cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hidalgo Tocanaque, Mazapa de Madero
Hidalgo Tocanaque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mazapa de Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 289 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2394 m.
El Ancón, Coyame del Sotol
El Ancón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Coyame del Sotol.
Don Gato, Banderilla
Don Gato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Banderilla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1374 m.
Las Minas, San Felipe
Las Minas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2163 m.
Los Olivos, Tepic
Los Olivos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tepic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 976 m.
Washington, Arkansas
Vašington je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 180, što je 32 (21,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ilam
Ilam (perz. ایلام; /ilām/) je grad u Iranu i sjedište Ilamske pokrajine. Smješten je u planinama Kabir-Kuha, oko 40 km od granice s Irakom odnosno približno 500 km zračne linije od glavnog grada Teherana. Većina stanovništva grada su Kurdi i Perzijanci koji govore ilamskim narječjem perzijskog jezika. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Ilamu je živjelo 155.289 ljudi.
Ciudad de Cuetzalan, Cuetzalan del Progreso
Ciudad de Cuetzalan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
Soglio, Vicenza
Soglio je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 338 m.
Opština Vasilați, Călărași
Vasilați je opština u Rumuniji u okrugu Kalaraš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Op stap
Op stap je nizozemska muzička filmska komedija snimljena 1935. godine u režiji Ernsta Winara. Protagonist, čiji lik tumači Louis Davids, je amsterdamski uštimavač klavira koji sanja o tome da će mladi pijanist (čiji lik tumači Frits van Dongen) zaručen za njegovu kćer postati bogat. Radnja prikazuje probleme koji nastanu kada se iz Indonezije u Amsterdam vrati bogati rođak, a što izaziva pohlepu uštimačave supruge (čiji lik tumači Heintje Davids).
Santa Anastasia, Crotone
Santa Anastasia je naselje u Italiji u provinciji Crotone, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Francisco Morazán
José Francisco Morazán Quezada (Tegucigalpa, 3. listopada 1792. – San José, 15. rujna 1842.) bio je izrazito utjecajni honduraški i centralnoamerički političar i vojni zapovjednik, koji je od 1827. do svoje smrti 1842. godine obnašao niz izvršnih funkcija diljem Centralne Amerike.
Rodio se u relativno imućnoj obitelji u Tegucigalpi, a školovao se samostalno i po privatnim školama. Kasnije je dobio i obrazovanje iz osnovnih pravnih disciplina te se upoznao s liberalnim nazorima prosvjetitelja i Francuske revolucije, koji su značajno utjecali na njegovo ideološko formiranje. Značajan utjecaj na njega imao je i njegov ujak, Dionisio de Herrera, koji mu je u jednoj fazi bio i mentor.
Početkom 1820-ih godina pridružio se vojsci, a 1824. godine je postao generalni tajnik u administraciji svog ujaka, Herrere, koji je iste godine postao prvi državni poglavar Hondurasa. Morazán je slavu stekao nakon značajne pobjede u bitci kod La Trinidada u studenom 1827. godine, gdje je porazio pučista Joséa Justa Millu, koji je nekoliko mjeseci ranije svrgnuo Herreru i dao ga zatvoriti u Gvatemali. U narednom je periodu započeo ponovnu uspostavu liberalne vlasti u Hondurasu te je 1829. godine oslobodio svog ujaka iz zatvora; od 1827. do 1830. je u nekoliko navrata, što kao vršitelj dužnosti što kao redovni dužnosnik, bio državni poglavar Hondurasa.
Godine 1830., Morazán se aktivirao na političkoj sceni Savezne Republike Centralne Amerike, čiji je predsjednik po prvi puta postao upravo te godine. Slavljen kao vizionar i veliki mislioc (između ostalih, o njemu je pozitivnio govorio u kubanski revolucionar José Martí), Morazán je liberalnim reformama (sloboda medija, sloboda govora, sloboda vjeroispovijesti) nastojao pretvoriti Centralnu Ameriku u progresivnu državu. Uz to je i ograničio utjecaj klera te proveo sekularne reforme.
U svom drugom mandatu, od 1835. do 1839. godine, nastavio je s reformama, koje su mu, dakako, donijele brojne neprijatelje. Uz to, Savezna Republika postepeno je propadala, a nakon neuspješnog pokušaja obnove unije 1840. godine, otišao je u egzil u Južnu Ameriku; vratio se 1842. godine te je sudjelovao u vojnim kampanjama u tada već samostalnim srednjoameričkim republikama. U travnju iste godine postao je državni poglavar Kostarike, međutim je svrgnut u rujnu iste godine nakon narodnog ustanka što ga je poveo portugalski general Antonio Pinto Soares. Morazán je uhapšen i osuđen na smrt; presudu je nazvao "ubojstvom". Pogubljen je 15. rujna 1842. godine u San Joséu.
Philip Dorn
Philip Dorn (30. septembar 1901 – 9. maj 1975), rođen kao Hein van der Niet i ponekad poznat i pod umjetničkim pseudonimom Fritz van Dungen, bio je nizozemski glumac poznat po nastupima u klasičnim hollywoodskim filmovima. Karijeru je započeo u domovini, a nastavio u Njemačku, nakon što je nakon njemačke invauije prebjegao u SAD. Spoecijalnost su mu bile uloge "egzotičnih" evropskih ljubavnika, kao i antinacističkih boraca u propagandim filmovima za vrijeme Drugog svjetskog rata, a što je uključilo i lik Draže Mihailovića u filmu Chetniks! The Fighting Guerillas. 1950-ih se vratio u Evropu, ali je relativno rano morao prekinuti karijeru zbog moždanog udara.
El Capulín, Guerrero
El Capulín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2611 m.
Opština Tekax, Yucatán
Tekax je opština u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4410 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
La Esmeralda, Pénjamo
La Esmeralda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1720 m.
Vaduri, Alexandru Cel Bun
Vaduri je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Alexandru Cel Bun.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 889 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 362 m.
Boris Babočkin
Boris Andrejevič Babočkin (Бори́с Андре́евич Ба́бочкин; 18. januar 1904 – 17. jul 1975) bio jeh@ sovjetski glumac, najpoznatiji po ulozi Vasilija Čapajeva u filmu Čapajev, a zahvaljujući kojoj je postao jedna od prvih međunarodno priznatih zvijezda sovjetske kinematografije.
Batha, Atotonilco de Tula
Batha je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Atotonilco de Tula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 405 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2255 m.
Mongia, Cuneo
Mongia je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 511 m.
Villa Hidalgo, Mazapa de Madero
Villa Hidalgo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mazapa de Madero.
Jasudž
Jasudž (perz. یاسوج; /jæsūdž/) je grad u Iranu i sjedište pokrajine Kuhgiluje i Bojer-Ahmad. Smješten je u planinskom masivu Zagros, oko 150 km sjeverozapadno od Širaza odnosno približno 555 km južno od glavnog grada Teherana. Grad je poznat po obližnjim Perzijskim vratima, malenom klancu u kojem se 330. pne. odigrala slavna bitka između makedonske i perzijske vojske. Danas je grad industrijsko središte kojem gravitira čitava pokrajina, a najvažnija gospodarska grana je proizvodnja šećera. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Jasudžu je živjelo 100.544 ljudi, od čega su većina Perzijanci i Luri.
Кочине
Демографија
У насељу Кочине живи 93 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,4 година (43,5 код мушкараца и 45,5 код жена). У насељу има 27 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,96.
FK Žilina
FK Žilina je slovački fudbalski klub iz grada Žiline, na severozapadu zemlje. Drugi najuspešniji je klub u državi, od njenog osamostaljenja 1993. godine i aktuelni je prvak države, za sezonu 2016/2017, a u sezoni 2017/2018 će nastupati u Ligi Šampiona.
Istorijat kluba
FK Žilina je osnovana 1908. godine od strane radnika fabrike tekstila „Slovena“ i hemijskih proizvoda „Považje“, a zvanično je formirana na sastanku održanom 20.06.1909. godine. Tokom svoje istorije, deset puta je menjao ime, a najznačajniji uspesi na međunarodnoj sceni su četvrtfinale Kupa pobednika kupova u sezoni 1961/1962. kada su ispali od Fiorentine i finale Mitropa kupa u sezoni 1973/1974, kada su izgubili od FK Tatabanje. Na domaćem planu, klub je bio dva puta — 1928. i 1929. prvak Slovačke između dva svetska rata. Nakon raspada Čehoslovačke 1993. godine, FK Žilina je sedam puta bila prvak države (2002, 2003, 2004, 2007, 2010, 2012. i 2017), četiri puta drugoplasirana (2005, 2008, 2009. i 2015) i četiri puta je osvajala Super Kup Slovačke (2003, 2004, 2007. i 2010), što je čini drugim najuspešnijom ekipom u Slovačkoj po broju osvojenih titula (FK Slovan iz Bratislave je osvojio osam titula) i drugim najuspešnijom ekipom po broju osvojenih bodova. .
Кочине
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Solagna, Vicenza
Solagna je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1659 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 135 m.
Livata, Roma
Livata je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 270 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1362 m.
Casiquiare (rijeka)
. Casiquiare (španjolski: Brazo Casiquiare ili Canal Casiquiare) je rijeka u Venecueli, poznata kao najveća i najpoznatija bifurkacija na svijetu, jer Casiquiare spaja dva velika porječja Orinoco i Amazonu, preko rijeke Rio Negro u koju utječe.
Geografske karakteristike
Izvor Casiquiare je zapravo njezin spoj sa Orinocom, 14 km od sela La Esmeralda. On se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m (na ušću Casiquiare ima 91 m) a korito rijeke široko je 120 m. Udio voda koji se prelijeva iz Orinoca nikad ne prelazi 1 / 3 njezinih voda, i rijeka je tu spora (0,75 km / h). Casiquiare većinu svojih voda prima kasnije, na svom toku kroz prašumu, gdje prima brojne pritoke, osobito bogate vodom za velikih sezonskih poplava. Od bifurkacije rijeka teče generalno u smjeru jugoistoka praveći brojne meandre kroz tropsku prašumu, primajući brojne pritoke sa obje strane. thumb|left|260px|Karta porječja Amazone Kod venecuelanskog gradića San Carlos de Rio Negro na nadmorskoj visini od 91 m, Casiquiare se spaja sa rijekom Río Guainía, odatle se ta zajednička rijeka zove Rio Negro.
Na svom ušću Casiquiare je širok oko 533 metara, i neobično brz za velikih poplava (10 km / h). Tad se od Casiquiara razdvaja rukavac Itinivini, koji se nakraju isto ulijeva u Rio Negro, ali oko 50 kilometara nizvodno.
Tok rijeke Casiquiare dug je 320 km, a porječje je veliko 43 200 km². Na sjevernom dijelu porječja unutar pravokutnika kod koordinata 0.5°N, -62.75°W 4.66667°N, -66.56667°W nalazi se od 1993. Rezervat prirode Gornji Orinoco- Casiquiare.
Historija otkrića rijeke
Prvi istraživač koji je plovio tom rijekom bio je jezuitski misionar Manuel Román 1744. godine, on je preko Casiquiare doplovio iz Rio Negra do Orinoca. Prva opsežna istraživanja i iscrtavanja preciznih karata, proveli su 1800. godine Alexander von Humboldt i Aimé Bonpland.
Canevare, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 903 m.
El Timbre, Tlalnelhuayocan
El Timbre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalnelhuayocan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1482 m.
Sitter
Sitter je rijeka na istoku Švicarske duga 49 km, jedna od većih pritoka rijeke Thur.
Karakteristike
Sitter se formira južno od sela Weissbad u Kantonu Appenzell Innerrhoden, sutokom triju potoka Brüel, Schwendi i Wissbach. Od tamo isprva teče prema sjeveru, a zatim skreće na zapad do ušća u Thur, kod sela Bischofszell u Kantonu Thurgau.
Guillermo Aburto, Banderilla
Guillermo Aburto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Banderilla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1496 m.
Opština Gălbinași, Călărași
Gălbinași je opština u Rumuniji u okrugu Kalaraš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Agârcia, Alexandru Cel Bun
Agârcia je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Alexandru Cel Bun.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 251 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 332 m.
Peralta de Jiménez, Pénjamo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1679 m.
Vučji Do
Vučji Do je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 30 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 34 stanovnika).
Demografija
U naselju Vučji Do živi 27 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 49,0 godina (46,9 kod muškaraca i 50,9 kod žena). U naselju ima 11 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,73.
Monte Borghetto, Verona
Monte Borghetto je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Vučji Do
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Predrag Raković
Predrag Raković (pseudonim: Kar-Kar ; 10. jun 1912, Prijevor kod Čačka - 15. decembar 1944, Miokovci, kod Čačka) je bio četnički major i vojvoda ljubićki.
Tzinacapan, Cuetzalan del Progreso
Tzinacapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
Predrag Raković
Ustanak u Srbiji
Za vreme Aprilskog rata bio je na službovanju u žandarmerijskoj stanici u Čačku. Izbegao je zarobljavanje i povezao se sa grupom pukovnika Draže Mihailovića.
Tzinacapan, Cuetzalan del Progreso
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2939 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 900 m.
Predrag Raković
Ustanak u Srbiji
Na Ravnu goru je došao početkom juna 1941. Tu je dobio instrukcije da organizuje Ljubićki srez sa poručnikom Radišom Čekovićem. Raković je formirao prvi četnički odred u Prijevoru i okolnim selima. Po pojavljivanju prvih partizanskih odreda u Ljubićkom srezu, Predrag Raković vodi pregovore u selu Guberevcu 21. jula 1941. sa partizanskim predstavnicima koje je predvodio Momčilo-Mole Radosavljević oko zajedničke borbe sa Nemcima. Učestvovao je sa partizanskim odredima u oslobođenju Čačka.
Northridge, Clark County, Ohio
Nortbridž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Predrag Raković
Legalizacija kod Nedića
Nakon gušenja ustanka u Srbiji krajem 1941, Raković ostaje u Srbiji i dobija ovlašćenje da se legalizuje pod komandom kvislinškog generala Milana Nedića. Po naređenju pukovnika Koste Mušickog, komandant Petog dobrovoljačkog odreda, kapetan Marisav Petrović je legalizovao Rakovićev odred 1. maja 1942. pod imenom Samostalni četnički Ljubićki odred Tanasko Rajić, a sedište mu je bilo u Čačku. Raković je učestvovao u uništavanju zaostalih partizana i bivših pripadnika partizanskih jedinica.
Northridge, Clark County, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.572, što je 719 (10,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Predrag Raković
Legalizacija kod Nedića
Sve do pred kraj 1942. godine Raković je bio komandant Čačanskog četničkog odreda, legalizovanog kod Nedićeve vlade i okupatora. Nalazeći se sa štabom u gradu, Raković je uspostavio prisne veze sa pukovnikom Frikeom, komandantom okupacionih trupa u Čačku. Istovremeno, pod njegovim obezbeđenjem, "prikrivali" su se kao "ilegalci" i pojedini viši funkcioneri Mihailovićeve organizacije, među kojima su bili Dragiša Vasić i potpukovnik Dragoslav Pavlović u to vreme komandant Srbije, kome je Raković, u leto 1942. godine, organizovao sastanak sa Frikeom. Sastanak između Pavlovića i Frikea, kome je prisustvovao i Raković, održan je u manastiru Nikolju, u Ovčarsko-kablarskoj klisuri.
Poručnik Predrag Raković je kotirao visoko u hijerarhiji ravnogorskog pokreta, što se može vidjeti i iz depeše koju je 19. jula 1942. general Dragoljub Mihailović uputio potpukovniku Dragoslavu Pavloviću (pseudonim »Rodrigo«):
Uz podršku okupatora, Raković je sprovodio teror nad pripadnicima i simpatizerima NOP u srezovima ljubićkom, trnavskom i žičkom. 25. decembra 1942. godine Raković izveštava Vrhovnu komandu na Ravnoj gori:
Nakon neuspelog atentata koji je organizovao Vojko Čvrkić na Dražu Mihailovića, poručnik Raković je izveden pred Vojni Sud zbog nebudnosti. Ipak je presuda doneta u njegovu korist i on je oslobođen krivice.
Posle odluke okupatorskih vlasti da se razoružaju četnički odredi u Srbiji, Raković je uspeo da povuče svoj odred u "ilegalnost", a kratko vreme posle toga Mihailović ga postavlja za komandanta Drugog ravnogorskog korpusa.
Saradnja sa Nemcima
Raković je početkom 1943. imao sastanak sa nemačkim komandantom Gornjeg Milanovca, nakon čega je dobio 5.000 metaka za uništavanje "komunističkih simpatizera". Raković se 26. februara 1943. godine telegramom obraća generalu Mihailoviću, tražeći od njega odobrenje za novi sporazum sa okupatorima. 3. marta 1943. on obaveštava Mihailovića da se sastao sa Nemcima radi dogovora o borbi protiv partizana:
Istovremeno dok je vodio pregovore sa Nemcima, Raković je radio na uništenju komunističkih simpatizera:
Četnici pod Rakovićevom komandom su u periodu od 17. februara do 23. marta 1943. ubili van borbe 37 lica, od kojih 6 žena. Većina su bili mučeni pre nego su bili ubijeni.
18. marta 1943. godine Mirko Lalatović, obaveštajni oficir Draže Mihailovića, je poslao pisma Predragu Rakoviću u kojem mu poručuje da uništava komuniste u Srbiji paralelno sa Operacijom Vajs u Bosni:
Da bi izvršio to naređenje Vrhovne komande, komandant korpusa Raković piše Živoradu Kataniću, komandantu trnavske brigade, da bi trebalo pobiti sve bivše partizane i porodice aktivnih partizana:
23. marta 1943. godine Raković je telegramom obavestio Mihailovića o postignutom sporazumu sa Nemcima:
U telegramu od 29. marta Raković javlja Mihailoviću da sporazumi dobro funkcionišu i da nema potrebe za ličnim Rakovićevim učešćem u operacijama sa njemačkim trupama, već da to čini preko komandanta Prvog ravnogorskog korpusa, kapetana Zvonimira Vučkovića, koji nije bio legalizovan, ali se preko Rakovića povezao sa okupatorom:
Zarobljene pripadnike i simpatizere pokreta otpora Rakovićevi četnici su slali Specijalnoj policiji u okupiranom Beogradu.
U pomoć Mihailoviću
mini|2. ravnogorski korpus pod komandom Predraga Rakovića i Rasinski korpus pod komandom [[Dragutin Keserović|Dragutina Keserovića, idu u pomoć Dražinim snagama koje su partizani potisnuli od Neretve do Kolašina (Jadovnik, početkom maja 1943.)]]
Oko 11. maja, Raković se u selu Požeginama našao sa Mihailovićem. Mihailović im je naredio da posednu obalu Lima, radi zaustavljanja partizana. Međutim, dva bataljona Čačanske brigade su otkazala poslušnost:
1943. godine, Raković je od starog Ilije Birčanina dobio i titulu četničkog vojvode.
Britanska inspekcija
Tokom novembra 1943. godine savezničke misije su obilazile četničke trupe da bi se upoznale sa stvarnim stanjem na terenu i utvrdile protiv koga četnici ratuju. U to vreme su već bili stupli na snagu prvi Ugovori o saradnji četnika i Vermahta, koji su četnicima nametali obavezu "da prekinu sve veze sa silama koje se nalaze u ratu sa Nemačkom i da izruče štabove za vezu tih sila koji se nalaze kod njih".
23. novembra 1943. godine general Draža Mihailović daje instrukcije Predragu Rakoviću kako treba ponižavati britanskog generala Armstronga ("Perinog šefa"), šefa vojne misije u Mihailovićevom štabu:
General Mihailović šalje 6. januara 1944. Predragu Rakoviću (pseudonim »Kar-Kar«) depešu sljedeće sadržine:
Britanski general Charles Douglas Armstrong je obišao Drugi ravnogorski korpus krajem 1943. godine. Tom prilikom sastao se komandantom korpusa kapetanom Predragom Rakovićem.
Borbe za oslobođenje Srbije
General Mihailović uputio je 10. februara 1944. naređenje kapetanu Rakoviću da pokuša da spriječi partizanski upad u Srbiju:
Kapetan Raković je sa svojim odredom učestvovao zajedno sa Nemcima i Bugarima u borbama protiv 2. i 5. divizije NOVJ tokom njihovog prodora u Srbiju od marta do maja 1944. Iz pisma koje je 30. marta 1944. kapetan Raković, komandant 2. ravnogorskog korpusa uputio generalu Mihailoviću, može se zaključiti koliko je tijesna bila saradnja četnika i Njemaca u borbi protiv snaga NOVJ:
U izvještaju poslatom 21. aprila 1944. Vrhovnoj komandi JVuO, Predrag Raković piše o borbama koje četnici, zajedno sa njemačkim trupama, vode protiv partizana u zapadnoj Srbiji. Kapetan Raković ukazuje na pregovore koje je tih dana general Miroslav Trifunović (»čika Marko«) vodio sa »poznanikom iz Beograda« (najvjerovatnije je riječ o Milanu Aćimoviću, s obzirom da su se Raković i Trifunović u drugoj polovini aprila u Trbušanima kod Čačka sastali s Aćimovićem i njemačkim oficirom Rudolfom Šterkerom ), te da Njemci od četnika očekuju da pokažu požrtvovanost, kako bi im isporučili municiju:
U depeši komandanta 2. ravnogorskog korpusa (pseudonim »Pre Pre«) od 2. maja 1944. Draži Mihailoviću navodi se sljedeće:
U depešama kapetana Rakovića od 4. maja 1944. generalu Mihailoviću o borbama četnika i Nemaca protiv 2. proleterske i 5. udarne divizije NOVJ, između ostalog, piše:
Narednog dana, general Mihailović javlja svojim komandantima o rasporedu četničkih jedinica u zapadnoj Srbiji i situaciji usljed partizanskog prodora:
Ađutant nemačkog generala Hansa Felbera, u svom ratnom dnevniku beleži kako je general obilazio trupe koje drže front prema partizanima, i u sklopu tog obilaska sastao se 7. maja 1944. sa „četničkim vođama” Rakovićem i Kalabićem.
Po obrazovanju nacionalnog fronta protiv komunističke opasnosti, major Raković je poslat u leto 1944. poslat u Beograd kao punomoćnik generala Mihailovića kako bi učestvovao u pregovorima četnika sa Nedićevom vladom. Raković se u Beogradu nastanio kod Milana Aćimovića i koordinirao rad oružanih odreda Nedićeve vlade i Mihailovićevih jedinica u borbi protiv partizana u Srbiji. Preko Rakovića, Nedić je upućivao oružje i municiju za Mihailovićeve jedinice. Raković je dogovorio da se JVuO uputi 10.000 pušaka, 50.000 metaka, 20.000 pari uniformi i 100 miliona iz Narodne Banke u Beogradu.
Ubrzo po dolasku u Beograd, Nedić ga je doveo u vezu sa komandantom Jugoistoka Hansom Felberom i njegovim načelnikom štaba Gajtnerom, pa je od tada kapetan Raković održavao vezu između Felbera i D. Mihailovića, koristeći se tom vezom za dobijanje, oružja i municije i za koordiniranje operacija nemačkih i četničkih jedinica u Srbiji u borbama protiv NOVJ. Početkom septembra 1944. godine, Predrag Raković je u četnički štab u Pranjanima počeo sprovoditi transporte oružja, municije i zlata iz Beograda.
Po odluci Vlade nacionalnog spasa da se sve njene formacije pretope u četničke pod komandom generala Mihailovića, major Raković je napustio Beograd i ponovo se vratio u zapadnu Srbiju radi borbe protiv partizana. Rakovićev kombinovani korpus se bezuspešno suprostavljao diviziji NOVJ koja je oslobodila Srbiju.
Završne operacije
Po ulasku jedinica Crvene armije u Srbiju krajem septembra 1944, Raković je bio pritešnjen oko Čačka. Tada je kontaktirao sovjetske komandante, predlažući im da zajedno napadnu Nijemce. Međutim, od njega je zahtijevano da se njegovi odredi hitno stave pod zapovjedništvo Tita, tj. da se pridruže NOVJ. Raković je odbio da prihvati ovaj zahtjev.
U depeši poslatoj 14. decembra 1944. iz Mihailovićevog štaba naglašava se značaj rada majora Rakovića na organizovanju četničkih jedinica u pozadini fronta, tj. razvijanju gerilskog rata u Srbiji. Naime, tada se Mihailović sa svojim štabom i većinom četničkih snaga nalazio u Bosni:
15. decembra 1944. u jutarnjim časovima, bataljon iz sastava Druge proleterske divizije je doznao gde se krije major Raković i odmah je blokirao selo i kuću gde se Raković sa svojim pratiocima smestio. Komandant bataljona je pozivao Rakovića na predaju. Raković je izvršio samoubistvo, dok se njegova pratnja predala. Zarobljena je i radio-stanica, a u torbi Rakovića pronađene su i šifre za radio-stanicu, pomoću kojih je potom OZNA uspostavila vezu sa Mihailovićem.
Sossano, Vicenza
Sossano je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2902 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
La Palapa, Culiacán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
La Boquillita, Coyame del Sotol
La Boquillita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Coyame del Sotol.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1165 m.
Monsola, Cuneo
Monsola je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 385 m.
Opština Tekit, Yucatán
Tekit je opština u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Seyon
Seyon je rijeka na sjeverozapadu Švicarske duga 14 km, pritoka Neuchatelskog jezera.
Karakteristike
Rijeka izvire kod sela Villiers u Regiji Val-de-Ruz (Kanton Neuchâtel), od tamo teče prema jugozapadu, prema ušću u Neuchatelsko jezero.
Sliv rijeke velik je 29 km² i proteže se preko Regije Val-de-Ruz, u kraju u kom rijeka više puta ponire.
Ojo Azul, Guerrero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2392 m.
Furan-2-ilmetantiol
Furan-2-ilmetantiol je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 114,166 Da.
Rancho Carlos, Tepic
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 923 m.
Soster, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 643 m.
San José Acoculco, Atotonilco de Tula
San José Acoculco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Atotonilco de Tula.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 688 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2145 m.
Nombre de Dios, San Felipe
Nombre de Dios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Santiago (provincija)
thumb|275px|right|Položaj Provincije Santiago u [[Čileu]] Provincija Santiago ili Pokrajina Santiago (španski: Provincia de Santiago) je provincija u Metropolitanskoj regiji Santiago, Čile. Glavni grad je Santiago de Chile. Santiago zauzima površinu od 2.109,7 km², a u provinciji je 2002. živelo 4.728.443 stanovnika. Gustina stanovnika u provinciji je 2.304,83/km².
Nombre de Dios, San Felipe
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2382 m.
Valparaíso (provincija)
thumb|275px|right|Položaj Provincije Valparaíso u [[Čileu]] Provincija Valparaíso ili Pokrajina Valparaíso (španski: Provincia de Valparaíso) je provincija u regiji Valparaíso, Čile. Glavni grad je Valparaíso. Valparaíso zauzima površinu od 2.780 km², a u provinciji je 2012. živelo 734.406 stanovnika. Ostali gradovi u pokrajini su Viña del Mar, Concón, Quintero, Puchuncaví, Casablanca, Juan Fernández. Gustoća stanovnika u provinciji je 300/km².
Gstaad
Gstaad je naselje u općini Saanen koja ukupno ima 6,901 stanovnika, od tog sam Gstaad kao najveće ima nekih 3,600
Po nekim procjenama Gstaad zajedno sa susjednim naseljima ima 7600 stanovnika i gotovo isto toliko (7,000) krava koje se čuvaju na 200 farmi. Iako je naizgled još uvijek pravo selo - on je poznati turistički resort kako zimi tako i ljeti kog rado posjećuju bogati i slavni, filmske zvijezde i monarsi.
Geografske karakteristike
Gstaad leži na na sjeverozapadnim obroncima Bernskih Alpi u kotlini rijeke Saane (Sarine). Pored samog Gstaada u neposrednoj blizini leži još devet alpskih sela smještenih na nadmorskoj visini između 1.000 - 1.400 metara; Saanen, Schönried, Saanenmöser, Zweisimmen, Lauenen, Turbach, Feutersoey, Gsteig, Abländschen.
U svakom od tih povezanih mjestašca ima razbacanih vila, malih luksuznih hotela i eksluzivnih restorana, a u okolici jezera, glečera, šuma i visokih planina. Pored toga tu su brojni objekti za sport i rekreaciju, od skijališta teniskih - golf terena, bazena, hipodroma...do brojne manifestacije sportske i kulturne.
Historija
Gstaad je veći dio svoje historije bio malo alpsko selo poznato jedino po kapeli sv. Nikole podignutoj 1402. thumb|left|240| [[Skijalište]]
Prvi putnici namjernici koji su bili oduševljeni ljepotama Gstaada pojavili su se krajem 18. vijeka, ali je izrastao u ljetovalište tek krajem 19. vijeka. Završetak željezničke pruge Montreux-Bern 1905. osigurao je vezu Gstaada s vanjskim svijetom. Odmah nakon tog 1906. osnovano je prvo turističko udruženje.
Nakon tog je uslijedila dekada izgradnje hotela, najeksluzivniji Gstaad Palace otvoren je u decembru 1913. on je i danas zaštitni znak Gstaada. U zlatnim dvadesetim radilo se puno na infrastrukturi, prva uspinjača izgrađena je Wispileu 1934., a prva žičara sedežnica za skijaše 1946. u Wasserngratu.
Reputaciji Gstaada kao idealnog mjesta za elitu, pomogle su i privatne internacionalne škole za djecu bogataša, - Institut le Rosey još od 1917. svake zime seli svoju školu na deset sedmica u Gstaad, pored njega tu je i škola John F Kennedy iz Saanena i Gstaad International School. Učenici tih škola, zajedno sa roditeljima, rođacima i prijateljima postali su najbolji ambasadori i propagandisti Gstaada.
Današnji Gstaad je cestom i željeznicom povezan je sa Lausannom i Thunom, pored toga ima i aerodrom u Saanenu.
Stadion pod Dubňom
Nakon raspada Čehoslovačke 1993. godine, FK Žilina je pet puta bila prvak države (2002, 2003, 2004, 2007. i 2010), tri puta drugoplasirana (2005, 2008. i 2009) i tri puta je osvajala Super Kup Slovačke (2003, 2004. i 2007), što je čini najuspešnijom ekipom u Slovačkoj po broju osvojenih titula (FK Slovan iz Bratislave je takođe osvojio pet titula) i najuspešnijom ekipom po broju osvojenih bodova. .
Sam stadion je napravljen 1941. godine oko terena koji je klub koristio od svog osnivanja, a tokom prve decenije XXI veka je postao peti stadion u Slovačkoj koji je dobio rasvetu. Rekordan broj gledalaca na stadionu je 25.000, zabeležen 1953. godine na utakmici protiv moskovskog Dinama, dok je današnji kapacitet stadiona 7.781 mesta za sedenje.
Valle Obregón, Mazapa de Madero
Valle Obregón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mazapa de Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 362 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1015 m.
Puntac, Bolzano
Puntac je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1349 m.
Cantiere, Modena
Cantiere je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 736 m.
Scăricica, Alexandru Cel Bun
Scăricica je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Alexandru Cel Bun.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 487 m.
El Pajarito, Culiacán
El Pajarito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Saanen
Saanen je općina od 6,901 stanovnika na zapadu Švicarske u Kantonu Bern.
Geografske karakteristike
Saanen leži u kotlini rijeke Saane (Sarine), nedaleko od puno poznatijeg Gstaada, koji je jedno od devet alpskih naselja te općine, ostala su; Schönried, Saanenmöser, Zweisimmen, Lauenen, Turbach, Feutersoey, Gsteig, Abländschen.
La Cieneguita, Coyame del Sotol
La Cieneguita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Coyame del Sotol.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1258 m.
Loma Colibrí, Banderilla
Loma Colibrí je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Banderilla.
Sostizzo, Vicenza
Sostizzo je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Loma Colibrí, Banderilla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1569 m.
Agüita Fría, Tlalnelhuayocan
Agüita Fría je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalnelhuayocan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1429 m.
Tepetitán Reyeshogpan de Hidalgo, Cuetzalan del Progreso
Tepetitán Reyeshogpan de Hidalgo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1309 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 354 m.
Ливађе (Брус)
Ливађе је насеље у Србији у општини Брус у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 174 становника (према попису из 1991. било је 185 становника). Постојало је још у средњем веку, када се у њему налазио рудник, рударско насеље и трг, а први пут се у изворима помиње у дубровачком документу од 24. 08.1405. године.
Демографија
У насељу Ливађе живи 149 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 46,9 година (44,1 код мушкараца и 49,8 код жена). У насељу има 53 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,28.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Velegrad
mini|desno|250px|Prizor iz Tokia, najvećeg grada na svijetu 250px|mini|desno|[[Manhattan, New York]] Velegrad ili metropola je naziv za grad s više od milijun stanovnika. Najveći grad na svijetu je japanska prijestolnica - Tokio, više od 35 milijuna stanovnika. Jedini velegrad na prostoru Jugoslavije bio je Beograd, a u Hrvatskoj je samo jedan (približno) milijunski grad: Zagreb.
Historija
Golemih je gradova bilo i u starome vijeku. Prema sačuvanim podatcima, više stotina tisuća stanovnika imali su Babilon, Rim i kineski gradovi Peking i Nanking.
Ti su davni gradovi bili središta vojničke aristokracije, koja je u svojoj vlasti imala golema područja. Stanovništvo tih područja hranilo je gradske stanovnike i radilo za njih, a obilat ratni plijen građanima je značio izobilje.
Kad je opala vojnička moć drevni gradovi su počeli naglo propadati. Tako je Rim na vrhuncu svoje moći brojio 1 000 000, a prije tisuću godina svega 200 000 stanovnika. Još je gore prošao istočnjački velegrad Babilon, od kojeg su ostale samo ruševine.
Malo je gradova koji su izgrađeni u novije vrijeme po određenom planu. Takvi su na primjer Brazilija i Novi Beograd (dio Beograda). Većina velegradova nastajala je u toku mnogih stoljeća. Zato je najstariji dio velegrada centar ili središte, oko kojega se grad izgrađuje i širi.
Arhitektura
Stari dio grada ima uske ulice, striješnjene blokovima kuća. Tu je malo zraka i sunca, malo ili nimalo zelenila, parkova i dječjih igrališta. Taj je dio trgovačko i poslovno središte. Industrijska postrojenja niču na periferiji, gdje je lakši odvoz sirovina i dovoz irađene robe. Ali, kako se grad neprestano širio, s vremenom su se stare tvornice našle u izgrađenom i gustom dijelu velegrada. Najnoviji dijelovi velegrada podižu se prema zahtjevima suvremene arhitekure i urbanizma.
Veike poslovne i stambene zgrade okružene su zelenilom, ulice su ravne i široke, trgovi prostrani. Radi bojeg uređenja i dobivanja mjesta za izgradnju novih zgrada, katkad se ruše stari dijelovi. Pritom ostaju očuvane stare zgrade i ulice koje imaju povijesnu i umjetničku vrijednost. O tome se brinu konzervatorski zavodi.
Veliki gradovi imaju veći broj općina i podijeljeni su na četvrti. Neki gradovi imaju toliko ulica da se radi lakšeg snalaženja neke označavaju brojevima, a ne imenima.
Neboderi
Zemljište je u gradu vrlo skupo, osobito u njegovu središtu. Zato su u novije vrijeme velegradovi počeli rasti u visinu. Grade se veoma visoke zgrade - neboderi, koji daju posebnu obilježje najvećim gradovima svijeta. Prvi je neboder imao 10 katova i izgrađen je u američkom gradu Chicagu godine 1885.
U najvećim suvremenim velegradovima, osobito u Americi, neboderi su natisnuti jedan do drugog u središtu gradske jezgre. To je siti (city) - poslovni i trgovački dio grada. Tu gotovo nitko ne stanuje, nego samo radi. Siti danju vri od ljudi, a noću je pust. Ljudi koji rade u sitiju obično stanuju vrlo daleko d njega, na gradskoj periferiji, u malim obiteljskim kućama okruženim zelenilom. Zato takvi velegradovi obuhvaćaju golema prostranstva.
Rast u dubinu
Ulični promet poseban je problem svih velegradova. Za opskrbu njegovih više milijuna stanovnik treba svaki dan dopremiti goleme količine hrane i drugo, još više rovina treba dopreiti tvornicama. Čitave rijeke radnika moraju se svaki dan otpremiti na radna mjesta i vratiti se kućama. I broj djece koja svaki dan idu u školu, te se iz nje vraćaju, golem je. Zato se ulicama najvećih gradova neprestano kreću rjeke vozila, automobila i autobusa. Veliki autobusi (hiperbusi) imaju i po četiri kata, pa svaki od njih može primiti i do 500 putnika.
No, ulice velegrada nisu dovoljno široke da bi omogućile brz prijevoz svih onih kojima se žuri na posao ili s posla. Zato najveći gradovi imaju podzemne željeznice koje periferiju povezuju sa središtem grada (najveće u New Yorku, Londonu i Moskvi).
Velegrad budućnosti
Izgled velegrada neprestano se mijenja. Zanimljiva su nagađanja kako će izgledati velegradovi skore i dalje sutrašnjice.
Sve nam se to čini kao plod mašte. Ali bi se lako moglo dogoditi da velegrad daleke budućnosti bude još mnogo fantastičniji nego što ga danas može zamisliti najbujnija mašta.
Neki stručnjaci, naime, predviđaju nestanak velegradova kao stambenih naselja. Prema ocjeni njihova dosadašnjeg razvitka, oni smatraju da velegrad za čovjeka postaje nepodnošljiva životna sredina. U velikim gradovima bi po njihovu mišljenju ostale koncentrirane industrija i ostale djelatnosti, a ljudi bi stanovali u malim naseljima po širokom okolišu, u krajoliku koji je bar donekle očuvao svoje prirodne osobine.
Bad Cat
Bad Cat je turski animirani film iz 2016. godine režisera Mehmet Kurtulus i Ayse Unal snimljen po istoimenom stripu Bulent Ustun. Radnja prikazuje zgode i nezgode raspojasanog kućnog mačka kojem u posjet dolazi vanbračni sin, a njegov gospodar istovremeno bude u opasnosti izbacivanja na ulicu. Film je u Srbiji prikazan pod naslovom Zao mačor, a u Hrvatskoj pod naslovom Zli mačakl Serafettin.
Opština Crivăț, Călărași
Crivăț je opština u Rumuniji u okrugu Kalaraš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Rancho de Jesús Bobadilla, Tepic
Rancho de Jesús Bobadilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tepic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 922 m.
Opština Tekom, Yucatán
Tekom je opština u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Fozgen oksim
Fozgen oksim je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 113,931 Da.
Monta' della Radice, Cuneo
Monta' della Radice je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 292 m.
Santa Domenica, Crotone
Santa Domenica je naselje u Italiji u provinciji Crotone, u regiji Kalabrija.
Brillante de Miramar, Pénjamo
Brillante de Miramar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1698 m.
El Pedregal, Atotonilco de Tula
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 731 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2329 m.
Sottopassaggio, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Bitka kod Sluysa
Bitka kod Slija je prva od dve pomorske bitke u kojima je engleskim snagama lično zapovedao Edvard III. Druga je bila bitka kod Vinčelzija. Sukob se dogodio 24. juna 1340. ispred grada po imenu Sli (na francuskom: Ekliz), u zalivu između Zapadne Flandrije i Zelanda. Sredinom četrnaestog veka ovo je bio otvoren pomorski put, plovan za velike flote.
Uvod u bitku
Francuska flota, kako Edvard III piše u pismu svom sinu, Edvardu Crnom Princu, se sastojala od oko sto devedeset brodova i bila je pripremljena za invaziju na Englesku. Flota je bila pod zapovedništvom Huga Kierea, admirala francuskog kralja, i Nikole Beišea, advokata koji je bio ujedno i jedan od kraljevih rizničara. Jedan deo flote su činile đenovljanske plaćeničke galije kojima je zapovedao Ediđio Barbavera (negde i Bokanegra). Iako mnogi engleski istoričari tvrde da je Edvard III bio brojčano nadjačan, pouzdano se zna da je krenuo iz Orvela sa dve stotine brodova, kojima se kasnije pridružilo još pedeset lađa iz Flandrije, pod komandom njegovog admirala za Severno more - Roberta Morlija. Neki od ovog mnoštva brodova su bili sigurno obični transporti; zna se, naime, da je Edvard sa sobom poveo i celu poslugu i pokućstvo za njegovu kraljicu, Filipu od Hajnolta, koja je u tom trenutku boravila u Brižu. Međutim, pošto se zna da je jedna od kraljičinih družbenica poginula, izgleda da su svi brodovi učestvovali u bici.
Tok bitke
Edvard III se ukotvio u Blakenberžu u popodnevnim časovima 23. juna i poslao trojicu štitonoša da doznaju položaj Francuza. Barbavera je posavetovao svoje saveznike da otplove tog dana na more, ali je Beiše, koji je kao konstabl vodio glavnu reč, odbio da napusti luku. Verovatno je želeo da je okupira da bi blokirao Edvardov put ka Brižu. Raspored Francuskih jedinica je bio izvršen po uobičajenoj srednjovekovnoj strategiji pomorskog defanzivnog boja. Kvieret i Beušet su organizovali svoju flotu u tri ili četiri reda, sa brodovima međusobno vezanim, i sa par najvećih galija isturenim napred kao ispostave. Narednog jutra, engleski kralj je naredio da se brodovi tako izmanevrišu da idu u smeru duvanja vetra i tako da im sunce bude za leđima. Po izvršenoj zapovesti, engleska flota je napala. Raspoređeni u dve linije, Englezi su izvršili napad tako da bi prva lađa udarila frontalno, dok bi druga mogla da se okrene ka boku neprijatelja. Sama bitka je bila niz borbi prsa u prsa na sopstvenim i tuđim brodovima, kako jedne, tako i druge strane. U pismu svom sinu Edvard piše da je neprijatelj pružio „časnu (dobru) borbu celog tog dana i narednu noć“. Kralj ne pominje da su mu njegovi flamanski saveznici pružili ikakvu pomoć, iako su bili voljni, dok francuski izvori kažu da su Flandrijci ušli u bitku tek tokom noći. Francuski izvori govore i o tome da je engleskog kralja ranio sam Beiše, mada o ovome nema sigurnih svedočenja.
Epilog
Bitka se završila potpunim porazom francuskih pomorskih snaga. Kiere je ubijen, a rečeno je da je Beiše obešen po Edvardovim naređenjima. Barbavera je uspeo da sa svojim odredom brodova dospe na otvoreno more 25. juna i tako se spase. Sa sobom je poveo i dva osvojena engleska broda. Engleski hroničari tvrde da je bitka dobijena sa minimalnim gubicima na engleskoj strani, i preko trideset hiljada mrtvih na strani Francuza i Đenovljana. U ove cifre, kao i u bilo koje srednjovekovne brojčane procene, ne treba polagati imalo poverenja. Posle bitke kralj Edvard III je ostao ukotvljen tokom više dana; njegova flota je pretrpela težak udarac.
Triguitos, Guerrero
Triguitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2205 m.
Karadž
Karadž (perz. کرج) je grad u Iranu i sjedište Alborške pokrajine. Nalazi se oko 20 km zapadno od središta glavnog grada Teherana, podno padina planinskog masiva Alborz. Historija grada seže duboko u stari vijek, a najstarija arheološka nalazišta su zoroastrijski hramovi vatre iz partskog razdoblja. Gospodarstvo grada usko je vezano uz obližnju iransku metropolu i važnije industrijske grane su proizvodnja kemikalija, gnojiva i poljoprivrednih proizvoda. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Karadžu je živjelo 1,386.030 ljudi što ga čini petim najvećim iranskim gradom nakon Teherana, Mašhada, Isfahana i Tabriza. Grad je poznat po brojnim sveučilišnim i znanstvenim ustanovama kao i turističkim atrakcijama koja uključuju brojne znamenitosti poput palača, te jezera i parkova.
Lo Sterparo, Roma
Lo Sterparo je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 289 m.
Los Húmedos, Tepic
Los Húmedos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tepic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 913 m.
Blaine, Tennessee
Blejn je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.