cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Boson od Provanse
Boso proglašava nezavisnost Provanse
Boso je počeo tvrditi da ne može priznavati nijednoga od braće, jer je nelegitimno da obojica budu kraljevi. Tvrdio je da je Luj Mucavac njega imenovao naslednikom. Biskupi i plemstvo regiona oko Rone i Saone 15. oktobra 879. proglašavaju Bosu Provansalskog kraljem i nasljednikom Luja Mucavca. To su bili prvi "slobodni izbori", koji nisu uzimali u obzir kraljevsku liniju.
Bosovo kraljevstvo se zvalo Kraljevstvo Provansa i obuhvatalo je crkvene provincije Arl, Eks, Vijen, Lion i možda Besankon.
Luj III i Karloman Francuski protiv Bosa
Kad su Luj III i Karloman Francuski podijelili 880. očevo kraljevstvo, krenuli su protiv Bosa. Zauzeli su Makon i sjeverni dio Provanse. Zatim im se pridružio Karlo Debeli, pa su neuspješno opsijedali Vijen od avgusta do novembra 880. godine.
U avgustu 882. Vijen opsijeda grof Rišar Okunski, koji zauzima Vijen septembra 882. godine. Boso nije uspijevao da povrati izgubljene teritorije. Umro je 887, a naslijedio ga je sin Luj III. Slijepi.
Momčilo Gavrić
Momčilo Gavrić (Trbušnica, 1. maj 1906 — Beograd, 28. april 1993) je bio podnarednik Šestog artiljerskog puka Drinske divizije i najmlađi podoficir na svetu u toku Prvog svetskog rata. Bio je učesnik Solunskog fronta gde je i ranjen. Posle cerske bitke, 1914. godine, sa osam godina je stekao čin kaplara, a vojvoda Živojin Mišić ga je na Kajmakčalanu, 1916. godine, u desetoj godini unapredio u čin podnarednika.
Biografija
thumbnail|left|Momčilo Gavrić i major Stevan Tucović
Rođen je 1. maja 1906. godine u Trbušnici kod Loznice kao osmo dete Alimpija i Jelene Gavrić. U početku Prvog svetskog rata imao je nepunih osam godina. Početkom avgusta 1914. godine austrougarski vojnici iz Hrvatske domobranske 42. divizije (poznata i kao „Vražja divizija“) su mu ubili oca, majku, tri sestre, četiri brata i babu, a kuću zapalili. On je preživeo zahvaljujući ocu koji ga je poslao kod strica da nađe zapregu. Ostavši i bez porodice i bez doma, pošao je na Gučevo da traži srpsku vojsku. Pronašao je Šesti artiljerijski puk Drinske divizije kojim je komandovao major Stevan Tucović, brat Dimitrija Tucovića. Kada im je ispričao šta se dogodilo vojnici su istog dana osvetili Gavrićevu porodicu, a on je postao vojnik u njihovim redovima. Major Tucović je naredio vojnicima da svakog dana daju Gavriću da opali tri puta iz topa da bi na taj način osvetio svoju porodicu.
Posle rata pohađao je gimnaziju „Henri Rajt“ u Faveršamu, a zatim je završio grafičarski zanat i obuku za vozača u Beogradu. Oženio se Kosarom sa kojom je radio u fabrici hartije „Vapa“ u Beogradu.
Zanimljivosti
Dok je bio na odsluženju vojnog roka u Slavonskoj Požegi, 1929. godine, Momčilo je doživeo neprijatnosti i hapšenje od oficira Jugoslovenske kraljevske vojske, inače bivših austrijskih oficira, jer mu nisu verovali da on ima već četiri ratne godine iza sebe i da je nosilac Albanske spomenice. Za vreme Drugog svetskog rata nemački okupatori su ga dva puta zatvarali u logor, a pred streljački stroj izvodili su ga i partizani. Nakon rata, u vreme političkog prijateljstva jugoslovenskog predsednika Josipa Broza sa albanskim predsednikom Enverom Hodžom, Momčilo je bio hapšen i od OZNE, zbog javno izrečenog stava „da nam Albanci nisu braća“.
Velika dobrotvorka Lejdi Pedžet zvala ga je srpski vitez, a Grci su mu postavili zlatnu ploču na Krfu. Francuski predsednik Miteran mu je 1985. godine dodelio orden, a general Lepardije rekao: „Šteta što niste bili francuski vojnik, imali biste spomenik na Jelisejskim poljima“. Po najmlađem savezničkom vojniku u Prvom svetskom ratu Momčilu Gavriću dobila je ime ulica u Beogradu, u naselju Stepa Stepanović.
Rancho el Caporal (razvrstavanje)
Rancho el Caporal ima više značenja:
Cungrea (razvrstavanje)
Cungrea ima više značenja:
Campestre Tarímbaro, Tarímbaro
Campestre Tarímbaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tarímbaro.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2774 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1850 m.
Jason Alexander
Jason Alexander (Newark, 23. rujna 1959.) je američki televizijski i filmski glumac, najpoznatiji po ulozi neurotičnog Georgea Costanze u TV seriji Seinfeld.
El Bimbalete, San Ignacio Cerro Gordo
El Bimbalete je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Ignacio Cerro Gordo.
FTSJ
Termin FTSJ ima više značenja.
Juraj Kalc
Juraj Kalc (1908 — 1942), učesnik Španskog građanskog rata i Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 22. aprila 1908. godine u Štinjanu kod Pule u radničkoj porodici. Njegova porodica se nakon italijanske okupacije Istre seli u Zagreb.
Godine 1937. otišao je u Španiju i priključio se internacionalnim brigadama. U ofanzivi na reci Ebro bio je ranjen. Takođe je bio ranjen i na aragonskom frontu. U decembru 1938. godine, Ministarstvo narodne odbrane Španske republike odlikovalo ga je medaljom španskog borca, a iste godine postao je i član Komunističke partije Jugoslavije.
Učesnik Narodnooslobodilačke borbe je od 1941. godine. Početkom jula 1941. prebacio se iz Siska u Sisački partizanski odred. Kansije ga partijsko rukovodstvo prebacuje na rad u Baniju. Nakon dolaska diverzanta Ivana Hariša u taj kraj, Kalc je zajedno s njim izvodio diverzije po Baniji i Bosanskoj krajini.
Poginuo je jula 1942. godine tokom okupatorske ofanzive na Kozaru, štiteći povlačenje partizanskih boraca.
Ukazom predsednika Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije Josipa Broza Tita, 26. septembra 1973. godine, proglašen je za narodnog heroja.
Astrid Suurbeck
Astrid Suurbeck (15. februar 1947 -) je bivša nizozemska teniserka, koja je nastupala 1960-ih. Njen najpoznatiji je nastup u nizozemskoj reprezentaciji Fed Cupa, kada je u finalu 1968. izgubila od australijske teniserke Margaret Smith Court.
Ida Lupino
Ida Lupino (4. februar 1918 – 3. august 1995) bila je engleska filmska glumica i redateljica.
Holt, Michigan
Holt je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 23.973, što je 12.658 (111,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rancho el Capulín (razvrstavanje)
Rancho el Capulín ima više značenja:
Cujmir (razvrstavanje)
Cujmir ima više značenja:
Cumpăna (razvrstavanje)
Cumpăna ima više značenja:
Bugi (razvrstavanje)
Bugi je izraz koji se koristi za:
Albig
Albig je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Alcej-Vorms. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.619 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7331001.
Juan Pérez (razvrstavanje)
Juan Pérez ima više značenja:
Tokoferol
Tokoferoli (TCP) su klasa hemijskih jedinjenja koja se sastoji od metilisanih fenola. Mnoga od ovih organskih jedinjenja imaju aktivnost vitamina E. Njihova vitaminska aktivnost je prvo uočena 1936. na dijetetskim faktorima plodnosti kod pacova, te su nazvani "tokoferolima" od grčkih reči “τόκος” [ređenje], i “φέρειν”, [nositi]. Sufiks "-ol" označava njihov status alkohola.
Alfa-tokoferol je glavni izvor. On je nađen u suplementima i ishrani. Glavni evropski prehrambeni izvor su maslinovo i suncokretovo ulje, dok je gama-tokoferol najzastupljenija forma u američkoj ishrani usled visokog unosa sojinog i kukuruznog ulja. Kad se dodaje prehrambenim proizvodima, alfa-tokoferol se označava E brojem E307 u Evropskoj Uniji.
Tokotrienoli, koji su srodna jedinjenja, takođe imaju aktivnost vitamina E. Svi ovi derivati sa vitaminskom aktivnošću se mogu korektno nazvati vitamin E. Tokoferoli i tokotrienoli su u masnoći rastvorni antioksidansi, a imaju i niz drugih funkcija u telu.
Oblici
Vitamin E se javlja u osam različitih formi, četiri tokoferola i četiri tokotrienola. Svi sadrže prsten hromanola, sa hidroksilnom grupom koja može da donira atom vodonika da redukuje slobodne radikale i hidrofobnim bočnim lancom koji omogućava penetraciju u biološke membrane.
Tokoferoli i tokotrienoli se javljaju u alfa, beta, gama i delta formama, koje su određene brojem i pozicijom metil grupa na prstenu hromanola.
Potete, Benevento
Potete je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
La Vie et la passion de Jésus-Christ
La Vie et la passion de Jésus-Christ je francuski crno-bijeli nijemi film snimljen 1903. u režiji Luciena Nongueta i Ferdinanda Zecce. Radnja rekonstruira najvažnije događaje iz Novog zavjeta. Zbog dužine od 44 minuta, neobične za tadašnje filmske standarde, se naziva prvim ili jednim od prvih cjelovečernjim filmova; s druge strane historičari navode da je kompanija Pathé film distribuirala u dijelovima, ostavljajući prikazivačima da odluče žele li ga prikazati u nastavcima ili u komadu. Kao i neki drugi filmovi iz tog perioda, "koloriziran" je ručnim bojanjem.
Potete, Benevento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 414 m.
San Pellegrino, Firenze
San Pellegrino je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 359 m.
Balijci
Balijci (indonež. Suku Bali) je naziv za etničku grupu koja je ime dobila po indonežanskom otoku Bali gdje čine većinu.
Porijeklo vode dijelom od proto-malajskih prastanovnika Balija, a dijelom od Javanaca koji su u 16. vijeku emigrirali na Bali nastojeći očuvati svoja hinduistička vjerovanja pred napredovanjem islama.
Danas ih ima oko 3 miliona. Većinom žive na Baliju, ali značajna zajednica postoji na otoku Lombok.
Po vjeri su uglavnom hinduisti. Postoji manja muslimanska zajednica, ali i veliki broj manjih skupina koja hinduizam ili islam miješaju s tradicionalnim animističkim vjerovanjima, odnosno kršćanstvom.
Bataci (Indonezija)
Bataci je naziv zajednički naziv za srodne etničke grupe, jezički bliske Malajcima, koje žive u sjevernom dijelu indonežanskog otoka Sumatre.
Bataci su prije dolaska holandskih kolonijalista uživali reputaciju hrabrih ratnika. U 19. vijeku su naporima luteranskih misionara iz Njemačke prešli na kršćanstvo, i danas njihova crkva poznata pod nazivom Huria Kristen Batak Protestan (HKBP) predstavlja najbolje organiziranu i najmnogobrojniju kršćansku zajendicu u Indoneziji.
Ima ih oko 6 miliona.
Njihovo društvo je organizirano po patrijarhalnim načelima.
Juan Rodríguez Clara (razvrstavanje)
Juan Rodríguez Clara ima više značenja:
Los Cuitzillos, El Mante
Los Cuitzillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini El Mante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
The Lonely Villa
The Lonely Villa je američki kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1909. u režiji D. W. Griffitha. Radnja se događa u bogataškoj vili iz loje su vlasnika i poslugu na prevaru izvukla trojica beskrupuloznih kriminalaca koji je nastoje opljačkati, a u čemu ih pokušava spriječiti supruga i tri kćeri. Historičarima filma je poznat po tome što je u njemu Griffith koristio neke od narativnih tehnika koje će kasnije razviti u svojim daleko poznatijim ostvarenjima.
Bradford, Vermont
Bradford je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vermont.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 788, što je 27 (-3,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cudalbi (razvrstavanje)
Cudalbi ima više značenja:
Veselica
Veselica je jugoslavenski crno-bijeli igrani film snimljen 1960. godine na slovenskom jeziku u režiji Jožeta Babiča. Predstavlja adaptaciju istoimene novele Bene Župančiča, koji je također napisao scenario.
Veselica je na Pulskom filmskom festivalu dobila Zlatnu arenu za najbolju režiju i Zlatnu arenu za najbolju sporednu mušku ulogu, a koju je osvojio Miha Baloh.
El Jagüey, Atemajac de Brizuela
El Jagüey je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Atemajac de Brizuela.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2164 m.
Jivaroan
Jivaroan.- porodica indijanskih jezika i plemena u zapadnom bazenu Amazone u Ekvadoru i Peruu. Porodica dobiva ime po plemenu Jívaro, a grana se u barem 3 ogranka. Kultura Jivaroan plemena pripada tropskoj kišnoj šumi, napose uz rijeke Tigre i Pastaza. Uzgajivači su manioke, sakupljači divljeg voća, ribari i lovci s puhaljkom kojom se izbacuju malene otrovne strelice. Žene su im poznate po lončarstvu, a muškarci po pamučnom tkanju. Najpoznatiji su svakako trofeji glava, poznatih kao tsantsas. Predstavnici su:
Gildone, Campobasso
Gildone je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Jivaroan
Jezici
Porodica obuhvaća 4 jezika iz Perua i Ekvadora: achuar-shiwiar [acu] (Peru); aguaruna [agr] (Peru); huambisa [hub] (Peru); shuar [jiv] (Ecuador).
Gildone, Campobasso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 400 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 622 m.
Cucuieți (razvrstavanje)
Cucuieți ima više značenja:
Juan Rodríguez (razvrstavanje)
Juan Rodríguez ima više značenja:
Cucuteni (razvrstavanje)
Cucuteni ima više značenja:
Lomas del Toro, Cuatro Ciénegas
Lomas del Toro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Cuatro Ciénegas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1430 m.
Familia Maciel, Ensenada
Familia Maciel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Okrug Merkhah Al Ulya, Shabwah
Merkhah Al Ulya je okrug u Jemenu u pokrajini Šabva.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 1816 m.
Castello, Treviso
Castello je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 305 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Ciocârlia, Ciocârlia, Constanța
Ciocârlia je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Ciocârlia.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2998 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
Rancho el Cerrito (razvrstavanje)
Rancho el Cerrito ima više značenja:
Căldăraru (razvrstavanje)
Căldăraru ima više značenja:
Bugi
Bugi je naziv za nomadski narod srodan Malajcima koji živi u jugozapadnom dijelu indonežanskog otoka Sulawesi.
Uglavnom se bave uzgojem riže, ali su slavu stekli kao vješti pomorci i trgovci. U prošlosti su bili poznati kao neustrašivi ratnici i pirati.
Davno prije dolaska Evropljana su posjećivali obale sjeverne Australije gdje su ostavili traga u životu tamošnjih Aborigina.
Stardust (film, 2007)
Stardust (naslov preveden kao Zvjezdana prašina) je britansko-američki fantasy film snimljen 2007. u režiji Matthewa Vaughna. Temelji se na istoimenom romanu Neila Gaimana.
Bugi
U 17. vijeku su prešli na sunitsku varijantu islama, ali su se kod njih još očuvala mnoga tradicionalna animistička vjerovanja.
Farley, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 269, što je 43 (19,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Boy River, Minnesota
Boj River je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 47, što je 9 (23,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cascine, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
El Epazote, Rayón
El Epazote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rayón.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 287 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1165 m.
Achual
Achual (Achuara, Achuare, Achuale), indijanski narod porodice Jivaroan, naseljen u šumama sa obje strane rijeke Pastaza, što se prostiru u podnožju Anda u graničnom području Ekvadora i Perua. Pokoriti su ih htjeli još stari Inke, ali su odustali nakon nekoliko krvavih okršaja. Do sredine 19. stoljeća kontakti sa Španjolcima su rijetki i nepredvidivi, a kasnije se donekle povečavaju jedino zbog trgovine, pogotovo metalne i tekstilne robe. I u prve tri dekade 20 stoljeća kolonizacija njihovog područja je veoma slaba, uspostavila se jedino katolička salezijanska misija.
Tek otkriče zlata na njihovu će zemlju dovesti mnoštvo autsajdera i izazvat nasilje, na što će salezijanci reagirat pritiskom na vladu, da uspostavi mirne odnose sa Achualama. Iako se akulturacija povećava, i u posljednje 4 dekade 20. stoljeća žive u relativnom izolaciji koja čuva njihov plemenski identitet.
Achuali žive od uzgoja slatke manioke, kukuruza i drugih proizvoda obiteljskog vrtlarstva. Potreba za kupovanjem trgovačke robe tjera ih da više vremena provode zarađujući dnevne nadnice. Ima ih oko 5 000.
Albisheim
Albishajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 81 opštinskog središta okruga Donersberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.784 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7333001.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Donersberg Albishajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Donersberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 150-170 metara. Površina opštine iznosi 10,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.784 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 166 stanovnika/km².
Călacea (razvrstavanje)
Călacea ima više značenja:
Stephanie DeFina
Stephanie DeFina (rođena na Floridi) je bivša američka teniserka koja se natjecala na amaterskim turnirima 1960-ih. Od 1966. do 1968. se nalazila među deset najboljih američkih tenisera prema rejtingu United States Lawn Tennis Association. Na Wimbledonu 1968. je došla do treće runde u pojedinačnoj konkurenciji, prije nego što ju je porazila Billie Jean King.
Juan Sabines Guerrero (razvrstavanje)
Juan Sabines Guerrero ima više značenja:
Bezjovo
Bezjovo je naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 118 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 128 stanovnika).
Demografija
U naselju Bezjovo živi 92 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,0 godina (38,6 kod muškaraca i 43,3 kod žena). U naselju ima 40 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,95.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Video-kamera
mini|desno|200p|Sonijeva video-kamera Video-kamera je kamera koja služi za snimanje video-materijala, odnosno pokretnih slika. Inicijalno je razvijena isključivo za televizijske potrebe ali se danas koristi u mnoge druge svrhe. Šta više postale su deo uređaja koji se prevashodno prave za druge namene kao što je mobilni telefon.
Istorija
Prva video-kamera razvijene je 1930-ih godina i koristio ju je BBS tokom eksperimentalnog emitovanja. Ova kamera je bila bazirana na elektromehanički disk. Ovu vrstu kamere već 1940-ih godina zamenila je u poptunosti električna video-kamera bazirana na katodnoj cevi. Ovakva vrsta kamere ostala je popularna i široko korišćena sve do 1980-ih godina. Tada na scenu stupaju kamere koje baziraju na foto osetljivim čipovima pre svega CCD-jevima, koje su i danas aktuelne. One su eliminisale puno problema kojih je bilo kod katodnih cevi i dale mogućnost razvoju digitalne televizije. Cena video-kamera je razvojem sve više opadala tako da je danas nemoguće zamisliti i domaćinstvo bez neke vrste video-kamere.
Vrste
Postoje više vrsta video-kamera i to zavisno pre svega od namene kao i željenog kvaliteta snimljenog videa.
Postoje i druge podele video-kamera. Jedna od osnovnih je podela na SD i HD kamere zavisno od video-rezolucije koju snimaju.
Căianu (razvrstavanje)
Căianu ima više značenja:
San Pierino, Firenze
San Pierino je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Borje (Žabljak)
Borje je naselje u opštini Žabljak u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 71 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 94 stanovnika).
Demografija
U naselju Borje živi 64 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 50,1 godina (47,7 kod muškaraca i 52,4 kod žena). U naselju ima 25 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,84.
Književna kritika
Književna kritika je jedna od triju disciplina nauke o književnosti, pored historije književnosti i teorije književnosti; "onaj deo nauke o književnosti koji služi kao spona između književnog dela i čitalaca". Zasniva se na postavkama teorije književnosti (posebno njenih metodoloških disciplina) i estetike, sa ciljem da što dublje otkrije ona značenja i lepote koji se sadrže u pojedinim književnim delima, kako bi se olakšalo čitaocima što potpunije razumevanje i što punije uživanje u njima. Vršeći tu funkciju književna kritika istovremeno ocenjuje književno delo, a i priprema nove činjenice za dalje teoriska uopštavanja teorije književnosti i estetiike.
Okrug Merkhah As Sufla, Shabwah
Merkhah As Sufla je okrug u Jemenu u pokrajini Šabva.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 1344 m.
Fudbalska reprezentacija Bosne i Hercegovine
Bosanskohercegovačka nogometna reprezentacija je nogometna selekcija Bosne i Hercegovine, pod kontrolom Nogometnog/Fudbalskog saveza Bosne i Hercegovine, koja svoje utakmice igra u takmičenjima organiziranim od strane UEFA-e i FIFA-e. Reprezentacija je nastala nakon proglašavanja nezavisnosti Bosne i Hercegovine i otcjepljenja od Jugoslavije.
Na aktualnoj FIFA rang listi BiH se nalazi na 48. mjestu, a na evropskoj UEFA listi na 20. mjestu.
Historija
Nogomet u Bosni i Hercegovini počinje da se razvija dolaskom bosanskih studenata iz Beča u Mostaru. Od tada nogomet se širi po cijeloj Bosni i Hercegovini. 1907. godine održava se prva nezvanična utakmica između timova iz Splita i tima iz Mostara nazvanog Osman. To je prva inozemna utakmica jednog bosanskohercegovačkog nogometnog tima. 1908. godine osnovan je Nogometni savez sastavljen od timova Bošnjaka i timova bosanskih Hrvata. 1910. godine na međunarodnom turniru osvajaju prvo mjesto pobjedom protiv reprezentacija Portugala, Španije i Italije, te u finalu protiv reprezentacije Švicarske rezultatom 4:3. Najbolji igrač bio je Muharem Hasanović sa tri pogodka.
Prva bosanskohercegovačka reprezentacija nakon proglašenja nezavisnosti je bila mediteranska ekipa koja je učestvovala na Mediteranskim igrama 1993. u Montpelliereu, Francuska. Prvu utakmicu Bosna i Hercegovina je odigrala protiv selekcije Alžira.
Bosanskohercegovačka "A" nogometna reprezentacija je svoju prvu zvaničnu utakmicu odigrala 1995. protiv Albanije na gostujućem terenu. Godinu poslije, bosanskohercegovački nogometni savez je primljen u svjetsku nogometnu federaciju FIFA, što je omogućilo i prvo učešće u kvalifikacijama za Svjetsko prvenstvo u nogometu 1998. godine u Francuskoj. Prve "domaće" utakmice Bosna i Hercegovina morala je igrati u Bolonji, na neutralnom terenu. Prvi kvalifikacijski meč odigran je na gostujućem terenu protiv Grčke, u Kalmati.
1998. godine Nogometni/Fudbalski savez Bosne i Hercegovine primljen je u evropsku nogometnu federaciju UEFA kao punopravan član.
2014. godine prvi put u historiji se kvalifikovala na SP.
Selektori
''Ažurirano: septembar 2009. godine''
Trenutni sastav
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left"|
Nedavni pozivi u reprezentaciju
Sljedeći nogometaši pozvani su u reprezentaciju u posljednjih 12 mjeseci (za kvalifikacije za SP 2010).
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left"|
Najviše nastupa
''Ažurirano: 7. juna 2016. godine''
Poznati nogometaši
Za igrače jugoslavenske nogometne reprezentacije, pogledajte članak Jugoslavenska nogometna reprezentacija.
Bicocca, Catania
Bicocca je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Aguaruna
Aguaruna, pleme američkih Indijanaca porodice Jivaroan, nastanjeno po mnogim rasipanim naseljima duž rijeka Marañón, Nieve, Potro, Mayo, Cahuapanas, Cenepa i Santiago u departmanima Amazonas, Cajamarca, Loreto i San Martín. Aguarune broje oko 45,000 duša. Njihova zemlje nalazi se na visini od 200 to 1,000 metara iznad mora. U ranom 20. stoljeću nastanjeni su na desnoj obali Río Marañón između Nieve i Apaga, odnosno (5° S, 78° W).
U vrijeme španjolskog kontakta u ratu su sa Inkama, a prvi ih kontaktira 1549. Juan de Salinas. Odnosi sa bijelcima su loši a svoje napade na naselja bijelaca provode sve do 1930.-tih godina. Negdje 1970.-tih počinje njihova politička borba za prava na zemlju koju naseljavaju.
Sela Aguaruna su polupermanentna, mogu imati do 150 stanovnika, te postaju sve više permanentnija, što je rezultat potrebe da budu u blizini škola. -Vođa sela je poglavar apu ili kakájam. magija još ima veliki utjecaj među njima, a imaju dva tipa šamana, to je iwishin ili tajímat tunchi, koji se bavi liječenjem, i čarobnjaka wawek tunchi. Wawek unchi je zli čarobnjak koji duhovnom strijelom može nanesti zlo nekoj osobi.
Današnji potomci opasnih Aguaruna-ratnika, prvih rođaka Jívaro Indijanaca bave se hortikulturom, lovom i ribolovom. uzgajaju slatku manioku, kukuruz, kikiriki, rižu, pamuk, duhan i druge kulture. neki od njih bave se i uzgojem stoke, ili sakupljaju gumu i prodaju kože divljih životinja.
Juan Sabines Gutiérrez (razvrstavanje)
Juan Sabines Gutiérrez ima više značenja:
Þórir Ólafsson
Þórir Ólafsson ( islandski: [torir olafson]; Selfoss, 28. studenog 1979.) je islandski rukometaš i reprezentativac koji igra na poziciji desnog krila u poljskom klubu Vive Targi Kielce. Prije prelaska na kontinent, Ólafsson je igrao u dvama islandskim klubovima, a od 2005. do 2011., prije nego prelazi u Poljsku, igrao je za njemački TuS Nettelstedt-Lübbecke.
Rancho el Conejo (razvrstavanje)
Rancho el Conejo ima više značenja:
Căciulata (razvrstavanje)
Căciulata ima više značenja:
El Ranchillo, San Ignacio Cerro Gordo
El Ranchillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Ignacio Cerro Gordo.
Căbești (razvrstavanje)
Căbești ima više značenja:
Batkovci
Batkovci su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Oštra Luka koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 213 stanovnika.
Istorija
Batkovci su se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazili u sastavu opštine Sanski Most.
La Ximena, Cuatro Ciénegas
La Ximena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Cuatro Ciénegas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 854 m.
Wadde hadde dudde da?
Wadde hadde dudde da? je pjesma Stefana Raaba s kojom je predstavljao Njemačku na Eurosongu 2000. godine. Tekst i glazbu za pjesmu napisao je sam Raab, a kako je predstavljao Njemačku, imao je direktan plasman u finalu. Iako je pjesma izvedena na njemačkom, Raab je koristio izmišljeni dijalekt jezika zbog čega je pjesma zvučala kao da je na iskrivljenom njemačkom. Tijekom nastupa u finalu, Raab je nastupao 15., nakon Danaca braće Olsen i njihove pjesme "Fly on the Wings of Love", te prije Švicarske predstavnice Jane Bogaert s pjesmom "La vita cos'è?". Nakon završenog glasovanja, Raab je, sa 96 dobivenih bodova, završio na 5. mjestu.
Ideja za pjesmu i njen naslov došla je iz Raabove TV emisije u kojoj je prikazan kratak isječaj iz jedne druge emisije koji prikazuje ženu s psom koji, u svojim ustima, nosi nešto prema njoj. Kada ovaj dođe, žena slatkastim tonom upita što to ima u ustima, te je tako i nastao naziv "Wadde hadde dudde da?", koji se može prevesti kao "Što tu imaš?".
Raabov nastup postao je slavan i zapamćen kao jedan od najznamenitijih u povijesti Eurosonga. Raab i cijela njegova pratnaj bili su odjeveni u kaubojska odijela jarko žute boje. Isječak s nastupa prikazan je i tijekom showa Congratulations: 50 Years of the Eurovision Song Contest, posebne emisije povodom 50 godina Eurosonga, i to u kategoriji "Nezaboravni nastupi".
Raaba je u Kopenhagenu 2001. godine naslijedila Michelle sa pjsemom "Wer Liebe lebt".
Capizzo, Salerno
Capizzo je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 154 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 671 m.
Juan Sabines (razvrstavanje)
Juan Sabines ima više značenja:
Nikodim Milaš
Nikodim Milaš (Šibenik, 4/16. april 1845 — Dubrovnik, 20. mart 1915) je bio dalmatinski vladika i kanonista.
Životopis
Po rođenju, dobio je ime Nikola. Otac, Trifun i majka Marija, po rođenju Italijanka, koja je pre udaje primila pravoslavnu veru, iz porodice su Milaša koji su se doselili u Dalmaciju iz Duvna.
Nikola Milaš je završio osnovnu školu 1856. godine kod franciskanaca i jezuita (isusovaca), a privatnu nižu gimnaziju kod dominikanaca, slušajući za to vreme veronauku u Bovanovoj srpskoj školi. Budući da niža gimnazija nije imala pravo javnosti, Nikola je morao da ponovo polaže četvrti razred kod jezuita u Dubrovniku. Zahvaljujući urođenoj inteligenciji i briljantnim odgovorima ne samo da je položio četvrti, već mu je priznat i peti razred i odmah je preveden u šesti. Kao stipendista Zelićeve fondacije Nikola je nastavio školovanje u zadarskoj gimnaziji.
Iako nije imao nameru da se posveti svešteničkom pozivu, Nikola Milaš se upisuje u gimnaziju u Zadru, a svoje bogoslovsko obrazovanje završava u Sremskim Karlovcima sa odličnim uspehom. Gimnaziju je završio u Zadru (1863), a bogosloviju u Sremskim Karlovcima (1866). Na bečkom Univerzitetu slušao je filozofiju (1866/67), međutim, ubrzo napušta studije filozofije i odlazi 1867. u Rusiju, te se upisuje u Kijevsku duhovnu akademiju. Milaš je Duhovnu akademiju završio je u dvadeset šestoj godini života i time zaokružio svoje školovanje. Iz Kijeva se vratio kao magistar teologije izradivši magistarski rad o nomokanonu patrijarha Fotija (1871). Za suplenta Bogoslovije u Zadru je postavljen 17. novembra 1871. a 30. juna 1872. godine imenovan je za stalnog profesora.
Austrougarska je 1873. godine izdvojila Dalmatinsku eparhiju iz sastava Karlovačke mitropolije i pripojila je veštačkoj tvorevini Bukovinsko-dalmatinskoj mitropoliji čije sedište nije bilo ni u Bukovini ni u Dalmaciji već u Beču, a episkopi novostvorene mitropolije su se sporazumevali pomoću prevodioca. Tim povodom pojavljuje se Milaševa knjižica Istorijsko kanonični pogled na ustanovljenje nove srpsko-rumunske mitropolije. Ovu knjigu su vrlo dobro primili Srbi iz svih krajeva, između ostalog i zbog smelosti autora.
Na studijama se zainteresovao za crkvenu istoriju i crkveno pravo (jer se ova nauka, kako sam ističe, podudarila sa realističkim pravcem njegove prirode) čemu će posvetiti, svom ozbiljnošću objektivnog istoričara, najveći deo svoga vremena. Od 1873. (na Badnji dan, u crkvi sv. Ilije u Zadru) narečeni monah Nikodim, potonji episkop dalmatinski i urednik lista Istina (Zadar, 1885-1888) i nosilac visokih odlikovanja i počasnih doktorata univerziteta Rusije, Grčke, Austrougarske i Srbije - posvetiće svoj život nauci i našim narodima koji su se našli pod dominacijom Rimske kurije. Kao znalac italijanskog, grčkog, latinskog, francuskog, ruskog i nemačkog jezika bio je u situaciji da svoje radove (od kojih su brojni prevođeni na žive jezike) proverava upoređujući ih sa sličnima, u oblasti kojima se bavio, kao što je bio u mogućnosti da se, zahvaljujući poznavanju jezika, služi izvornicima, primarnom i sekundarnom naučnom građom.
Od ministra prosvete u Srbiji, Milana Kujunhića, dobija poziv da dođe u Beograd i reorganizuje Bogosloviju, Milašu je ovaj poziv dobro došao da se ukloni iz sredine koja je prema njemu postajala neprijateljski raspoložena. U Beograd je došao krajem novembra 1886. i primio dužnost rektora Bogoslovije, a ubrzo je postao i član Glavnog prosvetnog saveta.
Dolazak Nikodima Milaša u Beograd pada u vreme međusobnih partijskih borbi u Srbiji kojih nije bio pošteđen ni Milaš, iako je tek došao u Beograd. Liberali su širili vesti da je Milaš „došao u Srbiju po uputstvu Austrougarske i rimske propagande da pounijati Srbiju.“ U toj situaciji nisu ga svojski prihvatali ni svi nastavnici Bogoslovije. To se naročito osetilo pošto je saslušana njegova Svetosavska beseda 13. januara 1887. po julijanskom kalendaru, u kojoj je on govorio „o potrebi klasičnog obrazovanja za kandidate bogoslovije“. Milaš je bio prisiljen da napusti Beograd i u julu 1887. godine vratio se na svoju dužnost u Zadar.
Posle smrti mitropolita Srbije, Inokentija, 1905, Nikodimu Milašu je ponuđen položaj mitropolita Srbije. Međutim, on je i ovu ponudu odbio.
Objavljivanje knjige Rukopoloženje kao smetnja braku (1907), i kritike koje su potom usledile iz bogoslovija u Beogradu i Sremskim Karlovcima (Stevana Veselinovića iz Beograda i Jovana Vučkovića iz Sremskih Karlovaca), poslužiće dalmatinskoj vladi da se oslobodi Nikodima Milaša. Akciji protiv episkopa Nikodima pridružili su se i neki intelektualci, svetovnjaci, monasi i sveštenici. U isto vreme su neke crkvene opštine tražile da se episkop Nikodim svrgne. Episkop Nikodim je 21. decembra 1911. godine podneo caru „ostavku na zadarsku eparhiju“, a ona mu je uvažena 19. januara 1912. godine.
Vest o Milaševom penzionisanju primljena je u celom pravoslavnom svetu sa žalošću i protestom, a posebno u Rusiji u kojoj je Milaš uživao veliki ugled. Posle penzionisanja Kijevska duhovna akademija proglasila ga je 2. marta 1912. godine svojim počasnim članom, a to je učinilo i Slovensko dobrotvorno društvo u Petrogradu 5. maja iste godine.
Episkop Nikodim Milaš je umro na Veliki petak, 2. aprila 1915. godine u Dubrovniku i sahranjen u privatnoj grobnici. Njegovi posmrtni ostaci preneti su 4. oktobra 1930. godine u Šibenik i sledećeg dana sahranjeni u posebnoj kapeli kraj Uspenskog hrama.
mini|desno|250px|Episkop Nikodim Milaš: Uspomene iz prvih godina srpskog političkog života na primorju, Zadar 1903
Misionarski i naučni rad
Glavni naučni rad Episkopa Nikodima (Milaša) bio je kanoničkog sadržaja. Važio je za jednog od najboljih kanonista svoga vremena. Na nauci je počeo da radi 1872. Mnogi njegovi članci i rasprave razasuti su po brojnim stručnim i naučnim časopisima.
Još za vreme školovanja u zadarskoj Gimnaziji Milaš se suočio sa buđenjem narodne slovenske svesti u Dalmaciji: Jer su se u dalmatinskom saboru organizovale dve stranke: italijanska i slovenska. Zbog svog slovenskog opredeljenja Milaš je i sam, u tri navrata, bio kažnjavan. Od 1885. zalagao se (i posle audijencije, 1896, kod cara, u Beču, i uspeo) da se u Gimnaziji u Zadru nastava izvodi na srpsko-hrvatskom jeziku.
Po povratku u Zadar sa kratkog službovanja u Beogradu, episkop Nikodim se posvećuje naučnom radu i objavljuje knjige Propaganda i knjigu za koju se sa sigurnošću može reći da je njegovo životno delo, Crkveno pravo. Ono je prevedeno na više jezika i danas se koristi u svim pravoslavnim crkvama.
Episkop Nikodim Milaš se sav posvetio svojoj eparhiji. Revnosno ju je obilazio, sveštenstvu i pastvi slao poslanice, ustrojio eparhijsku skupštinu i pokrenuo akciju za podizanje srpskog pravoslavnog hrama u Splitu. Glavna smetnja, kaže Episkop Nikodim, ''bilo je dalmatinsko Namjesništvo. Ono je u ovome stajalo pod uplivom rimokatoličkog episkopa i sveštenstva spljetskog, koji su upotrebljavali sva moguća, većinom tajna sredstva, da pravoslavni u Splitu ne dobiju nikada svoju crkvu''. Crkava nikada i nije podignuta.
Financijska afera i samoubistvo Dositeja Jovića
Bude Budisavljević je u svojoj memoarskoj knjizi (str. 215), koju je objavio Željko Karaula, o Nikodimu Milašu napisao: „... i u Zadru sam kao i obično potražio vladiku moje crkve Dr-a Milaša. Teško žalim i danas me boli što je s njime poslije bilo, a i s bokeljskim mu drugom, koji je sam skončao i skončati morao ne bez nekrivnje starijeg zadarskog mu druga.“ Objašnjenje ovog zapažanja je u tome da je Dositej Jović pronevjerio veliku sumu novca zbog čega se kasnije i ubio.
Familia Velasco, Ensenada
Familia Velasco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Argumentum ad passiones
Argumentum ad passiones (poziv na emocije) je tip logičke greške. Budući da je namjerne vrste, spada u sofizme.
Nikodim Milaš
Kritika političkog stanja u Srbiji
Zbog političkih previranja liberala i naprednjaka u Srbiji rado je napustio taj "osinjak" uz konstataciju: "Čim je svršila školska godina, odmah ostavim Biograd, zavjetovavši se, da nikada više neću prijeći granicu Srbije i stupiti nogom u onu kraljevinu. Bog joj dao svaku sreću, ali daleko od mene! U Srbiji je bio oklevetan da je došao da ih pounijati, a to mu je prigovorila i kraljica Natalija Obrenović koja je i sama kasnije postala katolkinja.
Odnos prema Dubrovačkim Srbima katolicima
"Za srpske dalmatinske stvari, isto i za javne crkvene poslove, postao je, poslije Bjelanovičeve smrti, mjerodavan „Dubrovnik" list koji su izdavali takozvani "Srbi katolici", a uređivački odbor sastavljali su Dubrovčani, rimokatolici, koji već kao Dubrovčani prezirali su i mrzili "vlašku vjeru", kako oni nazivahu i još nazivaju pravoslavnu vjeru. Pa kao što su se vandalmatinski liberalni srpski listovi vladali prije govoreći dalmatinskim uopće stvarima prema onome, kako je Bjelanovićev "Srpski Glas" pisao, tako poslije Bjelanovićeve smrti oni listovi govorili su o tim stvarima prema onome, kako je od toga doba počeo pisati "Duborvnik". A simpatičan im je bio ovaj list, jer su mislili da će njegov program prihvatiti svi liberalni Hrvati te pretvoriše se i oni u "Srbe katolike" ; a nijesu znali, da sve to „katoličko Srpstvo” sastavljaju desetak ako ne i manje, ambicioznih pismenih Dubrovčana, koji su uza se imali možda još stotinak nepismenih ili polupismenih Dubrovčana, koje su oni ovako ili onako novčano pomagali, a za koje ambiciozne pismene Dubrovčane „katoličko Srpstvo” nije drugo bilo, kao što nije ni danas, nego pusta reklama."
Charles Aznavour
Charles Aznavour (Pariz, 22. svibnja 1924. – Pariz, 1. listopada 2018.) pravog imena Shahnour Varenagh Aznavourian ili Charles Aznavurian, francuski autor, skladatelj, šansonijer i glumac armenskog podrijetla.
Životopis
Poput Yvesa Montanda, podrijetlom Talijana, i Charles Aznavour je stranac, sin armenskih emigranata umjetnika u Parizu. I njega je kao tolike druge prva otkrila Édith Piaf. S vremenom postaje vrstan pjesnik, tekstopisac prekrasnih tekstova šansona, što će ih interpretirati brojni pjevači diljem svijeta. Njegov ranjeni promukli glas osvaja publiku iskrenom patetičnošću, strastvenošću i melodramatičnošću. Već rano vrlo umiješno spaja ritmove jazza sa šansonom, a njegov neobičan glas, gotovo na rubu slamanja, najviše pridonosi njegovoj popularnosti te, unatoč malena rasta (1,61 m) i naborana neobična lica, osvaja srca - posebno žena. Aznavour govori i jako često pjeva na pet jezika - francuskom, talijanskom, engleskom, španjolskom i njemačkom, a ponekad zapjeva čak i na ruskom, armenskom, i romskom jeziku (jedan od njegovih većih hitova "Les Deux Guitares" je na romskom jeziku). Toliko je lingvistički nadaren da pjeva i na puno raznih dijalekata, pogotovo na francuskom i španjolskom jeziku.
Aznavour se posvećuje šansoni, prve pjesme piše 1941. u suradnji s Pierreom Rocheom, a 1946. angažira ga nezaobilazna Piaf za jednu turneju. Već 1947. dobiva Grand prix de la chanson za pjesmu J`ai bu. Prati Édith Piaf na turneji po Americi i vrlo rano osvaja američku publiku, a kasnije su ga čak proglasili alter-egom velikana zabavne glazbe Franka Sinatre.
On se ipak naporno probija do samog vrha popularnosti. Piaf u početku ni ne vjeruje u njegov talent i odbija njegovu pjesmu Mrzim nedjelje, koju će tek proslaviti Juliette Gréco 1950. Godine 1951. počinje surađivati s Bécaudom, a 1953. doživljava pravi trijumf na turneji po Maroku. Slijede nastupi u Olympiji i Moulin Rougeu u Parizu (1954.) i konačno 1955. postaje pravom planetarnom zvijezdom. Nakon toga slava mu stalno raste, a kad je 1966. godine prodao više od milijun primjeraka ploče sa svojom pjesmom La Mamma ne silazi s liste najpopularnijih.
U mladosti glumi u kazalištu, a kasnije je u filmu realizirao mnoge zapažene uloge (Taxi za Tobrouk, 1961.). Njegove šansone pretežno pjevaju o ljubavi, znaju biti natopljene erotičnošću, često govore o dječačkim snovima, o životu u dvoje ili čežnji za avanturama (Les Comediens, Apres l'amour, Emmenez-moi, itd.).
U 2008. godini, Aznavour i dalje snima nove albume i putuje po svijetu, napunjujući najveće koncertne kuće u gradovima od Japana i Portugala do Amerike i Australije, te naravno također u svojoj Francuskoj i Armeniji. Rekao je da ne planira napustit glazbenu scenu prije 2010. godine, a vjerojatno ne ni poslije. Kaže da mu sve ovisi o zdravlju i kako mu glas tada bude zvučao.
Trenutačno priprema se za novi val koncerta po južnoj Americi, i novi Duos CD sa suradnjom svojih najboljih prijatelja iz glazbene industrije, među kojima su Celine Dion, Sting, Plácido Domingo, Paul Anka, Nana Mouskouri, Josh Groban, i drugi.
Nikodim Milaš
Odnos prema pravoslavnim Srbima sjeverne Dalmacije
"Odahnuo sam, kad sam vidio da nijesam više dalmatinski vladika, i da nemam više posla sa onakvim beskarakternim svijetom, kakvi su u većini pravoslavni sjeverodalmatinski Srbi. Za njih je bio Milaš 1881. stub pravoslavlja i branilac crkve i naroda na Primorju; 1886. bio im je odmetnik od pravoslavne crkve i srpske narodnosti, 1901. opet ponos dalmatinske crkve, a 1911. prosti defraudant! A da sam ostao episkop, Bog zna, kakva bi se nova evolucija javila u mozgovima onih ljudi!"
Reakcije na njegovo povlačenje sa vladičanske službe
List „Naše Jedinstvo” u svom 50. broju od 23. aprila 1912. godine je između ostaloga objavio: "Ali Milaš nije običan episkop, a u Srba kao i u Hrvata obaramo one čija imena znače, i koliko su zaslužniji, toliko smo prema njima bezobzirniji. U drugim narodima je obratno. Ovo je jedna od najtežih bolesti, od kojih boluje i hrvatsko i srpsko pleme." Lazar Tomanović mu je u pismu od 4.2.1912. između ostaloga napisao: "Tvoju dostojanstvenu odluku i držanje ja potpuno odobravam, jer ti nijesi ni smio drukčije postupiti... premda se strašim od posljedica u crkvi dalmatinskoj, koja je za vrijeme blaženopočivšeg vladike Stevana pa dok si joj ti bio na čelu, u cijelom razdrobljenom srpskom narodu prvenstvovala u svakom pogledu.”
Argumentum ad passiones
Ovim sofizmom se želi izvesti prividan dokaz, koji se oslanja na manipuliranje osjećajima onoga kojem je argument upućen. Vrsta je irelevantne konkluzije u koju spadaju još argumentum ad consequentiam, pozivanje na strah (argumentum ad metum, argumentum in terrorem), pozivanje na laskanje, argumentum ad misericordiam, argumentum ad absurdo (pozivanje na ruganje), argumentum ad odium (pozivanje na prkos), iluzorno razmišljanje.
Slična je logičkoj zabludi argumentum ad misericordiam.
Menomonie, Wisconsin
Menomoni je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 16.264, što je 1.327 (8,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Malacato
mini|Andski jezici. Malacato, Jedno od plemena iz skupine Paltan govornika, porodica Jivaroan, koji su u kolonijalno vrijeme obitavali u južnom Ekvadoru, na području današnje provincije Loja. Malacatosi su govorili dijalektom jezika palta, i činili su jedan od pet cacicazgosa ili poglavištava Palta.
Pleme Malacato poznato je najviše po tome što je među njima uočeno uspješno liječenje malarije za što su Indijanci koristili biljku “yara-chuccho” (Cinchona spp.), od koje se priprema kinin. Prvo opaženo uspješno liječenje izveo je 1630. njihov poglavica Pedro Leiva.
Alflen
Alflen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 92 opštinska središta okruga Kohem-Cel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 826 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7135002.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kohem-Cel Alflen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kohem-Cel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 435 metara. Površina opštine iznosi 13,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 826 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 62 stanovnika/km².
Little Rock, Iowa
Litl Rok je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 459 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 459 stanovnika, što je 30 (6,1%) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Felipe de Jesús Gamotes, Rayón
San Felipe de Jesús Gamotes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rayón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 213 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 709 m.
Casco, Bergamo
Casco je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1969 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
Chiandelin, Udine
Chiandelin je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 768 m.
Jívaro
mini|lijevo|tsantsa, preparirana glava pogubljenog neprijatelja. Jivarosi su išli u lov na glave zbog ovakvih trofeja. Lightner Museum, St. Augustine, Florida.
Jívaro (Shuar, Jibaro), pleme američkih Indijanaca porodice Jivaroan nastanjeno u Ekvadoru u područjima uz rijeke Zamora, Panki, Paute, Santiago, Yaupi, Tutanangoza, Upano, Chiguaza, Palora i Macuma, te dijelom i uz rijeku Pastaza u provincijama Zamora-Chinchipe, Morona Santiago i južnim predjelima provincije Pastaza, Ekvador. Shuar Indijanci podijeljeni su na 3 lokalne grupe, to su Muraya Shuar, Untsuri Shuar (planinska grupa) i Pakamaya Shuar.
Naziv Jivaro Indijanci su dobili od bijelaca i mestika i Jivarosi ga oštro kritiziraju nazivajući sebe vlastitim plemenskim imenima Shuar i Achuar (drugo njihovo pleme). Socijalna organizacija temelji se na poliginiji. Glavne djelatnosti su im i danas lov, ribolov i sakupljanje, dok uzgoj stoke i agrikultura imaju manji značaj za njihovu ekonomiju. Danas ima dosta Jivarosa koji žive i po urbanim središtima, a neki su među njima aktivni i u socijalnom i političkom životu na lokalnoj, nacionalon i međunarodnoj razini.
Jivaro Indijanci svakako su najpoznatiji po svojima trofejima-glava. Oni bijahu lovci na glave koji su iste posebnim načinom uspijevali da smanje na veličinu naranče. Ovako smanjene glave poznate kao tsantsa(s) postale su kasnije predmetom trgovine i dosizale astronomske cijene koje su nudili bogati ekstravagantni kolekcionari ovakvih trofeja.