cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mentana
Historija
Nakon toga, građani Nomentuma dobili su državljanstvo bez prava glasa, tj. grad je postao civitas sine suffragio; u svom općinskom ustavu glavni lokalni magistrat čak je i u carsko doba zadržao naslov diktatora. Plinije Stariji i Marcijal često hvale plodnost zemljišta ovoga grada.
Seneka Mlađi na više mjesta spominje da ima imanje u ovom gradu i da se povlači u Nomentum.
Godine 741. godine grad su nakratko zauzeli Langobardi i stanovnici su se preselili u novo središte na na Nomentanskom putu, koje je bilo lakše obraniti. Dana 23. studenog 799. to je bilo mjesto susreta pape Lava III. i Karla Velikog. thumb|220px|Unutarnji trg kaštela u Mentani. Kaštel Nomentum bio je posjed rimske obitelji Crescenzi u 10. i 11. stoljeću. Godine 1058. uništili su ga Normani, a broj stanovnika drastično se smanjio. Dvorac je preuzela obitelj Capocci, a kasnije ga je Sveta Stolica povjerila benediktinskim redovnicima iz San Paola fuori le Mura.
Dana 3. studenoga 1867. godine grad je bio poprište bitka kod Mentane između francusko-papinskih snaga i talijanskih dobrovoljaca predvođenih Giuseppeom Garibaldijem, koji su pokušali zauzeti Rim kako bi ga uklopili u novoujedinjenu Kraljevinu Italiju. Bitka je završila pobjedom francusko-papinskih trupa. U Mentani je podignut Žrtvenik palima (Ara dei Caduti), izgrađen nad masovnom grobnicom talijanskih domoljuba poginulih u bici.
Andalusische Nächte
Andalusische Nächte je njemački crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1938. u režiji Herberta Maischa. Predstavlja verziju njemačko-španskog filma Carmen, la de Triana s kojim se paralelno snimao, i s kojim dijeli glavnu glumicu Imperio Argentina. Zbivanja tokom snimanja su šezedeset godina kasnije inspirirala španski film La niña de tus ojos.
Mirasoles, Culiacán
Mirasoles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Imverxotla, Tlaltetela
Imverxotla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlaltetela.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Arroyo del Pino, San Felipe
Arroyo del Pino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Mirasoles, Culiacán
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 159 m.
Arroyo del Pino, San Felipe
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2087 m.
Santa Corona, Vicenza
Santa Corona je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Tzotzocola, Cuautinchán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2166 m.
El Moral, Tlalixcoyan
El Moral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Pavlovići (razvrstavanje)
Pavlovići mogu da budu:
Socijalistički savez radnog naroda Hrvatske
Socijalistički savez radnog naroda Hrvatske (SSRNH) bila je najmasovnija, odnosno krovna društveno-politička organizacija u SR Hrvatskoj, odnosno republička organizacija Socijalističkog saveza radnog naroda Jugoslavije. Osnovan je za vrijeme Drugog svjetskog rata pod imenom Jedinstvena narodnooslobodilačka fronta Hrvatske (JNOF Hrvatske) kao frontovska organizacija koja je okupljala pristaše i simpatizere partizana, odnosno dio Jedinstvenog narodnooslobodilačkog fronta Jugoslavije. Poslije rata je postao dio Narodnog fronta Jugoslavije, te bio pod kontrolom vladajuće Komunističke partije/Saveza komunista Jugoslavije, odnosno KP/SK Hrvatske. Sa radom je prestao 1990. godine kada se, neposredno pred prve višestranačke izbore, trasnformirao u političku stranku pod imenom Socijalistička stranka Hrvatske.
Povijest
Iako je Jedinstvena narodnooslobodilačka fronta Hrvatske (JNOF Hrvatske) s radom počela u veljači 1944., konkretni zadatci i njihova provedba počeli su nakon prvoga kongresa, koji je održan od 13. do 15. listopada 1946. u Zagrebu (predsjednik Vladimir Nazor, potpredsjednici Franjo Gaži i Rade Pribičević, glavni tajnik Vladimir Bakarić). Kongres je donio temeljne organizacijske dokumente: statut kojim je definiran organizacijski ustroj i plan rada organizacije te rezoluciju, kojom je u cijelosti usvojen program i potvrđena pripadnost NFJ.
Prvi koraci kojima je NFH-a ostvarivao državnu politiku bilo je provođenje različitih vladinih masovnih akcija. Među najvećim problemima s kojima se nova vlast suočavala bio je visok postotak nepismenosti stanovništva, stoga je među prvim akcijama bila likvidacija nepismenosti. Naime, 1945. u Hrvatskoj bilo 350 000 nepismenih. Glavni organizatori akcije bili su narodni odbori, tijela prosvjetne uprave, učiteljsko-nastavnički kadrovi i masovne političke organizacije uz podršku tiska. Tijekom 1945. u Hrvatskoj je održano 1748 tečajeva s 30 095 polaznika. U okviru kampanje opismenjavanja osnivane su knjižnice, škole, večernji tečajevi, stručni tečajevi (poljoprivredni, domaćinski i sl.). Ostale forme narodnoga prosvjećivanja bile su čitalačke grupe, narodna sveučilišta, domovi kulture i diletatske skupine. Sve akcije bile su preko sustava državnih tijela i DPO-a pod nadzrom KPJ-a, njezinih smjernica i ocjene uspješnosti postignutih rezultata. S istim žarom NFH-a je agitirao za prve poslijeratne izbore za Sabor, Saveznu skupštinu, provođenje agrarne reforme, otkup i kolonizaciju te osnivanje seljačkih radnih zadruga (SRZ).
Isto je tako NFH-a sudjelovao u provođenju Petogodišnjega plana, mobilizaciji narodnih masa u obnovi i izgradnji porušene zemlje, izgradnji novih naselja, željezničkih pruga, cesta, zadružnih domova, domova kulture, šumskih i ostalih radova, rješavanju problema opće oskudice te zbrinjavanju ratne siročadi.
Status i ustroj SSRNH-a bili su vrlo kompleksni, uvjetovani političkom situacijom i financijskim mogućnostima u SSRNH-u i republici. Uloga i funkcija u političkom sustavu, odnosno program i zadatci proizlazili su iz kongresnih odluka SSRNH-a, SKH-a, odnosno SKJ-a, Ustava SRH-a i Statuta SSRNH-a, koji je proizašao iz Statuta SSRNJ-a. SSRNH se bavio svim područjima društvenoga života, problemima i usmjeravanjem građana da djeluju prema intencijama SKH-a. SSRNH je naime imao zadatak razraditi osnovne partijske planske zadatke, prenoseći ih članstvu koje je osiguravalo provedbu zadanih ciljeva.
Ustroj i djelovanje SSRNH-a bili su definirani Statutom. Na čelu SSRNH- a bio je Kongres, sastavljen od delegata iz svih organizacija, kao najviše tijelo koje je određivalo i usmjerivalo rad organizacije. Kongres je birao Zemaljski odbor (1950. preimenovan u Glavni odbor), koji je imao od 150 do 200 delegata, i Predsjedništvo, koje je imalo od 20 do 40 članova. Glavni odbor vodio je SSRNH između kongresa.
Umjesto dotadašnjega Glavnog odbora vodstvo SSRNH-a preuzela je 1967. Republička konferencija (RK) kao vodeći kolektivni forum.
Casa Cecchino, Modena
Casa Cecchino je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Holič
Holič je grad u Slovačkoj, koji se nalazi u okviru Trnavskog kraja, gde je u sastavu okruga Skalica.
Prirodni uslovi
Holič je smešten u krajnje zapadnom delu države, na samoj granici sa Češkom. Granica okružuje grad sa zapada. Glavni grad države, Bratislava, nalazi se 80 km južno od grada.
Reljef: Holič se razvio u slovačkom delu Panonske nizije, na njenoj krajnjem severozapadnom obodu. Područje oko grad je bregovito, na približno 175 metara nadmorske visine.
Vode: Holič nema neposredan izlaz na reku, ali par kilometara severozapadno od grada protiče pogranična reka Morava. Preko reke je češki grad Hodonjin.
Istorija
Ljudska naselja na ovom prostoru datiraju još iz praistorije. Naselje pod današnjim imenom prvi put se spominje 108., kao mesto naseljeno Slovacima. Naselje je 1389. godine dobilo gradska prava. Tokom sledećih vekova grad je bio u sastavu Ugarske kao oblasno trgovište.
Krajem 1918. Holič je postao deo novoosnovane Čehoslovačke. U vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan, pa je došlo do naglog povećanja stanovništva. Posle osamostaljenja Slovačke grad je postao njeno značajno središte, ali je došlo do privrednih teškoća u vreme tranzicije.
Stanovništvo
Danas Holič ima oko 11.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika stagnira.
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. sastav je sledeći:
Verski sastav: Po popisu iz 2001. sastav je sledeći:
Fosfor trioksid
Fosfor trioksid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 219,891 Da.
Ksenarh iz Seleukije
right|thumb|Ksenarh, predstavljen kao [[Srednji vek|srednjovekovni naučnik na rukopisu Nirnberške hronike ]]
Ksenarh (grčki: Ξέναρχος, 1. vek pne.) iz Seleukije u Kilikiji, bio je peripatetički filozof i gramatičar. Ksenarh je rano otišao od kuće i postao učitelj, prvo u Aleksandriji, zatim u Atini i napokon u Rimu, gde se sprijateljio sa stoičarom Arijem Didimom, a onda i s carem Oktavijanom Avgustom; još uvek je bio živ kad je Strabon pisao, premda je već bio u odmaklim godinama.
Ksenarh se u mnogim stvarima nije slagao s Aristotelom. Poricao je postojanje etra i sastavio je traktat pod naslovom Protiv petog elementa. Spominju ga Simplikije, Julijan Apostata i Aleksandar iz Afrodizije. Hrišćanski neoplatoničar Jovan Filopon upotrebio je Ksenarhova kritička zapažanja da dokaže da svet nije večan, nego je stvoren.
El Terrerito, Guerrero
El Terrerito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Opština Ștefan Vodă, Călărași
Ștefan Vodă je opština u Rumuniji u okrugu Kalaraš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Cherryville, North Carolina
Čerivil je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.760, što je 399 (7,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Crucero de Camichín, Tepic
Crucero de Camichín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tepic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 925 m.
El Dontzhí, Chilcuautla
El Dontzhí je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Chilcuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 586 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1866 m.
Moiola, Cuneo
Moiola je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 216 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 691 m.
Santa Cristina-Luna, Vicenza
Santa Cristina-Luna je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Tlalcorral, Cuautinchán
Tlalcorral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuautinchán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2117 m.
Santa Cristina-Luna, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
J'accuse (film, 1938)
J'accuse! ( je francuski crno-bijeli film snimljen 1938. u režiji Abela Gancea. Predstavlja remake Ganceovog istoimenog, i daleko poznatijeg nijemog filma iz 1919. godine. Protagonist, čiji lik tumači Victor Francen, je Jean Diaz, koji je toliko traumatiziran strahotama koje je proživio u prvom svjetskom ratu da se nakon povratak u civilni život lišava ljubavi i kontakta s ljudima i sve vrijeme posvećuje znanstvenim istraživanjima. Radnja prikazuje kako nastoji stvoriti mašinu koja bi trebala spriječiti predstojeći rat, ali kako ga u tome spriječava vlada, na što on reagira zazivajući duhove poginulih drugova da ustanu iz groba.
CSI: Crime Scene Investigation (sezona 11)
Jedanaesta sezona serije CSI: Crime Scene Investigation je premijerno emitovana na kanalu CBS od 23. septembra 2010. do 12. maja 2011. godine.
Radnja sezone
Lengston se bori za život ("Udarni talasi") dok se Ketrin sreće sa čovekom iz svoje prošlosti ("Bazen s' ajkulama"). Vilouzova i njen tim se suočavaju i sa ličnim i profesionalnim demonima u ovoj sezoni, jer istražuju slučajeve koji uključuju i odrubljivanje glave ("Krvavi mesec"), napad nožem na ikonu Vegasa ("Škripavko"), ženu škrticu ("Kuća škrtica"), a napad Ti Reksa ("Hladnokrvno"), usitnjavanje osobe ("Naleti i samelji"), smrt povezanu sa hidraulikom ("Hidraulika"), ubistvo koje su počinili mačka i papagaj ("Divlji život"), telo kontejneru ("Igrač više"), kao i smrt jednog agenta FBI-ja ("418/427"). U međuvremenu, Greg pokušava da osvoji burlesknu plesačicu ("Poljubi devojke pre prženja"), Sara dolazi licem u lice sa svojom svekrvom ("Dve gospođe Grisom"), Rejeva supruga dolazi u Vegas ("Svi ta kremiranja"), Nik je prisiljen da puca i ubije osumnjičenog ("Mete opsesije"), Sofija se vraća u CSI tim ("Mladin otac"), a Ketrin gubi kontrolu nad svojim timom u Los Anđelesu ("Violončelo i zbogom").
Povremena postava
• 2
Gostujuća postava
• 2
Sjeverozapadne teritorije
Geografija
Sjeverozapadne teritorije se prostire na sjeveru Kanade između Yukona na zapadu, Nunavuta na istoku i Britanske Kolumbije, Alberte i Saskatchewana na jugu, glavni grad teritorije je Yellowknife.
Sjeverozapadne teritorije imaju površinu od 1 346 106 km² i 41 462 stanovnika (popis 2011.).
Modesty Blaise (razvrstavanje)
Modesty Blaise je naslovna protagonistica popularne strip-serije koju je stvorio Peter O'Donnell. Također može označavati:
Prateria, Bolzano
Prateria je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1284 m.
Šamorin
Šamorin su grad u Slovačkoj, koji se nalazi u okviru Trnavskog kraja, gde je grad u okviru okruga Dunajska Streda.
Prirodni uslovi
Šamorin je smešten u krajnje jugozapadnom delu države. Glavni grad države, Bratislava, nalazi se 25 km severozapadno od grada.
Reljef: Šamorin se razvio u slovačkom delu Panonske nizije, na tzv. Dunavskom ostrvu, najvećoj adi Dunava. Grad je u ravnici, na približno 126 metara nadmorske visine.
Klima: Klima u Šamorinu je umereno kontinentalna.
Vode: Šamorin se nalazi na 2 kilometra od desne obale Dunava, koji na datom mestu postaje granica između Slovačke i Mađarske.
Istorija
Ljudska naselja na ovom prostoru datiraju još iz praistorije. Naselje pod današnjim imenom prvi put se spominje 1238., kao mesto naseljeno Mađarima. Naselje je 1589. godine dobilo gradska prava.
Krajem 1918. Šamorin je postao deo novoosnovane Čehoslovačke. U vremenu 1938-44. godine grad je bio vraćen Hortijevoj Mađarskoj, ali je ponovo vraćen Čehoslovačkoj posle rata. Za vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan, pa je došlo do naglog povećanja stanovništva. Posle osamostaljenja Slovačke grad je postao njeno značajno središte, ali je došlo do privrednih teškoća u vreme tranzicije.
Stanovništvo
Danas Šamorin ima oko 13.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika stagnira.
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. sastav je sledeći:
Pavlovići (Šekovići)
Geografija
Naseljeno mjesto Pavlovići obuhvata dio područja naseljenog mjesta Ašćerići-Džanojevići.
Generalna kapetanija Gvatemala
Generalna kapetanija Gvatemala (španjolski: Capitanía General de Guatemala), znana i kao Kraljevina Gvatemala (španjolski: Reino de Guatemala) bila je kolonijalna administrativna jedinica Španjolskog Imperija koja se nalazila pod ingerencijom Nove Španjolske od 1609. godine. Gvatemala je obuhvaćala područje znatno veće od istoimene suvremene države te uključuje teritorije današnje Kostarike, Nikaragve, Hondurasa, Salvadora, Belizea te meksičke savezne države Chiapas.
Kolonizacija područja koje je obuhvaćalo tadašnju generalnu kapetaniju započela je 1524. godine, kada su kolonizatori organizirali ekspedicije na sjeveru prema Gvatemali i Hondurasu, odnosno na jugu prema Nikaragvi i Panami. Već u srpnju iste godine, Pedro de Alvarado je kakčikelski grad Iximché proglasio središtem područja pod španjolskom upravom, koje tada još uvijek nije bilo konsolidirano; grad je dobio stilizirani naziv Santiago de los Caballeros de Guatemala. Središte kolonije i kasnije generalne kapetanije mijenjano je mnogo puta tokom španjolske vlasti, da bi 1775. godine bilo trajno premješteno u grad Guatemala. Uz jačanje administracije i političke vlasti, Katolička crkva također je počela širiti svoj utjecaj na području Centralne Amerike.
Teritorij je 1609. godine službeno postao generalna kapetanija te je administrativno pripojen Vicekraljevstvu Nova Španjolska; Habsburška Španjolska u tom je periodu formirala i druge generalne kapetanije, poput Portorika (1580.), Kube (1607.) i Yucatána (1617.). U naredna dva stoljeća kolonijalne uprave, došlo je do konsolidacije crkvene uprave, ali i provođenja brojnih političko-administrativnih reformi koje su bile posljedica reformacijskih strujanja u matičnoj Španjolskoj, a za posljedicu su imale jačanje autonomije Gvatemale.
Nakon što je Fernando VII. svrgnut u sklopu Poluotočkog rata, došlo je do jačanja pokreta za nezavisnost latinoameričkih kolonija. Godine 1812., Cortes iz Cádiza podijelio je generalnu kapetaniju na dvije provincije - Gvatemalu (Gvatemala, Belize, Honduras, Salvador i Chiapas) te Nikaragvu i Kostariku. Te su provincije ukinute 1814. godine te ponovo uspostavljene 1820. godine, međutim tada su postojale samo godinu dana, prije nego su ukinute donošenjem Akta o nezavisnosti Centralne Amerike, kojim je dokinuta španjolska uprava na tom kontinentu. Lokalne elite podržale su Trogarantni plan iz Iguale te su se novonastale države zajednički priključile Meksičkom Carstvu, od kojega su se, kao Savezna Republika Centralne Amerike, odvojile 1823. godine.
Velika Usora
Velika Usora je rijeka u Bosni i Hercegovini, uz Malu Usoru, jedna od sastavnica Usore.
Nakon spajanja sa Malom Usorom kod mjesta Satavci u općini Teslić nastaje rijeka Usora, lijeva pritoka rijeke Bosne. Uzvinska rijeka je lijeva pritoka Velike Usore.
El Sabino, Mazapa de Madero
El Sabino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mazapa de Madero.
Yukon
Geografija
Yukon je ime dobio po rijeci Yukon, glavni grad teritorije je Whitehorse.
Yukon ima površinu od 482.443 km² i 33 897stanovnika (popis 2011.).
La Jarita, Coyame del Sotol
La Jarita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Coyame del Sotol.
Rancho de Arriba, Guerrero
Rancho de Arriba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2172 m.
Tarcău, Tarcău
Tarcău je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Tarcău.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3504 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 466 m.
El Sabino, Mazapa de Madero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1109 m.
Demostración Veterinaria el Ejido, Tlalixcoyan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
El Trébol, Culiacán
El Trébol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Ruska Sjeverna flota
Sjeverna flota (ruski: Северный флот) je jedna od pet flota Ruske ratne mornarice dijela Oružanih snaga Ruske Federacije.
Struktura
Misija Sjeverne flote danas se svodi na odbranu krajnjeg sjeverozapada Rusije i arktičke regije kod Poluotoka Kola.
Sovjetska sjevernomorska flotila osnovana je 1933., a 1937. je preimenovana u Sjevernu flotu. Rast Sjeverne flote do najubojitije flote Sovjetske ratne mornarice pod admiralom Sergejem Gorškovim bio je usko vezan uz razvoj korištenja nuklearne energije i nuklearnog oružja.
Sjeverna flota bila je baza najveće koncentracije [SSSR|sovjetskih]] brodova i podmornica na nuklearni pogon. Sovjetski Savez podigao je najveću svjetsku flotu ledolomaca na nuklearni pogon. Nuklearne elektrane davale su struju za ogromni regionalni vojno-industrijski kompleks. Svojevremeno je Sjeverna flota bila oceanska sila, danas je njen glavni cilj odbrana vlastih granica.
Glavna pomorska baza i sjedište Sjeverne flote je Severomorsk smješten na vrhu Poluotoka Kola pored Murmanska, sa brojnim pomoćnim bazama kao što su Kola, Motovski zaljev, Ostrovnoj i Ura Guba. thumb|260px|left| [[nosač aviona|Nosač aviona Admiral Kuznjecov]] Ruska Sjeverna flota doživjela je značajne promjene nakon raspada Sovjetskog Saveza 1991. godine. Od kraja Hladnog rata ukupan broj brodova flote smanjen je za 40%, a puno brodova stavljeno je u rezervu. Od 1996. flota raspolaže sa 37 nuklearnih podmornica, 22 drugih tipova podmornica, 47 većih ratnih brodova i desetak obalnih i manjih brodova. Mornarička avijacija raspolaže sa dvadesetak lovaca bombardera Suhoj Su-25 i desetak helikoptera za protupodmorničku borbu na nosaču aviona Admiral Kuznjecov, koji je zastavni brod flote u Barentsovom moru. Obalna avijacija raspolaže sa još 200 borbenih aviona i 64 helikoptera. Sjeverna flota ima dvije brigade mornaričke pješadije i po jedan puk obalne straže i raketne protuzračne obrane.
Sovjetska ratna mornarica 1989. imala gotovo 200 nuklearnih podmornica u operativnoj službi, a do 1996. njihov broj spao je na jedva polovicu od tog broja, od tog čak 2 / 3 pripadaju Sjevernoj floti.
Još i prije raspada Sovjetskog Saveza za vladavine Gorbačova došlo je do ozbiljnih problema i erozije flote, pa je u maju 1984. došlo do serije požara i eksplozija po skladištima municije i raketa. Nakon tog stanje se pogoršalo nakon raspada SSSR naročito kod čuvanja i zbrinjavanja radioaktivnog otpad i nuklearnog goriva.
Same Ruske vlasti priznale su krađu znatnih količina visoko obogaćenog urana iz vojnih skladišta. Zbog tog je u Murmansku suđen mornarički oficir za krađu 4 kg 20% uranaU235 je u novembru 1993.podmornica K-141 Kursk.
Kao rezultat takvog stanja 12. augusta 2000. u Barentsovu moru kod Murmanska, potonula je podmornica K-141 Kursk.
Historija
Prvi odred ruskih ratnih brodov pojavio se u Bijelom moru 1740. i patrolirao područjem od Norveške do Karskog mora, da bi sprečio napad švedskih brodova na luke kod Murmanska.
Za razliku od drugih flota, Sjeverna flota se tokom rata bitno povećala. Ona je početkom Velikog otadžbinskog rata imala 15 podmornica, 8 razarača, 7 patrolnih brodova uz nešto pomoćnih brodova, a za zračnu podršku 116 aviona. Do 1945. Sjeverna flota narasla je u snagu od 1 bojnog broda, 1 krstarice, 17 razarača, 51 patrolnog broda, 45 podmornica lovaca, 42 podmornica, 718 aviona različitih tipova, 256 obalnih topova i više od 25,000 marinaca.
U toku rata flota je pokrivala bok 14 armije od bombardiranja sa neprijateljskih brodova i desanta s mora, štitila linije komunikacije i ometala protivnikov transport, prebacivala vlastite vojnike i izviđačke odrede iza neprijateljskih linija, dok su njezini marinci bili na prvim linijama fronta.
Tokom cijelog rata komandant Sjeverne flote bio je admiral Arsenij Golovko, ona je uspjela potopiti 628 i oštetiti 237 neprijateljskih ratnih i transportnih brodova, 1308 aviona i osigurala isporuku 76 savezničkih konvoja u ukupno 1436 transportnih misija. Za hrabrost i junaštvo u ratu 85 članova flote proglašeno je Herojima Sovjetskog saveza.
U septembru 1960. izvedeno je prvo podvodno lansiranje Interkontinentalne balističke rakete sa podmornice B-67. Grupa podmornica Sjeverne flote 1966. oplovila je svijet bez zaustavljanja po lukama i prošla 25 000 nautičkih milja. U septembru 1963. dvije nuklearne podmornice po prvi put u historiji prokrstarile su ispod polarnog leda iz Sjevernog mora do |Pacifik]]a.
La Jarita, Coyame del Sotol
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1104 m.
Ruska Sjeverna flota
Historija
Nedavno je eskadrila brodova Sjeverne flote završila misiju u Siriji.
Casa Cinqui, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 919 m.
Parrera, Crotone
Parrera je naselje u Italiji u provinciji Crotone, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Santa Giuliana di Sopra, Vicenza
Santa Giuliana di Sopra je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Rancho Bordatxo, San Felipe
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1890 m.
La Libertad, Tepic
La Libertad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tepic.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1045 m.
Жуње (Брус)
Демографија
У насељу Жуње живи 301 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 42,2 година (40,2 код мушкараца и 44,2 код жена). У насељу има 108 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,43.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Fosforil hlorid
Fosforil hlorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 153,332 Da.
Louis Henri François de Marcé
Louis Henri François de Marcé, (Chinon, 12. jun 1731 - Pariz, 29. januar 1794) bio je francuski vojskovođa, poznat po zapovijedanju republikanskim trupama na samom početku Rata u Vandeji. Karijeru je započeo u kraljevskoj vojsci još kao dječak, te postupno napredovao do čina generala, koga je dobio neposredno nakon izbijanja Rata Prve koalicije. Početkom 1793. je poslan na atlantsku obalu kao zapovjednik 12. divizije sa sjedištem u Nantesu. Na tom ga je mjestu u martu 1793. zateklo izbijanje pobune u Vandeji. Nju je nastojao smjesta ugušiti, ali je nakon par početnih uspjeha svojom neodlučnošću i nepromišljenošču dozvolio da mu vojska upadne u pobunjeničku zasjedu kod Pont-Charraulta gdje je teško poražena. To je za de Marcéa imalo kobne posljedice, jer su revolucionarne vlasti u Parizu odbile povjerovati da bi profesionalna i dobro naoružana vojska mogla biti nadvladana od seljaka opremljenih hladnim oružjem i poljoprivrednim alatima. Umjesto toga se kao mnogo uvjerljivije objašnjenje postavila izdaja, te je de Marcé na kraju smijenjen, uhapšen i na kraju giljotiniran.
San Antonio Xoquitla, Ayahualulco
San Antonio Xoquitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Ayahualulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1415 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2179 m.
Stropkov
Stropkov je grad u Slovačkoj, koji se nalazi u okviru Prešovskog kraja, gde je sedište istoimenog okruga Stropkov.
Prirodni uslovi
Stropkov je smešten u severoistočnom delu države. Glavni grad države, Bratislava, nalazi se 470 km zapadno, dok su Košice na 85 km udaljenosti ka jugozapadu.
Reljef: Stropkov se razvio u oblasti Karpata, na približno 200 metara nadmorske visine. Grad se smestio u nevelikoj kotlini ispod planina Niski Beskidi.
Klima: Klima u Stropkovu je umereno kontinentalna.
Vode: Grad Stropkov razvio na rečici Ondavi, u koju na mestu grada uliva par potoka.
Istorija
Ljudska naselja na ovom prostoru datiraju još iz praistorije. Naselje pod ovim imenom prvi put se spominje 1245. g. kao naselje sa slovačkim življem, a koje je 1408. g. dobilo gradska prava. Naselje je vekovima bio u sastavu Ugarske.
Krajem 1918. g. Stropkov je postao deo novoosnovane Čehoslovačke. U vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan, pa je došlo do naglog povećanja stanovništva.
Stanovništvo
Danas Stropkov ima oko 10.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika opada.
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. g. sastav je sledeći:
Verski sastav: Po popisu iz 2001. g. sastav je sledeći:
El Mejay, Chilcuautla
El Mejay je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Chilcuautla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 759 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1965 m.
Mondragon di Sopra, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 137 m.
Nuklearna podmornica
Nuklearna podmornica je tip podmornice koja za pogon koristi nuklearni reaktor za pokretanje parne turbine. Nuklearni pogon je naročito pogodan za sva plovila koja trebaju ostati na moru duže vrijeme bez da dopunjavanja rezervara gorivom, i koja trebaju snažni podmorski pogon.
Historija
Pokusi s nuklearnim pogonom započeli su 1940-ih, prvi eksperimentalni reaktor započeo je s radom u Sjedinjenim Američkim Državama 1953. godine, a 1955. u toj zemlji u more je porinuta prva podmornica na nuklearni pogon USS Nautilus. Taj događaj označio je transformaciju podmornica iz sporih u brza podvodna plovila koja su sposobna održavati tjednima istu brzinu od 20-25 čvorova. Američka ratna mornarica imala je 1962. već oko 26 nuklearnih podmornica u operativnoj upotrebi, uz tridesetak na navozima brodogradilišta. thumb|260px|left| [[Sovjetski Savez|Sovjetska podmornica klase Akula]] U to vrijeme Sjedinjene Američke Države su dijelile tehnologiju s Ujedinjenim Kraljevstvom, pa je prva britanska podmornica tog tipa HMS Dreadnought puštena s navoza 1960. Za razliku od njih, Sovjetski Savez, Francuska i Kina razvile su vlastitu tehnologiju. Prva sovjetska nuklearna podmornica K-3 (kasnije prezvana u Lenjinski Komsomol) uvedana je u sastav Sjeverne flote 1. juna 1958. Francuska je svoju prvu podmornicu Rubis izgradila 1979. godine, a Kina dvije godine kasnije. Nakon Nautilusa Sjedinjene Američke Države razvile su klasu nuklearnih podmornica Skate, i istovremeno razvijale reaktore PWR od II. do IV. generacije u kompanijama Westinghouse i General Electric.
Sovjetski Savez je razvio tlačni reaktor PWR i eksperimentirao s eutektiktički hlađenim reaktorima (na bazi olovno-bizmutske legure), ali je od njih odustao. Rusija od 1990-ih koristi nuklearne reaktore IV. generacije zadnji takav ugrađen je 1995. u podmornicu klase Severodvinsk. Najveća nuklearna podmornica na svijetu od 26.500 tona (deplasman od 34.000 tona) je sovjetska Podmornica klase Akula koju pokreću dva PWR reaktora snage 190 MW. Sovjetski Savez (zajedno s Rusijom) je između 1950-ih i 2000-ih sagradio oko 248 nuklearnih podmornica.
Krajem Hladnog rata 1989., na svijetu je bilo više od 400 nuklearnih podmornica u operativnoj upotrebi ili na navozima. Danas je najmanje 300 od tih podmornica otpisano, a neke od narudžbi su otkazane zbog programa smanjenja naoružanja. Sovjetski Savez i Sjedinjene Američke Države imale su svaka više od 100 podmornica u operativnoj upotrebi, a Ujedinjeno Kraljevstvo i Francuska nešto manje od 20 pojedinačno, a Kina šest. Danas ih ima ukupno oko 120, i većina je pokretana obogaćenim uranijom. Indija je 2009. izgradila svoju prvu nuklearnu podmornicu INS Arihant, koju pokreće jedan PWR reaktor snage 85 MW.
Katastrofe i incidenti
Sjedinjene Američke Države su zahvaljujući solidnim reaktorima i strogim mjerama sigurnosti imale relativno malo havarija. Za razliku od tog Sovjetski Savez je u početnim godinama zbog velike žurbe, da dostigne američku prednost imao niz ozbiljnih incidenata, u tim havarijama je 5 reaktora trajno oštećeno, a zbog radijacije je više od 20 ljudi pomrlo. Zbog havarija na reaktorima, požara i drugih nesretnih okolnosti Sjedinjene Američke Države izgubile su dvije a Sovjetski Savez četiri podmornice. Jedna od najvećih dogodila se 1963. kad je američka nuklearna podmornica USS Thresher potonula sa svih 129 članova posade. Najnovija se dogodila 12. augusta 2000. u Barentsovu moru kod Murmanska, kad je potonula ruska podmornica K-141 Kursk.
Moline, Cuneo
Moline je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 506 m.
Moletta, Roma
Moletta je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
The IPCRESS File (roman)
The IPCRESS File je špijunski roman britanskog književnika Lena Deightona objavljen 1962. godine, koji je predstavljao prvi roman u njegovoj karijeri, odnosno prvi u seriji o britanskom obavještajcu Harryju Palmeru. Zaplet se bavi tada aktualnim Hladnim ratom, odnosno prikazuje kako protagonist i narator (koji u romanu, kao i njegovim nastavcima, ostaje neimenovan) u nastojanju da spriječi otmice britanskih raketnih naučnika razotkriva tehniku pranja mozga zvanu IPCRESS (od engleskih riječi "Induction of Psycho-neuroses by Conditioned Reflex under Stress, ili "Induciranje psihoneuroza kondicioniranim refleksima pod stresom".
Deightonu je inspiracija za roman poslužio događaj iz vlastitog djetinjstva, kada je za vrijeme Drugog svjetskog rata svjedočio kako njegovu susjedu Annu Wolkoff hapse kao njemačku špijunku.
Roman je sljedeće godine dobio nastavak pod naslovom Horse Under Water. Godine 1965. je snimljena filmska adaptacija u kojoj je protagonist, čiji lik tumači Michael Caine, dobio ime "Harry Palmer".
Bitka kod Pont-Charraulta
Bitka kod Pont-Charraulta, također navođena i kao Bitka kod Gravereaua ili Bitka kod Guérinièrea se odigrala 19. marta 1793. godine na zapadu Francuske i predstavljala jedan od prvih značajnijih okršaja Rata u Vandeji. Do nje je došlo nedugo nakon što je odluka, među lokalnim seljacima omražene, republikanske vlade da u pokrajini Vandeji uvede regrutaciju za potrebe Rata Prve koalicije izazvala niz spontanih demonstracija i pobuna protiv republikanskih vlasti. Tako je jedan grupa pobunjenih seljaka 10. marta pod vodstvom Louisa Sapinauda zauzela grad Les Herbiers, dok je druga grupa pod vodstvom Charlesa Aimé de Royranda 13. marta zauzela Saint-Fulgent. Te dvije grupe su se spojile i 15. marta zauzele Chantonnay, grad na strateški važnom putu koji je spajao Nantes sa Bordeauxom. Doznavši za te događaje, general Louis Henri François de Marcé, zapovjednik republikanskih snaga u Nantesu, je iz La Rochellea, gdje se bio nalazio na inspekciji, je pokrenuo kampanju sa ciljem gušenja ustanka. Njegove su trupe tako dva dana kasnije bez neke velike borbe zauzele Chantonnay i pobunjenike potisnule na sjever. Marceove trupe su nastavile napredovanje te 19. marta doprtle do rijeke Petit Lay gdje su potisnule pobunjenike, koji su pokušali braniti tamošnji most. Prije nastavka napredovanja je Marceu postalo jasno da se sa sjevera približava veliki broj ljudi; Marce je, čuvši melodiju Marseljeze, postao uvjeren da je riječ o republikanskim pojačanjima te, nakon dužeg oklijevanja odlučio nastaviti napredovanje; tek kasnije se ispostavilo da je riječ o kontrarevolucionarnoj Marseljezi Bijelih. To je, međutim, pobunjenicima pružilo priliku da republikancima postave zasjedu te ih u večernjim satima iznenada napadnu iz dva pravca. To je izazvalo potpunu pomutnju u republikanskim redovima, te su se republikanske snage u potpunoj panici povukle prema La Rochelleu. U Parizu je vijest o porazu izazvala potpuni šok, s obzirom da je bilo teško povjerovati da bi republikanske snage, od kojih su polovicu činili profesionalni vojnici, mogle biti poražene od seljaka opremljenim hladnim oružjem i poljoprivrednim alatom. De Marcé je osumnjićen za izdaju, uhapšen i na kraju giljotiniran početkom 1794. godine. U međuvremen je bitka imala značajne posljedice za dalji tok sukoba u Vandeji, stvorivši za nekoliko mjeseci od rijeke Petit Lay prirodnu južnu granicu područja pod pobunjeničkom kontrolom.
La Hoja de San Isidro, Coyame del Sotol
La Hoja de San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Coyame del Sotol.
Mount Repose, Ohio
Maunt Ripoz je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
El Limonal, Tlalixcoyan
El Limonal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Mount Repose, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.672, što je 570 (13,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Limonal, Tlalixcoyan
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Yerbanís, Guerrero
Yerbanís je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2321 m.
La Cuchilla, Culiacán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Santa Lucia, Vicenza
Santa Lucia je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 296 m.
Alberta González Salas, Mazapa de Madero
Alberta González Salas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mazapa de Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1207 m.
Sauz de Molina, Pénjamo
Sauz de Molina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 170 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1727 m.
Prva bitka za Pornic
Bitka za Pornic se odigrala 23. marta 1793. u istoimenom gradu na atlantskoj obali Francuske na početku Vandejskog rata i predstavljala je prvi značajniji okršaj u kome su snage republikanske vlade uspjele odnijeti pobjedu nad vandejskim kontrarevolucionrnim pobunjenicima. Do nje je došlo nedugo nakon što je u obližnjem mjestu Machecoul, u oblasti Pays de Retz došlo do oružane pobune lokalnih seljaka protiv republikanske vlasti, a koji se tradicionalno smatra početkom rata. Pobunjeni seljaci, koji su masakrirali ili u bijeg natjerali predstavnike vlasti, su stvorili improviziranu vojsku od nekoliko hiljada ljudi te imenovali lokalnog plemića Louis-Marie de La Roche Saint-Andréa za njenog zapovjednika. Pobunjenici su se odlučili obračunati sa gradovima čije je stanovništvo, za razliku od sela, odlučilo ostati vjerno Republici. Prvo su zauzeli Bourgnef-a-Retz koji je prepušten bez borbe i čije se stanovništvo sklonilo u Pornic, gdje se okupilo nekoliko stotina pripadnika Nacionalne garde naoružano s dva topa. Slično kao i u mnogim sličnim slučajevima na početku sukoba, brojčana prednost pobunjenika, bez obzira na slabo naoružanje i obučenost, je odmah na početku dala prednost pobunjenicima koji su do popodneva ovladali gradom i natjerali branitelje na povlačenje. Pobunjeni seljaci, koji su tom prigodom ubili nekoliko građana, su se odmah odali pljački i pijančevanju. Grupa od nekoliko desetaka pripadnika Nacionalne garde rodom iz Pornica je tokom iste večeri odlučila do iskoristiti da smionim kontranapadom oslobodi rodni grad. Seljake, od kojih veliki broj više nije bio u stanju pružati ozbiljan otpor, je njihov čin potpuno iznenadio i izazvao paniku. Najveći dio je izbjegao, ali je nekoliko stotina zarobljeno i poslije strijeljano. La Roche Saint-André je, držeći da će ga seljaci smatrati odgovornim za katastrofu, se odlučio sakriti prije nego što je nekoliko tjedana kasnije dobio službu kao oficir u novostvorenoj Katoličkoj i kraljevskoj vojsci. Pobunjenici su, pak, odmah nakon tih događaja za svog novog vođu izabrali François de Charettea pod čijim su vodstvom samo četiri dana kasnije u Drugoj bitci za Pornic zauzeli grad.
Četnici (razvrstavanje)
Četnici su pojam koji može imati više značenja:
Filjakovo
Filjakovo je grad u Slovačkoj, koji se nalazi u okviru Banskobistričkog kraja, gde je u sastavu okruga Lučenjec.
Prirodni uslovi
Filjakovo je smešteno u južnom delu države, blizu granice sa Mađarskom - 8 kilometara jugoistočno od grada. Glavni grad države, Bratislava, nalazi se 260 km zapadno od grada.
Reljef: Filjakovo se razvilo u oblasti južnih Tatri. Područje severno od grada je planinsko (planina Cerovska vrhovina), dok se južno pruža pobrđe. Grad je smešten na približno 190 metara nadmorske visine.
Klima: Klima u Filjakovu je umereno kontinentalna.
Vode: Kroz Filjakovo protiče rečica Belina.
Istorija
Ljudska naselja na ovom prostoru datiraju još iz praistorije. Naselje pod današnjim imenom prvi put se spominje 1246., kao mesto naseljeno Mađarima. Naselje je 1423. godine dobilo gradska prava.
Krajem 1918. Filjakovo je postalo deo novoosnovane Čehoslovačke. U vremenu 1938-44. godine grad je bio vraćen Hortijevoj Mađarskoj, ali je ponovo vraćen Čehoslovačkoj posle rata. Za vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan, pa je došlo do naglog povećanja stanovništva. Posle osamostaljenja Slovačke grad je postao njeno značajno središte, ali je došlo do privrednih teškoća u vreme tranzicije.
Stanovništvo
Danas Filjakovo ima oko 13.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika polako opada.
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. sastav je sledeći:
Verski sastav: Po popisu iz 2001. sastav je sledeći:
Opština Ulmu, Călărași
Ulmu je opština u Rumuniji u okrugu Kalaraš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Šurani
Šurani su grad u Slovačkoj, koji se nalazi u okviru Njitranskog kraja, gde je grad u okviru okruga Nove Zamki.
Prirodni uslovi
Šurani su smešteni u južnom delu države. Glavni grad države, Bratislava, nalazi se 110 km zapadno od grada.
Reljef: Šurani su se razvili u slovačkom delu Panonske nizije. Grad je u ravnici, na približno 120 metara nadmorske visine.
Straja, Tarcău
Straja je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Tarcău.
Tvrtko vraća Hum
Tvrtko I vratio je Hum pogodbom sa ugarskim kraljem Ludovikom I 1356. godine.
Straja, Tarcău
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 688 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 375 m.
Tvrtko vraća Hum
Ugarski kralj Ludovik I pobijedio je Mletačku republiku 1356. godine i preuzeo dalmatinsku obalu do Drača. Dubrovnik je morao, umjesto mletačkog, prihvatiti ugarski vazalni odnos. U povratku sa ratišta, Ludovik I prošao je kroz Livno i vratio Tropolje. U tim okolnostima Tvrtko I Kotromanić, je morao prihvatiti nametnutu pogodbu (concordia et compositio), o kojoj se saznaje jedino iz pisma što ga je 17. jula 1356. g. napisao bekšinski arhiđakon Gal. Sadržaj pogodbe je:
Ovom pogodbom bosanska banovina je skučena, a ban Tvrtko I postao je ovisan o Ludoviku. . Nije ništa neobično što Ludovik I zahtijeva od Tvrtka I [Hum, jer je to miraz Ludovikove žene Elizabete i ona je dobila Hum još od svoga oca, Stjepana II, pa Kotromanići, koji su tada na vlasti, nemaju nikakvo pravo na njega.
Ovim uslovima Ludovik je osigurao Tvrtkovu vlast u Bosni, koji je tada, banski prijesto dijelio sa majkom i brato Vukom. Osim što je izgubio dio teritorije, ostale uslove Tvrtko nije ispunjavao. Zbog toga će Ludovik kasnije pristupiti drugim metodama. Najprije će privlačiti dio bosanske vlastele na svoju stranu (dio Hrvatinića), a 1363. krenuti će lično sa vojskom na Bosnu u župu Plivu, a njegove vojskovođe u Usoru. Pod zidinama Sokola Ludovik je izgubio bitku, a vojska u Usori je poražena. Tvrtko je 1363. g. odbranio Bosnu. Tada, a možda i prije, uklonio je brata Vukca kao suvladara te sam ostao jedini ban čitave Bosne. Od tada će nastupiti višegodišnji period sukoba između braće oko titule bana Bosne, koji će se završiti u vrijeme ženidbe Tvrtka I. Nakon sedam godina Hum je ponovo postao dio bosanske teritorije.
Šurani
Prirodni uslovi
Klima: Klima u Šuranima je umereno kontinentalna.
Vode: Šurani se nalaze blizu leve obale reke Njitre.
Istorija
Ljudska naselja na ovom prostoru datiraju još iz praistorije. Naselje se prvi put spominje 1138., kao mesto naseljeno Mađarima.
Krajem 1918. Šurani su postali deo novoosnovane Čehoslovačke. U vremenu 1938-44. godine grad je bio vraćen Hortijevoj Mađarskoj, ali je ponovo vraćen Čehoslovačkoj posle rata. Za vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan, pa je došlo do naglog povećanja stanovništva. Posle osamostaljenja Slovačke grad je postao njeno značajno središte, ali je došlo do privrednih teškoća u vreme tranzicije.
Stanovništvo
Danas Šurani imaju oko 11.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika polako opada.
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. sastav je sledeći:
Verski sastav: Po popisu iz 2001. sastav je sledeći:
Tlalmanalco, Cuautinchán
Tlalmanalco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuautinchán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2220 m.
USS Thresher (SSN-593)
USS Thresher (SSN-593) je bila prva nuklearna podmornica Američke ratne mornarice i prva na svijetu koja je u rutinskoj vježbi zaronjavanja potonula na morsko dno 10. aprila 1963. povukavši u smrt svih 129 članova posade. Ime je dobila po vrsti morskog psa kog Amerikanci zovu Thresher (latinski: Alopias Vulpinus) kao druga američka podmornica, prva dizelska USS Thresher (SS-200) sudjelovala je u Drugom svjetskom ratu.
Historija
USS Thresher Izgrađen je u brodogradilištu Portsmouth u New Hampshiru, i pušten u more 9. jula 1960. godine. I prije potonuća imao je incidente (ne tako opasne) sa nuklearnim reaktorom. Njegova tragedija dogodila se 10. aprila 1963. godine, 350 km istočno od Bostona u Massachusettsu, prilikom rutinske vježbe zaronjavanja u koracima od 30 metara. Odjednom se prestao javljati, što je značilo da se desila katastrofa. Njegova olupina pronađena je u julu na dubini od 2600 metara raspolovljena na šest krupnijih cjelina.
Louis-Marie de La Roche Saint-André
Louis-Marie, markiz od La Roche Saint-Andréa (Fresnay-en-Retz, 23. mart 1752 - Savenay, 23. decembar 1793) bio je francuski plemić poznat kao jedan od pobunjeničkih vođa na samom početku Rata u Vandeji.
Rođen je u porodici La Roche-Saint-André, plemića iz pokrajine Vandeje; njegov brat, mornarički oficir Louis-Henry de La Roche-Saint-André će kasnije također priključiti pobuni. Kao dječak je služio kao paž na kraljevskom dvoru u Versaillesu, a 1772. se nakratko priključio kraljevskoj vojsci kao oficir.