cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nordleda
Nordleda je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 57 opštinskih središta okruga Kukshafen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.111 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3352041.
El Cardonal, Fraccionamiento, San Francisco de los Romo
El Cardonal, Fraccionamiento je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini San Francisco de los Romo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 470 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1906 m.
Los Bajíos (razvrstavanje)
Los Bajíos ima više značenja:
Traghetto, Ferrara
Traghetto je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 254 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Lenjin u Africi
Lenjin u Africi je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana početkom 1973. godine. Režirao ju je Vladimir Gerić, po scenariju kojeg je napisao zajedno sa Dragom Ivaniševićem.
Al Khabrāyah, Hayran
Al Khabrāyah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah u okrugu Hayran.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Coroteni, Slobozia Bradului
Coroteni je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Slobozia Bradului.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 937 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
Župa Srednja
Župa Srednja je naselje u općini Zagvozd, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Zemljopis
Naselje se nalazi jugoistočno od Biokovskog Sela, u blizini autoceste A1.
Stanovništvo
Iskazuje se od 1991. kao samostalno naselje nastalo izdvajanjem iz naselja Župa, gdje su i sadržani podaci od 1857. do 1931. U 1948. također je iskazivano kao samostalno naselje.
Vrăniuț, Răcășdia
Vrăniuț je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Răcășdia.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 513 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
Васиљ (Књажевац)
Васиљ је насеље у Србији у општини Књажевац у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 757 становника (према попису из 1991. било је 984 становника).
Демографија
У насељу Васиљ живи 689 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 54,0 година (51,9 код мушкараца и 55,8 код жена). У насељу има 279 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,71.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
El Pino Feliz, La Trinitaria
El Pino Feliz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1511 m.
Okanogan County, Washington
je okrug u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 41.120, što je 1.556 (3,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Los Aguirres de Arriba, San Juan de los Lagos
Los Aguirres de Arriba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Baranja Tambura Aid
Baranja Tambura Aid (BTA), grupa od 15 hrvatskih pjevača iz svijeta tamburaške muzike (Željko Ergotić, Stjepan Jeršek Štef, Vlatka Kopić Tena, Viktorija Kulišić, Željko Lončarić Žec, Mario Nikolić, Blaženka i Pero Nikolin, Marta Nikolin, Mirjana Primorac, Stjepan Rudinski, Krunoslav Kićo Slabinac, Stanko Šarić, Miroslav Škoro i Željko Witovsky) koja je 2004. godine snimila pjesmu Oj Baranjo, ponosita mati i videospot za nju u sklopu humanitarne akcije Nek' Baranja uskrsne za pomoć siromašnim baranjskim obiteljima i studentima te za obnovu župnih crkava Baranjskog dekanata.
Muzika za tu pjesmu napisao je Aleksandar Homoky, a tekst su napisali Mato Martinković i Stipo Golubov.
San Martín Rancho Nuevo, San Pedro Atoyac
San Martín Rancho Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Atoyac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 440 m.
Kosmos-1849
Kosmos-1849 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Miniera, Pesaro e Urbino
Miniera je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
Bergen, North Dakota
Bergen je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7, što je 4 (-36,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bud Abbott
William Alexander “Bud” Abbott (2. oktobar 1895 – 24. april 1974.) bio je američki glumac, producent i komičar. Najpoznatiji je kao "normalni" član popularnog komičarskog para Abbott i Costello.
Nordsehl
Nordzel je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Šaumburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 787 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3257027.
Las Peñas, Encarnación de Díaz
Las Peñas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1861 m.
Josephine Hull
Josephine Hull (3. siječnja 1886. – 12. ožujka 1957.), američka kazališna, filmska i televizijska glumica, dobitnica Oscara za najbolju sporednu glumicu (1950. godine).
Biografija
Rođena kao Josephine Sherwood, Hull je počela nastupati u kazalištu 1905. godine. Nekoliko godina kasnije, udala se za glumca Shellyja Hulla, no 1919. je on umro, nakon 9 godina braka. Josephine se povukla sa scene, da bi se vratila par godina poslije pod imenom Josephine Hull. Tijekom 1920-ih i 1930-ih razvijala je uspješnu kazališnu karijeru, postavši jedna od najznamenitijih brodvejskih glumica.
Josephine Hull je tijekom karijere snimila samo šest filmova, prvi 1929., a posljednji 1951. godine. Za komediju Harvey iz 1950., u kojoj joj je partner bio James Stewart, a koja je nastala prema istoimenoj kazališnoj predstavi, nagrađena je Oscarom za najbolju sporednu glumicu.
Hull je nastupila u još nekoliko televizijskih serija, prije smrti 1957. godine.
Kosmos-1850
Kosmos-1850 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1850 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 9. juna 1987. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 700 kilograma. Kosmos-1850 je bio komunikacioni satelit.
Langley, Washington
Langley je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.035 stanovnika.
Kosmos-1851
Kosmos-1851 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1851 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 12. juna 1987. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1800 kilograma. Kosmos-1851 je bio satelit za rano upozoravanje na pojavu interkontinentalnih balističkih raketa.
Calaggio, Avellino
Calaggio je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 678 m.
Al ‘Aksh, Mustaba
Al ‘Aksh je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah u okrugu Mustaba.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 415 m.
Potočna pastrva
Potočna pastrva, poznata i kao potočna pastrmka (Salmo trutta m. fario Linnaeus, 1758.) je najbliži srodnik morske pastrve, koja živi u morima sjeverne i sjeverozapadne Europe i koja tijekom mrijesta migrira duboko u kontinentalne vode, gdje se mrijesti. Tijelo potočne pastrve je vretenasto prilagođeno brzim vodenim maticama u kojima živi. U ovisnosti od sredine u kojoj živi tijelo je više ili manje bočno spljošteno i visoko s dobro razvijenom repnom drškom.
Boja tijela je promjenjiva, varira od zelenkaste do smeđe, što prvenstveno ovisi o sredini u kojoj živi. Na bočnim stranama te na leđima se nalaze pjege. S gornje strane i u gornjoj polovici bočne strane crne, a ispod bočne linije su crvene sa bijelim obrubom. Mlade ribe imaju na bokovima 6 do 9 poprečnih traka. Postižu dužinu 20-40 cm i tjelesnu masu do 1 kg. Maksimalna dužina je nešto preko 50 cm i masa 5-7 kg.
Stanište i ponašanje
Potočna pastrva obitava u hladnim, kisikom bogatim planinskim rijekama i potocima, od Pirinejskog poluotoka pa sve do Skandinavije na sjeveru i Urala na istoku. Široko je rasprostranjena u Hrvatskoj i BiH.
Način hranjenja
Potočna pastrva je grabežljivica i hrani se svim manjim organizmima koji žive u vodi, od larvi vodenih kukaca pa do manjih riba.
El Durazno (razvrstavanje)
El Durazno ima više značenja:
Potočna pastrva
Razmožavanje
Mrijesti se od rujna do veljače. Ženka polaže oko 1000 do 1200 jaja po kilogramu tjelesne mase. Ikra je crvenkaste boje, promjera 4-5 mm. U zavisnosti od temperature inkubacija jaja traje 2 do 4 mjeseca.
Strani nazivi
Brown trout (engleski); Bachforelle (njemački); Salmo trutta (talijanski); Pstrąg potokowy (poljski); Salmo trutta (francuski); Кумжа (ruski).
Nacionalni muzej istorije Moldavije
Nacionalni muzej istorije Moldavije je muzej u centralnom delu Kišinjeva u Moldaviji. Muzej je osnovan 21. decembra 1983. godine odlukom saveta ministara SSSR-a kao Nacionalni muzej Moldavske Sovjetske Socijalističke Republike. Današnji naziv muzej je poneo 22. oktobra 1991. godine u kasnom periodu Raspada Sovjetskog Saveza.
Nacionalni muzej istorije Moldavije u svome inventaru pohranjuje 263,000 eksponata od kojih je njih 165,000 kategorizovano kao deo nacionalnon nasleđa Moldavije. Muzej je smešten u nekadašnjoj zgradi muške gimnazije koja je stradala u potresu 1977. godine. Napori za obnovu zgrade su započeli 1979. ali su obustavljeni zbog obima štete, tako da je današnja zgrada nova građevina koja je sačuvala samo izgled vanjske fasade nekadašnje gimnazije.
El Colorado, González
El Colorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 81 m.
Los Baldíos (razvrstavanje)
Los Baldíos ima više značenja:
Katina Paxinou
Biografija
Pravim imenom Ekaterini Konstantopoulou, Katina je studirala operno pjevanje, ali je 1929. napustila operu i počela nastupati kao glumica u kazalištu. Uzela je ime Katina Paxinou, prema prezimenu svojeg prvog supruga, Ioannisa Paxinosa, s kojim je bila u braku od 1916. do 1920. i s kojim je imala dvoje djece. Nastupala je s Grčkim kraljevskim kazalištem na turneji diljem svijeta. Nakon početka 2. svjetskog rata emigrirala je u SAD.
Paxinou je odabrana za ulogu Španjolke Pilar u Kome zvono zvoni, filmskoj adaptaciji istoimenog romana Ernesta Hemingwayja. Zasjenivši zvijezde filma, Garyja Coopera i Ingrid Bergman, dobila je Oscara za najbolju sporednu glumicu, kao prva ne-američka glumica koja je dobila tu nagradu.
Nastavila je nastupati u američkim filmovima do 1949. Naredne godine se vratila u Grčku i sa suprugom Alexisom Minotisom osnovala Kraljevsko atensko kazalište.
Paxinou je nastavila povremeno nastupati u filmovima, sve do svoje smrti. Umrla je u Ateni, 22. veljače 1973. godine.
Ivan Jastrebov
Ivan Stepanovič Jastrebov (selo Gromuška, Tambovska gubernija, Ruska Imperija, 1839 — Solun, Osmansko carstvo 8/20. januar 1894) je bio ruski diplomat, istoričar, etnograf i arheolog; bio je konzul u Skadru, Prizrenu, Janjini i Solunu. U Prizrenu je službovao u periodu 1870—76. i 1879—86. godine.
Biografija
Školovao se u Astrahanu, koji je bio privredni i kulturni centar. Preko njega se odvija veza prema srednjoj Aziji gde se meša evropski i azijski uticaj. Kasnije Ivan uči Duhovnu akademiju u Kazanju gde stiče solidno znanje klasičnih jezika. Njegov upis na Odeljenje za izučavanje istočnih jezika pri Ministarstvu spoljnih poslova u Petrovgradu, definitivno se odlučio da se posveti diplomatskom pozivu Carske Rusije. 1. januara 1866. godine postavljen je za diplomatskog činovnika u Ruskom poslanstvu u Carigradu, u rangu vežbaonika. Posle godinu dana u Carigradu Jastrebov je postavljen 1. januara 1867. godine za sekretara i prevodioca u Ruskom konzulatu u Skadru. U Prizrenu Jastrebov postaje vicekonzul i radi od 1. aprila 1870. godine do 18. avgusta 1874. godine. U tom međuvremenu povremeno je zamenjivao ruskog konzula u Skadru 5. avgusta 1874. godine premešten je u Skadar za konzula. Posle jedne godine boravka u Skadru Jastrebov je postao član Andrijaševe konzulske komisije 17. avgusta 1875. za Hercegovinu, pa sve do povratka u Prizren za ruskog konzula 1. jula 1879. gde je bio svedok ratnih sukoba koji su naišli kao posledica interesnih sfera između Rusije i Austro-Ugarske. Jastrebov je 1879. godine došao u Prizren, a iz Prizrena je došao za Janjinu 6. septembra 1880. godine a vratio se u Prizren 20. februara 1881. godine, i ostao je u Prizrenu sve do marta 1886. godine. Marta 1886. godine Jastrebov je premešten iz Prizrena za generalnog Ruskog konzula u Solunu.
U njegovim radovima ima podataka iz srpske i makedonske prošlosti; dokazivao je da su Makedonski Sloveni u stvari Srbi. U svim tim radovima nalazi se bogata etnografska građa. Radovi: Podaci za istoriju srpske crkve, Običaji i pesme turskih Srba, Stara Srbija i Albanija i dr.
Kao ruski Konzul putovao je po ugroženim mestima na Kosovu i Metohiji i bio je svedok stradanja srpskog naroda. Pored toga spasavao je otete devojke, branio Prizrensku bogosloviju sa revolverom u ruci, spašavao je ljude pred ruljom itd...
Od Srbije je odlikovan Ordenom Takovskog krsta III reda, Ordenom sv. Save II i I reda, Znakom Crvenog krsta i Medaljom Društva sv. Save. Crna Gora odlikovala je Jastrebova Ordenom za nezavisnost Crne Gore II i I reda.
Ivanu Stepanoviču Jastrebovu posvećen je roman "Ruski konzul" srpskog pisca Vuka Draškovića. U romanu su iznesene činjenice i podaci koji se odnose na život i delo ovog diplomate, koji je u velikoj meri zadužio Srpski narod.
El Dátil (razvrstavanje)
El Dátil ima više značenja:
Gianna Nannini
Đana Nanini (, 14. jun 1956, Sijena, Toskana, Italija) je poznata italijanska pevačica i kompozitor. Najveći hit joj je bila pesma Bello e impossibile iz 1986. godine. Poznata je i kao starija sestra italijanskog vozača forumule 1, Alesandra Naninija.
Tresigallo-Final di Rero, Ferrara
Tresigallo-Final di Rero je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3942 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Villas de San Felipe, San Francisco de los Romo
Villas de San Felipe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini San Francisco de los Romo.
Ožiljak (TV drama)
Ožiljak je jugoslavenska crno-bijela TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1969. godine. Režirao ju je Daniel Marušić a scenario je napisao Fedor Vidas.
Zolla, Trst
Zolla (slovenski Col) je naselje u Italiji u provinciji Trst, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
La Huacana, San Lucas
La Huacana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini San Lucas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 271 m.
Nordstemmen
Nordstemen je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Hildeshajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 12.708 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3254026.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hildeshajm Nordstemen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Hildeshajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 64 metra. Površina opštine iznosi 60,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 12.708 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 211 stanovnika/km².
Kosmos-1852
Kosmos-1852 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1852 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 16. juna 1987. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1852 je bio komunikacioni satelit.
Pacific County, Washington
je okrug u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 20.920, što je 64 (-0,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pogrom u Kišinjevu
Pogrom u Kišinjevu između 6. i 9. aprila 1903. i u oktobru 1905. je bio serija antisemitističkih nereda u Kišinjevu koji je tada bio centar Besarabijske gubernije. U prvome valu nereda 1903. godine smrtno je stradalo 49 Jevreja, silovane su brojne žene, a 1.500 domova je oštećeno. Kao odgovor, jevrejska zajednica u Sjedinjenim Američkim Državama započela je široko prikupljanje materijalne pomoći i pomoći pri emigraciji. Incident je privukao međunarodnu pažnju na progone Jevreja u Ruskoj Imperiji i potaknuo je Theodora Herzla da predloži program preseljenja u deo britanske istočne Afrike poznat kao Ugandanski plan.
Los Bancos (razvrstavanje)
Los Bancos ima više značenja:
Tlapani, Coxcatlán
Tlapani je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Coxcatlán.
Jo Van Fleet
Jo Van Fleet (30. prosinca 1915. - 10. lipnja 1996.), američka kazališna, filmska i televizijska glumica, dobitnica Oscara za najbolju sporednu glumicu (1955. godine).
Biografija
Nakon studija na Pacific univerzitetu u Kaliforniji, Jo Van Fleet se posvetila kazalištu. Tijekom godina izgradila je reputaciju vrsne dramske glumice, prvenstveno na Broadwayju. Dobitnica je nagrade Tony 1954. godine, za ulogu problematične žene u predstavi "The Trip to Bountiful", u kojoj su joj partnerice bile Lillian Gish i Eva Marie Saint.
Sljedeće je godine debitirala na filmu i, kao i Eva Marie Saint godinu prije, za debitantsku ulogu dobila Oscara za najbolju sporednu glumicu. Glumila je majku Jamesa Deana u filmu Istočno od Raja. Poznata je i po ulozi Kate Fisher ili "Nosate Kate" u filmu Obračun kod O.K. Korala. Nije ostvarila značajniju filmsku karijeru, ali je zato gotovo do kraja života nastupala u kazalištu, pojavljujući se povremeno na filmu i televiziji.
Van Fleet je bila udana za Williama Balesa od 1946. do njegove smrti, 1990. Umrla je u New Yorku, 10. lipnja 1996. godine.
Cooper Landing, Alaska
Kuper Landing je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 289, što je 80 (-21,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dario Nakić
doc.dr.sc. Dario Nakić (Šibenik, 21. svibnja 1969.), trenutačni ministar zdravlja Republike Hrvatske.
Životopis
Dario Nakić rođen je u Šibeniku 21. svibnja 1969. godine. Godine 1994. diplomirao je na Medicinskom fakultetu u Zagrebu. Pripravnički staž odrađuje u zadarskoj Općoj bolnici od 1994. do 1996. godine, kada je bio i sudionik Domovinskog rata.
Magistar znanosti postao je 2005. godine. Od 2009. do 2012. godine bio je ravnatelj Opće bolnice Zadar.
Kalifornijska pastrva
Kalifornijska pastrva ( Oncorhynchus mykiss) je slatkovodna riba iz porodice salmonida ( Salmonidae).
Opis
Kalifornijska pastrva vretenastog je tijela, nešto šireg nego kod potočne pastrve. Leđa su tamnozelene boje, a po bokovima se, cijelom dužinom tijela, pruža linija duginih boja zbog čega je u Sjedinjenim Američkim Državama nazivaju "rainbow trout". Cijelo tijelo joj je prekriveno tamnim pjegama. Raste od 35 do 70 cm dužine te 0,5 do 6 kg težine.
Rasprostranjenost
Ova riba svoje podrijetlo vuče iz Sjeverne Amerike, a najrasprostranjenija je u američkoj saveznoj državi Kalifornija kojoj zahvaljuje svoj naziv. U Europu je stigla 1880. godine no nikad se nije prilagodila europskim vodama. Živi u čistim i bistrim rijekama sličnim životom naše potočne pastrve. Razmnožava se na točno određenim mjestima, prvenstveno u Pirenejima. Jednostavno ih je uzgajati ih u ribogojilištima. Francuska je postala najveći europski proizvođač uzgajane Kalifornijske pastrve.
Način života, stanište i ishrana
Kalifornijska se pastrva najčešće pušta u zatvorene vodene površine poput manjih jezera. Najviše vremena provodi u sredini vodene površine, djelomično na dnu, djelomično na površini, a djelomično po sredini te dvije vodene razine. U rijekama boravi u dubljim dijelovima. S vremenom započinje spuštanje nizvodno.
Kao mala Kalifornijska pastrva se hrani planktonom i sitnim vodenim životinjama, a kasnije prelazi na krupniju hranu, prvenstveno ribe, ali ne izbjegava ni rakove ili kukce.
El Dólar (razvrstavanje)
El Dólar ima više značenja:
Liești, Slobozia Bradului
Liești je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Slobozia Bradului.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 223 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Eftimie Murgu, Eftimie Murgu
Eftimie Murgu je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Eftimie Murgu.
Mitropolijski hram rođenja Gospoda Isusa Hrista, Kišinjev
Mitropolijski hram rođenja Gospoda Isusa Hrista u Kišinjevu saborni je hram Pravoslavne crkve Moldavije, samoupravne crkve pod jurisdikcijom Ruske pravoslavne crkve.
Gradnju hrama naručili su guverner Nove Rusije, princ Mihail Semjonovič Voroncov i mitropolit Gavril Bănulescu-Bodoni 1830. godine. Hram je sagrađen iste godine u neoklasicističkom stilu po nacrtima Abrama Melnikova, koji je projektirao sličnu crkvu u Bolhradu.
Hram je bombardovan u toku Drugog svetskog rata, a njezin su zvonik srušile lokalne komunističke vlasti 1962. godine. U periodu Moldavske Sovjetske Socijalističke Republike hram je korišten kao izložbeni prostor i u njemu nisu održavani verski obredi. Novi je zvonik sagrađen 1997. godine.
Al Mubayyat, Mustaba
Al Mubayyat je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah u okrugu Mustaba.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 228 m.
Los Banquitos (razvrstavanje)
Los Banquitos ima više značenja:
Port Tobacco Village, Maryland
Port Taboako Vilidž je grad u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13, što je 2 (-13,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sedrina, Bergamo
Sedrina je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1276 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 336 m.
Lucha Campesina I, La Trinitaria
Lucha Campesina I je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 712 m.
846
Godina 846. (DCCCXLVI) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru.
Drago Ivanišević
Drago Ivanišević (Trst, 10. veljače 1907. – Zagreb, 1. srpnja 1981.) hrvatski pjesnik, dramatik, prevoditelj, urednik i slikar, kazališni djelatnik
Pripada krugu najvećih imena hrvatske poezije u drugoj polovici 20. stoljeća i jedan je od prvih modernista u hrvatskoj književnosti između dvaju svjetskih ratova. Angažiran pjesnik i humanist, čovjek eruptivne životne snage i široke kulture prožete mediteranskim duhom, napajajući se ekspresionizmom i europskom avangardnom poezijom stvorio je mnogobrojne antologijske stihove, obilježene nadrealističkom i apokaliptičkom vizijom svijeta, jezičnim eksperimentima, začudnim analogijama i metaforama.
Surađivao je u Pečatu (1939–1940).
1960., do 1963-a, a 1965. – 1967
Književni rad
Surađivao je i objavljivao književne tekstove u nizu novina i časopisa. Uređivao je časopis Teatar (1955. – 1956). Pisao je eseje, novele i drame, ali najviše pjesme, posebno zanimljive na čakavštini (zbirka Jubav, 1960.), dok su mu ostale važnije zbirke Zemlja pod nogama (1940.), Kotarica stihova (1951.) Srž (1961.), Igra bogova ili pustinje ljubavi (1967.), Vrelo bez prestanka (1970.), Ljubav (1977.) i dr.
Latah, Washington
Latah je gradić u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 183 stanovnika.
Jakovac
Јаковац је насеље у Србији у општини Књажевац у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 349 становника (према попису из 1991. било је 483 становника).
Демографија
У насељу Јаковац живи 315 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 53,9 година (50,3 код мушкараца и 56,7 код жена). У насељу има 129 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,71.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
El Ebanal (razvrstavanje)
El Ebanal ima više značenja:
Castelnuovo d'Elsa, Firenze
Castelnuovo d'Elsa je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 545 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Barrio San Nicolás, San Pedro Atoyac
Barrio San Nicolás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Atoyac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 235 m.
Trujillos de Abajo, San Juan de los Lagos
Trujillos de Abajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1809 m.
Pend Oreille County, Washington
je okrug u američkoj saveznoj državi Vašington.
Marritza, Sassari
Marritza je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Pend Oreille County, Washington
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 13.001, što je 1.269 (10,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Leoben
Leoben je grad u sredini Austrije od 24,695 stanovnika, on je i administrativni centar Okruga Leoben, jedan od centara austrijske metalurgije i drugi po veličini grad u Štajerskoj nakon Graza.
Geografske karakteristike
Leoben leži na jugoistoku Štajerske, u dolini rijeke Mure.
Historija
U gradu i okolici pronađeni su arheološki nalazi iz brončanog doba i nekropole iz halštatske kulture. Leoben je prvi put spomenut u dokumentima 982. pod imenom Liubina, zna se da se od 1173. navodi kao trgovište željeznom robom.
Njegov položaj na mjestu gdje Mura pravi veliki zavoj, privukao je pažnju češkog kralja Otokara II. Přemysla koji je od 1261. do 1280. planski podigao novi grad i dao mu status grada.
Leoben je između 1885. - 1889. planski proširen.
Znamenitosti i školstvo
Najveće znamenitosti Leobena su stara parohijska crkva sv. Jakoba, koja je to bila do 1811., sa romaničkom jezgrom, koja je tokom 16. i 17. vijeka renovirana prvo u gotičkom, a nakon tog u baroknom stilu. Pored tog to je i nova parohijska crkva (od 1811.) koju su od 1660. do 1665. podigli jezuiti za svoje potrebe.
Tu su i ostaci zamka Massenburg iz 13. vijeka, koji je u ruševnom stanju od 1820.
Leoben od 1908. / 10. ima Univerzitet rudarstva i metalurgije.
Privreda
Od 14,028 zaposlenih u 1991. oko 58% je radilo u tercijarnom sektoru (usluge i trgovina) a ostali u industriji.
Najveći industrijski pogoni su čeličana VOEST-Alpine Stahl Donawitz GesmbH, Voest-Alpine Schienen GesmbH (željezničke tračnice), Voest-Alpine Draht GesmbH (žice), Austria Technologie & Systemtechnik AG (štampane ploče), pivovara koncerna Brau Union Oesterreich AG i tvornica celuloze.
Pored toga grad ima i manje tvornice koje proizvode građevinski materijal i boje.
San Quintín, Encarnación de Díaz
San Quintín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1991 m.
Los Barbechitos (razvrstavanje)
Los Barbechitos ima više značenja:
Kosmos-1853
Kosmos-1853 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 16. juna 1987. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1853 je bio komunikacioni satelit.
Nörten-Hardenberg
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Northajm Nerten-Hardenberg se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Northajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 159 metara. Površina opštine iznosi 54,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.343 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 154 stanovnika/km².
Stanislav Radonjić
Stanislav Radonjić (1690. u Njeguši - Sankt Petersburg, 17. 3. 1758.) - prvi crnogorski guvernadur, svećenik, vojvoda, serdar
Predrag Šustar
Predrag Šustar (Rijeka, 11. ožujka 1970.), trenutačni ministar znanosti, obrazovanja i sporta Republike Hrvatske.
Stanislav Radonjić
Rođen je 1690. u Njegušima (Crna Gora), a umro je 17. ožujka 1758. godine u Sankt Petersburgu, gdje je i ukopan uz počasti Ruskog dvora. Na grobu stoji obiteljski grb Radonjića. Prva pobjeda Crnogoraca (pod komandom Stanislava Radonjića), nad turskom vojskom (koju je predvodio ćehaja Ahmet-paša) dogodila se na Bijelim Poljanama 1756. godine, gdje je Stanislav pogubio i samog ćehaju. Na proslavi pobjede, Zbor crnogorski na Cetinju, nagrađuje Stanislava Radonjića (pored već postojećih titula vojvoda-serdar) i titulom guvernadur, koja ima biti nasljedna u njegovoj obitelji.Stanislav Radonjić se, kao ličnost s nesumnjivim političkim uticajem i učinkom, pominje u raznim kontekstima – kao serdar i kao guvernadur. -odlučnog zastupnika crnogorskih interesa u susjednim oblastima; -krajnje uzdržanog, ili čak oportunistički nastrojenog političara, osobito kad je u pitanju borba protiv Turaka; -vrlo vještog i priznatog diplomate. -predsjednika suda; -mitropolitovog političkog protivnika, koji s njim dijeli vlast; -hrabrog vojskovođe u ratu s Turcima 1756.
Predrag Šustar
Životopis
Osnovnoškolsko obrazovanje, od 1976. do 1984., završava u Kostreni i Rijeci. Srednjoškolsko gimnazijsko obrazovanje završava u rodnoj Rijeci nakon čega odlazi u Sarajevo na služenje vojnoga roka. Od 1989. do 1994. pohađa Prirodoslovno-matematički fakultet, Sveučilišta u Zagrebu na kojemu je diplomirao 27. travnja 1994. na Biološkom odjelu, inženjerskom profilu, usmjerenje: molekularna biologija, te time stekao pravo na stručni naziv: dipl. ing. bioloških znanosti.
Stanislav Radonjić
Kada i kako je stekao guvernadursko zvanje
-da je, prema jednom izvještaju glavnog dalmatinskog providura (Dolfina) mletačkom Senatu, iz 1739. godine, da medju crnogorskim glavarima “prva mjesta zauzimaju dva serdara, knez Petar Savić i pop Joko Stanišić, koji su potčinjeni guvernaduru Vukadinu Vukotiću”, ali da je drugi od tih serdara, Joko Stanišić, čovjek “oštrouman i vrijedan, i potčinio je svom uticaju najveći dio glavara tako, da upravo on vlada Crnogorcima, i to despotski”. -da je serar Joko Stanišić (ponedak se Radonjići bilježe i kao Stanišići po Stanu Radonjiću - sa Njeguša, poznat još pod imenom Staniša Popov, a koji je bio Radonjića-Stanišića predak), kao čovjek “koji je potčinio bio svom uticaju najveći dio glavara tako, da upravo on vlada Crnogorcima i to despotski”, mogao uticati i na guvernadura Vukadina Vukotića, da svoje zvanje promijeni sa Stanislavom Radonjićem”; -da Vukotić “sigurno nije pristao na ovu promjenu iz uvjerenja, da time nešto više za sebe dobija, već budući uvjeren, da može jednoga dana ostati bez guvernadurskoga zvanja kod tolikoga uticaja sedara Joka, računao je da je opet korisno dobiti serdarsko zvanje, 100 dukata i nož sa srebrnim koricama”.
Predrag Šustar
Životopis
Potom od 1994. do 1999. pohađa Università degli Studi di Pisa, slijedi, Università degli Studi di Padova (od kolovoza 1995. godine); diplomirao je 2. prosinca 1999. na Odsjeku za filozofiju Sveučilišta u Padovi s maksimalnim brojem bodova (110/110) te nagrađen od svih članova ispitnog odbora dodatnom pohvalom (110 e la lode).
Kao dobitnik "Fulbrightove stipendije" koja se dodjeljuje u preddoktorskoj i postdoktorskoj kategoriji za studijske boravke u SAD-u, dio doktorskog studija proveo je na Sveučilištu Columbia.
Od 2003. godine, kada je doktorirao, stalni je zaposlenik Filozofskog fakulteta sveučilišta u Rijeci na kojem je od 2009. do 2015. godine obnašao dužnost dekana. Voditelj je projekta Palače Moise u gradu Cresu, u kojoj, u suradnji s gradom Cresom, Ministarstvom kulture te Europskom komisijom, sudjeluje Sveučilište u Rijeci.
Dobitnik je Godišnje nagrade Primorsko­-goranske županije za 2012. godinu, zajedno sa četiri kolege, za izradu studijskih programa i osnivanje Odsjeka za talijanistiku na Filozofskom fakultetu u Rijeci.
Sam čovjek
Sam čovjek je roman hrvatskog književnika Ive Kozarčanina objavljen 1937. godine. Sastoji se od četiri dijela u kojem protagonist, službenik po imenu Valentin, prepričava svoj težak život, odnosno odrastanje u problematičnoj obitelji, siromaštvo i brak koji će završiti dvostrukim ubojstvom.
Godine 1970. je roman ekraniziran u obliku istoimene trodijelne TV-serije.
El Ebanito (razvrstavanje)
El Ebanito ima više značenja:
Zapadna Sahara
Na području nekadašnje španjolske kolonije Španjolske Sahare| za vrijeme Zapadnosaharskog rata 1976. proglašena je Demokratska Arapska Republika Sahara (DARS) kao suverena država. Nalazi se na sjeverozapadu Afrike i graniči sa Marokom, Alžirom , Mauritanijom i Atlanskim oceanom. Do sada su samo neke države, i to uglavnom afričke, priznale DARS, a čitavim područjem upravlja gotovo isključivo Marokanska okupacijska vlast. Polisarijeva vlada u izbjeglištvu ima ssjedište u Alžiru. Prema međunarodnom pravu budućnost tog područja, koje su Ujedinjeni narodi proglasili nezavisnim teritorijem, zavisi o referendumu oko čijeg održavanja još nije bilo moguće postići suglasnost.
Geografija
Zapadna Sahara prostire se po Sjevernoj Africi po Sahari između 24°30' latitude na sjeveru i 13°00' longitude na zapadu.
Geografski se dijeli na sjevernu trećinu Saguia el Hamra i južni dio Rio de Oro. To je vruće, suho pustinjsko područje a prevladava kamenita i šljunkovita nad pjeskovitom pustinjom. Ravna pokrajina je samo na jugu i sjeveroistoku malo brežuljkasta. Prevladava pustinjska klima, kiša je vrlo rijetka, a u blizini obale je česta magla. Vegetaciju se može naći samo u oazama. Mogu se naći samo životinje prilagođene suhom okolišu, kao na primjer [[pustinjski skočimiš].
Veći gradovi su prema popisu stanovništva iz 2014.:
Stanovništvo
Zemlja ima 267.405 stanovnika (stanje 2004) koji su uglavnom Arapi i Berberi. Starosjedilačko stanovništvo su uglavnom arapski nomadi, a u međuvremenu velik broj živi kao izbjeglice u Alžiru ili su se iselili u Maroko. Dijelom su ih nadomjestili useljenici iz Maroka, privučeni velikim povlasticama marokanske države. Govori se uglavnom marokanski Arapski, i uz njega Hasania , regionalni oblik Arapskog. Gotovo 100 posto stanovništva su Muslimani.
Historija
Feničanska naselja gotovo da nisu ostavila trag, a područje je postalo poznato tek nakon uvođenja deva kao karavanski put. Nakon prodora Islama formirale su se na području Zapadne Sahare grupe koje su kasnije kao Almoravidi vladali većim dijelom Sjeverne Afrike i južne Španjolske.
Španjolci su 1884. proglasili protektorat nad područjem od Rta Bojador do Cap Blanc. Ranije odvojeni distrikti Saguia el Hamra i Rio de Oro su 1958 spojeni i proglašeni prekomorskom španjolskom provincijom Španjolska Sahara. Nakon pojave fronte Polisario i Frankove smrti, Španjolci su napustili to područje. 1975-te je oko 300.000 ljudi ušlo u t.zv. zelenom maršu iz čitavog Maroka u tu nekadašnju koloniju.
Miralbello di Sopra, Pesaro e Urbino
Miralbello di Sopra je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Zapadna Sahara
Historija
Konačni status područja je još uvijek nejasan, jer se odluka o tome odgađa iz godine u godinu.Demokratska Arapska Republika Sahara i dalje postoji kao Oslobodilački pokret Polisario vođena od vlade u izbjeglištvu. Republiku su priznale 33 države svijeta (stanje 2001 ).
Iako je 1992 je sklopljen mirovni ugovor između Maroka i Polisario, ali još uvijek oko 100.000 ljudi živi u izbjegličkom logoru u alžirskoj Sahari.
Još i danas Marokanska strana blokira predviđeno održavanje referenduma o nezavisnosti tog područja.
Stanislav Radonjić
O spoljnopolitičkom angažmanu
O spoljnopolitičkom angažmanu Stanislava (Stana) Radonjića, Dragoje Živković najprije piše povodom objašnjenja Radonjićevog zajedničog rada sa mitropolitom Vasilijom, gdje kaže: “Kao mandator crnogorskog naroda, vladika Vasilije u lipnju 1752. godine odlazi na put u Rusiju. Do Beča ga prati serdar Stano-Staniša Radonjić. Razdvojivši se tu od Vladike, on obavlja kurtoaznu audijenciju kod carice Marije Terezije. Razgovor koji je s njom vodio nije poznat. Ispraćen s poklonima i medaljom, serdar Stano odlazi u posjetu papi Benediktu XIV (1740. - 1758.), sa zadaćom i instrukcijom da od njega traži pomoć u iznosu od 50.000 škuda za obnovu i održavanje manastira na području Albanije koji su pod vjerskom ingerencijom Cetinjske mitropolije”. Pominje Živković serdara Stana Radonjića i u kontekstu pripreme Portinog “ratnog mandatora” Hadži Mehmed-paše Kukavice da napadne Crnu Goru, navodeći da i “serdar Stano”, uz mitropolita Vasilija, dobija “zastrašujuća pisma” iz Bosne o tome što Crnu Goru čeka ako se ne pokori Turskoj. Piše o njegovom putu u Rusiju, zajedno s mitropolitom Vasilijem i bratom Đorđijem, gdje kao član crnogorske delegacije u ožujku 1758.] godine sudjeluje u razgovoru sa ruskom caricom Jelisavetom o “čvornim tačkama crnogorsko-ruske suradnje”. Živković, najzad, o serdaru, odnosno guvernaduru Stanislavu Radonjiću, kako smo već naveli, piše i kao o (uz mitropolita Vasilija) najpoznatijem Crnogorcu “van granica svoje zemlje, sa značajnim diplomatskim iskustvom i kontaktima”, koji je “i pored nerijetkih mimoilaženja s mletačkim vlastima, umio s njima i da sarađuje” i kojega Venecija, “i kad se ozbiljno na njega ljutila”, nije mogla da sasvim odbaci, “jer joj je mnogo puta bio od koristi, a u neku ruku, čini se i da ga je prihvatala kao svoga građanina”. Njegova dva sina bila su u četi majora Kaića u Boki, a Serdar je imao i lijepo imanje i veliku kuću u Kavču - Kotor. Povjesničari po ocjeni nauke kojom se bave kažu i da Stanislav Radonjić, postaje toliko moćna i uticajna ličnost da je izdjejstvovao i formalnu podjelu vlasti sa mitropolitom i došao do “polovine pečata”, a to znači i prava veta na svaku odluku s kojom nije saglasan, budući da je neki akt mogao “biti pečatom osnažen” tek s pristankom obije strane, što je bio “čist znak gotovo podjednake vlasti”. Stanislav (Stano) Radonjić s Njeguša, “znameniti” serdar i guvernadur svojim diplomatksim umjećem, vojničkom hrabrošću i mudrim sudovanjem daje snažan pečat razvitku Crne Gore s početka druge polovice XVIII stoljeća.
Kosmos-1854
Kosmos-1854 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Djela Vladimira Nazora
"Djela Vladimira Nazora".
Urednik dr Antun Barac. Izdavač nakladni zavod Hrvatske, kasnije "Zora". Zagreb, 1946-1950.
Kosmos-1854
Kosmos-1854 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 16. juna 1987. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1854 je bio komunikacioni satelit.
Djela Vladimira Nazora
Djela Vladimira Nazora (abecedni popis)
Bilo bi korisno ovaj popis dopuniti naslovima nespomenutih pjesama i priča iz brojnih Nazorovih zbirki.
Los Barbechos (razvrstavanje)
Los Barbechos ima više značenja:
Winigan, Missouri
Vinigan je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 44.
Fedor Vidas
Fedor Vidas (Bakar, 13. siječnja 1924. - Čakovec 17. siječnja 2018.), hrvatski književnik, novinar, urednik i scenarist.
Životopis
Studirao je na Pravnom fakultetu u Zagrebu od 1946. do 1951. Od 1949. radi kao novinar. Utemeljio je časopis "Novela" 1952. U književnom tjedniku Telegram je bio urednik i zamjenik glavnog urednika (1960.-65.), a u Oku je od 1976. do 1989. uređivao kulturne informacije iz inozemstva.
U književnosti je pripadao naraštaju krugovaša. Pisao je novele na tragu američke kratke priče. Njegovi protagonisti su mladi ljudi iz zagrebačke urbane sredine u poraću, prikazani u situacijama njihove svakodnevnice ("Popodne kad sam sretan", 1954; "Ponedjeljak ili utorak", 1961; "Novele", 1964; "Na izmaku ljeta", 1975). Prozni izraz je sagradio od kratkih, škrtih rečenica, vrsno vođenih dijaloga, nenametljive liričnosti i detalja koje je bilježio s vrsnim darom. Nakon Drugog svjetskog rata među prvima je raskinuo s tradicionalnim literarnim normama, najavio nove pravce razvoja domaće proze, i uspješno prikazao ozračje i duh vremena. Novele su mu prevedene na više stranih jezika i uvrštene u domaće i inozemne antologije.
Autor je radio-drama "Scenaristi" (1964), "Djevojke dolaze u devet" (1968), "Šum" (1969), "Konj je stao" (1970) i "Čestitke" (1970) i televizijskih drama "Gdje je duša moga djetinjstva" (1968), "Ožiljak" (1969), "Kainov znak" (1970), "Ljubav na bračni način" (1970), "Okreni leđa vjetru" (1972). Pisao je i filmske scenarije ("Martin u oblacima" Branka Bauera, 1961; "Abeceda straha" Fadila Hadžića, koscenarist, 1961; "Ključ" Vanče Kljakovića, koscenarist, 1965; "Metamorfoza" Aleksandra Marksa i Vladimira Jutriše, 1965; "Ponedjeljak ili utorak" Vatroslava Mimice, koscenarist, 1966).
Bio je član Društva hrvatskih književnika od 1956.
Baton Breučki
Ime Baton (Bato, o Βαvτων) bilo je rašireno među Ilirima, a od historijskih ličnosti nosili su ga dardanski kralj Bato, i vođe ustanka Baton Breučki i Baton Dezitijaski. Baton se spominje kod antičkih pisaca koji su pisali o borbama rimljana sa ustanicima: Strabon, Ovidije, Velej Paterkul, Svetonije i Kasije Dion.
Razlaz među vođama
Vremenom su rimljani preuzimali inicijativu, a pozicije ustanika lošije. Baton Breučki je odlučio prekinuti borbu. Pines se nije mogao nagovoriti da pređe na stranu Rimljana niti da s njima sklopi separatni sporazum i Baton ga je izručio Rimljanima. Nakon toga je sklopio mir i unutar breučke zajednice preuzeo sve funkcije koje su pripadale Pinesu i postao suveren i vrhovni vojvoda.
Time (časopis)
Time (izgovor: Tajm) je sedmični američki magazin koji pokriva svjetske teme u politici, nauci i društvu kao i značajne događaje iz historije. Time se smatra jednim od najprominentnijih magazina današnjice, a poznat je i po tome što svake godine odabira osobu godine koja se obično nađe na naslovnoj stranici magazina. Magazin je prvi put izašao 1923 godine.
Evropsko izdanje (Tajm Evropa) se izdaje u Londonu i distribuira se po Bliskom istoku, Africi a od 2003. i Latinskoj Americi. Azijsko izdanje (Tajm Azija) ima centar u Hong Kongu. Središte kanadskog izdanja je u Torontu. Južnopacifičko izdanje, koje pokriva Australiju, Novi Zeland i pacifička ostrva, ima centar u Sidneju.
Leavenworth, Washington
Leavenworth je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.965 stanovnika.
Al Markūzah, Mustaba
Al Markūzah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah u okrugu Mustaba.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 228 m.
La Esperanza, San Lucas
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini San Lucas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 248 m.
Cliffdell, Washington
Klifdel je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 104.
Univerzitet Emory
Univerzitet Emory je privatni istraživački univerzitet u Atlanti u američkoj saveznoj državi Džordžiji. Instituciju je 1836. godine osnovala Metodistička episkopalna crkva kao dvogodišnji koledž u Oxfordu i nazvala ju po biskupu Johnu Emoryju.
1915. godine koledž je preseljen na svoju sadašnju lokaciju u Druid Hillsu i tada je reorganizovan kao Univerzitet Emory. Preseljenje koledža je financirao osnivač kompanije Coca-Cola Asa Griggs Candler koji je želeo da se u gradu otvori značajan univerzitet. Univerzitet je i nakon preseljenja nastavio da deluje i u Oxfordu gde do danas deluje dvogodišnji Oxford koledž koji je deo univerziteta. Univerzitet Emory drugi je najstariji privatni univerzitet u Džordžiji i među 50 je najstarijih privatnih univerziteta u SAD-u.
Institucija je podeljena na devet akademskih divizija koje pohađaju studenti iz svih 50 američkih saveznih država, glavnog grada SAD-a, svih 5 naseljenih prekomorskih teritorija SAD-a kao i inostrani studenti iz preko 100 zemalja. Zdravstveni sistem Univerziteta Emory najveći je u Džordžiji.
Ca' Rainati, Treviso
Ca' Rainati je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Univerzitet Emory
Prema klasifikaciji volumena i kvaliteta istraživačkih aktivnosti koje izrađuje Carnegijeva fondacije za napredak obrazovanja, Unverzitet Emory spada u grupu R1 institucija sa veoma visokim istraživačkim aktivnostima. Prema rangiranju koje je 2020. godine izradio U.S. News & World Report Univerziteta Emory našao se na 27. mestu u SAD-u i 73. mestu na svetu.
Ca' Rainati, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1719 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Kosmos-1855
Kosmos-1855 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 16. juna 1987. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1855 je bio komunikacioni satelit.
El Edén (razvrstavanje)
El Edén ima više značenja:
Viñedos Rivier, San Francisco de los Romo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 580 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1879 m.
El Trébol, González
El Trébol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Los Barrancos (razvrstavanje)
Los Barrancos ima više značenja:
Lou Costello
Lou Costello (rođen kao Louis Francis Cristillo; 6. mart 1906. — 3. mart 1959.), bio je američki glumac i komičar najpoznatiji kao "lakrdijaška" polovica popularnog komičarskog para Abbott i Costello.
El Ejido (razvrstavanje)
El Ejido ima više značenja: