cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lolita
Mogući uzori i inspiracija
Neki smatraju da je Nabokova na pisanje Lolite naveo slučaj otmice jedanaestogodišnje Florence Horner iz 1948. Nju je oteo mehaničar Frank La Salle, pedesetogodišnjak, i putovao s njom 21 mjesec ucjenjujući ju. Sigurno je da je Nabokov znao za taj događaj.
Akademik Michael Maar kaže da je moguće da je Nabokova na stvaranje Lolite navela već postojeća istoimena novela novinara Heinza von Lichberga iz 1916. To je djelo bilo gotovo nepoznato, ali je činjenica da i ono govori o opsesiji starijeg muškarca maloljetnicom koja se također zove Lolita.
Località Romenase, Brescia
Località Romenase je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 334 m.
Yetter, Iowa
Jeter je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 34 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 34 stanovnika, što je 2 (5,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Los Tecomates, Tomatlán
Los Tecomates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tomatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 225 m.
Herl
Herl je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 103 opštinska središta okruga Trir-Sarburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 260 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7235044.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Trir-Sarburg Herl se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Trir-Sarburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 400 metara. Površina opštine iznosi 2,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 260 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 92 stanovnika/km².
Ivo Badalić
Ivo Badalić (Zagreb, 12. lipnja 1890. - Zagreb, 20. studenog 1937.), hrvatski glumac i redatelj
Životopis
Bio je član zagrebačke Drame, potom u Splitu i Osijeku. Sudjelovao je u snimanju prvih hrvatskih igranih filmova ("Matija Gubec", "Dama sa crnom krinkom", "Brišem i sudim"). Značajnija glumačka ostvarenja ostvario u Shakespearovim i Krležinim djelima.
Orijentalna kratkonokta vidra
Orijentalna kratkonokta vidra, Aonyx cinereus; sinonim: Aonyx cinerea također poznata pod imenom azijska kratkonokta vidra najmanja je vidra na svijetu.
Orijentalnu kratkonoktu vidru moguće je pronaći u močvarama mangrova i svježim močvarnim područjima Bangladeša, južne Indije, Kine, Tajvana, Indokine, zapadne Malezije, Indonezije i Filipina.
Odrasle jedinke ove vrste vidre mogu narasti u duljinu otprilike 0.9 metara od nosa do vrha repa, i težiti otprilike 5 kilograma. Hrane se ribama, žabama, rakovicama, slatkovodnim rakovima i školjkašima.
Ova vrsta vidre upečatljiva je po svojim prepoznatljivim šapama; njihova kandže ne pružaju se preko mesnatih jastučića njihovim prstiju. Ovakvi atributi daju ima učinkovitost nalik ljudima pri hvatanju i koordinaciji do točke korištenja svojih šapa pri hranjenju rakovicama, glavonošcima i ostalim manjim vodenim životinjama.
Orijentalna kratkonokta vidra živi u proširenim obiteljskim zajednicama sa samo jednim alfa parom koji se pari, dok prethodni odrasli mladunci pomažu u podizanju nove mladunčadi.
Vrsta se prethodno smatrala jedinim članom roda Amblonyx, no nakon nedavne mitohondrijske DNK analize (Koepfli i Wayne, 1998.) dokazana je kao član roda Aonyx. Također postoje rasprave o imenu vrste; cinereus i cinerea. Trenutačno IUCN ime glasi Aonyx cinereus, dok "Vrste sisavaca u svijetu" navode ju kao Aonyx cinerea.
Planetarna maglica
mini|desno|300px|Planetarna maglica [[NGC 7293.]] Планетарна маглина је емисиона маглина која се састоји од светлећег јонизованог гаса који се шири. Име је добила због сличности са изгледом планета када се посматра кроз мањи телескоп, али нема никакве везе са планетама Сунчевог система. Оне су релативно краткотрајан феномен, само неколико десетина хиљада година, у односу на типични стеларни животни век од неколико милијарди година.
Promatranja
Planetarne maglice su relativno tamni objekti i prividno mali objekti, niti jedna nije vidljiva golim okom. Prva otkrivena planetarna maglica je bila Messier 27 koju je otkrio Charles Messier 1764. godine. Promatrane tadašnjim slabim i nesavršenim teleskopima, planetarne maglice donekle su ličile na plinovite planete, posebice Uran i Neptun. William Herschel, otkrivač Urana, uveo je naziv planetarna maglica u uporabu. Naziv se zadržalo do danas unatoč tome što znamo da su planetarne maglice veoma različite od planeta.
Uporabom spektroskopskih metoda u 19. stoljeću počela se otkrivati narav planetarnih maglica. Pionir spektroskopije William Huggins prvi je počeo s sustavnim promatranjem različitih objekata. Njegova proučavanja zvijezda otkrila su da one imaju kontinuirani spektar ispresijecan mnogim tamnim linijama. Kasnije je otkrio da mnoge maglice poput galaksije Andromede imaju spektar sličan zvijezdama.
lijevo|mini|220px|Planetarna maglica [[NGC 2392 poznata i pod imenom Eskim.]]
Kada je Huggins usmjerio teleskop prema NGC 6543 (poznatoj i pod imenom maglica Mačje oko), zamijetio je znatno drugačiji spektar. Umjesto kontinuiranog spektra otkrio je spektar s malim brojem emisijskih linija. Najsjajnija od tih linija bila je ona s valnom duljinom od 500,7 nm koja nije odgovarala niti jednom tada poznatom elementu. Astronomi su te linije pripisali nepoznatom elementu kojeg su nazvali nebulium. Na sličan je način otkriven i Helij prilikom spektroskopskih promatranja Sunca.
Znanstvenici su uskoro uspjeli izolirati helij na Zemlji ali ne i nebulium. Uskoro su neki znanstvenici na početku 20. stoljeća pretpostavili da emisijska linija od 500,7nm odgovara poznatom elementu u nepoznatim uvjetima.
Napredak fizike i izvršavanje određenih pokusa pokazalo je da linija od 500,7 nm odgovara dvostruko ioniziranom kisiku (O2+ ili OIII). Kako je takva ionizacija moguća samo u veoma rijetkom plinu to je bio direktan dokaz da se od takvog plina sastoje planetarne maglice. Spektroskopska promatranja pokazala su i da sve planetarne maglice polagano šire.
Središnje zvijezda planetarnih maglica su veoma vruće ali i relativno tamne što govori da su veoma male. Uskoro se pokazalo da su te zvijezde zapravo bijeli patuljci, užarene jezgre nekadašnjih zvijezda.
Porijeklo
mini|215px|desno|Planetarna maglica M57.
Većina zvijezda doživjet će svoj kraj kao planetarne maglice. Zvijezde teže od 8 sunčevih masa doživjet će kraj kao supernova ali zvijezde srednje i male mase, poput našeg Sunca, na kraju evoluira u planetarnu maglicu.
Životni vijek
Planetarne maglice su kratkotrajni objekti. Oblak plina konstantno se širi od središnje zvijezde brzinom od nekoliko km u sekundi. Kako se plinovi šire tako se hlade i pada snaga UV zračenja zbog kojeg svijetle. Kako se maglica sve više širi njeni plinovi se kombiniraju s međuzvjezdanim plinovima i tako ga obogaćuju s teškim elementima. Središnja zvijezda nema više goriva za fuzijske reakcije i ona se polako počinje hladiti. Takve zvijezde poznate su kao bijeli patuljci. Planetarna maglice traju u prosjeku oko 10.000 godina.
Karakteristike
mini|desno|210px|Računalna simulacija oblika planetarne maglice nastalog od zvijezde s savinutim diskom. Simulacija pokazuje kako male početne asimetričnosti utječu na oblik maglice.
Fizičke karakteristike
Tipična planetarna je maglica s promjerom od oko 1 svjetlosne godine i sastoji se od iznimno rijetkog plina, čija je gustoća oko 1000 čestica po cm3. Mlade planetarne maglice imaju veću gustoću, ponekad čak i do 106 čestica po cm3. Kako se maglica širi tako i njena gustoća pada.
Zračenje središnje zvijezde zagrijava plinove na temperaturu od oko 10.000 K. Suprotno logici, plin je često topliji što je udaljeniji od središnje zvijezde. Uzrok tome je manja šansa da se energičniji foton teže apsorbira, a manje energični lakše. Apsorpcijom fotona plin se zagrijava na visoke temperature.
Broj i distribucija
Oko 3000 planetarnih maglica je poznato diljem naše galaktike koju čini oko 200 milijarda zvijezda. Njihova kratkotrajnost uzrok je njihove malobrojnosti. Planetarne maglice većino se nalaze u ravnini Mliječne staze s najvećom koncentracijom prema središtu galaksije. Rijetko se uočavaju u zvjezdanim skupovima. Dosad su nađene samo u kuglastim skupovima M15, M22, NGC 6441 i Palomar 6.
Morfologija
Samo 20% planetarnih maglica su sferno simetrične. Različiti oblici maglica postoje od kojih su neki veoma kompleksni. Uzrok kompleksnosti nije poznat ali se vjerojatno radi o gravitacijskom utjecaju zvijezda pratiljama ili planetima. Vjeruje se da i magnetno polje zvijezde ima veliki utjecaj na oblik buduće maglice.
Bobby Blake
Bobby Blake (rođen kao Edgar Gaines, 11. avgusta, 1957 u in Memphis, Tennessee) je afroamerički porno glumac, poznat po svojim dominantnim i aktivnoj ulozi u gej porno filmovima.
Biografija
Bobby Blake je odrastao u Tennesseeju. Otišao je u Los Angeles tokom 1980-ih, gde je radio kao erotski igrač. Po preporuci prijatelja otišao je u gej klub koji je držao porno glumac Paul Hanson. Impresioniran Blakeovim nastupom, Hanson ga je preporučio producentima, koji su ga uzeli za njegov prvi film, Ebony Knights.
Blake se pojavio u preko 100 filmova u agresivnim i dominantnim ulogama. Povukao se iz porno industrije 2000. godine i postao je hrišćanski sveštenik.
Blake sada kritikuje porno industriju kao korumpiranu i savetuje mladima da ne ulaze u taj posao. Takođe, protivi se istopolnim brakovima, ali zagovara druge tipove građanskih zajednica, koje bi štitile prava gejeva i lezbejki.
Godine 2007, Blake se pojavio na CD-u repera TruDoga, Booty Ain't Got No Face.
Billington Heights, New York
Bilington Hajts je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Bobby Blake
Biografija
Blake je objavio knjigu, My Life in Porn, koja govori o njegovoj mladosti i iskustvima sa pornografskom industrijom. Sebe opisuje kao "posrnulog sina", ali piše i da "sve ove godine tokom kojih sam radio u porno industriji, nikada nisam okrenuo leđa Bogu i biblijskim učenjima na kojima sam odrastao." Blake ističe da se ne kaje zbog svog načina života, koji tumači kao put koji mu je Bog dodelio
Billington Heights, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.685, što je 6 (-0,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Tauț, Arad
Tauț je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
20α,22R-Dihidroksiholesterol
20α,22R-Dihidroksiholesterol je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 418,652 Da.
San José el Viejo, Tamasopo
San José el Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 472 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 280 m.
Cișmele, Smârdan
Cișmele je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Smârdan.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1065 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Fontecanale, Benevento
Fontecanale je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 600 m.
Allègre (Gar)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 616 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,59 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 135 metara.
Kakapo
Kakapo (maorski: kākāpō, što znači noćni papagaj), Strigops habroptila, je vrsta noćnog papagaja endemičnog za Novi Zeland. Jedina je vrsta roda Strigops.
Opis
Ima zelenožuto perje sa malenim pjegicama i pernate diskove oko očju, poput sova, velik siv kljun, kratke noge, velika stopala i relativno kratka krila i rep. Jedinstven je na više načina: jedini je papagaj na svijetu koji ne može letjeti, najteži papagaj (2-4 kg težak, a oko 60cm dug), noćni, biljojed je, spolni dimorfizam se odražava u veličini tijela, a mužjak ne brine o mladuncima. Vjerojatno je jedna od ptica koje najduže žive (prosječna dužina života je 95 godina, a maksimalna 120 godina).
Nosferatu – Eine Symphonie des Grauens
Nosferatu (njem. Nosferatu, eine Symphonie des Grauens) je njemački fantastični crno-bijeli nijemi horor film iz 1922. Snimljen je neizravno po knjizi Drakula koju je napisao Bram Stoker – naime, redatelj F. W. Murnau je htio dobiti prava za ekranizaciju romana, no kada ih nije dobio jednostavno je "ukrao" priču i izmijenio imena likova. To je jedan od klasika kinematografije u kojem su se upotrijebili razni ekspresionistički trikovi.
Kakapo
Opis
Kakapoi su kritično ugroženi; do travnja 2009., evidentirano je samo 125 jedinki, od kojih je većina imala ime. Predak kakapoa i roda Nestor je postao izoliran od ostalih papagaja kada se Novi Zeland odvojio od Gondvane, prije oko 82 milijuna godina. Prije oko 70 milijuna godina, kakapo se odvojio od roda Nestor. Zbog nepostojanja predatora izgubio je moć letenja. Nakon kolonizacije i uvedenih predatora, poput mačaka i štakora, većina kakapoa su izumrli. Očuvanje je počelo 1890-ih. Od siječnja 2009. preživjeli kakapoi žive na dva otoka bez predatora.
Uglavnom su biljojedi, i hrane se biljem, sjemenjem, voćem, pa čak i smolom drveća.
Marko Emilije Lepid
Marko Emilije Lepid (Marcus Aemilius Lepidus) je ime nekoliko ličnosti iz rimske historije. To mogu biti:
Nosferatu – Eine Symphonie des Grauens
Kritike
Kritičar Dennis Schwartz je u svojoj recenziji napisao: "Ovaj klasični horor film je kao vino koje postaje sve bolje sa vremenom; posebno nakon što se pogledaju noviji filmovi o Draculi koji su postali klišeji a glavni lik, vampir, je postao romantična camp figura. Ovaj horor film je izbjegao od Dracule stvoriti atraktivan lik i umjesto toga se koncentrirao na njegovu požudu za krvi (što je možda metafora na Njemačku i njenu požudu za ratom). Odlično je napisan od Henrika Galeena, vrhunsko fotografiran u crno-bijelom i u raznim ugođajnim igrama sjene i svjetla od Fritza Arnoa Wagnera, a neobične lokacije, uglavnom smještene u eksterijerima, koje su savršeno prilagođene makabričnim događajima, su dizajnirani od spiritualista Albina Graua".
Kakapo
Razmnožavanje
thumb|left|250px|Ilustracija kakapoa Kakapo je jedina vrsta neletećeg papagaja na svijetu, ali je i jedina neleteća ptica na svijetu koja se udvara partneru. Mužjaci se skupe u jedan prostor i takmiče se da bi privukli ženke. Ženke promatraju takmičenje i biraju partnera na osnovu toga koliko je bio bolji od ostalih. Ne stvara se nikakva veza između spolova; sastaju se samo da bi se parili.
Tokom sezone udvaranja mužjaci napuštaju svoja stara staništa i odlaze u brda gdje osnuju vlastita udvarališta. Ova udvarališta mogu biti i 7 km udaljena od uobičajenog teritorija jedinke. Tu ostaju tokom cijele sezone udvaranja. Plaše svoje protivnike podignutim perjem, raširenim krilima, otvorenim kljunovima, podignutim kanđama i ispuštanjem glasnih kreštećih i režećih zvukova. Mogu se ozlijediti ili čak umrijeti u borbama.
Nosferatu – Eine Symphonie des Grauens
Kritike
Roger Ebert je zaključio: "Film nas ne straši, nego nas proganja. Ne pokazuje nam da vampiri mogu iskočiti iz sjene, nego da zlo može rasti tamo negdje, inspirirana smrću" a Ali Barclay: "Iako ima puno sporiji ritam od većine modernih filmova, ovo je još uvijek jedan od najljepših i najatmosferičnijih horor filmova ikada snimljenih". Ipak, bilo je i negativnih kritika: tako je Christopher Null napisao: "Nosferatu zaslužuje svoje mjesto u arhivima kinematografije, ali njegova privlačnost za moderne gledatelje je sigurno gotovo potpuno izgubljena".
Kakapo
Razmnožavanje
Da bi privukli ženke mužjaci ispuštaju glasove slične bubnjanju na niskim frekvencijama (ispod 100 herca). Bubnjanje se može čuti barem jedan kilometar dalje. Kada ženka dođe, mužjak počinje udvaranje pomjerajući se sa strane na stranu i klikćući kljunom. Onda se okrene leđima prema ženki, raširi krila i kreće se unazad prema njoj. Nakon parenja ženka se vraća na svoj teritorij, dok mužjak ostaje u udvaralištu i nastavlja bubnjati.
Ženka nese do tri jajeta u zaklonu biljaka ili u šupljem deblu. Ptići se izlegu za oko 30 dana. Ženka hrani mladunčad tri mjeseca, ali mladunčad ostaje sa majkom i nekoliko mjeseci nakon što im je perje naraslo. Napuštaju gnijezdo prosječno nakon 10 do 12 tjedana starosti. Majke ih u nekim slučajevima povremeno hrane i slijedećih 6 mjeseci.
Frugarolo, Alessandria
Frugarolo je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1658 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Cinco Hermanos, Arteaga
Cinco Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Rancho Rodríguez, Tijuana
Rancho Rodríguez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Acazintla, Xochihuehuetlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1579 m.
Papige
Papige, papagaji, a ponekada i prave papige (lat. Psittacidae) porodica su ptica iz reda papigašica. U ovu porodicu ubraja se najveći dio vrsta iz ovog reda, iznimka su samo kakadui, iako se u novije vrijeme u zasebnu porodicu (Strigopidae) svrstava kea (s više podvrsta), kaka, tankokljuni nestor i kakapo, koje nastanjuju samo Novi Zeland.
Izgled i ponašanje
240px|thumb|right|[[Pionus chalcopterus]] Prave papige razlikuju se od kakadua nedostatkom kukmice koju mogu uspraviti, što je odlika svih kakadua. Umjesto toga, niz vrsta pravih papiga može uspraviti perje na zatiljku i/ili vratu. Boja perja ovih ptica jako varira, od jednobojnih zagasito smeđih, pa do vrlo živih i sjajnih boja. Većina vrsta je uglavnom zelene boje s mrljama izraženih boja, svijetložute, crvene ili plave. Druge su većinom bijele i žute, a nekoliko ih je i plave boje. Sve vrste ove porodice imaju tzv. "Dyckovu teksturu", strukturni element pera na kojem se lomi svjetlost Pored toga, nemaju žučni mjehur, a karotida je vrlo jednostavne građe.
Mužjaci i ženke su obično slični po izgledu, ali postoje neke značajne iznimke. Papagaji se dosta razlikuju po veličini, od malih patuljastih papagaja teških oko 10 gr, do odraslih mužjaka kakapoa (koji se danas uglavnom ne svrstava u ovu porodicu) težine i do 3 kg (300 puta veći). Mnogo se razlikuju i po obliku i veličini. Mogu biti dugi od 9 do 100 cm. Dok su neki graciozni, drugi su maleni i zdepasti. Iako postoji nekoliko netipičnih vrsta, poput australskog nadzemnog papagaja, za kojeg se smatra da voli samoću, većina papagaja su društvene ptice koje se obično mogu vidjeti u parovima, u porodičnim grupama ili u manjim jatima. Mnoge vrste papagaja zajedno i spavaju.
Izuzetno su vokalne ptice, s uglavnom grubim i nemelodičnim glasovima. U zatočeništvu neke vrste postaju vješte u vokalnom izražavanju. Prvenstveno se hrane plodovima, sjemnjem, pupoljcima, nektarom i peludom; ponekada jedu i kukce.
Pri šepurenju neki papagaji koriste fluorescentno perje da bi privukli partnere. Jaja 1 do 8, zavisi od vrste. Inkubacija traje 17-35 dana. Gnijezdo je obično u dupljama drveća, nekada u rupama litica, zemlji ili termitištima. Neke vrste se gnijezde zajedno u visokoj travi ili u gnijezdima od grančica. Veliki broj vrsta je monogaman.
Potporodice i neke poznatije vrste
Ukupno 54 vrste u 12 rodova.
Ukupno 265 vrsta u 57 rodova.
Ignjat Borštnik
Ignjat Borštnik (Cerklje, 11. srpnja 1858. - Ljubljana, 23. rujna 1919.), slovensko-hrvatski glumac i redatelj.
Životopis
Bio je član HNK u Zagrebu od 1894. do 1918. godine. Kao prijatelj dramatičara Ivana Cankara preveo je, režirao i igrao naslovnu ulogu u drami "Jakob Ruda". Uz brojne uloge onodobnog kazališnog repertoara glumio je i u prvim hrvatskim filmovima: "Matija Gubec" A. Biničkog, "Dama u crnoj krinki" R. Staerka, "Kovač raspela" H. Hanusa, a autor je scenarija i glumac u filmu "Brišem i sudim" A. Grunda.
Santa Isabel, Soto la Marina
Santa Isabel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Pascoso, Lucca
Pascoso je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
El Pandito, Batopilas
El Pandito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Josip Halla
Josip Halla (Osijek, 28. ožujka 1879. Zagreb, 9. svibnja 1960.), hrvatski filmski snimatelj i direktor fotografije.
Bio je snimatelj odnosno direktor fotografije u filmovima:
Passoforno, Messina
Passoforno je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 246 m.
Opština Târnova, Arad
Târnova je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
Oasis, Nevada
Oejsis je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 29.
Shanksville, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 237, što je 8 (-3,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bakar (razvrstavanje)
Bakar je naziv koji se koristi za:
F. W. Murnau
Friedrich Wilhelm "Fritz" Murnau rođen kao Friedrich Wilhelm Plumpe ( Bielefeld, 28. prosinca 1888. - Santa Barbara, Kalifornija, 11. ožujka 1931.), bio je njemački filmski redatelj nijemih filmova. Murnau je bio jedan od najpoznatijih predstavnika ekspresionizma u filmskoj umjetnosti koji je primjenjivao nove koncepte upotrebe kamere i montaže, koje je sam razvio. Vjerojatno je najpoznatiji po filmu strave i užasa Nosferatu, obradi Bram Stokerove knjige Drakula.
= Život i djelo =
Njemačka
Murnau odrasta u imućnoj građanskoj obitelji. Otac Heinrich Plumpe bio je vlasnik tvornice štofa u sjeverozapadnoj Njemačkoj a majka Otilie Volbracht je bila učiteljica. Poslije gimnazijskog obrazovanja u Kasselu, gdje je obitelj preselila 1892. kada je Murnau bio sedam godina star, studirao je filologiju i povijest umjetnosti u Berlinu i Heidelbergu. Vila u kojoj su stanovali se često pretvarala u pozornicu za male komade, koje je režirao Murnau, i koji je već čitao knjige Schopenhauera, Nietzschea, Shakespearea i Ibsena u dobi od 12 godina.
Poznati redatelj Max Reinhardt zapazio ga je na jednoj studentskoj predstavi i nagovorio ga da pređe u njegovu glumačku školu. U njoj je Murnau postao prijatelj s Franzom Marcom, Else Lasker-Schüler i Hansom Ehrenbaum-Degeleom. Uzima umjetničko ime Murnau (po mjestu Murnau am Staffelsee), što također označava i jasan razlaz s roditeljima, koji nisu mogli prihvatiti njegov otvoreni homoseksualni životni stil, niti njegove glumačke i redateljske ambicije. Murnau je bio 210 cm visok i imao je hladno ali autoritativno ponašanje. Tijekom prvog svjetskog rata Murnau je bio pilot u njemačkom zrakoplovstvu, sve dok nije namjerno ili zbog navigacijske pogreške sletio na neutralno švicarsko tlo. Interniran je u Andermatt, gdje dobiva nagradu za režiju za postavu svog patriotskog kazališnog komada Marignano.
1919. Murnau se vraća u Berlin i započinje karijerju filmskog redatelja. Njegov prvi film, Der Knabe in Blau ("Dječak u plavom"), bio je nadahnut slikom Thomasa Gainsborougha s istim motivom, no kao i nekoliko drugih Murnauovih filmova, je izgubljen. Sa filmom Der Bucklige und die Tänzerin započinje plodnu suradnju sa scenaristom Carlom Mayerom, koji je napisao scenarij za još 6 Murnauovih filmova. Njegov najpoznatiji film iz ovog perioda je ekranizacija Drakule iz 1922. u filmu Nosferatu, s Maxom Schreckom u glavnoj ulozi grofa vampira. Zbog autorskih prava film nije mogao biti nazvan Bram Stokerovim originalnim nazivom. Murnau biva optužen od Stokerove udovice, gubi proces i sud donosi presudu da se sve kopije filma moraju uništiti. Ipak privatne verzije filma uspjele su ipak preživjeti.
thumb|F.W. Murnau tijekom snimanja filma 1920. Poslije svojih ranih uspjeha Murnau je dobio ugovor s velikom njemačkom filmskom kompanijom, Universum Film AG. Za njihov račun režirao je 1924.film Der letzte Mann (hr. Posljednji čovjek), u kojem Emil Jannings igra ulogu hotelskog portira koji je degradiran u čuvara toaleta. U ovom filmu Murnau i njegov kamerman Karl Freund koriste neku vrstu "leteće" tehnike snimanja kamerom koja omogućava nove perspektiva snimanja (npr. praćenja dima cigarete). Kroz nešto što je Murnau zvao "subjektivnom kamerom" mogao je gledatelj slijediti cijeli događaj očima glumca iz perspektive kamere. Murnauova sposobnost pričanja filmske priče sa čistim filmskim rekvizitima može se ilustrirati u filmu Der letzte Mann, po tome što u njemu nije bilo teksta, što je bilo vrlo neobično za jedan nijemi film. Murnauov posljednji njemački filmovi bili su Tartüff (hr. Škrtica) rađen po Molièreovom komadu i Faust sa Göstom Ekmanom starijim u glavnoj ulozi, oba iz 1926.
Hollywood
thumb|lijevo|F.W Murnau sa [[Henri Matisse|Matisseom na Tahitiju 1930.]] Murnauovi uspjesi u Njemačkoj i američka inačica Posljednjeg čovjeka privukli su pozornost u Hollywoodu. Ponuđen mu je filmski ugovor, od strane producenta Williama Foxa i seli u Kaliforniju 1926. Snima film Sunrise: A Song of Two Humans za kojeg je dobio tri Oscara na prvoj dodjeli Oscara 1929. Komercijalna očekivanja nisu međutim zadovoljila do kraja, i zbog Foxovih financijskih problema da finansira filmove zbog promjena koje je donio zvučni film, Murnau biva prisiljen ograničavati svoje umjetničke sloboda u sljedećim filmovima. Tijekom snimanja filma City Girl bio je jednostavno zamijenjen drugim redateljem, koji je bez Murnauovog utjecaja napravio zvučnu verziju filma.
Razočaran Hollywoodskim zahtjevima Murnau prekida 1929. svoj ugovor s Foxom. Poslije neuspjelog pokušaja ponovne suradnje sa UFA-om u Berlinu kupuje si jahtu za jedrenje, čvrsto odlučivši da će sljedeći film biti snimljen po njegovim uvjetima i plovi za Tahiti da bi režirao Tabu zajedno sa snimateljem dokumetraraca Robertom J. Flahertyjem. Tijekom snimanja nastaju problemi sa filmskom kućom koja je finansirala projekt, i na kraju Murnau prekida suradnju s Flahertyjem da bi završio film sa svojim vlastitim ali i posuđenim novcem.
Film koji je sniman na otoku Bora Bora s isključivo domaćim amaterskim glumcima bio je mješavina dokumentrarnog filma i melodrame. Paramount je film tako oduševio da je ponudio Murnauu 10-o godišnji ugovor.
Smrt
thumb|Spomen ploča u Grunewaldu, [[Berlin.]] Premijeru filma Tabu 18. ožujka 1931. Murnau nije doživio. 11. ožujka je njegov sluga, 14-o godišnji Filipinac Garcia Stevenson, izgubio kontrolu nad posuđenim Rolls-Royceom na obalnoj cesti iz pravca Santa Monice i udario u električni stup. Murnau je preminuo nekoliko sati kasnije od posljedice povreda u jednoj bolnici u Santa Barbari. Samo je jedanaest osoba došlo na njegovu sahranu 19. ožujka, među njima i Greta Garbo, Robert Flaherty, Emil Jannings, i Fritz Lang, koji je održao posmrtni govor. Garbo je napravila posmrtnu masku od Murnauovog lica, koju je držala na svom pisaćem stolu dok je živjela u Hollywoodu.
Hermersberg
Hermersberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Jugozapadni Palatinat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.727 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7340016.
El Cuascomate, Quitupan
El Cuascomate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Quitupan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2055 m.
Valle, Salerno
Valle je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 334 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 374 m.
Paraje de Coatzingo, Xochihuehuetlán
Paraje de Coatzingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Xochihuehuetlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1165 m.
Puerto del Durazno, Tzitzio
Puerto del Durazno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1677 m.
Augan
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1272 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 40,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 83 metara (maksimalnoj 144 m, a minimalnoj 40 m).
Rezni alat
mini|desno|300px|Izgled [[klina.]] mini|desno|300px|Kutovi reznog alata. mini|desno|300px|Kutovi [[tokarenje|tokarskog noža.]] mini|desno|300px|Vršni kut 118º i kut zavojnice 27º kod spiralnog [[svrdlo|svrdla.]] mini|desno|300px|[[Glodalo za izradu utora (lijevo), 2 prstasta glodala (u sredini) i 3 prstasta glodala s kuglastim vrhom (desno).]] mini|desno|300px|Alat za [[provlačenje (izvlačila ili provlačila) za završnu obradu.]]
Rezni alat je alat kojim ručno ili na stroju obrađujemo materijal rezanjem. Rezni alati mogu biti:
Oštrica reznog alata za vrijeme obrade razara međusobnu povezanost čestica materijala, te je izložena mehaničkom, toplinskom i kemijskom djelovanju, odnosno trošenju. Postojanost i vijek trajanja oštrice ovisi o materijalu alata i obratka, režimu rada, a posebno o brzini rezanja. Dijelovi reznog alata su: rezni dio koji osigurava proces obrade (klin) i držalo koje služi za prihvat na alatni stroj i prijenos sila rezanja.
Kutovi na reznom alatu
Kutovi na reznom alatu određuju položaj rezne oštrice, odnosno položaj prednje i stražnje površine reznog dijela alata. Označavanje kutova je grčkim slovima:
Materijali za izradu reznog dijela alata
Osnovni zahtjevi reznog dijela alata za rad u hladnom stanju (do 200 ºC) su otpornost na trošenje, udarce, koroziju, te deformaciju pri kaljenju i radu, a kod alata za rad u toplom stanju (iznad 200 ºC) su otpornost na trošenje, udarce, koroziju, popuštanje pri povišenoj temperature (puzanje), te promjenu mjera i oblika. Vrste materijala za rezne alate su:
Roseanne (TV serija)
Roseanne je Emmyjima nagrađivani američki televizijski sitcom koji se emitirao na ABC-u od 1988. do 1997. godine, a u kome je glavnu ulogu igrala stand-up komičarka Roseanne Barr. Radnja serije je prikazivala radničke porodicu Conner koja je živjela u fiktivnom gradu Lanford u Illinoisu, te pokušavala preživjeti uz skromne prihode.
Roseanne se od drugih sitcoma u tadašnje doba razlikovala po svojoj glavnoj protagonistici koja je prikazana kao gojazna žena kreštavog glasa, ali koja je zahvaljujući inteligenciji i sposobnosti nametanja autoriteta bila glava porodice, čak i uz supruga Dana (John Goodman), koji je za njen lik govorio da "nosi hlače" u porodici.
20α-Dihidroprogesteron
20α-Dihidroprogesteron je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 316,478 Da.
Roseanne (TV serija)
Pored toga, Roseanne je bila atipična i po spremnosti da se govori o nekim temama koje su u drugim sitcomima bile tabu, prije svega o porodičnom nasilju. Zbog toga, kao i dominantnog ženskog lika, uživala je veliku popularnost među feministički raspoloženim dijelom javnosti.
Serija je uživala veliki uspjeh i visoku gledanost u svojih prvih šest sezona, ali je od sedme sezone počeo njen pad. Producenti su joj pokušali produžiti život tako što su u devetoj sezoni Connerove učinili dobitnicima lutrije i odmakli se od socijalnih tema. Međutim, gledatelji su seriji okrenuli leđa i učinili neumitnim njen kraj.
Glavni likovi i glumačka postava
Main characters
Glumačka postava je morala proći kroz ozbiljnu promjenu u petoj sezoni kada je Lecy Goranson upisala Vassar College te zbog studija više nije imala vremena za snimanje. Producenti su taj problem privremeno riješili tako što su njen lik Becky udali i uredili da živi sa svojim momkom. Međutim, pred kraj šeste sezone je odlučeno da lik Becky privremeno glumi Sarah Chalke.
Goranson se, pak, na početku osme sezone vratila na snimanje, a zbrka s dvije glumice koje tumače isti lik je scenaristima pružila priliku za niz humorističkih i samoparodijskih referenci. Jedna od njih je i često spominjanje TV-serije Bewitched čijeg su glavnog junaka tumačila dva različita glumca.
Goranson je na kraju osme sezone napustila seriju, jer joj je istekao ugovor. Ostatak serije je njen lik ponovno glumila Chalke.
Roseanne na prostoru bivše Jugoslavije
U Hrvatskoj je TV-seriju Roseanne u svom programu emitirala RTL Televizija.
Stubo (Bijelo Polje)
Demografija
U naselju Stubo živi 50 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 34,7 godina (34,7 kod muškaraca i 34,7 kod žena). U naselju ima 16 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 5,13.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Località Rovata, Brescia
Località Rovata je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Mihail Kogălniceanu, Smârdan
Mihail Kogălniceanu je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Smârdan.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 608 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
La ciociara
La ciociara je italijansko-francuski crno-bijeli film snimljen 1960. u režiji Vittorija De Sice, poznat kao jedan od najuspješnijih ostvarenja u glumačkoj karijeri Sophije Loren.
Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Alberta Moravije, koji je inspiraciju, pak, našao u stvarnim događajima koji su se zbili u planinama Centralne Italije tokom savezničkog pohoda u Drugom svjetskom ratu. Loren u filmu tumači Cesiru, udovicu rimskog trgovca, koja nakon savezničkog bombardiranja u ljeto 1943. godine zajedno sa svojom 12-godišnjom kćeri Rosettom (čiji lik tumači Eleonora Brown) odlučuje utočište pronaći u planinskim selima. Radnja prikazuje kako pri tome majka i kćer trpe oskudicu, glad, okrutnu njemačku okupaciju, a na kraju i brutalno silovanje od strane francuskih kolonijalnih trupa.
La ciociara je godine 1961. Sophiji Loren donijela nagradu za najbolju glumicu na Kanskom festivalu, a sljedeće godine i Oscar za najbolju glumicu, čime je postala prva glumica kojoj je to uspjelo zahvaljujući nastupu u filmu na stranom jeziku.
La Cueva, Tomatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1601 m.
La ciociara
Godine 1988. je snimljen remake u obliku TV-filma.
Auray (Francuska)
Ore je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Morbijan.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 10.323, a gustina naseljenosti je iznosila 1,494 stanovnika/km².
Pratozanino, Genoa
Pratozanino je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 257 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 170 m.
Juquilita, Santa María Huatulco
Juquilita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Huatulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 455 m.
Gorgone
thumb|right|200px|Michelangelo Merisi da Caravaggio: Meduza. Gorgone (grč. ', Gorgónes ili ', Gorgoĩ) u grčkoj mitologiji ženska su stvorenja s oštrim očnjacima i zmijskom kosom, a njihov je pogled okamenjivao. Najpoznatija je Meduza.
Etimologija
Grčko ime Gorgona dolazi od riječi,  Gorgốs = "užasan", od ie. korijena *greg- (Karl Hoffmann) ili *gragnis (Émile Boisacq), koji je bio rijedak (stir. garg = "divlji", arm. karcr = "tvrd").
Karakteristike
Gorgone su katkad prikazivane sa zlatnim krilima, bakrenim pandžama i veprovim kljovama, s posebno izraženim pogledom koji je - okamenjivao.
Nekim pravom Gorgonom smatraju samo Meduzu, dok ostali gledaju na njih kao trojstvo. Meduza je prikazivana često kao zvjersko žensko ljudsko lice koje je pogledom okamenjivalo. Često je prikazivana s krilima i pandžama i s kosom od zmija.
Dok su Gorgonu/Meduzu starogrčki oslikavatelji vaza i urezivači reljefa prikazivali Meduzu kao čudovište, umjetnici od 5. stoljeća pne. nadalje prikazivali su je prekrasnom, ali istodobno i užasnom.
Gorgone
Homer govori samo o jednoj Gorgoni, kojoj je glava bila u središtu Zeusove egide, a također i kao "užasno čudovište" kojem je glava u Hadu.
Heziod povećava broj Gorgona na tri: Gorgone su kći morskog boga Forkisa i Keto, a dom im je na najudaljenijoj strani zapadnog oceana, prema kasnijim izvorima u Libiji. Jedino je Meduza bila smrtna.
Atička je tradicija prikazivala Gorgonu kao čudovište kojeg je rodila Geja da bi pomogla Titanima protiv bogova te da ju je ubila Atena. Eshil govori da su Gorgone imale samo jedan zub koje su međusobno mijenjale, ali vjerojatno se radi o Grejama.
Prema Ovidiju samo je Meduza imala zmije u kosi zato što ju je Atena proklela. Naime, Meduza je spavala s Posejdonom u Ateninu hramu jer je njega uzbudila njezina zlatna kosa. Atena je poslije pretvorila njezine zlatne uvojke u zmije.
Drugi pak izvori tvrde da su sve Gorgone imale zmijsku kosu i okamenjivale pogledom.
Kult
U staroj Grčkoj Gorgoneion bio je prikaz (crtež, kamena glava, gravura, slika) Gorgonina lica, često s mahnitim zmijama i jezikom koji izviruje pored očnjaka. Često se rabio kao simbol, odnosno amulet, smješten na vratima, zidovima, novcu, štitovima, grudobranima i nadgrobnim spomenicima da bi otjerao zlo. Marija Gimbutas vjeruje da je prototip Gorgoniona u neolitičkim umjetničkim motivima, posebice u antropomorfiziranim vazama i terakota maskama obloženim zlatom. Velike oči bile su božanske oči, a imala ih je i Atena te njezina sveta ptica - sova. Mogle su biti predstavljane spiralama, koncentričnim kružnicama i na slične načine. Zmije su pak simboli smirenja i povećavanja. Katkad su Gorgoneia, gorgonioni, obdareni ptičjim stopalima ili pčelinjim krilima, simbolima regeneracije, a isplaženi jezik simbol je smrti.
Herold
Herold je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 137 opštinskih središta okruga Rajn-Lan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 466 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7141054.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Lan Herold se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Lan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 344 metra. Površina opštine iznosi 4,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 466 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 114 stanovnika/km².
Vidi još
va u Njemačkoj]]
Fubine, Alessandria
Fubine je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Paso del Norte, Tamiahua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 218 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Lepid Mlađi
Marko Emilije Lepid Mlađi (Marcus Aemilius Lepidus Minor, ? - 30. pne.) bio je rimski aristokrat iz vremena prijelaza Republike u Carstvo, poznat kao jedini sin trijumvira Marka Emilija Lepida. Njegova majka bila je Junija Sekunda, sestra poznatog političara i atentatora Marka Junija Bruta.
Lepid je kao mladić godine 44. pne. bio vjeren za Antoniju, najstariju kćer trijumvira Marka Antonija. Brak, koji je trebao cementirati Drugi trijumvirat, nikada nije sklopljen iz nepoznatih razloga. Lepid se umjesto toga oženio za neimenovanu Rimljanku koja je poticala od trijumvira Pompeja i nekadašnjeg diktatora Sule. Djeca su im bila budući carski konzul Manije Emilije Lepid i Emilija Lepida.
Lepid je služio kao rimski senator. Godine 30. pne. ga je Oktavijan, budući car August, raskrinkao kao vođu zavjere protiv njega te dao pogubiti.
Ninguno, Asociación Ganadera, Arteaga
Ninguno, Asociación Ganadera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1562 m.
Guaypan, Batopilas
Guaypan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 628 m.
Los Dos Álamos, Tijuana
Los Dos Álamos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Jeftina košta
Jeftina košta je hrvatski crno-bijeli nijemi film snimljen 1917. u režiji Arnošta Grunda.
Živjela Jugoslavija
Živjela Jugoslavija, je jugoslavenska domoljubna pjesma. Bila je jedna od rado slušanih i izvođenih pjesama za vrijeme SFR Jugoslavije, a naročito u dane praznika kao što su Dan republike, Dan mladosti ili 1. maj. Živjela Jugoslavija je prvi put otpjevana na Vašem šlageru sezone 1979 godine u izvođenju Indexa. Muziku i tekst je napisao Kemal Monteno, a aranžman Fadil Redžić, član Indeksa.
Tekst
<i> Nigdje nema, nigdje nema,
takvog mora, takvih gora.
Nigdje nema takvih polja,
slavnih rijeka, plavih gora.
Zemljo moja, zemljo moja,
svakom širi svoja blaga, svakom ruke svoje pruža.
Ovdje svako može naći brata.
Živjela, živjela, živjela Jugoslavija.
Živjela, živjela, živjela neka cvijeta.
Živjela, živjela, živjela ljubav cijelog svijeta.
Samo dođi, samo dođi,
brate crni, brate bijeli.
Tu svakom srcu leti,
s granom mira jedan golub bijeli.
Nek' se igra, Nek' se pjeva,
Nek' nam žito dobro rodi.
Zemljo moja tebi hvala,
šta ja pjevam u slobodi.
Živjela, živjela, živjela ljubav cijelog svijeta.</i>
Metompkin, Virginia
Metompkin je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
East Carondelet, Illinois
Ist Karondelet je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 499, što je 232 (86,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Manzanilla, Tamasopo
La Manzanilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 462 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1029 m.
Opština Vărădia de Mureș, Arad
Vărădia de Mureș je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Marko Emilije Lepid (konzul 6)
Marko Emilije Lepid (Marcus Aemilius Lepidus, cca. 30. pne. - 33) bio je rimski senator, političar i vojskovođa iz vremena ranog Carstva, poznat po tome što je dobio pohvale od strane historičara Tacita.
Lepid je bio sin Lucija Emilija Paula i Kornelije Scipion, te poticao od Emilijevaca, najstarije od svih patricijskih porodica Rima. Godine 6. je služio kao konzul, a potom se istakao kao vojskovođa u Velikom ilirskom ratu. Nakon toga je služio kao guverner Dalmacije i Panonije. Prema Tacitu, car August ga je prilično cijenio i smatrao dostojnim za nasljednika, iako je sam Lepid "prezirao" apsolutnu vlast tadašnjih careva.
Cybill
Cybill je američki televizijski sitcom koji se emitirao na CBS-u od 1995. do 1998. U naslovnoj ulozi je nastupala Cybill Shepherd. Emisiju su mnogi smatrali američkom verzijom britanske TV-serije Absolutely Fabulous.
Shepherd je tumačila lik ocvale televizijske glumice Cybill Sheridan koju producenti zbog njenih godina angažiraju da glumi karakterne uloge, odnosno nastupa u reklamama. Radnja se vrtila i oko njene dvije kćeri Rachel (Dedee Pfeiffer) i Zoey (Alicia Witt), te najbolje prijateljice Maryanne (Christine Baranski) čija je sklonost alkoholu i neodgovornom načinu života bila izvor humora.
Serija je imala solidnu gledanost, ali je njeno snimanje iznenada prekinuto od strane CBS-a na kraju sezone 1997/98. Shepherd je mrežu optužila da nisu bili skloni prihvatiti Cybillin' feministički ton i iskreni prikaz ženske seksualnosti.
Cybill Shephered je u seriji pjevala i uvodnu pjesmu - "Nice Work if You Can Get It" Georgea i Ire Gershwina.
Vallecentanni, Salerno
Vallecentanni je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Santa Maria della Vittoria, Treviso
Santa Maria della Vittoria je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 360 m.
Ignacio Zaragoza, Soto la Marina
Ignacio Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Uljašica
Uljašica (Steatornis caripensis), ponekad zvana i uljana ptica ili guačaro, je jedini pripadnik porodice Steatornithidae i podreda Steatornithes. U srodstvu je sa velikom grupom legnjeva, ali je toliko posebna po anatomiji, ekologiji i ponašanju, da je svrstana u zasebnu porodicu. Nedavna istraživanja predlažu da se svrsta čak u zaseban red (koji još nema naziva).
Opis
Uljašice su ptice dužine oko 50cm, krila dužine oko 91cm, širokog repa, malenih nogu i snažnog kljuna koji izgleda kao jastrebov. Perje je smeđe boje sa bijelim pjegama koje su najveće na pokrovnom i sekundarnom letnom perju. Mužjaci su neznatno tamniji od ženki.
Ova noćna vrsta je jedinstvena jer je jedina noćna ptica koja se hrani voćem i jer je to voće uljanih palmi. Prosječna težina im je 380 do 430 grama, ali ptići mogu biti i upola teži. Gnijezde se na "policama" u pećinama u velikim kolonijama sa više od 50 parova i grade gnijezdo od ispovraćanog sjemenja voća kojeg jede, pa ono svake godine raste i dobija oblik korneta. Mještani na Trinidadu ih zbog buke koju dižu u pećini nazivaju "diablotin" ("maleni vrag"). Drugi način oglašavanja je krckanje koje služi za eholokaciju. Ipak ona nije tako dobro razvijena kao što je šišmiševa.
Alexander von Humboldt je prvi proučavao ove ptice i dao im naučni naziv. Caripensis znači "sa Karipea", a Steatornis "debela ptica", što se odnosi na debljinu ptića.
Razmnožavanje
Polažu 2 do 4 jajeta u intervalima od tri ili više dana, ali je jednom zabilježen i interval od devet dana. Ptiće oba roditelja hrane uljanim plodovima palmi. Do sedamdesetog dana ptići dostižu najveću težinu. Preostalih 30 dana gube na težini dok ne postanu iste težine kao i odrasli.