cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Univerzitet u Cambridgeu
Organizacija
Kembridž je organizovan na principu autonomnih i samoupravnih koledža, koji svi imaju svoju imovinu i prihode. Većina koledža obrazuje studente u širokom spektru akademskih disciplina, iako se neki specijalizuju za pojedine oblasti (recimo, Gonvilov i Kajusov koledž je naročito jak u medicinskim naukama ). Na svim fakultetima, školama i odsecima mogu se sresti studenti i nastavnici sa raznih koledža.
Fakulteti su odgovorni za predavanja, seminare, istraživački rad i utvrđivanje nastavnog programa. Njih nadgleda poseban savet. Centralnu administraciju univerziteta predvodi vice-kancelar (ima funkciju rektora). Biblioteke postoje na svim nivoima, od Univerziteta (Univerzitetska biblioteka Kembridža), preko odseka, do multidisciplinarnih biblioteka u pojedinim koledžima koje služe uglavnom studentima na osnovnim studijama.
Koledži
Studenti i mnogi nastavnici su vezani za koledže, gde žive, hrane se i vode društveni život. Tu studenti mogu da slušaju manja predavanja (konsultacije). Svaki koledž odabira svoj nastavni kadar i studente, iako je za većinu predavanja i dodelu diploma odgovoran Univerzitet. Koledž se brine i o dobrobiti svojih studenata, nastavnika i osoblja.
Univerzitet u Kembridžu danas ima 31 koledž, od kojih 3 primaju samo devojke. Svi ostali koledži primaju studente oba pola.
U Kembridžu postoji i par teoloških koledža koji su u labavoj zajednici sa Univerzitetom.
Elektronika molekulskih razmera
Elektronika molekulskih razmera (elektronika molekulske skale, elektronika pojedinačnog molekula) je grana nanotehnologije koja koristi pojedinačne molekule, ili nanoskalne kolekcije pojedinačnih molekula, kao elektronske komponente. Pošto pojedinačni molekuli sačinjavaju najmanje moguće strukture ta miniaturizacija je ultimatni cilj umanjivanja elektronskih kola.
D-glicero-alfa-D-mano-heptoza-7-fosfat kinaza
Ovaj enzim učeststvuje u biosintezi GDP-D-glicero-alfa-D-mano-heptoze, što je neophodno za formiranje S-sloja glikoproteina kod Gram-pozitivnih bakterija.
Elektronika molekulskih razmera
Ovo polje se često jednostavno naziva „molekulska elektronika“, mada se taj termin takođe koristi za srodno polje provodnih polimera i organske elektronike, koje koristi osobine molekula da utiče na globalna svojstva molekula. Nomenklaturna distinkcija je predložena tako da ovo drugo polje naziva molekularni materijali za elektroniku, dok se elektronika molekulskih razmera odnosi na nanoskalne primene pojedinačnih molekula.
Fundamentalni koncepti
Konvencionalne elektronske komponente su se tradicionalno pravile od obimnih materijala. Od doba otkrića integrisanih kola 1958. godine, njihova performanca i kompleksnost su eksponencionalno rasle (trend poznat kao Murov zakon), što je uslovilo stalno umanjivanje ugrađenih komponenti. Senzitivnost na devijacije se povećavala sa umanjenjem, i za nekoliko generacija kad minimalna veličina komponenti dostigne 13 nm, biće neophodno da se kompozicija uređaja kontroliše sa preciznošću od nekoliko atoma da bi uređaji mogli da rade. Pristup koji koristi obimne materijali ima nasledna ograničenja i postaje sve skuplji, te je počela da stiče popularnost ideja da se komponente mogu formirati na suprotan način, počevši od pojedinačnih atoma u hemijskoj laboratoriji. Ta ideja je u osnovi molekulske elektronike, in njene ultimatna miniaturizacija, koja dovodi do jednomolekulskih komponenti.
Caserma Vecchia, Padova
Caserma Vecchia je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Fosfosulfolaktatna sintaza
Fosfosulfolaktatna sintaza (, (2R)-fosfo-3-sulfolaktatna sintaza, (2R)-O-fosfo-3-sulfolaktatna sulfo-lijaza) je enzim sa sistematskim imenom (2R)-2-O-fosfo-3-sulfolaktat vodonik-sulfit-lijaza (formira fosfoenolpiruvat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Caserma Vecchia, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Fosfosulfolaktatna sintaza
Za dejstvo ovog enzima je neophodan jon Mg2+.
Castle Shannon, Pennsylvania
Kasl Šanon je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.316, što je 240 (-2,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Albion, Nebraska
Albion je grad u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,650 stanovnika.
Popponesset, Massachusetts
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 220, što je 90 (-29,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Potkonje
Potkonje je mjesto udaljeno 1 km od Knina. Smješteno je ispod brda Konj (357 m), kod ušća Kosovčice u Krku.
Jedno je od sela sa značajnom zajednicom Hrvata u okolici Knina. Pred velikosrpsku pobunu i velikosrpsku agresiju na Hrvatsku, bilo je jedno od rijetkih sela u kninskoj okolici s velikim brojem Hrvata.
Kretanje broja stanovnika za Potkonje
Napomena: U 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Vrbnik, općina Biskupija.
Barbizon
Tu je 1830. godine nastala Barbizonska slikarska škola (Žan Batist Kamij Koro, Žan-Fransoa Mije, Šarl-Fransoa Dobinji, Teodor Ruso, Žil Dipre, Konstan Troajon). NJeni predstavnici su napustili akademski način slikanja pejzaža u ateljeu i prešli na rad direktno u prirodi.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.407, a gustina naseljenosti je iznosila 267 stanovnika/km².
Sicilijanska ekspedicija
Sicilijanska ekspedicija je naziv koji se koristi za atenski pohod na Siciliju od 415. do 413. pne., za vrijeme Peloponeskog rata. Nakon početnih uspjeha se pretvorila u katastrofu za atenske snage, a njen detaljni opis je ostavio Tukidid u svojoj Historiji peleoponeskog rata.
Pozadina
Prva faza peleoponeskog rata je završila tzv. Nikijinim mirom 421. pne., sklopljenim između Atene i Sparte, koji je trajao šest godina. Godine 415. pne. u Atenu je došlo izaslanstvo sicilijanskog grada Segeste kako bi molilo pomoć u ratu protiv sicilijanskog grada Selinunta. Segešćani su sa sobom donijeli dovoljno novca za jednomjesečno financiranje 60 atenskih ratnih brodova.
Atenske snage su već ranije tokom rata bile sudjelovale u pomaganju atenskih saveznika, te su veterani tih kampanja bili duboko impresionirani bogatstvom Sicilije. U Ateni se razvila ideja da bi pomoć Segesti mogla poslužiti kao povod za osvajanje otoka, odnosno širenje atenske hegemonije iz Egejskog mora na zapadni Mediteran.
Odluka o pokretanju ekspedicije
Atena se, pod vodstvom svog velikog državnika Perikla, tradicionalno ustručavala od širenja svog utjecaja na zapad, smatrajući da bi prevelika imperija bila iznad njene mogućnosti. Nakon Periklove smrti, s druge strane, jača radikalna struja nad čelu s Alkibijadom koja se zalaže za ekspanziju na zapad i zagovara ekspediciju. Protiv ekspedicije je bio Nikija, koji je zagovarao veći oprez, pogotovo s obzirom na daleko veću blizinu još uvijek neporažene Sparte.
Na kraju je odlučeno da se ekspedicija ipak pokrene, a na Siciliju je poslano 100 trirema i 2200 atenskih hoplita. To je predstavljalo dotada najveću vojnu ekspediciju u historiji antičke Grčke, a za njene komandante su izabrani Alkibijad, Nikija i Lamah.
Atensko iskrcavanje
250px|right|thumb|Kretanje atenske flote na početku ekspedicije Atenska flota je prvo stigla na Korkiru, gdje su joj se pridružili kontingenti saveznika. Snage ekspedicije su tako ukupno brojale 134 trirema te 5100 hoplita, 480 strijelaca, 700 praćkaša, 120 pripadnika lake pješadije, 30 konjanika. Uz to je ekspediciji bilo pridodano i oko 130 pomoćnih brodova za snabdijevanje.
Ekspedicija je prve poteškoće zatekla u Južnoj Italiji, gdje tamošnje grčke kolonije nisu pokazale interes da se priključe pohodu. A još teži udarac je došao kada se ispostavilo da Segesta zapravo nema novaca da financira rat. Na to je Nikija zatražio da se ekspedicija vrati, ali su Lamah i Alkibijad inzistirali da se ipak napadne i osvoji Sirakuza.
Atenjani su se prvo iskrcali kod Katane, sjeverno od Sirakuze. Tada je iz Atene stigao brod i obavijestio Alkibijada da je uhapšen pod optužbom da je skrnavio Eleuzinske misterije. Alkibijad je kasnije, na povratku u Atenu, uspio pobjeći te našao utočište u Sparti gdje je Spartancima detaljno iznio atenski plan.
U međuvremenu je na Atenjane krenula sirakuška vojska na čelu s Hermostratom. Međutim, kada je Hermostrat stigao u Katanu, ispostavilo se da su Atenjani već isplovili i iskrcali se kod same Sirakuze. Hermostrat je požurio natrag te je došlo do prvog velikog kopnenong okršaja između Sirakužana i atenske ekspedicije.
Prva bitka kod Sirakuze je, najviše zahvaljujući većem atenskom iskustvu i organizaciji, završila atenskom pobjedom, ali su se Sirakužani uspjeli povući u zidine svog grada. Atenjani pobjedu nisu iskoristili, nego su zimu 415/414. pne. odlučili provesti u Katani, koju su uredili u svoju glavnu bazu.
Opsada Sirakuze
Nakon što su u proljeće primili pojačanje od 250 konjanika i 30 konjanika-strijelaca, Atenjani su se u ljeto iskrcali kraj Sirakuze, te nakon kratke ali žestoke borbe zauzeli Epipolae, strateški važnu stijenu iznad samog grada. Odmah nakon toga su započeli s izgradnjom cirkumvalacionog zida kojim su blokirali grad. Sirakužani su u nekoliko navrata napravili ispade iz grada s ciljem rušenja zida, te, iako su ti napori uglavnom neuspješni, u njima je ubijen Lamah, te je tako komanda nad atenskim snagama pripala neodlučnom i bojažljivom Nikiji.
Nešto kasnije su u blizinu Sirakuze došla i ekspedicicione snage koje su u pomoć Sirakuzi poslale Sparta i Korint, a kojima je komandovao spartanski vojskovođa Gilip. Te snage - sastavljene od 700 marinaca, 100 hoplita, 100 konjanika i 1000 anti-atenski raspoloženih Sicilijanaca - su vrlo brzo izgradile zid oko atenskog zida, a u nekoliko okršaja uspjele i preoteti manje atenske utvrde.
Nikija je tada bio uvjeren da se Sirakuza ne može osvojiti, te je poslao pismo u Atenu sugerirajući ili povlačenje ili slanje ogromnih pojačanja. Atena se odlučila za ovo drugo, poslavši početkom 413. pne. snage pod Demostenom, koje su brojale 73 brodova i preko 5000 hoplita.
Demosten se iskrcao i pokušao razbiti sirakuški protu-zid kod Epipolae, ali u tome nije uspio, prije svega zahvlajujući oštrom otporu malog beotijskog kontingenta. Nakon toga je Demosten, kao najiskusniji i najuspješniji atenski komandant, vidjevši slab moral i iscrpljenost atenske ekspedicije, zaključio da dalja opsada nema smisla. Međutim, sada je Nikija inzistirao da atenske snage ostanu na Siciliji kako ne bi ostavili dojam o slabosti i ohrabrili Spartance da napadnu Atiku.
Druga bitka kod Sirakuze
Iako se na kraju Nikija složio o obustavi opsade, odlučio je sačekati s isplovljavanjem dvadesetak dana zbog lunarne pomrčine. To su Sirakužani iskoristili te iznenada napali atenske brodove pred sirakuškom lukom, nanijevši im teške gubitke. Iako su Atenjani uspjeli odbili napade na svoje brodove, ostali su blokirani.
9.9. su Atenjani sve svoje snage ukrcali na brodove i pokušali proboj. To je dovelo do krvave i konfuzne bitke u kojoj, stiješnjeni u luci, Atenjani nisu mogli dobro manevrirati, te se veliki broj njihovih brodova sudarao i nasukao. Usprkos toga, bitka je bila taktički neodlučena, ali se Nikija odlučio skloniti na kopno.
Na kraju je od atenske ekspedicije ostalo samo 7000 ljudi. Nikija i Demosten su pogubljeni, dok su ostali nekoliko tjedana proveli u užasnim uvjetima u lokalnim kamenolomima. Poslije su prodani u roblje.
Haskell, Arkansas
Haskel je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Sicilijanska ekspedicija
Epilog
Slom sicilijanske eskpedicije je predstavljao udarac od koga se Atena više nije oporavila, i nakon koga je izgubila svaku šansu da postane velika imperijalna sila.
Haskell, Arkansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.990, što je 1.345 (50,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sicilijanska ekspedicija
Epilog
Na vijest o porazu Atenjana, veliki broj njenih saveznika iz Delskog saveza je digao pobunu, odnosno priključio se Peloponeskom savezu. Atena nije mogla učiniti ništa po tom pitanju, jer je izgubila 9.000 svojih elitnih hoplita, ogroman broj brodova, kao i 25.000 najiskusnijih mornara za koje robovi-galioti nisu bili adekvatna zamjena.
U samoj Ateni je poraz dvije godine kasnije doveo do sloma demokracije, odnosno uspostavljanja oligarhije, a Perzija se priključila ratu na strani Sparte. Međutim, Atena se još neko vrijeme uspješno odupirala Sparti sve do konačnog poraza 404. pne.
Bellante, Teramo
Bellante je naselje u Italiji u provinciji Teramo, u regiji Abruzzo.
Imanje Imcheonggak
Imanje Imcheonggak je naziv za grupu veleposjedničkih kuća u blizini grada Andong u Južnoj Koreji. Njih je oko godine 1515. dao sagraditi Yi Jeung, gradonačelnik obližnjeg Yeongsan-hyeona, a čiji su nasljednici generacijama živjeli na imanju. Zgrade, sagrađene u skladu s tada dominatnim konfucijanskim načelima, se ističu svojom veličinom. Najveća, koja je imala 100 soba, je kasnije djelomično srušena kako bi kroz nju prošla željeznička pruga.
2. motorizirana bojna "Pauci"
2. motorizirana bojna "Pauci" jedna je od dvanaest ustrojbenih cjelina Gardijske motorizirane brigade, a sjedište joj je u Kninu, baš kao i brigadi čija su sljednica. Bojna je smještena u kninskoj vojarni Kralj Zvonimir, a zapovjednik je pukovnik Željko Nakić. Tijekom preustroja bojna se popunjavala ponajprije kadrom iz dotadašnje 4. gardijske brigade, a potom je uslijedilo i zanavljanje postrojbe. U sastavu bojne je većinom mlađi kadar koji čine vojnici i niži časnici, dok su kostur postrojbe u redovima dočasničkog i časničkog kadra stariji pripadnici, uglavnom sudionici Domovinskog rata.
Hlorofenol O-metiltransferaza
Hlorofenol O-metiltransferaza (, halogenisana fenolna O-metiltransferaza, trihlorofenolna O-metiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:trihlorofenol O-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Enzim iz Trichoderma virgatum u prisustvu halogenisanog fenola takođe deluje na opseg mono-, di- i trihlorofenola.
Antongilski zaljev
Antongilski zaljev (malagaški: Helodranon Antongila), poznat i po svom starom francuskom imenu Baie d'Antongil, najveći je zaljev na istočnoj obali Madagaskara. Nalazi se u provinciji Toamasini odnosno u regiji Analanjirofu.
Geografija
Antongilski zaljev je širok 30 i oko 60 km dugačak, ukupne površine 2800 km², te prosječne dubine od 14 do 70 m. Ulaz u Antongilski zaljev iz Indijskog oceana omeđen je poluotokom Masoalom s istoka i ušćem rijeke Mananare kod grada Mananara Avaratre sa zapada. U dubini zaljeva, na krajnem sjeveru nalazi se otok Nosi Mangabe, poznat po svom rezervatu prirode, i grad Maroantsetra s deltom rijeke Antainambalana. U Antongilskom zaljevu ušće imaju brojne rijeke i potoci, od kojih su najveće Mananara, Rantabe, Antainambalana i Ambanizana. Zaljev je dobro je zaštićen brdima poluotoka Masoale od jakih uraganskih vjetrova s Indijskog oceana. Na dnu zaljeva kod grada Maroantsetra nalazi se aluvijalna dolina rijeke Antainambalana. Geološki sastav pouotoka Masoala sličan je obližnjem vulkanskom masivu Tsaratanani.
Grbavi kitovi
thumb|left|280px|Olupina nasukanog broda kod otoka Nosi Mangabe Grbavi kitovi s Antarktika posjećuju Antongilski zaljev svake godine oko septembra, zbog razmnožavanja i uzgoja potomstva. Tu imaju idealne uvjete za rast svojih mladunaca i vlastite ljubavne igre, prije velikog povratka u hladno more.
Nacionalni parkovi i rezervati prirode
Na gotovo cijeloj površini poluotoka Masoale prostire se veliki Nacionalni park Masoala, jedan od 6 parkova kompleksa parkova Kišne šume Atsinanana, na UNESCO-voj listi Svjetske baštine. Na otoku Nosi Mangabe nalazi se Rezervat prirode Nosi Mangabe, a na jugozapadu veliki Nacionalni park Sjeverna Mananara.
Historija
Početkom 18. vijeka na otoku Nosi Mangabe egzistirala je piratska kolonija (uz veću na otoku Nosi Boraha), iz koje su plijenili brodove koji su plovili za Indiju. Njihovi potomci Malati uspjeli su do 1720. uspostaviti dominaciju nad svim lokalnim plemenima u Antongilskom zaljevu (uglavnom nad Betsimisarakama). Antongilski zaljev je sredinom 18. vijeka bio važan punkt za trgovinu robovima, sve dok ta trgovina nije zamrla krajem istog vijeka.
U drugoj polovici 18. vijeka, Antongilski zaljev bio je baza Maurica Augusta Beniovskog (1746–1786), francuskog avanturista poljskih korijena, koji je doplovio na Madagaskara po nalogu francuskog kralja Luja XV. kao komandant Madagaskara. Beniovski je 15. februara 1774. osnovao grad Louisbourg (današnja Maroantsetra) iz kojeg je vladao kao kralj nad svojom kolonijom, sve dok njegovu koloniju nisu 1785. uništili Francuzi koji su ga i poslali u misiju, i na kraju 24. maja 1786. ubili kao pobunjenika u jednom okršaju.
King's College (Cambridge)
thumb|275px|Kapija, sagrađena u neo-gotskom stilu, pogled [[King's Parade.]] thumb|275px|Sat na Kapiji, pogled s Velikog dvorišta. thumb|right|275px|Kapela King's College, pogled sa [[The Backsa.]]
King's College (Kraljev koledž) je jedan od konstitutivnih koledža Univerziteta Cambridge.
Osnovan je godine 1441. a njegovo službeno ime glasi "The King's College of Our Lady and St. Nicholas in Cambridge" (Kraljev koledž naše Gospe i sv. Nikole u Cambridgeu). Na samom Univerzitetu se za njega koristi kolokvijalni izraz "King's".
Veringenstadt
Feringenštat je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Zigmaringen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.257 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8437114, NUTS i LOCODE  kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Zigmaringen Feringenštat se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Zigmaringen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 631 metra. Površina opštine iznosi 31,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.257 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 72 stanovnika/km².
Dezoksiribozim
Dezoksiribozimi (DNK enzimi, katalitička DNK, ili DNKzimi) su DNK molekuli koji imaju sposobnost izvođenja hemijskih reakcija, putem katalitičkog dejstva. U kontrastu sa RNK ribozimima, koji imaju raznovrsne katalitičke sposobnosti, DNK u prirodi jedino posreduje gensku replikaciju. Razlog za to je da 2'-hidroksilna grupa šećera nije prisutna u DNK. Time je umanjuje hemijska reaktivnost molekula, kao i sposobnost DNK da formira kompleksne tercijarne strukture. DNK se skoro uvek javlja u konformaciji dvostrukog heliksa, koja je nepodesna za katalitičko dejstvo. U poređenju sa proteinima formiranim od 20 različitih monomera, RNK i DNK imaju znato ograničeniji set monomera, te i ograničenije mogućnosti za konstrukciju katalitičkih mesta. Iz tih razloga DNKzimi postoje samo u laboratoriji.
Otkriće
Prvi dezoksiribozim je otkrio 1994. jejlski profesor Ronald R. Brejker dok je bio na postdoktorskim studijama u laboratoriji profesora Deralda Džojsa u Skripsovom istraživačkom institutu u La Džoli, Kaliformija. Taj dezoksiribozim pomaže u operacijama RNK presecanja. Katalitička amplifikacija je veća od 100-puta u odnosu na nekatalizovanu reakciju. Mnogi drugi dezoksiribozimi su od tada razvijeni. Oni katališu DNK fosforilaciju, DNK adenilaciju, DNK deglikozilaciju, porfirinsku metilaciju, fotoreverziju timinskog dimer i DNK presecanje. Od posebnog interesa su DNK ligaze. Ti molekuli imaju izuzetnu hemoselektivnost u reakcijama RNK grananja. Mada svaka ponavljajuća jedinica RNK lanca poseduje slobodnu hidroksilnu grupu, DNK ligaza uzima samo jednu od njih kao početnu tačku grananja. To se ne može ostvariti metodima tradicionalne organske hemije. DNKzimi su našli praktičnu primenu u metalnim biosenzorima.
Khun Lo
Khun Lo (? - 780) je bio drevni tajlandski princ, sin polulegendarnog kralja Khun Boroma. Prema predaji je svoj narod iz današnje južne Kine doveo u dolinu Mekonga te osnovao državu Muang Sua, odnosno današnji grad Luang Prabang u Laosu. Naslijedio ga je Khun Sung. Jedan od njegovih dalekih potomaka je bio kralj Suvanna Kamphong, a od njega navodno potiče i današnja kraljevska porodica Laosa.
Cairo, New York
Kejro je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.402, što je 12 (0,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Syracuse, Indiana
Sirakjus je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.810, što je 228 (-7,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Muang Sua
Muang Sua (u nekim izvorima Muang Sawa) je bilo drevno ime za današnji laoski grad Luang Prabang, odnosno istoimeno kraljevstvo u središtu Jugoistočne Azije. Grad i državu je krajem 7. vijeka ili u 8. vijeku osnovao princ Khun Lo, jedan od sinova polulegendarnog tajlandskog kralja Khun Boroma. Od njega je poticalo sljedećih 15 kraljeva, a slično tvrdi i današnja laoska kraljevska kuća. Vladavina dinastije je prestala prije kraja 9. vijeka kada je to područje zauzelo Kmersko Carstvo pod Indravarmanom I.
Dekstromoramid
Dekstromoramid je organsko jedinjenje, koje sadrži 25 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 392,534 Da.
Villingen-Schwenningen
Filingen-Šveningen je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 20 opštinskih središta okruga Švarcvald-Bar. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8326074.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|Položaj grada u okrugu Švarcvald-Bar Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 704 metra. Površina opštine iznosi 165,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 81.246 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 491 stanovnika/km².
Chouilly
Šuji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Eperne.
Torricella, Frosinone
Torricella je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
Vladislav Nemanjić
Stefan Vladislav Nemanjić je bio srpski kralj 1234-1243 u doba kada su se strane sile borile za političku prevlast nad Srbijom
Mladost
Vladislav je bio drugo dete Stefana Prvovenčanog i Evdokije Anđel tako da tijekom očeve vladavine se nije niti oženio niti obavljao važnije državne poslove za razliku od brata Radoslava koji je bio guverner Zahumlja i oženio se za kćer vladara Solunskog carstva za koju se činilo da će obnoviti Vizantiju. Dolazak na vlast Stefana Radoslava nije ništa promenio u Vladislavovom životu sve do rata u kojemu je Solunsko Carstvo katastrofalno poraženo 1230. godine nakon čega Drugo Bugarsko Carstvo nakratko dominira na Balkanu. U promenama balkanskih saveza do kojih dolazi nakon rata srpski kralj Radoslav saveznik Solunskog Carstva se jednostavno nije snašao tako da su se protiv njega okrenuli Drugo Bugarsko Carstvo, Sveti Sava kao predstavnik srpske pravoslavne crkve (dobrovoljno ili ne) i Vladislav kao budući kralj
Kralj
Do rušenja Radoslava i postavljanja uz Bugarsku intervenciju Vladislav dolazi na vlast 1234. godine, a sam čin krunisanja je izvršio Sveti Sava.
Kao jedan od osnovnih uvjeta za državni udar je bilo postavljeno vjenčanje Vladislava s Beloslavom, kćerkom bugarskog cara Jovana II Asena dolazi praktički istovremeno s krunidbom tako da je zet solunskog cara zamjenio zet bugarskog cara na srpskom prestolju. Sveti Sava je nakon krunidbe napustio Srbiju i otišao u Svetu zemlju iz koje se neće vratiti pošto na povratku umire u glavnom Bugarskom gradu Trnovu 1236. godine od upale pluća. Jovana II Asena će sljedeće godine predati Vladislav Savino telo tako da će on 1237. godine svečano pokopan u Mileševu.
Smrću Svetog Save Vladislav je izgubio jedan osnovni temelj svoje vladavine, a smrću Ivana Asena 24.6. 1241 i potom Mongolskim osvajanjem Bugarske 1242. godine pada i njegov drugi temelj. To na kraju rezultira njegovim rušenjem 1243. od strane mlađeg brata Uroša koji je imao podršku Nikejskog Carstva nove balkanske "velesile".
Godinama nakon obaranja Vladislav će se pomiriti s bratom Urošom i kao nagradu dobiti položaj guvernera Zete iako će i dalje prkosno potpisivati titulom kralj. Stefan Vladislav je umro prirodnom smrću 1267. godine, a sahranjen je u manastiru Mileševi. Srpska pravoslavna crkva ga proslavlja kao svetitelja 24. septembra tj. 7. oktobra po novom kalendaru.
Potomci
Sa Beloslavom je imao troje dece:
Alda, Nebraska
Alda je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 642 stanovnika.
Saikū
frame|right|Maketa Saikuja u omjeru 1:10 (grad Meiwa u japanskog prefekturi Mie.)
Saikū (斎宮), također poznat kao "Itsukinomiya" (いつきのみや), bilo je selo smješteno oko 10 km sjeverozapadno od Isea, najvažnijeg od svih šintoističkih svetišta u Japanu. Ponekad se za njega koristio i naziv Bambusova palača. Saikū je služio kao rezidencija (palača), odnosno administrativno sjedište Saiōa, odnosno neudatih carskih princeza koje su služile u Svetištu Ise u ime cara od perioda Asuka do perioda Nanboku-cho japanske historije. Nakon što je sistem Saiōa kolabirao, Saikū je ponovno postao obično selo uzgajivača riže koje dan-danas postoji i administrativno pripada gradiću Meiwa u prefekturi Mie.
Eksterni linkovi
34.54121°N, 136.61684°W
Papa Fabijan
Sveti Fabijan bio je 20-ti rimski papa, od 236. do 250. godine.
Prema legendi poticao je iz okoline Rima. Po zapisima Euzebija iz Cezareje navodno je pošao u Rim da prisustvuje izboru novog episkopa, ali dok je skup sprovodio proceduru izbora na rame mu je sletela golubica što je okupljenima bio znak da je u božja volja te je Fabijan odmah izabran za episkopa. Posvećen je 10. januara 236. godine. Odmah se pokazao kao dobar organizator i administrator. Podelio je Rim na sedam kvartova ili đakonata i ovlastio je svakog od đakona da obavezno štiti i vodi administraciju u svojoj bolnici, održava kapele i gradi nove sakralne objekte uz obavezu da mu u dogovorene dane šalju izveštaje o stanju u kvartu. Utvrdio je definitivna zvanja u crkvi. Prvi imenovani klerici zvali su se inkardinati od čega će kasnije nastati naziv kardinali. Njih sedmorica činili su prvi savet episkopata – -{Sacro Collegio}-. Ovaj organ će vremenom prerasti u Kardinalski kolegij.
Svoj pontifikat Fabijan je obavio za vrijeme vladavine cara Filipa Arabljanina (244.-249.) čiju je vladavinu nakon vijeka i po - Sveti Jeronim ocjenio dobronamjernom i sklonu kršćanima. Naredni car Decije smatrao je da je svaki kršćanin opasan za njegovo carstvo i naredio je represije prema kršćanima. Izdao je edikt prema kome su se svi građani morali javiti petočlanim komisijama koje su se nalazile u svakom mjestu. Pri pojavljivanju svi su bili obavezni da iskažu pokornost prema paganskim bogovima. Mnogi kršćani odrekli su se svoje vjere a takve su nazivali lapsi ili caduti što znači posrnuli. Ipak veći deo kršćana ostao je vjeran svojoj vjeri čak i po cenu mučeništva. Kler i episkopi držali su se hrabro i dostojanstveno što je bilo veoma važno jer je cilj vlasti bio da obezglavi kršćanstvo. Žrtve ovoga talasa bili su episkopi Jeruzalema i Aleksandrije, kao i patrijarh Antiohije Babila.
Sam episkop Fabijan stradao je po smrtnoj presudi 20. januara 250. godine i sahranjen je u kripti za rimske episkope kalistovog groblja.
Peonidin-3-O-glukozid
Peonidin-3-O-glukozid je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 463,411 Da.
Vrpolje (Knin)
Vrpolje je mjesto sjeveroistočno od Knina i stara hrvatska rimokatolička župa.
Mjesna crkva svetog Jakova iz 18. st. je jedan od hrvatskih sakralnih objekata koje su Srbi oštetili za vrijeme agresije na Hrvatsku.
Crkvenom upravnom podjelom Vrpolje je u srednjem vijeku pripadalo kninskoj biskupiji, a ta se župa zvala Polje. Nakon što su Osmanlije zauzele ovaj kraj 1522. godine, pastoralni rad obnašaju franjevci s Visovca. Kad se ovaj kraj oslobodio od turske vlasti, Vrpolje je bilo dijelom skradinske biskupije, a župnici su bili iz redova franjevaca. Trećinom 19. st. Vrpolje dolazi pod Šibensku biskupiju, kninski dekanat.
Stanovništvo
Prema popisu 2011. u mjestu živi 213 ljudi.
Stanovništvo je uglavnom hrvatsko, rimokatoličko.
Popis 1991.
Prema popisu 1991. u mjestu je živjelo 536 ljudi od čega 343 Hrvata, 174 Srba i 19 ostalih (uglavnom Jugoslavena), te je tako Vrpolje bilo jedno od rijetkih naselja u okolici Knina sa hrvatskom većinom.
Kretanje broja stanovnika za Vrpolje
Napomena: U 1869. podaci su sadržani u naselju Kninsko Polje.
Nadrijan Siman
Siman je studirao biohemiju na Univerzitetu Čikaga i kristalografiju na Univerzitetu Pitsburga. On je počeo da radi na Državnom univerzitetu Njujorka u Olbaniju, i 1988. se pridružio Hemijskom departmanu Njujorškog univerziteta.
Prefektura Mesenija
Mesenija ili Mesinija (Μεσσηνία) je prefektura na Peloponezu, oblasti Grčke. Mesenija na istoku kraniči s planinom Taygetus, na sjeveru s rijekom Neda i Arkadijskim planinama, a na zapadu i jugu sa Sredozemnim morem, tj. na zapadu s Jonskim morem, a na jugu sa Mesenijskim zaljevom. Njeno ravničarsko podučje je na sjeveru omeđenu s planinom Nomia (mod. Tetrasi, 1,800 m, 5210 ft.) i drugim planinama, na zapadu s planinom Cyparissia (1,550 m, 4000 ft.) te njenim južnim nastavkom koji tvori poluotok Morea, a najviši vrj je Pkanina Mathia (mod. Lykódimo about 950 m, 3160 ft.), čiji je vrh Taygetos lociran na istoku. Preko južne obale se nalaze tri Enusejskih otoka te otočić Theganussa (Venetikó). Više polovice stanovništva živi duž Grčke nacionalne ceste br. 7, u mjestima kao što su Allagi južno od Kalamate, duž ravnice gdje se nalazi metropolitansko područje Kalamata-Messene, treći najveći grad na Peloponezu. Kalamata ima aerodrom 5 km zapadno od grada. Luka se nalazi u blizini središta grada, nekoć povezana željeznicom. Ima najveće dokove na poluotoku.
Historija
Oblast Mesenije su, prema grčkoj tradiciji, ispočetka naseljavali Pelazgi i Lelegi, a njihovoj je državi središte bilo u Andaniji. Kasnije su Meseniju nastanili Eolci. Arheološka istraživanja su u Pylosu otkrili ostatke palače iz koje se, po svemu sudeći, u 14. vijeku pne. upravljalo Mesenijom, a pronađeni su ostaci pisma koji govore da su Mesenci u to doba govorili mikenski grčki. Kasnije su Meseniju osvojili Dorani i stopili se s lokalnim stanovništvom.
Mesenci su, zahvaljujući plodnoj i geografski zaokruženoj zemlji, s vremenom stvorili snažan nacionalan identitet koji je preživio kroz vijekove. To se iskazalo kada je sa susjednom Spartom oko godine 740. pne. izbio prvi mesenijski rat. Usprkos žestokog otpora pod kraljevima Eufejem i Aristodemom, Mesenci su nakon dvadeset godina poraženi i prisiljeni prihvatiti spartansku vlast. Dvije generacije kasnije su se Mesenci pobunili i započeli drugi mesenijski rat (641 - 631. pne.) koji je završio porazom i stavljanjem Mesenijaca u status helota. Nakon potresa u Sparti 464. pne. izbija ustanak helota poznat kao treći mesenijski rat, a nešto kasnije Atena pomaže Mesence u peloponeskom ratu. Mesence je oslobodio tek tebanski vojskovođa Epaminonda nakon pobjede u bitci kod Leuktre. Dvije godine kasnije - 369. pne. - je osnovan grad Mesena kao samostalni polis.
Auzon (francusko mesto)
Ozon je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Brijud.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 817 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 48 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,96 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 440 metara (maksimalnoj 755 m, a minimalnoj 400 m).
Rame
thumb|right| Rame označava kod kralježnjaka i kod čovjeka dio tijela između vrata i zglobova ramena. Vanjski oblik ramena određuje visina ramena, deltoidni mišić i držanje.
Gordon Banks
Gordon Banks, OBE (Sheffield, 30. prosinca 1937. – Stoke-on-Trent, 12. veljače 2019.) bio je engleski nogometni vratar i reprezentativac. Mnogi ga smatraju najboljim vratarem svih vremena.
Životopis
Banksova kruna u karijeri bila je osvajanje svjetskog prvenstva 1966. sa reprezentacijom. Svoju reputaciju povećao je ikoničnim obranama na svjetskom prvenstvu 1970., pogotovo obranama Peléovih udaraca u grupi protiv Brazila.
Imao je odlične reflekse i bio je gotovo nesavladiv, ali karijeru je brzo prekinuo zbog gubitka vida na desno oko u prometnoj nesreći.
left|thumb|250px|Prikaz Banksove obrane [[Peléovog udarca 1970. u Meksiku]]
Hatfield, Arkansas
Hatfild je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 413, što je 11 (2,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dejan Borovnjak
Dejan Borovnjak (Srp. ćirilica: Дејан Боровњак; Knin, 1. travnja 1986.) je srpski profesionalni košarkaš. Igra na poziciji krilnog centra, a trenutačno je član litavskog Lietuvos Rytasa.
Karijera
Košarkašku karijeru započeo je KK Liksu iz Beograda. Početkom 1998. odlazi u KK Partizan. U Partizanu je ostao do 2008., kada je sprorazumno raskinuo ugovor sa klubom navodeći kao razlog nedovoljnu minutažu. U sezoni 2007./08. je u NLB ligi prosječno za 10 minuta provedenih na parketu postizao četiri poena uz tri skoka, a u domaćem prvenstvu imao je imao sličnu statistiku. U Euroligi je odigrao 20 utakmica i prosječno je za 5 minuta provedenih na parketu sakupio po jedan poen i jedan skok. U kolovozu 2008. odlazi u novosadsku Vojvodinu. Za Vojvodinu je u sezoni 2008./09. u regionalnoj ligi u prosjeku bilježio 12.3 poena i 6.8 skokova po utakmici, dok je u nacionalnom prvenstvu ubacivao 10.2 poena uz 5 skokova po utakmici. Ispadanjem Vojvodine iz regionalne lige, Borovnjak je odlučio napustiti momčad i preseliti se u litavski Lietuvos Rytas.
Barcy (Sena i Marna)
Barsi je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 200, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km².
Desogestrel
Desogestrel je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 310,473 Da.
Loseto, Bari
Loseto je naselje u Italiji u provinciji Bari, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4279 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Streptavidin
Streptavidin je protein sa masom 60 kDa koji se dobija iz bakterije Streptomyces avidinii. Streptavidinski homotetrameri imaju izuzetno visok afinitet za biotin (vitamin B7). Sa konstantom disocijacije (Kd) reda veličine ≈10−14 mol/L, vezivanje biotina za streptavidin je jedna od najjačih nekovalentnih interakcija poznatih u prirodi. Streptavidin se ekstenzivno koristi u molekularnoj biologiji i bionanotehnologiji usled otpornosti streptavidin-biotin kompleksa na organske rastvarače, denaturante (npr. gvanidinijum hlorid), deterdžente (npr. SDS, Triton), proteolitičke enzime, i ekstremne temperature i pH.
Structura
Kristalna struktura streptavidina sa vezanim biotinom je prvi put rešena 1989, dok je februara 2012. Proteinska baza podataka sadržala 135 struktura ovog proteina.
Bikini (atol)
Bikini (maršalski: Pikinni, što znači „mjesto kokosa”) je atol u Mikroneziji koji pripada Republici Maršalovi Otoci, otočju u Oceaniji (Tihi ocean). mini|lijevo|300px| Karta atola Bikini Bikini se sastoji od 23 otoka koji okružuju duboku lagunu površine od 594,1 km², koja se nalazi na krajnjem sjeveru otočja Ralik; oko 87 km sjeverozapadno od atola Ailinginae i 850 km od otoka Majuro. Najveće kopno atola, otok Bikini, je sjeveroistočni otočić duljine 4 km koji uokviruje lagunu. Oko 12 km sjeverozapadno od njega nalazi se otočić Aomen na kojemu je izvedeno 67 probnih eksplozija nuklearnog oružja.
Vogtsburg im Kaiserstuhl
Fogtsburg im Kajzerštul je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Brajsgau-Hohšvarcvald. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.631 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8315133.
Bikini (atol)
Naime, odmah po svršetku Drugog svjetskog rata i u začetku Hladnog rata, SAD su započele s nuklernim testiranjima u Tihom oceanu, i to upravo na atolu Bikini Maršalovih Otoka. Nakon preseljenja lokalnog stanovništva na atolu Bikini su od 1946. do 1958. godine izvedena 23 nuklearna testa, uključujući i eksploziju prve termonuklearne bombe (poznatije kao hidrogenska bomba ili H-bomba) 1954. godine, pri čemu je nastao ogromni Bravo krater koji je vidljiv i dan danas na sjeverozapadnom dijelu atola. Pored njega, na Bikiniju se nalaze i drugi ostaci nuklearnih testiranja, uključujući brodove na dnu lagune koji su potopljeni prilikom testiranja 1946. god.
Woolsey, Georgia
Vulzi (Džordžija) je gradić u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 158 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 158 stanovnika, što je 17 (9,7%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vogtsburg im Kaiserstuhl
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald Fogtsburg im Kajzerštul se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 190–557 metara. Površina opštine iznosi 37,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.631 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 151 stanovnika/km².
Alexandria, Nebraska
Alexandria je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 177 stanovnika.
Bikini (atol)
Sama Castle Bravo eksplozija je bila 7.000 puta snažnija od atomske eksplozije u Hirošimi, te su nuklearna testiranja imala katastrofalne posljedice na geologiju i prirodni okoliš Bikinija, ali i na zdravlje ljudi izloženih njihovoj radijaciji, uključujući posadu japanskog ribarskog broda Daigo Fukuryū Maru čije je stradanje kasnije potaklo antinuklearni pokret. Tijekom povijesti, atol Bikini je postao simbolom zore nuklearnog doba, ali i simbolom smrti koji paradoksalno izgleda poput prizora rajskog mira. Zbog toga je atol Bikini 2010. godine upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Australiji i Oceaniji. mini|lijevo| Snimak prve nuklearne eksplozije (Able) 1. srpnja 1946. god.
Povijest
mini|lijevo| Castle Bravo eksplozija 1. ožujka 1954. god. mini| Otok Bikini (1947.-94.) Atoli Maršalovih Otoka su nastali ne tako davno, i već prije 4. ili 3. tisućljeća naselili su ih ljudi iz Mikronezije. Njihov tradicionalan način života, temeljen na ribarstvu i skupljanju plodova, uglavnom kokosa, je dugo ostao nepromijenjen. Prvi Europljanin koji je otkrio atol bio je ruski istraživač Otto von Kotzebue koji ga je nazvao atol Eschscholtz, po slavnom ruskom znanstveniku, J. F. Eschscholtzu. No, atol su njegovi stanovnici odavnina zvali Pikinni. Njegovo anglicizirano ime Bikini je proslavljeno tek kada je po njemu nazvan dvodijelni kupaći kostim, bikini, koji se pojavio upravo u vrijeme prvih nuklearnih testova 1946. godine, i kada je ime atola bilo često viješću u novinama.
God. 1885., kada su cijeli Maršalovi Otoci postali njemačkim protektoratom, na atolu Bikini je osnovana njemačka kolonija koja je na otocima zasijala plantaže kokosa. Nakon Prvog svjetskog rata, Liga naroda je Maršalove Otoke prepustila Japanskom Carstvu koje je uvidjelo njihov strateški položaj u Tihom oceanu i Bikini je pretvorilo u snažnu vojnu ispostavu.
Tijekom Drugog svjetskog rata, u veljači 1944. godine 40.000 Amerikanaca se iskrcalo na Maršalovim Otocima i nakon snažnih borbi osvojili su vojarnu Kwajalein pri čemu je poginulo svih 8.000 japanskih vojnika. Nakon rata Maršalovi otoci su potpali u Starateljsko područje Pacifičkih Otoka kojim je od 1947. do 1990. godine upravljao SAD.
Usljed nemogućnosti ostvarivanja svjetskog sporazuma oko kontroliranja nuklearnog oružja, te rastućih vojnih neprijateljstava komunističkih zemalja, pod vodstvom SSSR-a, i zapadnih zemalja, pod vodstvom SAD-a, u proljeće 1946. godine predsjednik Harry Truman je odobrio plan o početku neklearnih testiranja na izoliranom pacifičkom atolu Bikini. Njegovih oko 1000 stanovnika je preseljeno u ožujku 1946. god. na susjedni atol Rongerik i započele su opsežne pripreme za nuklearna testiranja. Mnoge vojne građevine danas svjedoče o ovim počecima Hladnog rata, utrke u razvoju naoružanja za masovno uništenje i geopolitičke ravnoteže temeljene na strahu potpunog uništenja planete.
Nuklearni testovi na Bikiniju su doveli do zagađenja okoliša radionuklidima ispuštanima prilikom eksplozija, što je dovelo do katastrofalnog uništenja geofizičkih odlika, ali i kopnenih i morskih ekosustava atola. No, ovi testovi su također doveli i do pojave svjetskih internacionalnih pokreta za razoružavanje, koji su naposlijetku doveli i do okončanja Hladnog rata.
Od 1968. godine vlada SAD-a je počela vraćati stanovnike na atol Bikini, ali su oni ponovno uklonjeni 1978. godine kada je francuski tim znanstvenika u njihovim tijelima otkrio opasne količine radioaktivnog stroncija u njihovim tijelima. Posljedice su bile neplodnost, česti sponatani pobačaji, mrtvorođene bebe i sveukupna šteta za populaciju atola. Međunarodna agencija za atomsku energiju je 1998. godine ocijenila kako Bikini atol još uvijek nije pogodan ta stanovanje zbog velike razine radijacije. SAD je osigurala 150 milijuna $ kao odštetu zbog šteta prouzrokovanih nuklearnim testiranjima 2007. god. .
Anhidro-N-acetilmuraminska kiselina kinaza
Anhidro-N-acetilmuraminska kiselina kinaza (, anhMurNAc kinaza, AnmK) je enzim sa sistematskim imenom ATP:1,6-anhidro-N-acetil-beta-muramat 6-fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim, zajedno sa EC 4.2.1.126, N-acetilmuraminska kiselina 6-fosfat eterazom, je neophodan za upotrebu anhidro-N-acetilmuraminske kiseline kod proteobakterija.
Angola, New York
Angola je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.127, što je 139 (-6,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dezoksimetazon
Dezoksimetazon je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 376,462 Da.
Vrat
thumb|Vrat. Vrat (lat. collum) je dio tijela između glave i trupa. Sastoji se od sedam vratnih kralježaka i mišića. Zbog svojih raznih funkcija čini vrlo složen i ranjiv dio dijela.
Anatomija
Kroz vrat vode brojne krvne žila, živci, grlo i ždrijelo. Kralježnica omogućava fleksibilnost. Vratni mišići (stražnji, bočni i prednja skupina) omogućuju kretanje glave i vrata. U vratu se nalazi i štitnjača.
Brioude
Brijud je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 7.285, a gustina naseljenosti je iznosila 539 stanovnika/km².
Allen, Nebraska
Allen je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 377 stanovnika.
2-Hidroksipropil-KoM lijaza
2-Hidroksipropil-KoM lijaza (, epoksialkan:koenzim M transferaza, epoksialkan:KoM transferaza, epoksialkan:2-merkaptoetansulfonatna transferaza, koenzim M-epoksialkanska ligaza, epoksialkil:KoM transferaza, epoksipropan:koenzim M transferaza, epoksipropil:KoM transferaza, EaKoMT, 2-hidroksipropil-KoM:2-merkaptoetansulfonat lijaza (formira epoksialkanski prsten), (R)-2-hidroksipropil-KoM 2-merkaptoetansulfonatna lijaza (ciklizacija, formira (R)-1,2-epoksipropan)) je enzim sa sistematskim imenom (R)-(ili (S)-)2-hidroksipropil-KoM:2-merkaptoetansulfonat lijaza (formira epoksialkanski prsten). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za dejstvo ovog enzima je neophodan cink.
Izvidnička satnija GMTBR
Izvidnička satnija elitna je postrojba Gardijske motorizirane brigade ustrojena od izvidničkih satnija 1. i 4. GBR te 354. vojno-obavještajne satnije nekadašnjeg IV. korpusa. Iz tih su postrojbi uglavnom stariji, iskusniji pripadnici, koji ujedno čine zapovjedni kadar satnije, a 2008. godine ona je popunjena i novim mladim pripadnicima. Satnija provodi vrlo intenzivnu obuku, pa tako pripadnici do četiri puta godišnje u kampu "Bralovac" provode izvidničke tabore u trajanju od 8 do 10 dana.
Smještaj
Izvidnička satnija smještena je u vojarni "General Andrija Matijaš Pauk" u Kninu.
Sudjelovanje u međunarodnim vojnim operacijama
Oko 40 posto pripadnika satnije sudjelovalo je u međunarodnim vojnim operacijama, dio je i sada u misiji ISAF u Afganistanu, a dio se priprema za odlazak na Golansku visoravan, gdje će u sklopu 4. satnije hrvatskog kontingenta sudjelovati u misiji UNDOF. 2009. godine sudjelovat će u sklopu MLOT-a u ISAF-u, a u skladu s potrebama satnije sudjeluju i na raznim specijalističkim tečajevima u zemlji i inozemstvu.
Vöhrenbach
Ferenbah je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 20 opštinskih središta okruga Švarcvald-Bar. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.889 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8326068.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Švarcvald-Bar Ferenbah se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Švarcvald-Bar. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 797 - 1130 metara. Površina opštine iznosi 70,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.889 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 55 stanovnika/km².
Warsaw, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 682, što je 99 (-12,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Beton-Bazoches
Beton Bazoš je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 633, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km².
Casette Friso, Padova
Casette Friso je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Full House
Full House je američki televizijski sitcom koji se od 1987. do 1995. originalno emitirao na programu ABC. Glavni mu je junak bio udovac Danny Tanner (Bob Saget) koji je nakon smrti supruge ostao zajedno s tri kćeri - Michelle,Stephanie i J.D. U kuću je pozvao svog najboljeg prijatelja Joeya (Dave Coulier) i ujaka Jessea (John Stamos) kako bi mu pomogli u podizanju djevojčica.
Godine 2016. je na streaming servisu Netflix započelo emitiranje nastavka pod naslovom Fuller House koji prikazuje život sada odrasle J.D. Serija se originalno emitirala do 2020. godine.
Belvedere, Teramo
Belvedere je naselje u Italiji u provinciji Teramo, u regiji Abruzzo.
Bitka kod Halkide
Bitka kod Halkide odvijala se 429. pne. između Atine i Halkide sa saveznicima.
Belvedere, Teramo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1076 m.
Bitka kod Halkide
Atinjani pod Ksenofonovim vođstvom su krenuli u Trakiju da napadnu Halkidu, tokom početka Peloponeskog rata. Uništili su useve van Spartula i počeli su pregovore sa pro-atinskim frakcijama u Halkidi. Protu-atinske frakcije su tražile pomoć Olinta.