cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prefektura Korint
Prirodne odlike
thumb|280 px|right|Oblast [[Korintski zemljouz|Korintskog zemljouza]] thumb|280 px|right|Pogled na [[Korintski kanal]] Prefektura Korint je smeštena na dva značajna grčka poluostrva: većim delom naPeloponezu, a manjim na Atici. Prefektura izlazi na delove dva mora: na severu na Korintski zaliv Jonskog mora i na istoku na Saronski zaliv Egejskog mora. Kopnene granice prefektura ima ka zapadu, jugu i severoistoku. Sa zapada prefektura Korint se graniči sa prefekturom Ahaja, sa juga sa prefekturama Arkadija i Argolida, a sa severoistoka sa Periferijom Atika.
Najvažniji deo prefekture Korint je središnji, oblast Korintskog zemljouza, koji je ravničarski i otvroren ka moru sa juga i severa. To je razvijeno poljoprivredno područje. Zapadni deo prefekture je planinski, mada ga čine niže i pitomije planine. Najvažnija planina je Kilini. Krajnji istok prefekture takođe je planinskog karaktera (planina Geranija. Pošumljenost je uglavnom vezana za središnji planinski pojas, ali postoje i šume u primorju. Tokom požara poslenjih godina stradalo mnogo površina pod šumom.
Klima u prefekturi Korint je u primorskim delovima sredozemna, dok u planinskim krajevima zbog znatne visine ona prelazi u oštriju planinsku varijantu.
Istorija
1821. g. ovo područje bilo je jedno od prvih koja su uzela učešće u Grčkom Ustanku. Odmah po uspostavljanju države Grčke obrazovana je i velika prefektura Argolidokorintija, koja je podeljena na dve zasebne jedinice 1949. g. Posle Grčko-Turskog rata 1923. g. na ovo područje se doselilo mnogo grčkih prebeglica iz Male Azije. Poslednjih decenija prefektura se našla u veoma povoljnom položaju, pre svega zahvaljujući dobrim vezama obližnom Atinom (oko 80 km). Zbog toga je ona osavremenjena, ali je to bilo usporeno prilično brojnim šumskim požarima.
Stanovništvo
Glavno stanovništvo prefekture Korint su Grci. Dominira gradsko stanovništvo. Najveći deo stanovništva živi u gradskom području velikog Korinta (oko 1/3 oblasnog stanovništva). Značajan grad je i Kiato u severnom delu prefekture.
Privreda
Prefektura Korint je jedna od privredno razvijenih prefektura Grčke. Poljoprivreda je tradicionalno razvijena, a danas je ona vezana za tržište obližnje Atine. Gaje se voće i povrće (posebno paradajz) u nizinama i masline u višim delovima. U okolini grada Korinta razvijena je industrija, a u primorskom delu oko njega postoje borjna turistička odredišta.
2-Metiltetrahidrofuran
2-Metiltetrahidrofuran je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 86,132 Da.
Primer za ugled
Primer za ugled je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1965. godine. Režirao ju je Srboljub Stanković, a scenario je napisao Miodrag Đurđević.
El Derrumbadero, Tzitzio
El Derrumbadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1006 m.
Max Meadows, Virginia
Maks Medous je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 562, što je 50 (9,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Molinara, Benevento
Molinara je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1284 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 628 m.
Prefektura Lefkada
Prefektura Lefkada ili Levkas ( - Nomos Lefkada) je prefektura u Jonskim ostrvima, u Grčkoj. Ovo je najmanja preketura u celoj Grčkoj i po broju stanovnika i površini (pogledati: Prefekture Grčke). Upravno središte prefekture i najveće mesto u prefekturi je istoimeni grad Lefkada.
Kao što stoji u nazivu prefekture nju ostrvo Lefkada i nekoliko malih ostrva u neposrerdnoj okolini (Meganisi, Kalamos, Maduri, Skorpios).
Položaj
Prefektura Lefkada spada u ostrvske prefekture Grčke. Prefektura je smeštena na krajnjem zapadu države, a blizu od kopna (Prefektura Etolija-Akarnija), sa kojim je spojena mostom na baržama (dužina oko 2 km).
McGill, Nevada
Makgil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.148, što je 94 (8,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Măstăcani, Măstăcani
Măstăcani je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Măstăcani.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5185 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Tublje pri Hrpeljah
Tublje (Tubliano tal.) je selo na julijskom Krasu u sastavu Općine Herpelje-Kozina (Primorska).
Geografija
Tubje se nalazi istočno od Herpelja na cesti Rijeka-Trst na kraškom polju Materna poljana.
Povijest
V. Hrpelje, Povijest
Stanovništvo
Prema podacima Statističkog ureda RS Tublje je 2020. imalo 152 stanovnika.
Beaumont-du-Ventoux
Bomon di Vantu je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Vokliz koja pripada prefekturi Karpantras.
Villa Lisa, Salerno
Villa Lisa je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Beaumont-du-Ventoux
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 286 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 28,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 425 metara (maksimalnoj 1.900 m, a minimalnoj 357 m).
Villa Lisa, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Harschbach
Haršbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 62 opštinska središta okruga Nojvid. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 439 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7138027.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nojvid Haršbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Nojvid. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 290 metara. Površina opštine iznosi 2,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 439 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 201 stanovnika/km².
Mulina, Lucca
Mulina je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 250 m.
Camden, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 86, što je 11 (-11,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Nuevo Milenio Toluca, Montecristo de Guerrero
Nuevo Milenio Toluca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Montecristo de Guerrero.
San Esteban, Acuña
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 730 m.
Prefektura Zakintos
Prefektura Zakintos ili Zante (grč. Ζάκυνθος, eng. Zante, ital. Zacinto ) je prefektura u Jonskim ostrvima, u Grčkoj. Upravno središte prefekture i najveće mesto u prefekturi je istoimeni grad Zakintos.
Prefektura Zakintos obuhvata ostrvo Zakintos.
Položaj
Prefektura Zakintos spada u ostrvske prefekture Grčke. Prefektura je smeštena na krajnjem zapadu države.
Vidi još
[sr:Префектура Закинтос]
Prefektura Argolida
Prefektura Argolida ili Argolis ( - Nomos Argolída) ) je oblast u istočnom delu periferije Peloponez u državi Grčkoj. Upravno središte i najveći grad je grad Nafplio, a dugi po značaju i veličini je Argos.
San Vendemiano, Treviso
San Vendemiano je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prefektura Argolida
Poreklo imena
Naziv prefekture nedvosmisleno upućuje na starogrčki polis i današnji grad Argos, koji je drugi po značaju u prefekturi.
San Vendemiano, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8776 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Prefektura Argolida
Prirodne odlike
thumb|280 px|right|Antički ostaci u [[Argosu]]
Prefektura Argolida se nalazi u istočnom delu poluostrva Peloponez. Ona izlazi na dva značajna zaliva Egejskog mora, Argoliski na jugu i Saronski zaliv na istoku. Kopnene granice prefektura ima ka zapadu, severu i delom ka istoku. Sa zapada prefektura Argolida se graniči sa prefekturom Arkadija, sa severa sa prefekturom Korint, a delom sa istoka sa enklavom Periferije Atika na Peloponezu. Veoma mali deo prefekture otpada na nekoliko sasvim malih ostrav u blizini morske obale.
Najvažniji deo prefekture Argolida je središnji, koji je ravničarski i otvroren ka moru sa juga. Ovo je deo sa razvijenom poljoprivredom, a tu se nalaze i dva najveća naselja prefekture, Nafplio i Argos. Zapadni i istočni deo prefekture je planinski. Najvažnije planine su Lihreja i Trahi. Pošumljenost je uglavnom vezana za središnji planinski pojas, ali postoje i šume u primorju. Tokom požara poslenjih godina stradalo mnogo površina pod šumom. Rečnih tokova nema mnogo, a i oni leti svi presuše.
Klima u prefekturi Argolida je u primorskim delovima sredozemna, dok u planinskim krajevima zbog znatne visine ona prelazi u oštriju planinsku varijantu.
Istorija
Oblast prefekture Argolide bila je jedna od najvažnijih u doba antike, poznata kao Argolida. Najveći značaj ovaj prostor je imao u toku Mikenske civilizacije, kada su ovde bili smešteni moćni gradovi: Mikena, Tirint, Argos, Epidaur. prostor je bio značajan i u toku sledećih epoha - stare Grčke, helenističkog doba, zatim starog Rima. Kasnije ovo područje biva priključeno Vizantiji, u 13. veku osvajaju je Krstaši, da bi sredinom 15. veka područje Korinta postalo deo otomanskog carstva. Pod njima će ostati do savremenog doba.
German (general)
German (lat: Germanus, umro 550. godine) bio je jedan od najznačajnijih istočnorimskih (vizantijskih) vojskovođa i dostojanstvenika u vreme vladavine svog brata od tetke, cara Justinijana I.
Prefektura Argolida
Istorija
1821. g. ovo područje bilo je jedno od prvih koja su uzela učešće u Grčkom Ustanku. Odmah po uspostavljanju države Grčke obrazovana je i velika prefektura Argolidokorintija, koja je podeljena na dve zasebne jedinice 1949. g. Poslednjih decenija prefektura je osavremenjena, ali je to bilo usporeno prilično brojnim šumskim požarima.
German (general)
Identitet Germanovih roditelja nam nije poznat, zna se da je njegova majka bila rođena sestra vizantijskog cara Justina I. Poznato nam je da je German imao i dva brata, Boraida i Justa.
Teofan I Carigradski
Teofan I (? - 26. mart 1597) je bio kratkotrajni vaseljenski patrijarh Carigrada koji je stolovao 1597. godine.
German (general)
Justin I je poreklom bio iz balkanskih krajeva iz okoline buduće Justinijane Prime (Caričinog Grada), nedaleko od Lebana u današnjoj jugoistočnoj Srbiji. Pošto je kao profesionalni vojnik postao zapovednik carske garde u vreme Anastasija I, doveo je svoje rođake u Konstantinopolj, omogućio im obrazovanje i docnije pristup najvišim pozicijama na dvoru.
Teofan I Carigradski
Biografija
Rodio se u Atenu, u uglednoj porodici Kariki. Prije 1578. je bio zborovođa i logotet u Velikoj Isusovoj crkvi. Godine 1585. je izabran za episkopa plovdivskog kao nasljednika mitropolita Teolepta II, izabranog za patrijarha. Usprkos toga je ostao u Carigradu sve do 1592. godine, kada je izabran za mitropolita Atene. U tom svojstvu je sudjelovao na ckrvenom saboru u Carigradu na kome se potvrdilo osnivanje Moskovske patrijaršije, a također je bio egzarh Peloponeske patrijaršije.
Prefektura Argolida
Stanovništvo
Glavno stanovništvo prefekture Korint su Grci. Dominira gradsko stanovništvo. Više od polovine oblasnog stanovništva živi u relativno malom ravničarskom području oko gradova Nafplia i Argosa (oko 10% površine prefekture).
San Francisco Limoncito, Santa María Huatulco
San Francisco Limoncito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Huatulco.
Prefektura Argolida
Privreda
Prefektura Argolida je poznata po poljoprivredi, koja je tradicionalno razvijena, a danas je ona vezana za tržište obližnje Atine. Gaje se voće i povrće (posebno paradajz) u nizinama i masline u višim delovima.
Teofan I Carigradski
Biografija
Kada je umro Gavrilo I, služio je kao privremeni vikar vaseljenske stolice od septembra do decembra 1596. 26. fevruara 1597. je izabran za patrijarha nakon što je pozajmio 6.000 zlatnikao od Jevreja, te time prodobio mnoge značajne ljude. To nije bila jedna od većih svoti isplaćenih za izbor, s obzirom da je trinaest godina ranije Pahomije II isplatio 40.000 zlatnika.
Prefektura Argolida
Privreda
Sve veći značaj ima i turizam i to naročito kulturološki, zbog brojnih arholoških nalazišta vezanih za Mikensku civilizaciju.
Teofan I Carigradski
Biografija
Teofan se zanimao za crkvenu muziku. Napisao je mnogo pjesama te je vjerojatno podučavao bizantsku muziku. Prva od njegovih kompozicija je izvedena 1597. godina.
Iznenada je preminuo na Veliku subotu 26. marta 1597. godine.
San Francisco Limoncito, Santa María Huatulco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 201 m.
Villa Littorio, Salerno
Villa Littorio je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 528 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 641 m.
German (general)
Kada je Justin 518. godine postao car, jedan od prvih poteza bio je rad na uspostavljanju jedinstva između rimske i carigradske crkve tj zalešenje Akakijeve šizme. U pregovorima sa papom Hormizdom Justin je angažovao dvojicu sestrića, Justinijana, budućeg cara, i Germana. Zahvaljujući papskom pismu iz 519. znamo da je German već u to vreme bio vir illustris tj. član senatorskog staleža, doduše njegovog najnižeg reda. Zatim je stari Justin postavio Germana za vrhovnog zapovednika rimske vojske u Trakiji (magister militum per Thracias) (518.-527.) koju su već u to vreme svojim upadima uznemiravali Sloveni i njihovi srodnici Anti. German je u ovom periodu naneo toliko težak poraz Antima da je među Slovenima bio zapamćen čitavu generaciju kasnije. Po Prokopiju iz Cezareje, samo Germanovo prisustvo u Serdiki (današnjoj Sofiji) 550. godine bilo je dovoljno da Sloveni odustanu od napada na Solun i opredele se za pohod na dalju Dalmaciju.
Guzmán, San Fernando
Guzmán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Fernando.
German (general)
Boravak na dunavskoj granici doneo je Germanu reputaciju sjajnog vojskovođe i popularnost. Sa druge strane, možda je njegovo odsustvo i omogućilo Justinijanu da se nametne za nezvaničnog Justinovog savladara i docnijeg prestolonaslednika. Međutim, iako ga je Justinijan proizveo za vrhovnog zapovednika carske vojske pri dvoru (magister militum praesentalis), Prokopije beleži da je German bio pod budnim okom ljubomorne carice Teodore koja je pazila da German i njegova porodica slavom i bogatstvom ne ugroze Jusinijanov presto. Jedan od razloga caričine podozrivosti bio je i Germanov brak sa Pasarom, ženom iz stare rimske senatorske porodice Ancija (Ancii). Ona mu je rodila dva sina, Justina i Justinijana (rođ. oko 525.) i ćerku Justinu (rođ. oko 527.). Nije poznato koliko dugo je brak trajao, zna se samo da je nešto pre 549. German već bio udovac.
U Carigradu Justinijan nije štedeo na počastima za svog brata od tetke, koji je već 536. godine nosio titulu patricija. Iste godine German je najzad poslat na konkretan zadatak u daleku prefekturu Afriku nakon što je lokalni namesnik Solomon bio pod stalnom pretnjom zavera i pobuna. Vođa pobunjenika u Africi Stoca odlučno je pobeđen 537. u otvorenoj bici kod Cele Vetere (Cellae Veteres). Nakon toga German je uspešno upravljao Afrikom sve dok 539. nije opozvan u Carigrad.
Kada je marta 540. godine persijski kralj Hozroje I Anuširvan prekršio Večni mir iz 532. godine, Justinijan je u Antiohiju poslao Germana sa svega 300 vojnika. Pred nadmoćnijom persijskom vojskom koja je zapretila sirijskoj metropoli German se povukao u planine Kilikije. Antiohiju su Persijanci opljačkali i razorili i car je 541. uputio na istok svog najsposobnijeg vojskovoću Velizara. Nakon toga German se vratio u vizantijsku prestonicu.
Tek kada je 548. godine umrla carica Teodora, German se na velika vrata vratio u visoku politiku. Prokopije je zapisao kako je German osoba od najvećeg uticaja na cara. Krajem godine vojskovođa Artavan je sklopio zaveru protiv cara u čijem su razotkrivanju veliku ulogu odigrali German i njegov sin Justin. Naredne 549. godine, dok je Justinijan planirao novi pohod protiv Ostrogota u Italiji, German je oženio Matasventu, unuku Teodoriha Velikog. Posle perioda premišljanja, car je 550. odredio Germana ta vrhovnog zapovednika predstojećeg pohoda na Gote. German se nadao da će prisustvo njegove nove supruge Matasvente, poslednjeg predstavnika dinastije Amala, privući Ostrogote na vizantijsku stranu i time omogućiti brzi kraj teškog Gotskog rata. Justinijan je svog brata od tetke poslao u Serdiku da prikupi balkanse regrute. Germanova reputacija omogućila je dobar odziv i Rimljana i varvara i, kao što je već spomenuto, odvratila podunavske Slovene od pohoda na Solun. Međutim, neposredno pre polaska u Italiju, German se 550. razboleo i umro u Serdiki.
Germanovo potomstvo imalo je značajnu ulogu u kasnijim događajima. Justin, konzul iz 540. godine, docnije je smatran najvećim rivalom Justinijanovog sestrića i prestolonaslednika, Justina II te je 565. uklonjen po odobrenju careve žene Sofije. Germanov mlađi sin Justinijan (umro oko 582. god.) je takođe bio u znamenit vojskovođa i, po latinskim izvorima, u dva navrata je bio u centru zavere ptrotiv Tiberija II Konstantina. Car ga je u oba navrata pomilovao i čak razmišljao o bračnom povezivanju sa Justinijanovom porodicom. Ćerka Justina, koja je zbog Teodorinih smicalica dugo bila neudata, najposle se 545. venčala sa izvesnim Jovanom, rođakom vojskovođe Vitalijana. Ništa drugo ne znamo o njenoj biografiji. Najposle, krajem 550. ili početkom 551. Matesventa je rodila Germanu posthumno istoimenog sina. Ovaj German Mlađi (umro 605. ili 607. godine) bio je krajem 6. veka jedan od najuticajnijih carigradskih senatora i tast Mavrikijevog sina Teodosija.
Samog Germana Prokopije je opisao energičnog i sposobnog vojskovođu u ratu i administratora u miru. Bio je i prijatna osoba u privatnom životu, a u javnosti je imao dostojanstveno držanje. Pored toga, uprkos brojnim Teodorinim klopkama, istoričar iz Cezareje beleži i da je German bio posvećen i lojalan svom rođaku Justinijanu.
Los Manueles, Tamalín
Los Manueles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamalín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Macogna, Brescia
Macogna je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Harscheid
Haršajd je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Arvajler. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 144 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7131026.
Macogna, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
Harscheid
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Arvajler Haršajd se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Arvajler. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 414 metara. Površina opštine iznosi 3,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 144 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 46 stanovnika/km².
Ninguno, Aserradero, Tomatlán
Ninguno, Aserradero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tomatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 223 m.
Andrew Sullivan
Andrew Michael Sullivan (Endru Salivan, rođen 10. avgusta, 1963.) je engleski pisac, urednik i konzervativni politički komentator. Svoj rad fokusira na američki politički život. Rođen i odrastao u Engleskoj, Sullivan živi i radi u SAD od 1984. godine. Otvoreno je gej i katolik.
Sullivan se navodi kao pionir političkog blog novinarstva, pošto je jedan od prvih političkih komentatora u SAD koji su počeli da bloguju. Sullivan je najpre počeo da piše svoj blog za Time Magazine, da bi se februara, 2007. prebacio na The Atlantic, gde je imao preko 40 miliona poseta u prvih godinu dana Bivši je urednik za The New Republic i autor je pet knjiga.
Luis Gallardo, Soledad de Graciano Sánchez
Luis Gallardo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1844 m.
Pogled kroz uvo
Pogled kroz uvo je jugoslovenski kratki igrani film snimljen 1966. godine. Režirao ga je Aleksandar Obrenović koji je napisao i scenario.
Movileni, Movileni, Galați
Movileni je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Movileni.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3200 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
New Carrollton, Maryland
Nju Karolton je grad u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.135, što je 454 (-3,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Antipapa Inocent III
Inocent III, rođen kao Lando Di Sezze bio je antipapa katoličke crkve, od 1179. do 1180, kao posljednji od njih četiri za pontifikata pape Aleksandra III.
Biografija
Lando Di Sezze rođen je u porodici njemačkog porijekla, bio je već kardinal kad su ga protivnici Aleksandra III 29. septembra 1179. izabrali za svog papu.
Zbog tog ga je papa u januaru 1180. protjerao na jug u Opatiju Trinità della Cava, gdje je i umro.
Opština Ignești, Arad
Ignești je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 212 m.
Mark Doty
Mark Doty (10. 8., 1953.) je američki pesnik i memoarista. Rođen je u Maryvillu, Tennessee.
Godine 1989 njegov partner Willy Roberts je dobio pozitivne rezultate na HIV, In 1989, his partner Wally Roberts tested positive for HIV, što je dramatično uticalo na njegovo pisanje. Robertsova smrt 1994. godine inspirisala je Dotyja da napiše Atlantis, i Heaven's Coast: A Memoir, beveći se ovom temom. Godine 1995. dobio je nagradu T.S. Eliot Prize za književnost, kao prvi američki pesnik, koji je osvojio tu nagradu.
Predaje na univerzitetu Rutgers. Njegov suprug od 1995. godine je pisac, Paul Lisicky.
Los Lindos, Villa Purificación
Los Lindos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Purificación.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 140 m.
Mongoloidna rasa
Genetska istraživanja krajem 20. vijeka opovrgnula su postojanje različitih rasa, tako da se danas u naučnom svijetu govori o rasama samo kao nametnutom kulturnom obrascu koji su Evropljani pripisali različitim populacijama za vrijeme svoje teritorijalne ekspanzije od početka 15. vijeka.
Ako se dakle govori u kategorijama stare klasifikacije Homo sapiensa obzirom na boju kože, i neke druge karakteristike koje su posljedica življenja u određenim klimatskim uvjetima a ne genetike, tada možemo reći da su mongoloidi stanovnici sjeverne i istočne Azije, ime su dobili po Mongolima, narodu koji je u 13. vijeku osvojio veliki dio Evroazije i osnovao Mongolsko Carstvo.
Mongoloidne podrase
Francuski prirodoslovac i antropolog Joseph Deniker krajem 19. vijeka podijelio je mongoloide na dvije osnovne skupine;
Njegov kolega prirodoslovac i zoolog Georges Cuvier u mongoloide je ubrojio i američke Indijance. Engleski biolog Thomas Huxley ubrojio je u mongoloide i arktičke Eskime sa obala Sjeverne Amerike i Grenlanda, kao i azijske Čukče.
Do sredine 20. vijeka bila je uobičajena podjela Mongoloida po jezičnim skupinama;
Historija
Teorija o različitim rasama bila je nešto poput naučne činjenice, od 17. vijeka kad se počela formulirati sve do polovice 20. vijeka kad su nova otkrića počela rušiti temelje te teorije.
Švedski botaničar Carolus Linnaeus otac suvremene taksonomije, prvi je napravio između 1735. - 1759. klasifikaciju rasa Homo sapiensa, po njemu ih je bilo 5 a to su bili; Homo americanus, Homo africanus, Homo europaeus i Homo asiaticus. Termin mongolska rasa prvi je upotrijebio njemački filozof Christoph Meiners, koji je bio pristalica teorije poligenizma (dvije odvojene rasne geneze) po njemu su postojale dvije rase tartarsko - kavkaska i mongolska. Na njega se nadovezao njemački fiziolog Johann Friedrich Blumenbach koji je isto tako u svojih 5 rasa, ubrojio i mongolsku.
Od kad je 1900 Gregor Mendel došao do svojih zakonitosti nasljeđivanja i drugi naučnici počeli su se baviti genetikom i kromosomima, nadajući se da će tako doći do naučnih činjenica o genetskoj različitosti rasa. I dok su neka istraživanja krvnih grupa polovicom 20. vijeka ukazivala na neke pravilnosti, konačno raspetljavanje genetskog koda dovelo je do otkrića da ne postoje nikakve genetske razlike među rasama.
Smriječno
Smriječno je naselje u opštini Plužine u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 81 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 116 stanovnika).
Demografija
U naselju Smriječno živi 68 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 48,5 godina (42,6 kod muškaraca i 54,8 kod žena). U naselju ima 27 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,00.
U ovom selu je rođen akademik Ljubomir Tadić, otac Borisa Tadića, predsednika Srbije. Boris Tadić je posetio Smriječno u petak 9. jula 2010. tokom dvodnevne zvanične posete Crnoj Gori.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Gradišče pri Materiji
Geografija
Gradišče je jedno od dva istoimena naselja na području Julijske krajine (Gradišće u Istri pod Hrvatskom), a nalai se na ćićarijskom Krasu na kraškom polju Matarsko podolje na cesti Rijeka-Trst između Obrova i Markovščine. alt=|lijevo|mini|243x243piksel|Gradišče [[1955. na filmu|1955.]]
Privreda
Stanovništvo je do rušenja Jugoslavije uglavnom radilo u obližnjoj Rijeci.
Stanovništvo
Prema podacima Statističkog ureda RS za 2020. u Gradišču je živjelo 137 stanovnika.
Telugu
Telugu je naziv koji se koristi za:
Biobío (rijeka)
Biobío (poznata i kao Bío Bío i Bio-Bio ) je druga po veličini rijeka u Čileu, veća je samo Loa. Dužina rijeke Biobío iznosi oko 380 kilometera, a površina porječja 24 262 kvadratnih kilometara. Godišnji tok rijeke je 899 kubna kilometra.
Tok
Rijeka izvire iz jezera Icalma i Galletué u Andama i teče 380 km prema zapadu te se u zaljevu Arauco uljeva u Tihi ocean. Sa površinom porječja od 24.264 km² treće je po veličini u zemlji nakon rijeka Loe i Baker. Sa širinom od 1km najšira je čileanska rijeka.
Pritoke
Glavne pritoke Biobia su Malleco i Laja.
Mostovi
Na gradskom području Concepcióna, se nalaze četiri mosta Biobío željeznički most sagrađen 1889. godine, Biobío most iz 1942., most Juana Pabla II iz 1973. te Llacolén most sagrađen 2000. godine.
Povijest
Rijeka je postala granicom španjolske vlasti u Južnoj Americi i plemena Mapuchea završetkom Araukanskog rata 1883. godine.
Vista al Mar, Playas de Rosarito
Vista al Mar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Demografija Albanije
Stanovnika Albanije ukupno ima, po proceni iz 2014. godine, 3.020.209
Stopa rasta stanovništva
Stopa rasta stanovništva je 0,52 % godišnje (procena iz 2006.).
stopa mortaliteta
5,22 umrlih/1.000 stanovnika (procena iz 2006.)
Stopa ukupnog fertiliteta
2,03 dece/1 ženu (procena 2006. godina)
Etnička struktura
Prema podacima popisa iz 2011 godine :
Neke manjinske grupe tvrde da je bar 30% stanovništva nealbanskog porekla, dok zvanična Tirana tvrdi da taj broj ne prelazi 80000. Savet Evrope je kao jednu od ozbiljnih zamerki albanskim vlastima naveo i probleme vezane za popis i zakon o popisu 2011. god. Ovaj zakon je predviđao novčanu kaznu u iznosu od 1.000 američkih dolara u slučaju da se pojedinac na popisu izjasni o svojoj etničkoj pripadnosti drugačije nego što mu piše u izvodu iz matične knjige.
Po podacima zvanične statistike broj Grka se kreće oko 1%, a po podacima grčkih organizacija do 12%. Procena od 12% je precenjena jer grčki izvori Grcima smatraju sve pravoslavne stanovnike Albanije, a ne samo Grke u etničkom smislu) a prema podacima INTEREG-a u Albaniji ima 10.000 Srba.
Religija
Prema podacima popisa iz 2011 godine
Lingvistička struktura
albanski jezik je zvaničan — izveden iz dijalekta Toska. Prema podacima sa popisa 2011. godine 98,8% stanovništva se izjasnilo da govori albanskim jezikom.
El Palenque, Montecristo de Guerrero
El Palenque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Montecristo de Guerrero.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 243 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1564 m.
Slivje (Kras)
Slivje (Slivia di Castelnuovo, tal.) je selo na julijaskom Krasu u istočnom dijelu Općine Hrpelje-Kozina (Primorska).
Geografija
alt=|lijevo|mini|279x279piksel|6,5 km duga spilja Dimnice Slivje se nalazi sjeverno od Markovščine (koja se nalazi na cesti Rijeka-
Trst) na rubu Matarskog podolja u Berkinima (Brkini, slov. - Birchini, tal.).
El Naranjo, La Unión de Isidoro Montes de Oca
El Naranjo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 175 m.
Falaise (Ivlen)
Falez je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Ivlen koja pripada prefekturi Mant la Žoli.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 607 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 169,7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,00 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 29 metara (maksimalnoj 134 m, a minimalnoj 17 m).
Nimfa (ptica)
Nimfa (Nymphicus hollandicus) je najmanji pripadnik porodice kakadua i endemična vrsta Australije. Cijenjene su kao kućni ljubimci u cijelom svijetu i uglavnom ih je lako održavati. Kao kavezne ptice su na drugom mjestu po popularnosti, odmah iza tigrica.
Jedini pripadnik roda Nymphicus, nimfa se prije smatrala ćubastim papagajem ili malenim kakaduom. Međutim, novija istraživanja pokazuju da nimfa pripada jednoj potporodici kakadua, Calyptorhynchinae. Zato se sada smatraju najmanjim kakaduima. Nastanjuju unutrašnost Australije, a staništa su im močvare i šikare.
Opis
240px|thumb|left|Ilustracija nimfi Prepoznatljiva uspravna ćuba nimfi pokazuje raspoloženje jedinke. Uspravna je kada je nimfa uzbuđena ili uplašena, lagano nakrivljena kada je opuštena, a spuštena blizu glave kada je agresivna ili se sprema za obranu. Također je spuštena ali viri prema van kada nimfa pokušava izgledati primamljivo. Za razliku od većine kakadua, ona ima duga repna pera koja čine otprilike pola njihove dužine. Sa dužinom od 300-330 mm najmanji je kakadu i najsličniji papigama.
Rasprostranjenost
Nimfe potiču iz Australije gdje se mogu naći uglavnom u suhim ili polusuhim prostorima, ali uvijek blizu vode. Ova nomadska ptica će se seliti na mjesta gdje ima vode i hrane. Obično se vide u parovima ili jatima. Ponekada ih se skupi stotine oko jednog pojilišta. Na žalost farmera, često jedu i usjeve. Ne žive na jugozapadu i jugoistoku Australije, duboko u zapadnoaustralskim pustinjama i na poluotoku Cape York. Jedina su vrsta kakadua koji se ponekada mogu razmnožavati na kraju prve godine života.
Dužina života
Dužina života nimfi u zatočeništvu je uglavnom 15-20 godina, iako neki autori to smanjuju na samo 10-15 godina, a zabilježena je jedna jedinka koja je bila stara 36 godina. Ishrana i vježbanje, baš kao i kod ljudi, su često važni faktori koji određuju koliko će nimfa živjeti.
U zatočeništvu
Nimfe se uglavnom smatraju dobrim kućnim ljubimcima zbog lijepog ponašanja, iako ne postoji garancija za ovo. Kao i kod većine drugih kućnih ljubimaca, način na koji su ptice odgajane i održavane ima efekta na ponašanje u odrasloj dobi. Neke ptice su veoma društvene, dok druge mogu biti plahe i povlačiti se u kut kaveza kada im se približi nepoznata osoba. Ako je vlasnik strpljiv i često je u kontaktu s njima nimfe se pripitomi lako u odnosu na neke druge vrste papiga.
Vibracijski spektar
mini|desno|300px|[[Molekularne vibracije kod klorovodika HCl.]]
mini|desno|300px|Razine energije i položaji spektralnih linija izračunati u aproksimaciji krutog rotora (rotator).
Caspar David Friedrich
Caspar David Friedrich (5. rujna 1774., Greifswald – 7. svibnja 1840., Dresden) je njemački slikar i grafičar; najvažniji predstavnik romantizma u Njemačkoj.
Životopis
mini|lijevo| Tetschen Altar ili Križ u gori, [[1807., 115 × 110.5 cm, Gemäldegalerie, Dresden Friedrichovo prvo važnije djelo koje raskida s tradicijom prikazivanja oltarnog križa smještajući ga u krajolik. ]] Caspar David Friedrich je rođen kao šesto od desetero djece u Greifswaldu, lučkom gradiću koji su Prusi anektirali 1815. god. Djetinjstvo mu je obilježeno tragedijom: majka mu je umrla kad mu je bilo sedam godina, mlađa mu je sestra umrla sa samo dvadeset mjeseci, a brat se utopio pokušavajući mu spasiti život u nesreći na klizanju. Studirao je kod J. G. Quistropa na kopenhagenskoj Akademiji umjetnosti, jednoj od najvažnijih u Europi, a potom se preselio u Dresden (1798.). Zajedno s Ph. O. Rundgeom C. D. Friedrich je važan i za književni krug oko Heinrich von Kleista, Novalisa i drugih njemačkih romantičarskih književnika. Njegovim slikama su se divili prijatelj Goethe, a otkupljivao je pruski kralj Fridrik Vilim III., na nagovor 15-godišnjeg princa, koji je kasnije postao Fridrik Vilim IV., a kupovali su ih i car Nikola i veliki knez Aleksandar. No, ipak je Friedrich umro u siromaštvu, a sahranjen je na graoblju Svetog trojstva u Dresdenu.
Vibracijski spektar
mini|desno|300px|Dio [[Rotacijska spektroskopija|rotacijskog spektra trifluoroiodimetana, CF3I. Svaki rotacijski prijelaz označen je kvantnim brojevima J, konačnog i početnog stanja, a uvelike je podijeljen djelovanjem spajanja nuklearnog četveropola sa jezgrom 127I (jod-127).]]
Caspar David Friedrich
Životopis
Proslavljen je tek u kasnom 19. stoljeću, a do 1920-ih njegove slike su otkrili ekspresionistiu, a 1930-ih i nadrealisti i egzistencijalisti. Usponom Nacizma ranih 1930-ih isticana je njegova vrijednost, a padom Nacizma palo je i interesovanje za njegove slike jer su doživljavane kao nacionalističke. Tek je 1970-ih C. D. Friedrich ponovno priznat kao ikona Njemačkog romantičarskog pokreta i slikar međunarodne važnosti.
Djela
mini|lijevo| [[Brodolom Nade, 1824., ulje na platnu, 126.9 × 96.7 cm, Kunsthalle, Hamburg. ]] Prva djela C. D. Friedrich je radio u sepiji i crtežu, a u ulju ostvaruje impozantni Tretschen-Altar (Križ u planini). Najveći domet postiže u krajolicima, magličastim marinama, prizorima brodovlja, stijena, ledenih santi, gotičkih ruševina, i to stvaranjem određene atmosfere, služeći se simboličnim elementima (Brodolom Nade; Krajolik s dugom; Greiswaldska luka). Osobitu pozornost je poklanjao nijansama boja. U Friedrichovim slikama čovjek je često smješten u omalovažavajućem položaju naspram dominantnog krajolika koji, po riječima povjesničara Christophera Johna Murraya, "upravlja gledateljevim pogledom prema metafičkim dimenzijama."
Vibracijski spektar
mini|desno|300px|[[Apsorpcijska spektroskopija|Apsorpcijski spektar klorovodika HCl u infracrvenom području.]]
mini|desno|300px|[[Apsorpcijska spektroskopija|Apsorpcijski spektar metana CH4 u infracrvenom području.]]
mini|desno|300px|Dijagram energetskih razina koji opisuju neke prijelaze koji su uključeni u infracrveni rotacijskotitrajni spektar linearne molekule: R grana (l' = l - 1), P grana (l'  = l + 1), Q grana (l'  = l).
mini|desno|300px|[[Toplina|Toplinske vibracije dijelova bjelančevine: amplituda vibracija raste s temperaturom.]]
mini|desno|300px|[[Spektar (fizika)|Spektar plamena alkohola.]]
Vibracijski spektar je dio spektra elektromagnetskog zračenja, većinom u infracrvenom području, valne duljine od 0,1 μm do 3 mm, koji potječe od vibracija atoma i elektrona unutar molekule ili kristalne rešetke. Primjenjuje se za određivanje duljine i jakosti veza između atoma u molekuli, određivanje energije disocijacije molekula, te za kvalitativnu i kvantitativnu kemijsku analizu u krutim, tekućim i plinovitim uzorcima. Poznavanje vibracijskih i rotacijskih spektara neke molekule omogućava njezino prepoznavanje u industrijskim procesima i okolišu.
Spektri molekula
Nuklearna mehanika ima svoj početak u Bohrovim razmatranjima o rotatoru. Rotatorom zovemo fizikalno tijelo ili česticu koja se vrti oko čvrstog centra. Tipičan primjer rotatora prestavljaju dvoatomne molekule kao fluorovodik HF, klorovodik HCl, HJ i tako dalje. Kod tih molekula laki se vodikov atom okreće oko drugog znatno težeg atoma. Energija molekule, sadržana u vrtnji, u tom je slučaju direktno dana kinetičkom energijom vodikova atoma. Kod vrtnje je zgodno uvesti moment impulsa. Zamislimo da kamen vrtimo oko ruke. Tad najedanput počnimo polagano vuči konop i skraćivati polumjer staze kamena. Pri tom se brzina okretanja povećava tako da umnožak polumjera i brzine ostaje stalan (konstantan). Konstantni umnožak m∙v∙r zove se momentom impulsa i on u neku ruku mjeri jačinu okretanja. Kinetičku energiju čestice, koja se vrti u kružnici s polumjerom r možemo prema tome pisati u obliku:
Moment impulsa ili impuls vrtnje označili smo sa pΦ, a moment tromosti m∙r2 sa J. Impuls vrtnje stoji u istom odnosu s kutom Φ, što ga opisuje polumjer vrtnje, kao što stoji kod pravocrtnog kretanja (translacije) obični impuls m∙v s običnom koordinatom x.
Promatrajući spektre molekula, N. Bjerrum je prvi došao na pomisao da u vrtnjama molekula mora vladati diskontinuitet. Kako sam spominje, dobio je N. Bohr ovom idejom moćan poticaj. Bohr je sasvim općenito pretpostavio da moment impulsa čestice, koja se vrti, mora biti cijeli broj osnovne veličine h/2π:
gdje je: l - neki cijeli broj.
Energija molekule E s kvantiziranim momentom impulsa M jednaka je:
Ovaj izraz malo ćemo popraviti. Potpuno slaganje s iskustvom postiže se kad se ispusti dodatni član 1/2. Prema tome, frekvencije emitiranih linija iznose:
Rotacijski spektri molekula dani su nizom linija koje imaju među sobom jednaki razmak. Razmak između spektralnih linija iznosi:
Pokusima se takvi ekvidistantni (s jednakim razmacima) spektri opažaju duboko u infracrvenom području. Za svaku vrst molekula svojstven je razmak između linija. Kod tako jednostavnih molekula, kao što su HCl, HF ili HJ, možemo odmah proračunati moment tromosti J. On je jednak umnošku mase vodikova atoma s kvadratom udaljenosti između težišta obaju atoma. Znamo da je masa vodikova atoma jednaka 1,67∙10-27 kg, a iz kinetičke teorije materije izlazi da je razmak atoma u molekuli HCl jednak 1,3∙10-10 m. Prema tome dobivamo da je svojstven razmak između rotacijskih linija HCl jednak 6∙1011. Ova vrijednost vrlo dobro se slaže s opažanjima.
Po iskustvu samo one dvoatomne molekule, koje imaju električki dipol, emitiraju rotacioni spektar. Simetrične molekule kao H2 i N2, gdje težište negativnog naboja pada zajedno s težištem pozitivnog, nemaju rotacionog spektra. Električki dipol predstavlja na primjer molekula HCl, pa shematski uzeti da se vodikov atom vrti oko čvrstog klorova atoma.
Prema kinetičkoj teoriji materije, vrtnje molekula pobuđene su temperaturnim gibanjem. Na osnovu računa vjerojatnosti sasvim smo općenito zaključili da na svaki stupanj slobode otpada energija 1/2∙k∙T. Budući da se molekula može vrtjeti oko 3 glavne osi, otpada na rotaciju energija 3/2∙k∙T. S ovim teorijskim rezultatom dobili smo ispravni specifični toplinski kapacitet plinova, osim u slučaju kad se plin sastoji od dvoatomnih molekula. Tu razliku (diskrepanciju) možemo sada objasniti. Iz gornje jednadžbe proizlazi da su energetski nivoi to viši, što je manji moment tromosti. Za glavnu os, koja prolazi kroz težišta obaju atoma, taj moment inercije je izvanredno malen. Prvi energetski nivo leži tu već vrlo visoko. Očito je, dakle, da vrtnja oko te osi uopće ne može biti pobuđena. Pri proračunu prosječne rotacijske energije dvoatomnih molekula moramo uzeti samo 2 stupnja slobode.
Prosječna rotacijska energija dvoatomnih molekula iznosi k∙T. Boltzmannova konstanta k jednaka je 1,37∙10-23 J/K, pa prosječna rotacijska energija molekula na sobnoj temperaturi iznosi oko 4∙10-21 J. Izjednačimo li to s gornjom jednadžbom, vidimo da se molekule HCl na sobnoj temperaturi moraju nalaziti oko stanja s kvantnim brojem l = 5. Linije u emisijskom ili apsorpcijskom spektru klorovodika imaju među sobom razmak 6∙10-11. Emisijska linija, koja nastaje prijelazom iz stanja l = 5 u stanje l = 4, ima frekvenciju 5 puta veću od tog razmaka, što daje za valnu duljinu λ = 0,1 mm. Ta i sve druge linije leže duboko u infracrvenom dijelu spektra.
Rotacijske spektre možemo zato opažati kod spojeva vodika s halogenim elementima fluorom, klorom, bromom i jodom, jer je moment tromosti njihovih molekula izvanredno malen. Kad bi oko osi okretanja bili znatno teži atomi, energetski nivoi ležali bi mnogo dublje i gušće, pa se rotacijska vrpca ne bi dala spektralnim aparatima rastaviti na linije. Vidljive vrpce osim kod HF, HCl, HBr i HJ, dobivamo i kod simetričnih molekula CH4 i NH3. Tu prolaze osi vrtnje kroz teški ugljikov ili dušikov atom, pa njihova masa ne pridonosi momentu tromosti. Zanimljiva su opažanja na molekuli vode. Da su tu dva vodikova atoma simetrično postavljena s jedne i druge strane kisikova atoma na istom pravcu, imali bismo iste rotacijske spektre kao i kod HCl. Međutim, to se ne opaža. Rotacijski spektri vode mogu se objasniti predodžbom da 3 atoma molekule čine trokut, što je u skladu i s mjerenjima električnog momenta molekule.
Rotacijskotitrajni spektri
Spektri molekula, koje smo dosad razmatrali, čisti su rotacijski spektri. Oni potječu od promjene energije vrtnje. No molekula nije kruti sistem, i njeni atomi mogu izvoditi titranja oko svojih položaja ravnoteže. Promjena titrajne energije mora se također mora se također odraziti u molekularnim spektrima. Iz iskustvenih podataka o specifičnim toplinskim kapacitetima plinova proizlazi da su titranja na normalnoj temperaturi tek neznatno pobuđena. Iskustvene vrijednosti specifičnih toplinskih kapaciteta plinova mogli smo ispravno izračunati uzevši u obzir samo energije vrtnje. Dok su kvantni brojevi vrtnje mnogobrojno zastupani, za kvantne brojeve titranja dolaze tek vrijednosti 0 ili 1. Označimo sa ν0 frekvenciju titranja atoma u molekuli. Tad je po Planckovoj hipotezi energija titranja molekula jednaka n∙h∙ν0. Ukupna energija molekula jednaka je sumi rotacijske i titrajne energije:
Pri kvantnom skoku može molekula istovremeno promijeniti i energiju vrtnje i energiju titranja. Frekvencija emitirane spektralne linije jednaka je:
Promatrajmo emisijske linije. Titrajne energije znatno nadmašuju rotacijske. Prema tome, pri emisiji može se titrajna energija samo umanjiti. Stavljamo, dakle, n - n'  = 1. No rotacijska energija mogla se pri tom umanjiti ili povećati. Imamo dva slučaja: l'  = l - 1 i l'  = l + 1. Prema tome imamo i dvije grupe frekvencija:
Aditivni član 1/2 opet smo ispustili.
Težište linija dano je frekvencijom titranja. Lijevo i desno imamo dvije grane, od koji jedna odgovara povećanju rotacijskog kvantnog broja, a druga umanjenju. Takvi rotacijski titrajni spektri mjereni su s velikom točnošću. Na slici (apsorpcijski spektar klorovodika HCl u infracrvenom području) vidimo pozitivnu i negativnu stranu rotacijskotitrajnog spektra. Iz usporedbe s čisto rotacijskim spektrom molekule vidi se za koju su frekvenciju ν0 povećane frekvencije rotacijskotitrajnog spektra.
Prema prethodnim jednadžbama bio bi spektar molekula strogo s jednakim razmacima (ekvidistantan). Međutim, ako se pogledaju slike nekim spektara molekula vidi se da to nije savršeno. Razmak između linija smanjuje se prema manjim valnim duljinama ili višim frekvencijama. To je jasno ako pomislimo da titranje atoma izaziva promjenu momenata tromosti. Samo dok se rotacija i titranje promatraju kao potpuno nezavisni dobivaju se strogo linije s jednakim razmacima (ekvidistantne).
S promjenom rotacijske i titrajne energije molekula može se kombinirati i skok elektrona. Promjena elektronske energije znatno je veća i ona može uzrokovati da se molekularna vrpca pojavi u vidljivom području spektra.
Skok elektrona izaziva znatnu promjenu molekule. Zbog toga će se znatno promijeniti moment tromosti i frekvencija titranja. Cjelokupna promjena energije molekule nastaje promjenom elektronske energije E2, energije titranja Et i rotacijske energije molekule:
Opet će kvantni broj l poprimiti vrlo različite vrijednosti. Pri tom treba pomisliti da i elektron ima moment impulsa, što omogućuje prijelaz i bez promjene rotacije. Prema tome su za promjenu rotacijskog kvantnog broja moguća tri slučaja:
Već prema ta 3 slučaja dobivamo tri grupe frekvencija koje ovise kvadratično o kvantnom broju l. Na slici vide se tri grane. Kao apscisa nanesena je frekvencija, a kao ordinata l. U tom dijagramu pojavljuje se tri grane kao tri parabole. Iz grafičkog prikaza može se odmah razabrati spektar. Linije se zgušćuju prema kraju. Ovo zgušćivanje, koje je tipično za sve vrpce u vidljivom dijelu spektra, izazvano je promjenom momenta tromosti molekule.
Kad promatramo molekularne spektre u vidljivom području, tad opažamo niz vrpca. Razmaci između pojedinih vrpca određeni su promjenom titrajne energije. Struktura vrpce, to jest broj linija i njihovo zgušćivanje prema jednom kraju, određeno je promjenom rotacijske energije. Da se ovaj niz vrpca pojavio u vidljivom području, uzrok je kvantni skok nekog elektrona. To je sumarna slika vrpčastog spektra, dobivena na osnovu kvantne teorije.
Fittavolini, Alessandria
Fittavolini je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Mama, vašeg sina nešto divno boli
Mama, vašeg sina nešto divno boli je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1967. godine. Režirao ju je Srboljub Stanković, a scenario je napisao Slobodan Novaković.