cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gnej Pompej Veliki (suprug Klaudije Antonije)
Prema biografu Svetoniju, Pompej je pripadao patricijskoj porodici koja je spadala među najdrevnije u Rimu. Po očevoj strani pripadao je rodu Licinija, ali u doba carstva ljudi patricijskog staleža često su se znali odreći očevih imena i uzeti imena majčinih predaka.
Pompejevi deda i baka s majčine strane bili su direktni potomci Pompeje Velike, kćerke trijumvira Pompeja iz njegovog trećeg braka, sa Mucijom Tercijom. S očeve strane deda mu je bio konzul i provincijski namesnik Marko Licinije Kras Dives. Ovaj je Kras, pak, bio adoptivni sin konzula i vojnog zapovednika Marka Licinija Krasa, unuka trijumvira Marka Licinija Krasa.
Mehrgarh
Mehrgarski period II i period III
Mehrgarhski period II 5500. pne. - 4800. pne. i Merhgarhski period III 4800. pne. - 3500. pne. su bili keramički neolitski (tj. s korištenjem grčanrije) a kasnije kalkolitski. Pronađeno je dosta tragova proizvodne djelatnosti kao i korištenja naprednijih tehnika. Pravljene su ogrlice od glazirane fajanse isto kao i figurice od terakote. Ženske figurice su bile ukrašene bojom te imale različite frizure i ukrase. Dva proširena groba su pronađena iz perioda II s time da je crveni oker korišten za bojanje tijela. Količina grobnih dobara se s vremenom smanjivala, postavši ograničena na ukrase i s više dobara u ženskim grobovima. Proizvedeni su prvi pečati od terakote i kostiju s geometrijskim dizajnom. Tehnologije su uključivale kamene i bakrene bušilice, jednostavne sušare, velike jamske sušare i lončiće za taljenje bakra. Postoje dokazi o razvijenoj trgovini u periodu II: jedna od najvažnijih je otkriće nekoliko kuglica lapis lazuli - porijekom iz Badakshana.
Mehrgarhski period VII
Negdje između 2600. pne. i 2000. pne., grad je uglavnom napušten, upravo u vrijeme kada se počela razvijati Civilizacija doline Inda. Pretpostavlja se da su stanovnici Mehrgarha odselili u plodnu dolinu Inda nakon što je Baludžistan postao suh zbog promjena klime.
Gnej Pompej Veliki (suprug Klaudije Antonije)
Malo se zna o životu Pompeja Velikog. Tokom vladavine Kaligule (37‒41), ovaj car, ljubomoran na njegovo viskozvučno ime, zabranio mu je da koristi cognomen "Veliki" (Magnus). Kad je 41. godine Kaligula ubijen i na presto stupio Klaudije, novi mu je car 43. godine vratio taj cognomen kao svadbeni dar na dan Pompejevog venčanja s Klaudijom Antonijom, carevom kćerkom, koju mu je rodila Elija Petina.
Mehrgarh
Različita imena
Za Mehrgarh se također koriste nazivi Mehrgahr, Merhgarh or Merhgahr.
Ravnica Kachi također ima nazive kao što su ravnica Kacchi i ravnica Katchi.
Gnej Pompej Veliki (suprug Klaudije Antonije)
Pompejevi posmrtni ostaci bili su položeni u grobnicu Licinijevaca-Kalpurnijevaca (Licinii Calpurnii), smeštenu na Salarijskom putu. Na urni je bio urezan natpis:
Seneka Mlađi u svojoj satiri Šala o Klaudijevoj smrti optužuje Klaudija za Pompejevo ubistvo.
Južnoazijsko kameno doba
Južnoazijsko kameno doba pokriva paleolitski i mezolitski period u južnoj Aziji.
Homo erectus
Homo erectus je živio u Južnoj Aziji za vrijeme pleistocenske epohe. Dvostrane sjekire i tradicije noževa su vjerojatno nastale u srednjem pleistocenu (Kennedy 2000: 136). Početak korištenja acheulijanskih i alata za koamdanje tipičnih za donji paleolitik se obično datira u sredinu pleistocena (Kennedy 2000: 160).
Homo sapiens
Pećinska nalazišta u Šri Lanki su pokazala najranije tragove modernog homo sapiensa u Južnoj Aziji. Oni datiraju oko 34 kya. (Kennedy 2000: 180). mtDNA analiza datira dolaza Homo sapiensa u Južnu Aziju između 70 i 60 kya (v. ljudska migracija).
Za nalazišta iz Belana u južnom Uttar Pradeshu radiokarbonsko datiranje je pokazalo starost od 18-17 kya. Iz tog doba su dobro poznate paleolitičke pečinske slike.
U Bhimbetki su ljudi živjeli od kasnog pleistocena do sredine holocena. Dolina Narmada valley, Sivaliks i regija Potwar također sadrže mnoge fosile kralježnjaka kao i paleolitska oruđa.
Škriljevac, jaspis i kvarcit su ljudi često koristili u ovom periodu. Oruđa gornjeg paleolitika su također pronađena u Bhimbetki.
Mezolit
Mezolit se u Južnoj Aziji čini mnogo raznovrsnijim i inovativnijim nego u drugim dijelovima svijeta (npr. Evropi).
Nalazište Bhimbetka je također pokazalo mnoge primjer pećinskih slika koje datiraju iz mezolitskog perioda.
Neolitik
V. Mehrgarh
V. također Ruševine u Zaljevu Cambay za nedavne pseudoarheološke navode o potopljenom neolitskim (ili možda čak paleolitskim) naseljima.
FK Austria Wien
FK Austria Wien (sh. FK Austrija Beč) je austrijski nogometni klub iz grada Beča, koji se takmiči u Prvoj ligi Austrije. Bili su 24 puta prvaci i 27 puta pobednici kupa. Boje kluba su ljubičasta i bijela. Gradski rival je SK Rapid Wien.
Rinconada de San Fernando, Ensenada
Rinconada de San Fernando je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
Belegiš
Belegiš je naselje u opštini Stara Pazova u Sremskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 3116 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 2605 stanovnika).
Geografija
Belegiš se nalazi u istočnom delu Srema, na desnoj obali Dunava, oko 36 km severno od Beograda. Smešteno je na teritoriji opštine Stara Pazova. Belegiški ribolovni tereni spadaju u poznatije u regionu.
Istorija
Belegiš je nastao u XVI veku, kad su se 23 porodice doselile na desnoj obali Dunava. Sagradili su malu crkvu od pletera, pokrivenu trskom. Godine 1731. izgrađena je druga, modernija crkva. Tada je selo već brojalo 230 kuća.
Pošto je Dunav odnosio breg na kom je bila druga crkva, zidovi su počeli da pucaju i tonu u zemlju. Sadašnja crkva u Belegišu je treća koja je podignuta otkako je selo nastalo. Crkva ima dva tornja i najveća je u sremskoj eparhiji, izgrađena 1927. godine, u centru sela. Crkva je počela da propada i saniranje je počelo 1998. godine.
thumb|left|250px|Crvka u Belegišu Crkva je posvećena prenosu moštiju svetoga oca Nikolaja i slavi se 22. maja.
Za vreme Drugog svetskog rata Belegiš je bio partizanska baza. A 14. marta 1944. godine u Belegišu je formiran Glavni Narodnooslobodilački odbor Vojvodine.
U Belegišu je 1925. rođena Vera Miščević, partizanka i borac Treće vojvođanske brigade. Vera je poginula oktobra 1944. godine, kod Obrenovca, tokom borbi u sklopu Beogradske operacije. Godine 1953. proglašena je za narodnog heroja, a 1974. u selu joj je podignut spomenik, ispred Osnovne škole, koja nosi njeno slavno ime.
Demografija
U naselju Belegiš živi 2521 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,4 godina (39,2 kod muškaraca i 41,7 kod žena). U naselju ima 1016 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,07.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
{| width="50%" style="background:transparent; "
Kultura
„Srpsko ratarsko pevačko društvo“ osnovano je 1927. godine na inicijativu učiteljice Milice Marinković. Društvo je na pevačkim takmičenjima postizalo zapažene rezultate i steklo veliki ugled. U poklonstvenoj deputaciji staropazovačkog sreza na Oplenac pevalo je u kripti na pomenu Kralju Aleksandru u novembru 1934. godine. Opelo je prenosio radio Beograd. Na pevačkom takmičenju u Novom Sadu 1936. godine Srpsko ratarsko pevačko društvo je osvojilo prvo mesto. Spasovdan, slava društva, zbog masovnog okupljanja omladine iz Belegiša i susednih mesta, postao je i ostao seoska slava.
Himan
Himan ili himna je vrsta pjesme, obično religioznog sadržaja, osobito pisan u svrhu odavanja slave, hvale ili izricanja poklonstva, a najčešće upućen nekom bogu ili značajnom liku neke vjere.
Etimologija
Riječ himan dolazi od grčke imenice ὕμνος hymnos što označuje „pjesmu hvale.“ Grčka riječ izvodi se iz praindoeuropskog korijena *sh2em- „pjevati“ a povezana je i s hetitiskim išḫamai „pjeva“ i sanskrtskim sāman „pjesma.“
Pjevanje himana naziva se himnodija, a ista se riječ rabi i kada se želi označiti zbir određenih himana, bilo da pripadaju zajedničkom razdoblju, određenoj kulturi ili određenoj religijskoj ili inoj skupini. Zbirka himana naziva se himnal, a znanstvenik koji se bavi himnima himnolog.
U kršćanskoj predaji
Kršćanska je predaja ponajprije bila nadahnuta Psalmima, naročitim pjesmama Staroga zavjeta, a himni su u prvom redu bili upravljeni Bogu, a onda i Isusu Kristu.
Himni u kršćanstvu često imaju posebnu temu povezanu s razdobljem liturgijske godine ili s određenim blagdanom, kao što je Božić, Uskrs i slično. Drugi su namijenjeni posebnim prilikama kršćanskoga slavlja, kao što je slavlje euharistije, krštenja ili sprovoda.
U Katoličkoj, Pravoslavnoj i Istočnim Crkvama himni su ponekad upravljeni i svecima, a posebice Djevici Mariji. U pravoslavnim crkvama se za njih koristi izraz tropar.
Laik
Naziv laik na grčkom znači narod. U kršćanskom govoru tako se nazivaju svi vjernici, svi članovi Crkve, koji žive u tzv. svjetovnim zvanjima (tj. oni koji nisu svećenici, biskupi, redovnici i đakoni). Vjernici – laici punopravni su i jednako vrijedni članovi Crkve. Oni su slično kao i biskupi, svećenici i redovnici pozvani da sudjeluju na svim područjima života i djelovanja kršćanske zajednice. Svima je u kršćanskim zajednicama povjereno zajedničko poslanje naviještanja i ostvarivanja Kristove Radosne vijesti, ali različite službe u vršenju tog poslanja. Sudjelovanje vjernika – laika u različitim oblicima života i djelovanja kršćanske zajednice zove se apostolat laika.
Lekmann
Opština Ayotzintepec, Oaxaca
Ayotzintepec je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1907 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 488 m.
Muro, Varese
Muro je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 232 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
Red River, New Mexico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 477, što je 7 (-1,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Golubinci
Demografija
U naselju Golubinci živi 4075 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,4 godina (38,6 kod muškaraca i 42,0 kod žena). U naselju ima 1583 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,24.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Benzoilekgonin
Benzoilekgonin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 289,326 Da.
Горња Бадања
Горња Бадања је насељено место града Лознице у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 461 становника.
Демографија
У насељу Горња Бадања живи 493 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,4 година (42,6 код мушкараца и 46,4 код жена). У насељу има 203 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,95.
Conzoquio, Tlaxco
Conzoquio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tlaxco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2837 m.
Guselli, Piacenza
Guselli je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 927 m.
Rising Sun, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.304, što je 166 (-6,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Podvinje (Brežice, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Podvinje je imalo 100 stanovnika.
San José Guatemala, San Marcos
San José Guatemala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Marcos.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 424 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Fantastic Magic
Fantastic Magic je drugi samostalni studijski album što ga je izdao japanski pjevač TK from Ling tosite sigure. Album je objavljen 27. kolovoza 2014. godine od strane Sonyja, nešto manje od pola godine nakon što je TK izdao samostalni EP, contrast. S nešto manje od 11,000 prodanih primjeraka, album je zauzeo 12. mjesto na Oriconovoj ljestvici te je bio 11. na Billboardovoj Japan Hot Albums ljestvici. Album je izdan kao CD i specijalni DVD.
Sadrži ukupno deset pjesama, među kojima su dvije s ranije objavljenog EP-a contrast ("contrast" i "Dramatic Slow Motion") i u srpnju objavljeni singl "unravel", koji je korišten kao uvodna pjesma za popularni anime Tokyo Ghoul. DVD izdanje sadrži četiri spota u ukupnom trajanju od oko 18 minuta; tri spota su za pjesme s ovog albuma, dok je na prvom mjestu uvršten spot za pjesmu "haze", objavljenu na albumu flowering.
U svrhu promocije, TK je održao nekoliko solističih nastupa tokom 2014. godine, te jednomjesečnu Fantastic Color Collection turneju, koja je odrađena u listopadu iste godine.
Cumma, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 166 m.
Giuseppe Maria Soli
Giuseppe Maria Soli (* Vignola, 1745 -† Modena, 1823. ) bio je talijanski klasicistički arhitekt i slikar. Poznat po projektu za Procuratie nuovissime, na Trgu Svetog Marka u Veneciji.
Biografija
Giuseppe Soli se školovao u Bologni i Rimu (1770. - 1783.) u kojem se upoznao sa klasicističkom arhitekturom i slikarstvom Pompea Batonija. Nakon povratka u Modenu 1784. predaje na tamošnjoj Akademiji, a od 1786. radi kao proto (glavni arhitekt) modenskog dvora na dovršetku Palazzo Ducale.
Njegov najpoznatiji rad je projekt iz 1810. za Procuratie nuovissime, na Trgu Svetog Marka u Veneciji.
Llano del Carmen, Villa Hidalgo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1603 m.
Zulfikar Ali Bhutto
Zulfikar Ali Buto (5. 1. 1928. — 4. 4. 1979) bio je predsednik Pakistana. Od avgusta 1973. bio je predsednik vlade koja je priznala nezavisnost Bangladeša. U julu 1977. vojnim pučem zbacio ga je general Mohamed Zija ul Hak, u martu 1978. osuđen je na smrt pod optužbom da je naredio ubistva političkih protivnika. Obešen je u aprilu 1979.
Kći mu je bila poznata političarka i buduća premijerka Benazir Bhutto.
Auufer
Auufer je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 143 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061005.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Auufer se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1 metara. Površina opštine iznosi 5,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 143 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 28 stanovnika/km².
El Pilón, San Pedro
El Pilón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Pedro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1104 m.
Socijalni rad
Socijalni rad se, od svog nastanka do danas, definiše na različite načine. Prve definicije naglašavale su da socijalni rad uključuje milosrđe, pomoć siromašnima i čovekoljublje. Odsek za socijalni rad OUN, 1960. godine, definiše socijalni rad kao profesiju čiji je zadatak pružanje pomoći u cilju boljeg prilagođavanja pojedinaca i društvene sredine, odnosno profesiju u službi razvoja ličnosti, grupa i zajednice. Veća profesionalizacija struke dovela je do definicije Internacionalnog udruženja socijalnih radnika koja ističe da je to organizovana i na naučnim principima zasnovana profesija u cilju pomoći pojedincima, grupama i zajednicama da ponovo uspostave svoje izgubljene mogućnosti za socijalno funkcionisanje i stvaranje povoljnih uslova za ostvarivanje postavljenih ciljeva. Prema definiciji Međunarodne federacije socijalnih radnika (IFSW), profesija socijalnog rada promoviše socijalne promene, rešavanje problema kroz međuljudske odnose i osnaživanje i oslobođenje ljudi kako bi se poboljšala njihova dobrobit. Koristeći teorije ljudskog ponašanja i socijalnih sistema, socijalni rad interveniše na tačkama na kojima su ljudi u interakciji sa svojim okruženjem. Principi ljudskih prava i socijalne pravde su fundamentalni za socijalni rad.
A Lad from Old Ireland
The Lad from Old Ireland ili A Lad from Old Ireland je američki kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1910. u režiji Sidneya Olcotta. Naslovni protagonist, koga tumači sam Olcott, je mladić koga siromaštvo tjera da napusti rodnu Irsku i voljenu djevojku (koju tumači Gene Gauntier) i pokuša sreću pronaći u SAD. Radnja prikazuje kako za nekoliko godina postaje uspješni poduzetnik i političar, te se vraća natrag kako bi porodici svoje djevojke pomogao da sačuva svoje imanje. Film je historičarima važan kao prvi američki film čiji su autori odlučili snimati scene na lokacijama izvan SAD. Olcott i Kalem Company su ekipu poslali u Irsku gdje su snimili nekoliko prizora u selu Beaufort u Grofoviji Kerry. Film je zbog toga reklamiran kao "translatlantska romansa" i doživio je uspjeh (dijelom pripisan i nostalgiji irskih imigranata među publikom) koji je buduće sineaste uvjerio u isplativost snimanja filmova na dalekim lokacijama. Kalem Company će nekoliko godina kasnije na autentičnim lokacijama u Palestini snimiti From the Manger to the Cross, koji se danas smatra jednim od najuspješnijih nijemih filmova biblijske tematike.
Socijalni rad
Socijalne usluge
Socijalne usluge obuhvataju mrežu institucija, organizacija i službi formiranih radi promocije zdravlja i dobrobiti građana. Usluge mogu biti raznolike i uključuju pomaganje ljudima da postanu nezavisni do stepena do kojeg je to moguće, pravnu pomoć, bračno savetovanje, grupe građana za podršku, zastupanje, ostvarivanje finansijske pomoći, nadzor nad decom, povezivanje klijenata sa resursima, savetovanje i drugo.
Administracija u socijalnom radu
Administracija u socijalnom radu se odnosi na socijalne agencije koje treba da sprovedu socijalnu politiku u obliku socijalnih usluga. Sinonim je za implementaciju administrativnih metoda, profesionalnih vrednosti i etike. Očekuje se da će ovi metodi omogućiti socijalnim radnicima da obezbede efektivne i humane usluge klijentima.
Casa Lotti, Pistoia
Casa Lotti je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 302 m.
Trgovačka ruta Volga
U srednjem vijeku, trgovačka ruta Volga povezivala je sjevernu Evropu i sjeverozapadnu Rusiju sa Kaspijskim morem, putem rijeke Volge. Rusi su koristili tu rutu za trgovinu sa muslimanskim zemljama na južnim obalama Kaspijskog mora, ponekada prodirući sve do Bagdada. Ruta je funkcionirala u isto vrijeme kao i dnjeparska trgovačka ruta, koja je poznatija kao trgovačka ruta od Varjaga do Grka, a izgubila je na značaju u 11. vijeku.
Borănești, Borănești
Borănești je naselje u Rumuniji u okrugu Jalomica u opštini Borănești.
Trgovačka ruta Volga
Osnivanje
Trgovačku rutu Volga osnovali su Varjazi (Vikinzi) koji su naselili sjeverozapadnu Rusiju u ranom 9. vijeku. Oko 10 km južno od sliva rijeke Volhov u jezero Ladoga osnovali su naselje po imenu Ladoga (staronordijski: Aldeigjuborg). Arheološki dokazi ukazuju na rusku trgovačku aktivnost duž trgovačke rute Volga već krajem 8. vijeka. Najstariji i najbogatiji pronalasci arapskog novca u Evropi otkriveni su na teritoriju današnje Rusije, naročito duž Volge, kod Timereva u distriktu Jaroslavlj. Hrpa novca pronađena u Peterhofa, blizu Sankt Peterburga, sadrži dvadeset kovanica sa grafitima na arapskom, turskim (vjerojatno hazarskim) runama, grčkim i staronordijskim runama, od kojih su posljednje činile više od pola ukupnih. U te kovanice spadaju sasanidski, arapski i arapsko-sasanidski dirhami, od kojih su najnoviji iz 804-805. godine. Nakon što je istražio najveća nalazišta arapskih kovanica u Istočnoj Evropi, Valentin Janin je neoborivo dokazao da se najraniji monetarni sistem rane Rusije zasnivao na dirhamima iskovanim u Africi.
Borănești, Borănești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2010 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Trgovačka ruta Volga
Funkcioniranje
Od Aldeigjuborga, Rusi su mogli putovati uzvodno rijekom Volhov do Novgoroda, potom do iljmenskog jezera i dalje duž rijeke Lovat. Prenoseći svoje brodove oko 3 kilometra putem za prenos brodova, dospijevali su do izvora Volge. Trgovci su prenosili krzna, med i robove kroz teritorij finskih i permskih plemena do zemlje povolških Bugara. Odatle su nastavljali putem Volge do Hazarskog Kaganata, čiji je glavni grad Itil bio prometan trgovački i lučki grad na obali Kaspijskog mora. Od Itila, ruski trgovci putovali su preko mora kako bi se pridružili karavanskim rutama koje su vodile do Bagdada. Oko 885-886. godine, Ibn Hordadbeh je pisao o ruskim trgovcima koji su donosili dobra iz sjeverne Evrope i sjeverozapadne Rusije u Bagdad: [Oni] prenose dabrova krzna, kože crne lisice i mačeve iz najdaljih krajeva Sakaliba do mora Rum [tj. Crnog mora]. Vladar Ruma [tj. Bizantskog Carstva] uzima im desetinu. Ukoliko žele, idu do rijeke Tnys [tj. "Tanais", grčki naziv za rijeku Don], Yitil [tj. Itil, antički naziv za Volgu] ili Tin [koju neki identificiraju kao rijeku Don, a neki kao Severski Donjec], rijeku Sakaliba. Oni putuju do Hamlidža, grada Hazara čiji vladar im uzima desetinu. Zatim se upućuju prema moru Gorgan [Kaspijskom moru] i iskrcavaju se na bilo kojoj od njegovih obala na kojoj žele. ... Ponekada nose svoja dobra iz Gorgana na kamilama do Bagdada. Saklabski robovi prevode za njih. Oni tvrde da su kršćani i plaćaju džiziju.
Moderni učenjaci također se sukobljavaju o interpretaciji Ibn Hordadbehovog iskaza o tome da su Rusi koristili saklabske tumače. Antinormanisti su protumačili taj pasus kao dokaz da su Rusi i njihovi tumači dijelili zajednički slavenski maternji jezik. Međutim, slavenski je u to vrijeme bio lingua franca Istočne Evrope.
Perzijski geograf Ibn Rusta opisao je ruske zajednice koje su živjele duž Volge:Plove svojim brodovima kako bi pljačkali Sakalibe [okolne Slavene] i vratili zarobljenike koje prodaju u Hazaranu i Bolgaru... Nemaju imanja, sela ili polja; njihovo jedino poslovanje je trgovina samurovim, vjeveričijim i drugim krznom, a novac koji uzmu u tim transakcijama stavljaju u svoje pojaseve. Njihova odjeća je čista, a muškarci se ukrašavaju zlatnim povezima za ruku. Dobro tretiraju svoje robove i nose izvanrednu odjeću, budući da energično teže trgovanju.
Ibn Fadlan je 921-922. bio član diplomatske misije poslane iz Bagdada povolškim Bugarima i ostavio je iskaz o svojim vlastitim posmatranjima o Rusima regije Volge, koji su trgovali krznima i robovima. Johannes Brøndsted je interpretirao Ibn Fadlanov komentar kao pokazatelj toga da su ti Rusi zadržali svoje skandinavske običaje u vezi s oružjem, kaznama, sahranama sa brodovima i religijskim žrtvovanjima. Ibn Fadlanov izvještaj uključuje detaljan opis toga kako se Rusi mole i prinose žrtve za uspjeh u trgovini:Nakon usidravanja svojih plovila, svaki muškarac izlazi na obalu noseći hljeb, meso, luk, mlijeko i nabid [moguće pivo] i odnosi ih na veliku drvenu lomaču sa licem poput ljudskog, okruženu manjim figurama, a iza njih visoki stubovi u zemlji. Svaki se muškarac prostire pred velikim stubom i recitira: 'O Gospode, došao sam iz udaljenih mjesta sa toliko djevojaka, toliko samurovih krzna (i bilo kakve druge robe koju nosi). Sada ti prinosim ovu žrtvu.' On potom predstavlja svoj poklon i nastavlja 'Molim te pošalji mi trgovca koji ima mnogo dinara i dirhema i koji će povoljno trgovati sa mnom bez mnogo trampe.' Onda se povlači. Ako se, nakon ovoga, posao brzo ne poboljša i popravi, vraća se kipu da predstavi dodatne poklone. Ako rezultati nastave biti slabi, on onda predstavlja poklone manjim kipovima i moli za njihove posredovanje, govoreći 'Ovo su žene, kćerke i sinovi našeg Gospoda.' Potom se moli pred svakim kipom jedan za drugim, moleći ih da posreduju za njega i ponizivši se pred njima. Trgovina se često poboljša i on kaže 'Moj Gospod je iskao moje potrebe, a sada je moja dužnost da mu se odužim.' Nakon čega on žrtvuje koze ili stoku, neku od koje podijeli kao milostinju. Ostatak postavlja pred kipove, velike i male, a glave zvijeri postavlja na stubove. Nakon mraka, naravno, psi dođu i požderu ih - a uspješni trgovac kaže, 'Moj Gospod je zadovoljan sa mnom i pojeo je moje žrtve.'
S druge strane, Rusi su dolazili pod strani utjecaj u pitanjima poput odjeće mrtvog poglavara i u navici da pretrpavaju svoje žene nakitom: Svaka žena nosi na svojim prsima posudu napravljenu od željeza, srebra, bakra ili zlata - njena veličina i sastav ovisili bi o bogatstvu njenog muža. Privezan za posudu je prsten na kojem je njen nož, koji je također privezan za njena prsa. Oko svog vrata nosi zlatne ili srebrne prstenove; kada muškarac prikupi 10 000 dirhema, napravi svojoj ženi jedan zlatni prsten; kada ima 20 000 napravi dva; i tako žena dobija novi prsten za svakih 10 000 dirhema koje njen muž prikupi, a žene često imaju mnogo tih prstenova. Njihovi najljepši ukrasi su zelene niske napravljene od gline. Uradit će šta god je potrebno kako bi ih se dokopale; za jedna dirhem nabavljaju jednu takvu nisku i nižu ih u ogrlice za svoje žene.
Opadanje
Trgovačka ruta Volga izgubila je na značaju do 11. vijeka zbog pada u proizvodnji srebra u Abasidskom kalifatu, i stoga je trgovačka ruta od Varjaga do Grka, koja se protezala niz Dnjepar do Crnog mora i Bizantskog Carstva, dobila na značaju. Islandska saga Yngvars saga víðförla opisuje ekspediciju Šveđana do Kaspijskog mora, koju je oko 1041. iz Švedske pokrenuo Ingvar Putnik (Ingvar Vittfarne na nordijskom), koji je krenuo niz Volgu i dospio u zemlju Saracena (Serkland). Ta ekspedicija bila je neuspješna i kasnije više nije bilo pokušaja ponovnog otvaranja rute između Baltičkog i Kaspijskog mora od strane Nordijaca.
Trgovačka ruta Volga igrala je veliku ulogu u unutarnjoj trgovini Zlatne Horde i kasnije između Velikog vojvodstva Moskva i tatarskih kanata. Neki ruski trgovci išli su i dalje, među njima i Afanasij Nikitin, koji je, nakon plovidbe Volgom od Tvera do Astrahana 1466. godine, prešao Kaspijsko more i na kraju dospio u Perziju i Indiju. Međunarodna trgovina napokon je opala kod Volge tek nakon pada kanata Kazan (1552) i Astrahan (1556), kada je Volga čitavom dužinom potpala pod rusku kontrolu. Međutim, ona je zadržala svoj značaj za trgovinu preko velikih razdaljina - ovaj put, trgovinu unutar Rusije, kao i između Rusije i Perzije.
Santa Maria, Asti
Santa Maria je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Podulce
Podulce je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Podulce se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Fairmont, West Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18.704, što je 393 (-2,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Podulce
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Podulce je imalo 6 stanovnika.
Bizou (Orn)
Bizu je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Mortanj o Perš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 116 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,04 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 154 metara (maksimalnoj 251 m, a minimalnoj 145 m).
Vesna Girardi-Jurkić
Dr. sc. Vesna Girardi-Jurkić (Zagreb, 15. siječnja 1944. - Pula, 25. kolovoza 2012.), hrvatska arheologinja, dugogodišnja ravnateljica Arheološkog muzeja Istre, ministrica prosvjete, kulture i športa od 1992. do 1994., te stalna predstavnica Republike Hrvatske pri UNESCO-u. Dobitnica je sedam najviših državnih odlikovanja, počasna je građanka nekoliko gradova.
Životopis
Vesna Girardi rođena je u Zagrebu 1944. godine, a 1947. je preselila s roditeljima u Istru. Osnovnu školu i gimnaziju završila je u Puli. Diplomirala je arheologiju i engleski na Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu godine 1968. Na istom fakultetu je magistrirala te 2000. doktorirala arheologiju.
Od 1969. do 1991. radila je na raznim dužnostima u Arheološkom muzeju u Puli. Prvo radno mjesto bilo joj je u Arheološkome muzeju Istre u Puli, gdje je bila prva mlada kustosica-pedagoginja. Boravila je šest mjeseci na studijskom putovanju u Ateni, gdje je učila kako uključivati kulturnu baštinu u turizam, a njezino zalaganje na izradi suvenira, kopijama arheoloških nalaza priznao je i nagradio Turistički savez Jugoslavije. U Arheološkom muzeju Istre vodila je Antičku zbirku, a ravnateljica tog Muzeja je bila 1979-1991.
Znanstveni rad
Samostalno je istraživala nekropolu na prevlaci Burla blizu Medulina. Radila je na istraživanju u arheološkom parku Nezakciju, te na restauraciji i rekonstrukciji Amfiteatra („Arene“) u Puli
nekropole Burle, zatim ravnateljica Arheološkoga muzeja Istre u Puli od 1979. do 1991. godine, a radila je i na arheološkom parku Nezakcij, koji je prvi arheološki park na otvorenome. Također je radila na restauraciji i rekonstrukciji pulske Arene.
Utemeljila je edicije Katalozi i monografije i Mali katalozi, te je bila urednica časopisa Histria Archaeologica.
Autorica je više od 400 znanstvenih radova iz arheologije i muzeologije. Organizirala je oko 120 izložaba.
Dobila je nagradu Hrvatskoga arheološkog društva za 2005. godinu.
Političko djelovanje
Bila je pomoćnica ministra prosvjete, kulture i športa Vlatka Pavletića od 1991, zatim ministrica prosvjete, kulture i športa od 15. travnja 1992. do 2. travnja 1993, a kulture i prosvjete od 3. travnja 1993. do 18. listopada 1994., dakle u trećoj, četvrtoj i petoj Vladi Republike Hrvatske. U tom je sklopu preuzela organizaciju evakuacije i zaštite spomenika u doba ratne opasnosti. Radila je i na osnivanju restauratorskih centara u Istri i sjevernoj Hrvatskoj.
Njen mandat je također poznat i po odluci kojom je tjedniku Feral Tribune uveden tzv. porez na pornografiju.
Od 1994. do 2001. djelovala je u hrvatskoj diplomaciji kao veleposlanica, te je u tom razdoblju bila stalna predstavnica Republike Hrvatske pri Organizaciji Ujedinjenih naroda za obrazovanje, znanost i kulturu (UNESCO). U tom je svojstvu znatno pridonijela što su Eufrazijeva bazilika u Poreču, te urbana cjelina grada Trogira uvršteni 1997., a Stolna crkva sv. Jakova u Šibeniku sa šibenskom gradskom jezgrom 2000. u UNESCOV popis svjetske kulturne baštine.
Kurioziteti
Kao ministrica odlučila je primijeniti "porez na šund" na oporbeni satirički tjednik Feral Tribune. U intervjuu koji je Nedjeljna Dalmacija objavila 5. kolovoza 1994. objasnila je: "... odluka nije bila isključivo moje diskreciono pravo. Odluka uopće nije bila isključivo odluka Vesne Jurkić", te dalje: "Odluka je donesena nakon određenog razmišljanja i nakon određenih konzultacija".
Predsjednik Franjo Tuđman dodijelio joj je vojni čin bojnice.
La Polka, Villaflores
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 724 m.
Kašmir
mini|287x287piksel|Kašmir Kašmir je regija koji se nalazi na graničnom pojasu Indije, Pakistana i Kine. Zauzima planinske terene severoistočnog dela Karakoruma, Kašmirske doline kao i u dolini reka Indusa i Ćenaba, koji se nalaze u zapadnom delu Himalajskog masiva.
Danas je region podeljen na tri dela:
Zvanično, Indija nikada nije potvrdila podelu Kašmira, dok pakistanska strana priznaje Kašmir za spornu teritoriju.
La Cumbre, Santiago Yosondúa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1939 m.
Kašmir
Istorija podele
thumb|300px|Mapa kašmira. Pakistanski deo je zelene boje, indijski deo je narandžaste boje, dok je region [[Aksai okupiran od strane Kine.]] U januaru 1947. godine, Indija je dobila nezavisnost od Britanske imperije. Pod očitim pritiskom Muslimanske lige odlučeno je da se stvori ne jedna već dve države: Indija i Pakistan. Kada su određene okvirne granice odlučeno je da neke polu-autonomne oblasti mogu same da odluče o svojoj sudbini.
Najduže su odlučivale 3 kneževine među koje spada i Kašmir. U Kašmiru je vladar bio hinduista, a većina stanovništva su bili muslimani. Vladar Kašmira je odugovlačio sa odlukom, verovatno se nadajući da će da dobije nazavisnost ili barem autonomiju. Kada su severnu granicu Kašmira prešla naoružana muslimanska plemena, maharadža je to nazvao invaziom i zamolio Indiju za pomoć. Nekoliko dana kasnije kada je potpisan dokument o priključenju Kašmira Indiji, indijska vojska je došla na teritoriju Kašmira. Pakistan je protestovao protiv toga i do danas nije priznao Kašmir za deo Indije.
Godine 1948. ustanovljena je linija prekida vatre koja je podelila Kašmir na severnu, pakistansku i južnu, indijsku polovinu.
Godine 1962, u konflikt se umešala treća država, Kina. Ona je ušla u oružani sukob sa Indijom, poznat pod imenom Kinesko-indijski rat. Posledica ovog rata je okupacija regiona Aksai od strane Kine.
Između 1965. i 1971. nastali su novi indijsko-pakistanski konflikti. Za vreme tih konflikata Indija je izvojevala značajnu pobedu na istoku Pakistana, tj. na terenu današnjeg Bangladeša. U Kašmiru je rat trajao sve do 1972. godine, kada je Indija vratila Pakistanu odzuete teritorije.
Sada ovaj sukob ima veći značaj jer su obe države postale nuklearne sile.
El Buen Trato, Álamo Temapache
El Buen Trato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Sebrat
Sebrat je naselje u Srbiji u opštini Bujanovac u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 105 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 93 stanovnika).
El Buen Trato, Álamo Temapache
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Sebrat
Selo Sebrat se nalazi na rujanskoj kosi (sliv Uzovske reke). U ataru sela sačuvani su ostaci starih naselja. Sebračani su prilikom oranja nalazili temelje kuća, grnčariju, "crepurine" i drugo na Selištu, Gornjem Bruscu, Crkvištu i Šupljem kamenu. Početkom XX veka selo Sebrat je bio gospodarsko naselje sa 28 domova. Begovi su bili iz Preševske Moravice. Dok je žito bilo vršeno u mestu Obruscu. Mahale sela Sebrat su sledeće: Obrusce, Dolna mala i Gornja mala. Gornja mala se naziva i Nevarci (po rodu).
Demografija
U naselju Sebrat živi 81 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,4 godina (35,9 kod muškaraca i 37,0 kod žena). U naselju ima 23 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,57.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
S E B R A T Po ruk0pisina   TRAGOVI PROŠLOSTI  autora  Petrušević Tomislava i dela TAKO SU IH UČILI Stanković  Aleksandra   selo Sebrat  pripada opštini Bujanovac u okviru Pčinjakog okruga. Sebrat je mala seoska naseobina  u odnosu  na ostala sela  na  Kleničkom  području. Okružuju ga naselja  Spančevac, Lukarce, Novo  Selo, Biljača, Svinjište i Uzovo.
Istorija  sela
Sebrat je u davne prošlosti bilo područje  obraslo  hrastovom  šumom, smrekom, šipražjem  i  veoma nepristupačnom  terenu za  pogodan  život  ljudi. Medjutim, lokacija sela je  u nekim  prilikama  podobna bila za naseljavanje i to u vreme  robstva našeg naroda pod Turcima    pa je počelo naseljavanje iz raznih sredina   Pomoravlja  i  srugih krajeva Srbije. Mnogi doseljenici su u Sebrat našli mir i spokojstvo od turskog zuluma pa su  i zato se nastanili. Morali su kao i mnogi drugi doseljenici ovog područja da krče šumu, prave oranice. Kuće su gradili isprva od drveta i blata a pokrivali ih slamom Stočarstvo, zemljoradnja i pečalbarenje im je bilo osnovno zanimanje. Selo nije imalo isprva osnovnu školu pa su osnovci išli u privatnim zgradama  a vlasnik je bio  Stajić Jorda. Pijačne dame su koristili u petak Klenike i  utorak  i Biljaču. Krsna slava im  je Petkovdan  a letnja Djurdjevdan.
Vreme Drudog svetskog rata
Sebrat je tokom okupacije Jugoslavije 1941. Godine bilopoprište   ubistva nedužnog naroda  i paljenje imovine od strane  bugarske vojske, policije i kontračetnika. Narodu ovog kraja posebno  je poznat  četnik Micić Vlasta iz Preševa koji je  činio  zločine  na  svoj narod  udružen sa bugarskim  zločincima. Egzekucija koja je izvršena nad nedužnim seljacima iz Sebrata uprvom  rwdu  pripisuje se  kao  žločin  kojeg su izvršili kontračetnivi. Dana 3O. Januara 1944. Godine ubijeni su: Dejković Bogdana Jordan,  Dejković Bogdaana Rade, Stajić Jovana Radisav, Stajić Jovana Ljuba, Nikolić Arse Aleksandar, Sotirović Stanoja Stevan, Aleksić Trojana Stamenko, Dejkožić  Bogdana Svetozar, Bojković  Manasija  Jordan,  Djordjević Djordjija Stanko, Mihajlović   Vlade Jovan i Stanisvljević Stoše Stojan.
Sebrat mekad i danas
Posle oslobodjenja  Sebrat je, iako planinsko područje okruženo  planinom Rujan,  kao naselje  pocelo razvijati u pogledu  stočarstva. Velike površine pašnjaka bilo je pogodno tlo da ljudi gaje krupnu i  sitnu stoku i  od  toga egzistiraju. Jedan period vremena kareakteriše i otvaranje rudniks  površinskog kupa gde se aksploatisala ruda  od velikog značaja  za industriju. Rudnik je ubrzo zatvoren a ispitivanja rezervi je izostala. Sebrat je izgradio i svoju osnovnu školu koju su Podjali osmovci i iz sela  Lukarca. Trenutno je škola ostala bez djaka jer je iseljavanje učinilo svoje.
S t a n o v n i š t b o    / Porodice i familije po mahalama: Maahala DONJA  i  GORNJA  mahala: Djordjevići, Bogdanovići, Ristići, Miladinov ići,  Kabranci, Božinpvi, Apostolovbići, Mitkovci, Arsini, Spirkini, Stambolici, i Stajići. Mahala OBRUSCE:   /  Ilići, Stošići, Burdenjaci, Trendini, Tisini. Po popisu stanovništva iz 2oo2. Godine u Sebratu je bilo  105  stanovnika.a 1991. Taj broj se sveo   na 93  žitelja. Sebrat je zahvatila velika migracija tako da je sada ostao neznatan  broj ljudi i to sve staračka domaćinstva i bez  mlade  populacije.
El Cuervito, Guanajuato
El Cuervito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Guanajuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2452 m.
Piedra Parada, San Marcos
Piedra Parada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Marcos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 439 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Sabin
Sabin (Sabinus) se može odnositi na:
Sveti Sabin se može odnositi na:
El Muelle, Miacatlán
El Muelle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Miacatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 242 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 969 m.
Propovijedanja Petrova
Propovijedanja Petrova (grčki Κηρυγματα Πετρου Kerugmata Petrou) je ranohrišćanski spis koji sadrži navodne Petrove propovedi. Spis zastupa judeo-hrišćansko gledište, s izrazitom protupavlovskom tendencijom.
Bio je pogrešno pripisivan Klementu Rimskom. Pretpostavlja se da je delo nastalo u Egiptu početkom 2. veka.
Sadržaj
Apostol Petar šalje zbirku svojih propovijedi jeruzalemskom biskupu Jakovu, koji je pravi poglavar čitave Crkve (episcopus episcoporum), da pokaže kako Pavle, kao apostol među poganima, naučava nauku koja nije u skladu sa Zakonom. Mojsijev zakon zabacuju oni pokršteni pogani koji su prihvatili učenje protivno Zakonu od »čovjeka neprijatelja«, tj. Pavla. Osnovna ideja te teologije jest da ne samo nema nikakvog diskontinuiteta između Mojsijeva Zakona i kršćanstva nego da je kršćanstvo, u stvari, pravi Mojsijev Zakon koji je Isus samo očistio od natruha unesenih u Svete knjige poslije Mojsija.
Opština Glogova, Gorj
Glogova je opština u Rumuniji u okrugu Gorž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 228 m.
Caprino, Bergamo
Caprino je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2305 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 410 m.
Podvrh (Osilnica, Slovenija)
Podvrh je naselje u slovenskoj Općini Osilnici. Podvrh se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 4 stanovnika.
San José de la Luz, Lagos de Moreno
San José de la Luz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2041 m.
Musignano, Varese
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 743 m.
Slatka paprat
Slatka paprat (Polypodium vulgare) je papratna biljka iz porodice Polypodiaceae.
Stablo slatke paprati je koso položeno ispod površine zemlje, prekriveno mrkim ljuspama i slatkog je ukusa. Listovi imaju dugačku dršku i kožastu, duboko urezanu lisku. Na naličju listova nalaze se okrugle ili izdužene resice sa sporama žućkastorđaste boje.
Slatka paprat raste u sumama liščara i četinara, na zasečenim stenama.
Sejace
Sejace je naselje u Srbiji u opštini Bujanovac u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 246 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 230 stanovnika).
Demografija
U naselju Sejace živi 203 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,5 godina (40,0 kod muškaraca i 45,0 kod žena). U naselju ima 63 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,90.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Greenville, South Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 58.409, što je 2.407 (4,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kukliš
Kukliš je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Kukliš je naselje u okviru opštine Strumica.
Prirodni uslovi
Kukliš je smešten u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Strumice, naselje je udaljeno 5 kilometara jugoistočno.
Naselje Kukliš se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno na jugozapadnom obodu Strumičkog polja, na mestu gde se ono izdiže u prva brda, koja ka jugozapadu prelaze u planinu Belasica. Nadmorska visina naselja je približno 240 metara.
Rancho Bahía, Ensenada
Rancho Bahía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Kukliš
Prirodni uslovi
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Kukliš je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 2.532 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%), a ostalo su mahom Srbi.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Alta Luz, Tlaxco
Alta Luz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tlaxco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2607 m.
Hanibal Dundović
Biografija
Hanibal Dundović proveo je djetinstvo u Beogradu, iz kog se preselio u Zagreb pred početak Drugoga svjetskog rata. Nakon gimnazije i fakulteta koje je završio u Zagrebu, jedno vrijeme radio je kao ataše za kulturu u Damasku (Sirija). Još kao mladić zainteresirao za film, tako da je još 1963. bio jedan od pokretača (uz Mihovila Pansinija i druge) i najvjernijih suradnika GEFF-a (Genre Experimental Film Festival). Od 1965. vodi Filmski klub u tadašnjem Radničkom sveučilištu Moša Pijade u Zagrebu, sve do početka 1980-ih, kad je kino dvorana pretvorena u scenu teatra KPGT. Nakon tog je od 1983. pa sve do umirovljenja 1991., radio kao umjetnički rukovodilac ansambla Lada. Njegov slavni Filmski klub bio je klub zatvorenog tipa, koji je mogao prikazivati i filmove koji nisu prošli cenzuru i nisu nikad distribuirani po se ondašnjoj Jugoslaviji pa je postao kultno mjesto ondašnjih filmofila u Zagrebu. Pred kraj života počeo je intenzivnije pisati objavljujući poneki esej u Hrvatskom filmskom ljetopisu i roman Dečki, fajerunt.
Benzofenon
Benzofenon je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 182,218 Da.
Lopatcong Overlook, New Jersey
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
I Dossi, Piacenza
I Dossi je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Lopatcong Overlook, New Jersey
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 734.
Cerro Verde, Álamo Temapache
Cerro Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
Badendorf
Badendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Štormarn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 799 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1062003.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štormarn Badendorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štormarn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 21 metra. Površina opštine iznosi 6,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 799 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 131 stanovnika/km².
Pramaggiore, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3985 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
The Wonderful Wizard of Oz (film, 1910)
The Wonderful Wizard of Oz je američki kratki fantasy crno-bijeli nijemi film snimljen 1910. u produkciji studija Selig Polyscope Company. Predstavlja prvu do danas sačuvanu ekranizaciju popularnog dječjeg fantasy romana Čarobnjak iz Oza L. Franka Bauma. Do snimanja je došlo nedugo nakon propasti ambicioznog multimedijalnog projekta The Fairylogue and Radio-Plays u kome je sudjelovao sam Baum i koji ga je doveo do stečaja; film je, između ostalog, snimljen tako da bi Baum otplatio svoje ugovorne obaveze Seligu. Radnja filma se manje temelji na romanu, a više na popularnom kazališnom mjuziklu iz 1902. godine, te se u njemu, na primjer, ne pojavljuje lik Zle vještice od Zapada. S obzirom da u to doba još nije bila ustanovljena praksa potpisivanja, odnosno stavljanja imena glumaca i članova ekipe na špicu, Oz je predmet velikih rasprava među historičarima filma. Prema jednima je film režirao Otis Turner, a prema drugima je ulogu male Dorothy tumačila buduća hollywoodska zvijezda Bebe Daniels. U svakom slučaju je Oz doživio uspjeh, koji je Selig Polyscope potakao da snimi još nekoliko nastavaka temeljenih na Baumovim knjigama; oni su, međutim, danas poznati jedino kao stavke u Seligovom katalogu.