cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Răchitașu, Andreiașu de Jos
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 723 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 428 m.
Indonezija
Položaj
Indoneziji pripadaju Velika (izuzev severnog dela Bornea) i Mala Sundska ostrva (izuzev Istočnog Timora), kao i Molučka ostrva. NJoj pripada i zapadna polovina ostrva Nova Gvineja (provincije Papua i Zapadna Papua koja je pre imala ime Irijan Džaja). Stoga, Indonezija se ne nalazi samo u Aziji, već i u Okeaniji.
Geologija
Položaj Indonezije na spojevima pacifičke, evroazijske i australijske tektonske ploče, uzrok je postojanja velikog broja vulkana i čestih zemljotresa. Indonezija ima najmanje 150 aktivnih vulkana, od kojih su Krakatau i Tambora čuveni po svojim erupcijama iz 19. veka. Skorašnje prirodne katastrofe koje su zadesile ovaj arhipelag su cunami iz 2004. koji je usmrtio 167.736 ljudi na severnoj Sumatri, i zemljotres u Jogjakarti 2006. Vulkanski pepeo je veoma plodan, tako da doprinosi gustoj naseljenosti ostrva Jave i Balija.
Najviši vrh Indonezije je Punčak Džaja na Novoj Gvineji (4.884 metara).
Klima
Indonezija je jedno od najznačajnijih svetskih područja džungle. Na Borneu, Sumatri, Zapadnoj Javi, Papui, Molučkim ostrvima i Celebesu vlada vlažna tropska klima bez sušnih razdoblja. Temperature se tokom godine malo menjaju i u proseku su između 25 °C i 27 °C. Relativna vlažnost vazduha je oko 90 %. Godišnja količina padavina je između 2000 mm i 4000 mm.
U većem delu Jave i na Malim Sundskim ostrvima klima je monsunska. Većinom visoke temperature u ovoj zoni mogu u roku od 24 sata da padnu za 6 °C do 12 °C. Monsun sa severoistoka (zimski monsun, decembar do marta) donosi sa sobom suvo vreme. Jugozapadni monsun (jun do septembra) donosi vlažnost sa mora i dovodi do čestih kiša. Ovakva klima pogoduje takozvanim monsunskim šumama.
Biljni i životinjski svet
mini|right|220px|Ugrožena vrsta [[orangutana sa Sumatre]] Volasova linija, koja prolazi između Balija i Jave ili Lomboka, a severno između Bornea i Celebesa, deli floru i faunu na azijske i australijske vrste. Ova linija je dobila ime po engleskom prirodnjaku Alfredu Volasu, koji je na svojim putovanjima 1854—1862. utvrdio da se određene azijske životinjske vrste (slonovi, tigrovi, tapiri, orangutani) mogu naći na Sumatri, Javi i Baliju, ali da ih nema na Celebesu, Molučkim ostrvima i Malim Sundskim ostrvima.
U priobalnim morima Indonezije, između Malezije, Filipina, Nove Gvineje i severne Australije, živi 75% svetskih vrsta korala. Tu je i 3000 vrsta ribe, delfini, raže, kornjače, kitovi itd.
Sha‘b an Nakhlah, Hajjah
Sha‘b an Nakhlah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 444 m.
Indonezija
Administrativna podela
• 4
thumb|770px|Provincije Indonezije
Kosmos-1251
Kosmos-1251 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Indonezija
Privreda
mini|250p|Uzgajanje pirinča na terasama Indonezija je druga po veličini zemlja po izvozu zemnog gasa. Glavne poljoprivredne kulture su pirinač, čaj, začini itd. Od ukupne površine Indonezije samo je 12% obradivo.
Kosmos-1251
Kosmos-1251 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 6. marta 1981. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1251 je bio komunikacioni satelit.
Indonezija
Stanovništvo
Indonezija je po broju stanovnika 4. zemlja u svetu i najveća islamska zemlja. Samo u periodu između 1997 i 2000 broj stanovnika se uvećao za 10 miliona. Indonežani većinom pripadaju malajskoj grupi naroda i dele se na preko 300 etničkih grupa, koji govore oko 500 različitih jezika, i dijalekata (akcenata). Zbog toga je uveden jedan zvaničan jezik, koji je svima razumljiv (Indonežanski jezik).
Stanovništvo je neravnomerno raspoređeno. Ostrvo Java zauzima samo 7% površine Indonezije, a na njemu živi preko 60% stanovništva Indonezije, dok na Irijan Džaji živi samo 1% stanovništava Indonezije.
Indonezija ima 5 milionskih gradova. Najveći je glavni grad Džakarta, a zatim gradovi: Bandung, Surabaja, Medan, Semarang.
Religija
Indonežani su uglavnom muslimani (88%). Od njih, najveći deo pripada sunitskoj podgrupi, dok šiita ima oko 100.000. Mnogi Indonežani poštuju sinkretističke oblike islama.
Sa preko 191 milion islamskih vernika, Indonezija je država sa najvećim muslimanskim stanovništvom u svetu. I pored toga islam nije državna religija. Po državnoj ideologiji („pankasila“) svi građani se moraju opredeliti za jednu od pet svetskih vera: islam, katoličanstvo, jevanđelizam (protestantizam), hinduizam ili budizam (priznat je još i konfučijanizam). Neke etničke grupe u Indoneziji se izjašnjavaju kao muslimani, a u stvarnosti prktikuju animizam. Dvadesettri miliona Indonežana su hrišćani, što čini 9% stanovništva (6% protestanata i 3% katolika). Za ove vernike takođe važi da neki od njih praktikuju animizam. Većina katolika živi na Molučkim ostrvima i Malim Sundskim ostrvima (Flores, zapadni Timor), gde se hrišćanstvo pojavilo u 16. i 17. veku. Protestanti žive na severu Sumatre i Celebesa. Veliki broj hrišćana živi i u velikm gradovima Sumatre i Jave.
Sukobi između muslimana i hrišćana 1999. izazvali su više od 10.000 žrtava.
Na zapadnoj Novoj Gvineji prisutna su animističko-hrišćanska verovanja. Mnogi Indonežani poštuju kult predaka i veruju u duhove, iako su nominalno muslimani, hrišćani ili budisti.
Hinduisti čine 1,8% stanovništva (Bali, Lombok), a 1% su budisti (najviše ih pripada kineskoj manjini).
Etničke grupe
Po popisu iz 2001. u Indoneziji živi preko 300 etničkih grupa, od kojih su većina malajskog porekla. Najveći narodi među njima su:
Javanci (41,7 %), Sundi (15,4 %), Malajci (3,4 %), Madurci (3,3 %), Batak (3,0 %), Minangkabau (2,7 %), Betavi (2,5 %), Bugis (2,5 %), Bantenezi (2,1 %), Bandžaresi (1,7 %), Balinežani (1,5 %), Sasak (1,3 %), Makasaresi (1,0 %) drugi.
Narodi malajskog porekla čine većinu na Sumatri, Javi, Celebesu, Baliju, a doseljavanjem su postali većina na Borneu. Na istoku zemlje živi mešavina domorodaca Melanežana i došljaka Malajaca.
Najbrojniji narod Indonezije su Javanci koji dominiraju u njenom političkom životu. Ostrvo Java je prenaseljeno (oko 1.000 stanovnika po kilometru kvadratnom), pa država sprovodi politiku preseljavanja stanovništva na Borneo i Celebes. Ovo je dovelo do sukoba sa domaćim stanovništvom u nekim slučajevima.
U Indoneziji živi 7,89 miliona ljudi kineskog porekla, većinom na ostrvu Java. Većina ih je ovamo stigla u vreme holandske kolonijalne vlasti. Oni se tradicionalno bave trgovinom i zanatstvom i predstavljaju bogatiji sloj društva. Posle ostvarenja nezavisnosti Indonezije, prava Kineza su ograničavana, a kasnije se smatralo da su komunisti. Predsednik Suharto je 1967. krenuo u realizaciju politike „rešavanja kineskog pitanja“ (pribumi), kada je zabranio kineske škole, knjige, pismo, imena i većinu oblika kulture. Politika diskriminacije Kineza je zvanično ukinuta ukazom predsednika Jusufa Habibija 1998.
Jezici
Zvanični nacionalni jezik je indonežanski. Koristi se u školama, političkom životu, ekonomiji, trgovini, medijima. Skoro svi Indonežani razumeju ovaj jezik. Indonežanski jezik je veoma sličan malajskom jeziku. Promovisali su ga nacionalisti 1920ih, a postao je zvaničan sticanjem nezavisnosti 1945. Većina Indonežana govori i neke od stotina lokalnih jezika. Među njima je najznačajniji javanski, kao jezik najveće i najuticajnije etničke grupe.
Na zapadnoj Novoj Gvineji, regiji sa svega 2,7 miliona stanovnika, govori se više od 500 domorodačkih papuanskih i austronezijskih jezika.
Socijalna struktura
Preko 27 % stanovništva živi u siromaštvu, pri čemu postoje velike regionalne razilke. Na Javi, glavnom populacionom središtu, broj siromašnih je 23 %, dok je taj broj u provincijama na istoku do 44 %.
Sirotinjska naselja su karakteristična za velike gradove poput Džakarte. Na Javi živi 1,7 miliona dece beskućnika. Rasprostranjeno siromaštvo stvara uslove za pojavu radikalnih islamističkih pokreta.
Gustina stanovništva
Gustina stanovništva na indonezijskim ostrvima je veoma raznolika, pa čak i u okviru istog ostrva. Dok je u Zapadnoj Papui i Molučkim ostrvima gustina stanovništva do 30 osoba po kilometru kvadratnom, na Borneu 10–100, na Sumatri 30–300, na Javi živi i do 1000 stanovnika po kilometru kvadratnom (provincije Džakarta, Jogjakarta). Java je ovako gusto naseljena zbog plodnog zemljišta. Vlada sprovodi politiku planske migracije stanovništva u malo naseljene oblasti.
Musi, Udine
Musi je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 622 m.
Fall River County, South Dakota
je okrug u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 7.094, što je 359 (-4,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gram
thumb|right|300px|Čep od olovke koji teži cca jedan gram Gram (simbol: g) je jedinica za masu. Gram predstavlja hiljaditi dio kilograma. Gram je prvobitno bio definisan kao "apsolutna masa čiste vode zapremine kocke hiljaditog dijela metra, na temperaturi topljenja leda". Gram dolazi od latinske riječi gramma što znači mala težina.
110. pne.
Godina '''110. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Rufusa i Albina (ili, rjeđe, godina 644. Ab urbe condita). Oznaka 110. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Kosmos-1250
Kosmos-1250 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Valialle, Arezzo
Valialle je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Pukalani, Hawaii
Pukalani je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 7.574 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 7.574 stanovnika, što je 194 (2,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Ganderkesee
Ganderkeze je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 15 opštinskih središta okruga Oldenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 30.753 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3458005.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Oldenburg Ganderkeze se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Oldenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 27 metara. Površina opštine iznosi 138,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 30.753 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 222 stanovnika/km².
Webster City, Iowa
Vebster Siti je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 8.070 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 8.070 stanovnika, što je 106 (1,3%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Capuccini, Pesaro e Urbino
Capuccini je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 450 m.
Belvedere, Treviso
Belvedere je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Los Cuartos, Ixtlahuacán del Río
Los Cuartos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ixtlahuacán del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1842 m.
Vrtlinska
Vrtlinska je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Čazme, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 222 stanovnika te 76 obiteljskih kućanstava.
Muzzana del Turgnano, Udine
Muzzana del Turgnano je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2382 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Santo Niño de Atocha, Puente Nacional
Santo Niño de Atocha je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Puente Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
Indijski muntjak
Indijski muntjak (lat. Muntiacus muntiak) je vrsta iz obitelji jelena.
Jedna je od 11 vrsta jelena u Aziji. Indijski muntjak je među najraširenijima, ali najmanje poznatim od svih sisavaca u Južnoj Aziji. Obitava u državama kao što su: Bangladeš, Kina (jug), Indija, Šri Lanka, Nepal, Pakistan, Kambodža, Vijetnam, Indonezija, Malezija. Najviše ih ima u jugoistočnoj Aziji.
Indijski muntjac ima kratku, ali vrlo mekanu, gustu dlaku, posebno one jedinke, koje žive u hladnijim krajevima. Boje krzna su od tamnosmeđe do žućkaste i sivkasto-smeđe, ovisno o sezoni. Dlaka je zlatna na leđnoj strani i bijela na trbušnoj strani tijela, udovi su tamno smeđe do crvenkasto smeđe boje, a lice je tamno smeđe. Uši imaju vrlo malo dlake, koja ih jedva pokriva. Mužjaci imaju rogove, koji su vrlo kratki, oko 1-2 cm. Mužjaci su općenito veći od ženki. Duljina tijela varira 35-53 cm u širini, a visina se kreće u rasponu od 15-26 cm. Odrasla jedinka teži 15-30 kg.
Glasanje se značajno razlikuje od ostalih vrsta jelena. Podsjeća na lajanje psa pa je jedno od imena za indijskoga muntjaka i "jelen koji laje".
475
Godina 475. (CDLXXV) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Lava bez kolege (ili, rjeđe, godina 1228. Ab urbe condita). Oznaka 475. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
thumb|Istočna hemisfera godine 475.
Washington, Illinois
Washington je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 15.134 stanovnika.
Donja Raštelica
Donja Raštelica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Hadžići koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 358 stanovnika.
Kosmos-1253
Kosmos-1253 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1253 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 6. marta 1981. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1253 je bio komunikacioni satelit.
Qaymat al Majnī, Hajjah
Qaymat al Majnī je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 442 m.
Faulk County, South Dakota
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 2.364, što je 276 (-10,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Capulín, San Miguel Soyaltepec
El Capulín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Soyaltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1073 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
El Dólar, Tuxtla Gutiérrez
El Dólar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tuxtla Gutiérrez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 749 m.
Gandesbergen
Gandesbergen je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Ninburg (Vezer). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 477 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3256008.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ninburg (Vezer) Gandesbergen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Ninburg (Vezer). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 21 metra. Površina opštine iznosi 7,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 477 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 68 stanovnika/km².
Atenco, Cruillas
Atenco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Cruillas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Togo
Togo je država u zapadnoj Africi. Na jugu izlazi 56 km dugom obalom na Gvinejski zaljev, dio Atlantskog oceana, a graniči na zapadu s Bjelokosnom Obalom, na sjeveru s Burkinom Faso i na istoku s Beninom. Togo je među državama svijeta površinom najsličniji Hrvatskoj (veći je za 243 km²).
Geografija
Zemlja se prostire u smjeru sjever-jug u duljini od oko 550 km, s širinom od 40 do 130 km. Zbog izduženog oblika Togo zahvaća više zemljopisnih zona koje se nastavljaju iz susjednih zemalja: na krajnjem jugu nalazi se obalna nizina s plitkim lagunama, na sjeveru i jugu reljef je ravan ili valovit (sjevernu ravnicu pokriva savana), dok se u središtu i na krajnjem sjeverozapadu teren izdiže (najviša točka Agou, 986 m).
Historija
O povijesti Toga pre dodira s Europljanima malo je poznato. U 18. stoljeću obalu današnjeg Toga kontrolisala je Danska, ali krajem 19. veka u velikom talasu evropske kolonizacije ovo je područje zauzela Nemačka. Nemački Togo uključivao je i istočni deo današnje Gane. Posle Prvog svetskog rata koloniju su poeelile Velika Britanija kojoj je pripao zapadni deo i Francuska koja je dobila istok s većinom prometne infrastrukture koju su izgradili Nijemci.
Kad su se 1950-ih afričke zemlje počele pripremati za dekolonizaciju, postavilo se pitanje sudbine podijeljenog Toga. Britanski se Togo na plebiscitu 1956. izjasnio za priključenje britanskoj Zlatnoj obali i dvije su kolonije stvorile neovisnu Ganu. U francuskom je dijelu 1960. proglašen samostalni Togo. Godine 1963. u državnom je udaru svrgnut i ubijen prvi predsjednik Sylvanus Olympio, a 1967. u novom je udaru na vlast došao načelnik glavnog stožera oružanih snaga, potpukovnik (kasnije general) Étienne Eyadéma.
Eyadéma se kombinacijom klijentelizma i represije održao na vlasti sve do smrti u veljači 2005. po čemu je rekorder među afričkim vođama. Godine 1974. proveo je afrikanizaciju svih osobnih imena u zemlji, promijenivši vlastito u Gnassingbé. Tijekom 1970-ih stanje togoanskog gospodarstva poboljšalo se zahvaljujući prihodima od fosfata, ali kad su početkom 80-ih cijene fosfata na svjetskom tržištu pale Togo je zahvatila duboka gospodarska kriza. Eyadéma je uspio preživjeti val demokratizacije u Africi 1990-ih i pobijediti na trima izborima koje su međunarodni promatrači raznoliko ocijenili. Na mjestu predsjednika naslijedio ga je sin Faure Gnassingbé.
Madonna dei Boschi, Ferrara
Madonna dei Boschi je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Togo
Stanovništvo
Vjerski, više od polovice stanovnika pripada domaćim religijama. Kršćana je nešto manje od 30%, a muslimana oko 20%.
Madonna dei Boschi, Ferrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Paglio, Lecco
Paglio je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1361 m.
Togo
Ekonomija
Togoansko gospodarstvo temelji se na komercijalnoj i nekomercijalnoj poljoprivredi te rudarstvu i trgovini. Najvažnije izvozne kulture su pamuk, kava i kakao. Izvoze se i fosfati.
BDP je za 2004. procijenjen na 1600 USD po stanovniku (mjereno po PPP-u).
Kosmos-1252
Kosmos-1252 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1252 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 6. marta 1981. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1252 je bio komunikacioni satelit.
Rancho Viejo, Ciudad Valles
Rancho Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Aulus Postumius Albinus Magnus
Aulo Postumije Albin Magnus (Aulus Postumius Albinus Magnus, 2. vijek pne.) bio je rimski vojskovođa patricijskog porijekla. Bio je brat Spurija Postumija Albina i vjerojatno sin Spurija Postumija Albina Magnusa.
Brat ga je imenovao propraetorom, odnosno komandantom rimskih snaga u Africi za vrijeme Jugurtinog rata godine 110. pne. One su krenule opsjesti Suthal, gdje su se nalazile Jugurtine riznice. Jugurta je umjesto toga s njim počeo pregovarati i ponudio mu novac da se povuče. Albin je pristao, ali je pri tome dozvolio da mu vojska bude opkoljena i napadnuta. Aulo je potpuno uništenje izbjegao ponudivši predaju te se zajedno s vojskom simbolički provukao ispod jarma, obećavši povlačenje iz Numidije za deset dana.
Tretinoin
Tretinoin je kiselinska forma vitamina A. On je poznat kao sve-trans retinoinska kiselina ili ATRA. Tretinoin je lek koji se koristi za tretiranje acne vulgaris i keratosis pilaris. On je dostupan u obliku krema ili gela (Aberela, Airol, Renova, Atralin, Retin-A, Avita, Retacnyl, Refissa, or Stieva-A). On se takođe koristi za treatiranje akutna promijelocitne leukemije (APL), i u prodaji je za tu indikaciju pod imenom Vesanoid. On je dostupan kao generički lek.
Proizvodnja
Jedan od mogućih sintetičkih puteva je:
Ajanta
thumb|200px|[[Špiljski hramovi u Ajanti]] Ajanta je selo u zapadnoj Indiji, savezna država Maharashtra. U blizini, u zavojitoj riječnoj dolini, nalazi se 30-ak budističkih hramova i samostana uklesanih u granitnim stijenama. Potječu iz razdoblja od 2. stoljeće pne. do 7. st., a poznati su po prekrasnim freskama koje prikazuju budistička božanstva i legende, te negdašnji svakodnevni i duhovni život. Od 1987. god. Špiljski hramovi u Ajanti su upisani na popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji.
San José del Reparo, Puruándiro
San José del Reparo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Puruándiro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 913 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1804 m.
Ejido Ensenada, Ensenada
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Donji Hadžići
Donji Hadžići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Hadžići koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 458 stanovnika.
Arșița, Andreiașu de Jos
Arșița je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Andreiașu de Jos.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 231 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 612 m.
Vrbovac (Daruvar)
Vrbovac je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Daruvara, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 554 stanovnika te 155 obiteljskih kućanstava.
Trifluorometilfenilpiperazin
3-Trifluorometilfenilpiperazin (TFMPP) je rekreaciona droga iz piperazinske hemijske klase. On se obično u kombinaciji sa njegovim analogom benzilpiperazin (BZP). U prodaji je kao legalna alternativa nezakonitoj drogi MDMA ("Ekstazi"), pod imenom „Legalno X“.
Farmakologija
TFMPP ima afinitet za 5-HT1A (Ki = 288 nM), 5-HT1B (Ki = 132 nM), 5-HT1D (Ki = 282 nM), 5-HT2A (Ki = 269 nM), i 5-HT2C (Ki = 62 nM) receptora, i funkcioniše kao pun agonist na istim mestima izuzev 5-HT2A receptora, gde deluje kao slab parcijalni agonist ili antagonist. Za razliku od srodnog piperazinskog jedinjenja meta-hlorofenilpiperazina (mCPP), TFMPP ima neznatan afinitet za 5-HT3 receptor (IC50 = 2.373 nM). TFMPP se takođe vezuje za SERT (EC50 = 121 nM) i izaziva otpuštanje serotonina. On nema efekta na preuzimanje ili efluks dopamina ili norepinefrina.
Vidi još
• 2
North Chevy Chase, Maryland
Nort Čevi Čejs je grad u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 519, što je 54 (11,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Južni pudu
Južni pudu (lat. Pudu puda) je najmanja vrsta jelena, koja živi na jugu Čilea i jugozapadnim dijelovima Argentine u Južnoj Americi. Uvršten je kao osjetljiv na IUCN-ov popis ugroženih životinja. Ugrožen je prije svega lovom i gubitkom staništa.
Neki primjerci južnog pudua žive u Zoološkim vrtovima.
Opis
Visoki su od 36 do 41 centimetar, teški od 9 do 15 kilograma te dosegnu dužinu od 6 do 9 decimetara. Mužjaci imaju jednostavne, šiljaste rogove koji su dugi 7 do 10 centimetara, mijenjaju se svake godine. Krzno ženke je smeđkaste boje. Najsvjetlije krzno ima mužjak koje je narančasto-žućkaste boje, dok mladunci imaju tamnosmeđe krzno s ponekim crnkastim nijansama. Pudu ima rep koji je dug svega nekoliko centimetara. Doživi od 8 do 10 godina.
Pudu ima neke zanimljive osobine koje ga razlikuju od drugih jelena. Može se popeti na srušeno stablo, što ponekad i čini, kako bi izbjegao opasnost ili došao do lišća. Zbog malenog rasta, često je prisiljen balansirati na stražnjim nogama da bi došao do lišća na granama. U slučaju opasnosti, javlja se upozoravajućim, lajanjem sličnim glasanjem.
Aktivni su danju, a hrane se lišćem drveća, pupovima, voćem koje padne sa stabla i cvijećem, rijetko jedu travu a ponekad koru mladih stabala. Stanište su im vlažne, guste šume umjerenih područja. Kako žive u gustišu, održavaju komplicirani splet puteljaka koji mu za slučaj potrebe osiguravaju lakši, brži bijeg. Puteljci često vode do mjesta za odmor ili do dobrih hranilišta.
Razmnožavanje
Spolno zreli postaju u dobi od 6 mjeseci. Pare se od travnja do lipnja, a nakon gestacije od 200 do 220 dana, ženka koti jednog (rjeđe dva) mladunca koji teži od 1 do 1,5 kilograma.
Trollhättan
Trollhättan čita se Trolhetan, je grad na jugozapadu Švedske od 46,457 stanovnika u užem centru, dok kao općina ima 55,248 stanovnika.
Geografske karakteristike
Trollhättan leži u Grofoviji Västra Götaland na mjestu gdje rijeka Göta älv izlazi iz Jezera Vänern i ima slapove.
Udaljen je oko 75 km sjeverno od Göteborga.
Historija
Trollhättan se prvi put spominje u pisanim dokumentima 1413.
Slapovi kod Trollhättana vijekovima su bili brodovima na putu za Jezero Vänern, sve dok krajem 19. vijeka nisu izgrađene ustave, današnje su izgrađene 1916.
Od kraja 19. vijeka, počele su se graditi hidroelektrane na rijeci Göta älv. Danas ih ima dvije; Olidan i Håjum.
Trollhättan je kraljevsku povelju o statusu grada dobio je 1916.
Privreda
Trollhättan je industrijski grad, u njemu se nalazi jedan od najvećih pogona kompanije Saab (Saab Automobile) i pogon Volva - GKN Aerospace (nekadašnji - Volvo Aero).
Kosmos-1254
Kosmos-1254 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1254 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 6. marta 1981. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1254 je bio komunikacioni satelit.
Tzoncolco, Rafael Delgado
Tzoncolco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Rafael Delgado.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 642 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1690 m.
Драговац (Пожаревац)
Драговац је насеље у Србији у општини Пожаревац у Браничевском округу. Према попису из 2002. било је 910 становника (према попису из 1991. било је 1166 становника).
Демографија
У насељу Драговац живи 763 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,7 година (42,7 код мушкараца и 46,7 код жена). У насељу има 268 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,40.
Jovan Lestvičnik
thumb|[[Ikona Rajska lestvica, na kojoj su predstavljeni monasi kako se penju lestvicom ka Isusu ali i kako s nje padaju]]
Jovan Lestvičnik ili Jovan Klimak (grč. Ἰωάννης τῆς Κλίμακος, oko 525–606), poznat i kao Jovan Sholastik i Jovan Sinaita, bio je vizantijski monah u manastiru na Sinajskoj gori. Danas ga kao svetitelja poštuju Katolička i Pravoslavna crkva.
Jovan je autor najvevećeg dela vizantijske mistike, nazvanog Lestvica, po kome je i sam autor dobio nadimak "Lestvičnik". Mada se o Jovanu ne zna skoro ništa osim da je još kao šesnaestogodišnjak došao na Sinaj i tamo nekih četrdeset godina proveo u pećinskoj usamljenosti pre nego što je postavljen za igumana Sinajskog manastira, iz samog njegovog dela se vidi da je to bio široko obrazovan čovek.
Na poziv Jovana Raitskog, Jovan Lestvičnik sastavio je Duhovnu lestvicu, delo koje je smatrano remek-delom istočnog asketizma. Naslov aludira na nebeske lestvice koje je u snu video Jakov. Čak i sama kompozicija od 30 glava predstavlja aluziju na 30 godina od sveta skrivenog života Isusa Hrista. Pismo pastiru (Πρὸς τὸν ποιμένα λόγος), koje je ranije smatrano posebnom raspravom, zapravo je predstavljalo sastavni deo spisa, njegov završni deo.
Lestvica je sastavljena od trideset pouka ili "stupnjeva", od kojih svaka razmatra po pravilu jednu temu iz duhovnog života, bilo da se radi o vrlini ili poroku ("strasti"). Osnovna je ideja u metodičkom, postepenom duhovnom uspinjanju prema samom božanstvu, kako bi se kroz sintezu vrlina razbio lanac strasti i postiglo sjedinjenje sa bogom. Osnovno sredstvo je pritom, pored odricanja, udaljenja u pustinju, posta, poslušnosti duhovnom ocu, tzv. "Isusova molitva" – ista ona "molitva srca" o kojoj govore pseudo-makarijanske Homilije, ali sad u jednoj sasvim određenoj formi koja će ovladati istočnim isihazmom i nadživeti čak i propast Vizantije, održavajući se u svim monaškim centrima Istoka sve do danas. U knjizi su sumirana sva iskustva anahoretskog života i svih onih potreba i problema koji se javljaju u kinoviji. Ovo se delo zapravo nadovezuje na helenističku demonologiju. Od "strasti" pominju se smeh (γέλος), sloboda govora (παρησία) u smislu govora o stvarima koje bi trebalo da leže van interesa monaha, mnogoslovlje ili praznoslovlje (πολιλογία). Vrlinama je osnovno polazište strah od boga (φόβος θεοῦ) – pokajanje, revnost prema bogu (ζίλος θεοῦ), poslušnost, trpljenje, krotost, smernost, strpljenje. Najviša je vrlina ἀγάπη – ljubav prema bogu, ali i prema čoveku, bližnjima; kroz ljubav se dolazi do krajnjeg cilja – bestrašća (ἀπαθία) – označava pojam slobode, a s druge strane to je potpuno izlečenje duše od svega patološkog, bez obzira da li je u pitanju telo ili duša.
Iako je glavni Jovanov izvor njegovo vlastito podvižničko iskustvo, u njegovom su delu prisutni i relativno jaki uticaji Grigorija Nazijanskog i Pseudo-Areopagita, a nailazi se i na odjek stoičke i kiničke misli.
Delo Jovana Lestvičnika postalo je ubrzo po svome nastanku veoma popularno, dobrim delom zahvaljujući i zbog svojih stilističkih vrednosti, svog jednostavnog književnog jezika i mnoštva figura i aforizama, sentenci i anegdota. Ono je izvršilo veliki uticaj na vizantijsku mističku književnost uopšte, a rano je prevedeno na sirijski i staroslovenski jezik; srpski se prepisi javljaju od 14. do 18. veka. Već Anastasije Sinait (druga polovina 7. veka) piše svoje glavno delo Putovanja (Ὀδηγός), priručnik za borbu protiv jeresi i važan spomenik kasne polemike protiv monofizita, s pozivom na Lestvičnika.
Jelen lopatar
Jelen lopatar ili lanjac (lat. Dama dama) je sisavac iz porodice jelena.
Garlstorf
Garlstorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 42 opštinska središta okruga Harburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.082 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3353011.
Jelen lopatar
Porijeklom je iz toplijeg istočnog Mediterana. Obitava u brdima i ubraja se među preživače papkare. Široko je rasporastranjen u Europi, djelovanjem čovjeka.
Garlstorf
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Harburg Garlstorf se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Harburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 53 metra. Površina opštine iznosi 16,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.082 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 64 stanovnika/km².
Jelen lopatar
Opis
Glavna značajka ovog tipa jelena su zaobljeni, račvasto prošireni rogovi kod mužjaka, dok ženka nema rogove. Jelen lopatar je znatno manji u odnosu na običnog jelena. Ukupna duljina tijela je 1,7 metara, dok je visina 90 centimetara. Stari mužjaci mogu biti dugi 1,8 metara i 1 metar visoki. Jelen lopatar ima prilično jak torzo, kraći vrat i duži rep. Može imati razne varijacije boje dlake. Često se javljaju i u potpunosti bijeli jeleni lopatari (ne albino), koji se ne mijenjaju boju tijekom cijele godine, a zimi imaju samo malo dužu dlaku.
230px|minijatura|lijevo|Stado jelena lopatara
Način života vrlo je sličan običnom jelenu. Obje vrste imaju dobro razvijena osjetila. Jelen lopatar nije tako plah i oprezan kao obični jelen. U brzini, agilnosti i spretnosti, jedva da zaostaje za običnim jelenom, ali razlikuju se u trčanju, jer se jelen lopatar uzdiže iznad galopirajućih nogu. Njegov hod je vrlo uredan, lako galopira i može preskočiti dva metra visok zid.
Živi u većim ili manjim stadima. Ne voli biti zatočen kao i druge vrste jelena, ali može se uzgajati u ograđenom prostoru, ako mu se omogući dovoljno prostora. Koža je kvalitetna i cijenjena.
Bogdan Stancu
Stancu je profesionalnu karijeru započeo u klubu Argeș Pitești, iz kojega je bio na kratkoj posudbi u CS Mioveniju. Zbog neregularnosti u ugovoru, Stancu je ubrzo napustio klub i potpisao za Unireu Urziceni. Tokom ljeta 2008., nakon dvije godine u Unirei, Stancu je potpisao za Steauu Bukurešt i tokom prve sezone bio najbolji klupski strijelac s 11 golova. U prvoj polovici sezone 2010–11., Stancu je u 27 utakmica postigao 16 golova, što je bilo dovoljno da ga Galatasaray kupi za €5,000,000. Nakon što u turskom klubu nije imao pretjerano uspjeha, odlazi u Orduspor, prvo na posudbu, a onda i za stalno. Nakon što je Orduspor ispao u drugu ligu, Stancu je potpisao za Gençlerbirliği.
Tokom 2010. godie je debitirao za seniorsku reprezentaciju, ušavši kao zamjena za Daniela Niculaea u utakmici protiv Albanije; u istoj je utakmici postigao svoj prvi reprezentativni gol.
Bernardi-Case Brunelli, Treviso
Bernardi-Case Brunelli je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 253 m.
Berliște, Berliște
Berliște je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Berliște.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1326 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 100 m.
Mölndal
Mölndal čita se Melndal, je grad na jugozapadu Švedske od 40,000 stanovnika, dok kao istoimena općina ima 60,973 stanovnika.
Geografske karakteristike
Mölndal leži u Grofoviji Västra Götaland, udaljen desetak km južno od Göteborga, tako da je danas zapravo samo njegovo predgrađe, jer do njega vozi i gradski tramvaj.
Historija
Mölndal je bio naselje mlinova, zbog tog je i dobio svoje ime, jer je ono sintagma od riječi möln / möllor = mlin i riječi dal, a ona znači dolina. Naglo se počeo razvijati tek od kraja 19. vijeka, kao industrijsko predgrađe Göteborga
Privreda
Najveći poslodavac u Mölndalu je multinacionalna farmaceutska i biotehnološka kompanija AstraZeneca koja ima svoj istraživalački centar.
Bayt al Wāsiţ, Hajjah
Bayt al Wāsiţ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 965 m.
Kosmos-1255
Kosmos-1255 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Han (rijeka u Koreji)
Han je najveća rijeka u Južnoj Koreji i četvrta po veličini rijeka na Korejskom polutoku, iza Amnoka, Dumana i Nakdonga. Stvara se spajanjem rijeka Namhan (Južni Han), koja izvire u planini Daedok, i Bukhan (Sjeverni Han), koja izvire na padinama planine Geumgang u Sjevernoj Koreji. Rijeka teče kroz Seul te se potom spaja s rijekom Imjin prije ulijevanja u Žuto more. Na ušću prati tok Demilitarizirane zone koja razdvaja Južnu od Sjeverne Koreje.
Pearlington, Mississippi
Perlington je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misisipi.
100-e pne.
thumb|Gaj Marije
Pearlington, Mississippi
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.332, što je 352 (-20,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
HŽ serija 2133
mini|desno|300px|Neaktivna manevarska lokomotiva 2133-008 na Ranžirnom kolodvoru u Zagrebu mini|desno|300px|Lokomotiva Njemačkih željeznica DBAG Baureihen 360-365 HŽ serija 2133 (nadimak Švabica, ex-JŽ oznaka 734) serija je dizelsko-hidrauličnih lokomotiva Hrvatskih željeznica. Radi se o rabljenim manevarskim lokomotivama Njemačkih željeznica serije V 260 i V 261, koje su nabavljene 1986. godine kako bi se popunili vučni kapaciteti za manevarsku službu. Danas su povučene iz aktivne službe u Hrvatskim željeznicama.
Radi se o manevarskim lokomotivama s trima pogonskim osovinama vezanima motkama i hidrauličnim prijenosnikom snage. U lokomotive serije HŽ 2133 ugrađen je četverotaktni dizelski motor izvedbe V s dvama cilindrima u zajedničkom bloku. Prijenosnik snage smješten je na stražnjemu lokomotivskom dijelu u postolju sanduka i sastoji se od hidrauličnoga mjenjača okretnoga momenta, mjenjača voznoga režima i mjenjača voznoga smjera.
Tehničke karakteristike
Podserija 2133-000
Podserija ''2133-100
Deve starog svijeta
mini|240px|[[Dvogrba deva mijenja krzno]] Deve starog svijeta (lat. Camelus) su rod iz porodice deva s dvjema vrstama, jednogrbom često zvanom i dromedar i dvogrbom devom, često baktrijska deva. Iako se u svakodnevnom govoru ime "deve" često koristi upravo za ove dvije vrste, one su zoološki dio porodice deva u koje spadaju još i deve novog svijeta koje žive u Južnoj Americi (gvanako, ljama, alpaka i vikunja). Stanovnici starog svijeta od pradavnih vremena poznavali su ove dvije vrste i dali im ime deve. Kad su kasnije otkrivene u Americi i druge životinje koje su im srodne, kako bi ih se razlikovalo, podijeljene su na deve starog i deve Novog svijeta.
Sličnost koju zbog svoje nepregledne veličine i negostoljubivosti imaju more i pustinja, kao i ljuljanje u hodu ovih deva donijela im je i naziv pustinjske lađe, jer je dugo vremena jedino uz njihovu pomoć bilo moguće putovanje pustinjama.
Općenito
Od srodnica u Americi, deve starog svijeta razlikuju se već na prvi pogled svojim grbama i veličinom. Tijelo im može biti dugo od 225 do 345 cm, visina u ramenima kreće se od 180 pa do 230 cm, a mogu doseći težinu od 300 pa do 700 kilograma. Rep im je, s dužinom od 35 do 55 cm relativno kratak. Boja njihovog krzna kreće se od tamno smeđe do vrlo svijetlo smeđe i pješčano sive. Dok dromedari imaju relativno kratku dlaku, krzno bakrtijskih deva je, naročito zimi, vrlo dugo. U proljeće dolazi do nagle promjene krzna, pa u to vrijeme ove životinje izgledaju raščupano.
Suprotno većini drugih parnoprstaša koji se oslanjaju na vrhove prstiju "obučene" u kopito, deve dodiruju tlo predzadnjim i zadnjim člancima prstiju. Nemaju kopita nego samo savijene nokte koji štite samo prednji rub stopala. Prsti se oslanjaju na elastične "jastučiće" od vezivnog tkiva koji tvore široko žuljevito stopalo. Po dva prsta (treći i četvrti) čine središnju os, dok su ostali prsti potpuno zakržljali. Pored toga, deve se kreću izmjenično podižući lijevi odnosno desni par noge istovremeno, zbog čega se u hodu izraženo ljuljaju.
Životinje imaju dugačak vrat i izduženu, relativno malu glavu. Gornja usna im je rascijepljena, a radi zaštite od oluje oči imaju dvostruki red dugih trepavica i obrva, a nosnice su dva proreza koje u pješčanoj oluji mogu zatvoriti. Želudac im, kao kod svih deva, ima više odjeljaka što olakšava probavu biljne hrane.
Pohranjivanje hrane i vode
Kako bi mogle prelaziti prostore bez vode i hrane, deve su bile prisiljene razviti načine za pohranjivanje rezervi vode i hrane. U grbama pohranjuju masti čije korištenje omogućuje životinjama, da izdrže do 30 dana bez hrane. Zalihu vode, koja se kreće oko 100 i 150 litara i dovoljna je da životinja izdrži 2 tjedna bez pića, spremaju u svom želučanom sustavu. Kod popunjavanja zalihe vode, deve starog svijeta pokazuju zapanjujuću sposobnost da u roku od 10 minuta mogu popiti i "spremiti" više od 100 litara.
Tjelesna temperatura
Kao i druge toplokrvne životinje, i deve starog svijeta sprječavaju eventualno pregrijavanje tijela u principu isparavanjem vode. Kako bi pri tome neizbježan gubitak vode smanjile na najmanju moguću mjeru, ove deve su, kao prilagodbu na svoj okoliš, razvile dodatne osobine. Tu spada prije svega osobina, neobična za toplokrvne životinje, sposobnost da do određene mjere promjene vlastitu tjelesnu temperaturu. Deva može noću, bez da zato mora mini|240px|Odomaćena dvogrba deva u Kini isparavi vodu, toplinsku energiju prenijeti direktno na hladni noćni zrak i tako sniziti tjelesnu temperaturu na 34°C. Tijekom dana, temperatura im se penje na 41°C što za životinju od 500 kg čini količinu topline od oko 12.000 kJ (oko 3000 kcal). Za odvod iste količine topline isparavanjem vode, teoretski bi životinja trebala potrošiti oko 5 litara, no u stvarnosti bi bila potrošena veća količina od teoretski predviđene. Ovu naročitu sposobnost reguliranja tjelesne temperature deva koristi samo u slučaju nedovoljne raspoložive količine vode. Ako ima dovoljno vode, deva održava stalnu tjelesnu temperaturu.
I krzno pomaže devama u šparanju vode. Snažno dnevno sunčevo zračenje većim dijelom apsorbira vanjski sloj krzna i zagrijava se. Pri tome se vanjski sloj zagrije na temperaturu koja je viša od temperature okolnog zraka, pa dio toplotne energije može prijeći na okolni zrak. Ostatak toplinske energije zbog toplotne izolacije donjih dijelova krzna samo polagano može doprijeti do tijela deve. Ako sunčevo zračenje dolazi direktno na kožu životinje, mora se snažnije hladiti kako bi zadržala podnošljivu temperaturu. Zbog toga, ošišane deve troše oko 50% više vode na znojenje od neošišanih.
Deve su razvile još jedan mehanizam za minimiranje potrošnje vode. Urin deva je vrlo koncentriran, a u završnom dijelu debelog crijeva izvlači se voda iz izmeta do mjere, da se izmet navodno može odmah, bez dodatnog sušenja, koristiti kao gorivo.
Ove neobične osobine deva navele su ljude i na pretpostavke, da one raspolažu i drugim osobinama, kao da se hlade izdahnutim zrakom ili da se eritrociti deva mogu povećati 200 puta radi spremanja vode. To nije točno. Pored toga, vjerovalo se, da se eritrociti deva, koji imaju ovalni oblik, mogu rastegnuti za oko 200 do 250°svoje veličine. Niti to nije točno. Ovakav oblik eritrocita samo omogućuje lakšu cirkulaciju krvi u specifičnim uvjetima.
Rasprostranjenost
U svom odomaćenom obliku, ove dvije vrste životinja žive danas u velikim dijelovima Afrike i Azije. Dromedari žive u Sjevernoj Africi (do oko 1° južne širine), na Arapskom poluotoku i u Središnjoj Aziji. U 19. stoljeću ljudi su ih doveli u Australiju gdje su se dobro prilagodile i danas tamo u divljini živi populacija od najmanje 50.000 jedinki. Dvogrbe deve rasprostranjene su od Male Azije pa do Mandžurije.
Dromedari su u svom izvornom divljem obliku izumrle vjerojatno prije oko 2000 godina. Porijeklo vode vjerojatno s juga Arapskog poluotoka, no još nije razjašnjeno da li je postojao zajednički predak obje vrste odih deva. Divlje dvogrbe deve žive danas još u Kini i Mongoliji gdje u tri odvojene populacije živi ukupno još samo oko 950 jedinki.
Ukupan broj jedinki deva starog svijeta danas je oko 19 milijuna, od toga 14,5 milijuna u Africi, samo u Somaliji 7 a u Sudanu 3,3 milijuna.
Način života
mini|240px|Jednogrba deva s mladuncem Za razliku od južnoameričkih srodnika, obje vrste deva starog svijeta nastanjuju najsuša područja Zemlje. One u umjetnici preživljavanja u pustinjama u kojim vrlo rijetki veliki veliki sisavci mogu preživjeti. Ove životinje razvile su niz prilagodbi tom neprijaznom okolišu (u dijelu osobine).
To su dnevne životinje i u divljini uglavnom žive u manjim haremskim skupinama sastavljenim od jednog mužjaka, nekoliko ženki i njihovog zajedničkog potomstva. Mlade mužjake otjeraju iz ovakvih skupina na pragu spolne zrelosti, pa oni tada stvaraju skupine samaca. Oko položaja muškog vođe haremske skupine može doći do vrlo ogorčenih borbi dvaju mužjaka.
Hrana
Deve su biljojedi koji se hrane pretežno travama. Mogu za hranu koristiti i bodljikavo bilje, kao i bilje s visokim sadržajem soli. U situaciji krajnje nužde jedu i kosti, kože ili meso kao i šator, sandale ili ručnik svog vlasnika.
Razmnožavanje
Nakon relativno duge gestacije od 360 pa do 440 dana ženka koti u pravilu samo jedno mladunče. Mladunci su potrkušci i u najkraćem roku mogu samostalno hodati. Sisati prestaju nakon godinu dana, a nakon dviju do triju godina su spolno zreli. Mogu doživjeti 40 do 50 godina.
Jednogrbe i dvogrbe deve se, kao i južnoameričke, mogu pariti međusobno, a potomci su im plodni. Ovakvi mladunci se nazivaju tulus ili buktus. Veći su od oba roditelja i imaju ili jednu izduženu grbu, ili jednu veću i jednu manju grbu.
Umjetnim osjemenjivanjem dokazano je, da je moguće i ukrštanje s ljamama.
Domesticiranje
Deve imaju niz osobina što ih čini vrlo zanimljivim ljudima iz pustinjskih područja. Zbog toga nije neobično, da su ih ljudi počeli odomaćivati već u 3. tisućljeću pr. Kr. (prije više od 5.500 godina) i od tada ih koristit kao domaće životinje. U Emiratima je dokazano korištenje deva još oko 2600. pr. Kr. Korištene su kao "pustinjske lađe", na njima se jahalo i prenosile su teret u sušnim područjima. Pored toga, korištene su za dobivanje mesa, masti, mlijeka, vune i kože. Korišten je čak i njihov izmet. U sirovinama siromašnim područjima, i danas se koristi kao gorivo. Tako su, ovisno o željenoj namjeni životinje, uzgojene različite pasmine. Poznate su tri pasmine dvogrbih deva: astrahanska, burjat-mongolska i klasična dvogrba deva. Jednogrbe deve su uzgojene u bezbroj pasmina. Zbog toga, one su rasprostranjene u gotovo svim pustinjskim područjima na Zemlji, naseljene su čak i u Australiju.
Šri Lanka
Šri Lanka, službeno Demokratska Socijalistička Republika Šri Lanka je otočna država u južnoj Aziji. Zauzima otok Šri Lanku (u prošlosti zvan i Ceylon) te nekoliko manjih otočića u Indijskom oceanu, jugoistočno od Indijskog poluotoka.