cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aulularia (Plaut)
Zaplet
Prvi je sused Euklionov stari bogataš Megador, koji je slučajno Likonidov ujak. Megadora sestra Eunomija nagovara da konačno pronađe ženu za sebe. Tako Megador odluči da zaprosi Fedriju, ćerku Euklionovu, te odlazi k susedu ne bi li zatražio ruku njegove ćerke. Njih dvojica se dogovore da će tog istog dana proslaviti svadbu. Euklion pomisli od Kongriona, kuvara koji je unajmljen da pripremi svadbeni obed, da je lopov, jer ga čuje kako nekoliko puta izgovara reč "ćup", te ga zato izudara, ali onda shvati da ga je to samo uhvatila paranoja, pa dopusti kuvaru nastavi s pripremanjem hrane. Kako bi se ipak osigurao, Euklion odluči da sakrije ćup s blagom u hramu boginje Fides (= Vere). Strobil, rob Likonida, Megadorovog sestrića, zaljubljenog u Fedriju, vidi Eukliona kako sakriva ćup i upravo ga hoće uzeti kad se stari škrtac vrati jer ga je ipak odlučio premestiti u Silvanov gaj. No tamo ga prati i rob Strobil, koji se konačno domogne ćupa i sakrije ga u Megadorovoj kući. Strobil tad pokuša da otkupi svoju slobodu nudeći ćup Likonidu, koji to odbija i stane da ispituje svog roba o tome odakle mu taj ćup.
Na ovom se mestu tekst sačuvan u rukopisima prekida. Iz sačuvanih sažetaka ove komedije doznajemo da je Euklion na kraju dobio natrag svoj ćup sa blagom i dao ga Likonidu i Fedriji, koji se venčavaju u srećnom završetku tipičnom za novu atičku komediju, koja je poslužila kao uzor za celokupnu rimsku palijatu. U izdanju koje je objavila biblioteka Penguin Classics prevodilac E. F. Watling dopisao je završetak kakav je komedija mogla izvorno imati, na temelju sačuvanih sažetaka i nekoliko postojećih fragmenata izvornog dijaloga. I drugi su pisci tokom vekova dopisivali vlastite verzije završetka ove komedije; pored Antonija Urcea krajem 15. veka, jednu je verziju napisao i Martinus Dorpius početkom 16. veka.
Argument
U sačuvanim rukopisima Aulularia počinje s dva argumenta, tj. s dva kratka sažetka drame. Te argumente nije pisao Plaut, već su dodati kasnije, nakon Plautove smrti. U njima se daje kratak pregled sadržaja drame, s posebnom osvrtom na opšte okolnosti, razvoj zapleta i njegov epilog. Drugi argument u Ćupu ima oblik akrostiha, a tu formu nalazimo i u argumentima nekih drugih Plautovih drama:
Prolog
Komad počinje prologom, koji je dat u formi monologa za koji se može reći da stoji izvan same komedije. Stoga ni lik koji ga izgovara ― a radi se o porodičnom Laru, božanskom "čuvarkući" u tradicionalnoj rimskoj religiji ― nije konzistentan s ostalim likovima u drami. Lar se nakon prologa više i ne pojavljuje u komediji; radi se zapravo o liku koji je karakterističan za rimsku kulturu i religiju, a to je neuobičajeno, s obzirom na to da u palijati, pisanoj po uzoru na grčke originale, pojavljuju samo grčki likovi, makar oni često imaju karakteristike koje su zapravo bile tipične za Rimljane. I Plautova odluka da ovu komediju otvori jedan takav lik može se smatrati delom procesa adaptacije i prilagođavanja grčke komedije rimskom mentalitetu i senzibilitetu. Ipak, ambijent, likovi i događaji ostaju u osnovi grčki, pa tako nerealni i uvredljivi prema ljudima plemenita roda nisu bili podvrgnuti cenzuri ili kritici zbog nedostatka istinoljubivosti. Tako su se Rimljani prepuštali svetu fantazije, tj. Grčkoj, kakvom su je oni videli krajem 3. i početkom 2. veka pne.
"Porodični Lar" ima trostruku funkciju, koja je direktno povezana s temom drame, a i sama pozicija ove uloge implicira njenu početnu svrhu. Pre svega, prolog definitivno ima karakter uvoda. Tu se izlaže tema komedije i traži se pažnja publike. Tu se otkrivaju ključni elementi, odnosno ljubavna priča oko devojke i važnost ćupa s novcem. Na drugom mestu, prolog treba da ukratko predstavi i glavne likove, tako da oni, kad se pojave na sceni, već imaju ocrtane konture svojih ličnosti, tako da publika može brzo razumeti i ceniti učinak koji u određenom kontekstu proizvodi svaki dijalog i svako ponašanje likova na sceni. Napokon, u prologu se iznose i činjenice o nekim događajima koji su se dogodili pre početka radnje i koji se u samoj komediji više neće obrađivati ili će biti tek nagovešteni. Na primer, samo je u prologu spomenut noćni ljubavni susret dvoje mladih tokom proslave Cererine svetkovine. Pa i priča o tome kakva je bila sudbina ćupa tokom prethodnih godina, makar je od dosta male važnosti za sam zaplet, ispričana je samo u prologu i ima za cilj da postavi okvire u kojima će se odvijati radnja komedije. No ta su obaveštenja prilično važna za celu predstavu, jer bez njih ni komični efekti ni sam narativ ne bi bili razumljivi i delotvorni.
Prolog koji recituje Lar familiaris u celini glasi:
1. čin
thumb|200px|Rimski ćup pronađen na lokalitetu [[Sexaginta Prista u današnjoj Bugarskoj]] Euklion je stari škrtac koji je u svom vrtu pronašao ćup sa zlatom, koji je tamo zakopao njegov deda, škrtac poput njega. Od trenutka tog otkrića ćup sa zlatom postaje jedina misao Euklionova i njegova opsesija, koja uslovljava način na koji on gleda na sve što se oko njega događa i govori. Euklion prvo sakrije ćup u svojoj kući, pun nepoverenja prema svojoj staroj služavci, a onda krene na trg.
2. čin
No, baš dok izlazi iz kuće sretne suseda Megadora. Ovaj je već u odmaklim godinam i, po savetu sestre Eunomije, zatraži ruku Euklionove ćerke. Euklion odmah pomisli da je Megador saznao za ćup sa zlatom, te odbija njegovu prošnju, ali zatim promeni mišljenje kad čuje da Megador ne očekuje nikakav miraz uz Euklionovu ćerku. Uputi se onda na trg, pri tom nesvestan činjenice da će njegova kći roditi dete kao rezultat silovanja koje je počinio mladi Likonid, sestrić Megadorov. Strobil, rob Likonidov, uputi se po Megadorovom naređenju na trg, tamo kupi namirnice i unajmi dva kuvara, a zatim ih vodi Euklionovoj kući, gde počinju kuvati za svadbu, koja je zakazana za isto veče. Uto se s trga vrati škrtac Euklion, ugleda otvorena vrata kuće i unutra čuje veliku buku, te pomisli da je u njegovoj kući upravo u toku pljačka.
3. čin
Treći čin započinje raspravom između Eukliona i kuvara Kongriona. Euklion pomisli da se Megador želi dočepati njegovog ćupa sa zlatom uz pomoć kuvara, te iznese ćup iz kuće, nakon čega dopusti kuvaru da se vrati unutra. I dalje na oprezu i pun nepoverenja, ostavlja suseda, kojega je sreo ispred kuće, i razmišlja o tome na kojem bi mestu mogao sakriti ćup.
4. čin
Strobil, rob Likonidov, vidi kako Euklion sakriva ćup u hramu boginje Fides (= Vere), jer zaključi da će mu blago biti najsigurnije pod okriljem boginje koja štiti veru i poverenje. No Euklion opazi Strobila i žestoko ga napadne. Ovaj ne odustaje i nastavlja da prati starca, te se napokon uspe dočepati ćupa, koji je na kraju bio završio izvan grada, u Silvanovom gaju. U međuvremenu Likonid, uz pomoć svoje majke Eunomije, otkrije Megadoru sve što se dogodilo i saopšti svoju odluku da se oženi Fedrijom. Izašavši iz ujakove kuće sreće Eukliona, koje je očajan zbog krađe ćupa. Mladić mu tu odluči priznati da je on taj koji je počinio nasilje nad "njom" (tj. ćerkom Euklionovom), no starac sve vreme misli da mladić pod "njom" podrazumeva ćup (aulula). Tako usledi jedan od delova komedije s najvećim komičnim efektom na publiku. Na kraju se njih dvojica sporazumeju i Euklion mladiću daje dopuštenje da se oženi Fedrijom.
5. čin
U petom činu, koji je do nas došao bez završetka, Likonidov rob Strobil otkriva svom gospodaru da je pronašao ogromno blago, koje Likonid odmah povezuje s Euklionovim ćupom. Na tom se mestu komedija prekida, ali se može s velikom verovatnošću pretpostaviti da je Likonid uzeo blago od roba, možda u zamenu za slobodu, te da ga je vratio Euklionu, koji ga je pak kao miraz uz ćerku Fedriju ustupio Likonidu.
Grčki uzori
U ovoj se komediji u više aspekata može nazreti grčki svet iz kojega je Plaut crpeo uzore. Do prvog pokazatelja ovih uticaja stiže se etimološkom analizom imena likova; zapravo, ime svakog lika u komediji grčkog je porekla. Tako, na primer, "Euklion" potiče od grčkog priloga éu ("dobro) i glagola kléio ("zaključati") i očito aludira na škrca koji je dobro zaključao svoje blago; takvu etimologiju, dakako, nema Lar, koji je u potpunosti rimskoga porekla. U tekstu ima i nekih grčkih reči ili latinskih reči koje su poreklo grecizmi, no uglavnom se radi o specifičnim termina čije razumevanje nije predstavljalo teškoću za rimsku publiku.
Dugo se verovalo da je Plaut ovu komediju napisao po uzoru na Menandrovog Namćora. Međutim, kad je 1958. otkriven papirus s gotovo celim tekstom ove Menadrove drame, videlo se da se između nje i ovog Plautovog komada ne može uspostaviti direktna veza.
Značaj i uticaj
Plautu je ranije pripisivana i komedija Zanovetalo (Querolus), no danas se pretpostavlja da ona predstavlja samo imitaciju Plautovog Ćupa i da potiče s kraja 4. ili početka 5. veka nove ere. Zanovetalo je zapravo nastavak, u kome Euklion umre van zemlje, a pre toga jednom parazitu kaže gde krije svoje blago, pri čemu parazit treba da to blago podeli s Euklionovim sinom Kverolom (Querolus = "Zanovetalo").
U doba renesanse Aulularia je nekoliko puta bila predmet obrade i prerade. Među najranijim su La Sporta (Korpa) Giovannija Battiste Gellija, koja je objavljena u Firenci 1543, te L'Aridosia Lorenzina de Medici. U Dubrovniku je Marin Držić na hrvatskom sastavio komediju Skup, koja je prikazana između 1553. i 1555. na gozbi Saba Gajčina Palmotića. Premda sam autor kaže za svoju komediju da je "sva ukradena iz nekoga libra starijeg neg je starost ― iz Plauta", ipak je Držić svoju preradu obojio u prepoznatljivo dubrovački kolorit, pa je on po tome "u odnosu na Plauta originalniji no Plaut u odnosu na svoj grčki uzor".
Ben Jonson adaptirao je 1597. elemente zapleta iz ove drame za svoju komediju The Case is Altered. Otprilike u to vreme Plautov je Ćup upotrebio i Danac Hieronymus Justesen Ranch (1539–1607) kao uzor za svoju dramu Karrig Nidding (Škrta kukavica). Vrlo uspešnu nizozemsku dramu, Warenar, zasnovanu na Plautovom Ćupu, napisali su Pieter Corneliszoon Hooft i Samuel Coster 1617. godine
Molièreova francuska obrada, Škrtac iz 1668, bila je još uspešnija, pa je sama postala uzor za nove dramske prerade umesto Plautovog originala.
Plaut i Molière
Lik škrca u ovoj Plautovoj komediji može se uporediti s likom Harpagona u Molièreovoj komediji Škrtac. Zaplet se u nekim aspektima razlikuje; naime, u Molièreovom komadu preuzeti su i razvijeni oni najzanimljivi delovi iz Plautove komedije, uz određenu doradu, pre svega u vezi s ljubavnim aspektom priče. Najočitiji primer predstavlja Molièreovo dodavanje još jednog para ljubavnika, tj. Harpagonovog sina i njegove devojke, u koju se, međutim, zaljubi i sam Harpagon. Tako se u zaplet uključuje i tema suparništva između oca i sina, koja je doduše prisutna u nekim drugim Plautovim komedijama. Takođe, oko Harpagona se mota čitav niz manje važnih likova, koji su dodati da bi se drama obogatila duhovitim momentima. No pored toga, Plautov i Molièreov lik pokazuju dva različita tipa tvrdičluka. Euklion je siromašni škrtac koji je do tačke ludila privržen svom ćupu ― svom celom imetku. S druge strane, Harpagon se ne zaustavlja kod škrtosti, nego svoju žeđ za novcem zadovoljava tako što se bavi lihvarstvom kako bi uvećao svoju već pozamašnu imovinu. Najzad, za razliku od Plauta, Molière svoj lik smešta u određeni društveni i kulturni kontekst referišući na društvo i običaje svoga vremena.
Gonfreville
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 153 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,04 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 15 metara (maksimalnoj 33 m, a minimalnoj 3 m).
Villa Deo-Villa Panaro, Chieti
Villa Deo-Villa Panaro je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Vermilion
Vermilion se može odnositi na
Opština Dolneni
Položaj
Opština Dolneni nalazi se u središnjem delu Makedonije. Sa drugih strana nalaze druge opštine Makedonije:
Prirodne odlike
Reljef: Opština Dolneni zauzima oblast Dautovice, najvišeg dela Pelagonije. Središnji i južni deo opštine je ravniji i plodniji, dok se na severu pruža planina Jakupica, a na istoku planina Babuna.
Klima u opštini vlada oštrija varijanta umerene kontinentalne klime zbog znatne nadmorske visine.
Vode: U opštini nema većih vodotoka, a svi vodotoci se ulivaju u ovu Crnu Reku južno od opštine.
Stanovništvo
Nacionalni sastav po popisu iz 2002. g. bio je:
Naseljena mesta
U opštini postoji 37 naseljenih mesta, sva sa statusom sela:
Arhiđakon
Arhiđakon (grč. archidiákonos; kod Klaića: nadđakon), stariji, prvi đakon; počasna titula za đakona monaškog reda (zast. arkiđakon). U starohrišćanskoj crkvi arhiđakon je najstariji đakon, koji je pomagao biskupu (episkopu) u brizi oko siromaha.
U ruskoj crkvi tu počasnu titulu daju glavnom đakonu među monasima, ali samo u lavrama i nekim velikim manastirima. Prilikom bogosluženja arhiđakoni se, kao i protođakoni, izdvajaju po pravu nošenja posebnog dugačkog orara.
U anglikanskoj crkvi arhiđakoni imaju administrativnu vlast i predstavljaju svojevrsne namjesnike episkopa u djelima upravljanja eparhijom.
Do XIII. vijeka arhiđakoni su imali i veliku administrativnu vlast u rimskoj crkvi. U srednjem vijeku, u katoličkoj crkvi arhiđakon (zastarjelo arciđakon, arcižakan, arhižakan) bila je najviša kanonikova služba u kaptolu; on je pomagao biskupu u upravljanju biskupijom, osobito materijalnim dobrima te je zamjenjivao biskupa u jednom dijelu dijeceze (arhiđakonatu) odn. upravljao je jednim crkvenim područjem u okviru biskupije; postavljao ga je biskup. Po Klaićevom rječniku, arhiđakon je "viši crkveni dostojanstvenik, obično prvi savjetnik biskupov". Danas je to samo počasni naslov.
Usporedi Toma Arhiđakon.
Tonči Gulin
Tonči Gulin (Split, 1938. - 26. kolovoza 1999.), hrvatski nogometaš.
Početak karijere
Svoju sportsku karijeru Tonči Gulin započeo je još u djetinstvu kao gimnastičar. Kao i sva tadašnja djeca igrao je nogomet i brzo pokazao svu raskoš talenta. Dospio je vrlo brzo u pomladak Hajduka, kojima je popularni naziv bili tići.
U crvenom dresu
Kada je legendarni Luka Kaliterna prešao u RNK Split postavši glavni trener, poveo je sa sobom i Tonča koji je u Splita nastavio juniorsku karijeru. Svoju prvu utakmicu za seniorski sastav odigrao je protiv Borova 21. srpnja 1957. u kvalifikacijma za ulazak u 1. saveznu ligu. U Splitovoj prvoj prvoligaškoj sezoni 1957/58. Gulin je odigrao samo jednu utakmicu i to protiv Veleža u Mostaru. Ispavši iz Prve lige, Split ponovo postaje prvak Druge lige u sezoni 1959./1960. Gulin je odigrao 22 susreta, postigavši 24 gola.
U svojoj novoj prvoligaškoj sezoni 1960/61. Tonči Gulin ponovo je bio najbolji strijelac Splita sa 13 golova.
Nastavak karijere
Nakon te sezone i ponovnog ispadanja Splita u drugu ligu, a zatim, u slijedećoj sezoni 1961/62. ispadanja i iz druge lige, te ekspresnog povratka u nju odmah u narednoj sezoni 1962/63., Tonči odlazi u Rijeku 1963. gdje nastavlja uspješnu karijeru i odigrava pet sezona zaredom. Potom odlazi igrati u Sjedinjene Američke Države - u grad Boston. Po povratku iz Amerike 1969. ponovo igra jednu sezonu u Rijeci, a zatim svoju karijeru završava u njemačkom Saarbruckenu odigravši još samo jednu sezonu.
Nastupao je za mladu, "B", te 2 puta bio pričuva u "A" reprezentaciji Jugoslavije.
Prerana smrt
Tonči Gulin umro je 26. kolovoza 1999. u svojoj 61. godini.
Gunsmith Cats
Philip Brophy je usporedio Gunsmith Cats sa ženskom verzijom serijala Smrtonosno oružje. Autor mange Kenichi Sonoda iskoristio je Chicago kao nadahnuće za radnju. Radi potrebe animea, neki tmurniji konteksti stripa - ovisnost o drogama i dječja prostitucija - izbačeni su iz priče kako bi se naglasak stavio na humoristični ugođaj.
Radnja
Chicago. Rally i May su dvije djevojke opsjednute oružjem pa stoga i vode malu trgovinu koja prodaje puške, pištolje i bombe. Usput dodatno zarađuju kao lovci na glave, a njihova prijateljica je plaha Becky. Jednog dana u njihovu trgovinu uđe inspektor Bill, zadužen za kontrolu oružja, te im "ponudi" da mu pomognu uhititi lokalnog kriminalca ili će im zatvoriti dućan zbog neposjedovanja dozvole i neplaćanja poreza. Rally i May nevoljko pristaju pomoči, no ubrzo se upletu u opasan milje kriminala u koji je upleten i sam političar Edward Haints koji se kandidira za gradonačelnika, pa im mafijaši pošalju rusku atentatoricu Natašu da ih likvidira.
1 E25 m
Kako bi pomogla pri usporedbi redova veličine, ova stranica navodi razdaljine koje počinju od 1025 m (10 Ym ili 1.100 miliona svjetlosnih godina). Na ovoj razini valja uzeti u obzir širenje univerzuma. Razdaljina ovih objekata je izvedena od izmjerenog crvenog pomaka, koji ovisi o različitim kozmološkim modelima.
Razdaljine manje od 1025 m
Razdaljine veće od 1026 m
Nashville, Kansas
Nešvil je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 64, što je 47 (-42,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Muzej grada Rijeke
Muzej grada Rijeke je opći kulturno-povijesni, gradski muzej u Rijeci. Smješten je u zgradi ex Muzeja revolucije sagrađenoj 1976. godine u dvorištu Guvernerove palače. Muzej se bavi sustavnim sakupljanjem te stručnom i znanstvenom obradom muzejske građe kao i sistematizacijama zbirki, prezentacijom muzejske građe te objavljivanjem podataka o njoj. Muzej nema stalni postav, ali su zbirke dostupne za razgledavanje i proučavanje.
Osnivanje Muzeja grada Rijeke
Muzej grada Rijeke osnovan je odlukom Gradskog vijeća Grada Rijeke 11. travnja 1994. godine, preimenovanjem bivšeg Muzeja narodne revolucije. Smješten je u parku Guvernerove palače, u zgradi koju je 1976. godine namjenski za muzej projektirao ing. arh. Neven Šegvić.
U okviru Rijeka 2020 Evropskog glavnog grada kulture Muzej je za svoje potrebeo dobio i restauriranu baroknu palaču Zuccherijere u arei R. Benčića.
Vajtsajd
Vajtsajd se može odnositi na
Vilijamson
Vilijamson se može odnositi na
Muzej grada Rijeke
Osnivanje Muzeja grada Rijeke
U proteklih šezdeset godina prikupljena je obrađena i restaurirana dragocjena građa, provedena su brojna istraživanja, priređene zapažene izložbe i objavljeni opsežni katalozi s temama iz gradske povijesti (Riječki mostovi, Parkovna baština Rijeke, Ričina poveda - o manufakturi i industriji na Rječini, Riječke fontane i perila, Riječke škale, Riječka luka, povijest, izgradnja, promet ...) U ciklusu izložbaba o znamenitim Riječanima, u muzeju je prikazan život i rad istaknutih građana, koji su zadužili grad osobnim doprinosom na raznim poljima npr: u arhitekturi (Igor Emili), fotografiji (Viktor Hreljanović), slikarstvu (Rikard Žic), scenografiji i kostimografiji i dr.
Muzej narodne revolucije
Muzej narodne revolucije Rijeka osnovan je 30. maja 1961. godine odlukom Gradskoga narodnog odbora općine Sušak, sa sjedištem u kući grofa Lavala Nugenta koja se nalazi u Ul. Petra Zrinskog 12 na Trsatu. U studenom 1976. godine Muzej narodne revolucije preseljen je u novu suvremenu, namjenski izgrađenu zgradu, sa stalnim postavom, uređenim zbirkama i zadovoljenim muzejskim standardima. Muzejska građa iz fundusa Muzeja narodne revolucije nakon preimenovanja 1994. godine, pohranjena je u pripadajuće zbirke Muzeja grada Rijeke.
Zbirke muzeja
mini|250px|Izložba "[[Crkva Gospe Trsatske|Trsatsko svetište u zbirkama Muzeja Grada Rijeke"]]
Glazbena zbirka
U zbirci se čuvaju izvrsno očuvani, potpuno upotrebljivi, gramofoni, zvučnici i instrumenti koji svjedoče o povijesnom razvoju fonografije i proizvodnje glazbenih instrumenata u stogodišnjem vremenskom razdoblju.
Likovna zbirka
Sadrži djela likovnih umjetnika, slikara i kipara koji su živjeli i stvarali u Rijeci, slikajući najčešće riječke motive i portrete znamenitih građana Rijeke tijekom povijesti. Unutar zbirke uštrojene su podzbirke: crteža, grafika, slika, skulptura, scenografije i kostimografija.
Zbirka dokumentarne građe
Zbirka sadrži razne dokumente iz XIX. i XX. stoljeća, do danas. U okviru zbirke uštrojene su podzbirke: karata, planova i nacrta grada i njegove okolice; školskih svjedodžbi i diploma; osobnih isprava.
Zbirka filatelije
Sadrži redovita izdanja poštanskih maraka "Fiume" za razdoblje 1918.-1924. godine, seriju talijanskih maraka "Republica Sociale" s pretiskom Rijeka-Fiume za razdoblje vojne uprave Okupacione zone B 1945-1947. g.; redovna i prigodna izdanja jugoslavenskih maraka s motivima Rijeke.
Zbirka fotografija
Zbirka se sastoji od originalnih fotografija, negativa, dijapozitiva, fotoalbuma i razglednica nastalih u XIX. i XX. stoljeću.
Zbirka kazališne i filmske građe
Zbirka sadrži kazališne plakate opernih, baletnih i dramskih predstava NK "Ivan Zajca", plakate filmova prikazivanih u Rijeci te kinoklubova "Jadran" i "Liburnija". U zbirci su pohranjeni dokumentarni filmovi riječkih autora, fotografska i kinematografska tehnika.
Zbirka numizmatike, vrijednosnica, medalja i odlikovanja
Sadrži novac s riječkim obilježjima, povijesne vrijednosnice i medalje s područja Rijeke i njezine okolice.
Zbirka oružja
Uz oružje iz 19. i 20. stoljeća, u zbirci se čuvaju i predmeti iz partizanskih logora, fašističkih zatvora te osobni predmeti sudionika Drugoga svjetskog rata. U zbirci se prikupljaju, obrađuju i čuvaju predmeti i dokumenti iz građanskog rata u Hrvatskoj krajem II. milenija.
Zbirka tiska
Zbirka se sastoji od primjeraka novina, plakata i stinog tiska s područja Rijeke i okolice iz XIX. i XX. stoljeća.
Zbirka umjetničkog obrta
Sadrži predmete iz vlasništva poznatih riječkih obitelji uglavnom iz 19. i 20. stoljeća, s uštrojenim podzbirkama namještaja, stakla, keramike, odjeće.
Zbirka varia
Sadrži raznorodnu građu koja svjedoči o povijesti grada Rijeke i materijalnim ostacima građanskog života u XIX. i XX. stoljeću.
1 E26 m
Kako bi pomogla pri usporedbi redova veličine, ova stranica navodi razdaljine koje počinju od 1026 m (100 Ym ili 11.000 miliona svjetlosnih godina). Na ovoj razini valja uzeti u obzir širenje univerzuma. Razdaljina ovih objekata je izvedena od izmjerenog crvenog pomaka, koji ovisi o različitim kozmološkim modelima.
Razdaljine manje od 1026 m
Crosiggia, Verbano-Cusio-Ossola
Crosiggia je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 406 m.
Harmonsburg, Pennsylvania
Harmonsberg je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 401, što je 45 (12,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vudford
Vudford se može odnositi na
Corme-Ecluse
Korm Ekliz je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Sent.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 758 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 43 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,49 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 15 metara (maksimalnoj 33 m, a minimalnoj 5 m).
Ksenonska kiselina
Ksenonska kiselina je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 197,306 Da.
Ford (razvrstavanje)
Ford se može odnositi na
Uroš Predić
Uroš Predić (Orlovat, 25. novembar/7. decembar 1857 — Beograd, 11. februar 1953) je bio jedan od najvećih srpskih slikara realizma, pored Paje Jovanovića.
Biografija
Rođen je u Orlovatu, gde je pohađao osnovnu školu, a potom nemačku školu u Crepaji. Od 1869. do 1876. studirao je sedmorazrednu gimnaziju u Pančevu (pančevačka realka, koja je kasnije dobila ime po njemu). Kao vrlo darovit, dobio je stipendiju Matice srpske i 1876. otišao na bečku slikarsku akademiju.
Henderson
Henderson se može odnositi na
Uroš Predić
Biografija
U svom slikarskom opusu najviše su zastupljeni portreti, ikonografija, žanr i istorijske kompozicije, ređe predeo, i samo jedan akt.
Jedan je od osnivača društva Lada 1904. i bio je neprekidno član ovog društva kao i njegov dugogodišnji predsednik. Izabran je za dopisnog člana Srpske kraljevske akademije 26. januara 1909, a 3. februara 1910. godine za redovnog člana. Jedan je od osnivača Udruženja likovnih umetnika u Beogradu 1919. godine i prvi njegov predsednik.
U pokušaju da potigne što uverljiviju sličnost sa likom naručioca i insistirajući na prepoznatljivosti, Predić je postao hroničar građanskog društva svoga vremena. Godine 1885. u Pančevu je počeo sa slikanjem portreta po porudžbini, ponekad uz pomoć fotografija. Radio je najčešće reprezentativne portrete, glave ili biste.
Od žanr scena, poznata dela su Vesela braća i Siroče (na majčinom grobu), zatim istorijska dela su Hercegovački begunci i Na Studencu. Jedna od najpoznatijih njegovih slika je Kosovka devojka. Uradio je čuvene portrete predsednika Akademije: Sime Lozanića, Stojana Novakovića (1920), Jovana Žujovića (1921), Jovana Cvijića (1923), Đorđa Vajferta (1927) Slobodana Jovanovića (1930), Bogdana Gavrilovića (1935) i Aleksandra Belića (1940). Zatim portreti Mihaila Petrovića (1943), Ksenije Atanasijević (1917), Brane Petronijevića (1911) itd.
thumb|left|250p|Kuća u Beogradu u kojoj je živeo Uroš Predić
Uroš Predić je oslikao prelepi ikonostas bečejske pravoslavne crkve i ikonostas u kapeli bečejskog veleposednika Bogdana Dunđerskog. Osim toga naslikao je više ikonostasa zbog kojih se ocenjuje da je poslednji značajan srpski ikonopisac.
Poseban kvalitet kod Predića ima njegov crtež, što je posebno uočljivo u njegovim sačuvanim blokovima za skiciranje. U svom dugom stvaralačkom životu ostao je veran pravilima starih majstora i istrajao je na isticanju crteža i jasnoće kompozicije, pokazujući otpor prema težnjama mladih umetnika koji su se školovali u Minhenu i Parizu. Umro je 1953. godine u Beogradu, u svojoj 96. godini, kao najstariji srpski slikar. Prema sopstvenoj želji sahranjen je Orlovatu. I u dubokoj starosti bio je pun radne energije i vedrine. Nekoliko meseci pre smrti peo se na stolicu da ređa neke slike u svom ateljeu, pao je i tom prilikom se povredio (polomio nogu), od toga se nikada nije potpuno oporavio i ubrzo je umro.
Multietnička država
Multietnička država, višenarodna država, multinacionalna država ili višenacionalna država je naziv za historijske i moderne države koje se prostiru po područjima na kojima stanovništvo čine dva ili više naroda odnosno etničkih skupina s različitim kulturama, jezicima, te religijama. Multietnička država suprotnost je etnički homogenoj nacionalnoj državi koja se sastoji od jedne nacije.
Primjeri povijesnih višenarodnih država su Austro-Ugarska, SSSR i Jugoslavija, a suvremeni primjeri su Ujedinjeno Kraljevstvo, Rusija, Iran, Indonezija, Indija, itd.
Noks (razvrstavanje)
Noks se može odnositi na
PEEK&POKE
mini|PEEK&POKE "muzej". mini|PEEK&POKE "muzej". PEEK&POKE je jedinstven "muzej" starih računala i informatičke tehnologije u Rijeci koji je u 10 godina postojanja (2017.) zabilježio 30.000 uglavnom inozemnih posjetilaca.
Povijest
PEEK&POKE - Retro Computer Club je projekt iniciran od udruženja Calculus u partnerstvu s DIR-om - klubom Darovitih informatičara Rijeke i multimedijalnom agencijom Kreativni odjel. Projekt je edukativnog i neprofitnog karaktera. Dugoročno, ideja je stvoriti omiljeno mjesto okupljanja računalnih entuzijasta radi učenja i zabave. Udruženje ljubitelja računala Calculus osnovana je u veljači 2007. godine s ciljem promicanja informatičke kulture i očuvanja kompjuterske povijesti.
Manifestacija Peek@Moon i Rijeka 2010
mini|lijevo|Monolit na Korzu. Postavljanjem monolita na glavnom gradskom šetalištu Korzu u noći s 20. na 21. maja 2010. započela je dvomjesečna manifestacija nazvana "Rijeka 2010". Odabrani datum izabran je zbog programa "Peek@Moon" koji je također započeo 20. V. 2009. godine.
Altoona, Wisconsin
Altuna je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.706, što je 8 (0,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Urbana legenda
Urbana legenda ili urbani mit je naziv za izmišljene događaje koji predstavljaju dio modernog folklora, odnosno opisuju se i prenose od osoba uvjerenih u njihovu istinitost. U tome su gotovo istovjetni nekadašnjim mitovima i legendama; izraz "urban", pak, ne označava njihovo geografsko, nego vremensko određenje; njime se označavaju mitovi i legende koji su nastali i koji opstaju u modernom svijetu koje karakteriziraju urbanizacija i tehnologija. Urbane legende, s obzirom da su nastale "prirodno" ili se prenose u dobroj vjeri bez nekih loših motiva, valja razlikovati od masovnih obmana ("patki").
Za urbane legende je karakteristično da nemaju autora, odnosno da se prenose "od usta do usta", odnosno najčešće kroz neformalna druženja prijatelja i poznanika na sličan način na koji se prenose glasine i tračevi. Razvoju urbanih legendi je, pak, dosta doprinio razvoj masovnih medija, pogotovo onih koji njeguju tzv. žuto novinarstvo, kao i Interneta koji omogućava brzo širenje, prilagodbu i evoluciju urbanih legendi.
Sadržaj urbanih legendi može biti različit - od onih vezanih uz sablasti i razna nadnaravna bića ili fenomene (od kojih je najkarakterističnija Nestala autostoperica), preko priča o jezovitim ili bizarnim zločinima ili nesrećama (kao primjer može poslužiti Ubica na zadnjem sjedištu), preko anegdota vezanih uz stvarne ličnosti ili događaje pa sve do naizgled banalnih "činjenica" vezanih uz neke aspekte suvremenog života. Efekti urbanih legendi su također različiti - neke mogu biti bezazlene priče za razonodu, a neke, ako ih shvati previše ozbiljno, mogu dovesti do teških i pogubnih posljedica po zdravlje ili javnu sigurnost.
Urbane legende su od druge polovice 20. vijeka postale predmet istraživanja sociologa i psihologa. Često služe i kao inspiracija za zaplete književnih djela, igranih filmova i sl. Popularna dokumentarna TV-serija Razbijači mitova je, pak, posvećena testiranju navoda nekih od najpopularnijih urbanih mitova.
Panarabizam
mini|200px|Zastava s panarapskim bojama Panarabizam je arapski pan-pokret koji je bio vrlo utjecajan u 20. vijeku i koji je težio političkom i kulturnom ujedinjenu Arapa, poslije dijeljenja arapskog svijeta u više od 20 različitih država, od stane kolonizatora. Slični pokreti koji su se pojavili u drugim krajevima svijeta bili su panafrikanizam i paneuropizam. Islam igra vrlo važnu ulogu u ovom pokretu, kao uostalom u svim arapskim nacionalističkim pokretima, no islamizam je jedna druga politička struja na Bliskom istoku.
Panarabizam i arapski nacionalizam
Arapsko zajedništvo stoji u centru panarabizma, međutim to nije sinonim onom što se obično naziva "arapski nacionalizam", koji nastoji ponovno stvoriti i unaprijediti neovisne nacionalne države u prijašnjem koloniziranom arapskom svijetu. Panarabizam međutim naglašava da je cijeli arapski svijet jedna nacija, watan, i pokret ima više-manje cilj opsežnog udruživanja arapskih država. Nekad se i panarabizam i regionalni arapski nacionalizam nazivaju "arapskim nacionalizmom" (qawmîya); kao na primjer na arapskom kongresu u Bruxellesu 1938., kada se pojam panarabizam počinje koristiti. U stvarnosti osobe ili države se mogu pozivati na regionalni arapski nacionalizam i panarabizam, ili samo na jedan od ova dva pojma. Nasuprot panislamizmu, panarabizam želi doći do svog cilja ne gledajući na denominacijske odnose.
1938. je zaključeno da panarabizam nije nužno povezan s nekom političkom ideologijom, no u praksi on se spominje često uz pojam tzv. "arapskog socijalizma". Kao pravilo panarapski pokret je neprijateljski orijentiran prema Izraelu, čiji nastanak 1948. je geografski podijelio arapski svijet u dva dijela, i cionizmu, koji se smatra kolonijalnim projektom. Habib Bourguiba tadašnji lider Tunisa, bio je međutim neutralan u palestinskom konfliktu.
Još prije nastanka izraelske države 1948., dok je kolonijalizam još uvijek bio zbilja, panarapski predstavnici govorili su o jedinstvu "koje neće dozvoliti razilazak ili podjelu, svetog nasljeđa i da nije moguće od toga odstupiti ni pedalj".
Etničke, vjerske i političke suprotnosti
Panarabizam se susreće sa brojnim problemima. U dosta arapskih država još od pamtivijeka su tu živjele i druge etničke nearapske grupe, i pored ostataka europskih konlonizatora tu se mogu naći Asirci, Židovi, Kurdi, Perzijanci, turski narodi i mnogi drugi.
Egipatski nacionalizam, koji nastaje u 19. vijeku za vrijeme britanske vladavine, poistovjećuje naciju s kulturnim utjecajem iz Grčke kao i naslijeđem iz faraonskih pravremena, i sadržavao je više-manje jaku želju za autonomijom i neovisnosti. U Tunisu se pojavljuje nacionalizam oko 1907. sa tzv. "mladotunižanima", otprilike istovremeno kao i u Alžiru sa "mladoalžircima"; oba su činili mali kružoci obrazovanih Arapa koji su željeli napredovati u karijeri i nastaviti nacionalnu suradnje s Francuskom, ali i jedno moderno arapsko društvo unutar države. Jedan puritanski arapski nacionalizam, zbog religijskih osnova, nastao je istovremeno u Maroku.
Poslije neovisnosti od kolonizatora poslije Drugog svjetskog rata, arapski nacionaliam kao i panarabizam dobiva primjese socijalizma, pošto je ova ideologija bila ona koje su gerile podržavale.
Pored toga došlo je do konflikata između nacionalističkih i socijalističkih država, kao i kraljevina u arapskom svijetu, kao jedna paralela s političkim razlikama između paktova u Hladnom ratu. Istovremeno dolazi do sukoba između panarabizma i regionalnog nacionalizma, prvenstveno u Magrebu, koji se djelomice identificirao sa francuskim i afričkim kulturnim nasljeđem.
Panarapski pokreti i grupacije
Panarapska ideja stvorena je 1936. od strane tzv. arapskog pakta između Saudijske Arabije, Iraka i Jemena, kao i prijateljskim ugovorom između Saudijske Arabije i Egipta iste godine.
Najistaknutiji arapsko-nacionalistički političar bio je egipatski predsjednik Nasser, no panarabizam je odigrao važnu ulogu u većini arapskih zemalja, koji ako nije imao za cilj stvaranje jedne velike arapske države, onda kao ekonomskog i političkog saveza.
Poslije Nasserove smrti došlo je do jače suradnje između arapskih zemalja, ali sekularni panarabizam počinje dobivati konkurenciju u islamu i religioznim zahtjevima za specifičnim islamskim pravnim sustavom.
Najvažnija politička stranka s panarapskom ideologijom je Bath partija, koja igra važnu ulogu još od 1950-ih. Spomenuta stranka bila je na vlasti npr. u Siriji, Iraku i Libiji, što je između ostalog dovelo do stvaranja kratkoročne unije između Egipta i Sirije 1958.-1961., zvane Ujedinjena Arapska Republika, kao i nekoliko pokušaja stvaranja unija između drugih država. Poslije Nasserove smrti dolazi do stvaranja OAPECa, koji je imao političko značenje. Povećani pristup radiju i arapskim tv programima, kao i avio putovanja, doprinose jačanju zajedničke arapske kulture i panarabizam dobiva na jakosti. S druge strane konflikti unutar arapskog svijeta utjecali su negativno na panarapsku suradnju, npr. konflikt o Zapadnoj Sahari, dalje konflikt između šija muslimana i sunita te konflikti u Libanonu.
1945. dolazi do osnivanja Arapske lige koja se odlučno suprostavlja cionističkoj ideji o stvaranju židovske države u Palestini. Arapska liga bila je pod velikim pritiskom zbog neuspjeha u ratu protiv Izraela 1948.
Arapska liga u koju ulaze 22 države koje pokušava koordinirati tim državama i politički je rezultat panarabizma. Jedan zajednički panarapski projekt u zadnje vrijeme je i Magrebska unija u Sjevernoj Africi.
Lasal
Lasal se može odnositi na
Sackets Harbor, New York
Sakits Harbor je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Masak
Masak se može odnositi na
Donville-les-Bains
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 3.199, a gustina naseljenosti je iznosila 1,163 stanovnika/km².
Makdona
Makdona se može odnositi na
Mareson-Pecol, Belluno
Mareson-Pecol je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Fosso Carbonara, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Makhenri
Makhenri se može odnositi na
Univerzitet u Genovi
Univerzitet u Genovi (Università degli Studi di Genova) je jedan od najvećih univerziteta u Italiji. Univerzitet je osnovan 1481. godine i nalazi se u regiji Liguriji na Talijanskoj rivijeri. Na univerzitetu radi oko 1700 profesora i istraživača. Kao i u slučaju mnogih drugih evropskih unierziteta, kampus Univerziteta u Genovi nije koncentrisan na jednome mjestu, već se različiti fakulteti i odjeli nalaze u različitim dijelovima grada. Uz odjeljenja i fakultete koji se nalaze u Genovi, lokalni kampusi nalaze se i u Savoni, Imperiji, Santa Margheriti Ligurskoj, Ventimigliji i La Speziji.
Stow, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 34.837, što je 2.698 (8,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Naserizam
desno|thumb|230px|[[Gamal Abdel Nasser|Naser drži govor u sirijskom gradu Homsu.]] Naserizam je arapska nacionalistička politička ideologija, koju je utemeljio bivši egipatski predsjednik Gamal Abdel Naser.
Maklejn
Maklejn se može odnositi na
Naserizam
Naserizam je imao najveći utjecaj na panarapsku politiku sredinom 20. vijeka. Kasnije je pokretu slabio utjecaj, pogotovo nakon Naserove smrti 1970. godine. Ideologija je u određenoj mjeri inspiriran kemalizmom, ideologijom prve svjetovne republike u muslimanskom svijetu - Turske.
Naserizam je revolucionarna nacionalistička i panarapska ideologija, koja ima dodire i sa socijalizmom, pa se naziva i "arapski socijalizam". To je sekularna ideologija, koja je dovela do sukoba s novim pokretima islamskog radikalizma u pogledu modernizacije, industrijalizacije i ukidanja tradicionalnih podjela u društvu. U svjetskoj politici, Naser je odigrao veliku ulogu u Pokretu nesvrstanih zajedno s Titom i Nehruom. Želio je da Egipat ima lidersku ulogu u zbližavanju arapskog, afričkog i islamskog društva.
Naserizam i dalje postoji u nekim arapskim zemljama, ali je uglavnom ograničen na male oporbene stranke te na neke pisce i intelektualce.
Menard
Menard se može odnositi na
Arapski nacionalizam
mini|desno|250px| [[Zastava Arapske pobune protiv Osmanskog Carstva (1916.-1918.) na temelju čijih su boja stvorene brojne zastave arapskih zemalja]] mini|desno|250px| [[Arapski svijet]] Arapski nacionalizam (arap. القومية العربية‎; al-Qawmiyya al-`arabiyya), nacionalistička ideologija koja se poziva na dostignuća arapske kulture, jezika i književnosti na temelju kojih se zalaže za političko ujedinjenje Arapskog svijeta od Atlanskog oceana do Arapskog mora. Ideologija se javlja krajem 19. vijeka, značajnije se prima tijekom velike Arapske pobune protiv Osmanskog Carstva (1916. - 1918.). U prvoj polovici 20. vijeka dobiva i antieuropsku dimenziju usmjerenu protiv kolonijalističkih sila Zapadnog svijeta, a u drugoj polovici i anticionističku odnosno socijalističku zbog novoutemeljene države Izrael odnosno zbližavanja sa SSSR-om. Neki od najpoznatijih predstavnika arapskog nacionalizma bili su egipatski predsjednik Gamal Abdel Naser (poznat i po naserizmu), libijski pukovnik Muammar al-Gaddafi, te sirijski filozof Michel Aflaq koji se smatra utemeljiteljem baasizma. Srodna ideologija i panarabizam koji poziva na zbližavanje i tijesnu suradnju arapskih država. Najznačajniji oprečni pan-pokret arapskom nacionalizmu jest sunitski panislamizam koji se poziva historijski kalifat.
Ksenon monohlorid
Ksenon monohlorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 166,746 Da.
Boismé
Boame je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Bresir.
Moltri
Moltri se može odnositi na
Boismé
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1077 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 37,8 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 166 metara (maksimalnoj 227 m, a minimalnoj 127 m).
Anahola, Hawaii
Anahola je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.223 stanovnika.
Magnituda (astronomija)
Magnituda (m) zvijezde, planeta ili drugog nebeskog tijela je mjera njegova sjaja. Razlikujemo prividnu i apsolutnu magnutudu.
Ljestvica kojom se mjeri magnituda potječe iz helenskih vremena kad su se zvijezde vidljive golim okom dijelile u šest magnituda. Najsvjetlije zvijezde bile su prve magnitude (m = +1), a najtamnije šeste magnitude (m = +6), što je granica ljudske moći opažanja (bez pomoći teleskopa). Svaki stupanj magnitude smatrao se dvaput svjetljijim od sljedećeg. Ovaj ponešto grub način označavanja sjaja zvijezda popularizirao je Ptolomej u svom Almagestu, a općenito se smatra da ga je izmislio Hiparh. Ovaj originalan sustav nije mjerio magnitudu Sunca. Kako je osjetljivost oka na svjetlost logaritamska, rezultirajuća ljestvica također je logaritamska.
Norman Robert Pogson je 1856 formalizirao sustav definirajući tipičnu zvijezdu prve magnitude kao zvijezdu koja je stoput svjetlija od tipične zvijezde šeste magnitude; stoga je zvijezda prve magnitude oko 2,512 puta svjetlija od zvijezde druge magnitude. Stotinu puta manje sjajan objekt ima magnitudu otprilike za pet veću; 2,512 puta tamniji objekt ima magnitudu za jedan veću. Taj broj, peti korijen iz 100 (=2,512), poznat je kao Pogsonov omjer.
Pogsonova ljestvica originalno je fiksirana tako da Sjevernjača ima magnitudu 2. Astronomi su kasnije otkrili da je Sjevernjača blago varijabilna zvijezda pa su najprije prešli na Vegu kao referentnu zvijezdu, da bi danas definirali nultu točku prema čitavom nizu zvijezda. Magnituda ovisi o valnoj duljini svjetlosti.
Moderni sustav više nije ograničen na 6 magnituda. Izuzetno svijetli objekti imaju negativne magnitude. Na primjer, Sirius, najsvjetlija zvijezda neba, ima prividnu magnitudu od -1.44 do -1.46. Teleskopi Hubble i Keck zabilježili su zvijezde s magnitudama od +30.
Villa Elce, Chieti
Villa Elce je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 138 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Guvernerova palača u Rijeci
mini|Guvernerova palača mini|Atrij palače mini|Detalj dvorišta Guvernerova palača je bivša rezidencija guvernera, namjesnika Ugarske krune sv. Stjepana u Rijeci.
Povijest
Guverneri Rijeke ranije su stolovali u staroj guvernerovoj palači izgrađenoj u 18. stoljeću, koja se nalazila na današnjem Jadranskom trgu. Kratko vrijeme tu je funkciju imala i zgrada pošte na Korzu. Riječki su guverneri tradicionalno potjecali iz Mađarske, a naročito nakon sklapanja Hrvatsko-ugarske nagodbe u 1869. godine, kada je aneksom, tzv. "Riječkom krpicom", uspostavljena mađarska uprava. Ona je trajala sve do 1918. godine.
Guverner, grof Ljudevit Batthyány, povjerio je 1892.-1893. godine projektiranje nove palače vodećem budimpeštanskom arhitektu i pedagogu Alajosu Hauszmannu. Radove, koji su trajali do 1897. godine, nadzirao je Ferenc Jablonszky, suradnik Hauszmannova atelijera. Rabeći jedinstvenu lokaciju, autor je za stil odabrao visoku renesansu zbog plemenite jednostavnosti , te tako ostvario najkvalitetniju upravnu građevinu toga doba u Rijeci. Postavljena na uzvisini, s pročeljem obloženim svijetlim kamenom, okrenuta prema luci, Guvernerova palača ističe se u slici grada. U njenoj su unutrašnjosti na prvom katu prostrani atrij i reprezentativni saloni (Crveni i Zeleni salon), budoar te Mramorna dvorana, sve s izvornim pokućstvom, izvedenim po ukusu "kraja stoljeća". Zanimljivo je da su za unutrašnju opremu angažirani mahom domaći obrtnici. Ta je palača sve do 3. svibnja 1945. godine bila svjedokom sudbonosnih događanja u povijesti Rijeke. Godine 1955. postaje vlasništvom Pomorskog i povijesnog muzeja, koji u njoj ima svoje sjedište i danas.
Genealoški DNK test
Genealoški DNK test analizira genetički kod osobe na specifičnim lokacijama. Rezultati sadrže informacije o genealogiji ili precima ličnosti. Generalno, ti testovi porede rezultate jedne osobe sa drugima iz istog roda, ili sadašnje grupe sa istorijkim etničkim grupama. Rezultati testa nisu namenjeni medicinskoj upotrebi. Oni ne određuju specifičnu genetičku bolest i poremećaj. Njihova namena je ograničena na pružanje genealoške informacije.
Fatmir Ljimaj
Fatmir Ljimaj (Banja, Opština Mališevo, SFR Jugoslavija, 4. februar 1971) je bivši oficir Oslobodilačke vojske Kosova, albanski političar na Kosovu i Metohiji, funkcioner Demokratske partije Kosova i jedan od njenih osnivača.
Haški tribunal ga je optužio za zločine protiv čovječnosti, nezakonito pritvaranje, mučenje i ubistva nad Srba i Albanaca u logoru Lapušnik kod Glogovca za vrijeme rata na Kosovuu ljeto 1998. Uhapšen je 18. februara 2003. u Republici Sloveniji, a 4. marta 2003. je izručen Tribunalu u Hagu. Suđenje mu je počelo 15. novembra 2004. Godine 2007. je oslobođen optužbi, jer nije bilo nijednog svjedoka koji bi ga teretio.
Poslije toga je 2008. postao ministar transporta i telekomunikacija u vladi Hashima Thacija. Sa tog mjesta je 2010. smijenjen nakon što je EULEX počeo istraživati Ljimaja zbog optužbi za korupciju i financijske malverzacije.
Univerzitet u Bologni
Univerzitet u Bologni (talijanski:Università di Bologna, UNIBO) je javni univerzitet u Bologni koji je osnovan 1088. godine. Univerzitet u Bologni najstariji je postojeći univerzitet u Evropi i svetu sa kontuiranim radom, a bio je važno središte evropskoga intelektualnog života u srednjem veku. Laura Bassi je 1732. bila prva žena koja je službeno primljena na studij u Evropi. Uz kampus u Bologni ogranci univerziteta deluju i u Imoli, Ravenni, Forliju, Ceseni i Riminiju u Italiji kao i centar u Buenos Airesu u Argentini. Univerzitet u Bologni bio je prva obrazovna institucija koja je za sebe koristila naziv univerzitet.
Istorija
Tačan datum osnivanja institucije nije poznat ali se veruje da je to bilo u 1088. godini. Univerzitet je primio povelju kralja Friedricha I Barbarosse 1158. godine, ali je u XIX veku grupa istoričara, predvođena od strane Giosuèa Carduccija sledila prošlost univerziteta sve do 1088. godine što instituciju čini univerzitetom sa najdužim neprekinutim radom na celom svetu.
Rangiranja
minijatura|grafitima oslikani zidovi univerziteta minijatura|Zgrada Muzeja minerala 2010. QS World University Rankings rangirao je Univerzitet u Bologni kao 176. univerzitet u svetu, i 32. u svetu kada su u pitanju pravne studije.
Iransko-turski ratovi
Iransko-turski ratovi mogu se odnositi na starovjekovne oružane sukobe između iranskih Sasanida i gok-turskog kaganata, odnosno na novovjekovne oružane sukobe između iranskih dinastija Safavida, Afšarida, Zandijaca i Kadžara s jedne i Osmanlija s druge strane.
Stavrofor
Stavrofor (grč. staurós: krst, foreús: nosač), krstonosac.
Izvori: