cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Atentat na Johna F. Kennedyja
Lee Harvey Oswald
Deset minuta kasnije oko kino-dvorane se našlo najmanje dvadesetak policajaca, detektiva i pripadnika šerifovog ureda. Brewer je diskretno uveden u dvoranu gdje je identificirao Oswalda. Tada su se u dvorani upalila svjetla i policajci krenuli uhapsiti Oswalda. Prema svjedočenjima, Oswald je pokušao ustrijeliti policajca, ali mu je revolver izbijen iz ruke. Došlo je do kraćeg fizičkog obračuna u kojem je Oswald prvo vikao da je "sve gotovo", a potom tvrdio da je žrtva policijske brutalnosti.
Oswald je oko 14 sati doveden u sjedište policije gdje ga je detektiv Jim Leavelle počeo ispitivati o ubistvu policajca Tippita. Tek kada je o hapšenju izviješten kapetan J. W. Fritz, Oswaldovo ime je povezano s zaposlenikom koji je zbog iznenadnog izlaska iz Teksaškog skladišta knjiga postao glavni osumnjičenik za atentat.
Puška Carcano
Na šestom katu Teksaškog skladišta je, sakrivena iza nekoliko kutija, pronađena Mannlicher Carcano M91/38, brzometna puška kal. 6,5 mm sa snajperskim nišanom. Nju su, ubrzo nakon atentata, pronašli policajac Seymour Weitzman i šerifov zamjenik Eugene Boone, a pronalazak je kamerom snimio Tom Alea, kamerman lokalne TV-stanice WFAA. Naknadne fotografske analize su potvrdile kako je puška na snimci identična pušci koja je tokom istrage identificirana kao oružje kojim je izvršen atentat. Puška je također sa svojim izgledom identična pušci s kojom je Oswald bio pozirao za fotografije snimljene u dvorištu svoje kuće.
Kasnija istraga je ustanovila kako je Oswald pušku kupio u martu 1963. godine, koristeći lažno ime "A. Hidell". Prema nalazima Warrenove komisije, na pušci je pronađen djelomični otisak Oswaldovog prsta, a i komadići vlakna koja odgovaraju košulji koju je Oswald nosio u trenutku hapšenja.
Oswaldov pritvor i smrt
Oswaldovo privođenje u policijsku stanicu na ispitivanje su dočekali novinari, kojima je tvrdio da je "žrtveni jarac" i da ga hapse "samo zato što je živio u Sovjetskom Savezu". Kasnije je počelo policijsko ispitivanje. Oko 19 sati je Oswald formalno okrivljen za ubistvo policajca Tippita. Nakon toga je izašao na improviziranu pres-konferenciju u kojoj je prvi put javno odgovorio na to je li ubio predsjednika. Oswald je rekao da nije i da to prvi put čuje, te modricu na oku objasnio time "da ga je policajac udario".
Oswald je sljedeća dva dana podvgrnut policijskom ispitivanju, tokom koga je odlučno odbacivao sve optužbe da bi mogao imati išta s predsjednikovim ubistvom. Međutim, izmijenio je priču o tome gdje je točno bio za vrijeme atentata - prvi put je tvrdio da je ručao na prvom katu prije nego što je došao u blagovaonicu na drugom katu; drugi put je tvrdio kako je radio "na gornjim katovima" te se spustio na drugi kat gdje je sreo policajca. Oswald je također odbacio bilo kakve indicije da bi on mogao biti "A. J. Hidell" koji je naručio pušku, iako je naknadno pronađena krivotvorena isprava na to ime, a s njegovom fotografijom.
Oswald je tokom ispitivanja u nekoliko navrata zatražio advokata. U subotu su ga u pritvorskoj ćeliji posjetili članovi Advokatske komore Dallasa ponudivši mu svoje usluge. Oswald ih je, međutim, odbio zatraživši da ga zastupa John Abt, advokat koji je zastupao Komunističku partiju SAD ili neki od advokata koji pripadaju Američkoj uniji za građanska prava. Abt, koga je Oswald nekoliko puta pokušao dobiti telefonom, je bio odsutan za vikend. Oswald je isto tako odbio ponudu svog brata Roberta da za njegov račun unajmi nekoliko lokalnih advokata.
U nedjelju 24. novembra u 11:21 po lokalnom vremenu Oswalda su policajci vodili kroz podrum sjedišta policije prije nego što su ga trebali odvesti u okružni zatvor. Podrum je bio prepun novinara, kao i TV-ekipa koji su direktno prenosili događaj. U tom trenutku je Jack Ruby, vlasnik lokalnog noćnog kluba, iznenada ispalio hitac iz pištolja koji je Rubyja pogodio u trbuh. Oswald je odveden u bolnicu gdje je u 13:07 proglašen mrtvim.
Proglašenje Kennedyjeve smrti
thumb|desno|250px|Skica Kennedyjeve rane na glavi, na osnovu izvještaja sa autopsije
Odmah nakon pucnjeva, ruta predsjedničke kolone je promijenjen te je vozilo s ranjenicima dovedeno u bolnicu Parkland Memorial u Dallasu. Dr. M.O. Perry II i još nekoliko tamošnjih ljekara je izvelo traheotomiju i masažu srca u nastojanju da predsjedniku spasi život, ali je svima bilo jasno kako su Kennedyjeve ozljede tako velike da nema nikakvih šansi za preživljavanje. Zbog toga je doveden rimokatolički svećenik kako bi mu dao posljednju pomast. Kennedy je preminuo u 13:00 po lokalnom vremenu, ali je Johnson, koji je po Ustavu postao novi predsjednik, naredio da se vijest o tome ne objavljuje barem pola sata, kako bi imao prilike vidjeti da li je atentat dio šireg plana za obezglavljivanje američke vlade. U istoj bolnici su tokom dva dana izvršene dvije kirurške operacije na Conallyju, koji se kasnije oporavio od posljedica atentata.
Vijest o Kennedyjevoj smrti je u 13:33 objavio Malcolm Kilduff, tadašnji sekretar Bijele kuće za štampu. Oko 14 sati je Kennedyjevo tijelo, nakon kraćeg verbalnog sukoba Tajne službe s ljekarima koji su inzistirali na tome da izvrše autopsiju, odvedeno u Air Force One. U avion je došla i Jacqueline Kennedy i predsjednik Kennedy. Johnson je u avion pozvao Sarah T. Hughes, federalnu sutkinju te pred njom u 14:38 položio predsjedničku zakletvu.
Avion je potom odletio te u 18:00 po lokalnom vremenu (17:00 u Dallasu) sletio u zrakoplovnu bazu Andrews kraj Washingtona. U avion je ušao Robert F. Kennedy, tadašnji američki ministar pravde i Kennedyjev brat, te nadgledao kako se lijes s bratovim tijelom odvozi u Mornaričku bolnicu Bethesda.
Pogreb
thumb|desno|150px|Kennedyjeva pogrebna povorka 25. novembra 1963.
Nakon autopsije je 23. novembra od ponoći do 4 sata u Mornaričkoj bolnici Bethesda Kennedyjevo tijelo podvrgnuto kozmetičkom tretmanu i balzamiranju kako bi ga se pripremilo za pogreb. Nakon toga je dovedeno u Bijelu kuću gdje je bilo smješteno u Istočnoj sobi gdje je provelo 24 sata. Tom prigodom su Kennedyju dolazili počast odati članovi porodice i bliža rodbina. Sljedeći dan - 24. novembra - lijes je konjima na lafetu vođen ulicama Washingtona do zgrade Kapitola gdje su mu na odru počast odale stotine hlijada građana. U ponedjeljak je tijelo odvezeno u Katedralu St. Matthews gdje je održana misa zadužnica. Potom je Kennedy odveden na Nacionalno groblje Arlington gdje je pokopan uz najviše vojne i državne počasti.
Snimke atentata
Atentat na Kennedyja nije zabilježio nijedan profesionalni audio ili video-snimatelj, s obzirom da su tadašnje radio i televizijske stanice - bilo lokalne, bilo nacionalne - smatrale kako sama predsjednička kolona nije dovoljno važna. Umjesto toga je većina foto-reportera i snimateljskih ekipa bila smještena u Trade Martu gdje se očekivao predsjednikov dolazak. Dio reportera se s predsjednikom vozio u koloni, ali tek u posljednja dva automobila.
Dallaska policija je, pak, svoj radio-promet snimala na dva kanala. Frekvencija zvana Kanal 1 je bila korištena za rutinske policijske komunikacije, dok je posebna frekvencija, zvana Kanal 2, korištena za koordinaciju djelatnosti vezanu uz predsjedničku kolonu. Sve do samog atentata, najviše poruka vezanih uz ovaj kanal se sastojalo od obavijesti Jessea Curryja o kretanju kolone kroz pojedine ulice grada.
Zapruder nije bio jedini snimatelj tog dana; na Daley Plazi su zabilježene 32 osobe s fotografskim ili filmskim kamerama. Amaterski filmovi koji su napravili Orville Nix, Marie Muchmore (prikazan na njujorškoj televiziji 26. novembra 1963), i Charles Bronson (ne istoimeni glumac) zabilježili su kobni hitac, iako na većoj udaljenosti od Zaprudera. Ostale filmove na Dealey Plazi u vrijeme ili neposredno prije ili iza atentata su napravili Robert Hughes, F. Mark Bell, Elsie Dorman, John Martin Jr., Patsy Paschall, Tina Towner, James Underwood, Dave Wiegman, Mal Couch, Thomas Atkins te nepoznata žena u plavoj haljini na južnoj strani Elm Streeta. Fotografije su snimli Phillip Willis, Mary Moorman, Hugh W. Betzner Jr., Wilma Bond, Robert Croft i mnogi. Jedini profesionalni fotograf na Dealey Plazi, a koji nije bio u auto-koloni, bio je Ike Altgens, foto-urednik biroa Associated Pressa u Dallasu.
Nepoznata žena, kojoj su istražitelji dali nadimak Babushka Lady (Gospođa Babuška), vjerojatno je snimala predsjedničku kolonu za vrijeme atentata, jer snimke jasno pokazuju da to čini.
20. februara 2007. je u Muzeju Šestog kata u Dallasu objavljena prethodno nepoznata snimka u boji napravljena na dan atentata. Film ne uključuje snimku samog atentata, ali je napravljen otprilike 90 minuta prije atentata, nekoliko uličnih blokova dalje. Jedini detalj relevantan za istragu je prikaz zgužvane Kennedyjeve jakne. što je dovelo do drukčijih proračuna gdje je točno Kennedy bio pogođen prvim metkom.
Reakcije na atentat
Atentat na Johna F. Kennedyja je u SAD i cijelom svijetu izazvala šok i nevjericu. Kao glavni razlog se navodi karizmatični lik predsjednika za koga javnost jednostavno nije mogla pojmiti da bi mogao umrijeti mlad, odnosno da bi jedna tako snažna zemlja kao SAD mogla svog vođu izgubiti na takav način. Tom efektu su dosta doprinijeli i televizija, odnosno moderni masovni mediji, koji su vijesti o Kennedyjevom ubistvu proširili dotada nezapamćenom brzinom i u sve kutke svijeta, učinivši da to postane događaj bez presedana.
Prvih sat vremena nakon pucnjeva - kada svi detalji nisu bili poznati - osim šoka i nevjerice je vladala i strah, s obzirom da je u vrijeme atentata još uvijek trajao hladni rat, odnosno nije bilo jasno je li atentat dio šire zavjere odnosno plana da se obezglavi i paralizirala vodstvo američke vlade.
Ражањ (место)
Демографија
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа примећен је пораст у броју становника.
Занимљивости
По једној од непотврђених легенди, место Ражањ је добило име пре више од три стотине година док је Ражањ још био под турском влашћу. Тада су Турци неку бабу по казни натакли на колац и пекли на ватри као на ражњу, за пример осталим становницима места.
Atentat na Johna F. Kennedyja
Reakcije na atentat
S obzirom da se atentat dogodio za vrijeme radnog vremena, a u nekim slučajevima pauze za ručak, vijest se brzo širila i među onima koji nisu raspolagali s pokretnim radio-uređajima. Gotovo sva svjedočanstva ukazuju da je vijest bolno odjeknula; spominjali su se brojni slučajevi kako su građani, bez obzira na spol, rasu ili starost, plakali na ulici; u nekim slučajevima su započele spontane molitve. U gradovima su se gomile okupljale oko izloga trgovina s TV-uređajima kako bi satima promatrali što se događa. Direktori mnogih škola su čuvši vijest odmah prekinuli nastavu i učenike poslali njihovim roditeljima.
Slične reakcije, iako u manjoj mjeri, su se mogle vidjeti i u ostatku svijeta. Izraze žalosti svojih građana su slijedile i mnoge vlade, izražavajući službeno saučešće američkoj vladi, ali i obraćajući se građanima preko TV-ekrana i masovnih medija. U mnogima od njih je 25. novembar 1963. - dan kada je Kennedy sahranjen - postao dan narodne žalosti.
U nekoliko dana nakon ubistva, odnosno do pogreba, mnoge države SAD su proglasile neradni dan kako bi svojim građanima omogućile da ga prate preko televizije. Zbog toga su bile zatvorene škole i trgovine. Radio-stanice su prestale emitirati uobičajeni program te su umjesto toga emitirale klasičnu ili instrumentalnu muziku prekinutu s kratkim vijestima.
El Choacan, Mezquitic
El Choacan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Atentat na Johna F. Kennedyja
Reakcije na atentat
Gotovo svim Amerikancima koji su bili dovoljno zreli da shvate što se dogodilo je dan atentata postao jedan od najvažnijih u njihovim životima. Brojna istraživanja su pokazala kako se decenijama nakon atentata gotovo svi mogu točno prisjetiti gdje su bili i što su radili kada su čuli vijest o atentatu. Sličan efekt je prije toga imao samo japanski napad na Pearl Harbor 1941. godine, odnosno nakon toga napadi 11. septembra 2001. godine. Sveopća žalost, odnosno njeno izražavanje, se, pak, u svijetu neće ponoviti sve do pogibije princeze Diane 1997.
Dallaska policija
U petak uvečer je dallaska policija nad Oswaldom provela parafinski test. Ustanovljeno je da je tog dana iz svojih ruku ispalio vatreno oružje, ali se tragovi baruta nisu mogli pronaći na njegovim obrazima, te nije postojao neoboriv materijalni dokaz da je taj dan pucao iz puške. Na osnovu toga je nekoliko godina kasnije Jesse Curry dao izjavu prema kojoj "nemamo dokaz da je Oswald pucao iz puške, niti smo ga imali. Nitko dosad nije bio u stanju da Oswalda stavi u tu zgradu s puškom u ruci."
FBI
FBI je bilo prvo tijelo koje je dovršilo istragu o atentatu. 24. novembra 1963., samo nekoliko sati nakon Oswaldovog ubistva, direktor FBI je svojim podređenima rekao da želi "nekakav dokument kojim bi uvjerili javnost da je Oswald pravi atentator." 9. decembra 1963 - odnosno samo 17 dana nakon atentata - FBI je poslao svoj prvi službeni izvještaj Warrenovoj komisiji. Nakon toga je FBI služio kao glavno istražno tijelo Komisije.
FBI-jev preliminarni izvještaj se razlikovao od kasnijeg izvještaja Warrenove komisije; isto kao i Warrenova komisija, FBI-jevi istražitelji su tvrdili da su ispaljena tri metka - prema toj verziji sva tri su pogodila osobe u automobilu; prvi i treći Kennedyja, a drugi Connallyja. Warrenova komisija, je, pak, tvrdila da je prvi metak promašio, a da je drugi prošao i kroz Kennedyja i kroz Connallyja, a što je poznato kao teorija o jednom metku.
FBI je kasnije bio predmetom kritike zbog zataškavanja važnog detalja istrage. U izvještaju Warrenovoj komisiji je priložio Oswaldov adresar, ali je u njjemu bilo izbrisano ime Jamesa Hostyja, agenta FBI iz terenskog ureda u Dallasu. Poslije se otkrilo da je Oswald deset dana prije atentata došao u ured FBI i tražio susret s Hostyjem. Kada mu je rečeno da je Hosty odsutan, Oswald je ostavio poruku u kome od FBI upozorava "da prestanu uznemiravati njegovu suprugu" (Marina Oswald) "inače će "dići u zrak sjedište FBI ili Dallaske policije". Odmah nakon što je Ruby ubio OOswalda, Hosty je po naređenju J. Gordona Shanklina, svog pretpostavljenog, uništio poruku tako što je iscijepao i bacio u zahod. Taj detalj je otkriven tek 1970-ih prilikom ispitivanja koje je proveo Kongresni odbor o atentatima (HSCA).
HSCA je kasnije u svojim zaključcima ocijenio da je FBI "adekvatno" i "profesionalno" istražio Oswalda i njegovu eventualnu ulogu u atentatu, ali da "nije dovoljno istraživao mogućnost zavjere", odnosno "dijelio informacije s drugim agencijama".
Warrenova komisija
thumb|desno|200px|Warrenova komisija predaje svoje zaključke predsjedniku Johnsonu
Oswaldovim ubistvom je nestala mogućnost da američka i svjetska javnost detalje atentata, odnosno njegovu eventualnu pozadinu, saznaju putem redovnog suđenja. Zbog toga je predsjednik Johnson 29.11. 1963. donio odluku kojom je ustanovljava posebna istražna komisija. Na njeno čelo je postavljen Earl Warren, tadašnji predsjednik Vrhovnog suda.
Istraga Warrenove komisije je trajala deset mjeseci. Na temelju nje je sačinjen izvještaj, koji je objavljen krajem septembra 1964. godine. Njegovi glavni zaključci su bili da je atentat izveden puškom sa šestog kata Skladišta knjiga, da su ispaljena samo tri metka, od kojih je jedan promašio, a dva pogodila Kennedyja, odnosno jedan Connallyja. Također je zaključeno kako je počinitelj bio Oswald. Najvažniji zaključak je da iza atentata nije stajala nikakva zavjera - niti domaća niti vanjska - odnosno da je Oswald djelovao sam "iz nepoznatih motiva". Sličan zaključak je donesen i za čin Jacka Rubyja, za koga je također utvrđeno da je "djelovao sam iz nepoznatih motiva". Službena verzija o Oswaldu kao jedinom počinitelju je postala poznata kao teorija o usamljenom strijelcu.
Warrenova komisija je, pak, u svom zaključku također kritizirala Tajnu službu zbog neadekvatnih mjera sigurnosti, odnosno zbog propusta da se agenti Tajne službe postave neposredno kraj predsjednika u limuzini. Warrenova komisija je držala da bi u tom slučaju agenti mogli reagirati na prvi hitac, odnosno tijelom zaštiti predsjednika od daljeg ranjavanja.
Suđenje Clayu Shawu
Početkom 1967. je Jim Garrison, tužitelj za župu New Orleansa, na osnovu vlastite istrage o atentatu, dao uhapsiti lokalnog biznismena Claya Shawa te ga optužio za sudjelovanje u zavjeri za ubistvo Kennedyja. Proces je završen 1969. godine na sudu oslobađajućom presudom. Garrison je o svojoj istrazi napisao knjigu koja je postala temelj za JFK, znameniti film Olivera Stonea iz 1991. godine.
Komisija Ramseya Clarka
Godine 1968. tadašnji ministar pravde Ramsey Clark je sastavio četveročlanu komisiju medicinskih i forenzičkih stručnjaka koja je na temelju dostupnih izvještaja, fotografija i svjedočenja trebala donijeti zaključak o broju i vrsti predsjednikovih rana. Ona je potvrdila zaključke Warrenove komisije, odnosno utvrdila da je predsjednik pogođen s dva metka ispaljena "s visine" i "odostraga".
Rockfellerova komisija
Nakon što je afera Watergate, između ostalog, razotkrila brojne protuzakonite aktivnosti koje su na teritoriju SAD i protiv američkih građana vršili agenti CIA, predsjednik Gerald Ford je formirao posebnu istražnu komisiju predsjedničku komisiju za istraživanje djelovanja CIA-e u SAD, koja je ime dobila po potpredsjedniku Nelsonu Rockfelleru, koji joj je bio na čelu. Objavljivanje Zapruderovog filma, odnosno trzaj predsjednikove glave ulijevo - koji je mnogima bio dokaz da je kobni hitac ispaljen zdesna, odnosno s travnatog brežuljka - bio je poticaj Komisiji da počne istraživati eventualnu ulogu CIA i njenih agenata u samom atentatu. Istraga, koja se koncentirala na agente E. Howarda Hunta i Franka Sturgisa, nije pronašla nikakve uvjerljive dokaze da je CIA bila neposredno uključena u atentat.
Kongresni odbor za atentate
Oni su bili kritični prema zaključcima Warrenove komisije. Najvažnije je bilo odbacivanje teorije usamljenog strijelca, iako se Oswald i dalje smatrao atentatorom. Na osnovu audio-snimki dallaske policije je ustanovljeno da su na Kennedyjevu kolonu ispaljena četiri umjesto tri metka, odnosno da je Oswald sa šestog kata ispalio tri metka, a četvrti metak ispaljen od strane njegovog nepoznatog suučesnika, najvjerojatnije s travnatog brežuljka.
HSCA je zaključio kako je "vrlo vjerojatno" da je predsjednikova smrt rezultat zavjere, te je kritizirao FBI i druge istražne organe što su zanemarili tu mogućnost. S druge strane, HSCA je svojim zaključcima također ustanovio da "ne može dokazati" da su zavjeru inicirali odnosno u njoj sudjelovali SSSR, Castrova Kuba, kubanski anti-kastrovski emigranti, CIA, FBI, Tajna služba, odnosno grupe ili pojedinci vezani uz američki organizirani kriminal.
Zaključak HSCA je posato predmetom žestokih kritika, dijelom zato što je teza o četvrtom metku osporena od dijela stručnjaka, a dijelom i zbog toga što je najveći dio izvještaja bio zatvoren za javnost. Potonje je otklonjeno posebnim zakonom 1992. godine, kojim je osnovano tijelo zvano kao Uprava procjene bilješki o atentatu (ABRB) a koje je do 1998. godine objavilo 98 % svih relevantnih dokumenata. Godine 2017. je američki predsjednik Donald Trump skinuo oznaku povjerljivosti sa posljednjih dokumenata vezanih uz atentat.
Teorije zavjere
thumb|desno|250px|Ograda iza travnatog brežuljka sa koga su, prema teorijama zavjere, pravi atentator ispalio kobni metak na Kennedyja.
Službena verzija o Oswaldu kao usamljenom strijelcu je u američkoj, a kasnije i u svjetskoj javnosti, bila predmetom kritike od samog početka. Špekulacije o zavjeri su se pojavile od samog početka. Jaqcueline Kennedy je tako, putujući s muževim tijelom u Washington, na prijedlog da se presvuče, odnosno skine krvlju uprljanu haljinu, rekla "Želim da vide što su učinili", čime je sugerirala da iza zločina stoji više od počinitelja. Iako su te riječi izrečene u trenutku kada je istraga bila u toku, ona je bila odraz široko rasprostranjenog mišljenja među Kennedyjevim pristašama.
Špekulacijama o zavjeri su bitno doprinijeli i naknadni događaji kao što su vijetnamski rat, odnosno afera Watergate, a posebno atentati na Martina Luthera Kinga i Roberta Kennedyja, koji su stvorili dojam da je atentat samo dio jednog šireg procesa, odnosno zavjere "mračnih sila" kojima je Kennedy iz ovih ili onih razloga stajao na putu.
Samo tri godine nakon atentata je advokat Mark Lane napisao knjigu pod nazivom Rush to Judgement u kojoj se žestoko verzijan Warrenove komisije, a potom je godine 1966. po njoj snimljen i istoimeni dokumentarni film u režiji Emilea de Antonija, jedan od prvih u nizu koji će iznositi argumente za brojne teorije zavjere.
Zataškavanje
Većina kritika službene verzije se tiče nepreciznosti i proturječnosti u podacima na kojima je Warrenova komisija temeljila svoje zaključke. To uključuje početne tvrdnje dallaske policije da je Oswald bio naoružan s puškom Mauser kal. 7,65 mm umjesto puškom Carcano. Također se tvrdilo da su pojedini svjedoci atentata bili predmetom uznemiravanja i prijetnji kako bi dali "željeni iskaz". Jedan od najčešćih argumenata teoretičara zavjere jest veliki broj "nerazjašnjenih smrti" osoba koje su bile svjedoci atentata, odnosno kako su se te smrti događale neposredno pred početak kongresnih i drugih istraga vezanih uz atentat. Često se navodi i skrivanje dokumenata od javnosti pod izliskom "povjerljivosti", iako je ona skinuta posebnim zakonom 1992. godine, te preostalo samo oko 2 % dokumenata koji će postati potpuno dostupni 2017. godine. Kao argument se navode i proturječnosti u Kennedyjevoj autopsiji, odnosno različiti zaključci o ranama na tijelu predsjednika, vrsti municije kojom je pogođen i najvjerojatnijoj putanji metka i položaju strijelca/oružja.
Strijelac sa travnatog brežuljka
Sve teorije zavjere navode kako Oswald nije djelovao sam. Neke smatraju kako uopće nije ni sudjelovao u atentatu, odnosno kako su svi dokazi protiv njega - puška, fotografija na kojoj pozira s njom, iskazi svjedoka kako ubija Tippita i sl. - podmetnuti, odnosno kako su svjedoci bili insturirani da ga smještaju na mjesto i vrijeme zločina. Oswald je prema tim teorijama, s obzirom na svoju bizarnu prošlost i aktivnosti neposredno pred atentat, pažljivo odabran kao "žrtveni jarac".
Umjesto njega je atentat počinio drugi strijelac ili više njih. Pri tome se najčešće spominje "travnati brežuljak" (Grassy knoll) na Dealey Plazi neposredno pred mjesto gdje je predsjednik ubijen. U trenutku atentata se tamo nalazila ograda iza koje se strijelac mogao sakriti i ispaliti hice koji bi Kennedyja pogodili s desne strane. Od 1960-ih nadalje se spominju svjedoci koji tvrde da su vidjeli "sumnjive ličnosti" koje su se nalazile na tom mjestu u trenutku atentata. Oko 30 % svih prolaznika koji su se u trenutku atentata našli na Dealey Plazi tvrde kako su čuli hice koji dolaze s tog mjesta, a ne sa Skladišta knjiga.
Teorije zavjere su se također povezivale s tajanstvenom trojicom "skitnica" iz obližnjih željezničkih vagona koje je dallaska policija neposredno nakon atentata uhapsila, a potom iznenada pustila. "Skitnice" su, prema svjedočanstvima, bile "neobično urednog izgleda", pa se vjerovalo da su u pitanju agenti CIA-e koji su nadgledali atentat. Tek 1990-ih su otkrivena njihova prava imena, odnosno da je uistinu bila riječ o skitnicama.
Zavjera u New Orleansu
Veliki dio dokaza i indicija za teorije zavjere je dala Oswaldov boravak u New Orleansu, pri čemu je dolazio u dodir s krugovima kubanskih anti-kastrovskih emigranata, ali i s njima povezanim radikalnim antikomunistima pri čemu se isticali privatni detektivi David Ferrie i Guy Banister. Potonji je, pak, bio poslovno povezan s Carlos Marcellom, vođom italoameričke mafije u New Orleansu. Njih dvojicu je, na osnovu svjedočenja Jacka Martina, jednog od Banisterovih zaposlenika, tužitelj Jim Garrison povezao sa Clayem Shawom, poslovnim čovjekom koga je optužio za sudjelovanje u zavjeri. Shaw je oslobođen na sudu, ali su funkcionari CIA-e potvrdili da je Shaw s njima povremeno surađivao za vrijeme putovanja po Latinskoj Americi. Ova navodna zavjera je postala jednim od temelja zapleta za Stoneov JFK.
Matići (Vrbovsko)
Matići su naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Vrbovskog. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Atentat na Johna F. Kennedyja
Kritike teorija zavjera
Mnoge od gore navedenih teorija zavjera su predmetom kritike od strane historičara i istraživača koji njihovim zagovornicima zamjeraju nedostatak dokaza za tvrdnje, odnosno njihovu proturječnost, pretjeranu sklonost da se za zaključke umjesto činjenica koriste špekulacije, odnosno masovnom i vrhunski organiziranom zavjerom nastoje protumačiti događaji za koje postoje daleko "prozaičnija" i uvjerljivija objašnjenja.
Kao jedan od primjera se tako navodi zataškavanje dokaza i podatakja od strane dallaske policije, Tajne službe i FBI koje je po mišljenju zagovornika teorija zavjere ključni dokaz o umiješanosti tih institucija u atentat. Skeptici, pak, smatraju da je zataškavanje bilo umjesto toga nastojanje da se sa sebe skine odgovornost za propuste u zaštiti predsjednika koji su doveli do katastrofalnih posljedica.
Matići (Vrbovsko)
Zemljopis
Južno su Donji Vukšići, sjeverozapadno su Petrovići, sjeverno-sjeveroistočno su Donji Vučkovići, sjeveroistočno su Moravice i Carevići, jugoistočno su Gornji Vukšići.
Atentat na Johna F. Kennedyja
Kritike teorija zavjera
Najpoznatije djelo posvećeno negiranju teorija zavjera je Case Closed: Lee Harvey Oswald and Assassination of JFK, koju je 1993. izdao istraživački novinar Gerald Posner. Sedam godina ranije je britanska TV-stanica London Weekend Television organizirala simulirano suđenje Oswaldu gdje je Oswalda branio poznati advokat Gerald Spence, a optužbu zastupao poznati tužilac Vincent Bugliosi. Proces je završio osuđujućom presudom za Oswalda, koji je proglašen jedinim krivcem za atentat. Na temelju materijala prikupljenog za to suđenje je Bugliosi godine 2007. izdao knjigu Reclaiming History u kojoj žestoko kritizira teorije zavjere.
Skeptici popularnost teorija zavjera često tumače time što se američka javnost 1960-ih nikada nije pomirila sa smrću predsjednika, a još manje sa spoznajom da čak i osobu kao predsjednik SAD može ubiti poremećeni pojedinac.
Artefakti, muzeji i spomen-obilježja
Oprema iz šok-sobe u Memorijalnoj bolnici Parkland gdje je Kennedy proglašen mrtvim - uključujući nosila - je godine 1973. od bolnice otkupila federalna vlada i smjestila u podzemno skladište Nacionalnih arhiva u gradu Lenexa. Ružičasto odijelo Prve dame, izvještaj s autopsije i rendgendske snimke su, pak, smještene u skladištu Nacionalnih arhiva u gradu College Park u Marylandu, a pristup njima je pod nadzorom predstavnika Kennedyjeve porodice. Puška za koju se smatra da je koristio Oswald, njegov dnevnik, komadi metaka kao i vjetrobran Kennedyjeve limuzine se nalaze u Arhivama. Odar na kome je Kennedyjev lijes bio izložen u zgradi Capitola se može vidjeti u Centru za posjetitelje američkog Kapitola.
Neki od predmeta su bili namjerno uništeni od strane američke vlade po nalogu Roberta F. Kennedyja, a što uključuje lijes kojim se Kennedyjevo tijelo prenosilo u avionu iz Dallasa u Washingto - njega je Zrakoplovstvo bacilo u more u području gdje bi bilo opasno za eventualne pljačkaše da ga uzmu. Ostali predmeti - šešir koji je Jack Ruby nosio na dan Oswaldovog ubistva, i identifikacijske oznake Oswaldovog leša u mrtvačnici se nalaze u rukama privatnih kolekcionara, a nekada se prodaju po cijeni od nekoliko desetina hiljada dolara na aukcijama.
U popularnoj kulturi
Atentat na Kennedyja je kao jedan od najšokantnijih događaja ostavio neizbrisivi dojam na suvremenike, a to je pogotovo bio slučaj sa pripadnicima američke baby boom generacije koja se voljela identificirati s ubijenim predsjednikom. Dominacija baby boomera kao konzumenata popularne kulture 1960-ih i 1970-ih, odnosno njihov uticaj na politiku i kulturu u decenijama koje su dolazile učinile su atentat na Kennedyja jednom od najvažnijih historijskih referenci, odnosno temom brojnih djela u književnosti, stripu, muzici i filmu. Potonjem je snažan doprinos dao Hollywood, u kome je Kennedy uživao veliku popularnost i kome je američka filmska industrija zabave decenijama odavala počast, stvorivši kult koji se proširio i izvan američkih granica.
Djela posvećena atentatu mu prilaze na različite načine. Dio nastoji opisati reakcije običnih ljudi, odnosno suvremenika na atentat. Kao primjer za to se može navesti The Sounds of The Silence, pjesma dueta Simon & Garfunkel inspirirana atentatom, koja je postala jednom od najpoznatijih pop-pjesama 1960-ih. Kennedyju kao žrtvi atentatora je posvećena i pjesma Abraham, Martin and John Dicka Hollera iz 1968. godine, u kojoj se ubijeni predsjednik prikazuje kao mučenik poput Abrahama Lincolna i Martina Luthera Kinga.
Mnogo su poznatija djela koja atentat koriste kao glavni dio zapleta, odnosno pokušavaju dati rekonstrukciju ili objašnjenje atentata, najčešće vezano uz neku od teorija zavjere. Najpoznatije takvo djelo je JFK, holivudski film iz 1991. godine u kome su za atentat opisani vrhovi američkog vojno-industrijskog kompleksa. Osamnaest godina ranije je film Executive Action, prikazan na 10-godišnjicu atentata također atentat opisao kao posljedicu zavjere, ali ga je prikazao na kvazi-dokumentaristički način sa stajališta samih zavjerenika. Atentat je poslužio kao inspiracija za filmove o fiktivnim atentatima i atentatorima, kao što je slučaj s filmom Parallax View (Ubojice i svjedoci) iz 1974. godine, francuski I Come Icare iz 1979. i Winter Kills iz 1979. godine, odnosno strip XIII. Zavjeru za ubistvo Kennedyja je kao glavni element zapleta koristio i James Ellroy u svojim romanima iz Underworld USA trilogije - American Tabloid (1995) i The Cold Six Thousand (2001). Atentat je također tema epizoda pojedinih popularnih TV-serija - u Musings of a Cigarette Smoking Man, epizodi Dosjea X, kao atentator na Kennedyja je prikazan Pušač, jedan od glavnih negativaca. Epizoda "Lee Harvey Oswald" TV-serije Quantum Leap je, pak, bila jedna od rijetkih u kojoj je prikazana "teorija usamljenog strijelca".
Atentat na Kennedyja je česta tema i science fiction pisaca, pogotovo onih koji koriste motiv alternativne historije. U romanu Timescape Gregoryja Benforda poruka iz budućnosti slučajno spriječava atentat stvorivši univerzum u kome je Bobby Kennedy umjesto Nixona obešćašćen skandalom Watergate. Spriječavanje atentata od strane vremenskih putnika je tema filma Running against Time iz 1990. godine te Timescape iz 2002. godine. Špekulacija o tome što bi se dogodilo da je Oswald živio da dovoljno dugo da mu sude za atentat je predmet dvodijelnog TV-filma The Trial of Lee Harvey Oswald iz 1977. godine.
Neka od djela posvećena atentatu mu pristupaju parodijski, nastojeći ismijati raznorazne fantastične teorije vezane uz atentat. U filmu Bubba Ho-Tep iz 2001. godine je tako jedan od likova crnac koji za sebe tvrdi da je Kennedy koji je preživio atentat. Tikka to Ride je, pak, znamenita epizoda TV-serije Red Dwarf gdje protagonisti putovanjem kroz vrijeme spriječe atentat, ali izazivaju bizarne posljedice koje moraju otkloniti tek ako se ponovno vrate u prošlost i ubiju Kennedyja.
Vjerojatno najkontroverznije djelo vezano uz atentat na Kennedyja je JFK: Reloaded, video-igra iz 2004. godine u kojoj igrač igra ulogu Oswalda, odnosno koristiti svoje vještine kako bi ubio Kennedyja gađajući ga sa šestog kata Skladišta.
Los Pinos, Almoloya de Alquisiras
Los Pinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Almoloya de Alquisiras.
Ongarie, Treviso
Ongarie je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 486 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Bosdarros
Bodaro je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Pau.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 937 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 38 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 25 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 280 metara (maksimalnoj 443 m, a minimalnoj 212 m).
Prejoi, Bulzești
Prejoi je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Bulzești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 154 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
Ivana Žigon
Ivana Žigon (2. februar 1968., Beograd, Srbija, Jugoslavija) je srpska glumica. Kćerka je glumca i reditelja Steve Žigona i glumice Jelene Žigon.
Mund (general)
Mund (lat: Mundus, grč: Μουνδος, umro 536. god.) bio je gepidski poglavar i istočnorimski (vizantijski) vojskovođa u vreme cara Justinijana I.
Mund je po vizantijskom hroničaru Jovanu Malali bio sin gepidskog kralja. Posle očeve smrti živeo je u Sirmiju (današnjoj Sremskoj Mitrovici) sa ujakom Trapstilom, takođe jednim od kraljeva Gepida. Trapstila je međutim ubijen 488. u boju sa Ostrogotima, a Mund je kasnije prihvatio poziv Teodorika Velikog i stupio u njegovu službu. Sve do Teodorikove smrti 526. godine Mund je živeo u Italiji i komandovao savezničkim odredom Gepida. Pošto je Teodorik umro, vratio se u Podunavlje i 529. je poslao molbu Justinijanu sa željom da stupi u carsku službu. Car je pozitivno odgovorio i postavio Munda za vrhovnog zapovednika vojske u Iliriku (magister militum per Illyricum). Odmah po stupanju na dužnost, Mund je presreo jedan pljačkaški pohod Slovena, a naredne, 530., porazio je Bugare koji su upali u Trakiju. Zarobio je jednog od njihovih poglavara i sa bogatim plenom ga je poslao u Konstantinopolj. Nakon što je u aprilu 531. godine Velizar pretrpeo neugodan poraz u borbi sa Persijancima kod Kalinika, Justinijan je postavio Munda na njegovo mesto. Mund je tako postao vrhovni vojni zapovednik Istoka (magister militum per Orientem), mada izvori ne govore da li je uopšte putovao na istok Carstva ili je naimenovanje bilo čisto nominalno. Ono što je sigurno da se sa svojim odredom herulskih najamnika obreo u Carigradu početkom 532. godine. Na drugi dan ustanka "Nika" 14. januara Justinijan ga je poslao kao člana delegacije koja je trebala da pregovara sa pobunjenicima. Pošto su prilike krenule loše po cara, Justinijan se spremao da se sa dvorom skloni u maloazijski grad Herakleju. Po tom planu Mund je trebalo da ostane u Carigradu i čuva sa svojim ljudima carsku palatu. Ipak, carica Teodora je povratila srčanost Justinijanu, a Velizar i Mund su razradili plan obračuna sa pobunjenicima. Malobrojna i dobro uvežbana carska vojska je upala na carigradski hipodrom 18. januara i izvršila strahovit pokolj okupljenih. U toku jednog dana navodno je pobijeno 30 000 pobunjenika bez obzira na godine i pol, pobuna je ugušena, a Justinijanov režim najzad učvršćen. Mund je, možda u vidu nagrade za učinjeno tokom "Nike", ponovo postavljen na mesto vrhovnog komandanta Ilirika. Justinijan je i za njega i za Velizara imao još grandiozniji plan: obnovu carske vlasti na Zapadu. Pošto je Velizar 533. osvojio Vandalsku kraljevinu,535. otpočelo je osvajanje kraljevine Ostrogota (Gotski rat). Mund je sa svojim vojnicima poslat u Dalmaciju koju je brzo preoteo Gotima i utvrdio svoj štab u Saloni (današnjem Splitu). Naredne 536. Ostrogoti su pokrenuli veliku ofanzivu u Dalmaciji. Mundov sin Mavrikije je sa malobrojnom vojskom poginuo u teškoj borbi sa Gotima nedaleko od Salone. Ražalošćeni i razjareni Mund je odmah poveo svoju vojsku na Gote i u bici, koju je Jordanes opisao kao jednu od najkrvavijih u to doba, je porazio ostrogotsku vojsku, ali je i sam poginuo. Prokopije iz Cezareje je opisao Munda kao smelog i energičnog vojnika beskrajno odanog Justinijanu.
Las Margaritas, Pabellón de Arteaga
Las Margaritas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Bhaskara II
Bhāskara (također poznat kao Bhāskara II i Bhāskarāchārya ("Bhāskara učitelj"), (1114–1185), bio je indijski matematičar i astronom rodom iz Vijjadavide (Bijāpur u današnjoj držav Karnataka). Bhāskara je po predaji bio načelnik astronomske opservatorije u Ujjainu, glavne naučne institucije u drevnoj indiji. Živio je u oblasti Sahyadri (Patnadevi, Jalgaon, Maharashtra).
Las Margaritas, Pabellón de Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1899 m.
Bhaskara II
Bhāskarino djelo o kalkulusu prethodi Newtonom i Leibnizom više od pola mileniujuma. Posebno je poznat po otkriću diferencijalnog računa i njegovoj primjeni u astronomiji.
Carpintería, Turicato
Carpintería je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 993 m.
Yōko Ono
Yoko Ono (オノ・ヨーコ（小野 洋子）) je japanska umjetnica, spisateljica i mirovna aktivistica, poznata po svojim dostignućima u avangardnoj umjetnosti, filmu te dugogodišnjem braku sa poznatim rock-muzičarem Johnom Lennonom (1969-1980). Ono je svoju muziku ispunila feminističkim motivima i smatra se jednom od ličnosti koja je uticala na formiranje muzičkog Novog vala. Također je poznata po dobrotvornim akcijama, posebno vezanim uz borbu protiv AIDS-a.
Scigliati 1, Salerno
Scigliati 1 je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Álftanes
Álftanes je gradić na jugozapadu Islanda od 2 392 stanovnika, koji je sve do januara 2013. bio samostalna općina, tad se ujedinio sa Garðabærom pa je danas samo njegov kvart (Garðabær i Álftanes zajedno imaju 13.872 stanovnika ).
Geografske karakteristike
Álftanes leži na jugozapadu Islanda, u zaljevu Faxaflói, na niskom poluotoku, koji zatvara ulaz u luku Rejkjavika. Cestom (koja obilazi zaljev) udaljen je 12 km od centra Rejkjavika, tako da je zapravo on samo dio metropolitanskog Rejkjavika.
Historija
Po islandskim sagama Álftanes se spominje kao mjesto na čiju je zemlju polagao pravo legendarni prvi naseljenik Islanda Ingólfur Arnarson. Tokom svoje historije bio je poznat kao ribarsko mjesto, a danas je stambena zona metropolitanskog Rejkjavika. thumb|left|260px| Rezidencija islandskih [[predsjednika - Bessastaðir]]
Znamenitosti i atrakcije
U Álftanesu se nalazi službena rezidencija islanskih predsjednika - Bessastaðir, koji je koriste od 1944., prije je to bila škola. Za Álftanes se zna da je još u 13. vijeku bio mjesto u kom su boravili tadašnji norveški upravljači Islanda.
Jedna od glavnih atrakcija grada je novi termalni bazen sa valovima, u kom se nalazi najveći vodeni tobogan na Islandu.
Anthony Principi
thumb|desno|Anthony Principi
Anthony Joseph Principi (16.4. 1944.-) je bivši sekretar za veteranske poslove u administraciji Georgea W. Busha.
Principi je godine 1967. završio Mornaričku akademiju u Annapolisu i iste godine sudjelovao u vijetnamskom ratu. Za svoju službu, koja je sadržavala zapovijedanje patrolnim čamcem na rijeci Mekong, je odlikovan.
Godine 1975. završio je pravo i pridružio se JAG - pravnoj službi američke ratne mornarice.
Od 1984. do 1988. je služio kao republikasnki pravni savjetnik u Senatu, a 1989. je imenovan za zamjenik sekretara za veteranske poslove. Tu je dužnost napustio 1993.
29.12. 2000. ga je Bush imenovao, a Senat 23.1. 2001. potvrdio za sekretara za veteranske poslove. Na tu dužnost je podnio ostavku 16.11. 2004.
Newel
Nevel je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 103 opštinska središta okruga Trir-Sarburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.913 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7235094.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Trir-Sarburg Nevel se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Trir-Sarburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 365 metara. Površina opštine iznosi 16,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.913 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 175 stanovnika/km².
Mlinari
Mlinari su naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Vrbovskog. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno su Tići, sjeverozapadno su Žakule, Moravice, Dokmanovići i Jakšići, sjeverno su Vučinići, sjeveroistočno su Međedi, jugozapadno su Radoševići.
Las Comas, Río Bravo
Las Comas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
María Lorenza, Sayula de Alemán
María Lorenza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 81 m.
Ermita (razvrstavanje)
Ermita ima više značenja:
Međedi
Međedi su naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Vrbovskog. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno su Vukelići, sjeverozapadno su Bunjevci i Topolovica, jugoistočno su Nikšići, Dokmanovići, Dragovići, Jakšići, Moravice, Vučinići, Žakule, Tići, Mlinari i Radoševići.
Entronque a Tierra Nueva, Santa María del Río
Entronque a Tierra Nueva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1800 m.
1,3-Dihloropropan
1,3-Dihloropropan je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 112,986 Da.
Al Sasso, Lucca
Al Sasso je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Ghiaccio, La Spezia
Ghiaccio je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Fosfatidilinozitol 3,4-bisfosfat
thumb|Opšta struktura thumb|right|250px]|Hemijska struktura sn-1-stearoil-2-arahidonoil fosfatidilinozitol (3,4)-bisfosfata
Fosfatidilinozitol 3,4-bisfosfat (PtdIns(3,4)P2) je manje zastupljena fosfolipidna komponenta ćelijske membrane, i važan sekundarni glasnik. Formiranje PtdIns(3,4)P2 na ćelijskoj membrani aktivira brojne važne signalne puteve.
Iluzionizam
mini|200p|Čitanje misli, iluzionistički trik iz 1900. Iluzionizam (čarobnjaštvo, opsenarstvo) je stvaranje ili korištenje iluzija radi izokretanja stvarnosti; disciplina u umetnosti koju izvode mađioničari (iluzionisti) uglavnom u cirkusima i varijeteima i na televiziji.
Fosfatidilinozitol 3,4-bisfosfat
PtdIns(3,4)P2 se defosforiliše fosfatazom INPP4B na 4 poziciji inozitolnog prstena, i posredstvom TPTE (transmembranske fosfataze sa tenzinskom homologijom) familije fosfataza u poziciji 3 inozitolnog prstena.
Iluzionizam
Početak iluzionizma se vezuje uz magiju, kada se osetnim varkama, veštim trikovima i psihološkim sugestijama postižu efekti znakova i poruka od strane demona i bogova, poslije i ikona svetaca i sl.
Radi postizanja čudesnih efekata i zabavljanja publike koriste se i naučna dostignuća. Poznati iluzionistički postupci su:
Speers, Pennsylvania
Spirs je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.154, što je 87 (-7,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mogote de San Cristóbal, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
Mogote de San Cristóbal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2688 m.
Ramblewood, New Jersey
Ramblvud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Blies-Ebersing
Blijez Ebersen je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Sargemen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 529 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 100 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,24 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 205 metara (maksimalnoj 326 m, a minimalnoj 201 m).
Jačina svetla
mini|desno|300px|Funkcija osjetljivosti [[oko|oka prikazana je na dijagramu kojemu se na apscisi nalaze valne duljine približno je simetrična krivulja s oštrim maksimumom jednakim jedinici na valnoj duljini 555 nm za dnevnu osjetljivost (crno) i 507 nm za noćnu osjetljivost (zeleno). Njezina je vrijednost za valnu duljinu 600 nm 0,63, a za valne duljine 380 i 780 nm iznosi 0.]]
Mjerna jedinica svjetlosne jakosti jest kandela (lat. candela: svijeća; oznaka cd). Određena je svjetlosnom jakošću izvora, koji u danom smjeru zrači monokromatsko zračenje frekvencije 540 THz, i kojem je jakost zračenja u tom smjeru (1/683) W/sr.
Fotometrija
Fotometrija je grana optike koja se bavi mjerenjem svojstava svjetlosti, u smislu njenog doživljenog sjaja u ljudskom oku. Sedam osnovnih fotometrijskih veličina opisuje svojstva svjetlosti:
INPP4B
Inozitol polifosfat-4-fosfataza, tip II, 105 kDa je protein koji je kod ljudi kodiran INPP4B genom.
Frățila, Bulzești
Frățila je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Bulzești.
INPP4B
INPP4B je jedan od enzima koji učestvuju u fosfatidilinozitolnom signalnom putu. Taj enzim uklanja fosfatnu grupu u poziciji 4 inozitolnog prstena sa inozitol 3,4-bisfosfata. Postoje indikacije da je ljudski enzim tipa dva podložan alternativnom splajsovanju, poput tipa I tog enzima.
Frățila, Bulzești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 119 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
Преконози
Преконози је насеље у Србији у општини Алексинац у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 173 становника (према попису из 1991. било је 245 становника).
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у другој половини XX века, примећен је значајан пад у броју становника.