cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Druga fudbalska crnogorska liga 2015-16
Druga fudbalska crnogorska liga 2015-16 će biti deveta sezona od osnivanja Druge crnogorske lige.Sezona počinje 16. Avgusta 2015,a zavrsava 29. Maja 2016.
22. dodjela Zlatnog globusa
<div style="float: right; font-size: smaller; background-color:#E6E6FA; padding: 12px; margin-left: 5em; margin-bottom: 2em; width: 180px" align="center">
22. dodjela Zlatnih globusa
Las Negritas, San José Iturbide
Las Negritas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San José Iturbide.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2079 m.
Culdești, Vidra
Culdești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Vidra.
22. dodjela Zlatnog globusa
8. februar 1965
Najbolji film - drama:
Culdești, Vidra
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 762 m.
22. dodjela Zlatnog globusa
Becket
Najbolji film - mjuzikl ili komedija:
My Fair Lady
22. dodjela Zlatnih globusa, na kojoj se odalo priznanje najboljim filmskim dostignućima za 1964. godinu, je održana 8. februara 1965.
Località Toppo Basso, Siena
Località Toppo Basso je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
22. dodjela Zlatnog globusa
Najbolji glumac - drama
' Peter O'Toole – Becket''
Località Toppo Basso, Siena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 339 m.
22. dodjela Zlatnog globusa
Najbolji glumac - mjuzikl ili komedija
' Rex Harrison – My Fair Lady''
Najbolja glumica - mjuzikl ili komedija
' Julie Andrews – Mary Poppins''
Najbolji režiser
' George Cukor – My Fair Lady''
Najbolji film - mjuzikl ili komedija
' My Fair Lady''
Najbolja originalna muzika
''' "The Fall of the Roman Empire" – Dimitri Tiomkin
Najbolja pjesma
' "Circus World" – Circus World''
Najbolji sporedni glumac
' Edmond O'Brien – Seven Days in May''
La Placeta, Francisco Z. Mena
La Placeta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Francisco Z. Mena.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 324 m.
Cerreta, Rieti
Cerreta je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 676 m.
La Casa de Polo, Irapuato
La Casa de Polo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
El Atorón, Colipa
El Atorón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Colipa.
La Casa de Polo, Irapuato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1741 m.
El Atorón, Colipa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 359 m.
EHF Challenge Cup (ženski)
EHF Challenge Cup je međunarodno klupsko natjecanje u rukometu za žene. Vodi ga Europska rukomotna federacija (EHF). To je trenutno četvrti po jakosti europski kup. Počeo se igrati u sezoni 1993./94. pod nazivom Kup gradova (engl. EHF City Cup), a to je ime nosio do 2000. godine.
Pobjednici i finalisti
podebljani rezultat - označava domaću utakmicu za pobjednika.
Javier Rojo Gómez, Guasave
Javier Rojo Gómez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Guasave.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1429 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
La Purísima, Aramberri
La Purísima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Aramberri.
Edmundo (razvrstavanje)
Edmundo je muško ime koje može označavati:
Gruntovčani
Gruntovčani su jugoslavenska igrana TV serija originalno emitirana 1975. godine, poznata kao jedno od najpopularnijih ostvarenja u povijesti današnje Hrvateke Radiotelevizije.
Predstavlja nastavak crno-bijele TV-serije Mejaši iz 1970. godine, i u njemu Martin Sagner ponavlja ulogu Dudeka, skromnog, dobrodušnog ali naivnog mještanina fiktivnog podravskog mjesta Gruntovec. Radnja prikazuje njegove pokušaje da sebi i svojoj supruzi Regici osigura egzistenciju, ali kako ga svaki put u tome spriječavaju zloba, pohlepa i glupost njegovih sumještana, ali i zla sreća.
Serija, također poznata po najavnoj pjesmi koju izvodi poznati ansambl Ladarice, je stekla brojne pohvale zbog autentičnog korištenja lokalnog dijalekta i brojnih detalja ruralnog života u tadašnjoj sjevernoj Hrvatskoj. Sagnerov nastup je osvojio gledatelje u tadašnjoj Jugoslaviji, a 1990. godine se Dudek pojavio kao jedan od likova u "crossover" TV-seriji Neuništivi. Nakon toga su Gruntovčani na programu Hrvatske radiotelevizije reprizirani više od deset puta, a što predstavlja rekord u povijesti hrvatske televizije.
Prva priča: Božja vola
Junak serije, Dudek, nema nikakvog stalnog zaposlenja. Tu i tamo ispomaže suseljanima, ali uvijek izvuče kraći kraj. Tako će mu se i sada dogoditi. On je naime u procijepu - pomaže Cinoberu kod popravka krova, ali istodobno se prihvaća dužnosti raketara u selu. Dakako da će kraj prve epizode proteći u snažnoj oluji s gradom koja će našem Dudeku izbiti iz ruku oba posla.
Druga priča: Jelen
Dudek i njegova supruga Rega sumnjaju da im jeleni uništavaju plodinu. Komisija za procjenu štete obišla je njihovo imanje i nije povjerovala da je doista riječ o jelenima. Dudek je, međutim, u seoskoj krčmi saznao kako se love jeleni: iskopa se jama u zemlji, prekrije granjem i oponaša njihov zov. Tako zaista uspije uloviti jelena štetočinu, ali prave nevolje tek počinju. U igru se umiješaju, svatko sa svojom računicom, lovnik i direktor mjesnog kombinata. Oni će Dudekovog jelena lijepo izložiti nišanu puške direktora banke, koji će se tako udobrovojiti da odobri kredit mjesnom kombinatu. Presvetli, međutim, uspije uvjeriti Dudeka da će biti veliko zlo ako jelena odmah ne pusti na slobodu.
Treća priča: Babica su nakanili hmreti
U Gruntovcu se ukida školska nastava te škola ostaje prazna i neiskorištena. Javljaju se interesenti: mladi bi da se tu izgradi nogometno igralište, Cinober bi otvorio unosnu krčmu (u koju bi upregao Dudeka), dok Presvetli sanja o groblju koje Gruntovec nema već pokojnike pokapa u obližnjem Hrastovcu. Kao kruna pomame oko diobe i budućnosti školskoga prostora i imanja pročuje se da Babica, starica koja živi kod Katalenićevih, umire. Sada se Presvetli i Cinober, iako dosad zavađeni, udružuju i kuju novi plan u kojem je središnja osoba Babica. U ključnom trenutku Babica "oživi", to jest "predomisli se": sama priznaje da je bolje da nitko i nigdje ne umire. A time onda padaju u vodu i svi pokrenuti nečisti poslovi.
Četvrta priča: Zlatna jajca
U četvrtoj epizodi vidjet ćemo što se sve događa kad Cinober pokušava Dudeka pretvoriti u naivnog slikara - ne zato što u njemu vidi talent, nego zbog toga što je nanjušio šansu za zgrtanje novca.
Peta priča: Ovce idu
Sasvim slučajno Dudek zamijeti kako se njihovom selu i seoskim imanjima približavaju stada ovaca na ispaši. Dudek je dignuo uzbunu i uskoro je Gruntovec na nogama. Pristiže i milicija jer se stvari zapetljavaju. Kolovođe su nečistih poslova oko pastira i njihovih stada i opet Presvetli i Cinober, a onaj koji će ostati kratkih rukava bit će, dakako, Dudek. Pa dok selo na kraju uživa u pečenoj janjetini, Dudeka i Regu zapale su samo kosti.
Šesta priča: Ščukin berek
Tržište traži goleme količine trstike, a Gruntovec ionako leži pokraj dravskog šaša i trstike, pa nije čudo da će cijelo selo požuriti preko noći u tzv. trstičare. Cinober će nagovoriti Dudeka da mu proda dio posjeda na Dravi, što će Dudek i učiniti, jer su Katalenićevi u teškom materijalnom stanju. Ali za taj isti posjed zapet će i oko Presvetloga. On nudi Katalenićima dvostruko više nego Cinober. Ali ovi odbijaju, jer "reč je reč". Epizoda završava pravim ratom između Presvetlog i Katalenićevih, ali ono najgore tek dolazi - u sljedećoj epizodi.
Sedma priča: Kompanjoni
Cinober je razmahao posao s trstikom, a Dudek mu uvelike pomaže, radeći za strojem za pletenje trstike. Iako škrto, nešto novca od Cinobera ipak pristiže i Dudek "raste", časti i sanjari. Ali do prave i potpune isplate nikad ne dolazi: Cinober lukavo oklijeva, Rega prijeti sudom. Jezičac na vagi sreće okrenuo se sad u korist Presvetloga koji je pošao u Baranju po trstiku. Dudek je i opet nasamaren i praznih džepova.
Osma priča: Žufka čuča
Bijesan i ljubomoran na Presvetlog, Cinober uspijeva dobiti pismo adresirano na Presvetlog. Dakako, riječ je o poslovnom pismu iz kojeg Cinober sazna kako u selo upravo stiže poslovni partner za kupnju trstike, međutim, tog poslovnog partnera zamijene s nekim Dalmatincem, vozačem kamiona, kojem Dudek prodaje i preprodaje jednu te istu kokoš što ju je Dalmatinac nehotice pregazio svojim kamionom.
Deseta priča: Ostajte ovdje
Katalenićevi su doznali kako se jedan njihov rođak obogatio u SR Njemačkoj. Rega čini sve da i Dudek pođe tamo k njemu, kad mu ovdje više nema mjesta pod suncem. Odjednom svi postaju ljubazni prema Dudeku, jer od njega očekuju protuusluge u Njemačkoj! Održava se i priredba mjesnih dramskih amatera pod simboličnim naslovom "Ostajte ovdje", koja duboko potresa Katalenićeve.
Palmer, Iowa
Palmer je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 165 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 165 stanovnika, što je 49 (22,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Iordăcheanu, Iordăcheanu
Iordăcheanu je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Iordăcheanu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 570 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
El Clarín, Yecuatla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 886 m.
İlhan Mansız
(Ilah Mansz) (10. august 1975.) je turski nogometaš.
La Unión, Guadalupe y Calvo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2547 m.
La Cachetada, Colipa
La Cachetada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Colipa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 427 m.
Dos, Vidra
Dos je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Vidra.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 651 m.
Ghirla, Varese
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 777 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 451 m.
Orba, Guasave
Orba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Guasave.
Loma de San Javier, Ameca
Loma de San Javier je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ameca.
Orba, Guasave
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1407 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Loma de San Javier, Ameca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1249 m.
Montebello, Motozintla
Montebello je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Zona Artigianale Collalbo, Bolzano
Zona Artigianale Collalbo je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Montebello, Motozintla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 95 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1005 m.
Zona Artigianale Collalbo, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1183 m.
Benito Juárez, Tapachula
Benito Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 173 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 774 m.
Serracapelli, Cuneo
Serracapelli je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 274 m.
Entronque a Doctor Mora, San José Iturbide
Entronque a Doctor Mora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San José Iturbide.
El Porvenir, Coahuayana
El Porvenir je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coahuayana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Branislav Mićunović
mini|250x250piksel Branislav Mićunović (rođen u Podgorici) nekadašnji je ambasador Crne Gore u Beogradu.
Mićunović je pozorišni reditelj, bivši ministar kulture, dugogodišnji profesor glume na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, i na Fakultetu dramskih umjetnosti na Cetinju. gdje je i rukovodilac postdiplomskih studija, predsjednik Nacionalne komisije za UNESCO i Nacionalnog savjeta za kulturu. Počasni je predsjednik Međunarodne pozorišne mreže NETA, počasni član međunarodne Akademije Mihai Eminesku i član Senata Prijestonice Cetinje.
1997. godine izabran je za direktora obnovljenog Crnogorskog narodnog pozorišta. Njegovim umjetničkim doprinosom, menadžerskim sposobnostima, kreiranjem repertoara i promovisanjem imena ove ključne kulturne institucije u Crnoj Gori, ovaj teatar danas zauzima osobeno mjesto na regionalnoj pozoršnoj mapi. Od 2003. godine do marta 2007.godine, obavljao je funkciju umjetničkog direktora Crnogorskog narodnog pozorišta.
Branislav Mićunović je za ministra kulture biran u tri mandata 2008, 2010. i 2012.
Predstave i festivali
Tokom svoje karijere Mićunović je uglavnom režirao djela savremenih autora: Aleksandra Popovića, Velimira Lukića, Ljubomira Simovića, Veljka Radovića, Jordana Plevneša, Gorana Stefanovskog, Iva Brešana, Gordana Mihića, Borislava Pekića, Mirka Kovača i drugih, u Jugoslovenskom dramskom pozorištu, Beogradskom dramskom pozorištu, Srpskom narodnom pozorištu u Novom Sadu, Hrvatskom narodnom kazalištu Ivan Zajc u Rijeci, Narodnom pozorištu u Tuzli, Narodnom pozorištu u Nišu, Zvezdara teatru u Beogradu, na Festivalu Barski ljetopis, Studentskom kulturnom centru u Beogradu.... Mnoge Mićunovićeve predstave uvrštene su u selekcije jugoslovenskih i internacionalnih festivala (festival MESS - Sarajevo, Ex Ponto - Ljubljana, Sterijino pozorje, Gavelline večeri - Zagreb, festival Ohridsko ljeto, Festival festivala - Zemun, Susreti “Joakim Vujić”, festival Dani komedije, Grad Teatar Budva, festival Barski ljetopis, festival Iberoamericano del tearto u Bogoti, Internacionalni teatarski festival Istanbul, Međunarodni pozorišni festival "Balkanski teatarski prostor" u Sankt Petersburgu ...). Mićunović je bio umjetnički direktor festivala i osnivač pozorišne kolonije festivala Barski ljetopis.
Străoști, Iordăcheanu
Străoști je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Iordăcheanu.
Branislav Mićunović
Predstave i festivali
U Crnogorskom narodnom pozorištu je ostvario značajne režije: “Gospodska krv” Marka Kavaje, “Spasitelj” Vaska Ivanovića, “Odbrana i poslednji dani” i “Obešenjak” Borislava Pekića, “Hasanaginica” Ljubomira Simovića, “Rat i mir u Grudi” Veljka Radovića, “Nora” Henrika Ibzena, „Lažni car“ Mirka Kovača, „San o Svetom Petru Cetinjskom“ Mirjane Drljević i Njegošev “Gorski vijenac” kojim je 25. maja 1997. otvorena nova zgrada Crnogorskog narodnog pozorišta.
Străoști, Iordăcheanu
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 347 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
Branislav Mićunović
Nagrade i priznanja
Branislav Mićunović je nagrađen najznačajnijim profesionalnim i društvenim priznanjima, kao što su: nagrada za režiju Joakim Vujić, nagrada za režiju Jovan Putnik, Gran-prix za režiju Festivala festivala, Sterijina nagrada za režiju, Velika nagrada Crnogorskog narodnog pozorišta i nagrada za doprinos pozorišnoj kulturi u Crnoj Gori “Veljko Mandić”.
Nagrađen je i decembarskom nagradom Oslobođenja Podgorice (2002) i najvišim nacionalnim priznanjem - Trinaestojulskom nagradom (1997).
Dobitnik je i međunarodne nagrade Zlatna jabuka u Republici Makedoniji (2008), koja se dodjeljuje za izuzetan doprinos promociji Makedonije, jačanje međunarodne saradnje i postizanje vrhunskih rezultata u različitim oblastima. U februaru 2010. predsjednik Republike Hrvatske Stjepan Mesić uručio mu je Orden Danice Hrvatske, sa likom Marka Marulića, za posebna dostignuća u kulturi.
Prijestonica Cetinje je nagradila ga je Poveljom Ivan Crnojević, za izuzetan doprinos i promociju Prijestonice (2012). Dobitnik je i nagrade Međunarodne Akademije Mihai Eminesku za oblast pozorišnog stvaralaštva (2012), spomen-medalje SUBNORA koja simbolizuje 70. godina Trinaestojulskog ustanka (2013), medalje sv. Tripuna, koju dodjeljuje Kotorska biskupija, za dugogodišnju saradnju u oblasti kulture i za aktivnu ulogu u promovisanju ekumenskog dijaloga (2013), kao i brojnih drugih priznanja).
Ministarski mandat
Intezivirana je međunarodna saradnja, potpisani brojni bilateralni sporazumi, a u saradnji i uz finansijsku podršku UNESCO realizuju se brojni programi i projekti iz oblasti kulture, nauke i obrazovanja.
Crna Gora je dobila manifestacije i festivale od posebnog značaja za kulturu Crne Gore, adaptirani su i opremljeni 11 centara za kulturu na sjeveru Crna Gore, a programom Cetinje-grad kulture 2010-2015 realizovano je više od 30 razvojnih projekata.
Crna Gora je predstvaljena na svim referentim međunarodnim manifestacijama, kao što su Venecijansko bijenale umjetnosti, Market Međunarodnog filmskog festivala u Kanu, Sajam knjiga u Frankfurtu i Lajpcigu. Crna Gora je ove godine prvi put kandidovala film za najznačajniju filmsku nagradu Oskar, u kategoriji najbolji strani film u 2013. godini.
Tokom mandata Branislava Mićunovića Crna Gora je, u procesu pristupanja Evropskoj uniji otvorila i privremeno zatvorila Poglavlje 26: Obrazovanje i kultura 15. aprila 2013. godine.
Hannaford, North Dakota
Hanaford je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 131, što je 50 (-27,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Piedra Grande, Francisco Z. Mena
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 167 m.
Sambre
Sambre - francuski (holanski: Samber) je rijeka u Francuskoj i Belgiji duga 190 km lijeva pritoka rijeke Meuse. Od tog 90 km u Francuskoj, kako je odavno kanalizirana plovna je preko 161 km.
Hidrologija
Sambre izvire na sjevernim obroncima Ardena, kod sela Fontenelle u Francuskom departmanu Aisne. Od tamo teče prema sjeveroistoku do ušća u Meuseu kod grada Namura belgijskoj Valonoji.
San Dionigi, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 144 m.
Sambre
Hidrologija
Porječje rijeke prostire se po površini od 2,740 km², od tog 1.254 km² po Francuskim departmanima Aisne i Nord, a 1.486 km² po Belgijskim provincijama Hainaut i Namur. Prosječni godišnji protok na ušću je 36 m³/s.
Kup EHF za žene
Kup EHF za žene (eng. Women's EHF Cup) je treće po snazi europsko klupsko natjecanje u rukometu u ženskoj konkurenciji, a organizira ga Europska rukometna federacija (EHF), koja je od sezone 1993./94, preuzela vođenje natjecanja, koje je prethodno organizirao Međunarodni rukometni savez (IHF), a tad se nazivao Kup IHF.
Sambre
Historija
Između 1825. - 1887. rijeka je dobrim dijelom kanalizirana, tad su izgrađene i prve brodske prevodnice. U to vrijeme 1827. počelo je iskapanje kanala od Charleroia do Bruxellesa dugog 47,9 km, zbog transporta ugljena iz bazena kod Charleroia.
Drugi val kanaliziranje rijeke trajao je od 1957.-1987. koja od tad više ne plavi.
Glavne pritoke Sambrea su: Helpe Majeure, Helpe Mineure, Eau d'Heure, Hantes, Biesmelle, Piéton, Orneau, Riviérette, Thure.
La Noria, Irapuato
La Noria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1733 m.
ŽRK Naisa
Ženski rukometni klub Naisa je ženski rukometni klub iz Niša, Srbija. Klub je osnovan 1969. kao RK „DIN“ Niš, a današnji naziv „Naisa“ nosi od 2005. godine. Trenutno se takmiči u Superligi Srbije.
Istorija
Klub je osnovan 1969. kao RK „DIN“ Niš. Po prvi put postaje prvoligaš 1978. godine i od tada neprekidno igra u elitnom rangu.
DIN je 1998. bio finalista kupa, pa je u narednoj sezoni 1998/99. po prvi igrao u nekom evropskom takmičenju, Kupu pobednika kupova. U sezonama 2001/02. i 2002/03. igrao je u EHF kupu, a u sezoni 2003/04. DIN se po prvi put kroz kvalifikacije plasirao u Ligu šampiona. U istoj sezoni DIN je kao viceprvak ponovo stekao pravo da igra kvalifikacije za Ligu šampiona u sezoni 2004/05. i uspeo da se ponovo plasira u grupnu fazu. Klub je 2004. osvojio svoj prvi trofej, Kup Srbije i Crne Gore, a u finalu je pobeđena podgorička Budućnost sa 27:26. DIN 2005. menja naziv u ŽRK „Naisa“.
Jedan od najvećih uspeha kluba došao je u sezoni 2006/07., kada je osvojen EHF Čelendž kup. Protivnik Naise u finalu je bio rumunski klub Univerzitatea Žolidon Kluž-Napoka, u prvom meču Naisa je poražena sa 32:23, a u revanšu u Nišu je pobedila sa 30:21 i zbog dva više postignuta gola u gostima Naisa je osvojila trofej. Iste sezone Naisa je osvojila svoj drugi trofej nacionalnog kupa pobedivši u finalu beogradski Radnički sa 25:14, a u prvenstvy je završila kao viceprvak.
U sezoni 2007/08. Naisa je po prvi put u klupskoj istoriji osvojila titulu nacionalnog prvaka, a uspela je i da odbrani trofej u Kupu Srbije pobedom od 27:23 protiv pančevačkog Dinama u finalu, čime je osvojena prva dupla kruna. Klub je kao prvak Srbije stekao pravo učešća u kvalifikacijama za Ligu šampiona u sezoni 2008/09., ali za razliku od prethodna dva učešća ovaj put nije uspeo da se plasira u grupnu fazu.
Dealu Goiești, Vidra
Dealu Goiești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Vidra.
ŽRK Naisa
Istorija
Naisa je u sezoni 2008/09. bila nadohvat druge titule u Superligi Srbije, pošto su Vrnjačka Banja i Naisa imali jednak broj bodova - 34, ali je Vrnjačka Banja ipak imala bolju gol raliku iz međusobnih duela sa Naisom (21:22, 24:20) i tako osvojila titulu. Ipak u Kup Srbije Naisa je ponovo bila uspešna i osvojila treći trofej zaredom, a u finalu je pobeđen aranđelovački Knjaz Miloš sa 36:25.
Los Ciruelos, Coahuayana
Los Ciruelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coahuayana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Dealu Goiești, Vidra
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 920 m.
Nick Kroll
Nicholas J. "Nick" Kroll (5. jun 1978 -) je američki glumac, komičar, scenarist i producent, najpoznatiji po nastupima u humorističkim televizijskim serijama i posuđivanju glasa likovima u animiranim filmovima i TV-serijama.
David Eick
David Eick (1968 - ) je američki televizijski scenarist i producent, najpoznatiji kao ko-kreator nove verzije TV-serije Battlestar Galactica.
Frano Supilo
Frano Supilo (Cavtat, 30. studenoga 1870. - London, 25. rujna 1917.), bio je hrvatski novinar, političar i publicist. Izabran je u vodstvo Stranke prava 1895. godine. Nakon raskola u stranci istupa protiv Josipa Franka i zagovara „domovinašku“ struju. Pokrenuo je časopis Crvena Hrvatska i bio njegov glavni urednik do 1899. godine. U njemu je razvijao političku ideju sjedinjenja Dalmacije s Hrvatskom i ubrzo uz Antu Trumbića postaje najistaknutiji predstavnik dalmatinskog liberalnog pravaštva.
Jedan je od pokretača politike novog kursa i među najzaslužnijim političarima za donošenje Riječke i Zadarske rezolucije. Zajedno sa Svetozarom Pribićevićem 1905. osniva Hrvatsko-srpsku koaliciju koja sljedeće godine pobjeđuje na izborima te je Supilo izabran u Hrvatski sabor. Iz stranke je istupio 1909. zbog neslaganja s oportunističkim vodstvom. Zbog sukoba s centralističkim koncepcijama većine, 1916. napušta Jugoslavenski odbor i samostalno nastavlja akciju za oslobođenje i ujedinjenje južnoslavenskih naroda na federalističkoj osnovi.
Rani život, školovanje, ulazak u politički život
Frano Supilo rodio se u Cavtatu 1870. godine u obitelji Ive i Mare (rođ. Guljemović). Podrijetlom je iz težačke obitelji. Školovao se u Dubrovniku i već je kao srednjoškolac sudjelovao u demonstracijama protiv austrijske politike i to prigodom dolaska prijestolonasljednika Rudolfa u Dubrovnik 1885. godine. Poljodjelsku školu u završio je u Gružu a nakon toga zaposlio se kao putujući učitelj. U politički život ulazi kao osnivač i glavni urednik dubrovačke Crvene Hrvatske (1890.-1899.), društvenopolitičkoga lista pravaške koncepcije i bori se za sjedinjenje Dalmacije s Hrvatskom. Supilo je odigrao glavnu ulogu u promjeni javnoga mnijenja, što je, u nizu izbora, dovelo do pada talijanaško-srpske koalicije koja je mješavinom izbornih manipulacija, favoritizma bečkoga dvora i paralizom hrvatskih stranaka došla na vlast u dubrovačkoj općini u osamdesetim godinama 19. stoljeća. U vodstvo Stranke prava izabran je 1895. godine. Nakon raskola u stranci istupa protiv Josipa Franka, a od 1900. djeluje u Rijeci kao povjerenik dalmatinskih pravaša, nastojeći putem novina koje je uređivao (Novi list, od 1907. Riječki novi list) utjecati na hrvatsku politiku, orijentirajući ju prema političkoj suradnji Južnih Slavena i sporazumu s ostalim narodima Austro-Ugarske ugroženim germanizacijom, u skladu s politikom novoga kursa, prema čemu je usmjerio i novoosnovanu Hrvatsku stranku prava.
Hrvatsko-srpska koalicija
Uz Trumbića i Josipa Smodlaku jedan je od pokretača politike novog kursa i među najzaslužnijim političarima za donošenje Riječke rezolucije 1905. godine (zapravo je njezin idejni začetnik) i za stvaranje Hrvatsko-srpske koalicije, te za njen dolazak na vlast. Supilova riječka i zagrebačka faza su povjesničarski ozbiljno i nepristrano obrađeni tek u studijama i knjigama koje su se pojavile nakon raspada SFRJ - naime, dotad je to razdoblje njegove djelatnosti šablonski tretirano kao vizionarska aktivnost usmjerena prema žuđenom, i u Jugoslaviji (pogotovo komunističkoj), ozbiljenom snu o stvaranju zajedničke države Hrvata i Srba. Dobar primjer novijega vrjednovanja Supilove političke djelatnosti je niz kraćih tekstova objavljenih u časopisu Kolo, 1998., br. 8. Ukratko - Supilo je od tradicionalne pravaške politike napravio radikalan zaokret u dvjema točkama: ideološkom i pragmatičko-političkom.
Na idejnom planu, Supilo postaje pristašom omekšanoga jugoslavenskoga unitarizma (zbog čega je, usput, najčešće stigmatiziran, pa i demoniziran u hrvatskim nacionalnim krugovima). Supilovo mišljenje (koje je dijelio i nemali dio ondašnje hrvatske, pa i srpske inteligencije) bijaše da su Hrvati i Srbi (kojima su kasnije pridruženi i Slovenci) jedan troplemeni narod - dakle, ne tri naroda, a kamoli tri nacije, nego jedan jugoslavenski narod s tri imena. Ta, iz suvremenoga motrišta neobična ideja, bila je znakom zakašnjelosti nacionalne kristalizacije kod Hrvata (manjim dijelom i Srba i Slovenaca - o Makedoncima, Bošnjacima - muslimanima i Crnogorcima da se i ne govori), te teritorijalne izmiješanosti Srba i Hrvata, kao i činjenice da su hrvatski i srpski književni jezici izuzetno bliski i međusobno razumljivi na razgovornoj razini. Na praktičnom planu, to je značilo stvaranje Hrvatsko-srpske koalicije, kreacijom koje su Srbi priznati, de facto, kao politički narod u Hrvatskoj - prvi put u povijesti.
Još su snažniji zaokret označili pregovori koalicije i Supila s mađarskim i talijanskim političarima iz Austro-Ugarske Monarhije. Post festum, taj se potez može označiti kao izuzetno hrabar, inovativan i - potpuno promašen. Supilo je pokušao tradicionalne hrvatske protivnike koji su pretendirali na hrvatske zemlje (talijanske iredentiste i mađarske nacionaliste), koristeći njihovo privremeno zaoštravanje s Bečkim dvorom, pretvoriti u hrvatske saveznike u borbi za opću demokratizaciju monarhije u kojoj bi - takvo je bilo njegovo mišljenje - svi narodi bili dobitnici. No pogriješio je u procjeni: talijanski i mađarski imperijalizam bio je tako duboko ukorijenjen u svijest nacionalnih elita tih naroda da su bili potrebni svjetski ratovi da ih sruše kao realnu prijetnju. mini|200px|Frano Supilo u [[Karikatura|karikaturi (Portraiti iz hrvatskog sabora. Serija prva., Hrvatska smotra za politiku, književnost, znanost, umjetnost i kritiku, sv. 2, Zagreb, 1907.)]]
Glede srpskoga nacionalizma, Supilo nije u tom razdoblju realistično ocijenio tvrdokornost i nepopustljivost srpskih teritorijalnih pretenzija na praktički cijelu Bosnu i Hercegovinu i Hrvatsku. Na izborima 1906. godine, na kojima je pobijedila Koalicija, Supilo je bio izabran za zastupnika u Hrvatskom saboru i postao vodeća osoba Koalicije. Kada je ugarski parlament u proljeće 1907. godine izglasao Željezničarsku pragmatiku, kojom se mađarski jezik ozakonjuje kao službeni jezik na željeznicama u Hrvatskoj, Supilo predvodi hrvatsku oporbu u ugarskom parlamentu u akcijama opstruiranja i vodi oštru kampanju protiv mađaronskoga bana Pavla Raucha te pokreće temeljna ustavna pitanja o položaju Hrvatske. Njegov radikalni stav dovodi ga u sukob s vodstvom Koalicije, koja je bila za oprezniju politiku, kako ne bi izgubila mogućnost vraćanja na vlast.
Supilo je nastojao da Hrvatska svojom politikom stane na čelo Južnih Slavena Austro-Ugarske u borbi za njihovo ujedinjenje - dok je srpski dio Koalicije, a i dio nagodbenjački nastrojenih hrvatskih članova, bio za usklađivanje hrvatske politike s onom kraljevine Srbije, što je u praksi značilo pretvaranje Hrvatske u srbijanski politički prirepak. U vrijeme veleizdajničkog procesa, 1909. godine, političkoga procesa srpskim javnim djelatnicima u Monarhiji, koji je inicirao Bečki dvor s ciljem reteriranja aneksijske krize oko Bosne i Hercegovine 1908. godine, Supilo se zalaže za odlučnu potporu Hrvata ugroženim Srbima, kako bi se sačuvala hrvatsko-srpska sloga, na načelima dogovorenima u Riječkoj i Zadarskoj rezoluciji.
1383 Limburgia
1383 Limburgia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 22,32 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,077 astronomskih jedinica (AJ).
Frano Supilo
Hrvatsko-srpska koalicija
Njegov stav izaziva oštru reakciju austrijskih krugova i oni na Friedjungovom procesu, koji je pokrenula Koalicija, nastoje Supila kompromitirati i politički onemogućiti. Iako su klevete, iznijete protiv njega, bile na procesu raskrinkane, Supilo je istupio iz Koalicije kako bi olakšao njen položaj; Koalicija je zatim pristala na kompromisno rješenje procesa, što je dovelo do pada bana Raucha, ali i do pakta Koalicije s novoimenovanim banom Nikolom Tomašićem. Koalicija je od tada, pa do raspada monarhije i stvaranje Kraljevstva Srba, Hrvata i Slovenaca (1918.), svedena na oruđe u rukama najutjecajnijeg i najagilnijeg hrvatskog pragmatičkog političara u to doba, unitaristički nastrojenoga Svetozara Pribićevića, kojem je primarni cilj bio čekanje raspada KuK Monarhije i ujedinjenje sa Srbijom pod svaku cijenu. Supilo je osuđivao oportunističku politiku vodstva Koalicije jer je smatrao da ona kompromitira Hrvatsku i onemogućuje joj da u borbi za ujedinjenje postane ravnopravan čimbenik sa Srbijom. U tom je bio posve u pravu - no, cilj Pribićevića i nije bio da Hrvatska bude ikakav, a kamoli ravnopravan čimbenik u budućoj zamišljenoj južnoslavenskoj državi.
Jugoslavenski odbor
Prebjegavši nakon Sarajevskoga atentata u Italiju, Supilo pokreće, zajedno s Trumbićem i Meštrovićem, akciju za oslobođenje Hrvata, Srba i Slovenaca od Austro-Ugarske i njihovo ujedinjenje sa Srbijom i Crnom Gorom te sudjeluje u pokretanju Jugoslavenskog odbora. On nastoji pridobiti vlade sila Trojnog sporazuma za stvaranje jugoslavenske države, koja bi imala obuhvatiti sve krajeve nastanjene južnim Slavenima. Na svojim misijama u Bordeauxu, Londonu i Petrogradu 1914-1915. Supilo ustaje protiv imperijalističkih težnji Italije na Jadranu i zalaže se za kompromisno rješenje jadranskog pitanja. Otkrivši tajne pregovore što su ih Centralne sile vodile s Italijom poveo je snažnu akciju protiv žrtvovanja hrvatskih i slovenskih krajeva na Jadranu Italiji. Supilo se zalagao za demokratski način ujedinjenja južno-slavenskih naroda i za njihovu nacionalnu ravnopravnost te je predlagao uvođenje federativnoga uređenja u budućoj jugoslavenskoj državi. Zbog svojih gledišta došao je u sukob s tadašnjim srbijanskim predsjednikom vlade Nikolom Pašićem, glavnim realpolitičkim protagonistom zamisli Velike Srbije, a i s kompromiserskom i politički nezrelom većinom u Jugoslavenskom odboru. Istupivši zbog toga iz Odbora u lipnju 1916. godine, Supilo je u svom daljnjem radu nastojao zainteresirati sile Antante za položaj Hrvata i za cjelovito rješenje jugoslavenskog pitanja na temelju nacionalne ravnopravnosti (poznate su njegove predstavke i memorandumi britanskim, talijanskim i ruskim političarima Greyu, Sonninu i Sazonovu).
1383 Limburgia
Asteroid je otkriven 9. septembra 1934. godine.
Frano Supilo
Smrt
mini|Spomenik Franu Supilu ispred zgrade [[Novi list|Novog lista.]] Težak i besperspektivan položaj u kojem se Hrvatska našla, u kolonijalističkim makinacijama i tajnim planovima (Londonski sporazum) već podijeljena između talijanskoga i srpskog imperijalizma, kao i nenarodna politika proaustrijskih klerikalaca koji su svim sredstvima napadali Supilov rad, bio je prevelik teret za Supila koji je doživio živčani slom i kasnije umro u londonskoj umobolnici, od moždane kapi, 25. rujna 1917. godine. Nakon što je urna s njegovim pepelom ostala nekoliko godina zaboravljena u londonskome krematoriju, preuzeo ju je njegov prijatelj, bankar Pavle Mitrović. Kod njega je ostala do 1927. godine, kada je, parobrodom Srđ, prenesena od Londona do Sušaka i gdje je bila svečano izložena na odru 29. prosinca a potom je parobrodom Zagreb prenijeta u Dubrovnik gdje je pohranjena u gradskoj vijećnici.
Publicist
Po mnogim pokazateljima Frano Supilo je, uz Stjepana Radića, najtragičnija osoba novije hrvatske politike. Supilo kao publicist jedno je od najbritkijih i najčitkijih hrvatskih političkih pera, autor začuđujuće modernosti opasaka i ideja (izuzmu li se za njegovo doba karakteristične jugoslavenske omame). Pridonio je modernizaciji političkih shvaćanja u Hrvatskoj te je snažno djelovao na suvremenike, ostavivši jedan od najjačih političkih tragova u hrvatskoj novijoj političkoj povijesti. Suvremena hrvatska povjesnica uglavnom dijeli njegovu aktivnost na tri razdoblja: u prvom je kao urednik Crvene Hrvatske maestralno raskrinkao velikosrpski imperijalizam; u drugom je glavnim protagonistom Hrvatsko-srpske koalicije, dok je u trećem usamljeni i izolirani borac za Hrvatsku, nemoćan u bitci protiv imperijalnih kombinacija koje su se plele u Europi i inercije Jugoslavenskoga odbora. Samo je prvo Supilovo razdoblje dobilo visoku ocjenu, dok se njegova aktivnost u Koaliciji smatra povijesnim promašajem, a treće razdoblje očajničkom i na poraz osuđenom borbom, epitomiziranom u poznatom Krležinom stihu iz Balada Petrice Kerempuha koji referencira "Sopilovog Frana, kem serce pregrizla horvacka je rana". Vjerojatno najpregnatniji komentar o tragizmu Supilova političkoga djelovanja je utjelovljen u Machiavellijevoj metafori da naoružani proroci uspijevaju, a nenaoružani propadaju: Supilo je bio, kao predstavnik hrvatskoga naroda u teško i krajnje neizvjesno doba, nenaoružani prorok, i u toj činjenici leži uzrok njegova pada i propasti.
Alpay Özalan
(Alpaj Ozalan) (29. maj 1973.) je turski nogometaš.
Bogli, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1054 m.
1386 Storeria
1386 Storeria je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,365 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,6 a geometrijski albedo 0,188.
1387 Kama
1387 Kama je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,258 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,9 a geometrijski albedo 0,188.
Ramón Díaz
(29. august 1959.) je argentinski nogometaš.
1385 Gelria
1385 Gelria je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 22,19 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,740 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 6,928 stepeni, a orbitalni period iznosi 1656,873 dana (4,536 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,105. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,70 a geometrijski albedo 0,188.
Asteroid je otkriven 24. maja 1935. godine.
1384 Kniertje
1384 Kniertje je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 27,51 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,676 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 11,851 stepeni, a orbitalni period iznosi 1599,657 dana (4,379 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,181. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 9,70 a geometrijski albedo 0,307.
El Verde, Ameca
El Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ameca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1237 m.
Cosoachi, Guadalupe y Calvo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2320 m.
Kosta Strajnić
Životopis
29. svibnja 1887. rođen u Križevcima u građanskoj obitelji. Prve poduke iz slikarstva i povijesti umjetnosti dobiva od starijeg brata, te slikara Izidora Junga u bjelovarskoj gimnaziji
1907. – 1911. studira slikarstvo u Zagrebu na Višoj školi za umjetnost i obrt u klasi Bele Čikoša Sessije i Mencia Clementa Crnčića
1911. – 1912. studira u Beču povijest umjetnosti i estetiku na Institutu za povijest umjetnosti kod poznatog znanstvenika Josefa Strzygowskog
1913. u Zagrebu vodi javnu polemiku s Antunom Gustavom Matošem, te slikarom Roberom Auerom i arhitektom Rudolfom Lubynskim
1913. – 1914. živi u Beogradu gdje radi na projektu kulturnog zbližavanja južnoslavenskih naroda
1916. sudjeluje u osnivanju kulturne manifestacije Proljetni salon i objavljuje svoje prve dvije knjige: "Tomislav Krizman" i "Umjetnost i žena".
1916 – 1917. ponovno je u Beču gdje nastavlja studij povijesti umjetnosti i estetike
1918. objavljuje svoju knjigu eseja "Studije"
1919. objavljuje monografiju o Ivanu Meštroviću, prvu takvu monografiju o velikom umjetniku, i fotomonografiju "Srpske zadužbine"
1918. – 1920. živi u Pragu
1920. objavljuje monumentalnu monografiju o arhitektu Josipu Plečniku, te knjižicu o kiparu Petru Pallaviciniju
1920 – 1922. živi u Parizu gdje se susreo s vodećim ličnostima i strujanjima moderne umjetnosti
1924. vjenčao se sa slikaricom Jovankom Marković iz Zemuna
1925. boravi u Parizu zbog međunarodne izložbe dekorativnih umjetnosti (Art Deco)
1926. objavio knjigu "Svetosavski hram" u kojoj kritizira kulturnu politiku tadašnje države
1922. – 1928. živi najviše u Pragu, ali je u tom razdoblju boravio po nekoliko mjeseci u Krakovu i Varšavi, a putuje i po čitavoj Europi
1928. na nagovor Ivana Meštrovića i Marka Murata doseljava se u Dubrovnik i zapošljava kao pomoćnik konzervatora starina u Nadleštvu za umjetnost i spomenike. Odmah radi na formiranju likovne scene okupljajući oko sebe mlade likovne talente
1930. objavljuje programatski članak "Čuvajmo Dubrovnik" s podnaslovom "Spašavajmo njegov historijski i umjetnički karakter"
1930. vodi javnu polemiku oko zaštite spomenika kulture u Dubrovniku i modernoj arhitekturi, a završio je na sudu zbog javne kritike arhitektonskog projekta o nadogradnji hotela Excelsior. Uz podršku velikog dijela stručne i široke javnosti oslobođen je svih optužbi. U listopadu iste godine objavljuje knjigu "Dubrovnik bez maske".
1931. zajedno s don Vinkom Brajevićem objavljuje knjigu "Misli o čuvanju dalmatinske arhitekure"
1932. nakon umirovljenja slikara i konzervatora Marka Murata postaje glavni konzervator dubrovačkih spomenika. Na toj funkciji ostaje do 1941. godine
1934. na Strajnićev nagovor u Dubrovnik se doseljava arhitekt Nikola Dobrović koji trajno stvara u gradu i okolici do početka Drugog svjetskog rata
1935. – 1936 vodi polemiku s dubrovačkim slikarom Atanasijem Popovićem o modernom slikarstvu u kojoj su mu i državne institucije i dio likovnih umjetnika dali za pravo
1937. organizira izložbu satire u Sponzi na kojoj su sudjelovali mnogi poznati karikaturisti. Izložba je trebala biti poticaj za stvaranje muzeja humora u Dubrovniku
1940. sudjeluje u organizaciji izložbe starog dubrovačkog slikarstva
1941. – 1944. živi povučeno u Dubrovniku i u svom domu pruža utočište Otonu Postružniku i drugim antifašistički orijentiranim umjetnicima
1944. – 1945. provodi zimu na Visu gdje je radio kao prevoditelj
1945. nakon dugogodišnjih nastojanja osnovana je dubrovačka Umjetnička galerija, kojoj je postao prvi ravnatelj i inicijalni donator
1948. – 1949. bio je ravnatelj Galerije umjetnina u Splitu
1953. autor je postava Muzeja ikona pravoslavne crkvene općine u Dubrovniku
1954. nakon višegodišnjeg predanog rada obradio je i objavio katalog grafičke zbirke Biblioteke i zbirke Baltazara Bogišića u Cavtatu, te je postavio prigodnu izložbu grafika
1960. u Umjetničkoj galeriji Dubrovnik postavljena je izložba akvarela i grafike domaćih i stranih autora iz njegove umjetničke zbirke
1970. nakon smrti supruge povlači se iz javnog života. Pokušaj donacije gradu bogate umjetničke zbirke i biblioteke koju je skupljao cijeli život nije uspio
23. srpnja 1977. umro u Dubrovniku
Hesbaye
Hesbaye - francuski (nizozemski: Haspengouw) je tradicionalna kulturna i geofizička regija na istoku Belgije.
Lagunitas, Aramberri
Lagunitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Aramberri.
Hesbaye
Ona je bila jedna od glavnih ratarskih regija današnje Belgije još prije rimskih vremena, poznata za srednjeg vijeka pod latinskum imenu Hasbania.
Lagunitas, Aramberri
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1201 m.
Hesbaye
Karakteristike
thumb|left|240px| [[Pejzaž Hesbaye]]
Preko regije protiču rijeke Dender, Zenne, Dijle i druge manje pritoke rijeke Scheldte.
Hesbaye je niska blago valovita visoravan, prekrivena velikim površinama oranica.
Regija Hesbaye se nalazi sjeverno od dolina rijeka Meuse i njene pritoke Sambre i Meuse. Zahvaljujući debelom i dobro dreniranom muljevitom tlu, Hesbaye je vrlo plodan ratarski kraj.
Prostire se na površini od nekih 1789 km², što predstavlja gotovo 11% ukupne površine Valonije.
Hesbaye se proteže po pet Belgijskih provincija, od južne polovice Limburga, do dijelova Lièga sjeverno od rijeke Meuse, duž istočnih dijelova Valonskog i Flamanskog Brabanta i po sjeveru Namura.
Case Catania, Reggio Calabria
Case Catania je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 391 m.
Lornano, Siena
Lornano je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Ojo de Agua, Yecuatla
Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Yecuatla.
Lornano, Siena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 297 m.
Ojo de Agua, Yecuatla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 496 m.
Plan de San Luis, Colipa
Plan de San Luis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Colipa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
Plan de Esperanza Alta, Tapachula
Plan de Esperanza Alta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 173 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 569 m.
Río Bravo, Motozintla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 467 m.
Granja de Don José Soto, Irapuato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1717 m.
Capricornio, San José Iturbide
Capricornio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San José Iturbide.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2036 m.
La Pinta, Guadalupe y Calvo
La Pinta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2083 m.
Altamira, Francisco Z. Mena
Altamira je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Francisco Z. Mena.
Olga Pakalović
Olga Pakalović (Zagreb, 8. 11. 1978.) hrvatska je glumica. Tri puta je nagrađena zlatnom arenom za najbolju sporednu žensku ulogu: za filmove Fine mrtve djevojke, Moram spavat' anđele i Halimin put. Ostali poznatiji filmovi su joj Koko i duhovi, Pjevajte nešto ljubavno i Happy Endings, a TV serije Mamutica, Novo doba i Bitange i princeze.
Altamira, Francisco Z. Mena
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 303 m.
Olga Pakalović
2013. udala se za modnog dizajnera iz Maroka - Samijom Bergamanom - ali su se razveli nakon samo pet mjeseci. Iz braka je dobila jednu kćer.
Slaven Tolj
Slaven Tolj (Dubrovnik, 14. travnja 1964.) hrvatski je vizualni umjetnik rođen 1964. u Dubrovniku. U svojoj umjetnosti koristi se fotografijom, instalacijama, umjetnosti ready-madea i performansa kako bi ukazao na probleme u političkoj, društvenoj i kulturnoj sferi.
Životopis
Diplomirao je na Akademiji likovnih umjetnosti u Sarajevu 1987. godine u klasi profesora Petra Waldega. Bio je hrvatski povjerenik za 51. Venecijanski bijenale 2005.
Predsjednik je Vijeća za nove medije pri Ministarstvu kulture RH.
Radovi
Tolj djeluje u kulturnom polju kroz više funkcija - kao kustos, umjetnik i voditelj umjetničkih radionica. Kroz sve vidove njegovog djelovanja provlači se osviještenost za društvena i politička pitanja, a ključno mjesto u njegovom opusu ima grad Dubrovnik, kojem se uvijek iznova vraća kako bi reagirao na narušavanje njegovih vrijednosti, kako za vrijeme rata tako i u trenutačnoj političkoj klimi.