cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jesenice (općina)
Geografske karakteristike
Općina Jesenice leži na sjeverozapadu Slovenije, gotovo na samoj granici sa Austrijom. Općina ima površinu od 75.8 km² na kojoj leži 13 naselja.
Naselja Općine Jesenice
Blejska Dobrava, Hrušica, Javorniški Rovt, Jesenice, Kočna, Koroška Bela, Lipce, Planina pod Golico, Plavški Rovt, Podkočna, Potoki, Prihodi, Slovenski Javornik.
M*A*S*H (TV serija)
M*A*S*H je američka televizijska serija koju je stvorio Larry Gelbart nadahnut romanom M*A*S*H: A Novel About Three Army Doctors Richarda Hookera (pseudonim za H. Richarda Hornbergera) i njegovim nastavcima, ali prvenstvenom filmom MASH iz 1970. godine te nešto manje romanom Catch-22 iz 1961. Serija se smatra najpoznatijim dijelom korpusa djela vezanih uz M*A*S*H.
Serija je po žanru bila medicinska drama/crna komedija, a producirala ju je tvrtka 20th Television Fox za TV-mrežu CBS. Radnja je pratila tim liječnika i pomoćnog osoblja u 4077. Pokretnoj vojnoj kirurškoj bolnici (engleski: Mobile Army Surgical, MASH) u Uijeongbuu u Koreji, za vrijeme korejskog rata.
M*A*S*H-ova uvodna špica je sadržavala instrumentalnu verziju pjesme “Suicide Is Painless,” koja se pojavljuje u originalnom filmu.
Serija je premijeru imala 17.9. 1972. godine, a posljednju epizodu 28.2. 1983. Završna epizoda the finale je nagledanija televizijska epizoda u historiji američke televizije. Serija, koja se originalno emitirala 11 sezona i imala 251 epizodu, se dan-danas često reprizira u SAD i drugdje u svijetu. Hrvatska radiotelevizija ju je, tako, emitirala dva puta.
Čimburijada
thumb|right|250px|[[čimbur]]
M*A*S*H (TV serija)
Većina epizoda, pogotovo u ranijim sezonama, se temeljila na pričama stvarnih ratnih kirurga koje je intervjuirao produkcijski tim. Za mnoge je serija bila alegorija za vijetnamski rat (koji se još vodio u doba snimanja serije) umjesto korejskog rata, ali su producenti rekli da se serija bavi ratom općenito.
Čimburijada
Čimburijada (od tur. çılbır: čimbur), svečanost u povodu prvog dana proljeća, osobito u Zenici. Običaj star nekoliko stotina godina počinje ranim jutarnjim ustajanjem ili proljetnim urankom pri kojem se odlazi na okupljanje uz riječne tokove gdje se sprema čimbur, jelo od jaja, skorupa i luka. Čimbur se peče u velikim posudama u kojima zna biti i više od stotinu jaja. Ovaj doručak na otvorenom obično se slavi na Kamberovića polju uz rijeku Bosnu, gdje se dočekuje prvi proljetni izlazak Sunca. Neki sudionici proslave ili čimburaši tom se prigodom odlučuju okupati u Bosni, otvarajući time sezonu kupanja u rijeci. Čimburanje se obično uz golem roštilj nastavlja tijekom čitava dana do kasno u noć. Običaj se proširio u druga mjesta u kojima žive Zeničani.
Evrange
Evranž je naselje i opština u Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel.
Po podacima iz 1990. godine u opštini je živelo 305 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km².
Venecijanski zaljev
thumb|250px| Venecijanski zaljev Venecijanski zaljev (talijanski: Golfo di Venezia) je zaljev u sjevernom dijelu Jadranskog mora, od delte rijeke Po (Italija) do obale Istre (Hrvatska), dug 95 km, i dubok do 34 m; slanoća do 35 %.
1-Buten
1-Buten je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 56,106 Da.
Venecijanski zaljev
Dijeli se na zapadni dio Venecijanskog zaljeva, u užem smislu Venecijanska laguna (Laguna Veneta), a na sjeveroistoku se nalazi Tršćanski zaljev.
U zaljev se ulijevaju rijeke Po, Adige, Piave, Brenta, Tagliamento, Soča (Isonzo) i Timava (Reka). Obala je slabo razvedena i pretežno niska i pješćana, uz koju se razvila turistička središta Lido di lesolo, Lido di Venezia, Bibione, Lignano i dr.
Zapadne obale zaljeva (sve do Trsta) okružuju močvare i lagune, a sjeveroistočna obala je strma (vapnenac). Na obalama se nalazi nekoliko važnih luka i gradova: Venecija, Trst, Pula, Rovinj.
Porast značenja Mletačke republike kao pomorske sile u srednjovjekovnom razdoblju pridonijelo je porastu važnosti zaljeva kao važne trgovačke rute.
Ekološki, to je jedan od najugroženijih dijelova Jadranskog mora jer rijeke Po i Adige sa sobom donose otpadne vode iz industrijski najrazvijenijeg dijela Italije.
Rogaška Slatina (općina)
Općina Rogaška Slatina (slovenski: Občina Rogaška Slatina) je jedna od 212 slovenskih općina od 11 070 stanovnika. , administrativni centar općine je istoimeni grad Rogaška Slatina.
Geografske karakteristike
Rogaška Slatina, leži na sjeveroistoku Slovenije, gotovo na samoj granici sa Hrvatskom. Općina ima površinu od 71.5 km² na kojoj leži 40 naselja.
Naselja Općine Rogaška Slatina
Brestovec, Brezje pri Podplatu, Cerovec pod Bočem, Ceste, Čača vas, Drevenik, Gabrce, Gabrovec pri Kostrivnici, Gradiški Dol, Irje, Kačji Dol, Kamence, Kamna Gorca, Male Rodne, Nimno, Plat, Podplat, Podturn, Pristavica, Prnek, Rajnkovec, Ratanska vas, Rjavica, Rogaška Slatina, Spodnja Kostrivnica, Spodnje Negonje, Spodnje Sečovo, Spodnji Gabrnik, Strmec pri Svetem Florijanu, Sveti Florijan, Tekačevo, Topole, Tržišče, Tuncovec, Velike Rodne, Vinec, Zagaj pod Bočem, Zgornja Kostrivnica, Zgornje Negonje, Zgornje Sečovo, Zgornji Gabrnik
Venecijanska laguna
Venecijanska laguna (talijanski: Laguna Veneta) je zatvoreni zaljev u venecijanskom zaljevu u Jadranskom moru u kojem se nalazi grad Venecija.
Hidrografija
Venecijanska laguna proteže se od rijeke Sile na sjeveru do rijeke Brente na jugu, ima površinu od oko 550 km ². Od toga je oko 8% tvrdo i suho tlo, u to je uključena i Venecija i mnoštvo manjih otočića. Oko 11% površine je trajno pokriveno otvorenim vodama, i kanalima, dok se oko 80% površine sastoji se od blatnih pličina i slatina. Laguna je najveća močvara u Sredozemlju.
Laguna je povezana s Jadranskim morem s tri ulaza: kod otoka Lido di Venezia (ulaz u Mestre i Veneciju), kod luke Malamocco i kod grada Chioggie. Laguna ima visoke oscilacije u razini vode, najekstremnije su za proljetnih plima poznatih kao Acqua Alta (talijanski: visoka voda), koje redovito poplave veći dio Venecije.
Venecijanska laguna je najveći ostatak jednog puno većeg sustava laguna i riječnih estuarija koji se je u doba Rima prostirao od Ravenne na jugu, do Trsta na sjeveru. U V st. i VI st. na otoke u laguni je zbog sigurnosti bježalo romanizirano stanovništvo sjeverne Italije, pred provalama barbarskih naroda. Kasnije su u zaštiti lagune, uspjeli stvoriti moćnu Mletačku republiku. thumb|lijevo|260px|Pogled na otočić Torcello iz lagune Laguna je geološki nastala negdje oko 7 000. - 6 000. godina pne. godina, kada je naglo topljenje leda poplavilo ravne obale gornjeg Jadrana. Taloženje riječnih sedimenata nadoknadilo je potapanje obale, a uzduž čitave morske obale oko ušća rijeke Po svi zaljevi i lagune, postupno su dobili pješčane sprudove prema otvorenom moru.
Današnja laguna je rezultat velikih ljudskih intervencija. U 15. i 16. stoljeću, Mlečani su počeli sa velikim meliracionim radovima da spriječe pretvaranje lagune u močvaru, time su spriječili prirodnu evoluciju lagune. Crpljenje pitke vode za Venecijanski vodovod iz velikog podzemnog jezera slatke vode ispod Venecije od 19. stoljeća ubrzalo je potonuće grada Venecije u vode lagune.
Upravna podjela
Teritorij Venecijanske lagune nalazi se gotovo u cijelosti unutar provincije Venecije i podijeljen je uglavnom između gradova: Venecija, Chioggia i Cavallino-Treporti, manji dijelovi pripadaju gradovima: Jesolo, Quarto d'Altino, Mira, Campagna Lupia. Nadležnost nad vodama u Laguni imaju Lučke kapetanije u Veneciji i Chioggi i Talijanski magistrat za vode.
Otoci lagune
Izvorno mnogi otoci u laguni bili su močvarni, i nepogodni za ljudsko stanovanje, ali su postupno odvodnjom i kanaliziranjem voda, isušeni i kasnije naseljeni. Mnogi manji otoci u laguni su potpuno umjetni. thumb|right|320px| Pogled iz zraka na Venecijansku lagunu sa bezbroj otočića i Venecijom u sredini thumb|right|320px| Otočić San Giorgio Maggiore
Piano di Vezzano II, La Spezia
Piano di Vezzano II je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Hephzibah, Georgia
Hefziba je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.011 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 4.011 stanovnika, što je 131 (3,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
El Duraznito, Urique
El Duraznito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Quinta las Flores, Acolman de Nezahualcóyotl
Quinta las Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Acolman de Nezahualcóyotl.
El Duraznito, Urique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1743 m.
Quinta las Flores, Acolman de Nezahualcóyotl
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 395 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2264 m.
Odžak (Pljevlja)
Odžak je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 87 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 174 stanovnika).
Demografija
U naselju Odžak živi 68 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,8 godina (40,6 kod muškaraca i 44,9 kod žena). U naselju ima 26 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,31.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
Trugnano, Salerno
Trugnano je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 403 m.
Springhill, Montana
Springhil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 130.
Drăgotești, Drăgotești, Dolj
Drăgotești je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Drăgotești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2530 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Cerreto, Brescia
Cerreto je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 838 m.
Trgovinski sporazum protiv krivotvorenja
ACTA ili punim imenom Anti-Counterfeiting Trade Agreement (Trgovinski sporazum protiv krivotvorenja) je kontroverzni internacionalni dogovor o krivotvorenim stvarima, generičkim lekovima i kršenje autorskog prava potpisan 1. 10.2011. između SADa, Japana, Kanade, Maroka, Novog Zelanda, Singapura i Južne Koreje čemu se početkom 2012 pridružila i Evropska Unija. Ovaj dogovor koji su demokratske države donesle u najvećoj tajnosti je bez obzira na svoju dugačku definiciju stvari kojima se bavi postao najpoznatiji pre svega zbog svoje navodne borbe protiv internetskog piratstva. Nakon velikog otpora građana u Evropskoj Uniji ovom sporazumu njen parlament će ga odbiti 4. 7.2012. nakon što su i svi njegovi komiteti glasovali protiv.
Državna tajna
Počeci pregovora o nastanku ACTAe padaju u 2006. godinu kada SAD s svojim najbližim saveznicima počinje tajne pregovore o njemu. U ovoj početnoj fazi sudjelovati će samo ranije spomenuti SAD, Japan, Evropska Unija i Švajcarska čemu će se 2008 pridružiti savezničke države:Australija, Južna Koreja, Maroko, Meksiko, Novi Zeland i Singapur.
Sami pregovori će prolaziti u najstrožoj tajnosti, a sama činjenica da se uopće održavaju će stanovnici tih država koje pregovaraju otkriti tek putem Wikileaksa 2008. godine. Nakon takvog izlaska u javnost tajnih pregovora razne organizacije i pojedinci su dali zahteve da vlade izdaju podatke o samim pregovorima i o čemu se pregovara, a dobiveni odgovori su bili:
Podrška i kritike
ACTA dogovor je žestoko podržan od medijskih korporacija koje proizvode filmove, serije, muziku i slično kao i od korporacija koje se bave proizvodnjom lekovama. U dokumentu koji je došao u javnost Motion Picture Association of America to jest udruženje 6 najvećih Hollywoodskih filmskih studija je pisalo 2010 ACTA pregovaračima da podrže dogovor pošto on dopušta :
Nova Varoš (razvrstavanje)
Nova Varoš može biti:
Trgovinski sporazum protiv krivotvorenja
Provođenje dogovora i kažnjivost
Po ACTA dogovoru internet provajderi moraju skupljati podatke o svojim korisnicima i onome što oni skidaju s interneta kako bi se protiv njih mogle pokrenuti zakonske kaznene akcije što po mišljenju kritičara dogovora krši privatnost korisnika. Sama istraga osumnjičenog korisnika koji bi u slučaju da se dokaže krivim platio u Kanadi maksimalnu kaznu od 500 dolara bi bila vođena tako da bi internet provajder dao informacije policije koja bi došla u dom osumnjičene osobe i proverila sve tamošnje podatke na kompjuteru. Također biti će protuzakonito da internet korisnik koristi program kojim se može maskirati vlastita IP adresa.
Druga važno pravilo ACTAe je da na granici policija ima zakonsko pravo proveriti sve podatke koje osoba što prelazi granicu ima na svom mobitelu ili kompjuteru kako bi se vidjelo ako ona krši ACTA pravila to jest autorsko pravo na svojim uređajima što je već postalo de facto zakon u SAD.
Zanimljivost
Sam ACTA dogovor po pitanju piratskog skidanja filmova, muzike i slično je drugi ali mnogo drastičniji način skupljanja dodatnih financijskih prihoda za medijsku industriju pošto u Evropskim državama, SADa itd već kompjuterski korisnici već desetak godina plaćaju porez na buduće protuzakonito korištenje hard diskova, CDa, DVDa i slično. Taj porez za mobitele samo po pitanju muzike na primer u Italiji iznosi 1, u Belgiji 2, a u Austriji 12 evra, dok Evropska internet i mobitel industrija procenjuje kako ju taj porez direktno košta milijardu i 200 miliona evra.
Zavisno od različitih uređaja koji se kupe taj porez to jest naknada u Hrvatskoj iznosi od 8 lipa pa sve do 160 kuna
El Puente, Ixcateopan de Cuauhtémoc
El Puente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ixcateopan de Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1715 m.
Poliprenilpirofosfat sintetaza
Termin poliprenilpirofosfat sintetaza ima više značenja.
Porodica Boleyn
Porodica Bolin je bila istaknuta vlastelinska i aristokratska engleska porodica. Porodica je na vrhuncu moći bila za vreme vladavine dinastije Tjudora, kada je En Bolin postala druga žena Henrija VIII, a njihova ćerka Elizabeta kraljica Engleske i Irske.
AKING
aKING je južnoafrički melodični rock sastav iz Bellvillea, predgrađa Kaapstada. Pjevaju na engleskom jeziku. Sastav je nastao u studenome 2007. godine. Osnovali su ga Hunter Kennedy i Jaco 'Snakehead' Venter, obojica članovi bellvillskoga Fokofpolisiekara, u suradnji sa Laudom Liebenbergom (vokali i gitara) i Henniejem Van Halenom (bass gitara).
Povijest
Prvi studijski album sastava, Dutch Courage je izašao 2008. godine, a zatim je uslijedio i drugi album, Against All Odds početkom 2009. godine. Sastav je gostovao diljem Južne Afrike, nastupajući na velikim festivalima kao što su Oppikoppi i Coke Zero Fest 2009. godine, gdje su dijelili binu sa međunarodnim imenima kao što su Oasis, Snow Patrol i Panic! at the Disco. Glazba sastava (kao npr. njihova prva singlica The Dance) se puštala na većim južnoafričkim radio postajama, uključujući 5FM, KFM i radio postaje na kampusima diljem zemlje.
Godine 2009., aKING su letjeli do Argentine da bi snimili glazbeni spot za svoju singlicu, You and I. Pred kraj 2008. godine, sastav je snimio tri pjesme za projekt nazvan In The Twilight, koji su uradili u suradnji sa kaapstadskim produkcijskim kućama Ghetto Vibrations, Khayelitsha United Mambaso i Thokozani Brothers. aKING je povezan sa "bratskim" sastavima Fokofpolisiekar, Die Heuwels Fantasties i Van Coke Kartel, koji često nastupaju zajedno u sklopu svog konceptualnog projekta, VanFokKingTasties. Početkom 2010. godine, Andrew Davenport, vokalista, bass gitarista i prijatelj sastava je zamijenio Huntera Kennedyja na gitari. Sastav je izbacio svoj treći studijski album The Red Blooded Years u ožujku 2011. godine. Sastav se pojavio u SABC 2 sapunici 7de Laan početkom listopada 2015. godine.
Colonia Nuevo Amanecer, Santa María Colotepec
Colonia Nuevo Amanecer je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Colotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Artur Takač
Artur Takač (Varaždin, 9. 6. 1918 — Kopaonik, 28. 1. 2004), jugoslavenski atletski reprezentativac, proslavljeni sportski radnik, član Međunarodnog olimpijskog komiteta (MOK) i pukovnik Jugoslavenske narodne armije (JNA).
Eulenberg
Ojlenberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Altenkirhen (Vestervald). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 60 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7132029.
Terpenoidaliltransferaza
Termin terpenoidaliltransferaza ima više značenja.
Eulenberg
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenkirhen (Vestervald) Ojlenberg se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Altenkirhen (Vestervald). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 225 metara. Površina opštine iznosi 1,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 60 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 52 stanovnika/km².
Artur Takač
Podrijetlo i djetinjstvo
Artur Takač je rođen 9. 6. 1918 godine u Varaždinu u židovskoj porodici Emila i Kornelije Takač. Otac mu je bio mašinbravar i električar, a majka domaćica. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u rodnom gradu.
Sportska karijera
Sportu i atletici ga je privukao varaždinski sportski radnik Dragan Grims. Sportsku karijeru je započeo 1934, sa 16 godina igrao je fudbal u HŠK Slavija iz Varaždina. Bio je omladinski prvak i rekorder Kraljevine Jugoslavije u trčanju na 800 i 1.500 metara. Godine 1935 učestvovao u atletskoj reprezentaciji Kraljevine Jugoslavije u susretu sa univerzitetskom reprezentacijom Ujedinjenog Kraljevstva. Te godine osvojio je omladinsko Tenisko prvenstvo Kraljevine Jugoslavije u igri parova. Godine 1937, u Varaždinu je sa Dragutinom Fridrihom osnovao klub za hokej na ledu u kojem je igrao beka i koji je 1940 osvojio Prvenstvo Hrvatske u hokeju na ledu i drugo mesto na Prvenstvu Kraljevine Jugoslavije. Godine 1940 je došao u zagrebački HAŠK, u kojem je bio jedan od aktera tadašnjih uspeha.
Drugi svetski rat
Po izbijanju Aprilskog rata tj. okupacije Kraljevine Jugoslavije, Artur je bio interniran u logor u Italiji. Posle kapitulacije Italije 1943 godine prebegao je u Švajcarsku gde je kao ratni zarobljenik bio interniran u Iverdon kraj Lozane. Tamo je bio takmičar i trener atletskog kluba. Sa ostalim izbeglim ratnim zarobljenicima osnovao je igrao za Jugoslovenski fudbalski klub. U to vreme Olimpijski institut u Lozani organizovao je kurseve za sportske instruktore u logorima za izbegle ratne zarobljenike, a jedan od njih je pohađao i Artur. Brzo je zapažen i kao pedagog, pa je prihvaćen kao nastavnik i saradnik Međunarodnog biroa za sportsku pedagogiju i Olimpijskog instituta u Lozani. Njegov talenat i entuzijazam su bili primećeni od strane direktora Instituta dr Frensisa Meserlija, koji ga je izabrao za svog pomoćnika. Tokom 1944 godine Artur, Meserli i drugi su organizovali mini olimpijske igre za bivše zarobljenike u kampu poreklom iz Jugoslavije, Sjedinjenih Američkih Država, Engleske, Grčke, Italije, Francuske i drugih zemalja. Na proslavi 50-godišnjice osnivanja Olimpijskih igara moderne ere (od 16 do 20. 6. 1944) održan je Kongres sportske pedagogije i psihologije na kojem je Artur podneo referat "Pedagogija u atletskom treningu". Na atletskim takmičenju koje je organizovao tom prilikom, pobeđuje u trčanju na 400 i 1.500 metara. Krajem avgusta 1944 prebegao je iz Švajcarske u Francusku i pridružio se borcima pokreta otpora, a zatim se prebacio preko Barija u Italiji na Vis i tu se pridružio Narodnooslobodilačkoj vojsci Jugoslavije (NOVJ).
Karijera u SFR Jugoslaviji
Nakon rata Artur je organizirao sportski život u Jugoslovenskoj armiji (JA). Učestvovao je 1945 pri formiranju Sportskog društva Partizan. Od 1946 do 1948 bio je prvi komandant Škole za fizičku kulturu JA. U periodu od 1946 do 1969 bio je generalni sekretar, te potpredsednik i predsednik AK Partizan. Istovremeno je od 1946 do 1960 bio generalni sekretar Atletskog saveza Jugoslavije, a do 1969 i potpredsenik.
Olimpijski rad
Godine 1948 Artur je bio vođa Jugoslovenskog atletskog tima na Olimpijskim igrama 1948 u Londonu. Nakon uspeha sa kandidovanjem Beograda za Pojedinačno atletsko prvenstvo Evrope 1962 godine, Artur je postao član Veća Međunarodne atletske federacije (IAAF). Već 1964 godine, imenovan je za tehničkog direktora MOK-a i član Organizacionog odbora Olimpijskih igara 1968 u Ciudad de Meksiku. Kao jedan od sudija koji su ručno merili rezultat, odigrao je važnu ulogu u priznavanju skoka u dalj Boba Bimona (8.90 metara) za svetski rekord. Uspeh tih igara promovisao ga je za tehničkog delegata na Olimpijskim igrama 1972 godine u Minhenu i Olimpijskim igrama 1976 u Montrealu. Tokom tih zadataka Artur je radio i na unapređenju pojedinih olimpijskih pravila. Radio je na masovnijem učešću žena na olimpijskim igrama, ali i na pitanjima upotrebe droge u sportu. Nakon toga Artur se vratio u SFR Jugoslaviju, gde je vodio Mediteranske igre 1979 u Splitu, a potom Zimske olimpijske igre 1984 u Sarajevu. Artur je u to vreme bio lični savetnik predsednika MOK-a Huana Antonija Samarana. 1990 godine Samaran je uputio Artura u Zagreb da posjeti Tuđmana, koji je tada bio predsjednik Predsjedništva SR Hr­vat­ske, sa oštrim upozorenjem da ne otkazuje Europsko atletsko prvenstvo u Splitu. 1998 objavio je svoje memoare u knjizi "60 olimpijskih godina".
Nestanak i smrt
Artur Takač je nestao 28. 1. 2004 tokom skijanja na Kopaoniku. Njegovo telo je pronađeno 17 meseci kasnije, u junu 2005 godine, u Čavorovskoj reci blizini sela Gumnište, 25 kilometra od Leposavića. Prema izjavi Takačevog sina Gorana, na tijelu, koje je bilo u skijaškom odijelu, nađeni su osobni predmeti koji su nedvosmisleno pokazali da je riječ upravo o Arturu, odjeća, obuća, sat Rolex koji je dobio od predsjednika MOK-a Samarana i ski-pass s fotografijom. Uz tijelo su pronađeni samo skijaški štapovi, ali ne i skije. Sahranjen je 4. 7. 2005 godine u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
Memorijalni turnir
U Beogradu, na stadionu FK Partizana se od 2006 godine održava međunarodni atletski miting posvećen sećanju na Artura Takača. Pobednik trke na 800 metara dobija statuu Artura Takača, a ostali pobednici trofeje u obliku Beogradskog pobednika.
Zanimljivosti
Sin Artura Takača, Goran Takač bio je 2004 godine optužen u emisiji nezavisne produkcije emitovanoj na BBC za korupciju i pomaganje Londonu u nelegalnom dobijanju Olimpijskih igara 2012 godine. Te tvrdnje protiv njega nisu dokazane. Britanski novinari su bili optuženi za prevaru, te se od te tužbe odustalo.
Los Rincones, Mexticacán
Los Rincones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mexticacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1744 m.
Trans-preniltransferaza
Termin trans-preniltransferaza ima više značenja.
Furci Siculo, Messina
Furci Siculo je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2956 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Fontenay-le-Vicomte
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 884 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 129 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,83 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 81 metar (maksimalnoj 84 m, a minimalnoj 46 m).
Jacques Lancelot
Žak Lanselo (Jacques Lancelot) (25. aprila 1920. – 7. februara 2009.) je bio čuveni francuski klarinetista klasične muzike. Smatra se eksponentom tradicionalne francuske klarinetske škole sa jasnim i transparentnim zvukom.
Biografija
Žak Lanselo je rođen 25. aprila 1920. u Ruanu, na severoistoku Francuske. Studirao je muziku na Conservatoire National de Musique de Paris, u klasi Auguste Perier gde je dobio prvu nagradu 1939. Dalje studije muzike nastavlja u kamernoj klasi Fernand Oubradous.
Bio je važna ličnost za kompaniju Buffet Crampon, jer je 46 godina (1953-1999) bio njen test-svirač.
Umro je u 88-oj godini života, 7. februara 2009.
Pedagoška delatnost
Kao veliki izvođač, entuzijasta i pedagog, Žak Lanselo je predavao na konzervatorijumu u Ruanu, od 1947. Postavljen je za profesora na Konzervatorijumu Nacionalnog Superieur de Musikue de Lion od njegovog osnivanja. Od od 1960. do 1975, bio je profesor na Académie Internationale de Nice.
Lanselo je obučavao najreprezentativnije klarinetiste Japana, gde je njegov master klas bio izuzetno cenjen. U Japanu ga smatraju korenom japanske klarinetske muzike i obrazovanja, jer je formirao veliki broj klarinetista.
Bio je član brojnih žirija u Parizu na konzervatorijumu i na mnogim međunarodnim takmičenjima.
Суви До (Ниш)
Суви До је насељено место у градској општини Палилула на подручју града Ниша у Нишавском округу. Налази се у ширем урбаном простору Ниша, на око 6 км југоисточно од центра града. Према попису из 2002. било је 935 становника (према попису из 1991. било је 807 становника).
Историја
Суви До је старо, већ у средњем веку формирано село, јер га је турски попис 1498. године затекао (уписаног као Дол) са 10 кућа, 2 неожењена, 3 удовичке куће и с дажбинама од 1.682 акче. Касније има мало података о њему. Месна топонимија (Влашко брдо) говори о присутности и распрострањености Влаха сточара (на то указују и називи суседних села: Вукманово, Бербатово, Доње Власе). Ослобођење 1878, године га је затекло као сеоце с непознатим господаром. Био је поприште великих бојева за ослобођење Ниша од 4. до 8. јануара 1878. године (Вучји Дол и Камара).
Суви До је до 1949, године мало село у околини Ниша. Те године, на улазу у село подигнути су први објекти индустрије радио и рендген апарата (РР заводи), претече касније Електронске индустрије. Овај моменат и близина града, подстакли су засељавање радника и социјално-економску преструктурализацију, тако да село отада постепено губи своја традиционална сеоско-сељачка обележја.
Године 1971. у Сувом Долу је било 15 пољопривредних, 9 мешовитих и 153 непољопривредних домаћинства. На тај начин је у социо-економском смислу, почевши од шездесетих година 20. века, добио најпре приградско мешовите, а потом и градске каракреристике (радничко насеље), премда с тачке гледишта урбаног лика оставља утисак још увек претежно руралног насеља.
Демографија
Године 1878. Суви До је село у околини Ниша с око 20 домаћинстава и око 150 становника, а 1930. године има 45 домаћинстава и 275 становника.
У насељу Суви До живи 750 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,5 година (37,8 код мушкараца и 41,3 код жена). У насељу има 321 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,91.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Ukrina
Ukrina je reka u zapadnom dijelu Republike Srpske, BiH, desna pritoka reke Save, u koju se uliva 3 km severno od naselja Koraće, odnosno 10 km jugozapadno od Broda. Nastaje od Velike i Male Ukrine. Dužina toka Ukrine od izvora Velike Ukrine (Lukavac) je 119,3 km, a površina sliva 1.515,4 -{km}-².
Chimalaquín de Abajo, Mexticacán
Chimalaquín de Abajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mexticacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1780 m.
San Luisito, Río Bravo
San Luisito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Livila
U popularnoj kulturi
U britanskoj TV-seriji The Caesars njen lik je tumačila Suzan Farmer. U BBC-jevoj seriji I, Claudius njen lik je tumačila Patricia Quinn. U TV-seriji A.D. njen lik je tumačila Susan Sarandon.
Plan de Ramírez, Turicato
Plan de Ramírez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1664 m.
Jesús Domínguez, Sayula de Alemán
Jesús Domínguez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Kalhausen
Kalhauzen (nem - Kalhausen) je naselje i opština u Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel.
Las Ochenta, Puerto Rico
Las Očenta je grad u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Kalhausen
Po podacima iz 1990. godine u opštini je živelo 841 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 62 stanovnika/km².
Las Ochenta, Puerto Rico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 951, što je 248 (-20,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cantavenna, Alessandria
Cantavenna je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 203 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
Društvo za ugrožene narode
desno|mini|225px|Logo udruge Društvo za ugrožene narode (njemački Gesellschaft für bedrohte Völker ili GfbV) je međunarodna Nevladina organizacija koja se zalaže za ljudska prava po svijetu, ponajviše za prava manjina, prava na jezik i prava na slobodu religije. Sjedište joj je u njemačkom gradu Göttingenu, a glavni tajnik joj je trenutno Tilman Zülch.
Druz Julije Cezar
Neron Klaudije Druz (Nero Claudius Drusus), kasnije poznat kao Druz Julije Cezar (Drusus Julius Caesar; 13. pne. - 14. septembar 23. n.e.) bio je rimski aristokrat i pripadnik Julijevsko-Klaudijevske dinastije. Bio je sin rimskog cara Tiberije i njegove prve supruge Vipsanije Agripine.
Godine 4. se oženio za svoju rođaku Livilu, s kojom je imao troje djece.
Sallisaw, Oklahoma
je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Polinezijska mitologija
Oceanija je kontinent raskomadana na mnoštvo otoka i otočića (ima ih oko trideset tisuća). Stanovnici ovih otoka (oni izvorni, starosjedioci) smatraju da su njihovi nekadašnji preci bili ribe i kornjače, a u današnji oblik doveli su ih njihovi bogovi. Ti stanovnici Južnih toplih mora još i danas vjeruju da su nekada davno prije njihovi otoci činili jedinstven i kompaktan kontinent, a bogovi su ih razdvojili poradi neposlušnosti jedne djevojke.
Kako je to zapamtila njihova mitologija: ' … Jednoga dana u vrijeme provedbe vjerske svečanosti, umjesto da ostane u kući, kako ne bi uznemirila bogove, jedna mlada djevojka odluči poći na kupanje. Da bi je bogovi kaznili za neposluh oni joj pošalju grčeve u mišiće i djevojka se stane utapati. Veliki orao koji je to vidio pokuša da djevojci ukrade dušu, no, djevojka se toliko otimala da je podigla silne valove koji su potopili zemlju, a nad morem je ostalo samo nekoliko manjih otoka. Bogovi je kazne tako da je pretvore u ribu imena Tahiti, a bila je toliko velika da se od njezinog izmeta svakog dana pojavio jedan novi otok. To je trajalo toliko dugo dok bogovi nisu bili zadovoljni kaznom za neposlušnu djevojku, a onda i nju samu pretvore u veliki otok. Velika leđna peraja pretvorila se u visoku planinu koja se i danas vidi na otoku Tahiti. No, djevojka se ni tada nije mogla smiriti, pa bi povremeno i kao otok zaplivala, a u tim trenucima opet bi stradavali ljudi koji su živjeli na tom otoku. Opet su se umiješali bogovi, pa su poslali velikog ratnika i junaka imena Tafai da prikuje za dno ribu-djevojku-otok za dno oceana. Kad je Tafai to doista i učinio otok Tahiti više se nije micao i ljudi su mogli mirno živjeti bez straha.' Otok Tahiti još je i danas miran i plijeni svojom ljepotom egzotike.
Las Pastillas, Calvillo
Las Pastillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Calvillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1670 m.
Nemecia Gaona López, Río Bravo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Brucciano, Lucca
Brucciano je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 665 m.
Lino Capolicchio
Lino Capolicchio (Merano, 21. august 1943) je italijanski glumac, koji je postao poznat ulogama u prestižnim italijanskim igranim filmovima 1970-ih. U Italiji je poznat po i sinkronizaciju filmova, pri čemu se posebno ističe njegov rad na posuđivanju glasa Boa Hazarda u popularnoj američkoj seriji The Dukes of Hazard. . Također se bavio i scenarijom i režijom.
Retha Warnicke
Rita Marvin Vornik je američka istoričarka, profesorka na Univerzitetu u Arizoni. Završila je Univerzitet u Indijani, a potom upisala istoriju na Harvardu, i stekla zvanje magistra, a 1969. i doktora nauka. Već za vreme rada na doktoratu, Reta se zaposlila kao profesor istorije na Univerzitetu u Arizoni, gde je ubrzo postala šef katedre za istoriju – prva žena na toj poziciji u istoriji Arizone. Intenzivno je radila na poboljšanju prava žena i studenata. Više od polovine profesora na njenom departmanu bile su žene. Vornikova je decenijama proučavala život u Engleskoj u doba Tjudora, a najviše se bavila kraljicom Anom Bolen. To je rezultiralo brojnim i podrobnim studijama o njenom životu, koje se danas smatraju najrelevantnijim kada je Bolenova u pitanju. Najpoznatije među njenim knjigama su Inventing the Wicked Women of Tudor England: Alice More, Anne Boleyn and Anne Stanhope, Sexual Heresy at the Court of Henry VIII, The Marrying of Anne of Cleves: Royal Protocol in Tudor England, Anne Boleyn's Childhood and Adolescence i The Rise and Fall of Anne Boleyn: Family politics at the court of Henry VIII. Jedna od teorija koje zastupa je i ta da Ana nikako nije rođena 1501. godine, već mnogo kasnije – u leto 1507.
Theme from Mahogany (Do You Know Where You're Going To)
Theme from Mahogany (Do You Know Where You're Going To) je pop pjesma koju su napisali američki autori Michael Masser i Gerald Goffin, danas najpoznatija po tome što ju je Diana Ross izvela kao dio soundtracka, odnosno naslovnu muzičku temu filma Mahogany iz 1975. godine, u kome je bila igrala glavnu ulogu. Pjesma, čiju je originalnu verziju 1973. godine bila otpjevala Thelma Houston, svojim tekstom komentira osnovni zaplet filma, odnosno rastrzanost protagonistice između ljubavi koju je ostavila u Detroitu, i uspješne karijere modne dizajnerice u Rimu. Theme je za razliku od filma postigla izuzetan uspjeh te kao singlica uspjela doći na prvo mjesto američke top-liste Billboard Hot 100 i drugih Easy Listening lista, Na dodjeli Oscara je bila nominirana za najbolju pjesmu.
Kasnije je obrađena mnogo puta, pri čemu se ističu verzije koje su izveli Mariah Carey i Jennifer Lopez.
Eulenbis
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kajzerslautern Ojlenbis se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kajzerslautern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 385 metara. Površina opštine iznosi 4,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 507 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 128 stanovnika/km².
Tierra Santa, Urique
Tierra Santa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1809 m.
Panigaia, Treviso
Panigaia je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Pravoslavlje i homoseksualnost
Pravoslavna crkva smatra da je seksualnost kako je mi poznajemo, deo sveta nakon pada. U pravoslavnoj teologiji i monaštvo i brak su putevi spasenja. Celibat je idealni put, oličen u monaštvu, dok je brak blagoslovena zajednica prave ljubavi između muškarca i žene. Homoseksualnost se smatra grehom. Neki članovi pravoslavnih crkava su uzeli aktivnu ulogu u promovisanju negativnih stavova prema gejevim i lezbejkama, a nekoliko visokih crkvenih predstavnika su oštro osudili homoseksualnost. Bivši poglavar Grčke crkve, arhiepiskop Kristodulos Atinski je opisao homoseksualnost kao "hendikep".
Pravoslavne crkve prihvataju osobe sa "homoseksualnim osećanjima", ali ih podstiču na prevazilaženje ovih osećanja i odbijaju pričest osobama koje žele da opravdaju svoje homoseksualno ponašanje.
Za razliku od vernika ostalih hrišćanskih denominacija, aktivizam je manje prisutan u pravoslavnim grupama. Godine 1980. u Los Angelesu je osnovana grupa Axios, koja okuplja LGBT pravoslavne vernike i vernice u SAD.
Premda postoji nekoliko izolovanih slučajeva blagosiljanja istopolnih zajednica, nijedna pravoslavna crkva ne priznaje istopolne zajednice.
Emil Hájek
Emil Hajek, jugoslavenski pijanista i klavirski pedagog češkog porekla (Hradec Kralove 3. mart 1886. - Beograd 17. mart 1974.)
Na Konzervatoriju u Pragu završio studij klavira 1908. kod Josefa Jiraneka (cs:Josef Jiránek), kompoziciju je učio kod Antonjina Dvoržaka; u klaviru se usavršavao kod K. Ancorgea u Berlinu. Sa bratom, violinistom Jaroslavom koncertirao u Finskoj (1902 — 1904), a bio je profesor klavira i kamerne muzike na Konzervatoriju u Saratovu (1909 — 1921) a od 1918 — 1921. i rektor. Od 1928. u Beogradu profesor i zatim direktor Muzičke škole Stanković koju je podigao na evropski nivo. Od 1937. do 1963. je bio redovni profesor i šef klavirskog odseka na Muzičkoj akademiji u Beogradu. Svojom ličnošću je obeležio razdoblje u kojem je delovao.
Iz njegove su škole izašli brojni ugledni pijanisti i pedagozi: Vlastimir Škarka, Olga Popov, Vera Veljkov, Olga Jovanović, Mirjana Vugdragović, Miroslava Lili Petrović, Srđan Grbić i dr. Priređivao je solističke večeri, svirao sa violinistom P. Stojanovićem, a bio je pratilac mnogih jugoslovenskih i stranih umetnika koji su gostovali u Beogradu. Na Radio Beogradu izvodio Bahove preludije i fuge i Betovenove sonate, snimao dela jugoslovenskih kompozitora, a bavio se i muzičkom publicistikom i kritikom. Bio je i član žirija na takmičenjima u zemlji i inostranstvu (Prag, Varšava). Član šopenovog instituta u Varšavi i dobitnik Sedmojulske nagrade za životno delo 1961. godine.
Japanska mitologija
Japanska mitologija je zbirka tradicionalnih i narodnih priča kao i vjerovanja nastala na otocima japanskog arhipelaga. Šintoizam i budizam su temelj japanske mitologije. Povijest tisuća godina kontakata s mitovima Kine, Koreje, Ainu naroda i Okinawan naroda su također ključni utjecaji u japanskoj mitologiji.
Japanski mitovi vezani su za topografiju arhipelaga kao i za poljoprivredno utemeljenu narodnu religiju, a šintoistički panteon drži bezbroj kamija ( na japanskom za "boga" ili "duhove"). Ovaj će članak govoriti o kozmogoniji, važnim božanstvima, modernim interpretacijama, kulturnom značaju i utjecaju tih mitova.
Dva važna izvora za japanske mitove kakvi su danas prepoznati su Kojiki i Nihon Shoki. Kojiki, ili "Zapis o drevnim stvarima", najstariji je preživjeli zapis o mitovima, legendama i povijesti Japana. Uz to, Shintōshū opisuje porijeklo japanskih božanstava iz budističke perspektive.
Jedna značajna karakteristika japanske mitologije je njezino objašnjenje podrijetla carske obitelji koja se povijesno koristila za dodjeljivanje božanstva carskoj liniji.
Anna Kendrick
Anna Kendrick (Portland, Maine, 9. kolovoza 1985.), američka je glumica i pjevačica. Nominirana je za Oscara za najbolju sporednu glumicu u ulozi Natalie Keener u filmu Ni na nebu, ni na zemlji (2009.) u kojem glavnu ulogu ima slavni George Clooney. Zapaženu ulogu imala je i u Sumrak sagi kao Jessica Stanley. U glazbenoj komediji Na putu do zvijezda (2012.) izvodi pjesmu When I'm gone, pritom ritmično udarajući po čaši. Ta izvedba postala je planetarno popularna, snimljen je i video spot, a društvene mreže preplavljene su amaterskim snimkama obožavatelja koji izvode tu pjesmu.
Životopis
mini|lijevo|Anna Kendrick na filmskom festivalu, Tribeca, New York, 2011.
Karijera
Glumom se počela baviti još kao dijete, u čemu je imala veliku potporu roditelja, posebno oca. Imala je 5 godina (1991.) kada je glumila siroče Tessie u predstavi Annie u svom rodnom Portlandu. Sa 10 godina zajedno s bratom putuje u New York na audicije. Prvu zapaženu ulogu imala je 1998., u dobi od 12 godina, na Broadwayu kao Dinah u mjuziklu High Society. Nominirana je za nagradu Tony kao najbolja glumica u mjuziklu. Ušla je u povijest kao treća najmlađa ikada nominirana za tu nagradu (ispred nje su Frankie Michaels i Daisy Eagen).
Nakon Sumraka (2008.) dobiva svoju prvu glavnu ulogu u filmu Elsewhere (2009.) glumeći djevojku čija najbolja prijateljica nestane. Pjevačko i kazališno iskustvo koristilo joj je u filmu The Marc Pease Experience (2009.), nakon čega se pojavljuje u nastavku Sumrak sage Mladi mjesec (2009.). Kritičari tvrde da, iako je imala malu ulogu, doslovno je ukrala scene i prošla vrlo zapaženo. . Vrhunac dotadašnje karijere je nominacija za Oscara (82. dodjela Oscara, 2010.) za najbolju žensku sporednu ulogu u filmu Ni na nebu, ni na zemlji (2009.) u kojem je u glavnoj ulozi George Clooney. Reprizirala je ulogu Jessice Stanley i u trećem filmu popularne Sumrak sage, Pomrčina (2010.). Scena u kojoj drži govor povodom mature nije dio knjige nego je napisana za ulogu koju tumači Kendrick. U filmu Scott Pilgrim vs. the World (2010.) našla se u ulozi Stacey Pilgrim, sestre glavnog lika. Zapaženu ulogu imala je i u drami 50/50 (2011.), nakon koje se ponovno našla u ulozi Jessice Stanley u četvrtom nastavku Sumrak sage, Praskozorje 1. dio. To je bio ujedno i njen posljednji nastup u Sumrak sagi, jer u zadnjem filmu njen lik nema niti jednu scenu.
mini|Anna Kendrick 2009. na filmskom festivalu u [[Toronto|Torontu.]] Drinking Buddies (2013.) je film kojeg je obilježilo mnogo improvizacije, dijalozi na određenu temu bez unaprijed zadanog teksta. Prema vlastitom priznanju to je bio izazov s kakvim se još nije susrela, iako je bilo improvizacije i u filmu Posljednja patrola. Zatim se pojavljuje u ulozi Lindsey Lewis u neuspjeloj komediji Rapture-Palooza (2013.) koja ismijava događaje iz Otkrivenja, i koja je primila uglavnom miješane i negativne kritike.
Iako se u prvom redu bavi glumom, krajem 2013. godine imala je zapažene pjevačke nastupe na nekim manifestacijama, poput Christmas in Washington gdje je pjevala „Have Yourself a Merry Little Christmas“ i „Silent Night“, i Kennedy Center Honors gdje je u čast Shirley MacLaine izvodila „It's Not Where You Start, It's Where You Finish“ iz Broadwayskog mjuzikla Seesaw (hrv. Klackalica), a zatim zajedno sa drugim zvijezdama (Sutton Foster, Patina Miller, Karen Olivo) izvela „Lord Help Us, We Love Her“. Na Sundance Film Festivalu 2014. imala je premijeru čak tri filma: crna komedija The Voices, horor s elementima komedije Life After Beth i komedija Happy Christmas.
Očekuju se komedija Get a Job, filmska adaptacija mjuzikla The Last 5 Years, zatim drama Cake sa Jennifer Aniston u glavnoj ulozi. U glazbenom filmu Into the Woods pojavit će se u ulozi Pepeljuge. Za 2015. najavljena je premijera nastavka glazbene komedije, Na putu do zvijezda 2. Iščekuje se i film The Hollars. U glazbenom animiranom filmu pod radnim naslovom Trolls, posudit će glas princezi Poppy. Potvrđeno je i da će glumiti u filmu Mr. Right sa Samom Rockwellom.
Privatni život
Anna Kendrick rođena je i odrasla u Portlandu, u američkoj saveznoj državi Maine. Ima engleske, irske i škotske korijene. Otac je bio nastavnik povijesti, a majka računovođa, no kasnije je i otac prešao u financije. Ima starijeg brata, Michael Cooke Kendrick, s kojim je kao mala putovala u New York na audicije. Roditelji su se razveli kada je Anna imala 15 godina.
Marra
Marra arapski: جبل مرة/Jabal Marra) je vulkanski planinski masiv na zapadu Sudana.
Mehmet Hoxha
Mehmed Hodža (1908 – 1987) je bio učesnik Narodnooslobodilačke borbe i društveno-politički radnik SFR Jugoslavije, SR Srbije i SAP Kosova.
Danilo Ščepćević Njegoš
thumb|Vladika Danilo Ščepćević Njegoš. Danilo Šćepčević Njegoš (arh. Njeguš, rođen oko 1670., Njeguši, Stara Crna Gora (Osmanlijsko carstvo) - 1735., Podmaine, Venecijanska republika) iz dinastije Petrovića, vojevodič srpskoj zemlji, je bio srpski vladika Cetinjske mitropolije, obnovitelj Cetinjskog manastira, začetnik borbe za oslobođenje Crne Gore od osmanlijske vlasti i osnivač crnogorske dinastije Petrović-Njegoš i čovjek koji je udario temelj ruskom kultu u Crnoj Gori.
Mehmet Hoxha
Biografija
Posle rata bio je ministar u vladi SR Srbije, član Izvršnog veća SR Srbije i narodni poslanik Skupštine SR Srbije. Bio je član Saveta federacije.
Bavio se književnošću i prevodilaštvom, a bio je i član Udruženja književnika Kosova. Preveo je više dela sa srpsko-hrvatskog i francuskog na albanski jezik.
Umro je 19. 12. 1987. godine u Beogradu.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih odlikovanja.
Danilo Ščepćević Njegoš
Prošao je kroz turbulentne i bitne momente, od turskog zarobljeništva preko tzv. istrage poturica do narodnog ustanka protiv Istanbula i vrhunca na Carevom Lazu.
Mladost
Danilo Šćepčević je imao svega 13 godina kada je 1683. godine počeo razorni veliki Bečki rat, posljednji osvajački pohod otomanskih Turaka. Teška vremena kroz koja je Danilo u mladosti prošao su ostavila bitan trajan pečat na njegovo iskustvo, omugućujući budućem vladiki da objektivno sagleda i prouči sudbinu svoga naroda, što je bilo i presudno za njegovo uzdizanje na rang crkvenoga poglavara svojega kraja i za njegove nacionalne uspjehe koji su uslijedili. Možda najvažnijeg događaja, mladi Danilo je bio, još kao petnaestogodišnjak, svjedok bitke na Vrtijeljci 1685. godine, podsjećajući "knezove i starješine crnogorske" na ovaj bolan događaj 22 godine kasnije i pismu svima:
..Kao što vam je poznato, koliko je samo hrabrih Srba, Grka, Bugara, Mađara, Nijemaca poginulo u Bečkom ratu...Pretpostavljam da će vas mnogi prekoravati, ali ne brinite o tome i nemojte nikome odgovarati, kao plemeniti i poznati hajduci koji poginuše..na Vrtijeljci... Na Mitrov-dan, 25. u mjesecu, 1714