cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skvotiranje u Nizozemskoj
NDSM
Skvotersko pitanje je ponovo privuklo pažnju javnosti 1998. godine kada je 12 poznatih amsterdamskih skvotova iseljeno u isto vreme (ADM, SILO, Vrieshuis Amerika, Ruigoord, Kalenderpanden, Lloyd Hotel, Zeezicht, Plantage Dok, Houtkopersburgwal, Douaneloods, OHK 33, Argentinië). Skvoteri su se udružili radi zajedničkih akcija: debata, javnih rasprava, manifestacija, ulične umjetnosti, demonstracija, privlačenja publiciteta, objavljivanja knjiga, pisama vladi, itd i dobili su podršku mnogih kulturnih institucija i javnih ličnosti u Holandiji. Istovremeno je Amsterdam kritikovan spolja, da gubi svoj imidž tolerancije i da više ne predstavlja uzbudljivu kulturnu klimu punu eksperimenata, kao nekad. Umetnici su menjali Amsterdam za Roterdam, a Amsterdam je pretio da postane muzej 18. i 19. veka, pojas kanala koji su privlačni jedino starijim turistima.
Dobili su 10 miliona eura za obnavu starog pristaništa i za još deset građevinskih projekata. To se nekim članovima grupe nije svidelo pa su napustili projekat i vratili su se skvotiranju.
2000-te
Iako je pokret danas znatno slabiji nego prethodnih decenija i zbog ubrzane gentrifikacije se sve više seli od centra ka periferiji, skvotovi su postali jedan od simbola Amsterdama, pa su se mogli i nalaziti u turističkim brošurama, gde se pominju kao jedna od glavnih atrakcija. O njima se često snimaju i dokumentarni filmovi.
Skvotirane zgrade po Amsterdamu su bile poznate po zelenim, žutim i crvenim prozorima i mnoštvu pamfleta na njima, zajedno sa skvoterskim znakom (koji izgleda kao zaokružena munja) koji je svima govorio da je zgrada skvotirana. Tamo su ljudi sa raznih strana sveta nalazili besplatan sveštaj, studenti, omladina, pankeri, radnici, emigranti i ostali koji nemaju para za hotel. Često se dešavalo da su ostali stanari budu prijateljski nastrojeni prema skvoterima, a pogotovo u jeftinijim zgradama namenjenim rušenju, gde se dešavalo da skvoterima daju ključeve od praznih prostorija, u nadi da će to oživeti zgradu i odložiti rušenje.
Iseljenja su, po pravilu, nailazalo u talasima, tokom kojih je policija iseljavala nekoliko skvotova za par dana, a to se dešavalo par puta godišnje. Postavljanje barikada za skvotere je imalo efekta, jer ako bi uspelio da se odbrane dan ili dva, najčešće bi ostali u prostoru do sledećeg talasa.
Amsterdamski skvoteri su bili veoma solidarni što slikovito prikazuje događaj iz 2000. godine. Jednog popodneva su policajci navratili do skvotova u Swammerdamu (istočni Amsterdam) da “provere njihove sigurnosne mere, ali da ne čine još uvek ništa”. Skvoteri su odaslali poziv na uzbunu i za nekoliko minuta su ljudi iz celog grada počeli da pristižu. Ljudi su uskoro zakrčili ulice, maskirani skvoteri su bili na krovovima, vrata i prozori su bili čvrsto zabarikadirani, a sa krova je visila zastava “Zašto privatizovati kad možemo kolektivizovati?”. Skvoteri su zatim odlučili da ovakva uznemiravanja ne mogu proći tek tako, i grupa od 60-ak ljudi je otišla do obližnje policijske stanice da “provere njihove sigurnosne mere, ali da ne čine još uvek ništa”.
ELF eksperiment
ELF eksperiment (od 1999. do 2001.) je bio eksperiment skvotiranja velike zgrade u Amsterdamu i uspostavljanja raznih inicijativa inspirisanih filozofijom novog doba. Tri meseca posle otvaranja je vlasnik tužio skvotere sudu i dobio spor, a skvoterima je naloženo da u roku od mesec dana napuste zgradu. Oni su odbili da idu i ostali su u zgradi još dve i po godine, pre nego su najzad bili izbačeni.
Unutar zgrade su postojali: magični restoran (gde je svako davao koliko može, a od priloga bi se kupovali sutrašnji obroci), čajdžinica, studio i umetnički prostor, prostor za uzgajanje marihuane i lekovitog bilja i skajlab gde su se 24 časa dnevno održavale žurke. Na vrhuncu eksperimenta, zgrada je bila naseljena ljudima iz 27 različitih zemalja.
Otvoreni dan
U jesen 2003. je poslanik Jan Ten Hoopen, demohrišćanin, predložio anti-skvoterski zakon čija je suština bila zabrana skvotiranja poslovnih prostora, dok je drugi poslanik Van As, inače trgovac nekretninama, predložio totalnu zabranu skvotiranja.
Skvoteri su odmah oformili komitet za organizaciju protesta, lobi grupu i tim za štampu. U 18 holandskih gradova i sela je održan “otvoreni dan” u preko 50 skvotova (smeštenih u poslovnim a ne stambenim prostorima) da pokažu šta bi bilo izgubljeno ako bi se izglasao taj zakon. Skvoteri su hteli da prikažu širi značaj skvotova za holandsko društvo, pored pružanja mesta za život skvotera. U nekim gradovima, poput Vageningena i Ajndhovena su organizovane i biciklističke ture, da bi se obišli svi skvoterski projekti.
Tokom ove kampanje, Ten Hoopen je došao u središte medijske pažnje, ali je svakim odgovorom na novinarska pitanja gubio podršu i kredibilitet. Zelena partija i socijalisti su skupštinsku debatu usmerili u pravcu stambenog pitanja i špekulacija sa nekretninama. Takođe je naglašeno da postoje milioni kvadratnih metara praznih poslovnih prostora u Holandiji. Odluka je na kraju bila da nema potrebe za novim zakonima, a temeljila se na argumentima koje su skvoteri izneli tokom kampanje protiv donošenja novog zakona.
Skvotirana sela
Odmah pored Amsterdama, na obali mora se nalazi selo Ruigoord koje su čitavo zauzeli skvoteri i koje je postalo umetnička komuna. Početkom 1990-ih je staro stanovništvo iseljeno zbog planova rušenja sela i izgradnje luke. Projekat je godinama odlagan, a skvoteri su se malo-pomalo naseljavali, a mnogi među njima su bili umetnici, pisci i slikari, koji su to pretvorili u “umetnički raj”. Priređuju večeri poezije, džez svirke i tehno žurke, a jednom godišnje organizuju veliki festival. Ovakvih primera ima još po Holandiji, a trend ponovnog naseljavanja napuštenih sela je sve popularniji u Evropi.
Zabrana skvotiranja
Tri godine posle neuspelog predloga demohrišćanskog poslanika Jan ten Hupena da se zabrani skvotiranje, novu inicijativu je pokrenula Balkenendeova koalicijska vlada, pri čemu su se posebno istakli ministrica stanovanja Sibila Deker i ministarv pravde Pijet Hajn Doner. Glavni argumenti za zabranu su bile poštovanje imovinskih prava, kao i olakšavanje rada policije. Inicijativu je, sa druge strane, kritizirao ministar za upravne reforme Aleksander Pehtold.
Novi poticaj inicijativama za zabranu skvotiranja su bile tvrdnje kako odredbe dotadašnjih holandskih zakona sve više zloupotrebljavaju strani imigranti i kriminalci. Konačno su u februaru predlog zakona o zabrani usuglasile stranke vladajuće koalicije CDA, Hrišćanska unija i VVD. Zakon je konačno izglasan u holandskom Parlamentu 15. oktobra 2009.
1. oktobra 2010. godine je na snagu stupio zakon koji zabranjuje skvotiranje na teritoriji Holandije.
Filip Sokolović
Filip Sokolović je bio patrijarh srpski u priodu od 1591 — 1592. Na tronu Pećke patrijaršije nasledio patrijarha Jeroteja 15. jula 1591. godine. U vreme dok je bio patrijarh stanje za Srpskoj crkvu je bilo veoma teško.
Patrijarh Filip se pominje u jednom zapisu na Metafrastu, koji je prepisao u manastiru Ozrenu u hramu Svetog oca Nikolaja jerođakon Timotej.
Spahija
thumb|right|280px|Spahije za opsade Beča 1683. Spahija (turski: sipahi, spahi, sepahi ili spah, od perzijski: سپاهی [sepâh], vojska ) je naziv za člana feudalne otomanske oklopne konjice između 16. st. - 17. st..
Postojala su dva tipa konjaničkih jedinica spahija; Timarske spahije (turski: timarlı sipahi), provincijska konjica raspoređena praktički po cijelom carstvu, koja je bila organizirana na timarskom sistemu i činila glavninu otomanske vojske i stalna plaćenička Sultanova konjica (kapıkulu sipahi) pri Visokoj Porti.
Timarske spahije
Timarski spahija (timariot) bio je korisnik feudalnog zemljišnog dobra - timara (تيمار tîmâr) kojeg je dodjeljivao izravno sultan ili beglerbeg uz dozvolu sultana. On je imao pravo na sav prihod od tog imanja, u zamjenu za vojnu službu. Uz timar su išli i zatečeni seljaci (kmetovi) koji su živjeli na tom posjedu. Status timarskog spahije nalikovao je onom viteza srednjovjekovne Evrope, no za razliku od viteza, oni nisu bili zakonski vlasnici svojih imanja. No imali su pravo na prikupljanje feudalnog danka na svom timaru, od prikupljenog danka najprije bi se izdvojilo za sultanovu riznicu, zatim za vezire i begove, a ostatak bi pripao korisniku timara. Spahija je bio odgovoran za sigurnost povjerenih mu ljudi u svom timaru, i opremanje sebe i pomoćnih vojnika džebelija (jebelu) za rat.
Timar je bio najmanji otomanski feudalni zemljišni posjed, koji je davao prosječni godišnji prihod do 20.000 akči (to je bilo dva do četiri puta više nego što je učitelj zarađivao) timarski spahija morao je opremiti sebe i do pet džebelija (na svakih 3000 akči jedan džebelija). Zijamet (زعامت) je bio veći feudalni posjed, koji je nosio prihod od 20. 000 do 100. 000 akči, i dodjeljivao se spahijskim oficirima, zijametski spahija morao je opremiti sebe i do dvadeset džebelija (na svakih 5.000 jedan džebelija). Has (غاص) je bio najveći feudalni posjed, koji je donosio prihod veći od 100. 000 akči, te se dodjeljivao najvišim oficirima, oni su ovisno o prihodu, morali opremiti više konjanika i opremiti njihove džebelije. thumb|left|280px|Oprema otomanskog spahije oko 1550. Džebelija doslovno znači naoružan ili oklopljen vojnik, kao otomanski vojni termin označavao je konjanika sa potpunom ratnom spremom kojeg je feudalac vodio sa sobom ili kao svoju zamjenu slao u rat. Oni su obično bili sinovi, braća ili nećaci spahije, njihov položaj je vjerojatno bio sličan viteškim štitonošama.
Za razliku od janjičara, timarijske spahije su uvijek bili isključivo etnički Turci. Provincija koje nisu imale turskog stanovništva, kao Arapski poluotok, nisu imale timarijske spahije. U Knjizi pravila za spahije (Kanunname-i spahija), koja je napisana u doba sultana Mehmeda II., jasno stoji da svaki spahija (kapıkulu ili timarli) mora biti turskog porijekla. On je na taj način kontrolu nad Carigradom i Visokom portom prepustio janjičarima (koji su bili stranci regrutirani sistemom danak u krvi i nisu mogli stvoriti vlastite dinastičke kuće) a sve ostalo prepustio spahijama iz turske aristokracije. Na taj način su janjičari kontrolirali središnju administraciju carstva i imali jak politički utjicaj na Visoku portu, a spahije su kontrolirali pokrajinsku administraciju i imali velik uticaj na vojsku, tako da je među njima uvijek vladao veliki rivalitet, te se nisu mogli udružiti u savez protiv vladarske otomanske dinastije.
Za rata sve timarijske spahije i njihove džebelije iz jednog sandžaka okupljali su se u svoj alaj (puk) kojim je komandirao alajbeg. Nakon tog svi okupljeni alaji prikupljali bi se kod svog beglerbega, a bilo ih je dva; rumelijski (balkanski) i anadolijski (azijski). Ako se bitka vodila u Evropi, rumelijski alaji su bili na počasnom desnom krilu otomanske vojske pod komandom svog beglerbega, na lijevom krilu nastupali su anadolijski alaji, sredina je bila rezervirana za janjičare i artiljeriju. No kad se rat vodio u Aziji, pozicije su se mijenjale. Za klasičnog perioda otomanske vojske, krila su se u cijelosti sastojala od timarske konjice, a centar od janjičarske pješadije.
Timarske spahije za klasičnog perioda otomanske vojske bili su glavnina vojske na bojnom polju. Janjičarska pješadija u centru održavala je borbenu liniju, dok je konjica na bokovima trebala isprovocirati neprijateljsku konjicu na napad, odvojiti je od svoje pješadije, zatim razbiti na manje dijelove i brojčanom nadmoći uništiti.
Timarske spahije su bili izuzetno motivirani i efikasni u svom početku, jer samo dok su bili dobri ratnici - uživali su timar, ukoliko bi se zapustili - gubili su timar. Zato je njihova motiviranost i efikasnost bila vrlo visoka. Prema dokumentima iz toga doba početkom 16. st. Otomansko carstvo imalo je oko 90 000 spahija (a vojska oko 200 000 ljudi).
Sultanove spahije
Sultanove spahije su osnovane za vrijeme vladavine Murata I., isprva su njihovi redovi popunjavani poput janjičara dankom u krvi, ali od sultana Mehmeda II., u njihove redove mogli su ući samo etnički Turci. Za bitaka sultanove spahije nastupale su u pozadini kao rezerva i zaštita sultana i vezira. Po potrebi su ubacivani na krila, kad ih je trebalo ojačati. U miru su bili sultanova paradna konjica koja je pratila njegovo kretanje. thumb|left|280px|Oklop otomanskog spahije
Rivalitet spahija i janjičara
Kako su spahije (i timarske i sultanove) bili isključivo regrutirani među etničkim Turcima, tako su oni sebe držali za vrednije borce od djece kršćanskih seljaka što su u osnovi janjičari bili, tako da bi i najmanja greška koju bi janjičari napravili (a koju su ovi jedva dočekali da dokažu svoju superiornost) bila dovoljna da između dvije vojske izbije svađa. Zato i danas u Turskoj postoji uzrečica "Atlı er başkaldırmaz", koji se odnosi na neposlušne janjičare, a u prevodu glasi "Konjanici se ne bune".
Od sredine 16. st. janjičari su počeli dobijati sve veći značaj u vojsci, iako su i spahije ostale važan faktor carske vojske i zadržali svoj uticaj na otomansku vlast. Pri kraju 17. st. spahije su zajedno sa svojim suparnicima janjičarima, de facto vladari na početku vladavine sultana Murata IV. Za janjičarske pobune 1826, spahije su odigrale važnu ulogu u gušenju njihove pobune i njihovom kasnijem raspuštanju.
Dvije godine kasnije su spahije doživjeli istu sudbinu kao janjičari - sultan Mahmud II., je zbog reorganizacije vojske u evropskom duhu ukinuo dotadašnju spahijsku konjicu. Ipak njihovo ukidanje prošlo je bez krvoprolića, stari spahije mogli su do smrti uživati svoj timar, a mlađi su se mogli priključiti novoj armijskoj konjici.
1953. na televiziji
thumb|Kraljica Elizabeta II maše sa balkona Buckinghamske palače nakon krunidbe koju je zahvaljujući BBC-ju gledalo preko 20 miliona ljudi.
Glutamat 1-kinaza
Glutamat 1-kinaza (, Glutamate 1-kinase) je enzim sa sistematskim imenom ATP:L-glutamat 1-fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
2,7,4'-Trihidroksiizoflavanon 4'-O-metiltransferaza
2,7,4'-Trihidroksiizoflavanon 4'-O-metiltransferaza (, SAM:2,7,4'-trihidroksiizoflavanonska 4'-O-metiltransferaza, HI4'OMT, HMM1, MtIOMT5) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:2,7,4'-trihidroksiizoflavanon 4'-O-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim specifično metiluje 2,7,4'-trihidroksiizoflavanon u 4'-poziciji. On ne deluje na izoflavone. Enzim učestvuje u biosintezi formononetina.
Rennerod
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Vestervald Renerod se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 450 metara. Površina opštine iznosi 18,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.832 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 211 stanovnika/km².
ELB-139
ELB-139 je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 277,749 Da.
Alamosa, Colorado
Alamosa je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.780, što je 820 (10,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Irion County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.599.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 1.599 stanovnika, što je 172 (9,7%) stanovnika manje nego 2000. godine.
HBr
HBr može da se odnosi na:
Santa Giusta, Frosinone
Santa Giusta je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 210 m.
Webster, Massachusetts
Vebster je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
The Next Best Thing
The Next Best Thing je LGBT dramedija iz 2000. godine sa Madonnom i Rupert Everettom u glavnim ulogama, u režiji Johna Schlesingera.
Radnja
Abbie (Madonna) i Robert (Rupert Everett) su najbolji prijatelji. Ona je upravo raskinula sa svojim momkom, Kevinom (Michael Vartan), dok je on gej koji dugo nije bio u vezi. Jedne noći posle dosta piće, dogodi se da njih svoje imaju seks i Abbie ostane u drugom stanju. Rešavaju da počnu da žive zajedno i da odgajaju svoje dete, Sama (Malcolm Stumpf). Svako od njih, međutim, zadržava svoj privatni život. Pet godina kasnije Abbie se zaljubljuje u Bena (Benjamin Bratt) i rešava da se uda, preseli i povede dete sa sobom. Robert ne želi da se odrekne svog deteta i ulaze u mučnu parnicu oko starateljstva.
Kritike
Film je naišao na veoma loše kritike, kao i na loš prijem kod publike. Madonna je dobila Razzie za najgoru glumicu, a film je nominovan za Razzie u još nekoliko kategorija, između ostalog za najgori film, najgoru režiju i najgori scenario. Kritičar Roger Ebert je napisao: "The Next Best Thing je rasprodaja starudija gej pitanja, vezan za radnju isto kao izmučeni konj prodavca starudija.
Film je bio nominovan za GLAAD Media Award, ali je nagradu osvojio Billy Elliot, 2001. godine.
Soundtrack
Soundtrack je objavljen februara 2001. godine kao: The Next Best Thing: Music from the Motion Picture. Soundtrack sadrži dve pesme koje je otpevala Madonna: American Pie i Time Stood Still.
All Over the Guy
All Over the Guy je američka gej romantična komedija, snimljena 2001. godine u režiji Julie Davis. Scenario je napisao Dan Bucatinsky, koji je preradio svoju predstavu za film. Dan Bucatinsky se pojavljuje u jednoj od glavnih uloga.
Radnja
Eli (Dan Bucatinsky) i Tom (Richard Ruccolo) imaju sastanak, koji su im ugovorili njihovi najbolji prijatelji Jackie (Sasha Alexander) i Brett (Adam Goldberg). Oni smatraju da bi Eli i Tom bili odličan par. Njihov prvi sastanak je potpuni neuspeh. Nekoliko dana kasnije slučajno se sretnu na buvljoj pijaci i završe kod Elija, gde Tom provodi noć. Tom, međutim, sledećeg jutra kaže da je to bila greška.
Jackie i Brett, koji su u vezi i kojima odlično ide, rešavaju da ih ponovo spoje. Njih dvojica počinju da razvijaju vezu. Međutim, Tom potiče iz porodice alkoholičara i ima problema sa vezivanjem. Eli je, s druge strane, odrastao uz roditelje koji su psiholozi i koji su pokušavali da ga odgajaju da bude emocionalno otvoren, ali on je postao neurotičan i nesiguran zbog toga. Svoj nemir i nesigurnost maskiraju iza sitnih bespotrebnih svađa. Kada Eli kaže Tomu da ga voli, Tom, uplašen, odlazi od njega.
Na venčanju Jackie i Bretta njih dvojica se ponovo sreću i shvataju da moraju da prevaziđu kako disfunkcionalnost svojih porodica, tako i svoje lične strahove.
Rheinböllen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rajn-Hunsrik Rajnabelen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 409 metara. Površina opštine iznosi 16,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.975 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 243 stanovnika/km².
Piridinijum p-toluensulfonat
Piridinijum p-toluensulfonat je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 251,302 Da.
Antonije Sokolović
Antonije Sokolović bio je srpski patrijarh u periodu 1571--1575. Poznat je kao bratanac patrijarha Makarija i blizak srodnik Mustafa-paшe. Nije poznato da li je postao mitropolit hercegovački odmah posle mitropolita Nikanora. Kao hercegovački mitropolit prvi put se pominje 1570. godine, iako je verovatno ranije bio na tom položaju.
Bavio se rezbarenjem i slikanjem. Za pećke rezbarene i slikane dveri iz 1570. godine smatra se da su u celini njegovo delo, a pripisuju mu se i dveri u manastiru Dečanima. Umetnički radovi patrijarha Antonija govore da je umetnička veшtina predstavljala i deo obrazovanja viшe crkvene jerarhije pravoslavne crkve. To na neki način potvrđuju turski berati s kraja XVIII i početka XIX veka iz manastira Dečana, u kojima se kaže da po starom običaju mitropoliti svojeručno izrađuju pečate za pojedine manastire.
Iako su pripadali bikonfesionalnoj porodici, pravoslavni Sokolovići su ostali nacionalno svesni ističući pripadnost srpskom narodu. To se najbolje da osetiti u zapletenom ligaturnom natpisu na pećkim dverima, gde mitropolit Antonije podvlači da ih je napravio za pomen svoj i svih pravoslavnih srodnika njegovih, ograđujući se tako od rođaka koji su, poшav za vezirom Mehmedom, primili islam i odvojili se od svog matičnog naroda.
Izrada okovanog krsta od pozlaćenog srebra s graviranim ukrasima i natpisima trajala je od 1. septembra 1568. do 31. avgusta 1569. godine i tom prilikom data je informacija da je krst, nastojanjem mitropolita novobrdskog Dionisija, okovan za mitropolita Antonija, a za ukraшavanje velike srpske crkve u Peći.
Poznato je da je patrijarh Makarije veliku pažnju poklanjao manastiru Banji gde se odigrao jedan od izuzetno važnih događaja, predaja prestola obnovljene srpske patrijarшije, iz ruku ostarelog patrijarha Makarija, njegovom sinovcu, hercegovačkom mitropolitu Antoniju Sokoloviću na saboru srpskih arhijereja, održanom u prostranoj priprati crkve Svetog Nikole. Za uspomenu na ovaj izuzetan događaj, stari patrijarh je dao da se priprate crkve Svetog Nikole oslika freskama među kojima se nalazi i prikaz pomenutog događaja. Sa njim su, kao ktitori, naslikani i njegovi rođaci, tada već preminuli Dionisije Sokolović, mitropolit novobrdski i novi patrijarh Antonije Sokolović.
Patrijarh Antonije upravljao je srpskom crkvom do 1575. godine, kada je preminuo. Na patrijarшijskm tronu nasledio ga je Gerasim Sokolović, kao novi patrijarh srpski.
Alfa-eudesmolna sintaza
Alfa-eudesmolna sintaza je enzim sa sistematskim imenom (2E,6E)-farnezil-difosfat difosfat-lijaza (formira alfa-eudesmol). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Bourmont
Burmon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Šomon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 533 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,07 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 410 metara.
Polarografija
Polarografija je potklasa voltametrije, gde se radna elektroda padajuća ili statična živina elektroda. Ona je korisna zbog svog širokog katodnog opsega i obnovljive površine. Ovaj analitički metod je izumeo Jaroslav Hejrovski, primalac Nobelove nagrade za hemiju 1959. za otkriće i razvoj polarografskih metoda analize.
Način rada
thumb|Hejrovskijev polarograf Polarografija je voltametrijsko merenje čiji respons je određen kombinacijom difuzino / konvekcionog masenog transporta. Ona je specifična vrsta merenja koja spada u opštu kategoriju linearnih voltametrija, gde je elektrodni potencijal menja linearno od početnog do krajnjeg potencijala. Zavisnost struje od potencijala polarografskog eksperimenta ima tipičan sigmoidan oblik. Polarografija se razlikuje od drugih voltametrijskih merenja po tome što koristi padajuću ili statičnu živinu elektrodu.
Dijagram struja vs. potencijal polarografskog eksperimenta pokazuje da oscilacije struje odgovaraju padanju kapi Hg iz kapilare. Ako se povežu tačke maksimalne struje svih kapi, dobija se sigmoidna kriva. Ograničavajuća struja (plato sigmoida), se naziva difuziona struja, jer je difuzija glavni činilac fluksa elektroaktivnog materijala u toj tačci životnog veka Hg kapi.
Jerotej Sokolović
Jerotej Sokolović je bio patrijarh srpski od 1589--1590. Na tronu Srpske crkve nasledio patrijarha Savatija Sokolovića. Vrlo kratko vreme je proveo kao patrijarh srpski.
2-Poliprenil-6-hidroksifenil metilaza
2-Poliprenil-6-hidroksifenil metilaza (, ubiG (gen), ubiG metiltransferaza, 2-oktaprenil-6-hidroksifenil metilaza) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:3-(sve-trans-poliprenil)benzen-1,2-diol 2-O-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Jerotej Sokolović
Iz zapisa u rukopisnom tipiku manastira Orahovice, koji je prepisan u vreme mitropolita požeškog Vasilija i patrijarha Jeroteja, vidi se da je patrijarh dobro upravljao domom Svetog Save, jer se za njega kaže: „tada je prestolom pećkim dobro upravljao patrijarh kir Jerotej“.
Patrijarh Jerotej je umro 17. februara 1591. godine.
2-Poliprenil-6-hidroksifenil metilaza
UbiG katalizuje oba metilaciona koraka u biosintezi ubihinona kod Escherichia coli. Druga metilacija je klasifikovana kao EC 2.1.1.64 (3-demetilubihinol 3-O-metiltransferaza). Kod eukariota Coq3 katalizuje dva metilaciona koraka biosinteze ubihinona.
Sinhá Moça (film)
Sinhá Moça je brazilski crno-bijeli historijski film snimljen 1953. u režiji Toma Paynea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Marije Dezonne Pacheco Fernandes. Radnja je smještena godine 1886. u Državu Dao Paulo i prikazuje sukob bogatih zemljoposjednika sa abolicionističkim pokretom koji nastoji ishoditi ukidanje ropstva. Protagonisti, koje tumače Eliane Lage i Anselmo Duarte su zemljoposjednička kćer i mladi ljekar koji se zaljube iako su im se porodice u tom sukobu našle na suprotnim stranama. Sinhá Moça je predstavljao jedan od najskupljih i najambicioznijih projekata studija Vera Cruz, i često ga se, zbog određenih sličnosti u temi i vremenu radnje, naziva "brazilskim Gone with the Wind. Film je osvojio niz prestižnih nagrada u Brazilu i inozemstvu, među kojima se ističe Srebrni lav u Veneciji i Srebrni medvjed u Berlinu.
Elcatonin
Elcatonin je organsko jedinjenje, koje sadrži 148 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 3363,774 Da.
Voltametrija
right|400px|thumb|Linearna promena potencijala right|400px|thumb|Potencijal kao funkcija vremena anodne voltametrije Voltametrija je klasa elektroanalitičkih metoda koja se koristi u analitičkoj hemiji i raznim industrijskim procesima. U voltametriji se informacija o analitu dobija merenjem struje dok se potencijal varira.
Tri elektrodni sistem
thumb|left|Tri elektrodni sistem: (1) radna elektroda; (2) pomoćna elektroda; (3) referentna elektroda Voltametrijski eksperimenti ispituje polu ćelijsku reaktivnost analita. Voltametrija je studija struje u funkciji primenjenog potencijala.
Krive I = f(E) se nazivaju voltamogrami. Potencijal se arbitrarno varira bilo stepen po stepen ili kontinuirano, i vrednost struje se meri kao zavisna promenljiva. Suprotan pristup, tzv. amperometrija, je takođe moguć ali nije uobičajen.
Oblik krivih zavisi od brzine varijacije potencijala (priroda pokretačka snaga) i od toga da li se rastvor meša ili je u mirovanju (maseni transfer).
Većina eksperimenta kontroliše potencijal (volt) elektrode u kontaktu sa analitom, dok se meri rezultujuća struja (amper).
Za izvođenje eksperimenta potrebne su najmanje dve elektrode. Na radnu elektrodu koja dolazi u kontakt sa analitom se mora primeniti željeni potencijal na kontrolisani način da bi se omogućio prenos naelektrisanja na i sa analita. Druga elektroda je drugi deo ćelije. Ona mora da ima poznat potencijal kojim se podešava potencijal radne elektrode. Ona isto tako balansira naelektrisanje dodato ili uklonjeno sa radne elektrode. Iako je ovo održiva postava, ona ima niz nedostataka. Najznačajniji od njih je da je veoma teško da se održi konstantni potencijal elektrode.
Da bi se rešio ovaj problem, uloge snabdevanja elektronima i referentnog potencijal su podeljene između dve zasebne elektrode. Referentna elektroda je polovina ćelije sa poznatim redukcionim potencijalom. Njena jedina uloga je da deluje kao referenca u merenju i kontroli potencijala radne elektrode. On ne sprovodi struju. Pomoćna elektroda sprovodi struju neophodnu za balansiranje struje radne elektrode. Da bi se to ostvarilo, pomoćna elektroda će ćesto poprimiti ekstremne potencijala na granicama opsega rastvarača, gde ona oksidiše ili redukuje rastvarač ili podržavajući elektrolit. Ove elektrode, radna, referentna i pomoćna sačinjavaju moderne tri elektrodne sisteme.
Betlemme, Brindisi
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 562 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Omladinska borba
Omladinska borba je bila komunistički časopis koji je izlazio 1920-ih godina u Zagrebu.
Prvog maja 1923. godine disidentska grupa SKOJ-a, na čelu sa Milanom Durmanom, Stankom Dragićem i Antunom Mavrakom, je pokrenula časopis Omladinska borba. Još pre njegovog izlaženja, zagrebačka Borba se ogradila od njega, obzirom da nije imao odobrenje partijskih organa. Ova grupa omladinaca je optuživana da hoće da stvori poseban Savez radničke omladine i da "odbija da se podvrgne opštoj disciplini." U junu iste godine su sređeni odnosi SKOJ-a u Zagrebu, i Omladinska borba je prihvaćena kao zvanični organ SKOJ-a, odnosno SROJ-a. Glavni i odgovorni urednik je bio Antun Mavrak. Nakon 17 objavljenih brojeva, izlaženje lista je obustavljeno nakon policijske zabrane 15. januara 1924. godine.
Nefelometrija
thumb|150px|right|Nefelometar Nefelometrija je tehnika za određivanja mutnoće uzorka putem propuštanja svetlosti kroz njega. U nefelometriji, za razliku od turbidimetrije, merenje intenziteta svetlosti se vrši pod uglom u odnosu na pravac izvora svetlosti.
Ova tehnika je u širokoj upotrebi u kliničkim laboratorijama, jer se ona relativno lako može automatizovati. Ona je bazirana na principu da razblažena suspenzija malih čestica rasipa svetlost (obično lasersku svetlost) propuštenu kroz nju, umesto da je jednostavno apsorbuje. Količina rasipanja se određuje sakupljanjem svetlost pod uglom od obično 70 ili 75 stepeni.
Nefelometrija se koristi u imunologiji za određivanje nivoa IgM, IgG i IgA. Antitela i antigeni se pomešaju u koncentracijama na kojima se samo mali agregati formiraju, tako da se oni ne istalože brzo. Količina rasute svetlosti se meri i poredi sa rasutom količinom standardne disperzije.
Patrijarh srpski Savatije
Patrijarh srpski Savatije (Savatije Sokolović; ? — 1589) je bio mitropolit tadašnje zahumsko-hercegovačke mitropolije (1572), a kasnije i patrijarh srpski od 1586. do 1589. godine.
Bio je sinovac patrijarha srpskog Makarija, i ktitor manastira Pive (1573—1586) godine, najveće crkvene građevine podignute za vreme turske vlasti.
Životopis
U XVI vijeku na teritorijama kojima su vladali Turci bilo je zabranjeno podizanje novih crkava, ali je bilo dozvoljeno obnavljanje starih. Koristeći to, ali i činjenicu da je nekolicina pripadnika kuće Sokolovića bila na samom političkom vrhu turske carevine, Savatije Sokolović je pod izgovorom da obnavlja staru, iz temelja uspio da podigne novu crkvu. Tako nešto mogao je učiniti samo neko ko je bio blizak vrhovima turske političke vlasti, što je bio slučaj sa Savatijem Sokolovićem koji bio sinovac velikog vezira Mehmed-paše Sokolovića.
Sokolovići, Mehmed-paša Sokolović, Ferhad-paša Sokolović i Mustafa-paša Sokolović, dugo godina su zauzimali važne položaje u turskoj državi. Upravo u vrijeme dok je Mehmed-paša Sokolović zauzimao položaj velikog vezira, na čelo Srpske pravoslavne crkve dolazi njegov brat od strica Makarije Sokolović. Nedugo potom, njih dvojica 1557. godine obnavljaju Pećku patrijaršiju.
Patrijarha srpskog Makarija je na patrijaršijskom prestolu naslijedio njegov bratanac Antonije Sokolović (1572—1574), a poslije kojeg za patrijarha dolazi Gerasim Sokolović (1574—1580).
Patrijarh Savatije Sokolović, koji je na čelo Pećke patrijaršije došao 1580. godine, uspio je da dobije mnoge povlastice za Srpsku pravoslavnu crkvu najviše zahvaljujući velikom ugledu koji je uživao među Turcima. Tako je ostala karakteristična pritužba rimokatoličkog življa Porti na Savatija koji im nameće porez i „jaše na konju sa velikom pratnjom u kojom ima i Turaka“.
Poslednji pomen patrijarha Savatija Sokolovića datira iz 1585. godine kada je u manastiru Orahovcu, tj. u Remeti, prepisan Pentikostar: „Tada je prestolom pećkim svetiteljevao arhiepiskop kir Savatije“.
Hyannis, Nebraska
Hyannis je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 182 stanovnika.
Patrijarh srpski Savatije
Životopis
Patrijarh srpski Savatije je umro 1589. godine, a na patrijaršijskom tronu nasledio ga je Jerotej Sokolović.
U manastiru Pivi, pored južnih vrata, naslikana je slabo očuvana ktitorska kompozicija. Tu je Savatije Sokolović prikazan kao ktitor, odnosno kako drži u ruci pivsku crkvu i prinosi je Bogorodici. Natpis je skoro potpuno izbrisan, ali se može zaključiti da se Savatije obraća Bogorodici s molbom da primi njegov skromni prinos.
Rhens
Rens je grad u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 86 opštinskih središta okruga Majen-Koblenc. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.965 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7137221.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Majen-Koblenc Rens se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Majen-Koblenc. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 65 metara. Površina opštine iznosi 16,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.965 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 182 stanovnika/km².
Turbidimetrija
Svetlost se propušta kroz filter koji formira svetlost poznate talasne dužine. Ona se zatim propušta kroz kivetu sa rastvorom. Fotoelektrična ćelija sakuplja svetlost koja prolazi kroz kivetu. Rezultat merenja je količina apsorbovane svetlosti.
Količina proteini u biološkom fluidu, kao što je urin, se može proceniti dodavanjem precipitirajućeg agensa (sulfosalicilne kiseline, ili specifičnog antitela). Turbidimetrija se takođe koristi u biologiji za određivanje broja ćelija u rastvoru.
Realizam (filozofija)
U filozofiji se pojam realizam pojavljuje u ranom srednjem vijeku u raspravi o univerzalijama. Riječ je o problemu ontološkog statusa općih pojmova (ideja): postoje li opći pojmovi (kao "konj", "trokut", "dobro" i sl.) realno, sami po sebi, izvan pojedinačnih stvari? Ako postoje, jesu li tjelesni ili netjelesni?
Champ-du-Boult
Šan di Bu je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 432, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km².
Realizam (filozofija)
Druga značenja pojma realizam u filozofiji
Izvan spomenutog konteksta rasprave o univerzalijama, pojam "realizam" u filozofiji se koristi u različitim značenjima.
Zbog te višestrukosti, ako se termin "realizam" koristi, treba biti točno naznačeno na koje se značenje misli. Ako je moguće, treba ga zamijeniti nekim preciznijim terminom. Općenito, treba biti vrlo oprezan u tome da se raznolike koncepcije svode pod neki opći pojam, da se "etiketiraju" (da se dakle postupa u smislu "realizma", svodeći vrlo različita razmatranja i učenja filozofa na neku opću "suštinu").
Daniele, Padova
Daniele je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Ivan Pavao II.
130px|left Papa Ivan Pavao II. (Wadowice, 18. svibnja 1920. - Vatikan, 2. travnja 2005.), papa od 1978. bio je Papa Emeritus od 2002 do smrti 2005.
Kinaza masne kiseline razranatog lanca
Kinaza masne kiseline razranatog lanca (, izobutiratna kinaza) je enzim sa sistematskim imenom ATP:1-fosfotransferaza masne kiselina razgranatog lanca. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ivan Pavao II.
Građansko ime - Karol Józef Wojtyła.
Otac, poručnik Karol Wojtyla sa suprugom Emilijom izrodio je dva sina. Kada je malom Karolu bilo devet godina umire mu majka, a tri godine kasnije i stariji brat. U osnovnoj školi dobio je nadimak - Lolek. Lolek se već u gimnaziji počinje angažirati u Crkvi - bio je predsjednik mjesnog ogranka katoličke organizacije mladih Marijina legija.
U to se doba bavio i sportom - skijanjem, klizanjem, planinarenjem i nogometom, gdje je u pravilu bio vratar. Od osnovne škole bavio se glumom u raznim kazališnim skupinama. Godine 1938. maturira s odličnim uspjehom nakon čega seli s ocem u Krakov. U to doba dvoumi se između glumačke karijere i studija filozofije s jedne, te svećeničkog poziva s druge strane. Iste godine Lolek se ipak odlučuje za Filozofski fakultet u Krakovu. Zajedno s poznatim poljskim piscem Juliusom Kidrinkim u tom gradu osniva kazalište. Ne zanemaruje ni Crkvu, te uskoro postaje predsjednik podmlatka vjerske organizacije Žive krunice. Kada su 1939. godine Nijemci umarširali u Poljsku Lolek ilegalno nastavlja studij i širi pacifističke ideje, tvrdeći kako se otpor nacistima može i mora pružiti bez oružja. Da bi se prehranio, radi u kamenolomu i tvornici sode. Nakon očeve smrti, sredinom 1942 godine, upisuje se u sjemenište gdje diplomira 1946. godine. Biskup ga zaređuje 1. studenog, nakon čega odlazi u Rim na dvogodišnji studij na dominikanskom sveučilištu Angelicum. Doktorira na temu Pitanje vjere kod svetog Ivana od Križa, te se 1948. godine vraća u Poljsku, u selu Negowice, gdje obavlja poslove župnika.
Godinu dana kasnije postaje kapelan krakovske crkve sv. Florijana, a od 1954 na Katoličkom sveučilištu u Lublinu predaje etiku. Krakovski biskup postao je 1959. godine, a pet godina kasnije papa Pavao VI. imenovao ga je nadbiskupom. Kardinalski šešir dobiva 1967. kao najmlađi u Zboru kardinala. Kardinalska je konklava Karola Wojtylu izabrala za papu (264. po redu) 16. listopada 1978 godine. Bilo je to prvi puta nakon 456 godina da papa nije bilo Talijan. Želeći ipak naglasiti politiku kontinuiteta Karol uzima ime Ivan Pavao II.
Novi papa obilato se služio dostignućima suvremenog svijeta - od bankovnog računa do mlaznog aviona. Liberalni ga teolozi ipak drže antimodernistom. Neki od razloga su i to što je svojedobno pobačaj izjednačio s holokaustom, a u isti koš s najtežim grijesima strpao je predbračni seks, masturbaciju i pijanstvo. Također je bio žestoki protivnik zaređivanja žena, a o ukidanju celibata ne htio ni čuti. Prije nekoliko godina 160 srednjoeuropskih teologa sročilo je tzv. Kölnsku izjavu, u kojoj ga optužuju za srednjovjekovno i autokratsko ponašanje. U Izjavi se, između ostalog, kaže: Sada ponovo imamo papu čiji je profil pretkoncilski, koji ne poznaje kolegijalnost i pokušava nametnuti svoju osobnu misiju.
Prilikom prve posjete Hrvatskoj sa zagrebačkog hipodroma Ivan Pavao II. poručio je: ''Misao s nostalgijom leti u vrijeme kada su u ovim krajevima svi vjernici bili u punom zajedništvu. Vjera mora ponovo postati snaga koja ujedinjuje i daje dobre plodove, poput rijeka koje protječu ovim krajevima. Kao Sava, koja izvire u Sloveniji, protječe vašom domovinom te u Srbiji utječe u Dunav. Te dvije rijeke se susreću, isto kao što su pozvani na susret i narodi koje one povezuju.'' <!--
Ocjena
Ivan Pavao II. vjerojatno je posljednji veliki državnik 20. stoljeća i duhovni aktivist planetarnoga utjecaja s kojim se u prošlom stoljeću po stupnju dosega može usporediti, možda, jedino Mahatma Gandhi. Njegov dugogodišnji pontifikat karakteriziraju sljedeće značajke:
-->
Conyngham, Pennsylvania
Koningham je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.914, što je 44 (-2,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Imperial, Nebraska
Imperial je grad u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2,071 stanovnika.
Jack County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.044.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 9.044 stanovnika, što je 281 (3,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Brightwaters, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.103, što je 145 (-4,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Capracchia, Teramo
Capracchia je naselje u Italiji u provinciji Teramo, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 263 m.
Ugljarevac
Ugljarevac je naselje u Srbiji koje administrativno pripada opštini Stragari u Šumadijskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 160 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 170 stanovnika).
Demografija
U naselju Ugljarevac živi 128 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,4 godina (42,9 kod muškaraca i 43,9 kod žena). U naselju ima 41 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,90.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Rockenhausen
Rokenhauzen je grad u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 81 opštinskog središta okruga Donersberg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.457 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7333502.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Donersberg Rokenhauzen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Donersberg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 199 metara. Površina opštine iznosi 36,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.457 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 148 stanovnika/km².
7-Epi-alfa-selinenska sintaza
7-Epi-alfa-selinenska sintaza je enzim sa sistematskim imenom (2E,6E)-farnezil-difosfat difosfat-lijaza (formira 7-epi-alfa-selinen). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Rekombinantni enzim iz Vitis vinifera formira 49,5% (+)-valencena i 35,5% (-)-7-epi-alfa-selinena.
Piridinolin
Piridinolin je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 428,437 Da.
Bourg-Sainte-Marie
Burg Sent Mari je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Šomon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 110 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 330 metara.
Elemicin
Elemicin je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 208,254 Da.
Santa Lucia, Frosinone
Santa Lucia je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 344 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Inavale, Nebraska
Inavale je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 117 stanovnika.
Shangqing škola
Shangqing škola (kineski:上清) ili Najviša jasnoća je taoistički pokret koji je nastao među aristokracijom kineske dinastije Zapadni Jin. Shangqing se može prevesti kao 'Vrhovna jasnoća' ili 'Najviša jasnoća.' Prvi vođa škole bio je Wei Huacun (251-334), ali se Tao Hongjing (kineski: 陶弘景), koji je osmislio teoriju i praksu te sabrao kanon, obično smatra njenim pravim osnivačima. Njegov prestiž je značajno doprinio razvoju škole pred kraj 5. vijeka. Planina kraj Nanjinga gdje se Tao Hongjing povukao, Maoshan (茅山), danas predstavlja glavno sjedište škole.
Shangqing praksa se temelji na meditacijskim tehnikama vizualizacije i disanja, kao i fizičkim vježbama, nasuprot korištenju alkemije i talismana. Recitacija svetog kanona također igra važnu ulogu. Ta je praksa u svojoj suštini bila individualistička, za razliku od kolektivne prakse u školama Nebeskih učitelja i Lingbao. Uzimajući sljedbenike iz više klase za vrijeme dinastije Tang, Shangqing je bila dominantna škola taoizma i njen uticaj je vidljiv u književnosti tog perioda. Njena važnost je počela slabiti u drugoj polovici dinastije Song. Pod dinastijom Yuan, pokret se počeo nazivati Maoshan i naglasak se sa meditacije počeo stavljati na rituale i talismane. Maoshan taoizam se prakticira i danas, iako u različitim tehnikama u odnosu na početke škole.
Wei Huacun
Wei Huacun (252–334), kurtoazno ime  Xianan (贤安), bio je Shangqing pravca u taoizmu. Rodio se u porodici državnog službenika u Jiningu. Odmalena je pokazivao sklonost proučavanju spisa Laozija i Zhuangzija, kao i taoističkih tehnika samousavršavanja. Kasnije je postao jedan od svećenika u sekti Nebeskih učitelja.
Prema kasnijim taoističkim hagiografima, njegova pobožnost je toliko impresionirala taoističke besmrtnike da su mu dali 31 tom svetih taoističkih tekstova, koji su poslužili kao temelj za učenja Shangqing škole.
Wei Huacunov učenik Yang Xi (杨羲) je formalno osnovao Shangqing školu trideset godina iza njegove smrti. Tada je Wei stekao status taoističkog patrijarha i besmrtnika.
Jackson County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 14.075.
Dan Bucatinsky
Dan Bucatinsky (rođen 22. septembra, 1965.) je američki glumac, pisac i producent. Rođen je u New Yorku. Trenutno živi u Los Angelesu sa svojim partnerom Don Roosom, sa kojim je u vezi od 1980-ih. Njih dvojica imaju dvoje dece Eliza (2005) i Jonah (2007), koju su usvojili od iste surogat majke.
Najznačajniji filmski poduhvat za sada je film All Over the Guy (2001) za koji je Bucatinsky napisao scenario na osnovu svoje predstave:  I Know You Are, but What Am I?. Bucatinsky, takođe, glumi jednu od glavnih uloga u filmu, a radio je i kao producent filma.
Kao glumac pojavljivao se u sporednim ulogama u serijama kao što su: Cybill, Chicago Hope, Will & Grace, Frasier, Friends, NYPD Bule, Weeds, CSI: Miami, Gray's Anatomy, itd. Glumio je i u projektima svog partnera, kao što su The Opposite of Sex i serija M.Y.O.B..
Godine 2006. pojavio se u dokumentarnom filmu Fabulous! The Story of Queer Cinema, zajedno sa brojnim LGBT osobama iz sveta filma, kao što su Wilson Cruz, Alan Cumming, Heather Matarazzo, John Cameron Mitchell, Peter Paige, Guinevere Turner, John Waters, Jane Lynch, Gus Van Sant, Todd Haynes i drugi.
Kao producent radio je na seriji The Comeback, u kojoj je imao i manju ulogu. Radio je na seriji Lipstick Jungle, 2008. godine. Iste godine je počeo da radi na internet seriji sa Lisom Kudrow, Web Therapy kao producent, pisac i glumac.
Cikloheksadien
Termin cikloheksadien ima više značenja:
23S rRNK (adenin2503-C8)-metiltransferaza
23S rRNK (adenin2503-C8)-metiltransferaza (, Cfr (gen)) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:23S rRNK (adenin2503-C8)-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je član familije AdoMet radikala (radikala SAM). S-adenozil-L-metionin deluje kao generator radikala i kao izvor metil grupa. On sadrži [4Fe-S] klaster. Cfr je plazmidom prenesena metiltransferaza koja štiti ćelije od dejstva antibiotika. Ovaj enzim metiliše adenozin u poziciji 2503 23S rRNK radikalnih mehanizmom. Transfer CH2 grupe sa S-adenozil-L-metionina uz zadržavanje vodonika u C-8 poziciji adenina. On takođe metiliše 2-metiladenin proizveden dejstvom enzima EC 2.1.1.192, 23S rRNK (adenin2503-C2)-metiltransferaze.
Edgerton, Ohio
Edžerton je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.012, što je 105 (-5,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.