cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yang Hao (princ)
Yang Hao (楊浩) (22. Novembra, 586 - 618), poznat i kao Princ od Qina (秦王), je bio kineski carski princ iz dinastije Sui. Bio je unuk cara Wena i sin princa Yang Juna. Kada je general Yuwen Huaji u aprilu 618. ubio njegovog strica cara Yanga, odlučio je Yang Haoa proglasiti carem. Međutim, u stvarnosti je Yuwen Huaji držao svu vlast, a Yang Hao bio obična marioneta u kućnom pritvoru. Nakon što je Yuwen Huajieva Xiagou armija poražena od suparničkog gospodara rata Li Mija, Yuwen Huaji je postao uvjeren da su mu dani odbrojani. Nastojeći ih provesti kao car, dao je formalno svrgnuti i pogubiti Yang Haoa kako bi se mogao proglasiti carem nove dinastije Xu.
ATC kod S03
{{Columns-list|2|
S03D Drugi oftalmološki i otološki preparati
}}
Hopkins Park, Illinois
Hopkins Park je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 603, što je 108 (-15,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Chatham-Kent (Ontario)
Chatham-Kent je opština u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u opštini je živelo 103.671 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 103.671 stanovnika, što je za 4,2 % manje u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 108.177 žitelja.
Angerville-l'Orcher
Onžervij-l`Orke je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Avr.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1222 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 123 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,91 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 110 metara (maksimalnoj 130 m, a minimalnoj 74 m).
Li Tai
Li Tai (李泰; pinyin: Lǐ Tài) (618 – 15. decembar 652 ), kurtoazno ime Huibao (惠褒), nadimak Qingque (青雀), formalno Princ Gong od Pua (濮恭王), je bio kineski carski princ iz dinastije Tang.
Li Tai, čija je službena titula bila Princ od Weija, uživao je naklonost svog oca cara Taizonga zbog književnog talenta i spremnosti za marljivo učenje. Stariji brat Li Chengqian je bio krunski princ. Li Tai, koji se nadao kako će zauzeti taj položaj, potakao je Li Chengqiana da počne kovati zavjeru protiv oca 643. Kada je ona razotkrivena, Li Chengqian je svrgnut sa mjesta krunskog princa, a car Taizong pristao udijeliti to mjesto Li Taiju. Međutim, kada je Taizong otkrio da je Li Tai u stvari potakao Li Chengqiana na zavjeru, te da kuje zavjeru protiv mlađeg brata Li Zhija, princa od Jina, okrenuo se protiv Li Taija. Li Zhi je proglašen novim krunskim princem. Li Tai je prvo degradiran, potom stavljen u kućni pritvor i, na kraju, prognan. Umro je u egzilu 652.
Verdi, Torino
Verdi je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 579 m.
Enciklopedija
Nauka koja proučava enciklopedijske priručnike naziva se enciklopedistika. Ona se pre svega bavi istorijskim proučavanjem enciklopedija. Leksikografija se više bavi pisanjem rečnika nego pisanjem enciklopedijskih leksikona. Druge srodne nauke su kulturne nauke, medijske nauke i naučnoteoretske nauke.
Enciklopedija može biti opšta, kada sadrži članke o različitim temama (poznati primeri su engleska Britannica i nemački Brockhaus), ili mogu biti specijalizovane (npr. medicinska, filozofska ili pravna enciklopedija). Postoje i enciklopedije koje pokrivaju veliki spektar tema, ali iz određenog ugla, kao što je Velika Sovjetska Enciklopedija (Большая Советская Энциклопедия).
Razgraničavanje pojma
Enciklopedija ne mora da bude u obliku priručnika. Enciklopedije mogu da budu u različitim organizacionim formama. Njena specifična osobina, za razliku od drugih literarnih vrsta, je univerzalnost. Posebna forma enciklopedije su alfabetski sortirani priručnici kao što su leksikoni i rečnici koji ne predstavljaju celokupno i opširno znanje u jednoj struci. Posebno priručnici sa ograničenim stručnim obimom se češće označavaju kao stručni leksikoni ili stručni rečnici. Leksikoni se proučavaju uz pomoć leksikonske teorije u nauci leksikografiji. Ponekad se i rečnici označavaju kao leksikoni. Rečnik je spisak pojedinačnih leksikonskih jedinica sa objašnjenjima (na prihjjhmer, pojedinačnih reči jednoga jezika). Osim enciklopedije i rečnika postoje još i rečnici pojmova. Oni istražuju upotrebu reči iz ideološke i/ili socijalno istorijske perspektive i predstavljaju mnogo zahtevniji oblik nego stručni rečnici. Tipični primeri tog oblika su "Rečnik istorijskih osnovnih pojmova" i "istorijski rečnici filozofije".
Samokritično istraživanje same enciklopedije ili konkretnih aspekata enciklopedije se označava kao enciklopedijska kritika. Pojam enciklopedija nastaje početkom 16. veka od francuske reči encyclopédie koja od latinske reči encyclopaedia a ta opet od starogrčkih riječi εγκύκλιος i παιδεία, koje su pogrešno od reči egkios (okruglo, zaokruženo) i reči peía (nauka, obrazovanje) spojene u egkyklopaideia (osnovno znanje svih nauka i umetnosti).
Tipovi enciklopedija
Specijalne forme:
Međuforme: Leksikonske forme:
Nove forme enciklopedije
U prošlosti su pod pojmom enciklopedije spadale na papiru štampane skupine objašnjenja i tumačenja o mnogim predmetima ljudskog znanja koji su od uvaženih autoriteta i poznavaoca tih istih pisani. Danas je to drugačije. Moderne enciklopedije (npr. Vikipedija) se mnogo brže ažuriraju. Stara kao i nova saznanja su odmah svakome dostupna (npr. preko Interneta). Nove enciklopedije ne robuju tradiciji. Klasične štampane enciklopedije su uglavnom pisane da bi se ostvario materijalni dobitak dok nove više teže širenju znanja. Pronalazak novih medija (DVD i CD) doveo je do jednostavnije i jeftinije mogućnosti da se enciklopedije proizvode i publiciraju. Do velike senzacije došlo je 2002. godine kada je engleska Enciklopedija Britanika izjavila da je neće više štampati na hartiji veće će se izdavati samo u elektronskom obliku. Od ovog plana se nedugo kasnije odustalo, ali je ponovo najavljeno 2012. godine.
Clarence-Rockland (Ontario)
Clarence-Rockland je grad u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 23.185 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 23.185 stanovnika, što je za 11,5 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 20.790 žitelja.
Agnosticizam
Agnosticizam je filozofsko i teološko verovanje da je spiritualna istina, kao što su postojanje Boga, bogova ili božanstava, nepoznati ili ih je nemoguće utvrditi. Reč agnosticizam prvi je počeo da koristi Thomas Henry Huxley 1869. godine, a koristi se i za one koji nisu ubeđeni ili ne pridaju značaja saznanju o postojanju božanstava ili drugih duhovnih pojava. Reč agnostik vodi poreklo od grčkog α (bez) i γνοςισ (znanje).
Agnostici mogu da tvrde da je nemoguće doći do potpunog i sigurnog duhovnog saznanja; neki dopuštaju da je to i moguće, ali oni lično nemaju takvo saznanje. Agnosticizam u oba slučaja uključuje skepticizam prema religioznim verovanjima.
Najpoznatiji agnostici (u modernom shvatanju reči) bili su Thomas Henry Huxley, Charles Darwin i Bertrand Russell. Neki smatraju da je David Hume u svojim radovima, pre svega u Dijalozima o prirodnoj religiji iskazao agnostičarske stavove, mada oko toga ima neslaganja. [uredi]
Varijacije
Teisti i jaki ateisti donose zaključke o svijetu: teisti da "Bog postoji", a jaki ateisti da "Bog ne postoji". Agnostici donose zaljučke o ovim stavovima: "čovjek ne može znati da li Bog postoji ili ne".
Varijacije uključuju:
Rivalstvo Đokovića i Nadala
Novak Đoković iz Srbije i Rafael Nadal iz Španije su profesionalni teniseri koji su igrali do sada 58 puta, Srbin vodi u ukupnom skoru 30-28. To je najduže rivalstvo u istoriji tenisa. Ovo rivalstvo je deo takozvanog trivalstva u tenisu koje čine igrači Rodžer Federer, Rafael Nadal i Novak Đoković, druga dva su Rivalstvo Federera i Nadala i Rivalstvo Đokovića i Federera.
2006
Prvi susret ove dvojice tenisera je ujedno bio i jedini te godine, na Rolan Garosu u četvrtfinalu pobedio je Nadal posle odustajanja Đokovića u trećem setu.
2007
U 2007. godini ovi rivali su se susreli sedam puta, Nadal je dobio pet mečeva. Prvi meč odigrali su u finalu Indijan Vels masters turnira, Đokoviću je to bilo prvo ATP Masters 1000 finale i Nadal je lako pobedio. Đoković je uzvratio pobedom na sledećem turniru masters serije u Majamiju pobedivši Nadala po prvi put u karijeri.
Par se sastao dva puta na šljaci u Rimu i Rolan Garosu na kojima je Nadal dominirao, Đoković je prvi put igrao polufinale na jednom grend slem turniru. Posle toga sastali su se prvi put i na travnatoj podlozi na Vimbldonu a Đoković je bio primoran da preda meč Nadalu pri rezultatu 1-1 u setovima. U avgustu na Kanada mastersu u Montrealu Đoković je po drugi put pobedio Nadala u polufinalu i osvojio taj turnir. Na kraju godine meč su odigrali na završnom Mastersu Kupu u Šangaju na kome je pobedio Nadal.
2008
Đoković i Nadal igrali su šest puta u 2008. godini, Nadal je povećao prednost na 10-4 pobedivši u četiri meča. Novak je pobedio Rafu u prvom meču polufinala Indijan Vels masters turnira. Nadal je pobedio u Hamburgu na šljaci. U polufinalu Rolan Garosa Nadal je pobedio Đokovića i četvrti put osvojio Rolan Garos i to bez izgubljenog seta. Sledeći meč su odigrali u finalu Kvinsa na travnatoj podlozi i Nadal je pobedio 2-0. Na turniru masters serije u Sinsinatiju-SAD Đoković je pobedio u polufinalu. Šesti i poslednji meč koji su odigrali te godine je na Olimpijadi u Pekingu. U uzbudljivom meču polufinala Nadal je posle velike borbe pobedio 2-1.
2010
Dva puta su igrali 2010. godine i to u finalu grend slem turnira u Njujorku i na završnom mastersu u Londonu. Nadal je pobedio u oba meča, na US Openu sa 3-1 čime je kompletirao osvajanje sva 4 grend slem turnira a u Londonu je dobio u dva seta gde je kasnije igrao finale.
2011
Sastali su se šest puta, sve u finalima. Đoković je pobedio u svih šest mečeva uključujući dva grend slem finala. Početkom godine igrali su na mastersu u Indijan Velsu, Đoković je bio neporažen i nastavio je sa pobedama osvojivši ovaj turnir po drugi put. Dve nedelje kasnije igrali su u Majamiju i Đoković je dobio dva jedan. Đoković i Nadal igrali su još dva meča na šljaci. U finalu mastersa u Madridu Đoković je pobedio u dva seta isti rezultat je bio u finalu mastersa u Rimu. Peto finale Đoković i Nadal su odigrali na Vimbldonu a Srbin je po prvi put osvojio otvoreno prvenstvo Engleske. Na US Openu igrali su drugo uzastopno grend slem finale, Đoković je osvojio svoj prvi trofej u Njujorku posle još jednog fantastičnog meča.
2012
U finalu Australijan opena, nakon 6 sati iscrpljujuće borbe, Novak je pobedio rezultatom 3:2 u setovima i tako osvojio peti Grend Slem u karijeri, a treći uzastopni, te zabeležio sedmu uzastopnu pobedu protiv Nadala. Nadal je uspeo da zaustavi niz od sedam pobeda Novaka Đokovića posle pobede u finalu masters turnira u Monte Karlu.
Lista mečeva
Rezultati sa mečeva ATP turnira, Dejvis kupa, Olimpijskih Igara i glavnog žreba Grend slem turnira.
Analiza mečeva
thumb|right|300px|Đoković i Nadal u finalu [[US Opena 2011. gde je srpski teniser pobedio 3:1]]
Seltzer, Pennsylvania
Seltser je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 350, što je 43 (14,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kakodil oksid
Kakodil oksid je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 225,981 Da.
Cardarilli, Frosinone
Cardarilli je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 162 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Mendon, Missouri
Mendon je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 171, što je 37 (-17,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Barville (Er)
Barvil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Berne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 61 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,71 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 160 metara (maksimalnoj 179 m, a minimalnoj 148 m).
Sherman, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 78, što je 9 (-10,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ten Tigers of Kwangtung
Radnja
Film sadržava dvije priče koje pripovijedaju o izvornih 10 Tigrova i njihovim sljedbenicima. U početnoj sceni filma Tung Chi (Wang Li) i njegov nećak proganjaju sljedbenike (Tigrova), kako bi im se osvetili za smrt Wang Li-evog brata, generala Langa. Nadalje, nakon što uspiju ubiti jednog od sljedbenika, Wang Chow Ming (Lung Tung Sheng) i Lin Fu Sheng (Chin Siu-Ho) započinju pripovijedati priču o izvornih 10 Tigrova:
Protu-Ch'ing revolucionarni vođa Chai Min Yu (Ku Feng) biva proganjan od strane Manchu generala Lianga (Wang Lung Wei). U trenutku kada biva skoro uhvaćen, iz sigurne smrti, ga spašava maskirani čovjek, koji potom zajedno s njim i nestaje. Nedugo potom otkriva se kako je maskirani čovjek zapravo Li Jen Chiao (Ti Lung), odani bivši čovjek Šhaolina i vlasnik gradske zalagaonice. Nadalje, Li Jen Chiao skriva Min Yua u stražnjem dijelu svoje zalagaonice, nakon čega šalje svog mlađeg brata Tan Minga (Fu Sheng) da zatraži pomoć od dvojice ljudi, Wan Yi Linga (Sun Chien) i Su He Hua (Lu Feng), koji su također nekoć pripadali Shaolin redu a koji trenutno žive u gradu. No, Tan Ming je osoba vrlo vatrenog temperamenta, koja konstantno pokreće tučnjave, pa u skladu s time on započinje tučnjavu i sa Wan Yi Lingom i Su He Huom, prije nego li uopće stigne objasniti razlog svog posjeta. Srećom, Li Jen Chiao na vrijeme uspijeva razjasniti nastalu situaciju, nakon čega mu se Wan Yi Ling i Su He Hu sa zadovoljstvom zaklinju na odanost. Njima se također pridružuju i odana shaolinska braća Wong Yin Lin (Wei Pai) i Wong Kee Ying, kao i prosjak Su (Kuo Chui), Željezni prst Chung (Lo Mang), Chu Yu Sheng (Chiang Sheng). Posljednje spomenuti trojac se pridružuje Li Jen Chiaovom timu iz razloga kako bi pomogao revolucionaru u njegovom bjegu i ubojstvu generala Lianga.
Potom se radnja seli u budućnost u kojoj Lung Tung Sheng i Chin Siu-Ho planiraju protunapad, u kojem žele ubiti Tung Chia i njegovog nećaka prije nego li oni uspiju ubiti preostalih 10 Tigrova.
Nagrada Isidora Sekulić
Nagrada „Isidora Sekulić“ je srpska nagrada koju dodeljuje beogradska opština Savski venac. Nagrada se sastoji od plakete, povelje i novčanog iznosa. Isidora Sekulić je živela i stvarala na teritoriji ove opštine tako da je to neposredni povod za ime ove nagrade. Predsednica Skupštine Fonda Isidora Sekulić je bio književnica Vida Ognjenović od 2006. do 2008. godine. Nagrada „Isidora Sekulić“ dodeljuje se svakog juna od 1968. godine za najbolju knjigu objavljenu prethodne godine i ima veliki značaj u srpskoj književnosti. Laureatu za 2004. godinu pripala je i novčana nagrada od 90.000 dinara, a laureatu za 2008. godinu to je bio iznos od tri hiljade evra u dinarskoj protivvrednosti.
Andrićeva nagrada
Andrićeva nagrada je književna nagrada koja se na osnovu piščeve testamentarne volje svake godine dodeljuje za priču ili zbirku priča napisanu na srpskom jeziku. Dodeljuje se od 1975. godine. Prilikom dodele nagrade za 2005 godinu i posle diskusija o tome da „nagrađeno delo mora svojim naslovom i sadržajem da bude u skladu sa dostojanstvom Andrićevog dela“, modifikovani su kriterijumi u skladu sa vremenom u kome živimo. Tim pre, posle diskusije koju je izazvala nagrada za 2004. godinu.
Bervil (Dolina Oaze)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 366 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 43 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,51 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 75 metara (maksimalnoj 155 m, a minimalnoj 67 m).
Rapino, Chieti
Rapino je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1258 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 401 m.
EP1 receptor
Prostaglandinski E receptor 1 (podtip EP1) je prostaglandinski receptor. PTGER1 je njegov ljudski gen.
Clarington (Ontario)
Clarington je opština u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u opštini je živelo 84.548 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 84.548 stanovnika, što je za 8,6 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 77.820 žitelja.
Besplatno obrazovanje
thumb|osnovnoškolci u [[Laosu]] Besplatno obrazovanje je obrazovanje koje se financira iz poreznih davanja ili humanitarnih organizacija, dok sami učenici ili studenti ne posebno ne plaćaju školarine niti imaju slične izdatke. Veliki broj zemalja u svetu osigurava da barem osnovni stepeni obrazovanja budu besplatni i time svima dostupni. Jedan od naješće navođenih primera besplatnoga obrazovanja jeste i primer nordijskih zemalja koje pokrivaju troškove obrazovanja na svim obrazovnim nivoima.
U jugoistočnoj Evropi osnovnoškolsko i srednjoškolsko obrazovanje je formalno besplatno iako učenicima većinom nisu pokriveni dodatni troškovi vezani uz obrazovanje kao što je putovanje, udžbenici ili pribor. Postoji tendencija da se na javne univerzitete uvedu školarine što je u naišlo na snažan otpor studenata.
Kakotelin
Kakotelin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 427,407 Da.
Cobalt (Ontario)
Cobalt je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 1.133 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 1.133 stanovnika, što je za 7,4 % manje u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 1.224 žitelja.
Unenlagia
Unenlagia ("poluptica" na latiniziranom jeziku Mapudungun) je rod moguće dromeosauridnih, teropoda koji su tijekom kasne krede živjeli u današnjoj Argentini.
Za rod Unenlagia su do sada otkrivene vije vrste: U. comahuensis, tipična vrsta koju su 1997. godine opisali Novas i Puerta; i U. paynemili, koju su Calvo et al. opisali 2004. godine.
Otkriće i naziv
Holotipni primjerak, MCF PVPH 78, otkriven je u slojevima formacije Portezuelo iz perioda coniacija. Sastoji se od nepotpunog skeleta kojem nedostaje lubanja, ali koji uključuje kralješke, križnicu, rebra, ševron, lopaticu, ramenu kost, nepotpunu zdjelicu, bedrenu kost i goljeničnu kost.
Blizu Lago Barrealesa, 2002. godine, otkriven je drugi skelet, koji je prijavljen 2003. godine. Jorge Calvo, Juan Porfiri i Alexander Kellner su ga opisali i dali mu naziv Unenlagia paynemili 2004. godine. Drugi dio naziva odnosi se na Maximinoa Paynemila, šefa zajednice Paynemila. Holotipni primjerak je MUCPv-349, nepotpun skelet koji se sastoji od ramene kosti i preponske kosti. Još je nekoliko primjeraka pripisano ovoj vrsti: MUCPv-343, pandža; MUCPv-409, nepotpun ilium; MUCPv-415, prst i MUCPv-416, kralježak.
Neki znanstvenici smatraju rod Neuquenraptor mlađim subjektivnim sinonimom roda Unenlagia.
Opis
thumb|right|Pretpostavljeni izgled cijelog skeleta thumb|left|Unenlagia Dužina tijela roda Unenlagia nije sigurno određena, s obzirom na to da je dobro poznata samo dužina noge; ne zna se ni da li bi se dužina te noge trebala iskoristiti za određivanje dužine tijela kao kod dromeosaurida ili kao kod ptica. Prema tome, procjene variraju između dužine od 3,5 m i težine od 75 kg s jedne strane, i dužine od samo 2 m s druge strane. Isto tako, interpretacije oblika glave su se mijenjale, od kratke njuške kao kod dromeosaurida do izduženog oblika kao kod rodova Buitreraptor i Austroraptor.
Unenlagia je bila vrlo slična pticama. Novas i Puerta su otkrili da je kralična oblast bila vrlo slična onoj kod Archaeopteryxa. Ramena oblast kod roda Unenlagia se isprva smatrala prilagođenom za mahanje, sa ravnom lopaticom na vrhu grudnog koša, što je činilo da je tačka spajanja ramena bila više prema boku. Međutim, Kenneth Carpenter je 2002. godine istakao da bi tako lopatica bila dorsoventralno spljoštena, umjesto lateralno kao kod drugih teropoda, pa je vjerojatnije da se lopatica nalazila sa strane grudnog koša. To se podudaralo sa kasnijom hipotezom Philipa Sentera da teropodi kao što je Unenlagia nisu mogli podići prednje udove iznad leđa, što bi također bio slučaj i kod najprimitivnije ptice, Archaeopteryxa. Južnoamerički istraživači su, međutim, ostali neuvjereni, jer bi po njima lateralno pozicionirana lopatica tjerala korakoidnu kost duboko u grudni koš, što se anatomski čini vrlo nevjerojatnim.
Filogenija
Novas i Puerta su u originalnom opisu smatrali rod Unenlagia sestrinskim taksonom ptica, što bi ga učinilo bazalnim pripadnikom Avialae sensu Gauthier 1986.
Međutim, Mark Norell i Peter Makovicky su 1999. godine izjavili da je Unenlagia pripadnik Dromaeosauridae. Unenlagia bi time pripadala neobičnom kladusu dromeosaurida, vrlo sličnom pticama, po imenu Unenlagiinae i bila bi u vrlo bliskom srodstvu sa vrstama kao što su Buitreraptor i Neuquenraptor (koji bi mogli biti ista vrsta kao i Unenlagia). Makovicky et al. su 2005. godine vratili "letećeg raptora" Rahonavisa kao pripadnika ove grupe, što znači da je Unenlagia bila ili sekundarno neletačica (evoluirala od predaka koji su letjeli) ili da je let kod ptica evoluirao barem dvaput. Norell et al. su 2006. godine rod Rahonavis svrstali kao sestrinski takson roda Unenlagia.
Ta pozicija nije anonimno prihvaćena. Novas i Federico Agnolín su 2011. godine objavili istraživanje u kojem su Unenlagiidae pozicionirane unutar Avialae.
Rukometni klub Nada
Rukometni klub Nada je bio proslavljeni klub iz grada Splita.
O klubu
Klub je bio rukometna sekcija iz brojne sportske obitelji klubova pod imenom Nada. Sredinom 70-ih našli su sponzora u tadašnjem splitskom trgovačkom gigantu - poduzeću Dalma. od njih preuzimaju ime pa se nekoliko godina zovu Dalmanada. Potom, za svoj naziv uzimaju samo ime Dalma.
Klupski uspjesi
Ženska sekcija kluba bila je naročito uspješna. RK Dalma bile su standardne prvoligašice u ligi bivše države. Osvojile su europski Kup pobjednika kupova.
Slavne igračice
Klub je dao dosta poznatih igračica od kojih su trije bile proslavljene reprezentativke Dragica Palaversa Mijač, Mara Torti i Nataša Kolega.
Ferdinandea
mini|desno|300px| Približna lokacija otoka Ferdinandea, Julia ili Graham je vulkanski otok koji se 7. 7. 1831. iznenada pojavilo u Sredozemnom moru, 22 milje južno od Sicilije.
U augustu iste godine, dok se još pušilo izbacujući oblake dima pepela i pare, Velika Britanija ga je proglasila za svoj posjed i nazvala Graham. U međuvremenu ga je posjedom nazvala i Kraljevina dviju Sicilija i nazvala Ferdinandea, a Španci ga nazvali Giulia.
Transvestizam
mini|Transvestit Reč transvestizam je promenila nekoliko značenja od kako je izmišljena 1910. godine, a danas se koriste sva značenja osim originalnog. Neophodno je odrediti u kom se tačnom značenju reč koristi pre nego što se definiše.
Nastanak reči
Magnus Hiršfeld (Magnus Hirschfeld) je izmislio reč transvestizam oko 1915. godine u Berlinu (od latinskog trans i vestere - oblačiti). Koristio je ovu reč da opiše grupu ljudi koji su obično i dobrovoljno nosili odeću tradicionalno rezervizanu za drugi pol. Hiršfeldova grupa transvestita je uključivala biološke muškarce i žene (fizičko) heterosekualne, homoseksualne, biseksualne ili aseksualne orijentacije.
Hiršfeld sam nije bio posebno zadovoljan ovim izrazom, zato što je zaključio da je odeća samo ispoljivanje razloga što se oblači. Zapravo, Hiršfeld je pomagao ljudima da postignu prve promene imena i izvrše prve operacije zamene pola. Hiršfildovi transvestiti su zato, po današnjim merilima, ne samo transvestiti već i transpolni ljudi.
Hiršfild je radio u okviru postojanja tri pola: muški, ženski i ostali, odnosno treći pol. Pod trećim polom su se smatrali ljudi koji su, po današnjim standardima, kršili heteronormativna pravila. Po današnjim merilima, ovo je ekvivalent kvir (od engleske reči queer) ljudi, tj. homoseksualaca (žena i muškaraca), biseksualaca i transpolnih ljudi. Zbog toga nije postojao razlog da se smisli novi izraz za različite vrste Hiršfildovih transvestita.
Danas se Hiršfildova definicija transvestizma ne koristi, a današnji izraz "transpolno" je ekvivalent.
Moderno korišćenje
Uspon nacista i Drugi svetski rat su okončali kako Hiršfildov posao, tako i većinu evropskog istraživanja na temu seksualnosti. U Evropi i Severnoj Americi je transvestitko ponašanje (bilo žena ili muškaraca) do šezdesetih godina dvadesetog veka viđeno kao izraz homoseksualizma ili potištivanje homoseksualnih nagona. Takođe, ideja o tri pola pod kojima je radio Hiršfild je nestala, a većina se vratila na ideju o dva pola, sve do kraja dvadesetog veka.
Šezdesetih godina dvadesetog veka, Harry Benjamin (Heri Bendžamin) i drugi su ponovo započeli rad sa ljudima koji su pokazivali transvestitsko ponašanje. Za razliku od Hiršfilda, koji je pokušao da pronađe rešenje u kom bi ljudi trećeg pola mogli da žive u društvu, sada su ljudi koji su imali karakteristike grupe "drugi" bili očekivani da pronađu mesto kao "normalni muškarci" ili "normalne žene". Takođe, ukoliko osoba nije mogla da bude "izlečena" od transvestitskog ponašanja, smatralo se da je najbolje da promene pol. Oni koji nisu pristali ili nisu smatrali da postoji razlog da se "leče" su bili označeni kao homoseksualci ili seksualni fetišisti.
Danas se poistovećivanje transvestizma sa homoseksualnošću, transvestiskih fetišizmom i transseksualnošću i dalje postoji.
Razilaženje s homoseksualizmom
Pokreti za prava homoseksualaca su, nakon nemira u Stonvolu, smanjili konekciju sa homoseksualnošću, jer su homoseksualci postali prisutniji u javnosti i većina njih nisu bili transvestiti.
Mnogi naučnici su podrazumevali, iako naučno nedokazano, da žene nemaju fetiše. U ovo vreme se u većini zapadnih društava prihvatalo da žene nose odeću tradicionalno povezanu s muškarcima i to je bilo ne samo dozvoljeno, već često i moderno.
Danas se transvestizam i dalje uglavnom povezuje s muškarcima. Međutim, neki naučnici nisu prestali da koriste ovu reč i sa ženama, a skoro su neke grupe žena počele da sebe nazivaju transvestitima. [uredi]
Druge grupe koje ne potpadaju pod ovo značenje
Nakon što su se sve ove promene dogodile sedamdesetih godina, grupa ljudi je ostala bez izraza koji bi ih definisao: muškarci koji nose žensku odeću, identifikuju se kao muškarci i kao heteroseksualci. Ova grupa ljudi nije bila zadovoljna rečju transvestizam. U srpskom jeziku i dalje ne postoji tačna reč za ovu grupu ljudi, dok se u engleskom koristi cross-dresser. Ova grupa se često distancira od ljudi koji sebe smatraju homoseksualcima ili transseksualcima i često smatraju da njihovo ponašanje ne potpada pod fetiš. Verovatno se zbog ove pojave pojavila eksplicitna definicija transvestitskog fetišizma, različita od samo transvestizma. [uredi]
Zaključak
Postoje različita značenja ove reči. Neke oa od njih su kontradiktorna, ali ono što imaju zajedničko je:
Al-Mansur ibn Buluggin
Al-Mansur je naslijedio svog oca Buluggin ibn Zirija. Usprkos nastavka kampanje protiv berberskih plemena Maroka, bio je prisiljen odustati od uspostave trajne vlasti u Fezu i Sijilmasi. Ipak je uspio konsolidirati ziridsku vlast u centralnom Magrebu nakon što je 988. porazio Kutama Berbere, i nakon što je njegov brat Hammad ibn Buluggin, kao guverner Alžira, uspio otjerati Zanata Berbere u Maroko. Vazalni odnos Zirida prema fatimidskim kalifima u Egiptu je postao izuzetno labav pod al-Mansur, velikim dijelom i zbog zaokupljenosti Fatimida s nastojanjem da svrgnu suparničke abasidske kalife u Iraku.
Naslijedio ga je Badis ibn Mansur (995–1016).
Заједничко веће општина
Latinična verzija
thumb Заједничко веће општина (скраћено: ЗВО) (хр.: -{Zajedničko vijeće općina}-) је тело које усклађује интересе српске етничке заједнице у источној Славонији, Барањи и западном Срему на подручју Осјечко-барањске и Вуковарско-сремске жупаније, координише права и даје иницијативе и предлоге према институцијама власти Републике Хрватске.
Оснивање и статус
ЗВО је у формално правном смислу настао као удружење "-{sui generis}-" на основу међународно правног акта Ердутског споразума потписаног 12. новембра 1995. године на основу којег је завршен рат у Хрватској и започео процес мирне реинтеграције на простору источне Славоније, Барање и западног Срема и одлуке Владе Републике Хрватске од 15. октобра 1997. године. Своја специфична права, у основи стечена права ЗВО црпи из писма Владе Републике Хрватске по завршетку мирне реинтеграције у хрватском подунављу од 13. јануара 1997. године.
ЗВО је саветодавно тело које прати и анализира укупну проблематику у сфери доследног спровођења просветне и културне аутономије, те штити људска, грађанска и мањинска права српске етничке заједнице у складу с Уставом Републике Хрватске, позитивним законским прописима, те међународно признатим и правно релевантним споразумима којима се утврђује и правно регулише статус и положај српске заједнице на овом простору.
Циљ и сврха оснивања ЗВО-а је промовисање и заштита људских права, унапређивање демократских институција друштва и владавине права, те бољи живот за сваког човека. Посебни нагласак Веће ставља на остваривање и заштиту права и интереса припадника српске националне мањине, на основу Уставног закона о правима националних мањина Републике Хрватске.
Организација
ЗВО чини Скупштина, састављена од већника из редова српске етничке заједнице без обзира на њихову страначку припадност, а који су изабрани на изборима за тела јединица локалне управе и самоуправе на подручју Осјечко-барањске и Вуковарско-сремске жупаније, у складу са Статутом ЗВО-а. У актуелном мандату Скупштина броји 28 већника. Скупштина је највише тело ЗВО-а која, између осталог бира председника који своју дужност обавља професионално. Аутоматизмом дожупани из две поменуте жупаније из редова српске етничке заједнице су и подпредседници ЗВО-а.
Медији
У склопу Одбора за медије, информисање и веру крајем 2006. године покреће се самостални часопис "иЗВОр".
Knez Mihailova
Кнез Михаилова улица, пешачка зона и трговачки центар је законом заштићена као једно од најстаријих и највреднијих градских споменичких амбијената, са низом репрезентативних зграда и грађанских кућа насталих крајем 70-их година XIX века. Сматра се да је још у време Римљана овде био центар насеља Сингидунум, а у време Турака на овом подручју кривудале су улице са баштама, чесмама и џамијама. Средином XIX века овде је у горњем делу била башта кнеза Александра Карађорђевића. Након израде регулационог плана Београда, који је 1867. израдио Емилијан Јосимовић, улица је брзо изграђена и добила своју физиономију и садржај. У њој се граде куће и настањују најутицајније и најбогатије породице трговачког и политичког Београда. Године 1870. Управа града је и званично крстила улицу дајући јој име — улица Кнеза Михаила.
Пирамида испред зграде Српске академије наука и уметности
Пирамиду испред зграде Српске академије наука и уметности је 1995. поставио Град Београд. Има четири стране. На две су наведене географска дужина и ширина тачке на којој се налази пирамида, потом надморска висина и убрзање земљине теже у тој тачки.
Претходник те пирамиде је била такође пирамида, у непосредној близини, један век раније, на врху Капетан Мишиног здања, где су биле обележене стране света. Пошто је та зграда била тада највиша у Београду, са ње су ватрогасци осматрали Београд.
Cuneo
Cuneo je grad od 55.013 stanovnika u Italiji, glavni grad istoimene provincije Cuneo u Pijemontu.
Historija
mini|lijevo|225px| Centar grada mini|lijevo|225px| Palazzo della torre Cuneo je nastao 1198. kao naselje bjegunaca od lokalnih feudalaca i izbjeglica iz Lombardije nakon razaranja Milana od strane cara Fridrika Barbarosse. Cuneo je 1259. postao vlasništvo feudalaca iz kuće Anžu koji su ga pretvorili u svoje sjedište, a od 1382. njime vlada savojska dinastija. Cuneo je bio jako dobro utvrđen jer je izdržao sedam opsada, od 16. do 18. vijeka. Mirovnim ugovorom iz Cherasca 1796. dat je Francuskoj, ali je nakon sloma Napoleona 1814. vraćen Savojcima.
Znamenitosti
Najveća znamenitost Cunea je gotička katedrala Santa Maria del Bosco, izgrađena u 10. vijeku i restaurirana u 18. i 19. vijeku. Gradska atrakcija je i crkva San Francesco iz 1227. te Gradska vijećnica i Palazzo Audiffredi iz 18. vijeka, u kome je danas gradski muzej.
Privreda
Cuneo je značajno željezničko čvorište i centar trgovine sirovom svilom i kestenima. Grad je i industrijski centar, s predionicama svile, destilerijama i tvornicama metalnih i prehrambenih artikala.
Rečnik novih i nezabeleženih reči
right|thumb|Đ. Otašević, Rečnik novih i nezabeleženih reči
Rečnik novih i nezabeleženih reči, rečnik Đorđa Otaševića koji, prema predgovoru, "sadrži 11.315 novih i nezabeleženih reči koje je autor skupio od 1984. do 1997. godine." Te reči nisu zabeležene u Rečniku SANU, Rečniku MS, Leksikonu stranih reči M. Vujaklije, te rečnicima novih reči Jovana Ćirilova i Ivana Klajna. Da li se te reči nalaze u nekom drugom izvoru, autor nije proveravao.
"Značenje navedenih reči nije dato jer najveći broj njih čine izvedenice, složenice ili polusloženice prozirne semantike, građene po visokoproduktivnim modelima.
Podaci o izvoru (ili izvorima) u kojem je reč zabeležena mogu se naći u rečniku priloženom uz autorovu doktorsku disertaciju (Nove reči i značenja u savremenom standardnom srpsko jeziku : Lingvistički aspekt), odbranjenu na Filozofskom fakultetu u Beogradu.
Najveći broj reči pripada srpskohrvatskom standardnom jeziku, stilski je neutralan i može se koristiti u zagonetkama.
Uz priloge na -ski (hegelovski, kafkijanski), zbog obličke podudarnosti sa pridevima na -ski, u zagradi je navedeno da je u pitanju prilog. Pošto su pridevi navedeni u obliku muškog roda (bajkolik), uz priloge na -o (bajkoliko) ova odrednica nije bila potrebna. Reči duže od dvadeset slova u ovaj rečnik nisu uvrštene.
Način na koji su pisane različite složenice i polusloženice, sa crticom ili bez nje, nije jedini moguć."
Rečnik ima 83 stranice visine 24 cm. Štampan je ćirilicom u Banjaluci, u tiražu od 100 primjeraka, a reči su date trostubačno azbučnim redom. Recenzent: dr Miroslav Nikolić; za izdavača: Branko Polić. Uz citirani predgovor pod naslovom O rečniku, na 83. stranici objavljena je i Beleška o autoru. Sve reči iz ovog rečnika uvrštene su u Enigmatski glosar Danka Šipke.
EP1
Termin EP1 ima više značenja.
Rečnik novih i nezabeleženih reči
Uz dozvolu autora, sve reči daju se u prilogu ove stranice abecednim redom i to onako kako su uvrštene u rečnik. Ispravljene su samo neke uočene štamparske greške. Te se reči mogu slobodno koristiti za enigmatske i druge svrhe te kompletno uvrštavati u razne baze podataka, zbirke reči i druge rečnike (s navođenjem izvora). Na stranicama s rečima mogu se ispravljati samo eventualne štamparske greške, ali se ne mogu brisati reči, dodavati nove ili menjati njihov oblik ili način pisanja.
Majanski kalendar
Majanski kalendar sistem je različitih kalendara i almanaha koje je koristila Civilizacija Maya u pretkolumbovskoj Mezoamerici.
Babol
Geografija
Babol je geografski smješten uz obalu rijeke Babol-Rud (kod ušća pritoke Rud-e Hardun) na nadmorskoj visini od -1 m. Od pokrajinskog sjedišta Sarija udaljen je 35 km zapadno, od Amola 30 km istočno, od Kaemšahera 15 km sjeverozapadno, te 15 km južno od Babolsara odnosno Kaspijskog jezera. Klima na širem području klasificira se kao kaspijski podtip sredozemne klime koju karakterizira visoka relativna vlažnost zraka i količina padalina iznad 1000 mm godišnje. Babol se zajedno s pripadajućim Babolskim okrugom nalazi u centralnom dijelu Mazandarana, a veći gradovi okruga su Amirkola, Galugah, Gatab, Huš-Rudpej, Marzikola i Zargarmahale.
Majanski kalendar
Ti kalendari su mogli sinkronizirani i spajani na razne složene načine, pa su njihove kombinacije omogućavale stvaranje većih i širih ciklusa.
Babol
Historija
Babol je u početku bio malo trgovačko mjesto o čemu svjedoči i njegovo staro ime Barforuš (dosl. [mjesto] prodaje tereta) koje je nosio do 1927. godine. Još ranije, naselje je nosilo ime Mamtir i počelo se razvijati tijekom safavidskog perioda (16. − 18. v.) s obzirom da je bilo jedno od omiljenih prebivališta šaha Abasa Velikog koji je dao sagraditi Bag-e šah (dosl. Kraljevski vrt) ili Bag-e Eram (dosl. Rajski vrt). Ipak, mjesto je ostalo tek malenim selom sve do kadžarskog perioda (18. − 20. v.). Talijanski putopisac P. Della Valle opisao ga je 1627. običnim selom. Ubrzani razvoj Barforuša počeo je krajem 18. odnosno ranog 19. vijeka zbog rasta populacije na širem kaspijskom području i dobrih komercijalnih veza s Ruskim Carstvom (krajem 19. vijeka Rusija je ovdje imala komercijalni konzulat). Godine 1822. škotski putopisac J. B. Fraser opisao je Barforuš vrlo atraktivnim mjestom čija je veličina usporediva s Isfahanom, a stanovništvo mu je procjenio na 70.000.
John Day, Oregon
Džon Dej je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Babol
Historija
Fizičko-geografske pogodnosti grada bile su pozicija na centralnom dijelu plodnih ravnica i blizina kaspijske obale (rijekom Babol-Rud prometovala su i manja plovila). Glavni privredni proizvodi bili su riža, pamuk, svila, drvo i proizvodnja raznih strojeva. Tokom nekoliko kratkih perioda bio je i pokrajinskim sjedištem, a 1830-ih pogođen je kugom i populacija mu je reducirana. Već krajem istog vijeka ponovo se popela na 30−40.000 i bio je najveći grad u Mazandaranu. U ovo doba u gradu je živjela relativno velika zajednica Bahaja i 750 Židova. Tokom vladavine pahlavijske dinastije Barforuš je preimenovan u Babol, a njegov se razvoj odvijao bitno sporije u odnosu na obližnje gradove s obzirom da nije bio priključen na transiransku željeznicu pa se od internacionalnog degradiran u regionalni trgovački centar. Ipak, ostao je najvećim gradom u kaspijskom priobalju sve do sredine 20. vijeka − prema popisu stanovništva iz 1956. imao je 36.194 stanovnika, ali već prema popisu iz 1976. bilo je vidljivo da su ga populacijski premašili Gorgan, Sari i Amol (deset godina kasnije i Kaemšaher). Tokom 2000-ih godina Babol je povratio status drugog najvećeg grada Mazandarana.
John Day, Oregon
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.744, što je 77 (-4,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Babol
Arhitektura
S obzirom da je dugo vremena bio najvećim gradom u Mazandaranu, Babol obiluje historijskim građevinama i spomenicima. U 13. vijeku geograf Jakut al-Hamavi opisao je gradsku sabornu džamiju, a historičar Ibn Isfandijar pisao je o posjetu grobnici Hasana (r. Mahdija Mamtirija). Početkom 20. vijeka H. L. Rabino nabrojao je 63 gradskih kvartova, 26 džamija, osam medresa, 31 takiju, tri grobnice, 44 karavan-saraja, 36 hamama, 1471 trgovinu i niz osnovnih škola. Također, opisao je i kraljevski vrt na jugozapadu grada. Danas se najvažnijim spomenicima smatraju imamzada iz 15. vijeka na istoku (4 km od Kaemšahera), te jedna u centru grada (iranski nacionalni spomenici br. 67. i 342.). Oba objekta izgrađena su od cigle, oktogonalnog su oblika odnosno piramidalnog krova i povezane su s pravokutnim molitvenim dvoranama. Prva imamzada sadrži natpise iz 1470. koji opisuju grob sultana Muhamed-Tahira (r. Musa Kazem), amira Mortazu Huseinija kao voditelja izgradnje, te Šams al-Dina (r. Nasralah Motaharija) kao arhitekta. Druga imamazada izgrađena je 20 godina kasnije i njen natpis spominje Ahmada Sarijskog kao graditelja. Najstariji islamski objekti datiraju se u 11. vijek odnosno period vladavine dinastije Bavandida, a karakteristični su po kružnim oblicima s mukarnasima podno stožastih krovova. Natpisi na pahlaviju i dekoracije mukarnasa ukazuju na neke drevne tradicije iz iranske umjetnosti. Nakon 15. vijeka objekti su uglavnom poligonalni s kompozitnim vijencima, slijepim arkadama i velikim pravokutnim molitvenim dvoranama (kao što je slučaj s dvije spomenute babolske imamzade), a tradicija gradnje takvih objekata nastavila se kroz sljedećih 200 godina. Jedna od karakteristika babolskih građevina su i bogato ukrašena drvena vrata i kenotafi čiji se ostaci danas mogu naći u muzejima diljem Irana, Evrope i SAD-a. Relativna geografska izoliranost Mazandarana doprinjela je očuvanju nekih lokalnih graditeljskih tradicija pa se tako ovi mali jednostavni tornjevi u potpunosti razlikuju od istovremenog azari stila iranske arhitekture prisutnog u Horasanu i Transoksaniji tokom timuridskog perioda kojeg karakteriziraju sofisticirana nasvođenja, gomoljaste kupole, te svjetlucave pločice i štukature. U Babolu također postoji i stari bazar, a grad je generalno specifičan po brojnim tradicionalnim skladištima (hanovi) iz kadžarskog perioda kakvih danas nema u ostatku regije.
Majanski kalendar
Osnove kalendarskog sistema Maya se temelje na sistemu koji je bio u širokoj upotrebi u cijeloj regiji, a čiji poceci datiraju najkasnije od 6. vijeka pne.. On dijeli mnoge karakteristike s kalendarima koje su koristile ranije mezoameričke civilizacije kao što su Zapoteci i Olmeci, odnosno koje su koristile novije civilizacije kao Mixteci i Asteci. Iako mezoamerički kalendari nisu nastali zajedno s Mayama, njihovo naknadno proširenje i rafiniranje ih je učinilo najsofisticiranijama. Zajedno s astečkim, kalendari Maya su najbolji dokumentirani i najbolje shvaćeni.
Babol
Ekonomija
Gradska privreda Babola tradicionalno se temelji na trgovini odnosno uslužnom sektoru. Babolu gravitiraju deseci poljoprivrednih naselja koji su poznati po proizvodnji voća, prvenstveno naranči, limuna i mandarina. Također se proizvode i riža, čaj, duhan i pamuk. Prehrambena i tekstilna industrija uglavnom je locirana na sjevernim i južnim gradskim periferijama.
Majanski kalendar
Prema mitološkoj tradiciji Maya, koje se navode u zapisima s Yucatana u kolonijalnom periodu i rekonstruiranijh na temelju kasnih klasičnih i postklasičnih natpisa, božanstvu Itzamni se često pripisuje to da je precima Maya donio znanje o kalendarskom sistemu, isto kao i pismo i druge temelje kulture Maya.
Babol
Promet
Najvažnije međugradske prometnice u Babolu su brza cesta 22 koja ga spaja s obližnjim Amolom, Kaemšaherom i Sarijem odnosno čitavim kaspijskim priobaljem i Horasanom, te lokalna brza cesta koja ga prema sjeveru povezuje s Amirkolom, obalnim Babolsarom i lukom u Ferejdunkenaru. Iz grada se račva još pet lokalnih cesta od čega tri prema jugu i jugozapadu odnosno dvije prema sjeveroistoku. Oko 10 km sjeverno od grada nalazio se Aerodrom Babolsar koji se nekad rabio za nacionalne letove, a 50-ak km istočno Aerodrom Dašt-e Naz u kojem se odvija regionalni promet. Najbliža željeznička stanica nalazi se u Kaemšaheru oko 15 km jugoistočno i povezuje Mazandaran s Gorganom na istoku odnosno Garmsarom na jugu. Rijeka Babol-Rud plovna je isključivo za manje brodove, a promet preko nje odvija se preko četiri gradska mosta. Glavne gradske prometnice su avenije Talekani, Habibi, Vali-je Asr, Imam Reza, Tabarsi, Modares, Džanbazan, Navab Safavi i Ali Šarijati.
Majanski kalendar
Generalni pregled
Od ovih kalendara, najznačajniji je onaj sa periodom od 260 dana. Ovakav kalendar je bio prevalentan u svim mezoameričkim društvima i velike je starine (skoro sigurno je najstariji među kalendarima). Još uvek se koristi u nekim regionima države Oaxaca i među Mayama na gvatemalskim visijama. Majanska verzija je među proučavaocima poznata kao Tzolkin ili (po revidiranom pravopisu Academia de las Lenguas Mayas de Guatemala ) Tzolk'in. Colkin je kombinovan sa kalendarom od 365 dana (koji se zove Haab ili Haab' ), tako da formira sinhronizovani ciklus koji traje 52 Haaba, koji se zove Kalendarski krug (ili obilazak). Važne komponente Colkina i Haaba su manji ciklusi, od 13 dana (trecena, kod Colkina) i od 20 dana (veintena, kod Haaba).
Babol
Obrazovanje
U Babolu postoji šest univerziteta:
Majanski kalendar
Generalni pregled
Za praćenje dužih perioda vremena i upisivanje kalendarskih datuma (tj. utvrđivanje kada se neki događaj desio u odnosu na druge), korišćen je drugačiji oblik kalendara. Ovaj oblik, poznat kao Dugo brojanje (moglo bi se reći i Dugi izbrojak ili račun), počiva na broju dana proteklih od mitološke početne tačke. Prema korelaciji između Dugog brojanja i zapadnih kalendara koju je prihvatila velika većina proučavalaca Maja (poznata kao GMT korelacija, po početnim slovima prezimena ljudi koji su je izračunali), ova početna tačka odgovara 11. avgustu/kolovoza 3114. pne. po proleptičkom gregorijanskom kalendaru, odn. 6. septembru/rujna iste godine po julijanskom kalendaru (odn. -3113. godini po astronomski). Gudmen-Martinez-Tompsonovu korelaciju je izabrao Tompson 1935. na osnovu ranijih korelacija Džozefa Gudmena iz 1905. (11. avgust/kolovoza), Huana Martineza Ernandeza iz 1926. (12. avgust/kolovoza) i Džona Erika Sidnija Tompsona iz 1927. (13. avgust/kolovoza). Zahvaljujući svojoj linearnoj prirodi, Dugo brojanje se može produžiti do bilo kog datuma/nadnevka daleko u budućnosti ili prošlosti. Ovaj kalendar podrazumeva korišćenje pozicione notacije, u kojoj svaka pozicija označava uvećani umnožak broja dana. Majanski brojevi su u suštini vigesimalni, tj. imaju osnovu 20, što znači da svaka jedinica date pozicije predstavlja 20-struku vrednost pozicije koja joj prethodi (sa desne strane). Napravljen je važan izuzetak za vrednost druge pozicije, koja (umesto 20 × 20) predstavlja 18 × 20, ili 360 dana, što bolje aproksimira solarnu godinu nego 20 × 20 = 400 dana. Ipak, treba primetiti da su ciklusi Dugog brojanja nezavisni od solarne godine.
Mnogi majanski natpisi Dugog brojanja su dopunjeni tzv. Lunarnin nizovima, još jednim oblikom kalendara, koji daje informaciju o mesečevim menama i položajem Meseca u polugodišnjem ciklusu lunacija.
Praćen je i Venerin ciklus od 584 dana, kojim su praćeni pojava i konjunkcije Venere kao jutarnje i večernje zvezde. Mnogi događaji u ovom ciklusu su smatrani nepovoljnim i štetnim, pa je ratovanje povremeno tempirano da koincidira sa fazama ovog ciklusa.
Praćeni su i drugi ciklusi, manje korišćeni ili slabije shvaćeni, kombinacije kalendarske progresije. U nekim natpisima se pominje ciklus od 819 (7×9×13) dana; takođe su poznati opetovani skupovi 9- i 13-dnevnih intervala povezanih sa različitim grupama božanstava, životinja i drugih značajnih koncepata.