cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aerodrom
Stajanka za avione
Zbog sigurnosti i brzine opsluživanja zabranjuje se pristup avionu svim onim vozilima koja nisu u vezi sa prihvatom vazduhoplova. Brzine kretanja opreme po stajanci, položaj opreme oko vazduhoplova i pravo prvenstva strogo su određeni. Vozila se smeju kretati isključivo po servisnim putevima te upravno prema poziciji na kojoj je parkiran avion. Apsolutnu prednost nad svim ostalim vozilima ima vazduhoplov u kretanju, zatim vangabaritna i specijalna vozila (specijalna vozila vatrogasne službe, autobusi za prevoz putnika, cisterne za gorivo, platforme za istovar i utovar tereta, samohodne stepenice). Vozila se po servisnim putevima mogu kretati brzinom do 40 km/h. Brzina kretanja vozila i opreme u prilazu vazduhoplovu ne smije biti veća od 15 km/h a brzina oko samog vazduhoplova ograničena je na 5 km/h.
Mesta i objekati za specijalne potrebe
thumb|thumb|250px| Infrastruktura aerodroma (Londonski aerodrom) Mesta i objekati za specijalne potrebe mogu biti;
Kodne oznake aerodroma
лево|30px thumb|thumb|350px| Karta prikazuje regije sveta prema prvom slovu [[ICAO kodne oznake aerodroma ]] thumb|thumb|350px| Karta sveta sa prikazom [[ICAO prefiksa aerodroma za svaku zemlju ]] Međunarodna organizacija ICAO primenjuje, kodnu oznaku za geografsko razvrstavanje aerodroma u svetu, koje se sastoje od od četiri slova. Ovi kodovi su određeni od strane Medunarodne udruženja za organizaciju civilnog vazduhoplovstva. ICAO kodovi se koriste u vazdušnom sobraćaju i procedurama u toku letenja, kao što su planovi letenja. Ovi kodovi nisu isti kao IATA oznake poznate i vidljive za javnost (putnike) koje se koriste u avio saobraćaju. ICAO takođe izdaje i svoje posebne oznake za aerodrome i avio-kompanije.
IATA izdaje troslovne oznake za aerodrome (na primer za aerodrom "Nikola Tesla", Beograd: BEG) i dvoslovne oznake za avio-kompanije (na primer za Jat ervejz: JU), koje su najčešće korišćene oznake ove vrste u svetu, a koje služe za označavanje rezervacija karata i prtljaga, polazaka aviona itd.
Aradac
Aradac je naselje grada Zrenjanina u Srednjobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 3461 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 3573 stanovnika).
Aerodrom
Kodne oznake aerodroma
Prva dva slova su regionalni prefiksi. Prvo slovo koda označava regiju u svetu - kontinent, deo kontinenta (npr., «E» - Severna Evropa, «L» - srednja i južna Evropa), ili kod velikih zemalja ( «K» - USA, "C" - Kanada, «Y» - Australija). U drugom delu kodna oznaka označava zemlju u regiji kojoj odgovara prvo slovo. Preostala dva (tri za veće zemlje) određuju aerodrom u toj zemlji.
Aradac
Poznate ličnosti
Aerodrom
Aerodromi u Hrvatskoj
U Hrvatskoj sedam aerodroma (zračnih luka) ima uzletno-sletne staze (USS; engl. RUNWAY) koje mogu prihvatiti konvencionalne avione gotovo bez ograničenja i imaju status međunarodne zračne luke. Dvije su u kontinentalnom dijelu Hrvatske (Zagreb i Osijek-Klisa, a pet uz obalu (Pula, Rijeka (nalazi se na otoku Krku), Zadar, Split i Dubrovnik). Rijeka i Zadar imaju hidrodrome.
Aradac
• Cvetana Vujin - pravoslavna ikona
Aerodrom
Aerodromi u Hrvatskoj
Registrirano je i jedanaest zračnih pristaništa (za avione do 50 sjedala ili manje avione) od kojih su prva četiri međunarodna: Brač, Lošinj, Osijek-Čepin, Vrsar, Lučko, Varaždin, Čakovec, Sinj, Grobnik, Otočac i Ploče.
Aradac
• Dejan Dankulov - seoski neurotik
Airbus
right|300px thumb|A 330-200 [[Air Seychelles 2013]] Erbas (Airbus) je konzorcijum za proizvodnju putničkih aviona, osnovan 1970. godine. Dio je većeg koncerna pod nazivom "European Aeronautic Defence and Space Company" (EADS). Nastao je zajedničkom saradnjom Francuske, Ujedinjenog Kraljevstva, Nemačke i Španije.
Aradac
• Radojica "Revolveraš"
Aerodrom
Aerodromi u Hrvatskoj
Deset međunarodnih aerodroma predstavlja gotovo 1 posto svjetske infrastrukture, a prema realiziranom prometu putnika, hrvatski aerodromi i pristaništa participiraju svega oko 0,5 promila.
Glen Ullin, North Dakota
Glen Julin je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Aerodrom
Kategorizacija aerodroma
Osnovni elementi na osnovu kojih se određuje kategorija aerodroma je; dužina glavne PSS (odnosno njenog glavnog prilaza za poletanje i sletanje), vrsta vazduhoplova koje mogu prihvatiti, namena aerodroma, kapaciteti infrastrukture aerodroma i oprema za navigaciju (uslovi za dnevno i sletanje pri slaboj vidljivosti i noću), broj putnika i obim prometa robe.
Glen Ullin, North Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 807, što je 58 (-6,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Aerodrom
Kategotizacija prema vrsti aviona
Prema vrsti aviona koje mogu prihvatiti, aerodromi se dele na;
Airbus
Tipovi aviona:
San Giorgio I
San Giorgio I ima više značenja:
San José Chilapa, Playa Vicente
San José Chilapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Playa Vicente.
Aerodrom
Kategotizacija prema vrsti aviona
U skladu s dokumentima ICAO razvrstavanje - kategorizacija aerodroma vrši se kodnim oznakama. Kodna oznaka za kategorizaciju aerodroma se sastoji od dva elementa (brojčane i slovne oznake); Primer: avion IL-62 M, sa procenjenom dužinom poletanja pri standardnim atmosferskim uslovima od 3.280 m, i rasponom krila od 43,2 m, i rastojanjem između spoljnih naplataka glavnog stajnog trapa od 8,0 m odgovara klasifikaciji 4D poletno-sletne staze.
San José Chilapa, Playa Vicente
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 155 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Aerodrom
Kategorizacija prema opremljenosti za sletanje
Prema stepenu opremljenosti za sletanje PSS se razvrstavaju na:
Aerodromi za sletanje pomoću instrumenata (IFR) moraju imati:
Lopare (selo)
Lopare (selo) je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Lopare koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.035 stanovnika.
Aerodrom
Klasa aerodroma
Klasu aerodroma određuje godišnji obim putničkog saobraćaja, ili zbir broja svih dolazaka i odlazaka putnika, uključujući i tranzitne putnike.
Car Houfei od Liu Songa
Car Houfei od Liu Songa ((劉)宋後廢帝) (463–477), poznat i po posthumnoj tituli Princ od Cangwua (蒼梧王), osobno ime Liu Yu (劉昱), kurtoazno ime Derong (德融), nadimak Huizhen (慧震), bio je car Kine iz južne dinastije Liu Song. Na prijestolju je godine 472. naslijedio svog oca cara Minga. Njegova kratka vladavina je bila obilježena nasiljem i sadističkim hirovima, uključujući sklonost bezrazložnog ubijanja podanika. Nakon što je godine 477. general Xiao Daocheng jedva izbjegao takvu sudbinu, organizirao je puč u kome je car ubijen. Za novog cara je imenovan njegov brat Liu Zhun, ali ga je Xiao Daocheng već 479. svrgnuo kako bi sebe postavio za cara i osnovao novu dinastiju Južni Qi.
Aerodrom
Klasa aerodroma
Klasa aerodroma, zavisi od godišnjeg obima putničkog saobraćaja i može biti od I do V klase ;
Organizacija rada na aerodromu
Za organizaciju prihvata i otpremu vazduhoplova, putnika i robe održavanje uređaja i opreme i snabdevanje svim potrebnim materijalom, na aerodomu postoje sledeće službe;
Prihvat i otprema aviona
Ni jedna aktivnost aviona na aerodromima uključujući i poletanje i sletanje vazduhoplova ne može se obaviti bez odobrenja, Aerodromske kontrole letenja (AKL).
Sve procedure za prihvat i otpremu zrakoplova jasno su definisane;
Prihvat i otprema putnika
thumb|thumb|250px| Šalter za registraciju putnika
Domaći saobraćaj
thumb|thumb|250px| "Flight coupon" je na levoj a "Boarding pass" na desnoj strani
thumb|thumb|250px| Traka za izdavanje prtljaga thumb|desno|250px| Pasoška i bezbedonosna provera putnika
Tranzitni saobraćaj
Tranzitni putnici su putnici koji se nalaze u vazduhoplovu ili u putničkoj zgradi za vreme pripreme (prihvata i otpreme) vazduhoplova za nastavak leta pod istim brojem. Ako putnici napuštaju vazduhoplov dobijaju tranzitni kupon sa vidno označenim brojem leta za ponovni ulazak u vazduhoplov radi kasnijeg usklađivanja broja putnika koji su napustili vazduhoplov i ponovno u njega ušli.
Transferni saobraćaj
Transferni putnici su putnici koji nastavljajući putovanje vazduhoplovom menjaju broj leta.
Transfernim putnicima, pri dolasku u aerodromsku zgradu, ovlašćena osoba uzima kupon za let kojim putnik nastavlja putovanje i izdaje kupon za ulazak u vazduhoplov. Nakon toga putnici obavljaju potrebne formalnosti zavisno od vrste leta sa kojim nastavljaju putovanje (domaći ili međunarodni letovi).
Aradac
• Pablo Eksobar - poljuprivredni influenser
Mihailo Rašić
Mihailo Rašić (Aleksinac, 13. jun 1858 — Beograd, 17. februar 1932) bio je srpski i jugoslovenski general. Ministar vojni Kraljevine Srbije u Prvom svetskom ratu. Po okončanju rata u Kraljevini Jugoslaviji nastavio službu kao ministar vojni.
Biografija
Rođen je 13. juna 1858. godine u Aleksincu, od oca Petra sudskog činovnika i majke Katarine. Osnovnu školu i dva razreda gimanzije završio je u Aleksincu. Početkom trećeg razreda prešao u Beograd i do šestog razereda gimnazije stanovao kod svoje tetke Stane. U vojsku je stupio kao pitomac 11. klase Artiljerijske škole (8. u rangu), 20. septembra 1874. Kaplar je postao 6. septembra 1875, podnarednik 4. maja 1876. a narednik 1. juna 1876. godine. Školovanje je završio septembra 1880, kao osmi u rangu, ispred budućih vojvoda Stepe Stepanovića i Živojina Mišića, kolegama sa iste klase.
Oženio se Leposavom, kćerkom Gliše Isajlovića, telegrafiste i upravnika pošte. Imao je sinove Svetozara, Branivoja i Dragoljuba, te kćerke Katarinu, Ružicu i Jelenu (umrla kao dete). Sin Svetozar (r. 1885) bio je pravnik, šef kabineta dr. Voje Marinkovića i diplomata. Kćerke Katarina, Ružica i Jelena bile su udate za generala Dragomira Ž. Stojanovića, apotekara Simu Protica i industrijalca Vladimira Đorđevića. Unuk akademik Dimitrije Đorđević bio je profesor istorije na Kalifornijskom univerzitetu, Santa Barbara od 1970. do 1991. godine.
Oficirsko napredovanje
Početkom prvog srpsko-turskog rata on kao i njegove kolege-pitomci narednici Artiljerijske škole su mobilisani. Tokom tog rata unapređen je u čin pešadijskog potporučnika 10. decembra 1876. godine. Poručnik je postao tri godine po okončanju Artiljerijske škole 20. avgusta 1883. U čin Kapetana 2. klase je unapređen 22. februara 1887, kapetan 1. klase je postao 1. januara 1891, major 22. februara 1893, potpukovnik 22. februara 1897, pukovnik 6. aprila 1901, general 20. oktobra 1912. i divizijski general 21. oktobra 1923.
Aktivna služba
Po izbijanju ratnih sukoba, kao pitomac određen je za ordonansa Štaba Šumadijske artiljerijske brigade Narodne vjske. Sa tom jedinicom učestvovao je u ratnom sukobu. Od 10. decembra 1876, kada je unapređen u čin artiljerijskog potporučnika, određen je za vodnog oficira poljske artiljerije u istoj brigadi. U ratnim događajima 1877, od 28. decembra vršio je dužnost ađutanta u 1. šumadijskom artiljerijskom puku. Na toj dužnosti ostao je do 12. aprila 1878, kada je za kratko, do 1. maja, kao oficir u štabu iste brigade, određen na poslove krokiranja novooslobođenog Vranjskog okruga. Od 1. maja do 20. avgusta 1878. otkomandovan je u Štab 1. divizije Šumadijskog kora. Posle toga vraćen je, kao vodni oficir, u Šumadijsku artiljerijsku brigadu. Na toj dužnosti ostao je do 1. decembra 1878, kada je vraćen na nastavak školovanja prekinutog 1876. godine. Po završenom školovanju, 1. septembra 1880, ponovo je vraćen za vodnog oficira u istu jedinicu.
Po povratku iz Nemačke, februara 1883, određen je na službu u Lafetnicu Vojnotehničkog zavoda. Od aprila 1884. bio je ađutant Uprave vojnog zavoda. Novim rasporedom, marta 1885, određen je za vodnog oficira Timočkog artiljerijskog puka. U ratnom sukobu sa bugarskom prekomandovan je najpre u Štab nišavske vojske, a potom u Operativno odeljenje Štaba Vrhovne komande. Od 1. marta 1886. do aprila 1887. godine bio je na ćelu novoformirane jedinice - Telegrafskog odreda. Od 16. aprila 1887. postavljen je za ordonans-oficira kralja Milana Obrenovića. Tu dužnost obavljao je do 21. februara 1889, kada je unapređen za ađutanta princa Aleksandra i vršioca dužnosti ličnog ađutanta kralja Milana. Uz ove dužnosti, od okotobra 1890. do septembra 1892, bio je i na mestu komandira 1. baterije Dunavskog artiljerijskog puka. Od septembra 1892. bio je vršilac dužnosti komandanta artiljerijske Podoficirske škole i član Artiljerijskog komiteta, od novembra 1892.
Na dužnosti kraljevog ađutanta ostao je do avgusta 1893, kada je postavljen za maršala kraljevskog dvora. Maršal dvora bio je skoro sedam godina, do februara 1900, kada je razrešen ove dužnosti i postavljen za komandanta Moravskog artiljerijskog puka. Od aprila 1902. do 1905. bio je komandant Šumdaijske divizijske oblasti. U skoro istom periodu, od juna 1903. do avgusta 1906. bio je i na dužnosti inspektora artiljerije pri Ministarstvu, a do januara 1907. i komesar za pogranične sporove prema Turskoj. Posle dužeg, službenog boravka u Francuskoj, februara 1911. godine je po sopstvenoj želji penzionisan.
Ratne i poslenje godine
U ratu 1912, kao rezervni oficir, ratnim rasporedom postavljen je za komandanta Dunavske divizije 2. poziva. Odlukom od 20. oktobra 1912. vraćen je iz penzije u aktivnu službu i proizveden je u čin generala. Tom divizijom komandovao je u ratovima 1912. i 1913. godine. Po završetku ratova, 1. septembra 1913. godine postavljen je za upravitelja Vojne akdemije, a istovremeno, i za predsednika Vojnodisciplinskog suda. Na tim dužnosti ostao je do objave rata Austrougarske - Srbiji, kada je postavljen za komandanta Kombinovane divizije 1. poziva. Tom divizijom komandovao je do dolaska srpske vojske na Krf, januara 1916. Na Krfu je bio određen za komandanta Timočke vojske. Za delegata Vrhovne komande srpske vojske pri Vrhovnoj komandi francuske vojske određen je 27. februara 1916. godine.
U junu 1917, zbog organizacionih promena u francuskoj vojsci, postavljen je na novu dužnost - šef Srpske vojne misije u Francuskoj. Na toj funkciji bio je i predstavnik srpske vojske kod ostalih saveznika. U drugoj polovini 1917, kao član državne misije otišao je u SAD, sa zadatkom da agituje i prikuplja dobrovoljce. Na toj dužnosti nalazi se do februara 1918, kada se vratio u Francusku, na dužnost šefa Vojne misije. Rekonstrukcijom vlade Nikole Pašića, postavljen je za ministra vojnog, 24. juna 1918. Ovaj resor zadržao je i u novom kabinetu Nikole Pašića, od 3. novembra 1918. U novoobrazovanom kabinetu Stojana Protića, od 7. decembra 1918, ponovo je bio na čelu istog resora i na toj dužnosti ostaje do 30. marta 1919, kada je podneo ostavku. Od 30. marta 1919. godine stavljen je na raspolaganje. 20. septembra 1920. godine, imenovan je predsednikom Uprave Remontskog fonda. Po svojoj molbi, ponovo je penzionisan 7. novembra 1921. godine. Preveden u rezervu 21. oktobra 1923. unapređenjem u viši čin.
Preminuo je u svojoj porodičnoj kući 17. februara 1932. godine. Sahranjen je na Novom groblju.
Aradac
Demografija
U naselju Aradac živi 2847 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,1 godina (39,1 kod muškaraca i 43,0 kod žena). U naselju ima 1211 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,86.
Aerodrom
Prihvat i otprema robe
Za svu robu koja se predaje na pevoz od strane pošiljaoca ili njegovog špeditera prevoznik vrši proveru ispravnosti pratećih dokumenata i stanje pošiljke, broj koleta i ukupnu težinu pošiljke. Za ispravno predanu tj. primljenu pošiljku izdaje se "Avionski tovarni list" koji sadrži:
„Avionski tovarni list“ ujedno je i ugovor o prevozu robe vazduhoplovom. Sastoji se od tri originala i jedanaest kopija. Njegov izgled i način popunjavanja propisan je međunarodnim standardima (ICAO, IATA).
Roba prihvaćenu za prevoz avionom kao i prateći dokumenti moraju biti prethodno pripremljeni za utovar. Osnovni dokument neke robe je „Cargo manifest“ (popis pošiljki koje se šalju vazduhoplovom određene linije, određenog dana na određeno odredište. „Cargo manifest“ je pripremna i utovarna lista robnih pošiljki, deklaracija utovara za carinu i prateći dokument ukupnog tereta utovarenog u avion.
Prihvat i otprema specijalnog tereta
U specijalni teret spadaju pošiljke koje su po svom sadržaju i/ili obliku neuobičajene za pevoz vazduhoplovom i zahtevaju posebne mere pri rukovanju i utovaru/istovaru.
U specijalne terete spadaju;
Prihvat, otprema i rukovanje opasnim teretom
Bezednost u toku prevoza robe i putnika u vazduhoplovstvu je uvek na prvom mjestu. Kako se avionom može prevoziti većina robe, radi bezbednosti u toku njihovog transporta moraju se primenjivati određene mere bezbednosti. Određena vrsta „rizične“ robe može se prevoziti vazduhoplovima samo u ograničenim količinama i u posebnim pakovanjima. Svi opasni tereti moraju bitina propisani način označeni posebnim (međunarodnim) nalepnicama, a njihov transport vazduhoplovima kao i utovar i istovar na aerodromu zahteva posebnu pažnju kako letačkog tako i zemaljskog osoblja.
Prihvat i otprema vazduhoplova
thumb|thumb|200px| Prostor za smještaj tereta u vazduhoplovu
Deset najvećih aerodroma na svetu
Daset najvećih aerodroma na svetu i broj putnika u toku godine. :
Barzio, Lecco
Barzio je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1293 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 743 m.
Finca la Esperanza, Ciudad Fernández
Finca la Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Fernández.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1006 m.
Sefro, Macerata
Sefro je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 260 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 513 m.
Fusine in Valromana, Udine
thumb|left|Горњи Језеро Фусине са носачем [[Мангарт]] Fusine in Valromana je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Russellville, Missouri
Raselvil je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 807, što je 49 (6,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Stankovci (Žakanje)
Stankovci je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Žakanje, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 23 stanovnika te 7 obiteljskih kućanstava.
San Giorgio
San Giorgio ima više značenja:
Escuela Secundaria Técnica Número 69, Paracho
Escuela Secundaria Técnica Número 69 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Paracho.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2202 m.
Ly Thuong Kiet
thumb|right|Cơ Xá Linh Từ, svetište Lý Thường Kiệtu u Hanoju.
Henry Knox
Henry Knox (25.7. 1750 – 25.10. 1806) bio je američki knjižar iz Bostona koji je postao glavni artiljerijski oficir Kontinentalne vojske a kasnije i prvi američki sekretar za rat.
Ly Thuong Kiet
Lý Thường Kiệt (1019–1105) bio je vijetnamski vojskovođa iz doba dinastije Ly, koji se zbog pobjeda nad kineskom vojskom dinastije Song smatra jednim od najvećih narodnih junaka Vijetnama.
Rodio se u Thang Longu, sjedištu dinastije Ly, pod imenom Ngo Tuan. Otac mu je bio jedan od nižerangiranih carskih generala. Mladi Ngo Tuan je 1036. ušao u carsku službu, prvo kao konjički kapetan, potom kao oficir carske garde. Zbog brojnih zasluga je dobio počasno carsko ime Ly Thuong Kiet.
Godine 1075. je Wang Anshi, kancelar kineske dinastije Song, dobio vijest o tome da su Čampe na jugu razbile vijetnamsku vojsku te je kineskog cara nagovorio da pokrene pohod s ciljem da se Vijetnam ponovno podgvrne kineskoj vlasti. Vijetnamski car je, pak, čuvši za kineske pripreme, pokrenuo preventivni udar na južnu Kinu; Ly Thuong Kiet i Nung Ton Dan su nakon 40 dana borbi kod današnjeg Nanninga razbili tri kineske vojske. Sljedeće godine su Kinezi pokrenuli pohod u savezu sa Čampama i Kmerskim Carstvom; međutim, Ly Thuong Kiet im je uspio postaviti zamku na rijeci Nhu Nguyet te porazio, pri čemu je poginulo preko 1000 kineskih vojnika. Nakon te pobjede je pokrenuo dva pobjedonosna pohoda na Čampe.
Ly je, prema predaji, 1077. napisao Nam Quoc Son Ha ("Planine i rijeke Južne zemlje"), kratku pjesmu koja se kasnije smatrala prvom vijetnamskom deklaracijom nezavisnosti.
Santa Teresa, Altamira
Santa Teresa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Altamira.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Kosmos-439
Kosmos-439 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-439 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 21. septembra 1971. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 5700 kilograma. Kosmos-439 je bio osmatrački satelit.
Ca' Nicolò, Modena
Ca' Nicolò je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 710 m.
Ninguno, Acapetahua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Lukavica (Lopare)
Lukavica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Lopare koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 687 stanovnika.
Adams County, Ohio
je okrug u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 28.550, što je 1.22 (4,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
ATR
ATR ( ili ), italijansko–francuska kompanija za proizvodnju aviona. Kompanija je osnovana 1981. godine, a osnivači su francuska kompanija Aérospatiale (sada EADS) i italijanska Aeritalia (danas Alenia Aeronautica).
thumb|left|250px|ATR 42-320
Glavni proizvodi
Glavni proizvodi kompanije su avioni ATR 42 i ATR 72.
"Alenia Aeronautica" proizvodi trup i repnu sekciju u svojim pogonima pokraj Napulja, dok se krila aviona sastavljaju u Bordou.
Kompletiranje i testiranje aviona vrši se u ATR-ovoj fabrici u Tuluzu.
thumb|right|250px|ATR 72-500, Air Dolomiti
Sovjetski tenkovi u Drugom svjetskom ratu
U trenutku izbijanja Drugog svjetskog rata Sovjetski savez je bio jedina tenkovska svjetska velesila. Samo s 12000 primjeraka tenka T-26 1940. godine on je imao više tenkova nego sve druge tadašnje velesile zajedno. Ta činjenica je bila 1941. godine ujedno primjer snage i slabosti komunističkog carstva pošto su ti tenkovi početkom rata bili zbog svoje zastarjelosti više teret nego korist. Drugi problem Crvene armije su bile krvave Staljinove čistke koje su uništile časnički kor oklopnih divizija postavivši na njihov vrh političke podobne, ali vojno nesposobne zapovjednike.
Tenkovi Crvene armije su bili:
Woltersdorf (bei Berlin)
Voltersdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Oder-Špre. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.831 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12067544.
Investitura
Investitura označava formalno stupanje na dužnost primanjem insignija. Termin se upotrebljava za označavanje stupanja na položaj u državnoj službi, dobijanje plemićke titule i stupanje na dužnost u crkvi.
U srednjem veku investitura je bila ceremonija prenošenja feuda od seniora vazalu. U crkvenoj terminologiji termin se koristi od srednjeg veka pa do danas a označava simbolično prenošenje duhovnih dužnosti davanjem neke insignije kao što je palij, mitra i slično.
San Giovannello
San Giovannello ima više značenja:
Kosmos-440
Kosmos-440 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-440 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 24. septembra 1971. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 300 kilograma. Kosmos-440 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
Spiramicin
Spiramicin je organsko jedinjenje, koje sadrži 43 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 843,053 Da.
Al Miḩqāq, Hajjah
Al Miḩqāq je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1244 m.
Los Planes, Tepatitlán de Morelos
Los Planes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tepatitlán de Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1750 m.
Romanato, Rovigo
Romanato je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
San Giovanni I
San Giovanni I ima više značenja:
Sršići (Ozalj)
Sršići je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Ozlja, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 9 stanovnika te 3 obiteljskih kućanstava.
Corral Prieto, Chimaltitán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1048 m.
Wustermark
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hafeland Vustermark se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Hafeland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 35 metara. Površina opštine iznosi 52,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.727 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 147 stanovnika/km².
Egidije
thumb|right|280px|Karta područja kojim vlada Egidijev nasljednik, kasnije poznata kao Domena Soason
Egidije (lat: Aegidius, umro 464), je bio zapadnorimski vojskovođa. Oko 450. godine u doba priprema za obranu od Atiline invazije Egidije je postavljen za vrhovnog zapovednik rimske vojske u Galiji (magister militum per Galliam), a 457. je pomogao uspon na presto svog starog ratnog druga Majorijana. Kada je Majorijan izgubio i presto i glavu 461. Egidije se odmetnuo od carskog dvora koji je u potpunosti sada kontrolisao vojskovođa Ricimer. U severnoj Galiji, sa centrom u Soasonu, Egidije je sa uspehom ratovao sa Vizigotima i sprečio ih da prošire vlast na teritorije severno od reke Loare. Rat sa Vizigotima vođen je sa uspehom delimično i zahvaljujući savezu sa Hilderihom I, merovinškim kraljem Salijskih Franaka. Po Grguru Turskom, kada su Hilderiha proterali njegovi saplemenici, Egidije je do njegovog povratka vladao Francima kao njihov kralj. Egidije je 464. ubijen na Loari pod nerazjašnjenim okolnostima. Njegov sin Sijagrije vladao je upravljao severnom Galijom do 480. u ime zapadnorimskih careva. Stradao je u sukobu sa Hlodovehom 486. ili 487. posle izgubljene bitke kod Soasona.
Linda Vista, Cutzamala de Pinzón
Linda Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cutzamala de Pinzón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 375 m.
Seggiole, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 591 m.
Kosmos-441
Kosmos-441 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-441 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 28. septembra 1971. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Papiano, Arezzo
Papiano je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Miladići
Miladići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Lopare koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 302 stanovnika.
Papiano, Arezzo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 198 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 593 m.
Aerodrom Nikola Tesla Beograd
Aerodrom Nikola Tesla se nalazi u beogradskoj opštini Surčin. Internacionalni avijacijski kod ICAO - code' i naziv aerodroma je LYBE, dok je kod internacionalnog udruženja avioprevoznika IATA - code BEG .
Geografski podaci aerodroma
Vremenska referenca: leto (mart—sept.) UTC+2, zima (okt.—feb.) UTC+1
Ime aerodroma
Vlada Republike Srbije je 2. februara 2006. godine odobrila Javnom preduzeću Aerodrom "Beograd" da promeni ime u Aerodrom "Nikola Tesla". Predlog da beogradski aerodrom ponese ime jednog od najvećih svetskih naučnika, Nikole Tesle, Upravni odbor tog aerodoma ozvaničio je na sednici od 27. januara. Nikola Tesla je daleko najčuveniji srpski fizičar i jedini Srbin po kome je nazvana jedna međunarodna jedinica (T).
Istorija
Priča o JP Aerodrom Beograd - „Nikola Tesla“ počinje još davne 1910. godine. Od tada do danas, letilište je menjalo lokaciju, raslo i razvijalo se. Prvo letilište u Beogradu nastalo je krajem 1910. godine na vojnom vežbalištu u predgrađu Banjica. Ovde su letenje avionom prikazivali pioniri avijacije — Simon, Maslenikov, Vidmar i Čermak.
Početkom 1912. godine, na Banjici je podignut prvi drveni hangar za avione namenjen ratovanju sa Turskom. Dve godine kasnije na Banjici se stacionira srpska aeroplanska eskadrila i balonska četa. Banjički aerodrom korišćen je i posle Prvog svetskog rata za potrebe poštanskog saobraćaja na relaciji Skoplje — Niš — Beograd — Novi Sad i Beograd — Sarajevo — Mostar. U blizini mesta gde se nalazio ovaj aerodrom danas je Vojno-medicinska akademija (VMA). Aerodrom Kalemegdan - Donji grad se nalazio na potezu od turskog amama (danas planetarijuma) prema ušću Save u Dunav. Sa ovog mesta prvi avion poleteo je u januaru 1911. godine. U novije doba taj prostor je korišćen za skokove padobranaca i letenje paraglajdera. Danas se na ovom mestu redovno održavaju aeromitinzi sportske i ultralake avijacije.
Tokom Drugog svetskog rata aerodrom su koristili Nemci. Oni su ga i porušili 1944. godine, pri povlačenju iz Beograda. Za lokaciju novog međunarodnog aerodroma izabran je prostor u blizini Surčina, 18 kilometara zapadno od Beograda.
Aerodrom je pušten u saobraćaj 1962. godine. Imao je jednu pistu dužine 3000 metara, rulnu stazu dužine 3350 metara, pristanišnu zgradu za prijem putnika, kontrolni toranj, veliku platformu za opsluživanje letelica i drugu savremenu opremu. Kasnije je izgrađena i nova zgrada za prijem putnika, proširena je platforma za prijem aviona, produžena je pista, a 1997. godine ugrađena je oprema za Kategoriju II i time omogućena upotreba aerodroma po lošijim vremenskim uslovima.
Na Aerodromu Beograd „Nikola Tesla“ smeštene su tehničke baze Jat Airways-a i Aviogeneksa, Oblasna kontrola letenja, Carina, Muzej vazduhoplovstva, školski centri JAT-a i Savezne uprave za kontrolu letenja, helikopterska jedinica MUP-a i dr.
Terminal 2
Dana 14. maja 2006. godine otvoren je, nakon višegodišnjeg renoviranja, Terminal 2 aerodroma "Nikola Tesla" u Beogradu. Renovirani terminal 2 obuhvata tri etaže odnosno suteren (međunarodni dolasci), prizemlje i sprat (međunarodni odlasci i tranzit). Vrednost radova se procenjuje na 17 miliona evra.
U prizemlju se nalazi 33 šaltera za prijem putnika, što omogućava opsluživanje 1000 putnika na sat, dok se na spratu nalazi 10 šaltera pasoške kontrole (5 kabina po 2 šaltera). Aerodrom "Nikola Tesla" nakon ovih radova je u stanju da opsluži 10 aviona na sat. Takođe povećan je i broj sedećih mesta, tako da terminal 2 raspolaže sa 270 sedećih mesta na 3 etaže. Terminal je sposoban da primi najveće avione sveta, pa i najveći – Airbus A380.
Godišnji prijem i otprem putnika povećan je na 5 miliona.
Međunarodni dolasci, odnosno suteren terminala 2, pušten je u rad krajem decembra 2005.
U martu 2007. godine, Okružno javno tužilaštvo u Beogradu podiglo je optužnicu protiv 12 osoba zbog malverzacija prilikom rekonstrukcije i opremanja aerodroma 2003., uključujući i tadašnjeg ministra za saobraćaj i telekomunikacije Mariju Rašetu-Vukosavljević. UBPOK im je u istrazi iz 2004. na teret stavljao uvećavanje računa za radove, nekih po 6 do 10 puta, štećenje aerodroma za 200 miliona dinara i protivpravna korist za sebe od 60 miliona dinara.
Slobodno nebo nad aerodromom
Potpisan je takozvani "Open Skies" dogovor (slobodno tržište za avioservise koje omogućava ogromne pogodnosti za putnike, otpremnike, i narod kao i za ekonomiju svake države) i od 1. januara 2007. godine, sve kompanije, koje žele da slete u Srbiju, moći će to da urade. Do sada je Jat Airways imao pravo da odbije bilo koju kompaniju koja je želela da sleti u Srbiju, kako bi uživali tržište bez biznis suparnika. Neke od odbijenih kompanija su Adrija, i Niki. Ovaj dogovor otvara put za jeftine avio-kompanije u Evropi, kao što su Rajan Er (Ryan Air) i Izidžet (EasyJet), da slete u Srbiji.
Vođenje aviona i oprema za sigurno letenje
Aerodrom ”Nikola Tesla” idealno je lociran u odnosu na druge aerodrome u okruženju, jer nema navigacionih ograničenja i nalazi se na raskrsnici najvećih vazdušnih ruta. Vazdušne rute i prilazi opremljeni su modernom radio‑navigacionom opremom.
Neposredno okruženje aerodroma ima četiri precizna sistema za vođenje vazduhoplova (VOR, DME). Oba prilaza poletno-sletnoj stazi opremljena su preciznom radio-navigacionom opremom ILS tipa i radarom za navođenje, kao i drugom radio-navigacionom opremom (VOR, DME i slično) koja obezbeđuje bezbedno letenje u lošim vremenskim uslovima.
Oba smera prilaza poletno-sletnoj stazi imaju prilazna navigaciona svetla CAT-II i ravan poniranja vizuelnog prilaza tipa PAPI za prag 12, i tipa VASIS za prag 30. Prilazna svetla na oba kraja PSS-a (koja je opremljena za uslove kategorije II), svetla PSS-a, svetla rulne staze, priključnica i platforme omogućuju takozvani noćni start — letenje noću.
Sva svetla za usmeravanje aviona priključena su na rezervni sistem generatora čiji kapacitet i operativne karakteristike omogućuju kontinuirano snabdevanje električnom energijom.
„FOLLOW ME” vozilo vodi avione do njihovih pozicija na platformi.
Čarteri
Većina čarter i poslovnih avio-kompanije koje se nalaze na aerodromu Nikola Tesla koriste Terminal 1.
Službe aerodroma
thumb|left|300px|Interijer Aerodroma
Tehnička baza
U okviru tehničkog kompleksa JP Aerodrom „Beograd” nalazi se i tehnička baza površine 3200 kvadratnih metara. Tehnička baza Aerodroma „Beograd” servisira i održava:
Prevencija požara
Vatrogasna služba Aerodroma „Beograd” raspolaže vatrogasnom opremom i vozilima odgovarajućeg kapaciteta, performansi i tipa.
Služba hitne pomoći na aerodromu
Savremeno opremljena služba hitne pomoći na aerodromu, u T1 obezbeđuje dvadesetčetvoročasovno prisustvo medicinske ekipe i rad aerodromske ambulante. Ova usluga je dostupna svim putnicima,prolaznicima,korisnicima prilaznih puteva,radnicima na aerodromu i vazduhoplovima pod kontrolom aerodromske,prilazne i oblasne kontrole letenja.
Struktura aerodromskih usluga
Javno preduzeće Aerodrom „Beograd” registrovano je za:
Vozni park za zimsko i letnje održavanje
Vozni park za zimsko i letnje održavanje obezbeđuje efikasno i kontinuirano odvijanje vazdušnog saobraćaja u različitim vremenskim uslovima.
Vozni park za zimsko i letnje održavanje manevarskih i drugih površina opremljen je vozilima za čišćenje snega, bacačima snega, raspršivačima, vučnim vozilima za merenje klizavosti kolovoznih površina, vozilima za čišćenje puteva, itd.
New Haven, West Virginia
Nju Hejven je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Aerodrom Nikola Tesla Beograd
Reference
‎
New Haven, West Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.560, što je 1 (0,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Despertar, Tonalá
El Despertar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
Car Daozong od Liaoa
Car Daozong od Liaoa (14. septembar 1032 – 12. februar 1101), rođen kaoYelü Hongji  ili Yehlu Hongji, bio je kitanski car iz dinastije Liao, koji je vladao od 28. augusta 1055. do smrti.
Rodio se kao sin Xingzonga, koga je naslijedio nakon njegove smrti. Njegova duga vladavina se tradicionalno opisuje kao nastavak opadanja moći i dekadencije Kitanskog Carstva, trendova započetih za vrijeme njegovog oca. S druge strane je na samom početku, zabilježio određena postignuća. Nedugo nakon njegovog stupanja na prijestolje je dovršena Sakyamuni pagoda (1056), a godine 1066. je obnovljeno korištenje službenog naziva "Veliki Liao".
Kasnije su se sve više iskazivale etničke napetosti između Kitana i Kineza pod carevom vlašću. Godine 1063. su cara njegovi sunarodnjaci, nezadovoljni zbog pravosudnih reformi koje su sastavili carevi kineski službenici, pokušali ubiti u lovu. Pobunjenici su uhvaćeni i pogubljeni, ali je car bio prisiljen obnoviti tradicionalne kitanske ceremonije, a 1070. je donio reforme s ciljem da razdvoji pravosuđe za Kitane i Kineze.
Godine 1075. je car izdao službeno Liao izdanje budističke Tripitake. Careva sklonost trošenju ogromnih sredstava za vlastite palače i velebne budističke hramove i spomenike je s druge strane stvarala sve više i više nezadovoljstva. Ono se posebno iskazivalo među džurčenskim plemenima. Godine 1101. je ubijen. Naslijedio ga je unuk Tianzuo.
Црна Бара (Власотинце)
Црна Бара је насеље у Србији у општини Власотинце у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 224 становника (према попису из 1991. било је 315 становника).
T-50
T-50 je bio Sovjetski tenk koji se proizvodio do siječnja 1942. godine
Zamišljena ideja vodilja za nastanak ovog tenka je bila nasljeđivanje popularnog modela T-26. čija zastarjelost postaje svima očita krajem tridesetih godina. S svojim oklopom od 37 mm i topom od 45 mm T-50 je bio neupitno bolji od prethodnika, ali je imao probleme koje kratkotrajna proizvodnja nikad nije uspjela rješiti.
Црна Бара (Власотинце)
Насеље је веома старо и саграђено је од овчара који су претходно живели у колибама. И данас постоје чобанске колибе на обронцима (Крушевачке) Букове главе и Јагњилу на надморској висини од 700 до 900 метара.
Инфраструктура
Село је електрифицирано 1976. године, има водовод и продавницу. Макадамски пут повезује Црну Бару са Власотинцем, удаљеним око седам километара. Сеоска школа је саграђена после Другог светског рата. Некада је наставу похађао велики број ђака, који су пунили школске клупе, а данас после миграције становништа је остало веома мало ученика. Велики број њихових фамилија се иселио у Власотинце и у Војводини.
T-50
Za ovaj tenk bio je proizveden specijalni motor čije greške nikada nisu bile otklonjene što postaje formalni razlog za prestanak rada na ovom projektu koji je i tako bio procijenjen kao preskup za dobivenu kvalitetu.
Црна Бара (Власотинце)
Становништво
У Црној Бари се живело од сточарства. Задњи активни сточар је Драгослав Миленковић, који је пре тога био зидар-печалбар. Становници села су вековима водили припрости сеоски живот јер су били отежаном локалном инфраструктуром удаљени од града. У прошлим временима се пешачило и коњима ишло у град. Данас црнобарци поседују тракторе и кола за превоз до града. Већина мештана се петком -пазарним даном- може срести у Власотинцу. Црнобарци продају на власотиначкој пијаци планински сир и кромпир. Многи и дрваре, користећи претежно тракторе за превоз дрва - храстова, багремова и букова.
T-50
U siječnju 1942 se donesla odluka da vojna industrija SSSR-a pređe na masovnu proizvodnju samo dvije vrste tenka. Odabir tada pada na tenkove T-34 i KV-1 koji su smatrani puno efikasnijim od T-50 koji tako ispada iz proizvodnje nakon proizvedenih samo 69 primjeraka.
Црна Бара (Власотинце)
Становништво
У селу се гаји кромпир, раз и овас. У задње време се све више мештана бави садњом јагода због географске погодности села, које је окренуто према јужној страни, на падини Букове главе према Гуњетини и селу Црнатову.
Поред обрађивања земље, данас су већина мештана печалбари-зидари, који су пре тога били циглари-печалбари. Између два светска рата су старији ишли у цигларску печалбу чак у Влашко.
Executive Suite
Executive Suite je američki crno-bijeli film snimljen 1954. u režiji Roberta Wisea. Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju istoimenog romana Camerona Hawleya. Radnja prikazuje kako iznenadna smrt predsjednika korporacije za proizvodnju namještaja dovodi do bespoštedne borbe za nasljedstvo, u kome su glavni kandidati mladi idealist (koga tumači William Holden) i stariji pragmatik (koga tumači Fredric March). Executive Suite je bio neobičan film za svoje doba, prije svega zbog namjernog nekorištenja muzičke podloga, kao i pojedinih scena snimljenih "iz ruke", što ga je činilo sličnijim umjetničkim filmovima iz nezavisne produkcije umjesto prestižnog projekta velikog studija Metro-Goldwyn-Mayer. Usprkos toga je postigao izvjestan uspjeh kod publike, kao i kod kritike, te je na venecijanskoj Mostri njegova glumačka postava dobila Specijalnu nagradu.
Godine 1976. je po njenim motivima snimljena kratkotrajna istoimena TV-serija, koja se na programu mreže CBS zadržala jednu sezonu.
Црна Бара (Власотинце)
Демографија
У насељу Црна Бара живи 189 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 47,7 година (43,8 код мушкараца и 51,3 код жена). У насељу има 87 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,57.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Сеоски обичаји
Живот у селу се одвијао кроз рад са стоком и обрадом земље. У то спада чување стоке и сакупљање летине. Уз рад се певало и тако се лакше подносиле животне тегобе. Сеоске радости су биле: јагњење оваца, сакупљање сена, жетва, вршидба рази и овса-касније домаће пшенице, удадбе и женидбе, славе, вашари, крстељке, испраћаји у армију, зарада у печалби, подизање деце, изградња куће и стаје-појединачне и колективне у селу.
Некада су црнобарске свадбе трајале по три дана. И данас су се задржали неки стари обичаји: Млада се прво испроси. Онда се музиком долази у сватовима да се девојка одведе уз гађање јабуке момка и даровање девојкине родбине. Нарочито се тај ритуал са јабуком и данас доста цени као способност момка као мушкарца да буде ратник и заштитник куће. У власотиначком крају се мушка глава одвајкада ценила као заштитник куће од зулума и разноразних освајача. Данас се још уз плех музику-трубаче, одржао обичај да се млада ујутру рано диже и доноси хладну воду са кладанца.
Када се сакупи летина, у јесењем времену, као и почетком августа у селу -као у осталим селима власотиначкога краја- организовале су се седељке-прела. Момци и девојке су се сакупљали на крстопутини, ложила се ватра, пекло се класје, прело и шалило и смејало.
Легенда о Црном бику
Црна Бара је према легенди добило назив по бари, језерцу преко пута гробља, где су данас воћњаци, испод којих су ископани бунари. У тој бари је живео један црни бик. Тај црни бик је излазио из баре и убијао говеда када су пила воду. Тако се из баре изливала црвена крв која је чак стизала до воденице у селу Завидинце. Једног дана чувајући говеда поред баре, волови су убили тог црног бика и онда је он престао да се јавља из те баре. Црни бик из баре је према тој легенди допринео да село добије назив Црна Бара.
Легенда о црнобарској цркви
Међу старијим мештанима Црне Баре и данас кружи прича о пренешеној црнобарској цркви. По тој легенди се данашња црква у оближњем селу Конопница претходно налазила у Црној Бари на старом гробљу. Виле самовилке су је пренеле из Црне Баре тамо али због претходног стајања на старом гробљу Црне Баре тамо нема вампира.
Легенда о црнобарским музичарима
У селу су на свадбама и весељима били веома популарни гајдаши. Најстарији познати музиканти у гајдама су били: Тоза Миленковић, Криста Миленковић и Владимир Спасић. О Този гајдашу се и данас препричавају приче како је са гајдама прошао солунски фронт (у Првом светском рату). По казивањима се његова слика са комором приликом преласка солунског фронта и пробоја налази у Београду у историјском музеју. Прича се да је умро за време Другог светског рата и због борбе са Немцима на овом подручју нису могли да га сахране, па је неколико пута био сахрањиван.
5 de Noviembre, San Miguel Chimalapa
5 de Noviembre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Chimalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
San Giovanni II
San Giovanni II ima više značenja:
Hoback, Wyoming
Hobak je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.176, što je 277 (-19,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Alicia Silverstone
Alicia Silverstone (San Francisco, Kalifornija, SAD, 4. listopada 1976.) je američka glumica i bivša manekenka.
Karijera
Rođena je u San Franciscu od britanskih roditelja. U dobi od šest godina postaje fotomodel i nastupa u televizijskim reklamama. Na filmu debitira 1993., u erotskom trileru The Crush, koji joj donosi dvije nagrade MTV Movie Award. Nastup u videima grupe Aerosmith, Cryin', Crazy i Amazing, sa albuma Get a Grip (1994.), znatno je pomogao njenu karijeru, te idućih godina glumi svoje najpoznatije uloge u filmovima Clueless (1995.), modernoj verziji romana Emma Jane Austen, i kao Batgirl u filmu Batman i Robin (1997.). Sudjeluje također i u adaptaciji Shakespeareove komedije Uzaludni ljubavni trud, Love's Labour's Lost (2000.) Kennetha Branagha.
Početkom 2000-ih doživljava pad u karijeri, većinom radi svojevoljnog povlačenja iz javnosti. 2003., glumi zajedno s Ryanom O'Nealom u kratkovječnoj seriji Miss Match, koja je otkazana nakon samo 11 epizoda radi slabe gledanosti. 2004. glumi u nastavku filma Scooby-Doo (2002.), Scooby-Doo 2: Monsters Unleashed, dok iduće godine u komediji Beauty Shop. Više je puta uvrštena na popis 100 naj-sexy žena na svijetu, prema izboru čitatelja časopisa FHM.
Privatni život
Alicia Silverstone se zalaže za prava životinja, za očuvanje okoliša, te promovira vegetarijanstvo i prirodnu kozmetiku. Godine 2004. podržala je predsjedničku kandidaturu Dennisa Kucinicha, a 2008. Baracka Obame.
Mărgineanu, Mihăilești
Mărgineanu je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Mihăilești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 760 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.