cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Srednja Gora
Srednja Gora je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Udbina, Ličko-senjska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 27 stanovnika te 17 obiteljskih kućanstava.
Al Madwī, Hajjah
Al Madwī je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 386 m.
Torrance County, New Mexico
je okrug u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 16.383, što je 528 (-3,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Anicija Julijana
Anicija Julijana ili Anikija Julijana (Anicia Juliana, Konstantinopol, cca. 462 - Konstantinopol, 523) je bila rimska plemkinja, odnosno princeza, poznata kao jedna od prvih žena-mecena, odnosno ne-vladarskih pokroviteljica umjetnosti u historiji. Najpoznatija je po tome što je dala izraditi Bečki Dioskorid (Juliana Anicia Codex), jedan od najraskošnijih i jedan od najranijih do danas očuvanih iluminiranih rukopisa u historiji. Pred kraj života je dala sagraditi i crkvu sv. Polieukta, koja je dugo vremena bila jedna od najvećih u Konstantinopolu.
Bila je kćer zapadnorimskog cara Olibrija i carice Placidije. Cijeli je život provela na istočnorimskom (bizantskom) dvoru, gdje se i udala za generala Areobinda. S njime je imala sina po imenu Olibrije.
Beretta MAB 18
Moschetto Automatico Beretta Mod.1918, skraćeno MAB 18, je automat proizveden u Italiji 1918. godine i uveden u naoružanje italijanske kraljevske vojske. Predstavlja jedan od prvih automata, a dizajn se temeljio na ranijim modelima Villar Perosa i Beretta OVP, koji su već bili korišteni u Prvom svjetskom ratu. Do kraja rata je proizvedeno nekoliko stotina primjeraka koji su korišteni od strane elitnih jurišnih jedinica ardita. U tom smislu predstavlja prvi italijanski automat koji bi se mogao nazvati standardnim oružjem italijanske vojske. Nakon rata je korišten u invaziji na Abeseniju, španskom građanskom i, u manjoj mjeri, Drugom svjetskom ratu. Iz upotrebe je počeo izlaziti nakon što je 1938. uveden suvremeniji model Beretta MAB 38.
Godine 1930. je proizvedena posebna poluautomatska verzija Beretta MAB 18/30 koju su kao standardno naoružanje preuzele jedinice Državnog šumarskog zbora.
Ca' Fegatelli, Modena
Ca' Fegatelli je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 626 m.
Tamarispa, Olbia-Tempio
Tamarispa je naselje u Italiji u provinciji Olbia-Tempio, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 219 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
Zapadni svijet
thumb|350px|Područja svijeta koja pripadaju tzv. "zapadnoj civilizaciji" su u tamno plavoj, a ona usko vezana s njome u tirkiznoj boji, prema [[Samuel P. Huntington|Samuelu Huntingtonu. Raspodijela u Evropi odgovara rasprostranjenosti zapadnog i istočnog kršćanstva. Prema francuskom diplomatu i naučniku Alain Rouquié, zemlje Latinoamerike jesu "Treći svijet Zapada".]] Zapadni svijet, ili jednostavno Zapad ili, rjeđe, Okcident (od occidens, latinske riječi za "zapad"), izraz je koji, ovisno o historijskom, političkom, kulturnom ili nekom drugom kontekstu, može imati različita značenja, ali koji u najširem smislu označava države i kulture koje u većoj ili manjoj mjeri i na razne načine svoje porijeklo mogu pronaći u zapadnoj Evropi početkom srednjeg vijeka. Za kulturna dostignuća zapadnog svijeta se koristi izraz zapadna kultura ili zapadna civilizacija.
Među historičarima vlada konsenzus da Zapad svoje korijene može pronaći u civilizacijama Antičke Grčke i Antičkog Rima koje su u starom vijeku uspjele apsorbirati cijeli ili dijelove drevnog Bliskog Istoka, odnosno proširiti se na područja Centralne i Zapadne Evrope. Zapadna civilizacija se u današnjem smislu se, prema većini tumačenja, počela jasno uobličavati tek s podjelom Rimskog Carstva na zapadni i istočni dio. U zapadnom dijelu Carstva, kome se već ranije kao dominantna religija nametnulo kršćanstvo, nastaje tzv. zapadno kršćanstvo koje će se i nakon propasti Carstva u srednjem vijeku u obliku katoličanstva proširiti na sjever i postati jedno od temelja zapadne kulture. Zapadni svijet je u tom periodu bio ograničen isključivo na područja Evrope, a njegova civilizacija zaostajala u odnosu na ne-zapadne. Međutim, na prelazu iz 15. u 16. vijek zahvaljujući renesansi i reformaciji dolazi do naglog procvata nauke, kulture i tehnologije koji se odražava kroz tzv. Komercijalnu, naučnu i industrijsku revoluciju, dok će ekspedicije Doba otkrića omogućiti zapadnim državama da stvore kolonije u drugim dijelovima svijeta; tako se uz evropska područja zapadnim svijetom smatraju obje Amerike, Južna Afrika, Australija i Novi Zeland. Od polovice 20. vijeka se pod Zapadnim svijetom podrazumijevaju i neke u kulturnom smislu "ne-zapadne" države kao što su Japan, Južna Koreja, Tajvan i Singapur i to prije svega zbog političke vezanosti uz vodeće zapadne države, odnosno nominalnog opredijeljenja za "zapadne" vrijednosti kao što su demokracija i slobodno tržište.
Različita značenja i evolucija pojma
Historijski razvoj pojma "Zapad" je relativno teško pratiti, s obzirom da se on u svom današnjem smislu počeo pojavljivati relativno kasno, tek u 19. i 20. vijeku.
Civilizacija koja se smatra izvorom današnjeg zapadnog svijeta je bila antička Grčka, iako sami drevni Grci nisu koristili izraz "Zapad" u tadašnjem smislu, s obzirom da su zajednički kulturni identitet stvorili prvenstveno kako bi se razlikovali od ne-grčkih "barbara" kojih je bilo na svim stranama svijeta. Kao ključni događaj za taj proces se navode grčko-perzijski ratovi u 5. vijeku pne., a potom ujedinjenje grčkih polisa pod makedonskim kraljem Filipom II čiji je sin Aleksandar Veliki svojim velikim pohodima proširio makedonsku vlast, a preko nje i antičku kulturu na široka područja Bliskog Istoka i Mediterana. Tako nastala helenistička civilizacija je počela spajati elemente starogrčke sa drugim ne-grčkim kulturama, ali i sve više uticati na ne-grčke narode i države. U tom je procesu najviše blagodati imao Antički Rim, koji će, usprkos toga što je grčke i najveći dio helenističkih država stavio pod svoju vlast, absorbirao njihovu kulturu, odnosno stvorio grčko-rimsku kulturu koju će u prvim vijekovima 1. milenijuma, u većoj ili manjoj mjeri, prihvatiti mnogi narodi koji su dotada postali podanicima Rimskog Carstva.
U rimsko doba se, pak, prvi put pojavljuju pojmovi "Zapad" i "Istok", ali su oni prvenstveno imali političke, a manje kulturne konotacije. To se, međutim, promijenilo u doba kasne antike, odnosno u 4. vijeku kada je car Konstantin premjestio prijestolnicu iz Rima u Konstantinopol. To je bio odraz situacije u kojoj istočni dio Carstva, koji je ekonomski razvijeniji, koga je bilo lakše braniti od barbara i nad kome se efikasnije mogla održavati centralna vlast, postaje corpus separatum u odnosu na zapadni; zbog tih trendova se sve više naglašavaju i kulturne razlike, odnosno dominacija grčkog kao lingue france na Istoku, dok se na Zapadu govori latinski; lingvističke i političke razlike - koje su formalizirane podjelom Rimskog Carstva na Zapadno i Istočno (Bizant) 395. godine - će imati uticaja i na historiju kršćanstva, odnosno podjelu na zapadno i istočno kršćanstvo.
Kao jedan od ključnih događaja za konačno uobličavanje zapadnog svijeta se često navodi Velika seoba naroda, odnosno masovno doseljavanje pretežno germanskih naroda na područja Zapadne Evrope koje su za posljedicu imala pad Zapadnog Carstva i stvaranje novih entiteta nad kojima preživjelo Istočno Carstvo nije moglo imati značajnijeg političkog uticaja; novopridošli narodi su donijeli i nove kulture koje zamijenjuju dotadašnji grčko-rimski svijet. Nakon kidanja političkih veza nekadašnjeg rimskog Zapada i Istoka su zahvaljujući pojavi islama i arapskim osvajanjima na Mediteranu u 7. vijeku pokidane i ekonomske i kulturne. "Mračno doba" koje je uslijedilo u određenoj mjeri smanjuje Karlo Veliki krajem 8. vijeka ali u to vrijeme se među novim zapadnoevropskim narodima već počela stvarati svijest o kulturnom zajedništvu, što u političkom smislu označava Karlova krunidba za rimskog cara, odnosno formalni raskid s Bizantom, a kasnije i Katolička crkva koja će se godine 1054. Velikim raskolom potpuno odvojiti od pravoslavlja.
Za tako stvorenu kulturnu sferu su u periodu, koji je kasnije poznat kao srednji vijek, nije koristio izraz "Zapad" nego kršćanski svijet, pri čemu se "kršćanstvo" odnosilo prije svega na katoličanstvo, odnosno religiju koja predstavlja temelj kulturnog zajedništva Zapadne Evrope. To je omogućilo Crkvi da postane politički najmoćniji faktor, kome su formalno i stvarno bili podređeni svi zapadnoevropski vladari; ta vlast, međutim, nikada nije mogla biti tako snažna kao na Istoku, i to prije svega zbog feudalnog sistema koji je priječio stvaranje centralizirane državne uprave. Tim su se procesima, s vremenom, počeli koristiti gradovi koji se pretvaraju u države i u kojima razvoj trgovine u tzv. visokom srednjem vijeku postepeno dovodi do pojave kapitalizma, ali i novih ideja koje će kasnije biti poznate kao humanizam.
Zapadna Evropa, koja je usprkos tome po svom tehnološkom i kulturnom razvoju u srednjem vijeku uglavnom zaostajala za islamskim svijetom i dalekoistočnim civilizacijama, u kasnom srednjem vijeku upada u duboku ekonomsku, političku i duhovnu krizu koja je u 15. vijeku ozbiljno načela dotada neupitan položaj Crkve kao i nagrizla feudalni poredak. Kao reakcija na takve procese se dotada politički rascjepkane zemlje Zapadne Evrope počinju organizirati u centralizirane apsolutne monarhije čiji vladari u nastojanju da riješe svoje ekonomske probleme potiču otvaranje novih trgovačkih ruta i stvaranje kolonija, a što je dovelo do procesa zvanog Doba otkrića; u 16. i 17. vijeku se javlja i Reformacija, zahvaljujući kojoj će mnoge zemlje Zapadne i Sjeverne Evrope odbaciti katoličanstvo i prihvatiti protestantizam; izum tiska omogućava brzo distribuiranje novih ideja, kao i sticanje novih informacija, a što će pogodovati razvoju naučne metode, kojoj filozofsku podlogu daju racionalizam i empirizam, koji će u 18. vijeku svoj vrhunac pronaći u ideologiji prosvjetiteljstva; praktična primjena svih trendova, pak, svoj odraz pronalazi u industrijskoj revoluciji zahvaljujući kojoj će zapadni svijet steći tehnološku nadmoć nad ostatkom svijeta. Zahvaljujući svemu tome, ideje koje su omogućile ili bile posljedice tih procese se počinju sve više smatrati karakteristikama "civiliziranog" ili "zapadnog" svijeta; one se počinju primjenjivati čak i na države koje u geografskom smislu ne pripadaju Zapadnoj Evropi, bilo da je riječ o bivšim kolonijama zapadnoevropskih država u Amerikama, Africi i Oceaniji, bilo da je riječ o zemljama koje su prošle kroz proces Zapadom nadahnute modernizacije, kao što je Rusija pod Petrom Velikim početkom 18. vijeka ili Japan u doba Meiji revolucije u 19. vijeku.
20. vijek je, pak, donio nova značenja pojma "zapadni svijet", odnosno "Zapad", zahvaljujući razvoju novih ideologija i sukoba koje su one potakle. Na samom početku je rasistički ideolozi nastojali Zapad definirati ne kao kulturnu, nego kao etničku sferu ograničenu na potomke svim ostalim narodima "superiorne" bijele, odnosno germanske rase. Međutim svjetski ratovi se nisu mogli definirati kao sukob Zapada sa ne-Zapadom. To, međutim, nije bio slučaj sa hladnim ratom koji je kroz koncept Prvog ili "Slobodnog" svijeta nastojao kao temelj pripadnosti Zapadu eksplicitno odrediti zalaganje za kapitalizam i demokraciju. Iako je završetkom hladnog rata, odnosno formalnim prihvaćanjem tih vrijednosti od strane postkomunističkih država takvo shvaćanje izgubilo na značenju, još uvijek se održalo u pojedinim krugovima koji nastoje održati razliku između "pobjednika" i "gubitnika" u hladnom ratu, odnosno stvoriti nove/stare definicije Zapada temeljene na starim religijskim i kulturnim kriterijima.
Kosmos-399
Kosmos-399 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Pripoara, Muereasca
Pripoara je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Muereasca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 489 m.
Obalj
Obalj je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kalinovik koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 150 stanovnika.
Geografija
Naselje je jugozapadno od Kalinovika, uz put prema Ulogu. Čengića Bara je ljetno stočarsko naselje smješteno u visokom kraškom polju, koje se zove Kladovo polje, a nalazi se na Zelengori. Od Kalinovika je udaljeno oko 11 km vazdušne linije u pravcu jugozapada.
Istorija
Prostor je pripadao srednjovjekovnoj župi Zagorje, koja je obuhvatala područje između gornjeg toka rijeka Neretve i Drine.
Župa se prvi put spominje oko 1322. godine u povelji bosanskog bana Stjepana II Kotromanića, kojom knezu Vukoslavu Stipaniću daruje župe Banicu i Vrbanju u Donjim Krajima. Iz spomenute povelje vidi se da je Zagorje predstavljao župan Poznanj Purčić. Župa je kasnije, sve do kraja državne samostalnosti srednjovjekovne Bosne 1463, predstavljala dio feudalne domene nadaleko poznate porodice Hranića-Kosača.
Nekropola Čengića bara iz tog vremena, se nalazi na blagom uzvišenju u sredini Kladovog polja na oko 1370 mnv. Sastoji se od ukupno 52 stećka. Spomenici su dobro klesani i očuvani. Ukrašeno je ukupno 19 stećaka. Ukrasi na stećku br. 16 – sljemenjak sa postoljem, dimenzija 175x77x130 cm, su reprezentativni. Na južnoj bočnoj strani u niskom reljefu prikazana je scena lova. Tu su dva konjanika sa konjima, a između njih je jelen i pas. Konji i lovci su okrenuti prema sredini plohe, odnosno prema jelenu. Po jedna ruka lovaca je povijena na bok kao da drži uzde, a druga je izdignuta i ispružena kao da drže koplja ili mačeve. Kod jelena se ne vide rogovi (možda srna). U blizine srne se vidi manja figura psa. Iznad ove scene pri vrhu plohe vodoravno se pruža friz od vijugaste linije i trolistova. Ispod friza je ukras od uske tordirane vrpce. Na zapadnoj čeonoj strani nalazi se urezan pravougaoni štit, koji je kod jednog ugla prorezan za proturanje koplja. Na donjoj polovini štita vidi se polumjesec, a u gornjoj četverolisna rozeta. Ispod štita je mač koji dolje malo viri, a gore mu se vidi krsnica i držak koji se završava okruglastom glavom. Desno i lijevo od drška, prikazane su šematski dvije ptice. Iznad štita i ptica proteže se friz od povijene linije i trolistova, a iznad friza je u visokom reljefu prikazana tordirana vrpca, koja se u toj visini pruža oko čitavog spomenika. Na istočnoj čeonoj strani nalazi se friz kao i na ostalim stranama i tordirana vrpca. Spomenik je položen na sjevernu bočnu stranu tako da se ne zna koja vrsta ukrasa se nalazi na ovoj strani.
Na jednom stećku evidentiran je i natpis koji govori da tu leži Stojan Opodinović. Nekropola je nacionalni spomenik BiH.
Srpsko Kraljevstvo
Kraljevina Srbija u srednjem veku je termin koji se koristi u istorijskoj nauci za srpsku feudalnu državu koja se pod Stefanom Prvovenčanim (veliki župan 1196—1217, kralj 1217—1228) razvila iz Raške 1217. godine i trajala do 16. aprila 1346. godine, kada je za vladavine Stefana Dušana (kralj 1331—1346, car 1346—1355) uzdignuta na rang carevine odnosno postala Srpsko carstvo.
Istorijat
Prvi period njenog postojanja karakterišu mala proširenja i unutrašnja konsolidacija države koji su omogućili značajan prodor na jug koji je otpočeo pod Milutinom (1282—1321.) i nastavio se pod Dušanom koji je udvostručio svoju državu. Tokom skoro 130. godina postojanja kraljevina Srbija je ratovala sa svim svojim susedima, ali je njeno širenje bilo gotovo isključivo okrenuto ka jugu na račun Vizantije, dok su ostali sukobi gotovo uvek bili odbrambrenog tipa.
Religija
Paralelno sa razvojem države razvila se i crkva koja je pod vođstvom Rastka Nemanjića dobila 1219. godine u Nikeji svoju autokefalnost i uzdigla se na rang arhiepiskopije, da bi neposredno pre proglašenja Carstva 1346. godine ona bila uzdignuta na rang patrijaršije pod Joanikijem II.
Privreda
Privredni razvoj se bazirao na razvoju rudarstva sredinom 13. veka i trgovačkim vezama, prvenstveno sa Dubrovačkom republikom što je Milutinu omogućilo da se po sjaju svog dvora utrkuje sa vizantijskim carevima.
Kultura
Kao i drugde u Evropi tokom srednjeg veka, jedino obeležje kulturi davalo je hrišćanstvo što je dovelo do velikog broja hagiografija u književnost, manastirskih osnivačkih povelja i tipika u oblasti pravosuđa, ali je najviši domet dostignut na polju freskoslikarstva i sakralne arhitekture. Njen razvoj je išao od raškog stila koji je otpočeo 1172. godine i čiji su najlepši predstavnici Studenica, Hilandar i Žiča, preko zlatnog veka srpskog freskoslikarstva(1175—1275) u kome se ističu živopisi Mileševe, Morače, Pećke patrijaršije i Sopoćani do vardarskog stila, koji je nastao krajem 13. veka pod uticajem Renesanse Paleologa. Freskoslikarstvo u ovom periodu je rađeno po uzoru na ono koje se u to doba radilo u Vizantiji, tako da nema one autentičnosti i originalnosti koje su karakteristične za prethodni vek, ali se ta neoriginalnost nadomešćuje u sakralnoj arhitekturi koja u to doba stvara neke od najlepših svojih predstavnika, među kojima se ističu Bogorodica Ljeviška, Kraljeva crkva u Studenici, Visoki Dečani i Gračanica koja se smatra za najlepši srpski manastir.
Arhitektura
Na polju fortifikacione arhitekture u ovom periodu nema podizanja monumentalnih tvrđava (poput Beogradske tvrđave (čije je širenje započeo Milutin) ili Smederevske tvrđave), dok profana arhitektura ostaje potpuna nepoznanica jer su njeni tragovi stradali i praktično nestali u narednim vekovima usled silnih pljački, rušenja i dejstva zuba vremena.
Ted Schmidt
Theodor Schmidt je izmišljeni lik iz amerčko-kanadske serije Queer as Folk, koja prati živote grupe gej i lezbejskih prijatelja i prijateljica u Pittsburghu, Pennsylvania. Lik je tumačio američki glumac Scott Lowell. Ted je zasnovan na liku Phila Delaneya iz istoimene britanske serije Russella T. Daviesa. Ted je prosečnog izgleda i stariji od ostalih, što predstavlja problem u pronalaženju partnera u gej zajednici, koja je opsednuta mladošću i lepotom. Ted prolazi kroz niz kriza tokom serije dok konačno ne uspe da izgradi samopouzdanje.
Pregled
Ted je najstariji u grupi prijatelja oko koje se vrti serija i opisan je kao lik koji ima problema da nađe seksualnog partnera ili da izgradi emotivnu vezu, što loše utiče na njegovo samopouzadnje. Kada sreće Blaka, na početku serije, završava u komi predoziravši od GHB-a. Posle oporavka ponovo sreće Blaka i započinju vezu. Blake je još uvek zavisnik i Ted ga prijavljuje na rehabilitaciju, ali Blake nestaje.
U početku serije Ted radi kao računovođa, ali ostaje bez posla jer je posećivao gej porno sajtove u toku radnog vremena. Zatim započinje svoj posao, otvarajući porno sajt pod nazivom jerkatwork.net (originalno jerkatwork.com, ali je promenjeno između sezona). Kada se izjalovi dogovor sa porno zvezdom Zack O’Toolom da gostuje na njegovom sajtu, Ted nagovara Emmetta da masturbira pred kamerama. Emmettu ovo donosi kratku popularnost. U to vreme njih dvojica stupaju u ljubavnu vezu i planiraju da se presele u mirniji porodični kvart Pittsburgha. Međutim, u toku predizborne kampanje za gradonačelnika, konzervativni kandidat, koji je načelnik policije, otkriva da je Tedov asistent maloletan i zatvara jerkatwork.net. Tedu to predstavlja veliki udarac, jer ne samo da ostaje bez posla i para, nego Emmett počinje da ga izdržava, iako je on planirao drugačije. Počinje ponovo da uzima drogu i Emmett raskida sa njim. U toku krize urade novac iz fonda sa Gusovo školovanje, zbog čega su Melanie i Lindsay veoma besne, ali mu vremenom opraštaju. U toku rehabilitacije ponovo sreće Blaka, koji je postao savetnik za zavisnike. Ponovo je sa Blakom u kratkoj vezi.
Brian zapošljava Teda kod sebe u novoj advertising agenciji. Preuzimajući nove obaveze na sebe, Ted počinje da gradi samopouzdanje. Takođe, radi i na promeni izgleda, pa prolazi kroz plastičnu hirurgiju (bez vidljivih posledica u seriji) i menja frizuru. Konačno, ponovo sreće Blaka i otpočinje još jednom vezu sa njim, ovog puta bez prepreka u ostvarivanju odnosa.
Sambuca
Sambuca ima više značenja:
Las Lilas, Altamira
Las Lilas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Altamira.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Palo Colorado, San Miguel Chimalapa
Palo Colorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Chimalapa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 263 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 296 m.
NGC 1979
NGC 1979 je galaksija u zviježđu Zecu.
Sambuceto
Sambuceto ima više značenja:
Polje (Kalinovik)
Polje je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kalinovik koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 17 stanovnika.
Marie-Louise (film)
Marie-Louise je švicarski crno-bijeli igrani film snimljen na njemačkom jeziku 1944. godine u režiji Leopolda Lindtberga. Radnja se bavi posljedicama tada još uvijek aktualnog Drugog svjetskog rata u kome je Švicarska bila neutralna. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Josiane Hegg je djevojčica iz susjedne Francuske čiji je rodni grad stradao u bombardiranju, i koja preko Crvenog križa dolazi živjeti kod jedne švicarske porodice.
ATR 72
ATR-72 (ATR-72), turbo-elisni putnički avion. Proizvodi se u Francuskoj. Avionom upravlja dvočlana posada. ATR 72 je prvenstveno namenjen za regionalni saobraćaj. JAT u svojoj floti ima četiri aviona tipa ATR 72-200
Razvoj
ATR 72 je razvijen od ATR 42. U odnosu na svog prethodnika 72 ima produženi trup za 4.5m, veću površinu krila, jače motore i prikladno povećan prostor za skladišćenje goriva (za oko 10%). Proizvodnja ATR 72 je najvaljena 1986.
Modeli
thumb|[[Aurigny Air Services ATR 72-200 na Aerodromu Bristol]]
ATR 72-200
72-200 je prva proizvodna verzija ATR-a 72. Оpremljen je motorima Pratt & Whitney Canada PW124B koji imaju 2400 konjskih snaga na zamajcu.
ATR 72-210 (212)
The ATR 210, je verzija sa nešto jačim motorima 2.750 ks
ATR 72-500 (210A/212A)
thumb|ATR 72-500, Air Dolomiti Prvobitno nazvan -210A ATR 72-500 je usavršena verzija ATR 72-210. Podignut je nivo automatizacije aviona, a motori na 72-500 imaju šest propelera.
Drugi modeli
ATR je objavio tokom 2002. početak proizvodnje kargo verzije koja je ušla u flote DHL UPS-a i drugih kompanija. ATR 72-500 se nudi i u VIP varijanti sa znatno opremljenijom kabinom prilagođenom potrebama bogatih i poslovnih putnika
== Specifikacije JAT-ovog ATR 72-200 ==
Kosmos-400
Kosmos-400 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Sopjanska Greda
Sopjanska Greda je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Sopje, Virovitičko-podravska županija.
Kosmos-400
Kosmos-400 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 19. marta 1971. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
La Hierbabuena, Cutzamala de Pinzón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 637 m.
Muryeong od Baekjea
Muryeong od Baekjae (462–523, vl. 501–523) bio je 25. po redu vladar države Baekje, jednog od Tri kraljevstva Koreje. Za vrijeme njegove vladavine je država Baekje bila u savezu sa državom Silla protiv države Goguryeo, te produbila trgovačke i diplomatske odnose sa Kinom i Japanom.
Pravo mu je ime bilo Kralj Sama (斯麻), ali je Kralj Muryeong titula koju navodi Samguk Sagi. Prema Samguk Sagiju je bio drugi sin prethodnog kralja Dongseonga, koga je naslijedio 501. nakon što je Dongseong ubijen od strane dvorjanina Baekgae. Sljedeće godine je ugušena Bakegaova pobuna.
Japanski ljetopis Nihonshoki, pak, navodi da je bio sin Gonjija, mlađi brat ranijeg kralja Gaeroa, što znači da je bio Dongseongov polubrat. Prema tom tekstu Gonji je pred napadom države Goguryeo pobjegao sa svojom trudnom suprugom u Japan, gdje se Muryeong rodio. Neki historičari navode da je čak i vladao područjem Yamato kao Kralj Bu prije povratka u Baekje.
Za vrijeme vladavine se uspješno borio protiv države Goguryeo. Godine 503. je razbio napad Mohea, a 512. osvojio dva zamka države Goguryeo. Iste godine je, prema knjizi Liang Shu, poslao diplomatsku misiju u južnu Kinu koja je uspostavila odnose sa novouspostavljenom dinastijom Liang. Godine 513. i 516. je u Japan poslao konfucijanske učenjake.
Godine 1971. je u Songsan-riju, Gongju, Južna Koreja, otkopana njegova grobnica.
Godine 2001. ga je spomenuo japanski car Akihito navodeći kako "osjeća određenu srodnost sa Korejom s obzirom da je u Japanskim kronikama navedeno da je majka cara Kammua bila iz loze Kralja Muryonga od Baekjea." To je prvi put da je japanski car priznao prisutstvo korejske krvi u carskoj lozi. Prema Shoku Nihongiju, Takano no Niigasa, majka cara Kammua, potiče od Princa Junde, Muryeongovog sina koji je umro u Japanu 513.
Guatemalita, Tonalá
Guatemalita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Univerzitet u Beogradu
Univerzitet u Beogradu je najstarija i najveća institucija visokog obrazovanja u Srbiji. Nastavno osoblje broji preko 7.000 članova, a univerzitet pohađa 89.827 studenata na oko 150 programa osnovnih studija i 1.700 postdiplomaca. Od osnivanja, Univerzitet je obrazovao više od 346.000 diplomiranih stručnjaka različitih profila, oko 22.700 magistara, oko 28.000 specijalista i preko 13.200 doktora nauka.
Univerzitet u Beogradu je sačinjen od 31 fakulteta i 8 naučnih istraživačkih instituta i poseduje sistem univerzitetskih biblioteka i računskih centara.
Istorijat
left|thumb|Prvih osam redovnih profesora
Beogradski univerzitet je osnovan 24. septembra 1863. godine kao Velika škola, koja je 1905. zvanično prerasla u univerzitet, što je značilo reformu iz korena. Sav nastavni kadar Velike škole tada je raspušten i izbor novog nastavnog kadra poveren osmorici najvećih stručnjaka koji su bili prvih osam redovnih profesora Beogradskog univerziteta. Bili su to: Jovan Žujović, Sima Lozanić, Jovan Cvijić, Mihailo Petrović Alas, Andra Stevanović, Dragoljub Pavlović, Milić Radovanović i Ljubomir Jovanović.
1905. godine Beogradski univerzitet je imao 16 redovnih i 18 vanrednih profesora i 778 studenata. U njegov sastav ulazili su Filozofski, Pravni i Tehnički fakultet kao i Bogoslovski fakultet.
Iz Beogradskog univerziteta nastali su Univerzitet u Novom Sadu (1960), Univerzitet u Nišu (1965), Univerzitet u Prištini (1970), Univerzitet u Podgorici (1974) i Univerzitet u Kragujevcu (1976).
Rektor
Od 1. oktobra 2012. rektor je akademik Vladimir Bumbaširević. Podatke o ranijim rektorima, od osnivanja do danas možete videti na strani:
Fakulteti
thumb|250px|Zgrada Rektorata, [[Kapetan-Mišino zdanje]]
Mark Hoffman
Poručnik Mark D. Hoffman je fiktivni lik iz franšize Slagalica strave kojeg tumači Costas Mandylor. Iako se u Slagalici strave III pojavio kao pravedan policajac, kasniji nastavci otkrivaju kako je on zapravo dugogodišnji Jigsawov asistent i nasljednik.
Slagalica strave III
U Slagalici strave III Hoffman se pojavio samo nakratko i to tijekom pregleda Troyjeve zamke s lancima. Hoffman se može vidjeti kako prisluškuje razgovor između poručnika Rigga i detektivke Kerry u kojem on izražava svoje sumnje da Jigsaw može sam izvesti sve ove zamke. Dok ostali nisu gledali, Hoffman je spremio jedan fragment lanca i komentirao činjenicu zbog kojeg je policija trebala rastvoriti vrata kako bi osigurala mjesto zločina. Tijekom razgovora s Riggom i det. Kerry, Hoffman je pokazao nevjerojatno hladnoću, što je uvelike zasmetalo Rigga.
Slagalica strave IV
U Slagalici strave IV vidimo Hoffmana kako u prvoj sceni filma dolazi u obdukcijsku dvoranu da preuzme kasetu koja je pronađena u Jigsawovom želudcu nakon obdukcije. Iako se čini da se ovo događa na početku, kasnije saznajemo kako su se glavne radnje Slagalice strave III i IV zapravo vremenski poklapale, tako da se ova scena zapravo odvija nakon te glavne radnje.
Kasnije vidimo Hoffmana kako napada Rigga i oduzima mu svijest. Hoffman je zapravo napravio igru za Rigga u kojoj je izgledalo da su on i detektiv Matthews zarobljeni od strave Jigsawa, te da je Rigg taj koji ih treba spasiti. Rigg, uporan kakav i je, obavi niz testova koje mu je Hoffman namjestio i konačno dolazi do Jigsawovog utočišta gdje se nalaze Hoffman i Matthews. Iako mu poruka govori da ne ulazi, tvrdoglavi Rigg ipak ulazi u prostoriju te aktivira zamku prije isteka vremena, ubijajući Matthewsa i Hoffmana. No, uskoro vidimo Hoffmana kako skida svoje poveze i ustaje se, polako prilazeći Riggu, koji leži ranjen, pogođen oštrim komadom leda. Tada se otkriva kako Hoffman ni u kojem trenutku nije bio u opasnosti, te da je on zapravo Jigsawov nasljednik. Hoffman tada napušta prostoriju, ostavljajući Rigga da umre. Tada se ponovo vraćamo na scenu u mrtvačnici gdje čujemo ostatak Jigsawove poruke na kaseti, u kojoj Hoffmanu poručuje da ništa nije gotovo, te da ni on neće ostati neprovjeren.
Slagalica strave V
U Slagalici strave V Hoffman ima puno značajniju ulogu nego u dosadašnjim nastavcima. Nakon što je ostavio Rigga da umire, Hoffman odlazi do Jigsawovog skrovišta i zaključava FBI-jevog agenta Petera Strahma u toj prostoriji. Strahm tada pronađe mikrokasetu koja mu govori da, ukoliko želi preživjeti, ostane u toj prostoriji, no on ju ne sluša te kreće u daljnje istraživanje, što je Hoffman i predvidio. Uskoro biva napadnut u mračnom hodniku, te odveden u zamku koja ga je trebala ubiti. Hoffman je u međuvremenu pokupio Jeffovu kći i napustio tvornicu, tvrdeći da su njih dvoje jedini preživjeli. No, specijalci uskoro pronalaze i Strahma koji se jedva izvukao iz zamke, što poprilično iznenadi Hoffmana. Hoffman ubrzo preuzima sve zasluge, biva proglašen herojem i glavnim odgovornim za rješavanje slučaja Jigsaw, te biva promaknut u poručnika.
No, Strahm, koji se oporavlja u bolnici, još uvijek sumnja u Hoffmana i, unatoč naređenju svog šefa Dana Ericksona, pokreće vlastitu istragu. Hoffman je u međuvremenu započeo novu "igru", tijekom koje je pažljivo podmetao dokaze tako da izgleda da je Strahm zapravo Jigsawov nasljednik, a ne Hoffman. Na to je ultimativno nasjeo i Strahmov šef, Erickson, koji je pri kraju filma, ne znajući da je Strahm mrtav, izdao hitnu tjeralicu na njegovo ime.
Strahm, koji je uspio povezati sve elemente, prati Hoffmana u napušteni podrum, nadajući se da će ga tu pronači. No, jedino što nalazi je velika prozirna kutija puna stakla, u kojoj se nalazi mikrokaseta. Na kaseti, Hoffmanov glas savjetuje Strahmu da uđe u kutiju, te da je to jedini način da si spasi život. No, što je Hoffman opet dobro predvidio, Strahm ne sluša poruku te, nakon što mu se ovaj prišulja s leđa, svladava Hoffmana i gurne njega u kutiju koja se tada zatvara. Strahm tada likuje, no Hoffman ga upućuje da posluša kraj vrpce. Tada mu Hoffman govori da će, ukoliko ga ne posluša, umrijeti u ovoj prostoriji, ali ne kao agent FBI-ja, već kao drugi Jigsawov nasljednik. Kutija se tada počinje polagano spuštati u jednu udubinu u podu, a masivni metalni zidovi počinju se približavati jedni drugom. Strahm prvo očajnički pokušava otvoriti kutiju, a kasnije zaustaviti zidove, no oboje bez uspjeha. Strahm na koncu biva zgnječen od strane zidova, dok se Hoffman nalazi u kutiji u rupi, siguran i neozljeđen. U Slagalici strave VI možemo vidjeti Hoffmana kako se vraća u ovaj podrum i pregledava ostatke Strahmovog tijela.
Slagalica strave VI
U ovom filmu također saznajemo da je agentica Perez preživjela i da je nastavila Strahmovo djelo - razotkrivanje Hoffmana. Uskoro pronalazi snimku koja je puštena Sethu prije nego je ubijen, te odlazi, zajedno s Hoffmanom i Ericksonom, da analizira glas kako bi se otkrilo tko je Jigsawov nasljednik. Analiza glasa otkriva kako se radi o Hoffmanu, te tada njegova tajna konačno biva otkrivena. On, kako bi spasio sebe, prereže Ericksonu grkljan, probode agenticu Perez i riješi se ostalih svjedoka, koje na koncu polije gorivom i zapali. Njegovo posljednje pitanje agetnci Perez, prije nego je umrla, bilo je "Tko još zna?", na što mu je ova odgovorila: "Svi znaju".
15. dodjela Zlatnog globusa
<div style="float: right; font-size: smaller; background-color:#E6E6FA; padding: 12px; margin-left: 5em; margin-bottom: 2em; width: 180px" align="center">
15. dodjela "Zlatnog globusa"
održana 22. februara 1958.
Najbolji film: Drama
The Gamesters of Triskelion
The Gamesters of Triskelion je epizoda originalne TV-serije Zvjezdane staze premijerno prikazana 5. januara 1968. godine. Radnja prikazuje kako kapetan Kirk, Čehov i Uhura prilikom rutinske teleportacije budu oteti od strane tajanstvenih vanzemaljskih bića i odvedeni na planetu gdje su prisiljeni boriti se kao gladijatori za njihovu zabavu.
15. dodjela Zlatnog globusa
Most na rijeci Kwai
Najbolji film: Komedija ili mjuzikl
Les Girls [[Alec Guinness, dobitnik Zlatnog globusa za najboljeg glumca - drama|mini|desno]] [[Joanne Woodward, dobitnica Zlatnog globusa za najbolju glumicu - drama|mini|desno]]
15. dodjela "Zlatnog globusa", za filmska ostvarenja u 1957. godini, održana je 22. februara 1958. godine u organizaciji Udruženja holivudskih stranih novinara u Los Angelesu.
Mark Hoffman
Slagalica strave VI
U jednom od flashbackova otkriva se i sadržaj pisma kojeg je Amanda dobila u Slagalici strave III. Pismo je napisao Hoffman, te je ucijenio Amandu da ubije Lynn ili će odati Jigsawu da ona zna da je Cecil ubio njegovo dijete, te da je u kliniku ušao kako bi ukrao drogu za nju. Ovo pismo nam rasvjetljava neke stvari, kako o Amandinom, tako i o Hoffmanovom karakteru i privrženosti Jigsawu. Iako je Amanda poslušala ucjenu, ubijena je, te je tako Hoffman ostao jedini, netestirani i posljednji Jigsawov nasljednik.
Pri samom kraju filma, Jill otima Hoffmana, kao ispunjenje jednog od 6 Jigsawovih posljednjih zahtijeva (te time prikazuje svoju privrženost njemu), te ga stavlja u novoizgrađenu obrnutu zamku za medvjede, davši mu 60 sekunda za preživljavanje. Jedini problem je što je potpuno vezan, zbog čega je očito nemoguće osloboditi se. No, Hoffman upotrijebi svoj intelekt i prvo polomi kosti na rukama pomoću same zamke, te time oslobodi ruke. Uskoro to napravi i s nogama, te se tada može slobodno kretati. Pronalazi odvijač s kojim pokušava rastaviti zamku, no bez uspjeha. Samo nekoliko sekundi prije isteka vremena, Hoffman uoči vrata koja vode u sobu, te se zaleti u njih, razbijajući staklo. Tu iskoristi horizontalne šipke malog prozora kako bi učvrstio zamku i izvukao glavu iz nje, no uspije samo imobilizirati zamku do te mjere da se ne može potpuno otvoriti. Tada konačno uspije osloboditi glavu, no ne bez posljedica. Posljednja scena filma prikazuje nam Hoffmana, kojemu je zamka razdvojila desni dio donje čeljusti od gornje, kako u bolovima i agoniji gleda prema stropu i nekontrolirano vrišti.
Slagalica strave 3D
Potvrđeno je da će Costas Mandylor ponoviti svoju ulogu Marka Hoffmana i u sedmom nastavku, gdje će se sa Jill Tuck boriti oko Jigsawovog nasljedstva.
Karakterizacija
Slagalica strave V nam daje dobru karakterizaciju detektiva Hoffmana, kao i povijest njegovog odnosa sa Jigsawom. Tu saznajemo kako ga je ubojstvo njegove mlađe sestre Angeline od strane Setha Baxtera natjeralo na osvetu, te da je to bio jedini i glavi razlog zbog kojeg je postao ubojica. Hoffman je konstruirao zamku sličnu Jigsawovoj kako bi skrenuo pažnju na njega, no zamka je bila namjerno neizbježna jer cilje je na koncu ipak bio ubiti Setha.
NGC 1980
NGC 1980 je emisijska maglica s otvorenim skupom u zviježđu Orionu.
Mark Hoffman
Karakterizacija
Nakon toga vidimo kako Jigsaw otima Hoffmana, suočava ga sa samim sobom i ucjenjuje ga da mu pomogne u prikupljanju žrtava. Hoffman s vremenom shvati kako je ono što Jigsaw radi najbolji način da se kriminalci rehabilitiraju, te dobrovoljno postaje njegov asistent i budući nasljednik. Preko niza flashbackova saznajemo kako je pomagao Jigsawu u "lovu" i izradi zamki u prva tri filma.
Za razliku od psihološki nestabilne i Jigsawom opsjednute Amande Young, Hoffman stvarno vjeuje u Jigsawovo učenje i smatra da je njegova metoda jako dobra za rehabilitaciju kriminalaca. Najbolji primjer ovoga je u Slagalici strave V kada Hoffman iskorištava Jigsawovu metodu procjene ljudske predvidljivosti kako bi točno zaključio da Strahm neće izvršiti svoj zadatak i da će umrijeti. Sam Jigsaw je jednom Hoffmanu rekao:
Jigsawov modus operandi
Hoffman je na samom početku imitirao Jigsawov modus operandi kod ubojstva Setha Baxtera. Kao što će kasnije raditi i Amanda Young, Hoffman je Sethovu zamku konstruirao tako da je nemoguće izići živ iz nje (što nije Jigsawov M.O.), a na koncu je i otkinuo komadić kože sa Setha u obliku puzzlea. Treba napomenuti kako je ovakav M.O. kod Hoffmana izazvan njegovom željom za osvetom, što je i bio jedini motiv za Sethovo ubojstvo (jer Hoffman inače nikada ne bi postao ubojica), te da je cilj zamke bilo isključivo kažnjavanje Setha Baxtera jer je ubio Hoffmanovu sestru Angelinu. Nakon što ga je Jigsaw raskrinkao, napomenuo mu je kako je koristio i jako loše oružje što je imitaciju učinilo još gorom.
Hoffman je s vremenom, ono što Amanda zbog patološke privrženosti prema Jigsawu nikada nije uspjela učiniti, potpuno usvojio Jigsawov M.O. te je zamke konstruirao na taj način da su se igrači mogli izvući živi, što i vidimo u Slagalici strave V.
Sambuco
Sambuco ima više značenja:
Jurišne trupe
Jurišne ili udarne trupe je izraz koji se prije svega koristi za jedinice kopnene vojske specijalizirane za izvođenje napadnih operacija, prije svega onih koji se odnose na proboj neprijateljske fronte ili zauzimanje strateški važnih položaja. Jurišne trupe su u pravilu bolje obučene i opremljene od redovnih snaga, iako se, s druge strane, očekuje da će u odnosu na njih u borbi pretrpjeti teže gubitke. Iako je sličnih primjera bilo u historiji, od kojih je najpoznatiji Forlorn hope u tvrđavskom ratovanju, izraz se prvi put počeo koristiti u 20. vijeku, odnosno za vrijeme Prvog svjetskog rata, i to za pješadijske jedinice čiji je zadatak bio infiltracija unutar neprijateljskih položaja kako bi se naknadno mogao izvesti proboj. Od svih njih su najpoznatije Stosstruppen (Jurišne trupe) koje je pred kraj sukoba razvila njemačka carska vojska, a po kojima su jurišne trupe dobile i ime.
Jurišne trupe se ponekad navode kao preteča kasnijih specijalnih jedinica.
Baita, Lecco
Baita je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Enschede
Enschede je grad i općina (gemeente) od 154.476 stanovnika u nizozemskoj provinciji Overijssel.
Baita, Lecco
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 941 m.
Enschede
Geografija
Enschede leži na istoku Nizozemske, pored njemačke granice, na kanalu Twente. U općini se pored samog grada nalaze i naselja Lonneker, Glanerbrug i Boekelo.
Historija
Iako je status grada dobio još 1325. godine, Enschede je ostao zapravo selo do početka 19. vijeka kada se razvio kao snažan centar holandske tekstilne industrije sa brojnim predionicama pamuka. Grad je teško stradao za velikog požara 1862. godine, ali i za Drugog svjetskog rata kad je dobar dio grada porušen, pa je nakon rata obnovljen modernističkom arhitekturom.
Znamenitosti, kultura, obrazovanje i sport
Danas su najveće znamenitosti grada Gradska vijećnica iz 1933. i Palača teatra iz 1955. godine. Enschede ima i operu, kao i dosta muzeja i crkava. U gradu od 1961. djeluje Universiteit Twente koji je izrastao iz Visoke tehničke škole za tekstil. Enschede je poznat po svojoj trijenalnoj manifestaciji na kojoj se okupljaju članovi udruženja De Kogge, koje okuplja holandske, flamanske i njemačke pisce. Grad je širom svijeta poznat i po svom nogometnom klubu FC Twente. Pored grada nalazi se poznato ljetovalište Boekelo.
Privreda
Enschede je velika željeznička raskrsnica i luka, pored tog on je i snažan industrijski centar, razvijene metalurgije sa velikom tvornicom guma Apollo Vredestein i poznatom pivovarom Grolsch. Grad ima i aerodrom (IATA: ENS, ICAO: EHTW) koji se nalazi 5.6 km sjeverno od centra grada.
Равни Дел (Лесковац)
Равни Дел је насељено место града Лесковца у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 78 становника (према попису из 1991. било је 101 становника).
Демографија
У насељу Равни Дел живи 65 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,5 година (37,1 код мушкараца и 46,3 код жена). У насељу има 22 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,55.
Savignano, Macerata
Savignano je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Равни Дел (Лесковац)
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Varas Dulces, Cuquío
Varas Dulces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuquío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1746 m.
Savignano, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 400 m.
Alvaneta, Avellino
Alvaneta je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 463 m.
Zaseda kod Neština avgusta 1943.
23. avgusta 1943. Treća vojvođanska brigada NOVJ dočekala je kod Neština u zasedi nemačku inžinjerijsku četu i potpuno je uništila. Nemcima su naneti gubici od 85 poginulih prema partizanskim, odnosno 63 poginula po nemačkim izveštajima i 23 zarobljena, dok je brigada imala dva teško ranjena borca (odnosno borca i borkinju) koji su kasnije umrli od rana.
Zarobljeni Nemci su kasnije razmenjeni za uhapšene pripadnike NOP-a i taoce.
Plan i priprema napada
U drugoj polovini avgusta 1943. štab Treće vojvođanske brigade primio je od terenskog obaveštajca iz Neština informacija da je na pustaru Cerovača iz Iloka stigla jedna nemačka inžinjerijska četa (120 vojnika) koja svakog dana odlazi na zanimanje na livadu u Janok dolu, 3 km jugoistočno od Neština. Ova lokacija nalazila se u neposrednoj blizini osovinskih posada. Nakon izviđanja neprijatelja i zemljišta, štab je odlučio da organizuje napad iz zasede na ovu nemačku četu 23. avgusta ujutro. Pošto su se u neposrednoj blizini nalazile jake osovinske snage (u Iloku jedan neprijateljski puk u transportu, u Suseku stalna posada, a na jedan kilometar istočno od pustare Cerovača posada od oko 50 ustaša), napad je morao biti izveden odlučno i rešen brzo.
Bataljoni brigade su se nalazili na oko 15 kilometara od mesta napada, pa je bio neophodan konspirativni noćni marš. Za napad su upotrebljeni 1, 2 i Prateća četa 4. bataljona brigade, dok su bataljon Sremskog odreda i jedna četa 4. bataljona predviđena kao obezbeđenje od Neština i Iloka. 3. bataljon ostavljen je u središnjem delu Fruške gore da bi zamaskirao pokret brigade.
Livada na kojoj je nemačka četa održavala nastavu opkoljena je šumom koja je omogućila dobro maskiran raspored zasede. Ideja štaba bila je da se nemačka četa pusti u zasedu, pa pošto se krilima bataljona zatvori, otvori vatra iz sveg naoružanja u trajanju od 5 minuta, i potom izvrši juriš. Prateća četa 4. bataljona trebalo je da vatrom svojih oruđa podrži borbu i juriš bataljona.
Tok borbe
minijatura|175px|Radinka Vitasović, borkinja Treće vojvođanske brigade, podlegla ranama nakon zasede. Pred zoru su jedinice stigle na mesto zasede i zazele raspored maskirajući položaje. Komandant brigade je naredio da se vatra ne sme otvoriti pre njegovog znaka, odnosno pre ispaljivanja prve minobacačke mine. Oko 6,15 časova nemačka inžinjerijska četa (3. četa 46. rezervnog pionirskog bataljona 173. rezervne divizije ) je u koloni po dva ušla u zasedu. Četa se kretala putem bez ikakvog obezbeđenja, osim isturene patrole od 3 vojnika koja nije zalazila u šumu. Pošto je stigla na livadu, podoficiri su postrojili četu i očekivali komandira čete da mu predadu raport. U tom momentu on je na konju ušao u zasedu. Na znak komandanta brigade minobacačkom odeljenju ispaljena je mina, koja je eksplodirala posred same postrojene čete. Na to su i bataljoni u zasedi otvorili vatru iz puškomitraljeza i pušaka. Ova vatra iz neposredne blizine bila je ubitačna i precizna, tako da prilikom juriša gotovo da i nije bilo borbe, već samo prikupljanja preživelih zarobljenika i plena.
Čim je plen pokupljen, brigada je sa zarobljenicima napustila poprište borbe. Oko jedan čas posle borbe usledila je intervencija nemačke motorizovane pešadije sa desetak tenkova. Intervencija je udarila u prazno, jer se brigada bezbedno dohvatila Fruške gore.
Rezultat borbe
Tokom borbe uništena je kompletna nemačka četa. Izbrojano je 85 poginulih i 22 zarobljena Nemca. Zaplenjena su 2 laka mitraljeza, 72 puške Mauzer, 1 aparat za traženje mina, oko 1500 metaka i oko 50 pari odela. Zarobljenici su razmenjeni za uhapšene pripadnike NOP-a i taoce u Rumi.
Treća vojvođanska brigada imala je dva teško ranjena borca koji su kasnije umrli od rana. Jedna od poginulih bila je Radinka Vitasović iz Laćarka, borac 1. bataljona, sestra legendarnog diverzanta, narodnog heroja Trivuna Vitasovića.
Artur Adamov
Artur Adamov (Kislovodsk, 23. avgust 1908 — Pariz, 15. mart 1970) bio je francuski književnik jermenskog porekla. Poticao je iz bogate porodice koja je posedovala naftne izvore u Kaspijskom jezeru, ali je bogatstvo ubrzo nestalo usled kockarskih dugova njegovog oca i nacionalizacije imovine nakon Oktobarske revolucije. Nakon Kislovodska, Bakua, Ženeve i Majnca nastanjuje se u Parizu, u kojem će ostati do kraja svog života. Bio je politički angažovan kao intelektualac leve političke orijentacije.
Drame je počeo da piše posle Drugog svetskog rata. Napisao je komade: Parodija (1947), Invazija (1949), Veliki i mali Manevar (1950) Profesor Taran (1953), Ping-pong (1955), Paolo Paoli (1957), Proleće 71 (1960), Politika ostatka (1962), G. Umerenjak (1967), Kad bi se leto vratilo (1970). U svojim delima dramatizovao je neprekidnu, očajničku potragu čoveka za smislom. Zajedno sa Beketom i Joneskom smatra se utemeljivačem teatra apsurda. Za razliku od njih dvojice, Artur Adamov nije stekao svetsku slavu tokom života.
Justin Taylor
Justin Taylor je izmišljeni lik iz amerčko-kanadske serije Queer as Folk, koja prati živote grupe gej i lezbejskih prijatelja i prijateljica u Pittsburghu, Pennsylvania. Lik je tumačio američki glumac Randy Harrison. Ted je zasnovan na liku Nathana Maloneya iz istoimene britanske serije Russella T. Daviesa. Justin je mlad, ali veoma jak i odlučan da ostvari ono što zamisli.