cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ilijada
Knjiga III
Kad su se obe vojske sa svojim vođama poređale, primaknu se jedna drugoj. Tada Paris (Aleksandar) izazove na borbu najbolje ahejske junake. Menelaj ga ugleda i sav srećan prihvati borbu. Čim Paris ugleda Menelaja, pobegne među Trojance. Brat Hektor ga zato oštro izgrdi. Paris tada zamoli Hektora neka predloži Ahejcima da se pomire s Trojancima, a on će izići na dvoboj s Menelajem, pa koji od njih pobedi, njemu neka pripadne Helena. Hektor iznosi taj predlog, koji obe vojske radosno prihvate. No Menelaj zatraži da dođe sam Prijam koji će se zakleti čvrstom verom da će se ugovor tačno izvršiti. Hektor pošalje u Troju dva glasnika da pozovu Prijama i dovedu životinje koje će zaklati kao žrtvu u čast bogovima — svedocima zadate vere. U međuvremenu stigne Heleni Irida i pozove je da dođe pogledati dvoboj između njenog sadašnjeg i pređašnjega muža. Ona, obuzeta željom za ranijim mužem, domovinom i majkom, ode do Skejskih vrata i popne se na kulu, gde se već nalazio starac Prijam s drugim trojanskim starešinama. Kad oni ugledaju Helenu, pozove je Prijam da im pokaže pojedine ahejske junake i kaže njihova imena. Dok ona broji i pokazuje ahejske junake, dođu glasnici Prijamu te on ode kolima na bojno polje. Tu im izađe u susret Agamemnon. Tada zakolju žrtvu i izvrše svečanu zakletvu prema kojoj treba da Helena pripadne pobedniku pa da se završi rat. Paris i Menelaj započnu borbu. Menelaj bi bio ubio Parisa da ga ne spasi Afrodita. Ona ga obavije maglom i prenese u njegovu kuću. Agamemnon tada objavi pobedu Menelajevu i zatraži da se sve izvrši onako kako je zakletvom utvrđeno. Grobna tišina koja zavlada među Trojancima rečiti je dokaz da je Agamemnon pravo rekao.
Knjiga IV
Bogovi na Herin podsticaj odlučuju da Troja mora pasti. Boginja Atena sišavši s Olimpa na zemlju u liku Laodoka, sina Trojanca Antenora, nagovori Likijca Pandara, glasovitog strelca, koji služi u trojanskoj vojsci, neka ustreli Menelaja pa će se tako još više proslaviti. Pandar, poslušavši boginju, odapne, kršeći ugovor, strelu na Menelaja, ali ga ne rani smrtno, pa mu lekar Mahaon brzo zavije ranu. Kako je time ugovor ipak prekršen, počnu se obe vojske spremati da udare jedna na drugu. Pre bitke obiđe Agamemnon ahejske čete te neke junake, kao Idomeneja, Ajanta i Nestora, koji su već stajali u prvim redovima spremni za borbu, hvali, a druge, kao Menesteja, Odiseja i Diomeda, zbog njihove sporosti i mlitavosti prekoreva. Nakon toga obnovi se boj, u kojem padne velik broj junaka i s jedne i s druge strane. Trojance podstiču na junaštvo od bogova Ares i Apolon, a Ahejce uz ostala božanstva naročito bodri Atena.
Knjiga V
Boj se nastavlja svom žestinom; na ahejskoj se strani najviše ističe junak Diomed, Tidejev sin, kojega u borbi rani Pandar, ali zamalo pade i sam od Diomedove ruke. Diomed teško rani nakon toga Eneju, sina Afroditina, koji je pokušao zaštititi telo svoga prijatelja Pandara, a bio bi ga i ubio da nije sama Afrodita pritekla u pomoć svome sinu. Ali Diomed navali i na nju dok je bila zabavljena oko sina, i rani je, pa boginja odleti nakon toga na Olimp, a ranjenoga Eneju izvuče iz bitke Apolon i odnevši ga u Troju pozove boga Aresa da se umeša u boj: Ares posluša i pohita u pomoć Trojancima, a za kratko vreme vrati se u boj i Eneja, potpuno čio i zdrav. Ahejci se junački bore, a najviše Diomed. Međutim, i njega Hektor uskoro toliko potisne natrag da su boginje Hera i Atena prisiljene da se zauzmu za Ahejce. Dovezavši se u Trojansku ravnicu, Hera stane hrabriti Ahejce, a Atena pođe upravljati Diomedovim bojnim kolima. Nagovoren od boginje, Diomed rani kopljem Aresa, koji je u toj bici pomagao Trojancima. Ranjen Ares odmah se vrati na Olimp, gde ga Zevs izleči; malo zatim dolaze natrag i boginje Hera i Atena.
Wake County, North Carolina
je okrug u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Ogliastro
Ogliastro ima više značenja:
Wake County, North Carolina
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 900.993, što je 273.147 (43,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Oliva
Oliva ima više značenja:
Ilijada
Knjiga VII
Hektor i Paris vrativši se na bojište stanu ljuto goniti Ahejce. Tada Helen savetuje brata Hektora da izazove najbolje ahejske junake na mejdan. Hektor to učini, ali se ahejski junaci dugo premišljaju; napokon se ipak kao prvi digne Menelaj i izjavi da je spreman da izađe Hektoru na mejdan, ali mu to zabrani Agamemnon bojeći se da mu brat ne bi poginuo. Onda se digne najednom devet junaka, a žreb odluči da se od njih ima Ajant, sin Telamonov, ogledati s Hektorom. Ajant izađe i sastane se s protivnikom; razvije se oštra i duga borba, koja potraje sve do noći, ali konačno dvoboj završi neodlučno. Tada se protivnici rastanu kao pravi junaci obdarivši obilato jedan drugoga. Drugi dan dolazi do kratkog primirja, i obe vojske pale svoje mrtve, a Ahejci, osim toga, opašu svoje lađe opkopom i zidom. Tada se spusti i noć toga drugog dana; umorne se vojske stanu gostiti, a Zevs počne strahovitim gromovima parati nebo.
Knjiga VIII
thumb|right|Ilijada, VIII, 245-253, u rukopisu s kraja 5. ili početka 6. veka n. e., [[Bibliotheca Ambrosiana, Milano]]
Zevs sazove bogove u skupštinu i zabrani im svako učestvovanje u borbi; zatim se na svojim kolima odveze na brdo Idu i odande ujutro motri bitku dosudivši Ahejcima poraz. Hera uzalud nastoji privoleti Posejdona da uprkos zabrani Zevsovoj pomogne Ahejcima, koje su Trojanci već potisnuli sve do njihovih utvrda. Uskoro ipak uspe Agamemnonu ohrabriti Ahejce, i oni odbiju od sebe Trojance, od kojih mnoge poubija svojim strelama junak Teukar. Ali premoć Ahejaca potraje samo kratko vreme jer ih Trojanci stanu ponovo potiskivati. Tada se boginje Hera i Atena spreme da pođu u pomoć Ahejcima, ali ih Zevs opazi i po Iridi im odmah paruči da to nikako ne čine. Kratko vreme nakon toga vrati se na Olimp sam Zevs i oštro ukori te dve boginje, a Ahejcima zapreti još većim porazima za sutradan. Pred noć se borba zasvrši, i Hektor naredi Trojancima da prenoće na bojnom polju i da pale vatre, što oni i učine.
Knjiga X
Agamemnon ne može od brige spavati pa zajedno s bratom Menelajem počne buditi ahejske vođe i obiđe s njima straže. Onda oni odlučuju da pošalju nekoga kao uhodu u trojanski tabor. Za taj se opasan poduhvat ponude dobrovoljno junaci Diomed i Odisej. U isto vreme izlazi iz trojanskoga tabora neki Trojanac Dolon, naveden Hektorovim obećanjima, da uhodi ahejsku vojsku. Uhode ahejske sastaju se na putu s uhodom trojanskim; ovaj videći smrtnu opasnost stane da beži, ali ga ona dvojica uhvate. Tada im Dolon, od straha da ga ne bi ubili, prikaže tačan razmeštaj trojanskih četa i oda im mesto na kojem se utaborio trački kralj Res, poznat zbog svojih prekrasnih konja. Kad je sve to izneo, ubije kukavnog izdajnika Diomed. Zatim nastave njih dvojica put u trojanski tabor i, naišavši najpre na Tračane, ubiju kralja Resa i dvanaest vojnika, a nakon toga, opomenuti od Atene da se duže ne zadržavaju u neprijateljskom taboru, odvedu znamenite Resove konje u ahejski tabor.
Knjiga XI
Naoružavši se sjajnim oružjem, Agamemnon izvede rano ujutro vojsku u boj, a isto tako izađe u boj Hektor i ostali trojanski vođe. Agamemnon se bori neobičnom hrabrošću i poubija mnoštvo trojanskih junaka dok napokon i sam ranjen neprijateljskim kopljem ne ostavi bojište. Tada se Hektor, koji je pred naletom Agamemnonovog besa uzmakao sve do gradskih bedema, vrati u borbu i ponovo ohrabri Trojance. Odisej, Ajant i Diomed hrabro se bore i junački odbijaju pritisak Trojanaca, ali uskoro Odisej i Diomed budu ranjeni te se moraju povući ka lađama; Odiseja tom prilikom jedva izbave Menelaj i Ajant da ga ne uhvate Trojanci. Paris, koji je već ranio Diomeda, rani Mahaona i Euripila. Nestor u svojim kolima odvozi Mahaona s bojišta; kad su prolazili pored Ahilejeve lađe, ugleda ih junak, ali ne znajući ko se to s Nestorom provezao pošalje druga Patrokla ka Nestoru da vidi. Nestor zamoli Patrokla neka nagovori Ahileja da pomogne Ahejcima ili barem neka sam navuče Ahilejevo oružje te tako zaplaši neprijatelje. Na povratku ka Ahileju sretne Patroklo ranjenoga Euripila pa ga odvede u njegov šator i tu ga pokuša izlečiti.
Knjiga XII
Trojanci se približe zidu koji su Ahejci podigli za odbranu svojih lada i pokušaju na kolima preći opkop, koji se nalazio ispred zida, da tako dopru do samih lada i zapale ih. Videći težinu toga poduhvata, Trojanac Polidamant savetuje svojim drugovima da siđu s kola i da tako pokušaju provaliti. Trojanci poslušaju Polidamanta, siđu s kola te navale podelivši se na pet grupa. Tako se ponovo razvije žestoka borba. Tada se pokaže Trojancima nepovoljan znak: orao leti sa zmijom koja ga ugrize pa je on ispusti i zmija padne upravo pred Trojance. Taj znak protumači Polidamant kao nesreću za Trojance, ali Hektor pobija njegovo tumačenje i podstiče Trojance da nastave boj. Ahejci ogorčeno brane svoje utvrde, a najviše se ističu dva Ajanta i Teukar. Na trojanskoj se strani naročito odlikuju junaci Glauk i Sarpedon, kojima napokon pođe za rukom da sruše pretprsje na zidu. Ahejci uprkos tome nastave boj jednako hrabro dok Hektor golemim kamenom ne probije vrata na zidu i tako svojima otvori put do lađa.
Knjiga XIV
Preplašen vikom, Nestor izade iz svoga šatora u kojem je dotada lečio ranjenoga Mahaona da vidi šta se to na bojištu događa. U susret mu dođu ranjeni Agamemnon, Odisej i Diomed, koji su takode izašli da vide boj. Videći kako Trojanci napreduju i potiskuju Ahejce, Agamemnon se ražalosti i počne opet pomišljati na beg od Troje. S tom se njegovom namerom nikako ne slažu prisutni junaci Odisej i Diomed tvrdeći da se, naprotiv, valja junački boriti i podsticati vojsku da ne klone duhom. Sada se u tom teškom položaju zauzme za Ahejce Hera. Da bi odvratila Zevsov pogled od bojišta i tako oslobodila Ahejce od trojanske sile, Hera namami Zevsa na goru Idu, gde on u njenom naručju slatko zaspi. U to vreme dođe Ahejcima u pomoć Posejdon i ohrabri ih, tako da su novim snagama odlučno navalili. Među njima naročito se ističe sin Telamonov Ajant, koji golemim kamenom pogodi Hektora te se Hektor onesvesti od udarca i njegovi ga drugovi iznesu iz boja. Odsutnost Hektorovu iskoriste Ahejci te stanu oslabljene Trojance potiskivati od lađa.
Knjiga XV
Kad se Zevs probudio, opazi kako Ahejci uz pomoć Posejdonovu teraju pred sobom Trojance. Ljutit zbog toga on oštro prekori Heru i naloži joj da smesta dozove s Olimpa Iridu i Apolona. Hera ode na Olimp, gde nađe sve bogove na okupu te pošalje Apolona i Iridu ka Zevsu na Idu. Čim su stigli, Zevs ih smjesta pošalje na bojište: Iridu da Posejdonu javi neka se odmah ukloni iz boja i ne pomaže više Ahejcima, a Apolona da Hektora ozdravi od njegove rane te ga ponovo ohrabri da povede Trojance natrag u boj. Irida i Apolon smesta izvrše Zevsov nalog te Hektor vođen Apolonom poleti opet u boj i pobije mnoštvo Ahejaca, a drugi se razbeže i uzmaknu natrag do lada. Opazivši krajnju opasnost u kojoj se nalaze Ahejci, Patroklo se od Euripila vraća Ahileju da ga zamoli neka sada i on pritekne u pomoć. Međutim, Trojanci već odlučuju da zapale lađe, ali Telamonov sin Ajant, naoružan golemom kijačom, jedini još od Ahejaca odbija neprijateljsku silu i ubije dvanaest Trojanaca koji su se već približili s ognjem da ga bace na lađe.
Knjiga XVI
Videći težak položaj ahejske vojske, Patroklo moli druga Ahileja da ga pusti u pomoć Ahejcima. Ahilej mu dopusti da na čelu Mirmidonaca pođe u boj i dade mu svoje oružje, ali mu ujedno preporuči da se smesta vrati, čim odagna Trojance od lađa. Trojanci, ugledavši Patrokla u oružju Ahilejevom okruženog Mirmidoncima, pomisle da je to glavom Ahilej i vrlo se preplaše. Patroklo sa svojom četom hrabro navali i rastera zbunjene Trojance te ubije u sukobu nakon žestoke borbe likijskoga vođu Sarpedona, sina Zevsova, a onda pobedonosno poleti prema gradu i pokuša se popeti na bederne, ali ga spreči sam bog Apolon. Isti taj bog počne nagovarati Hektora da dočeka Patrokla; Hektor posluša, a Patroklo ubije Hektorovog saborca Kebriona i još neke junake. Napokon Apolon oduzme Patroklu svu snagu i skine s njega oružje te ga Euforb najpre teško rani, a Hektor nakon toga ubije.
Knjiga XVII
Euforb pokuša da skine oružje s leša Patroklova, ali njega ubije Menelaj. Hektoru ipak uspe da skine to oružje, ali i on uzmakne kad se na viku Menelajevu pojavio Telamonov sin Ajant da zaštiti leš. Hektora zbog kukavštine izgrdi Glauk, te se Hektor u pratnji mnogih drugih junaka, naoružan Ahilejevim oružjem skinutim s Patrokla, vraća da otme telo Patroklovo, koje brane najbolji junaci ahejski na čelu s Menelajem. Sada se oko mrtvog Patroklovog tela zametne strašna borba, koja potraje prilično dugo. Trojanci svom silom hoće da ugrabe telo, a Ahejci ne daju. Za Patroklom ne žale samo ljudi nego plaču i konji Ahilejevi koji su ga u boj vozili. Kad su već Ahejci malaksali, pošalje Menelaj na podsticaj Ajantov Antiloha k Ahileju, da mu javi Patroklovu smrt, a sam s Merionom digne Patrokla te ga nose ka lađama jer ih odostraga brane oba Ajanta od neprijateljskog napada.
Knjiga XVIII
Kad Ahilej sazna za Patroklovu smrt i otimanje svoga oružja, počne glasno jadikovati. Njegova tužaljka dopire u more do njegove majke Tetide. Ona, puna briga i žalosti, dolazi sinu i kad čuje šta se dogodilo, obećava mu novo oružje koje će izraditi Hefest. Usput ga opominje neka ne ulazi u bitku dok mu ona ne donese novo oružje. Tetida tada odlazi na Olimp da moli Hefesta, a Trojanci se zajedno s Hektorom žestoko bore da odvuku Patroklovo mrtvo telo. Po Herinom nalogu dolazi Irida Ahileju i podstiče ga neka prestraši Trojance jer će inače odvući Patroklovo telo u Troju. Ahilej se pokazuje pri opkopu i zavikne tri puta snažnim glasom. Preplašeni Trojanci pobegnu, a Ahejci donose Ahileju mrtvog Patrokla. Polidamant savetuje Trojance da se preko noći povuku u grad, ali ga Hektor oštro prekoreva te oni ostanu na bojnom polju. Mirmidonci zajedno s Ahilejem oplakuju Patrokla. Hefest, dirnut Tetidinom molbom, prihvata se posla i započne izrađivati novo oružje. Najpre iskuje prekrasan štit, a zatim blistavi oklop, krasan šlem na kojem je bila zlatna perjenica, i nazuvke od kalaja. Tada položi sve pred Tetidu. Ona poleti sa snežnoga Olimpa noseći sinu sjajno oružje.
Opis štita (stihovi 478-608) u sva je vremena pobuđivao veliko divljenje. Homer je taj štit, i s obzirom na raspored građe, oblik i slike koje zapremaju njegovu veliku gornju površinu, tako podrobno i tačno opisao da nije bilo teško kasnijim i novim umetnicima napraviti crteže koji se s njegovim opisom potpuno poklapaju. Pesnik nam ne prikazuje gotov štit, nego nam crta štit u njegovu postajanju. Vidimo božanskoga umetnika kako pristupa s kleštima i čekićem svome nakovnju i kako pod njegovim finim udarcima izlazi slika za slikom, jedna lepša od druge, te ga pri njegovom poslu ne ostavljamo dok nije sav posao dovršen. Na kraju je delo gotovo i mi mu se divimo kao pravom umetničkom delu. Štit se sastojao od pet slojeva - pet okruglih, malo eliptičnih ploča nejednake veličine, ali koncentričnih, položenih jedna na drugoj po veličini tako da je najveća bila najdonja, a najmanja najgornja. Čitava se videla samo najgornja ploča, a od drugih video se samo široki obod. Razume se da su ukrasi bili načinjeni na onim delovima ploča koji su se videli. Najgornja ploča, koja je u borbi najviše izložena udarcima, činila je tzv. pupak na štitu, a bila je od medi. Isto je tako bila od medi i najdonja, koja je davala štitu oslonac i čvrstinu. Druga i četvrta ploča bile su od cinka, a srednja od zlata. Time se postiglo i srećno stupnjevanje boja. Štit je okruživao rub koji je morao biti vrlo čvrst, pa se zato i sastojao od tri sloja metala.
Knjiga XIX
Ujutro rano donese Tetida Ahileju novo oružje i ponovo ga podstakne da se izmiri s Agamemnonom. Ahilej tada sazove Ahejce u skupštinu te im izjavi da se više ne ljuti na Agamemnona i da želi odmah poći u boj da osveti druga Patrokla. Agamemnon pak pred svim Ahejcima javno prizna svoju pogrešku i ponudi Ahileju darove koje mu je već obećao po poslanicima Odiseju, Ajantu i Feniku. Ali Ahilej u tom času ne mari mnogo za darove, nego zahteva da odmah krenu u boj. Odisej mu jedva uspe dokazati da to nikako ne može biti odmah jer je vojska gladna te treba prvo da ruča. Tada Agamemnon naređuje da se donesu obećani darovi, a Ahilej ih primi i otpremi u svoj šator gde žene upravo nariču za Patroklom. Osim darova vraća Agamemnon Ahileju i Briseidu koja, ugledavši mrtvog Patrokla, stane za njim naricati zajedno s Ahilejem. Vojska sada ruča, ali Ahilej neće da jede sve dok ne osveti Patrokla; da ne bi junak odviše oslabio, krepi ga boginja Atena. Navukavši novo oružje, popne se Ahilej na svoja bojna kola i tada mu njegov konj Ksant ljudskim glasom prorekne da će za kratko vreme umreti.
Knjiga XXI
Trojanci se pred razbesnelim Ahilejem nagnu u divlji beg: jedni udare prema gradu, a drugi prema reci Ksantu (Skamandru) i od tih se veliki broj utopi u vodi. Ahilej ipak ulovi dvanaest živih Trojanaca i odredi ih za posmrtnu žrtvu u čast Patroklu, a sina Prijamova Likaona i vođu Peonjana Asteropeja ubije. Bog reke Ksanta, razljutivši se na Ahileja što goni Trojance u njegovu vodu i puni je leševima, opomene junaka da to više ne čini. Ahilej ga posluša i izađe iz vode, ali se zamalo opet vrati natrag. To silno razljuti boga te on razlije vodu da talasima zahvati junaka. Uskora poraste voda i u obližnjem Simoentu pa se Ahilej nađe u velikoj opasnosti da ga talasi progutaju. Tada se junaku smiluje bog Hefest, koji svojom vatrom otera vodenoga boga i tako se Ahilej spasi. Nakon toga stanu se i drugi bogovi među sobom boriti pojedinačno: Ares, Atena, Afrodita; Hera i Artemida; Apolon i Posejdon; Hermes i Leta. Zasitivši se borbe, vrate se bogovi na Olimp, osim Apolona, koji krene prema gradu. Ahilej i dalje progoni poljem Trojance te se nameri na Antenorova sina Agenora, kojega bi bio ubio da ga ne izbavi Apolon; onda se Apolon pretvori u Agenora i stane bežati, a Ahilej udari za njim (ne znajući koga goni); tu priliku iskoriste Trojanci i povuku se u grad, a Prijam tada naredi da se gradska vrata zatvore.
Knjiga XXII
Od svih Trojanaca jedini Hektor dočeka Ahileja, koji se vraća pošto je video da onaj koga je on gonio nije bio Trojanac Agenor, nego Apolon. Otac i majka Hektorova stoje na trojanskim bedemima te dovikuju sinu neka se i on zakloni u grad, aii junaku ponos ne dopušta da se u tom času kukavno povuče. Tada se približi Ahilej, a Hektor, videvši Ahileja iz blizine, silno se prepadne i stade bežati te Ahilej pojuri za njim. Budući da je Hektoru suđeno da toga dana pogine, pretvori se Atena u njegova brata Dejfoba i nagovori ga da prestane bežati i sukobi se s Ahilejem. Tako se junaci sukobe u odlučnoj borbi u kojoj Atena svojom prisutnošću pomaže Ahileju, a Hektora zavarava groznom varkom. Napokon Ahilej savlada i ubije Hektora, koji se hrabro borio, skine mu odoru pa ga priveže za svoja bojna kola tako da mu je glava doticala zemlju, i tako ga dovuče kroz trojansku ravnicu ka lađama. Smrt svoga junaka Hektora oplakuju svi Trojanci, ali najviše od svih jauču, gledajući s bedema, Hektorov otac, majka i žena.
Knjiga XXIII
Mirmidonci se zajedno s Ahilejem okupe oko odra Patroklova te opet stanu naricati za svojim mrtvim drugom, a nakon toga ih Ahilej sjajno pogosti. U noći se Ahileju ukaže u snu duša Patroklova i zatraži da ga dostojno pokopa. Sutradan dovezu Ahejci na nalog Agamemnonov silu drva, načine lomaču i stave na nju Patroklovo telo. Ahilej pored drugih žrtava zakolje dvanaest Trojanaca i njihova tela baci na lomaču da izgore zajedno s Patroklom. Drugi dan saberu kosti Patroklove i stave ih u žaru, a načine i grob. Posle toga priredi Ahilej bojne igre u čast Patroklu i daje da se iz njegovog šatora iznesu lepi darovi za sve one koji budu učestvovali u nadmatenju. Takmiče se sami najbolji junaci; za utrkivanje na kolima dobiju darove Diomed, Antiloh, Menelaj, Merion, Eumel i Nestor; za borbu pesnicama Epej i Eurijal; za rvanje sin Telamonov Ajant i Odisej; za utrkivanje Odisej i Ajant, sin Ojlejev; za rvanje oružjem Diomed i Telamonov sin Ajant; za bacanje diska Polipet; za streljaštvo Merion i Teukar; za bacanje koplja Agamemnon i Merion.
Knjiga XXIV
right|thumb|200px||Hektorovo telo se vraća u Troju, [[Antički Rim|rimski bareljef u mramoru, detalj sa sarkofaga]]
Ahilej nakon završenih bojnih igara u čast Patrokla još nekoliko dana žali za svojim poginulim drugom te svako jutro povlači telo Hektorovo oko Patroklovoga groba. To pogrđivanje junakovog trupla konačno dodija bogovima i Zevs šalje Tetidu ka Ahileju neka mu kaže njegovu (tj. Zevsovu) volju da mora predati Prijamu telo njegovog sina Hektora. Istovremeno šalje Zevs svoju glasnicu Iridu Prijamu da mu javi neka ponese otkupninu i pođe Ahileju da iskupi Hektorovo telo. Dvanaestoga dana posle Hektorove smrti Prijam odlazi predveče na kolima punim darova s glasnikom Idejem u ahejski tabor. Kad je izašao iz grada, dođe mu u susret bog Hermija te ga provede kroz ahejsku vojsku, a da ga niko nije primetio. Došavši neopaženo u Ahilejev šator, Prijam ponizno zamoli junaka da mu preda Hektorovo telo i da primi darove. Ahilej požali starca, primi otkupninu i daje mu ono što je tražio; povrh toga još ga i počasti i Prijam tek rano u zoru krene natrag u Troju pod vodstvom Hermijinim vozeći telo svojega sina. Trojanci izlaze u susret i gorko tuguju nad svojim prvim junakom; zatim svečano izlože telo, nad kojim uz unajmljene narikače posebno dirljive tužaljke izriču Andromaha, Hekaba i Helena. Dvanaestoga dana spale junakov leš na lomači, a nakon toga je kod Prijama priređena gozba u čast i spomen Hektoru.
San Pietro di Bivona, Vibo Valentia
San Pietro di Bivona je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
2. HNL 2007./08.
Naslov prvaka i plasman u prvu HNL osvojila je NK Croatia Sesvete.
Jesenski dio prvenstva
'''1. kolo, 18/19. kolovoz'''
'''3. kolo, 1/2. rujan'''
'''4. kolo, 5. rujan'''
'''5. kolo, 9. rujan'''
'''6. kolo, 14/15/16. rujan'''
'''7. kolo, 22/23. rujan'''
'''8. kolo, 28/29/30. rujan'''
'''9. kolo, 6/7. listopad'''
'''10. kolo, 14. listopad'''
'''11. kolo, 19/20/21. listopad'''
'''12. kolo, 27/28. listopad'''
'''14. kolo, 10/11. studeni'''
'''15. kolo, 16/17/18/20. studeni'''
'''16. kolo, 23/24/25. studeni'''
'''17. kolo, 1/2. prosinac'''
Proljetni dio prvenstva
'''18. kolo, 1/2. ožujak'''
'''18. kolo, 8/9. ožujak'''
'''20. kolo, 14/15/16. ožujak'''
'''21. kolo, 19/20/22. ožujak'''
'''22. kolo, 25/26. ožujak'''
'''23. kolo, 29/30. ožujak'''
'''24. kolo, 6. travnja'''
'''25. kolo, 12/13. travnja'''
'''26. kolo, 19/20. travnja'''
'''27. kolo, 23. travnja'''
'''28. kolo, 26/27. travnja'''
'''29. kolo, 4. svibnja'''
'''30. kolo, 11. svibnja'''
Miodrag Krivokapić
Miodrag "Mile" Krivokapić (Peć, 22. 4. 1949), srpski glumac i hrvatski glumac. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u rodnom gradu, a Akademiju za kazališnu i filmsku umjetnost (AKFU), odsjek glume, diplomirao je 1975. u Zagrebu. Te godine postaje član Dramskog kazališta Gavella, u kom ostaje dvije godine, da bi zatim prešao u Hrvatsko narodno kazalište (HNK) u Zagrebu i tu ostaje do 1986. Od te godine je slobodan umjetnik.
Igrao je i u teatru "&TD" u Zagrebu i na festivalima: Dubrovačke ljetnje igre, Splitsko ljeto, a kasnije na Subotičkom festivalu, kao i Festivalu Budva - grad teatar. Snimio je dvadesetak igranih filmova, oko 30 TV-drama, desetak TV-serija.
Olivella
Olivella ima više značenja:
La Selce, Arezzo
La Selce je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 269 m.
Ratkov Dol
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 28 stanovnika.
Mora (razvrstavanje)
Mora može označavati:
Wilmore, Pennsylvania
Vilmor je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 225, što je 27 (-10,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mora (kratki film)
Mora je jugoslavenski kratki film snimljen 1971. godine u režiji Lordana Zafranovića. Radnja prikazuje kako egzistencijalna kriza jedne obitelji dovodi do ubojstva. Dvije godine kasnije je Mora postala dio Zafranovićevog omnibus filma pod naslovom Kronika jednog zločina.
El Guayabillo, Tepatitlán de Morelos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1765 m.
UDP-N-acetil-D-manozamin dehidrogenaza
UDP-N-acetil-D-manozamin dehidrogenaza (, UDP-ManNAc 6-dehidrogenaza, wecC (gen)) je enzim sa sistematskim imenom UDP-N-acetil-alfa-D-manozamin:NAD+ 6-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je deo puta za biosintezu acetamido šećera kod bakterija i arheja. On ne funkcioniše sa NADP+.
Guayabil, Tila
Guayabil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 951 m.
Manitol dehidrogenaza (citohrom)
Ovaj enzim iz bakterije Gluconobacter oksidans deluje na poliole sa D-likso konfiguracijom, kao što su D-manitol i D-sorbitol, sa preferencijom za manitol.
Lotzorai, Ogliastra
Lotzorai je naselje u Italiji u provinciji Ogliastra, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1715 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Barra Zacapulco, Acapetahua
Barra Zacapulco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acapetahua.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 385 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Las Parotas, Cuautepec
Las Parotas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cuautepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 141 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 345 m.
Azpeitia
Azpeitia je grad i općina od 14 509 stanovnika u španjolskoj provinciji Baskija.
Geografske karakteristike
Azpeitia leži na krajnjem sjeverozapadu Španjolske, na rijeci Urola nedaleko od San Sebastiána.
Historija
Suis je status grada dobio još za srednjeg vijeka - 1310. Grad je poznat po tome što se u njemu 1491. rodio osnivač jezuitskog reda - Ignacije Loyola. Tako da je danas hodočasničko mjesto za brojne katoličke vjernike.
Nada Blam
Nada Blam (20. april 1951, Beograd, Srbija, Jugoslavija) srpska je glumica.
Diplomirala je na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu.
Poznata je po sinhronizovanju crtanih filmova koji su se emitovali na Televiziji Beograd početkom 1990-ih. Davala je glas Olivi (Mornar Popaj), Ejpril i Irmi (Mladi mutanti nindža kornjače), Rečetu, Skajvorpu i Spajku (Transformersi). Njen brat je poznati kompozitor i džez muzičar Miša Blam.
Fratta Terme, Forlì-Cesena
Fratta Terme je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1487 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Rosengarten (Landkreis Schwäbisch Hall)
Rozengarten je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 30 opštinskih središta okruga Švebiš Hal. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.192 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8127100.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Švebiš Hal Rozengarten se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Švebiš Hal. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 370 metara. Površina opštine iznosi 31,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.192 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 167 stanovnika/km².
Lizzarda, Lodi
Lizzarda je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Warren County, North Carolina
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 20.972, što je 1 (5,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Maḩmaţah, Hajjah
Maḩmaţah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1024 m.
Rakitnica (Virje)
Rakitnica je naselje u sastavu Općine Virje, u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Oliveto
Oliveto ima više značenja:
Bălteni, C.A. Rosetti
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 542 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Jorge Maqueda
Jorge Maqueda Peño (Toledo, 15. ožujka 1988.) je španjolski rukometaš i reprezentativac. Maqueda igra na poziciji desnog vanjskog, a trenutno je član mađarskog kluba SC Pick Szeged.
Profesionalnu karijeru započeo je 2005. godine u FC Barceloni, odakle je 2007. prešao u BM Alcobendas. I tu se zadržao dvije sezone, nakon čega prelazi u BM Aragón. Tamo je igrao do 2012. godine, kada je prešao u francuski HBC Nantes, s kojim je u tri godine uspio osvojiti Liga kup (2015.). Nakon Nantesa, Maqueda prelazi u Vardar, s kojim je tri puta osvajao makedonsko prvenstvo i kup, a osvojio je i jednu SEHA ligu te jednu Ligu prvaka. Od 2018. godine igra za SC Pick Szeged.
Maqueda je imao i bogatu reprezentativnu karijeru. S reprezentacijom Španjolske bio je svjetski prvak 2013. godine, a tomu je dodao i još nekoliko medalja u periodu od 2011. do 2016. godine. Zbog ozljeda je jedno vrijeme izbivao s velikih natjecanja, ali se vratio na Euru 2020., gdje je izabran za najboljeg desnog vanjskog turnira.
Punta Arenas
Punto Arenas je i administrativni centar Čileanske regije Magallanes y Antártica Chilena i provincije Magallanes.
On je treći najveći grad Patagonije, neki ga navode kao najjužniji grad na svijetu, iako je to zapravo argentinski grad Ushuaia. Po nekim izvorima, gotovo polovica stanovnika Punta Arenasa je hrvatskog porijekla.
Geografija
Punta Arenas leži smješten na poluotoku Brunswick na obali Magellanova prolaza.
Historija naselja
Čilenska država je 1843. izgradila utvrdu Fuerte Bulnes, i na taj način prisvojila Magellanov tjesnac, ali se je već prve zime pokazalo kako mjesto nije dobro odabrano. Vojni guverner José de los Santos Mardones je zbog toga, 1848. godine, naredio selidbu naselja dobrih 60 km sjevernije na ušće rijeke Las Limas, gdje su uvjeti za život bili puno povoljniji. Do tada je taj kraj na kartama bio označen engleskim imenom Sandy Point (Pješčani rt). 18. decembara 1848. službeno je osnovano novo naselje, koje su ispočetka zvali Punta Arenosa doslovno prevevši engleski toponim Sandy Point na španjolski. Vremenom je to deriviralo do današnjeg - Punta Arenas. thumb|left|240px|Jedan od brojnih hrvatskih grobova u Punta Arenasu Naselje je isprva bila kažnjenička kolonija i garnizon za discipliniranje problematičnog vojnika. Godine 1877. došlo je do velike pobune u kažnjenika i tada je veliki dio mjesta uništen. Lokalna privreda se ispočetka temeljila na trgovini tuljanovim kožama, ugljenom, guanom, i ispiranjem zlata. Privreda grada i okolice zaživjela u posljednjim dekadama 19. vijeka, kada je počeo uvoz prvih ovaca s Falklandskih otoka. Između 1890. i 1940., regija Magallanes postala je najveći uzgajivač ovaca na svijetu, čitavu tu proizvodnju nadzirala je gotovo isključivo jedna kompanija Sociedad Explotadora de Tierra del Fuego. Ona je imala pod sobom preko 10 000 km2 zemlje u južnom Čileu i Argentini. Sjedište kompanije i njenih vlasnika bio je grad Punta Arenas.
Već prije, luka Punto Arenasa je bila nezaobilazna točka za sve brodove koji su plovili između Atlantskog i Tihog oceana. Promet se osobito povećao za vrijeme Kalifornijske zlatne groznice. Nagli ekonomski razvoj ovog kraja, privukao je brojne nove stanovnike. Pored Čileanaca sa Arhipelaga Chiloé, tu su bili i brojni emigranti; Irci, Španjolci, Portugalci i naročito Hrvati, naročito sa srednjodalmatinskih otoka, koje je u emigraciju nagnala velika ekonomska kriza u Austro-Ugarskoj i propast vinogradarstva. Tako da se pretpostavlja da je polovica stanovništva hrvatskog porijekla. Ovi novi stanovnici Punta Arenasa donijeli su i novi stil gradnje: sjevernoevropsku arhitekturu, neuobičajenu za ostali dio Čilea. Hrvatski utjecaj na Punta Arenasu vidljiv je po nazivima trgovina i zgrada.
Klima
Na klimu u Punta Arenasu uvelike utječe ocean, tako da su oscilacije između godišnjih doba vrlo male, prosječna temperatura u najhladnijem julu je oko -1 ° C a u najtoplijem mjesecu januaru je 14°. Punta Arenas ima vrlo malo oborina, u najkišnijem maju padne svega 43 mm na m². Grad je poznat po svojim jakim vjetrovima (do 130 km/h).
Privreda
Prije izgradnje Panamskog kanala 1914. godine, luka Punta Arenasa je bila jedna od najvažnijih u Čileu; danas služi kao polazna točka za turističke izlete i naučne ekspedicije na Antartik. Danas se većina stanovnika bavi ovčarstvom, stočarstvom i poslovima vezanim uz to, prerada vune, kože. U ovom dijelu Čilea otkrivena su nalazišta nafte i plina, iskorištava se i ugljen (slabije kvalitete). Ribarstvo i šumarstvo su također značajan izvor prihoda stanovništva. Punta Arenas je povezan redovitom trajektnom linijom sa glavnim otokom Ognjenom zemljom, postoji trajekta linija do čileanskog grada Puerto Williams. Moderni međunarodni aerodrom služi kao međustanica za letove na Antartik. Nakon Falklandskog rata, prekinute su sve veze Falklanda sa inače bližom Argentinom, tako da je danas aerodrom u Punta Arenasu glavna veza Faklanda sa ostatkom svijeta.
Ovidije
Publije Ovidije Nazon (lat. Publius Ovidius Naso, rođen 43. pne., umro 17. ili 18. n. e.) bio je jedan od najvećih pesnika rimske književnosti te s formalne strane majstor elegijskog distiha. Glavne su mu teme bile ljubav, ostavljene žene i mitološka preobraženja. Njegova poezija, na koju su se ugledali mnogi pisci kasne antike i srednjega veka, vekovima je vršila ogroman uticaj na evropsku umetnost i književnost.
Životopis
Ovidije je rođen u srednjoitalskom gradu Sulmonu (danas Sulmona) u imućnoj porodici viteškoga staleža. Dobio je retorsko obrazovanje, ali je na praktičnoj retorici radio preko volje i uvek više naginjao poeziji:
Ovidije nije ulazio u javni život, i političku karijeru rano je ostavio zauvek. Kako je bio imućan, predao se bezbrižnom životu i poeziji. U Rimu je imao dobrih veza s visokim društvenim krugovima, pa je bio rado priman i na Avgustovom dvoru.
Godine 8. nove ere morao je iznenada, iz nama nedovoljno poznatih razloga, po Avgustovoj naredbi otići u progonstvo u crnomorski grad Tomi (danas Konstanca). S pravne tačke gledišta, njegovo izgnanstvo nije bilo teška kazna progonstva (exilium), koja je podrazumevala mahom gubitak građanskih prava i konfiskaciju imovine, već samo blaže proterivanje (relegatio), pa pesnik nije patio od oskudice i ipak se snašao u hladnoj i varvarskoj sredini, među Getima i Sarmatima koji su ga toplo primili. Tu je čak naučio getski i sarmatski, pa je osim latinskih tužbalica pisao stihove i na getskom jeziku. Neposredan povod za ovu kaznu bio je možda nekakav ljubavni skandal u Avgustovoj porodici u kome je na neki način učestvovao i Ovidije, najverovatnije kao posrednik ili samo kao očevidac. Kao dalji uzrok mogla je biti Ovidijeva ljubavna poezija, koja je – frivolna kakva je bila – mogla biti smatrana raskalašnom i usmerenom protiv proklamovane obnove starorimskog morala u Avgustovom principatu. Ovidije u svojim pesmama na nekoliko mesta govori o Avgustovom gnevu, ali uvek u opštim crtama (on kao uzrok za taj gnev navodi "dva zločina: pesmu i grešku" – duo crimina: carmen et error, Trist. II, 207), tako da se ne može utvrditi o čemu se tačno radi. Ipak, neki nagoveštaji postoje, npr.
Iz ovih nagoveštaja te iz činjenice da su istovremeno u progonstvo otišli i Avgustova unuka Julija Mlađa i Decim Silan, za koga Tacit kaže da je bio in nepti Augusti adulter, može se zaključiti da je Ovidije izgleda znao za vezu između ovo dvoje a da je propustio da o tome obavesti Avgusta. Premda pesnik u Tomima nije patio od siromaštva, ipak mu je progonstvo veoma teško palo, pa u pesmama koje odande šalje u Rim opisuje svoje očajanje i moli cara da ga vrati u Rim ili bar premesti u neko pitomije mesto. Avgust bi možda bio i popustio, ali on umre, a njegov naslednik Tiberije nije hteo ni da sasluša pesnika. Utučen i rezigniran, umro je Ovidije u Tomima 17. ili 18. godine nove ere.
Prema sadržini i hronologiji Ovidijeve pesme mogu se podeliti u tri grupe: ljubavne (Ljubavne pesme, Heroide, Ljubavna veština), mitološke (Metamorfoze, Fasti), pesme iz progonstva (Tužaljke, Poslanice s Ponta).
Ljubavne pesme
Ljubavne pesme (Amores, sačuvano 2. izdanje u 3 knjige, 19–16. pne.) vezane su za ime pesnikove fiktivne dragane Korine, nazvane možda prema grčkoj pesnikinji Korini. Motivi su im najčešće uzeti iz aleksadrijske ljubavne poezije. "Šaljivi pesnik ljubavne nežnosti" (tenerorum lusor amorum) – kako je sam sebe nazvao – u tim ljubavnim elegijama frivolno, ali s finom ironijom i humorom, psihološki istančano parafrazira mnoge motive iz Katula, Tibula, Propercija i helenističkih epigramatičara. Prvi u rimskoj književnosti uveo je u pesništvo elemente retoričko-deklamatorskog stila: variranje iste teme, brojne digresije, poentiranje misli.
Heroide
Heroide (Heroides) ili Poslanice junakinjâ (Epistulae heroidum) jesu pesnička pisma koja pojedine mitološke, ređe istorijske žene (npr. Penelopa, Briseida, Fedra, Arijadna, Medeja, Didona, Hero, Sapfa) upućuju svojim muževima ili ljubavnicima. Uz tri pisma napisao je Ovidije i odgovore. Ovakva pesnička pisma bila su poznata i u grčkoj književnosti, ali je Ovidije obrazac mogao naći i u deklamacijama savremenih retorskih škola. U Heroidama ima doista više retorike nego u bilo kojem drugom Ovidijevom delu. Inače je pesnik za Heroide dosta pojedinačnih motiva mogao naći i kod aleksandrijskih pesnika, ali i kod Homera, Vergilija i grčkih tragičara.
Ljubavna veština
Parodično-didaktični ep Ljubavna veština (Ars amatoria, 3 knjige) najfrivolnije je ali i jedno od najboljih Ovidijevih dela. U 1. i 2. knjizi daju se uputstva mladićima kako da se dopadnu ženama, a u 3. knjizi takva se uputstva daju devojkama. Parodičnost i šaljivost dolaze do izražaja kako u samom naslovu tako i u sadržini pesama: čulna ljubav žena iz niskih slojeva društva obrađena je kao nauka (ars), vrlo ozbiljno, a u toj ozbiljnosti neprestano izbija fina ironija, kojom se, bez dublje socijalne ili etičke pozadine, podvlači lakomislenost i ispraznost života mnogih krugova u tadašnjem Rimu. Lakoća izraza i tečni stihovi spajaju se u skladnu celinu, a vrhunac parodičnosti nalazi se upravo u diskrepanciji između sistematičnosti izlaganja i predmeta koji se obrađuje.
Metamorfoze
Metamorfoze (Metamorphoses – Preobraženja ili Pretvorbe, 15 knjiga sa ukupno 11.995 heksametara) jesu najveće i najpoznatije Ovidijevo delo, u kojem su do najvećeg izražaja došle glavne osobine Ovidijevog stila – prozirnost misli, izraz bogat bojama, tečan, lepršav i glodak stih, istančana psihologizacija likova i osetljivost za promenu atmosfere. Metamorfoze su zapravo zbirka etioloških mitova i legendi koje se završavaju nekim preobražajem. Mitovi su pretežno grčki, dok samo u poslednje dve knjige ima i nekoliko italskih i rimskih. Pesnik je uspešno tolike raznovrsne mitove spojio u jednu celinu i "hronološki" ih uokvirio između dva mitska događaja: iskonskog haosa i stvaranja sveta (čime Metamorfoze počinju) i pretvaranja Julija Cezara u zvezdu (čime se ovo delo završava). Ovidije je zapravo ovim delom stvorio pesničku novelističku zbirku, nižući mitove po ciklusima tematski ili kao uokvirene priče. Znamenite su, na primer, priča o Apolonu i pretvaranju Dafne u lovoriku, mit o Faetontu, o Narcisu, o ljubavi Pirama i Tizbe, o Jasonu i Medeji, o Niobi, o Dedalu i Ikaru, idila o Filemonu i Baukidi, priča o Orfeju i Euridiki, o nadmetanju Ajanta i Odiseja za Ahilejevo oružje.
Motivi su u ovom delu doista vešto povezani u jednu celinu. Tamo gde pesnik nije mogao da napravi prirodan i lagan prelaz s jednoga mita na drugi, on umeće pojedine mitove kao epizodu. Na primer, Orfej priča nekoliko mitova; Minerva i Arahna, kada se takmiče u tkanju, izvode na ćilimima slike koje pesnik opisuje i prepričava itd. I u pogledu kompozicije Metamorfoze su jedna od najsavršenijih pesničkih tvorevina iz antike. U njima se može zapaziti izvesna epska razvučenost, ali je Ovidije uspeo da izbegne monotoniju na taj način što je umetao zanimljive epizode. Jezik je pažljivo izbrušen i pun snažnih retorskih figura. Nije poznato koje je izvore pesnik upotrebio za obradu grčkih mitova, ali je svakako malo verovatno da se upuštao u doboka mitografska istraživanja: on se najverovatnije zadovoljio upotrebom popularnih mitoloških zbornika. Među pesnicima čiji se uticaj oseća jesu na prvom mestu grčki tragičari, Homer i Teokrit, a od rimskih pisaca Vergilije.
Fasti
Fasti (Fasti – Kalendar, 6 knjiga) jesu komentar rimskog kalendara, i to redom, po danima i mesecima. Ovidije je, u duhu aleksandrijske etiološke elegije, hteo da objasni rimske praznike i kultove, da nađe etimologiju imenima meseca itd. Svoje delo započeo je verovatno vrlo rano. Kada je pošao u izgnanstvo, Fasti još nisu bili dovršeni. U Tomima Ovidije je preradio Faste i posvetio ih Germaniku, nadajući se da će mu ovaj izdejstvovati pomilovanje (prvo izdanje bilo je posvećeno Avgustu). Međutim, pesnika je pretekla smrt, pa je delo ostalo nezavršeno, a trebalo je da ima dvanaest knjiga – po jednu za svaki mesec. Kao izvor za Faste poslužili su Ovidiju Fasti Verija Flaka, Ovidijevog savremenika, Marko Terencije Varon, a možda i Eratosten i Kalimah. Međutim, Ovidije je – pošto mu je više stalo do forme nego do sadržine – svoje izvore koristio vrlo površno, pa je napravio više pogrešaka.
Pesme iz progonstva
Poslanice s Ponta (Epistulae ex Ponto, 12/13–16. n. e., u 4 knjige sa ukupno 46 pesama) bile su upućene pojedinim ličnostima koje Ovidije moli za posredovanje kod cara. Motivi su isti kao i u Tužaljkama, samo je pesnik još više slomljen; on se mnogo ponavlja i suviše laska. Osim u nekoliko elegija s toplim autobiografskim elementima, pesnik većnim nije uspeo dublje izraziti bol prognanika i stvoriti dela koja bi stilski bila na visini njegovih ranijih ostvarenja i patnji koje je svakako snažno proživljavao.
Izgubljena dela
Ovidije je u mladosti napisao i jednu tragediju, Medeju (Medea), ali nam ona nije sačuvana. Čini se da je Ovidije naročito voleo ovaj mit, jer ga je veoma lepo obradio i u Heroidama i u Metamorfozama.
Značaj i uticaj
Ovidije je bio darovit pesnik. Stihove je pisao lako i, što se tiče forme, za njega bi se moglo reći da je najbolji među rimskim pesnicima. Jezik mu je jednostavan i jasan, način izražavanja tečan i neusiljen. Ali s druge strane, Ovidije je poeziju stavio pod uticaj retorike, čime je dao loš primer kasnijim pesnicima kojima je nedostajalo njegovog talenta, a takođe je u pesništvo uneo i izvesnu trivijalnu notu.
Ovidije je izvršio ogroman uticaj na kasniju evropsku književnost, likovne umetnosti i muziku (ljubavni rečnik srednjovekovne lirike, Giovanni Boccaccio, Lope de Vega, William Shakespeare, Johann Wolfgang Goethe, Aleksandar Puškin itd.). Što se tiče jugoslovenskih književnosti, nijedan rimski pesnik nije toliko koliko Ovidije, uz Vergilija, uticao na oblikovanje jezičkog i stilskog repertoara hrvatskih latinista.
Rot am See
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Švebiš Hal Rot am Ze se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Švebiš Hal. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 419 metara. Površina opštine iznosi 74,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.232 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 70 stanovnika/km².
Rede Globo
TV Globo brazilska je televizijska mreža osnovana 30. decembara 1957. Osnovana je i upravljana od strane biznismena Roberta Marinja sve do njegove smrti, 26. februara 2003. Televizija je deo kompanije Organizaciones Globo, koja se bavi medijima i komunikacijom. Sa 107 stanica, u svojim i drugim predstavništvima, predstavlja četvrtu najveću nacionalnu televizijsku mrežu na svetu iza CBS-a i ABC-a, čiji signal dostiže do 99,9 % opština u Brazilu.
Pored telenovela, po čemu je najpoznatiji u svetu, Globo proizvodi i distribuira i mini-serije, dramske serije, televizijske filmove, dokumentarne filmove, humorističke serije, rijaliti šou formate i program za decu i mlade. Sarađivao je sa Sociedade Independente de Comunicação, TV Astekom i Telemundom i snimio tri telenovele u Portugaliji, Meksiku i Americi.
Lovaria, Udine
Lovaria je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 355 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Mason, Michigan
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 8.252 stanovnika, što je 1.538 (22,9%) stanovnika više nego 2000. godine.
Cocoru, Galicea
Cocoru je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Galicea.
POLD3
Delta podjedinica 3 DNK polimeraze je enzim koji je kod ljudi kodiran POLD3 genom. Ona je komponenta kompleksa DNK polimeraze delta.
Interakcije
POLD3 formira interakcije sa PCNA.
Providencia y Naranjos, Altamira
Providencia y Naranjos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Altamira.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
L-laktat dehidrogenaza (citohrom)
L-laktat dehidrogenaza (citohrom) (, mlečna kiselina dehidrogenaza, flavocitohrom b2, L-laktat citohrom c reduktaza, L(+)-laktat:citohrom c oksidoreduktaza, dehidrogenaza, laktat (citohrom), L-laktat citohrom c oksidoreduktaza, laktat dehidrogenaza (citohrom), mlečni citohrom c reduktaza) je enzim sa sistematskim imenom (S)-laktat:fericitohrom-c 2-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je identičan sa citohromom b2; flavohemoproteinom (FMN).
150. pne.
Godina '''150. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Flaminina i Balba (ili, rjeđe, godina 604. Ab urbe condita). Oznaka 150. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
thumb|Demetrije I Soter
Horno de Cal, San Mateo Río Hondo
Horno de Cal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Mateo Río Hondo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2493 m.
El Mirador, Cedral
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Cedral.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2025 m.
La Strada-Santa Cristina, Arezzo
La Strada-Santa Cristina je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.