cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sunset Boulevard (film)
Teme i analiza
U svojem eseju o filmu, Richard Corliss je napisao da je “Bulevar sumraka” jedan „savršeni film strave za Hollywood“, dodavši kako je gotovo sve u njemu sablasno. Primjetio je da naraciju za priču govori mrtav čovjek kojeg Norma Desmond zamijeni za mrtvozornika, dok se većina radnje odvija “u mračnoj kući, koja otvara svoja vrata samo za žive mrtvace”. Usporedio je lik butlera Maxa sa fantomom u operi, a Normu Desmond sa Drakulom, jer zavodi Joea Gillisa te se hrani njegovom mladošču. Napisao je da je naracija vježba u “jeftinom sarkazmu”, ali je svejedno čestitao autorima na pametnom demistifikaciji Hollywooda. Kameraman John F. Seitz je sunčani Los Angeles snimio u mračnoj, ekspresivnoj crno-bijeloj tehnici, poput u nekom film noiru, iako bi žanr ostvarenja više odgovarao nekoj crnohumornoj melodrami. Čak su i kostimi Norme Desmond dizajnirani egzotično po uzoru na Dior i Chanel iz 1940-ih, kako bi ona ispala poput osobe koja je izgubljena u svojoj mašti te uvijek oponaša nekog drugog. Wilder je pak analize filma ostavio drugima
Kritike
desno|mini|200px|[[Cecil B. DeMille i Norma Desmond]] Većina kritičara je hvalila film te ga čak proglasila i jednim od najboljih u kinematografiji, dok je samo manji dio bio nezadovoljan. U svojoj pohvalnoj recenziji filma, kritičar Jeffrey M. Anderson je napisao: “Bulevar sumraka” je vjerojatno najbolji film Billya Wildera, makar ima usku konkurenciju od takvih ostvarenja kao što su “Dvostruka obmana”, “Ace in the Hole”, “Neki to vole vruće” i “Apartman”. Često ga zovu “ciničnim” mislim da bi se jednostavno trebao nazvati “pametnim”. Nevjerojatno je da je Wilder, čovjek koji je naučio engleski čitajući stripove, bio sposoban ostvariti takav majstorski inteligentan uvid u Američki način života…Zanimljivo je pitati se o sudbinama tih likova. Da li DeMille još uvijek radi jer je bio okrenut širokoj masi i komercijali, dok su ostali, intimni umjetnici propali? Sama gđa. Desmond je odličan lik. Puna je glamura i taštine, pokušavajući ostati filmska zvijezda. Tako je lažna da se njen lažni svijet raspadne a istina otkrije. To je vrhunska izvedba Glorije Swanson. Ironično, iako je gđa. Desmond zvijezda nijemog filma, tu ima najbolje dijaloge…Ovo je savršeno kontrolirano remek-djelo koje je uhvatilo neobičan trenutak u filmskoj povijesti“.
Gesita, Messina
Gesita je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Sunset Boulevard (film)
Kritike
Roger Ebert, koji je film čak stavio na listu svojih velikih filmova, je zaključio: “Ostaje i dalje najbolja drama o filmovima jer vidi kroz iluzije, čak iako Normi Desmond to ne uspijeva…Od svih velikih holivudskih redatelja zlatnog razdoblja, da li je ijedan snimio više filmova koji i danas izgledaju svježe i zabavno od Billya Wildera?”, a Andrew Sarris: “Još uvijek najbolji holivudski film ikada snimljen u Hollywoodu”. Jeffrey Chen je napisao: “Najbolja stvar gledajuči stare filmove je otkriti da izgledaju tako moderno da, sa malo dodira tu i tamo, gdje se gotovo uopće ne mijenja originalni sastojak, bi se mogli uklopiti u niz današnjih filmova” a John J. Puccio: “Ništa snimljeno u zadnjih pola stoljeća nije ravno takvom sarkazmu koji ovaj film izaziva o Hollywoodu koji jede sam sebe”.
Gesita, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Tempalta, Salerno
Tempalta je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 237 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 294 m.
Oberdiebach
Oberdibah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 66 opštinskih središta okruga Majnc-Bingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 863 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7339044.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majnc-Bingen Oberdibah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Majnc-Bingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 90 metara. Površina opštine iznosi 8,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 863 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 103 stanovnika/km².
El Roble, Santa María del Río
El Roble je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1953 m.
Los Llanos, Puerto Rico
Los LJanos je grad u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.118, što je 183 (-8,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Case Zanoni, Brescia
Case Zanoni je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Zăval, Gighera
Zăval je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Gighera.
Case Zanoni, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Zăval, Gighera
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1151 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
San Benito, Río Bravo
San Benito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Haute-Goulaine
Ot Gulen je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Atlantska Loara koja pripada prefekturi Nant.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4925 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 239 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,59 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 30 metara (maksimalnoj 56 m, a minimalnoj 0 m).
Viljuška
thumb|Razne vilice Viljuška ili vilica, pomagalo za jelo sastavljeno od ručice i zubaca koji služe za nabadanje hrane. Koristi se i u kuhanju.
El Potrerito, Calvillo
El Potrerito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Calvillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1733 m.
Egiptologija
Egiptologija je znanost koja proučava Drevni Egipat i egipatske starine te je regionalni i tematski ogranak širih znanstvenih disciplina drevne povijesti i arheologije. Znanstvenici koji se bave ovom disciplinom nazivaju se egiptolozi, iako se egiptologijom bave i stručnjaci iz drugih, srodnih znanstvenih područja. 230px|mini| [[Ramzes II., monolitna granitna skulptura iz Tebe, 19. dinastija. Rani egiptolog Giovanni Battista Belzoni donio je kolosalnu bistu u Englesku početkom 19. stoljeća (British Museum.)]]
Rani susreti s drevnim Egiptom
Najznačajniji antički zapis o Egiptu djelo je grčkog povjesničara Herodota koji je u svojoj Povijesti objavio kronologiju Egipta od pretpovijesti do Kambizovog osvajanja Egipta. Herodotove bilješke uključuju opise svakodnevnog života i običaja, mitologiju, rituale i druge posebnosti staroegipatske civilizacije, što predstavlja izuzetno vrijedan rani dokumenat za današnje znanstvenike.
Tokom razdoblja dinastije Ptolomejevića nastaje Aegyptiaca egipatskog svećenika Manetona, jedan od prvih povijesnih izvještaja o Egiptu, koji uključuje popis egipatskih dinastija i vladara. Vrijedne zapise o kulturi i povijesti ostavio je Diodor Sicilski koji je posjetio Egipat u 1. stoljeću pr. Kr. Egipat je posjetio Grk Strabon te ga opisao u djelu Geografija, a vjerojatno i Plutarh, koji je zaslužan za zapise o mitologiji drevnog Egipta (1. stoljeće ).
Rimski vladari divili su se građevinama Egipta i uključili su neka od staroegipatskih božanstava u rimski panteon. Car Dioklecijan je oko 300. godine dopremio egipatske sfinge u svrhu ukrašavanja svoje palače u današnjem Splitu.
Tokom 7. stoljeća započinje dugo razdoblje arapske vladavine na području Egipta, čime je prekinut doticaj kršćanskog zapada s ovim područjem. Ipak i iz ovog razdoblja potječu brojni zapisi arapskih putopisaca, koji bilježe ljepotu i propadanje egipatskih spomenika. Oduševljenje egipatskim bogatstvima primjećuje se u arapskim pripovijestima, a arapski osvajači su već od 9. stoljeća provaljivali u piramide (Keopsova piramida). Početkom 16. stoljeća Turci osvajaju Egipat, nakon čega je područje iznova postalo dostupno posjetiteljima iz Europe. Najznačajnija trgovina između Egipta i Europe razvila se na području tadašnje medicine, obzirom da su Europljani vjerovali u čudotovoran prah mumije. U svrhu ove unosne trgovine, trgovci i krijumčari su dopremali egipatske mumije ljudi i životinja u Europu od 16. stoljeća pa sve do pred kraj 19. stoljeća.
Otkrivanje Egipta tokom 17. i 18. stoljeća
Znanstveno istraživanje Egipta započinje početkom 17. stoljeća kad je tamo boravio talijanski putnik i istraživač Pietro Della Valle. On je sa putovanja donio više mumija i papirusa, koji su ubrzo pobudili interes učenoga svijeta. njemački jezuit Athanasius Kircher je 1643.  godine napisao prvu studiju o hijeroglifima Lingua Aegyptiaca Restituta. Britanski matematičar John Graves izradio je prva mjerenja i nacrte piramida u Gizi, koja je objavio u studiji Pyramidographia, 1646. godine.
Osamnaesto stoljeće obilježeno je sve većim zanimanjem za Egipat. Ostavština predsjednika britanskog Kraljevskog Društva Sir Hansa Sloana (1753.), sa zbirkom egipatskih starina, postala je temeljem suvremenog Britanskog muzeja u Londonu. Britanac James Bruce objavio je 1790. godine knjigu sa crtežima egipatskih građevina Travels to discover the source of the Nile.
Značajno znanstveno istraživanje započelo je u razdoblju Napoleonovog zauzimanja Egipta ( 1798.). Francuska ekspedicija bilježila je egipatske povijesne spomenike kao i biljni i životinjski svijet, a tadašnja saznanja objavljena su u Description de l'Egypte (1809.).
Godine 1799. slučajno je otkriven kamen iz Rosette, što je imalo presudan značaj za daljnji razvoj egiptologije.
Razvoj egiptologije u 19. i 20. stoljeću
300px|mini|Oslikani rukopis Anin papirus s hijeroglifima, egipatska [[Knjiga mrtvih iz razdoblja 19. dinastije, vidi se Anubis]] Početak 19. stoljeća obilježen je pokušajima dešifriranja egipatskoga pisma, prvenstveno pomoću kamena iz Rossete. Premda je više stručnjaka radilo na ovom području, najveći doprinos pripisuje se Englezu Thomasu Youngu i Francuzu Jean-Françoisu Champollionu. Upravo je objašnjenje sustava hijeroglifa, objavljeno u radu Champolliona 1822. godine, bio prijelomni trenutak koji označava početak moderne egiptologije.
Porast saznanja o egipatskom pismu i jeziku koji su uslijedili nakon toga otkrića omogućilo je intenzivnije znanstveno pročavanje drevnog Egipta.
Jedno od prvih važnih djela egipatske egiptologije je Rifa's al-Tahtawi iz oko 1830. godine. No egiptologija unutar Egipta je sporo napredovala u usporedbi sa zapadnjačkom, najviše iz vjerskih razloga (prijezira prema predislamskim antikvitetima od strane dijela Muslimana), kao i zbog zapadnjačkog imperijalizma - sve do dekolonizacije 1920. -ih godina. Islamska i moderna egipatska civilizacija bila je pod utjecajem predislamske egipatske kulture kojom se egiptologija bavi.
Tokom razdoblja 1842. - 1845. godine njemački lingvist i egiptolog Karl Richard Lepsius značajno je pridonio istraživanju Egipta ucrtavanjem zemljovida, iskopavanjima i bilježenjem više arheoloških lokacija. Godine 1849. objavio je svoja otkrića u Denkmaeler aus Augypten und Aethiopien, a godine 1865. postao je prvi voditelj Egipatske zbirke Berlinskog muzeja.
François Auguste Mariette je sredinom 19. stoljeća osnovao najznačajniju muzejsku instituciju Egipta, današnji  Egipatski muzej u  Kairu. Mariette je uz pomoć egipatskih vlasti osnovao ured za zaštitu egipatskih spomenika, čime se pokušalo zaustaviti krijumčarenje artefakata iz Egipta. William Matthew Flinders Petrie značajno je pridonio egiptologiji, kroz uvođenje konzervacije terena, snimanje i iskopavanje. Ekspedicija Howarda Cartera također je donijela značajna nova saznanja na području egiptologije, otkrićima kraljevskih grobnica među kojima je najpoznatija Tutankamonova grobnica. Povijest devetnaestoga i dvadesetoga stoljeća bilježi brojne vrijedne istraživače koji su pridonijeli egiptologiji, a čiji rad nastavljaju generacije modernih znanstvenika.
Suvremena egiptologija
U današnje doba Supreme Council for Antiquities nadzire iskopavanja i omogućuje egiptolozima provođenje rada. Ovo područje danas koristi geofizikalne metode i druge moderne osjetljive tehnike u svrhu očuvanja i zaštite izvornih predmeta i nalazišta, čime se otvara polje rada budućim egiptolozima. Egipatski jezici (poput hieratskog i koptskog) i egipatska pisma i dalje su od velike važnosti za egiptologiju.
Egiptologija također privlači razne pseudoznanstvene teorije koje ne priznaje većina egiptologa, premda ima izuzetaka. Ovo uključuje ezoteriju i vanzemaljsko, što se ne smatra povijesnim pristupom. Neki kroz egiptologiju u drevnoj egipatskoj civilizaciji prepoznaju elemente New Age-a, ufologije, okultizma, tajnih društava i drugih teorija.
Pitanja i nepoznanice
200px|mini| Predmeti iz [[Tutankamon|Tutankamonove grobnice, Arheološki muzej u Kairu.]] Postoje mnoga pitanja u proučavanju Drevnog Egipta, od kojih neka možda nikad neće biti riješena. Egipatska arheologija je u stalnom razvoju, među znanstvenicima postoji više spornih termina i kronoloških podataka. Arheološka dokumentacija je često nepotpuna, mnogobrojni posmrtni ostaci i artefakti su izgubljeni ili uništeni. Novija arheološka otkrića dovode u pitanje prijašnje zaključke o drevnom Egiptu. Štoviše, postoje i unutrašnji problemi ukupne povezanosti mnogobrojnih dinastija, kao što postoje i problemi usklađivanja egipatske civilizacije s drugim tadašnjim civilizacijama.
Smatra se da se Drevni Egipat javlja kao ujedinjena država najranije 3300.  godine pr. Kr. Kao neovisna država opstao je do oko 300. godine pr. Kr. No arheološki podaci ukazuju na mogućnost ranijeg postojanja razvijenog egipatskog društva.
Stvaranje pouzdane kronologije drevnog Egipta izaziva teškoće, s obzirom da se znanstvenici ne slažu u svim pojedinostima. Postoji općeprihvaćena egipatska kronologija s kojom se većina egiptologa slaže u osnovama, kao i u mnogim detaljima. Neslaganja se javljaju pri preciznim datiranju pojedinih vladara i zbivanja. Razlike se kreću od nekoliko godina u datiranju Kasnog razdoblja, preko desetljeća u Novome Kraljevstvu, pa do stoljeća u Starome Kraljevstvu. Stoga je preporučljivo uzeti u obzir određeni faktor nepouzdanosti u datiranju na Wikipediji, kao i u svakoj drugoj povijesti drevnog Egipta.
Povijest hrvatske egiptologije
U Hrvatskoj je tokom 19. stoljeća osnovana je orijentalistička muzejska zbirka današnjeg Arheološkog muzeja u Zagrebu. Građa ove najveće hrvatske zbirke staroegipatske povijesti utemeljena je 1862. godine donacijom Zagrebačke mumije i otkupom dijela zbirke baruna Kollera 1868.. Značajniju građu posjeduju i muzeji u drugim hrvatskim gradovima poput Dubrovnika, Splita, Pule, Muzej Mimara i drugi. Više je hrvatskih znanstvenika djelovalo na području egiptologije od 19. stoljeća do danas. Izuzetno je vrijedan doprinos Šime Ljubića, ravnatelja Arheološkog muzeja u Zagrebu (tadašnjeg Narodnog muzeja), koji je objavio prvi katalog egipatske zbirke 1871. godine. Zahvaljujući Ljubiću, svjetski poznati egiptolozi posjećivali su Zagreb te sudjelovali u proučavanju zbirke.
Tokom 20. stoljeća u Hrvatskoj su objavljivani radovi iz područja egiptologije i ostvarena je suradnja s egipatskim institucijama. No ipak je prevladavalo zanimanje za spomenike grčko-rimskog razdoblja, a na stagnaciju je velikim dijelom utjecao i nedostatak prevedenih radova iz ovoga područja.
Suvremena hrvatska egiptologija
U novije doba interes i znanje povećavaju se, no suvremeni hrvatski egiptolozi susreću se s brojnim poteškoćama. Institucije koje tokom čitavog razdoblja aktivno rade na području egiptologije su Arheološki muzej u Zagrebu i Katedra za staru povijest Odsjeka za povijest Filozofskog fakulteta u Zagrebu te Odjel za povijest Hrvatskih studija u Zagrebu.
Među najznačajnijim suvremenim egiptolozima treba spomenuti Petra Selema, profesora povijesti i povijesti umjetnosti staroga vijeka na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, Igora Uranića, kustosa egiptologa Arheološkog muzeja u Zagrebu, Mladena Tomorada, povjesničara, muzeologa i egiptologa na Hrvatskim studijima Sveučilišta u Zagrebu te Kristinu Šekrst, lingvisticu i egiptologinju.
Velik značaj ima pokretanje projekta Croato-Aegyptica electronica, baze podataka egipatskih spomenika u Hrvatskoj, pod vodstvom Mladena Tomorada. Ovaj projekt otvara nove mogućnosti u predstavljanju egipatske spomeničke građe u Hrvatskoj te uključuje hrvatsku egiptologiju u suvremene svjetske tokove.
U Zagrebu je od 18. lipnja do 21. lipnja 2012. održana i međunarodna znanstvena konferencija Istraživanje povijesti i kulture starog Istoka i Egipta na prostoru jugoistočne Europe na kojoj je tridesetak znanstvenika iz više zemalja prikazalo rezultate multidisciplinarnih istraživanja starog Istoka i Egipta. U sklopu Arheološkoga muzeja u Zagrebu održan je prvi tečaj srednjoegipatskoga pisma i jezika u Hrvatskoj, pod vodstvom Igora Uranića i Kristine Šekrst. U sklopu muzeja održane su egiptološke izložbe kustosa Uranića: Bogovi, duhovi i demoni starog Egipta (1999.), te Mumije: znanost i mit (2012.), a 2014. godine pokrenuta je i Zagrebačka egiptološka škola. Od 2013. na Filozofskome fakultetu u Zagrebu predaje se Srednjoegipatski jezik i pismo (Kristina Šekrst i Igor Uranić), a godine 2014. Kristina Šekrst i Igor Uranić objavili su prvu gramatiku staroegipatskoga jezika na ovim prostorima s međunarodnom recenzijom Staroegipatski jezik: gramatika, pismo i lingvistički uvod.
Godine 2015. u Zagrebu je pod vodstvom Mladena Tomorada održana "7. europska egiptološka konferencija". , a iste se godine nastavila Zagrebačka egiptološka škola i napredne grupe prevođenja pod vodstvom Igora Uranića, Kristine Šekrst te Porina Šćukaneca Rezničeka. Rezultat je naprednih grupa prevođenja i prvi anotirani, gramatički analiziran i u cijelosti preveden staroegipatski tekst na hrvatskome jeziku Rasprava čovjeka i njegove duše.
Devizno tržište
Globalno finansijsko tržište stranih valuta omogućava jednostavnu kupovinu i prodaju stranih valuta. Predstavlja jedno od najvećih i najlikvidnijih finansijskih tržišta na kome učestvuju banke, centralne banke, finansijske institucije, vlade, korporacije, osiguravajuće kompanije, ali i individualni investitori. Tržište stranog novca je dostupno 24 časa dnevno osim vikendom, specifično je zbog velikog obima trgovanja, velike likvidnosti tržišta, globalne rasprostranjenosti, zbog velikog broja različitih faktora koji utiču na promene cena valutnih parova i mogućnosti da se koristi efekat poluge (Leverage). Na ovakvom tržištu, profit se ostvaruje kupovinom i prodajom valuta po različitom kursu.
Tržište stranog novca je teško uporediti sa ostalim oblastima svetskih finansijskih tržišta najviše zbog velike osetljivosti na brojne faktore. Cene na tržištu stranog novca se konstantno menjaju. Promene deviznih kurseva obično su uzrokovane stvarnim novčanim tokovima tj. kurs se formira u zavisnosti od ponude i potražnje, ali isto tako devizni kursevi su veoma osetljivi na vesti iz oblasti ekonomije, politike kao i vesti o prirodnim nepogodama. Pošto ovakvo tržište nije centralizovano, izbegava se mogućnost uticaja centralnih banaka. Trgovina na tržištu stranog novca dostupno je 24 časa dnevno, osim vikendom. Po našem vremenu trgovanja počinu nedeljom u 22:00 a završavaju se petkom u 22:00. Glavni trgovinski centar nalazi se u Londonu, ali i Njujork, Tokio, Hong Kong i Singapur predstavljaju takođe važne centre preko kojih se vrši trgovina stranim novcem. Ovakvim rasporedom trgovinskih centara, omogućava se trgovanje 24 časa dnevno, trgovanje počinje u azijskim centrima, zatim trgovanje preuzima centar u Londonu, pa Njujork, a zatim ponovo Azija.
Valutni parovi
Na tržištu stranih valuta se trguje valutnim parovima, tj. vrši se konvertovanje jedne valute u drugu po različitim cenama. Valutni parovi su predstavljeni kao kombinacije dve troslovne skraćenice u obliku XXXYYY ili YYY/XXX, gde su XXX i YYY skraćenice valuta koje su izražene kao troslovni internacionali kod za valute (ISO 4217). Prva valuta (Base Currency) u valutnom paru naziva se osnovna valuta, na primer u paru EURUSD osnovna valuta je EUR, naziva se i prva ili primarna valuta, a druga ili sekundarna valuta je USD. Kod valutnog para EURUSD cena evra je izražena u američkim dolarima i iznosi 1.5092, znači da se za 1 evro može dobiti 1.5092 dolara. Prva valuta u valutnom paru obično ima veću vrednost od druge.
Na berzi stranog novca, cena jednog valutnog para više puta promeni vrednost roku od minuta. U periodima intenzivnih trgovanja, u roku od jednog minuta, cena može promeniti vrednost više desetina puta ili čak stotina puta. Promena cena kod većine valutnih parova prati se na četvrtoj (0.0001), a kod valutnih parova gde se trguje sa japanskim jenom prate se promene cena na drugoj (0.01).
Trgovanje na tržištu stranih valuta
Trgovanje na berzi stranog novca je specifično po visini iznosa kojima se trguje. Promene u kursu između dve valute su uglavnom relativno male, u nekim slučajevima cena se menja tek na trećoj, četvrtoj ili čak petoj decimali. Zbog toga, iznosi kojima se trguje treba da budu dovoljno visoki da bi se mogla ostvariti zarada na tako malim razlikama u ceni. Termin “Lot” odnosi se na iznos od 100,000 jedinica valute kojom se vrši trgovanje, a iznos kojim se vrši trovanje (Size) obično se izražava u broju uloženih Lot-a. Prilikom trgovanja na ovakvom tržištu, uobičajeno je da brokerske kompanije omogućavaju investitorima da trguju većim iznosima od onih koje imaju na računu, tj. da koriste efekat poluge (Leverage).
Trgovanje na finansijskom tržištu predstavljaju niz uzastopnih operacija u kojima se vrši prodaja ili kupovina jednog od dostupnih valutnih parova po trenutnoj ceni na tržištu. Cilj trgovanja na ovakvom tržištu je da se ostvari zarada u razmeni valuta po različitim cenama. Jedna transakcija (trgovanje) na valutnom paru počinje otvaranjem pozicije (u smeru Buy ili Sell), a završava se zatvaranjem pozicije. Takva transakcija počinje otvaranjem pozicije tj. razmenom određenog iznosa jedne valute za odgovarajući iznos druge valute po tekućoj c1 (cena u trenutku otvaranja pozicije). Prilikom otvaranja pozicije, korisnik bira valutni par, vrstu transakcije tj. da li će izvršiti Buy ili Sell nalog (kupovina ili prodaja) i iznos kojim se trguje. Takva transakcija završava konverzijom valuta u suprotnom smeru, tj. zatvaranjem pozicije kada se dobijeni iznos druge valute konvertuje po ceni c2 (cena u trenutku zatvaranja pozicije) u prvu valutu. Ostvarena razlika između cena c1 i c2 predstavlja profit ili gubitak na trgovanju. Pored razlike u ceni, visina profita (ili gubitaka) zavisi i od iznosa kojim se trguje. Cena u trenutku otvaranja pozicije naziva se Entry Price. Cena na kojoj se prekida dalje trgovanje naziva se Stop Price.
Na berzama na kojima se trguje akcijama, profit se ostvaruje kada se neka od akcija kupi po nižoj ceni a naknadno se proda po skupljoj ceni, dakle, da bi se ostvario profit potreban je rast cena akcija. Na berzi stranih valuta profit se može ostvariti prilikom rasta cena, ali isto tako i prilikom pada cena. Ovakva mogućnost postoji zbog toga što se prilikom otvaranja pozicije bira smer trgovanja, moguće je otvoriti poziciju u smeru Buy ili u smeru Sell. Kod pozicija u smeru Buy, razlika u ceni se izračunava kao (c2-c1), tj. da bi se ostvario profit cena u trenutku zatvaranja pozicije (c2) treba da je viša od cene u trenutku otvaranja pozicije (c1). Kod pozicija u smeru Sell, razlika u ceni se izračunava kao (c1-c2), tj. da bi se ostvario profit, cena u trenutku zatvaranja pozicije (c2) treba da je niža od cene u trenutku otvaranja pozicije (c1).
Formiranje cene valutnih parova
Devizni kursevi se formiraju u zavisnosti od očekivanja da se dogode promene na nekim od monetarnih tokova kao što su: rast bruto domaćeg proizvoda (GDP), inflacija, kamatne stope, budžeti, trgovinski deficit ili suficit, i drugi makroekonomski uslovi. Glavne vesti se javno objavljuju, često na zakazane datume, tako da većina ima pristup istim vestima u isto vreme. Međutim, u nekim situacijama velike banke imaju prednost u pristupu takvim informacijama. Ponuda i potražnja za nekom valutom javlja se pod uticajem ekonomskih faktora, političkih faktora i tržišne psihologije:
Politički faktori – unutrašnji, regionalni i međunarodni politički uslovi i događaji imaju veliki uticaj na tržište valuta. Politička nestabilnost može imati negativan uticaj na privredu nacije, a samim tim i na valutu te zemlje. Događaji u susednim zemljama ili regionu mogu imati pozitivan ili negativan uticaj i na valute ostalih zemalja. Valutni kurs je podložan uticaju političke nestabilnosti, na primer očekivanja da će na izborima nova politička partija doći na vlast. Pored uticaja na sopstvenu valutu ovakvi događaji mogu imati pozitivni ili negativni uticaj i na susedne države ili čak države iz istog regiona.
Psihologija tržišta – percepcija investitora na tržištu može uticati na kretanje cena. Ekonomski izveštaji i procene utiču na kretanje cene valuta na tržištu. Parametri kao što su bruto nacionalni dohodak (GDP), stope zaposlenosti, stanje deficita i inflacije mogu direktno uticati na kratkoročne promene cena na tržištu. Investitori analiziraju dostupne podatke o prethodnim promenama cena kako bi identifikovali obrasce koje mogu koristiti za procenu budućih kretanja cena. Očekivanje predstojećih događaja takođe utiče na promenu cena. Investitori obično reaguju na vesti ili procene u kojima se najavljuju neke pozitivne ili negativne situacije koje se mogu dogoditi, pre nego što se takve situacije stvarno dogode. Kasnije se može pokazati da situacija nije takvog značaja kao što se prvobitno mislilo. U takvim slučajevima cena je često potcenjena (Undervalued ili Oversold) ili precenjena (Overvalued ili Overbought), nakon čega dolazi do promene smera kretanja cena. U periodima političke i ekonomske neizvesnosti, investitori kupuju one valute za koje smatraju da će im obezbediti stabilnost. U takvim periodima, investitori se često odlučuju za kupovinu lokalnih stabilnih valuta (npr. švajcarski franak) što dovodi do povećane potražnje za tom valutom i do povećanja njene vrednosti u odnosu na druge valute.
Zastava Portugala
thumb|250px|[[Datoteka:FIAV 110111.svg|23px Razmera: 2:3]] Zastava Portugalije sastoji se iz dva vertikalna polja zelene (2/5 dužine, ka jarbolu) i crvene (3/5) boje. Na granici boja nalazi se armiljarna sfera u kojoj se nalazi tradicionalni portugalski štit. Zvanično je usvojena 30. juna 1911. godine ali je faktički korišćena od republikanske revolucije 5. oktobra 1910. godine.
Boje
Zvanično tumačenje tokom perioda vlasti nacionalističkog režima od 1933. do 1974. godine bilo je da zelena boja predstavlja nadu a crvena krv onih koji su poginuli služeći naciji. Ovo je i najčešće usvojeno tumačenje, ali postoje i druge teorije o poreklu boja.
Među veksilolozima je rasprostranjeno uverenje da boje potiču od tradicionalnih boja Iberijskog federalizma, republikansko-socijalističke ideologije koja je zagovarala ujedinjenje iberijskog poluostrva a bila je popularna početkom 20. veka, tj. u vreme revolucije u Portugalu.
Štit i armiljarna sfera
Videti grb Portugalije.
1095 - 1139/1143
thumb|1095 [[Datoteka:FIAV reconstructed.png 20px (1:1)]]
<br style="clear:both;">
1139/1143 - 1185
thumb|1143 [[Datoteka:FIAV reconstructed.png 20px (1:1)]] Prvu portugalsku zastavu koristio je na svom štitu prvi kralj Portugala. Bio je to plavi krst na beloj podlozi, a to su bili i simboli njegovog oca, grofa Anrija od Portugala. 1093-1112). <br style="clear:both;">
1185 - 1245/1248
thumb|1185 [[Datoteka:FIAV reconstructed.png 20px (1:1)]] Kraljevski grb činilo je pet malih štitova na srebrnom polju, raspoređenih u obliku krsta, koji su pokazivali na centar. Interpretacija pet štitova je da je to pet rana kralja Alfonsa I iz bitke kod Urike ili čak pet rana Hrista.<br style="clear:both;">
Budimska palača
mini|lijevo|250px| Budimska palača iz zraka Budimska palača (mađarski: Budai Vár, turski: Budin Kalesi, slovački: Budínsky hrad) je dvorski kompleks mađarskih kraljeva u Budimpešti, čiji prvi dijelovi potječu iz 1265. godine. U prošlosti je također bio poznat kao Kraljevska palača (mađarski: Királyi-palota) i Kraljevski dvorac (Királyi Vár). Nalazi se na južnom vrhu Dvorskog brda i okružen je dijelom grada koji je poznat kao Dvorski distrikt (Várnegyed) koji je poznat po svojim stambenim i javnim građevinama iz srednjeg vjeka, baroka i 19. stoljeća. Preko svoje uspinjače, a potom Visećim mostom Szécheny, palača je spojena s trgom Adama Clarka na drugoj strani Dunava.
U palači se nalazi Mađarska nacionalna galerija, Muzej povijesti Budimpešte, te zatvorena dvorišta i terasa koja ga povezuje s Ribarskim bastionom, terasa s koje se pruža pogled preko Dunava na povijesno središte Budimpešte.
Budimska palača s okolicom, obala Dunava, Andraševa avenija (Andrássy út) s Trgom heroja (Hősök tere) i Milenijska podzemna željeznica (najstarija u Europi) UNESCO-va su svjetska baština u Budimpešti.
Povijest
mini| Srednjovjekovno dvorište|alt=mini|lijevo| Kraljevska kapela Stari grad (burg) je dao izgraditi kralj Bela IV. od 1247. do 1265. godine. Car Žigmund Luksemburški ga je dao znatno proširiti i urediti, te je postao tada najveća gotička palača na svijetu. Nakon Mohačke bitke, veliki dio Mađarskog kraljevstva je postao dijelom Osmanskog Carstva, pa tako i Budim. Tokom turske okupacije palača je služila kao vojna baraka, oružarnica i štala, te je jako propala. Godine 1686. palača je uništena, a ostale zgrade kompleksa su se urušile ili su izgorjele.
Karlo VI., car Svetog Rimskog Carstva, dao je na njegovom mjestu izgraditi malu baroknu palaču 1715. godine. Godine 1748. kraljević Antal Grasalković ju je dao proširiti i Nova kraljevska palača je postala simbolom mira i prijateljstva Habsburške dinastije i Mađara.
Dana 4. svibnja 1849. Arthur Görgeyho je s mađarskom revolucionarnom vojskom osvojio Budimsku palaču, ali su ga usprkos herojskom otporu budimski kraljevski vojnici ubili, pri čemu su zapalili i Budimsku palaču.mini| Fontana Matije Korvina|alt= mini|lijevo| Dvorana za bal 1894.Palača je kasnije obnovljena od 1850. do 1856. godine, a 1867. odigrala je važnu ulogu pri krunidbi austrijskog cara Franje Josipa I. Posljednjih desetljeća 19. stoljeća Mađarska autonomna vlada je otpočela obnovu palače koja je trebala postati kraljevskom rezidencijom po uzoru na druge europske velike dvorske komplekse. Od 1875. do 1912. godine, profesor i član mađarske Akademije znanosti, Alajos Hauszmann, uvelike je promijenio topografiju lokaliteta. Kraljevsku rezidenciju smatrali su najvažnijom mađarskom građevinom na početku 20. stoljeća.
Komorač
Upotreba
Plod je posebno bogat eteričnim uljem i upotrebljava se kao začin ili čaj protiv nadimanja i kao blago sredstvo protiv kašlja kod djece i kod proljeva i drugih probavnih smetnji kod dojenčadi. U povrtarstvu je posebno odgojena jedna vrsta koja ima zadebljale početke stabljike koji formiraju oblik sličan glavici luka odmah iznad zemlje. Ta sočna zadebljanja upotrebljavaju se kao povrće u ishrani, bilo termički obrađeno ili u salati. Listovi se također upotreblljavaju kao začin a u tradicionalnoj kuhinji se koristi uz ribu.
Atzacualoya, Zihuatanejo de Azueta
Atzacualoya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zihuatanejo de Azueta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Budimska palača
Odlike
Malo je podataka o izgledu palače iz srednjeg vijeka i baroka. Novi objekt se sastoji od 200 metara duge serije prostorija (samo Versajska palača ima dužu seriju prostorija) od kojih su najvažnije:
Od umjetničkih djela najznamenitiji su:
Arthur Miller
Život i rana karijera
Arthur Asher Miller je rođen 17.oktobra 1915.godine u New Yorku, kao drugo od troje djece poljsko-jevrejskih imigranata, Isidore i Augusta Millera .Njegov otac, nepismeni ali dobro stojeći poduzetnik, bio je vlasnik dućana ženske odjeće u kojoj je zapošljavao 400 osoba. Porodica je živjela na Manhattnu. 1929. godine, nakon sloma berze na Wall Streetu, Millerovi su izgubili gotovo sve te se sele u Brooklyn gdje Miller radi kao dostavljač hljeba i pomaže porodici da sastavi kraj s krajem .Nakon što je 1932.godine završio srednju školu, radio je brojne bijedne poslove kako bi platio školovanje na koledžu.
1940.godine, Miller je napisao pozorišni komad The Man Who Had All the Luck, koji je izveden u New Jerseyu iste godine te dobio nacionalnu pozorišnu nagradu (Theatre Guild's National Award).Ipak, predstava je skinuta sa programa nakon samo četiri izvođenja.1946.godine, Millerova je predstava Svi moji sinovi (All My Sons), koju je započeo sa pisanjem 1941., bila pravi broadwayskih uspjeh sa kojom je dobio svoju prvu Tony nagradu za najboljeg autora i koja ga je konačno etablirala kao dramskog pisca.
1948. napisao je Smrt trgovačkog putnika koji se danas smatra klasičnim djelom svjetskog teatra.Djelo je svoju pozorišnu premijeru imalo 1949.godine u režiji Elia Kazana. Pokupilo je hvalospjeve kritike, osvojivši, između ostaloga, Tony nagradu za najboljeg autora te Pulitzerovu nagradu za dramu. Predstava je odigrana 742 puta.
Miller i Kazan, iako prijatelji, razišli su se nakon što je Kazan svjedočio pred Odborom za protiv američko djelovanje (odbor je imao prvenstveni cilj da se bori protiv simpatizera komunistočkog pokreta među umjetnicima) u kojem je optužio nekolicinu pozorišnih radnika da su pripadnici Komunističke partija.Kroz djelo Vještice iz Salema, Miller je uporedio rad ovog Odbora sa lovom na vještice. Vještice iz Salema, premijerno prikazane 1953.godine, predstavljaju najizvođenije djelo Arthura Millera po kojem je napisana i opera, za koju je Robert Ward dobio Pulitzerovu nagradu za muziku 1962.godine. Nedugo nakon premijere Vještica iz Salema, Odbor za protiv američko djelovanje odbilo je Milleru dati pasoš i time ga spriječilo da prisustvuje premijeri drame u Londonu 1954.godine.
Sylvanite, Montana
Silvanajt je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 103.
Carezzano Maggiore, Alessandria
Carezzano Maggiore je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
A Canção de Lisboa
A Canção de Lisboa je portugalska crno-bijela filmska komedija snimljena 1933. u režiji Joséa Cottinellija Telmoa. Protagonist je vječni student koji nastoji lijepu krojačicu usprkos protivljenja njenih roditelja. Canção je predstavljao tek drugo zvučno ostvarenje u historiji portugalske kinematografije, ali je postigao izuzetan uspjeh. S vremenom su neke od replika likova ušle u svakodnevni govor Portugalaca gdje se dan-danas koriste.
Zastava San Marina
thumb|250px|right|[[Datoteka:FIAV 011000.svg|23px Flag ratio: 3:4]] thumb|200px|[[Datoteka:FIAV 100100.svg|23px Civil flag, ratio: 3:4]]
Radiometrija
mini|desno|300px|[[William Crookes|Crookesov radiometar u radu.]]
mini|desno|300px|[[Fotometar.]]
Radiometrija je grana optike koja se bavi mjerenjem svojstavaelektromagnetskih valova. Mjerenja se izvode elektroničkim mjernim instrumentima koji se nazivaju radiometrima. Primjenjuju se u radio astronomiji, u medicinskoj dijagnostici, za daljinska istraživanja i tako dalje. Radiometrijske veličine jakost zračenja, ozračenost, ozračenje, tok zračenja i druge obuhvaćaju cijeli spektar elektromagnetskoga zračenja.
Radiometrijski učinak
Radiometrijski učinak ili radiometrijski efekt je pojava pokretanja tijela obješenog u razrijeđenome plinu (vakuum) kada se obasja svjetlošću. Radiometrijski učinak primjenjuje se za mjerenje energije zračenja, osobito u području vidljivog i infracrvenoga dijela spektra elektromagnetskih valova. Prvi radiometar s tim načinom rada sagradio je W. Crookes. Crookesov radiometar sastoji se od četiriju metalnih pločica, s jedne strane poliranih, a s druge pocrnjenih, ugrađenih križno na osovini, u obliku vrtuljka. Cio uređaj nalazi se u staklenoj boci s vrlo razrijeđenim zrakom. Obasja li se radiometar, svjetlost (ili infracrvene zrake) će se više apsorbirati na tamnoj strani pločica; ta strana postaje toplija i molekule zaostalog (rezidualnoga) plina jače od nje odskaču i reakcijom pokreću vrtuljak. Brzina okretanja ovisi o apsorbiranoj toplini, te je ujedno mjera izračene energije. Radiometrijski učinak ne smije se zamijeniti s takozvanim svjetlosnim tlakom (tlak elektromagnetskog zračenja), to jest izravnim djelovanjem svjetlosti na plohe.
Fotometrija
Fotometrija je grana optike koja se bavi mjerenjem svojstava svjetlosti (svojstava izvora svjetlosti, svjetlosnoga toka i osvjetljenja površina). Povijesna fotometrijska mjerenja obavljana su s pomoću ljudskoga oka, a suvremena fotometrijska mjerenja, iako koriste elektroničke fotometre, prilagođena su osjetljivosti ljudskoga oka. Obuhvaćaju samo onaj dio spektra elektromagnetskih valova koji zamjećuje ljudsko oko, to jest ograničena su na valne duljine od približno 380 do 780 nm. Kako ljudsko oko nije jednako osjetljivo na sve valne duljine vidljive svjetlosti, za svaku se valnu duljinu s pomoću fotometrijskoga ekvivalenta i funkcije osjetljivosti vida određuje ekvivalentna vrijednost standardnog promatrača (prema Međunarodnoj organizaciji za normizaciju ISO). Mjerenjima svojstava cjelokupnoga elektromagnetskoga spektra bavi se radiometrija.
Campolemisi, Lucca
Campolemisi je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 636 m.
Béraut
Bero je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Žers koja pripada prefekturi Kondom.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 319 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,43 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 141 metar (maksimalnoj 207 m, a minimalnoj 82 m).
La Joyita, Mascota
La Joyita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mascota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1265 m.
Okrutno more (film, 1972)
Okrutno more (فيلم بس يابحر, translit. Bas ya Bahar) je kuvajtski crno-bijeli igrani film snimljen u režiji Khalida Al Siddiqa i i prikazano 1972. godine, poznat kao prvo igrano ostvarenje u historiji kuvajtske kinematografije. Po žanru je drama, a protagonist, čiji lik tumači Mohammed Al-Mansour je siromašni mladić kome je obogaljeni otac, bivši ronilac za biserima, zabranio da preuzme njegov stari posao. Radnja prikazuje kako se mladić zaljubi u kćer bogatog trgovca (čiji lik tumači Amel Bakr) te, nastojeći skupiti dovoljno novaca da impresionira njene roditelje, odlučuje prekršiti očevu zabranu i početi roniti bisere, a što će dovesti do tragičnih posljedica. Okrutno more je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio nagradu FIPRESCI.
Hortobágy
Hortobágy je nacionalni park koji se proteže na preko 800 km² kroz Pustaru (mađarski: Puszta), stepsko područje istočne Mađarske s bogatim folklorom i kulturnom poviješću. Nacionalni park Hortobagy je dio Velike mađarske nizine (Alföld); najveće zaštićeno područje u Mađarskoj i najveća travnata površina u Europi.
Šurić
Šurić je naselje u Srbiji u opštini Aleksinac u Nišavskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 128 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 160 stanovnika).
Hortobágy
Osim domaćih životinja (racka ovca, mađarsko sivo govedo) koje se uzgajaju na tradicionalni način (čikoši, konjanici-pastiri), Hortobagy je dom mnogim vrstama ptica (342 vrste) kao što je npr. sivi ždral.
Povijest
Hortobagy pusta se formirala oko 10.000 godina kad se rijeka Tisa probijala Velikom mađarskom ravnicom prekidajući tokove mnogih potoka sa sjevernih planina. Formiranje su dovršile životinje koje su pasle kao što su mastodonti i divlji konji, tijekom Ledenog doba.
Tijekom komunističke opresije, Hortobágy je postao mjesto gdje su mađarski Staljinisti odvodili svoje političke protivnike na prisilni rad, osobito nakon rezolucija sovjetskog Informbiroa. Djelovao je na uzoru sovjetskih gulaga u Sibiru, a poput Golog otoka u SFR Jugoslaviji i logora Bărăgan u Rumunjskoj.
Nacionalni park Hortobagy je 1973. godine postao prvim mađarskim nacionalnim parkom.
Šurić
Demografija
U naselju Šurić živi 109 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 49,1 godina (48,3 kod muškaraca i 49,8 kod žena). U naselju ima 44 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,91.
Ovo naselje je skoro u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u drugoj polovini XX veka je broj stanovnika prepolovljen.
Greenbackville, Virginia
Grinbakvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 192.
Tarimoras, Turicato
Tarimoras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1213 m.
Zastava Rusije
right|thumb|[[Datoteka:FIAV 111100.svg|20px Zastava Ruske Federacije]] Zastava Rusije je horizontalna belo (gore)-plavo-crvena trobojka.
left|thumb|100px|Grb [[Moskva|Moskve]] Popularni mit o poreklu ruske zastave, govori da ona vuče poreklo od posete Petra Velikog Holandiji, 1699. Ruski car, je otišao u ovu posetu da bi stekao iskustva iz brodogradnje, i shvatio je da je i Rusiji potrebna zastava za mornaricu. Rusku zastavu je bazirao na holandskoj zastavi, napravivši trobojku sa tri jednaka, horizontalna polja, ali je izabrao ruske boje za nju (tadašnja zastava Holandije je bila narandžasto-belo-plava, bez crvene). Ove boje su došle od grba Moskovskog vojvodstva, na kome se nalazi Sveti Đorđe u belom (srebrnom) oklopu, na belom konju, sa plavim plaštom, na crvenom polju.
Iako je ova priča široko rasprostranjena, sigurno je da se radi o mitu, jer knjiga zastava iz 1695. (znači pre posete Petra zapadnoj Evropi) opisuje zastavu sličnog dizajna koja pripada Moskovskom Kneževstvu. Iako ruska trobojka možda i vodi poreklo od holandske civilne zastave, u tom slučaju je ovaj uticaj nastupio znatno ranije nego što se pretpostavlja (prvi brod ruske mornarice, Oriol, je plovio pod ovom zastavom 1667. godine).
Bijelo na bijelom
Bijelo na bijelom (znano i kao Bijeli kvadrat na bijelom polju) je kultna suprematistička slika Kazimira Maljeviča iz 1918. godine. Bijelo na bijelom jedan je od najradikalnijih primjera suprematističkog slikarstva te se danas često koristi kao simbol cijelog pravca, a spada u Maljevičeva najpoznatija djela. To ulje na platnu, dimenzija 79.4 × 79.4 cm, sadrži jedan nakrivljeni bijeli kvadrat na potpuno bijeloj podlozi. Maljevič je prilikom slikanja koristio dvije vrste bijele boje što mu je omogućilo stvaranje različitih tekstura.
Mada je sam pravac afirmiran tek nakon Drugog svjetskog rata, Bijelo na bijelom se smatra prvim monokromnim djelom u suvremenom slikarstvu te i danas ostaje njegovim najpoznatijim primjerom. Slika se čuva u Muzeju moderne umjetnosti u New Yorku.
Zastava Rusije
Verzije
Car Nikolaj II je 1914 izmenio zastavu, dodavši orla romanovih na žutom polju u gornji levi (ka koplju) ugao zastave.
Kada su boljševici preuzeli vlast, 1917, promenili su zastavu Ruske Republike (jedne od konstitutivnih republika Sovjetskog Saveza) u zastavu na slici desno (vidi Zastava Ruske SFSR), i ovo je bila republička zastava tokom sovjetske ere. Od zastave Sovjetskog Saveza se razlikuje po tome što ima vertikalnu plavu traku na strani koplja.
Opatija Pannonhalma
Povijest
Kraljević Gejza je zasnovao ovu opatiju 956. godine kao prvi benediktinski samostan u Mađarskoj, koji je za vrijeme kralja Stjepana I. (1001.) postala središtem Benediktinaca u cijeloj Mađarskoj. Tada je izgrađena i posvećena opatijska bazilika koja se u 13. stoljeću proširila u romaničkom, te u 15. stoljeću u gotičkom stilu.
Zastava Rusije
Verzije
Prvobitna zastava je usvojena u Rusiji, 22.8. 1991.
Opatija Pannonhalma
Povijest
Samostan je opsežno obnovljen i proširen u 17. i 18. stoljeću u baroknom stilu. Josip II., car Svetog Rimskog Carstva, je 1786. godine, kao i sve ostale benediktinske samostane u državi, raspustio opatiju. Od. 1802. godine ponovno su se monasi vratili u samostan, ali sada s glavnom zadaćom obrazovanja. Od 1824. do 1832. godine izgrađena je monumentalna knjižnica, a od 1868. do 1886. godine nova crkva.
Za vrijeme komunizma, već 1945. godine, svi samostani u Mađarskoj su nacionalizirani. God. 1995., godinu dana prije njenog tisućitog rođendana, opatija je povraćena monasima i obnovljena. Slijedeće godine upisana je na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi kao primjer evolucije samostanske arhitekture kroz 1000 godina.
Samostanski kompleks
mini| Opatijska knjižnica Najveće znamenitosti opatije su:
Presa del Tepozán, Aculco
Presa del Tepozán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Aculco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 254 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2322 m.
Shidler, Oklahoma
je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 441, što je 79 (-15,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pedeguarda, Treviso
Pedeguarda je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Contessa di Parma
Contessa di Parma je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1937. u režiji Alessandra Blasettija. Protagonistica, čiji lik tumači Elisa Cegani, je manekenka koja radi u torinskoj modnoj kući i koja se zaljubi u italijanskog fudbalskog reprezentativca. Radnja prikazuje probleme koji nastanu kada se ispostavi da je fudbalerova tetka otkupila modnu kuću sa ciljem da francuske dizajne zamijeni italijanskim Blasetti je kasnije izjavio da Contessa di Parma predstavlja jedini film "bijelih telefona" u njegovoj karijeri.
Giubega, Giubega
Giubega je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Giubega.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4166 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 117 m.
Kœnigsmacker
(nemački Kœnigsmacker) je naselje i opština u Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel.
Po podacima iz 1990. godine u opštini je živelo 1.722 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 94 stanovnika/km².