cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cabo Trafalgar
Karakteristika i historija
Za Internacionalnu hidrografsku organizaciju Trafalgarski rt, je krajnja zapadna granica Gibraltarskog tjesnaca i Mediterana. Cabo Trafalgar administrativno pripada provinciji Cádiz u Autonomnoj zajednici Andaluzija. Od najbližeg grada Conil de la Frontera udaljen je 11,3 km.
Maksimalna nadmorska visina rta je 17, a minimalna 2 metra.
Kod rta se 1805. odigrala čuvena Bitka kod Trafalgara u kojoj je britanska flota pobjedila španjolsko-francusku flotu.
Na samom rtu nalazi se svjetionik visok 34 metra, podignut 1860. godine.
Albacete (provincija)
Provincija Albacete (španjolski: Provincia de Albacete) je jedna od 5 provincija Španjolske autonomne zajednice - Kastilja-La Mancha, koja se nalazi na jugoistoku Španjolske.
Administrativni centar provincije je istoimeni grad Albacete.
Geografske karakteristike
Provincija Albacete prostire se na površini od 14,926 km² u kojoj živi 390,032 stanovnika.
Albacete leži a jugoistočnom kraju centralne španjolske visoravni Mesete. To je najsušnija unutrašnja provincija Iberijskog poluotoka, sa prosječnim godišnjim padavinama od oko 350 mm.
Južni dio je brdoviti kraj kog oplakuju rijeke Júcar i Segura, koje su glavni izvori energije i vode za navodnjavane. Na zapadu se uzdiže masiv Sierra de Alcaraz.
Sarmoria, Genoa
Sarmoria je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Pratogiardino, Piacenza
Pratogiardino je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Sarmoria, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 586 m.
Pratogiardino, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 671 m.
La Cabaña, Villaflores
La Cabaña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 837 m.
Domavia
Domavia naziv je rudarsko – administrativnog centra iz rimskog perioda, koji se nalazio kod današnje Srebrenice, Bosna i Hercegovina.
Historija
Rudari su u antičko doba iz srebreničkih rudokopa povadili oko 80 tona srebra i oko 40.000 tona olova. Rudnici su, sudeći po izvorima, prestali organizirano djelovati negdje u drugoj polovici 4. st. Ta djelatnost ipak nije nikada potpuno zamrla, nego je radila za lokalne i regionalne potrebe, da se opet obnovi u kasnijem srednjem vijeku.
Istraživanja
Domavija je otkrivena u sklopu Austrougarskog projekta s kraja XIX vijeka, na istraživanju plemenitih metala i otvaranja rudnika srebra, olova i cinka u području planine Kvarac, istočno od Srebrenice u istočnoj Bosni. Paralelno s otkrivanjem rudnih žila olova, srebra i cinka rudari su otkrili i ruševine drevnog grada. Arheolog Vaclav Radimski je završio istraživanje i ustanovio da se radi o gradu u kojem je bila rimska uprava svih panonskih i dalmatinskih rudnika. Iz nekih natpisa, koji su bili kasnije pronađeni, saznalo se da se otkriveni grad zvao — Domavia, dnosno tačnije - res publica  ili municipium Domavianorum.
Opis
Historija Domavije i izgradnja komunalne infrastrukture najbolje se vidi iz natpisa carskih prokuratora (procuratores Augusti), zaduženih za rad rudnika i talionica.
Urbanizam naselja nije se zasnivao na rimskoj šemi ortogonalnog rastera, jer za to u Gradini nije bilo prirodnih uvjeta. Grad se prilagodio ispresijecanom reljefu terena (konfiguraciji) u uzanim dolinama Saske rijeke i Majdanskog potoka, a svakako i Bjelovačke rijeke u njihovu nastavku.
Kod sastavaka je bila podignuta gradska vijećnica (curia). Imala je oblik pravougla, dužine 38, a širine oko 20 metara, sa trijemom na prednjoj i apsidom na stražnjoj strani. Na trgu pred kurijom, i u samoj kuriji, stajale su počasne baze u čast careva i bronzana statueta božice Venere. Istočno od vijećnice, a s oslonom na nju, stajala je upola manja zgrada tribunala s vise prostorija, opremljena uredajem za centralno zagrijavanje (hipokaust).
Istočno od sudnice (tribunal), ali već na desnoj obali Saske rijeke, u stvari u njenom meandru, podignute su javne terme (balneum). Terme su bile najveće zdanje Domavije, sa 45 prostorija razne veličine, od kojih su se neke zagrijavale kroz hipokaust. Neke su podove krasili i mozaici, a zidove freske. Zgrada je bila sagrađena od opeka i kamena, i to od lokalnog vulkanskog andezita i kvarcita.
Las Tinajas de Loma Bonita, Santiago Huajolotitlán
Las Tinajas de Loma Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Huajolotitlán.
Nuevo Mundo, Xicoténcatl
Nuevo Mundo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Xicoténcatl.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Кнежевац (Сјеница)
Кнежевац је насеље у Србији у општини Сјеница у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 105 становника (према попису из 1991. било је 123 становника).
Демографија
У насељу Кнежевац живи 84 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 42,2 година (39,8 код мушкараца и 45,0 код жена). У насељу има 35 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,00.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Terevaka
Terevaka (ili Maunga Terevaka) je ugasli vulkan na Uskršnjem otoku visok 511 m.
Karakteristike
Vulkan se nalazi na sjeveru tog malog trokutastog otoka, sa njegova vrha, koja je najviša točka na otoku može se vidjeti ogromno prostranstvo Tihog oceana.
On je najmlađi od tri vulkana koji su svojim erupcijama stvorili taj otok, ostala dva su stariji Poike i nešto mlađi Rano Kau. Terevaka je nastao prije nekih 360 000 godina, posljednje veće erupcije imao je prije 10 000 godina, a manje prije dvije do tri hiljada godina.
Kırıkkale
Geografske karakteristike
Kırıkkale leži u sredini Turske, u brdovitoj unutrašnjosti regije Centralna Anadolija. Grad leži u kotlini rijeke Kizil na nadmorskoj visini od 731 m, udaljen oko 80 km istočno od Ankare.
Od 1992. grad ima i univerzitet.
Historija
Ime grada je sintagma od imena sela Kırık koje leži 3 km sjeverno od centa (a ono je bilo najveće naselje u tom kraju) i turske riječi kale = zamak koji leži u centru grada. Selo Kırık nastalo je u 16. vijeku kad su turska plemena. naselila Anadoliju. Ono je sve do nedavno bio poznato po proizvodnje riže uz rijeku Kizil. U grad je izraslo 1950-ih kad je tu izgrađena velika čeličana, 1960-ih je izgrađen i veliki kemijski kompleks, tako da je današnji Kırıkkale industrijski grad.
Los Ranchitos, Jocotepec
Los Ranchitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1740 m.
543
Godina 543. (DXLIII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. Oznaka 543. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
thumb|Justinijanov stup, ilustracija iz 1912.
Agua de la Rosa, Zitácuaro
Agua de la Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zitácuaro.
Colt Paterson
Colt Paterson je sadržavao doboš od 5 metaka kalibra .28 in, a godine 1837. je zamijenjen dobošem s 5 metaka kalibra .36 in. Prvotni model nije sadržavao polugu za skidanje doboša, pa se nakon ispaljenih 5 metaka revolver morao djelomično rastaviti.
Tek je godine 1839. uvedena poluga za ponovno punjenje, kao i olakšan mehanizam opaljivanja. Okidač je, pak, postao vidljiv jedino nakon zatezanja kokota. Coltova prva tvornica Patent Arms Company je od 1836. do svog zatvaranja 1842. godine proizvela 1450 revolvirajućih pušaka i karabina, 462 revolvirajućih sačmarica i 2350 revolvera. Jedan od vjerovnika, John Ehlers, je do godine 1847 prouizveo još 500 komada.
Vojna upotreba
Colt je nekoliko primjeraka prodao Vojsci SAD te su se povremeno koristili u Drugom seminolskom ratu na Floridi. Međutim, vojne vlasti su oružje držači previše krhkim i sklonim kvarovima. Mornarica tadašnje Republike Teksas je, pak, kupila 180 sačmarica i pušaka, kao i isti broj revolvera. Oni su postali posebno popularni mešu Teksaškim rendžerima, koji su cijenili njihovu vatrenu moć protiv Comancha. Kapetani John Coffee "Jack" Hays i Samuel Hamilton Walker su postali vatreni zagovornici revolvera Colt i utjecali na vlasti da kupe sljedeće modele kao što je Walker Colt.
Carahue
Carahue je grad od 11,393 i općina od 25.697 stanovnika u Čileanskoj regiji Araucanía u Provinciji Cautín.
Historija
Nukleus današnjeg grada osnovao je španjolski konkvistador Pedro de Valdivia 1552. pod imenom Imperial, u čast kralja Carlosa III.
Imperial je bio druga po veličini biskupija u vrijeme španjolske kolonizacije Čilea, ali je napušten 1600. nakon velikog ustanka Mapucha. Dva vijeka kasnije (između 1840.- 1851.) u taj kraj ušli su franjevački misionari i otkrili ruševine Imperiala i na tom mjestu sagradili novu crkvu San Pablo.
Uz tu crkvu izrastao je Carahue, koji je službeno osnovan 1882.
Apokatastaza
Apokatastaza (grčki - αποκαταστασις, povratak u prvobitno stanje): Origenova spekulacija o svršetku istorije, po kojoj će svet koji se otkrio čoveku posle njegovoga pada u greh, na kraju biti vaspostavljen u svoje prvobitno stanje radi sveopšteg spasenja, i to kroz sukcesivne etape a blagodareći Hristovoj blagodati, koja ne dopušta večno gubljenje Njegove tvorevine niti pak večne muke. Posledice ovakvog učenja veoma su radikalne: nedostatak bilo kog procesa osvećenja, ukidanje sveopšteg suda, nevečnost pakla, pa čak i spasenje đavola (Origen, 0 načelima, Š, 6,5). Iako je svojim kosmičkim optimizmom povukla neke bogoslove iz patrističkog perioda (Grigorija Niskog, Didima Slepog), apokatastazu je osudio Peti Vaseljenski Sabor (Carigrad, 553.) kao origenovsko pogrešno učenje. Biblijska tvrdnja o ponovnom vaspostavljanju tvari (Post. 3,21), kao i učenje o subotstvovanju Božijem, nepodudarno je sa apokatastazam. koja je čisto eshatološka spekulacija.
Ávila (provincija)
Provincija Ávila (španjolski: Provincia de Ávila) je jedna od 9 provincija Španjolske autonomne zajednice - Kastilja i Leon, koja se nalazi na zapadu Španjolske.
Geografske karakteristike
Provincija Ávila prostire se po unutrašnjoj visoravni Meseta, na površini od 8,050 km², u kojoj živi 160,700 stanovnika. Sa sjevera graniči sa Provincijom Valladolid, sa juga sa provincijama Toledo i Cáceres, sa zapada sa Provincijom Salamanca, i sa istoka sa Provincijom Segovia i Zajednicom Madrid.
Administrativni centar provincije grad Ávila, leži u sredini provincije.
Fondacija za slobodni softver
mini|300px| Logo fondacije za slobodan softver Fondacija za slobodan softver (engl. Free Software Foundation - FSF) je neprofitna organizacija koju je 4. Studenog 1985. osnovao Richard Stallman kao podršku pokretu slobodnog softvera, zasnovanog na copyleftu, čiji je cilj promicanje slobode distribuiranja i mijenjanja računalnog softvera.
Od začetka do sredine 1990-ih, novčana sredstva zaklade korištena su za sponzoriranje programera kako bi razvijali slobodan softver za GNU projekt. Od sredine 1990-ih, zaposlenici i dobrovoljci zaklade većinom rade na pravnim i organizacijskim pitanjima zajednice i pokreta slobodnog softvera.
Provođenje GPL-a
FSF posjeduje autorsko pravo na više neophodnih dijelova GNU sustava, kao što je GNU kolekcija prevoditelja. Kao vlasnik autorskih prava, ima ekskluzivno pravo pozvati se na GNU General Public License (GPL) kada se javi povreda autorskih prava nad tim softverom. Iako su vlasnici autorskih prava drugih softverskih sustava preuzeli GPL kao svoju licencu, FSF je bila jedina organizacija koja je konstantno branila softver pod tom licencom, sve dok Herald Welte nije 2004. osnovao stranicu koja se bavi povredama GPL-a, gpl-violations.org.
Od 1991. do 2001., provođenje GPLa je bilo neformalno, najčešće je to činio sam Stallman, često uz pomoć odvjetnika FSF-a, Ebena Moglena. Najčešće su se povrede GPLa u to vrijeme riješavale razmjenom elektroničke pošte između Stallmana i kršitelja (npr. vidi slučaj CLISPa ).
Kasno u 2001., Bradley M. Kuhn (tadašnji izvršni direktor) je uz pomoć Moglena, Davida Turnera i Petera T. Browna, formalizirao ova nastojanja stvaranjem FSF-ovog Laboratorija za GPL usklađenost (engl. GPL Compliance Labs). Od 2002-2004, veći slučajevi provođenja GPL-a, kao što su oni protiv Linksysa i OpenTV-a postali su česti. Tokom ovog perioda, važna aktivnost FSF-a bile su obrazovne kampanje o usklađenosti s GPL-om.
U prosincu 2008., FSF je podnio tužbu protiv Cisco-a zbog korištenja GPL-licenciranih komponenti isporučivanih s Linksys-om. Cisco je obavješten već 2003. o problemu licenciranja, ali je iznova zanemarivao svoje obveze pod GPL-om.
SCO-ova tužba
U martu 2003, SCO je podnio tužbu protiv IBMa rekavši da IBM-ovo pridonošenje raznom slobodnom softveru, uključivši i GNU, je povrijeda SCO-ovih prava. Iako FSF nije nikad bila stranka u tužbi, zaklada je bila primorana svjedoćiti 5. Listopada 2003. Tjekom 2003 i 2004, FSF je uložila značajna pravna sredstva u odgovor na tužbu i otklanjanje negativnog utjecaja na usvajanje i promociju slobodnog softvera.
Trenutne i dugoročne aktivnosti
thumb|300px|[[Trisquel je operacijski sustav koji FSF službeno podupire]]
Projekti velike važnosti
FSF održava popis "projekata visokog prioriteta" na koje Zaklada tvrdi da "postoji neophodna potreba da se usmjeri pozornost zajednice slobodnog koda". FSF smatra da su ovi projekti "važni jer se korisnici računala neprestano zavode da koriste neslobodan softver, jer nema dostojne slobodne zamjene"
Prošli naglašeni projekti uključivali su slobodne implementacije jave GNU Classpath i GNU Java prevoditelj, za osiguravanje kompatibilnosti za Java (programski jezik) dio paketa OpenOffice.org (zbog problema s Javinim licenciranjem), te GNOME desktop okruženje.
Limestone, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.598.
Las Conchitas, Tantoyuca
Las Conchitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Dounoux
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 788 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 85,37 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 416 metara (maksimalnoj 520 m, a minimalnoj 360 m).
Opština Colți, Buzău
Colți je opština u Rumuniji u okrugu Buzau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 565 m.
El Sauce, Mulegé
El Sauce je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Tica
Tica je naselje u opštini Srbica, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Runc, Sărmaș
Runc je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Sărmaș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 700 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 741 m.
Dubino, Sondrio
Dubino je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3418 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.
Balleza, Tecomán
Balleza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
Riječi na granici punoznačnosti
Riječi na granici punoznačnosti, znanstvena monografija Snježane Kordić objavljena 2002. u Zagrebu u Hrvatskoj sveučilišnoj nakladi.
Ova lingvistička knjiga predstavlja autoričin habilitacijski rad izvorno na njemačkom jeziku za stjecanje iznaddoktorskog stupnja na Sveučilištu u Münsteru pred komisijom u sastavu prof. dr. Gerhard Birkfellner (Münster), prof. dr. Wilhelm Grießhaber (Münster), prof. dr. Karl Gutschmidt (Dresden), prof. dr. Helmut Jachnow (Bochum) i prof. dr. Peter Rehder (München). Nakon što je objavljena u Zagrebu, dobila je izuzetno velik broj pozitivnih recenzija u znanstvenim časopisima širom svijeta, veći od bilo koje druge lingvističke knjige objavljene u Hrvatskoj.
Uvod
U prva tri poglavlja govori se svojstvima ličnih zamjenica ja/ti/on/mi/vi/oni, izražavanjem poštovanja pomoću lične zamjenice Vi i izražavanjem uopćavanja pomoću pozamjeničene imenice čovjek. Naredna tri poglavlja posvećena su pokaznim zamjenicama ovaj/taj/onaj, pokaznim riječima evo/eto/eno i složenom vezniku tim više što. A u zadnja dva poglavlja radi se o glagolima imati, biti i trebati. Na kraju svakog poglavlja predlaže se jedan model gramatičkog i leksikografskog opisa analiziranih riječi. Također se u knjizi te riječi uspoređuju s odgovarajućim riječima u ostalim slavenskim i drugim jezicima, tako da knjiga ima i vrijednost za komparativnu lingvistiku indoevropskih jezika. Korištena je obimna stručna literatura na brojnim jezicima, a na kraju je i registar s 340 citiranih imena i 213 pojmova.
Upotreba ličnih zamjenica ja/ti/on
mini|280px|[[Stupčani grafikon|Grafikon Snježane Kordić (na str. 13) pokazuje učestalost ličnih zamjenica]]U prvom poglavlju knjige (str. 11-36) govori se o semantičkim, gramatičkim i pragmatičkim svojstvima ličnih zamjenica ja/ti/on/mi/vi/oni, i pri tom se, kao i u nekim narednim poglavljima, primjenjuje i analiza diskursa. Nadalje, opisuju se posebnosti lične zamjenice trećeg lica i njen odnos prema pokaznim zamjenicama. Velik dio poglavlja posvećen je prenesenim upotrebama gramatičkog lica (transpozicijama) i predstavljanju brojnih pragmatički uvjetovanih izražavanja lica u raznim jezicima. Primjeri iz govorenog jezika oslikavaju kako se pomoću transpozicija govornik imaginativno uključuje u proces u kojem u stvarnosti ne sudjeluje ili kako se imaginativno isključuje iz procesa u kojem u stvarnosti sudjeluje. U prvom slučaju postiže se učinak suosjećanja i povjerljivog pričanja, a u drugom slučaju učinak neutralnog pripovijedanja i objektivnosti.
Kongruencija s Vi iz poštovanja
Jedna od transpozicija - izražavanje poštovanja pomoću Vi - koja je jedina i normom propisana (pa ipak u nekim novim rječnicima nije ni spomenuta) ima posebna gramatička svojstva. Zato se kongruencija s Vi iz poštovanja zasebno opisuje u drugom poglavlju (str. 37-48). Na početku se daje pregled semantičke i gramatičke kongruencije s izrazom iz poštovanja u raznim jezicima, a nakon toga se opisuje kongruencija s Vi u srpskohrvatskom jeziku. Iz tog opisa proizlaze sljedeće dvije dopune općelingvističkih pravila o kongruenciji. Prva se odnosi na tzv. hijerarhiju predikata i hijerarhiju mjesta u rečenici: one se mogu dopuniti hijerarhijom padeža pridjevskih riječi jer u srpskohrvatskom jeziku (i u ruskom) se u nominativu pridjevskih riječi koristi gramatička, a u drugim padežima semantička kongruencija. Druga dopuna se odnosi na općelingvističko pravilo prema kojem nominativ naspram drugim padeža prije podliježe semantičkoj kongruenciji. Tom pravilu bi trebalo dodati ograničenje da se ne odnosi na nominativ pridjevskih riječi koje kongruiraju s Vi iz poštovanja.
Predmetne pokazne zamjenice ovaj/taj/onaj
U četvrtom poglavlju (str. 67-92) uspoređuju se srpskohrvatske predmetne pokazne zamjenice ovaj/taj/onaj s njima odgovorajućim zamjenicama u poljskom, češkom i ruskom jeziku. Opisuju se s obzirom na svoju deiktičku, anaforičku i kataforičku ulogu te s obzirom na antecedent, pridjevsku ili imeničku upotrebu i tzv. intrafrastičko ili transfrastičko upućivanje. Kod deiktičke upotrebe može se uočiti razlika između zapadnoslavenskih jezika i srpskohrvatskog. Naime u oba zapadnoslavenska jezika radi se o potpuno asimetričnoj opoziciji jer jedna te ista zamjenica biva korištena i u proksimalu i u medijalu i u distalu. Nasuprot tome u srpskohrvatskom se radi o simetričnoj opoziciji: u proksimalu se koristi ovaj, u medijalu taj, a u distalu onaj. To doduše vrijedi za neposrednu razgovornu situaciju u kojoj se govori o fizički prisutnim predmetima. U drugim situacijama može se objektivna prostornost zamijeniti subjektivnom, u kojoj procjenjivanje blizine i udaljenosti potpuno ovisi o govornikovim emocijama. Tada se događa da govornik pomoću taj (medijal) uputi na predmet koji drži u rukama jer ili razgovara sam sa sobom i rečenicu s taj treba shvatiti kao produžetak njegovog unutarnjeg govora (i taj kao anaforu za govornika) ili se govornik želi od tog predmeta distancirati, tj. zbog subjektivnih razloga osjeća distancu prema tom predmetu pa upotrebu zamjenice za blizinu (ovaj) ne smatra prikladnom. Što se tiče anaforičke upotrebe, ona je u srpskohrvatskom bez sumnje karakteristična za zamjenicu taj, koja ponekad ima sličnu upotrebu kao određeni član. No u pisanom jeziku događa se da se umjesto taj upotrijebi ovaj. Nasuprot tome, u govorenom jeziku se konzekventno koristi taj kao anafora. Oblik srednjeg roda to (rus. это), tzv. neutralni oblik, ima u sva četiri jezika jako razgranatu upotrebu i najčešće se koristi naspram svih drugih oblika pokaznih zamjenica. U nekim upotrebama ne može se opisivati kao zamjenica, nego kao partikula. Što se tiče konkurencije između pokaznih i ličnih zamjenica, može se utvrditi da naglašavanje potpomaže upotrebu pokazne zamjenice umjesto lične (stupanj podupiranja varira od jezika do jezika). Pokazna zamjenica se koristi umjesto lične ako treba izraziti izmjenu subjekta. Kod kataforičke uloge upada u oči da se i u srpskohrvatskom i u poljskom i češkom za najavljivanje ispred dvotočke koristi pokazna zamjenica koja izražava blizinu. Time se ta kataforička riječ razlikuje u srpskohrvatskom i češkom od one kataforičke riječi koja uvodi zavisnu rečenicu i koja je u tim jezicima ili nemarkirana pokazna zamjenica ili pokazna zamjenica koja izražava udaljenost. I u ruskom je kataforička riječ koja uvodi zavisnu rečenicu pokazna zamjenica za udaljenost. Samo u poljskom jedna te ista pokazna zamjenica izražava blizinu, nije markirana i koristi se i ispred dvotočke i ispred zavisne rečenice. Ispred restriktivne relativne rečenice u srpskohrvatskom najčešće se koristi pokazna zamjenica onaj (pogotovo njen oblik srednjeg roda ono u spoju ono što). Taj se upotrebljava ispred izričnih rečenica ili ispred drugog tipa zavisne rečenice.
Prezentativi evo/eto/eno
mini|220px|left|[[Dijagram Snježane Kordić (na str. 107) pokazuje da se prezentativ eto znatno češće koristi u pisanom jeziku]]Peto poglavlje (str. 93-128) posvećeno je pokaznim riječima evo/eto/eno. U njemu se opisuju raznovrsna sintaktička i semantička svojstva tih riječi, koja otežavaju njihovo ubrajanje u neku od klasičnih vrsta riječi. Na osnovi nekoliko korpusa predstavljaju se deiktička, anaforička i kataforička upotreba riječi evo/eto/eno kao i njihova učestalost. Pritom se uočava da učestalost riječi evo i eto varira ovisno o funkcionalnom stilu: dok se u govorenom jeziku evo koristi pet puta češće od eto, u novinskom stilu i u proznim djelima koristi se eto dvostruko češće od evo. Takva razlika između govorenog i pisanog jezika mogla bi se objasniti smanjenom deiktičkom upotrebom riječi evo u pisanom jeziku. Situacije u kojima se sugovorniku pruža neki predmet ili se od sugovornika traži da pogleda nešto što se upravo pojavljuje (a takve situacije su tipične za upotrebu riječi evo) rjeđe se pojavljuju u pisanim tekstovima nego u svakodnevnoj komunikaciji licem u lice. Velika razlika u učestalosti riječi evo/eto naspram eno (eno se pojavljuje mnogo rjeđe od evo/eto) objašnjena je razlikom u značenju tih riječi. Jednaka razlika u značenju i jednak odnos učestalosti vidi se i u korpusu iz 18. stoljeća. To govori protiv tvrdnje koja se može naći u lingvističkoj literaturi, a koja glasi da eno iščezava iz tročlanog sistema pokaznih riječi. Naprotiv, eno izgleda stabilan u svom (u usporedbi s evo/eto relativno malom) području upotrebe. U vezi s padežom uz evo/eto/eno može se zapaziti nekoliko varijacija koje ne uzrokuju primjetnu promjenu značenja. Te varijacije su vezane za deiktičku upotrebu riječi evo/eto/eno. Kod dviju varijacija radi se o ubacivanju riječi ga (genitiv lične zamjenice trećeg lica), i to na takva mjesta gdje se više ne može govoriti o njenoj normalnoj upotrebi u ulozi anafore muškog ili srednjeg roda.
Složeni veznik tim više što
Naredno poglavlje (str. 129-142) bavi se sintaktičkim i semantičkim posebnostima složenih veznika tim više što, tim prije što, utoliko više što, utoliko prije što, to više što, koji uvode jedan poseban tip zavisnih uzročnih rečenica, a nisu opisani u gramatikama i rječnicima. Najprije se uspoređuje sastav tih veznika u srpskohrvatskom, ruskom, češkom, poljskom i njemačkom jeziku. Pritom se kao zajedničko svojstvo utvrđuje tročlanost veznika: prvi dio veznika je forički (u raznim slavenskim jezicima to je instrumental pokazne zamjenice; u njemačkom je to um so), drugi dio je komparativ, a treći dio je veznik. Kod drugog dijela postoji razlika između slavenskih jezika i njemačkog jezika. Dok njemački ima dva komplementarna komparativa (mehr/weniger) koji se koriste u sastavu složenog veznika, u slavenskim jezicima ne postoji takva komplementarnost: komparativ pozitivnog smjera (‘više’) koristi se i tamo gdje se u njemačkom mora upotrijebiti komparativ negativnog smjera (‘manje’). Objašnjenje tome bilo bi: gradacija izražena komparativom odnosi se u njemačkom samo na dio nadređene rečenice, dok se u slavenskim jezicima odnosi na sadržaj čitave nadređene rečenice (u smislu pojačavanja). Tako se sadržaj nadređene rečenice kao cjelina može pojačati pomoću jednog te istog komparativa bez obzira na to da li je nadređena rečenica potvrdna ili negirana (razlika između potvrdnosti i negiranosti uvjetuje u njemačkom komplementarnu upotrebu komparativa mehr i weniger). Sljedeće svojstvo složenog veznika koje se opisuje jest mobilnost njegovih dijelova i u slavenskim jezicima i u njemačkom. Razlika između rečenica s razdvojenim i rečenica s nerazdvojenim dijelovima veznika uspoređuje se s razlikom između restriktivnih i nerestriktivnih rečenica. Predlaže se da samo verzija s nerazdvojenim dijelovima bude smatrana pravim veznikom. Nakon toga razmatra se naizgled veća varijabilnost sastava veznika u srpskohrvatskom naspram sastava veznika u njemačkom, ruskom, poljskom i češkom jeziku.
Glagoli imati i biti
mini|360px|[[Stupčani grafikon|Grafikon Snježane Kordić (na str. 157) pokazuje da se većina egzistencijale upotrebe glagola imati ostvaruje u negiranom obliku]]Glagoli imati i biti u srpskohrvatskom, koji predstavljaju ekvivalente latinskih habere i esse, imaju vrlo raslojenu upotrebu. U jednoj od upotreba koriste se komplementarno. Ta upotreba opisuje se u ovom poglavlju (str. 143-174) na primjeru lokacijsko-egzistencijalnih rečenica. Prvo se govori o samoj problematici lokacijsko-egzistencijalnih rečenica. Naime, lingvistički radovi ne pružaju ujednačenu definiciju pojma egzistencije. Stoga ne postoji ni ujednačena definicija egzistencijalne rečenice ni jasna razgraničenost tog tipa rečenice od drugih tipova. Nakon što su sporna pitanja u vezi s tim predstavljena, nudi se jedna definicija egzistencijalne rečenice i predlaže razlikovanje dvaju tipova te rečenice. Jedan od njih je lokacijsko-egzistencijalna rečenica. Također se nude i kriteriji za razlikovanje egzistencijalne rečenice od drugih rečenica: predikatni glagol s primarnim egzistencijalnim značenjem, neodređena imenica (ta imenica označava predmet o čijoj egzistenciji se radi), redoslijed riječi s imenicom u rematskoj poziciji, (u srpskohrvatskom i nekim drugim slavenskim jezicima ovome se pridružuje i genitiv), egzistencijalna kvantifikacija, eksplicitna ili implicitna lokacija. Neki od navedenih kriterija stoje međusobno u hijerarhijskom odnosu: tako redoslijed riječi, rematska pozicija, egzistencijalna kvantifikacija i genitiv služe za izražavanje neodređenosti imenice. Zbog toga se predlaže da se neodređenost imenice u lokacijsko-egzistencijalnim rečenicama uzme za temeljni kriterij pri utvrđivanju egzistencijalnog značenja rečenice. Kod već određenih predmeta po pravilu ne može utvrđivanje njihove egzistencije biti u prvom planu jer je to utvrđivanje bilo preduvjet da bi uopće postali određenima. Na primjeru srpskohrvatskog jezika opisuju se one lokacijsko-egzistencijalne rečenice u kojima glagoli imati i biti stoje u paradigmatskom odnosu. Situacija u srpskohrvatskom uspoređuje se sa situacijom u drugim južnoslavenskim jezicima. Pažnja pritom biva usmjerena na ona pitanja koja su ujedno i kriteriji za određivanje egzistencijalne rečenice: upotreba glagola imati naspram upotrebe glagola biti, određenost/neodređenost imeničke sintagme, nominativ/genitiv kao padeži imeničke sintagme, redoslijed riječi u egzistencijalnoj rečenici.
Upotreba glagola trebati
U zadnjem poglavlju (str. 175-190) opisuju se značenja i gramatička svojstva punoznačnog i modalnog glagola trebati. U funkciji punoznačnog glagola trebati ima jedna semantička i gramatička svojstva, a u funkciji modalnog glagola druga. Tako punoznačni glagol trebati dolazi s dativom i nominativom ili s akuzativom i nominativom, i uvijek pokazuje lice i broj. Modalni glagol zahtijeva drugačiju dopunu, koja se pojavljuje ili kao da plus prezent drugog glagola ili u obliku infinitiva. U spoju s da plus prezent koristi se uvijek bezlični oblik treba ako modalni glagol mora izraziti prezent. Ako modalni glagol mora izraziti perfekt, onda se koristi ili u bezličnom obliku trebalo je ili u ličnom obliku koji je kongruentan sa subjektom dopunskog glagola. U spoju s infinitivom koristi se bezlični oblik glagola trebati ako se tvrdnja izriče uopćeno, tj. nevezano za neku određenu osobu (takve rečenice nemaju subjekt). Ako se tvrdnja vezuje za neku određenu osobu (rečenica ima subjekt), onda se koristi lični oblik glagola trebati. Modalni glagol trebati može se koristiti i inferencijalno, pri čemu govornik procjenjuje realnost nekog događaja kao vrlo vjerojatnu. Kad se u takvoj upotrebi koriste bezlični oblici glagola trebati, onda je za nju karakteristično da se osim dopune da plus prezent ponekad pojavljuje i dopuna da plus perfekt. Kad se inferencijalno koriste lični oblici glagola trebati, onda je dopuna ili infinitiv ili da plus prezent.
Inozemni prikazi u stručnim časopisima
Vidi također za čitanje većinu prikaza
Zaključci iz inozemnih prikaza
U svom prikazu američki lingvist Wayles Browne kaže da Riječi na granici punoznočnosti
Peter Herrity u londonskom filološkom časopisu The Slavonic and East European Review zapaža da
Prvo ime među južnoslavenskim sintaktičarima Milka Ivić svoj prikaz završava sljedećom rečenicom:
Poljski lingvist Jerzy Molas u recenziji objavljenoj u časopisu Poradnik Językowy uočava da
mini|180px|Korice [[Njemački jezik|njemačkog izdanja knjige]]U bugarskom lingvističkom časopisu Săpostavitelno ezikoznanie Iskra Likomanova na kraju recenzije napominje:
Vidi još
Druge knjige Snježane Kordić:
Vanzelle, Alessandria
Vanzelle je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 270 m.
La Ciénega de los Márquez, Villa Guerrero
La Ciénega de los Márquez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1430 m.
Ballhausen
Balhauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 47 opštinskih središta okruga Unstrut-Hajnih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 926 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16064005.
Alfa-Heksahlorocikloheksan
Alfa-Heksahlorocikloheksan je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 290,830 Da.
Cholchol
Cholchol (španjolski: Río Cholchol) je rijeka u sredini Čilea duga 70 km, pritoka rijeke Imperial
Hidrologija
Cholchol se formira sutokom rijeka Lumaco i Quillén, istočno od grada Galvarino. Od tamo teče prema jugu do grada Nueva Imperial gdje se spaja sa rijekom Cautín i formira rijeku Imperial.
Sliv rijeke zajedno sa pritokama velik je 6.180 km² i proteže se po Regiji Araucanía.
Capo, Palermo
Capo je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Gornja Stubla
Gornja Stubla je naselje u opštini Vitina, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Las Calabazas, Mulegé
Las Calabazas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Velike Bloke
Velike Bloke su selo u općini Bloke u južnoj Sloveniji. Velike Bloke se nalaze u pokrajini Notranjska.
Stanovištvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Velike Bloke su imala 212 stanovnika.
Las Calabazas, Mulegé
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 830 m.
Juda, Wisconsin
Džuda je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 357.
Andrew Lloyd Webber
Najpoznatiji je i najkontroverzniji skladatelj mjuzikala. Milijuni ljudi su pogledali i poslušali njegove mjuzikle – Mačke, Fantom Opere, Jesus Christ Superstar i Evita samo su neka od ukupno 15 njegovih ostvarenja. Pored mjuzikala, Andrew Lloyd Webber napisao je jedan rekvijem i glazbu za dva filma (The Odessa File i Gumshoe). Jedan je od najuspješnijih britanskih umjetnika, koji je osvojio brojna priznanja – 7 nagrada Tony (za predstave na Broadwayu), 3 Grammyja (za glazbu), 6 nagrada Laurence Olivier (kazališna nagrada), Oscar (za film), Emmy i Zlatni Globus. Svojim djelima provocirao je javnost i mijenjao glazbeni svijet.
Biografija
Andrew Lloyd Webber je rođen 22. ožujka 1948. godine u Južnom Kensingtonu (London), u Engleskoj. Otac, William Lloyd Webber, bio je kompozitor i profesor glazbe na Kraljevskom fakultetu u Londonu, a majka, Jean Johnstone Lloyd, učiteljica klavira. S navršene tri godine Andrew je već svirao violinu, a kasnije i druge instrumente. Kad je imao šest godina počeo je skladati, a s devet su njegove kompozicije bile i obljavljene. Na satovima sviranja uživao je svirati svoje skladbe, dok je druge autore nerado izvodio. U to vrijeme već je komponirao glazbu za školske predstave. Kad ga je teta jednom prilikom odvela u kazalište, odmah se oduševio, a veza između njega i kazališta stvorena tada traje i danas. Andrew se školovao u privatnoj školi Wetheby i potom u osnovnoj školi Westminister, a 1964. godine upisao je studij glazbe na Oxfordskom sveučilištu. Oxford je napustio nakon prvog semestra. U to vrijeme počelo je njegovo druženje s Timom Riceom, lirskim pjesnikom, koji mu je pisao da ga želi upoznati jer je znao da Andrew stvara prekrasnu glazbu, ali mu nedostaje tekst. Na samom početku njih dvojica napisali su nekoliko pop pjesama i jedan neuspješan mjuzikl. Zapravo nisu znali što bi dok Alan Dogget, ravnatelj glazbe u maloj predškoli u Londonu, nije od Webbera zatražio da mu sklada nešto religiozno za koncert povodom kraja nastave. Andrew je tada imao 19 godina. Zajedno s Timom prelistao je Bibliju i svidjela im se priča o Josipu – Josip i njegov čarobni ogrtač za snove (1968.). Bila je vrlo popularna, pa su Tim i Andrew godinu poslije izdali album pjesama te predstave, no to nije donijelo neki velik uspjeh. Na mjuziklu je Frank Dunlop kasnije napravio profesionalnu produkciju kako bi se mogao izvoditi u velikim kazalištima pred većom publikom, pa je 1972. vrlo uspješno nastupio na Broadwayu, a 1982. godine ga je preuzelo Kraljevsko kazalište gdje je mjuzikl doživio 747 izvedbi. Mjuzikl je na kraju bio toliko popularan i u Engleskoj i u SAD-u da je 1999. godine snimljen film.
Umjetnička djela
Nakon šest godina poznanstva i zajedničkog stvaranja Webber i Rice napisali su rock operu Isus Krist Superstar koja ih je proslavila diljem svijeta. Radnja se odvija za vrijeme sedam posljednjih dana Isusa Krista, koje promatramo kroz oči Jude Iskariota. Posebna pozornost posvećena je odnosu običnih ljudi prema Isusu i događajima oko njega, pri čemu su dva glavna predstavnika tih odnosa Juda (koji postaje Isusov izdajnik) i Marija Magdalena (obraćena grešnica koja Isusu beskrajno vjeruje). Narod u početku slavi i uzdiže Isusa, a kada ga vidi uhićena i pretučena okrene se protiv njega, izruguje mu se i traži da ga se raspne. Kroz cijelo djelo očite su aluzije na život 20. stoljeća. Prije postavljanja na pozornicu Broadwaya i West Enda opera je bila snimljena na albumu na kojem je Isusov tekst pjevao Ian Gillian, a Judin Murray Head.
Rock opera je na Broadwayu izvedena 1971. godine i tada je izazvala vrlo različite kritike. Mnoge religiozne grupe protestirale su ispred kazališta tvrdeći da predstava omalovažava lik Isusa Krista. Dvije godine kasnije snimljen je film na lokacijama Izraela, koji nije dosegao slavu predstave. Naslovna pjesma, koju pjeva Juda, i pjesma koju pjeva Marija Magdalena (Ne znam kako ga voljeti, a govori o njenoj vezi s Isusom) bili su veliki hitovi. Film je također izazvao proteste do te mjere da su vjerski fanatici u Južnoj Americi bacili bombu na kazalište u kojem se predstava izvodila. Krajem stoljeća bijes i strka oko predstave su nestali, pa je danas čak izvode neke crkvene grupe, a prikazana je i u Vatikanu.
Isus Krist Superstar jedno je od najpoznatijih i najkvalitetnijih glazbeno-scenskih djela. Dosad je prikazano u više od dvadeset zemalja svijeta i vidjelo ga je više od pet milijuna ljudi. Andrew je pokušao stvarati i s drugim partnerom, Alanom Ayekbornom. Skupa su napisali mjuzikl Jeeves koji nije ostvario uspjeh, pa se 1975. godine ponovno udružuje s Riceom i nastaje mjuzikl Evita (premijerno izveden u Londonu 1978.). Priča se temelji na istinitoj priči o ženi argentinskog predsjednika, Evi Peron, koja je od prostitutke postala miljenica zemlje. Godine 1996. snimljen je film u kojem je Evitu glumila Madonna. Nakon Evite, Webber je napisao Varijacije – komad za čelo predviđen za njegova mlađeg brata Julliana i djelo Reci mi u nedjelju, o životu mlade Engleskinje koja u New Yorku proživljava nesretne ljubavne veze.
Svoj najveći hit – Mačke, Webber je napisao 1981. godine kada je i prvi put izveden u Londonu, u West Endu, a godinu kasnije na Broadwayu. Nakon Mački, Andrew je napisao Pjesme i plesove (kombinacija Varijacija i Reci mi u nedjelju) i mnogo poznatiji Starlight Express u kojem se različiti vlakovi natječu koji je bolji, a pisan je za djecu. Kad mu je umro otac, 1982. godine, Andrew je počeo pisati Rekvijem za njega, a izveden je tri godine kasnije, u episkopalnoj crkvi St. Thomas u New Yorku. U Rekvijemu, svom najozbiljnijem djelu, Webber progovara o smrti s različitih gledišta – zbunjenosti i otpora, bijesa i gorčine, žaljenja i tuge, i vječnosti. On ne pravi veliku razliku između živih i mrtvih, svjestan da nad mrtvima žalimo i da im se svakim danom približavamo. Kritičari su sa strepnjom čekali ovo djelo jer odskače od svih Webberovih dotadašnjih. Mnogi su smatrali da tako komercijalan umjetnik ne može stvoriti tako dobro ozbiljno djelo. U svojim intervjuima, Webber obrazlaže da niti jedno djelo nije pisao misleći pritom koliko puta će se izvoditi i koliko ljudi će ga gledati. Rekvijem mu je naprosto odgovarao u vrijeme smrti oca i njime je želio vidjeti može li i kako rekvijem doživjeti današnja publika.
Jedan od, ne samo njegovih, najupečatljivijih mjuzikala, svakako je Fantom Opere. Nastao je prema istinitom romanu Gastona Lerouxa (napisan 1911. godine). Priča je to o tragičnoj ljubavi koja se događa u Parizu devedesetih godina devetnaestog stoljeća. Mlada članica opernog ansambla, Christine, dobiva veliku šansu nakon što razmažena operna diva odbije pjevati. Njen čaroban nastup osvoji srca publike i Fantoma, koji se posveti tome da od svoje štićenice napravi veliku opernu zvijezdu. Naslovni lik je ljubitelj glazbe koji poput duha luta katakombama ispod kazališta i nosi masku na licu kako bi sakrio ožiljke koji unakazuju njegovo lice. Ono što ne može sakriti je ljubav prema Christine. No Christine se udvara i bogati mecena Raoul de Chagny, pa u mjuziklu imamo ljubavni trokut u kojem strast, ljubomora i opsesivna ljubav prijete razdvojiti ljubavnike – dok nju Raoul sve više privlači, Fantom biva sve više zaslijepljen bijesom i požudom. Vjeruje da će ga ona zavoljeti ako uspije napisati operu za nju ili da će ga konačno shvatiti ako je uspije odvući u svoj podzemni svijet i navesti je da ga upozna. Fantom je zapravo fizička manifestacija svega za što ljudsko biće vjeruje da na njemu nije vrijedno ljubavi, on je iskustvo koje čovjek skuplja godinama i koje nije uvijek ugodno i lijepo. Stoga se svakome lako poistovjetiti s Fantomom i zato milijuni ljudi i danas uživaju u ovom mjuziklu. Ovaj klasični fenomen zaradio je više od 3,2 milijarde američkih dolara. Premijerno je prikazan u Her Majesty's Theatre na londonskom West Endu 9. listopada 1986. godine, a otada ga je vidjelo više od 80 milijuna ljudi. Album na kojem je sudjelovala izvorna glumačka ekipa, uključujući Michaela Crawforda u ulozi Fantoma i Sarah Brightman kao Christine, snimljen je 1987. godine i najprodavaniji je album u svojoj kategoriji, s više od 40 milijuna prodanih kopija.
Neka od ostalih Webberovih istaknutijih djela su Prava lica ljubavi (Aspects of Love) – intrigantna priča o ljubavi i seksu između četvero ljudi – mladića, njegovog ujaka, starije žene i djevojke; Novi Starlight Express (The New Starlight Express) u kojem su neke pjesme iz ranije verzije predstave izostavljene, a dvije nove dodane; Sunset Boulevard – priča o zaboravljenoj zvijezdi Normi Desmond koja sanja o povratku na film, pa iskorištava Joa Gillsa da joj napiše film koji će joj vratiti slavu. Norma nikako ne shvaća da nije popularna kao nekad, dok je bila mlada, i da je nitko ne prepoznaje; By Jeeves – ponovno napisani Jeeves (1996.); Zviždi niz vjetar (Whistle down the Wind) – priča o odbjeglom robijašu koji upoznaje djecu, a djeca vjeruju da je on Isus. Kod nas je bilo prilike vidjeti mjuzikl Mačke i Isus Krist Superstar. Kako su mnogi mjuzikli doživjeli filmsko izdanje, moguće je bar na taj način doživjeti Webberova djela. Film ne dočarava priču kao izvedba uživo, na pozornici, ali u svim filmskim ekranizacijama sudjelovao je i sam Webber, pa publika nije toliko uskraćena. Za pretpostaviti je da se možemo nadati pokojem briljantnom mjuziklu ovog umjetnika.
Laguna Potrero, Acatepec
Laguna Potrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Acatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1593 m.
Brjansk
right|thumb|250px|Brjansk na karti Rusije Brjansk (ruski:Брянск) je grad u Rusiji, 379 km jugozapadno od Moskve. Upravno je središte Brjanske oblasti. Zemljopisnog je položaja 53.26667°N, 34.41667°W. Brjansku se ime izvodi od ruske riječi za gustiš, "bryn".
2001.: 454.700 2004.: 409.900
Povijest
thumb|Crkva u Brjansku ([[2005.)]] Za Brjansk se predpostavlja da je osnovan 985., za doba Vladimira I. od Kijiva kao misionarska i obrambena ispostava na desnoj obali rijeke Desne.
Prvi put se spominje u pisanim ispravama 1146. kao Dobrjansk. Bio je posjed starije linije Černihivske grane dinastije Rjurikovića.
U 13. stoljeću, postao je sjedište samostalne kneževine i biskupije, a koncem istog stoljeća, Brjansk je došao pod vlast kneževa od Smolenska.
U 14. stoljeću černihivski kneževi opet vladaju Brjanskom. Ipak, uskoro opet mijenja vladara, i pada pod vlast Velikog vojvodstva Litve.
U 17. stoljeću Brjansk je postao važni trgovinski grad s godišnjim sajmovima. Dekretom cara Petra Velikog utemeljeno je prvo brodogradilište.
Ratovi protiv Azova i Švedske donijeli su novi gospodarski zamah Brjansku. 1788. je otvorena tvornica oružja. Napoleon Bonaparte je više puta bezuspješno pokušavao 1812. godine zauzeti ovaj strateški važni grad.
S boljševičkom vlašću su došli novi industrijski pogoni, brojne elektrane i tvornice željezničkih vagona i lokomotiva.
Od 06. listopada 1941. do 17. rujna 1943. Brjansk je bio zaposjednut od strane snaga Trećeg Reicha. Šume u okolnim područjima bile su tijekom okupacije jedno od glavnih područja partizanskog djelovanja u Rusiji.
Danas je Brjansk važan industrijski grad. Proizvode se u njemu elektronički dijelovi, turbine, lokomotive i ostala dobra. Pored toga, Brjansk je upravno i kulturno središte istoimene oblasti, kao i željezničko čvorište s velikim ranžirnim kolodvorom.
Panigaletto, Massa e Carrara
Panigaletto je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 594 m.
Ca' Longo, Venezia
Ca' Longo je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Haye (Vogezi)
E je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Epinal.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 118 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16,08 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 350 metara (maksimalnoj 461 m, a minimalnoj 349 m).
Burgos (provincija)
Provincija Burgas (španjolski: Provincia de Burgas) je jedna od 9 provincija Španjolske autonomne zajednice - Kastilja i Leon, koja se nalazi na sjeveru Španjolske.
Opština San Francisco del Rincón, Guanajuato
San Francisco del Rincón je opština u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 18292 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1807 m.
Burgos (provincija)
Geografske karakteristike
Provincija Burgas prostire se na površini od 14,291 km² u kojoj živi 358,171 stanovnika.
Administrativni centar provincije je istoimeni grad Burgas, ostali veći urbani centri su Miranda de Ebro i Aranda de Duero.
San Antonio, Xicoténcatl
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Xicoténcatl.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Himki
desno|mini|250px|Himki na karti Rusije Himki (ruski: Химки ) je grad u Moskovskoj oblasti u Rusiji.
Broj stanovnika:
Prvotno je bilo naselje vila ("dača"), a razvilo se u moskovsko stambeno i rekreacijsko predgrađe. U blizini su se razvili i industrijski pogoni poput tvornica stakla i keramičkih pločica. 1939. godine stekao je gradski status.
1930-ih godina u Himkima se nalazio glavni odjel NKVD-a, u kojem su pod Ješovim Velike čistke bile pripremane.