cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Napadi u Londonu 7. jula 2005.
Napadi
Ujutro 7. jula u 08:50 po lokalnom vremenu, u vreme jutarnjih saobraćajnih gužvi, Londonom odjekuju tri eksplozije u podzemnoj železnici. Gotovo simultano detoniranje eksplozivnih naprava je u prvom trenutku podstaklo sumnje na korišćenje vremenskih upaljača. Ipak, londonska policija je, na temelju prikupljenih ostataka, objavila da počiniocima smatra bombaše samoubice, koji su u ruksacima doneli bombe i onda ih lično detonirali. mini|levo|250px|Putnici zarobljeni u metrou Pritom nije do kraja jasno šta je trebalo da budu mete napada. Naime, prvo je registrovana eksplozija u urezanom tunelu, 100 metara pre nego što je voz iz stanice Aldgejt ušao u stanicu Liverpul Strit. Druga primećena eksplozija nastala je gotovo na pola puta između stanica Kings Kros i Trga Rasl, gde je voz koji je dolazio sa severa u uskoj te duboko položenoj cevi stao na gotovo 500 metara udaljenosti od obeju stanica. Treća primećena eksplozija bila je gotovo neposredno nakon kretanja voza sa stanice Eddžver Roud zapadno, u smeru stanice Pedington. Ta eksplozija u urezanom tunelu je bila dovoljno snažna da probije i pregradni betonski zid te ošteti voz koji se kretao drugim odeljkom tunela u suprotnom smeru.
Purísima de Gómez, Abasolo
Purísima de Gómez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Abasolo.
Napadi u Londonu 7. jula 2005.
Napadi
Dakle, može se reći kako je jedna stanica napadnuta, jedna je zamalo promašena, dok se kao cilj treće eksplozije nameće sam duboki tunel. Nije jasna ni uloga simultanog tempiranja eksplozija, utvrđena pregledom podataka, nekoliko dana posle napada.
Gabella, Catanzaro
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 286 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 532 m.
Purísima de Gómez, Abasolo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1701 m.
Napadi u Londonu 7. jula 2005.
Napadi
Praktično sat vremena nakon napada na linije podzemne železnice, u 09:47 po lokalnom vremenu, bomba u ruksaku jednog od putnika praktično raznosi gornji sprat autobusa linije 30 (na putu prema autobuskoj stanici Kings Kros). Zastoji saobraćaja, izazvani brzom reakcijom na pređašnje eksplozije, usporili su vožnju te skrenuli autobus sa uobičajene rute. Zato se samo mesto eksplozije, Trg Tavistok, može smatrati slučajnim.
Santa Lucía, Juchique de Ferrer
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 543 m.
La Salud, Abasolo
La Salud je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Abasolo.
Napadi u Londonu 7. jula 2005.
Eksplozivne naprave
Iako se u prvo vreme spominjala velika sličnost napada na London sa onim na Madrid 2004. godine, razlike su velike. Dok je u Madridu napadnuta železnička mreža, u Londonu je metom postao sistem podzemne železnice na koji se ta klasična železnica spaja. Velike su razlike i u konstrukciji naprava korišćenih u napadu.
La Salud, Abasolo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1699 m.
Napadi u Londonu 7. jula 2005.
Eksplozivne naprave
U Španiji su korišćene relativno velike bombe, detonirane uz pomoć mobilnih telefona sa pri-pejd karticom. Svaka od njih se sastojala od po 10 kg ukradenog industrijskog eksploziva Goma-2, zasnovanog na nitroglicerinskoj bazi. Za razliku od toga, London je napadnut manjim napravama (do 5 kg eksploziva). U prvom trenutku se govorilo kako je u njihovoj izradi korišćen vojni eksploziv poreklom iz Iraka, istočne Evrope ili sa Balkana, dok se kasnije i ta službena verzija menja. Uskoro se počinje pričati o materiji TATP (tri-aceton tri-peroksid), jakom razornom eksplozivu otkrivenom 1895. godine. On po jedinici mase ima oko 80% razorne snage TNT-a, ali se zbog svoje velike osetljivosti ne koristi često. mini|desno|400px|Lokacije napada Ponovo su ga poslednjih godina otkrili teroristi, privučeni razmerno jednostavnim postupkom njegova stvaranja, a na njemu je bio zasnovan i navodni nacrt eksplozivne naprave, pronađen 2001. godine u Kabulu, među dokumentima tamošnjeg ogranka organizacije Al Kaida. Isto tako, TATP je kao detonator iskoristio i Ričard Reid, kad je u decembru 2001. godine pokušao bombom srušiti avion na liniji Pariz-Majami. On je TATP želeo pripaliti sporogorećim štapinom, u obliku pertle od patike, a sama bomba je bila sakrivena u njenom đonu (TATP detonator i glavno punjenje od vojnog eksploziva PETN - pentaeritrit tetranitrat).
Unapređenja bezbednosti
Još od septembra 2001. godine, Velika Britanija se pojačano spremala na moguće terorističke napade. Pritom nije usvojen američki koncept označavanja stepena opasnosti bojama ili stepenima, ali pripreme su se manje ili više odvijale planski i stalno. I odvajanje finansijskih sredstava u te svrhe pratilo je izraženu volju političara. Proračunski udeo namenjen bezbednosti je od 2001. godine, kada je bio 950 miliona GBP, do 2004—2005. godine dostigao 1,5 milijardi funti, a do perioda 2007—2008. bi trebalo da iznosi oko 2,1 milijardi britanskih funti godišnje.
Uz deo namenjen odbrani od oružja masovnog uništenja (56 miliona funti), unapređivani su vatrogasni i spasilački sistemi (132 miliona funti) kao i komunikaciione mreže odgovornih državnih tela. Isto tako, dopunjeni su i sistemi kontrole po kojima je Velika Britanija i ranije bila u svetskom vrhu. Naime, uz više od 4,2 miliona kamera koje snimaju gotovo svaki kvadratni metar prostora u gradovima, nakon 11. septembra 2001. se započelo sa sistematskim formiranjem mreža kamera i u sistemima javnog saobraćaja. U podzemnu železnicu je postavljeno više od 6.000 kamera (od čega oko 1.800 u same tunele), a sprovodi se i umrežavanje gradskih autobusa. Upravo te kamere danas predstavljaju jedan od bitnih alata pri identifikovanju počinilaca te lovu na preživele teroriste.
Posledice
Od ukupne materijalne štete nanešene privredi Ujedinjenog Kraljevstva u ovim napadima, vrlo mali deo je bio neposredan. Budući da su transportna preduzeća, podosta zahvaljujući i državnom sistemu Pul Re, poprilično pokrivena osiguranjem za slučaj terorističkih napada, ta je šteta bila brzo pokrivena.
Međutim, većina prouzrokovane štete je bila posredna. Naime, nakon napada je obustavljen promet na pogođenim linijama podzemne železnice u trajanju od najmanje nekoliko nedelja - a tu se radi o osnovnom načinu putničkog prevoza u gradu. Isto tako, 7. jula, na dan prvog napada, nekoliko sati su bili onesposobljeni i svi londonski sistemi mobilne telefonije. Tome je verovatno bio dvojak uzrok. Sa jedne strane je došlo do navale korisnika koji su svi odjednom želeli da telefoniraju, a s druge strane, verovatno ima nešto i u kratkotrajnim pričama prema kojima su se mreže u prvom trenutku ugasile namjerno — budući da se u prvom trenutku sumnjalo na aktiviranje eksploziva mobilnim telefonima, kao u Madridu.
Poslednji su teroristički napadi relativno neznatno pogodili berzansko poslovanje u Londonu, jednom od svetskih finansijskih središta. Osim što je nakratko prekinuto poslovanje na Londonskoj berzi metala, te uvedene „specijalne mere“ na Londonskoj berzi hartija od vrednosti, nije došlo do panike ili potresa uporedivih s onim američkim od septembra 2001. godine. Ipak, indeks FTSE 100 zabilježio je pad od 2,3%, kao i britanska funta koja je dostigla najniži nivo u odnosu prema USD kroz 19 meseci.
Posebnu kategoriju čine političke posledice napada. Dosadašnji izostanak većih napada, stvorio je dojam kako, uprkos relativnoj izloženosti, sama opasnost i nije velika. Upravo je taj osećaj sigurnosti razbijen tokom poslednjih bombaških napada na London. Pritom, lakoća kojom su napadi izvedeni upozorava kako sve investiranje u opremu i zaštitne mere nije dovoljno.
Počinioci napada
Okolnosti prvog talasa napada te poruka kojom je preuzeta odgovornost, pronađena na internetu samo dva časa nakon napada, usmerile su potragu za počiniocima, od samog početka prema krugovima islamskih ekstremista u Velikoj Britaniji. Pritom je brzom otkrivanju identiteta počinilaca prve serije bombaških napada na London delom doprinela i slučajnost. Naime, roditelji mladog Britanca pakistanskog podretla, Hasib Mir Husaina, prijavili su 7. jula naveče policiji grada Lidsa nestanak svog sina koji se, navodno, s prijateljima Šahzadom Tanvirom i Mohamedom Sidik Kanom uputio u London.
Istragom je utvrđeno kako su njih trojica krenuli automobilom (kojeg je na svoje ime u Lidsu iznajmio Šahzad Tanvir) iz mesta Lids u nedaleki Luton. Tu im se pridružila četvrta osoba, Jamajčanin Žermejn Lindsej, identifikovan nešto kasnije), koji je takođe stigao unajmljenim automobilom iz obližnjeg mesta Aulesbri. Oko 07:20 po lokalnom vremenu, oni su se ukrcali u voz za 45 km udaljeni London.
Stigavši u London na željezničku stanicu Kings Kros, društvo se razdvojilo u 08:30. Tanvir, Kan i Lindzej su krenuli vozovima podzemne železnice u kojima su onda, u 08:50, aktivirali eksplozivne naprave sakrivene u ruksacima. Za to vreme, Huseinu se gubi trag sve do 09:47, kad je na spratu gradskog autobusa užurbano nešto tražio po ruksaku koja je zatim detonirala.
Osim snimaka družine bombaša, policiji su na mestu eksplozija u ruke dospeli i ostaci njihovih ličnih dokumenata. Ispostavilo se kako su trojica osumnjičenih poreklom bili Pakistanci, rođeni i odrasli u Velikoj Britaniji. Četvrti počinilac, rođeni Jamajčanin, oženio se Britankom. Iako su im posthumno utvrđene veze sa sistemom indoktrinacije koji deluje u medresama na graničnim područjima Pakistana, pre ovog samoubilačkog napada nisu bili vidljivo povezani s radikalnim islamskim pokretima.
Već u četvrtak, 7. jula, u jednom od automobila kojim se „društvo“ koristilo pri zadnjem odlasku u grad je pronađena veća količina eksploziva. Ali tek su u utorak, 12. jula, pri pretresu stanova osumnjičenih, pronađeni i tragovi njegovog pripremanja. To je opovrglo tvrdnje o korišćenju vojnog eksploziva.
Drugi talas napada
Tačno dve sedmice nakon prvog niza napada na London, 21. jula, dogodio se i drugi niz eksplozija. Uzorak napada je poznat od pre - napadnuti su vozovi podzemne železnice u blizini stanica Šeperds Buš, Voren Strit i Oval te autobus linije 26 u ulici Hekni. U čitavom napadu je ozleđen samo jedan od nesuđenih samoubica, koji je žurno pobegao sa mesta napada.
Iako napad izgleda vrlo slično onom prvom, prvenstveno po odabiru meta te korišćenim eksplozivnim napravama, materijalni efekat mu je ispao bitno drugačiji. Naime, iako su sve bombe aktivirane, one nisu detonirale punom snagom. Pretpostavlja se kako je kod eksplozivnih naprava, koje su ponovno bile skrivene u ruksacima, eksplodirao samo detonator, a ne i glavnina eksploziva. Jednako tako, ovde nisu na sve četiri lokacije bili bombaši samoubice, budući da je bomba u autobusu ostavljena oko 25 minuta pre eksplozije.
Bilo kako bilo, zahvaljujući činjenici da se napad izjalovio, policija je dobila u ruke čitav niz malo oštećenih eksplozivnih naprava, dok su nesuđeni samoubice pobegli glavom bez obzira. Usledio je policijski lov širokih razmera, a osumnjičeni su uhapšeni u idućih nedelju dana. Pritom, još nije jasno jesu li napadači i ovog puta planirali detonirati četiri bombe (ili ih je priređeno ukupno pet) te jesu li oni zaista i povezani s prošlom skupinom ili je riječ o neveštom oponašanju ranijeg napada.
Invernadero Cris-P, Imuris
Invernadero Cris-P je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Imuris.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 319 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 884 m.
Le Mura, Terni
Le Mura je naselje u Italiji u provinciji Terni, u regiji Umbria.
As Saqāyah, Al Bayda
As Saqāyah je naselje u Jemenu u pokrajini Al Baida.
Villahermosa, Cintalapa
Villahermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Cintalapa.
As Saqāyah, Al Bayda
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2050 m.
Le Mura, Terni
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 326 m.
Villahermosa, Cintalapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 617 m.
Località Draghetto, Milano
Località Draghetto je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
El Ciruelo, Miahuatlán de Porfirio Díaz
El Ciruelo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Miahuatlán de Porfirio Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1776 m.
Zacualpa, Cintalapa
Zacualpa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Cintalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 670 m.
Lombriasco, Torino
Lombriasco je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Al Jabnah, Al Bayda
Al Jabnah je naselje u Jemenu u pokrajini Al Baida.
La Estación, Imuris
La Estación je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Imuris.
Al Jabnah, Al Bayda
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2015 m.
La Estación, Imuris
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 664 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 833 m.
Fenik (Agenorov sin)
thumb|200px|Predstava Fenika u Promptuarii Iconum Insigniorum [[Guillaume Rouillé|Guillaumea Rouilléa]] Fenik (Φοῖνιξ) bio je, u grčkoj mitologiji, eponimni heroj Fenikije, sin Agenora i Telefase (ili Argiope), te brat Kadmov, Kilikov i Europin.
El Armadillo, Miahuatlán de Porfirio Díaz
El Armadillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Miahuatlán de Porfirio Díaz.
Fenik (Agenorov sin)
Mitologija
Kad je Zevs oteo Europu, Agenor je poslao svoja tri sina u potragu za njom, ali je naposletku nisu uspeli pronaći. Fenik se nakon neuspešne potrage nakraju nastanio u jednoj zemlji u Africi koju je po sebi nazvao Fenikijom.
El Armadillo, Miahuatlán de Porfirio Díaz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1816 m.
Niskotarifna avio-kompanija
mini|250px|Jedna od niskotarifnih avio-kompanija je i njemački [[Germanwings u većinskom vlasništvu Lufthansa-e]] Niskotarifna avio-kompanija (eng. low-fare airline) je vrsta avio-kompanije čiji su troškovi poslovanja izuzetno niski, a samim time i cijene njihovih usluga. To se najčešće postiže tako što te tvrtke svoje karte prodaju isključivo preko interneta, u flotama imaju avione samo jednog tipa, lete s aerodroma na kojima su niske takse i to isključivo na najprofitabilnijim linijama, na letovima ne služe besplatna jela i pića, imaju minimalno potreban broj zaposlenih (ali u propisanim granicama sigurnosti), veći broj sjedala u avionu od tradicionalnih linijskih zrakoplovnih prijevoznika nauštrb udobnosti i slično.
U zadnjih nekoliko godina pojavio se zanimljiv model financiranja. Svaku aviokartu čini tarifa (koja ostaje prijevozniku) i pregršt tzv. taksi, tj. pristojbi koje de facto naplaćuju zračne luke za svoje usluge prihvata i otpreme putnika i prtljage, a koje se naplaćuju prilikom kupnje aviokarata kako bi se izbjeglo naplaćivanje istih na zračnim lukama. Taksa zračne luke Zagreb koja nosi oznaku HR iznosi 15 EUR za svakog putnika u međunarodnom zračnom prometu, tj. 40 kn + PDV (49,20 kn) za svakog putnika u domaćem prometu. Osim ove takse naplaćuje se i taksa koja nosi oznaku MI u iznosu od 1 EUR za svakog putnika u međunarodnom prometu, tj. 0,50 EUR za svakog putnika u domaćem prometu, a kojom se financira Hrvatska kontrola zračnog prometa.
Dakle svaki međunarodni putnik osim tarife prijevozniku plati i 16 EUR za potrebe taksi.
Kako aviokompanije nemaju utjecaj na iznose taksi, one niskotarifne smanjuju cijene aviokarata (tarife), kako bi bile konkurente linijskim prijevoznicima. Puštajući u opticaj npr. 100.000 karata po cijeni od 1€ za putovanja za npr. 6 mjeseci, niskotarifni prijevoznik de facto prihoduje 100.000 € na ime tarife, te istodobno 1.600.000 € na ime pristojbi zračnih luka koje je dužan platiti zračnoj luci tek na dan kada putnik koji je kupio kartu zaista i koristi usluge zračne luke (npr. za 6. mjeseci).
Santa Teresa, Abasolo
Santa Teresa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Abasolo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1691 m.
El Milagro, Cintalapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 657 m.
Āl Rāshid, Al Bayda
Āl Rāshid je naselje u Jemenu u pokrajini Al Baida.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2007 m.
Trancas, Zoquitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 440 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1922 m.
La Fila, Juchique de Ferrer
La Fila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Juchique de Ferrer.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 630 m.
Rancho Bonito, Cintalapa
Rancho Bonito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Cintalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 657 m.
Gagliato, Catanzaro
Gagliato je naselje u Italiji u provinciji Catanzaro, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 437 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 447 m.
Tepepa de Zaragoza, Zoquitlán
Tepepa de Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Zoquitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 428 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1172 m.
El Tajo, Miahuatlán de Porfirio Díaz
El Tajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Miahuatlán de Porfirio Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1630 m.
La Majahuita, Aquila
La Majahuita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Aquila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Al Warikā’, Al Bayda
Al Warikā’ je naselje u Jemenu u pokrajini Al Baida.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1995 m.
Rui Marques
Manuel Rui Marques (Luanda, 3. rujna 1977.) je umirovljeni angolski nogometaš i reprezentativac koji je igrao kao stoper. Iako rođen u Angoli, Marques je kao dijete preselio u Portugal, gdje je i započeo s amaterskom karijerom. Većinu klupske karijere proveo je u Njemačkoj, s tim da je najzapaženiji uspjeh ostvario kao igrač Leeds Uniteda, gdje je 2010. godine završio karijeru.
Za reprezentaciju Angole je nastupao od 2006. do 2010. godine, nastupivši na Svjetskom prvenstvu 2006. te na Kupovima nacija 2008. i 2010. godine.
La Higuera, La Paz
La Higuera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini La Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 343 m.
Xicala, Zoquitlán
Xicala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Zoquitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 420 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2112 m.
Cañada del Diablo, Imuris
Cañada del Diablo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Imuris.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 842 m.
Santa Rosa Norte, Juchique de Ferrer
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 426 m.
El Ranchito, Imuris
El Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Imuris.
Los Cimientos, Aquila
Los Cimientos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Aquila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 283 m.
El Ranchito, Imuris
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 825 m.
Vrt Finzi-Continijevih
„Vrt Finci-Kontinijevih“ je istorijski roman italijanskog književnika Đorđa Basanija iz 1968, i treća knjiga šestotomnog ciklusa „Roman o Fereri“. Ovo je Basanijev najuspešniji i najpoznatiji roman i preveden je na više jezika, uključujući i srpski jezik. Nagrađen je prestižnom italijanskom književnom nagradom Vijaređio.
Río Canela, Miahuatlán de Porfirio Díaz
Río Canela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Miahuatlán de Porfirio Díaz.
Vrt Finzi-Continijevih
U središtu zapleta romana, smeštenog u fašističku Italiju tridesetih godina, nalazi se veliki vrt bogate jevrejske porodice Finci-Kontinijevih, gde jevrejski mladići i devojke igraju teniske mečeve, pokušavajući da ne misle na sve strože i opasnije antisemitske zakone i progone van zidina vrta. U „Vrtu Finci-Kontinijevih“ razvijene su dve velike teme. Prva je čovečija izolovanost, metaforički oličena u motivu vrta, prirodno-kultivisanom prostoru, izdvojenom od svakodnevice. Druga tema je smrt, koja se razvija još od samog prologa, dajući romanu izrazito melanholičan ton.
Dans les rues
Dans les rues je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1933. u režiji Victora Trivasa. Predstavlja žanrovsku kombinaciju drame, komedije i ljubavnog filma. Radnjom je smješten na ulice siromašnih pariških četvrti. Protagonist, koga tumači Jean-Pierre Aumont, je sin ratne udovice koji se odaje kriminalu i koji će, usprkos pokušaja djevojke (koju tumači Madeline Ozeray) da ga izvede na pravi put, završiti tragično. Predtavljao je filmski debi znamenitog glumca Jeana Maraisa.
Vrt Finzi-Continijevih
Na osnovu romana snimljen je istoimeni film iz 1970, u režiji Vitorija de Sike, sa Dominik Sandom i Helmutom Bergerom u glavnim ulogama. Film je nagrađen Zlatnim medvedom na Berlinskom filmskom festivalu i Oskarom za najbolji film van engleskog govornog područja.
Río Canela, Miahuatlán de Porfirio Díaz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1854 m.
Ganfer, Imuris
Ganfer je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Imuris.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1006 m.
Rancho la Soledad, Miahuatlán de Porfirio Díaz
Rancho la Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Miahuatlán de Porfirio Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1630 m.
Loma de Lastiri, Abasolo
Loma de Lastiri je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Abasolo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1699 m.
Los Flamboyanes, Cintalapa
Los Flamboyanes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Cintalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 701 m.
Località Produttiva, Milano
Località Produttiva je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Corralitos, Aquila
Corralitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Aquila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 246 m.
Le Prese-Zona Industriale, Terni
Le Prese-Zona Industriale je naselje u Italiji u provinciji Terni, u regiji Umbria.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
As Sādah, Al Bayda
As Sādah je naselje u Jemenu u pokrajini Al Baida.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2020 m.
Las Parritas, La Paz
Las Parritas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini La Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 133 m.
Nacistička propaganda
mini|180px|Dr [[Jozef Gebels, šef propagande NSDAP]] Nacistička propaganda se odnosi na propagandne aktivnosti Nacionalsocijalističke nemačke radničke partije u cilju ostvarivanja uticaja na javno mnjenje i stvaranje simpatija unutar nemačke populacije za ostvarivanje nacionalsocijalističkog programa.
U periodu od osnivanja do zabrane rada 1923. godine, Nacionalsocijalistička nemačka radnička partija je svoje propagandne aktivnosti temeljila isključivo na izdavanju svog partijskog lista Narodni posmatrač. U vremenu dok je njen rad bio zabranjen, od 1923. do 1925. godine, izašla je knjiga Moja borba - autobiografija njenog lidera Adolfa Hitlera, koja je bila temelj nacionalsocijalističke ideologije.
U opoziciji (1919–1933)
Sve do dolaska Jozefa Gebelsa na mesto šefa propagande Nacionalsocijalističke nemačke radničke partije, ona je bila izuzetno slaba. Njihove propagandne aktivnosti su se zasnivale na organizovanju marševa Jurišnih odreda (SA), koji su nosili partijske zastave kroz Minhen. Partija je, od 1920. godine, izdavala novine Narodni posmatrač (Völkischer Beobachter). Prva ozbiljnija aktivnost te vrste, NSDAP je doživela objavljivanjem knjige Moja borba, čiji je autor bio lider partije Adolf Hitler. On je knjigu napisao u zatvoru, za vreme izdržavanja kazne zbog neuspešnog Minhenskog puča, a zapisao ju je njegov zamenik u partiji Rudolf Hes. U knjizi je bila najpre izložena Hitlerova biografija, koja oduhvata period od rođenja do trenutka pisanja. Kroz svoj život, Hitler opisuje svoje političko sazrevanje i sticanje prvih političkih stavova.
Jozef Gebels se u Nacionalsocijalističku nemačku radničku partiju učlanio 1924. godine. Od samog početka je bio protiv Hitlerovog vođstva partije, da bi kasnije promenio svoj stav i postao jedan od njegovih najužih saradnika. Ubrzo je stekao mesto šefa svih propagandnih aktivnosti partije.
Partija je nastavila da izdaje svoj list, ali je sada glavna tačka propagande bila uperena protiv Jevreja. Dosta je posvećeno i radu na polju propagiranja ekonomskog plana partije, pa se tako često isticao rad kao vrlina svakog Nemca.
Na vlasti (1933–1939)
Nacionalsocijalistička nemačka radnička partija je doživela veliku podršku nemačkog naroda. Zahvaljujući tome, postala je dominantna partija u Rajhstagu (nemačkom parlamentu), te je nemački predsednik Paul fon Hindenburg bio prinuđen da Hitleru ponudi mesto kancelara (predsednika Vlade). Hitler je prihvatio tu funkciju, 27. januara 1933. godine. Nakon samo mesec dana, u zgradi Rajhstaga je podmetnut požar, 27. februara 1933. godine, za koji je optužen Marijus van der Lube. Adolf Hitler je iskoristio paniku koja je nastala u državi, i uveo totalitarni režim: Nacionalsocijalistički režim je sada propagirao rad kao vrlinu, borbu protiv mešanja nemačke krvi sa drugim nacijama, favorizovao eugeniku, kritikovao komunizam i boljševizam, agitovao za ujedinjenje svih Nemaca u jednu državu, i dr.
Olimpijske igre u Berlinu
Nemački sportisti su nosili zastave Nacionalsocijalističke nemačke radničke partije, sa dominantnim simbolom svastike.
Tokom rata (1939–1945)
U periodu Drugog svetskog rata, nacionalsocijalistička propaganda je bila bazirana na učešće nemačke vojske Vermahta na frontu. Često se isticalo, iako to nije uvek bilo sasvim tačno, da nemačke snage odnose pobedu na svim frontovima, naročito na Istočnom frontu protiv Sovjetskog Saveza.
Ucho
Ucho je čehoslovački crno-bijeli igrani film snimljen 1970. godine u režiji Karela Kachyňe i premijerno prikazan dva desetljeća kasnije, koji se smatra jednim od najpoznatijih bunkeriranih ostvarenja u historiji evropske kinematografije. Po žanru je drama, a protagonisti, koje tumače Radoslav Brzobohatý i Jiřina Bohdalová su Ludvik, komunistički funkcionar i njegova supruga Anna koji se nakon jedne službene večere vraćaju kući i otkrivaju da im je netko neovlašteno ušao u kuću. Radnja prikazuje kako Ludvik postaje uvjeren da se nalazi pod nadzorom tajne policije, ali i kako se tokom noći pod psihološkim pritiskom počne raspadati njegov brak sa Annom.
Nacistička propaganda
Narodni posmatrač
Nacionalsocijalistička nemačka radnička partija je, od 1920. godine, izdavala svoj zvanični list Narodni posmatrač (novine) (nem. Völkischer Beobachter). List je najpre štampan kao Borbene novine nacionalsocijalističkog pokreta Velike Nemačke (Kampfblatt der nationalsozialistischen Bewegung Großdeutschlands), sve do 1919. godine kada dobijaju naziv Narodni posmatrač. Partija je list otkupila 1920. godine, i on od tada postaje njeno zvanično glasilo, a prvi urednik lista bio je Diter Ekart. Sledeće godine, lider partije Adolf Hitler je otkupio sve akcije, i tako postao jedini vlasnik ovih novina.
Ucho
Ucho je snimljen u doba tzv. Normalizacije, kada je nakon sovjetske invazije uspostavljeni režim Gustava Husaka nastojao ukloniti reforme Praškog proljeća i "disciplinirati" njegove pristaše. Među njima se nalazio i Kachyňa, čiji je film odmah prepoznat kao eksplicitna kritika novog režima, te mu cenzura uopće nije dozvolila da dođe do kino-dvorana. Premijeru je omogućila tek Baršunasta revolucija 1989. godine u kojoj je srušen komunistički režim. Kritičari koji su tada pogledali film su ga često uspoređivali sa znamenitim američkim filmom Tko se boji Virginije Woolf.
Nacistička propaganda
Narodni posmatrač
Novine su najpre štampane u tiražu od 8.000 primeraka, a od 1923. godine u turažu od 23.000 primeraka. Od tada, novi urednik novina je bio Alfred Rozenberg, istaknuti član NSDAP. Zabranom Nacionalsocijalističke nemačke radničke partije, nakon neuspelog Minhenskog puča, zabranjeno je i izlaženje njenog lista. List je obnovljen 1925. godine, i od tada je izlazio u tiražu od 120.000 primeraka. Jačanjem populacije partije, povećavao se i tiraž njenih novina, pa je tako 1931. godine tiraž dostigao 1.700.000 primeraka. Svi primerci su štampani u stilu gotike.
Poslednji broj novina je pripremljen 30. aprila 1945. godine, ali nije distribuiran zbog objave o kapitulaciji Nemačke, a i zbog samoubistava vodećih ljudi poput firera Adolfa Hitlera i Ministra propagande Jozefa Gebelsa.
Ucho
Godine 2015. je u Makedoniji snimljen remake pod naslovom Noć bez moći u režiji Ive Trajkova i radnjom premještenom u Makedoniju 1990-ih.
El Recreo, Juchique de Ferrer
El Recreo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Juchique de Ferrer.
Nacistička propaganda
Jurišnik
Drugi list u izdanju Nacionalsocijalističke nemačke radničke partije je bio časopis Jurišnik, koji je izlazio od 1923. godine, kao privremena zamena za Narodni posmatrač koji je bio zabranjen. Ovaj list je bio popularan među mlađom nemačkom populacijom, a bio je poznat po antisemitizmu i grotesknim karikaturama Jevreja. Na dnu svakog primerka je bilo ispisano:
Die Juden sind unser Unglück! (Jevreji su naša nesreća!)
Glavni urednik lista je bio Julijus Štrajher. Jurišnik je bio nedeljnik NSDAP, i objavljivan je u stalnom tiražu od 27.000 do 300.000 primeraka, dok su specijalna izdanja doživljavala milionski tiraž.
Godine 1944, list je ponovo sveden na svega 16 stranica, kao i na početku svog izlaženja 1923. godine. Broj čitalaca se sveo na svega 200.000 ljudi. Poslednjni broj Jurišnika je izašao 22. februara 1945. godine.
Po završetku Drugog svetskog rata, glavni urednik Jurišnika Julijus Štrajher, koji se obogatio njegovim izdavanjem, osuđen je na smrtnu kaznu za širenje antisemitizma i govora mržnje na Nirnberškom procesu, i obešen.
Plakati
Najveći deo nacističke propagande bio je kroz plakate, koji su imali dominantan uticaj u tadašnjem društvu, zbog nedostataka moderne tehnologije. Plakati su nosili najrazličitije poruke.
Eugenika
Nacisti su smatrali da svi invalidi i vojno nesposobno stanovništvo, odnosno onaj deo populacije koji nije sposoban da se sam stara o sebi, mora biti najbrže moguće istrebljen iz nemačkog naroda, kako ne bi bio smetnja razvoju nacističke nemačke države.
Da bi obezbedili podršku građana Nemačke za ostvarivanje ovog svog cilja, nacisti su pokrenuli propagandu popularizacije eugenike. Tako se najpre počelo sa plakatima, da bi se kasnije eugenika legalizovala Zakonom o prevenciji naslednih bolesti kod potomaka, koji je donet sredinom jula 1933. godine. Ubrzo su osnovani i Sudovi za nasledno zdravlje, koji su donosili odluke o prisilnoj sterilizaciji stanovništva. Takvih sudova je bilo preko 200, i u prvoj godini rada je izrečeno 4.000 odluka o sterilizaciji, a odbijeno 3.559 žalbi.
Na kraju, nacisti su sproveli akciju T4, u kojoj je ubijeno 70.000 a prisilno sterilizovano 400.000 ljudi, za koje se govorilo da su nedostojni života (nem. Lebensunwertes Leben) U tu kategoriju su spadali kriminalci, protivnici režima, osobe zaostale u razvoju, homoseksualci, slabi i neaktivni, i uopšte ljudi sa posebnim potrebama.
Antisemitski plakati
Na antisemitskim plakatima koje je plasirala Nacionalsocijalistička nemačka radnička partija, Jevreji su često bili prikazivani kao okrutni kapitalisti u svojim nacionalnim nošnjama, i karakterističkim nosem.
Popularizacija rada
Jedna od glavnih tema nacističkih plakata bila je popularizacija rada. Na takvim plakatima su uvek bil iprikazivani nemački seljaci i radnici, kako vredno obrađuju svoja imanja ili rade u fabrikama.
Poštanske marke
Kako je jedan od osnova nacionalsocijalističke ideologije kult i neograničeno poverenje u vođu, nacistička propaganda je insistirala na poverenju u svog firera Adolfa Hitlera. Tako se njegov lik mogao videti na plakatima, filmovima, poštanskim markama i dr.
Tako, na primer, u fašističkoj Italiji na poštanskim markama su zajedno bili prikazivani likovi italijanskog dučea Benita Musolinija i nemačkog firera Adolfa Hitlera. U Libiji, koju je okupirala fašistička Italija, takođe su se pojavile poštanske marke sa likovima dva diktatora.
Germanwings
Germanwings je njemačka zrakoplovna kompanija sa sjedištem u Kölnu te tvrtka kći Lufthanse. Osnovana je 1997. godine kao niskotarifna zrakoplovna kompanija Eurowings Flug GmbH, a 2002. preimenovana je u Germanwings GmbH. Od 2012. godine Germanwings postupno preuzima sve Lufthansine kontinentalne letove koji se odvijaju izvan čvorišta Frankfurta i Münchena. Germanwings je od 1. siječnja 2009. u 100 postotnom vlasništvu zrakoplovne kompanije Lufthanse. Flota je staconirana u 5 zračnih luka: Kölnu/Bonnu, Stuttgartu, Berlin-Schönefeldu, i u Dortmundu. U listopadu 2013. Germanwings posjedovao je flotu od 38 Airbus A319-100, 1 Airbus A320-200 te 6 Bombardier CRJ900 aviona. Germanwings leti iz Zagreba i Splita prema Berlinu, Dortmundu, Köln/Bonnu i Stuttgartu. Iz Zadra, Rijeke i Dubrovnika leti u Berlin, Köln/Bonn i Stuttgart te iz Pule za Köln/Bonn.
Al Ḩamrān, Al Bayda
Al Ḩamrān je naselje u Jemenu u pokrajini Al Baida.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1511 m.
Vrt Finzi-Continijevih (film)
Vrt Finci-Kontinijevih italijanska je filmska drama iz 1970. u režiji Vitorija de Sike sa Linom Kapolikiom, Dominik Sanda, Helmutom Bergerom i Fabiom Testijem u glavnim ulogama. Scenario, zasnovan na istoimenom romanu Đorđa Basanija, napisali su Vitorio Boničeli i Ugo Piro. Radnja smeštena u Feraru tridesetih godina 20. veka prikazuje mlade Jevreje, okupljene u vrtu Finci-Kontinijevih, gde pokušavaju da ne misle na sve opasniju antisemitsku stvarnost fašističke Italije.
Film je premijerno prikazan na 21. Berlinskom filmskom festivalu 1971, gde je osvojio Zlatnog medveda za najbolji film. Iste godine nagrađen je i Oskarom za najbolji film van engleskog govornog područja. „Vrt Finci-Kontinijevih“ je bio De Sikin veliki povratak, pošto od Braka na italijanski način (1964) nije uspevao da snimi zapaženiji film. Uprkos velikom uspehu i relativno vernoj adaptaciji, Đorđo Basani, po čijem je romanu snimljen, nije bio zadovoljan filmskom ekranizacijom i od nje se distancirao, nezadovoljan time što je odnos Mikol i Malnatea u filmu prikazan seksualno eksplicitno.
Galli, Catanzaro
Galli je naselje u Italiji u provinciji Catanzaro, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 253 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 551 m.
El Aixtal, Aquila
El Aixtal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Aquila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
La Guacamaya, Miahuatlán de Porfirio Díaz
La Guacamaya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Miahuatlán de Porfirio Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1734 m.
Xocotla, Zoquitlán
Xocotla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Zoquitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 359 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 812 m.
Casa Cristiana Más Que Vencedores, Imuris
Casa Cristiana Más Que Vencedores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Imuris.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 899 m.
Dos Caminos, Zoquitlán
Dos Caminos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Zoquitlán.
Adh Dhirā‘ al A‘lá, Al Bayda
Adh Dhirā‘ al A‘lá je naselje u Jemenu u pokrajini Al Baida.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1995 m.
San Francisco Tierras Blancas, Abasolo
San Francisco Tierras Blancas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Abasolo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1693 m.
Remous
Remous je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1935. godine u režiji Edmonda T. Grévillea. Po žanru je melodrama, a protagonisti, koje tumače Jeanne Boitel i Jean Galland su Jeanne i Henry, mladi bračni par čiju sreću uništi prometna nesreća u kojoj Henry ostane paraliziran. Radnja prikazuje kako ga Jeanne i dalje iskreno voli, ali kako, lišena tjelesne komponente braka, utjehu nakratko pronađe u naručju sportaša (čiji lik tumači Maurice Maillot).
Dok je film u Francuskoj prošao cenzuru bez većih poteškoća, u SAD je njegova distribucija zastala na nekoliko godina zbog neusklađenosti sa strogim hollywoodskim Kodeksom. Pokušaj nezavisnih distributera Arthura Mayera i Josepha Burstyna da ga prikažu u New Yorku je nekoliko puta odbijen od cenzora Države New York koji su tvrdili da "propagira nemoral". To je dovelo do sudskog spora u kome su distributeri tvrdili da je film time što je "francuski očigledno namijenen obrazovanim", odnosno višim dijelovima stanovništva te "nema potencijal moralno iskvariti opću populaciju". Film je na kraju prikazan u novembru 1939. godine. Burstyn je iskustvo stečeno u postupku iskoristio nekoliko godina kasnije kada je spor oko filma Amore, poznat kao Joseph Burstyn, Inc. v. Wilson doveo do presude Vrhovnog suda kojom je ukinut dotadašnji režim filmske cenzure u SAD.
Località Vallombrosa, Milano
Località Vallombrosa je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 100 m.
Le Ville, Terni
Le Ville je naselje u Italiji u provinciji Terni, u regiji Umbria.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 363 m.
El Peñón, Abasolo
El Peñón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Abasolo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1713 m.
El Inmediato, Aquila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 491 m.
Lonna, Torino
Lonna je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 233 m.
Lashqam, Al Bayda
Lashqam je naselje u Jemenu u pokrajini Al Baida.
La Trinidad, Cintalapa
La Trinidad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Cintalapa.
Lashqam, Al Bayda
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1864 m.
La Trinidad, Cintalapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 562 m.
The Great Escape (knjiga)
The Great Escape je knjiga australijskog pisca i avijatičara Paula Brickhilla objavljena 1950. godine. U njoj je Brickhill opisao znameniti bijeg zarobljenih savezničkih zrakoplovaca iz njemačkog logora Stalag Luft III u martu 1944. godine. Brickhill je u to vrijeme i sam bio zatvoren u logoru i sudjelovao u pripremama za bijeg, ali zbog klaustrofobije koja mu je priječila boravak u iskopanom podzemnom tunelu, nije bio u stanju u njemu sudjelovati. Knjiga je dala detaljan opis života u logoru, kao i raznih domišljatih trikova kojima su zatvorenici krili svoje aktivnosti, te niz vrijednih biografskih podataka o sudionicima od kojih je većina nedugo nakon bijega pohvatana i likvidirana. Manji dio knjige se također bavi istragom i suđenjem koju su nakon rata provele britanske vlasti protiv njemačkih vojnih i policijskih funkcionara odgovornih za ratni zločin.
Knjiga je postigla veliki uspjeh, te je Brickhilla učinila jednim od najpopularnijih pisaca na temu Drugog svjetskog rata. Godine 1963. je postala predložak za istoimeni film sa Steveom McQueenom u glavnoj ulozi.
Aserradero, Miahuatlán de Porfirio Díaz
Aserradero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Miahuatlán de Porfirio Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1617 m.
Loma Hermosa, Juchique de Ferrer
Loma Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Juchique de Ferrer.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 279 m.
San Bernardo, Abasolo
San Bernardo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Abasolo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1691 m.
La Cantina, Imuris
La Cantina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Imuris.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 874 m.
Los Ángeles, La Paz
Los Ángeles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini La Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Al Ḩanakah, Al Bayda
Al Ḩanakah je naselje u Jemenu u pokrajini Al Baida.
Abu Hamza al-Masri
Biografija
Abu Hamza je rođen 1958. kao Mustafa Kamel Mustafa u Aleksandriji, gradu u tadašnoj Ujedinjenoj Arapskoj Republici odnosno današnjem Egiptu. Godine 1979. preselio se u Ujedinjeno Kraljevstvo gdje je studirao građevinarstvo na Politehničkom koledžu u Brightonu. Tokom 1980-ih se politički radikalizirao i 1987. poslije sastanka s Abdulahom Azamom priključio se mudžahedinima u Afgansko-sovjetskom ratu. Prilikom baratanja s eksplozivom u jednoj pakistanskoj bazi, izazvao je incident u kojem se izgubio obje ruke i lijevo oko, no neposredno kasnije tvrdio je da je obogaljen prilikom borbi sa Sovjetima. Godine 1993. vratio se u Englesku na liječenje, nakon čega se angažirao i u ratu u Bosni i Hercegovini. Od 1997. počinje raditi kao imam u londonskoj džamiji Finsbury Park i notornu reputaciju stekao je zbog veličanja terorističkih napada u Rusiji 1999. i Sjedinjenim Državama 2001. godine, odnosno otvorene podrške salafističkom džihadizmu. Godine 2004. britanske vlasti uhapsile su ga zbog povezanosti s terorizmom i 2006. osudile na sedam godina zatvora. Godine 2012. nakon duge pravne bitke izručen je Sjedinjenim Državama i 2014. počelo mu je novo suđenje u New Yorku. U januaru 2015. američko pravosuđe osudilo ga je na doživotnu kaznu zatvora bez mogućnosti pomilovanja, koju izdržava u MCFP Springfield.
Lisa's Wedding
Lisina svadba (engleski Lisa's Wedding) je devetnaesta epizoda šeste sezone animirane serije Simpsoni. Prvi put je emitirana 19. 3. 1995. na američkom programu Fox. U epizodi, Lisa odlazi jednoj gatari na karnevalu koja joj predvidi kako će živjeti u tada dalekoj 2010. godini, kada će se zaljubiti u Engleza i pripremati na svadbu. Greg Daniels je napisao scenarij, a Jim Reardon je bio režiser. Mandy Patinkin je gostovao kao Hugh Parkfield, Lisin zaručnik u budućnosti, dok je Phil Hartman gostovao kao Troy McClure. Ova epizoda je 1995. nagrađena Emmyem za izvanredan animirani program u udarnom terminu, čime je postala treća epizoda Simpsona kojoj je uručena ta nagrada.
Radnja
Lisa i njena obitelj posjećuju sajam posvećen renesansi. Homer se tamo prežderava, pa Lisa iskoristi priliku da ode do obližnjeg štanda u kojem je neka gatara. Iako je Lisa skeptična, gatara ispravno pogodi imena njene obitelji. Potom uz pomoć karata krene predviđati Lisinu budućnost.
Priča se prebaci u (tada daleku) 2010. godinu, gdje je 23-godišnja Lisa studentica na jednom sveučilištu. Upozna engleskog studenta, Hugha Parkfielda, koji joj isprva jako ide na živce, te se svađaju u knjižnici oko akademskih talenata, ali se na kraju strastveno zaljube. Hugh ju pozove u svoj dom u Engleskoj gdje ju zaprosi. Lisa odmah prihvaća.
Idućeg dana, Lisa nazove svoju majku, Marge, te joj objavi sretnu vijest. Jednom u Springfieldu, Bart (sada 25) radi na gradilištu kao stručnjak za rušenje zgrada, Maggie je tinejdžerka koja navodno stalno priča i nadahnuto pjeva (iako je stalno prekinuta od nekog u epizodi čim otvori usta), dok Homer i dalje radi u nuklearnoj elektrani, te mu je Milhouse sada voditelj odjela. Lisa je u strahu da će ju obitelj osramotiti, i stvari doista krenu po zlu kada Homer i Bart slučajno zapale britansku zastavu ispred Hugha, te ugase požar bacivši kompost na nju.