cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Veji
Grad je nakon antičkog doba naputen i postao zaboravljen sve dok ga u 17. vijeku nije otkrio antikvar Raphael Fabretti. Ostaci Veja danas leže u blizini otoka Isola Farnese. mini|desno|250px|Grotta Campana Van ostataka grada se nalaze ostaci građevine za koju se smatra da je hram. Također su pronađeni tumuli i grobovi uklesani u stijenu. Najpoznatija je Grotta Campana, otkrivena godine 1843, komorni grob s najstarijim poznatim etruščanskim freskama. Uz to postoje dugi tuneli koji vode u gradski humak, što može potvrditi Livijeve navode o rimskoj pobjedi u bitki kod Veja.
Vanjske veze
42.01972°N, 12.39333°W
Monte Grappa, Padova
Monte Grappa je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Hidrastinin
Hidrastinin je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 207,226 Da.
Milna (Brač)
Milna je općina u Hrvatskoj na otoku Braču.
Zemljopis
Milna je najveće naselje na zapadnoj obali otoka Brača. Smještena je u dubokoj uvali koja gleda na Splitska vrata. U Splitskim vratima, ispred milnarske uvale, nalazi se otočić Mrduja.
Milna je sa Splitom povezana katamaranom, a trajekta luka u Supetru je udaljena oko 20 km.
Povijest
Naselje se razvilo početkom 17. stoljeća.
Spomenici i znamenitosti
Njezin je glavni projektant i graditelj Trogiranin Ignacije Macanović uz suradnju ostalih bračkih graditelja. Ona je jedna od najljepših baroknih bračkih crkava. Zadivljuje njezin smještaj kao i vanjština bogatoga pročelja uz dvije visoke palme, koje su uz crkvu postale simbolom Milne. Unutrašnjost je crkve katedralnoga karaktera. Tri lađe, sedam mramornih baroknih oltara, bogatstvo svjetla, monumentalnost stupova i lukova - sve proporcionalno i skladno. Na pokrajnjim su oltarima uz sakristiju dvije najvrijednije pale. Prva, "Navještenje Marijino", koja se pripisuje Sebastijanu Ricciju i druga, "Uznesenje Marijino" na čijoj je poleđini pisalo "Paolo Veronese pinxit 1500". Cijela je crkva građena u liku Majke Božje, jer su na pročelju dva njezina kamena kipa, a u crkvi četiri oltara i nekoliko kipova. Uz crkvu je sakristija, ondašnja prvobitna crkvica u Milni sagrađena 1519.g. Proširena je koncem XIX.st. U njoj je danas bogata riznica zlatnih, srebrnih i drvenih liturgijskih predmenta znatne umjetničke vrijednosti. Uz sakristiju je zvonik, stariji od župne crkve, koji je sagradio majstor Trifun Bokanić, dovršitelj gradnje trogirskoga zvonika. U župnoj je crkvi nekoliko vrijednih slika-pala od XVII.-XX.st. Posebnu pozornost zaslužuju i orgulje s 25 registara, koje su 1822.g. napravili braća Callido iz Italije. Temeljito su obnovljene 80-ih godina za vrijeme svećenika don Stjepana Bonačića.
Obrazovanje
Škola u Milni službeno je počela s radom 1848./49. godine kao muška dvorazredna pučka škola u privatnoj zgradi obitelji Buzolić u predjelu zvanome Pantera. Škola je u toj zgradi funkcionirala od 1848. do 1882. godine, a nakon toga preseljena je u susjednu zgradu, kuću obitelji Sfarčić, u kojoj se nastava izvodila do 1901. godine. Prvu školsku godinu započeo je učitelj Josip Skarpa. Nastava je bila na talijanskome jeziku do 1890. godine, premda je u dokumentima Kotarskog školskog vijeća od 29. travnja 1878. kao "naukovni" jezik uveden hrvatski. Važnu ulogu u administrativnome i pedagoškome radu imalo je Mjesno školsko vijeće. Ono je bilo naredbodavac i nadzornik, a ravnajući učitelj imao je skromna ovlaštenja. Predsjednik Mjesnoga školskoga vijeća obično je bio župnik. Dana 15. svibnja godine 1875. car Franjo Josip I. posjetio je Milnu i ispitivao učenike na talijanskome i hrvatskome jeziku. Kada je riječ o školi u Milni u tome vremenu, treba imati na umu da tada postoje dvije škole u dvije zasebne zgrade. To su muška dvorazredna i ženska jednorazredna škola smještena u maloj kućici u predjelu zvanom Žalo. Na mjestu nekadašnje ženske škole sagrađena je godine 1901. nova školska zgrada, i to doprinosima Milnarana crkvovinara, o čemu svjedoči spomen-ploča na pročelju školske zgrade. Godine 1934./35. spajaju se muška i ženska škola u Državnu mješovitu šestorazrednu pučku školu, koja nosi naziv Prestolonasljednik Petar II. Prvim upraviteljem imenovan je Frano Trebotić. Godine 1956./57. Narodni odbor Općine Brač školu je osnovao kao sedmorazrednu osnovnu školu. Godine 1959./60. milnarskoj školipripojeni su viši razredi osnovne škole iz Ložišća, a škola u Ložišću postaje njezina područna škola s nižim odjeljenima. Godine 1965./66. Skupština Općine Brač donijela je Rješenje kojim se utvrđuje da na području Milne, Bobovišća i Ložišća djeluje osnovna škola Milna bez područnih odjeljenja što znači da osim milnarske djece školu pohađaju i učenici putnici iz Ložišća i Bobovišća. Učenici su do 1964. godine pješačili 6 km. Iste godine nabavljen je kamion, a zatim autobus sa 16 sjedala, vlasništvo Poljoprivredne zadruge iz Ložišća. Godine1960./61. škola je dobila ime Romano Marinović. Godine 1992./93. školi se ponovno vraća naziv Osnovna škola Milna.
Jezik
Govor Milne pripada čakavskome narječju. Riječ o posebnome fenomenu - o tzv. cakavizmu, koji se unatoč mnogim utjecajima sa svih strana još jako dobro čuva. U Milni je od davnih dana njegovan cakavizam, i jedna je od samo triju mjesta na Braču, uz Supetar i Sutivan, koja su gniazda cakawizmu, kako ih je još davnih dana nazvao poljski slavist Malecki. Sutivanski se cakavizam u starijih govornika još djelomično čuva, dok je supetarski gotovo iščezao, tako da Milna sa svojim govorom nedvojbeno zaslužuje posebnu pozornost. U Milni na Braču ča se zamjenjuje s co (ce), i upravo po tome ta izoglosa dobiva svoje ime – cakavizam. Osim upitno-odnosne zamjenice co, nailazimo na sveze: zac (zašto), poc (pošto), uc (u što), nac (na što). Postoje dva tipa cakavizma. Prvi tip zastupa izgovor c/z/s umjesto č/ž/š. Slušat ćemo: covik, cetrdeset; zaba, zuto; maska, sesnajst. U drugome tipu cakavizma zastupljen je izgovor c umjesto č, te glasovi ž i š koji će se izgovarati vrlo meko. U starijih govornika Milne čut ćemo mekše glasove, dakle - drugi tip cakavizma. Makar, obzirom na mladje, starije i govornike srednje dobi, ova će se dva tipa cakavizma u Milni miješati. Navodimo nekoliko primjera:
Cakavizam je u Milni danas polagano u nestajanju i nekoliko je razloga za to: izumiranje starijih naraštaja, bliski splitski govor koji vrši izniman utjecaj na cakavski sustav, škola, crkva i mediji.
Kultura
Andro Sfarčić, Zuan Mladinić, Ante Mladinić, dr. Ante Buzolić, Frane Aras, Miko Mandinić, Ivo Lentić, Luka Poklepović, Petar Scarneo, Josip Denegri, Nini Filipić, Rodolfo Scarneo, Toni Buzolić, žandar zvani Ile, Franci Trebotić, Tonko Peruzović-Rošo, Andro Lentić, dr. Ante Mandinić, Nade Sfarčić, Jure Guić, Rikardo Filipić. Ivan Marinović (meštre Ive), Nade Sfarčić, Ante Poklepović, Petar Marinović (Runko), Mate Rude, Pere Kosirić, Stjepan Brkuljić, Vicko Butorović, Ivan Poklepović (krivi Ive), Bule Filipić, Josip Butorović, Nikola Poklepović (Pavini), Luca Boginica, Seka Štefe Marinović, Milka Boban, Luca r.Aračić (Šeradota), Marija Mirić, Marica Markusović, Milka Poklepović, Marija Marinović (Runkota), Neda Bonačić (Karmelota), Mileva Urbani, Marija Sekul (Katine), Seka Žuvić, Margarita marinović (Runkota), Jozica Marinović, Marija Markusović, Pičina Marinović r.Grassi, Marija Poklepović, Nada Bonačić, Maro Guić, Neda Markusović, Katica Mladinić (Bateta), Vinka Lozić, Dinka Bonačić (Ludočorini), Lukra Bonačić (Karmelota), Marija Guić (Tamburlota), Katica Markusović ud.Poklepović...
Sport
Betonsko nogometno igralište "Crvana" na kojemu se igraju utakmice maloga nogometa.
Iz Milne potječu neki poznati igrači i treneri Hajduka: Butorović, Poklepović, Buzolić, Lombardić, Peruzović, Trebotić.
Sassenberg
Zasenberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 13 opštinskih središta okruga Varendorf. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 14.264 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5570036.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Varendorf Zasenberg se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Varendorf. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 60 metara. Površina opštine iznosi 78,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 14.264 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 183 stanovnika/km².
Bren
Bren (lat: Brennus) je bio polulegendarni galski poglavar koji je izveo čuvenu pljačku Rima 390. pne. ili 387. pne.
Tokom 4. veka pne. počela je seoba keltskih (galskih) plemena iz centralne Evrope u južnije, mediteranske krajeve. Računa se da su u tom periodu različita keltska plemena (Boji, Senoni, Insubri...) naselila dolinu reke Po. Godine 390. pne. (ili 387. po grčkom istoričaru Polibiju iz Megalopolja) jedna grupa Senona predvođena Brenom se uputila u pljačkaški pohod južno od Apenina. Gali su zatim opseli Kluzij (Clusium) u Etruriji, a rimski poslanici, koji su trebali da posreduju u mirnom razrešenju situacije, su stupili u borbu na strani Kluzija. Nakon što je jedan od njih ubio keltskog poglavara, Bren je poveo svoje ljude na Rim zahtevajući isplatu odštete (krvnine). Rimska vojska, koja je izašla pred Kelte, razbežala se nakon bitke na Aliji, jednoj od pritoka Tibra. U Rimu je zavladala panika, stanovništvo predvođeno sveštenicima je evakuisano, a preostali vojno sposobni muškarci su se povukli u tvrđavu na bregu Kapitolu. Sam grad je prepušten Brenovim pljačkašima. Posle sedam meseci opsade Kapitola, Kelti su pristali da se povuku pod uslovom da budu isplaćeni u čistom zlatu. Prilikom javnog merenja otkupnine, Rimljani su se požalili na tegove koje su Gali koristili. Bren je tada na tas sa tegovima bacio i svoj mač, demonstrirajući tako svoju nadmoć nad Rimljanima, i izgovorio čuvenu rečenicu :"Vae victis!" (Teško pobeđenima!). Nakon isplate Kelti su se povukli, a Rim se ubrzo oporavio od razaranja i udarca koji je galska pljačka nanela ugledu grada.
Rimska tradicija je kasnije ovoj epizodi dodala čitav niz pojedinosti koji su trebali da ukažu na težinu rimskog položaja i istaknu primere junaštva njihovih predaka. Po tradiciji, galsko osvajanje Kapitola su osujetile svete guske posvećene boginji Junoni koje su razbudile rimsku stražu svojim gakanjem. Drugi važan dodatak je povest o ulozi čuvenog rimskog državnika Marka Furija Kamila. Kamil je naime boravio u gradu Ardeji u progonstvu u vreme galske pljačke, ali su ga Rimljani opsednuti na Kapitolu izabrali za diktatora i pozvali u pomoć. On je u Veji okupio ostatke vojske poražene na Aliji i pojavio se u trenutku isplate danka Keltima. Po ovoj tradiciji, koja je očigledno trebala da ublaži sliku o događajima iz 390./387., Kamil je oduzeo Galima zlato i zatim ih isterao iz Rima. U svakom slučaju, iako arheološka istraživanja ne pokazuju da je Rim stvarno razaran početkom 4. veka, keltska najezda je uzdrmala rimsku dominaciju u Laciju i srednjoj Italiji (Samnitski ratovi).
Istorija pamti još nekoliko keltskih poglavara istog ili sličnog imena sa Brenom, pljačkašem Rima. Izvesni Bren, vođa Galata, opustošio je severnu Grčku 279. godine pre Hr.,a 69. godine naše ere ustanku germanskih Batava protiv rimske vladavine pridružili su se keltski Kaninefati predvođeni Brinonom. Ukratko, ime Bren koje su Heleni i Rimljani pripisivali različitim keltskim poglavarima je pre mogla biti titula pošto reč "brenin" na jeziku britanskih Kelta znači "kralj".
Forbol-diestarska hidrolaza
Forbol-diestarska hidrolaza (, diacilforbatna 12-hidrolaza, diacilforbatna 12-hidrolaza, forbol-12,13-diestar 12-estarska hidrolaza, PDEH) je enzim sa sistematskim imenom 12,13-diacilforbat 12-acilhidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim hidrolizuje 12-estarsku vezu u mnoštvu 12,13-diacilforbola.
Enteralna ishrana
Enteralna ishrana je oblik arteficijalne ishrane koji podrazumeva unošenje hranljivih materija preko digestivnog sistema. Ishrana bolesnika je važan deo lečenja, najčešće kao dopunska ili pomoćna terapija, a ponekad je i osnovni oblik terapije. U širem smislu nutritivna ishrana obuhvata sve oblike ishrane bolesnika, dok u užem smislu obuhvata ishranu bolesnika sa izmenjenim mogućnostima za normalnu ishranu i primenjuje se kao enteralna i/ili intravenska (parenteralna) ishrana.
Enteralna ishrana se najčešće primenjuje kod bolesnika koji ne mogu da unose hranu prirodnim putem i na odgovarajući način i podrazumeva primenu modifikovane hrane, koja se u organizam unosi putem sondi ili preko nutritivnih stoma direktno u želudac ili početne delove tankog creva.
Značaj
Enteralna ishrana koja se zasnova na fiziološkim principima unosa hrane u organizam, ima brojne prednosti u odnosu na intravensku ishranu, posebno posle razvoja savremenih nutritivnih formula i preciznih infuzionih sistema. Nutritivna podrška smanjuje posledice gladovanja, održava funkciju organa i ubrzava oporavak.
Prednosti enteralne ishrane u odnosu na intravensku ishranu ogladaju se u tome što se komplikacija javljaju ređe, a i ako se jave one su u blažem obliku.
Manje od 30 % bolesnika na enteralnoj ishrani dobija 90% potrebnog energetskog unosa do trećeg-četvrtog dana; pa se dodakom intarvenske ishrane na već postojeću enteralnoj ishranu može postići nutritivni od 100% nakon 4 dana.
Kontrainidkacije
Najvažnije kontraindikacije za enteralnu ishranu su:
Komplikacije
Specifično za enteralnu ishranu je češća pojava hipervolemije, osmotske dijareje (proliva) i poliurije sa dehidratacijom zbog unosa velike zapremine hrane ili hiperosmolarnih enteralnih preparata. Zato sprovodjenje enteralne ishrane treba započeti sa malim količinama i nastaviti postepenom primenom sve obilnijim obrocima. Komplikacija u enteralnoj ishrani i mogu se ispoljiti kao: Najčešće mehaničke komplikacije su želudačnocrevne. Ovaj oblik komplikacija u enteralnoj ishrani sve je ređi zbog velikog napretka u tehnologiji. Metaboličke komplikacije kod enteralne ishrane su obično rezultat neodgovarajućeg nutritivnog plana ili insuficijentnog monitoringa nutritivne terapije. Ovaj oblik komplikacija u enteralnoj ishrani slične je etiologije kao kod intravenske ishrane, ali se one javljaju redje i lakšeg su oblika.
Proizvodi za enteralnu ishranu
Postoje tri osnovne vrste proizvoda koji se koristi u enteralnoj ishrani:
Anali Proljeća i Jeseni
Anali proljeća i jeseni je službena kronika države Lu koja je pokrila period od 722. pne. do 481. pne.. To je najstariji sačuvani kineski historijski tekst koji je napravljen u obliku ljetopisa. Tekst je neobično koncizan, i u originalnom obluiku sadrži samo 16.000 riječi, zbog čega ga je danas nemoguće koristiti bez pomoći drevnih komentara od kojih je napoznatiji Komentar Zuoa.
S obzirom da je kineska tradicija za sastavljača knjige smatrala Konfucija (nakon što je to utvrdio Mencije), proglašeni su jednim od Pet klasika kineske književnosti. Suvremeni historičari, međutim, ne vjeruju da je Konfucije imao značajan utjecaj na sastavljanje teksta, te ga uglavnom pripisuju brojnim kroničarima Države Lu.
Sadržaj i organizacija
U drevnoj Kini se izraz "proljeće i jesen" često koristio kao metonimija za cijelu godinu, te se koristio kao naslov za kronike nekoliko kineskih država iz perioda. Na primjer, poglavlje Jasno postojanje duhova u Moziju spominje niz Anala Proljeća i Jeseni Zhoua, Yana, Songa i Qija. Svi ti tekstovi su danas izgubljeni, a jedino je preostala kronika Države Lu.
Raspon događaja koje prati kronika je prilično ograničen. Naglasak je na diplomatskim odnosima feudalnih država, savezima i vojnim pohodima, kao i rođenjima i smrtima članova vladajućih porodica. Kronika također navodi prirodne katastrofe kao što su poplave, potresi, provale skakavaca i pomrčine sunca, s obzirom da su se oni smatrali utjecajem neba na poslove ljudi.
Događaji se navode kronološkim redom, datirani po vladarskoj godini Vojvode od Lua, godišnjem dobu, mjesecu i danu prema kineskom seksagenarnom ciklusu. Struktura ljetopisa se dosljedno provodila, tako da se navode godišnja doba čak i kada nema zabilježenih događaja.
Stil pisanja takav da ne odaje tko bi mogao biti autor.
Komentari
S obzirom da je tekst štur i ograničenog sadržaja, napisan je niz komentara koji ga nastoje proširiti i objasniti. Knjiga Hana vol. 30 navodi pet komentara:
San Salvatore, Foggia
San Salvatore je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Anali Proljeća i Jeseni
Komentari
Nijedan tekst Zoua i Jiae nije preživio. Komentari Gongyanga i Gulianga su sažeti u 2. vijeku pne., iako moderni historičari drže da su sadržavali ranije pisane i usmene izvore iz perioda Zaraćenih država. Oni se temelje na različitim izdanjima Anala Proljeća i Jeseni, i sastoje se u obliku pitanja i odgovora.
Komentar Zuoa, sastavljen početkom 4. vijeka pne., je opća historija koja pokriva period od 722. do 468. pne.. Moderni historičari se ne slažu je li riječ o komentaru na Anale Proljeća i Jeseni ili nezavisnom djelu. U svakom slučaju ga historičari drže najkorisnijim od svih sačuvanih 'komentara', bilo kao samostalni historijski izvor, bilo kao vodič za tumačenje Anala.
San Salvatore, Foggia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 534 m.
Cedar Slope, California
Cedar Slope je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 0 stanovnika.
Staniša (Skender-beg) Crnojević
Staniša (Skender-beg) Crnojević (1457.-oko 1530.), jedan od trojice sinova zetskoga Gospodara Ivana Crnojevića, primio islam i kao osmanski sandžak-beg vladao Zetom.
Ivan Crnojević je 1485. morao poslati Stanišu u Carigrad kao gest da se odriče oružane borbe protivu Osmanskoga Carstva. Tamo Staniša konvertira i prihvaća islam. Njegov djed, Stefan I. Crnojević, bio je oženjen Vojislavom, rođenom sestrom albanskoga nacionalnoga heroja Skenderbega i uzeo je Staniša ime Skender-beg.
Nakon uzastopnih oružanih pobuna, osmanske su vlasti 1513. postavile Stanišu - Skender-bega za sandžak-bega Zete u Skadru.
Za njegovoga vladanja je proces islamizacije stanovnista Zete još više uzeo maha. No, Staniša - Skender-beg je vjerovao kako je on sam povijesno utemeljen u Zeti. Koristio je pečat dinastije Crnojevića a potpisivao se kao "sandžak zetski i čitave dukljanske zemlje Gospodar".
Umro je vjerojatno oko 1530. godine.
Zanimljivost
Mahmut-paša Bušatlija iz Skadra, koji je koncem 18. stoljeća poduzimao opsežne vojne napade na Crnu Goru, tvrdio je kako je direktan potomak Staniše - Skender-bega i kako mu je Crna Gora i prijestolnica Cetinje "đedovina". U tim je napadima Mahmut-paša tijekom Bitke na Krusima 1796. doslovno izgubio glavu, odsječena mu je i kao jezivi simbol crnogorske vojne pobjede donijeta na Cetinje.
Mountain Village, Colorado
Mauntin Vilidž je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Coahoma, Texas
Coahoma je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 817 stanovnika.
Kabilski jezik
Kabilski jezik (amazigh, tamazight, kabyle; ISO 639-3: kab), jezik sjevernoberberske skupine, kabilske podskupine, čiji je jedini predstavnik. Govori ga 2,540,000 Kabila (1995) u Alžiru, po nekima izvorima i 6 milijuna. U Belgiji ga govori 49,000 ljudi.
Postoje dva dijalekta, velikokabilski i tasahlit, koji je možda poseban jezik. Pisma: arapasko, tifinagh i latinica
Baške Oštarije
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 30 stanovnika te 16 obiteljskih kućanstava.
Ayn Rand
Svoje političke stavove je iznosila kroz svoja književna djela, pri čemu je naglašavala prava individualaca bez obzira na posljedice po društvo u cjelini. Fokus njenog rada je na pojedincu. Bila je protivnik svakog oblika kolektivizma u koje spadaju i fašizam, staljinizam, komunizam te socijalizam i socijalna država. Promovisala je etički egoizam suprotan od etike altruizma. Kako sama kaže: „Nisam zagovornica kapitalizma, već egoizma; ipak, ne zagovaram ni egoizam, već zdrav razum. Ako neko prepozna moć zdravog razuma i prihvati ga i slijedi, sve ostalo dolazi samo po sebi“.
U popularnoj kulturi
Godine 1999. je na temelju istoimene biografije Barbare Brenden snimljen biografski TV-film The Passion of Ayn Rand gdje je lik Ayn Rand tumačila Helen Mirren.
Metonimija
Metonimija (grč. meta = promena, -numia = sufiks za figure, izveden od onoma = ime; metônumia = promena imena) je upotreba reči u prenesenom značenju, ali se značenje ne prenosi po sličnosti kao kod metafore, nego prema određenim stvarnim odnosima, dodirivanju ili povezanosti u prostoru ili vremenu, odnosno, prema logičkoj vezi.
Nafusi jezik
Nafusi jezik (djerbi, jabal nafusi, jbel nafusi, jebel nefusi, nefusi; ISO 639-3: jbn), jezik istoimenog naroda iz sjeverozapadne Libije i susjednog Tunisa. Pripada istočnozenatskoj podskupini sjevernoberberskih jezika. Govori ga 184,000 ljudi (2006) u Libiji (Tripolitanija), obala oko Zuare i zapadno od Tripolija. U Tunisu se govori na otoku Jerba i selima južno od Jerbe.
Ima nekoliko dijalekata: jbali-tamezret (tamezret, duwinna), jerba (djerbi, guelili), zuara (zouara, zuwarah, zwara, zuraa).
Prekorin-6A reduktaza
Prekorin-6A reduktaza (, prekorin-6X reduktaza, prekorin-6Y:NADP+ oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom prekorin-6B:NADP+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Filip II
Filip II može se odnositi na ove vladare:
Dorrance, Kansas
Dorans je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 185, što je 20 (-9,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Simonelit
Simonelit je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 252,394 Da.
Operacija Wildsau (1944)
Operacija Divlja svinja (njem. Wildsau, Vildzau) je bila zajednička operacija Vermahta i snaga NDH protiv partizana u neposrednoj okolini Zagreba, u oblasti Ðurmanec - Krapinske Toplice. Vođena je 6. jun – 7. jun 1944. godine.
Die freudlose Gasse
Die freudlose Gasse je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1925. u režiji Georga Wilhelma Pabsta. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana austrijskog književnika Huga Bettauera. Radnja je smještena u Beč godine 1921. u vrijeme kada je Austriju zbog poraza u ratu i raspada carstva mučila hiperinflacija. Protagonistice su dvije žene iz sirotinjske četvrti kojima se kao rješenje njihovih egzistencijalnih problema nudi prostitucija. Iako su producenti u scenariju unijeli određene izmjene te, između ostalog, uveli hepi end koga nema u romanu, Die freudlosse Gasse je nedugo nakon premijere zbog kontroverznog sadržaja postao predmetom cenzure i brojnih kraćenja. Usprkos toga, odmah je postao jedno od najznačajnijih ostvarenja njemačke kinematografije svog doba. Kasniji kritičari su ga označili kao prvo značajnije ostvarenje u Pabstovoj filmografiji, odnosno kao djelo u kome se njemačka kinematografija od dotadašnjeg ekspresionizma okrenula prema novom stilu tzv. Nove stvarnosti. Film se odlikuje i korištenjem paralelnih radnji koje se spajaju u samoj završnici. Široj javnosti je, međutim, danas poznat prije svega kao posljednji značajni film Grete Garbo prije njenog odlaska u Hollywood, odnosno jedini film u kome je Garbo nastupila zajedno sa tadašnjom evropskom filmskom zvijezdom Astom Nielsen.
Colle San Giovanni, L'Aquila
Colle San Giovanni je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Hidrokortizon aceponat
Hidrokortizon aceponat je organsko jedinjenje, koje sadrži 26 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 460,560 Da.
Castillon-de-Saint-Martory
Kastijon se Sen Martori je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Sen Godan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 259 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 400 metara (maksimalnoj 488 m, a minimalnoj 283 m).
But I'm a Cheerleader
But I'm a Cheerleader je satirična romantična komedija iz 1999. godine, u režiji Jamie Babbit, po scenariju koji je ona radila zajedno sa piscem Brianom Wayneom Petersonom. Natasha Lyonne glumi Megan Bloomfield, naizgled srećnu heteroseksualnu navijačicu. Njeni prijatelji i roditelji, međutim, sumnjaju da je ona lezbejka i šalju je u kamp na reparativnu terapiju. U kampu Megan shvata da je ona zaista lezbejka i, uprkos terapiji, prihvata svoj novi identitet i zaljubljuje se u Graham, devojku koja je takođe na terapiji. Sporedne uloge u filmu imaju Clea DuVall, Cathy Moriarty, RuPaul, Mink Stole, Bud Cort i drugi.
Film je inicijalno rejtingovan kao NC-17, posle čega je Babbit ponovo montirala film kako bi dobio rejting R. U intervjuu za film This Film Is Not Yet Rated, Babbit kritikuje diskriminaciju prema filmovima sa LGBT tematikom. Film je loše prošao kod većine kritičara, koji su ga upoređivali sa filmovima Johna Watersa i kritikovali šareni dizajn. Glumačka ekipa je dobila pohvale za svoje izvođenje, mada je bilo onih koji su smatrali da su mnogi likovi stereotipno prikazani.
Radanja
Megan (Natasha Lyonne) je srednoškolka, članica je navijačkog tima i ima vezu sa fudbalerom, Jaredom. Ona ne voli da se ljubi sa svojim momkom i mašta o svojim drugaricama, navijačicama. Njeni roditelji, prijateljice i momak smatraju da je ona lezbejka. Pored toga što ne voli da se ljubi sa momkom, ona takođe voli da jede tofu, sluša Melissu Etheridge i njena jastučnica ima sliku cveta koji podseća na vaginu. Oni pozivaju u pomoć eks-geja, Mikae (RuPaul), koji je saradnik u kampu True Directions (Prava usmeranja) u kome se sprovodi program u pet koraka za "lečenje" od homoseksualnosti.
U kampu Megan sreće Mary Brown (Cathy Moriarty), upravnicu kampa, njenog sina Rocka (Eddie Cibrian) i grupu ljudi, koji se, kao i ona, nalaze u postupku "lečenja" od homoseksualnosti. Uz pomoć ljudi u grupi Megan otkriva da je lezebejka. Ova činjenica, koja se ne slaže sa njenim religioznim uzgojem, strašno uznemirava Megan i ona rešava da ozbiljno uloži napor da postane straight. Još na samom početku svog boravka u True Directions ona zatekne dvojicu momaka, Dolpha i Claytona kako se ljube. U panici počinje da vrišti što dozove Mary i dečaci su kažnjeni – Dolph je isteran iz kampa, a Clayton je izolovan u kućicu za pse.
Koraci programa u kampu "True Directions" su: (1) priznavanje sopstvene homoseksualnosti, (2) ponovno otkrivanje rodnog identiteta kroz obavljanje stereotipno muških, odnosno ženskih zadataka (popravljanje automobila i igranje fudbala, odnosno čišćenje kuće i čuvanje dece), (3) pronalaženje uzroka za svoju homoseksualnost, (4) demistifikovanje suprotnog pola i (5) simuliranje heteroseksualnog seksualnog odnosa. Tokom trajanja programa Megan se sprijateljuje sa Graham (Clea DuVall) koja, za razliku od Megan, u potpunosti prihvata svoju homoseksualnost, ali je na programu pod pritiskom roditelja. Grupa na programu se noću iskrada iz kampa i odlazi u lokalni gej klub, uz pomoć dvojice bivših polaznika, eks-eks gejeva, Larrya i Lloyda. U gej klubu veza između Graham i Megan se razvija u romantični odnos. Kada Mary otkrije da je grupa izlazila u gej klub, ona organizuje napad na kuću Lloyda i Larrya, uz nošenje transparenata i vikanje homofobičnih slogana.
Jedne noći se Megan i Graham iskradu i imaju seks. Kada Mary ovo sazna Megan ne pokazuje da se kaje i Mary je izbacuje iz kampa. Graham, koja ne sme da se suprotstavi ocu, ostaje u kampu. Megan odlazi kod Lloyda i Larryja, kod kojih živi i Dolph i njih dvoje rešavaju da izvuku Graham i Claytona iz True Directions. Odlaze na svečanu dodelu diploma i Megan igrajući i pevajući u stilu navijačice saopštava Graham da je voli. Njih dve, kao i Dolph i Clayton napuštaju kamp. Film se završava senom na sastanku PFLAG-a, gde roditelji Megan pokušavaju da se pomire sa činjenicom da im je ćerka lezbejka.
Informacije o filmu i produkciji
But I'm a Cheerleader je prvi dugometražni film Jamie Babbit. Pre toga je snimila dva kratka filma, Frog Crossing (1996) i Sleeping Beauties (1999), koji su prikazivani na Sundance Film Festivalu. Kasnije je režirala triler The Quiet (2005), a 2007 godine režirala je komediju Itty Bitty Titty Committee. Babbit i Andrea Sperling (producentkinja) su obezbedile pare za film od Michaela Burnsa (potpredsednika Prudential Insurancea, kada su mu pokazale scenario na Sundanceu . Prema izjavi Babbit, njihova jedina rečenica kojom su objasnile film je bila "Dve srednjoškolke se zaljube jedna u drugu u kampu za reparativnu terapiju." . Burns im je najpre dao budžet od pola miliona, da bi kasnije povećao na milion dolara.
Koncepcija
Majka Jamie Babbit je vodila kamp pod nazivom "New Directions" za odvikavanje mladih od alkohola i droga. Babbit je dugo želela da napravi film o programima rehabilitacije u 12 koraka. Kada je pročitala članak o čoveku koji se vratio sa reparativne terapije mrzeći sebe, odlučila je da poveže ove dve ideje. Sa svojom partnerkom, Andreom Sperling došla je na ideju da napravi film o nacijačici koja odlazi u kamp za reparativnu terapiju. Želela je da glavna junakinja bude baš navijačica, jer su navijačice "…vrh američkog sna, i to američkog sna ženstvenosti." Takođe je želela da lezbejsko iskustvo prikaže iz ugla femme lezbejke, za razliku od filmova koji nastupaju iz butch ugla. Želela je da napravi satiru kako na religioznu descniu, tako i na LGBT zajednicu. Pošto je smatrala da nije kvalifikovana da napiše sama scenario, angažovala je scenaristu Briana Wayna Petersona, koji je imao iskustva u reparativnoj terapiji, radeći u zatvoru sa seksualnim prestupnicima. On je izjavio da je želeo da napravi film koji neće biti samo zabavan, nego koji će izazvati bes kod ljudi i koji će publiku navesti da diskutuje o tome.
Kostim i scenografija
Babbit je izjavila da je inspiraciju za dizajn filma dobila od John Watersa, Davida LaChapelle, Edward Scissorhands i lutke Barbie. Želela je da kostimi odražavaju teme filma. U filmu je vidljiva promena od prirodnih boja kod Megan kući, gde dominiraju narandžasta i braon, na veštački svet kampa "True Directions", gde prevladavaju intenzivne roze i placa (koje treba da prikažu artificijalnost rodnog konstrukta). Prema izjavama Babbit, mizofobični lik Mary Brown predstavlja AIDS paranoju, a njen čisti, uređeni svet je ispunjen plastičnim cvećem, lažnim nebom i PVC odećom. Scene sa spoljnim snimcima kuće sa svetlo roze tarabama snimljeni su u Palmdaleu, u Californiji.
Podela uloga
Babbit je za ulogu Graham Eaton pridobila Cleau DuVall, koja je već glumila u njenom kratkom filmu Sleeping Beauties. Rediteljka je izjavila da je preko DuVall uspela da pridobije mnoge druge članice glumačke ekipe, uključujući i Natashu Lyonne i Melanie Lynskey .Lyonne je prvo videla scenario u kolima DuVall i onda je kontaktirala agenta. Ranije je već gledala Sleeping Beauties i želela je da sarađuje sa Babbitovom. Ipak, ona nije bila prvi izbor za ulogu Megan. Nju je trebalo da igra glumica koja čije ime nije saopšteno u javnosti, ali koja je odustala od uloge zbog toga što potiče iz hrišćanske porodice i nije želela da oni vide njeno lice na posteru. Za ulogu Megan takođe je bila razmatrana glumica Rosario Dawson, ali je producent ubedio Babbitovu da Dawson koja je Latina, ne bi odgovarala ulozi koja treba da predstavlja klasičnu Amerikanku.
Babbit je od početka imala nameru da manje uloge da glumcima različitih rasa, kako bi prikazala ono što je opisala kao "rasizam na svakom nivou u snimanju filmova". Planirano je da Mike (RuPaul), Dolph (Dante Basco) i Andre (Douglas Spain) budu Afro-Amerikanac, Azijat i Hispanac. Najpre je želela da Arsenio Hall igra ulogu Mikea, ali se on nije hteo da igra gej ulogu. RuPaul u ulozi Mikea se pojavljuje kao muškarac i to je jedna od retkih njegovih pojava van draga.
Teme
But I'm a Cheerleader nije film samo o seksualnosti, već i o socijalnim konstruktima rodnih uloga, kako primećuje Nikki Sullivan u svojoj knjizi A Critical Introduction to Queer Theory. Jedan od načina na koji Babbit upire prstom u konstrukte jeste isticanje neprirodnih boja. Ted Gideonse u magazinu Out piše da kostimi i boje u filmu pokazuju koliko su pogrešni ciljevi kampa True Directions.
Rodne uloge se dalje uvode i kritikuju davanjem zadataka polaznicima i polaznicama kampa u drugom koraku terapije. Neprirodnost i društvena uslovljenost ovih uloga pokazuje se time što polaznici i polaznice kampa svoje zadatke obavljaju uz teškoće i obično neuspešno. Babbit ne samo da pokazuje kako se rod i seksualnost uslovljava, već i ističe da su norme i istine o heteronormativnom svetu čudne, odnosno queer. Sullivan piše da ispitivanje heteronormativnosti u filmu čini ovaj film primerom za queer teoriju.
Box office
But I'm a Cheerleader je zaradio ukupno 2.595.216US$ u svetu, od čega je oko 2,2 miliona zaradio samo u SAD. Prema izveštaju sa sajta Box Office Mojo, film se po zaradi nalazi na 174. mestu filmova iz 2000. godine iz SAD, a na 74 mestu filmova sa oznakom R objavljenih te godine. Takođe, film zauzima 68. mesto po zaradi među filmovima sa LGBT tematikom.
Film je imao uspeha kod publike na festivalima i primljen je sa ovacijama na San Francisco International Lesbian and Gay Film Festival.
Kritike
Film je dobio uglavnom negativne ocene kritike. Na sajtu Rotten Tomatoes ocenjen je kao 35% svež na osnovu 43 prikaza, dok je na sajtu Metacritic dobio 39% na osnovu 30 kritika. Opšti ton kritike jeste da je film iskren i sa dobrim namerama u kojima nije uspeo. Neki kritičari su smatrali da je film smešan, da se uživa u njemu i da ima iskren humor. Rogert Ebert ga je ocenio kao film sa potencijalom da postane kultni film. Drugi su ga smatrali naporno dosadnim i nespretnim.
Elvis Mitchell piše za The New York Times da je Megan slatka junakinja, a Lyonne i DuVall hvali da su dale dobru glumu. Mick LaSalle je pisao da je Lyonne dolična i da joj DuVall dobro parira. Alexandra Mendenhall u svojoj kritici za AfterEllen.com smatra da je veza između Megan i Graham ima odlučnu hemiju, ali da joj nije posvećeno dovoljno vremena. Mitchell naziva ljubavne scene "nežnim". Za druge likove, naročito muške, rečeno je da su iritantni i "ništa osim stereotipa".
Nekoliko kritičara je film uporedilo sa filmovima Johna Watersa, ali da mu nedostaje originalnost. Babbit je izjavila da iako joj Waters jeste bio jednim delom inspiracija, da nije želela da njen film ima njegov "ugriz". Istakla je da Waters ne voli romantične komedije, a da je ona želela da ispriča konvencionalnu ljubavnu priču.
Cynthia Fuchs piše da "niko ko je fobičan neće moći da se prepozna u filmu" i da "publika koja bi mogla da ima najviše koristi od filma ili neće da pogleda film ili neće shvatiti njegovu poentu". LGBT kritika je bila prilično nalik na mainstream kritiku. Jan Stuart pišući za The Advocate kaže da film iako pokušava da subvertira LGBT stereotipe, ipak ne uspeva u tome. Dodaje da kič prikazivanje Srednje Amerike nema dodira sa životom mladih gejeva i lezbejki. Curve film naziva odličnom komedijom i kaže da Babbit ovim i drugim filmovima redefiniše lezbejski film.
Nagrade
Film je dobio nagradu publike i Graine de Cinéphage Award na Créteil International Women's Film Festivalu, 2000. godine. Film je takođe nominovan i za Political Film Society Award u kategorijama Ljudska prava i Exposé, ali je izgubio od filmova The Green Mile i Boy's Don't Cry.
Robinson Township, Pennsylvania
Robinson Taunšip je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 12.289.
Sened jezik
Sened jezik (ISO 639-3: sds), izumrli berberski jezik istočnozenatske podskupine sjevernoberberskih jezika, koji se nekad govorio u Tunisu sjeverozapadno od Gabèsa, u selima Sened i Tmagourt (Tmagurt). Tek je nekoliko starijih osoba upamtilo poneku riječ (1999).
Postojala su dva dijalekta koja su nazvani po imenima sela tmagourt (tmagurt) i sened. Pripadnici etničke grupe su Sened Berberi, koji su ovaj jezik govorili još početkom 20. stoljeća, ali su sada potpuno arabizirani. Izumro je negdje do rane druge polovice 20. stoljeća.
Ciklična piranopterin monofosfatna sintaza
Ciklična piranopterin monofosfatna sintaza (, MOCS1A, MoaA, MoaC, molibdenum kofaktor biosinteza protein 1) je enzim sa sistematskim imenom GTP 8,9-lijaza (formira ciklična piranopterin monofosfat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim katalizuje jedan od ranih kraka biosinteze molibdenum kofaktora (MoCo).
Cedarville, California
Cedarville je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 514 stanovnika.
Rondon, Gorizia
Rondon je naselje u Italiji u provinciji Gorica, u regiji Friuli-Venezia Giulia.
Cockrell Hill, Texas
Cockrell Hill je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.193 stanovnika.
Rondon, Gorizia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Senhaja de srair
Senhaja de Srair (sanhaja of srair, sinhaja srir; ISO 639-3: sjs; sinhaja srir), izumrli (?) berberski jezik kojim je govorilo riffsko pleme Senhaja ili Senhadja u sjevernom Maroku, a danas se služe marokanskim arapskim. Najbliži mu je bio tarifit. Prema nekim izvještajima ovaj jezik ipak nije nestao, a Peter Behnstedt to tvrdi i za jezik ghomara.
Bedenička
Bedenička je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu općine Velika Pisanica, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Floroglucinol reduktaza
Floroglucinol reduktaza (, floroglucinolna reduktaza) je enzim sa sistematskim imenom dihidrofloroglucinol:NADP+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Bedenička
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 23 stanovnika te 13 obiteljskih kućanstava.
Floroglucinol reduktaza
Ovaj enzim učestvuje u anaerobnoj degradaciji galata kod bakterija.
Sinalbin
Sinalbin je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 425,431 Da.
Selm
Zelm je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 10 opštinskih središta okruga Una. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 27.247 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5978032, NUTS (DEA5C) i LOCODE (DE SEM) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Una Zelm se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Una. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 111 metara. Površina opštine iznosi 60,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 27.247 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 452 stanovnika/km².
Centerville, California
Centerville je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 392 stanovnika.
Pierre Renoir
Pierre Renoir (21. mart 1885 - 11. mart 1952) bio je francuski glumac, najpoznatiji po ulozi Jerichoa u znamenitom filmu Djeca raja. Rodio se u umjetničkoj porodici, odnosno kao sin znamenitog slikara Pierre-Augustea Renoira; mlađi brat mu je bio znameniti filmski režiser Jean Renoir. Ulogu Jerichoa je dobio nakon što je, prilikom snimanja, oslobođena Francuska, a dotadašnji glumac Robert Le Vigan pobjegao plašeći se odmazde zbog kolaboracije sa njemačkim okupatorima. Njegov sin Claude Renoir je bio istaknuti direktor fotografije.
Hidrokortizon buteprat
Hidrokortizon buteprat je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 488,613 Da.
Felipe VI od Španjolske
Filip VI od Burbona i Grčke je kralj Španije. Na presto je stupio 19. juna 2014, nakon abdikacije njegovog oca Huana Karlosa I koji je na prestolu bio 39 godina. Pri stupanju na presto odabrao je ime Filip VI.
Filip je rođen 30. januara 1968. u Madridu, kao treće dete i jedini sin (nakon dve starije sestre) španskog kralja Huana Karlosa I i grčko-danske princeze Sofije. Srednju školu je završio u Ontariju a studije u Madridu i SAD. Godine 1992. učestvovao je na Letnjim olimpijskim igrama, u Barseloni.
Dana 22. maja 2004. oženio se s nagrađivanom novinarkom Leticijom Ortic. Bračni par ima dve kćeri: Leonor, princezu od Asturije i naslednicu prestola (rođenu 2005) i Sofiju (rođenu 2007). Godine 1977. otac mu je dodelio titulu princa od Asturije, tradicionalnu titulu španskog prestonaslednika, koja potiče od kastiljskih prestonaslednika. Godine 1990. dobio je titulu princa od Đirone i Vijane, vojvode od Monblana, grofa od Kervere i gospodara Balaguera. Osim toga, Filip je i četvrti u legitimističkom nizu naslednika francuske krune.
Fosfatidilinozitolna deacilaza
Fosfatidilinozitolna deacilaza (, fosfatidilinozitolna fosfolipaza A2) je enzim sa sistematskim imenom 1-fosfatidil-D-mio-inozitol 2-acilhidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Bedenik
Bedenik je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu općine Nova Rača, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 584 stanovnika te 169 obiteljskih kućanstava.
Napomena
<references group="Napomena"/>
Glisy
Glizi je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Amjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 483 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 87 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,55 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 55 metara (maksimalnoj 70 m, a minimalnoj 21 m).
Point Lookout, New York
Pojnt Lukaut je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Spisak muzeja u Beogradu
Ovo je spisak muzeja u Beogradu.
Umetnički muzeji
mini|Zgrada Narodnog muzeja u Beogradu
Kulturno-istorijski muzeji
mini|180px|desno|Etnografski muzej mini|desno|Pedagoški muzej mini|desno|Zgrada vojnog muzeja u Beogradu
Tehnički i prirodno-istorijski muzeji
mini|desno|Muzej vazduhoplovstva - Beograd
Clinton, New York
Klinton je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.942, što je 10 (-0,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Monte Rua, Padova
Monte Rua je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 407 m.
Apstraktni ekspresionizam
Apstraktni ekspresionizam je uglavnom slikarski pokret. Osnovna tematika se sadrži u izražavanju emocija putem nepredmetnih formi i proizvoljnog kolorita. Za podlogu se koriste platna velikih (monumentalnih) dimenzija, jaki kontrasti boja i slobodni (gestualni) pokreti četke i kista.
Pojam apstaktni ekspresionizam prvi je upotrijebio američki kritičar umjetnosti Robert Koatis, 1946 godine.
Pokret nastaje u New Yorku u kvartu Grinvič), sredinom četrdesetih godina 20. vijeka. Drugačija imena za apstraktni ekspresionizam su: slikarstvo akcije (action painting) i Njujorška škola. Bio je to prvi umjetnički pravac koji je nastao na američkom tlu. Prve manifestacije pokreta vežu se za slikara Arshila Gorkog, koji pod utjecajem umjetnosti nadrealizma i slikara kao što su Juan Miró i Pablo Picasso postavlja bazu forme i izraza apstraktnog ekspresionizma.
Kao i u nadrealizmu teorije psihoanalize Sigmunda Frojda i Karla Junga su intelektualna i predmetna osnova. Nadrealizam stiže u SAD-e preko umjetnika koji napuštaju Evropu zbog Drugog svjetskog rata, među kojima su Piet Mondrian i Max Ernst, bili najznačajniji za apstraktni ekspresionizam. Raskidanje tih umjetnika sa 'tradicijom' umjetnosti su inspirisale revolucionarni nagon apstraktnog ekspresionizma. Pokret se održao na umjetničkoj sceni sve do pojave Pop arta, šezdesetih godina, omogućivši New Yorku da zamjeni Pariz kao svjetski centar umjetničkih zbivanja.
Karakteristike predstavljanja u apstraktnom ekspresionizmu su proizvoljni oblici, linije, boje, teksture i forme, ne slijedeći prirodu ni realnost. Naizgled ne postoji kontrola, iako je sam proces slikanja, koji je od velike važnosti za apstraktne ekspresioniste, pod direktnom kontrolom umjetnika. Dozvoljene su 'greške' i slučajno nastale forme idu u prilog kompletnog umjetničkog doživljaja.
Apstraktni ekspresionizam se može nazvati i egzistencijalističkom umjetnošću, pošto se u djelima tih umjetnika konstantno pojavljuje traženje identiteta i odgovora na pitanja o ljudskoj egzistenciji. Lične, unutrašnje psihološke borbe, spoljašnja sprega između čovjeka i prirode i traženje duhovne ravnoteže, su osnovne ideje umjetnika ovog pokreta. Serijsko stvaranje slika i njihove podjele na serije od strane njihovih stvaraoca, podkrepljuje teze ove vrste.
Coffee City, Texas
Coffee City je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 278 stanovnika.
Ceres, California
Ceres je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 45.417 stanovnika.
Centralnoatlaski tamazight
Postoje dva dijalekta, južni oranski i centralnoatlaski. Oko 40% je monolingualnih, ostali govore arapski kao drugi jezik. Piše se na arapskom, latiničnom i berberskom pismu.
Tachawit jezik
Tachawit jezik (šavija; chaouia, chawi, shawia, shawiya, tacawit; ISO 639-3: shy), jezik berberskog narod a Šavija kojim govori 1.400,000 ljudi (1993) u planinama Aurès u Alžiru.
Pripada istoimenoj podskupini (kojoj je jedinio predstavnik) zenatskih jezika. Piše se na arapskom, latinicom (sve bviše u upotrebi) i berberskim pismom tifinagh.
Sendenhorst
Zendenhorst je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 13 opštinskih središta okruga Varendorf. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 13.283 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5570040, NUTS (DEA38) i LOCODE (DE SEN) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Varendorf Zendenhorst se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Varendorf. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 68 metara. Površina opštine iznosi 96,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 13.283 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 137 stanovnika/km².
Du skal ære din hustru
Du skal ære din hustru, ponekad navođen i pod naslovom Gospodar kuće, je danska crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1925. u režiji Carla Theodora Dreyera. Radnja prikazuje porodicu čije članove zlostavlja bahati otac (čiju lik tumači Johannes Meyer), sve dok ga njegova nekadašnja dadilja "ne dovede u red". Film je postigao veliki komercijalni uspjeh u Evropi, te se smatra jednim od klasika danske kinematografije 1920-ih, a kasnije je službeno uvršteno u Danski kulturni kanon.