cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nenadovići
Art. kapetan Konstantin N. Nenadović (1822—1900)
Art. kapetan Konstantin N. Nenadović, sin Nikole i unuk kneza Alekse, načelnik artiljerijske uprave, tj. komandant artiljerije Kneževine Srbije 1858, prof. Artiljerijske škole (vojne akademije). Napisao je knjigu Život i dela Karađorđa i njegovi vojvoda i junaka, Beč, 1884. Posle 1868. živeo je u Beču. Nije se ženio.
Vojvoda Simeon Sima Nenadović (1793—1815)
Najmlađi sin kneza Alekse vojvoda Sima Nenadović (1793—1815) bio je učenik Velike škole u Beogradu, a završio je kadetsku vojnu školu u Vinkovcima u Austriji. Po povratku u Srbiju 1811. bio je upravnik Arsenala u Beogradu, a potom vojvoda knežine valjevske u valjevskoj nahiji. Ratovao je u austrijskoj vojsci u Italiji protiv Napoleonove vojske, da bi se vratio u Srbiju početkom Drugog srpskog ustanka, gde je poginuo u bitki na Dublju, zajedno sa vojvodom Milićem Drinčićem iz Teočina.
Nema potomstva.
Prota Mateja Nenadović (1777—1854)
mini|250p|Replika kuće Nenadovića u Brankovini Najpoznatiji sin kneza Alekse je prota Mateja Nenadović. Prota Mateja se, po želji kneza Alekse, školovao kod sveštenika u Srbiji i Austriji u Sremu i nakon toga ga je mitropolit valjevski Danilo 1793 rukopoložio za sveštenika, paroha u Brankovini. Prva žena prote Mateje Mirjana Hadžić bila je iz Babine Luke u tamnavskoj knežini Valjevske nahije, stric joj je bio arhimandrit Hadži-Ruvim Neškovića, iguman Bogovađe koji je takođe ubijen u seči knezova, a braća vojvoda Petar Nikolajević Moler i sveštenik pop-Marko Hadžić. Po drugim izvorima, Mirjana je bila sestra Koje Ivanovića, člana Praviteljstvujuščeg sovjeta za okrug šabački, a druga sestra Miljana je bila udata za Petra Nikolajevića Molera.
Isključivo od sina protojereja Mateje Nenadovića, Svetozara Nenadovića, koji je streljan kao učesnik u zaveri protiv kneza Mihaila 1868, danas vode poreklo četiri muške grane Nenadovića.
Protojerej Mateja Nenadović je u drugom braku sa Jovanom Milićević iz Ranilovića imao Aleksu, Ljubomira, Svetozara, Mihaila i Mariju.
Aleksa M. Nenadović (1820-1842)
Aleksa M. Nenadović, sin protojereja Mateje Nenadovića, bio je stolonačalnik. Umro je mlad.
Ljubomir P.(rotin) Nenadović (1826-1895)
Najpoznatiji sin prote Mateje Nenadovića je Ljubomir Nenadović, poznat pod imenom čika-Ljuba, književnik, ministar prosvete Kneževine Srbije. Ljubomir Ljuba Nenadović nije imao dece.
Svetozar M. Nenadović (1822-1868)
Svetozar Nenadović školovao se u Brankovini i Beogradu. Jedno vreme bio je u Carigradu 1841. Od 1845. je pešadijski potporučnik u srpskoj vojsci, kada je preveden u MUP i postavljen za upravnika kaznionice, Gurgusovačke kule u Zaječaru. Načelnik sreza kolubarskog od 1851. 1854. unapređen u čin štabs-kapetana. Od 1860. pomoćnik okružnog načelnika ćuprijskog, a od 1862 do 1868. bio je upravnik topčiderske apsane (kaznionice). Odlukom varošpkog beogradskog suda od 15/27. jula 1868. Svetozar Nenadović je zajedno sa braćom od stričeva Simom Nenadovićem i bratom od tetke Andrijom Vilotijevićem osućen na smrtnu kaznu zbog učešća u ubistvu kneza Mihaila. Presuda je izvršena sutradan ujutro.
Od Svetozara Nenadovića, sina prote Mateje Nenadovića, vode poreklo danas postojeće četri muške grane Nenadovića.
Poreklo Jelene Nenadović, rođ. Protić
Svetozar Nenadović je bio oženjen sa Jelenom Protić, kćerkom general-majora Đorđa Protića, kneževskog predstavnika, odnosno predsednika vlade Srbije, sina Jovana Protića, člana Praviteljstvujuščeg sovjeta za Požarevačku nahiju od 1805, i Leposave Protić, rođ. Topalović, kćerke gružanskog kneza Petra Topalovića, poslovnog ortaka i prijatelja kneza Miloša. Gružanski knez Petar Topalović imao jednog sina Milosava, kasnije pomoćnika smederevskog okužnog načelnika i još jednu kćerku Vidu.
Svetozar Nenadović i Jelena Protić imali su petoro dece koja su u vreme njegove smrti 1868. bila maloletna, Aleksu, Mateju, Dobrivoja, Ljubicu i Anku.
Dobrivoje S. Nenadović
Dobrivoje Nenadović, ekonom bio je oženjen Kosarom Pavlović, nisu imali dece.
Aleksa S. Nenadović (1848-1911)
250px|mini|desno|[[Persida Karađorđević|Persida Nenadović Karađorđević]] Aleksa S. Nenadović, upravnik poreskog odeljenja u Valjevu, završio je gimnaziju u Beogradu, a studirao je prava u Minhenu, Lajpcigu i Hamburgu. Izgleda da je Aleksa S. Nenadović u Minhenu imao jedan dvoboj koji se završio sa smrtim ishodom. Povod za dvoboj bio je Aleksina želja da se u jednom minhenskom hotelu u pivnici svira „Rado Srbin ide u vojnike“, čemu se usprotivio jedan prisutni bavarski plemić. Nakon razmenjenih uvreda, dogovoren je dvoboj mačevima za sutradan ujutro. U dvoboju Aleksa Nenadović je dobio manju ranu na nosu, nakon čega je, prema svedočenju očevidaca rekao: „Sada ja napadam grofe! Poručujem ti da čuvaš čelo i sve ono što ti je ispod nosa... tako mi Boga četiri će te meseca cuclom hraniti!", nakon čega ga je ubio protivnika. Nakon dvoboja Aleksa je otišao u obližnji hotel, gde je celu noć trajalo veselje. Aleksa Nenadović, pravnik u poreskoj službi Ministarstva finansija imao je sa Jelenom rođ. Milivojević, kćerkom Jovana Milivojevića Balinovca iz Balinovića, ukupno trinaestoro, odnosno devetoro dece Jovana, Jakova, Jevrema, Simu, Ljubomira, Maru, Jovanku, Jelku i Leposavu.
Jovan A. Nenadović (1891-1980)
Jovan Nenadović (1891-1980) činovnik Narodne banke, jedan od 1300 kaplara, je sa Desankom Mitić imao dve kćerke, Oliveru (ud.Bravačić) arhitektu i Svetlanu (ud. Medjak) novinara, unuke Maju Anzulović, Milicu Bravačić, unuka Marka Medjaka, praunuka Slovena Anzulovića i praunuku Janu Aleksić i čukununka Dylana Aleksića i čukununuke Lenku i Milenu Medjak.
Potporučnik Jovan Nenadović je 1919. zarobljenog feldmaršala Augusa fon Makenzena, preveo do Soluna.
Jakov A. Nenadović (1874-1926)
Kapetan 1. kl. Jakov Nenadović završio je Vojnu akademiju i stupio je u vojsku Crne Gore 1/13. januara 1896, u kojoj je ostao do 1904. Bio je kapetan i ađutant kneza Petra Karađorđevića na Cetinju. Od 1904. u vojsci Srbije kao art. kapetan 2. kl u dunavskom art. puku. 1908. preveden u civilnu službu, odnosno u MUP, i postaven za upravnika Kaznenog zavoda u Nišu, da bi iste godine bio penzionisan, pa ponovo reaktiviran. U ratovima 1912-1918. učestvuje kao rez. art. major. 1922. bio je inspektor 2. kl. pri Ministarstvu socijalne politike.
Jakov Nenadović, sin Alekse Nenadovića, inspektor MUP-a, upravnik kaznionice u Nišu bio je oženjen sa Anđelijom Petrović-Njeguš, kćerkom vojvode Đura Dragovog Petrovića Njeguša, poznatog komandanta odreda crnogorske vojske prema Hercegovini u Prvom svetskom ratu. Vojvoda Đuro Petrović Njeguš i njegova žena Ćana imali su dvanaestoro dece. Venčanje Jakova i Anđelije, zvane Kosa, obavljeno je u Nikšiću 8. spetembra 1902. Sa Anđelijom imao je Oliveru, Vojislava i Bosiljku. Seerdar Jole Piletić bio je vojvoda i poglavar plemena Pipera. Više od pola veka bio je na čelnu svog plemena i poznat je kao pomagač vladike Rada, knjaza Danila i prisni prijatelj kralja Nikole. Zbog optužbe da radi protiv knjaza Nikole, uvređen i prinuđen je da sa porodicom ode u Srbiju. Sa njim je pošlo šest najbližih porodica sa 56 članova porodice. U kruševac su stigli 19. oktobra 1879, odakle su se nastanili u različitim krajevima Srbije. Njegov sin Janko, šef poreske uprave u Beogradu sa Živkom Lukić imao je sina Velimira.
Jakov Nenadović u drugom braku sa Ružicom udovicom kap. Predraga Blagojevića imao je kćerku Narandžu. Ružica Nenadović sahranjena je u grobnici Nikole Pašića.
General Simeon Sima A. Nenadović (1888-1953)
Pešadijski brigadni general Sima Nenadović (Valjevo 1888 - Osnabrück, 1953, 41. kasa Vojne akademije), sin Alekse, a unuk prote Mateje Nenadovića, unapređen je u čin pešadijskog brig. generala 1938, kada je postao i sudija Velikog vojnog suda i sudija vojno-disciplinskog suda, a 1939 načelnik ađutantskog odeljenja Ministarstva vojske i mornarice. Za vreme Prvog svetskog rata kao komandir 1. čete, 2. bataljona 8. peš. puka 1916 teže je ranjen na Solunskom frontu i godinu dana je proveo u bolnici. U Aprilskom ratu 1941 zarobljen je i odveden u logor. U zemlju se nije vraćao posle 1944, već je živeo u emigraciji. Oženjen je bio Zorom, kćerkom Lazara Semiza, zemljoposednika iz Mostara. Nije imao dece.
Ljubomir A. Nenadović (1885-1950)
Ljubomir Nenadović (1885-1950) inspektor MUP-a, rezervni kapetan 1. kl, učesnik ratova 1912-1918, je sa Idom Belotić imao sina Dobrivoja i kćerku Jelenu.
Jevrem A. Nenadović (1890-1969)
Jevrem Nenadović (1890-1969) okružni sudija, upravnik Kaznionice u Nišu, je sa Desankom Ibrovac, kćerkom prof. Miluna Ibrovca i Milice Erčević, sestrom prof. dr Miodraga Ibrovca, imao Aleksu (1920-1986), Jakova, Ljiljanu i Milicu.
Vučinići
Mara, kćerka Alekse Nenadovića, bila je udata za dr Petra Vučinića. Nisu imali dece.
Hadži-Taškovići
Jovanka, kćerka Alekse Nenadovića, završila je na Cetinju školovanje u institutu ruske carice Marije Aleksandrovne, bila je udata za Gligorija Hadži-Taškovića, prof, pisac. Gligorije Hadži-Tašković (1875-1942) rođen je u Vodenu, Grčka Makedonija kao sina Hadži-Taška Nikole Karamišina. Imali su Ljubomira, Veru, Leposavu i Milicu. Ima potomstva.
Mateja S. Nenadović
Mateja Nenadović, unuk dva predsednika Vlade, Prote Mateje, prvog predsednika Praviteljstvujuščeg sovjeta i Đorđa Protića, „knjaževskog namesnika“, praunuk kneza Alekse i vojvode Jakova Nenadovića, prvog popečitelja (ministra) unutrašnjih poslova, Jovana Protića, takođe člana sovjeta (Vlade) ispred najveće, Požarevačke nahije i gružanskog kneza Petra Topalovića, a sin Svetozara Nenadovića pogubljenog zbog učešća u zaveri protiv kneza Mihaila, bio je industrijalac, posednik i jedno vreme serketar Borskog rudnika, a posvetio se unapređivanju imanja Nenadovića u okolini Valjeva, uglavnom u Brankovini. Iako nije aktivno učestvovao u javnom životu, kasnije se prihvatio mesta gradonačelnika Valjeva, odnosno predsednika valjevske opštine.
Mateja Nenadović postao je glava starije grane porodice Nenadović krajem XIX veka i kod njega su se nalazile sva porodična dokumenta i predmeti starije, Aleksine grane Nenadovića, zastave, oružje, i dr, a između ostalog, verovatno i zbog jednostavnijeg snalaženja u porodičnim odnosima svoje razgranate porodice uradio je i detaljan rodoslov Nenadovića.
Mateja S. Nenadović je sa Kosarom Zdravković, kćerkom Milana i Anke Zdravković iz Beograda imao sedmoro dece, Đorđa, Dušana, Svetozara, Momčila, Anku, Olgu, Ružu.
Svetozar M. Nenadović (1890-1944)
Svetozar M. Nenadović (1890-1944) bio je pravnik, viši savetnik Ministarstva finansija. Nije se ženio.
Đorđe M. Nenadović (1891-1978)
Đorđe M. Nenadović (1891-1978) sudija Upravnog suda i advokat, rez. potpukovnika, jednog od 1300 kaplara i nosioca ordena Belog orla koji je, kao kraljev rođak, prvi na čelu srpske vojske 1918. ušao u Novi Sad.
Đorđe M. Nenadović (1891-1978) je bio oženjen sa Katarinom Strundžalić, kćerkom Milana Strundžalića iz Valjeva, pomoćnika ministra pravde, predsednika Apelacionog suda, člana Kasacionog suda, predsednika valjevskog suda, čiji otac je Aleksa Strundžalić valjevski advokat, a majka Katarina Petrović, kćerka Đorđa Petrovića, namesnika kneževskog dostojanstva 1868, predsednika Kasacionog suda, i Zore Kostić, kćerke Đorđa Kostića upravnika carine (čiji sinovi su pešadijski brigadni general Vojislav Kostić (1881-1968) i prof. dr Aleksandar Kostić, čija je žena bila poreklom od Vučić-Perišića).
Đorđe M. Nenadović (1891-1978) i Katarina Nenadović, rođ. Strundžalić imali su Mateju, Milana i Mirjanu.
Mateja Nenadović (1925-2011), arhitekta, redovni profesor Arhitektonskog fakulteta u Beogradu, je bio oženjen Sofijom Nenadović rođ. Paligorić (1928), takođe arhitektom, koja je jedan od autora Surčinskog aerodroma, čiji je deda po majci bio pukovnik Lazar Mišić, rođeni brat vojvode Živojina Mišića. Imaju sinove Đorđa (1964) i Miloša (1968), koji su takođe arhitekte. Đorđe Nenadović je oženjen Vanjom Nenadović rođ. Pavlović (1975) i imaju ćerku Ivu (2008). Miloš Nenadović je oženjen Aleksandrom Nenadović (1971) rođ. Matović.
Mirjana Suđić, rođ. Nenadović (1935), diplomirani prevodilac, bila je udata za Dušana Suđića (1927-1990), dipl. inženjera elektrotehnike. Imaju ćerku Marinu Krasojević, rođ. Suđić (1961), i Bojana Suđića (1965), istaknutog dirigenta i redovnog profesora na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu.
Pukovnik Dušan M. Nenadović (1895-1969)
Pukovnik Dušan M. Nenadović (1895-1969) bio je vojno-sudski pukovnik, pravnik. Posle rata živeo je u emigraciji u Parizu. Jedno vreme bio je šef kancelarija kralja Petra u Parizu.
dr Momčilo Nenadović (1899-1943)
Dr Momčilo Nenadović (1899-1943), lekar, zbog davanja lekarske pomoći u Požarevcu, gde je bio sreski lekar, 1943. streljan na Jajincima. Dr Momčilo Nenadović je bio oženjen sa Ljubicom Ristić, kćerkom Đorđa Ristića i Spasenije Pate Ristić. Ljubica je imala rođenog brata konjičkog majora Dušana Ristića (1904-1943), koji je streljan na Banjici kao pripadnik Ravnogorskog pokreta. Venčani kumovi dr Boško Marković, direktor Uprave fondova i Tadija Sondermajer, inž. Imali su Đorđa, Veru i Ružicu.
Milisavljevići
Ruža Nenadović bila je udata za Svetislava Milisavljevića, sudiju. Nema potomstva.
Lengleri
Olga Nenadvoić bila je udata za Fridriha Lenglera, rudarskog inženjera. Imali su Georga, Ljubomira i Ljubicu koja ima dece.
Dabići
Anka Nenadović (1853-1941), kćerka Svetozara i Jelene Nenadović bila je udata za Živka Dabića (1846-1924). Živko Dabić sin Gliše i Marije Dabić, stric mu je bio Marko Dabić, državni savetnik.
Imali su Gavrila, Svetozara, Aleksandra, Draginju i Milevu.
Aranđelovići
Ljubica, Nenadović, kćerka Svetozara i Jelene Nenadović (- Niš, 28. novembar 1889), dobrotvorka društva siročadi u Valjevu, bila je udata za Živojina Aranđelovića, trgovca. Kao bolničarka za vreme rata 1885. Imali su Katarinu i Svetozara.
Stanojevići
Marija Nenadović (1817-1908), kćerka prote Mateje Nenadovića bila je udata za pukovnika Jeremiju Stanojevića (1808-1869). imali su sinove Ljubomira, Dragišu i Vitomira i kćerke Dragu i Stanu.
Dabići
Stanija Nenadović, kćerka obor-kneza Alekse Nenadovića, bila je udata za kapetana tamnavske knežine i dugogodišnjeg pomoćnika njenog oca Živka Dabića iz Jautine, podgorske knežine valjevske nahije, koji je poginuo u bitki na Loznici 1807. Dabići iz Jautine, zaseoka sela Gola Glava, doselili su se iz Morače za vreme austrijske vladavine (1718-1739). Rodonačelnik je Daba koji je imao sina Mihaila.
Nema potomstva.
Markovići
Marija Nenadović, kćerka obor-kneza Alekse Nenadovića, bila je udata za Matiju Markovića brata sveštenika pop-Pavla Markovića iz Takova u tamnavskoj knežini.
Vilotijevići
Marica Nenadović, kćerka kneza Alekse Nenadovića, bila je udata za Jovana Vilotijevića valjevskog trgovca. Vilotijevići su poreklom iz Sijerča kod Bajne Bašte. Njihovi sinovi su Marko i Andrija.
Andrija J. Vilotijević
Andrija J. Vilotijević, unuk obor-kneza Alekse Nenadovića, po majci Marici, bio je upravnik Dvora kneza Aleksandra Karađorđevića. Pošto okrivljen za saučesništvo u ubistvu kneza Mihaila, streljan je 1868. godine.
Andrija Andra Vilotijević imao je Ljubomira, Stevana, Milevu, Jelenu, Poleksiju i Zumbulku.
Mlađa grana
Mlađa grana Nenadovića vodi poreklo od vojvode Jakov Nenadović (1765-1836), dvadeset godina mlađeg brata kneza Alekse Nenadovića, oblasnog gospodara zapadne Srbije 1804-1805, komandanta valjevske, šabačke i užičke nahije, prvog popečitelja (ministra) unutrašnjih poslova Srbije (od 1811), čiji sin vojvoda tamnavske knežine valjevske nahije Jevrem Nenadović je sa Jovankom Milovanović kćerkom vojvode Mladena Milovanovića, prvog popečitelja (ministra) vojske Srbije, imao kćerku kneginju Srbije Persidu Karađorđević, majku kralja Petra Karađorđevića.
Vojvoda Jakov Nenadović (1765-1836)
Mlađi brat Aleksin Jakov Nenadović (1765-1836), po želji svog dvadeset godina starijeg brata, školovao se kao i prota Mateja posle njega, u Srbiji i u Sremu, a nakon toga je trgovao stokom sa trgovcima iz Austrije, tj. Srema. Njegova žena Nerandža nije bila iz Valjevske nahije, već iz susedne knežine posavske Šabačke nahije, koja se, međutim, oslanja na posavsku knežinu Valjevske nahije iz mesta Koceljeva. Posle smrti kneza Alekse, novi starešina porodice Nenadović postao je Jakov, koji je do kraja 1804. godine postao i oblasni gospodar skoro cele Zapadne Srbije i zvanično se potpisivao kao komandant valjevske, šabačke, sokoske i užičke nahije. Jakov je zauzeo Valjevo i Šabac koji su, međutim, na prevaru opet preuzeli janičari, sklopio sporazum o nenapadanju sa zvorničkim begovima Vidaićima, suzbio uticaj i pogubio samovoljnog hajdučkog harambašu Đorđa Ćurčiju. Pod navalom turske bosanske vojske popucao je 1806. ceo zapadni front koji je bio pod komandom Jakova Nenadovića, gde, nakon toga, kao spasilac došao Karađorđe sa vojskom okupljenom u Topoli i kod Mišara odnosi presudnu pobedu. Posle možda najblistavije pobede u Prvom srpskom ustanku, Karađorđe koji je već utvrdio svoju vlast u centralnoj Srbiji, odnosno u Šumadiji i mogao da računa na odanost Milana Obrenovića, u ponovno osvojenim od bosanskih Turaka krajevima Šabačke i Sokoske nahije uspostavio je novu vlast, odvojenu od Jakova, kome je ostavio Valjevsku nahiju, gde je takođe podbunjivao mlađe starešine protiv njega. Pošto je 1810. oženio sina Jevrema kćerkom Mladena Milovanovića, koji je pre toga, iste godine, svog bratanca vojvodu Jovicu Milovanovića oženio Karađorđevom kćerkom Polom, Jakov se približuje Karađorđu, kome glavni protivnci ostaju istočne vojvode oslonjene na ruske trupe u Vlaškoj, Milenko i Petar. Dvadeset godina kasnije u Rusiji, u Hotinu, gde je tada Jakov živeo sa porodicom već šesnaest godina, 20. maja 1830. unuka Jakova Nenadovića i Mladena Milovanovića, a kćerka Jevrema Nenadovića, sedamnaestogodišnja Persida Nenadović udala se za Karađorđevog sina Aleksandra Karađorđevića, budućeg kneza Srbije od 1842 do 1858. Za vreme vlade kneza Aleksandra 1842 do 1858 Nenadovići su imali najveći politički uticaj, a Persidin sin Petar postao je kralj Srbije 1903. godine. Jakovljeva grana Nenadovića ostala je do 1830 u Rusiji, odnosno do dobijanja Hatišerifa nakon čega je ruska država, pošto više nije postojala opasnost od turske osvete, pogotovo za one kojima je glava bila ucenjena, zahtevala od knez Miloša da primi nazad srpske izbegličke porodice i da im da adekvatno izdržavanje. Vojvoda Jakov Nenadović je sa Nerandžom imao Jevrema, Panteliju, Julku i Aleksandra.
Pantelija J. Nenadović (1795-1812)
Pantelija J. Nenadović školovao se u Kupinovu i Karlovcima. Umro je mlad u 17 godini.
Martine Beswick
Martine Beswick (26. septembar 1941 -) je bivša britanska glumica i manekenka iz Jamajke. Najpoznatija je po malim, ali zapaženim nastupima u ranim filmovima o Jamesu Bondu 1960-ih. Tokom 1970-ih je radila u Italiji prije odlaska u Hollywood gdje je uglavnom nastupala na televiziji.
Nenadovići
Vojvoda Jevrem J. Nenadović (1793-1867)
mini|190p|Jevrem Nenadović
Potomstvo kneginje Perside Karađorđević rođ. Nenadović
Persida Nenadović, kćerka Jevrema Nenadovića i Jovanke Milovanović bila je udata za kneza Aleksandra Karađorđevića. Imali su Petra, Arsena, Kleopatru, Jelenu, Poleksiju.
Kralj Petar I Karađorđević
Kralj Petar I Karađorđević je sin kneza Aleksandra Karađorđević, Karađorđevog sina i Perside Karađorđević, kćerke vojvode Jevrema Nenadovića i Jovanke Nenadović, rođ. Milovanović. Kralj Petar je osnovao kraljevski dom Karađorđevića.
Knez Arsen Karađorđević
Knez Arsen Karađorđević je sin kneza Aleksandra Karađorđević, Karađorđevog sina i Perside Karađorđević, kćerke vojvode Jevrema Nenadovića i Jovanke Nenadović, rođ. Milovanović. Sin kneza Arsena je knez Pavle Karađorđević.
Knez Pavle Karađorđević
Knez Pavle Karađorđević je sin kneza Arsena Karađorđevića, sina kneza Aleksandra Karađorđević, Karađorđevog sina i Perside Karađorđević, kćerke vojvode Jevrema Nenadovića i Jovanke Nenadović, rođ. Milovanović.
Atanasije J. Nenadović (1815-1866)
Atanasije Nenadović, sin Jevrema Nenadović, predsednik Apelacionog suda, od 16/28. decembra 1857, član Kasacionog suda.
Gavrilovići
Jelisaveta Nenadović, kćerka Jevrema Nenadovića bila je udata za Jevrema Gavrilovića (?-22.6.1879), državnog savetnika, sina Gavrila buljukbaše „podvojvode“ kod Grbovića i poginuo u bitki na Zasavici 1813. Do venčanja je došlo po želji knjaza Miloša 1837. kada se udala za tada mačavnskog kapetana Jevrema Gavrilovića rodom iz Pupeoka kraj Valjeva. Za venačnje knjaz Miloš dao je 20 dukata cesarskih. Nisu imali dece.
Topalovići
Anka Nenadović (1820-1843), kćerka Jevrema Nenadovića bila je udata za Milosava Topalovića, pomoćnika okružnog načelnika, sina gružanskog kneza Petra Topalovića (1774-1832). Pošto je sestra Milosava Topalovića bila udata za general-majora Đorđa Protića, starija i mlađa grana Nenadovića su po Topalovićima u dvostrukom srodstvu. Imali su Petra.
General Petar M. Topalović
General Petar Topalović (1840-1891), sin Milosava Topalovića i Anke Nenadović, a unuk Jevrema Nenadovića i praunuk vojvode Jakova 1868 ađutant kneza Mihaila, načelnik generalštba (načelnik štaba Vrhovne komande), ministar građevina 1886, ministar vojni 1887, nosilac Ordena takovskog krsta sa mačevima 1 i 2 reda, francuskog Ordena oficirskog krsta legije časti i austrijskog Ordena gvozdene krune drugog reda koja daje pravo na titulu austrijskog barona. Petar Topalović je imao kćerku Anku i sina Jevrema.
Pukovnik Jevrem Topalović
Artiljerijski pukovnik Jevrem Topalović.
Pokorni
Anka Topalović je bila udata za generala Ljubomira H. Pokornog (1872-1944), počasnog ađutanta kralja, člana Srpskog kulturnog kluba, sina srpskog oficira češkog porekla kapetana Hinka Pokornog, pitomca 22. kl. Niže i 5. kl. Više škole Vojne akademije i generalštabne pripreme. U ratovima komandant Moravskog poljskog artiljerijskog puka 1. poziva, komandant Dunavskog artiljerijskog puka 1. poziva, od 1915. do 1917. u austrougarskom zarobljeništvu. Posle razmene zarobljenika 1917, ađutant kralja Petra. Bio je vojni izaslanik u Parizu, član Vojnog saveta, počasni ađutant kralja.
Imali su sinove Petra i Milana.
Lukačevići
Mašinka Nenadović (1823-1898) bila je udata za pukovnika Jovana Lukačevića, načelnika Glavnog generalštaba. Prema predanju Lukačevići su poreklom iz Stare Srbije odakle su došli u selo Mojanoviće u Zetu, kod Podgorice. Odatle su otišli na tri strane u selo Berislavce kod Skadarskog jezera, u selo Vranj na istoku i Treši u Podgoricu. Smatra se da je Lukačevića bilo u Podgorici u XVII veku. Rodonačelnik Lukačevića u Podgorici bio je Miroslav Miro Lukačević, koji je živeo u drugoj polovini XVIII veka. Imao je tri sina Vasilija, Simu i Stojana. Prva dvojica su prešla u Srbiju a treći je ostao u Podgorici. Vasilije, trgovac u Šapcu, je sa Vladislavom Nenezić imao Jovana, Savu, Mariju i Anđu. Jovan Lukačević je završio vojnu kadetsku školu u Rusiji. Sestra Jovana Lukačevića je Marija Magazinović, koja je bila udata u Bijelom Polju za Petkovića sa kojim je imala sina Stevana. Posle se ponov udala u Šapcu za Miroslava Magazinovića sa kojim je imala sina Konstantina i kćerku Sofiju. Miroslav je usvojio Stevana koji je uzeo prezime Magazinović, bio je ministar. Starija Jovanova sestra Anđa Lukaćević bila je udata za Miloša Bogićevića. . Mašinka Nenadović i pukovnik Jovan Lukačević nemaju potomstva.
Đurići
Bosiljka Nenadović, bila je udata za Radovana Đurića.
Prof. dr Jakov M. Nenadović (1865-1915)
Prof. dr Jakov M. Nenadović (1865-1915), brat od ujaka kralja Petra, šef njegove kancelarije u Beču, kasnije šef kraljeve kancelarije u Beogradu i kraljevski poslanik u Carigradu.
Osnovnu školu završio je u Beogradu, gimnaziju u Cirihu. Pravo je završio i doktorirao u Lajpcigu.
U Beogradu je na Velikoj školi predavao Državno pravo do političke Čebinčeve afere.
Poručnik Simeon Sima Nenadović (1838-1868)
Simeon Sima Nenadović (1838-1868), sin Jevrema Nenadovića, bio je konjički poručnik austrijske vojske. Učestvovao je u bitki kod Mađente, u drugom italijanskom ratu za ujedinjenje.
Aleksandar J. Nenadović (1815-1881)
Aleksandar J. Nenadović (1815-1881) sin vojvode Jakova Nenadovića, član državnog saveta, pomoćnik ministra unutrašnjih poslova Ilije Garašanina. Aleksandar Nenadović i Anka Vučković, kćerka okružnog načelnika šabačkog, upravnika Beograda, Jovana Vučkovića Belopoljca imali su sedmoro dece, Đoređe, Mileva i Nikola.
Dr Đorđe A. Nenadović
Dr Đorđe A. Nenadović, advokat, generalni konzul u Solunu (od 1900), okružni perfekt u Kragujevcu, bio je oženjen Agnicom, čiji su roditelji živeli u Ugarskoj na spahiluku Remete Lugoša. Umro je 1920.
Nikola A. Nenadović
Nikola Nenadović sin Aleksandra Nenadovića bio je činovnik carine.
Radovanovići
Mileva Nenadović, kćerka Aleksandra Nenadovića bila je udata za Đorđa Radovanovića, okružnog načelnika, člana Glavne kontrole, pravnika, činovnika. Imali su kuću u Gospodar Jovanovoj 40. Imali su Sofiju i Ljubicu.
Hadži-Trpkovići
Julka Nenadović, kćerka vojvode Jakova Nenadovića bila je udata za majora Aleksandra Hadži-Tripkovića, Trifkovića, načelnika okruga crnorečkog sa sedištem u Zaječaru, člana uprave varoši Beograda, upravnik policije Beograda. Tokom pokreta u Vojvodini 1848-49, komanduje sa 200 bećara. Imali su sinove Ljubomira i Pavla.
Pavle Trifković
Pavle Trifković bio je šef kancelarije kneza Aleksandra Karađorđevića.
Atentat na kneza Mihaila 1868.
Zbog učešća u atentatu osuđeno i streljano više muških članova porodice Nenadović, što je imalo teške posledice po život njihovih potomaka. Prema nahođenju suda, koji nije bio potpuno nepristrasan, zaveru protiv Mihaila skovali su knez Aleksandar Karađorđević, Filip Stanković, Pavle i Ljubomir Radovanović. Knez Aleksandar je dao novac, a Pavle i Ljubomir su našli ubice. Stanković je posle izvršenog ubistva trebalo da pobuni narod i izvede prevrat u korist dinastije Karađorđević. Među provoptuženima bilo je više Nenadovića. Konjički kapetan Mladen Nenadović (1834-1868), brat kneginje Perside, koji je ime dobio po dedi po majci vojvodi Mladenu Milovanoviću, optužen je da je posle ubistva kneza Mihaila imao zadatak da pobuni vojsku i izvrši prevrat. Kao oficiru sudio mu je vojni sud i već juna 1868 osuđen je na smrt i streljan na Donjem Kalemegdanu. Beogradski varoški sud, po postupku prekog suda osudio je na smrt 14 ubica i saučesnika u ubistvu kneza Mihaila, među kojima, pored braće Radovanović i drugog brata kneginje Perside potporučnika austrijske vojske Simu Nenadovića (1839-1868), Svetozara Nenadovića, sina Prote Mateje i brata „Čika – Ljube“ Nenadovića, upravnka topčiderske kaznionice i sestrića Prote Mateje Andriju Vilotijevića upravnika imanja kneza Aleksandra, koji su sa ostalim osuđenicima streljani na Karaburmi. Knez Aleksandar Karađorđević i njegov lični sekretar, a sestrić kneginje Perside, Pavle Trifković, osuđeni su u odsustvu na dvadeset godina robije. Zatočeni su i Jevrem Gavrilović, državni savetnik, oženjen Jelkom Nenadović sestrom kneginje Perside i unuk Prote Mateje, a sin Jeremije Stanojevića, ministra pravde i prosvete, Dragiša Stanojević (1844-1918), koji je kasnije postao poznat kao socijalista, ali je usled nedostatka dokaza kasnije oslobođen. Suđenja protiv kneza Aleksandra, Pavla Trifkovića i Filipa Stankovića vođena su i u Budimpešti gde je živeo knez Aleksandar Karađorđević i gde su se protegla skoro tri godine, do konačne oslobađajuće presude Vrhovnog suda Mađarske 1871. Sudski postupak vođen je u Budimpešti i protiv Vladimira Jovanovića, oca Slobodana Jovanovića i Ljubena Karavelova kao saučesnika u ubistvu kneza Mihaila, ali je sud našao da nema osnova za podizanje krivične prijave protiv njih i pušteni su na slobodu januara 1869. Namesnička vlada izdala je i sledeće propise: da Karađorđević i članovi njegove porodice „ne mogu na svoje ime ni na ime drugoga imati dobara u Srbiji, a dobra koja bi od njih i preko izvršenja presude od 15 jula ove godine izrečene povodom ubistva kneza Mihaila ostati mogla moraju prodati za tri meseca“. U član 10 Ustava iz 1869 uneseno je da „Nikada ne može biti izabran za Knjaza srpskog niko od familije i potomstva Karađorđevića, na koje je bačeno prokletstvo narodno“.
Rodoslov
Nejasno mesto u rodoslovu:
Srodstva
Nenadovići su u srodstvu sa Karađorđevićima preko kneginje Perside, majke kralja Petra, a preko Karađorđevića sa Simićima, Nikolajevićima, Petronijevićima, Petrović-Njegošima (bočnom granom), Birčanima, pošto su Birčani poreklom Nenadovići, Đurićima, Milovanovićima, Stanojevićima, Vilotijevićima, Topalovićim, Pokornim (srpska porodica češkog porekla) i dr.
San Rafael, Xilitla
San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Anđeo čuvar
thumb|240px|Anđeo čuvar [[Pietro da Cortona|Pietra da Cortona iz 1656.]] Anđeo čuvar je Anđeo zadužen za zaštitu i vodstvo pojedine osobe ili grupe. Vjerovanje u anđele čuvare seže u davna vremena. Razvoju misli o anđelima zaštitnicima i njihovoj hijerarhiji u kršćanstvu posebno je doprinio Pseudo-Dionizije Areopagit u 5. stoljeću.
Teologija anđela i duhova zaštitnika proživjela je mnoga usklađivanja od 4. stoljeća. I na Istoku i na Zapadu vjeruje se da anđeli čuvari zaštićuju bilo koju osobu kojoj ih Bog dodijeli, uz to zagovaraju Boga za dobrobit te osobe.
Porijeklo
Vjerovanje da Bog šalje duha zaštitnika svakoj osobi bilo je uobičajeno u Staroj Grčkoj filozofiji, spominje se u Platonovu Phaedu, 108.
thumb|left|upright|Kip anđela čuvara u crkvi Sv. Oswalda, [[Oberdrauburg, Austrija.]] Prema Leu Treppu u kasnom Židovstvu razvilo se vjerovanje da ljudi imaju predstavnika na nebu, anđela čuvara. Ovo nova zamisao vuče podrijetlo iz Zoroastrizma." Vjerovanje da anđeli mogu biti pomoćnici i zagovornici ljudi nalazi se u Knjizi o Jobu 33 23-6, i u Daniel 10 13 gdje se čini da su anđeli bili dodijeljeni i nekim državama. U ovom potonjem slučaju "knez kraljevstva perzijskoga" bori se s Gabrielom. Isti redak navodi "Mihael, jedan od prvih Knezova, dođe mi u pomoć." Mihael je jedan od rijetkih anđela u Bibliji spomenutih imenom. U Novom zavjetu u Judinoj poslanici 1 9 stoji: "Kad se Mihael arkanđeo s đavlom prepirao za tijelo Mojsijevo..." Knjiga Enohova, dio kanonskih zapisa Etiopske pravoslavne tevahedo Crkve, kaže da će Bog "postaviti stražu svetih anđela nad svim pravednicima" (1 En 100 5) da ih čuvaju na završetku vremena, dok će grešnici biti uništeni.
U Evanđelju po Mateju 18 10, Isus govori o djeci: "Pazite da ne prezrete ni jednog od ovih najmanjih jer, kažem vam, anđeli njihovi na nebu uvijek gledaju lice Oca mojega, koji je na nebesima." Najčešće tumačenja ovoga je da su djeca u zaštiti njihovih anđela čuvara, čini se da ovo potkrepljuje i Poslanica Hebrejima 1 14 kad o anđelima govori, "Svi ti zar nisu služnički duhovi što se šalju služiti za one koji imaju baštiniti spasenje?"
U Djelima apostolskim 12 12-15 još je jedan nagovještaj vjerovanja da je točno određeni anđeo zadužen čuvati svaku pojedinu osobu. Nakon što je svetog Petra anđeo izveo iz tamnice pošao je u kuću 'Marije, majke Ivana nazvanog Marko'. Sluškinja Ruža prepoznavši Petrov glas trči javiti da je Petar pred vratima. Grupa je prvo u nevjerici, ipak na koncu odgovara, "Bit će njegov anđeo!"' (12 15). Uz ovu pisanu potvrdu Petrov anđeo postao je u umjetnosti najčešće prikazivan anđeo, tako da je uvijek prisutan na slikama Petrova izlaska iz tamnice. Najpoznatiji prikaz ovog događaja naslikao je slavni Rafael na freski Oslobođenje svetog Petra u Vatikanu.
Judaizam
U Rabinskim spisima, rabini bilježe da doista postoje anđeli čuvari koje je Jahve postavio da paze na ljude.
Kršćanstvo
thumb|111px|left|[[Sveta Gemma Galgani tvrdila je da razgovara sa svojim anđelom čuvarom.]] Crkveni oci nisu sasvim dosljedni o tome brinu li se anđeli čuvari neprekidno za svaku pojedinu osobu ili ne, pa stoga ovo ne ulazi u "članke vjere", iako je ideja jasno vidljiva i u Starom i u Novom zavjetu. Prema svetom Jeronimu zamisao je u "duhu Crkve" te tvrdi: "kako je veliko dostojanstvo duše, jer svakoj je od rođenja dodijeljen anđeo da je čuva."
Prvi kršćanski teolog koji je razradio osnovnu shemu anđela čuvara je Honorius Augustodunensis iz 12. stoljeća. On tvrdi da je svakoj duši pri njenom utjelovljenju dodijeljen anđeo čuvar. Skolastički teolozi proširili su i uredili sistematiku anđeoskih čuvara. Toma Akvinski se slagao s Honoriusom i vjerovao kako je najniži red anđela zadužen za služenje kao čuvari. Njegov pogled je imao najveći utjecaj na popularnu misao, iako je Ivan Duns Škot rekao da bilo koji anđeo može prihvatiti ovo poslanje.
Stoljećima kasnije, 1997. godine Regina Caeli dva puta se obraća papi Ivanu Pavlu II. u vezi s anđelom čuvarom, te završava: "Pozovimo Kraljicu anđela i svetih, da nam ona da, pomognuta našim anđelima čuvarima, da budemo istinski svjedoci Gospodinova pashalnog misterija".
Stari zavjet
Pojam anđela čuvara jasno je vidljiv u Starom zavjetu, a njegov razvoj je jasno obilježen. Stari zavjet poima Božje anđele kao pomagače i, ponekad, posebne poslanike koji se bave osobama ili svjetovnim dužnostima.
U Postanku 28-29, anđeli nisu samo izvršitelji Božjega gnjeva prema gradovima u ravnici, nego i izbavljaju Lota iz opasnosti; u Izlasku 32 34, Bog govori Mojsiju: "Anđeo će moj pred tobom ići." U znatno kasnijem razdoblju odvija se Tobijina povijest, koja može poslužiti kao komentar riječi psalma 91 11: "Jer anđelima svojim zapovjedi da te čuvaju na svim putima tvojim." Naposljetku, u Knjizi Danielovoj 10 anđelima su povjerene određene pokrajine, jednog se naziva "knez kraljevstva prezijskog", a Mihael je "jedan od prvih Knezova."
Novi zavjet
U Novom zavjetu koncept anđela čuvara može se točnije pratiti. Anđeli su posvuda posrednici između Boga i ljudi; Krist je zapečatio starozavjetno učenje: "Pazite da ne prezrete ni jednog od ovih najmanjih jer, kažem vam, anđeli njihovi na nebu uvijek gledaju lice Oca mojega, koji je na nebesima." (Matej 18 10). Ovdje se očituje dvostruko viđenje koncepta anđela: čak i mala djeca imaju anđele čuvare, a ovi isti anđeli ne gube Boga iz vida unatoč činjenici da izvršavaju poslanje na zemlji.
Drugi primjeri u Novom zavjetu su anđeo koji je pomagao Kristu i anđeo koji je izveo svetog Petra iz tamnice. Poslanica Hebrejima 1 14 najjasnije rasvjetljava učenje: "Svi ti zar nisu služnički duhovi što se šalju služiti one koji imaju baštiniti spasenje?" Dakle, svrha anđela je dovesti ljude u Nebesko Kraljevstvo.
Anđeli čuvari i djeca
thumb|right|180px|Anđeo čuvar, Njemačka [[poštanska marka iz 1900.]] thumb|right|180px|Anđeo čuvar Jean Daniélou u svojoj studiji o judeokršćanstvu piše: "Upečatljiva je činjenica da se može dokazati da je kasnija teologija posudila doktrinu anđela čuvara u judeokršćanstvu. Klement Aleksandrijski, . . . piše u Eclogae Propheticae:  'Zapisi govore da su izložena djeca povjerena anđelu čuvaru, koji ih podiže i pomaže im odrastati; i oni će biti poput vjernih koji su stari sto godina' (XLI. 1).  Kasnije Klement navodi istu doktrinu, koja proizlazi iz istih osnova, a koju izričito povezuje s Petrovim otkrivenjem:  'Božja providnost ne obuhvaća samo one koji su od mesa, primjerice Petar u svojom otkrivenju kaže, 'Pobačena djeca povjerena su anđelu čuvaru kako bi postigavši udio u spoznaji mogla prispjeti boljoj sudbini'' (XLVIII, 1)."
Daniélou također zamjećuje: "Anđeo mira pojavljuje se u judeokršćanstvu, on je zadužen za primanje duše koja napušta tijelo te ju odvodi u raj. Thus Ašerova oporuka kaže: Ako čovjek umre u miru, odlazi anđelu mira, koji ga vodi u vječni život' (VI, 6; cf. također Benjaminova oporuka VI, 1; Danova oporuka VI,5). U ranijim otkrivenjima, gdje su anđeli zaduženi čuvati tijela svetaca, ne nalazimo ovaj nauk (Adamov život, 46-47); i u Novom zavjetu, Judina poslanica 9, te uistinu više podsjeća na helenističko učenje anđela pratioca duše, iako ne proizlazi iz njega. Kasnije preuzima važnu ulogu u kršćanskoj liturgiji, koja je kako se čini drevno naslijeđe iz judeokršćanstva."
Odnosi s anđelima čuvarima
Rimokatolička mističarka sveta Gemma Galgani, tvrdila je da ima odnose te da je razgovarala sa svojim anđelom čuvarom. Navela je da joj je njen anđeo čuvar bio učitelj i vodić, povremeno je zaustavljajući da govori u neprikladnim prilikama.
Kršćanska molitva
thumb|220px|Prikaz anđela čuvara iz 18. stoljeća. Dvije tradicionalne katoličke molitve anđelu čuvaru u Hrvatskoj.
Molitva anđelu čuvaru na latinskom:
Molitva Istočnih pravoslavnih crkava anđelu čuvaru:
Penuš
Penuš je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Penuš je selo u sastavu opštine Štip.
Anđeo čuvar
Kršćanska molitva
''Anđele Kristov, čuvaru moj sveti i pokrovitelju duše i tijela moga, oprosti mi sve što zgriješih u današnji dan, i izbavi me od svakog lukavstva neprijateljskog mi protivnika, da ne bih nikakvim grijehom razgnjevio Boga mog, no moli se za mene griješnog i nedostojnog slugu, da me pokažeš dostojna dobrote i milosti Presvete Trojstva, i Majke Gospodina moga Isusa Krista, i svih svetih. Amen.''
Penuš
Prirodni uslovi
Penuš je smešten u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 10 kilometara zapadno.
Hoisești, Dumești
Hoisești je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Dumești.
Penuš
Prirodni uslovi
Naselje Penuš se nalazi u istorijskoj oblasti Serta. Naselje je položeno u klisuri reke Bregalnice. Oko naselja se uglavnom pruža golet. Nadmorska visina naselja je približno 260 metara.
Anđeo čuvar
Islam
Muslimani vjeruju u muakibat. Prema mnogim muslimanima, svaka osoba ima dva anđela čuvara, po jednoga sa svake strane.
Penuš
Prirodni uslovi
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Dorceau
Dorso je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Mortanj o Perš.
Penuš
Stanovništvo
Penuš je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 8 stanovnika.
Dorceau
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 383 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 26 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 145 metara (maksimalnoj 230 m, a minimalnoj 115 m).
Penuš
Stanovništvo
Većinsko stanovništvo su etnički Turci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam.
Anđeo čuvar
Zoroastrizam
Poznati pod imenom Arda Fravaš ('Sveti anđeli čuvari'). Svaku osobu prati anđeo čuvar, koji je osobni vodič kroz život. Početno su čuvali granice raja, ali su se dobrovoljno spustili na zemlju kako bi pratili osobe do kraja njihovih života.
Hoisești, Dumești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 854 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Pestršino
Pestršino je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Pestršino je u sastavu opštine Probištip.
Prirodni uslovi
Pestršino je smešteno u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Probištipa, naselje je udaljeno 15 kilometara južno.
Naselje Pestršino se nalazi u istorijskoj oblasti Zletovo, na jugozapadnom obodu Zletovske kotline. Zapadno od naselja izdižu se prva brda planine Mangovice. Nadmorska visina naselja je približno 600 metara. Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Pestršino je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 10 stanovnika.
Opština Slobozia, Ialomița
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Pestršino
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
La Boquilla, Cusihuiriachi
La Boquilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cusihuiriachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2285 m.
Groß Sarau
Gros Zarau je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 131 opštinskog središta okruga Hercogtum Lauenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 910 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1053043.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hercogtum Lauenburg Gros Zarau se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 16 metara. Površina opštine iznosi 17,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 910 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 53 stanovnika/km².
Lizzanello, Pistoia
Lizzanello je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Mazar-e Šarif
Mazar-e Šarif je četvrti grad po veličini u Afganistanu i najveći grad na sjeveru zemlje. U gradu se nalazi Plava džamija, značajno islamsko svetište za koje manjina šijita smatra da se u njemu nalazi grobnica imama Alija ibn Abi Taliba. Ostali muslimani smatraju da je grob Alija nalazi u Nadžafu u Iraku.
Lizzanello, Pistoia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 298 m.
Mazar-e Šarif
Historija
Mazar-e Šarif je nastao kao islamsko svetište u blizini starog grada Balha koji je kroz povijest bio najveći grad u tom prostoru i glavni centar više država. Svetište je nastalo u 12. st. kad je lokalni mula sanjao da je u blizini Balha grobnica imama Alija i tamo sagradio džamiju koja je postala mjesto hodočašća. Mazar-e Šarif se razvijao u sjeni većeg grada Balha koji je napušten 1866. zbog epidemije malarije i nakon toga se Mazar-e Šarif jače razvija.
Grad je imao miran razvoj u sklopu Afganistana do sovjetske invazije na Afganistan 1979. kad u gradu nastaje sovjetska vojna baza koju napadaju islamistički pobunjenici. Nakon odlaska sovjetskih snaga 1989. se za nadzor nad gradom bore razne islamističke vojske. Od 1990. gradom vlada uzbečki ratni vođa Abdul Rašid Dostum. 1997. su grad zauzeli talibani koji su ubrzo protjerani, ali su se vratili 1998. i izvršili pokolj hazarskog stanovništva. Mazar-e Šarif je bio prvi veći afganistanki grad koji se oslobodio talibanske vlasti nakon intervencije međunarodnih snaga pod vodstvom SAD-a 2001.
Geografija
Mazar-e Šarif je smješten na sjeveru Afganistana, u dolini rijeke Amu-Darje. Rijeka teče nedaleko od grada duž afganistansko-uzbekistanske granice. Klima je stepska s malo padalina. Postoji dobra prometna veza s Uzbekistanom. Godine 2011. otvorena je željeznička pruga od grada prema Uzbekistanu.
Znamenitosti
desno|mini|250px|[[Plava džamija (Mazar-e Šarif)|Plava džamija]] Daleko najvažnija znamenitost grada je Plava džamija, inače značajan hodočasnički centar. Značajne su ruševine starog grada Balha nedaleko od grada.
Ekonomija
Mazar-e Šarif je značajan trgovački centar zbog dobrih prometnih veza sa susjednim državama, posebno Uzbekistanom. Zbog svetišta Hazrat Ali Mazar-e Šarif ima velik turistički potencijal koji nije iskorišten zbog nesigurnosti u Afganistanu. U okolici grada je razvijena poljoprivreda i stočarstvo, posebno uzgoj karakul ovce.
El Crótalo, Viesca
El Crótalo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Viesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1161 m.
Izbacivač (TV drama)
Izbacivač je jugoslovenska TV drama u produkciji TV Novi Sad emitovana 1978. godine. Režirao ju je Jovan Ristić, a scenario je napisao Pero Zubac.
Allacqua, Biella
Allacqua je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 312 m.
Lwówek Śląski
Lwówek Śląski (njemački: Löwenberg in Schlesien) je grad od 8,822 stanovnika na zapadu Poljske u Donjošleskom vojvodstvu.
Geografske karakteristike
Lwówek Śląski leži duž obale rijeke Bobr, udaljen tridesetak kilometara sjeverozapadno od Jelene Góre. thumb|left|240px| Novi dio [[grada]]
Historija
Otkriće zlata kod sela Płakowice (danas dio grada), Pieszkówa i Dworeka pridonijeli su brzom razvoju mjesta, tako da mu je poljski vojvoda Henrik I. Bradati 1217. dodijelio gradska prava po uzoru na Magdeburško pravo.
Tako je tadašnji Lavlji grad (Lwi Gród) postao jedan od prvih gradova u Poljskoj, koji je organiziran po njemačkom modelu, koji su kasnije kopirali brojni šleski gradovi. Brzo je izrastao u važno trgovište pa je 1329. imao je preko 11 000 stanovnika i bio je jedan od najvećih urbanih centara u Šleskoj.
Krajem 14. vijeka potpao je pod vlast čeških vladara, u to vrijeme iscrpila su se nalazišta zlata, pa je Lwówek počeo stagnirati i propadati. Tokom 15 - 16. vijeka broj njegovih stanovnika kretao se između 4.000 - 6.500.
Daljnjem propadanju pridonio je Tridesetogodišnji rat, nakon kog je spao na 960 stanovnika. Krajem 18. vijeka potpao je pod vlast Kraljevine Pruske, polako se počeo oporavljati od kraja 19. vijeka dolaskom željeznice i izgradnjom pivovare.
Pobratimski gradovi
Lwówek Śląski ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;
Smuka
Smuka je naselje u slovenskoj Općini Kočevju. Smuka se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 46 stanovnika.
Groß Vollstedt
Gros Volštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 969 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058065.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Gros Volštet se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 24 metra. Površina opštine iznosi 9,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 969 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 107 stanovnika/km².
La Esperanza, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 166 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1997 m.
Dwight Mission, Oklahoma
Dvajt Mišon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 55, što je 23 (71,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jared Padalecki
Džared Padaleki (19. jul 1982) je američki glumac poznat po ulogama Dina Forestera u seriji Gilmorove i Sema Vinčestera u seriji Lovci na natprirodno.
Spodnja Bilpa
Spodnja Bilpa je naselje u slovenskoj Općini Kočevju. Spodnja Bilpa se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 4 stanovnika.