cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Surtsey
Prvi dani
Tri su se francuska novinara iz časopisa Paris Match iskrcala na otok 6. prosinca 1963. Nakon 15 minuta bili su prisiljeni otploviti zbog snažnih detonacija. U šali su objavili francuski suverenitet nad otokom. Nedugo nakon toga, službeni je Reykjavík proglasio svoje vlasništvo nad Surtseyem.
Otok je formiran
Morska voda koja je stalno navirala u eruptivne otvore uzrokovala je stalne eksplozivne erupcije koje su bacale kamenje kilometar od otoka, dok se vulkanski dim dizao i do 10 km u zrak. Do početka 1964. otok je narastao do stupnja kada morska voda nije više mogla tako jednostavno ulaziti u eruptivne otvore, čime je vulkanska aktivnost postala puno manje eksplozivna, a zamijenile su je erupcije i potoci lave. Ohlađena je lava stvorila čvrsti pokrivač na otoku, što je doprinijelo smanjenju stupnja erozije. Manje su se erupcije nastavile do 1965. godine, kada je otok zauzimao površinu od 2,5 km².
Tionontati
Kultura
Kultura Duhanskog naroda pripada Istočnim šumama, i gotovo je u svakom pogledu slična hjuronskoj. Ovo pleme etnički pripada hjuronskoj grani Irokeza ali je politički nezavisno jer nisu nikad postali članovi hjuronskog saveza Wendat. Tionontati su najpoznatiji po velikim poljima duhana, po čemu razlikuju od ostalih Hurona, i koji je uzgajan zbog trgovine sa ostalim plemenima. Od ostalih kultura uzgajali su kukuruz, grah i suncokret.
Surtsey
Otok je formiran
Dana 28. prosinca 1963. podmorska aktivnost 2,5 km sjeveroistočno od otoka prouzročila je uzdizanje morskog grebena 100 m s morskog dna. Greben, nazvan Surtla, ipak nije dosegao površinu, a na njemu su erupcije prestale 6. siječnja 1964. Visina grebena se erozijom do danas smanjila s 23 m na 47 m ispod površine mora.
Prestanak erupcije
lijevo|mini|275px|Eruptivni otvori na Surtseyu, fotografija iz 1999. godine
Seattle (poglavica)
Navodno pismo indijanskog poglavice Seattlea
''Kako možete kupiti ili prodati nebo, toplinu zemlje? Ta ideja nam je strana. Ako mi ne posjedujemo svježinu zraka i bistrinu vode, kako vi to možete kupiti?''
Surtsey
Prestanak erupcije
Nova erupcija zamijećena je 1 km jugozapadno od Surtseya tijekom prosinca 1965. Novi je otočić nazvan Jólnir (drugo ime za Odina). Lava ga je uzdigla do visine od 70 m, no prestankom vulkanske aktivnosti doživio je sudbinu Syrtlingura i u listopadu 1966. nestao pod morskom površinom.
Seattle (poglavica)
Navodno pismo indijanskog poglavice Seattlea
''Svaki dio te zemlje svet je za moj narod. Svaka sjajna borova iglica, svaka pješčana obala, svaka magla u tamnoj šumi, svaki kukac, sveti su u pamćenju i iskustvu moga naroda. Sokovi koji kolaju kroz drveće nose sjećanje na crvenoga čovjeka.''
Surtsey
Prestanak erupcije
Manje erupcije nastavile su se na Surtseyu u kolovozu 1966. i trajale su do 5. lipnja 1967. godine, kada su u potpunosti prestale. Procjenjuje se je da obujam lave izbačene tijekom četiri godine vulkanske aktivnosti oko kubnog kilometra, a najviša točka otoka iznosila je 174 m nadmorske visine. Erozija je Surtsey postupno smanjila do današnje veličine; veliki dio jugoistočne strane otoka nestao je u potpunosti. Istodobno je na sjeveru otoka nastao pješčani sprud nazvan Norðurtangi ("sjeverna točka").
Seattle (poglavica)
Navodno pismo indijanskog poglavice Seattlea
''Mrtvi bijeli ljudi zaboravljaju zemlju svoga rođenja kada odu u šetnju među zvijezdama. Naši mrtvi nikada ne zaboravljaju ovu lijepu zemlju jer je ona majka crvenog čovjeka. Mi smo dio zemlje i ona je dio nas. Mirisavo cvijeće naše su sestre, jelen, konj, veliki orao, svi oni su naša braća. Stjenoviti vrhunci, sočni pašnjaci, toplina tijela ponija i čovjek - svi pripadaju istoj obitelji.''
Surtsey
Novija aktivnost na otoku
Sa svršetkom erupcija znanstvenici su ustanovili mrežu mjerila kojima se mjere promjene u obliku otoka. Surtseyeva se visina konstantno smanjuje, no puno sporije u posljednjih 20-ak godina (1-2 cm godišnje). Razlog tome je stvrdnjavanje morskog dna pod otokom i savijanje litosfere pod težinom vulkana. Ipak, uzburkano more oko otoka uzrokuje eroziju kojom se gubi oko hektara površine godišnje. Od prestanka erupcije Surtsey je izgubio gotovo polovicu svoje površine.
Seattle (poglavica)
Navodno pismo indijanskog poglavice Seattlea
''Tako, kad Veliki poglavica iz Washingtona šalje glas da želi kupiti našu zemlju, traži previše od nas. Veliki poglavica šalje glas da će nam sačuvati mjesto tako da ćemo mi sami moći živjeti udobno. On će nam biti otac i mi ćemo biti njegova djeca. Mi ćemo razmatrati vašu ponudu da kupite našu zemlju. Ali to neće biti tako lako. Jer ta zemlja je sveta za nas. Ta sjajna voda što teče brzacima i rijekama nije samo voda, već i krv naših predaka. Ako vam prodamo zemlju morate se sjetiti da je to sveto i morate učiti vašu djecu da je to sveto i da svaki odraz u bistroj vodi jezera priča događaje i sjećanja moga naroda. Žubor vode glas je oca moga oca. Rijeke su naša braća, one nam utažuju žeđ. Rijeke nose naše kanue i hrane našu djecu. Ako vam prodamo našu zemlju morate se sjetiti i učiti našu djecu da su rijeke naša braća, i vaša, i morate od sada dati rijekama dobrotu kakvu biste pružili svakome bratu.''
Surtsey
Biologija
Surtsey je idealno područje za proučavanje biokolonizacije. Proglašen je prirodnim rezervatom već 1965., dok je erupcija još bila u tijeku. Danas je pristup na površinu otoka moguć samo manjem broju znanstvenika, dok se turisti moraju zadovoljiti razgledavanjem iz malog zrakoplova, sve u svrhu održavanja prirodne sukcesije bez vanjskih utjecaja.
Pojava biljaka
Prva je viša biljka opažena 1965. na sjevernoj obali. Mahovina se pojavila 1967., a lišajevi 1970. godine. Biljna kolonizacija na Surtseyu pažljivo se promatra, s naglaskom na više biljke, koje igraju veću ulogu u razvoju vegetacije od mahovine, lišajeva i gljiva.
Seattle (poglavica)
Navodno pismo indijanskog poglavice Seattlea
''Ne znam. Naš način je drugačiji nego vaš. Izgled vaših gradova boli oči crvenog čovjeka. A možda je to jer crveni čovjek je divlji i ne razumije. Nema mirnog mjesta u gradovima bijelog čovjeka. Nema mjesta da se čuje otvaranje listova u proljeće ili drhtaj krilaca kukaca. A možda je to jer sam divlji i ne razumijem. Buka jedino djeluje kao uvreda za uši. I što je to život ako čovjek ne može čuti usamljeni krik kozoroga ili noćnu prepirku žaba u bari? Ja sam crveni čovjek i ne razumijem. Indijanac više voli blagi zvuk vjetra kad se poigrava licem močvare kao i sam miris vjetra očišćen podnevnom kišom ili namirisan borovinom.'' ''Zrak je skupocjen za crvenog čovjeka jer sve živo dijeli jednaki dah - životinja, drvo, čovjek. Bijeli čovjek ne izgleda kao da opaža zrak koji diše. Kao čovjek koji umire mnogo dana on je otupio na smrad. Ali ako vam prodamo našu zemlju morate se sjetiti da je zrak skupocjen za nas, da zrak dijeli svoj duh sa svim životom koji podržava. Vjetar što je mojem djedu dao prvi dah također će prihvatiti i njegov posljednji uzdah. I ako vam prodamo našu zemlju morate je čuvati kao svetinju, kao mjesto gdje će i bijeli čovjek moći doći da okusi vjetar što je zaslađen mirisom poljskog cvijeća.''
Surtsey
Pojava biljaka
Mahovina i lišajevi danas pokrivaju većinu otoka. Tijekom prvih 20 godina opažene su mnoge biljke, no samo je deset vrsta zaživjelo u siromašnom pjeskovitom tlu otoka. Tlo se postupno popravilo dolaskom ptica na otok i biljke su stekle bolje uvjete za preživljavanje. Godine 1998. zamijećen je prvi grm (Salix phylicifolia), koji može narasti do visine od 4 metra. Godine 2008. na otoku je zabilježeno 69 vrsta biljaka, od kojih je, smatra se, oko 30 udomaćeno. U usporedbi, na otoku Islandu živi oko 490 vrsta. Godišnje se na Surtseyu pojavi oko 5 novih vrsta.
Seattle (poglavica)
Navodno pismo indijanskog poglavice Seattlea
''Tako ćemo razmatrati vašu ponudu da kupite našu zemlju. Ako odlučimo da prihvatimo, postavit ću jedan uvjet: bijeli čovjek mora se osnositi prema životinjama ove zemlje kao prema svojoj braći.''
''Ja sam divljak i ne razumijem neki drugi način. Vidio sam tisuće raspadajućih bizona u preriji što ih je ostavio bijeli čovjek ustrijelivši ih iz prolazećeg vlaka. Ja sam divljak i ne razumijem kako dimeći željezni konj može biti važniji nego bizon koga mi ubijamo samo da ostanemo živi. Što je čovjek bez životinja? Ako sve životinje odu, čovjek će umrijeti od velike usamljenosti duha. Što god se dogodilo životinjama ubrzo će se dogoditi i čovjeku. Sve stvari su povezane.''
Surtsey
Ptice
Kolonija galebova tu je od 1984. godine (premda su se galebovi pojavljivali na otoku već od njegova postanka). Kolonija je značajno doprinijela razvitku biljne populacije Surtseya, više nego ijedna druga vrsta. Godine 2004. otkrivena su gnijezda njorki iz roda Fratercula, koje se uobičajeno gnijezde u ostatku arhipelaga Vestmannaeyjar.
Santa Caterina, Grosseto
Santa Caterina je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Seattle (poglavica)
Navodno pismo indijanskog poglavice Seattlea
''Morate naučiti svoju djecu da je tlo pod njihovim stopama pepeo njihovih djedova. Tako da bi oni poštivali zemlju, recite vašoj djeci da je zemlja s nama u srodstvu. Učite vašu djecu kao što činimo mi s našom da je zemlja naša majka. Što god snađe nju snaći će i sinove zemlje. Ako čovjek pljuje na tlo pljuje na sebe samoga.''
''To mi znamo: zemlja ne pripada čovjeku; čovjek pripada zemlji. To mi znamo. Sve stvari povezane su kao krv koja ujedinjuje obitelj. Sve stvari su povezane.''
Surtsey
Morski svijet
Na sjevernom se dijelu otoka nalaze tuljani; godine 1983. opaženo ih je 70-ak. Tamo se sunčaju i razmnožavaju, posebice na pješčanom sprudu Norðurtangi. Naravno, tuljani privlače svoje predatore orke, koje se često može vidjeti u vodama oko otoka.
Seattle (poglavica)
Navodno pismo indijanskog poglavice Seattlea
''Što god snađe zemlju snaći će i sinove zemlje. Čovjek ne tka tkivo života; on je samo struk u tome. Što god čini tkanju čini i sebi samome.''
Surtsey
Morski svijet
U podmorju ima zvjezdača, ježinaca i morskih puževa. Stijene su pokrivene algama, dok morska trava raste na obroncima vulkana, najčešće na dubini između 10 i 20 metara.
Seattle (poglavica)
Navodno pismo indijanskog poglavice Seattlea
''Čak i bijeli čovjek, čiji Bog govori i šeta s njime kao prijatelj s prijateljem, ne može biti izuzet od zajedničke sudbine. Mi možemo biti braća poslije svega. Vidjet ćemo. Jednu stvar znamo, koju će bijeli čovjek jednog dana otkriti - naš Bog je isti Bog. Vi sada možete misliti da ga vi imate kao što želite imati našu zemlju; ali to ne možete. On je Bog čovjeka i njegova samilost jednaka je za crvenoga čovjeka kao i za bijeloga. Ta zemlja je draga Njemu i škoditi zemlji jest prezirati njezinog Stvoritelja. Bijeli također trebaju prolaz; možda brže nego sva druga plemena. Zaprljajte vaš krevet i jedne noći ugušit ćete se u vlastitom smeću.''
''Ali u vašoj propasti svijetlit ćete sjajno, potpaljeni snagom Boga koji vas je donio na tu zemlju i za neku posebnu svrhu dao vam vlast nad njome kao i nad crvenim čovjekom. Sudbina je misterija za nas jer mi ne znamo kad će svi bizoni biti poklani i divlji konji prirpitomljeni, tajni kutovi šume teški zbog mirisa mnogih ljudi i pogled na zrele brežuljke zamrljan brbljajućom žicom. Gdje je guštara? Otišla je. Gdje je orao? Otišao je. To je konac življenja i početak borbe za preživljavanje.''
Surtsey
Drugi oblici života
Kukci su stigli na Surtsey nedugo nakon njegova formiranja. Prvi su opaženi 1964. godine, i to leteći kukci koji su stigli s Islanda i europskog kopna nošeni vjetrom. Drugi su kukci stigli na naplavinama drva te na mrcinama životinja. Kukci su bitni za povećanje broja ptica na otoku, jer im osiguravaju dragocjenu hranu.
UNESCO-vo prirodno dobro i ljudski utjecaj
Surtsey je 2008. godine proglašen Svjetskom baštinom - prirodnim dobrom na 32. zasjedanju UNESCO-a. Obrazloženje je bilo sljedeće:
Budućnost otoka
mini|275px|Na drugim se otocima arhipelaga vidi utjecaj višestoljetne erozije
Smatra se da otok neće u potpunosti nestati u bliskoj budućnosti (narednih 100 godina ). Većina erodiranog materijala bilo je vulkansko stijenje koje nije bilo pričvršćeno za glavninu otoka (koje se naziva tefra), a postojeće je tlo pokriveno korom stvrdnute lave, mnogo otpornije na eroziju. Također, tefra u unutrašnjosti otoka otvrdnula je pod utjecajem složenih kemijskih reakcija, u procesu koji se naziva palagonitizacija i koji se na Surtseyu dogodio u relativno kratkom roku zbog izuzetno visokih temperatura nedaleko od površine.
Procjene koliko će dugo Surtsey preživjeti temelje se na današnjoj stopi erozije. Uz pretpostavku da trenutačna stopa ostane nepromijenjena, do 2100. godine otok će biti uglavnom na ili ispod razine mora. Međutim, stopa erozije vjerojatno će se usporiti što je više izložena teža jezgra otoka: procjena sugerira da će otok preživjeti mnogo stoljeća. Drugi otoci arhipelaga Vestmannaeyjar, koji su prije više tisuća godina formirani na isti način kao Surtsey, mogu biti pokazatelj razvoja otoka u budućnosti: od svojeg su formiranja značajno erodirali.
Institucije Republike Hrvatske
thumb|linsk
Gradovi i opštine u Hrvatskoj
Rijeka, Split, Dubrovnik, Osijek, Zadar, Karlovac, Knin, Gospić, Šibenik, Slavonski Brod, Krk (najveći i najrazvijeniji otočni grad)
Županije ( teritorijalna podjela)
Hrvatska je podeljena na 20 županija i jedan grad*:
Laka krstarica
Laka krstarica je naziv koji dolazi od izraza "laki oklopni krstaš", i njime se označava vrsta oklopljene krstarice koja se početkom 20. vijeka kao hibrid zaštićene krstarice i oklopnog krstaša zamijenila ta dva tipa.
Lake krstarice su svoj korijen imale u brodovima koje je krajem 19. vijeka gradila Njemačka u svrhu krstaričkog rata, odnosno nastojanja da se napadima na trgovačko brodovlje na udaljenim morima u eventualnom ratu ugrozi pomorska dominacija Britanskog imperija. Njihov dizajn je naglašavao brzinu na štetu naoružanja i oklopa, ali kasnije dobile isti oklop kao i oklopni krstaši.
Razlika između lakih i teških krstarica je bila prilično nejasna sve do Washingtonskog pomorskog ugovora iz 1922. godine, kojim je ustanovljen standard prema kojem su teške krstarice postale sve one s glavnim topom čiji je kalibar veći od 155 mm.
San Basile, Enna
San Basile je naselje u Italiji u provinciji Enna, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 782 m.
Peña Blanca, Ocampo
Peña Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1285 m.
Avatar
U delu bagavad gita bog Krišna kaže: „Za spas dobroga, za uništenje zla i zbog očuvanja večnog zakona, povremeno ću se pojavljivati u inkarnacijama“ (IV, 8).
Emiliano Zapata, Santa Cruz Mixtepec
Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Mixtepec.
Avatar
Lekcije kojima ih uče avatari, čovečanstvo postepeno pretvara u praksu, proširujući razumevanje smisla života i doprinoseći duhovnoj evoluciji.
Takoulguehronnon
Takoulguehronnon, ime plemena koje se spominje sredinom 17. stoljeća u ''Jes. Rel. 1656,'' 34 (1858) kao jedno od onih koji su pobijeđeni od strane konederacije Iroquois. Lee Sultzman ovaj naziv povezuje sa Susquehanna Indijancima.
Emiliano Zapata, Santa Cruz Mixtepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 546 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1493 m.
Avatar
Koncept avatara se razvio kasno u hinduističkoj mitologiji, ali se pojavljuje još u spisima upanišade kao princip koji se stalno iznova objavljuje svetu.
Bog Krišna se smatra jedinim potpunim avatarom boga Višnu. Ostali avatari su delimične manifestacije božanskih principa. Osnovna funkcija avatara je uvek ista; to je ponovno uspostavljanje darme, ili večnog zakona (poretka, doktrine). Avatar to čini u skladu sa duhom epohe u kojoj se pojavljuje. U ovom poslu im nekada pomažu čudesne sile u liku pomoćnika (vibhûti).
Zagorje (Berane)
Demografija
U naselju Zagorje živi 240 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,8 godina (37,2 kod muškaraca i 36,4 kod žena). U naselju ima 88 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,60.
Teška krstarica
Teška krstarica je naziv za vrstu krstarice koja je po svojom naoružanju (a ponekad i oklopu) jača od lake krstarice, ali slabija od bojnih brodova i bojnih krstaša.
Razlika između lake i teške krstarice su jasno formulirane tek Washingtonskim pomorskim ugovorom iz 1922. godine. Njime je ustanovljeno da se teškom krstaricom smatra svaka krstarica čije glavno naoružanje čine topovi kalibra većeg od 155 mm.
S obzirom da je isti ugovor ustanovio da krstarica može imati maskimalni deplasman od 10000 t, to je u praksi prilično ograničilo dimenzije, oklop i naoružanje teških krstarica, te stvorilo standard koji se često naziva washingtonska krstarica.
Taj standard mnoge države nisu bile u stanju prihvatiti, pa su se teške krstarice gradile jedino u državama koje nisu potpisale ugovor, odnosno u doba neposredno i u toku samog drugog svjetskog rata, kada su ograničenja postala bespredmetna.
Teške krstarice su se prestale graditi nakon drugog svjetskog rata. Neke su ostale u službi do 1970-ih nakon konverzije u raketne krstarice.
Mesecoslov
250px|mini|Mesecoslov iz 1714. godine, Kijev
Mesecoslov (ek.) ili mjesecoslov (ijek.), odn. menologij (kasnogrč. μηνολόγιον, prema grč. μήν: mjesec [dana]), liturgijska knjiga Istočne crkve, sadrži po mesecima poredane živote svetaca i druga čitanja. On je sastavni deo većine bogoslužbenih Crkvenih knjiga, kao što su: Crkveni kalendari, psaltiri, trebnici i sl.
Tabele pokazuju raspored čitanja delova Svetog pisma po sedmicama, počev od prvog dana Vaskrsa, druga pokazuje raspored čitanja po danima i mesecima.
Za razvoj Mesecoslova u obliku u kome ga mi danas poznajemo, zaslužan je Sveti Jovan Damaskin.
Popis franačkih kraljeva
Razdoblje franačkih kraljeva počinje s osvajanjem Francuske, a završava smrću Ludovika I. Pobožnog i nastankom državnih prethodnika Francuske, Njemačke i Italije. Ako se izuzmi svi drugi razlozi za ovu podjelu ostaju oni o govornom jeziku ovih kraljeva. Još je Karlu Velikom osnovni jezik u ophođenju na dvoru bio franački, a ne francuski.
Dinastija Merovinga
(nazvana po Klodvigovu djedu Merovehu)
Bokchito, Oklahoma
Bokčito je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Pueblo Nuevo, Tocumbo
Pueblo Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tocumbo.
Bokchito, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 632, što je 68 (12,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pueblo Nuevo, Tocumbo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 196 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1629 m.
Saxler
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Zaksler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 410 metara. Površina opštine iznosi 1,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 71 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 39 stanovnika/km².
Francisco Villa, Nuevo Morelos
Francisco Villa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Nuevo Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 227 m.
Huanímaro (razvrstavanje)
Huanímaro ima više značenja:
Maddaloni Superiore, Caserta
Maddaloni Superiore je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 151 m.
Jovanovac (Merošina)
Јовановац је насеље у Србији у општини Мерошина у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 513 становника (према попису из 1991. било је 617 становника).
Демографија
У насељу Јовановац живи 406 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,1 година (39,8 код мушкараца и 44,4 код жена). У насељу има 143 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,58.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Ejido Modelo, Casimiro Castillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 282 m.
Bouguenais
Bugene je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Atlantska Loara koja pripada prefekturi Nant.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 15 627 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 496 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 31,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 28 metara (maksimalnoj 41 m, a minimalnoj 1 m).
Newington, Virginia
Njuington je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.943, što je 6.841 (-34,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Šibin el Kom
Šibin el Kom (arapski: شبين الكوم/Shibin Al Kawm) je grad od 249,611 stanovnika na sjeveru Egipta u Muhafazi Minufija u kojoj je administrativni centar.
Geografske karakteristike
Šibin el Kom se nalazi na jugu Delte Nila, udaljen od Kaira 60 km sjeverozapadno i oko 16 km istočno od rukavca Nila Rašida.
Centar grada prostire se na zapadnoj obali kanala Šibin, koji dovodi vodu iz Nila za navodnjavanje plodnih aluvijalnih oranica u okolici grada.
left|thumb|240px| Centar grada na [[kanalu Šibin]]
Privreda, obrazovanje i transport
Šibin el Kom je grad tekstilne industrije i cigareta.
On je i univerzitetski grad od 1976. sjedište Univerziteta Minufija koji je startao sa 4 fakulteta da bi ih danas imao 22 koje pohađa 80 000 studenata. Od 2006. ima kampus u gradu Madinat es-Sadat udaljenom 60 km južno.
Kako leži na magistralnoj željezničkoj pruzi Kairo-Tanta, odlično je povezan sa svim većim gradovima u Delti.
Akawenchaka
Akawenchaka (kod Swantona Akawantca'ka') /značenje imena nepoznato/, jedno od tri plemena konfederacije Tuscarora, porodica Iroquoian, naseljeno nekada u Sjevernoj Karolini. Nakon protjerivanja Tuscarora iz Sjeverne Karoline, slijede ih na putu za New York, gdje ih se po Hodgeu očuvalo dvadesetak.
Speriețeni, Gura Șuții
Speriețeni je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Gura Șuții.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1982 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 216 m.
Wyandot
Wyandot, pleme američkih Indijanaca porijeklom od hjuronskog plemena Attignawantan koji su 1649. izbjegli pred Irokezima i stopili se sa Tionontatima (Duhanskim narodom) i na području SAD-a u blizini Detroita stvorili novo pleme pod imenom Wyandot. Ranih 1700-ih njihov poglavica Orontony stvara urotu protiv Francuza sa plemenima Ottawa, Potawatomi, Sioux, Sac, Fox, Shawnee i Miami, ali su 1748. potučeni a njihova naselja razorena. Kasnije su za vrijeme Američke revolucije na strani Engleza. Početkom 1795. prisiljeni su svoje zemlje prepustiti SAD-u, a 1843. preseljeni su na rezervat u Kansas, na područje današnjeg okruga Wyandotte. Dio njih (oko 200) 1857. doselit će na Indian Territory i smjestit se na sjevernoj strani rezervata "Seneca". Wyandoti i danas žive na rezervatima Kansasa i Oklahome, i ne smiju se brkati sa plemenom Huron, danas naseljenom u Kanadi.
Wyatt Earp
Wyatt Berry Stapp Earp (19. mart 1848–13. januar 1929) je bio američki farmer, vozač kočija, lovac na bufale, policajac u mnogim gradovima na granici američkog Divljeg Zapada, kockar, vlasnik saluna, rudar i boksački sudac. Najpoznatiji je po tome što je, zajedno s Docom Hollidayem i svoja dva brata - Virgilom i Morganom Earpom - sudjelovao u znamenitom obračunu kod O.K. Corrala kao i u potonjoj Earpovoj vendetti.
Wyatt Earp je nakon toga postao jedna od ikona američke historije i popularne kulture. Život mu je predmet brojnih knjiga, filmova, stripova i TV-serija.
Biografija
Mnoge priče i glasine koje su se ispreplele oko ličnosti ovog najpoznatijeg revolveraša zapada bacile su i nemalo sjene na njegov karakter i postupke. No uprkos svemu Vajat Erp preživio je bezbroj okršaja i dočekao duboku starost i umro u svom rodnom domu u Kaliforniji 13. januara 1929. u 83 godini. Pisac i novinar Stjuart N. Leik proveo je s njim skoro dvije godine zapisujući njegova sjećanja, obilazeći s njim mjesta gdje je Vajat sudjelovao u stvaranju istorije Američkog Zapada. Bez sumnje Vajat je bio ono što se danas podrazumjeva pod revolverašem. No za razliku od drugih kao što su bili braća Masterson, Divlji Bil Hikok, Roj Ben, Džon Vesli Hardin i drugih koji su bili na strani zakona, a ponekad i sami prelazili s one strane zakona, Vajat Erp je bio čovjek čvrstih načela kojih se držao bez obzira na posljedice. To nije bilo nimalo lako u to divlje doba kad je svako postavljao svoje zakone, onoliko čvrste i vrijedne koliko ih je mogao poduprijeti snagom vlastite volje, mišića i metaka. Gdje počinje i završava poštenje nije bilo uvjek lako ocjeniti u doba kad su se ljudi od zakona kartali sa ubicama, razbojnici poslje pljačke dolazili u grad da potroše plijen, domaćice držale uvjek spremnu dvocjevku. Vajat, čini se, nikad se nije dvoumio koja je strana prava. Zato je zaslužan najviše njegov otac Nikolas. On je hrabrošću, čvrstinom i poštenjem predstavljao uzor kojeg su se Vajat i njegova braća držali cijelog života. Erpovi su bili porijeklom iz Škotske, ali su bili već šesta generacija koja je živjela u Americi kad su Nikolas Erp i njegova žena Virginia kupili farmu na kojoj su se rodili dva njihova najstarija sina Džejms i Virdžil i kćerka Marta. Nikolas, koji je uskoro bio poznat po cijelom okolnom području po hrabrosti kojom se suprostavljao bezakonju, bio je izabran za šerifa i bez ikakve nadoknade stavljao život na kocku. Kada je 1845. buknuo rat između SAD-a i Meksika, Nikolas smjesta prodaje farmu, smješta porodicu na sigurno i dobrovoljno se javlja u konjicu. Godinu dana kasnije vratio se kući kao kapetan i invalid. Naredne godine rodio se i treći dječak kojem su dali ime Vajat Beri Stap. Slijedila su ga još dva dječaka, Morgan i Varen, i jedna djevojčica Adelija. Svih šest sinova Nikolasa Erpa prošlo je najopasnija područja Zapada i svagdje ostavila svoj trag, a posebno borbena trojka Vajat, Virdžil i Morgan.
MAGIČNA MOĆ ŠERIFOVE LIČNOSTI (iz predgovora uz biografiju Vajata Erpa od Stjuarta N. Leika)
Pošto je Vajat Erp dugo vremena bio mitska ličnost red je da se kaže da ova biografija nije nikakva mitska priča. Pređene su hiljade kilometara da bi se došlo do istine. Obavljeni su razgovori sa mnogim svjedocima i pročitane stotine starih novina i dokumenata. Hiljade malih epizoda stvorile su još za života mit oko njega i okružile njegov hrabar i surov život legendom. Bio je izvanredan čovjek i kao takav stekao je među svojim savremenicima mnoge prijatelje, ali i neprijatelje. Nisu ga svi isto razumjeli i voljeli. Bio je čovjek djela. Živio je u vremenu u kome se život mogao spasiti samo ličnom energijom. Bio je više posljedica nego uzrok. Put koji ga je vodio iz tame i zbrke onog vremena tražio je od njega strogost, neumoljivost, sigurnu ruku i onakvo držanje, kakvo je jedino u to vrijeme bilo shvatljivo. Svoje bezbrojne borbe vodio je oštroumno, hladnokrvno i nepogrešivo. U svojoj zemlji je stekao najveće priznanje kao jedan od najvećih revolveraša za pravdu i kao jedan od najvećih službenika mira koje je zapad uopšte poznavao. Na svu sreću živio je dovoljno dugo da bi sa visokog položaja mogao prihvatiti još veće počasti, u izvjesnom smislu mali znak zahvalnosti amerike za herojski život koji je posvetio izgradnji i miru svoje domovine. Tako on danas nije poznat samo kao hrabar i energičan čovjek američkog pionirskog vremena koji je magičnom snagom svoje ličnosti i apsolutnim vladanjem revolverom kalibra 45 ukrotio niz gradova, goniča stoke i rudarskih logora već i o čovjeku koji je imao velik uticaj na svoje sugrađane, svoju okolinu i vrijeme. Njegove borbe nisu malog uticaja na dolazak zakona na zapad.
Dok Holidej
Nasuprot sjajnom Vajatu Erpu, Dok Holidej je bio nesretan čovjek. Bio je čovjek dobrog izgleda, pepeljasto plave kose i brkova, studirao je i stekao titulu doktora za bolesti zuba i vilica na univerzitetu u Filadelfiji. U Bostonu je bio ugledan odjeljenski ljekar i, na svoju nesreću, od jednog je pacijenta dobio opasnu i tad neizlječivu bolest tuberkolozu. Kolege ljekari su mu savjetovali da se odseli na jug gdje je suvlji zrak, jer bi to bolje odgovaralo njegovim plućima. Njegova slava uglednog Bostonskog zubara počela je naglo da pada, da bi se na Zapadu digla kao zla kob u liku legendarnog revolveraša i kockara. U Teksasu je upoznao Vajata Erpa i postali su prijatelji. Zajedno sa Vajatom Erpom učesnik je čuvenog Obračuna kod O.K. Corrala. Dok Holidej je umro 8. novembra 1887. godine u Glenvud Springsu u 36 godini od tuberkoloze. Jedna je od najvećih legendi Divljeg zapada. Bio je hladan kao gvožđe, ali Vajat Erp je uspio da ga promjeni - pisalo je u jednim Denverskim novinama. On mu je savjetovao da, kad god je to bilo moguće, svoje protivnike samo ranjava. Bat Masterson, koji je inače zastupao mišljenje da bi on trebao biti prijatelj čuvenog Vajata Erpa, smatrao je da je kod Vajata bila riječ o trpljenju kad se radi o Doku, ali da je bila riječ o pravom prijateljstvu shvatio je tek kasnije i to je bio razlog koji ga je godinama razdvajao od Vajata. U Americi je tad vladalo misljenje "S kim si takav si", što je značilo da je i Vajat Erp bio kao Dok Holidej čovjek koji je često bio na granici zakona: kockar, pustolov i revolveraš, što je bila jedina stvar koja je bacila nemalo sjene na njegov karakter i postupke. Poslje smrti Doka jedne Njuorške novine su napisale: "Ne znamo da li je bio pošten, ali zbog toga još više cijenimo njegovog prijatelja Vajata Erpa".
La Rocca, Treviso
La Rocca je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Los Chontal, San Andrés Tuxtla
Los Chontal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Andrés Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 185 m.
Tatjana Ilić
Osnovni podaci
Tatjana Ilić ili Tanja Ilić, rođena decembra 1966. u Beogradu, je likovna umetnica. Diplomirala je 1995 godine na F.L.U. u Beogradu, na Grafičkom odseku. Tokom ovih studija se, jula 1994. upisuje na Umetničku akademiju u Diseldorfu (Kunstakademie - Düsseldorf), gde dalje studira u klasi Janisa Kunelisa (Jannis Kounellis klasse), na odseku Bildhauerei. Na predlog svog Profesora, tokom 1997, dobija status Majstora i u tom statusu dalje radi u ovoj klasi do 2000 godine. Član je Udruženja likovnih umetnika Srbije od 1995 godine. Član je Internacionalnog umetničkog gremiuma (IKG) od 2003 godine. Iste godine njen rad „Vogel“ iz 1998. biva uvršten u analitički pregled “Performance-Art-Kontext“. Dalji, osnovni podaci o umetničkom radu i delovanju ove umetnice mogu se naći u „Kürschners Handbuch der Bildenden Künstler 2007“ , edicija Kürschner, izdavač Saur, kao i u drugim referentnim pregledima i katalozima koji se odnose na savremenu umetnost, kao što je to knjiga „Schöne Aussicht“, nemačkog istoričara umetnosti Dr. Helge Meister, u kojoj se u integralnom textu pod nazivom „Das Blud der roten Rosen“, može u načelu sagledati evolucija umetničkog rada Tatjane Ilić.
Ova umetnica je idejni inicijator i jedan od osnivača umetničke asocijacije Faust - Manifest, osnovane 2004-te godine u Beogradu, tvorac je umetničkog projekta „Frekvencije“ i autor nekoliko objavljenih pisanih textova koji tematiziraju, debatiraju, sa različitih aspekta, odnose izmedju umetnosti, sistema umetnosti i društva u celini.
Umetnost
Tatjana Ilić generacijski pripada nekolicini naših umetnika koji su svoj rad razvijali i orijentisali tokom 90-tih i 2000-tih u Beogradu, dugo godina na Akademiji u Diseldorfu i na umetničkom prostoru Nemačke i povremeno u italijanskom umetničkom kontekstu. U internacionalnoj klasi umetnika i Profesora Janisa Kunelisa, značajnog umetnika Arta povera, kao i u opštoj živoj, istraživačkoj, spoznajnoj i radnoj atmosferi Akademije u Diseldorfu, koja je tokom 90-tih bila epicentar sublimacije različitih kultura, te tekovina konceptualne umetnosti, fluxus-a Joseph-a Beuys-a (Joseph Beuys) 60-tih i 70-tih, ona stiče za nju jako bitna saznanja, i istažuje sopstveni umetnički jezik. Svoja razmišljanja, uglavnom eksperimentalnim pristupom, artikuliše u vidu crteža, procesualnih skica i radova, odnosno performans-a, negujući estetiku duhovne egzistencije, njihov vizuelni dokument u vidu fotografija, što se u daljim fazama artikuliše u postavku integralnog, trodimenzionag prostornog rada.
Sa svešću o baštini avangarde i neoavangarde xx veka, o otvorenim pitanjima budućnosti savremene umetnosti, ciljevima same Moderne, dometima ranijih epoha, i u njima za nju pozitivnih individualnih umetničkih primera, nastaju radovi ove umetnice.
Shodno tome, istoričar umetnosti, Ješa Denegi, u jednom delu texta, objavljenog 2004 godine u katalogu njene izložbe „Dobar dan Senor Goya“piše: „ U umetničkoj biografiji Tatjane Ilić postoji podatak da je studije završila na Akademiji u Diseldorfu u klasi Janisa Kunelisa, no sam taj podatak, ma koliko bitan za njeno formiranje, ipak je uvod u dosadašnje delovanje ove umetnice kao samostalne i zrele autorske ličnosti. Naravno da je formiranje na školi u kojoj su nastavu vodili umetnici ranga jednog Bojsa (Josef Beuys), Kunelisa (Jannis Kounellis), Rinkea (Klaus Rinke), ostavljalo snažan utisak i uticaj na poimanje umetnosti kao neprestanog istraživanja i težnje za otkrivanjem ličnih osobina kod polaznika te škole, a upravo je takvo poimanje umetnosti sa svojih studija ponela Tatjana Ilić. Ali sve to ne bi bilo dovoljno da se tadašnji i naročito kasniji nastupi ove umetnice – njeni performansi, akcije, i radovi u različitim medijima- nisu odlikovali zasnivanjem i ostvarivanjem sopstvenih vrlo neuobičajenih umetničkih zamisli. U Kunelisovim zapisima o Tatjani Ilić postoji nekoliko osobina koje stariji iskusni umetnik, ujedno i njen mentor, zapaža u radu svoje mladje saradnice: to je mišljenje da njena umetnost opstaje „na granici mogućeg“, da njena umetnost „živi od uzvišenih trenutaka“, da je odlikuje „teatralnost koja isključuje literalnu naraciju“. Ovim, vrlo sugestivnim tvrdnjama teško je moguće nešto bitnije dodati, moguće ih je jedino potvrdjivati u detaljnijim sagledavanjima dosadašnjeg rada Tatjane Ilić, koji se u glavnini odvijao na savremenoj Nemačkoj umetničkoj sceni i stoga je nedovoljno poznat a samim tim i nedovoljno vrednovan u našoj sredini. Po karakteru umetničkih postupaka i po svom generalnom poimanju umetnosti Tatjana Ilić se ukazuje kao autentični baštinik tekovina koje znamo pod pojmom „Nova umetnost“ šezdesetih i sedamdesetih godina, a pod kojim se podrazumeva neposredni umetnički govor u prvom licu, dakle govor tela u životnom vremenu i prostoru egzistencije tvorca takve umetnosti, no obavezno uz visok stepen mentalnih i konceptualnih svojstava pri realizaciji umetničkih zamisli...“
Nakon povratka u Beograd, (kako u jednom delu texta piše, iz 2008 godine, objavljenog u magazinu za savremenu umetničku scenu - ArtFama, pod nazivom „Intro razgovora Tanja Ilić verse Ilija Šoškić/ O platformama“) navodi istoričar umetnosti Slavko Timotijević „...Tatjana Ilić empirijski istražuje i prepoznaje i u ovoj sredini jednu specifičnu, sasvim jasnu umetničku poziciju i u pokušaju da je tada definiše, uvodi novi pojam u umetnost „Pojam pozicije aktivne umetničke margine“, koji ubrzo medjutim biva lokalno i internacionalno prihvaćen od pojedinih umetnika, kritičara i filozofa različitih generacija. S tim u vezi i sa saznanjem o bitnim istorijskim činjenicama i okolnostima ali i generacijskim podudarnostima, ona 2007. piše i objavljuje, u vidu umetničkog rada - Proglas aktivne umetničke margine ...“
Tatjana Ilić je prototagonista umetničkog projekta „Frekvencije“, inicijator i jedan od osnivača umetničke asocijacije Faust Manifest.
Izložbe (samostalne i zajedničke izložbe,akcije, performansi) izbor
“ / Ohne Titel“/, Nemačka
Skerco (TV drama)
Skerco je jugoslavenska crno-bijela TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1963. godine. Režirao ju je Daniel Marušić, a scenario je napisao Dragutin Savin.
Los Álamos de Márquez, Ocampo
Los Álamos de Márquez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 891 m.
Seibersbach
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Zajbersbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 345 metara. Površina opštine iznosi 14,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.414 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 97 stanovnika/km².
Acatempan, Amatepec
Acatempan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Amatepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1087 m.
Milzano, Brescia
Milzano je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
David Ricardo
David Rikardo (19. april 1772 — 11. septembar 1823), je bio britanski ekonomista, kome je često pripisivana zasluga da je sistematizovao ekonomiku i jedan od najuticajnijih klasičnih ekonomista. Takođe je bio uspešan poslovni čovek, finansijer i špekulant, i stekao je značajno bogatstvo.
Lični život
Rikardo je odbacio ortodoksna jevrejska verovanja svoje porodice i pobegao sa kvekerkom, Prisilom En Vilkinson, kad je imao 21 godinu. NJegov otac je bio toliko nesrećan zbog ovoga, da se odrekao Davida i nikada više nije progovorio sa njim. Otprilike u isto vreme Rikardo je postao Unitarijanac
Rancho San Antonio, San Luis Potosí
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1847 m.
David Ricardo
Lični život
Rikardo je na berzi stekao prilično bogatstvo, što mu je omogućilo da se penzioniše iz posla 1814, kada mu je bilo 42 godine. Tada se preselio u Gatkomb Park i kupio imanje u Glosterširu.
Godine 1819, Rikardo je postao član Britanskog parlamenta, kao predstavnik Portarlingtona, opštine u Irskoj. Bio je član parlamenta sve do svoje smrti. Kao član parlamenta, Rikardo se zalagao za slobodnu trgovinu i ukidanje žitnih zakona.
Umro je u Gatkomb Parku kada je imao 51 godinu.
Rikardo je bio blizak prijatelj Džejmsa Mila, koji ga je ohrabrivao u političkim ambicijama i pisanju o ekonomiji. Među ostalima, prijatelji su mu je bili Tomas Maltus, čije ideje o rastu stanovništva je prihvatio i Džeremi Bentam.
Ideje
Rikardo se zainteresovao za ekonomiju nakon što je pročitao Bogatstvo naroda Adama Smita 1799. Godine.
Neke od njegovih publikacija su:
Druge ideje koje se vezuju za Rikarda su:
Teorija komparativnih prednosti
A. Smith je u teoriji apsolutnih prednosti dokazao da se isplati specijalizacija i izvoz robe koja se u zemlji proizvodi efikasnije nego u inozemstvu. Rikardo postavlja pitanje što bi se dogodilo kad bi jedna zemlja imala apsolutnu prednost u proizvodnji svih proizvoda?
Pretpostavke ove teorije su:
Teorija komparativnih prednosti nastoji objasniti strukturu međunarodne razmjene. Bavi se određivanjem dobara koje će neka zemlja sudionica vanjske trgovine izvoziti i uvoziti u određenom trenutku. Dvije su verzije teorije komparativnih prednosti koje dominiraju u razvoju suvremene teorije vanjske teorije:
Ricardova razloge specijalizacije i razmjene vidi u različitoj produktivnosti proizvodnih faktora. Ovo je načelo formulirao 1817. David Ricardo na modelu dviju zemalja koje proizvode dva ista proizvoda s različitim troškovima proizvodnje. Pretpostavio je za razliku od Smitha da jedna od dviju zemalja ima apsolutnu prednost u proizvodnji oba proizvoda. Prema tom načelu svaka zemlja uživa korist ako se specijalizira za proizvodnju i izvoz onih dobara koje može proizvesti uz relativno niže troškove. Ricardo je smatrao kako je trgovina među zemljama određena onim u čemu je svaka zemlja relativno bolja. Ricardo ističe da «isto pravilo», koje ravna relevantnom vrijednošću robe u jednoj zemlji, ne ravna relativnom vrijednošću robe, koja se zamjenjuje između dvije zemlje ili više njih u sistemu potuno slobodne trgovine. Npr. Količina vina koju Portugal mora dobiti u zamjenu za englesko platno, nije određena odnosnim količinama rada uloženim u jednu ili drugu robu, kao što bi to bilo kad bi one bile proizvedene u Engleskoj ili Portugalu. Na primjeru trgovine ove dvije zemlje i dva proizvoda Ricardo dokazuje da bi bilo dobro za Portugal da izvozi vino u zamjenu za platno čak i u slučaju da se platno može proizvoditi u Portugalu uz manja ulaganja nego u Engleskoj.
David Ricardo napisao je "Načela političke ekonomije i oporezivanja" 1817.g. Posvećuje se pitanju raspodjele bogatstva, a ne nejgovog stvaranja, smatrajući da je Smith sasvim dobro riješio problem stvaranja bogatstva. Ricardo zastupa radnu teoriju vrijednosti. Roba, ako je korisna, dobiva prometnu vrijednost iz dva razloga : njena rijetkost i količina rada koja je potrebna za njenu proizvodnju.
Tahontaenrat
Tahontaenrat (Tohontaenrat, Deer People, Scanonaerat, Scahentoarrhonon).-Pleme američkih Indijanaca jezične porodice Iroquoian i jedno od 4 plemena konfederacije Huron ili Wendat kojoj su se posljednji priključili, ne računajući peto pleme Ataronchronon koji se ne računaju kao pravi članovi saveza. Jezično Tahontaenrati su najsrodniji Arendahronon Indijancima koji su govorili sličnim dijalektima i drugim jezikom nego prvi članovi saveza, Attignawantan i Attigneenongnahac. Tahontaenrat su bili mali narod nedaleko Toronta. Prije puta na sjever oni su živjeli u Innisfil Township. Negdje 1610. utemeljili su selo blizu Orr Lake.
Nakon osvajanja hjuronske zemlje od strane Irokeza, u zimi 1648/9, Tahontaenrati bježe Neutralcima zbog zaštite pred Irokezima. Ovi pak respektirajući brojnost Neutralaca i njihovu neutralnost okrenu se Duhanskim Indijancima i u 12 mjesecu 1649. godine razbiše ih i zarobe poveći broj Attignawantan Hurona. Kroz to vrijeme u svom izbjeglištvu kod Neutralaca, Tahontaenrati nastavljaju sa napadima na Irokeze, ne prekidajući rat. Irokezi zbog ovoga ukoriše Neutralce, diplomatski pokušaji nisu pomogli da se Tahontaenrati, pod zaštitom Neutralaca smire, pa Irokezi napadoše same Nautralce. Zbilo se to 1650. Irokezi nisu nigdje imali saveznika jer su s redom bili u ratu sa svim okolnim plemenima. Neutralcima u pomoć priskočiše Susquehannock Indijanci iz doline istoimene rijeke. Ova pomoć djeluje sve dok se u rat nisu upleli Mohawk-ratnici i napali Susquehannocke. Rat potraje do sljedeće godine kada su Neutralci napokon poraženi. Neki među njima su kasnije posvojeni od Irokeza. Što se tiče Tahontaenrata njih su adoptirali Senece, jedno od plemena Irokeza. Nakon poraza 1651. Njihovi rođaci Arendahronon ulaze u sastav Onondaga koji ih prihvatiše i posvojiše. Najsnažniji među Huronima, Attignawantan dijelom ulaze u sastav Mohawka.
Kena (muhafaza)
Muhafaza Kena ( / Muḥāfāzah Qinā) je jedna od 27 muhafaza na koje je Egipat administrativno podjeljen.
Geografske karakteristike
Muhafaza Kena se nalazi u Gornjem Egiptu, proteže se dužinu od nekih 180 km duž uske doline Nila (5–6 km sa svake strane) između Libijske i Istočne pustinje.
U njoj živi 3,264,263 stanovnika na površini od 8,980 km²
Administrativna podjela
Muhafaza Kena je administrativno podjeljena na 11 okruga; Abu Ṭišt, El Vakf, Dišna, Faršut, Nova Kena, Nag Hamadi, Nakada, Kift, Kena (urbani), Kena i Kus.
Administrativni centar muhafaze je grad - Kena, udaljen 63 km sjeverno od Luksora.
Privreda
U Nag Hamadiju se nalazi velika tvornica aluminija (najveći industrijski kompleks na Bliskom Istoku.
Atrakcije
Od historijskih spomenika valja spomenuti arheološki lokalitet Denderu sa hramom božice Hator i Nag Hamadi sa ranokršćanskom bibliotekom.
Fontesambuco, Isernia
Fontesambuco je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 719 m.
Tiberije Klaudije Donat
Tiberije Klaudije Donat bio je poznoantički rimski gramatičar s kraja 4. i početka 5. veka, koji je napisao Interpretaciju Vergilija (Interpretationes Vergilianae), koju je posvetio svom sinu i u kojem, stih po stih, objašnjava, komentariše i interpretira Vergilijevu Eneidu.
Donatov komentar ponovo je otkriven 1438. Pokazao se popularnim početkom novog veka, pa je doživeo 55 izdanja u periodu između 1488 and 1599. godine.
Uchean
mini|Područje jezične porodice Uchean Uchean je malena porodica indijanskih jezika koja je dobila ime po jedinom članu porodice, jeziku i plemenu Yuchi ili Uchee (Euchee). Izvorna lokacija nalazila se istočno od rijeke Coosa. Glavno naselje u povijesno doba bio je 'grad' Cofitachiqui. Potomci Yuchija danas žive u Oklahomi, a jezik je nestao. -Porodica Uchean prije se klasificirala Velikoj porodici Hokan-Siouan, danas nepriznatoj, a sada se vodi kao dio Velike porodice Macro-Siouan.
Seifen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenkirhen (Vestervald) Zajfen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Altenkirhen (Vestervald). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 190 metara. Površina opštine iznosi 3,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 160 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 54 stanovnika/km².
Colombey-les-Belles
Kolombe le Bel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Tul.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1283 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 72 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,59 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 327 metara (maksimalnoj 406 m, a minimalnoj 282 m).
Las Trojes, Aguascalientes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1976 m.
Piridoksal
Piridoksal je jedna od tri prirodne forme vitamina B6, pored piridoksamina i piridoksina (koji se takođe naziva „piridoksol“). Sve ove forme se konvertuju u ljudskom telu u jednu biološki aktivnu formu, piridoksal 5-fosfat. Sve tri forme vitamina B6 su heterociklična organska jedinjenja. Zelene biljke su prirodni izvor piridoksala. Njegov deficit u ljudskom telu može da dovede do ozbiljnih komplikacija kao što je epilepsija i napadi.
Little Browning, Montana
Litl Brauning je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 206.
Zagrad (Berane)
Zagrad je naselje u opštini Berane u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 55 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 69 stanovnika).
Demografija
U naselju Zagrad živi 47 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,3 godina (43,6 kod muškaraca i 46,8 kod žena). U naselju ima 20 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,75.