cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rancho Companetlán, Ensenada
Rancho Companetlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Stalaktiti
Stalaktiti od grčkog: σταλαϰτός:=koji kaplje ) su kalcitne formacije koje nastaju u kraškim pećinama.
Karakteristike
Oborinska voda prokapa sa površine u pećine, pritom otapa vapnenac i obogaćuje se kalcijum bikarbonatom. Iz tih voda koje kapaju sa stropa nastaje teško topiv kalcijum karbonat), koji se Kristalizacija|kristalizira]] kao mineral kalcit, stvarajući na stropu fantastične izbočine - stalaktite (ili na tlu stupaste stalagmite). left|thumb|240px| [[Laboratorijski prikaz nastajanja stalaktita i stalagmita]] Stalaktiti vise kao sige leda sa stropa ili bokova pećine. Za razliku od tog stalagmiti izgledaju kao preokrenuti stalaktiti, jer se uzdižu sa poda pećine.
Stalaktiti koji vise sa stropova pećina najčešće imaju u sredini nešto kao cijevčicu (ili trag nekadašnje) koja ima dijametar kao kapljica vode koja visi zbog površinskog napona. Kap na vrhu rastućeg stalaktita ostavlja talog samo oko njegovog ruba. Rast oboda prema dolje formira cijevčicu. Najjednostavniji stalaktiti su tankom kamenom stijenkom opasani cilindri, ti krhki predmeti mogu doseći dužinu od 0,5 metara i više, ukoliko im strujanje zraka ne omete rast.
Najveći broj stalaktita najčešće ima formu obrnutog konusa, jer se minerali iz vode koja kapa talože prema vanjskoj strani privjeska.
Stalagmiti koji rastu sa dna pećine deblji su od svog komplementarnog stalaktita, iako nastaju iz istog izvora (rupice u stijeni) iz koje kapa voda obogaćena mineralima. Nema svaki stalagmit svoj komplementarni stalaktit (i obrnuto). Ali tamo gdje postoji par, neprekidno produženje jednog ili oba može na kraju rezultirati spajanjem i stvaranjem stupca.
Dominantni mineral u takvom talogu je kalcit (Kalcijum karbonat), a najveće grupe formirane su u vapnenačkim i dolomitnim pećinama. Ostali mineral koji se mogu taložiti su i drugi karbonati; opal, kalcedon, limonit i neki sulfidi.
Uvjeti koji pogoduju taloženju su; porozna stijena iznad pećine, dosta oborinskih voda, uski, ali kontuirani prolazi za tu vodu, koji joj omogućuju da vrlo sporo kapa; i odgovarajući zračni prostor u šupljini koji omogućava isparavanje ili otpuštanje ugljičnog dioksida iz vode, čime ona gubi svoju sposobnost otapala.
Scopeto, Arezzo
Scopeto je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 306 m.
Börßum
Bersum je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 37 opštinskih središta okruga Volfenbitel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.218 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3158003.
San Pablo, Las Vigas de Ramírez
San Pablo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Las Vigas de Ramírez.
Börßum
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Volfenbitel Bersum se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Volfenbitel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 88 metara. Površina opštine iznosi 14,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.218 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 150 stanovnika/km².
San Pablo, Las Vigas de Ramírez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1955 m.
África, La Trinitaria
África je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 624 m.
Stalagmiti
Stalagmiti od grčkog: στάλαγμα=kap ) su kalcitne formacije koje nastaju u kraškim pećinama.
Karakteristike
Oborinska voda prokapa sa površine u pećine, pritom otapa vapnenac i obogaćuje se kalcijum bikarbonatom. Iz tih voda koje kapaju sa stropa nastaje teško topiv kalcijum karbonat, koji se Kristalizacija|kristalizira]] kao mineral kalcit, stvarajući na tlu prekrasne stupaste stalagmite (ili na stropu stalaktite).
left|thumb|240px| [[Laboratorijski prikaz nastajanja stalagmita i stalaktita]] Stalaktiti vise kao sige leda sa stropa ili bokova pećine. Za razliku od tog stalagmiti izgledaju kao preokrenuti stalaktiti, jer se uzdižu sa poda pećine.
Stalagmiti koji rastu sa dna pećine deblji su od svog komplementarnog stalaktita, iako nastaju iz istog izvora (rupice u stijeni) iz koje kapa voda obogaćena mineralima. Nema svaki stalagmit svoj komplementarni stalaktit (i obrnuto). Ali tamo gdje postoji par, neprekidno produženje jednog ili oba može na kraju rezultirati spajanjem i stvaranjem stupca.
Dominantni mineral u takvom talogu je kalcit (Kalcijum karbonat), a najveće grupe formirane su u vapnenačkim i dolomitnim pećinama. Ostali mineral koji se mogu taložiti su i drugi karbonati; opal, kalcedon, limonit i neki sulfidi.
Ćurevo
Ćurevo je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Foča koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 230 stanovnika.
Minonk, Illinois
Minonk je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.078 stanovnika.
Santa Rosa, San Miguel el Alto
Santa Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Miguel el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1969 m.
Veliki Bastaji
Veliki Bastaji je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu općine Đulovac, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 538 stanovnika te 118 obiteljskih kućanstava.
Kosmos-1027
Kosmos-1027 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1027 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 27. jula 1978. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 920 kilograma. Kosmos-1027 je bio vojni navigacioni satelit.
Kosmos-1028
Kosmos-1028 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1028 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 5. avgusta 1978. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6700 kilograma. Kosmos-1028 je bio osmatrački satelit.
Gurabo, Puerto Rico
je okrug u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Река (Кладово)
Река је насеље у Србији у општини Кладово у Борском округу. Према попису из 2002. било је 278 становника (према попису из 1991. било је 438 становника).
Gurabo, Puerto Rico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 45.369, što je 8.626 (23,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Река (Кладово)
Демографија
У насељу Река живи 229 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,7 година (44,5 код мушкараца и 46,8 код жена). У насељу има 100 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,78.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Deacon White
Rođen je u Catonu u državi New York. Profesionalna karijera mu je započela 1868. kada nijedan tim nije bio potpuno profesionalan. Bio je catcher (hvatač) i treći baseman, a igrao je do 1890. U dugoj karijeri je igrao s mnogim legendarnim profesionalnim bejzbol igračima 19. vijeka. Jedan od timova u kome je igrao je bio legendarni Boston Red Stockings. Također je s Capom Ansonom i Alom Spaldingom igrao za Chicago, s Kingom Kellyjem za Cincinnati, Danom Brouthersom za Buffalo, Nedom Hanlonom i Samom Thompsonom za Detroit, te s Jakeom Beckleyem i Pudom Galvinom za Pittsburgh.
White je dva puta bio najbolji u Ligi po batting average, a u runs batted in ri puta. U nekim od svojih prvih igara je 1869. igrao protiv nepobijeđenih Cincinnati Red Stockingsa, prvog profesionalnog tima.
Smatra se najboljim golorukim hvatačem svih vremena, kao i najboljim trećim basemanom u svoje doba.
Umro je u Aurori u dobi od 91 godinu.
Vlădești, Vlădești, Vâlcea
Vlădești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Vlădești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2411 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 284 m.
Apazulco, La Huerta
Apazulco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini La Huerta.
Playa Larga, Zihuatanejo de Azueta
Playa Larga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zihuatanejo de Azueta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Kosmos-1029
Kosmos-1029 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1029 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 29. avgusta 1978. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6000 kilograma. Kosmos-1029 je bio osmatrački satelit.
Lierna, Lecco
Lierna je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
La Ciénega, Villa Sola de Vega
La Ciénega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa Sola de Vega.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1513 m.
Lierna, Lecco
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2232 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 251 m.
Guduščani
thumb|Oblast koju su naselili Guduščani početkom 9. veka - [[Lika]] Guduščani (Guduskani, Kučani, ) bili su pleme koje se uz Bodriće (Obodriti, Abodriti, ) i Timočane prvi puta spominje na tlu današnje istočne Srbije 818. g. pod vlašću Bugara, za vreme vladanja kana Kruma. Beleži ih franački autor Anala franačkog kraljevstva, navodeći njihov dolazak u grad Herstal 818. godine, kada su pred cara Ludovika Pobožnog izašli: ...nationum legati Abodritorum videlicet ac Bornae ducis Guduscanorum et Timocianorum qui nuper a Bulgarorum societate desciverant et ad nostros fines se contulerant..., potraživši vojnu zaštitu i savez od Franaka pred Bugarima.
Benwood, West Virginia
Benvud je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Guduščani
Neki istoričari smatraju da su Guduščani bili deo "sedam slovenskih plemena", poznatijih pod imenom Severani (Severjani, Severci, ), koje pominje vizantijski hroničar Teofan Ispovednik. Severani su bili rasprostranjeni na istoku do reke Timoka, pa se zbog toga smatra da su njih činila plemena Timočana, Braničevaca i Guduščana (oko grada Guduskuma, ). mini|Oblast u istočnoj Srbiji gde su živeli Guduščani Iz pomenutih Ajnhardovih "Anala" vidi se da je pleme Guduščana prebeglo pred Bugarima u područje Liburnije i Dalmacije (Lika, Gacka, Severna Dalmacija). Postavši franačkim vazalom, guduščanski vladar Borna prima titulu "kneza Dalmacije", a potom i "kneza Dalmacije i Liburnije" (...dux Dalmatiae atque Liburniae...).
Benwood, West Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.420, što je 165 (-10,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gura Câlnăului, Vadu Pașii
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 476 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Evropsko bojište (Drugi svjetski rat)
Evropsko bojište je predstavljalo niz žestokih borbi širom Evrope, tokom Drugog svetskog rata, od 1. septembra 1939. do 8. maja 1945. Savezničke snage su se borile sa silama Osovine na tri bojišta: Istočnom frontu, Zapadnom frontu i Mediteranskom bojištu. 250px|mini|desno|Animacija Evropskog bojišta
Bösel
Bezel je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 13 opštinskih središta okruga Klopenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.519 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3453002.
Las Cañadas, La Piedad
Las Cañadas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini La Piedad.
Bösel
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Klopenburg Bezel se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Klopenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 13 metara. Površina opštine iznosi 100,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.519 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 75 stanovnika/km².
Cerzito Piccolo, Avellino
Cerzito Piccolo je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Evropsko bojište (Drugi svjetski rat)
Uvodni događaji
Nakon poraza Nemačke u Prvom svetskom ratu, Versajskim sporazumom su joj nametnute oštre kaznene mere, uključujući značajne finansijske reparacije, gubitak teritorije (neke samo privremeno) i klauzule o ratnoj krivici. Iako je Nemačka na kraju u stvari platila samo manji iznos reparacija, mnogi Nemci su za posleratni ekonomski kolaps svoje zemlje, kao i hiperinflaciju krivili Versajski sporazum. Sve ovo je doprinelo političkoj nestabilnosti, koja je Adolfu Hitleru i njegovoj Nacional socijalističkoj nemačkoj radničkoj partiji omogućila da dođu na vlast. U međuvremenu, u Italiji fašistički vođa, Benito Musolini je došao na vlast 1923, i nakon svog Marša na Rim pretvorio svoju zemlju u fašističku državu. Obojica vođa i partija su praktikovali nacističku, totalitarnu i represivnu politiku u svojim zemljama.
Emerado, North Dakota
Emerado je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Evropsko bojište (Drugi svjetski rat)
Uvodni događaji
Hitler je izveo Nemačku iz Lige naroda, Musolini i Hitler su formirali osovinu Rim-Berlin koju su ozvaničili takozvanim Čeličnim sporazumom. Kasnije im se pridružio i Japan. Japan i Nemačka su već imali potpisan Sporazum protiv Kominterne iz 1939. Silama Osovine pridružile su se i neke manje države kao što su Mađarska, Rumunija, NDH i dr.
Cerzito Piccolo, Avellino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 389 m.
Evropsko bojište (Drugi svjetski rat)
Izbijanje rata u Evropi
Nacistička Nemačka i Sovjetski Savez su bili zakleti neprijatelji, ali nakon Minhenskog sporazuma, koji je predao Čehoslovačku, francuskog i sovjetskog saveznika Nemačkoj, politička realnost je omogućila Sovjetskom Savezu da sa Nemačkom potpiše pakt o nenapadanju (Sporazum Ribentrop-Molotov). Ovaj sporazum je sadržao i tajnu klauzulu o podeli Poljske, baltičkih republika i Finske između Sovjetskog Saveza i Nemačke.
Emerado, North Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 414, što je 96 (-18,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Evropsko bojište (Drugi svjetski rat)
Izbijanje rata u Evropi
17. septembra je i Sovjetski Savez izvršio invaziju na Poljsku sa istoka i nekoliko sati nakon toga se poljska vlada evakuisala u Rumuniju. Poljska je pala u roku od 5 nedelja. Njene poslednje operacione jedinice su se predale 5. oktobra nakon bitke za Kok. Kad se završio septembarski pohod na Poljsku, Hitler je Ujedinjenom Kraljevstvu i Francuskoj ponudio mir na bazi priznavanja novonastale situacije u istočnoj Evropi. 12. oktobra je dobio negativan odgovor od Ujedinjenog Kraljevstva.
Međutim, Poljska nije kapitulirala i poljska vlada u egzilu je nastavila da komanduje poljskom mrežom pokreta otpora, koja je doprinela porazu Nacističke Nemačke.
Nemačka stiče prevlast u severnoj Evropi
Nekoliko drugih zemalja je za ovo vreme ušlo u sukob. Do 28. septembra, 1939, tri baltičke republike su shvatile da nemaju izbora osim da dopuste sovjetskim trupama da formiraju baze na njihovim teritorijama. Sovjetski Savez je okupirao baltičke republike juna 1940, a konačno ih anektirao avgusta 1940.
SSSR je istovremeno ponudio sličan sporazum i Finskoj ali ga je ona odbila zbog čega je Sovjetski Savez 30. novembra 1939. napao Finsku. Ovim je otpočeo Zimski rat. Nakon preko tri meseca žestokih borbi i velikih gubitaka, Sovjetski Savez je odustao od invazije. Moskovskim mirovnim sporazumom, 12. marta, 1940, Finska se odrekla 10% svoje teritorije. Finci su bili ogorčeni zbog gubitka više teritorije u miru nego na bojištu i zbog nedostatka podrške iz sveta.
9. aprila 1940. Nemačka je započela operaciju Veseribung, kako bi zauzela Dansku i Norvešku, navodno kao odbrambeni manevar protiv planirane (i otvoreno razmatrane) francusko-britanske okupacije ovih zemalja sa ciljem kontrolisanja izvoza švedske gvozdene rude, kao i uspostavljanja kontrole nad severnim Atlantikom. Nakon neuspešnog britanskog pohoda u Norveškoj, Finska i Švedska su bile odsečene od zapada. Posledica ovoga je bila da je Nemačka izvršila pritisak na neutralnu Švedsku da dopusti tranzit vojnog materijala i trupa kroz svoju teritoriju. Nemačko vojno prisustvo blizu severa Finske i tamošnjih rudnika nikla, Finska je smatrala napretkom u strateškoj situaciji.
Rat na zapadu
10. maja, Lažni rat je okončan iznenadnim brzim prodorom nemačkih snaga kroz Belgiju, Holandiju i Luksemburg, kojim su Nemci sa severa zaobišli francuska utvrđenja duž Mažino linije. Nakon što je pregazila zemlje Beneluksa, Nemačka je krenula protiv Francuske, ušavši na njenu teritoriju kroz Ardene 13. maja. Francuzi su napravili kobnu grešku jer su ostavili ovu oblast gotovo potpuno nebranjenu verujući da je teren neprohodan za tenkove. Glavnina savezničkih snaga, uključujući i Britanski ekspedicioni korpus, bila je skoncentrisana u Flandriji u očekivanju da će Nemci ponov primeniti Šlifenovog plana iz Prvog svetskog rata. Međutim, nemačke oklopne snage, koje su probile francusku liniju fronta kod Sedana i Dinana, nastavile su sa nezaustavljivim napredoanjem ka obali La Manša. Po izbijanju nemačkih jedinica na obalu, francuske i britanske jedinice u Flandriji su se našle u obruču. Zbog ovoga, kao i zbog nadmoćnih nemačkih komunikacija, Bitka za Francusku je trajala kraće nego što je bilo ko od Saveznika mogao i da pretpostavi. Trajala je šest nedelja, uključujući bombardovanje Pariza od strane Luftvafea 3. juna, nakon čega se Francuska predala. Kako bi dodatno ponizio Francuze, Hitler je organizovao da dokument o predaji bude potpisan u Kompijenskoj šumi, u istom železničkom vagonu u kome je nemačka predaja potpisana 1918. Predaja je podelila Francusku na dva dela; severni deo koji je bio pod nemačkom okupacijom i južni deo koji je ostao pod francuskom kontrolom, sa centrom u Višiju, zbog čega je dobio ime Višijevskom Francuskom. Mnogi francuski vojnici, kao i vojnici iz drugih okupiranih država su prebegli u Britaniju. General Šarl de Gol se proglasio legitimnim vođom snaga Slobodne Francuske i zakleo se na nastavak borbe. 10. juna, i Italija je objavila rat.
Vječeslav Molotov, premijer Sovjetskog Saveza, koji je imao potpisan sporazumom o nenapadanju, je čestitao Nemcima: ''“Primite najsrdačnije čestitke sovjetske vlade povodom izvrsnog uspeha nemačkog Vermahta. Guderijanove tenkove koji su se probili do mora kod Abevila je napajalo sovjetsko gorivo, nemačke bombe, koje su sravnile Roterdam sa zemljom su bile punjene sovjetskim piroksilinom, a meci koji su pogađali britanske vojnike koji su se povlačili iz Denkerka, su bili sovjetski...”''
Pad Francuske je ostavio Britaniju i njeno carstvo usamljeno. Britanski premijer, Nevil Čemberlen, je dao ostavku tokom bitke i zamenio ga je Vinston Čerčil. Srećna okolnost za Britance je bila ta što je većina njene armije izbegla zarobljavanje u francuskoj luci Denkerk, gde su hiljade malih civilnih čamaca i brodića iskorišćeni da prebace trupe sa obale do ratnih brodova koji su čekali da ih izvuku na sigurno. Vođene su brojne debate o tome da li su su nemačke oklopne divizije mogle same da poraze branioce Denkerka da su prešle i napad, jer su njihove linije snabdevanja bile isuviše rastegnute i trebala im je reorganizacija; u svakom slučaju, Hitler je odlučio da posluša savet svog ministra vazduhoplovstva, Hermana Geringa i dozvoli Luftvafeu da sam napadne savezničke snage dok nemačka pešadija ne pristigne. Ova Hitlerova odluka omogućila je Britancima da uspešno evakuišu ne samo Britanski ekspedicioni korpus već i značajan broj savezničkih vojnika koji će predstavljati okosnicu za formiranje oružanih snaga Slobodne Francuske. Kasnije je veliki broj ovih evakuisanih vojnika odigrao važnu ulogu tokom iskrcavanja u Normandiji.
Britanija je odbila nekoliko tajnih nemačkih poziva na pregovore o miru. Nemačka je gomilala svoje vazduhoplovne snage u severnoj Francuskoj, kako bi se pripremila za moguću invaziju na Britaniju pod šifrovanim nazivom operacija Morski lav, ocenjujući da je vazdušna prevlast presudna za uspeh invazije. Operacije koje je Luftvafe izvodila protiv britanskog Kraljevskog vazduhoplovstva (RAF) su postale poznate pod imenom bitka za Britaniju. U početku se Luftvafe koncentrisala na uništavanje potencijala RAF-a na zemlji i u vazduhu. Kasnije je taktika promenjena i naglasak je stavljen na bombardovanje velikih gradova. Međutim, RAF nikad nije potpuno poražen, zbog čega su planovi za invaziju odloženi.
Tokom bitke za Britaniju, svi britanski veliki industrijski gradovi su žestoko bombardovani. London je posebno stradao, jer je bio bombardovan svake noći nekoliko meseci uzastopno. Među ostalim metama su bili Birmingem i Koventri, kao i strateški važni gradovi, kao što je pomorska baza Plimut i luka Kingston na Halu. Zahvaljujući pauzi u kopnenim operacijama do koje je došlo u Evropi, vazdušni rat je privukao svetsku pažnju, uprkos pomorskoj bici za Atlantik i brojnim akcijama britanskih komandosa u okupiranoj Evropi. Čerčil je povodom ove vazdušne bitke izgovorio čuvenu rečenicu koja je bila upućena osoblju RAF-a: "Nikada u ljudskom sukobu tako mnogo ljudi nije dugovalo toliko mnogo nekolicini".
Rat u vazduhu
Predratna doktrina je predviđala da će snažni bombarderski napadi na protivničke gradove izazvati masovnu paniku i brzu propast neprijatelja. U skladu sa ovom doktrinom, Britansko kraljevsko ratno vazduhoplovstvo (RAF) je formiralo tzv. Bombardersku komandu koja je raspolagala velikim brojem strateških bombardera. Nasuprot ovoj doktrini, vazduhoplovna doktrina kojom se rukovodila Nacistička Nemačka je bila u potpunosti okrenuta ka vazdušnoj podršci kopnenim snagama. Zbog toga su nemački bombarderi bili manji od britanskih, a Nemačka nikada nije razvila uspešan četvoromotorni teški bombarder koji bi mogao da parira britanskom teškom bombarderu Avro Lankaster ili američkim B-17 Leteća tvrđava i B-24 Liberator.
Glavnina nemačkih bombarderskih napada na britanske gradove izvedena je u periodu jesen 1940. - proleće 1941. Posle ovog perioda, veliki broj nemačkih bombardera prebačen je na istok kako bi bio upotrebljen za napad na Sovjetski Savez. Nemački bombarderski napadi na britanske gradove su nastavljeni sve do kraja rata ali u daleko manjem obimu. U završnoj fazi rata Nemačka je za napad na britanske gradove upotrebila leteću bombu V-1 i balističku raketu V-2. Međutim, odnos bombi bačenih na britanske i nemačke gradove se značajno promenio u korist saveznika. Britanska Bombarderska komanda je stalno jačala pa je tokom 1942. godine za napad na pojedine nemačke gradove odjednom angažovano preko 1.000 bombardera. Nakon 1942. godine noćni napadi britanske Bombarderske komande na nemačke gradove upotpunjeni su dnevnim bombarderskim napadima koje je izvodila Američka 8. vazduhoplovna armija. 4. februara 1945. savezničko bombardovanje Drezdena prouzrokovalo je jedan od najkatastrofalnijih požara u istoriji. Vatrena stihija progutala je grad u kojem se nalazio veliki broj nemačkih izbeglica zbog čega je broj nastradalih civila bio izuzetno veliki i kretao se između 25.000 i 35.000 poginulih. Samo su bombarderski napadi na Hamburg, 24. jula 1943, bombarderski napad na Tokio i nuklearni napad na Hirošimu 6. avgusta 1945. i na Nagasaki 9. avgusta 1945. prouzrokovali veće ljudske žrtve.
Jovica Stanišić
Jovan "Jovica" Stanišić (30. 7. 1950.) bio je srpski obavještajac poznat po tome što je bio načelnik Resora Državne Bezbednosti, odnosno srpske tajne službe između 1991. i 1998. godine. U tom svojstvu on je naoružao i komandirao srpskim paravojnim formacijama Crvene beretke, Arkanovi tigrovi, Škorpioni za vrijeme ratova u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini. Trenutno mu se na haškom Tribunalu sudi zbog ratnih zločina.
Evropsko bojište (Drugi svjetski rat)
Mediteran i Balkan
Italijansko ratno vazduhoplovstvo (Ređa aero-nautika) je 12. juna otpočelo dugu i neuspešnu vazdušnu kampanju protiv Malte. Čak ni predaja Francuske nije puno pomogla silama Osovine. Pomorska bitka za Mediteran je bila katastrofa za italijansku ratnu mornaricu Regia Marina i mornaricu Višijevske Francuske, koje su pretrpele velike gutike u sukobima sa britanskom i australijskom ratnom mornaricom tokom 1940. Najpoznatije pomorske i vazdušne akcije iz ovog perioda su napad na Mers-el-Kebira (3. jul) i napad na Taranto (11. novembar).
Jovica Stanišić
Karijera
Jovica Stanišić rođen u selu Ratkovo, općina Odžaci, AP Vojvodina, 30. 7. 1950. godine. Za Službu državne bezbednosti (SDB) tadašnje SR Srbije je počeo raditi 1975. godine. Postepenim napredovanjem dolazi 1991. godine na poziciju zamjenika šefa Resora Državne Bezbednosti. Iako je bio samo zamjenik on je tada de facto preuzeo upravljanje tajnom službom.
Evropsko bojište (Drugi svjetski rat)
Mediteran i Balkan
Kraljevina Jugoslavija kojom je do punoletstva maloletnog kralja Petra II, privremeno upravljao regent princ Pavle Karađorđević, pristupila je 25. maja 1941. god. Trojnom paktu. Regent je potpisao pristupanje Trojnom paktu zato što su za usluge prolaska nemačkih jedinica preko jugoslovenske teritorije Kraljevini Jugoslaviji obećanje teritorije severne Grčke i Solun. Potpisivanje Trojnog pakta izazvalo je veliko nezadovoljstvo u narodu koje je kulminiralo 27. marta kada je vojska na čelu sa armijskim generalom Dušanom Simovićem izvršila puč i preuzela vlast u zemlji.
Jovica Stanišić
Karijera
Stanišić postaje šef specijalnih operacija među koje spada i upravljanje Milanom Martićem, predsjednikom Republike Srpske Krajine s kojim je za vrijeme rata zajedno gađao hrvatsko selo Lovinac u septembru 1991. godine. U tom svojstvu Stanišić počinje stvaranje paravojnih srpskih formacija. Kao nagradu za uspjehe u Hrvatskoj 31. 12. 1991. godine Jovica Stanišić postaje i de jure šef Resora Državne Bezbednosti.
Evropsko bojište (Drugi svjetski rat)
Mediteran i Balkan
Italijanski poraz u sukobu sa Grčkom je bio neizbežan zbog čega je Nemačka bila primorana da interveniše. 6. aprila 1941. godine nemačke snage su zajedno sa italijanskim, mađarskim i bugarskim snagama izvršile simultani napad na Grčku i Jugoslaviju. Posle 12 dana borbi, Kraljevina Jugoslavija je kapitulirala 17. aprila. Grčka je duže pružala otpor zahvaljujući britanskim, australijskim i novozelandskim snagama koje su hitno prebačene iz Egipta u Grčku, ali su saveznici bili slabo pripremljeni i organizovani zbog čega su pretrpeli poraz. Britanske ekspedicione snage su zbog toga evakuisane na ostrvo Krit. Nemačke jedinice su napredovale nezaustavljivo pa je 27. aprila osvojena i grčka prestonica Atina čime je najveći deo zemlje pao pod okupaciju.
Jovica Stanišić
Karijera
Od 1992. godine Stanišić je stupio kontakt s američkom obavještajnom službom CIA i postao njen doušnik. Tokom posljednjih mjeseci rata u Bosni i Hercegovini shvativši promjenu političke klime Stanišić i Biljana Plavšić će postati glavni zagovornici sklapanja mirovnog sporazuma po kojem tamošnji Srbi dobivaju kontrolu 49% države.
Na položaju šefa RDB-a Stanišić je ostao sve do 27. 10. 1998. godine kada je smijenjen, navodno zbog sukoba s tadašnjim predsjednikom SRJ Slobodanom Miloševićem. Na mjestu čelnika RDB ga je zamijenio Radomir Marković. No i nakon toga je, prije svega zbog svojih ličnih poznanstava, ostao uticajan pripadnik ostati uticajan pripadnik obavještajne zajednice.
Evropsko bojište (Drugi svjetski rat)
Mediteran i Balkan
Zahvaljujući uspehu na Balkanu, Nemačka je osigurala pozicije za početak najveće kopnene operacije u istoriji ratovanja, napad na SSSR. Međutim, odlaganje početka operacije zbog kampanje na Balkanu je bilo jedan od razloga poraza Nacističke Nemačke.
Istočni front
22. juna 1941. Nemačka je otpočela napad na Sovjetski Savez pod šifrovanim imenom Operacija Barbarosa. Sovjetski lider Josif Staljin je više puta bio upozoravan od strane svoje obaveštajne službe na opasnost od predstojeće invazije, ali je zanemario sva upozorenja. Ne samo da je ingorisao sva upozorenja, već su u noći koja je prethodila invaziji, sovjetske jedinice na položajima dobile naredbu potpisanu od strane maršala Timošenka i generala armije Georgij Žukova u kojoj je stajalo „ne odgovarati na provokacije“ i „ne preduzimati bilo kakve akcije bez konkretnog naređenja“. Prvih nekoliko nedelja invazije bile su katastrofalne za sovjetsku armiju. Veliki broj sovjetskih vojnika, čitave armije, opkoljene su i zarobljene od strane nemačkog Vermahta. Pored nemačkih jedinica, u napadu su učestovale italijanske, mađarske i rumunske jedinice. Finska je takođe učestvovala u napadu, iako je prvobitno proglasila neutralnost. Imajući na svojoj teritoriji i nemačke i sovjetske jedinice, Finska je bila spremna da se pridruži nemačkim jedinicama kada je SSSR napao 25. juna. Sukob koji je u Finskoj usledio i koji je trajao od 1941. do 1944. ponekad se naziva Nastavljeni rat zato što se smatra nastavkom Zimskog rata.
Jovica Stanišić
Karijera
Haški tribunal je protiv Stanišića digao optužnicu u kojoj ga se tereti zbog sudjelovanja u kriminalnoj organizaciji koja je organizirala, naredila, izvršila ili na drugi način pomogla pogubljenja i protjerivanja Hrvata, bosanskih Muslimana, bosanskih Hrvata i drugih nesrba s područja takozvane Republike Srpske Krajine (konkretno područje SAO Krajina, Slavonija, Baranja i Zapadni Srijem) i područja u BiH:Bijeljina, Bosanski Šamac, Doboj, Mrkonjić Grad, Sanski Most, Zvornik i drugih. Stanišić je uhapšen od strane srpskih vlasti za vrijeme akcije Sablja te izručen haškom sudu gdje se nalazi do današnjeg dana. Početak suđenja je godinama odgađan zbog Stanišićevih tvrdnji da je previše bolestan da bi u njemu mogao učestvovati.
Evropsko bojište (Drugi svjetski rat)
Istočni front
Operacija Barbarosa imala je nekoliko ozbiljnih nedostataka. Najozbiljniji je svakako bila loša logistička situacija koja je nastala tokom napada. Ogromna prostranstva Sovjetskog Saveza značila su da nemačke jedinice mogu da napreduju samo do granice svojih linija za snabdevanje. U trenutku kada se nemački napad zaustavio pred Moskvom 5. decembra 1941. nemačke jedinice nisu više bile sposobne da nastave sa daljim napredovanjem. Jednostavno, do prve linije fronta je stizalo premalo zaliha koje nisu bile dovoljne ni za vođenje odbrambenih operacija, a kamoli za dalje nastupanje. Vremenski raspored Operacije Barbarosa računao je na to da će sovjetski otpor biti slomljen pre nastupanja zime. Neuspeh u slamanju sovjetske odbrane u predviđenom roku značajno je uticao na dalje nemačke planove. Da Hitler nije napao Kraljevinu Jugoslaviju i Grčku, operacija bi počela na vreme i Sovjetski Savez bi možda bio poražen.
Tokom dugog povlačenja Sovjeti su primenjivali politiku spaljene zemlje. Sve što je moglo biti od koristi neprijatelju, moralo je biti uništeno. U skladu sa ovom politikom uništavani su industrijski objekti, mostovi i železnica i spaljivana žitna polja. Ovakva politika dodatno je pogoršala logističke probleme sa kojima se susretala nemačka vojska tokom napada na SSSR. Međutim, ono što je bilo najvažnije je da su Sovjeti uspeli da celokupnu tešku industriju, koja se nalazila u evropskom delu Sovjetskog Saveza, evakuišu na teritorije iza Urala i na taj način očuvaju kontinuitet u proizvodnji naoružanja i vojne opreme.
Produženje kampanje izvan planiranih vremenski okvira imalo je za posledicu slabljenje nemačkih jedinica zbog velikih gubitaka prouzrokovanih oštrom zimom i stalnim sovjetskim protivnapadima.
Iako je njihovo dalje napredovanje zaustavljeno zbog nedostatka zaliha i oštre ruske zime, nemačke jedinice uspele su da zaumu ogromne teritorije na kojem su se nalazile 2/5 od ukupne sovjetske industrije. Oslobađanje ove teritorije skupo će koštati Sovjetski Savez.
Nekoliko meseci nakon početka invazije, nemačke jedinice opsele su Leljingrad. Severno od grada, liniju fronta su držale finske jedinice, dok su sa istoka i juga položaje prema gradu držale nemačke jedinice. Glavnikomandujući finske vojske, general Gustav Emil Manerhajm, zaustavio je svoje jedinice na reci Svir i uzdržao se od napada na sam grad. Hitler je svojim generalima naredio da sravne Lenjingrad sa zemljom i da istrebe njegovo celokupno stanovništvo. Umesto juriša na grad, Vermahtu je naređeno da opkoli grad i da umori njegove stanovnike i branioce glađu, kao i da konstantno tuče grad artiljerijom i iz vazduha. Tokom opsade koja je trajala 506 dana neprekidno, nastradalo je oko 1.000.000 civila od kojih je oko 800.000 umrlo od gladi. Tokom zime, jedini put ka gradu vodio je preko jezera Ladoga, između nemačkih i finskih položaja. mini|desno|300px|"Velika trojka“ Savezničkih lidera. Sa leva na desno: [[Vinston Čerčil (Velika Britanija), Frenklin Ruzvelt (SAD) i Josif Staljin (SSSR).]]
Po završetku zime 1941-42. nemačka armija spremala se za nastavak ofanzive. U ovom periodu, veliki problem predstavljao je nedostatak nafte. Zbog toga je nemačka vrhuška odlučila da privremeno odustane od Moskve kao glavnog cilja ofanzive i da cilj letnjne ofanzive pod nazivom Operacije Plavi u 1942. budu naftna polja na Kavkazu. Tokom priprema i realizacije letnje ofanzive Hitler je napravio veliku grešku podelivši Armijsku grupu „Jug“ na dve podgrupe, Armijsku grupu „A“ koja je trebalo da napada u pravcu Kakvaza i Armijsku grupu „B“ koja je dobila zadatak da osvoji Staljingrad (danas Volgograd).
Hitlerova pogrešna odluka imala je katastrofalne posledice. Nemačke linije snabdevanja su bile značajno produžene, a bitka za Staljingrad se odužila. Nemci su uspeli da osvoje preko 90% grada, ali ih je ovaj uspeh skupo koštao. Veliki broj nemačkih jedinica upotrebljen je u uličnim borbama što je bilo u suprotnosti sa do tada uspešno primenjivanom taktikom Blickriga koja je nalagala zaobilaženje i opkoljavanje velikih gradova. Umesto da ove jedinice upotrebi za osvajanje Kavkaza i bogatih naftnih izvora koji su se nalazili u ovoj oblasti, Hitler je dao prednost propagandnom značaju osvajanja grada koji je nosio ime po sovjetskom lideru Josifu Staljinu. Meseci žestokih uličnih borbi u ruševinama Staljingrada iscrpeli su i desetkovali nemačke jedinice zbog čega je obezbeđenje bokova nemačkih snaga bilo prepušteno slabim mađarskim i rumunskim jedinicama. Sovjetska komanda odlučila je da iskoristi nepovoljan raspored neprijateljskih jedinica i naredila je kontranapad. Tokom Operacije Uran, Sovjeti su lako porazili mađarske i rumunske snage i izvršili opkoljavanje nemačkih jedinica u Staljingradu. Iako su se nalazile u beznadežnom položaju, Hitler je opkoljenim nemačkim jedinicama zabranio da se predaju i naredio im je da se brane do poslednjeg čoveka. Gladni i promrzli, nemački vojnici u obruču kod Staljingrada, pružili su žestok otpor Crvenoj armiji u nadi da će nemačke jedinice pod komandom generala Eriha fon Manštajna izvršiti kontranapad i deblokirati Staljingrad.
Poslednje nemačke jedinice u džepu kod Staljingrada predale su se 2. februara 1943. godine. U ciničnom pokušaju da spreči predaju, Hitler je unapredio komandanta nemačke 6. armije, generala Fridriha Paulusa u feldmaršala. Ovakav Hitlerov čin bio je motivisan činjenicom da se do tada ni jedan nemački feldmaršal nije predao neprijatelju. Obe strane su pretrpele teške gubitke tokom Bitke za Staljingrad koja je bila jedna od najkrvavijih bitaka u istoriji. Procenjuje se da je tokom bitke poginulo oko 1,5 miliona vojnika, uključujući i 100.000 civila.
Posle Staljingrada su Nemci izgubili inicijativu ali ona još uvek nije prešla u ruke Sovjeta. Beznadežni nemački kontranapad u leto 1943. pod komandom fon Manštajna privremeno je zaustavio sovjetsko napredovanje i doveo je do najveće tenkovske bitke u istoriji. Kurska bitka je bila posledlja velika nemačka ofanziva na Istočnom frontu. Sovjeti su bili upoznati sa planiranim nemačkim napadom i pripremili su snažne odbrambene položaje na Kurskoj izbočini. Zahvaljujući blagovremeno pripremljenoj odbrani, Crvena armija je zaustavila nemački prodor nakon samo 17 milja. Posle Kurska, inicijativa je prešla u ruke Sovjeta koji su bili u stalnoj ofanzivi sve do pada Berlina u maju 1945.
Oko 7 miliona pripadnika Crvene armije poginulo je u borbi protiv Nemačke i njenih saveznika na Istočnom frontu. Sile Osovine imale su gubitke od 4 miliona ljudi; nekoliko stotina hiljada nemačkih vojnika umrlo je u ratnom zarobljeništvu u sovjetskim gulazima.
Postoji mogućnost da bi nemačka kampanja na istoku bila uspešna da ciljevi koje je Hitler postavio nisu bili isuviše ambiciozni. Na primer, da je Hitler koncentrisao sve raspoložive snage za napad na Moskvu možda bi uspeo da zada smrtonosan udarac Sovjetskom Savezu. Međutim, kada se ovakva prilika ukazala, Hitler je potrebne jedinice prebacio u rejon Kijeva kako bi zauzeo ovaj grad koji nije imao nikakav vojni značaj. Kasnije je pokušao da zauzme naftna polja na Kavkazu i možda bi u tome i uspeo da nije stalno prebacivao jedinice na delove fronta na kojima nisu bile potrebne. Hitlerova namera da osvoji teritoriju Sovjetskog Saveza do planinskog lanca Ural, veličine 2.600.000 km² deluje neverovatno. U stvarnosti, nemačka vojska je realno mogla da osvoji i drži samo jednu važnu oblast: Ukrajinu i Kakvakz, Moskvu i centralnu Rusiju ili Lenjingrad i severnu Rusiju. Operacija Barbarosa predstavljala je početak kraja Adolfa Hitlera i Trećeg rajha.
Saveznička invazija na Italiju
Uspeh u severnoafričkoj pustinji je omogućio Saveznicima uspostavljanje potpune kontrole nad južnom obalom Mediterana, i ovo je Združeni saveznički generalštab iskoristio kao odskočnu dasku za napad na Italiju.
Savezničke snage su se na Apeninsko poluostrvo iskrcale 3. septembra 1943, prešavši sa Sicilije. Dalja iskrcavanja su sprovedena kod Salerna i Taranta 9. septembra (Za više informacija videti: Saveznička invazija na Italiju). Ovo je dovelo do toga da se Italija, već ljuta na Musolinija okrene zapadnim Saveznicima.
U akciji nemačkih specijalaca, predvođenih Otom Skorcenijem, Musolini je oslobođen, i postavljen za vođu Italijanske Socijalne Republike, nacističke marionetske države u severnoj Italiji. Bio je na ovoj poziciji, dok nije zarobljen, i linčovan od strane gomile 28. aprila, 1945, dok su savezničke snage prilazile Milanu.
Nemačka je izgradila više odbrambenih linija na planinama; najpoznatija je bila Zimska linija. Na nju su Saveznici naišli tokom zime 1943, i nisu bili u stanju da je probiju. Amfibijskim iskrcavanjima kod Ancija su pokušali da zaobiđu ovu liniju, ali Nemci su uspeli da spreče proboj, i Gustavljeva linija (srž Zimske linije) je ostala netaknuta. Linija je konačno probijena u maju 1944, u četvrtom velikom pokušaju da se otvori put ka Rimu, nad kojim je dominirala strateški dobro postavljena benediktanska opatija kod Monte Kasina.
Saveznici su konačno ušli u Rim 4. juna, 1944, dva dana pre iskrcavanja u Normandiji. Nemačka se pregrupisala kod Gotske linije dalje na severu. Nakon iskrcavanja u južnoj Francuskoj u avgustu 1944, kako bi zapretile krilu nemačke vojske, britanske snage su 10. septembra, 1944. započele napad na liniju. Ofanziva Saveznika i nekih italijanskih snaga se nastavila sve do nemačke predaje u Italiji 29. aprila, 1945, dva dana nakon hvatanja Musolinija.
Savezničko oslobađanje Francuske
Neprestano bombardovanje nemačke infrastrukture i gradova je uzrokovalo ogromne gubitke i nezadovoljstvo. Unutar Nemačke, Hitler je preživeo više pokušaja atentata. Najozbiljnija je bila Zavera 20. jula, koja se odigrala 20. jula, 1944. Organizovao je Klaus fon Štaufenberg, a između ostalih su učestvovali Ervin Romel i Alfred Delp. Namera je bila da se postavi tempirana bomba tako da ubije Hitlera, ali usled niza nepredviđenih okolnosti, zavera nije uspela. Hitler je bio samo laše povređen.
Operaciju Overlord je kompletirala operacija Dragun, koja je predstavljala invaziju na južnu francusku, a otpočela je 15. avgusta, 1944. Do septembra 1944. tri savezničke armijske grupe su bile u liniji protiv nemačkih formacija na zapadu. Postojala je nada da se rat u Evropi može okončati do kraja 1944.
Načinjen je pokušaj da se kraj rata ubrza, smelom operacijom Market garden (17. septembar - 24. septembar 1944). Saveznici su pokušali da vazdušnim desantom zauzmu ključne mostove u Holandiji, i da iz Holandije uđu u nemačku oblast Rur, koja je predstavljala industrijsko srce Nemačke. Nemačke snage u oblasti su bile mnogo jače nego što su Saveznici predvideli, pa je Britanska 1. vazdušnodesantna jedinica gotovo u potpunosti uništena.
Hladna zima 1944, uz lošu situaciju po Saveznike je dovela do stagnacije na zapadnom frontu. Amerikanci su nastavili lome nemački otpor u bici za Hirtgensku šumu (13. septembar 1944 — 10. februar 1945.)
Nemci su započeli veliku kontraofanzivu 16. decembra, 1944. u Ardenskoj ofanzivi, takođe nazvanoj i Bitkom za izbočinu, su odbačene i opkoljene neke američke jedinice. Savezničke snage su na kraju uspele da odbace Nemce, i to je bio kraj njihove poslednje velike ofanzive u Drugom svetskom ratu. Bitka je zvanično završena 27. januara, 1945.
Zadnja prepreka za Saveznike je bila reka Rajna. Prešli su je u aprilu 1945, i otvorio im se put u srce Nemačke. Poslednje nemačke snage na zapadu su opkoljene u Ruru.
Kraj rata u Evropi
Benito Musolini, koji se povlačio pred Savezničkim napredovanjem, pokušao je da pobegne u Švajcarsku u pratnji jednog nemačkog protiv-avionskog bataljona. Međutim, italijanski partizani su ga zarobili i prepoznali, nakon čega su on, njegova ljubavnica i njegovi pratioci streljani po kratkom postupku. Njihova tela javno su izložena u Milanu tako što su bila obešena naopačke o nadstrešnicu gradske pijace.
Saznavši za Musolinijevu smrt, Hitler je shvatio da je kraj konačno došao. Ostao je u Berlinu, koji su Sovjeti opkolili i polako zauzimali. 30. aprila 1945, Adolf Hitler je, zajedno sa Evom Braun, svojom suprugom na jedan dan, izvršio samoubistvo da bi izbegao zarobljavanje. Hitler je imenovao Karla Denica za novog nemačkog kancelara, ali je Nemačka izdržala još samo sedam dana i predala se bezuslovno 8. maja 1945.
Izolirani jezici
Izolirani jezici su oni za koje se smatra da nisu genetski povezani ni s jednim drugim poznatim jezikom.
Primjeri izoliranih su ainu, baskijski, burušaski i korejski jezik, kao i neki izumrli jezici, od kojih su najpoznatiji etrurski i sumerski.
Ponekad davanjem statusa jezika dosadašnjem dijalektu nekog jezika, jezik formalno prestaje biti izoliran, npr. japanski.
Termin se može koristiti i relativno (rjeđe): grčki, albanski i armenski su izolirani indoeuropski jezici, jer unutar te porodice nemaju (dokazanih) bliskih srodnika.
Totò contro Maciste
Totò contro Maciste je italijanska filmska komedija snimljena 1962. godine u režiji Fernanda Cerchija. Predstavlja parodiju na tada izuzetno popularne peplum filmove. U naslovnoj ulozi nastupa popularni komičar Totò, tumaćeći lik Totokamena, drevnog egipatskog zabavljača koji uz pomoć svog pomoćnika i menadžera (čiji lik tumači Nino Taranto) uspijeva uvjeriti publiku da je sin boga Amona. Radnja prikazuje kako u to postane uvjeren i faraon (čiji lik tumači Nerio Bernardi), te ga šalje da se suprostavi gorostasnom snagatoru Macisteu (koga tumači kanadski bodibilder Samson Burke) koji ga namjerava zbaciti uz asirsku pomoć.
Tizanidin
Tizanidin (Zanafleks, Sirdalud) je lek koji se koristi kao mišićni relaksant. On je centralno delujući α2 adrenergički agonist. On se koristi za tretiranje spazama, grčeva, i stegnutosti mišića uzrokovane medicinskim problemima poput multiple skleroze, spastičke diplegije, bola u leđima, ili pojedinih drugih povreda kičme ili centralnog nervnog sistema. On može da pomogle u lečenju migrene i glavobolje, da poboljša san, i da služi kao antikonvulsant, mada nije odobren za te indikacije. On se isto tako propisuje za neke od simptoma fibromialgije.
Utvrđeno je da je tizanidin efektivan poput drugih antizpazmodka i da je bolje tolerisan od baklofena i diazepama. Tizanidin može da uzrokuje hipotenziju, tako da se oprezom treba koristi kod osoba sa istorijom ortostatičke hipotenzije. Ovaj lek može da bude veoma jak, čak i u dozama od 2 mg.
Ratatouille (film)
Mućkalica ili Juhu-hu je američki kompjuterski-animirani film studija Pixar iz 2007. godine.
Film je ostvario dobru zaradu 	, naišao je na pozitivne komentare kritičara i osvojio je brojne nagrade od kojih su najznačajniji Oskar, Zlatni globus i BAFTA za najbolji animirani film.
Radnja
Remy je štakor koji je opsjednut kuhanjem. Dolazi u Pariz u restoran njegovog kulinarskog uzora Gustoa koji je u rukama podmuklog Sitnog. Mladi Linguini se zapošljava u restoranu kao mali od kuhinje, a Remy doradi juhu koja se svidi poznatoj kritičarki. Svi okrive Linguinija i on postane kuhar. Tako Linguini uzima Remya doma i on ga pomoću kose usmjerava. Tako se mlada Collete, jedina žena u kuhinji zaljubljuje u Linguinija.
Sitnome cijela priča postane sumnjiva, a najgore je to što ima Gustovu oporuku u kojoj se saznaje da je Linguini njegov sin i da mu je sve ostavio. Sitni sumnja u miša, ali ga svi proglase ludim i izbace iz restorana. Dolazi kritičar Ego, a Linguini je u panici. Remy mu skuha francusko seljačko jelo Ratatouille koje oduševi Egoa. Kako su jelo skuhali štakori, inspekcija zatvara restoran, a Linguini otvara restoran "La Juhu-hu" u kojem radi i Collete.
Tilisolol
Tilisolol (Selekal) je beta blokator.
Julia Stiles
Julia O'Hara Stiles (28. ožujka 1981.) je američka filmska i kazališna glumica, koja je krajem 1990-ih postala poznata zapaženim nastupima u širokom rasponu filmova od romantičnih komedija do "ozbiljnih" nezavisnih filmova. Današnjim generacijama je poznata po liku Lumen Pierce u TV-seriji Dexter.