cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Konklava
Izbori pape kroz povijest
Papa Bonifacije III.. (607.) uvodi pravilo da se izbornici se smiju sastati za izbor novog pape tek tri dana nakon pokopa starog pape. A na sinodu 769. godine je izglasano da papa može biti samo svećenik ili đakon, a laicima je zabranjeno sudjelovanje u izboru. To pravilo je uzrokovalo veliko negodovanje pa je papa Nikola I. (857. – 867.) 862. godine vratio pravo sudjelovanja u izboru rimskim patricijima.
Za najveću promjenu u načinu izbora pape tog razdoblja zaslužan je papa Nikola II.. (1058. – 1061.), koji je odredio da se prilikom izbora novog pape kardinali moraju najprije odlučiti o mogućim kandidatima. On je donio odluku da se izbori mogu održati bilo gdje, ukoliko to nije moguće u Rimu.
Tijekom raznih i mnogobrojnih pontifikata u povijesti Crkve, bilo je u izboru pape mnogo promjena pravila izbora. Međutim, posljednje veće promjene je donio papa Ivan Pavao II. U važećoj Konstituciji »Universi dominici gregis« iz 1996. godine pravo izbora pape pripada Kardinalskom zboru, izuzimajući one kardinale koji na dan smrti pape navršavaju 80. godinu. Maksimalni broj kardinala izbornika ne smije preći 120. Izričito je zabranjeno biranje pape od nekog drugog crkvenog dostojanstva, laika, članova općeg sabora ili biskupske sinode. Nitko od kardinala ne može biti isključen iz izbora. Kardinali koji su se odrekli kardinalskog dostojanstva ili koji su kanonski uklonjeni, nemaju izborno pravo niti pravo izbora. Svi kardinali izbornici su dužni sudjelovati na izboru, što se objašnjava obećanjem poslušnosti. Kardinale izbornike saziva dekan Kardinalskog zbora. Samo bolest ili neka druga teška zapreka prihvaćena od Kardinalskog zbora može se prihvatiti kao oprost za nesudjelovanje na izboru pape. Prema toj konstituciji poslije 30. kruga, ukoliko i dalje ne bi postojala dvotrećinska većina, dovoljna je bila samo natpolovična većina za izbor pape. Međutim, ovu odredbu je ukinuo papa Benedikt XVI. 2007. godine.
Konklave su zatvorene za druge, a svi kardinali izbornici od početka konklave do imenovanja novog pape su smješteni u »Domus sanctae Marthae« (Domu svete Marte). Sam čin glasovanje se isključivo izvodi u Sikstinskoj kapeli, koja se nalazi pod vlašću kardinala komornika. Kardinalima izbornicima se pridružuju i druge osobe koje im pomažu:
Svi oni moraju položiti prisegu čuvanja tajne o podacima s kojim su upoznati.
Smrt i čin izbora pape (Sede vacante)
Papina smrt se potvrđuje tako što dekan Kardinalskog zbora, koji ujedno ima ulogu i prelaznog pape, tri puta zlatnim čekićem udari glavu preminulog pape pozivajući ga njegovim krsnim imenom. Liječnik može ali i ne mora prethodno utvrditi smrt. Onda dekan skida Ribarov prsten s desne ruke i lomi ga u dva dijela u prisutnosti kardinala. Žig pokojnog pape se uništava, čime se spriječava moguća zloupotreba, a papinska se rezidencija zatvara i pečati žigom. Tijelo pape se u vremenu od četvrtog do šestog dana po smrti, stavlja u kriptu crkve Sv. Petra. Jedini službenik koji zadržava svoju službu od smrti pape do izbora novoga jest kardinal kamerlengo.
Nakon obreda pokopa i nakon što je sve na općim i posebnim sjednicama kardinala pripravljeno za konklavu, kardinali izbornici skupit će se, na određeni dan, ne prije 14. a ni poslije 20. dana nakon smrti, ako je moguće u jutarnji sat, u crkvi Sv. Petra na euharistijskom slavlju. Istog dana poslijepodne, u određeni sat, kardinali izbornici skupljaju se u kapeli Sv. Pavla u Apostolskoj palači iz koje će poći, u svečanoj procesiji, do Sikstinske kapele. Kad kardinali izbornici dođu u kapelu, u prisutnosti svih onih koji čine svečanu procesiju, moraju dati prisegu da će čuvati sve što je određeno Konstitucijom. Prisegu tada glasno čita kardinal dekan, a na kraju svaki od kardinala izbornika, dodirujući sv. Evanđelje, izgovara obrazac naznačen u Konstituciji. Nakon prisege svi članovi svečane procesije moraju napustiti Sikstinsku kapelu. U kapeli ostaje ravnatelj liturgijskih slavlja i svećenik koji je u pripremnoj fazi određen da održi meditaciju o zadaći što je kardinali izbornici imaju za opće dobro Crkve. Nakon održane meditacije izlaze i oni iz kapele, kardinali izbornici izgovaraju molitvu i slušaju kardinala dekana koji ih pita postoje li još neka pitanja koja treba razjasniti ili se može pristupiti izboru.
Važeća Konstitucija »Universi dominici gregis« iz 1996. godine, zabranjuje kupovanje ili obećanje glasova. Isključuje se također mogućnost urgiranja izvan konklava bilo kojeg subjekta. Svi kardinali moraju se suzdržati od pogađanja, dogovora, obećanja, obvezivanja bilo koje vrste, isto se tako zabranjuju sastanci sa željom izbora. Ipak se ne zabranjuje za vrijeme prazne Apostolske Stolice razmjena mišljenja oko izbora.
Jedini način izbora novog pape je pismenim tajnim glasovanjem. Ranije se glasovanje vršilo nagodbom ili glasnim odobravanjem, ali je to važećom Konstitucijom »Universi dominici gregis« iz 1996. godine ukinuto. Postoji izreka, koja je do izbora pape Benedikta XVI. i vrijedila : »Tko ulazi u konklavu kao papa, izlazi kao kardinal!«, jer nikada do sada predpostavljeni favoriti nisu bili izabrani za papu. Za izbor novog pape je potrebna dvotrećinska većina. Glasovanje se vrši u tri stupnja:
Kad osoba bude kanonski izabrana, dekan Kardinalskog zbora u ime cijelog izbornog zbora traži od izabranog pristanak riječima: »Prihvaćaš li kanonski izbor za vrhovnog svećenika?« Ako izabrani prihvaća, pita ga: »Kako želiš biti zvan?« Pape biraju sami svoje ime po ugledu na nekog papu iz prošlosti koji je po njima učinio neku dobru stvar. Novi papa Benedikt XVI. je izabrao svoje ime po uzoru na papu Benedikta XV. Prihvaćanjem izabrani postaje rimski prvosvećenik, tj. Petrov nasljednik, pastir Opće Crkve, biskup Rimske Crkve, glava Biskupskog zbora te stječe opću, redovitu, vrhovnu, neovisnu, potpunu, neposrednu vlast u općoj Crkvi. Ako izabrani nije biskup, treba biti zaređen što prije za biskupa. Poslije izbora novog pape iz Sikstinske kapele iz dimnjaka se pojavljuje bijeli dim što je oznaka da je papa izabran. Objava izbora novog pape se od Ivana Pavla II. označava i zvonima crkve Sv. Petra. Prvi od kardinala iz reda đakona navijesti ime novoizabranog riječima na latinskom '''Annuntio vobis gaudium magnum! Habemus Papam!' (na hrvatskom: Obznanjujem veliku radost! Imamo papu!'')
Do 1978. godine, nakon izbora pape, vršila se procesija nošenja novoizabranog pape na počasnom prijestolu (nosiljci) sedia gestatoria do crkve Sv. Petra, gdje je vršeno krunjenje tijarom i gdje bi papa izrekao svoj prvi blagoslov, poznati Urbi et orbi (lat. gradu i svijetu). Poslije toga bi uslijedilo paljenje baklje koja bi zasjala i onda se naglo ugasila uz proglašavanje Sic transit gloria mundi (tako prolazi slava svijeta). Papa bi nakon toga trebao položiti prisegu, koju su posljednja trojica odbili.
Ustoličenje pape se vrši u pravilu na prvu nedelju nakon izbora. Benedikt XVI. izmijenio je i obred poslušnosti. Do sada su kardinali kleknuli pred novog papu i položili zakletvu vjernosti. Novi je papa na njihovo mjesto izabrao 12 osoba raznih staleža, kao 12 apostola. Među njima je po jedan svećenik, jedan bračni par, dvoje krizmanika, dvoje mladih. Svi su oni prisegli u ime čovječanstva vjernost Papi.
Ber
Verija (grčki: Βέροια ili Βέρροια, ali i Φέροια na starogrčkom jeziku) ili Ber (makedonski: Бер, bugarski: Бер, turski: Karaferye) je grad na podnožju planine Verimion (Karakamen) u Grčkoj.
Današnja Verija je trgovačko središte Egejske Makedonije, administrativno sjedište Prefekture Imatija i sjedište episkopije Grčke pravoslavne crkve.
Historija
Grad Verija prvi put se spominje u spisima historičara Tukidida oko 432. pne. no vjerojatno je grad postojao već oko 1000. pne. Najstarije ljudsko stanište Nea Nikomedia otkriveno je na 9 km u pravcu sjeveroistoka ( postojalo je već oko 6 250. god. pn.e. ) Grad je dobio ime po svojem mitskom osnivaču koji je bio Beres ili Feres (ili Veron), ili po kćeri kralja Verije za kog se misli da je bio sin Makedona. Najtočnije zvuči tvrdnja da je Verija dobila ime po staroj tračkoj riječi Bria, koja je značila grad. Ali isto tako postoji i mogućnost da je grad dobio ime po slavenskog glagol]]a brati, od kojeg je kraćenjem došlo do Ber. Prvi stanovnici Verije bili su Tračani, ili Brige koji su se kasnije stopili sa antičkim makedoncima. Makedonci su od Verije napravili svoj drugi najveći grad (odmah iza prijestolnice Pele). Rimski car Dioklecijan proglasio je Veriju jednom od dvije prijestolnice rimske provincije Makedonije. Za vrijeme Rima, Verija je postala jedna od prvih ranokršćanskih vjerskih zajednica. Izvan grada nalazilo se židovsko naselje gdje su apostoli Pavle i Sila propovjedali prvim kršćanima između 54 - 55 godine n.e. nakon odlaska iz Soluna.
Prvi episkop Beroreje (tako se zvao grad za rimskih vremena) bio je Onisim, vrlo vjerojatno je da je to bio poznati apostol sv. Onisim (rob Filimona). left|thumb|200px|right|[[Janis Kotunios|Janis Kotunios (Joannes Cottunius); grčki profesor filozofije u Padovi, rođen je u Veriji 1577. .]] Pod Bizantom grad je nastavio rasti i cvjetati sve dok ga nisu orobili Bugari u 9. vijeku. Za vrijeme križarskih ratova grad su osvojili Normani (1185) te potom Franci (1204). Sredinom 13. vijeka gradom su vladali srpski despoti. 1361 godine grad je pao pod vlast otomanskog carstva pod kojim je ostao sve do 1912 godine, kad je ušao u sastav Kraljevine Grčke. thumb|left|240px|Verija zimi
Geografske karakteristike
Grad Verija nalazi se na obroncima planine Verimion u dolini Ematija. Blizu grada na planini Verimion, nalazi se mjesto Seli vrlo poznato skijalište u Grčkoj, a na par kilometara južno od Verije nalaze se velika umjetna akomulaciona jezera; Sfikia i Polifitos na rijeci Aliakmon (Bistrica).
Solun se nalazi 65 km sjeveroistočno od grada, Nausa je udaljena 16 km u pravcu sjeverozapada, grad Kozani udaljen je 42 km u pravcu zapada, a grad Katerini 38 km sjeveroistočno od Verije.
O Kler
O Kler se može odnositi na
Ber
Geografske karakteristike
Arheološko nalazište Vergina, grad sa kraljevskom grobnicom Filipa II makedonskog, nalazi se na 11 km jugoistočno od grada. thumb|right|280px|Verija u ljeto
Kaljumet
Kaljumet se može odnositi na
Ber
Klimatske prilike
Verija ima tipičnu kontinentalnu klimu, poput svih grčkih gradova u planinskoj unutrašnjosti, sa kišnim i hladnim zimama i vrlo toplim i sušnim ljetima. U ljetu 2007. godine izmjerena je najviša temperatura u Veriji od 44 [°C].
Ešland
Ešland se može odnositi na
Nju Kasl
Nju Kasl se može odnositi na
Međuopćinska liga Split - Makarska 1979./80.
Međuopćinska liga Split - Makarska
Međuopćinska liga Split - Makarska bila je u 5. rangu natjecanja po jakosti.
Prvenstvo nogometnog saveza općine Split
Prvenstvo NSO Split bilo je u 6. rangu natjecanja po jakosti.
Hudinja
Geografske karakteristike
Rijeka Hudinja izvire iz više izvora iznad sela Vitanje, ispod Rogle na Pohorju na nadmorskoj visini od 1380 metara. Od izvora Hudinja teče prema jugu do Vojnika i dalje do svog ušća u Voglajnu na periferiji Celja kod kompleksa Cinkarna Celje i groblja Teharje.
Sliv Hudinje velik je oko 207 km², i proteže se najvećim dijelom po brdovitom kraju a manjim dijelom po Celjskoj ravnici.
Crino, Verbano-Cusio-Ossola
Crino je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 675 m.
Ubu roi
Kralj Ibi je pozorišni komad francuskog književnika Alfreda Žarija (1873–1907). Ova parodična drama prvi put je izvedena 10. decembra 1896. Bila je idejni preteča pokreta nadrealizma i dadaizma. Žari se kasnije sve više identifikovao sa svojim likom. Pred kraj života se potpisivao Ibi. mini|desno|Žarijev crtež oca Ibija
Lik oca Ibija (Père Ubu) nastao je 1885. kao šala učenika gimnazije u Renu koji su hteli da ismeju svog profesora fizike Feliksa Ebera (Felix Hébert). On je za njih oličavao svu grotsknost sveta. Žarijev drug, Šarl Moran napisao je kratku lutkarsku farsu „Poljaci“ (Les Polonais). Ovaj, danas izgubljeni tekst, poslužio je kao osnova za pozorišni komad „Kralj Ibi“. Premijera komada „Kralj Ibi“ 1896. u Parizu bila je uspešna, ali i obeležena skandalom. Posle prvog uzvika „sranje!“ (Merdre!), predstava je prekinuta na petnaestak minuta zbog nereda u publici. Predstava je naredni put izvedena u lutkarskoj formi. Žari je zatim napravio još dva nastavka: „Ibi kukavica“ (Ubu Cocu) i „okovani Ibi“ (Ubu enchaîné). Njihovo scensko izvođenje autor nije doživeo.
Radnja
Fransoa Ibi (otac Ibi, kralj Ibi) je u drami oficir kralja Venceslasa, odlikovan ordenom Crvenog zmaja Poljske, bivši kralj Aragona i grof Sandomira. Kasnije će postati kralj Poljske i doktor 'patafizike.
Primitivni, kukavički, pohlepni i slavoljubivi otac Ibi, na nagovor svoje žene, majke Ibi, ubija čestitog kralja Venceslasa i njegovu porodicu. Time Ibi postaje kralj Poljske. U početku je popularan kao vladar i obasipa podanike zlatnicima. Međutim, navukao je bes naroda kada je odlučio da pobije sve plemiće i državne službenike i uvede nerazumne poreze. Ruski car Aleksej kreće u vojnu akciju protiv krvavog despota Ibija. Posle poraza, Ibi sa ženom beži u Francusku.
U ovoj grotesknoj predstavi Žari koristi šokantno vulgaran jezik ismevajući društvene norme i plemstvo. Sa druge strane ismeva i konvencionalni teatar, parodirajući motive iz Šekspirovih komada (Makbet, Hamlet, Ričard III).
Jugoslovenski film i predstava
„Kralj Ibi“ je kultna predstava Ateljea 212 iz Beograda iz 1964. godine po tekstu Alfreda Žarija, u režiji Ljubomira Mucija Draškića, u kojoj je glavnu ulogu igrao čuveni Zoran Radmilović. Predstava je bila na repertoaru ovog pozorišta skoro 20 godina, do smrti čuvenog glumca, a 1973. godine snimljena je i za televiziju.
Ispred glavnog ulaza u pozorište „Atelje 212“ danas se nalazi spomenik Zoranu Radmiloviću u kostimu Kralja Ibija, glavnog lika iz ove predstave.
Adela nije večerala
Radnja
Prelazak je iz devetnaestog u dvadeseto stoljeće. Praški policijski komesar Ledvina moli poznatog njujorškog detektiva Nicka Cartera, koji je u Prag došao u posjetu, da mu pomogne riješiti neobični slučaj nestalog psa. Tijekom istrage se događaju misteriozna ubojstva, koje počinjava zli botaničar Baron von Kratzmar uz pomoć svoje biljke mesožderke po imenu Adele. Von Kratzmar bi kidnapirao svoje žrtve, vezivao ih i potom kad god bi na gramofonu pustio melodiju "Schlafe mein Prinzchen" bilo je vrijeme da se Adele probudi i pojede svoje žrtve za večeru. Baron von Kratzmar se smatrao neshvaćenim genijem, koji je želio da se osveti jednom od svojih bivših profesora. Nazvao se po zloglasnom kriminalcu, "Baštovan". Bio je to kriminalac za kojeg je Nick Carter mislio da je umro u močvarama mnogo godina prije. Uz pomoć bizarnih izuma, Ledvina i Carter uspjevaju uhvatiti von Kratzmara i izručiti ga vlastima.
O filmu
Film kombinira Roger Cormanovu ideju iz filma The Little Shop of Horrors (sh. Mala trgovina užasa) s avanturama književnog lika Nicka Cartera. Film je režirao Oldřich Lipský zajedno sa Rudolfom Hrušínským, dok su glavne likove tumačili Michal Dočolomanský i Miloš Kopecký. Bizarne sprave je napravio Jan Švankmajer, poznati češki umjetnik. Film je napravljen u stilu melodrama iz ere nijemih filmova, uključujući i prekrasno animirane međutitlove koji su se ubacivali između stvarnih scena.
Fond du Lak
Fond du Lak se može odnositi na
Forist
Forist se može odnositi na
Moldavska pravoslavna crkva
Pravoslavna crkva Moldavije je samoupravna crkva pod jurisdikcijom Ruske pravoslavne crkve.
Naziva se još i Moldavska pravoslavna crkva, Moldavska mitropolija ili Kišinjevsko-moldavska mitropolija.
1 E6 m
Kako bi pomogla pri usporedbi redova veličine ova stranica navodi dužimne između 106 m i 1 Mm (ili 1,000 [[kilometre|km]).
Kenoša
Kenoša se može odnositi na
Moldavska pravoslavna crkva
Savremeno stanje
Pravoslavna crkva Moldavije se prostire na teritoriji Moldavije (uključujući i Pridnjestrovlje). Status samoupravne crkve je dobila 2. oktobra 1992. godine na osnovu odluke Svetog sinoda Ruske pravoslavne crkve.
1 E6 m
Dzžine manje od 106 m
Moldavska pravoslavna crkva
Savremeno stanje
Danas, ima ukupno šest eparhija:
Ksantorhamnin
Ksantorhamnin je organsko jedinjenje, koje sadrži 34 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 770,685 Da.
Moldavska pravoslavna crkva
Savremeno stanje
Predstojatelj Pravoslavne crkve Moldavije je mitropolit kišinjevski i sve Moldavije Vladimir (Kantarjan).
1 E6 m
Konverzije
1 megametar odgovara
Astronomija
Dužine veće od 107 m
Forno, Latina
Forno je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Kivoni
Kivoni se može odnositi na
1 E7 m
Kako bi pomogla pri usporedbi redova veličine, ova stranica nabraja dužine koje počinju s 107 m (10 Mm ili 10.000 km).
Dužine kraće od 107 m
Konverzije
10.000 km je
Ostalo
Dužine veće od 108 m
Lakeside, Missouri
Lejksajd je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 0, što je 37 (-100,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Malga Ciapela, Belluno
Malga Ciapela je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1448 m.
Mount Hope, Kansas
Maunt Houp je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 813, što je 17 (-2,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Kros
La Kros se može odnositi na
Brion-près-Thouet
Brion pre Tue je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Bresir.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 713 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 88 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 41 metar (maksimalnoj 74 m, a minimalnoj 39 m).
Manitovok
Manitovok se može odnositi na
Maraton (razvrstavanje)
Maraton se može odnositi na
Ksantozin trifosfat
Ksantozin trifosfat je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 578,211 Da.
1 E8 m
Kako bi pomogla pri usporedbi redova veličine, ova stranica navodi dužine koje počinju od 108 m (100 Mm ili 100.000 km).
Dužine manje od 108 m
Megalopolis
Megalopolis (iz grč. μέγας ⇒ velik; πόλις ⇒ grad, ponekad i megapolis ili megaregija) je veliko povezano urbano područje nadaglomeracijskog tipa sa najmanje 10 milijuna stanovnika. Termin je prvi koristio O. Spengler u knjizi The Decline of the West (1918.), zatim L. Mumford u svom kapitalnom djelu The Culture of Cities (1938.). Kod oba autora termin se koristi u negativnoj konotaciji odnosno označava prvi stupanj prerazvoja urbanih sredina i društveno nazadovanje. Kasnije je termin koristio i J. Gottmann s ciljem opisivanja velike urbane zone američke istočne obale od Bostona do New Yorka. Napredna transportna mreža sastavljena od autocesta i pruga doprinosi razvoju megalopolisa.
1 E8 m
Dužine veće od 109 m
Villa De Nardis, Chieti
Villa De Nardis je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 181 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
Šošoni
mini|Rasprostranjenost Šošona mini|Washakie, poglavica Šošona mini|Rabbit-Tail, Shoshone. mini|Šošonski kožni šatori-tepeeji Shoshoni (Shoshone) je ime glavne gupe Shoshonean govornika nastanjenih u Velikom Bazenu (Great Basin) u području zapadne i sjeverozapadne Nevade (Zapadni Šošoni), sjevernog Utaha (Werber Ute), središnjem graničnom području Nevade i Utaha (Gosiute), središnjem i južnom Idahu (Northern Shoshoni i Lemhi Shoshoni), u graničnom području sjeveroistočnog Wyominga sa Idahom (Sheep-Eaters), jugoistočnom Wyomingu (Wind River ili Eastern Shoshoni), u Kaliforniji u području Panamint Valleya (Panamint ili Koso), i na kraju u zapadnom Teksasu (Comanche). Sva ova nabrojena plemena pripadaju grupi pravih Šošona, i jezično čine skupinu jezika poznatu kao Central Numic.
Glavne grupe Šošona su Western, Northern i Wind River, koje se dalje dijele na niz lokalnih skupina. Komanči su po krvi Wind River Šošoni od kojih su se odvojili. Panamint Indijanci (uz Komanče) još su jedna grupa koja živi dugo vremena odvojena od matične šošonske zajednice, odnosno pravih Šošona. Indijanci 'Weber' Ute, tako poznati, ne pripadaju grupi Ute Indijanaca, nego su dobili krivo ime, i pripadaju pravim Šošonima. Central Numic skupina zajedno sa skupinama Southern Numic i Western Numic čini grupu šošonskih jezika koja je prije označavana imenom Plateau Shoshonean.
Široj grupi Šošonskog stanovništva, to jest Shoshonean-govornicima, pripadaju plemena Ute i njihove lokalne grupe, nadalje Chemehuevi i srodnici im Southern Paiute, Indijanci Northern Paiute, Bannock, Kawaiisu, Owens Valley Paiute i Mono, ali ne spadaju u prave Šošone, nego šošonskoj pod-porodici ili porodici.
Ime
Značenje imena Shoshoni nije poznato, i vjerojatno je nastalo od nekog stranog naziva. -Čest naziv Snake (Zmijski Indijanci) koje im se daje, uglavnom se odnosi na njihove skupine Yahuskin i Walpapi iz Oregona.
Šošoni danas
Pravi Šošoni danas žive po brojnim malenim rezervatima u Nevadi (Western Shoshoni), Utahu (Gosiute), Idahu (Northern Shoshoni, Lemhi; 9,400, 2000.), Wyomingu (Wind River) i Kaliforniji (Panamint; 100, 2000.), te Komanči u Oklahomi (7,000, 2000.)
Marinet
Marinet se može odnositi na
Kronologija istospolnog braka
Ova stranica sadrži kronologiju značajnijih događaja u vezi s istospolnim brakovima i zakonskim priznavanjem istospolnih parova u modernom vremenu diljem svijeta.
Događaji koji označavaju legalizaciju istospolnih brakova u nekoj državi ili dijelu državnog teritorija prikazani su u boldu.
Ranija razdoblja
Kroz povijest su postojale različite vrste istospolnih brakova, od neformalnih, slobodnih do jako ritualiziranih zajednica.
Ciceron spominje brak (koristeći latinski glagol za "vjenčati se", nubere) sina Kuriona Starijeg, ali to čini u metaforičkom obliku kako bi kritizirao svog neprijatelja Marka Antonija. Ciceron govori da je mlađi Kurion bio združen u stabilan i trajan brak s Markom Antonijem. Marcijal također dosta spominje istospolni brak, ali uvijek u podrugljivim terminima protiv ljudi koje želi ismijati.
Istospolni bračni običaji i rituali više su bili prihvaćeni u Mezopotamiji nego u Starom Egiptu. U drevnoj Asiriji homoseksualna ljubav između dva muškarca također je bila prihvaćena.
Najmanje dva rimska cara su bila u istospolnoj zajednici. Za trinaest od prvih četrnaest rimskih careva držalo se da su biseksualci ili isključivo homoseksualci. Prvi rimski car koji se vjenčao s muškarcem bio je Neron. Najprije s jednim od njegovih oslobođenika, Pitagorom, kome Neron preuzima ulogu mladenke, a kasnije kao mladoženja s mlađim dečkom, koji je sličio na jednu od njegovih konkubina, zvan Sporus.
Adolescentni car Elagabal se obraćao svom vozaču kvadrige, plavom robu iz Karije zvanom Hijeroklo, kao svom suprugu. Vjenčao se za atletičara Zoticusa u raskošnoj ceremoniji u Rimu na veselje građana.
Ovakvi istospolni brakovi nastavili su se dok kršćanstvo nije postalo službena religija Rimskog Carstva. Zakon u Teodozijevom zakoniku (C. Th. 9.7.3) kojeg su 342. prije Krista izdali kršćanski carevi Konstancije II. i Konstans I. Taj zakon je zabranio istospolne brakove u Antičkom Rimu i onaj tko bi se tako vjenčao bio bi pogubljen.
U Srednjem vijeku istospolni brak između Pedroa Díaza and Muñoa Vandilaza u galicijskoj općini Rairiz de Veiga u Španjolskoj sklopljen je 16. aprila/travnja 1061. Vjenčao ih je svećenik u maloj kapeli. Povijesni dokumenti o crkvenom vjenčanju nađeni su u Samostanu San Salvador de Celanova.
U drevnoj Indiji istospolni brak je bio češća pojava. Jedan primjer bila je princeza Shikhandi koju je otac, kralj Drupada, udao za drugu princezu. Po tradicijama iz južne Indije, Krišna se vjenčao s Iravan da bi ispunio jednu od njegove posljednje tri želje.
Oaza Siwa u Egiptu je imala povijesno prihvaćanje, pa čak i rituale istospolnog braka - tradiciju koju su egipatske vlasti nastojale ugušiti, sve uspješnije, od početka 20. stoljeća. Njemački egiptolog George Steindorff je 1990. istraživao oazu i izvijestio da su homoseksualne veze česte i jako često proširene na brak.
2010.
thumb|250px||[[Argentina|Argentinska predsjednica, Cristina Fernández, potpisuje zakon kojim se legaliziraju istospolni brakovi.]]
2013.
thumb|350px|Francuska Narodna skupština dala je finalno odobrenje zakona o istospolnim brakovima s 331 glasom za i 225 glasova protiv.
Market
Market se može odnositi na:
Menomini
Menomini se može odnositi na
Almena, Wisconsin
Almina je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 677, što je 43 (-6,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Međuopćinska liga Split - Makarska 1980./81.
Međuopćinska liga Split - Makarska
Međuopćinska liga Split - Makarska bila je u 5. rangu po jakosti natjecanja.
Prvenstvo Nogometnog saveza općine Split
Prvenstvo NSO Split bilo je u 6. rangu po jakosti natjecanja.
Lucije Cecilije Metel Denter
Lucije Cecilije Metel Denter (Lucius Caecilius Metellus Denter) (cca. 320. pne. - 284. pne.) bio je rimski političar i vojskovođa, izabran za konzula godine 284. pne.
O njegovom životu se ne zna mnogo, osim da je bio komandant vojske koja je godine 284. pne. krenula izbaviti etrurski saveznički grad Arecijum od galske opsade. Ta je vojska teško poražena u bitci kod Arecijuma u kojoj je Denter poginuo. Rimski izvori daju kontradiktorne podatke kada se bitka dogodila, pa je tako moguće da je do bitke došlo godinu dana kasnije, kada je Denter mogao biti pretor.
Njegova djeca su Lucije Cecilije Metel, koji se kao konzul istakao u punskim ratovima, i Cecilia Metella Macedonica.
Champagnolles (Primorski Šarant)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 500 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,03 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 36 metara (maksimalnoj 59 m, a minimalnoj 26 m).
Milvoki (razvrstavanje)
Milvoki se može odnositi na
1 E9 m
Kako bi pomogli pri uspredbi redova veličine ova stranica navodi dužine koje počinju od 109 m (1 Gm ili 1 milion km).
Dužine manje od 109 m
Dužine veće od 1010 m
Okonto
Okonto se može odnositi na
Pepin
Pepin se može odnositi na
NK Međimurje
NK Međimurje je nogometni klub iz Čakovca.
Povijest
Nogometni klub Međimurje Čakovec osnovan je u lipnju 2003., a počeo se natjecati u Drugoj HNL preuzevši mjesto kluba Omladinac iz Novog Sela Rok. Nakon premijerne sezone klub se uvrstio u Prvu HNL i tako nakon Čakovca postao drugi međimurski klub koji je uspio dobiti priliku zaigrati u najvišem rangu hrvatskog nogometa. Navijačka skupina NK Međimurja nosi naziv Anđeli.
U sezoni 2009./10. završavaju na 15. mjestu 1.HNL i ispadaju u 2.HNL
Stadion
Međimurje svoje domaće utakmice igra na čakovečkom stadionu SRC Mladost, koji ima ukupno 8.000 mjesta, od čega je 5.000 sjedećih.
Cristo, Verbano-Cusio-Ossola
Cristo je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 744 m.
CD154
CD154, takođe poznat kao CD40 ligand ili CD40L, je protein koji je prvenstveno izražen u aktiviranim T ćelijama. On je član TNF superfamiliji molekula. CD154 se vezuje za CD40 na antigen-prezentirajućim ćelijama (APC), posledica čega su mnogobrojni efekti koji zavise of tipa ciljne ćelije. CD40L igra ulogu kostimulišućeg molekula, i on inducira APC aktivaciju putem stimulacije T ćelijskih receptora. CD40L može da se veže za tri molekula: CD40, α5β1 integrin i αIIbβ3.
CD154 je lociran na površini T ćelija. On reguliše B ćelijske funkcije putem interakcija sa CD40 na površini B ćelija. Deficit ovog gena rezultuje u onemogućavanju promene imunoglobulinske klase i vezan je za hiper IgM sindrom.
CD154 ekspresija
CD40 ligand je prvenstveno izražen na aktiviranim CD4+ T limfocitima, ali se takođe može naći u rastvornom obliku. Dok je CD40L bio originalno opisan na T limfocitima, njegova ekspresija je od tada ustanovljena na širokom varijetetu ćelija, kao što su trombociti, mast ćelije, makrofage, bazofili, NK ćelije, B limfociti, kao i non-hematopoetske ćelije (glatke mišićne ćelije, endotelijalne ćelije, i epitelijalne ćelije).
Makrofage
U makrofagama, primarni signal za aktivaciju je IFN-γ iz Th1 tipa CD4 T ćelija. Sekundarni signal je CD40L na T ćelijama, koji se vezuje za CD40 na ćelijskoj površini makrofaga. Kao rezultat, makrofag izražava CD40 i TNF receptore u većoj meri na svojoj površini, što pomaže u povećanju nivoa aktivacije. Aktivirani makrofag može onda da uništi bakterije putem fagocitoze, i da proizvede dodatne citokine.
B ćelije
B ćelija može da prezentira antigene pomoćnom T ćelijama. Ako T ćelija prepozna peptid prezentiran B ćelijom, T ćelija sintetiše CD40L. CD40L se vezuje za B ćelijski CD40 receptor, prouzrokujući zaustavljanje B ćelijske aktivacije. T ćelija takođe proizvodi IL-4, koji se direktno vezuje za B ćelijske receptore. Kao rezultat ove interakcije, B ćelija je u mogućnosti da deli, menja izotip antitela, i da se diferencira u plazma ćelije. Krajnji-rezultat je B ćelija koja je sposobna da masivno proizvodi specifična antitela protiv antigenske mete.
Endotelijalne ćelije
Aktivacija endotelnih ćelija sa CD40L (npr. iz aktiviranih trombocita) dovodi do produkcije reaktivnih kiseonikovih molekula, kao i hemokin i citokin produkcije, i ekspresije adhezionih molekula kao što je E-selektin, ICAM-1, i VCAM-1. Ova inflamatorna reakcija u endotelnim ćelijama promoviše regrutovanje leukocita na lezijama i može potencijalno da promoviše aterogenezu.
Rushville, New York
Rašvil je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 677, što je 56 (9,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Centriola
mini|desno|250px|Struktura ćelije (centriola označena brojem 13) Centriole u biologiji označavaju valjkaste mikrotubularne strukture koje se mogu pronaći u mnogim životinjskim ćelijama i algama, iako nisu uobičajene u biljnoj ćeliji. Zidovi svake centriole se obično sastoje od 9 tripleta mikrotubula, iako ima izuzetaka (npr. kod embrija Drosophile (vrsta muhe) koji imaju 9 dubleta ili spremalnih stanica i ranih embrija Caenorhabditis elegane (vrsta gliste) koji imaju 9 singleta). Centrioli uvijek dolaze u paru organizirani pod pravim uglom naspram jedan drugog i predstavljaju konstituente strukture zvane centrosom. Centriole su strukturalno šuplji cilindar dijametra 150 nm i dužine između 300 i 500 nm. Svaki cilindar u nizu se sastoji od proteina sa kompleksnim tubulinom kao najvažnijim.
Najvažnija funkcija centriola je ona u ćelijskim diobama. Više centriola obrazuju pericentriolarni materijal (PCM) koji igra važnu ulogu u stvaranju diobenog vretena. Funkcija diobenog vretena je usko povezana sa kromosomima i njihovom kretanju u ćelijskoj diobi. Neke životinjske ćelije su sposobne da vrše podjelu kromosoma bez centriola npr. u ženskoj mejozi. Centriole igraju ulogu u procesu mitoze i muškoj mejozi. Tokom ćelijske diobe (S faza) centriole se dupliciraju i kreću ka suprotnim polovima, tako da postoji jedan par za svaku kćerku ćeliju.
U replikaciji, svaki novi parni set centriola se sastoji od: orginalne centriole, plus novonastale centriola. Ako centriole služe u formiranju motiletnih organela, flagele i cilie, onda dvije starije centriole, majke centriole, postaju bazalno tijelo koje je srž tih organela.
Godine 1996. dr. Stuart Black sa Univerziteta Chester je otkrio, u dugoročnom proučavanje da djeca koja pate od patuljastog rasta pate od manjka procesa mitotičkih dioba ćelije, što ima utjecaj na njihovu sposobnost da se oporavljaju jednako brzo kao i kod uzorka ćelija uzetih od onih normalnog rasta. Vjeruje se da je ovo otkriće važno jer dokazuje da su njihove centriole imale velike poteškoće u otpočinjanju procesa mitoze uslijed nedostatka trećeg vretena koje se sastojalao od dvije mikrotubule, umjesto tri.
[[Kategorija:Celularna biologija
Vanjski pojas
mini|300px|Morski pojasevi prema međunarodnom pravu Vanjski pojas je pojas mora koji se nalazi uz teritorijalno more, u kojem obalna država može vršiti nadzor potreban da bi:
Vanjski pojas ne može se prostirati preko 24 morskih milja od polaznih crta od kojih se mjeri širina teritorijalnog mora.
Konvencija o teritorijalnom moru i vanjskom pojasu iz 1958. godine sadržavala je odredbu prema kojoj širina vanjskog pojasa iznosi dvanaest milja od polazne crte od koje se mjeri širina teritorijalnog mora, a u slučaju da obale dviju država leže sučelice ili međusobno graniče, nijedna od tih država nije ovlaštena, ako među njima nema suprotnog sporazuma, proširiti svoj vanjski pojas preko crte sredine, kojoj je svaka točka jednako udaljena od najbližih točaka polaznih crta od kojih se mjeri širina teritorijalnog mora.
Konvencija o pravu mora proširila je širinu vanjskog pojasa na 24 morske milje od polaznih crta.
Harleigh, Pennsylvania
Harli je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.104.
1 E10 m
Razdaljine manje od 1010 m
Razdaljine veće od 1011 m
1 E11 m
Kako bi pomogla pri usporedbi redova veličine ova stranica navodi dužine koje počinju od 1011 metara (100 Gm, 100 miliona kilometara ili 0,7 astronomskih jedinica).
Dužine manje od 1011 m
Bitka kod Arecijuma
Bitka kod Arecijuma se godine 284. pne. odigrala između rimskih snaga pod Lucijem Cecilijem Metelom Denterom na jednoj te saveza galskih plemena, uglavnom Senonaca i Boja, pod Britomarisom. Povod za bitku je predstavljao napad Senonaca na etrurski grad Arecijum (današnji Arezzo), koji je u to vrijeme bio rimski saveznik. Rimska vojska je poslana u pomoć gradu, ali je u bitci razbijena, pri čemu su poginuli Denter kao i sedam vojnih tribuna.
Rezultat bitke je potakao mnoge Etrurce da se pobune protiv Rima, sklope savez sa Galima i krenu u pohod na Rim sljedeće godine.
Bitka je predmetom kontroverzi zbog toga što su razni rimski autori iznosili različite podatke o vremenu kada se odigrala, odnosno neposrednim posljedicama. Tako je nejasno da li je Denter u trenutku pogibije bio konzul ili pretor.
Portidž
Portidž se može odnositi na
Prajs
Prajs se može odnositi na
Arezzo
Areco je grad u središnjoj Italiji. Arezzo je najveći grad i administrativno sjedište Provincije Arezzo u talijanskoj regiji Toskana.
Prirodne odlike
Arezzo nalazi se u središnjem delu Italije, 80 km istočno od Firenze, sedišta pokrajine. Grad leži u dolini reke Arno, u gornjem delu njena toka. Grad se smestio na strmom brdu iznad reke, zbog čega je stari deo grada na brdu sa veoma strmim ulicama i trgovima, pa je veoma slikovit. Iznad grada se izdižu Apenini.
Stanovništvo
Arezzo danas ima preko 98.000 stanovnika, mahom Italijana. Tokom proteklih decenija u grad se doselilo mnogo doseljenika iz inostranstva.
Privreda
Arezzo je poznat kao središte razvijenog poljoprivrednog kraja, a u gradu dominira prehrambena industrija. Grad je zahvaljući neobično postavljenom starom delu grada na strmom bregu počeo privlačiti turiste iz celog sveta.
Antioh II Teos
thumb|Antioh II
Antioh II Teos (grčki: Αντίοχος Β' Θεός, 286. pne.–246. pne.), bio je vladar helenističkog Seleukidskog Kraljevstva koji je vladao u periodu 261. pne.–246. pne.. Bio je sin kralja Antioha I i kraljice Stratonike, kćeri Demetrija Poliorketa.
Oca je naslijedio zimi 262/261. pne. te nastavio voditi drugi sirijski rat protiv ptolemejskog Egipta. Istovremeno je nastojao da svoju vlast iz Azije proširi na Evropu, odnosno u Trakiju, ali su ga u tome priječile brojne intrige vazalnih vladara i gradova-država u Maloj Aziji. Nakon što je u Miletu ubio omraženog tiranina Timarha, zahvalni građani su mu dali ime Theos ("bog").
Sukob civilizacija
Sukob civilizacija je popularni naziv za teoriju prema kojoj nakon završetka hladnog rata glavni izvor sukoba u svijetu više neće biti suprotstavljene ideologije nego pripadnost različitim civilizacijama. Autor teorije je bio američki politolog Samuel P. Huntington, koji ju je prvi put izložio kao predavanje na Američkom institutu za poduzetništvo 1992. te sljedeće godine objavio kao članak The Clash of Civilizations? ("Sukob civilizacija") u časopisu Foreign Affairs. Članak, koji je predstavljao svojevrsnu kritiku tada popularne Fukuyamine teze o kraju historije, je godine 1996. proširen u knjigu The Clash of Civilizations and the Remaking of World Order (Sukob civilizacija i prepravljanje svjetskog poretka). thumb|center|750px|Sukob civilizacija prema Huntingtonu; tamnoplavo - [[zapadni svijet; svjetloplavo - pravoslavni svijet; sivo - islamski svijet; ljubičasto - Latinska Amerika; smeđe - afrička civilizacija; crveno - sinosfera; zeleno - Japan.]] Po Huntingtonu svijet je podijeljen na nekoliko glavnih civilizacija:
Antioh II Teos
Antiohovu zauzetost problemima na zapadnim granicama su s vremenom počeli koristiti njegovi satrapi na istoku carstva. Andragora, satrap Partije je tako proglasio nezavisnost, isto kao i baktrijski satrap Diodot koji je osnovao Grčko-Baktrijsko Kraljevstvo.
Antioh je zbog toga odlučio sklopiti s mir s Egiptom te je oženio Bereniku, kći egipatskog kralja Ptolemeja II. Zbog toga se prethodno razveo sa suprugom Laodikom i dao je protjerati u Efez. Odatle je Laodika spletkarila nastojeći ponovno postati kraljicom. Godine 246. pne. se Antioh odlučio s njom pomiriti i otići u Efez, ostavivši Bereniku i njenog sina u Antiohiji. Laodika je tada iskoristila priliku da otruje Antioha, a njeni pristaše u Antiohiji su ubili Bereniku i njeno dijete. Laodika je potom kao nasljednika proglasila svog sina Seleuka.
Sukob civilizacija
Huntington je u svoju podjelu uključio tzv. "usamljene" zemlje koje se raznim kulturnim i drugim specifičnostima ističu među svojim okružjem (Izrael na Bliskom Istoku; krščanska Etiopija u Africi); kao i "podijeljene zemlje" čiji dijelovi pripadaju različitim civilizacijama (Ukrajina čiji jedan dio pripada zapadnom, a drugi dio pravoslavnom svijetu).
Huntington je kao glavno žarište sukoba naveo tzv. "zemlje razdjelnice", odnosno područja gdje se pojedine civilizacije dodiruju, pri čemu je posebno istaknuo da su takvi sukobi najžešći na rubovima islamskog svijeta sa drugim civilizacijama. Huntington je smatrao kako će takvi sukobi sa vremenom eskalirati u sukobe između tzv. "ključnih zemalja" svakog od tih svjetova.
Iako je 1990-ih teza u sukobu civilizacija imala određenih broj poklonika - pri čemu se posebno ističe hrvatski predsjednik Franjo Tuđman koji ju je nastojao primijeniti u svrhu opravdanja vlastite politike prilikom raspada Jugoslavije - kod šire javnosti, barem u zapadnom svijetu, je postala aktualna tek nakon napada 11. septembra i velikih ratova koji su nakon toga uslijedili. Huntingtonova teza je predmet žestokih kritika od strane autora koji je smatraju nespojivom sa idealima multikulturalizma.
Antioh II Teos
Antioh je s Laodikom također imao kćer Laodiku, koja će postati suprugom Mitridata II Pontskog.
Antioh se spominje u Ediktima Ašoke kao jedan od vladara kome je maurijski car Ašoka poslao izaslanike s ciljem da grčkog kralja i njegove podanike preobrate na budizam. Taj se događaj ne spominje u helenističkim izvorima, pa historičari pretpostavljaju da misija nije uspjela zbog pobuna na istoku carstva, odnosno prekida dotadašnjih veza između seleukidskog dvora i Indije.
Rasin
Rasin se može odnositi na
Rok (razvrstavanje)
Rok se može odnositi na
Uzapćenje
Uzapćenje je postupak kojim ovlašteni javni brod (najčešće brod obalne straže ili policijski brod, a u nekim slučajevima i ratni brod) jedne države zaustavlja, pregledava i, u slučaju opravdane sumnje da je učinio neku protupravnu radnju u teritorijalnom moru dotične države, privodi u neku od svojih luka brod druge države kako bi se pokrenuo odgovarajući sudski postupak.
Pojam uzapćenje se razlikuje od pojma zapljena (broda ili brodskog tereta) koja se događa na kraju sudskog postupka koji eventualno rezultira presudom o zapljeni broda i/ili tereta.
Sojer
Sojer se može odnositi na
Rask
Rask se može odnositi na
Popis historijskih iranskih glavnih gradova
Popis historijskih glavnih gradova Irana:
Šono
Šono se može odnositi na
Trempelo
Trempelo se može odnositi na
Šebojgan
Šebojgan se može odnositi na
Apšer
Apšer se može odnositi na
Ksantotoksol
Ksantotoksol je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 202,163 Da.
Holecistokininski receptor B
Ovaj gen kodira G protein-spregnuti receptor za gastrin i holecistokinin (CCK),  regulatorne peptide mozga i gastrointestinalnog trakta. On je gastrinski receptor tipa B, koji ima visok afinitet za sulfonovane i nesulfonovane CCK analoge. Pogrešno splajsovane transkriptne varijante su primećene u tumorima debelog creva i gušterače.
CNS dejstvo
{{columns-list|2|
Inverzni agonist
}}
Fornoli-La Cona, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 452 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
Stone Creek, Ohio
Ston Krik je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 177, što je 7 (-3,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kortikotropin-oslobađajući hormonski receptor
Kortikotropin-oslobađajući hormonski receptori (CRHR, receptori kortikotropin-oslobađajućeg faktora, CRFR) su familija G protein-spregnutih receptora koja vezuje kortikotropin-oslobađajući hormon (CRH). Postoje dva receptora u ovoj grupi. Oni se obeležavaju kao tip 1 i 2, i kodirani su zasebnim genima ( i respektivno).
Funkcija
CRHR proteini su posrednici responsa na stres. Ćelije prednjeg režnja hipofize poznate kao kortikotropi izražavaju receptore i izlučuju adrenokortikotropni hormon (ACTH) nakon stimulacije.
Bruk (razvrstavanje)
Bruk se može odnositi na
Petropavlovska tvrđava
Petropavlovska tvrđava je tvrđava iz ranog 18. veka, oko koje je izrastao istorijski centar grada Sankt Peterburga. Danas se ova tvrđava na ostrvu u reci Nevi pre svega koristi kao prostor za izložbe i muzeje, kao park i turistička atrakcija. Ova tvrđava je jedan od spomenika Sankt Peterburga pod zaštitom UNESKO.
Istorija
Tvrđavu od drveta je prvi započeo Petar Veliki 1703. Po projektu Domenika Trecinija, kamena tvrđava je izgrađena od 1706. do 1740. Tvrđava je trebala da posluži za odbranu grada u Velikom severnom ratu, ali kod nje nikada nije došlo do ratnih okršaja. Od oko 1720. tvrđava je služila kao baza za gradski garnizon, i kao zatvor za političke ili zatvorenike visokog ranga. Neki od poznatih ljudi koji su tu bili zatočeni su: carević Aleksej, Tadeuš Košćuško, Aleksandar Radiščev, dekabristi, Fjodor Dostojevski, Mihail Bakunjin, Nikolaj Černjiševski i Josip Broz Tito.
Lisandra
Lisandra (na grčkom Λυσανδρα; 3. vijek pne.) bila je egipatska princeza, kći Ptolemeja I Sotera i kraljice Euridike. Lisandra, koja je po majčinoj strani bila unuka makedonskog regenta Antipatera, se udala za Antipaterovog unuka i makedonskog kralja Aleksandra V. Nakon Aleksandrove smrti se udala za Agatokla, sina i nasljednika trakijskog vladara Lizimaha. Godine 284. pne. njena polusestra i Lizimahova supruga Arsinoja je Lizimaha nagovorila da Agatokla zatoči i pogubi. Lisandra je zbog toga s djecom pobjegla na dvor kralja Seleuka koji je nakon toga Lizimahu objavio rat.
Petropavlovska tvrđava
Istorija
Petropavlovska katedrala (sagrađena u periodu 1712-1733), ima zvonik visok 123,2 metra. U njoj su sahranjeni svi ruski carevi od Petra I do Aleksandra III. Zemni ostaci porodice cara Nikolaja II i njihovih pratilaca su sahranjeni u posebnoj kapeli 17. jula 1998. Krajem 2006, zemni ostaci carice Marije Fjodorovne su preneti ovamo iz Danske, da bi bili sahranjeni pored njenog supruga Aleksandra III.
Za vreme Oktobarske revolucije, boljševici su 25. oktobra 1918. iz Petropavlovske tvrđave ispalili tridesetak granata na Zimski dvorac, od kojih je šteta bila minimalna. Sledećeg jutra, boljševici su zauzeli dvorac i zarobljene ministre odveli u tvrđavu. To su bili poslednji zarobljenici u istoriji ove tvrđave. Godine 1924. njen veći deo je pretvoren u muzej. Tvrđava je pretrpela znatnu štetu u nemačkom artiljerijskom bombardovanju u Drugom svetskom ratu.
Boissière-en-Gâtine
Boasjer an Gatin je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Partne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 251 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 180 metara (maksimalnoj 218 m, a minimalnoj 118 m).
Grinbrajer
Grinbrajer se može odnositi na
Brakston
Brakston se može odnositi na
Lokalna samouprava
Lokalna samouprava je autonomni sustav upravljanja lokalnim zajednicama na užim dijelovima državnog teritorija. Razvijenost lokalne samouprave je i jedan od uvjeta demokracije i pravne države. Samouprava u lokalnim zajednicama obično je propisana ustavom.
Nastanak
Prve forme lokalne samouprave mogu se prepoznati u Evropi 15. i 16. veka u vidu komuna, srednjovjekovnih gradova kojima su kralj ili feudalci putem povelja i statuta davali status slobodnih gradova. Ipak, lokalna samouprava kakvu danas poznajemo nastala je u Engleskoj koja je prva imala samostalne oblike upravljanja na užim teritorijama.
Koliko je značaj lokalne samouprave veliki, svjedoči usvajanje Evropske povelje o lokalnoj samoupravi iz 1985. godine od strane Evropskog savjeta koja jamči osnove tzv. lokalne demokracije, razrađujući najvažnije elemente statusa lokalne samouprave. Lokalnu samoupravu odlikuje nekoliko karakteristika: izvorna nadležnost, odlučivanje neposredno ili putem predstavništva, financijska sredstva, samostalnost oslikana i kroz pravo na udruživanje lokalnih zajednica u saveze i zaštita prava na lokalnu samoupravu.