cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
El Mezquite, Tantima
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Torre degli Alberi, Pavia
Torre degli Alberi je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 510 m.
Lázaro Cárdenas, Valle Hermoso
Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Valle Hermoso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Ćirkoviće
Ćirkoviće je naselje u Republici Kosovo. Površina katastarske opštine Ćirkoviće gde je atar naselja iznosi 693 ha. Pripada mesnoj zajednici Bistrica. Nalazi se na 24 km severno od Leposavića, sa desne strane gornjeg toka Bistričke reke. Srednja nadmorska visina sela je 638 metara. Po rasporedu i prostornoj udaljenosti kuća u selo se izdvajau zaseoci Ćirkovići i Banovići. Naziv sela potiče od imena roda Ćirkovića, a može se tumačiti i kao antroponim (lično muško ime Ćirko, verovatno starešina roda ili osnivač naselja.) Pod današnjim imenom selo se ne pominje u pisanim izvorima pa se može zaključiti da spada u mlađa naselja (kraj XVII ili početak XVIII veka).
Demografija
U selu 2004. godine živi 76 stanovnika i broji 26 domaćinstava. Današnje stanovništvo čine rodovi : Spasići, Ćirkovići, Banovići, Orovčići, Ćosići, Karadžići, Petrovići, Savići, Đorđevići.
Dvorana stoljetnice
Narodna dvorana ili Dvorana stoljetnice (poljski: Hala Ludowa ili Hala Stulecia, njemački: Jahrhunderthalle) je povijesna zgrada u poljskom gradu Wrocławu koju je od 1911.-13. izgradio njemački arhitekt Max Berg. Zbog inovativne uporabe armiranog betona i jedinstvenog monumentalnog izgleda, Dvorana stoljetnice upisana je na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi 2006. godine.
А
А а (искошено: А а) је ћириличко слово, еквивалент латиничном слову А и грчком слову алфа (Α α).
Dvorana stoljetnice
Povijest
U prijestolnici Donje Šleske, Breslau, je 10. ožujka 1813. godine pruski kralj Fridrik Vilim III. u svom proglasu "An Mein Volk" ("Mome narodu") pozvao Pruse i Nijemce na otpor protiv Napoleonove okupacije, što je naposlijetku dovelo do Bitke kod Leipziga gdje je Napoleon pobjeđen. Otvorenje Dvorane stoljetnice, na bivšem hipodromskom mjestu, trebalo je proslaviti stogodišnjicu ove bitke, odatle naziv "Dvorana stoljetnice".
Opština Apaxco, México
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 5002 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2213 m.
Dvorana stoljetnice
Povijest
Gradske vlasti Breslaua uzalud su očekivale financijsku potporu države i bili su prisiljeni platiti sami izgradnju ove ogromne građevine. Naposlijetku je dvorana otvorena 20. svibnja 1913. godine, u nazočnosti prijestolonasljednika Fridrika Vilima Viktora. Do tada je Hans Poelzig uredio okoliš s ogromnim jezerom i fontanom okruženim betonom u oblik elipse, a iza njega se nalazio japanski vrt.
А
Историја
Слово А је изведено из грчког слова алфа.
Stanley, Louisiana
Stenli je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
А
Историја
У старословенској азбуци име слова је, што значи »ја«.
Dvorana stoljetnice
Povijest
Zgrada je služila u mnoge ceremonijalne i sportske svrhe, a nakon Drugog svjetskog rata, kada je Breslau pripao Poljskoj i postao Wroclaw, Dvorana stoljetnice je, u duhu komunizma, preimenovana u Hala Ludowa ("Narodna dvorana"). God. 1948., ispred dvorane je postavljena skulptura u obliku igle, tzv. "Iglica", visoka 106 metara. Dvorana je korištena za Europsko prvenstvo u košarci 1963. godine, te je renovirana 1997. godine za Europsko prvenstvo u košarci - Poljska 2009. godine.
А
Историја
У ћириличком бројевном систему, слово ⟨А⟩ има вредност броја 1.
Dvorana stoljetnice
Odlike
mini|lijevo| Unutrašnjost Dvorane stoljetnicemini|240px| Model Dvorane stoljetnice u [[Breslau]] Max Berg je kupolu dizajnirao po uzoru na kupolu Festhalle u Frankfurtu i izgradio ju je od armiranog betona unutarnjeg promjera 69 metara i 42 metra visine. Tada je bila najveća građevina ove vrste, a simetrične tribine u obliku djeteline su mogle primiti 7,000 ljudi. Sama kupola je visoke 23 metra, a izgrađena je od čelika i stakla. Kada je dovršena, Dvorana stoljetnice je snažno utjecala na razvoj arhitekture od armiranog betona u 20. stoljeću.
А
Употреба
Присутно је у свим ћириличним писмима и увек се налази на првом месту азбуке. У свим словенским језицима изговара се као отворен предњи нелабијализован самогласник, као и у српском.
Dvorana stoljetnice
Odlike
Dvorana je izvorna imala orgulje Sauer, koje je izgradio Walcker Orgelbau, a koje su s 15.133 cijevi i 200 papučica tada bile najveće orgulje na svijetu. Dana 24. listopada 1913. godine Karl Straube je prvi zasvirao na orguljama i to Uvod, Passacaglia i ''Fugu za Orgulje br. 127.'', koju je posebno za ovu prigodu skladao Max Reger.
Stanley, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 107, što je 38 (-26,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Geografija Kipra
mini|300p|desno|Mapa Kipra Za Kipar se može reći da ima povoljan geografski položaj. Leži u istočnom Mediteranu, na raskrsnici tri kontinenta: Evrope, Azije i Afrike. Po prirodno-geografskim činjenicama pripada Aziji, ali u svim društvenim aspektima je okrenut ka Evropi. Kipar je takođe i član Evropske unije. Ovo je najistočnije ostrvo u Sredozemnom moru, a sa površinom od 9251 km² treće je po veličini u istom (nakon Sicilije i Sardinije). Što se tiče država, po površini je 161. na svetu i po tome je najsličniji Libanu i Portoriku.
Položaj
Vezano za matematički položaj, Kipar leži na severnoj polulopti i istočnoj hemisferi, tačnije: najsevernija i najistočnija tačka je rt Apostolos Andreas (35° 34' sgš, odnosno 34° 37' igd.), najjužnija tačka je rt Gata (34° 33' sgš.), a najzapadnija otprilike rt Arnaοutis (32° 16' igd.).
U geološkom i geotektonskom pogledu Kipar predstavlja deo Male Azije, koji se u prošlosti odvojio. U klimatskom i vegetacijskom smislu ovo ostrvo je smešteno u severnom umerenom pojasu, tačnije mediteranskoj podoblasti.
Klima
Što se tiče temperatura, na celom ostrvu vladaju topla leta, sa prosečnim temparaturama od oko 30°C (zavisno od mesta do mesta), sa tim što u unutrašnjosti temperature znaju biti nešto više. Zimi se temperature u priobalju kreću između 10 i 20°C, a u unutrašnjosti su nešto niže, te u najhladnijim mesecima (januar i februar) mogu dostići vrednosti oko 0°C (najniža ikad zabeležena temperatura u Nikoziji je bila -5°C). Temperature na višim nadmorskim visinama su takođe dosta niže nego na ostatku ostrva, te se i leti po noći spuštaju do i ispod nule, a na najvišim vrhovima visoravni Troodos sneg se zadržava sve do avgusta.
Padavine na ostrvu se javljaju uglavnom zimi i to u obliku kiše, a na višim nadmorskim visinama u obliku snega. Najviše padavina primaju planinske oblasti, u proseku od oko 1000mm godišnje. Najmanje padavina izlučuje se u centralnom delu (nizija Messaoria) i to u proseku između 350-500mm. Npr. glavni grad Nikozija ima količinu padavina od 440mm godišnje. To malo padavina što dobija centralni deo, uglavnom dolazi sa severne strane, iz razloga što su severne planine nešto niže od južnih. Zimi, kada se ove padavine pretežno izlučuju, zna doći do bujica i poplava, iz razloga što se one javljaju u velikim količinama za kratko vreme.
Hidrografija
Od nešto više od 9000 km² koji čine ovo ostrvo, 10 km² otpada na vodu, što i nije baš nešto mnogo. Treba napomeniti da Kipar ima samo dve stalne reke i to: Pediaios i Yialias. Njihovi tokovi su nešto manji od 100 km. Obe teku kroz Messaoriju i ulivaju se u zaljev Famagusta. One se uglavnom koriste za navodnjavanje poljoprivrednog zemljišta. Oni su jedini stalni tokovi, iz razloga što ostale reke, koje su inače i mnogo manje, imaju svoj tok samo u vremenu kakvih jakih kiša i uglavnom za vreme kada se otapa sneg sa planina. Primeri nekih takvih reka su: Yerakaz i Yialousa (sa severnih planina) te Diarizos, Kouris, Vasilikos (sa južnih). A inače u proleće se često zna desiti da se ove reke poplave, pa tako odnose plodan mulj i zemljište u more. No, domaće stanovništvo se dosetilo da gradi brane na njima, kako bi sprečavali ovo već gore navedeno. Sve ove reke imaju u gornjim tokovima nešto veće padove, pa i imaju i neki određeni hidroenergetski potencijal. No, nije nešto naročito velik, pa nezadovoljava potrebe ostrva. Iz istog razloga se i ne koristi previše. Iz ovoga možemo zaključiti da rečni režim nivalno-fluvijalni, tj. da reke dobijaju više vode od otapanja snega, nego od kiša. Reke pripadaju mediteranskom slivu.
Što se tiče jezera, njih na ostrvu postoji nekoliko i uglavnom su slatkovodna. Ipak dva najveća jezera su slana, verovatno zbog neposredne blizine mora. U prošlosti su i bili deo mora. To su jezera Akrotiri i slano jezero Larnaka, a nalaze se na jugu ostrva u blizini istoimenih gradova.
Reljef
mini|desno|200p|Planina Troodos Kipar se prostire na nešto više od 9000 km². Na toj relativno maloj površini može se primetiti kompleksnost prirodno-geografskih osobina, koja se ne bi očekivala na ovako malom prostoru. Ostrvo je izduženo u pravcu zapad-istok i izgledom podseća na električnu gitaru. U pravcu zapad-istok rastojanje je 224 km, a sever-jug najduže rastojanje je 121 km. Dužina obalne linije je 648 km. Obala je dobro razuđena. Izdvaja se nekoliko poluostrva od kojih je najveće Karpas, koje se nalazi na severoistoku ostrva. Između polustrva i rtova postoji nekoliko zaliva koji su uglavnom dobili imena po lukama koje su smeštene u njima (Famagusta, Larnaka, Akrotiri, Episkopi, Chrysochou, Morfou i dr.). Osim glavnog ostrva, druga veća ostrva ne postoje. Istina postoji nekoliko manjih ostrvčića, no njihova površina je toliko zanemarljiva da se ne mogu ni ucrtati na karte. U reljefnom pogledu ostrvo Kipar čine planine, nizije i duge plaže. Geološki i tektonski pripada Maloj Aziji sa kojom je u prošlosti bio spojen. To je sve tako bilo do alpske orogeneze, koja se desila u tercijaru, a zahvatila je evropski prostor od Pirineja, Alpi, Dinarida, te se širila preko Male Azije dalje na istok. Tada je došlo do izdizanja kopna današnjeg Kipra. Izdizanjem ostrva Kipar stvoren je i današnji morski prolaz između ovog ostrva i Male Azije, koji se posle ispunio vodom i tako je ovaj deo kopna postao ostrvo. Dakle, za ovo ostrvo kažemo da je nastalo alpskom orogenezom i samim tim da spada u mlađa kopna.
Reljefne celine čine:
Chris Tucker
Chris Tucker (, 31. kolovoza 1971.), američki filmski glumac i stand-up komičar.
Najpoznatiji je po ulogama u filmu Gas do daske iz 1998. i njegovom tri godine kasnije snimljenom nastavku Gas do daske 2, u kojima je igrao glavnu ulogu uz Jackieja Chana. U ostale poznate filmove u kojima je glumio mogu se ubrojiti Miris love i Peti element iz 1997. godine.
Paso Lagarto, Santa María Tonameca
Paso Lagarto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tonameca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Rossano Stazione, Cosenza
Rossano Stazione je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Balduin III od Jeruzalema
Balduin III (1130 – 10. februar 1162) bio je kralj Jeruzalema od 1143. do 1163. Bio je najstariji sin kraljice Melisende i kralja Fulka od Jeruzalema. Kraljem je postao još kao dijete, i na početku je stvarnu vlast držala majka, koju je konačno svrgnuo u građanskom ratu. Vladavinu mu je obilježilo približavanje Jeruzalema Bizanstkom Carstvu i neuspjeh Drugog križarskog rata, odnosno pokušaja križara da zauzmu Damask. Balduin je uspio osvojiti važnu egipatsku tvrđavu Askalon, ali se također morao nositi sa sve moćnijim snagama sirijskog muslimanskog vladara Nur ad-Dina. Umro je bez djece i naslijedio ga je brat Amalric.
Rossano Stazione, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23824 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Balduin III od Jeruzalema
Preci
Precu Balduina III od Jeruzalema
Al Capone (film)
Al Capone je američki crno-bijeli kriminalističko-biografski film snimljen 1959. u režiji Richarda Wilsona. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Rod Steiger, je zloglasni vođa čikaških gangstera Al Capone. Radnja, koja započinje 1919. godine, prikazuje njegov dolazak u Chicago, ulazak i preuzimanje tamošnje italoameričke gangsterske organizacije, sukobe sa suparničkim irskim i drugim gangsterima koji će kulminirati Svetovalentinskim masakrom te pad. Iako je snimljen sa relativno niskim budžetom, Al Capone je uglavnom vjerno rekonsturirao najvažnije događaje iz Caponeovog života. Najveći dojam je, međutim, ostavio Steiger u naslovnoj ulozi, koji je naslovni lik, koga je, prema vlastitim tvrdnjama, nastojao "lišiti glamura", prikazao sa izuzetnim intenzitetom i primjenom tada popularne metodske glume.
Zorlești, Prigoria
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 558 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 332 m.
Las Tinajas, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 235 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
Château-Larcher
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 818 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 53 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,35 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 95 metara (maksimalnoj 135 m, a minimalnoj 85 m).
Los Sauces, Villamar
Los Sauces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Villamar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1832 m.
Opština Atenco, México
Atenco je opština u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 23638 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2250 m.
Tannenberg
Tanenberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Ercgebirge. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.212 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14521610.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ercgebirge Tanenberg se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Ercgebirge. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 470–620 metara. Površina opštine iznosi 7,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.212 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 153 stanovnika/km².
Pollastra-Levata, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 380 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
Jarinje
Jarinje je naselje u opštini Leposavić na Kosovu i Metohiji. Pripada mesnoj zajednici Bistrica.
Geografija
Nalazi se na 16 km severno od Leposavića, na desnoj obali Ibra. Po položaju i međusobnoj udaljenosti kuća selo se deli na Gornje i Donje Jarinje, a odvaja ih kosa Galičnik koja se od brda Jarinja spušta prema Ibru. Gornje i Donje Jarinje su u stvari dva sela udaljena jedno od drugog oko 2 km. Srednja nadmorska visina sela je 554m.
Istorija
Jarinje spada u veoma stara naselja. Prvi put se pominje 1327. godine kada ga je Stefan Dečanski poklonio manastiru Studenici. Preci današnjeg stanovništva Jarinja doseljeni su iz raznih krajeva, uglavnom sredinom XVIII i XIX veka.
Demografija
U selu 2004. godine živi 378 stanovnika i broji 104 domaćinstava. Današnje stanovništvo čine rodovi : Mijatovići, Janoševići, Kuzmanovići,, Milići, Premovići, Ninići, Đorđevići, Prčići, Marinkovići, Obradovići, Petrovići, Jasnići, Pavlovići, Mitrovići, Ivanovići, Đorovići, Banovići, Panovići. U zaseoku Gornje Jarinje žive : Milivojevići, Đorđevici, Radulovići, Milovanovići.
Las Iguanas, Pihuamo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 750 m.
Beatrice Arthur
Beatrice Arthur (rođena kao Bernice Frankel 13.5. 1922 - 25.4. 2009.), također poznata pod imenom Bea Arthur, je Emmyjima i Tonyjem nagrađena američka komičarka, glumica i pjevačica.
Poznata je po dubokom glasu, otrovnoj dosjetljivosti i visini od 177 cm.
U karijeri koja traje od 1947. godine i sadrži brojne uloge na pozornici, filmu i televiziji, najpoznatije uloge su joj naslovna junakinja sitcoma Maude iz 1970-ih, te ona u isto tako uspješnom sitcomu The Golden Girls.
Umrla je 2009. godine od raka, ostavivši iza sebe dva usvojena sina.
Patoka, Illinois
Patoka je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 584, što je 49 (-7,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Muški bunar
Muški bunar prašuma je bukve i hrasta na Psunju koja se prostire na 43 ha. Smatra se prašumom zato što se u njoj nikada nije gospodarilo.
Klepina duliba
Klepina duliba prašuma je smreke i bukve na području Štirovače na Velebitu koja se prostire na 118 ha. Uz to je i posebni rezervat šumske vegetacije. Smatra se prašumom zato što se u njoj nikada nije gospodarilo.
Ovo je sekundarna prašuma smreke usred velikog i značajnog šumarskog bazena Štirovače.
Budući se sa ovim šumama gospodari preborno, tj. nikada se ne uklanjaju sva stabla s jedne površine, već se prebiru samo dozrela - time se otvara prostor rastu mlađih stabala.
Unija umjerenih stranaka
Unije umjerenih stranaka (Union des partis modérés, Union of Moderate Parties), UPM) je konzervativna politička stranka na Vanuatuu koja uglavnom okuplja frankofono stanovništvo. Na vlasti je bila od 1991. do 1998. godine pod vodstvom premijera Maximea Carlota Kormana i Sergea Vohora. Krajem 1990-ih je Korman odstupio iz UPM i formirao vlastitu Vanuatuansku republikansku stranku. Vohor je na čelu UPM nakon izbora 2004. sastavio vladu, ali je ona potrajala tek nekoliko mjeseci. Otada je UPM povremeno koalirao s ljevičarskim vladama Hama Linija i Edwarda Natapeija.
Emily Watson
Emily Watson (14. januar 1967) je engleska glumica koja je slavu stekla filmskim debijem u Breaking the Waves, nagrađenom filmu Larsa von Triera.
Iako nikada nije nastupila o filmovima o Harryju Potteru, zbog sličnog imena je često miješaju sa Emmom Watson, glumicom koja u njima tumači lik Hermione Granger. Emily Watson tvrdi kako se nikada ne trudi ispraviti te pogreške, "jer joj laska kada ljudi misle da je 21-godišnjakinja."
Hamburger SV
<tt></tt> Hamburger SV je njemačko sportsko društvo ( "Traditionsverein") iz grada Hamburga. Nogometni klub, jedan je od najstarijih, najpoznatijih u Njemačkoj. Neprekidno je prvoligaš od Prvog svjetskog rata i trenutačno je jedini klub iz 1. Bundeslige koji od osnutka lige 1963. godine nikad nije ispao u niži rang natjecanja, zbog čega ga u Njemačkoj često nazivaju "dinosaurom Bundeslige" (Bundesliga-Dino).
Počeci
Hamburger SV-u se korijeni vuku do 29. rujna 1887., spajanjem Der Hohenfelder Sportclub-a i Wandsbek-Marienthaler Sportclub-a u Sports Club Germania. Današnji klub je stvoren kao Hamburger Sport-Verein 1919., spajanjem triju gradskih klubova, ozbiljno oslabljenih nakon 1. svjetskog rata. Rečena tri kluba su bili: Sports Club Germania, Hamburger FC (1888.) i FC Falke (1906.). Klupske boje su bile hanzeatski crvena i bijela u čast grada Hamburga, sa plavim i crnim od najstarijeg od klubova-tvoraca, Germanie, koju se koristi u klupskom grbu.
Klupski uspjesi
HSV-ova tri osvojena prvenstva u Bundesligi daju klubu pravo nositi zlatnu zvijezdu "Verdiente Meistervereine"-a. Po trenutnom sustavu nagrađivanja, predbundesligaška prvenstva nisu priznata kao takva, pa se HSV-u ne daje pravo nositi drugu zlatnu zvijezdu od peterostrukog prvaka. Uz to, HSV polaže pravo na naslov iz nogometnog prvenstva 1922., koje mu nikad nije "službeno" priznato, zbog okolnosti oko igre i činovničkih prepreka DFB-a. Službeno tumačenje: "bez prvaka zbog nezaključujuće završnice"
Los Patios, Zapopan
Los Patios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1589 m.
Bibola, Massa e Carrara
Bibola je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
Prašnik (šuma)
Prašnik  je jedinstvena prašuma starih slavonskih hrastova u blizini Okučana. Smatra se prašumom zato što se u njoj nikada nije gospodarilo. Zbog svoje pozicije na području nedavnih ratnih djelovanja je nedostupna posjetiteljima zbog miniranosti terena.
Б
Б б (B b; iskošeno: Б б) je ćiriličko slovo, ekvivalent latiničnom slovu B i grčkom slovu beta (Β β).
13. dodjela Zlatnog globusa
<div style="float: right; font-size: smaller; background-color:#E6E6FA; padding: 12px; margin-left: 5em; margin-bottom: 2em; width: 180px" align="center">
13. dodjela "Zlatnog globusa"
Б
Istorija
100px|mini|levo|Rano slovensko slovo B Slovo B kao i slovo V izvedeni su iz grčkog slova beta.
13. dodjela Zlatnog globusa
održana 23. februara 1956.
Б
Istorija
U ćiriličnom brojevnom sistemu slovo B nije označavalo nijedan broj zato što je V nasledilo grčko slovo beta.
13. dodjela Zlatnog globusa
Najbolji film: Drama
Istočno od Raja
Б
Upotreba
Prisutno je u svim ćiriličnim pismima i uglavnom se nalazi na drugom mestu azbuke. U svim slovenskim jezicima izgovara se kao zvučni dvousneni ploziv,.
13. dodjela Zlatnog globusa
Najbolji film: Komedija ili mjuzikl
Momci i djevojke [[Ernest Borgnine, dobitnik Zlatnog globusa za najboljeg glumca - drama|mini|desno]]
13. dodjela "Zlatnog globusa", za filmska ostvarenja u 1955. godini, održana je 23. februara 1956. godine u organizaciji Udruženja holivudskih stranih novinara u Los Angelesu. Dodijeljen je ukupno 21 Zlatni globus u osamnaeat kategorija: Prvi put su dodijeljene dvije nagrade za televizijsku produkciju.
Serpico
Godine 1976. je snimljena kratkotrajna istoimena TV-serija gdje je naslovni lik tumačio David Birney.
Radnja
Film počinje s Frankom Serpicom (Pacino) na zadnjem sjedalu policijskog auta, prekrivenog krvlju dok juri u bolnicu s upaljenim svjetlima i sirenom. Upravo je ustrijeljen. Ostatak filma je većim dijelom prisjećanje. Počinje sa Serpicom koji u šezdesetima postaje policajac. Vrlo je idealističan te vjeruje u nebrutalne metode u hvatanju kriminalaca. Odbija sudjelovati u policijskoj korupciji, pogotovo u isplatama koje se tiču kockarskih i narko organizacija. Ubrzo ga suradnici počinju gledati s nepovjerenjem jer ne mogu vjerovati da odbija mito. Osim toga, Serpico ima problema i sa svojim prihvaćanjem kontrakulture šezdesetih: seli se u Greenwich Village, pušta kosu i bradu, ali dotle da može izgledati kao policajac u civilu.
Počinje se obraćati svojim šefovima u vezi korupcije, ali to ga ne dovodi nikamo. U borbi protiv korupcije, angažira kolegu policajca, Boba Blaira (Tony Roberts). Njegova kampanja okreće se na njega samog, a počinje patiti i njegova veza s Laurie (Barbara Eda-Young), koja ga na kraju ostavlja. Nakon razmjene, Serpico je ustrijeljen u narko raciji te je teško ranjen jer njegovi ogorčeni kolege nisu došli kako bi ga spasili.
Na kraju filma, Serpico svjedoči pred Knappovom komisijom u vezi korupcije u policiji.
Produkcija
Stvarni Frank Serpico želio je biti prisutan na snimanju filma temeljenog na njegovom životu. Isprva mu je to dopušteno, ali je na kraju potjeran jer se redatelj Sidney Lumet bojao da će ometati glumce (posebno Pacina).
Priča je snimljena na ulicama New Yorka. Korišten je i Serpicov bivši stan u ulici Minetta u Greenwich Villageu. Ukupno je korišteno 105 različitih lokacija u četiri od pet gradskih okruga New Yorka. Snimanje se nije odvijalo na Staten Islandu.
Prije bilo kakvog rada na filmu, producent Martin Bergman je razgovarao s piscem biografskih knjiga Peterom Maasom o filmskoj adaptaciji. Waldo Salt, scenarist, počeo je pisati scenarij s redateljem Sidneyjem Lumetom koji je ispao predug. Drugi scenarist, Norman Wexler, napisao je dijaloge. Na scenariju je surađivao i Sidney Kingsley.
Redatelj John G. Avildsen je originalno izabran za režiju filma, ali je degradiran u pomoćnika redatelja zbog nesuglasica s producentom Bergmanom. Sidney Lumet preuzeo je redateljsku palicu malo prije početka snimanja.
Film je nominiran za dva Oscara: za najboljeg glavnog glumca (Al Pacino) i najbolji adaptirani scenarij.
Grano de Oro, Tijuana
Grano de Oro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
Savoca, Messina
Savoca je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 156 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 347 m.
Juan Gris
Rođen je kao trinaesto od četrnaestoro dece, i u prvim godinama života ga je njegov stric podučavao slikarskim tehnikama. 1902. godine započinje studije na umetničkoj školi u Madridu koju završava 1904, pod rukovodstvom slikara Hose Marija Karbonera. 1906. godine otišao je u Francusku gde se nastanio i ostao tamo do kraja svog života. U početku je bio vezan za ideje koje su se oformile oko Jugendstila. Zarađivao je pravljenjem ilustracija za novine i časopise.
Godine 1925. Gris se teško razboleo. Umro je 11. maja 1927. godine u Parizu.
Los Chizos, Valle de Zaragoza
Los Chizos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Valle de Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1317 m.
Cerro de Ayahuint, Tantima
Cerro de Ayahuint je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantima.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 147 m.
Opština Tăuteu, Bihor
Tăuteu je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 196 m.
Jošanica (Leposavić)
Jošanica je naselje u opštini Leposavić na Kosovu i Metohiji. Pripada mesnoj zajednici Leposavić. Selo se nalazi 6 km jugozapadno od Leposavića u dolini reke Jošanice, leve pritoke Ibra. Kuće su locirane sa obe strane reke i puta koji vodi ka Crncu. Selo je dobilo naziv po drvetu zvanom jova koje raste na vlažnom zemljištu oko reke, gde i danas dominira. Naziv sela se prvi put pominje u Povelji kralja Stefana Milutina 1315. godine Manastiru Banjska. Na brežuljku iznad sela stoje ostaci crkve koja je bila posvećena Vaskresenju Hristovom. Oko crkvišta je staro srpsko groblje. Pored seoskog puta očuvana su četiri lepa primerka krajputaša - nadgrobnih spomenika sa zapisima. Tu su sahranjena četvorica vojnika koji su u Prvom svetskom ratu umrli u mađarskim i austrijskim koncentracionim logorima. Ovi krajputaši su zakonom zaštićeni kao istorijski spomenici. U Jošanici postoji četvororazredna škola, koju pohađa 11 učenika, škola je u sastavu područne škole Slobodan Penezić Krcun iz Leposavića.
Demografija
U naselju 2004. godine živi 243 stanovnika i ima 55 domaćinstava. Rodovi koji žive u ovom selu su: Barać, Ratković, Ivanović, Miljojković, Pavlović, Milosavljević, Vidosavljević, Vulićević, Tanasković, Mićović, Milovanović, Despotović, Trboljevac, Krstić, Rašković, Đoković.
Richard Saringer
Richard Saringer (rođen 14. novembra 1967. u Eisenstadtu) je austrijski glumac.
Od 1988. glumi na raznim pozorišnim scenama u austrijskim i njemačkim, ruskim, talijanskim i švicarskim gradovima i selima. Živi u očevom mjestu rođenja. Godine 2020. osnovao je pozorišni projekat ohneheimat (bez domovine) sa simboličnim znakovima @ i autorskim pravima.
4-Piron
4-Piron je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 96,084 Da.
Drvorez
|mini|270px|Drvorez [[Albrecht Dürer|Albrehta Direra, Četiri jahača apokalipse (1497-98)]]
Drvorez na pločama uzdužnog preseka je grafička tehnika visoke štampe koja koristi drvenu ploču kao podlogu. Radi se o najstarijoj grafičkoj tehnici. Nasuprot drvorezu na pločama poprečnog preseka, kod ove vrste drvoreza se koristi drvena ploča izrezana uzdužno u odnosu na pravac drvenog tkiva. Termin koji se koristi za obe tehnike drvoreza je i ksilografija (od „drvo“ i  „pisati“).
Najraniji drvorezi na Istoku
Najraniji poznati odštampani drvorez je Diamond Sutra svitak, koga je odštampao Wang Chieh 868. godine naše ere. Ovaj kompleksni sklop figura i teksta, otkriven 1900. godine u istočnom Turkmenistanu, dozvoljava nam da pretpostavimo da su Kinezi praktikovali drvorez i ranije. Razvijajući se u narednim vekovima, kineska produkcija drvoreza je dostigla u 17. veku visok nivo, čiji su primeri složene knjige štampane u boji. Ove knjige su, stigavši u Japan, uticale na razvoj japanskih drvoreza (Ukijo-e).
Počeci drvoreza na Zapadu
Slično kao na Istoku, i na Zapadu se drvorez razvija prvo kao način štampanja na tekstilu, a zatim i kao sredstvo rasprostranjivanja religije. U četrnaestom i petnaestom veku, kada je pismenost bila privilegija vladajućih klasa, nije bilo boljeg načina za širenje vere od slika koje su prikazvale život Hrista i svetaca. Zajedno sa početkom masovnije proizvodnje papira u Evropi cveta i upotreba drvoreza. Najraniji primer drvoreza na Zapadu je fragment Raspeća koji datira iz kasnog četrnaestog veka, koga nazivamo Bois Protat (Drvo Protat), pronađenog u jednom manastiru u istočnoj Francuskoj 1899. godine. Pretpostavlja se da je ova ploča drvoreza korišćena za štampanje tekstila sudeći po njenim dimenzijama. Pre nego što će 1450. godine Gutenberg imisliti princip štampanja pokretnih karaktera, ilustracije i tekst u knjigama su rezane u drvetu na istoj ploči. To su bile takozvane blok knjige, koje nestaju iz upotrebe po razvoju štamparije, kada raste potreba za ilustracijama u drvorezu koje će pratiti tekst. U tom trenutku se slikari počinju ineresovati za ovaj medij. Neki od njih su Martin Šongauer, Albreht Direr, Hans Holbajn Stariji, Hans Baldung Grin i Luka Kranah u Nemačkoj, Luka Van Lejden u Holandiji. Direr je izvršio najveći uticaj na umetnike tog vremena. Osim pojedinačnih radova, uradio je i serije drvoreza kao što su Apokalipsa ili Život Bogorodice. Već oko 1508. nastali su prvi drvorezi u boji, tehnika koju će uskoro prihvatiti umetnici kao Luka Kranah i Hans Burkmer. Ta tehnika, nazvana chiaroscuro (svetlo-tamno), sastoji štampanja više prolaza jedne iste boje u različitim tonovima, počev od najsvetlijeg. Tipičan predstavnik ove tehnike je Ugo Da Karpi.
Nastanak tehnike drvoreza na pločama poprečnog preseka
Kako je raslo interesovanje za novootkrivene tehnike duboke štampe, bakroreza i bakropisa, smanjivalo se interesovanje velikih umetnika za drvorez. Tehnike duboke štampe su dozvoljavale veliki broj finih detalja i time zasenile mogućnodti drvoreza. Međutim, 1780. godine, Tomas Bevik razvija metodu drvoreza na tvrdim pločama dobijenim iz poprečnog preseka šimšira (Buxus). Na ravnoj, glatkoj površini tako dobijenih ploča, moguće je bilo izvođenje finih linija sa mnogo detalja koje se nisu oštećivale pri štampi. Tako izrađeni drvorezi su se mogli štampati u hiljadama istovetnih primeraka. Ova metoda je unela revoluciju u ilustraciju novina, knjiga, reklama, časopisa.
Ponovni uspon drvoreza
U devetnaestom veku u Parizu, japanski drvorezi su postali inspiracija mnogim savremenim umetnicima. Mnogi su uneli koncept Ukioy-e drvoreza u svoje radove. Iako na zalasku slave u Japanu, ovi drvorezi su ostvarili jak uticaj na evropsku avangardu. Pol Gogen, Van Gog, Meri Kasat, Anri de Tuluz-Lotrek, Džejms Vistler, [(Edgar Dega]], Eduar Mane, Kamij Pisaro, prihvatili su uticaj asimetrične kompozicije, jakog crteža i stilizovanih formi japanskih drvoreza, kao i ravne površine boje, šare, i liniju kao sastavni deo kompozicije. Uticaj se osetio kako u njihovim slikama, tako i u grafičkim radovima umetnika. Najistaknutiji predstavnici novog uspona drvoreza su svakako Pol Gogen i Eduard Munk.
Za dalji razvoj i uspon drvoreza su zaslužni nemački ekspresionisti i grupa Most (Die Brucke). Ovi umetnici su se okrenuli jednostavnosti i ekspresivnosti ove tehnike nastale u srednjem veku, i u njoj pronašli sredstvo snažnog izraza. Erih Hekel, Karl Šmit Rotluf, Ernst Ludvig Kirhner, Emil Nolde, Oto Miler su pripadnici ove grupe koji su se oprobali u tehnici drvoreza. Oni su uticali na umenike kao što su Kate Kolvic. I za članove grupe Plavi jahač (Die Blaue Reiter), Kandinski, Klea, Franca Marka, Javlenskog, drvorez je predstavljao značajan medij njihovog umetničkog izražavanja.
Tehnika
Kod drvoreza, grafička slika se urezuje pomoću specijalnih noževa u glatku ploču drveta. Površina koju želimo odštampati, a koja predstavlja crtež, se ne izrezuje, već se noževima uklanjaju površine koje pri štampi ostaju nenabojene, osnosno bele. Tako izrezana ploča se nabojava valjkom i štamparskom bojom i zatim se otiskuje, ručno ili uz pomoć prese za visoku štampu. Ručno štampanje je karakterističnije za praksu drvoreza na Istoku, dok je na Zapadu u te svrhe najčešće korišćena presa.
Alati
Alat koji se koristi u tehnici drvoreza je sličan alatima tehnike duboreza. Sastoji se od noževa i dleta raznih veličina i širina U i V preseka, kao i ravnih dleta za odstranjivanje ostataka rezanja. Osim ovih osnovnih, može se koristiti i dugi niz drugih alata, u zavisnosti od efekta i tekstura koje želimo postići.
Ploča
U tehnici drvoreza se mogu koristiti ploče od raznog drveta. Na umetniku je da odabere drvo koje mu odgovara, a čiju teksturu katkad može uspešno uklopiti u svoj umetnički izraz. Najčešće se koriste ploče izrađene od jelovine, topole, trešnje, kruške i sl. Dok je jelovina najmekša za obradu, trešnja svojom tvrdoćom pruža mogućnosti za detaljniji crtež. Ploča mora biti ravna i glatka i sa što manje čvorova, osim ako ne želimo da u štampi dođe do izraza tekstura i priroda drveta.
Rad na ploči
Crtež se na ploču može nanositi na viđe načina. Jedan od uobičajenijih je direktno crtanje četkom i tušem. Postoje takođe i mnogobrojni načini prenošenja crteža sa drugih vrsta podloga, recimo sa papira, zatim sa fotokopije, putem indigo papira i sl. Crtež je moguće i direktno urezivati bez prethodno razvijenog predloška. U tom slučaju se ploča još neizrezana nabojava crnom štamparskom bojom, tako da je tokom procesa rezanja odmah jasno uočljiv krajnji rezultat. Noževi u drvorezu služe prvenstveno za obsecanje linija, dok se dleta koriste uglavnom za odstranjivanje onih delova između linije koje ne želimo štampati. Kod direktnog rezanja, dleta se često koriste kao osnovno sredstvo za postizanje crteža, uz obično veliku ekspresivnost krajnjeg rezultata. Za ovaj metod je ipak potrebno da umetnik ima jasan koncept u glavi i da precizno vlada tehnikom. Ispravka greški je moguća, ali je vrlo komplikovana. Ona se vrši umetanjem komada drveta tamo gde želimo restaurirati površinu ploče.
Boja i papir
Nabojavanje crteža se vrši gumenim valjcima, uz korišćenje štamparske boje, na uljanoj ili vodenoj bazi. Štamparske boje za visoku štampu se kupuju u tubama ili u kanticama. Vodene boje se pogotovu koriste u tehnici japanskog drvoreza.
Za štampu se može korisititi bilo koji papir, ali najbolje rezultate daje ručno rađeni japanski papir. Ovaj papir se ne kvasi prilikom štampanja. U zavisnosti od efekta koji želimo postići, mogu se koristiti i druge vrste papira, koje se koriste i u nekim drugim grafičkim tehnikama, koje pri štampi kvasimo ili ne.
Štampanje
Štampanje drvoreza se može vršiti ručno ili presom, vertikalnom tipografskom, presom za duboku štampu ili specijalno prilagođenom litografskom presom. Ručna metoda, iako teža i napornija, dozvoljava manipulacije u vezi intenziteta otiska, dok presa daje otiske uniformnog intenziteta. Ručna metoda je karakterističnija za tehniku japanskog drvoreza. Presa je idealna kao metod kod većih tiraža, ali ona zahteva da je ploča drvoreza idealno ravna i konstantne debljine.
Drvorez u boji
Drvorez u boji se postiže upotrebom većeg broja matrica, po jednu za svaku boju (prolaz). Redosled štampanja zavisi od željenog efekta, mada se po pravilu štampa od najsvetlije do najtamnije boje. Mogu se korisitit pokrivne boje, ili se isto tako preklapanjem transparentnih boja može dobiti više nijansi sa manjim brojem prolaza. Tako štampajući plavom i žutom transparentnom bojom dobijamo u njihovim preklopima zelenu boju, odnosno drvorez u tri boje sa samo dve ploče. Upotrebom tri ploče za tri osnovne boje, možemo dobiti ceo spektra, uz upotrebu eventualno četvrte ploče za crnu boju u najtamnijim tonovima.
Pri štampanju iz viđe prolaza, pažnja se mora obratiti na dobro uklapanje prolaza, ili „pasovanje“, mada se interesantni efekti mogu postići i namernim nepreciznim uklapanjem prolaza. Ovo se postiže upotrebom niza različitih metoda, u zavisnosti od formata i preferenci samog umetnika ili štampara. Pri nabojavanju ploče se takođe čogu postići interesantni efekti, ako se na valjak istovremeno nanosi više boja. Štamparske boje postoje u velikom nizu nijansi, na uljanoj ili vodenoj bazi.
Metoda japanskog drvoreza
Metoda japanskog drvoreza se bazira na istom principu kao i evropski drvorez, uz neke različitosti pri rezanju, štampanju, upotrebi boje, kao i po vrsti o formatima papira koji se koriste. Japanski drvorez koristi boje na vodenoj bazi, uz obilato korišćenje direktnog nabojavanja četkom radi postizanja efekata i prelaza. Vešti japanski štampari su uspevali da ovom ručnom metodom nabojavanja postignu tiraže istovetnih otisaka. Kod japanskog drvoreza veliku ulogu igra i izbor formata i vrste papira na kome će se štampati.
Opština Atizapán de Zaragoza, México
Atizapán de Zaragoza je opština u Meksiku, u saveznoj državi México. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2348 m.
Dogana, Salerno
Dogana je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 210 m.
Meksički muralizam
mini|300px| [[Diego Rivera, Povijest Meksika u predvorju Nacionalne palače u gradu Meksiku (1928.)]] Meksički muralizam je umjetnički pokret u Meksiku od 1920-ih do 1960-ih, koji je izlučio najvažniju generaciju meksičkih umjetnika i utjecao na zidno slikarstvo u svijetu. Povijesno se ističe svojim političkom angažiranošću, uglavnom marksizmom, ali i socijalnim temama, te kombinacijom narodne meksičke slikarske tradicije s modernim europskim stilovima.
Zajedno s Diegom Riverom, kojeg je upoznao u Parizu 1919. godine, David Alfaro Siqueiros je radio na inicijativi pod pokroviteljstvom meksičke vlade koja je povela borbu protiv nepismenosti i željela je obrazovati ljude kroz umjetnost na velikim javnim zidovima. Siquieros u svom Pozivu američkim umjetnicima, tiskanom 1921. u španjolskom časopisu Vida Americana, traži od umjetnika da obnove vezu s izvornom umjetnošću svojih zemalja te da prikazuju svakodnevne prizore života mjesnih ljudi.
Za najbolji način prijenosa informacija lako prepoznatljivim i shavtljivim prizorima je odabrano slikanje murala (zidnih slika) na zidovima javnih zgrada, dok je slikanje na platnu smatrano za "slikarstvo kulturne elite". Siqueiros je izjavio: "Ulice će biti naši muzeji".
Nakon atentata na generala Obregona i političkih promjena koje su uslijedile u Meksiku, nova vlada nije tolerirala dvosmislene političke poruke meksičkih muralista. Trojica velikih slikara (Rivera, Siquieros i Orozco) su morali napustiti državu. Za vrijeme Rooseveltovog New Deala u SAD-u (1933.-40.) oni su slikali velike murale na zidovima u New Yorku, Detroitu i Kaliforniji, te su utjecali na mnoge umjetnike u SAD-u, ali i cijeloj Latinskoj Americi.
Djela
mini| Mural pročelja središnje knjižnice [[Ciudad Universitaria (Ciudad de Mexico) Juana O'Gormana iz 1952. godine je najveći mural na svijetu]] mini| Siquerios, El pueblo a la universidad, la universidad al pueblo na rektoratu kampusa Ciudad Universitaria (1952.-56.) mini| Pedro Nel Gómez, tri murala u Muzeju Antioquia u [[Medellínu, Kolumbija]] Stilistički su meksički murali bili realistički prikazi sa simboličkim aluzijama, snažnog narativnog sadržaja i puni referenci ma suvremene umjentičke medije, poput filma, i pretkolumbovsku umjetničku tradiciju. U radu meksičkih muralista je bio očit utjecaj talijanskog freskoslikarstva s kojima su se izravno upoznali, ali i soc-realizma koji je tada paralelan, ali nikako identičan, umjetnički pravac u SSSR-u.
Pored tehnike freske (tempera na svježoj žbuci), muralisti su se iglavnom služili enkaustikom i akrilnim bojama.
Između 1923. i 1928. godine Rivera je radio na nizu golemih fresaka za Ministarstvo javnog obrazovanja na kojima je prikazao prizore iz života Meksikanaca. Bili su to prizori teđkog rada i kontrasta između bogatih i siromašnih, te prizori proslava i zabava. Poruke su bile artikulirane tako da su se mogle shvatiti na više razina i zato su se svidjele svim slojevima društva.
Taura
Taura je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Srednja Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.575 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14522550.
Torre del Mangano, Pavia
Torre del Mangano je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3255 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Stanley, Idaho
Stenli je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 63, što je 37 (-37,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Perlezzi, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 574 m.
Álvaro Obregón, Valle Hermoso
Álvaro Obregón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Valle Hermoso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Biermont
Bjermon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Kompjenj.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 136 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,92 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 190 metara (maksimalnoj 92 m, a minimalnoj 63 m).
Negoiești, Prigoria
Negoiești je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Prigoria.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 433 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 339 m.
Serge Vohor
Serge Vohor (1955 - ) je vanuatuanski političar koji je u tri navrata bio premijer premijer i koji trenutno vodi desničarsku Uniju umjerenih stranaka (UPM). Vohor se UPM-u priključio kada je tu stranku vodio Maxime Carlot Korman, a nakon UPM-ovog dolaska na vlast 1991. godine je služio kao vanuatuanski ministar vanjskih poslova. Vohor se potom razišao sa Kormanom, koji je poslije formirao Vanuatuansku republikansku stranku. Vohor je premijerom prvi put postao u decembru 1995. i na tom mjestu ostao do februara 1996. Drugi put je premijerom postao u septembru 1996. i služio do marta 1998. Za vrijeme drugog mandata je izbio spor oko plaća za pripadnike paravojnih Vanuatanskih mobilnih snaga koji su potom oteli njega i predsjednika Jean Marie Leye Lenelgaua.
Vohor je treći put premijerom postao nakon izbora 2004. godine. Ubrzo je izazvao kontroverzu kada je prilikom tajnog posjeta Taipeiu uspostavio diplomatske odnose sa Republikom Kinom (Tajvan), a bez znanja ostalih članova Vijeća ministara. Oni su se tada sastali bez Vohora i poništili odluku, potvrdivši da Vanuatu priznaje jedino NR Kinu, odnosno da se drži politike jedne Kine. Nekoliko tjedana su i Tajvan i NR Kina tvrdili da imaju diplomatske odnose sa Vanuatuom. Na kraju su se Vohorove pristaše u Parlamentu pridružile opoziciji i izglasale Vohoru nepovjerenje. Njega je kao novi premijer zamijenio Ham Lini.
Nakon izbora 2008. je Vohor služio u vladi Edwarda Natapeija kao ministar za infrastrukturu i javne usluge.
Axoxohuil, Tamazunchale
Axoxohuil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 158 m.
Jabuka (Zubin Potok)
Jabuka je naselje u opštini Zubin Potok na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Crepulja. Istorijski i geografski pripada Ibarskom Kolašinu. Naziv naselja je fitonim, jer je selo dobilo naziv po jabukama, koje ovde dobro uspevaju. Naselje je na severoistočnim obroncima Mokre Gore. Selo je na izvorištu Zubodolskog potoka. Prvi put selo se pominje u turskom popisu iz 1455. godine, ali je već tada bilo skoro sasvim opustelo, sa samo jednom srpskom kućom. Na prevoju zvanom Ilinica stoje ostaci stare crkve i groblja iz kasnog srednjeg veka. Crkva se u narodu zove Ilinica, premda žitelji tvrde da nije bila posvećena Svetom Iliji. Kod ruševina crkve održavaju se zajednički sabori okolnih sela. Delovi sela su: Velika jabuka, Mala Jabuka, Osoje, Rijeka, Leskova Strana, Vrtača, BaščaBlato, Bisage, Ilinica. Ovo je jedno od starijih naselja, iz srednjeg veka najverovatnije, što svedoče ostaci dva groblja i ruševina starije crkve. Zaseoci su: Velika Jabuka ili Selo, Mala Jabuka i Đukića mala. Posle oslobađanja od turske vlasti mesto je u sastavu Zvečanskog okruga, u srezu mitrovičkom, u opštini crepuljskoj i 1912. godine ima 122 stanovnika.
Demografija
Naselje ima srpsku etničku većinu.
Opština Atlautla, México
Atlautla je opština u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 7976 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2372 m.
Chutla de Nava, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Chutla de Nava je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 254 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Potrero el Carrizo, Villamar
Potrero el Carrizo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Villamar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1561 m.
Država Kambodža
Država Kambodža (kmerski: រដ្ឋកម្ពុជា Rath Kâmpŭchéa) je bio naziv ranije Narodne Republike Kampućije od 1989. godine do uspostave prijelazne uprave Ujedinjenih nacija 1992. godine. Država Kambodža nije bila zasebna ili nova država u odnosu na svoju prethodnicu, već posljedica ustavnih promjena s kraja travnja 1989. godine, a koje su na snagu stupile 1. svibnja iste godine. Isprva su te promjene bile više kozmetičkog karaktera (promjena imena države, zastave, izmjena himne, ...), međutim kako je vrijeme odmicalo, Država Kambodža je vršila sve veći otklon od socijalističke tradicije iz koje je nastala, a što je bilo popraćeno i slabljenjem te eventualnim prestankom vijetnamskog utjecaja na kambodžansku politiku.
Država je formalno proglašena 1. svibnja 1989. godine, a osim inicijalnih kozmetičkih promjena, došlo je i do ukidanja smrtne kazne te vraćanja budizma kao državne religije. Ponovna legalizacija budizma imala je za učinak njegovo masovno širenje među narodom, odnosno značajan porast prakticiranja tradicionalnog religijskog života. Država Kambodža je prema ustavu bila neutralna i nesvrstana zemlja, a ubrzo je donesen i paket zakona koji je za cilj imao liberalizaciju gospodarstva, odnosno vraćanje privatnog vlasništva i uvođenje slobodnog tržišta. Postojali su planovi i za liberalizaciju političkog sistema.