cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cementara
Tvornice Cemex (bivši Dalmacijacement), Našicecement i Holcim (Hrvatska) proizvode sivi (standardni) portland cement različitih vrsta, dok Istra cement proizvodi specijalni aluminatni cement. Kapaciteti cementnih peći u Hrvatskoj su od 1500 do 3000 tona cementnog klinkera na dan.
Silas, Alabama
Silas je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 452 stanovnika.
Žrnovo
mini|Žrnovska Banja mini|lijevo|Žrnovska Banja i otok [[Mulić gledani sa sjevera]] Žrnovo je naselje na otoku Korčuli.
Zemljopis
Udaljeno je svega 4 km od grada Korčule (u čijem sastavu se nalazi) glavnom cestom na putu prema unutrašnjosti otoka.
Sastoji se od zaselaka Prvo selo, Brdo, Kampuš, Postrana, a pripadaju mu i uvale Žrnovska banja, Vrbovica, Medvinjak.
Stanovništvo
Prema popisu stanovnika iz 2001. godine u Žrnovu obitava 1.296 stanovnika. mini|lijevo|Medvinjak obala
Povijest
Žrnovo je bilo nastanjeno još u ilirsko i rimsko doba. Danas je ono malo turističko mjesto.
Bonnétable
Bonetabl je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart koja pripada prefekturi Mamer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4 060 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 101,29| stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 40,08 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od n. c. metara (maksimalnoj 167 m, a minimalnoj 77 m).
Cave City, Arkansas
Kejv Siti je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Riserva Tatti, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Natrijum jodat
Natrijum jodat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 197,892 Da.
Metaanaliza
U statistici, metaanaliza kombinuje rezultate nekoliko studija koje se bave srodnim istraživačkim hipotezama. U svom najjednostavnijem obliku, ona se sastoji od identifikacije zajedničke mere efekta veličina, i stoga ponderisana aritmetička sredina može da bude ishod metaanalize. Ponderisanje može da odražava veličine uzoraka individualnih ispitivanja, kao i niz drugih razlika među studijama. Generalna svrha metaanalize je formulisanje efektivnije procene stvarnog odnosa veličina.
Metaanalize su često, mada ne uvek, važne komponente procedure sistemskih pregleda. Na primer, metaanaliza se može primeniti na rezultate nekoliko kliničkih ispitivanja medicinskog tretmana s ciljem sticanja boljeg razumevanja njegovog stepena delotvornosti. Ovde je podesno slediti terminologiju koju je koristila Kohranska kolaboracija, i koristiti „metaanalizu“ za označavanje statističkih metoda kombinovanja podataka, ostavljajući druge aspekte sinteze istraživanja, poput kombinovanja informacija kvalitativnih studija, za generalniji kontekst sistematskih pregleda.
New Sarpy, Louisiana
Nju Sarpi je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.464, što je 104 (-6,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Amoksicilin/klavulanska kiselina
Amoksicilin/klavulanska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 602,655 Da.
Kleinwallstadt
Klajnvalštat je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 32 opštinska središta okruga Miltenberg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.759 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9676133.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Miltenberg Klajnvalštat se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Miltenberg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 123 metra. Površina opštine iznosi 15,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.759 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 364 stanovnika/km².
Handschuheim
Handšuhajm je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna koja pripada prefekturi Strazbur Kampanj.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 269 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 112 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,4 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 180 metara (maksimalnoj 213 m, a minimalnoj 173 m).
4'-Hidroksiizoflavonska metiltransferaza
Termin 4'-hidroksiizoflavonska metiltransferaza ima više značenja.
Maribor
Maribor (njemački: Marburg an der Drau, latinski: Marburgum) je drugi po veličini grad u Sloveniji. Grad ima 94.809 stanovnika i sjedište je Mestne občine Maribor.
Geografija
Maribor leži na sjeveroistoku Slovenije na mjestu gdje se rijeka Drava spušta sa Alpa u panonsku ravnicu, tako da jedan dio grada (historijski centar) leži duž Drave, a zapadna predgrađa po obroncima Pohorja.
On je udaljen oko 127 km od centra Ljubljane, i nekih 20 km od austrijske granice. Sve donedavno bio je sjedište Slovenske Štajerske.
Historija
thumb|left|260px| Centar grada thumb|right|300px| Pogled s [[Drava|Drave na centar grada]] thumb|right|300px| Centralni trg sa zgradom magistrata Maribor se u pisanim dokumentima prvi put spominje 1164. pod imenom castrum Marchburch. To je bila franačka utvrda na brdu iznad Drave (današnja Piramida), ona je trebala štititi južne granice njihove države od Ugarskih upada.
Kao trgovište se prvi put spominje 1204. , a kao naselje 1254. pod imenom civitatem Marpurg. Zna se da ga je 1480. opsjedao Ugarski kralj Matija Korvin, ali i to da ga nije uspio zauzeti. .
Negdje od 1752. grad je postao administrativni centar svog okruga, a 1758. jezuiti su osnovali prvu gimnaziju u gradu. Velika prijelomnica u razvoju Maribora bio je dolazak Južne željeznice iz Beča 1846. koja se do 1857. protegla do Trsta.
Slovenski građani izgradili su 1899. svoj Narodni dom, koji je ubrzo postao centar političkog, ekonomskog i kulturnog života štajerskih Slovenaca. Odmah po završetku Prvog svjetskog rata tadašnji major austrougarske vojske Rudolf Maister uspio je 23. novembra 1918., razoružati njemačke rezerviste (schutzwehr), on je na taj način osigurao ulazak Maribora 1. decembra 1918. u sastav nove države Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca.
Za Drugog svjetskog rata Maribor je kao i ostatak tadašnje slovenske Štajerske anektiran u Treći Reich kao dio ujedinjene Štajerske. Zbog tog je vjerojatno bio jedini grad nekadašnje Jugoslavije kog je posjetio Adolf Hitler 26. aprila 1941.
Nakon ponovne integracije u Jugoslaviju 1945. Maribor je izrastao u jedan od najznačajnijih industrijskih centara tadašnje države. Paralelno je postajao i kulturno obrazovni centar Slovenije, teatar, opera, novinsko izdavačka kuća Večer, a od 1975. i univerzitetski grad.
Gradovi prijatelji
Maribor ima ugovore o prijateljstvu i partnerstvu sa slijedećim gradovima ;
TRMA
Termin TRMA ima više značenja.
Maribor
Privreda i transport
Maribor je od sredine 19. vijeka izrastao u značajni industrijski centar; sa puno kojekakvih tvornica od tekstila do metala i automobila (TAM). Nakon osamostaljenja Slovenije dobar dio starih industrija je bankrotirao, pa je danas najznačajniji privredni pogon nekadašnja tvornica kemikalija Zlatorog (današnji Henkel), uz hidroelektrane na Dravi.
Maribor je odlično povezan sa svim slovenskim gradovima željeznicom i autoputevima, a ima i aerodrom Edvard Rusjan (IATA: MBX, ICAO: LJMB)
Desne
Desne su mjesto u općini Kula Norinska, u dolini Neretve.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine u naselju obitava 130 stanovnika.
Amperozid
Amperozid je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 401,493 Da.
Beltramina, Padova
Beltramina je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Udruženje holivudskih stranih novinara
Udruženje holivudskih stranih novinara (engl. Hollywood Foreign Press Association, skraćeno HFPA) je američka organizacija filmskih novinara. Članovi organizacije su različitih nacionalnosti, koji uglavnom rade i pišu o flmovima holivudske produkcije, ali objavljuju u stranim časopisima.
Portis, Kansas
Portis je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 103, što je 20 (-16,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tiroksinska dejodinaza
Termin tiroksinska dejodinaza ima više značenja.
Kranj
Kranj (njemački: Krainburg, latinski: Carnium) je četvrti po veličin grad u Sloveniji od 37.151 stanovnika, on je i administrativni centar Mestne občine Kranj.
Geografija
Sve donedavno bio je sjedište Gorenjske, a tokom svoje duge historije bio je neformalna prijestolnica historijske pokrajine Kranjske - srca Slovenije i njezinog duha. Po gradu je dobila ime i nekadašnja habsburgška Vojvodina Kranjska
Historija
To staro keltsko naselje doživjelo je svoju drugu renesansu u 7. vijeku, za velike seobe naroda, tad je izgrađena prva utvrda i naselje oko nje. Arheološkim iskapanjima na tom lokalitetu pronađena je najveća staroslavenska nekropola na tlu Slovenije.
Nakon gubitka samostalnosti krajem 9. vijek početkom 10. vijeka tadašnja utvrda Krainburg postala je prijestolnica takozvane Kranjske krajine, iz koje je u 14. vijeku nastala Vojvodina Kranjska, sa sjedištem u Ljubljani. Krainburg je u 13. vijek dobio prava sajmovanja pa se razvio kao trgovačko - obrtničko mjesto poznato po obradi željeza.
Sve do novoga vijeka grad je zadržao svoje bedeme i jasno izraženi obrambeni karakter srednjovijekovnog burga.
Znamenitosti
Najveće znamenitosti Kranja su župna crkva sv. Kancijana i drugova iz 14. vijeka i dvorac Kieselstein (Grad Kieselstein) iz 13. vijeka, koji je tokom svoje historije promjenio puno vlasnika, i bio često restauriran, posljednji put 1952. po nacrtima arhitekta Jože Plečnika.
Gradovi prijatelji
Kranj ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima ;
Privreda
Kranj je od sredine 19. vijeka izrastao u značajni industrijski centar; najznačajniji privredni pogoni u gradu su tvornica guma Sava i elektronike Iskra.
Pored grada nalaze se dva najpoznatija slovenska skijališta Kranjska Gora i Krvavec.
Župan
Župan je riječ koja kod južnoslavenskih naroda i u njihovim jezicima označava velikodostojnike i upravitelje teritorijalnih jedinica - županija, odnosno župa.
Prvi put se javlja u Sloveniji u zapisu iz 777. godine pod nazivom iopan. . Tamo je označavao seoske poglavare ili knezove, odnosno upravitelje seoske općine, da bi danas postao naziv koji se koristi za općinskog načelnika.
Etimologija
Porijeklo i etiomologija titule župan ostaje neraziješena, postoje mnoge teorije; slavenska (F. Miklošič), avarska (A. Bruckner), praindoeuropska (V. Machek), indoeuropska (D. Dragojević), ilirsko-tračka (K. Oštir), starobalkanska (M. Budimir), i mnoge druge. Za cijeli sklop tih etimoloških mogućnosti vrijedi tvrdnja da pitanje podrijetla naziva nije nužno povezano s pitanjem porijekla nosioca titule. Austrijski filolog, Otto Kronsteiner, koji je zastupao Avarsko porijeklo Hrvata, nastojao je činovničke nazive ban, župan, kosez i kagan, dokazati kao Avarske službene činove, koje su potom iz avarskoh jezika preuzeli Slaveni. Njegove, ali i tuđe pretpostavke, za svaku od pojedinih činova (osim kagan, jedina dokazano iz turk.-mong. jezika) nisu utvrđene. Prema Kronstenieru, župan je bio nadređeni banu (što nema nikakvu potvrdu u povijesnim izvorima), a i izvor je tražio u avarskom jeziku, što je također posve neutvrđeno.
Prema najnovijim istraživanjima, izgledno je da titula župana nije avarskog porijekla, već je među Avarima sačuvana plemenska organizacija Slavena, a sama titula etimološki je u slavenskim jezicima posuđenica iz iranskih jezika od *fsu-pāna (pastir).
Prvi put se spominje 777. g. kao iopan, a kasnije gotovo isključivo u obliku zoapan ili zoupan.
Cama
Termin Cama ima više značenja.
Župan
Župan u srednjovjekovnoj Srbiji
Prema kazivanju vizantijskog cara i pisca Konstantina VII Porfirogenita, srpska plemena nisu imale vrhovne vladare, kraljeve, već „starce župane“. Župani su najpre stajali na čelu pojedinih rodova naseljenih po župama. Kada bi se nekoliko susednih župa udružilo, na čelu bi se našao najuticajniji i najugledniji župan i on bi postao vladar, gospodar. Titula župana nije poticala od carskog ili nekog drugog vladarskog dvora, i nije se sticala u državnoj službi, a u srpskim zemljama se ustalila i postala nasledna. Kada je Vukan, prvi po imenu poznati vladar Raške izašao 1093/1094. godine pred Aleksija I Komnina, vizantijskog cara, poveo je sa sobom „izabrane župane“.
Clewiston, Florida
Kluiston je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 7.155 stanovnika.
Župan
Župan u srednjovjekovnoj Srbiji
Na osnovu ovoga se zaključuje da je titula župana najstarije poznato dostojanstvo među Srbima. Nije poznato da li je ova titula bila nasledna od pojavljivanja, ali se zna da je uspostavom rodovske aristokratije od XI veka bila nasledna. Titula kneza je mlađa i sreće se tek od druge polovine XII veka i dodeljivao ju je gospodar. Tako titula župana ostaje još neko vreme nasledno dostojanstvo među vlastelom.
Župani u Hrvatskoj
Ustavom Republike Hrvatske iz 1990. godine županije su određene kao jedinice lokalne uprave i samouprave. Županijski sustav uveden je 1993. godine, čemu je prethodilo donošenje Zakona o lokalnoj samoupravi i upravi, Zakona o područjima županija, gradova i općina u Republici Hrvatskoj te provedba prvih lokalnih izbora 1993. godine. Tijekom 1990-ih uloga župana bila je dvojaka – istovremeno je bio čelnik županije (samoupravni djelokrug) te županijskih ureda kao tijela državne uprave (upravni djelokrug). Župana je birala županijska skupština većinom glasova svih članova, dok je izbor župana potvrđivao Predsjednik Republike Hrvatske na prijedlog Vlade Republike Hrvatske. Ako je Predsjednik Republike odbio potvrditi izbor župana, županijska skupština bila je dužna u roku od 14 dana izabrati drugog župana, a ako Predsjednik Republike ponovno ne bi potvrdio izbor župana, sam bi imenovao župana te županije. Takve odredbe bile su posljedica centraliziranog državnog sustava. Krajem 1990-ih dolazi do razdvajanje uprave od samoupravne uloge župana, pa župan postaje čelnik tijela državne uprave na području županije koji vrši nadzor zakonitosti rada i akata jedinica lokalne samouprave, a kojeg imenuje Predsjednik Republike, dok je županijski načelnik postao nositeljem izvršne vlasti u županiji te obavljao dodijeljene poslove iz samoupravnog djelokruga županije.
Ustavnim promjenama 2001. godine nastavljen je postupak k stvaranja boljih pretpostavki za razvoj lokalne samouprave, odnosno njezinu sve većem osamostaljivanju (decentraliziranje). Županija postaje jedinica područne (regionalne) samouprave.
Izbori i funkcije župana u Republici Hrvatskoj
Župan je izvršno tijelo županije.
Župan i zamjenici župana biraju se na neposrednim izborima na vrijeme od četiri godine. Redoviti izbori župana održavaju se svake četvrte godine, istodobno s izborima za članove predstavničkih tijela jedinica lokalne i područne (regionalne) samouprave. Izbore raspisuje Vlada Republike Hrvatske. Mandat župana i njihovih zamjenika može prestati i prije isteka četverogodišnjeg mandata, pa se u tom slučaju provode prijevremeni izbori. Župani se biraju većinskim izbornim sustavom u kojem cijelo područje županije čini jednu izbornu jedinicu. Za župana je izabran kandidat koji na izborima dobije više od 50% glasova birača koji su glasovali (prvi krug izbora). Ako niti jedan kandidat ne dobije većinu glasova u prvom krugu izbora, održavaju se ponovljeni izbori (drugi krug izbora) četrnae­sti dan nakon dana održavanja prvoga kruga izbora. U drugom krugu izbora sudjeluju dva kandidata s najviše glasova u prvom krugu izbora. U drugom krugu izbora izabran je kandidat koji dobije veći broj glasova birača koji su glasovali.
Župan zastupa županiju. Župan:
Odgovoran je središnjim tijelima državne uprave za obavljanje poslova državne uprave prenijetih u djelokrug tijela županije.
Aktualni popis župana hrvatskih županija
Nakon provedenih lokalnih izbora 2009. godine, na kojima su građani po prvi puta neposredno birali župane i njihove zamjenike, od ukupno 20 župana i gradonačelnika Grada Zagreba (koji ima položaj župana), po stranačkoj pripadnosti, deset župana je iz redova HDZ-a, pet iz redova SDP, tri iz redova HSS, dok po jednog župana imaju IDS, HDSSB i HNS.
Sulohrinska oksidaza
Termin sulohrinska oksidaza ima više značenja.
Operacija Erntefest
mini|desno|Stražarski toranj u logoru Majdanek Operacija Erntefest (u prevodu: Operacija Žetveni festival) bilo je kodno ime za operaciju koju su izvele okupacione snage nacističke Nemačke s ciljem da pobiju sve Jevreje koji su ostali u oblasti Lublina i u Lublinskom getu. Operacija je izvedena tokom 3. i 4. novembra 1943. godine. Tokom operacije ubijeno je oko 42.000 Jevreja.
„Erntefest“ je počeo u zoru 3. novembra 1943. Radne logore Travniki i Ponijatova su okružile SS i policijske jedinice. Jevreji su izvođeni iz logora u grupama i streljani u okolnim jamama iskopanim za ovu svrhu. U Majdaneku su Jevreji prvo odvojeni od ostalih zatvorenika, a zatim su odvođeni u grupama do obližnjih rovova i streljani. Jevreji iz drugih radnih logora u oblasti Lublina su dovedeni u Majdanek i ubijeni. Tokom ubijanja u Majdaneku i Travnikiju svirala je muzika kako bi se smanjila buka od pucnjave. Operacija je u Majdaneku i Travnikiju završena za jedan dan. U logoru Ponijatova ubijanje je trajalo dva dana.
Sims Chapel, Alabama
Sims Chapel je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 153 stanovnika.
1. dodjela Zlatnog globusa
<div style="float: right; font-size: smaller; background-color:#E6E6FA; padding: 12px; margin-left: 5em; margin-bottom: 2em; width: 180px" align="center">
1. dodjela "Zlatnog globusa"
održana januara 1944.
Najbolji film:
Bernardettina pjesma
[[Henry King, dobitnik Zlatnog globusa za najbolju režiju filma Bernardettina pjesma|mini|desno]]
1. dodjela "Zlatnog globusa", za filmska ostvarenja u 1943. godini, održana je krajem januara 1944. godine u studiju 20th Century Fox u organizaciji Udruženja holivudskih stranih novinara u Los Angelesu. Dodijeljeno je ukupno 6 Zlatnih globusa u šest kategorija: najbolji film, najbolji režiser, najbolji glumac, najbolja glumica, najbolji sporedni glumac i najbolja sporedna glumica.
RNR
Termin RNR ima više značenja.
1. dodjela Zlatnog globusa
Najbolji film
Bernardettina pjesma u režiji Henryja Kinga;
Najbolji glumac
Paul Lukas - Straža na Rajni;
Najbolja glumica
Jennifer Jones - Bernardettina pjesma;
Najbolji režiser
Henry King - Bernardettina pjesma;
Najbolji sporedni glumac
Akim Tamiroff - Kome zvono zvoni;
Najbolja sporedna glumica
Katina Paxinou - Kome zvono zvoni;
Ribonukleozid reduktaza
Termin ribonukleozid reduktaza ima više značenja
Bruère-sur-Loir
Brijer na Loari je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 218, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km².
Giavina, Vercelli
Giavina je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1043 m.
Waco, Missouri
Vejko je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 87, što je 1 (1,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Feredoksin reduktaza
Termin feredoksin reduktaza ima više značenja.
Ampicilin/flukloksacilin
Ampicilin/flukloksacilin je organsko jedinjenje, koje sadrži 35 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 803,277 Da.
Cerqueux-sous-Passavant
Serke su Pasavan je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Men i Loara koja pripada prefekturi Somir.
Klingenberg am Main
Klingenberg na Majni je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 32 opštinska središta okruga Miltenberg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.248 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9676134.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Miltenberg Klingenberg na Majni se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Miltenberg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 128 metara. Površina opštine iznosi 21,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.248 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 295 stanovnika/km².
Sipsey, Alabama
Sipsey je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 437 stanovnika.
HPPE
Termin HPPE ima više značenja.
Kreatin
Kreatin je supstanca koju prirodno proizvodi ljudskom telu kao izvor energije za mišiće. Do sinteze dolazi u sintetiše se u jetri, ali i u pankreasu i bubrezima. Kreatin se formira u telu od aminokiselina arginin, metionin i glicin i sadrži hemijsku energiju - ATP. Organizam prosečne osobe proizvede dnevno oko 2 g kreatina.
Kreatin pospešuje obnovu ATP-a koji se koristi prilikom rada mišića, te se njegovom suplementacijom ostvarujete i „produženi rad“ tj. veća snagu i bolja izdržljivost. Kreatin se unosi i putem ishrane i najviše ga ima u crvenom mesu i ribi. Uneti kreatin se 98% deponuje u mišićima, dok se preostali deo deponuje u mozgu, srcu i drugim organima, a višak kreatina se izluči preko bubrega u obliku kreatina.
U rastvoru, kreatin je u equilibrijumu sa kreatininom.
Fontenay-sous-Bois
Fontne su Boa je naseljeno mesto u Francuskoj u Pariskom regionu, u departmanu Dolina Marne.
Po podacima iz 2006. godine broj stanovnika u mestu je bio 51.727.
Guilmi, Chieti
Guilmi je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 432 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 640 m.
PRNA
Termin PRNA ima više značenja.
SUR2
Termin SUR2 ima više značenja.
Natrijum laktat
Natrijum laktat je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 112,060 Da.
Osnivanje Rima
thumb|Alegorijski prikaz osnivanja Rima
Osnivanje Rima obrađuju mnoge legende, koje u poslednje vreme dopunjuju i naučne istorijske rekonstrukcije. Prema tradicionalnom datumu, koji je u 1. veku st. e. izračunao rimski filolog i polihistor Marko Terencije Varon, grad Rim osnovan je 21. aprila 753. godine stare ere.
Rana Italija
Kada se Italija oko 700. godine st. e. pojavila na istorijskoj pozornici, ona je već bila naseljena raznim narodima različitih kultura i jezika, koje se danas skupno nazivaju "italski narodi". Većina stanovnika poluostrva živela je u selima ili malim gradovima, bavila se zemljoradnjom ili stočarstvom (Italija znači "zemlja teladi") i govorila italskim dijalektima koji su pripadali indoevropskoj porodici jezika. Osački i umbrijski su bili srodni italski dijalekti, kojim su govorili stanovnici Apenina. Druga dva italska dijalekta, latinski i venetski, takođe su bili međusobno blisko povezani, a govorili su ih Latini u Laciju (dolina u zapadnom delu srednje Italije), odnosno narod severoistočne Italije (blizu današnje Venecije). Japigi i Mesapi naseljavali su jugoistočnu obalu. Njihov je jezik nalikovao govoru Ilira na istočnoj obali Jadranskog mora. Tokom 5. veka st. e. dolinu reke Pad u severnoj Italiji (Cisalpijska Galija) zauzela su galska plemena koja su govorila keltskim jezikom i koji su se iz kontinentalne Evrope doselili preko Alpa. Prvi visoko civilizovan narod Italije bili su Etrurci, koji su ujedno bili i jedini stanovnici poluostrva čiji jezik nije bio indoevropski. Do 700. godine st. e. nekoliko grčkih kolonija bilo je osnovano duž južne obale Italije. I Grci i Feničani razvili su aktivnu trgovinu sa italskim narodima.
Istorijski izvori o ranom Rimu
Period kraljevstva (753–509. st. e.) i rane republike (509–280. st. e.) jesu najsiromašnije dokumentovani periodi rimske istorije, jer su prikazi rimske istorije napisani tek mnogo kasnije. Grčki istoričari nisu obraćali ozbiljniju pažnju na Rim sve do rata s Pirom (280–275. st. e.), kada je Rim završavao svoje osvajanje Italije i borio se protiv grčkog grada Tarenta u južnoj Italiji. Prvi rimski istoričar, senator Kvint Fabije Piktor, živeo je i pisao još kasnije, tokom drugog punskog rata (218–201. st. e.). Stoga pisanje istorije u Rimu nastaje tek pošto je Rim završio svoje osvajanje Italije, pošto je izrastao u veliku silu antičkog sveta i pošto se upustio u divovsku borbu s Kartaginom oko kontrole zapadnog Mediterana. Istorija Fabija Piktora, koja je počinjala mitskim trojanskim poreklom grada i prikazivala događaje do Fabijevog vremena, utvrdila je oblik potonjih istorijskih dela u Rimu. Tokom poslednjih dvesta godina stare ere još 16 drugih Rimljana je pisalo slična dela. Sva se ta dela sada kolektivno zovu "rimska analistička tradicija", jer su mnoga od njih pokušavala da daju analistički prikaz događaja tokom perioda republike.
Mada nijedno od ovih dela nije u potpunosti sačuvano, prvih deset knjiga istorije Tita Livija, jednog od najvećih rimskih istoričara, postoje i danas. One pokrivaju rimsku istoriju od najranijeg doba do 293. godine st. e. (sačuvane su i knjige od 21. do 45, koje pokrivaju događaje od 218. do 167. st. e.). S obzirom da je Livije pisao tokom Avgustove vladavine (27. st. e. – 14. n. e.), bio je oko 200 godina udaljen od Fabija Piktora, koji je opet i sam živeo mnogo vremena posle događaja koje je prikazivala njegova istorija. Stoga su pišući o ranom Rimu antički pisci bili suočeni s velikim teškoćama u pokušaju da ustanove istinu. Na raspolaganju su imali spisak godišnjih magistrata, koji je počinjao od osnivanja republike (konzulski fasti), i taj je spisak davao hronološki okvir njihovim delima. Skicu glavnih događaja pružali su im religijski zapisi i tekstovi nekih zakona i ugovora, npr Zakona dvanaest tablica. Antički su istoričari ovaj oskudan materijal osvežili pričama kako domaćeg tako i grčkog folklora. Stoga su vremenom istorijske činjenice o ranom Rimu često prolazile kroz patriotske reinterpretacije, uključujući preterivanje, potiskivanje sramotnih činjenica i jednostavno izmišljanje.
Izgleda da su rimske istorije pisane tokom 2. veka st. e. predstavljale relativno kratke sažetke događaja. Ali, tokom 1. veka st. e. na rimske je pisce sve više uticalo grčko retorsko obrazovanje, što je rezultiralo time da su njihove istorije postale znatno duže; u njih su sada uključivani fiktivni govori i dugi prikazi izmišljenih bitaka i političkih sukoba, koji, međutim, ne daju tačnu sliku istorije ranog Rima, već odslikavaju vojnu i političku situaciju i sporove u poznoj republici. Livijeva istorija ranog Rima, na primer, predstavlja mešavinu nekih činjenica i mnogo fikcije. Pošto je često veoma teško razdvojiti činjenicu od fikcije u njegovom delu i pošto to zahteva mnogo ličnog rasuđivanja, među modernim ispitivačima postoji, a i dalje će postojati, neslaganje o mnogim aspektima rane rimske istorije.
Mit o osnivanju Rima
Mada grčki istoričari nisu o Rimu ozbiljnije pisali sve do rata s Pirom, bili su mnogo pre toga svesni postajanja Rima. U skladu sa svojim običajem da poreklo stranih naroda na koje su nailazili objasne tako što će te narode povezati sa lutanjima nekog od svojih mitskih heroja, kao što su Jason i Argonauti, Herakle ili Odisej, grčki su pisci počev od 5. veka st. e. izmislili najmanje 25 različitih mitova o osnivanju Rima. U jednom od najranijih (Helanik s Lezbosa), koji je postao široko prihvaćen, trojanski junak Eneja i nekoliko Trojanaca pobegli su iz Troje nakon njenog osvajanja od strane Grka. Pošto su neko vreme lutali po Mediteranu, naselili su se u srednjoj Italiji, gde su se srodili sa starosedeocima i postali Latini.
Iako je veza između Rima i Troje neistorijska, potonji su Rimljani bili tako polaskani ovim slavnim mitskim poreklom da su ga spremno prihvatili i inkorporisali u vlastitu predaju o počecima Rima. Rimski su istoričari znali da je republika osnovana oko 500. godine st. e., jer je godišnja lista njihovih magistrata išla unazad samo do tog vremena. Pre tog vremena, smatrali su oni, Rimom je uzastopno vladalo sedam kraljeva. Koristeći grčke genealoške metode, procenili su da bi sedam kraljeva vladalo oko 250 godina, što bi značilo da kraljevski period u Rimu počinje polovinom 8. veka. Antički se istoričari u početku nisu slagali oko tačne godine osnivanja Rima – navodile su se razne godine u rasponu od 814. god. st. e. do 728. god. st. e. Do kraja republike postalo je opšteprihvaćeno da je Rim osnovan 753. godine st. e. (i to 21. aprila 753), te da je republika počela 509. godine st. e.
Pošto je opšteprihvaćena godina razaranja Troje bila 1184. st. e., rimski su istoričari održavali neistorijsku vezu Troje sa Rimom tako što su izmislili niz fiktivnih kraljeva koji su navodno poticali od Trojanca Eneje i vladali latinskim gradom Albom Longom tokom interludija od 431 godine (1184–753. st. e.), sve dok poslednji potomci te kraljevske loze, blizanci Romul i Rem, nisu osnovali sopstveni grad, Rim, na brežuljku Palatinu. Prema mitu, blizanci, za koje se verovalo da su deca boga Marsa, bili su po naređenju Numitora, kralja Albe Longe, stavljeni u korpu, koja je bačena u Tibar. Oni su, međutim, preživeli, pošto ih je nahranila vučica, i zatim su zbacili s vlasti okrutnog kralja. Tokom čina osnivanja grada među braćom je izbila svađa i Romul je ubio Rema. Ova je priča bila rimska prerada široko rasprostranjene antičke mediteranske narodne priče, koja je pričana o mnogim vladarima, kao što su akadski kralj Sargon (oko 2300. god. st. e.), biblijski Mojsije, persijski kralj Kir Veliki, tebanski kralj Edip i blizanci Nelej i Pelije iz grčke mitologije.
Arheološki podaci
right|thumb|200px|Područje grada Rima od 10. do 8. veka st. e.
Antički Rim nalazio se na ljevoj obali Tibra, oko 22 km od mora, u severnom djelu Lacija koji se graničio s Etrurijom. Na tom mestu nalazimo tragove naseljenosti još iz drugog milijuna stare ere. Prema antičkoj tradiciji, prvo naselje osnovano je na brežuljku Palatinu, jednom od nekoliko brežuljaka blizu Tibra, visokih od 30 do 50 metara. To se naselje nalazilo na mestu koje se kasnije nazivalo Roma Quadrata (= "četvrtasti Rim") i smatralo se prvim utvrđenim gradom koji je osnovao Romul. Arheološki podaci pokazuju da se ovo naselje proširilo polovinom 8. vi jeka stare ere, te da je ubrzo nakon toga druga grupa stanovnika – možda sabinskog porekla – naselila brežuljak Kvirinal. Prema antičkoj tradiciji, naselje na Palatinu najpre se proširilo na oblast poznatu pod imenom Septimontium (= "Sedmobrežje"), što se odnosilo na tri vrha Palatina, tri vrha Eskvilina i brežuljak Celij, koji su se svi nalazili u okviru pomerija – svete granice grada. (Točno značenje i lokacija Septimoncija, međutim, ostaju i danas nepoznati.) Ova je oblast zatim bila spojena sa sličnim naseljem koje se razvilo na Kvirinalu i Viminalu. U okviru ovako ujedinjenog naselja nalazilo se mesto budućeg Rimskog foruma; arheološki podaci pokazuju da je u periodu od 625. do 575. godine stare ere to močvarno bilo mesto isušeno i da je tu napravljeno trgovište. Grad je utvrđen zidinama, prema tradiciji tokom vladavine kralja Servija Tulija, koje su nazvane Servijevim zidom, a prema modernim istraživanjima u 4. vjeku stare ere. Unutar tih zidina sada se nalazilo svih sedam brežuljaka Rima (koji su uključivali i Septimoncij): Palatin, Aventin, Kapitol, Celij, Eskvilin, Viminal i Kvirinal.
Glen Rock, New Jersey
Glen Rok je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.601, što je 55 (0,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kohlberg (Oberpfalz)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nojštat an der Valdnab Kolberg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Nojštat an der Valdnab. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 482 metra. Površina opštine iznosi 33,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.275 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 38 stanovnika/km².
NICC
Termin NICC ima više značenja.
Ampicilin/sulbaktam
Ampicilin/sulbaktam je organsko jedinjenje, koje sadrži 32 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 766,859 Da.
Momići
Momići je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Kula Norinska, Dubrovačko-neretvanska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 215 stanovnika te 57 obiteljskih kućanstava.
Skyline, Alabama
Skyline je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živeo 851 stanovnik.
Simplon (prijevoj)
250px|right|thumb|Prijevoj Simplon
Simplon (Passo del Sempione), planinski prijevoj između Peninskih i Lepontinskih Alpa u Švicarskoj na 2008 m n. m. Povezuje Brig u kantonu Valais sa Domodossolom u italijanskoj regiji Pijemont. Sam prijevoj i obližnja sela, kao Gondo su na švicarskoj teritoriji. Simplonski tunel je početkom 20. vijeka sagrađen u blizini prijevoja kako bi omogućio željeznički promet između dvije zemlje.
U blizini se nalazi i jezero Rotelsee čija je nadmorska visina 2028 m.
Raemon, North Carolina
Rejmon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 282, što je 70 (33,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
PCPB
Termin PCPB ima više značenja.
Brûlon
Brulon je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.296, a gustina naseljenosti je iznosila 80 stanovnika/km².
Biomolekul
thumb|thumb|200px|Prikaz 3D strukture [[mioglobina koja prikazuje obojane alfa helikse. Ovo je prvi protein čiju su strukturu uz pomoć rendgendske kristalografije otkrili Maks Perutz i Džon Kendru 1958. godine, i za to dostignuće dobili Nobelovu nagradu za hemiju.]]
Biomolekul je svaki organski molekul koju proizvodi živi organizam, uključujući velike polimerske molekule, kao što su proteini, polisaharidi i nukleinske kiseline, kao i male molekule poput primarnih metabolita, sekundarnih metabolita i prirodnih proizvoda.
Sastav biomolekula
Od svih hemijskih elemenata koji se nalaze u prirodi, samo 27 ulazi u sastav hemijskih jedinjenja koja čine živi svet. Ovi elementi se nazivaju biogenim ili biomolekulskim. Najzastupljeniji bioelementi u građi organskih molekula su: C (ugljenik), H (vodonik), O (kiseonik), N (azot), P (fosfor) i S (sumpor).
Drugu grupu elemenata koja ulazi u sastav živih bića čine: Ca (kalcijum), Mg (magnezijum), Na (natrijum), K (kalijum) i Cl (hlor). Ovi elementi se u telesnim tečnostima nalaze u obliku jona, te se nazivaju elektroliti.
Pored ove dve grupe bioelemenata, postoji i grupa esencijalnih elemenata, koji su ništa manje važni iako se nalaze u tragovima (minimalnim količinama). Ima ih 16: gvožđe, bakar, cink, mangan, kobalt, hrom, selen, molibden, jod, fluor, bor, arsen, nikl, kalaj, vanadijum i silicijum.
Krvavac
Krvavac je naselje u dolini Neretve, u sastavu općine Kula Norinska u Dubrovačko-neretvanskoj županiji.
Vozovi Holokausta
mini|desno|300px|Najčešći izgled vagona kojima su [[Jevreji i druge žrtve holokausta prevoženi u logore smrti.]] Vozovi Holokausta je naziv za željezničke rute koje su koristili njemački nacisti i njihovi saradnici kako bi prisilno deportovali Jevreje i druge žrtve Holokausta u nacističke Logore smrti.
Većina istoričara se slaže u ocjeni, da bez masovnog željezničkog prevoza, Holokaust, u razmjerama u kojima se desio, ne bi bio moguć.
Krvavac
Zemljopis
Krvavac je najveće naselje općine Kula Norinska. Smješten je na obje strane rijeke Neretve na podnožju istoimenog brda oko 1 km nizvodno od Kule Norinske, te oko 5 km nizvodno od Metkovića. Sastoji se od nekoliko dijelova: Jaruga, Đermiston, Kava, Bara, Luke, Krvavac II.
Vozovi Holokausta
Uloga vozova u provođenju Konačnog rešenja
Nacisti su koristili željeznice za prevoz žrtava holokausta u dvije etape: Dakle, tempo ubijanja zavisio je od dva faktora:
Krvavac
Zemljopis
Svake godine, 16. srpnja mjesto slavi blagdan Gospe Karmelske, zaštitnice mjesta.
Vozovi Holokausta
Uloga vozova u provođenju Konačnog rešenja
Procjene o broju žrtava holokausta, i danas se dijelom zasnivaju na podacima njemačkih željeznica iz tog perioda.
Krvavac
Stanovništvo
Prema popisu iz 2001. godine u Krvavcu, koji se dijeli na Krvavac i Krvavac II, obitava 949 žitelja, od toga 458 muške i 491 žensku osobu.
Palestinska oslobodilačka organizacija
Palestinska oslobodilačka organizacija (PLO), je organizacija koja je osnovana 1964. i koja se bori za stvaranje nezavisne palestinske države. Stvorena je na inicijativu Egipta i drugih arapskih država, kao krovna organizacija koja je trebala okupiti različite palestinske frakcije, i u početku je bila pod njihovom kontrolom. Nakon Šestodnevnog rata, kontrolu nad organizacijom preuzimaju Jaser Arafat i njegov pokret Fatah. Izrael i SAD su je smatrale terorističkom organizacijom sve do 1991. PLO je 1993. priznala pravo Izraela na postojanje i odbacila terorizam, a Izrael je zauzvrat priznao PLO kao legitimnog predstavnika palestinskog naroda.
Osnivanje i prve godine (1964—1968)
Stvaranje krovne organizacije koja bi ujedinila različite palestinske frakcije je bila zamisao egipatskog predsednika Gamala Abdela Nasera. Ova zamisao je dobila podršku na samitu država Arapske lige u Kairu u januaru 1964, kada su arapske zemlje glasale za stvaranje Palestinske oslobodilačke organizacije. Naser je nameravao da drži novu organizaciju pod svojom kontrolom, nadajući se da će ona moći da artikuliše i kontroliše akcije neorganizovanih palestinskih grupacija, kako ne bi uvukle Egipat u još jedan rat pre nego što bude spreman. Drugi razlog je bio taj što je Naser bio svestan broja palestinskih izbeglica u Jordanu, Siriji i Libanu. Ta činjica je ukazivala na mogućnost upravljanja političkim situacijama u tim zemljama upravo preko PLO-a. Palestinske grupe su se mogle koristiti za širenje Naserove ideje arapskog jedinstva pod egipatskom hegemonijom.
Vozovi Holokausta
Putovanje
Vozovi su se ponekad sastojali od vagona za putnike treće klase, ali uglavnom se radilo o teretnim vagonima i vagonima za stoku. U jednom vagonu nalazilo se između 50 i 150 putnika, odnosno žrtava koje su prevožene u Geta, a kasnije i u logore smrti. Tokom putovanja, putnicima nije davana hrana, a samo su neki vagoni imali nužnik. U vagonima nije bilo odgovarajuće ventilacije, postojao je samo mali otvor koji nije bio dovoljan, tako da su mnogi umrli od gušenja.
Palestinska oslobodilačka organizacija
Osnivanje i prve godine (1964—1968)
PLO je bila prva krovna organizacija svih palestinskih grupacija, čija se osobenost sastojala u tome što je obezbeđivala političku i vojnu koordinaciju po potrebi, pri čemu članstvo u ovoj organizaciji nije podrazumevalo zabranu samostalnog delovanja organizacija članica.
Trotwood, Ohio
Trotvud je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 24.431, što je 2.989 (-10,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vozovi Holokausta
Putovanje
Ponekad nacisti nisu imali dovoljno vagona kako bi organizovali prevoz do logora smrti, tako da su žrtve morale čekati i po nekoliko dana u tzv. čekaonicama, odnosno prostoru u kojem nije bilo moguće sjesti zbog pretrpanosti. Takođe se moralo čekati da prođu važni vojni vozovi kako bi se nastavio prevoz, tako da je prosječno putovanje trajalo između 4 i 5 dana. Najduži transport bio je od Krfa u Grčkoj, i trajao je 18 dana. Kada bi voz iz Krfa stigao do logora smrti, većina ljudi u vagonima su već bili mrtvi.
Palestinska oslobodilačka organizacija
Vladavina Jasera Arafata (1969—2004)
Poraz arapskih država u Šestodnevnom ratu dovodi do porasta popularnosti fadejanskih (gerilskih) grupa među Palestincima. Jedna od takvih grupa je bio i Arafatov Fatah. Sedam dana nakon rata, Arafat je prešao reku Jordan i ušao na Zapadnu obalu, gde je Fatah uspostavio regrutne centre u gradovima Hebron i Nablus. Kada je Jahja Hamuda izabran za predsednika Izvršnog komiteta PLO-a, pozvao je Arafata da se pridruži organizaciji. Fatahu su pripala 33 od 105 mesta u Izvršnom komitetu.
Vozovi Holokausta
Putovanje
I na drugim rutama mnogi putnici umirali su tokom samog prevoza. SS oficir Kurt Gernštajn napisao je u jednom svom izvještaju da je svjedočio dolasku voza sa 45 vagona u logor smrti Belzec. U vagonima se nalazilo 6700 ljudi, od kojih je 1450 već bilo mrtvo.
Palestinska oslobodilačka organizacija
Vladavina Jasera Arafata (1969—2004)
Bitka kod Karameha je dodatno učvrstila Arafatovu popularnost. Izraelska vojska je napala jordansko selo Karameh, gde se nalazilo sedište Fataha. Ubijeno je oko 150 boraca Fataha i 28 izraelskih vojnika. Uprkos tome što su imali mnogo veće gubitke, Fatah je proglasio pobedu jer su se izraelske snage povukle nakon bitke. Časopis Tajm je detaljno izvestio o ovoj bici, a Arafatova fotografija pojavila se na naslovnoj strani izdanja od 13. decembra 1968.
Vozovi Holokausta
Putovanje
Nakon dolaska vozova u logore smrti, žrtve su razvrstavane, tako da su stari, djeca, bolesni i slabi odmah ubijani, a ostali su korišćeni za prisilni rad, koji je uključivao i zakopavanje mrtvih u masovnim grobnicama.
Palestinska oslobodilačka organizacija
Vladavina Jasera Arafata (1969—2004)
Na sastanku Palestinskog nacionalnog saveta u Kairu u februaru 1969, Jahja Hamuda se povukao sa mesta predsednika Izvršnog komiteta, a dan kasnije je na to mesto izabran Jaser Arafat.
Prisustvo palestinskih boraca na jordanskoj teritoriji dovelo je do stvaranja „države unutar države“ i opasno uzdrmalo vlast jordanskog kralja Huseina. Husein je ponudio Arafatu da postane premijer Jordana, ali je on to odbio. Kada je u septembru 1970. Narodni front za oslobođenje Palestine oteo pet aviona i razneo tri u blizini Amana, Husein je odlučio da povrati kontrolu nad svojom teritorijom. Do kraja 1971. jordanska vojska je isterala palestinske borce sa teritorije Jordana. Arafat i PLO su prvo prešli u Siriju, a nedugo zatim u Liban.
Zbog slabe centralne vlasti u Libanu, PLO je na njegovoj teritoriji delovao kao nezavisna država. Tokom sedamdesetih, PLO je izveo niz napada protiv civilnih i vojnih ciljeva u Izraelu i van njega. Najpoznatiji teroristički napad u ovom periodu izvela je organizacija Crni septembar, koja je u Minhenu kidnapovala i ubila 11 izraelskih sportista. Crni septembar je, prema različitim izvorima, bio povezan sa Fatahom.
PLO je učestovao u Libanskom građanskom ratu, a početkom osamdesetih godina je iz južnog Libana izvodio napade na izraelske civilne ciljeve. Ovo je dovelo do reakcije Izraela koji je prvo okupirao južni Liban do reke Litani, prisiljavajući PLO da se povuče u Bejrut. Izraelske snage su ubrzo opkolile i Bejrut, a snage PLO su uz posredovanje SAD i evropskih zemalja napustile Liban i otišle u Tunis.
U decembru 1987. dolazi do izbijanja Prve intifade. U ovom periodu jačaju i islamističke grupe koje su izvodile samoubilačke napade protiv civila, prvenstveno Hamas i Islamski Džihad.
250p|mini|desno|Jaser Arafat, [[Šimon Peres i Jicak Rabin na dodeli Nobelove nagrade za mir, nakon potpisivanja sporazuma iz Osla.]] PLO je 15. novembra 1988. proglasio nezavisnost Države Palestine, a Arafat je u govorima od 13. i 14. decembra priznao pravo na postojanje Izraela i odbacio terorizam u svim oblicima, uključujući i državni terorizam. Ovo je označilo značajan zaokret u ciljevima PLO-a, od uništenja Izraela do stvaranja dvije odvojene države.
Sporazum u Oslu je postignut 20. avgusta, 1993. a zvanično potpisan na ceremoniji u Vašingtonu 13. septembra, iste godine, od strane Jasera Arafata u ime Palestinske oslobodilačke organizacije i Jicaka Rabina u ime Izraela. Sporazum je predvideo stvaranje jedne Palestinske vlasti koja bi preuzela odgovornost za upravu na teritoriji pod svojom kontrolom. U Sporazumu je predviđeno i povlačenje izraelskih vojnih snaga sa područja buduće Palestinske autonomije — Pojasa Gaze i Zapadne obale.
Nakon izbijanja Druge intifade u septembru 2000, ponovo dolazi do prekida u pregovorima između Izraela i Palestinske samouprave.
Posle Arafatove smrti (2004 — )
Nakon smrti Arafata, na čelo organizacije dolazi Mahmud Abas. Dominantni položaj PLO-a na palestinskim teritorijama je uzdrman 2007, kada pokret Hamas dobija većinu glasova na izborima i preuzima kontrolu nad Pojasom Gaze nakon serije oružanih sukoba sa Fatahom.
Palestinska nacionalna povelja
Palestinska nacionalna povelja je usvojena 28. maja 1964, a izmenjena je 1968. nakon Šestodnevnog rata, kada je Fatah preuzeo kontrolu nad Palestinskom oslobodilačkom organizacijom. Palestina je, prema povelji, nedeljiva teritorijalna jedinica u granicama koje je imala tokom britanskog mandata. Palestinac je definisan Arapin koji je živeo na području Palestine sve do 1947, koji je i dalje tu, ili je proteran, kao i svako dete čiji je otac sa tih prostora. U povelji se takođe navodi da se Jevreji koji su živeli na teritoriji Palestine do početka „cionističke invazije“ takođe smatraju Palestincima. Podela Palestine i stvaranje države Izrael su, prema povelji, „nelegalni bez obzira na protok vremena“.
Najkontroverzniji delovi povelje su oni koji pozivaju na oružanu borbu i uništenje Izraela. Status ovih odredbi je dugo bio nejasan. U pismu iz 1993. koje je Jaser Arafat poslao Jicaku Rabinu, navodi se da ove odredbe više nisu na snazi. Palestinski nacionalni savet je 1996. usvojio rezoluciju kojom se predviđaju izmene svih odredbi koje su suprotne pismima koje su 1993. razmenili Arafat i Rabin. S druge strane, Izrael je dugo smatrao da ove odredbe nisu formalno ukinute. Izrael je prihvatio da su ove odredbe ukinute tek nakon sastanka u Gazi 1998, kada su palestinski zvaničnici u prisustvu američkog predsednika Bila Klintona podržali izmene povelje. Izraelski premijer Benjamin Netanjahu je tada izdao saopštenje u kojem je izrazio zadovoljstvo ukidanjem odredbi koje pozivaju na uništenje Izraela.
Rocca Massima, Latina
Rocca Massima je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 392 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 715 m.
Zu Mao
Zu Mao (? - 190?) je bio kineski vojskovođa iz doba kraja dinastije Han, poznat kao jedan od prva četiri generala u službi gospodara rata Sun Jiana. Kada je Sun Jian krenuo u pohod protiv Dong Zhuoa, napao je Liangdong koji je branio Dong Zhuov general Xu Rong. Xu je uspio uhvatiti Sunove trupe u zasjedu, iznenada ih napasti i natjerati na povlačenje. Tada je Zu Mao, da bi zbunio progonitelje, od Sun Jiana preuzeo njegov oklop, omogućivši svom gospodaru dolazak na sigurno. Zu Mao se potom krio u travi, nataknuvši Sun Jianov oklop na jedan stup. Prema Romansi Tri kraljevstva je poginuo prilikom pokušaja da ubije Hua Xionga koji je došao ispitati oklop.