cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stjepan grad
Lokacija
Stari grad Blagaj ili Stjepan-grad je sagrađen na najistaknutijem mjestu visokog i teško pristupačnog kraškog brda, na 310 m nadmorske visine i iznad vrela rijeke Bune od kojeg je udaljen 266 m.
Istorija
U drugoj polovini XX stoljeća grad je sistematski istraživan. Ispitano je oko 1000 m2 površine što je nešto više od jedne trećine prostora opasanog gradskim bedemima. Utvrđeno je da je područje Starog grada Blagaj neprekidno bilo naseljeno od željeznog doba pa sve do 1835. godine, kada su ga Turci napustili.
Najprije su Iliri ovdje sagradili svoju Gradinu. Rimljani su nakon osvajanja ilirske teritorije osnovali svoje naselje. U fazi gradnje, koja je trajala između 535. i 600. godine, zidovi su popravljeni i dograđeni mjestimično od 1 do 3 m visine, u tehnici koso položenog kamena u redovima od 20 do 25 cm (opus spicatum). Ova je tehnika vezana za period vladavine vizantijskog cara Justinijana I (527-565). i njegovih borbi sa kraljevstvom Istočnih Gota.
Slaveni ovdje osnivaju župu Hum. Prvi indirektni pisani izvori o gradovima Zahumljana, pa prema tome i o Blagaju, potječu iz “Spisa o narodima” bizantijskog cara i pisca Konstantina Porfirogenita nastalog između 948. i 952. godine u kojima se spominju dva grada - Bona i Hum.
U Blagaju je stolovao humski knez Miroslav, Nemanjin brat, u čije vrijeme se gradi Crkva sv. Kozme i Damjana. O gradnji crkve govori ploča sa ćiriličnim natpisom koja je 1912. godine pronađena u blizini ruševina starog dvorca Bišća i lokaliteta Vrači. Ploča se danas nalazi u Zemaljskom muzeju Bosne i Hercegovine.
Opis
Blagajska tvrđava je situirana na prirodno zaravnjenom terenu, nad okomitim liticama sa južne, zapadne i sjeverne strane. U osnovi grad je nepravilnog, poligonalnog oblika, logično prilagođenog konfiguraciji terena. Pristup u vidu oštrih serpentina, 2 m uska i 900 m duga konjska staza, vodi do ulaza u najčvršćem istočnom zidu predvorja. Zidovi su dobrim dijelom sačuvani do 12 m, odnosno 14 m visine, a debljina se kreće od 1,5 do 2,0 m, dok na južnoj strani ne prelazi 1,5 m. Unutrašnji branjeni prostor je relativno male površine od oko 1700 m2.
Stjepan grad je nacionalni spomenik BiH.
Robert Andrews Millikan
Robert Endrus Miliken (Morison, 22. mart 1868 — San Marino, 19. decembar 1953) je bio američki fizičar. Pohađao je Oberlinski koledž i doktorirao 1895. na Kolumbija univerzitetu. Od 1921. do 1945. rukovodio je fizičkom laboratorijom Kalifornijskog tehnološkog instituta Kaltek (Caltech). U prvim istraživanjima bavio se rentgenskim zračenjem i slobodnim širenjem gasova. Godine 1910. odredio je naelektrisanje elektrona. Takođe je veoma poznat njegov rad na eksperimentalnoj potvrdi fotoelektričnog efekta. Godine 1923. dobio je Nobelovu nagradu za određivanje elementarnog naelektrisanja i za istraživanje fotoelektričnog efekta.
Twentieth Century (film)
The Twentieth Century je američka crno-bijela filmska komedija snimljena 1934. u režiji Howarda Hawks, poznata kao jedna od prvih hollywoodskih ostvarenja screwball žanra.
Arpad Šterbik
Arpad Šterbik (srpski: Арпад Штербик; mađarski: Sterbik Árpád; španjolski: Arpad Sterbik Capar; Senta, 22. studenog 1979.) je srpsko-španjolski rukometni golman i reprezentativac mađarskog porijekla koji trenutno igra za klub RK Vardar Skopje.
Weed, New Mexico
Vid je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Balthus
Baltazar Klosovski (de Rola) (, zvani „Baltus”, rođen je u Parizu, 29. februara 1908, umro je u Rosinjeru, Švajcarska, 18. februara 2001. Bio je francuski slikar simbolizma, poljskog porekla. Brat mu je pisac Pjer Klosovski.
Twentieth Century (film)
Temelji se na istoimenom kazališnom komadu Bena Hechta i Charlesa MacArthura. Protagonist, koga glumi John Barrymore, je tiranski broadwayski producent Oscar Jaffe koji je bankrotirao nakon što mu je glavna zvijezda Lily Garland (koju glumi Carole Lombard) otišla u Hollywood. Radnja se odvija u putničkom vlaku 20th Century Limited na putu iz Chicaga u New York, gdje su se sticajem okolnosti našli Jaffe i Garland, te prikazuje kako je Jaffe svakojakim smicalicama pokušava natjerati da mu se vrati.
Arpad Šterbik
Karijeru je započeo u Jugoviću da bi onda tri godine igrao u Fotex Veszprému, odakle je 2004. prešao u tadašnji Ciudad Real, današnji BM Atlético de Madrid. Reprezentativnu karijeru započeo je kao golmanski kolega Draganu Škrbiću u SR Jugoslaviji te je osvojio dvije bronce na svjetskim prvenstvima (1999., 2001.). Za reprezentaciju Srbije igrao je relativno kratko, ali je, za te dvije reprezentacije, uspio skupiti 120 nastupa.
Balthus
Biografija
„Najbolje je početi ovako: Baltus je slikar o kome se ništa ne zna. I sada pogledajmo slike”, ovaj lakonski odgovor je slikar uputio galeriji Tejt, koja mu je zatražila da pošalje nekoliko redova o svome životu, kojima bi dopunili izložbu njegovih dela.
Arpad Šterbik
Kada je 2008. godine dobio španjolsko državljanstvo, postalo je izvjesno kako će Šterbik nastupati za tu zemlju. Zbog određenih međunarodnih ograničenja, ali o brojnih ozljeda koje su ga mučile, Šterbik je regularni španjolski golman postao tek 2010. prilikom kvalifikacija za EHF Euro 2010. u Austriji. Godine 2011. osvaja broncu na svjetskom prvenstvu u Švedskoj, ali propušta Euro 2012. zbog ozljede. U međuvremenu, Šterbik je imao i operaciju srca, koja ga je mogla koštati karijere i života, ali se oporavio i bio u sastavu Španjolske za Olimpijadu 2012. u Londonu.
Godine 2005. proglašen ja za Igrača godine IHF-a, kao treći golman kojemu je dodijeljena ta nagrada.
Balthus
Biografija
Ovaj „Kralj mačaka” – što je naziv jednog njegovog autoportreta – uvek je nastojao da sebe obavije velom misterije, čime je sačuvao dosta detalja o svojoj ličnosti i delu od pogleda javnosti.
Od rođenja bio je povučen i diskretan, a i sam taj datum, 29. februar, čini deo legende o Baltusu. Otac mu je bio Poljak, Erih Klosovski, istoričar umetnosti, slikar i scenograf, a majka Ruskinja, Baladina Klosovska (mada su oboje bili pruski državljani). Baltus je rođen u Parizu, ali je njegova porodica izbegla u Švajcarsku tokom Prvog svetskog rata. Njegovi roditelji su se rastavili malo kasnije i Baltus je proveo svoje detinjstvo u blizini Ženeve, pored svoje majke i njenog ljubavnika Rilkea.
Baladina je upoznala pesnika Rilkea 1919, kada je Baltazaru bilo tek jedanaest godina. Pod njegovim uticajem objavio je prvu zbirku crteža, Micu. Ovu knjigu potpisao je nadimkom Baltus, kako su ga tada nazivali, i koji je pretvorio najpre u , a zatim u. Tokom mladosti upoznaje mnoge majčine prijatelje koji joj dolaze u posetu, kao što su: Andre Žid, Pjer Bonar, Moris Deni...
Godine 1924. otišao je u Pariz sa majkom i sestrom, gde su ga Bonar i Vlamnk učili slikanju. Na početku je kopirao slike iz Luvra. Dve godine kasnije otišao je u Italiju da proučava renesansne slikare, posebno su ga zanimali Pjero dela Frančeska i njegove freske u Arecu i Mazačove freske u Firenci.
Godine 1929. po prvi put izlaže u Cirihu, ali bez mnogo uspeha.
mini|levo|Baltusov Atelje
Baltus se doselio u Pariz 1933. godine. Stupio je u kontakt sa nadrealistima, ali se nije osećao posebno bliskim sa idejama Andrea Bretona.
Godine 1934. izložio je prvu seriju slika koje predstavljaju devojčice u dvosmislenim pozama. Upravo je ovo tema po kojoj je poznat.
Baltus i Antoaneta de Vatevil (1912-1997) venčali su se 1937. Ona mu je pozirala na nekoliko slika, npr: „Toaleta” i „Devojčica u kostimu amazonke”.
Na početku Drugog svetskog rata Baltus je mobilisan u Alzasu, ali je ubrzo i demobilisan iz nepoznatih razloga. Zatim je živeo u Šamprovanu u Savoji, pa u Friburu, gde su mu se rodila dva sina, i u Kolonjiju blizu Ženeve. Tamo je završio sliku „Dobri dani”, 1946. godine. Iste godine on i njegova žena su se rastavili i ona se vraća u Pariz.
Radio je scenografiju i kostime za jednu predstavu Albera Kamija, „Opsadno stanje”, i naslikao „Sobu” (. Sledi scenofrafija za Mocartovu operu Tako čine sve godine 1950.
Baltus je napustio Pariz 1953. godine da bi otišao u Šasi u Burgonji, gde je proveo osam godina. Tamo je dovršio „Sobu” i „Pasaž trgovine Sent-Andre”. Uradio je i nekoliko pejzaža koji oslikavaju prizor viđen sa njegovog prozora. Ponašao se kao dendi i feudalni aristokrata, kako je sebe nazivao, iako nije pripadao plemstvu.
Andre Malro imenovao je Baltusa, 1961. za direktora Francuske Akademije u Rimu, u Vili Mediči. Tamo dolazi i jedna mlada studentkinja iz Japana, u koju je bio zaljubljen Secuko Idata. Ona mu je pozirala za nekoliko slika, npr: „Turska soba”. Njih dvoje su se venčali 1967. prilikom jednog putovanja u Japan.
mini|desno|250px|njegova koliba u Švajcarskoj
Kada je jednom 1977. popio čaj u Velikoj kolibi u Rosinjeru, u Švajcarskog, zaljubio se u ovo mesto i kupio ga. Do kraja života živeo je tamo sa svojom ženom i kćerkom Harumi. Njegova platna učestvovala su u brojnim izložbama širom sveta, i zbog njih je dobijao pohvale i štampe i kritičara.
Delo
Njegov opus je relativno mali, broji samo oko tri stotine slika, koje većinom nisu datirane. Baltus je oprezan slikar, pojedine slike je radio po nekoliko godina uz brojne pripremne studije.
Neke slike
„Čas gitare” (1934), je nesumnjivo njegovo najčuvenije delo, ono izaziva snažne sporove, jer je predstava jedne seksualno eksplicitne scene. „Ja devojčice posmatram kao simbol. Nikada ne bih mogao da naslikam ženu. Lepota devojčica je zanimljivija. Devojčica predstavlja budućnost, biće koje će pretvoriti u savršenu lepotu. Žena je već pronašla svoje mesto u svetu, a devojčica nije. Telo žene je već potpuno. Misterija je iščezla.”
Filmografija
„Baltus sa druge strane ogledala” (1996), Damjana Petigrua, dugometražni dokumentarac u produkciji Olivjea Gala i Planete (iz Francuske). Film je nekoliko puta nagrađivan, a govori najviše o slikarevom radu. Sniman je u Švajcarskoj, Italiji, i Engleskoj (u mračnim delovima Jorkšira).
Poverty Row
Poverty Row je izraz kojim su se u Hollywoodu u njegovim prvim decenijama, a prije svega u klasičnom periodu nazivali tamošnji mali filmski studiji, specijalizirani za snimanje niskobudžetnih ili B filmova. Pod time su se podrazumijevali kako studiji u vlasništvu malih nezavisnih kompanija, tako i za B-filmove specijalizirani pogoni velikih studija. Iako su većinom bili smješteni na današnjoj Ulici Gower u Los Angelesu, termin se koristio općenito za sve losanđeleske studije tog tipa. Filmovi Poverty Row studija su se obično isticali relativno nepoznatim glumcima, nižom kvalitetom ili "konfekcijskim" karakterom sadržaja, mada su u pravilu uspijevali pronaći publiku, te često služili kao odskočna daska za mnoge ugledne karijere.
Najpoznatiji od Poverty Row studija bio je Republic Pictures, osnovan 1935. godine, a čija su specijalnost bili niskobudžetni, ali od strane kritičara kasnije izuzetno hvaljeni vestern filmovi. Današnji veliki studio Columbia Pictures se, pak, sve do 1934. godine smatrao Poverty Row studijom.
La Estación, Mulegé
La Estación je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Perry, South Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 233, što je 4 (-1,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Santa Margarita, Xicoténcatl
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Relativna permitivnost
Relativna dielektrična permitivnost ili dielektrična konstanta (oznaka εr) je fizikalna veličina koja opisuje električnu propusnost tvari u odnosu na dielekričnu permitivnost vakuuma; količnik je dielektrične permitivnosti tvari ε i dielektrične permitivnosti vakuuma ε0, to jest:
Mjerna je jedinica relativne dielektrične permitivnosti broj jedan. Relativna dielektrična permitivnost opisuje i koliko je puta veći električni kapacitet nekoga električnoga kondenzatora ako se između njegovih elektroda umjesto vakuuma nalazi određeni dielektrik; u Coulombovu zakonu opisuje koliko je puta manja sila između točkastih električnih naboja ako se između njih umjesto vakuuma nalazi dielektrik.
Relativna je dielektrična permitivnost vakuuma 1, zraka 1,00594, tinjca 4 do 8, stakla 5 do 10, acetona 21, fluorovodične kiseline 84,6, stroncijeva titanata 310. Tvari izrazito polarnih molekula, to jest molekula koje imaju trajni električni dipolni moment (dipol), obično imaju velike relativne dielektrične permitivnosti. Relativna dielektrična permitivnost nekih tvari ovisi o temperaturi, na primjer na temperaturi od 0 °C relativna je dielektrična permitivnost vode 88, na temperaturi od 50 °C je 70, a na temperaturi od 100 °C iznosi 56. Samo za neke materijale, na primjer barijev titanat (BaTiO3), relativna je dielektrična permitivnost na temperaturi između 20 i 120 °C znatno veća, od 1 250 do 10 000. Relativna dielektrična permitivnost nekih tvari ovisi o frekvenciji vanjskog električnog polja.
Coulombov zakon
Coulombov zakon je jedan od osnovnih zakona elektrostatike koji je 1785. utvrdio Charles-Augustin de Coulomb: "električna sila F između dvaju električki nabijenih točkastih tijela (odbojna ili privlačna, ovisno o tome jesu li tijela jednakih ili suprotnih električnih naboja) razmjerna je količinama električnoga naboja q a obrnuto razmjerna kvadratu udaljenosti r između tijela" (napomena: vrijedi samo u vakuumu):
gdje je: ε0 - dielektrična permitivnost vakuuma. Sila je najjača u vakuumu, a slabija u svim drugim sredstvima:
gdje je: εr - relativna dielektrična permitivnost nekog sredstva ili tvari, ε - dielektrična permitivnost (ili samo permitivnosti) tvari.
Filpea, Subcetate
Filpea je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Subcetate.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 429 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 730 m.
Foppa, Sondrio
Foppa je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 885 m.
Uaskaa, Acatepec
Uaskaa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Acatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1472 m.
Opština Victoria, Guanajuato
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 10433 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2155 m.
Sciarborasca, Genoa
Sciarborasca je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1732 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
Coye-la-Forêt
Koa la Fore je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Sanlis.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3516 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 505 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,96 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 65 metara (maksimalnoj 126 m, a minimalnoj 31 m).
Uspon na Mount Everest bez dodatnog kisika
Korištenje boca s kisikom
Većina ekspedicija iznad 8.000 metara koristi maske s kisikom i boce. Uspon može biti ostvaren i bez dodatnog kisika, ali tako se povećava rizik za planinare. Ljudi s malo kisika ne razmišljaju jasno, dok kombinacija ekstremnih vremenskih prilika, niskih temperatura i strmih obronaka često zahtjeva brze i precizne odluke. Tokom Britanske ekspedicije na Mount Everest 1922, George Finch je prvi puta planinario koristeći kisik. Uspinjao se znatnom brzinom od 290 m na sat, te dosegao visinu od 8.320 m, što je bio prvi ljudski uspon iznad 8.000 metara.
Dugo vremena se vodila rasprava o potrebi korištenja dodatnog kisika prilikom uspona na visine preko 8.000 m. i mišljenja su bila podijeljena. Britanski alpinista George Mallory opisao je korištenje kisika nesportskim, ali kasnije je zaključio da je uspon na visine preko 8.000 m. nemoguć bez dodatnog kisika, te ga je kasnije koristio. Kada su Tenzing Norgay i Edmund Hillary 1953. ostvarili prvi uspješan uspon, koristili su boce s kisikom. Sljedećih 25 godina, pomoćni kisik smatran je standardnom opremom za bilo koji uspješan uspon.
Dvojica vrsnih alpinista, Messner i Habeler su bili mišljenja da kisik ne treba koristiti. Njih dvojica su 1975. godine ispenjali jedanaesti vrh na svijetu Gasherbrum I (8.080 m.) bez dodatnog kisika.
Posljedice nesreće 1996. dodatno su pojačale debatu. Jon Krakauer, autor knjige "Into Thin Air", izrazio je kritičnost prema korištenju boca s kisikom. Napisao je da pomoćni kisik omogućava pokušaje uspona nekvalifikovanim penjačima, što dovodi do opasnih situacija i pogibije. Katastrofa 1996. djelomično je uzrokovana velikim brojem planinara (tog dana 34) u pokušaju uspona, što je stvaralo uska grla na Hillaryev stepenik i usporilo mnoge penjače, od koji je većina dosegla vrh nakon 14 sati, uobičajenog vremena za povratak. Predložio je zabranu boca s kisikom osim za slučajeve opasnosti, tvrdeći da bi to smanjilo i rastuće zagađenje na Everestu (mnoge boce ostavljene su na obroncima) i udaljilo od planine nekvalifikovane penjače.
Prvi uspon na Mount Everest bez dodatbog kisika
Reinhold Messner i Peter Habeler postali su prvi ljudi na Everestu bez kisika 1978. godine, u godini u kojoj su liječnici gotovo jednoglasno vjerovali da bi bilo fizički nemoguće da ljudsko tijelo funkcionira na Everestovim gornjim visinama. U proljeće te godine njih dvojica postali su članovi Austrijske ekspedicije na Mount Everest koju je Wolfgang Nairz preko Jugoistočnog grebena vodio na vrh. Iskusni planinari su Messneru i Habeleru davali malo šansi za uspjeh, a liječnici su upozoravali da ljudsko biće na takvoj visini ne može preživjeti bez boca s kisikom.
U ovoj ekspediciji bio je i Reinhard Karl, prvi Nijemac koji je osvoji Mount Everest, uz upotrebu dodatnog kisika. U martu je ekspedicija pristigla u Bazni kamp. Nekoliko nedjelja su proveli u aklimatizaciji podižući kampove I-IV.
Uspon su počeli 21. aprila i dva dana kasnije bili su u Kampu III na Lhotseu. Te noći Habeler se žestoko razbolio od trovanja sardinom. Mesnner je idućeg jutra odlučio nastaviti sa dvojicom Šerpa. Na Južnom prevoju su se iznenada našli u velikom nevremenu. Temperatura je bila -40 0C a vjetar 125 km/h puna dva dana. Bili su toliko iscrpljeni u borbi sa nevremenom da im je jedino ostalo da se vrate u Bazni kamp.
Tu su se Habeler i Messner teško dogovorili šta dalje. Habeler je htio na vrh uz korištenje dodatnog kisika, dok je Mesnnera jedino interesovao uspon bez kisika. Habeler je popustio. Ponovo su krenuli 6. maja i bez obzira što je snijeg neprestano padao lako su došli do Kampa III na 7.200 m. Nastavili su do Kampa IV i ponijeli dvije boce kisika zbog eventualnosti. Ponovo su se dogovarali o nastavku uspona, pa su se između ostalog dogovorili da do vrha idu kao ekipa, i da se obojica vrate ako bilo koji upadne u neprijatnosti (koordinacija pokreta, smetnje u govoru...).
Slijedećeg dana trebalo im je samo 3,5 sati do Južnog prevoja (7986 m.) gdje su ostali popodne i naveče. Habeler se žalio na glavobolju i duplu sliku pred očima, ali se poslije odmora osjećao bolje. Popili su velike količine čaja. Dalje su krenuli u tri sata iza ponoći. Zbog otežanog disanja prestali su razgovarati pa su se sporazumijevali pokretima ruku. Za 4 sata stigli su do Kampa V na 8.500 m, gdje su ostali pola sata. Vrijeme im je još uvijek stvaralo poteškoće, ali su odlučili nastaviti.
Zatim su se međusobno vezali. Vjetar ih je nemilosrdno šibao, ali su se nadali da bi se nevrijeme moglo smiriti. Bili su u stanju apatije pomiješane sa prkosom. Prešli su Hillaryev stepenik, stalno se izmjenjujući u vodstvu. Nedostatak kisika primoravao ih je da svakih desetak metara legnu na snijeg, a zadnji dijelovi uspona pretvorili su se u puzanje. Messner je to kasnije opisao kao kraj života, tijelo je bilo gotovo i samo ih je misao vukla naprijed.
Konačno između 1 i 2 sata poslije podne 8. maja postigli su nemoguće, izašli su na vrh, što je bio prvi ljudski izlazak na Mount Everest bez dodatnog kisika.
Quaraglio Inferiore, Piacenza
Quaraglio Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Uspon na Mount Everest bez dodatnog kisika
Prvi uspon na Mount Everest bez dodatbog kisika
Habeler se do Južnog prijevoja spustio za jedan sat, što je zabilježeno kao svjetski rekord. Kasnije je zapisao u svojoj knjizi: ipak, nisam se osjećao trijumfalno, samo sam želio dolje, samo dolje.
Messneru je trebalo 1 sat i 45 minuta za udaljenost koju su to jutro penjali preko 8 sati. U Baznom logoru bili su dva dana kasnije. Njihov uspjeh zbunio je medicinsku nauku i doveo do novih postavki u ljudskoj fiziologiji. Dvije godine kasnije, 1980. godine, Messner se vratio na Everest i izveo prvi solo uspon na Mount Everest.
Quaraglio Inferiore, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 273 m.
Uspon na Mount Everest bez dodatnog kisika
Poslije
Reinhold Messner i Peter Habeler pokazali su kako je i na 8.850 metara moguće doći bez kisika, ali i bez korištenja tzv. opsadnog ekspedicijskog sastava s mnoštvom penjača i Šerpama kao potporom. Uspon alpskim stilom, u »jednom zamahu«, bez postepenog postavljanja fiksnih užeta i pomicanja teške opreme između logora, te bez korištenja kisika koji se nakon toga počeo smatrati svojevrsnim dopingom, nakon Messnerova i Habelerova uspona postao je norma u alpinizmu, ali samo za vanserijske alpiniste.
Zrak koji sadrži tek jednu trećinu kisika kojeg udišemo na razini mora svakom penjaču predstavlja jedan od najvećih izazova. Zato 97,5% penjača koristi dodatni kisik iz boce odmah čim pređu 8.000 metara visine poznate kao zona smrti. Zbog promjene u zasićenosti zraka kisikom, mnogi penjači obole od HACE-e (High Altitude Cerebral Edema) koja dovodi do zbunjenosti, loše koordinacije, halucinacija i nemogućnosti donošenja odluka - što nije dobro na tolikoj visini.
Penjanje na Everest bez dodatnog kisika je teže nego penjanje s posudama kisika. Korištenjem dopunskog kisika daje penjačima ojećaj da su 3.000 metara niže nego što zapravo jesu, što je razlog zašto mnogi penjači smatraju korištenje dodatnog kisika za varanje. Međutim, bez kisika, Everest postaje mnogo opasniji. Više od trećine svih smrtnih slučajeva na Everestu može se povezati s ljudima koji se pokušavaju penjati bez kisika.
Penjanje na Everest bez dodatnog kisika nikad nije postalo dominantni način penjanja. U trenutku kada se na Everest popelo oko 4.000 ljudi, manje od 200 njih je to učinilo bez kisika.
Prvi ženski uspon
Lydia Bradey, kao članica kombinovane ekspedicije sa Novog Zelanda i Čehoslovačke, postala je prva žena koja se 1988. godine popela na Everest bez kisika.
Alison Hargreaves popela se 13. maja 1995. na Everest, čime je postala prva žena koja se na vrh popela solo usponom, bez dodatnog kisika i bez upotrebe fiksne užadi postavljene za druge penjače. Ovakav uspon dotad je bio ostvario samo Reinhold Messner. Samo tri mjeseca kasnije, Hargreaves se popela na K2, drugu najvišu planinu na svijetu (8.611 metara) i poginula u oluji na spustu s planine, skupa s petero drugih alpinista. Bilo joj je 33 godine
The Twentieth Century (drama)
The Twentieth Century je kazališna komedija američkih pisaca Bena Hechta i Charlesa MacArthura premijerno prikazana na Broadwayu 1932. godine. Temelji se na napisanom, ali nikada izvedenom tekstu Napoleon of Broadway Charles B. Milhollanda, koji je, pak, inspiraciju imao u liku brodvejskog producenta Davida Belsacoa. Protagonist drame je tiranski kazališni producent Oscar Jaffe koji se u Chicagu ukrcava u vlak 20th Century Limited kojim putuje u New York. Radnja prikazuje kako otkriva da je u istom vlaku njegova bivša zvijezda i štićenica Lily Garland, koja je započela hollywoodsku karijeru, te koju pokušava nagovoriti da mu se vrati.
Opština Mărăcineni, Buzău
Mărăcineni je opština u Rumuniji u okrugu Buzau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
The Twentieth Century (drama)
The Twentieth Century je 1934. bio adaptiran u istoimeni film, a 1978. je u kazališni mjuzikl pod naslovom On the Twentieth Century.
Rancho Leo, Tecomán
Rancho Leo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Beli Potok pri Lembergu
Beli Potok pri Lembergu je naselje u slovenskoj Općini Šmarje pri Jelšahu. Beli Potok pri Lembergu se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 44 stanovnika.
Henri Cartier-Bresson
Henri Cartier-Bresson (22. august 1908 – 3. august 2004) bio je francuski fotograf koji se smatra ocem modernog fotonovinarstva. Bio je jedan od pionira formata 35 mm i majstor tzv. iskrene fotografije. Razvio je stilove "ulične fotografije" ili "životne reportaže" koji su uticali na generacije kasnijih fotografa.
Znamenite ličnosti koje je portretirao
• 3
Nagrade
Cartier-Bresson je primio niz nagrada. Ovdje je djelomični popis:
Hoča Zagradska
Hoča Zagradska je naselje u opštini Prizren na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Hoča Zagradska površine 696 ha. Selo se nalazi sa leve strane reke Prizrenske Bistrice. U pisanim izvorima selo se prvi put pominje 1348. godine, u Arhanđelovskoj povelji srpskog cara Stefana Dušana. Do kraja 18. veka u selu je postojala crkva Sv. Nikole. Južno od sela, u brdima, nalazi se pećina-isposnica, koja je pregradnim zidom bila pretvorena u crkvu. U Hoči Zagradskoj danas više nema Srba.
Demografija
Naselje ima albansku etničku većinu.
Broj stanovnika na popisima:
Ојковица
Ојковица је насеље у Србији у општини Нова Варош у Златиборском округу на обали Златарског језера. Удаљена је 16 километара од Нове Вароши и 4 километара од пута Кокин Брод - Јасеново. Према попису из 2002. било је 290 становника (према попису из 1991. било је 406 становника).
Ојковица има неколико заселака од којих су највећи: Гороњићи, Петровићи, Чоланићи, Батаци.
У Ојковици се налази порушени православни манастир који датира из средњег века.
Нетакнута природа и добри услови за одмор на Златарском језеру код Ојковице, условљава да се изгради све већи број нелегалних викендица посетилаца-пецароша из свих крајева Србије и бивше Југославије.
Демографија
У насељу Ојковица живи 255 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 50,0 година (46,7 код мушкараца и 53,1 код жена). У насељу има 105 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,76.
Bilzingsleben
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zemerda Bilcingsleben se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zemerda. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 150 metara. Površina opštine iznosi 16,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 762 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 45 stanovnika/km².
Ојковица
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Piano, Massa e Carrara
Piano je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Alkijanska plava boja
Alkijanska plava boja je organsko jedinjenje, koje sadrži 56 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 1298,864 Da.
Piano, Massa e Carrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 153 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 617 m.
Santiago Ihuitlán Plumas, Santiago Ihuitlán Plumas
Santiago Ihuitlán Plumas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Ihuitlán Plumas.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 244 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2118 m.
Cruz de Palma, Tantoyuca
Cruz de Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Vergagni, Alessandria
Vergagni je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 659 m.
Parrulli, Cosenza
Parrulli je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 461 m.
Raya Honda, Tamuín
Raya Honda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamuín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Crni Lug (Istok)
Crni Lug je naselje u opštini Istok na Kosovu i Metohiji. Nalazi se desetak kilometara severoistočno od Peći.
Procenjuje se da je sadašnji broj stanovnika oko 500 i da su svi Albanci.
Via Mala (film, 1945)
Via Mala je njemački crno-bijeli igrani film snimljen 1945. u režiji Josefa von Bakyja, poznat kao jedan od posljednjih filmova koji su imali premijeru pod nacističkom vladavinom.
Predstavlja adaptaciju istoimenog romana švicarskog pisca Johna Knittela. Radnja je smještena u izolirano planinsko selo gdje je lokalni nasilnik pao kao žrtva ubistva, pri čemu se kao najizgledniji počinitelj nametnula njegova kćer (čiji lik tumači Karin Hardt). Protagonist, koga tumači Viktor Staal, je istražni sudac poslan da rasvijetli slučaj, te koji postane rastrzan između nastojanja da pronađe ubicu i toga da se zaljubio u glavnu osumnjičenicu.
Via Mala se počela trebala početi snimati još 1941. godine, ali se cijeli proces odužio, najvećim dijelom zato što scenarij Thee von Harbou nije odgovarao nacističkim ideološkim parametrima, odnosno zato što ga je nacistički ministar propagande Joseph Goebbels smatrao "previše mračnim". Snimanje je konačno započelo 1943. godine, a za što su se koristili studiji u Babelsbergu i lokacije u Tirolu. No, i kada je prva verzija dovršena u martu 1944. godine Goebbels nije bio zadovoljan, te je tražio dosnimavanje scena. Film je konačno dovršen i odobren za prikazivanje u januaru 1945. godine. Premijera je održana 7. aprila, mjesec dana prije njemačke kapitulacije; opće distribucije, međutim, nije bilo sve do 1948. godine. Kasnijim kritičarima je film postao zanimljiv zbog toga što je von Baky koristio stil blizak ekspresionizmu, a koji je bio prilično rijedak za kinematografiju Trećeg rajha.
Belo (Šmarje pri Jelšah, Slovenija)
Belo je naselje u slovenskoj Općini Šmarje pri Jelšahu. Belo se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 134 stanovnika.
Zitácuaro, Parque Industrial, Zitácuaro
Zitácuaro, Parque Industrial je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zitácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2285 m.
Bois-de-Champ
Boa de Šan je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Sen Dije de Vogez.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 93 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 5,26 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,69 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 450 metara (maksimalnoj 633 m, a minimalnoj 375 m).
Teodora (pjevačica)
Teodora Georgieva Stojkova (Теодора Георгиева Стойкова, Burgas, 3. jun 1982 -), poznata i kao Teodora, je bugarska pop folk pjevačica. Izdala je četiri albuma: "Желание за грях" ,"Някой като мен" ,"Недовършена целувка" i "Мой късмет".
La Piedra Grande, Villa Corona
La Piedra Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Corona.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1356 m.
La Trinitaria, Villaflores
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 731 m.
Sam Stockman
Sam Stockman (London, 1982.) je britanski filmski i televizijski glumac najpoznatiji po ulozi Lewisa Davenporta u britanskoj sapunici Family Affairs, koju je tumačio od 2002. do 2004.
Zajedno s kolegom Rupertom Hillom, koji mu je na ekranu glumio brata, i Angelom Hazeldine, Sam je bio član benda Shepard's Pi. Nakon što se bend razišao zbog glazbenih razlika, Sam i Angelina su postali članovi rap-rock benda The Circus Electric.
Nekoliko se puta pojavio kao narkoman James Hope u seriji Holby City, a imao je i uloge u serijama Doctor Who i Spooks. Od 2009. tumači ulogu Emersona Kenta u seriji Whitechapel.
Lisbon, Illinois
Lisbon je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
New Miami, Ohio
Nju Majama je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Daredevil (film)
Daredevil je američki akcijski igrani film snimljen 2003. godine u režiji Marka Stevena Johnsona. Predstavlja prvu ekranizaciju istoimenog stripa u izdanju Marvel Comicsa. Protagonist, čiji lik tumači Ben Affleck, je njujorški advokat Matt Murdock koji je zbog nesreće u djetinjstvu ostao bez vida, ali i stekao nadljudske moći koje koristi kako bi se noću kao maskirani osvetnik obračunavao sa kriminalcima. Radnja prikazuje kako se pri tome sukobi sa okrutnim gangsterskim bosom Kingpinom (koga glumi Michael Clarke Duncan, ali upozna tajanstvenu djevojku Elektru (čiji lik tumači Jennifer Garner) u koju se zaljubi.
New Miami, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.249, što je 220 (-8,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Daredevil (film)
Daredevil je bio originalno zamišljen kao izuzetno mračna i realistična priča, koja bi za razliku od dotadašnjih filmova o superherojima imala scene eksplicitnog nasilja, prostog rječnika i druge sadržaje zbog kojih MPAA cenzori daju stroži "R" rejting. Studio 20th Century Fox je, međutim, na kraju inzistirao na blažem "PG-13" rejtingu te su mnoge od tih scena bile izbačene (i naknadno korištene u specijalnom director's cut DVD-izdanju 2004. godine). Iako je imao relativno dobar komercijalni uspjeh, kritike su uglavnom bile mlake, pri čemu se najviše zamjerao izbor Afflecka kao glavnog junaka i Duncanovo preglumljivanje.
Lisbon, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 285, što je 37 (14,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Daredevil (film)
Godine 2005. je snimljen spin-off/nastavak pod imenom Elektra, ali on nije doživio veliki uspjeh.
NGC 210
NGC 210 je galaksija u zviježđu Kit.
Teorija demokratskog mira
Teorija demokratskog mira je teorija prema kojoj je nemoguće izbijanje oružanog sukoba između država koje su po svojem društveno-političkom uređenju demokracije. Taj se fenomen nastoji objasniti time da vodstva demokratskih država izbjegavaju sukobe koji bi ih zbog ljudskih gubitaka i rizika mogli učiniti odgovornim biračima; sklonija rješavanju međusobnih sporova kroz diplomaciju i međunarodne institucije; osjećaju bliskost i nedostatak prijetnje od strane država sa sličnim uređenjem te posjeduju veće bogatstvo i životni standard stanovnika, koji oduzima interes za ratne avanture. Teorija demokratskog mira je dobila izuzetnu popularnost nakon završetka Hladnog rata, prije svega zahvaljujući američkim teoretičarima koji su preko nje također promovirali koncept pax americana, a jedan od njenih najistaknutijih predstavnika je R. J. Rummel. Ista je teorija predmet brojnih kritika koje se pozivaju na brojne historijske primjere u kojima su, prema tim navodima, demokratske države ipak međusobno ratovale, a što, pak, dovodi do rasprava i različitih tumačenja izraza "rat" i "demokracija".
Cernica (Gnjilane)
Cernica je naselje u opštini Gnjilane, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Istorija
U opštem delu kod postanka naselja je izneto, da se Cernica kao selo pominje u doba despota Stefana. Ne zna se kad je opustela, ali je na novo osnovana oko 1780. godine. Selo su osnovali srpski rodovi Petrovići i Kramovići.
Poreklo stanovništva po rodovima
mini|l|Srbi i nealbanci šalju pozdrav svetu iz Cernice. Fotografija iz projekta "Koreni duše". Foto:[[Darko Dozet]] Podaci iz 1929. godine)
Srpski rodovi:
Rod poislamljenih i arbanizovanih Srba: Smakići (19 k.), pripadaju fisu Tsač; starinom su iz Mogile kod Vitine, zajedničkog su porekla sa starinačkim srpskim rodom Trlakovića u Mogili u islam su prešli krajem XVIII veka prilikom doseljavanja u Cernicu.
Albanski rodovi: Poreklom iz Baj Gore (Malesija) u sev. Albaniji. Svi pripadaju fisu Šalja. Doseljeni su krajem XVIII veka.
Mačkat
Strogo geografski gledano, Mačkat ne pripada samom masivu Zlatibora, već se nalazi na njegovim sjeveroistočnim obroncima, na prelazu ka užičkoj kotlini. Ipak, ako je sudeći po istoriji Zlatibora i Mačkata i tradiciji i kulturi Mačkaćana, Mačkat se uvijek ubraja u zlatiborska sela.
Studijski sistem
Studijski sistem je izraz koji u najširem smislu označava kinematografiju kojom u potpunosti ili najvećim dijelom dominira mali broj velikih filmskih studija (majori) i to kroz njihovu kontrolu proizvodnje i distribucije filmova na nacionalnom tržištu. U svom užem smislu se koristi u kontekstu historije američke kinematografije, odnosno Hollywooda, i to kako bi se opisalo poslovanje i organizacija u tzv. klasičnom periodu, a koji okvirno odgovara od 1920-ih do 1960-ih. Tadašnji sistem je karakterizirala čvrsta kontrola velikih studija nad osobljem, u pravilu vezanih dugoročnim ugovorima, kao i uticaj na prikazivače, bilo kroz vlasništvo nad lancima kino-dvoranama odnosno tjeranje samostalnih prikazivača na otkup njihovih proizvoda kroz praksu tzv. block bookinga. Uz studijski sistem se često vezuje i pojam sistema zvijezda (star system), u kome veliki studiji svoju djelatnost temelje na filmskim zvijezdama koje nastupaju u njihovim proizvodima.
Mačkat
Danas je Mačkat dio opštine Čajetine, koja je glavna administrativna jedinica Zlatibora, sukcesor nekadašnjeg Zlatiborskog sreza. Ipak, Mačkat nije bio dio Zlatiborskog sreza, već Užičkog, upravo zbog svog geografskog položaja u odnosu na sam Zlatibor.
Mačkat je nadaleko poznat po mesnim prerađevinama, od kojih su najpoznatije zlatiborska pršuta (ponegdje zvana užička pršuta) i svinjsko i jagnjeće pečenje. U Mačkatu se održava tradicionalna Pršutijada.
U Mačkatu se nalaze jedna od najstarijih crkava i jedna od najstarijih škola na Zlatiboru.
Mačkaćanskoj oblasti pored Mačkata pripadaju i naseljena mjesta Kriva Reka i Bela Zemlja.
Demografija
U naselju Mačkat živi 616 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,0 godina (37,0 kod muškaraca i 39,0 kod žena). U naselju ima 211 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,82.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Quartazzola, Piacenza
Quartazzola je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Călnaci, Subcetate
Călnaci je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Subcetate.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 342 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 827 m.
Patrol (roman)
Patrol je roman britanskog književnika Philipa MacDonalda objavljen 1927. godine. Radnja, djelomično inspirirana iskustvima samog autora za vrijeme Mezopotamske kampanje u prvom svjetskom ratu, je smještena u Mezopotamiju i prikazuje grupu britanskih vojnika koja se, sticajem okolnosti, našla odsječena u pustinji i suočena sa naizgled nevidljivim neprijateljem koji ih ubija jednog po jednog.
Patrol je 1929. u Britaniji ekranizirana kao nijemi film pod naslovom The Lost Patrol. Pet godina kasnije je u Hollywoodu snimljena mnogo poznatija zvučna verzija pod istim naslovom.
Patrol je 1930-ih postao jedna od prvih knjiga koja se pojavila mekom uvezu, odnosno kao izdanje znamenite kuće Penguin Books.
Molina, Taller, Mulegé
Molina, Taller je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
The Lost Patrol (film, 1934)
The Lost Patrol je američki ratni film snimljen 1934. godine u režiji Johna Forda. Predstavlja adaptaciju romana Patrol britanskog pisca Philpa MacDonalda, odnosno remake istoimenog britanskog nijemog filma iz 1929. godine. Radnja je smještena u Mezopotamiju za vrijeme prvog svjetskog rata (Mezopotamski pohod) i prati malu grupu britanskih vojnika koja se našla u pustinji i čije pripadnike, jednog po jednog, ubijaju naoko nevidljivi arapski gerilci. The Lost Patrol se smatra jednim od klasičnih ostvarenja Fordove filmografije, i često se navodi kako je Južnjačka utjeha Waltera Hilla iz 1981. godine njen neslužbeni remake.
Nevena Coneva
Nevena Cvetanova Coneva (Невена Цветанова Цонева, 17. august 1986 - ) je bugarska pop-pjevačica. Poznata je kao pobjednica bugarskog televizijskog reality showa Music Idol u sezoni 2007. godine, a prilikom koga je otpjevala I Will Always You u tradicionalnom bugarskom aranžmanu.
Birkenfelde
Birkenfelde je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ajhsfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 587 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16061007.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajhsfeld Birkenfelde se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ajhsfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 285 metara. Površina opštine iznosi 8,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 587 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 70 stanovnika/km².
Bele Vode (Šoštanj, Slovenija)
Bele Vode je naselje u slovenskoj Općini Šoštanju. Bele Vode se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 240 stanovnika.
Leonor Fini
thumb|Leonor Fini
Leonor Fini (30. august 1908 – 18. januar 1996) bila je argentinska nadrealistička slikarica. Poznata je po prijateljstvu s mnogim značajnim umjetnicima svog doba, uključujući fotografa Henrija Cartier-Bressona, koji je izradio njen akt koji je kasnije postao jedna od najskuplje plaćenih fotografija na aukcijama. Ilustrirala je brojne knjige, uključujući poznati erotski roman Histoire d'O.
Hamidija (Obilić)
Hamidija ili Mali Bivoljak je naselje u opštini Obilić, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Barranca Lima, Acatepec
Barranca Lima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Acatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1343 m.
Opština Mărgăritești, Buzău
Mărgăritești je opština u Rumuniji u okrugu Buzau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 374 m.
Foppo, Sondrio
Foppo je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 929 m.
NGC 186
NGC 186 je galaksija u zviježđu Ribe.
Castellana Sicula, Palermo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3178 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 775 m.
La Estrella, Xicoténcatl
La Estrella je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Xicoténcatl.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 167 m.
Puente Alto
On je i administrativni centar Provincije Cordillera.
Historija
Puente Alto je krajem 19. vijeka, povezan željeznicom sa Santiagom, tad je izrastao u industrijsko predgrađe. Ime je dobio izgleda po nekadašnjem mostu od cigle, koji je premošćivao kanal Eyzaguirre.
Na bazi Zakona o autonomiji komuna iz 1891., proglašen je općinom 1892.
Na zahtjev stanovnika, vlada mu je 1898. dodjelila status grada. Nakon otvaranja velike tvornice tekstila Victoria - 1894. i tvornice papira i kartona 1920., naglo mu je porastao broj stanovnika. Tokom druge polovice 20. vijeka spojio se sa Santiagom.
El Anono, Jilotlán de los Dolores
El Anono je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jilotlán de los Dolores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 697 m.
Giovanni (TV drama)
Giovanni je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1976. godine. Radnja se događa u Splitu za vrijeme talijanske okupacije u Drugom svjetskom ratu. Protagonist, koga tumači Milan Srdoč, je starac koji je fasciniran talijanskim vojnikom (koga glumi Ratko Glavina), sve do trenutka kada shvati da se iz jedne od vojnih akcija u zaleđu Splita vratio krvavih ruku. TV-dramu je režirao Vanča Kljaković, a scenarij je napisao Živko Jeličić.
Uloge
Ostale uloge ▼
Philip MacDonald
Philip MacDonald (London, 5. novembar 1900 — Woodland Hills, Los Angeles, 10. decembar 1980) bio je engleski književnik, najpoznatiji po nizu popularnih trilera.
Birkenhügel
Birkenhigel je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 76 opštinskih središta okruga Zale-Orla. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 444 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16075002.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Orla Birkenhigel se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Orla. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 536 metara. Površina opštine iznosi 5,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 444 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 80 stanovnika/km².
Arnače
Arnače je naselje u slovenskoj Općini Velenju. Arnače se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 54 stanovnika.
Cramoisy
Kramoazi je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Sanlis.
Los Horcones, Tecomán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Cramoisy
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 563 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 89 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,3 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 33 metara (maksimalnoj 127 m, a minimalnoj 30 m).
Dos Hermanos, Villaflores
Dos Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.