cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Novi Sad
Kulturno-umetnička društva
U gradu se nalazi desetak kulturno-umetničkih društava koja su predstavljala multukulturalni život Novog Sada širom sveta. Najpoznatija kulturno-umetnička društva su: KUD Svetozar Marković, AKUD Sonja Marinković, SKUD Željezničar, FA Vila, SKUD Đurđevak - FA Splet i SZPD Neven (osnovano 1892. godine). Nacionalne manjine imaju svoja kulturno-umetnička društva, kao što su: mađarski MKUD Petefi Šandor, slovački SKUD Pavel Jozef Šafarik, rusinski RKPD Novi Sad, aškalijska Matica Aškalija, itd. I druge manjine (Bugari, Jevreji, Hrvati, itd) imaju svoja udruženja.
Mediji i izdavaštvo
thumb|200px|Zgrada „Dnevnika“ U Novom Sadu izlazi dnevni list na srpskom jeziku - Dnevnik. Do 2006. godine dnevni list na mađarskom jeziku Mađar so izlazio je u Novom Sadu, da bi redakcija lista tada bila premeštena u Suboticu. U gradu postoje sedišta nekoliko medijskih kuća: regionalnog javnog servisa Radio-televizije Vojvodine, gradske Novosadske televizije (nekadašnja TV Apolo), kao i nekoliko privatnih TV stanica - Kanala 9, TV Panonije, Radio televizije Delta (RTD) i TV Most. U gradu postoji i nekoliko komercijalnih radio stanica, a najpopularnije su Radio 021 i Radio As. Novi Sad je poznat i kao centar izdavaštva i knjige. Značajni izdavači su Matica srpska, Stilos, Prometej, Izdavačka knjižarnica Zorana Stojanovića, IP Adresa i dr. Poznati časopisi za književnost i umetnost su najstariji srpski časopis Letopis Matice srpske; časopis Polja, koji izdaje Kulturni centar Novog Sada i časopis Zlatna greda, koji izdaje Društvo književnika Vojvodine. Također poznati su i gradski novosadski portali NS Reporter, Novine novosadske, Luftika, NoviSad.com i Moj Novi Sad.
Arhitektura
thumb|left|240px|Vladičanski dvor i Saborna crkva (levo od dvora). Na mestu gde je nekad stajao krst (premešten u baštu Saborne crkve) danas stoji spomenik Jovanu Jovanoviću - Zmaju. Novi Sad je tipičan centralnoevropski grad. U gradu postoji samo nekoliko građevina sagrađenih pre 19. veka, pošto je stari Novi Sad razoren tokom revolucije 1849. godine. Centrom današnjeg grada, zbog toga, dominira arhitektura iz 19. veka. Nekada su se u okolini centra grada pretežno nalazile prizemne kuće, ali se one postepeno zamenjuju modernim višespratnicama.
Tokom socijalističkog perioda, novi blokovi višespratnih zgrada sa širokim ulicama izgrađeni su oko tada postojećeg gradskog jezgra. U tom periodu dominirale su zgrade sa 3-6 spratova, a zgrada sa više od 10 spratova je bilo od 40 do 50. Glavna gradska saobraćajnica, Bulevar oslobođenja, prosečena je kroz blokove starih kuća između 1962. i 1964. godine. Na sličan način je izgrađeno još nekoliko bulevara, čime je dobijena ortogonalna mreža ulica preko onoga što je ranije bila zrakasta struktura starog grada. Ove intervencije su utabale put za neometan rast grada (koji je skoro utrostručio broj stanovnika od 1950-ih), tako da su saobraćajne gužve (osim na par kritičnih lokacija) još uvek relativno retke uprkos velikom porastu broja automobila.
Verski objekti
thumb|[[Saborna crkva u Novom Sadu|Saborna pravoslavna crkva|250px]] thumb|Hrišćanska adventistička crkva|250px U Novom Sadu deluje oko dvadesetak verskih zajednica. Verski objekti u Novom Sadu uključuju uglavnom hrišćanske (pravoslavne, protestantske, katoličke, grkokatoličke) verske objekte, pored kojih postoje i jevrejska sinagoga, kao i mesdžidi islamske verske zajednice. Tokom 18. i 19. veka, u gradu je preovlađivalo pravoslavno stanovništvo, da bi krajem 19. i početkom 20. veka odnos verskih grupa bio izmenjen u korist katoličkog stanovništva. U toku 20. veka, pravoslavno stanovništvo ponovo postaje dominantno, tako da je popis iz 2002. godine zabeležio da na opštinskom području Grada Novog Sada živi 232.995 pravoslavnih, 24.843 katolika, 9.428 protestanata, 2.542 muslimana, 129 Jevreja i 35 pripadnika Pro-orijentalnih kultova.
Srbi su na teritoriji današnjeg Novog Sada živeli još tokom srednjovekovne ugarske i potonje turske vlasti. Prva pravoslavna parohija u Novom Sadu verovatno je osnovana poslednjih godina 17. veka, a sigurno je da je postojala 1702. godine. Nekoliko godina kasnije u tadašnji Petrovaradinski šanac preseljeno je sedište bačkog episkopa, koji je još izvesno vreme nosio i titulu segedinskog vladike. U gradu su redom izgrađene pravoslavne crkve: Saborna (1720), Nikolajevska (1730), Almaška (1733) i Uspenska (1736). U Petrovaradinu se nalazi Vavedenjska crkva iz 1922. godine, a u Sremskoj Kamenici Crkva uspenja Bogorodice, sagrađena u vremenu od 1737. do 1758. godine. Posle pada socijalizma, izgrađene su (ili je njihova gradnja u toku) nove pravoslavne crkve na Klisi, Slanoj Bari, Telepu, Novom Naselju, Detelinari, Petrovaradinu, Paragovu, Šangaju, Adicama i Mišeluku. Sve ove nove crkve su podignute u neovizantijskom stilu po čemu se razlikuju od starijih pravoslavnih crkava u centru grada, koje su rađene u baroknom stilu. U prigradskim naseljima postoji još nekoliko pravoslavnih crkava, kako starijih, tako i novijih.
Manastir Kovilj je jedini pravoslavni manastir na opštinskom području Grada Novog Sada, a nalazi se u blizini naselja Kovilj. Manastir je obnovljen u periodu od 1705. do 1707. godine, a po predanju ga je osnovao sveti Sava u 13. veku.
Protestantizam, koji je prvobitno bio raširen među Slovacima, Nemcima i Mađarima, tokom vremena se raširio i među Srbima, tako da se danas u većini protestantskih crkava u Novom Sadu službe obavljaju na srpskom jeziku. Značajniji protestantski verski objekti u gradu su: slovačka Evagelistička crkva na Rotkvariji (sagrađena 1886. godine), mađarska reformistička crkva na Rotkvariji (sagrađena 1865. godine), mađarska reformistička crkva na Telepu, kao i crkve adventista, baptista, nazarena, metodista, pentekostalaca, Jehovinih svedoka, mormona i drugih protestanskih zajednica. Pri baptističkoj crkvi na Adamovićevom Naselju smešten je i protestantski Teološki fakultet, dok se na Podbari nalazi adventistička gimnazija "Živorad Janković".
Grkokatoličku Crkvu svetih apostola Petra i Pavla u Starom Gradu, sagrađenu 1822. godine, koristi rusinska manjina. U gradu je postojala i Jermenska crkva, sagrađena 1746. godine. Porušena je 1965. prilikom proširivanja Bulevara maršala Tita (danas Bulevar Mihajla Pupina).
Novosadska sinagoga je sagrađena 1905. u stilu secesije. Danas se hram ne koristi u verske svrhe, pošto je zgrada sinagoge postala jedna od najvažnijih kulturnih institucija u gradu. Muslimanski vernici koriste mesdžide koji se nalaze na Adamovićevom Naselju (u Futoškoj ulici) i Velikom Ritu. Pri mesdžidu islamske zajednice na Adamovićevom Naselju nalazi se i sedište Novosadskog muftijstva Islamske zajednice u Srbiji.
Privreda
thumb|right|200px|Sedište [[Naftna industrija Srbije|Naftne industrije Srbije]] Novi Sad je ekonomski centar Vojvodine, najplodnije poljoprivredne regije u Srbiji. Grad je jedan od najvećih ekonomskih i kulturnih centara Srbije i bivše Jugoslavije.
Grad je tokom 1990ih (kao i ostatak Srbije) bio teško pogođen ekonomskim sankcijama i hiperinflacijom jugoslovenskog dinara. Embargo i loše poslovanje su doveli do propadanja ili zatvaranja nekada velikih industrijskih preduzeća, kao što su „Novkabel“ (industrija električnih kablova), „Pobeda“ (metalska industrija), „Jugoalat“ (alati), „Albus“ i „HINS“ (hemijska industrija). Rafinerija nafte Novi Sad, smeštena severoistočno od grada (zajedno sa termoelektranom-toplanom) blizu naselja Šangaj je praktično ostala jedino veliko preduzeće.
Privreda Novog Sada se uglavnom oporavila od tog perioda i naglo je ojačala nakon 2001, posle prebacivanja privrede na tercijarni sektor. Proces privatizacije državne i društvene imovine, kao i jaka privatna inicijativa, su povećali udeo privatnih preduzeća na 95% u Južnobačkom okrugu, a mala i srednja preduzeća dominiraju razvojem grada.
Značaj Novog Sada kao finansijskog centra potvrđuje veliki broj banaka,, kao što su "Vojvođanska banka", "Erste bank","OTP banka", "AIK banka","Findomestic banka" i "NLB Kontinental banka"; i DDOR Novi Sad, drugo najveće osiguravajuće društvo u Srbije. U gradu se još nalaze i sedište Naftne industrije Srbije. Novosadski sajam je takođe važan sa privredu grada.
Turizam
thumb|left|250px|Egzit festival Broj turista je počeo da se povećava od 2000. kada je Srbija počela da se otvara prema zapadnoj Evropi i Sjedinjenim Državama. Početkom jula svake godine održava je muzički festival Egzit, koji godišnje posećuje oko 150.000 posetilaca.. Pored ovog festivala, Novosadski sajam privlači mnoge poslovne ljude u sajam. U maju se u gradu održava najveći poljoprivredni sajam u regionu, a broj posetilaca je 2005. dostigao 600.000 U gradu postoji turistička luka kod Varadinskog mosta na koju mogu pristati brodovi koji krstare Dunavom.
Najpoznatija građevina u Novom Sadu je Petrovaradinska tvrđava, koja nadgleda grad i pruža odličan pogled na grad. Nacionalni park Fruška gora je udaljen približno 20 km od centra grada.
Sport
thumb|desno|250px|[[Spens]] Grad je sedište sportskog društva „Vojvodina“, fudbalskih, košarkaških, odbojkaških, rukometnih, bokserskih, rvačkih, džudo, karate, stono teniskih, teniskih, hokejaških i drugih klubova. Posebno je značajan FK Vojvodina(1914), koji igra u prvoj saveznog ligi Srbije, kao i FK Novi Sad sa Detelinare. Ostali značajni klubovi iz grada su OK Vojvodina, KK Vojvodina, RK Vojvodina i VK Vojvodina.
Na Mišeluku (kod Sremske Kamenice), kod Mosta slobode se nalazila staza gde su se godišnje održavale automobilske i moto trke u okviru šampionata Srbije. Od 2009. godine, Grad Novi Sad ne dozvoljava održavanje trka na Mišeluku.
Najuspešniji i najpoznatiji sportisti Novog Sada su: braća Slobodan i Tadija Kačar, Petar Benedek, (boks), Vujadin Alempić, Savo Alempić i Stevan Zorić (atletika), Zoran Pančić (veslanje), Aleksandra Ivošev (streljaštvo), Slavko Obadov (džudo), Monika Seleš (tenis), Vujadin Boškov, Todor Veselinović, Ilija Pantelić (fudbal), Milan Gurović, Dragan Tarlać, Milenko Tepić, Marija Veger i Jasmina Perazić (košarka), Dušan Dačić (karate), Gordana Perkučin (stoni tenis), Andrija Gerić (odbojka), Aleksandar Jovančević (rvanje), i td.
U gradu postoji više teniskih klubova: na Novom Naselju (TK „6. maj“), na Sajmištu (TK „Novi Sad“), na Kamenjaru (TK „As“), u centru (TK „Vojvodina“), na Telepu (TK „Viner“) i dr. Pored toga, ima otvorene bazene na Sajmištu, zatvorene na SPENS-u, takođe i otvoreno i zatvoreno klizalište.
Grad je bio domaćin mnogih sportskih događaja a najznačajnije je Svetsko prvenstvo u stonom tenisu 1981, Evropsko prvenstvo u košarci 2005., itd.
Saobraćaj
Most slobode|thumb|200px Novi Sad se nalazi 80 km severo-zapadno od Beograda i međunarodnog aerodroma „Nikola Tesla“ i 346 km južno od Budimpešte autoputem E-75. Svakodnevne železničke linije za Beč i Budimpeštu,kao i autobuske linije povezuju Novi Sad sa evropskim gradovima. Takođe, Novi Sad se nalazi u neposrednoj blizini autoputa E-70 i železničkim koridorom koji povezuje Beograd - Zagreb. Do aerodroma Nikola Tesla potrebno je oko 90 minuta vožnje. thumb|200px|Autobus Gradskog saobraćajnog preduzeća Novi Sad Veći deo Novog Sada smešten je između Dunava i jednog rukavca kanala Dunav-Tisa-Dunav. Nad kanalom DTD su izgrađena tri mosta prema Kisaču, Temerinu i Kaću. Dunav premošćuju Varadinski most, Most slobode (oštećen u bombardovanju 1999, obnovljen 2005) i privremeni Drumsko-železnički most „Boško Perošević“. Preko Dunava su nekada išli Most kraljevića Tomislava, Most kraljevića Andreja (srušeni u Aprilskom ratu), stari Varadinski most (nekada Most maršala Tita, srušen u bombardovanju 1999), Žeželjev most (srušen u bombardovanju 1999) i privremeni most na baržama. Grad planira izgradnju novog mosta koji će koristiti stubove porušenog Mosta kraljevića Andreja, a sa sremske strane put će voditi kroz tunel ispod Petrovaradinske tvrđave, kao i gradnju trajnog železničkog mosta na mestu srušenog Žeželjevog mosta.
Glavni gradska saobraćajnica je Bulevar oslobođenja, koji se pruža pravcem sever-jug, vodi od železničke stanice, a na njega se nastavlja Most slobode. Po tekućem urbanističkom planu planira se da Subotički i Evropski bulevar postanu glavne saobraćajnice koje će ići od autoputa E-75 i nastavljaće se na novi most preko Ribarskog ostrva ka Sremskoj Kamenici.
Hawk Cove, Texas
Hawk Cove je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 483 stanovnika.
Novi Sad
Saobraćaj
Gradom saobraćaju gradski autobusi GSP-a Novi Sad. Pored gradskih naselja povezana su i sela iz opština Beočin i Temerin, ali i Sremski Karlovci. U Novom Sadu su od 1911. do 1959. saobraćali i tramvaji.
U Čeneju, desetak kilometara severno od grada nalazi se aerodrom Čenej. Aerodrom se trenutno koristi u sportske i privredne svrhe, mada postoje ideje u proširivanju namene aerodroma.
Li Tumi, Lecce
Li Tumi je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Crotone (provincija)
Okrug Krotone je okrug u okviru pokrajine Kalabrija u južnom Italiji. Sedište okruga i pokrajine i najveće gradsko naselje je istoimeni grad Krotone.
Površina okruga je 1.716 km², a broj stanovnika 175.351 (2008. godine).
Prirodne odlike
thumb|280 px|right|Karta okruga Krotone
Okrug Krotone čini istočni deo istorijske oblasti Kalabrija. On se nalazi u južnom delu države, sa izlaskom na Jonsko more na istoku. Tu se nalazi i omanja ravnica uz more. Zapadni deo okruga je planinski - krajnje južni deo planinskog lanca Apenina.
Stanovništvo
Po poslednjim procenama iz 2008. godine u okrugu Krotone živi preko 175.000 stanovnika. Gustina naseljenosti je srednja, oko 100 st/km². Najbolje naseljena je istočna Primorski deo okruga su bolje naseljen, posebno oko grada Krotonea. Planinski deo na zapadu je ređe naseljen i slabije razvijen.
Pored pretežnog italijanskog stanovništva u okrugu žive i omanji broj doseljenika iz svih delova sveta.
Opštine i naselja
U okrugu Kozenca postoji 27 opština (ital. Comuni).
Najvažnije gradsko naselje i sedište okruga je grad Krotone (61.000 st.) u istočnom delu okruga. Drugi po veličini je grad Izola di Kapo Ricuto (15.000 st.) u južnom delu okruga.
thumb|300 px|center|Grad Krotone
Woodbury, Kentucky
Vudberi je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 90, što je 3 (3,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ektoinska sintaza
Ektoinska sintaza (, N-acetildiaminobutirat dehidrataza, N-acetildiaminobutanoat dehidrataza, L-ektoin sintaza, EctC, 4-N-acetil-L-2,4-diaminobutanoat hidrolijaza (formira L-ektoin)) je enzim sa sistematskim imenom N4-acetil-L-2,4-diaminobutanoat hidrolijaza (formira L-ektoin). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim učestvuje u biosintezi ektoina.
Catanzaro (provincija)
Provincija Catanzaro (talijanski: Provincia di Catanzaro) je jedna od 110 talijanskih provincija, koja se nalazi na jugu Italije u Regiji Kalabrija.
Glavni i najveći grad provincije je istoimeni grad Catanzaro od 89 062 stanovnika.
Geografske karakteristike
Provincija Catanzaro sa zapada izlazi na Tirensko more, sa sjevera graniči sa Provincijom Cosenza, sa sjeveroistoka sa Provincijom Crotone, sa istoka sa Jonskim morem i sa jugozapada sa Provincijom Vibo Valentia. thumb|260px|left| Palača provincijske administracije u [[Catanzaro|Catanzaru]] Površina provincije iznosi 2 392 km², a broj stanovnika 359 716 (2012. godine). thumb|280px|right| Karta Provincije Catanzaro Provincija Catanzaro prostire se ponajviše po brdovitom terenu krajnjih južnih padina Apenina.
Lovreć
Lovreć je općina u Hrvatskoj. Smještena je u Dalmatinskoj Zagori, odnosno Imotskoj Krajini, a administrativno pripada Splitsko-dalmatinska županiji.
Boren
Boren je grad u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Šlezvig-Flensburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 760 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1059011.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Šlezvig-Flensburg Boren se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Šlezvig-Flensburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 16 metara. Površina opštine iznosi 18,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 760 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 41 stanovnika/km².
Lokvičići
Lokvičići su općina u Hrvatskoj. Smještena je u Dalmatinskoj Zagori, odnosno Imotskoj Krajini, a administrativno pripada Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Uprava
načelnik: branko knezović tajnik: petar štrljić
Aminošećer
thumb|[[Glukozamin]] thumb|[[Sijalinska kiselina]] Aminošećer sadrži aminogrupu umesto hidroksilne grupe. Derivati amina koji sadrže šećere, kao što su N-acetilglukozamin i sijalinska kiselina, smatraju se aminošećerima mada formalno ne sadrže amin.
Aminoglikozidi su klasa antimikrobnih jedinjenja koja inhibiraju sintezu bakterijskih proteina. Ta jedinjenja su konjugati aminošećera i aminociklitola.
Primeri aminošećera:
Barberi, Pescara
Barberi je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1244 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Talijum(I) hlorid
Talijum(I) hlorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 239,836 Da.
849 Ara
849 Ara je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 61,82 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,154 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 19,485 stepeni, a orbitalni period iznosi 2046,080 dana (5,601 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,196. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 8,10 a geometrijski albedo 0,266.
Asteroid je otkriven 9. februara 1912. godine.
Trifling Women
Trifling Women je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1922. u režiji Rexa Ingrama. Po žanru je melodrama, a protagonistica je lijepa ciganska gatara čiji lik tumači Barbara La Marr. Radnja, smještena u Francusku, prikazuje kako ne preza ni od čega, pa ni ubistva, kako bi se dočepala novca i društvenog položaja, a jedna od žrtava uključenih u njene spletke žrtava je i mladi plemić čiji lik tumači Roman Novarro. Trifling Women se često kao navodi kao najosobniji film Ingramove karijere. Temeljio se na Ingramovom filmu Black Orchids originalno snimljenom 1917. godine, ali nedovoljno reklamiranom, jer ga je studio smatrao previše "erotičnim"; Ingram je stoga novu verziju za inat nastojao iskoristiti "još erotičnijom." . Uloga Zarede je, pak, bila napisana specifično za Barbaru La Marr, a na snimanju je kao partner izabran Ramon Novarro koji je s njom bio nastupio u ranijem hitu The Prisoner of Zenda. Film je doživio veliki uspjeh, a javnost je bila toliko impresionirana njihovim nastupom da je bila (pogrešno) uvjerena da su njih dvoje par i u stvarnom životu. Iako su ga i kritičari hvalili, danas se, osim nekoliko promotivnih fotografija, smatra izgubljenim.
850 Altona
850 Altona je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 80,90 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,379 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,619 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,126, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 15,484 stepeni, a orbitalni period iznosi 1897,430 dana (5,194 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 9,60 a geometrijski albedo 0,039.
Asteroid je otkriven 27. marta 1916. godine.
Blue Mound, Kansas
Blu Maund je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 275, što je 2 (-0,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Metanogenska homoakonitaza
Metanogenska homoakonitaza (, metanogen HACN) je enzim sa sistematskim imenom (R)-2-hidroksibutan-1,2,4-trikarboksilat hidrolijaza (formira (1R,2S)-1-hidroksibutan-1,2,4-trikarboksilat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim katalizuje nekoliko reakcija tokom biosinteze koenzima-B u metanogenim arhajama.
Vrsta
Vrsta (lat. species) je u biologiji osnovna jedinica biološke raznovrsnosti. U naučnoj klasifikaciji, vrsti se daje dvojno latinsko ime: rod (genus) se stavlja prvi, nakon čega slijedi poseban epitet. Na primjer, ljudi pripadaju rodu homo i vrsti homo sapiens; prema tome, ime vrste je sasvim binomijalno, tj. dvoimeno, dakle ono se ne sastoji samo od drugog izraza (posebnog epiteta). Dvoimeni (binomijalni), kao i većinu drugih čisto formalnih aspekata bioloških kodova nomenklature, formalizovao je tokom 1700-ih Carolus Linnaeus, tako da se oni sada zovu "Linnaeusov sistem". U to vrijeme, za vrste se smatralo da predstavljaju nezavisne stvaralačke činove Boga, pa su prema tome uzimane kao objektivno stvarne i nepromjenljive.
Nakon pojavljivanja teorije evolucije, poimanje vrsta je prošlo kroz ogromne promjene u biologiji, mada je saglasnost o definiciji riječi tek trebalo donijeti. Najcitiraniju definiciju "vrste" po prvi put je skovao Ernst Mayr. Prema toj definiciji, nazvanoj pojam bioloških vrsta ili pojam izolacije vrsta, vrste su "skupine stvarnih ili mogućih prirodnih razmnožavanja unutar populacija koje su reproduktivno izolovane od drugih takvih skupina". Međutim, mnogi drugi pojmovi vrsta su također korišteni.
Uobičajena definicija određuje vrstu kao "grupu prirodnih populacija rasplodno izoliranih od drugih grupa". Rasplodna izoliranost znači da jedinke tih populacija iz nekog razloga međusobno spolno ne razmnožavaju, odnosno da njihovo eventualno potomstvo nije plodno. Iz tog razloga ne postoji značajan prijenos gena iz jedne populacije u drugu, pa se populacije vremenom genetski i morfološki udaljuju. Primjerice, konj (Equus caballus) i magarica (Equus asinus) su genetski dovoljno bliski da mogu stvoriti zajedničkog potomstvo, ali to potomstvo redovito nije plodno, zbog čega se konj i magarac smatraju odvojenim vrstama.
Naučno ime vrste poželjno je staviti u kurzivu.
Kiefer Sutherland
Gluma
1 The Bay Boy je bila Sutherlandova prva uloga, a za koju je nominiran za nagradu Genie kao najbolji glumac.
² Zajedno s ocem Donaldom Sutherlandom
³ Zajedno s majkom Shirley Douglas
Anaconda (film)
Anaconda (naslov preveden kao Anaconda) je američki horor film snimljen 1997. u režiiji Luisa Llose. Radnjom je smješten u amazonsku prašumu i prati grupu filmaša upetljanih u pokušaj hvatanja divovske anakonde. Film je doživio negativne kritike i bio nominiran za nekoliko Zlatnih malina, ali je usprkos toga doživio ogroman komercijalni uspjeh. 2004. je snimljen nastavak pod naslovom Anacondas: The Hunt for the Blood Orchid.
Pozzetto del Lovo, Padova
Pozzetto del Lovo je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Fourcigny
Fursinji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Amjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 131 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,55 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 142 metara (maksimalnoj 214 m, a minimalnoj 193 m).
Cista Provo
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Cista Provo imala je 3.674 stanovnika, raspoređenih u 6 naselja:
Cosenza (provincija)
Okrug Kozenca je okrug u okviru pokrajine Kalabrija u južnom Italiji. Sedište okruga i pokrajine i najveće gradsko naselje je istoimeni grad Kozenca.
Površina okruga je 6.650 km², a broj stanovnika 733.309 (2008. godine).
Prirodne odlike
Okrug Kozenca čini severni deo istorijske oblasti Kalabrija. On se nalazi u južnom delu države, sa izlaskom na Jonsko more na istoku i na Tirensko more na zapadu. Područje okruga predstavlja i vezu poluostrva Kalabrije sa apeninskim kopnom. Veći deo okruga je planinski - krajnje južni deo planinskog lanca Apenina. On je presečen dubokom dolinom reke Krati, koja teče od juga ka severu i koja predstavlja žilu-kucavicu okruga.
Stanovništvo
Po poslednjim procenama iz 2008. godine u okrugu Kozenca živi preko 730.000 stanovnika. Gustina naseljenosti je srednje velika, oko 110 st/km². Najbolje naseljena je središnja dolina reke Krati, gde se nalazi i glavni grad Kozenca. Ostali deo okruga, koji iako ima dugu obalu, je izrazito planinski, pa stoga i retko naseljen i slabo razvijen.
Pored pretežnog italijanskog stanovništva u okrugu žive i omanji broj doseljenika iz svih delova sveta.
Opštine i naselja
U okrugu Kozenca postoji 155 opština (ital. Comuni).
Najvažnije gradsko naselje i sedište okruga je grad Kozenca (70.000 st.) u južnom delu okruga. Drugi po veličini je grad Koriljano Kalabro (40.000 st.) u središnjem, a treći Rosano (38.000 st.) u istočnom delu okruga.
thumb|300 px|center|Grad Kozenca
Ziegfeld Girl (film)
Ziegfeld Girl je američki filmski mjuzikl snimljen 1941. u režiji Roberta Z. Leonarda. Originalno zamišljen kao svojevrsni nastavak Oscarom nagrađenog Velikog Ziegfelda, s radnjom je smješten na Broadway gdje prati napore tri protagonistice da se izbore nastupe u prestižnoj muzičkoj reviji Ziegfeld Follies i tako postanu Ziegfeldove djevojke.
Nazareth, Pennsylvania
Nazaret je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.746, što je 277 (-4,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fosfatidilinozitol-4,5-bisfosfatna 4-fosfataza
Fosfatidilinozitol-4,5-bisfosfatna 4-fosfataza (, fosfatidilinozitol-4,5-bisfosfat 4-fosfataza I, fosfatidilinozitol-4,5-bisfosfat 4-fosfataza II, tip I PtdIns-4,5-P2 4-Ptaza, tip II PtdIns-4,5-P2 4-Ptaza, IpgD, PtdIns-4,5-P2 4-fosfataza tip I, PtdIns-4,5-P2 4-fosfataza tip II, tip I fosfatidilinozitol-4,5-bisfosfat 4-fosfataza, tip 1 4-fosfataza) je enzim sa sistematskim imenom 1-fosfatidil-1D-mio-inozitol-4,5-bisfosfat 4-fosfohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
U ćelijama sisara postoje dva puta za degradaciju 1-fosfatidil-1D-mio-inozitol 4,5-bisfosfata [PtdIns(4,5)P2]. Jedan je katalizovan ovim enzimom, a drugi enzimom EC 3.1.3.36, fosfoinozitid 5-fosfatazom.
Hawkins, Texas
Hawkins je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.278 stanovnika.
John Barry
John Barry Pendergast, OBE (3. novembar 1933– 30. januar 2011) bio je "Oskarom" ovjenčan engleski kompozitor filmske muzike. Najpoznatiji je po tome što je komponirao partiture (soundtrackove) za 11 filmova iz serije o Jamesu Bondu, te se smatra najzaslužnijim za stvaranje opće atmosfere tih ostvarenja.
Tokom karijere koja je trajala preko 50 godina, Barry je primio brojne nagrade za svoja djela, uključujući pet Oscara - dva za Born Free i po jedan za The Lion in Winter (za koji je dobio i nagradu BAFTA), Out of Africa i Dances with Wolves (za koji je dobio Grammy) kao i za temu iz filma ''Somewhere in Time (1980).
Bredstedt
Bredštet je grad u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.006 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054019.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nordfrizland Bredštet se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 7 metara. Površina opštine iznosi 9,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.006 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 513 stanovnika/km².
Karpronijum hlorid
Karpronijum hlorid je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 195,687 Da.
Lisle, New York
Lajl je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 320, što je 18 (6,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pozzo, Pordenone
Pozzo je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
851 Zeissia
851 Zeissia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 12,26 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 2,429 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,026 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,090, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 2,391 stepeni, a orbitalni period iznosi 1214,575 dana (3,325 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 11,62 a geometrijski albedo 0,264.
Asteroid je otkriven 2. aprila 1916. godine.
(KDO)2-lipid IVA (2-8) 3-dezoksi-D-mano-oktulozonska kiselina transferaza
(KDO)2-lipid IVA (2-8) 3-dezoksi-D-mano-oktulozonska kiselina transferaza (, KDO transferaza, waaA (gen), kdtA (gen), 3-dezoksi-D-mano-okt-2-ulozonska kiselina transferaza, 3-dezoksi-mano-oktulozonska kiselina transferaza) je enzim sa sistematskim imenom CMP-3-dezoksi-D-mano-okt-2-ulozonat:(KDO)2-lipid IVA 3-dezoksi-D-mano-okt-2-ulozonat transferaza ((2->8) formira glikozidnu vezu). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Zagvozd
Zagvozd je općina u Hrvatskoj. Smještena je u Imotskoj Krajini, odnosno Dalmatinskoj Zagori, a pripada Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Geografija
Nalazi se iza Biokova, u gorskom dijelu Zagore. Kroz njega vodi stara Napoleonova cesta, građena 1804. do 1809. godine dok je Dalmacijom upravljao providur Danese, a vojni zapovjednik bio maršal Marmont.
Zagvozd je smješten između Biokova i više brda sa sjeverne strane mjesta - Orljače (909 m n/m), Velikog Drežnja (775 m), Golog Brda (636 m) i Lukove glave (742 m). Prostire se u pravcu sjeverozapad-jugoistok u dužini od 10 km, a od sjeveroistoka do granice na planini Biokovo u širini 8 km. Najveći dio njegove površine je planinski. Obradivog tla je svega 413 ha, pašnjaci zauzimaju 4252 ha, na šume otpada 1512 ha, dok je neplodnih površina 25 ha. Naselje Zagvozd graniči s Krstaticama, Župom, Velikim Brdom, Bastom, Grabovcem, Medovdocem, dok su granice općine nešto drugačije. Općina graniči s Grabovcem, Medovdocem, Slivnom, Rašćanima, Velikim Brdom i Bastom.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2001. godine, Zagvozd ima 1642 stanovnika.
Ablon
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1047 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 87 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 98 metara (maksimalnoj 118 m, a minimalnoj 0 m).
Muskarinski acetilholinski receptor
right|thumb|200px|[[Amanita muscaria (muhara), pečurka iz koje je muskarin izolovan.]] thumb|200px|[[Acetilholin - prirodni agonist muskarinskog i nikotinskog receptora.]] thumb|200px|[[Muskarin - agonist koji se koristi za pravljenje razlike između ove dve klase receptora. Normalno se ne nalazi u telu.]] thumb|200px|[[Atropin - antagonist.]]
Muskarinski acetilholinski receptori, ili mAChR, su G protein-spregnuti acetilholinski receptori nađeni u ćelijskim membranama pojedinih neurona i drugih ćelija. Oni imaju više uloga, među kojima je svojstvo primarnih receptora stimulisanih acetilholinom oslobođenim iz postganglionih vlakana u parasimpatičkom nervnom sistemu.
Muskarinski receptori su dobili ime po svojoj senzitivnosti na muskarin, za razliku od nikotina. Oni se razlikuju od nikotinskih acetilholinskih receptora (nAChR), receptorskih jonskih kanala koji takođe imaju važnu ulogu u autonomnom nervnom sistemu. Mnogi likovi i druge supstance (na primer pilokarpin i skopolamin) manipulišu ova dva distinktna tipa receptora delujući kao selektivni agonisti ili antagonisti.
Funkcija
Acetilholin (ACh) je neurotransmiter nađen isključivo u mozgu i autonomnom nervnom sistemu. On je jedini neurotransmiter koji se koristi u neuromišićnim spojnicama.
Muskarinski receptori takođe imaju sledeće uloge:
Receptori oporavka
ACh se uvek služi kao transmiter unutar autonomnih gangliona. Nikotinski receptori na postganglionim neuronima su odgovorni za inicijalnu brzu depolarizaciju neurona. Kao posledica toga, nikotinski receptori se često poistovećuju sa receptorima postganglionih neurona. Međutim, naknadna hiperpolarizacija i spora depolarizacija koje sačinjavaju oporavak postganglionih neurona od stimulacije su posredovani muskarinskim receptorima, tipova M2 i M1 respektivno.
Periferna autonomna vlakna (simpatička i parasimpatička vlakna) se kategorišu po anatomskom osnovu kao bilo pregangliona ili postgangliona vlakna, a zatim se dalje grupišu u adrenergička vlakna sa korespondirajućim adrenergičkim receptorima, i holinergička vlakna sa holinergičkim receptorima. Pregangliona simpatička vlakna i pregangliona parasimpatična vlakna su holinergička. Sva postgangliona simpatička vlakna su adrenergička. Njihov neurotransmiter je norepinefrin, izuzev postganglionih simpatičkih vlakana znojnih žlezdi, mišića telesne dlake i skeletalnih mušića arteriola.
Postganglioni neuroni
Još jedna uloga ovih receptora je u spojevima inervacionog tkiva i postganglionskih neurona u parasimpatičkoj podeli autonomnog nervnog sistema. Ovde se opet acetilholin ponovo koristi kao neurotransmiter, i muskarinski receptori su glavni receptorski tip inervacionog tkiva.
Viši centralni nervni sistem
Muskarinski acetilholinski receptori su takođe prisutni u u centralnom nervnom sistemu, u postsinaptičkim i presinaptičkim pozicijama.
Šećerna kiselina
Šećerne kiseline su monosaharidi sa karboksilnom grupom.
Muskarinski acetilholinski receptor
Klasifikacija
Upotrebom selektivnih radio-aktivno-obeleženih agonista i antagonista, pet pod-tipova muskarinkih receptora je utvrđeno. Oni su nazvani M1-M5 (koristeći veliko slovo M i numerički subskript). Na primer, lek pirenzepin je muskarinski antagonist koji je znatno potentniji na M1 receptorima nego na ostalim pod-tipovima.
Šećerna kiselina
Glavne klase šećernih kiselina su:
Primeri
mini|desno|150p|[[Askorbinska kiselina (Vitamin C)]] mini|desno|150p|β-D forma [[glukuronska kiselina|glukuronske kiseline]] Primeri šećernih kiselina:
Muskarinski acetilholinski receptor
Genetičke razlike
Genetičari i molekularni biolozi su okarakterisali pet gena koji kodiraju muskarinske receptore (m1-m5). Prva četiri kodiraju farmakološke tipove M1-M4. Peti, M5, odgovara tipu receptora koji nije u to vreme bio detektovan farmakološki. Receptori m1 i m2 su utvrđeni na osnovu parcijalnog sekvenciranja proteina M1 i M2 receptora. Drugi su nađeni potragom za homolozima, koristeći bioinformatičke tehnike.
The Queen of Sheba (film)
The Queen of Sheba je američki crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1921. u režiji J. Gordona Edwardsa. Radnja se temelji na starozavjetnoj priči o kraljici od Sabe - čiji lik tumači Betty Blythe - i izraelskom kralju Solomonu, čiji lik tumači Fritz Leiber, Sr.. Osim raskošnih setova, jedna od atrakcija filma je bila i spektakularna utrka dvokolica, koja će nekoliko godina kasnije inspirirati sličnu scenu u mnogo poznatijem Ben-Huru. Međutim, najveća atrakcija je bila u oskudnoj odjeći koju su nosili ženski likovi, odnosno scenama gdje se pojavljuju u toplesu ili gole, uključujući i glavnu glumicu Betty Blythe. Studio Fox se za takve sadržaje specijalizirao u prethodnim godinama, snimajući historijske spektakle sa Thedom Barom koja je, međutim, odbila nastupiti u ovom filmu, pa je umjesto nje uskočila Blythe. The Queen of Sheba je postigao komercijalni uspjeh, ali je nakon uvođenja cenzorskog Haysovog kodeksa Fox ovaj, kao i druge filmove sa "problematičnim" sadržajem, bio prisiljen povući "u bunker", odnosno skladište u New Jerseyu gdje je 1937. izgorio sa mnogim sličnim ostvarenjima. Zbog toga se danas smatra izgubljenim sa izuzetkom segmenta od 17 sekundi pronađenog 2011. godine
Muskarinski acetilholinski receptor
Razlike u G proteinima
G proteini sadrže alfa-podjedinicu koja je kritična za funkcionisanje receptora. Te podjedinice mogu da poprime više formi. Postoje četiri široke klase G-proteina: Gs, Gi, Gq, i G12/13. Muskarinski receptori se razlikuju u pogledu G proteina koji vezuju. G proteini se takođe klasifikuju u pogledu njihove podložnosti na kolera (CTX) i pertuzijskom toksinu (PTX). Gs i neki Gi pod-tipovi (Gαt i Gαg) su CTX podložni. Samo su Gi tipovi PTX podložni, izuzev Gαz, koji je imun. Takođe, kad su vezani za agonist, ti G proteini normalno senzitivni na PTX postaju isto tako CTX podložni.
Razne G-proteinske podjedinice različito deluju na sekundarne glasnike, povećavaju izražavanje fosfolipaza, umanjuju prisustvo cAMP, itd.
Zbog stroge korelacije sa tipovima muskarinskog receptor, CTX i PTX su korisna eksperimentalna oruđa za istraživanje tih receptora.
The Queen of Sheba (film)
Uloge
thumb|Fritz Leiber i Betty Blythe u filmu The Queen of Sheba
Mirta
Mirta je ime za više vrsta zimzelenih grmolikih biljaka iz porodice Myrtaceae.
Najviše vrsta mirti raste po Južnoj Americi, a pojedinih vrsti ima i po Australiji i Novom Zelandu. Prave mirte imaju centralnu glavnu žilu uvijek s donje strane, paralelnu sa rubom lista.
Mirte su tipična biljka mediteranske makije.
Karakteristike
alt=Cvijet obične mirte|mini|left|Cvijet obične mirte Najrasprostranjenija od svih vrsti mirti, je aromatična obična mirta (latinski: Myrtus communis) porijeklom iz Mediterana i Bliskog istoka, koja je danas rasprostranjena sve do južne Engleske i toplijih dijelova Sjeverne Amerike. Za antičkih vremena Grci i Rimljani, su je držali kao simbol božice ljubavi Afrodite (Venere), i od njenih su grana i listova pleli vijence i druge ukrase.
Mirte mogu narasti do visine od 5 metra. To su biljke mesnatih, sjajnih pararelnih listova, protkanih brojnim malim, prozračnim žilicama punim uljnatih sokova. Imaju po jedan bijeli cvjet, dužine oko 1,8 cm, na kratkoj peteljci. Plod je prošaran brojnim purpurno-crnim bobičastim sjemenkama. Eterično ulje - mirtol kojeg ima dosta po svim djelovima biljke, nekad je bilo na cijeni kao antiseptik i tonik.
Šarolike žuto-crne i crno-bijele sorte običnih mirti uzgajaju se kao ukrasne biljke. Ostale poznate vrste mirti su voskovnica, evropska voskovnica, lagerstremija, šišmirnolisna kalmija, australska gumena mirta, pahuljasta rodomirta i planinski lovor koji raste po Oregonu i Kaliforniji.
Donja Obrijež
Zemljopis
Donja Obrijež se nalaze sjeverozapadno od Pakraca, susjedna naselja su Toranj na jugu, Kapetanovo Polje na zapadu, Ploštine na jugozapadu, Gornji Sređani na sjeveru te Veliki Banovac na zapadu.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Donja Obrijež je imala 235 stanovnika.
852 Wladilena
852 Wladilena je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 23,01 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,010 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 1,716 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,273, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 23,025 stepeni, a orbitalni period iznosi 1327,121 dana (3,633 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 9,90 a geometrijski albedo 0,366.
854 Frostia
854 Frostia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,368 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,1 a geometrijski albedo 0,051.
Camille (film, 1926, Niblo)
Camille je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1926. u režiji Freda Nibloa. Predstavlja adaptaciju romana i drame La Dame aux Camélias francuskog književnika Alexandrea Dumasa sina, a producirala ju je Norma Talmadge, koja se pojavljuje u naslovnoj ulozi. Radnja je smještena u Pariz i prikazuje život lijepe, uspješne ali teško bolesne kurtizane Marguerite Gautier, u koju se nesretno zaljubi mladić iz ugledne porodice, a čiji lik tumači Gilbert Roland. Camille je predstavljala jedan od posljednjih velikih hitova u karijeri Norme Talmadge. Danas je očuvana nepotpuna kopija, dok se ostatak smatra izgubljenim.
Iste godine je u New Yorku umjetnik Ralph Barton snimio kratki parodijski film s istim imenom.
Sijalinska kiselina
Sijalinska kiselina je opšti termin za N- ili O-supstituisane derivate neuraminske kiseline, monosaharida čija osnova sadrži devet ugljenika. Ovaj termin se isto tako koristi kao ime najraprostranjenijeg člana ove grupe, N-acetilneuraminske kiseline (Neu5Ac ili NANA). Sijalinska kiselina je široko zastupljena u žitotinjskim tkivima i u manjoj meri kod drugih vrsta, uglavnom u obliku glikoproteina i gangliozida. Amino grupa obično nosi bilo acetil ili glikolil grupu, mada je i niz drugih modifikacija poznat. Hidroksilni supstituenti mogu znatno da variraju; acetil, laktil, metil, sulfat, i fosfatne grupe su nađene.
Structure
Numerisanje strukture sijalinske kiseline počinje od karboksilatnog ugljenika i nastavlja se oko lanca. Konfiguracija koja stavlja ugljeni hidrat u aksijalnu poziciju je alfa-anomer.
Biosinteza
U bakterijskim sistemima, sijalinske kiseline se biosintetišu posredstvom enzima aldolaza. Taj enzim koristi derivate manoze kao supstrate, i umeće tri ugljenika iz piruvata u rezultirajuću strukturu sijalinske kiseline. Ti enzimi mogu da se koriste za hemoenzimatsku sintezu derivata sijalinske kiseline.
Firthcliffe, New York
Firstklif je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Brunsbüttel
Brunsbitel je grad u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 13.379 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051011, NUTS (DEF05) i LOCODE (DE BRB) kod.
Firthcliffe, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.949, što je 21 (-0,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Brunsbüttel
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ditmaršen Brunsbitel se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ditmaršen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 4 metara. Površina opštine iznosi 65,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 13.379 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 205 stanovnika/km².
Hawley, Texas
Hawley je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 634 stanovnika.
Kartazolat
Kartazolat je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 290,361 Da.
Mutual, Ohio
Mjučual je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 104, što je 28 (-21,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Anomija
Anomija (grč. a- = ne i vομος = zakon) je pojam je uveo francuski sociolog Émile Durkheim da bi označio pomanjkanje, suspenziju ili neefikasnost društvenih normi, zakona, propisa i vrijednosti koje dovodi do dezorganizacije i destabilizacije društva, kao i do konfuzije u moralnoj svijesti pojedinca, a često i do delinkventnog ponašanja. Do stanja anomije dolazi u periodima društvene i političke krize, ratova i buna, kao i u vremenima društvene tranzicije kada više ne važe ranije norme i tradicionalne vrijednosti a nove još nisu uspostavljene, što dovodi do pometnje i dezorijentacije članova društva u traganju za socijalno poželjnim obrascima ponašanja.
Talijum(I) fluorid
Talijum(I) fluorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 223,382 Da.
Donja Šumetlica
Zemljopis
Donja Šumetlica se nalazi istočno od Pakraca, na sjeverozapadnim obroncima Psunja.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Donja Šumetlica je imala 6 stanovnika.
Dampierre-sur-Linotte
Dampjer sir Linot je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Gornja Saona koja pripada prefekturi Vezul.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 696 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 32,48 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 265 metara (maksimalnoj 393 m, a minimalnoj 252 m).
Bastioni, Pescara
Bastioni je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 163 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
Büdelsdorf
Bidelsdorf je grad u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 10.218 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058034.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rendsburg Bidelsdorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 9 metara. Površina opštine iznosi 6,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 10.218 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.574 stanovnika/km².
855 Newcombia
855 Newcombia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,362 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,8 a geometrijski albedo 0,051.
Donja Trstenica
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 3 stanovnika te 3 obiteljskih kućanstava.
853 Nansenia
853 Nansenia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 27,00 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 2,558 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,065 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,106, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 9,218 stepeni, a orbitalni period iznosi 1283,908 dana (3,515 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 11,69 a geometrijski albedo 0,051.
Asteroid je otkriven 2. aprila 1916. godine.
Karboksilat
thumb|Akrilatni jon
Karboksilat je so ili estar karboksilne kiseline. Karboksilatne soli imaju opštu formulu M(RCOO)n, gde je M metal i n je 1,2,... Karboksilatni esteri imaju opštu formulu RCOOR'. R i R' su organske grupe; R'≠H.
Karboksilatni jon je konjugovana baza karboksilne kiseline, RCOO−. On je jon sa negativnim naelektrisanjem.
856 Backlunda
856 Backlunda je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,434 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 10,69 a geometrijski albedo 0,051.
Ralph Barton
Ralph Barton (14. august 1891 – 19. maj 1931) je bio američki ilustrator i karikaturist, koji je stekao izuzetnu popularnost 1920-ih stvarajući karikature popularnih glumaca i slavnih ličnosti. S mnogima od njih se i sprijateljio, te se smatrao jednim od najuspješnijih američkih umjetnika svog doba. Njegov uspjeh je, međutim, krio probleme sa depresijom, zbog koje su njegova četiri braka završila razvodom, a život 1931. samoubistvom hicem u glavu.
Darko Suvin
Darko Ronald Suvin (pravo ime Darko Šlesinger) (Zagreb, 19. srpnja 1930.), jugoslavenski i kanadski teoretičar, povjesničar i kritičar književnosti i kulture. Član je Kraljevskog društva Kanade, professor emeritus književnosti i teoretičar znanstvene fantastike.