cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uglješa Danilović
Narodnooslobodilački rat
Od septembra do decembra 1941. godine bio je u Hercegovini, gde je radio na reorganizovanju ustaničke vojske i stvaranju partizanskih odreda. Od septembra 1941. godine, bio je komandant štaba NOP odreda u Hercegovini.
Od početka 1942. godine obavljao je funkciju političkog komesara štaba NOP odreda za istočnu Bosnu. Tokom 1942. i početkom 1943. godine, nalazio se u Šestoj istočno-bosanskoj brigadi, gde kao član Pokrajinskog komiteta KPJ i član Glavnog štaba NOV za Bosnu i Hercegovinu rukovodi vojnim poslovima Glavnog štaba za BiH.
Pred kraj Pete neprijateljske ofanzive u junu 1943. godine, Danilović se ponovno našao u Hercegovini, gde je rukovodio partijsko-političkim radom i vojnim poslovima. Iste godine biran je za člana Zemaljskog antifašističkog veća narodnog oslobođenja Bosne i Hercegovine i delegata Drugog zasedanja AVNOJ-a.
Posleratna karijera
Posle oslobođenja bio je na mnogim odgovornim državnim i partijskim dužnostima:
U više izbornih mandata bio je poslanik Savezne i Republičke skupštine. Bio je član Saveta federacije. Bio je rezervni general-potpukovnik u JNA. Godine 1973. dobio je nagradu ZAVNOBiH-a.
Preminuo je septembra 2003. godine u Sarajevu i sahranjen na sarajevskom groblju Bare.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i dugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima je i Orden junaka socijalističkog rada. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 27. novembra 1953. godine.
Glikoliza
thumb|600px|Pregled glikolize Glikoliza je proces koji se sastoji od niza reakcija i kojim se glukoza konvertuje u pirogrožđanu kiselinu i pri čemu se proizvodi relativno mala količina molekula ATP-a. U aerobnim organizmima glikoliza je praćena Krebsovim ciklusom i lancem elektronskog transfera, kojim se i proizvodi najveća količina molekula ATP-a, (ATP je izvor energije koju ćelije koriste). U aerobnim uslovima, tj. u prisustvu kiseonika, pirogrožđana kiselina ulazi u mitohondriju, gde se potpuno oksidiše u ugljen dioksid i vodu. Ako je količina kiseonika neadekvatna, na primer kao u mišićima tokom intezivne aktivnosti (trčanje, intezivni fizički rad, itd.) pirogrožđana kiselina biva konvertovana u mlečnu kiselinu. U anaerobnim uslovima, u uslovima gde kiseonik nije prisutan, pirogrođžana kiselina se konvertuje u etanol. Ova transformacije pirogrožđane kiseline u etanol je primer fermentacije.
Osnovni tipovi reakcija glikolize
Glikoliza je veoma važan proces bez kojeg ćelije ne bi mogle da funkcionišu. Glikoliza je takođe veoma složen proces, ali upoznavanjem osnovnih tipova rekacija, i sam proces biva jasniji. Tipovi rekacija koje čine glikolizu, zajedno sa enzimima koji katalizuju reakcije, su:
Premeštanje fosforil grupe
U ovoj reakcija, fosforil grupa biva premeštena sa jednog atoma kiseonika na drugi u samom molekulu. Katalizator ove reakcije je enzim koji pripada porodici mutaza.
Transfer fosforil grupe
U ovoj reakciji fosforil grupa biva premeštena sa ATP molekula na međučlan glikolize ili sa međučlana na ATP. Katalizator reakcije pripada porodoci aenzima kinaza.
Izomerizacija
Pri izomerizaciji ketoza se konvertuje u aldozu, i obrnuto, enzimom izomeraza.
Dehidracija
Pri dehidraciji molekule vode se eliminiše. Reakcija je katalizovana od strane enzima dehidrataza.
Kidanje aldol veze
Veza između dva ugljenikova atoma se kida pri ovoj reakciji, koja je katalizovana enzimom tipa aldolaze.
Glukoza 6-fosfat
Glukoza ulazi u ćeliju pomoću specijalnih transport proteina procesom olakšane difuzije i biva konvertovana u glukozu 6-fosfat. Ovo je moguće fosforilacijom pomoću molekula ATP-a, tako što se vrši transfer fosforil grupe sa molekula ATP-a na hidroksil grupu C-6 atoma glukoze. Ova reakcija je katalizovana enzimom heksokinaza.
Fruktoza 1,6-bifosfat
Još jednom fosforilacijom molekula ATP-a, fruktoza 6-fosfat se konvertuje u fruktozu 1,6-bifosfat. Ova reakcija je katalizovana enzimom fosfofruktokinaza, alosterični enzim. Brzina ostatka reakcija glikolize direktno zavise od aktivonosti ovog enzima, i samim tim ove reakcije.
Gliceraldehid 3-fosfat
Cepanjem fruktoze 1,6-fosfata dobijaju se dva jedinjenja gliceraldehid 3-fosfat i dihidroksiaceton fosfat. Dalja jedinjenja u glikolizi se sastoji od tri ugljenikovih atoma umesto šest ugljenikovih atoma. Cepanje fruktoze 1,6-fosfata je postignuto reakcijom koju katalizuje enzim aldolaza. Gliceraldehid 3-fosfat je u obliku koji je potreban da bi se nastavio proces glikolize, dok dihidroksiaceton fosfat nije.
Dihidroksiaceton fosfat
Dihidroksiaceton fosfat ne može da nastavi put glikolize u obliku u kojem je, već se vrlo lako može preobratiti u gliceraldehid 3-fosfat. Ova dva jedinjenja, dihidroksiaceton fosfat i gliceraldehid 3-fosfat predstavljaju izomere. Reakcija izomerizacije ova dva jedinjenja je katalizovana od strane enzima trioza fosfat izomeraza. Reakcija je veoma brza i povratna. Ovom brzom izomerizacijom se ustvari cepanjem fruktoze 1,6-bifosfata dobijaju dva molekula gliceraldehid 3-fosfata. Takođe ovom izomerizacijom, dihidroksiaceton fosfat se preusmerava na putanju kojom se odvija glikoliza.
1,3-Bifosfoglicerat
Do ovog koraka, u glikolizi je već uložena energija u vidu ATP-a, u vidu dva molekula. Reakcije koje slede su prve u glikolizi pri kojima se proizvode molekuli ATP-a, i uloženo vraća. Prva reakcija predstavlja konverziju gliceraldehid 3-fosfata u 1,3-bifosfoglicerat, koju katalizuje gliceraldehid 3-fosfat dehidrogenaza. Ovom oksido-redukcionom jednačinom se stvara jedinjenje visokog potencijala. Aldehidna grupa na prvom ugnjenikovom atomu (S1) se transformiše u acil fosfat. Energija potrebna za formaciju ovog anhidrida, koja ima visoki potencijal, potiče od oksidacije aldehidne grupe. U ovoj oksidaciji NAD je prihvatač elektrona.
3-Fosfoglicerat
Visoki potencijal transfera fosforil grupe sa 1,3-bifosfoglicerata je izvor molekula ATP-a. Fosfoglicerat kinaza katalizuje transfer fosforil grupe sa acil fosfata 1,3-bifosfoglicerata na ADP (Adenozin difosfat). Produkti ovog trnasfera su molekul ATP-a i 3-fosfoglicerat. Dakle ovom reakcijom, NAD je redukovan u NADH, i ATP je stvoren iz fosfata (obeležen sa Pi) i ADP-a.
2-fosfoglicerat
Reakcijom premeštanja fosforil grupe koverzijom 3-fosfoglicerata dobija se 2-fosfoglicerat. Reakciju katalizuje enzim fosfoglicerat mutaza. Uopšte, enzim mutaza je enzim koji katalizuje reakcije u kojim dolazi do intramolekularnog premeštanja (premeštanja u samom molekulu) hemijskih grupa, u ovom slučaju fosforil grupe.
Fosfoenol pirogrožđane kiseline
Dehidracijom 2-fosfoglicerata formira se enol. Enolaza katalizuje ovu reakciju i za produkat ima fosfoenolpiruvat (fosfoenol pirogrožđane kiseline).
Puy-de-Dôme (planina)
minijatura Puy-de-Dôme je cumulo-kupola (tholoidni) vulkan, jedan od najmlađih vulkana u Chaîne des Puys regiji Centralnog masiva u južnoj centralnoj Francuskoj. Zanimljivost vezana uz taj vulkan jest da se nalazi daleko od bilo koje tektonske ploče. Nalazi se 10 km od Clermont-Ferranda. Po vulkanu je nazvan departman Puy-de-Dôme. Najnovija erupcija dogodila se oko 5760. pne.
Historija
thumb|300px|Merkurov hram U prekršćanskoj Evropi Puy-de-Dôme je služio kao okupljalište za duhovne svečanosti. Na vrhu su sagrađeni hramovi, uključujući galorimski hram posvećen bogu Merkuru, otkriven 1873.
Godine 1648. je Florin Périer, na nagovor Blaisea Pascala, dokazao Toricellijevu teoriju prema kojoj su barometarska očitavanja uzrokovana težinom zraka. To je učinio mjerivši visinu stupca žive na tri različite visine Puy-de-Dôme.
Godine 1875. na vrhu je sagrađena fizička laboratorija. Od 1956. se tamo nalazi i antena TDF (Télédiffusion de France).
U posljednja vremena, Puy-de-Dôme je često služio kao cilj etape Tour de Francea. Tamo je godine 1964. Poulidor vodio borbu s Jacquesom Anqueutilom. Na vrhu je godine 1975. Eddy Merckx bio udaren u stomak od gledatelja.
Međutim, cesta je za bickliste otvorena samo u točno određena vremena (kada je zabranjeno korištenje drugih vozila). Godine 2006. se od 1.5. do 30.9. moglo voziti srijedom i nedjeljom od 7 do 9 sati ujutro.
Preislamska arapska poezija
десно|thumb|Ilustracija "Knjige pesama" ([[Kitab al-aghani), 1216-1220.]] Period pre objave Kurana i pojave i širenja islama kao monoteističke religije, poznat je u istoriji arapskih naroda kao period „džahilije“, tj. period „neznanja“ ili „varvarstva“. Otuda se i književnost tog vremena naziva el-edeb el-džahili.“. Međutim, treba naglasiti da se ovaj termin uglavnom odnosi na religijsko neznanje, budući da su stari Arapi još u to doba imali veoma razvijenu usmenu književnost, pre svega poeziju, koja je stotinama godina bila pamćena od strane zajednice i prenošena s „kolena na koleno“, sve dok u VIII veku nije započeto njeno sistemsko sakupljanje i zapisivanje. Time su nastale zbirka sedam Mualaka velikog rapsoda Hamada er-Ravije, zatim, zbornici Mufadalijat i Asmaijat (dobili su naziv prema svojim sačiniteljima – el-Mufadal ed-Dabi i el-Asmai). Vek kasnije, nastala je i čuvena antologija Hamasa Abu Temama, kao i Kitab eš-šir va–š-šuara (Knjiga o pesništvu i pesnicima) Ibn Kutejbe, a potom i Kitab el-Agani (Knjiga pesama), koju je sastavio Abu-l-Feredž el-Isfahani (umro 967.).
Sva ova dela, iako se često postavlja pitanje njihove (potpune) autentičnosti, značajan su izvor za arapsku preislamsku poeziju, koja je, pak, ne samo značajan istorijski izvor, već i „sveobuhvatna slika života starih Arapa“. U njoj nalazimo „obaveštenja o „unutrašnjoj slici“ života, o tome kako su stari Arapi mislili, kako su se odnosili prema životu, prema večnom pitanju o smislu postojanja, kako su osećali, kako su doživljavali sreću i nesreću, kako su voleli i mrzeli, radovali se i patili, koji su im bili običaji, koje su vrline a koje mane imali, koje su im bile bitne moralne i ljudske vrijednosti, i, najzad, kako su se snalazili u tegobnim uslovima života u pustinji.“
Nastanak i autentičnost
Iako se danas vrlo malo zna o počecima stare arapske poezije, za period njenog nastanka uzima se druga polovina V veka, iz koje potiču najstariji zabeleženi njeni fragmenti. Stoga, teorija o nastanku iste ima mnogo, kao i sumnji u pogledu njene autentičnosti, ako se ima u vidu način i vreme njenog fiksiranja. Najradikalniji stav na tu temu izneo je poznati egipatski naučnik i humanista, Taha Husejn, koji je dvadesetih godina proslog veka (tačnije, 1926., u svom delu Fi al-adab al-džahili,objavljenom u Kairu) izneo tvrdnju da je najveći deo onoga sto se smatra preislamskom poezijom falsifikat izvršen od strane filologa -pesniika iz drugog i trećeg veka hidžre (VIII i IX vek n. e.). Postoji i teorija da je stara arapska poezija sinteza nasleđa stare semitske poezije, iskazana na arapskom jeziku, koju je 1965. izneo egipatski pesnik i kritičar Salah Abdasabur. Međutim, najpopularnija teorija je da se ova poezija dugo razvijala, da bi u VI veku dostigla svoju završenu i savršenu formu, što je očigledno iz ogromnog pesničkog bogatstva sa karakteristikama jedne visoko razvijene pesničke kulture.
Preislamski pesnik
Pesnik u preislamsko doba smatran je osobom obdarenom „natprirodnim znanjem“, čarobnjakom u savezu sa duhovima (jinni) ili demonima (shayāţīn), visoko cenjenim zbog magijskih moći za koje se verovalo da poseduje. Bio je neka vrsta javnog zastupnika plemena -on izražava kolektivna osećanja, misli, težnje i stanje plemena, njihov je vodič u miru, šampion u ratu. Njemu bi se obraćali za savet u potrazi za novim ispašama, a svojim prokletsvom mogao je prouzrokovati nesreću protivniku (za ovu njegovu funkciju vezuje se vrlo rani nastanak satire (hijā’) kao književnog oblika u arapskoj poeziji). Tek kasnije, sa razvojem poezije, sve više bledi njegova uloga vrača i ratnika, a sve više se posvećuje pesničkim nadmetanjima, koja su se u određeno doba godine održavala među pesnicima raznih plemena, na tzv. sukovima ili sajmovima, osnivanim pre svega radi trgovine i hodočašća u Meku. Poznati pesnik, imao je uz sebe i jednog ili više pomoćnika – rapsoda ili ravija, koji su pamtili njegove pesme i prenosili ih drugima, šireći slavu pesnika i njegovog plemena.
Kasida
Najrazvijenija pesnička forma kod starih Arapa bila je kasida – kratka pesma, najčešće, dužine trideset do šezdeset stihova (mada, može sadržati i do sto pedeset stihova), podređena strogim pravilima metra i rime. Naime, iako je arapska metrika teorijski obrađena tek u VIII veku, što je učinio poznati fiilolog al-Halil, ona je bila izgrađena jos u preislamskom periodu i od tada se nije bitnije izmenila. Sastoji se od šesnaest metara, od kojih je prvi i najjednostavniji bio redžez iz kog su se razvili svi ostali metri. To je kvantitativna metrika, zasnovana na smenjivanju otvorenih i zatvorenih slogova, odnosno, dugih i kratkih, koji obrazuju stope. Iz stopa nastaju polustihovi, a dva ovakva polustiha čine stih ili bejt. Što se rime tiče, ona je jedinstvena od prvog do poslednjeg stiha. Ostvaruje se tako što se prva dva polustiha rimuju, čime je označen početak pesme, a njen nastavak ima istu rimu samo na kraju punog stiha. Sam izraz kasida znači „pesma sa ciljem“ jer predstavlja „imaginarno pesnikovo putovanje do nekog cilja“. Pravi cilj pesme je, zapravo, njen kraj u kome će pesnik ispevati pohvalu sebi ili plemenu, izrugati i poniziti neprijatelja, tražiti nečiju naklonost ili dar, saopštiti neko svoje životno iskustvo.
Kasida je višetematska pesma, sastavljena iz niza smisleno nepovezanih epizoda i bez nekog jačeg logičkog sleda, mada je ipak moguće uočiti par elemenata koji čine njenu tradicionalnu shemu: „pesnik zamišleno zastaje kraj jedva prepoznatljivih ostataka u kome je nekada boravilo pleme njegove voljene, seća se stare ljubavi i polazi da je pronađe (češće da je zaboravi). Putuje na kamili, koju će detaljno opisati, kroz strašne pustinje, gde će se prepustiti vinu, bančenju i lovu, da bi konačno stigao do onoga kome je oda posvećena, do mecene koji će ga, ne baš nezainteresovano obasuti pohvalama u poslednjem delu.“
Pesnik je uglavnom crpeo motive iz žive i nežive prirode oko sebe. On peva o: zvezdanim noćima, užarenim podnevima, lutanju olujnih oblaka i pogubnim pljuskovima, strahovitim pustinskim prostranstvima i zelenim oazama „što krepe i osvežavaju“. Među životinjama, one koje su posebno privlačile pesnikovu pažnju bile su: konj i gazela, divlji magarac i divlja krava, noj i ptica kata, a pre svih kamila, čiji iscrpni i neretko zamorni opisi zauzimaju oko tri četvrtine beduinske poezije (najpoznatiji je Tarafin opis kamile u pesmi koja predstavlja jednu od „ sedam zlatnih Mualaka“)! Pored opisa iz prirode ostali predmeti pevanja vezani su za pleme, pri čemu će pesnik, kada govori o svom plemenu, imati samo reči hvale – o njihovim ratnim podvizima, hrabrosti, požrtvovanosti i solidarnosti, gostoprimstvu, što je razumljivo, imajući u vidu značaj koji je plemenska pripadnost imala za peislamskog Arapina. S druge strane, neprijatelj plemena je prevrtljivac, kukavica, negostoljubiv, moralno nizak i materijalno siromašan i najbolje bi mu bilo da se pokori pa će ga hrabro braniti i bogato hraniti. Ako to ne uradi „smrviće ga kao što se mrvi mlinski kamen“.
Ali, gotovo najveći deo pesničkog stvaralaštva kod starih Arapa zauzima ljubavna poezija (arap. ġazal). I u ovom slučaju je moguće uočiti par momenata koji su, u neku ruku zajednički za sve pesnike, počev od zastajanja na mestu gde je nekada bila draga, pri čemu se pesnik seća ili zamišlja karavane snažnih deva kako je odvode; potom je opisuje i peva o ljubavnoj igri sa njom, i najzad, izražava svoja shvatanja o ljubavi. Međutim, ono što je činjenica jeste da je žena u celoj toj poeziji predstavljena dosta negativno. U prvi plan se ističu njene fizičke osobine - ona je „obla, punačka, skladna i čvrsto građena, svježa, bijela ljepotica s kojom je prijatna zabava i naslada“. Tačnije, pesnik peva o idealu, a ne o konkretnoj ženi.
al-Mu‛allaqāt
Ova najpoznatija zbirka arapske preislamske poezije sastavljena iz 7 do 10 dugih pesama ili kasida od kojih je svaka, prema legendi, nagrađivana na godišnjem sajmu-festivalu u Ukazu i ispisana zlatnim slovima na koži izvešana na zidove Kabe. Otuda i potiče ime al- Mu‛allaqāt, što znači „izvešane“ ili „obešene“ (pesme). Nju čine pesme sledećih pesnika: Imru-l-Kais, Zuheir ibn Abi Sulma, Tarafa, Antara, Amr ibn Kulsum, Lebid, Haris ibn Hiliza, Nabiga, el-Aša, i Abid ibn el-Abras, s tim što se antologičari razlikuju kako po broju tako i po imenima pojedinih pesnika.
Imru' al-Qais, prvi, i prema mišljenju mnogih, najslavniji pesnik mualaka, živeo je u prvoj polovini VI veka i poreklom je iz južnoarapskog plemena Kind (njegov otac, Hudžr, bio je kralj plemena Banu Asad, čiji su ga pripadnici u pobuni pogubili). Lišen prestola nakon smrti svoga oca, pesnik vodi uzbudljiv izbeglički život, čas sa jednim, čas sa drugim plemenom, željan da se osveti i povrati dedovinu, zbog čega je u arapskoj književnosti poznat po nadimku „Kralj lutalica“ (al-Malik al-Dillīl).
Mufadalijat
Originalni naziv ove zbirke je al-Muhtārāt ili al-Ihtiyārāt (izabrane pesme). Sastavio ju je al-Mufaddal al-Dabbi (umro oko 786. n. e.) po nalogu Omajadskog halife al-Mansura, čijeg je sina Mahdija podučavao književnosti. Sadrži sto dvadeset i osam kasida, koje su sastavili slabiji umetnici (samo jedan od pesnika mualaka – Haris ibn Hiliza - spominje se kao jedan od autora, a za koje se veruje da ih je bilo šezdeset i osam).
Kitāb al-Aġānī
Kitāb al-Aġānī ili Knjiga pesama, koju je sastavio Abu-l-Feredž el-Isfahani, predstavlja vrednu kolekciju dvadeset tomova koji čine biografije pesnika i muzičara i za nas je najznačajniji izvor drevnog arapskog društva i njegovih običaja.
Lāmīyat al-‘Arab
Lāmīyat al-‘Arab (pesma sa rimom na l) predstavlja remek –delo stare arapske poezije, koje se pripisuje pesniku pod imenom Šanfara. Ono sto ovu pesmu izdvaja od ostalih pesama toga doba jeste „unutrašnje, psihološko jedinstvo, prikazivanje individualnog duševnog stanja, što se prelama u scenama iz prirode, koje nisu same sebi cilj, već u skladu sa „gorkom dušom“ pesnika.“ “.
Zaključak
Iako nastala u još u to davno, pagansko doba istorije arapskih naroda, kada se smatrala pesničkim savršenstvom, kasida je nastavila to da bude i kasnije u doba Muhameda i Omajada i predstavlja formu koja se i dan-danas često sreće. Može se reći da islam nije značajnije uticao na njen dalji razvoj u smislu promena tema i motiva pevanja, iako se za pojedine pesnike pouzdano zna da su primili islam (najpoznatiji je svakako Kaab ibn Zuheir, čija se kasida burde ili ogrtača kojim je ogrnut zbog pesme koju je sastavio u slavu Muhameda smatra momentom pomirenja njega i pesnika). Ipak, već od omajadskog doba, kasida sve više počinje da gubi onu tradicionalnu, preislamsku shemu, a sve više postaje jednotematska. Otuda se kao oblici javljalju panegirik (madh), samohvala (fahr), satira (hijā’), elegija (ritā’), sentencija (hikma), opis (wasf), ljubavna poezija (ġazal), vinska poezija (hammriyyat), asketska poezija (zuhdiyyāt)...mada, treba imati u vidu da se ne radi o novim pesničkim žanrovima (jer oni jednostavno nisu karekteristični za arapsku poeziju) već o različitim predmetima pevanja.
Case ex Smom, Ancona
Case ex Smom je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Brefeldin A
Brefeldin A je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 280,359 Da.
Titel
Geografija
Iznad grada je Titelski breg (110 – 130 m), završetak Titelske visoravni, koja se prostire između Mošorina, Loka, Vilova, Titela i reke Tise. U blizini Titela je i najveća ada na Tisi.
Titel je, takođe, i sedište opštine, u kojoj se, pored grada Titela, nalaze i sela:
Istorija
Titel je vrlo staro naselje. Postoje tragovi naseljavanja još u pretpovijesno doba.Naseljen je još u kameno doba. Područje Titela su naseljavali Kelti, kasnije Skordici i Sarmati. Za vrijeme Rimskog Carstva, bio je utvrdom. Izvorno ime mu nije poznato. Postoji vjerovanje da je mjesto dobilo ime po rimskom caru Titu. Huni pod vodstvom Atile drže oko 450. godine Titel i iz njega upadaju u Rimsko Carstvo. 600. godine potukoše Vizantinci Avare kod Titela.
U 9. veku, okolnim područjem je vladao bugarski vladar Salan, koji je imao svoju prestonicu u Titelu. U 9. veku, osvajaju ga Ugari pod vodstvom Arpada, te Titel ulazi u sastav Bačke županije. U to vreme, 1077., prvi se put pominje ime mesta Titel. U periodu od 1077. do 1095. Ladislav I. Sveti sa svojim bratom u Titelu osniva katolički augustinski manastir. 1138. u vreme Bele II.pominje se dvorski kraljevski kapelan iz Titela. Rimokatolička župa se prvi put pominje 1165. godine U vreme Andrije II 1233. pominje se prijelaz preko Dunava kod Titela i Slankamena, te prevoz soli. Poslije tatarske provale Bela IV. dao je u čitavoj zemlji izgraditi obrambene utvrde, tako je i u Titelu 1247. izgrađen zid oko važnih zgrada i crkve. Titel se spominje i kao verodostojno mesto - mesto gdje su se overavali i prepisivali dokumenti.
Straža (Šentrupert, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 122 stanovnika.
Titel
Istorija
Austrijanci prvi put zauzimaju Titel u julu 1688. godine. Turci ga ponovno zauzimaju 1695. pri čemu su ubili oko 1000 branilacaa, a beogradski paša je zapalio Titel. Posle bitke kod Sente, Titel opet zauzimaju Austrijanci. Karlovačkim mirom 1699. dolazi pod vlast Habsburške Monarhije. 1699. osniva se Podunavska milicija i Titel ulazi u sastav iste. Prilikom svog pohoda prema Petrovaradinu Turci zapališe Titel. Poslije turskog poraza kod Petrovaradina, Tekijska bitka, 5. avgusta 1716., tvrđava se ruši, a građevinski materijal se prenosi za gardnju petrovardinske tvrđave i beogradske (do 1739., jer Beograd ponovno dolazi pod tursku vlast). 1745. godine Titel ulazi u sastav Potiske milicije. Carica Marija Terezija 19. marta 1763. donosi rešenje o uspostavi Šajkaškog bataljona. U to vreme Titel postaje sedište šajkaša. Odred šajkaša koji je sa svojim brzim čamcima na vesla i mala jedra - šajkama - bio u stanju doći i do Beograda i remetiti turske vojne redove. Zbog toga je cela oblast dobila naziv Šajkaška.
1764.-1765. počinje s radom Nemačka škola, a 1770. Titel posjećuje budući car Josif II. 1817. godine osnovana je dvogodišnja vojna škola Matematika, a 12. avgusta 1817. u Titelu boravi car Franjo II. (I.) sa svojom suprugom caricom Karolinom Avgustom. Ostaci tvrđave bili su vidljivi sve do početka XIX. stoleća. Od Matematike i Vojne škole (koja je osnovana 1858.) ossnovana je 1871. godine Građanska škola, a 1872. je ukinuta Vojna granica. Ukidanjem Vojne granice Titel gubi na strateškom značaju.
Župna crkva Uznesenja Blažene Device Marije je obnovljena 1770. kao i župa. Nova se crkva gradi 1812. nakon požara koji je uništio staru crkvu. Iz franjevačkog manastira u Petrovaradinu, koji je Josip II pretvorio u vojnu bolnicu, prenesen je oltar. 1921. godine je dograđen zvonik na crkvi. Pravoslavna crkva je sagrađena 1891. godine,a iste je godine sagrađena i Luteranska (Evangelistička) crkva u Titelu. Preorganizacijom monarhije dolazi u Ugarsku, a od 1918. je delom Kraljevine SHS. U Drugom svetskom ratu dolazi pod vlast Horthyjeve Mađarske.
Između dva svetska rata u Titelu većina stanovništva su Nemci. Krajem septembra i početkom oktobra 1944. godine veliki broj titelskih Nemaca napušta Titel. O njihovom postojanju u titelu svedoči još samo evangelistička crkva koju još nazivaju i Švapska crkva. Na samom vidljivom mestu titelske Kalvarije, na mestu gde se nekad nalazila tvrđava, nalazi se kapelica-grobnica nemačke obitelji Schmidtmayer, čije su kosti 1945. godine doseljeni Srbi razbacali, a grobove devastirali i opljačkali. Kapelica je u takvom stanju i danas. Doseljeni su Srbi iz zapadne Bosne, koji su se uselili u nemačke kuće.
Nakon 1945., delom je SAP Vojvodine u NR (kasnije SR) Srbiji. Raspadom Jugoslavije, delom je srpsko-crnogorske federacije odnosno kasnije, osamostaljenjem Crne Gore, u Republici je Srbiji.
Kultura
U Titelu su neki zanimljivi spomenici - barutana i kasarna Šajkaškog bataljona iz 18. veka. U crkvama se čuvaju radovi slikara Dimitrija Popovića i Arse Todorovića. Na putu Titel - Šajkaš podignut je spomenik palim vazduhoplovcima 1941. godine. U Mošorinu su rođeni Svetozar Miletić (1826 - 1901) i Isidora Sekulić (1887 - 1968).
Demografija
U naselju Titel živi 4745 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,1 godina (38,6 kod muškaraca i 41,7 kod žena). U naselju ima 2019 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,92.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Poznate ličnosti
thumb|mapa [[Opština Titel|opštine Titel i Šajkaške]]
Privreda
Područje opštine Titel, s rekama Tisom i Begejom i s Titelskim bregom, ima bogate terene za ribolov i lov.
Playa Cerro, Santo Domingo Tepuxtepec
Playa Cerro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Tepuxtepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2230 m.
White City, Utah
Vajt Siti je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.407, što je 581 (-9,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lepeza ledi Vindemir (TV drama)
Lepeza ledi Vindemir je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1975. godine. Predstavlja snimak predstave Jugoslovenskog dramskog pozorišta istoimnenog komada Oskara Vajlda. Režirao ju je Sava Mrmak.
Compigny
Kompinji je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Sans.
Dominique-Jean Larrey
Dominique-Jean Larrey (Beaudéan, 8. srpnja 1766. - Lyon, 25. srpnja 1842.) je bio francuski kirurg, glavni kirurg Napoleonove vojske i jedan od najvećih inovatora na polju ratne kirurgije. Danas se Larrey smatra prvim modernim ratnim kirurgom.
Za vrijeme Napoleonskih ratova, točnije od Italije 1797. pa sve do Waterlooa 1815. godine, Larrey je bio glavni kirurg Napoleonove vojske. U tom svojstvu, implementirao je moderne metode u ratnoj kirurgiji, terenske bolnice i ambulantne jedinice u vojsci. Vidjevši impresivnu brzinu francuske lake konjice na djelu, Larrey je ubrzo stvorio laku ambulantnu jedinicu koja je koristila isti sustav pri transportu ranjenika. Njegove reforme terenskih bolnica danas se smatraju pretećama suvremenih MASH jedinica. Larrey je zaslužan i za nastanak pravila o trijaži ratnih ozljeda, tretirajući tako ranjenike temeljem težine njihovih ozljeda, a ne nacionalnosti ili čina. Larrey je pružao medicinsku pomoć i francuskim i protivničkim vojnicima.
Dana 12. svibnja 1807. godine, Larrey je postao nositelj odlikovanja Légion d'honneur. Tokom rata, bio je omiljeni Napoleonov liječnik, a 1809. godine je postao barun. Dvije godine kasnije, Larrey je predvodio kirurški tim koji je izveo prvu mastektomiju u vremenu prije anestetika. Operacija je izvršena na Frances Burney u Parizu. Njegov detaljni izvještaj s operacije dao je dobar uvid u odnose liječnika i pacijenta u XIX. vijeku, ali i u realizaciju operativnih zahvata u domu pacijenta.
Tokom bitke kod Waterlooa, njegovu hrabrost na bojnom polju uočio je i vojvoda od Wellingtona, koji je svojim trupama naredio da ne pucaju u njegovom smjeru kako bi mogao prikupiti ranjenike. S druge strane, Prusi nisu bili tako blagonakloni prema njemu - zarobljen je i osuđen na smrt. Spasio ga je njemački kirurg koji ga je prepoznao i molio da ga se poštedi. Pošteda je djelomično mogla doći i od činjenice da je Larrey ranije spasio život Blücherova sina, nakon što je ovaj zarobljen od strane Francuza, zbog čega je i pozvan na večeru s pruskim zapovjednikom i vraćen u Francusku sa svečanom pratnjom. Ostatak svog života posvetio je pisanju i civilnoj medicini.
Preminuo je 25. srpnja 1842. u Lyonu. Njegov sin, Hippolyte, bio je kirurg cara Napoleona III.
Villach
Villach [ˈfɪlax] (srpskohrvatski arhaično i slovenski Beljak, talijanski Villaco, furlanski Vilac), grad na jugu Austrije od 60,500 stanovnika. Villach je nakon Klagenfurta drugi po veličini grad Koruške
Villach je pored tog što je administrativni centar vlastitog okruga jer je statutarni grad i centar Okruga Villach-Land.
Geografske karakteristike
Villach leži u Koruškoj, 39 km zapadno od Klagenfurta i svega 16 km od tromeđe Italija - Slovenija - Austrija.
Grad se smjestio na ušću rijeke Gail i potoka Seebach u Dravu, na istočnim obroncima Gailtalerskih Alpi. Sjeveroistočno od grada leži Jezero Ossiach.
U Villach se posljednjih dekada doselilo puno stanovnika bivše Jugoslavije, tako da ih ima 1,549 iz Bosne i Hercegovine, 1,238 iz Hrvatske, 459 iz Slovenije, 225 iz Srbije, 107 iz Kosova i 64 iz Makedonije.
Historija
Za srednjeg vijeka bio je jak trgovački centar, ali je počeo nazadovati kad su probijeni novi putevi kroz Alpe. Trgovačka aktivnost oživjela je u 19. vijeku. left|thumb|220px| Glavni trg
Znamenitosti
Najveća znamenitost je parohijska crkva sv. Jakoba, rekonstruirana između 14. - 15. vijeka, sa zvonikom visokim 95 metara uz crkvu sv. Križa (Heiligenkreuzkirche) podignuta od 1726. do 38. i gradska vijećnica iz 1570. koja je nanovo podignuta nakon rušenja u Drugom svjetskom ratu.
Privreda
Villach je trgovački centar Koruške i njeno glavno željezničko čvorište. On je i industrijski grad u kom se proizvodi celuloza, predmeti od drva, strojevi, elektronički i električni uređaji, kemikalije, prehrambeni artikli i pivo.
Villach je poznat po brojnim termalnim izvorima i po termama - Warmbad Villach, on je i polazište turistima za obilazak koruških jezera.
Terminator 2
Terminator (eng.The Terminator) je izmišljeni lik koga glumi Arnold Švarceneger (Arnold Schwarzenegger) — kiborg okarakterisan kao programirani ubica i vojna jedinica za infiltraciju. Lik Terminatora se prvi put pojavio u istoimenom filmu iz 1984. godine, režisera i scenariste Džejmsa Kamerona (James Cameron), a kasnije u njegovim nastavcima. U prvom filmu iz serijala pojavljuje se samo jedan kiborg — onaj koga igra Švarceneger. U oba nastavka Švarcenegerov terminator sukobljava se sa drugim terminatorima.
Terminator 2 je nastavak prvog filma Terminatora snimjenog 1984.godine. U Terminatoru 2 ( Sudnji dan ) pored Arnolda Švarcenegera i Linde Hamliton i glumac Edward Furlong, koji tumači malog Džona Konora,
Terminator je ime Švarcenegerovog lika na odjavnoj špici sva tri filma. U zavisnosti od situacije, liku su date preciznije karakteristike poput modela i serijskog broja, kako bi se Švarcenerov lik jasno razdvojio od ostalih terminatora. Međutim, to je urađeno uz par nedoslednosti. Ne postoji kanon prisutan u sva tri filma koji objašnjava šta različiti brojevi pripisani liku zaista predstavljaju.
en:Terminator 2: Judgment Day
Botta Alta, Bergamo
Botta Alta je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 507 m.
IP adresa
IP adresa ili IP broj je jedinstveni broj, sličan telefonskom broju, koji koriste mašine (najčešće računari) u međusobnom saobraćaju putem interneta uz korišćenje Internet protokola. Ovo dozvoljava mašinama dalje sprovođenje informacije u ime pošiljaoca (kako bi mašine znale gde da ih dalje pošalju) i kasnije primanje tih informacija (kako bi mašine znale da je to namenjena destinacija).
Primer IP adrese je 207.142.131.23
Konvertovanje u ove brojeve iz za ljude čitljivije forme adresa domena poput www.wikipedia.org, se vrši putem DNS-a. Proces konverzije je poznat pod imenom rastavljanje imena domena.
Više detalja
Internet protokol (IP) poznaje svakog logičkog domaćina (hosta) po broju, takozvanoj IP adresi. Na bilo kojoj datoj mreži ovaj broj mora biti jedinstven za sve domaćine interfejsa koji komuniciraju kroz tu mrežu. ISP-ovi (internet servis provajderi) ponekad daju korisnicima interneta ime domaćina pored njihove numeričke IP adrese.
IP adrese korisnika koji surfuju www (svetski široku mrežu) se koriste da omoguće komunikaciju sa serverom nekog veb sajta. Takođe, one se nalaze u zaglavljima imejlova. Ustvari, za sve programe koji koriste TCP/IP protokol, IP adresa korisnika i IP adresa odredišta su neophodni kako bi se uspostavila komunikacija i poslali podaci.
U zavisnosti od internet veze, IP adresa može biti uvek ista pri konekciji (takozvana statička IP adresa), ili različita pri svakoj novoj konekciji (dinamička IP adresa). Kako bi se koristila dinamička IP adresa, mora da postoji server koji pruža adresu. IP adrese se uobičajedno daju kroz servis koji se zove DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) ili Protokol Konfiguracije Dinamičnog Domaćina.
Fabbrico, Reggio Emilia
Fabbrico je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
IP adresa
Više detalja
Internet adrese su potrebne ne samo za jedinstveno nabrajanje domaćinskih interfejsa, već i za svrhe rutovanja, pa je veliki broj njih uvek nekorišćen ili rezervisan.
Fabbrico, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Tancha, Huejutla de Reyes
Tancha je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huejutla de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 220 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
IP adresa
Više detalja
Jedan isti uređaj (na primer računar) može imati više priključaka na mrežu (više mrežnih kartica), pa u tom slučaju može imati i više IP adresa (ali samo jedna po kartici).
Adresiranje
IPv4 adrese su predstavljene sa 4 okteta (8 bitova) rastavljenih tačkama. Server sa imenom www.wikipedia.org trenutno ima broj 3482223596, koji se zapisuje kao 207.142.131.236 zbog konverzije sa bazom 256: 3482223596=207×2563+142×2562+131×2561+236×2560. (Rastavljanje imena "www.wikipedia.org" na svoje povezane brojeve regulišu DNS serveri.)
Istorijski gledano, IPv4 adrese su prvobitno imale samo dva dela - adresu mreže i adresu samog uređaja u okviru mreže. Kasnija promena je dodala i podmrežni deo. Međutim, sa napretkom besklasnog internet-domen rutinga (CIDR), ovo više ne važi i adresa može da ima bilo koji broj nivoa hijerarhije. kadam almnsoori abadabe dnas
Dodeljivanje
Na primer, ARIN je rasporedio adrese od 64.78.200.0 do 64.78.207.255 korporaciji Verado, Inc. Dalje je Verado rasporedio adrese od 64.78.205.0 do 64.78.205.15 ogranku Bomis, koji je dalje tačnu adresu 64.78.205.6 nazvao www.wikipedia.com.
Iscrpljivanje
Neka mesta privatnih IP adresa su dodeljena preko RFC 1918. To znači da su adrese dostupne za bilo koju upotrebu od strane bilo koga i stoga iste RFC 1918 IP adrese mogu da se ponovo koriste. Međutim, one ne mogu da učestvuju u internet saobraćaju (kao polazna, ni kao odredišna adresa), pa se široko koriste zbog nedostatka adresa koje mogu da se registruju. Prevođenje mrežnih adresa (Network address translation, skraćeno NAT) treba da poveže te mreže na internet.
Dok se puno mera počelo preduzimati kako bi se sačuvao broj ograničenog postojećeg prostora za IPv4 adrese (kao na primer korišćenjem NAT-a ili privatnih IP adresa), broj 32-bitnih IP adresa nije dovoljan zbog porast interneta. Zbog ovoga, postoji generalni koncenzus da će se internet 128-bitna IPv6 šema za adresiranje usvojiti kroz narednih 5 do 15 godina.
Verzija 6 IP adrese
U IPv6, novi (ali ne još široko korišćen) standardni internet protokol, gde su adrese 128 bita široke, što bi, čak i sa velikim dodelama netblokova, trebalo da zadovolji blisku budućnost. Teoretski, postojalo bi tačno 2128, ili 3.403×1038 unikatnih adresa domaćinskih interfejsa. Kada bi zemlja bila sačinjena kompletno od zrna peska od 1cm³, onda bi mogla da se dodeli jedinstvena adresa svakom zrnu u 300 miliona planeta veličine zemlje. Ovaj veliki prostor za adrese će biti retko popunjen, što omogućava da se ponovo kodira više informacija za rutovanje u same adrese.
Adresa verzije 6 se piše kao osam četvorocifrenih heksadecimalnih brojeva (8 puta po 16 bitova) odvojenih dvotačkama. Jedan niz nula po adresi može da se izostavi, pa je 1080::800:0:417A isto što i 1080:0:0:0:0:800:0:417A.
Globalne adrese koje se šalju ka jednom odredištu se sastoje iz dva dela: 64-bitni deo za rutiranje i 64-bitni identifikator domaćina.
Netblokovi se određuju kao moderne alternative IPv4: broj mreže, koga prati kosa crta i broj značajnih bitova (u decimalnom zapisu). Primer: 12AB::CD30:0:0:0:0/60 uključuje sve adrese koje počinju sa 12AB00000000CD3.
Stopno (Škocjan, Slovenija)
Stopno je naselje u slovenskoj Općini Škocjanu. Stopno se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 32 stanovnika.
Učini to svojski
Učini to svojski je jugoslavenska TV drama u produkciji TV Sarajevo emitirana 1985. godine. Režirao ju je Miroslav Lekić, a scenario je napisala Jelica Zupanc.
Tehuixcorral, Tepoztlán
Tehuixcorral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tepoztlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1371 m.
Rancho Camarena, Tecate
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 252 m.
La Lobera, Chínipas
La Lobera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chínipas.
Oersdorf
Erzdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 95 opštinskih središta okruga Zegeberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 841 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1060066.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zegeberg Erzdorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Zegeberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 17 metara. Površina opštine iznosi 6,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 841 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 126 stanovnika/km².
Barnesville, Ohio
Barnsvil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.193, što je 32 (-0,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Creatures the World Forgot
Creatures the World Forgot je britanski pustolovni film snimljen 1971. godine u režiji Michaela Carrerasa. Radnja se događa u prahistoriji i prati sudbinu jednog plemena spiljskih ljudi u kome se dva brata bore za vodstvo i za lijepu djevojku (čiji lik tumači Julie Ege). Film je nastao u produkciji studija Hammer Films Productions, velikim dijelom potaknut uspjehom njihovog tematski i žanrovski srodnog filma One Million Years B.C., odnosno još nekoliko ostvarenja gdje su jedna od glavnih atrakcija bile oskudno odjevene prahistorijske žene. Creatures, koji se snimao na lokacijama u današnjoj Namibiji se od njih, međutim, razlikovao po tome što je nešto veliki naglasak stavljen na autentičnost, pa u filmu nema dinosaura i drugih stvorenja koja su bila izumrla milionima godina nakon nastanka homo sapiensa.
San José de Lagunillas, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
San José de Lagunillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 464 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2002 m.
Hands of the Ripper
Hands of the Ripper je britanski horor film snimljen 1971. godine u režiji Petera Sasdyja. Radnja se događa u Londonu početkom 20. vijeka, odnosno petnaest godina nakon ubistava koje je počinio Jack Trbosjek. Protagonistica, čiji lik tumači Angharad Rees je Trbosjekova kćer koja, duboko traumatizirana zločinima kojima je bila svjedok kao dijete, odlazi na terapiju kod psihijatra (čiji lik tumače Eric Porter), koja će, pak, poslužiti kao okidač za novo krvoproliće.
El Zancudo, Xilitla
El Zancudo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1331 m.
Pian di Campo, Pistoia
Pian di Campo je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 573 m.
Polog
thumb|right|300px|Pogled na Polog iz svemira Pološka kotlina ili Polog ( ili Полог), je kotlina i regija na sjeverozapadnom dijelu Sjeverna Makedonije.
Zauzima površinu od oko 400 km2.
Podijeljena je na Gornji i Donji Polog.
Najveći gradovi u ovom području su Gostivar i Tetovo.
Puerto del Ocote, Teloloapan
Puerto del Ocote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Teloloapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1272 m.
Opština Buești, Ialomița
Buești je opština u Rumuniji u okrugu Jalomica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Opština San Juan Evangelista Analco, Oaxaca
San Juan Evangelista Analco je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2144 m.
Craménil
Kramenij je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Aržantan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 156 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,09 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 225 metara (maksimalnoj 253 m, a minimalnoj 174 m).
Cacciano, Biella
Cacciano je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
Bogonos, Lețcani
Bogonos je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Lețcani.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 872 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Vanja (TV drama)
Vanja je jugoslovenska TV drama u produkciji TV Novi Sad emitovana 1988. godine. Režirao ju je Dušan Sabo po sopstvenom scenariju.
Stranje pri Škocjanu
Stranje pri Škocjanu je naselje u slovenskoj Općini Škocjanu. Stranje pri Škocjanu se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 56 stanovnika.
El Carmen, Saltillo
El Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Saltillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1897 m.
Ramna
Ramna je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Ramna pripada opštini Bitolj.
Prirodni uslovi
Naselje Ramna je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 15 km zapadno.
Ramna se nalazi u oblasti Đavatkol, planinske oblasti između Pelagonije i basena Prespanskog jezera. Naselje je smešteno u polju, koje gradi rečica Šemnica u gornjem delu svog toka. Severoistočno od naselja izdiže se Oblakovska planina. Nadmorska visina naselja je približno 800 metara.
Stanovništvo
Lera je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 61 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (87%), a u manjini su Albanci (11%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Oeschebüttel
Ešebitel je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 203 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061080.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Ešebitel se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 15 metara. Površina opštine iznosi 5,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 203 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 37 stanovnika/km².
Филиповићи (Лозница)
Филиповићи су насељено место града Лознице у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 131 становника.
Tombolino, Venezia
Tombolino je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Филиповићи (Лозница)
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Tombolino, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Rakovec (Bogovinje)
Rakovec je naselje u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Rakovec pripada opštini Bogovinje.
Prirodni uslovi
Rakovec se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na istočnim padinama Šar-planine, koje se kilometar zapadno spušta u plodno i gusto naseljeno Pološko polje. Nadmorska visina naselja je približno 790 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
Ignjat Bakotić
Dr. Ignjat Bakotić (Kaštel Gomilica 1835 - Sinj 16. septembra 1906), srpski advokat rimokatoličke vjere i predsjednik vrhovnog suda na Cetinju. Nakon osnovne škole završio je gimnaziju u Splitu, a zatim i pravne nauke u Padovi gdje stiče doktorat. Bavljenje advokaturom započinje u Rijeci a nastavlja u Splitu. 1879 zauzeo se oko osnivanja Srpskog lista a 1883 izabran je u Kninu za poslanika u Dalmatinskom saboru. 1898 bio je predsjednik Srpskog bratstva. Nakon državne službe u Crnoj Gori nastanjuje se u Sinju gdje se nastavlja baviti advokaturom. Pred porotnim sudom u Splitu branio je Antuna Fabrisa. Otac je Luje Bakotića. Sahranjen je 19. septembra 1906. godine u rodnom mjestu, Gomilici.
U Splitu je postojao vrlo respektabilan srpskokatolički krug intelektualaca koji se okupio oko katoličkog svećenika Jakova Grupkovića, a u njemu su bile i istaknute osobe onoga vremena - Ignjat Bakotić, Lujo Bakotić...
Saco, Montana
Sako je grad u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 197, što je 27 (-12,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Boca del Río, Veracruz
Boca del Río je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Confrançon
Konfranson je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi) koja pripada prefekturi Burž an Bres.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 862 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 47,4 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,17 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od m metara (maksimalnoj 224 m, a minimalnoj 192 m).
Terminator 2: Judgment Day
Terminator 2: Sudnji dan (engl. Terminator 2: Judgment Day, uobičajena kratica T2) je nastavak Terminatora snimljen 1991., a film je kao i njegovog prethodnika režirao James Cameron, dok glavnu ulogu opet igra Arnold Schwarzenegger.