cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Synthpop
Nastanak
Album Izitso Cata Stevensa iz travnja 1977. godine nadogradio je njegov klasični pop-rock stil s naglašenim korištenjem sintesajzera, čime je glazba s albuma stilski bila bliska synthpopu; pjesma "Was Dog a Doughnut?" posebno se ističe kao jedan od ranih primjera techno-pop fusion glazbe, a nastala je uz korištenje sekvencera. Izitso je na koncu zauzeo sedmo mjesto na Billboard 200 top listi, dok je pjesma "(Remember the Days of the) Old Schoolyard" bila Top 40 hit. Istog mjeseca, Beach Boysi izdaju album Love You, kojega je vođa benda, Brian Wilson, izveo koristeći gotovo u cijelosti Moogove i ARP sintesajzere, uz aranžmane koji su bili djelomično inspirirani albumom Switched-On Bach (1968.) Wendy Carlos. Iako su ga neki kritičari i muzičari (poput Patti Smith ili Lestera Bangsa) nahvalili, album je imao slabašan komercijalni učinak. Album se smatrao revolucionarnim u pogledu korištenja sintesajzera, dok su neki Wilsonovo ekstenzivno korištenje instrumenta usporedili s ambijentom zabavnog parka, ali opisali i kao rani primjer synthpopa. U srpnju 1977. godine, Donna Summer je objavila već spomenuti singl "I Feel Love", kojega je koautorizirao Giorgio Moroder, a koji je bio pionirski uradak u sklopu Hi-NRG podžanra te je utjecao na kasnije izvođače kao što su Divine i Dead or Alive, mada isti nikada nisu bili kritički uspješni te su uglavnom smatrani šundom. U ovom je periodu Warren Cann, bubnjar benda Ultravox kupio drum mašinu Roland TR-77, koja je prvi put korištena na njihovom singlu "Hiroshima Mon Amour" iz 1977. godine.
Bend Be-Bop Deluxe je u veljači 1978. godine izdao album Drastic Plastic, u sklopu kojega je izašao i singl "Electrical Language", na kojemu je Bill Nelson svirao sintesajzer gitaru, a Andy Clark sintesajzer. Japanski bend Yellow Magic Orchestra je na svojim albumima Yellow Magic Orchestra (1978.) i Solid State Survivor (1979.) razvio zvuk koji je opisan kao zabavan i lagan, uz snažan naglasak na melodiju. Upravo su oni uveli ritamsku mašinu TR-808 u popularnu muziku, a izvršit će snažan utjecaj na rane britanske synthpop bendove. Tokom 1978. godine su i the Human League, kasniji utjecajni britanski bend, izdali svoj debitantski singl "Being Boiled", dok se američki post-punk bend Devo počeo postepeno okretati prema električnom zvuku. U tom je periodu synthpop privukao određene kritičare, ali je imao malo komercijalnog odjeka.
Tokom te iste 1978. godine, britanski punkom inspirirani bend Tubeway Army želio je da njihov debitantski album bude primarno gitarski. Međutim, tokom iste godine, frontmen benda, Gary Numan, pronašao je minimoog sintesajzer u studiju u kojem su snimali, a koji je ostao od nekog drugog benda, te je krenuo eksperimentirati na njemu. Ovaj je "slučajni susret" doveo do velike promjene u bendu, koji se vrlo brzo prebacio na elektronski novi val, što je bilo vidljivo na njihovom drugom albumu, Replicas (1979.). Singl s tog albuma, "Are 'Friends' Electric?" (svibanj 1979.), bio je apsolutni hit na britanskim top listama. Numan je svoju ulogu u bendu opisao kao onu gitarista koji svira klavijature, kao onu osobe koja je "punk pjesme pretvarala u elektronske pjesme". Otkriće da se sintesajzeri mogu iskoristiti drugačije nego u prog-rocku i discu inspirirala je Numana da krene u solo vode. Na svom debitantskom solo albumu, The Pleasure Principle (1979.), Numan je svirao isključivo sintesajzer, ali je zadržao basista i bubnjara za ritam sekciju; i album i singl s albuma, "Cars", bili su apsolutni #1 hitovi na britanskim top listama. Numanov debitanski solo album se danas uzima kao službeni početak synthpopa kao potpuno formiranog, samostalnog ženra u sklopu novovalnog pokreta.
Giorgio Moroder je tokom 1979. godine surađivao s duom Sparks na albumu No1 in Heaven. Istovremeno, synthpop bend P-MODEL je debitirao u Japanu s albumom In a Model Room; u tom su periodu nastale i druge japanske synthpop grupe poput Plasticsa i Hikashua. Zeitgeist revolucije u elektronskoj muzici, njezinoj izvedbi i produkciji, utjelovljen je od strane nazovi producenta Trevora Horna iz benda the Buggles u njihovom međunarodnom hitu "Video Killed the Radio Star" iz 1979. godine. Ta je pjesma označila globalnu revoluciju u razvoju synthpopa, a potpomogla joj je i činjenica da je spot za tu pjesmu bio prvi spot emitiran na MTV-ju, kada je program krenuo s emitiranjem 1981. godine.
Nekoliko mjeseci nakon izlaska singla, the Buggles su u siječnju 1980. godine izdali i debitantski album, The Age of Plastic, koji je, iako nije bio hit na top listama kao i singl koji ga je najavio, opisan kao prvi veliki korak u jednoj novoj eri elektropopa, ali i kao veliki uzor za Devov synthpop album Freedom of Choice, kojega mnogi danas smatraju njihovim pivotalnim uratkom.
Komercijalni uspjeh
Pojava synthopopa je opisana kao "možda najvažniji pojedinačni događaj u melodijskoj muzici od pojave Merseybeata". Do početka 80-ih godina, sintesajzeri su postali značajno jeftiniji i jednostavniji za korištenje. Nakon definiranja MIDI standarda 1982. godine i razvoja digitalnog zvuka, stvaranje čisto elektronskih zvukova, kao i njihova manipulacija, postali su mnogo jednostavniji. Sintesajzeri su dominirali pop muzikom tokom ranih 80-ih godina, posebice kroz njihovu popularnost među bendovima novog romantizma.
Novi romantizam je bio supkulturni pokret koji se razvio u londonskim klubovima Billy's i Blitz, a bio je povezan uz bendove kao što su Duran Duran, Visage ili Spandau Ballet. Ti su bendovi prezentirali specifičan vizualni stil koji je kombinirao elemente glam rocka, naučne fantastike i romantizma. Duran Duran je često navođen kao bend koji je uveo plesne beatove u synthpop kako bi stvorio slušniji i topliji zvuk, što im je donijelo seriju hit singlova. Ubrzo će njihov uspjeh na britanskim top listama pratiti brojni drugi bendovi koji su koristili sintesajzere kako bi stvorili pamtljive, trominutne pop uratke. Nova postava Human Leaguea s novim producentom dovela je do stvaranja nešto komercijalnijeg zvuka predstavljenog na albumu Dare (1981.), koji je izrodio seriju hit singlova; među njima se posebno ističe "Don't You Want Me", koji je krajem 1981. godine bio top singl u Britaniji.
Synthpop je svoj komercijalni vrhunac u Britaniji dosegao tokom zime 1981./1982. godine, kada su bendovi kao što su Orchestral Manoeuvres in the Dark, Japan, Ultravox, Soft Cell, Depeche Mode pa čak i Kraftwerk imali Top 10 hitove. Početkom 1982. godine, sintesajzeri su bili toliko dominantni da je Unija muzičara pokušala ograničiti njihovu uporabu. Do kraja godina, tim su se bendovima pridružili i drugi synth muzičari poput Thomasa Dolbyja te bendova Blancmange i Tears for Fears. Tako nagli rast synth izvođača doveo je do svojevrsnog antisynth pokreta među ranim pionirima žanra, tako da su bendovi poput Spandau Balleta, Human Leaguea, Soft Cella i ABC-ja počeli ubacivati konvencionalnije utjecaje i instrumente u svoje pjesme. Synthpop je u Sjedinjenim Državama također smatran podžanrom novog vala, a tamošnji mediji su ga inicijalno nazivali "techno-pop" i "elektropop"; žanr je postao popularan primarno zahvaljujući MTV-ju, koji je 1982. godine došao do medijskih središta poput New Yorka i Los Angelesa. Synthpop je dobro iskoristio popularnost video spotova, a hit "I Ran (So Far Away)" (1982.) benda A Flock of Seagulls smatra se prvim britanskim hitom koji je došao među deset najboljih pjesama na Billboardovoj top listi zahvaljujući popularnosti samog spota. Američke radio stanice su u ovom periodu izvršile i promjenu prema "novoj muzici", što je također pomoglo u popularizaciji britanskih bendova. Veliki uspjeh britanskih bendova u Americi u tom periodu ubrzo je proglašen drugom britanskom invazijom. Synthpop je tako dobio ulaznicu za globalnu pozornicu i ubrzo je postao dominantni žanr diljem svijeta, a osim britanskih i američkih bendova, veliku popularnost počeli su ostvarivati i bendovi iz kontinentalne Europe; primjeri takvih izvođača su Telex (Belgija), Yello (Švicarska), Azul y Negro (Španjolska), a-ha (Norveška) te njemački izvođači Peter Schilling, Sandra, Propaganda, Modern Talking i Alphaville.
Sredinom 80-ih godina, neki od ključnih izvođača bili su engleski solisti Howard Jones, za kojega je S.T. Erlewine rekao da je "spojio tehnološki-intenzivni zvuk novog vala s veselim optimizmom hipija i popa iz kasnih 60-ih godina", iako je imao i nekoliko kompleksnijih pjesama, te Nik Kershaw, čiji je "fino izrađeni synthpop" inkorporirao gitare i tradicionalnije pop utjecaje koji su se posebno dopadali tinejdžerskoj publici; njegovi daleko najuspješniji singlovi bili su "I Won't Let the Sun Go Down on Me" (1983.) i "The Riddle" (1984.). Od bendova koji su u ovom periodu ostvarili značajan uspjeh u sklopu synthpopa bili su Talk Talk, Depeche Mode, Culture Club, Alphaville, Frankie Goes to Hollywood i Duran Duran. Nešto plesniji ritam promovirao je britanski trio Bronski Beat, koji se na svom albumu The Age of Consent (1984.) bavio temama homofobije i alienacije; album je ušao među Top 20 u Britaniji te među Top 40 u Sjedinjenim Državama. Sličan uspjeh imali su i Thompson Twinsi, koji su vrhunac popularnosti ostvarili s britanskim #1 albumom Into the Gap (1984.), iz kojega je proizašlo nekoliko hit singlova. Već spomenuti a-ha je inicijalno odbačen kao "teeny bop senzacija", ali njihovo specifično kombiniranje syhtpopa s tradicionalnim gitarama i pravim bubnjevima učinilo ih je mnogo pristupačnijima; tokom 1985. godine, reizdanje njihova singla "Take On Me" je, zahvaljujući spotu emitiranom na MTV-ju, zasjelo je na drugo mjesto britanskih, odnosno prvo mjesto američkih top lista.
Pad popularnosti
Već sredinom 80-ih godina, američka scena se počela oštro i snažno okretati protiv europskog synthpopa, uz rast popularnosti novog podžanra, heartland rocka, te obnovu interesa za roots rock. S druge strane, u Britaniji, pojava indie rock bendova, pri čemu su prednjačili the Smiths, označila je kraj synth-baziranog novog vala te početak gitarske muzike koja će dominirati rock scenom tokom 90-ih godina. Do 1991. godine, synthpop je postao komercijalno neisplativ u Sjedinjenim Državama, gdje su alternativne radio stanice reagirale na pojavu grungea i alternativnog rocka. Poneki su bendovi čak i tokom 90-ih godina nastavili koristiti synthpop zvuk, mada se tu radilo o iznimkama kao što su Savage Garden, the Rentals i the Moog Cookbook. U istom periodu, indietronica bendovi, poput Stereolaba, EMF-a, Utah Saintsa i Disco Inferna, istraživali su mogućnosti elektronske glazbe kombinirajući indie zvuk sa onim sintesajzera.
Oživljavanje
Indietronica je na početku novog milenija postala izrazito popularan žanr zahvaljujući razvoju digitalne tehnologije, koja je omogućavala kombiniranje indie zvukova s mogućnostima elektronske glazbe; većina tih bendova radili su s malim ili nezavisnim diskografima, a među njima se ističu Broadcast (Ujedinjeno Kraljevstvo), Justice (Francuska), Lali Puna (Njemačka) te Ratatat i the Postal Service (Sjedinjene Države). Slično ovome žanru, krajem 90-ih godina, u New Yorku se razvijao podžanr electroclash, koji je kombinirao synthpop, techno, punk i umjetnost performansa. Pionir žanra bio je I-F sa svojom kompozicijom "Space Invaders Are Smoking Grass" (1998.), dok su kasniji značajniji autori bili Felix da Housecat, Peaches, Chicks on Speed i Fischerspooner. Podžanr je privukao pozornost publike početkom milenija, kada su se razvile scene u Londonu i Berlinu, ali ubrzo je nestao kao samostalno prepoznatljiv žanr jer su njegovi predstavnici eksperimentirali s različitim muzičkim formama i stilovima.
Početak milenija donio je novi interes za elektronsku glazbu i pojavu snažne nostalgije za 80-im godinama, što je za posljedicu imalo svojevrsno oživljavanje synthpopa zahvaljujući bendovima kao što su ADULT. i Fischerspooner. Tokom 2003. i 2004. godine, oživljeni synthpop se počeo gurati u mainstream zahvaljujući bendovima kao što su Ladytron, the Postal Service, Cut Copy, The Bravery i The Killers, koji su svi redom koristili zvukove sintesajzera kao kontrast tada dominantnim žanrovima post-grungea i nu metala. The Killersi su uživali posebnu popularnost te su se često puštali na radio postajama, a njihov album Hot Fuss (2004.) je upao među Top 10 albuma na Billboard 200 listi. Doduše, upravo su Killersi, kao i the Bravery te the Stills, napustili synthpop nakon svojih debitantskih albuma te su krenulu istraživati rock muziku 70-ih godina, mada su brojni drugi izvođači prihvatili oživljeni synthpop, posebice ženske solo izvođačice. Nakon enormnog uspjeha Lady Gage s pjesmom "Just Dance" (2008.), britanski i svjetski mediji počeli su pisati o novoj eri ženskih synthpop zvijezda, navodeći kao primjere Little Boots, La Roux i Ladyhawke. Muški izvođači koji su se pojavili u istom periodu bili su Calvin Harris, Empire of the Sun, Frankmusik, Hurts, Ou Est Le Swimming Pool, Kaskade, LMFAO i Owl City, čiji je singl "Fireflies" (2009.) zasjeo na prvo mjesto Billboard Hot 100 liste. Tokom 2009. godine, popularnost je stekao underground podžanr s direktim stilskim korijenima u synthpopu, znan kao chillwave; on je lansirao nove zvijezde nezavisne muzičke scene kao što su Washed Out, Neon Indian i Toro y Moi. Ostali synthpop izvođači s kraja 2000-ih i početka 2010-ih godina bili su The Naked and Famous, Chvrches, M83 i Shiny Toy Guns.
Američka pjevačica Kesha također je opisivana kao elektropop izvođač, a imala je enormni uspjeh sa singlom "TiK ToK" (2009.), koji je devet tjedana bio na vrhu Billboard Hot 100 liste. Žanru se vratila i na svom povratničkom singlu "Die Young" (2012.). Ostale mainstream izvođačice koje su tokom 2010-ih godine imale izlete u ovaj žanr su Madonna,  Katy Perry,   Jessie J, Christina Aguilera  i Beyoncé.
Kao i tokom 80-ih godina, (oživljeni) synthpop je imao značajan utjecaj i u Japanu. Od 2003., ženski bend Perfume je, u suradnji s Yasutakom Nakatom iz CAPSULE-a, stvarao technopop muziku koja je kombinirala synthpop iz 80-ih godina chiptuneovima i elektro houseom. Proboj na sceni ostvarile su s albumom GAME (2008.), koji je probudio interes japanske mainstream pop scene za technopopom. Ubrzo su i druge ženske izvođačice krenule slijediti ovaj primjer, a među njima Aira Mitsuki, immi, Masami Mitsuoka, SAWA, Saori@destiny i bend Sweet Vacation. Pjevačica Kyary Pamyu Pamyu imala je isti uspjeh kao i Perfume s albumom Pamyu Pamyu Revolution (2012.), čiji je producent također bio Nakata, koji je bio na vrhu elektronskih top lista na iTunesu, kao i na vrhu japanskih muzičkih top lista. Slično kao i u J-Pop, K-Pop je također imao period dominacije i popularnosti synthpopa, kojeg su obilježili ženski bendovi kao što su f(x), Girls' Generation and Wonder Girls.
Kritike
Unatoč velikom uspjehu, synthpop je redovito nailazio na oštre kritike, a povremeno i na otvoreni animozitet među muzičarima i novinarima. Synthpop muzika je znala biti opisana kao "anemična" ili "bezdušna". Rani synthpop, a posebice Gary Numan, također je naišao na oštre kritike u britanskim medijima krajem 70-ih i početkom 80-ih godina zbog naglašenog njemačkog utjecaja, a novinar Mick Farren je išao toliko daleko da je pravac opisao kao "Memorijalnu svemirsku patrolu Adolfa Hitlera". Godine 1983., Morrissey iz Smithsa je izjavio "kako nema ničeg odbojnijeg od sintesajzera". Tokom tog desetljeća, prigovori su često bili usmjereni prema kvaliteti kompozicija i ograničenim muzičkim sposobnostima izvođača. Gary Numan je primijetio kako postoji "animozitet" i "jako puno neznanja" u odnosu na synthpop, posebice u činjenici da su kritičari vjerovali da su sve "to uradili strojevi".
Andy McCluskey, frontmen benda Orchestral Manoeuvres in the Dark, prisjetio se kako je velik broj ljudi "vjerovao da je oprema pisala pjesme", dodavši: "Vjerujte mi, da je na sintesajzeru ili drum mašini bila tipka na kojoj je pisalo 'hit singl', ja bih ju stiskao jednako često kao i bilo tko drugi – ali takve tipke nema. Sve su to napisale stvarne osobe i sve su to svirale svojim rukama".
Prema Simonu Reynoldsu, sintesajzeri su u nekim dijelovima doživljavani kao instrumenti "neplodnih pozera", odnosno kao kontrast falusoidnoj gitari. Poveznica synthpopa s alternativnom seksualnošću dodatno je pojačana nastupima synthpop izvođača i izvođača novog romantizma, koji su često precipirani kao da mijenjaju spolne uloge, poput Philipa Oakeyja (The Human League), koji je imao asimetričnu frizuru i koristio je sjenilo za oči, Marca Almonda (Soft Cell) i njegove "perverzne" kožne jakne, izvođača u suknjama poput Martina Gorea iz Depeche Modea te ranog stila "domine", što ga je prezentirala Annie Lennox (Eurythmics). Ovo je u Sjedinjenim Državama rezultiralo time da su britanski synthpop izvođači tamo opisani kao "bendovi engleskih frizura" ili "art pederi", iako su upravo ti britanski bendovi u velikoj mjeri bili popularni diljem Sjedinjenih Država, posebice na radiju i MTV-ju. Iako je dio publike bio pretjerano negativan prema synthpopu, pravac je ostvario veliku popularnost među onima koji su bili otuđeni od dominantne heteroseksualnosti mainstream rock kulture, posebice među LGBT zajednicom i ženama.
Ostavština i utjecaj
Sredinom 80-ih godina, synthpop je pomogao u etabliranju sintesajzera kao primarnog instrumenta mainstream popa. Također je utjecao i na mnoge mainstream rock izvođače poput Brucea Springsteena, ZZ Topa i Van Halena. Snythpop je bio i snažan utjecaj na house muziku, koja je proizašla iz post-disco plesne kulture ranih 80-ih, kada su neki DJ-jevi pokušali stvoriti manje pop-orijentiranu muziku koja je inkorporirala različite utjecaje od latin soula, duba, rapa i jazza.
Američki muzičari poput Juana Atkinsa, koji je koristio pseudonime Model 500 i Infiniti te bio dio benda Cybotron, razvili su specifičan stil elektronske dance muzike pod utjecajem synthpopa i funka, koji je doveo do nastanka detroitskog techna sredinom 80-ih godina. Kontinuirani utjecaj synthpopa bio je vidljiv i u dance muzici 90-ih, uključujući i trance. Hip hop umjetnici poput Mobba Deepa semplirali su sythpop pjesme iz 80-ih godina. Žanr su u suvremenoj muzici prihvatili i mnogi popularni izvođači kao što su Rihanna, Jay Sean, Taio Cruz i Lily Allen.
Rancho Tres Ríos, Emiliano Zapata
Rancho Tres Ríos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Emiliano Zapata.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2420 m.
Bradley Gardens, New Jersey
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 14.206.
Margaret I od Danske
Ona je svojom vještom diplomatskom aktivnošću ali i ratovima dovela skandinavske zemlje do Kalmarske unije - 1397.
Margaret je bila jedan od jedan od najistaknutijih skandinavskih vladara, koja je uspjela ne samo da uspostavi mir unutar svojih kraljevstava, već se i uspješno nosila protiv aspiracija njemačkih prinčeva i protiv ekonomske moći Hanzeatske lige.
Kalmarska unija koju je stvorila i ostavila u nasljeđe, uspješno je egzistirala sve do 1523. iako ne bez prekida.
Biografija
Vjenčanje Margaret i Haakona održano u Kopenhagenu 1363.
Haakonove ambicije da postane švedski vladar ugasle su vrlo brzo, nakon što su on i njegov otac poraženi od strane Alberta (Mecklenburgškog) koji je nosio švedsku krunu od 1364. do 1389. Haakon je međutim uspio zadržati norveški tron, pa je Margaret provela svoju mladost na norveškom dvoru, pod tutorstvom Marte Ulfsdotter, kćeri švedske svetice Birgitte.
Margaret je vrlo rano pokazala svoj vladarski talent i ubrzo zasjenila svoga muža, pa je izgleda ona i vladala umjesto njega. U braku sa njim rodila je 1370. jedno dijete Olafa.
Nakon očeve smrti 1375, Margaret je unatoč zahtjevima Mecklenburžana da se njima dodijeli danski tron, ipak uspjela osigurati tu poziciju svom sinu - Olafu, pa je nakon Haakonove smrti 1380. vladala Danskom i Norveškom kao regent u ime svog maloljetnog sina. Tako je započela dansko-norveška unija koja je egzistirala do 1814. Nakon što si je osigurala autoritet: uspjela je 1385. povratiti ekonomski važne utvrde na skanijskoj zapadnoj obali od Hanzeatske lige. Istovremeno je uspjela očuvati netaknutim - južne granice Danske, sklopivši sporazum sa Grofovijom Holstein.
Margaret i Olaf, koji je postao punoljetan 1385., bili su u poziciji da zarate sa Albertom radi švedskog trona na koji su i oni aspirirali, kad je Olaf je neočekivano umro 1387. Primjenivši svu svoju diplomatsku vještinu, Margaret je uspjela konsolidirati svoj položaj, pa je ostala dansko-norveška - regentica, a u nedostatku nasljednika, usvojila je svog šest godina starog nećaka Erika od Pomeranije. Nakon tog je udružila svoje snage sa švedskim plemstvom, koje se pobunilo protiv nepopularnog kralja Alberta u sporu oko velikih feuda dodjeljenih moćnom kancelaru Bo Jonsson (Gripu) mimo njihove volje.
Ugovorom iz Dalaborga iz 1388., plemstvo je proglasilo Margaret švedskim suverenom i zakonitim vladarom, i dodijelo joj veći dio Bo Jonssonovih feuda. Pobijedivši Alberta 1389., Margaret ga je i zarobila, pa ga pustila tek nakon sklapanja mira šest godina kasnije. S druge strane njegovi simpatizeri, udružili su se sa baltičkim piratima, pa nisu predali Stockholm sve do 1398.
Margaret je odtada bila neosporni vladar u tri skandinavske zemlje. Njezin nasljednik - Erik od Pomeranije proglašen je nasljednim norveškim monarhom - 1389., a 1396. izabran je i za monarha Danske i Švedske (u njoj se tad nalazila i Finska). Njegova krunidba održana iduće godine u južnom švedskom gradu Kalmar, u prisutnosti vodećih ličnosti iz svih skandinavskih zemalja bila je događaj dekade. Ipak je u Kalmaru švedsko plemstvo pokazalo i svoje protivljenje Margaretinoj težnji za apsolutnom moći.
I pored toga što je okrunila - Erika, Margaret je ostala stvarni vladar Skandinavije sve do svoje smrti. Njezin cilj bio je daljnje jačanje kraljevske centralne vlasti i Kalmarske unije sa težištem u Danskoj, njezinoj staroj nasljednoj domeni. Ona je uspjela ukloniti plemićku opoziciju, ograničiti ovlasti Državnih savjeta, i konsolidirati upravu preko mreže kraljevskih povjerenika.
Kako bi osigurala svoju ekonomsku poziciju - nametnula je velike poreze i zaplijenila crkvena imanja, koja su inače bila oslobođena od davanja poreza. Kako je njezina politika uspjela bez nekog većeg fatalnog sukoba u Kalmarskoj uniji, to govori o njezinoj snažnoj političkoj poziciji, kao i o njezinoj diplomatskoj vještini i bezobzirnosti.
Kako je bila spretna i u odnosima sa Svetom stolicom, bila je i u prilici da ojača svoj utjecaj u crkvi naročito kod izbora važnijih biskupa.
Margaret politička sposobnost bila je vidljiva i u vanjskim poslovima. Njezin glavni cilj bio je stati na kraj njemačkom širenju na sjever te proširiti i osigurati danske južne granice. Taj cilj pokušala je ostvariti diplomatskim putem, kad joj to nije uspjelo zaratila je sa Grofovijom Holstein, pa je upravo tokom tog rata neočekivano umrla 1412.
Petar Obradović
Petar Obradović (Beograd, 5. februar 1902 — Beograd, 8. januar 1968) je bio srpski filmski i pozorišni glumac.
Stara pravoslavna crkva u Sarajevu
mini|desno|300px|Stara pravoslavna crkva u Sarajevu (2023.) Stara pravoslavna crkva (crkva svetih arhanđela Mihaila i Gavrila) je jedan od najstarijih i najvrijednijih kulturno-historijskih spomenika Sarajeva i ubraja se među najstarije sakralne objekte na ovim prostorima. Nalazi se nedaleko od Baščaršije, na početku Titove ulice.
Prvi puta se pominje 1539. godine, no pretpostavlja se da je izgrađena na temeljima jedne još starije crkve. Odlikuje je stil srednjevjekovnih srpsko-bizantskih građevina. Crkva je izuzetan arhitektonski spomenik, a njena je unutrašnjost riznica izvanrednih primjeraka drvoklesarskog umijeća i ikonopisne umjetnosti. Zanimljivo je tlocrtno rješenja, gdje je širina veća od dužine, središnji dio okružen je lukovima i galerijom. Zvonik je dograđen 1883. godine, a rekonstruiran 1960. godine, kada je dobio današnji izgled.
Nacionalni spomenik
Proglašena je za nacionalni spomenik BiH.
Nacionalni spomenik se sastoji od crkve, crkvenog dvorišta, zgrade Muzeja, ogradnog zida, ulazne kapije, parohijskog doma i pokretnog naslijeđa koje čine:
Valmairone, Asti
Valmairone je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Stara pravoslavna crkva u Sarajevu
Nacionalni spomenik
b) inventar Muzeja: zbirka ikona (140 ikona), četiri ikonostasna fragmenta, zbirka predmeta izrađenih od metala (114 predmeta), zbirka knjiga (13 knjiga), zbirka starih dokumenata (6 dokumenata), zbirka liturgijskih tkanina i veza (37 predmeta).
Gradina, Ancona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 160 m.
Velić
Velić je naselje Opštine Trilj, Splitsko-dalmatinske županije u Dalmaciji, Republika Hrvatska.
Prema popisu iz 1991. godine, Velić je imao 408 stanovnika, od čega 383 Hrvata i 25 Srba.
U Veliću se nalazi rimokatolička crkva Gospe od ružarija.
Biksin
Biksin je organsko jedinjenje, koje sadrži 25 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 394,503 Da.
Ranko Bradić
Ranko Bradić (Pirot, 18. april 1908 — Beograd, 20. decembar 1986) je bio srpski filmski i pozorišni glumac.
Novo Selo (Bogovinje)
Novo Selo je naselje u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Novo Selo pripada opštini Bogovinje.
Prirodni uslovi
Naselje Novo Selo je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova naselje je udaljeno 22 km južno.
Novo Selo se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno visoko, na istočnim visovima Šar-planine, koje se par kilometara zapadno spuštaju u plodno i gusto naseljeno Pološko polje. Nadmorska visina naselja je približno 1.230 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Novo Selo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 1.589 stanovnika.
Loma de Tierra Blanca, Santo Domingo Nuxaá
Loma de Tierra Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Nuxaá.
Novo Selo (Bogovinje)
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Loma de Tierra Blanca, Santo Domingo Nuxaá
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2410 m.
Novo Selo (Bogovinje)
Stanovništvo
Većinska veroispovest je islam.
Sant'Elena III, Venezia
Sant'Elena III je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Opština Călan, Hunedoara
Călan je opština u Rumuniji u okrugu Hunedoara.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Le vent se lève
Le vent se lève je francusko-italijanski crno-bijeli pustolovni film snimljen u režiji Yvesa Ciampija i premijerno prikazan početkom 1959. godine. Protagonisti, koje tumače Mylène Demongeot i Alain Saury, su mladi nasljednici brodovlasničke kompanije koje su roditelji zbog njihove rasipnosti ostavili bez novca. Radnja prikazuje kako to koristi kapetan teretnog broda (čiji lik tumači Curd Jürgens) koji se također našao u financijskim nevoljama, te ih angažira za svoj plan da teretni brod na pučini digne u zrak kako bi naplatio osiguranje.
Ribjek (Mokronog - Trebelno, Slovenija)
Ribjek je naselje u slovenskoj Općini Mokronog - Trebelnu. Ribjek se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 26 stanovnika.
Guadalajara (provincija)
Provincija Guadalajara (španjolski: Provincia de Guadalajara) je jedna od pet provincija Autonomne zajednice - Kastilja-La Mancha, koja se nalazi u sredini Španjolske.
Geografske karakteristike
Provincija Guadalajara prostire se na površini od 12,212 km², u kojoj živi 253,310 stanovnika.
Provincija sa sjeverozapada graniči sa Provincijom Segovia, sa sjevera sa Provincijom Soria, sa sjeveroistoka sa Provincijom Zaragoza, sa istoka sa Provincijom Teruel, sa juga sa Provincijom Cuenca i sa zapada sa Zajednicom Madrid.
Guadalajara je najvećim dijelom gorovita, na istoku se prostiru planine Iberijskog gorja, a na zapadu Kastiljskog gorja.
Administrativni centar provincije je grad Guadalajara, ostali veći urbani centri su Azuqueca de Henares, Alovera i El Casar.
Wesseln
Veseln je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.398 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051130.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ditmaršen Veseln se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ditmaršen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 3 metara. Površina opštine iznosi 3,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.398 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 372 stanovnika/km².
Colima
Glavni grad savezne države je istoimeni Colima, a veći gradovi su još Manzanillo i Tecomán. Država se prostire na 57.924 km², a u njoj živi 754.730 stanovnika (2009).
Gips
Gips je vrlo mekan mineral, po hemijskom sastavu kalcijum sulfat dihidrat, CaSO4•2H2O. Anhidrovan prah kalcijumsulfata, CaSO4, kada se hidratiše, rekristališe i svara čvrstu masu koja se koristi u građevinarstvu.
Kemijski sastav
CaSO 4•2H2O + heat → CaSO 4•½H2O + 1½H2O (steam) ( CaSO 4•½H2O).
CaSO 4•½H2O + 1½H2O → CaSO 4•2H2O This reaction is exothermic.
Nalaženje
thumb|right|200px|Vlaknasti gips iz France
Upotreba
<!--Expanding on gypsum's role as a building material, at least two teams of researchers are currently designing robots that will build houses out of gypsum and concrete. A team headed by Dr Behrokh Khoshnevis at the University of Southern California and a team headed by Dr Rupert Soar at Loughborough University’s School of Mechanical and Manufacturing Engineering in England are both working on robots that will spray gypsum or concrete to create the shell of a house. The California team expects that their robot will be able to do so in only 24 hours and plans to build the first prototype shell before April of 2007. The British team's robot, in contrast, is expected to take at least a week to build a house, but possesses more advanced features such as "weaving in ducts for water pipes, electrical wiring and ventilation within the panels of gypsum or concrete." In addition to drastically decreasing the amount of time it takes to build a house, Khoshnevis claims that the automated, two-material construction technology will reduce the cost of building a house to a fifth of today's prices.
Gypsum is also used in the production of the following:
Contrebbia Nuova, Piacenza
Contrebbia Nuova je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Peru, Indiana
Peru je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
El Bolinche, San Miguel Totolapan
El Bolinche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Miguel Totolapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1232 m.
Kolima
Rijeka Kolima (ruski: Колыма́) je rijeka u sjeveroistočnom Sibiru.
U njezinom porječju se nalaze dijelovi ruske republike Jakutske, Čukotskog autonomnog okruga i Magadanske oblasti.
Ova rijeka je poznata i po zloglasnim gulazima, prisilnim radnim logorima i zlatni rudnicima. Oba su opširno dokumentirana otkad su se arhivi iz Staljinova doba otvorile za javnost.
Fontana Vaccaia, Pistoia
Fontana Vaccaia je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1264 m.
Leb i sol
Leb i sol (mk. Леб и сол) makedonski je rock/jazz sastav osnovan 1976. godine. Osim što je Leb i sol bila eminentna makedonska skupina, također su bili jedni od najpopularnijih rock sastava na području bivše jugoslavije.
Rano doba
Polovinom 1970-ih godina, relativno mala glazbena scena u Skoplju uzrokovala je čestu suradnju među budućim članovima sastava Leb i sol. Vlatko Stefanovski (gitara) i Bodan Arsovski (bas gitara) još u petom razredu osnovne škole sviraju zajedno u sastavu VIS Jegulje. Prvi zamjetniji rad njih dvojica imaju u jazz/rock skupini Breg, koju je predvodio Miki Petkovski (klavijature). Na bubnjevima je bio Garabet Tavitjan Garo, koji ubrzo odlazi na odsluženje vojnog roka, a Petkovski prelazi u sastav Smak i Breg prestaje sa djelovanjem.
1. siječnja 1976. godine, Vlatko Stefanovski (gitara), Bodan Arsovski (bas gitara), Nikola Dimuševski (klavijature) i Dimitrie Čučurovski (bubnjevi), osnivaju sastav Leb i sol. Ime sastava potiče od tradicionalnog pozdrava koji je doslovno značio "Kruh i sol", a koristio se često kao izraz inata i odlučnosti kao na primjer "Ja ću jesti samo kruh i sol ali neću popustiti", međutim takvo što nema veze sa imenom sastava. U studiju radio Skoplja snimaju svoje prve snimke; "Etida br.3", "Devetka" i "Pesma za nas". Njihova glazba sadržavala je elemente rocka, jazza i makedonske etno glazbe. Kako je sastav glazbeno sazrijevao tako je utjecaj jazza postajao sve slabiji. Međutim na koncertima sastav izvodi dugotrajne klasične jazz verzije tradicionalnog etno-folka kao što su skladbe "Jovano Jovanke" i "Aber Dojde Donke", što je pubilika primala sa velikim oduševljenjem.
Kraj 1970-ih (početak popularnosti)
U travnju 1977. godine prvi puta nastupaju izvan Makedonije, kada sviraju kao predgrupa Dragi Mlinarecu u Novom Sadu. Iste godine nastupaju na omladinskom festivalu u Subotici, gdje osvajaju nagradu i potpisuju ugovor sa diskografskom kućom PGP-RTB. Krajem kolovoza kao predgrupa Bijelog dugmeta nastupaju na koncertu kod Hajdučke česme. Krajem godine sudjeluju na 'BOOM' festivalu u Novom Sadu, a koncertne verzije njihovih skladbi "Pod vodom" i "U senci", nalaze se na kompilaciji BOOM '77, koju 1978. godine objavljuje izdavačka kuća Suzy.
U rujnu 1977. godine objavljuju svoj prvijenac album Leb i sol, kojeg snimaju u studiju RTV Novi Sad. Album objavljuje izdavačka kuća PGP-RTB, a producent na materijalu bio je Josip Boček. Josip Boček bio je bivši gitarista sastava Korni grupa, a Stefanovski je bio njegov obožavatelj tako da je suradnja nastavljena i na sljedećim albumima. Materijal na albumu je pod velikim utjecajem jazz i rock tema, a od devet skladbi čak šest su instrumentalne. Svi članovi sastava su autori skladbi, mada je Stefanovski najzaslužniji.
Zelene beretke (Bosna i Hercegovina)
Zelene beretke je naziv za (bošnjačke) paravojne jedinice, odnosno miliciju osnovanu u Bosni i Hercegovini 1991. godine, a koja je djelovala na početku rata 1992. godine. Od njih, kao i dijela jedinica Teritorijalne obrane odanih vlastima u Sarajevu, su kasnije stvorene jedinice ARBiH, odnosno redovne oružane snage Republike Bosne i Hercegovine.
Leb i sol
Kraj 1970-ih (početak popularnosti)
Leb i sol su prvenstveno bili koncertni sastav, kojima je nastup u živo služio za improvizacije i iskazivanje instrumentalne virtuoznosti, u kojima se nije prelazila granica dobrog ukusa.
Zelene beretke (Bosna i Hercegovina)
Osnivanje
Osnovane su 10. juna 1991.godine u Domu milicije, u Sarajevu, na zasjedanju koje je vodio Emin Švrakić. Nastale su iz potrebe da se odbrani stanovništvo od napada srpske strane u mjestima gdje ta odbrana nije bila organizirana od strane lokalnih vlasti, ili ta odbrana nije bila adekvatna zbog nedostatka državnih snaga. Sastav ovih jedinica su činili isključivo dobrovoljci. Organizacijom Armije Bosne i Hercegovine, ljudstvo iz ovih jedinica je prešlo u sastav regularne AR BIH i ove jedinice su rasformirane vrlo brzo po početku dejstava.
Leb i sol
Kraj 1970-ih (početak popularnosti)
Na opatijskom festivalu, u proljeće 1978. godine,izvode skladbu "Aber dojde donke" sa kojom osvajaju nagradu za "najbolji umjetnički dojam i najuspješniju primjenu folklornog izraza". Ubrzo nakon toga dolaze na sam vrh rock sastava sa područja bivše Jugoslavije, a za pripremu materijal za novi album dobivaju puno bolje studijske uvjete.
Zelene beretke (Bosna i Hercegovina)
Osnivanje
Zelene beretke su na početku rata, u medijima srpske strane u sukobu, služile za zastrašivanje srpskog stanovništava od "muslimanskih jedinica". Postoje indicije ali ne i čvrsti dokazi koji bi mogli utvrditi da su Zelene beretke kršile međunarodne konvencije o ratovanju. Srpski mediji navode da su Zelene beretke izvršile masakr u Dobrovoljačkoj ulici u Sarajevu 1992. godine, za koji još uvijek niko nije odgovarao pred nadležnim sudovima.
Leb i sol
Kraj 1970-ih (početak popularnosti)
Drugi album pod imenom Leb i sol 2, izdaju 1978. godine, a objavljuje ga diskografska kuća PGP-RTB. Prateći uspješnost albuma prvijenca, pored već uspješne skladbe "Aber dojde donke", tu su još instrumentali "Marija", "Akupunktura", "Uzvodno od tuge", a za vokalnu izvedbu pjesme "Talasna dužina", tekst je napisao Vlatkov brat, Goran Stefanovski, koji će u buduće s njima nastaviti surađivati.
Leb i sol postaju vrlo popularni sastav krajem sedamdesetih i početkom osamdesetih, a njihova prva dva albuma, na kojima se nalazi materijal dostupan za širu publiku, smatraju se najzaslužnijima za to. Iako su se svi članovi sastava pokazali kao izvrsni glazbenici, Vlatko Stefanovski dolazi do najjačeg izražaja kao iznimni virtouz na gitari. Časopis Džuboks 1978. godine prema glasanju čitatelja, proglašava ih sastavom godine.
Treći album pod nazivom Ručni rad izdaju 1979. godine, a objavljuje ga izdavačka kuća PGP-RTB. Materijal snimaju u studiju V radio Beograda, a na dvije skladbe gostuje saksofonista Mića Marković. Album je stilom bio lagano pod utjecajem jazza, a autorstvo potpisuju opet sva četvorica. Neke od uspješnica su skladbe "Kumova slama", "Ručni rad" i "Verni pas". Nakon objavljivanja albuma Nikola Dimuševski napušta sastav radi stalnog radnog odnosa u zabavnom orkestru RTV Skoplje, a na njegovo mjesto dolazi Miki Petkovski, međutim i on ih vrlo brzo 1980. godine napušta i odlazi za Kanadu. Ostavši bez klavijaturiste, odlučili su nastaviti raditi kao trio i počeli su pripremati materijal za sljedeću ploču.
1980.
Njihov četvrti studijski album pod nazivom Beskonačno izdaju 1981. godine, a objavljuje ga diskografska kuća PGP-RTB. Zadržali su svoj stil, a glazbu su prilagodili triu. Na materijalu neke od značajnih skladbi su obrada stare makedonske pjesme "Zajdi", "Živa rana" od Vlatka Stefanovskog i od Bogdana Arsovskog "Skakavac". Nakon objavljivanja albuma sastav napušta bubnjar Garabet Tavitjan, a na njegovo mjesto iz 'YU grupe' dolazi Dragoljub Đuričić.
Nakon kratkotrajnog angažmana u mjuziklu i kazalištu, 1982. godine u studiju radio Skoplja snimaju svoj sljedeći album Sledovanje. Album izdaje diskografska kuća PGP-RTB, a prvi puta su sami producenti. Materijal se sastoji od pretežno vokalnih skladbi, a "Nosim tvoj žig" postaje veliki radijski hit. Između ostalih skladbi još od značajnih je obrada narodne pjesme "Mile Pop Jordanov". Toga ljeta dva i pol mjeseca gostuju sa 'KPGT' kazalištem u Americi, gdje nastupaju po raznim klubovima i sviraju sa sastavom 'Big Country'. Iste godine objavljuju dvostruki uživo album Akustična trauma, koji je ujedno i posljednji kojeg izdaje diskografska kuća PGP-RTB. Materijal na albumu sastoji se od koncerta održanog 13. travnja 1982. godine, u zagrebačkom 'Kulušiću', a miksan je u M-2 studiju, RTV Skopja.
Sljedeći album Kalabalak objavljuju 1983. godine, a izdaje ga diskografska kuća Jugoton (današnja (Croatia Records). Materijal snimaju sa gostima; Bobi Micev (klavijature) i Peter Kargov (saksofon). Sljedeći album Tangenta snimaju u rujnu 1984. godine, u beogradskom studiju 'Aquarius'. Album 1984. godine objavljuje izdavačka kuća Jugoton, a producent materijala bio je Kevin Ayers. Glazbeni gosti su Laza Ristovski na klavijaturama i Nenad Jelić na udaraljkama. Veliki uspjeh na radiju postigla je skladba "Kontakt je skup". 1986. godine objavljuju album Zvučni zid, sa kojim obilježavaju svoju desetogodišnjicu glazbenog rada. Album sadrži materijal za kazalište, film i televiziju, pa su tu teme za TV emisiju "Bušava azbuka", kazlišne predstave "Oslobođenje Skoplja", "Tumba, tumba divina", "Koštana" i za filmove Šmeker, Za sreću je potrebno troje i Sretna nova 1949. Autori skladbi su Stefanovski i Bodan, a na materijalu sudjeluju Garabet Tavitjan (koji se u međuvremenu vratio u sastav) i glumica i pjevačica Ana Kostovska.
Sljedeći album Putujemo, izdaju 1989. godine, u istoj postavi, a objavljuje ga diskografska kuća Jugoton. Produkciju su radili sami zajedno sa Bracom Zafirovskim, a glazbu i tekst za osam skladbi napisao je Vlatko Stefanovski. Skladbu "Sumorno proljeće", skladao je Bodan, a tekst je napisao Goran Stefanovski. Na materijalu su nanovo nastupili glazbeni gosti, a to su Kaliopi kao prateći vokal, Zoran Jovanović na saksofonu i klarinetu i Kire Kostov na rogu. Skladba koja se izdvojila od ostalih i postala veliki hit je "Čukni vo drvo". U sastav se na mjesto klavijatura vratio Nikola Dimuševski, koji je sudjelovao i na snimanju albuma.
1990.
Nakon što su objavili album Putujemo, sljedeće godine Vlatko Stefanovski i Bodan Arsovski osnivaju vlastitu izdavačku kuću Third Ear Music. Iste godine objavljuju i album pod nazivom Zodiac, na kojemu se nalazi glazba skladana za istoimenu baletnu predstavu. Nakon što je album objavljen, nanovo ih napušta Garo Tavitjan i osniva jazz sastav 'Paramecium', u kojemu još sviraju Igor Dimovski na gitari, Goce Micanov saksofon, Ljupčo Stojsavljević bas gitara i na klavijaturama Valentino Skenderovski i Jovančo Arsovski.
U svibnju 1991. godine, u postavi Stefanovski, Bodan, Dimuševski i Đuričić, odlaze na turneju po Sjedinjenim Državama i Kanadi. Koncert održan u prestižnom klubu 'CBGB', koji se nalazi u New Yorku, objavljuju na uživo CD-u Live in New York. Album izlazi iste godine, a objavljuje ga diskografska kuća Third Ear Music. Materijal sadrži i snimke sa probe u studiju 'American', snimke skladbe "Blagoslov" iz Makedonske pravoslavne crkve u Torontu, tema "Going back to Skoplje" (snimljena u pokretnom studiju u Torontu) i obrada narodne pjesme "Uči me majko, karaj me", koja je snimljena u Skoplju u listopadu 1991. godine.
U proljeće 1992. godine sviraju četiri koncerta, koji su totalno rasprodani, u beogradskom 'Sava centru', a nakon toga odlaze u amsterdamski klub 'Paradizo'. Dražen Vrdoljak u prosincu 1995. godine organizira koncerte u Zagrebu, Puli i Rijeci, a tada sa njima nastupa i Garo Tavitjan na bubnjevima.
1995. godine izdaju svoj posljednji album Anthology. Album je dvostruka CD kompilacija koja sadrži pregled njihove kompletne glazbene karijere do tada, a objavljuje ga diskografska kuća Third Ear Music. Nakon objavljivanja albuma, svoj posljednji koncert sastav Leb i sol održali su 13. prosinca 1995. godine u Solunu u klubu 'Milos', nakon kojeg se razilaze.
Solo karijere
Nakon što je Leb i sol prestao sa radom, članovi sastav se okreću solo karijeri. Vlatko Stefanovski je još 1994. godine objavio album Cowboys & Indians, na kojem su mu pomagali Zlatko Oriđanski, Mahmut Muzafer, Goran Bregović, Goce MIcanov i članovi sastava Nityananda. Sadrži dvanaest skladbi koje se razlikuju u žanru, a producent je bio Braco Zafirovski. 1997. godine izdaje svoj treći CD Gypsy Magic, na kojemu se nalazi glazba za istoimeni film, kojeg je režirao Stole Popov.
Bodan Arsovski 1995. godine objavljuje CD Endless view. Na snimanju su mu pomagali Pece Atanasovski (gajde), Koki Dimuševski, Đole Miškovski (klavijature), Zoran Jovanović, Sabit Tahiri i Goce Micanov. Nastupaju pod imenom Ezgia band, ali nakon smrti Pece Atanasovskog, Bodan je uveliko smanjio nastupe sastava.
Iste godine Garo Tavitjan zajedno sa sastavom Paramecium, u Skoplju objavljuje CD Live, na kojemu se nalaze snimke sa njihovih koncerata. Sljedeći Garin CD sadrži uživo snimke sa koncerta održanog 25. lipnja 1995. godine u Skoplju u prostoru Kuršumli An. Garo pored toga što objavljuje albume također i sklada glazbu za balet i kazališne predstave.
Tijekom 1990-ih godina, bivši članovi sastav Leb i sol paralelno snimaju i objavljuju albume. Najviše se ističe rad Vlatka Stefanovskog koji je objavio osam solo albuma i surađivao na projektima raznih izvođača i pisao glazbu za film i kazalište. Za kazališnu predstavu Sarajevo, koja je izvedena u Antverpenu, Vlatko je napisao glazbu, a njegov brat Goran Stefanovski scenario, dok je redatelj bio Slobodan Unkovski. CD je objavljen 1996. godine jer Vlatko nije želio da ga izdaje dok traje rat u Bosni.
Ponovno okupljanje
Nakon što su održali posljednji koncert 1995. godine klubu Milos u Thessalonica i nakon toga se razišli, članovi sastava su se okrenuli svojoj uspješnoj solo karijeri.
U aprilu 2006. godine sastav se ponovno okuplja kako bi obilježili 30 godina svoga postojanja. Postava koja je krenula na turneju po zemljama bivše Jugoslavije bila je u sastavu Vlatko Stefanovski, Bodan Arsovski, Garabet Tavitjan i Koki Dimuševski. Vlatko Stefanovski kasnije odlazi iz sastava, a ostali članovi u novoj postavi (Arsovski, Dimuševski, na bubnjevima Srđan Dunkić i zamjena za Stefanovskog Dimitar Božikov) 2008. godine objavljuju album I taka nataka, na kojemu u dvije skladbe ("Si zaljubiv edno mome" i "It's Warming Up") gostuje rock pjevač Dado Topić.
Champcevrais
Šansevre je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Okser.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 344 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 32,73 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 195 metara (maksimalnoj 206 m, a minimalnoj 153 m).
Novaće
Novaće su naselje u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Novaće pripadaju opštini Bogovinje.
Prirodni uslovi
Naselje Novaće je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova naselje je udaljeno 10 km južno.
Novaće se nalaze u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na istočnim padinama Šar-planine, koja se kilometar zapadno spušta u plodno i gusto naseljeno Pološko polje. Nadmorska visina naselja je približno 760 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Novaće su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imale 304 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (100%).
Većinska veroispovest je islam.
Roje pri Trebelnem
Roje pri Trebelnem je naselje u slovenskoj Općini Mokronog - Trebelnu. Roje pri Trebelnem se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Lomas de Abasolo, Mexicali
Lomas de Abasolo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Roje pri Trebelnem
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 58 stanovnika.
Klin-formacija
250px|right|thumb|Američki marinci u ceremonijalne/propagandne svrhe nastupaju u klin-formaciji, 1918.