cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
San Francisco Huatengo, Tulancingo de Bravo
San Francisco Huatengo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tulancingo de Bravo.
Bear (LGBT)
mini|Mede se grle na Uličnom festivalu meda 2015. godine Ber ili meda (prema ) je sleng u LGBT kulturi koji se koristi da opiše krupnog i/ili maljavog muškarca. Vremenom je od slenga nastala ber supkultura koja, prema Džeku Frišeru, slavi muške sekundarne polne karakteristike, kao što su malje na telu, malje na licu, krupno telo i gubitak kose. U početku se koristio isključivo za gej ili biseksualne muškarce, ali probijanjem LGBT kulture, a naročito slengova, u moderno društvo sve češće biva korišćen za opis krupnog muškarca bilo koje seksualnosti.
Termin je popularizovan nakon što su Ričard Buldžer i njegov partner Kris Nelson osnovali Ber magazin 1987. godine.
Ravazzol, Verona
Ravazzol je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Prvi glas Srbije
Prvi glas Srbije je srpski televizijski talent show koji se od oktobra 2011. emitira na programu Prve srpske televizije. Žiri čine Vlado Georgiev, Aleksandra Radović i Saša Milošević, a voditelji su Andrija Milošević i Marija Kilibarda.
Dosada su emitirane dve sezone. U prvoj je pobedio Davor Jovanović, a u drugoj Mirna Radulović.
Prva sezona
Prva sezona istoimenog šoua počela je 10. septembra 2011. premijernim prikazivanjem prve epizode. U žiriju su u prvoj sezoni bili već pomenuti Vlado Georgiev i Saša Milošević Mare dok je ženski član žirija bila Lena Kovačević.
Radionice i dueli
Na radionicama, svaki mentor (član žirija) je imao određen broj svojih učenika. Na kraju se taj broj učenika, kroz razna eliminisanja sveo na 6 takmičara od kojih su napravljena 3 para takmičara koji će se boriti u duelu.
U duelima su se takmičari borili jedan protiv drugog kroz jednu pesmu. Na kraju izvođenja pesme njihov mentor (član žirija) je odlučio koji takmičar odlazi, a koji prolazi u finale.
Finalne večeri
Pošto je u prvo finalno veče ušlo 10, umesto planiranih 9 kandidata, takmičenje su napustila 2 kandidata koja dele 9. mesto.
Svi plasmani kandidata su navedeni u tabeli.
Druga sezona
Druga sezona počela je 9. septembra 2012. Žiri u drugoj sezoni čine Vlado Georgiev, Saša Milošević Mare i Aleksandra Radović.
Audicije
Audicije su bile održane u Beogradu. Broj prijavljenih kandidata bio je veći od 5000.
Radionice i dueli
Krajnji broj učesnika u radionicama bio je 24, svaki mentor je imao po 8 učenika.
Vikend dueli su prošli kao u prvoj sezoni, ali je bilo 12 duela.
Pravila takmičenja
Ista kao u prvoj sezoni.
Teme finalnih večeri
Svako finalno veče ima svoju temu, tj. pesme se izvode na neku zajedničku temu.
Plasmani kandidata
Svi plasmani kandidata su navedeni u tabeli.
Olea, Carácuaro
Olea je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 793 m.
Ob
Ob (ruski: Обь) je rijeka u Rusiji duga 3 650 km, ali ako mu se pribroji Irtiš tad je dug 5 410, i sedma je po veličini rijeka na svijetu.
Geografske karakteristike
Ob je rijeka u centru Rusije, jedna od najvećih rijeka Azije, koja dijagonalno teče kroz Sibir u pravcu sjeverozapada od svog izvora u Altajskim planinama, do svog ušća u Karskom moru u Arktičkom oceanu.
Ob je transportna žila kucavica arterija srca Rusije, koje u tom dijelu strašno varira krajolikom i brojem stanovnika. Donji tok Oba je jalovi kraj, smrznute tundre, ali je kraj u gornjem toku regija od izuzetnog ekonomskog značaja i velikog potencijala za daljnji razvoj.
Ob se formira 26 km jugozapadno od grada Bijska u Altajskom kraju gdje se spajaju rijeke Bija i Katun. Obje rijeke izviru u Altajskim planinama, Bija iz Jezera Teleckoje, dok Katun iz ledenjaka na južnim obroncima planine Beluha. thumb|left|240px|Karta [[porječje (razvrstavanje)|porječja Oba]] Ob ima porječje veliko oko 2 975 000 km², a to je oko polovice sliva koji se ulijeva u Karsko more, tako da je to šesto po veličini porječje na svijetu.
Zapadnosibirska nizina pokriva oko 85 % Porječja Oba, ostatak porječja obuhvaća terasaste ravnice Turgaja u Kazahstanu i niske brežuljke sjevernog Kazahstana koji su dio Kuznjeckog Altaja, Salairski hrbat i jugoistočne obronke Altajskih planina.
U porječju Oba ima više od 1 900 rijeka, ukupne dužine od oko 180 000 km. Sam Irtiš najveća lijeva pritoka, koji je dug 4 250 km, ima porječje od 1 593 000 km², a to je veći prostor od porječja gornjeg i srednjeg Oba, tako da čak 70 % porječja Oba odpada na njegove lijeve pritoke.
Vjekoslav Rosenberg-Ružić
Vjekoslav Rosenberg-Ružić (Varaždin, 29. 4. 1870 - Zagreb, 16. 2. 1954), austrougarski i jugoslavenski skladatelj, dirigent i glazbeni pedagog.
Biografija
Vjekoslav Rosenberg-Ružić je rođen 29. 4. 1870 godine u Varaždnu u katoličkoj porodici židovskog podrijetla. Vjekoslavov otac, Josip (Aloisa) Rosenberg, je bio učitelj glazbe u Varaždinu, te je od rane mladosti podučavao i sina. Vjekoslav je osnovnu školu i gimnaziju pohađao u Varaždinu. 1885 godine otišao je na studij na bečki konzervatorij. Nakon što je Nikola Faller 1891 otišao iz Splita, Vjekoslav je postao učitelj glazbe i zborovođa u "Hrvatsko pjevačko društvo Zvonimir", a zatim i organist u splitskoj katedrali Sv. Duje. 1895 vratio se u rodni grad gdje je postao gradski kapelnik i organista u župnoj crkvi sv. Nikole, učitelj pjevanja na Višoj djevojačkoj školi i ravnatelj gradske Glazbene škole. U sljedećih 15 godina koliko je ostao u Varaždinu, skladao je operu "Kralj od Silbe". Zemaljska vlada Kraljevine Hrvatske, Slavonije i Dalmacije ga je 1909 imenovala glavnim učiteljem glazbe Učiteljskih škola u Zagrebu, a 1910 godine je postavljen za ravnatelja Glazbenog zavoda (danas Muzička akademija). Slijedeći tradiciju njemačkoga kasnog romantizma skladao je orkestralna djela i opere. Uz operu "Kralj od Silbe" kao rezultat Vjekoslavovog skladateljskog rada ostali su i fragmenti opera "Lijepa Klementinka" i "Vilina", a skladao je i veliku kantatu "Kameni svatovi" na tekst Augusta Šenoe. Vjekoslav pripada Zajčevu krugu. Vjekoslav Rosenberg-Ružić je preminuo u Zagrebu 16. 2. 1954 godine. Pokopan je na varaždinskom gradskom groblju. Posljednje počivalište Vjekoslava Rosenberga-Ružića je došlo u fokus javnosti 2013 godine nakon što se saznalo da za njegov grob nitko ne plaća naknadu već 10 godina. Postajala je opravdana bojazan da će uprava groblja preseliti Vjekoslavove posmrtne ostatke pošto u Zakonu Republike Hrvatske o grobljima piše da nakon 10 godina neplaćanja naknade i ako je prošlo 30 godina od zadnjeg ukopa u grobnicu to mjesto se može smatrati napuštenim, te da ga uprava groblja može preuzeti, voditi brigu o njemu i u krajnjoj liniji preseliti posmrtne ostatke. No, iako taj isti Zakon o grobljima štiti značajne osobe, grad Varaždin nije odgovorio na novinarske upite da li nešto misle poduzeti u vezi Vjekoslavovog groba i imaju li kakav popis "značajnih Varaždinaca".
Reference
http://www.armas.es/foros/viewtopic.php?f=52&t=1040737&sid=6363b0f282357db4af8d2b7600bcb74b&start=10
La Casa del Alto, Romita
La Casa del Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1738 m.
La Providencia, Guadalupe y Calvo
La Providencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2463 m.
Cebadilla 2da. Sección, Tapachula
'''Cebadilla 2da. Sección''' je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
José Luis Rodríguez Zapatero
José Luis Rodríguez Zapatero (rođen 4. avgust 1960.) je španski političar i član Španske socijalističke radničke partije (PSOE). U dva je mandata bio predsednik Vlade Kraljevine Španije nakon izbora 2004. i 2008. godine. 2. aprila 2011. godine najavio je da neće učestvovati kao nosilac liste na izborima u 20. novembra 2011. a mesto premijera je napustio 20. decembra iste godine.
Cebadilla 2da. Sección, Tapachula
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1000 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
José Luis Rodríguez Zapatero
U glavne politike njegovog kabineta spada povlačenje španskih vojnih jedinica iz Iraka izazvano napadima u Madridu 2004. koji su se dogodili pre izbora Zapatera, povećanje broja španskih jedinica u Avganistanu, razvoj ideje Alijanse civilizacija, legalizacija istospolnih brakova, reforma prava na pobačaj, pokušaj mirovnih pregovora sa predstavnicima separatističke terorističke organizacije ETA, povećanja ograničenja na duvan i reforma statuta autonomnih zajednica u Španiji i Katalonije u prvom redu.
Friedrich V od Falačke
Fridrih V Palatinski (16. avgust 1596 — 29. novembar 1632) je bio kralj Češke (Bohemije) (kao Fridrih I, 1619 — 1620) i knez-izbornik Palatinata. Igrao je važnu ulogu na početku Tridesetogodišnjeg rata.
José Luis Rodríguez Zapatero
Privatni život
José Luis Rodríguez Zapatero je rođen u Valladolidu na severu Španije u današnjoj autonomnoj zajednici Kastilja i Leon kao sin pravnika Juana Rodrígueza y García-Lozana i Maríje de la Purificación Zapatero Valero. Odrastao je u Leónu, gradu iz kojega potiče njegova porodica. Njegov deda po ocu Juan Rodríguez y Lozano (1893-1936) je bio kapetan republikanskih snaga u periodu Španskog građanskog rata kojega su streljale snage odane Franciscu Francu jer je odbio da im se pridruži. Njegov deda po majci Faustino Valentín Zapatero Ballesteros (1899-1978) je bio pedijatar i liberal iz srednje klase, dok je njegova baka po majci María de la Natividad Valero y Asensio (1902-2006) bila konzervativka koja je preminula u 103 godini.
Zapatero je studirao pravo na Univerzitetu u Leónu gde je i diplomirao 1982. godine. Na univerzitetu je ostao do 1986. kao asistent za ustavno pravo, a sve do 1991. držao je određen broj sati neplaćenih predavanja. Zapatero je izjavio da ga uz politiku interesuje jedino akademski poziv predavača i istraživača. Nakon početka njegove aktivne političke karijere ustanovljeno je da je na posao na univerzitetu došao mimo uobičajene procedure koja uključuje intervju i kompetitivni ispit što bi se u slučaju da je tačno moglo smatrati pogodovanjem.
Friedrich V od Falačke
Na početku tridestogodišnjeg rata, tokom 1619. izbila je pobuna u Češkoj protiv cara Ferdinanda II. Protestantska skupština Češke je ponudila krunu Fridrihu V Palatinskom, jer je on predstavljao uticajnog člana Protestantske unije, organizacije koju je osnovao njegov otac da bi se zaštitili protestanti u carstvu.
José Luis Rodríguez Zapatero
Privatni život
Rodríguez Zapatero je 1981. u Leónu upoznao svoju buduću suprugu Sonsoles Espinosu (venčani 1990) sa kojom je 1993. dobio ćerku Lauru i 1995. ćerku Albu.
Friedrich V od Falačke
Prihvatio je krunu, ali njegovi protestantski saveznici iz Protestantske unije nisu ga vojno podržali. Njegov kratak period vlasti završava se porazom u bici na Beloj gori 8. novembra 1620. godine. Bio je kralj oko godinu dana, pa je pogrdno nazvan „zimski kralj“.
Carskim dekretom oduzet mu je i formalno Palatinat 1623. godine. Ostatak života je uglavnom proveo u izgnanstvu, najviše u Hagu.
José Luis Rodríguez Zapatero
Privatni život
José Luis Rodríguez Zapatero nije služio obavezni vojni rok koji je inicijalno odgođen zbog obaveza na univerzitetu, a naknadno je kao član parlamenta oslobođen vojne obaveze. Obavezno služenje vojnog roka u Španiji je ukinuto 2001. godine.
Ulazak u politiku
mini|Zapatero sa poslanicima Socijalističke partije 1988. godine. Zapatero je prvi puta učestvovao u političkom okupljanju u Gijónu 1976. godine koji je organizovala Španska socijalistička radnička partija (PSOE). Neke političke partije legalizovane su 21. jula 1976. ali to nije bio slučaj sa PSOE sve do februara 1977. godine. Govor koji je na skupu održao Felipe González, lider PSOE i budući španski premijer, u kojemu je rekao da socijalisti teže osvajanju vlasti od strane radničke klase, otavio je snažan dojam na Zapatera. González je u govoru rekao da je PSOE revolucionarna partija, ali da nije avanturistička partija.
Zapatero i njegova porodica tradicionalno su naginjali Komunističkoj partiji Španije budući da je to bila jedina partija koja je nastavila da postoji i u periodu Francove diktature. Govor u Gijónu privukao ih je Socijalističkoj partiji, naročito Zapatera koji je bio uveren da je to partija španske budućnosti. U to je vreme partija obnavljala svoju organizaciju nakon zabrane koja je nametnuta u vreme diktature.
1982. Zapatero je stao na čelo omladinske organizacije PSOE za Provinciju León. U julu 1982. za vreme letnje škole "Jaime Vera" susreo je političko idola Felipea Gonzáleza i savetovao mu da PSOE napravi zaokret prema levici pre opštih izbora u oktobru 1982. godine. González mu je odgovorio savetujući ga da napusti konzervativne (u slučaju PSOE-a levičarske) poglede.
1986. godine Zapatero je izabran kao poslanik Leóna u španskom parlamentu gde je bio najmlađi među poslanicima. Na listi u svojoj izbornoj jedinici nalazio se na drugom mestu. Na sledećim izborima (1989, 1993, 1996. i 2000) bio je prvi na listi za León. 2004. bio je nosilac liste za glavni grad Madrid.
Zapatero je opisao svoj ideološki svetonazor iz perioda dok je bio poslanik kao „levičarski konzervativizam“. Objašnjavajući taj svetonazor Zapatero se pozvao na porodično iskustvo koje ga je povezivalo sa španskom levicom koja je izgubila Španski građanski rat, a zatim prošla i period diktature. Zpatero je objasnio da i rat i diktatura za njega nose duboko značenje. Zapatero je dodao da Socijalistička partija treba da nastoji da se modernizuje i da prevaziđe vlastiti konzervativizam.
U 1980-im i 1990-im godinama PSOE je bio podeljen na dve glavne frakcije prva od kojih su bili levičarski Guerristas (koji su podržavali bivšeg zamenika predsednika Alfonsa Guerru) i druga pragmatična frakcija Reformatora koje je predvodio Felipe González. Podela je produbljena nakon opštih izbora 1993. godine, zadnjih izbora na kojima je PSOE odneo neprekinuti niz pobeda pre nego je konzervativni José María Aznar došao na vlast 1996. godine kada je poraz doveo do eskalacije unutarpartijskog sukoba među socijalistima. Zapatero se nikada nije formalno pridružio jednoj od frakcija.
1993. godine Socijalistička federacija Leóna bila je suočena sa skandalom u kojemu su članovi frakcije Guerristas pokušali u kratkom roku značajno da uvećaju statistike broja članova partije kako bi preuzeli kontrolu nad Regionalnom sekcijom Socijalista. Zapaterova potpora regionalnom partijskom sekretaru Jesúsu Quijanonu učinila ga je neprijateljem frakcije Guerristas. Prilikom medijskih ispitivanja mnogi od novih članova partije nisu bili upoznati sa njihovim članstvom kao i da nisu živeli u mestima u kojima su registrovani.
U maju 1994. dnevne novine El País i Diario de León objavile su nekoliko članaka o nepravilnostima prilikom Zapaterova imenovanja za nastavnog asistenta na Univerzitetu u Leónu i unjegovom zadržavanju posla sve do 1991. godine. Novine su spekulisale o mogućem slučaju političkog pogodovanja budući da se nije radilo o otvorenom kompetitivnom procesu na koji bi se mogli prijaviti i drugi kandidati. 20. maja 1994. Zapatero je na konferenciji za štampu odbacio spekulacije o političkom pogodovanju i pripisao netačne informacije u člancima „neznanju“ i „zloj nameri“ izazvanoj nadmetanjem za mesto sekretara regionalne sekcije. 1994. godine održani su regionalni izbori na kojima je u svim slučajima pobedu odneo Zapatero ili kandidati koji su ga podržavali.
U julu 1994. sa 68% glasova izabran je za regionalnog sekretara partije nakon brisanja fiktivnih članova pre početka VII regionalne konferencije.
Vladimir Rem
Vladimir Rem (Slavonski Brod, 4. prosinca 1927. - Slavonski Brod, 22. kolovoza 2011.), hrvatski pjesnik, esejist, književni kritičar i povjesničar.
José Luis Rodríguez Zapatero
Ulazak u politiku
U decembru 1999. godine novinari akreditovani u španskom parlamentu proglasili su Zapatera za "Diputado Revelación" (novootkrivenog ili obećavajućeg poslanika godine). 1999. usvojen je njegov amandman na budžet za 2000. godinu na osnovu kojega su penzije dobrovoljnih neprofesionalnih republikanskih boraca izjednačene sa penzijama profesionalih vojnika.
Vladimir Rem
Životopis
Rođen je u Slavonskome Brodu od oca Stjepana, pohrvaćenoga Nijemca i majke Marije iz šokačkoga roda Akšamović. Osnovnu školu i realnu gimnaziju pohađao je u Slavonskome Brodu, a Hrvatski jezik i jugoslavenske književnosti diplomirao je u Zagrebu.
José Luis Rodríguez Zapatero
Izbor za generalnog sekretara Socijalističke partije PSOE
12. marta 2000. godine Socijalistička partija je drugi put za redom izgubila izbore od desne Narodne partije. Zapatero je zadržao poslaničko mesto ali je PSOE osvojila 125 mandata, čak 16 manje nego na izborima 1996. godine. Poraz je bio dodatno devastirajući budući da je Narodna partija po prvi puta od demokratske tranzicije osvojila apsolutnu većinu dok je PSOE dva puta za redom na izborima ostvarivao lošije rezultate nego prethodno. Lider socijalista Almunia isti je dan podneo ostavku.
Vladimir Rem
Životopis
Nakon studija na Filozofskom fakultetu u Zagrebu (1952.) bio je profesor hrvatskoga jezika i novinar (Slavonski Brod, Derventa, Lipovac, Čakovec), a potom slijedi četvrt stoljeća dugo, iznimno plodno vinkovačko razdoblje (1957.–1992.), gdje je na dužnosti direktora Kazališta (1967.–1979.), predsjednika Sekcije Društva hrvatskih književnika za Slavoniju i Baranju (od 1981.) i kao slobodni umjetnik preuzeo ulogu kreatora i organizatora kazališnog i književnog života u gradu i izvan njega. Godine 1992. vraća se u Slavonski Brod nastavljajući još intenzivnije raditi za svoj rodni grad.
José Luis Rodríguez Zapatero
Izbor za generalnog sekretara Socijalističke partije PSOE
Zapatero je doneo odluku da se kandiduje za vodeće mesto partije na izborima koji su se održali na XXXV kongresu partije u junu 2000. Zajedno sa još nekim socijalistima osnovao je u aprilu 2000. novu frakciju pod nazivom Nueva Vía (Novi put). Naziv frakcije bio je kombinacija trećeg puta Tonyja Blaira i Neue Mitte-a Gerharda Schrödera. 25. juna 2000. Zapatero je službeno najavio nameru da se kandiduje za vođeće mesto u partiji. U govoru u kome je najavio kandidaturu izneo je sledeće principe; 1) izgradnja društva koje će prihvaćati sve strance bez obzira na boju kože i kulturno nasleđe, 2) davanje prioriteta obrazovanju i stvaranju dobrih poslovnih šansi za mlade, 3) omogućavanje roditeljima da provode više vremena sa decom i u brizi za starije članove porodice, 4) promovisanje kulture kako bi se sprečila komercijalizacija, 5) pretvaranje Španije u zemlju koja je poštovana zbog svoga doprinosa razvoju nerazvijenih, 6) primoravanje vlade da pomogne poslovne inicijative i 7) osnaživanje demokratije.
Pasqual Maragall je bio jeini regionalni socijalistički vođa koji je Zapatera podržao još pre održavanja izbora. Zapatero se takmičio proti tri druga kandidata, Matilde Fernández kandidatkinje frakcije guerristas, Joséa Bona kandidata reformista i Rose Díez baskijske kandidatkinje zagovornice unutarpartijskog kompromisa. Frakcija guerristas preferirala je Zapatera ispred Joséa Bona. Zapatero je 22. jula 2000. pobedio sa 414 od 995 glasova dok je drugoplasirani Bono osvojio 405 glasova. Iako je margina bila mala Bono je imao male šanse za pobedu jer su preostali kandidati i preferisali Zapatera. Zapatero je prihvatio da se ne održi drugi krug izbora verujući i sam u zagarantovanu pobedu, a u želji da se izbegne trijumfalizam i ptencijalno poniženje za kandidata reformista. Iste se godine Zapatero sa porodicom za stalno preselio u Madrid.
Vladimir Rem
Životopis
Zagovarajući otpočetka baštinske vrijednosti, pokrenuo je časopis (Glas mladih), priređivao književne večeri, skupove i tribine (Petkom u pet do sedam), uređivao biblioteke (Baština, Brazde, Slavonica, Brodski pisci) i surađivao u tridesetak hrvatskih novina i časopisa. Obogaćujući život građanstva sklona hrvatskoj umjetnosti i njezinu kapitalnom nasljeđu, i u najtežim je vremenima djelovao u korist hrvatske knjige i nacionalnoga repertoara, izlažući se uhićenju i zatvoru (1949.) te progonu i prozivci nakon sloma Hrvatskoga proljeća. Znatnu stvaralačku energiju i znanje ulagao je u opće dobro, što njegovu radu daje specifičnu težinu i čini ga plodonosnijim utoliko što je i drugima pomagao da izraze svoje potencijale kao glumci i redatelji, suradnici i učenici.
Villaflores, Motozintla
Villaflores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 251 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1482 m.
Kalajoki
Kalajoki je grad i općina na sjeverozapadu Finske od 12,632 stanovnika.
Geografske karakteristike
Kalajoki leži u Regiji Sjeverna Ostrobotnija, na ušću rijeke Kalajoki u Botnijski zaljev, udaljen 130 km južno od administrativnog centra regije Oulua i 550 km sjeverno od Helsinkija.
Kalajoki je sastavljen od slijedećih kvartova i naselja; Vasankari, Plassi, Mehtäkylä, Pohjankylä, Pitkäsenkylä, Etelänkylä, Kääntä, Tynkä, Rahja, Kurikkala, Kärkinen, Typpö i Rautio.
Isaak Alfasi
Isaac ben Jacob Alfasi ha-Cohen (1013 - 1103) (hebrejski: ר' יצחק אלפסי) - također poznat i kao Alfasi ili po svom hebrejskom akronim Rif (Rabbi Isaac al-Fasi), bio je talmudist i posek (jevrejski autoritet pravni autoritet u pitanjima halahe). Najpoznatiji je po svojim traktima na temu halahe, zakoniku Sefer Ha-halachot, prvom važnom djelu halahističke književnosti. Rođen je u alžirskom gradu Al Qal'a of Beni Hammad, ali je najveći dio života proveo u marokanskom gradu Fes, pa je zbog toga poznat kao "Alfasi" ("iz Fesa" na arapskom).
Kalajoki
Historija
Kalajoki je u 17. vijeku bio selo., čiji su se stanovnici bavili poljoprivredom, to se promjenilo tokom 18. vijeka, kad je glavno zanimanje postala trgovina, naročito tada unosnim katranom.
Kod Kalajoki se 1808 odigrala manja bitka za Finskog rata u kojoj je poginuo Wilhelm von Schwerin.
Općina Kalajoki osnovana je 1865., a mjesto je status grada dobilo 1. januara 2002.
Broj stanovnika Kalajokija imao je konstantan rast tokom 20. vijeka, 1920. općina je imala 5780 stanovnika, 1952. - 7085, 1960 - 7373, ali je tad nastupio pad tako da ih je 1970 bilo 6979, to se popravilo do 1985. kad ih je bilo već 9108.
Privreda i transport
Kalajoki je grad drvne i metalne industrije, za ekonomiju mjesta značajan izvor prihoda je transport, građevinarstvo i turizam.
Do Kalajokija vode magistralne ceste 8 i 27, a ima i dobru prirodnu luku u estuariju Rijeke Kalajoki, ali nema direktnu željezničku vezu, već se mora otići do Ylivieske.
Unidad Antorchista, Veracruz
Unidad Antorchista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Veracruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 620 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Ravagnina, Parma
Ravagnina je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Weddington, North Carolina
Vedington je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.459, što je 2.763 (41,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Udruga splavara Čika Mata
Udruga splavara "Čika Mata" osnovana je 2004. na malom gradskom kupalištu u Slavonskom Brodu. Udrugu čine članovi koji su vlasnici splavi u području grada Broda.
Osnivačka Skupština
Na Osnivačkoj Skupštini koja je održana 27. kolovoza 2004. na malom gradskom kupalištu u Slavonskom Brodu, osnovana je Udruga splavara "Čika Mata Marković", te su na istoj sjednici donesene sljedeće odluke:
Životopis
Udruga nosi ime od Mate Markovića poznatog kao čika Mata, zanesenjaka, zaljubljenika, zarobljenika i čuvara rijeke Save i njenih kupališta – najprije Repićevog, a potom i onoga što je ostalo upamćeno kao Matino kupalište.
Čika Mata umire godine 1989., a već prije njegove smrti moglo se na rijeci naći desetek kućica na vodi (splavi). Postao je simbol ljubavi i poštovanja prema rijeci, stoga su brodski splavari na Savi ponosni što njihova udruga nosi Matino ime.
Danas se na rijeci Savi može naći oko 60-tak splavi, svaka se razlikuje od druge i ima svoju posebnost. Splavari kulturno, turistički, ekološki i zabavno djeluju u svome gradu. Tako organiziraju razne manifestacije u gradu i šire. Osim spusta Sisak - Brod, ekoloških akcija, sudjelovanje na manifestacijama u organizaciji grada i županije, splavari svake godine (zadnja subota u mjesecu kolovoz) u svome gradu prirede tradicionalnu 'bakljadu', gdje se s upaljenim bakljama, ugašenim motorima, pjesmom, ponekad i kupanjem spuste od mosta do svojih splavova.
Povijest splavova
Slavonski Brod postoji više od 750 godina. Njegov zemljopisni položaj,kontinetalana klima i blizina rijeke uvjetovali su njegovim naseljavenjem. Rijeka je kroz povijest dijelila put i granice, kulturu i običaje ali su i mnogi u njoj vidjeli naćin odmora, razonode ali i zarade.
Vodenice na Savi
Na područiju Sl.Broda bilo je nekoliko desetaka mlinova.To su bili veoma spori mlinovi a bili su postavljeni na tri šuplje iskopana hrastova debla. Mlin je pokretao tok rijeke koja je okretala sporo rotirajuću ležeću turbinu sa velikim loparima napravljenu od dasaka. Pojavom mlinova na strojni i motorni pogon takvi mlinovi postepeno su nestajali mada su se još dosta dugo održali.
Repićevo kupalište
Repićevo kupalište nalazilo se pred ulazom u Zajčevu ulicu ,ispred kuće g.Taradija (kemijska čistiona). Negdje 1886.g. sagradila su ga braća Karlo i Josef Repić, bunjevci iz Apatina. Karlo Repić oženio je Katarinu Beismann, a njena majka Ana vodila je kupalište do 1914.g. a tada ga preuzimaju Katarina i Karlo. Karlo umire 1928.g. ,a Katarina uz pomoć sina Dragutina nastavlja voditi kupalište. Repićeva splav imala je tri bazena kroz kojih je protjecala voda. Jedan bez dna i dva manja sa dnom. Sunčalište na špicu bilo je najveće ali za žene zabranjeno jer je bilo izloženo pogledima sa obale. Repićevi su iznajmljivali čamce ,prodavali piće (špricer ,pivo ,malinovac...) ,prodavali sendviče...Imali su i školu plivanja ,održavali natjecanja u plivanju i u skokovima. Sezona kupanja započimala je kada su to vremenski uvjeti dozvoljavali ali većinom u svibnju. Kupalište je imalo i svoj dnevni red kupanja. Žene i muškarci kupali su se odvojeno ,pa tako su se prije podne kupali muškarci ,a poslije podne žene. Međutim s vremenom je to promijenjeno pa je dozvoljeno zajedničko kupanje. Na Repićevom kupalištu bila su i dva čuvara reda ,ujedno učitelji plivanja i skokova ; Grga i Mata. U bombardiranju za vrijeme drugog svjetskog rata, Repićevo kupalište je gotovo uništeno. Poslje rata je obnovljeno ali samo s dva bazena. To je kupalište vodio Mata Marković pa se i spominje kao "Matino kupalište".
No, radi nebrige i nerazumijevanja gradskih vlasti ovo je kupalište propadalo dok od nje nije ostala samo mala splav s jednom kabinom, na kojoj je čika Mata provodio dane sve do svoje smrti 1989.g.
Splav Čika Mate - Markovića
Nakon Prvog svjetskog rata Repićevo kupalište je preuređeno.Vode ga udovica Katarina Repić i njezin sin Karlo Repić. Od godine 1936. pomaže im Mata Marković. Mata na splavi radi kao redar i kao instruktor plivanja. Za vrijeme Drugog svjetskog rata splav je totalno uništena.Poslije je obnovljeno ali u puno manjem obliku ,tu splav vodi Mata Marković.
Godine 1950. objavljen je podatak da je na gradskom kupalištu na Savi tj. na splavi koju je vodio Mata Marković prodano tijekom dana 2500 ulaznica. Istovremeno ,brođani su se kupali na klubu kod mosta ,na Adi ,Poloju ,kod granika ,na Žutoj zemlji ,kod mlinova na Šlajsu ,preko Save u "Africi".
Splav zbog neodržavanja polako propada i postaje sve manjom. Negdje oko godine 1978. splav se sastojala od samo dvije kabine ,bila je uredno obilježena i na njoj su se okupljali brojni Matini prijatelji ,koji će tu obitavati sve do njegove smrti 1989.g.
Șoimuș, Rădești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
Udruga splavara Čika Mata
Ekologija
Udruga splavara veliku pažnju daje na ekologiju, očuvanju rijeke, njenog sliva i obale. Organizira akcije čišćenja obale, nasipa i rijeke. Prati i prijavljuje državnim tijelima onečišćavanje rijeke, kako pojedinaca tako i velikih tvrtki koje svoj otpad bacaju u Savu.
Spust čamcima Sisak – Sl.Brod
Udruga splavara "Čika Mata" godine 2006. po prvi puta je organizirala spust drvenim čamcima od Siska do Slavonskog Broda. Povodom Dana državnosti i Dana 108. legendarne brodske brigade spuštaju se čamcima od Siska do Slavonskoga Broda. Vrijeme održavanja je bilo od 22. lipnja – 25. lipnja 2006.g. Četiri dana plovidbe, tri mjesta stajanja (Krapje, Jablanac i Davor), 220 km riječnog put, 15 čamaca, 1 brod i 30-tak splavara obilježili su taj događaj na jedan nezaboravan ali po svoj mogućnosti, tradicionalan naćin. Naziv spusta je "Regata od Dana državnosti do Dana 108.brigade" i velika im je čast bila što su obilježili dva datuma od velike važnosti za državu Hrvatsku.
Bakljada
Ono što svakako čini prepoznatljivo brodske splavare je tradicionalna "bakljada", koja se svake godine održava zadnje subote mjeseca kolovoza. Kada se spoji lijepo vrijeme, 40-tak čamaca i stotinjak ljudi u njima, prizor bude fantastičan i nezaboravan. Inače, baklje koje pale nisu one klasične navijačke baklje, nego normalne drvene baklje koje gore plamenom i daju prelijep prizor. Prvi čamac sa upaljenim bakljama polazi oko 19:30h sa zadnje splavi (koja se nalazi nizvodno) i kreće se prema mostu. Kako prolazi kraj splavova tako mu se drugi splavari priključuju sa upaljenim bakljama i svi zajedno dolaze do mosta gdje se gase motori i uz pjesmu se lagano spuštaju niz Savu. Veselje tada nastavljaju na svojim splavovima, gdje pjesma, ples i tamburica traju do kasno u noć ili neki bi rekli, do rano u jutro.
O Udruzi
Udruga splavara "Čika Mata Marković" osnovana je 2004.g. u mjesecu kolovozu na malom gradskom kupalištu u Slavonskom Brodu. Izabrano je predsjedništvo od 11 članova kojeg inače čine, predsjednik, dopredsjedniik, tajnik, rizničar i sedam članova predsjedništva. Udruga broji oko 40-tak redovnih i 10-tak počasnih članova. Djeluje na područiju grada ali održava kontakte i sa drugim splavarima širom Hrvatske.
Splavari su obični ljudi kao i svi drugi ali ipak na neki naćin posebni, neki bi rekli čudaci ili zanesenjaci, jer svoj život vežu uz rijeku u svim godišnjim dobima.
Udruga splavara "Čika Mata" jedinstvena je kao takva u Hrvatskoj. Jedna ulica na rijeci, jedno naselje na rijeci i 100-tinjak ljudi koji svoj život provode na vodi.
Dos Hermanos, Anáhuac
Dos Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Anáhuac.
Drveni peleti
thumb|200px|Drveni peleti Drveni peleti su standardizirano oblikovani štapići proizvedeni od biomase.
Opis
Drveni pelet je proizveden iz prešanog usitnjenog drveta ili piljevine, valjkastog je oblika promjera od 6-8 mm i duljine od 10 do 30 mm. Drveni peleti proizvode se pod izrazito visokim pritiskom, pod visokim pritiskom podiže se temperatura drveta i stvara se prirodno “ljepilo” te peleti uspjevaju zadržati oblik valjka i nakon što se ohlade. Kompaktnost peleta je vidljiva i prilikom transporta gdje se pojavljuje tek oko 0,5% drvne prašine. Znači peleti se prešaju iz čiste, nekontaminirane drvne piljevine, bez ikakvih kemijski vezivih sredstava sa visokom toplinskom koncentracijom od oko 5 kWh/kg ili 18 MJ/kg. Imaju vrlo nizak sadržaj vlage (ispod 10%) što omogućava vrlo visoku učinkovitost sagorijevanja. Rabe se u pećima za grijanje stambenih objekata ili za proizvodnju električne energije kao zamjena za ugljen.
Prema toplinskim vrijednostima 2 kg drvnog peleta zamjenjuje cca 1 litru ulja za loženje ili 1.85kg peleta zamjenjuje 1m3 prirodnog plina.
Peleti su CO2-neutralni. Peleti spadaju u obnovljive izvore energije i kod izgaranja pelet ne proizvodi stakleničke plinove kao izvor topline, te se smatra jednim od rijetkih apsolutno prirodnih, sigurnih i zdravih energenata. Kao i ostala drvna biomasa, peleti znatno manje onečišćuju zrak i okoliš jer imaju manje od dozvoljenih graničnih vrijednosti emisija CO, NOx i prašine.
Proizvodnja drvenih peleta u Europi povećala se sa 1,4 milijuna tona u 2004. do 6,3 milijun tona u 2006. na 7,5 milijuna tona 2007. godine.
Proizvodnja je u Hrvatskoj 2007. iznosila 142.300 tona.
Bamícori, El Fuerte
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
Sancha od Leona
mini|130px|Kip Sanče Leonske u [[Madridu]] Sanča Leonska (1013. - 27. studenog 1067.) bila je kraljica Kastilje i Leona.
Njezini su roditelji bili Elvira Mendes i Alfonso V od Leona.
Die 1000 Augen des Dr. Mabuse
Die 1000 Augen des Dr. Mabuse ( je zapadnonjemačko-francusko-italijanski crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1960. godine u režiji Fritza Langa, kome je to bilo posljednje ostvarenje u filmografiji.
Sancha od Leona
Bila je supruga Ferdinanda I. Leonskog i Kastiljskog, s kojim je imala petero djece:
Bila je baka Urake Leonske i Kastiljske.
Die 1000 Augen des Dr. Mabuse
Jedan od motiva koji se pojavljuje u filmu je video nadzor, koji je bio relativno nov koncept za početak 1960-ih, a zbog čega se Die 1000 Augen ponekad navodi kao film iz žanra science fictiona. Sam Lang je, pak, tvrdio da je inspiraciju za njega pronašao u metodama nadzora koji su koristile sigurnosne službe Trećeg rajha. U svakom slučaju, Die 1000 Augen je postigao veliki uspjeh, te je potakao snimanje serije koja će imati još nekoliko naslova.
Prva kornjača Biroa zapisa
Prva kornjača Biroa zapisa je kineska enciklopedija, odnosno najveća enciklopedija sastavljena u doba dinastije Song. Predstavlja posljednju od Četiri velike knjige Songa, od koje su prethodne tri izdane u 10. vijeku.
Njen originalni naziv je bio Kazivanje o monarsima i službenicima u prethodnim dinastijama ali je kasnije preimenovana u Yuangui, što je značilo kornjačin oklop za proricanje, i Cefu, carsko skladište literature. Rad na knjizi je otpočeo 1005. a završio 1013. pod Wang Qinruom i brojnim drugim učenjacima. Bila je, slično kao i prethodne tri knjige, podijeljena na 1000 tomova, ali je sadržajem bila dva puta veća od Carskih zapisa Taiping ere te je bila druga po rangu u zbirci Siku Quanshu. U njoj je bilo 9,4 miliona riječi (ili kineskih slova), a sadržavala je brojne političke eseje, autobiografije vladara i njihovih podanika, memorandume i dekrete.
Matone, Rieti
Matone je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 524 m.
Lyfing
Lyfing (? - 12. jun 1020) bio je anglosaksonski biskup Wellsa i nadbiskup Canterburyja.
Rodio se kao "Ælfstan", a poslije zaređenja uzeo crkveno ime leof-carus (= "dragi"). Služio je kao opat Opatije Chertsey od oko 989. Godine 998. ili 999. je postao biskup Wellsa, a godine 1013. ga je kralj Æthelred Nespremni imenovao za canterburyjskog nadbiskupa. Lyfing je nedugo potom bio zarobljen od Vikinga (Danaca), ali je relativno brzo pušten pa je imao prilike biti prisutan Witenagemotu 1014. godine. Nakon toga je otpočeo obnovu štete koju su Vikinzi za vrijeme danske invazije napravili Canterburyjskoj katedrali.
Lyfing za vrijeme Ethleredove vladavine zbog danske invazije nije mogao otići u Rim po svoj pallium, zbog čega je biskupe u Engleskoj umjesto njega posvećivao nadbiskup Wulfstan od Yorka. Poslije je otišao na put u Rim, te se 1018. vratio u Englesku s pismima pape Benedikta VIII. Kao nadbiskup Canterburyja je okrunio dva engleska kralja - Ethelredovog sina Edmunda Ironsidea 1016. i Knuta Velikog 1017. Historičari pretpostavljaju da je za Knuta barem jednom obavio diplomatsku misiju u Rimu.
Lyfing je umro 12. juna 1020. He was buried in Canterbury Cathedral, near the altar of St. Martin. Anglosaksonska kronika za njega navodi da je bio mudar, odnosno "dalekovidan čovjek".
Ragbijaški klub Dubrovnik
Ragbi klub Dubrovnik je ragbijski klub iz Dubrovnika.
Klupsko sjedište je u vojarni „Kupari” bb, u Dubrovniku.
Avengers: Endgame
Avengers: Endgame je američki naučnofantastični superherojski film iz 2019. godine, zasnovan na istoimenom Marvelovom stripu. Režiju potpisuju braća Entoni i Džo Ruso, po scenariju Kristofera Markusa i Stivena Makfilija na osnovu stripa Osvetnici autora Stena Lija i Džeka Kirbija. Producent filma je Kevin Fajgi. Direktan je nastavak filma Avengers: Infinity War (2018) i dvadeset i drugi je film u seriji filmova Marvelovog filmskog univerzuma. Glavne uloge tumače Robert Dauni jr, Kris Evans, Mark Rafalo, Kris Hemsvort, Skarlet Džohanson, Džeremi Rener, Don Čidl, Pol Rad, Bri Larson, Karen Gilan, Danaj Gurira, Benedikt Vong, Džon Favro, Bredli Kuper, Gvinet Paltrou i Džoš Brolin. U filmu, preživeli članovi Osvetnika i njihovi saveznici pokušavaju da poprave štetu koju je Tanos naneo u Ratu beskraja. Film je bio najavljen u oktobru 2014. kao Osvetnici: Rat beskraja – Drugi deo, ali Marvel je kasnije izmenio naslov. Braća Ruso su se pridružili kao režiseri u aprilu 2015, dok su Markus i Makfili najavljeni kao scenaristi mesec dana kasnije. Film služi kao zaključak priče Marvelovog filmskog univerzuma do tog trenutka, završavajući priče nekoliko glavnih likova. Snimanje je započelo u avgustu 2017. u Okrugu Fejet i završeno u januaru 2018. godine, a film je sniman istovremeno sa Ratom beskraja. Dodatne scene su snimljene u Atlanti, Njujorku, Škotskoj i Engleskoj. Priča prikazuje nekoliko momenata iz ranijih filmova, vraćajući glumce i postavke iz čitave franšize, kao i muziku iz prethodnih filmova. Zvanični naslov je otkriven u decembru 2018. godine. Sa procenjenim budžetom od 356 miliona dolara, jedan je od najskupljih filmova ikada snimljenih. Pošto je izlazak filma bio naširoko iščekivan, Dizni ga je podržao opsežnom marketinškom kampanjom, najvećom za jedan Marvelov film. Premijerno je prikazan 22. aprila 2019. u Los Anđelesu, dok je u američkim bioskopima realizovan 26. aprila iste godine. U filmu su pohvaljeni režija, gluma, muzika, akcione scene, vizuelni efekti i emocionalna težina, a kritičari su posebno pohvalili vrhunac priče iz 22 filma. Zaradio je skoro 2,8 milijardi dolara širom sveta, prestižući ukupnu zaradu Rata beskraja za samo jedanaest dana i oborio je brojne rekorde u zaradi, a takođe je postao najuspešniji film ikada, prestižući film Avatar (2009), i taj rekord je držao do marta 2021. godine. Osvojio je i bio je nominovan za brojne nagrade, uključujući nominaciju za Oskara u kategoriji za najbolje vizuelne efekte, tri nominacije za Filmske nagrade po izboru kritičara (osvojivši dve), kao i nominaciju za nagradu BAFTA u kategoriji za najbolje vizuelne efekte.
Kuusamojärvi
Kuusamojärvi je srednje veliko jezero na sjeveroistoku Finske koje leži u Regiji Sjeverna Ostrobotnija.
Karakteristike
Jezero Kuusamojärvi leži u slivu rijeke Kem, na nadmorskoj visini od 253 metra, kod grada Kuusamo. Kuusamojärvi ima površinu od 47,4 km², prosječnu dubinu od 3.4 metara, i najveću od 17.69 m.
Najveći otok. na jezeru je Poro velik 106 hektara.
Las Cañadas, Coatepec
Las Cañadas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 973 m.
La Providencia, Chilchotla
La Providencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chilchotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 771 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2688 m.
Rancho Mocho, San Francisco del Rincón
Rancho Mocho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1854 m.
Kuusamo
Kuusamo je grad i općina na sjeveroistoku Finske od 15,980 stanovnika.
Geografske karakteristike
Kuusamo leži u Regiji Sjeverna Ostrobotnija pored ruske granice, na obali jezera Kuusamojärvi, udaljen 215 km sjeveroistočno od administrativnog centra regije Oulua i 800 km od Helsinkija.
Teritorij upćine vrlo je brdovit kraj, naročito za finske prilike, koja je izuzetno nizinska, pojedina imaju i više od 500 metara. Usto je i vrlo šumovit, preko 60% zemlje pokriveno je njima, i prepun jezera, od kojih je čak 166 prilično veliko, tako da ima 2700 km obala.
Historija
Tokom srednjeg vijeka tu su se nalazila dva laponska sela, na trasi trgovačkog puta od Botnijskog zaljeva do Bijelog mora18. vijeka.
Od 1686. Kuusamo je sjedište parohije, tako da je do 19. vijeka, toliko narastao da je 1868 dobio status grada.
Kruta goriva
Kruta goriva su razne vrste krutih materijala koje se koriste kao gorivo za grijanje i proizvodnju topline, najčešće putem sagorijevanja. Primjeri uključuju drvo, ugljen, drveni ugljen, treset, gorive tablete, drveni peleti, te kukuruz, pšenica i druge žitarice. Specijalni tipovi krutih goriva koriste se u raketnoj tehnologiji. Čvrsta goriva upotrebljavana su milenijima za stvaranje vatre, a drvo i osobito ugljen igrali su ključnu ulogu u Industrijskoj revoluciji (od parnih mašina do lokomotiva). Ugljen i treset intenzivno se koriste za proizvodnju električne energije i dan danas. Korištenje krutih goriva u određenim urbanim područjima zabranjeno je zbog zagađenja zraka. Ostale vrste goriva prema agregatnom stanju su tekuća i plinska goriva.
Kuusamo
Privreda i transport
Najveći poslodavac u Kuusamu je tvornica celuloze Pölkky Oy i drvna industrija Kitka Wood Oy & Pölkky Metsä.
Kuusamu je veliki turistički centar koji godišnje posjeti preko milion ljudi, naročito zbog skijanja jer snijega ima od maja do oktobra, a ima čak 506 km skijaških staza za nordijsko skijanje. Pored grada nalazi se Ruka jedno od najpoznatijih i najvećih finskih alpskih skijališta, sa 34 staze i 17 žičara.
Grad ima aerodrom (IATA: KAO, ICAO: EFKS)
Morbius (film)
Morbius je predstojeći američki film iz 2022. godine zasnovan na istoimenom Marvelovom stripu, producentske kuće Kolambija pikčers u saradnji sa Marvelom i Soni pikčersom. Ovo je drugi film Soni-Marvelovog univerzuma, koji je dodatak Marvelovom filmskom univerzumu. Film je režirao Danijel Espinosa na osnovu scenarija koji su napisali Bark Šarples i Met Sazama. U glavnoj ulozi je Džared Leto, a u ostalim ulogama su Adria Arhona, Met Smit, Džared Haris i Tajris Gibson. Nakon objavljivanja planova za novi zajednički univerzum inspirisan likovima iz Spajdermena, počevši sa filmom Venom, Soni je otkrio da radi na filmu o Morbiusu. Šarples i Sazama su napisali scenario u novembru 2017, dok su se Leto i Espinosa priključili u junu 2018. godine. Rad je počeo pred kraj godine sa kastingom, dok je snimanje počelo u februaru 2019. godine. u Londonu. Produkcija je pomerena u Atlantu i završena je u junu iste godine. Film je prvobitno zakazan za izlazak u Americi 31. jula 2020. godine, ali je pomeren zbog pandemije virusa korona.
Ivan Senjug
Ivan Senjug - Ujak (Slobodnica kraj Slavonskog Broda, 1920. — Grubišno Polje, 24. kolovoza 1944.) bio je sudionik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Životopis
Rođen je 1920. godine u Slobodnici kraj Slavonskog Broda, u siromašnoj seljačkoj obitelji. Osnovnu školu pohađao je u Slobodnici, a u Slavonskom Brodu gimnaziju. Bio je aktivan u SKOJ-u, te se angažirao na širenju ideja komunizma u selima oko Slavonskog Broda. Na njihovu inicijativu pokrenut je list „Borba mladih“. Skojevci su djelovali i u đačkom literarnom društvu „Mesić“ i ostalim društvenim organizacijama.
Uoči rata i neposredno poslije fašističke okupacije, Ivan Senjug i drugi članovi SKOJ-a i Komunističke partije Jugoslavije pripremali su se za oružani ustanak, prikupljajući oružje i vojničku opremu. Početkom ustanka Senjug je već bio u ilegali, zbog čega su maltretirali njegovu majku, koja ga unatoč tome nije izdala. Dana 9. srpnja 1941. godine, Senjug je primljen u članstvo Komunističke partije Jugoslavije.
Prvih dana srpnja 1941. godine, Senjug se nalazio u prvoj partizanskoj grupi, formiranoj u šumi Cerovac nedaleko od Slavonskog Broda. Ubrzo je postao politički komesar čete u sastavu Prve slavonske brigade, a stvaranjem Trećeg bataljuna iste brigade i njezin politički komesar. Kao komesar, sudjelovao je u svim većim borbama koje je brigada vodila u Slavoniji, poput borbe za Voćin, Podravsku Slatinu, Našice, Veliku Pisanicu, Podgorač i ostale. Od ostalih borbi, sudjelovao je u borbama brigade po Hrvatskom zagorju radi osvajanja Lepoglave, te u borbama u Bosni sa 1943. na 1944. godinu.
Poslije povratka u Slavoniju, postao je politički komesar Šesnaeste omladinske brigade „Joža Vlahović“, zatim politički komesar, a kasnije i zapovjednik Dvanaeste slavonske udarne brigade NOVJ.
U borbi za Grubišno Polje, 20. kolovoza 1944. godine, Senjug je u jurišu iz neposredne blizine bio ranjen u grlo, ali nije napustio borbu dok mjesto nije bilo osvojeno. Poslije četiri dana, podlegao je ranama.
Ukazom Predsjedništva Antifašističkog vijeća narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ), 19. lipnja 1945. godine, među prvim borcima Narodnooslobodilačke vojske, proglašen je za narodnog heroja.
Ocina de Sus, Adunați
Ocina de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Adunați.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1268 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 660 m.
Crosby, Minnesota
Krozbi je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.386, što je 87 (3,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Los Coyotes, Carácuaro
Los Coyotes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 855 m.
Hipericin
Hipericin je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 504,443 Da.
La Mesa de los Meza, Guadalupe y Calvo
La Mesa de los Meza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2518 m.