cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elektronički papir
thumb|275px|Čitač [[e-knjiga opremljen displejem za elektronički papir]] Elektronički papir, koji se još naziva i e-papir, zaslonska je tehnologija dizajnirana da oponaša izgled obične tinte i papira. Za razliku od konvencionalnih ravnih zaslona, koji koriste pozadinsko osvjetljenje da bi osvijetlili piksele, elektronički papir reflektira svjetlo kao obični papir.
Za izradu e-papira postoji nekoliko različitih tehnologija. Neki upotrebljavaju plastične podloge i elektroniku tako da zaslon bude fleksibilan. E-papir se smatra ugodnijim za čitanje od konvencionalnih zaslona zbog stabilne slike, koja se ne treba konstantno osvježavati, šireg kuta gledanja i činjenice da koristi odraženu ambijentalnu svijetlost. Lagan je i izdržljiv, ali mu još manjka dobra reprodukcija boje. Omjer kontrasta u uređajima 2008. mogao bi se opisati kao nešto slično prljavim novinama, iako su novije razvijene implementacije nešto bolje.
Primjena e-papira uključuje čitače e-knjiga, sposobne da prikazuju digitalne verzije knjiga i e-časopisa, elektronske etikete cijena u trgovinama maloprodaje, vremenske tablice na autobusnim stajalištima, elektroničke reklamne panoe i mobilni telefon Motorola FONE F3.
Elektronički papir ne bi trebao biti poistovjećen s digitalnim papirom, koji je podloga za stvaranje ručno pisanih digitalnih dokumenata digitalnom olovkom.
Gyricon
Elektronički papir je razvijen 1970-ih. Razvio ga je Nick Sheridon, fizičar iz Xerox-ovog Palo Alto Istraživačkog Centra (PARC - Palo Alto Research Center) i nazvao ga Gyricon. Bio je izrađen od sfera polietilena, širok između 75 i 106 mikrometara. Svaka sfera je sačinjena od negativno nabijene crne plastike na jednoj strani i pozitivno nabijene bijele plastike na drugoj strani. Sfere su smještene na transparentni silikonski list, a svaka sfera u mjehurić ulja tako da se može slobodno rotirati. Napon primijenjen na svaki par elektroda utvrđuje je li bijela ili crna strana okrenuta prema gore dajući pikselima bijeli ili crni izgled, ovisno o polaritetu. Prilikom istraživanja Sheridon je naišao na dva veća problema: nije uspio proizvesti zrnca tako da na površini budu potpuno jednolika, a elektroničke pozadine dostupne u ono vrijeme bile su skupe i nesavitljive, što nije bilo blisko odlikama papira. Ti su problemi usporili razvoj elektroničke tinte i papira sve do sredine 1990-ih, kada je Joseph Jacobs iz MIT-ovog Media Laboratorija našao rješenje za jednolikost čestica. Godine 1997. osnovao je tvrtku E Ink, koja je nastavila razvijati tehnologiju elektroničke tinte i papira.
Elektroforeza
thumb|275px|Shema elektroforetičkog zaslona s česticama obojenog ulja Elektroforeza je pojava kretanja čestica prema katodi ili prema anodi, koja se javlja kada se propusti istosmjerna struja kroz neku sol ili drugu emulziju. Elektroforetički zaslon je takav oblik prikaza koji oblikuje vidljive slike tako da raspoređuje nabijene čestice pigmenta upotrebljavajući primijenjeno električko polje.
LICONSA, Tetlatlahuca
LICONSA je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tetlatlahuca.
Elektronički papir
Elektroforeza
Čestice titanij-dioksida su raspršene približno jedan mikrometar u promjeru u ulju ugljikovodika. Tamno obojeni pigment je također dodan u ulje, zajedno s tekućim kristalima i sredstvima ili tvarima za naboj koji uzrokuju električki naboj čestica. Ova mješavina je smještena između dvije paralelne, provodljive ploče odvojene razmakom od 10 do 100 mikrometara. Nakon što je napon primijenjen na ploče, čestice će elektroforetički migrirati na onu ploču koja nosi suprotan naboj od onog na česticama. Kada se čestice nalaze na prednjoj strani zaslona, izgledaju bijelo jer je svjetlost raspršena nazad na gledatelja pod visokim indeksom čestica titanija. Kada se čestice nalaze na stražnjem dijelu zaslona, izgledaju crno jer je ulazno svjetlo apsorbirano obojenim pigmentom. Ako je stražnja elektroda podijeljena u niz malih elemenata slike (piksela), onda se slika može formirati primjenom odgovarajućeg napona na svaki dio zaslona da bi se stvorio model reflektirajućih i apsorbirajućih regija.
Elektroforetički zasloni ili prikazi smatraju se primarni primjerima u kategoriji elektroničkog papira, upravo zbog njihove sličnosti s pravim papirom te niske potrošnje energije.
LICONSA, Tetlatlahuca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2196 m.
Elektronički papir
Elektroforeza
U 1990-ima je izumljena druga vrsta elektroničkog papira. Izumio ju je Joseph Jacobson, koji je osnovao tvrtku E Ink Corporation te formirao partnerstvo s Philips Components dvije godine kasnije, da bi razvio i stavio tehnologiju na tržište. Godine 2005., Philips je prodao posao elektroničkog papira kao i povezane patente Prime View Interantionalu.
Tehnologija koristi mikrokapsule ispunjene električki nabijenim bijelim česticama smještenima u obojeno ulje. U ranijim verzijama, osnovni strujni krugovi su kontrolirali jesu li čestice bile na vrhu kapsule (i izgledale bijelo gledatelju) ili su bile na dnu kapsule (tada gledatelj vidi boju ulja). U suštini, ovo je bio samo ponovni uvod već poznate elektroforetičke tehnologije, ali upotrebom mikrokapsula zasloni više nisu morali koristiti staklo, već su mogli koristiti i fleksibilne plastične listove.
Borgo Catena, Ancona
Borgo Catena je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Elektronički papir
Elektroforeza
Jedna ranija vrsta elektroničkog papira sastojala se od lista vrlo malih transparentnih kapsula, svaka oko 40 mikrometara u promjeru. Svaka je kapsula sadržavala uljastu otopinu s crnim pigmentom (elektronička tinta) sa bijelim česticama titan dioksida smještenima iznutra. Čestice su malo negativno nabijene i svaka je prirodno bijela.
Klenike
Klenike je naselje u Srbiji u opštini Bujanovac u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 268 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 209 stanovnika).
Elektronički papir
Elektroforeza
Mikrokapsule se nalaze u sloju tekućeg polimera, između dvije mreže elektroda, dok je gornja transparentna. Mreže elektroda su poravnate tako da je list podijeljen na piksele, a svaki piksel odgovara paru elektroda smještenima na listu. List je zbog zaštite laminiran s transparentnom plastikom, ukupne debljine od 80 mikrometara, duplo više od običnog papira.
Borgo Catena, Ancona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 462 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Elektronički papir
Elektroforeza
Mreža elektroda spojena je na strujni krug zaslona, koji okreće elektroničku tintu 'on' ili 'off' na određeni piksel, primjenjujući naboj na određeni par elektroda. Primjenjujući negativni naboj na površinu, elektrode potiskuju čestice na dno kapsule, tjerajući crni pigment na površinu i dajući pikselu crni izgled. Pozitivni naboj ima suprotni efekt - čestice se odmiču od površine i time daju pikselu bijeli izgled. Najnovija inkarnacija ovog koncepta zahtijeva samo jedan sloj elektroda ispod mikrokapsula.
Elektrovlaženje
Tehnologija elektrovlaženja temelji se na zatvorenom sučelju, u kojem se nalazi voda i ulje, na koje je primijenjen naboj. Kada naboj nije primijenjen, obojeno ulje formira plosnatu, tanku presvlaku, sloj između vode i hidrofobnog (vodootpornog), izolacijskog premaza elektrode što rezultira obojenim pikselom.
Klenike
Demografija
U naselju Klenike živi 194 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 35,0 godina (35,7 kod muškaraca i 34,4 kod žena). U naselju ima 71 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,77.
Elektronički papir
Elektrovlaženje
Kada je naboj primijenjen između elektrode i vode, napetost se između vode i premaza mijenja. Kao rezultat toga, stanje mase nije više stabilno i voda pomiče ulje u stranu. Ovo rezultira djelomično prozirnim pikselom ili, u slučaju ako je upotrijebljena reflektirajuća bijela površina, bijelim pikselom.
Klenike
Demografija
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Elektronički papir
Elektrovlaženje
Zasloni temeljeni na ovoj tehnologiji imaju nekoliko atraktivnih obilježja. Prebacivanje između bijelih i obojenih elemenata je dovoljno brzo za prikaz video sadržaja, tehnologija je nisko energetska i koristi niski napon. Svojstvo odbijanja (refleksivnost) i kontrast su bolji ili u najmanju ruku jednaki ostalim tipovima reflektirajućih zaslona.
Schauenburg
Šauenburg je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Kasel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 10.312 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6633023.
Elektronički papir
Elektrovlaženje
Osim toga, ova tehnologija nudi jedinstven put prema visoko osvijetljenim zaslonima, koji su i do četiri puta svjetliji od LCD zaslona te duplo svjetliji od drugih nadolazećih tehnologija.
Nedostaci
Tehnologija elektroničkog papira ima jako nisku stopu osvježavanja(refresh rate) u usporedbi s LCD tehnologijom. To sprječava proizvođače u primjeni sofisticiranih interaktivnih aplikacija koje se koriste kod ručnih računala.
Schauenburg
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kasel Šauenburg se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Kasel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 270–615 metara. Površina opštine iznosi 30,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 10.312 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 334 stanovnika/km².
Elektronički papir
Nedostaci
Upravo to ima veliki utjecaj na mogućnost e-papira da prikaže zumirane verzije velikih tekstova ili slika na malom zaslonu.
Trenutni životni vijek elektroničkog papira je 10.000 do 30.000 sati, dok je životni vijek PC monitora oko 100.000 sati. Da bi bio konkurentan, životni vijek elektroničkog papira mora se popraviti.
Primjena
Nekoliko tvrtki istovremeno razvija elektronički papir i tintu. Iako tehnologije koje koriste omogućavaju mnogo sličnih mogućnosti, svaka ima posebne tehnološke prednosti. Međutim, svaka se tehnologija u izradi elektroničkog papira susreće sa sljedećim izazovima:
Elektronička tinta može biti primijenjena i na fleksibilne i na krute materijale. U slučaju fleksibilnih zaslona, osnova zahtijeva tanke, fleksibilne materijale dovoljno čvrste da izdrže korištenje, kao što je ekstremno tanka plastika. Metoda kako je tinta enkapsulirana i primijenjena na podlogu je ono što razlikuje tehnologiju jedne tvrtke od druge. Ti su procesi jako složeni i čuvani kao tajne. Proizvodnja elektroničkog papira obećava manje kompliciranu i jeftiniju proizvodnju od LCD tehnologije.
Prednosti elektroničkog papira uključuju nisku potrebu za energijom, fleksibilnost i bolju čitljivost od drugih zaslona. Elektronička tinta može biti ispisana na bilo kojoj površini, uključujući i zidove, reklamne panoe, naljepnice proizvoda, majice... Fleksibilnost tinte omogućava i razvoj zaslona koji bi se mogli smotati. Idealan proizvod elektroničkog papira je čitač digitalnih knjiga, koje se mogu čitati kao da su napravljene od običnog papira, a koji je programiran da skine i prikaže tekst bilo koje knjige.
Edukacija: digitalni školski udžbenici
U siječnju 2007., nizozemski specijalist za e-papir (edupaper.nl) počeo je projekt u srednjoj školi Maastrich, koristeći e-papir kao digitalne školske udžbenike da bi smanjio cijenu i teret knjiga koje učenici moraju nositi.
E-knjiga
U rujnu 2006. Sony je objavio PRS-500 Sony Reader, čitač e-knjiga. Dana 2. listopada najavio je PRS-505, poboljšanu verziju Readera. U studenom 2007. na tržište je izbacio PRS-700BC, koji je u sebi imao ugrađeno pozadinsko osvjetljenje i zaslon na dodir.
U studenom 2006., iRex iLiad bio je spreman za potrošačko tržište. Potrošači su mogli čitati knjige u PDF i HTML formatu, a od lipnja 2007. i u Mobipocket PRC formatu. Cijena je bila problem, no dolaskom konkurencije, čitača Cybook, cijene su se smanjile za gotovo 50% posto.
Pri kraju 2007. Amazon je počeo proizvoditi i prodavati Amazon Kindle, e-knjigu sa zaslonom od e-papira. U veljači 2009. Amazon je pustio na tržište Kindle 2.
Novine
U veljači 2006., flamanske dnevne novine De Tijd distribuirale su elektronsku verziju novina upotrebljavajući iRex iLiad. Ovo je bila prva zabilježena primjena elektroničke tinte u novinskim publikacijama.
U rujnu 2007. francuske dnevne novine Les Echos službeno su najavile pokretanje elektroničke verzije novina na bazi pretplate.
Od siječnja 2008., nizozemske dnevne novine NRC Handelsblad distribuiraju se za iRex iLiad čitač.
Digitalni foto okviri
U budućnosti, kada e-papir postane još sofisticiraniji u prikazivanju visoko kvalitetnih boja, može se očekivati da će se tehnologija e-papira ugrađivati i u digitalne foto okvire. Postojeći digitalni okviri neprekidno crpe energiju i imaju ograničen kut gledanja, a fizički su inferiorniji u odnosu na statične konvencionalne slike. Digitalni foto okvir koji bi koristio tehnologiju e-papira uklonio bi sve te nedostatke. Dobro dizajnirani digitalni okvir s tehnologijom e-papira mogao bi se pokretati baterijom mjesecima ili čak godinama.
Mobilni telefoni
Zaslon Motorole FONE F3 koristi e-papir umjesto LCD-a.
Nashville, Indiana
Nešvil je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 803, što je 22 (-2,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cierges
Sjerž je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Šato Tjeri.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 62 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,22 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 170 metara (maksimalnoj 226 m, a minimalnoj 133 m).
Aebtissinwisch
Aebtisinviš je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 63 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061002.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Aebtisinviš se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 10 metara. Površina opštine iznosi 3,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 63 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 21 stanovnika/km².
Manastir Karpino
thumb|right|280px|Crkva Vavedenije Bogorodičino, Karpino Manastir Karpino (makedonski: Карпински манастир) se nalazi u blizini sela Orah, pored grada Kumanova, u Republici Makedoniji. thumb|left|150px|Skup apostola ikona iz manastrira Karpino
Historija
thumb|left|150px|Karpinsko evanđelje Manastir je osnovan u XIV. vijeku kao zadužbina sevastokratora Dejana zeta cara Dušana (oženio je njegovu sestru Teodoru) posvećen Bogorodici. Današnji ostatci potječu iz prijelaza XVI.-XVII. vijek, to je u prvom redu crkva Uspenja Bogorodice (makedonski: Воведение на Пресвета Богородица), oko koje je podignut manastir.
To je mala kamena građevina sa tri apside. U crkvi postoje dva sloja fresaka, stariji je iz doba gradnje crkve a noviji je iz 1892 godine, tad je manastir temeljno obnovljen. Novije freske oslikali su Petar i Atanas Nikolov iz Velesa, te Josif Radević iz Lazaropolja. Iz XVI. st ostala je očuvana samo jedna freska na zapadnom zidu crkvenog narteksa sa motivom Bogorodice Orante. Crkva čuva vrijedan Ikonostas na kojem se nalaze 7 orginalnih ikona iz 1606-1607, koje je naslikao zoograf Nikola sa učenicima. thumb|right|300px|Rekonstrukcija izgleda manastrira Karpino Manastir je više puta pregrađivan, i dograđivan. Imao je konake, igumanov dvor, gospodarske zgrade i zvonik (ovaj današnji je iz XIX. vijeka
Za vrijeme Drugog svjetskog rata 30. septembra 1944 godine, konaci (ćelije za monahe) sa sjeverne i jugozapadne strane su zapaljeni i uništeni od strane njemačke vojske. Tako da je i danas manastir Karpino djelomično u ruševnom stanju.
Manastir Karpino bio je važan centar srednjovjekovne pismenosti u tom kraju (tu su se prepisivale knjige i opismenjavalo stanovništvo), orginalni manuskripti iz Karpina, danas se čuvaju u muzejima: Moskve (Karpinsko evanđelje), Sofije i Beograda.
Alvin and the Chipmunks
Alvin and the Chipmunks je američka animirana muzička grupa koju je stvorio Ross Bagdasarian, Sr. za novelty pjesmu 1958. Grupa se sastoji od tri antropomorfirane vjeverica (chipmunk): Al, sklon nevoljama, koji je postao zvijezda; Simon, visoki intelektualac sa naočalama ; i Theodore, debeljko. Trio je vodio njihov ljudski poočim i menadžer Alvin Seville. U stvarnosti je "Alvin Seville" bilo Bagdasarianovo umjetničko ime, a Chipmunks su imena dobili po direktorima originalne diskografske kuće. Likovi su predstavljali veliki uspjeh, te su Chipmunks dobili novi život u obliku animiranih filmova.
Godine 2007. je snimljen igrano-animirani filčm Alvin and the Chipmunks, a 2009. nastavak Alvin and the Chipmunks: The Squeakquel, u kome su glasove u dijalozima imali Justin Long, Matthew Gray Gubler i Jesse McCartney, dok su Bagdasarian, Jr. i Karman nastavili pjevati. Godine 2011. je u kina došao i treći film Alvin and the Chipmunks: Chipwrecked.
Konopnica (Kriva Palanka)
Prirodni uslovi
Konopnica je smeštena u severoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 60 kilometara istočno.
Selo Konopnica se nalazi u istorijskoj oblasti Slavište. Naselje je položeno u dolini Krive reke, na oko 630 metara nadmorske visine. Severno od sela izdiže se planina Bilina, a južno Osogovske planine.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Konopnica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 1.398 stanovnika. Po ovome je to to najveće selo u opštini, a razlog je blizina grada Krive Palanke, pa se Konopnica može smatrati i njenim predgrađem.
Ogromnu većinu čine etnički Makedonci (99%), a ostatak su Srbi.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Nduatindoo, Santiago Yolomécatl
Nduatindoo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Yolomécatl.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2111 m.
Kiselica (Kriva Palanka)
Prirodni uslovi
Kiselica je smeštena u krajnje severoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 70 kilometara istočno.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Kiselica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 101 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
San Pietro d'Olba, Savona
San Pietro d'Olba je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 206 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 537 m.
Alep
Alep ili Halep (, Ḥalab) je grad u sjevernoj Siriji i sjedište provincije Alep, najnaseljenije u Siriji. Grad ima 2,3 milijuna stanovnika, što ga čini najvećim gradom u Siriji, ispred Damaska. Alep je jedan od najstarijih nastanjenih gradova u povijesti, a u prošlosti je bio poznat pod nazivima Khalpe, Khalibon, a Stari Grci su ga zvali Beroea (Veroea), Turci Halep, dok je u doba Francuskog mandata bio poznat kao Alep.
Danas je Alep jedno od glavnih kulturnih i vjerskih središta Levanta, a njegovo drevno središte je upisano na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji još 1986. godine. God. 2006. izabran je za arapski glavni grad kulture. lijevo|mini|600px|Panorama Alepa
Historija
lijevo|mini|200px|Citadela u Alepu Za Alep se tvrdi da je najstariji u kontinuitetu nastanjeni grad svijeta, mada se za istu titulu vatreno bori i Damask. Iskapanja kod Tel Karamela (25 km sjeverno od središta grada) su dokazala da je ovo područje bilo naseljeno još u 11 tisućljeću prije Krista, što ga čini najstarijim naseljem na svijetu (dvije tisuće godina starije od Jerihona). Također, naselja južno od Alepa, Tel as-Sauda i Tel al-Ansari, su bila naseljena još u kasnom 3 tisućljeću pr. Kr. To je vrijeme kada se prvi put spominje i Alep kao trgovačko i vojno središte, na klinastom pismu u glinenim pločicama iz mezopotamske Eble Taj kontinuitet naseljenosti se dogodio vjerojatno zbog strateškog položaja Alepa na trgovačkom putu između Sredozemlja i Mezopotamije.
Grad je dugo zadržao gospodarsku važnost kao posljednji grad na Putu svile koji je ovdje završavao nakon dionice kroz središnju Aziju i Mezopotamiju.
Tijekom osmanske vladavine, Alep je bio treći grad po veličini, odmah iza Istanbula i Kaira. God. 1869., otvorenjem Sueskog kanala trgovina je skrenuta s putova prema Alepu i započelo je njegovo propadanje. Nakon propasti Osmanskog carstva, krajem Prvog svjetskog rata, Alep je izgubio svoju glavnu prometnicu, sjevernu željezničku prugu koja ga je spajala s Mosulom, koja je pripala Turskoj. 1940-ih izgubio je i vezu s morem kada su Antiohija i Aleksandreta pripale također Turskoj. Naposljetku je izolacija Sirije posljednih desetljeća još pogoršala situaciju u gradu, iako je možda to jedan od razloga što je tako dobro sačuvan Stari grad.
Znamenitosti
Usprkos fizičkoj blizini Damaska, Alep ima osobit identitet, arhitekturu i kulturu, koji su oblikovani njegovom bogatom poviješću i geografskim položajem. Kako je Alep građen tijekom valdavine mnogih kultura i naroda, često pod opsadom, svaki narod je u gradu gradio društvene i gospodarski odvojene četvrti koje imaju svoje vjerske i etničke odlike.
Stari grad je odvojen od novijeg kružnim zidinama dugim 5 km, s devetora vrata. On pokriva područje od 3.5 km² i danas u njemu živi oko 120.000 stanovnika. U središtu dominira velika srednjovjekovna utvrda, Alepska citadela, koja je izgrađena na mjestu negdašnje akropole i izdiže se 50 m iznad grada. Iako ima dijelova iz 1. tisućljeća pr. Kr., većinom je iz 13. stoljeća. Nur ad-Dinova Medresa Halauije iz 1124. godine izgrađena je na mjestu bizantske Katedrale sv. Helene iz 6. stoljeća. Kulturni centar Al-Šibani iz 12. stoljeća je danas mjesto franjevačke crkve i škole.
Velika alepska džamija (Jāmi‘ Bani Omayya al-Kabīr) započeta je 715. godine za vrijeme vladavine omejidskih kalifa Velida I. i Sulejmana, a dovršena je tek od 1158. god. za Nur ad-Dina, i obnovljena je nakon mogolskog pustošenja 1260. godine. Džamijom dominira 45 metara visok toranj koji je izgrađen od 1090.-92., za vrijeme seldžučkog sultana Tutuša I. i smatra se najznačajnijim srednjovjekovnim spomenikom u Siriji. U džamiji se nalazi i grobnica Zaharije, oca Ivana Krstitelja.
Četvrt Dždeida, sjeverozapadno od starog grada, je jedna od najboljih primjera neovisne četvrti u Alepu. Izgradili su je kršćanski stanovnici koji su se iselili iz grada nakon što su ga je uništila vojska Timura Velikog (1420.). Stanovnici četvrti Dždeida su većinom bili posrednici u trgovini između stranaca s trgovcima iz Alepa.
Sokak Medina je najduža natkrivena tržnica (sokak) na svijetu (13 km), a u njoj se trgovalo luksuznom robom poput svile iz Irana, začina i pigmenata iz Indije i kave iz Damaska. Pored nje u Alepu su se nalazile i brojni drugi sokaci (više od 20) koji su ime dobivali prema robi koja se tu trgovala, ili prema zanatima koji su se u njima nalazili, te mnogi karavan-saraji. Većinom potječu iz 14. stoljeća kada je Alep bio trgovačko središte trgovaca iz Levanta, Europe, Mezopotamije, Egipta, pa čak i Kine.
mini| Sokak al-Šouneh
Gradovi prijatelji
Alep ima ugovore o partnerstvu sa sljedećim gradovima:
Paloviče
Paloviče je naselje u slovenskoj Općini Tržiču. Paloviče se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 59 stanovnika.
Cikladska civilizacija
Cikladska ili Kikladska civilizacija (također poznata kao Cikladska kultura ili Cikladski period) je kultura ranog bronzanog doba koja se razvila na Cikladima u Egejskom moru, te svoj najveći uspon imala u periodu 3000. pne.-2000. pne..
Historija
thumb|left|100px|Mramorna cikladska figuiica koja pripada tipu kulture Keros
Cikladska kultura koja je pokrivala kasni neolitik i rano bronzano doba je najpoznatija po shematskim plošnim ženskim idolima koji su isklesani izčistog bijelog mramora. Ona je prethodila velikoj civilizaciji srednjeg bronzanog doba ("minojskoj") kulturi koja se razvila na Kritu, na jugu. Mnoge od tih figurica su pljačkane iz grobova kako bi se zadovoljila potražnja za cikladskim artefaktima koja se razvila početkom 20. vijeku. Samo 40% od oko 1.400 pronađenih figurica imaju poznato porijeklo, jer su pljačkaši uništili dokaze.
Cijladska kultura se još prije 4000. pne. razvila kao posebna neolitska kultura koja je uzimala elemente iz Anadiolije i grčkog kopna. Temelj joj je bio uzgoj pšenice i divljeg ječma, ovaca i koza, svinja, te lov na tune. Nalazišta Saliagos i Kephala (na Keosu), sugeriraju korištenje bakra. Nijedan od malih cikladskih otoka nije mogao podržavati više od par tisuća stanovnika, ali su svejedno pronađeni dokazi o brodovima koje je pokretalo po pedeset veslača. Ti su otoci izgubili na važnosti kada se stvorila bolje organizirana i efikasnija civilizacija na Kreti, a jedini izuzetak je bio Delos, koji je stvorio reputaciju utočišta koje će se očuvati sve do klasičnog perioda (v. Delski savez).
Kronologija cikladske civilizacije se dijeli u tri perioda: rani, srednji i kasni cikladski period. Rani period, koji je počeo oko 3000. pne. prešao je u s arheološke strane manje bogati srednji cikladski period cca. 2500. pne.. Do kraja kasnog cikladskog perioda (cca. 2000. pne.) stvorila se konvergencija cikladske i minojske civilizacije.
Postoje izvjesno nesuglasje između dva metoda periodizacije cikladske civilizacije, "kulturnog" i "kronološkog." Pokušaj da ih se spoji je vazan uz razne kominacije, od kojih su neke spomenute doljethem lead to varying combinations; the most common are outlined below:
thumb|right|170px|Grupa figurica iz brončabnog doba, iz ranog II cikladskog perioda
Arheologija
Kultura kopnene Grčke koja je bila suvremena cikladskoj kulturi se naziva heladička.
Bitka kod Brunkeberga
Bitka kod Brunkeberga odigrala se tokom 10. oktobra 1471. u njoj su švedski nezadovoljnici koje je vodio regent Sten Sture - Stariji do nogu potukli vojsku Kalmarske unije koju je vodio danski kralj Christian I.
Događaj
Nakon smrti švedskog kralja Karla VIII, za švedskog regenta je izabran Sten Sture Stariji, oštar protivnik Danske dominacije u Kalmarskoj uniji, pa time i njenog monarha Christiana I. Christian se sa svojim snagama iskrcao u stockholmkoj luci s namjerom da porazi pristaše Stena Stura i poništi njegovo imenovanje. Odlučnog dana na brdu Brunkeberg kod Stockholma, sukobila se švedska vojska sastavljena većinom od seljaka i rudara iz Bergslagena protiv malobrojnije, ali sastavljene od profesionalnih vojnika, vojske Kalmarske unije i uspjela ih teško poraziti. Nakon Christianove smrti 1481. pitanje Kalmarske unije se ponovno razbuktalo.
Helenski kalendar
Helenski kalendar ili bolje reći Helenski kalendari, pošto nije bio samo jedan kalendar koji se koristio u celoj staroj Grčkoj, počinjao je ubrzon nakon junskog/lipanjskog solsticija, u vreme kada zvezda Sirijus izlazi odmah nakon trenutka zore, tj. u vreme helijakalnog izlaska ove zvezde. Zvezda je u tom trenutku bila nevidljiva zbog sunčevog sjaja, tako da se trenutak nove godine morao izračunati astronomski (ali na drugom mestu se tvrdi da je "Teoretski, egipatska građanska godina počinjala kada je Pseća zvezda, Sirijus, ili egipatski Sotis, mogla prvi put biti viđena na istočnom horizontu baš pred izlazak Sunca..."). Prema Hiparhu, grčkom astronomu iz 2. veka pne., Sirijus je sa Suncem, na geografskoj širini Rodosa, izlazio 19. jula/srpnja, oko mesec dana posle dugodnevice (letnjeg solsticija). Pošto su u ovo vreme godine počinjale najveće vrućine, a Sirijus je nazvan Pseća zvezda (kako je gore pomenuto) jer se nalazi u sazvežđu Veliki pas, to je nastupajući period nazvan "Pasjim danima" ili "Pasjim vrućinama" ili vremenom.
Kako Karl Kerenyi ukazuje (Kerenyi 1976, pp 29ff), dolazak najgorih, ubilačkih, vrućina baš i nije najočiglednija početna tačka za kalendar koji bi se koristio u Grčkoj. Ali zato u Egiptu, kalendarska godina, označena letnjim rastom Nila, počinje izlaskom Sirijusa (Sothis u egipatskom kalendaru). Kalendarski sistemi su uvek deo najdublje nataloženih slojeva kulture i Kerenyi primećuje: "Posrednica je jedino mogla biti Minojska civilizacija", čiji je proučavalac, grčki arheolog Spyridon Marinatos, povezao orijentacije Minojskih palata sa letnjim izlaskom Sirijusa.
Vodeća religijska i politička mesta na helenskom kopnu su počinjala svoj kalendar izlaskom Sirijusa: Olimpija, Delfi, Atina (videti Atički kalendar), Epidaur i drugi grčki polisi sa mikenskim poreklom.
Salesina, Asti
Salesina je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Ibrahima Gueye
Ibrahima Gueye (Pikine, 19. veljače 1978.) je senegalsko-bugarski nogometaš koji trenutno igra u Lokerenu kao branič. U karijeri je igrao za senegalske momčadi Dakar UC i AS Douanes. U ljeto 2001. godine potpisuje za bugarski tim CSKA Sofija, gdje igra 5 godina. Početkom 2006. godine pristupa turskom Samsunsporu gdje igra do ljeta kada potpisuje za Crvenu zvezdu. Za beogradski klub igra do 2009. kada polusezonu provodi u saudijskom klubu Al-Ahli SC. Godine 2009. prelazi u Lokeren.
Salesina, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 219 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 179 m.
Nacionalni arheološki muzej
Nacionalni arheološki muzej se može odnositi na:
Ibrahima Gueye
Za reprezentaciju Senegala nastupio je 2 puta, što je razlog zašto nikada nije zaigrao za Bugarsku, čije držaljanstvo ima.
1403
Godina 1403 (MCDIII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak (1. 1. po julijanskom kalendaru).
Ketenovo
Ketenovo je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Ketenovo je u okviru opštine Kratovo.
Prirodni uslovi
Ketenovo je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 40 kilometara istočno.
Selo Ketenovo se nalazi u istorijskoj oblasti Kratovsko. Naselje je položeno u dolini Krive reke, na približno 430 metara nadmorske visine.
Stanovništvo
Ketenovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 216 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci.
Opština General Zaragoza, Nuevo León
General Zaragoza je opština u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2490 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2069 m.
El Cairo, San Pedro
El Cairo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Pedro.
Alteto, Pistoia
Alteto je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Цветановац
Цветановац (или Цветановци) је насеље у Србији у општини Љиг у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 400 становника.
Демографија
У насељу Цветановац живи 483 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 43,5 година (43,0 код мушкараца и 44,0 код жена). У насељу има 200 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,97.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Devdas (razvrstavanje)
Devdas se također može odnositi na:
Tanque Blanco, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1992 m.
Cozzo del Re, Ragusa
Cozzo del Re je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 185 m.
Historija drevnog Izraela i Judeje
Historija drevnog Izraela i Judeje je poznata iz nekoliko klasičnih izvora kao što su judaistički Tanakh ili Hebrejska Biblija (u kršćanstvu poznat kao Stari Zavjet), Talmud, etiopski Kebra Nagast, spisi Nikolaja Damskog, Artapana, Fila iz Aleksandrije i Josephusa, a uz koje idu od od strane arheologa otkriveni egipatski, moabitski, asirski, babilonski, izraelitski i judejski natpisi.
Historija regije na kojima će kasnije nastati države Judeja i Izrael postavlja posebne probleme pred suvremenog historičara. S obzirom na to da je ta oblast povezana s pričama i legendama zapisanim u Bibliji, postoji tendencija da se cijela historija južnog Levanta prati gotovo isključivo iz biblijske perspektive nauštrb post-biblijskog perioda. Arheološki nalazi iz područja se također često gledaju gotovo isključivo kroz biblijsku prizmu, što ponekad otežava razumijevanje ove važne oblasti u modernom arheološkom kontekstu Drevnog Bliskog Istoka kao zaokružene cjeline. Neki smatraju da su ta dva glavna izvora historijskih podataka u sukobu (v. Biblija i historija za dalje informacije). U pitanju je prilično kontroverzna tema, vezana uz religiju, politiku i diplomaciju. Priroda i precizni datumi određenih dogašaja, kao i preciznost s kojom se mogu odrediti su predmet stalnih rasprava. Ne postoji biblijski događaj čija se godina može može potvrditi eksternim izvorima prije 9. vijeka pne. (uspon Omrija, kralja Izraela). Svi raniji datumi su, stoga, ekstrapolacije. Nadalje, sama Biblija ne daje lak materijal za izračunavanje: uglavnom se ne spominje nijedan period duži od nečijeg životnog vijeka, pa se kronologija mora posredno ustanoviti iz neizbježne pogreške koje donosi zaokruživanje.
Civilizacije Izraela
Knjiga postanka početak Izraela pripusuje trojici patrijarha židovskog, kao i susjednih arapskog, edomitskog, moabitskog i amonitskog naroda, Abrahamu, Izaku i Jakovu, od kojih je posljednji bio poznat i pod imenom Izrael po kome je poslije dobila ime i zemlja. Jakob, poznat i kao "lutajući Aramejac" (Ponovljeni zakon 26:5), unuk Abrahamov, putovao je u Harran, dom svojih predaka, kako bi uzeo ženu. Dok se vraćao iz Harana u Kanaan, prešao je Jabok, pritoku na arapskoj strani rijeke Jordan (Knjiga postanka 32:22-33). Pošto je od sebe poslao porodicu i sluge, te se noći hrvao s čudnim čovjekom na mjestu zvanom Peniel te ga pitao za ime. Kao rezultat nazvan je "Izrael", jer se "hrvao s Bogom." Jakov je postao otac dvanaest sinova s Leah i Rahelom (kćerima Laban), i njenim sluškinjama Bilhom i Zilpom. Njih dvanaest su se smatrali "Djecom Izraelovom." Te priče o porijeklu Izraelita ih prvo smještaju na istočnu obalu Jordana. Priče o Izraelu se kasnije premještaju na zapadnu obalu započevši s pričom o pustošenju Šekema (Knjiga postanka 34:1-33), nakon čega se brdovito područje Kanaana počelo smatrati historijskom jezgrom područja Izraela.
William F. Albright, Nelson Glueck i E. A. Speiser su te priče iz Knjige postanka smjestili na kraj srednjeg brončanog doba I i početak srednjeg brončanog doba II na temelju tri točke: osobna imena, načina života i običaja. Ostali naučnici su, međutim, sugerirali kasnije datume za Doba patrijarha jer sje sve to dugo vremena bila karakteristika života na Drevnom Bliskom Istoku. Cyrus Gordon navodi svoj argument o usponu nomadskog pastoralizma i montoeizma na kraju doba Amane i sugerira kako bi se prije trebao smjestiti u kasno brončano doba. John Van Seters, na temelju širokog korištenja kamila od strane filistejskih kraljeva u Geraru, novčanoj privredi i kupovini zemljišta, sugerira kako ta priča pripada Željeznom dobu. Ostali naučnici (posebno Martin Noth i njegovi studenti) smatraju da je teško utvrditi vremenski okvir za Doba patrijarha. Oni sugeriraju da važnost biblijskih tekstova sama po sebi ne povlači njihovu historijsku utemeljenost, nego da su oni važniji za opis izraelitskog društva u Željeznom dobu.
U posljednje vrijeme su studije analize aktivacije neutrona na brdskim naseljima Jan Gunneweg a koje je izveo Hebrejski univerzitet iz Jeruzalema, pokazale da su ta naselja povezana s Željeznim dobom I i II, ali i dokaze o dolasku naseljenika u tu oblast sa sjeveroistoka u skladu s ranijim pričama
Opština Vârlezi, Galați
Vârlezi je opština u Rumuniji u okrugu Galac.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
McClellanville, South Carolina
Maklelanvil je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 499, što je 40 (8,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kodrat Atinski
mini|Sveti Apostol Kodrat Atinski U hrišćanstvu, Sveti Apostol Kodrat Atinski je bio episkop Atine i jedan od Sedamdesetorice apostola.
Rođen je u drugoj polovini 1. veka. Po svedočanstvu Jeronima, bio je apostolski učenik. Bio je episkop u Atini gde je nasledio svetog Publija, a nakon toga u Magneziji. Prema hrišćanskom predanju, odlikovao se darom proroštva.
Oko 124. ili 126. godine napisao je apologiju u zaštitu hrišćanstva, čije odlomke navodi Jevsevije u svojoj Istoriji (4, 3):
Kodrat je odbranu hrišćanstva predao caru Hadrijanu. Pema hrišćanskoj tradiciji, ta odbrana je ostavila toliki utisak na cara, da je ovaj naredio, da se hrišćani više ne gone bez naročitih krivica. Osim navedenih reči, nije sačuvano ništa više od njegove Apologije, i ako je bila u celosti sačuvana do sedmog veka.
Umro je oko 130. godine u Magneziji, gde je i sahranjen.
Pravoslavna crkva proslavlja Kodrata Atinskog 21. septembra po julijanskom kalendaru.
Nebeski disk Nebra
thumb|300px|right|Nebeski disk Nebra
Nebeski disk Nebra je bronzani disk promjera 30 cm, obojen plavo-zelenom bojom i ukrašen zlatnim simbolima. Oni se tumače kao sunce ili pun mjesec, polumjesec, zvijezde (uključujući nakupinu koja se tumači kao Plejado). Dva zlatna luka s obje strane, koja označavaju ugao između solsticija, su dodani kasnije. Konačno je dodan još jedan luk na dnu okružen s nekoliko crta (nejasnog značenja, najčešće tumačen kao Solarni splav s mnogim veslima, kao Mliječni put ili duga).
Disk se pripisuje arheološkom nalazištu Nebra u njemačkoj državi Saska-Anhalt, a asocijacijski datira na cca. 1600. pne.. Povezuje s kulturom Unetice iz bronzanog doba.
Eksterni linkovi
51.28389°N, 11.52°W
Sten Sture Stariji
Sten Sture - Stariji (švedski: Sten Sture den äldre) zapravo Sten Gustavsson (oko 1440. - 1503.), bio je švedski regent od 1470. do 1497. i ponovno od 1501. do 1503.
Sten Sture se u svoja dva mandata uspio othrvati danskoj dominaciji i izgraditi snažnu centralnu administraciju.
Biografija
Sten je bio član moćne plemićke porodice Sture, koja se stavila na čelo snaga koje su osujetile pokušaje danskog kralja Christiana da stekne kontrolu nad Švedskom.
On je vodio švedsku vojsku koja je - 1471. nanjela odlučujući poraz Dancima u Bitci kod Brunkeberga. Sten je pomogao švedskom kralju Karlu VIII da se 1467. vrati na tron, a nakon njegove smrti 1470. imenovan je regentom. Vrlo brzo je osigurao podršku za set mjera koje su imale za cilj smanjenje njemačkog utjecaja po švedskim grofovijama i ojačao pravne institucije zemlje.
Sten je 1477. dobio dopuštenje od pape Siksta IV da osnuje Univerzitet u Uppsali, prvu skandinavsku visokoškolsku ustanovu.
Sten se čitavo vrijeme svog namjesništva borio protiv frakcije predvođene velikaškom porodicom Oxenstierna koja je bila pristalica unije s Danskom na čelu s danskim kraljem, a za slabu kraljevsku vladu. Negdje do sredine 1490-ih Sten je uspio umanjiti moć Državnog savjeta kontrolirajući disidentske plemiće, pa je tako ojačao svoju kontrolu nad vladom i usput proširio svoja imanja.
Stenov položaj je bitno oslabio, kad se Ivan III., moskovski veliki knez udružio sa danskim kraljem i napao tadašnje švedske istočne provincije (današnju Finsku) - 1495. Nakon poraza kojeg je pretrpio od danskih snaga - 1497., Sten je bio prisiljen prihvatiti Hansa kao švedskog kralja 1497., ali ga je Sten već 1501. svrgnuo s trona i vladao zemljom kao regent do svoje smrti.
Sten je svojom politikom postavio temelje stabilnosti švedske monarhije u 16. vijeku.
Agethorst
Agetorst je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 205 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061003.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Agetorst se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 12 metara. Površina opštine iznosi 6,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 205 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 34 stanovnika/km².
Beauvoir (Jon)
Bovoar je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Okser.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 299 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 176 metara (maksimalnoj 256 m, a minimalnoj 135 m).
Campo Número Cinco, Ensenada
Campo Número Cinco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
San Benito, Villa de Reyes
San Benito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1822 m.
Boulder City, Nevada
Bolder Siti je grad u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15.023, što je 57 (0,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Palmar, Álamo Temapache
El Palmar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Pikovnik
Pikovnik je naselje u slovenskoj Općini Cerknici. Pikovnik se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 13 stanovnika.
Cotorca, Ciocârlia
Cotorca je naselje u Rumuniji u okrugu Jalomica u opštini Ciocârlia.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 237 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
Borgo della Consolazione, Ancona
Borgo della Consolazione je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
El Caoba, Villaflores
El Caoba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Pavlica (Ilirska Bistrica, Slovenija)
Pavlica je naselje u slovenskoj Općini Ilirskoj Bistrici. Pavlica se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 17 stanovnika.
Benzilinska kiselina
Benzilinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 228,243 Da.
Persegheri-Guaiane, Venezia
Persegheri-Guaiane je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Flowering
flowering je prvi studijski album što ga je izdao japanski muzičar TK from Ling tosite sigure u sklopu svoje solo karijere. Album je izdan 27. lipnja 2012. godine od strane diskografske kuće Sony te je tokom narednih tjedana završio na 14. mjestu Oriconove ljestvice i 13. mjestu Billboardove Japan Hot Albums ljestvice. Album je prošao jako dobro među kritičarima.
Vukica Mitrović
Vukica Mitrović Šunja (1912 — 1941) je bila istaknuta predratna aktivistkinja, članica Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju, organizatorka pokreta otpora u okupiranom Beogradu i narodni heroj Jugoslavije.
Flowering
flowering je najavljen posebnim DVD-video izdanjem film A moment, što ga je TK izdao tokom 2011. godine, a koje je sadržavalo tri kompozicije. Dvije od njih, "white silence" i "film A moment", su dobile posebne albumske verzije, nakon što su ranije objavljene na singlu "film A moment", te su bile uvrštene kao peta i sedma kompozivija na floweringu. Album sadrži ukupno deset pjesama, čiji je autor TK, s tim da je posljednja od njih, instrumentalna kompozicija "sound_am326", zapravo secret track i posvećena je posljedicama katastrofalnog potresa u Sendaiju 2011. godine.
Album je izdan kao CD, DVD i bio je dostupan za digitalni download. TK je promociju albuma započeo već 24. lipnja objavom studijske snimke na YouTubeu, a kasnije je odradio i nekoliko solističkih nastupa u Japanu u sklopu promocije. Na albumu su se, kao gosti, pojavili Masatoshi Nakano, kao gitarist, i Miyoko Nakamura, kao pomoćni vokal, s kojima TK svira u bendu Ling tosite sigure.
La Barranca, Lagos de Moreno
La Barranca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 100 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1997 m.
Kneževo (Makedonija)
Kneževo je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Kneževo je u okviru opštine Kratovo.
Prirodni uslovi
mini|levo|200px|Dokument seoske opštine Kneževo 1918. godine Kneževo je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 70 kilometara istočno.
Selo Kneževo se nalazi u istorijskoj oblasti Osogovo. Naselje je položeno visoko, na zapadnim visovima Osogovskih planina, na približno 1.200 metara nadmorske visine.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Vukica Mitrović
Streljana je 1941. godine u banjičkom logoru u okupiranom Beogradu.
Kneževo (Makedonija)
Stanovništvo
Kneževo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 64 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci.
Vukica Mitrović
Biografija
Vukica Mitrović je rođena 28. decembra 1912. godine u Svetom Stefanu, blizu Budve. Išla je u osnovnu školu u Svetom Stefanu i Kotoru. Nakon osnovne škole je završila dva razreda učiteljske škole na Cetinju, ali je školovanje morala da prekine 1932. godine zbog bolesti i selidbe njenih roditelja u Beograd. Kako je njena porodica bila siromašna, nije bila u prilici da nastavi sa školovanjem, već je morala da se zaposli. Prvo je radila kao daktilografkinja a nakon toga kao tekstilna radnica u Beogradu.
Partijski rad
Kada je počela da radi, priključila se sindikalnim organizacijama tekstilaca. Članicom Komunističke partiju Jugoslavije je postala u oktobru 1933. Radila je u redakciji partijskog lista „Komunist“, gde je bila zadužena za vezu lista sa Blagojem Parovićem i Dragutinom Čolićem. Partijske kolege su joj nadenule nadimak Šunja, pošto je bila tiha i vredna.