cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Acarai
1.36667°N, -59.18333°W Acaraí (portugalski: Serra do Acaraí) je niski planinski masiv koji se proteže duž diskutabilne granice između Gvajane, Surinama i Brazila od zapada prema istoku u dužini od nekih 113 kilometra.
Karakteristike
Najviši vrh masiva visok1134 metara nalazi se u Brazilskoj državi Roraima i još uvijek nema ime.
Masiv je Surinam između sliva Amazone i rijeka Surinama i Gvajane. Na obroncima masiva izviru rijeke Essequibo i Corantijn.
Terrerillos, Chicontepec
Terrerillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Vidite još
Administrativna po
El Lindero, Sinaloa
El Lindero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Ciriaco Pizzecolli
right|thumb|Portret Kirnijaka, freska, 1459. right|thumb|Portret Kirnijaka, reljef.
Kirnijak iz Ankone (31. juli 1391 - 1453/55), bio je renesansni humanista i kolekcionar antikviteta sa prostora današnje Italije. Često ga nazivaju ocem arheologije:
« Kirnijak iz Ankona je bio najplodniji sakuplač grčkih i rimskih antikviteta, posebno natpisa, u petnaestom veku, i generalna tačnost njegovih zapisa mu daje pravo da se naziva osnivačem moderne klasične arheologije».
Za razliku od mnogih bibliotekarskih kolekcionara, Kirnijak je u početku putovao zbog poslova njegove porodice, zatim da zadovolji svoju radoznalost. Putovao je širom istočnog Mediterana, pažljivo beležići svoja arheološka otkrića u svojoj knjizi, Istorija, koju je na kraju objavio u šest tomova. On je putovao po južnoj Italiji, Dalmaciji, Epiru, Egiptu, Hiosu, Rodosu i Bejrutu, Anadoliji i Carigradu. Tokom putovanja je napisao detaljne opise spomenika i ostataka drevnih, a takođe ih je i ilustrovao. Bio je zaposlen od strane Turaka tokom opsade Carigrada 1422. Njegova detaljna zapažanja, naročito ona u zemljama Otomanskog carstva, ga čine jednim od osnivača moderne arheologije. Njegova tačnost i pedantnost je pohvalio i Giovani Batista de Rosi.
Tokom godina provedenih u Rimu, tokom studija latinskog jezika, je naslikao brojne crteže spomenika u Rimu. U Carigradu je studirao grčki. Bio je u Sijeni na dvoru Žigmunda, a kada Žigmund došao u Rim na svoje krunisanje kao cara, Ciriaco je bio njegov vodič. Dve godine kasnije, 1435. godine, Ciriaco se vratio istraživanjima u Grčkoj i Egiptu.
On je verovatno bio prvi putnik koji je prepoznao značaj ruševina Eretria. Dana 5. aprila 1436. godine, on je opisao i skicirao plan drevnih zidina, uključujući i položaj pozorišta, utvrđenja Akropolja i pominje postojanje natpisa. On je prikupio veliku količinu natpisa, rukopisa i drugih antikviteta. Kroz crteže koje je napravio, postojanje Justinijanovog stuba nam je zabeleženo, pre nego što je demontiran od strane Osmanlija. Vratio se 1426. posle posete Rodosu, Bejrutu, Damasku, Kipru, Miletu, Solunu, i drugim mestima.
Podstaknut jakom radoznalošću, on je kupio veliki broj dokumenata koji je koristio da napiše šest tomova Commentarii ("komentari"). Ali niz njegovih rukopisa o Ankoni je uništena tokom požara arhiva u Pezaru 1532.
Preselio se u Kremonu, gde je mirno živeo do svoje smrti. Dugo nakon njegove smrti, neki preživeli tekstovi su štampani su: Epigrammata reperta per Illyricum a Kyriaco Anconitano (Rim, 1664. godine) i Itinerarium (Firenca, 1742. godine).
Buscate, Milano
Buscate je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4656 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 179 m.
El Puerto de las Ollas, Coyuca de Catalán
El Puerto de las Ollas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Rāh, Sa'dah
Rāh je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1464 m.
Palma uljarica
Palma uljarica (latinski: Elaeis guineensis) je afričko drvo iz porodice palmi (Arecaceae), uzgaja se kao izvor ulja. Palma uljarica se intenzivno uzgaja u svojoj domovini po Zapadnoj i Centralnoj Africi kao i u Maleziji i Indoneziji.
Palmino ulje, dobiveno iz plodova, koristi se za proizvodnju sapuna, kozmetike, svijeća, biogoriva i maziva, u proizvodnji limenih ploča i kao premaz. Ulje od sjemenki se koristi u proizvodnji prehrambenih artikala kao što su; margarin, sladoled, čokolada, kolači, kruh i za proizvodnju brojnih lijekova. Iscjeđeni ostatci od ulja koriste se kao stočna hrana. Biljka se uzgaja i kao ukras u mnogim suptropskim krajevima.
Karakteristike
Palma uljarica ima jedno stablo koje izraste do visine od oko 20 metara. Ima mnogo sitnih cvjetova na kratkim granama koji se razviju u veliku grupu eliptoidnih plodova dugih oko 4 cm. Kad sazriju, plodovi su crni sa crvenom bazom i imaju jednu uljnatu sjemenku zvanu - kernel. Za komercijalnu proizvodnju ulja, vanjski mesnati dio ploda se pari da se unište lipolizni enzimi, a zatim preša. Tako se dobija palmino ulje intenzivne narančaste boje zbog prisutnosti karotena. Sjemenke se također prešaju jer se i iz njih dobija ulje, čiji je kemijski sastav različit od ulja iz ploda. left|thumb|240px| Grozd sa [[plodovi]] Industrijska proizvodnja palminog ulja doživjela je boom krajem 20. vijeka, što dovelo do velikog Krčenja šume u Indoneziji i Maleziji, kao i velikih područja po Africi. Nove plantaže se često stvaraju tako da se stare šume jednostavno spale, na taj način se uništavaju staništa brojnih vrsta.
Američka palma uljarica (Elaeis oleifera) potječe iz Centralne i Južne Amerike, ponekad se uzgaja pod pogrešnim imenom Elaeis melanococca. Za razliku od Afričke palme uljarice - deblo Američke palme uljarica puzi po tlu i ima ravne listove. I Američka palma uljarica se kao i Palma maripa (Attalea maripa) koristi za dobivanje palminog ulja.
Historija
Prvi opis te biljke dao je sredinom 15. vijeka Venecijanac Alvise Da Mosto, koji je istraživao zapadnoafričku obalu.
Boiștea de Jos, Coțofănești
Boiștea de Jos je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Coțofănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 185 m.
NSK (razvrstavanje)
NSK se može odnositi na:
Rusca, Dorna-Arini
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 295 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 772 m.
San Ignacio Nopala, Tepeji del Río de Ocampo
San Ignacio Nopala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tepeji del Río de Ocampo.
Wageningen, Surinam
Wageningen je lučki grad i općina od 2,937 stanovnika na sjeverozapadu Surinama u Distriktu Nickerie.
Geografske karakteristike
Grad se prostire na desnoj obali rijeke Nickerie, kod ušća pritoke Maratakka. Od svog administrativnog centra Nieuw Nickerie sa kojim je povezan obalnom magistralom Indira Gandi udaljen je 50 km istočno.
Historija
Wageningen je nastao nakon Drugog svjetskog rata-1949., u vrijeme kad je Surinam bio Nizozemska kolonija. Primarni cilj bio je formirati naselje za bivše vojnike i zaposliti što više lokalnih stanovnika, u tu svrhu je osnovana firma SML, za razvoj mašinskog ratarstva.
Do 1960-ih Wageningen je izrastao u mjesto sa termoelektranom, bolnicom (Pietronella Kliniek), hotelom (De Wereld), policijskom stanicom, kinom i brojnim dućanima. U Wageningenu se sve vrtilo oko riže, i ulagalo u razvoj novih sorti.
Nakon što je Surinam postao nezavisan 1975. SML je nastavio poslovati relativno uspješno do 1980-ih, tad je upao u krizu što zbog lošeg upravljanja, pada cijena riže na svjetskom tržištu i zastarjelih mašina, pa je bankrotirao.
Iako postoje neke inicijative da se ponovo oživi, do danas od tog nije bilo ništa.
La Ceiba, Salto de Agua
La Ceiba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
Bayḩān, Sa'dah
Bayḩān je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1433 m.
North Miami, Florida
Nort Majami je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 58.786 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 58.786 stanovnika, što je 1.094 (1,8%) stanovnika manje nego 2000. godine.
John Aubrey
Džon Obri (Viltšir, 12. mart 1626 — Oksford, 7. jun 1697) je bio engleski arheolog. Odlikovao ga je naučni pogled na svet i želja da se pristup svakom problemu temelji na principima klasifikacije i komparacije. Taj novi odnos jasno je 1686. formulisao Obrijev savremenik dr Robert Plot: „
Stav arheologa onoga doba bio je da je proučavanje starina samo sastavni deo proučavanja predela pa se tako i Obri u svom voljenom Viltširu osvrće na sve vrste prirodnih i veštačkih pojava. Njegovo najbolje arheološko delo Monumenta Britanika nikada nije objavljeno izuzev nekih delova uvršćenih u Kemdenovu „Britaniju“ iz 1695. Sadržaj Britanskih spomenika otkriva Obrijeva interesovanja i pristup. Prvi deo posvećen je velikim istorijskim spomenicima Veseksa među kojima su Stounhendž, Ejvberi i Silberi. On je prvi izgradnju ovih spomenika pripisao predrimskim keltima i njihovom sveštenstvu, druidima, poznatim iz spisa Tacita i drugih autora. Drugi deo se bavi prerimskim i rimskim logorima i utvrđenjima, kao i rimskim civilnim naseljima, opet prevashodno u Veseksu. Treći deo je raznolikiji i obuhvata humke, keramiku, puteve, mozaičke podove i novčiće. Četvrti deo, koji nikada nije završio bavi se odabranim srednjovekovnim spomenicima i studiji o arhitektonskim stilovima. On je prvi ispravno zaključio da su prozori naročito pogodni za datiranje objekata.
Najznačajnija odlika njegovog dela je to što smatra da su podaci vredni sakupljanja i klasifikovanja sami po sebi a ne samo da bi potkrepili neku teoriju. Isti stav susrećemo i kod njegovih savremenika u oblasti botanike i paleontologije. Nije verovao u mit o dobrom divljaku koji je u to doba bio široko zastupljen u Evropi sahvaljujući upoznavanju sa severnoameričkim Indijancima. Obrijev naučni stil je naslednika dobio u Vilijamu Stukliju.
Tepeyolulco, Nicolás Bravo
Tepeyolulco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Nicolás Bravo.
Acanceh, Yucatán
Acanceh je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9892 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Mozzano, Parma
Mozzano je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
El Tecolote, Mezquital
El Tecolote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Mozzano, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 601 m.
El Tecolote, Mezquital
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1485 m.
El Mirador, Sinaloa
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Las Delicias, Iturbide
Las Delicias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Iturbide.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1713 m.
Dămienești, Dămienești
Dămienești je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Dămienești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1896 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Dhū Ḩājib, Sa'dah
Dhū Ḩājib je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Los Ángeles, Chicontepec
Los Ángeles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Dhū Ḩājib, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1939 m.
Los Ángeles, Chicontepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 556 m.
Vidite još
Administrativna po
Death in Paradise (sezona 1)
Opis
Glumačku postavu u ovoj sezoni čine Ben Miler, Sara Martins, Deni Džon-Džuls, Geri Kar i Don Varington. Elizabet Bordžin se pojavljivala epizodno od druge epizode.
Quihuizícaro, Coyuca de Catalán
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 888 m.
Cordona, Novara
Cordona je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Dixon, Missouri
Dikson je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Cordona, Novara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 308 m.
Dixon, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.549, što je 21 (-1,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Triunfo, Pueblo Nuevo Solistahuacán
El Triunfo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1533 m.
Mesa de Nazario, Hidalgo
Mesa de Nazario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2420 m.
William Camden
Život
U mladosti je stekao dobro obrazovanje i stupio u državnu službu što mu je omogućilo da unapredi svoje istraživanje starina.
Jedno vreme je bio profesor i rektor Vestminsterske škole, a potom je prešao u Koledž Heralda sa zvanjem „“. Manje se bavio heraldikom i genealogijom nego Džon Lilend ali to polje ipak čini bitan deo njegovih istorijskih spisa. Bavljenje starinama bila je Kemdenova strast od detinjstva i on je svesno za to sticao određena znanja. Osim latinskog, Kemden je naučio i anglosaksonski i velški, kako bi mogao da proučava imena mesta. Mnogo je putovao i od dvadesetih godina života bio je autoritet evropskog nivoa. Nije imao više od tridesetpet kada je objavljeno njegovo kapitalno delo Britanija, prvi opšti vodič za starine u Britaniji.
Delo
desno|mini|Vilijam Kemden Kemdenova namera je bila da Britaniji obezbedi ugledno mesto u evropskoj kulturi pre svega naglašavajući značaj rimskog boravka na tim prostorima koja je Britaniju povezivala sa renesansnim centrima na kontinentu. Knjiga prati saksonski i srednjovekovni period, ističući vezu između te rimske provincije i novije istorijske prošlosti.
Značaj dela „Britanija“
U Kemdenovoj prozi nema mitova o poreklu, svojstvenih mnogim tjudorskim piscima. Njegovi opisi starina su podrobni i temeljni, a uvrstio je i poglavlja o metalnom novcu i jeziku. Kao i kod Lilenda opisi postojeće konfiguracije terena čine neodvojiv deo priče o Britaniji. Kemden se oslanjao na Lilendov neobjavljeni rukopis. Ističe se po konciznom opisu biljnih belega - vidljivog efekta koji na biljke imaju ostaci skriveni pod zemljom. Identifikovao je prerimske novčiće koja su kovala plemena u južnoj Engleskoj, što je Lelend odbacivao.
Deo Kemdenovog dostignuća je i to što je veliku količinu informacija pretočio u knjigu koju je i objavio, za razliku od Lilenda. Njegovo zanimanje za materijalnu kulturu i spoznaja uloge koju bi ona mogla imati u razjašnjavanju prošlosti imalo je fundamentalan značaj.
Kemdenova Britanija je bila izuzetno popularna, a njen sklop omogućavao je izmene ne samo tokom Kemdenovog života, već i 200 godina nakon njegove smrti. Prvo izdanje na latinskom iz 1585. imalo je samo jednu ilustraciju dok su kasnija bila bogatija. Prvo izdanje na engleskom izašlo je 1610. a Edmund Gibson je 1695. priredio zapaženu proširenu verziju.
Castel Ritaldi, Perugia
Castel Ritaldi je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 569 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 298 m.
Cantera de Villagrán, Tepeji del Río de Ocampo
Cantera de Villagrán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tepeji del Río de Ocampo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1588 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2231 m.
Gheorghițeni, Dorna-Arini
Gheorghițeni je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Dorna-Arini.
El Ranchito, Satevó
El Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Satevó.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1402 m.
Cerro las Nubes, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Cerro las Nubes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1900 m.
Rancho Salinas, Satevó
Rancho Salinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Satevó.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1536 m.
San Antonio Uno, Salto de Agua
San Antonio Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Akil, Yucatán
Akil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9858 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Mesa del Pájaro, Mezquital
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2404 m.
Ethan Hunt
Ethan Matthew Hunt je lik iz fikcije i protagonist svih filmova Nemoguća misija (Mission: Impossible). U svim dosadašnjim filmovima glumio ga je Tom Cruise. Do sada se pojavio u šest filmova, Mission: Impossible iz 1996. godine, Mission: Impossible 2 iz 2000.g., Mission: Impossible III iz 2006.g., Mission: Impossible – Protokol Duh iz 2011.g., Mission: Impossible – Odbjegla nacija iz 2015.g. i Mission: Impossible – Fallout iz 2018.g. Osim filmova Mission: Impossible, Ethan Hunt se pojavio i u video igri Mission: Impossible iz 1998.g. bazirane na prvom filmu te u video igri iz 2003.g. Mission: Impossible – Operacija Surma, gdje mu je glas posudio Steve Blum. Također se pojavljuje kao lik u krosover igri Lego Dimensions, gdje se za glas koriste arhivski snimci iz prvog filma.
Bussero, Milano
Bussero je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8529 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Seldžuk
Seldžuk (11. vijek), oguski turski vojskovođa i utemeljitelj Seldžučke dinastije.
Život
Seldžuk je rođen oko 900. u porodici koja je pripadala klanu Kınık Oguza, otac mu je se zvao Dukak ili Tukak a po drugim izvorima Lokman i bio je vrlo istaknuta ličnost pri oguskom yabgu , dok nema pouzdanih podataka o Seldžukovim precima prije oca. Prema nekim izvorim je mladi Seldžuk započeo svoju karijeru kao časnik u hazarskoj vojsci.
Dukak je umro kada je Seldžuk imao sedamnaest ili osamnaest godina, vjerovatno 924. godine. Uspon mladog Seldžuka na dvoru je izazvao ljubomoru i napetost, bilo glasina da je se spremao puč koji bi ga likvidirao, a istovremeno su nedostatkom prostora i pašnjaka Kipčaci vršili pritisak nad Oguzima te su Karahanidi postepeno jačali i postali velika sila. To su bili vjerojatno glavni razlozi zbog kojih je Seldžuk napustio yabgu, odnosno visoko savjetništvo kagana oguske federacije, i odselio iz Jankenta.
Seldžuk je najvjerojatnije stigao oko 961. u Džand uz svojih stô konjanika i s velikom pratnjom ljudi i njihove stoke, što je činilo zajednicu od nekih petstô nomada. Tu je odlučio preći u islam, većinsku vjeru u gradu, i usmjerio svoju malu zajednicu da prihvati istu vjeru kako bi ju spasio od pogranične izoliranosti. Nešto kasnije je stupio u vezu sa upravom grada Zendeka i Buhare u Horezmu i zatražio učenjake koji će ih podučavati Kuranu, što bilježi prvo prelaženje turkijskih naroda u islam.
Nakon toga, Seldžuk je se udaljio od nemuslimanskih turskih plemena i protjerao službenike koje je oguski Yabgu poslao u Džand da skupe godišnji porez, rekavši im da «Muslimani ne plaćaju danak nevjernicima» i tako pridruživši se velikoj kampanji džihada protiv njih. U jednom od tih ekspedicija je vjerovatno stradao njegov sin Mikail. No Seldžukovi pohodi su porazili Turkijce te osvojili gradove Beljak i Beruket, i taj nagli uspjeh je privukao gomile oko njega, povećao njegov ugled i predao mu vlast grada Džanda, od tada prijestolnica Seldžučke kneževine.
Sklopio odlične odosne sa susjednim silama Samanida i Karahanida u Transoksijani. Međutim, Samanidi su zatražili pomoć od Seldžuka protiv Karahanida, koji su okupirali samanidske zemlje i to je dovelo do nove kampanje kojom su Samanidi ponovo posvojili izgubljene zemlje uz pomoć snaga Seldžuka i njegovog sina Arslana. U zamjenu su Samanidi dali Seldžuku grad Nur, blizu Buhare. To je razlog zbog čega je jedna grupa Oguza odselila u Nur negdje između 985. i 992. a Samanidi su 1004. konačno porazili Karahanide uz pomoć Seldžuka.
Seldžuk je umro u Džandu oko 1007. u svojoj stotoj (ili stosedmoj) godini. Neki autori tvrde da je nestao nešto kasnije, oko 1009. ili 1010. Ne zna se koliko je imao sinova, neki izvori kažu tri, četiri ili pet. Najvjerojatnije je imao Mikaila, Musu i Yunusa. Znamo da je sultan Alp-Arslan otputovao u Džand 1066. godine i posjetio grob svog djeda.
Poslije Seldžukove smrti njegov sin Arslan je preuzeo upravu uz pomoć braće Jusufa i Muse, vraćajući se starim oguskim tradicijama i učvršćujući vlast nad Buharom i Samarkandom. U međuvremenu, Mikailovi mladi sinovi Togrul i Čağri zauzeli su svoje mjesto u administraciji kao «begovi». Iako je Arslan bio glava porodice, ostali Seldžukovi sinovi i unuci su vladali turkomanskim begovima i drugim silama koje su im bile povezane po principu turkijskih konfederacija.
Ime
Lično ime Seldžuk se prvi put pojavljuje kao «Selcük» u Knjizi starca Korkuta i u ranijem Sažetku turkijskih jezika (oko 1074.) Mahmuda al-Kašgarija. Još uvijek nije jasno što znači ali postoji nekoliko akademskih hipoteza.
U današnjoj Turskoj ime čuvenog vojskovođe (Selçuk) je vrlo popularno muško ime a postoji i prezime Selçuk, mada pritom valja spomenuti anagrafske promjene koje je 1934. uvela rana Republika Turska (Zakon o prezimenu).
Death in Paradise
Smrt u raju je britansko-francuska kriminalistička serija koju je kreirao Robert Torogud, u kojoj su originalno igrali Ben Miler i Sara Martins, a kasnije Kris Maršal i Žozefin Žober. Deni Džon-Džuls takođe igra i bio je prisutan kroz celu seriju. Serija je kombinacija britanske i francuske produkcije i snimana je na Karipskim ostrvima Gvadelupe i emituje se na programu BBC One u Velikoj Britaniji i na kanalu France 2 u Francuskoj.
Smrt u raju trenutno broji 7 sezona.
Sinopis
Britanski detektiv Ričard Pul (Ben Miler) je dodeljen da istraži ubistvo na izmišljenom ostrvu Sent Meri na Karibima. Nakon što je uspešno rešio ubistvo, njega je tamošnji načelnik policije, Selvin Paterson (Don Varington), zamolio da ostane na ostrvu kao detektiv inspektor i da rešava nove slučajeve koji se pojavljuju. Na početku 3. sezone, Pul je ubijen, a nevešti londonski detektiv Hamfri Gudmen (Kris Maršal) dolazi da istraži smrt svog veštijeg predhodnika. Gudmen je ostao na ostrvu kao novi detektiv inspektor, a nakon što je tri epizode pred kraj šeste sezone ostao sa devojkom u Britaniji na njegovo mesto je došao detektiv inspektor Džek Muni (Ardal O'Henlon). Engleski policajac radi zajedno sa tamošnjim policajcima kako bi uhvatio ubice.
Epizode
{| class="wikitable plainrowheaders" style="text-align: center;" ! scope="col" style="padding: 0 9px;" colspan="2" rowspan="2" | Ciklus ! scope="col" style="padding: 0 9px;" rowspan="2" | Epizode ! scope="col" style="padding: 0 9px;" colspan="2" | Emitovanje ! scope="col" style="padding: 0 9px; width:120px;" | Početak emitovanja ! scope="col" style="padding: 0 9px; width:120px;" | Kraj emitovanja
Sunători, Dorna-Arini
Sunători je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Dorna-Arini.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 257 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 764 m.
Dragutin Wolf
Dragutin Wolf (rođen: Karl Wolf) (Vukovar, 1866 - Bjelovar, 1927), bjelovarski industrijalac poznat kao osnivač i vlasnik "Tvornice keksa, dvopeka, biskvita i finih poslastica Dragutina Wolfa i sinova" (današnji "Koestlin").
Biografija
Dragutin Wolf je rođen 1866 godine u vukovarsko-židovskoj porodici Benjamina i Matilde Wolf. Odrastao je uz braću Slavka i Leopolda. Dragutin je bio oženjen za Irmu Wolf sa kojom je imao dvojicu sinova Slavka i Otta, i kćer Matildu. 11. 11. 1892 u Bjelovaru je osnovao "Pekarnu Dragutina Wolfa" koja je proizvodila kruh i kekse. 1902 godine počeo se fokusirati na proizvode sa produljenim vijekom trajanja. 1905 Dragutin je, u tadašnjoj Šenoinoj ulici, osnovao "Tvornicu keksa, dvopeka, biskvita i finih poslastica Dragutina Wolfa i sinova". 1921 godine tvornica je započela proizvodnju keksa i vafla. Dragutin je sa sinovima Slavkom i Ottom vodio tvornicu, te je ubrzo postao jedan od najbogatijih Bjelovarčana. Prvi je imao vlastiti automobil, a vila u Šenoinoj ulici, gdje je ujedno bila i tvornica, bila je među najljepše uređenim kućama u Bjelovaru, puna perzijskih tepiha i ostalih skupocjenih-lijepih stvari. Dragutin Wolf je umro 1927 godine u Bjelovaru i pokopan je na židovskom groblju u Bjelovaru. Nakon njegove smrti, poslovanje su preuzeli Slavko i Otto koji su otputovali u mađarski Gyor i tamo dogovorili suradnju s Koestlinom, tada iznimno poznatim i uspješnim mađarskim brendom kojega je osnovao Lajos Koestlin potkraj 19. stoljeća. U vrijeme njihova posjeta mađarski "Koestlin" je zapošljavao 500-injak radnika, a svoje proizvode je izvozio u 14 zemalja. Wolfovi su kupili Koestlinova postrojenja i pravo na korištenje licence, a zauzvrat, među ostalim, Mađarima su ponudili tri vlastita recepta za kekse.
Dragutinova supruga Irma je tijekom Drugog svjetskog rata počinila samoubojstvo. Ne mogavši podnijeti progon i masovna smaknuća Židova popila je tablete, a umjesto oproštajne poruke, na komad papira je samo zapisala "ne spašavati". Jednostavno nije mogla živjeti sa spoznajom o Holokaustu i tolikom mržnjom prema Židovima. Vilu Wolfovih su tijekom okupacije prvo opljačkali Nijemci, a potom ju je kao i tvornicu konfiscirao ustaški režim tijekom Nezavisne Države Hrvatske (NDH). Iako su rat završili na pobjedničkoj strani kao pripadnici NOVJ-a, komunistička vlast FNR Jugoslavije je 1947 godine Slavku i Ottu oduzela i nacionalizirala tvornicu. Otto Wolf je 1949 godine sa sinom Brankom napustio SR Hrvatsku i Jugoslaviju za Izrael. Odmah po dolasku Otto i Branko su pronašali posao u konditorskom poduzeću. Otto je preminuo od raka šest godina nakon odlaska u Izrael, dok je Branko nakon desetogodišnjeg iskustva u konditorskoj industriji otvorio trgovinu prehrambenih artikala.
2011 godine, Hrvatski fond za privatizaciju je unucima i naslijednicima Dragutina Wolfa, Borisu Bukaču–Wolfu i Miryam Wolkoon Wolf, isplatio 800 tisuća HRK (dio u dionicama "Koestlina") kao naknadu za oduzetu imovinu.
Dhū Hudhayl, Sa'dah
Dhū Hudhayl je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Richarlison
Richarlison de Andrade, poznatiji kao Richarlison (Nova Venécia, 10. svibnja 1997.), brazilski nogometaš i reprezentativac koji igra kao napadač. Trenutno igra za londonski klub Tottenham Hotspur.
Dhū Hudhayl, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1997 m.
Richarlison
Profesionalnu karijeru započeo je 2015. godine u klubu América Mineiro, s kojim je u jedinoj sezoni izborio ulazak u Campeonato Brasileiro Série B. Nakon toga odlazi u Fluminense, gdje u svojoj jedinoj sezoni bio izabran u momčad sezone, nakon što je klubu pomogao doći do drugog mjesta u Campeonatu Carioca 2017. godine. Dobre igre donijele su mu transfer u engleski Watford, gdje se također zadržao samo jednu sezonu prije nego je 2018. godine potpisao za Everton. Nakon četiri sezone u Evertonu potpisao je za Tottenham Hotspur 2022. godine.
Za reprezentaciju Brazila debitirao je 2018. godine, a već je sljedeće godine osvojio zlato na Copi Américi, da bi dvije godine kasnije osvojio srebru. Između ta dva odličja osvojio je i zlatnu olimpijsku medalju na Olimpijadi 2022. godine.
Lampazos, Iturbide
Lampazos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Iturbide.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 931 m.
El Guamúchil, Sinaloa
El Guamúchil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Călugăreni, Dămienești
Călugăreni je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Dămienești.
El Guamúchil, Sinaloa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 133 m.
Death in Paradise (sezona 2)
Opis
Elizabet Bordžin je unapređena u glavnu postavu na početku ove sezone.
Călugăreni, Dămienești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 833 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 219 m.
Andrija Ljudevit Adamić
Andrija Ljudevit Adamić (Rijeka 1766. - Rijeka, 1828.) izvorno ime Andrea Lodovico Adamich, riječki trgovac i poduzetnik ranog industrijskog i tehničkog doba.
Obitelj
Adamić je rođen u imućnoj židovskoj obitelji. Njegov otac Simon Adamič je bio trgovac duhanom, imao je svoju trokatnicu na Sušaku, a posjedovao je i veliko imanje u Rijeci.
Djelatnosti
Popis njegovih zanimanja vrlo je raznolik: u mladosti je radio u jednoj bečkoj banci te je zajedno s prijateljem pokušao osnovati vlastitu banku u Rijeci, potom se zaposlio kao građevinski tehničar, da bi kasnije sâm projektirao i izgradio vlastito kazalište (1805.), koje je moglo primiti 1600 gledatelja.
Adamić 1821. kupuje mlin na Lučicama, u dolini Rječine, i preuređuje ga za proizvodnju papira. Time je postavio temelje riječkoj tvornici papira, poznatoj pod nazivom Hartera. Zbog velike zauzetosti i poslovnih prilika tog vremena 1824. prodaje mlin engleskom industrijalcu Williamu Molineu.
Osniva i moderan orkestar, dovodi kazališne družine; utemeljuje i trgovački klub, te se zalaže za izgradnju velikog hotela za poslovne ljude i trgovce.
Mostogradnja, cestogradnja, plovidba
Čim su se evropskim kontinentom proširila saznanja o britanskoj inovaciji gradnje lančanih mostova, Adamić je projektirao jedan takav most (njegov riječki projekt izrađen je u isto vrijeme kad su započeli planovi za gradnju lančanog mosta u Beču, 1823.).
Drugi, na žalost neizveden, projekt željeznoga mosta između Budima i Pešte svakako je među prvima takvim u Evropi; najvjerojatnije je upravo Adamićeva inicijativa potaknula Istvana Szechenyija da pokrene izgradnju čuvenoga Szechenyijeva lančanog mosta.
Adamić potiče izgradnju kanala, cesta i željeznica, od Panonije do Rijeke, a pokušava izboriti i državne subvencije da bi mogao uvesti vlastitu parobrodarsku liniju između Rijeke i Boke Kotorske. Predlaže i važne urbanističke zahvate vezane uz izgradnju novih ulica te pokreće sadnju drvoreda platana na Fiumari. Uključen je i u projekte kojima se nastoji unaprediti plovnost Kupe, a da bi se riječka luka bolje povezala s unutrašnjošću, zaokupljen je izgradnjom ceste Lujzijane.
Poslovne veze
Njegova su poslovna putovanja bila česta, daleka i dugotrajna. Za vrijeme revolucionarnih napetosti 1789. obilazi sredozemne luke i odlazi u Carigrad da bi svoje brodove spasio od zapljene. Zbog zapljene broda na Jamajci - tada britanskoj koloniji - 1800. odlazi u London i uskoro razvija trgovinu s Englezima. Unaprjeđuje poslove po cijelom Sredozemlju, a na raznim stranama ima svoje agente i partnere - u Genovi, na Malti, u Tunisu.
Društveni kontekst i politička djelatnost
Adamićeva svestranost, dinamičnost i njegova opsežna djelatnost, kao i njegovo ishodište (ambijent maloga lučkog središta koje pokušava uloviti korak i uključiti se u maticu vodećih evropskih tokova) izvrsno su polazište za istraživanje evropskih ekonomskih i društvenih prilika te života onoga vremena.
Naime, korjenite društvene promjene i ubrzan tehnički razvoj pokrenuli su krajem XVIII. st. rušenje starih stega i pojavu rane industrijalizacije. Pučani su počeli osvajati osnovna građanska prava i preuzimati građanske dužnosti. Adamić pripada sloju takvih ljudi, onih koji su se izdigli iz puka. Prvi je uzlazak iz anonimne mase učinio njegov, kažu, nepismen ali bogat otac, koji je sinu omogućio bečko školovanje, društveni uspon i evropski proboj. Adamić je svakako dobar primjer uzdizanja buržujske klase i nastajanja novoga soja trgovaca i poduzetnika koji se sve više specijaliziraju i sve uže određuju svoje djelatnosti - promeću se u veletrgovce, industrijalce, burzovne špekulante ili bankare, prerastajući iz sitnograđanske u klasu krupnoga kapitala. Ta će nova pokretačka snaga uskoro posve potisnuti staru feudalnu aristokraciju i preuzeti vodeću društvenu ulogu. Dakako, ni liberalistički organiziran krupni kapital ne može se lišiti podrške političkih krugova. Naprotiv, Adamić najradije posluje s vladama i ministarstvima, a priklanja se i izravnom političkom djelovanju, pa iz tog razloga ostvaruje kontakte s austrijskim dvorskim krugovima. Prijatelj je austrijskog feldmaršala Lavala Nugenta i ugarskog velikaša Szechenyija. Više puta predvodi gradske delegacije u pohodu austrijskomu caru, gradski je predstavnik na Ugarskom saboru u Požunu, a član je i Ugarske saborske privredne komisije.
Glavnina njegova političkog djelovanja usmjerena je na razvoj privrede i izgradnju prometnih pravaca prema Rijeci. U to je doba upravo njegova trgovačka kuća postala ne samo najveća u Rijec] nego i vrlo utjecajna na Sredozemlju, s dosegom do srednje i istočne Evrope i Velike Britanije, te s povremenim izvozom preko Atlantika - do Srednje Amerike i Brazila. Adamićeva je filijala, npr., najveća trgovačka kuća na Malti u vrijeme kada je to jedan od najvažnijih trgovačkih punktova Mediterana. On ima agente i na afričkoj obali i u više udaljenih luka, a u nove poslove uskače brzinom koju mu omogućuje izvrsna obaviještenost, naročita sposobnost stvaranja poslovnih i političkih poznanstava i redovita korespondencija koju održava ne samo s trgovcima i utjecajnim ljudima habsburških zemalja već i s engleskim i francuskim vlastima, kao i talijanskim trgovcima.
<!--== Ocjena ==
Sve se Adamićeve raznovrsne djelatnosti i sposobnosti mogu podvesti pod njegove poslovne ciljeve i staviti u kontekst trgovačkoga i privrednog razvoja onoga doba. Onome tko slijedi putove i obuhvatnost Adamićeva poslovanja, između Istanbula i Londona, između Beča i Malte, oslikava se i širok evropski prostor toga razdoblja, nadmetanje vodećih evropskih sila, Britanaca i Francuza, buđenje Srednje Europe, kao i burne prilike na Mediteranu, gdje nove velike sile posve potiskuju ili ozbiljno ugrožavaju stare - Venecijansku Republiku i Osmansko Carstvo.
Adamić je ponajviše trgovac duhanom, hrastovinom i solju, kao i poduzetnik - vlasnik manufaktura rosolija (likera), jedara, papira, stakla i konopa. On je čovjek prelaznoga, još predindustrijskog i "nespecijaliziranog" doba. Njegova su poduzeća uglavnom manufakture, a ne još velike i na novoj tehnologiji zasnovane tvornice. Za sljedeći je korak u Rijeci, kao i u mnogim drugim mjestima u Evropi trebalo pričekati dolazak Engleza i uvođenje prvog parnog stroja, i to upravo u bivšoj Adamićevoj tvornici papira. U današnje doba Adamićev je primjer vrlo aktualan.
Povezano
Adamićeva palača
Ruatanski aguti
Ruatanski aguti (Dasyprocta ruatanica), znan i kao roatanski aguti, vrsta je agutija iz porodice Dasyproctidae. Radi se o endemskoj vrsti koja obitava na otoku Roatán, sjeverno od honduraške obale, u sklopu Zaljevskih otoka. Zbog izlova i gubitka staništa, ruatanski aguti ima status ugrožene vrste.
Opis
Ruatanski aguti slični su svojim bliskim srodnicima s kontinenta, centralnoameričkim agutima, mada su značajno manji u odnosu na njih; otočki egzemplari u pravilu narastu do samo 44 cm. Dlaka im je u pravilu smeđe-narančasta, uz svijetle dijelove na trbuhu i bradi, odnosno liniju tamne dlake na leđima. Za razliku od svojih centralnoameričkih srodnika, čije su uši bez dlake, ruatanski aguti imaju nekoliko tamnih dlaka po ušima.
Iako se tvrdi da je kolorit ruatanskih aguta bogatiji te se kao takav može koristiti pri distinkciji, taj kriteriji nije uvijek pouzdan tako da se pri distingviranju uglavnom koristi njihova veličina.
Mozzano-Toccana, Parma
Mozzano-Toccana je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 442 m.
El Cuirindalito, Coyuca de Catalán
El Cuirindalito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 924 m.
Mata Venado, Hidalgo
Mata Venado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2671 m.
Los Pericos, Chicontepec
Los Pericos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 365 m.
Vidite još
Administrativna po
Kempton, Pennsylvania
Kempton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 169.
Vidi još
Amerikanci (nacija)
La Boquilla, Satevó
La Boquilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Satevó.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1460 m.
Departman Copán
Departman Copán (španjolski: Departamento de Copán) je jedan od 18 Departmana Hondurasa koji se prostire u unutrašnjosti na krajnjem zapadu zemlje. U njemu živi 400,947 stanovnika (2018.) na površini od 3,242 km² (što iznosi 123.7 stan/km²).
Geografske karakteristike
Sa sjevera graniči sa Republikom Gvatemalom, sa juga sa Departmanom Ocotepeque, sa istoka sa departmanima; Santa Bárbara i Lempira i sa zapada sa Gvatemalom i Departmanom Ocotepeque.
Administrativno je podijeljen na 23 općine, 291 sela i 897 zaseoka (farmi).
Administrativni centar departmana je - Santa Rosa de Copán, kog zovu Sultanija zapada jer je najveći i najznačajniji grad na zapadu Hondurasa, strateška točka koja povezuje turističke destinacije Copán Ruinas i Gracias. Historijski centar Santa Rosa de Copána proglašen je Nacionalnom spomenikom i kulturnom baštinom zemlje.
Najvažnija rijeka departmana je Chamelecón.
Historija
Departman Copán je osnovan 28. maja 1869. u vrijeme dok je zemljom predsjedao general José María Medina, iste te godine osnovani su i departmani; El Paraíso i La Paz. Drevni stanovnici Departmana Copán bili Maje i Čoli organizirani u plemena. Maje su osnovali grad Copán u plodnoj dolini rijeke Copan. Savez Maja i Čola razvio je jednu od najvažnijih kultura Pretkolumbovske Amerike u Hondurasu - Copán.
Razvoj Copána započeo je sa dinastijom - Yax Kuk Mo, prvim vladarima Maja, koji su vladali tim gradom gotovo 400 godina. Za njihove vladavine razvila se nauka, filozofija, umjetnost na način koji je nadilazio granice vremena i kulture, zbog toga ga je UNESCO-1980. uvrstio na Listu mjesta svjetske baštine u Americi.
U vrijeme prve političke podjele Hondurasa - 1825., Departman Copán je bio parohija pod imenom Santa Rosa u Departmanu Gracias a Dios.
Kad je 1906. osnovan Departman Ocotepeque, od Departmana Copán je uzeta 1 / 3 teritorija.
Privreda
Privreda se bazira na poljoprivredi i stočarstvu, stanovnici uzgajaju uglavnom; duhan, kukuruz, kavu, grah i rižu. Manjina se bavi turizmom i zanatsvom.
Llanos de Apan, Nicolás Bravo
Llanos de Apan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Nicolás Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2619 m.
Santa Rosa, Iturbide
Santa Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Iturbide.
Tzucacab, Yucatán
Tzucacab je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9819 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
La Laja, Mezquital
La Laja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1372 m.
Crabbia, Novara
Crabbia je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Rossie, Iowa
Rosi je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 70 stanovnika.
Al Maqāwa‘ah, Sa'dah
Al Maqāwa‘ah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1965 m.
Maria Anna od Austrije (1610–1665)
Marija Ana od Habzburga ili Marija Ana od Austrije bila je austrijska nadvojvotkinja i udajom bavarska vojvotkinja i regent, iz Habzburške dinastije.
Rođena je 13. januara 1610, u Gracu, kao peto dete Ferdinanda II i njegove prve supruge Marije Ane Bavarske. Dana 15. jula 1635. u Beču se udala za Maksimilijana I od Bavarske. Umrla je 25. septembra 1665, u Minhenu.
KK Kvarner Novi Resort
KK Kvarner Novi Resort je bivši hrvatski košarkaški klub iz Rijeke.
Dvorana
KK Novi Resort igrao je u Dvorani Mladosti koje se nalazi na Trsatu. Vlasnik dvorane je grad Rijeka, a izgrađena je 1973. Osnovna namjena dvorane je za sportove: rukomet, košarku, odbojku, judo, dizanje utega, karate, badminton, biljar. Kapacitet gledališta je 2.960 sjedećih mjesta i 1.000 stajaćih mjesta.
La Manzana, Sinaloa
La Manzana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
KK Kvarner Novi Resort
Međunarodna natjecanja
Utakmice Kvarnera )pod različitim nazivima u međunarodnim natjecanjima i ligama
La Manzana, Sinaloa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1090 m.
San Pedro la Grandeza, Pueblo Nuevo Solistahuacán
San Pedro la Grandeza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 923 m.
Santiago Tlapanaloya, Tepeji del Río de Ocampo
Santiago Tlapanaloya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tepeji del Río de Ocampo.
Dorna Cândrenilor, Dorna Cândrenilor
Dorna Cândrenilor je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Dorna Cândrenilor.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4650 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 839 m.
Anton Gnamb
mini|274x274piksel|Zgrada Vohinz, navodno Gnambova
Anton Gnamb (?. – Rijeka, 1806.), riječki arhitekt i urbanist.
Mohammed Muntari
Mohammed Muntari (arapski: محمد مونتاري; Kumasi, 20. prosinca 1993.), katarski nogometaš i reprezentativac ganskog porijekla koji igra kao napadač. Muntari je rođen u Gani, ali je vrlo rano otišao u Katar te je u mađuvremenu stekao i katarsko državljanstvo. Trenutno igra za katarski klub Al-Duhail. Njegova profesionalna karijera započela je 2013. godine u Al-Džajišu, gdje je igrao sve do 2015. godine i osvojio dva kup natjecanja. Tada prelazi u nekadašnju Lekviju, koja je 2017. godine preuzela Al-Džajiš i postala Al-Duhail, gdje Muntari igra i danas. S Al-Duhailom je bio nacionalni prvak te je također osvajao kup natjecanja.
Kako je u mladosti stekao katarsko državljanstvo, Muntari je još 2014. godine pozvan u reprezentaciju Katara, s kojom je igrao na nekoliko međunarodnih natjecanja, od kojih je svakako najznačajnije FIFA Svjetsko prvenstvo 2022. godine. U utakmici drugog kola protiv Senegala, Muntari je postigao gol za smanjenje senegalskog vodstva na 2:1, čime je postao prvi katarski strijelac na FIFA Svjetskom prvenstvu u historiji; Katar je na kraju izgubio 3:1.
Anton Gnamb
Od 1777. postao je glavnim inženjerom Riječkog gubernija. Projektirao je mnoge zgrade, te nadzirao gradnje u cijelom Kvarneru. Izradio je prvi plan razvoja Rijeke, koji je obuhvaćao širenje urbaniziranih područja izvan Staroga grada. Prema njegovima je urbanističkim zamislima konfiguriran Korzo, središnja gradska ulica, i njen istočni produžetak Kontrada od Jarka, prema nekadašnjem rovu oko gradskih zidina. Također je prema njegovim planovima izgrađena Pjaca Urmeny (Pjaca Scarpa, Beogradski trg, bana Jelačića) i Kontrada Fiumara te čitavi četvrtovi nazvani Novi grad, na nasutom terenu južno od Korza. Gnamb je autor niza infrastrukturnih projekata od izgradnje nove luke na starom ušću Rječine (Mrtvi kanal) u more, do cesta i mostova građenih u Gorskom kotaru radi spajanja Rijeke s unutrašnjošću.
Od njegovih arhitektonskih djela ističe se stara guvernerova palača (1780.), četverokrilno zdanje s unutrašnjim dvorištem s arkadama, koje se do 1896. nalazilo na mjestu današnje palače Adria. Sagradio je niz privatnih kuća, poput palače Vuković iz 1789. godine (Korzo 2), a pripisuju mu se i palača Wohinz (Korzo 8) te palača Adamić na Fiumari(1787.). Gnamb je također sudjelovao u obnovi kaštela u Kraljevici te niza crkava.
U uredu Riječkog gubernija, Gnamb je imao svoje pomoćnike koji su i sami projektirali zgrade. Među njima su se isticali Ignac Hollub, te Andrea Lodovico (Ljudevit) Adamich, kasnije poznati riječki trgovac. Arhitektura Antona Gnamba u mnogome je jednostavna inžinjerska arhitektura, ali pojedine, ambiciozno zamišljene zgrade, imaju stilska obilježja kasnobaroknog klasicizma.
Puente las Gallinas, Hidalgo
Puente las Gallinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2685 m.
Drăgești, Dămienești
Drăgești je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Dămienești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 354 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Castel San Felice, Perugia
Castel San Felice je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.