cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Napoleonov kodeks
Uticaj Napoleonovog zakonika na pravosuđe ostalih zemalja svijeta
U Sjedinjenim Američkim Državama (koje su inače vezane uz običajno pravo) jedina država koja je usvojila građanski zakonik inspiriran Napoleonovim code civile bila je Louisiana - 1825 (revidiran 1870 i još uvijek na snazi​​).
Direktni utjecaj Napoleonovog zakonika donekle je smanjen od početka 20. vijeka, uvođenjem Njemačkog građanskog zakonika (1900.) i Švicarskog građanskog zakonika (1912.), prvi je kopirao Japana, a drugi Turska. U 20. vijeku, građanski zakonici u Brazila, Meksika, Grčke i Perua bili su proizvodi usporednih metoda, sa idejama posuđenim iz zakonika Njemačke, Francuske, i Švicarske.
Napoleonov code civile usvojen je 1864 u Rumunjskoj, i uz neke izmjene još uvijek je na snazi. Njegov zakonik usvojen je i u Egiptu kao dio sistema mješovitih sudova uvedenih u Egiptu nakon pada kediva Ismaila, nakon toga i druge arapske zemlje implementirale su dijelove Napoleonovog zakonika u svoje mješano zakonodavstvo.
Uticaj Napoleonovog zakonika na pravosuđe južnoslavenskih zemalja
Dalmacija i Dubrovačka republika imale su Napoleonov code civile od 1808. kad su formalno bile dio napoleonove Kraljevine Italije, zatim je od 1809 do 1814. taj zakonik bio na snazi po Ilirskim pokrajinama (Slovenija i južni dio Hrvatske), Austrijsko Carstvo je 1811. donijelo svoj Opći građanski zakonik (OGZ) koji je bio napravljen po uzoru na Napoleonov code civile. Jovan Hadžić je po nalogu knjaza Miloša Obrenovića sastavio Srpski građanski zakonik (SGZ) za Kneževinu Srbiju 1844. koji se primjenjivao na području današnje Uže Srbije (a kasnije i Makedonije) do 1946. Direktni uzor tom zakoniku bio je austrijski zakonik, ali stvarni pravi Napoleonov, slična je stvar bila i sa crnogorskim - Opštim imovinskim zakonikom donesenim 1888.
I današnji pravni sistemi modernih država nastalih na tlu bivše Jugoslavije koji se odnose na građansko pravo, duguju još uvijek svoj dobar dio svog postojanja Napoleonovom Code civile.
Kosmos-579
Kosmos-579 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-579 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 21. avgusta 1973. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-579 je bio osmatrački satelit.
Savi
Savi ima više značenja:
Obski zaljev
Obski zaljev je dugački zaljev u Karskom moru na sjeveru Rusije.
Geografija
Obski zaljev leži na sjeverozapadu Sibira, između poluotoka Jamal i Gidanski. U njega se uliva rijeka Ob sa velikom deltom na krajnjem zapadu, i Rijeka Taz sa dubokim estuarijem na istočnom kraju zaljeva. Obski zaljev je jako dugačak, ima čak 800 km, širina mu varira od 32 do 97 km, a dubina voda mu varira od 10 do 12 m. Njegova istočna obala je strma i brdovita, a zapadna niska i močvarna. Novij Port na ušću Oba u dubini zaljeva je najveća luka u zaljevu.
Colonia Lomas de San Ramón, Ensenada
Colonia Lomas de San Ramón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Pasquale Simonetti
Pasquale Simonetti (Palma Campania, 26. februar 1926 - Napulj, 16. jul 1955) bio je italijanski profesionalni kriminalac, poznat kao jedan od vođa napolitanske Camorre u periodu nakon Drugog svjetskog rata. U proljeće 1955. je izazvao pažnju javnosti kada se oženio za lokalnu misicu Assuntu (Pupettu) Marescu. Nedugo potom je ubijen hicima dvojice profesionalnih ubica, a nekoliko dana je njegova trudna supruga ubila Antonija Esposita, suparničkog bosa Camorre koga je držala naručiteljem ubistva.
Cijeli je slučaj izazvao senzaciju u italijanskoj i međunarodnoj javnosti te, između ostalog, godine 1958. potakao snimanje filma La sfida u kome je njegov lik tumačio španski glumac José Suárez.
Corneanu, Odăile
Corneanu je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Odăile.
Tzipi Livni
thumb|desno|280px|Američki potpredsjednik [[Dick Cheney se u Bijeloj kući sreće s izraelskom ministricom vanjskih poslova Tzipi Livni.]]
Cipora Malka "Cipi" Livni (ציפורה מלכה "ציפי" לבני, rođena 5.7. 1958 u Tel Avivu) je izraelska političarka koja se trenutno nalazi na mjestu vođe opozicije u Knesetu, odnosno vodi stranku Kadima, najjaču parlamentarnu stranku Izraela. Odrasla je u nacionalističkoj porodici, te 1980-ih služila u vojsci, gdje je dobila čin poručnika, odnosno u Mossadu. Obavještajnu službu je napustila radi studija prava. Godine 1999. je prvi put izabrana u Kneset kao članica stranke Likud. Godine 2005. je njenog vođu Ariela Sharona pratila u novu stranku Kadima. Od 2006. je služila kao ministrica vanjskih poslova Izraela a od ostavke Ehuda Olmerta vodila stranku i vršiča dužnost premijera vršiteljica dužnosti premijera Izraela.
Dana 17.9. Livni je izabrana za vođu stranke Kadima, što joj je dalo priliku da dobiju podršku većine u izraelskom parlamentu Knessetu. Ta prilika nije iskorištena. Livni je poslije vodila stranku na izborima na kojima je dobila najviše glasova, ali je premijerski mandat dobio Benjamin Nethanyahu iz Likuda.
Dame chocolate
Dame Chocolate je telenovela na španjolskom jeziku koja je proizvela američka televizijska mreža Telemundo. Telenovela je rađena prema originalnoj ideji Perle Farias.
U Hrvatskoj se prikazivala na programu RTL Televizije pod nazivom Tajna čokolade, a u Srbiji na programu Foks televizije pod nazivom Slatka tajna. U BiH se prikazivala na programu Federalne televizije.
Radnja
Priča o trnovitom putu povratka svrgnute skromne i plemenite vlasnice unosnog čokoladnog carstva. Duboko u srcu Meksika, u malenom selu Xochilcacahuatel, daleko od svih čari modernog svijeta, skromnim životom živi neobično stanovništvo, štovatelji drevnog kulta Ek Chuah. Nakon nekoliko godina provedenih izvan sela zbog školovanja, u selo se vraća osamnaestogodišnja Rosita Amado, neugledna djevojka vedra duha i plemenite duše. Rosita je unuka bogatog poduzetnika Juana koji je davno napustio rodno selo i preselio se u Miami, gdje je oženio bogatu udovicu Ann Remington. Nakon smrti supruge, Juan je naslijedio čitavo bogatstvo, ali i skrb za Grace, Anninu problematičnu kćer iz prvog braka koja Juana nikad nije voljela. Sad već postariji i bolestan, Juan osjeća kako ga smrt vreba iz blizine pa se odluči vratiti u Xochilcacahuatel kako bi unuci povjerio tajnu koja mu je pomogla izgraditi bogatstvo. Naime, Juan je jedina osoba na svijetu koja poznaje drevni recept drevnih Maya za spravljane čarobne čokolade s kojim su on i njegova preminula supruga izgradili unosno čokoladno carstvo. Nakon Juanove smrti, Rosita putuje u Miami kako bi ispunila posljednu želju svoga djeda- sjela na mjesto predsjednice tvrtke, Chocolate Supremo, i postala kraljicom čokolade. No Grace manipulacijama, spletkama i prevarama izigra Rositino povjerenje kako bi se dočepala nasljedstva i tajne recepture za spravljanje čokolade, a njezin sin Bruce, u kojeg je Rosita strastveno zaljubljena, nehotice joj slomi srce. Moć je sada u rukama Remingtonovih, a Rosita je na cesti i jedino što joj preostaje je nov početak i iščekivanje pravog trenutka kad će Dame Chocolate dobiti priliku za osvetu i povratak ukradene ljubavi. Na trnovitom putu Rosita će se u borbi za ljubav i ostavštinom svoga djeda morati suoćiti sa svjetom spletki, osobnim izdajama, okrutnim lažima i ukletom ljubavi. Povest će borbu i za vlastiti život kada se u njen život vrate zli duhovi prošlosti vođeni strašću, pohlepom i mržnjom. No nov početak donijet će nove avanture na njenom putu čokoladne čarolije.
Roméo et Jeannette
Roméo et Jeannette je zapravo obrada Shakespeareove tragedije Romeo and Juliet, mada u potpuno modernom kontekstu i s osjetno izmijenjenom radnjom. U centru iste je djevojka Julia, koja se vraća k obitelji kako bi pripremila upoznavanje njih i njezinog zaručnika, Frédérica. Međutim, Julija pronalazi obitelj u kaotičnom stanju, a cijela se situacija dodatno zakomplicira kada se pojavljuje Julijina sestra, Jeannette. Anouilh je ovom dramom prvi i jedini put obradio Shakespearea (uz već ranije uspostavljenu praksu obrade starogrčkih komada) u modernom kontekstu u sklopu francuske književnosti, međutim neće ostati jedini autor koji je to uradio; mnogo godina kasnije, točnije 1972. godine, Eugène Ionesco je u svom Macbettu obradio Shakespeareov "škotski komad", Macbetha.
Drama je premijerno objavljena 1946. godine u sklopu zbirke "novih crnih komada" što ju je izdala kuća Éditions de la Table Ronde. Drama je inicijalno doživjela čak 123 izvedbe, međutim Anouilh ju je osobno smatrao neuspjehom. Tokom godina je nekoliko puta obnavljana na sceni.
136. pne.
Godina '''136. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Fila i Serana (ili, rjeđe, godina 618. Ab urbe condita). Oznaka 136. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Sulfonmetan
Sulfonmetan je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 228,330 Da.
El Agostadero, Chiquilistlán
El Agostadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Chiquilistlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1733 m.
Kosmos-578
Kosmos-578 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 1. avgusta 1973. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-578 je bio osmatrački satelit.
Operacija Ruhepause
Akcija »Ruhepause« imala je za cilj razbijanje partizana severno od Makarske, u planini Biokovo. Tada su se na tome prostoru nalazile jedinice Južnodalmatinskog NOP odreda.
Tok operacije
22. 7. 1944. godine 118. lovačka divizija je započela operaciju »Ruhepause« saveroistočno od Makarske sa oko 3 mešovita bataljona.
Marienwerder
Marinverder je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Barnim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.757 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12060154.
Aejang od Sille
Godine 802. je Aejang dao u Gayasanu sagradio velebni hram Haeinsa. Godine 803. je sklopio savez sa Wa (Japanom). Godine 806. je izdao ukaz kojim se zabranjuje gradnja novih hramova. Godine 809. ga je ubio stric Kim Eon-seung, bivši regent koji je potom sam preuzeo vlast.
Strmen
Strmen je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Sunja, Sisačko-moslavačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 137 stanovnika te 68 obiteljskih kućanstava.
Ar Rawābī, Hajjah
Ar Rawābī je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 884 m.
Pocaia, Arezzo
Pocaia je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 349 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
Sant'Andrea In Bagnolo, Forlì-Cesena
Sant'Andrea In Bagnolo je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Nuevo Morelos, Tonalá
Nuevo Morelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Sant'Andrea In Bagnolo, Forlì-Cesena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 250 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Nuevo Morelos, Tonalá
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 220 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Humberto Arroni, Playa Vicente
Humberto Arroni je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Playa Vicente.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Lista čarolija u serijalu o Harryju Potteru
Anapneo
Da bi se čarolija ispunila trebate reći emuzuhgatrefdaz
Avis
aronia igzemnein
Dispencio
Izvorni naziv: Dispencio
Dera Ivanaskra 00000 Izvorni naziv .Dera Ivanaskra Opis.ubija zmiju dočaranom čarolijom Serpensotia Viđena smopenuta.u harry potteru u odaji tajni
Engordžio
Alastor Ćudljivko bacio istoimenu čin na pauka da bi pokazao 3 neoprostive kletve)
Liberacorpus
LANCRIUM ILOHOMORA OPIS:STVARA MALU VATRU VIĐENA:U PRVOJ KNIZI
Sveti Trifun
Sveti Tripun ili Sveti Trifun (Frigija, oko 232. - 249.) je mučenik i svetac Rimokatoličke crkve.
Kefis (Atina)
thumb|250px|Pogled na reku Kefis s mosta na auto-putu Atina-Lamija
Sveti Trifun
Rođen je u gradu Kampsadi u tadašnjoj rimskoj provinciji Apamei, u kršćanskoj obitelji. Ime, etimoloških korijena "Trüph" (osoba plemenitog duha) je tada bilo uobičajeno.
Štovanje ovog sveca započelo je nakon mučeničke smrti u Niceji gdje mu je suđeno pred prefektom cijele Male Azije, Akvilinom (za vlasti rimskog imperatora Decija. Tada je na upit Akvilina: "Kojeg si stanja?" Tripun je priznao da je kršćanin, izjavom: "Slobodan sam, a po uvjerenju kršćanin!". Nakon provedenog suđenja odrubljena mu je glava. Tijelo svetog Tripuna nakon smrti je bilo preneseno u Kampsadu, odatle u Carigrad, a iz Carigrada u Kotor. Danas je njegovo štovanje rašireno diljem svijeta, no velike proslave u njegovu čast ograničene su uglavnom na Južnu Italiju, Boku kotorsku i Dubrovnik. Primjerice, na njegov dan (10. studenoga i 3. veljače ) u talijanskom gradu Bariju često se okupi i do 300.000 vjernika koji se saberu kako bi proslavili dan mučenika Tripuna.
Kefis (Atina)
Reka izvore u prevoju između Parnite i Pentelijske planine. Odatle teče uglavnom prema jugozapadu i na kraju se uliva u Faleronski zaliv između predgrađa atinske aglomeracije Neo Faliro i Moshato. Danas reka većim delom teče blizu ili ispod Autoputa 1, koji povezuje Atinu i Solun. Taj deo Autoputa 1 zove se "Avenija Kifisa".
Sveti Trifun
Proslava Svetoga Tripuna u Kotoru
Najpoznatija proslava Svetog Tripuna je svakako u Kotoru, čiji je on zaštitnik. Prva spominjanja moći Sv. Tripuna vežu se uz kotorskog građanina Andreu Saracenisa koji je donio moći sv. Tripuna u Kotor, te sagradio crkvu u njegovu čast. Na dijelu oltarske pregrade pronađen je i datum 13. siječnja 809. koji potvrđuje da Kotor već 1200 godina čuva moći Svetog Tripuna. Izvorno, dan mučeništva sv. Tripuna je 2. veljače, međutim zbog blagdana Svjećnice, nije se slavio na taj dan. U samom začetku, moći su se prenosile dan prije 2. veljače ili dan kasnije, većinom 1. veljače. Pisane tragove o proslavi Svetog Tripuna na 1. veljače možemo pronaći u više izvora: Mramorni napuljski kalendar (9. stoljeće), Carigradski sinaksarij, ruski kalendari, grčki sinaksariji, itd. Tragovi slavljenja blagdana dan kasnije vidljivi su i u sljedećim dokumentima: Benediktinski martirologij (Usuardi Martyrologium iz 9. stoljeća), Kapuanski kalendar (9. – 12. stoljeće.), Kotorski kalendar (15. stoljeće).
Kefis (Atina)
Kefis u mitologiji
U grčkoj mitologiji, Pseudo-Apolodorova Biblioteka (III, 15, 1) navodi da je Erehtejeva žena Praksiteja bila kći Frasima i Diogenije (koji su nam inače nepoznati), a da je ova druga bila kći Kefisa.
Sveti Trifun
Proslava Svetoga Tripuna u Kotoru
Dana 17. rujna 1594. papa Klement VIII. je odredio slavljenje sv. Tripuna za Kotorsku biskupiju na dan 3. veljače, te se od tada ovaj blagdan slavi 3. veljače.
El Cerro, San Juan de los Lagos
El Cerro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1932 m.
Kosmos-580
Kosmos-580 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-580 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 22. avgusta 1973. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 400 kilograma. Kosmos-580 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
San Miguel del Río, San Miguel del Río
San Miguel del Río je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel del Río.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 288 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1756 m.
Filandari, Vibo Valentia
Filandari je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 307 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 485 m.
Savio
Savio ima više značenja:
Abas ibn al-Ahnaf
Abu al-Fadl Abbas Ibn al-Ahnaf, (Basra, 750 -809; arapski: عباس بن الأحنف, bio je arapski abasidski pjesnik iz klana Hanifa. Uglavnom je pisao ljubavne pjesme (ghazal), a glavni motiv mu je bio "beznadežnost ljubavi". Koristio je jednostavan rječnik i tečni stil.
Odrastao je u Bagdadu, gdje se sprijateljio sa kalifom Harun al-Rashidom, Kalif ga je angažirao da ga zabavlja u slobodno vrijeme. Priznat mu je uticaj na djelo Abdullah ibn al-Mu'tazza i Abu al-Atahije.
135. pne.
Godina '''135. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Flaka i Pizona (ili, rjeđe, godina 619. Ab urbe condita). Oznaka 135. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Elfodd
Elfodd (? -809), također poznat kao Elfoddw (Elbodugus ili Elvodugus), bio je ranosrednjovjekovni velški biskup koji je u velšku Crkvu uveo rimski umjesto dotadašnjeg keltskog metoda računanja Uskrsa. Čini se da je Elfodd kao mladić bio u nekoj svezi sa samostanom u Holyheadu na Angleseyu. Smatra se da je bio mlad kad je 768. godine uvjerio velšku Crkvu neka budu isto kao i Rim u smislu računanja nadnevka Uskrsa. Anali Brut y Tywysogiona tvrde:
Prema Annales Cambriae, umro je 809. godine. Elfoddova smrt nije zabilježena sve do te godine. Brut y Tywysogion ga opisuje kao nadbiskupa (ili glavnog biskupa) Gwynedda. Nenije, koji je u Historia Brittonum napisao da je bio Elfoddov učenik, opisuje ga kao najsvetijeg biskupa a ujedno je otkrio podatak da je Elfodd proučavao djela Bede Časnog.
Ester, Alaska
Ester je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.422, što je 742 (44,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Milan Žeželj
Milan Žeželj (Podurljaj, kod Donjeg Lapca, 23. januar 1917 — Beograd, 28. jul 1995), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, general-pukovnik JNA i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 23. januara 1917. godine u selu Podurljaju, kod Srba (Donji Lapac) u Lici. Potiče iz siromašne zemljoradničke porodice. Posle završene osnovne škole, počeo je da radi kod bogatijih seljaka, a kao petnaestogodišnji dečak zaposlio se u majdanu kamena u Kupirovu. Izvesno vreme do polaska u vojsku, radio je na izgradnji železničke pruge Bihać-Knin.
Za vreme odsluženja vojnog roka u Vojsci Kraljevine Jugoslavije završio je Trupnu podoficirsku školu. Posle odsluženja kadrovskog roka vratio se u rodno selo. Zbog nemogućnosti da nađe posao, stupio je u žandarmerijsku službu u činu podnarednika i pred početak rata službovao je u mestu Sveti Juraj, u Hrvatskom primorju.
Posle okupacije Kraljevine Jugoslavije i proglašenja ustaške Nezavisne Države Hrvatske, Milan se pod utiskom masovnih pokolja i progona srpskog stanovništva priključio u pripreme za oružani ustanak u svom rodnom kraju. U prvoj ustaničkoj akciji u Hrvatskoj, 27. jula 1941. godine na Srbaljskom klancu, Milan se sa puškomitraljezom nalazio u grupi boraca iz Srba i Podurljaja, koji su imali zadatak da spreče dolazak pojačanja od Otrića napadnutoj posadi u Srbu. U ovoj akciji Milan se istakao kada je s puškomitaljezom učestvovao u uništenju kamiona s ustašama.
U četi boraca iz Srba, koja je ubrzo posle prvih ustaničkih akcija prebacila na Drenovaču prema Bihaću, i odatle išla u akcije u Bosnu, on je, kao puškomitraljezac, kod Gorjevca opet uništio kamion s ustašama. U partizanskom odredu „Čapajev“, formiranom septembra 1941. godine na Drenovači, istakao se u borbama oko Kulen Vakufa i Donjeg Lapca, a naročito na Čovki, 3. oktobra 1941. godine, kada je Odred ubio veći broj neprijateljskih vojnika, među kojima četiri oficira, a među njima i komandanta 11. domobranskog puka.
Zbog hrabrosti, iskazane u dotadašnjim borbama, Milan je 29. novembra 1941. godine, prilikom formiranja bataljona Marko Orešković, postavljen za komandira voda. Kao komandir voda Milan se još više isticao u borbenim akcijama, a naročito u toku borbi s italijanskim snagama oko Korenice, krajem 1941. i početkom 1942. godine. U napadu na Donji Lapac, 27. februara 1942. godine, Milan je jurišao u streljačkom stroju i bez oružja savladao italijanskog mitraljesca. Neposredno posle oslobođenja Donjeg Lapca primljen je u članstvo Komunističke partije Jugoslavije.
Sredinom aprila 1942. godine, Milan je, kao komandir čete, sa 32 borca noću otišao u Jezerane, gde se nalazio jak ustaško-domobranski garnizon, i zauzeo crkvu koju su ustaše pretvorile u utvrđenje. Pošto napad jedinica spolja nije uspeo, on je celog dana s borcima ostao opkoljen u crkvi, odbijajući napade ustaša i napadajući okolne utvrđene zgrade. U toku ovog napada njegova grupa je uspela da zarobi komandanta garnizona, a sledeće noći Milan se s borcima probio iz okruženja, uz gubitke od dvoje mrtvih i jednog ranjenog.
Kada je 7. maja 1942. godine u oslobođenoj Korenici, formiran Prvi proleterski bataljon Hrvatske Milan je postavljen za njegovog operativnog oficira. Ubrzo je postao zamenik komandanta, a potom i komandant ovog bataljona. Veštim komandovanjem i hrabrošću isticao se u mnogim borbama bataljona u Lici, Dalmaciji, Gorskom kotaru, Hrvatskom primorju, Žumberku, Sloveniji i Kordunu. Posebno se istakao kada je, 18. jula 1942. godine, njegov bataljon, zajedno s Trećim bataljonom Prvog primorsko-goranskog partizanskog odreda, na putu između Senja i Novog, uništio bateriju 57. artiljerijskog puka italijanske divizije Lombardija, i početkom avgusta iste godine, kada su Prvi proleterski bataljon i Udarni bataljon Drugog primorsko-goranskog partizanskog odreda, na putu između Gerova i Crnog Luga, oslobodili 400 ljudi, žena i dece koje su italijanski fašisti sprovodili u logor.
Prilikom formiranja Trinaeste hrvatske brigade „Josip Kraš“ (kasnije Trinaesta proleterska udarna brigada „Rade Končar“), 10. novembra 1942. godine, Milan je postao komandant Prvog bataljona i zamenik komandanta brigade. Značajan uspeh brigada je, zajedno s Četvrtom kordunaškom brigadom, postigla početkom januara 1943. godine, zauzimajući Krašiće, kada je ubijeno oko 200, a zarobljeno 314 ustaša i domobrana. U toku ove borbe Milan je ranjen.
Aprila 1943. godine postavljen je za komandanta Trinaeste proleterske udarne brigade. Ubrzo potom izveo je, noću 28/29. maja, jednu od uspešnijih akcija na Jedriličarsku školu u Svetoj Jani, kod Zagreba. Milan je, preobučen u domobranku vazduhoplovnu uniformu, upao s grupom borca na aerodrom, razoružao stražu i napadom bataljona spolja veoma brzo slomio otpor iznenađenog neprijatelja. Tada je zarobljeno 70 domobrana, 56 pitomaca, 4 oficira i 4 nastavnika, a uništena su dva aviona, kao i više jedrilica, sve stambene zgrade i radionice na aerodromu. Pod Milanovom komandom brigada je postigla još niz značajnih uspeha u borbama u Žumberku i Sloveniji, a zatim u sastavu Prve proleterske divizije u Bosni i Srbiji, i prilikom oslobođenja Beograda i Zemuna.
Kao iskusnog i sposobnog rukovodioca Vrhovni štab NOV i POJ ga je 1. oktobra 1944. godine postavio za komandanta tada formirane Gardijske brigade. Na toj dužnosti dočekao je kraj rata, u kojem je više puta ranjavan.
Posle oslobođenja Jugoslavije Milan se nalazio na raznim dužnostima u Jugoslovenskoj narodnoj armiji (JNA) — bio je komandant Gardijske divizije i komandant Garde JNA, lični pratilac Vrhovnog komandanta oružanih snaga FNRJ maršala Josipa Broza Tita i načelnik Komande graničnih jedinica. Penzionisan je u činu general-pukovnika JNA, 1975. godine. Bio je član Saveta Socijalističke Republike Hrvatske.
Preminuo je 28. jula 1995. godine i sahranjen je u Aleji narodnih heroja na Novom groblju u Beogradu.
1076
Godina 1076. (MLXXVI) bila je prijestupna godina koja počinje u petak po julijanskom kalendaru.
Sandusky County, Ohio
je okrug u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 60.944, što je 848 (-1,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Eun
thumb|Statua Euna u gradu Enna na Siciliji.
Eun iz Apameje (? - 132. pne.) bio je rob rodom iz današnje Sirije, poznat po tome što je na Siciliji digao prvi veliki ustanak robova protiv rimske vlasti. Antički izvori navode kako je Eun još kao rob na sebe skrenuo pažnju talentom za mađioničarske trikove, ali i sposobnošću proricanja. Između ostalog je predvidio kako će se robovi pobuniti i osvojiti sicilijanski grad Enna. Tvrdio je da prima vizije od Atargatis, sirijske boginje koju je sicilijansko stanovništvo identificiralo s Demetrom. Godine 137. pne. je ustanak izbio, a ustanici su nakon osvajanja Enne Euna proglasili kraljem. Sam Eun nije sudjelovao u ratnim operacijama, koje je vodio Kleon. Kada je rimska vojska godine 132. pne. uspjela poraziti ustanike, Eun se pokušao sakriti u jednoj spilji, ali je uhvaćen.
Jópoymom Primera Sección, Tancanhuitz
Jópoymom Primera Sección je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tancanhuitz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Mark Landin
Mark Landin je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 34 opštinska središta okruga Ukermark. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.117 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12073386.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ukermark Mark Landin se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Ukermark. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 45 metara. Površina opštine iznosi 44,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.117 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 25 stanovnika/km².
Asignat
thumb|250px|Francuski asignat iz 1792. Asignat (fran. assignat, od lat. assigno — doznaka) je pomoćni papirnati novac, koji je prvi put emitiran u Francuskoj 1789. godine, za vrijeme Francuske revolucije. Emitiran je u velikim nominalama, od po 10.000 franaka, a kao pokriće su mu služila zaplijenjena dobra plemstva i crkve. Od 1790. godine emitiraju se i male nominale i u optjecaju se nalaze zajedno s kovanim novcem. Uslijed inflatornog emitiranja, vrijednost im je stalno opadala, tako da im je 1791. godine vrijednosti bila 90% nominalne vrijednosti, krajem 1794. godine 17%, a 1797. godine svi su asignati proglašeni bezvrijednima.
Rano hrišćanstvo i helenizam
Rano hrišćanstvo i helenizam opisuje složen odnos grčko-rimske helenističke civilizacije i nove hrišćanske vere, tokom prva četiri veka naše ere. Tokom ovog dugog istorijskog procesa hrišćanstvo je helenizovano, a helenska civilizacija hristijanizovana. Proces hristijanizacije Rimskog carstva, unutar kojeg se govorio grčki jezik, nije bio jednostran, jer je istovremeno značio helenizaciju hrišćanske religije.
Hrišćanski apologeti su nastojali da jezikom helenističke filozofije učine kršćanstvo što shvatljivijim paganskim obrazovanim krugovima, čime su započeli proces helenizacije kršćanstva. Verner Jeger dokazuje da je helenistička ekspanzija grčke kulture bila neophodan preduslov za proširenje hrišćanstva kao svetske religije. Jeger smatra da je helenizacija ranog hrišćanstva bila nužna, ukazujući na sličnosti grčke filozofije i hrišćanskih verovanja i njihovu složenu sintezu grčke i hrišćanske misli u delima Klimenta, Origena i Grigorija Niskog.
Neki ne gledaju tako blagonaklono na odnos hrišćanstva i helenizma, podsećajući da je hrišćanstvo ugasilo nauku, i uništilo filozofiju, donoseći takozvano srednjevekovno Mračno doba, koje je trajalo čitav milenijum. Kada su preuzeli vlast, hrišćani su u 4. veku spalili Aleksandrijsku biblioteku, a u 5. veku zatvorili Platonovu Akademiju.
Helenizacija hrišćanstva
Hrišćanstvo je prvobitno bilo jevrejski pokret, a Jevreji su u prvom veku bili znatno helenizovani i to ne samo u jevrejskoj dijaspori nego, u izvesnom stepenu, i u samoj Palestini. Širenju hrišćanstva poznatim svetom su prethodila tri veka svetske ekspanzije grčke civilizacije tokom helenističkog perioda.
Prvi robovski rat
Prvi ustanak robova u Rimskoj republici desio se između 135. i 132. godine pre n. e. Grupa robova se pobunila na ostrvu Sicilija u gradu Ena. Predvodio ih je Evnus, bivši rob koji je tvrdio daje prorok, i Kilikijanac, Kleon. Nakon manjih okršaja u kojima su robovi odneli pobedu, na Siciliju se iskrcao veći kontigent rimskih vojnika i ugušio pobunu.
Rano hrišćanstvo i helenizam
Helenizacija hrišćanstva
Stefan i prvi apostoli su imali grčka imena: Filip, Nikanor, Prohor, Timon, Parmen, Nikola, i poticali su uglavnom iz jevrejskih porodica koje su, jednu ili više generacija, bile helenizovane. Ova jevrejska sekta je čak postala poznata po svom grčkom nazivu, hrišćani, koji je ponikao verovatno u Antiohiji, gde su helenizovani Jevreji provodili hrišćansku misiju.
Prvi robovski rat
Uzroci
Glavni uzrok ustanka su bile promene u oblasti imovine uvedene nakon proterivanja Kartaginjana nakon Drugog punskog rata. Špekulanti iz Italije su pohrlili na Siciliju i, na opšte negodovanje Sicilijanaca, jeftino kupili velike površine zemlje ili su postali vlasnici imanja Siclijanaca koji su se bili stavili na stranu Kartaginjana.
Rano hrišćanstvo i helenizam
Upotreba grčkoj jezika
Prvi prevod Starog zaveta na grčki jezik, tzv. prevod Sedamdesetorice (Septuaginta) neizbežno je dodao platonske kolorite hebrejskim pojmovima, pervertirajući izvorno značenje. Jevrejska reč torah je prevedena grčkom rečju nomos (zakon), emunah kao pistis (vera), zedakah kao dikaiosunh (pravednost), itd. Upotreba Septuaginte od strane judeohrišćana koji su govorili grčki imala je ozbiljne teološke posledice, npr. prilikom upotrebe titule kurios i cristos u ranoj hristologiji.
Prvi robovski rat
Uzroci
Sicilijanci koji su podržali rimsku stranu sledili su primer i obogatili se na račun svojih zemljaka. Robovi su se prodavali veoma jeftino a pšenica je na Siciliji imala bolje tržište nego u Italiji u kojoj je besneo rat, tako da je Sicilija bila prepuna robova koji su radili na poljima žita rimskih ili sicilijanskih zemljoposednika koji su ih jako loše hranili tako da su robovi uskoro bili primorani da kradu kako bi preživeli. Robovi su potkradali siromašne Sicilijance, a zemljoposednici nisu ništa učinili tako da je ustanak bio neminovan.
Ustanak
Glavna grupa robova je u jednom momentu brojala 200.000 ljudi i žena i verovatno dece. Vođa ustanka Evnus, verovatno poreklom Sirijac, tvrdio je da je prorok i mesija robova. Prema nekim izvorima, bio je pre lukav nego sposoban. Pobede koje je izvojevao protiv Rimljana su često zapravo bile zasluga njegovog komandanta Kilikijca Kleona. Kleon je na kraju poginuo u borbi, a Evnus je bio zarobljen, ali je umro pre nego što je izveden pred lice pravde.
Rano hrišćanstvo i helenizam
Upotreba grčkoj jezika
Veliko nejevrejsko sledbeništvo (gentiles) ne bi nastalo da nisu bili u stanju da razumeju jezik bogosluženja u sinagogama u rasejanju. Čitava Pavlova misionarska delatnost bila je zasnovana na ovoj činjenici. Njegove rasprave s Jevrejima kojima se obraćao na svojim putovanjima bile su na grčkom jeziku, sa svim istančanostima grčke logičke argumentacije. Obe strane nisu navodile Stari zavet prema jevrejskom originalu nego prema grčkom prevodu (Septuaginta).
Upotreba grčkih književnih oblika
Pored novih književnih oblika logia (zbirka Isusovih izreka), i euangelia, rani hrišćanski pisci su po ugledu na grčke filozofe koristili književne oblike grčke poslanice, i praxeis ili dela mudrih ljudi o kojima su pisali njihovi učenici. Dalji razvoj hriščanske književnosti doneo je i druge forme kao što su didahe (učenje dvanaest apostola), apokalipsa i propoved. Ova poslednja preuzela je karakteristike napada i dijaloga popularne grčke filozofije, kojima se nastojalo da se učenja kiničara, stoika i epikurejaca približe ljudima. Pagani su u Egiptu upotrebljavali oblik martirologija (od martyr - mučenik), koja se razvila tokom religijske borbe između Egipćana i Jevreja, pre nego što je hrišćanska martirološka književnost uopšte i nastala.
Preuzimanje filozofske terminologije
Hrišćanstvo je preuzelo mnoge pojmove grčke filozofske terminologije (agape, agoge, aletheia, arete, dogma, doxa, gnosis, homonoia, metamorphosis, morphosis, pistis, pneuma, pronoia, stasis, skopos, sympnoia....), prilagodivši ih svojim potrebama. From smatra da je uvođenje kristologije Logosa imalo za posljedicu transformaciju hrišćanstva u doktrinu sa grčko-filozofskim crtama; ono je potisnulo stare eshatološke ideje i zamijenilo historijskog Isusa konceptualnim Kristom. Zizjulas smatra da je dodir ranog hrišćanstva sa helenskom mišlju bio veoma značajan za formiranje temeljne hristološke ideje: ovaploćenja.
Različite grčke filozofske škole pokušavale su da nađu sledbenike služeći se retoričkim govorima u kojima su svoje znanje ili dogmu preporučivale kao jedini put ka sreći (sofisti, Sokrat, Platonovi dijalozi). Hrišćanska objava takođe govori o neznanju ljudi i obećava da će im pružiti bolje znanje i, kao i sve filozofije, poziva se na učitelja koji poseduje i otkriva istinu. Čak i reč „preobraćanje" potiče od Platona, jer je usvajanje filozofije prvenstveno značilo promenu života.
Bog filozofa bio je drugačiji od bogova mitološkog Olimpa, a filozofski sistemi su služili sledbenicima kao neka vrsta duhovnog utočišta. Hrišćanski misionari išli su njihovim stopama i pozajmljivali su argumente svojih prethodnika, naročito onda kada su se obraćali obrazovanoj grčkoj publici. Kada je Pavle posetio Atinu, intelektualni i kulturni centar klasičnog grčkog sveta, on na Areopagu propoveda o nepoznatom bogu publici sastavljenoj od stoičkih i epikurejskih filozofa. Rasprava zahteva zajedničku osnovu, inače ne bi bila moguća. Za takvu osnovu Pavle je uzeo grčku filozofsku tradiciju koja je bila najreprezentativniji deo grčke kulture. Njegovi argumenti uglavnom su stoički i cilj im je da ubede obrazovan filozofski um. On navodi i stih grčkog pesnika: „Mi smo njegovo potomstvo".
U Delima apostola Filipa, Filip kaže: „Došao sam u Atinu da bih vam otkrio Hristovu paideju." Nazivajući hrišćanstvo Hristovom paidejom, on namerava da hrišćanstvo predstavi nastavkom klasične grčke paideje. Istovremeno, on sugeriše da je stavljanjem Hrista u središte nove kulture klasična paideja istisnuta. Antička paideja postala je tako njen instrument.
Pitagorejci su kao svoj simbol koristili Y, znak za raskrsnicu na kojoj čovek mora da se odluči kojim putem da krene, dobrim ili lošim. Najstariji hrišćanski katihizam otkriven u 19. veku, Učenje dvanaest apostola, nudi isto učenje o dva puta kao suštinu hrišćanskog učenja, koje spaja sa svetim tajnama krštenja i pričešća. Očigledno je da su oni dodati kao karakteristično hrišćanski element, a dva puta su preuzeta iz neke prehrišćanske rasprave.
Poznata i veoma čitana rasprava "O duševnom spokojstvu", oca atomističke filozofije Demokrita, je počinjala sledećom etičkom maksimom: „Ko hoće da živi spokojno, neka ne preduzima mnogo ni u privatnom ni u javnom životu." U Jerminom Pastiru se nalazi ovo uputstvo preobraženo u hrišćansku zapovest u sledećem obliku: „Klonite se mnogih delatnosti i nikada nećete zastraniti. Jer oni koji se upuštaju u mnoge delatnosti, prave i mnoge greške, i prepuštajući se različitim đelatnostima, oni ne služe svom gospodaru."
U Jakovljevoj poslanici nailazimo na izraz „točak rođenja", koji je preuzet iz orfičke religije.
Nastanak hrišćanske filozofije
Uticaj Filona na razvoj religijske filosofije je toliko bitan da ga neki smatraju osnivačem religijske filosofije uopšte, kako u judaizmu, tako i u hrišćanstvu i islamu. Karakteristična je njegova podela na umni i čulni svet i identifikacija umnog sveta sa istinom, dok je čulni svet obuzet „mišljenjem“ ili verovatnoćom koja nužno poseduje privremeni i nesigurni karakter. Ovo shvatanje predstavlja osnovu alegorijskog tumačenja Pisma, pri čemu se istina deli na spoljašnji, čulni deo koji je slovo Pisma (doslovno tumačenje) i unutrašnji, duhovni deo koji se tumači alegorijski.
Aleksandrija je bila središte helenističkog sveta, grad u kome su se sretali Istok i Zapad. Ovde su se u 2. veku suočile helenska i hrišćanska tradicija. Sukobi s kritičaima su uzrokovali uspon hrišćanske učenosti i filozofske „teologije", nastale sintezom hrišćanske vere i grčke filozofske tradicije u delima Klimenta Aleksandrijskog i njegovog učenika Origena.
Razvoj hrišćanske misli je zahtevao filozofsko tumačenje hrišćanske poruke i odgovore na pitanja: ko je bio Isus i šta je bilo njegovo nebesko ovlašćenje? Tumačenja su najpre delovala unutar jevrejskih kategorija zakona i proroka i mesijanističke tradicije Izraela, ali uzbrzo su morala biti prilagođena ušima i umovima ljudi koji su govorili grčki jezik s ciljem prihvatanja u helenističkom svetu.
Apologeti su, svojim pothvatom da pomoću filozofije učine kršćanstvo pristupačnim paganskim intelektualcima, pomerili u kršćanstvu naglasak na njegov intelektualni elemenat, i započeli proces koji je druge elemente gurao u drugi plan, a sve veću brigu posvećivao doktrinalnom elementu, što je vodilo u opasnost da se kršćanstvo prvenstveno shvaća kao jedna ideologija.
Hristijanizacija helenizma
Filozofski sistemi stoika i epikurejaca su bili postali skupovi dogmi koji prvenstveno ispunjavaju religijsku funkciju i pokušavaju da ispune vakuum koji je za sobom ostavila stara grčka religija kulta olimpskih bogova. Monoteističke ideje uvukle su se u staru grčku veru preko filozofske rasprave koja se u Pavlovo vreme već vekovima odvijala i došla do ušiju običnog čoveka.
Helenistička kritika hrišćanstva
Kelsos je bio grčki platonistički filozof iz 2. veka i istaknuti kritičar hrišćanstva. Njegovo delo Istinski logos (Alethes logos), napisano 178, se smatra prvom sveobuhvatnom filozofskom kritikom hrišanstva. Pretpostavlja se da je pisao u Aleksandriji. Kelsos je živeo u vreme kada se antička filozofija susrela s novim vjerovanjem, koje je nastupalo kao bogom objavljena istina, što je za obrazovane Helene, a posebno za filozofe, bilo nepojmljivo. Filozof Kelsos je u kršćanstvu vidio negaciju svega onoga što je stoljećima bilo prisutno u grčkom geniju.
U svome delu Kelsos podvrgava racionalnoj kritici razne judeo-hrišćanske mitove, navodeći da su neki, poput mita o potopu, pozajmljeni iz drugih tradicija, dok su neki, poput mita o stvaranju sveta, u sukobu sa naukom. On sa filozofskog stanovišta dalje kritikuje antropomorfnu predodžbu boga, judeo-hrišćanski antropocentrizam i verovanje u sopstvenu izabranost. Hrišćansko učenje o uskrsnuću tijela kritikuje kao pogrešno shvaćeno filozofsko učenje o seobi duše. Hrišćanske zajednice svoga vremena Kelsos kritikuje zbog protivljenja obrazovanju i zastupanja slepe vere umesto razumskog ispitivanja. On hrišćane kritikuje i zbog neučestvovanja u zajedničkim obredima, nepoštovanja zakona i drskog ponašanja prema slikama bogova drugih naroda.
Otomo no Otomaro
Ōtomo no Otomaro (大伴 弟麻呂 ili 大伴 乙麻呂) bio je japanski vojskovođa iz perioda Nara i ranog perioda Heian, poznat kao prvi koji je nosio titulu seii taishōgun (šogun). Otac mu je bio Ōtomo no Koshibi. Na početku karijere je služio kao oficir u carskoj gardi. Titulu, koja doslovno znači "Veliki general koji je pokorio barbare" je dobio nakon pohoda 794. protiv naroda Emishi, a u koga je vodio zajedno sa Sakanoue no Tamuramarom.
Bokeljska mornarica
Bokeljska mornarica je naziv za pomorsku bratovštinu, odnosno udruženje bokokotorskih pomoraca službeno osnovano 1859. koje porijeklo vuče iz istoimenog srednjovjekovnog ceha pomoraca osnovanog sredinom 15. vijeka u današnjem Kotoru. Prema tradiciji, korijeni te organizacije potiču od 809. godine.
Za razliku od starog udruženja, koje je 1811. ukinula Napoleonova francuska vlast, nova Bokeljska mornarica se bavi isključivo održavanjem kulturne tradicije bokeljskih pomoraca.
Studenci (Perušić)
Studenci je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Perušić, Ličko-senjska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 77 stanovnika te 37 obiteljskih kućanstava.
Hram Svetog Save
thumb|300px|Hram svetog Save Hram svetog Save je najveći srpski pravoslavni hram, najveći pravoslavni hram na Balkanu i drugi po veličini pravoslavni hram na svetu, posle Hrama Hrista Spasitelja u Moskvi. On se nalazi u istočnom delu Svetosavskog trga, na opštini Vračar, u Beogradu. Podignut je na mestu za koje se smatra da je Sinan paša 1595. godine spalio mošti svetog Save, osnivača Srpske pravoslavne crkve. Izgradnja crkve je finansirana dobrovoljnim prilozima i ubiranjem novca putem doplatnih poštanskih maraka. Nedaleko od hrama je parohijski dom, a tu će se nalaziti i predviđena zgrada patrijaršije. Ovaj spomen-hram predstavlja organski deo savremene živopisne siluete Beograda, čineći jedno od njegovih glavnih obeležja.
Arhitektura
Hram zauzima površinu od 3.500 kvadratnih metara u prizemlju, uz dodatnih 1.500 m² na tri galerije na prvom nivou. Postoji još i galerija od 120 m² na drugom nivou, na kome se nalazi i spoljašnji vidikovac koji se prostire oko cele kupole. Hram se u pravcu istok-zapad proteže 91 m, a u pravcu sever-jug 81 m. Kupole su ukrašene sa osamnaest pozlaćenih krstova u tri veličine, dok se u zvonicima nalazi 49 zvona iz austrijske zvonolivnice Grassmayr.
Hram je obložen belim mermerom i granitom, u čemu je sudelovao i slovenački Marmor Hotavlje. Živopisanje, koje tek prestoji, biće urađeno u tehnici mozaika. Predviđeno je da se u glavnoj kupoli nalazi ogroman mozaik Hrista Pantokratora.
Izgradnja
Izgradnja hrama je tekla veoma sporo. Hram je još u izgradnji, koja se finansira sa dobrotvornim prilozima.
Izbijanje Prvog balkanskog rata 1912. godine, kao i Drugi balkanski i Prvi svetski rat koji su sledili, zaustavili su sve aktivnosti na izgradnji hrama. Nakon rata, 1919. godine, Društvo je ponovo ustanovljeno. Nov konkurs je raspisan 1926; ovog puta su stigla 22 projekta. Premda prva i treća nagrada nisu dodeljene, arhitektonsko rešenje arhitekte Bogdana Nestorovića, koje je osvojilo drugu nagradu, proglašeno je za najuspešnije. Odbor za izgradnju hrama je 1930. poverio izradu projekta arhitekti Nestoroviću, kao i arhitekti Aleksandru Deroku, uz saradnju inženjera Vojislava Zađine.
Četrdeset godina nakon početne zamisli, i 340 godina nakon spaljivanja moštiju svetog Save, izgradnja hrama je konačno započela 15. septembra 1935. godine, kada je patrijarh Varnava izvršio osvećenje temelja. Kada su radovi poodmakli, patrijarh Gavrilo je 10. maja 1939. godine svečano osvetio temelje, i u oltaru, uz kamen temeljac, položio povelju. Dalja izgradnja bila je prekinuta napadom Nemačke na Jugoslaviju, 6. aprila 1941. Od početka građevinskih radova do nemačke okupacije, izgrađeni su temelji hrama i podignuti su zidovi visine 7 i 11 m.
Nemačka okupaciona vojska je koristila prostor unutar nedovršenog hrama kao parkiralište, a 1944. su ga za istu svrhu koristili partizani i Crvena armija. Kasnije su razna preduzeća koristila prostor kao magacin. Društvo za izgradnju hrama je prestalo da postoji.
Patrijarh German je 30. aprila 1985. godine, u prisustvu svih srpskih arhijereja, ponovo osvetio hram, položivši povelju o nastavku radova u novim istorijskim prilikama. 12. maja 1985. patrijarh, 20 episkopa i brojno sveštenstvo su služili svečanu Liturgiju, kojoj je u unutrašnjosti zidina hrama prisustvovalo oko 12.000 vernika, dok je u porti bilo još oko 80.000 ljudi. Izgradnja je ponovo otpočela 12. avgusta 1985. Zidovi su podignuti do pune visine od 40 m. Akt o odobrenju nastavka gradnje potpisao je tadašnji predsednik predsedništva Srbije Dušan Čkrebić, koji je u znak zahvalnosti od Srpske pravoslavne crkve dobio orden Svetog Save, 2007. godine.
Najveće postignuće je bilo podizanje centralne kupole teške 4.000 tona. Ona je bila napravljena na zemlji, a zatim je, zajedno sa pokrivačem od bakarnog lima i velikim pozlaćenim krstom visokim 12 metara i teškim 4 tone, podignuta i postavljena na zidove. Podizanje, koje je trajalo 40 dana, završeno je 26. juna 1989. godine.
Las Cabañas, Pátzcuaro
Las Cabañas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Pátzcuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2111 m.
Hram Svetog Save
Izgradnja
Gradnja eksterijera je završena 2004. godine. Postavljena su zvona i prozori, a fasada je takođe završena. Radovi na unutrašnjoj dekoraciji tek su počeli.
South Greeley, Wyoming
Saut Grili je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.217, što je 16 (0,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Scafa
Scafa ima više značenja:
Quattrocase, Cremona
Quattrocase je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 301 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Sveti Grgur (razvrstavanje)
Sveti Grgur ili '''sv. Grgur''' može označavati:
Mehmed I
Mehmed I (zvani Kiridžija, Kriščija i Čelebi - Učenjak, 1382 — 26. maj 1421), turski sultan 1413—1421.
Taliani, Macerata
Taliani je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 501 m.