cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yukio Mishima
Rano detinjstvo
Mišima se vraća svojoj užoj porodici tek sa dvanaest godina. Njegov otac, disciplinovan u vojničkom duhu, primenjivao je surove taktike podučavanja mladog Mišime.
Obrazovanje i radovi
Mišima biva pozvan od strane svoje škole, Gakušuin (学習院), da napiše kratku proznu priču za njihov književni magazin. On im ispostavlja Hanazakari no mori (Šuma u cvatu - 花ざかりの森), priču u kojoj narator opisuje svoje osećanje prisutnosti predaka u njemu. Mišimini učitelji bivaju toliko impresionirani ovim radom da ga preporučuju jednom prestižnom književnom časopisu Bungej Bunka (Književna kultura - 文芸文化). Priča sadrži dosta metafora i aforizama (koji će kasnije postati deo njegovog karakterističnog literarnog izraza), objavljena je 1944. godine u obliku knjige (ograničen tiraž od 4.000 kopija usled ratnog stanja). Kako ne bi bio istican u društvu svojih školskih prijatelja, učitelji mu pridaju pseudonim Jukio Mišima.
Tokom Drugog svetskog rata, Mišima dobija regrutno pismo od strane japanske carske vojske. Na lekarskom pregledu, usled prehlade koja ga je zadesila biva u mogućnosti da izbegne vojnu obavezu implicirajući stanje tuberkuloze.
Iako mu otac zabranjuje da se dalje bavi pisanjem, on nastavlja da piše priče, u tajnosti i uz podršku svoje majke koja bi uvek bila prva osoba da pročita njegove radove. Posećujući nastavu tokom dana i pišući noću, Mišima je diplomirao sa Univerziteta u Tokiju 1947. godine. Nakon toga dobija radnu poziciju zvaničnika u ministarstvu finansija sa odličnim karijernim izgledima.
Međutim, Mišima biva toliko iscrpljen radom da čak i njegov otac prihvata njegovu ostavku sa te pozicije, kako bi se posvetio isključivo pisanju.
Posleratna literatura
right|thumb|250px|Jukio Mišima (dole) sa Šintaro Išiharom, 1956. Mišima je pisao romane, popularne serijske novele, kratke priče, eseje, kao i znamenita dela za kabuki pozorište i modernu no dramu. Takođe tokom 1945. godine započinje kratku priču Misaki nite no monogatari (Priča na rtu - 岬にての物語) i nastavlja da je piše do kraja Drugog svetskog rata. Već 1946. godine posećuje poznatog japanskog pisca Jasunori Kavabata-u u Kamakuri, noseći sa sobom radove Čusej (Srednji vek - 中世 ) i Tabako (Cigareta - 煙草) i tražeći njegove savete. Na Kavabatinu preporuku, 1946. Tabako biva objavljen u novom književnom magazinu Ningen (Čovečanstvo - 人間).
Takođe 1946. godine, Mišima započinje svoj prvi roman Tozoku (Lopovi - 盗賊), priča o dvoici mladih aristokrata odvučenih u samoubistvo. Objavljuje se tokom 1948. godine, čime Mišima ulazi u drugu grupu posleratnih pisaca Japana. Sledeće delo koje piše je roman Kamen no kokuhaku (Ispovest maske - 仮面の告白), polu autobiografsko delo o mladiću latentno privučenim homoseksualnošću, koji se prikriva iza maske ne bi li bio prihvaćen u društvu. Ovaj roman doživljava veliku popularnost uzdižući Mišimu na nivo slavne ličnosti već sa svojih 24. godine.
Mišima se često osvrtao na moderna i aktuelna dešavanja, inkorporirajući ih metaforički u svoja dela. Takav primer je Kinkakudži (Zlatni paviljon - 金閣寺), kao fikcija, bavi se uništenjem poznatog kjotovskog hrama u požaru. Zatim njegov sledeći roman Utage no ato (Posle banketa - 宴のあと), objavljen 1960. godine pomno prati dešavanja koja se tiču Hačiro Arita-e, političara koji se kandiduje za gradonačelnika Tokija (zbog koga Mišima biva osuđen zbog kršenja lične privatnosti). Tokom 1962. godine, piše svoje najavangardnije delo Ucukuši hoši (Lepa zvezda - 美しい星), koje u nekim trenucima prelazi u naučnu fantastiku, nakon objavljivanja biva prihvaćeno uz podeljenu kritiku.
Coup d'état i ritualno samoubistvo
Tokom 25. novembra 1970. godine, Mišima zajedno sa četiri člana Tatenokaj, pod izgovorom, posećuju komandanta kampa Ičigaja (Tokijski generalštab istočne komande, japanskih odbrambenih snaga). Unutar njega, barikadiraju kancelariju i vezuju komandanta za stolicu. Sa pripremnjenim manifestom i parolama, Mišima istupa na balkon kako bi se obratio vojnicima koji su se skupili ispod. Njegov govor je trebalo da inspiriše i pokrene coup d'état, vraćajući vlast u ruke cara. Međutim, takav govor je još više iziritirao vojnike koji su počeli da mu se rugaju. Završio je svoj govor nakon isplaniranog vremena, vratio se u kancelariju i izvršio sepuku (tradicionalno samoubistvo). Mesto ritualnog kajšakunin-a (onoga koji završava ritual, odrubljivanjem glave samoubice) pripalo je Masakacu Moriti; međutim nakon neuspelih pokušaja taj čin prepušta Hirojasu Kogi.
San Jerónimo, Acaponeta
San Jerónimo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Acaponeta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Rancho Tobón, Tezonapa
Rancho Tobón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tezonapa.
Рибаре (Јагодина)
Рибаре је насељено место града Јагодине у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 3601 становника.
Историја
До Другог српског устанка Рибаре се налазило у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Рибаре улази у састав Кнежевине Србије и административно је припадало Јагодинској нахији и Темнићској кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства.
Демографија
У насељу Рибаре живи 2474 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 38,6 година (37,6 код мушкараца и 39,5 код жена). У насељу има 948 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,34.
Kenneth II od Škotske
Cináed mac Maíl Coluim (moderni gelski: Coinneach mac Mhaoil Chaluim angliciziran kao Kenneth II, nadimak An Fionnghalach, "Bratoubica"; before 954 – 995) bio je kralj Škota (Albe). Bio je sin kralja Malcolma I (Máel Coluim mac Domnaill), a naslijedio je kralja Cuiléna (Cuilén mac Iduilb) nakon njegove smrti od strane Amdarcha od Strathclydea 971.
Vladavinu su mu obilježili pohodi na Northumbriju, ali i prihvaćanje sizerenstva od strane engleskog kralja Edgara Miroljubivog. 970-ih je kraće vrijeme bio u sukobu sa Amlaibom mac Indulfom, sinom prethodnog kralja Indulfa, koga je ubio 977. Prema Adamu Bremenskog, za vrijeme njegove vladavine je u Škotskoj utočište pronašao danski (i budući engleski) kralj Sven I Rašljobradi. Ubijen je 995. "izdajnički", ali detalji nisu poznati. Njegov sin Malcolm je kasnije postao škotski kralj.
Kōkei (redovnik)
Kokei (također Kogei; 皇慶: 977?-1049), bio je japanski budistički redovnik, poznat kao osnivač samostana Enryakuji na planini Hiei, odnosno autor teksta Enoshima Engi. Smatra se jednom od najvažnijih ličnosti sekte Tendai, odnosno japanskog budizma.
Izmet
250px|right|thumb|Konjski izmet
Izmet ili stolica je naziv za odbacujući proizvod životinjskog probavnog sustava, koji se izbacuje kroz anus za vrijeme vršenja nužde. Kod ljudi, vršenje nužde se može događati svaka dva do tri dana pa do nekoliko puta dnevno. Otvrdnjavanje izmeta može prouzrokovati poremećaj ciklusa izbacivanja koji se zove konstipacija.
Oduran smrad dolazi zbog bakteriološkog djelovanja. Bakterije proizvode spojeve poput indola, skatola i sulfata, također i plin vodikov sulfat.
Koprofagija
Koprofagija je hranjenje nekih životinja svojim i tuđim izmetom. Kunići i zamorci, da bi probavili hranu, ovisni su o bakterijama, te na taj način "izvuku" vitamine iz hrane. Upravo zbog toga proizvode izmet - caecotrophes, mekane konzistencije, koji je bogat vitamonom B i bakterijama koje nastanjuju fiziološku floru u probavnom sustavu. Takav izmet zamorac ponovo probavlja.
Također kada je u pitanju pas smatra se da na taj način pokušava zadobiti vlasnikovu pažnju, što se naročito odnosi na pse koji puno vremena provode sami, posebno ako je to novonastala situacija (npr. ako do sada pas nije gotovo nikada bio sam kod kuće, a uslijed novih okolnosti u posljednje vrijeme je učestalo sam i sl.).
Uporaba izmeta
Izmet bi se iskoristio za proizvodnju metana ili vodika koji bi se dalje moglo uporabiti za punjenje gorivih ćelija, pogon mikroturbina ili motora s unutarnjim izgaranjem. Izmet domaćih životinja, posebno krava, već se godinama koristi kao izvor energije na američkim farmama, ali još nitko to nije pokušao iskoristiti u zoološkim vrtovima.
U popularnoj medicini
Prema starom vjerovanju ekskrementi su imali magično i blagotvorno djelovanje na pojedine bolesti i korišteni su u narodnoj medicini: svinjski se izmet koristio protiv sifilisa i za ublažavanje boli izazvane ubodom stršljena ili pčele; topli izmet guske upotrebljavao se za liječenje veneričnih bolesti, a slučajno nađeni bijeli pasji izmet navodno je bio izvanredno sredstvo za liječenje oteklina. I vrapčji izmet imao je blagotvorno djelovanje ako bi se koristio protiv zubobolje ili protiv kolika, bolesti sv. Vida.
Također u nekim djelovima Afrike vlada krivo vjerovanje da slonov izmet postavljen u ljudsku vaginu može poslužiti kao kontracepcijsko djelovanje.
Izmet u popularnoj kulturi
U američkoj animiroj seriji South Park se pojavljuje lik Mr. Hankey the Christmas poo koji je ljudski izmet koji govori i druži se sa ljudskom djecom, uglavnom oko Božića. U jednoj epizodi se vidi njegova žena i djeca koji su također izmeti.
U završnoj sceni filma Pink Flamingos glavni glumac Harris Glenn Milstead žvače pravi pseći izmet.
Australski film "Pobješnjeli Max 3" prikazuje jedno futurističko društvo kojima je glavni izvor energije svinjski izmet
Preston, Lancashire
Preston je lučki grad od 98,847 stanovnika na sjeverozapadu Engleske.
On je i administrativni centar distrikta City of Preston od 140.202 stanovnika.
Geografske karakteristike
Preston leži u Grofoviji Lancashire na samom početku dubokog estuarija rijeke Ribble, nedaleko od njegovog uvira u Irsko more.
Grad je poznat po gimnaziji osnovanoj 1550. i po dvije natkrivene tržnice a i po stočnom sajmu koji se održava triput tjedno tokom cijele godine.
Historija
Preston je izrastao pored mjesta gdje se nalazila rimska fortifikacija (selo Walton-le-Dale), na brdu s pogledom na rijeku. Njegov položaj na glavnoj ruti sjever-jug omogućio mu je da se još u srednjem vijeku razvije kao respektabilno trgovište, pa je prvu povelju o statusu grada (od njih 14) dobio oko 1179. Tom poveljom je također odobren rad cehu trgovaca, koji vrijedi i danas.
Za tudorovskih vremena, koje je počelo krajem 15. vijeka - Preston je izrastao u veliko međuregionalno trgovište na raskršću tadašnjeg sistema puteva. Lokalne manufakture naročito tkaonice vune i lana, povećale su važnost grada.
Daljnji impuls za rast grada zbio se 1777., kad je proradila prva predionica pamuka kod Moor Lana. Do 1835. otvoreno je 40 predionica, koje su proizvodile oko 32.000 kg pamučne pređe. Poboljšanjem lučkih objekata nakon 1843. omogućena je trgovina sa lankaširskim ugljenom, pamučnom robom i sirovinama.
Znamenitosti
Preston nema puno historijskih građevina, čak su i brojne crkve među njima i parohijska sv. Ivana iz 1855., podignute na mjestu starijih zdanja. Tako da su najveće atrakcije historicističke palače; Umjetničke galerije, Biblioteke i Muzeja Haris, koje je osnovala i podigla fondacija Edmunda Roberta Harrisa 1879.
Privreda
Unatoč propasti tekstilne industrije Preston je i nadalje snažan privredni centar jer je uspio svoju industrijsku strukturu diverzificirati. Položaj grada na glavnoj trasi puteva koje vode iz Londona za Škotsku, od kojih je najvažniji autoput M6 od Birminghama do Škotske privukao je brojna nova poduzeća. Naročito onih iz mašinogradnje koja proizvode motorna vozila i avione, pa je njihov priliv nadoknadio sva radna mjesta izgubljena zatvaranjem predionica pamuka.
Preston još uvijek ima najveću tvornicu viskoze u Engleskoj. Dosta ljudi radi u administraciji grofovije, uz to je sve snažniji sektor usluga (uključujući turizam) koji igra sve značajniju ulogu u u ekonomiji grada.
Rasŏn
Rasŏn (korejski: 라선시), ranije Rajin-Sŏnbong, je specijalni grad i luka u Sjevernoj Koreji na obalama Japanskog mora. Rasŏn se nalazi na krajnjem sjeveroistoku zemlje, a luka je izrazito pogodna zato se obalno more oko nje ne zaleđuje tokom zime. Do 1993. godine, grad je bio pod upravom provincije Sjeverni Hamgyŏng, međutim tada je, pa do 2004. godine, uživao status grada pod direktnom državnom upravom. Od 2004. pa do 2009. godine je ponovo vraćen pod provincijsku upravu samo da bi 2010. godine dobio status specijalnog grada, mada nije jasno što taj status znači u praksi.
Tokom japanske okupacije, grad je nosio ime Rashin te je bio važna luka na kraju željezničke pruge. Grad su 11. kolovoza 1945. godine oslobodili Sovjeti, koji su ga do 1991. godine koristili kao zamjensku luku u slučaju da je Vladivostok bio nedostupan. Danas je Rasŏn važno središte vanjske trgovine s NR Kinom, a u gradu se nalazi i casino za kineske posjetitelje.
Kozma I Carigradski
Sveti Kozma I je hrišćanski svetitelj i bio je carigradski patrijarh od 1075. do 1081. godine.
Bio je patrijarh, posle patrijarha Jovana Ksifilina, a za vreme careva Mihajla VII Duke (1071—1078) i Nićifora III (1078—1081). Krunisao je vizantijskog cara Nićifora III. Godine 1081. je krunisao cara Aleksija I Komnina. Iste je godine sprečio Aleksija da se razvede od svoje supruge Irine Dukine kako bi se mogao oženiti za suprugu prethodnog cara Mariju od Alanije. Zbog toga je došao u nemilost Aleksijeve majke Ane Dalasene koga je isposlovala njegovu smenu.
Pravoslavna crkva ga slavi 2. januara po julijanskom kalendaru, a 15. januara po gregorijanskom kalendaru.
Brodec
Toponim Brodec izveden je od reči brod i on može značiti:
Naselja:
Vodotoci:
Lake Summerset, Illinois
Lejk Samerset je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.048, što je 13 (-0,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Belasio, Vicenza
Belasio je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
FIFA Svjetsko prvenstvo 2014.
FIFA Svjetsko prvenstvo 2014. bilo je dvadeseto izdanje FIFA Svjetskog nogometnog prvenstva za muškarce koje se od 12. lipnja do 13. srpnja 2014. godine igralo u Brazilu. Bio je to drugi put da je Brazil domaćin prvenstva; prvi put je domaćin bio 1950. godine. Brazil je za domaćina izabran kao jedini kandidat nakon što su Kolumbija i Argentina odustale, a FIFA već ranije najavila kako će se prvenstvo, zbog politike rotiranja, održati u Južnoj Americi, po prvi put nakon 1978. godine.
Van Helsing (film)
Van Helsing je američka akcijska fantazija iz 2004. godine. Radnja filma je bazirana na romanima Čovjek vuk, Drakula i Frankenstein.
FIFA Svjetsko prvenstvo 2014.
Ukupno 31 momčad prošla je kroz kvalifikacije koje su započele u lipnju 2011. godine kako bi, zajedno s domaćinom Brazilom, nastupila na završnici turnira. Konačni ždrijeb skupina održan je 6. prosinca 2013. godine. Ukupno 64 utakmice bit će odigrane u 12 brazilskih gradova na novim ili redizajniranim stadionima. Kao i do tada, natjecanje je započelo grupnom fazom, a ovo prvenstvo bilo je prvo na kojem se koristila tehnologija na gol linijama.
Opština Ploiești, Prahova
Ploiești je opština u Rumuniji u okrugu Prahova.
FIFA Svjetsko prvenstvo 2014.
Branitelj naslova je Španjolska, koja je pobjedom nad Nizozemskom u Južnoj Africi 2010. godine po prvi puta postala svjetski prvak. Međutim, nakon uzastopnih poraza od Nizozemske i Čilea, Španjolska se od obrane naslova oprostila već u grupnoj fazi natjecanja. Bilo je to treće prvenstvo od posljednja četiri na kojemu je branitelj naslova ispadao u grupnoj fazi, nakon Francuske 2002. godine i Italije 2010. godine. Svjetski prvak je, po četvrti puta, postala Njemačka, koja je nakon produžetaka pobijedila Argentinu 1:0. Njemačkim osvajanjem prvenstva prekinuta je dugogodišnja tradicija prema kojoj su sva prvenstva održana u Amerikama osvajale južnoameričke momčadi. Trećeplasirana je bila Nizozemska, koja je porazila Brazil 3:0.
Van Helsing (film)
Radnja
Transilvanija, Rumunjska 1887. Dr. Victor Frankenstein uz financijsku i materijalnu pomoć lokalnog plemića, grofa Dracule, pokušava oživjeti stvorenje sastavljeno od dijelova ljudskih leševa. Uspijeva ali istog trena stanovnici obližnjeg sela napadaju njegov dvorac. Tada se pojavljuje grof Dracula i dr. Frankenstein saznaje da ovaj namjerava iskoristiti stvorenje za svoje mračne ciljeve. Frankenstein ga probada mačem ali se otkriva da je Dracula vampir, živi mrtvac koji se hrani ljudskom krvlju. Dracula ubija Frankensteina ali stvorenje se oslobađa, napada Draculu bacivši ga u vatru te bježi odnoseći tijelo svog stvoritelja. Razularena rulja ga progoni i on se zatvara u vjetrenjači koju masa zapali. Tada iz Frankensteinovog dvorca dolijeće Dracula i tri vampirice. Seljaci se razbježe dok se vjetrenjača zahvaćena plamenom ruši, pokapajući pod sobom Frankensteina i njegovo stvorenje. Godinu dana kasnije u Parizu, dr. Henry Jekyll se pretvara u čudovište, gospodina Hydea, koji terorizira građane. Zloglasni Gabriel Van Helsing kojeg progoni policija cijele Europe traži Hydea kako bi ga ubio...
Opština Ploiești, Prahova
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Van Helsing (film)
Druge zanimljivosti
Van Helsing je planiran 1994. kao izravan nastavak filma Dracula iz 1992., u kojem je glumio Anthony Hopkins a koji je svoju glavnu ulogu trebao ponoviti i u ovom filmu. Nakon što njegovo snimanje biva odgođeno, mnogi elementi u priči se mijenjanju.
Glazba iz filma
Album s filmskom glazbom je izdan 2004. godine.
Ali Abdihoxha
Ali Abdihoxha (, 1929 – 15. septembar 2014) bio je albanski pisac.
Život
Sudjelovao je u Narodnooslobodilačkoj borbi Albanije u Drugom svjetskom ratu. Nakon oslobođenja zemlje, nastavio je viši studij na Institutu za književnost Maksima Gorkog u Moskvi.
Tijekom svog života bio je zadužen za važne zadatke u oblasti nacionalne kulture i obrazovanja, vršeći također dužnost zamjenika ministra obrazovanja. Neko je vrijeme bio i direktor izdavačke kuće "Naim Frashëri". U romanima i pripovijetkama dolazi do izražaja njegovog rodoljubnog duha. Zahvaljujući svom talentu i nesebičnom radu, Ali Abdihoxha postat će jedan od najpoznatijih prozaista albanske književnosti socijalističkog razdoblja, u čijim se djelima podiže spomenik dječacima, djevojčicama i ljudima koji su se borili protiv okupatora.
Posljednjih godina svog života Abdihoxha se povukao iz književnog života, odbivši čak i brojne zahtjeve za intervjuima o kulturi i književnosti.
Djela
U romanu Tri boje vremena (Tri ngjyrat e kohës, 1965–1972) vraća se partizanskoj tematici i ratnom razdoblju, a objavio je i romane Jedna burna jesen (Një vjeshtë me stuhi, 1959), priče San i svjetlost (Ëndra dhe dritë, 1963), romane Veliki dvoboj (Dueli i madh, 1975), Vile u predrađu (Vila në periferi, 1982), Kronika jedne noći (Kronika e një nate, 1984), Izazov (Sfida, 1987), Palače (Sarajet, 1997), Cijena jedne pustolovine (Çmimi i një aventure, 2006).
FIFA Svjetsko prvenstvo 2014.
Izbor domaćina
thumb|220px|[[Sepp Blatterr objavljuje kako je Brazil izabran za domaćina svjetskog prvenstva 2014. godine.]] Dana 7. ožujka 2003., FIFA je najavila da će se prvenstvo odigrati u Južnoj Americi, prvi put nakon Argentine 1978., a sve zbog politike rotiranja konfederacija za domaćina svakog Svjetskog prvenstva. Dana 3. lipnja 2003., CONMEBOL je najavio da Argentina, Brazil i Kolumbija imaju želju za održavanjem Svjetskog prvenstva 2014. u svojoj državi. Do 17. ožujka 2004., savezi CONMEBOL-a su jednoglasno odlučili da Brazil bude jedini kandidat za domaćinstvo.
Brazil je svoju kandidaturu službeno obznanio u prosincu 2006., dok je Kolumbija učinila isto nekoliko dana nakon toga. Argentina svoju kandidaturu na kraju nije ostvarila. Dana 11. travnja 2007., Kolumbija je službeno odustala od kandidature; potpredsjednik države, Francisco Santos Calderón, izjavio je da će Kolumbija umjesto SP-a 2014. održati Svjetsko U-20 prvenstvo 2011. godine. S takvim ishodom, Brazil je ostao jedini službeni kandidat za domaćina prvenstva. Brazil je 30. listopada 2007. službeno dobio prava za održavanje Svjetskog prvenstva kao jedina država kandidat.
Kvalifikacije
Ždrijeb kvalifikacija za SP 2014. održan je 30. srpnja 2011. u Marini da Glóriji u Rio de Janeiru. Kao domaćin, Brazil se automatski kvalificirao za završnicu prvenstva. Započele su sredinom 2011., a završile su krajem 2013. godine. Za završnicu prvenstva kvalificirale su se 32 momčadi, s automatski kvalificiranim Brazilom kao domaćinom. Za preostalo 31 mjesto borilo se ukupno 207 momčadi u 6 konfederacija.
Kvalificirane momčadi
Sljedeće 32 zemlje, prikazane s pozicijama na FIFA-inoj ljestvici u listopadu 2013. godine, kvalificirale su se na završnicu turnira.
thumb|350px|{{legend|#000cff|Kvalificirani na Svjetsko prvenstvo}} {{legend|#ffb400|Nisu se uspjeli kvalificirati}} {{legend|black|Nisu sudjelovali u kvalifikacijama}} {{legend|#ababab|Nisu članice FIFA-e}}
Gradovi domaćini
FIFA je 31. svibnja 2009. objavila popis 12 gradova u kojima će se održati prvenstvo. Odbijeni su Belém, Campo Grande, Florianópolis, Goiânia i Rio Branco. Šest stadiona će se sagraditi posebno za Svjetsko prvenstvo, s tim da je Estádio Nacional u Brasiliji potpuno srušen da bi se mogao ponovo sagraditi.
Finalni ždrijeb
Ukupno 32 kvalificirane momčadi ždrijebane su u osam skupina po četiri reprezentacije. Kao pripreme za to, ekipe su raspoređene u četiri jakosne skupine, s tim da je sedam najbolje rangiranih reprezentacija (prema FIFA-inoj ljestvici) svrstano u prvu skupinu s Brazilom, među nositelje. Kako bi se realizirala ideja geografske odvojenosti, momčadi su u skupinama raspoređene po geografskom ključu.
Završni ždrijeb skupina održan je 6. prosinca 2013. u mjestu Mata de São João, Bahia. Ceremoniju su predvodili Jérôme Valcke, glavni tajnik FIFA-e, te Fernanda Lima, brazilska manekenka, dok su im u izvlačenju pomagale nogometne legende: Cafu, Fabio Cannavaro, Alcides Ghiggia, Fernando Hierro, Geoff Hurst, Mario Kempes, Lothar Matthäus i Zinedine Zidane. Prije početka samog ždrijeba, jedna je momčad iz skupine 4 izvučena i premještena u skupinu 2 (pokazalo se kako je to Italija), a pri ždrijebanju se primijenjivalo načelo da dvije momčadi iz iste konfederacije ne mogu igrati u istoj skupini, osim u slučaju momčadi iz UEFA-e, gdje su u istoj skupini mogle igrati maksimalno dvije.
Suci
Prije same odluke, FIFA je objavila popis od 52 suca, svaki od njih ima i dva pomoćna, iz svih 6 konfederacija koji bi mogli suditi na prvenstvu. Konačni popis objavljen je 14. siječnja 2014. godine, a na njemu su se našli sljedeći suci:
Tehnologija
Po prvi puta na završnici svjetskih prvenstava, suci će koristiti tehnologiju na gol linijama. Odluka je donesena nakon što niza kontroverznih situacija na prošlom prvenstvu, posebice one kada je Engleskoj poništen očit gol u utakmici osmine finala protiv Njemačke. FIAB je 2012. službeno odobrila korištenje tehnologije. Bit će ovo treće FIFA-ino natjecanje koje koristi tehnologiju na gol linija, nakon Svjetskog klupskog prvenstva 2012. godine i Kupa konfederacija 2013. godine.
Natjecanje po grupama
Objašnjenje boja u tablici skupina:
Statistike
Ažurirano: 11. siječnja 2016.
Strijelci
Zadnji put ažurirano: 13. srpnja 2014.
6 golova
Barbaresco, Cuneo
Barbaresco je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 290 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 250 m.
Brodac
Brodac može da bude:
FIFA Svjetsko prvenstvo 2014.
Strijelci
5 golova
4 gola
3 gola
Jedanaesterci
Ne računajući utakmice koje su odlučene izvođenjem jedanaesteraca, ovako izgleda realizacija jedanaesteraca dosuđenih tokom igre: {| style="background-color: transparent; width: "
Maskota
U rujnu 2012. godine, za maskotu prvenstva odabran je tatu-bola, posebna vrsta pasanca koji se brani tako što se sklupča u loptu. Pasanac je izabran među ukupno 47 ideja što su ih je predložilo šest kompanija. Nakon predstavljanja na televiziji, otvoreno je javno glasovanje s ukupno tri prijedloga, a rezultati su objavljeni 25. rujna 2012. godine:
Ime Fuleco nastalo je kombiniranjem riječi "Futebol" ("nogomet") i "Ecologia" ("ekologija"), a kao dodatak tomu je i činjenica da su nadimci sa završetkom -eco izrazito popularni u Brazilu.
Logo i slogan
Službeni logo prvenstva nazvan je "Inspiration", a izradila ga je brazilska kompanija Africa. Dizajn se temeljio na tri pobjedničke ruke koje drže pehar svjetskoga prvaka, a zelena i žuta boja simboliziraju brazilsku dobrodošlicu cijelome svijetu. Logo je prvi puta predstavljan u Johannesburgu, tokom prvenstva 2010. godine.
Canton, Verona
Canton je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
FIFA Svjetsko prvenstvo 2014.
Logo i slogan
Službeni logo prvenstva je "Svi u jednom ritmu" (portugalski: "Juntos num só ritmo").
Canton, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 266 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
FIFA Svjetsko prvenstvo 2014.
Lopta
Službena lopta prvenstva je Adidas Brazuca, koja je zamijenila nepredvidivu i kritiziranu Adidas Jabulani loptu korištenu na prvenstvu 2010. godine. Ime lopte odlučeno je pomoću online glasovanja, a Adidas, koji je službeni izrađivač lopti još od 1970. godine, predložio je ukupno tri imena, crpeći izvore iz brazilske kulture i tradicije. Druga dva prijedloga bila su Bossa Nova i Carnavalesca.
Infrastruktura
mini|Stadion [[Estádio do Maracanã|Maracanã u Rio de Janeiru]]
Stadioni
Brazilski nogometni savez (CBF) procjenjuje da će trošak izgradnje i renoviranja stadiona ukupno biti više od 1.9 milijardi R$ (1.1 milijardi eura ili 550 milijuna funti). Uz potrošnju na stadione i renovacije, još će se milijuni potrošiti na osnovnu infrastrukturu da bi se zemlja pripremila za prvenstvo.
Kad je dobio informaciju da je organizator Svjetskog nogometnog prvenstva, predsjednik CBF-a Ricardo Teixeira je izjavio: "Mi smo civiliziran narod koji prolazi kroz izvrsno razdoblje, i imamo sve pripremljeno da primimo čast organizacije Svjetskoga prvenstva." Teixeira je bio u sjedištu FIFA-e u Zürichu kad je donešena odluka.
"Sljedećih nekoliko godina imat ćemo dosljedna pritjecanja investicija. Svjetsko prvenstvo 2014. omogućit će Brazilu modernu infrastrukturu," rekao je Teixeira. "Socijalno rečeno, biti će jako korisno. Naš je cilj Brazil učiniti vidljivijim u globalnom pogledu," dodao je. "Svjetsko je prvenstvo puno više od običnog športskog događaja. Biti će zanimljiv način unaprijeđenja socijalne preobrazbe."
Zračni i javni prijevoz
mini|Međunarodna zračna luka u [[Recifeu]] 31. kolovoza 2009., državna agencija za zračni prijevoz, Infraero, otkrila je investni plan od 5.3 milijarde reala (otprilike 3 milijarde eura) za nadogradnju zračnih luka u deset gradova domaćina prvenstva, povećavajem njihovih kapaciteta i udobnijim smještajem za stotine tisuća očekivanih turista. Natal i Salvador su isključeni iz projekta jer su njihove renovacije već nedavno bile dovršene. Značajan iznos novca (55.3% od svih investicija) bit će potrošen na dvije zračne luke, one u São Paulu i Rio de Janeiru. Predviđa se da će investirani radovi biti dovršeni do 2014. godine.
Infraerova najava dovela je do kritika Brazilske opće zrakoplovne organizacije (ABAG), skupine privatnih vlasnika zrakoplova, da se brazilski aerodromi trenutno ne mogu nostiti sa priljevom Svjetskog prvenstva. Podpredsjednik organizacije Adalberto Febeliano, izjavio je da se očekuje više od 500 000 nogometnih navijača, gdje svaki od njih koristi šest do četrnaest letova tijekom prvenstva da bi otišli na više utakmica u drugim gradovima. U svibnju 2010., brazilska je Vlada promijenila legislaciju kandidature da bi dopustila fleksibilnost Infraeru.
Što se tiče javnog prijevoza, osam gradova domaćina grade metro linije koje će povezati aerodrome sa stadionima, eventualno i sa središtem grada. Navedeni gradovi su Porto Alegre, São Paulo, Salvador, Fortaleza, Manaus, Brasília, Cuiabá, i Natal. Uz to, gradovi koji uvode brzu autobusnu liniju (BRT) do stadiona posebno za Svjetsko prvenstvo su Belo Horizonte, Curitiba, Recife i Rio de Janeiro. Brza autobusna linija Rio de Janeira će, osim spajanja međunarodnog aerodroma s Maracanom, uključiti i susjedstvo Barra da Tijuca, u kojem je sjedište Olimpijskih igara 2016.
Palini
Palini (grčki: Παλλήνη), je donedavno bio satelitski grad, a danas je sjeveroistočno predgrađe Atene u Grčkoj.
Palini je upravno sjedište prefekture Istočna Atika. Samo 4.13 % registriranih stanovnika i doista živi u Paliniju. Dio Palinija Kantza, na jugu grada, danas brzo rastuća i jako poželjna stambena zona metropolitanskog grada Atene.
Geografske karakteristike
Palini leži na južnim padinama planine Penteli, dolina Mesogeja prostire se južno od grada, a grad Atena zapadno od Palinija. Palini se nalazi jugozapadno od Maratona, zapadno od Rafina, oko 20 km sjeverno od atenskog aerodroma Eleftherios Venizelos, i oko 18 km sjeveroistočno od grada Atene.
Glavne prometnice između Palinija i Atene su; autoput Atiki Odos, Avenija Maraton i Avenija Lavrija. thumb|left|240px|Pogled na grad Teren oko Palinija je još uvijek mješanog karaktera, djelomično je poljoprivrednog karaktera sa seoskim imanjima (kakvih je bilo puno više u prošlosti), a djelomično sa rezidencijalnim zonama (u takvo se pretvara). Tipične prigradske kuće počele su podizati od 1970-ih do 2000-ih. Seoska imanja još uvijek postoje u južnim i sjeveroistočnim dijelovima Palinija. Šume pinija dominiraju sjevernim i istočnim dijelovima Palinija.
Palini posljednjih decenija doživljava građevinsku eksploziju, svake godine unutar njegova teritorija iznikne puno novih građevina. Isto tako ubrzano raste i broj stanovnika.
Srb
Srb je selo u planinskom dijelu Hrvatske smješteno u jugoistočnom dijelu Like.
Zemljopisni položaj
Nalazi se u dolini izvora rijeke Une na cesti koji spaja Donji Lapac i Knin, istočno od Gračaca.
Mjesni odbor Srb obuhvaća naselja: Begluci, Brotnja, Dabašnica, Drenovac Osredački, Dugopolje, Kaldrma, Kunovac Kupirovački, Kupirovo, Neteka, Osredci, Suvaja, Srb, Tiškovac Lički i Zaklopac.
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2011. u Srbu živi 472 stanovnika.
Brnik
Brnik se može odnositi na:
Vigorso, Bologna
Vigorso je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
El Vergel de los Laureles, San Miguel de Allende
El Vergel de los Laureles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Vigorso, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 154 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Srb
Povijest
Dana 27. jula 1941, u toku drugog svjetskog rata, u Srbu je došlo do ustanka naroda protiv ustaša. Ustanak u Srbu se poslje rata slavio kao Dan ustanka naroda.
El Vergel de los Laureles, San Miguel de Allende
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 239 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1903 m.
Brnik
ili:
Dritëro Agolli
Dritëro Agolli (, 13. oktobar 1931 – 3. februar 2017) bio je albanski pjesnik, pisac, političar i bivši predsednik Albanskog udruženja književnika i umjetnika. Studirao je u Lenjingradu u Sovjetskom Savezu i pisao prvenstveno poeziju, ali i kratke priče, eseje, drame i romane. Bio je predsjednik Albanskog udruženja književnika i umjetnika od 1973. do 1992. godine. Bio je jedna od vodećih ličnosti albanske komunističke nomenklature.
Život
Rođen je u bektašijskoj seljačkoj obitelji u Menkulasu u okrugu Devoll, a srednju školu je završio 1952. u Đirokastri. Potom je studirao na Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Lenjingradu i po povratku u Albaniju bavio se novinarstvom, radeći petnaest godina za dnevne novine Zëri i Popullit. Agolli je također bio zastupnik u albanskom parlamentu. Bio je cijelog svog odraslog života strastveni pušač, preminuo je 2017. godine od plućne bolesti odnosno emfizeme.
Pjesnički počeci
Agolli je prvo bio pjesnik. Njegove rane pjesničke zbirke bile su Izađoh na ulicu (, Tirana, 1958), Moji koraci na kolniku (, Tirana, 1961) i Planinske staze i pločnici (, Tirana, 1965). Privrženost njegovim korijenima stvorila je osnovu njegovog pjesničkog izraza.
Egipt (mitologija)
thumb|200px|right|Danaide ubijaju svoje supruge, Egiptove sinove (minijatura [[Robinet Testard|Robineta Testarda).]] Egipt (Αἴγυπτος [Aígyptos]) bio je, u grčkoj mitologiji, eponimni heroj Egipta i njegov prvi vladar. Preci su mu bili Ija, koju je Zevs pretvorio u junicu, i rečni bog Nil, a roditelji Bel i Ahiroja ili Anhinoja, jedna od najada i kći Nila. Bio je brat blizanac Danajev. Bel je, kao vladar afričkih zemalja Arabiju dodelio Egiptu, a Libiju je dao Danaju, no kasnije je Egipt zauzeo obližnju zemlju Melampodida ("Crnonogih") i po sebi je nazvao Egiptom.
Granja las Margaritas, Silao de la Victoria
Granja las Margaritas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Dritëro Agolli
Prozna djela
Kao prozni pisac, Agolli je prvo napisao roman Komesar Memo (, Tirana, 1970), prvotno zamišljen kao pripovijetka, gdje opisuje ulogu komunista u buđenju narodnih masa. Drugi Agollijev roman, Čovjek s topom (, Tirana, 1975) preveden na engleski jezik 1983. godine, obrađuje partizansku tematiku iz drugog kuta i obrađuje je na nešto suptilniji način.
Granja las Margaritas, Silao de la Victoria
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1760 m.
Dritëro Agolli
Prozna djela
Nakon ova dva romana o partizanskom junaštvu, Agolli je sastavio i satirično djelo Uspon i pad druga Zyla (, Tirana, 1973). Drug Zylo dobronamjerni je, ali nesposobni aparatčik, direktor opskurnog vladinog odjela za kulturne poslove. Njegovu jadnu taštinu, njegovu donkihotsku žestinu, groteskno javno ponašanje, uspon i pad, ironično je detaljno zabilježio njegov vrijedni i pronicljiviji podređeni i prijatelj Demkë, koji služi kao neutralan promatrač. Drug Zylo univerzalna je ličnost, lik koji se može naći u bilo kojem društvu ili dobi, a kritičari su brzo povukli paralele s djelom Denielam Defoa, Revizorom Nikolaja Gogolja te djelom Franza Kafke i Šalom Milana Kundere. Uspon i pad druga Zyla prvi se put pojavio 1972. godine u tiranskom satiričkom časopisu Hosteni, a objavljen je sljedeće godine u monografskom obliku.
Sve u svemu, Agollijeva snaga u prozi leži u pripovijeci, a ne u romanu. Jedna od ranih zbirki priča, Zvuk prohujalih vjetrova (, 213 stranica, Tirana, 1964) bila je zabranjena i "pretvorena u karton". Autor je optužen za sovjetski revizionizam u vrijeme kada je patrija tražila više (maoističkih) revolucionarnih koncepata u književnosti i veću privrženost radničkim masama.
Egipt (mitologija)
Mitologija
Kad su Egipt i njegovih pedeset sinova stigli u Arg da uzmu Danaide, Danaj im ih je dao, kako bi Argivce poštedeo sukoba. Međutim, naložio je svojim kćerima da ubiju muževe prve bračne noći. Četrdeset i devet Danaida tako je i postupilo, nakon čega su glave svojih mladoženja pokopale u Lerni; no jedna od Danaida, Hipermnestra, odbila je slediti očev nalog, jer je njen suprug, Linkej, poštovao njenu želju da ostane devica. Danaj se naljutio na svoju nepokornu kćerku i predao je narodnom argivskom sudu. Afrodita je intervenisala i spasila devojku. Linkej i Hipermnestra tada su započeli svoju dinastiju kraljeva Arga. Neki kažu da su svoje muževe poštedele i Amimona, "neporočna" Danaida, i Brika (ili Bebrika) Nakon smrti svojih sinova Egipt je pobegao u Aroju (kasnija Patra), gde je i umro; u Serapisovom hramu u Patri pokazivan je njegov nadgrobni spomenik. Drugi pričaju da je Egipt s vojskom krenuo u Arg da osveti svoje sinove, no Linkej je izmirio oca i strica i tako sprečio krvoproliće. Neki kažu da je Linkej kasnije ubio Danaja i tako mu se osvetio za smrt svoje braće.
Dritëro Agolli
Stvaralaštvo 1990-ih
Početkom 1990-ih bio je aktivan član parlamenta u redovima Socijalističke partije Albanije. Također je osnovao vlastitu izdavačku kuću "Dritëro", pomoću koje je objavio nove tomove proze i poezije.
Agolli je pisao tijekom devedesetih. Objavio je zbirke pjesama: Vremenski prosjak (, Tirana, 1995), Duh naših predaka (, Tirana 1996), Čudni čovjek prilazi (, Tirana, 1996), Balada za mog oca i mene (, Tirana, 1997), Ponoćna bilježnica (, Tirana, 1998) i Daleko zvono (, Tirana, 1998). Među svescima proze su: zbirka kratkih priča Ludi ljudi (, Tirana 1995), Goli konjanik (, Tirana, 1996) i Đavolja arka (, Tirana, 1997).
Stil
Kao stilist, Agolli se oduševljava u rimama i neobičnim stilskim figurama. Njegov svježi, jasni i izravni stih, obojen toplim pjenušavim mlijekom smeđih krava u poljoprivrednim zadrugama, klasovima sazrijevanja kukuruza u dolini Devoll i tamnim brazdama obrađenog tla, nije izgubio ništa od bukoličnog fokusa, koji je ostao glavnom snagom ovog pjesnika a koju je on svjesno njegovao. U zbirci Zakašnjeli hodočasnik (, Tirana, 1993), susrećemo jedno novo poglavlje. Agolli priznaje u postskriptumu: "Za pjesnike moje generacije svanulo je doba razočaranja i dilema, doba u kojem je moguće ponovno procijeniti ono što smo proizveli, a da se pritom ne zaborave ili negiraju one poštene i humane vrijednosti koje smo iznjedrili. Ali utvrda ideja i ideala u koje smo vjerovali, neki od nas potpuno, drugi djelomično, sva su se urušila i u njezinim zidovima izgaraju vatre naših snova. Te su vatre probudile drugu vrstu pjesništva...".
Tamburin
mini|200px|Kod daira su na obruču pločice, kod defa su praporci Tamburin (def, daire, dahire, dajre) je ručni muzički instrument iz porodice udaraljki. Svoje korijene vuče iz Irana. Koristi se u mnogim stilovima muzike kao što su italijanska narodna muzika, klasična muzika, romska muzika, iranska muzika, gospel, pop i rock muzika. Naziv originalno dolazi od francuske riječi tambourin, koja se odnosi na uske i dugačke bubnjeve korištene u Provansi
Okruglog je oblika s kožom nategnutom samo s jedne strane okvira koji je napravljen od drveta ili rjeđe od metala. Okvir sadrži proreze u kojima se nalaze kružne ploćice ili praporci (zvončići, zvečke). Promjer obruča najčešće je do 50 centimetara. Svira se na način da s instrumentom trese, udara o dlan ili tijelo izvođača.
Harrisburg, North Carolina
Harisburg je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.526, što je 7.033 (156,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Estación Acatita, Angostura
Estación Acatita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Angostura.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 641 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Aurora, Cujmir
Aurora je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Cujmir.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 860 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Grafenau (Württemberg)
Grafenau je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Beblingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 6.634 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8115054.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Beblingen Grafenau se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Beblingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 417 metara. Površina opštine iznosi 13,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.634 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 508 stanovnika/km².
Cornay (Ardeni)
Korne je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ardeni koja pripada prefekturi Vuzje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 86 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,94 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 190 metara.
Bresje
Bresje može biti:
San José Guelatová de Díaz, Zimatlán de Álvarez
San José Guelatová de Díaz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Zimatlán de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 508 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1473 m.
Boquimoba, Guachochi
Boquimoba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2212 m.
Blackburn, Lancashire
Blackburn (izgovor: [Blekbern]) je grad od 117,805 stanovnika na sjeverozapadu Engleske.
On je i administrativni centar unitarne jedinice Blackburn i Darwen od 146,846 stanovnika.
Geografske karakteristike
Blackburn leži u Grofoviji Lancashire na južnom rubu doline rijeke Ribble, udaljen 37 km sjeverozapadno od Manchestera.
Historija
Blackburn je poznat po svojoj tkalačkoj tradiciji koja je svoje početke imala u trgovini vunom u 13. vijeku.
Do vladavine kraljice Elizabete I, Blackburn je izrastao u napredan trgovački grad od 2000 stanovnika, sa manufakturama koje su koristile irski lan za proizvodnju tkanina. Uvođenje mašine za predenje - jenny, koju je izumio James Hargreaves oko 1764 u obližnjem selu Stanhill i ostalih tekstilnih mašina ubrzao je rast predionica pamuka i grada.
Izgradnja kanala Leeds - Liverpool (dovršen 1816.) olakšan je transport a donio je i vodu u neograničnim količinama. To je uz obilje ugljena, vapna i ostalog građevinskog materijala pomoglo ekspanziji grada.
Privreda
Tekstilna industrija i nadalje je važna za privredu grada, ali je danas ona puno raznolikija jer uz nju egzistira i elektroindustrija (elektronika), mašinogradnja i pivarstvo.
Znamenitosti
Najveća atrakcija Blackburna je Lewisov muzej tekstila.
Sport
Grad je poznat po nogometnom klubu Blackburn Rovers F.C. koji je osnovan 1875.
4. dodjela Oscara
4. dodjela Oscara je održana 10. novembra 1930. u Hotelu Biltmore u Los Angelesu. Na njoj je losanđeleska Akademija odala priznanje najboljim filmskim ostvarenjima premijerno prikazanim u periodu od 1. augusta 1930. do 31. jula 1931. godine.
Paredes Grandes, Comala
Paredes Grandes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Comala.
4. dodjela Oscara
Sama ceremonija je bila poznata po tome što je tokom nje 9-godišnji Jackie Cooper, dijete-glumac nominirano za ulogu u filmu Skippy, zaspao naslonjen na Marie Dressler, te se probudio tek kada je objavljeno da je ona dobila Oscar za najbolju glumicu.
Na samoj dodjeli je najveći pobjednik bio Cimarron, koji je bio nominiran u tada rekordnih sedam kategorija, te prvi koji je osvojio više od dvije nagrade (uključujući Oscar za najbolji film). Predstavljao je prvi vestern kome je to uspjelo, a punih 59 godina (sve do Dances With Wolves) nijedno ostvarenje žanra nije ponovilo to dostignuće.
Paredes Grandes, Comala
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1108 m.
4. dodjela Oscara
Sam Cooper je tada postavio rekord kao najmlađa ličnost ikada nominirana za Oscara, i držao ga punih 50 godina.
Nagrade
Pobjednici su navedeni prvi i označeni podebljanim tekstom.
Niland, California
Niland je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.006 stanovnika.
4. dodjela Oscara
Višestruke nominacije i nagrade
Sljedećih sedam filmova je dobilo višestruke nominacije:
Vakuf (razvrstavanje)
ili
4. dodjela Oscara
Višestruke nominacije i nagrade
Sljedeći film je dobio više nagrada:
Latinski rat
Povod za pobunu latinskih saveznika bio je rimski uspjeh u Prvom samnitskom ratu 341. pne., nakon koje se rimska vlast bila proširila na bogatu Kampaniju. Sljedeće godine je delegacija latinskih saveznika došla u Rim tražiti da se Savez transformira tako da na sebe preuzme ovlasti Rimske Republike, odnosno da građani savezničkih gradova steknu pravo izbora u Senat, odnosno druge rimske institucije. Kada su Rimljani to odbili, došlo je do pobune među Latinima kojima su se priključili Kampanijci. Rimljanima je ostalo vjerno jedino latinsko pleme Laurentes, odnosno kampanijski vitezovi (equites).
Rimljane je iz nepovoljne situacije izvukao brzo sklopljeni savez sa Samnitima, njihovim dosadašnjim neprijateljima, isto kao i drakonske mjere kojima je konzul Tit Manlije uveo disciplinu u rimsku vojsku. Te su mjere urodile plodom kada je godine 340. pne. latinsko-kampanijska vojska poražena u bitci kod Vezuva. Godinu dana kasnije su latinski pobunjenici poraženi u bitci kod Trifanuma.
Iako su neka latinska plemena nastavila dugo godina pružati otpor, Latini su se morali pomiriti s nestankom Saveza, kao i s rimskom vlašću. Neki latinski gradovi su, pak, dobili status municipiuma, odnosno bili pretvoreni u rimske kolonije, postavši tako dio rimske države.
Poppo od Stavelota
Sveti Poppo (Deinze, 977 – Marchiennes, 25. januar 1048), bio je flandrijski plemić i vitez koji se zaredio i postao opat samostana Stavelota. Predstavlja prvog u historijsi zabilježenog flamanskog hodočasnika u Svetu zemlju. Kao sveca ga Rimokatolička crkva slavi 25. januara.
Vaiano, Viterbo
Vaiano je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 320 m.
Nafplio
Nafplio (grčki: Ναύπλιο, turski: Mora Yenişehri, engleski: Nauplion), je lučki grad na Peloponezu u Grčkoj. Grad se prostire uz padine brežuljaka blizu sjevernog kraja Argoliskog zaljeva.
Nafplio je bio prijestolnica Grčke od 1829. do 1834, danas je to grad od 13, 822 stanovnika, upravno središte Prefekture Argolida i istoimene pokrajine.
Naziv
Za stare Grčke, grad se zvao Nauplija ( Ναύπλια) (jonska varijanta imena: Nauplije (Ναυπλιη). U srednjem vijeku, postojalo je nekoliko varijanti njegova imena; Nauplion (Ναύπλιον), Anaplion (Ἀνάπλιον) i Anapli (Ἀνάπλια) . Latinski izvori koristili su naziv Nauplia . Talijani Nafplio zovu Napoli di Romania, oni koriste antički naziv "Romania" za određivanje teritorija pod vlašću Bizantskog Carstva, istovremeno ga time razlikuju od svog Napolija (Napulj) u Italiji.
Geografske karakteristike
Nafplio je smješten u Argoliskom zaljevu na sjeveroistoku Peloponeza. Veći dio starog grada nalazi se na poluotoku koji strši u zaljev; ovaj poluotok oblikuje prirodno zaštićeni zaljev koji je učvršćen zidanjem molova. Nafplio je davnoj prošlosti bio gotovo stješnjen i izoliran okolnim močvarama, no promišljenim projektima naseljavanjem brda, od 1970-ih, je udvostručena površina grada.
Historija
Teren oko grada Nafplija bio je naseljen još od antičkih vremena iako danas ima vrlo malo pronađenih nalaza unutar grada. Nafplio je više puta utvrđivan u svojoj historiji.