cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kazahstan
Izbori
Na izborima 2005. godine, predsjednik Nursultan Nazarbajev je ponovno izabran glatkom pobjedom. Izborna komisija je objavila da je osvojio preko 90% glasova. OSCE je iznio zaključak da ni ti izbori nisu odgovarali međunarodnim standardima, usprkos nekim unapređenjima. Novinska agencija Xinhua je objavila da su kineski posmatrači, zaduženi za 25 izbornih mjesta u glavnom gradu Astani, utvrdili da je glasanje prošlo u poštenom i transparentnom ozračju.
Ponte della Simonetta, Pesaro e Urbino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 265 m.
Николинац
Николинац је насеље у Србији у општини Сокобања у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 418 становника (према попису из 1991. било је 530 становника).
Anurognatidi
Anurognatidi (lat. Anurognathidae) bili su grupa malenih pterosaura sa kratkim repom ili bez njega, koji su tokom jure i kasne krede nastanjivali Evropu, Aziju i moguće Sjevernu Ameriku. U tu porodicu spadaju četiri roda: Anurognathus iz kasnojurske Njemačke, Jeholopterus iz srednjo- i kasnojurske Kine, Dendrorhynchoides iz srednjojurske i ranokredske Kine, te Batrachognathus iz kasnojurskog Kazahstana. Bennett (2007) je tvrdio da holotipni primjerak roda Mesadactylus, BYU 2024, zapravo pripada nekom anurognatidu. Mesadactylus potiče iz kasnojurske formacije Morrison u SAD-u. U srednjojurskoj formaciji Bakhar Svita u Mongoliji također su pronađeni ostaci nekog neutvrđenog anurognatida.
Naziv i filogenija
Franz Nopcsa von Felső-Szilvás je 1928. dao nazive porodici Anurognathidae i potporodici Anurognathinae, sa rodom Anurognathus kao tipičnim rodom. Naziv Anurognathidae prvi je iskoristio Oskar Kuhn 1967. godine. I Alexander Kellner i David Unwin su 2003. definirali tu grupu kao čvorni kladus: posljednjeg zajedničkog pretka rodova Anurognathus i Batrachognathus i svih njegovih potomaka.
Filogenija porodice Anurognathidae nije sigurno utvrđena. Prema nekim analizama, poput Kellnerovih, svrstavaju ih na vrlo bazalno mjesto na evolutivnom stablu pterosaura. Međutim, oni imaju i neke zajedničke osobine sa naprednijom skupinom Pterodactyloidea, poput kratkih i sraslih repnih kostiju. Analiza Briana Andresa iz 2010. ukazala je na to da su Anurognathidae i Pterodactyloidea sestrinski taksoni. To bolje odgovara situaciji sa njihovim fosilnim ostacima, budući da rani anurognatidi nikada nisu otkriveni i da nedostaju ostaci koji bi pokrili prazninu od preko 60 miliona godina.
Osobine
Za razliku od svih ostalih pterosaura, anurognatidi su imali kratku glavu sličnu žabljoj, sa zaobljenom njuškom i velikim otvorima na lubanji. Parna premaksilarna kost bila je spojena i sa oštro uspinjućim okoštanjem činila je prednji kraj nosnih otvora. Njihovi malobrojni zubi bili su maleni, špicasti i postavljeni okomito u čeljusti sa velikim razmakom među sobom. Anurognatidi su vjerovatno bili insektojedi. Na fosilu jednog Jeholopterusa pronađene su strukture slične koži.
Kao i svi primitivni pterosauri, anurognatidi su imali relativno kratke kosti zapešća. Raspon krila iznosio je najviše pola metra. Za usporedbu, dimofrodontidi su u usporedbi sa tijelom imali duža krila. Peti nožni prst bio je tanak, dug i mogao se postaviti okomito ostalim prstima. Rep im je bio kratak, srastao i kod Anurognathusa se sastojao od samo jedanaest pršljena.
Николинац
Демографија
У насељу Николинац живи 371 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 50,2 година (48,2 код мушкараца и 52,4 код жена). У насељу има 119 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,51.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Caposele, Avellino
Caposele je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Los Limones, San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -
Los Limones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -.
Kazahstan
Izbori
Na izborima za donji dom Parlamenta 17. augusta 2007. godine, vladajuća stranka Otan je odnijela suverenu pobjedu sa 88% glasova. Nijedna od opozicionih stranaka nije prešla izborni prag od 7%. U lokalnim medijima je to okarakterisano kao nemoć i nesposobnost opozicionih lidera. S druge strane, opozicija je iznijela nekoliko optužbi zbog neregularnosti izbora.
Caposele, Avellino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 401 m.
Kazahstan
Geografija
Sa površinom od 2,7 miliona km², Kazahstan je deveta država u svijetu po veličini i najveća od svih koje nemaju izlaz na more. Površinski je približno jednaka zapadnoj Evropi. Ukupna dužina granice iznosi 12.012 kilometara, od čega na granicu sa Rusijom otpada 6.846 km, sa Uzbekistanom 2.203 km, 1.533 km sa Kinom, 1.051 km sa Kirgistanom i 379 km sa Turkmenistanom. Najveći gradovi su Alma Ata, Nursultan, Karaganda, Šimkent, Atirau, Oskemen i dr. Iako je najvećim dijelom Kazahstan smješten u Aziji, njegova teritorija zapadno od rijeke Ural pripada Evropskom kontinentu.
Xie He (umjetnik)
Xie He (, fl. 5. vijek) bio je kineski slikar, pisac, historičar umjetnosti i likovni kritičar iz doba dinastija Liu Song i Južni Qi. Njegova likovna djela nisu sačuvana, ali je zato postao poznat po traktatu Šest principa kineskog slikanja, a koja je imala izuzetan uticaj na dalji razvoj kineske likovne teorije i umjetnosti.
Kazahstan
Geografija
Kazahstan je pretežno nizijska zemlja, ugrubo nagnuta od istoka ka zapadu. Na zapadu mu pripadaju dijelovi Prikaspijske i Turanske nizije. Veliki dio središnjeg prostora čine razbijena pobrđa Kazaške visije visoka između 300 i 900 metara nadmorske visine. Pobrđa i veliki dio zapada zemlje izgrađeni su od starih kristalastih stijena. Kristalaste stijene su u nizijama prekrivene debelim nanosom koji je nastao mehaničkim trošenjem stijena. Uz samu jugoistočnu granicu se prostiru visoki predjeli u kojima dominiraju planinski vijenci Tjan Šana, Altaja, Alataua, Karataua i dr. Najveći vrh Kazahstana, Kan Tengri (7.010 metara), se nalazi upravo na Tjan Šanu, na granici sa Kirgistanom. Planina Tjan Šan obiluje i drugim impozantnim reljefnim oblicima. Jedan od takvih je i kanjon Čarin u dolini istoimene rijeke, dubok između 150 i 300 metara. Ove planine su dobrim dijelom građene od vulkanskih stijena, što znači da su vrlo rudonosne.
Provincije
Kazahstan je administrativno podjeljen na 14 provincija, dok tri grada imaju specijalni status. To su Nursultan (glavni grad), Alma Ata (najveći grad) i Bajkonur (iznajmljen Rusiji zajedno sa kosmodromom koji se nalazi ovdje). Provincijama vladaju guverneri (akimi).
Mărculești-Gară, Perișoru
Mărculești-Gară je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Perișoru.
Kazahstan
Stanovništvo
Prema posljednjem popisu stanovništva, održanom od 28. februara do 6. marta 2009. godine, Kazahstan ima 16.402.861 stanovnika.
Najbrojniji su etnički Kazasi koji čine 67% stanovništva, te Rusi sa 21%. Također postoji i značajan broj drugih etničkih grupa kao što su Tatari, Ukrajinci, Uzbeci, Bjelorusi, Ujguri, Azeri, Poljaci i dr. Neke od manjina poput Njemaca (tzv. volški Njemci), Ukrajinaca, Koreanaca, Kurda, Čečena, Mešketijskih Turaka i politički nepodobnih Rusa su bile prisilno deportovane na teritorij Kazahstana, u periodu 30-tih godina XX stoljeća, za vrijeme Staljinove vladavine SSSR-om. Neki od najvećih Staljinovih radnih logora su napravljeni baš u ovoj republici.
Značajno doseljavanje Rusa je nastavljeno i za vrijeme vladavine Hruščova, ponajprije zbog projekta "Djevičanskih polja" i izgradnje kosmodroma u Bajkonuru. Ovdje postoji i mala, ali aktivna jevrejska zajednica. Prije 1991. godine, u Kazahstanu je bilo i oko milion Njemaca, od kojih se većina odselila u Njemačku nakon raspada Sovjetskog Saveza. I većina Pontijskih Grka je emigrirala u Grčku. U kasnim 30-tim, hiljade Koreanaca Sovjetskog Saveza je preseljeno u centralnu Aziju. Oni su poznati i pod imenom Korjo-saram.
Kazahstan je dvojezična država. Kazaški jezik, kojeg govori 64% populacije, ima status državnog jezika, dok je ruski, kojeg znaju gotovo svi Kazahstanci, proglašen za službeni jezik, korišten najčešće u poslovnim aktivnostima.
Devedesete godine proteklog stoljeća su obilježene velikim odseljavanjem Rusa i volških Njemaca. To je proces koji je započeo već u 70-tim godinama. Pored višeg prirodnog priraštaja i doseljavanja iz susjedne Kine, Rusije i Mongolije etničkih Kazaha, on je glavni faktor koji je doveo do situacije u kojoj su Kazasi dvotrećinska većina u zemlji.
Početkom novog milenija, Kazahstan je postao jedna od vodećih zemalja po broju međunarodnih usvojenja djece. To je potaklo neke ozbiljne rasprave u njihovom parlamentu, prvenstveno zbog zabrinutosti oko tretiranja te djece u inostranstvu te problema niskog stepena naseljenosti u zemlji.
Terminologija
Termin Kazahstanci (kazaški: қазақстандықтар, ruski: казахстанцы) se upotrebljava za sve stanovnike Kazahstana, uključujući i one koji nisu etnički Kazasi. Riječ Kazah označava one ljude koji imaju stvarno kazaško porijeklo i pripadaju toj etničkoj grupi, uključujući i one koji žive u Kini, Afganistanu, Turskoj, Uzbekistanu i mnogim drugim državama.
Etnonim Kazah je izvedenica iz turske riječi za nezavisnost, slobodu duha. On ima svoje korjene u kazaškoj kulturi, u kojoj veliku ulogu igraju konji, pa je i povezan sa terminom Kozak. Staroperzijska riječ -stan označava zemlju ili mjesto, tako da Kazahstan u prevodu znači "zemlja Kazaha".
Religija
Islam je najrasprostranjenija religija u Kazahstanu, a prati je rusko Pravoslavlje. Nakon decenija represije pod Sovjetskim Savezom, nezavisnost je donijela potrebu za obnavljanjem kazaške kulture djelomično i kroz religiju. Puno priznavanje vjerskih sloboda je dovelo do velikog rasta aktivnih vjernika. U slijedećim godinama je građeno stotine džamija, crkvi, sinagoga i drugih vjerskih objekata, povećavši njihov broj sa 670 na 4.170.
Etnički Kazasi koji čine preko 2/3 stanovništva, zajedno sa Uzbecima, Ujgurima i Tatarima su sunitski muslimani Hanefijskog mezheba. Manje od 1% su pripadnici Šafijskog mezheba (uglavnom Čečeni). Južni dijelovi zemlje su mjesta najveće koncetracije muslimanskih vjernika. Ovdje ima oko 2.300 džamija i one su sve povezane sa "Duhovnom Zajednicom Muslimana Kazahstana", na čelu sa vrhovnim muftijom. Kurban Bajram je priznat kao državni praznik.
Privreda
Podstaknut visokim cijenama nafte na globalnom nivou, BDP Kazahstana u periodu od 2000. do 2005. godine raste veoma respektabilno, sa godišnjim stopama rasta od: 9,8% (2000. godine), 13,2% (2001.), 9,5% (2002.), 9,2% (2003.), 9,4% (2004.) i 9,2%(2005. godine). Pored nafte, značajni izvozni proizvodi su i pšenica, tekstil te meso. Prognozira se da će od 2010. godine Kazahstan postati vodeći svjetski izvoznik urana.
Rimsko-britanska kultura
thumb|right|300px|Relativni stepeni romanizacije Britanije, temeljeni na arheologiji. Romanizacija se najviše osjetila na jugoistoku, te širila na zapad i sjever u nešto manjem omjeru. Zapadno od crte koje tvore [[Humber Estuary|Humber i Severn, uključujući Cornwall i Devon, rimska akulturacija je bila slaba ili nepostojeća.]]
Rimsko-britanska kultura opisuje kulturu koja se razvila u Britaniji pod Rimskim Carstvom nakon rimskog osvajanja godine 43. i stvaranja provincije Britanija. Predstavljala je fuziju uvezene rimske kulture sa običajima, jezikom i načinom života domorodačkih Brita, naroda koji se tradicionalno smatra keltskim. Ta je kultura u 5. vijeku uspjela preživjeti rimsko napuštanje Britanije. Do tog vremena se romanizacija toliko proširila da se od službenog latinskog stvorio i novi britoromanski jezik. Stanovništvo vezano uz tu kulturu - koje historičari nazivaju Brito-Romani ili Britorimljani - je nakon prestanka rimske vlasti neko vrijeme pružalo otpor germanskim osvajačima sa Kontinenta - Anglima, Saksoncima i Jutima, sve dok u 6. vijeku nije podleglo njihovim napadima, a njegovi ostaci se povukli u zabačene predjele današnjeg Walesa i Cornwalla i stopilo s potomcima neromaniziranih Brita. Dio historičara vjeruje da su legende o Camelotu i kralj Arthuru nastale među potomcima Britorimljana koji su se u mračnim vijekovima prisjećali "zlatnog doba" rimsko-britanske civilizacije.
Kazahstan
Privreda
Kazastan 2000. godine postaje prva bivša sovjetska republika koja je otplatila svoj dug MMF-u, sedam godina prije planiranog roka. U martu 2002. godine SAD je odobrio Kazahstanu trgovinski status pod američkim trgovinskim zakonom.
Ar Rafişah, Taiz
Ar Rafişah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 574 m.
Ponciano Arriaga, Ebano
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6665 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Panoni
Širenje Kulture polja sa urnama
U 13.vijeku iz Podunavlja i Panonije krenuli su prema Apeninskom i Balkanskom poluostrvu pokreti velike mase srednjoevropskog stanovništva poznatog pod imenom naroda polja sa urnama. Neki od tih pohoda bili su pljačkaški, drugi su imali karakter seoba i naseljavanja novih teritorija. Nosioci kulture polja sa urnama u širem prostoru srednjeg Podunavlja, zamjenjuju, potiskuju ili se nameću i miješaju sa nosiocima kulture grobnih humaka (tumula), koja bi se mogla sa sigurnošću označiti kao proto-ilirska, doneseći svuda jedno od svojih osnovnih obilježja – sahranjivanje pepela spaljenih mrtvaca u urnama. Područje između Drave, Save i Dunava, i neznatno u Vojvodini, koje je bilo ilirsko (Protoiliri), prešlo je u ruke doseljenika. Sjeverna Bosna, oko rijeke Save i donjih tokova njenih pritoka pripala je takođe ovim plemenima.
Na tom prostoru, prema stilskim varijacijama osnovnih tipova keramičkih i metalnih proizvoda moguće je izdvojiti više novih regionalnih kulturnih grupa koje su postale osnova za uspostavu etničke strukture stanovništva starijega željeznog doba. Na hrvatskom prostoru izdvojene su 4 manje kulturne grupe.
Arheolog Zdravko Marić postavio je tezu da su Panoni bili jedinstven narod, izdvojen iz ilirskog etničkog kruga, i da su potomci nosilaca kulture sa urnama istočnoalpskog i zapadnopanonskog područja. Arheološki materijal sa područja oko rijeke Save i sjeverno od nje znatno se razlikuje od materijala iz centralnog ilirskog područja (uključujući i način sahranjivanja). Daljska kultura (sa nalazištima - Dalj, Batina, Erdut, Vukovar, Šarengrad) pripada Kulturi polja sa urnama iz kasnog bronzanog doba od X. do VIII. st. pne, a kasnije je prerasla u željeznodobnu kulturu. Osnovna karakteristika je spaljivanje kao način sahranjivanja, sa pepelom u trbušastim keramičkim urnama, cilindrična vrata i razgrnuta oboda, ukrašenih kaneliranjem.
Tokom vremena skeletno sahranjivanje je preovladalo nad spaljivanjem pokojnika, tendencija koja se odvijala i na drugim područjima čija su prethodna ili prvobitna osnova bili nosioci kulture polja sa urnama u bronzanom dobu. Skeletno sahranjivanje vršeno je dvojako: polaganjem pokojnika u zemlju ili u drvenim sanducima. O vjerovanju u zagrobni život svjedoči i stavljanje posuda za jelo i piće u mnoge grobove.
Dolazak Kelta
Keltski metalni (nakit i oružje) i keramički materijal se javlja u znatnoj količini u periodu od 250. pne. do početka naše ere.
Kosmos-2344
Kosmos-2344 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2344 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 6. juna 1997. Raketa-nosač Proton-K je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Panoni
Panonski rat
Tokom 16. god. pne. Panoni su sa Noricima prodrli do Istre, ali su ih Rimljani porazili. Već 14 god. pne borbe, u kojima Rimljane predvodi Agripa, se nastavljaju. U ratu od 12-9. god. pne rimski vojskovođa je budući car Tiberije, dok je Panone predvodio Baton Breučki, mnogo poznatiji iz pobune iz 6. god. Tek poslije ovog rata panonske zemlje su jednostavno inkorporirane u sastav provincije Ilirik i u njenu administrativnu šemu, kao peregrinske civitates.
Batonov ustanak
Ilirska pobuna iz perioda 6.- 9. god. bila je prirodna posljedica velikog nezadovoljstva stanovnika Ilirije nastale kao: Nakon sloma Batonovog ustanka 9. god, Rimljani su provinciju Ilirik podijelili na dvije nove provincije: Gornji Ilirik (Dalmacija) i Donji Ilirik (Panonija). Ovim ustankom završila se jedna epoha, a sa njom i način života i opšti kulturni razvitak.
Panonska plemena
Oserijati (sa obe strane Save), Breuci (sa obe strane Save), Kolapijani, Amantini, Jasi
Ilirsko panonska plemena
Japodi, Mezeji, Desitijati, Dicioni
Literatura
Borivoj Čović, Glasnik Glasnik Zemaljskog muzeja Bosne i Hercegovine u Sarajevu: 52 / 2010, : 277-286 -Bronzano doba sjeverne Bosne u svjetlu novih istraživanja
Bhavaviveka
thumb|240px|Bhavaviveka
Bhavyaviveka (ili Bhavya) (tibetanski: slob-dpon bha-vya ili skal-ldan/legs-ldan) (c. 500 – c. 578) bio je indijski budistički filozof i pisac poznat kao osnivač Svatantrika tradicije Mādhyamaka škole budizma. Ames (1993: p. 210) drži da je Bhavyaviveka jedan od prvih budističkih logičara koji je primijenio 'formalni silogizam' (Wylie: sbyor ba'i tshig; Sanskrit: prayoga-vākya) indijske logike na Mādhyamaka, a što je često koristio u svom komentaru Nagarjunine Mūlamadhyamakakārikā, pod naslovom Prajñāpradīpa.
Loza Panchen Lame
U lozi tibetanskog Pančen Lame se smatra da postoje četiri emanacije misaone struje Amitabha Buddhe - tri indijske i jedna tibetanska - prije Khedrup Gelek Pelzanga koji je priznat kao prvi Pančen Lama. Loza počinje sa Subhutijem, jednim od originalnih učenika Gautama Buddhe. Bhavaviveka se smatra trećom indijskom emanacijom.
La Troja, Tamazula de Gordiano
La Troja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tamazula de Gordiano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1493 m.
Hunayn
Hunayn se može odnosti na:
Atlacomulco (razvrstavanje)
Atlacomulco ima više značenja:
Veliškovci
Veliškovci su naselje u Hrvatskoj, regiji Slavoniji u Osječko-baranjskoj županiji i nalaze se u sastavu grada Belišća.
Geografija
Veliškovci se nalazi na 94 metara nadmorske visine u nizini istočnohrvatske ravnice. Selo se nalazi pored državne ceste D34 Valpovo- Donji Miholjac. Susjedna naselja: istočno Belišće i Kitišanci, a sjeverno Gat (granica između ova dva naselja je državna cesta D34), te jugoistočno Tiborjanci. Zapadno Črnkovci i jugozapadno Marijanci naselja u općini Marijanci. Pripadajući poštanski broj je 31554 Belišće, telefonski pozivni 031 i registarska pločica vozila OS (Osijek). Površina katastarske jedinice naselja Veliškovci je 10,73 km2.
Crkva
U selu se nalazi rimokatolička crkva Sv. Roka koja je i sjedište istoimene župe, a pripada donjomiholjačkom dekanatu Đakovačko-osječke nadbiskupije. Crkveni god (proštenje) ili kirvaj slavi se 16. kolovoza.
Obrazovanje i školstvo
U selu nalazi škola do 4. razreda koja radi u sklopu Osnovne škole Ivan Kukuljević Belišće.
Kultura
Kulturno umjetničko društvo "Ante Evetović Miroljub" Veliškovci, Gat i Tiborjanci.
Ostalo
U selu djeluje Dobrovoljno vatrogasno društvo Veliškovci, osnovano 1926. godine.
La Unión, San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -
La Unión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 230 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 124 m.
Il Pino, Firenze
Il Pino je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
El Salitre, Susupuato
El Salitre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Susupuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 199 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 952 m.
Oko božje (priča)
Oko božje je pripovjetka hrvatskog književnika Ranka Marinkovića objavljena 1949. godine. Radnja se događa na dalmatinskom otoku za vrijeme italijanske okupacije u Drugom svjetskom ratu i prikazuje odnos dvojice prijatelja - antikomunistički nastrojenog katoličkog svećenika don Silvestra i urara Frane Mandalina koji nastoji popraviti lokalni zvonik.
Godine 1960. je bila ekranizirana kao istoimena TV drama
Referendum o Drugom Francuskom Carstvu 1852.
Referendum o Drugom Francuskom Carstvu 1852. godine održan je 21. i 22. studenog 1852. godine. Glasači su pitani žele li ponovnu uspostavu Carstva na čijem bi čelu bio Louis Bonaparte s obitelji. Uz odaziv birača od 79.8%, referendum je prošao s uvjerljivom većinom od 96.9% glasova za. Referendum je iskorišten kao osnova za formiranje Drugog Carstva, a Bonaparte je sebi priskrbio apsolutne ovlasti. S obzirom na povijesni kontekst, izvjesno je kako je referendum bio namješten.
Jürgenstorf
Jirgenstorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Demin. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.086 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13052040.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Demin Jirgenstorf se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Demin. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 64 metra. Površina opštine iznosi 22,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.086 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 49 stanovnika/km².
Ramforinkidi
Ramforinkidi (lat. Rhamphorhynchidae) su bili grupa ranih "ramforinkoidnih" pterosaura, nazvana prema rodu Rhamphorhynchus, koji je živio tokom kasne jure. Harry Govier Seeley je bio taj koji je toj porodici 1870. godine dao naziv Rhamphorhynchidae.
Osobine
thumb|left|200px|[[Sordes]] Te životinje bile su malene i srednje velike. Lubanja im je bila niža i izduženija nego kod anurognatida i dimorfodontida. Otvori na lubanji bili su, u odnosu na one kod ostalih porodica, prilično maleni. Očna duplja bila im je najveći takav otvor. Zubi su im bili špicasti i bilo dugi, tanki i usmjereni prema naprijed, ili kratki i uspravno postavljeni u čeljusti. Vrh čeljusti mogao je biti bez zuba, a kod nekih takvih vrsta bio je pokriven rožnatom tvari.
Na kraju repa se kod Rhamphorhynchusa nalazilo uspravno "jedro" u obliku romba. Kod roda Sordes došlo je do zadebljanja kraja repa, dok kod ostalih pripadnika ramforinkida nisu pronađeni tragovi jedra na repu.
Klasifikacija
Spisak prema Unwin 2006. osim ako nije drukčije naznačeno.
La Joya, Ensenada
La Joya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.
University, Orange County, Florida
Juniversiti je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Peñón de Vélez de la Gomera
Od 1496. godine ostrvo je bilo pod upravom Portugala, da bi od 1578. palo pod vlast Španije. Španci su nekoliko puta gubili i vraćali suverenitet nad ovom tvrđavom (1564, 1680, 1755 i 1790), da bi 1871. konačno bila doneta odluka o ukidanju vojnog prisustva usled gubljenja na značaju ove tvrđave. Danas se na ostrvu nalazi svega nekoliko vojnika.
University, Orange County, Florida
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 31.084.
Bitka kod Mons Badonicusa
Bitka kod Mons Badonicusa se odigrala u Britaniji u periodu od 490. do 517. godine između britanskih domorodaca - Briti i/li Brito-Rimljani - na jednoj i Anglosaksonaca na drugoj strani. Predstavljala je veliku pobjedu Britanaca nakon koje je uspostavljen dugotrajni mir, a anglosaksonski prodor na britske teritorije zaustavljen na nekoliko decenija. Iako je riječ o jednom od najvažnijih događaja svog vremena, o njemu postoje tek najoskudniji podaci, pa se tako ne zna ni točna lokacija Mons Badonicusa (engleski Mount Badon, velški Mynydd Baddon) ni godina u kojoj se ona odigrala, iako većina historičara smatra da se nije mogla dogoditi prije 490. niti poslije 517. U tekstu Historia Brittonum iz 9. vijeka se spominje da je za britsku pobjedu zaslužan ratni poglavica po imenu Arthur, zbog čega historičari smatraju da je upravo taj događaj potakao stvaranje arturijanskih legendi u srednjem vijeku. S druge strane, redovnik Gildas, jedini historijski izvor koji je bio suvremenik tih događaja, ne spominje Arthura.
Anali Kambrije, pak, spominju da se 665. godine odigrala "Druga bitka kod Badona" nakon koje su se svi Anglosaksonci pokrstili. Većina historičara drži da nije riječ o autentičnom događaju, odnosno da su na njega kasniji ljetopisci u nedostatku vlastitih pouzdanih izvora "kopirali" detalje prethodne bitke.
U popularnoj kulturi
U filmu Monty Python and the Holy Grail se prilikom spominjanja podviga "hrabrog" Sir Robina se spominje kako je "osobno smočio hlače u bitki kod Badon Hilla."
Film King Arthur iz 2004. prikazuje kako se bitka vodi u blizini Hadrijanovog zida između fiktivnih verzija Lucija Artorija Kasta i Cerdica od Wessexa godine 467.
Bitka predstavlja samostalni scenarij, odnosno bitku u video-igri Rome: Total War: Barbarian Invasion.
Federiko Benković
Federiko Benković (Dalmacija, 1667. - Gorica, 8.6. 1753.), talijanski i hrvatski barokni slikar i grafičar posljednji u nizu slavnih Schiavona. Oko njegova imena, prezimena kao i mjesta rođenja postoje brojne nepoznanice. Neki ga navode i zovu Federico Bencovich ili Federico Bencovic, ali po nekima je njegovo ime Federigo, Federighetto, Ferighetto a prezime; Dalmatino, Schiavon. Ono što je potpuno sigurno je to da je bio sa istočne strane Jadrana, njegovo rodno mjesto je nepoznanica, po nekim izvorima to bi mogao biti Omiš ili Šibenik, ali i otok Brač, a po nekim indicijama Dubrovnik, ali i Venecija ili Verona ?.
Biografija
Slikarstvo je učio u nekoj od brojnih venecijanskih slikarskih bottega, a to mu je omogućio njegov rođak Gaetano Benković - Orsino, bečki dvorski pjevač. Od 1695. radi u Bologni kod slikara Carla Cignania. Kao učenik mu pomaže kod oslikavanja fresaka na kupoli katedrale u Forlìu.
Prvi njegov samostalni rad je slika iz 1705. Junona na oblacima, za salon u ''Palazzo Orselli Foschi'' u Forlìu. Nakon toga znamo da je radio u botegi Giuseppea Maria Crespia, ovdje se zbližio sa slikarom Piazzettom, zatim se 1710. vraća u Veneciju. Ovdje je prijatelj, učitelj i suradnik slikarice Rosalbe Carriere, slikarice nježnih pastelnih portreta venecijanskog rokokoa.
Međutim u Veneciji nema mjesta za njega, svađa se sa Piazzettom (koji mu je izgleda bio direktni konkurent) i G.B.Tiepolom, tako da niti ima posla niti prijatelja među kolegama.
Zato se okreće ka Beču i austrijskim zemljama, gdje je bolje primljen, tako da 1715., postaje dvorski slikar princa Franza Lothara von Schönborna biskupa iz Bamberga, za koga je trebao napraviti četiri velika ulja na platnu, koja su trebala dopuniti njegovu galeriju u dvorcu Pommersfeldern: Apolon odire Marsiju (ovo djelo je nestalo), Hagara i Ismael u pustinji, Žrtva Ifigenie i Abraham žrtvuje Izaka. Na ovim slikama vidi se virtuoznost Benkovićeva kista, koji se koristio i znanjima svojih kolega Piazzette i Sebastiana Riccia, i njihovim načinom slikanja širokim i grubim (često nedovršenim) potezima kistom, kod oslikavanja pozadina i manje važnih detalja slike. Na taj način uz njegovu vještu paletu tamnih i svijetlih tonova, njegova djela imala su dodatnu dramatičnost.
Nakon toga pratimo ga u Beču, pa zatim u Veroni, a 1724. boravio je u Milanu. 1726. napravio je jedno od svojih najljepših djela Blaženi Petar Gambacorta, za venecijansku crkvu ''Sv. Sebastijana''. U Veneciji tog vremena Benković nije imao narudžaba, pa ga opet zatičemo u Beču 1730. gdje ga više cijene i ima posla.
1734. prihvaća posao kod vicekancelara princa Friedricha Karla von Schönborna, biskupa Bamberga i Würzburga. Za dvorsku crkvu u Würzburgu naslikao je; Arhanđeo Mihael i Bezgrešno začeće (ova djela su nažalost izgubljena). Za dvorsku rezidenciju u Würzburgu 1735., naslikao je četiri velika platna; Mojsije i Aron pred faraonom, Žrtva Jeftina, i Salamonov sud (izgubljena) i Jakob i Rahela (izgubljena). Iz Würzburga ga je izgurao konkurent Tiepolo.
Između 1735. i 1740. radi i po Italiji, o tome nam svjedoči njegova oltarna pala Polaganje u grob u župnoj crkvi u Borgo San Giacomo. Izgubivši svoje kontakte po Beču, i marginaliziran od strane konkurencije a i naručitelja, proveo je svoje posljednje dane u rezidenciji grofa Attemsa u Gorici. Tu nastaju njegova posljednja djela, Bogorodica sa svecima (Graz, zbirka Attems), Bogorodica sa redovnicima (Milano, Museo del Castello), Oslobođenje Petrovo (Graz, zbirka Attems).
Nakon smrti, Benković je pao u potpunu anonimnost, zbog tog su mnoga njegova djela pripisivana drugim umjetnicima; Piazzetti, Cignaniju i drugim sjevernotalijanskim slikarima. Tek u 20. vijeku je njegov osebujan slikarski izraz ponovno prepoznat i cijenjen.
Zanimljivosti
Abraham žrtvuje Izaka, je monumentalna slika koju je Benković radio za dvorac Pommersfelden u Njemačkoj, a danas se nalazi u Strossmayerovoj Galeriji u Zagrebu. Čudesan je put prošla ova slika, iz dvorca je odnesena kao dio ratnoga plijena Napoleonovih vojnika i odnesena u Francusku zatim je dospjela do Engleske. Sve do smještaja u Zagrebu, ova slika je pripisivana venecijanskom slikaru Piazzetti.
Weisse Elster
Bijeli Elster ili Weisse Elster (Weiße Elster, Bílý Halštrov) je 257 km duga rijeka u centralnoj Evropi, koja predstavlja desnu pritoku rijeke Saale. Izvor joj je u najzapadnijem dijelu Češke Republike, kraj Aša. Nakon nekoliko kilometara toka prelazi u Njemačku, gdje teče kroz pokrajine Saksoniju, Tiringiju i Saksoniju-Anhalt.
Poznata je po velikom stradanju francuske vojske u Napoleonskim ratovima u jesen 1813. kada je tamo poginuo Józef Antoni Poniatowski.
Mariana (razvrstavanje)
Mariana ima više značenja:
Atlajco (razvrstavanje)
Atlajco ima više značenja:
Star Trek: The Motion Picture
Zvezdane staze: Igrani film je američki naučnofantastični film iz 1979. godine, režiran od strane Roberta Vajs i urađen po istoimenoj seriji koju je napravio Džin Rodenberi, koji je takođe bio producent filma. Ovo je prvi deo filmova iz Franšizr Zvezdane staze, i glume isti glumci koji su ranije glumili u seriji. Film je postavljen u dvadeset i prvom veku, kada misteriozni i neizmereni, moćni vanzemaljski oblak, nazvan Vidžer, kreće svoj put prema Zemlji, uništavakići sve što mu stane na put. Admiral Džejms T. Kirk (Vilijam Šatner) preuzima komandu nedavno obnovljenog zvezdanog broda Ju-Es-Es Enterprajz, da ga vodi na misiju, spasi planetu i otkrije Vidžerovo poreklo.
Kada je originalna serija otkazana 1996. godine, kreator Zvezdanih staza Džin Rodenberi predlaže Paramaunt pikčersu da nastave franšizu sa filmom. Uspeh serije u sindikaciji ubedio je studio da počne sa radovima na filmu 1975. godine. Serija pisaca pokušala je da napravi "odgovarajuću epsku" scenografiju, ali pokušaji nisu zadovoljili Paramaunt pa je studio otpustio projekat 1977. godine. Paramaunt je umesto toga planirao da vrati franšizu svojim korenima, sa novom televizijskom serijom Zvezdane staze: Faza II. Uspeh filma Bliski susret treće vrste je ubedio Paramaunt da i ostali naučnofantastični filmovi, osim filmova iz franšize Zvezdani ratovi, takođe mogu uspeti, pa je studio otkazao prudukciju serije Zvezdane staze: Faza II, i nastavio sa pravljenjem filma. Paramaunt je 1978. godine sastao najveću konferenciju za štampu koja se održala u studiju od 1950-ih, da bi objavio da će režiser koji je osvojio dva Oskara, Robert Vajs režirati adaptaciju originalne serije, koji će koštati 15 miliona $. Nakon što je serija Zvezdane staze: Faza II otkazana, pisci su adaptirali prvu epizodu "U tvojoj slici" u film. Stalne revizije priče i snimanje skripte nastavile su do obima ažuriranja po satu na datumu snimanja. Svemirski brod Enterprajz bio je spremljen spolja i iznutra, kostumski dizajner Robert Flečer dodao je nove uniforme, dok je produkcijski dizajner Arnold Majklson dodao nove scene. Kompozitor Džeri Goldsmit kompozirao je mutiku za Zvezdane staze koja će se nastaviti barem do 2002. godine. Kada su prvobitni izvođači optičkih efekata bili u nemogućnosti da izvrše svoje zadatke na vreme, supervizor efekata Daglas Trumbal dobio je isti zadatak koji mora izvršiti do decembra 1979. godine. Film je bio završen tek par dana pre premijere, i Robert Vajs je uvek osećao kao da je bioskopska verzija previše skraćena od onoga što je on želeo da vidi.
Film je isašao 7. decembra 1979. godine u Severnoj Americi, i dobio je pomešane kritike od kritičara, zbog nedostatka akcijskih scena i prekomernog slanjanja na specijalne efekte. Konačni trošak filma dostigao je oko 46 miliona $, a zarađeno je oko 139 $ u celom svetu, neispunivši očekivanja studija, ali dovoljno da Paramaunt napravi i drugi deo. Džin Rodenberi bio je otpušten kao kreativni kontrolor za produkciju nastavka iz 1982. godine, Zvezdane staze II: Kanov gnev. 2001. godine Robert Vajs je nadgledao režiserovo rezanje za specijalno DVD izdanje filma, sa remasteriranim zvukom, zategnutom i dodatnim scenama i novim efektima koji su generisali računari.
Radnja
Enterprajz se susreće sa energetskim oblakom i biva napadnut vanzemaljskim brodom unutar oblaka. Na mostu se pojavljuje sonda, koja napada Spoka i otima navigatora, Aliju. Zamenjena je robotskom replikom, još jednom sondom koju je poslao Vidžer da proučava posadu. Deker je uznemiren zbog gubitka Alije, sa kojom je imao romantičnu istoriju. Postaje problem jer pokušava da izvuče informacije od replike, u kojoj se sećanja i osećanja Alije sahranjuju. Spok uzima kostim sa kojim se može ići po svemiru, i kreće prema u unutrašnjosti vanzemaljskog oblaka i pokušava da se s njim poveže telepatski umom. Na taj način saznaje da je plovilo Vidžer, živa mašina.
U centru masivnog broda, Vidžer je otkriven kao Vojadžer 6, i pretpostavljaju da je izgubljena svemirska sonda Zemlje iz 20. veka. Oštećenu sondu pronašla je vanzemaljska rasa živih mašina koja je tumačila svoje programe kao instrukcije da nauči sve što se može naučiti i vratiti te informacije svom tvorcu. Mašine su nadograđivale sondu da ispuni svoju misiju, a na putu je sonda prikupila toliko znanja da je dobila svoju svest. Spok shvata da Vidžer nema sposobnost da se fokusira drugačije od svoje prvobitne misije; Kada je saznao šta može na svom putovanju kući, smatra da je postojanje prazno i bez svrhe. Pre nego što prenese sve svoje informacije, Vidžer insistira da Tvorac dođe lično i isvrši redosled. Shvatajući da mašina želi da se spoji sa svojim stvaraocem, Deker se ponudi Vidžeru. Zatim se Deker spaja sa sondom, Alijom i Vidžerom, stvarajući novi oblik života koji nestaje u drugoj dimenziji. Sa spašavanjem Zemlje, Kirk usmerava Enterprajz u prostor za buduće misije.
Case Boret, Treviso
Case Boret je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 179 m.
Mariano Escobedo (razvrstavanje)
Mariano Escobedo ima više značenja:
Robert Parish
Robert Parish (Shreveport, LA, 30. kolovoza 1953.) je umirovljeni američki košarkaš koji je igrao na poziciji centra. Parish je u NBA ligi proveo ukupno 21 godinu, čime je, s još trojicom igrača, izjednačen na drugom mjestu po broju sezona odigranih u ligi; ispred njih je tek Vince Carter, koji je u ligi proveo 22 godine. Međutim, Parish je s 1,611 odigranih regularnih utakmica rekorder lige, ispred Kareema Abdula-Jabbara, koji ima 1,560 odigranih utakmica. Tokom karijere je bio poznat kao vrhunski obrambeni igrač i izvrstan skakač, ali i po velikom broju skokova u odlučujućim trenucima utakmice.
Nakon sveučilišne karijere u momčadi Centenary Gentlemena, Parisha su na draftu 1976. godine izabrali Golden State Warriorsi, s kojima je igrao do 1980. godine. Tada ga je generalni menadžer Celticsa, Red Auerbach, uspio dovesti u Boston u jednoj od najneujednačenijih razmjena u historiji lige. Celticsi su Warroirsima poslali nekoliko izbora na aktualnom i narednim draftovima, a zauzvrat su dobili jednog od najboljih centara lige. Iste godine, Celticsi su na draftu izabrali Kevina McHalea, dok je Larry Bird bio spreman za svoju drugu sezonu u klubu. Na taj način stvorena je prva "Velika trojka" u historiji Celticsa, a trio Bird-McHale-Parish je po mnogim komentatorima bio najbolji ofenzivni trio u historiji lige. Parish je osvojio tri naslova s Celticsima te je i danas klupski rekorder u broju blokada (1,703). Godine 1994. prešao je u Charlotte Hornetse, a svoju posljednju sezonu odigrao je s Chicago Bullsima, s kojima je, pred umirovljenje, osvojio naslov prvaka 1997. godine. Devet je puta biran u NBA All-Star momčad.
Regularna sezona
{| class="wikitable sortable" style="text-align:right;" ! Godina ! Momčad ! U ! S ! MPU ! P% ! 3P% ! SB% ! SPU ! APU ! UPU ! BPU ! PPU
Playoff
{| class="wikitable sortable" style="text-align:right;" ! Godina ! Momčad ! U ! S ! MPU ! P% ! 3P% ! SB% ! SPU ! APU ! UPU ! BPU ! PPU
Rogers, North Dakota
Rodžers je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 46, što je 15 (-24,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kosmos-2345
Kosmos-2345 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 14. avgusta 1997. Raketa-nosač Proton-K je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Schulenberg im Oberharz
Šulenberg im Oberharc je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 15 opštinskih središta okruga Goslar. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 297 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3153011.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Goslar Šulenberg im Oberharc se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Goslar. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 490 metara. Površina opštine iznosi 1,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 297 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 170 stanovnika/km².
Dekabristi
230px|desno|thumb|Pobuna dekabrista Dekabristi su bili ruski časnici, koji su tražili promjenu režima u Rusiji i ustavne oblike vlasti.
Rio Isolo, Bergamo
Rio Isolo je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 412 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
Dekabristi
Čelnici pobune bili su sljedbenici francuske revolucije. Ideološki vođa, pukovnik Pavel Pestel, čak je otvoreno zagovarao ubojstvo kraljevske obitelji, uključujući i žene i djecu. Mnogi redovni vojnici, međutim, nisu znali za radikalne političke ciljeve i ambicije njihovih lidera. Car Nikola I. tri je puta predlagao pregovore s pobunjenicima, ali oni su odbili takve pokušaje. Neuspjeh u pregovarima, naveo je carsku vladu, da pobunu uguši silom.
Pobunjenici nisu bili dobro organizirani. Nisu imali saveznike u drugim gradovima izvan glavnog grada. Pobuna je slomljena i pet vođa pobune su pogubljeni, a drugi su bili prognani u Sibir i lišeni činova. Mnoge od pobunjenika su na putu u izgnanstvo pratile njihove žene, zbog čega je izraz dekabristička supruga u ruskoj kulturi postao sinonim za vjernost i požrtvovnost. Obični vojnici međutim, nisu bili kažnjeni, jer su samo slušali zapovijedi svojih pretpostavljenih.
Al Ḩā’iţ, Taiz
Al Ḩā’iţ je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Mariano Matamoros (razvrstavanje)
Mariano Matamoros ima više značenja:
Al Ḩā’iţ, Taiz
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 527 m.
Posljednji vitezovi (TV drama)
Posljednji vitezovi je jugoslavenska crno-bijela TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1963. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene priče Sime Matavulja. Scenario je napisao Ilko Rusić, a režiju potpisao Daniel Marušić.
Jesús Vega Sánchez, Gustavo Díaz Ordaz
Jesús Vega Sánchez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Gustavo Díaz Ordaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Santa Giovanna-Sant'Agnese, Ferrara
Santa Giovanna-Sant'Agnese je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
La Limonera, Autlán de Navarro
La Limonera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Autlán de Navarro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 888 m.
Rancho Arévalos, Ensenada
Rancho Arévalos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Uxmal
Uxmal (jukatanski majanski: Óoxmáal, što znači "triput građen" ) je bio veliki pretkolumbovski grad Maya, danas ruševine na Yucatánu (Meksiko), 78 km južno od Méride i 110 km sjeverno od grada Campechea. Arhitekti Uxmala su razvili stil koji se rasprostirao brdovitim krajolikom područja sjevernog Yucatana (stil puuc, tj. "brdo"), dok je ostatak poluotoka uglavnom ravan. Hramovi i palače jednog od najvećih (imao je oko 25.000 stanovnika) i najljepših gradova na Yucatanu se protežu na stotine kvadratnih metara i naslanjaju na trgove široke poput nogometnih igrališta koji su organizirani prema astronmskim mjerenjima od oko 700.-1000. godine. Zbog toga je Uxmal upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Americi 1988. godine. mini|lijevo| Karta Uxmala
Historija
Arheolozi Uxmal često uspoređuju s egipatskim ruševinama u Tebi ili s grčkom  i rimskom arhitekturom. Arheološka istraživanja pokazuju da je Uxmal sagrađen u 8. st., osnovan ili osvojen od porodice Xiú ili Tutul-Xiú, plemena stranog podrijetla koje se kasnije udružilo s Hernanom Cortesom u njegovom osvajanju Srednje Amerike. Uxmal se vrlo brzo počeo razvijati i zahvaljujući monopolom na ovo plodno poljoprivredno područje, zagospodario je većim dijelom Yucatana od 850.-925. god. Uxmal se udružio u vojno-politički blok s Kabahom i Nojpatom, a kasnije i s Chichen Itzom, te je pomoću njih  širio svoju vlast. Sve veći utjecaj ratobornih Tolteka, koji su provalili na Yucatan u 10. st., naglo je izmijenio tokove tamošnje kulture i polako je doveo do propasti.
Grad je obnovljen u 13. stoljeću i doživio je novi procvat kao pripadnik Mayapanske lige, ali je propao u dugogodinjem ratu Mayapana protiv Chichén Itze (1441.-1541.) iz kojeg razdoblja datiraju njegove zidine.
Nakon španjolskog osvajanja Yucatana, prvi pisani izvori navode kako je ovdje još uvijek postojalo naselje do 1550-ih, ali kako ga Španjolci nisu naselili ubrzo je potpuno napušteno.
Carignano
Carignano je italijanski grad u Torinskoj provinciji u Pijemontu. U gradu je 2011. živjelo 7336 stanovnika.
Uxmal
Arhitektura
U Uxmalu ima više vodoravnih zgrada nego piramida-gradova. Primjerice, "Guvernerova palača" (Palacio de Gobernador‎) i "Dvorište redovnica" (Cuadrangulo de las Monjas) protežu se vodoravno, a građene su od pomno obrađenog kamenja i ukrašene različitim bareljefima. Guvernerova palača sastoji se od tri dijela, duga je 100 metara, a široka 15 metra. Ulaz u palaču okrenut je prema Veneri koja je s ovog mjesta vidljiva svaku osmu godinu, planeti koja je veoma značajna u svijetu Maya. U palači se nalazi 20 odaja, a u njoj je nekada obitavao vladar. Dugi geometrijski oblik friza spada među najljepše u drevnoj američkoj umjetnosti. Očita je razlika i u izradi katova jer su viši katovi uvijek bogatije ukrašeni, pa tako predstavljaju kontrast glatkom prizemlju. Mnogi motivi na zgradama bili su samo dekoracija, ali često su imali i kulturna i vjerska značenja (simboli izrezbarene lubanje ukazuju na utjecaj ratobornih Tolteka).
El Chupadero, Hidalgo
El Chupadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Hidalgo.
Uxmal
Arhitektura
Ostaci u Uxmalu najvažniji su primjer arhitektonskog stila puuc (600.-900. god.), za koji je karakteristična uporaba vapnenačkih ploča i ukrašavanje pročelja palača prikazima nebeskih zmija dugih orlovskih nosova. U Uxmalu se zadržala tradicija izrade stela, no njihovi su kipari uvodili nova stilska obilježja i pomalo narušili njihovu kiparsku vrijednost. Stele su okupljali na posebne platforme i uveli su naglasak na centralnu stelu koja je najvjerojatnije prikazivala lokalnog vladara.
El Chupadero, Hidalgo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 189 m.
Carignano
Geografija
Carignano se nalazi na nadmorskoj visini od 241 m.
Atlatlahucan (razvrstavanje)
Atlatlahucan ima više značenja:
Erzhu Shilong
Erzhu Shilong (爾朱世隆) (500–532), kurtoazno ime Rongzong (榮宗), bio je Xiongnu činovnik u službi kineske/Xianbei dinastije Sjeverni Wei. Postao je istaknuta ličnost nakon što je njegov rođak, general Erzhu Rong, svrgnuo caricu majku Hu i na vlast doveo cara Xiaozhuanga. Kada je godine 530. car Xiaozhuang ubio Erzhu Ronga, Erzhu Shilong se priključio članovima svog klana koji su krenuli u protivnapad i svrgnuli Xiaozhuanga; nakon toga je za cara postavljen Jiemin. Međutim, protiv klana Erzhu se brzo, pod parolom osvećivanja Xiaozhungove smrti, pobunio general Gao Huan; nakon što su se protiv Erzhua pobunili i činovnici u carskoj prijestolnici Luoyang, klan je poražen. Erzhu Shilong nije uspio pobjeći iz Luoyanga, te je uhvaćen i pogubljen.
Bergen (Sjeverna Holandija)
Bergen je općina (gemeente) od 30.066 stanovnika u nizozemskoj provinciji Sjevernoj Holandiji.
Geografija
Bergen leži u sredini Nizozemske, duž obala Sjevernog mora, udaljen oko 35 km sjeverozapadno od Amsterdama. Općina Bergen se sastoji od slijedećih naselja: Aagtdorp, Bergen aan Zee, Bregtdorp, Camperduin, Catrijp, Egmond aan den Hoef, Egmond aan Zee, Egmond-Binnen, Groet, Hargen, Rinnegom, Schoorl, Schoorldam, Wimmenum i Bergen. Iako leži pored velikih gradova, Bergen je ruralan kraj s preko 25 km netaknutih pješćanih plaža, s puno dina, poldera i šumaraka. Zbog tog je poznato turističko odredište, sa mnogo hotela i restorana.
Historija
Bergen je nova općina, osnovana tek 2001. ujedinjenjem dotadašnjih općina Egmond, Schoorl i Bergen.
Znamenitosti
Sjeverno od gradića Bergena nalaze se najveće holandske dine Schoorlse, koje su na pojedinim mjestima visoke i do 59 metara i široke do 5 km. Bergen je poznat kao ladanjsko mjesto u kom se održava puno festivala. Najpoznatiji su Holandski muzički festival koji se održava u augustu i Festival umjetnosti (Kunsttiendaagse) koji se održava u oktobru.
Privreda
Bergen je poljoprivredni kraj, u kom je i turizam vrlo značajna stavka.
Maribel (razvrstavanje)
Maribel ima više značenja:
Kosmos-2346
Kosmos-2346 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2346 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 23. septembra 1997. Raketa-nosač Kosmos je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Artegna, Udine
Artegna je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2588 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
Atlautla (razvrstavanje)
Atlautla ima više značenja:
Dezmir, Apahida
Dezmir je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Apahida.