cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bekim Fehmiu
Međunarodna karijera
Fehmiu je u svojoj međunarodnoj karijeri nastupao sa brojnim filmskim zvijezdama, kao što su: John Huston, Ava Gardner, Charles Aznavour, Irene Papas, Claudia Cardinale, Olivia de Havilland, Robert Shaw, Fernando Rey, Dirk Bogarde i Candice Bergen. Nakon filma "The Adventurers", nije dobio dobre kritike, i nije uspio da prodre u Holivud
Glumio je na srpskohrvatskom, albanskom, španskom, engleskom, francuskom, italijanskom i makedonskom. 1987. godine je demonstrativno napustio pozorište, u znak protesta zbog antialbanske propagande.
Autobiografija
U 2001., u izdanju Samizdat B92 publikovana je knjiga memoara Bekima Fehmiu, sa naslovom Blistavo i strašno, koja opisuje njegov život od rođenja 1936. u Sarajevu, sve do 1955. kada se pridružio prištinskom teatru.
Smrt
Fehmiu je nađen mrtav 15. juna 2010. u svom stanu u Beogradu. Prvi izvještaji govore o mogućnosti samoubistva. Umro je u 74. godini života.
Ḩabashah, Taiz
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1264 m.
La Escondida, Castaños
La Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Castaños.
Temamatla (razvrstavanje)
Temamatla ima više značenja:
Bedeciu, Mânăstireni
Bedeciu je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Mânăstireni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 766 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 629 m.
Zločini ustaša nad stanovništvom kotara Bosanska Dubica
Zločini ustaša nad stanovništvom kotara Bosanska Dubica predstavljaju primer masovnih zločina genocida nad srpskim stanovništvom Kozare i Bosanske krajine koje je sprovodio ustaški režim Nezavisne Države Hrvatske, tokom Drugog svetskog rata, uz učešće formacija i organa Trećeg Rajha.
Opština Bosanska Dubica je imala najveće poimenice poznate gubitke stanovnika na tlu Jugoslavije, procentualno, ali i u apsolutnim brojkama. Tokom Drugog svetskog rata stradalo je čak 16.155 poimenice poznatih stanovnika kotara/opštine Bosanska Dubica, što predstavlja stradanje oko 53% predratnog stanovništva. Iako je poimenični popis stradalih stanovnika kotara Bosanska Dubica prilično detaljan, može se pretpostaviti da je konačan broj stradalih nešto veći, s obzirom da su u mnogim mestima kotara stradale čitave porodice.
Oružane formacije Nezavisne Države Hrvatske odgovorne su za smrt 72,61% stradalih stanovnika kotara Bosanska Dubica, dok su nemačke formacije odgovorne za smrt 27,35% stradalih stanovnika kotara.
Tokom 1942. 21.037 žitelja kotara je internirano u logore. Od ovog broja stradalo je u logorima 11.194 lica.
Sa područja ovog kotara život je tokom rata izgubilo najmanje 4.149 (poimenično poznate) dece mlađe od 14 godina.
Geografski okvir
Međuratni kotar Bosanska Dubica teritorijalno se poklapao sa posleratnom istoimenom opštinom koja je smeštana na severozapadnim padinama Kozare i severoistočnim padinama Prosare. Ovo područje obuhvata 61 seosko naselje i Bosansku Dubicu kao jedino gradsko naselje. Sva seoska naselja u kotaru većinski su bila nastanjena srpskim stanovništvom, dok je pre Drugog svatskog rata Bosanska Dubica bila etnički mešovita sa bošnjačkom većinom.
Najveći deo kotara potpada pod mikroregion poznat pod nazivom Knešpolje.
Numeričko određenje broja stradalih
Opština Bosanska Dubica je imala najveće poimenice poznate gubitke stanovnika na tlu Jugoslavije, procentualno, ali i u apsolutnim brojkama. Tokom Drugog svetskog rata stradalo je čak 16.155 poimenice poznatih stanovnika kotara/opštine Bosanska Dubica, što predstavlja stradanje oko 53% predtarnog stanovništva.
Martiniello, Napoli
Martiniello je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Lambrechtshagen
Lambrehtshagen je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 59 opštinskih središta okruga Bad Doberan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.917 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13051043.
Zločini ustaša nad stanovništvom kotara Bosanska Dubica
Numeričko određenje broja stradalih
Lokalni SUBNOR je 1950. sačinio vrlo detaljan popis žrtava rata sa teritorije kotara Bosanska Dubica. Ovaj popis dopunili su i u neznatnoj meri revidirali saradnici Muzeja žrtava genocida iz Beograda. Poimenični popis stradalih stanovnika kotara publikovao je istoričar Dušan D. Samardžija u monografiji Bosanskodubičko područje u NOR-u i socijalističkoj revoluciji 1941-1945. (Bosanska Dubica, 1984), dok je istoričar Dragan Cvetković, kustos Muzeja žrtava genocida kvantifikovao rezultate SUBNOR-ovog popisa i potonje dopune i revizije i ove rezultate publikovao 2009.
Lambrechtshagen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Doberan Lambrehtshagen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Bad Doberan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 21 metra. Površina opštine iznosi 13,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.917 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 216 stanovnika/km².
Zločini ustaša nad stanovništvom kotara Bosanska Dubica
Numeričko određenje broja stradalih
Prema podacima koje je publikovao Cvetković, kotar Bosanska Dubica je imao 16.155 žrtava tokom rata.
Etnička struktura:
Rodna struktura:
Starosna struktura nije zasebno razmatrana u dva navedena rada, ali zahvaljujući spisku stradalih poznato je da je sa područja ovog kotara tokom Drugog svetskog rata život izgubilo 4.149 dece mlađe od 14 godina, što daje dodatnu dimenziju genocidnim radnjama na ovom području. Formacije i vlast NDH snose odgovornost za smrt većine dece sa područja Kozare.
Od 16.155 žrtava 1.494 su pali borci NOVJ, dok su 14.625 civilne žrtve. Najveći broj pripadnika NOVJ je stradao 1942. - 1.006 boraca (67,34%). Iste godine je zabeleženo i najmasovnije stradanje civilnog stanovništva - 12.038 (82,31%).
Odgovornost za stradanje poznata je za 10.204 lica (63,16% slučajeva):
1941.
Tokom 1941. na području kotara Bosanska Dubica stradalo je najmanje 637 lica, odnosno toliko je poimenice poznato stradalih lica u ovoj godini iz ovog kotara. Većina lica stradalih 1941. u kotaru bili su žrtve oružanih formacija NDH.
Zahvaljujući činjenici da ustaše nisu imale uporišta među lokalnim stanovništvom, sem neznatne podrške u samom gradu, do početka avgusta 1941. nisu uabeležena masovni ustaški zločini na ovom području.
Početkom avgusta u selu Novoselci ustaše iz Bosanske Dubice, među kojima su bili mnogi van dubičkog područja, ubili su 31 lice. U istom razdoblju u selu Špilja i Vrioci ubili su po 6 lica. U noći između 20. i 21. avgusta 1941. ustaše su izvršile masakr nad zatvorenicima ustaškog zatvora u Bosanskoj Dubici. Tada je prema svedočenjima preživelih zatočenika ubijeno oko 200 prethodno uhapšenih stanovnika grada i okolnih sela.
Ustaše i domobrani, pristigli sa drugih područja, 18-22. avgusta su izvršili napad na knešpoljska sela, između Dubice i Kozare. Tada su, kako ističu domobranski izvori, zapaljene mnoge kuće u selima: Aginci, Parnice, Hadžibair, Vlaškovci. U selu Čitluk 22. avgusta ustaško-domobranske snage su ubili i spalili 19 lica, među kojima 13 dece do 14 godina starosti. Istog dana u selu Strigova ubijeno je 7 lica, među kojima dvoje male dece. Prema nekim svedočenjima, "najveći broj ljudi u Čitluku i Strigovi poklao je dr Branko Stipančić, ljekar iz Hrvatske Kostajnice, sa svojim 14-godišnjim sinom".
Tokom leta 1941. sprečeni su dalji upadi ustaša i domobrana u sela u Knešpolju zahvaljujući jačanju i omasovljenju partizanskog pokreta.
1942.
Tokom 1942. stradalo je najmanje 13.048 stanovnika kotara Bosanska Dubica, što predstavlja 80,77% ukupnog stradanja stanovništva ovog područja u Drugom sbetskom ratu. Najveći broj stradalih izgubio je živote u logorima Jasenovac, Stara Gradiška i Staro sajmište (Prihvatni logor Zemun).
Jedan deo stanovnika kotara koji je stradao 1942. ubijen je na području kotara, odnosno u selima odakle je poticao. Najkarakterističniji i najstrašniji primer masovnog zločina koji su počinile ustaše nad lokalnim stanovništvom dogodio se u selu Draksenić, između Bosanske Dubice i Jasenovca. Reč je o poznatom pokolju u Drakseniću, pretežno nad ženama i decom. Tog dana je na zverski način, noževima i tupim predmetima, ubijeno oko 207 stanovnika Draksenića. Ustaše su ubile oko 130, a domobrani oko 70 stanovnika sela. Najveći broj stradalih je ubijen u seoskoj pravoslavnoj crkvi.
Uoči otpočinjanja nemačko-ustaške ofanzive na Kozaru, došlo je do deportovanja lokalnog srpskog stanovništva iz Bosanske Dubice, Hrvatske Dubice i sela iz okoline Hrvatske Dubice, u ustaške logore. Hapšenja, deportaciju i pljačku srpske imovine u Bosanskoj Dubici izvršili su pripadnici ustaške Crne legije i ustaše iz logora Jasenovac. U Hrvatskoj Dubici uhapšeni su i oni Srbi koji su prethodno prešli u katoličku veru. Ovi događaji odigrali su se 14. aprila 1942. Iz Bosanske Dubice je internirano u logore 220 lica, od kojih je 95 ubijeno u logoru Stara Gradiška.
Nemačko-ustaška ofanziva na Kozaru započela je 10. juna 1942. i trajala je 53 dana. Celokupno stanovništvo iz sela pod partizanskom kontrolom sa područja Bosanske Dubice, ali i iz onih delova kotareva Prijedor, Bosanski Novi, Bosanska Gradiška, koji gravitiraju prema Kozari, neposredno uoči neprijateljske ofanzive izbegao je u kozaračke šume iz opravdanog straha od represalija.
Nakon četrnaestodnevnih borbi, 10-24. juna 1942, nemačko-ustaške snage su uspele da okruže Kozaru. Zbog neuspeha formacija NDH da kozaračkim partizanima nanesu poraz, pri čemu su ustaško-domobranske snage trpele ozbiljne gubitke, krajem juna 1942. dolazi do upućivanja nemačkog pojačanja iz Srbije, s obzirom da je u Srbiji partizanski ustanak bio slomljen početkom 1942, a četničke snage nisu dejstvovale protiv Nemaca još od početka novembra 1941. Početkom jula 1942. partizanske snage na Kozari (Drugi krajiški NOP odred) našle su se u vrlo nezavidnom položaju.
Delovi Drugog krajiškog NOP odreda uspeli su početkom jula 1942. da izvrše proboj kroz neprijateljske linije u pravcu reke Sane. Sa delovima odreda iz obruča se izvuklo oko 10.000 civila. Ipak, glavnina civila i partizana i dalje je ostala u obruču. Nakon neprijateljskog stezanja obruča i prodiranja u dubinu, došlo je do zarobljavanja velikog broja ranjenika, partizanskih boraca i civilnog stanovništva. Deo zarobljenika ustaše i Nemci su pobili na Kozari, naročito kada su u pitanju partizanski ranjenici, a većinu su deportovali u ustaške logore Jasenovac i Stara Gradiška.
Prema najčešće pominjanim podacima u stručnoj literaturi formacije NDH i Trećeg Rajha oterale su u logore oko 68.000 stanovnika Kozare, Prosare i Potkozarja. Od ovog broja sa bosanskodubičkog područja bilo je oko 21.037 žitelja. Od 21.037 logore i internaciju preživelo je 10.328, a 11.194 ih je ubijeno u ustaškim i nacističkim logorima.
1943.
Tokom 1943. stradalo je najmanje 1.291 stanovnik kotara Bosanska Dubica. Većina lica stradalih u ovoj godini, logorisana su prethodne godine.
1944.
Tokom 1944. stradalo je najmanje 767 stanovnika kotara Bosanska Dubica.
Ustaše su 18-19. septembra 1944. zaklale u Hrvatskoj Dubici oko 55 lica sa područja Bosanske Dubice i okoline, uglavnom pripadnika srpske nacionalnosti. Narednog dana, 20. septembra 1944. u Bosanskoj Dubici je obešeno 17 jasenovačkih logoraša, stanovnika Bosanske Dubice, uglavnom pripadnika muslimanske/bošnjačke i hrvatske narodnosti. U novembru 1944. u kozaračkim selima ustaše su tokom upada na slobodnu teritoriju ubile oko 50 lokalnih stanovnika.
1945.
Tokom 1945. stradalo je najmanje 412 stanovnika kotara Bosanska Dubica.
U razdoblju od 17. do 22. februara 1945. ustaše (Hrvatske oružane snage) su izvršile napad na slobodnu teritoriju Kozare. Tih dana ustaše su na Kozari ubile 140 lica, dok je 38 lica nestalo. Najveći broj stradalih bio je sa područja dubičkog kotara. U Gunjevcima je ubijeno 52 lica, a 38 ih je nestalo. U Sreflijama je ubijeno 13 stanovnika, a četvoro su ustaše povele sa sobom.
Gubici stanovništva po naseljima
Napomena: PB = pali borci; ŽFT = žrtve fašističkog terora
Jahja ibn Muhamed
Jahja ibn Muhamed (Yahya ibn Muhammad) ili Jahja I (? - 864) bio je peti po redu idrisidski vladar i sultan Maroka koji je vladao od 848. do 864.
Umro je u dobi od 35 godina. Naslijedio ga je sin Yahya II ibn Yahya.
Поповци
Поповци могу бити:
Ocotal, San Pedro Quiatoni
Ocotal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Quiatoni.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1426 m.
Big Pine Key, Florida
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.252, što je 780 (-15,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Temascalapa (razvrstavanje)
Temascalapa ima više značenja:
Brisas del Mar (razvrstavanje)
Brisas del Mar ima više značenja:
Josif Apanasenko
Josif Apanasenko (3.4.1890. - 5.8.1943.) je bio ruski carski oficir koji u doba SSSR-a postaje general armije i glavni zapovednik Dalekog istoka tokom Drugog svetskog rata.
Život
Josif Apanasenko se rodio 1890. godina na širem području Stavropolja u seoskoj obitelji. Nakon završene osnovne škole radio je kao čoban do vojnog poziva 1911. godine. Tokom Prvog svetskog rata Apanasenko će biti unapređen u čin mlađeg oficira i zapovednika mitraljeskog voda,a krajem 1917. godine kada napušta vojsku nakon Februarske i Oktobarske revolucije se vraća u rodni kraj samo da bi tamo bio izabran za predsednika sovjeta vojno-revolucionarnog komiteta. Tokom 1918. godine on sudjeluje u osnivanju i zapovjedanju crvenogardijskog odreda koji se bori s lokalnim belogardejcima,a tokom daljnjih ratnih događaja njegova jedinica će ući u sastav konjičke armije gdje će se Apanasenko upoznati s Semjonom Buđonijem, Klimentom Vorošilovom i Staljinom. Po završetku Ruskog građanskog rata Apanasenko će početi svoje vojno školovanje koje u različitim vojnim školama i akademijama traje sve do 1932. godine kada biva postavljen na položaj zapovjednika konjičkog korpusa Centralnoazijskog vojnog okruga. Nakon 3 godišnje vojne pozicije u Belorusiji on biva vraćen 1938. godine u Taškent na zapovjednu poziciju ranije spomenutog okruga. Tokom priprema za izbijanje Drugog svetskog rata Apanasenko biva postavljen na položaj zapovednika sovjetkog dalekog istoka početkom 1941. godine.
Po dolasku na novu dužnost on gradi novu 1.000 kilometara dugu cestu kako bi se sprečilo presjecanje linija komunikacija na Dalekom Istoku u slučaju japanskog napada kao i što počinje gradnju novih obrambenih pozicija. Dok je SSSR tokom leta 1941. godine vodio neuspješne obrambene borbe protiv Trećeg Rajha, Japan se kolebao između napada na SSSR i napada na Veliku Britaniju i SAD što je dovelo do brojčanog jačanja japanske okupacijske vojske u Kini. Tek kada je postalo očito da će Japan napasti na području Indokine, Indonezije i Filipina 12.10.1941. u Kremlju je vođen sastanak o stanju na Dalekom Istoku i mogućoj pomoći tamošnjih divizija obrani Moskve. Nekoliko dana nakon tog sastanka Staljin će nazvati Apanasenko s pitanjem koliko divizija može poslati na zapad, na što će ovaj odgovoriti 27. Prve od tih divizija će doći na područje Moskve već poslednjih dana oktobra 1941. godine ostavivši pri tome oslabljenu obranu Dalekog Istoka nasuprot koje je stajala japanska vojska s više od milion vojnika.
U toj situaciji Josif Apanasenko donosi odluku da iskoristi svoje gotovo neograničene ovlasti i stvori bez dopuštenja centralne komande, Kremlja ili Staljina nove divizije koje će nositi imena onih poslanih na zapadni front. Kako su te novostvorene divizije osnovane bez dopuštenja centralne komande one od države neće dobivati niti oružje, niti hranu, niti odjeću pa je stoga vojni zapovjednik to morao sve sam organizirati. Bez obzira na slabu ishranjenost novih ili preciznije starih vojnika pošto će biti mobilizirani svi do 55. godina i svi koji mogu nositi pušku koje su također nedostajale Japan nije razumeo ovu ratnu varku ostavši uvjeren da pred njim i dalje stoji Crvena armija s više od milion vojnika. Bez obzira i na kasnija povlačenja dodatnih divizija na područje evropskog dela SSSR-a Japan prevaru neće razumeti što dovodi do diplomatske svađe s Trećim Rajhom koji zahteva japanski napad na nebranjeni sovjetski daleki istok što Japan odbija tvrdeći da se pred njegovim granicama nalazi celokupna sovjetska dalekoistočna vojska.
Istovremeno iako Moskva biva potpuno svjesna postojanja Apanasenkovih "divizija" ona će odbit priznati njihovo postojanje duže od godine dana sve do početka 1943. godina kada bivaju "primljene" u Crvenu armiju pa počinju dobivati hranu i oružje iz sovjetskih skladišta.
Nezadovoljan svojom pozicijom na mestu gde se ne ratuje Apanasenko će bezbroj puta tražiti od centralne komande i Staljina da ga se makne s Dalekog Istoka gde se ne ratuje na evropski front. Ta želja će mu biti ispunjena tokom juna 1943. samo da bi na kraju general major Josif Apanasenko poginuo već 5.8.1943. tokom bitke kod Kurska.
Nakon rata njegovo rodno selo dobiva ime Apanasenkovo, kao i ulica grada Belgoroda gde je poginuo. U gradu Stavropolju će mu biti dignut spomenik na kojemu se i danas obilježava dan pobjede nad nacizmom polaganjem vjenaca.
Briseñas (razvrstavanje)
Briseñas ima više značenja:
La Morita, Matehuala
La Morita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Matehuala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1653 m.
Mura, Firenze
Mura je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 185 m.
Temascalcingo (razvrstavanje)
Temascalcingo ima više značenja:
Poljani (Kakanj)
Poljani su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kakanj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.325 stanovnika.
Puente el Zapote, Tacámbaro
Puente el Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tacámbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1553 m.
Jan Kodeš
Jan Kodeš (Prag, 1. mart 1946 -) je bivši češki profesionalni teniser koji se smatra jednom od najuspješnijih ličnosti čehoslovačkog tenisa. Poznat je po tome što je početkom 1970-ih osvojio tri Grand Slam titule - Roland Garros 1970 gdje je pobijedio Željka Franulovića, Roland Garros 1971 kada je pobijedio Ilie Nastasea, te Wimbledon 1973 kada je porazio Rogera Taylora. Najviši ATP rang mu je bio br. 5 u septembru 1973. Za vrijeme karijere je osvojio 17 pojedinačnih i 17 titula u parovima. 1990. je postao član Međunarodne teniske kuće slavnih, a od 1994. do 1998. je bio predsjednik Češkog teniskog saveza.
Sergio Tacchini
Sergio Tacchini (Novara, 30. maj 1938) je bivši italijanski teniser, te poduzetnik i modni dizajner specijaliziran za sportsku odjeću.
Tenisom se bavio od sredine 1950-ih do kraja 1960-ih, igrajući za italijansku Davis Cup reprezentaciju.
Godine 1966. je osnovao poduzeće za proizvodnju sportske odjeće pod imenom Sandys S.p.A., koje je kasnije postalo Sergio Tacchini S.p.A.. Iako je ispočetka bio specijaliziran za tenis, počeo je proizvoditi i odjeću za druge sportove.
San Agustín, San Miguel el Alto
San Agustín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Miguel el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1910 m.
Градиште (Пирот)
Градиште је насеље у Србији у општини Пирот у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 86 становника (према попису из 1991. било је 114 становника).
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Howard Wolfson
Howard Wolfson je američki novinar. Godine 2008. je bio direktor za komunikacije kampanje Hillary Clinton na predsjedničkim izborima. Danas surađuje s TV-kućom Fox News. Također piše muzičko-politčki blok blog Gotham Acme, te piše poseban blog za časopis ''The New Republic'.
Popis vladara Komagene
Kraljevstvo Komagena je bila mala helenizirana armenska država u južnoj Anadoliji kraj Antiohije, koje je nastalo kao tributarna država Seleukidskog Carstva a kasnije stekla nezavisnost, prije nego što je konačno anektirano u Rimsko Carstvo godine 72.
Temax (razvrstavanje)
Temax ima više značenja:
Case Ongaro, Treviso
Case Ongaro je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Hill of Uisneach
Uisneach (Hill of Uisneach; Cnoc Uisnigh), također poznato i po nazivima Ushnagh i Uisnech) se u prošlosti smatralo središtem Irske, a danas predstavlja historijski lokalitet u Grofoviji Westmeath (''nacionalni spomenik br. 155''). Brdo visine 182 m se nalazi na sjevernom dijelu puta R390 road, 8 km istočno od sela Ballymore, neposredno u blizini Loughanavally. Hill of Uisneach dijelom obuhvaća teritorije obližnjih gradskih naselja - Ushnagh Hill, Mweelra, Rathnew i Kellybrook.
U irskoj mitologiji je predstavljao omphalos ili mistični pupak Irske, na kome se nalazio veliki kamen (Ail na Míreann, doslovno "kamen podjele") koji je predstavljao točku susreta pokrajinskih granica Leinstera, Munstera, Connachta, Ulstera i Midea (nekadašnje pete pokrajine).
Pravo geografsko središte Irske se nalazi kraj zapadne obale Lough Reea.
Jelena Šubić
Ne treba je miješati sa suprugom njenoga brata, Jelenom Nemanjić-Šubić.
Jelena Šubić ( 1306 - 10. april 1378. ) je bila srednjovjekovna bribirska i bosanska kneginja porijeklom iz hrvatske plemićke porodice Šubića. Rođena je početkom 14. vijeka i bila je kćerka Juraja II Šubića i njegove misteriozne supruge kneginje Lelke.
Porijeklo i porodica
Jelena je rođena 1306. godine u tvrđavi Skadrin ,Roditelji su joj bili Juraj II Šubić i Kneginja Lelka. Jelena je imala braću i sestre :
Brak
Međutim Vladislavu i Jeleni pripisuju jš jednu kći :
Coleharbor, North Dakota
Kolharbor je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 79, što je 27 (-25,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lancken-Granitz
Lanken-Granic je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 42 opštinska središta okruga Rigen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 383 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13061020.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rigen Lanken-Granic se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Rigen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 25 metara. Površina opštine iznosi 13,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 383 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 28 stanovnika/km².
Bruselas (razvrstavanje)
Bruselas ima više značenja:
Poljice (Kakanj)
Poljice je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kakanj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 139 stanovnika.
Ramanathan Krishnan
Ramanathan Krishnan (Madras, 11. april 1937 -) je bivši indijski teniser koji je vrhunac karijere imao 1950-ih i 1960-ih. Godine 1954. je postao prvi Azijat koji je pobijedio na juniorskom turniru Wimbledona, porazivši u finalu Ashleyja Coopera. Bio je i član indijske Davis Cup reprezentacije koja je došla do finala 1966. Njegov sin Ramesh se 1980-ih također profesionalno bavio tenisom. Danas živi u Chennaiju i vodi kompaniju za distribuciju gasa.
Komagena
250px|thumb|Rimska zavisna država Komagena cca. godine [[31. pne.]]
Kraljevstvo Komagena (Βασίλειον τῆς Kομμαγηνῆς, Կոմմագենէի Թագավորութիւն) je bilo drevno kraljevstvo smješteno na jugoistoku današnje Turske u helenističkom dobu. O Komageni se vrlo malo zna sve do 2. vijeka pne. Međutim, na osnovu oskudnih podataka historičari pretpostavljaju da je bila dio veće države koja je uključivala Sofenu. Kasniji kraljevi Komagene su tvrdili da potiču od Orontidske dinastije, te da su u rodu s porodicom koja je osnovala Kraljevinu Armeniju. U pouzdanost takvih tvrdnji se se ne može nitko pouzdati. .
Vjeruje se da je nad područjem Komagene vlast preuzelo Seleukidsko Carstvo krajem 3. ili početkom 2. vijeka pne. pod vlašću Antioha III Velikog.
Ta je vlast trajala do godine 163. pne. kada je, poslije smrti seleukidskog kralja Antioha IV Epifana, lokalni satrap Ptolemej od Komagene proglasio nezavsisno kraljevstvo sa sobom na čelu. Kraljevstvo Komagena je svoju nezavisnost uspjela očuvati sve do godine 17. n.e. kada je proglašeno rimskom provincijom do strane cara Tiberija. Nezavisnim kraljevstvom je postalo ponovno kada je Antioh IV od Komagene postavljen na prijestolje naredbom cara Kaligule, ali je isti car samo par godina kasnije svrgnuo Antioha. Komagena je nezavisnost, opet pod Antiohom, dobila zahvaljujući caru Klaudiju. Obnovljeno kraljevstvo je trajalo do godine 72. kada ga je car Vespazijan konačno anektirao u Carstvo. .
Citroën C4
Sitroen C4 je automobil koji proizvodi francuska fabrika automobila Sitroen. Proizvodi se od 2004. do danas.
Istorijat
C4 se pojavio 2004. godine kao naslednik Ksare. Trenutno se proizvodi druga generacija. Mehanički je sličan Pežou 308. Od 2010. godine kada počinje da se proizvodi druga generacija, prestaje se sa proizvodnjom C4 kupea, koji je zamenjen sa premijum modelom DS4. 2005. godine je osvojio drugo mesto u izboru evropskog automobila godine.
Prva generacija (2004–2010)
Sitroen C4 je porodični automobil koji je francuski proizvođač predstavio u jesen 2004. godine. Originalnu spoljašnost je dizajnirao poznati dizajner firme Donato Koko. C4 se proizvodio u nekoliko varijanti, kupe sa troje vrata, hečbek sa petoro vrata i sedan sa četvoro vrata, koji je dostupan na nekoliko tržišta, kompaktna MPV verzija sa sedam sedišta Grand C4 Pikaso (u prodaji je od 2006.) i pet sedišta C4 Pikaso (u prodaji je od 2007. godine). Dimenzije hečbek verzije su - dužina 4260 mm, širina 1769 mm, visina 1458 mm, kupe - dužina 4274 mm, širina 1769 mm, visina 1458 mm, a sedan - dužina 4770 mm, širina 1769 mm, visina 1510 mm. Redizajn verzije C4 je predstavljen krajem 2008. i početkom 2009. godine.
C4 je bezbedan automobil, opremljen sa šest vazdušnih jastuka. Ima efikasan sistem kočenja, kvalitetan ESP (Elektronska kontrola stabilnosti) i ASR (Sistem protiv proklizavanja). Dobra struktura karoserije osigurava bezbednost putnika. C4 je na Euro NCAP testu, 2004. i 2010. godine, dobio maksimalnih pet zvezdica za bezbednost.
Koristili motore iz PSA grupacije, a to su, benzinski 1.4 16V (88 KS), 1.6 16V (109, 120, 140 i 150 KS), 2.0 16V (136, 140 i177 KS) i dizel-motori 1.6 16V HDi (90 i 109 KS), 2.0 16V HDi (136 i 140 KS).
Zona Industriale e Artigianale, Bergamo
Zona Industriale e Artigianale je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Citroën C4
Druga generacija (2010–)
Druga generacija je predstavljena 2010. godine na Salonu automobila u Parizu. Novi dizajn više liči na klasu više na model C5, karoserija postaje manje zaobljena i dobija elegantne linije. Duži je i širi od prve generacije, dok je međuosovinsko rastojanje ostalo isto. Dostupan je samo sa petoro vrata i sedan sa četvoro vrata. Krajem 2012. godine predstavljena je i sedan verzija zvana C4 L, dizajniran od strane PSA u Šangaju za kinesko i rusko tržište. Platforma je ista kao kod hečbek verzije, samo je povećano međuosovinsko rastojanje.
Zona Industriale e Artigianale, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 194 m.
Citroën C4
Druga generacija (2010–)
Sferni oblik tela doveli su do dobre aerodinamike. Dužina Citroen C4 sa troje vrata - 4260 mm, širina 1773 mm, visina - 1459 mm, međuosovinsko rastojanje - 2608 mm, masa praznog 1280 kg, kapacitet 520 kg.
Citroen C4 dostigao maksimalnu ocenu od pet zvezdica u crash testu Euro NCAP za bezbednost putnika. U obe verzije Citroen C4 vešanja točkova ne samo da obezbeđuje dobar kontakt sa putom, i stabilnost vozila, ali i efikasno suočavanje sa neravninama, radi relativno mirno.
Mile Mrkšić
Mile Mrkšić (srpski Миле Мркшић, 20. VII 1947., Vrginmost, - 16. VIII 2015, Lisabon) je bivši srpski pukovnik JNA koji je bio zadužen za sektor jug prilikom Bitke za Vukovar 1991. tijekom Rata u Hrvatskoj. Nadgledao je prijevoz 200-injak hrvatskih zarobljenih vojnika i ranjenika iz vukovarske bolnice na Ovčaru, gdje ih je ostavio u rukama Teritorijalne obrane i srpske paravojske koji su ih na kraju tamo ubili. Zbog uspjeha u zauzimanju Vukovara, Mrkšić je unaprijeđen u vrhovnog komandanta Srpske vojske Krajine (SVK). Nakon poraza u operaciji Oluji, Mrkšić i većina bivših zapovjednika JNA i SVK pobjegli su 1995. u Srbiju. Okrivljen je za poraz SVK te je neko vrijeme stavljen u kućni pritvor i prodaju robe na zelenoj tržnici.
Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju (MKSJ) je u jednoj od prvih optužnica za rat u Hrvatskoj 1995. optužio Mrkšića, Veselina Šljivančanina i Miroslava Radića za masakr na Ovčari. 2002., Mrkšić se dobrovoljno predao i otišao u Haag. 2007., MKSJ ga je proglasio krivim za mučenje, okrutno postupanje i ubojstvo te osudio na 20 godina zatvora. Prebačen je u Portugal na služenje kazne. Tamo je preminuo od raka pluća.
Buctzotz (razvrstavanje)
Buctzotz ima više značenja:
Coco Chanel
desno|mini|250px|Coco Chanel Gabrielle Bonheur Chanel (Saumur, Francuska; 19.8. 1883. – Pariz, Francuska; 10.1. 1971.) bila je francuska dizajnerica mode i osnivačica marke Chanel. Jedini je modni dizajner koji je časopis Time uključio u svoj popis ''100 najvažnijih ljudi 20. stoljeća [Time 100: The Most Important People of the Century]'' Uz Paula Poireta, Chanel je najznačajnija za za oslobađanje žena od ograničenih "silueta korzeta" i populariziranja sportskog, opuštenog tipa izgleda moderne žene, što je postao standard poslijeratnog razdoblja. Obilna dizajnerica mode, Chanelin utjecaj se proširio i izvan kulture odjeće. Njena estetika dizajna je primjenjena i na dragulje, ručne torbice i parfeme. Njen slavni parfem, Chanel No. 5, je postao ikona među njenim proizvodima.
Chanel je bila poznata po životnoj odlučnosti, ambicijama i energijom koju je iskoristila i u profesionalnom i privatnom životu. Ostvarila je uspjeh kao poslovna žena i drušvenim vezama koje je stvorila kroz svoj posao. Te veze su uključivale razne umjetnike i industrijalce koji su postali njeni zaštitnici. Ipak, Chanelin život je stvorio i kontroverze, osobito njeno ponašanje tijekom njemačke okupacije Francuske 1940.-1944., zbog čega su je neki optuživali da je surađivala sa tadašnjim nacističkim vlastima.
Portillo de la Cruz, San Pedro Quiatoni
Portillo de la Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Quiatoni.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1559 m.
Al Qaraḑah, Taiz
Al Qaraḑah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1162 m.
Carlos Salinas de Gortari, Castaños
Carlos Salinas de Gortari je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Castaños.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 800 m.
Soviano, Benevento
Soviano je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
Bobby Wilson (tenis)
Robert Keith ("Bobby") Wilson (Hendon, Middlesex, County of London, 22. novembar 1935 -) je bivši britanski teniser, koji je krajem 1950-ih i početkom 1960-ih četiri puta došao do četvrtfinala Wimbledona, dva puta do četvrtfinala US Opena i jednog četvrtfinala Roland Garrosa. Igrao je i za britansku Davis Cup reprezentaciju.
Čitlučenje
Za vreme turske vladavine nad Srbijom, postojale su dve vrste privatnih zemljišnih poseda koje je raja obrađivala. Čitluci su se zvali posedi koje je muslimanska raja obrađivala, a baština su bili posedi koje je hrišćanska raja obrađivala. Čitlučenje je kupovina ili otimanje poseda od hrišćanske raje i pretvaranje u čitluke, pa se stoga taj proces i zove čitlučenje. Čitlučenje je obično bilo izvršavano od strane janjičara ili spahija.
Lambertville, Michigan
Lambertvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Letca Veche, Letca Nouă
Letca Veche je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Letca Nouă.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1417 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Aia Vecchia, Campobasso
Aia Vecchia je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 627 m.
Keith Olbermann
Keith Olbermann (27. januar 1959.-) je američki sportski komentator, voditelj vijesti, i politički komentator. Poznat je po tome što je vodio emisiju Countdown with Keith Olbermann, informativno-političku magazin emisiju na kablovskoj mreži MSNBC, od 2003. do 2011. Od sezone 2007. Olbermann je također bio su-voditelj NBC-jeve sportske emisije Football Night in America.
Lambertville, Michigan
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.953, što je 654 (7,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Keith Olbermann
Olbermann je prvih dvadeset godina karijere proveo u sportskom novinarstvu. 1980-ih je bio sportski dopisnik za CNN a tri puta je od Associated Pressa proglašen najboljim sportskim komentatorom. Kasnije je bio su-voditelj ESPN-ove emisije SportsCenter (1992-1997). Nakon što se posvađao s vodstvom ESPN-a, Olbermann je postao sportski voditelj i producent Fox Sports Neta od 1998. do 2001, kada je vodio nekoliko prijenosa World Seriesa. Nakon napuštanja Foxa, Olbermann je vodio nekoliko političkih emisija za MSNBC, a od kojih je najpoznatiji Countdown with Keith Olbermann.
Olbermann je stekao vjernu publiku, ali i brojne kritike zbog toga što ne krije svoju ideološku pristranost u kritikama javnih ličnosti, pri čemu su mu mete bili administracija Georgea W. Busha i Republikanska stranka. Olbermann sebe i svoje promicanje lijevih stavova često opisuje kao svojevrsnu antitezu Bill O'Reillyju, desnom komentatoru Fox Newsa s kojim je dugo godina u otvorenom neprijateljstvu. Za vrijeme predsjedničkih izbora 2008. godine bio je vatreni poklonik Baracka Obame i bez milosti napadao Johna McCaina, a mnogi kritičari su ga uzeli kao oličenje pristranosti američkih medija u izbornoj utrci.
Temoaya (razvrstavanje)
Temoaya ima više značenja:
Lorcán mac Cathail
Lorcán mac Cathail bio je kralj irskih država Uisnech i Mide iz Clann Cholmáina, koji je kao kralj Midea vladao od 862. do 864. Porijeklo i način dolaska na vlast nisu poznati. Bio je u savezu sa nordijskim doseljenicima i u sukobu sa Flann mac Conaingom, kraljem Brege, čiji je zaštitnik, pak, bio Áed Findliath, veliki kralj Irske. Protiv Lorcana je Aed poduzeo pohod, te ga porazio, zarobio i dao oslijepiti. Jedan od njegovih sinova je godine 901. ubio sina velikog kralja Flann Sinea.
Jošanica (Andrijevica)
Jošanica je naselje u opštini Andrijevica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 162 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 219 stanovnika).
Demografija
U naselju Jošanica živi 133 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,1 godina (39,0 kod muškaraca i 49,8 kod žena). U naselju ima 63 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,57.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja četiri popisa se beleži znatno smanjenje broja stanovnika.
Ampliación la Peñita, Llera
Ampliación la Peñita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Llera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 206 m.
Buena Esperanza (razvrstavanje)
Buena Esperanza ima više značenja:
Dretea, Mânăstireni
Dretea je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Mânăstireni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 155 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 679 m.
Sam od Sofene
Sam je izdao kovanice na kojima je prikazan s armenskom tijarom.
Los Veneros, Arandas
Los Veneros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1898 m.
Neboder Željezničko-stambene zadruge u Sarajevu
Neboder Željezničarsko-štedne zadruge u Sarajevu je stambeno – poslovni objekat i prvi neboder izgrađen u Sarajevu. Nalazi se u ulici Augusta Brauna, u općini Centar u Sarajevu, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj 11. maja 2017. godine, donijela je odluku da se neboder proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Amir Pašić, Goran Milojević (predsjedavajući), Radoje Vidović.
Lokacija
Nalazi se u strogom centru Sarajeva, u sjevernom nizu ulice Avgusta Brauna. Na objekat se nadovezuje stambena zgrada izvedena tokom perioda između dva svjetska rata, a na južnoj strani ulice nalazi se zgrada Marijin-Dvora iz austrougarskog perioda.
Historija
Tokom dvadesetih i tridesetih godina, sa studija arhitekture završenih na nekim od najprestižnijih evropskih akademija, u Bosnu i Hercegovinu se vraća grupa mladih arhitekata školovanih pod uticajem moderne. Tada nastaju objekti moderne arhitekture, koji odgovaraju osnovnoj funkciji i zahtijevanoj upotrebi. Arhitektonsko stvaralaštvo tog perioda u Sarajevu je uglavnom vezano za stambene zgrade. Ti objekti su interpolirani između ranije izvedenih građevina, a rijetko su planirani ili izvođeni širi urbanistički potezi. Takav primjer je naselje Crni vrh. Projektant prvog sarajevskog nebodera na uglu današnjih ulica A. Brauna i Doline je bio arhitekta Isidor Rajs, istaknuti predstavnik sarajevske moderne. Neboder je izgrađen 1938. god.
Neboder je avangardno ostvarenje u Bosni i Hercegovini. Radi se o objektu koji je bio opskrbljen kotlovnicom za centralno grijanje u suterenu, liftom za prevoz stanara, teretnim liftom, telefonskim instalacijama i skloništem sa pratećim sadržajima. Lift za prevoz stanara se otvarao ključem, dok su ga gosti mogli koristiti ubacivanjem dinara. Teretni lift je pretvoren u ostave stanara. Svi stanari su u stanovima imali lokalne telefone za internu komunikaciju. Zgrada je imala i posebne protivpožarne hidroinstalacije, koje danas nisu u funkciji. Nakon završetka Drugi svjetskog rata, u nivou devetog sprata nalazio se ugostiteljski objekat sa vanjskom terasom. Tu funkciju deveti sprat je imao do 1950. godine, kada se adaptira u prostor administrativne namjene, a nakon 1962. godine služi za potrebe ”Stambene željezničke zadruge“. Šezdesetih godina je izvršena djelimična dogradnja, opravka fasade i rekonstrukcija. Tokom zadnjeg rata u BiH (period 1992–1995.), u poslovnim prostorima Željezničarske štedno-kreditne zadruge je bila smještena vojna komanda. Nakon rata neboder je saniran.
U neboderu su, pored stambenog dijela, smještene uprave Željezničarske kreditne i potporne zadruge Z.S.O.J. osnovane 26. juna 1923. godine i Stambene zadruge koja je osnovana 1925. godine
Opis
Tlocrtna osnova nebodera je pravougaonog oblika 20,55 m x 13,30 m i spratnosti Sut+P+9. Na sjevernoj strani nalazi se dio zgrade pravougaone tlocrtne osnove dimenzija 20,55 m x 19,15m i spratnosti Sut+P+2. Konstrukcija objekta je izvedena u armiranom betonu.
Fasade objekta su oblikovane pod utjecajem ideja modernog pokreta. U kompoziciji akcenat je dat na sučeljavanju dominantne vertikale nebodera na jugu i horizontalne mase stražnjeg sjevernog dijela. U kompoziciji preovladavaju racionalne forme i oštre ivice, ali je forma obogaćena polukružnim završetkom u nivou prvog sprata na jugoistoku
Buena Fe (razvrstavanje)
Buena Fe ima više značenja:
Langen Brütz
Langen Bric je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 76 opštinskih središta okruga Parhim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 499 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13060045.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Parhim Langen Bric se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Parhim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 30 metara. Površina opštine iznosi 15,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 499 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 32 stanovnika/km².
Ribnica (Kakanj)
Ribnica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kakanj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 119 stanovnika.U blizini mjesta nalazi se akumulaciono jezero Mlado jezero. Nastalo je nakon klizanja tla u području naselja i preusmjeravanjem korita rijeke. Područje u prethodnim decenijama je bilo atraktivno mjesto za odmor sa sadržajima za mogućnost ribolova, kampovanja i plivanje.
Arsam I
Arsam I (Արզամես Ա, Arzam I) bio je kralj Sofene od oko 260. pne. do 228. pne. Bio je sin kralja Sama, osnivača kraljevstva. Za vrijeme vladavine je sagradio gradove Arsamosata u Sofeni i Arsameja (današnji Siverek) u Komageni. Nakon smrti ga je u Armeniji naslijedio sin Oront IV, a u Sofeni Kserks od Armenije, za koga neki historičari drže da je potiče od njegovog sina Arsama II.
Asteci
thumb|250px|Astečko carstvo Azteci (španj. Aztecas, Aztecos; eng. Aztecs) bili su moćan indijanski narod koji je u 15. i 16. stoljeću vladao velikim carstvom u južnom Meksiku. Bili su narod iz grupe Nahuatl-govornika koje je sebe nazivalo imenom Mexica. Sebe su označavali i kao Culhua-Mexica, povezujući se s Culhuacánom, središtem najciviliziranijeg naroda u Dolini Mexica. Ime Tenochca (Tenočki; u pl. Tenochcas) dobili su prema svome središtu Tenochtitlán.
Azteci su zapravo bili savez od 3 plemena koje je prema van djelovalo kao jedan narod pod astečkim imenom. Ova plemena bila su Acolhua iz grada Texcoca, Tenochca ili Mexica iz Tenochtitlana, i najmanji Tlacopans (Tlakopanci) s glavnim gradom Tacuba (ili Tlacopan). Od 1426.-1520. konfederacija se angažirala u ratovima kojima su savladana plemena od Doline Mexica do Pacifika. Carstvo je osvojio Hernan Cortes 1519. godine.
Ranciditi, Agrigento
Ranciditi je naselje u Italiji u provinciji Agrigento, u regiji Sicilija.
Asteci
Na području Meksika danas živi oko. 750.000 potomaka Azteka. Uglavnom se bave poljodjelstvom ili rade kao industrijski radnici.
Dolazak Asteka
Acosta koji je posjetio Meksiko 1585. i čije je djelo izdano 1589. godine zapisao je njihovu tradiciju o seobi 7 plemena iz zemlje Aztlan ('bijela zemlja'), koja se prema predaji nalazila negdje na Sjeveru.
Prvo od 7 plemena Nahuatlac (tako su se kolektivno nazivali) došlo je u Dolinu pleme
Godine 1323. Azteci su na jezeru Texcoco pronašli mjesto gdje će 1325. utemeljiti svoj grad Tenochtitlan. Godine 1358. niknuo je novi grad, Tlatelolco, kojeg su podigli iseljenici iz Tenochtitlana. Nakon ratova s Tepanecima i pada Azcapotzalca 1428. godine, rodio se savez 3 grada. Nezahualcoyotl (Gladni Kojot) iz Texcoca, tlatoani Itzcóatl iz Tenochtitlana i Totoquihua iz Tlacopana osnovaše aztečki savez. Kasnije ovaj savez postaje dominantna sila koja je ovladala područjem od preko 200.000 km2 (80 tisuća kvadratnih milja) i 5-6,000.000 stanovnika. U njezin sastav je ušlo 400-500 državica. Sam grad Tenochtitlan imao je preko 140.000 stanovnika, a prostirao se na 13 km2.
Svoj svijet Azteci su nazivali Cem-Anáhuac Tenochca tlalpan ili 'svijet, Zemlja Tenočka'. Vladar je nosio titulu Cem-Anáhuac tlatoani, ili 'Gospodar svijeta'.
Društvo
thumb|Astečka zmija Azteci, kao i sjevernoamerički Irokezi (Iroquois), su prema svim ostalima izvana djelovali kao jedan narod. Svako je pleme unutar konfederacije bilo nezavisno u onome što se odnosilo na lokalnu samoupravu. Svako pleme imalo je savjet poglavica i glavnog ratnog poglavicu. U izboru vrhovnog aztečkog ratnog poglavice sudjelovala su sva 3 astečka plemena, Tenočki, Tezkukanci (Acolhua) i Tlakopanci.
Zemljom je, prema Diegu Duranu, na čelu sa kraljem, upravljao kraljevski savjet bez čijeg se mišljenja nije moglo ništa učiniti. Duran ih titulira imenima Tlacachcalcatl (tlakačkalkatl), Tlacatecal (tlakatekatl), Ezuauuacatl (ezuauakatl), i Fillanealque (filanealkve). Naziv položaja koji je imao Montezuma II bio je teuctli (ratni poglavica) ili kao član savjeta zvao se tlatoani (govornik).
Zakoni su bili objavljivani i zapisivani slikovnim pismom. Bili su strogi. Ubojstva i preljub kažnjavali su smrću.
Azteci su svoju djecu školovali u posebnim školama zvanim calmecac. Školovanje i odgoj djece bio je jedan od glavnih zadataka astečkog svećenstva. U calmecacu se omladina pripremala za život, tu su se upućivali u tajnu pisma, narodnu tradiciju, religiju i nauku. Iz ovih škola odlazili su uz velike ceremonije. Najsposobniji, su uz preporuku odlazili na odgovorne položaje.
Kod Azteka nije bilo trgovina nego su svaki peti dan održavali sajmove. U velike gradove slijevala se masa ljudi iz raznih krajeva donoseći poljoprivredne proizvode i rukotvorine. Platežno sredstvo bile su vrećice kakaa, s određenim brojem zrnja, ili komadići kositra rezanih u obliku slova T. Ova trgovina vodila se dijelom i trampom ili zamjenom.
Mnogoženstvo se dozvoljavalo, ali se vjerojatno ograničavalo samo na bogatiju klasu. Azteci nisu imali kastinski sustav, ali postojalo je ropstvo. Trgovina robljem smatrana je kod Azteka časnim zvanjem.