Albinonijevih radova izgubljen je u Drugom svjetskom ratu nakon što je u bombardiranju Dresdena uništena Drezdenska državna biblioteka. Kao posljedica ovoga, malo je poznato o Albinonijevom životu i djelima nakon sredine 1720-ih. Za čuveni Adagio u g-molu za violinu, gudačke instrumente i orgulje, danas se smatra da je muzička podvala koju je komponirao Remo Giazotto, iako nedavno otkriće moderne, ali nezavisne transkripcije rukopisa bas-dionice i 6 fragmentarnih taktova prve violine, koji "u gornjem desnom uglu nosi pečat koji nedvosmisleno ukazuje na drezdensku provenijenciju originala iz kojeg je uzet", od strane muzikologinje Muske Mangano, Giazottove posljednje asistentice, pruža izvjesnu potporu Giazottovom kazivanju da je Albinoni bio njegov izvor.
Nauru
Flora i fauna
Što se tiče morskog okoliša (pogotovo koraljnog pojasa koji okružuje otok) on je poprilično ugrožen, također zbog izrabljivanja fosfata i urbanizacije. Ovdje su prije u velikom broju živjeli mekušci i rakovi.
Politika
Po političkom ustroju Nauru je parlamentarna demokratska republika.
El sombrero de tres picos
Trorogi šešir je balet španskog kompozitora Manuela de Falje zasnovan na istoimenom romanu devetnaestovekovnog španskog književnika Pedra Antonija de Alarkona. Premijerno je izveden 22. jula 1919. u londonskom Alhambra Teatru pod dirigentskom palicom Ernesta Ansermeta. Koreografiju je osmislio Leonid Masin, a scenografiju i kostime Pablo Pikaso. Glavni igrači su bili Leonid Masin u ulozi mlinara i Tamara Karsavina u ulozi mlinarke.
Nauru
Politički sustav
thumb|desno|350px|Raspodjela vlasti u Nauruu Politički sustav sastoji se od slijedećih elemenata:
El sombrero de tres picos
Nakon premijere baleta, Falja je komponovao dve orkestarske svite istog naziva koje se izvode češće od samog baleta. U njima se ne nalaze neki vokalni fragmenti i prelazne deonice.
Gustavo A. Madero, Macuspana
Gustavo A. Madero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Macuspana.
El sombrero de tres picos
Muzika se sastoji iz sledećih delova:
Gustavo A. Madero, Macuspana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 259 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
3844 Lujiaxi
3844 Lujiaxi je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,731 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,8.
Nauru
Politički sustav
U nauruskom parlamentu, poznatim pod imenom House, nalazi se 19 zastupnika koji se obično biraju svake tri godine. Zastupnici između sebe biraju predsjednika države koji se obično imenuje nakon nacionalnih parlamentarnih izbora, te je to obično zastupnik iz zastupničke skupine koja ima relativnu većinu u parlamentu. Predsjednik tada imenuje članove kabineta, koji se sastoji od pet ili šest ministara. Predsjednik je ujedno i poglavar države i šef vlade.
Pogledajte i: Popis predsjednika Naurua
Političke stranke
thumb|right|Nauruski parlament U državi postoji manji višestranački sustav. Dvije službene stranke, suprotne političke orijentacije su Naoero Amo i Democratic Party of Nauru. Također postoji još jedna neslužbena politička stranka imena Centre Party. Obje stranke su stvorene kako bi se ojačala uloga parlamenta. Danas je Naoero Amo najvažnija politička stranka, dok DPN i CP imaju malu političku moć.
Pravni sustav
Nauruski pravni sustav temelji se na engleskom sustavu (Common Law) i na odlukama nauruskog parlamenta. Predsjednika Vrhovnog suda imenuje predsjednik države. Žalbe na odluke tog suda rješava prizivni sud (Appellate Court) koji se sastoji od dva suca. Žalbe ove vrste u praksi su iznimno rijetke. Parlament nema pravo opozvati sudske odluke. Okružni sudac nalazi se na čelu okružnog suda koji između ostalog bilježi rođenja, vjenčanja i smrti stanovništva.
Izborni sustav
thumb|Izborni okruzi u Nauruu Nauruski izborni sustav funkcionira po principu prioriteta kojim glasači određenog izbornog okruga izabiru kandidate. Glasovati može bilo koja osoba koja je starija od 20 godina i ima nauruansko državljanstvo. Izborni kandidat mora zadovoljavati navedene uvjete, te mora predati svoju kandidaturu uz potpise dva ili više glasača najkasnije 14 dana prije izbora.
Izborni okruzi u Nauruu su:
Sigurnost
Nauru ne posjeduje vojne obrambene snage, već je za obranu zemlje neslužbeno odgovorna Australija. Za unutarnju sigurnost zemlje odgovorne su omanje policijske snage. Najveći prekršaji u državi svode se na krađe bicikala, provale u automobile i ometanje privatnih posjeda.
Vanjska politika
U kolovozu 2005. Nauru je zajedno s Kiribatima, prekinuo diplomatske odnose s Francuskom, zbog francuskih nukulearnih pokusa u Pacifiku. Odnosi su ponovno uspostavljeni dvije godine kasnije, a ojačani su kratkim sastankom predsjednika Ludwiga Scottya s francuskim predsjednikom Jacquesom Chiracom u Francuskoj Polineziji 2003. godine.
21. lipnja 2002. godine, Nauru koji je dotad službeno priznavao Tajvan, prekinuo je diplomatske odnose s službenim Taipeijm, te uspostavio diplomatske odnose s Narodnom Republikom Kinom. Tadašnji nauruanski predsjednik René Harris potpisao je taj sporazum u Hong Kongu s kineskim zamjenikom ministra vanjskih poslova Zhouom Wenzhongom. Zbog toga je Nauru od Kine primio višemilijunsku financijsku pomoć. S ovim činom broj država koje priznaju Tajvan u to vrijeme pao je na 27.
U ožujku 2005. godine, kineski zamjenik ministra vanjskih poslova Yang Jiechi je nakon sastanka s predsjednikom Scottyem izrazio želju za većim diplomatskim odnosima tih dviju zemalja. Scotty je tad izjavio da podržava ujedinjenje Kine s Tajvanom. 9. svibnja 2005. Scotty i tajvanski predsjednik Chen Shui-bian kratko su se sastali u Majuru, te su pet dana nakon toga nastavljeni diplomatski odnosi između Naurua i Tajvana. Scotty je opravdavao ovaj potez izjavom da je prekid odnosa s Tajvanom kojeg je napravio René Harris bio pogreška, te da je on uvijek bio protiv toga. Za pomoć koju Tajvan pruža Nauruu u razvoju obrazovanja, poljoprivrede, ribarstva i turizma, Nauru podupire ulazak Tajvana u neke međunarodne organizacije.
21. siječnja 2006. godine, otvoren je nauruski konzulat u Bangkoku u Tajlandu, godinu dana nakon uspostavljanja diplomatskih odnosa između ove dvije zemlje.
Članstvo u međunarodnim organizacijama
Nauru je član slijedećih međunarodnih organizacija: AKP, Azijska banka za razvoj, Commonwealth, ESCAP, Organizacija međunarodnog civilnog zrakoplovstva, ICC, Intelsat, Interpol, Međunarodni olimpijski odbor, Međunarodna telekomunikacijska unija, IWC, Organizacija za zabranu kemijskog oružja, Forum pacifičkih otoka, Komisija za Južni Pacifik, Sparteca, Ujedinjeni narodi, UNESCO, UPU, Svjetska zdravstvena organizacija.
Stanovništvo
thumb|desno|250px|Nauruanci (1890.)
88.9% su Nauruanci, 6.6% su mestici, 2% Kiribati, 2,5% su drugi (procena 2007). . Prosječna očekivana životna dob od 62 godine (muškarci 58,8, žene 66,1) je relativno niska. Razlog ovome je veliki broj oboljelih od dijabetesa. Godine 2003., 30,2 % odraslog stanovništva bolovalo je od ove bolesti. Tako je Nauru zemlja s najvećim postotnim brojem dijabetičara. Također je stanovništvo Naurua jedno od najpretilijih društava na svijetu i smatra se da preko 90% stanovništva ima prekomjernu tjelesnu težinu.
Godišnja stopa rasta stanovništva iznosi 1,87 %; 38,2 % stanovništva mlađe je od 14 godina, 60 % staro je između 15 i 64 godina, a 1,9 % stanovnika starije je od 64 godine. Postotak mrtvorođenih iznosi 1,014 %. Stopa fertiliteta je 3,61 dijete po ženi. Stopa nataliteta iznosi 2,73 %, dok je stopa mortaliteta 0,72 % godišnje. Postotak pismenog stanovništva je preko 99 %, što je najveći postotak od svih država u Oceaniji, te jedan od najvećih na svijetu, a zasluga je velikih državnih ulaganja u obrazovanje. Na jednog liječnika u zemlji dolazi 700 stanovnika.
Religija
Danas u Nauruu većinu stanovništva čine kršćani. Najveći broj Nauruanaca su protestanti (ukupno 57 %). Oko 44 % stanovništva pripada nezavisnoj protestantskoj crkvi Nauru Congregational Church. Glavna crkva nalazi se u Aiwu, a postoje i kapelice u okruzima Meneng, Buada, Anabar i Nibok. Ostalih 13 % protestanata su evangelisti.
Oko 24 % stanovništva su katolici. U Yarenu postoji katolička crkva i jedna škola, a u Ewi postoji Kayser College koji je nazvan po njemačkom katoličkom misionaru Aloisu Kaysersu. Oko 5 % stanovništva su budisti i taoisti, a 2 % su bahaisti.
Oko 7 % stanovništva otoka sljedbenici su izvorne nauruske religije, što je svojevrsna reakcija na veliki utjecaj zapadne kulture i dominaciju kršćanstva na otoku. Izvorna nauruska religija je monoteistička vjera koja uključuje vjerovanje u božicu Eijebong i u otok duhova Buitani. Sljedbenici vjeruju da je nebo i more stvorio pauk imena Areop-Enap.
Politička podjela
thumb|desno|Okruzi u Nauruu
Nauru se sastoji od 14 okruga. Granice okrugova odgovaraju prijašnjim granicama područja u kojima su do 1968. postojala sela.
Gospodarstvo
thumb|200px|Brod za izvoz fosfata u nauruskoj luci Gospodarstvo otoka se još uvijek najvećim dijelom osniva na izrabljivanju fosfata.
Nauru je imao vrlo bogata nalazišta ovog dobra. Fosfati su nastali kemijskim procesom koji se odvijao milijunima godina od guana morskih ptica koje i danas svojim migracijama u velikom broju posjećuju otok. Oko 75 % BNP-a činio je izvoz ovog dobra. Najveći dio ovih velikih prihoda od izvoza ovog dobra dan je na raspolaganje stanovništvu Naurua. Do 2001. godine sve zdravstvene usluge bile su besplatne, a za javne usluge nisu se tražila nikakva davanja. Time je bila osigurana sasvim ugodna egzistencija stanovništvu otoka. U ovom razdoblju je u prosjeku svaki Nauruanac imao dva do tri automobila i jedan motorni brod, a također su bili prilično uobičajeni izleti zrakoplovom u Australiju većinom radi kupovine. Ovaj raskošni životni stil koji je bio popraćen brojnim proslavama rezultirao je činjenicom da danas više od polovice stanovništva ima problema s pretilošću i/ili dijabetesom što je većinom uzrokovano nezdravom prehranom. lijevo|thumb|[[Nauru House u Melbourneu (u sredini). Prije u vlasništvu Nauru Phosphate Royalties Trusta]] Od 2000. godine izrabljivanje fosfata je minimalizirano zbog izrabljenosti nalazišta. U ovoj industriji je ipak zaposlena polovica radno aktivnog stanovništva otoka. Osoblje zaposleno u ovoj industriji najvećim dijelom sačinjeno je od imigranata s Kiribata, Tuvalua, Filipina, te iz Hong Konga, Australije i Novog Zelanda. Ovi radnici i njihove obitelji čine oko 40 % stanovništva otoka.
Vlada države je također pokušala osigurati visoki životni standard i bez fosfatske industrije. Zbog toga je osnovan fond za stjecanje nekretnina i dionica u susjednim pacifičkim zemljama, kao i u SAD-u i Australiji, te je izgrađen neboder Nauru House u Melbourneu. Također pokušano je stvoriti od otoka tzv. porezni raj za međunarodnu trgovinu. Ipak, zbog niza loših investicija i korupcije u vladi, država je izgubila većinu svog bogatstva. Također je došlo i do smanjenja plaća, jer je država u enormnim dugovima.
S bogatstvom nestale su i besplatne usluge. Zdravstvena njega više nije besplatna,a porezi su podignuti. Za budućnost nada se polažu u ribarstvo, koje danas ne igra važnu ulogu u gospodarstvu. Poljoprivreda je ograničena zbog poroznog tla i nepravilnih padalina. Kulture koje se mogu naći u obalnom području su kokosove palme, banane, ananas i ponešto povrća. Poljoprivredne površine se sad pokušavaju dobiti zatrpavanjem bivših nalazišta fosfata. Oko 20 % stanovništva u svojim vrtovima bave se manjom poljoprivredom.
Istraživanja tla provedena u rujnu 2004. godine, pokazala su da nalazišta fosfata još nisu u potpunosti iscrpljena, te su provedena daljnja istraživanja. U prosincu 2004. je nakon mnogih mjeseci prekida opet izvezena veća količina fosfata; brodom je u Južnu Koreju izvezeno oko 10.000 tona.
Sva električna energija na otoku proizvodi se u elektrani Power House u Aiwu, ipak strujni prekidi su vrlo česti. Pitka voda se, kao i gotovo sve namirnice, uvozi iz Australije s brodovima. Budući da je pitka voda veliki problem, izgrađeno je postrojenje za desalinizaciju morske vode.
Industrijski sektor ne igra veliku ulogu u gospodarstvu. Jedini veći poslodavac je nacionalna rafinerija za fosfate. Nedavnim ukidanjem radnih mjesta nezaposlenost je porasla za 10 %. Važan gospodarski stup čini tercijarni sektor u kojem je zaposleno oko 35 % stanovništva. Najveći poslodavci su društvo za vađenje fosfata (Nauru Phosphate Royalties Trust), nacionalni pomorski prijevoznik (Nauru Pacific Line) i nacionalni zračni prijevoznik (Air Nauru), koji povremeno prestaje s radom ako nije u mogućnosti financirati gorivo ili popravke. Oba ova prijevoznika velikim dijelom potpomaže država.
Infrastruktura
Cestovna mreža sastoji se od 41 kilometra cesta, od čega je 29 kilometra asfaltirano. Ova cestovna mreža većinom se nalazi oko obale otoka. Ostatak cesta koje su neasfaltirane vode do Nauruskog društva za fosfate koje se nalazi u središnjem dijelu otoka.
Băbiceni, Durnești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 508 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 132 m.
Nauru
Infrastruktura
Jedina željeznička pruga dugačka je oko pet kilometara, a služila je za prijevoz rude iz zapadnog Anibarea u središnjem dijelu otoka do prerađivačkog postrojenja u Aiwu. thumb|left|200px|Vlak za prijevoz fosfata
Javni prijevoz odvija se autobusima koji staju kraj hotela u Aiwu i Menengu, zračne luke u Yarenu, bolnice u Denigomoduu i Nauru Collegea u Ewi. Iznamljivanje automobila moguće je u hotelu Menen.
Međunarodni promet ostvaruje se preko međunarodne pomorske luke (Aiwo Harbour) i međunarodne zračne luke (Nauru International Airport). Let iz Europe (Frankfurta) do Yarena, uz stajanja traje oko 30 sati. U prosincu 2005. godine, jedini zrakoplov Air Naurua (današnjeg imena Our Airline) zaplijenjen je u Melbourneu zbog neplaćanja dugova. Zbog toga je ova otočna država praktički bila izolirana sve do rujna 2006. godine, kada je uz financijsku pomoć Tajvana uspjela kupiti rabljeni Boeing 737. Ova financijska pomoć pružena je Nauruu zbog diplomatskog priznavanja Tajvana, umjesto NR Kine.
Turizam
Otok je moguće obići pješice u jednom danu. Turistički su popularni vojni ostaci iz rata na Pacifiku, kao bunkeri japanske vojske uz obalu. Mnogo predmeta nalaze se izloženi u Nauruskom muzeju (Nauru Museum). U unutrašnjosti otoka nalaze se rudnici fosfata, čime je nakon izrabljivaja uništena priroda.
Kanali
thumb|left|200px|Prikaz vode na otoku Na Nauruu nema rijeka, nego postoje umjetno izgrađeni kanali. Kanali su:
Ranija kultura
thumb|200px|Tradicionalna kuća i čamac
Ranija kultura Naurua temeljila se na dvanaest plemena ili klanova. Nije postojao zajednički vođa ovih plemena. Svako pleme imalo je svoju vlastitu povijest nastajanja. Plemena su se još dijelila i na obitelji, od kojih je svaka imala vlastite znakove. Članovi plemena dijelili su se na četiri klase: Temonibe, Emo, Amenengame i Engame; neposjedničke klase bile su Itsio i Itiora. Pripadnost klasi uvijek se gledala po majci.
Već u to vrijeme naselja su se većinom nalazila uz obalu, samo manji broj naselja nalazilo se uz lagunu Buada. Otočani su živjeli u skupinama od dvije-tri kuće koje su činile gospodarstva; ta gospodarstva zajedno činila su sela. Sveukupno je na otoku postojalo 168 sela. Skup ovih sela činilo je jedno područje, a takvih područja je bilo ukupno 14; danas oni čine okruge Naurua.
Moderna kultura
Zamjena tradicionalne kulture modernom kulturom pod zapadnjačkim utjecajem, vrlo je zamjetna na otoku. Vrlo malo je ostalo sačuvano od starih običaja i tradicije. Tradicionalne pjesme danas praktički nitko više ne zna, a zamjenila ih je većinom pop-glazba koja se čuje na radiju i televiziji. Radio Nauru pušta u eter i lokalnu narodnu glazbu, ali često čak i starije stanovništvo ne može raspoznati sadržaj ovih pjesama.
Također su i tradicionalna umjetnička i obrtnička zanimanja skoro u potpunosti nestala. U svakodnevnom životu praktički ništa od tradicionalnog nije sačuvano. Za razliku od prijašnjih vremena, stanovništvo danas nosi uobičajenu tropsku odjeću. Od svih zanimanja, najvjerojatnije je očuvan samo tradicionalni način ribolova. Još uvijek se riba često lovi uz pomoć treniranih ptica. Ove ptice su na Nauruu pod posebnom zaštitom.
Ono malo izvorne kulture što je ostalo, slično je ostalim otocima Mikronezije. Najupečatljiviji su glazba i ples, pogotovo ritmičko pjevanje i tradicionalno kolo koji se prakticiraju na svim proslavama i praznicima na Aiue Boulevardu. Poneki obrtnici izrađuju odjeću od lišća, te predmete od kokosovog stabla.
Ceremonija pripremanja i ispijanja kave (Piper methysticum) prije je bila tradicionalni običaj kojeg su mogli prakticirati samo muškarci, a danas je to dopušteno i ženama. Noćni život otoka odvija se većinom u restoranima i kafićima. Jedino kino u državi nalazi se u Aiwu.
Nauruanski jezik može se okarakterizirati kao mješavina jezika susjednih otoka. Nauruanski je i nacionalni jezik, a engleski se široko koristi i razumije; također francuski razumije veliki broj stanovništva. Školovanje je omogućeno od šeste do šesnaeste godine. Između ostalih škole su Kayser College i Nauru College. Za daljnje sveučilišno obrazovanje Nauruanci idu u inozemstvo, obično u Australiju.
Sport
thumb|desno|230px|Veliko finale u australskom nogometu 1999. godine, na Linkbelt Ovalu Nacionalni sport je australski nogomet, a slijede ga dizanje utega, softbol, košarka i tenis. Ostali sportovi koji se prakticiraju u manjoj mjeri su kriket, golf, jedrenje, plivanje i nogomet. Od svih navedenih sportova vlada najviše potiče dizanje utega, jer je to disciplina u kojoj su postignuti najveći međunarodni uspjesi. U manjoj mjeri potiče se i australski nogomet, te golf. U East End Clubu u Menengu nalaze se biljarski stolovi za engleski biljar i snooker.
Među stanovništvom otoka najvažnijim sportom smatra se australski nogomet, kojim se ponajviše zbog nedostatka alternative, bavi veliki broj mlađeg stanovništva. Postoji i nogometna reprezentacija države, ali ona nije primljena u članstvo u OFC-u ni FIFA-i zbog nedostatka profesionalizma i stadiona.
Najuspješniji sport je dizanje utega. Osvajanjem zlatne medalje na Igrama Commonwealtha 1990. godine, koju je osvojio Marcus Stephen pokrenuto je osnivanje Nauruskog olimpijskog odbora. Dizačica utega Reanna Solomon također je osvajačica više nagrada u ovoj sportskoj disciplini.
Godine 1992., Marcus Stephen bio je prvi Nauruanac na Olimpijskim igrama u Barceloni. Od 1996. Nauru je službeno predstavljan na Olimpijskim igrama. Prvi sportaši na ovim igrama uz Stephena također su dizači utega Gerard Garabwan i Quincy Detenamo.
Praznici
Službeni nacionalni praznik je Dan neovisnosti koji je 31. siječnja, Angam Day se također smatra nacionalnim praznikom.
Nemejske igre
Nemejske igre su bile jedne od četiriju panhelenskih igara u Antičkoj Grčkoj. Ime su dobile po Nemeji gdje su se održavale svake dvije godine - godinu prije i godinu poslije Olimpijskih igara. Kao i sve druge igre, bile su posvećene Zeusu.
Legende govore da ih je započeo Heraklo u znak pobjede nad Nemejskim lavom, odnosno sedam argivskih generala kao iskupljenje za smrt dječaka Ofelta. Historijski podaci navode da su se počele održavati oko 6. vijeka pne. a neki izvori spominju godinu 573. pne.
Kao i na ostalim antičkim igrama, na programu Nemejskih igara bila su takmičenja u trčanju, skakanju, bacanjima, rvanju, šakanju, petoboju i pankrationu.
Organizatori igara, najpre su bili stanovnici grada Kleona, a od 460. godine pne. stanovnici Argosa.
Kao nagradu pobednici su dobijali venac od maslinovih grančica, a kasnije od celerovog lišća.
Učvrščivanjem hršćnstva na tim prostorima, Nemejske igre su ukinute u IV veku.
Godine 1994. je osnovano Društvo za obnovu nemejskih igara, koje od 1996. svake četiri godine organizira nove Nemejske igre kao svojevrsnu alternativu suvremenim olimpijadama, koje smatraju previše komercijalnim.
Sunnyvale, Texas
Sunnyvale je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.130 stanovnika.
Hronični bronhitis
Hronični bronhitis je bolest koja se karakteriše redovnim iskašljavanjem najveći broj dana, barem tri meseca u poslednje dve godine. To je najčešće bolest pušača i u osnovi je trajna iritacija disajnih puteva koji na tu trajnu iritaciju duvanskim dimom i drugim inhaliranim supstancama reaguju svojim odbrambenim mehanizmom-pojačanom sekrecijom sluzi iz svojih submukoznih žlezdi, kao i hipertrofijom samih sluznih žlezdi.
Patogeneza
Usled povećane potrebe za lučenjem sluzi zbog stalne iritacije disajnih puteva dolazi do hipertrofije submukoznih sluznih žlezda u dušniku i bronhijama. Povećanje (hipertrofija) sluznih žlazda može se utvrditi poređenjem njihove debljine sa debnjinom zida između epitela i hrskavice dušnika ili bronhija. Odnos se zove Reidov indeks (normalno je manji od 0.4), a povećan je proporcionalno težini i dužini trajanja bolesti. U manjim disajnim putevima dolazi do hipertrofije peharastih ćelija (koje takođe luče sluz), što dovodi do njihove opstrukcije.
Cilijarni mehanizam još uvek efikasno odstranjuje stvoreni sekret te se javlja redovan kašalj sa iskašljavanjem. To je prvi stadijum bolesti jednostavni hronični bronhitis - koji se karakteriše samo svakodenvnim kašljem sa iskašljavanjem. Kod ovog početnog oblika nisu prisutni znaci opstrukcije.
Kupljensko
Kupljensko je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Vojnić, Karlovačka županija.