cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Almenno San Bartolomeo, Bergamo
Almenno San Bartolomeo je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Freeport, Michigan
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 483, što je 39 (8,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Amalafrid
Amalafrid (Amalafridas, 'Αμαλαφρίδας ) je bio bizantski vojskovođa, odnosno tirinški princ. Rodio se kao sin posljednjeg tirinškog kralja Hermanfrida i njegove supruge, ostrogotske princeze Amalaberge. Godine 531. su Tirinško Kraljevstvo osvojili Franci, a otac mu je nedugo nakon toga ubijen. Majka mu je, međutim, zajedno s njim i sestrom Rodelindom uspjela pobjeći u Italiju kod ostrogotskog kralja Teodahada. Godine 540. ih je sve troje za vrijeme Gotskog rata zarobio bizantski vojskovođa Belizar te odveo u Konstantinopol. Tamo je ušao u bizantsku službu. Početkom 550-ih ga je car Justinijan poslao da na čelu malog bizantskog kontingenta pomogne langobardskom kralju Audoinu u borbi protiv Gepida. Audoin i Amalafrid su ostvarili pobjedu. Amalafrid je imao sina po Artahis, ali o njegovoj daljoj sudbini ništa nije poznato.
Vodovrati
Vodovrati su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Vodovrati upravno pripadaju opštini Gradsko.
Prirodni uslovi
Vodovrati su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Velesa, naselje je udaljeno 30 kilometara južno.
Reljef: Naselje Vodovrati se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je položeno iznad doline Vardara, na brdima, koja se ka zapadu uzdižu u planinu Klepu. Naselje je položeno na približno 320 metara nadmorske visine.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Vodovrati su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 379 stanovnika.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam, a manjinska pravoslavlje.
Viničani
Viničani su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Viničani upravno pripadaju opštini Gradsko.
Prirodni uslovi
Viničani su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Velesa, naselje je udaljeno 25 kilometara južno.
Reljef: Naselje Viničani se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je položeno u dolini Vardara, blizu ušća Bregalnice u njega. Zapadno od naselja uzdiže se planina Klepa. Naselje je položeno na približno 190 metara nadmorske visine.
Stanovništvo
Viničani su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 569 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (86%), a ostalo su mahom Bošnjaci (10%). Početkom 20. veka 2/3 naseljskog stanovništva bili su Turci, koji su posle Prvog svetskog rata mahom iselili u maticu.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje, a manjinska islam.
André Breton
André Breton (Tinchebray (Orne), 19. februar 1896. - Pariz, 28. septembar 1966.) je bio francuski pjesnik i kritičar.
Gatti, Asti
Gatti je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.
Alfa-2B adrenergički receptor
Alfa-2B adrenergički receptor (α2B adrenoceptor) je G-protein spregnuti receptor. On je tip adrenergičke receptorske familije. Humani gen koji kodira ovaj receptor ima simbol. ADRA2B ortolozi su identifikovani kod nekoliko sisara.
Receptor
Postoje tri visoko homologna tipa alfa-2-adrenergičkog receptora: alfa2A, alfa2B, i alfa2C. Ti receptori učestvuju u regulaciji otpuštanja neurotransmitera iz simpatičkih nerva i iz adrenergičkih neurona centralnog nervnog sistema.
Gen
Ovaj gen kodira alfa2B tip receptora. On se vezuje za eIF-2B, faktor razmene guanin nukleotida koji učestvuje u regulaciji translacije. Za polimorfnu varijantu alfa2B tip, kojoj nedostaju 3 glutaminske kiseline iz elementa ponavljanja glutaminskih kiselina, je ustanoljeno da ima umanjenu GPCR kinazama-posredovanu fosforilaciju i desenzitizaciju. Ova polimorfna forma je isto tako povezana sa umanjenom bazalnim metabolizmom kod gojaznih osoba i moguće je da doprinosi patogenezi gojaznosti. Ovaj gen ne sadrži introne.
Uhlstädt-Kirchhasel
Ulštet-Kirhazel je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Zalfeld-Rudolštat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 6.482 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16073109.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zalfeld-Rudolštat Ulštet-Kirhazel se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zalfeld-Rudolštat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 190 metara. Površina opštine iznosi 122,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.482 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 53 stanovnika/km².
Lari, Pisa
Lari je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1033 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 128 m.
Ogrlica (Menandar)
Ogrlica (grč. Πλόκιον) naslov je jedne komedije grčkoga pesnika Menandra, koji je delovao u okviru nove atičke komedije. Ova je komedija poslužila kao uzor rimskom komediografu Ceciliju Staciju za njegov komad Plocium. S obzirom na to da se Menandrova komedija sačuvala damo u fragmentima ne može se tačno utvrditi zaplet priče, nego samo razvoj pojedinih scena.
Plocium Cecilija Stacija
Cecilije Stacije svoju palijatu Plocium (što isto znači "ogrlica") prerađuje za potrebe rimske publike i transformiše je u pravu farsu. Aul Gelije je uporedio Menandrov original i Stacijevu preradu, dajući uporedo i jedan odlomak na grčkom i na latinskom, te je našao da su kod Menandra različita osećanja "živa i jasna, no kod Cecilija su tupa i bez draži i dostojanstva u izrazu". Moderni su ispitivači pak kod Stacija našli veće bogatstvo u muzikalnosti i ritmičnosti teksta. Osim toga, Stacijeva prerada kroz metafore naglašava karikaturalnost likova i, za razliku od Menandra, komičnost se postiže ne samo kroz smešne situacije, nego i kroz jezičke nesporazume i igre rečima.
Così è (se vi pare)
Così è (se vi pare) je drama italijanskog pisca Luigija Pirandella premijerno prikazana u Milanu 1917. godine. Dvoje glavnih likova Lamberto Laudisi i njegova punica gospođa Frola, koji jedno za drugo tvrde da su poludjeli ne slažući se je li Frolina kći i Laudisijeva (prva) supruga živa.
Godine je 1968. adaptirana u istoimenu TV dramu u produkciji RTV Beograd.
San Francisco, Colonia, Ixtacuixtla de Mariano Matamoros
San Francisco, Colonia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Ixtacuixtla de Mariano Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2228 m.
Kladje (Gorenja vas - Poljane, Slovenija)
Kladje je naselje u slovenskoj Općini Gorenjoj vasi - Poljane. Kladje se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 52 stanovnika.
Umpferstedt
Umpferštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 75 opštinskih središta okruga Vajmarer Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 614 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16071089.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vajmarer Land Umpferštet se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vajmarer Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 270 metara. Površina opštine iznosi 7,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 614 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 83 stanovnika/km².
Chesnee, South Carolina
Česni je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 868, što je 135 (-13,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Toluca, Lagos de Moreno
Toluca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1979 m.
Badens (Od)
Badan je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Karkason.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 626 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 65 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,60 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara (maksimalnoj 160 m, a minimalnoj 61 m).
Perajari
Perajari, ili kako ih zajedničkim imenom često nazivaju tuljani, (Pinnipedia) su skupina zvijeri (Carnivora) koja je prešla na život u vodi. Znanstveno ime je izvedeno iz latinskog od pinna - "peraja" i pes - "noga". Ponekad ih se u znanstvenoj literaturi naziva i "vodenzvijeri", no ipak su najpoznatiji pod imenom tuljani.
Građa tijela
Tuljani su srednje do vrlo veliki sisavci, dugi od 1,20 m pa čak do 6 m. Težina im jako varira, ovisno o vrsti. Ženke arktičkog morskog medvjeda su teške oko 25 kg, dok, na primjer, mužjaci južnog morskog slona mogu biti i teži od 4 tone. Vrlo često se uočava upadljivi spolni dimorfizam: mužjaci morskih slonova mogu biti i do četiri puta teži od ženki.
U Jadranskom moru obitava vrsta znana kao sredozemna medvjedica, od strane ribara oko otoka Biševa i Jabuke zvana i Morski Čovik. Skoro istrebljena, no postoje dokazi o njenom vraćanju u vode Republike Hrvatske.
U odnosu na druge skupine životinja iz grupe zvijeri imaju drugačiju građu zubi. Nemaju zube derače, gotovo da nemaju očnjake i prilagođeni su načinu prehrane. Neki imaju sjekutiće i kutnjake prilagođene prehrani ribama, kod drugih su se preoblikovali u neku vrstu sita koji zadržavaju uz zatvorene čeljusti kril u usnoj šupljini dok istiskuju vodu, a kod morževa su se očnjaci oblikovali kao kljove.
Ovisno o pripadnosti određenoj porodici tuljana, imaju različito razvijene dijelove kralježnice. Ušati tuljani, kod kojih prednji udovi imaju središnju ulogu u kretanju, snažnije je razvijen vratni i prsni dio kralježnice. Za razliku od njih, pravi tuljani koji za kretanje koriste zadnje udove, imaju razvijeniji donji dio kralježnice. Sve četiri noge su im se tijekom evolucije preoblikovale u peraje pri čemu su se zadnje noge povukle prema završetku tijela, a po pet izduženih i spljoštenih prstiju spojeni su plivaćim kožicama. Još izraženija specijalizacija njihovih peraja nije se dogodila vjerojatno zbog potrebe povremenog kretanja kopnom.
thumb|250px|left|[[Pravi tuljan ]]
Mladunčad se koti prekrivena gustim krznom koje s odrastanjem nestaje i zamjenjuje ga kratka dlaka. Neke vrste i u odrasloj dobi zadržavaju upadljivo gusto krzno, dok su morževi praktički bez dlake. Ušati tuljani mijenjaju krzno zajedno s gornjim slojem kože u razdoblju i do mjesec dana, dok se kod pravih tuljana taj proces odvija vrlo naglo unutar samo par dana. Zaštitu od pothlađivanja im pruža kod nekih vrsta i do 10 cm debeli sloj sala koji osim toga služi i kao zaliha hrane, ali im i smanjuje specifičnu tjelesnu težinu i olakšava plivanje.
Osjetila
Pred osjetila ove grupe životinja se postavlja vrlo zahtjevan izazov. Moraju pružiti životinji vrlo točne podatke o okolini, kako pod vodom, tako i na kopnu.
Oči: su im relativno velike i omogućuju dobru vidljivost pod vodom. Građene su na način, da u uvjetima slabog svjetla još uvijek dobro vide. Ova osjetljivost razvila se na štetu boja. Vrste koje duboko rone, bolje vide u području plave, a one koje žive uz obalu i rone na male dubine, vide bolje u zelenom spektru. Slično kao neki kopneni grabežljivci imaju sposobnost hvatanja "ostatka svjetla".
Uz problem vidljivosti pod vodom, njihove oči su se morale prilagoditi i drugačijem indeksu loma svjetlosti u vodi nego u zraku. Kod tuljana je taj problem riješen na način, da im je leća oblikovana skoro kao kugla čime je bitno povećan lom svjetlosti i povećana njihova mogućnost orijentiranja pod vodom. Međutim, kako na zraku i rožnica djeluje na lom svjetlosti, životinje su na kopnu, gdje vid ima manje značenje, jako kratkovidne. No zato imaju vrlo visoku toleranciju prema snažnoj sunčevoj svjetlosti, kao na primjer odbljesak na ledu, što rješavaju sužavanjem zjenica u okomitu, vrlo usku crtu. Rožnata koža im čini vanjski završetak oka. Ta koža je neprekidno obložena suznom tekućinom kako bi isprala strano tijelo, ali i spriječila direktni kontakt oka sa slanom vodom.
Sluh: Vanjski dio uha, ušna školjka, im je jako zakržljala ili ju uopće nemaju. Ako ju imaju, kao kod ušatih tuljana, one se kod ronjenja zatvaraju. Uprkos tome, tuljani imaju izvstan sluh. Unutrašnje uho im je povezano samo sa jednom jedinom kosti lubanje što onemogućuje prijenos zvučnih valova kroz cijelu lubanju. Na taj način dobro određuju smjer iz kojeg dolazi zvuk.
Pošto neki tuljani ispuštaju kliktave zvukove visoke frekvencije, pretpostavlja se da imaju sistem za ultrazvučno orijentiranje, slično onom kakav imaju kitovi.
Njuh i opip: Kao kod većine kopnenih životinja imaju dobro razvijeno osjetilo njuha. Nosnice su im uski kosi prorezi koji se u vodi zatvaraju, tako da se njuhom služe samo na kopnu. On je važan u susretima sa pripadnicima iste vrste: odnos majka-dijete se održava ćulom mirisa, a kod mnogih ušatih tuljana mužjak njuhom određuje spremnost ženke za parenje.
Za orijentiranje u vodi im je važno još jedno osjetilo: na "njuški" imaju više vodoravnih redova osjetljivih oštrih dlaka koje svaka izlazi iz "kapsule" pune krvnih sudova i živčanih stanica pa su vrlo osjetljive. Uz pomoć tih dlaka mogu osjetiti promjenu pritiska i smjer kretanja vode, a vjerojatno služe životinjama i za određivanje brzine kojom se kreću.
Rasprostranjenost i životni prostor
thumb|250px|right|[[Havajska medvjedica je jedna od rijetkih tropskih vrsta tuljana]]
Najveći dio ove porodice živi u polarnim i subpolarnim morima. Mora Arktika i Antarktike obiluju nizom vrsta. Na obalama nenastanjenih otoka (npr. Otok tuljana na južnom kraju Južnoafričke Republike) u tim područjima mnoge vrste formiraju velike kolonije. S približavanjem umjerenim klimatskim područjima, broj vrsta naglo opada, pa tako u toplim područjima gotovo da nema tuljana. Jedina su iznimka morske medvjedice i galapagoski tuljan krznaš. Velika područja u kojima uopće nema tuljana su obale tropskog dijela Afrike, azijske obale Indijskog oceana i otočni svijet zapadnog dijela Tihog oceana. Jedan od neizostavnih uvjeta za područja koja nastanjuju tuljani je, da temperatura vode tijekom cijele godine ne pređe 20 °C. Od tog su pravila jedini izuzetak morske medvjedice.
Način života
thumb|250px|left|[[Morski leopard u vodama Antarktike lovi pingvine i druge perajare]]
Hrana
Svi tuljani su mesožderi. Pri tome, velika većina vrsta se hrani ribama. No, neke vrste su razvile i drugačije prehrambene navike. Tako se tuljan rakožder hrani pretežno krilom, morževi na morskom dnu traže puževe i školjke, morski slonovi love glavonošce, dok se morski leopardi pretežno hrane pingvinima i manjim vrstama tuljana. Manju lovinu progutaju cijelu još pod vodom, dok veći plijen iznesu na površinu gdje onda odgrizaju pojedine dijelove. Mlade životinje trebaju naročito hranjivu hranu, jer zbog još malog tijela imaju nepovoljan odnos između zapremine i površine tijela, pa stoga imaju i veći gubitak temperature koji moraju nadoknaditi energijom iz hrane. Zdrave odrasle životinje mogu, zbog sloja masnoće ispod kože, podnijeti i duža razdoblja bez hrane.
Socijalna struktura
Većina tuljana je vrlo društvena. Samotnjače vrste, kao Rossov tuljan su iznimka. Tuljani se okupljaju u kolonije, prije svega u razdoblju koćenja i podizanja mladunaca. Te kolonije mogu brojati od nekoliko (sivi tuljan) pa do više miliuna jedinki (tuljani krznaši). Kao posljedica masovnog ubijanja tuljana tijekom prošlih stoljeća, izrazito velike kolonije su postale rijetke.
Razmnožavanje
Tipično razdoblje razmnožavanja je proljeće i rano ljeto. Kod većine vrsta, mužjaci pokušavaju zaposjesti što veće područje koje je ženkama pogodno za koćenje i podizanje mladunaca, jer se ženke pare s onim mužjakom čiju teritoriju one odaberu za koćenje. Zbog toga, između mužjaka dolazi do vrlo ozbiljnih borbi oko što većeg i što boljeg teritorija. Pri tome, slabiji mužjaci budu potisnuti, pa se događa da mlađi i slabiji mužjaci uopće ne uspiju "osvojiti" teritorij, pa se tako niti ne mogu pariti.
thumb|300px|right|[[Novozelandski tuljan krznaš]]
Neprijatelji i očekivani životni vijek
Neprijatelji tuljana su prije svega morski psi i kitovi ubojice. Populacija kitova ubojica se uz obale Patagonije specijalizirala za lov na tuljane do te mjere, da se u lovu na njih bacaju na obalu, kako bi ih ulovili. Na Arktiku je važan neprijatelj tuljana bijeli medvjed, a na Antarktici je to morski leopard koji se, iako i sam iz skupine tuljana, specijalizirao za lov na manje članove iste grupe.
Sistematika
thumb|250px|right|Uporedba građe [[ušati tuljani|ušatih tuljana (gore) i pravih tuljana (dole)]]
556
Godina 556. (DLVI) bila je prijestupna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 556. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Santo Nocaio, Cosenza
Santo Nocaio je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 513 m.
El Nogal, Canelas
El Nogal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Canelas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1997 m.
Faktor razmene guanin nukleotida
Faktori razmene guanin nukleotida (GEF) su komponente intracelularne signalne mreže. Faktor razmene guanin nukleotida stimulišu razmenu GDP za GTP da bi formirali aktiviranu formu, koja ima sposobnost prepoznavanja nizvodnih ciljeva, ili efektorskih proteina. GTPaza aktivirajući proteini (GAP) ubrzavanju intrinzičnu GTP-aznu aktivnost članova Ro familije da deaktiviraju prekidač. Oni dejstvuju kao aktivatori malih GTPaza. G proteini funkcionišu kao molekularni prekidači, koji su u neaktivnom stanju vezani za guanozin-difosfat (GDP). Njihova aktivacija zahteva disocijaciju GDP i vezivanje guanozin-trifosfata (GTP), koji je prisutan u aproksimativno 10-puta višoj koncentraciji u ćelijskoj citoplazmi. GEF proteini aktiviraju G proteine putem promovisanja razmene nukleotida. Stotine do sada opisanih GEF proteina manifestuju različite stepene specifičnosti. Neki od njih su sposobni da aktiviraju više G proteina iz različitih familija, dok su drugi samo sposobni da aktiviraju jednu specifičnu izoformu.
Campo Diecinueve, Mexicali
Campo Diecinueve je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
San Antonio la Aurora 2da. Sección, Yajalón
'''San Antonio la Aurora 2da. Sección''' je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1537 m.
Măgura, Mărtinești
Măgura je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Mărtinești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 488 m.
El Cuahulote, San Miguel Totolapan
El Cuahulote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Miguel Totolapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 874 m.
Vitanci
Vitanci su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem države. Vitanci pripadaju opštini Čaška.
Prirodni uslovi
Vitanci su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Velesa, naselje je udaljeno 15 km jugozapadno.
Kamna Gorica
Kamna Gorica je naselje u slovenskoj Općini Radovljici. Kamna Gorica se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 538 stanovnika.
Vitanci
Stanovništvo
Vitanci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine bili bez stanovnika.
Prema istom popisu pretežno stanovništvo u naselju bili su etnički Makedonci.
Većinska veroispovest bilo je pravoslavlje.
San Agustín, Villa de Arriaga
San Agustín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Arriaga.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 292 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2141 m.
Opština Corbii Mari, Dâmbovița
Corbii Mari je opština u Rumuniji u okrugu D'mbovica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Garibald I od Bavarske
O njegovom ranom životu i porijeklu postoje prilično oskudni i proturječni podaci. Najveći dio historičara smatra da je po etničkoj pripadnosti bio Franak. Na vlast je došao između 548. i 555. kada je franački kralj Klotar I zauzeo područje današnje Bavarske i postavio Garibalda kao svog potkralja, odnosno vojvodu. Godine 555. se oženio za Waldradu, udovicu Teodebalda, franačkog kralja Austrazije i Klotarovog nećaka. Razlog za brak je bilo ublažavanje skandala izazvan Klotarovom ljubavnom vezom s Waldradom. On je, međutim, imao značajne političke posljedice, jer je Waldrada bila langobardska princeza, te je preko nje Garibald mogao sklapati saveze sa langobardskim vladarima na svojim istočnim granicama.
Njegova pro-langobardska politika je značajno doprinijela prodoru Langobarda u Italiju 568. Svoje veze sa Langobarda je produbio kada se oko 574. oženio za kćer Euina, langobardskog vojvode od Trenta; time je simbolički istaknuo i svoju nezavisnost od Franaka koji su istovremeno ratovali sa Euinom. Oko godine 585. je franački vladari nastojali Garibalda vezati uz sebe tako što su dogovorili brak njegove kćeri Teodelinde sa Hildebertom II od Austrazije. Međutim, zaruke su razvrgnute i Garibald je svoju kćer u maju 589. dao za ženu langobardskom kralju Autariju.
Rat između Franaka i Langobarda je završio oko godine 590. Nešto kasnije je Garibalda zamijenio njegov sin Tasilo. Da li je Garibald tada umro ili je svrgnut, nije poznato.
Državnost
Državnost je međunarodna pravna sposobnost koja prema doktrini međunarodnog prava uključuje sledeće osnovne elemente:
Rog Phillips
Roger Phillip Graham (20. februar 1909 - 2. mart 1966), najpoznatiji pod književnim pseudonimom Rog Phillips, je američki književnik koji je pisao kriminalističke i SF-priče.
Scorzoletta, Pavia
Scorzoletta je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
La Cieneguilla, Santiago Tenango
La Cieneguilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tenango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 216 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2038 m.
Toni, Piacenza
Toni je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 683 m.
Tako je ako vam se tako čini (TV drama)
Tako je ako vam se tako čini je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1968. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada italijanskog pisca Luiđi Pirandela. Režirao ju je Ljubomir Draškić, po scenariju koga je napisao sa Juganom Stojanović.
Uloge
Ostale uloge ▼
Gao Bainian
Gao Bainian (高百年) (556–564) je bio krunski princ kineske dinastije Sjeverni Qi. Otac mu je bio car Xiaozhao, a majka carica Yuan. Krunskim princom je proglašen 560. nakon očevog dolaska na prijestolje. Gao Bainian je kao dijete oženjen za princezu Hulü, kćer generala Hulü Guanga. Međutim, već sljedeće godine je car Xiaozhao pao s konja i bio teško ozlijeđen. Kada je car shvatio da će od ozljeda umrijeti, a da mu je sin premlad, odlučio je da prijestolje prepusti svom bratu Gao Danu; pred smrt mu je poslao pismo u kome ga je molio da mu sina ostavi na životu. Gao Dan, koji je uzeo ime car Wucheng, međutim, to nije učinio; kada je 564. doznao za loša astrološka znamenja, odlučio ih je "prenijeti" na svog nećaka. Iskoristio je kao povod dječakovo pisanje slova chi (敕) na način rezerviran za careve kako bi ga optužio za zavjeru. Gao Bainian je potom zvjerski pretučen, i na kraju mu je odrubljena glava. Njegova supruga je potom započela štrajk glađu i umrla od gladi.
Campo Carrizal, Cuautla
Campo Carrizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Cuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1347 m.
Marcel Proust
Marcel Proust, (Pariz, 10. juli 1871. - Pariz, 18. novembar 1922.), francuski romanopisac. Rođen u imućnoj liječničkoj obitelji, nježan i osjetljiv, pobolijevao od djetinjstva od astme, što je obilježilo čitav njegov potonji život. Kao izobražen i profinjen mladić kretao se u mondenim građanskim, umjetničkih i aristokratskim krugovima, pisao i prevodio, posebno djela engleskoga estetičara Johna Ruskina, koji je presudno utjecao na njegovo kasnije stvaralaštvo. Iz toga razdoblja potječu članci iz mladosti skupljeni pod naslovom Užitci i dani, 1896 i autobiografski roman Jean Santeuil, posthumno, 1952. Svoje glavno životno djelo pisao je desetak godna, u utrci s bolešću i smrću. U gotovo potpunoj osami i odustajanju od svih drugih djelatnosti nastalo je jedno od najosebujnijih i najvrjednijih djela svjetske književnosti, golemi ciklus romana pod zajedničkim naslovom U traganju za izgubljenim vremenom, 1913—27; njegovi su dijelovi: Put k Swannu, U sjeni procvalih djevojaka, Vojvotkinja de Guermantes, Sodoma i Gomora, Zatočenica, Bjegunica, i Pronađeno vrijeme. Ciklus od oko 3.200 stranica (ovisno o izdanju) obuhvaća razdoblje druge polovice XIX. st., početka XX. st. i 1. svjetski rat, kao i teme koje su potresale francusko društvo toga doba (npr., Dreyfusova afera). Radnja se zbiva u ladanjskoj obiteljskoj kući u gradiću Combrayu (u zbilji Illiers), u Parizu, u pokrajini, na normandijskoj obali, u Veneciji. Roman ima oblik esejiziranih memoara: to je zapravo fikcionalizirana i minucioznim raščlanama povezana kvaziautobiografija u kojoj su svi elementi uzeti iz zbilje, no stilizirani u smislu Proustove filozofije i estetike, u simbolističnom i impresionističkom duhu vremena. To veliko sintetsko djelo moguće je čitati na više načina: npr. kao balzacovsku studiju društvenih odnosa u doba propadanja aristokracije i uspona bogate građanske klase, smještenu većim dijelom u doba Dreyfusove afere. Poput Honoré de Balzaca, Proust teži sveobuhvatnosti i sintezi, predočava cijeli niz likova iz najrazličitijih društvenih sredina i njihove sudbine. No djelo je, znakovito za ono doba, mješavina romana i eseja: auktor prati svoje pripovijedanje psihološkim komentarima, kulturnopovijesnim reminiscencijama, estetskim digresijama i sentencioznim opservacijama. Cjelovitost prividno kaotičnoga i heterogenog teksta proistječe iz kompozicije izgrađene na mreži isprepletenih leitmotiva kao u Wagnerovim operama, te mita o Vremenu kao dominantnoj nevidljivoj sili u čijem se polju oblikuju i rastaču bića i odnosi.
Proustove su velike teme korozija bića u protjecanju vremena, ljubomora i ljubav (heteroseksualna i homoseksualna), tjelesnost i determinacije psihe tijelom, nestalnost međuljudskih odnosa i nespoznatljivost stvarnosti, problematičnost identiteta i sebstva, snobizam i politička kultura i diplomacija uoči 1. svjetskoga rata. Smatra se da je vrijeme glavni junak tog romana, no ono Proustu nije zanimljivo kao filozofska apstrakcija (npr. kao u Sv. Augustina) nego kao medij i uzrok svih metamorfoza; ono dovodi do mijena identiteta, ljudske komunikacije, te i do gubitka samog smisla života. Pod uticajem francuskoga filozofa Henri Bergsona pisac nalazi izlaz iz naizgledne jalovosti i prolaznosti života u otkriću činjenica da podsvijest skladišti sve impresije, pa je naizgled izgubljeno vrijeme pohranjeno i dostupno u nesvjesnom segmentu bića. Ono nije zauvijek mrtvo, nego se može prizvati na razinu svijesti i izraza nehotičnim, osjetilnim sjećanjem tijela, koje pamti ne samo zbivanja nego i minule porive i emocije. Dvostruko gledište pripovijedanja sastoji se od emocija neiskusna glavnog lika i inteligencije zrelog pripovjedača koji se neprimjetno smjenjuju iza prvog lica sjetnog i često grubo humornog solilokvija i sarkastičnih komentara. No razlika među njima nije samo u iskustvu nego i u činjenici da je pripovjedač svjestan svojega poslanja i smisla života koji otkriva u pisanju: njegov životni neuspjeh ne dovodi nikada u pitanje vrijednost života. Poruka pjesnika i modernog egzistencijalnog metafizičara Prousta afirmira život- iako ne izrijekom: život ne postoji zato da bi jednog dana bio slikom ili knjigom; on je sam po sebi najveća umjetnost, svojevrsno remek-djelo. Kao i u većem dijelu romana, nazočna je dvostruka optika: svijest pripovjedača, nikad fiksna, evoluira u vremenu kao entitet; istovremeno, auktor često eksplicite poriče bilo kakav kontinuitet sebesvijesti i identiteta osim ukorijenjenosti u tijelu (što je navelo mnoge da proglase duhovnu srodnost piščevu s orijentalnom, hindu-budističkom metafizikom koja niječe zapadnu tradiciju jedinstva osobnosti); jasna je poruka djela da je svrha Traganja zapravo pripovjedačevo duhovno spasenje i u neku ruku ozbiljenje esteticizma Waltera Patera i simbolizma konca 19. stoljeća; no, s druge strane Proustvo djelo uspostavlja čaroliju života neovisno o piščevoj apologiji umjetničke vokacije- njegovoj privatnoj opsesiji koja za suvremenoga čitatelja djeluje anakrono i marginalno, dok je njegova usredotočenost na analizu izazvala i dosta kritičkih komentara koji se mogu svesti na dvije točke: Proust "ubija život" hiperanaliziranjem, a spiritualna dimenzija postojanja ostaje mu dobrim dijelom skrivenom zbog totalne uronjenosti u vremenom ograničena iskustva.
Nasljednik Montaignea, francuskih moralista, memoaristike vojvode de Saint Simona, Stendhala i Dostojevskog, Proust je ostvario jedno od najvećih djela u povijesti književnosti, djelo koje se galerijom likova (preko 2.000, od toga više od 30 velikih), mudrošću, humorom i humanošću može svrstati u vrhunce pisane riječi uopće.
Vojnica
Vojnica je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem države. Vojnica pripada opštini Čaška.
Prirodni uslovi
Vojnica je smeštena u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Velesa, naselje je udaljeno 20 km jugozapadno.
Naselje Vojnica se nalazi u istorijskoj oblasti Klepa. Naselje je smešteno u dolini reke Babune. Istočno od naselja izdiže se planina Klepa. Nadmorska visina naselja je približno 300 metara.
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Prema istom popisu pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Charco Prieto, Manuel Doblado
Charco Prieto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1740 m.
Komen
Komen je selo od 623 stanovnika, administrativni centar istoimene općine na jugozapadu Slovenije.
Geografske karakteristike
Komen leži u kraškom zaleđu Trsta, nedaleko od slovensko - talijanske granice, udaljen 19 km jugozapadno od Ajdovščine i isto toliko od talijanskog Monfalconea (sjeveroistočno).
Privreda
Svoje najsvijetlije razdoblje imao je krajem 19. vijeka, kad je u njemu stolovali sud, porezni ured, policija, notari i zatvor.
Komnen je za Prvog svjetskog rata bio na prvoj liniji fronte, a kako je pored njega prolazila vojnička željeznička pruga, bio je često bombardiran.
Najveću tragediju doživio je za Drugog svjetskog rata - 15. februara 1944., kad su ga jedinice Wehrmachta zapalile a stanovnike deportirale u Bavarsku.
Nakon rata je obnovljen, tad je nedaleko od njega radio i kamenolom (danas je zatvoren).
Primorsko-goranska županija
Primorsko-goranska županija je županija koja se nalazi se na zapadu Hrvatske. Obuhvaća područje grada Rijeke, sjeveroistočni dio istarskog poluotoka, Kvarnerske otoke, Hrvatsko primorje i Gorski kotar. Sjedište joj je Rijeka, treći po veličini hrvatski grad.
Administrativna podjela i stanovništvo
Županija je podijeljena na 14 gradova i 21 općinu.
Fambach
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šmalkalden-Majningen Fambah se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Šmalkalden-Majningen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 270 metara. Površina opštine iznosi 18,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.279 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 124 stanovnika/km².
Primorsko-goranska županija
Stanovništvo
Etnički sastav je bio sljedeči: Hrvati 84.6 %, Srbi 4.9 %, Talijani 1.2 %, Bošnjaci 1 % i drugi.
Županijska uprava
Župan: Zlatko Komadina (SDP)
Županijska skupština (45 članova):
Askofuranon
Askofuranon je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 420,926 Da.
Arlington, Illinois
Arlington je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 193, što je 18 (-8,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Arnac-sur-Dourdou
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 30 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1,8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 560 metara (maksimalnoj 1.000 m, a minimalnoj 506 m).
Vladilovci
Vladilovci su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem države. Vladilovci pripadaju opštini Čaška.
Prirodni uslovi
Naselje Vladilovci se nalazi u istorijskoj oblasti Azot. Naselje je smešteno u dolini pritoke reke Babune. Jugozapadno od naselja izdiže se planina Babuna, a istočno planina Klepa. Nadmorska visina naselja je približno 450 metara.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Vladilovci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 77 stanovnika.
Prema istom popisu pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Regulatori GTP-vezujućih proteina
thumb|[[Guanozin difosfat]] thumb|[[Guanozin trifosfat]] GTP-vezujući proteinski regulatori regulišu G proteine na nekoliko različitih načina. Male GTPaze deluju kao molekulski prekidači u signalnim putevima, koji regulišu funkcije drugih proteina. Oni su aktivni kad su vezani za GTP i neaktivni kad su vezani za GDP. Aktivacija i deaktivacija malih GTPaza se odvija u ciklusu, između GTP-vezane i GDP-vezane forme.
Izmjenjivači
Neaktivni oblik GTPaza (GDP-forma) se aktivira klasom enzima koji se zovu malih GTPaza (uklanjanjem za GTPazu vezanog Mg2+ jona) i GDP zamenom za GTP (koji je prisutan u bar 10-puta većoj koncentraciji u ćeliji). Inaktivacija aktivnih malih GTPaza se postiže GTP hidrolizom usled GTPazne GTP hidrolitičke aktivnosti.
Stimulatori
Brzina GTP hidrolize malih GTPaza je generalno suviše spora da bi stvorila fiziološki relevantne prolazne signale, i stoga je neophodna jedna druga klasa regulatornih proteina da bi se ubrzala ova aktivnost, Aktivirajući proteini GTPaza (GAP).
Inhibitori
Jedna druga klasa regulatornih proteina, inhibitori disocijacije guanozin nukleotida (GDI), se vezuje za GDP-vezanu formu Rho i Rab malih GTPaza i ne samo sprečava razmenu (održavajući male GTPaze u isključenom stanju), nego isto tako sprečava lokalizaciju malih GTPaza na membranama, koje su njihovo mesto dejstva.
Carole Laure
Carole Laure O.C. (rođena 5. avgusta 1948) kanadska je glumica i pjevačica.
Karijera
Većinu karijere Laure je primarno sarađivala sa anglofonim pjevačem, tekstopiscem, producentom i režiserom Lewisom Fureyjem, kojeg je upoznala 1977. godine i koji je kasnije postao njen muž.
Laure je dobila Orden Kanade (i titulu O.C.) 2013. godine, "za međunarodnu karijeru glumice, pjevačice, režiserke i plesačice".
Kao pjevačica je debitovala albumom Alibis (1978).
Godine 1989. posvetila je akustično-orijentisani dvojezični album, Western Shadows, kantriju i vesternu. Na albumu su se našli prepjevi pjesama "Stand by Your Man" Tammy Wynette, "To Know Him Is to Love Him" Phila Spectora, "Seven Year Ache" Rosanne Cash i "Coming Back to You" Leonarda Cohena. U videu za "Danse avant de tomber" (kaver Bergmanove francuske adaptacije Doc Pomusuvog djela "Save the Last Dance for Me") našao se plesač Louise Lecavalier iz međunarodno poznate trupe savremenog plesa Québeca, La La La Human Steps.
Za album She Says Move On (1991), snimila je kaver verziju "Purple Haze" Jimija Hendrixa.
Laure je i filmska glumica, a igrala je više filmova kanadske produkcije, uključujući kontroverzni Sweet Movie (1974) Dušana Makavejeva – igrani film poznat po seksualnoj eksplicitnosti i skatologiji. Laure i Furey su bili česti glumački parovi u filmovima Gillesa Carlea, a značajno je pomenuti L'Ange et la femme (1977) i Fantastica (1980). Carole Laure je glumila sa Sylvesterom Stalloneom i Michaelom Caineom u filmu iz 1981. godine, Escape to Victory (Bijeg u pobjedu).
Vukovarsko-srijemska županija
Vukovarsko-srijemska županija je najistočnija hrvatska županija i nalazi se na prostoru jugoistočne Slavonije i zapadnog Srijema. Kroz županiju prolaze važni međunarodni kopneni i riječni pravci (Dunav i Sava).
Administrativna podjela i stanovništvo
Županija je podijeljena na 4 grada i 26 općina.
Popis stanovništva 2001.
mini|300px|Starosna piramida Vukovarsko-srijemske županije prema popisu stanovništva 2011. g. Prema popisu stanovništva iz 2001. Vukovarsko-srijemska županija je imala 204.768 stanovnika ( 4.6 % ukupnog stanovništva Hrvatske ) sa prosječnom gustočom od 84 stanovnika/km2.
Etnički sastav je bio sljedeči: Hrvati 78.3 %, Srbi 15.5 %, Mađari 1 %, Rusini 0.9 % i drugi.
Županijska uprava
Sastav sadašnje županijske uprave je:
Županijska skupština se sastoji od 41 predstavnika, predsjednik županijske skupštine je Mato Stojanović (HSLS).Predstavnici županijske skupštine su iz slijedećih stranaka:
Hrvatska seljačka stranka (HSS) Socijaldemokratska partija (SDP) Hrvatska narodna stranka (HNS) Slavonsko-Baranjska Hrvatska Stranka (SBHS)
Bazirano na rezultatima izbora 2005. godine.
Geografija
Površina Vukovarsko-srijemske županije iznosi 2.448 km2. Nalazi se na krajnjem sjeveroistoku Republike Hrvatke između rijeka Dunava i Save.
Najviša nadmorska visina je 294 m (točka Čukala kod Iloka),a najmanja 78m (Spačva).Na istoku sa nalaze obronci Fruške gore i polako se spuštaju u Vukovarski ravnjak,a na zapadu se nalazi planina Dilj kod koje započinje vinkovačko-đakovački ravnjak.
Kroz Vukovarsko-srijemsku županiju teku slijedeće rijeke:
Dunav - ulijeva se u Crno more
Sava - ulijeva se u Dunav
Vuka - ulijeva se u Dunav
Bosut - ulijeva se u Savu
Berava - ulijeva se u Bosut
Studva - ulijeva se u Bosut
Spačva - ulijeva se u Bosut
Klima je umjereno kontinentalna sa srednjom godišnjom temperaturom od 11oC. Najviša godišnja temperatura dostiže do 30 °C.
Prema strukturi površina u županiji prevladavaju oranice, vinogradi, voćnjaci i šume. Oranica ima oko 150000ha (vrlo plodna zemlja), a najplodnija se nalazi na vukovarskom ravnjaku. Ratarske površine su meliorirane i komasirane i omogućuju strojnu obradu i visoke prinose.
Historija
Slavonija, unutar personalne unije s Ugarskom, od 1240. godine nosi naziv kraljevine i na čelu joj je herceg Koloman. Stvaraju se županije, kao nova teritorijalna organizacija po ugarskom uzoru. Vukovska županija dobila je naziv po starom župskom središtu Vukovu, koji se prvi put spominje 1220.g. U dokumentima se pisalo kao Valko, Wlko, Walkow, a od 14.st. pa do danas prevladava pomađareni naziv Vukovar. Poveljom hercega Kolomana 1231. godine naselje oko utvrde Vukova dobiva status slobodnog kraljevskog grada i počinje se razvijati u značajno obrtničko i trgovačko središte. Ova županija je bila jedna od većih. Granica joj je išla od ušća Karašice, Dravom i Dunavom do Iloka, zatim kopnom preko Fruške gore na Savu do Laćarka i Martinaca. Na zapadu je granica išla sve do Bebrine, blizu Broda, a odatle sjeverno do Drave. Županija je bila gusto naseljena i u razdoblju od 13. do 15. st. imala je niz utvrda (castruma), 34 varoši (opida) i sela, naselja i posjeda.
Jedno od većih naselja je Ilok (Wylak, Ujlak), koje se razvilo na ostacima rimske utvrde Cuccium. Prvi put se spominje u pisanom dokumentu 1267.g. Pored tvrđave u Iloku je bio i dvor moćnih knezova iločkih. Tu je u 16.st. boravio i Ivan Kapistran, koji je organizirao obranu od Turaka i kasnije bio proglašen svetim.
Na mjestu današnjih Vinkovaca u srednjovjekovnom razdoblju, na mjestu koje se naziva Meraja, već u 12.st. spominje se naselje Sv. Ilija. Ovo se naselje održalo i pod Turcima. U to vrijeme se počinje upotrebljavati i naziv Vinkovci.
Na zapadnom dijelu posjeda Selna u 15.st. razvilo se trgovačko-obrtničko naselje Županje blato, koje je u pisanim izvorima prvi put zabilježeno 1554.g. U 18.st. ovo se mjesto naziva samo Županja.
Turci su upali iz Bosne i gotovo bez borbe 1526.g. zauzeli dio, a 1536.g. i cijelo područje Vukovske županije. Oni su osnovali vojno-administrativne jedinice među kojima je bio i Srijemski sandžak, koji je obuhvaćao turske posjede u istočnoj Slavoniji (Osijek, Ivankovo, Ilok, Nijemci i dr.). Ilok je bio sjedište sandžaka i u njemu je stolovao turski paša. Položaj stanovništva, pogotovo katoličkog, bio je vrlo težak zbog niza obveza prema spahijama i sultanu.
Nakon poraza Turaka pod Bečom 1683.g. započinje veliki rat za oslobođenje. General Aspermont 1687.g. zauzima Vukovar, te se tako oslobađaju i ostala sjeveroistočna područja i vraćaju u sastav Habsburškog Carstva. Na krunidbenom saboru u Požunu 1741.g. carica Marija Terezija je obećala hrvatskim poslanicima da će istočne krajeve starih slavonskih županija vratiti Hrvatskoj. Ona je sprovela organizaciju vlasti, uređenje novooslobođenih krajeva od kojih odvaja dio teritorija za Vojnu krajinu. Godine 1756.g. donijela je prve opće urbanijalne propise za Hrvatsku i Slavoniju. Tadašnji hrvatski ban Karlo Batthyanyi svečano je proglasio obnavljanje županija. Tako su u istočnoj Slavoniji i Srijemu stvorena dva područja: vojno i civilno. Prišlo se svečanom proglašenju Srijemske, Virovitičke i Požeške županije. U Vukovaru je 11. studenog 1745.g. svečano proglašena Srijemska županija, na čije je čelo postavljen kao administrator, a od 1751.g. kao župan barun Marko Pejačević. Županiji je podijeljen pečat i grb, a sjedište joj je bilo u Vukovaru.
Salinella, Palermo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 903 m.
Vukovarsko-srijemska županija
Historija
Srijemska Županija je 1875.g. podijeljena na dvije podžupanije: Vukovarsku, sa sjedištem u Vukovaru, i Rumsku, sa sjedištem u Rumi. Podžupanije su ukinute 1878.g. i umjesto njih osnovani kotarevi.
Nakon ukinuća Vojne granice 1873.g. pripaja se njen istočni dio Srijemskoj županiji 1881.g. te se njena površina gotovo udvostručila. Županija je sada podijeljena na deset kotara, a ovi su se dijelili na općine.
Na području Srijemske županije nastaju tri velika vlastelinstva: iločko, vukovarsko i nuštarsko čiju su zemlju obrađivali seljaci - kmetovi. Kako je tokom ratova gotovo izumrlo staro hrvatsko plemstvo, austrijski carevi prodaju velike zemljišne posjede - vlastelinstva, stranim plemićima, koji, iako stranci, dobivši hrvatski indigenat postupno su se i sami asimilirali u sredini i zemlji u koju su došli te su često imali važnu političku i društvenu ulogu ne samo u životu Županije, nego i čitave Hrvatske.
Ukidanjem kmetstva 1848.g. vlastelinstva su prešla na tržni odnos privređivanja i znatno su utjecala na razvoj gospodarstva na ovom području.
Već tijekom 17., a pogotovo u 18. i 19. stoljeću, u ratom opustošenoj Srijemskoj županiji dolazi do znatnih demografskih promjena. Na ova područja naseljava se hrvatsko stanovništvo iz drugih krajeva (npr. iz Bosne), ali i stanovništvo drugih vjera i nacionalnosti. Vrlo rano naseljavaju se Nijemci, Mađari, Srbi, Židovi, Slovaci, Rusini i Ukrajinci.
Na zapadnom dijelu Srijemske županije, pretežno na mjestu starih naselja, razvilo se nekoliko gradova koji su postali obrtnička, kulturna i upravna središta.
Vinkovci su bili u sastavu Vojne granice mjesto u kojem je smještena komada brodske pukovnije pa je time znatno usporavan njegov gospodarski razvoj. Već 1780.g. u Vinkovcima je započela radom gimnazija. Vojne vlasti izgrađuju niz upravnih i drugih zgrada. Brži razvoj Vinkovaca nastavlja se tek izgradnjom željezničkih pruga iza 1878.g., kada Vinkovci postaju sve važnije prometno središte na raskrižju željezničkih putova. Ovdje je bila i uprava velikog šumskog gospodarstva - Brodska imovna općina. Vinkovci su 1900.g. imali oko 8500 stanovnika.
Županja je također bila u sastavu Vojne granice, kao sjedište 11. kompanije brodske pukovnije. U njoj je bio živ promet preko Save. Od 1883.g. počinje njen brži razvoj iskorištavanjem šumskih bogatstava i razvojem drvne industrije. Godine 1884. započela je s radom prva tvornica tanina, u to vrijeme najveća tvornica te vrste u Slavoniji i Srijemu. Za vrijeme sezonskih radova u Županji boravi dosta sezonskih radnika, a 1900.g. Županja je imala 3630 stalnih stanovnika.
Izbijanjem Drugog svjetskog rata Jugoslavija doživljava politički i vojni slom 1941.g., a u Hrvatskoj se uspostavlja Nezavisna Država Hrvatskakoja će na teritoriji nekadašnje Srijemske županije osnovati Veliku župu Vuku, koja seže do Zemuna. Ubrzo dolazi do oružanog otpora novoj vlasti, a njeni istočni dijelovi su došli pod nazdzor partizana 1944. godine. Njih su osovinske snage zaustavile izgradnjom obrambene linije koja će biti poznata kao srijemski front. Njegovim probijanjem 12.4. 1945. je započela ofenziva kojom će se uništiti sve osovinske snage na području Jugoslavije.