cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crne trojke
Suđenje Mihailoviću
Sudija je potom Mihailovića suočio sa njegovim spiskovima za likvidaciju simpatizera partizanskog pokreta otpora, što je on žustro poricao.
Optuženi general Mihailović se branio da nije mogao da pretpostavi da će njegovo naređenje za likvidaciju pokreta izazvati ubistva civila.
Presule, Bolzano
Presule je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 874 m.
Scovizze, Vicenza
Scovizze je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Opština Mânăstirea, Călărași
Mânăstirea je opština u Rumuniji u okrugu Kalaraš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Los Tabachines, Culiacán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Chilacayotes, Tlalnelhuayocan
Chilacayotes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalnelhuayocan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1536 m.
El Soquital, San Felipe
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2150 m.
Sarnersko jezero
Sarnersko jezero (njemački: Sarnersee, francuski: Lac de Sarnen) je dvadeseto po veličini jezero u Švicarskoj.
Hidrografija
Ono leži na nadmorskoj visini od 469 metara, i ima površinu od 8 km².
Proteže se po Kantonu Obwalden, na njegovoj sjevernoj obali leži grad Sarnen.
Još krajem posljednjeg ledenog doba, Sarnersko jezero bilo je povezano sa susjednim Lucernskim jezerom, u dolini koju su formirali glečeri. Vremenom su aluvijalni nanosi stvorili velike delte, pa se tako Sarnersko jezero razdvojilo od Lucernskog.
Waldo, Arkansas
Voldo je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.372, što je 222 (-13,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Los Comederos, La Cruz
Los Comederos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini La Cruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1222 m.
Los Solís, Guerrero
Los Solís je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2112 m.
El Nacimiento, Las Margaritas
El Nacimiento je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1344 m.
Humberta Hernández Tovar, Atlapexco
Humberta Hernández Tovar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Atlapexco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Vajnori
thumb|300px|Vajnori na mapi Bratislave
Axúchil, Cuayuca de Andrade
Axúchil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuayuca de Andrade.
Vajnori
Vajnori je gradska četvrt Bratislave, u okrugu Bratislava III, u Bratislavskom kraju, Republika Slovačka.
Axúchil, Cuayuca de Andrade
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1274 m.
Sculazzon, Vicenza
Sculazzon je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Camatta, Modena
Camatta je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Sculazzon, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1031 m.
Camatta, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 685 m.
Naruhito, car Reiwa
Naruhito, car Reiwa (徳仁令和天皇) (rođen 23. veljače 1960.) je, od 1. svibnja 2019. godine, 126. car Japana. Najstariji sin cara Akihita i carice Michiko, Naruhito je preuzeo Krizantemino prijestolje nakon abdikacije svog oca 30. travnja 2019. godine. Studirao je povijest na sveučilištu Gakushuin te na Oxfordu.
Od 1993. je oženjen za princezu Masako, s kojom ima kći Aiko.
Vanjske veze
u Japanu
Opština Seyé, Yucatán
Seyé je opština u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
La Estanzuela, Pénjamo
La Estanzuela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1774 m.
Țibucanii de Jos, Țibucani
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 459 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 291 m.
Fulven
Fulven je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 78,112 Da.
Montalto, Verona
Montalto je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 150 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Opština Nana, Călărași
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Kubanski kozaci
right|thumb|250px|Zastava Kubanskih kozaka right|thumb|250px|Suvremena ruska poštanska marka
Dúbravka (Bratislava)
thumb|300px|Dubravka na mapi Bratislave
Kubanski kozaci
Kubanski kozaci (, Kubanskije kаzaki; Кубанські козаки, Kubans'ki kozaki) ili Kubanci (кубанцы, кубанці) su kozaci koji žive u Kubanskoj regiji Rusije. Većina Kubanskih kozaka su potomci dvije grupe koje su se naselile na zapadni dio Sjevernog Kavkaza tokom Kavkaskog rata krajem 18. ili početkom 19. vijeka. Zapadni dio (Tamanski poluotok i obližnje područje na sjeveroistoku) je od 1792. naselila Crnomorska kozačka vojska koja je originalno pripadala Zaporoškim kozacima u Ukrajini. Istočni i jugoistočni dio područja vojske su prethodno bili pod upravom Hojpurske i Kubanske pukovnije pri Kavkaskoj linijskoj kozačkoj vojsci naseljenoj sa područja Dona od 1777.
Kubanska kozačka vojska (Кубанское казачье войско), je kao administrativna i vojna jedinica stvorena 1860. te je postojala sve do 1918. Za vrijeme ruskog građanskog rata, Kubanski kozaci su proglasili Kubansku Narodnu Republiku i igrali važnu ulogu na južnom bojištu. Za vrijeme Drugog svjetskog rata, kozaci su se borili i na strani Crvene armije i na strani Wehrmachta. Suvremena Kubanska kozačka vojska je stvorena 1990.
Campestre Bugambilias, Tepic
Campestre Bugambilias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tepic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 806 m.
Dúbravka (Bratislava)
Dubravka je gradska četvrt Bratislave, u okrugu Bratislava IV, u Bratislavskom kraju, Republika Slovačka.
Kad mrtvi zapjevaju
Kad mrtvi zapjevaju hrvatska je tragikomedija koju je 1998. godine režirao Krsto Papić. Glavne uloge tumače Ivo Gregurević, Ivica Vidović, Mirjana Majurec i Ksenija Pajić. Festival igranog filma u Puli nagradio je film Zlatnom arenom za najbolji film, što je treći Papićev film koji je osvojio tu nagradu.
Bernd Nickel
Bernd Nickel (Eisenroth, SR Njemačka * 15. ožujka 1949; † 27. listopada 2021.) bivši je njemački nogometaš koji je od 1968. do 1983. igrao za Eintracht Frankfurt u Bundesligi, a završnu sezonu (1983. do 1984.) svoje karijere odigrao je kod BSC Young Boysa. Kao vežnjak još uvijek drži rekord s najviše golova u Bundesligi i jedan posebni: Sa sva četiri kuta nogometskog terena Waldstadiona dao je gol s udarcem iz kuta. Pošto je imao snažan udarac s lijevom nogom golman Hans Tilkowski mu je dao nadimak Dr. Hammer. S Eintrachtom osvojio je 1974., 1975. i 1981. Njemački nogometni kup i 1980. Kup UEFA.
Kad mrtvi zapjevaju
Kritike
Arsen Oremović je filmu dao jedan od četiri 'kritičarska prsta':
Refugio el Shaac, Las Margaritas
Refugio el Shaac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Los Pioneros, Culiacán
Los Pioneros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Лесковица (Александровац)
Демографија
У насељу Лесковица живи 236 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,8 година (41,9 код мушкараца и 41,7 код жена). У насељу има 75 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,97.
Ово насеље је скоро у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
La caza
La caza je španski crno-bijeli film snimljen 1966. godine u režiji Carlosa Saure, a koji se smatra jednim od najvažnijih ostvarenja u historiji španske kinematografije.
Po žanru je drama, a protagonisti - koje tumače Ismael Merlo, Alfredo Mayo i José María Prada - su tri sredovječna muškarca koji su se sprijateljili kao pripadnici desničarske Falange u građanskom ratu te koji odlaze zajedno na lov na zečeve, pozvavši sa sobom mladog rođaka jednog od njih (čiji lik tumači Emilio Gutiérrez Caba). Radnja prikazuje kako kao lovište, sticajem okolnosti, koriste ratno bojište na kome su se četvrt vijeka ranije borili protiv ljevičara te kako uspomene, alkohol i vrućina na vidjelo izvlače dugo vremena zatomljene frustracije i zavist koje će se odraziti kroz orgiju nasilja i krvoproliće, prvo usmjerenu prema životinjama, a potom i prema samima sebi.
La caza je privukao pažnju kao jedan od prvih modernih španskih filmova, odnosno ostvarenje koje je koristilo nekonvencionalne tehnike pripovjedanja (poput čestog korištenja voiceovera), odnosno krupne planove za prikaz scena ekstremnog nasilja. Kao takav je privukao pažnju međunarodne kritike, te je na berlinskom filmskom festivalu osvojio Srebrni medvjed za najboljeg režisera.
Karlova Ves
thumb|300px|Karlova Ves na mapi Bratislave
Sava Ekspres
Sava Ekspres je bilo ime jugoslavenskog poslovnog vlaka na relaciji - Ljubljana - Zagreb - Beograd. Taj vlak je pored navedenih stanica stajao samo u Slavonskom Brodu i Vinkovcima.
Ibisi
Ibisi je naziv za oko 26 vrsta dugonogih močvarnih ptica koje čine vlastitu podporodicu Threskiornithinae, unutar porodice ibisova (Threskiornithidae) (rod rodarice).
Karlova Ves
Karlova Ves je gradska četvrt Bratislave, u okrugu Bratislava IV, u Bratislavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine gradsko naselje je imalo 32.879 stanovnika.
Konzulat
Konzulat (od latinskog: Consulatus ) je diplomatsko, predstavništvo jedne države u pojedinim gradovima na teritoriju druge države kojemu je na čelu konzul. U kolokvijalnom se govoru tako zove i sama građevina u kojoj se konzulat nalazi.
Sava Ekspres
U prometu je bio osamedesetih prošlog vijeka, iz Zagreba je polazio negdje oko 6 ujutro a u Beograd stizao oko 10 ³º (ili 11) dovoljno rano da se nešto obavi u Beogradu. Iz Beograda za Zagreb je kretao u 15 05 a u Zagreb stizao oko 18, a u Ljubljanu u 20 00.
Konzulat
Funkcija
Konzulati se najčešće bave unaprijeđenjem komercijalnih poslova države koju zastupaju, ali i običnim rutinskim poslovima, kao što je izdavanje viza i obnavljanje pasoša. Konzuli nemaju diplomatski imunitet kao ostali diplomati (ambasador...) i ne mogu stupiti na dužnost, sve dok im to ne odobre vlasti države u kojoj namjeravaju raditi. Ta dozvola se može opozvati u bilo koje vrijeme po procjeni vlasti države u kojoj rade.
Konzularni funkcioneri su uobičajno rangirani po hijerarhijskoj važnosti, najviši po rangu je generalni konzul, a zatim slede; konzul, vicekonzul (zamenik konzula) i počasni konzul. Ovaj poslednji tip konzularnog predstavnika koriste zemlje, koje već tu funkciju povjeravaju nekom lokalnom građaninu, koji već ima nekakav komercijalni odnos (ili neki drugi) sa tom državom.
Konzuli ne uživaju diplomatski imunitet, ali su donekle izuzeti od nadležnosti države primateljice. Tako naprimjer arhiva, i svi ostali službeni dokumenti i isprave koji se čuvaju u konzulatu, kao i sva prepiska između konzula i njegove vlade ima status nepovredivosti (imunitet). Konzuli su također često oslobođeni svih vrsta poreza i carina (pa i onog osobnog). Precizan opseg tih konzularnih privilegija obično se zasniva na bilateralnim i multilateralnim sporazumima koji su poznati kao konzularne konvencije. Mnogi od njih su danas zamijenjeni Konvencijom o konzularnim odnosima, usvojenom 1963. u Beču.
Historija
Današnji konzulati razvili su se iz srednjovjekovnih magistrata po gradovima Italije, Provanse i Languedoca, u to vrijeme oni su rješavali sporove stranaca. Porastom trgovačke aktivnosti, tadašnje komune i kneževine, počele su imenovati svoje agente sa sličnim ovlastima po stranim zemljama, pa su oni postali preteče današnjih konzula.
Ipak prve prave konzulate u današnjem smislu te riječi, kao dio opće državne administracije počela je osnivati napoleonska Francuska početkom 19. vijeka, nakon nje i mnoge druge države su postepeno usvojile tu instituciju.
El Naranjo, Tlalnelhuayocan
El Naranjo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalnelhuayocan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1449 m.
Pećina Ljubačevo
Pećina Ljubačevo je udaljena 14 kilometara od centra Banje Luke, Republika Srpska, Bosna i Hercegovina. Otkrivena je u južnom dijelu kamenoloma tokom miniranja i dio je većeg podzemnog sistema koji je trajno uništen zbog radova. Dužina pećine je 338 metara. Pećinu čini nekoliko dvorana, povezanih kanalima. To su: Ulazni kanal, Visoka dvorana, Slijepi kanal, Dvorana stalagmita, Kalcitna dvorana, Kolaps i dvorana Posljednji horizont. Tokom speleoloških istraživanja od 2004. do 2006. godine pronađeni su izuzetno rijetki oblici ekscentričnog nakita po čemu je ovo jedinstven podzemni objekat u BiH. Zastupljeni su i ostali oblici pećinskog nakita: veliki salivi, stalagmiti, stalaktiti, pećinski stubovi i bigrene kade.
Lollobrigida Girls
Lollobrigida Girls, poznate i kao Duo Lollobrigida, VIS Lollobrigida ili samo Lollobrigida, je hrvatski ženski electro-pop sastav. Od 2008. nadalje članovi VIS Lollobrigida su i tri Slovenca (Kleemar, David, Jernej) pa je time sastav postao hrvatsko-slovenski.
Rana povijest
Glazbeno ishodište sastava Lollobrigida je demo-CD iz 2003. kojeg je autorica Ida Prester tada podjelila određenom broju pripadnika zagrebačke underground/alternativne glazbene scene. Na tom demo-uratku, tipičnom proizvodu Lo-Fi glazbene estetike, autorica glazbe i tekstova Ida Prester ujedno izvodi sve instrumentalne i vokalne dionice. Žanrovski, glazba sa demo-CD-a, pa i kasnije objavljenih albuma, pripada svijetu electro-popa/synthpopa. Usprkos svim tehničkim i interpretativnim manjkavostima, nekim kritičarima, uočavajući draž nepatvorene iskrenosti, pjesme s demo CD-a sviđaju se više nego produkcijski dorađena izdanja istih pjesama na službenim albumima grupe Lollobrigida. Na demo CD-u nalazi se 11 pjesama od kojih su sve, osim "Igračke", "Tvoje riječi", "Motormouth" i "10 katova", objavljena na službenim albumima. U javnom izvođenju pjesama sa demo CD-a Idi se pridružuje Natalija Dimčevski te nastupaju pod imenom Lollobrigida Girls.
Kao dvojac, Lollobrigida Girls imaju prvi veći javni nastup u lipnju 2003 u zagrebačkom KSET-u, kao predgrupa njemačkom trash-glazbeniku Mambo Kurtu, stvarajući odmah velik interes na zagrebačkoj underground glazbenoj sceni. U originalnoj postavi nastupaju Ida Prester i Natalija Dimčevski. U veljači 2004. prvi put nastupaju same i uspijevaju napuniti zagrebački Studentski centar; nakon toga potpisuju ugovor s izdavačkom kućom DOP Records/Menart.
Scuole, Vicenza
Scuole je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 298 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Lollobrigida Girls
Rana povijest
U lipnju 2004. nastupaju na trećem Zagreb Prideu.
VIS Lollobrigida
U 2006. Lollobrigida mijenja sastav (odlazi Natalija), a donekle i scensko-glazbenu koncepciju. Napušta se računalom generirana matrica kao jedina glazbena podloga za vokale i uvode 'živi' instrumenti. Uz Idu Prester, osnivačicu i konstantu Lollobrigide, ostali članovi sastava se relativno često mijenjaju a imenu se dodaje prefix 'VIS'. Te godine VIS Lollobrigida započinje rad na novom albumu Lollobrigida Incorporated koji je svjetlo dana ugledao u svibnju 2008, promocijom u zagrebačkom klubu Tvornica. U 2005. objavili su singl "Straight Edge" te popratni video-spot (režija Kristina Jeren). Iste godine objavljen je singl "Bubblegum boy" a potom, u 2006, i video-spot (režija Dalia Pintarić) emitiran na MTV-Adria i mnogim lokalnim TV-postajama. Iste godine objavljen i singl te video-spot "Moj dečko je gay" (također u režiji Dalie Pintarić). U 2008, prije objave novog albuma, objavili su singl (a potom i video spot, režija Sašo Podgoršek) "Miss Right and Mr. Wrong" koji je zaposjeo prva mjesta na top-listama mnogih nacionalnih i lokalnih radio stanica u Hrvatskoj. U 2009, gotovo godinu dana nakon zadnjeg singla objavili su singl i video spot za pjesmu "Volim Te" koji je režirao Filip Filkovic. Spot je emitiran na mnogim TV-postajama a na listi 'Pure MTV Adria Chart list' zaposjeo je prvo mjesto. U lipnju 2010. objavljen je singl "Bivša cura" a u listopadu 2010. Istoimeni video spot u režiji Maide Srabović i Vedrana Štefana. Dana 7. ožujka 2011. na tv postaji MTV Adria premijerno je objavljen singl i video spot "Kompjuter". Spot je režirao Mishel Kovačić. Video spot singla "Sex on TV, sex on the radio" premijerno je prikazan 31. listopada na lokalnom MTV-u. Spot su režirali Timy Šarec i Ivan Badanjak. Video spot "Ja se resetiram", za istoimenu pjesmu s albuma "Pilula", premijerno je prikazan 18. lipnja 2012. na portalu Index.hr. Spot su izradili sami članovi sastava Lollobrigida (Ida i Kleemar), a sniman je isključivo kamerom mobitela. Video spot za singl "Pilula" s istoimenog albuma promoviran je 3.12.2012. ponovo na portalu Index.hr te istovremeno na MTV Adria. Video je snimljen u Beogradu (snimatelj i montaža Vladimir Miladinović), grad u koji se je u rujnu 2012. preselila Ida Prester. Video spot singla "Stroboskop" sa albuma "Pilula" promoviran je na MTV Adria 25.3.2013.
Tokom 2011 u brojnim interview-ima Ida Prester ističe rad članova Lollobrigide na novom, trećem, albumu. Album je najavljen singlovima i videospotovima objavljenim 2011 te neposredno, nekoliko dana pred promocijom albuma, novim singlom "Malo vremena". Dana 21. siječnja 2012. album pod nazivom "Pilula" promoviran je koncertom u zagrebačkom klubu Tvornica. U ožujku 2013. glazbeni portal Popboks proglasio je, na temelji glasova svojih čitatelja, album "Pilula" najboljim regionalnim albumom u 2012.
Glazbeno-scenski izraz
minijatura|200px|desno|Sastav Lollobrigida na ulicama Zagreba, travanj 2010.
Tekstovi pjesama, glazba i scenski nastup podjednako su važni elementi Lollobrigidinog 'proizvoda'. Inzistirajući na iskrenosti i originalnosti uočljiv je odmak od uobičajenih glazbenih i tekstualnih stereotipa kao i svjesno odabrana žanrovska nedefiniranost. Za razliku od inzistiranja na iskrenosti, glazbenoj i općenito interpretativnoj perfekciji Lollobrigida ne posvećuje veliku pažnju ali zato inzistira na (auto)ironijskom odmaku, zabavnosti i 'otkačenosti'.
Ida Prester autorica je svih tekstova a istovremeno je, gledajući u cjelini dosadašnjeg opusa, glavni autor glazbe. Kao su-autori glazbe na pojedinim pjesmama pojavljuju se Dalibor Platenik, DJ Ludwig, Zoran Pleško i Lora Šuljić. U ocjeni Lollobrigide kritika stoji u potpunom raskoraku, od ocjene o marginalnoj vrijednosti i važnosti pa do mišljenja: '...Lollobrigida is the biggest thing that Croatia gave to the international music scene in the past years...', dok poznati svjetski vodič Time Out posvećen Hrvatskoj svrstava Lollobrigidu, u sekciji Glazba, među 115 najvažnijih ljudi i mjesta suvremene hrvatske kulture
Nastupi
Od osnutka do danas Lollobrigida je imala mnogobrojne nastupe u Hrvatskoj, Srbiji, Sloveniji, BiH, Austriji, Mađarskoj... Osobito se ističe serija nastupa na Novosadskom EXIT festivalu gdje su, sa sedam uzastopnih sudjelovanja od 2004., postali svojevrsni zaštitni znak Elektrana pozornice tog festivala. U pravilu, nastupi na EXIT-u popraćeni su dobrim kritikama. U 2009. VIS Lollobrigida je na EXIT-u po prvi put nastupila na Fusion-pozornici tog festivala. U 2010. sastav Lollobrigida je 10. srpnja nastupio na Main Stageu EXIT festivala.
1. rujna 2009. godine MTV Adria nominirala je sastav Lollobrigida za Best Regional Act Award, zajedno sa četiri sastava iz Slovenije, Bosne i Hercegovine, Srbije i Makedonije. Na temelju rezultata glasovanja Internetom, objavljenog 12. listopada 2009. godine, sastav Lollobrigida je pobijedio u natjecanju za nagradu. Osvajanjem Best Regional Act Award MTV Adria-e automatizmom su nominirani i za natjecanje za Best European Act u sklopu MTV Europe Music Awards 2009. Sastavu je nagradu Best Regional Act Award uručio srpski glazbenik Momčilo Bajagić Bajaga u Berlinu 5. studenog 2009. godine, gdje je Lollobrigida boravila kao gost MTV-a. Nakona uručenja MTV nagrade Lollobrigida nastupa na brojnim koncertima u Zagrebu, Beogradu, Novom Sadu, Ljubljani, Splitu. Koncerte u Beogradu (18. prosinca 2009. - Dom Omladine) i Ljubljani (15. siječnja 2010. - Kino Šiška) kritika je popratila izrazima oduševljenja.
Tokom 2011. godine sastav Lollobrigida nastupa na brojnim uglednim festivalima u Hrvatskoj (festivali Terraneo, Hartera i dr.) i susjedstvu. Nakon izostanka u 2011. godini Lollobrigida ponovo, osmi put, nastupa na festivalu EXIT u Novom Sadu. Nastup je održan 13. srpnja 2012. na festivalskoj pozornici Fusionu. U 2012. također su brojni nastupi na festivalima u regiji, poput Mixer i Warrior Dance-Prodigy festivala (Beograd, Srbija), Lent (Maribor, Slovenija) i Schengenfest (Vinica, Slovenija). Posebno se ističe pozvano sudjelovanje na koncertu Tribute to R.E.M 9. rujna 2012. na Kongresnom trgu (Ljubljana, Slovenija) sa naručenom vlastitom obradom Shiny Happy People sastava R.E.M. U 2013., uz brojne nastupe u Srbiji, Sloveniji i Hrvatskoj, Lollobrigida ponovo, po 9. put, nastupa na EXIT festivalu. Lollobrigida je nastupila pred brojnom publikom na novoj 'Riffs & Beats' pozornici festivala.
Diskografija
minijatura|350px|desno|Nastup Lollobrigide na glavnoj pozornici festivala [[EXIT, 10. srpnja 2010.]]
Xaltepec, Banderilla
Xaltepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Banderilla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 933 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1552 m.
Vista Hermosa, Guerrero
Vista Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2051 m.
La Huerta del Refugio, San Felipe
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1833 m.
Mondini, Cuneo
Mondini je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
Las Chicuras, Culiacán
Las Chicuras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 164 m.
San Leonardo, Crotone
San Leonardo je naselje u Italiji u provinciji Crotone, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 263 m.
North Zanesville, Ohio
Nort Zejnsvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.816, što je 197 (-6,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fumarin
Fumarin je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 298,290 Da.
Puerto de Pintas, La Cruz
Puerto de Pintas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini La Cruz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1216 m.
Jama Ledana
Dubina jame je 72 metra, a dužina pećinskih kanala iznosi 180 metara. Iako je temperatura iznad nule, u pećini je konstantno led. Balvani koji se nalaze na ulazu jame služili su lokalnom stanovništvu za iznošenje leda prije pojave rashladnih uređaja. Nakon što bi izvuklo komade leda iz jame, stanovništvo je led stavljalo u prtene vreće u kojima se nalazila piljevina, kako bi ga sačuvali od topljenja, te ih u zaprežnim kolima vozili u obližnju varoš i prodavalo poslastičarima.
Urecheni, Urecheni
Urecheni je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Urecheni.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4007 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 326 m.
Sebellin, Vicenza
Sebellin je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Olimpik Ekspres
Olimpik Ekspres je bilo ime jugoslavenskog vlaka na relaciji - Beograd - Sarajevo - Ploče. Taj vlak za ono vrijeme vrlo moderan i komforan, uveden je u promet nešto prije početka Zimskih olimpijskih igara u Sarajevu 1984.
Vlak je imao troja kola prvog razreda, sa avionskim sjedištima, mini-barom, stjuardesama i televizijskim monitorima, na kojima su projecirani filmovi. U prometu je bio sve do kraja devedesetih prošlog vijeka, ali se vremenom ofucao, pa se više ničim nije razlikovao od ostalih vlakova tadašnje Jugoslavije.
Pećina Kuk
Pećina Kuk se nalazi na Sijeračkim stijenama, u kanjonu rijeke Bistrice, opština Kalinovik, Republika Srpska, Bosna i Hercegovina. Sastoji se od nekoliko kanala, razvijenih u dva nivoa, ukupne dužine 688 metara. Krase je razne forme pećinskog nakita: stalaktiti, stalagmiti, salivi, pećinski stubovi. Predstavlja izuzetno značajan paleontološki lokalitet. U njoj su pronađeni ostaci kostiju pećinskog medvjeda čija se starost procjenjuje između 36.000 i 40.000 godina. To su najstariji ostaci pećinskog medvjeda na prostoru Bosne i Hercegovine.
Zaštićeno područje
Pećina Kuk je proglašena zaštićenim područjem slijedećih karakteristika:
Opština Sinanché, Yucatán
Sinanché je opština u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Opština Nicolae Bălcescu, Călărași
Nicolae Bălcescu je opština u Rumuniji u okrugu Kalaraš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Mirvad Kurić
Mirvad Kurić (rođen 17. avgusta 1972.) je bosanskohercegovački glumac. Kurić je zastupnik Saveza za bolju budućnost BiH (SBB). Poznat je i pod nadimkom Rile, koji je dobio glumeći u seriji "Viza za budućnost".
Djevinska Nova Ves
Djevinska Nova Ves je gradska četvrt Bratislave, u okrugu Bratislava IV, u Bratislavskom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine gradsko naselje je imalo 15.655 stanovnika.
Momčilo Tapavica
Momčilo Tapavica (, Nadalj, 14. oktobar 1872. — Pula, 10. januar 1949) je bio srpski arhitekta, svestrani sportista, učesnik Prvih olimpijskih igara 1896. u Atini i osvajač trećeg mesta u tenisu za Ugarsku. U to vreme Vojvodina je bila deo Austrougarske monarhije, a na olimpijskim igrama Austrija i Ugarska su imale posebne ekipe.
Biografija
Rođen je u 1872. u Nadalju. Gimnaziju je učio u Novom Sadu, a posle 1891, postao je stipendista Matice srpske u Budimpešti na studijama arhitekture u Visokoj tehničkoj školi. po završetku školovanja radio je u Budimpešti, pre nego je došao u Novi Sad. Zgrada [[Matica srpska|Matice srpske u Novom Sadu koju je projektovao Momčilo Tapavica|mini]] Tapavici je budimski episkop i potonji patrijarh Lukijan Bogdanović poverio projekat izrade vladičanskog dvora u Sent Andreji. Tome se suprotstavio tadašnji patrijarh Georgije Branković, želeći da se projekat poveri poznatom arhitekti Vladimiru Nikoliću, patrijarhovom rođaku. Godine 1903. Tapavica je izradio plan obnove Saborne crkve u Novom Sadu. Kako je Tapavica bio liberal, a u Novom Sadu vlast su činili radikali Jaše Tomića, usvojen je plan jednog slovačkog arhitekte. Tapavica se sa radikalima dalje sukobio prilikom gradnje zadužbine baronice Jović u Bečeju. Ovo je dovelo do dvoboja sa advokatom Brankom Ilićem i fizičkog napada na Jašu Tomića.
Posle ženidbe 1908, na poziv kralja Nikole I, odlazi u Crnu Goru gde projektuje i gradi više zgrada. Na Cetinju gradi Nemačku ambasadu i Državnu banku Crne Gore, u Herceg Novom hotel „Boku" (stradao u zemljotresu 1979. god.), porodičnu kuću u Bijeloj, koja je kasnije služila kao Dom za nezbrinutu decu. U tom periodu, 1912. je po njegovim projektima izrađena reprezentativna zgrada Matice srpske u Novom Sadu.
Tlahica, Atlapexco
Tlahica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Atlapexco.
Momčilo Tapavica
Biografija
Za vreme Prvog svetskog rata izbegao je iz Austrougarske, preko Rima i Lozane u Maroko. U Rabatu je vodio poslove geodetskih merenja.
U Herceg Novom mu je 1999. godine postavljena spomen bista „prvom olimpijskom putniku iz Jugoslavije".
Sportska biografija
Sportom se počeo baviti u Novom Sadu, a nastavio na studijama u Budimpešti i bio jedan od najistaknutijih atletičara. Zbog velikog talenta i dobrih rezultala uvršten je kao jedan od 13 članova olimpijskog tima Ugarske za olimpijske igre u Atini. Bio je prijavljen za više disciplina u atletici (skok udalj, skom motkom, bacalju kugle), rvanju, dizanju tegova (jednom i dve ruke) i tenisu.
Zbog povrede nije se takmičio u atletici, u ostalim sortovima plasirao se ovako:
Zrenjaninac Ferenc Kemenji, potperdsednik MOK i generalni sekretar Olimpijskog komiteta Mađarske, bio istovremeno i predsednik Komisije kandidata za Igre u Atini, veliki prijatelj Tapavice u svojim memoarima ga je ovako opisao: "Ovaj kršni momak, na čijim su prsima pucala dugmad i šavovi gardijske uniforme pod pritiskom nabujalih mišića, bio je veliki drug, ali i veliki strah za drugove u kasarni. Znao je da nosi pod miškom po dva pitomca i sa njima da optrči dva-tri kruga oko poligona za gađanje. Niko mu nije bio ravan u rvanju, a još manje u dizanju tereta i bacanju kamena s ramena. Bavio se raznim granama sporta i bio je umno i fizički iznad svojih vršnjaka, a kao diplomirani arhitekt nadvisio je intelektualno neškolovane u gardi. Zatim, kao najistaknutiji član Saveza za telesno vaspitanje, postao je pojam u očima vojnika. Imao je samo jednu manu: precenio je svoju snagu i to mu se osvetilo na Olimpijskim igrama u Atini. Momčilo je bio upisan u tri discipline: dizanju tegova jednom i sa obe ruke, a zatim u rvanju grčko-rimskim stilom. Sve je želeo da reši na brzinu, pa je jednom rukom želeo da digne teg opterećen za dizanje sa dve ruke. U trenutku izbačaja, pukao mu je mišić u ramenu. Popodne je trebalo da diže teg sa dve ruke. Svi su ga nagovarali da ne izađe na megdan sa teškom povredom. Stao je u stroj dizača i osvojio peto mesto koristeći praktično samo desnu ruku i podigavši 80 kilograma. Dva dana kasnije, stao je na strunjaču s čvrsto zamotanim desnim ramenom i u rvanju se plasirao na četvrto mesto. Da se nije igrao svojom snagom, Tapavica bi sigurno doneo bar dve zlatne medalje Mađarskoj."
Po završetku olimpijskih igara Tapavica se više nije ativno bavio sportom, već samo rekrativno atletiku, gimnastiku i veslanje. Bio je član veslačkog kluba „Danubijus" iz Novog Sada.
Članovi porodice Momčila Tapavice ostavili su trag u sportu Herceg Novog. Sin Mirko je bio golman vaterpolo kluba "Jadran", a kćerka Jasna je jedna od prvih teniserki u ovom gradu.
Iako je olimpijsku medalju osvojio za reprezentaciju Mađarske kako vodi MOK, ITF Međunarodna teniska federacija ga vodi kao jugoslovenskog tenisera osvajača bronzane olimpijske medalje.
Leopoldo Castañeda, Tepic
Leopoldo Castañeda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tepic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 913 m.
Campazzo, Modena
Campazzo je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 413 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Le Vittorie, Roma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
La Providencia, Cuayuca de Andrade
La Providencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuayuca de Andrade.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1095 m.
Casas Blancas, Pénjamo
Casas Blancas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Juan Orlando Hernández
Juan Orlando Hernández Alvarado (Gracias, 28. listopada 1968.) je honduraški političar i bivši predsjednik Hondurasa, koji je na toj funkciji bio od 27. siječnja 2014. godine do 27. siječnja 2022.] godine. Naslijedila ga je Xiomara Castro.
Hernández je član konzervativne i kontroverzne Nacionalne stranke, preko koje je 2010. godine došao do mjesta predsjednika Nacionalnog kongresa. U lipnju 2013. godine dobiva dozvolu Nacionalnog kongresa da se posveti predsjedničkoj kampanji; na izborima 2013. godine, pobijedio je na izborima s nešto više od 1,100,000 glasova, ostavivši iza sebe ljevičarsku kandidatkinju Xiomaru Castro. Njegovo predsjedništvo obilježeno je velikim kontroverzama, uključujući optužbe za korupciju i podršku narkokartelima, ali i očitom nepotizmu, kada je vlastitu sestru imenovao ministricom.
Iako je tadašnji ustav zabranjivao reizbor predsjednika, Hernández je bio otvoreno najavio kako se 2017. godine ponovo namjerava kandidirati na izborima za predsjednika. Vrhovno izborno povjerenstvo dozvolilo mu je, unatoč ilegalnosti takvog postupka, kandidiranje na unutarstranačkim izborima, na kojima je i pobijedio. U međuvremenu je odobrena ustavna promjena temljem koje je Hernándezu omogućen reizbor; na izborima 2017. godine, tijesno je pobijedio ljevičarskog kandidata Salvadora Nasrallu u kampanji koja je globalno okarakterizirana kao ilegalna. Prisegnuo je 27. siječnja 2018. godine. Nakon niza kontroverzi, njegov je mandat završen 27. siječnja 2022. godine, kada ga je naslijedila Xiomara Castro.
Secula, Vicenza
Secula je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 621 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Sherrills Ford, North Carolina
Šerils Ford je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 941.
Fumarilacetoacetat
Fumarilacetoacetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 200,146 Da.
El Rosario, Aserradero, Guerrero
El Rosario, Aserradero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2113 m.
Vuelta de la Culebra, Tlalnelhuayocan
Vuelta de la Culebra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalnelhuayocan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1468 m.
Satoshō
Satoshō (japanski: 里庄町 Satoshō-chō), grad u Japanu, prefektura Okajama.
Prema popisu iz 2003. godine, grad ima ukupno 10,908 stanovnika, uz gustoću od 891.91 stanovnika po km². Kupna površina grada je 12.23km².
Godine 2005., Satoshō je odbio spajanje s okolnim gradovima Kamogata i Jorishima kako bi se formirao grad Asakuchi.
U Satoshu je rođen poznati japanski fizičar, Joshio Nishina.
Djevin
thumb|300px|Djevin na mapi Bratislave
Djevin je gradska četvrt Bratislave, u okrugu Bratislava IV, u Bratislavskom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine gradsko naselje je imalo 1.118 stanovnika.
Legalizovani četnici
Legalizovani četnici je naziv oružanih formacija u sastavu Srpske državne straže koje su nastale legalizovanjem nekadašnjih pripadnika četničkih odreda - Jugoslovenske vojske u otadžbini (JVuO) kod marionetske Nedićeve vlade u Srbiji u okupiranoj Kraljevini Jugoslaviji tokom drugog svetskog rata. Formiranje ovih formacija je počelo u novembru i decembru 1941. godine, a poslednja dva odreda legalizovanih četnika su raspuštena u martu 1943.
Kada je došlo do konačnog sloma ustanka u Srbiji, u dva talasa, prvom tokom novembra i decembra 1941. i drugom početkom 1942. godine, najveći broj pripadnika četničkih jedinica, tj. JVuO (ukupno oko 20 četničkih odreda) legalizovao se kod Vlade Nacionalnog Spasa Milana Nedića, formalno u sastavu Srpske državne straže. Na taj način je deo JVuO uspešno izbegao uništenje tokom ofanzive nemačkih trupa na ustanike za razliku od komunističkih formacija (partizana) koje su bile razbijene i proterane iz Srbije. Legalizacija je imala pozitivne strane u tome što je doprinela da se sačuva ljudstvo i naoružanje dela ustanika, ali je imala i negativne posledice u opadanju borbenog duha i discipline i potpunog odbijanja naređenja dobijenih od strane JVuO za koju su praktično postali neupotrebljivi.
Nakon sloma ustanka došlo je do odmazde za događaje u ustanku koja je u najvećoj meri bila usmerena na partizane i njihove simpatizere. U njihovim surovim progonima su u decembru 1941. aktivno učešće uzeli i odredi legalizovanih četnika koji su hvatali na terenu pripadnike komunističkih formacija i najčešće ih predavali Nemcima koji su ih streljali. Partizanska propaganda je uporno zanemarivala činjenicu da su u pitanju bili legalizovani četnici i neprestano krivila četnike Draže Mihailovića za stradanje partizana i njihovih simpatizera u Srbiji u decembru 1941. Tokom 1942. legalizovani četnici su se sukobljavali i sa ljotićevcima i sa četnicima Draže Mihailovića.
Legalizovani četnici su na osnovu početnih izveštaja o kolaboracionizmu inicijalno bili kritikovani od strane saveznika, ali su kritike uskoro bile potisnute posle izveštaja o aktivnostima ovih jedinica usmerenih protiv formacija sila osovine i ljotićevaca. Britanci su u suštini smatrali "legalizaciju" uspešnom obmanom.
Prvi talas legalizacije u novembru i decembru 1941.
Nakon sloma ustanka u Srbiji krajem 1941. dolazi do legalizacije najvećeg dela jedinica četnika pod komandom Draže Mihailovića koja je bila sprovođena u dva talasa. Prvi talas je bio u periodu novembar/decembar 1941. kada su sljedeće četničke jedinice prihvatile legalizaciju kod srpske marionetske vlade:
Pored legalizacije Ljubićkog, Požeškog, Užičkog, Crnogorskog i Valjevskog odreda, legalizovani su i Kamenički, Jadarski (Jadranski/Podrinski), Ljubovijski, Zlatiborski, Ribnički, Takovski, Jelički i Gružanski odred. Neki odredi, poput Ljiškog i Gornjokolubarskog, raspušteni su zbog slabe borbenosti, ubrzo nakon legalizacije, krajem novembra 1941.
Prvi talas legalizacije snaga pod Mihailovićevom komandom uslijedio je nakon sastanka održanog na Ravnoj gori, 30. novembra 1941. godine, kome su, pored samog Mihailovića, prisustvovali komandanti odredâ, uglavnom onih sa područja zapadne Srbije. Činjenica da zapisnik sa samog sastanka nije pronađen i gotovo je izvjesno da nije ni vođen, upućuje na zaključak da je Mihailović instrukciju, odnosno naredbu o legalizaciji svojim komandantima prenio usmenim putem. Za sastanak se naknadno saznalo iz sekundarnih izvora, tj. iz svjedočenja prisutnih oficira ili iz depeša upućenih Mihailoviću. Tako je Miloš Glišić (major vojske Kraljevine Jugoslavije, načelnik štaba Požeškog četničkog odreda, kao ratni zločinac osuđen na smrt), na suđenju u vezi sa sastankom četničkih komandanata od 30. novembra, izjavio sljedeće: "Na Ravnoj gori sa Dražom je održano savetovanje komandanata odreda. Na ovom savetovanju Draža je naredio da se stupa u vezu sa Nedićevim odredima, radi popravljanja situacije. Rekao je da odredi i dalje ostaju pod njegovom komandom i da je ovo samo privremeno rešenje." Takođe, iz opširnog izvještaja koji je decembra 1942. Mihailoviću poslao poručnik Raković, može se zaključiti da je sastanak održan krajem novembra 1941.
Ingărești, Urecheni
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 908 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 278 m.
Legalizovani četnici
Prvi talas legalizacije u novembru i decembru 1941.
Legalizovani Mihailovićevi četnički odredi postali su dio Nedićevih pomoćnih trupa, sa statusom sličnim onom četničkih odreda Koste Pećanca, koji su se krajem avgusta 1941. pridružili snagama Nedićeve vlade. Jednom naredbom generala Paula Badera, datiranom 10. aprila 1942, svi odredi dobrovoljaca, kao i svi Pećančevi i legalizirani Mihailovićevi četnici stavljeni su pod komandu njemačkih posadnih divizija na raznim područjima. Dati su im specijalni brojevi (D-1 do D-19 dobrovoljačkim jedinicama, C-20 do C-38 »samostalnim četnicima«, tj. legaliziranim Mihailovićevim četnicima i C-39 do C-101 četničkim odredima Koste Pećanca) i njihovu je aktivnost trebalo strogo kontrolirati: dodijeljena su im posebna područja s kojih ne smiju pokrenuti bez njemačkog naređenja; sve operacije ovih jedinica, još uvijek pod Nedićevom komandom, trebalo je unaprijed prijaviti njemačkim oblasnim ili okružnim komandama na čijem su području stacionirane; svi ti odredi moraju prilikom operacija imati njemačkog oficira za vezu; svi zahtjevi za municiju, koji su Nijemcima stizali preko srpske vlade, trebalo je od tada podnositi izravno njemačkoj oblasnoj ili okružnoj komandi kod koje je odred lociran.
Major Manojlo Korać, bivši Pećančev oficir, inače zapovjednik jedne od četničkih kolona za napad na partizanske snage u Užicu, 31. oktobra 1941, nakon legalizacije je postao okružni načelnik u Užicu, a istovremeno je bio komandant Grupe užičko-požeških odreda. U toj, po karakteru i suštini, kvislinškoj formaciji, proljeća 1942. će boraviti i sam Draža Mihailović, kada je odlučio da napusti Srbiju, da bi se uputio za Crnu Goru, gdje će se, pod zaštitom Pavla Đurišića, nalaziti sve do maja 1943. Britanski kapetan Bil Hadson, koga je Mihailović "ostavio na cedilu" prilikom njemačkog udara na Ravnu goru, javlja svojoj centrali u Kairu da "kada je Mihailović krenuo u Crnu Goru rano iduće godine, njegov štab je mogao da nastavi put bez velike teškoće, legalizujući se kao deo Požeškog korpusa." thumb|right|200px|Vučko Ignjatović i Momčilo Matić, komandanti legalizovanih četnika
Požeški četnički odred se legalizovao i stavio pod komandu generala Nedića do polovine novembra 1941. na čelu sa komandantom odreda, majorom Vučkom Ignjatovićem i načelnikom štaba, kapetanom Milošem Glišićem. Iako su formalno bili pod Nedićevim zapovjedništvom, nastavili su održavati kontakte sa Mihailovićem. Odred je početkom naredne godine brojao oko 600 boraca.
Krajem novembra 1941. godine legalizovan je i do tada nepoznati Drinski samostalni četnički odred pod komandom potpukovnika Momčila Matića. Odred je brojao 580 boraca i bio je smješten u Mokroj Gori, dok je sjedište štaba bilo u Užicu. Odred je obezbjeđivao granicu prema Bosni (koja je u okupatorskoj podjeli Jugoslavije ušla u sastav NDH), kao i prugu Užice - Višegrad. U izvještaju od 20. februara 1943, upućenom Komandi Jugoistoka od strane njemačkog opunomoćenog komandanta u Srbiji generala Paula Badera, navodi se da odred pod Matićevom komandom nosi kodni naziv C-37.
Pored navedenih četničkih odreda, legalizovao se i odred pod komandom majora Ljube Jovanovića Patka, kasnijeg komandanta Timočkog korpusa. Jovanović je postao komandant Srpske državne straže u Zaječaru, gdje su, kao legalni, raspoređeni brojni Mihailovićevi oficiri. Među njima su bili kapetan Vladimir Komarčević (kasnije komandant Kolubarskog korpusa), zatim Neško Nedić, budući komandant Valjevskog korpusa, te poručnik Miloš Radosavljević. Tokom 1942. godine u jedinicama vlade Milana Nedića u Zaječaru bio je legalizovan i kapetan Siniša Ocokoljić, kasnije komandant Mlavskog četničkog korpusa. Poručnik Toma Aleksić je raspoređen na službu u Zlot, kapetan Mirić u Žagubicu, dok je kapetan Toma Obradović dobio raspored u Knjaževac. U Valjevu su na službi u vojnim formacijama Nedićevog režima bili major Ljubomir Vojteh, komandant Valjevskog četničkog odreda i kapetan Selimir Popović. Uz Komarčevića i Nedića, jedna od najvažnijih ličnosti iz redova ravnogorske organizacije u Valjevu koja je krajem 1941. prihvatila legalizaciju, bio je i rezervni potpukovnik Svetolik Sveta Protić. Od septembra iste godine, Protić je na čelu Grupe valjevskih četničkih odreda. U martu 1942. godine, nakon što je pozvan na razgovor od strane Nedićevih vlasti, na prevaru je uhapšen i poslat u banjički logor. U decembru 1942. godine prebačen je u koncentracioni logor Mauthauzen, gdje će, nakon jednog prigovora logorskim vlastima, biti ubijen i spaljen u krematorijumu.
Jeličko-moravički četnički odred kojim je komandovao Miloje Mojsilović se legalizovao 9. novembra 1941. i od tada nad ovim odredom Draža Mihailović nije imao komandu, a okupaciona vlast je preko svoje štampe navodila ovaj odred kao prvi primer propasti vojske pod Mihailovićevom organizacijom.
Kroz legalizaciju dijela četničkih odreda kod Nedićeve vlade, Mihailovićev pokret je uspješno izbjegao uništenje tokom njemačke ofanzive protiv ustanika, za razliku od komunističkih snaga koje su bile potpuno razbijene i uništene ili protjerane iz Srbije. Prema mišljenju istoričara Branka Petranovića, "Nedić je dobijao nove snage za borbu protiv pripadnika narodnooslobodilačkog pokreta, a Mihailović je spasavao odrede od uništenja u jeku zime, progona i nemačkih represalija. Udruženim snagama mogli su zavesti četničku strahovladu i iskorenjivanje zaostalih grupa partizana, pojedinaca i njihovih simpatizera i jataka." U proljeće 1942. sjedište JVuO i njihove glavne aktivnosti su bili prenijeti u Crnu Goru i Bosnu, dok je u Srbiji ostalo oko 20 legalizovanih četničkih odreda u službi Nedićeve vlade. Pored legalizovanih četnika, na terenu su i dalje postojali i ilegalni četnički odredi pod komandom Račića, Keserovića, Piletića i drugih a koje su Nemci progonili.