cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Esperanza, Cosoleacaque
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cosoleacaque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 732 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Römer
Römer (na njemačkom "Rimski") je srednjovjekovna zgrada u Altstadtu, četvrti njemačkog grada Frankfurta na Majni, a koja predstavlja jednu od najvećih gradskih znamenitosti. Römer je smješten nasuprot Staroj crkvi sv. Nikole i služio je kao gradska vijećnica (Rathaus) Frankfurta preko 600 godina. Trgovačka porodica Römer ga je, zajedno s drugom zgradom, Goldener Schwan (Zlatni labud), prodala gradskom vijeću 11. marta 1405. i otada je služio kao vijećnica. Haus Römer je zapravo srednja od tri zgrade smještene na trgu Römerberg.
Römer nije muzej i ponekad služi gradu u različite crkve, na primjer kao Standesamt odnosno gradski matični ured; vjenčaonice su smještena na prvom i drugom katu Haus Löwenstein.
Poza Honda, Coahuayutla de José María Izazaga
Poza Honda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coahuayutla de José María Izazaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 368 m.
Nicolás R Casillas, Jalisco
Nicolás R Casillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 15107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1594 m.
Postville, Iowa
Postvil je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.227 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.227 stanovnika, što je 46 (2,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Susano, Mantova
Susano je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Casa de los Miranda, Irapuato
Casa de los Miranda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1715 m.
Zgrafito
Zgrafito (od talijanskog sgraffiare grepsti, izgrebati) je likovna tehnika urezivanja crteža u osnovni materijal: najčešće žbuku, keramiku, pastel, tuš, temperu, ulje na platnu, ulje na staklu, akril, gips, i dr.
Iako enciklopedije i priručnici u pravilu navode da je riječ o tehnici koja je nastala je u 15. stoljeću u Italiji, te da je služila prvenstveno za ukrašavanje fasada, to nije posve točno.
Tehnika zgrafita se u osnovnoj formi javlja u keramičkoj umjetnosti Vučedolske kulture još početkom 3. milenija prije Krista (ostrugani dijelovi ispunjavaju se doduše bijelom inkrustacijom), a u nju je prenesena iz tehnike duboreza, tj. urezivanja u drvu, što znači da je još mnogo starija.
Popocatépetl, Huejotzingo
Popocatépetl je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Huejotzingo.
Zgrafito
Tehnika se sporadično koristila i kasnije, a na velika vrata se vraća u 15. st. u Italiji, u dekoriranju fasada, jer se smatrala trajnijom i otpornijom na atmosferilije od fresko-tehnike, te se ubrzo proširila po cijeloj Europi, prešavši u mnogim njezinim dijelovima u narodnu umjetnost.
Popocatépetl, Huejotzingo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 256 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2635 m.
Zgrafito
Žbučni zgrafito
Postupak pripremanja žbuke za zgrafito sličan je postupku za fresko žbuku.
Zgrafito se izvodi u dva sloja žbuke. Donji sloj žbuke je u jednoj boji, gornji sloj u drugoj.
Gornji sloj žbuke nanosi se čim se donji posuši.
Kad se gornji sloj stegne, za otprilike jedan sat, u njemu se zgrafito počne urezivati prema prethodnom crtežu.
Crtež na vanjskim zidovima treba rezati tako da rez sa strane bude ukošen zbog lakšeg otjecanja vode. Voda bi se inače zadržavala, zimi smrzavala i tako oštećivala zgrafito. Zgrafito dakle zapravo nije klasična slika, nego reljef, sastavljen od ploha i slojeva različito obojene žbuke!
Sve vrste zgrafita mogu biti jednobojne ili višebojne (obično dvobojne i trobojne), te u raznim međuformama.
Grataž
Grataž (grattage) je francuski naziv za slikarsku tehniku zgrafita, tj. struganja, onda kada se ona primjenjuje u slikarstvu pastelom, tušem, uljem, akrilom i dr.
Tehniku je 1927. prvi primijenio slikar Max Ernst, odstranjujući sa svojih ulja na platnu - dok je boja bila još donekle meka - površinske slojeve slikarskim nožićem tj. špahtlom, dajući slikama tako prije neviđene, nadrealističke efekte.
Za tehniku grataža, danas se možda najčešće koristi uljni pastel (po Harrisonu ga se zapravo može smatrati uljnom bojom u krutom obliku), koji se potom struže olovkom, slikarskim nožem, drugim krajem kista, ili nekom drugom oštricom.
Postoji nekoliko vrsta grataža. Jedna se temelji na stvaranju debelih površina pastelom, dok se u drugoj koristi sloj pastela koji je prekriven tušem ili crnom temperom, pa se tek onda struže gornji pokrov. Ta se tehnika najčešće koristi onda kada se žele istaknuti različite teksture i kontrasti.
Opisujući zgrafito tj. grataž u klasičnom crnom tušu, slikar Alfred F. Krupa primjećuje: „Tu se ne radi samo o „izokrenutoj“ varijanti crteža tušem (pozitiv-negativ), nego o tehnici koja govori jednim potpuno drugim likovnim govorom… Za razliku od crteža i slike gdje uvijek imam osjećaj stvaranja forme, u ovoj tehnici imam osjećaj oslobađanja forme (koja je prisutna, ali skrivena).“
Literatura
•	[http://www.blurb.com/books/8871042-texts-1994-2017 Alfred F. Krupa: Texts / Tekstovi, San Francisco, 2018., str. 69-74]
•	Ray Smith: Slikarski priručnik, Rijeka, 2006., str. 84, 191, 217, 295, 298, 303
Valdebek
Valdebek je prigradsko naselje i jedan od mjesnih odbora Grada Pule. Mjesni odbor Valdebek obuhvaća područja prigradskih naselja Valdebek i Dolinka smješteno na površini od 4.715.057 m2 na kojem živi 2.226 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 472,1 st./km2.
Valdebek se nalazi 8 km od parka prirode Kamenjak, 3 km od marine Verude i plaže Verudela, 2 km od centra grada Pule, 12 km od Nacionalnog parka Brijuni i 6 km od Zračne luke Pula. Ova blizina raznih ključnih lokacija omogućava stanovnicima Valdebeka da uživaju sve blagodati stanovanja s najvišim standardima. Činjenica da je Valdebek tako blizu centra grada a ipak izvan središta gradske gužve, omogućava miran život u atraktivnom okruženju. Naselje izgleda kao selo okruženo zelenim površinama, a ipak je dobro povezano dvjema glavnim cestama: cestom Valdebek i Medulinskom cestom.
Cagnotti, Trento
Cagnotti je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
La Esperanza, Doctor Arroyo
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Doctor Arroyo.
Cagnotti, Trento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 993 m.
La Esperanza, Doctor Arroyo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1811 m.
El Guarumbo, Pijijiapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
San Carlos, Irapuato
San Carlos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1704 m.
Živi danas, umri sutra!
Goli 19-godišnjak (裸の十九才; fonetski:Hadaka no jukyusai), poznatiji pod međunarodnim nasloviom Živi danas, umri sutra!, je japanski crno-bijeli igrani film snimljen 1970. godine u režiji Kanetoa Shindoa. Po žanru je drama, a scenario je inspiriran stvarnim događajima, odnosno slučajem masovnog ubice Norija Nagayame koji se zbio nekoliko godina ranije. Protagonist, čiji lik tumači Daijiro Harada, je 19-godišnji mladić koji dolazi u Tokio obavljati fizičke poslove, prije nego što jednog dana iz američke vojne baze ukrade revolver i krene ubijati ljude. Radnja se sastoji iz dva dijela - prvog, koji prikazuje ubistva i istragu, i drugog, u kome se rekonstuira protagonistovo djetinjstvo. Živi danas, umri sutra! je sljedeće godine prikazan na Moskovskom festivalu gdje je osvojio glavnu nagradu.
Naimon, Dobrin
Naimon je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Dobrin.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 95 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 205 m.
Āl Jamīl, Ma'rib
Āl Jamīl je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1051 m.
Rancho el Pinito, Rosales
Rancho el Pinito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Rosales.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1245 m.
San Francisco, Teopisca
San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Teopisca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 250 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1708 m.
Otsego, Minnesota
Otsego je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13.571, što je 7.182 (112,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vairo Inferiore, Parma
Vairo Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 788 m.
San Liberato, Rieti
San Liberato je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Bilij ptah z čornoju oznakoju
Bijela ptica sa crnom oznakom je sovjetski igrani film snimljen 1971. godine u režiji Jurija Iljenka. Po žanru je drama, a radnja je smještena u zabačeno planinsko selo na sjeveru Bukovine nastanjeno Huculima u periodu od 1937. do 1947. godine. Protagonisti su trojica braće iz porodice siromašnih muzičara koji će se tokom dramatičnih događaja vezanih uz Drugi svjetski rat svrstati na različite strane - dvojica će podržati novouspostavljeni sovjetski režim, a jedan će se priključiti antisovjetskoj Ukrajinskoj ustaničkoj armiji. Film je prikazan na Moskovskom filmskom festivalu gdje je zajedno sa još nekoliko filmova podijelio glavnu nagradu.
Stefan Žeromski
mini|200px|Stefan Żeromski Stefan Żeromski (Strawczyn, 14. kolovoza 1864. - Varšava, 20. studenog 1925.), poljski književnik.
Pisao je romane, dramska djela, pripovijesti. Zbog svojih rodoljubivih raspoloženja bio je 1888. zatvoren od ruskih carističkih vlasti. Bio je jedno vrijeme duhovni vođa omladine; kritika ga je nazivala "nezasićenim srcem" i "savješću naših dana". Dao je majstorske opise poljskih krajolika. Prozna su mu djela prožeta lirskim pasažima koji ponekad nalikuju na pjesme u prozi.
Poiana, Vârfurile
Poiana je naselje u Rumuniji u okrugu Arad u opštini Vârfurile.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 249 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 345 m.
World Socialist Web Site
World Socialist Web Site (Svjetska socijalistička web stranica; WSWS) je web stranica Međunarodnog komiteta Četvrte internacionale (ICFI). Sebe opisuju kao "internetske novine međunarodnog trockističkog pokreta" WSWS dnevno objavljuje članke i analize svjetskih novosti i događaja, te uključuje reportažu historijskih političkih pokreta radničke klase i sindikata.
Informacije
WSWS web stranica je osnovana 14. februara 1998. godine. Prošla je kroz dva redizajniranja, prvi puta 22. oktobra 2008, te drugi puta 1. oktobra 2020.
Podržava i potpomaže međunarodnim Socijalističkim strankama jednakosti u izbornim kampanjama. Stranica nema reklama, osim materijala iz Mehring Books, vlastite izdavačke grane. Stranica se financira donacijama svojih čitatelja i pristalica. David North, američki marksistički teoretičar, služi kao predsjednik Međunarodnog uredničkog odbora stranice.
Sadržaj
WSWS objavljuje članke o politici, financijama i ekonomiji, kulturi, policijskoj brutalnosti, rasizmu, ratu, medijskim i informativnim tehnologijama, korporativnoj moći, historiji i radničkim problemima. Također recenzira filmove, televizijske i onlajn serije, muziku, umjetnost i umjetnike, knjige i autore.
Periodično poduzima usmjerene političke kampanje, tijekom kojih se objavljuju brojni članci, videi, intervjui i perspektive na određenu temu. Među poduzetim kampanjama bile su obrane Juliana Assangea, Chelseje Manning, i Edwarda Snowdena, građanskih prava i slobode govora, i protivljenje zatvaranju i bankrotu komunalnih usluga u Detroitu.
Degradacija u Google pretragama
Prema vašingtonskom Institutu za javnu točnost, u julu 2017. godine WSWS je počela opadati u Googleovim algoritmima pretraživanja, te vjeruje da je to oblik cenzure od strane Googlea, objašnjavajući da su odgovorne promjene namjerene na uklanjanje "lažnih vijesti". Koristeći dokaze od SEMrush-a, analitičkog paketa za optimizaciju web pretrage, WSWS tvrdi da je nekolicina socijalističkih i protu-ratnih internetskih novina počela primati smanjen promet od Google tražilice zbog promjena u pretraživačkom algoritmu. Između aprila i augusta 2017. WSWS je primila 67% manje prometa od Googlea nego inače. Google je odgovorio da ne ciljaju nikoju specifičnu stranicu s namjerom, te je Googleov potpresjednik Ben Gnomes napisao da je Google "podesio [svoje] signale da pomogne autoritativnim stranicama izbiti na površinu, te degradira sadržaj niske kvalitete." Prema WSWS, filmski tvorac John Pilger ponudio je svoju podršku webinaru Davida Northa i Chrisa Hedgesa o tom problemu, razloživši da se slične stranice WikiLeaks, Consortium News, GlobalResearch, Democracy Now, i CounterPunch isto suočavaju s Googleovim etiketama o "uvredljivim sadržajem".
Busoler
Busoler je prigradsko naselje i jedan od mjesnih odbora Grada Pule. Mjesni odbor Busoler obuhvaća područja prigradskih naselja Busoler, Škatari, Šikići, Valmade, Monteserpo-Komunal, Kaiserwald i Valtursko polje smješteno na površini od 11.070.417 m2 na kojem živi 2.376 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 214,6 st./km2.
Na Busoleru se nalazi park šuma "Busoler" površine 22,5 ha. Park šumom proglašena je 1996. godine. Šuma predstavlja sađenu sastojinu alepskog bora (Pinus halepensis Mill.), brucijskog bora (Pinus brutia Ten.) i crnog bora (Pinus nigra Arnold.), starosti 90 godina, veće pejzažne vrijednosti. Sastojina je dobrog uzrasta i vitalnosti, potpuno gustog do gustog sklopa krošnje. Uz navedene vrste borova pojavljuje se crnika, medunac i pojedinačna stabla čempresa.
Unutar područja zaštite nisu dozvoljene radnje koje mogu narušiti integritet zaštićenog objekta, posebno:
El Tepetate, Doctor Arroyo
El Tepetate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Doctor Arroyo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1680 m.
Pichilingue, Mazatlán
Pichilingue je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mazatlán.
Altamira, Zontecomatlán de López y Fuentes
Altamira je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zontecomatlán de López y Fuentes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1259 m.
Pichilingue, Mazatlán
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 219 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
San Giovanni, Siena
San Giovanni je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 308 m.
Philomena (film)
Filomina je britansko-američka filmska drama iz 2013. godine, snimljena po motivima knjige Izgubljeno dete Filomine Li novinara Martina Siksmita, odnosno istinitim događajima vezanim uz slučaj Filomine Li. S obzirom na nezavisnu produkciju, skroman budžet i ograničen broj bioskopa u kojima je prikazan, film je ostvario velik komercijalni uspeh, zaradivši nešto više od sto miliona dolara.
Priča prati život mlade Filomine Li koja 1951. ostaje u drugom stanju, a otac je šalje u manastir kako bi okajala svoj greh. Kaluđerice je odmah posle porođaja teraju da obavlja različite poslove, sve dok se ne navrše četiri godine od trenutka kada je došla u manastir. Nastojnica, sestra Hildegard, prodaje Filominino dete bogatom američkom paru, nedugo pre nego što će devojka konačno bit puštena iz manastira. Posle pedeset godina Filomina kreće u potragu za svojim davno izgubljenim sinom.
Film je režirao Stiven Frirs, a glavna uloga dodeljena je Džudi Denč. Premijerno je prikazan na Filmskom festivalu u Veneciji 2013. godine. Džudi je za svoju ulogu nominovana za Oskara za najbolju glavnu glumicu, Zlatni globus za najbolju glavnu glumicu i za Nagradu Udruženja filmskih glumaca za najbolju žensku ulogu.
Buena Vista, Coahuayutla de José María Izazaga
Buena Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coahuayutla de José María Izazaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 134 m.
Zacatepec, Huejotzingo
Zacatepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Huejotzingo.
Antoine et Colette
Antoine et Colette je francuski kratki crno-bijeli igrani film snimljen 1962. godine u režiji Francoisa Truffauta. Predstavlja nastavak njegovog znamenitog dugometražnog prvijenca 400 udaraca, odnosno drugi dio ciklusa o Antoineu Doinelu. U njemu Jean-Pierre Leaud ponavlja glavnu ulogu, ovaj put tumačeći lik protagonista u dobi od 17 godina, kada je prisiljen izdržavati se kao tvornički radnik. Radnja prikazuje kako se zaljubi u svoju vršnjakinju Colette (čiji lik tumači Marie-France Pisier), gimnazijalku iz situirane porodice, te se sa njom zbliži, ali njihov odnos nikako ne ide dalje od prijateljstva. Antoine et Colette je originalno prikazan kao dio omnibus filma Ljubav sa dvadeset godina.
La Bolsa y Flores, Doctor Arroyo
La Bolsa y Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Doctor Arroyo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1698 m.
Norovirus
Norovirus je veoma zarazan virus. Prenosi se kontaktom sa zarazenom osobom ili kontaminiranim povrsinamakonzumiranjem kontaminirane vode ili hrane. Period inkubacije je kratak, 15 do 50 sati.
Virus izaziva akutni gastroenteritis. Može ga dobiti svako, i to više puta u toku života jer postoji mnogo tipova norovirusa i infekcija jednim tipom ne štiti vas od drugih tipova virusa.
Norovirus se može naći u povraćenoj masi i stolici, čak i pre nego što osoba dobije simptome. Virus ostaje u stolici dve nedelje, čak i duže nakon ozdravljenja. Tada su obolele osobe i najzaraznije.
Virus se obično prenosi kada stolica ili povraćene mase dospeju do usta zdravih ljudi. Ovo se obično dešava konzumiranjem virusom kontaminirane hrane ili tečnosti, dodirivanjem kontaminiranih stvari, a zatim stavljanjem ruku u usta ili kontaktom sa inficiranim osobama, na primer nega obolelog ili deljenje obroka ili korišćenje istog pribora za jelo.
Simptomi su uglavnom razviju 12 do 48 sati nakon izlaganja virusu, a bolest uglavnom prolazi za jedan do tri dana.
Najčešći simptomi norovirusa su dijareja, povraćanje, mučnina, bolovi u stomaku, groznica, glavobolja i bolovi u telu. Ukoliko su povraćanje i prolivi jače izraženi, to može dovesti do dehidratacije, pogotovo kod male dece i starijih osoba. Simptomi dehidratacije su smanjena količina urina, suva usta, osećaj vrtoglavice pri ustajanju, kod dece plač sa malo ili bez suza, pospanost ili razdražljivost.
Ath Thamān, Ma'rib
Ath Thamān je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1065 m.
Lungomare, Pula
44.85403°N, 13.82536°W Lungomare je 4 km dugo obalno šetalište u Puli koje se proteže od gradskog kupališta Valkane pa sve do Gortanove uvale i dalje do Valsalina. Nezaobilazno šetalište mnogih Puljana smjestilo se između guste borove šumice (Pinus halepensis) s jedne, i prirodne stjenovite morske obale s druge strane. Danju se ovdje mogu zateći brojni šetači, od malene djece pa sve do starijih ljudi.
Uz šetalište, koje je visokim rubnjacima uzdignuto od ceste, mogu prometovati vozila samo u jednom smjeru. Posjetitelj koji se prvi put zatekne na Lungomareu sigurno će prvo zamjetiti vrlo visoko postavljene "ležeće policajce".
Aktivniji ljudi željni uzbuđenja mogu odabrati put krivudavim stazicama kroz okolnu šumicu preskačući grmiće zelenike, tršlje, lemprike i provlačeći se kroz spletove tetivike, lonicere i bršljana.
Otkad su 1994. godine u ovom dijelu postavljeni javna rasvjeta i drugi urbani elementi (klupe, košarice i javne govornice), i u kasnim večernjim satima ovdje je vrlo živo. Tada se tu sastaje mlada generacija prije večernjih izlazaka.
Belén Lluvia de Gracia, Teopisca
Belén Lluvia de Gracia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Teopisca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 259 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2075 m.
Salvadonica, Como
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 292 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 453 m.
El Rodeo, Coeneo
El Rodeo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coeneo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 239 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2007 m.
Newtown Grant, Pennsylvania
Njutaun Grant je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.620, što je 267 (-6,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Sebastián el Grande, Jalisco
San Sebastián el Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
El Cuello, Irapuato
El Cuello je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1736 m.
Tetto Buon Riposo, Cuneo
Tetto Buon Riposo je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
San Sebastián el Grande, Jalisco
Prema proceni iz 2006. godine u naselju je živelo 15465 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1563 m.
Tetto Buon Riposo, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 557 m.
Rancho el Mezquite, Rosales
Rancho el Mezquite je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Rosales.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1159 m.
Las Jacarandas, Cosoleacaque
Las Jacarandas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cosoleacaque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 513 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Ampliación el Zapote, Mazatlán
Ampliación el Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mazatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Sveti Martin, Pula
Sveti Martin (tal. San Martino) je brežuljak i gradska četvrt u Puli. Administrativno pripada Mjesnom odboru Stari Grad.
Sveti Martin je okružen sa sjevera Nimfejom, sa zapada područjem Starog Grada s Kaštelom, s juga s Monte Zarom, a s istoka Monvidalom, Kaštanjerom i Pragrandeom. Na samom brežuljku postoji i ulica nazvana Poljana sv. Martina u kojoj se nalazi Osnovna škola "Tone Peruška". U istoj zgradi samo s druge strane nalazi se Učenički dom. Godine 1929. u toj je zgradi osuđen na smrt Vladimir Gortan o čemu svjedoči i spomen-ploča postavljena pored ulaza u dom.
El Puente del Mirador, Coeneo
El Puente del Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coeneo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 193 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2021 m.
La Ilusión, Pijijiapan
La Ilusión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Kaštanjer
Kaštanjer (tal. Castagner) je gradska četvrt i jedan od mjesnih odbora Grada Pule. Mjesni odbor Kaštanjer obuhvaća istoimenu gradsku četvrt smještenu na površini od 688.533 m² na kojoj živi 5.166 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 7502,9 st./km2.
Kaštanjer je dobio naziv prema brojnim kestenima koji su rasli na ovom području prije nego što je intenzivnije naseljen. Etimologija riječi Kaštanjer dijalektalni je izraz izvorne talijanske riječi castagnere koja označava kestenik.
Kaštanjer je sa sjevera ograničen Monvidalom i Valvidalom, s istoka pulskom zaobilaznicom odnosno Valmadama, s juga Gregovicom, a sa zapada Sv. Martinom.
Ned Beatty
Ned Tomas Bejti/Biti (Luivil, 6. jul 1937 — Los Anđeles, 13. jun 2021) bio je američki filmski, pozorišni i televizijski glumac, koji se pojavio u preko 160 filmova i velikom broju televizijskih serija. Bio je nominovan za nagradu Oskar, dve nagrade Emi, MTV nagradu za film za najboljeg negativca i nagradu Zlatni globus; osvojio je i nagradu Drama desk.
Imao je veliki komercijalni uspeh u filmovima, kao što su TV mreža (1976), Priča o igračkama 3 (2010). Bio je Bobi Trip u Oslobađanje (1972), advokat Delbert Ris iz Nešvila (1975), istražitelj Martin Dardis u filmu Svi predsednikovi ljudi (1976), tajni federalni agent Bob Svit u Silver Striku (1976), Artur Džensen u TV mreža (1976), sveštenik, otac Edvards u Isterivač đavola 2: Jeretik (1977), posrnuli otmičar Otis, pomagač Leks Lutora u Supermenu (1978) i Supermen 2 (1980), kao desničarski milioner u filmu Igračke (1982), Pavel Borisov u Četvrtom protokolu (1987), TV voditelj Ernest Veler u Ponovo opsednuta (1990), otac Rudija Ratigera u Rudiju (1993), advokat MekNer u Običan slučaj (1995), korumpirani senator Čarls F. Mičam u Na nišanu (2007), kongresmen Dok Long u Rat Čarlija Vilsona (2007) i u animiranim filmovima kao glas medveda Lots-O'-Hagina u Priča o igračkama 3 (2010) i Kornjača Džon u Rango (2011).
Deleni, Dobrin
Deleni je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Dobrin.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Tognettini, Verona
Tognettini je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 145 m.
Prepad na Pulu
Prepad na Pulu, pomorska akcija koju su 1. studenoga 1918. poduzeli dvojica službenika Talijanske kraljevske ratne mornarice radi oštećivanja austrijske flote usidrene u Puljskome zaljevu u Istri. Akcijom je postignuto potapanje bojnoga broda Viribus Unitisa.
Preduvjeti i pripreme
Od početka Prvoga svjetskog rata najutvrđenija austrijska baza Pula bila je jedna od primarnih ciljeva Talijanske ratne mornarice, posebno nakon što je postalo jasno da je taktički izbor Austrougarske ratne mornarice usprotiviti se neprijatelju flotom za odvraćanje, koja je stalno boravila u luci i nije se uključivala u bitke na otvorenu moru. Nekoliko puta u tijeku sukoba pokušalo se prodrijeti u luku i potopiti koju jedinicu ondje gdje su Austrijanci držali brodove na sigurnom, no takvi su pokušaji ostali bezuspješni.
Teškoće takvoga prepada proizlazile su ponajprije zbog neprestanoga nadzora luke i raznih prepreka koje su priječile približavanje suparničkih jedinica. Jedini način prodiranja u pulsku luku bio je s pomoću malih napadačkih jedinica, pa je upravo u srpnju 1918. godine inženjer i bojnik mornaričkog inženjerstva Raffaele Rossetti elaborirao prikladan plan zasnovan na uporabi posebne naprave koju je sâm projektirao i nazvao pijavica (tal. mignatta). Pijavica je bio aparat pogonjen motorom i opremljen dvama uređajima koje se moglo otpustiti i pričvrstiti na trup broda s pomoću elektromagneta na akumulatore, a jedan je prototip već bio izrađen u velikoj tajnosti u arsenalu u Speziji u travnju iste godine.
Upravo je sam Rossetti htio sudjelovati u akciji na Pulu, pa mu je pridružen medicinski namjesnik i dokazani plivač Raffaele Paolucci koji se već neko vrijeme raspitivao o mogućnosti sudjelovanja u nekoj sličnoj operaciji. Prepadu je prethodilo dugo i iscrpno uvježbavanje, no uvidjevši očiti svršetak sukoba pripreme su ubrzane i datum akcije je predodređen za 31. listopada.
Fraccionamiento Villas Ana María, Cosoleacaque
Fraccionamiento Villas Ana María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cosoleacaque.
Prepad na Pulu
Akcija
Talijanski mornari nisu doznali sve o ovim nastalim okolnostima i već su u noći 31. listopada krenuli iz Venecije na dvama motornim brodicama naoružanim torpedima (MAS) koje su pratile dvije torpiljarke. Stigavši u istarske vode na nekoliko milja ispred ulaza u pulsku luku, torpiljarke su se povukle, a jedan MAS oteglio je pijavicu sve do nekoliko stotina metara od vanjske lučke prepreke. U 22.18 dvojica talijanskih službenika usmjerila su pijavice prema pulskoj luci dok se MAS udaljio prema točki gdje su se dogovorili sastati nakon akcije.
Fraccionamiento Villas Ana María, Cosoleacaque
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 406 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Prepad na Pulu
Akcija
Približavanje cilju bilo je složeno i rizično: Rossetti i Paolucci morali su motornu pijavicu prenijeti preko prepreka (vanjske prepreke i triju redova mreža) te izbjeći intenzivnu austrijsku kontrolu. Prošavši neopaženi ispred čuvara brane, patrolnih brodica i jedne podmornice u radi, dvojica diverzanata stigla su u 3.00 sata u blizinu usidrenih brodova. Tek oko 4.45 sata 1. studenoga 1918. nakon više od šest sati u vodi, dvojica odvažnih službenika uspjeli su konačno se pozicionirati na nekoliko desetaka metara od broda Viribus Unitisa. Rossetti se odvojio od pijavice i približio trupu bojnoga broda s jednim od dvaju uređaja, dok je drug ostao uz kormilo pijavice kojom se slabo upravljalo zbog morskih struja. U 5.30 sati eksploziv od 200 kg konačno je osiguran na podvođu cilja i programiran na 6.30 sati, no kad se Rossetti vratio Paolucciju obojica su osvijetljeni projektorom i odmah otkriveni. Prije hvatanja Paolucci je uspio potpuno aktivirati drugi eksplozivni uređaj, dok je Rossetti potopio pijavicu koja je bez upravljanja plovila sve dok se nije zaustavila u blizini parobroda Wiena, koji je bio usidren na maloj udaljenosti, naposljetku ga potopivši.
Obojica su izvučeni na palubu Viribus Unitisa gdje su saznali da je u noći austrijsko vrhovno zapovjedništvo predalo pulsku flotu Jugoslavenima i da brod ne vije više austrijsku zastavu. Tek su se u 6.00 sati obratili kapetanu Vukoviću da bi bojni brod mogao eksplodirati svakoga časa, pa je ubrzo naredio svima napuštanje broda i prijenos zarobljenika na palubu bratskoga broda Tegetthoffa. Pošto je eksplozija izostala, posada se postupno vraćala na brod ne vjerujući više iskazima dvojice Talijana sve dok u 6.44 zaista nije odjeknula eksplozija, a austrijski bojni brod, nagnuvši se na bok, započeo ubrzano tonuti. Akcija je tako zaključena s oko 300 žrtava i nestalih među kojima je bio i zapovjednik Vuković koji je smrtno pogođen padom drva dok je plivajući među valovima pokušavao se spasiti. Njemu u sjećanje podignuta je ploča u Puli.
Primirje u Villi Giusti, kojim se Austro-Ugarska predala Italiji, potpisano je tek dva dana kasnije, 3. studenoga 1918. godine, a stupilo na snagu sljedećega dana. Dana 5. studenoga Regia Marina zaposjela je luku Pulu i zahvaljujući talijanskom iskrcavanju Rossetti i Paolucci - koji su još uvijek bili pritvoreni na bivšem austrijskome brodu - bili su oslobođeni. Za uspješan odvažan prepad Rossetti je nagrađen sa 650.000 lira koje je darovao udovici i sinu zapovjednika Vukovića, a dodijeljena mu je zlatna medalja za vojne zasluge:
Paolucciju je također dodijeljena zlatna medalja s istovjetnom motivacijom.
Mermești, Vârfurile
Mermești je naselje u Rumuniji u okrugu Arad u opštini Vârfurile.
Sustinente, Mantova
Sustinente je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Benito Juárez, Huejotzingo
Benito Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Huejotzingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 192 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2396 m.
Al Ḩanū, Ma'rib
Al Ḩanū je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Santa Ana, Zontecomatlán de López y Fuentes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 709 m.
Al Ḩanū, Ma'rib
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1140 m.
Majada el Mirador, Doctor Arroyo
Majada el Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Doctor Arroyo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1666 m.
Sisplac
Sisplac je gradska četvrt u Puli koja administrativno pripada Mjesnom odboru Sv. Polikarp-Sisplac.
Sisplac je sa sjeverozapada ograničen Valkanama, sa sjevera Sv. Polikarpom, s istoka Verudom, s jugoistoka Valsalinama, a s juga i jugozapada Jadranskim morem (uvala Zelenika i Gortanova uvala).
Iako danas većina Puljana uzima zdravo za gotovo naziv Sisplac, te ih većina ne zna što on znači, etimologija riječi povezana je s iskrivljenim njemačkim izrazom Schiessplatz koji označava streljanu. Doista, za vrijeme austrijske uprave u tom je dijelu grada postavlja streljana koja je služila kao vježbalište za brojne vojnike i časnike smještene u Puli.
Jamay, Jalisco
Jamay je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 16310 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1535 m.
Long View, North Carolina
Long Vju je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.871, što je 149 (3,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
San Isidro Chichihuistán, Teopisca
San Isidro Chichihuistán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Teopisca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 283 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2056 m.
Sveti Polikarp, Pula
Sveti Polikarp (tal. San Policarpo) je gradska četvrt u Puli. Administrativno pripada Mjesnom odboru Sv. Polikarp-Sisplac.
Sveti Polikarp je sa sjevera i sjeveroistoka ograničen Arsenalom, s istoka Monte Rizzijem, s juga Verudom, s jugozapada Sisplacom, a sa zapada Valkanama.
Fraccionamiento Pía Monte, Irapuato
Fraccionamiento Pía Monte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Vairo Superiore, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 846 m.
Veli Vrh
Veli Vrh (tal. Monte Grande) je prigradsko naselje i jedan od mjesnih odbora Grada Pule. Mjesni odbor Veli Vrh obuhvaća područja prigradskih naselja Veli Vrh, Paganor, Karšiole i prigradskog turističkog predjela Vallelunga smješteno na površini od 3.596.220 m2 na kojem živi 2.944 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 818,6 st./km2.
Veli Vrh ili Monte Grande najveći je pulski brežuljak, iako ne spada u izvornih sedam pulskih brežuljaka. Naziv je vjerojatno rimskog podrijetla. Nakon zauzimanja Istre Rimljani su brzo otkrili njezine ljepote i počeli podizati ljetnikovce za odmor. Za dolazak i odlazak iz Pule koja je tada nosila naziv Colonia Iulia Pola Pollentia Herculanea onaj dio s kojeg je pucao pogled na Pulu jednostavno je prozvan mons. A kako je taj mons bio viši od drugih lako je prerastao u Veli Vrh (Monte Grande).
Godine 1905. ondje su se nalazile samo dvije kuće, pa se ne može govoriti o nekom naselju, budući da je do Prvog svjetskog rata postojalo nekoliko razbacanih kuća duž današnjeg Partizanskog puta i gostionica "Ostak" kao mjesto okrijepe i osvježenja na putu prema Galižani i Vodnjanu.
Na početku 20. st. u vrijeme visokih nacionalnih tenzija, i Veli Vrh bio je mjesto "bliskih susreta" hrvatskog i talijanskog nacionalnog pokreta. Dovoljno je bilo da Hrvati viknu: "Živio Laginja!", odnosno Talijani: "Viva Rizzi!", pa da druga strana to shvati kao provokaciju, nakon čega su najprije letjele uvrede, a potom kamenje ili što se već našlo pri ruci. Jasno, incidenti se najčešće događaju oko gostionice "Ostak", kada nakon čašice dobrog vina ili dobre domaće rakije, prosukljaju do tada kontrolirane nacionalne emocije. Kada je grupa talijanskih radnika iz Vodnjana, prolazeći preko Velog Vrha počela uzvikivati "Viva Rizzi!" uslijedili su odgovori iz svega glasa (squarciagola): "Živio Laginja!". Potom se grupa Hrvata s Velog Vrha počela približavati Vodnjancima uzvikujući razne uvrede, na što su ovi potjerali konjsku zapregu i "više mrtvi nego živi od straha ipak umakli gnijezdu neotesanaca."
U crkveno-administrativnom pogledu Veli Vrh pripadao je župi Galižana, koja se tada prostirala sve do Šijane, a unutar državno-teritorijalnih dioba bio je sastavnim dijelom katastarske općine Galižana. Kao zanimljivost navodi se podatak da u gradu Puli postoji tada samo jedna župa, Župa pulske katedrale sa 35.000 vjernika o kojima pastoralno skrbi župnik sa 3-4 pomoćnika. U Puli je kao glavnoj austrougarskoj ratnoj luci bilo stacionirano 1908. godine 8.600 mornara, a uoči rata čak 12.000. Osim rijetkih izuzetaka svi su oni bili katolici. O njihovom vjerskom životu brinuo se Superiorat Carsko-kraljevske mornarice, dok su kopnene postrojbe (4.000 do 5.000 vojnika) imale svog duhovnika.
U međuratnom razdoblju formira se jezgra današnjeg Velog Vrha. Podižu se kućice na današnjem Partizanskom putu, Monte Lesu, Padulju i Valmarinu. Otvara se nekoliko gostionica i trgovina, a djeluje i dvogodišnja škola (na talijanskom jeziku). Broj stanovnika vjerojatno se kretao između 20-25.000. Od sredina 60-ih godina počinje nagli rast Velog Vrha. Naselje se širi, grade se obiteljske kuće, stižu ljudi iz čitave Istre, ali i iz cijele Jugoslavije. Kao najbrojniji postaju prepoznatljivi Pićanci i Barbanci. Primjerice, godine 1965. Veli Vrh je imao oko 1.000 stanovnika, a deset godina kasnije broj se udvostručio.
Fraccionamiento Pía Monte, Irapuato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1726 m.
Šandalja
44.88083°N, 13.89042°W Šandalja (tal. San Daniele) je sustav više pećina i podzemnih špilja, nazvan po istoimenom kamenolomu Šandalja. U rimsko doba već se na ovom lokalitetu eksploatirao kamen. Nalazi se 5 km sjeveroistočno od Pule.
Dragu, Dragu
Dragu je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Dragu.
Šandalja
Nalazi se na području OKZ "Valtura". Po bogatstvu paleontoloških, paleolitičkih i paleoantropoloških nalaza, koje su pronađene u 9 metara debelim naslagama, ovaj lokalitet zauzima vodeće mjesto na europskom tlu (paleolitik ili starije kameno doba traje od oko 2.000.000 – 10.000 godina pr. Kr.). Do danas su istražene pećine Šandalja I i II, udaljene jedna od druge svega desetak metara. Akademik Mirko Malez pronašao je 1961. i 1962. godine ostatke sjekutića homo erectusa stare 1 milijun godina. Upravo ovi podaci govore o najstarijem pračovjeku Europe. Isto tako je na ovom lokalitetu pronađeno i najstarije udarno oruđe u Europi (kremeni udarač). Danas je lokalitet zarušen, zapušten i ugrožen radom kamenoloma.
Muzil
Muzil (Musil, Mužilj) je poluotok i gradska četvrt u Puli. Administrativno pripada Mjesnom odboru Stoja. Proteže se na površini od 180 ha. Poluotok je poznat po tome što je bio neprekidno militariziran duže od 150 godina. Stoga ovo mjesto sadrži sve slojeve kultura koje su prošle Pulom i jedini je neoskvrnuti dokaz novije pulske povijesti.
Dragu, Dragu
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1545 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 336 m.
Sveti Polikarp, Pula
Četvrt Sveti Polikarp (Borgo San Policarpo) nastao je nakon sredine 19. stoljeća kada je Austrija odredila Pulu za svoju glavnu ratnu luku. Beč je tada htio smjestiti svoje časnike u zasebno elitno naselje. Neiskorišteni prostor južno od tadašnjeg grada činio se izvrsnim, pa se krenulo u podizanje novog naselja nazvanog Nova Pula. Ovo naselje nalazilo se sa suprotne strane Monte Zara u odnosu na tadašnji grad, na području sadašnje četvrti Sveti Polikarp. Zbog brzog rasta gradskog tkiva, osobito prema jugu, "stara" Pula je obuhvatila Novu Pulu, pa je ovaj naziv brzo zaboravljen, pogotovo nakon talijanske okupacije nakon Prvog svjetskog rata.
Muzil
Iako se nalazi unutar grada, Muzil je oduvijek predstavljao zagonetku za većinu Puljana. Godine 1859. Austrija određuje Pulu za svoju glavnu ratnu luku. Od tada pa sve do 2007. godine Muzil je bio zatvoren za javnost. Tu su se smjenjivale vojske Austrije, Italije, Jugoslavije i Hrvatske. Zadnja aktivna vojna ustanova na Muzilu bilo je Središte za obuku pješaštva "Muzil" Hrvatske vojske.
Bez obzira na legende nastale među lokalnim stanovništvom, Muzil više ne ugošćuje vojnike, a Ministarstvo obrane predalo je čitavo područje Puli, koja je tek nakon 150 godina postala vlasnikom područja koje joj prirodno pripada.
Vlada Republike Hrvatske i Istarska županija osnovali su 2003. godine tvrtku Brijuni rivijera d.o.o. s ciljem stvaranja elitnog turističkog odredišta, često pod oštrom kritikom lokalnog stanovništva. U suradnji s jedinicama lokalne samouprave kao koordinatorima projekta dogovoreno je da će se na Muzilu nalaziti hotel, luksuzne vile i apartmani s ukupno 2.500 postelja, a predviđena je i izgradnja golf igrališta, no još nije definirano hoće li teren imati devet ili 18 rupa. Na tom je području predviđena i izgradnja dviju marina s ukupno 550 vezova u moru, dok bi se na suhom trebalo naći 800 vezova.
Cainari, Trento
Cainari je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Upsala program podataka o sukobima
U početku je program sakupljao podatke samo o takozvanim „oružanim sukobima“ sa više od 25 žrtava i najmanje dve uključene strane od kojih je bar jedna država. Kroz godine je program rastao i počeo da sakuplja podatke o sukobima koji ne uključuju državne aktere. Program je fizički lociran na Katedri za izučavanje mira i konflikta Univerziteta u Uppsali i zapošljava između 10 i 15 istraživača i asistenata uz veći broj pridruženih akademika i doktorskih kandidata.
Pepeo (film)
Popioły je poljski crno-bijeli historijski film snimljen 1965. godine u režiji Andrzeja Wajde. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Stefana Žeromskog. Protagonist, čiji lik tumači Daniel Olbrychski, je mladi seoski plemić koji se početkom 19. vijeka priključi legiji poljskih dobrovoljaca koja se, u nadi da će tako izboriti slobodu svoje podijeljene domovine, priključila trupama francuskog cara Napoleona Bonaparte i sudjelovala u ratovima širom Evrope. Wajdin film, u koji su uložena prilična sredstva te dio čijih scena se snimao u Bugarskoj (koja je "glumila" španske lokacije), se karakterizirao prilično ne-romantičnim prikazom rata, odnosno scenama u kojima, između ostalog, poljski vojnici masakriraju ratne zarobljenike te siluju žene u osvojenim gradovima. Najveće je kontroverze, međutim, izazvala rekonstrukcija bitke kod Somosierre, u kojoj se juriš poljske konjice na španske topove, tradicionalno opisivan kao herojski čin, prikazuje kao besmisleni pokolj nalik na Juriš lake konjice. Zbog toga je Wajdin film kasnije od strane poljskih nacionalista i desničara optužen za promoviranje tzv. kozietulszczyzne, odnosno negativnih stereotipa o poljskim patriotima karakterističnim za propagandu tadašnjih komunističkih vlasti.
The Stoning of Soraya M.
Kamenovanje Soraje M. američki je propagandni dramski film koji je osmislio i režirao Cyrus Nowrasteh na temelju knjige Kamenovana žena F. Sahebdžama. Glavni lik filma je Soraja Manučehri, prema priči smrtno kamenovana u svom rodnom selu Kuhpaji. Film je prvi put prikazan 7. septembra 2008, a traje oko dva sata. Glavne uloge igraju Mozhan Marnò (Soraja), Šore Agdašlu (Zahra), Jim Caviezel (Frajdun), Parviz Sajad (Hašem) i Navid Negaban (Ali). Cyrusu je pomogla njegova žena Betsy Giffen Nowrasteh. Muziku je napisao John Debney, snimatelj je Joel Ransom, dok su film montirali David Handman i Geoffrey Rowland. Film je izdao Roadside Attractions.
Sinopsis i uvod
Film počinje citatom perzijskog (iranskog) pjesnika Hafiza iz 14. vijeka: Ne ponašaj se kao licemjer, koji misli da može prikriti svoje spletke, dok glasno citira Kuran. Tokom putovanja kroz Iran, automobil francuskog novinara se iznenadno pregrije i ugasi. Na sreću po njega, to se događa ispred sela sa natpisom Kuhpaja. Prije no što je novinar stigao da pronađe auto-mehaničara, njemu prilazi Zahra, sredovječna žena koja želi da mu saopći priču o svojoj sestričini Soraji, te nepravdi koja se jučer dogodila.
Uvidjevši da će Zahra Francuzu iranskog porijekla sve ispričati, seoski mula ga uvjerava da je žena luda. Ipak, novinar prati upustva kako da dođe do njene kuće, a koja mu je ona diskretno dala. Njih dvoje sjedaju u njenom dvorištu, i ona ga uvjerava da sasluša njenu priču. Novinar: Zašto bih te slušao, jer, kako i sama kažeš, glasovi žena više ne važe u ovoj zemlji. Ipak, on pali diktafon. Zahra: ''U ovom selu postoje muškarci koji su divlji psi. Njihov lov počeo je nedavno, uz Sorajinog muža, Alija...''
Zastava Estonske Sovjetske Socijalističke Republike
Zastava Estonske Sovjetske Socijalističke Republike bila je službena zastava Estonske SSR od njezina osnivanja i pristupanja Sovjetskom Savezu 1940. godine pa do obnove suvereniteta Republike Estonije 1990. godine. Osim tipičnih komunističkih simbola (srp i čekić, zvijezda, crvena boja), zastava je od 1953. godine imala i liniju koja je simbolizirala morske valove.
The Stoning of Soraya M.
Sinopsis i uvod
Nekoliko dana kasnije, žena iz sela umire. Mula, gradonačelnik Ebrahim i Ali traže od Zahre da uvjeri Soraju da brine o udovcu. Zahra pristaje, ali pod uvjetom da njegovateljici bude plaćeno. I Manučehrijeva pristaje, a Ali to iskorištava da svoju ženu optuži za nevjeru, čime bi bila kamenovanja i time bi mogao oženiti 14-godišnjakinju i usto ne bi plaćao alimentaciju. Zajedno sa Hasanom, on pokreće glasine o nevjeri, kao podlogu za optužbu o preljubu. Također prijete i Hašemu, udovcu o kojem Soraja brine, u cilju da on lažno prizna njene preljubničke namjere kada eventualno situaciju iznesu na vidjelo.
Kako sada ima potrebna tri svedjoka, uključujući sebe, Ali Soraju nasilno izvodi iz kuće i udara je na sred ulice. Viče da je ona kurva, što čuje cijelo selo. Zahra pritrčava da spase Soraju daljeg mučenja. S obzirom na to da udovac Hašem izjavljuje da je Soraja nevjerna, pokreće se suđenje, na kojem ona biva osuđenja na smrt kamenovanjem. Zahra pokušava da pobjegne iz sela sa Sorajom, ali bez uspjeha, pa moli gradonačelnika da poštedi Soraju i na kamenovanje osudi nju. Tokom priprema za izvršenje kazne, Ebrahim se moli Alahu da dâ znak ako je presuda nepravedna.