cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1991
Novembar/Studeni
mini|Zapadna Slavonija, sept-jan. mini|Istočna Slavonija, septembar - januar thumb|Vukovarski vodotoranj
mini|Banija, Kordun, Lika, okt.-jan.
Decembar/Prosinac
mini|200px|Dubrovnik thumb|250px|[[Zajednica Nezavisnih Država]] mini|120px|50 godina JNA mini|Severna Dalmacija, jan. 1992
Literatura/Spoljne veze
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Seehausen
Zehauzen je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Štendal. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.055 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15090520.
Sangerhausen
Zangerhauzen je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 22 opštinska središta okruga Mansfeld-Sidharc. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 30.648 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15087370, NUTS (DEE0A) i LOCODE (DE SHA) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Mansfeld-Sidharc Zangerhauzen se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Mansfeld-Sidharc. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 154 metra. Površina opštine iznosi 207,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 30.648 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 148 stanovnika/km².
Petromizonol sulfotransferaza
Petromizonol sulfotransferaza (, PZ-SULT) je enzim sa sistematskim imenom 3'-fosfoadenilil-sulfat:5alfa-holan-3alfa,7alfa,12alfa,24-tetrol sulfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Enzim iz zmijuljice Petromyzon marinus takođe može da koristi korespondirajući 3-keton kao supstrat.
Big Pine, California
Big Pine je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,756 stanovnika.
Walton, Kansas
Volton je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Orange Lake, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.982, što je 897 (14,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Brenham, Texas
Brenham je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 15.716 stanovnika.
Cassaniouze
Kasanijuz je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Kantal koja pripada prefekturi Orijak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 547 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 35,84 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 550 metara (maksimalnoj 688 m, a minimalnoj 180 m).
Voyage au centre de la Terre
Put u središte zemlje (francuski: Voyage au centre de la Terre) je klasični naučnofantastični roman Julesa Vernea iz 1864. koji govori o dječaku i njegovom ujaku kako putuju u središte planete Zemlje. Oni u središte zemlje ulaze na Islandu, dok na kraju romana oni izlaze na vulkanu u Italiji. Oni su u ovaj poduhvat krenuli po sljedeći upute iz jedne stare knjige.
Sambubioza
Sambubioza je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 312,271 Da.
Seeland
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Salcland Zeland se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Salcland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 131 metra. Površina opštine iznosi 62,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.942 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 111 stanovnika/km².
Gepiron
Gepiron (Ariza, Variza, BMY-13,805, ORG-13,011) je psihoaktivni lek i israživačka hemikalija iz piperazinske i azapironske hemijske klase. On je u kliničkim istraživanjima u formi doziranja sa produženim oslobađanjem kao anksiolitik i antidepresiv. Njegovo farmakološko dejstvo je sastoji od selektivnog parcijalnog agonizma na 5-HT1A receptoru.
Sinteza
Jedan od mogućih sintetičkih puteva je:
Marina di Lesina, Foggia
Marina di Lesina je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Kortizon b-reduktaza
Kortizon b-reduktaza (, 3-okso-Delta4-steroid 5beta-reduktaza, 5beta-reduktaza, androstendionska 5beta-reduktaza, holestenonska 5beta-reduktaza, kortizonska 5beta-reduktaza, kortizonska beta-reduktaza, kortizonska Delta4-5beta-reduktaza, steroidna 5beta-reduktaza, testosteronska 5beta-reduktaza, Delta4-3-ketosteroidna 5beta-reduktaza, Delta4-5beta-reduktaza, Delta4-hidrogenaza, 4,5beta-dihidrokortizon:NADP+ Delta4-oksidoreduktaza, 3-okso-5beta-steroid:NADP+ Delta4-oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom 5beta-holestan-3-on:NADP+ 4,5-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj ljudski enzim efikasno katalizuje redukciju progesterona, androstendiona, 17alfa-hidroksiprogesterona i testosteron do 5beta-redukovanih metabolita; on takođe deluje na aldosteron, kortikosteron i kortizol, mada u manjoj meri. Intermedijeri žučne kiseline 7alfa,12alfa-dihidroksi-4-holesten-3-on i 7alfa-hidroksi-4-holesten-3-on takođe mogu da budu supstrat.
Pruska
thumb|200px|Pruska unutar Njemačkog Carstva 1871. - 1918. Pruska ili Prusija je prvobitno bilo područje naseljeno od baltičkog plemena Prusa, kasnije zemlja Teutonskog viteškog reda, a od 16. stoljeća vojvodstvo poljskih vazala Hohenzollerna koje je 1618. stupilo u personalnu uniju s Brandenburškom Markom. Nakon Švedske pobjede u ratu protiv Poljske, Istočna Pruska je dobila suverenitet 1660. godine, a od 1701. cijela zemlja postoji kao samostalno kraljevstvo. Od 1871. do 1945. bila je dio Njemačkog Carstva, a 1947. je prestala postojati odlukom Saveznika.
Općenito
thumb|200px|Zastava Kraljevine Pruske korištena od 1892. do 1918.
Naziv Pruska, u kasnom srednjem vijeku odnosio se samo na područje između Zapadnog Pomorja i pokrajine Kurland (zapadni dio današnje Letonije), koje odgovara kasnijim njemačkim pokrajinama Zapadna Pruska i Istočna Pruska. Od 1466. do 1772. regija je bivala dijeljena između Poljske i Teutonskog viteškog reda, odnosno pruskih vladara iz dinastije Hohenzollern.
U 18. stoljeću, ime Pruska se postupno počinje koristiti kao naziv za sve zemlje pod vlašću dinastije Hohenzollern, uključujući i teritorij unutar granica Svetog Rimskog Carstva. Nakon 1866. Kraljevina Pruska se anektiranjem susjednih državica proširila na gotovo cijelu sjevernu Njemačku te je površinski zauzimala oko dvije trećine tadašnjeg Carstva. Tokom vremena pruski glavni gradovi bili su Königsberg, Potsdam i Berlin.
Moć i ugled Pruske su znatno porasli tijekom 18. stoljeća, za vladavine Fridrika II. Velikog (1740. – 1786.). Tada se uzdigla kao druga njemačka država po moći (odmah iza Austrije) i kao peta velika sila Europe. U 19. stoljeću, pod vodstvom kancelara Otta von Bismarcka, Pruska se našla kao predvodnica malonjemačkog plana ujedinjenja i temelj novonastalog Njemačkog Carstva.
Pruske nacionalne boje su crna i bijela, a potječu od odijela vitezova Teutonskog reda koji su na bijelim ogrtačima imali crne križeve. U kombinaciji s crvenom i bijelom (bojama hanzeatskih gradova Bremena, Hamburga i Lübecka) 1867. nastala je crno-bijelo-crvena trgovačka zastava Sjevernonjemačkog saveza koja je 1871. postala zastava Njemačkog Carstva (crvena je tada intepretirana kao carska boja). Pruski nacionalni moto od vremena reformacije bio je "Suum cuique".
Adriano Leite Ribeiro
Adriano Leite Ribeiro (Rio de Janeiro, 17. veljače 1982.) je brazilski nogometaš, trenutno slobodan igrač.
Karijera
Adriano započinje karijeru 1999. godine u juniorskom pogonu Flamenga. Nakon što su uočili njegov talent, samo godinu dana kasnije već igra kao senior u prvoj momčadi. Nedugo nakon odličnih igara za Flamengo i brazilsku U-17 reprezentaciju 2001. godine prelazi u Talijanski nogometni klub Inter. Svjetsku slavu doživljava 14. kolovoza iste godine kada na prvom nastupu za Inter zabija gol protiv madridskog Real na Santiago Bernabéuu. Inter pobjeđuje tu utakmicu sa 2:1. 2002. godine odlazi na posudbu u Fiorentinu. U ljeto 2002. potpisuje dvogodišnji ugovor sa Parmom. U dvije sezone u Parmi zabija 23 gola u 37 nastupa za klub. 2004. godine vraća se u Inter, za koji potpisuje četverogodišnji ugovor, iste godine sa brazilskom reprezentacijom osvaja Copa Américu. Bio je prvi strijelac toga natjecanja i proglašen je za najboljeg igrača. Igrao je za Brazil na SP-u 2006. U travnju 2009., nakon što se nakon reprezentativne utakmice nije vratio u Inter, izjavio je da privremeno prekida karijeru jer je izgubio volju za igranjem nogometa, te da želi ostati u Brazilu. U sezoni 2009./10. nastupa za brazilski klub Flamengo, dok u lipnju 2010. godine Adriano potpisuje za AS Romu. U Rimu je u sezoni odigrao samo 5 službenih utakmica, nakon čega mu je istekao ugovor. Sljedeće sezone potpisuje za Corinthians.
GTS-21
GTS-21 (DMXB-A) je lek koji deluje kao parcijalni agonist na neuronskim nikotinskim acetilholinskim receptorima. On se vezuje za α4β2 i α7 receptore, ali znatno aktivira samo α7.
Noce Grande, L'Aquila
Noce Grande je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 309 m.
Federacija Arapskih Emirata Juga
Federacija Arapskih Emirata Juga (arapski: اتحاد إمارات الجنوب العربي) bila je britanska politička tvorevina (protektorat) koja je naslijedila dosadašnju tvorevinu Protektorat Aden na jugu Arapskog poluotoka.
Ta formalno nezavisna država osnovana je od strane prvih 6 država članica 11. februara 1959 njoj se kasnije pridružilo još devet država do njezinog kraja 4. aprila 1962 kad se ta tvorevina pretvorila u Južnoarapsku Federaciju, kojoj se pridružila Kolonija Aden 13. januara 1963 iz nje je kasnije nastao Južni Jemen. Danas je teritorij tog bivšeg protektorata dio države Jemen.
Koloman
thumb|250px|thumb|Koloman Koloman (1074. - 1116.) je bio kralj Ugarske od 1095., Hrvatske od 1102. a zavladao je i Dalmacijom 1105. godine.
U Ugarskoj je na vlast 1095. godine došao Koloman, nećak kralja Ladislava I. Svetog, a sin Ladislavova brata Geze I.. Upravo zbog njegove promišljenosti Ladislav ga je odredio za svog nasljednika i tako promijenio odluku na štetu Kolomanova mlađeg brata Almoša, kojeg je ranije postavio za kralja Hrvatske i odabrao za budućeg kralja Ugarske. Neki kažu da je Koloman bio prava rugoba: razrok, hrom i grbav. Drugi opet hvale njegove duševne vrline i kažu da je bio pismen, uljudan, obrazovan i poduzetna duha. Oponašao je u svemu svoga strica i nastojao po pravu nasljedstva zauzeti Hrvatsku.
Vjenčao se za normansku princezu Buzilu. Brak je bio sklopljen posredovanjem pape, a mlada je bila kći sicilskog grofa Rogera I., inače odanog papinog pristaše. Tim je brakom kralj htio popraviti svoje odnose s papom Urbanom II., koji su bili narušeni za vladavine njegova strica Ladislava I. Svetog. Naime Ladislav I. nije dobio privolu pape za osnivanje Zagrebačke biskupije 1094. godine, pa se obratio protupapi Klementu III. Tako je Koloman osigurao privolu pape jer se spremao na pohod u Hrvatsku. Koloman se prvo pobrinuo da križarska vojska, koja se kretala prema Carigradu pređe preko ugarskog teritorija. Potom se počeo pripremati da pokori Hrvatsku.
Prvi pohod na Hrvatsku
1097. godine ugarska vojska je krenula na Hrvatsku. Ugarskoj se vojsci tada ili možda na povratku suprotstavio hrvatski kralj Petar Svačić na planini Gvozdu. U bitki su Hrvati pretrpjeli poraz, a kralj Petar je poginuo. Normanska princeza Buzila je stigla u Biograd, a dočekao ju je Merkurije, koji je vjerojatno bio vojskovođa tog pohoda, te je otpratio na vjenčanje u Ugarsku. Vojska nije išla južnije. Naime granice Ugarske su na poticaj Bizanta napali Kumani. Bizant, kome je pripadao Dalmatinski temat, predao ga je zbog smutnji u Hrvatskoj na upravu Mletačkoj Republici. 1098. godine sklopio je s Mlečanima ugovor, kojim je njima pripala Dalmacija, a njemu Hrvatska.
Koloman se nije mogao posvetiti hrvatskim prilikama. jer se u Mađarskoj protiv njega 1098. godine pobunio njegov brat Almoš. On je smatrao da on treba vladati u Hrvatskoj, a Koloman u Ugarskoj. Kraljeva i pobunjenička vojska srele su se na obalama Tise, no do bitke nije došlo. Velikaši su nagovorili braću da se pomire. Kralj je oprostio Almošu.
Kralj se tada umješao u ruske poslove. Koloman je na poziv kijevskog velikog kneza Svjatopolka prešao Karpate i opsjeo Prezmysl 1099. godine. Gradu je u pomoć pritekao vladimirsko-volinjski knez David i Kumani. Mađarska vojska pretrpjela je težak poraz, a sam je Koloman jedva spasio živu glavu. Bojeći se da češki knez s kojim je bio u zavadi ne iskoristi taj poraz, odmah je s njim sklopio mir i savez. Vratio se u Ugarsku, preko koje je 1101. godine prošla još jedna križarska vojska. Tek 1102. godine mogao se posvetiti prilikama u Hrvatskoj.
Dok je Koloman bio zauzet u Hrvatskoj se formirao protumađarski pokret. Koloman je uvidio da neće moći pokoriti Hrvatsku, pa se 1102. odlučio nagoditi s Hrvatima. Sklopio je ugovor Pacta Conventa s predstavnicima 12 hrvatskih plemena, koji su ga priznali za kralja, pa je tako Hrvatska ušla u personalnu uniju s Ugarskom. Obvezao se da neće dirati u njihove posjede te da će poštovati plemićke povlastice i prava Hrvatskog Kraljevstva. Hrvati su se tom pogodbom obvezali na vojnu pomoć do granica Hrvatske o svom trošku, a izvan granica o njegovom trošku. Koloman se obvezao i na zasebnu krunidbu za hrvatskog kralja. Iste godine okrunio se za hrvatskog kralja u Biogradu.
Koloman postaje hrvatski kralj
Nakon Kolomanove krunidbe Almoš se smatrao zakinutim. Naime njega je kralj Ladislav I. postavio za kralja Hrvatske. Pobjegao je u Njemačku tražiti pomoć protiv brata, ali mu to nije uspjelo jer se car Henrik IV. bio zauzet borbom protiv sina Henrika V., kojem je ubrzo morao predati njemačku krunu. Almoš se ne postigavši ništa vratio u Ugarsku, a Koloman mu je opet oprostio.
Nakon što je stekao Hrvatsku, odlučio je ponovno pripojiti Dalmaciju. No to je zahtjevalo veliku umješnost, jer je upravu nad njom Bizant zbog smutnji u Hrvatskoj predao 1097. Mletačkoj Republici. Koloman nije raspolagao mornaricom, a bez toga je pothvat bio neostvariv. No 1104. godine je bizantski car Aleksije I. Komnen vjenčao svog sina i nasljednika Ivana II Dobrog za ugarsku princezu Pirošku, koju su u Carigradu prozvali Irena. Ona je bila kći njegovog strica kralja Ladislava I. Svetog. Uz to su Bizant i Hrvatsko-Ugarska Kraljevina sklopile savez protiv antiohijskog i tarentskog hercega Boemunda, sina Roberta Guiscarda. Boemund je tada prikupljao vojsku za napad na bizantski Drač.
Koloman pripaja Dalmaciju
U takvim okolnostima Bizant je pristao da Koloman zauzme Dalmaciju. Mlečani su morali pristati na to, jer je Boemund i njima zadavao briga, ali i zbog trgovačkih interesa, koji su je vezali uz Bizant, pa se mletački dužd odrekao titule dužda Dalmacije i Hrvatske. 1105. godine krenuo je Koloman u Dalmaciju. Prvo je stigao pred Zadar, koji se odlučio oduprijeti. Počela je opsada, a grad se ubrzo ipak posredovanjem trogirskog biskupa Ivana Orsinija predao. Koloman je u slavlju ušao u grad Zadar. Sam je dao na samostanu Svete Marije podići novi zvonik jer se stari valjda za opsade srušio. Na zvoniku je dao uklesati ove riječi: ''Godine od upućenja Gospodina našega Isusa Krista 1105. nakon pobjede Ilira i nakon ulaza u Zadar dao je taj zvonik o svom trošku podići Koloman, kralj ugarski,hrvatski i dalmatinski''. Koloman je Zadranima nato potvrdio stare privilegije i nastavio put prema Šibeniku i Trogiru, koji su priznali njegovu vlast bez otpora.
Split se u početku opirao, ali kada je vidio da se kralj sprema za opsadu priznao je Kolomana za kralja posredovanjem svog nadbiskupa Krescencija. Kralj se tada vratio u Zadar, a ban Ugra je s hrvatskom i ugarskom vojskom isplovio prema otocima. Nakon neznatna otpora predao se Rab, a vjerojatno i Cres i Krk. Nakon predaje gradova i otoka sazvan je sabor dalmatinskih gradova, gdje su kralj, ugarski svjetovni i duhovni velikodostojnici, te vojska položili prisegu da će poštovati autonomiju dalmatinskih gradova. Tom su prilikom dalmatinski gradovi dobili privilegije, koji su bili gotovo identični, no sačuvao se samo prijepis Trogirske diplome.
1107 godine Boemund je napao Drač, no nakon godinu dana neuspjelog ratovanja morao je sklopiti mir. U međuvremenu je Koloman poslao hrvatske i ugarske čete, koje su napale Boemundove posjede u Italiji i pustošile ih tri mjeseca, te zauzeli Brindisi i Monopoli
Almoševa buna
Kralj Koloman se u Ugarskoj u više navrata morao boriti protiv svog brata Almoša. Njega je još stric Ladislav I. Sveti postavio za kralja Hrvatske, no Koloman je to dokinuo kada je uspostavio svoju vlast. Almoš se smatrao zakinutim, pa se više puta bunio. Almoš se 1107. godine opet pobunio protiv brata. pobjegao je u Poljsku, gdje ga je primio knez Boleslav III. Krivousti (1107 - 1138) i pružio mu vojnu pomoć. Almoš je provalio u Ugarsku i zauzeo grad Abaujvar na Herandu. Čuvši za to Koloman je odmah pohitao s vojskom i opsjeo grad. Almoš se opet predao, a brat mu je ponovno oprostio. Koloman se pritom sklopio tajni savez s Boleslavom III. Krivoustim protiv njemačko-rimskog cara Henrika V.
Već 1108. godine se Almoš opet pobunio. Koloman mu je oduzeo svu imovinu i titulu hercega čim je doznao da Almoš opet sprema pobunu. Tada je pobjegao u Njemačku, a car Henrik V. ga je srdačno primio. Izišao je u susret njegovim molbama i objavio rat Kolomanu želeći od Ugarske učiniti vazalnu njemačku državu. Nijemci su opsjeli grad Požun (današnja Bratislava), a vojska češkog kneza Svatopluka, koji je bio njemački vazal, provalila je i pustošila sjeverozapadnu Ugarsku. No tada je Češku napao ugarski saveznik poljski knez Boleslav III. Krivousti, pa se Svatopluk hitno morao vratiti u Češku. Carev pohod je propao jer se Požun nije predao.
Koloman je za nasljednika proglasio svog sina Stjepana II. i dao ga okruniti. Pred smrt je saznao da Almoš sprema novu pobunu, pa je zabrinut za sudbinu svog sina i nasljednika, koji je tada imao tek 14 godina dao uhapsiti Almoša i njegova sina Belu, te ih je oslijepio. Potom ih je obojicu zatočio u samostanu Dömös blizu Vaca.
Gubitak Dalmacije i kraj vladavine
1112. godine zahladili su odnosi između Bizanta i Kolomana. To je pokušao iskoristiti mletački dužd pa je zatražio bizantsku pomoć da vrati dalmatinske gradove, no car je to zauzet drugim poslovima odbio. Ali nakon Almoševa osljepljenja je prijestolonasljednikova supruga ugarska princeza Piroška na čijem su se dvoru okupljali Almoševi pristaše isposlovala carev pristanak. Dužd Ordelaf Faledro je 1115. godine krenuo u rat. Zauzeo je Zadar, osim kule u kojoj se nalazila kraljevska vojska, te Biograd na moru. Kralj Koloman bio je teško bolestan i zauzet pitanjem nasljedstva da bi se mogao posvetiti obrani dalmatinskih gradova.
Hrvatskom je u kraljevo ime upravljao ban, a država je bila podijeljena na kraljevske županije na čelu sa županom. Župane je postavljao kralj, a brinuli su se o sakupljanju poreza te su zapovijedali utvrdama i vojnim postrojbama. Prostori južno od Gvozda bili su samostalniji. Tamo je bilo manje kraljevskih posjeda. Zahvaljujući njegovim donacijama počelo je doseljavanje Mađara u Slavoniju, dok u Hrvatskoj to nije bio slučaj. Kralj je odredio i da se porez kunovina ili marturina, koji se prije plaćao u kunskim kožama počne plaćati u novcu i to s 12 denara srebra.
Kada je u Splitu 1112. godine umro nadbiskup Krescencije, stvorio je u grad jaku stranku pristaša, koji su za novog nadbiskupa izabrali njegovog miljenika Mađara Manasea. U Splitu se smjestio i kraljev poreznik, te ugarska vojska. Time je kralj prekšio privilegije, koje je dao gradu.
Koloman je umro 3. veljače 1116. godine, a naslijedio ga je sin Stjepan II.
Diskinezija
Vidi još
• 2
(Hidroksiamino)benzenska mutaza
(Hidroksiamino)benzenska mutaza (, HAB mutaza, hidroksilaminobenzenska hidroksimutaza, hidroksilaminobenzenska mutaza) je enzim sa sistematskim imenom (hidroksiamino)benzen hidroksimutaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Antisanti
Ontisonti je naselje i opština u Francuskoj u regionu Korzika, u departmanu Gornja Korzika koja pripada prefekturi Kor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 418 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 47,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 750 metara (maksimalnoj 780 m, a minimalnoj 5 m).
Big River, California
Big River je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,327 stanovnika.
Tardivna diskinezija
Tardivna diskinezija je poremećaj koji karakterišu učestali nevoljni pokreti mišića lica i ekstremiteta. To je oblik diskinezije koji se najčešće dovodi u vezu sa dugotrajnom upotrebom antipsihotika i spada u grupu tzv. ekstrapiramidalnih neželjenih efekata.
Victorious
Victorious (navođen kao i VICTORiOUS) je američki tinejdžerski sitkom koji je kreirao Dan Schneider i koji se premijerno emitovao od 27. marta 2010. do 2. februara 2013. na programu TV-kanala Nickelodeon. Glavna protagonistica je pjevačica Tori Vega - čiji lik tumači Victoria Justice - koja pohađa umjetničku srednju školu Hollywood Arts High School. Seriju je stvorio producent Dan Schneider.
Tardivna diskinezija
Uobičajeni simptomi tardivne diskinezije podrazumevaju pojavu nevoljnih i stereotipnih pokreta lica, kao što su neuobičajene facijalne ekspresije, protruzija jezika, pokreti usana koji potsećaju na žvakanje i brzo treptanje. Nevoljni pokreti udova se takođe mogu javiti. Mehanizam nastanka tardivne diskinezije nije u celosti razjašnjen ali je verovatno posledica blokade dopaminskih D2 receptora u nigrostrijatumu.
Goserelin
{{Drugbox-lat
}} Goserelin je sintetički hormon. Kod muškaraca, on zaustavlja produkciju hormona testosterona, koji može da stimuliše rast ćelija raka. Kod žena, goserelin snižava produkciju hormona estradiola (koji takođe može da stimuliše rast ćelija raka) na nivoe slične postmenopozalnom stanju. Nakom prestanka upotrebe leka nivoi hormona se vraćaju na normalno stanje.
Briar, Texas
Briar je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.665 stanovnika.
Dolegna del Collio, Gorizia
Dolegna del Collio je naselje u Italiji u provinciji Gorica, u regiji Friuli-Venezia Giulia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Glatiramer acetat
Mehanizam akcije
Studije na životinjama i in-vitro sistemima ukazuju da su nakon upotrebe, glatiramer acetat specifične supresor T-ćelije indukovane i aktivirane na periferiji.
Razvoj
Glatiramer acetate je otkriven na Veizmanovom Institutu za Nauku u Izraelu. Efikasnost i bezbednost glatiramer acetata su demonstrirani u tri klinička ispitivanja: Prvo ispitivanje, predvođeno profesorom M. Bornsteinom, je izvedeno u jednom centru, kao duplo-slepo, placebo kontrolisano ispitivanje na 50 pacijenata. Drugo ispitivanje je bilo jedna dvogodišnja studija, sprovedena u više centara, kao randomizovano, duplo-slepo, placebo kontrolisano ispitivanje. Ono je sprovedeno u jedanaest američkih centara na 251 pacijenta. Treće ispitivanje je bila duplo-slepo, multi-centarska, međunarodna studija, u 29 MS centara u šest evropskih zemalja i u Kanadi, sa učešćem 239 pacijenata.
Nuspojave
right|thumb|300px|Reakcija na mestu injekcije (leva nadlaktica)
Moguće nuspojave su kvržica na mestu injekcije kod aproksimativno 30% korisnika, i bolovi, temperatura, jeza (simptomi poput gripa) kod 10% korisnika. Nuspojave su uglavnom blage. Reakcija koja uključuje crvenilo, kratkoću daha, teskobu i ubrzan rad srca je prijavljena da se javlja kratkotrajno nakon injekcije kod oko 5% pacijenata (obično nakon ubrizgavanje direktno u venu). Ove nuspojave se povuku u roku od trideset minuta. Tokom vremena, vidljiv trag na mjestu injekcije se može javiti zbog lokalnog uništenja masnog tkiva, poznat kao lipoatropija.
Ozbiljnije nuspojave su zabeležene za glatiramer acetat, prema FDA propisanom etiketi, to uključuje ozbiljne nuspojave na kardiovaskularnom sistemu, probavnom sistemu (uključujući jetru), hematološkom i limfnom sistemu, koštano-mišićnom sistemu, živčanom sistemu, respiratornom sistemu, čulima (posebno očima), i urogenitalnom sistemu. Takođe su prijavljeni metabolički i nutricioni poremećaji, međutim veza između glatiramer acetata i tih negativnih efekata nije bila definitivno uspostavljena.
Efektivnost
Dokazi koji potkrepljuju efikasnost glatiramer acetata u smanjenju učestalosti relapsa kod bolesnika sa relapsno-remitirajućom multiplom sklerozom (MSRR) potiču iz dve placebo-kontrolisane studije. Obe studije su koristile glatiramer acetat doze od 20 mg / dan. (Druge doze ili režimi doziranja nisu studirane u placebo-kontrolisanim ispitivanjima RRMS). A comparative trial of the approved 20 mg dose and the 40 mg dose showed no significant difference in efficacy between these doses.
U svom ključnom ispitivanju na 251 pacijenta, nakon 2 godine Copaxon nije pokazao prednost u zaustavljanju progresije invalidnosti (78% tretiranih pacijenata su bili bez progresa u odnosu na 75% pacijenata u istoj kategoriji na placebu).
Međutim, 2004 Kokranov Medicinski pregled je istakao da "Glatiramer acetat nije pokazao blagotvorni uticaj na glavni ishod MS merenja, tj. napredovanje bolesti, i da nema značajnog uticaja na rizik kliničkog relapsa."
Istraživanje
Za glatiramer je nađeno da ima zaštitni efekat u modelu cerebralne malarije na miševima.
Glatiramer je trenutno u fazi I kliničkih ispitivanja za suvu senilnu degeneraciju makule (AMD).
Odum, Georgia
Odum je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 504 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 504 stanovnika, što je 90 (21,7%) stanovnika više nego 2000. godine.
Tarevci
Tarevci su naseljeno mjesto u sastavu opštine Modriča, Republika Srpska, BiH.
Tik
__NOTC__ Termin tik ima više značenja.
Kortizon a-reduktaza
Kortizon a-reduktaza (, kortizonska Delta4-5alfa-reduktaza, mikrozomalna steroidna reduktaza (5alfa), Delta4-3-ketosteroidna reduktaza (5alfa), Delta4-3-oksosteroid-5alfa-reduktaza, NADPH:Delta4-3-oksosteroid-5alfa-oksidoreduktaza, Delta4-5alfa-reduktaza) je enzim sa sistematskim imenom 4,5alfa-dihidrokortizon:NADP+ Delta4-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Bouchoir
Bušoar je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Mondidje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 226 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 38 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara (maksimalnoj 106 m, a minimalnoj 96 m).
Südliches Anhalt
Zidlihes Anhalt je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 10 opštinskih središta okruga Anhalt-Biterfeld. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 10.546 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15082377.
Disfunkcija
Disfunkcija je pojam koji je uveo u širu upotrebu američki teoretičar Robert Merton, u nastojanju da proširi pojmovni okvir funkcionalizma kojem se prigovaralo da obraća pažnju samo na pozitivna dejstva društvenih pojava u odnosu na društvo kao celinu. Zato se pod pojmom disfunkcija označava poremećaj ili nesklad u funkcionisanju koji je izazvan dejstvom neke društvene pojave, skupine ili pojedinačne delatnosti. Takvo dejstvo nanosi štetu funkcionisanju, koheziji, opstanku neke društvene skupine ili zajednice. Takođe, ovaj izraz se upotrebljava i u smislu nesklada u funkcionisanju organizma kao celine, izvesnog njegovog organa ili neke fiziološke i psihološke ili socijalne funkcije.
Sanguizorbinska kiselina
Sanguizorbinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 506,327 Da.
Glimepirid
{{Drugbox-lat
}} Glimepirid je bila prva sulfonil ureja treće generacije sa primenom kao antidijabetesni lek. Ovaj lek je veoma potentan i ima dugo vreme trajanja.
Biola, California
Biola je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,623 stanovnika.
Tikovi
Tikovi ili ticovi su iznenadni, kratkotrajni i nekontrolisani pokreti mišića lica ili nekog organa koji se izvode nehotično i brzo i stereotipno se ponavljaju. U situacijama emocionalne napetosti, anksioznosti ili stresa, tikovi postaju izrazitiji. Tikovi su često psihogenog porekla, nastali usled potiskivanja agresivnosti, egzibicionizma ili osećanja krivice, ali mogu biti i organskog porekla. Najčešće se javljaju u pubertetu jer je tada pojačana sklonost organizma ka promenama raspoloženja a samim tim i ka emocionalno stresnim situacijana. Kada se jave u pubertetu najčešće su posledica neke ranije stresne situacije koja je ostavila dubok trag na emocionalno stanje osobe. Dijagnozu postavlja psiholog ili psihijatar a liječenje se sprovodi ciljanom psihoterapijom. Ponekad mogu biti uzrok određenih kompleksa.
Prusija I od Bitinije
Prusija I Holos (Προυσίας Α' ὁ Χωλός "Hromi") (cca. 228. pne. – 182. pne.) bio je kralj Bitinije. Bio je sin kralja Zijele. Kao vladar je sklopio savez sa makedonskim kraljem Demetrijem II, oženivši njegovu kći Apamu.
Oko godine 220. pne. Prusija je vodio rat protiv Bizantija. Potom je porazio Galaćene. Proširio je teritoriju Bitinije u nitu ratova protiv pergamskog kralja Atala I i Herakleje Pontske na Crnom moru. Makedonski kralj Filip V mu je godine 202. pne. u vlast predao luke Kios i Mirleja in 202, koje je po sebi i ćeniu nazvao Prusija i Apameja.
Werben
Verben je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Štendal. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.266 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15090610.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Štendal Verben se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Štendal. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 28 metara. Površina opštine iznosi 53,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.266 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 24 stanovnika/km².
Sultanat Lahidž
Sultanat Lahidž (arapski: سلطنة لحج), poznat i kao Sultanat Abdali (arapski: سلطنة العب دلي), bila je država unutar Protektorata Aden, britanske kolonijalne tvorevine. Nakon toga Sultanat Lahidž ušao je u Federaciju Arapskih Emirata Juga. Glavni grad Sultanata bio je Lahidž. Od 1919 godine Sultanatu Lahidž priključeno je područje Subeihi (rog Arabije).
Historija
Sultanatom Lahidž vladala je dinastija Abdali još od 18. st., oni su formalno priznavali vrhovnu vlast imama iz dinastije Zaidi, suverena Jemena iz Sane od koje su se otresli 1728 i postali nezavisni. . Nakon gubitka luke Aden, koju je zauzelo Britansko Carstvo 1839, britanski utjecaj se sve više osjećao u cijelom okružju. Sultanat Lahidž bio je jedan od prvih devet kantona, koji su potpisali ugovore o zaštiti s Velikom Britanijom krajem 19. st.. Oni su kasnije postali dijelovi nove britanske kolonijalne tvorevine Protektorata Aden. Sultanat Lahej cijelo vrijeme svog trajanja bio u dobrim odnosima s Britanijom, čak i onda kad je ubijen sultan Fadhl ibn Ali al Abdali, od strane britanskih vojnika 1918 godine. Britanci su ga navodno čisto slučajno ubili, zamjenivši ga za neprijateljskog turskog vojnika. thumb|left|240px||Kuća za goste sulatana Lahidža iz1898, (crtež po fotografiji Henry Ogg Forbesa) Odnosi su se pogoršali 1958, kad je Britanija smatrala da je tadašnji sultan - Ali bin Abd al Karim al Abdali, zadrti arapski nacionalist, te da ne želi pristupiti u njihovu novu kolonijalnu tvorevinu Federaciju Arapskih Emirata Juga (1959.-1962.). Zbog tog su ga Britanci svrgnuli s vlasti i natjerali u emigraciju. Njegov Sultanat Lahidž ušao je u kratkotrajnu Federaciju Arapskih Emirata Juga 1959, a kasnije i u novostvorenu Južnoarapsku Federaciju 1963
Osnutkom države Demokratska Narodna Republika Jemen (Južni Jemen) 30. novembra 1967, na dan povlačenja posljednjih britanskih vojnika, ukinut je i Sultanat Lahidž.
22. maja 1990. ujedinili su se Demokratska Narodna Republika Jemen (Južni Jemen) i Arapska Republika Jemen (Sjeverni Jemen) u današnju Republiku Jemen. Lahidž je postao jedna od 20 jemenskih jemenskih muhafaza - Muhafaza Lahidž.
13.1°N, 45.4667°W
Helper, Utah
Helper je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.201, što je 176 (8,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Marcolin, Padova
Marcolin je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Normani
250px|right|thumb|Normanska osvajanja u Evropi
Normani (norm. Nourmands, franc. Normands, lat. Normanni), odnosno Severni ratnici, su germanski narod koji je naselio Skandinaviju i od njega vode poreklo današnji Norvežani, Šveđani i Danci.
Oni od kraja VIII veka počinju pljačkaške pohode širom Evrope pod imenom Vikinga.
Istorijat normanskih napredovanja
Neplodno zemljište i nepogodna skandinavska klima pokreću Normane na pravljenje gusarskih pohoda širom Evrope.Tokom vladavine Karla Velikog pljačkaju Franačku,a od 885. do 886.godine drže Pariz pod opsadom.Jedan deo Normana se 911.godine predvođen Rolonom naseljava oko ušća Sene i prihvata hrišćanstvo,a polako usvaja francuski jezik. Francuski kralj Karlo III Prosti im 911.godine dodeljuje oblasti koje su naselili, a 944.godine te oblasti dobijaju u trajni posed. Tada se formira vojvodstvo Normandija koja će postati baza za dalja normanska napredovanja, a taj deo Francuske je do danas zadržao taj naziv.
Normanski posedi u Evropi u XII veku
Deo Normana naseljen na prostoru današnje Danske okreće se gusarenju Britanskih ostrva. Anglosaksonski kralj Etelred II 1002.godine naređuje pokolj svih Danaca na ostrvima (tzv. Dansko večernje), što izaziva veliku invaziju. Na njenom čelu je kralj Sven I i danski Normani iste godine osvajaju veći deo Engleske i primoravaju Anglosaksonce na plaćanje danka(tzv. Danengeld). Njegov naslednik Knut Veliki proširuje svoju vlast koja obuhvata prostore današnje Danske,Norveške,Švedske i Engleske. Posle njegove smrti 1035.godine Engleska ponovo stiče nezavisnost koja traje do 1066.godine kada normandijski vojvoda Vilijam Kopile pobeđuje u bici kod Hejstingsa i osvaja Englesku zbog čega biva nazvan Osvajač.Nakon toga počinje stapanje Anglosaksonaca sa Normanima i nastanak današnjih Engleza.
Normani naseljeni na prostorima današnje Norveške plove na zapad i naseljavaju Island i Grenland. Predvođeni Erikom Crvenim stižu 1000.godine do obala Labradora na kome osnivaju koloniju Vinland čime je otkriven Novi kontinent pola milenijuma pre Kolumba. Međutim pomorske veze sa Vinlandom nisu dugo održavane tako da je on pao u zaborav,a njegovi kolonisti su se vremenom stopili sa lokalnim urođenicima(tzv. Indijancima).
Deo Normana prodire u Sredozemlje i 1027.godine zauzima Avers na Apeninskom poluostrvu,a zatim osvajaju Apuliju od Saracena. Tokom godina Normani proširuju posede i 1071.godine,pod vođstvom Roberta Gviskara,zauzećem vizantijskog Barija(vidi:Kobna 1071) ovladavaju jugom Apeninskog poluostrva. Robertov brat Rožer normanskim posedima dodaje i Siciliju.Stvorivši jaku bazu na jugu Apenina okreću se Vizantiji odnosno Balkanskom poluostrvu i 1081.godine opsadom Drača otpočinju invaziju,koja će se i pored značajnih uspeha okončati potpunim neuspehom. Rožer II Sicilijanski 1130.godine normansku državu na Apeninskom poluostrvu uzdiže na rang kraljevine koja je u istoriji poznata kao Napuljska kraljevina odnosno Kraljevina obeju Sicilija. Normani su njom vladali do 1189.godine,a vremenom su se utopili u lokalno stanovništvo.
Žabljak
thumb|desno|250px|Položaj Žabljaka u Crnoj Gori Žabljak je gradić, općinski centar i centar zimskog turizma sjevernog dijela Durmitorskog kraja u Staroj Hercegovini, sjeverozapadni dio Crne Gore.
Stanovništvo
Po poslednjem službenom popisu stanovništva iz 2003. godine, opština Žabljak imala je 4.204 stanovnika, raspoređenih u 28 naseljenih mesta.
Nacionalni sastav:
Verski sastav:
Naseljena mesta
Borje, Borovac, Brajkovača, Bukovica, Virak, Vojinovići, Vrela, Vrtoč Polje, Vukodo, Gomile, Gradina, Dobra Sela, Dobri Nugo, Dubrovsko, Duži, Žabljak, Zminica, Javorje, Junča Do, Kovčica, Komarnica, Krš, Kula Borje, Mala Crna Gora, Miloševići, Motički Gaj, Motički Potok (Motički Potoci), Merulja, Ninkovići, Novakovići, Njegovuđa, Palež, Pašina Voda, Pašino Polje, Pitomine, Podgora, Pošćenski Kraj, Provalija, Rasova, Rudanci, Smrčevo Brdo, Suvodo, Šljivansko, Šumanovac, Tepačko Polje i Tepca.
Prema predanju, ime je Žabljaku dobio po žabama koje žive na lokalitetu Otoke i koje svake godine kreketanjem najavljuju dolazak proleća. Prvi slovenski naziv glasio je Varezina voda, verovatno zbog jakog izvora pitke vode oko koga se i formiralo naselje. Kasnije, dobija naziv Hanovi, kao mesto u kome su se odmarali trgovački karavani posle dugog puta.
Smešten je u srcu Durmitora, u kraju koji se zove Stara Hercegovina. Sa 1456 m nadmorske visine predstavlja najviše urbano naselje u jugoistočnoj Evropi. U podnožju planine grle ga 23 vrha od preko 2200, a u blizini su lednička jezera i kanjon reke Tare, najdublji u Evropi. Istog dana kada je 1870. godine postao deo Kneževine Crne Gore, na Žabljaku je počela izgradnja tri važna zdanja – crkve Svetog preobraženja, Kapetanijskog doma i škole.
Na samo petnestak minuta od centra gradića nalazi se Crno jezero, najlepše i najpoznatije među durmitorskim jezerima, smešteno u gustoj četinarskoj šumi u podnožju vrha Međed. Okolni borovi daju smaragdnozelenu boju bistroj vodi, a najveća količina dolazi iz Mlinskog potoka i periodičnog vrela Čeline koje se pojavljuje prilikom otapanja snega i leda.
Žabljak je poznat po tradicionalnoj gostoljubivosti i gastronomskim specijalitetima uz koje ćete, ovde u nedrima Durmitora doživeti nezaboravan odmor i osloboditi se svih stresova svakodnevnice u miru i lepoti prirode.
Skvalen—hopenska ciklaza
Skvalen—hopenska ciklaza (, Squalene—hopene cyclase) je enzim sa sistematskim imenom skvalen mutaza (ciklizacija, formira hop-22(29)-en). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe formira ciklizacioni produk hopan-22-ol.
Akatizija
thumb|thumbtime=1.0|right|Tipični simptomi akatizije Akatizija je stalni obrazac nervoznih pokreta poput vrtenja nogu, ljuljanja, tapšanja rukama ili nogama ili nemogućnosti da se na duže vreme zadrži ista pozicija. Ovaj obrazac ponašanja može biti posledica simptoma anksioznosti, zloupotrebe supstanci ili izazvan terapijom lekovima.
Masseria Barretta, Foggia
Masseria Barretta je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Edwin van der Sar
Edwin van der Sar (Voorhout, 29. listopada 1970.) umirovljeni je nizozemski nogometni vratar i reprezentativac. Nadimak "The Jolly Green Giant" (Veseli zeleni div) dobio je zbog svoje visine (197 cm) i zelenog dresa kojeg je nosio u Manchester Unitedu, klubu u kojem je završio dugogodišnju karijeru. Branio je i za matični Ajax, talijanski Juventus te engleski Fulham. Četiri je puta proglašen najboljim europskim vratarom. Za Nizozemsku je nastupio rekordnih 130 puta.
Klupska karijera
Van der Sar je karijeru započeo u lokalnom FC Foreholteu, odakle je prešao u VV Noordwijk. Tu ga je uočio Ajax i kupio ga. Van der Sar je bio član Ajaxovog pobjedničkog sastava koji je osvojio Ligu prvaka u sezoni 1994./95. Iz Ajaxa je 1999. prešao u torinski Juventus, a iz Juventusa 2001. ide u londonski Fulham. Za Manchester United potpisao je 5. lipnja 2005. te je u klubu proveo 6 sezona, do umirovljenja u proljeće 2011., osvojivši četiri naslova Premier lige i Ligu prvaka 2008.
Reprezentativna karijera
thumb|220px|van der Sar u dresu Manchester Uniteda Van der Sar je prvi put zaigrao za reprezentaciju u lipnju 1995. protiv Bjelorusije. Bio je vratar na zadnja tri veća turnira kada je njegova momčad eliminirana na jedanaesterce: Euro 1996., SP 1998. i Euro 2000.
Beaune-sur-Arzon
Bon sir Arzon je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Pij an Vele.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 189 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,38 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 930 metara (maksimalnoj 1.073 m, a minimalnoj 885 m).
Edwin van der Sar
Reprezentativna karijera
Za vrijeme izvođenja jedanaesteraca u četvrtfinalu Eura 2004. protiv Švedske, van der Sar obranio je udarac Olofu Mellbergu i tako dao priliku Arjenu Robbenu da postigne pobjedonosni gol za Nizozemsku.
Edwin van der Sar je za svoju reprezentaciju nastupio čak 130 puta i time postavio rekord kao igrač s najviše nastupa za Nizozemsku. Prešao je rekord Franka de Boera nastupivši u utakmici protiv Portugala u osmini finala SP-a 2006.
Breaux Bridge, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.139, što je 858 (11,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Phil Jutzi
Phil Jutzi (ponekad navođen i pod imenom Piel Jutzi) (22. jul 1896 - 1. maj 1946) bio je njemački direktor fotografije i filmski režiser.
Sekst Julije Afrikanac
Sekst Julije Afrikanac (Sextus Iulius Africanus), hrišćanski putnik i istoričar iz poznog 2. i ranog 3. veka naše ere. Pre svega je značajan zbog njegovog uticaja na Euzebija, na sve kasnije pisce crkvene istorije među Ocima i na čitavu grčku školu letopisaca.
Poreklo i život
Sudeći po njegovom imenu, bio je iz Afrike. Suidas ga naziva "libijskim filozofom", a Gelzer smatra da je bio rimskog porekla. Sam Julije je sebe nazivao Jerusalimcem — što neki istoričari smatraju njegovim rodnim mestom — a živeo je u susednom Emausu. Njegova hronika ukazuje na poznavanje topografije Palestine.
O njegovom životu se malo zna, svi datumi su neizvesni. Jedna tradicija ga smešta u vreme cara Gordijana III (238-244), drugi ga pominju pod Aleksandrom Severom (222-235). Izgleda da je poznavao Abgara VIII, hrišćanskog kralja Edese (176-213).
Mogao je služiti pod Septimijem Severom protiv Ozroenjana 195. Išao je u poslanstvu caru Aleksandru Severu da moli za obnovu razrušenog Emausa. Njegova misija je bila uspešna, pa je Emaus od tada bio poznat kao Nikopolis.
Julije je putovao u Grčku i Rim i išao u Aleksandriju na studije, privučen slavom tamošnje katihetske škole, moguće oko 215. godine. Od jezika je znao grčki (kojim je i pisao), latinski i hebrejski. Jedno vreme je bio vojnik, takođe i pagan. Sva dela je napisao kao hrišćanin.
Nejasno je da li je Julije Afrikanac bio laik ili klerik. Tillemont, na osnovu toga što se svešteniku Origenu obraća sa "dragi brate", tvrdi da je i Julije morao biti sveštenik, ali Gelzer ukazuje da to ne mora biti tako. Neki ga nazivaju episkopom, ali tek u 4. veku.
Dela
Napisao je istoriju sveta (Chronographiai, u pet knjiga), od Postanja do 221. godine n.e., što prema njegovim proračunima obuhvata 5723 godine. Izračunao je da je od Postanja do Isusa prošlo 5500 godina, što bi Inkarnaciju postavilo na prvi dan AM (Anno Mundi) 5501. (tj. 25. mart 1. godine pne.; prema Venance Grumel, La Chronologie, 1958). Ovaj način računanja je doveo do nekoliko era Postanja korišćenih na grčkom istoku Mediterana, koje su Postanje smeštali unutar jedne decenije od 5500. pne. (v. Vizantijski kalendar, Datiranje postanja).
Istorija, pisana s apologetskim ciljem, nije sačuvana, ali se obimni izvatci iz nje mogu naći u Euzebijevom Chronicon-u, gde je dosta korišćena u sastavljanju spiskova ranih episkopa. Fragmenti se takođe mogu naći kod Đorđa Sinkela, Kedrena i u Chronicon Paschale. Euzebije (Crkvena istorija i. 7; vi. 31) daje neke ulomke iz njegovog pisma nekom Aristidu, u kojem se razrešava neslaganje između Matije i Luke u Hristovoj genealogiji pozivajući se na jevrejski zakon leviratskog braka, koji je nalagao muškarcu da se oženi bratovljevom udovicom, ako bi ovaj umro bez potomstva. Sačuvani su i njegovo sažeto i umesno pismo Origenu u kojem poriče autoritet onog dela Knjige Danijelove koji prenosi priču o Suzani, kao i Origenov raspričani i nekritični odgovor.
Afrikancu je pripisano i enciklopedijsko delo pod naslovom Kestoi (Κεστοί - "izveženi"), koje se bavi poljoprivredom, prirodnom istorijom, vojnom naukom itd., ali to je osporeno na osnovu sekularnog i često lakovernog karaktera. August Neander sugeriše da ga je Afrikanac napisao pre nego što se posvetio verskim temama. Jedan fragment Kestoi-a je nađen među Papirusima iz Oksirinhusa. Prema Novoj Šaf-Hercogovoj enciklopediji religijskog znanja, Kestoi su "izgleda zamišljeni kao neka vrsta enciklopedije matarijalnih nauka sa srodnim matematičkim i tehničkim disciplinama, ali koje sadrži veliki udeo tek neobičnih, trivijalnih ili čudesnih stvari, na osnovu čega je Julijevo autorstvo dovedeno u pitanje. Među objavljenim delovima su odeljci o poljoprivredi, liturgiologiji, taktici i medicini (uključujući veterinu)".
Reference
(na engleskom:)
Religija u antičkom Rimu
thumb|upright=1.2|Dea Roma drži [[Viktorija (mitologija)|Pobedu i posmatra žrtvenik s rogom izobilja i drugim prilozima, kopija reljefne table sa oltara ili baze statue]]
Rimljani su sebe smatrali vrlo religioznim, a svoj uspeh kao svetske sile pripisivali su njihovoj kolektivnoj pobožnosti (pietas) u održavanju dobrih odnosa sa bogovima. Njihova politeistička religija poznata je po tome što je poštovala mnoga božanstva.
Za obične Rimljane, religija je bila deo svakodnevnog života. Svaki dom imao je kućno svetilište u kome su se kućnim božanstvima porodice nudile molitve i libacije, tj. manje žrtve u vidu vina, pšenice itd.. Grad je bio prošaran lokalnim svetinjama i svetim mestima, kao što su izvori i gajevi. Rimski kalendar bio je strukturiran oko religijskih obreda. Žene, robovi i deca učestvovali su u nizu religijskih aktivnosti. Neke javne rituale mogle su da sprovode samo žene, a žene su činile i možda najpoznatije rimsko sveštenstvo, Vestalke, koje je sponzorisala država i koje su vekovima čuvale sveto ognjište Rima, sve dok nisu bile rasformirane kad je hrišćanstvo zagospodarilo Rimom.
Pregled
thumb|upright|[[Oktavijan Avgust kao ponifex maximus (Via Labicana Augustus)]]
Sveštenstvo većine državnih religija držali su pripadnici elitnih klasa. U starom Rimu nije postojao princip razdvajanja crkve i države. Tokom Rimske republike (509–27. pre n.e.), isti ljudi koji su bili izabrani za javne službenike mogli su takođe služiti kao auguri i pontifici. Sveštenici su se venčavali, podizali porodice i vodili aktivan politički život. Julije Cezar postao je pontifex maximus pre nego što je izabran za konzula.