cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Le Cocu magnifique (TV film, 1981)
Le Cocu magnifique je francuski televizijski film snimljen u režiji Marlène Bertin i premijerno prikazan početkom 1981. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog komada belgijskog pisca Fernanda Crommelyncka. Protagonist, čiji lik tumači Henri Tisot je muškarac koji postaje opsjednut time da ga njegova mlada i lijepa supruga (koju tumači Corinne Le Poulain) vara.
Fibbialla, Lucca
Fibbialla je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 271 m.
Remsenburg-Speonk, New York
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.642, što je 33 (-1,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Santa Maria, Salerno
Santa Maria je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3925 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Kalovij
Callovij je stadij geološke kronologije koji pokriva vrijeme od oko prije 164,7 +/- 4 do oko prije 161,2 +/- 4 miliona godina.
To je posljednji stadij srednje jure.
San Antonio de los Garza, Santo Domingo
San Antonio de los Garza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santo Domingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2442 m.
2,4-Dinitroanizol
2,4-Dinitroanizol je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 198,133 Da.
Lewis Stone
Lewis Shepard Stone (15. novembar 1879 – 12. septembar 1953) bio je američki glumac. Iako mu je kosa osijedila u ranoj mladosti, ostvario je uspješnu karijeru u kazalištu prije nego što je 1920-ih počeo nastupati u hollywoodskim nijemim filmovima. U zvučnoj eri je često nastupao sa Gretom Garbom, a kasnije se specijalizirao za uloge sudaca. Za nastup u filmu The Patriot je nominiran za Oscara.
Umro je od srčanog udara proganjajući tinejdžere na ulici koji kamenjem gađali njegovu garažu.
Estréchure
Estrešir je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Gar koja pripada prefekturi Vigan.
Lake Barcroft, Virginia
Lejk Barkroft je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.558, što je 652 (7,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Baratillo, San Carlos
Baratillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Carlos.
Veliki potkovnjak
Veliki potkovnjak (lat. Rhinolophus ferrumequinum) je europski šišmiš iz porodice Rhinolophidae. Dužina od najviše 7 cm bez repa i raspon krila do 40 cm čini ga najvećom vrstom te porodice u Europi. Težina mu je između 17 i 30 grama. Krzno na gornjem dijelu tijela je sivosmeđe boje s lagano srvenkastim tonom, dok na donjoj strani prelazi u sivobijelo. Lako ga je prepoznati po veličini i izraženom "sedlu" na nosu koje ima oblik potkove, što je porodici dalo ime potkovnjaka.
Rasprostranjenost
Staništa su im prije svega u južnoj Europi, Francuskoj i južnoj Engleskoj. U srednjoj Europi najveća još postojeća kolonija je uz gornju Rajnu gdje se ljeti okupi oko 150 životinja radi parenja.
Potrebna su im toplija područja s rijetkim raslinjem i tekućom ili stajaćom vodom. Najviše poznato odmorište im je u Austriji na oko 968 metara n/m.
Životni okoliš
Ljeti obitavaju na toplim tavanima bez propuha, crkvenim tornjevima ruševinama i spiljama. Otvori za ulazak i izlazak moraju biti dovoljno veliki, da mogu slobodno proletiti kroz njih. Od početka listopada pa do kraja travnja povlače se u napuštene rudnike, spilje ili druge podzemne prostore s visokom vlagom (najmanje 95% relativne vlage) na zimovanje. Prednost daju prostorima s temperaturom između 7 i 10°C, no ne smije biti hladnije od 4 stupnja, niti toplije od 12 stupnjeva. Životinje su jako vjerne prostoru. Zimska i ljetna obitavališta nisu nikada udaljena više od 50 km.
Izbor partnera i razmnožavanje
Posebnost velikih potkovnjaka je odabir partnera. Kod njih je dokazan poseban oblik poliginije, dakle društveni oblik kod kojeg se jedan mužjak pari s više ženki. no kod ovog posebnog oblika, mužjak se pari sa svim ženkama jedne porodice. Ovo ponašanje je utvrđeno 2005. u jednom istraživanju Londonskog univerziteta kad su istraživali srodničke odnose u jednoj koloniji. Uzeli su DNK uzorke majki i njihovih mladunaca i proveli test očinstva u svim muškim kolonijama u krugu od oko 30 km.
Analiza je pokazala, da ne samo da se ženke uvijek pare s istim partnerom, da su dakle izuzetno vjerne, nego i da se isti mužjak pari i sa ženskim potomcima prvobitne ženke, što podiže razinu srodnosti u koloniji. To povećava međusobnu spremnost na pomoć i ima određenu evolucijsku prednost. No još nije jasno kako ženkama i njihovim kćerima uspijeva identificirati uvijek istog mužjaka.
Lov i prehrana
Lete relativno sporo i nisko, s mnogim mijenjanjem smjera i razdobljima jedrenja. Polaze tek u potpunom mraku. Ova vrsta, kao i svi potkovnjaci, može lebdjeti. Tijekom noći, lovi oko 3 sata, podijeljeno u dva leta. Lovina su prije svega kukci koje ne samo da lovi u letu, nego ih hvata i na bilju i s tla. Jede ih na određenom, istom mjestu.
Stanje
Brojno stanje ove vrste je drastično opalo u srednjoj Europi. Vrstu se smatra vrlo ugroženom.
Mancusa, Messina
Mancusa je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 315 m.
Puerto del Aire, General Canuto A. Neri
Puerto del Aire je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Canuto A. Neri.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1550 m.
Bajocij
U geološkoj kronologiji, Bajocij je doba u epohi srednje jure u jurskom periodu mezozojske ere fanerozojskog eona koji pokriva vrijeme od oko prije 171,6 miliona i oko prije 167,7 miliona godina. Bajocijsko doba slijedi aalenijsko doba i prethodi bathonijskom dobu iste epohe.
Stadij je ime dobio po gradu Bayeux, u regiji Normandija u Francuskoj.
Loma Verde, Santa María Chilchotla
Loma Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Chilchotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1425 m.
Cerro de León, Soledad de Doblado
Cerro de León je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soledad de Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Gaguinapuchi, Urique
Gaguinapuchi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1987 m.
Donja jura
Rana jura (u geologiji poznata kao Donja jura, originalno (a u Evropi još uvijek) poznata kao "lijas") je najstarija od tri epohe perioda jure.
Postoje velike lijaske naslage duž britanske obale, pogotovo u Dorsetu, što se pogotovo vezuje uz pionirski rad Mary Anning u Lyme Regisu. Facies donje jure u ovoj oblasti se prvenstveno sastoji od gline, te tankiim naslagama vapnenca i muljevca nataloženo u morskim uvjetima.
Možda najbolji primjer lijaske obale na svijetu su stijene Vale of Glamorgan u južnom Walesu. Prostirući se 22 kilometra južno od Cardiffa, ova specifična strata stijena, smještena na Bristolskom kanalu je mješavina škriljevca i vapnenca, stvorena za vrijeme geološkog meteža zvanog amorička orogeneza.
Vodi se rasprava oko točne baze Hettangijskog stadija, a samim tim i samog sistema jure. Biostratigrafski se koristi prva pojava psiloceratidnih amonita; ali ovo ovisi o prisutstvu relativno kompletnij amonitskih fauna, što stvara problem korelacije sa stratama u drugim dijelovima svijeta. Ukoliko se koristi ovaj biostratigrafski indikator, onda je Lias grupa — litostrafska podjela — pokriva obje strane jursko/trijaske međe.
Tokom ovog period, amonoidi, koji su umalo bili potpuno nestali za vrijeme izumiranja na kraju trijasa, su se proširili i stvorili veliko bogatstvo različituh i složenih oblika (pravi amoniti). Amoniti su tako brzo evoluirai, a njihove školjke su dobro očuvane, te predstavljaju važne zonske fosile. U samoj Evropi postoji nekoliko značajnih evolucijskih stadija amonita (v. npr. Davies, 1920, str.173-5)
Rana jura je bila važno vrijeme u evoluciji morskih reptila. U hettangiju su već postojeći rhaecijski ihtiosauri i pleziosauri nastavili s razvojem, dok su se isto vrijeme pojavili novi oblici morskih reptila, kao Ichthyosaurus i Temnodontosaurus među ihtiosaurima, te Eurycleidus, Macroplata i Rhomaleosaurus među plezisoaurima (sve Rhomaleosauridae, mada se po trenutnim definiticijama ta grupa smatra parafiletičnom). Svi ti pleziosauri su imali vratove srednje veličine i velike glave. U toarciju, pred kraj rane jure, pojavili su se talatosauri ili morski krokodili, isto kao i novi rodovi ihtiosaura (Stenopterygius, Eurhinosaurus, i primitivniSuevoleviathan) te pleziosaura (elasmosaurs (dugovrati) Microcleidus i Occitanosaurus, i pliosaur Hauffiosaurus).
Na kopnu se pojavio određen broj novih tipova dinosaura- heterodontosauri, scelidosauri, stegosauri i tetanurae, te se pridružili grupama kao što su podokesauri, prosauropodi i sauropodi preostalim iz trijasa. Uz njih su postojali i manji mesožderi kao sfenosuhidski i protosuhidski krokodili. U zraku su novi tipovi pterosaura zamijenili one izumrle na kraju trijasa. Dotle su u niskom raslinju živjele manje vrste ranih sisasvaca, isto kao i tritolodontski reptili nalik na sisavce, te gušteroliki sfenodonti i rane preci današnjih vodozemaca.
Ime Lias su geolozi preuzeli iz engleskog kamenorezačkog žargona, odnosno naćina na koji su kamenoresci izgovarali englesku riječ "layers" (slojevi).
Bitlis
Bitlis je administrativni centar istoimene turske provincije Bitlis od 46 111 stanovnika.
Geografske karakteristike
Bitlis leži na istoku Turske, u unutrašnjosti regije Istočna Anadolija u masivu Taurus. Grad leži u kotlini rijeke Bitlis (pritoke Tigrisa) na nadmorskoj visini od 1 400 m, udaljen oko 15 km zapadno od Jezera Van.
Historija
U antička vremena Armenci su grad zvali Balalesa ili Bakakeš, a kasnije Bakeš. Od 1182. pa sve do 1847. Bitlis je bio emirat u okviru Osmanskog Carstva kojim su vladale raznorazne kurdske dinastije
Za Prvog svjetskog rata - 1916. u okviru Kavkaske kampanje ruska kavkaska armija zauzela je Bitlis i susjedni Muş i držala ih pod okupacijom sve do kraja 1917.
Rötsweiler-Nockenthal
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Birkenfeld Retsvajler-Nokental se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Birkenfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 330 metara. Površina opštine iznosi 3,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 489 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 152 stanovnika/km².
Bat (geologija)
U geološkoj kronologiji bathonij je doba u epohi srednje jure u jurskom periodu mezozojske ere u fanerozojskom eonu koji pokriva vrijeme od oko prije 167,7 i oko prije 164,700 miliona godina. Bathonijsko doba slijedi bajocijsko doba i prethodi callovijskom dobu iste epohe.
Stadij je ime dobio po Bathu, gradu toplicama izgrađenim na jurskom vapnencu koji ima ljekovita svojstva. Sam grad je sagrađen na bathskom kamenu, svijetlom, bijelom oölitiskom vapnencu koji se kopa u obližnjim kamenolomima.
Las Margaritas, Allende
Las Margaritas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Allende.
Ekonomski rast
Općenito se pod njim podrazumijeva povećanje bogatstva, odnosno prihoda nečije nacije ili entitea. Uobičajeno se mjeri kroz postotak stvarnog bruto društvenog proizvoda ili BDP-a.
Las Margaritas, Allende
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1609 m.
Ekonomski rast
S obzirom da se ekonomski rast mjeri godišnjom promjenom postotka društvenog prihoda, ima sve prednosti i nedostatke koje se vezuju uz tu varijablu. Međutim, ljudi obično daju posebnu vrijednost godišnjoj promjeni postotka, vjerojatno zato što pokazuje što se događa s njihovim plaćama.
Castelferro, Alessandria
Castelferro je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 422 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 177 m.
Italijanska uprava za Kvarner
Italijanska uprava za Kvarner (italijanski: Reggenza Italiana del Carnaro) bila je država koju je Gabriele D'Annunzio proglasio u Rijeci 12. rujna 1920. godine. Ova samoproglašena država nikada nije dobila međunarodno priznanje i u prosincu ju je zamijenila Slobodna Država Rijeka.
Historija
Zbog odluke o mogućoj predaji Rijeke na Pariškoj mirovnoj konferenciji, D'Annunzijevi crnokošuljaši 12. rujna 1919. zauzimaju grad i prisiljavaju američke, britanske i francuske snage na povlačenje. Iako su D'Annunzijeve pristaše smatrale da će Italija anektirati Rijeku, to se nije dogodilo. Italija je umjesto toga započela blokadu Rijeke, zahtijevajući da se pobunjenici predaju.
Nakon toga, D'Annunzio je proglasio Italijansku upravu za Kvarner s "ustavom" koji je sadržavao mnoge elemente talijanskog fašizma i u kojem je on dobio titulu vođe (Commandante). Budući da D'Annunzio nije priznavao Rapalski ugovor, najavio je rat Italiji. Na kraju je predao grad u prosincu 1920. nakon bombardiranja talijanske mornarice (događaj znan kao Krvavi Božić).
Kvarnerska povelja
120px|left|thumb|D'Annunzio na poštanskoj marki Rijeke, 1920. godine Kvarnerska povelja (italijanski: Carta del Carnaro) figurirala je kao ustav D'Annunzijeve uprave, a bila je spoj anarhističkih, fašističkih i demokratskih republikanskih ideja. D'Annunzija se često smatra prethodnikom ideala i metoda talijanskog fašizma. Ovaj ustav je D'Annunzio napisao zajedno sa sindikalistom Alcesteom De Ambrisom, koji je izrado politički i pravni okvir ovog dokumenta, dok ga je D'Annunzio pjesnički uljepšao. De Ambris je bio na čelu skupine pobunjenih talijanskih mornara koji su ustupili svoj brod D'Annunziju. Poveljom je osnovana korporativistička država s devet udruženja koji su predstavljali razne gospodarske sektore s obveznim članstvom. U desetom takvom udruženju, koje je osmislio sam D'Annunzio, bili bi superiorniji pojedinci.
Zakonodavna vlast sastojala se od dva doma (Consiglio degli Ottimi i Consiglio dei Provvisori), čije bi zajedničke sjednice (Arengo del Carnaro) odlučivale o stranim sporazumima, dopunama ustava i imenovanju diktatora u slučaju nužde. Poveljom je kao glavnom načelu države određena "glazba".
Crucero Gracias a Dios, Jesús María
Crucero Gracias a Dios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1996 m.
Cadria, Brescia
Cadria je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Old Town, Maine
Old Taun je grad u američkoj saveznoj državi Mejn.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.840, što je 290 (-3,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Nuklearno gorivo
Nuklearno gorivo je materijal koji sadrži atomske jezgre nekih teških kemijskih elemenata kojima se mogu ostvariti nuklearni procesi za oslobađanje energije.
U nuklearnom gorivu takvi se procesi podržavaju sami od sebe te se odvijaju lančano, prenoseći se od jedne do druge atomske jezgre i to kada se u nuklearnom reaktoru nađe dovoljna količina nuklearnog goriva raspodijeljenog na pravilan način. Nuklearni gorivni ciklus skup je aktivnosti kojima se dobiva sirovina za gorivo, izrađuje gorivo, upravlja njegovim korištenjem i brine o iskorištenom gorivu (spremanju, preradi i odlaganju radioaktivnog otpada). Nuklearno gorivo je najgušći dostupni izvor energije.
Većina nuklarnih goriva sadrže teške fisijske elemente koji uzrokuju lančanu reakciju nuklearne fisije u nuklarnom reaktoru. U najčešća nuklearna goriva ubrajaju se tri fisilna materijala : uranij-235 (235U), plutonij-239 (239Pu) i uranij-233 (233U). Samo jedan od njih nađen je u prirodi više nego u tragovima, a to je izotop 235U. On čini samo oko 0,7% prirodnog elementa uranija, stoga se taj materijal zove prirodno ili primarno nuklearno gorivo. Druga dva nuklarna goriva, 239Pu i 233U, dobivaju se u nuklearnim reaktorima. Bombardiranjem neutronima od 238U nastaje 239Pu, a od 232Th nastaje 233U - to su sekundarna nuklearna goriva, a 238U i 232Th od kojih nastaju ta sekundarna goriva nazivaju se oplodnim materijalima. Izvorni materijali za nuklearno gorivo, uranij i torij, široko su rasprostranjeni u Zemljinoj kori te su veliki energetski potencijali. Njihova ukupna količina do dubine od oko 5km procjenjena je na približno 12•1012t. Najveći dio tih elemenata rijetko se susreće u koncentracijama ekonomičnim za eksploataciju, međutim, moguće je iz umjereno siromašnih ruda, sa sadržajem od oko 0,1% uranija, dobiti 20 do 30•106t uranija i nekoliko milijuna tona torija. Oni imaju više od deset puta veći energetski potencijal nego sve postojeće zalihe fosilnih goriva (ugljen, nafta, plin).
Osobine i vrste nuklearnih goriva
Nuklearno gorivo mora biti vrlo čisto i bez primjesa koje apsorbiraju neutrone. Prije stavljanja u nuklearni reaktor, gorivo se stavlja u metalne košuljice koje trebaju zadržati fisijske fragmente za svo vrijeme ciklusa u nuklearnom reaktoru, kao i za vrijeme njegove prerade. Budući da se u nuklearnom reaktoru stvara toplinska energija, nuklearno gorivo izloženo je visokim temperaturama i temperaturnim gradijentima, te ionizirajućem zračenju koje mijenja fizička i kemijska svojstva materijala. Stoga, pored čistoće, nuklearno gorivo mora biti postojano i izdržljivo u takvim uvjetima.
MOX
Zbog promjene kristalne strukture na dosta niskim temperaturama metalni plutonij ne upotrebljava se kao nuklearno gorivo, već njegove legure ili oksidi. Obično se upotrebljava sinterirana smjesa uranijeva i plutonijeva dioksida. Posebnu teškoću predstavlja opasnost da se tijekom izrade gorivih elemenata ne stvori kritična masa već s malom količinom plutonija. Zbog emisije jakog α-zračenja, u plutoniju se stalno stvara toplinska energija. Torij se kao oplodni materijal upotrebljava slično kao 238U. Torij se obično kombinira s uranijom u obliku čvrste smjese njihovih dioksida ili dikarbida.
Metalna goriva
Čisti metalni uranij rijetko se upotrebljava kao nuklearno gorivo usprokos svojim dobrim osobinama (npr. toplinska vodljivost), jer pri zagrijavanju na dosta niskoj temperaturi mijenja kristalnu strukturu, a time fizička i mehanička svojstva. Legiranjem uranija s drugim metalima: niobijem, molibdenom, cirkonijem, aluminijem i drugima, mogu se poboljšati osobine metalnog uranija kao nuklearnog goriva, ali ne toliko da bi se mogao svrstati u šire upotrebljavana goriva.
Keramička goriva
Keramička goriva imaju bolju toplinsku vodljivost od oksidnih, no sklonija su naticanju uslijed fisijskih produkata, te se o njihovom ponašanju manje zna. Najčešća su takva goriva uranijev karbid (UC) i uranijev nitrid (UN) koji primjenjuje NASA.
Taline soli
U ovom tipu goriva, fisijski materijal otopljen je u talini neke soli koja služa kao hladilo. Najčešće se radi o fluoridima.
Otopine soli
Gorivo je vodena otopina uranilovog sulfata ili neke druge soli uranija. Ovaj tip goriva nije se koristio u reaktorima velike snage. Prednost mu je dobra iskoristivost neutrona, a nedostatak najlakša disperzija u slučaju nezgode.
Lord Jim
Lord Jim je roman anglo-poljskog književnika Josepha Conrada, prvotno objavljen u nastavcima u Blackwood's Magazine od oktobra 1899. do novembra 1900. Protagonist romana, inspiriran stvarnim događajima vezanim uz slučaj broda SS Jeddah, je ambiciozni engleski pomorac po imenu Jim čija je reputacija i karijera pomorskog časnika uništena nakon sudjelovanja u skandaloznom napuštanju broda s putnicima, a koji iskupljenje pokušava pronaći pomažući stanovnicima indonežanskog otoka da se obrane od bandita. Narator romana je Charles Marlow, česti lik u Conradovoj prozi i piščev alter ego.
Lord Jim je dva puta bio ekraniziran - godine 1925. kao nijemi te godine 1965. kao raskošni pustolovni spektakl gdje je glavnog junaka tumačio Peter O'Toole.
Eksterni linkovi
Izvori Komentari
Gornja jura
Kasna jura (isto tako poznata kao Malm) bila je epoha jurskog geološkog perioda. Trajala je od prije 161,2 Ma do prije 145,5 Ma (miliona godina).
Život
Ovaj period je dobro poznat po mnogim slavnim tipovima dinosaura:
El Bonete, Tuzantla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1057 m.
Terpezița, Terpezița
Terpezița je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Terpezița.
Skorenovac
Skorenovac je selo u opštini Kovin, u Južnobanatskom okrugu autonomne pokrajine Vojvodine Republike Srbije. Geografski najbliži veći gradovi su Kovin (6 km), Smederevo (16 km), Pančevo (30 km) i Beograd (46 km).
Geografske odlike
Naselje je smešteno na perifernom delu Banatske lesne terase, na 77 m nadmorske visine. Gradnja prvih kuća na mestu današnjeg Skorenovca je počela 1883. godine, nakon velike poplave koja je zadesila priobalna naselja na Dunavu. Otvaranjem nove saobraćajnice preko Brestovca, Omoljice i Starčeva povezan je sa Pančevom.
Istorija
Selo po imenu Đurđevo je postojalo između 1869. i 1886. godine na lokaciji između Banatskog Brestovca i reke Dunav. Prvobitni stanovnici Đurđeva bili su mađarske (Paloc, ) porodice koje su došle iz Banatskog Novog Sela, Jermenovaca , Šandorfalve , kao i iz okoline Segedina i Banatskog Dušanovca (/). U Đurđevu je 1869. godine bilo 396 stanovnika. Kasnije, 1883. godine, u Đurđevo se doselilo 645 porodica (oko 2.000 osoba) Sekelja. U tom periodu na Dunavu nije bilo nasipa pa je reka, izlivajući se svake godine, nanosio velike štete selu i obradivom zemljištu, pa je većina ugroženog stanovništva preseljena je na lokaciju današnjeg Skorenovca, a manji deo u Ivanovo. Skorenovac (tada prozvan imenom ), osnovan je 1886. godine u vreme Austrougarske monarhije i vladavine Franje Josipa.
Godine 1888. selo je imalo 506, a 1910. godine 685 kuća. Većina doseljenika bili su Sekelji koji su došli iz Bukovine. Istovremeno sa Sekeljima, u Skorenovac je došao i izvestan broj nemačkih porodica iz današnjeg Plandišta i Pločice  te porodica banatskih Bugara iz mesta Dudešti Veki (Dudestii—Vechi/Ó—Besenyő/Altbeschenowa/Stár Bišnov). Većina stanovnika (Mađari, Bugari i Nemci) bila je rimokatoličke veroispovesti. Krajem 1891. godine (kada je počela gradnja crkve) i početkom 1892. godine (kada je gradnja završena) počinje se sa pisanjem crkvenih knjiga. Od 1869. pa do 1892. godine crkvene knjige su se nalazile u katoličkoj crkvi u Banatskom Brestovcu.
Pored kulture i običaja, Sekelji su na novo stanište, iz starih krajeva, doneli veliki broj autohtonih primeraka životinjske i biljne vrste. Primeri za to su domaće životinje koje su bile uzgajane u Erdelju i Bukovini kao što su sivo goveče od stoke, zatim od ovaca đimeška racka ovca, od svinja mangalica i od živine erdeljsku gološiju.
Da bi sačuvali stada i svoje bogatstvo Sekelji su za ispomoć doveli sa sobom i izvanredne pasmine Kuvas, koji su bili glavne čuvarkuće i čuvari stada. Obično su ih držali u paru, radi odbrane od divljih životinja, zbog njihove izuzetne inteligencije i taktike koju su koristili u borbama protiv vukova. Sa ovim su Sekelji minimizirali štetu i eventualan gubitak psa, što je u ono vreme značilo i gubitak dela stada ili imovine a ujedno i šanse za opstanak pojedinca, vlasnika psa i stada.
Pored kuvasa, imućniji Sekelji su za čuvanje stada, na pašnjacima ispod sela i salašima (Szálás, Tanya) pored Dunava koristili i Komondore, koje su u Skorenovac doneli Paloci, takođe skorenovački stanovnici. Oni su u novo stanište doneli sa sobom i mađarsku racku ovcu. Svaki domaćin, a koji je bio ujedno i lovac, je koristio dugonogog kopoa kao ispomoć u lovu dok su ostala domaćinstva više koristila kratkonogog kopoa koji je bio više verziran za borbu protiv štetočina i čuvanje kuće. Donesen je i izvestan broj Mudija, koji su bili popularni zbog jednostavnog održavanja i nisu zahtevali puno pažnje, već su se više brinuli sami o sebi.
Većina ovih životinjskih vrsta je, do druge polovine 20. veka, nestala iz sela. Zamenjeni su novim vrstama koje su bile prihvaćenije zbog upotrebne svrhe. Došle su nove vrste krava koje su davale više mleka i mesa, nove sorte svinja i kokošaka. Posle Drugog svetskog rata je uzgajanje ovaca i koza u većem broju, po domaćinstvu, u Vojvodini zabranjeno tako da su ove vrste potpuno nestale.
Istorijski nazivi regiona i samog mesta
mini|250p|[[Đeram kod Skorenovca]]
Ime sela kroz istoriju:
Broj stanovnika i demografski podaci
U Skorenovcu, prema popisu iz 2002. godine, živi 2.035 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,4 godina (37,7 kod muškaraca i 41,2 kod žena). U naselju ima 953 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,70.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Mađarima, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u ukupnom broju stanovnika. Skorenovac je najjužnije mesto na Svetu u kojem Mađari čine većinu stanovništva.
Nacionalni sastav po popisima
Pored navedenih nacija, u Skorenovcu još žive Albanci, Makedonci, Muslimani, Romi, Rumuni, Slovenci, Ukrajinci i Hrvati.
Poreklo skorenovačkih Sekelja
mini|desno|250p|Vinogradarska koliba Postojbina Sekelja koji su se doselili u Skorenovac je Erdelj u Transilvaniji, sada područje u Rumuniji koje se zove Hargita.
Raspust (TV drama)
Raspust je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1968. godine. Predstavlja petu epizodu TV-serije Samci. Režirao ju je Zdravko Šotra, a scenario je napisao Gordan Mihić.
Skorenovac
Poreklo skorenovačkih Sekelja
Putešestvije Sekelja je počelo 1764. godine kada su u mestu Madefalva Sekelji podigli bunu protiv vladavine Marije Terezije i prisilne mobilizacije. U masakru dana 7. januara 1764. pobijeno je između 200 i 400 Sekelja. Veliki broj stanovnika, zajedno sa neidentifikovanim brojem čango porodica, prebegao je u Moldaviju i nedugo posle u Bukovinu, gde je osnovano pet sela: koja se danas nalaze u Rumuniji pored reke Sučave u istoimenom okrugu.
Ova sela su osnovana osamdesetih godina 18. veka. U drugoj polovini 19. veka deo stanovnika raseljen u Južni Banat u mesta Skorenovac, Ivanovo i Vojlovica. Početkom 20. veka nekoliko stotina familija je emigriralo u Saskačevan ( (Kanada)) u okolini Ridžajne. Godine 1941. godine kompletno stanovništvo iz svih pet sela raseljeno je po regionu Tolna u tadašnjoj Mađarskoj.
Kao populacija, Sekelji potiču iz kraja u narodu zvanog  zemlja Sekelja  koja je u nekadašnjoj Kraljevini Mađarskoj obuhvatala istorijska područja: „Čiksek, Marošsek , Aranjošsek , Udvarheljsek i Haromsek “.
Sekelji svoju etničku autohtnost prikazuju kroz kulturnu baštinu, običaje i tradiciju. Najpoznatiji primeri za to su Sekelj kapija, Kopja i Rovaško pismo. Zatim ornamentalni vezovi, ručni radovi, ornamentalne kutije za čuvanje porodičnih dragocenosti itd.
Prezimena prvih naseljenika Skorenovca:
Iz Andrašfalve: Daradič (Daradics), Čiser (Csiszer), Ereš (Erõs), Fabijan (Fábián), Gal (Gál), Gece (Geczõ), Đerđ (György), Ileš (Illés), Jakab (Jakab), Janoš (János), Katona (Katona), Kelemen (Kelemen), Kemenj (Kemény), Kiš (Kis), Korodi (Koródi), Kovač (Kovács), Lakatoš (Lakatos), Laslo (László), Lipina (Lipina), Lukač (Lukács), Miler (Müller), Palko (Palkó), Pastor (Pásztor), Petreš (Petres), Petar (Péter), Hompot (Hompot), Hušori (Husori), Šebeščan (Sebestyén), Šit (Schidt), Sakač (Szakács), Satmari (Szatmári), Ranc (Rancz) i Varga (Varga).
Iz Ištenšegitša: Ambruš (Ambrus), Barabaš (Barabás), Bartiš (Bartis), Bereš (Béres), Bot (Bot), Borbandi (Borbandi), Bete (Bõte), Dudli (Dudli), Falukezi (Faluközi), Finja (Finnya), Filep (Fülöp), Đerfi (Gyõrfi), Janoš (János), Kato (Kató), Lovas (Lovász), Mađaroš (Magyaros), Makrai (Makrai), Mikloš (Miklós), Nađ (Nagy), NJistor (Nyisztor), Pek (Pék), Šanta (Sánta), Sabo (Szabo), Sas (Szász), Sete (Szõte), Tamaš (Tamás), Urkon (Urkon) i Vanča (Váncsa).
Iz Hadikfalve: Bereti (Beréti), Breti (Bréti), Biro (Biro), Čiki (Csiki), Dani (Dani), Erdeš (Erdõs), Fazekaš (Fazekas), Fodor (Fodor), Forai (Forrai), Galamboš (Galambos), Kerekeš (Kerekes), Kiš (Kis), Kozma (Kozma), Kožan (Kozsán), Kele (Kölõ) i Škasijan (Skasszián).
Iz Jožeffalve: Kurko (Kurkó), Kušar (Kusár), Palo (Palló), Maksem (Mákszem), Mezei (Mezei), Sekelj (Székely) i Varda (Várda).
Važniji događaji u životu sela po godinama
mini|desno|250p|Plan Skorenovca
mini|desno|250p|FK Plavi Dunav iz 1930-ih
Tridesete godine 20. veka su obeležile period blagostanja i ekonomske stabilizacije sela. To je trajalo sve do aprila 1941. godine, početka Drugog svetskog rata i dolaska nemačke vojske u Skorenovac. Selo nije osetilo težinu rata pošto stanovnike sela niko nije dirao, a frontovi su bili daleko. Nemačka vojska je bila stacionirana u selu sve do kraja rata i dolaska Rusa. Izvestan broj stanovnika sela nemačke narodnosti je pobegao pred ruskom armijom, zajedno sa nemačkom vojskom koja se povlačila, dok je dosta njih ostalo. To se može videti iz prezimena nekih od današnjih stanovnika, u početku su se, iz straha od represalija, izjašnjavali Mađarima a kasnije su se tokom godina ili utopili u sredinu ili odselili. Ovo je naročito bilo izraženo tokom šezdesetih godina prošlog veka kada se tadašnja Jugoslavija otvorila prema zapadu.
Rusi koji su došli u selo takođe nisu dirali stanovništvo. To se najviše može zahvaliti dr Ataljancu, koji je bio Jermen poreklom. Pričao je ruski i imao iskustvo sa vojskom, pošto je početak svoje karijere proveo kao vojni lekar u ruskoj vojsci. Rusi su ostali u selu veoma kratak period, manje od mesec dana. Posle rata, Drugog svetskog rata, došao je period kolonizacije, nacionalizacije i obaveze. Veoma mali broj kolonista je doseljen u Skorenovac. Tek toliko da se popune napuštene nemačke kuće. Kolonisti koji su došli u Skorenovac su bili srpske nacionalnosti i došli su sa juga centralne Srbije i Kosova. Druga generacija kolonista se već prilagodila seoskom načinu življenja i većina dece kolonista je ubrzo progovorila ili razumela pored srpskog i mađarski jezik. Zabeleženo je da su tada Skorenovčani prvi put videli šarplaninca, psa, kojeg su kolonisti doveli sa sobom.
Seoski slave i običaji
Ovo je stara paganska tradicija koja skoro da se nije ni promenila od davnina. Verovanje je da nošenjem crvene i bele boje ljudi mole Baba Martu za milost, nadajući se da će duga zima brže proći i da će proleće ubrzo da pokaže svoje boje.
Svadba
Sekeljska svadba se održava po običajima koji se prenose s kolena na koleno, a običajne svečanosti traju od tri pa do sedam dana.
Prvo mladi obaveštavaju svoje roditelje o svojoj nameri i traže blagoslov od njih. Momak, kada dobije blagoslov od glave porodice, odlazi sa ocem kod devojčinih roditelja da zvanično zaprosi devojku. Ako sve prođe u redu roditelji momka i devojke ugovaraju mesto i vreme održavanja svadbarskih svečanosti.
Svaka porodica pravi svoj spisak gostiju i mlada i mladoženja posebno pozivaju svoje najbolje prijatelje gde ih obaveštavaju o svojoj nameri i traže od njih da im se pomogne u organizovanju svadbe. Drugarice za svadbu dobijaju svadbarsku titulu njosojulanj a drugovi vefelj. Određuje se glavni vefelj koji najbolje poznaje običaje i ima autoritet da sprovodi pripreme i da organizuje ostale mladiće. On dobija titulu glavnog vefelja. On dobija vefeljsko obeležje, vefeljski štap i zaduženja. NJemu se predaje spisak gostiju i svi potrebni podaci o svadbi.
Dve, tri nedelje pred svadbu glavni vefelj se oblači u narodnu nošnju uzima svoj ukrašeni štap, upreže svoje konje i ukrašava ih pletenim vrpcama, trakama, nacionalnih boja, na svoja ukrašena kola stavlja burence sa vinom i okuplja ostale vefelje. Tako opremljen prvo odlazi kod kuma gde mu mladoženja predaje zvaničan poziv za kumstvo a glavni vefelj poziv njegovoj porodici za svadbu. Tu se obavezno nazdravi i nastavlja se odlaskom i pozivanjem najbliže rodbine, prijatelja i poznanika, dok se bure ne isprazni. Ovime se daje svima dovoljno vremena da se pripreme za svadbu.
Nekoliko dana pred svadbu glavni vefelj opet ponavlja istu proceduru oblačenja i ukrašavanja konja i kola i zajedno sa ostalim vefeljima odlazi da sakupi i donese potrebne stvari za održavanje svadbe. Prolazeći kroz selo od jedne do druge kuće oni pevaju svadbarske pesme i skupljaju stolove, stolice, tanjire, viljuške, kašike, noževe, stolnjake. Ovime obaveštavaju celo selo o budućem događaju.
Svadba se obično zakazuje za subotu. Do petka se sve spremi a u subotu ujutro počinje se sa samom svadbom. Prvo dolazi kum i najbliža rodbina a posle polako i ostali svadbari, svi oni se poslužuju sa paprikašom i slanim pecivima. Kum u narodnoj nošnji se posebno ukrašava sa lentom koja može imati nacionalne boje ili neka druga obeležja u zavisnosti od društvenog statusa kuma, dok ostali gosti se ukrašavaju sa cvetovima na reveru. Tradicionalno ti cvetovi su od papira.
Isto u jutarnjim satima mlada šalje dar svom izabraniku, belu vezenu košulju. Donosioci dolaze sa okićenim zaprežnim kolima i oni se primaju sa počastima. Mladoženja oblači primljeni dar i svatovi kreću ka mladinoj kući. Dolaskom mladoženje i ostalih svatova u mladinu kuću počinje ceremonijal kićenja neveste. Mlada je obučena sva u belo i prima mladoženjin krunski venac kojim je dariva i stavlja mladi na glavu. Krunski venac je simbol predavanja jedno drugome, zalog vernosti u budućem zajedničkom životu.
Posle ovoga čina svatovi se razilaze i u ugovoreno vreme se nalaze ispred crkve. Ispred crkve mlada i mladoženja po prvi put se odvajaju od svojih svatova i zajedno ulaze pred oltar. Tu se odigrava čin venčanja pred Bogom. Posle ovog ceremonijala novi bračni par, uz pratnju svadbarske muzike, odlazi u prostorije gde je mladoženja organizovao svadbeno veselje.
Svatove već očekuju pripremljena peciva, rakija i vino, tada se i obavlja ceremonija primanja novog člana, mlade, u porodicu, posle koje svi počinju da se vesele pevaju i igraju.
Večera je poseban događaj sa posebnom tradicijom. Kada svi svatovi posedaju za stolove i kada se muzika utiša, kum održi govor gde se veliča mladoženjino bogatstvo i mladina lepota, posle čega vefelji prvo unose supu, što označava početak večere. Glavni vefelj recituje stih po stih predviđene recitacije i hvali hranu koju će gosti imati prilike da probaju i sve je popraćeno sa muzičkim efektima gde se gosti time animiraju. Posle supe na red dolazi pečenje, salata, kompoti i ostali prilozi glavnom jelu. Na kraju večere dolazi na red torta. Svako unošenje ovih jela je poseban događaj i sledi isti ritual hvaljenja hrane, dok se piće neprekidno troši.
Po završetku večere gosti ponovo počinju da se vesele, igraju čardaš i pevaju. Negde oko ponoći mlada i mladoženja ustaju najavljuju svoj odlazak i sami odlaze u svoj novi dom. Tu se presvlače i mlada se oblači u narodnu nošnju gde dominiraju crvena i bela boja, dok mladoženjinom nošnjom dominira crna i bela boja. Kada je ova ceremonija obavljena novi bračni par se vraća da nastave svadbarsko veselje i tada se služe sitni kolači. Ulaskom para među svatove nastaje zadirkivanje mladih, pošto su sa ovim činom postali čovek i žena, a veselje dostiže kulminacije i traje sve do podneva sledećeg dana, nedelje. Ako neko od vefelja nije bio dovoljno jak da izdrži do ovih sati, pa je ranije otišao kući, preostali vefelji idu po njega, vezuju užetom, kite sa osušenom stabljikom kukuruza i dovlače ga nazad na svadbu (ovaj običaj se zove Kalato (Káláto) i svi gosti mogu biti predmet ovog običaja u narednim danima, dokle god ima preostale hrane). Preostalim gostima se služi kisela čorba, posle koje se gosti počinju polako razilaziti.
San José el Tesorero, Mezquitic
San José el Tesorero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 169 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2031 m.
Kastriot
Kastriot može biti:
Caney, Oklahoma
Kejni je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 205, što je 6 (3,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Puente de Morales, Tototlán
El Puente de Morales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tototlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1550 m.
Madonna Immacolata, Benevento
Madonna Immacolata je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 267 m.
Cerny
Serni je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Eson koja pripada prefekturi Etan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3066 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 178 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,13 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 70 metara (maksimalnoj 152 m, a minimalnoj 52 m).
Gormond od Picquignyja
Gormond od Picquingnyja (Gormond de Picquigny; također poznat i po imenima Garmond, Gormond, Germond, Guarmond, Waremond ili Warimund; prije 1069 - 1128) bio je latinski patrijarh Jeruzalema od 1118. do smrti.
Rodio se u plemićkoj porodici iz francuske Pikardije, te neko vrijeme bio feudalni gospodar Picquignyja. Imao je suprugu po imenu Béatrix de Daours, a s njom i petoro djece, uključujući sina Gerarda koji će naslijediti njegovo leno.
Dužnost patrijarha u Jeruzalemu je preuzeo nakon smrti svog prethodnika Arnulfa od Chocquesa. Godine 1120. je sazvao Sabor u Nablusu čije su odluke predstavljale svojevrsni konkordat između Crkve u Outremeru i Jeruzalemskog Kraljevstva. Mnogo poznatija je bila odluka da se odobri rad grupe vitezova na čelu sa Hugues de Payensom koji će kasnije postati poznati kao templari. Godine 1123. je pak njegovim posredovanjem sklopljen sporazum o vojnom savezu između Jeruzalemskog Kraljevstva i Republike Venecije koji je po njemu dobio ime Pactum Warmundi. Sačuvana je i njegova koresponedncija sa španskim historičarem Diegom Gelmirezom, nadbiskupom Santiaga de Compostele. Gormond, koji je u kronikama opisan kao dobar i vjeran prijatelj kralja Balduina II je preminuo 1128.
Huey-Cal, General Canuto A. Neri
Huey-Cal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Canuto A. Neri.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 856 m.
La Espuela, Allende
La Espuela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1638 m.
Donja Mahala
Donja Mahala je naseljeno mjesto u sastavu općine Orašje, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH.
Žuta (film)
Žuta je jugoslovenski film iz 1973. godine. Režirao ga je Vladimir Tadej, a scenario je napisao Gordan Mihić. Izašao je u bioskope 7. juna i postao veliki hit. Sokićevoj je ovo najhvaljenije izvođenje u karijeri, za koje je bila nagrađena Zlatnom arenom na Filmskom festivalu u Puli 1973. godine. Ružica je za ulogu dobila tadašnjih dve hiljade dinara, što je bilo jako malo.
Santa Marina, Salerno
Santa Marina je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Žuta (film)
Radnja
Žuta je devojka koja sticajem okolnosti postaje lutalica, iako duboko u sebi gaji ljubav prema deci i želi vlastiti dom. Kada je iz nepoznatih razloga privedu u policijsku stanicu, ona dobrodušno i naivno počinje da pripoveda svoju priču, nadajući se da će je čuvar pustiti. U pritvoru upoznaje ljude najrazličitijih profila – skitnicu, „studentkinju“, modistkinju, homoseksualca (s kojim se sprijatelji). Iako u jednom trenutku sebi priznaje da za nju nema ko da dođe, jer nikome nije potrebna, pomoć stiže baš kada se ne nada...
Santa Marina, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 467 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 405 m.
Pripčići
Pripčići je gradsko naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 190 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 258 stanovnika).
Selo se nalazi ispod suma,usjeceno na obalama rijeke Lima.Bogato sumama i prirodnim izvoristima. Prema opisu iz knjige Januzovića iz 1977 godine zemlja i imanja u mjestu Poljica su veoma dobrog kvaliteta u ravnici rodna, pogodna za poljoprivredu, voćarstvo i ratarstvo, dok su ostala zemljišta i imanja koja se prostiru od Osnovne Škole prema Ljetinama i Lukama vodnjava,teska,krševita i glinasta.Od starosjedioca se izdvajaju plemena Rudići, Hajdarpašići i Medjedovići.Selo je udaljeno 2.8 kilometra od grada.
Mjesta u selu:
Demografija
U naselju Pripčići živi 142 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 33,5 godina (30,1 kod muškaraca i 37,7 kod žena). U naselju ima 48 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,96.
Stanovništvo u ovom naselju su većinom Srbi, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Oksford
Oxfordij je prvi stadij epohe kasne jure. Pokriva vrijeme između 161,2 ± 4 Ma i 155,7 ± 4 Ma (miliona godina).
Ime je dobio po gradu Oxfordu u Engleskoj.
Resuchi, Urique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1916 m.
El Rodeo, San Carlos
El Rodeo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Carlos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 337 m.
2,4-Dinitrohlorobenzen
2,4-Dinitrohlorobenzen je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 202,552 Da.
Notni vrat
[[Datoteka:Izgled note.jpg|thumb|right|130px|Delovi note:
Fibbiano, Lucca
Fibbiano je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Notni vrat
1. <font color=#FF0000>Glava
2. <font color=#0000FF>Vrat
3. Barjačić ]] Nota (lat. znak) je znak za beleženje tonova u linijski sistem.
Notni vrat
70px|thumb|right Kod manjih notnih vrednosti (počev od polovina note) notnoj glavi se dodaje notni vrat.
Slučajevi u kojima se odstupa od datog pravila
690px|thumb|center
AMPK
Termin AMPK ima više značenja:
La Primavera, Soledad de Doblado
La Primavera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soledad de Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Kimeridž
Kimmeridgij je stadij epohe kasne jure. Pokriva vrijeme između 155,7 ± 4 Ma i 150,8 ± 4 Ma (miliona godina).
Pik (razvrstavanje)
Troslov PIK može značiti:
Kimeridž
Stadij je ime dobio prema Kimmeridgeu, gradu na obali Dorseta u Engleskoj. Plaža Kimmeridge Baya je dobro mjesto za traženje fosila — postoje primjerci koje izbacuje plima.
Riscossa, Treviso
Riscossa je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Bojko Borisov
Bojko "Буци симитлийската булка" Metodijev Borisov (13. juna 1959) je bugarski desničarski političar koji je od 2009. do 2013. vršio dužnost premijera Bugarske.
Pre ulaska u politiku je bio dugogogišnji takmičar i trener karatea, a također je radio kao instruktor u policijskim školama za komunističkog režima. Posle pada komunističkog režima je osnovao privatnu zaštitarsku kompaniju i služio kao telohranitelj političara kao što su Todor Živkov i Simeon II. Potonjem se pridružio kada je kandidat njegove stranke Nacionalni pokret Simeon II 2005. izabran u Narodnom sobranje. Iste godine se kao nezavisni kandidat takmičio i bio izabran za gradonačelnika Sofije, na koji položaj je formalno stupio 8. novembra 2005.
Borisov je kao gradonačelnik izgradio reputaciju zalaganjem za red i zakon i "čvrstorukaške" metode obračuna sa organizovanim kriminalom. Godine 2006. je osnovao stranku GERB s kojom je 2007. pobedio na prvim bugarskim izborima za Evropski parlament, a 2009. i na parlamentarnim izborima nakon kojih je postao 50. predsednik vlade Bugarske.
Mandat mu je obeležila svetska i evropska ekonomska kriza, a Bugarska je ostala najsiromašnija zemlja Evropske unije. Uprkos toga, Bugarska je relativno dobro prošla u usporedbi sa drugim zemljama EU, pre svega zbog nekorištenja evra kao nacionalne valute te bega stranih preduzeća iz susedne ekonomskom i političkom krizom teže pogođene Grčke. Borisov je, međutim, bio predmet kritika zbog nekih autoritarnih tendencija vladavine i stvaranja kulta ličnosti u državnim i njegovoj stranci bliskim medijama. Također je kritikovano inzistiranje na liberalnoj ekonomskoj politici i masovnoj privatizaciji, uključujući penzione fondove, što je oborio bugarski Ustavni sud.
Među privatizovanim preduzećima su se našle i kompanije za proizvodnju električne energije. Kada su one 2013. naglo podvostručile cene, došlo je do velikih nereda na ulicam Sofije. Borisov je nakon njih najavio ostavku rekavši "da ne želi biti deo vlade pod kojom policija tuče narod".
Mark Webber
Mark Alan Webber (Queanbeyan, Novi Južni Wales, 27. kolovoza 1976.) je australski vozač automobilističkih utrka, bivši vozač tima Red Bull-Renault u svjetskom prvenstvu Formule 1.
Potpuni popis rezultata u Formuli 1
(key) (Utrke u boldu označuju najbolju startnu poziciju) (Utrke u italicu označuju najbrži krug utrke) ‡ Dodjeljeno pola bodova zbog neodvežene utrke sa minimalnom distancom od 75% dužine ukupne utrke.
Ramakrišna
Ramakrišna (rođen kao Gadadhar Chattopadhyay ili Chatterji; Kamarpukur, Bengal, 18. veljače 1836. - Kolkata, 16. kolovoza 1886.) bio je indijski vjerski reformator i mistik.
O njegovu životu poznate su uglavnom legende. Potječe iz siromašne brahmanske obitelji, u mladosti je bio sklon mistici. Bio je svećenik božice Kālī u hramu blizu Kolkate, u kojem se posvetio asketizmu, jogi i tantričkim obredima.
U neohinduističkom duhu zastupao je stajalište o potpunoj istovrijednosti svih religija. U borbi protiv kastinskog ekskluzivizma i fanatizma vjerskih sekti bio je Gandhijev preteča. Sljedbenici su ga smatrali svetim čovjekom. Njegov učenik Vivekananda počeo je po cijelome svijetu osnivati misije, koje do danas prevode i promiču djela indijskog vedantskog naučavanja.
Fossieux
Fosje je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Šato Salen.