cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kaingáng
Kaingáng (Caingang, Caingangue, Caingang Coroado, Coroado, Coroados), Najvažnije pleme porodice caingangan, po kojem cijela porodica nosi ime. Caingangi su naseljeni u istočnom Brazilu po državama São Paulo, Paraná, Santa Catarina i Rio Grande do Sul.
Ime
Naziv caingang uveden je 1882 (Métraux) kako bi se označilo one Indijance koji ne pripadaju u Guarane, a žive u državama São Paulo, Paraná, Santa Catarina i Rio Grande do Sul. Ime Coroado (u prijevodu okrunjeni) nose pravi Kaingáng Indijanci, dobili su ga zbog uobičajenog običaja nošenja tonzure. Ovaj naziv dan je plemenima koja su također nosila tonzuru ili su zbog ukrasa nsa glavi podsječala na franjevačku tonzuru. Ovo ime danas imaju Coroado Indijanci (porodica Puri-Coroado), pleme Coronado iz skupine Zaparoan, a i jedna grupa poznata kao Boróro Coroado sa rijeke São Lourenço na Mato Grossu iz skupine Boróro Indijanaca, koji tonzuru nisu nosili, nego su njihovi pernati ukrasi podsječali na nju.
Jezik
Porodica Ge-Kaingang, ponekad porodica Caingangan.
Privreda
Caingangi su od autora iz 20. stoljeća (braća Seljan, Lévi-Strauss i Métraux) pisani kao nomadi kojima su pabirčenje pošumi, lov i ribolov temelj opstanka, a povrtlarstvo je na posljednjem mjestu. Nomadski život vodi se u sezoni lova a sazrijevanja voća jaboticaba (rod Myrciaria) izaziva masovne pokrete Cainganga (Lévi-Strauss). Tijekom nomadskog lutanja šumom koji traju tjednima žene na sebi u brentama povezanim trakama ili kaiševima od kore oko čela, vuku svu njihovu imovinu (vidi). U vrtovima na krčevinama uzgajaju nešto banana, slatkog krumpira, manioke i kukuruza.
Danas
Caingangi danas žive na kojih 26 rezervata (áreas indígenas)
C20H28O2
Molekulska formula C20H28O2 se može odnositi na:
Guanozin-trifosfat
GTP je isto tako izvor energije ili aktivator supstrata u metaboličkim reakcijama, poput ATP, ali je daleko specifičniji. On se koristi kao izvor energije za sintezu proteina.
cGTP
Ciklični guanozin trifosfat (cGTP) cikličnom adenozin monofosfatu (cAMP) da aktivira cikličnim nukleotidom-kontrolisane jonske kanale u olfaktornom sistemu.
Gočela
Gočela je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Goražde koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 105 stanovnika.
Maniân
Maniân (Menian, Manyã, Menien), jedno od plemena američkih Indijanaca porodice camacanian koji su živjeli na području istočnobrazilske države Bahia na rijeci Jequitihnonha.
Istoimeni jezik meien u porodicu kamakan klasificirao je američki lingvist Merritt Ruhlen.
C20H25NO
Molekulska formula C20H25NO se može odnositi na:
Miercurea Nirajului (razvrstavanje)
Miercurea Nirajului ima više značenja:
Faè, Treviso
Faè je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 542 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Forest City, Pennsylvania
Forist Siti je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Masakará
Masakará (Masacará, Massakará), jedno od plemena camacanian Indijanaca koji su živjeli u istočnobrazilskoj državi Bahia, južno od grada Juazeiro i nekadašnje misije Saco dos Morcegos.
Forest City, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.911, što je 56 (3,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Micăsasa (razvrstavanje)
Micăsasa ima više značenja:
Tepexi (razvrstavanje)
Tepexi ima više značenja:
El Mono (razvrstavanje)
El Mono ima više značenja:
Taverna Clemente, Campobasso
Taverna Clemente je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 873 m.
Micula (razvrstavanje)
Micula ima više značenja:
Tony Curtis
Tony Curtis (rođen kao Bernard Schwartz 3. 6. 1925. – 29. 9. 2010.) je američki filmski glumac. Slavu i popularnost je stekao komičnim ulogama, od kojih se najviše ističe ona u znamenitom filmu Some Like It Hot (1959), gdje su mu partneri bili Jack Lemmon i Marilyn Monroe. Osim po njoj je poznat i kao jedan od dvojice protagonista popularne TV-serije The Persuaders! gdje mu je partner bio Roger Moore, te po izuzetno burnom ljubavnom životu.
La Astilla, Cuautitlán de García Barragán
La Astilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuautitlán de García Barragán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1269 m.
C20H26N2O
Molekulska formula C20H26N2O se može odnositi na:
El Ocote, Zapopan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1631 m.
Schœlcher
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 20.814.
Winringen
Vinringen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 67 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232327.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Vinringen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 485 metara. Površina opštine iznosi 2,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 67 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 26 stanovnika/km².
Miclești (razvrstavanje)
Miclești ima više značenja:
Grumo, Bergamo
Grumo je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 612 m.
El Monte (razvrstavanje)
El Monte ima više značenja:
C20H24N2
Molekulska formula C20H24N2 se može odnositi na:
Sabor u Epaoneu
Sabor u Epaoneu je bio crkveni sinod održan septembra 517. u južnom galskom gradu Épaone (današnji Albon u Francuskoj). Sazvao ga je i njime predsjedao biskup Avit od Viennea. Na njemu je donesen niz crkvenih kanona kojim je, između ostalog, zabranjeno pravljenje crkvenih oltara od drva (koji su se odsada morali praviti od kamena), svećenicima zabranjen i lov, a također je zabranjen brak među tazbinom, koji je izjednačen sa incestom. Avitu, koji je ovim saborom nastojao ojačati veze s burgundskim kraljem Sigismundom, nedavno preobraćenim s arijanstva na katoličanstvo, sabor je stvorio probleme, jer se Sigismund nije složio s njegovim kanonima oko braka među tazbinom.
Micfalău (razvrstavanje)
Micfalău ima više značenja:
Mongoyo
Mongoyo (Mangalo, Monxoco), pleme američkih Indijanaca koji sužovjeli u granično području istočnobrazilskih država Minas Gerais i Bahia uz donji tok rijeke río Pardo.
Dvostruka povisilica
desno|mini|56px|Dvostruka povisilica desno|thumb|56px|Nota fisis 10px Dvostruka povisilica  je muzički znak koji se piše ispred note i koji je povišava za dva polustepena (tj. za celi stepen).
Mongoyo
Jezično su pripadali porodici kamakan.
Dvostruka povisilica
Umesto dve povisilice, piše se jednostavnije kao x. Osnovnom imenu note dodaje se nastavak isis (npr. c - isis = cisis; f - isis = fisis; g - isis = gisis).
Čime se poništava važnost dvostruke povisilice?
Važnost prethodno napisane dvostruke povisilice poništava se (razrešava) dvostrukom razrešnicom ( \natural \natural ), koja se beleži ispred note 90px|.
Danilo Alargić
Danilo Alargić (Veliki Radinci, Srem, 25. X. 1925. - Beograd, 15. IV. 1995), novinar, publicist, pjesnik, pisac naučne fantastike i enigmat.
Stručna biografija
Kao novinar radio je u Omladini, zatim u Ježu (Čik pogodi), a radni vijek je završio u Privrednom pregledu 1979. godine, kad je - zbog zdravstvenog stanja - morao otići u invalidsku penziju. Imao je širok krug interesovanja, s velikim stvaralačkim elanom. Pisao je pjesme, radio-igre za djecu, a 1969. godine objavio je naučno-fantastični roman "Antares". Od "Privrednog pregleda" dobio je 1969. godine srebrnu plaketu za uspješan višegodišnji rad"
Enigmatski radovi
Bio je svestran sastavljač zagonetaka i jedan od najranijih saradnika beogradske Enigme. Prvi sastav (dopunjaljku) objavio je 1955. godine. Sarađivao je i u brojnim drugim listovima i časopisima: Mladost, AŠ, Sanja, Krik, Duga, OTO zabavnik, Komgrap, ZEP i drugima.
Enigmatska teorija i historija
Bavio se i historijom enigmatike, posebno rebusa, ali o tome nije objavio monografiju. Godine 1955. bio je član žirija za ocjenjivanje prispjelih enigmatskih sastava na konkursu "Enigme". U časopisu "Enigma" prvi je vodio rubriku "Enigmin vremeplov", a pisao je i članke o enigmatima (Milovanu Danojliću, Branku Mihaljeviću i Draganu Rumenčiću).
Enigmatsko urednikovanje
Jedan je od osnivača beogradskog enigmatsko-zabavnog lista Čik pogodi i urednik njegove enigmatske rubrike kao i enigmatske rubrike u "Ježu".
Cașinu Mic, Sânzieni
Cașinu Mic je naselje u Rumuniji u okrugu Kovasna u opštini Sânzieni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 319 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 583 m.
Gvanoksabenz
Gvanoksabenz je metabolit gvanabenza.
C20H29NO3
Molekulska formula C20H29N5O3 se može odnositi na:
Helga y Flora
Helga y Flora je čileanska TV-serija koja se originalno prikazuje na programu mreže Canal 13 od 2020. godine. Radnja se događa u Čileu 1930-ih, a naslovne protagonistice, koje tumače Catalina Saavedra i Amelia Kassai, su Helga Gampert i Flora Gutiérrez, prve žene koje su se priključile čileanskoj financijskoj policiji, i koje pretpostavljeni šalju u čileansku Patagoniju kako bi istraživale slučajeve od koje nekih imaju i špijunsku dimenziju.
Mesita de León, Ramos Arizpe
Mesita de León je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ramos Arizpe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 878 m.
Artigues (Var)
Artig je naselje i opština u jugoistočnoj Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Var koja pripada prefekturi Brinjol.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 110 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 31,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 469 metara (maksimalnoj 641 m, a minimalnoj 351 m).
Kenneth MacKenna
Kenneth MacKenna (19. august 1899 - 15. januar 1962) bio je američki glumac i režiser. Rodio se kao Leo Mielziner, Jr. u jevrejskoj porodici, kao unuk uglednom reformskog rabina Mosesa Mielzinera, ali je umjetničko ime kasnije preuzeo od majke Elle MacKenna koja je bila irska katolkinja. Vrhunac karijere je imao 1930-ih, kada je u Hollywoodu glumio i režirao za Fox Film Corporation.
Bio je u kratkom braku sa glumicom Kay Francis, a potom sa Mary Philips, sa kojom će biti do smrti.
Gojčevići
Gojčevići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Novo Goražde koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 48 stanovnika.
Cura Nuova, Grosseto
Cura Nuova je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Jack Lemmon
Džek Lemon je bio američki glumac, rođen 8. februara 1925. godine u Njutonu (Masačusets), a preminuo je 27. juna 2001. godine u Los Anđelesu.
Bili Vajlder i Volter Matau
Možda najpoznatiju ulogu ostvario je 1959. u filmu Neki to vole vruće Bili Vajldera, čiji je potom bio omiljeni glumac. U ovom filmu Lemon izvanredno igra drugorazrednog muzičara koji se sa svojim kolegom (igra ga Toni Kertis) prerušava u ženu kako bi umakli gangsterima koji hoće da ih ubiju, da bi potom Lemon postao meta udvaranja matorog bogataša Ozguda (igra ga Džo I. Braun). Čuvena je Lemonova replika iz filma, dok pokušava da se otrese misli na Merilin Monro, i sa nezaboravnom grimasom govori sam sebi: "Ja sam muško, ja sam muško". Džeku Lemonu je upućena i čuvena završna replika u filmu, kada mu Ozgud, nakon što mu Lemon prizna da je muško, sa zagonetnim osmehom i uz sleganje ramenima kaže: "Niko nije savršen".
Već sledeće godine izuzetno je zapažen u Vajlderovom Apartmanu, gde igra sitnog činovnika koji se dodvorava šefovima tako što im dopušta da koriste njegov stan za susrete sa ljubavnicama, a onda saznaje da je njegov stan koristila i devojka u koju je zaljubljen (igra je Širli Maklejn). Njih dvoje su odličan par i u Vajlderovom filmu Slatka Irma (1963), u kome Lemon igra dobroćudnog pariškog policajca, koji se prerušava u tajastvenog Mistera Iks da bi održao vezu sa prostitutkom mekog srca.
Matau igra glavnu ulogu i u Lemonovom filmu Koč (Kotch) (1971), jedinom u kojem se Džek Lemon oprobao kao reditelj. Matau je bio nominovan za Oskar za najbolju mušku ulogu u ovom filmu, a Lemon ima malo kameo pojavljivanje kao usnuli putnik u autobusu.
Ostale važnije uloge
Mimo saradnje sa Vajlderom i Matauom, Lemon je posebno bio zapažen u filovima nastalim po pozorišnim komadima, na primer Zatočenik druge avenije (1975), komedija nastala prema istoimenom brodvejskom hitu Nila Sajmona, Dani vina i ruža (1962), uspela drama o borbi protiv alkoholizma koju (paradoksalno) nose dve komičarske legende, glumac Džek Lemon i reditelj Blejk Edvards ili Ljubaf (1967). Uspešan je bio i u filmu Provincijalci (1970), po scenariju Nila Sajmona, u kome sa Sendi Denis igra bračni par provincijalaca kojeg po dolasku u Njujork zadešavaju svi mogući i nemogući maleri, sve do kulminacije kada se napokon ukrcaju za avion koji ide kući a teroristi ga otimaju i traže da ide na Kubu.
Izvrsne uloge dao je i u filmovima Spasite tigra (1973) Džona Avildsena, gde igra poslovnog čoveka prožetog gorčinom i nezadovoljstvom (Oskar za najbolju mušku ulogu), Kineski sindrom (1979), velikom komercijalnom hitu sa Džejn Fonda i Majklom Daglasom gde igra službenika nuklearne elektrane kojoj preti katastrofa (film je imao veliki uticaj na preispitivanje sigurnosti nuklearnih elektrana i ojačao pokret koji se protivi upotrebi nuklearne energije u ove svrhe), i Nestali (1982) Koste-Gavrasa, u kome sa snahom (igra je Sisi Spejsik) odlazi u Čile u doba Pinočeovog prevrata da pronađu sina/muža, ne znajući da je ovaj već mrtav.
Specifičan kultni status ima i komedija Najveća trka oko sveta (1965), koju je režirao Blejk Edvards, i u kojoj Džek Lemon, Toni Kertis i Natali Vud učestvuju u šašavoj trci koja se početkom XX veka odvija preko tri kontinenta.
U prvom delu karijere (1955-65) igrao je i seriji uspelih komedija koje je režirao Robert Kvini, najpoznatije u filmu Kako ubiti svoju ženu? (1965), u kojem mu je partnerka Virna Lizi.
1990-ih je posebno bio zapažen u filmu Glengarry Glen Ross (1992), nastalom po poznatoj drami Dejvida Mameta, u čijoj all-star glumačkoj ekipi igraju i Al Paćino, Alek Boldvin, Alan Arkin, Ed Haris i Kevin Spejsi, i u filmu Kratki rezovi Roberta Altmana (1993), gde je ostvario efektnu ulogu naoko bezazlenog tipa za koga se ispostavi da je ubica, za koju je sa ostatkom (fenomenalne) glumačke ekipe podelio specijalni Zlatni globus.
Nagrade
Dobio je dva Oskara: za epizodnu ulogu u filmu Gospodin Roberts (1955) i za glavnu u filmu Spasite tigra (1973), kao prvi glumac koji je dobio te dve nagrade. Bio je nominovan za Oskara i za uloge u filmovima Neki to vole vruće (1959), Apartman (1960), Dani vina i ruža (1962), Kineski sindrom (1979), Priznanje (Tribute) (1980) i Nestali (1982).
Dobitnik je dve nagrade za najboljeg glumca na festivalu u Kanu (za Kineski sindrom i Nestali), što je do sada pošlo za rukom još jedino Marčelu Mastrojaniju (Din Stokvel je takođe dobio dve nagrade u Kanu, ali je obe morao da deli sa nekim).
Dobio je Srebrnog medveda za najbolju mušku ulogu na Filmskom festivalu u Berlinu 1981., za ulogu u kanadskom filmu u režiji Boba Klarka Priznanje (Tribute), s tim što je nagradu ex equo sa njim podelio sovjetski glumac Anatolij Solonjicin za ulogu u filmu 26 dana iz života Dostojevskog.
Dobitnik je nagrade za životno delo Američkog filmskog instituta 1988.
Dobitnik je tri BAFTA nagrade: za najboljeg glumca 1983. (Nestali), odnosno za najboljeg stranog glumca 1960. (Neki to vole vruće) i 1961. (Apartman).
Dobio je nekoliko Zlatnih globusa: 2000. za Nasledi vetar (najbolja uloga u mini seriji ili TV filmu), 1994. za Kratke rezove (specijalna nagrada dodeljena čitavoj glumačkoj ekipi), 1973. za Avanti (najbolji glumac u mjuziklu ili komediji), 1961. za Apartman (najbolji glumac u mjuziklu ili komediji) i 1960. za Neki to vole vruće (najbolji glumac u mjuziklu ili komediji). Inače, sa 22 nominacije je rekorder u broju glumačkih nominacija za Zlatni globus, računajući i glumce i glumice.
Zanimljivosti
Bili Vajlder je za njega govorio da, iako je sjajan glumac, Džek Lemon ima urođenu tendenciju da preteruje sa glumom, te da to treba kontrolisati. U Vajlderovoj biografiji Niko nije savršen citiraju se njegove reči: "Lemona bih opisao kao prekrasnu šunku sa koje morate da sastružete malo masti". U istoj knjizi se citiraju i Lemonove reči: "Izuzetno sam prijemčiv za likove koje igram... Ako moj lik ima nervni slom, počinjem da ga doživljavam i ja".
Jedina scena smrti koju je Lemon imao na filmu, bila je u Kineskom sindromu (1979).
Bio je prvi glumac koji je dobio Oskare i za glavnu i sa sporednu ulogu.
Jedini film u kojem su igrali Džek Lemon i Volter Matau a da se nisu pojavili u istoj sceni bio je DŽ.F.K. (1991).
Jedna od njegovih najboljih dramskih uloga bila je u filmu Dani vina i ruža (1962), gde Lemon igra biznismena alkoholičara, koji u jednom trenutku izgovara: "Zovem se Džo Klej... Ja sam alkoholičar". Primajući 1988. nagradu za životno delo Američkog filmskog instituta, Lemon je priznao da nije glumio dok je izgovarao ovu rečenicu i da se u to vreme zaista borio sa alkoholizmom.
1998. bio je nominovan za Zlatni globus u filmu 12 gnevnih ljudi, ali je nagrada dodeljena Vingu Rejmsu. Nakon što je primio nagradu, Rejms je zamolio Lemona da izađe na scenu i onda mu na opšte iznenađenje predao nagradu. Udruženje stranih novinara u Holivudu, koje dodeljuje ovu nagradu, potom je odlučilo da se napravi još jedna nagrada i pošalje Rejmsu. Štaviše, kada je dve godine kasnije dobio novi Zlatni globus, primajući ga Džek Lemon je rekao: "U duhu Vinga Rejmsa, dodeljujem ovu nagradu Džeku Lemonu".
Njegov sin sa prvom suprugom, Kris Lemon (rođen 1954.) je takođe glumac. Njih dvojica su se pojavili zajedno u filmu Aerodrom '77 (1977).
Rođen je u (bolničkom) liftu.
1989. se pojavio u epizodi Simpsonovih, ubeđujući Mardž da uđe u posao sa perecama. Inače, Lemonov otac se bavio pekarskim biznisom.
Na njegovom nadgrobnom spomeniku stoji jednostavan natpis "Džek Lemon - unutra". Sahranjen je odmah pored Voltera Mataua.
Nakon smrti Voltera Mataua, Lemon se sa prijateljima i rodbinom preminulog pojavio u TV šou Lari Kinga Larry King Live, kako bi mu odali priznanje. Paradoksalno, tačno godinu dana kasnije se skoro istovetna ekipa ponovo okupila u istom šou kako bi odali priznanje pokojnom Džeku Lemonu.
Citati
Ne odustajem dok me ne pregazi kamion, producent ili kritičar.
Neuspeh vas retko kada zaustavi. Zaustavlja vas strah od neuspeha.
Teško je napisati dobru dramu, još teže dobru komediju, a najteže dramu sa elementima komedije. A baš to je život.
Niko ne zaslužuje toliko mnogo novca - posebno ne glumci. (Inače, Lemon je još 1968. dobio 1.000.000 $ za ulogu u filmu Neobičan par plus % od profita).
El Reparo, Cuautitlán de García Barragán
El Reparo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuautitlán de García Barragán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1166 m.
Blackburn, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 108, što je 6 (5,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Parco, Caserta
Parco je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Viran Morros
Viran Morros de Argila (Barcelona, 15. prosinca 1983.), španjolski rukometaš i reprezentativac koji trenutno igra za Barcelonu. Na Europskom prvenstvu 2012. proglašen je za najboljeg obrambenog igrača na turniru.
Karijeru je započeo u FC Barceloni, da bi nekoliko godina proveo igrajući za druge španjolske klubove. Godine 2011. ponovo se vraća u Barcelonu, gdje igra i danas.
Rovettazzo, Catania
Rovettazzo je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 151 m.
Winterborn
Vinterborn je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 81 opštinskog središta okruga Donersberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 189 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7333083.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Donersberg Vinterborn se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Donersberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 309 metara. Površina opštine iznosi 8,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 189 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 22 stanovnika/km².
Poraz (TV drama)
Poraz je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1972. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene drame norveškog pisca Nordala Griga posvećene Pariskoj komuni. Režirao ju je Predrag Bajčetić, a predstavljala je jednu od prvih jugoslovenskih TV-drama napravljenih u boji.
Uloge
Ostale uloge ▼
La Valette-du-Var
je grad u Francuskoj u regionu Provence-Alpes-Côte d'Azur, u departmanu Var.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 20.754.
Sokratova odbrana i smrt (TV drama)
Sokratova odbrana i smrt je jugoslovenska crno-bela televizijska drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1971. godine. Predstavlja snimku istoimene pozorišne predstave postavljene na pozornicu beogradskog Jugoslovenskog dramskog pozorišta prema istoimenom tekstu antičkog grčkog filozofa Platona. Režirao ga je Zdravko Šotra a scenario je napisao Branivoj Đorđević po Platonovom delu. Radnja prikazuje znamenito suđenje Platonovom učitelju Sokratu, čiji lik tumači Ljuba Tadić, i kome je to jedna od najpoznatijih uloga u karijeri.
Pittsford, Vermont
Pitsford je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vermont.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 740.
La Sanguijuela, Santa Catarina Juquila
La Sanguijuela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Catarina Juquila.
San Gonzalo Torre Vieja, Zapopan
San Gonzalo Torre Vieja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1251 m.
Kelly McGillis
Kelly Ann McGillis (Keli Mekgilis - rođena 9. jula, 1957.) je američka glumica, najpoznatija po ulogama u filmovima Witness, za koju je bila nominovana za Zlatni globus, Top Gun i The Accused.
Guanozin
Guanozin je purinski nukleozid koji se sastoji od guanina vezanog za ribozni (ribofuranozni) prsten putem β-N9-glikozidne veze. Guanozin može biti fosforolizovan, čime nastaje guanozin-monofosfat (GMP), ciklični guanozin monofosfat (cGMP), guanozin-difosfat (GDP), i guanozin trifosfat (GTP). Te forme imaju važne uloge u nizu biohemijskih procesa, poput sinteze nukleinskih kiselina i proteina, fotosintezi, mišićnim kontrakcijama i intracelularnom prenosu signala (cGMP). Kad je guanin vezan svojim N9 azotom za C1 ugljenik dezoksiriboznog prstena, to jedinjenje se zove dezoksiguanozin.
Kelly McGillis
Biografija
McGillis je završila dramu na Juilliardu, 1983. godine, ubrzo nakon čega je počela da dobija uloge. Uloga koja ju je izdvojila od ostalih bila je u filmu Witness sa Harrison Fordom, za koji je dobila nominaciju za Zlatnu globus.
Guanozin
Struktura guanozina je slična antiviralnom leku aciklovir, koji se često koristi u lečenju herpesa.
Kelly McGillis
Biografija
Njena naredna značajna uloga bila je instruktorka letenja u filmu Top Gun sa Tomom Cruiseom i Val Kilmerom. Nakon filma The Accused, 1988. godine, pojavila se u Cat Chaser sa Peter Wellerom. Ovaj film je veoma mrzela i zbog njega je prekinula da se bavi svojom karijerom. McGillis se pojavila u desetak uloga na televiziji i filmu tokom 1990-ih pre nego što je napravila pauzu u glumi od nekoliko godina.
Godine 2004, glumila je u predstavi The Graduate ulogu Mrs. Robinson, putujući po Sjedinjenim Državama. Na televiziji je počela ponovo da snima tek 2006. Godine 2007. pridružila se seriji The L Word u njenoj petoj sezoni.
Privatni život
McGillis se udavala dva puta, oba puta za muškarce, najpre 1979. godine sa Boydom Blackom, od kopga se razvela 1981. godine. Zatim se venčala sa Fredom Tillmanom, 1989. godine sa kojima ima dve čerke, Kelsey i Sonoru. Njih dvoje su se razveli 2002. godine.
Godine 1982. McGullis je napadnuta i silovana u svojoj kući. Ovo iskustvo je uticalo na njen rad na filmu The Accused, gde je advokatkinju Jodie Foster. McGillis je najpre ponuđena uloga žrtve silovanja u filmu, ali je odbila ulogu smatrajući da bi bila isuviše nalik na njeno lično iskustvo. Uloga je otišla Jodie Foster, koja je za nju osvojila Oscar.
Nakon dugogodišnjih glasina u vezi sa njenom seksualnom orijentacijom, McGillis se outovala kao lezbejka aprila 2009. godine u intervjuu za SheWired.com, LGBT sajt  U intervjuu je rekla da je njen proces coming outa trajao od njene dvanaeste godine i da je dugo bila ubeđena da je bog kažnjava zbog homoseksualnosti.
McGillis i njena dugogodišnja devojka, Melanie Leis su se venčale septembra, 2010. godine.
Filmografija
McGillis trenutno snima dokumentarnu dramu o ženama koje su se izborile sa kancerom, 1 a Minute u kojoj učestvuju Olivia Newton-John, Namrata Singh Gujral, Jaclyn Smith, Melissa Etheridge, William Baldwin, Daniel Baldwin, Mumtaz, Diahann Carroll i Priya Dutt.
Dukak
Abu Nasr Shams al-Muluk Duqaq (? - 8. jun 1104) bio je seldžučki vladar Damaska od 1095. do smrti.
Rodio se kao sin Tutuša I, seldžučkog vladara Damaska, i Khatun Safwat al-Mulk. Brat mu je bio Radwan (Ridvan). Nakon očeve smrti 1095. emirat, koji je obuhvaćao najveći dio današnje Sirije, je naslijedio Ridvan, dok je Dukak preuzeo manji dio, odnosno oblast Džazira (sjeverozapadna Mezopotamija). Međutim, iste godine je Dukak podigao ustanak protiv svog brata i zauzeo Damask; Ridvan je bio prisiljen skloniti se u Alep. Dukaku je u sukobu podršku pružio Yaghi-Siyan, guverner Antiohije, i to isključivo iz lične netrpeljivosti prema Ridvanovom atabegu Janah ad-Dawli; osim njega ga je podržao i jeruzalemski guverner Ilgazi. Na Ridvanovoj strani je ostao Ilgazijev brat Sokman.
Sljedeće godine je Dukak uspio od svojih pobunjenih vazala preoteti Diyarbakır. Godine 1100. je kod Nahr al-Kalba, u blizini Bejruta, postavio zasjedu križarskim trupama grofa Balduina I od Edese, ali je taj okršaj završio križarskom pobjedom.
1103. je nakon ubistva Janah ad-Dawle uspio zauzeti Homs. Međutim, sljedeće godine se teško razbolio. Pošto mu je sin Tutuš II bio premlad da bi vladao, na nagovor majke je pred smrt za regenta imenovao svog atabega Toghtekina. Umro je 8. juna. Nedugo potom je Toghtekin izveo dvorski puč i preuzeo vlast kao novi emir, otpočevši Buridsku dinastiju.
Jovan Kapadokijski (patrijarh)
Jovan II, poznat kao Jovan II Kapadokijski (Ιωάννης Β΄ Καππαδόκης, ? - 520) bio je patrijarh Konstantinopola od 517/518. do smrti 520. Njegovo kratko stolovanje je poznato prije svega po pregovorima sa papom Hormizdom kojima je 519. uspješno okončana višedecenijska Akakijeva šizma između rimske i bizantske Crkve. Uvjeti za to su se stvorili u julu 518. kad je umro bizantski car Anastazija I, sklon mijafizitstvu. Novi car Justin I se opredijelio za nikejsko-halkedonsko vjerovanje. Jovan je dao smijeniti mijafizitskog patrijarha Severa, te stupio u kontakt sa Hormizdom, a što je 519. urodilo ponovnim jedinstvom dvije crkve. Pravoslavna crkva danas Jovana slavi kao sveca.
Cerro Blanco, Tiquicheo de Nicolás Romero
Cerro Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tiquicheo de Nicolás Romero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1456 m.
Grančarevo
Grančarevo je naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 242 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 351 stanovnika).
Demografija
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Popis careva Svetog rimskog carstva
Sveto Rimsko Carstvo nastaje 843. godine Verdunskim sporazumom kada su unuci Karla Velikog podijelili Franačku državu. Ludvig Njemački dobio je istočni dio države koji se prozvao Istočna Franačka. Od te države nastala je buduća Njemačka, a njezini vladari su ubrzo postali i carevima Svetog Rimskog Carstva. Budući da su njemačke zemlje činile najveći dio Carstva ono se krajem srednjeg vijeka počelo nazivati Sveto Rimsko Carstvo Njemačkoga naroda (Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation). U popisu neće biti navedeni mnogobrojni protukraljevi koji nisu imali stvarnu vlast. Gotovo svi vladari u srednjem vijeku bili su prvo izabrani i okrunjeni za kralja, a tek poslije za cara Svetog Rimskog Carstva. Zato je to posebno naznačeno.
Choseol
Prvi snijeg (초설 - Choseol) je južnokorejski crno-bijeli igrani film snimljen 1958. godine u režiji Kim Ki-younga. Po žanru je melodrama, a protagonisti su izbjeglice koje nakon završetka korejskog rata žive u Seulu u blizini američke vojne baze Yongsan te se uzdržavaju crnom burzom. Radnja prikazuje probleme koji nastanu kada vlasti odluče ukloniti njihovo naselje.
Carajan
mini|Karaža jezici Carajan ili Karaža je porodica indijanskih jezika, jedna od od 108, prema Rivetu i Loukotki (1952), koju Greenberg (1987) priključuje sa porodicama bororoan, botocudo, chiquitoan, erikbaktsá, fulnio, ge-caingang, guató, camacanian, machacalian, opayé, oti, purian i yabuti u Veliku porodicu Macro-Ge.
Porodica Carajan obuhvaća jezike i plemena Indijanaca Carajá, Xambioá i Javahe ili Javaé iz Brazila. Javaé su sa rio Javaé, sada na rezervatu Área Indígena Boto Velho; pleme Xambioá sa rio Araguaie i Carajá sa otoka Bananal na tijeci Tocantins (Parque Indígena do Araguaia) u državama Tocantins i Mato Grosso.
David Albala
David Albala (rođen: David Kovu) (1. 9. 1886, Beograd - 4. 4. 1942, Washington, SAD), istaknuti jugoslavenski lekar, političar i cionista.
Vargasova era
Vargasova era (portugalski: Era Vargas) je naziv za period u historiji Brazila između 1930. i 1946. godine, a koji je nazvan po Getúliju Vargasu, koji je tokom tih 15 godina bio predsjednik. Vargasova era bila je posljedica Revolucije 1930. godine, a koja je pak bila posljedica problematične oligarhijske politike Prve Republike. Višegodišnje nezadovoljstvo kulminiralo je revolucijom u kojoj je svrgnuta Prva Republika, a na čelo države došla kratkotrajna Privremena vojna junta, koja je 3. studenog 1930. vlast prepustila Vargasu.
Vargasova era obuhvaća tri uzasopna perioda:
David Albala
Biografija
Nakon diplome, po povratku u Beograd, David je sve ređe odlazio u templ. Njegov otac ga je po tom pitao zašto je tome tako, a David mu je odgovorio; "Ali ja sam odani Cionist!", na što mu je otac rekao; "Moj sine, moraš biti Jevrej kao i Cionist.". Vojni rok u vojsci Kraljevine Srbije je odslužio u bolnici pod upravom V. Subotića. U periodu od 1910 do 1912, bio je lekar na brodu na liniji Trst - Južna Amerika. Učestvovao je u Balkanskim ratovima, a po završetku dobio je službu sreskog lekara u Bitolju gde je služio od januara do jula 1914. U Prvom svetskom ratu bio je trupni lekar u jedinicama koje su vodile bitke na Drini i Ceru. Posle povlačenja preko Albanije i dolaska na Krf, poslat je na oporavak u Bizertu, pa u Egipat da bi, već u septembru 1916 služio u francuskoj vojnoj bolnici u Bitolju. Tokom boravka na Krfu, izložio je Nikoli Pašiću mogućnost da ga pošalju u misiju u SAD kako bi informisao američku javnost o ciljevima Kraljevine Srbije. Stoga je, od septembra 1917 do novembra 1918 godine, bio član srpske vojne misije u SAD, čiji su ciljevi bili pridobijanje jevrejske javnosti za borbu Kraljevine Srbije i dobijanje finansijskih sredstava. U SAD-u je, 1917, upoznao suca Vrhovnog suda Louisa Brandeisa koji mu je ubrzo postao prijatelj preko kojeg je stupio u kontakt sa Chaimom Weizmannom, Stephenom Wiseom, Cyrusom Adlerom i ostalim utjecajnim američkim Jevrejima. Uspeo je da obezbedi ratni zajam od milion dolara, a uticao je i da srpska vlada, odmah posle Velike Britanije, prihvati Balfurovu deklaraciju. Učestvovao je u agitaciji za upisivanje ratnog zajma među stanovnicama SAD, proputovavši celu državu. Bio je jedan od organizatora pripreme prve jevrejske brigade, koja je 1918 otišla da ratuje u Palestinu. Predvodio je kolonu u svečanom maršu kroz Petu aveniju. Po nalogu vlade Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, bio je prisutan na Versajskoj konferenciji kao stručnjak za jevrejska pitanja u Kraljevini. Sa Weizmannom i ruskim cionistom Menahemom Usiškinom je aktivno razgovarao o stvaranju Izraela.
Vargasova era
Na kraju se upravo sudjelovanje u Drugom svjetskom ratu pokazalo kobno po Vargasa jer je među brazilskim narodom probudilo potrebu za redemokratizacijom društva. Dana 29. listopada 1945. godine došlo je do iznenadnog puča koji je započeo u Vargasovom Ministarsvu rata, a kojim je Vargas svrgnut s vlasti. Vlast je preuzeo José Linhares, koji je odmah sazvao izbore na kojima je pobijedio Eurico Gaspar Dutra. Dutra je vlast preuzeo 1946. godine, kada je formalno uspostavljena Druga Brazilska Republika.
David Albala
Biografija
Tokom života David je delovao na tri polja; kao lekar, kao jugoslovenski i kao jevrejski nacionalni radnik. Lekarsku praksu obavljao je leti u Vrnjačkoj Banji, a tokom ostatka godine posvećivao se javnoj delatnosti. Po povratku u Beograd, 1919, pristupio je Radikalnoj stranci (RS) i dobio posao opštinskog lekara. Kratko vreme bio je odbornik opštine grada Beograda, da bi potom dao ostavku na mesto opštinskog lekara. Usled neslaganja sa metodama drugih članova stranke, brzo je napustio RS. Na molbu jugoslavenske vlade, 1935 godine, David je u Palestini zasadio maslinovo drvo u spomen-šumu kralja Aleksandra I. Karađorđević. U SAD je otišao u decembru 1939 godine, na predlog kneza Pavla Karađorđevića, kao specijalni delegat pri Jugoslovenskom kraljevskom poslanstvu u Washingtonu. U okviru druge američke misije, trebalo je, neformalnim kanalima, da obezbedi kredite i moderno naoružanje, ali u tome nije uspeo. Međutim, aktivno je delovao na organizovanju pomoći Kraljevini Jugoslaviji i jevrejskom narodu, posebno jevrejskim izbeglicama iz Kraljevine u SAD-u.
David je bio član Centralne uprave Udruženja rezervnih oficira i ratnika Kraljevine Jugoslavije, te nosilac Albanske spomenice.
U međuratnom životu jugoslavenske jevrejske zajednice, bio je jedan od njenih najaktivnijih članova tj. osnivač, inicijator i član brojnih organizacija. Održao je veliki broj predavanja na priredbama raznih organizacija i učestvovao u mnogim humanitarnim akcijama. Već 1919 osnovao je cionističko udruženje mladih devojaka "Karmel" u Beogradu i Sarajevu, kao i Jevrejsko nacionalno društvo u Beogradu. U okviru Saveza jevrejskih vjeroispovjednih opština Jugoslavije (SJVOJ), bio je predsednik Kulturne sekcije, član Izvršnog i Glavnog odbora i potpredsednik. Bio je predsednik Kulturno-prosvetnog odbora, potpredsednik i predsednik Sefardske opštine u Beogradu od 1938 do 1942, član Izvršnog odbora Saveza cionista Jugoslavije, predsednik Jevrejskog narodnog fonda, jedan od osnivača i potpredsednik "Keren Hajesoda", jedan od osnivača Mesne cionističke organizacije i dramskog udruženja "Maks Nordau". Osnivač je i prvi predsednik udruženja intelektualaca "Bratstvo". U SAD-u je bio član uprave Mesne cionističke organizacije u Washingtonu, te inicijator i učesnik osnivačkog sastanka Društva jugoslovenskih Jevreja u SAD-u 4. 9. 1941.
U okviru beogradske jevrejske sredine, pokrenuo je izdavanje tri časopisa; 1920 godine Jevrejski glasnik, 1933 godine Glasnik Saveza jevrejskih veroispovednih opština i 1939 godine Vesnik jevrejske sefardske veroispovedne opštine. U Jevrejskom glasniku i Glasniku Saveza jevrejskih veroispovednih opština bio je i glavni urednik. Pisao je članke za Politiku, zagrebački Židov, Jevrejski glas, Vreme, Srpski književni glasnik i dr. Napisao je i dva pozorišna komada; Erev Jom Kipur i Kriza. Dobio je nagradu Srpske kraljevske akademije nauka za delo "Tuberkuloza pluća" 1925 godine.
David Albala je preminuo iznenada 4. 4. 1942 godine Washingtonu, SAD-u, ne doživjevši strahote Holokausta. Njegova urna je preneta u New York, gde mu je Društvo jugoslovenskih Jevreja SAD-a podiglo spomenik.
Tepexilotla (razvrstavanje)
Tepexilotla ima više značenja:
Micești (razvrstavanje)
Micești ima više značenja:
Miceștii de Câmpie (razvrstavanje)
Miceștii de Câmpie ima više značenja:
C20H26N4O5S
Molekulska formula C20H26N4O5S se može odnositi na:
El Montecillo (razvrstavanje)
El Montecillo ima više značenja:
La Chienne
La Chienne je francuski crno-bijeli film snimljen 1931. u režiji Jeana Renoira. Po žanru predstavlja kombinaciju drame i crne komedije, a temelji se na istoimenom romanu Georgesa de La Fouchardièrea. Protagonist, koga glumi Michel Simon, je sredovječni blagajnik koji bijeg od depresivne svakodnevnice i nesretnog braka pronalazi u amaterskom slikanju. Radnja prikazuje kako na ulici slučajno sreće lijepu djevojku Lulu (koju glumi Janie Marèse), u koju se zaljubi ne shvaćajući da je ona zapravo prostitutka) i da ga namjerava bezdušno iskorištavati za račun svog makroa Dedea (čiji lik tumači Georges Flamant).
La Chienne je predstavljao drugi zvučni film u Renoirovoj filmografiji, ali je danas poznat i po zbivanjima izvan ekrana. Renoiru se zbog njega raspao brak sa glumicom Catherine Hessling, jer je ona doznala kako će naslovna uloga umjesto njoj pripasti debitantici Marèse. Na samom snimanju se Simon, poput lika koga je tumačio, zaljubio u Marèse; ona je, pak, isto kao i lik iz filma, počela vezu s Flamantom. Potonju je vezu podržavao sam Renoir, smatrajući kako bi nastup oboje glumaca biti autentičniji. Sve je to dobilo tragičnu dimenziju kada je poslije snimanja Flamant, koji je jedva znao voziti, pozvao Marèse u svoj automobil i izazvao nesreću u kojoj je ona poginula. Simon je bio shrvan bolom, ali i držao Renoira krivcem za njenu smrt; poslije je Renoiru s revolverom u ruci prijetio da će ga ubiti, na što je Renoir stoički odgovorio "Ubij me ako želiš, ali ja sam napravio film".
Godine 1945. je snimljen hollywoodski remake pod naslovom The Scarlet Street u režiji Fritza Langa.
Tepeyac (razvrstavanje)
Tepeyac ima više značenja:
C20H21NO4
Molekulska formula C20H21NO4 se može odnositi na:
Mica (razvrstavanje)
Mica ima više značenja:
Interkontinentalna balistička raketa
mini|desno|250px|Test američkog ICBM-a tipa Minuteman mini|desno|250px|[[Topol-M, primjer modernog mobilnog ICBM-a]] Interkontinentalna balistička raketa (ili ICBM, iz ) je balistički projektil s dometom od preko 5500 km. Oni su uglavnom konstruirani radi nošenja nuklearnog naoružanja, tj. nošenje jedne ili više nuklearnih bombi. Neki noviji ICBM-ovi čak su konstruirani za nošenje konvencionalne ili čak inertne (bez eksploziva) bojne glave. Oni se pouzdaju u veliku brzinu udara bojne glave kao sredstva za nanošenje velike štete. Zbog velikog dometa i snage bojnih glava u slučaju nuklearnog rata većinu štete bi napravili ICBM-ovi lansirani iz silosa ili s podmornica.
Faze leta
Kod većine ICBM-ova let se odvija na sličan način:
Historija
Prvi ICBM razvijan je u Njemačkoj krajem Drugog svjetskog rata. Von Braun je dobio zadatak da napravi raketu sposobnu za bombardiranje Sjeverne Amerike. Projekt je započet kao dvostupanjska raketa A9/A10 "Amerikarakete". Amerikarakete je trebala imati domet od oko 4100 do 5000 km i bojnu glavu od 1000 kg. Nakon kraja rata, nacistički naučnici koji su radili na njemačkim raketa su tajno prevezeni u SAD i SSSR nakon čega su te države i same započele razvoj raketnog naoružanja.
Godine 1953. SSSR je započeo s incijativom za razvoj ICBM-a. Sergej Koroljov je postao glavni dizajner projektila i njegov rad urodio je plodom kada se 1957. pojavio projektil R-7. R-7 je prvi put testiran u augustu 1957., a 4. oktobra te godine je iskorišten za lansiranje Sputnjika 1 u orbitu.
U SAD-u je svaki pojedini ogranak vojske razvijao svoj ICBM što je usporavalo njihov razvoj. SAD je svoj program razvoja ICBM-a započeo 1946. godine s raketom MX-774. Prvi je program otkazan 1948. nakon samo tri djelomično uspješna lansiranja. Tek je 1951. SAD započeo novi program razvoja ICBM-a koji je rezultirao projektilom Atlas. Prvo uspješno lansiranje ICBM-a SAD je izveo 17. decembra 1957., četiri mjeseca nakon prvog leta R-7.
Nastavkom utrke u naoružanju ICBM-ovi su postajali sve točniji i imali su sve veći domet. Pojavili su se projektili koji su nosili više neovisnih nuklearnih bomba. Svaka od tih bombi može pogoditi zaseban cilj udaljen i nekoliko stotina kilometara.
U želji da si osiguraju oružje "drugog udara", u slučaju da u prvom nuklearnom napadu budu uništeni silosi s raketama na kopnu, SSSR i SAD razvile su podmornice koje su bile sposobne nositi ICBM-ove. Podmornice su mogle skrivene pričekati kraj prvog napada i onda lansirati svoje projektile na neprijateljske gradove. Primjer su sovjetska klasa Typhoon s 20 projektila R-39 i američka Ohio s 24 projektila Trident II.
El Montoro (razvrstavanje)
El Montoro ima više značenja:
Interkontinentalna balistička raketa
Moderni ICBM-ovi
Moderni ICBM-ovi nose uglavnom više bojnih glava (MIRV) što omogućuje jednom projektilu da pogodi više meta. MIRV se pojavio kao odgovor na razvoj antibalističkih projektila.
ICBM-ovi danas mogu biti postavljeni na sljedeći način:
C20H26N2O4
Molekulska formula C20H26N2O4 se može odnositi na:
Кутловац (Блаце)
Историја
Као посебно насеље Кутловац се спомиње први пут у турским пописима крушевачког санџака са Топлицом и Дубочицом у време владавине Мехмеда Другог 1444-1446. године. Етимолошко значење речи Кутловац је топоним од старосрпског личног имена Кутло. Да је такво име постајало код Срба доказује презиме Кутловић, зебележено у средњем веку у околини Призрена и у Босни. Села су се прозивала по свом власнику.
У пописима 1444-1446. године село је имало 18 домаћинстава. У другим аустријско-турким ратовима 1737-1739. године стариначко српско становништво напустило је село и одселило се на север за аустријском војском. До 1876. године село су насељавали мухаџири (присталице Мухамедове вере). У српско-турким ратовима 1876-1878. године село је ослобођено од Арнаута и поново насељено српским становништвом из Жупе Александровачке, села Бруске општине, са Копаоника, Рашке области, Горњег Ибра и Косова.
C20H23NO4
Molekulska formula C20H23NO4 se može odnositi na:
Кутловац (Блаце)
Демографија
У насељу Кутловац живи 151 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 49,0 година (46,1 код мушкараца и 51,9 код жена). У насељу има 61 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,95.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Meteș (razvrstavanje)
Meteș ima više značenja:
Tepeyolulco (razvrstavanje)
Tepeyolulco ima više značenja:
Mesteacănu (razvrstavanje)
Mesteacănu ima više značenja:
El Montoso (razvrstavanje)
El Montoso ima više značenja:
Janie Marèse
Janie Marèse (rođena kao Jeanne Marie Thérèse Bugnot, Chartres, Eure-et-Loir, 23. maj 1908 - Sainte-Maxime, Var, 14. august 1931) bila je francuska filmska glumica poznata po naslovnoj ulozi u Renoirovom filmu La Chienne. Za vrijeme snimanja je započela ljubavnu vezu s glumcem Georgesom Flamantom, koji je u filmu tumačio njenog makroa i ljubavnika. Renoir je podsticao tu vezu jer je smatrao da će nastup njih oboje biti autentičan. Nakon snimanja je Flamant, koji je jedva znao voziti, poveo Marèse na vožnju automobilom. Tada je izazvao nesreću u kojoj je Marèse poginula. Francuska javnost je bila duboko pogođena smrću mlade i talentirane glumice na samom početku karijere, a štampa Flamanta proglasila "ubicom". Glumac Michel Simon koji se za vrijeme snimanja zaljubio u Marèse je krivcem smatrao Renoira, te mu poslije prijetio smrću.
Filmografija
cjelovečernji kratki
Gornja Brda
Gornja Brda je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Goražde koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 63 stanovnika.
Tramvaj
Tramvaj (od engleske sintagme Tramway, tram = kockasta kola + way = put ) je vozilo pokretano električnom strujom koje služi za javni gradski prijevoz, a kreće se po tračnicama.
Milijarda
Milijarda je naziv za pozitivan prirodan broj koji se zapisuje kao 1000000000. Zapis ima devet nula. U engleskom jeziku za ovaj broj se koristi ime billion, na mongolskom se koristi ime terbum, koji u našem jeziku označava pozitivan prirodan broj koji se zapisuje kao 1000000000 (devet nula).
Tramvaj
Historijat razvoja tramvaja
Prvi tramvaj sa konjskom vučom počeo je sa radom 1807. u velškom gradu Swansea na liniji Swansea - Mumbles dugoj 8.85 km. Američka kompanija G.F. Train otvorila je 1860. 3 tramvajske linije u Londonu i jednu u Birkenheadu. Nakon tog tramvaji su počeli voziti po Salfordu 1862. i Liverpoolu 1865.
Milijarda
Vizualizacija broja hiljadu miliona (milijarda, bilion)
thumb|lijevo|500px|Vizualizacija broja
Tramvaj
Historijat razvoja tramvaja
Thomas Davenport kovač iz Vermonta, uspio je 1834. konstruirati mali elektromotor na jednosmjernu struju pokretan akomulatorom, ali on je mogao pokretati samo mala vozila na kraće distance, pa je ispao neprimjenjiv za tramvaje. Tek je pronalazak dinama krajem 19. vijeka omogućio novi pogon tramvaja električnu struju koja se najčešće dovodila do tramvajskih vozila putem sistema nadzemnih elektrificiranih žica duž tramvajskih linija.
Od 1873. počeo je raditi kabelski tramvaj (izum Andrew Hallidiea) u San Franciscu po ulicama Sacramento i Clay. Tramvajska kola vukao je kabel (provučen između tračnica), pokretan parnim strojem iz strojarnice, taj patent se pokazao odličnim za strme ulice, pa se i nadalje širio po San Franciscu i Seattleu. Ti tramvaji kretali su se efikasnije nego prvi električni tramvaji, ali nisu mogli mjenjati brzinu, a zaustavljali su se tako da se otkvače od kabla. Počevši od 1900. većina kabelskih tramvaja zamijenjena je električnim tramvajima, ali je kabeska linija u Seattleu opstala do 1930-ih, a dio linija San Francisca nastavio raditi do kraja 20. vijeka.