cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uder
Uder je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ajhsfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.579 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16061097.
Gubaz II od Lazike
Gubaz ili Gubazes II (გუბაზ II, Γουβάζης) je bio kralj drevne gruzijske države Lazika od cca. 541. do vlastitog ubistva 555. Bio je jedna od najznačajnijih ličnosti Lazijskog rata, prvo kao vazal Sasanidske Perzije, a od 548. saveznik Istočnog Rimskog (Bizantskog) Carstva.
Uder
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajhsfeld Uder se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ajhsfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 230 metara. Površina opštine iznosi 13,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.579 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 186 stanovnika/km².
Vidovište
Stanovništvo
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Gubaz II od Lazike
O njegovom životu postoje prilično oskudni podaci, te se ne zna datum njegovog rođenja niti otac. S druge strane se zna da mu je majka bila rodom iz Bizanta, odnosno da je u mladosti proveo neko vrijeme u Konstantinopolu, stekavši čin silentariusa na carskom dvoru. Na vlast je došao u vrijeme vladavine cara Justinijana I, prije izbijanja neprijateljstava Bizanta i Perzije koja će postati poznata kao Lazijski rat. U to vrijeme je Lazika bila bizantska klijentska država. Pokušaj Jovana Ciba, bizantskog magister milituma, da uvede trgovački monopol u Lazici, izazvao je Gubazovo nezadovoljstvo te ga potakao da 541. prijeđe na perzijsku stranu, pomogavši kralju Hozroju I da zauzme strateški važnu tvrđavu Petra, a samim time i kontrolu nad Lazikom.
Gubaz je nakon toga postao perzijski vazal, ali je s vremenom postao sve nezadovoljniji postojećim stanjem, prije svega zbog prestanka prihoda koja je dotle donosila trgovina s Bizantom preko Crnog mora. Gubaz je kao kršćanin također sve teže trpio nastojanja Perzijanaca da svojim vazalima nametnu zoroastričku vjeru. Prema Prokopiju, Hozroje je u tu svrhu čak namjeravao protjerati sve domoroce i Laziku kolonizirati Perzijancima. Kada je Gubaz čuo za to, odlučio je prijeći na stranu Bizanta.
Nakon toga su uslijedile godine teških i iscrpljujućih borbi za kontrolu nad Lazikom. Gubaz je to smatrao posljedicom nesposobnosti bizantskih generala, te o tome pisao caru Justinijanu. Jedan od njih je bio smijenjen, ali dvojica - Martin i Rustik - su to odlučili spriječiti. Doveli su Gubaza da promatra opsadu perzijske tvrđave, pa su ga tada Rustik i njegov brat Jovan tada mučki proboli nožem. Vijest o smrti kralja je izazvala bijes među Lazima, čija je skupština poslala izaslanstvo caru sa zahtjevom da kazni ubice ili će svi opet prijeći na perzijsku stranu. Justinijan je udovoljio njihovom zahtjevu, pogubivši Rustika i Jovana, dok je Martin samo smijenjen. Novim kraljem je postao Gubazov sin Cat.
Asimetrični dimetilarginin
Asimetrični dimetilarginin je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 202,254 Da.
Puente Nuevo, Manuel Doblado
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1722 m.
Jotola, Yajalón
Jotola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1031 m.
Schizzola, Pavia
Schizzola je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 214 m.
Long Lake, Wisconsin
Long Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 50.
Sokolarstvo
Sokolarstvo je jedan od načina lova pomoću posebno uvježbanih ptica grabljivica poput sokola, jastreba ili orlova. Koristi se za lov primjerice zečeva i ptica. Sokolarstvo se obično može naći na prostorima velikih seoba ptica i njime se bave ljudi svakog godišta, spola, amaterski ili profesionalno. Osoba koji se bavi sokolarstvom naziva se sokolar. mini|lijevo|200px| Sokolar u [[UAE-u za „Dan sokolarenja”, 14. siječnja 2012.]] Nije točno poznato gdje je nastalo sokolarstvo, ali se pretpostavlja da je nastalo negdje u stepama južne Azije. thumb|lijevo|200px| Sokolarka na konju thumb|200px| Sokolar s orlom iz [[Karakola, Kirgistan]] U Europi je sokolarstvo stoljećima bilo privilegija plemstva, a u Hrvatskoj se pojavljuje već od 9. stoljeća.
Kultura sokolarstva
Sokolarstvo je tradicijska djelatnost koja uključuje odgoj i treniranje ptica grabljivica da love plijen u prirodi. Iako je izvorno bio jedan od načina prikupljanja hrane, danas se više smatra tradicijskom vještinom i umijećem kojemu cilj nije uzimanje iz prirode, nego dijeljenje plijena s grabežljivcem. Sokolari razvijaju snažne duhovne veze sa svojim pticama za čiji uzgoj, trening i rukovanje je potrebna iznimna požrtvovanost. Sokolarstvo se također i prenosi s koljena na koljeno kao obiteljska baština (npr. u Mongoliji, Maroku, Kataru, Saudijskoj Arabiji i Ujedinjenim Arapskim Emiratima gdje očevi vode djecu u pustinju kako bi izgradili povjerenje putem treninga), ali i formalizirana obuka u klubovima.
Iako svjetski sokolari potječu iz različitih sredina oni svi dijele zajedničke vrijednosti poput tradicija i navika, te metoda treninga i skrbi za ptice, ali i opreme koju koriste i veza koje ostvaruju sa svojim pticama. Zbog toga je ova djelatnost upisana na UNESCO-v popis nematerijalne svjetske baštine prvi put 2010. godine kao zajednička nematerijalna baština više zemalja, a dopunjavana 2012. i 2016. god. Na listi su: Njemačka, Italija, Kazahstan, Pakistan, Portugal, Ujedinjeni Arapski Emirati, Belgija, Češka, Francuska, Južna Koreja, Mongolija, Maroko, Katar, Saudijska Arabija, Španjolska, Sirija, Austrija i Mađarska.
Sokolarstvo danas
U nekim zračnim lukama (pr. Zračna luka Zagreb) postoje zaposlenici sokolari koji uvježbanim sokolovima protjeruju jata ptica koje predstavljaju opasnost za zrakoplove prilikom polijetanja ili slijetanja.
Mnogi sokolari prezentiraju umjetnost sokolarstva, kojom prilikom ptice pokazuju svoje vještine leteći iznad gledatelja, obrušavajući se i vraćajući se na ruku sokolara.
Tămășasa, Mărtinești
Tămășasa je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Mărtinești.
Jarama
Jarama je rijeka u sredini Španjolske duga 198 km, jedna od najvećih pritoka rijeke Tajo.
Karakteristike
Nedaleko od izvora u Provinciji Guadalajara snabdjeva vodom akumulaciono jezero Vado, nakon tog teče prema jugu i ulazi u Zajednicu Madrid. Tu sa istoka protiče pored madridskog predgrađa Barajas. Nakon toka od 138 km u Zajednici Madrid dotiče do ušća u Tajo nešto zapadnije od grada Aranjueza.
Najznačajnije desne pritoke Jarame su; Lozoya, Guadalix i Manzanares, a lijeve; Henares i Tajuña.
Santo Ianni, Cosenza
Santo Ianni je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Jarama
Karakteristike
Sliv rijeke ima površinu od 11.596 km² i proteže se preko Provincije Guadalajara i Zajednice Madrid.
Santo Ianni, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 376 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 629 m.
Kavče
Kavče je naselje u slovenskoj Općini Velenju. Kavče se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 447 stanovnika.
Vešje
Vešje je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Vešje je naselje u okviru opštine Negotino.
Opština Comișani, Dâmbovița
Comișani je opština u Rumuniji u okrugu D'mbovica.
Vešje
Prirodni uslovi
Vešje je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kavadaraca, naselje je udaljeno 15 kilometara istočno.
Naselje Vešje se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je smešteno na visovima iznad doline Vardara, u južnom delu Tikveške kotline. Naselje je položeno na približno 490 metara nadmorske visine, u bregovitom području Vitačevo.
Opština Comișani, Dâmbovița
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 229 m.
Vešje
Stanovništvo
Vešje je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 45 stanovnika.
Santa Higinia, Tecolutla
Santa Higinia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Vešje
Stanovništvo
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Santa Higinia, Tecolutla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Vešje
Stanovništvo
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Tiramani, Piacenza
Tiramani je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Tomislav Radić
Tomislav Radić (Zagreb, 8. prosinca 1940. – Zagreb, 7. ožujka 2015.), jugoslavenski i hrvatski filmski redatelj i scenarist.
Radić se rodio 8. prosinca 1940. u Zagrebu. Diplomirao je 1962. na Filozofskom fakultetu, a 1973. režiju na Akademiji za dramsku umjetnost u Zagrebu.
Svoje ime kao kazališni redatelj izgradio je 1960-ih, a najveći uspjeh postigao je scenskom produkcijom Stilskih vježbi Raymonda Queneaua, koje se bez prekida izvode u sklopu programa Teatra &TD u Zagrebu od 1968. do danas.
Potom se okrenuo televiziji te režirao nekoliko dokumentaraca i dramskih serija za TV Zagreb prije snimanja svojeg prvog igranog filma Živa istina (1972.). Nastavio je režirati igrane filmove i televizijske drame tijekom sljedećih desetljeća. Najbolje su mu ocijenjeni filmovi Što je Iva snimila 21. listopada 2003. (2005.) i Kotlovina (2011.), koji su na festivalu hrvatskog nacionalnog filma, Festivalu igranog filma u Puli, osvojili svaki Veliku zlatnu arenu za najbolji film.
U njegovu bogatu stvaralačkom opusu, sačinjenu od nekoliko desetaka naslova, ističu se dokumentarni filmovi Istrani, Lica, Put, Živjeti u Imotskom, Hrvat na Kosovu, televizijski film I tako dalje, kazališne predstave Stilske vježbe, Kate Kapuralica, Gospodsko dijete, Čaruga, Emigranti, Kafetarija, Ifigenija u Aulidi, Kako voli druga strana, Hedda Gabler, Bard i igrani filmovi Živa istina, Timon, Luka, Anđele moj dragi, Holding, ''Što je Iva snimila 21. listopada 2003., Tri priče o nespavanju i Kotlovina''.
U dvadeset godina profesorskog i dekanskog rada na Akademiji dramske umjetnosti, od 1977. do 1997., Tomislav Radić odgojio je naraštaje hrvatskih glumaca. Osam godina bio je glavni urednik Dramskoga programa HTV-a, od 1998. do 2000.
Za svoj rad nagrađen je nizom nagrada na filmskim festivalima u zemlji i inozemstvu te državnim nagradama i odličjima.
Pokopan je na zagrebačkom groblju Mirogoju.
Stilovi vodstva
Stilovi vodstva mogu se definirati kao specifičan način ponašanja menadžera u okviru radnog procesa koji utječu na rezultate rada u određenoj organizaciji.
Vodstvo je vrlo važna funkcija menadžmenta koja se tiče međuljudskih aspekata, a podrazumijeva komunikaciju, motiviranje, stilove vođenja te razumijevanje ponašanja i stavova pojedinaca i skupina.
U gospodarstvu voditi znači utjecati na ljude kako bi pridonijeli organizaciji i skupnim ciljevima.
Kontinuum vodstva
Kontinuum vodstva je moderni pristup vodstvu i on je mješavina različitih stilova. Prikladnost nekog stila ovisi o vođi, sljedbenicima i situaciji. centar|mini|1000x1000px|Mentalna mapa: Stilovi vodstva
Drinske mučenice
thumb|220px|István Tápai: Drinske mučenice ([[2010).]]
Drinske mučenice († obala Drine kod Goražda, 15. decembra 1941.) je zajednički naziv za pet katoličkih redovnica, pripadnica kongregacije Kćeri Božje ljubavi, koje su za vrijeme Drugog svjetskog rata ubijene od strane četnika. Zbog okolnosti smrti su se smatrale mučenicama, te su beatificirane 24. septembra godine 2011. Njihov praznik je 15. decembar.
Biografija
Časne sestre Kćeri Božje ljubavi došle su u Sarajevo na poziv nadbiskupa dr. Josipa Stadlera 1882. Poslala ih je osnivačica reda Franciska Lechner. Otvorile su na Palama kod Sarajeva, samostan „Marijin dom” 1911. godine. Održavale su nastavu osnovne škole i pomagale susjedima bez obzira na vjeru i narodnost.
Ratne 1941. godine, u samostanu na Palama bile su:
Časne sestre su njegovale bolesnike, pekle su kruh djeci državnog Dječjeg doma te pomagale siromahe i prosjake s Romanije. Dana 11. prosinca 1941. godine četnici su opkolili „Marijin dom”, opljačkali ga i odveli u zarobljeništvo sve redovnice i još neke druge zarobljenike. Vodili su ih po snijegu uz preslušavanja i ispitivanja do Carevih voda i Sjetline. Tamo je časna sestra Berchmana, shrvana od puta ostala a kasnije ubijena 23. prosinca 1941. godine. Ostale četiri časne sestre odvedene su do Goražda, gdje su stigle 15. prosinca 1941. godine. Smještene su u zgradu vojarne na katu. Vojarnom je tada zapovijedao major Jezdimir Dangić. Četnici su u pijanom stanju po noći provalili u sobe u kojima su bile časne sestre. Časne sestre su skočile kroz prozor, nakon čega su ubijene i bačene u rijeku Drinu. Tih dana, bačeno je u Drinu oko 8000 katolika i muslimana. Prvi koji je zapisao zločine bio je slovenski svećenik Franc Ksaver Meško, koji se tih dana nalazio na Palama. Napisano je više knjiga i članaka o tome.
Beatifikacija
thumb|240px|Beatifikacja Drinskih mučenica u [[Sarajevo|Sarajevu.]]
Završen biskupski proces
Završna sjednica istražnog postupka za beatifikaciju redovnice M. Jule Ivanišević i četiriju njenih susestara održana je 14. prosinca 2002., u prostorijama Vrhbosanskoga nadbiskupskog ordinarijata u Sarajevu. Dekret o pokretanju kauze napisan je 4. prosinca 1999. godine, a sjednica otvaranja postupka održana je 6. prosinca iste godine. U tijeku završne sjednice kardinal Vinko Puljić, postulator mons. Marko Josipović, promicatelj pravde dr. fra Velimir Valjan, sudac delegat mons. Mato Zovkić i tajnica kauze s. Snježana Stjepandić potpisali su potrebnu dokumentaciju, koja je potom zapečaćena. Jedan primjerak prikupljene dokumentacije pohranjen je u arhiv Vrhbosanske nadbiskupije, a drugi predan postulatoru da je proslijedi Kongregaciji za proglašenje svetaca u Rim. Na završnoj sjednici prisustvovale su i brojne redovnice Kongregacije Kćeri Božje ljubavi na čelu s vrhovnom poglavaricom časnom sestrom Lucynom Mroczek i provincijalkama zemalja u kojima ta kongregacija djeluje. Sjednica je završena molitvom za proglašenje blaženima časne sestre Jule Ivanišević i četiriju susestara.
2011. godine Papa Benedikt XVI. pokrenuo je proces beatifikacije pet časnih sestara. Papa Benedikt XVI. je 14. januara potpisao dekret o mučeništvu Drinskih mučenica, koje su bile ubijene iz mržnje do vjere. Time je otvorio put za njihovu beatifikaciju. Istoga dana kada je potpisao i dekret o beatifikaciji Ivana Pavla II., koja se obavila u Rimu 1. maja 2011. godine uz prisustvo više od milijun hodočasnika.
Bulgarija (brod)
Bulgarija (do februara 2010. „Ukrajina“) je naziv za riječni kruzer koji se potopio 10. jula 2011. na rijeci Volgi u Ruskoj Federaciji. Bulgarija je prilikom potopa prevozila 208 putnika od kojih je 105 stradalo u nesreći.
Drinske mučenice
Beatifikacija u Sarajevu
24. septembra 2011. u 11 sati se je obavila u Sarajevu beatifikacija Drinskih mučenica. Beatifikaciju je vodio papinski legat i pročelnik kongregacije za proglašenje svetaca salezijanac kardinal Angelo Amato.
Bulgarija (brod)
Dan žalosti u Rusiji
thumb|250px|Odavanje počasti thumb|right|250px|Minuta ćutanja u Moskvi Predsednik Ruske Federacije Dmitrij Medvedev je u ime Vlade 12. jula 2011. proglasio dan žalost i pokrenuo istragu nesreće.
Istorija
Brod je sagrađen 1955. u brodogradilištu Komarno u Čehoslovačkoj pod imenom „Ukrajina“. Naziv Ukrajina je nosio do februara 2010. kada je preimenovan u „Bulgarija“.
Tierra y Libertad, Cuautla
Tierra y Libertad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Cuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1349 m.
Salina, Palermo
Salina je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Anto Baković
Anto Baković (Goražde, 4. srpnja 1931. – Zagreb, 26. siječnja 2017.), jugoslavenski i hrvatski katolički svećenik, pisac, novinar i aktivist.
Životopis
Katolički svećenik Anto Baković je poticao obitelji, da prihvate »Jedno dijete više!«
Rođen je 1931. godine u Goraždu na rijeci Drini kao sedmo dijete u dobrostojećoj obitelji. Kao student bogoslovije pozvan je na služenje vojnog roka u JNA. Već tada je javno iznosio neslaganje sa postojećim jugoslavenskim komunističkim režimom. te je na kraju vojnog roka osuđen je na izdržavanje zatvorske kazne s prisilnim radom u vremenu od četiri godine, jer je odbio govoriti protiv kardinala Alojzija Stepinca. Prema vlastitim navodima, u zatvoru u Nišu je doživio torturu kroz tri dana batinjanja, do duboke nesvijesti i kome.
Nakon izlaska iz zatvora nastavio je i završio studij teologije. Za svećenika je zaređen 1959. godine.
Agen-d'Aveyron
Ažen d'Averon je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Averon koja pripada prefekturi Rodez.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1012 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 45 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,35 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 550 metara (maksimalnoj 863 m, a minimalnoj 525 m).
Anto Baković
Životopis
Djelovao je u župama Kakanj, Korićane, Janjevo na Kosovu i u Maglaju. U Janjevo je došao nakon što je protjeran iz BIH, jer je bio nepoćudan režimu zbog predanog svećeničkog rada. Osnovao je dječji zbor "Bijeli anđeli", koji je postao poznat u cijeloj bivšoj državi. Osnovao je i "Katon" (Katolički ton) te snimio i izdao dvadesetak singlica - gramofonskih ploča sa stotinjak pjesama pod nazivom "Duhovne hrvatske pučke pjesme". Opet je osuđen na zatvorsku kaznu. Nakon povratka, djelovao je u župi Maglaj, gdje je izgradio svetište sv. Leopolda Bogdana Mandića. Snimio je Bibliju u kasetama, prvo zvučno izdanje Biblije na hrvatskom jeziku. Do kraja postojanja Jugoslavije je ukupno proveo 10 godina izdržavajući različite zatvorske kazne u 7 zatvora. Prestao je sa službovanjem u župi 1983. godine, kada je umirovljen zbog bolesti.
Poslije prvih demokratskih izbora i dolaska HDZ-a na vlast, postao je društveno aktivan i jedna od najpoznatijih ličnosti u javnom životu Hrvatske. Pružao je snažnu potporu HDZ-u i predsjedniku Franji Tuđmanu, odnosno njegovoj nacionalističkoj politici. Tada je postao poznat, po za jednog katoličkog svećenika neobičnoj, ali slikovitoj izjavi da je "narod bez države isto što i govno na kiši". Njegov aktivizam se poslije stvaranja nezavisne Hrvatske orijentirao prvenstveno na nastojanje da se ustrojstvo i zakoni Hrvatske što više usklade s naukom Katoličke crkve.
U tom se smislu najviše bavio nastojanjima da se zabrani pobačaj, ali i da se u Hrvatskoj vodi aktivnija pro-natalitetnija politika, smatrajući da će Hrvati, s obzirom na demografske trendove izumrijeti. U tu je svrhu osnovao udruge Hrvatski populacijski pokret, Pronatalitetni pokret "Jedno dijete više", Martyrium Croatiae i Apostolat ljubavi "Jedna obitelj više". Također uređuje i izdaje mjesečnik Narod, glasilo za demografsku obnovu i duhovni preporod.
Zbog svojih stavova je bio česta meta kritika od strane liberalnog i lijevo orijentiranog dijela hrvatske javnosti-
Proslavio je 50. godina svećeništva zlatnom misom 12. 7. 2009. godine. Umro je 26. siječnja 2017. u Zagrebu.
Udestedt
Udeštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Zemerda. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 820 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16068055.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zemerda Udeštet se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zemerda. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 174 metra. Površina opštine iznosi 16,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 820 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 50 stanovnika/km².
Opština Texcaltitlán, México
Texcaltitlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 5592 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2377 m.
El Tesoro, Lagos de Moreno
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1897 m.
Nobujoši Araki
Nobuyoshi Araki (荒木 経惟) je japanski fotograf i umjetnik. Poznat je i po nadimku Arākī (アラーキー). Smatra se jednim od najplodnijih japanskih umjetničkih fotografa, a djela mu često imaju erotske motive; dio kritičara ga je optuživao za pornografiju. Poznate pjevačice Björk i Lady Gaga su njegove velike poklonice.
El Moral, Ixtacuixtla de Mariano Matamoros
El Moral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Ixtacuixtla de Mariano Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2238 m.
Garbazzola, Asti
Garbazzola je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
Vojšanci
Vojšanci su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Vojšanci su naselje u okviru opštine Negotino.
Prirodni uslovi
Vojšanci su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kavadaraca, naselje je udaljeno 25 kilometara istočno.
Naselje Vojšanci se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je smešteno u dolini reke Vardar, u istočnom delu Tikveške kotline. Naselje je položeno na približno 120 metara nadmorske visine, u ravničarskom području.
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Vojšanci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 1.070 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (98%), a ostalo su Srbi. Početkom 20. veka pretežno stanovništvo bili su Turci, koji u većini su posle Prvog svetskog rata iselili u maticu, a na njihovo mesto došli su preci današnjih stanovnika.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
L'Argine, Pisa
L'Argine je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Benavente (Zamora)
Benavente je grad od 18,237 stanovnika na sjeverozapadu Španjolske, koji administrativno podpada pod autonomnu zajednicu Kastilju i Leon i Provinciju Zamora.
Geografske karakteristike
Benavente leži udaljen nekih 65 km od svog administrativnog centra Zamore i oko 260 km od Madrida.
Waldrada
Waldrada ili Wuldethrada (fl. 554 - 555) je bila franačka kraljica i bavarska vojvotkinja. Rodila se kao kćer langobardskog kralja Wachoa. Godine 554. ju je langobarski kralj Audoin dao udati za Teodebalda, franačkog kralja Austrazije. Godine 555. joj je muž umro, a Austraziju preuzeo njegov stric Klotar I. Tada je, prema navodima tadašnjih historičara, započeo ljubavnu vezu sa udovicom svog nećaka. To je toliko skandalizralo crkvene biskupe da je Klotar na kraju pristao da je pošalje sa dvora, i to tako da ju je dao udati za Garibalda, vojvodu Bavarske.
Rodelinda
Rodelinda se može odnositi na:
Don Binney
Don Binney, OBE (Auckland, 1940-2012), bio je novozelandski slikar najpoznatiji po slikama ptica.
North Hobbs, New Mexico
Nort Hobs je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.391.
Kasaze
Kasaze je naselje u slovenskoj Općini Žalecu. Kasaze se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 852 stanovnika.
The Great Pretender
"The Great Pretender" je singl američkog sastava The Platters. Tekst i glazbu napisao je Buck Ram. Singl je izdan 3. studenog 1955., te je 1956. zauzeo mjesto broj.1 na američkoj top ljestvici singlova.
Freddie Mercury 1987.
"The Great Pretender" je sedmi samostalni singl britanskog pjevača rock sastava "Queen" Freddija Mercuryja. Singl je izdan 23. veljače 1987., na "B" strani se "Exercises in Free Love", a singl se popeo na mjesto broj.4 britanske top ljestvice singlova.
Uz Mercuryja i mnogi drugi glazbenici su obradili ovu pjesmu, primjerice: Dolly Parton, Roy Orbison, Pat Boone......
Kale (Žalec, Slovenija)
Kale je naselje u slovenskoj Općini Žalecu. Kale se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Warren, Indiana
Voren je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.239, što je 33 (-2,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ignacio Zaragoza, Coneto de Comonfort
Ignacio Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Coneto de Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 323 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1972 m.
Amalaberga
Amalaberga (oktobar 495 - 540) je bila kraljica Tiringa. Bila je kćer jedinica vandalskog kralja Trazamunda i Amalafride, sestre ostrogotskog kralja Teodorika Velikog. Ujak ju je između 506. i 510. dao udati za tirinškog kralja Hermanfrida, nastojeći na taj način osigurati saveznika protiv Franaka na sjeveru. Amalaberga je Hermanfridu rodila dvoje djece - sina Amalafrida i kćer Rodelindu. Godine 531. je Hermanfrid poražen u borbi protiv Franaka, a potom na prevaru ubijen. Amalaberga je, pak, sa djecom uspjela pobjeći i pronaći utočište u Italiji kod svog brata, ostrogotskog kralja Teodahada. Međutim, za vrijeme gotskog rata ju je u Ravenni zarobio bizantski general Belizar te odveo u Konstantinopol. Sin joj je kasnije postao bizantski general, a kćer se udala za langobardskog kralja Audoina.
Котешица
Демографија
У насељу Котешица живи 604 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,5 година (43,4 код мушкараца и 45,6 код жена). У насељу има 222 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,27.
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године).
Colonia Emiliano Zapata, Villa de Arriaga
Colonia Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Arriaga.
El Refugio, Mexicali
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Colonia Emiliano Zapata, Villa de Arriaga
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 539 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2153 m.
Turmaș, Mărtinești
Turmaș je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Mărtinești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Gardissere, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -1 m.
Nichtunil, Yajalón
Nichtunil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1023 m.
Peña Prieta, San Miguel Totolapan
Peña Prieta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Miguel Totolapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 539 m.
Scocchellina, Pavia
Scocchellina je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Issyk-Kul
Issyk Kul (kirg. Ысыккөл Ysyk Köl, Issyk-kol) jezero je u planinama Tien Shanna sjeveru Kirgistana. Unatoč tomu što je okružen visokim planinskim vrhuncima, nikad se ne smrzava, što odražava njegovo ime koje na kirgiškom znači "toplo jezero". Salinitet jezera je, u odnosu na Jadransko more, 3 puta manji.
Dužine je 182 km, a širine do 60 km i pokriva područje od 6,236 km2. To ga čini drugim najvećim planinskim jezerom na svijetu poslije jezera Titicaca.
Nalazi se na nadmorskoj visini od 1,606 m, a doseže dubinu od 668 m.
Tokom sovjetskog perioda, jezero je postalo popularno turističko odredište, s velikim brojem lječilišta (sanatorija), vikendica i ljetnikovaca uglavnom na sjevernoj obali, u blizini grada Čolpon-Ata. Najpoznatije od takvih lječilišta je poznati sanatorij "Aurora".
Jaroslav Hašek
Jaroslav Hašek (Prag, 30. travnja 1883. - Lipnice nad Sázavou, 3. siječnja 1923.) je bio češki novelist, humorist i novinar, pisac remek-djela satire Doživljaji dobrog vojnika Švejka u svjetskom ratu.
Biografija
Hašek je, pored Franza Kafke, bio jedna od ključnih figura literarnog Praga. Jaroslav Hašek rođen je 30. travnja 1883. godine u Pragu u obitelji koja je vukla korijene s juga Češke. Hašekov otac bio je učitelj matematike i bankovni činovnik, a preminuo je od posljedica pijančevanja kada je Hašeku bilo 13 godina. Nakon očeve smrti ljeraknik Kokoška zainteresirao se za mladog Hašeka. Zahvaljujući njegovoj potpori završio je Komercijalnu akademiju u Pragu nakon čega se zaposlio u Slavia banci, ali godinu dana kasnije dobiva otkaz zbog čestog opijanja. U studentsko doba već se bavi pisanjem, a povremeno i objavljuje svoja djela. Uglavnom se radilo o zapisima s putovanja i kratkim literarnim esejima inspirarnim njegovim lutanjima kroz Moraviju, Slovačku i Poljsku u vrijeme praznika.
Nakon otkaza u banci narednih pet godina proputoavao je, između ostalog, Bavarsku, Švicarsku, Austriju, Mađarsku, Galiciju, Balkan, Slovačku i Češku. Još od mladosti Hašek je bio uvjereni anarhist koji je svoje je stavove objavljivao u mnogim češkim političkim novinama. Tako 1904. godine postaje urednik omladinskog anarhističkog lista Omladina, a od 1906. do 1907. godine radio je za anarhističke novine - Nova omladina i Komuna. Godine 1907. zbog svog rada u anarhističkim novinama zatvoren je na mjesec dana. Po izlasku iz zatvora napušta anarhistički pokret. Pokušavajući promijeniti svoj način života, nakon što ju je poznavao nekoliko godina, Hašek se 1910. godine oženio Jarmilom Majerovom, kćerkom dobrostojećeg poduzetnika. Ženidba na žalost nije odveć pomogla pa se dvije godine kasnije, nakon rođenja sina Richarda, počinje baviti krađom pasa i krivotvorenjem psećih rodovnica, baš kao i njegov književni junak Švejk. Napušta obitelj i nastavlja život boema. Volio je živjeti noćni život, a u gostionama gdje je zalazio važio je za zabavljača, pijanicu i osobu koja se nije ustručavala sukobiti se s policijom.
Pisanje Hašeku nije predstavljalo napor, obično je pisao u kavanama ili gostionama odakle je slao rukopis izravno uredniku ili na tiskanje i to bez da bi svoje tekstova iznova pročitao. Kao plodan i kvalitetan humorist postao je vrlo popularan. Za svoje tekstove koristio je tradicionalne teme iz svakodnevnog života običnih ljudi. Svoj sarkazam često je usmjeravao ka političarima, Crkvi i vojsci. Ismijavao je birokraciju, uvriježene stereotipe i sve mane društva s kojima se susretao, dovodeći situacije do apsurda koristeći se provokativnim stilom pripovjedanja. U svom najpoznatijem djelu Doživljaji dobrog vojnika Švejka u svjetskom ratu razotkriva besmislenost, surovost i ludost militarizma, a kroz svog junaka Švejka uvodi u književnost lik čovjeka iz naroda u kome se pod prividnom maskom priprosta čovjeka krije narodna mudrost.
Od 1915. godine nastupa po kabareima kao zabavljač, ali uskoro slijedi poziv u vojsku. U početku njegova je postrojba raspoređena u južnoj Češkoj, da bi potom bila premještena u istočnu Mađarsku, a potom i na bojište u Galiciji. U rujnu iste godine njegova je postrojba, kao rezultat iznenadnog ruskog proboja, ostala odsječena od svoje pozadine i predala se Rusima. Prvotno je zatočen u zarobljeničkom logoru Dárnice kod Kijeva, a kasnije je premješten u mjesto Totskoye kod mjesta Buzuluk (Ural) gdje se zarazio tifusom. U proljeće 1916. godine pristupa Češkoj legiji boreći se protiv Austro-Ugarske na strani Saveznika. Uskoro postaje daktilograf, a zatim i tajnik u svojoj regimenti. Istovremeno s tim piše humoristične tekstove za list Čehoslovak u kojima podržava borbu Čeha i Slovaka za nezavisnu državu.
Егида
Егида је Јупитеров (Зевсов) блистави штит начињен од коже оне козе која га је хранила на Криту; у средини има Горгонину главу.
Jaroslav Hašek
Biografija
Neće proći dugo vremena i Hašek će doći u sukob s nadređenima kritizirajući uskogrudost i prekomjernu opreznost Češkog nacionalnog vijeća u Rusiji i vodstvo češke legije. Nakon pobjede boljševičke revolucije odbio je s Češkom legijom otići u Francusku i krajem 1917. te početkom 1918. pokušava uspostaviti Revolucionarno vijeće čeških radnika i vojnika u Kijevu. Nakon neuspjeha seli se u Moskvu gdje se pridružuje Češkim Socijaldemokratima (boljševicima). U Crvenoj armiji postaje politički aktivist, novinar i urednik vojnih novina na raznim jezicima te organizira novačenje u mjestu Samara. U rujnu odlazi u Simbirsk, odakle je poslan u mjesto Bulguma kao pomoćnik vojnom zapovjedniku grada. Nakon toga boravio je u Čeljabinsku, Omsku, Krasnojarsku i Irkutsku gdje je radio u političkom odjelu za nacionalne manjine Pete armije te kao novinar i novinski inspektor.
Paul Signac
Izuzev umjetničkog, Signac se bavio i teorijskim radom te je napisao mnoge knjige o slikarstvu, među kojima je i studija D'Eugène Delacroix au néo-impressionnisme iz 1899. godine.
Jaroslav Hašek
Biografija
Nakon završetka 1. svjetskog rata vraća se u Prag s drugom suprugom Aleksandrom s kojom se oženio 1920. godine u Krasnoyarsku, a bez da se razveo od svoje prve supruge Jarmile. Nakon povratka razočaran u sve ono što vidi oko sebe te potpuno nepriviknut na zateknute prilike iznova se prepušta opijanju. U kolovozu 1921. seli se u selo Lipnice nad Sázavou u jugoistočnoj Češkoj gdje radio na svome životnom djelu Doživljaji dobrog vojnika Švejka. Tu i umire je 3. siječnja 1923. godine od posljedica upale pluća i zastoja srca.
Paul Signac
Godine 1892., oženio se Berthom Roblès u Parizu. Tokom 1913., napustio je suprugu i ostavio joj dio svojih nekretnina te se smjestio s ljubavnicom Jeanne Selmersheim-Desgrange, koja će mu roditi kći Ginette. S Roblèsovom je do kraja života ostao prijatelj. Godine 1927., priznao je Ginette kao svoju zakonitu kći.
Umro je 1935. godine u Parizu od posljedica sepse. Kremiran je tri dana nakon smrti i pokopan na groblju Père Lachaise.
Jaroslav Hašek
Biografija
Hašekovo djelo Doživljaji dobrog vojnika Švejka (u izvorniku: Osudy dobrého vojáka Švejka za svitové války, na hrvatskom - Doživljaji dobrog vojnika Švejka u svjetskom ratu) danas se jednoglasno smatra jednim od najvećih djela svjetske satire. Međutim onodobna literarna vrhuška prvotno je negativno reagirala na Hašekovo djelo iako je publika djelo oduševljeno prihvatila. Možda i stoga što je za razliku od Kafke koji je svoja djela pisao na njemačkom jeziku Hašek svoja pisao na svakodnevnom uporabnom češkom jeziku. Švejk se već pojavljivao u ranijim Hašekovim pričama (Dobri vojnik Švejk i druge čudne priče, 1911.; Dobri vojnik Švejk u zarobljeništvu, 1917.). Hašek je prvotno namjeravao napisati šest svezaka knjige. Do smrti je objavio tri nastavka, a posmrtno je objavljen i četvrti dio koji je nadopunio njegov prijatelj Karel Vanek. Nedugo nakon Hašekove smrti Dobri vojnik Švejk zabranjen je u čehoslovačkoj vojsci 1925. godine, poljski je prijevod zapljenjen 1928. godine, a sedam godina kasnije (1935.) knjiga je zabranjena i u Bugarskoj, dok su njemački prijevod spalili nacisti 1933. godine. Hašekova rana djela, dok je uređivao časopis Životinjski svijet, posrmtno su sakupljena u knjizi Skandal Bachura: I druge priče i skečevi (1991.)
Procesija divova i zmajeva
Procesije divova i zmajeva su serije narodnih običaja u obliku popularnih manifestacija i obrednih predstava koje se sastoje od procesija u kojima sudjeluju velike lutke koje predstavljaju likove divova, zmajeva, i životinja. Ovi likovi su se najprije pojavili tijekom gradskih vjerskih procesija na kraju 14. stoljeća u mnogim europskim gradovima, a danas su se održali kao simboli identiteta određenih belgijskih (Ath, Bruxelles, Dendermonde, Mechelen i Mons) i francuskih gradova (Cassel, Douai, Pézenas i Tarascon), gdje su još uvijek živa tradicija. Ove se procesije, u kojima se često miješaju vjerske i svjetovne ceremonije, razlikuju od grada do grada ali uvijek štuju točne rituale predstavljanja divova koji su povezani s poviješću, legendama ili svakodnevnim životom grada. mini|lijevo| Sv. Juraj ubija zmaja tijekom Ducassea u Monsu u 19. st. Procesijski divovi i zmajevi su modeli velikih dimenzija, te dosežu do 9 m visine i 350 kg težine. Predstavljaju mitske heroje ili životinje, suvremene lokalne, povijsne, biblijske ili legendarne osobe i događaje kao što su: Sveti Juraj ubija zmaja (Mons), legendarni konj Karla Velikog - Bayard (Dendermonde), te tata i mama Reuze, popularni obiteljski likovi (Cassel). Oni oživljavaju popularne festivale u kojima su središnji akteri barem jednom godišnje, kada je ujedno i svetkovina određenog lika. Tada se njima odigravaju povijesni prizori koje prate ples na ulicama, te zvuci fanfara i kostimiranih ljudi. Gomila prati povorku, a mnogi sudionici pomažu u pripremama u različitim fazama festivala. Izgradnja diva i njegovo održavanje zahtijevaju mjesece rada i narodne vještine raznih tehnika i materijala. Zbog zoga su procesijski divovi i zmajevi u Belgiji i Francuskoj postali nematerijalna svjetska baština Belgije i Francuske 2005., a 2008. godine upisani su na UNESCO-v popis nematerijalne svjetske baštine u Evropi. mini| Divovi [[Atha na Velikom trgu u Bruxellesu tijekom Svjetske izložbe 1935. god.]] Iako ovim izrazima ne prijeti izravan nestanak, oni ipak pate od brojnih pritisaka kao što su velike promjene u gradskim središtima i povećanja turizma, što dovodi do popularizacije čime propada spontana priroda festivala.
Festivali
U Belgiji postoji skoro 1.500 poznatih divovskih likova, od kojih je najstariji Golijat iz Nivellesa, koji je prvi put opisan 1457. godine. U Belgiji se nalazi i najveći div u Europi, Jean Turpin iz Nieuporta, koji ima više od 11 m visine. Najslavniji događaji koji uključuju divove u Belgiji su:
U Francuskoj su divovi simboli pokrajine Nord-Pas-de-Calais u kojoj je poznato više od 450 divova, najviše u područjima gdje žive Flamanci. Najpoznatiji su:
Tollara, Piacenza
Tollara je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 185 m.
Askaridol
Askaridol je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 168,233 Da.
Opština Conțești, Dâmbovița
Conțești je opština u Rumuniji u okrugu D'mbovica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
Gevrey-Chambertin
Ževre Šamberten je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Dižon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3258 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 131 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 287 metara (maksimalnoj 510 m, a minimalnoj 212 m).
Rodelinda (6. vijek)
Dio historičara, međutim, vjeruje da Rodelinda nije bila tirinško-ostrogotska princeza, nego kćer bavarskog vojvode.
Ćukovac (Zemun)
Ćukovac je gradsko naselje u Beogradu, koje se nalazi na teritoriji opštine Zemun.
Lokacija
Ćukovac je jedno od nekoliko malih naselja koje čine centar Zemuna, nekadašnjeg grada, a danas gradske opštine. Ćukovac se graniči sa naseljima Gardoš i Muhar na severu, Donji Grad na jugoistoku, Kalvarija na jugozapadu, Sava Kovačević na zapadu i Gornji Grad na severozapadu. Ograničeno je ulicama Cara Dušana, Trgom Branka Radičevića Cetinjska, Uginovačka i Novogradska. Naselje je ispresecano sledećim ulicama: Ćukovački rub, Ćukovačka, Ćukovački put, Bregovita, Stevana Dukića, Pinkijeva, Žarka Zrenjanina i Vasilija Vasiljevića.
Karakteristike
mini|250px|levo|Zgrada nekadašnje kafane „Beli medved" Ćukovac se nalazi na istoimenom brdu, jednom od tri brda na kojima je razvijeno staro gradsko jezgro Zemuna. Druga dva brda su Gardoš, koji se prostire ka severu, i Kalvarija, koja se prostire ka jugu, stvarajući brdovite formacije u obliku polumeseca. Ćukovac je potpuno stambeno naselje i poznato je po svojim kratkim i uskim ulicama. Naselje je dobilo ime po ptici Ćuk, verovatno zato, što se ova ptica gnezdila u glinovitom brdu na kome se naselje nalazi.
U podzemlju brda nalazi se mreža podzemnih laguma, koja datira iz perioda austrijske vladavine u Zemunu. Ovi lagumi povezuju Ćukovac, Muhar i Gardoš. Nakon Drugog svetskog rata, stanovnici su počeli da grade Ćukovac, potpuno nesvesni laguma koji se nalaze ispod brda i koji pokrivaju površinu od 450 kvadratnih metara. Kako u to vreme nije postojao kanalizacioni sistem, oni su izgradili septičke jame i sakupljali kišnicu, što je decenijama kasnije zemljište pretvorilo u mokro. Na kraju su zidovi i kuće postale nestabilne, i mnoge fasade i zidovi su se urušavali. 1988. godine, gradske vlasti su konačno intervenisale, jer su kuće u tri ulice počele da tonu. Bušene su rupe da bi se površina povezala sa najvećim lagumiom. Kroz 23 bušotine su sipane velike količine betona u lagum, koji je tom prilikom uništen. Lagum su punili betonom sve dok površina tla nije postala stabilna.
Znamenitosti
U samom podnožju brda i naselja Ćukovac na početku ulice Vasilija Vasiljevića se nalazi kuća u kojoj je svojevremeno bila smeštena kafana „Beli medved“. Ova kuća je sagrađena u balkanskom stilu i verovatno je poslednja kuća u ovom stilu koja se nalazi u starom jezgru Zemuna. Inače kuća je veoma stara, nalazi se u najstarijim sačuvanim planovima Zemuna i procenjuje se da je stara preko 320 godina i ime nosi epitet najstarija kuća u Zemunu. U literaturi sa spominje kao mesto u kome je sa svojim štabom odseo austrijski vojskovođa Eugen Savojski (1663-1736) za vreme opsade Beograda 1717. godine.
Kuća je jednospratnica u prizemlju je poslovni prostor (lokali) a na spratu su prostorije za stanovanje. Ispod „Belog medveda“ je iskopan dvokraki lagum ozidan opekom. Zgrada se i danas koristi za stanovanje, u jako lošem je stanju i neophodna joj je detaljna restauracija.
Kamnje (Bohinj, Slovenija)
Kamnje je naselje u slovenskoj Općini Bohinju. Kamnje se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 232 stanovnika.
Rancho Viejo del Sauz, Manuel Doblado
Rancho Viejo del Sauz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 126 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1792 m.
Potres u Banjoj Luci 1969.
Zemljotres u Banjaluci 1969. je bio potres jačine 8 stepeni po Merkalijevoj, ili 6 stepeni po Rihterovoj skali, koji se desio 27. oktobra 1969. godine. Počeo je neuobičajeno jakim „prethodnim udarom“ u nedjelju, 26. oktobra u 16:35 časova. Podrhtavanje tla se nastavilo do sutradan, kad je novi još razorniji zemljotres potresao Banjaluku. To se dogodilo u ponedjeljak, 27. oktobra 1969. godine u 08:53 časova. Hipocentar je bio 20 kilometara ispod grada.
Zemljotres je 1969. devastirao grad. Poginulo je 15 Banjalučana, a 1.117 ljudi su bili teže i lakše ozlijeđeni. Materijalna šteta je bila ogromna. Potpuno je uništeno 86.000 stanova ili 3,7 x 10^6 metara kvadratnih stambene površine. Velika oštećenja nanesena su školskim (266), kulturnim (146), zdravstvenim (133), društvenim i objektima javne uprave administracije (152). Privreda je pretrpila značajne gubitke. Sva preduzeća su naredni period radila sa značajno smanjenim kapacitetima, a neka su potuno prestala sa proizvodnjom. Autobusi su iz Banje Luke odvezli osnovce i srednjoškolce koji su, skoro započetu, školsku godinu završili u raznim krajevima bivše Jugoslavije. Ubrzo je počela rekonstrukcija i sanacija devastiranih objekata, obnovljena je gradska infrastruktura i počela brza urbanizacija.
U fikciji
Potres i njegove posljedice su rekonstruirane u igranom filmu Dan duži od godine snimljenom 1971. godine.
Campo el Fresnal, Cuautla
Campo el Fresnal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Cuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1279 m.
La Presa, Villa Tejúpam de la Unión
La Presa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa Tejúpam de la Unión.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2187 m.
Les Fleurs du mal
Les Fleurs du mal (srpskohrvatski: Cvjetovi zla) je zbirka pjesama Charlesa Baudelairea prvi puta objavljena 1857. godine. Radi se o Baudelaireovoj najpoznatijoj zbirci i jednoj od najvažnijih zbirki poezije u historiji književnosti. Cvjetovi zla su epohalno djelo simbolističkog pokreta, a izvršili su i značajan utjecaj na modernistički pokret. Izvorno izdanje bili je podijeljeno na šest tematskih cjelina:
Cvjetovi zla danas ostaju Baudelaireovo najpoznatije i najprepoznatljivije djelo te jedno od ključnih dijela u historiji književnosti.
Opština Texcalyacac, México
Texcalyacac je opština u Meksiku, u saveznoj državi México. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2589 m.
1393
Godina 1393 (MCCCXCIII) bila je redovna godina koja počinje u srijedu (1. 1. po julijanskom kalendaru).
Estación Nueve, Tecolutla
Estación Nueve je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Bitka na Jarami
Bitka na Jarami (Batalla del Jarama) se odigrala u februaru 1937. godine istočno od Madrida za vrijeme Španskog građanskog rata između nacionalističkih pobunjenika na jednoj i snaga Druge španske republike na drugoj strani. Započela je kao pokušaj nacionalističkih snaga da prijeđu rijeku Jaramu i zauzmu stratešku cestu koja je spajala republikanski Madrid sa Valenciju, čime bi se glavni grad odsjekao i omogućilo njegovo zauzimanje nakon neuspjelog nacionalističkog napada na grad u novembru prethodne godine. Nacionalističke snage, čije su jezgro činili elitni regulares i afrički veterani, uspjela je iznenaditi republikance, potisnuti republikance i nanijeti im teške gubitke, pri čemu su izuzetno teško stradali neiskusni pripadnici Inernacionalnih brigada, uključujući jugoslavenski Bataljon Đuro Đaković. Međutim, republikanci su nakon nekoliko dana uspjeli stabilizirati frontu, nanijeti nacionalistima teške gubitke, zaustaviti njihovo napredovanje i spriječiti ih da odsijeku stratešku cestu. Bitka je završila nakon krvavog i neuspješnog republikanskog kontranapada nakon kojeg su se obje strane ukopale i započele pozicijski rat na linijama koje se neće mijenjati do samog kraja rata. Bitka na Jarami nije imala vojničkog pobjednika, ali je na republikanskoj strani proglašena pobjedom te opjevana u znamenitoj pjesmi Jarama Valley.
Estación Nueve, Tecolutla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Freeport, Michigan
Friport je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.