cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Joseph Jefferson
Joseph Jefferson, poznat i kao Joe Jefferson (20. februar 1829 – 23. april 1905), bio je američki glumac. Odrastao u glumačkoj porodici, slavu je stekao 1859. ulogom Ripa van Winklea u kazališnoj predstavi temeljenoj na istoimenoj priči Washingtona Irvinga. Uloga je bila tako uspješna da ju je Jefferson nastavio glumiti do kraja života, bez skoro ikakve izmjene u repertoaru. Nju je ponovio i u istoimenom nijemom filmu, jednom od prvih igranih filmova snimljenih u SAD.
Walg
Валг је роман српског и аустралијског писца и антрополога Сретена Божића. Објављен је под његовим књижевним именом Б. Вонгар а припада тзв. нуклеарном циклусу. Српски превод имена романа са домородачког језика је Материца. Прво икад издање овог романа немачком језику под насловом Der Schoß у издању Lamuv Verlag, Bomneim-Merlen, 1983 и преводу Анемари Бел на основи оригиналног рукописа. Превод на српски језик са поговором Симон де Бовоар је публиковала издавачка кућа Јасен 2012. године. Превод на српски језик је прегледао и одобрио писац.
Садржај
Предговор књизи је написао сам писац у коме говори о једном догађају из сопственог живота међу аустралијским домороцима.
Аустралијске власти су Сретена ухапсиле, заједно са домороцем чије је име било Џо Гелери, зато што је без дозволе аустралијских власти живио међу домороцима. Били су затворени у металном кавезу који је био натоварен на један ландровер. Возило се је покварило и возач-полицајац је оставио возило на сред пустиње и отишао чиме су практично оба затвореника била осуђена на смрт од жеђи на врелом пустињском сунцу. Џо је веровао у спасење и саветовао је Сретена да се заклони од сунца и дише само кроз нос. Певао је неку домородачку песму призивајући кишу у сред сушног периода пустиње. На велико изненађење киша је пљуснула увече тога дана и оба затвореника су била спашена јер се је следећег дана вратио полицајац и поправио ландровер. Сретен је питао Џоа јели песма којом је призивао кишу песма Џоовог племена на што је Џо одговорио да је песму први пут певао и да је дошла из његовог срца.
Роман има три дела који су просто насловљени са Први део, Други део и Трећи део. Јунакиња романа је Ђумала, која је у овом роману наратор, несретна домородачка девојка и једна од оних домородачких девојака које су безобзирне банде белих дочепале ради силовања и сакаћења, што су исте банде називале "удавити змију док леже јаја".
У Првом делу Ђумала прича о њеном боравку у резервату у које су њено племе присилно довели освајачи дајући им само комаде лима којим би свака породица могла да направи штит од сунца. Прошла је обред иницијације и обећана је за жену своме саплеменику. Свесна своје несрећне судбине она носи са собом тотемски камен дугаруру који, по племенском митском предању, усађује душу нерођеног детета у материцу младе жене. Обред иницијације младих жена којим се ритуалним сексом дефлоришу младе девојке и уводе у свет жена спремних да рађају децу је ништа друго за беле освајаче до представа коју треба видео и тонски снимити у детаље што изазива код домородаца гађење и одбијање. Ђумала, одведена из земље у којој је рођена, чека долазак њене мајке од које очекује да покупи животну мудрост како би и сама била мајка. О свим домороцима у резервату се брине патронажна сестра коју домороци зову Вурулу тј. мува зунзара, она мува која слеће на ране и сише крв рањених. Вагуди, старешина племена, који болује од трахома, одбија помоћ Вурулу јер верује да бели освајачи доносе само зло и само броје колико је домородаца остало још у животу. Ђумала упорно чека да је посети њена мајка да би касније сазнала од Вагудија да је мајчина душа напустила резерват ограђен жицом у форми птице какаду, тј. мајка је била само једна од истрошених племенских жена које су биле тестиране колико белих бандита могу да их силују пре него што умру или су умрле после неког другог типа тортуре. Ђумала покушава да сазна колико је браће и сестара имала али јој то ни стари Вагуди не може поздано рећи. Зна само за брата Плонка, особу која живи на сметлишту, алкохоличара унакаженог болестима и повредама и неспособног да говори. Ту је и доктор Крос са његовим генетским експериментима, чија је опсесија да поправи генетику дивљака, који умире пре завршетка свога експеримента јер од свих племенских жена остаје само Ђумала. Доктор Крос је касно схватио да његов генетски експеримент зависи од племенских обичаја ритуалног парења и камена дугаруру тј. од племенских обичаја који су практиковани четрдесет хиљада година. Вурулу, на крају, због неке подсвесне женске солидарности са Ђумалом, олакшава Ђумалин бег из жицом ограђеног резервата у земљу њеног рођења Галван.
San Desiderio, Pavia
San Desiderio je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Walg
Садржај
У Трећем делу Ђумала стиже у своју земљу Галван да би је нашла освојену белцима, у којој су домороци већ истребљени а природа уништена. На свом путу до племенске земље дугом 800 километара њен једини сапутник је динго пас Муру. Схвата да је још увек ловљена животиња. Види да су чак пећину, свето место, у које су домороци сахрањивали мртве затворили белци а природни резервоар воде билалонг који је после свег пустошења и уништавања земље предтворен у депонију канализације белог човека. Једини извор хране је депонија смећа белог човека. Ђумала живи са варљивом надом да ће ипак срести неког од својих саплеменика, да ће постати део породице, и да ће сама једног дана постати прародитељ новог племена. Али све што види је само уништење и смрт. Пред порођајем је и очекује да би две племенске жене, које припадају брату човека коме је била обећана као девојка, доћи да јој помогну при порођају и поправци колибе у којој Ђумала треба да живи са новорођенчетом. Налази само прамење косе једне од њих а затим лубању у блату. Рађа, не сина кога је жељела, него кћер са надом како ће бели једном заувек нестати из земље а њена новорођена кћи обновити нестало племе.
Осврти на књигу
Кеитер у своме осврту на роман пише да се енглеска и немачка верзија превода разликују у томе да је енглеска верзија цензурисана. Из романа публикованог на енглеском језику је избачена колонијалистичка порнографија и лажна домородачка митологија која укључује и напеве написане да би се описали догађаји. Исечене су садомазохистичке сцене групног силовања и мучења домородачких жена од стране белих освајача. Сцене мучења укључују детаље везања жене ланцем, чупањем стидних длака, истеривањем гуштера из боце у вагину, те уливањем вреле воде у вагину свезане жене.
Врло детаљну критику овог романа је дао С. Гунева. Гунева пише да немачко издање романа има Епилог, кога нема у енглеском издању, у коме писац даје сажету историју колонијалног тлачења аустралијских домородаца од стране белих колонизатора. Контекст Вонгаровим књигама дају писања оних група које је на различите начине тлачио западни империјализам. Књижевна критика у Америци повезује овај роман са Русоовим романтичним виђењем племенитих дивљака и алегорија је која детаљише уништење природе модерним човеком. У Аустралији једва да постоји озбиљна књижевна критика Вонгарових дела. Уместо тога постоји раширена опсесија веродостојности Вонгарових биографских података и његовом квалификованошћу да пише оно што пише. На основи две Вонгарове биографије написане у Аустралији могло би се закључити да је Вонгар само бели узурпатор домородачке културе или шаралтан, као и сви уметници, чија је једина жеља и намера да обману јавност. Гунева пише да је Вонгар научио језик домородаца и проучио њихову културу и да је, као политички ангажован писац, сјединио у свом роману језик и културу домородаца са средњеевропском политичком алегоријом. Вонгаров приступ и начин интерпретације домородачке усмене књижевности подсећа нас на Кафку, Брехта, Лема или Гогоља.
Ј. Арсенијевић Митрић пише да Божић у Валгу (заједно са Клезиоом у Пустињи) предочава модел путовања који одудара од устаљеног колонијалног обрасца потраге и путовања у непознато. Путовање у Божићевим делима нема колонијалну функцију потврђивања надмоћи над другима, већ је чин потраге за идентитетом и духовном обновом. У колонијалном обрасцу путовања путник је мушкарац, који према себи жели да одмери и уреди остатак света, који је за себе прибавио позицију надмоћног субјекта жељног да доминира запоседнутим територијама. Р. Грејвз у књизи Бела богиња пише да је Запад само номинално хришћански. Њиме влада безбожнички тријумвират: Плутон - бог богатства, Аполон - бог наука и Меркур - бог лопова. Ови богови завиде један другом и јавно се свађају при чему Плутон и Меркур називају један другог лоповима а Аполон витла атомском бомбом. Божић се са Клезиоом супроставља кривом току цивилизације и колонијалне културе. Путовање је за Божића увек потрага чији је циљ духовна обнова, боље место и праведнији свет. Његова јунакиња је домороткиња Ђумала, заробљена у једној врсти истраживачког центра за генетски инжењеринг, заправо гета, бежи и почиње своје дуго путовање кроз пустињу, натраг у земљу свог племена. Она носи у себи нови живот а њена је потрага кружно путовање где се она враћа одакле је пошла.
NGC 201
NGC 201 je galaksija u zviježđu Kit.
Spartanburg, South Carolina
Spartanburg je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 37.013, što je 2.66 (-6,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cortazzone, Asti
Cortazzone je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 134 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 201 m.
Rip van Winkle (film)
thumb|thumbtime=4|upright=1.5|Rip Van Winkle
Rip van Winkle je američki kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1903. u režiji Williama K.L. Dicksona. Temelji se na istoimenoj pripovjetci Washingtona Irvinga. Protagonista, nizozemskog doseljenika koji nakon druženja s neobičnim patuljcima zaspe i probudi se dvadeset godina kasnije, tumači Joseph Jefferson. Nastao je u augustu 1896. godine kao serija kratkih scena snimljenih nedaleko od Buzzards Baya gdje je Jefferson držao ljetnikovac. American Mutoscope and Biograph Co. je film snimila nastojeći iskoristiti Jeffersonovu popularnost na kazališnim daskama. Na filmu je službeno registrirano autorsko pravo 1897. ali je u distribuciju ušao kao jedinstvena cjelina tek 1903.
Colonia el Triángulo, Mexicali
Colonia el Triángulo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
San Ramón, Yajalón
San Ramón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1109 m.
Rancho Rosa y Manuel, Ayala
Rancho Rosa y Manuel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Ayala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1230 m.
Learjet 60
thumb|right|Learjet 60 thumb|right| Learjet 60
Learjet 60 je putnički avion kojeg proizvodi Bombardier Aerospace u SADu. Svoj prvi let je imao 1991. godine,a u sledećih 20 godina će biti prodano 400 komada ovog elitnog aviona kojeg koriste pre svega menadžeri, ali i vlada republike Makedonije. Najveća slabost aviona je njegov kratak domet zbog kojeg nije u stanju preletiti Atlantski okean.
Opština Ghidfalău, Covasna
Ghidfalău je opština u Rumuniji u okrugu Kovasna.
Okaton, South Dakota
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 36, što je 7 (24,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hudenje
Hudenje je naselje u slovenskoj Općini Škocjanu. Hudenje se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 58 stanovnika.
Vignaretto, Savona
Vignaretto je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 412 m.
Santa María, Magdalena
Santa María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Magdalena.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1401 m.
Fracción Soltepec, Huamantla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2455 m.
Colonia Díaz Mirón, Tecolutla
Colonia Díaz Mirón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Bozeș, Geoagiu
Bozeș je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Geoagiu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 266 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 281 m.
Ochus
Ochus je latiniziran naziv za perzijsko ime. Pod njim se podrazumijevaju:
Enoch Arden (film, 1915)
Enoch Arden je američki nijemi film snimljen 1914. godine u režiji Percyja Nasha. Predstavlja adaptaciju istoimene pjesme Alfreda Tennysona. Protagonist, koga tumači Walter Paget, je pomorac koji se nakon godina provedenih kao brodolomac na pustom otoku vraća kući, ali otkrije kako mu se žena, misleći da je mrtav, udala za najboljeg prijatelja.
Ubistvo iz nehata
Ubojstvo iz nehata u krivičnom pravu označava ubojstvo, odnosno čin prilikom koga počinitelj nije imao umišljaj - odnosno namjeru - ali koji je za posljedicu imao protupravno lišavanje nečijeg života, odnosno imao karakteristike koje ga, u skladu s pravnim propisima čine krivično odgovornim.
Ubistvo iz nehata se, ovisno o okolnostima i kaznenom pravu neke države može vršiti činjenjem i nečinjenjem. Radnje koje u sebi imaju element ubistva na mah se često ne tretiraju kao ubistvo iz nehata nego kao kvalificirani oblici drugih krivičnih djela, npr. teške tjelesne povrede ili podmetanje požara sa smrtnom posljedicom.
Ubistvo iz nehata se u pravilu kažnjava blaže od ubistva ili ubistva na mah.
Anglosaksonska pravna tradicija i ubistvo iz nehata i ubistvo na mah smješta u zajedničku kategoriju pod nazivom manslaughter.
Argeliers (Od)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 237 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 114 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 32 metara (maksimalnoj 220 m, a minimalnoj 26 m).
Santa Franca, Piacenza
Santa Franca je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1228 m.
Castellón de la Plana
Castellón de la Plana (valecijanski: Castelló de la Plana) je grad od 169,498 stanovnika na istoku Španjolske u Autonomnoj zajednici Valencija.
Castellón je administrativni centar Provincije Castellón.
Posterstein
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenburger Land Posterštajn se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Altenburger Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 244–314 metara. Površina opštine iznosi 5,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 480 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 87 stanovnika/km².
Castellón de la Plana
Znamenitosti i kultura
Od historijskih znamenitosti Castellón ima gotičku crkvu sagrađenu tokom 14. vijeka, sa odvojenim zvonikom visokim 150 metara, podignutim između 1591.-1604. i gradsku vijećnicu iz 17. vijeka.
Castellón je i univerzitetski grad od 1991., a ima i nekoliko muzeja (umjetnički, vojni, pomorski) i planetarij.
Privreda
Po ruralnoj okolici se uzgajaju agrumi i bademi. Castellón je industrijski grad sa rafinerijom nafte, termoelektranom i kemijskim kombinatom.
Iz luke - El Grao de Castellón udaljene 2 km od centra grada izvoze se naranče, konoplja i keramičke pločice, pa ima promet od oko 15 milijuna tona godišnje. Pored toga luka je baza snažne ribarske flote.
Za privredu grada sve su značajniji turizam i sektor usluga.
Brajkovci
Brajkovci su naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Brajkovci su naselje u okviru opštine Valandovo.
Prirodni uslovi
Brajkovci su smešteni u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Valandova, selo je udaljeno 5 kilometara jugozapadno.
Les Liaisons dangereuses 1960
Les Liaisons dangereuses 1960, poznat i po skraćenom naslovu Les Liaisons dangereuses je francusko-italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1959. u režiji Rogera Vadima, a koji predstavlja prvu značajniju adaptaciju istoimenog romana Choderlos de Laclosa.
Brajkovci
Prirodni uslovi
Selo Brajkovci se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Selo je položeno u dolini Vardara, na približno 100 metara nadmorske visine. Okolina naselja je na ravničarska i plodno poljoprivredno područje,
Les Liaisons dangereuses 1960
Scenario Rogera Viallanda i Claudea Bruléa je mjesto i vrijeme radnje iz Francuske 18. vijeka (kada je originalni roman napisan) prebacio u tadašnju Francusku, odnosno u milje dokonih buržuja koji sebi mogu priuštiti boravak u elitnim skijalištima poput Megèvea gdje se odvija veliki dio radnje. Protagonisti, koje tumače Gérard Philipe i Jeanne Moreau, su Valmont i Juliette de Merteuil, supružnici koji se međusobno natječu u preljubničkim aferama, a što dovede do tragedije kada se Valmont iskreno u zaljubi u Marianne Tourvel (čiji lik tumači tadašnja Vadimova supruga Anette Vadim).
Les Liaisons dangereuses je bio posljednji film distribuiran za Philippeovog života, s obzirom da je glumac preminuo od leukemije osam tjedana kasnije. Film, koji se isticao jazz muzikom Theloniusa Monka i za tadašnje standarde izuzetno smjelim elementima filmske erotike je izazvao kontroverze, prije svega kod tadašnje francuske vlade koja ga je zbog "problematičnih" sadržaja proglasila "neprezentativnim za francusku umjetnost" i odbila dati dozvolu za izvoz. Još veće probleme je izazvalo književno udruženje Société des gens de lettres čiji su članovi Vadimovu obradu klasičnog teksta francuske književnosti smatrali "neprimjerenom" te su od suda uspjeli ishoditi privremenu zabranu prikazivanja; ona je skinuta tek kada su producenti dodali "1960" u naslovu. Nakon svih tih peripetija Les Liaisons je postao najveći domaći hit godine u francuskim kino-dvoranama; u SAD je, pak, prikazan u skraćenoj verziji, odnosno sa izbačenim scenama u kojima se Anette Vadim i Jeanne Valérie nakratko pojavljuju gole.
Brajkovci
Prirodni uslovi
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Brajkovci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 437 stanovnika, a 1994. 422 stanovnika.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
NGC 202
NGC 202 je galaksija u zviježđu Ribe.
Armenska apostolska crkva
Armenska ili Jermenska apostolska crkva (Հայաստանեայց Առաքելական Եկեղեցի, Hayasdaneaytz Arakelagan Yegeghetzi) je najstarija nacionalna crkva i jedna od najstarijih danas postojećih kršćanskih zajednica.
Službeno ime crkve je Jedna sveta vaseljenska apostolska pravoslavna jermenska crkva . Ponekad se za nju koristi izraz i Gregorijanska crkva, ali prethodni naziv preferira sama Crkva, s obzirom da apostole Bartolomeja i Tadiju smatra osnivačima, a Sv. Gregora Prosvjetitelja tek kao prvog službenog poglavara Crkve.
Nastanak
Hrišćanstvo je prodrlo u Jermeniju još u vreme apostola, a službenom religijom je postalo u 4. veku zahvaljujući svetom Grigoriju Prosvetitelju. U 5. veku prihvatila je monofizitstvo da bi postala nezavisna od Kesarije Kapadokijske i Antiohije koje se nalaze pod vizantijskim uticajem. Jermenska crkva veoma rano ima svoju sopstvenu kulturu, jezik i azbuku (sastavio je Mesrob Maštoc). Istorijsko, nacionalno i kulturno središte svih Jermena jeste Ečmijadzin. Tokom istorije organizovali su se drugi centri za Jermene u dijaspori: 622. Jerusalimski patrijarhat, za Jermene u Jordanu i Palestini; 1441. Kilikijski katolikosat za Jermene u Libanu; 1461. Carigradski patrijarhat za Jermene u Turskoj.
Atlaski kedar
mini|desno|250px| Cedrus atlantica A-grančica, a-kratkorast, b-dugorast, B-makrostrobila, C-mikrostrobila, D-zrela šišarica, E-seme bez krila, F-embrion G-endosperm. mini|desno|250px| -{Cedrus atlantica 'Glauca Pendula'}- u botaničkoj bašti -{Kew Gardens}- u [[Londonu.]] mini|desno|250px| -{Cedrus atlantica 'Pendula'}- kalemljena sadnica.
Atlaski kedar ili atlantski cedar (-{Cedrus atlantica (Endl.) Manetti ex Carr}-) pripada rodu -{Cedrus}-, koji se u sastavu familije -{Pinaceae}-. Naziv -{Cedrus}- potiče od grčke reči -{κεο}- = goreti, jer se drvo upotrebljava za kađenje. Kod Plinija starijeg naziv označava kedrovo drvo i kedrovo ulje, ali i crvenu kleku (-{Juniperus oxycedrus}-). Većina savremenih izvora tretira atlaski kedar kao posebnu vrstu -{Cedrus atlantica}-, ali neki izvori smatraju da je podvrsta libanskog kedra (-{Cedrus libani A. Rich. subsp. atlantica (Endl.) Batt. & Trab.}-). U okviru roda nalaze se još dve do tri vrste zimzelenog drveća, čiji areal je ograničen na područje južnog i istočnog Mediterana i na zapadne Himalaje.
Opis
Vrsta u postojbini dostiže visinu i do 40 -{m}-, i prečnik stabla do 2 -{m}-. Habitus je koničan, a grane su usmerene koso prema vrhu. Grananje nije u pršljenovima, a kruna je široka i nepravilna sa uspravnim ili povijenim vrhom. Kora posle 20-30. godine puca dosta duboko. Atlaski kedar ima dvojake izbojke: dugoraste, na kojima su četine spiralno raspoređene i kratkoraste, skraćene letoraste kod kojih su četine u pramenu. Terminalni izbojak je uspravan ili malo nagnut u stranu. Mladi izbojci dugorasta gusto su obrasli sitnim dlačicama.
Četine su kraće od 25 -{mm}-, najčešće su plavozeleno ili srebrnozeleno, ređe zeleno obojene. One su četvorougaone ili trougaone na preseku, dosta krute, zašiljene i sa dva smolna kanala. U jednom kratkorastu ima ih oko 25, a na stablu se zadržavaju od 2 do 6 godina.
-{Cedrus atlantica}- je jednodoma vrsta. Muške strobile su duge oko 5 -{cm}- i nalaze su u uspravnim resama na vrhovima kratkorasta. Ženske strobile uspravne kraće i zdepastije. Cvetanje je u septembru-oktobru.
Areal
Atlaski kedar, od prirode raste u severozapadnoj Africi, na planinama Atlas i Rif (Alžir i Maroko). Formira planinske šume od 1370 do 2200 -{m}- n.v., često čiste, ili sa alžirskom jelom (-{Abies numidica}-), crvenom klekom (-{Juniperus oxycedrus}-), česminom (-{Quercus ilex}-) i italijanskim javorom (-{Acer opalus}-).
Bioekološke karakteristike
Atlaski kedar je bazifilna i heliofilna vrsta, a dobro podnosi i klimatske ekstreme, pa se smatra najotpornijom vrstom kedra. Raste brzo, relativno je otporan prema štetnim gasovima. Tolerantniji je na sušu i pripeku od većine četinara.
Primena
Kod nas često sreće u parkovima, uzgaja se kao soliter ili u manjim grupama u gradskim sredinama, zbog svoje dekorativnosti, fitoncidnog dejstva i izdržljivosti prema gradskim uslovima sredine. Zbog ovih osobina i lakog razmnožavanja vrlo kvalitetnim semenom lokalne provenijencije treba ga mnogo više primenjivati.
Razmnožavanje
Ova vrsta se razmnožava semenom, i to setvom odmah posle zrenja u jesen, ili u martu nakon stratifikacije. Unutarvrsni taksoni razmnožavaju se kalemljenjem - bočnim spajanjem ili kalemljenjem u bočni zarez na podloge u posudi stare tri godine. Prevršivanje podloga vrši se u tri navrata zbog intenzivnog strujanja sokova.
Jablan (Mirna Peč, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 146 stanovnika.
Fornacette, Pisa
Fornacette je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Opština Tolimán, Jalisco
Tolimán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Fornacette, Pisa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5868 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Opština Tolimán, Jalisco
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 5124 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 760 m.
Yerbabuena, Cuencamé
Yerbabuena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Cuencamé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2031 m.
Bis (Kriva Palanka)
Bis je naselje u Republici Makedoniji, u severoistočnom delu države. Bis je u okviru opštine Kriva Palanka.
Prirodni uslovi
Bis je smešten u severoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 75 kilometara istočno.
Selo Bisse nalazi u istorijskoj oblasti Slavište. Naselje je položeno visoko, na severnim visovima planine Osogovskih planina, na preko 1.200 metara nadmorske visine.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Bis je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 63 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci (99%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
El Machito, Venado
El Machito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Venado.
Donolato, Venezia
Donolato je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
El Machito, Venado
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1947 m.
Donolato, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Pottiga
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Orla Potiga se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Orla. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 500 metara. Površina opštine iznosi 7,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 466 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 61 stanovnika/km².
El Vizcaíno, Santiago Pinotepa Nacional
El Vizcaíno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Pinotepa Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Černobilj
right|300px|thumb|Okolina Černobilja. Snimljeno sa [[Ruska orbitalna stanica MIR|Ruske orbitalne stanice MIR 1997. godine]]
Černobilj ( (Чорнобиль ); (Чернобыль)) je grad na severu Ukrajine, u Kijevskoj oblasti, udaljen 15 km od granice sa Belorusijom. Černobilj je bio centar Černobiljskog rejona. Leži na reci Pripjat, jednoj od pritoka Dnjepra.
U noći 25. - 26. aprila 1986. dogodila se u susednom gradu Pripjatu nuklearna katastrofa, poznata kao Černobiljska katastrofa. Iz oblasti je evakuisano preko 100.000 stanovnika. Grad je danas napušten i nalazi se u centru zabranjene zone. Ipak, u gradu i okolini, od nekadašnjih 3.500, i danas živi oko 400 ljudi koji nisu želeli da napuste oblast.
Istorija
Prvi zapisi o Černobilju potiču iz 1193. godine. Godine 1362. mesto su zauzeli Litvanci. Po stvaranju Lublinske unije 1569. između Litvanije i Poljske Černobilj dospijeva u posed poljskog kralja, da bi nakon podjele Poljske 1793. zajedno sa istočnom Ukrajinom pripao Rusiji.
Od 1918. do 1991. Laze Černobilj je u sastavu SSSR; od raspada SSSR-a 1991. Černobilj je u sastavu Ukrajine.
Jakšiči
Jakšiči je naselje u slovenskoj Općini Kostelu. Jakšiči se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 17 stanovnika.
Chaugey
Šože je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Monbar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 13 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,89 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 468 metara (maksimalnoj 468 m, a minimalnoj 325 m).
El Cántaro, Manuel Doblado
El Cántaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
El Horconcito, Taxco de Alarcón
El Horconcito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Taxco de Alarcón.
El Cántaro, Manuel Doblado
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1744 m.
Blizanci (Makedonija)
Blizanci su naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Blizanci su u okviru opštine Kratovo.
El Horconcito, Taxco de Alarcón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2315 m.
Blizanci (Makedonija)
Prirodni uslovi
Blizanci su smešteni u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 65 kilometara istočno.
Selo Blizanci se nalazi u istorijskoj oblasti Osogovo. Naselje je položeno visoko, na zapadnim visovima Osogovskih planina, na približno 1.100 metara nadmorske visine.
Challenger 600
Challenger 600 ili punim imenom Bombardier Challenger 600 je poslovni zrakoplov s dva turbofen motora. Do 1986. godine proizvodio ga je Canadair kada kompaniju kupuje Bombardier Aerospace.
Blizanci (Makedonija)
Prirodni uslovi
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Challenger 600
Dizajn
Zrakoplov je 1976. godine pod nazivom LearStar 600 počeo razvijati bivši direktor Learjet-a Bill Lear. Prepoznatljiv po velikoj putničkoj kabini, obećavao je ugodno putovanje na dugim relacijama. Planiran je zrakoplov s tri motora ali kada je Canadair otkupio prava nastavljen je razvoj dvomotorca. Urađeno je malo preinaka na originalnom dizajnu. Jedna od njih je premještanje horizontalnog stabilizatora s repnog dijela trupa na vrh vertikalnog stabilizatora.
Blizanci (Makedonija)
Stanovništvo
Blizanci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 6 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci.
Challenger 600
Razvoj
Izrađena su tri prototipa, od kojih je prvi uzletio u studenom 1978. a sljedeća dva u ožujku i srpnju 1979. godine. Prvi se zrakoplov srušio nakon (eng.stall) gubitka uzgona pri kritičnom napadnom kutu. Uporabna dozvola izdana u kolovozu 1980. imala je ograničenja na maksimalnu težinu uzlijetanja od 14.970 kg, maksimalnu brzinu od 587 km/h i zabranu upotrebe negativnog potiska (eng. reverse thrust). 1983. godine Challenger CL-600 inačicu zamjenjuje poboljšana inačica CL-601.
Blizanci (Makedonija)
Stanovništvo
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Opština Hăghig, Covasna
Hăghig je opština u Rumuniji u okrugu Kovasna.
Challenger 600
CL-601
200px|mini|desno|CL-601
Opština Hăghig, Covasna
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 553 m.
Corte, Asti
Corte je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Borovo (Kriva Palanka)
Borovo je naselje u Republici Makedoniji, u severoistočnom delu države. Borovo je u okviru opštine Kriva Palanka.
San Gaudenzio, Pavia
San Gaudenzio je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Borovo (Kriva Palanka)
Prirodni uslovi
Borovo je smešteno u severoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 75 kilometara istočno.
San Gaudenzio, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Corte, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 214 m.
Borovo (Kriva Palanka)
Prirodni uslovi
Selo Borovo se nalazi u istorijskoj oblasti Slavište. Naselje je položeno visoko, na severozapadnim visovima planine Osogovskih planina, na oko 1.100 metara nadmorske visine.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Borovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 87 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Ampliación la Cucaracha, Ayala
Ampliación la Cucaracha je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Ayala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1102 m.
South Lyon, Michigan
Saut Lajon je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 11.327 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 11.327 stanovnika, što je 1.291 (12,9%) stanovnika više nego 2000. godine.
Arahidonoil serotonin
Arahidonoil serotonin je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 462,667 Da.
Poggio Ridente, Palermo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 154 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 327 m.
Cigmău, Geoagiu
Cigmău je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Geoagiu.
Agua Escondida, Yajalón
Agua Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Villa Hermosa, Tecolutla
Villa Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Kate Chopin
Kate Chopin (rođena kao Katherine O'Flaherty 8.2. 1850 – 22.8. 1904), bila je američka spisateljica novela i romana, uglavnom smještenih u podneblje Kreolaca Louisiane. Danas se smatra pretečom feminističkih autora 20. vijeka.
Od 1889. do 1902. je pisala novele za djecu i odrasle koji su bili objavljiavni u časopisima kao što su Atlantic Monthly, Vogue, the Century i Harper's Youth's Companion. Njena najvažnija djela su dvije zbirke novela Bayou Folk (1884) i A Night in Acadie (1897). Važne novele su "Desiree's Baby", priča o misgenaciji u Louisiani prije američkog građanskog rata; "The Story of an Hour" i "The Storm."
Chopin je također napisala dva romana: At Fault (1890) i The Awakening (1899), čija je radnja smještena u New Orleans i Grand Isle. Mnogi od njenih djela se bave Natchitoches u sjevernom dijelu centralne Louisiane.
Bexley, Ohio
je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13.057, što je 146 (-1,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
NGC 205
Eksterni linkovi
NGC 205
AP2M1
Interakcije
Za AP2M1 je pokazano da interaguje sa CTLA-4 i alfa-1B adrenergičkim receptorom.
Велишевац
Велишевац је насеље у Србији у општини Љиг у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 343 становника.
Демографија
У насељу Велишевац живи 351 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 44,1 година (44,1 код мушкараца и 44,2 код жена). У насељу има 141 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,97.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Lo de Guevara, Magdalena
Lo de Guevara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Magdalena.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 250 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1401 m.
Santa Maria, Piacenza
Santa Maria je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 134 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 692 m.
Vignolo, Savona
Vignolo je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 445 m.
Chassal
Šasal je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Sen Klod.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 509 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 98 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 362 metara (maksimalnoj 665 m, a minimalnoj 340 m).
Hotel Splendide (film, 1932)
Hotel Splendide je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1932. godine u režiji Michaela Powella. Po žanru je mješavina drame i komedije. Protagonist, koga tumači Jerry Verno, je siromah koji naslijedi hotel u gradu Speymouthu, ali koji po dolasku u njega otkrije kako se on nalazi u financijskim problemima. Radnja prikazuje peripetije koje nastanu kada se ispostavi da su u hotelu sakriveni dragulji. Hotel Splendide je jedan od niza tzv. brzinskih filmova za kvotu koje je Powell režirao na početku karijere, ali i prvi u kome se i sam pojavio pred kamerama. Poznat je i zbog toga što se u njemu prvi put čula Gounodova kompozicija "Pogrebni marš za marionete" koja će kasnije biti korištena kao muzička tema TV-serije Alfred Hitchcock Presents.
Hrušica (Novo Mesto, Slovenija)
Hrušica je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Hrušica se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Colima 2, Mexicali
Colima 2 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Pfaffschwende
Pfafšvende je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ajhsfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 357 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16061075.
Momčilo Đujić
Momčilo R. Đujić (pseudonim Dal Dal ;1907-1999) je za vreme drugog svetskog rata bio komandant formacije poznate kao Dinarska četnička divizija (službeno: Dobrovoljačka antikomunistička milicija), a nakon poraza osovinskih snaga uticajna ličnost četničke emigracije.
Godine 1947. u Jugoslaviji mu je u odsutnosti suđeno za ratne zločine i proglašen je krivim. Godine 1988. je pokrenut postupak za izručenje od SAD, ali je usled raspada SFRJ do smrti ostao nekažnjen.
Predratna biografija
Momčilo Đujić je niže razrede gimnazije pohađao u Kninu, a više u Šibeniku. Nije maturirao; poslije sedmog razreda otišao je u Sremske Karlovce, u bogosloviju Srpske pravoslavne crkve. Nakon završetka školovanja, vladika dalmatinski Irinej rukopoložio ga je 1933. godine i dodelio mu parohiju u selu Strmici kod Knina. Pre stupanja u parohiju, oženio se Zorkom Dobrijević, kćeri uglednog trgovca. Imali su troje dece: sina Sinišu i blizance Radomira i Radojku.
U isto vreme je stekao popularnost izgradnjom narodnog doma, kao i seoskog vodovoda. Neposredno nakon atentata na jugoslovenskog kralja Aleksandra te naglog porasta napetosti između srpskog i hrvatskog stanovništva u području Knina, pop Đujić se počeo baviti politikom, te pridružio četničkom pokretu. Uz logističku potporu žandarmerijskog generala Ljube Novakovića je organizovao četničko udruženje za ličko-dalmatinsko-bosansku Tromeđu. To se udruženje do početka drugog svetskog rata transformisalo u formaciju s 11 posebnih jedinica.
Drugi svetski rat
U Aprilskom ratu 1941. Kraljevina Jugoslavija je nestala, a Knin je postao deo novostvorene Nezavisne Države Hrvatske. Đujić je na to reagovao tako što je sa svojim četnicima razoružao žandarmerijsku stanicu u Strmici. Kada su ga vlasti NDH zbog toga htele uhapsiti, Đujić se u maju iste godine sklonio u Kistanje, koje je Rimskim ugovorima pripalo Italiji. Kada je u julu 1941. srpsko stanovništvo Kninske krajine diglo ustanak protiv NDH, Đujić se iz Kistanja vratio u Strmicu.
Služenje Italiji
Đujić je u novembru 1941. organizovao narodni zbor u Crnim Potocima na kome je osnovana Dinarska četnička divizija. Đujić, koji je već bio komandant puka "Petar Mrkonjić", biva izabran za komandanta divizije, a za njegovog pomoćnika je izabran komandant puka Gavrilo Princip, Brane Bogunović. Momčilo Đujić i Pajo Popović će biti prvi iz kruga »narodnih vođa« koji će se decembra 1941. godine naći u salonu župana NDH Davida Sinčića u Kninu. Zajedno s njima dvojicom, kod Sinčića je početkom decembra došao i Brane Bogunović, kojeg će Sinčić ocijeniti kao najpouzdanijeg za suradnju. Đujić je Sinčiću rekao da su »komunisti i partizani naši osnovni neprijatelji«, jer »oni propovjedaju oduzimanje svačije, pa i seljakove imovine, oni vode takozvanu slobodnu ljubav čak i sa svojim sestrama, oni su bijedna šaka avanturista koji ne priznaju Staljina, već slijepo slijede Trockoga.«
Đujić i njegovi ljudi su na zborovima po kninskim selima prijetili onima za koje se »pretpostavlja da šuruju s komunistima«, odnosno da podstrekuju »oružane borbe«. Pretili su da će biti »sa zemljom sravnjeno« svako naselje »koje počne borbu ili pusti komuniste da na njihovoj teritoriji napadaju Talijane«.
Marta 1942. godine Đujić potajno seoskim komandirima naređuje da eliminišu sve koji pozivaju na ustanak:
Đujić je 10. aprila, primivši od Talijana obvezu da bude »prvi pojas osiguranja« pruge Knin—Gračac, prikupio kod Tiškovca oko 220 četnika. Po Tromeđi je razaslao kurire sa porukom narodu:
Samo od 11. augusta do 15. septembra 1942. Đujić je za svoje »pukove« od okupatora dobio 1845 pušaka i 9 puškomitraljeza. Pod njegovim su zapovjedništvom četnici počinili mnoge zločine nad civilnim stanovništvom (uglavnom Hrvatima ali i Srbima).
Italijanski dokument od 20. oktobra 1942. godine svedoči kako je Momčilo Đujić, a potom i Mane Rokvić, pokušao obljubiti Ljubinku Čekrliju, koja je bila jedna od 25 bolničarki Dinarske divizije. Kad im to nije uspjelo, poslali su je u zatvor. Komandant karabinijera divizije »Sassari« u Kninu major Atomio Orazzo je ustvrdio:
Krajem 1942. i početkom 1943. godine Đujić je sa svojim četnicima počinio pokolje po selima Gata, Tugare, Čista, Gornji Dolac, Zvečanje, Dugopolje, Štikovo, Maovice, Utavice, Vinalić, Kijevo i Gorjak.
U selu Kosovu kod Knina Đujić je formirao i koncentracijski logor, koji su nazivali "malim Jasenovcem" (nazivan je i "srpskim Jasenovcem" ili "drugim Jasenovcem" ) a čije su žrtve najviše bili Srbi antifašisti. Talijanske vojne vlasti su Đujiću predavale zarobljene ili pohapšene. Kroz Đujićev logor je prošlo na hiljade uglavnom nevinih ljudi, često djece i žena, a na stotine iz njega odvedeno je ravno na stratište u grabama Markovca — Topolja. Često su to bili rodoljubi koji bi osudili četničku plaćenu službu neprijatelju. Okružni komitet KPH za Knin 18. listopada 1943. javlja Pokrajinskom komitetu KPH za Dalmaciju:
20. aprila 1943. Đujić je kolektivno kaznio čitavo srpsko selo Kanjani u Dalmaciji, zbog toga što nisu hteli u četnike, ustvrdivši da oni »nisu pravi Srbi već neka vrsta Hrvata pravoslavne vere«. Pop Đujić je naredio:
Po potrebi je sarađivao i s vlastima NDH (od Velikog župana u Kninu Davida Sinčića prima pomoć u novcu, hrani i drugim ratnim potrebama te sudjeluje u zajedničkim borbenim akcijama sa ustašama) te njemačkim vojnim vlastima u Hrvatskoj. 10. travnja 1943. Đujić je poslao delegaciju koja je prisustvovala zboru u Kninu povodom proslave dvogodišnjice NDH.
Proljeća 1943. general Paolo Berardi, komandant divizije »Sassari«, je pisao štabu 18. korpusa o popu Đujiću. On njegovu politiku opisuje slijedećim rečima:
Uoči kapitulacije Italije Đujić je potvrđivao talijanskom komandantu Kninskog sektora svoju saradnju:
Služenje Njemačkoj
Očekujući kapitulaciju Italije nemačka komanda je, u okviru plana Ahze, uputila u Dalmaciju 114. lovačku diviziju koja je ušla u Knin 25. avgusta 1943. Nakon kapitulacije fašističke Italije 8. septembra 1943, Đujić je uspostavio kontakte i saradnju sa nemačkim snagama. U septembarskim instrukcijama, kad njemačke kolone prodiru prema jadranskoj obali, iz Đujićevog štaba stiže instrukcija: »Pazite da ne bi neko napadao Nemce u blizini naših sela!« zahtjeva se da četničke jedinice zadrže položaje uz komunikacije »radi obezbeđenja puta i Nemačkih kolona«, pri čemu »ljudstvo « raspoređeno uz komunikacije treba da »bude jako oprezno da ga partizani ne napadnu i unište«.
No, umjesto da mu pruže ruku, Nijemci su naredili da vojvoda Đujić i načelnik njegovog štaba kapetan David Šoškić budu uhapšeni. Nijemci su posumnjali u Đujićevu lojalnost čitajući za njih lako čitljive šifrirane depeše Đujić — Mihailović. Mihailović je 28. septembra, u prisustvu anglo-američke vojne misije, Đujiću naredio da prekine suradnju s Nijemcima i da pređe na gerilsko ratovanje. Međutim, komanda njemačkog 15. brdskog armijskog korpusa 10. oktobra naređenje o hapšenju vojvode Momčila »stavlja van snage«, mada ne poriče mogućnost daje Đujić »od Draže Mihailovića dobio naređenje da nastavi sa borbom protiv bandita, ali istodobno i da ne prekida borbu protiv Nijemaca i da, prvenstveno, izvodi sabotaže«. Njemački obavještajci su do početka oktobra utvrdili da od Đujićevih četničkih grupa »nije bilo pokušaja sabotaža i prepada na njemačke oružane snage«. Sam Đujić će Nemcima kazati:
Đujićeva "Dinarska" divizija je bila sastavni deo zaštite nemačke pozadine i krila kako se navodi u izveštaju 15. korpusa komandi 2. oklopne armije Vermahta 19. novembra 1943. godine:
21. novembra 1943. general Mihailović upućuje depešu vojvodi Đujiću kojom mu nalaže da poveća saradnju sa Vermahtom u borbi protiv partizana.
23. decembra 1943. poručnik Jovan Pupavac Vrhovnu komandu izvještava o Đujićevom otvorenom služenju okupatoru i masovnoj pljački:
Poručnik Pupavac u izvještaju od 10. februara 1944. kaže da je odmah po dolasku Nijemaca Đujićevo »ljudstvo postalo Nemačka milicija, primajući od njih redovnu hranu, municiju i dopunu oružja«. Major JVUO Vasilije Marović početkom februara 1944. izveštava da je u štab vojvode Đujića, primljen "nebratski i ne srpski", već siledžijski, sjedeći sa nogom prebačenom preko stola. Marović je tada izvestio četničku komandu da se Đujić grčevito uhvatio Nemaca i na njih potpuno oslonio, a njegovi četnici pljačkaju čak i srpska sela:
minijatura|Presretnuta depeša generala [[Draža Mihailović|Draže Mihailovića vojvodi Đujiću od 21. 11. 1943. kojom mu nalaže da poveća saradnju sa Vermahtom u borbi protiv partizana.]]
U izvještaju sa sastanka načelnika štaba XV. brdskog korpusa pukovnika Pfaffenrota i vojvode Đujića održanog 9. maja 1944. godine se navodi:
Nemci su Đujićeve trupe koristili tako što su ih uključivali u svoje napadne grupe (kao u operacijama Citen i Reselšprung), i za obaveštajne i udare u partizanskoj pozadini (Napad na partizansku bolnicu u Krčani). Kada su Nemci u martu 1944 vojvodi Đujiću predbacili da se lično ne angažuje dovoljno na kontaktima sa njemačkim instancama, on je odgovorio da radi na tome da privuče one koji su "komunisti nasilno regrutovali" pa im stoga ne smije davati materijal za propagandu da sarađuje sa okupatorom.
U hronici nemačke 373. legionarske divizije kapetan Retih opisao je načine upotrebe raznih četničkih grupa koje su sve pripadale Đujićevoj Dinarskoj diviziji, prilikom zadatka obezbeđivanja komunikacije Knin - Bihać od partizana:
Snage Momčila Đujića igrale su značajnu ulogu u sastavu nemačkih snaga tokom prvog dela Kninske operacije. Tom prilikom iskazao je lojalnost Trećem rajhu, što se vidi iz njegovog pisma generalu Gustavu Fenu, komandantu 15. nemačkog korpusa: