cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pulp Fiction
Nagrade
U tajnom glasanju Nacionalnog društva filmskih kritičara, Samuel L. Jackson je bio je drugi u kategorijama najboljeg i najboljeg sporednog glumca.
346 Hermentaria
346 Hermentaria je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 106,52 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,795 astronomskih jedinica (AJ).
Roman iz Cezareje
Sveti Roman iz Cezareje (također poznat i kao Roman iz Antiohije) je kršćanski mučenik koji je pogubljen 303. ili 304. za vrijeme Dioklecijanovih progona. Bio je đakon rodom iz Palestine, a mučenikom je postao u Antiohiji. Tamo je uhapšen i osuđen na smrt spaljivanjem; međutim, s obzirom da je car Galerije bio u gradu, došao ga je osobno ispitati. Na carev zahtjev mu je prvo iščupan jezik iz grla, a potom je zadavljen. Prudencije navodi da je mučenikom postao zajedno sa djetetom-svecem po imenu Barula.
346 Hermentaria
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 8,758 stepeni, a orbitalni period iznosi 1707,463 dana (4,674 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,099. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 7,13 a geometrijski albedo 0,218.
Banoštor
}}
Banoštor je naselje u opštini Beočin u Južnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 780 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 618 stanovnika).
Geografske odlike
Banoštor se nalazi u severnom Sremu, u Vojvodini, koje pripada opštini Beočin. Nalazi se na severnim padinama Fruške gore, uz obalu Dunava na podunavskom putu koji spaja Petrovaradin sa Ilokom i Vukovarom. Takođe, naselje je povezano sa bačkim naseljem Begeč, skelom preko Dunava.
Od Novog Sada je udaljeno 28 km.
Ime
Selo Banoštor je dobilo ime po nazivu tvrđave u čijoj je blizini nastalo. Sam naziv je izveden iz termina Ban Monoštra što znači Banov Manastir, a odnosi se na benediktanski samostan koji je 1150. godine kod tvrđave podigao mađarski palatin sa titulom bana i srpski princ Beluš.
Prethodni nazivi tvrđave i naselja u srednjem veku(pre nego što se oblik Ban Monoštra(prvi put zabeležen 1473. godine) ozvaničio) bili su Keu, Keve i Kuet.
Istorija
Banoštor je jedno od najstarijih sremskih naselja. Pominje se prvi put još u XII veku. Na mestu današnjeg Banoštora, ili u neposrednoj blizini (ne zna se tačno) postojao je rimski grad Malata Bononija, koji je bio na važnom podunavskom putu, Limesu, koji je išao obalom Dunava od Zemuna preko Novih Banovaca (Burgunac), Surduka (Rittium), Slankamena (Acumicum), Petrovaradina (Cusuma), preko Banoštora sve do Osijeka (Mursia). Ovaj kraj je skupa sa cijelim Sremom nakon poraza Ugarske kod Mohača 1526.postao definitivno dijelom Osmanskog carstva sve do Karlovačkog mira 1699,kad ulazi u sastav Habsburške monarhije, najprije kao dio Podunavske vojne granice ali već 1745. biva iz nje izuzet a 1773.postaje dijelom čerevićkog vlastelinstva. Pod Vojnom granicom naseljavaju se u Banoštor Srbi ali čerevićki posjednici naseljavaju tu i znatan broj Nijemaca-Podunavskih Švaba, koji sve do povlačenja u jesen 1944. čine jaku manjinu u selu. Banoštor je do konačnog izdvajanja samog Iloka iz sastava Vojvodine 1946. oduvijek područno i upravno pripadao kotaru Ilok, da bi nakon toga kratko vrijeme pripao kotaru Novi Sad a nakon uvođenja komunalnog sistema u cijeloj tadašnjoj Jugoslaviji postaje dijelom novoosnovane općine Beočin, što ostaje sve do danas.
Demografija
U naselju Banoštor živi 659 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,7 godina (43,7 kod muškaraca i 45,5 kod žena). U naselju ima 311 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,51.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Izvori
thumb|220px|Mapa Beočinske opštine.
Vatra svetog Elma
thumb|Vatra svetog Elma na jarbolima broda
Vatra svetog Elma (en. St. Elmo's fire ili Saint Elmo's light) je svetlosni efekat koji se javlja usled električnog pražnjenja u atmosferi. "Vatra" svetog Elma je zapravo plazma niske gustine i niske temperature. Efekat je vekovima poznat moreplovcima pošto se manifestuje na jarbolima brodova, uglavnom tokom nevremena. U moderna vremena efekat se manifestuje i na visokim stubovima dalekovoda i na isturenim ivicama aviona.
Naziv je dobio po svetom Elmu, zaštitniku moreplovaca. Električnu prirodu fenomena je prvi objasnio Bendžamin Frenklin.
Promatranja
Vatra svetog Elma je tiho luminiscentno električno pražnjenje iz istaknutih zašiljenih objekata na Zemljinoj površini kao što su gromobrani, jarboli, tornjevi, dimnjaci, a može se vidjeti i na krilima aviona. Može se zapaziti čak na lišću, travi, pa čak na vrhovima rogova stoke.
Naučna objašnjenja
Šiljasti predmeti izazivaju deformaciju električnog polja u svojoj okolini. Linije polja električnog potencijala su nad zašiljenim objektima gušće, te električno polje može premašiti kritičnu vrijednost (3 MV/m) i dolazi do električnog izboja elektrona u mlazu, do sekundarne ionizacije, praćene svjetlucanjima u obliku vijenca ili korone oko predmeta, koji je izazvala pojava. Veličina vijenca ovisi o jakosti naboja oko šiljka. Pri pozitivnom naboju je veći, a boja svjetlucanja je ljubičasta. Pri negativnom naboju vijenac je manji, a svjetlucanje je svjetlije i plavkasto. Dušik i kisik iz Zemljine atmosfere uzrokuju ljubičasta i plavkasta svjetlucanja; a to je sličan mehanizam koji uzrokuje da neonska cijev svijetli. Područje svjetlucanja je zapravo plazma, male gustoće izazvana razlikom potencijala iznad vrijednosti dielektričnog praga električnog proboja u zraku.
Historijski izvještaji
U Kini se naziva vatra božice Mazu i vjeruje se da ona stvara vatru na jarbolima brodova da vodi izgubljene mornare.
U staroj Grčkoj jedna vatra se nazivala Helena, a dvije Kastor i Poluks.
U starom Rimu opisi vatru svetog Elma je opisao Julije Cezar i Plinije Stariji.
Antonio Pigafetta je zapisao u svome brodskom dnevniku vatru svetog Elma, dok je putovao sa Ferdinandom Magellanom na prvom putu oko svijeta.
Zabilježio ju je i Charles Darwin dok je bio na poznatom putovanju sa brodom “Beagle”, dok su bili na sidru u zaljevu rijeke La Plata.
U hrvatskom govornom području je naziv vatra svetog Nikole stariji i zapisan je već u 15. st. u knjizi Dubrovčanina B. Kortuljevića (M.Vučetić, 2004).
26 kolovoza 1883 godine je britanski ratni brod “Charles Ball” svjedočio eksploziji vulkana Krakatoa i tada su primjetili veličanstvenu vatru svetog Elma na jarbolima uzrokovanu statičkim elektricitetom, koje je nastalo zbog kretanja malenih djelića stijena i kapljica vode u vulkanskom dimu.
Veličanstvena vatra svetog Elma je viđena 1995 godine dok su istraživači sa Sveučilista Aljaska letjeli iznad Amazone.
Radimir Čačić
Životopis
Gimnaziju i Arhitektonski fakultet završio je u Zagrebu, dok je poslijediplomski studij završio na J.F. Kennedy School of Government, na Harvard Universityu. Neposredno po završetku obrazovanja, od 1973. do 1977. godine radi u Interpublicu, u Zagrebu, uglavnom na poslovima za američko Ministarstvo vanjskih poslova za koje realizira međunarodne izložbe u Moskvi i Brnu.
Etinehem
Etenem je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Peron.
Radimir Čačić
Životopis
Godine 1978. u Varaždinu formira tvrtku CONING, kojoj je glavni direktor, i zajedno s managementom, pretežni vlasnik do 2000. godine. Do suđenja zbog rušenja samoupravnog sistema SFRJ 1985. godine, je predavao, kao vanjski predavač, na Građevinskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu te na poslovnoj školi osnovanoj s Harvard business school.
Etinehem
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 279 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,08 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 55 metara (maksimalnoj 103 m, a minimalnoj 32 m).
Radimir Čačić
Životopis
1985. godine osuđen je zbog rušenja samoupravnog sistema SFRJ u prvostepenoj i drugostepenoj instanci, no po zahtjevu za zaštitu zakonitosti oslobođen odlukom Vrhovnog suda SR Hrvatske.
Na prvim višestranačkim izborima 1990. godine nastupao je nezavisni kandidat na listi Koalicije narodnog sporazuma. Iste je godine ukazom predsjednika Republike Franje Tuđmana imenovan u Ustavnu komisiju za izradu prijedloga novog Ustava Republike Hrvatske. U jesen 1990. je bio među osnivačima HNS-a te izabran za člana Predsjedništva stranke 1990.
Godinu dana kasnije, za vrijeme rata u Hrvatskoj organizirao je Hrvatsku vojsku na području Varaždina i sudjelovao u pregovorima koji su doveli do predaje Varaždinskog korpusa JNA čime je HV dobila 164 oklopna vozila i 40 komada artiljerije. Iz rata je Čačić izašao s činom brigadira i Redom kneza Domagoja s ogrlicom.
Godine 1993. je Čačić postao potpredsjednik, a od 1994. bio i predsjednik stranke. Mnogi drže da se upravo pod njegovim vodstvom HNS, teško poražen na predsjedničkim i parlamentarnim izborima, ne samo oporavio nego i profilirao u ozbiljnu opozicijsku stranku koja je bila temeljem okupljanja hrvatskog političkog centar.
Godine 2000. je nakon dolaska na vlast Trećesiječanjske vlasti napustio čelništvo stranke i preuzeo dužnost ministra graditeljstva u vladi Ivice Račana. Za njegov se mandat vežu uspješni projekti izgradnje autocesta i poticane stanogradnje. S mjesta ministra je otišao godine 2003. i postao saborski zastupnik.
Od 2005. do 2008. je bio varaždinski župan, ali je s tog mjesta smijenjen nakon što su koalicijski partneri napustili HNS.
HNS se pod njegovim vodstvom godine 2011. priključila tzv. Kukuriku koaliciji stranaka hrvatskog lijevog centra, koja je poslije pobjede na izborima 2011. godine formirala vlast. U novoj vladi Zorana Milanovića Čačić je dobio mjesto prvog potpredsjednika vlade.
Dana 8. siječnja 2010. u Mađarskoj je na autocesti za Budimpeštu kraj grada Siofaka uzrokovao prometnu nesreću u kojoj su smrtno stradale dvije osobe:Imrene Antal i Gyorgy Liptak. Nakon nesreće negirao je da je kriv i odbio se povući sa mjesta dopredsjednika vlade. 29. lipnja 2012. godine, na sudu u Kaposvaru Čačić je osuđen na 22 mjeseci zatvora uvjetno, uz rok kušnje od tri godine. Također je osuđen na plaćanje sudskih troškova s 1,9 milijuna mađarskih forinti i zabranu upravljanja automobilom u Mađarskoj na iduće tri godine. 14. studenog iste godine je donešena drugostupanjska, pravomoćna presuda kojom je Čačić osuđen na 11 mjeseci bezuvjetnog zatvora. Čačić je istog dana podnio ostavku na mjesto u Vladi i stranačke funkcije.
Za vrijeme izdržavanja kazne je isključen iz stranke odlukom Predsjedništva na čelu s Vesnom Pusić, a koje je obrazloženo "medijskim napisima" u kojima se tvrdilo da "rovari protiv novog vodstva".
Periodizacija
Periodizacija je pokušaj kategorizacije ili deljenja nekog istorijskog, evolucionog, geološkog ili kosmološkog vremena u diskretne (tačno određene) imenovane celine.
Periodizacija je kompleksan problem u istoriji. Istorija je u suštini kontinuarna, pa svaki sistem periodizacije zahteva neki spoljnji sud. Skoro svako dinamičko doba je "doba promene", pošto je to deo klišea. I uopšte nije potrebno deliti istorijska razdoblja u želji da se stvori smisao prošlosti ili da se artikulišu promene koje su se vremenom dogodile. Takođe, različiti narodi i kulture su osetili različite istorije, pa time teže različitim modelima periodizacije. Imena razdoblja se kroz vreme uvek osporavaju i menjaju. Tako neki istoričar može tvrditi da nije bilo tako nečeg kao što je renesansa, dok će drugi braniti takav koncept.
Razlozi za ovo su kompleksni. Periodizacione celine se često preklapaju ili su čak kontradiktorne jedna drugoj. Potom, određeni periodizacioni koncepti su prihvatljivi samo pod određenim uslovima. Neki imaju samo kulturnu upotrebnu. Drugi se određuju prema istorijskim događajima (međuratne godine: 1918. - 1939.), druge su definisane dekadnim brojnim sistemom (1960e, 17. vek). Ima ih i imenovanim po dominantnim ličnostima (Viktorijansko doba, Elizabetansko doba, Napoleonovo doba).
Neke od upotreba su, takođe, specifične za određeno podneblje. To se posebno odnosi na periodizaciona imena potekla od ličnosti ili vladajućih slojeva, kao što je Džeksonovo doba u SAD, Meidžijansko doba u Japanu ili Merovinško doba u Francuskoj. Termini iz kulture takođe mogu imati ograničene domete. Tako koncept "Romantičarskog razdoblja" može imati različito značenje van evropejske kulture. Kao i npr. 1960e, koje tehnički odgovaraju gde god se u svetu računaju godine po Našoj eri, mogu imati skup različitih kulturnih konotacija u određenim zemljama. Iz tog razloga je moguće reći "1960e se nikada nisu dogodile u Španiji". Zato što bi taj termin označava seksualnu revoluciju, kontra-kulturu, pobune mladih itd. koje se nikada nisu dogodile tokom desetleća španske konzervativne katoličke kulture pod Frankovim fašističkim režimom. Kao što je moguće tvrditi, kao što tvrdi istoričar Artur Marvik, da 1960e počinju u kasnim 1950-im i završavaju se u ranim 1970-im. Njegov razlog za takvu tvrdnju su kulturni i ekonomski uslovi koji definišu značenje razdoblja koje pokriva više od linearne celine od 10 godine koje počinju brojevima 196. To proširino značenje se naziva "dugim 1960-im". Takvo korišćenje je proisteklo iz istoričarskog korišćenja termina "Dugi devetnaesti vek" (1789-1914) ne bi li prilagodili dekadnu hronologiju kulturnim i društvenim fazama. Lično tome i osamnaesti vek može trajati od 1714. do 1789. Erik Hobsbom se takođe zalagao da se razdoblje naziva "Kratkim dvadesetim vekom", koji se proteže od početka Prvog svetskog rata do kraja Hladnog rata.
Antemurale Christianitatis
Antemurale Christianitatis [ antemuːˈraːle kristiaːniˈtaːtis ]  (lat.: predziđe kršćanstva), naziv koji se u srednjem i na početku početku Novog vijeka koristio za pojedine evropske kršćanske zemlje i narode koji su graničili s nekršćanskim, prije svega muslimanskim zemljama i narodima. Obično se koristio u kontekstu sukoba s Osmanskim Carstvom i to za Hrvatsku, Mađarsku i Poljsko-Litavsku Uniju.
Hrvatska kao Antemurale Christianiatis
Taj naziv je papa Lav X. dao Hrvatskoj godine 1519. u pismu banu Petru Berislaviću.
Papa međutim nije bio prvi koji je dao Hrvatskoj takav naslov. Plemstvo južnih hrvatskih krajeva uputilo je 10. travnja 1494. sa sabora u Bihaću pismo papi Aleksandru VI. i rimsko-njemačkom caru Maksimilijanu I. tražeći pomoć protiv osmanskih napada u kojem je Hrvatsku nazvalo kulom i predziđem kršćanstva:
"Ovu silu mi već sedamnaest godina zaustavljamo gubeći naša tijela, živote i sva moguća naša dobra, te poput kule i predziđa kršćanstva branimo svakodnevnim ratovanjem kršćanske zemlje, koliko nam je to uopće ljudski moguće. Neka Vam dakle po nama bude rečeno ovo: ako bi mi popustili Turcima, tada bi oni u svako doba mogli zaskočiti kršćanstvo iz Hrvata." <!-- thumb|desno|200px|Fra Ivan Kapistran Kad su Turci god. 1453. osvojili Carigrad, papa Kalist III. pozvao je sve kršćanske narode u križarski rat. U kršćanskoj vojsci koja je u srpnju godine 1456. porazila 150 000 turskih vojnika pod Beogradom, sudjelovao je veliki broj Hrvata koje je pokrenuo franjevac Ivan Kapistran. Protuosmanlijski križar i branitelj kršćanstva, Ivan Kapistran umro je god. 1456. u Iloku, a zbog mnogobrojnih posmrtnih čudesa i viđenja proglašen je svecem.
Protiv višestruko brojčano jačih turskih osvajača, Hrvati su vodili najžešće ratove u 16. stoljeću i 17. stoljeću koja su nazvana "duo plorantes saecula Croatiae" ("dva plačuća stoljeća Hrvatske"). Većinu obrane financirali su austrijski unutarnji staleži (otprilike iznad 95%), a obrani granice nije sudjelovao samo hrvatski etnički element, već i njemački, mađarski, te etnicitet kojeg se obično naziva "vlaški", a čiji su pripadnici uglavnom (ne isključivo) pravoslavne vjeroispovijesti.
U skoro 400 godina dugom ratovanju protiv osmanlijskih osvajača proslavili su se mnogi imenima znani i neznani hrvatski ratnici i junaci. Najpoznatiji među njima bili su: branitelj Zemuna Marko Skoblić kojeg su Turci svezanog bacili pod bijesnog slona jer se nije htio poturčiti i pokloniti turskom caru, ban Petar Berislavić koji je zbog sjajne pobjede kod Dubice na Uni god. 1513. dobio na dar blagoslovljeni mač i klobuk od pape Lava X., senjski kapetan Petar Kružić koji je punih 15 godina branio okruženi Klis, vrhovni kapetan Nikola Jurišić koji je god. 1532. sa samo 700 Hrvata zaustavio 140 000 Sulejmanovih vojnika na njihovom vojnom pohodu za Beč, ban Nikola Šubić Zrinski koji je god. 1542. s 400 Hrvata spasio Peštu od sigurne propasti. Godine 1566. Sulejmana II. koji je krenuo s preko 100.000 vojnika osvojiti Beč i potom čitavu Europu, zaustavio je pod Sigetom Nikola Šubić Zrinski s 2 500 hrvatskih ratnika, pri čemu su poslali na drugi svijet preko 30 000 Turaka, a sami su zbog hrabrosti i junačke smrti "ušli u legendu" svjetske ratne i vojne povijesti. thumb|lijevo|150px|Nikola Šubić Zrinski
Još neki poznati i slavni ratnici bili su: hrvatski ban Toma Erdödy koji je s hrvatskim ratnicima ostvario sjajnu pobjedu god. 1593. kod Siska koja je ujedno bila prekretnica u ratu Hrvata s Turcima, ban Ivan III. Drašković jedini Hrvat na položaju ugarskog palatina u to vrijeme kojeg su nazvali "defensor Croatiae", ban Nikola Zrinski i ban Petar Zrinski koji su nanijeli velike gubitke turskoj vojsci, ban Ivan Karlović, ban Petar Keglavić, Krsto Frankopan, general Ivan Lenković, kapetan Grgur Orlovčić, ban Matko Talovac, knez Juraj Zrinski, zapovjednik Marko Horvat Stančić, zapovjednik Vid Hallek, ban Petar Erdődy, svećenik Marko Mesić, fra. Luka Ibrišimović i mnogi drugi. -->
Feredoksin:tioredoksin reduktaza
Feredoksin:tioredoksin reduktaza (, feredoksin:tioredoksin-reduktaza) je enzim sa sistematskim imenom feredoksin:tioredoksin disulfid oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju:
Ovaj enzim sadrži [4Fe-4S] klaster i disulfid. On formira mešoviti disulfid sa tioredoksinom na jednoj strani, dok je na drugoj strani mesto vezivanja feredoksina, što omogućava dva jednoelektronska transfera.
Stari Istok
thumb|350px|Karta Starog Istoka Stari Istok je zajednički naziv za rane civilizacije na području koje otprilike odgovara suvremenom Bliskom Istoku: Mezopotamija (suvremeni Irak i Sirija), Perzija (suvremeni Iran), Anadolija (suvremena Turska), Levant (suvremena Sirija, Libanon, Izrael, Palestina i Jordan) te Drevni Egipat, a koje su se razvijale od uspona Sumera u 4. milenijumu pne. do vremena kada je oblast osvojio Kir Veliki u 6. vijeku pne., odnosno u Brončanom i ranom Željeznom dobu. Kao takav, izraz se koristi u bliskoistočnoj arheologiji, proučavanju antike i egiptologiji.
Middletown, Dauphin County, Pennsylvania
Midltaun je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Stari Istok
Neki su stručnjaci skloni isključiti Egipat iz pojma Bliski Istok, s obzirom da je bila riječ o geografski i kulturno izoliranom području. Međutim, s obzirom na važnu ulogu koju je Egipat imao historiji oblasti, pogotovo od 2. milenijuma pne., taj stav se rijetko susreće.
Middletown, Dauphin County, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.901, što je 341 (-3,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Stari Istok
Stari Istok se smatra kolijevkom civilizacije. Ta je oblast prva prakticirala intenzivnu poljoprivredu; prva pronašla pismo, izumila grnčarski kotač a potom i kotač, stvorila prve centralizirane vlade, zakonike i imperije, kao i socijalnu stratifikaciju, ropstvo i organizirano ratovanje, kao i temelje astronomije i matematike.
Periodizacija
Periodizacija starog Istoka predstavlja pokušaj da se kategorizira ili podijeli vrijeme Bliskog Istoka u jasno određene blokove. Rezultat tog pokušaja je sistem koji koliko-toliko olakšava snalaženje u bogatoj historiji.
Loveland, Ohio
Lavland je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.081, što je 404 (3,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fermin
Sveti Fermin od Amiensa (Firminus, Firmin, Fermin, Fermin, ? - 303) je bio biskup Pamplone i kršćanski mučenik pogubljen za vrijeme Dioklecijanovih progona. Njegovo pogubljenje se zbilo u današnjem gradu Amiensu, gdje mu je početkom 16. vijeka podignuta Amjenska katedrala. Osim u tom gradu ga se slavi i kao zaštitnika Navarre u čijem glavnom gradu Pamploni se održava svetkovina Sanfermines čiji je dio znamenita utrka bikova kroz grad, poznata kao Enciero.
Interferon alfa-n3
Interferon alfa-n3 (Alferon-N) je lek koji se sastoji od prečišćenog prirodnog ljudskog interferon alfa proteina koji se koristi za lečenje genitalnih bradavica.
East Los Angeles, California
East Los Angeles je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 126,496 stanovnika.
PJAK
PJAK je skraćenica pobunjeničke grupe u Iranu punim imenom Partija za slobodni život Kurdistana (engleski:Party of Free Life of Kurdistan) koja se bori za autonomni i samostalni Kurdistan na području sjevernog Irana.
Političko-vojna aktivnost
PJAK je osnovan 2004 godine nakon američke okupacije Iraka. Za razliku od sličnih kurdskih grupa koji vode rat protiv Turske ili su nakon američke okupacije ostvarile autonomiju u Iraku PJAK smatra da žene moraju imati veliku ulogu u društvu što je dovelo do većeg postotka ženskih članova nego druge slične organizacije. Osim borbe za autonomiju Kurda u Iranu proklamirani ciljevi organizacije su rušenje političkog sistema Irana kao i da svi drugi narodi unutar države dobiju svoju autonomiju.
Američka veza
PJAK ima svoje baze na području sjevernog Iraka koji je de facto pod kontrolom SADa. Iz tih baza on organizira i izvršava napade u Iranu. Još na proljeće 2006 Dennis Kucinich član američkog Kongresa je u otvorenom pismu američkom predsjedniku izjavio da SAD vrlo vjerojatno podržava PJAK, a na jesen iste godine američki časopis New Yorker govori o tome da SAD i Izrael naoružavaju, treniraju i davaju ciljeve za napad članovima PJAKa. Vlada Sjedinjenih Američkih Država je uvijek negirala te optužbe, ali je na ljeto zapovjednik ove terorističke organizacije došao u Washington na sastanak s tamošnjim vladinim službenicima.
Kirijak
Kirijak (Cyriacus, ? - 303) je kršćanski mučenik koji je pogubljen u doba Dioklecijanovih progona. Predstavlja jednog od dvadeset sedam istoimenih svetaca, uglavnom mučenika, a od kojih se samo sedam spominje u Rimskoj martirologiji.
O njegovom životu, osim samog datuma pogubljenja, nema pouzdanih podataka. Prema legendama je bio rimski plemić koji se odrekao sveg bogatstva kako bi širio kršćanstvo. Pripusuje mu se istjerivanje demona iz Dioklecijanove kćeri Artemizije, kao i iz princeze Jobije, kćeri perzijskog kralja Šapura II, a zbog čega je Šapurova porodica prešla na kršćanstvo.
Bad Tennstedt
Bad Tenštet je grad u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 47 opštinskih središta okruga Unstrut-Hajnih. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.581 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16064004.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Unstrut-Hajnih Bad Tenštet se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Unstrut-Hajnih. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 172 metra. Površina opštine iznosi 27,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.581 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 95 stanovnika/km².
Mussons, Pordenone
Mussons je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 274 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
The Washington Post
The Washington Post je naziv za američki dnevni list koji izlazi u Washingtonu te predstavlja najpoznatiju, najčitaniju i najutjecajniju publikaciju u tom gradu. Predstavlja također jednu od najstarijih publikacija u gradu, s obzirom da je prvi primjerak štampan izašao 1877. godine.
Post je također poznat i po ulozi koju su početkom 1970-ih njegovi reporteri Bob Woodward i Carl Bernstein imali prilikom pokretanja afere Watergate i tako posredno doveli do kolapsa Nixonove administracije.
Općenito
Post se smatra jednim od vodećih američkih dnevnih listova, uz The New York Times, koji je poznat po praćenju događaja na međunarodnoj razini i The Wall Street Journal, koji se ističe izvještavanjem o privrednim događajima. Post se istakao svojim redovnim i temeljitim praćenjem rada Bijele kuće, Kongresa, i drugih institucija američke vlade.
Za razliku od Timesa i Journala, uredništvo ovaj list prvenstveno vidi kao regionalnu publikaciju, te se trenutno ne tiska dnevno nacionalno izdanje namijenjeno publici van američke Istočmne obale. Međutim, postoji i tzv. "Nacionalno tjedno izdanje" (National Weekly Edition), koje kombinira Postove članke iz redovnih izdanja, a koja su namijenja široj publici. Većina čitateljstva se nalazi u Distriktu Columbia, kao i washingtonskim predgrađima koja pripadaju državi Maryland i sjevernom dijelu Virginije.
U oktobru 2006. prosječna tiraža za radni dan je iznosila 656.297, a za nedjeljno izdanje 930.619 primjeraka prema nalazima Audit Bureau of Circulations, što Post čini šestim najtiražnijim listom u SAD, iza The New York Timesa, Los Angeles Timesa, The Wall Street Journala, USA Today i New York Posta. Iako je njegova tiraža, kao tiraža gotovo svih novina, u posljednje vrijeme počela opadati, smatra se da ima najviše stope tržišnog prodora u kategoriji metropolitanskih dnevnika.
Historija
Washington Post je godine 1877. osnovan od strane novinara i izdavača Stilsona Hutchinsa, čija je namjera bila da u glavnom gradu promiče stavove Demokratske stranke. 1880. je dobio nedjeljno izdanje, a redakciji je priključio i ugledni novinar Joseph Pulitzer.Godine 1888. Hutchins je napustio demokrate i prešao republikancima, što mu je omogućilo da kupi gradsku konkurenciju Republican National.
Wilkins je godine 1984. nakon Hattonove smrti preuzeo njegov vlasnički udio, a nakon što je i sam umro 1903. godine, list su preuzeli njegovi sinovi John i Robert. Dvije godine kasnije su ga prodali vlasniku Cincinnati Enquiriera Johnu Rollu McLeanu. Prije nego što je John McLean umro 1916. godine, oporukom je list ostavio posebnom trustu, držeći da Edward Beale McLean, njegov sin-plejboj, nije u stanju kvalitetno upravljati listom. Mladi McLean je tu oporuku uspio oboriti na sudu, ali su se očeva strahovanja pokazala ispravnim. 1920-ih je list počeo zapadati u financijske probleme, da bi nakon sloma burze 1929. godine otišao u bankrot.
Godine 1933. je na aukciji kupio ugledni financijer Eugene Meyer, koji je godinama na njega trošio milione dolara nastojeći mu povećati kvalitetu i ugled. Kada je predsjednik Truman Meyera godine 1946. imenovao na čelo Svjetske banke, Meyer je list predao svom mladom zetu Philipu Grahamu. Novi vlasnik se pokazao kao vrlo uspješan poslovni čovjek čije su investicije i drugi poslovni potezi isplatili, i koji je početkom 1950-ih konačno list učinio ne samo uglednim, nego i financijski isplativim. Godine 1954. Washington Post je otkupio svog posljednjeg lokalnog konkurenta, Washington Herald.
Graham, koji je od 1950-ih počeo patiti od manično-depresivne psihoze, je u ljeto 1963. godine izvršio samoubojstvo. Tada je vlasništvo nad listom preuzela njegova udovica Katharine Graham. Njen uspon na čelo jedne tako velike i ugledne tvrtke mnoge američke feministkinje smatraju važnim međašem u borbi za izjednačavanje spolova u SAD.
Graham je, međutim, na Post i historiju općenito ostavila daleko više traga zahvaljujući spremnosti na brojne reforme u skladu s duhom vremena, kao i novi, daleko agresivniji i ponekad kontroverzni stil društveno angažiranog novinarstva, oličen u uglednom uredniku Billu Bradleeju. Rezultat takve politike je posebno došao do izražaja krajem 1960-ih i početkom 1970-ih, te kulminirao u Postovim člancima koji su razotkrili aferu Watergate. Za to dostignuće, koje se smatra jednim od najsvjetlijih trenutaka u historiji američkog novinarstva, list je 1973. godine dobio Pulitzerovu nagradu.
Godine 1980. je, međutim, i sam Post postao predmetom skandala kada je Jimmy's World, reportaža njegove novinarke Janet Cooke o 8-godišnjem ovisniku o heroinu dobila Pulitzerovu nagradu. Međutim, kada se otkrilo da je cijela priča najobičnija izmišljotina, osramoćeni Post je bio prisiljen vratiti nagradu.
Godine 1996. Post je dobio svoju prvu službenu web-stranicu, a 1999. je na naslovnice uveo kolor-fotografije.
Donalda Grahama, sina Katharine Graham koji je listom rukovodio od 1979. godine, godine 2000. je naslijedio današnji izdavač Boisfeuillet Jones, Jr.
Politička orijentacija
The Post se, kao i mnogi drugi mediji u SAD, nastoji predstaviti kao politički neutralan i objektivan. Međutim, u američkoj javnosti, pogotovo njenom konzervativnom dijelu, vlada široko rasprostranjeno mišljenje kako je taj list, kao i većina tiskanih, odnosno "tradicionalnih" medija, liberalno, odnosno lijevo orijentiran.
Kao argument u prilog tome se često navodi kako je The Post jedan od najžešćih kritičara politike i administracije američkog predsjednika Georgea W. Busha, kao i da je tradicionalno bio bliži kandidatima Demokratske nego Republikanske stranke. Godine 2004. je tako prekinuta dugogodišnja tradicija da se na izborima službeno ne podržava nijedan predsjednički kandidat, pa je uvodnik lista glasače pozvao da daju svoj glas Bushovom demokratskom protukandidatu Johnu Kerryju.
S druge strane, The Post ima dio kritičara s krajnjeg lijevog krila američkog političkog spektra, uključujući Noama Chomskog koji je još 1988. ustvrdio da list skreće udesno, odnosno podržava politiku reakcije i status quoa. Godine 1992. je, pak, u emisiji Frontline TV-kuće PBS se kao objašnjenje tog navodnog zaokreta tvrdi da je list bio prisiljen promijeniti uređivačku politiku kako bi spriječio konzervativni dio čitateljstva da se okrene Washington Timesu.
U prilog teze o desnoj, odnosno konzervativnoj orijentaciji The Posta se navode njegovi uvodnici u kojima se službeno podržavala američka invazija na Irak, odnosno Bushove inicijative da se privatizira američki mirovinski sistem te sporazumi o slobodnoj trgovini.
Sam list, kao što je to i običaj u SAD, u svojoj redakciji i među kolumnistima ima osobe različitih ideoloških opredijeljenja, od ljevice do desnice, pa to ponekad izaziva teškoće kod svih koji žele precizno definirati njegovu političku orijentaciju.
347 Pariana
347 Pariana je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 51,36 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,615 astronomskih jedinica (AJ).
Božje kraljevstvo
Božje kraljevstvo, božje carstvo (grčki: - Basileia tou Theou ) ili carstvo nebesko, nebesko kraljevstvo (grčki:  - Basileia tōn Ouranōn) ili carstvo oca je središnja tema Isusova propovijedanja i jedan od osnovnih pojmova hrišćanske teologije.
347 Pariana
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 11,673 stepeni, a orbitalni period iznosi 1544,997 dana (4,229 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,164. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 8,90 a geometrijski albedo 0,184.
Božje kraljevstvo
Izraz se u Novom zavjetu pominje preko 100 puta, te je gotovo uvek definiran parabolom. Prema Isusu Kristu, Kraljevstvo Božje je u ljudima, dostiže se kroz razumijevanje, duhovni preporod, postajanjem nalik detetu i činjenjem Božje volje.
347 Pariana
Asteroid je otkriven 28. novembra 1892. godine.
Božje kraljevstvo
Isus je propovijedao blizinu carstva božjeg i poučavao ljude da u njegovom djelovanju vide početak tog novog stanja. On u svojim parabolama poredi carstvo božje sa zrnom gorušice, biserom, devojkama, sinovima, kvascem, radnicima u vinogradu, rastom semena, skrivenim blagom, velikom gozbom, praznim ćupom i tome slično.
Kraljevstvo Božje nije politički sustav ili geografski prostor pod vlašću kralja, već odnos između Boga i ljudi i ljudi međusobno. Neki naučnici tumače Isusovo nebesko carstvo kao moralno, a neki kao apokaliptično.
Prema evanđelju, "Carstvo nebesko s naporom se osvaja, i podvižnici ga zadobijaju" (Mt 11,12).
Naziv
Proučavaoci Biblije podsećaju da je grčka reč „basileia“ prevod hebrejske reči „malkuth“, koja ne znači carstvo ili kraljevstvo po teritorijalnom principu, već pre označava vladavinu. Tako Βασιλεία τοῦ Θεοῦ znači božja vladavina, a Βασιλεία τῶν Ουρανῶν nebeska vladavina ili vladavina neba.
Judaizam
Taj se izraz uopće ne pojavljuje u hebrejskoj Bibliji, a samo jednom u deutorekanonskoj (apokrifnoj) Mudrosti Solomona (10:10)
Johanan Krstitelj
Prema Evanđelju po Mateju, pojam "carstvo nebesko" je izvorno koristio Jovan Krstitelj kao centralnu temu svoje propovedi:
Johanan je pozivao ljude na pokajanje i okretanje Bogu. On je propovijedao da su carstvo nebesko i dan strašnog suda blizu, donoseći oslobođenje dobrima i uništenje zlima, i nalagao je pročišćenje duše kao pripremu za bliski božji sud. Pozivao je svoje sunarodnjake na obraćenje, te ih krstio na rijeci Jordan. Isus je prihvatio Ivanovu poruku, i kršten je kod Jovana, nakon čega je započeo sopstveno propovedanje nebeskog carstva.
Evanđelje po Mateju
Isus spominje "Kraljevstvo Božje" već u svojoj prvoj propovijedi:
U propovijedi na Gori, Isus upućuje blaženstva siromašnima, gladnima, žednima, progonjenima zbog pravednosti te svima potlačenima govoreći "da je njihovo kraljevstvo nebesko" (Mt 5,3-10).
Evanđelje po Tomi
Prema Evanđelju po Tomi, Isus je objašnjavao da je »Carstvo Božje« stanje samospoznaje i podsmevao se onima koji su ga shvatali kao određeno mesto:
thumb|175px|Isus je govorio: "Ako se ne povratite i ne [[budite poput dece|budete kao deca, nećete ući u carstvo nebesko".]] Isus se također suprotstavljao onima koji su »Carstvo« pogrešno shvatali kao budući događaj:
To »Carstvo«, izgleda, simbolizuje stanje promenjene svesti, o čemu govori Isusova izreka "Budite poput male dece":
Pavlova uporaba
Apostol Pavle u Prvoj poslani Korinćanima kaže da je to kraljevstvo koje nastanjuju pravedni.
Tumačenja
U evanđeljima se nalaze tvrdnje da će Carstvo doći u bliskoj budućnosti, ali i pasusi koji kažu da je ono već tu. Naučnici su podeljeni po pitanju da li je Isus pod "dolaskom carstva" mislio na predstojeći apokaliptični događaj ili na preobražaj svakodnevnog života.
Prema prvima, Isus je verovao da kraj istorije nastupa za njegova života ili života njegovih savremenika, što potkrepljuju brojnim citatima. Objava da se nebesko carstvo približilo (Mt 10:7) je izazvalo u potlačenim i napaćenim masama zanesenjačku nadu. Verovalo se da će omražene vlasti uskoro biti zbačene i da će se oni sami, siromašni i napaćeni, domoći vlasti i sreće. Ovako shvaćena ehtatološka predviđanja se nisu ispunila, što je predstavljalo “ozbiljno poniženje za ranu crkvu”, jer je ispalo da je Isus pogrešio.
Naučnici okupljeni oko Jesus Seminara zaključuju da eshatološke izjave pripisane Isusu potiču od nekih ranih hrišćana, kod kojih su apokaliptične ideje bile uobičajene, a da izjave o prisutnom carstvu Božjem stoje nasuprot uobičajenih shvatanja i verovatno potiču od Isusa lično. S druge strane, neki među rani hrišćanima su verovali u dostizanje nebeskog carstva duhovnom spoznajom (gnosis), odnosno kroz unutrašnju transformaciju.
Prema Fromu, uvjeti za ulazak u carstvo su sledeći: na prvom mjestu, potpuna promjena duha kojom se čovjek odriče zadovoljstava ovoga svijeta, i spreman je da preda sve što ima da bi spasio svoju dušu; zatim, uzdanje u božju milost koja dariva ponizne i siromašne, te povjerenje u Isusa kao mesiju koji je izabran od boga da ostvari svoje kraljevstvo na zemlji.
Silvana Mangano
Silvana Mangano (21. april 1930 - 16. decembar 1989) je bila italijanska filmska glumica, koja je 1950-ih uživala slavu kao jedan od seks simbola italijanske kinematografije, a potom stekla ugled zahvaljući nizu zapaženih nastupa u filmovima Pasolinija i Viscontija. Karijeru joj je značajno pomogao brak sa producentom Dinom De Laurentiisom, kome je rodila četvoro djece.
Autrey-le-Vay
Otre le Ve je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Gornja Saona koja pripada prefekturi Lir.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 69 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 273 metara (maksimalnoj 292 m, a minimalnoj 255 m).
Hidroksiacilglutationska hidrolaza
Hidroksiacilglutationska hidrolaza (, glioksalaza II, S-2-hidroksilacilglutationska hidrolaza, acetoacetilglutationska hidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom S-(2-hidroksiacil)glutation hidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe u manjoj meri hidrolizuje S-acetoacetilglutation.
Roosevelt, New York
Rouzvelt je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 16.258, što je 404 (2,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ballstedt
Balštet je grad u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 75 opštinskih središta okruga Vajmarer Land. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 321 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16071005.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Vajmarer Land Balštet se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vajmarer Land. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 238 metara. Površina opštine iznosi 3,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 321 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 96 stanovnika/km².
Stanija Dobrojević
Stanija Dobrojević (17. mart 1985, Virovitica) srpsko-američka je starleta, manekenka i pevačica. Pobednica je rijalitija Farma 6, kao i bivša učesnica Servajvor Srbija VIP: Kostarika i Farma 4. 2018 učestvovala je u reality show - u Zadruga 2 i osvojila treće mesto.
Biografija
Stanija je rođena 17. marta 1985. u Virovitici, tada SFRJ. Otac joj je bio ekonomista i političar, ali je 1995, tokom rata u Hrvatskoj, izgubio život.
Stanijina majka je sa svojim sinom i ćerkom odbegla u Rumu. Nakon završene osnovne škole u Rumi, Stanija je završila Srednju ekonomsku školu u Sremskoj Mitrovici.
Nakon toga je upisala Ekonomski fakultet Univerziteta u Novom Sadu, a u drugoj godini u predroku ona je konkurisala za učešće u Vork and travel programu. Na tom je fakultetu kasnije i diplomirala.
Amerika
Stanijina prijava Vork and travel programu je prihvaćena, pa je Dobrojevićeva 2005. otišla u SAD. Tamo je od 2008. zaštitno lice kazina Haraz u Atlantik Sitiju, gde i živi, a radi kao krupije i menadžer odnosa sa javnošću. Takođe je i manekenka, a najveći uspeh u toj sferi postigla je kao bikini model u Majamiju.
Dobrojevićeva je popularnost stekla kada su 2008. na internetu objavljene njene fotografije koje su prema zvaničnoj verziji ukradene. Tada su je fanovi prozvali srpskom seks-bombom. U SAD je dobila titulu najlepše Plejboj golf devojke, te osvojila nagradni put u Plejboj vilu kod Hjua Hefnera, gde ju je fotografisao poznati fotograf Arni Frajtag. U Srbiji, gde takođe gradi karijeru, fotografisala se za časopise Plejboj, Si-Kej-Em i Maksim.
Survajvor
Razlog Stanijine diskvalifikacije od strane organizatora bila je tuča sa makedonskom Plejboj zečicom Aleksandrom „Aleks“ Nakovom. Međutim, nakon emitovanja sporne epizode, Aleks je izjavila da joj je Stanija kao sestra, te da je tuča iscenirana. Želeći da što pre izađe iz rijalitija, Aleks se sa Dobrojevićevom dogovorila da je napadne, misleći da će izbaciti samo nju, jer, prema ugovoru sa organizatorima, jedini način da se iz igre izađe prevremeno jeste nanošenje fizičke povrede drugom takmičaru. Organizatori nisu uvažili Stanijin iskaz da se samo branila, već su obe diskvalifikovali.
Srbija
Kako je ocenila da u Srbiji može napraviti karijeru, Dobrojevićeva je 18. jula 2012. izdala debitantsku pesmu Umri bez mene, koja govori o dečku, inače fudbaleru, koji je zgrešio. Kako i sama kaže, nema pevačkog iskustva, pa u pesmi ceo tekst zapravo šapuće, dok deo koji se peva izvodi Marjan Kamenović. Tekst je napisala Gordana Gvozdenović, a aranžirao ju je Igor Milićević. Pesmu je obradio Saša Dinić, dok je prateći vokal Suzana Dinić. Aktere je našminkala Vanja Beočanin.
Sem izdavanja debitantske pesme, Stanija je 1. septembra 2012. prisustvovala Guarana foum festu održanom u Kombank areni. Međutim, ona nije bila među publikom, već je upravljala jednim od topova koji penu, glavni deo Foum festa, izbacuju na publiku. Ranije, tokom jedne od poseta Beogradu, Stanija je 17. oktobra 2010. prisustvovala humanitarnoj večeri u klubu Mister Stefan Braun, gde su se sakupljali prilozi radi poboljšanja kvaliteta života dve devojčice iz Kragujevca.
Dobrojevićeva često učestvuje u promociji turističkih ponuda. Tako je jednom prilikom promovisala Kopaonik za srpske turističke organizacije. Sem toga, početkom marta 2013, učestvovala je u promociji turističke ponude Egipta na sajmovima turizma u Beogradu i Nemačkoj. Za tu priliku joj je Egipatski turistički autoritet (ETA), neprofitna organizacija u vlasništvu Ministarstva turizma Arapske Republike Egipat, platila sedmodnevni boravak u Nemačkoj.
Dana 19. marta 2013. Stanija je otišla u selo Lisović i time postala učesnica četvrte sezone Farme. U rijalitiju, takmičari su boravili na stočarskom imanju i obavljali seoske poslove, dnevne i nedeljne zadatke. Mada je nekoliko puta bila nominovana za izbacivanje, Dobrojevićeva se plasirala u finale održano 7. jula iste godine. Sa 38,67% glasova plasirala se na drugo mesto, dok je pobedu i 50.000 evra sa preostalih 61,33% glasova odneo Sulejman „Memo“ Haljevac. Dana 24. marta 2013, emitovana je epizoda serije Zvezdara u kojoj Dobrojevićeva u toplesu glumi devojku jednog mafijaša.
Za vreme takmičenja, ušla je u vezu sa Filipom Panajotovićem koja se održala i nakon završetka rijalitija. Izjavila je da ima 28 godina, te da je rešila da stavi tačku na dotadašnju golotinju. Zaključno sa tim periodom, Stanija je privukla medijsku pažnju širom sveta. Tako je, sem na srpskom i hrvatskom, o njoj pisano na engleskom, azerskom, bugarskom, grčkom, rumunskom, slovenačkom, španskom, turskom, francuskom, italijanskom jeziku.
Srebro telurid
Srebro telurid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 343,336 Da.
Brezovac (Novska)
Brezovac je naselje u Republici Hrvatskoj u Sisačko-moslavačkoj županiji, u sastavu grada Novske.
Zemljopis
Brezovac se nalaze sjeverno od Novske na južnim obroncima Blatuškoga brda.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Brezovac je imao 9 stanovnika.
2,3-Diketo-5-metiltiopentil-1-fosfatna enolaza
2,3-Diketo-5-metiltiopentil-1-fosfatna enolaza (, DK-MTP-1-P enolaza, MtnW, YkrW, RuBisCO-like protein, RLP) je enzim sa sistematskim imenom 2,3-diketo-5-metiltiopentil-1-fosfat keto—enol-izomeraza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
218. pne.
Godina '''218. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Scipiona i Longa (ili, rjeđe, godina 536. Ab urbe condita). Oznaka 218. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
thumb|Rimske teritorije godine 218. pne. (svjetloplavo)
El Camino Angosto, Texas
El Camino Angosto je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 253 stanovnika.
Crkva Svete Trojice (Banja Luka)
Planovi o gradnji
Ivan Franjo Jukić i ruski konzul Aleksandar Giljferding između 1840. i 1860. su napravili spisak o bogomoljama pravoslavnih vjernika u Banjaluci. Jukić je rekao da na području Rebrovca ima "nešto drvene, unutra prazne 'rišćanske zgrade koju Banjalučani vlaškom crkvom nazivaju". Giljferding 1857/58 u svom sažetom, ali jezgrovitom opisu kritikuje: "Na sramotu banjalučke čaršije i trgovačkog staleža, nema pravoslavne crkve. Ide se na molitvu u selo udaljeno jedan sat od grada. Tamo je prošlog vijeka podignuta crkva u siromašnoj kolibi". Neki govore da se ta crkva nalazi u selu Kola, što je pogrešno, jer je ona udaljena više od jedan sat pješačenja. To je ustvari, crkva na Rebrovcu. Kritička opaska Giljferdinga nije bila na mjestu, uprkos činjenici da je izrekao vrlo povoljnu ocjenu o vjernicima pravoslavne vjere, jer je rekao: "Mada ih ima malo, hrišćani, specijalno pravoslavni, najaktivniji i najveći su dio stanovništva grada Banja Luke. Mjesna trgovina je većim dijelom u njihovim rukama. Ranije u gradu nije bilo pravoslavaca,.
Izgradnja, osveštanje i rušenje
Iako je rečeno da će trasiranje biti u septembru 1925. polovinom maja još nije bilo odlučeno gdje će se graditi crkva (na starom crkvištu ili na vakufskom zemljištu-pored hotela "Bosne"). To pitanje gradnje je dugo potrajalo. Banjalučke novine su pisale da će crkva biti građena kod hotela "Bosne". Počele se govoriti da će ipak crkva biti građena na starom crkvištu, zato što se kod hotela trebao graditi spomenik kralju Petru I Karađorđeviću. Ipak je odlučeno da se crkva gradi na novom zemljištu. Za arhitektu je izabran Dušan Živanović. Gradnja je počela u novembru. Hram je sagrađen 1928. Iste godine 15. septembra, na dan proboja Solunskog fronta, u crkvi je prvi put održana služba. Banjalučkke "Vrbaske novine" su pisale: "Spoljašnji dio crkve dovršen je još 1928. godine. U tako nedovršenoj crkvi, bogosluženja su obavljana sve do januara 1938. godine. Pošto su u međuvremenu prikupljana potrebna sredstva, prodajom zgrade kafana "Balkan", te zgrade bogoslovije, koja je poslije ukidanja pretvorena u osnovnu školu-na njihovim mjestima podignuta je zgrada Banske uprave Vrbaske banovine, današnja zgrada opštine, za što je banjalučka srpsko-pravoslavna crkvena dobila vrlo solidno obeštećenje, odlučeno je da se pristupi konačnom dovršenju Saborne crkve. Već početkom februara 1938. su počeli unutrašnji radovi, a izrada medaljona i ikona povjerena je grupi Zograf".
Crkva Svete Trojice se prvobitno nalazila u centru Banja Luke, između Banskog dvora i zgrade opštine Banja Luke, gdje se danas nalazi Hram Hrista Spasitelja. Izgrađena je između dva svjetska rata, za vrijem bana Svetislava Tise Milosavljevića i mitropolita Vasilija. Gradnja je počela 1925.. a svečano je otvorena 1929. Osvećena je na Spasovdan 1939.
Crkva brvnara u Gornjim Palačkovcima
Crkva brvnara u Palačkovcima je pravoslavna crkva Eparhije banjalučke, posvećena Svetim apostolima Petru i Pavlu. Nalazi se u Gornjim Palačkovcima, 12 kilometara od Prnjavora, na putu ka Derventi, u opštini Prnjavor u Republici Srpskoj.