cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yscani
Yscani (Ascani, Hyscani, Ixcani).- /Značenje imena nepoznato/ Pleme iz konfederacije Wichita Indijanaca, porodica Caddoan, sa donjeg Canadian Rivera u budućoj Oklahomi, gdje ih 1719. Jean Baptiste Bénard de la Harpe. Fray José Francisco de Calahorra y Saenz susreće ih 1760. u sjevernom Teksasu i među njima utemeljuje misiju. Kasnije ih nalazimo na istočnoj obali Trinity Rivera, blizu današnje Palestine, gdje ih 1772. nalazi Athanase de Mézières. Devet godina kasnije (1781) Juan Agustín Morfí izvještava da imaju veliko naselje blizu današnjeg Wacoa, 8 milja uzvodno od naselja Tawakona, na rijeci Brazos. Ime Yscani se nakon 1794. godine više ne spominje, a ime Waco mogao bi biti novi naziv pod kojim se javljaju u povijesti.
Male hidroelektrane
Investicijski troškovi i troškovi pogona
Kod vodoopskrbnih sustava u cjevovodima hidraulička snaga, koja se manifestira porastom tlaka anulira se prigušnim elementima koji su potrošači energije. Nadalje, samo prigušenje tlaka može se također dobiti postavljanjem turbina na pogodna mjesta u cjevovodu i time je iz vodoopskrbnog cjevovoda moguće dobiti dio energije potrebne za, npr., pogon pumpi. Ako je moguće dobiti suvišak energije, ta energija se može dalje eksploatirati ili prodavati, čime se minimiziraju pogonski troškovi postrojenja i dodatno proizvodi korisna energija uz ekonomske beneficije.
Problemi vezani za projektiranje i puštanje u rad male hidroelektrane leže u ekonomskim i zakonodavnim izvorima. Gradnja male hidroelektrane je ekonomski zahtjevan projekt i danas je u Republici Hrvatskoj glavni problem nezainteresiranost mjerodavnih tijela za ulaganja u obnovljive izvore energije, što isključuje i potrebno djelovanje državnih organa usmjereno na banke da se otvore ka ulaganju, jer tržišni interes banaka izostaje zbog niskih kamata za ovakve investicije (u svakom slučaju nižih kamata nego za ostale tržišne aktivnosti).
Dodatni problem predstavljaju česti neriješeni imovinsko-pravni odnosi na potencijalnim lokacijama izgradnje malih hidroelektrana ili implementacije istih u vodoopskrbne sustave, kao i neriješena katastarska pitanja i njihovo sporo rješavanje.
Investicijski troškovi i troškovi pogona MHE u Hrvatskoj
Procjena investicijskih troškova
1. kategorija vodotokova (108 poteza, srednje vrijednosti H = 16,62 m, Q = 8,04 m3/s, P = 791,3 kW) : do 2500 €/kW
2. kategorija vodotokova (244 poteza, srednje vrijednosti H = 5,33 m, Q = 9,81 m3/s, P = 247,35 kW) : 2500 – 4500 €/kW
3. kategorija vodotokova (231 potez, srednje vrijednosti H = 3,11 m, Q = 6,69 m3/s, P = 95,47 kW) : 4500 – 6000 €/kW
4. kategorija vodotokova (111 potez, srednje vrijednosti H = 0,99 m, Q = 13,08 m3/s, P = 73,53 kW) : preko 6000 €/kW
Za neke MHE u pogonu u Hrvatskoj troškovi pogona iznose od 1.3 do 2.5 €/MWh. Tako su pogonski troškovi prema iskustvenim podatcima iz prakse za malu hidroelektranu Roški slap (1.4 MW) oko 18.37 kn/MWh (oko 2.48 €/MWh), a za malu hidroelektranu Varaždin (585 kW) oko 10 kn/MWh (oko 1.35 €/MWh).
Prednosti
Jedan GWh električne energije proizvedene u MHE znači:
Nedostaci
Iako u znatno manjoj mjeri u odnosu na velike HE (ne utječu na promjene vodotoka), vjerojatan je utjecaj na lokalnoj flori i fauni (migracije i ozljede riba, kvaliteta vode nizvodno i sl.) te se definiraju mjere za zaštitu okoliša koje se mogu poduzeti da se ublaže ti utjecaji:
Male hidroelektrane u svijetu
Azija, osobito Kina je postala predvodnik u proizvodnji hidroelektrične energije. Današnji razvoj u Australiji i Novom Zelandu se fokusira na male hidroelektrane. Kanada, zemlja sa dugom tradicijom korištenja hidroenergije, razvija male hidroelektrane kao zamjenu za dizel elektrane u udaljenim sredinama bez razvedene električne mreže. Tržišta kao što su Južna Amerika, bivši Sovjetski savez i Afrika također imaju veliki, netaknuti potencijal. 2000. svjetska instalirana snaga MHE je bila oko 37 GW. Samo 2005. porast od 8 % u odnosu na 2004. i tada je iznosila 66 GW, što je porast u odnosu na 2000. za čak 78%!. Više od 50 % u Kini (38.5 GW), slijedi Japan s 3.5 GW, te SAD s 3 GW. Ipak, to je u odnosu na svjetsku potrošnju primarne snage (15 TW) samo oko 0,5%, a u svjetskoj proizvodnji električne energije (2006.) oko 5,12 %.
Europa je druga u svjetskom doprinosu u proizvodnji električne energije iz malih hidroelektrana, odmah iza Azije. Hidroenergija ima oko 84% udjela u ukupnoj proizvodnji električne energije iz obnovljivih izvora u EU-27 i oko 13% ukupne proizvodnje električne energije u EU-15. 2001. male hidroelektrane su u EU-15 doprinijele oko 2% u ukupnoj proizvodnji električne energije, te oko 9% u ukupnoj proizvodnji električne energije iz obnovljivih izvora energije. MHE broje oko približno 4.6% ukupne hidroenergetske proizvodnje u novim članicama Europske unije i Turskoj. Niti jedan od drugih obnovljivih oblika energije (vjetar, biomasa, fotonaponske ćelije i sl.), u tim zemljama, se ne može mjeriti s malim hidroelektranama. EU-15: u pogonu oko 14000 MHE s prosječnom instaliranom snagom od 0.7 MW. Nove članice: EU-10 imaju oko 2800 MHE, prosječne snage 0.3 MW, Rumunjska, Bugarska i Turska oko 400 MHE, prosječne snage 1.6 MW.
Povijest
Iako se energija rijeka i potoka u Hrvatskoj koristila tisućama godina (za pogon mlinova i sl.), sustavna istraživanja mogućnosti za njezino iskorištavanje u hidroenergetske svrhe u malim hidroelektranama na području Hrvatske započela su tek 1980. godine. Jedan od tih vodotokova na kojem postoje brojne mogućnosti za izgradnju malih hidroelektrana pregradnjom postojećih ili napuštenih mlinova (vodenica) je rijeka Mrežnica. Njezina ukupna duljina iznosi 64 km, visinska razlika 148 m, a prosječni godišnji protok 34 m3/s. Ono po čemu je Mrežnica najpoznatija su čak 93 sedrena slapa između kojih su stvoreni ujezereni dijelovi rijeke. Na čak 49 tih slapova tijekom povijesti ljudi su izgradili vodenice za pogon mlinova, a kako je danas najveći dio tih mlinova napušten ili zapušten, postoje velike mogućnosti za njihovu pregradnju u male hidroelektrane.
Popis malih hidroelektrana u RH (izvor: "MAHE: program izgradnje malih hidroelektrana: prethodni rezultati i buduće aktivnosti", 1998.) :
Stanje korištenja MHE u Hrvatskoj
Postojeći modeli i programi za planiranje i izgradnju EES-a potcjenjuju ulogu malih hidroelektrana u sustavu i gospodarstvu prvenstveno zbog toga što njihovu ulogu vrednuju prvenstveno kroz snagu objekta. Postojeća metodologija planiranja izgradnje MHE pokazala se neosjetljivom na suvremene zahtjeve za zaštitom prirode i okoliša te kulturne baštine. Važeća zakonska regulativa ne prepoznaje objekte MHE na adekvatan način, pa su procedure za dobivanje dozvola i suglasnosti dugotrajne i složene, kao da se radi o znatno većim i opsežnijim projektima. U našoj zemlji vrlo mali broj MHE je u pogonu, pogotovo ako se vrši usporedba sa susjednim zemljama (Slovenija, Austrija, ...).
Istraživanje potencijalnih lokacija za MHE u Hrvatskoj uključuje: mjerenje protoka tijekom godina, određivanje krivulje trajanja protoka, ispitivanje izvedivosti i cijene projekta, princip diskvalificiranja lokacije uz minimiziranje ulaganja, hidrologija, ekologija, prostorni planovi, utjecaj na kulturnu baštinu i život...
U Hrvatskoj od 77 lokacija isključeno je 52: 33 (prostorno planska ograničenja), 18 (zaštita okoliša i kulturna baština), dvije lokacije su spojene u jednu novim rješenjem. Preostalo 25 lokacija (77 -> 32 MW ⇒ 25 -> 7,8 MW).
Francisco Javier Mina (razvrstavanje)
Francisco Javier Mina ima više značenja:
Pegla
mini|Električna parna pegla Pegla je kućni aparat u domaćinstvu koji služi za peglanje, odnosno ispravljanje odeće koja se posle pranja izgužva. Sastoji se od glatke, prethodno zagrejane površine kojom se pegla.Upotreba
Pre peglanja veša, ako se isti presušio, dobro je navlažiti ga da bi se lakše peglao. Treba paziti na propisanu temperaturu jer naročito sintetika i vuna mogu biti oštećeni previsokom temperaturom. Takođe, treba se čuvati opekotina. Za peglanje se najčeše koristi daska za peglanje ali može i bilo koja druga ravna površina prekrivena ćebetom ili nekom drugom tkaninom. Za peglanje štofova koristi se i vlažna krpa koja se stavlja preko predmeta koji se pegla da se isti ne bi isvetlao. Današnje pegle rade na struju, ali tokom istorije bilo je različitih modela sprava za peglanje veša. Ranije su pegle bile od teškog metala (bronze) sa drvenom drškom i u njih se stavljao žar. Kasnije su pravljene električne pegle sa običnim metalom da bi danas električne pegle imale dodatak za paru i oblogu od teflona.
Roljka
mini|200p|Pegla na žar od uglja Roljka se koristila u Vojvodini. Donji deo je bio drveni sto dimenzija približno 1 -{x}- 3 metra. Na stolu su se nalazile dve velike drvene oklagije (prečnika oko 15 -{cm}-) na koje bi se namotavao veš. Na to bi dolazio drveni sanduk napunjen kamenjem koji bi se stavio na dve oklagije sa vešom. Dve osobe su „rolale“ veš tako što bi sanduk vukle preko valjkova koji bi se kotrljali. Na kraju posle 10-20 „rolanja“ jedna osoba bi povukla sanduk ka sebi i sistemom „vage“ oslobodila jednu od oklagija. Druga osoba bi skinula veš i savila nov za rolanje. Rezultati su bili izvanredni.
Ugalj
Pegla na ugalj (ili ćumur) je iznad ploče za peglanje imala prostor u koji bi se stavljao žar. Pegla bi se s vremena na vreme raspaljivala tako što bi peglerka mlatila rukom da vazduh uđe u kućište i raspali poluugasli žar. Ugljen-monoksid kao posledica ovakvog peglanja je redovno izazivao glavobolju.
Zemni gas
U velikim evropskim metropolama (na primer Budimpešta), gde je davno uveden zemni gas gumeno crevo koje dovodi gas na šporet bi se skinulo, zapalio plamen i koristile bi se po dve pegle za peglanje. Jednom bi se peglalo a druga bi se grejala. Kada se prva pegla ohladi, onda bi se uzimala druga pegla.
obične pegle na struju koje imaju pored navedenih delova gajtan sa utičnicom u regulator temperature. Ali postoje i pegle na paru u koje se povremeno sipa voda. Postoje i bezgajtanske pegle tj. pegla nema gajtan a zagrevanje se vrši kada se pegla spusti na posebno ležište gde se priključi pod napon. ==
Valjci
Valjci za peglanje su sprave koje imaju valjak koji se okreće i oblikovanu ploču koja se spušta na valjak u pokretu. Ploča se naravno greje na isti način kao i pegla. Pokretanje valjka i spuštanje ploče na predmet koji se pegla se postiže nožnom pedalom. Ovaj način peglanja je vrlo efikasan kad su u pitanju ravni, veliki komadi veša.
Prese
Prese za peglanje se koriste u fabrikama i radnjama za hemijsko čišćenje. Ovde se jednostavno velika zagrejana ploča spušta pod povećanim pristiskom na predmet koji se pegla. Koristi se i vodena para za omekšanje materijala. Postoji varijanta i za kućnu upotrebu.
Freie Wähler
Freie Wähler (FW ili FWG) je izraz kojim se u Njemačkoj označava oblik političkog djelovanja, ili, preciznije, sudjelovanja u izborima u kome se određena lista natječe bez da je prethodno registrirana kao politička stranka. Pri tome se kao alternativni oblik koristi "registrirano udruženje" Eingetragener Verein (e.V.), odnosno "udruženje građana". FW se najčešće sreće na lokalnim izborima, odnosno izborima za gradska vijeća i gradonačelnike u, te je najviše uspjeha imala ruralnim sredinama Južne Njemačke, gdje birači preferiraju lokalne odluke donositi bez miješanja etabliranih političkih stranaka.
Posljednjih godina se koncept FW proširio i na višu razinu, odnosno biračima služi za antiestablishmentsko i antipolitičko protestno glasanje. Godine 2008. je na izborima za pokrajinsku skupštinu Bavarske 10,2 % glasova uspjela osvojiti FW lista na čelu sa bivšom članicom CSU Gabriele Pauli.
Na posljednjim izborima za Evropski parlament je FW lista u Njemačkoj osvojila 1,46 % glasova temeljem čega je u EP kao njena zastupnica ušla Ulrike Müller, koja se priključila liberalnoj grupi Savez liberala i demokrata za Evropu (ALDE).
Tawehash
Tawehash (Taovaya, Towash, Teguayos, Toayas, Taouaizes, Tahuayases, Aijados), pleme Caddoan Indijanaca s donjeg toka rijeke Canadian u današnjoj Oklahomi, gdje ih 1719. zajedno s grupama Tawakoni i Yscani nalazi Jean Baptiste Bénard de la Harpe. Prema profesoru Edward B. Jelksu oni su grupa Wichita Indijanaca (po nekima pripadnici konfederacija Wichita) čije je porijeklo u Kansasu i južnoj Nebraski, odakle su ih u južnu Oklahomu i sjeverni Teksas potisnuli ratoborni Osage i Komanči. Nakon susreta s la Harpeom Taovaye do ne kasnije 1759. žive u manje-više permanentnim selima na gornjem Red Riveru blizu sadašnjeg Spanish Forta, 'ghost town' (grad duhova) u okrugu Montague. Taovaye su jedan od  'naroda sa sjevera'  "Nations of the North" što su Španjolcima zadali grdnih nevolja u 18. stoljeću, učestvujući 1758. u napadu na misiju San Sabá de la Santa Cruz. Mir sa Španjolcima zaključen je 1772. uz veliki napor Athanase de Mézièresa. Njihovih potomaka ima među današnjim Wichitama u Oklahomi. Njihov odlazak u Oklahomu rezultat je ugovora kojega 1835. potpisuju sa SAD-om. Isti ugovor potpisuju i njihovi rođaci Wichite.
Ime
Naziov Tawehash je nepoznatog značenja.
Jezik
Jezik kojim su govorili srodan je jezicima plemena Wichita, Tawakoni, Waco i Yscani.
Etnografija
Taovaya-ekonomija slična je drugim plemenima prerijskog područja, i počiva na agrikulturi i lovu na bizona. Naselja su permanentna, i u njima se zadržavaju cijelo vrijeme, osim u sezonsko vrijeme lova na bizone, kada se organizira lov na ovu životinju. Lijepe i detaljne opise njihovog života ostavio je De Mézières, koji kaže da sade velika polja kukuruza, graha, raznih tikava i duhana. Tawehashi su uzgajali dovoljne količine ovih kultura da su mogli trgovati s Komančima za konje.
Romy Schneider
Biografija
Rodila se u Beču kao Rosemarie Albach- Retty. Obitelj joj je bila vezana za glumu. Majka, otac i baka s oeve strane bili su u tom poslu. Nakon što su joj se roditelji razveli 1945. godine, brigu o njoj i bratu Wolfiju preuzima majka Magda. Romy je debitirala na filmu djelom "Djevojaštvo kraljice" iz 1954. godine. Imala je samo 15 godina. Taj film govori o mladosti britanske kraljice Viktorije, s posebnim naglaskom na njen prvi susret s princom Albertom iz kuće Saxe-Coburg. Tada prvi put portretira kraljevsku ličnost. Iduća njena tri filma bave se caricom Elizabetom od Austrije poznatijom kao "carica Sissi".
Majka i očuh nadgledali su njenu karijeru. Mislila je da očuh ima nenormalan interes za nju. Izazvala je nacionalni skandal kada se zaručila za Alaina Delona 1959. godine. Otišla je u Francusku. Delon ju je ostavio 1963. godine, ne oženivši je. Imala je i kratki izlet u Hollywood. Vladala je francuskim filmom 1970-ih godina. Za jedan nastup u filmu kojeg je režirao Luchino Visconti kostime joj je napravila Coco Chanel.
Стари Ђуровац
Стари Ђуровац је насеље у Србији у општини Прокупље у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 15 становника (према попису из 1991. било је 28 становника).
Romy Schneider
Biografija
Visconti ju je i upoznao s Delonom. Udavala se dva puta. Imala je sina Davida(1966.-1981.) i kćer Saru.(1977.) Prvi muž joj je nakon razvoda počinio samoubojstvo, a od drugog se razvela. Kad joj je sin David umro u 14. godini 1981. počela je jako puno piti, što ju je i došlo glave.
Стари Ђуровац
Демографија
У насељу Стари Ђуровац живи 15 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 65,6 година (63,1 код мушкараца и 67,8 код жена). У насељу има 10 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,50.
Romy Schneider
Biografija
Umrla je u 43. godini od srčarnog zastoja u svom pariškom stanu. Pretpostavljalo se da je počinila samoubojstvo uzevši smrtonosni koktel alkohola i tableta za spavanje. Obdukcija nikad nije izvršena.
Salaiola, Grosseto
Salaiola je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 737 m.
Bose–Einsteinov kondenzat
mini|250p|Shematični prikaz Boze-Ajnštajnove kondenzacije
Boze-Ajnštajnov kondenzat (engl. BAC) se smatra petim agregatnim stanjem supstancije, pored tečnosti, gasova, čvrstog stanja i plazme. Boze-Ajnštajnov kondenzat se dobija hlađenjem vrlo razređenog gasa bozonskih čestica do temperature koja je veoma bliska apsolutnoj nuli (-273,15 °C odnosno 0K).
Opis
Boze-Ajnštajnov kondenzat nastaje hlađenjem gasa izuzetno niske gustine (oko sto hiljaditog dela gustine normalnog vazduha) do veoma niskih temperatura bliskih temperaturi apsolutne nule. Smanjenjem temperature atoma, smanjuje se njihova kinetička energija. Na temperaturi apsolutne nule, njima ne preostaje baš nikakva energija za kretanje i oni mogu da zauzimaju samo najniže energetsko kvantno stanje. Za razliku od fermiona koji moraju da zadovoljavaju Paulijev princip isključenja, taj princip se ne odnosi na bozonske čestice (kao što su atomi, fotoni, itd.), te će se na temperaturi apsolutne nule svi bozoni naći u potpuno istom kvantnom stanju, gde će se tretirati kao apsolutno nerazlučive identične čestice u skladu sa Boze-Ajnštajnovom statistikom koju bozoni kao čestice zadovoljavaju. Pošto će se veliki broj bozona naći u potpuno istom kvantnom stanju, sistem će ispoljiti makroskopske efekte.
Istorija
desno|mini|250px|Podaci o raspodeli brzine (3 prikaza) gasa atoma [[rubidijuma, čime se potvrđuje otkriće nove faze materije, Boze–Ajnštajnovog kondenzata. Levo: neposredno pre pojave Boze–Ajnštajnovog kondenzata. Centar: neposredno nakon pojave kondenzata. Desno: nakon daljeg isparavanja, ostavljajući uzorak skoro čistog kondenzata.]]
Boze je prvi formulisao ideju o svetlosnom kvantu, koji se sada zove foton, tako što je izveo Plankov zakon kvantne radijacije bez korišćenja klasične fizike, a nakon toga tu ideju preuzima i Ajnštajn. Ajnštajn je bio impresioniran, preveo je Bozeov rad sa engleskog na nemački jezik i objavio ga u časopisu Zeitschrift für Physik 1924. godine. (Verovalo se da je Ajnštajnov rukopis bio izgubljen, ali je pronađen u biblioteci Lajdenskog univerziteta 2005. godine.) Ajnštajn je zatim proširio Bozeove ideje na materiju u dva druga članka. Rezultat njihovih napora je koncept Bozeovog gasa, u kome važi Boze-Ajnštajnova statistika, kojom se opisuje statistička distribucija identičnih čestica sa celobrojnim spinom, sada zvanim bozoni. Bozonima, koji obuhvataju foton, kao i atome kao što je helijum-4, dozvoljeno je da dele kvantno stanje. Ajnštajn je predložio da bi hlađenje bosonskih atoma na veoma nisku temperaturu prouzrokovalo da padnu (ili da se „kondenzuju”) u najniže dostupno kvantno stanje, što dovodi do novog oblika materije.
Godine 1938. Fric London predložio je Boze-Ajnštajnov kondenzat kao mehanizam superfluidnosti za 4He i za superprovodnost.
Dana 5. juna 1995. godine, prvi gasoviti kondenzat su proizveli Erik Kornel i Karl Viman na Univerzitetu Kolorada u Bolderu u laboratoriji NIST–JILA, u gasu atoma rubidijuma ohlađenog na 170 nanokelvina (nK). Ubrzo nakon toga, Volfgang Keterle sa MIT je demonstrirao važna svojstva kondenzata. Za njihova dostignuća Kornel, Viman i Keterle su dobili Nobelovu nagradu za fiziku 2001. godine.
Mnogi izotopi su uskoro kondenzovani, zatim molekuli, kvazi-čestice i fotoni 2010. godine.
Bivio Mortola, Caserta
Bivio Mortola je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 567 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Erpolzheim
Erpolchajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 48 opštinskih središta okruga Bad Dirkhajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.330 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7332015.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Dirkhajm Erpolchajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Dirkhajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 100 metara. Površina opštine iznosi 3,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.330 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 369 stanovnika/km².
MS Adventure of the Seas
MS Adventure of the Seas je norveško-američki brod za krstarenje, izgrađen 2001. u finskom brodogradilištu Kvaerner Masa-Yards (današnji STX Europe) u gradu Turku, za kompaniju Royal Caribbean International. Treći izgrađeni brod iz klase Voyager.
Izgradnja
Kao i ostali brodovi klase Voyager, Adventure of the Seas projektiran je u uskoj suradnji Royal Caribbeana i brodogradilišta Kvaerner Masa-Yards. Izgradnja je započela 1998., te je iz doka isplovio 5. siječnja 2001., dok su pokusne vožnje održane rujna 2001. Premda su ostali brodovi klase Voyager, Voyager of the Seas, Explorer of the Seas i Navigator of the Seas u svoje vrijeme bili najveći brodovi na svijetu, radi nešto manje tonaže Adventure of the Seas nije preuzeo taj primat. Isporučen je naručitelju 26. listopada 2001., dok je ceremonija krštenja obavljena u New Yorku 8. studenoga. Na prvo putovanje isplovio je 18. studenoga 2001. Cijena izgradnje bila je 500 milijuna američkih dolara.
Tehničke karakteristike
Adventure of the Seas dugačak je 310,90 m i širok 47,95 m. Plovi brzinom od 22,5 čvorova (42 km/h), što omogućavaju 6 Wärtsilä 12V46C dizel motora, ukupne snage 75 600 kW (101 381 ks). Potisak omogućavaju 3 Asea Brown Boveri (ABB) Azipod pogonske elektro-gondole - jedna fiksna, dvije azimutne, ukupne snage 42 MW. Brod također raspolaže s 4 Rolls-Royce/Kamewa pramčana potisnika radi lakšeg manevriranja u lukama.
Interijeri
mini|180px|lijevo|Glavni salon Adventure of the Seas raspolaže s 15 paluba, ukupno 1557 kabina od kojih 1077 (69%) s pogledom na more, 757 (49%) s balkonom i 138 (9%) s pogledom na unutrašnji Royal Promenade. Najveći apartman, Royal Suite, prostire se na 110 m², ne računajući balkon s 15 m². Kapacitet putnika je 3114, ili 3840 pri maksimalnoj popunjenosti, što zajedno s posadom od 1180 čini ukupno 5020 ljudi na brodu. Također se ističu 120 m dugačka, 9 m široka i četiri palube visoka središnja šetno-trgovačka paluba (Royal Promenade) oko koje su koncentrirani glavni restorani, trgovački i zabavni centri. Na svakom kraju promenade, kroz 11 paluba uzdiže se atrij s panoramskim dizalima. Brod također raspolaže s kazalištem za 1350 gledaoca. Putnicima je namjenjen niz atrakcija i zabava, među kojima se ističu klizalište na ledu, košarkaška dvorana i zid za planinarenje.
Destinacije
Od 2001., Adventure of the Seas bazira u San Juanu na Portoriku odakle tjedno isplovljava na četverodnevna do sedmodnevna krstarenja, tijekom kojih pristaje u Oranjestad na Arubi; Willemstad na Curaçau; Roseau u Dominici; Charlotte Amalie i Saint Croix na Američkim Djevičanskim Otocima; Bridgetown na Barbadosu; Castries u Svetoj Luciji; Saint John's na Antigvi i Barbudi i Philipsburg, na Svetom Martinu. Dio sezone također bazira i u španjolskim gradovima Málagi i Barceloni, odakle isplovljava za Palmu de Mallorcu, Ibizu i Tenerife u Španjolskoj, Ajaccio, Toulon i Marseille u Francuskoj i Funchal na Portugalskoj Madeiri.
Provincia, Cabo Corrientes
Provincia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cabo Corrientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1145 m.
Francisco May (razvrstavanje)
Francisco May ima više značenja:
Belén Grande, San Andrés Tuxtla
Belén Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Andrés Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 636 m.
Walther Meissner
Walther Meissner (Berlin, 16. prosinca 1882. – München, 15. rujna 1974.), njemački fizičar. Studirao strojarstvo, zatim matematiku i fiziku u Berlinu kod Maxa Plancka, radio u Državnom zavodu za fiziku i tehniku u Berlinu. Bavio se fizikom niskih temperatura, te je u razdoblju od 1922. do 1925. konstruirao, kao treći u svijetu, uređaj za ukapljivanje helija. Godine 1933. s njemačkim fizičarom Robertom Ochsenfeldom (1901. – 1993.) otkrio je učinak izbacivanja magnetskih polja iz supravodljivog materijala (Meissner-Ochsenfeldov učinak ili Meissnerov učinak) na temperaturama nižima od kritične, na kojima se supravodljivost pojavljuje. Godine 1965. osnovao je Središnji institut u Garchingu, koji od 1982. nosi njegovo ime.
Supravodljivost
mini|lijevo|250px|[[Magnet koji lebdi iznad supravodiča zbog Meissnerovog učinka.]] Supravodljivost je stanje pojedinih tvari koje se na niskim temperaturama očituje u nestanku njihova električnoga otpora, prolasku električne struje kroz tanku izolatorsku barijeru unutar njih bez električnoga otpora (Josephsonov učinak - Brian Josephson) i lebdenju magneta iznad njihove površine (Meissnerov učinak - Walther Meissner). Supravodǉivost je kvantnomehanička pojava i ne može se objasniti klasičnom fizikom. Tipično nastaje u nekim materijalima na jako niskim temperaturama (nižim od -200 °C).
Supravodljivo stanje određuju tri čimbenika svojstvena svakoj tvari: kritična temperatura, kritična magnetska indukcija i kritična gustoća električne struje. Ako je samo jedan od tih triju čimbenika veći od kritične vrijednosti, tvar ne može biti u supravodljivom stanju. Supravodiči se mogu podijeliti na:
Palmitoleinska kiselina
Palmitoleinska kiselina ((Z)-9-hekaadecenoinska kiselina) je omega-7 mononezasićena masna kiselina sa formulom CH3(CH2)5CH=CH(CH2)7COOH koja je čest sastojak glicerida ljudskog masnog tkiva. Ona je prisutna u svim tkivima, ali se u većim koncentracijama nalazi u jetri. Ona se biosintetiše iz palmitinske kiseline dejstvom enzima delta-9 desaturaza.
Izvori
Palmitoleinska kiselina se skraćeno naziva 16:1∆9. Prehrambeni izvori palmitoleinske kiseline obuhvataju niz životinjskih ulja, biljnih ulja, i ulja morskog porekla. Ulje macadamija (Macadamia integrifolia) i ulje morske pasjakovine (Hippophae rhamnoides) su botanički izvori visokih koncentracija, koji sadrže 17% i 40% palmitoleinske kiseline, respektivno.
Kaleb od Aksuma
Kaleb (fl. 520), poznat i kao Ella Asbeha ili Ella Atsbeha, bio je kralj Aksuma, kasnije slavljen kao kršćanski svetac. Predstavlja najpoznatijeg i najbolje dokumentiranog od svih aksumskih kraljeva. Poznat je prije svega zbog invazije današnjeg Jemena, koje su potakli progoni tamošnjih kršćana od strane himjarskog kralja i jevrejskog preobraćenika Du Nuvasa. Aksumska vojska je s Kalebom na čelu prešla Crveno more i porazila Du Nuvasa koji je po predaji izvršio samoubistvo. Askumska vlast na Jemenom je, međutim, kratko trajala jer se protiv Kaleba pobunio tamošnji guverner Abraha. Nakon pokušaja da povrati vlast, Kaleb je sa Abrahom sklopio sporazumom temeljem koga je Abraha Kalebu plaćao danak i priznao kao svog sizerena.
Prema etiopskoj predaji je Kaleb abdicirao sa prijestolja kako bi se povukao u manastir.
Iako je Kaleb bio mijafizit, kasnije su ga kao sveca priznale halkdonske (dijafizitske) crkve.
Tenja
Tenja je prigradsko naselje jugoistočno od Osijeka, prema broju stanovnika treće po veličini u Hrvatskoj.
Istorija
U drugoj polovici 19. stoljeća Tenja je pripala općini Sarvaš, a 1889. postala je samostalna upravna općina s Antunovcem u kotaru osječkom. Naselje se do 20. siječnja 1914. zvalo Tenje, kada je naziv promijenjen u Tenja. Poslije 1918., u duhu agrarne razdiobe, na područje Tenje, osobito na zemljišta veleposjednika, naseljavaju se srpski dobrovoljci iz Prvog svjestkog rata. Slično tome i poslije 1945. u naselje dolaze kolonisti iz Bosne i Hercegovine, kao i iz Banije, Like, Korduna i drugih dijelova Hrvatske.
Pravoslavni vjernici u Tenji imaju svoju parohiju od 1761. godine, a matične knjige vode od 1774. Pravoslavni hram posvećen je Prenosu mošti sv. Nikole kojega štuju i katolici. Za katolike u Tenji brinuli su se franjevci iz Osijeka. 1754. podignuta je drvena kapela posvećena sv. Ani. Krajem 18. stoljeća Tenja je postala filijala katoličke župe u Donjem gradu u Osijeku, dok je katolička župa u mjestu podignuta 1975. godine.
Za vrijeme Domovinskoga rata, južni dio Tenje bio je jedno od središta pobune protiv hrvatske vlasti. Preostali dio naselja okupiran je 6. prosinca 1991. Tenja je postupno vraćena pod ustavno-pravni poredak Republike Hrvatske tijekom procesa mirne reintegracije hrvatskog Podunavlja.
Kultura
U Tenji je osnovano Kulturno-umjetničko društvo "Josip Šošić" 2002. godine.
Od 2004. godine u Tenji se prvi vikend u rujnu održava smotra folklora pod nazivom "Slavonijo u jesen si zlatna" u organizaciji KUD-a "Josip Šošić". Također u organizaciji KUD-a u veljači se održava manifestacija Pokladno jahanje. Tako KUD pridonosi očuvanju hrvatske kulturne baštine i tradicijskih običaja Slavonije u Tenji. Također pri KUD-u djeluje i Radionica za izradu tradicijskog "ruva" gdje se svi zainteresirani mogu naučiti izradi zlatoveza, šlinge, veza, te obnavljanju i održavanju narodnih nošnji. Također, u Tenji postoji i SKUD "Sveti Sava", osnovano 2007.godine. Zasnivajući svoj rad na tradicionalnim oblicima narodne umjetnosti, društvo nastoji da igru, pjesmu, nošnju, običaje i kulturu Srba sačuva od zaborava i očuva srpski identitet na području Republike Hrvatske. Društvo tradicionalno izvodi Svetosavski koncert i Đurđevdanski uranak, a organizatori su i folklornog festivala nacionalnih manjina grada Osijeka koji se održava svake godine i čiji je pokrovitelj sam grad Osijek.
Stanovništvo
Popis 2011.
Popis iz 1991.
Wonder Woman (film, 2017)
Wonder Woman je američki science fiction pustolovni film snimljen 2017. godine u režiji Patty Jenkins. Predstavlja adaptaciju istoimenog stripa, odnosno četvrti dio ciklusa filmova o superherojima DC Extended Universe. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Gal Gadot, je Diana, amazonska princeza. Radnja se događa pred kraj Prvog svjetskog rata i prikazuje kako sticajem okolnosti napušta sakriveni otok Themyscira kako bi pokušala spriječiti njemačkog generala Ericha von Ludendorffa (čiji lik tumači Danny Huston) da predstojeći poraz preduhitri korištenjem apokaliptičnog tajnog oružja. Wonder Woman je postigao izuzetan uspjeh ne samo kod publike, nego i kod kritike, a što je prvi takav slučaj u historiji ciklusa DC Extended Universe. To se često tumači ne samo njegovom izuzetnom kvalitetom, nego i time da je bio prvi visokobudžetni superherojski film čiji je protagonist žena, a zbog čega je stekao posebnu naklonost feminističkih krugova.
Radnja
Nakon što se pojavila u filmu Betmen protiv Supermena: Zora pravednika, superjunakinja Čudesna žena (Gal Gadot) dobila je svoj film. Pre nego je postala Čudesna žena, bila je Dajana, princeza Amazonki, obučena da bude nepobediva ratnica. Odrasla je na zaštićenom rajskom ostrvu Temiskira, na kojem žive samo žene. Akcija kreće kada se američki pilot (Kris Pajn) sruši na njihovu obalu i ispriča priču o masivnom sukobu u spoljnom svetu. Dajana tada napušta svoj dom, uverena kako može zaustaviti sukob. U borbi protiv muškaraca, Dajana će otkriti svoju najveću snagu i svoju sudbinu.
Kabala
thumb|200px|Naslovna strana [[Zohara iz 1558.]] Kabala (hebr. קַבָּלָה‎ – „predanje“, „tradicija“, „primiti“, „prihvatati“) je mistična struja i filozofski sistem u judaizmu.
Koncepti
Kabala pokušava da ezoteričnim učenjima definiše Tanah i objasni halahu. Kabala je između ostalog učenje o odnosu Boga i stvorenog sveta, o postojanju dobra i zla i o upotrebi svetih imena. Prema Kabali postoje 72 imena za Boga, a univerzum je sastavljen od četiri dimenzije bića.
Kabala uči da je smisao života primati radost i ispunjenje koje je Bog ljudima namenio. Da bi čovek otklonio sve negativne stvari koje ga od toga razdvajaju, potreban je duhovni napor. Kabalu karakteriše okrenutost ka unutrašnjem – pronalasku svetog božanskog u unutrašnjim dubinama svih stvari. Prožeta je i magijskom praksom.
Primarni tekstovi
Kabala smatra da Biblija u sebi krije sve tajne univerzuma, ali je ne izučava bukvalno kao knjigu zapovesti i zabrana. Kabala sadržava i mnoge predaje iz Talmuda. Prva kabalistička knjiga je Sefer Jecirah (Knjiga stvaranja, Postanak), napisana u 3. veku, koja objašnjava stvaranje sveta putem mistične simbolike deset brojeva i 22 slova hebrejske azbuke. Pre toga, učenje se prenosilo usmeno.
Najvažniji izvor kabalističkih učenja je Zohar, komentar Biblije nastao u 13. veku, koji je pisan kao razgovor između grupe prijatelja, učenika i duhovnih učitelja. thumb|200px|Kabalističko drvo deset sefira Druga važna knjiga je Sefer habahir ili Bahir (Knjiga sjaja) prvi put izdata u Provansi 1174. godine, koja govori o tome da šta god se dešava „ovde“ dešava se i „tamo“, u Bogu, i da sve što postoji „ovde“ predstavlja različite beskonačne modalitete Boga i nosi različita božanska imena.
Drvo deset sefirota
i donje:
Ovo se zove drvo deset sefirota ili sefira. Sefiroti se aktiviraju izgovaranjem Božjih imena na hebrejskom, vizualizacijom arhetipova vezanih za svaki pojedini sefirot, i različitih boja koje aktiviraju energije pojedinih sefirota.
Drvo života
Drvo života u Kabali objašnjava put do Boga. Sastoji se od tri stuba: desnog – ženskog, levog – muškog i srednjeg stuba. Poklapa sa delovima ljudskog tijela – najviši sefirot odgovara glavi, najniži stopalima, srednji pleksusu, itd. Drvo života čini osnov svih kabalističkih magijskih rituala. Magijska praksa se odvija od najvišeg sefirota prema najnižem, dok se meditacijska praksa odvija obrnuto, od najnižeg prema najvišem.
Prema Kabali, svrha meditacijskih tehnika je razviti lične sposobnosti, a magijska praksa menja i stvara svet.
Istorija
Kabala je nastala na osnovu usmenih predanja a pod tim imenom je ustoličena među Jevrejima u 12. veku. Kabala je pod jakim uticajem gnosticizma, neoplatonizma i sufizma. Najveću popularnost je doživela u 16. veku kada su je njeni zagovornici proširili ne samo po Evropi, već i među Jevrejima pod turskom vlašću.
Prema tradicionalnom verovanju, Kabala je nastala još u Edenu.
Kabala danas
thumb|200px|Kabalistički centar u Los Anđelesu Kabalu u moderno vreme predvodi više organizacija koje su izrasle iz hasidizma, na primer Bnej baruh. Ova organizacija predstavlja kabalistička učenja po Jehudi Ašlagu, koga mnogi smatraju najvećim kabalistom 19. veka i koji je izradio metod studiranja koji je smatrao najpogodnijim za modernog čoveka.
U poslednje vreme intersovanje za Kabalu pokazuju i nejevreji i estradne ličnosti.
Yuan Cha
Yuan Cha (元叉) (? -525), kurtoazno ime Bojun (伯雋), nadimak Yecha (夜叉), bio je službenik na dvoru kineske/Xianbei dinastije Sjeverni Wei, koji je od 520. do 525. vladao kao regent malodobnom caru caru Xiaomingu. Bio je u dalekom srodstvu sa carem Daowuom, osnivačem dinastije, a u službi je napredovao zahvaljujući braku sa sestrom carice majke Hu, koja je nakon muževe smrti vladala kao regentica. Nakon što je došao u sukob sa caričinim ljubavnikom Yuan Yijem (元懌), godine 520. je organizirao puč prilikom koga je Yuan Yi ubijen, a carica majka stavljena u kućni pritvor. Njegova petogodišnja vladavina je, pak, obilježena korupcijom i nesposobnošću, a što se odrazilo kroz niz vojničkih i seljačkih ustanaka. Carica majka Hu je iskoristila priliku da 525. organizira kontra-puč prilikom koga je Yuan Cha svrgnut. Ispočetka ga je mislila zadržati na životu, ali Yuan Chaova nepopularnost ju je prisilila da naredi Yuan Chaovo pogubljenje.
WYSIWYG
desno|mini|300px|WYSIWYG program na lijevoj strani. Na desnoj strani program koji koristi [[LaTeX za formatiranje dokumenta]] WYSIWYG je engleska skraćenica za What You See Is What You Get, ili u prijevodu šta vidiš je šta dobiješ. Ova skraćenica se koristi prvenstveno u računarstvu za opisivanje sistema u kojima je sadržaj za vrijeme pravljena istog prikazan na veoma sličan način kao i konačni prikaz sadržaja. Konačni prikaz sadržaja može biti ispisan dokument ili web stranica.
Uređivači HTML-a
Programi za uređivanje mrežnih stranica koji imaju svojstvo WYSIWYG:
Palmitinska kiselina
Palmitinska kiselina, ili heksadekanska kiselina u IUPAC nomenklaturi, je jedna od najrasprostanjenijih zasićenih masnih kiselina nađenih u životinjama i biljkama. Njena molekulska formula je CH3(CH2)14COOH. Kao što proističe iz imena, ona je glavna komponenta ulja dobijenog iz palmi (palmino ulje, ulje palmine koštice i kokosovo ulje). Reč palmitinska potiče od reči, sa značenjem srž palme.
Palmitinsku kiselinu je otkrio Edmond Fremi 1840. kao proizvod saponifikacije palminog ulja. Maslac, sir, mleko i meso takođe sadrže ovu masnu kiselinu. Palmitatima se nazivaju soli ili estri palmitinske kiseline. Palmitinski anjon se može detektovati na neutralnim pH vrednostima.
Hidrogenacija palmitinske kiseline daje cetil alkohol.
Biohemija
Palmitinska kiselina je prva masna kiselina proizvedena tokom lipogeneze (sinteze masnih kiselina) i iz nje se nastaju duže masne kiseline. Palmitat formira negativnu povratnu spregu sa acetil-CoA karboksilazom (ACC) koja je odgovorna za konvertovanje acetil-CoA u malonil-CoA koji se koristi za dodavanje na rastući acil lanac, čime sprečava dalje formiranje palmitata. U biologiji se neki proteini modifikuju dodavanjem palmitoil grupe u procesu palmitoilacije. Palmitoilacija je važna za membransku lokalizaju mnogih proteina.
Napalm
Derivati palmitinske kiseline su bili korišćeni u kombinaciji sa naftom tokom Drugog svetskog rata za proizvodnju napalma (aluminijum naftenat i aluminijum palmitat).
Campo de Aviación, Santa Cruz Itundujia
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2404 m.
Kaštel Sućurac
Kaštel Sućurac je jedno od sedam Kaštela, prvo po redu iz smjera Splita prema Trogiru. Nalazi se u sastavu grada Kaštela. Naselje je smješteno uz obalu Kaštelanskog zaljeva. Kaštel Sućurac administrativno je središte Grada Kaštela, a prema popisu iz 2001. godine imao je 6236 stanovnika.
Povijest
Nadbiskup Averaldo je 1488. godine tu sagradio svoj ljetnikovac a svoj konačni oblik kaštel je dobio 1509. godine. Najstariju jezgru Sućurca čini sklop Kaštilica kojeg čini dvorište utvrđene palače - ljetnikovca na čijem se južnom zidu nalaze raskošno ukrašeni prozori u stilu visoke gotike i seoskih kuća. Za razliku od ostalih naselja ovdje je trg formiran na južnoj strani ljetnikovca. Danas se na njemu nalazi izložbeni prostor "Podvorje" u kojem se čuva dio arheoloških nalaza iz gutalja. Od stare župne crkve sagrađene u 16. st. ostao je samo zvonik jer je crkva 1943. godine, tijekom savezničkog bombardiranja, srušena.
U riznici nove župne crkve čuva se prijepis Trpimirove darovnice napisane 4.3. 852. u Bijaćima, ispred crkve sv. Marte iz 16. vijeka. Osim darovnice tu se još čuvaju kameni starosućurački luk, ostali kameni spomenici i dijelovi drvenih baroknih skulptura s oltara stare župne crkve te velik broj predmeta od zlata i srebra (uporabni crkveni predmeti i nakit - dio kaštelanske narodne nošnje).
Sjeverno od Kaštel Sućurca nalazi se župna crkva Gospe od Doca, danas poznatija kao Gospe na Hladi. Nelada je bila župna crkva naselja Sela. Još sjevernije, na obronku Kozjaka nalaze se ostaci predromaničke crkve sv. Jurja od Putalja koja potječe iz 9. st. i zadužbina je kneza Mislava. Od nje su sačuvani ulomci pleterne ornamentike. Nova crkva je sagrađena 1927. godine. Arheološkim istraživanjima provedenim oko crkve i na obližnjem groblju Gajina otkriven je prvo rimski, a zatim i prapovijesni sloj.
Na području naselja koncentrirano je jako industrijsko područje (cementna industrija, željezara, prerada kamena i drva). Također, na dijelu naselja nekad je bila aktivna i organskokemijska industrija ("Jugovinil", tvornica za proizvodnju i preradu PVC-masa), pa Kaštel Sućurac danas, uz Osnovnu školu "Knez Mislav", ima i laboratorije Kemijskog srednjoškolskog centra i Kemijsko-tehnološkog fakulteta iz Splita.
NFO
thumb|Primjer NFO-a .nfo (također .NFO i NFO, što je skraćenica za "info" ili "informaciju") je troslovni datotečni nastavak koji predstavlja tekstualne datoteke koje koriste ASCII ili prošireni ASCII, a daju informacije o ostalim pripadajućim datotekama. Osim teksta često sadržavaju i takozvani ASCII art.
NFO-i se mogu otvoriti u programima za obradu teksta te u posebnim programima za pregledavanje istih (NFO viewer).
Povijest
NFO datoteke je uveo izvjesni "Fabulous Furlough" iz PC organizacije The Humble Guys, ili THG. Spomenute organizacije su bile poznate i kao warez grupe. Prvi put NFO datoteka se koristila 1989. u THG-ovom izdanju PC igre Bubble Bobble. NFO-i su postajali sve popularniji zahvaljujući raznim drugim warez grupama, zbog čega su i danas rašireni na Usenetovima i peer-to-peer mrežama.
Humble Guysi su poslije pak postali demogrupa, te su uveli tradiciju NFO-a i u demoscene (prikaze kompjuterskih neinteraktivnih audiovizualnih prezentacija koje se odvijaju u stvarnom vremenu).
Sadržaj
NFO datoteke sadržavaju informacije o softveru, i nerijetko se asociraju s warez grupama koje ih koriste kako bi uključile priznanja za spomenuto izdanje softvera. Isto se tako koriste i u demoscenskim produkcijama, te uključuju priznanja, informacije o kontaktima, te sistemske zahtjeve.
Tijekom doma BBS-a bile su veoma česte, a ponekad i nužne. Tipična warez NFO datoteka bila je veoma dekorirana, te je obično uključivala veliki ASCII umjetnički logo, zajedno s informacijama o izdanju softvera i warez grupi. Nerijetko se koristio code page 437 (CP437) s proširenim setom ASCII znakova.
Prije uvođenja Windowsa 95, NFO datoteke su ponekad generirale animirani ASCII art (ANSI art), za što je, međutim, bilo potrebno da DOS shell (ljuska) učita ANSI.sys. Ako korisnikov kompjuter nije bio konfiguriran da učita ANSI.sys driver, za pregledavanje ANSI arta bila je potrebna konfiguracija i ponovno pokretanje kompjutera. Zbog toga je ANSI art bio mnogo rjeđi, a osim toga bilo ga je veoma teško uspjeti prikazati na PC-u s Windowsima 95, što je dovelo do njegovog još većeg pada u zastupljenosti.
I danas se NFO-i mogu naći u ZIP arhivama. U modernim warez NFO-ima, veliki ASCII umjetnički logo se često nalazi na samom vrhu, ispod ga pak slijedi tekst s informacijama, a umjesto starog code pagea 437 koristi se de-facto web standard ISO-8859-1/ISO-8859-15 ili Unicode UTF-8 znakovi.
Problemi s kompatibilnošću
Nekada sveprisutan ASCII code page 437 nikada nije bio čest na World Wide Webu te ga većina modernih računala (2007.) ne podržava, i zbog tog razloga stariji NFO-i se obično pogrešno prikazuju u suvremenim internetskim preglednicima i na operativnim sistemima (koji uglavnom više ne koriste code page 437). Kako bi se takve datoteke mogle "normalno" prikazati, potreban je softver koji podržava CP437 ili pretvorba.
System Information
Na Windowsima se datotečni nastavak .nfo asocira s Microsoftovim softverskim alatom System Information (msinfo32.exe). Spomenuti alat omogućuje korisniku opći pregled podataka o sistemu kao i detaljne informacije o njegovim hardverskim komponentama. Zbog datotečnog asociranja nastavka .nfo sa SI-om, Windowsi će probati otvoriti NFO te onda dojaviti korisniku grešku da je možda riječ o oštećenoj datoteci ili nekoj nekompatibilnoj sa SI-om.
Las Pailas, Amatepec
Las Pailas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Amatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 871 m.
Colonia Gabino Vázquez, Tlazazalca
Colonia Gabino Vázquez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tlazazalca.
Difesa, Isernia
Difesa je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Colonia Gabino Vázquez, Tlazazalca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 186 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1823 m.
Difesa, Isernia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 718 m.
Voden
Voden se može odnositi na: ili:
Pripovijetka
Nastanci
Pripovijetke datiraju još iz perioda tradicija usmenog prenošenja koje su proizvele važne priče kao što su Homerova Ilijada i Odiseja. Ove priče su prenošene u ritmičnom, poetskom formatu, sa rimama kao olakšicom ljudima da zapamte sadržaj priče. Ove priče su izdjeljene u kraće dijelove, kako bi pripovjedaču bilo lakše prenijeti ih u dijelovima. Bajke, koje su, ustvari, narodne priče sa eksplicitnom poukom, izumljene su, prema Herodotu, od strane grčkog roba imena Ezop, u 6. vijeku prije nove ere. Mnoge od tih priča su sačuvane i poznate i danas, kao Ezopove basne. Drugi davni oblik kratke priče, anegdote, bile su popularne u doba Rimskog carstva. Anegdote su funkcionisale kao vrsta parabole, kratka realistična priča koja ima pouku. Anegdote sačuvane iz tog perioda su kasnije sakupljene, u 13. ili 14. vijeku, u zbirci "Gesta Romanum". Smatra se da su se izvorima iz te knjige kasnije koristili Chaucer, Gower, Boccaccio, Shakespeare.
Francisco R. Serrano (razvrstavanje)
Francisco R. Serrano ima više značenja:
MS Navigator of the Seas
MS Navigator of the Seas je norveško-američki brod za krstarenje, izgrađen 2002. u finskom brodogradilištu Aker Finnyards (današnji STX Europe) u gradu Turku, za kompaniju Royal Caribbean International. Četvrti izgrađeni brod iz klase Voyager. Do izgradnje prekoocenskog broda Queen Mary 2 2004. godine, bio je najveći putnički brod na svijetu.
Izgradnja
Kao i ostali brodovi klase Voyager, Navigator of the Seas projektiran je u uskoj suradnji Royal Caribbeana i brodogradilišta Aker Finnyards. Izgradnja je započela 2000, te je iz doka isplovio 25. siječnja 2002. Po dovršenju krajem 2002., s neznatno većom tonažom u odnosu na blizanca Explorer of the Seas, preuzeo je primat najvećeg putničkog broda na svijetu. Također, Navigator of the Seas prvi je od dva posljednja broda iz klase koje karakterizira modificirani dizajn kabina i balkona s pogledom na morem, riješenje kasnije primjenjeno i na brodovima klase Freedom, koji su produžena verzija klase Voyager. Isporučen je naručitelju 18. studenoga 2002., dok je ceremonija krštenja obavljena u Miamiju 6. prosinca. Na prvo putovanje isplovio je 14, prosinca 2002. Cijena izgradnje bila je oko 500 milijuna američkih dolara.
Tehničke karakteristike
Navigator of the Seas dugačak je 311 m i širok 49,1 m. Plovi brzinom od 22 čvora (40,7 km/h), što omogućavaju 6 Wärtsilä 12V46C dizel motora, ukupne snage 75 600 kW (101 381 ks). Potisak omogućavaju 3 Asea Brown Boveri (ABB) Azipod pogonske elektro-gondole - jedna fiksna, dvije azimutne, ukupne snage 42 MW. Brod također raspolaže s 4 Rolls-Royce/Kamewa pramčana potisnika radi lakšeg manevriranja u lukama.