cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
San Nicolás, Tecomán
San Nicolás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Renaud I od Neversa
Renauld I (c. 1000 – 29. maj 1040) bio je grof od Neversa od 1028. do smrti. 25. januara 1016. se oženio za Hedwig (ili Advisu) od Francuske, kćer francuskog kralja Roberta II i Constance od Arlesa. S njom je imao šestoro djece, među kojima i sina Guillaumea koji ga je naslijedio.
Stem, North Carolina
Stem je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 463, što je 234 (102,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tumba, tumba divina
Tumba, tumba divina je jugoslovenska TV drama na makedonskom jeziku emitovana 1982. godine. Režirao ju je Jane Petkovski a scenario je napisao Goran Stefanovski.
Lagunitas-Forest Knolls, California
Lagunitas-Forest Knolls je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.819 stanovnika.
Hipólito Landeros, Texistepec
Hipólito Landeros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Texistepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 597 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Codru Butesii, Șomcuta Mare
Codru Butesii je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Șomcuta Mare.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 313 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 506 m.
Acatla, Molango de Escamilla
Acatla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Molango de Escamilla.
Lignano, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 702 m.
Acatla, Molango de Escamilla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 987 m.
Campo los Fresnos, Yautepec
Campo los Fresnos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Yautepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1223 m.
Opština Santiago Yaitepec, Oaxaca
Santiago Yaitepec je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4120 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1515 m.
Veliki Iran
Budući kako se radi o kulturnom a ne o političkom terminu, pod „Velikim Iranom“ podrazumijeva se teritorij historijski naseljen iranskim narodima još od brončanog doba. Naziv „Iran“ koristi se u geografskom smislu već milenijima (vidi: Terminologija Irana i Perzije), dok se u političkom smislu prvi put koristi u doba Sasanida (3. vijek). U to doba Iran je bio multinacionalna država koja je politički obuhvaćala Malu Aziju, no ne i podučja istočno od dviju iranskih pustinja. Situacija pak postaje obrnuta u kulutrnom smislu, budući kako obuhvaća i iranske narode na istoku.
Definicija
Prema Richardu Nelsonu Fryeu, Veliki Iran obuhvaća „većinu Kavkaza, Afganistana, Pakistana i Središnje Azije, dok se kulturni utjecaj proteže i za zapadnu Kinu i Indiju, te područja naseljena semitskim narodima“. Frye dodaje: „Veliki Iran podrazumijeva sve zemlje u kojima se govori ili se govorilo iranskim jezicima, odnosno sva područja gdje su postojale multinacionale iranske države“.
Richard Foltz navodi: „Često se uzima kako su svi narodi Velikog Irana - kulturološkog pojma koji se proteže od Mezopotamije i Kavkaza do Horezma, Transoksijane i Baktrije, te uključuje Perzijance, Medijce, Parte, Sogdijance i ostale - bili zoroastristi u preislamskom razdoblju“. Prema Grcima, Veliki Iran protezao se do rijeke Ind.
Historičari J. P. Mallory i Douglas Q. Adams tvrde kako se u zapadnom dijelu Velikog Irana u ahemenidsko doba govorilo sjeverozapadnim iranskim jezicima, dok se na istočnom dijelu govorilo istočnim iranskim jezicima koji odgovaraju Avesti.
George Lane također navodi kako su Ilhanidi nakon raspada Mongolskog Carstva postali vladari Velikog Irana. Prema Judith G. Kolbas, Uljayti je vladao ovim područjem između 1304. i 1317. godine.
Glavni izvori poput historičara Mira Hvanda (koji proučava timuridsko razdoblje) definiraju „Iranšaher“ (Veliki Iran) kao područje između Eufrata i Amu-Darje.
Tradicionalno, kroz historiju pa sve do današnjeg dana, etnička pripadnost nikada nije bila definirajući kriterij pri određivanju granica Velikog Irana. Richard Nelson Frye navodi: „Mnogo puta isticao sam kako današnji narodi Središnje Azije, govorili oni iranskim ili turkijskim jezicima, imaju jednu kulturu, jednu religiju, jedan sustav društvenih vrijednosti, te samo jezik koji ih razlikuje.“
Tek u novije doba zapadna kolonijalna intervencija uvjetovala je etničke tendencije odnosno etničku podijelu granica u pokrajinama Velikog Irana. Patrick Clawson spominje kako je etnički nacionalizam fenomen koji se pojavio u 19. vijeku, te kako je Veliki Iran oduvijek bio super-država u kulturnom, a ne političkom smislu.
U djelu Nuzhat al-Qolub (نزهه القلوب), srednjevjekovni geograf Hamdolah Mostowfi piše:
چند شهر است اندر ایران مرتفع تر از همه
Neki gradovi Irana su bolji od ostalih,
Oni imaju lijepo i ugodno vrijeme,
گنجه پر گنج در اران صفاهان در عراق
Bogati Ganjeh of Arran, i Isfahan jednako tako,
در خراسان مرو و طوس در روم باشد اقسرا
Merv i Tous u Horasanu, i Konya (Aqsara) također.
The Cambridge History of Iran vodi se prema geografskom pristupu kojeg opisuje kao „historijski i kulturni entitet Velikog Irana“. Ono obuhvaća teritorije Irana, Afganistana, te kineske i bivše sovjetske Središnje Azije. Detaljnija lista slijedi u nastavku ovog članka.
Pozadina
Na perzijskom jeziku Veliki Iran se naziva Iranzamin (ایرانزمین) što znači „Iranska zemlja“. Pojam Iranzamin je u mitologiji navodio kao suprotnost „Zemlji Turan“, koja se nalazi u gornjem dijelu Središnje Azije.
Tokom predislamskog razdoblja, Iranci su zemlju kojom su vladali dijelili na dva dijela; „Iran“ i „Aniran“. Pod Iranom podrazumijevale su se sve pokrajine naseljene drevnim iranskim narodima, a obuhvaćale su mnogo veće područje nego danas. Također, isti teritorij (suprotan Aniranu) smatra se jezgrom ranog Velikog Irana. Kasnije su se granice područja naseljenih iranskim narodima mijenjale, no njihovi jezici i kultura sadržali su dominantni status u većini dijelova Velikog Irana.
Brojni faktori uzrokovali su gubitak centralnoazijskih kanata: slabljenje Perzije u 17. i 18. vijeku, širenje Ruskog i Britanskog Carstva, Gulistanski i Turkmenchay ugovor prema kojima su Rusima prepušteni dijelovi teritorija, neočekivana smrt Abasa Mirze (1823.), ubojstvo perzijskog velikog vezira (Mirza AbolQasem Qa'im Maqām), itd. Zbog navedenih čimbenika mnogi kanati na sjeveru počeli su gubiti nadu u perzijsku pomoć protiv ruske carske armije. Ruske snage okupirale su obalu Aralskog jezera (1849.), Taškent (1864.), Buharu (1867.), Samarkand (1868.), te Hivu i Amu Darju (1873.).
Pokrajine
Tokom srednjeg vijeka teritorij Velikog Irana sastojao se od dva dijela: Perzijskog Iraka (zapadni dio) i Horasana (istočni dio). Crta razdvajanja protezala se uglavnom uz gradove Gurgan i Damaghan. Ova razdvojba korištena je pretežito u doba Ghaznavida, Seldžuka i Timurida, o čemu svjedoče djela Abolfazl Beyhaqija („Tārīkhi Baïhaqī“), Al-Ghazalija („Faza'ilul al-anam min rasa'ili hujjat al-Islam“), itd. Pokrajine Transoksijana i Horazmija su uglavnom uključene u istočni dio (Horasan).
Centralna Azija
thumb|thumb|300px|Karta Gerarda Mercatora iz [[1595. koja prikazuje podučja Centralne Azije]] Prema N. T. Homayounu: „Horezm je jedna od regija Iran-zameena, odnosno domovina drevnih Iranaca (Airyanem Vaejah), prema starovjekovnoj knjizi Avesti“. Moderni učenjaci vjeruju kako je Horezm ono što drevni avestanski tekstovi nazivaju Ariyaneh Waeje ili Iran vij. Isti izvori navode kako je Urgandj, koji je bio glavnim gradom drevnog Horezma, zapravo „Ourva“; osma zemlja Ahure Mazde koja se spominje u Vendidadu. Michael Witzel, istraživač indoevropske historije, vjeruje kako je Iran vij smješten u današnjem Afganistanu, odnosno u sjevernim područjima starovjekovnog Horezma i šireg Horasana. Drugi historičari poput Eltona L. Daniela sa Havajskog sveučilišta tvrde da Horezm najviše teritorijalno odgovara područjima koja su originalna domovina avestanskim narodima, dok Dehkoda navodi kako je Horezm „kolijevka arijskih plemena“. Današnji Horezm je podijeljen između nekoliko država Centralne Azije.
Protežući se preko i izvan granica Horazmije, Horasan je obuhvaćao područja Centralne Azije od Semnana na istoku, preko sjevernog Afganistana, do podnožja Pamira (starovjekovne planine Imeon). Moderne pokrajine kao što su Sandžan u Turkmenistanu, te Razavi Horasan, Sjeverni i Južni Horasan u Iranu, ostaci su drevnog Horasana. Do 13. vijeka i razarajuće Mongolsko Carstvo|mongolske invazije na pokrajinu, Horasan se smatrao kulturnom metropolom Velikog Irana.
Afganistan
Afganistan je bio dijelom Velikog Horasana, i nekad se poistovjećivao sa nazivom „Horasan“ (zajedno sa područjima oko Merva i Neišabura), što na perzijskom jeziku znači „istočna zemlja“.
U Afganistanu se nalazi Balh, u kojem su živjeli brojni proslavljeni perzijski književnici: Rumi, Rabi'a Balhi, Sanāī Ghaznawi, Jami i Hvadža Abdulah Ansari. Afganistanski jezik Dari je gotovo identičan istočnom dijalektu perzijskog jezika. Danas je vrlo raširen u Afganistanu, a nekoć je bio jednim od službenih jezika u sasanidskom periodu.
Perzijski vladar Nasrudin-šah izgubio je kontrolu nad Heratom 1857. godine kada su ga zauzeli Britanci. Ipak, mnogi zemljopisni pojmovi i danas nose perzijske nazive: Gulistan, Šuhada, Badgis, Majmana, Kala i Nav, Murgab, Puli Humri, Mazar-e Šarif, Band-e Amir, Pušt-i Koh, Farjab, Ajristan, Kara Bag, Jovzdžan, Safid, Nuristan, Dih Bala, Hisarak, Nimruz, Nuristan, Pandžšir, Parvan, Samangan, Sar-i Pol, Maidanšar, Zabul.
زابل به کابل رسید آن زمان
Ponosan, radostan i veseo.
(Firdusi - Šahnama)
Tadžikistan
Državna himna Tadžikistana „Surudi Milli“ govori o perzijsko-tadžičkom identitetu, koji je doživio preporod nakon raspada SSSR-a. Tadžički jezik je gotovo identičan perzijskom jeziku, a većina gradova u Tadžikistanu nosi perzijske nazive: Dušanbe, Isfara (Esfarayen), Rašt, Garm, Murghab, Vahdat, Zarafšan, Šurab, Kolijab, itd.
Turkmenistan
Moderni Turkmenistan (Nisa) je domovina iranske dinastije Arsakida koji su stvorili moćnu Partsku ili Arsakidsku Monarhiju. Merv je postao glavnim gradom kalifa Al-Mamuna (napola Perzijanac) koji je premjestio metropolu u područje slabijeg arapskog utjecaja. Ime turkmenistanski grada Eshgh Abada vuče korjene od perzijskog naziva Ashk Abad (doslovno: „Ashkov grad“, prema poglavaru dinastije Arsakida). Turkmenistan je zajedno sa današnjim Iranom, Afganistanom i Uzbekistanom nekoć bio dijelom Airyanem Vaejaha („prostor arijskih naroda“ prema Avesti).
Uzbekistan
U današnjem Uzbekistanu nalaze se mnogi čuveni gradovi kao što su Afrasiab, Buhara, Samarkand, Šahrisabz, Andijan, Hive, Navā'i, Širin, Termez i Zarafšan. Brojni učenjaci tvrde kako su navedeni gradovi kolijevka modernog perzijskog jezika. Iranska dinastija Samanida koja je tvrdila kako vuče porijeklo od Sasanida u Uzbekistanu je imala glavni grad.
ای بخارا شاد باش و دیر زی
Oj Buhara! Radosna budi i dugo živi!
شاه زی تو میهمان آید همی
Tvoj kralj ti dolazi na obred.
(Rudaki)
Zapadna Kina
Autonomna pokrajina Tashkurgan-Tadžik na krajnjem zapadu Kine utočište je perzijske manjine i njihove kulture. Osim navedene pokrajine, Iranski kulturni kontinent obuhvaća i Kashgar, Yarkand, Hotan i Turfan koji su usko vezani uz iransku historiju.
Kurdistan
Kurdistan je kulturno i historijski dio Velikog Irana preko 2500 godina. Kurdi govore sjeverozapadnim iranskim jezikom poznatim kao kurdski jezik, te čine većinu populacije u regiji koja također sadrži arapsku, armensku, ajsorsku, azersku, židovsku, osetsku te turkijske manjine. Većina stanovnika regije su muslimani, dok postoji i značajan broj jazida, jarsana, alevita, kršćana, kurdskih Jevreja, mandaista i zoroastrista.
Zapadni Pakistan
Zapadne pokrajine modernog Pakistana kao što su Sjeverozapadna granična provincija i Baludžistan naseljene su uglavnom iranskim narodima Paštuna i Baludža koji čine većinu lokalne populacije. Paštuni i Baludži čine najistočnija iranska plemena, odnosno područje na kojem žive čini granični dio Iranske visoravni na istoku.
Kavkaz
Područja sjevernog Kavkaza kao što su Dagestan, Čečenija, Sjeverna Osetija, Kabardsko-Balkarska i brojna druga bila su dijelom Irana sve dok ih u 18. i 19. vijeku nije prisvojilo Rusko Carstvo. Snažan utjecaj perzijske kulture može se osjetiti čak i do Tatarstana u središnjoj Rusiji. Primjeri iranske arhitekture u mnogim kavkaškim područjima poput sasanidske tvrđave u Derbentu svjedoče o velikoj strateškoj važnosti za Perzijance koji su dominirali regijom do dolaska Rusa. Unatoč dvovjekovnoj ruskoj dominaciji, u velikom dijelu Kavkaza zadržani su brojni primjeri iranske tradicije kao što je proslava Novruza (iranske nove godine).
Južni Kavkaz
Prema Gulistanskom ugovoru, Iran se obavezao Ruskom Carstvu predati sva područja južnog Kavkaza, što uključuje kanate Baku, Širvan, Karabah, Ganja, Šaki, Quba, te dijelove Tališa. Derbent (Darband) je također predan u ruke Rusima. Navedeni kanati čine dijelove modernog Azerbajdžana. Samo 15 godine kasnije, prema Turkmenchay ugovoru Iran je bio prisiljen predati i Nahičevan te dijelove Mughana i Erivana, koji su danas sastavni dio Azerbajdžana i Armenije. Brojna područja i naselja u ovoj regiji i danas nose perzijske nazive, odnosno imena koja vuku korjene iz iranskih jezika.
Armenija
Armenija je bila pokrajina brojnih iranskih imperijalnih država još od ahemenidskog perioda, zbog čega je vjekovima bila pod izravnim utjecajem perzijske kulture. Historijski, naseljena je iranskim narodima koji su se miješali sa kavkaskim narodima. Zbog brojnih političkih previranja između Perzijanaca i Rimljana odnosno Bizanta, Armenija je postala društvo isprepletenih lokalnih kultura, iranskih socijalnih i političkih struktura, te helenističke i kršćanske tradicije. Zbog snažnog utjecaja Zapada i Rusije, Armenija je unatoč vjekovnoj neovisnosti asimilirala brojne strane kulture, uključujući evropsku i libanonsku.
Nahičevan
Tokom ranog starog vijeka Narseh od Perzije podigao je fortifikacije u pokrajini Nahičevan. Kasnije su mnogi perzijski književnici i intelektualci iz kadžarskog perioda boravili na ovom području, koje je početkom 19. vijeka pripalo Ruskom Carstvu.
که تا جایگه یافتی نخچوان
Oj Nahičevan, štujem tvoja dostignuća,
بدین شاه شد بخت پیرت جوان
Sa ovim kraljem sretan ćeš ostati.
Gruzija
thumb|thumb|150px|Princ [[Muhamed Beik od Gruzije (1620.), naslikao 1620. Reza Abasi; danas u berlinskom muzeju Für Islamische Kunst]] Gruzija ili „Gorjestan“ bila je perzijska pokrajina u sasanidskom periodu, odnosno od vladavine Hormizda IV. Tijekom safavidskog razdoblja, Gruzija je postala jako kulturno povezana sa Iranom; perzijski jezik postao je službenim jezikom u Gruziji tokom vladavine Šaha Tahmasba i Alah Verdi-hana, koji je pripadao gruzijskoj eliti u safavidskoj vladi, te po kojem je nazvan i spomenik 33 pol u Isfahanu. Iranski premijer Amin al-Sultan imao je oca Gruzijca. Gruzija je ponovo bila jedna od perzijskih provincija od 1629. sve do 1762. godine kada je pripajaju Rusi.
Proiranski je posebno bio nastrojen južni dio Gruzije, dok se njen sjeverni dio oslanjao na rusku pomoć sa sjevera. Na grad Teflis (gruz. Tbilisi) Perzijanci su ostavili snažan kulturni utjecaj, a grad je svojevremeno bio i privremena rezidencija kadžarskih nasljednika princa Abasa Mirze.
Naposljetku, Perzija više nije mogla parirati Rusima u Gruziji, pa se službeno odrekla gruzijskog teritorija prema Gulistanskom i Turkmenchay ugovoru. Prema navedenim sporazumima, Iran se u korist Rusije odrekao svih gradova i sela u Gruziji, što uključuje i regije uz crnomorsku obalu kao što su Megrelija, Abhazija, Imeretija, and Gurija.
Za opširniju raspravu o ovoj temi pogledajte: Gorjestan.
Irak
Irak je bio provincija brojnih iranskih monarhija od ahemenidskog perioda, zbog čega je bio pod snažnim utjecajem perzijske kulture. Mezopotamski grad Babilon je bio jedan od najvažnijih gradova Ahemenidske Monarhije, dok je i obližnji Ktezifont bio jedan od glavnih gradova Sasanidske Monarhije. Danas postoje brojni irački gradovi i provincije koje nose perzijska imena, poput Al-Anbara ili Bagdada. Ostali primjeri su Nokrad (arap. Al-Haditha), Suristan (Kufa), Šahrban (Miqdadiya), Arvandrud (Šat Al-Arab) i Ašeb (Imadiyya).
Patrick Clawson tvrdi:
Čak i nakon arabizacije Iraka tokom islamskih osvajanja u 7. vijeku, perzijski utjecaj zadržao se još vjekovima kasnije. Primjerice, slavni perzijski šijitski klerici sahranjeni su u Nadžafu i Karbali. Naposljetku, područje Iraka u 17. vijeka gubi perzijska dinastija Safavida u korist Osmanskog Carstva.
Firmo, Cosenza
Firmo je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Douchy (En)
Duši je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Sen Kenten.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 150 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,05 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 97 metara (maksimalnoj 96 m, a minimalnoj 77 m).
Firmo, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1982 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 375 m.
Винорача
Винорача је насељено место града Јагодине у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 999 становника.
Историја
До Другог српског устанка Винорача се налазила у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Винорача улази у састав Кнежевине Србије и административно је припадала Јагодинској нахији и Левачкој кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства.
Демографија
У насељу Винорача живи 650 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,0 година (40,0 код мушкараца и 41,9 код жена). У насељу има 240 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,33.
Ово насеље је насељено Србима (према попису из 2002. године).
La Maroma, San Miguel de Allende
La Maroma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2130 m.
Ferratore, Siena
Ferratore je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
Rancho el Manguito, Técpan de Galeana
Rancho el Manguito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 907 m.
Grgur V
Grgur V. znan i kao Brun iz Saske, sin hercega Otona iz Koruške i pranećak cara Otona Velikog, bio je papa od 996. do 999. godine. Bio je prvi papa Nijemac; postavio ga je Oton III. kojega je Grgur 996. okrunio za cara Svetog Rimsog Carstva.
Sassoferrato, Ancona
Sassoferrato je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3806 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 284 m.
Grgur V
Do koncila u Paviji (997.) Grgur V. je imao rivala u obliku protupape Ivana XVI. (997.–998.), kojega su rimski plemići postavili za papu, kao vid otpora mladom caru Otonu III., papinom rođaku. Carske trupe su 998. godine umarširale u Rim i okrutno se obračunale s provokatorima; javno su osakatile i ponizile protupapu, te objesile rimske urotnike s gradskih zidina.
Zbog toga se iznenadna smrt Grgura V. slijedeće godine smatra djelom osvete.
Opština Borlești, Neamț
Borlești je opština u Rumuniji u okrugu NJamc.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 317 m.
Beltinci (općina)
Beltinci (mađarski Belatinc, njemački Fellsdorf, prekomurski Böltinci) ime je male općine u sjeveroistočnom dijelu Slovenije - 50 km sjeverno od Maribora i vrlo blizu granice s Mađarskom na istoku i Hrvatskom na jugu. Ima 8.200 stanovnika.
U Beltincima su se rodili pisci Jožef Pustai, Ivan Baša i Jožef Baša Miroslav.
Kenzo Ohashi
(21. april 1934.) je bivši japanski nogometaš.
La Habra, California
La Habra je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 60.239 stanovnika.
Šumski rasadnik
Šumski rasadnik služi za proizvodnju sadnica za pošumljavanje goleti, osnivanje plantaža, melioracije degradiranih šuma i šikara, erodiranih terena, jalovišta i dr.
Šumski rasadnici u Hrvatskoj
Hrvatsku rasadničku proizvodnju karakterizira veliki broj malih, slabo opremljenih i neravnomjerno raspoređenih rasadnika. Danas postoje 43 rasadnika s ukupnom površinom od 443 ha. U 26 rasadnika proizvode se četinjača i listače, u 9 rasadnika samo listače, a u 8 samo četinjače. Više od polovice rasadnika ima bruto-površinu manju od 10 ha, 6 rasadnika ima površinu od 15 do 20 ha, a 7 rasadnika ima preko 20 ha.
Najveći su rasadnici za proizvodnju listača (topole i vrbe) "Višnjevac" i "Topolje" u Upravi šuma Osijek te "Zalužje" u Upravi šuma Vinkovci, a najveći rasadnici listača i četinjača su "Hajderovac" u Upravi šuma Požega, "Zelendvor" u Upravi šuma Koprivnica, "Oštarije" u Upravi šuma Ogulin i još neki manji rasadnici.
Rasadnik Šumarskog fakulteta u Zagrebu osnovan je 1922. na površini od 1 ha. Ta površina s vremenom se mijenjala tako da fakultet danas raspolaže s rasadnikom "Maksimir - Ravnice" površine od 2,5 ha i rasadnik "Dotrščina" površine od 1 ha. Osnovna je namjena tih rasadnika edukacija studenata šumarstva.
Objekti u šumskim rasadnicima
U stalnim rasadnicima, kao i rasadnicima za proizvodnju parkovnih sadnica, osniva se kompletno ekonomsko dvorište sa svim neophodnim objektima:
El Faro Beach, Mexicali
El Faro Beach je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Valkovce
Valkovce je naseljeno mjesto u okrugu Svidnjik, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 212 stanovnika.
Agua Verde, Sinaloa
Agua Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa.
Steinbergkirche
left|130px
Foulques III od Anjoua
Fulk III (Foulques III; 972 – 21. jun 1040), poslije smrti zvan Nerra (le Noir, "Crni"), bio je grof od Anjoua od 21. jula 987 od smrti. Bio je sin Geoffreya Sivog plašta i Adelaide od Vermandoisa.
Steinbergkirche
Štajnberkirhe je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Šlezvig-Flensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.349 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1059165.
Foulques III od Anjoua
Fulk se tradicionalno smatra jednim od arhitekata buduće anžuvinske moći. Kronike su ga opisale kao izuzetno nasilnog i svadljivog vladara, koji je istovremeno bio izuzetno pobožan te svoja nasilna djela nastojao iskupiti čestim hodočašćima i osnivanjima samostana. Svoju prvu suprugu je navodno 999. dao živu spaliti nakon što je uhvatio kako ga vara sa jednim seljakom.
Sarabeachi, Guachochi
Sarabeachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Foulques III od Anjoua
Sa drugom suprugom je imao dvoje djece - sina Geofreya Martela koji ga je naslijedio, te kćer Ermengarde od koje potiče Dinastija Plantagenet.
Rovinacci, Bologna
Rovinacci je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 478 m.
Sarabeachi, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2145 m.
Stillman Valley, Illinois
Stilman Vali je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.120, što je 72 (6,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Mirador, Tecomán
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Steinbergkirche
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šlezvig-Flensburg Štajnberkirhe se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Šlezvig-Flensburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 43 metra. Površina opštine iznosi 13,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.349 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 104 stanovnika/km².
San José de la Punta, Actopan
San José de la Punta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Actopan.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 331 m.
Besart Abdurahimi
(31. juli 1990.) je makedonski nogometaš.
Buneville (Pa de Kale)
Benvil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Aras.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 138 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,84 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 154 metara (maksimalnoj 157 m, a minimalnoj 125 m).
Locri
Locri je italijanski grad i općina (comune) u metropolitanskom području Reggio Calabrije u Kalabriji. Ime je dobila od drevnog grčkog grada Lokride (Lokris).
Historija
Locri je u prošlosti bio poznat kao Epizefirski Lokris (od grčkog Επιζεφύριοι Λοκροί, epi-Zephyros, "pod zapadnim vjetrom"). Osnovan je oko 680. pne. kraj današnjeg rta Capo Zefirio od strane kolonista iz Lokride. Postao je jedan od najznamenitijih gradova Velike Grčke. Bio je u savezništvu sa Spartom, Sirakuzom, a na kraju i s Rimom koga je podržavao u borbi protiv Pira početkom 3. vijeka pne.
Grad je počeo gubiti važnost i stanovništvo u 5. vijeku, a 915. razorili su ga Saraceni. Preživjeli žitelji su na padinama Aspromontea, 10 km od obale, osnovali grad po imenu Gerace. Suvremeno naselje je godine 1850. nastalo širenjem Geracea, kada je sagrađena željeznička stanica. Tada je prozvan Gerace Marina, ali je 1934. preimenovan u Locri. Posljednjih je godina poznat kao uporište 'Ndranghete.
Cuasso al Lago I, Varese
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 314 m.
Case Crocetta, Savona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 168 m.
El Aguaje, Yautepec
El Aguaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Yautepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1087 m.
Texanna, Oklahoma
Teksana je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.261, što je 178 (8,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Citropten
Citropten je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 206,195 Da.
Caumont, Ariège
Komon je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Središnji Pirineji, u departmanu Arjež.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 287, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km².
Yoshinori Shigematsu
(2. april 1930.) je bivši japanski nogometaš.
Jožef Pustaj
Jožef Pustaj, originalno ime Jožef Pozderec (mađ.: Pusztai József) (Beltinci, 26. siječnja, 1864. – Beltinci, 13. veljače, 1934.) slovenski je pisac, pjesnik, učitelj, kantor i novinar u Mađarskoj.
Rođen je u Prekmurju. Njegov otac je bio Janoš Pozderec, a majka Franciška Nemec. Školu je pohađao u Beltincima, zatim učio u Međimurju u Čakovcu i u Pečuhu. 1883. godine dobio učiteljsku diplomu. Šest godina je radio u mjestu Szőceu. 1889. radio u Martjancima, kod Murske Sobote. Dobro je govorio hrvatski i njemački jezik. Neki vjeruju da je mađarski jezik znao bolje nego prekomurski ili hrvatski.
Selve Marcone, Biella
Selve Marcone je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 759 m.
Costa Verde
250px|desno|mini|Klimatska područja. Costa Verde se nalazi na sjeveru. Costa Verde (Zelena obala ili, Zelena Španjolska ili Zelena Španija) je dio obale na atlantiku na sjeverozapadu Španjolske. Zbog blage okeanske klime i dosta padalina, čitavo je područje pod relativno bujnom i zelenom vegetacijom, pa se ova regija često naziva i Costa Verde (Zelena obala).
Galerija
<Gallery> Datoteka:Turieno.jpg|Picos de Europa. Datoteka:TraditionalHorreo.jpg|Hórreo u Asturijasu. Datoteka:Gaztelugatxe_Connected.jpg|Baskijska obala. Datoteka:Playa de Berria.JPG|Obala Kantabrije. Datoteka:Galiciacoast.jpg|Obala Galicije. Datoteka:PlayaDeBallota.jpg|Obala Asturijasa. </Gallery>
Los Hoyos, San Miguel de Allende
Los Hoyos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Loma Bonita, Texistepec
Loma Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Texistepec.
Los Hoyos, San Miguel de Allende
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2029 m.
Loma Bonita, Texistepec
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 475 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
La Habra Heights, California
La Habra Heights je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.325 stanovnika.
El Burrión, Sinaloa
El Burrión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4169 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Eduardo Aranda
(28. januar 1985.) je paragvajski nogometaš.
Ulmeni, Ulmeni, Maramureș
Ulmeni je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Ulmeni.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7047 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 168 m.
Gyoji Matsumoto
(13. august 1934.) je bivši japanski nogometaš.
Opština Botești, Neamț
Botești je opština u Rumuniji u okrugu NJamc.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 232 m.
Vápeník
Vápeník je naseljeno mjesto u okrugu Svidnjik, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 40 stanovnika.
Ficaiole, Siena
Ficaiole je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 306 m.
Вољавче
Вољавче је насељено место града Јагодине у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 1910 становника.
Демографија
У насељу Вољавче живи 1425 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 36,6 година (35,7 код мушкараца и 37,4 код жена). У насељу има 552 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,28.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Ligonchio, Reggio Emilia
Ligonchio je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 257 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 976 m.
Sbrozzola, Ancona
Sbrozzola je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
La Fortuna, Empacadora, Tecomán
La Fortuna, Empacadora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Ivan Štraus
Ivan Štraus (Kremna, 24. 7. 1928. – Sarajevo, 24. 8. 2018), bio je jugoslavenski i bosanskohercegovački arhitekt slovenačkog porijekla.
Biografija
Rođen je 1928. godine u Kremni (današnja Srbija). Od četvrte godine živio je u Banjoj Luci. Studije arhitekture započeo je u Zagrebu 1947. godine, a diplomirao je 1958. godine u Sarajevu pod mentorstvom prof. Muhameda Kadića. Tokom tog perioda je prebolovao tuberkulozu i zarađivao radeći razne poslove, uključujući i sastavljanje križaljki u listu Oslobođenje.
Djelatnost projektanta započeo je kao student arhitekture, 1952. godine, na svom prvom i uspješnom učešću na arhitektonskom konkursu – plave škole u Ostrošcu kod Jablanice, kada su potopljene prvobitne kuće i drugi objekti u vještačkom akumulacijskom Jablaničkom jezeru.
Od tada je osvojio tridesetak vodećih nagrada na javnim jugoslavenskim konkursima, a na dva internacionalna konkursa prve nagrade. Umro je u Sarajevu 2018. godine.
Sakralna arhitektura
Njegova najbolja sakralna ostvarenja su ona za Bosnu Srebrnu, provinciju bosanskih franjevaca. Glavno obilježje ove faze Štrausovog stvaralaštva je upotreba jakih geometrijskih oblika u cilju stvaranje jedinstvenog molitvenog prostora.
Schuby
Šubi je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Šlezvig-Flensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.576 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1059077.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šlezvig-Flensburg Šubi se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Šlezvig-Flensburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 28 metara. Površina opštine iznosi 23,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.576 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 108 stanovnika/km².
Billy Celeski
(14. juli 1985.) je australski nogometaš.
Ivan Baša
thumb|right|250px|Ivan Baša. Ivan Baša (mađarski Bassa Iván) (11. travnja, 1875. – 13. veljače, 1931.) slovenski (prekomurski) je pisac i rimokatolički svećenik, političar.
Rođen je u Beltincima. Njegov otac Jožef Baša je bio seljak. Majka mu je bila Ana Vučko. Brat mu je bio Jožef Baša Miroslav pjesnik i novinar.
Zaređen je za svećenika 16. srpnja, 1898.. Bio je kapelan u Svetom Martinu u Gradišću, Svetom Jurju kod Rogašovca (1898.-1902.) i u Rohunacu (1902.-1905.). Bio je u vezi s gradišćanskimi Hrvati. Tri godine je bio svećenik Újhegya, 1908. godine u Bogojini do njegove smrti. 1924. godine zamolio je Jožeta Plečnika izgraditi novu bogojinsku crkvu.
Po prvom svjetskom ratu Baša, Jožef Klekl, Jožef Sakovič i Jožef Čarič su zahtijevali autonomiju Slovenske krajine (Prekmurje) od Mađarske i Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca.
Humanistički naturalizam
thumb|left|alt=
Humanistički naturalizam ogranak je filozofskog naturalizma po kojem ljudska bića mogu najbolje kontrolirati i razumjeti svijet uporabom znanstvene metode. U njemu se ne traga za konceptima duhovnosti, intuicije i metafizike jer su oni nefalsifikabilni i stoga ne mogu nikad napredovati više od osobnog mišljenja. Između prirode i onoga što leži "izvan" prirode ili "nad" njome nije povučena granica; sve se smatra rezultatom objašnjivih procesa unutar prirode, a ništa ne leži izvan nje.
Vjeruje se da su sva živa bića zamršeni produžeci prirode i stoga zaslužuju određen stupanj uzajamna poštovanja od ljudskih bića. Naturalisti prihvaćaju potrebu za adaptacijom na trenutačnu mijenu, no možda jest, i to da se život mora hraniti nad životom radi opstanka. No oni jednako tako priznaju potrebu za pravednom razmjenom resursa među svim vrstama.
Industrija i tehnologija ponekad se smatraju neprijateljima naturalizma, no to ne mora biti uvijek slučaj. Za one koji vjeruju u to, misao je da većina ljudske povijesti, društvâ bila su većinom poljoprivrednička i lovačko-sakupljačka i živjela su u relativnoj harmoniji i ravnoteži s prirodom. No s osvitom industrijske revolucije naturalisti smatraju da je ova ravnoteža sve više u opasnosti.
Evergnicourt
Evernjikur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 549 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 60 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 55 metara (maksimalnoj 125 m, a minimalnoj 56 m).
La Honda, California
La Honda je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 928 stanovnika.
Otopina
thumb|Otapanje kuhinjske soli u vodi
Uobičajeni primjeri su kuhinjska sol ili šećer koji su krutine otopljeni u vodi koja je tekućina. U tekućinama se također mogu otapati i plinovi, npr. ugljikov dioksid i kisik u vodi, dok se između sebe plinovi otapaju bez ograničenja. Primjeri krutih otopina su mnoge slitine i minerali. Sposobnost otapanja tvari u nekom otapalu naziva se topljivost.
Pojam otopina se u nekim područjima kemije upotrebljava samo za tekuće otopine, dok se za plinske i krute otopine koristi naziv smjesa, međutim kako taj naziv nije dovoljno precizan treba ga izbjegavati.
Otapalo i otopljena tvar
Osnovno je svojstvo svih otopina homogen nastav, što znači da npr. otopina etanola u vodi u svakom svom djeliću ima jednak sastav, odnosno da je svuda u otopini omjer broja molekula etanola i vode stalan. U otopinama valja razlikovati otapalo i otopljenu tvar. Ako su otapalo i otopljena tvar tekućine, otapalom se najčešće naziva onaj sastojak kojeg u otopini ima više. Inače, pod otapalom se razumije tekućina, a pod otopljenom tvari kruta ili plinovita tvar koja se u toj tekućini otapa. Od svih tekućina voda je najčešće i najzanimljivije otapalo. Otopine u kojima je otapalo voda zovu se vodene otopine. Otopine koje sadrže relativno velike količine otopljene tvari zovu se koncentrirane, a one koje sadrže malo otopljene tvari razrijeđene otopine. Iskustvo nas uči da se neke tekućine međusobno miješaju u svakom omjeru, a da se neke uopće ne miješaju. Na primjer, etanol ili obični alkohol, glicerol, "antifriz", tekući detergenti, octena kiselina i mnoge druge tekućine miješaju se s vodom u svakom omjeru. Benzin, loživo ulje, motorno ulje, maslinovo i suncokretovo ulje ne miješaju se s vodom.
Pojamotopinase u nekim područjima kemije upotrebljava samo za tekuće otopine, dok se za plinske i krute otopine koristi nazivsmjesa, međutim kako taj naziv nije dovoljno precizan treba ga izbjegavati.
Località Cimillia, Trapani
Località Cimillia je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Otopina
Vrste otopina
Po količini otopljene tvari otopine mogu biti:
Zasićena otopina je ona u kojoj se pri određenoj temperaturi i pritisku otopljena tvar nalazi u ravnoteži sa svojom čistom fazom. Ako otopina sadrži više otopljene tvari nego što pri danim uvjetima odgovara zasićenoj otopini, otopina je prezasićena, ako sadrži manje, onda je to nezasićena otopina. Sukladno tome definira se topivost kao količina tvari koju je pod određenim uvjetima moguće otopiti u određenom otapalu.
Po veličini otopljenih čestica otopine se često dijele na:
Do rastvaranja tvari u otapalu dolazi zbog toga što čestice supstance (atomi, molekule ili ioni) imaju nižu slobodnu energiju u otopini nego u čistom stanju. A do sniženja slobodne energije dolazi zbog okružuivanja čestica rastvorka česticama rastvarača. Taj se proces zove solvatacija. Ako je otapalo voda onda se proces naziva hidratacija.
Rastvorak može biti čvrsta, tečna ili plinovita tvar. Rastvarač je obično tečan, ali ne obavezno, naime, postoje i čvrsti rastvori.
Tečni rastvori kod kojih je otapalo pod normalnim uvjetima čvrst nazivaju se rastopi.
Tierra Caliente, Totontepec Villa de Morelos
Tierra Caliente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Totontepec Villa de Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1025 m.
Otopina
Vrste otopina
o Ebulioskopija veza između koncentracije rastvorka i točke ključanja rastvora
Arroyo de los Mangos, Técpan de Galeana
Arroyo de los Mangos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Opština Santiago Yaveo, Oaxaca
Santiago Yaveo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 3237 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
El Diamante, Actopan
El Diamante je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Actopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Armazi
Armazi (არმაზი) je arheološki lokalitet u Gruziji, 2 km sjeverozapadno od Mtskhete i 22 km sjeverno od Tbilisija. Predstavljao je dio historijske Velike Mtskhete, odnosno mjesto gdje je postojao istoimeni grad i prijestolnica rano gruzijskog kraljevstva poznatog kao Kartli ili Iberija. Vrhunac razvoja je imao u prvim vijekovima nove ere, a uništen je prilikom arapske najezde 730-ih.
Boško Janković
Boško "Bole" Janković (Бошко Јанковић; Beograd, 1. 3. 1984) je bivši srpski nogometaš i reprezentativac koji je igrao na poziciji napadača ili na krilu. Karijeru je započeo u Crvenoj zvezdi i kasnije još igrao u Mallorci, Palermu, Genoi i Veroni. Za reprezentaciju je igrao od 2006. do 2012. godine.
Veržej (općina)
Općina Veržej (slo.:Občina Veržej) je općina u sjeveroistočnoj Sloveniji u pokrajini Štajerska i statističkoj regiji Pomurje. Središte općine je naselje Veržej sa 956 stanovnika.
Zemljopis
Općina Veržej nalazi se u sjeveroistočnom dijelu Slovenije.
Područje općine se nalazi u dolini rijeke Mure, podno Slovenskih gorica.
U općini vlada umjereno kontinentalna klima. Najznačajniji vodotok u općini je rijeka Mura, koja je sjeverna granica. Ostali vodotoci su mali i njene su pritoke.
Naselja u općini
Banovci, Bunčani, Veržej
Familia Becerril, Mexicali
Familia Becerril je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Opština Bozieni, Neamț
Bozieni je opština u Rumuniji u okrugu NJamc.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 244 m.
Bureau Junction, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 322, što je 46 (-12,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Nibley, Utah
je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.438, što je 3.393 (165,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pila (grad)
Pila (njemački: Schneidemühl) je grad od 74,775 stanovnika na sjeverozapadu Poljske u Velikopoljskom vojvodstvu.
Geografske karakteristike
Pila leži duž rijeke Gwde, udaljena 97 km sjeverno od centra Poznańa, i svega desetak sjeverno od ušća Gwde u Noteć.
Historija
Piła je izrasla iz starog ribarskog sela, gradska prava dobila je u 14. vijeku, što je 1513. potvrdio kralj Sigismund I Stari.
Katastrofe i ratovi nisu poštedjeli grad, koji je 1626. potpuno spaljen u velikom požaru. Obnovljen nije odolio švedskoj vojsci i razaranjima za Velikog sjevernog rata, a ni za Sedmogodišnjeg rata.
Nakon Prve podjele Poljske Pila je pripala Kraljevini Pruskoj.
Najpoznatiji stanovnik Pile predstavnik prosvjetiteljstva, svećenik, geolog, književnik, državnik i filozof Stanisław Staszic rodio se 1755. u gradu.
Nakon Prvog svjetskog rata Piła je ostala unutar granica Njemačkog Carstva odnosno Weimarske Republike. Za Drugog svjetskog rata grad je postao važan centar njemačke industrije naoružanja i mjesto evakuacije stanovništva iz drugih industrijskih zona Trećeg Reicha koje su Saveznici bombardirali.
Početkom 1945. Piła je proglašena gradom - utvrdom, djelom pomeranskog obrambenog bedema prema Crvenoj armiji. Kao rezultat teških borbi između jedinica Wehrmachta i Crvene armije - Piła je uništena, nakon rata je obnovljena gotovo od nule.
Pobratimski gradovi
Pila ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;
Burbure
Birbir je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Béthune.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2840 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 513 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,53 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 51 metar (maksimalnoj 98 m, a minimalnoj 33 m).
Banovci (Veržej)
Banovci je naselje u slovenskoj Općini Veržeju. Banovci se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 192 stanovnika.
1414
Godina 1414 (MCDXIV) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak (1. 1. po julijanskom kalendaru).
Mina la 300, Molango de Escamilla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1084 m.
Masanori Tokita
(24. jun 1925. - 5. mart 2004.) je bivši japanski nogometaš.
El Basurero, Yautepec
El Basurero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Yautepec.
Banovci (razvrstavanje)
Hrvatska
Slovenija
Srbija
Cuasso al Lago II, Varese
Cuasso al Lago II je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 388 m.
Quenten Martinus
(7. mart 1991.) je Kurasao nogometaš.
Don Chepe, San Miguel de Allende
Don Chepe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2027 m.
Brazze di Sopra-Ca' Nova S.Michele, Verona
Brazze di Sopra-Ca' Nova S.Michele je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Rubizzano, Bologna
Rubizzano je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Serra, Biella
Serra je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 564 m.