cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Loma, General Terán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 265 m.
Cipollaie Sopra, Cremona
Cipollaie Sopra je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Palazzo Valmarana
Palazzo Valmarana je renesansna palača u ulici Corso Fogazzaro 16 u centru Vicenze, grada u Sjevernoj Italiji (Provincija Vicenza). Palaču je projektirao Andrea Palladio.
Historija i karakteristike
Kamen temeljac građevine ima datum 1566. i isklesani profil Isabelle Nogarola Valmarana, koja je potpisala ugovor za gradnju sa zidarima u decembru 1565. godine. Međutim, nema sumnje da je glavnu ulogu u izboru Palladija kao projektanta porodične palače imao njen njezin pokojni suprug Giovanni Alvise koji je umro 1558. godine. Upravo je on, uz Girolama Chiericatija i Trissina, 1549. javno podržao projekt Palladija za lođu Bazilike, očito na bazi procjene scenografije koju je Palladio izveo za svečani doček biskupa Ridolfija 1543. u Vicenzu.
Palladio je po prvi put na tom objektu, primjenio iskustva stečena u projektiranju fasade za venecijansku crkvu San Francesco della Vigna i kreirao građevinu s fasadom naglašenog vertikalizma. To je postigao kombinirajući šest monumentalnih kompozitnih pilastara s manjim korintskim. Pored ove palače, Palladio je za Isabellu i Giovannija Alvisea, po narudžbi njihova sina Leonarda, podigao i kapelicu Valmarana u crkvi Santa Corona, za smještaj njihove grobnice.
Palazzo Valmarana je 1994. uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao jedan od objekata lokaliteta Historijski centar Vicenze i Palladijeve vile.
Puerto de Ruedas, Churumuco
Puerto de Ruedas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Churumuco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 187 m.
Gibsonville, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.410, što je 2.038 (46,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Manuel Zelaya
José Manuel Zelaya Rosales (Catacamas, 20. rujna 1952.) je honduraški političar koji je od 2006. do 2009. godine obnašao dužnost predsjednika Hondurasa. Rođen je kao najstariji sin bogatog biznismena te je naslijedio nadimak svog oca, Mel. Prije nego je ušao u politiku, Zelaya je sudjelovao u unosnom obiteljskom poslu s drvom.
El Refugio, Temósachi
El Refugio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Temósachi.
Los Tulipanes Uno, Siltepec
Los Tulipanes Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Siltepec.
Tierra Blanca, Chalma
Tierra Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chalma.
Los Tulipanes Uno, Siltepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1671 m.
Tierra Blanca, Chalma
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Manuel Zelaya
Izabran kao kandidat Liberalne stranke 27. siječnja 2006. godine, Zelaya je s godinama sve više koketirao s ljevicom te je čak pristupio ljevičarskoj organizaciji ALBA, koju je tadašnji osnovao venezuelanski predsjednik Hugo Chávez. Tokom 2009. godine, Zelaya je pokušao promijeniti Ustav i tako si omogućiti reizbor za predsjednika, međutim naišao je na žestoku opoziciju; taj je sukob doveo do izbijanja ustavne krize u Hondurasu, koja je kulminirala državnim udarom u kojem je vojska, po naredbi Vrhovnog suda, uhitila i prisilno deportirala Zelayju u Kostariku. Istoga dana, Nacionalni kongres ga je smijenio, a vršitelj dužnosti do kraja Zelayjina mandata postao je predsjednik parlamenta, Roberto Micheletti.
Zelaya se u rujnu 2009. godine tajno vratio u Honduras te je boravio u brazilskoj ambasadi u Tegucigalpi do 2010. godine, kada je ponovo protjeran, ovoga puta na Dominikansku Republiku. Tamo je boravio sve do 2011. godine, kada mu je omogućen povratak u zemlju, nakon što su sudovi odbacili optužbe za korupciju protiv njega. Po povratku u zemlju, nastavio se baviti politikom.
Od 1976. godine je u braku sa Xiomarom Castro, koja se 2013. godine kandidirala na predsjedničkim izborima kao kandidatkinja Zelayjine nove stranke, LIBRE. Izgubila je od Juana Orlanda Hernándeza, čovjeka koji je, ironično, 2017. godine uspio provesti ustavne promjene i tako si omogućio reizbor za predsjednika, odnoso uspio je provesti ono zbog čega je Zelaya inicijalno svrgnut i protjeran.
Cascina Morivione, Milano
Cascina Morivione je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
Āl Wahţān, Sa'dah
Āl Wahţān je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2533 m.
Malosco, Trento
Malosco je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 373 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1083 m.
Dr. Willmar Schwabe
Dr. Wilmar Švabe, kratko Švabe (Schwabe), je matično društvo privrednog društva Švabe (Schwabe-Gruppe), takođe u Nemačkoj poznat kao Unternehmensgruppe Schwabe („Preduzećna grupa Švabe“) ili Schwabe-Konzern („Koncern Švabe“), koji se sastoji od 93 preduzeća širom sveta sa 3.600 zaposlenih, uključujući 1.405 u Nemačkoj, uključujući oko 700 u matičnom odnosno glavnom preduzeću (Stanje: 31. decembar 2016.).
Temelj privrednog društva je zdravstena i farmaceutska industrija koja se posvećuje lekovitim biljkama i homeopatijom odnosno lekovima lekovitog biljnog i homeopatskog porekla, ishranih dodataka lekovitog biljnog porekla i dodatne usluge za ukupnu zdravstvenu zaštitu i samopomoći, kao što su telovežbe za dušovno i telesno zdravlje.
U naučnom istraživanju, razvoju i proizvodnji lekovitih biljnih lekova, homeopatskih lekova i ishranih dodataka lekovitog biljnog porekla Švabe zauzima vodeću poziciju u svetu te se stoga nazivaju u Nemačkoj Phytokonzern („Fito- ili Biljni konzern“). U 2016. Švabe ostvara prihod od oko 900 miliona evra. Na području lekovitih biljnih lekova i ishranih dodataka lekovitog biljnog porekla prihod je iznosio 740 miliona evra, izvozni i inostrani deo je bio 75 posto. Istraživni trud je iznosio 32 milion evra. Istraživanje se posvećuje posebnim izvadaka lekovitog biljnog porekla.
Osnovan 1866. u Lajpcigu, Švabe je jedna od najstarijih farmaceutskih preduzeća u Evropi. U 1946. preselio je svoje sjedište u Karlsruhe. U 1980-ih i 1990-ih godina Švabe se razvija u svetsko preduzeće. U porodicnom vlasništvu je u petom kolenu i pripada medju najtradicionalnih farmaceutskih preduzeća u Nemačkoj.
Zvonimir Ivković
Zvonimir Ivković (Osijek, 1944. – 28. kolovoza 2010.) je bio hrvatski kazališni djelatnik.
Životopis
Rodio se je 1944. u Osijeku. U kazalište se je bio upisao još kao dječak, glumeći u predstavama za djecu. Poslije završena studija organizacije kulturnih djelatnosti, krajem šezdesetih i početkom sedamdesetih godina 20. stoljeća bio je ravnateljem osječkoga Miniteatra, a potom svekolikim svojim životom potvrdio toliko puta iskušanu istinu da teatarska infekcija obično ostaje trajnom popudbinom.
Puna tri mandata na funkciji intendanta osječkoga Hrvatskog narodnog kazališta (1981.1993.) ispunjena su golemom radnom energijom, vrhunskom organizacijskom sposobnošću i nepresušnom inovativnošću u osmišljavanju i realizaciji novih formi kazališnoga života. Među inim, na Ivkovićevu inicijativu i pod njegovim vodstvom utemeljen je osječki Operni anale, koji je godinama kao jedini takve vrste u Hrvatskoj donosio najvrsnija djela nove opere, kako hrvatske tako i europske. Dana 27. studenoga 1985. svečano je otvorena temeljito obnovljena zgrada drugoga hrvatskog profesionalnog kazališta. Intendant Zvonimir Ivković tad zasigurno nije mogao ni slutiti da će samo šest godina kasnije, 16. studenoga 1991., zgrada biti uništena projektilima jugosrpskoga topništva u agresivnome ratu protiv Hrvatske, u sklopu kojega je sustavno provođen i kulturocid. I baš tada, u naizgled beznadnoj situaciji, kad je poslije pada Vukovara Osijek bio opkoljen i svakodnevno razaran, uzdiže se neslomljiv duh hrvatskoga otpora, u kojemu svoju ulogu ima i kazalište. O tim danima, tjednima i mjesecima užasa i ponosa svjedoči intendant u uvodu prvome zborniku Krležinih dana, kazališno-teatrološke manifestacije kojoj je osječki HNK dao prvi poticaj još 1987. godine.
Poticaj utemeljenju Krležinih dana, koji su začeti podizanjem spomenika velikom piscu Marije Ujević godine 1987. – a pritom je ulog Zvonimira Ivkovića jedan od presudnih – pokazao se plodonosnim i vidovitim. Ta manifestacija obilježila je prošle godine dvadesetu godišnjicu ostavivši zbrojem svojih zbornika neizbrisiv trag i ključan upis u suvremenoj hrvatskoj teatrologiji. Ivkovićev angažman u svemu tome ostaje nezaboravan. Kao intendant uspostavio je čvrste i stalne stvaralačke i prijateljske veze s drugim hrvatskim kazalištima, a posebno je bila plodna suradnja s dvama središtima: Pečuhom s jakom hrvatskom manjinskom zajednicom i Hrvatskim kazalištem te Rijekom. Ta se srednjoeuropska kulturna i kazališna koordinacija još za vrijeme bivše Jugoslavije počela uspostavljati kao prirodna geopolitička protuteža nametanoj „bratskoj“ suradnji s Beogradom, koju, dakako, Ivković nije mogao izbjeći, ali ju je mudro neutralizirao. Pečuh i Rijeka ostat će njegove uporišne točke i nakon što je 1994. praktično izgnan iz Osijeka. O razlozima nesporazuma s gradom u kojem mu je podaren život i kojemu je obilato vratio uzdarje u obliku životnoga kazališnog djela ovdje je neuputno i neprilično govoriti. Neka to ostane za neku budućnost kad će zacijelo, kad-tad, morati doći na red.
Riječko razdoblje, premda minorno u odnosu na osječko, nije zanemariva činjenica u stvaralačkome kurikulumu Zvonimira Ivkovića. Djelovao je tu punih šest godina kao pomoćnik intendanta, u burnom dobu riječkoga teatarskog života. Premda sad više ne u prvome planu, dao je i tu svoj doprinos ublažavanju štetâ na riječkoj kazališnoj arci izloženoj neverama uzburkana političkog mora. Povratak u Osijek označio je neprihvaćanje nametnute mu uloge prijevremena umirovljenika. Posljednje desetljeće života obilježila je intenzivna suradnja s ravnateljem Hrvatskoga kazališta u Pečuhu, Antunom Vidakovićem, vrlo angažirana predanost u osječkome ogranku Matice hrvatske, istraživački rad na području povijesti pečuško-osječkih i osječko-riječkih kazališnih veza i odnosa te napokon povratak u aktivno članstvo u Odboru Krležinih dana, gdje je odigrao bitnu ulogu u održavanju prve sekcije KD-a u Hrvatskome kazalištu u Pečuhu u prosincu 2009. godine.
Što ostaje poslije toliko desetljeća prijateljskih susreta, druženja, dijaloga i poliloga, predstava o kojima smo, gdjekad i polemički, izmjenjivali mišljenja i prosudbe? Ostaje činjenica da je Zvonimir Ivković bio u punom smislu te riječi istinski kazališni čovjek. O čemu god bi se pričalo, s njim se uvijek sve vraćalo na kazalište kao jedinstvo umjetničke, tehničke i organizacijske prakse. I ne treba uopće sumnjati da je tomu bio, bar djelomice, posvećen i njegov posljednji razgovor sa suprugom i kćeri večer uoči odlaska u vječnost. Sve svoje misli, sve svoje biće, odnio je Zvonko onamo kamo nam je svima stići da se sjedinimo u nepojmljivosti konačna vrhunaravna savršenstva.
Stećci u vodama Bilećkog jezera
Stećci u vodama Bilećkog jezera su srednjovjekovni nadgrobni spomenici ostali pod vodom Bilećkog jezera nakon izgradnje hidroenergetskog sistema Trebišnjica.
Bilećko jezero nastalo je izgradnjom brane Grančarevo na rijeci Trebišnjici blizu grada Bileće 1968. godine. U cilju zaštite svih spomenika kulture na ugroženom području obrazovana je komisija konzervatora i drugih stručnjaka koja je imala zadatak da utvrdi koji se sve spomenici nalaze na ugroženom području i kakve bi mjere u cilju njihove zaštite trebalo preduzeti.
Jedan od zadataka te komisije odnosio se na srednjovjekovne nadgrobne spomenike-stećke. Za obavljanje toga zadatka obrazovana je ekipa u kojoj su učestvovali: Šefik Bešlagić, Zdravko Kajmaković konzervator Zavoda, Ranko Rosić fotografski majstor Zavoda, Mato Biško arhitektonski tehničar Zavoda i Ćiro Rajić, fotograf Uprave za zaštitu spomenika kulture iz Mostara. Ekipa je obišla teren u maju 1960. godine, prikupila osnovne podatke o spomenicima i dala prijedlog mjera za zaštitu spomenika.
Podaci o brojnom stanju prije stvaranja jezera.
Nova nekropola Bileća
Prema prijedlogu članova navedene ekipe, obavezno je trebalo izmjestiti slijedeće stećke:
Tokom realizacije prijedloga o izmještanju stećaka i ostalih kulturnih dobara (Manastir Kosijerevo i Dobrićevo) povećan je ukupan broj i nastala je nova nekropola reprezentativnih uzoraka iz ovog dijela Bosne i Hercegovinesa u kojoj se nalazi 86 stećaka i to 70 ploča, 42 sanduka, 1 sljemenik i 3 krstače i najveća je vještačka nekropola stećaka na Balkanu. Dio reprezentativnih spomenika sa natpisima završio je u Zemaljskom muzeju u Sarajevu i u muzeju u Nikšiću. Po pričanju očevidaca nekoliko stećaka transportovano je u SAD i tom akcijom rukovodio je arheolog Vejn Vučinić, porijeklom iz ovih krajeva. Preko 350 stećaka ostalo je zauvijek pokriveno vodom Bilećkog jezera.
Agustines, Izúcar de Matamoros
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1276 m.
Agârbiciu, Axente Sever
Agârbiciu je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Axente Sever.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1522 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 314 m.
Wörthersee
Wörthersee (srpskohrvatski: Vrbsko jezero) je alpsko jezero koje se nalazi u austrijskoj pokrajini Koruškoj.
Karakteristike
mini|lijevo|200px|Zaleđeno jezero zimi Jezero je duboko prosječno 42 metara, široko 2, a dugo 19,39 km. Proteže se od glavnog grada Koruške Klagenfurta na istoku do Veldena na zapadu. Na sjeveru i jugu su strme Alpe u podnožju pokrivene gustom šumom. Jezero je prepoznatljivo po plavo-zelenoj boji vode. U ranom devetnaestom stoljeću močvarne obale su dom samo nekoliko siromašnih seljaka. Izgradnjom austrijske Južne željeznice (Südbahn), sredinom devetnaestog stoljeća brzo se Vrbsko jezero pretvorilo u ekskluzivno ljetno odredište bečkog plemstva. Sjeverna obala je gusto izgrađena, autoceste i željezničke pruge zauzimaju uski prostor između strmih brda i obale. Južna obala je manje razvijeni. Otprilike svakih 10 godina jezero zaledi što privlači brojne klizače. Na njemu se nalaze dva otoka Schlangeninsel i Kapuzinerinsel.
Naselja
Veća naselja na jezeru su: Klagenfurt, Velden, Pörtschach, Krumpendorf i Maria Wörth.
Mama di Sopra, Trento
Mama di Sopra je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Emiliano Zapata, Salto de Agua
Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 155 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Amsterdam-Rajna
Kanal Amsterdam-Rajna (nizozemski: Amsterdam-Rijnkanaal) je kanal na zapadu Nizozemske dug 72 km, koji ide od Amsterdama i Zaljeva IJ do rukavca Rajne Waala kod Tiela.
Karakteristike i historija gradnje
thumb|left|240px| Spoj kanala sa [[Lek (rijeka)|Lekom kod grada Wijk bij Duurstede]]
Amsterdam-Rajna jedan je od najprometnijih kanala na svijetu, jer vodi do Ruhra u Njemačkoj. Širok je od 100-120 metara, dubok 5 - 6 m. Kanal se počeo iskapati još 1931., kako bi se zamijenio premali kanal Merwede između Amsterdama i Gorinchema. Zbog Drugog svjetskog rata i prilika nakon njega, gradnja se odužila do 1952. Kanal je proširivan 1970-ih i ponovno pušten u promet 1981. Danas ima 4 brodskih prevodnica.
Rancho Nuevo Amanecer, Coyuca de Catalán
Rancho Nuevo Amanecer je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1648 m.
Cipollaie Sotto-Ernazze, Cremona
Cipollaie Sotto-Ernazze je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
San José de Belén, General Terán
San José de Belén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Terán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 319 m.
Dunnstown, Pennsylvania
Danstaun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.360, što je 5 (-0,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Campestre Rústico los Sauces, León
Campestre Rústico los Sauces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1826 m.
Buotano, Perugia
Buotano je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 445 m.
Deagu de Jos, Recea
Deagu de Jos je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Recea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 405 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 173 m.
Nueva Libertad, Siltepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2430 m.
Tamnis
Tamins (romanš: Tumein) je selo i općina od 1,216 stanovnika na jugoistoku Švicarske u Kantonu Graubünden.
Geografske karakteristike
Tamins je udaljen oko desetak km zapadno od Chura. Poznat je po zaseoku Reichenau u kom nastaje Rajna.
Historija
thumb|left|240px| [[Hidroelektrana]] Tamins je bio naseljen još za paleolita, 1960-ih je iskopana nekropola od 63 groba, sa artefaktima iz starijeg željeznog doba.
Prvi put je dokumentiran 1399., ali se malo tog zna o njemu, osim da je često stradao u požarima; 1616., 1631. i 1799. a posljednji put 1905. godine.
Tokom srednjeg vijeka je zajedno sa Trinom i Reichenaom bio feud pod imenom - Trins, koji se od 1616. zvao Reichenau i trajao do 1803. godine. Sve do 1459. bio je dio parohije Trin, tad se odvojio i sagradio novu crkvu.
Vojska Prve Francuske Republike spalila je čitavo selo osim crkve - 1799.
Pored nešto izletnika planinara i alpinista koji se penju na Ringelspitz (3,247 (m) i ostale niže planine u okolici, privreda sela se pored ugostiteljstva svodi na stočarstvo, zbog tog dobar dio ljudi putuje na posao u Chur.
Salvador Moncada
Sir Salvador Moncada, FRS, FRCP, FMedSci (Tegucigalpa, 3. prosinca 1944.) je honduraško-britanski naučnik, farmakolog i profesor, koji trenutno radi na Univerzitetu u Manchesteru.
El Taballal, Salvador Alvarado
El Taballal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Salvador Alvarado.
Salvador Moncada
Rođen je u Tegucigalpi 1944. godine, ali je već 1948. godine s roditeljima preselio u Salvador. Tamo je od 1962. do 1970. godine studirao medicinu, nakon čega odlazi u London (1971.) kako bi radio na doktoratu s Johnom Vaneom. U sklopu doktorata nastao je i njegov prvi rad (koautorstvo) o prostaciklinu, koji ga je i proslavio. U narednom je periodu često putovao, dok se 1986. godine nije smjestio u Londonu, gdje je radio kao istraživač.
El Taballal, Salvador Alvarado
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 577 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Salvador Moncada
Polje njegova znanstvenog interesa su upale i vaskularna biologija, a značajan je i po svom radu na ulozi dušikovog monoksida na metabolizam. U tom smislu je činjenica da nije dobio Laskerovu nagradu 1996. i Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu 1998. godine, a koje su dodjeljene upravo zbog otkrića vezanih uz funkcije dušikovog monoksida, izazvala velike kontroverze. Godine 1992. dobio je Heinekenovu nagradu za medicinu.
U prvom braku s Dorys Lemus, profesoricom biokemije, imao je dvoje djece. U travnju 1998. godine, u Londonu se oženio za Marie-Esméraldu, belgijsku princezu, s kojom ima dvoje djece.
René Inés Martínez González, Tatahuicapan de Juárez
René Inés Martínez González je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tatahuicapan de Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Cuesta Blanca, Temósachi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1879 m.
Goleasca, Recea
Goleasca je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Recea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 233 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
Manzano, Trento
Manzano je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 111 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 711 m.
Middle River, Minnesota
Midl River je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 303, što je 16 (-5,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Love & Distrust
Love & Distrust je američki omnibus film snimljen 2010. godine u režiji Lorraine Bracco, Daisily Gili, Erica Kmetza, Warnera Loughlina, Diane Valentine i Darcy Yullie. Sastoji se od pet kratkih priča koje povezuje motiv traženja savršene ljubavi među 20-godišnjacima u suvremenom svijetu. Izdan je kao direct-to-DVD naslov.
As Sarwayn, Sa'dah
As Sarwayn je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2151 m.
Case Stefanini, Parma
Case Stefanini je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 245 m.
San Miguel Cerezo, Pachuca de Soto
San Miguel Cerezo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pachuca de Soto.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1981 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2677 m.
Șoala, Axente Sever
Șoala je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Axente Sever.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 331 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 371 m.
Sigmund Romberg
230px|minijatura|desno|Sigmund Romberg 1949. Sigmund Romberg (Velika Kaniža, 29. srpnja 1887. - New York City, 9. studenog 1951.) - skladatelj židovsko-mađarskog porijekla, koji je većinu svog odraslog života proveo u Sjedinjenim Američkim Državama. Dio života proveo je u Belišću i Osijeku.
Rođen je u Velikoj Kaniži, a kao dijete doselio se u Belišće. Završivši osnovnu školu u Belišću, upisan je 1897. u osječku Realnu gimnaziju u kojoj je i maturirao. Gimnazijske dane živio je u osječkoj Tvrđi. Nakon studija u Mađarskoj i Austriji, otišao je u SAD 1909. godine. Vratio se u Belišće 1922. godine u posjet te skladao "Belišćanski marš" i održao koncert.
On je najpoznatiji po svojim mjuziklima i operetama, posebno "Student Princ" (1924.), "Pustinjska pjesma" (1926) i "Novi mjesec" (1928).
Njemu u čast u Belišću se organiziraju Rombergove glazbene večeri od 1970. godine, a u Osijeku, manifestacija Rombergove svečanosti od 1995. godine.
Gracias a Dios, Siltepec
Gracias a Dios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Siltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1700 m.
Henri II od Francuske
Henri II (Saint-Germain-en-Laye, 31. mart 1519. - Pariz, 10. jul 1559.) bio je od 1547. do smrti 1559. francuski kralj. Pokazao se kao sposoban vladar i snažan protivnik protestantizma u svom kraljevstvu.
Biografija
Henri je rođen kao drugi sin kralja Françoisa I. Njega je otac zajedno sa bratom Françoisom III, prijestolonasljednikom (dauphinom), 1526. poslao za taoca u Španjolsku iz koje se nije se vratio u Francusku sve do 1530., kad je sklopljen Mirovni ugovor u Cambraiu.
Henri je odmah po stupanju na tron proveo administrativne reforme. Djelatnosti raznoraznih odjela dvorskog savjeta postale su specijaliziranije, a komesari su poslani u provincije da se uvježbaju u provođenju kraljevih dekreta, kao preteče budućih intendanata. Reformirano je i sudstvo, tako što su osnovani posrednički sudovi kao veza između lokalnih sudova i vrhovnog suda (Parlement). Što se tiče vanjske politike Henri je nastavio politiku svog oca - odnosno borbu protiv cara Svetog Rimskog Carstva Karla V.
Zbog tog je 1552. u Dvorcu Chambord sklopio sporazum sa njemačkim protestantskim prinčevima. Po njemu ih je on trebao pomoći vojno i materijalno, a oni su se složili da Francuskoj zauzvrat prepuste biskupije; Metz, Toul i Verdun.
Henri nije bio baš neki veliki vjernik i uzoran katolik, ali je bio žestok progonitelj protestantizma, koji se tad rasplamsao u Francuskoj. Zbog tog je 1547. osnovao specijalni sud Chambre Ardente, kom je zadatak bio da sudi hereticima, a 1559. objavio edikt koji je postao baza za sistematsko proganjanje protestanata.
Mir iz Cateau-Cambrésisu trebalo je učvrstiti brakom Henrijeve kćerke Élisabeth sa španjolskim kraljem Felipeom II. Na turniru povodom vjenčanja - Henrija je kopljem u glavu udario - Gabriel, kapetan njegove garde. Henri II je od zadobivenih rana 10 dana kasnije umro.
U braku sa Catherine de' Medici izrodio je četiri sina, tri buduća kralja; Françoisa II, Charlesa IX i Henrija III.
El Perro, Coyuca de Catalán
El Perro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Palo Alto, Chalma
Palo Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chalma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 246 m.
El Perro, Coyuca de Catalán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1489 m.
Ivo Korsky
Dr Ivo Korsky (Osijek, 22. veljače 1918. - Buenos Aires, 12. prosinca 2004.) je hrvatski politički pisac i političar. Bio je dugogodišnjom čelnom osobom Hrvatske republikanske zajednice. Uređivao je argentinski časopis Republika Hrvatska. Židovskog je podrijetla. Bio je jednim od najvažnijih hrvatskih emigrantskih pisaca.
Životopis
Rodio se je 1918. u Osijeku u obitelji židovskog podrijetla (v. zaštićeno kulturno dobro Republike Hrvatske zgradu Korskih u Osijeku ). Sin je odvjetnika Alfreda Kästenbauma koji se katoličio i koji je ime poslije promijenio u Korsky, i sinovac veleposjednika Roberta Kästenbauma koji je također poslije promijenio ime u Korsky. Robertov sin, Ivin bratić, Ivan Korsky, koji je studirao tehniku, bio je komunist i zbog toga je bio zatvoren u zatvor u Srijemskoj Mitrovici te poslije u logoru u Kerestincu, gdje je robijao skupa s Otokarem Keršovanijem, Augustom Cesarcem i drugima odakle je odveden srpnja 1941. i smaknut u Dotrščini.
Kad je Ivo bio student 1930-ih, uključio se u hrvatsku politiku. Bilo je to 1935. godine uoči parlamentarnih izbora, čim je došao na sveučilište. Od 1935. do 1941. bio je u Marijinoj kongregaciji akademičara u Sveučilišnome pododboru Matice hrvatske i u starčevićanskim skupinama. Koncem te 1935. pristupio je Ustaškome pokretu. Prije rata pisao je kao laik za katolički list Život. Istakao se 1937. god. člankom Katolička crkva kao historijska činjenica pobija dijalektički materijalizam. Ondje je za argument koji očito pobija komunistički "dijalektički materijalizam" istaknuo Crkvu: "Historijski (...) materijalizam već samim tim potučen, jer on, koji priznaje samo promjenu, ne može podnijeti da postoji jedna institucija, koja obuhvaća sve ljude i koja se ne mijenja. (...) On ne podnosi ništa vječno, postojano, jer ga to demantira i onemogućuje. A najjači mu udarac zadaje postojanje baš univerzalne Crkve“." Time je obrazložio do u srž zašto postoji međusobna nesnošljivost i međusobno pobijanje materijalizma u odnosu na postojanje Crkve i religije uopće, zbog čega su komunističke pristaše i pošle okrutno se obračunati s Crkvom uz krilaticu "Ili mi ili oni."
Kad je izbio drugi svjetski rat, pripadao je onoj struji hrvatskih intelektualaca nacionalističke orijentacije koji su više simpatizirali ideje i kulturne dosege iz Francuske, nego one iz Njemačke i Italije. Nadograđivao je zamisli prof. Ivana Oršanića. Uz to je bio i kad je oslobađanje Hrvatske zahtijevalo potražiti oslonac u Osovinskim silama. 1940. je u razgovoru s Milom Budakom izrazio da ne simpatizira Njemačku i da bi volio da se Francuska uspije obraniti. Iste 1940. doktorirao je pravo. Proglašenje NDH nije dočekao kao slobodan čovjek: banovinski režim Ivana Šubašića i Vladka Mačeka ga je uhitio (nekoliko puta), što je bila posljedica je jednostranačja koji je uveo sporazum Cvetković-Maček. Uskoro je pristupio Hrvatskim oružanim snagama. Bio je ustaškim dužnosnikom te dužnosnikom u Ustaške mladeži. U ustašama je nosio čin časnika. Radio je kao sudac i odvjetnik u Osijeku i Stolcu.
U razgovoru 60 godina poslije pada NDH sociološki protumačio zašto je NDH bila nedemokratska odnosno zašto "nije bila bolja u onom času, usred tri rata, koja su se istodobno vodila i ispreplitala na njezinu području" (svjetski rat, NDH pod djelomičnom ili stvarnom okupacijom Nijemaca i Talijana s kojima su surađivali mnogi dijelovi pobunjenih snaga (četnika i partizana) u Hrvatskoj, a uz to građanske ratove protiv četnika te protiv partizana). Istakao je da je NDH, unatoč svemu, imala vrlo dobrih socijalnih misli i pokušaja (gradnja radničkih stanova, sudjelovanje radnika u upravi poduzeća), vrlo živu kulturnu djelatnost (u te 4 godina se izdalo knjiga, literarnih kao i stručnih kao nikad prije). Naglasio je da sve to "ne opravdava ni sabirne logore, ni zločine, ni rasno zakonodavstvo, ni progone protivnika", istakavši da slobodna vlast ne dolazi tek tako nakon mnoštva desetljeća diktatorskih i poludiktatorskih vladavina. Optužio je ljude bez ideala ("nastaše") koji su se ugurali u ondašnje hrvatske vlasti i vladajući ustaški pokret za brojna nedjela. Te "nastaše" je opisao kao osobe koji su novostečeno ustaštvo dokazivali ekstremnim stavovima koji su često bili zločinima protiv imovine i života, "jer im je cilj bio vlastiti napredak, a ne borba za hrvatsku državnu i narodnu nezavisnost".
Svibanjska katastrofa je Korskog zatekla u Hrvatskoj. Sukladno poglavnikovoj zapovijedi se povukao s ostalima prema Austriji. Uspio je izbjeći bleiburški pokolj, koji je okarakterizirao "krunom jugoslavenstva". Za jugoslavenstvo je rekao da je ta ideologija jedino uspjela postići "fizičko uništavanje jednog 'jugoslavenskog' naroda od strane drugog 'jugoslavenskog' naroda u ime očuvanja jugoslavenske države" odnosno ustvrdio je "da je pravi krivac za suludo međusobno uništavanje između dvaju susjednih naroda (Hrvata i Srba) jugoslavenska ideologija". Bleiburški pokolj je opisao i s druge strane, kao mjestom pokopa hrvatskog donkihotstva, političkog romantizma u kojem su Hrvati naivno vjerovali "da će 'bijeli Zapad' braniti Hrvate samo zato što Hrvati pripadaju Zapadu" i da više nikad ne smiju tako misliti, žele li se očuvati kao narod.
Poslije je bio u Italiji u zarobljeničkom logoru. 1947. je došao u Argentinu. Ondje je radio kao zastupnik za zaštitu industrijskoga vlasništva, područja o kojem je poslije pisao.
Ratne je 1992. u razgovoru za HTV rekao da se je Hrvatska "izborila za oslobođenje" ali također: "do slobode je jos dugačak put".
1994. je dobio Pohvalu za doprinos širenju istine o Republici Hrvatskoj u Republici Argentini za vrijeme Domovinskog rata, za dugogodišnje kulturno i prosvjetno djelovanje na promicanju ugleda hrvatskog naroda u svijetu. 1995. je imenovan članova Odbora za obilježavanje 50. obljetnice Bleiburških žrtava i žrtava Križnog puta. 1996. je godine odlikovan Redom hrvatskog pletera za osobit doprinos razvitku i ugledu Republike Hrvatske i dobrobiti njezinih građana. Imenovan je 1996. članom odbora za obilježavanje 15. svibnja kao Spomendana Bleiburških žrtava i žrtava Križnog puta
Umro je u Buenos Airesu 2004. godine, gdje je i pokopan.
Djela
(izbor)
Pisao je za Glas Hrvata, reviju Marulić, list Matice hrvatske Hrvatska obzorja. Djela su mu objavili Matica hrvatska, Hrvatska revija dok je bila u emigraciji, Hrv. republikanska zajednica i drugi.
Janez Puh
Janez Puh (njemački: Johann Puch) (Sakušak kraj Ptuja, 27. juna 1862. – Zagreb 19. jula 1914.) - slovenski mehaničar, izumitelj i vlasnik tvornice, poznat u automobilizmu. Živio je i radio u Grazu u Austriji.
Počeo je proizvodnju bicikla 1891. godine. Izvozio ih je u Englesku i Francusku. Godine 1899. otvorio je svoju tvornicu, koja 1903. počinje proizvoditi motocikle, a od 1904. i automobile. Godine 1912., tvornica Puch zapošljava 1100 radnika, koji su godišnje proizvodili oko 300 automobila, 300 motocikala i 16 000 bicikala. Također proizvodi automobile za Habsburšku dinastiju i Austro-Ugarsku vojsku. Puh je nosilac 35 patenata iz područja automehanike. Njegovi motocikli i automobili bili su uspješni u utrkama i relijima.
Tradicija tvornice Puh i danas se nastavlja pod imenom Steyr-Daimler-Puch. Sjedišta se nalaze u Grazu i Beču.
Johann Puh umro je u Zagrebu 1914. godine.
El Retiro, Salto de Agua
El Retiro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Puente Blanco, Izúcar de Matamoros
Puente Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Izúcar de Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1276 m.
El Retiro, Salto de Agua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 163 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
La Junta, Temósachi
La Junta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Temósachi.
Cascina Moroni, Milano
Cascina Moroni je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
La Junta, Temósachi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1782 m.
Co' Duro, Cremona
Co' Duro je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Los Lirios, General Terán
Los Lirios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Terán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 204 m.
Orodel, Recea
Orodel je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Recea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 159 m.
Wels
Geografija
Wels nalazi se u Hausruckviertelu na nadmorskoj visini od 317 metara. Od sjevera do juga proteže se 9,5 km, od zapada prema istoku preko 9,6 km. 3,4% površine je prekriveno šumom, 23,5% se koristi za poljoprivredu.
Historija
Područje Welsa je bilo naseljeno još u neolitiku, a dobilo je na važnosti u rimsko doba, jer se nalazilo u središnjem dijelu pokrajine Noricum. Oko 120. godine Wels je dobio prava rimskog grada pod imenom Municipium Ovilava. Oko 215., car Karakala ga je nazvao Colonia Aurelia Antoniana Ovilabis, u to vrijeme, u gradu već živi 18.000 stanovnika. Međutim potpuno je izgubio svoju važnost s krajem rimske vladavine. Bio je manje trgovačko središte u srednjem vijeku. 1222., za vrijeme vladavine obitelji Babenbergera, ponovno je dobio gradska prava. car Maximilian I umro je u Welsu 12. januara 1519., nakon što su mu građani zabranili pristup u Innsbruck. Tijekom Drugog svjetskog rata, u gradu je postojao koncentracijski logor. 18. siječnja 1964. postao je statutarni grad.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine u gradu živi 58.713 stanovnika, dok je prosječna gustoća naseljenosti 1279 stan./km²
Hrvati u Welsu
U Welsu i okolici nastanjena je značajna hrvatska manjina. Čine ju pretežito doseljenici iz Bugojna i Kotor Varoša, ali i iseljenici iz drugih krajeva RH i BiH. Prema popisu iz 2001. u samom gradu Welsu nastanjeno je 3.297 osoba koje navode hrvatski kao svoj materinji jezik (5,8% ukupnog stanovništva). Okupljaju se oko Hrvatskog doma u Welsu koji je učlanjen u Zajednicu hrvatskih udruga u Gornjoj Austriji. Dom ima kulturno-umjetničke i športske sekcije. Najpoznatija je Hrvatica u Welsu Ivona Dadić.
Marano, Trento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 396 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 215 m.
Bazna, Bazna
Bazna je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Bazna.
Auzate, Novara
Auzate je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Bazna, Bazna
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3824 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 304 m.
Auzate, Novara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 273 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 420 m.
San Ignacio, León
San Ignacio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Wijk bij Duurstede
Wijk bij Duurstede je grad od 17,520 stanovnika i općina od 23,921 stan. u centru Nizozemske u Provinciji Utrecht.
Geografske karakteristike
Etimologija imena - Wijk bij Duurstede, objašnjava se da je Wijk, vjerojatno od rimskog vicus (selo) ili germanskog wik=zavoj, ulaz, a bij Duurstede=kod Duursteda, se vjerojatno odnosi na nekadašnji keltski Dorestad.
San Ignacio, León
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1794 m.
Caitime, Salvador Alvarado
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 541 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
San Ignacio, León
Vidite još
Administrativna po
Wijk bij Duurstede
Historija
thumb|left|240px| [[Luka]]
Za Rimskog Carstva se tu najvjerojatnije nalazio castellum Levefanum i Limes Germanicus (sjeverna granica Rimskog Carstva.
Glen Alpine, North Carolina
Glen Alpajn je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Wijk bij Duurstede
Historija
U ranom srednjem vijeku tu se prostiralo jedno od najvažnijih trgovišta u sjeverozapadnoj Evropi - Dorestad. Dugo se vremena mislilo da je Dorestad propao zbog napada Vikinga oko 850. godine. Danas se sve više misli da je propao zbog prirodnih tektonskih porećaja i promjene političkih prilika. Pretpostavlja se da se korito Rajne malo pomaknulo, pa se luka počela zamuljivati. Propast Dorestada značio je prosperitet za Tiel, Deventer a kasnije i za Utrecht. U Wijku i oko njega pronađeni su brojni artefakti iz tog perioda, koji se mogu vidjeti u Muzeju Dorestad.
Glen Alpine, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.517, što je 427 (39,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Wijk bij Duurstede
Historija
Srednjovjekovni Wijk nikao je pored obrambenog tornja izgrađenog 1270. koji je kasnije dograđen u zamak.
Wijk je dobio gradska prava od grofa Gijsbrechta od Abcouda 1300. godine. Vjerojatno su nedugo nakon tog započeli radovi na izgradnji zemljanog bedema i opkopa za obranu grada, pritom su za opkop djelomično korištena i stara korita.
Sredinom 14. vijeka grad se proširio u smjeru istoka i vjerojatno je u tom periodu podigao zidane bedeme sa kulama i gradskim vratima Bedemi i opkopi obnovljeni su oko 1445. godine.
Privreda i znamenitosti
Wijk je centar poljoprivrednog kraja, od industrije ima cementaru i ciglanu Najveća znamenitost mjesta je vjetrenjača koju je 17. vijeka, naslikao Jacob van Ruisdael.
El Huixmí, Pachuca de Soto
El Huixmí je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pachuca de Soto.
La Cascada, Tatahuicapan de Juárez
La Cascada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tatahuicapan de Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 237 m.
Colombara, Cremona
Colombara je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Vista Hermosa, Jalpan
Vista Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Jalpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 849 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 581 m.
Cerro de los García, Coyuca de Catalán
Cerro de los García je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1385 m.
Predrag Jirsak
Predrag Jirsak (Osijek, 24. siječnja 1941. - 5. srpnja 2011.) je bio hrvatski prozaik, pjesnik i prevoditelj.
Životopis
Prvi je roman napisao sa 17 godina, a drugi s 23. Studij je završio s 24 godine, nakon toga godinu dana bio je urednik Telegrama i već je 1967. angažiran kao lektor hrvatskoga jezika na Filozofskom fakultetu Karlova sveučilišta u Pragu. Tu je upisao poslijediplomski studij književnosti, tu je 1968. izbliza vidio tenkove Varšavskoga pakta i doživio dramatična zbivanja zbog kojih se vratio u Zagreb, da bi od akad. godine 1969./70. počeo raditi na bohemistici na Filozofskom fakultetu. Kroatistički doajen i utemeljitelj zagrebačke bohemistike prof. Ljudevit Jonke najavio ga je (nama studentima) kao svoga mladoga nasljednika koji ga u znanosti o književnosti višestruko nadmašuje. Nakon Jonkeova umirovljenja, 1972./1973., Jirsak je preuzeo kolegije iz češke književnosti, koje je predavao do svoga umirovljenja (2007.). Usto se bavio znanstvenim i stručnim radom, prevođenjem i književnim radom. Bio je član Društva hrvatskih književnika, Hrvatskoga filološkoga društva, Društva hrvatskih književnih prevodilaca i Hrvatskoga centra PEN-a.
Njegov je udio u recepciji suvremene češke književnosti u Hrvatskoj nezaobilazan; tu valja istaknuti njegove analize i prikaze značajnih pojava i imena: J. Hašeka, K. Čapeka, I. Olbrachta, V. Párala, B. Hrabala, M. Kundere, J. Seiferta i drugih. Bogata bibliografija svjedoči o širini interesa koje je Predrag Jirsak kao književni komparatist usmjerio na bohemistiku. Podatak o 173 biobibliografske natuknice i 2 članka iz češke književnosti u Hrvatskoj enciklopediji te 39 biobibliografskih članaka iz češke književnosti u Leksikonu stranih pisaca I-II. dovoljno govori o Jirsakovu golemu autoritetu na tom području.
Češkim se prozaicima daleko više bavio teoretski nego kao prevoditelj i njegov je udio u recepciji suvremene češke proze, primjerice Hrabala, u nas dragocjen za proučavatelje te proze. S istančanim osjećajem za poetološke nijanse karakteristične i za pojedine pisce i za češku književnost uopće Jirsak je sjajno preveo najpopularniji roman V. Párala Ljubavnici & ubojice, povijesno-biografski roman J. Škvoreckoga Jedna Dvořákova ljubav, memoarski biser V. Havela Saslušanje na daljinu te Čapekovu zbirku Poštarska i druge bajke.
Nije dovršio prijevod dvadeset čeških pjesnika te brojni nezabilježeni mali prijevodi koje će moći locirati samo vrsni bibliografi.
Al Mawjin, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2288 m.
Five Golden Dragons
Five Golden Dragons je britansko-zapadnonjemačko-lihtenštajnski akciono-pustolovni film snimljen 1967. godine u režiji Jeremyja Summersa. Scenario je inspiriran motivima proze Edgara Wallacea. Protagonist, koga tumači Bob Cummings je plejboj koji tokom boravka u Hong Kongu postaje upetljan u sukob lokalnih bandi organiziranog kriminala. Film je sniman na autentičnim lokacijama u Hong Kongu, a pri tome je producentima pomoć pružila tamošnja filmska kompanija Shaw Brothers omogućivši im rad u svojim studijima.
Domínguez Sosa, Tatahuicapan de Juárez
Domínguez Sosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tatahuicapan de Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Al Mafsiḩ, Sa'dah
Al Mafsiḩ je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
El Alto, General Terán
El Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Terán.
Boian, Bazna
Boian je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Bazna.
El Alto, General Terán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 317 m.
Boian, Bazna
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1622 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 305 m.
Palma Tulijá, Salto de Agua
Palma Tulijá je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 169 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 132 m.
Santa Rosa, Churumuco
Santa Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Churumuco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 465 m.
El Saltillo, León
El Saltillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1871 m.
Vidite još
Administrativna po
Buenavista Arenal, Siltepec
Buenavista Arenal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Siltepec.
Sioux Rapids, Iowa
Su Rapids je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 775 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 775 stanovnika, što je 55 (7,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Rociu, Rociu
Rociu je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Rociu.
Los Jocotes, Siltepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1140 m.
Rociu, Rociu
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2980 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 214 m.
El Ahuijote, Churumuco
El Ahuijote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Churumuco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 244 m.