cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hozroje I od Partije
Hosroj I od Partije (Osroes) bio je vladar Partskog Carstva od oko 109. do 129. Bio je brat kralja Pakora II koga je naslijedio oko 109. U to vrijeme se istočna polovica kraljevstva već bila de facto otcijepila zahvaljujući pretendentu Vologasu II, tako da je Hosroj vladao samo zapadnom polovicom.
Usprkos toga, Hosroj je nekoliko godina kasnije napao i osvojio Armeniju, postavivši prvo svog nećaka Eksedara, a potom brata Partamasirisa na armensko prijestolje. Rimski car Trajan je taj čin shvatio kao kršenje četrdeset godina starog mirovnog sporazuma sa Partima te 113. pokrenuo dugo godina pripreman osvajački pohod na istok. Sljedeće godine su Rimljani zauzeli Armeniju, pri čemu je Partamasiris ubijen, a godine 115. se okrenuli na jug prema Mezopotamiji. Tom prilikom su u rimske ruke pali gradovi Babilon, Seleukija, a na kraju i partska prijestolnica Ktesifon, kao i Hosrojeva kći. To su iskoristili Hosrojeva brat Mitridat IV i njegov sin Sanatruk II kako bi se proglasili kraljevima i nastavili pružati otpor rimskim osvajačima; njihovi napori, međutim, nisu imali rezultata, te je Trajan 116. prodro još dalje na istok u današnji Iran, osvojivši drevnu perzijsku prijestolnicu Susu. Trajan se nakon toga povukao na zapad, postavivši Partamaspata kao klijentskog vladara Partije.
Odlazak Rimljana je Hosroj iskoristio kako bi se 117. obračunao sa Partamaspatom. Novi rimski car Hadrijan, pak, nije imao razumijevanja za ekspanzivnu politiku te je umjesto novog vojnog pohoda sklopio sa Hosrojem sporazum, priznavši ga za partskog vladara i vrativši mu kćer; Partamaspat je postao vladarom klijentske tampon države Osroene.
Hosroj je nakon toga vladao još dvanaest godina, ali nikada nije uspio proširiti vlast na istok, koji je ostao čvrsto u Vologasovim rukama. Godine 129. je umro, a naslijedio ga je Mitridat IV.
Batuse
Географија
Батусе се налази близу ушћа реке Грачанице у Ситницу, недалеко од Приштине. Налази се у равничарском делу, на централном Косову.
Историја
Први очувани помен о Батусу датира из 1316. године. Те године српски краљ Стефан Милутин даровао је Батусе манастиру Грачаници. У турском попису из 1455. године наводи се да село има преко 80 српских кућа, цркву и православног свештеника. У селу постоји стара црква Света Недеља, обновљена 1936. и 2013. године. године. Године 1986. српски и црногорски житељи Батуса упутили су петицију и походили скупштину Србије и Југославије због наводног насиља које су над њима вршили тамошњи Албанци, њихови суседи.
До 1988. године припадало је општини Приштина, од 1988. године припало је новоформираној општини Косово Поље.
Батусе је 1999-е године, као и цело Косово и Метохија, окупирано је од стране НАТО снага. А претходила је НАТО агресија и НАТО бомбардовање Србије. Повод за бомбардовање и окупацију је било наводно етничко чишћење и протеривање косовских Албанаца од стране Србије са територије Косова и Метохије.
Порекло становништва по родовима
Подаци из 1932. године)
До почетка НАТО бомбардовања СРЈ, у селу је било стодвадесет српских домова и петнаест албанских, староседелачких домаћинстава, а комшијски односи су били и остали коректни.
Sulley Muntari
Suleyman Ali "Sulley" Muntari (arapski: المونتاري سليمان علي‎; Konongo, 27. kolovoza 1984.) je ganski nogometaš koji je trenutno slobodan igrač i ganski reprezentativac. Dok je igrao u Interu, Muntary je bio dvostruki prvak Italije i pobjednik superkupa, a osvojio je i jedan talijanski kup, Ligu prvaka i Svjetsko klupsko prvenstvo. S Portsmouthom je 2008. godine osvojio FA Kup.
Njegov mlađi brat je Sulley Muniru, igrač rumunjskog CFR Cluja.
Izoharmin
Izoharmin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 212,247 Da.
Trajanov forum
thumb|250px|left|Današnji izgled Trajanova foruma. thumb|80px|[[Trajanov stup u središtu Trajanova foruma.]] Trajanov forum u Rimu je posljednje, najveće, najveličanstvenije i najočuvanije zdanje od zdanja napravljenih tijekom rimskog carstva. Izgradnja foruma je započeta 107. godine po zapovjedi cara Trajana, a radio ga je poznati arhitekt tog vremena, Apolodor iz Damaska i forum je završen 143. godine.
Ivo Filipović Grčić
Ivo Filipović Grčić (Sinj, 20. srpnja 1937. - 11. srpnja 1983.), hrvatski je likovni umjetnik, kipar i slikar.
Trajanov forum
Budući da je bilo vrlo malo mjesta u središtu Rima za izgradnju ovako, po Trajanovoj zamisli, bombastičnog projekta, mjesto gradnje foruma je bilo izabran na području između Augustovog i Cezarovog foruma, u blizini brda Quirinal. Pošto je mjesto bilo uzvišeno, što Trajan ni u kojem slučaju, nije želio prihvatiti, pa je skinuta zemlja u visini od 35 metara i porušene su sve kuće koje su se nalazile na toj lokaciji.
Ivo Filipović Grčić
Životopis
Rodio se je u Sinju 20. srpnja 1937. godine. Školu primjenjene umjetnosti je završio 1960. godine u Splitu, a likovni odjel pedagoške akademija u Sarajevu 1970. godine. U članstvo HDLU (Hrvatskog društva likovnih umjetnika) primljen je 1979. godine. Dobitnik je i diplome Centra za onkologiju i radioterapiju KBC Split, gdje je 1982. godine imao samostalnu izložbu. Do smrti je djelovao kao nastavnik likovne kulture u O.Š. Frane Masnić sada škola Ivana Lovrića). Svoje slobodno vrijeme provodio je u ateljeu baveći se kiparstvom i i slikarstvom. Ispod njegove umjetničke kute iznikli su značajni sinjski umjetnici, koji svojim radovima obogaćuju Dane Alke i Velike Gospe. Izvor za svoj rad crpi u viteško-sinjskoj Cetinskoj krajini čiji je zaljubljenik. Tu se rađaju motivi za njegove slike i skulpture. Tradicija mu je svetinja, literatura priroda Zagore. Tragao je za folklornim izvorom i tradicionalnim životom cetinskog podneblja koji su mu bili nadahnuće za umjetnički rad.
Trajanov forum
Struktura Trajanovog foruma
Ostaci Trajanovog foruma se nalaze 5 metara ispod današnjih cesta u Rimu, i do danas nije u potpunosti iskopan. Najbolje su sačuvani dijelovi Trajanove tržnice i Trajanov stup. Kroz Trajanov forum je kasnije i Mussolini izgradio Via dei Fori Imperiali.
Ivo Filipović Grčić
Životopis
Radio je u keramici, pečenoj glini, kolažu enkaustici, koja mu je posebno odgovarala za postizanje kolorističkih efekata. Bio je u stalnoj potrazi za sredstvima izražavanja u novim tehnikama.
Kipar i slikar Ivo Filipović Grčić klonio se pomodarstva i dekorativnosti. Važnije mu je bilo otkriti ljudsku stvarnost izniklu u folkloru kraja ljepoti Cetini te njenih ljudi snažnog tijela i duha. Tako je oslikao sve što mu je bilo nadohvat ruke u zavičaju, utkao svoj talent čovjeka sličnog ljudima koje je prikazivao bez patetike. Njegove skulpture nose u sebi tragiku života ljudi cetinskog kraja, surovost prirodne sredine kroz povijest i borbu s prirodom i ljudima za materijalni opstanak. Tu je upotrijebio snažnu ruku epskog umjetnika, a ta epika obilježila je njegov vrsni epski stil.
Među djelima posvećenima otporu tuđina našla su se i djela antifašističke tematike kao simbol hrvatske naravi da ne podnosi tuđu čizmu. Tim svojim umjetničkim djelima ostavlja monument prošlog i opomenu budućim vremenima.
mini|200px|desno| Spomenik palim Sinjanima sačinjen od dur aluminija
Za spomenik palim Sinjanima izrađen 1978. godine od dur-aluminija Frano Gotovac je napisao:"'' To nije Dušan Džamonja, to je čisti originalni i nepatvoreni proizvod posebna kreativna nerva sinjskog kipara Ive Filipovića Grčića... to je zanimljiv raspon od čista modernizma do narativnog simbolizma. Taj spomenik palim Sinjanima predstavlja malu revoluciju u skulpturnom pristupu u krajini u kojoj se ne može na prečac očekivati u primanju modernizma - spomenik od aluminija, što je od posebnog značenja u širim (svjetskim) relacijama. Šibenski TLM blagonaklono mu svojom izradom pridonosi avangardnoj ideji.
okvir|desno| Spomenik generacijama Druga pak u pristupu dijametralna skulpturna kompozicija je spomen fontana "Alka" u Velikom parku. Tri kršne figure igraju snažno meštrovićanski, svoju karijadinu ulogu u nošenju golema obruča alke... brončane noge junaka stoje na stubastom postolju koje nije od kamena (kako je zamislio umjetnik), nego od vulgarnih materijala današnjice. Međutim to ne umanjuje ingenioznu igru vode koja se iz vodoskoka u središtu kompozicije prolijeva iz užeg obruča alke da bi tekla dalje kaskadno u niži rondo.
Kineski cimet
Cinnamomum aromaticum, također poznat i kao kasija (cassia) ili kineski cimet je zimzeleno drvo koje raste u južnoj Kini, Bangladešu, Indiji i Vijetnamu. Kao i njegov srodnik Cinnamomum verum, poznat kao "cejlonski cimet", koristi se prvenstveno zbog svog specifičnog mirisa kore, odnosno kao začin, pogotovo u Indiji, a u prošlosti je u istu svrhu služio i Rimljanima.
Stablo raste do 10–15 m u visinu, sa sivkastom korom i izduženim listovima dužine 10–15 cm koji su crvenkaste boje kada je stablo mlado.
Calalzo di Cadore, Belluno
Calalzo di Cadore je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 807 m.
Ryan Seacrest
Rajan Džon Sikrest (Danvudi, 24. decembar 1974) je američka medijska ličnost, radio i televizijski voditelj. Domaćin je radio emisije pod nazivom "Uživo sa Rajanom Sikrestom". Na televiziji vodi emisije E! Vesti i Američki idol.
Morrison, Missouri
Morison je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 139, što je 16 (13,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Clasville (Primorska Sena)
Klavil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 222 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 70 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 108 metara (maksimalnoj 112 m, a minimalnoj 10 m).
Historija Sirije
Sirija je bila centar jedne od najstarijih civilizacija na svetu, što je potvrđeno velikim brojem arheoloških iskopa. 1975. godine su započeta arheološka istraživanja oko grada Ebla na severoistoku Sirije. U tadašnjim istraživanjima otkriveno je naselje koje se protezalo od Crvenog mora do Turske i ka istoku do Mesopotamije u periodu od 2500 do 2400. pne. Naučnici veruju da je jezik kojim se govorilo u Ebli najstariji iz grupe semitskih jezika. Gradovi takođe od arheološke važnosti su Mari, Ugarit i Dura Europos.
Siriju su okupirali brojni narodi, Kanaati, Jevreji, Arameni, Asirci, Vavilonci, Persijci, Grci, Armenijci, Rimljani, Vizantinci, Arapi, i jedan deo je osvojen od strane Krstaša. Sirija je, kao i ostatak regiona, bio pod viševekovnom kontrolom Otomanskog carstva. Današnja sirija je takođe bila jedan od centara osnivalja Hrinšćanstva - Sveti Pavle se preobrazio u Hrišćanina na putu u Damask i osnovao prvu hrišćansku crkvu u Antioku, antičkoj Siriji, a današnjoj Turskoj.
Otomanska kontrola nad Sirijom se završila kada su Arapi ušli u Damask, pri samom kraju Prvog svetskog rata, 1918. godine. Nezavisno arapsko kraljevstvo Sirije je osnovano na čelu sa kraljem Fejsal iz Hašemit porodice, koji je kasnije postao kralj Iraka. Njegova vladavina je okončata jula 1920. godine kada su francuske snage usšle u Siriju i uspotavile svoju vlast. Nakon bitke kod Mejsaluna 23. jula, između sirijske armije pod vođstvom Jusuf al-Azmeha i francuskih snaga, francuske snage su došle do Damaska i kralj Fejsal je zbačen sa vlasti. Period francuske vladavine je obeležen naglim porastom nacionalizma i brutalnom represijom, ali je ovaj period takođe video i modernizaciju infrastrukture.
Nakon odlaska Francuske 1940. godine, Sirija je pala u ruke Viči vlade, sve dok je ponovo nije okupirala Francuska jula 1941. godine, ovog puta sa Velikom Britanijom. Usled nacionalizma francuske trupe su napustile zemlju aprila 1946. godine, i ostavile zemnju u rukama vlade koja se zalagala za republiku.
Godine 1973. izbio je sukob nazvan Oktobarski rat, u kojem je Sirija napala područje Golanske visoravni u pokušaju da zauzmu region i zbace izraelsku vlast. Uprkos početnim uspesima, na krjau rata Izrael je bio superioriniji u vojnom pogledu. Nakon nekoliko diplomatskih pregovora, u kojima je ulogu katalizatora imao Henri Kisindžer, Sirija je dobila teritorijalno mali deo Golanskih visrovni, što je tadašnja vlada Sirije upotrebila u unutrašnjosti zemlje kao dokaz da je rat bio pobedosan. od 1974. godine sirijasko-izraelski front je video primirje, sa povremenim incidentima.
Rane 1976. godine građanski rat je izbio u susednom Libanu u kojem su velike gubitke pretrpeli pripadnici Maroni Hrišćana. Sirija je poslala 40.000 svojih vojnika u Liban kako bi pomogli Hrišćanima, ali se uskoro i sama umešala u Libanski građanski rat. Sa ulaskom Sirije u sukob, počinje i tridesetogodišnje sirijsko prisustvo u Libanu. Narednih 15 godina građanskog rata, Sirija se borila za kontorlu nad Libanom, a u isto vreme ratovala sa Izraelom koristeći teritoriju Libana i libanske vojnike na jugu zemlje. Nakon završetka rata 1990. godine, mnogi su videli prisustvo Sirije u Libanu kao okupaciju. Sirijske trupe su ostale prisutne u Libanu sve do 2005. godine, nakon što je izvršen atentat na bivšeg premijera Rafik Haririja, i nakon što se se pojavila špekulacije da je Sirija imala udela u atentatu.
Neoptolem (general)
Za ostala značenja, v. Neoptolem
Tribbey, Oklahoma
Trajbi je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Historija Sirije
Nakon završetka rata u Libanu, smatra se da je oko milion Sirijanaca došlo u Liban u potrazi za poslom. Sirijski radnici su lakše nalazili zaposlenje od Palestinaca i samih Libanca, jer su Sirijanci bivali manje plaćeni. Neki su smatrali da je blagoslov Sirije uz koji je slala tako veliki broj svojih državnjana u susedni Liban bio još jedan pokušaj Sirije da kolonizuje Liban. 1994. godine nakon pritisaka iz Damaska, libanska vlada je odobrila izdavanje oko 200.000 libanskih pasoša sirijskim građanima koji su živeli tada u Libanu.
Neoptolem (general)
Neoptolem (na grčkom Νεoπτόλεμος; ? - 321. pne.) bio je makedonski oficir u vojsci Aleksandra Velikog. Prema Arijanovim navodima bio je epirskog porijekla. Za vrijeme Aleksandrovog pohoda na Aziju se istakao u opsadi Gaze 332. pne. kada je bio prvi koji je preskočio zidine.
Tribbey, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 391, što je 118 (43,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Neoptolem (general)
Nakon Aleksandrove smrti mu je regent Perdika podjelom u Babilonu dao vlast u Armeniji. Za vrijeme Perdikinog pohoda na Ptolemejev Egipat, Neoptolem je počeo šurovati s Perdikinim neprijateljima Antipaterom i Kraterom. Saznavši za to, Perdiki vjeran Eumen je protiv njega pokrenuo pohod i porazio Neoptolemove trupe, natjeravši preživjele da daju zakletvu vjernosti Perdiki. Neoptolem je s manjim kontingentom uspio pobjeći Krateru te s njim poduzeo iznenadni napad na Eumena. Tom ga je prilikom Eumen osobno tražio na bojištu i na kraju uspio ubiti.
Iglun
Rasprostranjenost
thumb|lijevo|250px|Iglun na ribarnici u [[Maroko|Maroku]] Ova vrsta živi u svim oceanima, u umjerenim i toplijim predjelima, a ponekad zađe i u hladne vode. Može ga se pronaći i po cijelom Mediteranu, a genetska analiza je pokazala razlike između jedinki iz Mediterana i ostalih igluna, što je pokazatelj da se radi o dvije izdvojene populacije.
The End of the Affair (1999 film)
The End of the Affair je američki igrani film iz 1999. godine sa Džulijen Mur i Ralfom Fajnsom u glavnim ulogama. Temelji se na istoimenom romanu Grejema Grina iz 1951. a koji je već bio ekranizovan 1955. godine. Radnja se događa u Lodnonu za vreme i posle Drugog svetskog rata i prikazuje kako se raspada ljubavna veza pisca sa suprugom njegovog najboljeg prijatelja.
Heterija
Pokret je na svome početku imao cilj da se obnovi Vizantija. Među Srbima imao je svoje pristalice. Jedna srpska organizacija nalazila se u Nišu, gde su bili 1821. godine pohapšeni i javno obešeni. Najpoznatiji među obešenima je bio Vladika Milentije.
The End of the Affair (1999 film)
U ostalim ulogama su Stiven Ria, Hiter-Džej Džons, Džejms Bolam, Džejson Ajzaks, Ajan Hart, Peni Morel i drugi.
Рачунарство
Рачунарство или информатика је наука која се бави структуром и аутоматском (машинском) обрадом информација.
Циљ информатике је проналажење оптималних решења за проблеме и то тако да се једном пронађено решење може користити за читав низ сличних проблема. На основу математичких аксиома се моделирају и анализирају структуре и процеси из стварног света. Описивање проблема и процеса омогућаваја симулације тих процеса. Решења проблема се дефинишу у облику алгоритама.
Постоји велики број области у информатици, које се могу сврстати у практичне, теоријске и техничке. Појам информатика се састоји од речи информација и аутоматика. Први пут се помиње у Немачкој године 1957 од стране Карла Штајнбуха. Овај појам покрива истовремено науку о рачунарима (рачунарство) и науку о информационим системима.
Информатика има за основу математику, електротехнику, физику и неке инжињерске науке.
Настала је у 19. веку размишљањем тадашњег генија Чарлса Бејбиџа, који је замислио строј који би узимао податке, обрађивао их на неки начин и онда обрађено некако показао ономе кога то занима. Он је то наравно замислио потпуно механички, а данас компјутер(рачунари)и, наравно не функционишу на тај начин. Но имају неке повезаности с тим његовим замишљеним компјутером:
1. бинарни систем - скоро сваки компјутер данашњице користи такав бројчани систем, који се састоји само од јединица и нула. То је тако зато што је то компјутеру најједноставније: 1 - има струје, 0 - нема струје. Систем који има десет цифара (0..9) се зове декадни, а постоје претпоставке да су Вавилонци користили хексадецимални систем (са шестнаест цифара). Бебиџ је имао идеју коришћења бушених картица за свој рачунар, а управо то се и користило за чување података док се није открило магнетско записивање.
2. основна идеја - такозвани улаз/излаз систем, то јест дамо компјутеру да обради податке, кажемо му на који начин да их обради, он их обради и некако нам покаже до чега је дошао. То је бит и идеја компјутера, али компјутер постаје користан тек када ту обраду може извршити брже него човек.
Касније се појављивало веома много људи који су промовирали развој рачунарства. Ја ћу овде споменути само Алана Тјуринга, енглеског математичара. Он је током другог светског рата покушавао дешифровати злогласну нацистичку „Енигму“, апарат који је кодирао немачке поруке. Уз помоћ тих истраживања настала је Турингова машина. Турингова машина није машина као таква, него замишљени уређај којим се, на неки начин, дефинише начин размишљања компјутера и алгоритам.
Основни делови рачунара, без којих данас уопште не бисмо могли замислити да радимо нешто на њему су:
миш, тастатура, монитор, матична плоча, графичка картица, процесор, РАМ, флопи диск, хард диск, ЦД или ДВД (оптички записи), модем, звучна картица и наравно звучници за њу, те, наравно, кућиште.
Напомена: нису сви ови делови нужни за рад на рачунару, (многи јесу, но неки нису), но данас су то ствари које више-мање сваки кућни рачунар има.
علم الحاسبات Počítače Επιστήμη Υπολογιστών Komputiko 情報工学 കംപ്യുട്ടര്‍ ശാസ്ത്രം Datavitenskap Computer Science Bilgisayar mühendisliği 計算機科學
BNP
Termin BNP ima više značenja.
Ramones
The Ramones su bili američki bend, i smatraju se prvom rock grupom. Priznato im je da su definirali zvuk i stav 1970-ih, makar nikad nisu postigli uspjeh kao svoji suvremenici The Clash ili Sex Pistols, ali su svejedno imali velik utjecaj na rock scenu.
Bend je sastavljen u Queensu (New York) 1974. Neprekidno su nastupali 22 godine sve do raspuštanja benda nakon turneje Lollapalooza 1996. Tri prvotna člana: Joey, Johnny, i Dee Dee Ramone su umrli u roku nekoliko godina poslje raspuštanja benda. Uvijek su smatrani utjecajnima, ali slava koju bend sad uživa je neusporedivo veća nego u doba kada su aktivno nastupali.
2007. su uvedeni u Long Island Music Hall of Fame.
Članovi
Prvotni članovi bili su: Kasniji članovi benda:
Clem Burke svirao je s Ramonesima pod imenom Elvis Ramone na 2 koncerta 1987 godine poslije odlaska Richie-a ali je ubrzo zamijenjem kad je Marky pozvan da se vrati. Raniji član, Richie, napustio je bend prije prvog snimanja (nepovezan sa Richie Ramoneom, gore). "U sjećanje na Richie Ramonea 1975" može se pročitati na crtežu nadgrobnog spomenika s unutarnje strane albuma Rocket to Russia. Prema Joeyu, postao je proizvođač gumbi.
Početci
Brzo nakon što je bend sastavljen, Dee Dee je shvatio da nemože svirati i pjevati odjednom (ali će nastaviti odbrojavati tempo na pocetku svake pjesme sa svojim "1-2-3-4!"). Joey ga je zamijenio ali on također nije mogao svirati bubnjeve i pjevati pa je mjesto bubnjara ostalo otvoreno. Bend je održavao audiciju za bubnjara, u Performance studiju, gdje su vježbali. Tamás Erdélyi, menadžer benda, zaposlenik studija i poznanik benda pokazivao je kandidatima kako svirati pjesme. Postalo je očito da je bio sposobniji svirati pjesme benda bolje od bilo koga drugog, i pridružio se bendu kao Tommy Ramone. Bio je najmotiviraniji od četvorice što se tiče uspjeha, i prvi ih je doveo u studio.
Raspad
Nakon nastupa na Lollapalooza festivalu 1996, Ramonesi su se raspali, zbog neslaganja unutar benda i frustracije ne ostvarivanjem komercijalnog uspjeha. Joey je također priznao da je imao problema s drogom, i velikih problema s pićem u 80ima. Joey je prestao piti početkom 1990ih, ali mu je dijagnosticiran limfom 1995. Nakon toga počeo se je aktivno baviti jogom i zdravo se hraniti. Kasnih 90ih počeo je trgovati dionicama na NYSE, čak je napisao pjesmu o financijskoj reporterki s CNBCa - Maria Bartiromo, pod istim imenom, i ta pjemsa je uključena na njegov solo album iz 2005,Don't Worry About Me.
Njihov poslednji nastup bio je u Palaceu u Hollywoodu. Nastup je snimljen i kasnije izdan na CDu We're Outta Here. Na nastupu su gostovali mnogi umjetnici poput Lemmya Kilmistera iz Motörheada, Eddie Vedera iz Pearl Jama, Toma Armstronga i larsa Frederiksena iz Rancida, i Chrisa Cornella (tada u Soundgardenu).
20. srpnja 1999, svi bivši članovi osim Richiea su se okupili u Tower Recordsu u New Yorku kako bi davali autograme. To je bila zadnja prigoda na kojoj su se bivši članovi grupe okupili prije Joeyeve smrti. Johnny se htio pomiriti s svojim rivalom Joeyem ali Joey je to odbijao. Joeyevi nezavršeni radovi objavljeni su poslje njegove smrti na solo albumu Don't Worry About Me.
2002. bend je uveden u Rock 'n' Roll Hall of Fame. Na ceremoniji Johnny, Tommy, Marky i Dee Dee su govorili u ime benda. Johnny je podržao Georgea Busha i njegov mandat, Dee Dee je čestitao i zahvalio sebi. Nažalost ovo mu je bilo zadnje javno prikazivanje jer je 2 mjeseca kasnije umro od predoziranja heroinom. Također na ceremoniji, Green Day je izveo Teenage Lobotomy i Blitzkrieg Bop u čast Ramonesima, da bi pokazali njihov utjecaj. U ljetu 2004. izašao je dokumentarac o Ramonesima, End of the Century: The Story of the Ramones. Dobio je odlične kritike i bio je dobro prihvaćen od strane obožavatelja. Slučajno, Johnny Ramone je s početkom prikazivanja filma umro od raka prostate, 15. rujna 2004.
Stipe Breko
Stipe Breko (Sinj, -) je hrvatski klapski pjevač i alkar.
Breko je na Sinjskoj alki nastupao 27 godina i četiri je puta bio slavodobitnik (1977., 1980., 1982. i 1988.). Time je jedan od najuspješnijih alkara u povijesti Alke. Potječe iz alkarske obitelji čiji su članovi sudionici Alke više od 150 godina. Na 297. Sinjskoj alki pripala mu je čast biti barjaktarom.
Grad Sinj mu je 2012. godine dodijelio osobnu nagradu za doprinos promicanju Sinja i Cetinske krajine.
Claville-Motteville
Klavil Motvil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Ruan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 233 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,26 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 174 m, a minimalnoj 97 m).
Jackson Lake, Colorado
Džakson Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 154.
Piano dell'Ospedale-Peschiola, Chieti
Piano dell'Ospedale-Peschiola je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Moždani natriuretski peptid
Moždani natriuretski peptid (osnovni natriuretski peptid, B-tip natriuretskog peptida, BNP, GC-B) je 32 aminokiseline dug polipeptid koji izlučuju srčane komore u odgovoru na prekomerno istezanje ćelija srčanog mišića (kardiomioccta). Oslobađanje BNP-a je modulisano jonima kalcijuma. BNP se naziva moždanim peptidom jer je originalno ekstrahovan iz svinjskog mozga. Kod ljud ovaj hormon uglavnom proizvode srčane komore.
BNP se izlučuje zajedno sa 76 aminokiselina dugim N-terminalnim fragmentom (NT-proBNP) koji je biološki neaktivan. BNP se vezuje za i aktivira receptore atrijalnog natriuretskog faktora receptors NPRA, i manjoj meri NPRB, na sličan način kao i atrijalni natriuretski peptid (ANP) ali sa 10 puta manjim afinitetom. Biološki poluživot BNP-a je dva puta duži ANP, dok je poluživot NT-proBNP peptida još duži. It tog razloga ti peptidi su bolja meta za dijagnostičko testiranje krvi
Revloc, Pennsylvania
Revčpl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 570.
Subit, Udine
Subit je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 690 m.
Iglozub
Iglozub (lat. Chauliodus sloani) ili iglozub strašni je riba iz porodice Stomiidae. Ponegdje je zovu i morska guja. Ova riba, strašnog izgleda je stanovnik velikih dubina, naime, živi na dubinama između 200 i 4700 metara iako je se najčešće može naći na područjima između 500 i 1000 m. Iglozub je lako prepoznatljiv po velikim ustima i enormnim oštrim zubima, koji su toliko dugi da ne mogu stati unutar usta, već se nalaze ispred njih. Tijelo je duguljasto, srebrenkaste boje, a po tijelu ima veliki broj fotofora, koje luče svijetlo. Lučenje svijetla privlači manje ribe kojima se iglozub hrani. Noću ga se može pronaći na manjim dubinama, a danju dublje, prati ponašanje manje ribe, tj. svoje hrane. Naraste do 35 cm.
Napomena
Premda se na mnogo mjesta (neka i vrlo ozbiljna) može naći da je iglozub otrovan, te da ga treba izbjegavati, to nije točno, dapače, osim svojih zuba i izgleda, iglozub je za ljude bezopasan.
Rasprostranjenost
Iglozub je riba dubokog mora, te je stoga ili vrlo rijedak u obalnim morima ili ga tamo nema. Obitava u toplijim dijelovima srednjeg Atlantika, u sjevernom dijelu Indijskog oceana, te u istočnom dijelu Pacifika, sjeverno od ekvatora. Može se pronaći i u Mediteranu, te Južnom i Istočnom kineskom moru.
Izohumulon
Izohumulon je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 362,460 Da.
Бресје (Косово Поље)
Бресје је село на Косову и Метохији близу реке Грачанице, недалеко од Приштине.
Извори
Бресје је село на Косову и Метохији, смештено у равници између река Приштевке на северу и Ситнице на западу. Од главног града ове покрајине, Приштине, удаљено је 7 километара. Спојено је са општином Косово поље и селом Угљаре.
Име је добило по брестовима, које су расли на необрађеној земљи.
Стари ток реке Приштевке је кроз центар села а уређењем тока усмерена је ободом села до утоке Ситнице.
НАПОМЕНА: Река Грачаница није позната. Ако се мисли на реку Грачанку, близу исте се налази село Грачаница, које је удаљено од села Бресја око 13 километара.
Varaždinski apostol
Varaždinski apostol (Srpski:Вараждински апостол; Varaždinski apostol) je ručno pisani apostol celjske grofice Katarine Branković, ćerke srpskog despota Đurđa Brankovića, koji je sastavljen u Varaždinu 1454. godine. Varaždinski apostol je najstarija sačuvana ćirilična knjiga napisana na području Hrvatske. Tekst apostola ispisan je u stilu resavske ortografije razvijenom u Manastiru Manasija sa elementima raške i svetogorske kaligrafije. Danas se knjiga nalazi u stalon postavu Muzeja Srpske pravoslavne crkve u Beogradu. U povodu 550 godišnjice sastavljanja apostola, Muzej Srpske pravoslavne crkve u Beogradu i Muzej Mitropolije zagrebačko-ljubljanske objavili su fototipsko izdanje apostola.
Inćun
Inćun (lat. Engraulis encrasicolus) ili evropski inćun je jedna od najvažnijih riba u prehrambenom lancu našeg mora. Kod nas se naziva još i brgljun ili brfun. Pripada obitelji Engraulidae ili inćuna. Zelenkasto plave je boje odozdo, trbuh mu je svijetliji, bojom i izgledom je sličan srdeli, od koje je znatno vitkiji i nešto kraći, ima šiljatiju glavu i krupnije oči. Živi u jatima, na dubinama do 400 m, naraste do 20 cm duljine. Hrani se planktonom, a sam je hrana svim značajnijim predatorima. Životni vijek mu je 3 godine. Lovi se mrežama plivaricama, kao i srdela. Vrlo je ukusna riba, priprema se na mnogo raznih načina, kod nas je cijenjen kao najbolja riba za soljenje. Zbog velikog sadržaja omega-3 masnih kiselina, kao i ostala plava riba, preporuča se za prehranu, naročito djeci.
Rasprostranjenost
Inćuna se može pronaći na području istočnog Atlantika, od juga Norveške, pa sve do juga Afrike. Rasprostranjen je i u cijelom Mediteranu, uključujući i Jadran, Crno i Azovsko more. Postoje izvještaji i o njegovom prisustvu i u Baltiku.
Ariljača
Ариљача је село на Косову и Метохији близу реке Грачанице, недалеко од Приштине.
Географија
Ариљача се налази близу реке Грачанице, недалеко од Приштине. Налази се у равничарском делу, на централном Косову.
Историја
Први очувани помен о Ариљачу датира из 1316. године. Те године српски краљ Стефан Милутин даровао је Ариљачу манастиру Грачаници. У турском попису из 1455. године наводи се да село има преко 180 српских кућа и православног свештеника. У селу је постојала стара црква, обновљена 1938. године. Године 1986. српски и црногорски житељи Ариљаче упутили су петицију и походили скупштину Србије и Југославије због насиља које су над њима вршили тамошњи Албанци, њихови суседи.
До 1988. године припадало је општини Приштина, од 1988. године припало је новоформираној општини Косово Поље.
Од 2010-е године под окупацијом припада новоформираној општини Грачаница.
Порекло становништва по родовима
Подаци из 1932 године)
Protuberance
mini|300px|[[SDO fotografija protuberance]] Protuberance izgledaju kao plamenovi gasa u Sunčevoj atmosferi vidljivi izvan oboda Sunčevog diska. Protuberance imaju značajno manju temperaturu i oko 100 puta veću gustinu od okolnog gasa u koroni. Ipak, njihova gustina je nedovoljna za emitovanje kontinualnog spektra, tj. bele svetlosti. Vidljivo zračenje iz protuberanci sastoji se uglavnom od emisionih linija vodonika i jonizovanog kalcijuma i, izuzev tokom potpunih pomračenja Sunca, protuberance se posmatraju u monohromatskoj svetlosti (na talasnim dužinama koje odgovaraju određenim emisionim linijama, najčešće Hα linija u crvenom delu spektra). Postoje dve vrste protuberanci, mirne i aktivne. Mirne protuberance traju više nedelja ili čak meseci sa relativno malo promena na njima, dok aktivne protuberance se menjaju intezivno tokom vremena i značajno su kraćeg veka.
Sunčeva radijacija
Sunčeva radijacija (tkđ. i sunčevo zračenje, solarna radijacija, solarno zračenje) je jedan od glavnih klimatskih elemenata i predstavlja elektomagnetno i korpuskularno zračenje Sunca. Elektromagnetna radijacija se prostire brzinom od 300.000 kilometara u sekundi i oko 48% te energije otpada na vidljivi deo spektra, 45% na infracrvene zrake, a 7% na ultravioletno zračenje. Korpuskularna radijacija se sastoji od protona čije brzine kretanja dostižu 300 do 1500 km/č, a upija ih Zemljina magnetosfera.
Protuberance
Mirne protuberance se prostiru od nekoliko desetina hiljada do nekoliko stotina hiljada kilometara u dužini. Njihov oblik zavisi od magnetnog polja Sunca i većina izgleda kao zavese gasa vezanih za hromosferu sa protokom gasa vertikalno u koronu. Mirna protuberanca može da eksplodira ka spolja i nestane, ali uglavnom na istom mestu nastane nova protuberanca.
Sunčeva radijacija
Solarno zračenje je jedinstven izvor energije koja je potrebna za egzogene procese koji se odvijaju na Zemljinoj površini i u samoj atmosferi. Ukupno govoreći, solarna radijacija je prenošenje energije sa Sunca ka svim stranama u svemirskom prostranstvu.
Protuberance
Aktivne protuberance su vezane za aktivne oblasti na Suncu, i često su povezane sa Sunčevim bakljama. Većina su kratkoročne pojave trajanja svega nekoliko časova. Mogu imati različite oblike. Najaktivnije imaju oblik petlje i povezuju oblasti za suprotnim magnetnim polovima i u njima koronalna materija se kondezuje i ponire u hromosferu. Velike eruptivne protuberance (često lučnog oblika) dostižu visinu od pola miliona kilometara i više od fotosfere.
Na Sunčevom disku protuberance izgledaju kao tamni oblici (najčešće filamenti) na sjajnijoj površini Sunca.
Franklin Park, Illinois
Franklin Park je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18.333, što je 1.101 (-5,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
28. 6.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
28. lipanj/jun (28. 6.) je 179. dan godine po gregorijanskom kalendaru (180. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 186 dana.
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani/Praznici
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Kardija
Kardija (na grčkom Kαρδία) je bio drevni grčki grad na Tračkom Herzonu (današnje Galipolje), smješten u Melaskom (današnjem Saroskom) zaljevu. Nastao je kolonija Mileta i Klazomene, ali su se krajem 6. vijeka pne. pod Miltijadom u njega počeli naseljavati i atenski kolonisti. Usprkos toga je 352. pne. odbio primiti nove atenske koloniste pod Diofitom i pozvao u pomoć makedonskog kralja Filipa II, a što je bio povod za makedonsko-atenski sukob. Godine 309. pne. je grad uništio Lizimah. Nakon toga je obnovljen, ali je primat na poluotoku preuzela novosagrađena Lizimahija.
Cauville-sur-Mer
Kovil na Moru je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Avr.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1243 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 111 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 95 metara (maksimalnoj 105 m, a minimalnoj 0 m).
Vice Buljan
Vice Buljan (Sinj, 1905. - 1978.) hrvatski političar.
Životopis
Rodio se je u Sinju 1905. godine, u uglednoj, bogatoj i brojnoj sinjskoj obitelji. Uz njega obitelj je imala deset sinova i četiri kćeri. Jedini je “mali Vice” imao sklonosti prema politici, pa je tako iz ideala 1934. g. izabrao članstvo u KP Komunističkoj partiji. Godine 1940. pobjeđuje sa svojom listom na općinskim izborima i postaje načelnik općine. U tadašnjoj Kraljevini Jugoslaviji to je bila jedina općina gdje su komunisti osvojili vlast na izborima pa je vrlo brzo Sinj dobio naziv “crvena općina”.
Sljedeće godine Vice se sa drugovima uključuje u organiziranje otpora okupatoru, a tijekom rata obnašao je razne vojne i političke dužnosti. Bio je i vijećnik ZAVNOH-a i AVNOJ-a, a po završetku rata predsjednik Oblasnoga narodnooslobodilačkog odbora za Dalmaciju.
Biran je za zastupnika u Saboru NR Hrvatske i za saveznoga narodnog zastupnika. Jedno vrijeme bio je na funkciji ministra ribarstva u Hrvatskoj.
Svom Sinju donio je mnogo toga, a prije svega tvornicu i predionicu konca “Dalmatinka”, koja je u jednom razdoblju zapošljavala oko tri tisuće radnika i bila jedna od najboljih takve vrste u ovom dijelu Europe. Malo je poznato da se “Dalmatinka” trebala zvati “Livanjka”, odnosno da se tvornica trebala graditi u susjednom Livnu, ali zbog političkog umijeća i pregovaračke i nagovaračke sposobnosti Vice Buljana tvornica je izgrađena u Sinju.
Zahvaljujući tvornici, Sinj se naglo urbanizira, grade se radničke stambene četvrti, čuveni gradski bazen olimpijskih razmjera, među prvima u bivšoj državi, asfaltiraju se ceste, osvjetljavaju ulice a razvija se i bogat društveni, kulturni i sportski život. Stariji Sinjani ga, osim po duhovitosti, pamte i po čestitosti, plemenitosti te demokratičnom ponašanju.
Vice Buljan je obnašao i funkciju alkarskog vojvode od 1957. do 1963. Umro je 1978. i pokopan je u skromnoj obiteljskoj grobnici na starom dijelu groblja svetog Frane u Sinju. Radnice “Dalmatinke” 20. ožujka 2009 godine položile cvijeće na njegovu grobnicu, prisjećajući se njegovih zasluga i doprinosa Sinju i cetinskom kraju. Njegov život zabilježen je i u seriji “Čovik i po”, a legendarnog Sinjanina glumio je Boris Dvornik.
Truch Bertot, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 574 m.
Osvajač
Osvajač može značiti:
nadimak nekoliko vladara:
Izoinden
Izoinden je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 116,160 Da.
Sibirtije
thumb|250px|Sibirtije je nakon Aleksandrove smrti bio satrap Arahozije i Gedrozije.
Sibirtije (grčki:; 4. vijek pne.) bio je starogrčki oficir rodom s Krete koji je služio u vojsci Aleksandra Velikog, te nakon povratka iz Indije (326. pne.), imenovan satrapom Karmanije. Međutim, nakon što je Toad umro, Sibirtije je preuzeo njegove satrapije Arahoziju i Gedroziju. Taj je aranžman priznao nakon Aleksandrove smrti 323. pne. priznao regent Perdika podjelom u Babilonu, a potvrđen je dvije godine kasnije i podjelom u Triparadisu. Sibirtije se kasnije, kao i drugi istočni satrapi, sukobio s medijskim satrapom Pitonom te se godine 317. pne. zajedno s Peukestom priključio Eumenu. Na Eumenovom dvoru je, međutim, pao u nemilost te je morao spašavati život bijegom. Tako je, međutim, stekao naklonost Antigona koji mu je prepustio stare provincije.
Sibirtije je na svom položaju ostao dugo godina, što sugerira Arijanov navod da je Megasten, izaslanik Seleuka I na dvoru indijskog kralja Chandragupte Mauriye, poslije svoje misije 303. pne. živio sa Sibirtijem.
Велика Слатина
Велика Слатина је село на Косову и Метохији близу реке Грачанице и Ситнице, недалеко од Приштине.
Filip (satrap)
Filip (na grčkom Φιλιππoς; ? - 318. pne.) bio je satrap Sogdijane imenovan godine 327. pne. od strane Aleksandra Velikog. Položaj je zadržao i nakon Aleksandrove smrti, ali je godine 321. pne. premješten u Partiju. Tamo ga je godine 318. pne. napao Piton, satrap Medije, u namjeri da Partiju da svom bratu Eudamu. Filip je poražen, zarobljen i pogubljen.
Велика Слатина
Географија
Велика Слатина се налази близу реке Грачанице и Ситнице, недалеко од Приштине. Налази се у равничарском делу, на централном Косову.
Историја
Први очувани помен о Великој Слатини датира из 1375. године. Те године српски краљ Стефан Милутин је пописао српске куће. У турском попису из 1455. године наводи се да село има преко 70 српских кућа и православног свештеника. У селу је постојала стара црква, обновљена 1924. године. Године 1986. српски и црногорски житељи Велике Слатине упутили су петицију и походили скупштину Србије и Југославије због насиља које су над њима вршили тамошњи Албанци, њихови суседи.
Порекло становништва по родовима
Подаци из 1932 године)
Miss Congeniality 2: Armed and Fabulous
Miss Congeniality 2: Armed and Fabulous je američka komedija iz 2005, nastavak filma Mis tajni agent iz 2000.
Tri nedelje nakon izbora za mis, tada već jako popularna Grejsi Hart, vraća se svom poslu Ef-Bi-Aj agenta. Prvi zadatak joj je da pronađe i spase kidnapovanu mis Amerike - Šeril i svog prijatelja Stena. Ovaj put nije sama - pomaže joj agresivna Sem Fuler, neprijateljski raspoložena prema razmaženim misicama. Film je dobio izuzetno niske ocene kritike, ali je postao bioskopski hit, koji je širom sveta zaradio 101.000.000 dolara. Honorar Sandre Bulok iznosio je za nju rekordnih 17.500.000 dolara.
U glavnim ulogama su: Sandra Bulok (Grejsi Hart), Redžina King (Sem Fuler), Vilijam Šatner (Sten Filds), Enrike Mersijano (Artur), Heder Berns (Čeril), Didrik Bejder (Džoel) i Erni Hadson (Hari).
U Hrvatskoj je prikazivana pod naslovom Cura na zadatku 2: Lijepa i naoružana, a u Srbiji pod naslovom Mis tajni agent 2: opasna i zanosna.
Iverak
Iverak (lat. Platichthys flesus) ili obični iverak, kod nas se naziva još i iver, pasara, ploča. To je riba iz porodice Pleuronectidae. U Jadranu naraste do 45 cm duljine, i do 1,3 kg težine, a u Atlantiku naraste znatno veći, do 60 cm duljine i čak do 14 kg težine. Ovo je riba karakterističnog oblika, oči joj se nalaze na jednoj strani, gornjoj, a to je najčešće desna, ovalnog je oblika, bočno spljoštena. Već je rečeno da se oči nalaze kod većine primjeraka na desnoj strani, odnosno gore, mada se ponekad srene i obrnut slučaj. Donja strana iverka je bjelkasta, skoro bijela s nepravilnim zatamnjenim mrljama, dok je gornja strana smeđkasta, ili zelenkasto smeđa s žuto-smeđim ili crvenkasto-smeđim pjegama, ovisno o boji okoline. Na tubovima peraja, odozgo ima niz kvrgavih izraslina. Iverak obični živi na muljevitom ili pjeskovitom dnu na dubinama do 100 m, gdje se hrani rakovima, školjkama, puževima i sitnijom ribom. Najčešće živi u skupinama u blizini ušća rijeka, ili u područjima s boćatom vodom. Noću je aktivniji nego danju, kada je najčešće dobro kamufliran te vrlo teško vidljiv. Iverak obični je migratorna vrsta, ljeti je bliže obali i pliće, a zimi ide u dublje vode. Mrijesti se u proljeće, a mlađi primjerci se hrane planktonom i larvama insekata na ušćima rijeka. Vrlo je ukusna i cijenjena riba za prehranu, iako kod nas nije česta.
Rasprostranjenost
Iverak obitava na području istočnog Atlantika, Po cijelom području obale Europe, kao i po cijelom Mediteranu i Crnom moru. Balastnim vodama brodova prenesen je i oko obala SAD i Kanade.
Wang Anshi
Vang Anši (8. decembar 1021 — 21. maj 1086. ) je bio kineski ekonomista, državnik, premijer i pesnik iz severne Sung dinastije koji je pokušao da izmeni zakonodavni sistem i sprovodio reforme u cilju poboljšanja ekonomije i jačanja odbrane zemlje. Suočen sa otporom konzervativaca, kao premijer Sima Guang, bio je prisiljen da se povuče sa položaja.
Poreklom je iz porodice nižeg činovnika. Od detinjstva je voleo da čita i dobio je dobro obrazovanje. Zbog izvanrednog talenta je imenovan za funkcionera lokalne i centralne vlade, pa i premijera. Iz dugogodišnjeg iskustva funkcionera lokalne vlade, Vang Anši je razvio teoriju da je za bogatu državu i moćnu vojsku potrebna reforma političkog sistema. On je imperatoru uputio pismo u kojem je predložio svestranu reformu pravnog sistema uvedenog u prvim godinama dinastije Sung, kako bi se ublažili problemi siromaštva i slabosti države. Na osnovu ideja Vang Anšija, vlada je donela niz pravnih propisa iz raznih oblasti od poljoprivrede, do zanatstva i trgovine, od seoskih područja do gradova, u sklopu opsežne društvene reforme. U istoriji je ova reforma poznata pod imenom „Vang Anšijeva reforma“.
Vang Anši je često u svojim delima obrazlagao političke ideje i zalaganja u cilju služenja reformama. „Pismo upućeno imperatoru“ je predstavničko delo Vang Anšija u kojem je zahtevao preobražaj društvenog sistema. On je, duboko analiziravši tešku situaciju dinastije severnog Sunga podneo sveukupan plan za reformu.
Cleuville (Urvil an Koks)
Klevil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Avr.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 119 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,1 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 145 metara (maksimalnoj 142 m, a minimalnoj 85 m).
Taifa Valencia
Taifa Valencia (Taifa de Valencia) ponekad navođen i kao Balansijski Emirat (emirat de Balànsiya) bila je srednjovjekovno maursko kraljevstvo (taifa) u al-Andalusu sa sjedištem u Valenciji, koje je, s prekidima, postojalo od 1010. do 1238. Nastalo je kao upravna jedinica Kordopskog Kalifata od koga se 1021. otcijepilo u kaosu izazvanom građanskim ratovima za omejadsko prijestolje. Godine 1065. ju je pripojila Taifa Toledo, ali se od nje oslobodila 1075. i nezavisnost očuvala sve do 1099. Pred kraj tog perioda je njom nekoliko godina vladao znameniti španski junak El Cid. Nakon njegove smrti je Valenciju preuzela Kraljevina Kastilja, ali ju je već 1102. morala prepustiti Almoravidima. Valencia je nezavisnost ponovno nakratko stekla 1145. godine, ali ju je 1147. pokorila Taifa Murcia, da bi od 1172. bila pod vlašću Almohada. Nezavisnost je ponovno stekla 1229. ali je Valenciju 1238. konačno osvojila kršćanska Kraljevina Aragon.
Blaca (Solin)
Blaca je naselje u sastavu Grada Solina, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 2 stanovnika.
N-terminalni prohormon moždanog natriuretskog peptida
N-terminalni prohormon moždanog natriuretskog peptida (NT-proBNP) je 76 aminokiselina dug N-terminusni fragment moždanog natriuretskog peptida.
Nivoi BNP i NT-proBNP u krvi se koriste za testiranje i dijagnozu akutnog kongestivnog zatajenja srca i mogu da budu koristni u uspostavljanju prognoze otkazivanja srca, jer su oba markera tipično visoka kod pacijenata sa lošim ishodom. Koncentracije u plazmi ovih peptida su tipično povećane kod pacijenata sa ventrikularnom disfunkcijom i vezane su za koronarnu arterijskju bolest i miokardijalnu ishemiju.
Calcine, Belluno
Calcine je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 405 m.
Evodokija Makrembolitisa
thumb|250px|Diptih od bjelokosti sa Kristom koji kruni [[Roman IV (bizantski car)|Romana IV i Evdokiju.]]
Evdokija Makrembolica (Ευδοκία Μακρεμβολίτισσα) Eudocia Macrembolitissa; cca. 1021 – 1096) bila je bizantska carica, odnosno supruga careva Konstantina X Duke i Romana IV Diogena.
Život
Rodila se kao nećaka carigradskog partrijarha Mihaila Kerularija. Prije 1050. se udala za Konstantina, kome je rodila sedmoro djece; jedno je umrlo u djetinjstvu, a dvoje - Konstantios i Zoe, su rođeni nakon što je Konstantin postao bizantski car 1059. Nakon Konstantinove smrti 1067. je kao okrunjena augusta, preuzela dužnost regenta za svoje sinove Mihaila VII i Konstantiosa, zajedno sa Konstantinovim bratom - caesarom JOvanom Dukom. Mihailo je bio dovoljno star da sam vlada, ali je Evdokija svejedno upravljala carstvom i učinila njegovu braću su-vladarima.
Nakon što je Mihailo VII svrgnut 1078. od strane Nikifora III, Evdokiju je novi car izvukao iz manastira u namjeri daje oženi. Međutim, Jovan Duka se ponovno tome usprotivio, pa je Evdokija umrla kao monahinja nakon dolaska na vlast Aleksija I Komnena 1081.
Djela
Evdokija je poznata i kao spisateljica, odnosno po rječniku historije i mitologije koga je nazvala Ἰωνιά (Krevet od ljubičica). Tekst je u predgovoru posvetila Romanu Diogenu i u njemu je navodila rodoslove drevnih bogova, heroja, heroina, kao i priče o filozofima. Izvori koje je koristila su uglavnom isti kao i kasnija bizantska enciklopedija Suda.
Vijek kasnije ju je historičar Nikifor Grigora proglasio "drugom Hipatijom".
Chugwater, Wyoming
Čagvoter je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.