cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Opasni put
Opasni put je jugoslavenski crno-bijeli igrani film snimljen 1963. godine u režiji Mate Relje. Po žanru je drama, a radnja se događa na kraju Drugog svjetskog rata. Protagonisti su dvojica jugoslavenskih dječaka koji, koristeći kaos, bježe iz njemačkog koncentracionog logora i započinju dugi i opasan put kući.
Pasturana, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 903 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 213 m.
María de la Luz Frías Enríquez, Acuña
María de la Luz Frías Enríquez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Novosvitlivka (Luganska oblast)
Novosvitlivka ( ili Novosvetlovka je naselje gradskog tipa smješteno u Ukrajini, u Krasnodonskom rajonu Luganske oblasti. Nalazi se na putu koji spaja grad Lugansk sa Krasnodonom. Godine 2014. je bio poprište sukoba na istoku Ukrajine; na početku su ga zauzeli pro-ruski separatisti, da bi ga 15. augusta 2014. zauzele ukrajinske snage iz bataljona "Aidar", a kako bi odsjekli Lugansk od ruske granice, odnosno spriječili da u grad dođe najavljeni ruski konvoj sa "humanitarnom pomoći". Tri dana kasnije je u blizini naselja došlo do artiljerijskog napada na izbjeglički konvoj u kome je poginulo 17 civila, a za što se međusobno optužuju zaraćene strane. Ukrajinske snage su se povukle iz grada 29. augusta nakon bitke za Ilovajsk.
María de la Luz Frías Enríquez, Acuña
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 325 m.
Piano delle Rose, Cosenza
Piano delle Rose je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
Mochau
Mohau je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Srednja Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.598 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14522370.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Srednja Saksonija Mohau se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Srednja Saksonija. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 248 metara. Površina opštine iznosi 38,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.598 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 67 stanovnika/km².
Jovan Stefanov Baljević
Jovan Stefanov Baljević (Pelev Brijeg, Bratonožići, Crna Gora). U nekim knjigama se može naći i pod prezimenima Balević, Baleović, Balović, Bolević. Školovao se u Sremskim Karlovcima, gdje je završio srednju školu, a 1745. god. otišao je iz Temišvara na studije na Univerzitetu u Haleu (Njemačka), gdje je 1752. god. odbranio filozofsku disertaciju iz oblasti kanoničkog prava i istorije hrišćanske religije. Glavna razmatranja u disertaciji bila su posvećena istoriji krstaških ratova. Po završetku studija 1752. god. vratio se u Ugarsku, gdje je tokom 1753. god. radio kao notarijus (advokat), a jedno vrijeme i kao ađutant pograničnog komandanta Gavrila Novakovića. Baljević je potom prešao u Sremske Karlovce gdje je radio kao sindikus (šef gradske policije), i sekretar Karlovačkog magistrate (gradske uprave). Ove dužnosti je obavljao kao honorarni izvršilac jer nije htio da primi austrijsko državljanstvo. Baljević je nedugo zatim pobjegao od austrijskih vlasti i otputovao u Rusiju, gdje se posvetio vojnoj službi, postavši prvo kapetan, a zatim i major ruske vojske. Neki istoričari smatraju da je Jovan Stefanov Baljević bio Šćepan Mali.
Piedra Escalera, Tlacoapa
Piedra Escalera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlacoapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2233 m.
Svanuće
Svanuće je jugoslavenski crno-bijeli igrani film snimljen 1964 godine u režiji Nikole Tanhofera. Po žanru je drama, a radnja prikazuje kako strojovođa (čiji lik tumači Ilija Džuvalekovski) otkriva kako se njegov ložač i kumče (čiji lik tumači Miha Baloh) počeo sviđati njegovoj mladoj supruzi (koju tumači Senka Veletanlić-Petrović).
Jacob Le Maire
Jacob Le Maire (Antwerpen, 1585.- Indijski ocean, 1616.), bio je holandski pomorac, jedan od vođa ekspedicije koja je (1615. - 16.) otkrila novi pomorski pravac za plovidbu oko Južne Amerike iz Atlantika u Pacifik, preko Drakeovog prolaza.
Biografija
Jakob je bio sin bogatog trgovca Isaaca Le Maire (1558-1624), koji je opremio ekspediciju od dva broda da pronađe novi put za Istočnu Indiju. Za vođe te ekspedicije postavio je iskusnog kapetana Willem Schoutena i svog sina. Oni su u decembru 1615. doplovili do kraja jugoistočne obale Južne Amerike, i umjesto u Magellanov tjesnac zaplovili kanalom između otoka Isla Grande de Tierra del Fuego i Estadosa prema jugu i doplovili do Otoka Hornos i njegove krajnje točke - Rta Horn i nakon tog uplovili u Pacifik.
Kad su doplovili do Batavije umjesto pohvala Holandska istočnoindijska kompanija ih je optužila za kršenje monopola, i pod pratnjom poslala natrag u Holandiju. Na tom putu je Jacob umro.
Po njemu je kanal između Otoka Isla Grande i Estadosa nazvan Maire.
Texochitl, Tamazunchale
Texochitl je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 315 m.
El Aguacatillo, Uruapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1914 m.
Opština Copăcel, Bihor
Copăcel je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Rancho Nuevo, Yahualica de González Gallo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2168 m.
Hadancourt-le-Haut-Clocher
Adankur le O Kloše je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Bove.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 355 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 40 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,67 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 207 m, a minimalnoj 109 m).
Beserovina
Бесеровина је насеље у Србији у општини Бајина Башта у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 213 становника (према попису из 1991. било је 275 становника).
Демографија
У насељу Бесеровина живи 180 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,3 година (43,5 код мушкараца и 45,1 код жена). У насељу има 81 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,63.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Stafford Courthouse, Virginia
Staford Korthaus je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.320.
Los Alcatraces, Tijuana
Los Alcatraces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 565 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Topaz Ranch Estates, Nevada
Topaz Ranč Estejts je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.501.
Le Ballon rouge
Le Ballon rouge je francuski kratki igrani film snimljen 1956. u režiji Alberta Lamorissea, a koji se smatra jednim od najboljih i najuticajnijih filmova za djecu u historiji svjetske kinematografije. Protagonist filma, koga tumači Lamorisseov sin Pascal, je dječak koji na ulicama pariške četvrti Ménilmontant pronađe neobični crveni balon za koga se ispostavi da posjeduje vlastitu volju i da ga počinje pratiti. Radnja prikazuje kako se njih dvoje sprijatelje te prolaze niz pustolovina. Le Ballon rouge je nakon premijere dobio niz prestižnih nagrada, uključujući Zlatnu palmu za najbolji kratki film, ali i Oscar za najbolji originalni scenario, postavši jedini kratki film koji je dobio takvo priznanje. Le Ballon rouge, koji se odlikuje gotovo potpunim nedostatkom dijaloga, je stekao veliku popularnost širom svijeta.
Cagnoletti, Sondrio
Cagnoletti je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 683 m.
Hoorn
Geografija
Hoorn leži na zapadnoj obali jezera IJsselmeer.
Historija
Za srednjeg vijeka bio je prijestolnica Zapadne Frizije. Njegov prosperitet bazirao se na odličnoj luci u obliku roga (po kojoj je i dobio ime) koja je bila jedna od glavnih holandskih luka sve dok se Zuiderzee nije zatrpao pjeskom u 18. vijeku. thumb|left|240px| Trgovačka ulica
Privreda
Današnji Hoorn je prije svega trgovački centar za povrće i mliječne proizvode, pored tog razvijeno je ribarstvo i turizam, a ima i nešto pogona lake industrije.
Znamenitosti
thumb|left|240px| Oosterkerk Od brojnih srednjovjekovnih crkava opstale su dvije gotičke, Noorderkerk (sjeverna) i Oosterkerk (istočna).
Od nekadašnjih bedema ostali su Kula sv. Marije iz 1508. i istočna gradska vrata iz 1578.
Od ostalih značajnih građevina treba spomenti staru gradsku vijećnicu iz 1613., bolnicu sv. Ivana iz 1563., kuća Bossu iz 17. vijeka, Pietershof (sirotište osnovano 1617.), vagaonica iz 1609. i kuća iz 1632 u kojoj je danas smješten Zapadnofrizijski muzej.
Fabbrica Nuova, Salerno
Fabbrica Nuova je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
JAXA
mini|desno|250px|Logo Japanske aeronautičke i svemirske istraživačke agencije. mini|desno|250px|Prvi japanski umjetni satelit Ohsumi, koji je lansiran 1970. 250px|mini|desno|Japanske rakete H-IIA & H-IIB. 250px|mini|desno|Hayabusa sonda.
Fabbrica Nuova, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
4-Hlorofenoksisirćetna kiselina
4-Hlorofenoksisirćetna kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 186,592 Da.
JAXA
250px|mini|desno|Svemirski centar Tanegashima.
Japanska aeronautička i svemirska istraživačka agencija ili JAXA (engl. Japan Aerospace Exploration Agency) je osnovana 1. listopada 2003., od sve tri do tada neovisne institucije odgovorne za svemirska pitanja (ISAS, NASDA, NAL), sjedinjene su u novu jedinstvenu organizaciju. JAXA je do danas već lansirala nekoliko satelita i sudjeluje u misijama poput istraživanja asteroida i planiranju misija na Mjesec. Za lansiranje tehnoloških, meteoroloških, navigacijskih, telekomunikacijskih i sličnih satelita JAXA koristi NASDA-inu "H-2A" raketu, dok za znanstvene misije (poput rendgenske astronomije) koristi ISAS-ovu "M-5" raketu na kruto gorivo. Osim toga, u kooperaciji s inozemnim partnerima, JAXA razvija prvu svjetsku raketu (GX) pogonjenu tekućim prirodnim plinom.
Historija
Tokijsko sveučilište je 1955. počelo izrađivati prve lagane atmosferske rakete (Pencil, Baby) kako bi moglo sudjelovati u Međunarodnoj geofizikalnoj godini (IGY), da bi potom nastavilo s razvojem sve jačih takvih raketa (Kappa, Lambda), te 1962. utemeljilo svoj svemirski (lansirni) centar "Kagoshima". Međutim, razvoj lansirnih vozila unutar sveučilišta ubrzo je postao vrlo kontroverzan. U pitanju su bila velika ulaganja i bilo je potrebno ostvariti poneke neznanstvene aplikacije i financijske povrate od svemirskih aktivnosti, dok je pitanje primjene u pravilu bilo daleko od kompetencije akademskog svijeta. Zbog toga je od samog početka bilo protivljenja od strane Agencije za znanost i tehnologiju (STA) i Ministarstva financija.
To je 1964. dovelo do stvaranja Ureda za razvoj promocije svemira (preteča NASDA-e) i proširenja Nacionalnog aeronautičkog laboratorija (NAL), pod nadzorom Agencije za znanost i tehnologiju (STA). S druge strane, snažna znanstvena nastojanja dovela su do istodobne kreacije, pri Tokijskom sveučilištu, Instituta za svemirsku i astronautičku znanost (ISAS), koji je 1981. postao relativno autonomni dio Ministarstva obrazovanja. Međutim, autonomiji ISAS-a postavljena su jasna ograničenja, budući da mu je bilo zabranjeno razvijati lansirna vozila promjera većeg od 1,4 metra.
U kontekstu snažnog ekonomskog rasta, Japan je bio vrlo zainteresiran prezentirati se kao potpuno ravnopravni i zreli član ekskluzivnog kluba visoko industrijaliziranih zemalja, a budući da su svemirske aktivnosti posebno simbolične u tom kontekstu 1969. je godine osnovao Nacionalnu svemirsku razvojnu agenciju (NASDA), koja je bila odgovorna za industrijske i tehnološke primjene. Istodobno je utemeljen i NASDA-in svemirski (lansirni) centar "Tanegashima", kao i njeno sjedište, pomoćni centri i postaje za praćenje. Uz razvoj domaćeg know-howa, poseban odnos sa SAD-om doveo je u isto vrijeme i do političkog sporazuma o tehnološkoj pomoći u razvoju lansirnih sistema.
Prvi japanski umjetni satelit Ohsumi
ISAS-ova lansirna vozila bile su trostupanjske ili četverostupanjske rakete na kruto gorivo izgrađene u Nissanu, proizišle iz Kappa i Lambda suborbitalnih (sounding) raketa. ISAS-ovo lansirno vozilo "Lambda 4S-5" lansiralo je 1970. prvi japanski umjetni satelit (Ohsumi) u zemljinu orbitu, čineći Japan četvrtom zemljom u povijesti kojoj je to pošlo za rukom. Nakon toga, u službu su uvedena nova lansirna vozila "Mu" (M) serije, usavršavana sve do današnjih dana. Najnovije i najsnažnije lansirno vozilo koje je ISAS ikad razvila je raketa "M 5", koja je 1998. lansirala Nozomi Mars sondu.
NASDA je svoje prvo lansirno vozilo "N-1" razvila iz prvog stupnja američke Thor rakete (građenog u Mitsubishiju, pod licencom McDonell-Douglasa), drugog stupnja napravljenog u Japanu s jednim američkim motorom (također na tekuće gorivo), te trećim stupnjem na kruto gorivo i trima pomoćnim boosterima, također baziranim na američkoj tehnologiji. U razdoblju od 1975. do 1982. uspješno je lansirano sedam satelita. Snažnija verzija "N-2", s protegnutim drugim stupnjem i devet pomoćnih boostera, uvedena je 1981. i do 1989. provela osam lansiranja.
Razvijajući vlastiti drugi kriogenički stupanj za novo lansirno vozilo "H-1", Japan se počeo oslobađati američke tehnologije. Druga dva stupnja preuzeta su (uz manje izmjene) s rakete N-2, a devet je boostera proizvodio Nissan. Od kada je uvedeno u službu, 1986., do 1992. uspješno je provelo svih devet lansiranja. U 1994. u službu je ušlo lansirno vozilo "H-2", koje je označilo pojavu potpuno novog japanskog lansirnog vozila i japanske tehnološke samodostatnosti. Sastoji se od dva kriogenička stupnja građena u Mitsubishiju i dva velika boostera na kruto gorivo proizvedena u Nissanu. Lansirno vozilo "H-2" zamišljeno je kao osnova za modularnu seriju lansirnih vozila, s ciljem postizanja veće fleksibilnosti i smanjenja troškova.
Budući da je H-2 raketa najskuplji lansirni uređaj na tržištu, šanse za komercijalizaciju H-2A obitelji ovise o znatnom smanjenju lansirnih troškova. Cilj NASDA-e je smanjiti te troškove za čak 55 %. Koristeći jedan booster H-2 rakete kao prvi stupanj, te drugi i treći stupanj preuzet sa ISAS-ove rakete "M-3S2", NASDA je razvila lansirno vozilo "J-1", namijenjeno lansiranju malih satelita, te ga već planira zamijeniti sa većim i jeftinijim lansirnim vozilom "J-2", čiji će prvi stupanj koristiti tehnologiju Atlas 3 rakete i ruskog NK-33 motora, dok će drugi stupanj imati potpuno novi motor pogonjen tekućim kisikom i tekućim metanom.
Nacionalni zrakoplovni i astronautički laboratorij Japana ili NAL (engl. National Aerospace Laboratory) utemeljen 1955. kao Nacionalni aeronautički laboratorij (engl. National Aeronautical Laboratory), svoje današnje ime dobio je 1963., dodavanjem svemirskog i astronautičkog odjela. Od svog početka bavio se istraživanjem zrakoplovnih, raketnih i drugih aeronautičkih transportnih sistema, te razvojem velikih testnih postrojenja za potrebe odgovarajućih organizacija.
Osnivanje Japanske aeronautičke i svemirske istraživačke agencije
1. listopada 2003., sve tri do tada neovisne institucije odgovorne za svemirska pitanja (ISAS, NASDA, NAL) sjedinjene su u novu jedinstvenu organizaciju, nazvanu Japanska aeronautička i svemirska istraživačka agencija ili JAXA (engl. Japan Aerospace Exploration Agency). JAXA je do danas već lansirala nekoliko satelita i sudjeluje u misijama poput istraživanja asteroida i planiranju misija na Mjesec. Za lansiranje tehnoloških, meteoroloških, navigacijskih, telekomunikacijskih i sličnih satelita JAXA koristi NASDA-inu "H-2A" raketu, dok za znanstvene misije (poput rendgenska astronomije) koristi ISAS-ovu "M-5" raketu na kruto gorivo. Osim toga, u kooperaciji s inozemnim partnerima, JAXA razvija prvu svjetsku raketu (GX) pogonjenu tekućim prirodnim plinom (LNG).
Japanski svemirski program je u okviru ISAS-a najveće uspjehe ostvario u području rendgenske astronomije, dugobazične interferometrije (VLBI), promatranju Sunca i istraživanju magnetosfere (baloni, suborbitalne rakete, sateliti, sonde). U svibnju 2003. ISAS je lansirao "Hayabusa" sondu, s ciljem prikupljanja (2005.) i povratka na Zemlju uzoraka sa jednog asteroida (2007.). Kolovoza 2004. ISAS je uz pomoć suborbitalne rakete lansirao na visinu od 122 i 169 km dva prototipa sunčevih jedrilica. NASDA je bila najaktivnija u području telekomunikacijskih i tehnološkoistraživačkih satelita, te u području promatranja planete Zemlje. NASDA je tađoner razvila i Japanski eksperimentalni modul za međunarodnu svemirsku postaju (ISS), te bila odgovorna za uvježbavanje japanskih astronauta i pripreme svemirskih misija sa ljudskom posadom (STS, Sojuz, ISS).
Prva uspješna svemirska misija pod JAXA-inom upravom, postavljanje satelita u orbitu, izvedena je početkom 2005. iz svemirskog centra Tanegashima, uz pomoć H-2A rakete, a nakon toga je uspješno lansirano još nekoliko misija u području rendgenske astronomije, eksperimentalnih satelita i promatranju planete Zemlje (ASTRO-EII, OICETS / INDEX, ALOS, MTSAT-2). Do 2008. JAXA namjerava u službu uvesti svoje novu "H-2B" raketu, lansirati dugo odgađanu automatsku misiju na Mjesec (Selene), lansirati nekoliko astronomskih misija (Astro-F, Solar B), telekomunikacijskih satelita (ETS VIII, LDREX 2), jedan od tri navigacijska satelita (QZSS, podsustav GPS-a), nekoliko satelita za prikupljanje informacija (IGS), te lansirati satellite za mjerenje i nadzor stakleničkih plinova (GOSAT) i padalina (GPM / DPR, u suradnji sa NASA-om i drugim zemljama). Neke će misije biti dopunjene dodatnim teretom, pa će tako "Astro-F" biti lansiran u društvu jednog testne sunčeve jedrilice i eksperimentalnog satelita.
Za razdoblje nakon 2008. još nema čvrsto određenih novih misija, ali već postoje planovi složenih letjelica u području rendgenske astronomije (NeXT), infracrvene astronomije (SPICA) i interferometrije (VSOP-2). Također, u planu je još jedna misija na Mjesec (Selene-2), zatim misija lansiranja sunčeve jedrilice prema Jupiteru, te 2010. slanje sonde na Veneru (Planet-C). U kooperaciji sa ESA-om, negdje nakon 2015., JAXA planira razviti novi rendgenski teleskop (XEUS), te lansirati zajedničku sondu prema Merkuru (BepiColombo). U isto vrijeme, nastaviti će se misije vezane za Međunarodnu svemirsku postaju (ISS) i istraživanja reupotrebljivih lansirnih vozila (poput HOPE), te razmatrati buduće misije na Mjesec s ljudskom posadom.
Uz razvoj raketa i ostalih svemirskih sistema, JAXA također razvija i tehnologiju za nadzvučni transport iduće generacije, s ciljem razvoja zrakoplova koji bi mogao prevoziti 300 putnika pri dvostrukoj brzini zvuka, te tako postao komercijalna zamjena za Concorde. Međutim, japanske aeronautičke kompanije, poput Mitsubishi Heavy Industries, za sada su pokazale samo ograničen interes.
Zimske operacije u Jugoslaviji 1943/1944
Zimske operacije u Jugoslaviji 1943/1944, poznate kao Šesta neprijateljska ofanziva, predstavljaju splet krupnih operacija obe zaraćene strane sa ciljem uspostavljanja kontrole nad važnim strategijskim pozicijama između Save i Jadrana, između 3. decembra 1943. i 15. februara 1944. U operacijama su angažovane glavne snage Druge oklopne armije i NDH sa jedne, i NOVJ sa druge strane.
Pored angažovanja impresivnih snaga (oko 300.000 na jednoj i oko 120.000 na drugoj strani), ovaj splet operacija karakteriše i to što je primarni cilj bilo preuzimanje i zadržavanje inicijative. Obe strane nastojale su da nametnu oblike borbe koji njima odgovaraju, iscrpljujući protivničke resurse. Nemački plan predviđao je, nakon dovođenja NOVJ u podređeni položaj, osvajanje strategijskih položaja i nanošenje teških, po mogućnosti presudnih udaraca NOVJ. NOVJ je sa svoje strane nastojala dokaže da je u stanju da uz, istovremenu elastičnu odbranu na jednom delu bojišta, ima snagu da organizuje ofanzivu na drugom.
Nakon oštrih manevarskih borbi širom operativnog područja, Druga oklopna armija ostvarila je jedan broj ciljeva i postigla uspehe, naročito u dolini Lima, dolini Vrbasa i u Hrvatskom primorju, ali nije uspela da bitno umanji borbenu vrednost NOVJ. Slobodna teritorija je znatno smanjena, ali su u rukama NOVJ i nakon okončanja ovih borbi ostali brojni gradovi i široka prostranstva.
Naziv
minijatura|Šesta neprijateljska ofanziva, od septembra 1943 do januara 1944.
Šesta neprijateljska ofanziva je popularni naziv koji se u SFR Jugoslaviji koristio za niz operacija koje su krajem 1943. poduzele osovinske snage s ciljem da unište partizanske snage na područjima na kojima su uspostavile uporišta nakon kapitulacije Italije. Taj naziv je obuhvatao sledeće veće operacije:
Naziv šesta neprijateljska ofanziva nije bio prihvaćen u jugoslavenskoj vojnoj istoriografiji. U stručnim istorijskim radovima ovaj niz taktički srodnih operacija naziva se Zimske operacije 1943/1944 u centralnom delu Jugoslavije.
Pozadina
Ova ofanziva razlikuje se od prethodne, u okviru poduhvata Ahze i povezanih operacija, po tome što je nemačka komanda ocenila da su sazreli uslovi da preuzme inicijativu. Od kraja avgusta do kraja novembra, Druga oklopna armija delovala je u iznudici, nastojeći da razvučenim snagama razoruža brojne italijanske jedinice i koncentričnim udarima preotme ključne obalske položaje od NOVJ radi predupređivanja eventualnog savezničkog iskrcavanja (operacija Gajzerih, zauzimanje Podbiokovlja i Pelješca tokom novembra 1943.) 1. novembra Komandant Jugoistoka, odnosno Armijske grupe F, u svom izveštaju Vrhovnoj komandi, ovako je opisao opšti okvir:
minijatura|Nemački vojnici izvlače mrtvog druga
U međuvremenu nastalu situaciju fon Vajhs je smatrao alarmantnom:
Na osnovu ove procene, Komandant Jugoistoka naložio je štabu Druge oklopne armije da razradi plan za niz međusobno povezanih operacija sa ciljem osvajanja strategijskih tačaka radi učvršćivanja i povezivanja položaja armije.
Ove operacije karakteriše detaljno upoznavanje NOVJ, dobar obaveštajni rad i generalno visoka taktička veština prilagođena situaciji partizanskog manevarskog rata.
Osovinske snage
minijatura|Nemci u borbi protiv partizana u Lici
minijatura|Legionari iz NDH u nemačkim redovima.
minijatura|Četnički komandant [[Stevan Leko Damjanović sa pripadnicima SS divizije u istočnoj Bosni, u dogovoru pred početak akcije protiv partizana.]]
Snage Druge oklopne armije svojim desnim bokom naslanjale su se u Gorskom kotaru i na Kupi na jedinice Armijske grupe B koja je u tim područjima znatnim snagama (44. 71. i 162, divizija, delovi 1. SS oklopne divizije) vršila istovremene operacije protiv jedinica NOVJ u Sloveniji i Gorskom kotaru.
Snage NOVJ
mini|Kolona [[Prva krajiška proleterska udarna brigada|Prve krajiške brigade u toku šeste neprijateljske ofanzive na obroncima planine Konjuh, decembar 1943.'']]
Oblici borbenih dejstava
minijatura|Iz borbi na Majevici u toku zimskih operacija krajem 1943. i početkom 1944. Nemačka je privukla na jugoslovensko ratište vrlo krupne snage, mnogostruko jače nego u prethodnom periodu. Kroz dve i po godine ratovanja, NOVJ je stekla iskustvo i razvila ratnu veštinu na svim nivoima, pa je bila u stanju da se suprotstavi kao celina, na adekvatan način. S obzirom na veliku brojčanu i tehničku premoć osovinskih snaga, za NOVJ nije dolazilo u obzir dugotrajno frontalno sučeljavanje. Međutim, s obzirom na narasle snage, odgovor se ovog puta nije sveo na suprotstavljanje sredstvima "malog rata". Koristeći svoje povoljne pozicije na terenu, glavne snage NOVJ suprotstavile su se u obliku manevarskog rata: koristeći svoju pokretljivost za stvaranje lokalne nadmoći na osetljivim tačkama, ulazeći u otvorena sučeljavanja na odabranim pozicijama, razvlačeći na taj način osovinske snage i ometajući provođenje njihovih planova.
Osnovni operativnih cilj nemačke komande bio je osvajanje strateški važnih tačaka i komunikacija, i razbijanje glavnih snaga NOVJ, dok je operativni cilj NOVJ bio iscrpljivanje nemačkih snaga, vezivanje njihove glavnine za odbrambene zadatke i preuzimanje inicijative u svoje ruke.
Tok operacija
minijatura|Nemačka artiljerija u borbi protiv partizana.
Početna faza
Pored koncentrisanja krupnih snaga, 2. oklopna armija Vermahta obratila je posebnu pažnju da detaljno planiranje, korišćenje iznenađenja i drugih lokalnih prednosti radi postizanja brzog uspeha. Aktivnosti su počele sinhronizovanim prepadom sa istoka, jugoistoka i severoistoka (Kugelblic), jugozapada (Citen) i severozapada (Panter) tokom prvih dana decembra 1943.
Nemci su postigli značajne početne uspehe naročito na istoku, u operaciji Kugelblic, gde su uspeli da razbiju neke jedinice NOVJ (Drugu proletersku i Prvu šumadijsku brigadu) i da otvore sebi prostor za brzo napredovanje u dubinu slobodne teritorije. Operacija Kugelblic predstavljala je najzahtevniji deo uvodnih operacija, usled vrlo velike teritorije u trouglu između Sjenice, Konjica i Tuzle, koju je trebalo pokriti. Zahvaljajući veoma dobrom obaveštajnom radu, detaljnom planiranju i energičnom nastupanju, ova operacija počela je uspešno po Nemce, i 16. decembra nastavila se u operaciju Šnešturm.
Logrești Moșteni, Logrești-Moșteni
Logrești Moșteni je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Logrești-Moșteni.
Zimske operacije u Jugoslaviji 1943/1944
Početna faza
Značajan uspeh nemačke snage postigle su i u operaciji Citen, gde je prepadom osvojeno Livno kao važna saobraćajna tačka.
Uspeh na zapadu bio je polovičan. Nemačka komanda ocenila je uspešnim operacije na baniji, smatrajući da je zadala značajan udarac Sedmoj banijskoj diviziji. Međutim, deo operacije koji je trebalo da poveže snage na Baniji preko Prijedora sa oblašću Banjaluke, potpuno je podbacio. Ovaj neuspeh imao je značajne negativne posledice po dalje nemačke operacije.
Protivakcija NOVJ
NOVJ pod komandom Vrhovnog štaba suprotstavila se primenom manevarskog ratovanja. Formacije NOVJ ulazile su u direktne sukobe sa nemačkim formacija na odabranim tačkama od strategijske važnosti. Na tim tačkama vršena je koncentracija jačih snaga, dok je na drugim sektorima primenjivana elastična zadržavajuća odbrana. Bio je to nastavak prakse otvorenog sukobljavanja sa nemačkim napadnim kolonama, koja je u velikoj meri primenjivana nakon kapitulacije Italije. Ovo podizanje nivoa borbenih dejstava sa gerilskog na manevarski rat uočio je i Komandant Jugoistoka:
Pravo stanje stvari
Pravo stanje stvari je jugoslavenski crno-bijeli igrani film snimljen 1964. godine u režiji Vladana Slijepčevića. Protagonist je mladić koji odlazi služiti vojni rok u JNA da bi pri povratku otkrio kako je njegova mlada supruga otišla živjeti s drugim muškarcem.
Zimske operacije u Jugoslaviji 1943/1944
Protivakcija NOVJ
Za to vreme nemačka akcija u istočnoj Bosni dobila je na zamahu i sredinom decembra prerasla u pokušaj opkoljavanja i uništavanja glavnine Trećeg korpusa NOVJ (operacija Šnešturm). I ovaj nemački plan završio se neuspehom. Jedinice Trećeg korpusa izvukle su se iz čeonog sudara i zabacile se nemačkim snagama za leđa, delujući na komunikacije i kolone u pokretu. U roku od tri nedelje ponovo su ovladale većinom gradova na svojoj teritoriji (Olovo, Kladanj, Vlasenica, Višegrad, Foča...).
La Presa de Ramos, Tula
La Presa de Ramos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Tula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1297 m.
Zimske operacije u Jugoslaviji 1943/1944
Protivakcija NOVJ
Budući da u zapadnom delu slobodne teritorije Nemci nisu uspeli da steknu inicijativu, NOVJ je nakon odustajanja od napada na Livno pripremila koncentričnu operaciju na Banjaluku i okolna uporišta (Prva banjalučka operacija). Glavni cilj ove operacije bio je privlačenje nemačkih snaga sa istoka, kako bi se Treći korpus rasteretio pritiska. Operacija je trajala od 31. decembra 1943. do 3. januara 1944. I pored značajnih uspeha NOVJ u likvidaciji manjih uporišta i prodora do centra Banjaluke, nemačko-ustaške snage u utvrđenim zgradama u gradu i u Bosanskoj Gradišci uspele su da se održe do pristizanja pojačanja.
Ovom operacijom Druga oklopna armija prisiljena je na hitnu intervenciju 92. motorizovanim i 901. oklopnim grenadirskim pukom i delovima 1. kozačke i 373. legionarske divizije. Nemci su već predvideli plansko pomeranje težišta na zapad, tako da je u prvoj dekadi januara 1944. u dolini Vrbasa i na prilaznim putevima stvorena najkrupnija koncentracija nemačkih snaga. Operacija Valdrauš, koja je usledila, trebala je da predstavlja krunu nemačkih zimskih napora. Prema planu, južno od Banjaluke trebalo je snagama ojačanog 5. SS i 15. brdskog korpusa zahvatiti, poraziti i razbiti središnje snage NOVJ. Usled krize oko Banjaluke, operacija je otpočela nakon nekompletnih priprema, 6 dana pre plana.
minijatura|Izviđačka grupa boraca VI krajiške NOU brigade u reonu Travnik - Vlašić 1944. Snage NOVJ u zahvatu operacije (delovi Prvog proleterskog i Petog krajiškog korpusa) nakon obustavljanja Banjalučke operacije, pružile su zadržavajuću manevarsku odbranu, koristeći težak teren i zabacijući se na bok i u pozadinu nemačkih nastupajućih kolona. Tokom nekoliko dana Jajce i Mrkonjić Grad prelazili su više puta iz ruke u ruku. Nakon 20. januara postalo je jasno da ambicija nemačkih snaga da zadaju odlučujućih udarac snagama NOVJ nema izgleda na uspeh.
Istovremeno sa vezivanjem, razvlačenjem i iscrpljivanjem glavnih nemačkih snaga u dolini Vrbasa, NOVJ je pripremila još jedan protivudar. Dekoncentracija glavnih nemačkih snaga omogućila je Trećem korpusu da pripremi ambiciozan udar na istoku. Tokom takozvane Druge tuzlanske operacije, od 16. do 20. januara trajao je obuhvatni napad snaga ovog korpusa na Tuzlu. Međutim, uprkos znatnim žrtvama i velikom zalaganju, operacija je okončana neuspehom. Nemačko-ustaške snage uspele su da se održe u ovom ključnom gradu istočne Bosne.
Cilj Prve banjalučke i Druge tuzlanske operacije na operativnom nivou bio je se otvaranjem alternativnih operativnih žarišta spreči Druga oklopna armija da sve raspoložive snage koncentriše na jednu oblast. Iako ni u jednoj, ni u drugoj, nije u potpunosti postignut lokalni uspeh, njima je znatno otežano izvođenje nemačkih ofanzivnih planova. S druge strane, snage NOVJ su u ovim operacijama pretrpele znatne gubitke, praćene iscrpljivanjem ljudskih i materijalnih resursa.
Završna faza
Početkom februara obe strane bile su suočene sa bezizglednošću svojih maksimalističkih ambicija. Obe strane obustavile su napadne operacije velikog stila. Druga oklopna armija izvela je još niz operacija sa ograničenim ciljem popravljanja lokalnih pozicija. U nizu operacija u Hrvatskom primorju i zapadnoj Lici Nemci su krajem januara konačno zauzeli Karlobag i Senj, poslednje luke na obali koje su bile u rukama NOVJ. Operacijom Emil Nemci su pokušali da ovladaju značajnim položajima i razbiju snage NOVJ koje su držale vezu između Like i severne Dalmacije. Operacija je završena bez većeg uspeha.
Rezultat operacija
U ovom dinaminom manevarskom ratu na širokom prostoru, po teškom terenu i po vrlo hladnom vremenu, obe strane izložile su svoje trupe maksimalnim naprezanjima i značajnim gubicima. Međutim, ni jedna nije ostvarila presudan uspeh.
Nemačka Komanda Jugoistoka uspela je da učvsti svoje položaje na obali i u dolinama Lima i Vrbasa. Međutim, pokazalo se da ni vrlo krupne snage koje je angažovala nisu dovožne za obezbeđenje celokupne teritorije, pa su se morali ograničiti na najvažnije centre i saobraćajnice. Usled decembarskog neuspeha zapadnog niza operacija, Nemci nisu uspeli da zahvate jezgro slobodne teritorije na potezu Sanski Most - Bosanski Petrovac - Drvar, a većinu novouspostavljenih garnizona nakon prestanka ofanzive ponovo su preuzele snage NOVJ. Teritorijalni dobici koje su Nemci uspeli zadržati svodili su se na donji tok Lim, deo toka Vrbasa, Livno i Hrvatsko primorje. Nakon operacija slobodna teritorija NOVJ je smanjena, otežana je komunikacija među njenim delovima, kao i pomorska veza sa Saveznicima.
Snage NOVJ tokom septembra i oktobra 1943. popunjene su masom novih boraca bez borbenog iskustva i formirane su mnoge nove jedinice. Za njih su ove operacije predstavljale težak borbeni ispit. Jedinice su pretrpele gubitke, a bilo je i dezerterstva. Međutim, ovo borbeno iskustvo znatno je unapredilo borbenu vrednost i ratnu veštinu jedinica na svim nivoima. NOVJ je iz ovog manevarskog rata izašla brojčano nešto umanjena, sa delimično okrnjenom teritorijom, ali njena udarna snaga nije okrnjena.
U svojoj direktivi od 26. februara 1944, Komanda Druge oklopne armije konstatuje da su "bande... poslednjih meseci, u velikim operacijama u prostranim oblastima armijskog područja, tučene i čija je borbena vrednost znatno oslabljena..." Treba imati u vidu da ovo nije analiza, nego zapovest, i da nije pisana u informativnom, nego u vojničkom zapovedno-optimiskom tonu. Sama direktiva otkriva da komanda armije smatra svoj uspeh privremenim i ograničenim. Ona naime uviđa da postoji opasnost da, šitieći vitalne garnizone i komunikacije, armija izgubi inicijativu i pređe u defanzivu, pa stoga nalaže da sve divizije i korpusi moraju na svom nivou formirati napadne borbene grupe i "kod svih divizija, jačine najmanje do jednog ojačanog bataljona, a kod korpusa jačine najmanje do jednog ojačanog puka, tako da u divizijskom (korpusnom) području stalno teče jedna od ovih operacija". Štaviše, uprkos proklamovanoj pobedi, Komanda konstatuje da za potrebne "za velike operacije ne stoje na raspolaganju sopstvene snage u dovoljnom broju", tj da su joj i dalje potrebna pojačanja.
Mockrehna
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Sjeverna Saksonija Mokrena se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Sjeverna Saksonija. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 99 metara. Površina opštine iznosi 115,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.444 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 47 stanovnika/km².
Kompleks prepoznavanja mesta početka 5
Kompleks prepoznavanja mesta početka 5 je protein koji je kod ljudi kodiran ORC5 (ORC5L) genom.
Kompleks prepoznavanja mesta početka (ORC) je visoko konzervirani proteinski kompleks sa šest podjedinica koji je esencijalan za inicijaciju replikacije DNK kod eukariotskih ćelija. Istraživanja na kvascu su pokazala da se ORC specifično vezuje za mesto početka replikacije i da služi kao platforma za konstrukciju prereplikacionog kompleksa, koji sadrži dodatne inicijacione faktore kao što su Cdc6 i Mcm proteini. Protein kodiran ovim genom je podjedinica kompleksa prepoznavanja mesta početka. Pokazano je da formira sržni kompleks sa ORC2L, -3L, i -4L. Alternativno splajsovane transkriptne varijante kodiraju isti protein.
Interakcije
ORC5 formira interakcije sa ORC1, ORC2,  MCM7, ORC4,   ORC3,   MCM2, MCM4 i MCM3.
Katherine Sophie Dreier
Katherine Sophie Dreier (10. septembar 1877 – 29. mart 1952) bila je američka likovna umjetnica i pokroviteljica umjetnosti. Njen stil je bio apstraktana, i bila je članica grupe Abstraction-Création.
Dos Marías, Tampico Alto
Dos Marías je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Volcascio, Lucca
Volcascio je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 267 m.
Santa Teresa di Riva, Messina
Santa Teresa di Riva je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7977 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Buissière (Izer)
Bisjer je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi Grenobl.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 566 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 73 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 253 metara (maksimalnoj 420 m, a minimalnoj 242 m).
Masso, Genoa
Masso je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 270 m.
Anak Dalita
Anak dalita je filipinski crno-bijeli kriminalističi film snimljenj 1956. godine u režiji Lamberta V. Avellane. Protagonist je veteran korejskog rata koji se vraća u rodno selo i, suočen sa nezaposlenošću i siromaštvom, upušta u krijumčarenje stranih valuta i druge crnoburzijanske postove. Anak dalita je osvojio nagradu za najbolji film na Azijsko-pacifičkom filmskom festivalu.
Ginnungagap
Ginnungagap u nordijskoj mitologiji označava veliku otvorenu prazninu koja je postojala prije nego što je sve stvoreno.
Eulalio Guerrero Chávez, Acuña
Eulalio Guerrero Chávez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Nepal Bhasa
Nepal Bhasa je glavni jezik u Nepalu, a spada u tibetansko-burmansku grupu jezika.
Eulalio Guerrero Chávez, Acuña
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
Nepal Bhasa
Njime govore uglavnom Newari.
Tlalixtac Viejo, Santa María Tlalixtac
Tlalixtac Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tlalixtac.
San José de las Pilas, Poncitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 223 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1652 m.
Tlalixtac Viejo, Santa María Tlalixtac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 433 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1686 m.
Boja raja
Boja raja (, dosl. boja Boga) je iranski dramski film koji je osmislio i režirao Madžid Madžidi. Film je prvi put prikazan 9. 2. 1999., a traje 90 minuta. Glavne uloge igraju Mohsen Ramezani (Muamer Ramezani), Husein Mahdžub (Hašem Ramezani) i Salame Fejzi (baka). Zapažene su i Farahnaz Safari (Bahare Ramezani) i Elhan Šarifi (Hanije Ramezani). Muziku za film kompozirao je Ali-Reza Kohandajri, a montirao ga je Hasan Hasandust. Film je napravila kompanija Varahonar koja ga je i izdala u Iranu, dok su distributeri za ostatak svijeta Sony Pictures Classics i Columbia TriStar.
Radnja
Film započinje molitvom u internatu za slijepe dječake u Teheranu, gdje učitelj pušta kasete dječaka tražeći čija kaseta je čija. Među dječacima je i Maumer Ramezani, glavni lik filma. On uzima svoju kasetu na kojoj je snimljeno pjevanje njegove bake, i sprema se za polazak kući s obzirom da je kraj školske godine i roditelji dolaze po djecu.
Njegov otac, Hašem Ramezani, posramljen i opterećen sinovim sljepilom, kasno stiže da ga povede kući. Osim toga, on prethodno pokušava nagovoriti direktora internata da Muamera zadrže i tokom ljeta. Njegova žena je umrla, pa on sada želi oženiti drugu devojku iz sela i priprema vjenčanje. Hašem djevojku prosi poklonima i njen otac odobrava vjenčanje. Ipak, on sakriva činjenicu da ima slijepog sina, jer se plaši da će ga djevojčina porodica odbiti.
Već na početu dolazi do simbolične scene, kada Muamer čuje cvrkutanje ptice. On prvo tjera mačku koja se okolo šunjala, za koju osjeća da sprema nešto loše. Svojim razvijenim čulom sluha, on povrijeđenu i slabu pticu koja je ispala iz gnijezda nalazi i, iako slijep, penje se na drvo, te opipavajući okolno granje pronalazi gnijezdo i vraća pticu unutra.
I dalje se plašeći da će porodica njegove potencijalne žene ako sazna za Muamera otkazati vjenčanje, otac ga ostavlja slijepom stolaru Aliju Fatemiju koji živi blizu njihovog sela. Ali prihvaća Muamera za šegrta, i već prvi dan pokušava mu objasniti razlike između vrsta drveta. Međutim, tužan jer ga je otac ostavio, Muamer počinje plakati, te kaže da ga Bog ne voli. Ali ga tješi i kritizira, govori mu da muškarac nikad ne plače i pita ga nedostaje li mu već porodica, a Muamer mu plačući objašnjava situaciju. Scena se završava tako što Ali, pogođen Muamerovim riječima, odlazi.
Muamerova baka teška srca prihvaća činjenicu da je Hašem odveo Muamera kod slijepog stolara i razbolijeva se. Napušta seoski dom i odlazi u šumu, a Hašem je pokušava nagovoriti da se vrati, ispitujući svoju sudbinu. Hašem kasnije iznervirano viče na majku i prati je dok odlazi. Ona se na putu onesvijesti pa je Hašem odnosi kući, gdje umire. Mladina porodica to shvaća kao loš predznak i otkazuje vjenčanje.
Shrvan činjenicom da je ostao sam sa kćerkama, Hašem odlučuje vratiti Muamera kući. On se prisjeća trenutaka srama i tuge uslijed njegovog i sinovog stanja. Hašem postavlja Muamera na konja, te kreću u selo. Na putu, moraju preći mali drveni most. Most se uslijed opterećenja konja ruši, pa Muamer i konj upadaju u brzu rijeku. Otac neko vrijeme stoji nepomičan, razmišljajući da li uskočiti u vodu ili ne. Konačno uskoči, ali voda obojicu odvlači nizvodno.
U posljednjoj sceni, Hašem se budi na obali Kaspijskog mora, te vidi Muamera kako nepomično leži malo dalje od njega. On podiže Muamerovo tijelo i plače. Međutim, na samom kraju, dječakova desna šaka i prsti počinju se pomicati, na način koji simbolizira „čitanje“ prirode. Istovremeno, njegova šaka također biva obasjana žutom svjetlošću zalaska Sunca, što simbolizira Muamerovu mogućnost da osjeti Boga i raj što je i želio, odakle dolazi i naslov filma.
Inspiracija za film
Režiser filma Madžid Madžidi je u martu 2000. za The New York Times izjavio da je inspiraciju za snimanje ovakvog filma dobio promatrajući četiri slijepa dječaka i njihova reagiranja na okruženje, prvenstveno prirodu. On je okupio glumce amatere, a jedini profesionalni glumac na snimanju bio je Husein Mahdžub (Hašem Ramezani, Muamerov otac). Iako je doslovni prijevod naslova filma „Boja Boga“, on je međunarodno distribuiran pod nazivom „Boja raja“ , tako da film ne bi bio shvaćen kao prvenstveno religijske prirode.
Kritike filma
Film „Boja raja“ je prvi put prikazan 8. 2. 1999. na iranskom Filmskom festivalu Fadžr. To je jedini veliki iranski filmski festival na kojem je film učestvovao. Film je osvojio nagrade Kristalni simorg za najbolji zvuk, nagradu publike i posebno spominjanje, dok je Mohsen Ramezani osvojio nagradu za najboljeg glumca, a Husein Mahdžub nagradu za najboljeg sporednog glumca.
Dana 1. 9. iste godine, film je učestvovao na Festivalu svjetskog filma u Montrealu i na njemu je dobio glavnu nagradu tj. Grand Prix des Amériques. Specijalnu nagradu žirija i specijalnu nagradu mladog žirija film je iste godine dobio na Međunarodnom filmskom festivalu u Gijónu. Sljedeće godine je dobio posebno spominjanje na Dječjem filmskom festivalu u Giffoniju i nagradu Lino Brocka na Cinemanili, gdje je i Husein Mahdžub dobio nagradu za najboljeg glumca. Na Festivalu akcijskog i avanturističkog filma u Valenciennesu film je dobio glavnu nagradu i nagradu publike. Iste godine, filmu je Udruženje filmskih kritičara San Diega dodijelilo nagradu SDFCS, a 2002. je uslijedila nagrada UFCA od Udruženja urugvajskih filmskih kritičara.
Godinu dana nakon premijere (2000.), film je puštan u kinima širom svijeta. U SAD je kino-premijera bila 24. 3., a film je puštan samo u pojedinim gradovima, dok je na DVD-u izašao 19. 9. 2000. godine. Web-stranica Rotten Tomatoes je na temelju 31 kritike film ocijenila sa 7,6 od mogućih 10, dok je 87% kritika bilo pozitivno. Osim toga, tokom 2014. od 5686 ocijena posjetitelja stranice, njih 96% reklo je da im se film sviđa, što Rotten Tomatoes zaključuje ocjenom publike 4,2 od mogućih 5. Posebno uspješan film je bio u Švicarskoj gdje je prodano preko 47.000 karata (što je 0,6% od ukupno 7,785.800 Švicaraca 2009.; dakle, film je pogledao svaki 167. Švicarac), dok je u SAD prodano 330.000 karata, sa zaradom od preko 1,800.000 USD za pola godine prikazivanja.
„Boja raja“ je 2000. bio iranski kandidat za Oscara i mladog umjetnika za najbolji strani film, ali na kraju nije prošao među nominirane. Glavni glumac Mohsen Ramezani je nominiran kao mladi umjetnik za najboljeg mladog glumca. Film je nominiran i za nagradu OFCS Udruženja internetskih filmskih kritičara i nagradu ALFS Udruženja londonskih filmskih kritičara 2001., kao i za Grand Prix Asturias na Filmskom festivalu u Gijónu 1999. odnosno nagradu Chlotrudis 2001. godine.
Većina međunarodnih kritika bila je pozitivna. Roger Ebert je za Chicago Sun-Times rekao da je film prožet nježnošću i ljepotom – porodični film koji postiđuje površnost komercijalnih proizvoda kao što su Pokemoni i njihov vrijednosni sistem baziran na moći i pohlepi. U njemačkom kritičkom časopisu Film-dienst pisalo je 2001. – Bajkovita priča koja slikovito i osjećajno prikazuje zastarjelu moć i simboliku čula, i sve to kombinira sa temeljnim pitanjima ljudskog postojanja.
Gioll
Gioll u nordijskoj mitologiji označava rijeku koja je okruživala podzemni svijet, Hel, odnosno stijenu za koju je vezan Fenrir.
Simpson, Louisiana
Simpson je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 638, što je 55 (9,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pavo, Alessandria
Pavo je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Buisse
Bis je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer.