cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Astijag
Herodotova legenda o Astijagu i Kiru
Herodotova priča o Kirovom ranom životu pripada žanru legendi o napuštenoj djeci poput Edipa, Mojsija ili Romula i Rema koja se kasnije bore za kraljevski tron. Kirov nadređeni bio je njegov djed Astijag, vladar moćne Medijske Monarhije.
Poslije Kirovog rođenja, Astijag je imao san koji je njegov svećenik protumačio kao znak da će ga njegov unuk zbaciti s prijestolja, pa je svom naredniku Harpagu naredio je da ubije dijete. Harpag, kojem moral nije dopustio da ubije novorođenče, pozvao je kraljevskog pastira Mitradata iz planinske regije pokraj granice s Saspirom, i naredio mu da ostavi dijete da umre u planinama. Srećom, pastir i njegova žena Cina su se sažalili nad njime pa su ga prisvojili i odgojili kao svoje dijete, dok su svoje mrtvorođenče pokazali Harpagu kao Kira.
Kad je Kir imao deset godina, Herodot tvrdi da je bilo očito da Kir nije bio pastirev sin jer se ponašao previše gospodski. Nakon što je Kir u dječjoj igri dao bičevati sina medijskog plemića Artembara, kralj Astijag ispitao je dječaka i otkrio kako vrlo sliče jedan drugom. Astijag je tada zatražio od Harpaga da objasni što je učinio s dijetetom, i nakon što mu je ovaj priznao kako nije ubio novorođenče, kralj ga je prevario pozivom na banket gdje mu je poslužio vlastita sina. Astijag je bio popustljiv prema Kiru, pa je dozvolio da se vrati svojim biološkim roditeljima, Kambizu i Mandani. Iako se smatra kako je Herodotova priča samo legenda, ona ipak daje uvid u likove iz Kirovog ranog života.
Rat protiv Perzije
mini|desno|250px|Astijagov unuk i njegov nasljednik [[Kir Veliki, osnivač Perzijske Monarhije (kopija reljefa iz Pasargada)]]
Perzija je bila vazalna kraljevina Medijske Monarhije od kraja 7. vijeka pne., kada su Medijci u savezu sa Babilonijom pokorili Novoasirsku Monarhiju te prigrabili njene vazalne teritorije, među kojima je bila i Perzija. Tokom medijske dominacije postojale su dvije perzijske kraljevine Anšan i Parsumaš, no bile su jako povezane u političkom i rodbinskom smislu. Godine 559. pne. na anšanski (perzijski) tron dolazi Kir II. Veliki, sin Kambiza I. Budući kako je prijenos krune Parsumaša sa Arsama (Arijaramnov sin) također prešao na Kira Velikog, on je objedinio dva perzijska kraljevstva pa ga se smatra prvim pravim perzijskim kraljem. Ipak, u početku Kirove vladavine Perzija je i dalje imala vazalni status pod dominacijom moćne Medijske Monarhije kojim je vladao Astijag.
Godine 553. pne. zbog neslaganja sa Astijagovom politikom Kambiz I. i Kir Veliki podižu perzijski ustanak protiv medijske dominacije nad Perzijom. Prema Nikolaju iz Damaska, pobunu je započeo Kirov otac Kambiz, dok je 24-godišnji Kir istovremeno boravio kod djeda na kraljevskom dvoru u Ekbatani. Astijag je višestruko odbijao unukove zahtjeve da posjeti roditelje u Perziji, no na nagovor perzijskog podanika Oebara ipak je Kiru dozvolio petomjesečno putovanje na jug. Prema Herodotu, odmah nakon Kirovog puta roditeljima u Perziju medijski general Harpag mu je u utrobi zeca poslao tajnu poruku o planu zavjere za svrgavanjem Astijaga, koju je Kir nosio predati svome ocu Kambizu. Astijaga su navodno prilikom zabave uznemirile riječi jedne pjesme koja je govorila o „divljoj zvijeri sa juga koja kreće u rat“, što ga je podsjetilo na Kira. Na nagovor dvorskih savjetnika, odlučio je poslati 300 konjanika za zadatkom da vrate Kira na kraljevski dvor živog ili mrtvog. Medijski konjanici sustižu Kira i predaju mu kraljevu zapovjed kako se mora vratiti u Ekbatanu, na što on prividno pristaje i poziva konjanike na banket. Idućeg jutra Kir je pobjegao i požurio se u do grada Hirbe gdje ga je čekao Oebar sa 5.000 perzijskih pješaka koje je Kiru postao otac Kambiz I. U bitci kod Hirbe perzijska vojska predvođena Kirom pobjeđuje medijsku konjicu pri čemu pogiba 250 Medijaca, dok se ostali požuruju informirati Astijaga o događaju. Bitka kod Hirbe bila je prvi veliki udarac Medijcima, te prvi njihov vojni poraz nakon dugo vremena. Također, bitka je nagnala medijskog kralja Astijaga da pokrene veliki vojni pohod protiv Perzijanaca, dok je Kir Veliki istovremeno pokušavao nagovoriti sjeverne satrapije na pobunu, odnosno na savez sa Perzijom.
Nakon btike kod Hirbe Kir Veliki povukao se do granice sa Medijom, dok je medijski vladar Astijag odlučio napasti Perziju sa više od 1.205.000 vojnika. Ipak, od tog golemog broja trupa samo je manji dio sudjelovao u bitkama, dok su Perzijanci koristili sve zaspoložive snage koje su imali. Nakon neuspješnih pregovora, došlo je do glavne bitke. U bitci kod perzijske granice Astijag je predvodio 20.000 svojih osobnih čuvara, dok je nasuprot njemu stajala perzijska vojska sa Atradatom na desnom krilu, Oebarom na lijevom, te Kirom na središtu koji je predvodio najhrabrije perzijske ratnike. Perzijanci su se hrabro obranili i pobili mnogo Medijaca, pa je Astijag navodno zaplakao na svom tronu i zavapio: „Kako se hrabro bore ti proždrljivci pistaccija“. Ipak, Perzijanci su bili neusporedivo brojčano nadjačani pa su se povukli u obiližnji utvrđeni grad. Kir i Oebar predložili su evakuaciju žena i djece na jug u Pasargad, te nastavak bitke sljedećeg dana. Idućeg jutra vrata grada su otvorena i svi Perzijanci su krenuli u ofenzivu, dok je Atradat (Kambiz I.) zajedno sa starcima ostao čuvati gradske zidine. Dok su se Kir i Oebar borili na bojištu, Astijag je poslao 100.000 vojnika da ih napadnu sa leđa, što je prisililo Perzijance na povlačenje. Kambiz I. je nakon bitke bio teško ranjen pa ubrzo umire, a Astijag ga je dostojno pokopao.
Nakon herojskog otpora u bitci kod perzijske granice, Kir Veliki i Oebar povukli su se u planine kod Pasargada, gdje su blokirali sve uske klance koje vode u Perziju. Sa sobom su poveli i sve perzijske muškarce, žene, djecu i starce. Oebar je odlučio branili prolaze sa 10.000 teških pješaka, a postavio je snage i na ceste koje su vodile u Perziju što je trebalo onemogućiti medijsko napredovanje. Istovremeno, medijski kralj Astijag odlučio je pronaći prolaz kroz planine i tako okružiti Perzijance, no to je bilo vrlo teško budući kako je planina visoka, litice strme, a prolazi blokirani velikim kamenim zidovima. Oko 100.000 Astijagovih medijskih vojnika odlučilo se penjati uz strmu planinu i tako iznenaditi Kira i perzijske civile. Medijci su potom okružili uzvisinu, nakon čega su napali prolaze koje su čuvali teško naoružani Perzijanci. Ipak, konfiguracija terena onemogućila je da medijska brojčana prednost dođe do izražaja. Istovremeno, ostatak medijskih trupa probijao se kroz gustu šumu hrastova i divljih maslina, te su nakon mukotrpnog proboja uspjeli dosegnuti perzijsku vojsku. U opsadi pasargadskog brda 10.000 vojnika (Perzijski besmrtnici) predvođenih Kirom i Oebarom uspješno se suprostavilo deseterostruko većoj medijskoj vojsci, pri čemu je navodno poginulo čak 60.000 medijskih vojnika. Perzijanci su potukli i ostatak medijskih trupa u bitci kod Pasargada, što je označilo kraj Astijagove dominacije monarhijom. Nedugo kasnije pada i medijski glavni grad Ekbatana, a Kir Veliki zarobljava Astijaga.
Život nakon poraza
Prevrat nakon perzijskog ustanka uzrokovao je prijenos političke moći sa prije dominantnih Medijaca, na drugi iranski narod - Perzijance, koji su sada dominirali nad Medijcima. Kir Veliki velikodušno se ponio prema bivšem medijskom kralju Astijagu; ostavio ga je na životu, uzeo ga za osobnog savjetnika, te obećao kako će se ponašati kao njegov legitimni nasljednik. Prema Kteziju i Ksenofontu, Kir se oženio Astijagovom kćeri Amitisom što se čini nelogičnim jer bi tada ona bila i njegova žena i ujna. Vjerojatno objašnjenje jest da se Astijag prethodno oženio još jednom ženom koja mu je rodila Mandanu, dok je Amitis bila kćer Kijaksara, odnosno Astijagova sestra. Ekbatana, dojučerašnji glavni grad Medije, zbog svoje velike strateške važnosti kontroliranja Centralne Azije postala je glavnim gradom nove, Ahemenidske Perzijske Monarhije.
Nakon Astijagova svrgnuća, njegov šogor Krez (kralj Lidije) krenuo je u obračun protiv Kira Velikog u nadi da osveti poraz svog zeta odnosno da proširi svoju Lidijsku Monarhiju na istok, što 547. pne. završava katastrofalnim porazom i padom Lidije pod Perzijsku Monarhiju. Za Astijaga se pretpostavlja kako je umro 540-e pne., a jedna od verzija smrti (prema Kteziju) govori kako ga je politički oponent Oebar prilikom putovanja iz Partije ostavio da umre u pustinji, no nakon što je Kir otkrio njegovo nedjelo general Oebar počinio je samoubojstvo kako bi izbjegao osvetu Astijagove sestre Amitise.
Zamak Himeji
Zamak Himeji (姫路城) je kompleks japanskih zamkova smješten u mjestu Himejiu u prefekturi Hyogho a koji se sastoji od 83 drvenih zgrada. Neformalno je poznat kao Hakurojō ilči Shirasagijō ("Zamak bijele čaplje") koga je stekao zbog svoje bijele vanjštine.
Registriran je od strane UNESCO-a kao jedan od prvih lokaliteta Svjetske baštine a u decembru 1993. su pet građevina u okviru zamka označena kao Nacionalno blago. Zajedno sa zamcima Matsumoto i Kumamoto predstavlja jedan od "Tri slavna zamka" u Japanu, te je najppsjećeniji među njima.
Popularna kultura
Zamak Himeji je čest motiv japanske televizije. Zamak Edo (današnji Tokyo) nema citadelu, pa kada fiktivne emisije kao Abarenbo Shogun trebaju zamjenu, koristi se Himeji.
Gössenheim
Gesenhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Majna-Špesart. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.288 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9677132.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majna-Špesart Gesenhajm se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Majna-Špesart. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 160–305 metara. Površina opštine iznosi 11,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.288 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 112 stanovnika/km².
Montrose County, Colorado
je okrug u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 41.276, što je 7.844 (23,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Auriol
Oriol je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Ušće Rone koja pripada prefekturi Marsej.
Po podacima iz 2005. godine u opštini je živelo 11 057 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 212 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 44,64 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 380 metara (maksimalnoj 937 m, a minimalnoj 171 m).
2694 Pino Torinese
2694 Pino Torinese je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,308 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,8.
Ahmet Hadžipašić
Ahmet Hadžipašić (Cazin, 1. 6. 1952. — Zenica, 23. 7. 2008. godine) je bivši Premijer Federacije BiH.
Maltoza-6'-fosfatna glukozidaza
Maltoza-6'-fosfatna glukozidaza (, fosfo-alfa-glukozidaza) je enzim sa sistematskim imenom maltoza-6'-fosfat 6-fosfoglukohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim hidrolizuje mnoštvo 6-fosfo-D-glukozida, uključujući maltozu 6-fosfat, alfa,alfa-trehalozu 6-fosfat, saharozu 6-fosfat i p-nitrofenil-alfa-D-glukopiranozid 6-fosfat.
Ahmet Hadžipašić
Proglašen je za menadžera godine Ze-do kantona 1999. godine i za menadžera decenije 2001. godine. U zvanju redovnog profesora bio je vanjski saradnik Univerziteta u Sarajevu - Mašinskog fakulteta u Zenici (sada već Univerzitet u Zenici) i Univerziteta u Bihaću - Tehnički fakultet u Bihaću. Imao je više stručnih specijalizacija u inostranstvu. U okviru društvenih aktivnosti bio je predsjednik KK "Metalno" Zenica i predsjednik NK "Čelik" Zenica. Bio je oženjen je i otac troje djece:najstarija, docent dr sci.med.Emina Hadžimuratović, subspec. neonatologije,srednja primarijus mr.sci.dr Amra Hadzipasic, spec.stom.prot. i najmlađa mr.sci.oecc.Selma Hadzipasic Čevra.
Jovan Kasijan
thumb|Freska u crkvi Svetih Ipolita i Kasijana thumb|Portret Jovana Kasijanusa. Sveti Jovan Kasijan (lat: Johannes Cassianus; oko 360 – 435) je bio hrišćanski teolog kojeg slave i istočna i zapadna crkva zbog njegovih mističkih spisa.
Život
Jovan Kasijan je rođen oko 360. godine, od uglednih i bogatih roditelja. Pretpostaljvlja se da je mesto njegovog rođenja Mala Skitija u Dobrudži (današnja Rumunija), ili Galska oblast, u okolini Marselja (današnji jug Francuske). Iako se ne zna da li je rođen na Istoku ili na Zapadu, zna se da je Kasijan bio Latin koji je odlično poznavao grčki.
U mladosti je stekao odlično naučno obrazovanje. Izučivši svetovne nauke, Jovan se predaje na izučavanje Svetog Pisma. Kako je od detinjstva rastao i bio vaspitavan u hrišćanskom duhu, Kasijan je odmalena zavoleo bogougodan život. Završivši školu, sa svojim bliskim prijateljem Germanom krenuo je na hodočašće u Palestinu, gde je stupio u Vitlejemski manastir i primio monaštvo oko 383. godine. Za vreme svog podvizavanja u Vitlejemu, Jovan Kasijan i njegov prijatelj German, upoznaše mnoge pustinjake od kojih čuše razne priče o slavnom podvižničkom životu egipatskih pustinjaka. Te priče razbuktiše želju u njima za još većim podvigom, te se uputiše ka pustinji egipatskoj. U Egipat stigoše oko 390. godine. Posećujući znamenite podvižnike, kako one po pustinjama, tako i po opštežiteljnim manastirima, sv. Kasijan i German stigoše do egipatskog Skita, gde upoznaše velike oce Makarija i Pafnutija i mnoge druge bogoljubive starce. Takođe su obišli i Nitrijsku i Tivaidsku pustinju. Sa svim ovim prepodobnim i iskusnim podvižnicima oni razgovarahu o bogougodnom načinu života, i od njih prepodobni Kasijan kupi „cvet asketske duhovnosti koji će kasnije staviti na papir“. Oni su celih sedam godina proveli tamo, živeći u skitovima, u kelijama, u manastirima, među otšelnicima, u usamljenosti.
Susret sa Jovanom Zlatoustim
Iz Egipta Kasijan i German odlaze oko 399. godine, posle izbijanja čuvenog spora egipatskih monaha oko Origenovog učenja, koje su neki od monaha podržavali. Episkop Teofil Aleksandrijski poče tada progoniti one monahe koji su origenisti. Pri tom on poverova nekim klevetama, te iz Egipta protera i mnoge nevine monahe koji napustiše egipatsku pustinju i pređoše u Palestinu ili Konstantinopolj. Sa njima iz Egipta odoše i Kasijan i German Jovanu Zlatoustom, u Konstantinopolj, gde ovaj episkopovaše. Ispitavši celu stvar Zlatousti vide da su monasi Kasijan i German nevini. Tada ih on rukopoloži, Kasijana u čin đakona, a Germana, koji beše stariji, u čin prezvitera. Zlatousti, propovednik jevanđelja Hristovog, postade duhovni učitelj Kasijanu koji do kraja života neće prestati da hvali mudrost i svetost jednog od najvećih otaca Crkve, govoreći da sve što zna - zna od Jovana Zlatousta.
Kada Zlatoustog, uz pomoć carice Evdoksije, Teofil osudi 403. godine, car Arkadije ga protera i naredi da se sve njegove pristalice izgone iz Konastantinopolja. Sv. Kasijan je morao da napusti grad. Krenuvši za Rim 404. godine, od konstantinopoljskog klera i naroda dobi pismo za papu Inokentija, u kome se kler i narod žaljahu papi na nepravedno progonjenje njihovog arhiepiskopa Jovana. Posle ovog napuštanja Konstantinopolja, sv. Kasijan se više nikad neće vratiti na Istok.
Došavši u Rim 405. godine, Kasijan ostaje kod pape Inokentija koji ga rukopolaže u sveštenički čin. Za vreme boravka u Večnom gradu on se sprijateljio sa čuvenim đakonom Lavom, potonjim episkopom rimskim. German se upokoji u Rimu, a Kasijan ode u svoju Galiju i nastani se u Marselju, oko 416. godine.
Opštežiteljni manastir
Na zapadu je Kasijan nastavio da živi podvižnički, po uzoru na egipatske pustinjake. Glas o njegovoj svetosti i mudrosti se brzo raširio pa su se oko njega, jedan za drugim, sabirali učenici i ubrzo se od njih obrazova čitav manastir. U neposrednoj blizini je osnovan još jedan ženski opštežiteljni manastir. Ovi manastiri su osnovani i uređeni po uzoru na istočnjačka opštetija.
Spisi
Njegovi spisi su biseri asketske književnosti, uvršteni sve značajnije monaške zbornike (Starečnik, Dobrotoljublje, Volinoslov...).
Njegova najznačajnija dela su:
U prvom delu prve knjige govori o običajima palestinskih i koptskih monaha, o slavljenu božanskog časoslova, o metodu primanja novih monaha i o krepostima koje su im potrebne. U drugom delu govori o osam glavnih mana: proždrljivost, pohota, škrtost, tromost, lenjost, taština, oholost i čamotinja (uninija).
Smrt
Kasijan je preminuo 435. godine. Njegove mošti počivaju u manastiru Sv. Viktora kod Marselja, koji je on osnovao. Pravoslavna crkva njegov spomen slavi 29. februara.
Tiodiglikol
Tiodiglikol je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 122,186 Da.
Savellon Molini, Padova
Savellon Molini je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Gotteszell
Gotescel je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Regen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.239 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9276123.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Regen Gotescel se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Regen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 510 metara. Površina opštine iznosi 9,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.239 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 134 stanovnika/km².
Lubiproston
Lubiproston je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 390,462 Da.
Goveđe Polje
Goveđe Polje je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu općine Dežanovac, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 140 stanovnika te 59 obiteljskih kućanstava.
ATC kod N06
N06AB Selektivni inhibitori preuzimanja serotonina
• 4
N06AF Neselektivni inhibitori monoaminske oksidaze
• 4
N06AX Drugi antidepresanti
• 4
N06BA Centralno delujući acting simpatomimetici
• 4
N06BX Drugi psihostimulansi i nootropici
• 4
N06DA Antiholinesteraze
• 4
Grabik
Grabik je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Čazme, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Daniela Sea
thumb|right|250px|Daniela Sea i Neil G. Giuliano, predsednik [[GLAAD-a na Sundance film festivalu, 21.1. 2006.]]
Grabik
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 71 stanovnika te 20 obiteljskih kućanstava.
Daniela Sea
Daniela Sea (rođena 1977.) – američka muzičarka i glumica. Ranije je radila kao žonglerka u poljskom cirkusu.
Biografija
Daniela je putovala širom Evrope i Azije. Tursku je prošla auto-stopom, a neko vreme je putovala i sa poljskim cirkusom, radeći kao žonglerka. U toku svojih putovanja, provela je osam meseci u Indiji živeći kao muškarac.
Karijera
Po povratku iz Evrope, počela je da živi u New Yorku. Odlučila je ponovo da počne da glumi i javila se na audiciju za lezbejsku seriju The L Word. Dobila je ulogu Moire Sweeney, transrodne programerke, koja zajedno sa Jenny dolazi u Los Angeles. U toku treće sezone Moira otkriva svoju transeksualnost i postaje Max, transmuškarac.
Morales-Sanchez, Texas
Morales-Sanchez je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 84 stanovnika.
Wyomissing, Pennsylvania
Vajomiding je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.461, što je 1.874 (21,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
North Key Largo, Florida
Nort Ki Largo je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.244, što je 195 (18,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dietwiller
Ditviler je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Gornja Rajna koja pripada prefekturi Miluz.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1189 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 107 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 304 m, a minimalnoj 240 m).
Vladimir Mićić
right|thumb|Prof. dr. Vladimir Mićić, matematičar Prof. dr. Vladimir Mićić (Maribor, 20. XII. 1936), matematičar, redovni profesor Građevinskog fakulteta u Beogradu u penziji. S majčine strane porijeklom iz Baranje, živio u Belom Manastiru, gdje je i završio osnovnu školu, gimnaziju u Osijeku, a studij u Beogradu, gdje je ostvario i univerzitetsku karijeru. U mladosti je bio aktivni gimnastičar, a sportom se rekreativno bavi čitav život.
Doktorsku disertaciju pod naslovom "Kvazikonformna preslikavanja i korespondencija granica u Rn" obranio je 1973. godine. Kao autor ili koautor objavio je na desetine matematičkih knjiga, udžbenika i zbirki zadataka.
Napomena
Prof. dr. Vladimir Mićić bio je predavač na Tribini "Braća Kašanin". Njegovo predavanje o prof. dr. Radivoju Kašaninu uvršteno je u knjižicu Braća Kašanin : znameniti Baranjci (Beli Manastir, 2007, str. 9-12).
Vanjske veze
Matematički fakultet: doktori nauka
Uffizi
thumb|right|250px|Usko dvorište između dva krila muzeja Uffizi stvara iluziju kratke, idealizirane ulice. Galerija Uffizi (Talijanski: Galleria degli Uffizi) je palača u Firenci, smještena kod trga Piazza della Signoria. Danas predstavlja jednu od najstarijih i najslavnijih muzeja umjetnosti u svijetu.
Povijest
thumb|right|250px|Pogled na predvorje. Palaču je započeo graditi Giorgio Vasari 1560. g. za Cosima Medicija kao ured Firentinskih upravitelja — odatle joj i ime "uffizi" ("uredi"). Gradnju su po Vasarijevim nacrtima nastavili Alfonso Parigi i Bernardo Buontalenti, te su je završili 1581. g. Dvorište cortile je dugo i usko, te se svojom dorskom kolonadom otvara prema rijeci Arno čime se uokviruje prostor a da se ne zatvara. Povjesničari umjetnosti smatraju da je to najraniji primjer organizirane ulične panorame u Europi. Vasari, koji je bio i slikar i arhitekt, naglasio je perspektivnu dužinu usklađujući krovne istake pročelja s neprekinutim istakama između katova, kao i tri neprekinute stube na kojima počiva prednja fasada palače.
thumb|left|250px|Na detalju slike Johanna Zoffanya: La Tribuna degli Uffizi iz 18. st. mogu se prepoznati mnoga vrijedna djela koja su i danas dio kolekcije muzeja. thumb|right|250px|Slike na svodu glavnog hodnika. Palača Uffizi je pod jednim krovom ujedinila administrativne urede, sud i državni arhiv (Archivio di Stato). Cosimo I., nadvojvoda Toskane, uredio je da najbolja djela u kolekciji obitelji Medici dospiju u tzv. piano nobile (plemeniti kat). Danas ova izvanredna remekdjela, ujedinjena s djelima iz kolekcije još jednog nadvojvode Francesca I., čine glavnu atrakciju u muzejskom arhivu.
S vremenom, susjedni dijelovi palače su uključeni u izložbeni prostor za ostale slike i skulpture koje su naručili Medici. Nakon što je obitelj Medici nestala, djela koja su bila u njihovom vlasništvu, prema uvjetima slavnog Patto di famiglia koji je objavila Anna Maria Lodovica, posljednja baštinica obitelji Medici, jedan od prvih modernih muzeja je ustanovljen. Galerija je povremeno otvarana posjetiteljima od 16. st., a 1765. g. je službeno otvorena javnosti
Zbog veličine kolekcije neka od djela su proslijeđena u druge Firentinske muzeje. Npr. Neke slavne skulpture se danas nalaze u muzeju Bargello. U tijeku je projekt proširenja muzejskog izložbenog prostora sa 6,000 metara² na skoro 13,000 metara², čime će se omogućiti da se vide neka djela koja su bila u skladištu.
Godine 1993. auto-bomba je eksplodirala u Via dei Georgofili i oštetila dijelove palače ubivši petoro ljudi. Najveću štetu pretrpjela je soba Niobe; te njene klasične skulpture i neoklasični interijer koji je kasnije obnovljen, ali njene freske su bile nepopravljive. Identitet bombaša nije nikad utvrđen iako se sumnjalo na Mafiju.
Danas je Uffizi jedna od najpopularnijih turističkih atrakcija Firence. Na vrhuncu sezone (osobito u srpnju), čekanje u redu na ulazak može trajati i do pet sati. Posjetitelji koji su unaprijed rezervirali karte čekaju mnogo manje.
Kolekcija
thumb|Ulaznica za galeriju s fotografijom [[Helenizam|helenističke skulpture Rvača.]] Lista odabranih djela u kolekciji muzeja:
U kolekciji se nalaze i antičke skulpture kao Arrotino i Dva rvača.
Intel 80286
thumb|right|Intel 80286 na 8 MHz Intel 80286 procesor predstavljen je 1.2. 1982. godine. Radi se o x86 16 bitnom procesoru koji ima 134 000 tranzistora ili drugim rječima više od 400 % tranzistora nego njegov prethodnik Intel 8086. 286ica je prvi Intel procesor koji je mogao izvršavati sav softver namijenjen svom prethodnicima.
Dizajn
U početnoj fazi proizvodnje Intel 80286 je radio na brzinama od 6 i 8 Mhz koje su bile praktički identične onima od Intel 8086, ali je izvršavao dvostruko veći broj instrukcija u istom vremenenskom razdoblju. Takva razlika u izvršavanju broja instrukcija između dvije generacije Intelovih procesora se smatra možda u najvećom u cijeloj procesorskoj proizvodnji x86 procesora. Razvojom proizvodnog procesa Intel će podignuti brzinu u Mhz na 12.5, nakon čega kompanija sve svoje resurse prebacuje na razvoj Intel 80386.
Osnovno ograničenje prethodnika ovog procesora se nalazilo u njihovoj nemogućnosti korištenja više od 640 kilobajta memorije u DOSu. To ograničenje je zaobiđeno s 80286 tako da je izmišljenja produžena memorija koja se aktivira programskim kodom u BIOSu ili nekim pomoćnim programom. Sveukupno procesor je mogao koristi 16 megabajta za razliku od 1 megabajta od Intel 8086, ali je veoma rijetko imao više od tog 1 megabajta.
Kao i njegov konkurent Motorola 68020 ovaj procesor je koristio takozvani multitasking (kompjutersko obavljanje vise zadataka istovremeno), a imao je teoretsku mogućnost korištenja hard diska veličine 1 gigabajt. Najveću zamjerku na procesor je imao Mic/rosoft jer Intel 80286 nije mogao prelaziti iz načina rada ovog procesora u način rada procesora 8086 što je stvaralo probleme prvobitnim Windowsima.
Ta sva unapređenja su rezultirala da se Intel 80286 sastojao od 134.000 transistora dok ih je njegov prethodnik Intel 8086 imao samo 29.000. Ovaj procesor kao i prethodnik je imao odvojenu koprocersku jedinicu koja se morala kupiti i postaviti na matičnu ploču.
Pritužbe Microsofta Intel će otkloniti procesorom Intel 80386 koji izlazi na tržište 1985. godine.
Drugi proizvođači
Ovaj procesor koji je bio osnova IBM PCa i njegovih kompaktibilnih kompjutera su po licenci Intela proizvodile i mnoge druge kompanije. Njihova imena su:
Morgan County, Colorado
je okrug u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 28.159, što je 988 (3,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Escorial
thumb|El Escorial thumb|El Escorial
Filip II od Španije je, reagirajući na uspon protestantske reformacije u Evropi 16. vijeka posvetio najveći dio svoje duge vladavine (1556-1598) kao i nepresušne zalihe zlata iz novoosvojenih područja Novog svijeta kako bi zaustavio protestantsku plimu. Njegovi napori na tom polju su bili djelomičnu uspješni. Međutim, njegovi kontrareformacijski impulsi su na početku imali benigniji izraz u odlukci da se izgradi kompleks u El Escorialu. levo|300px|thumb|Fasada samostana El Escorial
Filip je angažirao arhitekta Juana Bautistu de Toldea da zajedno dizajniraju El Escorial. Juan Bautista je proveo veći dio karijere u Rimu, gdje je radio na bazilici sv. Petra i u Napulju, gdje je služio španskog potkralja koji ga je na kraju preporučio Filipu. Filip ga je godine 1559.imenovao kraljevskim arhitektom i zajedno su dizajnirali El Escorial kao spomenik Španiji kao središtu kršćanskog svijeta.
Vezzano sul Crostolo, Reggio Emilia
Vezzano sul Crostolo je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Abd ar-Rahman I
Abd al-Rahman I, punim imenom Abd al-Rahman ibn Mu'awiya ibn Hisham ibn Abd al-Malik ibn Marwan (731-788) (arapski: عبد الرحمن الداخل) bio je omejadski princ poznat po tome što je 755. godine, nekoliko godina nakon svrgavanja Omejadskog i uspostave Abasidskog Kalifata, kao jedini preživjeli prijestonasljednik, osnovao novu islamsku državu, odnosno emirat sa sjedištem u Córdobi, a koja će kasnije postati poznata kao Kordovski Kalifat.
Bio je unuk kalifa Hišama ibn Abd al-Malika, odnosno sin vojskovođe Muavije ibn Hišama i berberske konkubine. Otac mu je umro 737. godine. Kada su godine 750. Abasidi svrgnuli posljednjeg omejadskog kalifa Marvana II, novi kalif As-Saffah je pozvao sve važne članove omejadske porodice na gozbu, a što je zapravo bio izgovor da ih se masakrira. Mladi Abd al-Rahman je bio jedini član porodice koji je uspio preživjeti, te je počeo bježati na zapad, odnosno u Ifrikiju (Sjeverna Afrika), gdje abasidska vlast još uvijek nije bila konsolidirana. Godine 755. se iskrcao u al-Andalusu (današnja Španija), gdje ga je tamošnji guverner Yusuf ibn 'Abd al-Rahman al-Fihri ispočetka namjeravao priznati kao kalifa, ali se sljedeće godine okrenuo protiv njega. Abd al-Rahman se, međutim, pokazao spretnim političarem te je uspio na svoju stranu dovesti prethodno zavađena sirijska i jemenska plemena; s njima je 756. porazio Al-Fihrija te se proglasio emirom.
Lumirakoksib
Lumirakoksib je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 293,721 Da.
Abd ar-Rahman I
Kada je abasidski kalif Al-Mansur 763. pokrenuo veliku vojsku s ciljem da uguši Abd al-Rahmanovu pobunu, ona je doživjela veliki poraz. Abd al-Rahmanovi planovi da pokrene pohod na istok, svrgne Abaside i osveti porodicu, nisu se nikada ostvarili zbog unutrašnjih razmirica, separatističkih pobuna i prijetnje koju je sa sjevera predstavljala Franačka pod Karlom Velikim. Abd ar-Rahman se umjesto toga posvetio unutrašnjoj konsolidaciji države, gradeći puteve i uspostavivši politiku religijske tolerancije prema svojim kršćanskim i jevrejskim podanicima. Nedugo prije smrti je počeo graditi Veliku džamiju u Cordobi. Iako je pred smrt postao paranoičan, njegovi nasljednici su imali dovoljno solidnu političku i materijalnu bazu da se prozovu kalifima.
Eterville
Etervil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Kan.
Izoflavon 2'-hidroksilaza
Izoflavon 2'-hidroksilaza (, izoflavonska 2'-monooksigenaza, CYP81E1, CYP Ge-3) je enzim sa sistematskim imenom izoflavon,NADPH:kiseonik oksidoreduktaza (2'-hidroksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je hem-tiolatni protein (P-450). On deluje na daidzein, formononetin i genistein.
Moran, Texas
Moran je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 270 stanovnika.
2695 Christabel
2695 Christabel je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 14,61 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,709 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 14,871 stepeni, a orbitalni period iznosi 1629,346 dana (4,460 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,078. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 12,30 a geometrijski albedo 0,099.
Asteroid je otkriven 17. oktobra 1979. godine.
Gottfrieding
Gotfriding je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 15 opštinskih središta okruga Dingolfing-Landau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.086 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9279116.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Dingolfing-Landau Gotfriding se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Dingolfing-Landau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 369 metara. Površina opštine iznosi 27,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.086 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 77 stanovnika/km².
6-Fosfofrukto-2-kinaza
6-fosfofrukto-2-kinaza (, fosfofruktokinaza 2, 6-fosfofruktoza 2-kinaza, 6-fosfofrukto-2-kinaza (fosforilacija), fruktoza 6-fosfatna 2-kinaza, ATP:D-fruktoza-6-fosfat 2-fosfotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom ATP:beta-D-fruktoza-6-fosfat 2-fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ova enzim se razlikuje od EC 2.7.1.11, 6-fosfofruktokinaza.
Otero County, Colorado
je okrug u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 18.831, što je 1.48 (-7,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Roberto Sánchez Vilella
Roberto Sánchez Vilella (19.2. 1913 - 24.3. 1997) je bio drugi po redu demokratski izabrani guverner Portorika. Sánchez Vilella se uspšješno natjecao na izborima 1964. godine kao kandidat PPD (Partido Popular Democratico ili Narodne demokratske stranke), nakon što je Luis Muñoz Marín, tadašnji čelnik stranke, odlučio odstupiti s mjesta guvernera nakon četiri mandata.
Nove tendencije
Nove tendencije (francuski: Nouvelles Tendances) je naziv za 5 međunarodnih izložbi održanih u Zagrebu od 1961. do 1973., koje je organizirala tadašnja je Galerija suvremene umjetnosti (danas Muzej suvremene umjetnosti). Na izvjesni način Nove tendencije su bile nastavak onog što je započela umjetnička grupa EXAT 51 želja da se na gotovo naučnoj osnovi sintetiziraju umjetnički pokreti 1960-ih i 1970-ih, ali i tadašnje jugoslavenske nesvrstane politike - koja je željela postati most između istoka i zapada.
Tako su Nove Tendencije izrasle u nešto kao pokret koji je okupljao avangardne umjetnike zapadne i istočne Evrope i obje Amerike, bez obzira na njihove ideološke razlike. Uglavnom su to bili umjetnici koji su eksperimentirali sa Op Artom, kinetičkom umjetnošću i lumino kinetičkom umjetnošću. Najvjerniji izlagači bili su umjetnici okupljeni oko njemačkih grupa ZERO i Effekt, Grav iz Francuske, iz talijanskih grupa N i T i jugoslavenske grupe EXAT 51. Zvijezdani trenutak tog pokreta bila je Izložba održana u Muzeju dekorativnih umjetnosti u Parizu 1964.
Historija
Organizatori Novih tendencija bili su likovni kritičari okupljeni oko zagrebačke Galerije suvremene umjetnosti; Božo Bek (direktor galerije), Boris Kelemen (kustos galerije), Matko Meštrović, Radoslav Putar, Dimitrije Bašičević Mangelos i slikari: Ivan Picelj (član zagrebačke grupe EXAT 51) i Almir Mavignier (brazilsko - njemački umjetnik). Te iste godine Galerija suvremene umjetnosti pokrenula je časopis "Bit international" kao glasilo pokreta (izašlo je 9 brojeva od 1968 -1972.). U sklopu Izložbe održan je simpozij sa temom "Racionalno i iracionalno u suvremenoj umjetnosti".
Ciljevi Novih tendencija
Nove tendencije, kao pokret bavile su se problemom odnosa između umjetnosti i društva, želivši da se umjetnost socijalizira i demokratizira. One su težile dokidanju hipostazirane vrijednosti unikata, davanje istoznačne vrijednosti multiplu i izjednačavanju umjetnosti i nauke. Vodeći domaći teoretičari bili su Matko Meštrović, Radoslav Putar i Vera Horvat Pintarić. Tendencije nisu okupljale samo slikare, već i tad vrlo uticajne teoretičare neokonstruktivističke i kinetičke umjetnosti i teorije informacija; Giulio Carlo Argan, Umbro Apollonio, Laszlo Beke, Palma Bucarelli, Umberto Eco, Herbert W. Franke, Udo Kultermann, Enzo Mari, Manfredo Massironi, Abraham A. Moles, Frieder Nake, Frank Popper. I većina umjetnika izlagača, objavljivala je uz rad i svoje teoretske tekstove; Karl Gerstner, Julio Le Parc, Heinz Mack, Alberto Biasi, Almir Mavignier, François Morellett, Otto Pienne, Günther Uecker, Yvaral. Od tadašnjih jugoslavenskih autora na izložbama Tendencija sudjelovali su; Ivan Picelj, Julije Knifer, Vojin Bakić, Vladimir Bonačić, Ivan Čižmek, Juraj Dobrović, Vlado Kristl, Vjenceslav Richter, Aleksandar Srnec, Miroslav Šutej i Ante Vulin.
2699 Kalinin
2699 Kalinin je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,638 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,7.
Horseheads North, New York
Horsheds Nort je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.843, što je 9 (-0,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Raukafricinska beta-glukozidaza
Raukafricinska beta-glukozidaza (, raukafricin beta-D-glukozidaza, raukafricinska glukozidaza) je enzim sa sistematskim imenom raukafricin beta-D-glukohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Timolftalein
Timolftalein je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 430,535 Da.
Raukafricinska beta-glukozidaza
Ovaj enzim je visoko specifičan.
Tricase, Lecce
Tricase je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13702 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Diefmatten
Difmaten je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Gornja Rajna koja pripada prefekturi Altkirh.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 251 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 79 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,17 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 381 m, a minimalnoj 297 m).
Grad duhova
thumb|right|250px|[[Craco u državi Basilicata, grad napušten oko 1963. godine]] Grad duhova (ghost town) je izraz kojim se opisuje naselje, obično gradskog tipa, koje je iz raznih razloga izgubilo sve svoje stanovništvo. Razlozi za stvaranje gradova duhova su različiti, ali se uglavnom tiču procesa i događaja koji dugoročni opstanak zajednice čine nemogućim, previše teškim, neisplativim ili previše rizičnim za sigurnost. To mogu biti razni prirodni procesi kao što su skretanje toka rijeka ili klizanje tla, katastrofe kao što su zemljotresi, poplave, odnosno ratovi i bezakonje, ali i ekonomski procesi.
Izraz grad duhova se ponekad pežorativno koristi za gradove i druga naselja koja još uvijek imaju stanovnike, ali u daleko manjem broju nego što bi to sugerirao broj stambenih i drugih zgrada, odnosno opseg prometne i druge infrastrukture.
Lumefantrin
Lumefantrin je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 528,940 Da.
Fatehpur Sikri
Fatehpur Sikri (फतेहपुर सीकरी, ) općina, odnosno nekadašnji grad u Agri, distriktu indijske države Uttar Pradesh. Historijski grad je godine 1570. počeo graditi mogulski car Akbar te mu je služio kao prijestolnica od 1571. do 1585. Iako je trebalo 15 godina da se sagradi, nakon samo 14 godina je napušten, jer lokalne zalihe vode jednostavno nisu mogle podržavati naglo povećano stanovništvo. Palača i džamija danas služe kao turističke atrakcija, te su navedene kao UNESCO-v lokalitet Svjetske baštine. Nekadašnje naselje je danas grad duhova.
Bryans Road, Maryland
Brajans Roud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.244, što je 2.332 (47,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Grainau
Grajnau je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 22 opštinska središta okruga Garmiš-Partenkirhen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.617 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9180118.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Garmiš-Partenkirhen Grajnau se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Garmiš-Partenkirhen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 758 metara. Površina opštine iznosi 49,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.617 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 73 stanovnika/km².
2696 Magion
2696 Magion je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 20,18 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 2,728 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,171 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,113, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 25,348 stepeni, a orbitalni period iznosi 1400,845 dana (3,835 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 12,00 a geometrijski albedo 0,068.
Asteroid je otkriven 16. aprila 1980. godine.
Fenilaceton monooksigenaza
Ovaj nezim je flavoprotein (FAD). NADH ne može da zameni NADPH kao koenzim.
Morgan, Texas
Morgan je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 490 stanovnika.
San Nicandro, L'Aquila
San Nicandro je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 851 m.
2701 Cherson
2701 Cherson je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 3,179 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,5.
Feng Changqing
Feng Changqing ( (? - 24. januar 756 ) bio je kineski vojskovođa u službi dinastije Tang. Usprkos izuzetno ružnog fizičkog izgleda, zbog koga je proslavljeni komandant Gao Xianzhi odbio ponudu da mu služi kao tjelohranitelj, Feng se pokazao sposobnim vojnikom i s vremenom ušao u Gao Xianzhijevu sčužbu. Istakao se pod Gaom i Wang Zhengjianom (王正見), posebno u ratu protiv države Veliki Bolü (大勃律; kraj suvremenog Gilgita u Pakistanu) 753. ZBog toga je postao vojni guverner (jiedushi). Kada je izbio An Shi ustanak, poražen je od pobunjeničkih trupa pod An Lushanom, pa su i on i Gao pogubljeni zahvaljujući optužbama eunuha Bian Lingchenga (邊令誠).
Lurasidon
Lurasidon je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 492,676 Da.
Aurons
Oron je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Ušće Rone koja pripada prefekturi Eks an Provans.
East Rutherford, New Jersey
Ist Raderford je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Aurons
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 515 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 40 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,82 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 225 metara (maksimalnoj 330 m, a minimalnoj 140 m).
East Rutherford, New Jersey
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.913, što je 197 (2,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Crkva Il Gesù
Crkva Gesù (Chiesa del Gesù; fonetski: Đezu) je katedralna crkva Družbe Isusove, katoličkog vjerskog reda poznatog kao Jezuiti. Službeni naziv joj je Chiesa del Santissimo Nome di Gesù all'Argentina (Crkva presvetog imena Isusovog), a poznata je po tome što joj je fasada "prva istinski barokna fasada". Crkva je služila kao model za brojne jezuitske crkve širom svijeta, posebno u Amerikama. Crkva Gesù se nalazi na trgu Piazza del Gesù u Rimu.
Morgan Farm, Texas
Morgan Farm je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 463 stanovnika.
Ouray County, Colorado
je okrug u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Grainet
Grajnet je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Frejung-Grafenau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.409 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9272121.
Ouray County, Colorado
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 4.436, što je 694 (18,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Grainet
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Frejung-Grafenau Grajnet se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Frejung-Grafenau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 582–1015 metara. Površina opštine iznosi 36,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.409 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 67 stanovnika/km².
Diacilglicerol kinaza
Diacilglicerol kinaza (, digliceridna kinaza, 1,2-diacilglicerolna kinaza (fosforilacija), 1,2-diacilglicerolna kinaza, sn-1,2-diacilglicerolna kinaza, DG kinaza, DGK, ATP:diacilglicerol fosfotransferaza, arahidonoil-specifična diacilglicerolna kinaza, diacilglicerol:ATP kinaza, ATP:1,2-diacilglicerol 3-fosfotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom ATP:1,2-diacil-sn-glicerol 3-fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Grabovac (Čeminac)
Grabovac (mađarski Albertfalu [ˈɒlbɛrtfɒlu]), naselje u općini Čeminac u Osječko-baranjskoj županiji.
Nacionalni sastav (2011)
Prema popisu iz 2011. godine, u Grabovcu živi 871 stanovnik. Stanovništvo je najvećim dijelom hrvatsko (89%), te srpsko (5%) i mađarsko (4%).
Prezimena stanovnika
a nekad su najčešća prezimena bila:
Udruge
U Registar udruga Republike Hrvatske upisano je 9 udruga sa sjedištem u Grabovcu (stanje: VII/2019):
2703 Rodari
2703 Rodari je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,193 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,5.
Gao Xianzhi
Gao Xianzhi ili Ko Sōnji, (24. januar 756 ) bio je kineski vojskovođa korejskog (Goguryeo) porijekla koji je služio dinastiji Tang. Zahvaljujući brojnim pohodima koje je poduzeo na zapad - u područje Xiyu (današnji Xinjiang i nekadašnja sovjetska Centralna Azija) - preko Pamira - uspio je kinesku vlast proširiti sve do obala Aralskog i Kaspijskog jezera, odnosno dovesti Kinu do najzapadnije točke teritorijalne ekspanzije u cijeloj historiji. Taj je, uspjeh, međutim, bio kratkotrajan, jer su trupe Abasidskog Kalifata godine 751. Gao Xianzhiju nanijele veliki poraz u bitci za Talas; događaj, zahvaljujući kome su Arapi došli u posjed tehnologije izrade papira i kompasa, doveo je do toga da Kina najveće Centralne Azije prepusti Arapima.
Usprkos toga, Gao Xianzhi je sačuvao reputaciju jednog od najvećih vojskovođa svog vremena i početkom 756. godine, nedugo nakon izbijanja An Shi ustanka je zajedno sa generalom Feng Changqingom branio prijevoj Tong od pobunjeničke vojske An Lushana. Međutim, i Gao i Feng su tom prilikom uvrijedili moćnog eunuha Bian Lingchenga (邊令誠). Bian je tada Fenga optužio za kukavičluk, a Gaoa za korupciju, te su obojica pogubljeni.
2704 Julian Loewe
2704 Julian Loewe je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,384 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,2.
Savellon Retratto, Padova
Savellon Retratto je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Gređani (Topusko)
Gređani su selo kraj Topuskog, u Sisačko-moslavačkoj županiji.
Poštanski se vode pod ured Topusko, broja 44415.
Gošić
Gošić je naselje u sastavu Općine Kistanje, u Šibensko-kninskoj županiji. Nalazi se oko 10 kilometara zapadno od Kistanja.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 46 stanovnika.
Burghley House
thumb|thumb|desno|250px|Burghley House na ilustraciji za knjigu "Views of the Seats of Noblemen and Gentlemen" iz 1829. godine
Burghley House je velebna engleska ladanjska kuća iz 16. vijeka izgrađena u blizini grada Stamford u grofoviji Lincolnshire. Oko nje se nalazi znameniti park koga je napravio Capability Brown.
Estrées-la-Campagne
Estre la Kampanj je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Kan.
Burghley House
Sagrađena je za Sir Williama Cecila, jednog od najbližih suradnika engleske kraljice Elizabete. U njoj su živjeli njegovi potomci, a danas je u vlasništvu fondacije koju je osnovala porodica.
S obzirom da se nije vijekovima mijenjala, često se koristi kao lokacija za historijske filmove, među kojima se ističu Da Vincijev kod, Ponos i predrasude i The Golden Age.