cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ugovor iz Trianona
mini|280p|Pregovori uoči potpisivanja Trijanonskog sporazuma 1920. godine. U centru slike je [[Nikola Pašić.]] mini|280p|Palata Veliki Trijanon u kojoj je potpisan sporazum. Trijanonski sporazum je zaključen 4. juna 1920. godine u palati Trijanon u Versaju (Francuska), između zemalja Antante i Mađarske. Sporazum je regulisao status nove nezavisne mađarske države i definisao njene granice prema susedima. Ovo je jedan od mirovnih ugovora kojima je završen Prvi svetski rat, a koji su na Pariskoj konferenciji mira (od 18. januara 1919. do 28. juna 1919. u Parizu) zaključeni su sa svakom pobeđenom državom posebno.
Raspad Austro-Ugarske
Od 1867. do 1918. godine, Austro-Ugarska Monarhija je bila podeljena na austrijski i ugarski deo, a ovaj drugi je nosio naziv Kraljevina Ugarska. Sa izuzetkom autonomne Hrvatske-Slavonije, Ugarska je bila centralistički uređena, što se kosilo sa višenacionalnim karakterom ovog područja, a političke i nacionalne težnje nemađarskih naroda u Ugarskoj nisu bile uvažavane.
Austro-Ugarska Monarhija je krajem 1918. godine doživela vojni poraz i raspala se. Ovaj raspad je omogućio slovenskim narodima Monarhije, kao i Rumunima, da ostvare svoje težnje ka državnosti ili ujedinjenju sa ostalim pripadnicima sopstvenog naroda. Tada su stvorene Kraljevina Srba Hrvata i Slovenaca (Jugoslavija) i Čehoslovačka, dok su se transilvanski Rumuni priključili proširenoj Rumuniji. I sami Mađari su želeli da odbace stari državni sistem proglasivši najpre Mađarsku Demokratsku Republiku, a potom i Mađarsku Sovjetsku Republiku. Od zemalja kojima je do 1918. godine upravljala Ugarska, u sastav Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca ušle su Hrvatska-Slavonija (kojoj je do 1918. godine bio podređen i Srem) i Vojvodina (koja je tada obuhvatala Banat, Bačku i Baranju). Pod faktičku upravu Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca došli su tada i delovi Bačke, Baranje i Banata koji su kasnije, prema odredbama mirovnih ugovora, pripali Mađarskoj i Rumuniji.
La Chipuja, San Andrés Tuxtla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
Ugovor iz Trianona
Odredbe sporazuma
Trijanonski sporazum je odredio granice nezavisne Mađarske, koje su uključivale centralne delove nekadašnje Kraljevine Ugarske. Ostale teritorije kojima je nekada upravljala Ugarska pripale su Austriji, Čehoslovačkoj, Kraljevini SHS (Jugoslaviji) i Rumuniji. Sporazumom su oružane snage Mađarske ograničene na 35.000 lako naoružanih vojnika, radi održavanja unutrašnjeg mira.
Granice nove nezavisne Mađarske su uglavnom uključivale etničku teritoriju Mađara; jedan broj Mađara je ostao izvan ovih granica, dok je u samoj Mađarskoj ostao jedan broj pripadnika drugih naroda. Iako su granice uglavnom definisane prema etničkom principu, od ovog principa se delimično odstupilo zbog ekonomskih i strateških razloga. Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca je već 1919. godine ustupila deo Banata sa Temišvarom Rumuniji, dok je, prema Trijanonskom sporazumu, nezavisnoj Mađarskoj ustupila deo Bačke i najveći deo Baranje. Mađarska je, prema sporazumu, ustupila Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca Međumurje i Prekumurje.
Različita mišljenja o sporazumu
Za nemađarske narode koji su do 1918. godine živeli pod vlašću Kraljevine Ugarske, nove granice definisane Trijanonskim sporazumom predstavljale su ostvarenje njihovih nacionalnih i državnih težnji, dok su mnogi Mađari ovakve granice smatrali nepravdom. Pri tome su i među samim Mađarima mišljenja bila podeljena, tako da su jedni žalili što nezavisnoj Mađarskoj nisu pripale neke teritorije nastanjene većinskim mađarskim stanovništvom, dok su najekstremniji elementi mađarskog društva žalili što nezavisnoj Mađarskoj nije pripao celokupni prostor nekadašnje Ugarske, ne obazirući se na njegov etnički sastav.
Po odredbama sporazuma, nova nezavisna Mađarska je imala za dve trećine manju teritoriju od bivše Kraljevine Ugarske (koja je bila deo Austro-Ugarske), u kojoj su Mađari, iako najbrojniji narod, činili manje od polovine stanovništva. Iako je među Mađarima mišljenje o Trijanonskom sporazumu velikim delom negativno, činjenica je da je ovaj sporazum međunarodno-pravno uspostavio i priznao Mađarsku kao potpuno nezavisnu državu, dok je nekadašnja Kraljevina Ugarska, iako veća po teritoriji, bila podređena Habzburškoj Monarhiji sve do njenog raspada 1918. godine.
Demografija
Sledeća tabela prikazuje broj govornika mađarskog i drugih jezika na područjima kojima je upravljala bivša Kraljevina Ugarska, prema popisu iz 1910. godine (današnja teritorijalna pripadnost svake regije data je u zagradi):
Političko nasleđe
Iako su u jugoslovenskoj javnosti trijanonske državne granice uglavnom smatrane povoljnim, nakon sporazuma se javilo nezadovoljstvo što su neki delovi Bačke i Baranje koji su ušli u sastav Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca 1918. godine morali biti ustupljeni nezavisnoj Mađarskoj prema odredbama Trijanonskog sporazuma. Da bi se sprečilo ovakvo rešenje, deo stanovništva Baranje i Bačke je 1921. godine proglasio kratkotrajnu Baranjsko-bajsku republiku, koju su ubrzo likvidirale mađarske trupe, tako da je ovo područje uključeno u sastav nezavisne Mađarske.
Želeći da revidiraju Trijanonski sporazum i prošire granice Mađarske, mađarski zvaničnici na čelu sa Miklošem Hortijem su uoči Drugog svetskog rata pristupili Trojnom paktu i pod patronatom Nacističke Nemačke priključili Mađarskoj delove Čehoslovačke, Rumunije i Jugoslavije. Nacistička Nemačka, međutim, nije podržavala maksimalističke mađarske teritorijalne zahteve, tako da je kao protivtežnju ovim zahtevima podržavala nezavisnost Slovačke i Hrvatske, ostavila znatan deo Transilvanije Rumuniji, kao i Banat Nedićevoj Srbiji. Nakon poraza Sila osovine u Drugom svetskom ratu, Mađarska je ponovo svedena na trijanonske granice.
I danas u delu mađarskog društva postoje elementi koji zagovaraju reviziju Trijanonskog sporazuma. Primer je mađarska desničarska neofašistička stranka Jobik. Mađarska često ima zategnute odnose sa Rumunijom zbog oko 1.400.000 Mađara koji žive na području Transilvanije (Erdelja), kao i sa Slovačkom zbog etničkih Mađara koji žive na jugu ove države. Odnosi sa Srbijom su nešto bolji zbog činjenice da Mađari u Srbiji imaju nešto više prava nego u Rumuniji ili Slovačkoj.
Gospodarske posljedice
Austro-Ugarska je bila velika ekonomska cijelina s autarkičnim akcentom tijekom svog zlatnog doba i stoga je zabilježila veoma brzi gospodarski rast kroz svoje postojanje i osobito početkom 20. stoljeća kada je BDP rastao za 1,76% godišnje. Taj stupanj rasta je bio visok za to doba ako ga usporedimo s ionako dobrim rastom u drugim velikim europskim državama kao što su Britanija (1,00%), Francuska (1,06%) i Njemačka (1,51%).) Također je postojala široka podjela rada kroz carstvo: u austrijskom dijelu Monarhije prerađivačke industrije bile su vrlo napredne, dok je u Kraljevini Mađarskoj nastalo jako agroindustrijsko gospodarstvo. Do kasnog 19. stoljeća gospodarski rast u istočnim regijama carstva je nadmašivao rast zapadnih, pa su se razlike iz godine u godinu smanjivale. Ključ uspjeha u brzom razvoju bila je specijalizacija svake regije u područjima u kojima su bili najbolji.
Kraljevina Ugarska bila je glavni dobavljač pšenice, raži, ječma i druge različite robe u carstvu i one su činile veliki dio izvoza carstva. U međuvremenu, područje današnje Češke (Kraljevine Češke) posjeduje 75% cjelokupnog industrijskog kapaciteta bivše Austro-Ugarske. To pokazuje da su različiti dijelovi bivše monarhije bili ekonomski međusobno ovisni. Kao daljnja ilustracija ovog problema, Mađarska je nakon Trianona proizvodila 500% više poljoprivrednih dobara nego što joj je bilo potrebno, a mlinovi oko Budimpešte (neki od najvećih u Europi u to vrijeme) radili su na 20% kapaciteta. Kao podijele carstva, sve jako konkurentne industrije i firme bivšeg carstva bile su prisiljene da se zatvraju, jer njihov veliki proizvodstveni kapacitet nije odgovarao novom malo i zanemarivom potražnjom koja je bila poslijedica zbog ekonomskih barijera nastalih uz novodefinirane granice.
Post trijanonska Mađarska je tako naprimjer posjedovala 90% strojarske i tiskarske industrije prijeratnog Kraljevstva, dok je zadržano samo 11% drveta i 16% željeza. Štoviše, 61% obradivog zemljišta, 74% javnih cesta, 65% kanala, 62% željezničkih pruga, 64% cesta s tvrdom podlogom, 83% proizvodnje sirovog željeza, 55% industrijskih postrojenja i 67% kredita i bankovnih institucija bivše Kraljevine Mađarske ostale su na teritoriji novonastalih susjeda male Mađarske. Što pokazuje da je čak i centralinistička Mađarska zapravo duboko razvijala i ulagala u zemlje svojih rumunjskih, hrvatskih i slovačkih subjekata. Ova statistika se podudara s teritorijom posttrijanonskoj Mađarskoj koja je zadržala samo oko trećinu teritorija Kraljevine Mađarske prije rata i manje od 60% njezinog stanovništva. Nove granice također su prepolovile prometne veze - u Kraljevini Mađarskoj cestovna i željeznička mreža imale su radijalnu strukturu, s Budimpeštom u središtu. Mnoge ceste i željeznice, koje prolaze uz novodefinirane granice i međusobno povezuju radijalne prometne linije, završile su u različitim, izrazito centralinističkim zemljama. Stoga je veći dio željezničkog teretnog prometa u zemljama u razvoju bio paraliziran. Svi ti čimbenici zajedno su stvorili određene neravnoteže i gospodarske probleme u tada odvojenim gospodarskim regijama bivše Monarhije.
Archibald C. Coolidge je bio profesor Istočno Europskih Studija na Harvardu i napravio je gospodarsku analizu i izvješće za američku delegaciju koja je već tada iskazala da će nove granice zapravo dovesti do gospodarskog kolapsla na gotovo svim teritorijama bivše Austro-Ugarske države. Ekonomski problemi koji će se proširit su vrlo jasno navedeni u izvješću kao ozbiljna posljedica sporazuma, koja će dovosti do nemira i velikih problema za sve novonastale države. Ovo mišljenje nije uzeto u obzir tijekom pregovora. Tako je nastala i nelagoda i malodušnost jednog dijela pogođenog stanovništva koje će biti među razloga Drugog svjetskog rata. Razina nezaposlenosti koju su mirovni sporazumi stvorili u Austriji, kao i u Mađarskoj bila je opasno visoka, a industrijska proizvodnja pala je za 65%. Ono što se Austriji dogodilo u industriji dogodilo se Mađarskoj u poljoprivredi gdje je proizvodnja žitarica pala za više od 70%. Austrija, posebice carska prijestolnica Beč, bila je vodeći investitor u razvojne projekte diljem carstva s više od 2,2 milijarde krunskog kapitala uloženog u cijelome carstvu. Ova svota je potonula na mizernih od 8,6 milijuna kruna nakon što je mirovni sporazum stupio na snagu i rezultirao velikim manjkom kapitala u drugim regijama bivšeg carstva.
Raspad višenacionalne države utjecao je i na susjedne zemlje: u Poljskoj, Rumunjskoj, Jugoslaviji i Bugarskoj petina do trećina ruralnog stanovništva nije mogla naći posao, a industrija ih nije bila u poziciji apsorbirati.
Za usporedbu, do 1921. nova čehoslovačka država koja je bila najuspiješnija novonastala država, dosegla je tek 75% svoje prijeratne proizvodnje zahvaljujući njihovoj slatkoj poziciji među pobjednicima i preferencialnom pristupu međunarodnim ulaganjima za svoju rehabilitaciju.
Drastičan pomak u gospodarskoj klimi natjerao je zemlje da preispitaju svoju situaciju i promoviraju industrije u kojima su zaostale. Austrija i Čehoslovačka subvencionirali su mlinsku, šećernu i pivarsku industriju, dok je Mađarska pokušala povećati učinkovitost industrije željeza, čelika, stakla i kemijske industrije. Navedeni tadašnji cilj je bio da sve zemlje postanu samodostatne. Ta je tendencija, međutim, dovela do isparavanja ujednačenih ekonomija i konkurentske ekonomske prednosti dugo uhodanih industrija i istraživačkih područja. Nedostatak specijalizacije negativno je utjecao na cijelu dunavsko-karpatsku regiju i uzrokovao izraziti zastoj u rastu i razvoju u usporedbi sa Zapadom koji je do tada bio mnogo bolji nego zapadni, kao i visoku financijsku ranjivost i kontinuiranu nestabilnost.
Fuorlo, Isernia
Fuorlo je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 743 m.
Lamparito, San Luis Potosí
Lamparito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Luis Potosí.
Council, Idaho
Kaunsil je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 839, što je 23 (2,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Colonia la Florida, Almoloya del Río
Colonia la Florida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Almoloya del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2637 m.
USS Thomas S. Gates (CG-51)
USS Thomas S. Gates (CG-51) bila je peta raketna krstarica klase Ticonderoga u službi američke ratne mornarice te prvi brod koji nosi to ime.
Trenutačno se nalazi u mornaričkom kompleksu za brodove izvan službe. Od 2008. se očekuje da će u narednih pet godina biti razrezan zajedno s USS Yorktownom i USS Vincennesom.
1110
Godina 1110. (MCX) bila je redovna godina koja počinje u subotu po julijanskom kalendaru.
Vlada Republike Slovenije
Vlada Republike Slovenije predstavlja izvršni organ vlasti Republike Slovenije. Vladu bira većina poslanika Skupštine Slovenije, a čine je predsednik Vlade, jedan ili više potpredsednika i ministri.
Nadežnost Vlade Republike Slovenije je utvrđena Ustavom Republike Slovenije koji je donesen 2006. godine. Trenutni predsednik Vlade Republike Slovenije Miro Cerar.
Yasodharman
thumb|250px|Pobjednički stup Yashodharmana u Sondaniju, [[Mandsaur]] thumb|250px|Natpis na pobjedničkom stupu Yashodharmana u Sondaniju, [[Mandsaur]] Yasodharman ili Yashôdharman (Devanagari:यशोधर्मा) bio je kralj područja Malwa u centralnoj Indiji u prvim decenijama 6. vijeka. O njemu postoje relativno oskudni podaci, ali legende govore da je bio princ koji je izgubio kraljevstvo, te ga je u šumi spasila djevojka i savjetima mu pomogla da stvori novu vojsku. S njome je godine 528. porazio Mihirakulu, kralja naroda Huna (Indo-Heftaliti) koji su napadali Indiju nakon propasti Gupta Carstva. Četiri godine kasnije je povodom te pobjede dao podići tri stupa, na kojima tvrdi da mu se vlast prostirala od Himalaja na sjeveru do Travancorea na jugu; većina historičara je skeptična prema tim navodima. Vladar države Magadha na istoku je opisan kao njegov prijatelj.
Bowlegs, Oklahoma
Bolegs je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 405, što je 34 (9,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Llano Colorado, Santa Cruz Nundaco
Llano Colorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Nundaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2268 m.
Bruno Ganz
Bruno Ganz (22. marta 1941. - 16. februara 2019.) je bio švicarski glumac, koji je međunarodnu slavu stekao 1970-ih ulogama u filmovima Wernera Herzoga i Wima Wendersa, ali čija je najpoznatija uloga Adolf Hitler u filmu Der Untergang.
Ponca
mini|Moni Chaki, 1898. Ponca Indijanac mini|Standing Bear mini|Ponca logor Ponca (Puncaw).- Pleme prerijskih Indijanaca iz skupine Dhegiha, porodica Siouan, nastanjeno u prvoj polovici 19. stoljeća uz desnu obalu Missourija kod ušća Niobrare, a danas u Nebraski i Oklahomi. Grupu Dhegiha čine zajedno sa plemenima Omaha, Kansa, Quapaw i Osage.
Ime
Značenje imena  'ponca'  nije poznato. Drugi nazivi za njih bili su Díhit, Li-hit'  ili Ríhit, kod Pawnee Indijanaca; Kan'kaⁿ (Winnebago); i Tchiá<sub>x</sub>sokush (Caddo).
Povijest
Imenom Dhegiha označavaju se plemena Osage, Ponca, Quapaw, Omaha i Kansa, koja su prema tradiciji živjela u stara vremena u dolini Ohaja, odakle su migrirali u pravcu rijeke Osage. U ovom kraju Ponce i Omahe separiraju od ostatka Dhegiha i odlaze na današnje područje jugozapadne Minnesote. Rat sa Siouxima tjera Ponce prema Black Hillsu, u Južnu Dakotu. Tu je izgleda ponovno došlo do ujedinjenja grupe koja tada kreće prema ušću Nibrare u Nebraski. Ponce ovdje i ostaju, dok su se ostale skupine razišle. U vrijeme dolaska ekspedicije Lewisa i Clarka (1804.) preostalo ih je tek 200, i tu ostaju negdje do 1877., kada odlaze na Indian Territory (danas Oklahoma), na rezervat Quapaw. 25% plemena ostalo je u starom kraju u Nebraski, a 25% stradalo je na svom nesretnom putu. Godine 1879. trećina plemena pomrla je od malarije, među kojima i sin poglavice Standing Beara (1829-1908). Ovaj u siječnju iste godine sa malenom skupinom ratnika napušta Indian Territory i polazi u Nebrasku kako bi sahranio sina. Uhićeni su i zatvoreni u Fort Omahi. Novinar Thomas Henry Tibbles (1838-1928), borac za prava Indijanaca koji se kasnije (1882) ženi za Inshata-Theumba /poznata od bijelaca kao Susette ("Bright Eyes") LaFlesche/, uz pomoć dva pravnika John L. Webstera i A.J. Poppletona, izborio se da su Indijanci ljudi koje treba štititi zakon (nisu smatrani građanima SAD-a), na što je u travnju 1879. u njihovu korist donesao presudu sudac Elmer S. Dundy. Za vrijeme 19. predsjednika Rutherford B. Hayesa 1877-1881., zemlja duž Niobrare u Nebraski konačno je dodijeljena Ponca Indijancima.
Etnografija
Ponce su pleme sa prerijskim tipom kulture (lov na bizone i Sun Dance). Porijeklo je kod Ponca patrilinearno a položaj poglavice je nasljedan u okviru klana, ali u izbor dolaze samo sinovi pokojnog poglavice. Prema Morganu, patrilinearnost je kod njih novijeg datuma, pošto je još u njegovo doba, računanje po ženskoj liniji bilo prisutno kod 8 plemena sa Missourija, među kojima i Missouri i Oto Indijancima, a također i među Mandanima.
Ponce osječaju, primjećuje Kaj Birket-Smith, mističnu povezanost sa totemom, što je tipično i Australcima, iz čega su proizašle skupine koje održavaju kultove groma ili bizona, pa tako na primjer bizonska skupina i upravlja lovom na bizone.
Poznati Ponca Indijanci
Među danas poznatim Ponca Indijancima su : Casey Camp-Horinek, američka glumica koja je u 6 filmova igrala ulogu Irene u Goodnight Irene (2005), Sky Woman u DreamKeeper (2003), Elsie Flood u Lakota Woman: Siege at Wounded Knee (1994), Pale Moon u Lakota Moon (1992), Geronimova majka u Geronimo (1993) i klanska majka Oneida u The Broken Chain (1993).
Duvanjsko polje
mini|desno|250px|Duvanjsko polje Duvanjsko polje je kraško polje u jugozapadnom dijelu Bosne i Hercegovine, na teritoriji opštine Tomislavgrad. Do sada  je izvršeno više  regionalizacija  Bosne  i  Hercegovine  prema različitim  kriterijima. Prema geotektonskom kriteriju,  područje  Bosne  i  Hercegovine  može se  podijeliti  na  tri  pojasa:  Vanjske  Dinaride, Središnje  Dinaride  i  Unutarnje  Dinaride. Takva geotektonska podjela zasnovana je prvenstveno na geografskom položaju i razlikama u litofacijalnim i tektonskim osobinama izdvojenih zona, zatim  na  sličnim  globalnim  uslovima geološke evolucije i orogeneze, te specičnostima u njihovom geotektonskom sklopu Teritorija Bosne i Hercegovine zahvata  oko  25% ukupnog  teritorija  Dinarida i nalazi se u njihovom srednjem  dijelu.
Nalazi se na 860-900 m nadmorske visine. Okruženo je sa svih strana planinama. Na istoku je Ljubuša planina (1794 m.), Crni vrh 1617 m., Mala Ljubuša 1676 m.) i Vran planina (2074 m.). Na jugozapadu je Vrana Hlib ili Lib planina (1481 m.) i Orlakuk (1391 m.), i koja strmenitim grebenom Libom (1023 m.) prodire u samo Duvanjsko polje. Na zapadu su Ivlidena i Grabovička planina, a na sjeverozapadu Tušnica (1700m.) Polj je dugo 20 km (Mesihovina - Mokronoge), široko 12 km (Brišnik - Mandino Selo). Površina mu je 125 km2.
Sewee
Sewee (Seewee, Seawee, Seewa, Sewoe), pleme Siouan Indijanaca sa donjeg toka rijeke Santee i uz obalu oko današnjeg Monks Cornera u okrugu Berkeley, Južna Karolina.
Ime
Ime Santee prema Gatschetu, dolazi možda od sawe', "island." Sewee. Significance: perhaps, as Gatschet suggested, from sawe', "island."
Jezik
Nije sačuvana nijedna riječ iz jezika ovog plemena, usprkos toga klasificira ih se porodici Siouan.
Sela
Poznato je tek ime jednog sela, Avendaughbough, kojeg već kao napuštenog, oko 1700-te spominje John Lawson.
Povijest
Povijest Cewee Indijanaca slična je ostalim plemenima susjednog područja. Swanton sumnja da ih možda spominje još davne 1521. Francisco de Chicora navodeći provinciju Xoxi (u engl. izgovoru Shoshi). No posve je sigurno da ih Englezi nalaze 1670. u području Sewee Baya, danas Bull's Bay. Ovim kolonistima Sewee su bili prijatelji pa su im pomagali i u borbi protiv Španjolaca i opskrbljivali ih kukuruzom. Sewee su po svoj prilici bilo je dosta snažno i brojno, ali su ih 1701. decimirali alkohol i bolesti. Negdje pred sam rata Yamasee Indijanaca još su živjeli u jednom selu u svom starom kraju, no ovaj rat čini se zapečatio im je daljnji opstanak. Nešto preživjelih (57, 1715.) pomiješalo se sa Catawbama.
Kultura
O životu i kulturi ovog plemena malo je poznato. Nije ostalo ništa zapisano o njihovim ritualima, vjerovanjima ni nastambama. Osnovna hrana bio je kukuruz.
Parlament Slovenije
Državni zbor ima 90 članova, koji se dijelom biraju direktno, a dijelom neposredno.
Kadeti (partija)
Konstituciono-demokratska partija, ponekad navođena i kao Ustavotvorno-demokratska partija, ali poznatija po kolokvijalnom imenu Kadeti, bila je liberalna politička stranka koja je djelovala u posljednjim godinama carske Rusije. Nastala je u jeku Prve ruske revolucije, kada je car Nikolaj II, pod pritiskom revolucionara bio prisiljen izdati Manifest 17. oktobra kojim je dotadašnja autokratska apsolutna monarhija zamijenjena ustavnom monarhijom i dozvoljen rad političkih stranaka. Za razliku od konzervativnih oktobrista, koji su se zalagali za očuvanje monarhije i postepene reforme, Kadeti su bili mnogo radikalniji, i tražili uvođenje općeg prava glasa (kao i žensko pravo glasa), te sazivanje ustavotvorne skupštine koja je trebala odlučiti hoće li Rusija ostati monarhija ili postati republika. Na tom programu su, koristeći slabost socijalističkih stranaka, iskoristili nezadovoljstvo naroda i trijumfirali na prvim izborima 1906. godine, postavši najjača stranka u Prvoj državnoj dumi. Nakon što su sa seljačkom strankom Trudovika ostvarili većinu, sa svojim zahtjevima su došli u sukob sa carem, koji je nakon nekoliko mjeseci raspustio Dumu. Vodstvo Kadeta je to odbilo prihvatiti te prebjeglo u Viborg odakle je pokušalo organizirati kampanju za zbacivnaje cara pasivnim otporom. Taj je pokušaj doživio neuspjeh, te su se carističke snage konsolidirale, a Kadeti na sljedećim izborima završili u manjini. Sa vremenom su odustali od svojih radikalnih ciljeva, ali je neuspjeh da proguraju liberalne reforme, kao i spor oko novopokrenute politike rusifikacije izazivao stalne podjele u stranci na lijevo i desno krilo. Stranka je podržala ulazak Rusije u Prvi svjetski rat, ali je postala nezadovoljna njegovim vođenjem, te je 1916. ušla u tzv. Progresivni blok, koji je stekao većinu u Četvrtoj dumi. Nakon Februarske revolucije su postali srž Privremene vlade, ali su ubrzo počeli dolaziti u sukob sa socijalističkim partnerima, pa je premijer Miljukov, morao prepustiti mjesto premijera Aleksandru Kerenskom. Nakon Oktobraske revolucije nekoliko mjeseci kasnije, rad Kadeta su zabranili vladajući boljševici.
Za vrijeme raspada SSSR je u Rusiji 1990. osnovana Konstituciono-demokratska partija - Partija narodne slobode, koja se pozivala na njenu tradiciju, ali je nakon nekoliko godina završili na margini i postala dio bloka vezanih uz ruske nacionaliste.
Divača
Divača (talijanski: Divazza, njemački: Waatsche) je gradić od 1 423 stanovnika, administrativni centar istoimene općine na jugozapadu Slovenije.
Geografske karakteristike
Divača leži na slovensko - talijanskoj granici u kraškom zaleđu Trsta.
Historija
To inače malo i beznačajno selo postalo je značajno krajem 19. vijeka kao velika željeznička ranžirna stanica u kojoj su se odvajali vlakovi za Rijeku i Pulu od onih koji su išli prema Trstu i Veneciji.
Sengerich
Zengerih je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 20 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232309.
Villadoro, Enna
Villadoro je naselje u Italiji u provinciji Enna, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 609 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 791 m.
Oreasca, Lungulețu
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 139 m.
Huacaporo (razvrstavanje)
Huacaporo ima više značenja:
Selva, Grosseto
Selva je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 100 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 786 m.
Los Toriles, Tocumbo
Los Toriles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tocumbo.
USS Bunker Hill (CG-52)
USS Bunker Hill (CG-52) je šesta raketna krstarica klase Ticonderoga u službi američke ratne mornarice te treći brod koji nosi to ime.
Rutin
Rutin (rutozid, kvercetin-3-O-rutinozid, soforin) je citrusni flavonoidni glikozid nađen u heljdi, lišću i peteljakama rabarbara, i špargli. Rutin je takođe nađen u plodovima Brazilskog drveta Dimorphandra mollis, plodovima i cvetovima pagoda drveta, citrusnom voću (pomorandža, grejpfrut, limun, limeta), bobicama kao što je dud, plodovima jasena i brusnicama. Njegovo ime potiče od imena biljke Ruta, koja takođe sadrži rutin. On se ponekad naziva vitaminom P, mada striktno govoreći on nije vitamin.
Rutin je glikozid koji se sastoji od flavonol kvercetina i disaharida rutinoze, (α- L -ramnopiranozil-(1→6))-β- D -glukopiranoze.
USS Bunker Hill (CG-52)
Prva je krstarica svoje klase na koju su ugrađeni vertikalni Mark-41 lanseri.
Senheim
Zenhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 92 opštinska središta okruga Kohem-Cel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 571 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7135079.
Cons-la-Grandville
Kon la Granvil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Brije.
Trudovici
Radna grupa ili Grupa rada bila je umjerena ljevičarska, odnosno agrarna socijalistička politička stranka koja je djelovala u posljednjim godinama carske Rusije. Stranka, čiji su članovi bili poznati kao trudovici, nastala je u jeku Prve ruske revolucije, odnosno nakon Manifesta 17. oktobra 1905. godine, kojim je car Nikolaj II dozvolio rad političkih stranaka i sazvao izbore za Prvu državnu dumu. Na njima su eseri, tada najjača socijalistička organizacija u Rusiji, odbili sudjelovati, ali se sa tom odlukom odbila složiti frakcija na čelu Aleksiksom Fjodorovičem Aladjinom. Ona je pod imenom Radne grupe ostvarila relativno dobar rezultat, te zajedno sa liberalnom strankom Kadeta sasatavila većinu koja je od cara tražila dodatne ustupke. Car je na to odgovorio raspuštanjem Dume, nakon čega je ona neko vrijeme sudjelovala u neuspjelom pokušaju stvaranja paralelne vlade u Viborgu. Tokom sljedećih godina je postepeno marginalizirana, a 1917. je nakon Oktobarske revolucije prestala sa radom.
Marzano Appio, Caserta
Marzano Appio je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3087 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 296 m.
Los Romero, Nuevo Morelos
Los Romero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Nuevo Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 283 m.
El Zapotal, San Andrés Tuxtla
El Zapotal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Andrés Tuxtla.
Linijski sistem
Linijski (ili notni) sistem ) služi kao osnova za beleženje nota.
Kratki istorijat
mini|250px|Upotreba 4 linije u muzičkoj notaciji [[14. veka.]] Linije su u muzici u upotrebi još od 10. veka. Pomoću njih se određivala visina neuma. Prvo se upotrebljavala jedna do dve linije, a zatim je čuveni srednjevekovni muzički teoretičar Gvido iz Areca (995 - 1050) postavio osnove notnom sistemu odredivši da se neume pišu na 4 linije. Na njihovom početku je upisivao ključeve, tako da je pozicija notne glave označavala visinu tona (vidi sliku desno).
La Sociedad, Aguascalientes
La Sociedad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Linijski sistem
Elementi linijskog sistema
1. Ključ
Na početak linijskog sistema stavlja se znak koji se zove kluč (fr. i en. clef) na osnovu kojeg se određuje ime note i njena oktava. Današnja muzička notacija poznaje više vrsta ključeva. Ovde ćemo prikazati one koji su najviše u upotrebi:
a) G-ključ (violinski ključ)
b) F-ključ (bas ključ)
c) C-ključevi (vokalni ključevi)
C-ključevi se zovu i vokalni ključevi jer su pogodni za beleženje pevačkih glasova. Svi oni daju ime noti c¹ (do u prvoj oktavi). Najčešće su u upotrebi altovski i tenorski ključ.
Pogledajmo kako se jedna ista nota c¹ (do u prvoj oktavi) beleži u pomenuta tri ključa: 70px 70px 70px
2. Predznaci
Predznaci se pišu:
3. Taktovi
4. Note
5. Zagrade, spojnice (akolade)
U praksi ovako izgledaju partiture za 2 i 3 linijska sistema sa zagradom:
260px
Reference
Nuottikirjoitus
Crkva svetog Ante Padovanskog u Lukavcu
Crkva svetog Ante Padovanskog u Lukavcu je rimokatolička crkva u Vrhbosanskoj nadbiskupiji. Nalazi se u dijelu Lukavca, Bosna i Hercegovina, sjeverno od željezničke pruge, u ulici Lukavačkih brigada. U Bosni i Hercegovini ima ukupno 15 crkava, odnosno župa, koje su posvećene svetom Anti Padovanskom. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj 5. novembra 2015. godine, donijela je odluku da se crkva sa župnim dvorom proglasi za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović i Ljiljana Ševo (predsjedavajuća komisije). Nacionalni spomenik se sastoji od crkve, župne kuće i dvorišta.
Diano Castello, Imperia
Diano Castello je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Crkva svetog Ante Padovanskog u Lukavcu
Na zahtjev katoličkih vjernika i uz pomoć Tvornice sode u Lukavcu nadbiskup Josip Stadler je 1910. godine odobrio osnivanje župe u Lukavcu. Do tada Lukavac je pripadao tuzlanskoj župi. Crkvu je projektovao Karlo Paržik 1928. godine u duhu neoromanizma. Karlo Paržik je bio jedan od najznačajnijih protagonista na arhitektonskoj sceni u Bosni i Hercegovini, tokom austrougarskog, ali i perioda između dva svjetska rata. Stilski je najsličnija crkvi u Osovi iz 1926. godine, s naglaskom na kompoziciju volumena i motiv arkada ispod strehe s produženim trakama niz fasadu. Župni dvor projektovao je Florijan Strauss iz Tuzle, vlasnik firme koja je izvela građevinske radove. Radovi su završeni 1930. godine. Župna je kuća daleko manje spomeničke vrijednosti od crkve. Župa je 1932. godine promijenila patrona. Novi zaštitnik župe je sveti Anto Padovanski i po njemu je nazvana novoizgrađena crkva. Crkva Sv. Ante Padovanskog u Lukavcu je primjereno održavana i u vrlo dobrom konstruktivnom stanju. Tokom 2017. god. putem transfera za obnovu kulturnog i graditeljskog naslijeđa Federalnog ministarstva nauke kulture i sporta izvršena je izgradnja drenažnog sistema i obnova fasade.
Diano Castello, Imperia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1554 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
Rancho los Veranos, Cabo Corrientes
Rancho los Veranos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cabo Corrientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 349 m.
Pavel Miljukov
Pavel Nikolajevič Miljukov (27. januar 1859 - 31. mart 1943) bio je ruski historičar i liberalni političar, poznat kao osnivač i vođa Konstituciono-demokratske partije (Kadeta). Prije bavljenja politikom je stekao veliki ugled svojim historijskim radovima, ali i neprijateljstvo carističkog režima zbog svojih stavova, te je često bio zatvaran, proganjan i prisiljen odlaziti u egzil u inozemstvo. Iz egzila se vratio za vrijeme Prve ruske revolucije 1905. godine, kada je, iskoristivši Manifest 17. oktobra osnovao Kadete. Oni su pod njegovim vodstvom trijumfirali na izborima za Prvu državnu dumu 1906. godine, te zajedno sa Trudovicima stekli većinu i nastojali ishoditi program radikalnih reformi, zbog kojih je car raspustio Dumu. Pokušaj Miljukova da je nastavi voditi u Viborgu, gdje je izdao Viborški manifest, nije uspio, te su se carističke snage konsolidirale. Miljukov je podržao ulazak Rusije u Prvi svjetski rat, ali je nakon niza poraza vladu i dvorsku kliku optuživao za izdaju i šurovanje sa Nijemcima, prije svega Grigorija Raspućina. Nakon Februarske revolucije je u martu 1917. formirana Privremena vlada kojom su dominirali Kadeti, i gdje je Miljukov držao mjesto ministra vanjskih poslova. Tamo se zalagao za nastavak rata, te zbog toga brzo postao jedan od njenih nanjnepopularnijih članova i bio prisiljen podnijeti ostavku. Nakon Oktobarske revolucije je prebjegao na područje Dona, gdje se počeo okupljati antiboljševički Bijeli pokret. Nakon poraza Bijelih je 1921. godine emigrirao u Francusku. Usprkos svog antikomunizma je pred kraj života podržavao sovjetsku vanjsku politiku, te je tako za vrijeme Zimskog rata rekao da mu je "žao Finaca, ali da želi obnovu ruske Viborške gubernije".
Southmont, Pennsylvania
Sautmont je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.284, što je 22 (1,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Maglio, Brescia
Maglio je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
PTT
PTT je skraćenica od Pošta, Telegraf i Telefon.
Требиње (Куршумлија)
Требиње је насеље у Србији у општини Куршумлија у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 74 становника (према попису из 1991. било је 105 становника).
PTT
Istorija
thumb|right|220px|Radio-telegraf iz [[1837–1844.]] Tokom dvadesetog veka to je bio uobičajeni naziv za monopolistička preduzeća koja su obavljala navedene usluge. Eksplozivnim razvojem telekomunikacija unaročito u zadnjoj trećini dvadesetog veka i pojavom digitalnih telekomunikacija, računara, faks-mašina, mikroprocesora, pejdžera, mobilnih telefona i Interneta, telegraf je potpuno izgubio svoj smisao te se i kao usluga i tehnika, gasi.
Marion Davies
Marion Davies (3. januar 1897 - 22. septembar 1961) je bila američka glumica, najpoznatija kao dugogodišnja ljubavnica medijskog tajkuna Williama Randolpha Hearsta.
Требиње (Куршумлија)
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Marion Davies
Rodila se kao Marion Cecilia Douras, odnosno najmlađe od petoro djece uglednog njujorškog pravnika i suca Bernarda J. Dourasa. Nakon školovanja u samostanu, započela je karijeru u show businessu, prvo kao model, potom jedna od Ziegfeldovih djevojaka. Brzo je privukla Hearstovu pažnju, koji je već 1918. osnovao studio Cosmopolitan Pictures sa isključivom svrhom da od nje načini zvijezdu. Većina kritičara i historičara drži da je Hearstovo promoviranje Davies kao velike glumice (pri čemu su važnu ulogu igrale njegove novine) načinilo više štete nego koristi njenoj karijeri; to se prije svega odnosi na inzistiranje na "ozbiljnim" dramskim ulogama nasuprot uloga u komedijama, gdje je Davies imala prirodni talent. Hearst i Davies se nikada nisu vjenčali isključivo zato što Hearstu njegova supruga Millicent nije htjela dati razvod. Godine 1937. se Davies odlučila povući iz svijeta glume, svjesna da u petoj deceniji života neće uspjeti postati zvijezda; u međuvremenu se iskazala kao spretna poslovna žena, te je tako mogla na kraju uzdržavati samog Hearsta, koji je zapao u financijske probleme uslijed Velike depresije. Nakon Hearstove smrti se udala za Horacea Browna, sa kojim je ostala do smrti od raka želuca 1961. godine. Posljednje godine života je provela baveći se filantropskim radom. Američka glumica Patricia Lake, rođena 1920. godine, je na samrtnoj postelji 1993. godine izjavila da je ona vanbračna kćer Hearst i Davies; o tim tvrdnjama danas ne postoji konsenzus među historičarima.
Odnos Davies sa Hearstom je poznat i po tome što je Orsonu Wellesu poslužio kao jedan od motiva zapleta filma Građanin Kane, filma sa ključem inspiriranim Hearstovim životom; u njemu se pojavljuje lik Susan Alexander Kane, protagonistove druge supruge koja je prikazana kao netalentirana operna pjevačica od koje Kane uporno i bezuspješno pokušava napraviti zvijezdu. Iako je sam Welles kasnije priznao da je Davies posjedovala autentični glumački talent, Kane je u mnogo čemu stvorio famu o Davies kao netalentiranoj glumici koja je karijeru dugovala isključivo svom bogatom i uticajnom ljubavniku.
Godine 2001. je u režiji Petera Bogdanovicha snimljen film The Cat's Meow, posvećen nikad razjašnjenim događajima na Hearstovoj jahti Oneida 1924. godine, gdje je, navodno Hearst slučajno ubio poznatog režisera Thomasa Incea u nastupu ljubomore misleći da ga Davies vara; u tom filmu je lik Davies tumačila Kirsten Dunst.
Hugues VI od Lusignana
Hugues VI (Hugo; o. 1039/1043 - o. 1103/1110), zvani Vrag (le Diable) bio je gospodar Lusignana i grof La Marchea (kao Hugues I), poznat po sudjelovanju u križarskim ratovima.
Rodio se kao sin Huguesa V i Almodis de la Marche. Posjede u Lusignanu je naslijedio nakon očeve pogibije u sukobu akvitanskim vojvodom Guillaumeom 1060. Godine 1071. je naslijedio majčine posjede u La Marcheu. Godine 1086. je na poziv svog polubrata, grofa Berenguera Ramona II od Barcelone, krenuo u Španiju kako bi se borio protiv Maura; na tom pohodu je pratio i drugog polubrata Raymonda Tuluškog. Zajedno s Raymondom je sudjelovao u Prvom križarskom ratu, kao i Križarskom ratu 1101. Usprkos pobožnosti, ušao je dugotrajni i izuzetno nasilni spor sa redovnicima samostana St. Maixent, tokom koga je stekao nadimak "Vrag", i koji je riješen tek posredovanjem pape Paskala II.
Oko 1065. se oženio za Ildégarde de Thouars, s kojom je imao sina i nasljednika Huguesa VII.
Antranilatna hidroksilaza
Termin Antranilatna hidroksilaza ima više značenja.
Malu cu Flori, Malu cu Flori
Malu cu Flori je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Malu cu Flori.
Shakori
Shakori (Shocco, Shoccories), Pleme američkih Indijanaca porodice Siouan sa Shocco i Big Shocco Creeka u današnjim okruzima Vance, Warren i Franklin u Sjevernoj Karolini. Shakori su često mijenjali svoje boravište i uglavnom su bili u društvu s plemenima Eno i Adshusheer, s kojima im je zajednička popualacija, prema Mooneyu (1928.) iznosila oko 1500 (1600.). W. J. McGee s rezervom ih uz Warrennuncock, Sissipahaw, Cape Fear, Adshusheer, Eno, Waxhaw i Sugeree klasificira široj grupi Catawba. Swanton smatra da su Shakori svoje ime dali provinciji Chicora koju je 1521. posjetio Lucas Vazquez de Ayllon. John Lederer ih 1672. nalazi 14 milja od Eno Indijanaca, a Lawson ih 1701. opaža na rijeci Eno zajedno s Eno Indijancima u jednom zajedničkom selu zvanom Adshusheer. Shakori će negdje 1716. zajedno s Eno Indijancima povući na jug, u Južnu Karolinu gdje su se po svoj prilici udružili s Catawba Indijancima.
Malu cu Flori, Malu cu Flori
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2698 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 608 m.
Jesús María, San Luis Potosí
Jesús María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1737 m.
Nacionalni spomenici u Kiseljaku
Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za opštinu Kiseljak se nalaze sljedeći spomenici:
Máximo Martínez, Nava
Máximo Martínez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Nava.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 279 m.
Sugeree
Sugeree (Sagaree, Sataree, Suturee, Sugau, Sugan, Sagan), pleme Siouan Indijanaca sa Sugar Creek u okrugu York u Južnoj Karolini i susjednom području Sjeverne Karoline, okrug Mecklenburg. Iz jezika ovog plemena nije poznata nijedna riječ no dovode se u vezu s porodicom Siouan preko njihove srodnosti s Catawba, i napose Shakori Indijancima. Značenje njihovog imena također nije točno utvrđena, a prema Specku (1935.) dolazi možda iz Catawba  'yensi'grihere' , u značenju "people stingy," ili "spoiled," ili "of the river whose-water-cannot-be-drunk." Populacija također nije poznata osim da, po Mooneyu, kolektivno s ostalim Catawba plemenima populacija iznosi oko 5,000. Većina ih stradava za vrijeme Yamasee rata (1715.), nakon čega su se njihovi ostaci pomiješali s Catawbama. Nestali su, a njihovo ime očuvano je danas u imenu potoka Sugar Creek, jedne pritoke Catawbe.
Colonia Loma Linda, Almoloya del Río
Colonia Loma Linda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Almoloya del Río.
SA 4503
SA 4503 je agonist sigma receptora.
Sissipahaw
Sissipahaw, maleno pleme porodice Siouan Indijanaca koje je u kolonijalno doba živjelo na rijeci Haw u Sjevernoj Karolini, blizu današnjeg Saxapahawa, okrug Alamance, gdje im se nalazilo glavno istoimeno selo. Značenje njihovog imena nije poznato a Juan de la Vandera označava ih pod imenom Sauxpa kada je 1569. tuda prolazio Juan Pardo, na svom putu iz Floride za gorje Appalachians. Daljnja im povijest također nije najpoznatija. John Lawson 1690.-tih i ranih 1700.-tih prolazi ovim krajevima i spominje ih, ali ne dolazi sa njima u kontakt. Godine 1715 ulaze u savez sa drugim plemenima u ratu kojeg su Yamasee poveli protiv Engleza. Ostaci su im se po svoj prilici pridružili Catawbama, te su nestali.
Senscheid
Zenšajd je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Arvajler. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 100 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7131075.
Zvečava
Zvečava je naselje u opštini Kotor u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 7 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 33 stanovnika).
Senscheid
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Arvajler Zenšajd se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Arvajler. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 496 metara. Površina opštine iznosi 4,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 100 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 23 stanovnika/km².
Coloma, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 450, što je 11 (-2,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Henry Maitland Wilson
Henry Maitland Wilson, poznat kao "Jumbo" Wilson (Džambo Vilson; 5 septembar 1881 - 31 decembar 1964) je služio aktivnu službu u drugom burskom ratu i I svetskom ratu, a postao je viši britanski general (feldmaršal, en. Field Marshal) Komande za Srednji Istok i Sredozemlje tokom II svetskog rata. Uživao je poverenje Winston Churchilla.
Bulguksa
Bulguksa (hangul: 불국사; hanja: 佛國寺; što znači "Hram Budine zemlje") je glavni hram korejskog budističkog reda Jogye, smješten u južnokorejskoj provinciji Sjeverni Gyeongsang. Izgrađen 774. godine, hram Bulguksa se smatra remek-djelom zlatnog doba budističke umjetnosti države Silla iz 8. stoljeća. U njemu se nalazi sedam nacionalnih blaga Južne Koreje, uključujući kamene pagode Dabotap i Seokgatap, Cheongun-gyo ("Most plavog oblaka"), i dvije pozlaćene statue Bude. Hram južnokorejska vlada klaisfificira kao ''Povijesni lokalitet br. 1''. U njemu su 1966. godine pronađeni najstariji drvorezi na svijetu, poznati kao Dharani sutra, budistički tekstovi na iz 704.-751. godine.
Henry Maitland Wilson
Drugi svetski rat u Jugoslaviji
Kao saveznički komandant Sredozemlja, general Vilson je u maju 1943. naložio pukovniku Bejliju da Mihailoviću dostavi naređenje u kojem je između ostalog navedeno:
Zvečava
Demografija
U naselju Zvečava živi 7 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 69,2 godina (68,3 kod muškaraca i 70,5 kod žena). U naselju ima 5 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,40.
Henry Maitland Wilson
Drugi svetski rat u Jugoslaviji
Iako je u međuvremenu Mihailović poveo akciju protiv nemačkih snaga i snaga NDH koja je "potrajala šest nedelja" (vidi napad na Višegrad 1943.), Wilson je ocenio da se radi o sporednim i kratkotrajnim aktivnostima, uz izbegavanje da se preduzme nešto na komunikacijama značajnim za Saveznike i za Nemce. Stoga je 9. decembra 1943. poslao Mihailoviću telegram kojim zahteva izvršenje specifikovanih napada na komunikaciji, a koja počinje rečima:
Ovaj telegram smatra se nekom vrstom ultimatuma Mihailoviću. Navedeni napadi na komunikacije nikad nisu izvedeni, i general Vilson je sredinom decembra 1943. svim savezničkim oficirima pri Mihailovićevim snagama dao instrukciju da napuste četnike i da se povežu sa najbližim partizanskim snagama.
Zvečava
Demografija
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Bulguksa
Godine 1995. Bulguksa je upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji zajedno sa špiljskim hramom Seokguram, koji se nalazi četiri kilometara istočnije, kao "jedinstven budistički kompleks iznimnog arhitektonskog značaja". mini|lijevo| Cheongungyo (한국어, 청운교백운교) ili "Most plavog oblaka" mini|lijevo| Baegungyo ili "Most bijelog oblaka" mini| Unutrašnjost dvorane Museoljeon
Povijest
Bulguksa je ambiciozno arhitektonsko djelo kroz koje je kraljevstvo Silla željelo otkriti svijet budizma na zemaljskom svijetu. Izgrađen u isto vrijeme kad i špiljski hram Seokguram, u vrijeme premijera Kim Dae-Seonga. On ga je izgradio u spomen na svoje roditelje, a špiljski hram Seokguram za svoje roditelje iz prethodnih života (reinkarnacija). Ostvarenje "Budine zemlje" je dugo bio san naroda Silla, i oni su vjerovali kako je njihovo kraljevstvo upravo ta zemlja, o čemu svjedoči i njegov naziv, Bulguksa, što doslovno znači "Hram Budine zemlje". Drugim riječima, Bulguksa je zemaljski raj u zemlji Bude.