cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Holocen
Klima
Biljke i životinje nisu skoro uopće evoluirale tokom holocena, ali je zato bilo značajnih promjena u distribuciji biljaka i životinja. Veliki broj krupnih životinja poput mamuta i mastodonta, sabljozubih mačaka poput Smilodona i homoterija i divovskog ljenjivca su nestali u kasnom pleistocenu i ranom holocenu—posebno u Sjevernoj Americi gdje su životinje koje su bile preživjele drugdje (uključujući konje i deve) također izumrle.
Ovo izumiranje američke megafaune se često objašnjava dolaskom predaka današnjih američkih Indijanaca.
Kroz svijet su ekosistemi hladnije klime, ranije regionalne prirode, ostali izolirani na višim geografskim širinama u posebnim ekološkim "otocima".
Ljudski razvoj
Početak holocena korespondira s početkom mezolitskog doba u većem dijelu Evrope; ali u oblastima poput Bliskog istoka i Anadolije s visokim stupnjem neolitizacije, umjesto neolita se koristi izraz epipaleolit. Kulture tog doba uključuju : Hamburšku, Federmesserskui Natufijsku kulturu.
Obje prati a-keramički neolit (Predgrnčarski neolitik A i Predgrnčarski neolitik B) te grnčarski neolitik.
Las Higuerillas, Villa Purificación
Las Higuerillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Purificación.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 305 m.
Hiperbarična oksigenacija
Hiperbarična oksigenacija (HBO), hiperoksija u hiperbariji ili hiperoksigenacija u hiperbariji, disanje kiseonika pod natpritiskom, je veštačko povećanje ukupne količine kiseonika u udahnutom vazduhu i tkivnim tečnostima organizma, primenom čistog (100%) medicinskog kiseonika (hiperoksija) na veštački uvećanom parcijalnom pritisku kiseonika, koji je veći od atmosferskog pritiska na nivou mora (u hiperbaričnim uslovima, npr. lečenje u hiperbaričnim komorama ili u toku ronjenja) ili kao jedna od osnovnih mera očuvanja disanja u uslovima smanjenog barometarskog pritiska u atmosferskom vazduhu (u hipobaričnim uslovima, npr. u toku letenja na velikim visinama ili boravka na visokim planinama).
Fiziološki razlozi primene HBO
Jedan od glavnih fizioloških razloga primene kiseonika pod uvećanim pritiskom (hiperbarična oksigenacija), je da se u narušenim uslovima disanja zbog; sniženog parcijalnog pritiska kiseonika ili ukupnog atmosferskog pritiska sredine, organizmu osigura normalno zasićenje (saturacija) hemoglobina kiseonikom. Održavanjem parcijalnog pritiska kiseonika između 80 i 100 mmHg, hiperbarična oksigenacija u obliku hiperbarične oksigenoterapije, primenjuje se kao savremena metoda lečenja mnogih stanja i bolesti. mini|desno|250p|Primenom kiseonika na uvećanom pritisku (HBO) krvnoj plazmi se daje značajno veća uloga u snabdevanju kiseonikom obolelih delova tela u narušenim uslovima oksigenacije, kao što je to slučaj kod ove bolesnice sa okluzijom leve butne arterije, koja se svakih 6 meseci, 8 godina, uspešno leči HBOT u jedno mesnoj barokomori. Adekvatne oksigenacija tkiva u normobaričnim uslovima (na normalnom atmosferski pritisaku i koncentraciji kiseonika do 21%), ukazuje da je količina isporučenog kiseonika koji se transportuje iz pluća do perifernih tkiva zadovoljavjući i omogućava pravilno obavljanje svih njihovih metaboličkih funkcija. Međutim u određenim narušenim ambijentalnim uslovima u vazduhu (zbog snižene vrednosti pritiska (npr. ispod 1 bar-a ili koncentracije kiseonika ispod 21%), nastaje deficit u potrebama ćelija i tkiva za kiseonikom. Zato je za očuvanje potrebnih vitalnih funkcija ili u svrhu lečenja hipoksijom izazvanih bolesti u organizmu potrebno udisanje hiperbaričnog kiseonika. Potrošnja kiseonika je procenat kiseonika koji se oslobađa iz krvi i plazme za potrebe tkiva. Tkiva u našem telu, u mirovanju, obično troše između 5-6 ml kiseonika po jednom decilitru krvi. Međutim, postoji fiziološki maksimum koji ograničava kapacitet krvi za transport kisonika; za 1g hemoglobina se vezuje samo do 1,34 ml (0,06 mmol) kiseonika. Brojne bolesti ili povrede nastoje da kompromituju transport kiseonika putem krvi.
Putem krvnog sistema oko 97,5% kiseonik do tkiva se doprema vezan za hemoglobina a samo 2,5% kiseonika prenosi krvna plazma. Zato je uloga krvne plazme kao nosioca kiseonika na normalnom (normobaričnom ) atmosferskom pritisaku sasvim mala i oksigenacija tkiva uglavnom zavisi od kapaciteta hemoglobina za vezivanje kiseonika.
Primenom kiseonika na uvećanom pritisku (hiperbaričnaoksigenacija) krvnoj plazmi se daje značajno veća uloga u snabdevanju kiseonikom organizma u narušenim uslovima oksigenacije. Naime oksigenacija tela je ja pored najvećeg mogućeg zasićenja hemoglobina (do 100%), obogaćena i uvećanom koncentracijom kiseonika rastvorenog u plazmi koja iznosi i do 2.000%.
Mozak je jedna od najosetljivijih organa tela koji u velikoj meri trpi ako se javi manjak kiseonika. Na svu sreću, mozak i najviše reaguje na hiperbaričnu oksigenaciju. To je razlog zašto se ovi pozitivni rezultati nakon pronalaska hiperbarične oksigenacije primenjuju za lečenje onih sa autizmom, povredama mozga i nervnog sistema, moždanim udarom i onih koji sa kognitivnim poteškoćama.
Hiperoksigenacija u hiperbariji
Kao rezultat hiperoksigenacije krvi i plazme nastaju sledeći pozitivni učinci; Drugim rečima, hiperbarični kiseonika je neka vrsta bezbednog „baj-pasa“ koji u bolesnom stanju obično služi kao glavni činilac u transportu kiseonika – npr. kod trovanja ugljen-monoksidom, teška anemija, hronična rana itd. što čini suštinu hiperbarične oksigenoterapije koju primenjuje hiperbarična medicina u svakodnevnoj praksi.
Hiperoksigenacija u hipobariji
mini|desno|200p|Hiperbarična oksigenacija na velikim visinama moguća je samo uz pomoć specijalnog visinskog odela. Pritisak kiseonika, i njegova diferencijalna razlika bitna je za pravilno zasićenje krvi kiseonikom, u toku kraćeg boravka ljudi na visini, ili kod posada vazduhoplova u toku visinskih letova, jer sa visinom pada zasićenje krvi kiseonikom, zbog snižavanja barometarskog pritiska vazduha. Ovaj pad u zasićenju krvi kiseonikom može da naruši normalan proces disanja, dovede do hipoksije, i životno ugrozi osobu izloženu sniženom barometarskom pritisku vazduha.
Ako pretpostavimo da na visini barometarski pritisak padne na 13,3 kPa, od te vrednosti na parcijalni pritisak vodene pare (pH2O) otpada 6,3 kPa, za sve ostale gasove ostaje 7 kPa. (13,3-6,3= 7). Na velikim visinama od 7 kPa, mora se oduzeti pritisak CO2 tako da u vazduhu ostaje svega 3,8 kPa (7-3,2=3,8) gasa. Pod uslovom da se kiseonik ne troši od 3,8 kPa treba oduzeti 4/5 koliko zauzima azot, tako da na rO2 otpada svega 0,8 kPa. Imajući u vidu da su do tog momenta tkiva izuzetno anoksična, značajnu količinu kiseonika apsorbuje krv, tako da u plućima ostaje svega 0,26 kPa pritiska kiseonika, što je nedovoljno za normalan proces disanja. Na osnovu ovoga zaključujemo da čovek na atmosferskom pritisku od 13,3 kPa, ne bi mogao preživeti ako bi udisao samo atmosferski vazduh.
Disanje kiseonika pod natpritiskom (hiperbarična oksigenacija) na visini se može postići;
Zemljo moja
Zemljo moja, je jugoslavenska domoljubna pjesma. Pjesma je napisana sredinom 1970-tih i prvi je put izvedena na Vašem Šlageru sezone 1975, festival zabavnih melodija u Sarajevu, gdje je osvojila četvrto mjesto, a jednako je popularna i danas. Ovo je jedna od najplemenitijih pjesama koja progovara o ljubavi pojedinca prema domovini. U vrijeme kad je nastala, pjesma je bila posvećena jugoslavenskim gastarbajterima koji su odlazili iz Jugoslavije u druge zemlje u potrazi za poslom. Pjesmu je izvodila popularna sarajevska grupa Ambasadori, čija je solistica bila Ismeta Krvavac, kasnija voditeljica i urednica na Radioteleviziji Sarajevo. Autor muzike i teksta je Kemal Monteno, koji je pjesmu 1985 snimio i za svoj kompilacijski album "Moje najdraze pjesme". Zemljo moja je bila jedna od najomiljenijih pjesama Josipa Broza Tita, te je kao takva često bila puštana na zvaničnim prijemima koje je organizirao Tito.
Tekst
i na brijegu vidim rodni dom
svakog trena mislim na te
zemljo moja, zemljo moja.
A u polju moja duša spava
u sred žita kao zlatna klas
postelja joj meka trava
I dok ja nisam tu
Comănești, Cavadinești
Comănești je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Cavadinești.
Opština Sohodol, Alba
Sohodol je opština u Rumuniji u okrugu Alba.
Comănești, Cavadinești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 286 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
Zemljo moja
Tekst
svaku noć čujem glas
Opština Sohodol, Alba
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 681 m.
Zemljo moja
Tekst
koji zove, dođi, sreća čeka nas.
Ovdje noći nisu tako plave
nigdje sunce nema takav sjaj
U tvom klasju nek mi ljubav spava
nek me čeka, ja ću brzo doć'
nek je ljubi tvoja trava
pokraj nje, da skupa predamo se snu
koji zove, dođi, sreća čeka nas.</i>
El Jagüey, Tzintzuntzan
El Jagüey je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzintzuntzan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 302 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2062 m.
Clyde Drexler
Clyde Drexler (New Orleans, Louisiana, SAD, 22. jun 1962) je bivši američki košarkaš.
Studirao je na univerzitetu Houston.
Felis
Felis je rod mačaka iz porodice Felidae, koji uključuje domaću mačku i njezine bliže divlje srodnike. Divlje vrste su rasprostranjene diljem Europe, južne i središnje Azije i Afrike; domaća mačka je rasprostranjena širom svijeta.
Evagrije Sholastik
Evagrije Sholastik (rođ. oko 535. - umro posle 594. godine) bio je istočnorimski (vizantijski) velikodostojnik i istoričar crkve. Sastavio je na grčkom Istoriju crkve u šest knjiga u kojoj je opisao period od Trećeg vaseljenskog sabora u Efesu 431. do dvanaeste godine vladavine cara Mavrikija 593/4. godine.
Biografija
Evagrijeva biografija poznata nam je zahvaljujući autobiografskim beleškama koje je ostavio u svojoj Istoriji crkve. Po sopstvenim rečima imao je 58 godina u vreme kada je sastavljao deo o Justinijanovoj kugi i u to vreme prošlo je već 52 godine od kako se ta epidemija pojavila u Antiohiji 542. godine. Samim tim znamo da je Evagrije rođen 535/6. i da je 593. imao 58 godina.
Felis
Vrste
Smatra se da se rod Felis sastoji od sedam živućih vrsta.
Blue Bloods (razvrstavanje)
Blue Bloods može označavati:
Evagrije Sholastik
Istorija crkve
Konkretni Evagrijevi motivi i prilike u kojima je pisao Istoriju crkve nisu nam poznati. Moguće je da se u pisanje istorije upustio kako bi podvukao činjenicu da je njegov patron patrijarh Grigorije bio dostojan patrijašijskog trona.
Izvori
Evagrije je koristio brojne izvore. Na prvom mestu, vrednost njegovom delu daju brojna dokumenta koja je citirao u celini poput akata vaseljenskih sabora u Efesu (431), Halkedonu (451) i Carigradu (553) ili carskih edikata o verskim pitanjima (npr. Zenonov Henotikon). Međutim, Evagrije je jedini sačuvao izvode iz Nestorijevih spisa, pisma Simeona Stolpnika Starijeg i dva pisma upućena carigradskom patrijarhu Akakiju. Takođe, parafrazirao je i pisma iz Justinijanovog vremena koja su se odnosila na monofizitskog vođu Severa iz Sozopolja. Dokumenta koja je citirao ili pomenuo u svom delu, Evagrije je verovatno nalazio u arhivu antiohijske patrijaršije.
Od narativnih izvora Evagrije je koristio crkvene istorije, hagiografije i sekularne istoričare. Na samom početku dela, u skladu sa književnim klišeima, najavio je da će nastaviti prethodne istoričare crkve Sokrata Sholastika, Sozomena i Teodoreta Kirskog. Najznačajniji istoričar crkve koga je Evagrije koristio bio je monofizitski istoričar Zaharija Sholastik čija se istorija bavila periodom od Marcijana do Zenona (451-491). Zaharija je danas sačuvan samo u skraćenoj jermenskoj redakciji njegove istorije. Pošto Zaharijino delo nije sačuvano u celini teško je reći koliko se Evagrije direktno oslanjao na ovog autora. U nauci se čak spekulisalo da se Evagrije u stvari posvetio pisanju svoje istorije kako bi pobio monofizitiske poglede samog Zaharije. Što se hagiografija tiče, Evagrije se izgleda nije koristio žitijima već pre svega zbirkama anegdota o čudima. Za neke od priča čuo je i zahvaljujući usmenoj tradiciji, možda i preko patrijarha Grigorija.
Verska pitanja i sekularni događaji
Dve glavne teme Evagrijeve istorije su bile Nestorijevo učenje i njegove posledice i Božija promisao i njen uticaj na zemaljsko carstvo.
Evagrije je živeo u vreme kada su Justinijan i njegov sestrić Justin II pokušavali da pronađu teološko rešenje koje bi izmirilo pravoslavne pristalice Halkedonskog sabora i raznorodne monofizitske pokrete. Kao i patrijarh Grigorije i Evagrije je bio pristalica pomirenja i neretko je podsećao na sitne teološke razlike i ljudsku zadrtost u kojoj je video jedan od ovozemaljskih korena podela. Zbog svog pomirljivog stava, istoričar je uravnoteženo pokušavao da prikaže vaseljenske sabore. Sa druge strane, Evagrije je upadljivo ćutljiv o događajima kojima je bio savremenik. Moguća su dva tumačenja ovakvog Evagrijevog stava. Prvo je da je pokušao da izbegne direktno učešće u previranjima u Antiohiji u to vreme, a drugo da je to učinio iz stilskih razloga, a potpuno u skladu sa svojim prethodnicoma poput Evsevija Cezarijskog ili Sokrata Sholastika. Nejedinstvo unutar crkve bilo je teško breme za Evagrija, ali je, kao žitelj drevne Antiohije, veću opasnost video i u još uvek živim paganskim verovanjima i ritualima.
Gavardina, Brescia
Gavardina je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Evagrije Sholastik
Verska pitanja i sekularni događaji
Kao i ostali istoričari crkve i Evagrije se bavio sekularnim događajima. Pre svega, interesovao se za ličnosti careva čiji su podvizi demonstrirali bogougodnost njihovih vladavina. Božansko proviđenje je povremeno pomagalo da se prilike u carstvu, poput nepogoda ili vojnih poraza, smire. Iznad svih, Evagrije kao primernog vladara ističe Mavrikija, a kao nekompetentne, tvrdoglave i naprasite Zenona i Justina II. Pored dobrih vladara, Bog bi, po Evagriju, vodio računa o svetu tako što bi slao svetitelje i čudotvorce poput Simeona Stolpnika Starijeg. Prirodne nepogode i ratovi Justinijanovog doba bili su time dokaz lošeg ishoda politike ovog cara, ali je pojava čudotvoraca u vreme vladavine Tiberija II i Mavrikija bila pokazatelj Božije promisli.
Božija promisao bila je za Evagrija glavni pokretač događaja, ali se kao istoričar bavio i pitanjima hronologije. Događaje je obično datovao po antiohijskoj eri ali i po godinama vladavine istočnorimskih careva. Međutim, hronologija ipak nije bila jača strana Evagrijevog dela delimično pošto je sledio Malalu i Eustatija. Epifanijski istoričar je bio neprecizan i po pitanju događaja čiji je bio savremenik, najverovatnije pošto je želeo da predstavi događaje u lako čitljivom narativnom nizu.
Gavardina, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 135 m.
Evagrije Sholastik
Značaj i izdanja
Evagrije je bio poslednji u nizu istoričara crkve grčkog jezika i poslednji nastavljač tradicije koju je početkom 4. veka ustanovio Evsevije Cezarejski. Evagrijev rad koristio je njegov rođak Jovan iz Epifanije, istoričar Persijskog rata (572-591), a preko njega i Mavrikijev biograf Teofilakt Simokata. Evagrijeva Istorija crkve je dobila na važnosti u doba ikonoborstva u 8. veku i njegov opis nerukotvorene ikone Hrista iz Edese bio je predmet rasprava na Sedmom vaseljenskom saboru u Nikeji 787. godine. U 9. veku carigradski patrijarh Fotije je ostavio belešku o tome koliko ceni Evagrijev stil nasuprot previše jednostavnom Sokratu Sholastiku. U kasnijem periodu Evagrija su spominjali i Simeon Metafrast u 10. veku i Nićifor Kalist oko 1300. godine.
Najverovatnije je da je Evagrijeva istorija već u 7. veku postala teško dostupna. Najraniji sačuvani rukopis je iz 11. veka do kada je njegova Istorija crkve uvrštena u isti kodeks sa istorijama Sokrata i Sozomena. Prvo moderno izdanje Evagrijeve istorije pojavilo se u Parizu 1544. i bilo je priređeno na osnovu skromnog prepisa iz 16. veka. Kritičko izdanje teksta, rekonstruisano na osnovu četiri srednjovekovna prepisa (11.-14. vek) objavili su Londonu 1898. Bidez i Parmentije. Od modernih jezika, Evagrijeva istorija crkve se može naći u prevodu na francuski (1975) i engleski (2000) jezik.
Aplington, Iowa
Aplington je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.128 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.128 stanovnika, što je 74 (7,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
San Isidro, Unión de San Antonio
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1938 m.
Hipoteza o rijetkoj Zemlji
200px|thumb|right|Hipoteza smatra da su planete na kojima je život moguć, kao što je Zemlja, rijetke u svemiru U planetologiji i astrobiologiji, hipoteza o rijetkoj Zemlji zagovara tezu da nastanak složenijih višestaničnih organizama (te stoga i inteligencije) zahtijeva vrlo rijetku kombinaciju astrofizičkih i geoloških događaja i uvjeta. Teorija zastupa stav da izvanzemaljski život zahtjeva planetu sličnu Zemlji, sa sličnim uvjetima, te da postoji jako malo takvih planeta. Pojam "rijetka Zemlja" potječe od knjige Rare Earth: Why Complex Life Is Uncommon in the Universe [Rijetka Zemlja: Zašto je složen život rijedak u svemiru] (2000.), koju su napisali Peter Ward, geolog i paleontolog, i Donald E. Brownlee, astronom i astrobiolog.
Hipoteza o rijetkoj Zemlji je u suprotnosti sa Kopernikovom principu kojeg su zagovarali Carl Sagan i Frank Drake, između ostalog. Taj princip navodi da je Zemlja obična stjenovita planeta u tipičnom planetarnom sustavu, koja se nalazi u prosječnoj regiji vrlo čestog tipa prečkaste spiralne galaksije, te je stoga po toj teoriji život vrlo čest u svemiru. Ward i Brownlee pak zagovaraju suprotno: planete, planetarni sustavi i galaktičke regije su onoliko prijateljske složenijem životu kao i na Zemlji, Sunčevom sustavu i Mliječnom putu te su vrlo rijetki. Hipoteza o rijetkoj Zemlji je stoga moguće rješenja za Fermijev paradoks: "Ako je vanzemaljski život čest, zašto ga nismo još nigdje otkrili?
Uvjeti za složeni život
Hipoteza o rijetkoj Zemlji zagovara tezu da nastanak složenijih oblika života zahtjeva cijelu seriju sretnih okolnosti. Nekolicina takvih okolnosti su: galaktička nastanjiva zona, središnja zvijezda i planetarni sustav, nastanjiva zona unutar zvjezdanog sustava, veličina planete, prednost velikog satelita/mjeseca, uvjeti koji osiguravaju da planeta ima magnetosferu i tektoniku ploča, kemiju litosfere, atmosfere, i oceane, ulogu "evolucijskih pumpi" kao što je masivna glacijacija i rijetki udari meteora, te ono što je god dovelo do još uvijek tajnovite kambrijske eksplozije životinjskih koljena. Nastanak inteligentnog života je možda zahtijevao i druge sretne okolnosti.
Kako bi malena stjenovita planeta mogla održavati život, Ward i Brownlee smatraju da bi vrijednosti nekolicine varijabli morale pasti u rijetke raspone. Svemir je tako velik da možda sadrži puno planeta sličnih Zemlji. Ali ako takve planete postoje, one su vjerojatno odvojene jedne od druge i po nekoliko tisuća svjetlosnih godina. Takve udaljenosti bi otežale komunikaciju između inteligentnih vrsta, što bi objasnilo Fermijev paradoks.
Prava lokacija i prava vrsta galaksije
thumb|right|295px|Gusto središte galaksija kao što je [[NGC 7331 (koju neki smatraju "blizancem" Mliječnog puta ) imaju visoke razine zračenja koje su opasne za složenije oblike života]] Rijetka Zemlja sugerira da većina poznatog svemira, uključujući velike dijelove naše galaksije, ne mogu održati složenije oblike života; Ward i Brownlee navode da se te regije "mrtve zone." Oni dijelovi galaksije gdje je složeniji život moguć tvore galaktičku nastanjivu zonu. Što su zvjezdani sustavi udaljeniji od središta galaksije:
Putanja Sunca oko središta galaksije je doista gotovo savršeno kružno, jedna "galaktička godina" traje 226 milijuna godina, što se poklapa sa rotacijom galaksije. Dok hipoteza sugerira da bi Sunce rijetko, ako i ikada, moralo proći kroz spiralni krak, astronomkinja Karen Masters je izračunala da Sunce prođe kroz jedan takav spiralni krak svakih 100 milijuna godina. Neki znanstvenici navode da se masovna izumiranja poklapaju sa prethodnim prolaskom kroz takve spiralne krakove.
Andromeda i Mliječni put imaju sličnu masu, ali dok je Andromeda tipična spiralna galaksija, Mliječni put je netipično mirna i blijeda. Izgleda da je pretrpjela manje sudara sa drugim galaksijama tijekom zadnjih 10 milijardi godina, te je njena mirna povijest možda povoljnije mjesto za složeniji život od galaksija koje su imale više sudara, te stoga i više supernova i nemira. Razina aktivnosti crnih rupa u središtu galaksije je možda također bitna: da je premala ili prevelika, život bi bio rjeđi. Crna rupa u središtu Mliječnog puta se čini "baš pravom količinom".
Prava udaljenost od i pravi tip zvijezde
desno|mini|250px|Što je zvijezda toplija, to se nastanjiva zona planeta sve više pomiče dalje od središta Zemaljski primjer sugerira da složeniji oblici života zahtijevaju vodu u tekućem stanju, te stoga ta planeta mora biti u pravoj udaljenosti u odnosu na zvijezdu oko koje kruži, inače će voda biti ili u smrznutom stanju ili će ispariti prije formiranja života. To je tzv. "princip zlatokose".
Nastanjiva zona ovisi od slučaja do slučaja. U slučaju zvijezde koja polako postaje bijeli patuljak, nastanjiva zona se polako pomiče udalj, sve dok ne nestane. Nastanjiva zona je povezana i sa stakleničkim efektom kojeg ostvaruju vodena para, ugljikov-dioksid (CO2), i/ili drugi staklenički plinovi. Iako Zemljina atmosfera sadrži vodenu paru u koncentraciji u rasponu od 0% (u suhim područjima) do 4% (u prašumama i oceanskim regijama) te samo 387 djelića po milijun CO2, ova mala količina je dovoljna podignuti prosječnu površinsku temperaturu Zemlje do oko 40 °C od onoga što bi inače bila, a vodena para zajedno sa oblacima čini između 66% i 85% Zemljinih stakleničkih efekata, dok CO2 doprinosi između 9% i 26% tog učinka.
Pretpostavlja se da zvijezda mora imati i stjenovite planete unutar nastanjive zvijezde. Iako je nastanjiva zona oko zvijezde Sirius i Vega široka, postoje dva problema:
Malene zvijezde tipa crveni patuljak, s druge strane, imaju nastanjivu zonu malog opsega. Ta blizina prisiljava planete da su stalno okrenute zvijezdi, dok su im tamne strane hladne. Zbog radijacije i atmosfera planeta bi bila ionizirana, pa zagovaratelji hipoteze o rijetkoj zemlji odbacuju mogućnost života u takvim sustavima, iako neki egzobiolozi navode da bi prilika za to ipak mogla postojati pod pravim okolnostima. Zvijezde u kasnoj-K i M kategoriji čine oko 82% svih zvijezda koje gore uz pomoć vodika.
Pobornici rijetke Zemlje navode da je "prava okolnost" zvijezde u rasponu od F7 do K1. Takve zvijezde nisu česte: zvijezde tipa G, među kojima je i Sunce (između toplijeg F i hladnijeg K) čine tek 9% zvijezda na vodik u Mliječnom putu. thumb|right|200px|Prema hipotezi rijetke Zemlje, guste skupine zvijezda ne podržavaju stvaranje života Stare zvijezde, kao što je crveni div i bijeli patuljak, vjerojatno ne podržavaju život. Crveni divovi su česti u gustim skupinama i eliptičkim galaksijama. Bijeli patuljci su umiruće zvijezde koje su prošle kroz fazu crvenog diva.
Isijavanje energije zvijezde bi također trebalo biti konstantno ili se mijenjati jako sporo; promjenjive zvijezde kao što su Cefeide, primjerice, vjerojatno ne podržavaju život. Ako se isijavanje energije središnje zvijezde iznenada smanji, čak i za malu količinu, ili poveća, oceani bi se mogli smrznuti ili ispariti. .
Nije poznat način ostvarivanja života bez složene kemije, a takva kemija zahtjeva metale, naime elemente i druge od vodika i helija. Ovo sugerira uvjet za život u zvjezdanom sustavu bogatom metalima. Jedini poznat mehanizam za stvaranje i raspršivanje metala je supernova nakon eksplozije. Prisutnost metala u zvijezdama se otkriva u njenom spektru upijanja, a istraživanja ukazuju da su mnoge, možda čak i većina zvijezda siromašne metalima. Niska razina metala karakterizira rani svemir, velike nakupine i druge zvijezde formirane dok je svemir bio mlad, zvijezde u većini galaksija izuzev velikih spiralnih galaksija, i zvijezda u udaljenim regijama svih galaksija. Stoga zvijezde bogate metalima su sposobne održavati život, a vjeruje se da su najčešće u tihim "predgrađima" velikih spiralnih galaksija, regijama koje su pogodne jer je tamo radijacija također niska.
Pravi raspored planeta
thumb|right|200px|Prema hipotezi o rijetkoj Zemlji, bez prisutnosti masivnih plinovitih divova kao što je [[Jupiter, složeniji život ne bi nastao na Zemlji]]
Zagovaratelji hipoteze o rijetkoj Zemlji navode da planetarni sustav sposoban održavanja složenog života mora biti sličan našem sunčevom sustavu. Smatra se da život zahtijeva terestričke planete sa tektonikama poput onih na Zemlji Snažna gravitacija najveće planete u sustavu, Jupitera, utječe na putanje mnogih malih kometa i asteroida koji se sudaraju sa njom, te se stoga pretpostavlja da je stopa udara kometa na Jupiter između dva i osam tisuća puta veća od Zemlje. Da nema Jupitera, vjerojatnost udara asteroida na unutarnje planete sunčeva sustava bila bi puno veća.
Razlozi izumiranja dinosaura u Kredi su i dalje nerazjašnjeni, ali mnogi znanstvenici vjeruju da ju je uzrokovao udar asteroida ili manjeg kometa na prijelazu Krede i Tercijara koji se stvorio krater Chicxulub, demonstrirajući kako su takvi udari ozbiljna prijetnja životu na Zemlji. Astronomi pretpostavljaju da bi bez Jupitera, koji upija potencijalne opasne objekte, masovna izumiranja bila puno češća na Zemlji, te da se ne bi razvio složeniji život.
Planeta Jupiterove mase izgleda nudi povećanu zaštitu protiv asteroida, ali potpuni učinci na druga nebeska tijela u sunčevu sustavu su i dalje predmet rasprava.
Konstatno stabilna putanja
Računalne projekcije navode moguće kaotične planetarne orbite ako planetarni sustav ima velike planete sa ekscentričnim putanjima.
Potreba za stabilnom putanjom odbacuje zvijezde sa sustavom planeta koje sadrže velike planete u bliskoj putanji oko zvijezde, tzv. "vruće Jupitere". Vjeruje se da bi "vrući Jupiteri" bili formirani mnogo dalje od svojih zvijezda nego što jesu, te bi tako mogli migrirati prema daljim područjima, i poremetiti putanje drugih planeta.
Prava veličina
Planeta koja je premalena ne može držati dovoljno atmosfere. Temperatura stoga postaje krajnje promjenjiva a stabilni oceani nemogući. Maleni planeti će imati i oporu površinu, sa velikim kanjonima i planinama, njegova jezgra će se brže hladiti a tektonika ploča neće trajati dovoljno dugo za razvoj života.
Ipak, stjenovite planete poput Zemlje su dosta česti, prema astronomu Michaelu Meyeru sa sveučilipta u Arizoni, te čine između 20 i 60 % planeta koje obilaze zvijezde slične Suncu.
Veliki prirodni satelit i tektonika ploča
Mjesec je neobičan jer druge stjenovite planete sunčeva sustava ili nemaju satelite (Merkur i Venera), ili imaju male satelite koji vjerojatno zarobljeni asteroidi (Mars).
Teorija o velikom udaru navodi da je Mjesec rezultat udara tijela veličine Marsa na tada još jako mladu Zemlju. Taj snažni udar je Zemlji dao blago nagnutu os i ubrzanu rotaciju. Brža rotacija osigurava pravu raspodjelu dana i noći te stoga i umjerene temperature. Niti os ne smije biti previše nagnuta inače bi planeta imala ekstremne razlike u godišnjim dobima, neprikladne za složeniji život. Planeta bez nagnute osi bi mogla imati manjak stimulacije za razvoj šarolike evolucije. Pobornici "rijetke Zemlje" navode da je stoga i Zemljina os nagnuta "baš pravo". Veliki satelit stabilizira nagnutu os planete, jer bi bez njega promjene osi bile odveć kaotične i nestabilne.
Da Zemlja nije imala Mjesec, plime i oseke bi bile upola slabije. Velik sateliti stvaraju bazen plime koji su možda bitni za razvoj složenijeg života, iako je to i dalje predmet rasprave.
Hidraulički cilindar
mini|desno|250px|Hidraulički cilindri (5 komada) kod hidrauličkog [[bagera ili kopača osiguravaju velik zahvat materijala koji se kopa.]] mini|desno|250px|Simbol za teleskopski hidraulički cilindar (prema standardu [[ISO 1219).]] mini|desno|250px|Simbol za diferencijalni hidraulički cilindar (prema standardu ISO 1219).
Hipoteza o rijetkoj Zemlji
Veliki prirodni satelit i tektonika ploča
Veliki satelit također povećava učestalost tektonike ploča zahvaljujući silama plime i oseke na kori planete. Ipak, postoje dokazi da je i na Marsu nekoć postojala tektonika ploča, i bez tog mehanizma. Edward Belbruno i J. Richard Gott sa sveučilišta Princeton su napisali znanstveni rad o mogućnosti udarnog tijela na razvoj tektonika planete.
Hidraulički cilindar
Hidraulički cilindar ili linearni hidraulički motor je najčešći izvršni dio u hidrauličkom pogonu, koji služi za pretvorbu energije hidrauličkog fluida u mehanički rad (izvršna sila se kreće po pravcu). Njegova ulazna veličina jest hidraulički fluid pod tlakom koji djeluje na površinu klipa hidrauličkoga cilindra. Time uzrokuje pravocrtno kretanje klipa, a kao posljedica toga i klipnjače koja je povezana s teretom. Tako se energija hidrauličkoga medija pretvara u provodljivu snagu koja djeluje pravocrtno. Hidraulički fluid uglavnom je mineralno ulje; u hidraulici se upotrebljavaju i sintetička ulja i emulzije, a sve više i voda (vodena hidraulika).
Hipoteza o rijetkoj Zemlji
Veliki prirodni satelit i tektonika ploča
I tektonika ploča se smatra bitnim za razvoj života. Erupcija vulkana je u prošlosti pojedine elemente izbacila na površinu zemlje, a znanstvenici smatraju da su baš ti elementi odgovorni za stvaranje biomolekula – temelja života. Ti otvori kao posljedica micanja tektonskih ploča, nalaze se na dnu oceana i sadrže savršenu mješavinu vodika, metana, amonijaka koji su zemlju učinili pogodnom za život.
Evolucija od jednostavnijih do složenijih organizama
Bez obzira na fizičku sličnost Zemlji, postoje argumenti da kada god život nastaje, malo je vjerojatno da će se razviti dalje od jednostavnih bakterija. Biokemičar Nick Lane navodi da su jednostavne stanice (prokarioti) nastale ubrzo nakon formiranja Zemlje, ali im je trebalo pola života planete dok se nisu razvili do složenijih oblika (eukarioti), te da se to moglo dogoditi samo jednom. Po njegovom mišljenje, prokarioti nemaju staničnu arhitekturu razviti se u eukariote, jer bi bakterija razvijena do eukariotskih proporcija imala desetak tisuća manje raspoložive energije. To se riješilo tako da je jedna jednostavna stanica uključena u drugu, te su stanice zajedno nastavile razvoj do mitohondrija, što je omogućilo dovoljno energije. Neki smatraju da se takva transformacija događa vrlo rijetko, te da na hipotetskim drugim planetima život uglavnom nije razvijen dalje od jednostaničnih organizama.
Hidraulički cilindar
Hidraulički cilindri ne razlikuju se bitno od pneumatskih cilindara. Zbog većih tlakova i sila moraju biti robusnije konstrukcije, a povećan je i problem brtvljenja. Obzirom da je radni medij mineralno ulje (hidraulički fluid), pojavljuje se i problem curenja ulja prodrlog kroz brtve, pa je potrebno predvidjeti odvod tog ulja. Također, prilikom pražnjenja cilindra mora se ulje odgovarajućim vodovima vratiti u spremnik. Konačno, prije puštanja u pogon potrebno je cijelu hidrauličku instalaciju odzračiti. Zato hidraulički cilindri imaju dva otvora (po jedan na prednjoj i stražnjoj strani) za odzračivanje. Kroz te otvore odzračivanje se vrši pomoću vijka ili automatskog ventila za odzračivanje.
Hipoteza o rijetkoj Zemlji
Jednadžba o rijetkoj Zemlji
Sljedeću jednadžbu je razvio Cramer. Jednadžba je odgovor Warda i Brownleeja na Drakeova jednadžba. Izračunava N, broj Zemlji sličnih planeta u Mliječnom putu koje imaju složenije životne oblike, kao:
Hidraulički cilindar
Dijelovi hidrauličkog cilindra su: plašt cilindra, klip, klipnjača, poklopci (prednji – kroz koji prolazi klipnjača i stražnji) i priključci za ulje. Cijev cilindra obostrano je zatvorena dnom na jednoj, a glavom cilindra na drugoj strani. Klipnjača izlazi kroz glavu cilindra. Klip, zabrtvljen brtvom i vođen vodećim prstenom, dijeli unutrašnjost cilindra na dvije komore: donju tlačnu komoru i gornju vučnu komoru na strani klipnjače. Hidraulički tlak djeluje na klip koji linearno pomiče klipnjaču. Takav cilindar naziva se dvostranim hidrauličkim cilindrom.
Hidraulički cilindri koriste se kod alatnih strojeva (stezanje izratka, gibanje izratka i alata), u uređajima za transport (podizanje, utovarivanje), pokretnim strojevima (traktori, bageri itd.), zrakoplovima (pomicanje stajnih trapova, zakrilaca), brodovima (zakretanje kormila, krila, brodskih vijaka) itd. U strojogradnji se hidraulički cilindri koriste za transportne naprave, dizala, hidrauličke preše (tijeske ), strojeve za preoblikovanje, naprave za pripremu, automatizirane proizvodne linije, strojeve za preoblikovanje plastičnih masa, u proizvodnji ekološke opreme. U poljoprivredi se hidraulički cilindri koriste na radnim strojevima (traktor, kombajn, utovarivač), traktorskim priključcima, stajskoj opremi, za hidrauličke pile za drva. U energetici se hidraulički cilindri najčešće koriste u hidroelektranama za upravljanje branama i regulaciju protoka vode (segmentna ili radijalna zapornica).
Hipoteza o rijetkoj Zemlji
Jednadžba o rijetkoj Zemlji
gdje je: Pretpostavimo. Jednadžba navodi da taj broj nije veći od 10−10 i možda je čak manji od 10−12. U donjem slučaju, N može biti između 0 i 1. Ward i Brownlee ne izračunavaju samu vrijednost N, jer numeričke vrijednosti nekolicine faktora dolje su samo izvor nagađanja. Ne mogu se procijeniti jer imamo samo jednu informaciju: Zemlju, stjenovitu planetu koja obilazi zvijezdu tipa G2 u tihom "predgrađu" galaksije, koja je jedina domovina čovječanstva.
Barrow i Tipler smatraju da postoji dogovor između biologa da je evolucijski put od primitivnog kambrijskog života do modernog Homo sapiensa bio vrlo nepredvidljivi događaj. Primjerice, veliki ljudski mozak zahtijeva snažan metabolizam, dugo razdoblje gestacije i djetinjstvo koje traje najmanje 25% prosječnog životnog razdoblja. Ostale nepredvidljive osobine čovjeka su:
Hidraulički cilindar
Vrste hidrauličkih cilindara
Cilindri mogu biti jednoradni i dvoradni. Svi hidraulički cilindri imaju oba priključka, kod jednoradnih cilindara stražnji priključak služi za odvod prodrlog ulja.
Hipoteza o rijetkoj Zemlji
Jednadžba o rijetkoj Zemlji
Astrofizičar Duncan Forgan je 2009. razvio računalni program prema kojem je izračunao da bi u našoj galaksiji trebalo biti 37.964 planeta na kojima se razvio inteligentni život.
Hidraulički cilindar
Vrste hidrauličkih cilindara
Kod jednoradnih hidrauličkih cilindara ulje pod tlakom dovodi se samo s jedne strane klipa, koji vrši koristan rad samo u jednom smjeru. Povratno kretanje ostvaruje se oprugom ili težinom tereta. Za upravljanje jednoradnim cilindrom koriste se 3/2 razvodnici.
Hipoteza o rijetkoj Zemlji
Zagovaratelji
Zagovaratelji hipoteze o rijetkoj Zemlji su:
Hidraulički cilindar
Vrste hidrauličkih cilindara
Dvoradni hidraulički cilindri vrše koristan rad u oba smjera. Za upravljanje dvoradnim cilindrom koriste se 4/2 ili 5/2 razvodnici. Kod cilindara s jednostranom klipnjačom površina prednje strane klipa veća je od površine stražnje strane klipa za iznos površine presjeka klipnjače. Zato je prilikom izvlačenja klipa brzina manja, a sila veća nego u povratnom hodu. Cilindri kod kojih je odnos prednje i stražnje površine 2:1 (isti je i odnos sila, a obratan odnos brzina) nazivaju se diferencijalni cilindri. Cilindri s dvostrukom (prolaznom) klipnjačom imaju jednaku prednju i stražnju površinu, tako da su sile i brzine jednake u oba smjera.
Hipoteza o rijetkoj Zemlji
Kritike
Do sad je otkriveno preko 900 ekstrasolarnih planeta a nova otkrića su gotovo svakodnevna. Na temelju tih otkrića, znanstvenici počinju favoritizirati Kopernikov princip. Primjerice, 2009. Alan Boss sa znanstvenog sveučilišta Carnegie procjenjuje da svaka zvijezda slična suncu ima barem jedan Zemlji sličan planet, te da bi ih moglo biti 100 milijardi u našoj galaksiji. koji bi mogli imati jednostavnije oblike života, te da bi moglo biti tisuću civilizacija samo u Mliječnom putu. 2011. NASIN laboratorij je izračunao da između 1,4 do 2,7 posto svih zvijezda sličnih suncu ima planete slične Zemlji unutar nastanjive zone. Ukupno, bilo bi ih dakle dvije milijarde u našoj galaksiji, a s obzirom da ima oko 50 milijardi vidljivih galaksija u poznatom svemiru, to bi bilo oko sikstilijun (1021) takvih planeta.
Bubry
Bibri je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Morbijan.
Hipoteza o rijetkoj Zemlji
Kritike
Kada je 2010. otkriven Gliese 581 g, planet udaljen samo 20 svjetlosnih godina od Zemlje, iskorišten je kao argument protiv hipoteze o rijetkoj Zemlji. Ipak, kasnija otkrića su stavila u sumnju postojanje Gliesea 581 g.
Hidraulički cilindar
Vrste hidrauličkih cilindara
Moguć je niz standardnih i specijalnih izvedbi cilindara, a za izbor se koriste dijagrami. Kriteriji za odabir cilindra su: potrebna sila, potreban hod, potrebna brzina, konstrukcija cilindra (učvršćenje cilindra, spoj klipnjače, priključci). Kod hidrauličkih cilindara s prigušenjem u krajnjem položaju smanjuje se pri kraju hoda presjek kanala za odvod ulja (preko prigušnog ventila), čime se usporava gibanje klipa. Ovakvo kočenje je neophodno pri brzinama klipa većim od 0,1 m/s.
Hipoteza o rijetkoj Zemlji
Kritike
2012. otkriven je Alpha Centauri Bb, najbliži ekstrasolarni planet sa sličnom masom kao Zemlja, koji kruži oko sunci slične zvijezde, što neki vide kao korak naprijed prema otkrivanju više Zemlji sličnih planeta koji se nalaze u našoj blizini.
Bubry
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 2.445, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km².
Hidraulički cilindar
Vrste hidrauličkih cilindara
Teleskopski hidraulički cilindar koristi se kad je potreban dugi hod cilindra. Izvedba teleskopskog cilindra sa stupnjevitim (slijednim) izvlačenjem osigurava da se najprije do kraja izvuče najširi cilindar, pa sljedeći po širini itd. Kod izvedbe s jednakokoračnim izvlačenjem izvlače se svi cilindri istovremeno.
Tandem hidraulički cilindar (dva cilindra i dva klipa na istoj klipnjači) omogućavaju postizanje velike sile uz ograničeni promjer cilindra. Tipovi učvršćenja cilindara su: s nogama, s prirubnicom (sprijeda/straga, nepomična/okretna), s rukavcem. Postoji više standardnih spojeva i odgovarajućih završetaka klipnjače. Za relativno duge cilindre (hod/promjer klipnjače >10) potrebno je izvršiti proračun klipnjače na izvijanje.
Meshaton, Aldama
Meshaton je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Aldama.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2079 m.
Abdulah ibn Muhamed Kalifa
Abdulah ibn Muhamed Kalifa (arapski: بن سيد محمد الخليفة) zvan i Abdulah Kalifa ili samo Kalifa (1846. - 24. novembar 1899.) bio je politički i vjerski lider koji je naslijedio Muhameda Ahmeda - Mahdija u Sudanu.
Biografija
Abdulah je rođen u religioznoj familiji, pa je negdje oko 1880. postao je učenik Muhameda Ahmeda, koji je objavio da ima božansku misiju i postao poznat kao Mahdi (spasitelj islama). On je proglasio Abdulaha - kalifom, tako da kad je umro 1885. - on nasljedio kao vođa Mahdističkog pokreta. Abdulahova prva briga bila je osiguranje vlastitog autoriteta, jer su postojale grupe (Ašrafi) koje se nisu slagale sa njegovim izborom. Odlučnim i brutalnim mjerama ugušio je svaki takav pokušaj.
Abdulah je vjerovao da će najbolje kontrolirati različite elemente koji su ga podržavali, ekspanzionizmom koji je započeo Muhamed Ahmed - Mahdi. thumb|left|240px| [[Karta Mahdističkog Sudana]] Pokrenuo je kampanju na Etiopsko Carstvo i započeo invaziju na Egipat, nadajući se da će dobiti veliku podršku od lokalnih felaha. Pritom je podcijenio snagu Anglo-egipatske vojske, pa su njegove vojske 1889. pretrpjele poraz u Egiptu.
Sledeće dvije godine Sudan je trpio od gladi i anarhije izazvane čestim bunama i neuspjelim vojnim kampanjama. Naredni period Abdulahove vladavine, dug četiri godine, prošao je relativno mirno, jer je odustao od vojnih kampanja i smanjio namete.
Anglo-egipatske snage pokrenule su 1896. ofanzivu sa ciljem da ponovno zauzmu Sudan. Abdulah se sa svojim fanatičnim borcima odupirao gotovo dvije godine, ali se oni nisu mogli suprostaviti Mitraljezima Maxim. Nakon poraza u Bitci kod Omdurmana u septembru 1898. uspio je pobjeći iz svoje prijestolnice Omdurmana, sa dobrim dijelom svojih boraca.
Još uvjek se nadao masovnoj pobuni, jer je na bazi Ugovora o Britansko-Egipatskom Kondominijumu iz 1899 Sudan postao britanski - protektorat (kolonija).
To se nije dogodilo pa je britanska vojska 24. novembra 1899. porazila i posljednje Mahdiste i ubila Abdulaha ibn Muhameda.
Barbari
Barbari ili varvari (grčki: βάρβαρος), je bio naziv u starogrčkom za sve koji su slabo ili nikako govorili grčki. Dok su 'Barbari' za Rimljane bili neobrazni ljudi (paideia). Danas se koristi naziv Barbar za osobu koja se ne uklapa u društvo i ima jako neciviliziran, nekulturan pristup, takozvana "sirovina". Sličan naziv 'Barbarima' se koristi u novijem vemenu i to Vandali.
Već su arijski indijci koristili Sanskrit-riječ barbarāh (množina) ‚Mucaroš‘ za opis naroda koji nije njihovim pripadao. U grčkom jeziku se prvi put pojavlja kao izraz "oni koji pričaju barbarski (barbarophonoi)" u Homerovom "Ilias II, 867".
Monforte San Giorgio, Messina
Monforte San Giorgio je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1365 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 275 m.
Fluterschen
Fluteršen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Altenkirhen (Vestervald). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 754 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7132033.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenkirhen (Vestervald) Fluteršen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Altenkirhen (Vestervald). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 270 metara. Površina opštine iznosi 3,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 754 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 224 stanovnika/km².
Costa, Alessandria
Costa je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 245 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 284 m.
Gary Payton
Gary Payton (Oakland, California, SAD, 23. jul 1968) je bivši američki košarkaš.
El Zapote, Soledad de Graciano Sánchez
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 920 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1848 m.
Aleksandar Kuprin
Aleksandar Ivanovič Kuprin (Александр Иванович Куприн, Narovčat, Oblast Penza, 7. septembar 1870 - Lenjingrad, 25. august 1938.) bio je ruski pisac, pilot, istraživač i avanturist, poznat po romanu Dvoboj (1905). Obilato se koristeći vlastitim životnim iskustvima, u svojim djelima se bavio avanturistima, ali i ličnostima s margina ruskog društva, koje je opisivao na naturalistički način. Nakon oktobarske revolucije je zbog protivljenja boljševicima otišao u izgnanstvo u Pariz. Nedugo pred smrt se vratio u domovinu. Uživa status jednog od najpopularnijih ruskih pisaca prve polovice 20. vijeka.
Colonia Cheguigo, Santa María Guienagati
Colonia Cheguigo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Guienagati.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 191 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 320 m.
Esencijalna aminokiselina
Esencijalna aminokiselina je aminokiselina koja se ne može de novo sintetisati u oraganizmu (obično se misli na ljudski organizam), i stoga se mora uneti putem hrane.
Esencijalnost kod ljudi
(*) Esencijalna samo u određenim slučajevima.
(**) Neklasifikovana.
Aminokiseline koje se smatraju esencijalnim za ljude su fenilalanin, valin, treonin, triptofan, izoleucin, metionin, leucin, lizin, i histidin. Dodatno, cistein (ili aminokiseline koje sadrže sumpor), tirozin (ili aromatične aminokiseline), i arginin su neohodne za bebe i decu. Aminokiseline arginin, cistein, glicin, glutamin, histidin, prolin, serin i tirozin su uslovno esencijalne. One normalno nisu neohodne u hrani, ali moraju da budu dostupne delu populacije koji ne sinteše dovoljne količine ovih kiselina. Primer takvih osoba su oboleli od fenilketonurije.
Emma Heming
Emma Heming Willis (18. jun 1978 -) je britanska manekenka malteškog porijekla, najpoznatija po tome što se 2009. udala za američkog glumca Brucea Willisa. Godine 2012. mu je rodila kćer Mabel.
To the Death (Star Trek: Deep Space Nine)
To the Death je epizoda američke TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 13. maja 1996. godine. Radnja prikazuje kako posada Defianta sklapa privremeno savezništvo sa posadom dominionskog broda kako bi zajedno uništili grupu odmetnutih Jem'Hadara koja kontrolira drevni transdimenzionalni portal odakle bi mogla napasti svaku lokaciju u svemiru.
El Ranchito, Arteaga
El Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2237 m.
Brtva
mini|desno|250px|O-prsteni. mini|desno|250px|Postavljanje silikonske mase za brtvljenje ili[[kaučuka u obliku paste.]] [[Datoteka:gaskets.jpg|mini|desno|250px|Neke vrste plosnatih i profilnih brtvi
1. O-prsten
2. Podloška od vlakana
3. Papirna plosnata brtva
4. Plosnata brtva za glavu motora.]] mini|desno|250px|Dinamičke brtve na [[vratilo|vratilu koje se okreće.]] mini|desno|250px|[[Klip stroja|Klipni prstenovi s opružnim djelovanjem.]] mini|desno|250px|Labirintna brtva.
Nueve Hermanos, San Fernando
Nueve Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Fernando.