cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Operacija Herbst
Operacija Jesen (njem. Herbst) je bila zajednička operacija Vermahta i snaga NDH protiv partizana u Slavoniji.
Prva faza, Herbst I je vođena od 25. do 29. septembra 1943. godine, u oblasti planine Dilj.
Druga faza, Herbst II je vođena od 19. do 21. oktobra 1943. godine. Cilj operacije „Herbst 2" bilo je čišćenje prostorije Županja — Bosanski Šamac — Vrpolje — Vinkovci. Komandu nad operacijom imao je LXIX rez. korpus. U operaciji su učestvovali: 3 ojačana bataljona 187. rez. div.
Dripping Springs, Arizona
Dripping Springs je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 235 stanovnika.
Seleuk III Keraun
thumb|150px|right|Kovanica Seleuka III. Na grčkom je ispisano [Β]ΑΣΙΛΕΩΣ [Σ]ΕΛΕΥΚΟΥ (kralj Seleuk).
Seleuk III Soter, također poznat i kao Seleuk Keraun (grčki: Σέλευκος Γ' Σωτὴρ, Σέλευκος Κεραυνός cca. 243. pne. - 223. pne.), bio je vladar helenističkog Seleukidskog kraljevstva. Bio je najstariji sin kralja Seleuka II Kalinika. Na vlast je došao nakon očeve smrti. Njegova kratka vladavina je završila u Maloj Aziji kada je prilikom pohoda protiv pergamskog kralja Atala I došlo do pobune u seleukidskoj vojsci, prilikom čega je mladi kralj ubijen. Za vrijeme vladavine je koristio službeni nadimak "Soter" - grčki: Σωτὴρ što znači "Spasitelj", dok mu je nadimak "Keraun" - grčki: Κεραυνός značio "Grom".
Operacija Arnim
Operacija Arnim ili Arnin je bila vojna operacija Vermahta protiv partizana u oblasti Fruške gore. Vođena je od 14. do 17. oktobra 1943. godine.
Angažovane jedinice: Rukovođenje je imala 1. kozačka divizija.
Hirschau
Hiršau je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Amberg-Zulcbah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.068 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9371127.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Amberg-Zulcbah Hiršau se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Amberg-Zulcbah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 411 metara. Površina opštine iznosi 74,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.068 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 81 stanovnika/km².
205
thumb|Gaj Fulvije Plaucijan
Godina 205. (CCV) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Cilona i Flavija (ili, rjeđe, godina 958. Ab urbe condita). Oznaka 205. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Oksalna kiselina
Priprema
Oksalna kiselina se uglavnom proizvodi oksidacijom ugljenih hidrata ili glukoze koristeći azotnu kiselinu, ili vazduh u prisustvu vanadijum pentoksida. Mnoštvo prekursora se može koristiti među kojima su glikolna kiselina i etilen glikol. Noviji metod se sastoji od oksidativne karbonilacije alkohola kojom se formiraju diesteri oksalne kiseline:
Ovi diestri se naknadno hidrolizuju do oksalne kiseline. Oko 120,000 metričkih tona se proizvede godišnje.
Laboratorijski metodi
Oksalna kiselina se može pripremiti u laboratoriji oxidacijom saharoze koristeći azotnu kiselinu u prisustvu male količine vanadijum pentoksida kao katalizatora.
Hidratisani kristali se mogu dehidratisati zagrevanjem ili putem azeotropne destilacije.
Struktura
Anhidratna oksalna kiselina postoji u obliku dva polimorfa. U jednom vodonično vezivanje rezultuje u lančastoj strukturi, dok način vodoničnog vezivanje drugog oblika uslovljava pločastu strukturu. Anhidratni materijal kiseo i hidrofilan, te se koristi u esterifikacijama.
Apolinarije Laodikijski
Apolinar iz Laodiceje (oko 305/310 - † 390) je bio hrišćanski bogoslov i episkop iz Laodikije u Siriji.
On je, zajedno sa svojim ocem, Apolinarijem Starijim, priređivao Stari Zavet u obliku homerske i pindarske poezije, a Novi Zavet u vidu Platonovskih dijaloga, kada je car Julijan zabranio hrišćanima da uče klasike. Napisao je podrobno opovrgavanje Porfirijevog traktata protiv hrišćana. Smatra se jednim od najučenijih bogoslova svoga vremena. Bio je prijatelj Svetog Atanasija i branilac nikejskog učenja.
U učenju o Trojstvu je odbacio savelijanstvo i troboštvo. Najpoznatiji je po svome žestokom protivljenju Arijanizmu, koji je poricao božanstvo Isusa, što je Apolinarija odvelo njegovom oboženju, odnosno poricanju čovečijeg uma (odnosno racionalne ljudske duše; gr: νους nus) u Hristu. Apolinarije smatra da Hrist nije jednosuštan ljudima po razumu, jer je posedovao božiji, a ne ljudski um. Hrist je različit ali "sličan" ljudima, jer je primio ljudsko telo i dušu, sa izuzetkom čovječjeg uma, kojeg je zamenio Božanski logos.
Apolinarije Laodikijski je smatrao da ova jednosušnost Boga i Hrista ne povlači nužno potpuno jedinstvo jednosušnih, jer i ljudi su po svojoj suštini "jedno i isto", ali time oni ništa manje nisu i različiti. A Božije Trojedinstvo je još nedostižnije. Ipak, njegovo učenje je izvršilo veliki uticaj na monofisitske bogoslove, pa ga neki smatraju osnivačem monofizitstva.
Crkva nije prihvatila ovo učenje jer su implikacije radikalne – ako Hrist nije imao ni razumnu dušu (ili um) ni volju, to bi značilo da nije bio ni stvarni čovek. Pravoverno crkveno učenje glasi da je ovaploćenjem Hristos primio ljudsku prirodu u njenoj celini, uključujući i razumnu dušu i volju, tako da je Apolinarijevo učenje, nazvano Apolinarizam, proglašeno za jeres.
Altha, Florida
Alta je gradić u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 536 stanovnika.
Alixan
Aliksan je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Valans.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2 080 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 73 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 28,28 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 170 metara (maksimalnoj 224 m, a minimalnoj 163 m).
Brimonidin/timolol
Brimonidin/timolol je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 608,554 Da.
Drysdale, Arizona
Drysdale je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 272 stanovnika.
Perdesini I, Frosinone
Perdesini I je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Miodrag Jeremić
Miodrag Jeremić je bio srpski novinar, dopisnik Borbe, i predstavnik srpske socijaldemokratije s početka 20. veka.
Misli
Posebno je kritikovao ulogu školskog sistema u ratnom huškanju:
O balkanskim ratovima je rekao sledeće:
Govoreći o stanju u Srbiji je kontatovao:
Guo Tu
Guo Tu (? -205) bio je kineski velikodostojnik iz doba kraja dinastije Han, poznat kao savjetnik sjevernjačkog gospodara rata Yuan Shaoa. Za vrijeme pohoda na Cao Caoa se suprotstavio Yuanovim generalima Zhang Heu i Gao Lanu, koji su savjetovali oprezno napredovanje. Yuan Shao je prihvatio njegove argumente, a što je dovelo do katastrofalnog poraza u bitci kod Guandua 200. Guo Tu je nastojao odgovornost za to shvaliti na Zhanga i Gaoa, te je čak isposlovao nalog za njihovo hapšenje, ali su Zhang i Gao to predvidjeli i prebjegli Cao Caou. Nakon Yuanove smrti 202. je Guo Tu postao savjetnik Yuanovog najstarijeg sina Yuan Tana. Njegove spletke su bile jedan od razloga zašto se Yuan Tan posvađao sa svojim bratom Yuan Shangom te čak postao saveznikom Cao Caoa.
Höchberg
Hehberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 52 opštinska središta okruga Vircburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 9.437 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9679147.
Fever (album Kylie Minogue)
Fever je osmi studijski album australijske pjevačice Kylie Minogue, objavljen je 1. oktobra 2001. godine međunarodno i 26. februara 2002. godine u Sjevernoj Americi.
Informacija
Prvi singl "Can't Get You Out of My Head" je došao na vrh top lista mnogo država. Album je dospio na prvo mjesto na australskoj i mnogo europskih ljestvica i prodan je u preko 1,9 milijuna primjeraka samo u Velikoj Britaniji. Diljem svijeta prodano je 10 milijuna primjeraka albuma. Postao je najprodavaniji album Minogue u Australiji, SAD, Kanadi i Rusiji.
Album je dosegao prvo mjesto u Australiji i tamo ostao pet tjedana. Na top ljestvici je ukupno ostao sedamdeset četiri tjedna, postavši najuspješniji album Minogue u toj zemlji, te je sedam puta certificiran kao platinast. U Novom Zelandu je bio na trećem mjestu. Album je uspjeh i drugdje, te je došao na prvo mjesto u Velikoj Britaniji gdje je ostao dva tjedna, a na ljestvicama ukupno sedamdeset tjedana. Album je dosegao broj treće mjesto na top listi Billboard 200 i postao najuspješniji album Minogue u SAD-u. Postoje tri različite verzije omota albuma. Na originalnoj verziji omota je Minogue odjevena u bijelo i drži mikrofon. Ova inačica distribuirana je u Australiji, Aziji, Europi i Latinskoj Americi. Kad je album objavljen u SAD-u i ponovno objavljen u nekim državama u Aziji, omot je zamijenjen drugom verzijom omota singla "In Your Eyes". Ovaj omot je također dostupan u Kanadi. Omot izdanja na bonus disku je sličan izvornikom albumom ali s Minogue nosi plavi kostim.
Singlovi
"Can't Get You Out of My Head" je objavljena kao singl u septembru 2001. godine u Europi i Australiji. Debitirala je na prvom mjestu top lista u Australiji, Irskoj i Velikoj Britaniji i ostala tjedna na ljestvici u svakoj od te tri zemlje. Bila je na visokim mjestima na ljestvicama u preko 40 država. Pjesma je objavljena 2002. godine u SAD i postala njen drugi hit na jednom od Top 10, došavši na sedmom mjesto na ljestvici Billboard Hot 100. "In Your Eyes" je objavljena kao singl u februaru 2002. godine. Dospjela je na najvišu poziciju u Australiji, Mađarskoj i Rumunjskoj, a u Velikoj Britaniji završila je na trećem mjestu, u Irskoj na šestom mjestu i u Kanadi na 11. mjestu. Nije objavljena u SAD. "Love at First Sight" je objavljena kao singl u junu 2002. godine. Dospjela je na drugo mjesto top ljestvice u Velikoj Britaniji i treće mjesto u Australiji. Pjesma je nominirana za Grammy nagradu za najbolju dance pjesmu 2003. godine, nakon što je završila na prvom mjestu u SAD na dance ljestvici. Dospjela je na 23. mjesto na ljestvici Billboard Hot 100 i sedmo na irskoj ljestvici. "Come into My World" je kao singl objavljena u novmebru 2002. godine. Pjesma je dospjela na četvrtom mjestu u Australiji, osmo u Velikoj Britaniji, 11. mjesto u Irskoj i 91. mjesto u SAD na Billboard Hot 100. Pjesma je dobila Grammy nagradu za najbolju dance pjesmu 2004. godine.
Höchberg
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Vircburg Hehberg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Vircburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 280 metara. Površina opštine iznosi 7,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.437 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.250 stanovnika/km².
Oksifenizatin
Oksifenizatin je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 317,338 Da.
Oretta, Louisiana
Oreta je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 418.
Drago Buvač
Drago Buvač (Zagreb, 1938. – ), novinar, ekonomski analitičar, komentator i kolumnist, diplomat.
Životopis
Profesionalni novinar od 1962.
Bio je dopisnik Vjesnika u Moskvi (1972-1975), novinske agencije Tanjug  u Tokyu (1977-81), Slobodne Dalmacije  u Bruxellesu (1991-93). Bio je novinar free-lancer u Bruxellesu (1993-96) i New Yorku (1996-99).
Bio je veleposlanik Republike Hrvatske u Japanu i Republici Koreji (2001-05).
Laporte, Pennsylvania
Laport je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 316, što je 26 (9,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Aetije Antiohijski
Aetije Antiohijski (Αέτιος ο Αντιοχεύς) je hrišćanski teolog poreklom iz Sirije, koji je živeo u 4. veku, nazvan Aetije Bezbožni, od strane njegovih neprijatelja. Smatra se jednim od osnivača Arijanskog hrišćanstva.
Aetije je odrastavo u siromaštvu ili u ropstvu. Kao mladić je izgubio oca i naučio kovački i zlatarski zanat u Antiohiji, da bi izdržavao majku udovicu i studirao filozofiju kod izvesnog učitelja Pavlinija. Kada mu je majka umrla, Aetije je proširio studije i na hrišćanske spise, hrišćansku teologiju i medicinu kod izvesnog Sopolida, jermenskog lekara.
Aetije je pristupio pokretu Arijanaca, čije je propovedanje pokušao da formuliše Aristotelovom dijalektikom. Po Epifaniju i Gregoriju iz Nise je koristio geometrijske i druge prirodne metode da bi dokazao svoja teološka izlaganja. Karakteristično je da u tim izlaganjima arijevskih propovedanja ni sami Arijanci nisu uspevali da shvate o čemu priča. Aecije je govorio: „Ja znam Boga tako jasno i potpuno, da ni sebe ne mogu znati u toj meri u kojoj znam Boga”.
U Antiohiji 370. je rukopoložen za đakona od episkopa Leontija, koji je mislio da ga iskoristi kao učitelja. Ubrzo ipak, zbog jeretičkih predavanja izgubio je svoje radno mesto i našao utočište kod arijanskog episkopa Kapadokije Georgija. Tamo je upoznao Evnomija iz Kapadokije koga je uzeo kao učenika i sekretara. Po Filistorgiju obojica su bili optuženi i osuđeni na lomljenje udova, ali episkop Leontije je posredovao kod lokalnog vladara Gala u Antiohiji, i spasio ih. Zainteresovani Gal tražio je da upozna Aetija koji ga je začarao i postao mu učitelj. 358. se nalazi u Antiohiji kod prijatelja episkopa Evdoksiosa, ali Arijanci su ga prognali, da bi se on ubrzo 359. vratio u Seleukiju. 360. Sabor u Konstantinopolju degradirao ga je i prognao ga je prvo u Kilikiju, a potom u Pisidiju.
Car Julijan Otpadnik pozvao je Aetija u Konstantinopolj, poklonio mu imovinu u Mitilini i izdejstvovao da se proglasi episkopom jedne od episkopija arijanske Crkve. Sabor u Likiji je odlučio da je njegova Hirotonija nezakonita pošto je on degradiran đakon. Aetije je posle neslaganja sa bivšim prijateljima episkopima Evzoijiosom i Evdoksiosom otputovao na svoje imanje u Milini, gde je izgleda pravio nerede jer su ga osudili na smrt. Pred izvršiocem kazne ga je spasio nepoznati moćni prijatelj. Kasnije se nalazio u Konstantinopolju, gde je i preminuo negde između 366. i 370., i svečano sahranjen od Evdoksija. Po Sokratu Sholastiku, Aetije je imao je veoma slobodne principe i moral, živeo je kao parazit na račun raznih prijatelja, nije ga interesovao društveni poredak, a naročito je bio sklon polnim odnosima i ismejavao one koji su propovedali celibat.
Dudleyville, Arizona
Dudleyville je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 959 stanovnika.
Bouchain
Bušen je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Valansjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4282 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 345 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,39 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 38 metara (maksimalnoj 100 m, a minimalnoj 31 m).
San Giacomo Vercellese, Vercelli
San Giacomo Vercellese je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Brivanib alaninat
Brivanib alaninat je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 441,455 Da.
Gaj Lutacije Katul
thumb|left|Hram [[Juturna|Juturne, koga je Katul podigao kako bi proslavio pobjedu kod Egatskih Otoka, današnji Largo di Torre Argentina u Rimu.]]
Gaj Lutacije Katul (latinski: Gaius Lutatius Catullus, C·LVTATIVS·C·F·CATVLVS ) bio je rimski državnik i pomorski komandant u prvom punskom ratu.
Kao novus homo je izabran za konzula godine 242. pne. Pod njegovim mandatom je izgrađena flota kojom je Rim nastojao nadoknaditi ranije gubitke u olujama i ratu, a čija je izgradnja, zbog potpune ispražnjenosti državne riznice, financirana dobrovoljnim donacijama privatnih građana. Tu je flotu Katul potom vodio na Siciliju, gdje se u kod Egatskih Otoka suočio s kartaginskom flotom na čelu s Hamilkarom Barkom. Rimljani su tada izvojevali odlučujuću pobjedu, nakon koje je Kartagina sklopila mir. Kako bi proslavio pobjedu, Katul je sagradio hram Juturni na Marsovom polju, području danas poznatom kao Largo di Torre Argentina.
Njegov brat Kvint Lutacije Cerko je sljedeće godine izabran za konzula, a godine 236. pne. za cenzora.
Gaj Lutacije Katul je glavni lik u knjizi Merikonsuli kojhu je napisao finski književnik Jukka M. Heikkilä.
Amazonia, Missouri
Amazonija je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 312, što je 35 (12,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Robin Hood (film, 1922)
thumb|Robin Hood Robin Hood je američki crno-bijeli nijemi kostimirani pustolovni film snimljen 1922. u režiji Allana Dwana. Radnja se temelji na legendama o srednjovjekovnom engleskom odmetniku Robinu Hoodu, čiji lik tumači Douglas Fairbanks, koji je i producirao film. Radnja je smještena na kraj 12. vijeka i prikazuje kako se Robin Hood bori protiv tiranskog princa Johna (čiji lik tumači Sam De Grasse) i štiti siromašni narod nastojeći osigurati povratak pravednog kralja Richarda Lavljeg srca (čiji lik tumači Wallace Beery). Robin Hood je značajan film u historiji filma zbog toga što je bio prvi koji je svečanu premijeru imao u Hollywoodu, odnosno znamenitom Grauman's Egyptian Theateru. Predstavljao je jedan od najambicioznijih filmova tadašnjeg Hollywooda, a raskošna produkcija je dosegla budžet od skoro milion dolara. Usprkos toga, zahvaljujući Fairbanksovim atletskim vještinama je doživio veliki komercijalni uspjeh i uticao na mnoge kasnije filmove žanra, a njegov scenario je i u mnogo čemu uspostavio neslužbeni "kanon" legende o Robinu Hoodu koji će poslije slijediti mnogi drugi sineasti.
Uloge
Wallace Beery je sljedeće godine ponovio ulogu kralja Richarda u (danas izgubljenom) nastavku Richard the Lion-Hearted.
Alan Hale, Sr. je napravio takav dojam u ulozi Malog Johna u ovom filmu, da je šesnaest godina kasnije reprizirao ulogu u mnogo poznatijoj verziji The Adventures of Robin Hood (1938) gdje mu je partner bio Errol Flynn, a potom godine 1950. istu ulogu glumio u filmu Rogues of Sherwood Forest.
241. pne.
Godina '''241. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Atika i Cerkoa (ili, rjeđe, godina 513. Ab urbe condita). Oznaka 241. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
mini|Eumen na vlastitoj kovanici
Dinastija Sung
Dinastija Sung ili Song je dinastija koja je vladala Kinom od godine 960. do 1279. godine.
Njena vladavina se dijeli na dva perioda: Sjeverni Sung (960 - 1127.), kada je dinastija vladala cijelom Kinom i imala Kaifeng kao glavni grad te Južni Sung (1127 - 1279), kada je od strane dinastije Jin izgubila vlast nad sjevernom Kinom te se povukla iza rijeke Yangtze i za glavni grad odabrala Hangzhou.
Godine 1279. su njenu vladavinu prekinuli Mongoli pod Kublaj Kanom, koji su osvojili Južnu Kinu i ponovno ujedinili zemlju pod vlastitom dinastijom Yuan.
Stjepan Brolich
Stjepan Brolich (Zagreb, 9. veljače 1943.), hrvatski političar i gospodarstvenik
Od 1993. do 2001. je zastupnik u Županijskom domu Sabora (do 1997. HDZ-ov, a potom neovisni). Bio je i član Gradske skupštine Zagreba (1993. – 2000.) i njezin predsjednik od 1995. do 1996. (koja je u to vrijeme ujedno bila i dio Skupštine Zagrebačke županije te je bio i njezin predsjednik), kada postaje povjerenik Vlade RH za Grad Zagreb i Zagrebačku županiju, u vrijeme tzv. zagrebačke krize, koju dužnost obnaša do 1997.
– ravnatelj Državnog ravnateljstva za robne zalihe (1996.),
– pomoćnik ministra gospodarstva (1996. – 1997.),
– član nadzornog odbora Gradskog podruma d. d. Zagreb (1995. – 2008.),
– član uprave NK-a "Dinamo" športskog d . d. (1995. – 2004.), – direktor hotela "Holliday" d. d. Zagreb (1997. – 2008.),
– zamjenik predsjednika nadzornog odbora Večernjeg lista d. d. (1996. – 1999.),
Po zanimanju je inženjer prometa. Oženjen je i ima jedno dijete.
Dampierre-au-Temple
Dampjer o Tampl je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Šalons an Šampanj.
Arkesilaj
Arkesilaj iz Pitane, utemeljitelj Srednje Akademije, proslavio se tvrdnjom da u ništa nije siguran. Spomenutom tvrdnjom nadmašio je i samog Sokrata, a nedvojbeno su zaokret u njegovu svjetonazoru prouzročili skeptici, čiji je utjecaj na školu tog doba neupitan.
Caneri, Padova
Caneri je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Arkesilaj
Najdetaljniji prikaz pristupa i postupaka primenjivanih u Arkseilajevoj Akademiji pruža Ciceron u svom delu Akademika, u kome raspravlja epistemološka učenja Nove Akademije naspram Stare:
Dalmacija u Narodnooslobodilačkoj borbi
minijatura|Dalmatinski partizani u maršu. desno|mini|[[Spomenik Krila galebova|Spomenik „Galebova krila“ kod Podgore, gde je osnovana Mornarica NOVJ.]]
Caneri, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Montesilvano
Montesilvano je talijanski grad od 52.829 stanovnika u Pescarskoj provinciji, drugi po veličini grad u Abruzzu (nakon L'Aquile).
Arkesilaj
Nekoliko različitih izvora (Diogen, Sekst i Plutarh) pripisuje Arkesilaju uvođenje pojma epochē, uzdržavanja od suda, u grčki filozofski rečnik.
Montesilvano
Geografija
Montesilvano leži duž jadranske obale na istoku zemlje, nedaleko od svog provincijskog centra Pescare. Historijski centar grada Montesilvano Colle leži na brdu, dok se noviji i veći dio grada Montesilvano Marina (ili Montesilvano Spiaggia) s hotelima prostire duž obale.
Historija
Montesilvano se prvi put spominje 1114. u dokumentu Rogera II, normanskog kralja Sicilije, vezano za crkvu sv. Kirika koja danas više ne postoji. Tokom svoje duge historije Montesilvano je bio posjed Napuljskog Kraljevstva, sve do 1860/1861. kad je postao dio Kraljevine Italije. Željeznica je došla do grada 1863. i tad se grad počeo spuštati prema moru, a osobito se razvio nakon Drugog svjetskog rata kao kupališni grad.
Privreda
Današnji Montesilvano je industrijski grad u kom se proizvode prehrambeni proizvodi, namještaj i strojevi. Montesilvano je i turistički grad, osobito ljeti, zbog svojih jadranskih plaža.
Dalmacija u Narodnooslobodilačkoj borbi
Okupacija
Posle Aprilskog rata 1941. godine Dalmacija je podeljena između Italije i Nazavisne Države Hrvatske. Rimskim ugovorima od 18. maja, Italija je anektirala deo Dalmacije južno od reke Zrmanje, zapadno od pruge Knin-Split, sa gradovima Šibenikom i Splitom i ostrvima ispred ove bale, kao i ostrva Mljet, Korčulu, Vis i Šoltu. Italijanska vojska zadržala se i u delu Dalmacije koji je pripao NDH, tzv. Druga zona.
U obalnom području i na ostrvima formirana je italijanska Vojno-pomorska komanda Dalmacije. Na anektiranom području uspostavljen je Civilni komesarijat za Dalmaciju, koji je ubrzo pretvoren u pokrajinsku upravu, Upravu Dalmacije sa sedištem u Zadru. Uprava je u anektiranom delu odmah započela provođenje prisilne politike italijanizacije u svim oblasima života.
U području Druge zone do septembra 1941, ostala je formalna vlast NDH, ali pod snažnim uticajem italijanske ekspanzionističke politike. Među srpskim življem u oblasti Kninske krajine italijanske su vlasti podržale stvaranje četničkih formacija.
Početak oružanog ustanka 1941.
minijatura|Krajem novembra [[1941. od dalmatinskih partizana na planini Dinari formiran je Dinarski partizanski odred. ]] Primpremama za oružani ustanak rukovodio je Pokrajinski komitet KPH za Dalmaciju. Još za Aprilskog rata započelo se sa skupljanjem i skrivanjem oružja i municije. U aprilu je u Dalmaciju došao Marko Orešković. Uz njegovu pomoć, PK je formirao Vojnu komisiju, a kasnije i vojne komisije pri okružnim, kotarskim i gradskim komitetima. Te komisije su formirale prve udarne grupe, koje su do početka ustanka vršile diverzije i sabotaže u severnoj i srednjoj Dalmaciji.
Nakon izbijanja ustanka u Bosni i Lici, početkom avgusta 1941, iz Zagreba su ilegalno stigli u Dalmaciju delegati Centralnog komiteta KPH Pavle Pap Šilja i Mirko Kovačević, čiji je zadatak bio da ubrzaju prelazak s diverzantskih akcija na oružani ustanak. Na sastanku Pokrajinskog komiteta KPH za Dalmaciju, održanog 7. avgusta, odlučeno je da se u roku od tri dana formira sedam partizanskih odreda i prebaci ih se u Liku i Bosnu. Od 8. do 14. avgusta osnovani su Splitski, Šibenski, Vodičko-zatonski, Primoštensko-krapanjski, Solinski, Trogirski i Sinjski partizanski odred. Zbog nedovoljnih priprema i slabe organizacije prebacivanja, skoro svi ovi odredi bili su razbijeni ili su prestali da postoje. Jedan od razloga ovog neuspeha je bio što su u početku ustankom rukovodili ljudi koji nisu bili iz tih krajeva, poput Papa i Kovačevića, te nisu mogli da poznaju pravu situaciju na terenu. Novi odredi počeli su da se osnivaju tek krajem septembra 1941. godine.
Italijani su u prvoj polovici septembra ponovo okupirali Drugu zonu, čime su obuhavtili sav preostali deo Dalmacije. U drugoj polovini oktobra italijanske vlasti su ustanovile Specijalni sud za Dalmaciju radi suzbijanja Narodnooslobodilačkog pokreta. Početkom oktobra u Dalmaciju je stigao sekretar Centralnog komiteta KPH, Rade Končar, da bi pomagao u organizovanju oružane borbe. U ovom su razdoblju vršene mnoge akcije i diverzije u Splitu i Šibeniku, a i obnovljeni neki partizanski odredi poput Sinjskog i Solinskog odreda. Takođe je osnovan i Livanjski odred u okolici Livna. Osim ovih odreda, u okolici mnogih gradova postojale su nmoge partiznaske grupe. Da bi se efikasnije rukovodilo ovim odredima i grupama, u decembru je od vojnog rukovodstva pri PK Dalmacije formiran Štab Dalmatinsko-dinarskog odreda, čiji je komandant bio Vicko Krstulović, politički komesar Vojin Zirojević, a operativni oficir Maksimilijan Baće.
Borbe tokom 1942. godine
minijatura|Italijanska motorizovana kolona nastupa uz [[Gradac, avgusta 1942. godine.]] minijatura|Grupa streljanih dalmatinskih partizana koje su uz pomoć izdaje četnika streljali italijanski fašisti u Gračacu, 1942.
U partizanskim jedinicama je do početka 1942. godine bilo oko 500 boraca. Partizanske jedinice, tada još međusobno nepovezane, usmerile su aktivnost na napadanje italijanskih kolona i žandarmerijskih stanica, rušenje puteva i telefonskih i telegrafskih veza. Zbog sve veće podrške naroda NOP-u i jačanja partizanske aktivnosti, Italijani i ustaše su po brojnim graodvima i selima izvršili hapšenja, streljanja i odvođenja u internaciju. Osim toga, 31. marta su izveli akciju na planini Svilaji s namerom da unište Dinarski partizanski odred. Italijani su izvršili i reorganizaciju okupacionih snaga i 18. januara formirali novi, Osamnaesti armijski korpus, čije su trupe zaposedale Dalmaciju od Zrmanje do Neretve i deo Bosne. Jedinice Osamnaestog korpusa brojile su tada 50.247 vojnika. Mobilizacijom i prinudom uz pomoć okupacionih snaga, četnici Kninske krajine formirali su svoju Dinarsku diviziju.
Italijanske vlasti provodile su stalnu italijanizaciju, vršile rekvizicije, eksproprijacije i koncesije, pojačan je progon slovenskog stnaovništva. Sve je ovo u narodu jačalo antifašističko raspoloženje, što je za posledicu imalo priliv novih boraca u partizanske jedinice, stvaranje prvih organa narodne vlasti i davanje pomoći NOP-u i partizanima. Po uspostavljanju veze sa Glavnim štabom Hrvatske, Štab Dalmatinsko-dinarskog odreda je krajem parila dobio naziv Štab Četvrte operativne zone. Pod njegovo rukovodstvo stavljene su jedinice sa ukupno 1.030 boraca. Radi pojačavanja borbe protiv četnika u Dalmaciji, naredbom Glavnog štaba Hrvatske u Dalmaciju se prebacio deo boraca iz ličkih partizanskih jedinica.
Početkom juna, na Dinari je održano trodnevno savetovanje političkih i vojnih predstavnika, na čelu sa sekretarom PK KPH za Dalmaciju i komandantom Četvrte operativne zone Vickom Krstulovićem. Odlučeno je da se priđe formiranju novih odreda i bataljona i da se uspostave narodnooslobodilački odbori za općine i kotare. Posle savetovanja, formiran je Prvi dalmatinski udarni bataljon, koji je sa još jednim bataljonom obrazovao Odred za srednju Dalmaciju. U to vreme postojala je slobodna teritorija u Bukovici, na Dinari, na Biokovu i Makarskom primorju.
Krajem juna, u Dalmaciji je bilo 54.000 italijanskih vojnika i oficira, dmobrana, ustaša i žandara 3.000, a četnika oko 4.000. U to je vreme pod komandom Štaba četvrte operativne zone bilo sedam bataljona, tri čete i nekoliko vodova i grupa u ukupnoj jačini od oko 2.000 boraca. Italijani su krajem jula počeli da formiraju specijalne formacije, protivkomunističke dobrovoljce.
Početkom jula italijanske jedinice, podruprte četnicima Momčila Đujića i uz podršku avijacije, napali su kod izvora Zrmanje deo Odreda za severnu Dalmaciju i dva bataljona Trećeg ličkog odreda. Istovremeno su Italijani po celoj Dalmaciji vršili manje akcije čišćenja, praćene mnogobrojnim hapšenjima i internacijama. Od 10. do 13. jula, neprijatelj je izvršio velik napad na Dinaru s namerom da u potpunosti uništi partizane. Neprijatelj je bio odbačen uz velike gubitke.
Kada je sa udarnim i proleterskim brigadama stigao na područje Livna, Vrhovni štab Jugoslavije je uspostavio vezu s dalmatinskim jedinicama. Dana 26. jula ma planini Cincar sastao se štab Četvrte operativne zone sa Josipom Brozom Titom i članovima Vrhovnog štaba. Na sastanku je odlučeno da se izvrše pripreme za formiranje brigada u Dalmaciji, te da dalmatinske jedinice uzmu učešća u predstojećem napadu na Livno. Po oslobođenju Livna i čišćenju Livanjskog polja, proširena je slobodna teritorija Četvrte operativne zone.
U drugoj polovici avgusta, italijanske snage iz Osamnaestog i Šestog armijskog korpusa pokrenule su tzv. Operaciju Albija protiv partizanskih jedinica na Biokovu. Protiv Italijana su se angažovali delovi Prve proleterske brigade i Odreda za srednju Dalmaciju i bataljon „Vojin Zirojević“. Italijani su u borbama pretrpeli teže gubitke i obustavili operaciju. Tada se desio i priliv novih boraca, a slobodna teritorija obuhvatala je celu Dinaru, Svilaju, Moseć, Mosor i Biokovo.
U oktobru su Nemci, Italijani, ustaše, domobrani i četnici izveli tzv. Operaciju Dinara protiv jedinica NOVJ u jugozapadnom delu Bosne i u severoistočnom delu Dalmacije. Dok su se Italijani bili probili do Livanjskog polja, partizani su vršili napade na kolone, posade i saobraćaj u srednjem toku Cetine, u području Biokova i Makarskog primorja.
U prvoj polovici novembra obe dalmatinske brigade napustile su Dalmaciju. Druga je ušla u sastav Druge proleterske, a Prva u sastav Treće divizije. Već 12. novembra u selu Vrba formirana je Treća dalmatinska brigada, jačine oko 650 boraca. U međuvremenu su, 10. novembra, između Biograda i Šibenika, italijanske snage i antikomunističke formacije otpočele napad protiv Primorskog bataljona i vršile čišćenja stanovništva. U borbi sa Primorskim bataljonom kod sela Srime, 8. decembra, italijanske snage i antikomunističke jedinice bile su poražene uz velike gubitke.
Naređenjem Vrhovnog štaba od 18. decembra obrazovana je Sekcija za ratnu mornaricu, a 28. decembra u Podgori je uspostavljena stanica Ratne mornarice. Deset dana posle, pet italijanskih ratnih brodova je odbijeno kada su pokušali da iskrcaju trupe na oslobođenoj obali Podgore.
Borbe tokom 1943. godine
thumb|Partizansko protivavionsko mitraljesko gnezdo iznad Hvara minijatura|Ružica Primorac stenografira radio-vijesti u redakciji [[Slobodna Dalmacija|Slobodne Dalmacije na Mosoru u lipnju 1943.]] Od početka 1943. godine, Italijani su počeli sa pripremama za pokretanje Četvrte neprijateljske ofanzive, pa su tako 2. januara iz Hercegovine prebacili u Dalmaciju oko 3.000 četnika. Za to vreme je u selu Šošić, 7. januara, osnovana Četvrta dalmatinska brigada. Sredinom januara, u Dalmaciji su dejstvovale Treća dalmatinska brigada na području Svilaje i njene okolice, Četvrta dalmatinska na području severno od Biokova i na slobodnoj obali Makarskog primorja, Dinarski i Primorski bataljon na sektoru Bosanskog Grahova, Mosorski bataljon na području Mosora i Severnodalmatinski bataljon s obe strane donjeg toka Krke.
Dana 23. januara formiran je Prvi mornarički partizanski odred, a u prvoj polovini februara Peta dalmatinska brigada. Od Treće, Četvrte i Pete dalmatinske brigade, 13. februara u Imotskom formirana je Deveta dalmatinska divizija, a Štab Četvrte operativne zone preimenovan je u Štab Devete divizije. Preostale jedinice u Dalmaciji, Biokovski odred, Severnodalmatinski bataljon, Kamešnička, Mosorska i Trogirska četa, stavljene su pod komandu novoformiranog Štaba Grupe partizanskih odreda Dalmacije.
U toku Četvrte neprijateljske ofanzive pet dalmatinskih brigada bilo je u sastavu Glavne operativne grupe Vrhovnog štaba NOV i PO Jugoslavije, dok su ostale jedinice u Dalmaciji pojačale svoju aktivnost napadima na neprijateljski saobraćaj na kopnu i moru. Tokom januara i februara izvršeno je četrnaest napada na razne brodove, a neki od njih su bili zarobljeni. U martu su Italijani izveli više akcija u severnoj i srednjoj Dalmaciji, a početkom aprila na ostrvima, protiv partizanskih jedinica i stanovništva. Samo iz područja između Trogira i ušća Krke ovom prilikom je odvedeno u logore još 2.089 ljudi. Krajem maja, posle niza manjih sukoba, četnici su s nadmoćnim snagama preduzeli veći napad na jedinice Kninskog sektora. U ovim borbama četnici su uspeli da razbiju jedan partizanski bataljon. Kada je mesec dana kasnije italijanska Prva brza divizija „Eugenio di Savoja“ napustila severnu Dalmaciju, borbe su se obnovile. Istovremeno je aktivnost partizanskih jedinica u središnjoj Dalmaciji bila udvostručena, dok je u drugoj polovici juna u oblasti Biokova više napada neprijatelja bilo odbijeno.
Štab Osamnaestog armijskog korpusa pokrenuo je krajem juna više operacija na celom prostoru Dalmacije, u nameri da razbije partizanske jedinice i razori njehove baze. Dana 1. jula otpočeo je napad većih delova divizije „Zara“ i četničke Dinarske divizije, uz učešće artiljerije i tenkova u području između Unske i Ličke pruge, protiv jedinica Kninskog sektora (Druga lička brigada, Lički partizanski odred i jedan bataljon Severnodalmatinskog odreda). Posle trodnevnih borbi, neprijatelj se povukao u polazne baze. Dana 9. jula, tri bataljona divizije Zara i antikomunistički dobrovoljci, uz podršku tehnike, napali su glavninu Severnodalmatinskog odreda na prostrou između Vranskog i Prikljanskog jezera. U borbama je odred bio opkoljen, ali se 11. jula probio iz obruča. Posle toga su Italijani u saradnji s Nemcima pokrenuli operacije protiv partizanskih jedinica na Mosoru i Biokovu, koje su trajale od 11. jula do 1. avgusta. Pokušaj opkoljavanja partizana nije uspeo, ali su pritom italijanske snage popalile mnoga sela i zaseoke, te internirale 883 i streljale 97 ljudi. Ovo je bila poslednja velika operacija italijanske vojske u Dalmaciji.
Avgusta 1943., Veliko fašističko veće izglasalo je nepoverenje Musoliniju, što je označilo pad fašizma u Italiji. Tada su jedinice Kninskog sektora upravo prodirale u srednju Dalmaciju. Njima se pridružila i Deseta krajiška udarna brigada. Zbog predstojeće kapitulacije Italije, Vrhovni štab NOVJ uputio je u Dalmaciju Prvu dalmatinsku brigadu. U prvoj polovici avgusta formiran je Operativni štab za Dalmaciju, kome su bile podčinjene sve jedinice NOVJ u Dalmaciji. Delovanje opertivnog štaba ubrzo je zamenio Štab Četvrte operativne zone. Bio je oslobođen niz mesta oko Dinare, a borbe su sukoro obuhvatile i celu Dalmaciju. Italijani su pokušavali da kontrolišu situaciju, ali bezuspešno. Partizanske jedinice su 21. avgusta zarobile 300 domobrana, kod sela Đevrske i Srime poginuo je veći broj italijanskih vojnika.
Borbe protiv Vermahta nakon kapitulacije Italije
Po objavi kapitulacije Italije, jedinice NOVJ razoružale su glavninu italijanske divizije „Bergamo“, delove 17. obalne brigade, prištapske delove Štaba 18. armijskog korpusa, posade i garnizone na ostrvima, neke posade u severnoj i južnoj Dalmaciji i zapelnile golem ratni materijal, a po lukama i mnoge plovne objekte. U mnogim mestima, njihovi stanovnici su sami razoružali italijanske posade.
Prodorom Prve proleterske divizije preko Duvna i Aržana u Dalmaciju, a Četvrte krajiške preko Bosanskog Grahova, sredinom i u drugoj polovici septembra, došlo je do dugotrajnih borbi s nemačkim jedinicama. Masovni ustanak stanovništva Dalmacije nakon kapitulacije Italije i zaplena velike količine ratnog matrijala omogućili su brzo popunjavanje postojećih jedinica NOVJ i formiranje novih, dvanest brigada. Od tih brigada su, po naređenju Vrhovnog štaba NOVJ, u prvoj polovini oktobra formirane Devetnaesta, Dvadeseta i 26. dalmatinska divizija NOVJ. Od ovih je divizija 14. oktobra bio obrazovan Osmi dalmatinski korpus NOVJ. Prvi mornarički odred bio je preformiran u Mornaricu NOVJ, a od zaplenjenih brodova formirano je nekoliko flotila.
Nemačkom zapovedništvu je od izuzetne važnosti bilo zaposedanje Dalmacije, zbog potencijalne mogućnosti savezničkog iskrcavanja. Ovladavši komunikacijama u unutrašnjosti i gradovima Zadrom, Šibenikom i Splitom, nemačko zapovedništvo je polovinom oktobra prebacilo delove 264. nemačke divizije i otpočelo sa napadima u unutašnjosti radi obezbeđenja pozadine, te sa napadima zaposedanja jadranske obale. Delovi Sedme SS i 118. divizije su u borbama protiv delova 26. i 9. divizije NOVJ od 23. oktobra, 10. novembra zauzele Pelješac. Do druge polovice novembra, nemačke snage ovladale su obalom. Dana 22. decembra, usledio je nemački napad na ostrvo Korčulu. Posle četverodnevnih borbi, dve brigade 26. divizije NOVJ bile su prisiljene da se povuku na susedna ostrva. Na ostrvu su nemačke snage izvršile teške represalije nad stanovnicima.
U prvoj polovici januara 1944. godine, 19. divizija NOVJ je iz blasti Bosanskog Grahova prodrla u severnu Dalmaciju. Glavnina Devete divizije dejstvovala je u Glamočkom i Livanjskom polju, 20. divizija napadala je komunikacije između Sinja i Drniša, dok je 26. divizija imala zadatak da brani ostrva. Od 13. do 20. januara, jake snage 118. nemačke divizije iskrcale su se na Šoltu, Brač i Hvar, odakle su se delovi 26. divizije NOVJ prebalcili na Vis. Početkom februara, nemačke snage su potisnule jedinice 19. divizije NOVJ iz severne Dalmacije u južnu Liku, a nekoliko dana kasnije zauzele Bosansko Grahovo. U teškim borbama, narednih meseci je smanjeno brojno stanje 9, 19. i 20. divizije NOVJ. Iz unutrašnjosti na Vis bili prebacivani ranjenici i civili izbeglice. Vlada NDH, koja je nakon kapitulacije Italije proglasila proširenje vlasti na svu Dalmaciju, nije uspela da u Dlamciji uspostavi svoj aparat vlasti.
Sredinom marta, 19. divizija NOVJ prodrla je u Bukovicu, 20. divizija izibila je u sela južno od Dinare, 9. divizija vršila je čišćenje sela od četnika i ustaša u prostoru zapadno i severno od Livna, dok je ojačana 26. divizija organizovala odbranu Visa. Vis je postao centar Mornarice NOVJ, polazna baza za desantne operacije na druga ostrva, sedište Oblasnog komiteta KPJ i Oblasnog NOO-a za Dalmaciju. Preko njega, od početka 1944. godine vršena je evakuacija ranjenika i, u prvoj polovici 1944, 30.000 civilnih izbeglica u Italiju. Vis je tada bio uporište od velike strateške važnosti. To je bilo jedino ostrvo na Jadranu, koje nemačke snage tokom rata nikad nisu uspele da zauzmu.
U drugoj polovici marta, s Visa su delovi 26. divizije izvršili napad na Hvar, razbili nemačku posadu i povukli se. Dana 21. i 22. aprila 1944. godine, delovi 26. divizije NOVJ iskrcali su se na Korčulu i Mljet. Na Korčuli je bilo zarobljeno 459 nemačkih vojnika iz 118. divizije, a ubijeno 397 njih. Po uništenju neprijateljskih uporišta, jedinice NOVJ su se povukle na Vis. U toku Drvarske operacije, 9. divizija NOVJ vodila je višednevne borbe na zapadnom delu Dinare, a delovi 20. divizije napali su neprijateljske posade u Aržanu, a u junu u Trilju. Dana 1. juna 1944, 26. divizija izvršila je prepad na Brač i u petodnevnim borbama zarobila 220 nemačkih vojnika, dok ih je 350 poginulo. Uskoro je na Vis stigao i Vrhovni štab NOVJ.
Početkom jula, 20. divizija NOVJ vršila je akcije na području Dinare i kasnije odbila napade delova Sedme SS, 369. i 264. nemačke divizije na Kamešnicu. Krajem jula, divizija je oslobodila Vrličku krajinu, koju su u teškim borbama ponovno zauzele nemačko-ustaško-četničke snage. Sredinom jula, delovi 264. divizije pokrenuli su u severnoj Dalmaciji prvu fazu Operacije Pestbojle. Sredinom avgusta, jedinice NOVJ probile su se iz neprijateljskog obruča između Vranskog jezera i donjeg toka Krke. U prvoj polovici avgusta, 264. divizija izvela je u severnoj Dalmaciji Operaxiju Vinjet protiv delova Mornarice NOVJ i njenih veza na kopnu. Krajem avgusta, uz sadejstvo delova 19. divizije NOVJ, 9. divizija napala je Gračac, ali nije uspela da ga zauzme.
Završne borbe za oslobođenje
minijatura|Partizanska mornarica 1944. minijatura|Brodovi mornarice NOV 1944. Po naređenju Vrhovnog štaba NOVJ, koji je tada bio na Visu, Osmi korpus, jačine 22.000 boraca, 5. septembra otpočeo je operacije za oslobođenje Dalmacije. Tada su u Dalmaciji bile nemačke 264. i 118. divizija, delovi 373. i 369. divizije i jednog puka obalske artiljerije, šest samostalnih artiljerijskih diviziona i manji broj samostalnih bataljona, Šesti i Sedmi ustaški zdrug, dve domobranske bojne, Sedmi žandarmerijski puk i oko 4.500 četnika. Dana 8. septembra, delovi 26. dalmatinske divizije iskrcali su se na Hvar i ubrzo očistili njegov zapadni deo. Dana 11. septembra, oko tri brigade ove divizije iskrcale su se na Brač i u višednevnim borbama zarobile 583 nemačka vojnika, a ostrvo oslobodile. Dana 14. septembra, delovi 26. divizije iskrcali su se na Korčulu, odakle se neprijatelj bez veće borbe povukao na Pelješac. Nemačku posadu sa Mljeta prinudio je na povlačenje Mljetski partizanski odred. Dana 15. septembra, delovi 26. divizije iskrcali su se na Pelješac i u trodnevnim borbma oslobodili poluostrvo do Stona, zarobivši 491 nemačkog vojnika. Dana 22. septembra, bile je oslobođena i Šolta. Od 17. do 22. septembra, oslobođen je i istočni deo Hvara. Oslobođenjem srednjodalmatinskih ostrva završila je prva faza oslobođenja Dalmacije.
Na kopnu je Deveta dalmatinska divizija uspešno napala posade u prostoru Lapac–Srb, gde joj se predalo 426 domobrana. Devetnaesta divizija je 10. septembra zauzela Benkovac, zatim ga napustila i 7. oktobra ponovno oslobodila. Oslobođenje Benkovca imalo je velik značaj u ovim krajevima i dovelo do rasula četnika u Ravnim kotarima. Za to vreme, 20. divizija operisala je istočno i jugoistočno od Drniša. U noći 10./11. septembra, 9. divizija zauzela je Livno, a 20. divizija 21. oktobra Aržano. Sredinom oktobra, 118. nemačka divizija napustila je Dalmaciju, dok je njen prostor zaposela 369. divizija. Da bi nemačkim snagama presekla odstupnu komunikaciju duž mora, jedna brigada 26. divizije iskrcala se, 15-16. oktobra, na obalu između ušća Neretve i Neuma, a jedna brigada je 18. oktobra oslobodila Ston. Dana 23. oktobra, razbijena je kolona 369. divizije kod Vukovog Klanca, gde je zarobljeno 1265 nemačkih vojnika, dok ih je poginulo oko 2000. U međuvremenu je 29. divizija oslobodila Dubrovnik. Između 18. i 22. oktobra, dve brigade su se iskrcale nba obalu između Krila i Baške Vode i narednih dana oslobodile deo obale od Makarske do blizine Splita. Do 25. oktobra, jedinice 20. i 26. divizije NOVJ oslobodile su Sinj i Dicmo. Naredne noći, neprijateljske snage su napustile Split u koji su 26. oktobra ušli delovi 20. i 26. divizije. Deveta divizija ušla je 28. oktobra u Imotski, a 19. divizija u Zadar. Krajnji jug do bokokotorskog zaliva, od 18. do 28. oktobra, oslobodili su manji delovi 26. divizije.
Posle poraza neprijatelja kod Knina, Dalmacija je bila oslobođena, ali su dalmatinske divizije s ostalim jedinicama NOVJ nastavile borbe za oslobođenje Hercegovine, Like, Bosne, Gorskog kotara, Hrvatskog primorja, Istre i Slovenačkog primorja, sve do kraja rata.
Bilans
desno|mini|250p|Spomenik palim borcima NOB-a i žrtvama fašizma u [[Vodice|Vodicama.]] Pored povezanosti najvećeg dela stanovništva Dalmacije s Narodnooslobodilačkim pokretom i njegove podrške oružanoj i ilegalnoj borbi, iz Dalmacije je poteklo 110.000 boraca i organizovanih aktivista, od čega je u jedinicama NOVJ učestvovalo oko 71.000 boraca.
Okt-1-en-3-on
Okt-1-en-3-on je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 126,196 Da.
Dinastija Yuan
Dinastija Yuan ili Mongolska dinastija je naziv za period u kojem je Kinom po prvi put u historiji vladala dinastija stranih osvajača.
Iako je mongolski vladar Džingis Kan osvojio sjevernu Kinu početkom 13. vijeka, tek je njegov unuk Kublaj Kan uspio dovršiti osvajanje Kine, odnosno južnog dijela koji je bio pod dinastijom Sung. Godine 1271. se proglasio kineskim carem i formalno ustanovio dinastiju.
Razdoblje dinastije Yuan je bilo relativno kratko, ali se pod upravom mongolskih careva Kina ponovno ujedinila, ekonomski oporavila i došla u dodir s cijelim nizom drugih naroda i kultura. U tom je periodu Kinu posjetio Marco Polo.
Kako su se Yuan carevi sve više sinizirali, tako je nestajao njihov utjecaj među drugim mongolskim kanovima. U međuvremenu su ih kineski podanici i dalje smatrali stranim uzurpatorima te su godine 1368. istjerani iz Kine od strane Taizija, osnivača dinastije Ming.
Brivudin
Brivudin je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 333,135 Da.
Opština Svrljig
Opština Svrljig je jedna od opština koje tvore Nišavski okrug u Srbiji.