cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Potosí
Znamenitosti
Cijeli proizvodni lanac od rudnika Cerro Rica do Kraljevske kovačnice je sačuvan, uključujući brane, akvadukte, umjetna jezera, centre za glodanje i peći. Sačuvan je i kolonijalni grad u podnožju brda s prelijepim javnim društvenim i vjerskim građevinama, nekoliko plemićkih kuća, i četvrtima Barrios mitayos u kojima su živjeli radnici.
Euganejska brda
45.31509°N, 11.69933°W
Euganejska brda (talijanski: Colli Euganei) je niz vulkanskih brda, mali izolirani planinski masiv u Venetu u Provinciji Padova.
Karakteristike
Euganejska brda se uzdižu jugozapadno od Padove, između rijeke Bacchiglione na sjeveru do kanala Battaglia na istoku i rijeke Frassine na jugu.
Prostiru se na površini od 350 km², nastala su krajem eocena, sastoje se niza nepravilanih, zaobljenih konusnih brda, formiranih uglavnom od trahitnih i doleritnih stijena. Prosječno su visoka 200 - 400 metara, a najviša planina je Venda 603 metara.
Euganska brda imaju brojne termalne i mineralne izvore. Plodno vulkansko tlo pogoduje rastu bujne vegetacije (šume kestena, hrasta i brijesta) i poljoprivredi (žitarice, vinova loza, maslina, voće). Vrlo je razvijen turizam zbog brojnih i poznatih spa centara; Abano Terme, Montegrotto Terme, Battaglia Terme.
Ostali veći urbani centri su Este, Monselice i Arquà Petrarca.
Dio brda površine 18.694 hektara proglašen je 1989. Parkom prirode (Parco regionale dei Colli Euganei)
Huenamocopio, Carácuaro
Huenamocopio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
San Mateo Oxtotla, Epatlán
San Mateo Oxtotla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Epatlán.
Huenamocopio, Carácuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 527 m.
San Mateo Oxtotla, Epatlán
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 213 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1322 m.
Fracción San Miguelito, Irapuato
Fracción San Miguelito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1718 m.
Valea Verde, Sohodol
Valea Verde je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Sohodol.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 856 m.
Ellerbe, North Carolina
je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.054, što je 33 (3,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tercera Manzana, Tula de Allende
Tercera Manzana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tula de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 233 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2250 m.
Hipuristanol
Hipuristanol je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 462,662 Da.
Meri, Drăgănești
Meri je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Drăgănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1043 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Viadacqua, Bolzano
Viadacqua je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1552 m.
Poblado el Río, Aramberri
Poblado el Río je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Aramberri.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 813 m.
Sant'Anna del Fraschè, Cuneo
Sant'Anna del Fraschè je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Invazija Varšavskog pakta na Čehoslovačku
Invazija Varšavskog pakta na Čehoslovačku ili Sovjetska invazija Čehoslovačke (češki Invaze vojsk Varšavské smlouvy do Československa) započela je u noći 20-21..8. 1968. kada su Sovjetski Savez i njegovi satelitski režimi okupljeni u Varšavski pakt (Bugarska, Istočna Nemačka, Mađarska i Poljska) izvršile invaziju na Čehoslovačku Socijalističku Republiku u cilju zaustavljanja Praškog proleća Aleksandra Dubčeka, reformi koje su vodile ka političkoj liberalizaciji. SSSR se bojao da bi čehoslovačka mogla napustiti komunistički režim i Varšavski pakt, te priječi u kapitalizam.
U operaciji koja je nosila kodno ime Dunav je učestvovalo između 250.000 i 500.000 vojnika. Oko 500 Čeha i Slovaka je povređeno a 100 poginulo u invaziji, iako ih većina nije vršila otpor. Invazija je zaustavila reforme koje su sprovođene u cilju liberalizacije i ojačala je upravu Komunističke partije Čehoslovačke. Spoljašnja politika Sovjetskog Saveza tokom ovog perioda, kojom zabranjuje jednoj komunističkoj državi prijelaz u kapitalistički sustav, je poznata kao Brežnjevljeva doktrina.
Praško proleće
Na čelu Komunističke partije Čehoslovačke je postavljen Aleksander Dupček u januaru 1968. Ovaj političar je uveo znatne promene u politici i vlasti. Stvorio je veću medijsku slobodu i polako se udaljavao od politike kakvu je nametala sovjetska Rusija. Reforme koje je on sprovodio bile su nazvane "socijalizam s ljudskim licem" ili poznatije kao Praško proleće. Usprkos tome, Dubček nije namjeravao napustiti komunizam, već ga samo reformirati u slobodnije društvo. Oslabljene veze sa Sovjetskim Savezom su donele strah kod Kremlja. Bojali su se da će Čehoslovačka napustiti komunistički režim i prijeći u demokraciju i kapitalizam. Izostavljanje iz Saveza bi značilo i izostavljanje iz Varšavskog Pakta.
Slom Praškog proleća i početak invazije na Čehoslovačku
Udružene snage Varšavskog Pakta, odnosno zemlje Istočnog bloka su odlučile da napadnu Čehoslovačku u noći između 20. i 21. avgusta 1968. Bugarska, Poljska, Mađarska i Istočna Nemačka su zajedno sa Sovjetskim Savezom poslale oko 175.000 do 500.000 vojnika i 5.000 tenkova na čehoslovačke teritorije. Rumunija, iako je bila deo Istočnog bloka, odbila je da učestvuje u ovom ratnom pohodu. Invazija je počela tačno u 23 časa. Planski je okupiran Aerodrom Vaclava Havela Prag. Na taj način je olakšan dolazak aviona iz Moskve. Prvim letovima su sleteli vojnici u civilu koji su obezbedili aerodrom za veće avione koji su prevozili lake tenkove i drugu artiljeriju. Na ulicama, okupatori nisu naišli na znake otpora među građanima. Protivili su se ovoj invaziji ali ih je vlast pozvala da miruju i da budu pasivni tokom napada. Na taj način su Sovjeti sa lakoćom ušli u Čehoslovačku. Ujutru su vlasti izdale proglas u kome se navodi kako lideri nisu znali o ništa napadu.
Posle invazije
Iz Čehoslovačke su prebačeni u Moskvu svi vodeći političari. Vođeni su razgovori oko politike same zemlje i njenom ophođenju prema Sovjetima. Čehoslovaci su bili pred "svršenim činom" i potpisan je Moskovski protokol. Sporazum je zahtevao upravljanje čehoslovačkom vojskom od strane Sovjeta, suzbijanje opozicionih partija, uvođenje cenzure i stacioniranje sovjetskih vojnika u nekoliko delova zemlje. Taj sporazum su potpisali Dupček i Ludvik Svoboda.
Aleksander Dupček je smenjen sa mesta premijera 17.4. 1969. Zamenio ga je prosovjetski političar Gustav Husak. Za razliku od prošlog premijera, Husak je poništio sve reforme Praškog proleća i proterao iz vlade sve liberalne članove.
Cenzura i rigidno suzbijanje bilo kakvih "tabu" tema znatno su uništile čehoslovačku kinematografiju, koja je tada zabilježila pravi kreativni zamah (Vera Chytilova, Štefan Uher, Jiří Menzel, Miloš Forman i drugi). Jugoslavija je osudila invaziju, dok je Albanija iz prosvjeda napustila Varšavski pakt.
Oko 92.000 izbjeglica je pobjeglo iz Čehoslovačke do 31.10. 1968., od čega je oko 8.000 otišlo u SAD, Kanadu ili Australiju.
Raznorazna nastojanja ruske propagande da i u 21. vijeku pronađu izgovore za opravdanje ove invazije naišla su uvijek na žestok otpor Čeha i Slovaka koji su ruske političare optuživali za historijski revizionizam.
Parada Ibis, Yanga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 489 m.
Maro Balić
Maro Balić (Dubrovnik, 5. lipnja 1971.), bivši hrvatski vaterpolist i aktualni pomoćni trener Juga.
Maro Balić od početka do kraja svoje karijere igrao je samo za VK Jug iz Dubrovnika i to na poziciji vratara. S Jugom osvojio je 6 naslova 2001. je s Jugom osvojio i titulu prvaka Europe osvojenu na Final fouru u Dubrovniku. Kao član hrvatske reprezentacije osvojio je srebro na Olimpijskim igrama 1996. u Atlanti. Igračku karijeru je okončao 2005. i od tada obnaša dužnost pomoćnog trenera Juga i trenera Jugovih vratara.
Los Tres Hermanos, Mazatán
Los Tres Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mazatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Leonessa, Rieti
Leonessa je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 953 m.
Adaptacijski tip
Adaptacijski tip je populacija ili takson koji svojim distinktivnim – morfološko-anatomskim, fiziološkim i drugim osobenostima, tj. organizacionim i funkcionalnim prilagodbama (osobinama) imaju potencijal za zaposjedanje određenog slobodnog ili nedobvojno iskorištenog ili nebranjene staništa ili pozicije u općoj ekonomiji prirode. U evolucijskom smislu, pojava novog adaptivnog tipa je najčešće posljedica adaptacijske radijacije određene skupine organizama u kojoj nastaju kategorije koje mogu djelotvornije iskorišćavati date ili nove uvjete životne sredine. Pojednostavljeno, adaptivni tip je ona skupina organizama čija općebiološka svojstva predstavljaju ključ za otvaranje ulaza u posmatranu adaptivnu zonu u prirodi.
Pedro Américo
Pedro Américo de Figueiredo e Melo (Areia, 29. travnja 1843. – Firenza, 7. listopada 1905.) je bio brazilski umjetnik, pisac i pedagog, jedan od najznačajnijih akademskih slikara iz Brazila.
Godine 1854. preselio se u Rio de Janeiro, gdje je dobio stipendiju za Carsku akademiju lijepih umjetnosti. Školovanje je nastavio u Europi, poglavito na École des Beaux-Arts u Parizu, gdje su mu učitelji bili Jean-Auguste-Dominique Ingres, Hippolyte Flandrin i Carle-Horace Vernet. Américo je dobio niz pohvala za svoje radove, a 1868. godine je i doktorirao u Bruxellesu.
Po povratku u Brazil, naslikao je sliku "Nezavisnost ili smrt!" (Povik s Ipirange), danas jednu od najpoznatijih slika u historiji Brazila, a koja prikazuje princa Pedra u trenutku proglašenja brazilske nezavisnosti. Iako je primarno stanovao u Firenzi, Américo je redovito putovao u Rio te je radio kao profesor i povjesničar umjetnosti.
Bio je oženjen za Carlotu de Araújo Porto-Alegre, kći slikara i diplomata Manuela de Araúja Porto-Alegrea. Za života je dobio nekoliko stranih odlikovanja, a 1889. godine je postao zastupnik u Narodnoj skupštini.
Umro je 1905. godine u Firenzi.
San Luis, Coatzintla
San Luis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatzintla.
Guà
Guà je rijeka u Venetu duga 37,9 km.
Hidrologija
Guà se formira sutokom potoka Agno i Restena kod Arzignana u Provinciji Vicenza. Od tamo teče prema zapadu, oplakujući; Montecchio Maggiore, Montorso Vicentino, Zermeghedo, Montebello Vicentino, Sarego i Lonigo. Nakon tog utiče u Provinciju Verona i protiče kroz Zimellu, Colognu Venetu, Pressano i Roveredo di Guà. Zatim utiče u Provinciju Padova gdje od Montagnane nadalje teče kanalizirana pod imenom Frassine prema ušću u rijeku Bacchiglione.
Najveća pritoka je potok Pòscola dug 19,3 km koji uvire kod Montecchia Maggiore.
Guà je danas kompliciran hidrografski sistem, sastavljen od same rijeke Guà u gornjem dijelu, i njenih kanaliziranih dijelova kao što su Frassine, Battaglia, Gorzone u donjem ravničarskom dijelu.
Villanova, Parma
Villanova je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 289 m.
Cerrillos, El Fuerte
Cerrillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Alexander Dubček
mini|upright|250p|Spomenik nedaleko od mesta nesreće Aleksandera Dupčeka mini|upright=1.2|250p|Grob Aleksandera Dupčeka
Život
Rodio se 1921. godine u istoj kući kao i Ljudovit Štur u zgradi mesne škole. Njegov otac Štefan Dupček bio je stolar i nekoliko godina je radio u SAD gde je postao uvereni komunista. Mladi Aleksander Dupček je 1925. godine otišao sa svojim roditeljina u sovjetski Kirgistan i na ovaj način je Dupčekova porodica živela u Sovjetskom Savezu i SAD. 1938. godine su se Dupčekovi preselili u Slovačku da bi Aleksander Dupček sledeće godine stupio u tada ilegalnu Komunističku partiju Slovačke.
Izučio je zanat mašinskog bravara i radio u Dubici nad Vahom a 1944. godine je učestvovao u Slovačkom narodnom ustanku. Posle rata je delovao na različitim političkim funkcijama u Trenčinu i Banjskoj Bistrici. Kako je odlično govorio ruski bio je upućen u Moskvu da tamo studira političke nauke. Od 1962. godine je vršio funkciju sekretara oblasnog odbora Komunističke partije Čehoslovačke u Bratislavi. Sukobio se 1967. godine sa predsednikom Čehoslovačke Antoninom Novotnim koji nije bio popularan i ovo je rezultovalo u njegovom izboru za prvog sekretara centralnog komiteta Komunista Čehoslovačke i ovaj je proces nazvan Praško proleće.
Združena vojska pet država Varšavskog pakta napala je i zauzela ČSSR tokom noći sa 20. avgusta na 21. avgust, a Aleksander Dupček i druge vođe Praškog proleća odvedeni su u Moskvu.
San Martín de Porres, Suchiate
San Martín de Porres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Suchiate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Alexander Dubček
Život
Posle Plišane revolucije u godinama 1989. – 1992. godine se vraća polako u politiku i 1989. godine se o njemu razmišljalo kao o predsedniku Čehoslovačke. Kada su se lideri Plišane revolucije dogovorili da predsednik bude Vaclav Havel, Dupček se (prema Fedoru Galu) od žalosti rasplakao. 1992. godine je doživeo saobraćajnu nesreću i bio hospitalizovan na Praškoj bolnici na Homolci gde je i umro 7. novembra 1992. godine a sahranjen je na groblju Slavičkove udoljije u Bratislavi.
Odlikovanja
1995. godine mu je predsednik Mihal Kovač dodelio drževno odlikovanje reda Ljudovita Štura I. razreda. In memoriam.
Poiana, Sohodol
Poiana je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Sohodol.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 903 m.
Las Higuerillas, San Francisco del Rincón
Las Higuerillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1946 m.
El Canelo, Irapuato
El Canelo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1728 m.
Blagoje Bersa
thumb|200px|Blagoje Bersa Blagoje Bersa (rođen kao Benito Bersa, Dubrovnik, 21. prosinca 1873. - Zagreb, 1. siječnja 1934.), hrvatski skladatelj i glazbeni pedagog.
Biografija
Benito Bersa rodio se u Dubrovniku 1873. Otac mu je bio pasionirani glazbeni amater koji je u Dubrovniku osnovao gudački kvartet s Perom Budmanijem. Kada se 1881. obitelj Bersa vratila u Zadar (Blagoju je tada bilo osam godina), otac se nastavio baviti glazbom amaterski. Blagoje je zapisao u Uspomenama (11. prosinca 1929.): ''U mojoj očevoj kući u Zadru mnogo se muziciralo. Osim majke i brata Bruna svi smo svirali, otac violinu, sestra klavir, Josip vcello, Vladimir klavir i violinu, Zenko violinu a ja klavir i harmonij, dok sam bio mali uvijek sam slušao kako sviraju, a stajao bih iza legja brata Vladimira (svirao klavir) dok je otac svirao violinu i Josip vcello. Gledao sam note koje svira Vladimir i onda gledao na klaviaturi gdje bi on stavio prste, jer sam čisto sâm učio klavir i tako doznao gdje je ta i ta nota na klaviru. otac mi nije pustio da učim muziku. Još danas ne znam zašto…''
U Zadru je Blagoje pohađao osnovnu i dijelom srednju školu koju je nastavio u Beču (Theresianum), Trstu i ponovno u Zadru. Povero Tonin (Elegija) za violinu i glasovir skladana je u Zadru i zapisana autorovom rukom kao op. 1, ali bez datacije kao što je i op. 2 Intermezzi La serva padrona nastao u Zadru, vjerojatno 1892. godine. Od sljedeće, 1893. godine, Blagoje je bio učenik Glazbene škole Narodnoga zemaljskog glazbenog zavoda u Zagrebu gdje su mu tri sljedeće godine učitelji bili Ivan pl. Zajc u glasoviru i kompoziciji, teoriju mu je predavao Anton Stöckl, a violončelo Hinko Geiger. U tri godine školovanja čini se da je uspio nadoknaditi sve ono što mu je nedostajalo u srednjoškolskim godinama. Na kraju naukovanja u Zagrebu već je započeo rad na operi Jelka prema libretu brata Josipa koju je dovršio tek pet godina kasnije, a koja do danas nije scenski izvedena. Od 1896. do 1899. Bersa je bio student bečkoga Konzervatorija na kojemu je glasovir učio kod Juliusa Epsteina (rodom Zagrepčanina), a kompoziciju kod Roberta Fuchsa (bio je profesor i Gustavu Mahleru, Hugu Wolfu, Janu Sibeliusu, Alexanderu Zemlinskom). Još za vrijeme bečkoga studija skladao je simfonijsku pjesmu Hamlet i niz glasovirskih djela, započeo je Dramatsku uvertiru, a za diplomski rad napisao je orkestralni Andante sostenuto. Po završetku bečkoga studija nije našao zaposlenje pa je na poziv sarajevskog pjevačkog društva Trebević 1900. boravio u tom gradu gdje se upoznao sa Silvijem Strahimirom Kranjčevićem i Ivom Pilarom s kojima će se i ubuduće družiti. Bersina sljedeća postaja nakon Sarajeva bio je Split u kojem je kratko vodio pjevačko društvo Zvonimir. Vjenčao se 19. kolovoza 1901. u Hvaru s Lucijom Sambuk, voljenom Lucy, kojoj će u dnevniku posvetiti mnoge i dirljive retke. Godine 1908. rodio im se sin Ivan koji je nakon nekoliko mjeseci umro. Nakon Splita Bersa se pokušao zaposliti u Zagrebu, ali neuspješno. U neobjavljenoj rukopisnoj autobiografiji napisao je da je Split bio za njega preusko polje rada, dok je na Zagreb s pravom bio ogorčen: U Zagrebu 2 mjesta bila prazna ali dobiše ih inozemci! Nije mu preostalo drugo nego potražiti posao u inozemstvu. U Grazu je 1902. volontirao kao dirigent gradskog kazališta, a već 1903. preselio se u Beč u kojem je, s kraćim prekidom radi boravka u Osijeku (u sezoni 1908./1909.), ostao punih šesnaest godina. Od listopada 1904. do ožujka 1905. bio je na turneji u Njemačkoj, Švicarskoj i Češkoj s poznatom recitatoricom Paulom Wirth koja je izvodila melomonodrame, a Bersa ju je pratio na glasoviru ili je ravnao manjim ansamblom te je za nju skladao i dvije monodrame Salome i Frou Frou. Do dolaska u Beč završio je operu Jelka te Dramatsku uvertiru, Idilu i Capriccio-scherzo za orkestar, skladbe koje su trebale činiti prva tri stavka zamišljene Simfonije u c-molu, no skice za četvrti stavak – Tempo della Sinfonia, Finale – kao i prvih 97 taktova partiture također iz 1902. ostali su nedovršeni. U Grazu je skladao i niz popjevaka i tu su nastale i prve skice za nikad dovršen glazbeni roman Raskolnikov.
Gillett, Arkansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 691, što je 128 (-15,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Blagoje Bersa
Biografija
Najznačajniji je predstavnik hrvatske glazbene moderne. Kao odličan pedagog odgojio niz hrv. kompozitora.
Značajke Bersine glazbe
Njegova glazba bliska je Richardu Wagneru i Richardu Straussu, ali i G. Mahleru, koji je otvoren prema novome. Postavio je temelje modernom orkestralnom stilu kod nas, uveo u operu realističku tematiku, skladao prva impresionistički obojena djela i odgojio niz istaknutih skladatelja (od 1922.g. predavač na Muzičkoj akademiji u Zagrebu). Bersina muzika je romantična i lirski refleksivna; djela su mu najčešće rapsodičnog oblika, a odlikuju se izradbom pojedinosti. Bio je majstor instrumentacije. On je prvi podigao hrv. orkestralnu muziku do zamjerne visine ne samo u simfonijskim, već i u svojim opernim djelima.
Modernitet glazbe ogleda se u njegovim solo pjesmama, zborskim opusima i orkestralnim djelima, ali najjače u operi "Oganj". Fasciniran je tamnim i pesimističnim, biografskim i sudbinskim, što se prepoznaje kao asocijacija na "Jugendstil".
San Miguel el Pedregal, Epatlán
San Miguel el Pedregal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Epatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 192 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1345 m.
Armo, Reggio Calabria
Armo je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 200 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 327 m.
Sant'Anna Rivetto, Cuneo
Sant'Anna Rivetto je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.
Mladen Crnobrnja
Mladen Crnobrnja (1. svibnja 1939. - 27. siječnja 2000.) je bio hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac, čija su specijalnost bile komične i karakterne uloge.
El Pantano, Carácuaro
El Pantano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 709 m.
Villanuova, Parma
Villanuova je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Colonia el Saabi, Tula de Allende
Colonia el Saabi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tula de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 278 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2073 m.
Carmina Burana (kantata)
Carmina Burana je kantata za orkestar, zbor i solo pjevače njemačkog kompozitora Carla Orffa, praizvedena 1937. u frankfurtskoj operi.
Karakteristike djela
Orff je libreto za svoju kompoziciju pronašao u istoimenom manuskriptu iz 13. vijeka, otkrivenom 1803. u bavarskom benediktinskom samostanu - Benediktbeuern.
Stihovi te zbirke pjesama bili su napisani na latinskom i srednjovjekovnom njemačkom, ime im je dao njemački filolog Johann Andreas Schmeller koji je to djelo i otkrio. Tekstovi Carmine Burane su šaroliki prikaz srednjovjekovnog života, od odnosa prema religiji, do satire društva i razuzdanih nazdravičarskih pjesama uz piće.
Iako su neki od stihova bili popraćeni arhaičnom muzičkom notacijom, potvrđujući da je Carmina Burana orginalno bila namjenjena pjevanju, ali kako je većina pjesama bila bez toga, to je ostavilo prostor Orffu za kreativnu slobodu.
Orff je odabrao 24 pjesme, koje on je svrstao kao prolog i epilog, i u tri dijela otprilike jednake duljine. Prvi dio Primo Vere (U rano proljeće), prikaz je mladenačkog, energičnog plesa, drugi dio In Taberna (U gostionici), evocira pijanke i uživanje u jelu i razuzdanosti. A udvaranje i romantična ljubav su predmet trećeg dijela Cour d'Amours (Sud ljubavi). Orffova jednostavna orkestracija, harmonične melodije u kombinaciji sa snažnim ritmom bubnjeva dali su kantati iskonski, instinktivni karakter.
Puerto Colorado, Guadalupe y Calvo
Puerto Colorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Carmina Burana (kantata)
Karakteristike djela
Najpoznatija pjesma te kantate je - O Fortuna (O sreći), koja služi i kao prolog i epilog. Ona je okvir triju glavnih pjesama i snažno upozorenje o moći sreće i sudbine, oslikana drevna slika - Kola sreće, kod kojeg se trijumf i katastrofa nasumično izmjenjuju.
Snažni prvi dijelovi kantate su jedna od najvećih dostignuća muzičke literature za pjevačke zborove.
Puerto Colorado, Guadalupe y Calvo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2008 m.
Hirsutidin
Hirsutidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 345,323 Da.
Colonia Valle Dorado, Coatzintla
Colonia Valle Dorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatzintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
La Higuerita, El Fuerte
La Higuerita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 313 m.
Rossetti al Motto, Verona
Rossetti al Motto je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
San Jorge, Suchiate
San Jorge je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Suchiate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Bărăitaru, Drăgănești
Bărăitaru je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Drăgănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 925 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 81 m.
Blanquita, Guadalupe y Calvo
Blanquita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2350 m.
Sabo Bobaljević Mišetić
mini|desno|250px|Grb obitelji Bobaljević. Sabo Bobaljević Mišetić Glušac (Dubrovnik, 1529. ili 1530. – Dubrovnik, 1585.), hrvatski renesansni pjesnik, manirist.
Bio je potomak stare dubrovačke obitelji. Zvan je Glušac, jer je izgubio sluh. Vrlo buran život vodio je između državne službe, zatvora i progonstva. Imao je široku književnu izobrazbu, družio se s piscima svojeg vremena i osnovao je t.zv. Akademiju složnijeh. Pisao je na talijanskome i hrvatskome jeziku. Talijanski mu je kanconijer tiskan u Mletcima 1589., dok je hrvatski dio opusa sačuvan tek fragmentarno. Liriku mu obilježavaju uobičajene petrarkistički oblici i teme, kao i motivi iz vlastitoga životnog iskustva. Pisao je sonete, kancone i madrigale. Tematski su pjesme bile ljubavne. Djelo Arijadna u odiljenju Tezeja je plač. Prepjevao je Tassov Amor fuggitivo.
Mišetić je bio posjednik zemljišta, a neko vrijeme i kaštelan stonske utvrde Pozvizd.
Iz poslanica koje je slao mnogim hrvatskim i talijanskim pjesnicima, zna se kako je poznavao Mavra Vetranovića, Marina Držića, Maroja Mažibradića, Dinka Ranjine, Miha Monaldija, Mikše Pelegrinovića.
Sabove pjesme na talijanskom objavljene su uz pomoć rođaka Marina Bobaljevića, koji je pomogao njegovoj braći posmrtno objaviti Rime amorose e pastorale et satire.
Bobaljevića je posmrtno opjevao Miho Bunić.
Tulekova džamija
Historija
Džamija je izgrađena 1760. Prema konceptu prostorne organizacije pripada tipu džamija sa otvorenim trijemom, četvorovodnim krovom i drvenom munarom. Ulazni trijem i centralni molitveni prostor povezani su četverovodnim krovom u jednu cjelinu. Objekat ima skoro kvadratičnu osnovu dimenzija približno 7x 7 metara.
Rušenje
Srušena od strane bosanskosrpskih paravojnih formacija 17. maja 1993.
Lagunita, Aramberri
Lagunita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Aramberri.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2384 m.
Sant'Anna Tetti Quaranta, Cuneo
Sant'Anna Tetti Quaranta je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 950 m.
Dundas, Minnesota
Dandas je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.367, što je 820 (149,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Abel Ayala, Yanga
Abel Ayala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Yanga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 474 m.
Behram-efendijina džamija
Behram-efendijina, odnosno Behram-begova džamija nalazi se u banjalučkom naselju Novoselija. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Nacionalni spomenik sastoji se od džamije sa kuijom (podzemna prostorija za ibadet1), turbetom, mektebom, haremom, česmom, kapijom i kamenim zidom koji ograđuje kompleks. Predpostavlja se da je najstarija banjalučka džamija. Osim po tome, poznata je i po svojoj pisarnici, u kojoj su se za vrijeme Osmanskog carstva prepisivale knjige. Te knjige danas su smještene u bilblioteci Medžlisa islamske zajednice Banjaluka.
Historija
Porodica Đumišić vodi porijeklo iz Male Azije iz mjesta Gümüşhane, nedaleko od obale Crnog mora (na rijeci Harşit, južno od Trabzona), gdje je od davnina bila vlasnik rudnika srebra. Prvi Đumišići u Bosni, dvojica braće hadži Behram i hadži Osman, doselili su se u Banju Luku krajem XVI stoljeća i tu počeli kupovati zemlju. Njihovi su potomci, sve do agrarne reforme 1945. godine, bili među najbogatijim zemljoposjednicima u cijeloj Bosni i Hercegovini.
Jedan od spomenute braće hadži Behram-efendi nastanio se u Gornjem Šeheru. On je u Desnoj Novoseliji 1560. godine podigao džamiju koju je narod prozvao Behram-efendijina džamija. Behram-efendija je bio pripadnik derviškog reda pošto je uz džamiju izgradio malu podzemnu prostoriju “kuiju” koja je služila za osamljivanje u molitvi (ibadet).
Rušenje
Srušena od strane Vojske Republike Srpske 26. maja 1993. godine.
Obnova
Behram-efendijina džamija je obnovljena, te otvorena u oktobru 2005. godine.
Santo Rostro, Irapuato
Santo Rostro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Behram-efendijina džamija
Opis
Behram-begova džamija pripada tipu džamija sa sofama i drvenom munarom. Jedna od karatkeristika ove džamije je ta što je džamija pored prostorije za namaz i sofa sa sjeveroistočne strane ima i dograđeno turbe u kojem je sahranjen osnivač. U haremu džamije je počelo sahranjivanje već početkom XVII vijeka, odnosno iz doba osnivanja džamije. Posebno su vrijedni bašluci po svojoj likovnoj obradi koji su imali turban izrađeni od mekanog domaćeg kamena.
Santo Rostro, Irapuato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1738 m.
Naivko
Naivko je jugoslovenska filmska komedija snimljena 1975. godine u režiji Jovana Živanovića.
Sadržaj filma
Izgradnja brane izaziva razna strujanja kod stanovnika malog sela pod planinom Miroč. Svako od njih želi da na neki način zagrabi što više para za zemlju koju prodaje državi, dok mladi čobanin, Buzga otkriva polako svoj talenat, slikajući na platnu majstora Žileta, kojem su platili da napravi izložbu slika o izgradnji brane. Buzga, kojeg gazda zlostavlja, devojčin otac ne želi ni da čuje za njega, koji ima status seoske budale, iz dana u dan postaje pravi umetnik, naivac. Kada počne da zarađuje od toga, svi seljani počinju da se bave slikanjem. Kad može on, zašto ne bi mogli i oni? Ali njihova dela su bez ikakvog značaja, i na kraju, u svoju slikarsku zadrugu pokušavaju da privuku Buzgu kog su prethodno oterali.
Vigo Michele, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1292 m.
Hadži Omerova džamija
thumb Hadži Omerova ili Dolačka džamija nalazi se u banjalučkom naselju Dolac.
Historija
Izgrađena je 1686. godine. Pod zaštitom UNESCO-a kao kulturni spomenik svjetske baštine III. kategorije. Harem džamije sadrži stotinjak nišana, što starijih, što novijih. Jedan dio nišana je oštećen, a jedan dio je prenesen iz drugih banjalučkih mezaristana.
Naked (film, 1993)
Naked (srpskohrvatski: Goli) je britanska crnohumorna drama iz 1993. godine, koju je prema vlastitom scenariju režirao Mike Leigh. Glavnu ulogu, onu psihički opterećenog, ali izrazito inteligentnog uličnog filozofa Johnnyja, tumačio je David Thewlis, dok su se u ostalim ulogama pojavili Lesley Sharp, Katrin Cartlidge i Greg Cruttwell. Naked je svojim mračnim i brutalnim tonom, eksplicitnim prikazima nasilja i crnim humorom bio veliki otklon od Leighovog dotadašnjeg rada, koji se uglavnom bavio suptilnim, komičnim seciranjem manira srednje i radničke klase. Scenarij je uvelike bio temeljen na podužim improvizacijama tokom snimanja, mada je vrlo malo te slobodne improvizacije završilo u konačnoj verziji filma.
Hadži Omerova džamija
Rušenje
Srušena od strane paravojnih formacija bosanskih Srba 3. septembra 1993. godine.
Naked (film, 1993)
Naked je ostvario izniman uspjeh među kritičarima, a Leighov je opus uzdigao do novoga vrhunca. Uz to, film je dotad anonimnog Davida Thewlisa profilirao međunarodno priznatu glumačku zvijezdu. Pohvale su bile usmjerene na Leighovu režiju, ali i Thewlisovu interpretaciju lika, koja je opisana kao briljantna. Naked je nominiran i za velik broj nagrada, od kojih je nekolicinu i osvojio, a među istima se posebno ističu nagrade za najbolju režiju i najboljeg glumca na Filmskom festivalu u Cannesu 1993. godine. Tokom 1999. godine, časopis The Village Voice ga je stavio na sedmo mjesto svoje liste najboljih filmova desetljeća.
Radnja
Nakon što se njegov plaćeni seks sa udatom ženom u jednoj mančesterskoj uličici pretvori u silovanje, Johnny krade automobil i hitno bježi za London, točnije Dalston, siromašnu četvrt u istočnom dijelu grada. Imajući adresu svoje bivše djevojke, koja je također iz Manchestera, Johnny odlazi do njezine iznajmljene kuće, gdje se isprva upoznaje s njezinom cimericom, mladom "darkericom" Sophie, koja ga prima u stan dok Louise ne dođe. Kada se ova vrati, nije presretna što vidi Johnnyja. Ona se zaposlila kao administratorica u jednom uredu i dijeli stan sa Sophie i medicinskom sestrom Sandrom, koja je trenutno s dečkom na putu u Zimbabveu. Nakon mučnog razgovora s Louise, gdje pokazuje sav svoj cinizam, Johnny vješto zavede Sophie, međutim nakon što nekoliko puta spava s njom, ona mu dosadi te ju hladno odbaci, odlučivši otići; Sophie mu u međuvremenu prizna da ga voli i dobije histerični napadaj zbog odbianja, međutim ni Johnny ni Louise ne reagiraju na to. Nakon što poljubi obje djevojke, Johnny napušta kuću i upušta se u "odiseju" kroz zapuštene dijelove Londona. Tokom toga, Johnny po Londonu susreće različitu plejadu likova, kojima, neovisno o njihovoj želji, prilično agresivno prezentira svoj cinični pogled na život, mada se nerijetko dogodi da ga sugovornici uopće ne razumiju. Tako je, tokom prolaska Ulicom Brewer, susreo mladog Škota, Archieja, koji je iz sveg glasa zazivao izvjesnu Maggie (koja se kasnije i pojavila), netom poslije i zaštitara Briana, s kojim je vodio podužu raspravu o smislu života i apokalipsi, ali i promatrao pijanu ženu u stanu nasuprot prostora u kojemu je Brian radio. Nakon što se pozdravio s Brianom, Johnny je otišao kod žene u stan i otkrio da se radi o zapuštenoj starijoj ženi; nakon što je odbio spavati s njom, Johnny je zaspao u njezinom stanu i ujutro otišao bez pozdrava.
Tokom jutra se susretne s Brianom, za kojega je ranije rekao da ima "najdosadniji posao na svijetu", Johnny doručkuje s njim i onda se "zakači" za mladu konobaricu, s kojom kasnije ode u stan. Nakon neugodnog razgovora, djevojka ga izbaci iz stana i Johnny nastavlja lutati ulicama, gdje se tokom noći susreće s muškarcem koji lijepi plakate. Johnny ga prati, čak dobije i prijevoz, međutim njegovo agresivno nametanje svoje filozofije muškarcu počinje ići na živce i on ga nekoliko puta udari i ostavi na cesti; kada je otišao, u kombiju je sa sobom ponio i Johnnyjevu torbu. On ponovno nastavlja svoje lutanje, da bi ga, bez ikakve provokacije, ulična banda napala i prebila bez ikakvog razloga.
U međuvremenu, patološki seksualni predator, koji se ranije pojavio u nekoliko scena, Jeremy (ili Sebastian) dolazi u kuću gdje stanuju Louise i Sophie; tu se saznaje da je on vlasnik stana i da ima vlastiti ključ. Nakon što se seks sa Sophie pretvori u silovanje, što Louise uoči kada se vrati s posla, njih dvije su odlučne da uklone Jeremyja iz stana, iako se ovaj potpuno udomaćio. Tokom noći, prebijeni Johnny se uspio dovući do kuće, gdje su ga Louise i Sophie zbrinule.
Sljedećega jutra, Sandra se vraća iz Zimbabvea, bijesna, te dodatno poludi nakon što vidi što se sve izdogađalo u stanu. Jeremy odlazi, a Johnny i Louise se u dirljivom trenutku pomire i zbliže te se dogovore da će se zajedno vratiti u Manchester; vidjevši to, Sophie dobije novi napadaj ljubomore i odlazi iz zajedničkog stana. Louise kratko odlazi na posao kako bi dala otkaz, ostavivši Johnnyja sa Sandrom. Nakon što ju neuspješno pokuša zavesti, Johnny tokom razgovora s njom shvati da ne može otići u Manchester i da mora bježati. Kada Sandra ode pod tuš, Johnny šepajući napušta stan i baca se natrag u svijet, kao što je učinio i mnogo puta ranije.
Glumačka postava
Svi ostali likovi su suštinski sporedni i služe, u većoj ili manjoj mjeri, da upotpune Johnnyjevu priču i daju mu prostora da razvije svoj karakter i prezentira svoju filozofiju; dobar dio njih prikazan je tokom njegove noćne odiseje zapuštenim dijelovima Londona. Prvi od njih je nervozni Škot Archie, kojega tumači Ewen Bremner; iako kratka, Bremnerova uloga bila je toliko upečatljiva da je "gotovo ukrao show", a Thewlis je nakon više godina objasnio kako, kada se Archie prvi puta pojavio, nije znao radi li se o glumcu (Naked je snimljen prije Trainspottinga, koji je globalno proslavio Bremmera) ili naprosto o iritantnom Škotu koji urla po ulici, tražeći svoju djevojku Maggie. Maggie je tumačila Susan Vidler. Značajan sugovornik za Johnny ja bio je i zaštitar Brian, kojega je tumačio Peter Wight, a koji je unatoč "najdosadnijem poslu na svijetu" vodio duboku i iscrpnu egzistencijalnu raspravu sa Johnnyjem; ženu koju Brian i Johnny promatraju s prozora tumačila je Deborah MacLaren. Gina McKee se pojavila kao djevojka iz gostionice kod koje Johnny odlazi kako bi prespavao, dok se u ulozi muškarca koji lijepi plakate pojavio Darren Turnstall. Medicinsku sestru Sandru, koja dijeli stan s Louise i Sophie, tumačila je Claire Skinner. Dvije žene koje postaju Jeremyjeve žrtve, neimenovanu maserku i konobaricu Giselle, tumačile su Carolina Giammetta i Elizabeth Berrington. Ostali likovi uglavnom su bili svedeni na negovorne ili gotovo pa nevažne uloge, međutim valjalo bi spomenuti da je i slavni Toby Jones imao cameo nastup u ovom filmu, kao jedan od muškaraca ispred trgovine čajem.
Pozadina i razvoj
Klica za film Naked nastala je, kako je sam Leigh rekao, još tokom 50-ih godina dok je bio osnovnoškolac u Manchesteru, a izvorni naslov bio je Untitled '92. Tokom intervjua 2008. godine, rekao je: "Imali smo vrlo prosvijećenog nastavnika koji nas je konstantno podsjećao da će sljedeća potpuna pomrčina biti u kolovozu 1999. godine. Kasnije sam počeo razmišljati o mileniju i kraju svijeta. Tokom 1992. godine, milenij je bio vrlo blizu tako da sam tu ideju ubacio u film." Kao i za mnoge njegove filmove (primjerice Veru Drake i Secrets & Lies), inicijalna ideja za film je nastala mnogo ranije nego što je isti realiziran, s tim da je originalna ideja bila tek usko povezana s konačnim rezultatom.
La Vinata, Carácuaro
La Vinata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
Naked (film, 1993)
Pozadina i razvoj
Tokom 1965. godine, Leigh je unajmio Unity Theatre na dva tjedna i tu režirao praizvedbu drame Little Malcolm and his Struggle Against the Eunuchs Davida Halliwella. Kazališni kritičar Michael Coveney je nešto kasnije izjavio: "Malcolm Scrawdyke je očigledno preteča Johnnyja iz Nakeda. Scrawdyke je bio baraba, student umjetnosti i ideolog apsurda iz Huddersfielda koji je imao problema s curama i mrzio je svoje profesore... drama dijeli duboku, djetinjastu grubost s Jarryjevom dramom Ubu Roi, djelo koje je izvorno nastalo kao oštar napad na omraženog profesora matematike."
Kao što je to slučaj sa svim njegovim dramama temeljenim na likovima, Leighova metoda se i prilikom priprema za snimanje Nakeda sastojala od serije improviziranih probi tokom kojih bi glumci razradili svoje likove i dodatno ih razvili. Prije samog početka snimanja, Leigh je dostavio tek osnovnu ideju o priči i likovima, dok je konačni scenarij formiran tek nakon mjeseci improvizacije i promatranja glumaca u ulogama; dijalozi koje bi glumci vodili i scene koje bi nastale tokom improvizacija filtrirani su i od njih je sastavljen konačni scenarij. Improvizacije su trajale mjesecima, a sve je počelo zajedničkim susretom na kojemu je Leigh cjelokupnoj postavi rekao tek ovo: "Ja imam određene osjećaje i ideje o svijetu." Sljedeća faza priprema sastojala se od individualnih konzultacija s Leighom, tokom kojih je od glumaca tražio da nabrajaju sve osobe koje su upoznali tokom svog života, prilikom čega im je postavljao pitanja i njihovim navikama o životima; pitanja i odabir služili su kao filtracijska metoda dok Leigh i glumac nisu odrabrali osobu koja je poslužila kao baza za razvoj samoga lika. Uslijedili su tjedni istraživanja, tokom kojih bi glumci maksimalno istražili osobe i na taj način kreirali konačni proizvod. Također, glumci nisu smjeli međusobno raspravljati o svojim likovima, već se interakcija morala odvijati isključivo preko likova samih.
Glumac Greg Cruttwell rekao je kako je prilikom istraživanja upoznao neke nevjerojatne ljude, ali i beskrupulozne trgovce nekretninama, jedan od kojih mu je na vrlo jeziv način obznanio da spava s apsolutno svakom ženom kojoj pokazuje nekretnine; Thewlis je, s druge strane, rekao kako je istovremeno i navijao za osobu koja je na koncu odabrana, jer je imao jasnu ideju što raditi s njom, ali i kako se plašio iste jer se radilo o izrazito mračnoj osobi. Thewlis se za ulogu pripremao i pedantnim iščitavanjem različite literature koja bi odgovarala Johnnyju, prilikom čega bi ga Leigh promatrao, a dao je i doprinos priči u vidu teorije o bar kodovima ubačenima u ljudsko tijelo, koju je čuo od jednog Amerikanca.
Nakon što bi lik bio donekle izgrađen, uslijedile su improvizacije, prvo individualne, a tek kasnije i improvizirane interakcije s ostalim glumicma. Leigh bi pomno kontrolirao improvizacije, prilikom kojih bi se glumci morali zadržavati u liku sve dok im Leigh ne bi rekao da mogu izaći iz lika; improvizacija bi uvijek bila prekinuta ukoliko je postojala mogućnost da scena postane previše nasilna ili pretjerano seksualizirana. Uz to, Leigh bi pustio svoje likove da obitavaju unutar vlastite egzistencije, prilikom čega bi ih on promatrao, prateći njihovu svakodnevnu rutinu i ponašanje. Crutwell se prisjetio situacije kada je, kao Jeremy, u trgovačkom lancu Selfridges pokupio djevojku, koju je na kraju morao ostaviti na ulici jer mu je Leigh rekao da izađe iz lika. Thewlisu se, s druge strane, dogodilo da je, dok je bio u liku, morao pričati s poznanikom, glumcem Kennethom Cranhamom, kao Johnny, ali i da je njegovu improviziranu tučnjavu s Ewanom Bremnerom prekinuo policajac, što je dovelo do situacije da je Leigh morao objašnjavati i dokazivati da se radi o pripremama za snimanje filma; zanimljivo je kako Thewlis nije znao da je Bremner, koji u to doba još nije bio poznat, glumac s kojim će morati improvizirati te da je reagirao instinktivno, kako bi Johnny reagirao, ne znajući radi li se o glumcu ili stvarnoj osobi. Pripreme za ulogu Johnnyja snažno su utjecale na Thewlisov privatni život i opasno su ga približile njegovom stanju uma, što je bilo pogubno i za njegov brak sa Sarom Sugarman.
Leigh i ostatak ekipe su za sjedište odabrali stari uredski blok u londonskom Maryleboneu, dok je Thewlis samostalno stanovao u Sohu, gdje je odrađivao dio priprema.
Snimanje
Nakon mjeseci improvizacije i uvježbavanja, snimanje je službeno započelo u Londonu 6. rujna 1992. godine i zaključeno je 16. prosinca iste godine u vrlo kratkom periodu. Thewlis je rekao kako je odmah po završetku znao da su napravili izvrstan posao, dok je Leigh bio manje pozitivan, tvrdeći da bi film "mogao biti katastrofa". Većina scena snimana bili su noćni kadrovi snimani na ulicama Londona, uz nekolicinu scena interijera snimanih na lokaciji. Jedna od njih je i Sandrina neogotička kuća, stvarna lokacija koju je Leigh intenzivno koristio za scene interijera i eksterijera, a posebice u posljednjoj sceni jer njezina lokacija na uglu omogućavala bolji pregled (s) ulice. Kasniji komentatori primijetili su i kako se velik dio važnih scena odvija na stubištima.
Scene između Johnnyja i zaštitara Briana nastale su iz osmosatne improvizacije. Neizrezana scena sa Johnnyjevim i Brianovim siluetama, u kojoj Johnny objašnjava svoju apokaliptičnu teoriju zavjere, snimana je čak 26 puta, međutim Leigh se na kraju odlučio za jedan od prvih pokušaja, smatrajući ga najboljim. Iako dijalog ima određenu improvizacijsku kvalitetu, Thewlis je rekao kako je jedina improvizirana scena koja je zapravo snimana bila ona koja prikazuje susret između Johnnyja i muškarca koji lijepi plakate.
Pjesma koju Johnny i Louise pjevaju pred kraj filma, "Take me back to Manchester when it's raining", zapravo je jedna od pjesama koje je Leigh pjevao dok je bio član Habonima, međunarodnog socijalističkog, židovskog pokreta kojemu se pridružio kao učenik. Nakon prikazivanja filma, Leighu se javio umirovljeni djelatnik škole u Prestwich, koji je napisao pjesmu za školski list tokom 50-ih godina.
Muzika
Muziku za film komponirao je Andrew Dickson, koji je bio jedan od najčešćih Leighovih suradnika; za svoj rad na njegovom filmu High Hopes dobio je i Europsku filmsku nagradu 1989. godine. Glazba se odlikuje vrlo mračnim i minimalističkim tonom, a najznačajnija kompozicija je iterirajuća tema, koja prati Johnnyja u ključnim trenucima. Filmska glazba nikada nije izdana kao zaseban soundtrack.
Teme
Naked je ostao zapamćen po svom mračnom, monokromatskom i klaustrofobičnom tonu s brojnim referencama na film noir i opus Alfreda Hitchcocka; bio je to, ujedno, i najmračniji film što ga je Mike Leigh snimio do tada. Iako je izrazito fokusiran na lik Johnnyja, film tematizira mnoge teške i kompleksne teme poput alijenacije, seksualnog nasilja i mizoginije, egzistencijalnih dilema, ovisnosti, depresije i teorija zavjere, a sve to kroz plejadu likova koji rade zatupljujuće poslove, ili uopće ne rade, što ih je Johnny susreo tokom svoje odiseje londonskim ulicama.