cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Deckenpfronn
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Beblingen Dekenpfron se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Beblingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 569 metara. Površina opštine iznosi 11,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.034 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 266 stanovnika/km².
Petrovići
Petrovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Trebinje koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 3 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini.
The Hammocks, Florida
Hamoks je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 51.003, što je 3.624 (7,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ovčara (Levanjska Varoš)
Ovčara je naselje u sastavu Općine Levanjska Varoš, u Osječko-baranjskoj županiji.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 23 stanovnika.
Fonte Vecchia, Macerata
Fonte Vecchia je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Segariu, Medio Campidano
Segariu je naselje u Italiji u provinciji Medio Campidano, u regiji Sardinija.
Pirovaleron
Pirovaleron je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 245,360 Da.
Segariu, Medio Campidano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 114 m.
Barrio el Chamal, Aquismón
Barrio el Chamal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Aquismón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 551 m.
Mansonova porodica
Mansonova porodica je naziv za hipijevsku komunu koju je krajem 1960-ih u Kaliforniji osnovao Charles Manson, a koja je najpoznatija po tome što su njeni članovi po Mansonovom nalogu izvršili niz nasilnih zločina, od kojih je najzloglasniji masovno ubistvo u Los Angelesu 1969. godine, prilikom koga je stradala poznata glumica Sharon Tate. Manson i njegovi sljedbenici su nakon toga pohapšeni te osuđeni na smrt i zatvorske kazne, ali je dio članove Porodice neko vrijeme ostao na slobodi, uključujući Lynette Fromme koja je 1975. bezuspješno pokušala ubiti američkog predsjednika Geralda Forda. Mansonova porodica je zbog okrutnosti zločina, ali i bizarnih motiva izazvala veliku pažnju američkoj javnosti i postala predmetom brojnih referenci u popularnoj kulturi, ali se smatra zaslužnim zbog toga što se baby boomerska generacija od kraja 1960-ih počela ograđivati od kontrakulture kojoj je porodica nominalno pripadala.
Dihidroksifenilglicin
(S)-3,5-Dihidroksifenilglicin (DHPG) je potentan agonist grupe I metabotropnih glutamatnih receptora (mGluR), mGluR1 i mGluR5.
DHPG je bio prvi agonist za koji je pokazano da je selektivan za grupu I mGluR receptora. Jedino S izomer deluje kao agonist.
(S)-DHPG je istraživan zbog njegovih terapeutskog dejstva u tratmanu povreda neurona (kao što su povrede usled ishemije ili hipoksije), primene nutropika, i usled Alchajmerove bolesti.
3,5-Dihidroksifenilglicin može da bude izolovan iz Euphorbia helioscopia lateksa.
Sokobanja
Sokobanja je gradsko naselje i banja u Srbiji koje administrativno pripada opštini Sokobanja u Zaječarskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 8407 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 8439 stanovnika).
Geografske odlike
Nalazi se visini od 400 m nadmorske visine. Kroz Sokobanju protiče reka Sokobanjska Moravica. Poznata je turistička odrednica za rekreativni, a posebno banjski turizam. Nalazi se između karpatskih i balkanskih planina, Rtnja i Ozrena. Za Sokobanju su vezani i Lepterija, izletište koje se nalazi uz Sokobanjsku Moravicu, i poznati srednjevekovni grad - Soko Grad (banjski). U blizini banje nalazi se slap Ripaljka, koji je periodičan i visok je dvadesetak metara. Sokobanja je poznata po manifestaciji "Prva harmonika", tradicionalnom takmičenju harmonikaša koje se održava svake godine krajem avgusta.
Demografija
U naselju Sokobanja živi 6757 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,1 godina (38,8 kod muškaraca i 41,3 kod žena). U naselju ima 2914 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,88.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Zastava M77
Застава М77 је развијена и произведена у бившој Југославији од касних 1970-их. Заснована је на пушки Застава М70 и била је намењена извозној продаји, а нуди се у војној верзији за селекцију ватре и у полуаутоматској само цивилној верзији.
Историја
Ране верзије садржавале су машинске пријемнике, а модерне верзије које се још производе у фабрици Застава оружје одликују се челичним жиговима. Застава такође нуди модернију верзију своје пушке М77, означене као М05Н. Израђује се од полимерног оквира, сета Пикатини шина и са две дужине цијеви, стандардне (500 мм) и кратке (406 мм).
Карактеристике
М77 функционише по Калашњиков принципу. Одликује га ефикасан и поуздан систем брављења са сигурносним системом који онемогућава опаљење прије поптпуног забрављивања. Дуготрајност и висока прецизност цијеви постигнута је методом израде хладног ковања. Ребраста цијев има брже хлађење, па је на тај начин осигурана прецизност оружје при режимима кориштења. Добра ергономска рјешења и одлична избалансираност резултира малим трзањем. Полуга регулатора паљбе има 3 положаја: јединична, рафална и укочено. регулатор протока барутних гасова омогућава коришћење оружја у екстремним климатским условима и у условима велике запрљаности оружја. Интегрално двоножно постоље, које се може склопити, олакшава нишањење и дејство при рафалној паљби. Механички нишани са трицијумским цјевчицама омогућавају нишањење при суловима слабе видљивости. Облоге цијеви и кундак су израђени од буковине. Да би се смјестио дужи и снажнији 7.62х51N калибар, оквир и вијак су ојачани, цијев је израђена дуже и опремљена је скривачем пламена.
Варијанте
Застава М05 Н1 је основни модел нове групе јуришних пушака калибра 7,62 × 51 мм. Све карактеристике претходне верзије М77 задржане су у овом моделу и многе надограђене карактеристике резултат су савремених тактичких захтјева.
Застава М05 Н2 је модел са амбициозним селектором ватре и спада у групу нових модела јуришних пушака калибра 7,62 × 51 мм. Све карактеристике претходне верзије М77 задржане су у овом моделу и многе надограђене карактеристике резултат су савремених тактичких захтјева.
54 Alexandra
54 Alexandra je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 165,75 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,244 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,177 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,196, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 11,807 stepeni, a orbitalni period iznosi 1630,362 dana (4,463 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 7,66 a geometrijski albedo 0,055.
Asteroid je otkriven 10. septembra 1858. godine. Otkrio ga je Herman Majer Salomon Goldšmit, a dobio je ime po nemačkom istraživaču Aleksandru fon Humboltu.
Dana 17. maja 2008. godine se desila okultacija ovog asteroida sa jedva primetnom zvezdom (magnituda 8.5) i ovaj događaj je posmatran i zabeležen na brojnim lokacijama u SAD i Meksiku. Kao rezultat dobijene su približne dimenzije asteroida: 160 × 135 km (±1 km).
Jedarce
Jedarce (, mn. nucleoli) se može smatrati nuklearnom organelom, odnosno suborganelom jedra. Glavna funkcija jedarceta je stvaranje i organizovanje komponenti ribozoma (rRNK i ribozomalnih proteina). Jedarce je često sfernog oblika, okruženo masom heterohromatina. Nije odvojeno membranom od nukleoplazme.
Jeadrce se nalazi u nukleoplazmi (unutrašnji sadržaj jedra) od koje nije odvojeno membranom. Vidljivo je u interfaznom jedru, dok prividno nestaje za vreme deobe, a postaje ponovo uočljivo na kraju mitoze (telofaza). Obrazuje se u predelu sekundarnog suženja kromosoma, pa se taj deo naziva organizator jedarceta. Nukleolus počinje da se uočava u telofazi aktivnošću strogo određenih kromosoma (označeni su kao nukleolusni kromosomi) i to ne čitavih kromosoma već samo njihovih sekundarnih suženja.
Hemijski sastav nukleolusa je sledeći:
Švedski naučnik Kasperson je oko 1940. g. je zapazio da jedarce učestvuje sintezi proteina, što je kasnije detaljnije objašnjeno time da se u njemu vrši sinteza ribozomskih RNK koje ulaze u izgradnju ribozoma (organele u kojima se sintetišu proteini). Pošto se u jedarcetu sintetišu delovi ribozoma, ono je stoga krupno u jedru ćelija koje vrše intenzivnu sintezu proteina. Jedro može da sadrži jedno ili veći broj jedaraca.
Cama de Piedra, Múgica
Cama de Piedra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Múgica.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 363 m.
Endoplazmatski retikulum
{{Organela
1 - jedro
2 - kompleks jedarne pore
3 - granulisani ER
4 - glatki ER
5 - ribosomi
6 - proteini
7 - transportna vezikula
Svevi
Rana povijest
Rimljanima je Baltičko more bilo poznato pod nazivom Svevsko more. Rimski povjesničar Tacit je sve Germane oko Labe nazivao Svevima. Mnogi to vide kao pojednostavljenje zbog toga što Rimljani nisu imali mnogo kontakata s tim krajevima. Svevi su zatim prešli na područje Rajne, odnosno Njemačke, gdje njihovo ime nosi Švapska. Dio Sveva pod vodstvom Ariovista dolazi u Galiju na poziv lokalnog plemena, ali brzo počinju dominirati. Porazio ih je Gaj Julije Cezar 58. pne. Blisko su povezani sa Alemanima i često s njima surađuju. Svevi uglavnom ostaju na desnoj obali Rajne do 31. prosinca 406., kada se pridružuju Vandalima i Alanima. Zajednički probijaju rimsku granicu kod Mainza i započinje invazija Galije. Dio Sveva, tzv. Sjeverne Švabe (sjeverni Svevi), spominju se 569. godine pod franačkim kraljem Zigbertom I. u području današnje Saske. U vezi sa Svevima spominju se Sasi i Langobardi 573. godine kako se vraćaju iz Italije.
Endoplazmatski retikulum
10 - trans-strana Golđijevog kompleksa
Svevi
Naseljavanje Galicije
Dok su se Vandali i Alani sukobljavali s Francima oko toga tko će vladati Galijom, dotle su Svevi pod kraljem Hermerikom krenuli južnije, prešli Pirineje i došli na područje Pirinejskog poluotoka. Prolazeći kroz Baskiju, oni su se naselili u Galiciji] u sjeverozapadnoj Španjolskoj. Položili su zakletvu rimskom caru Honoriju i dobili su carsko odobrenje da se nasele pod vlastitom autonomnom upravom. U slično vrijeme kad i Galicija, i Britanija je bila pod vlastitom upravom. To su bila prva potkraljevstva koja su se počela stvarati na teritoriju raspadajućeg Zapadnog Rimskog Carstva. Svevska Galicija je predstavljala prvo podkraljevstvo, koje je kovalo vlastiti novac.
Endoplazmatski retikulum
Krajem 19. veka prvi ga je zapazio francuski lekar Šarl Garnije i dao mu naziv ergastoplazma, koji se održao sve do polovine 20. veka.
Svevi
Svevsko kraljevstvo Galicija
Svevsko kraljevstvo Galicija uspostavljeno je 410. i trajalo je do 584. Za razliku od Ostrogotskog u Italiji ili Vizigotskog kraljevstva u Španjolskoj, Galicija nikad nije dobila neki veći politički značaj. Vrlo malo je ostalo od germanskog jezika, jer su Svevi brzo prihvatili lokalni španjolsko-rimski jezik. Procjenjuje se da je broj Sveva, koji su došli u Galiciju nije bio veći od 30.000. Grad Brakara Augusta (današnji Braga) je postao prijestolnica Sveva. Dok su 416. Vizigoti došli na Pirinejski poluotok boriti se protiv Vandala i Alana, Svevi su proširili svoje kraljevstvo. U najboljim danima kraljevstvo je bilo do Madrida ili Seville. Kralj Hermerik je 438. sklopio mir s lokalnim španjolsko-rimskim stanovništvom i abdicirao je u korist sina Rehila. Rehil umire 448, a Rehiar postaje kralj i prelazi na katoličanstvo 447. godine. Katoličanstvo postaje službena religija, iako ni Svevi ni veliki dio lokalnog stanovništva ne pripadaju toj religiji. Vizigotski kralj Teodorik II. pobjeđuje Sveve i otada se Svevsko kraljevstvo počinje smanjivati. Vizigotski kralj Liuvigild osvaja kraljevstvo Sveva 585. godine, a zadnji svevski kralj Andeka silazi sa prijestolja.
Endoplazmatski retikulum
Osnovna uloga ove organele je sinteza različitih materija i njihov transport kroz ćeliju. Materije koje su stvorene u endoplazmatičnom retikulumu (lipidi, proteini i dr.) pakuju se u male vezikule, nazvane transportne vezikule(prenosne vezikule), i one se odvajaju od ER-a i kreću do svog cilja: do drugih organela ili do ćelijske membrane, gde se, ili u nju ugrađuju ili izbacuju u vanćelijsku sredinu.
Svevi
Svevski kraljevi Galicije
thumb|thumb|350px|right|[[Pirinejski poluotok (530.-570.) i Svevi u Galiciji]]
Endoplazmatski retikulum
Prema građi i ulozi razlikuju se dva oblika endoplazmatičnog retikuluma :
Svevi
Svevski kraljevi Galicije
Tokom perioda od 469. do 550. imena svevskih vladara nisu poznata. Vizigoti osvajaju Svevsko kraljevstvo 585. godine.
Endoplazmatski retikulum
Granulirani i agranularni ER, pored svih razlika, predstavljaju jedinstvenu celinu što se ogleda u neprekidnosti kako njihovih membrana tako i cisterni.
Hrapavi ili granulirani endoplazmatski retikulum ili rapavi i zrnasti ER ima oblik i raspored elemenata koji se mijenjaju u zavisnosti od tipa i stepena diferenciranja ćelije i od njenog metaboličkog intenziteta. Zastupljen je u svim ćelijama, osim spermatozoida. Najviše ga ima u citoplazmi plazmocita u kojima se odvija sinteza imunoglobulin i u ćelijama pankreasa koje luče enzime za varenje. Osim sekretornih proteina, u zrnastom ER-u sintetiziraju se i neki proteini koji ulaze u sastav membrana, kao što je plazamalema, membrane organela i glikoproteini.
Zastupnjenost jedne ili druge vrste ER-a zavisi kako od vrste ćelije tako i od njene trenutne aktivnosti. Tako npr. u ćelijama koje vrše intenzivnu sintezu proteina prisutna je velika količina granularnog, dok u ćelijama koje sintetišu steroidne hormone preovladava količina agranularnog ER-a.
Pijavice (Trebinje)
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini.
Borka Vučić
Borka Vučić (Komirić, 4. april 1926 — auto-put Beograd-Niš kod Lapova, 1. avgust 2009) je bila istaknuta srpska bankara.
Biografija
Rođena je u Komiriću kao treće od petoro dece učitelja Vojislava Mucića (1897 - ?) i Milice, rođ. Jevtić (1900 - 1955). Njen deda po ocu je bio Dragić Mucić (1858–1938), narodni poslanik u vreme kralja Aleksandra Obrenovića. Borka je odrastala u Komiriću, Krupnju, Vrelu kod Uba, Pančevu i Beogradu, prema mestima službovanja svog oca. Priključila se partizanskom pokretu kao bolničarka.
Pravni fakultet završila je u Beogradu 1951. godine. Specijalizovala je bankarstvo u SAD, Holandiji, i Engleskoj.
Radila je u Ekonomskom institutu bivše SFRJ, a zatim je obavljala dužnosti šefa kabineta saveznog sekretara za spoljnu trgovinu u tadašnjem SIV-u, šefa kabineta direktora Saveznog zavoda za planiranje i saveznog sekretara za industriju i građevinarstvo u tadašnjem SIV-u. Godine 1979. postaje predsednik Upravnog odbora Anglo - Jugoslovenske banke u Londonu.
Bankarstvom se počela baviti u Privrednoj banci Srbije, od koje je kasnije nastala Beogradska banka. Tu je radila zajedno sa Slobodanom Miloševićem, pod čijim će režimom, tokom 1990-ih, rukovoditi Beogradskom bankom (1997–2001) i njenom ispostavom na Kipru. Sa dužnosti predsednika Beogradske banke smenjena je nakon pada Miloševićevog režima, oktobra 2000. godine.
Bila je savezni ministar za saradnju sa međunarodnim finansijskim organizacijama (1999–2001).
Januara 2007. godine izabrana je, na listi SPS-a, za poslanika u Narodnoj Skupštini Republike Srbije. U periodu februar - maj 2007. godine, predsedavala je sednicama parlamenta kao najstariji poslanik.
Poslednjih godina osniva Fond za doškolovavanje mladih poljoprivrednika.
Poginula je u saobraćajnoj nesreći 1. avgusta 2009. godine na auto-putu Beograd-Niš, pored Lapova.
U Komiriću je 2011. godine podignut spomenik njoj u čast.
Olanu, Vâlcea
Olanu je naselje u Rumuniji u okrugu Valča.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3340 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
D-arabinoza 1-dehidrogenaza (NAD(P)+)
D-arabinoza 1-dehidrogenaza (NAD(P)+) (, D-arabinozna 1-dehidrogenaza [NAD(P)+]) je enzim sa sistematskim imenom D-arabinoza:NAD(P)+ 1-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
D-arabinozna 1-dehidrogenaza takođe deluje na L-galaktozu, 6-dezoksi- i 3,6-didezoksi-L-galaktozu.
Paljevina
Paljevina je naselje u Hrvatskoj, regiji Slavoniji u Osječko-baranjskoj županiji i nalazi se u sastavu općine Drenje.
Zemljopisni položaj
Paljevina se nalazi na 148 metara nadmorske visine (središte sela) i na jugoistočnim obroncima Krndije. Selo se nalazi na županijskoj cesti ŽC 4119. Susjedna naselja: istočno su Potnjani, južno je općinsko središte Drenje, zapadno Slatinik Drenjski, a sjeverozapadno je Bučje Gorjansko i sjeverno su Bračevci. Pripadajući poštanski broj je 31423 Bračevci, telefonski pozivni 031 i registarska pločica vozila DJ (Đakovo). Površina katastarske jedinice naselja Paljevina je 4,63 km2.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 183 stanovnika.
Crkva
U selu se nalazi rimokatolička crkva Sv. Andrije apostola koja pripada katoličkoj župi Sv. Mihaela arkanđela u Drenju i đakovačkom dekanatu Đakovačko-osječke nadbiskupije. Crkveni god (proštenje) ili kirvaj slavi se 30. studenog.
Pénjamo, Florencio Villarreal
Pénjamo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Florencio Villarreal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Salem, Saline County, Arkansas
Sejlem je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.607, što je 182 (-6,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Barazzina I, Lodi
Barazzina I je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Deggenhausertal
Degenhauzertal je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 23 opštinska središta okruga Bodenze. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.221 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8435067.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bodenze Degenhauzertal se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Bodenze. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 559 metara. Površina opštine iznosi 62,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.221 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 68 stanovnika/km².
Barry County, Missouri
je okrug u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 35.597, što je 1.587 (4,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bankovci (Crna Trava)
Банковци су насеље у Србији у општини Црна Трава у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 67 становника (према попису из 1991. било је 139 становника).
Демографија
У насељу Банковци живи 66 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 63,6 година (57,7 код мушкараца и 68,7 код жена). У насељу има 37 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,81.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Roccabascerana, Avellino
Roccabascerana je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 534 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 406 m.
Bajinci (Crna Trava)
Бајинци су насељa у Србији у општини Црна Трава у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 23 становника (према попису из 1991. било је 34 становника).
Положај
Засеоци села Бајинци су у изворишном делу Рупске (Козарачке) реке, испод чемерничких обронака, на површи чија је надморска висина од 1200 – 1.350 m. Као и сва села на Чемернику, и Бајинци су разбијеног типа са засеоцима: Ситни Бајинци, Господиновци, Новковци и Зиљамци. Засеоци се, пак, рашчлањују на мања засеља која су формирали поједини родови (Џавгари, Комарџије, Лингури). Између заселака тече Бајинска река која настаје од речице Клисурке и изданака богатих водом испод Друма, Големог шумака, Раскрсја, Павлове грамаде и Џеврљанке. Најпознатији је Павлов извор испод Павлове грамаде. Од Рупља Бајинска река мења име у Рупску, а потом у Козарачку реку до увора у Јужну Мораву у Грделици.
Историја
Као и суседно село Млачиште, Бајинци су више пута насељавани и расељавани, о чему говоре бројни топоними са називом Селиште. Село је добило име по роду Бајинци чији се најстарији предак, крајем 18. века, населио у махали Ситни Бајинци. (Ситни – значи густо насељени). Ситни Бајинци и Господиновци имају заједничко пореко из насеља Божице,код Власинског језера а Новковчани из околине Прокупља. О Спасовдану и Великој Госпојини у селу су ношене литије. Постојала су и два заветна крста – записа - у засеоку Ситни Бајинци и Новковци. Крсне славе су им Свети Архангел Михаило и св. Никола.
Изнад села, на планинској коси, на узвисини званој Павлова грамада (1470 m), 1954. године је саграђен, а 7. јула 1955. откривен монументални споменик од камена, висине 13,5 m, са просторијом за завичајни музеј, борцима власотиначког краја погинулим у Другом светском рату и жртвама непријатељског терора. Споменик се састоји из два елемента - музеја и спомен стуба димензија 1,80х3,5х13,5 m. Просторија музеја повезана је бетонском плочом на стубовима са спомен стубом у архитектонску целину, а све је то на тераси која повезује цео објекат окружен буковом шумом. Ту се све до недавно, о Седмом јулу, Дану устанка Србије, одржавао велики народни сабор на који се окупљао народ са целог Чемерника, све до Мораве. Споменик је поодавно препуштен немару и данас се налази у руинираном стању, а завичајна збирка предмета и докумената из НОР-а делом уништена, делом нестала. Споменик, према прописима, не подлеже заштити, тако да о њему више нема ко да брине.
Школа, продавнице, кафане, гробље, месна заједница све је за оба села било на Млачишким Механама. Од свега тога данас је остало само заједничко гробље на Друму. Јер су се и Бајинци раселили. Забележено је да су 1950. имали око 120 домаћинстава, а 1961. године тек 76 домова. Данас тек двадесетак становника. Бајинчани, као и Млачиштани, познати грађевинари, најпре су се селили ближе Морави, а потом у градове Србије – после Другог светског рата у Српски Милетић и Белу Цркву у Банату, а онда у Београд, Смедерево, Лесковац, Предејане. Остали су само старци, а засеоци урасли у брезе и шибље.
Демографија
У насељу Бајинци живе 23 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 70,1 година (69,1 код мушкараца и 71,3 код жена). У насељу има 16 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,44.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Sauðárkrókur
Sauðárkrókur je grad na krajnjem sjeveru Islanda od 2 620 stanovnika, on je i administrativni centar općine - Skagafjörður, koja ima više od 4 178 stanovnika. , u kojoj su i naselja; Hofsós, Hólar i Varmahlíð.
Geografsko klimatske karakteristike
Sauðárkrókur leži na dnu istoimenog fjorda, udaljen oko 295 km sjeveroistočno od Rejkjavika, i oko 116 km od najvećeg grada na sjeveru Akureyrija. Grad je Ime dobio po potoku Sauðá koji tu protječe do mora. Prosječna godišnja temperatura je oko 3.1 °C, koja zimi iznosi - 5 °C, izuzetno je vjetrovito a oborina ima tokom cijele godine.
Historija
Prvo naselje Sauðárkrókur je nastalo 1871. kad se tu naselio kovač Árnason sa svojom porodicom, oko 1900 naselje je poraslo na 400 stanovnika.
Znamenitosti
U neposrednoj okolici grada, 15 km prema sjeveru nalazi se termalni izvor sa prirodnim bazenom, kog rado posjećuju turisti.
Privreda, transport, obrazovanje i sport
Sauðárkrókur je značajna ribarska luka, pa je ribarstvo i konzerviranje riba osnova ekonomije grada. Najveći poslodavac je kompanija Fiskiðjan Skagfirðingur Ltd, jedna od najvećih ribarskih kompanija Islanda. U gradu djeluje i tvornica mineralne vune i mala tvornica namještaja.
Veliki poslodavac je i srednja škola, koju pohađa 400 učenika. Općina - Skagafjörður je reltivno bogat stočarski kraj poznat po uzgoju ovaca, krava i konja.
Grad je dobro povezan sa ostalim islandskim gradovima, jer tu prolazi otočka magistrala 1. Tri kilometra istočno pored grada leži aerodrom Alexandersflugvöllur (IATA: SAK, ICAO: BIKR), iz kog je moguće letjeti jedino za Rejkjavik.
U gradu djeluje nogometni klub UMF Tindastóll, na novom stadionu izgrađenom 2004.
Dihidrofolna kiselina
{{chembox-lat }}
Dihidrofolna kiselina (dihidrofolat, vitamin B9) je derivat folne kiseline koji se konvertuje u tetrahidrofolnu kiselinu posredstvom dihidrofolatne reduktaze. Tetrahidrofolat je neophodan za formiranje purina i pirimidina, koji su gradivni blokovi DNK i RNK. Dihidrofolat reduktaza je meta lekova koji sprečavaju sintezu nukleinskih kiselina.
Fonticelle
Fonticelle ima više značenja:
Otočka
Otočka je naselje u sastavu Općine Gola, u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Kazimir Maljevič
Kazimir Severinovič Maljevič (ukr. Малевич Казимир Северинович, rus. Казимир Северинович Малевич, Kijev, 23. veljače 1879. - Lenjingrad, 15. svibnja 1935.) je bio ruski slikar poljskog porijekla, teoretičar umjetnosti, pionir geometrijske apstrakcije, te jedan od glavnih predstavnika ruske avangarde.
Rani život i obrazovanje
Kazimir Severinovič Maljevič rođen je 23. veljače 1879. u Kijevu, kao prvo od četrnaestero djece (od kojih je samo 9 doživjelo adolescenciju) Severina i Ludwike Malewicz (Maljevič), poljsko-bjeloruskih katolika koji su po dolasku u Ukrajinu Kazimira krstili u pravoslavnu vjeru. Njegov otac bio je upravitelj tvornice šećera. Njegova obitelj se puno selila, tako da je mladi Kazimir često boravio u selima sa plantažama šećerne trske, daleko od velikih gradova. Do 12 ili 13 godine nije znao baš ništa o profesionalnim umjetnicima, iako ga je u djetinjstvu okruživala seoska umjetnost. Uživao je u seoskom tkanju, te u dekoriranim zidovima i stajama. Sam Maljevič bio je u mogućnosti da slika seoskim silom. U Kijevu je od 1895. pa do 1896. studirao crtanje.
Nakon smrti njegova oca 1904., Maljevič se seli u Moskvu. Studirao je na Moskovskoj školi slikarstva, kiparstva i arhitekture i u ataljeu Fedora Rerberga od 1904. pa do 1910. Godine 1911. sudjelovao je na drugoj izložbi Sojuz Molodjožia u Sankt Peterburgu sa Vladimirom Taltinom, a 1912. grupa je održala treću izložbu gdje su izložena djela koja su napravili Aleksandra Ekster, Tatlin i drugi. Iste godine sudjelovo je i na izložbi kolektiva Magareći rep u Moskvi. Godine 1914., Maljevič je održao izložbu u Salon des Independantsu u Parizu zajedno sa umjetnicima kao što su Aleksandar Arčipenko, Sonja Delaunaj, Aleksandra Ekster i Vadim Meller, među ostalima. Godine 1915. Maljevič izdaje svoj manifest Od kubizma do supermatizma. Godine 1915. i 1916. surađivao je sa supermatističkim slikarima u mnogim selima. Godine 1916. i 1917. sudjelovao je na moskovskoj izložbi grupe Karo dečko mađu kojima su uz Maljeviča izlagali i Nathan Altman, David Burljuk i A. Ekster.
Prelazak na apstrakciju i razvoj suprematizma
thumb|220px|[[Bijelo na bijelom, 1918., ulje na platnu, Muzej moderne umjetnosti, New York.]] Nakon ranijih eksperimenata sa raznim modernističkim stilovima uključujući i kubizam i futurizam - koji su oprimjereni njegovim dizajnom pozornice i kostima za kubofuturističku operu Pobjeda nad suncem - Maljevič je počeo raditi na apstraktnim, neobjektnim geometrijskim nijansama, osnivajući time pokret znan kao suprematizam. Poznata supermatistička djela uključuju Crni kvadrat (1915.) i Bijelo na bijelomu (1918.).
Maljevič je također dao do znajna da ga je njegova fascinacija sa zračnom fotografijom i avijacjom odvela na apstrakciju inispiriranu ili izvučenu iz zračnih krajolika. Kandidatkinja za harvardski doktorat Julia Bekman Chadaga piše: "U njegovim kasnijim pisnjima, Maljevič je 'dodatni element' definirao kao kvalitetu bilo kojeg novog vizualnog krajolika uvodeći time promjenu percepcije... U nizu dijagrama koji ilustriraju 'krajolik' koji utječe na razne slikarske pokrete, suprematizam je povezan sa nizom zračnih pogleda koji prikazuju poznat krajolik u apstrakciji..."
Maljevič je bio član Kolegija za umjetnost u Narkomprosu, komisije za zaštitu baština i muzejske komisije od 1918. do 1919. Radio je kao predavač u Vitebsku (1919. - 1922.), Lenjingradu (1922. - 1927. i ponovo 1930., no na drugim institucijama) i u Kijevu (1927. - 1929.). Napisao je knjigu Svijet kao neobjektivnost, koja iznosti suprematističke teorije.
Kasniji život
Godine 1927. Maljevič putuje u Varšavu, pa u Njemačku za retrospektivu koja mu je donijela svjetsku slavu, te je odlučio ostaviti dosta slika tamo kada se vraćao u SSSR. Kada se staljinizam okrenuo protiv modernističke "buržoazijske" umjetnosti, Maljeviču je suđeno. Mnoga njegova djela su ili zaplijenjena ili uništena i Maljevič je umro u Lenjingradu 15. svibnja 1935. u 57. godini života, i to u bijedi i siromaštvu.
Kritičari su ismijali Maljeviča zbog dostizanja umjetnosti tako da negira sve dobro i čisto: ljubav za život i ljubav za prirodu. Umjetnik i povjesničar umjetnosti Alexandre Benois je bio jedan takav kritičar. Maljevič je odgovorio da umjetnost može napredovati i razviti se za sam smisao umjetnosti, neovisno o njezinom zadovoljstvu: umjetnost ne treba nas, i nikad nas nije trebala otkad su zvijezde prvi put zasjale na nebu.
Maljevičeva su se djela tek nedavno pojavila na umjetničkim izložbama u Rusiji, i to nakon dugog odsustva. To se ponajviše dogodilo jer su sljedbenici umjetnosti radili da se umjetnik predstavi ruskim ljubiteljima umjetnosti. Izdana je i knjiga sa Maljevičevim teoretskim pisanjima. No, unatoč svemu ovom, njegov ugled u Rusiji je i danas uvelike okaljan. Tek nedavno su ukrajinski umjetnici ustanovili Maljevičev točan datum rođenja: 23. veljače 1878.
Zanimljivosti
Moguće krijumčarenje preživjelih Maljevičevih djela iz Rusije, glavna je radnja knjige Crveni kvadrat.
Dihidrotimin
Dihidrotimin je intermedijer u metabolizmu timina.
Vasilij Kandinski
Vasilij Vasiljevič Kandinski (ruski Василий Васильевич Кандинский, Moskva, 4. prosinca 1866. - Neuilly-sur-Seine, 13. prosinca 1944.) bio je ruski slikar. Jedan od najvažnijih slikara XX. stoljeća uz Picassa. Bio je vođa grupe iz Münchena - Der Blaue Reiter.
Rani život
Vaslij Kandinski rođen je 4. prosinca 1866. u Moskvi. Na moskovskom sveučilištu je studirao pravo i političku ekonomiju, no nakon što je 1895. posjetio izložbu francuskih impresionista, Kandinski je odlučio postati slikar. Kandinski se nakon te odluke seli u München, gdje je studirao impersionističku boju i art noveau od 1896. do 1900. Za studija surađivao je sa umjetnicima kao što su Anton Azbé i Franz von Stuck. Njegova početna djela, uglavnom stvarana u duhu naturalizma, pokazivala su njegov interes i fantaziju.
Rad u Njemačkoj i prelazak na apstraktnu umjetnost
Kandinski je 1909., još za vrijeme studija, pomogao u osnivanju NUA-e (Nove umjetničke asocijacije) u Münchenu. Godine 1910., Kandinski je vodenim bojama naslikao svoju prvu apstraktnu sliku, te je počeo formurilati svoje važno teoretsko djelo, O spiritualnom u umjetnosti, koje je prvi put izdano na njemačkom 1912. U tom djelu, istraživao je fiziološke učinke boje i napravio je usporedbe između slikarstva i glazbe.
Godine 1911., Kandinski zajedno sa Franzom Marcom osniva ekspresionističku umjetničku družinu Der Blaue Reiter (Plavi jahač), koja je dobila ime zbog Kandinskijeve ljubavi prema plavoj boji i Marcove ljubavi prema konjima.
Kandinskijev utjecaj na umjetnost XX. stoljeća pojačan je njegovim djelovanjem kao teoretičar i kao predavač. Od 1918. do 1921. predavao je u Moskvi, a od 1922. do 1933. u Njemačkoj. Nakon Prvog svjetskog rata, Kandinskijeva apstrakcija postajala je sve geometričnija u formi, sve više zapostavljajući vodenast i nejasan oblik. U kasnijim djelima, prešao je na elegantniji, kompleksniji stil, koji je rezultirao kristalno-čistim slikama.
Kasniji život i smrt
Marc i Kandinski su organizirali mnoge avangardne izložbe u mnogim galerijama, što je doprinijelo razvoju njemačkog ekspresionizma. Nakon dolaska Hitlerovog nacističkog režima na vlast 1933., Kandinski je morao odstupiti sa mjesta predavača u Weimaru, te se preselio u Pariz gdje je ostao do smrti.
Saratoga Springs, New York
Saratoga Springs je grad u američkoj saveznoj državi New York. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 26.586 stanovnika.
Vasilij Kandinski
Kasniji život i smrt
Vasilij Kandinski preminuo je 13. prosinca 1944.
Kandinski se danas smatra jednim od najutjecajnijih slikara svoje generacije, doprinjevši razvoju ekspresionizma i apstrakcije svojim radom. Njegova djela spadaju u umjetnički pokret danas znan kao apsktaktni ekspresionizam.
Predeal, Predeal
Predeal je naselje u Rumuniji u okrugu Brašov u opštini Predeal.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 5615 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1110 m.
Pirobutamin
Pirobutamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 311,848 Da.
Sha‘b al Fāqi‘, Hajjah
Sha‘b al Fāqi‘ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1450 m.
Gaiofana, Rimini
Gaiofana je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 743 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Pavučnjak
Pavučnjak je naselje koje se nalazi u sastavu Grada Samobora, Zagrebačka županija. Površina naselja iznosi 5,81 km2.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 600 stanovnika te 153 obiteljskih kućanstava.
Alantoatna deiminaza
Alantoatna deiminaza (, alantoatna amidohidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom alantoat amidinohidrolaza (dekarboksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je deo urejidnog puta.
NGC 6043B
NGC 6043B je galaksija u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 17° 46' 24" a rektascenzija 16h 5m 0,7s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6043 iznosi 15,2 a fotografska magnituda 16,2. NGC 6043B je još poznat i pod oznakama MCG 3-41-86, CGCG 108-109, PGC 1541265.
Quinta Cecíl, Tonalá
Quinta Cecíl je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
La Trinidad, Encarnación de Díaz
La Trinidad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 287 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1997 m.
Al Mashhad, Hajjah
Al Mashhad je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1331 m.
NGC 6043A
NGC 6043A je spiralna galaksija u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 17° 46' 33" a rektascenzija 16h 5m 1,5s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6043 iznosi 14,4 a fotografska magnituda 15,4. NGC 6043A je još poznat i pod oznakama MCG 3-41-86, CGCG 108-109, DRCG 34-83, PGC 57019.
León (provincija)
Provincija León (španjolski: Provincia de León) je jedna od devet provincija španjolske autonomne zajednice - Kastilja i Leon, koja se nalazi na sjeverozapadu Španjolske.
Geografske karakteristike
Provincija León prostire se na površini od 15,581 km², u kojoj živi 468,316 stanovnika. Sa sjevera graniči sa Asturijom i Kantabrijom sa zapada sa Galicijom, sa juga sa provincijama Zamora i Valladolid, i sa istoka sa Provincijom Palencia.
Ona je formirana je na sjevernom dijelu nekadašnje Kraljevine León. Geografski se da podjeliti na nekoliko cjelina, po sjeveru se uzdiže Kantabrijsko gorje, sa vrhom Torrecerredo od 2,648 metara, na sjeverozapadu se prostire dolina El Bierzo, koju oplakuje rijeka Sil, kraj u kom je rudarstvo zamijenilo poljoprivredu, dok se po jugoistoku prostire visoravan Meseta polupustinjski kraj u kom ima plodnih oaza, kao one uz rijeku Orbigo.
Administrativni centar provincije je grad León, ostali veći urbani i industrijski centri su Ponferrada, San Andrés del Rabanedo, Villablino i Villaquilambre.
Privreda
Provincija León je vodeći proizvođač hmelja u Španjolskoj; od ostalih kultura uzgaja se kukuruz, raž, krumpir, šećerna repa, lucerna i lan. Ona je također i dobro pošumljen kraj, sa dosta hrasta, bukve i kestena pa ima i dobro razvijenu drvoprerađivačku industriju i stočarstvo (ovčarstvo, govedarstvo) je dobro razvijeno
Od ruda León ima dosta antracita, kamenog ugljena, željezne rude i tinjca. Ponferrada je centar metalurgije, jer se kod nje iskapa najviše ugljena i željezne rude. Tvornice u Leónu, proizvode antibiotike i prehrambene proizvode.
Danas je i uslužni sektor značajan dio privrede.
Le Casette, Bologna
Le Casette je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Suðurnes
Suðurnes (prevedeno sa islandskog: Južni poluotok) je jedna od 8 islandskih regija. Najveći i glavni grad regije je Reykjanesbær (Keflafik) od 14 153 stanovnika.
Karakteristike
Regija ima površinu od 829 km² i prema procjeni iz 2013. - 21 206 stanovnika. Ta površinom najmanja islandska regija prostire se po poluotoku Reykjanesskagi, na krajnjem zapadu zemlje, poznata je po vulkanskoj aktivnosti ispod njegove površine, tako da se njegov krajolik sastoji od brda tufa i ima izgled mjesečeve površine, sa vrlo malo vegetacije. Po cijelom poluotoku postoje brojni termalni i sumporni izvori naročito u južnom dijelu poluotoka, pored jezera Kleifarvatn i geotermalnog lokaliteta Krýsuvík.
Kod lokaliteta Svartsengi (u sredini poluotoka) nalazi se geotermalna elektrana, pored elektrane leži jezero Bláa lónið (Plava laguna) koje se puni toplom i mineralnom vodom iz elektrane, pa je danas meka za turiste.
Riverside, Maryland
Riversajd je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.425, što je 297 (4,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Villas de la Hacienda, Fraccionamiento, Tlajomulco de Zúñiga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11078 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1536 m.
Vidite još
Administrativna po
Foppiano
Foppiano ima više značenja:
Zastava M12
Застава М12 Црно Копље је анти-материјална пушка калибра 12,7 мм или .50 коју је развила Застава оружје.
Опис
Повлачење и положај окидача могу се подесити; сигурносни механизам је такође уграђен на окидач. Кундак је направљен од алуминијума и има уграђени амортизер да би се додатно смањио ефекат одвајања и трећу склопиву ногу која се може подесити по висини, како би се употпунила бипод састављена испод бачве.
Може се коморити за 12,7 × 108 мм (максимални распон 1800 м) или .50 БМГ (максимални распон 1.600 м) муниција. На врху сандука налази се Пикатини шина за фиксирање различитих врста оптичких уређаја.
Caprile, Arezzo
Caprile je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 792 m.
Deggingen
Degingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Gepingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.508 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8117014.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gepingen Degingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Gepingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 492 metra. Površina opštine iznosi 22,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.508 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 243 stanovnika/km².
Foppo
Foppo ima više značenja:
Aldoza 1-dehidrogenaza
Aldoza 1-dehidrogenaza (, aldozna dehidrogenaza, dehidrogenaza, D-aldoheksoza) je enzim sa sistematskim imenom D-aldoza:NAD+ 1-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Aldozna 1-dehidrogenaza deluje na D-glukozu, 2-dezoksi- i 6-dezoksi-D-glukozu, D-galaktozu, 6-dezoksi-D-galaktozu, 2-dezoksi-L-arabinozu i D-ksilozu.
Höfuðborgarsvæðið
Höfuðborgarsvæðið (prevedeno sa islandskog: Okrug glavnog grada) je jedna od 8 islandskih regija. Najveći i glavni grad regije je Reykjavík od 118 918 stanovnika.
Karakteristike
Ta regija ima površinu od 1 062 km² i prema procjeni iz 2013. - 205 675 stanovnika. što je preko 2/3 ukupnog stanovništva Islanda, i to na površini od 1% ukupne površine zemlje. Ta regija se prostire se duž zaljeva Faxaflói sve do poluotoka Reykjanesskagi, na zapadu zemlje. To je teritorij metropolitanskog Rejkjavika, glavnog političkog, ekonomskog i kulturnog centra zemlje.
Dimaprit
Dimaprit je histaminski analog koji deluje kao agonist H2 receptora.
Zastava M49
Oсвајање југословенског аутомата, базираног на cовјетском метку 7,62х25 ТТ, предвиђено је петогодишњим планом производње војне индустрије. Планирано је да се Армији испоручи током 1949. 6000, 1950. - 2000, а 1951. - 48.000 аутомата. Усљед поремећаја планова,изазваних резолуцјом ИБ, начелник одјељења Предузећа 44 (Црвена Застава), Ђурђе Матић, конструкцију новог оружја започео је 1948. а завршио 1949. Прототип је усвојен 1950. а производња новог аутомата започета је 1951. Током 1951. израђено је 9307 (91.802), 1952. - 24.946 (26183), а 1953. 6891 аутоматa, када је производња завршена.
Историја
Матић је искористио низ елемената са совјетског Шпагин ППш-М41 и италијанске Берете М38/42. Конструкција овог оружја била је технологична; тачну механичку обраду захтјевала је само цијев, затварач је израђиван на стругу са глодањем, а сви остали дијелови су израђивани штампањем; пресовањем лима. Рад аутомата се заснивао на слободном трзању затварача.
Карактеристике
Затварач је био кружног облика, са фиксном ударном иглом по узору на Берету М38. Лимени сандук и облога цијеви са кружним отворима за хлађење били су израђени из једног дијела. На устима облоге се налазио компензатор са закошеним челом и бочним отворима. Сандук је са задње стране имао демонтажни који је омогућавао вађење повратне опруге и затварача. Kao ублажавач трзања затварача, служио је пластични прстен, смјештен око чепа поклопца сандука. Механизам за окидање био је сличан оном на совјетском ППШ-41, са клизним регулатором ватре испред обараче. Помјерањем унапријед, регулатор је одвајао задњи крак раздвајача од испуста притскача запињаче, док се задњи крак раздвајача спуштао и искључивао из функције раздвајач, што је омогућавало рафалну паљбу. Повлачењем регулатора уназад, коса површина задњег крака раздвајача долазила је испод испуста притискача запињаче, тако да је оружје дјеловало јединачном паљбом. Кочница је била слична оној на Берети М38/49, састојала од ваљака различитих пречника који је пролазио кроз сандук испред браника обараче и имао дугме са обе стране. Потискивањем десног дугмета, дебљи дио кочнице пролазио је под запињачу, спречавао њено спуштање и тако кочио аутомат. Притиском на лијево дугме, полуга кочнице је клизила удесно, тањи дио је долазио испод запињаче и омогућавао њено спуштање и дејство оружјем. Као ППШ-41 и М49 и М49/57 (модификација) у глави кундака има прибор за чишћење и подмазивање. Mане Матићевог рјешења брзо су дошле до изражаја. Масивни затварач је увећао масу оружја, често је долазило до нежељеног опаљења, пластични амортизер није довољно ублажавао трзаје затварача, па је дошло до избијања брадавица и чепа. Домаћи стручњаци су покушавали да побољшају перформансе увођењем затварача олакшаног за 100 грама; али то се испоставило као грешка зато што је и то доносило многе мане. Због смањене масе затварача, каденца је порасла до нивоа да је оружје било тешко контролисати при аутоматској ватри. Опасност од самоопаљења није отклоњена, што је утицало да се М49 скине са производње.
Корисници
Државе које користе ову пушку су:
NGC 1749
NGC 1749 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Forca
Forca ima više značenja:
Coronella, Rovigo
Coronella je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Jurāshah, Hajjah
Jurāshah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Barton County, Missouri
je okrug u američkoj saveznoj državi Misuri.
Jurāshah, Hajjah
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1432 m.
Barton County, Missouri
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 12.402, što je 139 (-1,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Agmatinaza
Agmatinaza (, agmatinska ureohidrolaza, SpeB) je enzim sa sistematskim imenom agmatin amidinohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Paljugi
Paljugi su naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine Paljugi broje 17 stanovnika koji žive u 11 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 12,06 st./km².
Manja, Aquismón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 127 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 759 m.
Barazzina II, Lodi
Barazzina II je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
NGC 1750
NGC 1750 je otvoreni skup u zviježđu Biku.
NGC 6044
NGC 6044 je lentikularna galaksija u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 17° 52' 13" a rektascenzija 16h 4m 59,6s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6044 iznosi 14,3 a fotografska magnituda 15,3. NGC 6044 je još poznat i pod oznakama IC 1172, MCG 3-41-84, CGCG 108-110, DRCG 34-93, PGC 57015.
Norðurland eystra
Norðurland eystra (prevedeno sa islandskog: Sjeveroistočna zemlja) je jedna od 8 islandskih regija. Najveći i glavni grad regije je Akureyri od 17 966 stanovnika.
Deilingen
Dajlingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 34 opštinska središta okruga Tutlingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.697 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8327009.