cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sudamja
Povijest
Sakralni dio obilježavanja blagdana uključivao je procesiju i služenje svete mise. Prvu takvu procesiju snimljenu kamerom ostavio nam je Josip Karaman u dokumentarnom filmu iz 1911. godine. Sredinom 19. stoljeća organizirana je prva tombola, na prijedlog kanonika Mandjera, koja je i danas sastavni dio proslave.
Álamo Rustico, Mineral de la Reforma
Álamo Rustico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 615 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2418 m.
El Cause, Salto de Agua
El Cause je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Capo del Colle, Perugia
Capo del Colle je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 818 m.
Santa Rita, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Santa Rita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 238 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 553 m.
La Nueva Pitahaya, Uxpanapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Muzej grada Zagreba
thumb|mini|Izlošci u muzeju thumb|mini|Izlošci Muzej grada Zagreba je opći kulturno-povijesni, gradski muzej koji se sustavno bavi prikupljanjem i obradom predmeta iz gradske prošlosti.
Povijest ustanove
Muzej grada Zagreba osnovan je odlukom Gradskog poglavarstva 1907. godine. Inicijator osnivanja muzeja i arhiva bila je Družba "Braća Hrvatskoga Zmaja". Smješten je u obnovljenom spomeničkom kompleksu bivšeg samostana Klarisa iz 1650. godine, na zagrebačkom Gornjem gradu. Muzej obrađuje teme iz kulturne, umjetničke, ekonomske i političke povijesti grada u kontinuitetu od rimskih nalaza pa sve do modernog doba. Fundus čini 75 000 predmeta sistematiziranih u zbirke umjetničkih i uporabnih predmeta karakterističnih za grad i njegovu povijest.
Djelatnost
Djelatnost muzeja definirana je zakonskom legislativom vezanom uz muzeje. Muzej radi na sustavnom sabiranju, čuvanju, restauriranju i konzerviranju, prezentaciji te trajnoj zaštiti muzejske građe s područja nadležnosti muzeja. Ustanova je gradski muzej lokalnog karaktera.
Građa
Muzej ima vrlo bogat fond vrijedan za proučavanje zavičajne, lokalne prošlosti. Muzejska građa razvrstana je u pet memorijalnih zbirki, dvadeset zbirki predmeta te šest dokumentacijskih fondova. Posebno se ističu kao vrijedan povijesni izvor za proučavanje povijesti Grada slijedeće zbirke: Pretpovijesna arheološka zbirka, Srednjevjekovna arheološka zbirka, Zbirka cehalija, Zbirka planova i regulacija grada Zagreba te Arhivalije. Digitalizacija se u ustanovi provodi na području svih zbirki.
Usluge
Pružanje stručne pomoći iz područja djelatnosti muzeja, održavanje predavanja, vršenje stručnog vodstva, pružanje usluge informiranja vezano uz aktivnosti, organiziranje izložbi, objavljivanje stručnih publikacija.
Crinț, Săliște
Crinț je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Săliște.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1278 m.
Ergela Lipik
Ergela „Lipik“ imala je značajnu ulogu u razvoju konjogojstva, a posebno u uzgoju lipicanaca.
Iako je Državna ergela osnovana tek 1938. godine, ona vuče svoje korijene u 1919. godinu kad je utemeljena Državna ergela „Petrovo“ (Stančić) u Zagrebu kao logičan nasljednik Pastuharne u Zagrebu, osnovane još 1850. godine. Od 1934. do 1938. ergela u Stančiću izgubila je veliki dio rasplodnoga materijala, pa je likvidirana, a u Lipiku, tadašnjoj općini Pakrac osnovana je Državna ergela „Lipik.“ Prijašnji vlasnik toga posjeda bio je Stjepan Lajer. Rad ove ergele od 1938. do 1957. dao je veliki doprinos razvoju lipicanaca, a sama je ergela svojevremeno bila jedina ergela vranaca i dorata u Europi. 1938. godine nabavljeno je 27 rasplodnih kobila, od čega 19 sivih i osam tamnih iz jedanaest rodova.
Od 1975. u tadašnjoj Radnoj organizaciji Poljoprivreda Lipik počelo se razmišljati od revitaliziranju ergele, no to je učinjeno tek početkom 1982. 18. listopada te godine ergela je ponovno proradila kad je iz ergele u Lipici u Sloveniji dovezeno prvih dvanaest kobila. Od toga vremena u ergeli se pojavljuju dva roda: rod „englanederia“ preko kobila „allegra“ i rod „gidrana“ preko kobila „gaeta“ i „gaetana.“ U Lipiku su rođeni i prevedeni u rasplodne pastuhe Pluto, Conversano i Favory, a ergela je otada udovoljavala zahtjevima sporta (visoke dresure i vožnje), te turističko-rekreacijskim i vojnim potrebama.
Lipički perivoj
Gradski perivoj u Lipiku smatra se u stručnim krugovima jednim od najljepših u sjevernoj Hrvatskoj. Kao spomenik vrtne arhitekture registriran je 1965. godine rješenjem Republičkog zavoda za zaštitu prirode SRH u Zagrebu, a 1986. godine je Zavod za urbanizam Arhitektonskog fakulteta Sveučilišta u Zagrebu izradio plan njegove obnove. Ideja tog plana bila je sačuvati perivoj tamo gdje postoji i vratiti mu neobarokna, odnosno romantičarska obilježja s prijelaza stoljeća.
Na površini od oko 10,4 ha perivoj je do danas sačuvan na izvornoj površini i bez bitnih promjena perivojne kompozicije. Lječilišni perivoj u kojeg su uklopljene sve lječilišne zgrade, kompozicijski se sastoji iz dvije stilsko-oblikovne cjeline: 1. Historicistički (neobarokni) geometrijski uresni vrtovi ispred glavnoga pročelja zgrade i 2. Kasnoromantičarski (neoromantičarski) perivoj. Osnovnu konstrukciju perivoja određuju zgrade, aleje i drvoredi, sustav šetnica te perivojni interijeri. Znatnija izgradnja novih zgrada nastaje u drugoj polovici 20. stoljeća.
Nakon izgradnje hotela "Gami" 1872. godine počelo se s uređenjem perivoja. Budući da su se kupališni objekti tada dograđivali više spontano nego na osnovu plana, može se pretpostaviti da su i počeci uređenja okoliša bili bez jasnog koncepta.
Tek nakon 1890. godine, kada novi vlasnici proširuju lječilište i izgrađuju "Kursalon" i druge kupališne objekte, dolazi do formiranja reprezentativnog perivoja koji je tada postavljen na površini od 10,4 hektara. Urbanistički ansambl, kojeg čine Kursalon, natkriveno šetalište Wandelbahn, "Mramorne" i "Kamene" kupke te Kurhotel, formira prostor unutar kojeg je oblikovan neobarokni perivoj čija su obilježja geometrijska prostorna organizacija i šišani oblici vegetacije. Preostali dio nosio je obilježje romantičarskih perivoja kasnog 19. stoljeća.
Perivoj krase skladni odnosi između šumskih i livadnih površina, grupe stabala i građevinskih objekata, maštovito vođene staze te brojni vrtni objekti. Vrt ispred Kursalona nosi obilježje neobaroknog vrta. Pravokutni prostor je veličine 70 x 100 metara, a okružuju ga pročelje Kursalona na jugu, Wandelbahn na zapadu, drvored divljih kestenova na sjeveru i aleja šišanog graba (grabič-put) na istoku. Dio perivoja obilovao je objektima i sadržajima koji su stvarali romantičarski ugođaj parkovnog prostora (paviljoni, sjenice, pergole, odmorišta i slično, a svoj park imao je i Izidorovac, Ergela. U perivoju su bili brojni vrtni dekorativni elementi (stupovi, balustrade, vaze, žardinjere).
Jugozapadno od Kursalona bilo je jezero s otočićem, neposredno uz "Jelkin brijeg". Taj brežuljak sa sjenicom i klupama, odakle se pružaju pogledi na perivoj, podigao je grof Janković za svoju kćer Jelku kako bi u sjeni stabala mogla slušati glazbu iz obližnjeg paviljona. Na zapadnom rubu perivoja bila je vrtlarija s vrtlarovom kućom i staklenicima. Posebno je zanimljivo, ali i značajno za Lipik, da palme na splitskoj rivi potječu iz lipičke vrtlarije u kojoj je godinama radila obitelj Kostlivy. U istočnom dijelu perivoja uređena su dva igrališta za tenis.
Posebnu ljepotu vrtnom prostoru između "Kurhotela", "Mramornih" i "Kamenih" kupki daje cvjetni parter, te puzavice na pročeljima objekata i cvijeće na prozorima "Kurhotela". U vrtu ispred hotela "Depadance" izgrađen je "Izvor" - Grofovo vrelo, jednokatni paviljon oktogonalnog tlocrta te dekorativni parter s fontanom, iz koje teče mineralna voda, i meteorološkim stupovima.
La Mesilla, General Zaragoza
La Mesilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1516 m.
Majka Božja od Kamenitih vrata
mini|200px|Slika Majke Božje od Kamenitih vrata mini|200px|Ograđeni oltar sa čudotvornom slikom Majke Božje od Kamenitih vrata Majka Božja od Kamenitih vrata zaštitnica je Grada Zagreba. Blagdan Majke Božje od Kamenitih vrata, koji se slavi 31. svibnja, ujedno je i Dan Grada Zagreba.
Povijest
Kamenita vrata ostatak su utvrde kojom je bio opasan Gradec. Vrata vjerojatno postoje od 1266. godine, iako se spominju tek 1429. Često su bila pregrađivana, a nisu ih zaobišli ni veliki požari. Kamenita vrata su najpoznatija kao zavjetna kapelica sa slikom Majke Božje od Kamenitih vrata. Naime, u velikom požaru koji je izbio 31. svibnja 1731., slika Majke Božje, koja je prije stajala iznad gradskih vrata, nađena čitava i neoštećena usred vatre i pepela, a samo je okvir izgorio. Iste je godine slika postavljena u barokni oltar u udubljenju prolaza Kamenitih vrata. Umjetničku, baroknu ogradu izradio je 1778. godine zagrebački majstor Ivan Korta.
Slika Majke Božje prikazuje Gospu kao vladaricu sa žezlom u lijevoj ruci, dok desnom pridržava malog Isusa, a on u lijevoj ruci drži mali globus. Slika je izrađena na lanenom platnu veličine 57x47 cm. Prilikom dvijestote obljetnice čudesnog očuvanja Gospine slike, 31. svibnja 1931. godine, svečano je okrunjena zlatnom krunom.
Dana 31. svibnja 1991. godine svečano je proslavljena 260. obljetnica svetišta, a zagrebački nadbiskup kardinal Franjo Kuharić proglasio Majku Božju Kamenitih vrata zaštitnicom Grada.
El Paraje, Chiconquiaco
El Paraje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chiconquiaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1778 m.
El Embarcadero, Coyuca de Benítez
El Embarcadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1370 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Potres u Zagrebu 1880.
Potres u Zagrebu 1880., poznat i kao Veliki potres u Zagrebu, bio je jačine 8 stupnjeva Mercallijeve ljestvice, odnosno 6,3 stupnja po Richteru, s epicentrom na području Medvednice, razorio je brojne zagrebačke zgrade, mnoštvo stanovništva pobjeglo je ili se iselilo u Beč, Graz, Maribor, Celje, Ljubljanu i Trst, dvoje ljudi je poginulo (litograf Petar Stanić i bankovni službenik Lavoslav Smetana), a 29 ih je teško ozlijeđeno. mini|lijevo|220px|Oštećena unutrašnjost [[Zagrebačka katedrala|Zagrebačke katedrale. Fotografija Ivana Standla.]] Potres se dogodio 9. studenog 1880. u 7 sati, 3 minute i 3 sekunde, prema podacima meteorološke postaje u Zagrebu. U prva 24 sata nakon potresa na zagrebačkom je Glavnom kolodvoru izdano 3800 putničkih karata. Nakon najvećeg udara, slijedilo je nekoliko potresa slabijeg intenziteta. Do travnja 1881. godine zabilježeno je 185 podrhtavanja tla. Stanovnici čije su kuće bile oštećene, smješteni su u za to izgrađene barake na području Zrinjevca i današnje Klaićeve ulice. Kako bi se mogao nositi s posljedicama potresa, grad je ustanovio posebno povjerenstvo koje je u svome izvješću zapisalo:
Seizmolog Marijan Herak tvrdi da se tadašnja materijalna šteta može usporediti s 50 milijuna kruna, koliko je iznosila polovica tadašnjeg godišnjeg državnog proračuna. Car i kralj Franjo Josip donirao je tom prilikom 20.000 forinti, no to je bilo dovoljno tek za obnovu nekoliko kuća. Novčana pomoć unesrećenim stizala je iz cijele Europe. Najveći dio prilog uplaćen je na području Austro-Ugarske, no sredstva su skupljena i u Kopenhagenu, Istanbulu, Cardiffu, Londonu, Parizu, Bernu, Sofiji, Aleksandriji, a pomoć je poslao i papa Lav XIII.
Stara zagrebačka katedrala pretrpjela je tolike štete da je bila potrebna temeljita obnova. Potres je srušio svodove u katedrali, zdrobio oltare, probio pod i oštetio zvonik. Obnova je trajala do 1906. pod vodstvom graditelja Hermanna Bolléa iz Kölna. Slično je bilo i s crkvom sv. Franje na Kaptolu i s crkvom Majke Božje Remetske.
Ipak, potres je potakao i veliku obnovu grada. Uz obnovu katedrale, koja će odsada biti njegovim zaštitnim znakom, Zagreb dobiva i brojne nove palače, parkove i fontane.
Van Zagreba, stradali su objekti bivšeg pavlinskog samostana Sveta Jelena u Međimurju.
Danijel Cerović
Danijel Cerović (6. septembar 1979) crnogorski je klasični gitarista. Profesor je gitare i kamerne muzike na Muzičkoj akademiji u Cetinju, Univerzitet Crne Gore.
Biografija
Rođen je u Nikšiću, 6. septembra 1979. godine. Srednju muzičku školu završio je u Podgorici, a takođe i jednu godinu kao vanredan učenik u Muzičkoj školi „Josip Slavenski” u Beogradu. Godine 1997, kao sedamnaestogodišnjak, upisuje se na Fakultet muzičkih umetnosti u Beogradu, na odseku za gitaru u klasi prof. Vere Ogrizović. Magistarske studije upisuje 2002. godine na Muzičkoj akademiji Univerziteta Crne Gore na Cetinju, a već sledeće godine (2003) prvi put stupa u radni odnos na Muzičkoj akademiji na Cetinju kao saradnik u nastavi. Magistrirao je 2007. godine nakon uspešne odbrane magistarskog rada pod nazivom „Ključne sonate za gitaru u periodu između dva svjetska rata”, a takođe, u sklopu završnog magistarskog ispita izveo je koncertni program sa delima Maura Đulijanija, Domenika Skarlatija i Manuela Marije Ponsea. Postdiplomske, dvogodišnje studije za gitaru završio je na Visokoj školi za muziku u Mastrihtu (Holandija) u klasi profesora Karla Markjonea. Tokom školovanja osvajao je značajne nagrade na republičkim, saveznim (SRJ) i međunarodnim takmičenjima za gitaru i kamernu muziku. Usavršavao se i na brojnim seminarima u zemlji i inostranstvu sa prestižnim umetnicima i pedagozima kao što su: Fabio Zanon (Brazil), Tilman Hopštok (Njemačka), Dušan Bogdanović (SAD) i Beto Davezak (Urugvaj).
Član je Crnogorskog dua gitara, zajedno sa virtuozom gitare Goranom Krivokapićem. Snimili su J. S. Bahove engleske svite za Naksos rekords. Ovaj svetski premijerni snimak dobio je pohvale od strane publike i muzičkih kritičara, kao što je Klasik tudej. Njihov debut sa radovima Karla Domenikonija, Astora Pjacole i Dušana Bogdanovića objavljen je 2013. godine.
U 2019/20, kao solista i član Crnogorskog dua gitara nastupiće na festivalima, koncertnim dvoranama u Aziji, Južnoj Americi, Evropi i Sjevernoj Americi, te snimiti dva nova cedea za izdavačku kuću Naksos rekords, jedan kao solista sa djelima baroknog kompozitora Silvijusa Leopolda Vajsa, a drugi sa muzikom Astora Pjacole kao član dua gitara sa Goranom Krivokapićem.
Juste avant la nuit
Just avan la nuit je francusko-italijanski igrani film snimljen 1971. godine u režiji Claudea Chabrola. Po žanri je mješavina trilera i drame, a predstavlja drugu po redu adaptaciju romana The Thin Line Edwarda Atiyaha (iza japanskog filma Stranac u ženi). Protagonist, čiji lik tumači Michel Bouquet, je sretno oženjeni i materijalno situairani direktor reklamne agencije čiji je najbolji prijatelj ugledni arhitekt (čiji lik tumači François Périer) koji mu je projektirao kuću. Radnja prikazuje kako je istovremeno vodio tajnu ljubavnu vezu sa arhitektorovom suprugom (čiji lik tumači Anna Douking), a koja je završila njenom slučajnom smrću prilikom sadomahozihističke igre; protagonist uspije izbjeći policijsku istragu, ali ga muči grižnja savjesti te odlučuje sve priznati prijatelju i vlastitoj supruzi (čiji lik tumači Stéphane Audran). Just avan la nuit je predstavljao posljednji Chabrolov film u kome je nastupila Audran, sa kojom je dotada bio u braku.
Privadas de San Javier, Mineral de la Reforma
Privadas de San Javier je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 711 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2449 m.
Las Playitas, Epitacio Huerta
Las Playitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Epitacio Huerta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2355 m.
Dina Merhav
Dina Merhav (rođena: Dina Gross) (Vinkovci, 9. 3. 1936), izraelska skulptorica jugoslavenskog tj. hrvatskog podrijetla.
Biografija
Dina Merhav je rođena 9. 3. 1936 u Vinkovcima za vrijeme Kraljevine Jugoslavije. Otac Zlatko je bio sin imućnog židovskog industrijalca Rudolfa Grossa, a majka Štefi je rodom bila iz imućne židovske porodice Wachsler iz Nove Gradiške. Pred okupaciju Kraljevine Jugoslavije, Dina je sa majkom i bratom Dankom pobjegla u Split koji je bio pod talijanskom-fašističkom upravom, te potom u Italiju i 1943 godine u Švicarsku. Na taj način spasili od Holokausta. Otac joj je također preživio kao časnik vojske Kraljevine Jugoslavije u njemačkom zarobljenštvu. Nakon Drugog svjetskog rata Dina je sa roditeljima i bratom živjela u Beogradu, u Vinkovce se nisu htjeli jer nisu znali tko je od njihovih bivših sugrađana bio član ustaša. U julu 1949 napustili su FNR Jugoslaviju i odselili u Izrael. Dina je u Izraelu pohađala jeruzalemsku Akademiju Bezalel. Radnu i umjetničku karijeru započela je kao grafički dizajner. Uskoro je postala instruktor za grafički dizajn i skulpturu na Koledžu Hadassa Wizzo u Haifi. Kasnije je bila predavač na College of Design Univerziteta u Haifi. Dina se i dalje usavršavala, te je od 1975 počela studije kiparstva, da bi 1980 učestvovala na seminaru za kamenu skulpturu "Pietra Santa" u Italiji. Uz vječiti dizajnerski i kiparski rad Dina se dokazala i na drugom umjetničkom polju; 1984 godine objavila je knjigu poezije "Tebi sa ljubavlju". Za svoj umjetnički rad 1998 godine dobila je nagradu "Struk", grada Haife. Dina se specijalizirala za skulpture namenjene otvorenom prostoru. Od 1984 posvetila se kiparskom stvaralaštvu. Bavila se grafičkim dizajnom, a tek u četrdeset i osmoj godini počela se baviti skulpturom. Prvih pet godina umjetničkog djelovanja bavila se kamenom, mramorom, a onda je počela raditi sa željezom. Od 1989 godine radi isključivo u željezu. Živi i radi u jedinstvenom umjetničkom selu Ein Hod, koje je osnovano 1953 i u njemu žive isključivo likovni umjetnici svih profila djelatnosti (slikari, kipari, dizajneri, fotografi, arhitekti, keramičari). Skulpture Dine Merhav su postavljene u javnim prostorima u Izraelu, Indiji, Švicarskoj, Kanadi, Sjedinjenim Američkim Državama (SAD), Makedoniji i rodnoj Hrvatskoj, a od 2009 intenzivno surađuje sa Kinom. U junu 2013 godine u Gliptoteci HAZU-a u Zagrebu održana je izložba njenih kipova u željezu pod nazivom "Ptice u letu". Tom prilikom prikazani su i kratki dokumentarni filmovi o Dini. Dina je donirala velik dio svojih skulptura rodnom gradu za budući "Memorijalni park skulptura obitelji Gross" u Vinkovcima. Njezine skulpture se nalaze u Palmižanu na otoku Hvaru i Zagrebu, te na židovskom groblju u Đakovu gdje je skulptura "Mir na nebesima" posvećena za žrtve Holokausta. 2015 godine u parku u ulici Josipa Lovretića uz rijeku Bosut, nedaleko od središta Vinkovaca, postavljeno je 11 željeznih skulptura ptica koje je Dina donirala gradu, a dio su njezinog umjetničkog opusa "Ptice u letu".
Baynāw, Sa'dah
Baynāw je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1893 m.
Casaleggio Novara, Novara
Casaleggio Novara je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Carolina Shores, North Carolina
Karolina Šors je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.048, što je 1.566 (105,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Arroyo Zarco Buena Vista, Uxpanapa
Arroyo Zarco Buena Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Uxpanapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
Prva dalmatinsko-hrvatska-slavonska gospodarska izložba
Prva dalmatinsko-hrvatska-slavonska gospodarska izložba održana je u Zagrebu 1864.
Murajaque, Urique
Murajaque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 616 m.
Prva dalmatinsko-hrvatska-slavonska gospodarska izložba
Po povratku iz Londona, ovi izlagači su u suradnji s Trgovačko-obrtničkom komorom iz Zagreba počeli raditi na organizaciji Prve gospodarske izložbe, uz stručnu pomoć komorskog tajnika Josipa Ferde Devidea, kao i potrebnu financijsku pomoć hrvatskog kancelara Ivana Mažuranića.
Sve nadležne institucije u zemlji a i sama banska vlada prihvatile su prijedlog i osnovan je središnji odbor, na čelu s grofom Miroslavom Kulmerom. Odbor je dobio tražena financijska sredstva, a grad mu je i ustupio zgradu koja je bila namijenjena za Zemaljsku bolnicu ( današnja zgrada Rektorata Sveučilišta na Trgu maršala Tita, Zagreb ) i prostor na novosnovanom Sajmišnom trgu ( prostor današnjeg Hrvatskog narodnog kazališta)
La Chirimoya, San Ignacio
La Chirimoya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini San Ignacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1170 m.
Slimnic, Slimnic
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3592 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 489 m.
La Cuesta del Saucal, Chiconquiaco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1569 m.
Vidite još
Administrativna po
Cascina Solcia, Milano
Cascina Solcia je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
La Cascada, Salto de Agua
La Cascada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Los Lotes, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Los Lotes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 281 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1692 m.
Ciurești, Vedea
Ciurești je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Vedea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 258 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 350 m.
Mu’thib, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1647 m.
Loma Atravesada, General Zaragoza
Loma Atravesada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2061 m.
Ninguno, Copanatoyac
Ninguno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Copanatoyac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1884 m.
Montarsiccio, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 750 m.
Cinco de Octubre, Jopala
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 688 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 373 m.
El Álamo, Mineral de la Reforma
El Álamo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 780 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2418 m.
Avenches
Avenches (njemački: Wiflisburg) je grad i općina od 4,617 stanovnika na sjeverozapadu Švicarske u Kantonu Vaud.
Avenches je frankofonski grad 74% posto stanovnika govori francuski.
Geografske karakteristike
Avenches se nalazi na granici kantona Vaud i Fribourg, prostire se duž jugozapadne obale Murtenskog jezera, udaljen oko 30 km jugoistočno od Neuchâtela.
Historija
Historija Avenchesa vezana je uz rimski Aventicum koji je izgubio sjaj početkom 5. vijeka nakon Pada Rimskog Carstva, ali nije potpuno napušten. U početku su se njegovi stanovnici vjerojatno sklonili na brdo i tu podigli novi grad. Pronađeni temelji dvije merovinške crkve (Saint-Martin i Saint-Symphorien), a za još dvije (Saint-Antoine i Saint-Etienne) se pretpostavlja da su postojale, ukazuju da je taj grad bio sjedište biskupije sve do kraja 6. vijeka.
Po naredbi lozanskog biskupa Burcard d'Oltigena, preseljen je na današnju lokaciju 1074. i okružen bedemima koji su dograđivani sve do 14. vijeka. Od njih su ostale samo dvije kule Benneville i Vully, jer su srušeni u 19. vijeku.
Stari grad je napušten i nestao je iz sjećanja krajem 15. vijeka.
Avenches je na samom startu bio domena lozanskih biskupa, relativno brzo su građani dobili izvjesne slobode, pa su sklapali saveze, najstariji sa Fribourgom 1239. i nešto noviji sa Murtenom 1353. U gradskoj skupštini su biskupa zastupali gradonačelnik i kastelan, kad je funkcija gradonačelnika postala nasljedna, biskup je malo-pomalo otkupljivao i stekao puno pravo 1497., od tad ga je zastupao samo kastelan.
U martu 1536. Kanton Bern je zauzeo domene lozanskih biskupa, zbog tog je Avenches 1537. raskinuo stare saveze sa katoličkim gradovima, pokorivši se naredbi novih suverena. Pod novim vlasnicima je postao lokalni administrativni centar i sjedište suda, pa je dotadašnji biskupski dvor ispao premali. Zbog tog je proširivan između 1565. - 1568. u renesansnom stilu.
Židovi iz Alzasa počevši od 1826. počeli su se doseljavati u Avenches, tako da su do 1870. već imali popriličnu zajednicu od 14% stanovnika. Uglavnom su se bavili unosnom trgovinom konjima pa su između 1863.-1865. izgraditi sinagogu, jednu od prvih u Švicarskoj. Nakon pogoršanja ekonomskih prilika 1870-ih vremenom su se preselili u veće gradove pa je sinagoga napuštena i srušena 1957.-1958.
Privreda
Avenches je sve do početka 19. vijeka ostao ruralno mjesto u kom se uzgajao duhan i šećerna repa. Švicarska Konfederacija kupila je između 1898.-1899. velik teren i na njemu do 1901. podigla federalnu ergelu, koja je od 1998. Švicarska nacionalna ergela.
Prvi avion izrađen u Švicarskoj poletio je iz Avenchesa 1910., firma koja ga je izradila osnovala je 1911. pilotsku školu, sa ambicijama da postane federalna, ali je ona 1921. preseljena u Payerne.
Nakon Drugog svjetskog rata proradila je cementara i tvornica keksa, otvoren je i muzej posvećen Aventicumu, pa se razvio i turizam otkad je do grada došao autoput A1.
Mesa de la Barranca, Urique
Mesa de la Barranca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2257 m.
Jarwān, Sa'dah
Jarwān je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2287 m.
Jablunkovski incident
Jablunkovski ili Jablonkovski incident (Incydent jabłonkowski; Jablunkovský incident) {{je bio kratokrajni sukob između poljske vojske na jednoj, i njemačkih paravojnih formacija na drugoj strani, koji se u noći 25/26. augusta 1939. godine odigrao na granici tadašnje Poljske i Slovačke te predstavljao najspektakularniji od svih graničnih sukoba koji su prethodili invaziji Poljske i Drugom svjetskom ratu, a takođe poznat i po tome što se navodi kao prvi komandoski prepad Drugog svjetskog rata.
Hitler je u posljednji trenutak, nadajući se da Britanija i Francuska ipak neće stupiti u rat kako bi zaštitili Poljsku, otkazao napad, ali zapovijed nije došla do Herznera i njegovih ljudi. Njegova grupa, koja je brojala oko 70 (a prema nekim izvorima 24) ljudi, je krenula 25. augusta navečer iz slovačkog gradića Čadca, prešla granicu i oko 4 sata ujutro doprla do željezničke stanice. Njemački operativci su, pucajući u znak upozorenja, zauzeli stanicu i zarobili dio radnika. Međutim, nisu obratili pažnju na podrum, koji je bio predviđen kao poljski vojni komunikacijski centar i bio telefonom povezan sa zapovjedništvom. Jedna od tamošnjih telefonistica je upozorila poljske vladi, koje su odmah uzbunile lokalni garnizon, koji su činili graničarske jedinice i četa elitnih planinskih strijelaca.
Kada su Herzner i njegovi ljudi pokušali zauzeti tunel, tamo ih je dočekala mitraljeska paljba. Shvativši da je napad propao, Herznerovi ljudi su se razbježali po okolnim šumama, a potom, izloženi stalnoj paljbi, uspjeli prijeći natrag preko granice oko podneva. Pri tom je ranjeno 2 njihovih pripadnika.
Doznavši za cijeli slučaj, njemački general Eugen Ott, zapovjednik 7. divizija, je smjesta stupio u kontakt sa poljskim generalom Jozefom Kustonom, zapovjednikom 21. planinske divizije te mu se službeno ispričao, objasnivši kako je napad dijelo "sumanutih pojedinaca".
Kada je nekoliko dana kasnije došlo do invazije, poljske snage su eksplozivom onesposobile prugu i tunel. Nijemci su poslije okupacije Poljske prugu djelomično obnovili u februaru 1940. godine, a u potpunosti 1941. godine.
Dr. Popaul
Dr. Popaul je francusko-italijanska kriminalistička filmska komedija snimljena 1972. godine u režiji Claudea Chabrola. Predstavlja adaptaciju romana Meurtre à loisir Huberta Monteilheta. Protagonist, čiji lik tumači Jean-Paul Belmondo je mladi ljekar sklon ženskarenju koji, uvjeren da lijepe žene "nisu pouzdane", zavede i oženi ružnu kćer (čiji lik tumači Mia Farrow) svog budućeg šefa. Radnja prikazuje kako je nakon toga počne drogirati kako bi na miru imao ljubavnu vezu sa njenom lijepom sestrom (čiji lik tumači Laura Antonelli), za čiji je račun čak spreman vršiti ubistva, ali i kako ga sudbina okrutno kazni kada nakon prometne nesreće ostane prikovan uz krevet.
Dr. Popaul, jedna od rijetkih komedija u Chabrolovoj karijeri, je relativno loše dočekan od dotada uglavnom prijateljske kritike, pri čemu je mnoge najviše smetao mizantropski crni humor. Publika je, međutim, bila sklona filmu koji je postao najkomercijalniji u cijeloj Chabrolovoj karijeri.
El Encinal, Jopala
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 554 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 838 m.
Nuevo León, Mezquital
Nuevo León je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1689 m.
El Cedro, San Ignacio
El Cedro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini San Ignacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 155 m.
Capodacqua, Perugia
Capodacqua je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 368 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 388 m.
Gustavo Rodríguez, Uxpanapa
Gustavo Rodríguez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Uxpanapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
Greens Landing, Pennsylvania
Grins Landing je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 894.
Bombaški napad na željezničku stanicu u Tarnówu
Napad na željezničku stanicu u Tarnowu se odigrao 26. augusta 1939. godine kada su u željezničkoj stanici u poljskom gradu Tarnow aktivirane dvije tempirane bombe. Od eksplozije se srušila trećina zgrade, te je poginulo 20, a ranjeno 35 ljudi. Do napada je došlo nekoliko dana pred početak njemačke invazije odnosno Drugog svjetskog rata, i u trenutku kada je kroz Tarnow prolazio veliki broj vlakova sa poljskim trupama koje su se koncentrirale na granici prema Njemačkoj.
Moskovski pregovori (1939)
Poticaj za njihovo započinjanje bio je dovršetak komadanja Čehoslovačke, odnosno njemačka okupacija Češke u martu 1939. godine, koja je predstavljala eklatantno kršenje Münchenskog sporazuma. Zbog toga je britanska vlada Nevillea Chamberlaina, uvjerena da se Njemačkoj više ne može vjerovati, odlučila napustiti dotadašnju politiku appeasmenta (popuštanja) te zajedno sa Francuskom 31. marta objavila garancije nezavisnosti Poljskoj i Rumunjskoj. Dodatni poticaj za pregovore je bio završetak Španskog građanskog rata i uspostava Francovom pronjemačkog režima koji je predstavlajo potencijalnu opasnost po Francusku sa južnih granica, kao i italijanska invazija Albanije. Sovjeti su, pak, prethodnih godina svoju vanjsku politiku fokusirali na nacističku Njemačku kao glavnu opasnost i pod parolom antifašizma nastojali stvoriti savez sa zapadnim državama.
Colonia Xucuyul, Chiconquiaco
Colonia Xucuyul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chiconquiaco.
Moskovski pregovori (1939)
Budući savez triju država je prije svega trebao udružiti njihove ekonomske i vojne resurse, ali također onemogućiti Nijemce da sa zapadnim saveznicima i Sovjetima ratuju "počesno", odnosno nametnuti im, kao u slučaju Prvog svjetskog rata rat na dva fronta. Na pregovore, započete u aprilu 1939. godine, je međutim bitno uticalo višedecenijsko nepovjerenje između potencijalnih partnera, izazvano anglo-francuskim akcijama protiv sovjetskog režima tokom građanskog rata dvije decenije ranije, kao i antikomunizam u vodećim zapadnim krugovima, prije svega u establishmentu. Dodatne poteškoće u pregovorima je predstavljala i sovjetska percepcija da se zapadne sile ne namjeravaju ozbiljno suprotstaviti Hitleru, odnosno da će u slučaju rata učiniti sve da Sovjeti podnesu neproprocionalno visoke žrtve. Dio zapadnih stručnjaka je, pak, smatrao da je Crvena armija previše oslabljena Velikom čistkom da bi se mogla ravnopravno suprotstaviti Wehrmachtu.
Colonia Xucuyul, Chiconquiaco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1489 m.
Vidite još
Administrativna po
Moskovski pregovori (1939)
Još ozbiljniji problem za pregovarače je predstavljalo to što Njemačka i SSSR tada nisu imali zajedničku granicu, odnosno što ih je dijelio niz nezavisnih država nastalih nakon Prvog svjetskog rata, a koje su, u većoj ili manjoj mjeri, sadržavali teritorije predratnog Ruskog Carstva i čije su vlade bile gotovo potpuno antisovjetski nastrojene. To je uključivalo čak i od Njemačke ugroženu Poljsku, čija je vlada nekoliko mjeseci ranije, za vrijeme Sudetske krize, odbila sovjetske prijedloge da dozvoli Crvenoj armiji tranzit radi pomoći Čehoslovačkoj. Njemačka diplomacija je to iskoristila kako bi kroz niz diplomatskih sporazuma te države, prije svega baltičke države i Finsku, privukla ili pokušala privući u svoj savez, čime je stvoren dodatni pritisak na Sovjete.
Udarac Moskovskim pregovorima je predstavljala i eskalacija sukoba sa Japanom na Dalekom istoku, koji je Staljina i sovjetsko vodstvo uplašilo sa mogućnošću da, u slučaju sukoba sa Njemačkom, budu prisiljeni ratovati na dva fronta. U međuvremenu je i njemački vođa Hitler došao do sličnog zaključka, odnosno postao uvjeren da će rat na dva fronta izbjeći tako što postigne sporazum sa Sovjetima. Teren za reapprochement Sovjeta i Nijemaca, koji su bili blisko surađivali prije dolaska nacista na vlast 1933. godine, je već pripremljen kada je 3. maja Maskim Litvinov, jedan od najvatrenijih zagovornika antifašističke koalicije i Jevrej, smijenjen sa mjesta sovjetskog ministra vanjskih poslova i zamijenjen mnogo "hladnijim" i pragmatičnijim Vjačeslavom Molotovom. Nakon što je 23. augusta 1939. u Moskvu doputovao njemački šef diplomacije Joachim von Ribbentrop, Moskovski pregovori su i službeno prekinuti, a ubrzo nakon toga je potpisan sovjetsko-njemački pakt, kojim je Nijemcima omogućeno da izvrše invaziju Poljske i otpočnu rat.
Među historičarima je široko uvriježeno mišljenje kako su Moskovski pregovori predstavljali posljednju ozbiljnu priliku da se spriječi kako Drugi svjetski rat, tako i spektakularni uspjesi Sila Osovine na njihovom početku, odnosno da je njihov uspješan ishod u najgorem slučaju mogao značajno skratiti njegovo trajanje i smanjiti broj žrtava. Zbog toga je pitanje krivnje za njihov neuspjeh postalo jedna od čestih tema propagande, odnosno međusobnog optuživanja Sovjeta i zapadnih sila u doba Hladnog rata, a kontroverze traju i do današnjeg dana.
Temascales, Epitacio Huerta
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2403 m.
Bombaški napad na željezničku stanicu u Tarnówu
Ubrzo nakon napada je poljska željeznička policija uhapsila muškarca po imenu Antoni Guzy, za koga su svjedoci potvrdili da je bio postavio kovčege na stanici. Guzy, za koga se ispostavilo da je nezaposleni bravar čiji je otac bio Poljak, a majka Njemica, je tokom istrage priznao zločin. Prema njegovom iskazu je u potrazi za poslom bio stupio u kontakt sa organizacijom koja poljskim folksdojčerima pomogala pri pronalaženju posla u Njemačkoj te je preko nje bio regrutiran u njemačku tajnu službu. Njegov kontakt po imenu Neumann mu je predao kovčege i naložio da ih ostavi u stanici u Krakowu.
Do suđenja Guzyju nije došlo zbog kolapsa poljske države i njemačke okupacije, te njegova dalja sudbina nije poznata.
Casalgiate, Novara
Casalgiate je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Ruși, Slimnic
Ruși je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Slimnic.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 906 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 390 m.
Monte Líbano, Salto de Agua
Monte Líbano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 124 m.
El Rinconcito, Pueblo Nuevo Solistahuacán
El Rinconcito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 287 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1864 m.
Harvey, Iowa
Harvi je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 235 stanovnika.
La Escondida, Mezquital
La Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2095 m.
Cuauhtémoc, General Zaragoza
Cuauhtémoc je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2175 m.
Laura Flanders
Laura Flanders je američka novinarka poreklom iz Engleske poznata kao dugogodišnja voditeljka emisije The Laura Flanders Show. Flanders dolazi iz novinarske porodice u kojoj su i njezina tri ujaka (Alexander, Andrew i Patrick Cockburn) novinari dok je i njezina sestra Stephanie Flanders radila kao novinarka BBC-ja. Laura Flanders se po političkim stavovima izjašnjava kao levičarka. Odrasla je u londonskoj četvrti Kensington, a u SAD se preselila 1980. kada je imala 19 godina. Diplomirala je istoriju i ženske studije na Barnard Collegu Univerziteta Columbia 1985. godine.
Flanders je osnivačica ženske redakcije u grupi za praćenje medija Fairness and Accuracy in Reporting (FAIR), a kao portparolka FAIR-a je 1993. godine je u jutarnjem programu ABC Good Morning America progovorila o tome kako se porodično nasilje u SAD-u povećava tokom popularnog godišnjeg sportskog takmičenja Super Bowl. Flanders je deklarisana lezbejka i 2019. se udala za svoju dugogodišnju partnerku, koreografkinju Elizabeth Streb.
Tlacomulco, Copanatoyac
Tlacomulco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Copanatoyac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1547 m.
La Mina de Cavires, Epitacio Huerta
La Mina de Cavires je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Epitacio Huerta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2571 m.
San Guillermo la Reforma, Mineral de la Reforma
San Guillermo la Reforma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 823 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2559 m.
Nada (film, 1974)
Nada je francusko-italijanski triler film snimljen 1974. godine u režiji Claudea Chabrola. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Jean-Patricka Manchettea, inspiriranog tada aktualnim fenomenom radikalno lijevog terorizma u Zapadnoj Evropi. Protagonisti su nekolicina ekstremnih anarhista koji se udružuju u organizaciju pod imenom "Nada" te izvedu spektakularnu otmicu američkog ambasadora u Francuskoj. Radnja prikazuje kako osramoćena francuska vlada šefu policije daje odriješene ruke da "Nadu" likvidira ne birajući sredstva, čak i ako će to značiti smrt otetog ambasadora.
NK Lipik
NK Lipik 1925 je nogometni klub iz Lipika.
Povijest kluba
NK Lipik 1925 svoje djelovanje započeo je početkom prošlog stoljeća. 1925. godine pod imenom "Sportski klub Olimpija", a prvi predsjednik kluba bio je Josip Beck. U prvim danima klub nije bio službeno registriran, niti se natjecao u prvenstvu, no redovno su se odigravale prijateljske utakmice protiv klubova iz susjednih mjesta. U zapisima iz tog vremena kao najbolji igrači tog vremena spominju se Andrija Ivošević, lijevo krilo i Ludva Hort, napadač.
Po završetku drugog svjetskog rata, 1946. godine, osniva se "Fiskulturno društvo Slavonac", u okviru kojega je djelovao i nogometni klub s novim imenom "Slavonac", a osnivači su bili Franjo Frntić, ujedno i prvi predsjednik, te Rudolf Zednik, Stevo Barišić, Gustav Štabler i Vinko Ljevaković. Nakon 27 godina rada, NK "Slavonac" se u sezoni 1952./53. prvi puta uključuje u prvenstveno natjecanje i to u ligi Daruvarskog podsaveza.
Od tada pa do 1994. godine i prijelaza u ligu Požeško-slavonske županije, NK "Slavonac" je igrao s klubovima sjevernog dijela Hrvatske od Međuopćinske lige Daruvar-Pakrac, Grubišno Polje-,Virovitičke zone, Lige Zajednice općina Bjelovar pa do Zagrebačke regionalne lige s klubovima varaždinskog, koprivničkog, virovitičkog i bjelovarskog područja.
NK "Lipik 1925" se danas natječe u 3. ŽNL, a klub radi s sedam kategorija nogometaša; igraonica, limači U-10, početnici U-12, mlađi pioniri U-14, stariji pioniri U-15, juniori U-18 i seniori.
Dincani, Vedea
Dincani je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Vedea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 223 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 378 m.
Une partie de plaisir
Une partie de plaisir je francusko-italijanski igrani film snimljen u režiji Claudea Chabrola i premijerno prikazan početkom 1975. godine. Po žanru je mješavina drame i crne komedije, a temelji se na scenariju Chabrolovog dugogodišnjeg suradnika Paula Gégauffa koji se u filmu također pojavljuje kao glumac. U njemu tumači glavni lik muža koji sa suprugom (čiji lik tumači bivša Gegauffova supruga Danièle Gégauff) nastoji bračnu monotoniju razbiti kroz otvoreni brak, odnosno vanbračne veze koje supružnici naknadno prepričavaju jedno drugom. Radnja prikazuje kako to na kraju dovede do tragedije.
Bugambilias, Jopala
Bugambilias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Jopala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 523 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 660 m.
El Cerrito, Mezquital
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2184 m.
Rimska cesta Salona - Siscia
Rimska cesta Salona - Sisak, predstavljala je vezu Salone s Panonijom. Građena je u nekoliko navrata, prvi dio Salona – Andetrium, zatim dio preko Burnuma i Knina do planine Uilice kod Bosanskog Grahova pod nazivom ad imum montem Ditionum Ulcirum, u vrijeme namjesnika Dolabele od 16. do 20. god n.e. Nastavak ceste od Uilice do doline rijeke Sane, izgrađen je 47/48. god. n. e. u vrijeme cara Klaudija - via Klaudia.
Sjeverozapadпi dio Воsпе obuhvatao је rudпike oko današпjeg Sanskog Mosta, Prijedora i Novog Grada i опе koji su se nalazili u međurječju Sane i Japre. Navedena rudišta su imala veliki privredni značaj za rimsku državu. Iskopano zlato i srebro је uglavnom isporučivano i upućivano u Salonu, centar Provincije, ili u ovdašnje kovnice novca. Željezo se isporučivalo u Sisciju i Sirmium (Sremska Mitrovica) gdje su se nalazile čuvene radionice oružja i druge vojne oprerme, iz kojih su se uglavnorn naoružavale podunavske legije. U obrnutom pravcu pretežno je dolazio građevinski materijal.
Trasa puta
Cesta je rađena u dionicama i u različitim vremenskim periodima.
Salona - Andetrium - Burnum
Od Andetriuma cesta je prolazila pored Promone i dolazila do Burnuma.
Promona je poznata iz Oktavijanovog pohoda protiv Dalmata 35-33. god. p.n.e. Rimljani su stigli 34. godine i to upadom sa sjevernog pravca, sa područja Liburna. Suočivši se sa značajnim, brojnim i snažnim invazionim trupama Dalmati su primjenjivali dvostruku taktiku. Utvrdili su se u svojim gradinskim naseljima, a izvodili gerilske napade na rimske trupe. Dalmatski vojskovođa Verzo se ulogorio sa oko 12. 000 boraca u gradu Promoni. Oktavijan je prvo zauzeo okolne strateške pozicije, a onda je započeo i napad na samo naselje. Drugi dalmatski vojskovođa Testimos je krenuo u pomoć opsjednutom naselju, ali su mu Rimljani uspješno prepriječili put, i prisilili na povlačenje. I pored pojedinih uspjeha, Verzo i dalmatska vojska u Promoni na kraju su se predali.
Burnum je bio jako vojno uporište Rimljana (vojni logor augzilijarnih jedinica), rimsko naselje sa statusom municipia i jedno od značajnih raskrsnica puteva (prema Zadru, Akvileji i dolini Sane).
Do Uilice
Cesta je dalje išla pravcem Burnum - Knin - Bosansko Grahovo - Resanovci. Izgrađena je u vrijeme prefekta Dolabele. Nakon teškog uspona iz doline Butižnice padinama Dinare, u ravni Grahovskog polja, razvila se manja aglomeracija funkcionalno vezana za put, što potvrđuju i nalazi troske iz kovačnica koje su radile za potrebe putnika. Uz naselja bilo je vrelo Begovac koje je zadovoljavalo potrebe putnika i stanovništva. U ovom su naselju 1973 otkopane dvije zgrade, naslonjene jedna na drugu, debljine zidova 0,5 metara.