cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skrb na kraju života
Vanjski linkovi
• End of Life: The Facts, Marie Curie Cancer Care
• End of life care in adults, Map of Medicine, updated 29 October 2010
• End-of-Life Decisions from the Institute for Good Medicine at the Pennsylvania Medical Society
• Survivorship A to Z: End-Of-Life
• Before I Die: Medical Care and Personal Choices. Produced by Thirteen/WNET, premiered on Public Broadcasting Service April 22, 1997. The program explores the medical, ethical, and social issues surrounding end-of-life care in America today.
• Palliative Care Policy Center (PCPC), formerly Center for Palliative Care Studies. Includes
• RAND Health white paper on Living Well at the End of Life: Adapting Health Care to Serious Chronic Illness in Old Age. plus other resources.
Narodna napredna stranka
Narodna napredna stranka je naziv za liberalnu političku stranku koja je 1894. godine osnovana u Sloveniji, tada u sastavu Austro-Ugarske. Uglavnom je okupljala građansku srednju klasu, te je bila u stalnoj opreci s pretežno konzervativnim seljaštvom, odnosno u sjeni daleko moćnije Slovenske ljudske stranke.
Godine 1917. je podržala Majsku deklaraciju kojom se tražilo stvaranje južnoslavenskog entiteta u novom trijalističkom ustroju Austro-Ugarske. Pred raspad Austro-Ugarske stranka mijenja ime u Jugoslavenska demokratska stranka i stupa u Narodno vijeće Države SHS. Njeni predstavnici će podržati politiku Svetozara Pribičevića temeljem koje je stvoren centralistički Vidovdanski ustav Kraljevine SHS. Kasnije ulaze u opoziciju prema beogradskoj vladi, te su se 1920-ih priključili Demokratskoj stranci.
Silent Movie
Silent Movie, na prostoru bivše Jugoslavije prikazan pod naslovom Tišina, smijemo se, je američka nijema filmska komedija snimljena 1976. godine u režiji Mela Brooksa. Predstavlja parodiju klasičnih hollywoodskih nijemih filmova. Broooks nastupa u glavnoj ulozi kao nekoć uspješni režiser koji, u nastojanju da ponovno pokrene karijeru, dolazi na ideju da prvi put nakon četiri decenije snimi visokobudžetni nijemi hollywoodski film. Radnja prikazuje kako mu studio obeća odobriti projekt jedino ako u glumačku postavu angažirati najveće zvijezde kao što su Anne Bancroft, Liza Minnelli, Burt Reynolds, James Caan, Marcel Marceau i Paul Newman (koji u filmu tumače sami sebe). Film je osim parodiranja starog, na satirički način obrađivao i moderni Hollywood, te je fiktivni konglomerat Engulf and Devour koji se u pojavljuje u filmu, inspiriran sa stvarnim konglomeratom Guf and Western koji je nekoliko godina ranije bio preuzeo ugledni studio Paramount Pictures. U Silent Movie, sa izuzetkom ironične replike, nema nijedne izgovorene riječi, iako je, sa druge strane, korištena muzika koju je komponirao John Morris. Film je nakon premijere postigao uspjeh i kod publike i kod kritike, iako nešto manje od Brooksovih klasičnih parodija kao što su Blazing Saddles i Frankenstein Junior.
Rubalcabo, Panindícuaro
Rubalcabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Panindícuaro.
Remist
Remist (Remistus, ? - Ravenna, 17. septembar 456) je bio zapadnorimski vojskovođa, odnosno magister militum u službi cara Avita. Avit ga je na to mjesto postavio nedugo nakon što je u Tolosi proglašen za cara nakon smrti careva Valentinijana III i Petronija Maksim. Remist, koji je rodom bio Vizigot, postao je prvi punokrvni "barbarin" na mjestu magister milituma. Na tom se mjestu nije dugo održao. Avit je napustio prijestolnicu Ravennu kako bi osigurao svoj položaj u Galiji, a Remist je trebao kontrolirati Italiju. Protiv Avita se digao rimski Senat, odnosno u njegovo ime general Ricimer. Remist je poražen i pogubljen nedaleko od Ravenne. Mjesec dana kasnije je poražen i Avit, te zarobljen i prisiljen da se zaredi.
Rubalcabo, Panindícuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 187 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1896 m.
Pietraru, Cozieni
Pietraru je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Cozieni.
Bollitora, Modena
Bollitora je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Selina (Sveti Lovreč)
Selìna (Villanova, ital.) je naselje u zapadnoj Istri, u sastavu općine Lovreč, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 196 stanovnika te 55 obiteljskih kućanstava.
El Guayabo, Platón Sánchez
El Guayabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Platón Sánchez.
Kosmos-202
Kosmos-202 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Bollitora, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Kosmos-202
Kosmos-202 je lansiran sa kosmodroma Kapustin Jar, SSSR, 20. februara 1968. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 400 kilograma. Kosmos-202 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
Al Biwāt, Hajjah
Al Biwāt je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 615 m.
Evanđelje po Filipu
Evanđelje po Filipu je ranohrišćansko gnostičko evanđelje iz 3. veka po Hristu. Vekovima je bilo izgubljeno i otkriveno je 1945. godine u Egiptu, kao deo biblioteke Nag Hamadi. Ovaj spis je po formi zbirka gnostičkih učenja i razmišljanja, neka vrsta "gnostičke antologije". Ono se ponajviše odnosi na značenje sakramenata, a posebno svete tajne braka, u kontekstu Valentinovog učenja.
Ponte Rosso
Ponte Rosso ima više značenja:
Evanđelje po Filipu
Evanđelje po Filipu nije sustavno organizirano. Naracija je prilično nepovezana i uobičajeno je preskakanje s jedne na drugu temu. Izreke se pojavljuju u različitim književnim oblicima, kao aforizmi, analogije, parabole, pareneze, polemike, dijalozi, egzegeze itd. Zbog nesustavnosti i raznolikosti književnih oblika, pretpostavlja se da je Evanđelje po Filipu zbirka izvadaka iz rano kršćanske gnostičke kateheze.
Evanđelje po Filipu sadrži i sedamnaest Isusovih izreka, od kojih je devet sadržano u kanonskim evanđeljima (55; 57; 68; 72; 77; 83; 84; 85). Nove izreke (55; 58; 59; 63; 64; 67; i 74), identificirane prema uvodnoj formuli ("on reče", "Gospodin reče", ili "Spasitelj reče"), kratke su i zagonetne, te se obično tumače iz gnostičke perspektive. Spis je verovatno najpoznatiji kao rani izvor ideje da je Isus bio u ljubavnoj vezi sa Marijom Magdalenom.
Nastanak
Većina naučnika se slaže da je spis nastao u 3. veku. Pripisuje se apostolu Filipu, no sam pristup ukazuje na autora koji se poziva da prenosi reč primljenu od apostolâ (vs. 95). Apostol Filip je umro 80. godine, zbog čega je veoma mala verovatnoća da je on autor. Naslov tekst je moderan. Nazvan je po Filipu verovatno zbog toga što je Filip jedini apostol koji se u njemu pominje (73), i jer je on, zajedno s Tomom i Matejem, uživao velik ugled među gnosticima.
Pronađeni koptski je tekst nedvojbeno prijevod grčkoga teksta. Zanimanje za značenje određenih sirijskih riječi (63; 56), njegova naklonjenost sakramentalnoj praksi Istoka, kao i njegova asketska etika, upućuju na vjerojatno sirijsko porijeklo.
Sadržaj
Ovo evanđelje donosi više nekanonskih pripovijesti o Isusu. Evanđelje po Filipu kaže da je Isus imao ljudske roditelje. Njegovi roditelji bili su Marija i Josip. Ali kad je rođen u duhu, postao je sin nebeskoga Oca i svetoga Duha (na hebrejskom je Duh u ženskom rodu), odnosno božanske majke. Tako se tokom otkrivenja na planini, on ukazao svojim učenicima natprirodno velik (57). Kada je u Levijevoj bojarnici pomešao sedamdeset dvije boje u jednu posudu, one su se stopile u bijelu (63, 25-30). Tri žene koje su uvek išle sa njim zvale su se Marijama (59), iako je očito bio osobito naklonjen Mariji Magdaleni (63).
thumb|175px|[[Apostol Filip, po kome je nazvano evanđelje.]]
Filip odbija da propiše određeno seksualno ponašanje, na primer, da li je za hrišćane bolji brak ili celibat. Formulisane kao suprotnosti, ove alternative sačinjavaju lažnu dihotomiju. Evanđelje savetuje kako se treba odnositi prema telu:
Naglašeno je učenje da onaj koji hoće ustati iz mrtvih mora to učiniti još za ovog života:
Evanđelje po Filipu je izvor priče prema kojoj je drvodelja Josip načinio križ na kojemu je Isus poslije bio razapet:
Ukazuje se i na uzaludni trud, koji nema cilj i središte u duhu istine:
Jedna od središnjih tema Evanđelja po Filipu je preobražujuća moć ljubavi: ono što će čovek postati zavisi od toga kome je njegova ljubav upućena:
Analiza
Evanđelje po Filipu predstavlja alternativu uobičajenom hrišćanskom shvatanju dobra i zla kao kosmičkih suprotnosti. Ono napušta dualizam zasnovan na neprestanoj borbi protiv Satane, kojim se odlikuje većina hrišćanskih učenja. U ovom evanđelju, za razliku od kanonskih, lik Satane se uopšte ne pojavljuje. Umesto da zamišlja zlo kao vanjsku silu koja napada ljude, Filip od svakog pojedinca traži da spozna zlo iznutra i svesno ga iskoreni. Autor ne pribegava Sotoni kad objašnjava čovekovu sklonost ka grehu. Nasuprot tome, Filip uči da u svakoj osobi leži skriven „koren zla". Ovo donekle predstavlja tumačenje tradicionalnog jevrejskog učenja o jetzer 'hara ili „zlom impulsu". Sve smo dok smo nesvesni „korena zla" u nama, on je moćan; ali kad je spoznat, biva uništen". Autor nastavlja:
Što se nas tiče, neka svako kopa duboko do korena zla u sebi, i iz srca iščupa koren. On će biti iščupan ako ga prepoznajemo. Ali ako ga ne prepoznajemo, on se ukorenjuje u našim srcima i rađa svoje plodove u našim srcima. Gospodari nama i porobljava nas. Zarobljava nas, tako da „činimo ono što ne želimo činiti," [videti Rimljani 7: 14-15]. Njegova moć raste jer ga nismo spoznali.
Osnovno je „poznavanje" sopstvenog potencijala za zlo. Prema Filipu, prepoznavanje zla u sebi predstavlja po definiciji individualni proces: čovek ne može drugome diktirati šta je dobro a šta zlo; umesto toga, svako se mora potruditi da razume svoju unutrašnju sferu kako bi prepoznao dela koja proističu iz „korena zla" koji se sastoji iz impulsa kao što su gnev, zavist, požuda, pohlepa. Uvidevši da određeni čin dolazi od jednog takvog impulsa, čovek gubi volju za sprovođenje zlog čina. Da bi počinio zlo delo - bilo da je to gnevna svađa, ubistvo ili objava rata, čovek mora verovati u iluziju da je delo opravdano, da on dela iz pravih razloga. Autor optimistički veruje da „istina ... nadvladava čovekovu težnju da ignoriše svoje greške".
Evanđelje po Filipu kritikuje pristup moralnosti koji ostali hrišćani praktikuju, a koji se sastoji u propisivanju i zabrani izvesnih činova. Autor, međutim, odbacuje sve spiskove „dobrih" i „loših" dela, osnovu tradicionalne hrišćanske moralnosti. Jer, ističe autor evanđelja, kada identifikujemo suprotnosti kao što su „svetlost i tama, život i smrt, dobro i zlo" reč je u stvari o parovima međuzavisnih termina od kojih svaki podrazumeva svoju suprotnost. Kako bi pokazao da je nemoguće razlikovati dobro od zla na jednostavan i kategoričan način, Filip priča parabolu o domaćinu odgovornom za imanje na kojem žive deca, robovi, psi, svinje i stoka. Domaćin, koji svakom obezbeđuje odgovarajuću ishranu, jeste slika „učenika Božjeg", koji „shvata duševna stanja i govori svakome" na odgovarajući način, shvatajući da ljudi imaju različite potrebe i nalaze se na različitim stupnjevima duhovne zrelosti.
Mada odbacuje običnu dihotomiju dobra i zla, ovaj autor ne zanemaruje etička pitanja, i nikako ne dovodi u pitanje njihovu važnost. Važno je pomiriti slobodu koju nam gnosa donosi sa hrišćanskom dužnošću da volimo druge. Autor Filipa sledi Pavla kada postavlja ključno pitanje: Kako čovek da živi u skladu i s znanjem i s ljubavlju. Čovek čija je ljubav sazrela pazi da ne izazove ničiju patnju („Blagosloven je onaj koji nikome ne nanosi bol"). Gnostički hriščanin mora uvek ljubavlju prema drugima ograničiti slobodu koju gnosa daje. Autor takođe kaže da s radošću iščekuje doba kada će se sloboda i ljubav spontano usklađivati, tako da će duhovno zrela osoba biti slobodna da sledi svoje istinske želje, ne strahujući da če to nekoga ožalostiti.
Robert Bruce
On je kao pobjednik u Bitci kod Bannockburna 1314. nad Englezima uspio osloboditi zemlju a nakon sklapanja Sporazuma iz Northamptona - 1328. konačno dobio i englesko priznanje škotskog suvereniteta i svoje vlasti.
Biografija
Porodica Bruce bila je anglo-normanskog porijekla, koja se u Škotsku dosela početkom 12. vijeka, i bračnim vezama orodila sa škotskim kraljevima, na osnovu tog je njegov djed imenjak Robert Bruce (umro 1295. inače 6 po redu sa istim imenom) - zahtjevao škotski tron kad je on ostao upražnjen 1290., ali je engleski kralj Edward I koji je ionako tvrdio da mu Škotska pripada po pravu feudalne nadmoći, krunu dao Johnu Balliolu umjesto njemu.
Robert je rođen 1274. kao 8 Robet de Bruce, njegov otac (7 Robert de Bruce, umro 1304.), odrekao se titule grofa od Carricka u njegovu korist 1292., ali je to gotovo sve što se o njemu zna prije 1306. U konfuznom periodu čestih antiengleskih buna između 1295. - 1304. izgleda da je u jednom trenutku bio među vodećim pristašama bune Williama Wallaca, ali se kasnije navodno primirio i ponovno postao vjerni podanik Edwarda I. Tako da ništa nije ukazivalo na to da će on postati škotski lider u ratu za nezavisnost, kad je Edward I pokušao da osobno vlada Škotskom.
Presudni događaj u Robertovoj karijeri bilo je ubojstvo njegovog glavnog konkurenta za škotski tron - Johna Comyna (nećaka kralja Johna Balliola) u franjevačkoj crkvi u Dumfriesu 10. februara 1306. I danas nije posve jasno dali je to izveo Bruce ili njegovi pristaše, ali sva prethodna aktivnost Bruca ukazuju na to da je on već odlučio postati vladar, pa je ubrzo nakon tog čina okrunjen 25. marta iste godine.
Roberova pozicija kao novog kralja bila je vrlo teška, jer je Edward I koji ga je držao za izdajnika, u to vrijeme imao brojne garnizone po važnijim dvorcima Škotske, i bio spreman u svakom trenutku pokrenuti akcije da slomi svaki pokušaj osporavanja njegove vlasti. Zbog tog je Robert dva puta poražen, i to 1306, u Methvena, u neposrednoj blizini Pertha - 19. juna, i kod Dalrya (Perthshire) 11. augusta. Zbog tog su mu žena i brojne pristaše zarobljeni, a tri brata pogubljena. I sam je Robert postao bjegunac, potraživši utočište na udaljenom otoku Rathlin pored sjeverne Irske obale. Ipak je on tokom ovog razdoblja, strpljivo i sa vjerom u uspjeh gradio mrežu svojih pristaša.
Robert se u februaru 1307. se vratio u rodni Ayrshire, u tom trenutku najveću (i gotovo jedinu) podršku pružao mu je jedini preživjeli brat Edward, ali je u nekoliko sljedećih godina Robert uspio steći širok broj pristaša i mecena. Osobno je pobijedio Johna Comyna, grofa od Buchana (rođaka ubijenog Johna Comyna), a 1313. uspio je zauzeti Perth, kog je držao jaki engleski garnizon. Ipak su veći dio borbi, iznjele na svojim leđima njegove pristaše, a naroćito James Douglas i Thomas Randolph (kasniji grof od Moraya), oni su oslobodili Galloway, Douglasdale, kraj oko Selkirka i velik dio istočne Škotske te na kraju -1314. i Edinburgh. U to vrijeme Roberta su počeli pomagati i neki od vodećih škotskih prelata, na ruke mu je išla i smrt Edwarda I 1307. ali i neiskustvo i neznanje njegova nasljednika - Edwarda II. Test njegove sposobnosti zbio se 1314., kad je velika engleska vojska pokušala osloboditi opsjednuti garnizon u Stirlingu. Upravo tad ih je Robert uspio pobjediti u Bitci kod Bannockburna 24. juna 1314.
Lester Prairie, Minnesota
je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Schlat
Šlat je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Gepingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.764 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8117043.
Robert Bruce
Biografija
Robert je većinu svoje energije u godinama nakon 1314., trošio na konsolidaciju svog kraljevstva. Sve dok mu se nije rodio sin nasljednik - David II 1324., bavio se pitanjima svoje sukcesije, pa je zbog tog - 1315. i 1318,, izdao dvije uredbe. Pored tog utjecao je da parlament donese dekret da se svi oni koji su ostali vjerni engleskom kralju moraju odreći svojih feuda. Taj dekret omogućio mu je da nagradi svoje pristaše, ali se to pokazalo i vrlo opasnim - jer su neki od tako nagrađenih ispali enormno moćni, kao James Douglas, iz kog je kasnije izrastao moćni porodični klan Douglas. Robert se uz to morao pobrinuti da ponovno pokrene škotski dvor i upravu, koji praktički nisu funkcionirali od 1296.
Schlat
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gepingen Šlat se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Gepingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 412 metara. Površina opštine iznosi 9,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.764 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 182 stanovnika/km².
Lester Prairie, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.730, što je 353 (25,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Robert Bruce
Biografija
Posljednje godine svog života, Robert je teško bolestan proveo u malenom selu Cardross, u kom je i umro (najvjerojatnije od lepre). Tijelo mu je zakopano u Opatiji Dunfermline, ali ne i srce, njega je po njegovoj osobnoj želji odnio James Douglas koji je otišao u rat u Španjolsku. Kad je Douglas ubijen u tom ratu, čini se da je srce vraćeno u domovinu i pokopano, po Roberovoj želji u Opatiji Melrose, jer je 1921. u njoj iskopan lijes sa srcem, pokopan u to vrijeme, iskapanje je ponovljeno 1996. Pokapanje srca bilo je relativno čest običaj među plemstvom i feudalcima tog vremena, ali ipak nema čvrstih dokaza da taj lijes pripada Robertu.
U kasnijim vremenima Robert Bruce je postao legendarni lik škotskog patriotizma.
Scorușu, Lăpușata
Scorușu je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Lăpușata.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 295 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 304 m.
Kraljevo (TV drama)
Uloge
Ostale uloge ▼
Knox County, Nebraska
je okrug u američkoj saveznoj državi Nebraska.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 8.701, što je 673 (-7,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ponte San Pietro
Ponte San Pietro ima više značenja:
Selca (Buzet)
Selca je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Buzeta, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 54 stanovnika te 18 obiteljskih kućanstava.
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, naselje je imalo 60 stanovnika.
Codroipo, Udine
Codroipo je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12811 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Romana Jerković
Romana Jerković (28. studeni 1964 - ) je hrvatska političarka koja je bila potpredsjednica Socijaldemokratske partije, a od 1. veljače 2020. godine služi kao zastupnik Hrvatske u Europskom parlamentu; mjesto je dobila nakon istupanja Ujedinjenog Kraljevstva iz EU kada su zastupnici preostalih članica preuzeli svoj dio od odlazećih zastupnika UK. Od 2011. do 2015. je bila SDP-ov zastupnik u Hrvatskom saboru.
Alta Florida del Sur, San Miguel Coatlán
Alta Florida del Sur je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Coatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1300 m.
Kosmos-203
Kosmos-203 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-203 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 20. februara 1968. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 600 kilograma. Kosmos-203 je bio geodetski satelit.
Leota, Minnesota
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 209, što je 21 (-9,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Molinelli, Arezzo
Molinelli je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 355 m.
1775
thumb|Bitka kod Lexingtona.
San Antonio del Toro, Ciudad del Maíz
San Antonio del Toro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad del Maíz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1134 m.
San Caralampio, Altamirano
San Caralampio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Altamirano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1233 m.
Ojo de Agua de Señora, Panindícuaro
Ojo de Agua de Señora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Panindícuaro.
San Carmen, Altamira
San Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Altamira.
Ruano, Macerata
Ruano je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
San Carmen, Altamira
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 126 m.
Ruano, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 128 m.
Hello World
Hello world (u prevodu „Zdravo svete“) je ustaljena rečenica koja se prikazuje na izlaznom medijumu prilikom pokretanja demonstrativnih programa nekog programskog jezika. Otuda i ime ovakvih programa. Uobičajeno je da se prilikom prikaza nekog novog programskog jezika na početku priručnika prikaže kako izgleda na tom jeziku štampa jednostavne poruke. Ovo često služi za međusobno poređenje jezika, odnosno njihove kompleksnosti.
Ovaj primer se prvi put pojavio u knjizi The C Programming Language, autora Brajana Kernigana i Denisa Ričija, izdatoj 1978. godine. Na srpski jezik ova knjiga je prevedena pod naslovom „Programski jezik C“. Na početku knjige se, u želji da se prikaže odmah kako izgleda taj novi jezik, nalazi kratak primer koji nešto ispisuje na ekran. Primer iz knjige ispisuje " " (bez velikih slova i znaka uzvika). Kasnije se ovaj primer malo prilagodio, a za naše potrebe je i preveden.
Vicente Guerrero, Tila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 325 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 815 m.
Hello World
Ovaj primer se često koristi da bi se testirao novo instalirani programski jezik, odnosno njegov prevodilac, razvojno ili radno okruženje. Smatra se dovoljno jednostavnim, ali reprezentativnim test-primerom za ovu svrhu.
U nastavku slede primeri programa Hello World na raznim programskim jezicima.
APL
'Zdravo svete!'
ASP
ASP je skraćenica od Active Server Pages.
AWK
BEGIN { print "Zdravo svete!" }
Bash (Bourne Again SHell)
Prvi red koda označava lokaciju izvršne datoteke interpretera, pa može biti različit od sistema do sistema.
BASIC
Sve ANSI/ISO implementacije bejsik prevodioca prepoznaju sledeće instrukcije 10 PRINT "Zdravo svete!" 20 END
Od kada se i bejsik prilagodio tendencijama strukturnog programiranja nije neophodno navesti brojne oznake za naredbe, pa prethodni primer na većini modernih prevodilaca može izgledati ovako PRINT "Zdravo svete!" END
Ovde valja naglasiti da END naredba nije neophodna kod svih prevodilaca.
BeanShell
print("Zdravo svete!");
C++
U principu nije neophodno naznačiti korišćenje nejmspejsa (namespace) std:
Premda se korišćenje članica istog može i selektivno naznačiti:
C++/CLI
int main {   System::Console::WriteLine("Zdravo svete!"); }
COBOL
identification division. program-id. hello-world. procedure division. display "Zdravo svete!" stop run.
ColdFusion
Zdravo svete!
Haskell
main :: IO main = putStr "Zdravo svete!"
Java
Napomena: fajl treba da bude snimljen pod imenom hi.java da bi mogao biti kompajliran.
JavaScript
Napomena: Tagovi ... su prisutni u ovim primerima iako nisu obavezni delovi JavaScript programa, tj. ne pišu se u istom fajlu kao i program prilikom pisanja programa u jednom eksternom JavaScript fajlu (ekstenzija *.js).
Prvi primer ispisuje tekst direktno na mestu gde se ovaj fragment koda nalazi.
Drugi primer stvara jednu kutijicu za poruke (Message Box) u kojoj ispisuje dati tekst.
Natural
WRITE 'Zdravo svete!' END
PHP
Ovaj program na PHP ima i ekvivalenata (upoređeno prema izlazu):
Pike
int main { write("Zdravo svete!"); return 0; }
Seed7
$ include "seed7_05.s7i";
const proc: main is func begin writeln("Zdravo svete!"); end func;
Win32
Sledeći program otvara kutijicu za poruke. int WINAPI WinMain(		HINSTANCE hInst,		HINSTANCE hPrevInstance,		LPSTR lpCmdLine,		int nCmdShow	) {	MessageBox(HWND_DESKTOP, "Zdravo svete!", "Zdravo-svete program", MB_OK); return 0; }
Sledeći program pravi mali prozor u kome se ispisuje tekst „Zdravo svete!“.
// Deklaracija procadure LRESULT CALLBACK WndProc(HWND, UINT, WPARAM, LPARAM);
const char *szClassName = "GlavniProzor"; HINSTANCE hInstance;
// Glavna funkcija programa int WINAPI WinMain(		HINSTANCE hInst,		HINSTANCE hPrevInstance,		LPSTR lpCmdLine,		int nCmdShow	) {	HWND hwnd; MSG msg; WNDCLASSEX wincl; hInstance = hInst; // --- Definisanje klase prozora -- wincl.cbSize = sizeof(WNDCLASSEX); wincl.cbClsExtra = 0; wincl.cbWndExtra = 0; wincl.style = 0; wincl.hInstance = hInstance; wincl.lpszClassName = szClassName; wincl.lpszMenuName = NULL; wincl.lpfnWndProc = WndProc; // dodeljivanje procedure klasi prozora wincl.hbrBackground = (HBRUSH)(COLOR_WINDOW + 1); wincl.hIcon = LoadIcon(NULL, IDI_APPLICATION); wincl.hIconSm = LoadIcon(NULL, IDI_APPLICATION); wincl.hCursor = LoadCursor(NULL, IDC_ARROW);
if(!RegisterClassEx(&wincl)) return 0; // --- Stvaranje prozora -- hwnd = CreateWindowEx(		0,szClassName,"Zdravo svete",		WS_OVERLAPPEDWINDOW,		CW_USEDEFAULT, CW_USEDEFAULT,		200, 80,		NULL, NULL, hInstance, NULL	);
// --- Prikazivanje prozora --- ShowWindow(hwnd, nCmdShow); // --- Glavna petlja programa - while (GetMessage(&msg, NULL, 0, 0)) {		TranslateMessage(&msg); DispatchMessage(&msg); }
return msg.wParam; }
// Procedura LRESULT CALLBACK WndProc(		HWND hwnd,		UINT message,		WPARAM wParam,		LPARAM lParam	) {	PAINTSTRUCT ps; HDC hdc; switch(message) {		case WM_PAINT: // ispisivanje poruke hdc = BeginPaint(hwnd, &ps); TextOut(hdc, 50, 18, "Zdravo svete!", 13); EndPaint(hwnd, &ps); break; case WM_DESTROY: PostQuitMessage(0); break; default: return DefWindowProc(hwnd, message, wParam, lParam); }	return 0; }
Zinantla, Chilapa de Álvarez
Zinantla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Chilapa de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 571 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1594 m.
Kosmos-204
Kosmos-204 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Inhibitor preuzimanja norepinefrina
Indikacije
Inhibitori preuzimanja norepinefrina se mogu koristiti za lečenje hiperkinetičkog poremećaja (ADHD), narkolepsije, i umora ili letargije kao stimulanti, gojaznosti kao anoreksici ili supresanti apetita radi gubitka težine, poremećaja raspoloženja kao npr. antidepresivi za kliničku depresiju, kao i za niz drugih indikacija.
Kosmos-204
Kosmos-204 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 5. marta 1968. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 400 kilograma. Kosmos-204 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
Slovenska ljudska stranka (1892)
Slovenska ljudska stranka (srpskohrvatski: Slovenska narodna stranka) je naziv za konzervativnu klerikalnu političku stranku koja je u Sloveniji, tada u sastavu Austro-Ugarske, osnovana 1892. pod nazivom Katolička narodna stranka. Godine 1905. promijenila je ime u Slovenska ljudska stranka. Strankom je dominiralo katoličko svećenstvo, a program se temeljio na očuvanje Slovenije u sastavu Austro-Ugarske koja se smatrala zaštitnikom tradicionalnih društvenih vrijednosti.
Zahvaljujući snažnoj podršci među slovenskim seljaštvom, Slovenska ljudska stranka je početkom 20. vijeka postala najjača politička stranka u Sloveniji.
Za vrijeme prvog svjetskog rata, SLS se pod vodstvom dr. Antona Korošeca zalagala da se Austro-Ugarska preuredi na trijalističkim osnovama, odnosno formira treća država koja bi okupljala južnoslavenske narode pod njenom upravom. U skladu s tim je SLS godine 1917. podržala tzv. Majsku deklaraciju Jugoslavenskog kluba u austrijskom parlamentu.
Nakon što je postalo očito da će se Austro-Ugarska raspasti, SLS u jesen 1918. godine sudjeluje u stvaranju Narodnog sveta u Ljubljani, a zatim i Narodnog vijeća u Zagrebu koje je proglasilo Državu SHS. Nakon što je mjesec dana kasnije formirana Kraljevina SHS, SLS sudjeluje u njenim vladama.
Za vrijeme Kraljevine SHS, SLS je pod vodstvom Korošeca najčešće podržavala vladu u Beogradu, kao i njenu centralističku politiku, mada joj se ponekad suprotstavljala. Za vrijeme šestojanuarske diktature je bila zabranjena, da bi nakon ponovno uspostavljanja demokracije ponovno sudjelovala u beogradskim vladama.
Nakon aprilskog rata 1941. godine, SLS se raspala na frakciju koja je bila za saveznike, i frakciju koja je surađivala s italijanskim okupatorom. Nakon pobjede partizana joj je zabranjen rad.
Godine 1990. je u Sloveniji formirana nova Slovenska ljudska stranka.
Lista epizoda serije Zabranjena ljubav
Zabranjena ljubav je prva hrvatska sapunica, snimana od 2004. do 2008. godine.
Prikazivanje prve sezone je počelo 25. oktobra 2004. godine, na tada novonastaloj RTL televiziji, a završilo se 1. jula 2005. godine. Druga sezona je emitovana od 5. septembra 2005. godine do 30. juna 2006. godine. Treća sezona je emitovana od 4. septembra 2006. godine do 29. juna 2007. godine. Četvrta sezona je emitovana od od 3. septembra 2007. godine do 3. aprila 2008. godine. Peta i poslednja sezona je emitovana od 3. oktobra do 3. novembra 2011. godine.
U aprilu 2008. godine RTL televizija je obavestila gledaoce da se snimanje sapunice obustavlja, te nakon nekoliko nedelja prekinula je emitovanje serije na 759. epizodi, od 805 koliko je ukupno snimljeno. Preostalih 46 epizoda u Hrvatskoj premijerno su prikazane tek 2011. godine na kanalu RTL 2.
Serija Zabranjena ljubav broji 5 sezona i 805 epizoda.
Schliengen
Šlingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 35 opštinskih središta okruga Lerah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.308 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8336078.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Lerah Šlingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Lerah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 225–1165 metara. Površina opštine iznosi 37,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.308 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 142 stanovnika/km².
Ponte
Ponte ima više značenja:
Kosmos-205
Kosmos-205 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-205 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 5. marta 1968. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-205 je bio osmatrački satelit.
Položaj LGBT osoba u Srbiji
LGBT+ (neheteroseksualne i necisrodne) osobe u Srbiji mogu se suočiti sa pravnim izazovima sa kojima se ne suočavaju osobe koje nisu LGBT+ osobe. I muške i ženske istopolne seksualne aktivnosti su legalne u Srbiji, a diskriminacija na osnovu seksualne orijentacije u oblastima kao što su zapošljavanje, obrazovanje, mediji i pružanje dobara i usluga, između ostalog, je zabranjena. Ipak, domaćinstva koja vode istopolni parovi ne ispunjavaju uslove za istu pravnu zaštitu koja je dostupna parovima suprotnog pola.
U Srbiji postoji izražen nedostatak volje suočavanja sa homofobijom i transfobijom, a vlasti su u više navrata zabranjivale parade ponosa na osnovu nasilnih pretnji homofobičnih grupa. Takođe nisu uspele da zaštite LGBT+ pojedince i organizacije od diskriminacije, uključujući verbalne pretnje, pretnje na društvenim mrežama i fizičke napade. Beogradski prajd je prvi put uspešno održan u septembru 2014. godine.
Udruženje ILGA-Evropa je u 2020. godini Srbiju smestila na 25. mesto po pravima LGBT+ osoba od 49 posmatranih država i teritorija.
U junu 2017, Ana Brnabić je postala predsednica Vlade Srbije, kao prva žena i prva otvorena gej osoba na toj funkciji, i druga LGBT+ žena na čelu vlade (posle Jouhane Sigurdardoutir sa Islanda). Bila je i prva premijerka Srbije koja je prisustvovala paradi ponosa.
Srednji vek
U srednjovekovnoj Evropi, homoseksualnost se povezivala sa Sodomom i Gomorom. Zbog toga, u srednjovekovnim srpskim spisima, homoseksualni odnosi su imali različita imena kao „sodomski blud”, „greh sodomskih”, „sodomsko delo”, a koristili su se i nazivi „muželoštvo”, „muželeganije” i „muženevistov’stvo”. Heteroseksualni analni čin je mogao poneti jedno od ovih imena, ali takođe i ime „drugi greh sodomski”, a zoofilski čin je nosio ime „skotološtvo”. Zbog generalne nepismenosti naroda, ne postoji puno zapisa o homoseksualnosti u srednjovekovnoj Srbiji. Većina poznatih stvari je zasnovana na crkvenim spisima.
Penitencijalni zbornici
Penitencijalni (ili Epitimijni) zbornici su predstavljali knjige ili sastave na više listova na kojima su ispisane liste grehova sa njihovim propisanim epitimijama, kao i praktična uputstva za duhovnike i parohijsko sveštenstvo.
Najvažniji zbornik za temu homoseksualnosti je bio Penitencijalni nomokanon Jovana Posnika, u kom je značajan deo posvećen „seksualnim prestupima”. Ti prestupi su sistematski popisani i predstavljeni kao „7 telesnih grehova” i to: masturbacija, blud, preljuba, homoseksualnost, razdevičenje devojčice, skotološtvo (zoofilija) i rodoskrvnuće (incest). Ovih sedam grehova su bili smešteni u dve grupe, „prirodni” i „protivprirodni”. U protivprirodne grehove su spadali homoseksualni odnosi i odnosi sa životinjama (ali ne i heteroseksualni analni odnosi). Srednjovekovni rimokatolički pravnici u Evropi su smestili i masturbaciju u tu kategoriju.
Ovaj dokument je prepoznao tri oblika učestvovanja u homoseksualnom odnosu, aktivani, pasivni i aktivni i pasivni. Kao najlakši greh od ova tri je smatrano pasivno učešće, a najteži obostrano učešće. Takođe, pedofilija nije prepoznata kao greh, već je odnos muškarca sa dečakom samo smatran grehom homoseksualnosti, a odnos sa dečakom je prikazan samo kao „profesionalno ograničenje” u njegovoj budućnosti, pošto dečak koji je u ranoj mladosti doživeo analnu penetraciju ne može da postane sveštenik.
Kraljevina Srbija (1217—1345)
U 12. veku, vizantijski pravnici prevode kanone zasnovane na pravilima sv. Vasilija Velikog, sv. Grigorija Niskog, kao i tumačenja Ankirskog sabora sa grčkog na srpskoslovenski jezik. Ovaj prevod, zajedno sa drugom kanonskom građom i svetovnim zakonima rimskog i vizantijskog prava čine sastavni deo Zakonopravila Svetog Save (poznat i kao Svetosavski nomokanon) iz 1220. koje je najvažniji pravni dokument nove autokefalne Srpske pravoslavne crkve. Ova pravila oštro osuđuju homoseksualnost.
Prema poslanici sv. Pavla Korinćanima, homoseksualne osobe ne mogu da zadobiju Božju milost i spasenje. Sv. Grigorije Niski je smatrao da osoba koja prizna greh i odgovara detaljno na pitanja iz upitnika pri ispovedanju, može da očekuje „milostivije zaprećenje” od onog ko je uhvaćen na delu.
Ankirski sabor je zaključio da je homoseksualnost, kao i heteroseksualni analni odnos i odnos sa životinjama, ne samo „neprirodan” već i „nečist” i „zarazan”, poredeći homoseksualce sa gubavcima. Šesnaesto pravilo sabora nalaže da epitimija ne treba da važi podjednako za sve prestupnike. Za prestupnike mlađe od 20 godina, sledila bi epitimija od 20 godina. Za starije i u braku, to bi bilo 30 godina, a za oženjene preko 50 godina, doživotna epitimija. Za potrebe srpske autokefalne crkve, kao i za novu kraljevinu Nemanjića, preveden je zakon vizantijskih careva iz osme decenije 9. veka Prohiron koji je postao 55. poglavlje Zakonopravila pod imenom Gradski zakon. Prema Gradskom zakonu, oba učesnika homoseksualnog odnosa su osuđena na smrt mačem. Ipak, ako je pasivno lice u odnosu bilo mlađe od 12 godina, nije se smatralo krivim. I drugi seksualni prestupi su nosili kaznu odsecanja glave kao što su incest između roditelja i deteta ili brata i sestre.
Srpsko carstvo (1345—1371)
Za razliku od crkvenih zakona, Dušanov zakonik nije razmatrao homoseksualnost.
Prema tekstu obreda koji se čita u Dečanskom trebniku iz sredine 14. veka, duhovnik je trebalo da upita muškarca koji se ispoveda da li je imao seksualni odnos „sa drugom”, da li „je stvorio ili on tebi stvorio” (da li je ispovednik bio aktivan ili pasivan) ili da li je upražnjavao en. U jednom drugom upitniku iz istog vremena, pitanje je glasilo: „Da li si pao u mužebludstvo ili se tebi (to) dogodilo? I kako, i kada, i koliko (dugo) si vremena (bio) u tome?” (od osobe koja se kaje se tražilo da se seksualni čin detaljno opiše, njegova učestalost, kao i vremenski odredi). Slična pitanja su bila postavljana i ženama: „Da li je sa drugaricom kao sa muškarcem”. Pitanja vezana za homoseksualnost su neretko bila postavljana već na početku same ispovesti.
Ostatak srednjeg veka
U 15. veku se u albanskim zajednicama pojavljuju virdžine, biološke devojke ili žene koje se zavetuju na celibat i muški život. U skoro svim slučajevima, Virdžine koriste muške zamenice, oblače se u mušku odeću, koriste muško ime, nose oružje, puše, piju, rade muške poslove, socijalizuju se sa muškarcima i igraju ulogu glave porodice. Osoba bi postala virdžina iz svojih ličnih želja ili želja porodice i to može učiniti u bilo kom dobi. Prema Marini Varner: „virdžinin pravi, biološki pol nikada neće, čak i u slučaju smrti, biti spominjan u ili van virdžininog prisustva.” Ova praksa je skoro izumrla.
Novi vek
Iako su postojali verski zakoni koji su zabranjivali istopolnu ljubav i veze, njihovo ispoljavanje je bilo uobičajeno i u pravoslavnom hrišćanskom i u islamskom društvu. Primarni izraz istopolne ljubavi među pravoslavnim hrišćanima bili su bratski sindikati poznati kao „Pobratimstvo“ (Adelfopoeza).
Revolucionarna Srbija (1804—1813)
Početkom devetnaestog veka, Srbija prolazi kroz period turbulencije, sa sporadičnim periodima stabilnosti. Srbija je 1804. nakon dva ustanka dobila autonomiju od Osmanskog carstva. Karađorđev krivični zakonik je naknadno proglasio Praviteljstvujušči sovjet serbski (Srpski pravni savet) negde u kasno proleće ili rano leto 1807. i ostao je na snazi do 7. oktobra 1813. godine, kada je Osmansko carstvo ponovo preuzelo kontrolu nad Srbijom. Zakonik je kažnjavao određena pitanja vezana za bračni život i seksualnost (kao što su prisilni brak, silovanje, razdvajanje/razvod bez odobrenja svešteničkog suda i čedomorstvo). Zakon nije pominjao istopolnu seksualnu aktivnost.
Kneževina Srbija (1815–1882) i Kraljevina Srbija (1882—1918)
Godine 1858. Osmansko carstvo, čiji je Srbija nominalno bila vazal, dekriminalizuje homoseksualne odnose.
U prvom postsrednjovekovnom Krivičnom zakoniku Kneževine Srbije, nazvanom Kaznitelni zakon (Zakon o kaznama), usvojenom 1860. godine, polni odnos „protiv prirodnog reda“ između muškaraca postao je kažnjiv od 6 meseci do 4 godine zatvora. Zoofilija i homoseksualnost ostaju grupisani zajedno kao „protivprirodni bludovi”. Ovaj zakonik je ukinuo „varvarske” kaznene mera kao što su šibanje i zamenio ih zatvorskim ili novčanim kaznama. Kao i u pravnim dokumentima mnogih drugih zemalja tog vremena, lezbejska seksualnost je ignorisana i nije spominjana.
Osuđeni za homoseksualnost su slani u robijašnice (zatvore) gde su osuđeni izolovani od ostatka sveta izvan robijašnice. Iako je slanje u ove kaznene institucije predstavljalo kaznu i to je trebalo da bude mesto da se osoba „moralno prevaspita”, za mnoge je to bio put u novo otuđenje. Prema „drevnim zakonima” izolacije jedne polno homogene zajednice, homoseksualnost je bila očekivana, ali ne i željena pojava. Prema pravilima Robijašnice u Topčideru, nije bilo pomena o seksualnim potrebama zatvorenika.
Optužbe za homoseksualnost su neretko bile politički alat koji su političari koristili kako bi ukaljali ugled svojih protivnika.
Razvićem psihijatrije i kriminologije, krajem 19. veka se po prvi put u par vekova se ponovo pokreće pitanje homoseksualnosti. U Srbiji su se tim pitanjem bavili lekari i pravnici. Lekari su je videli kao duševno oboljenje i nastranost, dok su je pravnici smatrali društvenim prestupom i anomalijom. Obe grupe su homoseksualnost smatrale „opadanjem i porazom starih morala i vrednosti”. U Nemačkoj u poslednjoj deceniji 19. veka, naučni krugovi odbacuju pojam „protivprirodni blud” koji biva zamenjen pojmom „pederastija”. Srpski lekari taj pojam pozajmljuju i počinju da ga koriste. Vremenom, pojam ulazi u kolokvijalni srpski jezik u svom skraćenom obliku — „peder”.
Stavovi prema homoseksualnosti postaju sve ekstremniji, najviše pod uticajem nemačke medicine, što stvara klimu za dalju marginalizaciju homoseksualnih osoba. To će se i manifestovati par decenija kasnije u Nacističkoj Nemačkoj.
Kraljevina Jugoslavija (1918–1941)
Srbija je 1918. godine ušla u sastav Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca (Kraljevine SHS). U početku je nova država efektivno nasledila različite zakone koji su važili za različite teritorije koje su se udružile (često kontradiktorne). Na kraju, novi jugoslovenski krivični zakonik iz 1929. koji je stupio na snagu u Srbiji i Crnoj Gori 1. januara 1931, a u ostatku Kraljevine Jugoslavije godinu dana ranije, zabranio je „razvratnost protiv poretka prirode“. Po ovom zakonu su mogle da se gone i heteroseksualne osobe, ako bi se njihov seksualni čin ocenio kao „protivprirodan”. Kazna je bila ili zatvorska (dužina nije definisana) ili novčana (tadašnjih 50 000 jugoslovenskih dinara). Država nije aktivnije progonila osobe homoseksualne orijentacije zbog drugih briga koje je državi doneo pokret za prava žena, ideja slobodne vanbračne ljubavi i slično. Ovaj zakonik uvodi i ideju da i žene treba da budu kažnjene za istopolne odnose.
Okupirana Srbija (1941—1945)
Nacisti su verovali da je jedina prihvatljiva seksualnost ona reproduktivna, dok su svi ostali vidovi seksualnog izražavanja smatrani devijantnim, beskorisnim i stoga, društveno neprihvatljivim. Došavši na vlast u Nemačkoj, anti-homoseksualni zakoni se pooštravaju i Nemačka prestaje sa politikom relativne tolerancije između dva rata. Godine 1935, homoseksualci i lezbijke su proglašeni neprijateljima države, a njihova seksualnost postala politički zločin. Homoseksualci su zatvarani u koncentracione logore, mučeni i ubijani. U onim teritorijama u kojima žive narodi za koje je pronađeno mesto u en, interesovanje za pitanje homoseksualaca je bilo jače.
Krivični zakonik Jugoslavije iz 1929. ostaje na snazi u Srbiji i tokom okupacije u Drugom svetskom ratu, s promenama u delovima o političkoj krivici kako bi se lakše obračunalo sa otporom okupatoru. Prema nacističkoj rasnoj teoriji, Sloveni su bili inferiorna rasa i podljudi, a za Srbe je u germanocentričnom novom svetskom poretku bilo predviđeno uništenje, iseljavanje ili ropstvo. Zato, Treći rajh je u Srbiji nadzirao progon Jevreja, dok je progon ostalih društvenih i rasnih grupa koje su smatrane inferiornim ostavljen lokalnoj upravi tj. policiji. Lokalna uprava je veću pažnju posvećivala propagandom protiv homoseksualaca, nazivajući ih „moralno posrnulima i devijantnima”, nego progonu u praksi.
SFR Jugoslavija (1945–1992)
Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija (SFRJ) potpisuje Ženevske konvencije 1950. godine, čime je LGBT+ osobama dozvoljeno da traže azil u zemlji.
SFRJ je 1959. ograničila krivično delo homoseksualnosti samo na homoseksualne analne odnose, a maksimalna kazna smanjena je sa 2 na 1 godinu zatvora.
Godine 1977. u Socijalističkoj Autonomnoj Pokrajini Vojvodini legalizovani su istopolni polni odnosi, dok je u ostatku Socijalističke Republike Srbije (uključujući Socijalističku Autonomnu Pokrajinu Kosovo) seksualni odnos muškaraca istog pola ostao nezakonit. Vojvodina je 1990. godine ponovo ušla u pravni sistem Srbije, a muška homoseksualnost ponovo postaje krivično delo.
SR Jugoslavija / Srbija i Crna Gora (1992–2006)
Godine 1994. muški homoseksualni polni odnos je zvanično dekriminalizovan u Republici Srbiji, u sastavu Savezne Republike Jugoslavije. Starost za pristanak na odnos postavljen je na 18 godina za analne odnose između muškaraca i 14 godina za druge seksualne prakse. Jednaka starosna granica za pristanak od 14 godina kasnije je uvedena 1. januara 2006. godine, bez obzira na seksualnu orijentaciju ili pol.
Godine 2001, Jugoslavija ponovo postaje deo Ženevskih konvencija posle isključenja 1992,   čime je LGBT+ osobama omogućeno da traže azil u državi.
Rodni identitet i izražavanje
Skupština je 28. jula 2011. usvojila izmenu Zakona o zdravstvenom osiguranju, na osnovu kojeg su operacije promene pola postale delimično pokrivene državnim planom osnovnog zdravstvenog osiguranja, počev od 2012.
NJujork Tajms je 2012. godine proglasio Beograd centrom za operacije promene pola, jer su cene za takve procedure daleko niže nego u susednim i zapadnim zemljama.