cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tajgeta
Mitologija
Tajgeta je Zevsu rodila Lakedemona i Eurotu. Prema jednom predanju, Tajgeta je odbila Zevsovu ljubav i zatražila zaštitu od Artemide, koja ju je tada pretvorila u košutu. Kad joj se kasnije vratilo ljudsko obličje, Tajgeta je boginji, u znak zahvalnosti, posvetila košutu sa zlatnim rogovima (tzv. Kerinejska košuta), koju je, po Euristejevom nalogu, savladao Herakle. Neki kažu da je Tajgeta, kad ju je Zevs obljubio i ona tako izgubila devičanstvo, oduzela sebi život u planini, koja se otada po njoj zove Tajget. Zevsovo silovanje Tajgete bilo je predstavljeno na Apolonovom prestolu u Amikli.
Prema jednom predanju, Tajgeta je Tantalu rodila Pelopa.
Saobraćaj u Bosni i Hercegovini
Bosna i Hercegovina zauzima položaj između jadranske obale Balkanskog poluostrva i njegove unutrašnjosti (Panonska nizija, Moravski basen). Stoga su i glavni putni pravci ove republike veze ove dve oblasti jugoistočne Evrope. Glavna teškoća zemlje je njen veoma izražen planinski karakter i teška neprohodnost, što je znatno doprinelo sporom razvoju saobraćaja u zemlji.
Bosna i Hercegovina ima razvijen drumski, železnički, vazdušni i vodni saobraćaj.
Željeznički saobraćaj
Pogledati: Željeznički saobraćaj u Bosni i Hercegovini
Ukupna dužina železničke mreže u Bosni i Hercegovini je 1.021 km (1995. godine), od toga 795 km elektrificirano (2002. godine). Ovo se odnosi na pruge standardne širine koloseka, jer u zemlji postoji i niz nekada korišćenih pruga uskog koloseka još iz perioda Austrougarske. U državi dominiraju dva železnička pravca sa glavnim ukrštanjem u Doboju (RS). Ti pravci su:
Pored njih u Zvornik i Bijeljini u postoji priključci na železničku mrežu Srbije. Jedini grad sa tramvajskim prevozom je Sarajevo.
U Bosni i Hercegovini rade dva železnička preduzeća. U Republici Srpskoj rade Železnice Republike Srpske, dok na području Federacije rade Železnice Federacije Bosne i Hercegovine.
Železnička veza sa susednim zemljama:
Drumski saobraćaj
mini|220px|desno|Glavni drumski put kroz Bosnu i Hercegovinu Ukupna dužina puteva u Bosni i Hercegovini je 21.846 km (2005. godina), dok je i 11.425 km sa čvrstom podlogom (betonski, asfaltni). Dužina autoputeva trenutno je neznatna i iznosi svega 30-40 km i to su ulazne magistrale u dva najveća grada u državi, Sarajevo i Banjaluku.
Vodeni saobraćaj
Bosna i Hercegovina ima veoma kratku morsku obalu kod Neuma i nema pristup međunarodnim vodama, pa stoga nema pomorskih luka. Od inostranih luka najveći značaj za njenu privredu imaju luke Ploče u Hrvatskoj, koja je najbliža Sarajevu i upravo razvijena zahvaljujući bosanskom zeleđu. Rečni saobraćaj je bolje razvijen, ali ni izbliza iskorišćen prema mogućnostima. Teškoća je njen pogranični karakter. Glavni plovni vodotok je reka Sava, koja kao pritoka Dunava povezuje državu sa drugim državama srednje Evrope. Važne luke na Savi su Brčko, Bosanski Šamac i Bosanski Brod.
Gasovodi i naftovodi
Gasovod: Dužina tokova je 90 km (1992. godine) uz napomenu da će se u budućosti gasovodna mreža veoma brzo razvijati.
Naftovod: Dužina tokova je 174 km (1992. godine).
Vazdušni transport
mini|220px|desno|[[Banjaluka|Banjalučki aerodrom viđen iz vazduha]] Pogledati: Aerodromi u Bosni i Hercegovini
U Bosni i Hercegovini postoji 27 zvanično upisanih aerodroma, ali samo je 4 od njih uvršteno na listu aerodroma sa IATA kodom (IATA Airport Code):
Najveći i najvažniji aerodrom u zemlji je sarajevski aerodrom "Butmir".
U Bosni i Hercegovini su zvanično upisana i 4 helidroma (1999. godine).
Brandeglio, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 636 m.
Martince
Martince (mađ. Felsőszentmárton) je selo na krajnjem jugu Republike Mađarske.
Zamak Hever
mini|250px|desno|Hever Castle
Martince
Zauzima površinu od 19,46 km četvornih.
Geografija
Nalazi se na 45° 51' 8" sjeverne geografske širine i 17° 42' istočne geografske dužine, 500 m sjeverno od Drave i granice sa Hrvatskom i uz županijsku granicu sa Šomođskom županijom, u dijelu gdje Drava iz toka prema jugoistoku skreće prema istoku. Najbliža naselja u RH su udaljena 3 km. Budakovac prema zapadu, a Vaška prema jugozapadu i Kapinci prema jugu.
Brlobaš je 2 km sjeverozapadno, Lukovišće je 3 km sjeverno, Fok je 5 km, Bogdašin 6 km, a Markovce su 3,5 km sjeverozapadno. Križevce i Drvljance su 3 km istočno-jugoistočno.
Zamak Hever
Hever Castle je započeo kao seoska kuća u 13. vijeku, a nadograđena je 1462. godine od strane Geoffreya Bullena, lorda gradonačelnika Londona. Godine 1505. u Hever Castle su se uselili Thomas Boleyn i njegova supruga, Elizabeth Boleyn, sa djecom. Za dvoje njihove djece, Georgea i Mary Boleyn, se zna da nisu rođeni u Hever Castleu već u Blickling Hallu u Norfolku. Moguće je da je njihovo najslavnije dijete, engleska kraljica Anne Boleyn (supruga Henrika VIII, rođena ovdje, ako je tačna teorija da je ona rođena 1507. a ne 1501. godine. George i Anne Boleyn su pogubljeni 1536. godine, a Mary Boleyn je bila razbaštinjena zbog braka sa muškarcem niskog roda. Hever Castle je tako nakon Thomasove smrti pripao Kruni, odnosno Henriku VIII.
Martince
Upravna organizacija
Upravno pripada Šeljinskoj mikroregiji u Baranjskoj županiji. Poštanski broj je 7968.
Zamak Hever
Henrik VIII je Hever Castle poklonio Ani Klevskoj, svojoj četvrtoj supruzi nakon što je poništio njihov brak uz njen pristanak. Ana Klevska je tu, kao engleska princeza i najbogatija žena u Engleskoj, živjela do svoje smrti, nakon koje je zamak promijenio nekoliko vlasnika.
Martince
Upravna organizacija
Delegat Hrvatske državne samouprave u Mađarskoj za Martince ulazi kao predstavnik Baranje. U sastavu od ožujka 2007. je to Đurđa Sigečan.
Zamak Hever
Hever je vijekovima propadao sve dok ga 1903. nije obnovio američki milioner Vilijam Valdorf Astor, i dodao mu raskošne vrtove. Danas je otvoren za posetioce i pretvoren u muzej Ane Bolen. U njemu se svake godine održavaju izložbe, takmičenja i maskenbali za Noć veštica. Turisti mogu videti sprave za mučenje, Aninu biblioteku, veliku kolekciju slika, i nameštaj iz doba Tjudora. Za zamak je vekovima bila vezivana legenda da se u njemu pojavljuje bezglavi duh nastradale kraljice. S ciljem promovisanja domaćeg turizma u Britaniji, glumica Džudi Denč je 2011. boravila u Hiveru i u njegovim vrtovima zasadila ruže.
Martince
Povijest
Ime sugerira da je sveti Martin svetac zaštitnik ovog mjesta. Najstariji zapis o ovom selu je iz 1235. kada je zabilježeno kao biskupski posjed Szent Márton u kojem se nalazio dvor i 17 majura.
Zamak Hever
Oko zamka nalazi se nekoliko ružičnjaka, labiranta načinjenih od žive ograde, i jezero.
Martince
Povijest
Kroz povijest je zabilježeno u mađarskim izvorima pod imenima Vaskaszentmárton, Tótszentmárton, Drávaszentmárton i na kraju Felsőszentmárton.
Stanovništvo
Martince imaju 1094 stanovnika (2001.). Hrvati su većina. Čine 80,2% stanovnika te u selu imaju manjinsku samoupravu. U selu su stanovnici i Mađari. Nijemaca je ispod 1%, kao i Roma i Poljaka. 95,6% stanovnika su rimokatolici, a oko 1% je kalvinista i luterana.
Martinci (Buzet)
Martinci je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Buzeta, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 22 stanovnika te 9 obiteljskih kućanstava.
Milan Aleksić
Milan Aleksić (Beograd, 13. maj 1986) je srpski vaterpolista. Trenutno je član VK Partizan. Sa reprezentacijom Srbije osvojio je zlatnu medalju na Svetskom prvenstvu 2009. u Rimu.
Pamela Tiffin
Pamela Tiffin (13. oktobar 1942 - 2.decembar 2020) je bivša američka glumica, koja je na samom početku karijere početkom 1960-ih izazvala pažnju nastupima u nekoliko hollywoodskih komedija i mjuzikala, prije nego što se preselila u Evropu gdje je snimala eksploatacijske filmove. Karijeru je prekinula kako bi se posvetila porodici, odnosno dvoje djece koje ima sa svojim drugim mužem, italijanskim filmskim producentom Edmondom Danonom.
Nitz
Nic je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 109 opštinskih središta okruga Vulkanajfel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 46 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7233228.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Nic se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 425 metara. Površina opštine iznosi 1,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 46 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 43 stanovnika/km².
El Guayabo, Calvillo
El Guayabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Calvillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1625 m.
La Monera Tecorral, Ixcateopan de Cuauhtémoc
La Monera Tecorral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ixcateopan de Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1825 m.
El Zorro, Río Bravo
El Zorro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Rohuerachi, Urique
Rohuerachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2239 m.
Lazar Udovički
Lazar Udovički (1915 — 1997), učesnik španskog građanskog rata i francuskog pokreta otpora i društveno-politički radnik SFR Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 22. marta 1915. godine u Budimpešti. Studirao je na Poljoprivrednom fakultetu u Pragu. Član Komunističke partije Jugoslavije postao je 1935. godine.
Zajedno sa grupom jugoslovenskih studenata, među kojima su bili: Ratko Pavlović Ćićko, Branko Krsmanović, Veljko Vlahović, Ivo Vejvoda, Mirko Kovačević, Marko Spahić, Ivan Turk, Lazar Latinović, Ahmet Fetahagić i drugi, januara 1937. godine, otišao je u Španiju gde se u redovima Internacionalnih brigada borio za odbranu Španske republike i protiv fašizma.
Februara 1939. godine, posle pada Barselone i poraza Španske republike, zajedno sa drugim borcima Internacionalnih brigada, odlazi u Francusku. U Francuskoj se sve do 1941. godine nalazio u koncentracionim logorima Sen Siprijen i Girs, gde su bili zatočeni borci Internacionalinh brigada, a potom se priključuje Francuskom pokretu otpora. Godine 1943. je zarobljen i do kraja rata se nalazio u u zatvorima po Francuskoj i Nemačkoj.
Posle završetka Drugog svetskog rata vratio se u Jugoslaviju i najpre radio u Kontrolnoj komisiji Autonomne Pokrajine Vojvodine, a zatim je bio generalni sekretar Vlade Narodne Republike Srbije. Potom je prešao u diplomatsku službu i radio kao - savetnik Poslanstva FNRJ u Buenos Ajresu, generalni konzul FNRJ u Milanu, savetnik Ambasade FNRJ u Brazilu, otpravnik poslova Ambasade FNRJ u Venecueli i ambasador SFRJ u Urugvaju. Bio je i republički sekretar za informacije.
Umro je 9. decembra 1997. godine u Beogradu i sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju. U Urugvaju je i upoznao svoju drugu suprugu Karolinu Mariju de Kopakabana Sančez de Lozada, rodjenu sestru bivšeg predsednika Bolivije. Iz tog braka ima četiri ćerke. Njegova mlađa ćerka Lenka je pozorišni reditelj i supruga je glumca Radeta Šerbedžije, a starija Kori je ekonomista i bila je ministar ekonomije i rudarstva u Vladi Srbije i guverner Narodne banke.
Nosilac je većeg broja stranih i jugoslovenskih odlikovanja.
Trinità, Salerno
Trinità je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
Gosselming
Goselming je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Sarbur.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 536 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 52 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 285 m, a minimalnoj 232 m).
Panevecco, Treviso
Panevecco je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
All in the Family
All in the Family je bila hvaljena američka televizijska humoristička serija originalno emitirana na CBS-u od 12.1. 1971. do 8.4. 1979. U septembru 1979. serija je dobila novo izdanje pod nazivom Archie Bunker's Place. Ova verzija je snimana još četiri godine, koje je završilo 1983.
Seriju je producirao Norman Lear, a temeljena na je britanskoj TV-seriji Till Death Us Do Part. Ona je relativno važna za američku televizijsku historiju, s obzirom da su se u njoj pojavili sadržaji prethodno smatrani neprimjerenim za televizijsku publiku, odnosno televizijski humor kao što su rasizam, homoseksualnost, feministički pokret, silovanje, rak dojke i impotencija.
Emisija je uživala ogromnu popularnost, te je od 1972. do 1976. bila na vrhu Nielsenove ljestvice gledanosti. Samo se The Cosby Show mogao mjeriti s All in the Family po broju godina na vrhu gledanosti. Godine 2002. je TV Guideovoj seriji dao 4. mjesto na listi 50 najvećih TV-serija svih vremena. TV Guide je također protagonista, Archieja Bunkera, proglasio najvećim televizijskim likom svih vremena.
Glavni junak serije, Archie Bunker, bio je radnik iz Queensa, koji nikada nije propuštao priliku da iznosi svoje bigotne stavove prema ženama te pripadnicima rasnih, etničkih i drugih manjina. Tokom serije je stalno žudio za nekim drugim, sretnijim vremenima, prije burnih društvenih promjena 1960-ih i 1970-ih.
Archiejeva kći Gloria (Sally Sthruters) se udala za vječnog studenta Michaela Stivica (Rob Reiner), koji dolazi živjeti u dom Bunkerovih kako bi uštedio na novcu za stan. Stivic je tipičan pripadnik idealističke i progresivne omladine 1960-ih, što dovodi do stalnih sukoba s njegovim tastom, ali i brojnih humorističkih situaija.
Na početku emitiranja All in the Family je izazivala dosta kontroverzi zbog korištenja pejorativnih i politički nekorektnih izraza za crnce, Portorikance i homoseksualce. Nekim gledateljima je također smetalo što se u seriji prvi put može čuti povlačenje vode u zahodu, odnosno sugeriranje da su likovi obavili određene fiziološke potrebe. Najozbiljnije su bile zamjerke na činjenicu da je glavni lik, usprkos toga što je neinteligentni bigot, prikazan kao simpatični porodični čovjek.
Spin-offi
All in the Family je bila karakteristična po tome što je poslužila kao podloga, odnosno rasadnik za mnoge druge uspješne TV-sitkome koje su predstavljale njene spin-offe.
Prvi od njih je Maude, koji se počeo emitirati 12.9. 1972. Glavna junakinja je bila Maude Findlay, Beatrice Arthur, Edithina rođaka liberalnih nazora koja se prvi put pojavila u All in the Family u decembru 1971. Na jesen je taj lik postao junakom nove TV-serije koja se održala nekoliko sezona.
Maude je i sama nešto kasnije imala spin-off nazvan Good Times, a čija je glavna junakinja Florida Evans, bivša crna kućna pomoćnica Maude Findlay.
Rob Reiner
Robert "Rob" Reiner ( 6.3. 1947.-) je američki glumac, režiser, priducent i pisac. Kao glumac, Reiner je postao slavan zahvaljujući ulozi liberalnog zeta Michaela "Meathead" Stivica u humorističkoj seriji All in the Family, a za istu je dobio dvije nagrade Emmy 1970-ih. Kao režiser, bio je nomiran od Directors Guild of America za rad na Stand By Me, When Harry Met Sally..., i A Few Good Men. Školovao se na UCLA Film School.
Reiner se rodio u Bronxu, u porodici etabliranog komičara Carla Reinera i njegove kći Estelle, a djetinjstvu proveo u gradu New Rochelle. U dobi od 13 godina se s porodicom preselio u Los Angeles gdje je pohađao srednju školu na Beverly Hillsu i University of California, Los Angeles.
Reiner je postao slavan ulogom Michaela "Meatheada" Stivica, liberalnog zeta Archieja Bunkera.
Od 1971. do 1981. je bio oženjen za glumicu i režiserku Penny Marshall s kojom ima kći, glumicu Tracy Reiner. Od 1989. je oženjen za Michele Singer.
Od kasnih 1990-ih se bavio i politikom kao aktivist za zabranu i oghraničenje pušenja. Godine 1998. je u Kaliforniji uspješno progurao referendum o porezu na cigarete. Međutim, kada je imenovan na mjesto kalifornijske državne komisije Prvih pet, došao je pod udara kritike zbog vođenja kampanje za financiranje državnih vrtića. Zbog optužbi za korištenje državnog novca u kampanji je referendum propao, a Reiner bio prisiljen podnijeti ostavku.
Reiner je od politike daleko poznatiji po uspješnim filmovima 1980-ih i 1990-ih kao što su The Princess Bride, Stand By Me i This Is Spinal Tap (a sve je prdizucirao Norman Lear) —mnogi od njih su doživjeli kult-status. Posljednji, zamišljen kao parodija rock-dokumentaraca, smatra se jednim od najuspješnijih lažnih dokumentaraca u historiji.
Reiner je kasnije režirao komercijalno uspješne filmove koristeći svoju kompaniju Castle Rock. Među njih se ubrajaju Misery, A Few Good Men, i komercijalno najuspješniji - When Harry Met Sally...,koji je postao klasnik romantične komedije. Međutim, nakon katastrofalnog fijaska fiolma North, došlo je do krize u njegovoj karijeri koje označavaju komercijalni i od kritike odbačeni neuspjesi kao što su Alex & Emma i Rumor Has It.
Cerreto di Sotto, Brescia
Cerreto di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Petar Ljubojev
Petar Ljubojev (Obrovac, 1938 - Novi Sad, 2000) je bio filmski i TV reditelj i teoretičar, sociolog umetnosti i masovnih komunikacija, profesor univerziteta. Rođen je u Obrovcu kod Bačke Palanke, a umro u Novom Sadu. Objavio je više od sto stručnih i naučnih radova i režirao veliki broj dokumentarnih filmova.
Karijera
U Sarajevu je bio urednik nedeljnog studentskog lista „Naši dani“ (1959), kao i revije za kulturu i nauku „Odjek“ (1963), a takođe je radio kao urednik dokumentarnog programa u TV Sarajevo. Na Radio-Sarajevu vodio je program o filmu, a pisao je i režirao i radio-drame. U sarajevskom „Oslobođenju“ pisao je televizijsku kritiku. Bio je umetnički direktor sarajevskog filmskog preduzeća „Sutjeska film“ (1965-1970).
Nakon prelaska u Novi Sad 1976. godine, bio je urednik obrazovnog i naučnog programa i dve godine se nalazio na mestu direktora Televizije Novi Sad (1990-1991).
Na Univerzitetu u Novom Sadu izabran je 1994. za vanrednog profesora, a 1998. za redovnog, za Masovne komunikacije i Filmsku i televizijsku kulturu. Predavanja je držao na Učiteljskom fakultetu u Somboru, na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu i na FPN u Beogradu.
Nordijska mitologija
250px|right|thumb|Nordijski bogovi su po prirodi bili smrtni, a besmrtnim su ih održavale jedino čarobne jabuke boginje Idun; ilustracija iz 1890. godine
Petar Ljubojev
Filmovi
Ljubojev je režirao sledeće filmove i drame:
Nordijska mitologija
Mitologija i narodna predaja vrlo su važan deo svake kulture. Nordijske su zemlje bile u slabom, gotovo nikakvom doticaju s ostalim kulturama sve do vikinških pohoda u 9. stoljeću. Nikakvih zapisa o njihovim običajima i religiji nije bilo do početka 13. stoljeća, do Snorrijeve Edde. Ovaj rad sažeto opisuje mitske priče sakupljene u tom delu, te traži veze između mitologije i uslova u kojima je ona stvarana. Isto tako iznosi neke priče iz folklora, i otkriva na koji se način razlikuju od mitskih priča.
Uvod
Mitovi severne Evrope predstavljaju najpoznatiji deo prethrišćanske mitologije germanskih naroda koji su naseljavali područja od krajnjeg severa kontinenta pa sve do njegove unutrašnjosti. Povijesni izvori koji poieču iz vikinškog doba ( oko 800. do 1100. godine n. e.) govore o bogatoj mitologiji ovih hrabrih, ali iznimno surovih ratnika, i iako pisanih izvora gotovo i nema, gomile sačuvanih artefakata i imena božanstava u korenima mnogih reči i imena svedoče o velikom štovanju i odanosti toj drevnoj religiji.
Skandinavski je plemenski i ratarski način života davao iznimno male šanse za opismenjavanje, te su se mitološke priče i bajke prenosile s kolena na koleno isključivo usmenim putem. Vikinški osvajački pohodi na franačko i anglosasko kraljevstvo u 8. i 9. stoljeću bili su nemilosrdno pljačkanje i pustošenje. Nitko nije vjerovao da takvi varvari, koji ne pokazuju ni najmanju trunku poštovanja prema tuđoj religiji i kulturi, i sami imaju jednako vrednu i zanimljivu religiju i kulturu. Verojatno zato gotovo sve što znamo o mitologiji nordijskih naroda potiče iz dva islandska teksta; Stihovana Edda ili samo Edda, zbirka je od trideset pesama nepoznata autora, nastala negde između 850. i 1200. godine. Prozna ili Snorra ( Snorrijeva ) Edda priručnik je za pesnike i ujedno uvod u severnogermansku mitologiju koji je sabrao islandski istoricar Snorri Sturluson.
Petar Ljubojev
Nagrade
Film „Stanarsko pravo lagumaša Safera“ nagrađen je 1975. na festivalu u Beogradu, a pripale su mu i nagrade Muzeja moderne umetnosti u Njujorku i specijalna nagrada za dvadesetogodišnjicu festivala u Oberhauzenu.
Nordijska mitologija
Postanak i oblikovanje mitologije
Od svojih najranijih početaka čovjek kao racionalno biće manje ili više sustavno promatra i promišlja svijet oko sebe. O svemu što vidi, čuje ili dotakne, čovjek ima potrebu promisliti, sve što se dogodi čovjek želi shvatiti. Uz to što je misaono biće, kažu za čovjeka da je i društveno biće. Kad shvati što se oko njega zbiva, ili kad mu pri tome treba pomoć, obratit će se nekom drugom pripadniku svoje zajednice kako bi s njim podijelio svoje otkriće ili nedoumicu. Kako drevni čovjek nije mogao dokučiti stvarne uzroke života i smrti, izmjene godišnjih doba, dana i noći, vremenskih prilika i gomile drugih stvari koji su suvremenom čovjeku ( većinom ) poznati, on je te uzroke pripisao višim, najčešće personificiranim silama. Razlog takve personifikacije vjerojatno leži najvećim dijelom u opravdanom strahu koji je snaga prirode budila u čovjeku, no taj je isti čovjek oduvijek imao potrebu nekome se obratiti kad zakažu svi »ovozemaljski« prijatelji, tražiti stvari koje ne može postići običan smrtnik ili pak vjerovati da je zaštićen silom koja je jača od svakog živog čovjeka. Naravno, iako se u raznim mitologijama mogu pronaći prilično slična vjerovanja o postanku svijeta, prvih ljudi i životinja i sl., ovisilo je o podneblju i načinu života pojedinog naroda čemu će se pridati najveća važnost i kako će mitologija biti ustrojena, tj. kakve će funkcije biti raspodijeljene među bogovima. Tako su Grci za grmljavinu i nevrijeme »okrivili« Zeusa, Egipćani su plavljenje Nila pripisivali Ozirisu, a Maye štovali boga kiše Čaka.
Petar Ljubojev
Nagrade
U Beogradu su mu nagrađeni filmovi „Misija Ismeta Kozice“ (1977), „Ram za sliku braće Ramić“ (1988), „Proces ili obustava štrajka u dva čina“ (1989) i „Vreme likvidatora“ (1992). Za film „Ram za sliku braće Ramić“ dobio je i Gran pri u Tuluzu.
Nordijska mitologija
Postanak i oblikovanje mitologije
Da bi razumio skandinavsku mitologiju, čovjek dakle mora pokušati stvoriti si barem približnu sliku života skandinavskog čovjeka prije više od tisuću godina. Na sjevernim i zapadnim obalama onoga što je danas Norveška ljudi su živjeli još prije završetka ledenog doba, prije otprilike 10 000 godina. Tada je većina regije bila prekrivena debelim slojem leda, koji se počeo topiti tek oko 2000 godina pr. n. e. te su područje počela naseljavati germanska plemena. Kao što je već navedeno, mala neujedinjena plemena na čelu s plemenskim starješinama ili kraljevima živjela su loveći i obrađujući zemlju, neprestano se boreći s hladnoćom i tamom noći koja je u nekim dijelovima trajala i po šest mjeseci. Granica između života i smrti bila je vrlo mala i često prelažena.
Petar Ljubojev
Nagrade
Televizijski film „Dopisno pozorište Mladena Dražetina“ dobio je u Monte Karlu Gran pri „Arman Lanu" (1986).
Nordijska mitologija
Postanak i oblikovanje mitologije
Taj je antagonizam prirode spram sjevernogermanskih naseljenika imao veliku ulogu u stvaranju njihovih mitova, ali i u stvaranju najomraženijih ratnika 9. i 10. stoljeća u Europi – Vikinga. Njihova su osvajanja krenula iz Danske, južne Norveške i južne Švedske oko 800. godine i trajala su gotovo 300 godina. U tim su pohodima vikinški ratnici napali i osvojili Britaniju, Baltičke države, sjevernu Francusku ( Normandiju ) i Irsku. Iako se vjerojatno mitologija rađala već i puno prije ovih događaja, sigurno je i ratnička povijest ovog naroda imala u njezinom konačnom obliku velik udio, što je vidljivo iz činjenice da je Odin, vrhovni bog i otac svih bogova istovremeno i otac palih u ratu, bog rata.
Westbrook, Maine
Vestbruk je grad u američkoj saveznoj državi Mejn.
Nordijska mitologija
Postanak i oblikovanje mitologije
Ako, dakle prihvatimo činjenicu da je nordijska mitologija i narodna predaja nastala iz bespoštedne borbe ovih naroda sa snijegom, ledom i uzburkanim morem u zemljama sjevera, te neprestanim okršajima na kopnu i moru, lako ćemo shvatiti zašto su njihove priče tako mračne i hladne, nerijetko vrlo nasilne i gotovo uvijek prožete strahom od srdžbe prevrtljivih i nepredvidivih bogova.
Westbrook, Maine
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 17.494, što je 1.352 (8,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Petar Ljubojev
Knjige
Ljubojev je autor sledećih knjiga:
Nordijska mitologija
Mitologija i folklor
Iako se u prvilo često isprepliću, treba ipak istaknuti razliku između onoga što smatramo mitologijom nekog naroda i njegovim folklorom, tj. narodnom predajom. Kao što je već napomenuto, mitologija nastaje uslijed čovjekove želje da objasni postanak svijeta i stvari, otkrije zagonetke života i smrti, shvati korijene društva i društvenih institucija. Jednako tako i bajke i priče koje se u narodu prepričavaju od pradavnih vremena jednim dijelom pokušavaju objasniti čovjekova iskustva i zadovoljiti njegovu znatiželju. No, za razliku od narodnih pripovjetki koje najčešće u centar događaja stavljaju čovjeka ( koji ponekad i posjeduje nadnaravne moći ), i, rjeđe, kojekakve životinje ili čudovišta, u mitološkim se pričama gotovo uvijek govori o božanskim ili polubožanskim stvorenjima, ako ne kao glavnim, onda barem kao sporednim akterima. Nadalje, mitovi kao drevne religije tvore cijeli sustav vjerovanja i raznih obreda, dok je folklor mnogo fragmentarniji i ima više svjetovni karakter. Mitološku građu stvarale su najčešće vladajuće socijalne grupe ( plemenski starješine, druidi, vračevi...), a niži slojevi, narod neovisan ili čak suprotstavljen kulturi elite iznjedrio je jednako važne bajke i »bapske priče«. Jedan od utjecajnih mislilaca osamnaestog stoljeća rekao je da svaka nacija ima vlastiti identitet, svoju »dušu«, čiji se najčistiji izraz nalazi u poeziji neknjiževnih stvaralaca, nepoznatih sastavljača i pripovijedača epova, balada i narodnih pjesama. Jednako kao i mitologija, folklor jedne zajednice može nam dati možda i najjasniju sliku o tome kako je nekad svijet izgledao i kako ga je čovjek vidio i promišljao, te ga nikako ne treba zanemarivati niti potcjenjivati.
Thomas Cranmer
Thomas Cranmer (Tomas Kranmer) (Aslacton, 2. juli 1489. - Oxford, 21. mart 1556.) bio je engleski crkveni reformator.
Nordijska mitologija
Obmanjivanje Gylfija
V. Obmanjivanje Gylfija
Narod i bogovi; »Crni Tor« protiv »Bijelog Krista«
Važno je napomenuti da Snorrijeva Edda, iako vrijedan izvor za upoznavanje sjevernogermanske mitologije, nije njezina općenito važeća slika ( Maček, 1997; 11 ). Unatoč Snorrijevoj znanstvenoj objektivnosti i radnji usklađenoj s mitološkim pjesmama, nije mogao pobjeći od srednjovjekovnog, kršćanskog vremena u kojem je živio ( u doba nastanka djela Island je već dva stoljeća bio pokršten ).
Kad su Vikinzi početkom 9. stoljeća počeli pustošiti susjedne zemlje, svaki njihov susret sa kršćanstvom završavao je pogubno ( za kršćane, dakako ). Bez imalo želje za upoznavanjem stranih kultura, ali odan svojim božanstvima, taj se ratnički narod ponajviše divio bogu groma, Toru. Njega su vidjeli kao vikinškog poglavicu natprirodne veličine i snage, hrabrog riđobradog borca, titanskog jelca i pilca. Iako ponekad nepredvidiv i razdražljiv, bio je svačiji zaštitnik, prijatelj i uzor. Najviše mitoloških priča ispričano je o njegovim smjelim pothvatima, znak u obliku njegovog malja nosili su ljudi oko vrata za sreću i zaštitu, te njime blagoslivljali nevjestu pri vjenčanju i stavljali ga u grob da zaštite mrtve. Još i danas bezbroj nordijskih imena sadrži u svome korijenu Torovo ime. Jedan od omiljenih bogova, posebice u Švedskoj, bio je i Frey, bog plodnosti, mira i zadovoljstva, kojeg se uvijek prikazivalo s uzdignutim falusom. U Staroj Uppsali u Švedskoj, ljudi su sve do 13. stoljeća poštovali kipove trojice bogova u velikom hramu. Kipovi bogova su bili postavljeni na prijestolja; Tor u sredini, Odin s jedne, a Frey s druge strane. Zanimljivo je da je Odinov kult bio prilično slabiji od kultova Tora i Freya. Odin je, naime bio onaj koji u boju pruža pobjedu, no kao i neki drugi veliki bogovi, bio je prevrtljiv i hirovit, te je pobjedu često znao i oduzeti. Rijetko bi se netko osmjelio, pa nadjenuo djetetu ime po njemu, a malobrojna su svetišta u kojima se molilo Odinu. Najčudniji je lik nordijske, pa čak možda i svjetske mitologije Loki, koji uz ulogu izdajice, pakosnika i antijunaka igra i onu mudrog savjetnika. Njegovi su postupci najčešće zlobni, te on nema ni poznatog kulta, niti se njegovo ime nalazi danas u bilo kojem obliku.
Kad su Vikinzi naselili Normandiju, koja je po njima potom dobila ime, vikinški pohodi prema jugu su polako počeli jenjavati, a kroz Dansku je počelo pokrštavanje Skandinavije. Bijeli je Krist polako zamijenio Crnog Tora, a simbol malja Mjollnira polako se stopio s kršćanskim simbolom križa. Crkva je poticala da se sva čudesa pripisuju kršćanskim likovima, bilo dobrim ili zlim ( Simpson, 1988; 21 ). Drevna religija se zasigurno još neko vrijeme zadržala u prostom puku, i stopivši se s folklorom iznjedrila mnoge priče i bajke koje možda i nisu više govorile o bogovima, no junaci su se još uvijek borili s mitskim čudovištima, a nestašni šumski vragovi i glupavi divovi spletkarili i plašili ljude. Sve dok ih nije stigao Malleus Maleficarum...
Nordijske priče i bajke
U mnogočemu se priče i bajke sjevernogermanskih plemena isprepliću sa njihovom mitologijom. I u njima postoje bogovi, iako su najčešće samo sporedni likovi, a postoji i Valhall, mjesto gdje odlaze poginuli ratnici. Postoji i sveto drvo svijeta Yggdrasill, iako su sačuvani opisi malo različitiji od onih Snorrija Sturlsona. Neke su priče izravno preuzete iz mitologije, kao ona o junaku Sigurdu, koji zbog poočimova blaga ubija zmaja, te nakon što čuje da ga poočim želi ubiti, preduhitri ga i uzme zlato. Ova legenda ima mnogo zajedničkog s mnogim indoeuropskim pripovijestima ( upozorenje o pohlepi, ocoubojstvo... ). Mnoge priče su proizašle iz štovanja velikih ratnika ili kraljeva, koji su nakon smrti sticali legendarnu slavu, a njihova djela opjevana u svim mogućim oblicima. Tako je, na primjer bilo s kraljem Olafom Haraldssonom iz Norveške ( 1016 – 1030 ), koji je svrgnut s prijestolja kad je krenuo u pokrštavanje svog kraljevstva, te poginuo u bitki dok se pokušavao vratiti na prijestolje.
Javljaju se tu i mnoga mitološka bića, poput mraznih i šumskih divova, zmajeva, patuljaka koji žive u zemlji ili pak gadnih trolova. Pojavljuju se, naime, i neka nova stvorenja. Možda prvi preci današnjih zombija, u norveškoj se predaji spominju oživjela tjelesa utopljenih ljudi, draugi. Ime su dobili prema staronorveškoj riječi draugr, nazivu za tijelo koje leži u grobu, ali tamo nastavlja »živjeti«, a kad ustaje iz groba, pretvara se u divljeg i zlog duha ( Simpson, 1988; 46 ). Tu su i vodeni dusi, poznati i u Škotskoj, gdje ih zovu kelpi. Oni se pojavljuju na obali u obliku konja, a ako ih tko zajaši, odvuku ga u more da se utopi. U Norveškoj su opasni trolovi i trolovice ( riječ troll znači čudovište ), koji navode ljude da s njima vode ljubav, vještice i divlji lovci ( jolerei ). Ovakvih primjera ima nebrojeno mnogo, no nisu toliko važni za ovaj rad.
U ovom kontekstu valja još samo spomenuti kako su i mnogi običaji skandinavskih naroda bili povezani ne samo s mitologijom, već i s narodnim vjerovanjima. Na primjer, tijela umrlih su se zakapala ili spaljivala zajedno sa pokojnikovim čamcem ili konjem, jer se vjerovalo da duša putuje s lomače uz dim. Takva se putovanja ne spominju nigdje vezano uz mitologiju, kao ni da se ratnici ponekad vraćaju iz Valhalla na obljetnicu svoje smrti, da bi na svome grobu još jednom vodili ljubav sa svojim ženama.
Neupitno je da mitologija i narodna predaja pružaju prilično dobar uvid u »dušu« naroda kojem pripadaju. Kako narod izgradi i oblikuje vlastitu mitologiju, tako te priče i vjerovanja dalje grade i usmjeravaju potomke onih koji su ih stvorili. Nordijska mitologija nije ostavila traga samo na skandinavske narode, već je na svakom uglu možemo naći i u vrlo udaljenim dijelovima svijeta. Imena nekih bogova našla su svoje mjesto u nazivima dana u tjednu. Odin ili Wotan,Wodan – Wednesday ( srijeda ), Tor – Thursday ( četvrtak ), Frey – Friday ( petak ). Književna djela J. R. R. Tolkiena, koja su zbog nedavne ekranizacije još proširila krug obožavatelja, velikim se dijelom oslanjaju na građu skandinavske mitologije, što je potaklo i mnoge druge autore da se njome pozabave. Nadalje, krajem osamdesetih i početkom devedesetih godina 20. stoljeća upravo se u Norveškoj i Švedskoj rodio pravac metal glazbe kojeg su neki predstavnici pokušali ( i uspjeli ) oživiti svoju mitologiju i narodnu predaju, što je vidljivo iz imena nekih bendova ( Satyricon, Einherjer, Berserker...). Nordijska mitologija nasreću još nije doživjela vikinški pogreb, već čuči skrivena čak i među nama i čeka svoj trenutak da zavitla Mjollnirom.
Romanz
Romanz je bio južnoafrički pop/opera vokalni kvartet. Pjevali su najčešće na afrikaansu i ponekad na engleskom jeziku, a žanrovski bi se mogli opisati kao "lagana" klasika. Osvojili su nekoliko istaknutih nagrada za svoj rad. Godine 2011., bili su kandidati u švicarskoj preselekciji za Eurosong 2012. sa pjesmom For You. Sastav se razišao 2014. godine.
Zastava Mađarske
thumb|right|250px Zastava Mađarske je vodoravna trobojka. Usvojena je tokom revolucije 1848. godine. Crvena simbolizira snagu, bijela vjernost, a zelena nadu.
Do 1945. grb kraljevske krune bio je smješten u centru zastave. Tokom komunističkog perioda, grb sa crvenom zvijezdom nalazio se u sredini. U revoluciji 1956. grb je skinut sa zastave i stoga je prazna trobojka simbol ustanka.
Nakon 1990. u uporabi je ponovno i zastava s povijesnim grbom s krunom.
1-Bromoheksan
1-Bromoheksan je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 165,071 Da.
Hippohyus
Hippohyus  je izumrli rod životinja nalik svinji, koji je živio u miocenu.
Nonaprenil difosfatna sintaza
Termin Nonaprenil difosfatna sintaza ima više značenja.
El Pinalito, Santa María del Río
El Pinalito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1955 m.
ArraSaint-Larrebieu
Ara Sen Larbje je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Oloron Sen Mari.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 105 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13,89 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,56 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 173 metara (maksimalnoj 299 m, a minimalnoj 132 m).
Nünschweiler
Ninšvajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Jugozapadni Palatinat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 805 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7340035.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Jugozapadni Palatinat Ninšvajler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Jugozapadni Palatinat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 320 metara. Površina opštine iznosi 10,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 805 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 81 stanovnika/km².
Solanezil difosfatna sintaza
Termin solanezil difosfatna sintaza ima više značenja.
Georocel, Dobrești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 390 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
Rocheova granica
mini|desno|300px|[[Plimna sila je uzrokovana gravitacijskim privlačenjem vodenih masa od strane Sunca i Mjeseca, te centrifugalnom silom koja se javlja uslijed okretanja Zemlje i Mjeseca odnosno Zemlje i Sunca oko zajedničkog centra masa (baricentar).]]
Rocheova granica (prema francuskom matematičaru i astronomu Édouardu Rocheu, koji ju je 1847. prvi teorijski odredio) je udaljenost od središta većega nebeskoga tijela do točke u kojoj je gravitacijska sila toga tijela jednaka gravitacijskoj sili satelitskoga tijela. Općenito vrijedi Rocheov odnos, koju su učinili točnijom James Hopwood Jeans (1917. i 1919.) i Subrahmanyan Chandrasekhar (1969.) za krute satelite:
gdje je:
Ta se jednakost može pisati i kao:
Unutar Rocheove granice, zbog utjecaja plimnih sila, sateliti koje na okupu drži uglavnom gravitacijska sila raspadaju se.
Za planete gustoće slične Zemljinoj, uz uvjet da je masa satelita mnogo manja od mase planeta, Rocheova granica za fluidne satelite iznosi oko 2.44 polumjera planeta. Tako se na primjer dijelovi Saturnova prstena ne mogu gravitacijski skupiti u jedan ili više satelita, jer se nalaze unutar 2.3 Saturnova polumjera. Opstaju sateliti čvrste građe, koje osim gravitacijskih povezuju i sile veće od plimnih sila planeta, u granicama od 1.26 do 2.44 polumjera planeta.
Deriviranje formule za Rocheovu granicu
Plimna sila F_P na masu u prema planetu ili primarnom tijelu s polumjerom R i udaljenosti d izmeđe centara dvaju tijela može se napisati sljedećom jednadžbom :
Rocheova granica je dostignuta kada je gravitacijska sila jednaka plimnoj:
Pošto polumjer satelita nije potraban u formuli, ovo se može izraziti koristeći specifične gustoće dvaju dijela:
mini|center|700px|Raspadanje [[Shoemaker-Levy 9, komet|kometa Shoemaker-Levy 9 1994. uslijed utjecaja Jupiterove plimne sile i prelaska Rocheove granice.]]
Primjeri Rocheove granice
Prva tablica prikazuje gustoće i ekvatorijalne polumjere nekih nebeskih tijela u Sunčevu sustavu:
Koristeći gornje podatke, Rocheova granica se može izračunati s obzirom na krute ili fluidne satelite (tekuće, plinovite ili satelite sastavljene od labave nakupine krutih dijelova). Prosječna gustoća kometa se uzima oko 500 kg/m3.
Tablica ispod prikazuje Rocheove granice izražene u kilometrima i s obzirom na polumjer velikog nebeskog tijela. Stvarna Rocheova granica za satelit ovisi o stvarnoj gustoći i krutosti satelita (neznatno odstupa):
Da bi pokazali koliko su daleko prirodni sateliti u Sunčevu sustavu od Rocheove granice, u tablici su dati polumjeri putanja unutarnjih planeta podijeljeni s vlastitom Rocheovom granicom. Date su vrijednosti i za krute i za fluidne satelite. Treba zapaziti da su posebno Pan, Kordelija i Najada vrlo blizu stvarne granice raspadanje.
U stvarnosti, gustoća većine unutarnjih prirodnih satellite za velike planet nije poznata. U tom slučaju, prikazano ukošeno, vrijednosti se pretpostavljaju, pa stvarna vrijednost Rocheove granice može neznatno odstupati.
Cedar Glen Lakes, New Jersey
Sidar Glen Lejks je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.421, što je 196 (-12,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cagni, Benevento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 261 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 204 m.
Gonzalo Gutiérrez, Sayula de Alemán
Gonzalo Gutiérrez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
SPP sintaza
Termin SPP sintaza ima više značenja.
Ejido San Marcos, Acolman de Nezahualcóyotl
Ejido San Marcos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Acolman de Nezahualcóyotl.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 290 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2265 m.
Čepinski Martinci
Čepinski Martinci su naseljeno mesto u sastavu opštine Čepin u Osječko-baranjskoj županiji, Hrvatska. Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare opštine Osijek.
Brica, Lucca
Brica je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Čepinski Martinci
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mesto Čepinski Martinci je imalo 753 stanovnika, sledećeg nacionalnog sastava:
Brica, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 915 m.
Las Ceibas, Turicato
Las Ceibas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 700 m.
Cantalupo, Alessandria
Cantalupo je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 990 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 100 m.
Univerzitet u Tirani
Univerzitet u Tirani (albanski: Universiteti i Tiranës) je prvi univerzitet u Albaniji. Sa radom je počeo 1957. pod nazivom Državni univerzitet u Tirani kada je udruženo pet fakulteta. Između 1985. i 1991. je nosio naziv po bivšem diktatoru Enveru Hodži. Univerzitet u Tirani je najveći i najviše rangirani univerzitet u Albaniji.
Većina kolegija organizirana je u Tirani, ali određeni studijski programi mogu pohađati i u drugim gradovima u Albaniji, uključujući Sarandë na jugu i Kukes na sjeveru zemlje.
La Obscurana, Santa María Colotepec
La Obscurana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Colotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Nürburg
Nirburg je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Arvajler. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 169 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7131058.
Las Torrecitas, Santa María del Río
Las Torrecitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2094 m.
Vedo nudo
Vedo nudo je italijanska omnibus filmska komedija snimljena 1969. godine u režiji Dina Risija. Sastoji se od sedam humorističkih skečeva u kojima protagoniste tumači Nino Manfredi, a koje za temu imaju seks, uključujući neke njene neobične oblike kao što su fetišizam i transvestizizam. Završna epizoda, koja također nosi naslov Vedo nudo, je najeksplicitnija od svih, odnosno prikazuje kako je protagonist, direktor modnog poduzeća, u stanju sve žene koje sretne vidjeti gole, a što je Risiju pružilo priliku da iskoristi kolaps tadašnjih cenzorskih standarda kako bi u film ubacio što više erotskih sadržaja. Vedo nudo je i za Risija, i za tadšanju italijansku kinematografiju općenito, predstavljao odraz trenda kojim se tada popularni stil commedia all'italiana počeo kombinirati sa seks komedijama, odnosno stvarao specifično italijanski hibird poznat kao sexy commedia all'italiana. Manfredi je za svoju ulogu dobio David di Donatello za najboljeg glumca, ali mu je to bila posljednja suradnja sa Risijem.
Tokom sljedeće dvije decenije je Risi režirao dva "neslužbena" nastavka pod naslovima Sessomatto i Sesso e volentieri.
Pontevedra
Pontevedra je lučki grad na sjeverozapadu Španjolske od 83,260 stanovnika. On je i administrativni centar istoimene provincije Pontevedra u Autonomnoj zajednici Galiciji.
Geografske karakteristike
thumb|260px|left| [[Antički Rim|Rimski most]]
Pontevedra leži na jugozapadu Provincije Pontevedra u estuariju rijeke Lérez u Atlantik, nedaleko od portugalske granice.
Historija
Po lokalnoj legendi grad je osnovao junak iz grčke mitologije Teukro, koji ga je nazvao - Helenes. Međutim je puno vjerovatnije da je nastao za rimskih vremena jer je njegovo antičko ime bilo Pons Vetus (Stari most) nastalo zbog kamenog mosta od 11 lukova, koji još dan danas služi svrsi.
Pontevedra je još od srednjeg vijeka bila poznata po pomorstvu, trgovini i brodogradnji, u njoj je najvjerojatnije izgrađen kolumbov brod Santa Maria.
Znamenitosti
Od značajnih građevina Pontevedra ima crkvu Santa María la Mayor podignutu od 1520. do 1559. u pleterskom stilu, koja danas ima status nacionalnog spomenika, kao i samostan San Francisco izgrađen tokom 14. vijeka u gotičkom stilu, u kom je podignut i samostan Santa Clara, također tokom 14. vijeka.
Pored tog tu su i kapela La Peregrina podignuta od 1778. do 1792. u rokoko stilu i ruševine samostana Santo Domingo iz 14. vijeka, u kom je danas smješten arheološki muzej.
Privreda
Privredom Pontevedre od davnina dominira trgovina, brodogradnja i ribarstvo. Od industrije ima pogone drvne (celuloza), prehrambene (konzerve), tekstilne i kemijske industrije (gnojivo), uz dobro razvijeno grnčarstvo.
Pored toga za ekonomiju grada važan je i sektor usluga i bankarstvo koje je povezano sa obližnjim gradovima Vigo i Santiago de Compostela.
Orao ribar
Bukoč, Orao ribič (lat. Pandion haliaetus), često i orao ribar, je grabljivica iz reda sokolovki. To je ujedno jedina vrsta roda Pandion i porodice Pandionidae.
Opis
Ova vrsta razlikuje se nekim osobinama od drugih sokolova. Za razliku od drugih orlova kojima su najčešći plijen kopnene životinje, ova vrsta orla se specijalizirala za lovljenje riba, ali je dokazan i povremeni ulov vodenih ptica, riječnog raka a na Floridi i jednog mladog aligatora. Da bi ulovio ribu, orao se velikom brzinom obrušava prema svom plijenu i hvata ga pomoću svojih kandži. Perje mu je smeđe boje.
Gnijezdi se na stablima ili na nekom visokom stupu. U godini ima samo jedno leglo, s dva do četiri jaja.
Jesenice (općina)
Općina Jesenice (slovenski: Občina Jesenice) je jedna od 212 slovenskih općina od 21 374 stanovnika, administrativni centar općine je istoimeni grad Jesenice.