cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ante Marković
Uloga uoči i u toku ratova u Jugoslaviji
Kako nikada nije podržavao nasilje, Marković je stalno inzistirao na jugoslavenskom integritetu. Formalni okvir za akciju JNA u Sloveniji je dao SIV odlukom da se zauzmu granični prijelazi, iako SIV prema zakonu nije bio ovlašten odlučivati o upotrebi vojske. Nakon odluke SIV-a o slanju jedinica JNA radi "obezbeđivanja izvršavanja saveznih propisa o prelaženju državne granice i kretanju u graničnom pojasu na teritoriji republike Slovenije" donesene u noći s 25. na 26. 6. 1991, i neuspjeha te vojne intervencije, Marković je postajao sve nemoćniji. Marković je odlučno negirao da je naložio intervenciju JNA u Sloveniji, ističući da je njegova vlada tada jedino naredila saveznom MUP-u da se uspostavi kontrola nad graničnim prijelazima u Sloveniji, u suradnji s jedinicama JNA. Stjepan Mesić je potvrdio da Marković i svi ministri SIV-a, uključujući i skupinu Slovenaca u SIV-u, nisu tražili akciju tenkova i ratne tehnike, već se samo zahtjevalo angažiranje MUP-a i graničnih jedinica JNA, i to samo na granici Jugoslavije tj. tada još SR Slovenije. Na sjednici SIV-a, održanoj 18. 9. 1991 godine, Marković je tražio ostavku Kadijevića i njegovog zamjenika admirala Stane Broveta. Kadijević je još u ožujku 1991 godine bojkotirao suradnju sa Markovićem tj. SIV-om. Marković je ustvrdio da je "JNA zloupotrijebila položaj i zaratila protiv jedne republike (Hrvatske)".
Na početku rata u Hrvatskoj Marković se zalagao za embargo na uvoz oružja na području cijele Jugoslavije.
1991 godine tokom diplomatskih pregovora, kojima je predsjedao Lord Peter Carington, Marković je oštro napao Miloševića zbog razaranja Vukovara i Dubrovnika. Isto tako je u otvorenom pismu tražio od Miloševića da zaustavi izvanrednu mobilizaciju JNA za rat protiv Hrvatske.
7. 10. 1991 godine Marković je bio žrtvom pokušaja atentata kada je JRZ raketiralo Banske dvore gdje se nalazio na zajedničkom ručku s Tuđmanom i Mesićem. Očito da je nakon zahtjeva za ostavkom vrha JNA i on postao meta odmetnute vojske.
Marković je zagovarao "Bruxellessku Deklaraciju" vjerujući da je to jedini mogući način da se miroljubivo razriješe odnosi u SFR Jugoslaviji. "Bruxellesskom Deklaracijom", od 17. 12. 1991, je konstatirana disolucija SFR Jugoslavije, te su tadašnje republike pozvane da se do 23. 12. 1991 izjasne o neovisnosti.
Marković je tokom sjednice "Saveznog izvršnog vijeća" prozvao Slobodana Miloševića i Radovana Karadžića vezano za akciju "RAM", a koji se odnosio na plan srpske politike o vojnom zauzimanju teritorija Bosne i Hercegovine koji bi ostao u reduciranoj "srpskoj Jugoslaviji". Snimak razgovora između Miloševića i Karadžića o planu "RAM", Markoviću je osobno donio ministar unutarnjih poslova Bosne i Hercegovine Alija Delimustafić.
1992 godine Alija Delimustafić je u Grazu posjetio Markovića, te mu je predložio da za BiH organizira nabavu oružja preko svojih ruskih veza. Iako je Delimustafić tim poslom Markoviću ponudio veliku zaradu, on je odbio ponudu sa riječima: ''Vi od mene možete svašta tražiti, ali nemojte tražiti da nabavljam oružje. Ja sam zbog oružja otišao iz Beograda.''
Inženjer među nitkovima
Osvrt Milana Gavrovića na Markovićevu ulogu u razbijanju Jugoslavije objavljen u Novostima (br. 1111 od 2. IV. 2021.):
On to piše u knjizi ‘Origins of a Catastrophe’ (kod nas ‘Izvori jedne katastrofe’), koju počinje sljedećim riječima: ‘Ovo je priča o nitkovima, nitkovima koji su krivi za rušenje multietničke Jugoslavije, za izazivanje tri rata i nesreću koja je zadesila dvadeset milijuna ljudi.’ Međutim, u toj drami, po njemu, postoji i jedan pozitivan lik. To je Ante Marković. ‘''Iako poražen od ad hoc skupljenih nacionalista – od liberalnih Slovenca do neokomunističkih Srba – ipak je otišao kao simbol svega što je toj zemlji trebalo: moderne i stabilne ekonomije, vladavine prava i etničke tolerancije. On je tretirao Jugoslaviju kao pacijenta s teškim rakom – nacionalizmom. Marković je napola herojska, napola tragična figura. Nije uspio, ali se barem protiv raka borio, umjesto da se navikne na njega.''’
Nasuprot tome, u velikoj BBC-ijevoj seriji ‘Smrt Jugoslavije’, u kojoj svi glavni protagonisti onog vremena pokušavaju opravdati svoju ulogu i iznijeti svoju istinu, Markovića uopće nema. Autorima serije tako je uspjelo nešto naoko nemoguće. Snimili su Hamleta (tu napola herojsku, a napola tragičnu figuru) ne samo bez naslovnog junaka, već ne spominjući uopće njegovo postojanje. Ali to je priroda televizije kao medija. Oni nisu htjeli govoriti umjesto njega, a on je šutio.
U onim godinama, međutim, on je koristio svaku priliku da govori, dok su se svi novopečeni republički lideri, nakon što su preuzeli svoje televizije, trudili da ga u tome onemoguće. Zašto, može se zaključiti već po njegovom prvom razgovoru s Franjom Tuđmanom, u svibnju 1990. U nedjelju predvečer, između dva kruga prvih višestranačkih izbora, Tuđman ga je nazvao i tražio da se sastanu sljedećeg dana. Marković je, međutim, već rano ujutro letio za Beograd, pa su se dogovorili da se nađu odmah. ‘Ja sam u Vili Weiss, pa bi bilo najbolje da i vi tu dođete’, predložio je Tuđman. Još izbori nisu bili završeni, niti su se glasovi počeli brojati, a on se već uselio u reprezentativni objekt Sabora i Vlade. Marković je to odbio i predložio svoj kabinet u zgradi predsjedništva SRH u Visokoj ulici, koji je imao kao savezni premijer. Kad se onamo sam dovezao u svom privatnom Audiju 80, u dvorištu je već bio oklopljeni bmw i četiri tjelohranitelja, a Tuđman je u njegovoj sobi razgledavao slike. ‘Kako ćemo se mi oslovljavati?’ pitao je odmah Tuđman. ‘Jednostavno’, odgovorio je Marković, ‘ja vas druže generale, a vi mene gospodine inženjeru.’
Tako je razgovor počeo šaljivo, a nastavio se vrlo ozbiljno. Tuđman je elaborirao da je u svakom prijelomnom trenutku povijesti, kad su Hrvati imali priliku da stvore svoju državu, to onemogućio neki Hrvat. Godine 1918. to je bio Trumbić, a 1945. Tito. ‘Nadam se da to sada nećete biti vi’, rekao je Tuđman. Marković je zahvalio što ga uspoređuje s tim velikanima i počeo govoriti o svom programu demokratizacije i modernizacije Jugoslavije. U razgovoru koji je trajao više od dva sata pokazalo se da su im pogled na budućnost sasvim različiti. Na kraju, nakon što ga je Tuđman još jednom pitao može li računati na njegovu suradnju, Marković je odgovorio da može, ukoliko svoju politiku bude temeljio na pet ključnih principa. To su 1. da podrži modernizaciju i reforme, 2. da ne bude nikakvog revanšizma, 3. da se o položaju Srba u Hrvatskoj razgovara s njima a ne s Beogradom, 4. da se poštuje državni integritet Bosne i Hercegovine i 5. da se ne provodi nikakva militarizacija. Tuđman se, naravno, o tome nije izjašnjavao.
Sljedeće godine Marković je krenuo u obilazak Jugoslavije s namjerom da govori u parlamentima svih republika i tako proširi krug ljudi s kojima kontaktira, dobije nove tribine i pokuša spasiti što se spasiti može. Prvo je bio u Sloveniji, ali Milan Kurčan već je imao dogovor sa Slobodanom Miloševićem u kojem su jedan drugome priznali pravo da sami i po svojoj volji rješavaju svoja komplicirana nacionalna pitanja. Što je to značilo, vidjelo se uskoro po ratovima, prvo u Sloveniji, pa u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini. Pritom su Slovenci za svoje ciljeve prvi u Jugoslaviji upotrebili vojsku, svoju teritorijalnu obranu, koja je preuzela granične prelaze, otjerala jugoslavenske graničare, skinula jugoslavenske i digla slovenske zastave. Slijedila je šeprtljava (namjerno?) intervencija JNA, u kojoj su ipak padale glave na obje strane. Uzaludno je bilo Markovićevo upozorenje kako ‘nitko nema pravo da upotrebi svoju moć tako da izazove posljedice koje će dugo, dugo pogađati milijune naših ljudi i negativno utjecati na sudbinu možda i nekoliko generacija’. I da je za promjene potrebno mnogo demokratskih razgovora, jer u suprotnom riskiramo nasilje.
U međuvremenu, Marković je još stigao 24. lipnja 1991. govoriti u Saboru, gdje je, uz ostalo, rekao: ‘Ono po čemu se razlikujem od mnogih mojih kritičara jeste da ljubav prema mom narodu za mene ne znači mržnju i netrpeljivost prema drugim narodima.’ Zatim je negativno ocijenio godinu dana vlasti hdz-a, posebno privatizaciju, uništavanje poduzeća i političku centralizaciju i upozorio da s hrvatskim Srbima treba razgovarati neposredno, a ne s Beogradom. Zatim je rekao da položaj Bosne i Hercegovine kao suverenog subjekta u Jugoslaviji ne može ovisiti o nečijim dogovorima i da će odnos prema toj republici pokazati hoćemo li probleme u zemlji rješavati nasiljem, da se u Evropu ne ide militarizacijom, da se Hrvatska zasniva na antifašističkoj borbi, a ne fašističkoj navodno Nezavisnoj Državi Hrvatskoj itd. Sve to bilo je izravno suprotstavljeno vladajućoj politici u Hrvatskoj, ali i drugim republikama. Princip je bio isti, a sve ostalo nijanse, kako bi rekao Balašević. Saborski zastupnici tada su se natjecali u polemiziranju s njim.
Sljedeći nastup trebao je imati u Skupštini Srbije, dakle u samom srcu Miloševićevog velikosrpstva i žarištu iz kojeg se nacionalistički plamen proširio cijelom Jugoslavijom. Od toga, međutim, nije bilo ništa jer su Slovenci preuzeli granice, nakon čega je jna neuspješno intervenirala, ali uspješno zabila posljednji čavao u lijes Jugoslavije. Nitko više nije htio čuti Antu Markovića, čak ni u BiH, koju je tek čekala njena strašna sudbina. I ondje su hodže u džamijama govorili da se smije glasati za sve, samo ne za bivše komuniste i – Antu Markovića.
Preostaje pitanje zašto je on sve do svoje smrti, skoro punih 20 godina, odbijao sve molbe za intervjue i sve pozive da iznese svoju priču, od koje su ovdje spomenuta samo dva slučaja. Prvi je odgovor da mu se sve to na koncu previše zgadilo. Ali ima još nešto. Zimmermann je bio u pravu. On zaista nije spadao u to društvo. Nažalost, ne bi spadao ni u današnje."
Kasniji život i smrt
Po dolasku u Austriju kancelar Vranitzky je ponudio Markoviću austrijsko državljanstvo, što je Marković odbio ističući da je on Hrvat, te da ne želi umrijeti kao Austrijanac. U Austriji se bavio konzultantskim poslovima za velike tvrtke i vlade, između ostaloga i za Vlade BiH i Republike Makedonije. Posljednjih 20 godina Marković je živio na relaciji Zagreb-Beč-Sarajevo, s time da je većina njegovih poslova bila vezana uz rodnu mu BiH. Poslije rata u BiH je razvio privatni posao. Poznato je da je gradio luksuzne stanove u Sarajevu koji su sve do izbijanja krize bili jako traženi, osobito zato što je Marković u Sarajevu imao kultni status. Nakon stanova, s hrvatskim poduzetnikom Brankom Roglićem krenuo je graditi mini hidroelektrane, ali su se poslovno razišli.
2003 godine bio je svjedok na suđenju Slobodanu Miloševiću na Međunarodnom sud za ratne zločine počinjene na području bivše Jugoslavije. Miloševića je tada izravno optužio kao glavnog krivca za ratove na prostoru bivše Jugoslavije.
Ante Marković umro je u snu u Zagrebu 28. 11. 2011 godine. Posljednji ispračaj je bio na zagrebačkom groblju Mirogoju, a sahranjen je u Dubrovniku u kojem je proveo mladost.
Bloomingdale, New Jersey
Blumingdejl je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.656, što je 46 (0,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cascinotti, Vercelli
Cascinotti je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 160 m.
Couvonges
Kuvonž je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Bar le Dik.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 112 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,56 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 284 metara (maksimalnoj 208 m, a minimalnoj 146 m).
Carolina in the Morning
Carolina in the Morning je američka popularna pjesma 1922. za koju je muziku napisao Walter Donaldson, a tekst Gus Kahn. Tekst govori kako "nigdje ne može biti bolje nego u Carolini rano ujutro", što se ponekad tumači kao double entendre. Prvi put je izvedena na Broadwayu kao dio muzičke revije The Passing Show of 1922 od strane Williama Frawleya, koji ju je decenijama kasnije otpjevao u TV-seriji I Love Lucy. Kasnije ju je obradio niz poznatih pjevača i zabavljača kao što su Al Jolson, Bing Crosby, Dean Martin, Jimmy Durante, Dinah Shore, Danny Kaye i Judy Garland. Jednu od posljednjih verzija je snimio Brent Spinner za svoj album Ol' Yellow Eyes Is Back iz 1991. Često je izvode navijači sportskih timova iz Sjeverne i Južne Karoline.
Aktinomicin
Aktinomicin je organsko jedinjenje, koje sadrži 62 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 1255,417 Da.
Condal
Kondal je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Luan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 342 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,43 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 230 m, a minimalnoj 187 m).
Desni centar
U politici, odnosno političkoj teoriji izraz desni centar, odnosno centar-desnica, označava one ideologije, pokrete i stranke koji po svojim temeljnim određenjima pripadaju desnica, ali po načinu ostvarenja tih ciljeva ili manjim dijelom svog programa pripadaju centru, odnosno u svojoj platformi imaju previše lijevih sadržaja da bi ih se moglo nazvati desnica u najužem smislu riječi.
Stranke ili političke opcije koje se smatraju desnim centrom najčešće pokušavaju pronaći kompromis između konzervativne i liberalne ideologije, a prilično rijetki su pokušaji da se kroz desni centar pomire konzervativizam i socijalizam, s obzirom da se oni najčešće vezuju uz lijevi centar. S druge strane, opcije desnog centra se najčešće vezuju uz demokršćanske stranke u mnogim državama, pogotovo u Evropi.
Klub hokeja na ledu Team Zagreb
Povijest
Klub je nastao 2010. spajanjem KHL Medveščak i KHL Mladost. Cilj ovoga spajanja je bio okupljanje svih kvalitetnih zagrebačkih igrača.
Scilijum
Scilijum (Scillium) je drevni rimski grad u Sjevernoj Africi, poznat kao sjedište titularne rimokatoličke biskupije. Nalazio se u blizini Kartagine, a prvi put se spominje kao mjesto gdje su godine 180. šestorica kršćana pogubljeni zbog ispovijedanja svoje vjere - tzv. Scilitanski mučenici. U njemu je kasnije sagrađena bazilika u kojoj je propovijedao sv. Augustin. Točna lokacija grada, odnosno njegovih ostataka, nije poznata.
Lac-Sergent (Quebec)
Lac-Sergent je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 466 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 466 stanovnika, što je za 10,2 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 423 žitelja.
Paris, Arkansas
Paris je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.532, što je 175 (-4,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Radikalni centar
Radikalni centar je relativno novi izraz u politici i političkoj teoriji oko čije potpune definicije ne postoji konsenzus, ali koji se često koristi kako bi opisao političke ideologije, pokrete i stranke koji izričito odbacuju kako ekstreme ljevice i desnice, tako i kompromis s njihovim umjerenijim varijantama (lijevi i desni centar), odnosno skretanje s tzv. čistog političkog centra.
Izraz radikalni centar je na popularnosti dobio nakon završetka hladnog rata, kada je nestanak ideološke borbe ljevice i desnice mnoge naveo da opcije političkog centra prihvate kao jedine adekvatne za suvremeni svijet.
Uz pojam radikalni centar se vezuje i pojam Treći put, odnosno ideologija američkog predsjednika Billa Clintona te britanskog premijera Tonyja Blaira.
Bad Königshofen im Grabfeld
Bad Kenigshofen im Grabfeld je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 37 opštinskih središta okruga Ren-Grabfeld. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.943 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9673141.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ren-Grabfeld Bad Kenigshofen im Grabfeld se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ren-Grabfeld. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 275 metara. Površina opštine iznosi 69,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.943 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 100 stanovnika/km².
North Catasauqua, Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.849, što je 35 (1,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Morfan
Morfan je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 125,211 Da.
Tav
framed|Tav
Tav (תו) je 22. i zadnje slovo hebrejskog pisma i ima brojčanu vrijednost od 400. U modernom hebrejskom pismu se ne razlikuje između slova Tet i Tav. Po međunarodnoj fonetskoj abecedi se Tav izgovara kao [t]. Prije se pravila razlika (ovisno o Dagešu) između tvrdom i mekom Tav-u, pri čemu se mekani Tav odgovara engleskom th θ. Akademska transliteracija mekanog Tav je „ṯ“. Iako se često transkribira kao th.
Povijest
Tav je suglasnik čiji je pismeni oblik nastao iz jednog obilježja (x ili +), to značenje Tav-a se održalo u knjizi proroka Ezehijela (9,4 9,6) i u knigi Hioba (31,35). Od slova Tav-a nastalo je grčko slovo Tau i latinsko slovo T.
Downhearted Blues
Downhearted Blues je američka blues pjesma iz 1922. godine koju su komponirali Alberta Hunter i Lovie Austin. Tekst govori o neuzvraćenoj ljubavi. Postala je značajnu za historiju zabavne muzike u SAD nakon što je jednu njenu verziju 16. februara 1923. snimila blues pjevačica Bessie Smith. Ta je verzija postala jedna od najprodavanijih ploča svog vremena, odnosno prva koja je razbila neke od rasnih barijera muzičke industrije, uvjerivši vodeće američke studije za tzv. "rasnu muziku" američkih crnaca postoji daleko šire tržište. Samoj Bessie Smith je ova pjesma omogućila da postane jedna od najvećih zvijezdi svog vremena.
Harry Ruby
Harry Ruby (New York, 27. januar 1895 - Woodland Hills, 23. februar 1974) bio je američki kompozitor i tekstopisac jevrejskog porijekla, poznat kao autor niza hitova Tin Pan Alley ere. U mladosti se bez uspjeha pokušao baviti bejzbolom, te je stoga započeo karijeru pijanista u vodviljima. Tamo se upoznao sa zabavljačem Bertom Kalmarom sa kojim je otpočeo dugu i plodnu suradnju. Između ostalih su napisali klasične hitove kao Who's Sorry Now, I Wanna Be Loved By You i Three Little Words. Osim za brodvejske predstave su pisali muziku i za braću Marx koja su ih odvela u Hollywood.
Godine 1950. je o Kalmaru i njemu snimljen biografski film Three Little Words gdje je Rubyja tumačio Red Skelton. Ruby je tokom snimanja služio kao konzultant i igrao cameo ulogu bejzbol trenera.
Bert Kalmar
Bert Kalmar (New York, 10. februar 1884 - Los Angeles, 18. septembar 1947) je bio američki kompozitor jevrejskog porijekla, poznat kao autor brojnih popularnih pjesama iz Tin Pan Alley ere. Kao dječak je pobjegao iz kuće i nije imao nikakvo obrazovanje, te se pridružio grupi vodviljskih zabavljača. Njegovu karijeru na pozornici je prekinula nesreća, zbog koje se posvetio pisanju pjesama pri čemu se udružio sa Harryjem Rubyjem koji će postati njegov stalni partner. Zajedno su napisali velikih broj hitova 1920-ih kao što su Who's Sorry Now, I Wanna Be Loved by You i Three Little Words. Kalmar i Ruby su također pisali muziku za brodvejske predstave, a potom postali i suradnici braće Marx, uključujući rad na scenariju za film Pačja juha.
Greensboro, Alabama
Greensboro je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.497 stanovnika.
Taupo (jezero)
Lake Taupo je jezero smješteno na Sjevernom otoku (North Island) Novog Zelanda. Sa površinom od 616 km2, predstavlja najveće jezero po površini na Novom Zelandu i drugo slatkovodno jezero po površini u Oceaniji (iza jezera Murray na Novoj Gvineji).
Lake Taupo ima opseg od oko 193 km, a najveća mu je dubina 186 m. Vodu mu odvodi rijeka Waikato River (najveća na Novom Zelandu), dok su mu glavne pritokeWaitahanui River, Tongariro Riveri Tauranga Taupo River. Poznat je po pastrvama, uključujući uvežene potočne i kalifornijske pastrve.
Stvaranje jezera i vulkanske aktivnosti
thumb|left|Položaj
Lake Taupo se nalazi u kalderi koju je stvorila supervulkanska erupcija prije otprilike 26.500 godina. Prema geološkim nalazima, vulkan je erumpirao 28 puta u 27.000 godina. Uglavnom je izbacivao riolitsku lavu, iako je Mount Tauhara stvorena od dacitske lave.
Bad Kötzting
Bad Kecting je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Kam. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.372 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9372137.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kam Bad Kecting se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Kam. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 409 metara. Površina opštine iznosi 62,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.372 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 119 stanovnika/km².
Kings Grant, North Carolina
Kings Grant je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.113, što je 375 (4,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Scilitanski mučenici
Scilitanski mučenici su bili dvanaest kršćana - sedam muškaraca i pet žena - iz drevnog grada Scilijum u rimskoj provinciji Africi, koji su 17. jula 180. pogubljeni od strane vlasti zbog ispovijedanja zabranjene kršćanske vjere. Zapis o njihovom mučeništvu (Acta martyrum), temeljen na rimskim sudskim dokumentima, predstavlja prvo korištenje latinskog jezika od strane kršćana, kao i prvi spomen kršćana u Sjeverozapadnoj Africi.
Rimokatolička crkva ih slavi 17. jula.
Mučeništvo
Rimski zvaničnici, koji su imali neprijatnu dužnost da naređuju pogubljenja zbog nepokornosti, su često pokušavali da ubede optužene da spasu svoje živote. Izveštaj iz Severne Afrike opisuje kako je prokonzul Saturnin, suočen sa devet muškaraca i tri žene koji su bili optuženi da su hrišćani, postupio da bi im spasao živote, rekavši:
Naišavši na njihovu odlučnu odbojnost, Saturnin je upitao: »Možda vam je potrebno još vremena da ponovo razmislite?« Sperat, jedan od optuženih, odgovorio je: »U tako pravednoj stvari nema potrebe da se razmišlja.« Uprkos tome, prokonzul je odredio tridesetodnevno odlaganje uz reči: »Razmislite.« Ali posle trideset dana, nakon ispitivanja optuženih, Saturnin je bio primoran da izda naređenje:
Sperat je rekao: »Hvala Bogu!« Narzal je rekao: »''Danas smo mučenici na nebu. Neka je hvala Bogu!''«
Stari Rimljani najčešće nisu razumeli hrišćansko srljanje u smrt, a ovakvo ponašanje izazvalo je prezir cara stoika Marka Aurelija, koji je prezirao hrišćane kao morbidne i zavedene egzibicioniste.
Cubry
Kibri je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Akadesin
Akadesin je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 258,231 Da.
Župa sv. Petra i Pavla Bešići
Župa sv. Petra i Pavla Zagreb-Bešići je rimokatolička župa u sastavu Zagrebačke nadbiskupije. Nalazi se u naselju Gračani u sjevernom dijelu Zagreba.
Položaj i povijest
Bešići su ulica u istočnom dijelu Gračana. Oko ulice je okupljeno manje naselje. To naselje, kao i okolne ulice, pripadale su župi Uznesenja Marijina u Remetama sve do 1979. godine. Tada nadbiskup Franjo Kuharić donosi Dekret o osnivanju župe, kojim osniva župu sv. Petra i Pavla Zagreb-Bešići. Iste godine je gospodin Stanko Bešić prodao župi svoju kuću i zemljište, a novac za kupnju je prikupljen darom župljana i donacijom nadbiskupije. Na župni blagdan, 29. lipnja 1983. kardinal Kuharić osobno je posvetio crkvu, odnosno kuću preuređenu za bogoslužje. Ta kuća je nekada služila kao mlin na potoku Bliznecu, no izgubila je svoju prvotnu ulogu nakon što je potoku skrenuto korito. Posebna zanimljivost i sjećanje na prijašnju namjenu zgrade je mlinski kamen žrvanj koji se i danas nalazi ispod oltara crkve i služi kao potporanj oltarnom stolu. minijatura|lijevo|Glavni oltar s mlinskim kamenom Župa je, iako pravno gledano samostalna, do 2001. godine bila pod upravom oca karmelićana iz Remeta. Početkom rujna u službu je uveden prvi župnik, dijecezanski svećenik vlč. Alfred Kolić. Tada župa i formalno postaje samostalna. Vlč. Kolića 2004. godine zamjenjuje vlč. Marijan Kušenić. Od 2007. godine upravitelj župe je vlč. mr. Stjepan Petika, koji tu službu vrši i danas.
Crkva u starom mlinu je premala za funkciju župne crkve te se planira proširenje ili gradnja nove crkve, no još ništa konkretno nije poduzeto u tom smjeru.
Župno proštenje Petrovo slavi se svake godine 29. lipnja
Turner Layton
Turner Layton (Washington, D.C., 2. jul 1894 – London, 6. februar 1978), rođen kao John Turner Layton, Jr., bio je američki pjevač, pijanist i tekstopisac. Odrastao u svećeničkoj porodici, školovao se za zubara i došao u New York i upoznao Henryja Creamera sa kojim je poslije komponirao niz popularnih pjesama svog vremena. Među njima se najviše ističe rana jazz pjesma After You've Gone iz 1918. i Way Down Yonder in New Orleans iz 1922. Layton i Creamer su činili jedan od najpopularnijih zabavljačkih tandema na Broadwayu ranih 1920-ih, ali se Layton na kraju preselio u Britaniju gdje se umirovio 1946. i ostao do smrti.
13. SS oružana brdska divizija Handžar
13. oružana brdska divizija SS-a Handžar (njem. 13. Waffen-Gebirgs-Division der SS Handschar), skraćeno Handžar divizija, je bila divizija njemačkog Wehrmachta formirana uglavnom od muslimana iz NDH. Nazvana je "Handžar" prema tradicionalnom oružju te regije. Bila je poznata i kao '''1. hrvatska' (kroatische Nr. 1'') jer je prikupljena sa područja Nezavisne Države Hrvatske.
Načelo stvaranja SS divizija od "dobrovoljaca" okupiranih zemalja bilo je provjerena njemačka praksa, odnosno takve divizije su postojale u Francuskoj, Belgiji, Nizozemskoj i Danskoj. Na području Jugoslavije su postojale i SS-jedinice sastavljene od kosovskih Albanaca (albanische Nr. 1) i jugoslovenskih folksdojčera (Princ Eugen-divizija).
Handžar-divizija je nastala 1943. godine nakon pokolja u istočnoj Bosni počinjenih od strane četnika, nakon čega su muslimani od njemačkih vlasti tražili oružje ili zaštitu. Osnovna namjena jedinice je prvobitno trebala biti zaštita domova i obitelji, ali taj dogovor nije ispoštovan, već su poslati van zemlje. Prva Hrvatska je poznata kao jedina jedinica SS-a koja je digla pobunu protiv Nijemaca i nacističkog režima nakon što je poslana u Francusku. Tom prilikom je ubijeno osam njemačkih časnika. Oni koji su pobjegli pokušali su se pridružiti francuskom pokretu otpora, ali su ubrzo uhvaćeni i pogubljeni.
Handžar divizija spada među najneobičnije, ali ujedno i najkontroveznije vojne formacije koje su djelovale na prostorima Bosne i Hercegovine tijekom Drugog svjetskog rata. U proteklih pola stoljeća uz ovu vojnu jedinicu vezao se pridjev "zloglasna", najčešće u srbijanskoj literaturi, te su joj na teret stavljani ratni zločini odnosno kršenja zakona i običaja rata.
Regrutacija u Bosni
mini|210p|Veliki muftija Jerusalimski [[Mohammed Amin al-Husseini obilazi jedinice 13. SS divizije sastavljene od bosanskih muslimana ]]
Novačenje je započelo u travnju 1943., a Nijemci su iskoristili boravak u Sarajevu pronjemackog Velikog muftije iz Jeruzalema da pozove muslimansko svecenstvo na suradnju u tom poslu. Veliki muftija Mohammed Amin al-Husseini je bio poznat po svojoj silnoj mržnji na Britance. Nakon Balfourove deklaracije o Palestini 1917. godine pozvao je Arape da osnuju arapskomuslimansko-njemački savez protiv britanske politike.
Neki od bosanskih muftija i imama pomogli su novačenje, a svaka jedinica u diviziji dobila je mladog muftiju za duhovnoga savjetnika; časnici su gotovo svi bili Nijemci, a u čitavoj je divizi bilo osam muslimanskih časnika. Do kraja travnja unovačeno je 12 000 mladića, a divizija je na kraju imala 21 000 boraca. Novačenje je većinom bilo dobrovoljno, ali su mnogi regruti imali prilicno pogrešnu predodžbu o svrsi same divizije. Bosanski muslimani su bili razocarani jer su povjerovali da će ta divizija braniti njihove gradove i sela, a umjesto toga su u ljeto 1943. upućeni na dugotrajnu izobrazbu u Njemačku i Francusku. Mnogi od njih su poslani da se pridruže hrvatskim inženjercima u centru za izobrazbu u Villefranche-de-Rouergue, nedaleko od Toulousea.
Pobuna u Francuskoj
U Villefranche-de-Rouergue su, u noći 17. rujna, pod vodstvom muslimana Ferida Džanića i Hrvata Bože Jeleneka regruti pohvatali svoje njemačke oficire, na brzinu ih osudili na smrt i strijeljali. Namjeravali su pobjeći i pridružiti se francuskom pokretu otpora, ali je jedan časnik digao uzbunu pa su ih napale njemacke postrojbe. Jelenek im je umaknuo, ali su petnaestorica pobunjenika poginula, a još je 141 ubijen u kasnijoj operaciji čišcenja terena. Obljetnica ove pobune slavi se i dan-danas u Villefranche-de-Rouergueu pod nazivom La révolte des Croates ("Pobuna Hrvata").
Povratak u Bosnu
mini|desno|Pripadnici 13. SS divizije Handžar
Pošto je "Handžar divizija" upućena na daljnju izobrazbu u još dalje mjesto u Šleskoj, u Bosni je nezadovoljstvo sve više raslo. Mnogi su muslimani počeli osnivati lokalne obrambene jedinice poznate pod nazivom "Zeleni kadar". Ta je organizacija imala svoga političkog vodu, profesora Nešada Topčića, koji se zalagao za autonomiju Bosne i Hercegovine. Slicno je poduzeo i stariji clan Islamskog vijeca u Sarajevu Muhamed Pandža, koji je u studenom 1943. pozvao muslimane da zbace ustaški jaram i osnuju autonomnu bosansku državu s jednakim pravima za sve gradane, bez obzira na vjersku pripadnost. Vijest o njegovu apelu snažno je odjeknula u Handžar diviziji jer je on bio jedan od predvodnika kampanje za novacenje muslimana. Istodobno su, međutim, muslimani sve više stupali u partizanske redove, privuceni stvaranjem "Šesnaeste muslimanske brigade", u rujnu 1943.
Nakon višekratnih zahtjeva za povratak Handžar divizije, Hitler ju je najposlije vratio u Bosnu u ožujku 1944. radi operacija za "održavanje mira". Razmještena je po sjevernoj i istočnoj Bosni (Tuzla, Gradačac, Brčko, Bijeljina i Zvornik), gdje je u proljeće i ljeto iste godine izvršila niz okrutnih odmazdi - ubojstava i drugih zločina - nad srpskim pučanstvom.
Iako je prema izvješćima njemačkih zapovjednika divizija zabilježila niz uspjeha u borbama s partizanima u istočnoj Bosni, pri čemu je zabilježena i dobra suradnja s četničkim formacijama, od ljeta se bilježi stalno osipanje ljudstva i prelaženje u partizanske redove. Dijelom i zbog toga je divizija povučena iz Bosne u Hrvatsku. Tamo je u mjestu Cerna kraj Vinkovaca 21. listopada - dan nakon vijesti o padu Beograda u partizanske ruke - divizijski imam Abdulah Muhasilović podigao pobunu i sa 100 sljedbenika samovoljno otišao u Bosnu, gdje se predao partizanima. Do studenog je divizija - u kojoj su na početku godine 95 % ljudstva činili ne-Nijemci bila sastavljena od 50 % Nijemaca. Povučena je u Mađarsku gdje se borila protiv Crvene armije; kraj rata je dočekala u Austriji gdje se 15. svibnja predala Britancima. Ljudstvo joj je poslano u zarobljenički logor u Riminiju; odatle se najveći dio vratio u domovinu, dok je dio, uglavnom časnika, izručen jugoslavenskim vlastima te osuđen na smrt ili dugogodišnje zatvorske kazne.
Zločini
Prema raspoloživoj sačuvanoj dokumentaciji, 13. SS „Handžar“ divizija je za period od marta meseca do oktobra 1944. godine izvršila velik broj posebno svirepih zločina u Sremu, te u severoistočnom delu BiH. O tome pred narodnim sudom 1945. godine svedoči Matias Franja, komandant 28. puka te divizije, a kasnije član divizijskog štaba. U svom iskazu (govoreći o jednoj akciji) kaže:
U periodu od šest meseci na području Brčkog, Bijeljine, Zvornika, Ugljevika, Šekovića, Vlasenice, Gradačca, Bosanskog Šamca, Lopara, Tuzle, Lukavca i Kladnja pobijeno je najmanje 1.803 lica, s tim da je na području Šida, Sremske Rače i Vinkovaca stradalo preko 700 civila. U bestijalnosti, pripadnici ove jedinice posebno su se istakli u masakriranju ranjenih, zarobljenih partizana. Ubijali su starce, žene i decu, te odrasle muškarce. Naročito su svirepi bili prema mladim ženama, koje su silovali do nesvesti, zatim ih masakrirali rezanjem delova tijela (dojki i polnih organa) i na zverski način ubili. Svedočeći o zločinima pripadnika ove jedinice u Loparskom srezu, jedan zarobljenik daje iskaz:
Komandant Cersko-majevičke grupe korpusa JVuO, Stevan-Leko Damjanović, i njegov pomoćnik, vojvoda majevičkih četnika Radivoje Kerović sastajali su se tokom marta i aprila sa članovima štaba „Handžar“ divizije, sa kojima su se dogovorili o saradnji u otkrivanju i uništavanju partizanskih saradnika i partizanskih bolnica koje su ostale u severoistočnoj Bosni. Četnici i esesovci uspeli su da otkriju većino sakrivenih bolnica, masakrirajući pri tome bolničko osoblje, ranjenike, civile osumnjičene za vezu asa partizanima i članove njihovih porodica.
Greenville, Alabama
Greenville je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 8.135 stanovnika.
13. SS oružana brdska divizija Handžar
Saradnja sa četnicima
Tokom delovanja u istočnoj Bosni, divizija je uspostavila veze sa četnicima, i redovno ih uključivala u svoje akcije.
Predstavnici 27. SS puka pozvani su da prisustvuju četničkoj svečanosti kod manastira Tavna 4. juna, a u julu se komandant divizije Deziderius Hampel sastao se sa čeničkim vojvodom Radivojem Kerovićem.
U popularnoj kulturi
mini|Grob "hrvatskih boraca" u [[Villefranche-de-Rouergue|Villefancheu.]]
Handžar divizija se relativno slabo spominjala u bivšoj Jugoslaviji, najvećim dijelom zbog toga što je djelovala u kasnoj fazi rata te nije mogla ostaviti dojam kao neke druge kvislinške i kolaboracionističke formacije. To se odrazilo i na prikaze u popularnoj kulturi; jedan do rijetkih izuzetaka je igrani film Veliki transport iz 1983. godine.
S druge strane, u vrijeme neposredno pred i za vrijeme raspada Jugoslavije se često koristila u propagandne svrhe. Srpski nacionalisti su postojanje divizije, pogotovo pred međunarodnom javnošću, koristili kao ključni argument za sklonost Bošnjaka fašizmu. Hrvatski nacionalisti su, pak, isticali Handžar diviziju kao "svijetli primjer" Hrvata islamske vjere, pa su se za vrijeme rata u Hrvatskoj mnoge hrvatske vojne i paravojne postrojbe sa velikim udjelom Bošnjaka kolokvijalno nazivale "Handžar divizijom", uključujući i jednu neformalnu grupu kojoj se pripisuju ubojstva Srba u Sisku 1991 - 1992.
RK Mladost Zagreb
Povijest
Klub se natjecao u prvenstvu Jugoslavije u kojem je nekoliko godina bio prvoligaš.
Morficeptin
Morficeptin je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 521,608 Da.
Med
thumb|239px|Med Med je živežna namirnica koja se sastoji od slatke i viskozne tekućine koju proizvode pčele i drugi insekti od cvjetnog nektara. Zbog ukusa ga mnogi preferiraju u odnosu na šećer i druge zaslađivače. Zbog velike koncentracije šećera med nije pogodan za razvoj bakterija, pa se smatra jednom od trajnijih živežnih namirnica.
Konzumacija
Ako med uzimate u raznim napicima (čajevima i sl.) morate paziti da čaj nije prevruć jer se prevelikim zagrijavanjem gube ljekovita svojstva meda. Med treba biti potpuno otopljen u tekućini, jer samo će ljudski organizam potpuno iskoristiti njegove ljekovite tvari. Uzimamo li med bez tekućine, poželjno ga je držati u ustima sve dok se ne otopi. Zbog lake probavljivosti trenutno vraća izgubljenu energiju, a dugotrajnom primjenom osigurava fizičku izdržljivost i psihičku stabilnost. Njegova ga svojstva čine nezaobilaznom namirnicom u zdravoj prehrani. Konzumacijom meda na pravilan način taj proizvod pretvaramo u lijek.
Kemijski sastav meda
thumb|286px|[[Pčelar]] Glavni sastojci meda jesu ugljikohidrati i oni čine 95-99% suhe tvari ovisno o vrsti. Zatim u medu nalazimo vodu, bjelančevine, vitamine, enzime te razne minerale, odnosno mineralne tvari.
Sastav šećera u medu
Primjenom različitih znanstvenih metoda utvrđeno je da su šećeri u medu sastavljeni od:
Molella, Latina
Molella je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1090 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Med
Sastav šećera u medu
1. monosaharida
2. disaharida
Maltoza, turanoza, izomaltoza, saharoza, maltuloza, izomaltuloza, nigeroza, trehaloza, glutiloza, lami-narbioza, entibioza.
3. oligosaharida
Erloza, panoza, maltotrioza, kestoza, izomaltobioza, melecitoza, izopanoza.
Vsevolod Mejerholjd
Vsevolod Emiljevič Mejerholjd (Всеволод Эмильевич Мейерхольд; Karl Kazimir Theodor Meyerhold) (28.1. 1874 — 2.2. 1940?) smatra se jednim od najvećih teatarskih inovatora dvadesetog stoljeća.
Karijeru je počeo kao glumac u Moskovskom art-teatru, ali realizam Stanislavskog nije bio po njegovom ukusu. Do revolucije 1917. eksperimentirao je u svom teatru-radionici, istovremeno radeći u etabliranim teatarskim kućama. U revoluciji je pronašao načina da postavi produkcije koje se povezuju s njim: konstruktivistička scena i tekstovi izrečeni u maniru političkih govora. U početku je bio prihvaćen od novog revolucionarnog režima, ali doktrina socijalističkog realizma nije bila za njega. Uhapšen je u junu 1939. i ubijen u moskovskom zatvoru februara 1940.
Med
Voda u medu
Zakonski omjer vode u medu ovisi od vrste i iznosi od 15 - 20%. Količina vode nazočne u medu utječe na njegovu viskoznost, težinu i kristaliziranje.
Tako se med u kojem je nazočna veća količina vode kasnije kristalizira.
Količina vode u medu nije stalna zbog njegove hidroskopnosti.
Kiseline u medu
Med pčele medarice sastavljen je i od niza organskih kiselina. Mravlja kiselina npr. prisutna je sa 10% količine u medu iako se nekad smatralo da je ima više i da je jedna od glavnih prisutih kiselina. Med pored mravlje sadrži i oksalnu, jantarnu, limunsku, vinsku, mliječnu, glukonsku, piroglutaminsku, maleinsku, valerijansku i benzojevu kiselinu.
Bjelančevine
Bjelančevine u medu sastavljene su od albumina, globulin i pepotona koji zajedno čine polovinu koloidnih tvari u medu.
Proteini većim dijelom prelaze u med iz pčelinjih žlijezda slinovnica kada prerađuju nektar i medljiku, u pčelinjem mednom želucu.
Vitamini
Vitamini su između ostalog sastavni dio meda, međutim njih nalazimo u vrlo malim količinama nedovoljim za potrebe ljudskog organizma. Tako u medu nalazimo vitamin C, B kompleks, niacin, pantotensku kiselinu, biotin i folnu kiselinu. Količina vitamina u medu prije svega ovisi iz kojeg cvijeća pčele prikupljaju nektar, prisutnosti peludi, stanju i zrelosti meda te o njegovu načinu čuvanja.
Mineralne tvari u medu
Med sadrži: silicij, aluminij, željezo, kalcij, magnezij, natrij, kalij, mangan, bakar, krom, nikal, cink, kobalt, antimon, olovo, fosfor. Količine mineralnih tvari ovise o vrsti meda i podrijetlu.
Prehrambena vrijednost meda
Jedna žlica meda (21 gram) sadrži:
Kontrola podrijetla meda
Prigodom ocjene analize meda rabe se:
Med i liječenje rana
thumb|280px|Pčelinja saća U IBRA knjižnici pronađeni su zapisi gdje se zaključuje da je med visoko koristan u konvencionalnoj medicini.
Časopis Journal of the Royal Society of Medicine 230 godina poslije u medicinskoj školi Hammersmith Hospital u Engleskoj govori o terapeutskim kvalitetama meda koje su ponovno otkrivene i protubakterijskim osobitostima meda koji nisu potpuno razumljive.
Autori sugeriraju da je med učinkovit u liječenju rana zbog:
Vrste meda
thumb|right|[[Kestenov med]]
Med prema konzistenciji
thumb|right|Vrcani med
Kristalizacija meda
S vremenom prije ili kasnije svaki med mora kristalizirati. Kristalizacija je prirodno svojstvo svakog meda. Brzina same kristalizacije ovisi o vrsti meda, a može biti za nekoliko tjedana do nekoliko godina. To je sasvim prirodan proces koji ne utječe na kvalitetu meda.
Dekristalizacija meda
Drugi je način stavljanje staklenke s kristaliziranim medom u mikrovalnu pećnicu. Maknite poklopac, stavite staklenku u mikrovalnu i za 1 - 2 minute med će postati tekući. Med nemojte pregrijati.
Mikrovalovi imaju ograničen energetski potencijal pa ne uzrokuju promjene u strukturi tvari - njihove molekule titraju i međusobno se taru što uzrokuje samo porast temperature, a taj je efekt iskorišten u mikrovalnim pećnicama za kuhanje i sušenje. Molekule vode, masti i ugljikohidrata apsorbiraju energiju mikrovalova tijekom dielektričnog zagrijavanja.
Med s obzirom na postupak dobivanja
thumb|right|250px|Vrcaljka - stroj za centrifugalno vađenje meda
Čuvanje meda
Med treba čuvati u čistim, suhim i tamnim prostorijama s dobrim provjetravanjem. Prostorija ne smije biti vlažna jer med lako upija vlagu te stoga lako prihvaća druge mirise. Relativna vlažnost zraka trebala bi biti između 60% do najviše 80%.
Med ne treba čuvati na niskim temperaturama, a do temperatura od 15°C kristalizacija mu je mnogo brža. Najpovoljnija mu je temperatura za čuvanje u skladištima oko 17 - 19 °C. U medu koji je proizveden prema pravilima struke vlaga ne smije prelaziti 20% vlage što između ostalog ovisi o vrsti meda. U tim uvjetima opstanak bakterija i gljivica gotovo je nemoguć.
Med ne treba držati u prostorijama s lukom, kiselim kupusom, naftom, benzinom, plinom i ostalim proizvodima intenzivnog mirisa, kao ni u vlažnim prostorijama.
Metalne posude koje nisu posebno pripremljene za med ne treba rabiti, jer u njima može doći do reakcije organskih kiselina i metala. I pri uzimanju meda nije preporučljivo koristiti metalni pribor, već npr. plastični, drveni, porculanski. Za skladištenje meda koriste se inox posude za prehrambenu industriju.
Ljekovita svojstva
Ljekovita svojstva meda jesu:
Apiterapija
Med je u životu ljudi uvijek predstavljao zdravu i dostupnu namirnicu koja se održala usprkos pojavi jeftinijeg industrijskog šećera. U svim narodnim medicinama na svim krajevima svijeta bilježimo brojne recepte s više ili manje meda. Genetski modificirana moderna hrana, pušenje, stres, onečišćenost vode i neki lijekovi pogoduju nakupljanju štetnih tvari u organizmu, ali propolis uspješno sprečava pojavu bolesti. Njegova je ljekovitost odavno poznata i u narodnoj se medicini med rabio za osnaživanje organizma, prije svega djece i starijih. I znanstvenici mu pripisuju antibakterijska, antiseptička i antioksidacijska svojstva. Med je iznimno koristan za zdravlje, a jača, tvrdi se, funkciju rada srca i krvotoka. Znanstvenici još istražuju koliko je ljekovit, ali o tome ne dvoje.
Kategorije meda
Kvantitativnim istraživanjima utvrđeno je da se med može svrstati u 5 kategorija prema omjeru biljnih čestica:
Fermentacija meda
Uzroci fermentacije meda jesu:
Fermentaciji je podložniji med u fazi prije i u tijeku kristalizacije jer dolazi do stvaranja kristala glukoze uz izdvajanje tekuće simpaste faze na površini koju čini fruktoza, koja tako izdvojena sadrži veću količinu vode nego u normalnim uvjetima. Fermentacija meda slična je kao i alkoholno vrenje, a prepoznaje se pojavom stranih mirisa u medu.
Nazivi za med na različitim jezicima
Sama riječ med dolazi od praindoeuropskog medhu što je u staroslavenskom dalo medъ, u litavskom medus, u engleskom mead (medovina), u sanskrtu madhu, u grčkom μεθυ (vino), a u staroirskom mid. Tako su nastali odrazi u ostalim indoeuropskim jezicima, a katkad je naziv dobiven sličnošću s nečim drugim (u germanskim jezicima označava nešto zlatnožuto) ili pak zamjenom značenja.
Chassey-Beaupré
Šase Bopre je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Komersi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 138 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,11 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 342 metara (maksimalnoj 413 m, a minimalnoj 315 m).
Mrk 590
Mrk 590 je galaksija u zviježđu Kit.
Davenport, Florida
Davenport je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.888 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.888 stanovnika, što je 964 (50,1%) stanovnika više nego 2000. godine.
Stup Marka Aurelija
mini|desno|Stup Marka Aurelija na trgu [[Piazza Colonna]] mini|desno|Detalj sa stupa. Četiri proreza omogućavaju pristup svjetla u unutrašnje stepenište. Stup Marka Aurelija (Columna Centenaria Divorum Marci et Faustinae, Colonna di Marco Aurelio) je rimski stup pobjede ukrašen spiralnim reljefom i sagrađen u počast rimskog cara Marka Aurelija po uzoru na Trajanov stup. Napravljen u dorskom stilu krajem 2. vijeka, stup se još uvijek nalazi u Rimu na svojoj originalnoj lokaciji, na današnjem trgu Piazza Colonna ispred palače Palazzo Chigi.
La Malbaie (Quebec)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 8.862 stanovnika, što je za -1,1 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 8.959 žitelja.
Stratford, Connecticut
Stratford je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 51.384, što je 1.408 (2,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Lijevi centar
desno|mini|160px|[[Zastava|Crvena zastava, simbol pokreta ljevice i lijevog centra]] desno|mini|130px|Crvena ruža, simbol demokracije i anti-autoritarizma u načinu djelovanja protiv društvenih nepravdi