cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bernard Montgomery
Karakter i kontroverze
U dopisu koji je uputio Ajzenhaueru, Montgomeri je predložio sebe za komandanta kopnenih snaga i otvoreno je kritikovao dosadašnje vođenje rata. U trenutku kada je američko samopouzdanje bilo uzdrmano a živci napeti, ovakav potez je bio krajnje nepromišljen. Ajzenhauer, kojeg je vazdušni maršal Teder (još jedan od visokih oficira koji nije bio u dobrim odnosima sa Montomerijem) u potpunosti podržao, bio je na granici da razreši Montgomerija dužnosti ali su mu Badel Smit i Montgomerijev načelnik štaba general-major Fredi de Gingand ukazali na to da bio ovakav potez imao loše političke posledice i da bi ga bilo teško opravdati. De Gingand je uspeo da objasni Montgomeriju težinu njegovih izjava (o čijim mogućim posledicama navodno nije bio uopšte svestan) zbog čega je Montgomeri napisao izvinjenje upućeno Ajzenhaueru. Nakon ovog Montgomerijevog postupka situacija se smirila. Ajzenhauer će kasnije napisati u svojim memoarima: "Ne verujem da je Montomeri ikada uspeo da shvati koliko su neki američki komandanti bili uvređeni njegovim izjavama. Oni su verovali da ih je Montgomeri potcenio — i nije im trebalo mnogo da uzvrate istim podcenjivanjem i prezirom".
S druge strane, na istoj konferenciji za štampu Montomeri je iskazao neverovatno poštovanje prema običnim vojnicima, a naročito prema američkim vojnicima za koje je rekao:
"Prvi put sam ih sreo na Siciliji i odmah sam stekao veoma visoko mišljenje o njima. Ponovo sam ih video u Italiji. Veoma su hrabri borci, sigurni pod vatrom i sa neverovatnom upornošću učestvuju u bici, što su sve osobine koje krase prvoklasnog vojnika. Osećam veliku naklnonost i divljenje prema američkim vojnicima. Pozdravljam hrabre ljude Amerike. Nikada ne bih mogao da poželim da se zajedno borim sa boljim vojnicima. Pokušao sam da razmišljam kao američki vojnik kako ne bih preduzeo ni jedan pogrešan potez ili ih uvredio na bilo koji drugi način. Rundštet je u stvari poražen zahvaljujući odličnim borbenim kvalitetom američkih vojnika i timskim radom sa ostalim saveznicima."
O Ajzenhaueru je rekao:
Montgomeri je kasnije napisao: "Danas mislim da nikada nije trebalo da održim tu konferenciju za štampu. Neprijateljska osećanja prema meni su bila toliko snažna među američkim visokim oficirima, da bi bilo šta što bih rekao bilo pogrešno protumačeno. Trebalo je da ćutim."
Bruk je možda bio najbliži istini kada je za rekao o Montomeriju: "On je verovatno bio najbolji taktičar među generalima još od Velingtona. Ali neke njegove strateške odluke, a naročito odnos sa Amerikancima su bili skoro katastrofalni."
Konarak
Konarak (perz. کنارک) je grad i luka u pokrajini Sistan i Balučistan na jugoistoku Irana. Geografski je smješten na zapadnoj obali Čabaharskog zaljeva koji je dijelom većeg Omanskog zaljeva. Od pokrajinskog sjedišta Zahedana udaljen je 460 km prema jugu, a od Čabahara 25 km prema zapadu. Okolicom grada prevladava vruća pustinjska obalna klima (<tt>BWh</tt>) s vrućim ljetima i blagim zimama. Ekonomija grada temelji se pretežito na ribarstvu. S obzirom da uz grad prevladavaju pličine, elipsasta ribarska luka dimenzija 450 x 600 m smještena je 3000 m od obale i s centrom je povezana nasutim cestovnim mostom. Međugradske državne prometnice koje prolaze kroz Konarak uključuju obalnu cestu 98 koja ga povezuje s Čabaharom i Pasabandarom na istoku odnosno Džaskom na zapadu, cestu 93 koja ga spaja s Nikšaherom i Iranšaherom na sjeveru, te lokalnu cestu koja vodi do obližnjeg Puzima na zapadu. Sjeverno od grada nalazi se Aerodrom Konarak koji se koristi za domaće i regionalne letove, te kao vojna taktička avijacijska baza. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Konaraku je živjelo 28.685 ljudi, od čega su većina etnički Baluči (npr. pleme Hut).
Otrokovice
Otrokovice njemački: Otrokowitz je grad od 17,879 stanovnika na jugoistoku Češke u Zlínskom kraju.
Geografske karakteristike
Otrokovice leži udaljeno desetak km jugozapadno od centra Zlina, na ušću rijeke Dřevnice u Moravu.
Historija
thumb|left|240px| [[Tvornica automobilskih guma Barum]]
Otrokovice je prvi put dokumentirano 1141., sve do 14. vijeka bila je crkveni feud, a nakon tog je selo izmjenilo brojne vlasnike sve do ukidanja feudalizma 1822. Željeznica je stigla do mjesta 1841. ali je željeznički kolodvor izgrađen 1882., jer je 1843. još bio selo od 804 stanovnika.
Pobratimski gradovi
Otrokovice ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;
Magnus II od Švedske
Magnus II rođen kao Magnus Henriksson (?, oko 1130. - Örebro, 1161.), bio je kratkotrajni švedski kralj od 1160. do 1161.
Biografija
O Magnusu Henrikssonu se ne zna puno toga. Zna se da je bio sin danskog plemića Henrika Skadelåra i njegove žene Ingrid Ragnvaldsdotter koja je bila unuka švedskog kralja Inge Starijeg.
Smatra se da je on pogubio Sverkera Starijeg i Erika Svetog u Uppsali 1160.
Erikov sin Knut I Eriksson preuzeo je borbu protiv Magnusa, ali ga je on zbacio s trona, i postao monarh. Nije dugo vladao, manje od godine dana, jer ga je već 1161. porazio i ubio Karl VII Sverkersson u Bitci kod Örebra.
Ostao je upamćen kao kralj ubojica i uzurpator švedske krune.
Gabriele, Cosenza
Gabriele je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Brian Horrocks
General-lajtnant Sir Brian Gwynne Horrocks, (7. septembar 1895 – 4. januar 1985) bio je oficir Britanske vojske najpoznatiji po zapovijedanju XXX korpusom tokom operacije Market Garden i drugim značajnim bitkama na kraju Drugog svjetskog rata.
Horrocks je nakon rata služio kao tehnički savjetnik pri snimanju historijskog filma A Bridge Too Far, gdje je njegov lik tumačio Edward Fox.
Opština Lunca Bradului, Mureș
Lunca Bradului je opština u Rumuniji u okrugu Mureš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 605 m.
Tlanipatlán, Teloloapan
Tlanipatlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Teloloapan.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 403 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1492 m.
Mišić zatezač bubne opne
right|thumb|200px|Mišić zatezač bubne opne Mišić zatezač bubne opne je mali parni mišić glave, koji se nalazi u srednjem uhu. Pripaja se na istoimenom koštanom polukanalu i hrskavici tzv. slušne trube, a odatle se prostire unazad i u vidu tanke tetive se pričvršćuje na vratu slušne koščice čekić.
Literatura
Dr Slavoljub V. Jovanović, dr Nadežda A. Jeličić: "Anatomija čoveka – glava i vrat" ("Savremena administracija" Beograd 2000.) ISBN 86-387-0604-9
Kad jagode zru
Ko zorijo jagode je jugoslavenski omladinski film snimljen na slovenskom jeziku u režiji Rajka Ranfla 1978. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Branke Jurce, a za koju je scenario napisao njen suprug Ivan Potrč. Protagonsitica, čiji lik tumači Irena Kranjc, je učenica osmog razreda ljubljanske osnovne škole, a radnja prikazuje kako se suočava sa izazovima odrastanja, posebno onima vezanim uz ljubav i seksualnost.
Calle Naranjo Número Doce, Cuauhtémoc
Calle Naranjo Número Doce je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Cuauhtémoc.
Leordina, Leordina
Leordina je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Leordina.
Calle Naranjo Número Doce, Cuauhtémoc
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1324 m.
Leordina, Leordina
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2537 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 402 m.
Hohenhorn
Hoenhorn je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 131 opštinskog središta okruga Hercogtum Lauenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 476 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1053053, NUTS (DEF06) i LOCODE (DE HHS) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hercogtum Lauenburg Hoenhorn se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 68 metara. Površina opštine iznosi 6,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 476 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 69 stanovnika/km².
Irena Kranjc
Irena Kranjc (4. juni 1961 -) je bivša slovenska glumica koja je postala poznata kao tinejdžerka tumačeći lik Jagode Koprive u filmu Kad jagode zru.
Ricca, Biella
Ricca je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Cuahuapílol, Huazalingo
Cuahuapílol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huazalingo.
San Agustín Dos, San Miguel de Allende
San Agustín Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Cuahuapílol, Huazalingo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 783 m.
San Agustín Dos, San Miguel de Allende
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2044 m.
Ricca, Biella
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 516 m.
Santa Maria Maddalena, Sondrio
Santa Maria Maddalena je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1253 m.
Manan (razvrstavanje)
Manan je vrsta polisaharida. Također može označavati:
Xadani, San Jerónimo Tlacochahuaya
Xadani je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Jerónimo Tlacochahuaya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1597 m.
San Donato, Ancona
San Donato je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 484 m.
Mišić uzengije
right|thumb|200px|Mišić uzengije Mišić uzengije je parni mišić glave i najmanji poprečno-prugasti mišić u organizmu čoveka. Nalazi se u srednjem uhu, u šupljini piramidalnog isupčenja mastoidnog zida bubne duplje. Od njega polazi tanka tetiva, koja se pruža unapred i pripaja na slušnoj koščici uzengiji.
Paraliza mišića omogućava šire pokrete uzengije, što izaziva povećanu osetljivost slušnih koščica na zvučne oscilacije. Zbog toga se zvuk normalne jačine doživljava kao veoma glasan.
Literatura
Dr Slavoljub V. Jovanović, dr Nadežda A. Jeličić: "Anatomija čoveka – glava i vrat" ("Savremena administracija" Beograd 2000.) ISBN 86-387-0604-9
Manan
Manan je biljni polisaharid koji je polimer šećera manoze. On je generalno prisutan u kvascu, bakterijama i biljkama. Biljni manani imaju β(1-4) veze. On je forma polisaharida za skladištenje. Plod palme Phytelephas aequatorialis se sastoji od manananana.
El Ojo Frío, El Naranjo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 505 m.
Teon iz Smirne
Teon iz Smirne (Theon), oko 70. – oko 135. n.e., grčki filozof i matematičar, čija su dela bila pod jakim uticajem pitagorejske škole.
Osoba
O ranom životu Teona iz Smirne malo se zna. Ptolomej citira jedno njegovo delo u nekoliko navrata između 127. i 132. godine, ali malo je drugih datuma koji su sigurnije poznati. Vreme njegove smrti se može datirati tek u određenu deceniju, na osnovu stila biste urađene o njegovoj smrti - tako se obično daje 135. godina, kao srednja vrednost između mogućih godina 130. i 140.
Delo
Teon je napisao nekoliko komentara na dela matematičara i filozofa svog vremena. Autor je tri rada o Platonovoj filozofiji, od kojih su dva izgubljena.
Sačuvano je O matematici korisnoj za razumevanje Platona. Teonov cilj nije bio neko novo istraživanje, već da čitaocu dâ neophodne informacije za razumevanje Platonovih zapisa. Ipak, "Rečnik naučne biografije" ga kritikuje jer nije uspeo da bude koristan Platonovim proučavaocima, nego je samo uopšteni priručnik studentima matematike. Ovo delo takođe kritikuju zbog nedostatka originalnosti, kao referentno delo o idejama koje su već bile poznate. Ipak, "O matematici..." je vredno kao zbirka ustanovljenog znanja u kojoj su prilježno citirani raniji izvori.
Drugi deo, o muzici i harmoniji, podeljen je u tri odeljka: muzika brojeva (hē en arithmois mousikē), instrumentalna muzika (hē en organois mousikē) i muzika sfera (hē en kosmō harmonia kai hē en toutō harmonia; inače poznata i kao Musica universalis i harmonija sfera). "Muzika brojeva" tretira temperament i harmoniju upotrebom srazmera (omjera), proporcija i srednjih vrednosti. Odeljak o instrumentalnoj muzici se bavi ne melodijom, već intervalima i konsonancama u maniru Pitagorinog dela. Teon razmatra intervale po njihovom stepenu konsonance, tj. po tome koliko su jednostavni njihovi odnosi (npr. oktava je na prvom mestu s jednostavnim odnosom 2:1). Takođe ih razmatra po njihovoj međusobnoj udaljenosti.
Treći odeljak, o muzici kosmosa, smatrao je za najznačajnini pa ga je postavio tako da dolazi posle neophodnog uvoda datog u ranijim delovima. Teon citira pesmu Aleksandra Efeskog koja svakoj planeti pripisuje visinu tona u hromatskoj skali; ta ideja će ostati popularna sledećih hiljadu godina.
Drugo poglavlje je o astronomiji. Teon ovde afirmiše sferični oblik i ogromnu veličinu Zemlje; takođe opisuje okultaciju, tranzite, konjunkcije i pomračenja. Međutim, zbog kvaliteta dela Otto Neugebauer ga kritikuje da nije sasvim razumeo materijal koji je pokušavao da predstavi.
Misli se da je Ptolomej bio Teonov đak, zna se da je on koristio nekoliko Teonovih astronomskih osmatranja u svom radu.
Jedan udarni krater na Mesecu je nazvan Theon Senior po Teonu iz Smirne.
Reference
(na engleskom:)
Maggiore (jezero)
Jezero Maggiore (talijanski: Lago Maggiore, latinski: Lacus Verbanus doslovno prevedeno Veliko jezero ) je glacijalno jezero koje se prostire po talijanskim regijama Lombardija i Pijemont i švicarskom kantonu Ticino.
Jezero Maggiore je najzapadnije od tri velika alpska jezera pored Milana, koje se prostire u dužini od 70 km od Locarna u Švicarskoj do Arona u Italiji.
Geografske karakteristike
left|thumb|220px|Karta jezera Maggiore Jezero Maggiore prostire se od švicarskih Alpa do lombardske nizine u Italiji. Ono ima površinu od 212 km² i drugo je jezero po veličini u Italiji nakon jezera Garda i najveće jezero u švicarskom kantonu Ticino, sa dubinom od 372 metara predstavlja jedno od najdubljih jezera Evrope.
Jezero Maggiore prima vode od slijedećih rijeka: (od sjevera prema jugu) Ticino, Maggia, Toce (zapad) i Trese sa Jezera Lugano na istoku. Jezero ima brojne otoke od kojih je najpoznatija grupa Isole Borromee uz zapadnu obalu jezera, koji geološki predstavljaju nastavak Rta Pallanza.
Jezerske vode bogate su ribom; pastrve, štuke, smuđevi i aloze. Poznati gradovi uz obale jezera su; Stresa, Verbania, Arona i Cannobio (na zapadnoj obali), Luino i Laveno-Mombello (na istočnoj obali) i Locarno u Švicarskoj na krajnjem sjeveru. Između njih odvija se intenzivni brodski prijevoz ljudi i vozila. Jugozapadno od grada Verbanija uzdiže se Planina Mottarone (1491 m) koja se prostire između Jezero Maggiore i Jezero Orta.
Klimatske karakteristike
Klima je blaga ljeti i zimi, tako da uz obale jezera rastu mediteranske biljke i palme, Jezero Maggiore je svjetski poznato po svojim bujnim parkovima i vrtovima na kojima rastu rijetko egzotično bilje. Poznati vrtovi su po otocima Isola Madre, Isola Bella i Isole di Brissago, park kod Ville Taranto u Verbaniji, te botanički vrt Alpinia iznad Stresa.
Otoci na jezeru
thumb|right|280px| Otok na jezeru - Isola Bella
Historija
Stanovnici koji su živjeli uz obale Jezera Maggiore mijenjali su su se tokom vijekova, od Kelta, pa zatim Galla, nakon njih Barbara da bi nakon njih krajem zavladali Rimljani. Tokom srednjeg vijeka krajem su vladale milanske feudalne dinastije; Visconti, Sforze i Borromeo. Borromeji su i dan danas najveći posjednici zemlje oko jezera, koju su stekli još od 15. vijeka, oni još uvijek posjeduju otoke i pravo na izlov ribe po jezeru.
Trgovina je bila glavna djelatnost stanovništva uz obale jezera, koja se dugo vremena obavljala samo po jezeru, a od početka 19. vijeka kad je izgrađen Simplonski prolaz i prva javna cesta proširila se na širu okolinu. Početkom 20. vijeka kad je izgrađena željeznička pruga i Simplonski tunel uz trgovinu je procvjetao i turizam, izgrađeni su brojni hoteli, te aktivnosti traju do danas.
Porijeklo imena
Lago Maggiore jednostavno znači Veliko jezero, ime je dobilo zato jer je znatno veće od susjedniih jezera Orta i Varese.
Naselja uz Jezero Maggiore
thumb|right|300px| Panorama jezera
Minami Takahashi
Minami Takahaši (Minami Takahashi, rodjena 8.aprila 1991 u Tokiu) je clanica japanske grupe AKB48 i clanica jedinice no3b. Kapiten je Teama A, kao i AKB48. Ona je opisana kao "najstarija kcerka " u celoj grupi.Ona je takodje clan no3b grupe zajedno sa jos dva clana iz grupe AKB48 Haruna Kođima i Minami Minegiši.
Karijera
U avgustu 2005, Minami Takahašsi postala je jedna od 15 takmicara od 54 000 na takmicenju Grand-Prix prize u kojoj nije pobedila.
U 2008 no3b ukljucuje MInami Takahaši, pojavila se u japanskoj drami "Men Dol". Ona u ovoj seriji glumila Nami/Kai.
U 23.avgusta 2009 Minami je zvanično najavljena kao kapiten AKB48 Teama A.
Minami se pojavljuje skoro na svim singlovima AKB48 kao kljucna pevacica. Pored toga,ona predstavlja AKB48 na TV programima i drugim dogadjajima.
Ona je takodje trebala da održi koncert sa AKB48 3 dana nazvan "Takamina ni tsuite ikimasu" ("We will follow Takamina")u Tohoku 25-27 marta 2011, ali koncert je otkazan zbog zemljotresa koji se dogodio 2011 u Tohoku.
Osvojila je 7.mesto kao najpopularniji AKB48 clan.
Mišići spoljašnjeg uha
right|200px|thumb|Mišići spoljašnjeg uha Mišići spoljašnjeg uha su mali zakržljali mišići, koji se zrakasto pružaju od ušne školjke do okolnih koštanih struktura i aponeuroze svoda lobanje. Ovu grupu sačinjavaju tri parna mišića:
Svi oni su inervisani granama facijalnog živca i kod čoveka nemaju nikakvo dejstvo (odnosno mogu neznatno da pomeraju ušnu školjku kod pojedinih osoba). Kod nekih vrsta životinja ovi mišići mogu da pomeraju spoljašnje uho u raznim pravcima i da ga okreću ka izvoru zvučnih talasa.
Literatura
Dr Slavoljub V. Jovanović, dr Nadežda A. Jeličić: "Anatomija čoveka – glava i vrat" ("Savremena administracija" Beograd 2000.) ISBN 86-387-0604-9
Auriculares muscles Musculus auricularis anterior Muscoli auricolari Мишићи спољашњег уха
Levan (polisaharid)
Levan je homopolisaharid koji se sastoji od D-fruktofuranozilnih monomera spojenih 2,6 vezama sa vešestrukim granama putem 2,1 veza. On nalazi primenu kao funkcionalni biopolimer u namirnicama, stočnoj hrani, kozmetici, kao i u farmaceutskoj i hemijskoj industriji.
Levan se može koristiti kao dodatak hrani sa prebiotičkim i hipoholesterolskim dejstvima. U kozmetici se koristi je uzrokuje ćelijsku proliferaciju, daje vlažnost koži, i ublažava kožne iritacije. Derivati levana kao što su sulfatisani, fosfatisani, ili acetilisani levani nalaze primenu kao anti-AIDS agensi. Pored toga, levan se koristi kao pokrivni materijal za lekove. Levan ima brojne industrijske primene kao surfaktant, što je posledica njegove površinske aktivnosti, npr. glikol/levan vodeni dvofazni sistem za razdvajanje proteina.
Rancho García Uranga, Cuauhtémoc
Rancho García Uranga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Seut II
Seut II je bio kralj Odriskog Kraljevstva u Trakiji od oko 405. pne. do 391. pne. Njegova vladavina je koincidirala s vladavinom Amadoka I, koji ga je prethodno učinio vladarom odriskih teritorija na egejskoj obali. Međutim, Seut se nakon nekoliko godina pobunio i krajem 5. vijeka pne. proglasio kraljem. U vaanjskoj politici se oslanjao na Spartu, ali se počeo okretati prema Ateni nakon spartanskog poraza u bitci kod Knida 394. pne. Uz posredovanje atenskog vojskovođe Trazibula se pomirio s Amadokom. Historičari vjeruju da je preminuo prije Amadoka koji je nedugo prije svoje smrti ponovno preuzeo nadzor nad cijelim Kraljevstvom.
Amadok I
Amadok I je bio trakijski kralj od 410. pne. do početka 4. vijeka pne. Za vrijeme njegove vladavine su mu zemlju napadali Tribali te je izgubio veliki dio teritorija. Isto tako je na početku svoje vladavine Seuta II, jednog od svojih vojskovođa, učinio vladarom trakijskih zemalja na obali Egejskog mora. Seut II se pred kraj 5. vijeka pne. pobunio protiv Amadoka i proglasio kraljem. Njihov sukob je, prema antičkim izvorima, riješen posredovanjem atenskog vojskovođe Trazibula. Amadok je, prema mišljenju većine historičara, umro prirodnom smrću oko godine 390. pne.
Rt Amadok na Otoku Livingston na Južnim Shetlandima kraj Antarktike je prozvan po Amadoku.
Hebrizelm
Hebrizelm (Abrozelm, Hebryzelmis) bio je vladar Odriskog Kraljevstva u Trakiji od 390. pne.–384. pne
O njemu se zna relativno malo, osim da je bio u prijateljskim odnosima s Atenom te joj vojno pomagao.
Brdo Hebrizelm Hill na Otoku Greenwich u arhipelagu Južni Shetlandi kraj Antarktike je nazvano po Hebrizelmu.
Hohenlockstedt
Hoenlokštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 6.125 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061042, NUTS (DEF0E) i LOCODE (DE HOH) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Hoenlokštet se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 17 metara. Površina opštine iznosi 45,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.125 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 134 stanovnika/km².
Miranda Veljačić
mini|Miranda Veljačić u Splitu 2009. Miranda Veljačić (Zagreb, 1976.) organizatorica je, istraživačica, urednica i sudionica u raznim aktivističkim, natječajnim, arhitektonskim, urbanističkim i umjetničkim projektima: radionicama, konferencijama i predavanjima.
Mario Kopić
Mario Kopić (Dubrovnik, 13. marta 1965.) filozof, publicista i prevodilac. Njegov naučni interes obuhvata fenomenologiju, filozofiju kulture i filozofiju religije, etiku i istoriju ideja.
Biografija
Kopić je osnovnu i srednju školu završio u rodnom Dubrovniku. Nakon studija filozofije i komparativne književnosti na Filozofskom fakultetu u Zagrebu te studija filozofije (fenomenologije) i antropologije na univerzitetu u Ljubljani, nastavlja studije istorije ideja na Institutu Friedrich Meinecke Slobodnog univerziteta u Berlinu (kod profesora Ernsta Noltea) i studije komparativne religiologije i kulturalne antropologije religije na univerzitetu Sapienza u Rimu (pod mentorstvom antropologa Ide Magli).
Dobitnik je nagrade Slobodne Dalmacije za mlade naučnike (1991.). Od 1992. do 1996. godine naučno sarađuje sa Institutom za humanističke studije u Ljubljani. Jedan je od aktera filma N.E.P. (1995.) makedonskog režisera Igora Ivanova. Od 1998. do 2002. godine gostujući je naučni istraživač italijanskog ničeanstva u Fondazione Julius Evola u Rimu.
U svojim filozofskim djelima, polazeći od mišljenja na kraju metafizike i iskustva totalitarizma, razvija svojevrsnu filozofiju postmoderne i post-antropocentričnog humanizma.
Kao publicista i komentator piše za više italijanskih, francuskih, njemačkih i slovenačkih publikacija. Spoljašnji je urednik sarajevske revije za kulturu i nauku Odjek i stalni saradnik francuskog časopisa Le Monde diplomatique. Urednik je filozofske biblioteke Poligraf kod Izdanja Antibarbarus.
Godine 2009. objavljen je Kopićev prevod na hrvatski jezik poznatog Nietzscheovog djela Tako je govorio Zaratustra. Novo redigovano i popravljeno izdanje tog prevoda objavljeno je u Beogradu 2021. godine.
Djela
Autorska djela
Endometrioza
Normalan endometrij u maternici se tijekom menstruacijskog ciklusa odljušti i izlazi iz tijela. Kod endometrioze, ektopično tkivo reagira na hormonske promjene kao i normalni endometrij. Tako odljuštene stanice i krv obično ne mogu izaći iz tijela i uzrokuju razne promjene kao što su: unutarnje krvarenje, upala, bol, ožiljci ili neki drugi simptomi na organima koji nisu dio ženskog spolnog sustava (mokraćni sustav, probavni sustav, središnji živčani sustav).
Miranda Veljačić
Profesionalni rad
Godine 2006. postaje članica predsjedništva Društva arhitekata Splita i članica programskog vijeća za urbanu kulturu i kulturu mladih Multimedijalnog kulturnog centra u Splitu. Od 2007. do 2008. godine radila je kao urednica Orisa. Od 2009. godine članica je uredništva Čovjek i prostor. Radila je na istraživanju, elaboratu zaštite i promociji Dječjeg lječilišta-odmarališta u Krvavici kojeg potpisuje arhitekt Rikard Marasović.
Crocci, Trapani
Crocci je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Miranda Veljačić
Profesionalni rad
Godine 2009. dobila je drugu nagradu Salona arhitekture s D. Peračićem za Projekt revitalizacije Doma mladih u Splitu. Od 2011. godine članica je upravnog odbora Saveza udruga Klubtura. Od 2011. je zaposlena kao koordinatorica projekata Platforme 9.81, uključujući i koordinaciju programske platforme o prostoru među 12 partnera “Urbanistička platforma”.
Crocci, Trapani
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 461 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Miranda Veljačić
Profesionalni rad
Na Venecijanskom bijenalu arhitekture 2015. bila je dio tima s projektom pod nazivom “to trebamo-to radimo”. Projekt je 2018. nagrađen Velikom nagradom 53. Zagrebačkog salona arhitekture.
Mario Kopić
Djela
Predgovori
Prevodi (izbor)
Endometrioza
Simptomi
Glavni i najčešći simptom endometrioze je zdjelična bol. Bol je obično razmjerna proširenosti bolesti, iako neke žene neosjećaju, ili osjećaju vrlo malu bol, unatoč znatnoj raširenosti i uznapredovalosti bolesti. Bol može biti i intenzivna, unatoč vrlo malom žarištu endometrioze.
Komplikacije
Najčešća komplikacija endometrioze je neplodnost. Ovisno o lokalizaciji endometrioza može uzrokovati adhezije u crijevima ili mokraćnom sustav, što može uzrokovati probleme sa prohodnošću dijelova sustava. Rijetko endometriozu možemo naći u središnjem živčanom sustav, gdje može uzrokovati vrlo različite neurološke simptome ili u plućima.
Liječenje
Liječenje endometrioze može biti medikamentno, kirurško ili kombinirano (preoperativno medikamentno ili postoperativno medikamentno).
Beugnâtre
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 123 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,97 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 119 metara (maksimalnoj 117 m, a minimalnoj 98 m).
Pie de la Cuesta, Texcatepec
Pie de la Cuesta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Texcatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 882 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1454 m.
Riviera, Reggio Emilia
Riviera je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 528 m.
Glamoč
Glamoč je grad i središte općine u Zapadnobosanskom kantonu u Bosni i Hercegovini. Okružen je općinama: Drvar, Bosansko Grahovo, Livno, Kupres, Šipovo, Mrkonjić Grad, Ribnik.
Polje
Prostor Glamoča i glamočke općine obuhvaća tipičan kraški kraj s dva markantna geomorfološka područja - prostranu ravan polja od oko 129 km2 površine i mnogo veće područje planinskih bila i kraških visoravni od oko 867 km2.
Planine
Sa svih strana Glamočko polje je prosto zabarikidirano visokim kraškim planinama koje su se ispele na 2006 m nad razinom mora i 1100 m nad razinom polja. Počev od krajnjeg jugoistoka ove kraške visoravni i planinska bila nadovezuju se jedna na drugu ovim redom: Cincar 2006, Malovan 1830, Kurljaj 1590, Vitorog 1910, Čardak 1604, Mliništa 1230, Riđuša 1361, Ovčar 1578, Bukovača 1651, Crni vrh 1359, Borovnjača 1040, Šator 1876, Staretina 1490, Čatrnja 1634, Golija 1890, Korićina 1172 i Krug 1297 metara. Ovaj planinski lanac odvaja Glamočko polje od doline Vrbasa, Plive, Sane i Unca, Grahovskog, Livanjskog i Kupreškog polja praveći od njega na taj način dosta zatvorenu i izoliranu cjelinu.
Hidrologija
Voda je u ovom kraju najveći problem, može se reći limitirajući čimbenik u razvoju općine. Prema godišnjoj količini padalina vode je i više nego što treba; problem je što je ona koncentrirana u zimskom periodu, dok ljeti nastupaju suše. Ljeti se za opskrbu vodom ovdašnji čovjek najviše koristi vodom iz bunara i čatrnja. Ove se vode rijetko filtriraju pa često dolazi do pojave stomačnih oboljenja. Samo nekolicina seoskih naselja uspješno je riješila problem snabdijevanja vodom.
Najveće jezero u Glamočkoj općini je jezero Hrast površine 25.000 četvornih metara. Tu su još dva manja jezera: Šatorsko površine 8.000 četvornih metara i jezero Busija - 4.000 četvornih metara.
Erik IX od Švedske
Erik IX rođen kao Erik Jedvardsson poznat kao Erik Sveti / Erik den helige (?, oko 1120. - Uppsala, 18. maj 1160.), bio je švedski kralj od oko 1156. do 1160., svetac i otac budućeg kralja Knuta I Erikssona.
Glamoč
Klima
U klimatskom pogledu cijeli glamočki kraj pripada planinskom kraškom klimatu s kratkim, sušnim i svježim ljetom i veoma dugim, snježnim i surovim zimama. Proljetno i jesenje vrijeme ovdje vrlo kratko traju. Već od rujna javljaju se prvi snjegovi, koji formiraju dosta visoki snježni pokrivač, koji se otopi tek polovicom svibnja. Prosinac, siječanj i veljača uvijek imaju prosječnu temperaturu ispod nule. Ljeti temperatura rijetko kada prelazi 20°, a prosječno se kreće oko 15°. Prosječna godišnja temperatura iznosi 7,2 °C. Nad glamočkim krajem tijekom godine padne prosječno iznad 1480 mm padalina, od čega u hladnijem dijelu godine više od četiri petine.
Promet
Osim cestovnog prometa u Glamoču je i Pista Suhopolje udaljena od centra općine 4 km. Konfiguracija Glamočkog polja je takva da zrakoplovi mogu slijetati na nekoliko mjesta.
Stanovništvo
Danas Glamoč čine tri naroda Srbi, Bošnjaci i Hrvati. Sadašnji podaci prema popisu stanovništva iz 2013. su:
Erik IX od Švedske
Biografija
Erik je rođen oko 1120., kao sin bogatog upplandskog feudalca Jedwarda, čiji je djed oko 1050. pomagao engleske kršćanske misionare kod Jezera Mälaren, a možda i financirao izgradnju katedrale u Gamla Uppsali (Staroj Uppsali).
Glamoč
Stanovništvo
Hrvati:762
Erik IX od Švedske
Biografija
O njemu se zapravo vrlo malo pouzdanog zna, jer iz tog vremena ima vrlo malo dokumenata.
Glamoč
Stanovništvo
Bošnjaci: 549
Albanci:3
Erik IX od Švedske
Biografija
Prema legendama koje su se kasnije isprele o njemu živio je i djelovao kao pravi kršćanski svetac pomažući svima bez obzira na to tko su, dali su bogati ili siromašni. Po tim pričama - svet je postao 1141., 1150. su ga Sveji priznali za svog kralja, a 1156. i Goti.
Po hagiografiji - Vita Sancti Erici, koju je o njemu napisao vesteroski biskup Israel Erlandsson (umro 1328 ili 1329), Erik je negdje između 1155. - 1160. poduzeo križarski rat po Finskoj, koju je mačem pokrstio, a njihovog misionara Henrika postavio za biskupa Gamla Uppsale.
Glamoč
Naseljena mjesta
Babića Brdo, Biličić, Crni Vrh, Čukure, Ćirići, Ćoslije, Dolac, Dragnjić, Dubrave, Đuličan, Glamoč, Glavica, Halapić, Hasanbegovci (dio), Hasići, Hotkovci (dio), Hozići, Hrbine (dio), Isakovci, Jakir, Kamen, Karajzovci, Karlovac, Kopić, Korićna, Kovačevci, Krasinac, Malkočevci, Malo Selo, Maslina Strana, Mladeškovci, Odžak (dio), Opačić, Perduhovo Selo, Petrovo Vrelo, Podglavica, Podgradina, Podgreda, Podkraj, Popovići, Pribelja, Prijani, Radaslije, Rajićke, Reljino Selo, Rore, Rajićke, Rudine, Skucani, Staro selo, Stekerovci, Šumnjaci, Vagan, Velika Turba, Vidimlije, Vrba, Zaglavica i Zajaruga.
Erik IX od Švedske
Biografija
Erik je skončao nasilnom smrću 18. maja 1160., kod crkve sv. Trojstva u Uppsali, gdje ga je sa cijelom svojom vojskom sačekao danski princ Magnus II Henriksson, rival i pretendent na tron. Iznenađenog Erika su pretukli na smrt i odrubili mu glavu.
Glamoč
Uprava
Općinom upravlja Općinsko vijeće od 15 članova na čijem je čelu predsjednik Marko Damjanović.
Historija
Glamoč se prema nekim izvorima prvi put spominje 1078. godine, kao granična župa Splitske nadbiskupije, no pretpostavlja se da je mjesto starijeg karaktera. Prije toga, u osmom i devetom stoljeću, zvao se Dlamoč. Ime potječe od ilirske riječi delma što znači "ovca". Prema drugoj teoriji naziv potječe od riječi glama što označava stijenu, odnosno glamsko srebro, mješavinu zlata i srebra.
Na ovim područjima je u antičko doba živjelo ilirsko pleme, Delmati, o čemu svjedoči tridesetak ilirskih gradina raspoređenih po uzvišenjima rubom Glamočkog polja. Raspored ovih gradina je takav, da se uvijek sa jedne vide još najmanje dvije druge, što je omogućavalo gotovo trenutno obavještavanje svih ovih utvrda (istovremeno i osmatračnica) o kretanju neprijatelja. Stanovništvo, koje se uglavnom bavilo stočarstvom, što im i ime govori (delmati, dalmati - ovčari) bi se u kritičnim momentima sklanjalo u ove utvrde pred najezdama različitih neprijatelja. Zbog ovako, dobro organizirane obrane, Rimljanima je trebalo gotovo 200 godina da osvoje ovo relativno malo područje. Rimska imperija je stoga, prije stigla na Dunav nego što je osvojila ove krajeve.
Rimljani, od tada, cijelo ovo područje od Jadrana do Save u Dunava zovu Dalmacijom (raniji Ilirci). U današnjem selu Vrba razvio se Rimski grad Salvium koji je jedno vrijeme imao status municipija pod čijom se upravom nalazilo Glamočko i dio Livanjskog polja. U aktima drugog Solinskog koncila iz 533. godine pominje se Biskupija u Salviumu. U Halapiću je bila putna stanica.
Erik IX od Švedske
Biografija
Sin ga je proglasio nacionalnim svecem 1170.
Glamoč
Historija
Do četrnaestog stoljeća Glamoč pripada hrvatsko-ugarskom kraljevstvu. Bosanski ban Stjepan II Kotromanić, 1326. godine, u vrijeme tadašnjih dinastičkih borbi u Hrvatskoj, u borbama sa oslabljenim knezom Nelipićem osvaja Glamočko, Livanjsko i Duvanjsko polje. Ovo područje se, poslije toga, u povijesnim izvorima zove Završje ili Tropolje. Oko 1355. godine (za Tvrtka I) Tropolje pada pod vlast ugarskoga kralja Ludovika I, da bi nedugo nakon toga ponovno pripalo Bosni. Tada je kralj Ostoja darovao grad Glamoč sa župom vojvodi Pavli Klešiću koji je i prije bio gospodar Glamoča, ali mu ga je oduzeo kralj Ostoja.
Glamoč kao mjesto u Bosni potpada 1463. pod osmansku vlast. Četiri stoljeća osmanske vladavine učinili su da Glamoč dobije jak orijentalni pečat u svom urbanom tkivu, što je uostalom karakteristika najvećeg dijela mjesta u Bosni i Hercegovina. Dio katolika bježi pred Osmanlijama na jug, a najviše ih se nastanjuje u Istri.
Erik IX od Švedske
Biografija
Krajem 13. vijeka njegove relikvije su preseljene iz Gamla Uppsale u novu katedralu u Uppsali.
Bata Corporation
Bata je multinacionalna korporacija poznata kao najveći proizvođač cipela na svijetu.
Erik IX od Švedske
Biografija
Legenda o Eriku kolala je dugo i nakon njegove smrti, a početkom 13. vijeka prerasla je u kult, on je u narodnoj memoriji izrastao u velikog (i pravičnog) zakonodavca (Zakoni kralja sv. Erika). Iako ga pape nisu nikad kanonizirali - dan njegove smrti je svetak u katoličkoj i Američkoj evangeličkoj luteranskoj crkvi.
Bata Corporation
Historija
Bata je osnovana kao mala zanatska postolarska firma u Zlinu (Austro-Ugarska) 24. augusta 1894. od strane braće Antonina i Tomáša Baťe i sestre Anne. thumb|left|240px| [[cipela|Cipele Batovke]] Prvi uspješni model cipela koji je firmu izvukao iz prijetećeg bankrota bio je - Batovka, koju su proizveli 1897. Sestra Anna se povukla iz firme 1898., braća su 1906. podigla modernu tvornicu na tri kata. Antonin je umro 1908. pa je Tomáš postao jedini vlasnik. Kompanija je 1915. podigla prvu štavionicu i termoelektranu.
Glamoč
Historija
Dolaskom Osmanlija Glamoč i dalje ostaje malo mjesto na rubu Osmanskog carstva. Glasoviti putopisac Evlija Čelebija registrira Glamoč tek kao "mjesto u kutu, nikom na putu".
Bata Corporation
Historija
Nakon Prvog svjetskog rata od osnivanja Čehoslovačke, Bata je počela eksponencijalno rasti od 400 radnika 1914. narasla je na 9,459 1927.
Glamoč
Historija
Dolaskom Austro-Ugarske stanje se kao i u cijeloj zemlji mijenja i u Glamoču. Uz veliki broj lokalnog muslimanskog i pravoslavnog stanovništva, u grad se doseljava i nešto katolika, najviše iz Dalmacije.
Bata Corporation
Historija
U međuratnom periodu Bata je počela širiti proizvodnju izvan Čehoslovačke i izvan obućarske branše, a počela je graditi moderna radnička naselje.
Glamoč
Historija
Godine 1918. Glamoč je postao dio Kraljevine SHS. Za vrijeme drugog svjetskog rata, u aprilu 1941., postao je dio NDH. Na tom području su se vodile žestoke borbe između partizana i osovinskih snaga. U jesen 1943. je na Glamočkom polju u njemačkom zračnom napadu ubijen Ivo Lola Ribar, koji će postati jedna od najvećih ikona partizanskog pokreta.
Bata Corporation
Historija
Dekretom tadašnjeg predsjednika Edvarda Beneša iz 1945., imovina kompanije u Čehoslovačkoj je nacionalizirana. Predsjednik kompanije Thomas Bata mlađi, koji je već prije izbijanja rata 1939. emigrirao u Kanadu, premjestio je sjedište u London.
Glamoč
Historija
Glamoč je na početku rata u BiH pao pod vlast Republike Srpske. U julu 1995. ga je zauzela Hrvatska vojska za vrijeme Operacije Ljeto '95. Tada je došlo do egzodusa srpskog stanovništva. Nakon Daytonskog mirovnog sporazuma pripao je Federaciji BiH, a u njemu se naselio dio hrvatskih izbjeglica iz Srednje Bosne. S vremenom se dio srpskih izbjeglica vratio.
Bata Corporation
Historija
Između 1945. - 1948. su i Batine kompanije u Poljskoj, Jugoslaviji, Mađarskoj i Bugarskoj nacionalizirane. To je bio veliki udarac za kompaniju jer je to predstavljalo oko 3/4 ukupne kompanije.
Glamoč
Gospodarstvo
Najveći dio stanovništva se i danas bavi stočarstvom. U bivšoj SFRJ Glamoč je bio poznat po bogatim prinosima krompira.Nekoć lokalni industrijski gigant poljoprivredni kombinat "Glama" je od rata van funckije. Druga velika fabrika u Glamoču - pilana je privatizovana i funckionira znatno smanjenim kapacitetima. Fabrika trikotaže takođe radi smanjenim kapacitetima. Najveći gospodarski problem ovoga kraja postaje starost stanovništva, u nedostatku perspektive mladi podrijetlom iz Glamoča se rijetko odlučuju na povratak.
Bata Corporation
Historija
U tom periodu je sjedište kompanije bio London, koji je upravljao sa 38 tvornica i 2,168 dućana, u kojima je radilo 34,000 radnika, koji su na godinu proizveli i prodali 34 miliona cipela.
Glamoč
Znamenite ličnosti
Umro 1999 u Beogradu
Bata Corporation
Historija
Kompanija Bata se oporavila do 1960-ih, tako da je imala 66 tvornica i raširila poslovanje u 79 država svijeta i zapošljavala 65,000 radnika, koji su proizveli i prodali u 4,000 dućana 175 miliona cipela. Sjedište kompanije preseljeno je iz Londona u Toronto.
Grude
Grude su grad i općina u Bosni i Hercegovini.
Bata Corporation
Historija
Sedamdesetih godina prošlog vijeka Bata je poslovala u 89 država, zapošljavala 90,000 radnika i proizvela 250 miliona cipela.
Mišić sfinkter zjenice
right|thumb|200px|Dužica oka Mišić sfinkter zenice je glatki parni mišić glave, koji je lokalizovan unutar očne jabučice u sklopu dužice oka. Širok je svega 1 -{mm}- i nalazi se neposredno oko zenične ivice.
Bata Corporation
Historija
Bata se vratila u Zlin 1991, u kom je sve počelo 1894.
Glamoč
Obrazovanje
U Glamoču djeluju dvije škole:
Mišić sfinkter zjenice
Inervisan je parasimpatičkim vlaknima okulomotornog živca, koja u njega dospevaju iz cilijarnog gangliona. Njegovim dejstvom nastaje sužavanje zenice (mioza), što se događa pri jakoj svetlosti jer na taj način mišić ograničava količinu svetlosti koja ulazi u oko i dospeva na mrežnjaču. Inače, njegov antagnista je dilatator zenice koji se takođe nalazi u dužici.
Ampliación Santa Rosa, Yautepec
Ampliación Santa Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Yautepec.
Mišić sfinkter zjenice
Literatura
Dr Slavoljub V. Jovanović, dr Nadežda A. Jeličić: "Anatomija čoveka – glava i vrat" ("Savremena administracija" Beograd 2000.) ISBN 86-387-0604-9
Grude
Općina Grude smještena je na samoj granici Bosne i Hercegovine i Hrvatske, na rubovima plodnoga Imotsko-bekijskog polja, te obuhvaća prostor omeđen Biokovom na jugu, te planinskim masivima Vrana i Čvrsnice na sjeveru (općina Posušje). Sa svojih 16 000 stanovnika i površinom od 218 četvornih kilometara općina po novom geopolitičkom ustroju pripada Zapadnohercegovačkom kantonu u sklopu Federacije Bosne i Hercegovine.
Ovaj je prekrasni krajolik obrastao niskim raslinjem tipičnim za kraške krajeve. Blizina mora daje ovomu kraju blagu klimu mediteranskih obilježja.
Glamoč
Kultura
Glamočko gluvo kolo, bez muzike, gdje se ritam daje udaranje nogama o pod i zveckanjem nošnje.
Grude
Grude su bogate i prirodnim ljepotama - od brojnih jama i pećina karakterističnih za ovaj kameni, kraški krajolik pa do - što je za ovo područje neobično - brojnih izvora i vodenih resursa (jezero Krenica, rijeka Vrlika).
Galaktan
Galaktan je polisaharid koji se sastoji od polimerizovane galktoze. Galaktan izveden iz Anogeissus latifolia je prvenstveno a(1→6), dok je galaktan iz drveta akacija uglavnom a(1→3).
Grude
Stanovništvo
Naseljena mjesta su: Alagovac,  Barići, Bili Brig, Blaževići, Bobanova Draga, Boboška, Borajna, Cerov Dolac, Donji Mamići, Donji Zorići, Dragičina (Dragićina), Drinovačko Brdo, Drinovci, Gomilica (Gomilice), Gorica, Grudsko Vrilo, Gornji Zorići, Grude, Grude Istok, Grude Zapad, Jabuka, Krstina, Ledinac, Medovići, Pešija, Pocrte, Podledinac, Pogana Vlakna (Pogana Vlaka), Pogledača, Puteševica, Radmilovac, Raskrižje, Ružići, Sovići, Sovići Gornji,   Šimići,   Tihaljina, Višnjica, Vrućice i Zagomila.
Predhistorijsko doba
Svjedočanstva o životu na ovim prostorima prisutna su još u prahistorijskim vremenima. Naime, na lokalitetu Ravlića pećine, koja se nalazi u Drinovcima, pronađeni su tragovi života, koji datiraju iz razdoblja kasnijeg neolita.
Bata Corporation
Historija
Danas Batih 100 000 radnika proizvodi 168,000 pari cipela dnevno i prodaje u 4458 dućana širom svijet]]a.
Grude
Austro-ugarsko doba
Nakon Osmanlija, odlukom Berlinskog kongresa 1878. Austro-Ugarska dobiva mandat da zaposjedne Bosnu i Hercegovinu. To je period u kojem su se izgradile škole i podigla infrastruktura potrebna za funkcionisanje moderne evropske države, ali kao i obično ovaj kraj je uporno zaobilažen u toj sveopćoj modernizaciji. Ruralni karakter područja gruda se održao sve do danas.
20. stoljeće
Oba svjetska rata odnijela su puno mladih života i donijela glad u ove krajeve. Proglašenjem nezavisnosti Republike Bosne i Hercegovine u martu 1992., Grude uskoro postaju centar hrvatskog separatističkog pokreta koji se s vremenom odrazio u stvaranju Hrvatske republike Herceg-Bosne, ukinute Washingtonskim, a kasnije i Daytonskim sporazumima.
Sport
U grudskoj općini postoje dva nogometna kluba: NK Grude iz Gruda i HNK Boljava iz Drinovaca.
Košarkaški klub HKK Grude trenutno se natječe u premijer ligi Bosne i Hercegovine.
Tomáš Baťa
Tomáš Baťa (Zlín, 3. april 1876. - Otrokovice, 12. jul 1932.) bio je češki businessman poznat kao jedan od osnivača kompanije Bata Corporation, i kao kralj-cipela. Tomaš je bio i čovjek sa jakom socijalnom notom koji je svojim radnicima osiguravao pristojan život ne samo u tvornici, već i izvan nje u naseljima koje je gradio za svoje radnike.
Biografija
thumb|left|240px| [[Zgrada tvornice u kanadskom Batavillu]] Tomaš je rođen u porodici koja je živjela u Zlínu od 17. vijeka, i bavila se postolarstvom. Iskoristivši novac naslijeđen od preminule majke 1894., zajedno sa bratom Antoninom i sestrom Annom osnovao je postolarsku firmu. Ona se u nekoliko dekada iz male radionice razvila u svjetski poznati brand. Ponajviše zajhvaljući Tomašu koji je bio briljantni trgovac na malo, sjajan organizator proizvodnje i logistike, kompletni businessman, istinsko utjelovljenje američkog - self-made man-a. thumb|right|300px| [[Borovo Naselje]] Tomaš je svojom marljivošću, upornošću i intuicijom, uspio je postati ličnost koja je svoje poslovanje uzdigla do multinacionalne korporacije, sa tvornicama i filijalama po čitavom svijetu. On je proširio proizvodnju od obuće i na druge povezane industrije, od gume do kože. Kasnije je ušao i u potpuno nove poslove od rudarstva, poljoprivrede, šumarstva, građevinarstva, željeznice, mašinogradnje do prehrambene i kemijske industrije.
Prvi dućan izvan Čehoslovačke otvorio je u Beogradu 1919., te iste godine podigao je i prvu inozemnu tvornicu u američkom gradu tvornice u Massachusettsu. thumb|left|240px| [[Zgrada|Zgrade sjedišta kompanije u Zlinu]] thumb|left|240px| Batine [[kuća|kuće za radnike u Zlinu]] Kompanija Bata koja je 1920-ih proizvodila nekoliko milijuna pari jeftinih cipela, razvila se u korporaciju koja je pored tog počela proizvoditi mašine, gumene proizvode tekstil, i osnovala brojne filijale. Zajedno sa eksplozivnim razvojem kompanije procvjetao je i grad Zlin.
Sequoyah, Oklahoma
Sekvoja je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 698, što je 27 (4,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tomáš Baťa
Biografija
Od 1923. kad je Tomaš Bata postao gradonačelnik Zlina, veza između njegove kompanije i grada postala je još čvršća. Pored robnih kuća, bolnice, škola i kina, kompanija je izgradila i puno kuća za svoje radnike. Angažiravši suvremene arhitekte, Bata je Zlin pretvorio iz ruralnog gradića u moderni funkcionalistički grad bogat zelenilom.
U periodu između 1930. - 1931. Tomaš je neke tvornice preselio je u Otrokovice, koje su mu se činile prikladnijim zbog lakšeg transporta (željeznica, brodovi - a kasnije i aerodrom). Nakon tog je izrasla industrijska aglomeracija u dolini na ušću rijeke Dřevnice u Moravu.
Tridesetih godina prošlog vijeka kad je već imao 25,000 zaposlenih samo u Čehoslovačkoj, podigao je tvornice u Borovu (Kraljevina Jugoslavija), Chełmeku (Poljska), Möhlinu (Švicarska) i Batavillu (Francuska). Tad je pokrenuo i proizvodnju automobilskih guma, otvorio nekoliko rudnika ugljena i osnovao fakultet.
Batin uspjeh u poslu proizašao je iz većeg sudjelovanja njegovih radnika, kojima je omogućio jedan model samoupravljanja u svojim tvornicama. On je uveo i specifičan sofisticirani sistem nadnica, u kom su radnici bili uključeni kako u stvaranje profita i njegovu raspodjelu, tako i u saniranje gubitaka. Njegov poslovni kredo nije se svodio samo na to kako da poveće profit, već i kako praktični modernizirati menadžment.
Te ideje iznio je u svom testamentu u kom je iznio stav - da je svakom biznisu koji ne služi ljudima suđeno da izumre.
Tomas Bata poginuo je u padu aviona prilikom slijetanja na aerodrom u Otrokovici 12. jula 1932.
Another Time, Another Place (1958)
Jednom, negdje (eng. Another Time, Another Place) je američka drama iz 1958. godine. Film u kojem glavne uloge tumače Lana Turner, Barry Sullivan i Sean Connery, je režirao Lewis Allen.