cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hidrometar
Vodomjer
Vodomjer, u strojarstvu, je naprava ili mjerni instrument za mjerenje količine vode koja je protekla kroz neku cijev. Ta se količina iskazuje u kubnim metrima, litrama i slično. Iako se vodomjerom izravno ne mjeri protok (količina vode koja protječe u jedinici vremena), izmjerene se vrijednosti uvijek odnose na jedno mjerenje, obračunsko razdoblje i slično, pa se vodomjer često smatra vrstom mjerila protoka, kojemu je i konstrukcijski sličan. Vodomjer se sastoji od mjernoga i pokaznoga uređaja, a katkad i mjerača vremena. Kroz vodomjer, kojemu se mjerni uređaj zasniva na rotacijskim dijelovima (turbina, kolo s krilcima i slično), voda koja protječe uzrokuje vrtnju dijelova, koja se preko zupčanika ili električnog posrednika prenosi do pokaznoga uređaja s kazaljkama ili sa sustavom brojčanika. Osim izvedbe s rotacijskim elementima, postoje i mjerni uređaji koji rade na izravnom mehaničkom principu volumetrijskih komora i pokretnih stijenki. Vodomjer može biti ugrađen u cjevovod kroz koji protječe cijela količina vode koja se mjeri, ili u jedan manji, sporedni mjerni cjevovod (vodomjer sporednoga toka), kada se računski utvrđuje količina vode koja je protekla kroz glavni cjevovod. U Hrvatskoj su, za službene svrhe, mjeriteljski zahtjevi za vodomjere u mjernom području od 0 ℃ do 300 ℃ (takozvana hladna voda) određeni posebnim pravilnikom Državnoga zavoda za normizaciju.
Abasse, Alessandria
Abasse je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 708 m.
Ponte Biscottino, Livorno
Ponte Biscottino je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Boujan-sur-Libron
Bužan sir Libron je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Ero koja pripada prefekturi Bezje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2627 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 374 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,02 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 72 metara (maksimalnoj 106 m, a minimalnoj 34 m).
Humptulips
Humptulips, pleme američkih Indijanaca porodice Salishan nasetanjeno na rijeci Humptulips u zapadnom Washingtonu i dijelu Grays Harbora, uključujući i Hoquiam Creek i rijeku Whiskam. Jezično Najsrodniji su Chehalisima. Populacija im je 1888., prema Olsenu, spala na svega 18 duša; 21 (1904).
Leskovac (Ulcinj)
Leskovac je naselje u opštini Ulcinj u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 74 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 99 stanovnika).
Demografija
U naselju Leskovac živi 56 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,0 godina (41,1 kod muškaraca i 42,9 kod žena). U naselju ima 14 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 5,29.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine).
Humptulips
Povijest
Chehalis plemena svoju populaciju gube 1850.-tih godina, a njihovi ostaci danas su udruženi u konfederaciju Confederated Tribes of the Chehalis, u koju su uz Humptulipse konfederirani i Hoquiam, Hooshkal, Klimmin, Nooskhom, Satsop, Wynooche i Wishkah. rezervat se nalazi u okrugu Grays Harbor.
Ampliación Cobata, Santiago Tuxtla
Ampliación Cobata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
Smrečje
Smrečje je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Čabra. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Sjeverozapadno su Sokoli, Prhci i Pršleti, sjeverno je Kraljev Vrh, sjeveroistočno su Okrivje, Kamenski Hrib, Plešce i Požarnica, istočno su Plešce, rijeka Kupa i dalje Slovenija, istočno-jugoistočno su Podstene, jugoistočno je Mali Lug, Smrekari, Fažonci i Zamost, južno je Gerovo, južno-jugozapadno su Vode.
Hidraulička analogija
Hidraulička analogija (ili poređenje sa vodom) je najšire korišćena analogija za električnu struju u provodniku. Elektricitet je u početku smatran vrstom fluida, a imena pojedinih električnih veličina, poput struje, su izvedena iz hidraulike.
Pošto je električna struja nevidljiva, razne elektronične komponente su prikazane hidrauličkim ekvivalentima. Tako, napon (voltaža) se izjednačava sa nagibom reke, dok se struja (amperaža) izjednačava sa obujmom vode u reci. Električna struja visokog napona ali vrlo male amperaže, može se posmatrati kao uska, mala rečica koja teče gotovo okomito, poput veoma tankog vodopada. Takav potočić ima malo potencijala da vas zaista povredi. Ali velika reka sa puno vode (amperaže) može vas udaviti čak i ako je brzina toka (voltaža) relativno spora.
Hidraulička analogija je podrugljivo nazvana teorijom odvodne cevi Oliver Lodgea.
Osnovne ideje
Postoje dve osnovne ideje:
Primene: Promenjive proteka i pritiska mogu biti izračunate u mreži protoka fluida upotrebom metoda hidrauličke Omove analogije. Metod se može primeniti u situacijama stabilnog i promenjivog toka.
Ekvivalenti komponenti
mini|160px|Jednostavna cev predstavlja žicu.
mini|160px|Količina vode koja utiče na jedan ulaz, jednaka je količini vode na dva izlaza. Ovaj slučaj odgovara [[Kirhofovi zakoni|Kirhofovim zakonima.]]
Los Mares, Reynosa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Hidraulička analogija
Ekvivalenti komponenti
mini|160px|[[Otpornik, cev sa suženim delom.]] mini|160px|[[Kondenzator je analogan gumenoj membrani unutar cevi. Ova animacija ilustruje kretanje membrane prilikom promene toka vode u cevi, što je analogno kondenzatoru koji se puni i prazni protokom struje.]]
mini|160px|[[Samoindukcija je analogna turbini sa lopaticama.]]
Alternativni model induktora je obična duga cev, koja može biti spirala radi lakše upotrebe. Uređaj za inerciju fluida se koristi u praksi kao osnovna komponenta hidrauličnog ovna. Inercija protoka vode kroz cev proizvodi efekat indukcije. Induktori filtriraju brze promene toka, ali dozvoljavaju protok sporo varirajuće struje.
U oba modela razlika u pritisku (napon) u celom aparatu mora da bude prisutna pre nego što struja počne da teče, prema tome induktori napona „vode“ struju. Kako se struja povećava približavajući se granici postavljenoj od strane njenog sopstvenog unutrašnjeg trenja i granici struje koju može da dā ostatak kola pritisak pada svuda u aparatu.
mini|160px|Jednostavni [[jednosmerni ventil u „otvorenom stanju“.]] mini|160px|Ventil osetljiv na pritisak.
Ekvivalenti procesa
mini|400px|desno|Kada je cev zapušena sa dlakama (desno), neophodan je veći pritisak da bi se ostvario isti protok vode. Provod električne struje kroz veliki otpor je poput potiskivanja vode kroz zapušenu cev: Neophodan je veći potisak ([[električni napon|napon) da bi se ostvario isti protok (struja). ]]
Kako je opisano protok fluida prenosi fluktuacije pritiska ali fluidi se ne obrću u hidrauličnim sistemima, što gore pomenuta niskofrekventnost ne opisuje precizno.
Bolji koncept (ako su fenomen zvučni talasi) je direktna struja sa nadograđenim niskofrekventnim „talasom“.
Pogledati takođe Bond graph.
Miley Stewart
Miley Ray Stewart' je glavni lik medijske franšize Hannah Montana, a koga na ekranu tumači Miley Cyrus. Originalno je stvoren za TV-seriju Hannah Montana, te se pojavio u fillmu Hannah Montana: The Movie. Miley je "normalna" tinejdžerka, koja kroz svoj alter ego Hannah Montana tajno uživba u dvostrukom životu pop zvijezde.
Hidraulička analogija
Primeri jednačina
Neki primeri ekvivalentnih električnih i hidrauličnih jednačina:
Ako diferencijalne jednačine imaju isti oblik, odgovor će biti sličan.
Granice analogije
Ako se predaleko odvede vodena analogija može da dovede do pogrešnih zaključaka. Da bi bila korisna moramo biti svesni oblasti gde se elektricitet i voda ponašaju veoma različito.
Montaner, Treviso
Montaner je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 976 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 302 m.
La Terquedad, Acambay de Ruíz Castañeda
La Terquedad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Acambay de Ruíz Castañeda.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2664 m.
Ignacio Allende, San Nicolás Tolentino
Ignacio Allende je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Nicolás Tolentino.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 253 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1151 m.
Mariposa, Santa María Apazco
Mariposa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Apazco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2666 m.
Satsop
Satsop, pleme američkih Indijanaca porodice Salishan sa Satsop Rivera, pritoke Chehalisa, na području današnjeg okruga Grays Harbor u Washingtonu. Kroz povijest Satsopi su popisivani zajedno sa Chehalisima. Prema podacima Lewisa i Clarka (1806.) bilo ih je 700 u 38 kuća. Godine 1888 preostalo ih je tek 12., a u popisu 1904. više se ne spominju.
Jezik Satsop Indijanaca razlikuje se od ostalih dijalekata kojim se služe susjedna Lower Chehalis plemena, i jezično su bliži sa skupinama Upper Chehalis ili Kwaiailk.
Sassi, Caserta
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 329 m.
Wishkah
Wishkah (Whiskah, Whishkah), manja skupina Lower Chehalis Indijanaca, porodica salishan, sa istoimene pritoke Chehalisa u zapadnom Washingtonu. O njima se zna dosta malo, osim pod kolektivnim nazivom Lower Chehalis, među kojima bi mogli imati potomaka. Ime im dolazi od chehaliskog hwish-kahl ="stinking water".
Selo (Čabar)
Selo je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Čabra. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Sjeverno su Ferbežari, Srednja Draga i Makov Hrib, sjeverozapadno su Crni Lazi i Ravnice, sjeverno-sjeveroistočno je Prhutova Draga, sjeveroistočno su Gornji Žagari, Vrhovci, Tršće i Lazi, istočno su Kraljev Vrh i Okrivje, jugoistočno su Kamenski Hrib, Požarnica, Prhci i Smrečje, južno-jugoistočno su Pršleti, južno su Sokoli.
Izvorul Rece, Craiova
Izvorul Rece je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Craiova.
Yahuirachi, Urique
Yahuirachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1998 m.
Mjerna prigušnica
Mjerna prigušnica (eng. orifice plate) je mjerni instrument kojim se mjeri protok fluida, volumni protok ili maseni protok. Mjerna prigušnica se najčešće sastoji od kružne ploče ubačene između prirubnica dvije cijevi. Kružna ploča ima otvor manjeg promjera nego su to promjeri cijevi, te na taj način sužava površinu protoka fluida. Sužavanje presjeka izaziva razlike u tlaku prije i iza prigušnice, tj. izaziva pad tlaka iza prigušnice, a pad tlaka može iznositi i do 50%. Na prigušnicama osim glavnog manjeg promjera postoji i još manji pomoćni otvor koji služi za prolaz zaostalog zraka ili plinova, odnosno ukapljene tekućine. Prigušnice se moraju vrlo pažljivo izrađivati da se izbjegnu dodatni nepotrebni gubici u cjevovodima.
Protjecanje idealne tekućine
Za protjecanje takozvane idealne tekućine su promjene tlaka i brzine određene Bernoullijevom jednadžbom. Idealna tekućina je zamišljena tekućina zanemarive viskoznosti (nema trenja), tako da se njenim protjecanjem ne troši energija. Sve stvarne tekućine imaju viskozitet veći od 0, tako da se Bernoullijeva jednadžba koristi samo kao približenje (aproksimacija) za stvarne tekućine. Pretpostavimo li protjecanje kroz horizontalnu cijev (nema razlike u visini) Bernoullijeva jednadžba se pojednostavljuje:
ili:
ili  V_1 = Q/A_1 i V_2 = Q/A_2 :
Zakoni očuvana energije (Bernoullijeva jednadžba) i mase (obujma) omogućuju određivanje protoka tekućine u cijevi ako se izmjere tlakovi na mjernim mjestima prije i poslije mjerne prigušnice. Možemo riješiti za Q_{}:
i:
Ako na kraju uvedemo koeficijent C za koji vrijedi, dobijemo vrijednost za volumni protok:
Ako pomnožimo volumni protok s gustoćom fluida, dobije se maseni protok u bilo kojem presjeku cijevi:
Mjerna prigušnica radi dobro samo ako uzvodno ima dovoljno ravne cijevi, duljine od 20 do 40 promjera cijevi, ovisno o Reynoldsovom broju). Pošto mjerne prigušnice izazivaju veliki pad tlaka (do 50%), u slučajevima kada to nije prihvatljivo koriste se Dallove i Venturijeve cijevi. Kod ovih mjernih uređaja pad tlaka iznosi od 5 do 10 %, ali je i razlika tlakova smanjena. Najveća je prednost mjerne prigušnice što je puno jeftinija od ostalih mjernih instrumenata za mjerenje protoka.
Protjecanje plinova
Kada se radi o protjecanju plinova potrebno je uvesti još jedan čimbenik (parametar) Y kojim se obuhvaća i širenje (ekspanziju) plina. Plin na mjestu najvećeg suženja mlaza se širi jer je na tom mjestu tlak najmanji i zbog širenja je volumni protok veći nego li za nestišljivu kapljevinu. Najčešće se pretpostavi da je širenje plina adijabatski proces.
El Timbiriche (razvrstavanje)
El Timbiriche ima više značenja:
Sokoli (Čabar)
Sokoli su naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Čabra. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Sjeverno su Selo, Ferbežari i Srednja Draga i Makov Hrib, sjeverno-sjeverozapadno su Crni Lazi i Ravnice, sjeverno-sjeveroistočno je Prhutova Draga i Tršće, sjeveroistočno su Vrhovci, Lazi i Kraljev Vrh, jugoistočno su Prhci, Pršleti, Smrečje, Mali Lug i Vode.
Kwaiailk
Brojno stanje iznosilo je 400 (1700.); 400 (1800.); 216 (1855.; prema Gibbsu); Lower i Upper Chehalis →149 (1906.); 382 (1984.).
Kwaiailki su bili sjedilačko obalno pleme lovaca i sakupljača, te prvenstveno ribara. Stalna zimska sela Kwaiailka, kao i kod Chehalisa, sastojala su se od velikih kuća od cedrovih dasaka, okrenutih uvijek prema vodi od koje su živjeli, i koje su bile njihove glavne prometnice za putovanje u unutrašnjost. Ekonomija, koja kod njih ima jako uporište na bogatstvu rijeka, kao i kod drugih susjednih plemena, znatno je ovisna i od sakupljana bobica i kopanja korijenja koje se sakupljalo u planinama. Njihova putovanja u unutrašnjost, radi sakupljanja hrane, često bi kombinirali da se uz kanue kreću i pješice i na konjima. Konje je pleme dobilo prije 1800. vjerojatno trgovinom od plemena Klickitat.
Poznavalac Indijanaca, Swanton, navodi njihovo selo i ogranak Cloquallum.
Arzviller
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 516 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 99 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,21 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 320 metara (maksimalnoj 354 m, a minimalnoj 273 m).
Lutzerath
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kohem-Cel Lucerat se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kohem-Cel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 419 metara. Površina opštine iznosi 23,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.475 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 62 stanovnika/km².
Mr. T
Mr. T (Chicago, 21. svibnja 1952.), pravim imenom Laurence Tureaud je američki glumac, te bivši profesionalni hrvač.
Stravignino, Brescia
Stravignino je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Chiuppepe, Benevento
Chiuppepe je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Копривница (Гаџин Хан)
Копривница је насеље у Србији у општини Гаџин Хан у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 99 становника (према попису из 1991. било је 166 становника).
Према турском попису нахије Ниш из 1516. године, место је било једно од 111 села нахије и носило је исти назив као данас, а имало је 35 кућа, 4 удовичка домаћинства, 5 самачка домаћинства, 1 муслимана.
Демографија
У насељу Копривница живи 97 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 62,5 година (58,0 код мушкараца и 66,0 код жена). У насељу има 52 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 1,90.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Mata de Caña, Santiago Tuxtla
Mata de Caña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Oldtown, Idaho
Oldtaun je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 184, što je 6 (-3,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Agua Zarca, Jesús María
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1975 m.
Clyde, New Jersey
Klajd je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 213.
Smrekari
Smrekari su pogranično naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Čabra. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Nalaze se zapadno od obale rijeke Čabranke. Sjeverozapadno su Podstene i Fažonci, sjeverno-sjeverozapadno je Zamost, sjeveroistočno je Slovenija, a u Sloveniji Sela i Osilnica, onda na sjeveroistoku opet slijedi Hrvatska i naselje Hrvatsko, jugoistočno su Hrib i nacionalni park Risnjak, jugozapadno je Gerovo, sjeverozapadno su Mali Lug i Smrečje.
Markomani
Markomani su bili germansko pleme, verovatno u srodstvu sa Svevima. Ime su dobili verovatno po jednom rimskom prebegu, Marku, koji je u vreme Druzovih ratova prebegao među Germane i tu okupio i ujedinio neka plemena. Po drugoj teoriji, ime Markomana je složenica i znači ljudi koji žive na granici. Druga etimoligija je verovatnija.
Poreklo i rana istorija
Markomani su stigli sa Severa oko 300. godine pre Hrista na teritoriju reke Majne, u današnjoj severnoj Bavarskoj. Pominju se u Ariovistovoj vojci 58. godine pre Hr.. Kada je Druz napao Markomane, 9. god. pre Hr., oni su pobegli na teritoriju današnje Češke. Tamo je njihov kralj postao Marbod. On je formirao jedno jako kraljevstvo, koje je Oktavijan Avgust smatrao za potencijalnu opasnost za Rim.
Rimski rat protiv Markomana (počeo 6. godine)
Marbod je na teritoriji današnje Češke praktično stvorio prvo germansko kraljevstvo, tj. ta država je prva germanska država. Da bi se obračunali sa Marbodom, Rimljani su prikupili 12 legija, znači svu vosjku iz Germanije, Recije i Ilirika. Rimski napad je imao uspeha, ali je taj napad morao biti zaustavljen zato što je došlo do ustanka u Panoniji. Marbod je iskoristio ovu okolnost i sklopios savez sa Rimom, i to na ravnopravnim osnovama.
Rat Marka Aurelija i Markomana
Posle Marbodove smrti, Markomani su postepeno potpadali pod rimski uticaj. No, U drugom veku Markomani su sa Kvadima, Vandalima i Sarmatima činili jednu moćnu koaliciju protiv Rima. Po Eutropiju, pobeda Marka Aurelija nad ovom konfederacijom može se porediti sa rimskim pobedama nad Kartaginom. Ratovi sa Markomanim i njihovim saveznicima počeli su 166. godine i trajali su do careve smrti 180. godine: sam car Marko Aurelije je proveo puno vremena na granici prema Markomanima. Konačno, to je bio samo ograničen uspeh, budući da su u narednih vekovima varvari redovno iz ovog kraja napadali i ugrožavali Rimsko Carstvo.
Markomani u poznoj antici
396. godine, u vreme Stilihon, Markomani su se preselili, kao rimski saveznici, na teritoriju današnje istočne Austrije i zapadne Mađarske, na teritoriji ondašnje Panonije. Tada dolazi i do postepene hristijanizacije Markomana. Kasnije, Markomani su pali pod vlast Huna i borili su se na njihovoj strani u bitki na Katalaunskim poljima, posle koje se više nisu ni vraćali u Panoniju.
Los Alcalá, Reynosa
Los Alcalá je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
29. pne.
Godina '''29. pne.''' bila je prijestupna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Oktavijana i Apuleja ili, rjeđe, '''godina 725. Ab urbe condita'''. Oznaka 29. pne. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za označavanje godina.
thumb|Marijamna I
Kaša
230px|minijatura|desno|Heljdina kaša 230px|minijatura|desno|Ječmena kaša Kaša je jelo od žitarica, koje se dobije prokuhavanjem zrna žitarica.
Jede se najviše u Srednjoj i Istočnoj Europi (osobito u Rusiji, Ukrajini i Poljskoj) te u Sjedinjenim Američkim Državama.
U slavenskoj Europi, naziv se odnosi na kašu u cjelini, a može biti od heljde ili neke druge žitarice kao što su: pšenica, ječam, zob, proso, raž i dr.. Kaša je jedno od najstarijih poznatih jela u srednjoeuropskoj i istočnoeuropskoj kuhinji, posljednjih tisuću godina.
Kaša se dobije kuhanjem zrna žitarica, može se popeči na masti i začiniti. Heljdina kaša ima iznimno visoku biološku vrijednost i iskoristivost bjelančevina. Organizam može iskoristiti 74% bjelančevina iz heljde, a ima naročito visok sadržaj lizina koji je vrlo bitan za iskoristivost i pretvorbu bjelančevina. Zobena kaša je sastavni dio jelovnika mnogobrojnih nutricionista, sportaša i pobornika zdravog načina života, jer njene blagodati su mnogobrojne.
Abazia, Alessandria
Abazia je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 247 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Lisna Bore
Lisna Bore je naselje u opštini Ulcinj u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 179 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 258 stanovnika).
Demografija
U naselju Lisna Bore živi 135 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,5 godina (40,9 kod muškaraca i 34,5 kod žena). U naselju ima 45 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,98.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Albancima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Miodrag Popović Deba
Miodrag Popović Deba, glumac (17. novembar 1928. - 13. januar 2005) je bio srpski glumac. Jedan od omiljenih glumaca Radivoje Lole Đukića iz doba nastanka televizije u Srbiji. Igrao je u gotovo svim serijama koje je snimio Lola. Najčešće je igrao milicionera. Matično pozorište mu je bilo Savremeno dramsko pozorište na Terazijama.
Snkuasik
Snkuasik, ogranak Colville Indijanaca (prema Ray-u, 1932.), porodica Salishan, koji su živjeli na rijeci Colville, na suprotnoj obali od grada Daisy u selu Nkuasiam. Kraj u kojem su živjeli danas prolazi autoput što spaja Inchelium i Kettle Falls i nalazi se na području rezervata Colville.
El Timbiriche, Turicato
El Timbiriche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 726 m.
Mersa Matruh
Mersa Matruh (arapski: مرسى مطروح/Marsā Maṭrūḥ) je lučki grad od 153,062 stanovnika na sjeverozapadu Egipta u Muhafazi Matruh u kojoj je administrativni centar.
Geografske karakteristike
Mersa Matruh leži u zaljevu Sredozemnog mora, udaljen 240 km zapadno od Aleksandrije, i 222 km istočno od libijske granice i sela Salum.
Historija
Historija Merse Matruha počela je za Antičkog Egipta kad je nastao kao ribarsko selo. Iz tih vremena postoje ruine hrama Ramzesa II (1200-e pne.)
Zna se da se u vrijeme Aleksandra Velikog zvao Amunia. Za Ptolemejskog Kraljevstva Amunia je izrasla u grad pod imenom Paraitonion (Παραιτόνιον), to ime zadržala je i za vladavine Bizantskog Carstva.
Bignon
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2582 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 93 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 27,54 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 23 metara (maksimalnoj 58 m, a minimalnoj 3 m).
Mersa Matruh
Historija
Za Drugog svjetskog rata u njemu je bio stacioniran snažni garnizon Britanske armije, kog je Afrički korpus istjerao iz grada. Britanska 8 armija oslobodila je Mersu nakon Druge bitke kod El Alameina.
Privreda i transport
Danas je Mersa Matruh trgovački centar poljoprivrednog kraja.
Ugodna mediteranska klima i lijepe plaže učinile su od Merse poznato ljetovalište. Istovremeno je i luci porastao promet odkako brojne kompanije istražuju rude po pustinjskoj unutrašnjosti Muhafaze Matruh.
Mersa ima i internacionalni aerodrom (IATA: MUH, ICAO: HEMM).
Srednja Draga
Srednja Draga je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Čabra. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Sjeverozapadno su Brinjeva Draga, sjeverno-sjeverozapadno su Ravnice, sjeverno je Makov Hrib, sjeverno-sjeveroistočno su Parg i Prhutova Draga, sjeveroistočno su Tropeti, Čabar i Gornji Žagari, istočno-sjeveroistočno su Vrhovci, jugoistočno su Lazi, Tršće i Kraljev Vrh, južno su Ferbežari i Selo, jugozapadno su Crni Lazi.
Snchalik
Snchalik, jedna od sedam skupina Colville Indijanaca porodice salishan koji su nekoć čivjeli uz rijeku Columbia na području današnjeg okruga Ferry u američkoj državi Washington. Njihovo glavno selo zvalo se Nchaliam, a nalazilo se nedaleko današnjeg Incheliuma na području rezervata Colville. Grad je prozvan po imenu sela ove skupine a značenje mu je  'where big water meets small water' .
Lützkampen
Lickampen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 375 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232263.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Lickampen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 510 metara. Površina opštine iznosi 11,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 375 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 34 stanovnika/km².
Wynoochee
Wynoochee.- Salishan pleme s rijeke Wynoochee, pritoke Chehalisa u zapadnom Washingtonu. Kultura im je tipična za Sjeverozapadno obalno područje kao i njihovim rođacima Copalis i Humptulips, s kojima čine grupu poznatu kao Lower Chehalis. Sve ove Chehalis grupe poznate su zbog svojih kanua kao 'canoe-men', a riba, prvensteveno losos, glavna im je hrana. Zimska naselja sastojala su se od cedrovih kuća, izgrađene uz rijeke. Rijeke su naravno bile njihove glavne trgovačke rute. –Godine 1864. ova plemena završavaju na rezervatu Chehalis gdje tvore konfederaciju poznatu kao 'The Confederated Tribes of the Chehalis', okrug Grays Harbor u Washingtonu. Članovi konfederacije su: Hooshkal, Humptulips, Klimmin, Nooskhom, Satsop, Wynooche, i Wishkah. Na rezervatu danas ima oko 900 Indijanaca, no nisu zasebno popisivani. Vidi Chehalis.
Godano, La Spezia
Godano je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 594 m.
Aleksandar Vojinović (narodni heroj)
Aleksandar Vojinović (1922 — 1999), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, general-potpukovnik JNA, književnik i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 7. marta 1922. godine u selu Mirnici, kod Kuršumlije. Potiče iz zemljoradničke porodice. Nižu poljoprivrednu školu završio je u Prokuplju. Kratko vreme bio je radnik u Dunavskoj stanici u Kruševcu, a 1939. godine se upisao u Srednju poljoprivrednu školu u Valjevu.
Za vreme školovanja u Valjevu povezao se sa revolucionarnim omladinskim pokretom. Februara 1941. godine, je učestvovao u organizovanju i rukovođenju štrajka učenika Srednje poljoprivredne škole, a marta iste godine u martovskim demonstracijama protiv pristupanja Kraljevine Jugoslavije Trojnom paktu. Posle Aprilskog rata i okupacije zemlje prekunuo je školovanje i vratio se u rodni kraj.
Tokom leta 1941. godine izveo je nekoliko akcija od velikog značaja. Najpre je preneo oružje iz Valjeva u Kuršumliju, putujući vozom, a zatim je, 2. avgusta, izvršio napad na hotel „Park“ u Nišu, bacivši dve bombe na nemačke oficire i podoficire. Smatra se da je tada poginulo i ranjeno oko 30 pripadnika Vermahta. Ovaj njegov snažno je odjeknuo u narodu s područja jugoistočne Srbije (o ovoj akciji, kasnije je napisao romansiranu knjigu sećanja pod nazivom „Hotel Park“ ). Zatim je učestvovao u hvatanju komandira žandarmerijske stanice u Kuršumliji, poznatog antikomuniste.
Neposredno posle stupanja u Toplički partizanski odred, avgusta 1941, postao je član Komunističke partije Jugoslavije. Najpre je postavljen za desetara, zatim za političkog delegata voda, pa za zamenik komandira čete i komandira čete. Učestvovao je brojnim akcijama Odreda, za oslobođenje Prokuplja. Lebana, na Pasjači s četnicima Koste Pećanca i dr. Marta 1942. godine bio je izdan i zarobljen od četnika u Jablanici, a potom je predat Nemcima. Deportovan je u logor Altenbah, zapadno od Beča. U logoru je organizovao bekstvo petorice logoraša, 6. jula 1942. godine. Međutim, odbegla grupa zarobljenih partizana uhvaćena je nedaleko od Graca, i vraćena u logor. Ni drugi pokušaj bekstva nije uspeo. Treći put su uspeli, i Aleksandar je s grupom uspeo da dođe do Slovenije i stupi u partizanski odred na Pohorju. U slovenačkim partizanskim jedinicama vršio je razne dužnosti: bio je komesar čete, zatim pomoćnik političkog komesara Pohorskog bataljona, politički komesar bataljona u Pohorskom partizanskom odredu, pomoćnik političkog komesara Pohorskog odreda i pomoćnik političkog komesara Jedanaeste slovenačke brigade „Miloš Zidanšek“, komandant Trećeg bataljona Desete slovenačke (ljubljanske) brigade, načelnik štaba 28. slovenačke divizije i zamenik komandanta 15. slovenačke divizije.
Posle oslobođenja Jugoslavije, završio je Vojnu školu „Vistrel“ u Sovjetskom Savezu i Komandno-generalštabni koledž Američke armije. U Oficirskoj školi u Sarajevu bio je načelnik Katedre taktike, profesor taktike i načelnik klase slušalaca Više vojne akademije JNA u Beogradu. Imao je čin general-potpukovnika.
Od 1974. do 1979. godine bio ambasador SFRJ u Etiopiji, a posle i podsekretar u Saveznom sekretarijatu za inostrane poslove. Umro je 6. februara 1999. godine u Beogradu i sahranjen u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju.
Nosilac je Partizanske spmenice 1941. i drugih jugoslovesnkih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 9. oktobra 1953. godine.
Dela
Pisao je dela s tematikom iz Narodnooslobodilačke borbe i o stradanjima interniranih partizana u koncentracionim logorima Austrije. Poznata su mu dela:
Objavio je i značajna vojno-stručna dela:
El Timbre (razvrstavanje)
El Timbre ima više značenja:
Dragutin Tadijanović
thumb|desno|250px|Dragutin Tadijanović u svojoj 100. godini na [[zagrebačkom sajmu knjiga Interliberu 2005.]] Dragutin Tadijanović (Rastušje, kod Sl. Broda, 4.11. 1905. - Zagreb, 27.6. 2007.) je bio hrvatski pjesnik.
Vode (Čabar)
Vode su naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Čabra. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Dragutin Tadijanović
Rani život i obrazovanje
Dragutin Tadijanović rođen je 4.11. 1905. godine u Rastušju, kod Slavonskog Broda, kao najstariji sin zemljoradnika Mirka Tadijanovića i Mande rođ. Kegljen. Polazio je Nižu pučku školu u susjednom selu Podvinju (1912.-1916.) i u Slavonskom Brodu dva razreda Više pučke škole (1916.-1925.), a od 1918. Realnu gimnaziju. Od jeseni 1920. godine, stanujući u brodskom samostanu, kao učenik petog razreda gimnazije, piše pjesme. Tada je započeo i dopisivanje s Nikolom Šopom, učenikom petog razreda banjalučke gimnazije. Prvo pismo poslao mu je 31.5. 1921., a osobno su se upoznali u listopadu 1926. u Zagrebu. Godine 1922., u srednjoškolskom zagrebačkom listu „Omladina“, objavljeno mu je djelo „Tužna jesen“, na stihove Branka Radičevića, a pod pseudonimom Margan Tadeon. U Zagrebu je na Gospodarsko-šumarskom fakultetu upisao studij šumarstva (1925.), ali je kasnije prešao na Filozofski fakultet (povijest južnoslavenske književnosti i filozofija 1928.). Diploma Filozofskog fakulteta Sveučilišta u Zagrebu izdana mu je 1937.
Vode (Čabar)
Zemljopis
Sjeverozapadno su Sokoli i Pršleti, sjeverno su Prhci, sjeveroistočno je Smrečje, istočno je Mali Lug, južno je Gerovo, južno-jugoistočno je Gerovski Kraj.
Dragutin Tadijanović
Najznačajnija djela
Pjesma „Golubinja krila“ objavljena mu je u „Književniku“, pod pseudonimom Tadeon (1928.). Prvi puta se pod svojim imenom javlja 1930. pjesmama u „Hrvatskoj reviji“ i „Književniku“ u zbirci „Lirika šestorice“ (Delorko, Frol, V.Kovačić, Matijašević, Perović). Prvu svoju knjigu pjesama, „Lirika“, objavio je u Zagrebu 1931. „Jutarnja zvijezda pozlaćen orah“ prva je njegova pjesma prevedena na češki (Otto F. Babler). Njegova druga zbirka pjesama, „Sunce nad oranicama“, koju je objavio u vlastitoj nakladi 1933., bila je zabranjena. Dopisivao se s Ivanom Kovačićem, čija je djela preuređivao u Nakladnom zavodu Hrvatske.
Knjigu njegovih pjesama „Kanto al mia koro“ preveo je na esperanto i izdao Josip Velebit. Uredio je s Dobrišom Cesarićem i Šimom Vučetićem Pregled mlade hrvatske lirike “Četrdesetorica“. Sastavio je „Katalog“ za izložbu Sandor Petofi i Izložbu „A.G.Matoš“, a sam je napisao „Intimnu izložbu crteža iz Raba“. U Katalogu spomen-knjige Izložba Pola vijeka hrvatske umjetnosti napisao je biografije: „Slikari i grafičari“, „Kipari“, „Arhitekti“. Napisao je velik broj djela, a osim ranije spomenutih, značajna su i: „Pepeo srca“ (1936.), „Dani djetinjstva“ (1937.), „Tuga zemlje“ (1942.), „Pjesme“ (1951.), „Blagdan žetve“ (1956.), „Gost u Vučedolu“ (1957.), „Srebrne svirale“ (1960.), „Prsten“ (1963.), „Večer nad gradom“ (1966.), „Poezija“ (1973.), „Vezan za zemlju“ (1974.), „Sabrane pjesme“ (1975.), „Sam“ (1976.), „Prijateljstvo riječi“ (1981.), „Svjetiljka ljubavi“ (1984.), „Moje djetinjstvo“ (1985.), „Kruh svagdanji“ (1987.), „More u meni“ (1987.) i još mnoga druga.
Nagrade i priznanja
Dobitnik je brojnih nagrada kao što su: Orden rada sa zlatnim vijencem, Zmajeva nagrada Matice srpske u Novom Sadu za knjigu „Prsten“ (1964.), Povelja Pododbora Matice hrvatske kao znak priznanja za toplu ljubav prema zavičaju (1965.) u Slavonskom Brodu, brončana medalja kipara Željka Janeša (1966.), Nagrada Vladimira Nazora za životno djelo (1968.), plaketa „Marko Marulić“ (1972.) u Žminju, Orden zasluga za narod sa zlatnom zvijezdom (1976.) u Parizu, Plaketa grada Zagreba i dr. Mnoge su mu pjesme prevedene na dvadesetak jezika.
Dragutin Tadijanović preminuo je u Zagrebu dana 27. lipnja 2007. u svojoj 102. godini.
Imperator (rimska titula)
Imperator je titula koja je u starom Rimu u doba Republike označavala vojnog komandanta s teritorijalnom nadležnošću. Naziv dolazi od izraza imperium, koji je tada označavao nečiju nadležnost, ali i bogatstvo i moć. Od vremena Carstva izraz imperator postaje cognomen rimskih careva. Iako bi povremeno naziv imperator nosili i članovi carske porodice, s vremenom se počeo gotovo isključivo koristiti kao službena titula. U Istočnom Carstvu se na grčki prevodio kao autokrator, prije nego što ga je zamijenio basileus (kralj).
Nastojeći se povezati s iščezlim Rimskim Carstvom, Karlo Veliki je 800. za sebe uzeo titulu imperator, te je prenio na buduće monarhe Svetog Rimskog Carstva. Titulu su poslije koristili austrijski monarsi, a od vremena Petra Velikog - koji je Rusiju i preko nove titule nastojao povezati sa Zapadom i rimskom tradicijom - i ruski carevi.
S vremenom je u mnogim jezicima izraz imperator postao istovjetan izrazu car, odnosno od njega potiče riječi za "car" u tim jezicima (engleski emperor, francuski empereur).
Las Golondrinas, San Nicolás Tolentino
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1161 m.
Sekst Apulej
Sekst Apulj (Sextus Appuleius) može označavati nekoliko ličnosti iz rimske historije:
Clahoose
Ostali nazivi za njih kod raznih autora su Tlahū’s (Boas), Klahous, Cle-Huse (Schoolcraft), Clayhoosh (Whymper).
Tropeti
Tropeti su pogranično naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Čabra. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Sjeverozapadno su Gorači, izvor rječice Čabranke, sjeverno je Slovenija te u Sloveniji Stari Kot, sjeveroistočno je Slovenija i u Sloveniji naselja Podplanina, Srednja Vas pri Dragi, Trava, jugoistočno su u Hrvatskoj Čabar i Gornji Žagari te u Sloveniji Črni Potok pri Dragi, južno su Vrhovci, jugozapadno su Prhutova Draga, Makov Hrib, Srednja Draga, Ravnice, Crni Lazi, zapadno-jugozapadno su Parg i Brinjeva Draga.
Jugoslaveni u Španskom građanskom ratu
thumb|Španski borci iz Jugoslavije mini|Jugosloveni iz baterije “Karl Libkneht” [[1937. u Španiji. U prvom redu stoje: treći s leva Robert Domany, komandant baterije i peti s leva Koča Popović.]]
Jugosloveni koji su se borili kao dobrovoljci u Španskom građanskom ratu na strani Republike nazvani su „španski borci“ ili „jugoslovenski španci“.
Beogradsko Udruženje španskih boraca raspolaže podacima da je u Internacionalnim brigadama i drugim jedinicama Španske republikanske armije bilo 1775 dobrovoljaca iz Jugoslavije, od kojih je u Španiji poginulo njih 595 a kasnije, u Narodnooslobodilačkoj borbi 116. Među španskim dobrovoljcima je bilo veterana radničkog pokreta, vodećih revolucionara i članova najužeg rukovodstva KPJ (pet članova CK, sedam članova iz aparata Kominterne i troje bivših poslanika), kao Blagoje Parović, Vladimir Ćopić, Roman Filipčev, Božidar Maslarić, Marko Orešković, Karlo Mrazović, Dragotin Gustinčič, Veljko Kovačević, Julio Varesko i drugi.
Na nacionalnu pripadnost nije se obraćala veća pažnja, ali postojeći podaci govore o najvećem broju ljudi iz današnje Hrvatske (48 odsto, najviše etničkih Srba), zatim Slovenije (23%), Srbije (18%), Crne gore (3,2%) i Makedonije (1,5%). Na spiskovima boraca se nalaze i nemačka i jevrejska imena. Jednako nepotpuni podaci kažu da su po političkoj pripadnosti bili komunisti (561), socijaldemokrate (10 odsto), članovi Hrvatske seljačke stranke (8 odsto), anarhisti (4 odsto) a van stranaka gotovo trećina ukupnog broja (457).
Borba u Španiji vodila se u vreme Staljinovih „čistki“ koje su zahvatile i vrh KPJ. U vreme velike staljinističke čistke u KPJ, neki jugoslovenski komunisti, dobrovoljci u internacionalnim brigadama, su optuženi za "trockizam". Nakon Španjolskog građanskog rata, na Istoku, u Sovjetskom Savezu, mnogi španski borci su streljani u čistkama; na Zapadu, sumnjiče ih za komunističku subverziju.
U drugom svetskom ratu, španski borci su bili na najistaknutijim vojnim položajima u NOVJ. Posebno Koča Popović i Peko Dapčević, komandanti elitne Prve i Druge proleterske divizije. 1945. godine su sva četvorica komandanata armija nove Jugoslovenske armije bili španski borci. 60 španskih boraca je proglašeno narodnim herojima Jugoslavije.
Slanje dobrovoljaca u Španiju
KPJ bila je glavni i moglo bi se kazati jedini organizator u Kraljevini Jugoslaviji u pružanju pomoći republikanskoj Španiji u borbi protiv pobunjenika i fašizma. Antifašistički dobrovoljci su u Španiju odlazili isključivo ilegalno u čemu su neretko bili osujećivani. Jugoslovenska vlada je po svaku cenu nastojala da onemogući odlazak njenih državljana u rat u Španiju. Pored velikih uspeha KPJ u organiziranju pomoći i odlaska dobrovoljaca, bilo je i neuspešnih akcija.
Prilikom jedne takve akcije, u najvećoj tajnosti iznajmljen je u Marselju brod „Korzika“ za prevoz dobrovoljaca. Veljače 1937. godine sa Korzike su brodom "La Corse" krenuli Adolf Muk i Anton Franović da pokupe dobrovoljce iz Jugoslavije. Za ovaj plan znao je samo Politbiro KPJ. Međutim, beogradska policija je sve doznala. Jedan od članova CK Živojin Pavlović, upozoren od prijatelja iz Beograda, izneo je saznanja na sednici, ali ga je jedan od članova optužio da je „paničar“ i da bez obzira na sve to treba produžiti ovu akciju ("To nije bio ni Gorkić, ni Muk, već jedan od onih koji danas optužuje Gorkića kao jedinog krivca"). Akciju su, pored, Muka i Franovića, vodili Milan Gorkić i Braina Rudin-Fos. Lađa je ipak krenula.
1. marta 1937. godine dalmatinski dobrovoljci je trebalo da isplove brodom iz okolice Splita. Isplovljavanje je prvo odloženo zbog lošeg vremena, a potom su otkriveni od žandara i pohapšeni. Prema policijskom izveštaju, 8. travnja je na Braču uhićeno 145 španskih dobrovoljaca. Nakon što su dobrovoljci zatvoreni u Splitu, ljudi su im na razne načine slali hranu, a žene su demonstrirale ispred carinarnice. Svi su nakon nekoliko nedelja pušteni na slobodu.
Ova se afera završila hapšenjem člana Politbiroa Adolfa Muka i stotine dobrovoljaca. Kominternu je propala akcija koštala preko 500000 francuskih franaka. U vezi sa ovim traženo je od Pavlovića pismeno izjašnjenje da je upozorio Generalnog sekretara Milana Gorkića, ali on je odbio da svali svu krivicu na njega.
Unutarpartijski sukobi i čistke u Španiji
thumb|Konferencija jugoslovenskih komunista, boraca [[bataljon Đuro Đaković|bataljona Đuro Đaković, u okolini Barselone, 1938.]]
Eëksen
Eëksen (Eeksen, Ē′exsẹn), jedna od skupina ili plemena Comox Indijanaca, jezična porodica salishan, koji su živjeli uz Oyster Bay južno od rijeke Campbell, na istočnoj obali kanadskog otoka Vancouver. Govorili su dijalektom jezika comox. Spominje ih Boas 1887.
Jugoslaveni u Španskom građanskom ratu
Unutarpartijski sukobi i čistke u Španiji
Sredinom 1937. ili 1938. godine, u jeku španskog građanskog rata i Staljinove Velike čistke u KPJ, održana je konferencija KPJ u Barceloni. Na skupu su se jugoslovenski komunisti, dobrovoljci u Španiji, navodno suprotstavili Brozovom preuzimanju Partije. Oni su izglasali podršku crnogorskom revolucionaru Petku Miletiću, glavnom Titovom rivalu, koji se u to vreme nalazio na robiji. Učesnici konferenciju su optuženi za "trockizam".
Vladimir Ćopić i Blagoje Parović su bili dve najistaknutije figure među jugoslovenskim interbrigadistima u Španiji. Blagoje Parović, član Politbiroa CK KPJ i politički komesar 13. internacionalne brigade, poginuo je 1937. pod nerazjašnjenim okolnostima u Španiji. Nakon toga, 1939. je u Moskvi streljan Vladimir Ćopić, član Politbiroa CK KPJ, potpukovnik Španske republikanske armije i komandant Petnaeste internacionalne brigade.
Delatnost NKVD-a u Španiji i uloga Tita
minijatura|Fotografija iz kampa za španske dobrovoljce u Francuskoj. Neki veruju da je pod tušem Tito. Zajedno sa vojnom pomoći Španiji, Staljin je slao kadrove tajne policije NKVD, preko kojih je uspostavljao kontrolu nad Internacionalnim brigadama. Infiltracija doušnika je bila efektivna od samog formiranja brigade, u cilju otkrivanja neposlušnih elemenata. Prisustvo NKVD-a značilo je prenošenje Staljinove čistke iz SSSR-a u Španiju. Sovjetski agenti su aktivno delovali u Barseloni 1937. godine. Posebno mračnu ulogu su imali likvidatori, zaduženi za uklanjanje političkih protivnika. Prema pisanju Lazara Udovičkog, poručnik Sovjetske armije Nikolaj Pastuhov mu je u Španiji predložio da likvidiraju čehoslovačkog interbrigadistu Karela Fukana, proglašenog trockistom, sledećim rečima: "Ajde da mu namestimo da pogine!? Sa neprijatejem treba neprijateljski!", što je Udovički odbio.
Generalno se smatra da Josip Broz Tito nije bio u Španiji, ali neki navode da jeste. Fred Copeman, komandant Britanskog bataljona, u knjizi sećanja piše da je Tito, pod lažnim imenom Šapajev, u Španiji bio jedan od zapovednika balkanskog bataljona Dimitrov. I posleratna socijalistička štampa u Americi pominje Tita kao komandanta Šapajeva.
Titov bliski suradnik Leo Mates je 1983. godine izjavio Dedijeru da je Tito „činio prljave usluge u Španiji", precizirajući "Tito je tamo čistio ljude."
Raspuštanje Interbrigada i sudbina dobrovoljaca
thumb|Logor Gurs
Krajem 1938. godine vlada španske republike je donela odluku o raspuštanju Internacionalnih brigada, nakon sporazuma da ni Nemačka ni Italija više neće slati svoje trupe. Međutim, Nemačka je nastavila da šalje pomoć generalu Franku, i usledio je brz poraz Republike.
Nakon raspuštanja Internacionalnih brigada, mnogi Jugosloveni su prešli u Francusku, gde su zatvoreni u logore, uglavnom u logor Girs. U francuskim logorima su bili zatočeni od kraja 1938. do nemačkog napada na Francusku maja 1940. godine. Jugoslovenske vlade su uporno odbijale izdavati dozvole za povratak španskih dobrovoljaca.
Kad je Francuska 22. juna 1940. kapitulirala, postojala je velika opasnost da bivše španske borce nacističke snage pobiju ili odvede u logore u Nemačku. Komiteti KPJ u logorima odmah donose odluku o brzom organiziranju punktova za prebacivanje interniraca za Jugoslaviju. Neki su uspeli preko Nemačke da pobegnu u Jugoslaviju, a neki su zatvoreni u logore.
Značaj španskih boraca za rat u Jugoslaviji
mini|Karta Jugoslavije na kojoj su naznačena mesta gde su se borili Španci.
Španski borci poginuli u Španiji
thumb|185px|Beživotno telo [[Blagoje Parović|Blagoja Parovića.]]
Španci poginuli u Narodnooslobodilačkom ratu
Spisak učesnika Španskog građanskog rata poginulih tokom Narodnooslobodilačkog rata 1941-1945. godine:
minijatura|185px|[[Mate Vidaković, diverzant u Španiji 1937.]]
minijatura|Narodni heroj [[Robert Domany u uniformi Španske republikanske armije.]]
thumb|[[Marko Orešković Krntija na čelu bataljona Đuro Đaković u Španiji.]]