cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Schemenlaufen
Schemenlaufen (njemački za „pokrenute prikaze”) je karnevalska procesija koja se svake četiri godine održava u Imstu (Austrija) tijekom pokladne nedjelje (fasnacht, tj. mesopust) prije Čiste srijede kojom započinje korizma. mini|lijevo| Maska Rollera u [[Oberrheinskom muzeju europskih maski. Desno je maska Schellera.]] Sastoji se od procesije maskiranih plesača u parovima od kojih jedan nosi rotirajuća zvona (Roller), a drugi velika zvona teška do 35 kg (Scheller). Zajedno oni izvode poseban ples skokova i izvijenja pri čemu zvona tvore mješavinu visokih i dubokih tonova. Ukupno učestvuje 45 ovakvih parova, u pratnji brojnih drugih maski koji lagano imitiraju njihov ples (Laggeroller i Laggescheller). Od njih se ističu brojne maske koje laganim udaranjem ili prskanjem vodom stvaraju prostor za procesiju među publikom (Spritzer), te djevojka koja u publiku baca mirisni puder (Kübelemaje). Tu su također i dimnjačari (Kaminer) koji zadivljuju publiku odvažnim penjanjem na kuće uz pomoć višedijelnih ljestava, te bijeli i smeđi medvjedi (Bärenbande) koji pokazuju svoju snagu ili vještice koje vrište na publiku u pratnji benda koji svira disonantne melodije.
Imsterski festival traje od ranog jutra do oko 18 sati, a učestvuju samo muškarci koji, prema običaju utjelovljuju i muške i ženske osobine, dok su njihove žene, kćerke i djevojke zadužene za kostime. Schemenlaufen ujedinjuje sve stanovnike grada u zajedničkom cilju, organiziranju karnevala u duhu dugotrajne tradicije. Svi stanovnici Imsta, a osobito žene, se obrazuju u tehnikama pravljenja kostima za schemenlaufen, dok lokalni kovači kuju zvona. Tradicionalno umijeće rezbarenja drvenih maski se prenosi unutar obitelji, s koljena na koljeno, ili putem posebnih tečaja.
Pomoravski okrug
Manastir Jošanica je podignut krajem 17. veka u vreme vladavine despota Đurađa Brankovića i smatra se najlepšom građevinom Srednjeg veka u tom kraju.
Nedaleko od Ćuprije je manastir sa crkvom Vaznesenja - Ravanica, zadužbina kneza Lazara, sagrađena između 1375. godine i 1377. godine. Posle pogibije cara Lazara u Boju na Kosovu, Ravanica je čuvala njegove mošti do 1690. godine, da bi danas posle tri veka seljenja sa srpskim narodom bile opet vraćene u ovu njegovu zadužbinu. Manastir Resava - Manasija nalazi se u neposrednoj okolini Despotovca. Resava - zadužbina despota Stefana Lazarevića, podignuta je između 1407. godine i 1418. godine. Tokom 15. veka u manastiru je delovala čuvena Resavska škola sa više radionica u kojima su prepisivani važni tekstovi iz svetske baštine i pisani novi.Pomoravski okrug poznat je i po manastirima koji su u njemu:Miljkov manastir,Zlatenac,Manasija i mnogi drugi...
Konstantin Filozof, autor "Žitija despota Stefana" i "O pismenima" (slovima), kojim je izvršena redakcija i sređivanje tadašnjeg pravopisa srpskog jeziku, radio je i stvarao u manastiru Resava.
Emir & Frozen Camels
Emir & Frozen Camels je bosanskohercegovačka rock grupa nastala 1998. godine u SAD a osnovao ju je Emir Bukovica.
Administracija za osmanski javni dug
Administracija za osmanski javni dug bilo je tijelo osnovano i kontrolirano od strane evropskih kreditora 1881. godine kojemu je cilj bio skupljanje sredstava za naplatu golemog javnog duga Osmanskog Carstva. Administracija je osnovana u periodu vladavine sultana Abdulhamida II i imala je golemu ulogu u gospodarskom i financijskom životu carstva. Kontroliralo je oko 30% svih prihoda sakupljenih u zemlji. Iako je bila dio državne uprave, institucija je bila neovisno tijelo u kojemu su radili evropski službenici. Administracija je sakupljala porezna davanja od kojih se otplaćivao javni dug i za te je svrhe zapošljavala ukupno 5000 službenika. Na vrhuncu rada zapošljavala je 9000 službenika, više od ministarstva financija. Tijelo je djelovalo sve do 1939. godine.
Prvi kredit Osmansko Carstvo je podiglo 1854. godine u kontekstu financiranja Krimskog rata (1853.–1856.), da bi do 1874. godine ukupno 15 kredita bilo podignuto, a dug države dosegao za tadašnje vrijeme enormnih 239 miliona lira, u isto vrijeme prihodi države iznosili su 127 miliona lira. Iako je u početku kredit podignut kao dio napora za financiranje rata, od 1863. podizanje kredita je postalo uobičajena i sve prisutnija praksa tako da se već 1874. godine carstvo našlo u predbankrotnoj situaciji u kojoj više nije moglo podmirivati nagomilane kreditne obaveze. 6. oktobra 1875. izdan je ferman po kojemu je carstvo odlučilo otplaćivati samo polovicu kreditnih obaveza dok je druga polovica prisilno reprogramirana kroz državne vrijednosne papire sa kamatama. Ipak, vrlo brzo carstvo nije moglo otplaćivati dug niti na ovaj način. Nakon Rusko-turskog rata 1877-1878. godine financijska kriza dodatno je produbljena i carstvo je prestalo biti u mogućnosti otplaćivati svoja dugovanja prema zapadnim kreditorima.
Po prestanku otplaćivanja kredita carstvo je iniciralo pregovore o nagodbi sa kreditorima. 1879. uvedene su takse na alkoholna pića, ribarstvo, solane koje su se dijelile na državne prihode i otplatu kredita, dok su takse na duhan na period od 10 godina u potpunosti išle na otplatu potraživanja od strane kreditora. Ipak, 1881. godine zemlje kreditori su se odlučile na osnivanje Administracija za osmanski javni dug koja je sama prikupljala poreze što je sultan i učinio putem fermanom ''20. Muharrema'' 20. decembra 1881. godine. Sultan je preferirao ovo rješenje kako bi izbjegao stavljanje osmanskih financija pod direktnu stranu upravu kako je bilo predloženo na Berlinskom kongresu i u nadi da će pronalazak rješenja olakšati odobravanje novih kredita. Dva člana vodstva administracije dolazila su iz Francuske, po jedan iz Njemačkog Carstva, Austro-Ugarske, Kraljevine Italije i samog Osmanskog Carstva dok su jednoga zajednički imenovale Nizozemska i Velika Britanija. Po osnivanju ove institucije podizanje novih kredita za Osmansko Carstvo postalo otežano iako su same kreditne stope opale budući da kreditori, među njima Velika Britanija, nisu imali političkog interesa financirati osmanski dug ili projekte. Naročito je to bilo izraženo u gubljenju britanskog interesa za Istočno pitanje nakon otvaranja Sueskog kanala i nastanka Antante. Osmansko Carstvo će nove kredite uspjeti ugovoriti sa Njemačkim Carstvom što će zemlju usmjeriti na pokušaje gradnje saveza sa tom silom, naročito u periodu od 1913. i kroz Prvi svjetski rat.
Sukcesija osmanskog javnog duga
Odlukama Konferencije u Lausannu 1922-1923 (članci 46-57), koje su zamijenile odredbe Sporazuma u Sèvresu po okončanju Turskog rata za nezavisnost, zemlje kojima je pripao dio teritorija Osmanskog Carstva bile su dužne na sebe preuzeti i dio osmanskog javnog duga i sa Turske je skinuta svaka odgovornost za taj dio duga. Time je financiranje javnog duga osmanskog carstva raspodijeljeno na 84,597,495 TL Turska, 11,108,858 TL Sirija i Libanon, 11,054,534 TL Grčka, 6,772,142 TL Irak, 5,435,597 TL Kraljevina Jugoslavija, 3,284,429 TL Palestina, 1,776,354 TL Bugarska, 1,633,233 TL Albanija, 1,499,518 TL Saudijska Arabija, 1,182,104 TL Jemen, 733,610 TL Jordan, 243,200 TL Italija, 129,150 TL Nedžd, 128,728 TL Maan i 26,138 TL Asir.
Svinjska influenca
Svinjska influenca, ili svinjska gripa ili svinjski grip, zarazna je bolest koju uzrokuju različiti sojevi virusa gripa koji su endemični za svinje. Od tri roda virusa gripa endemičnih za ljude, dva su takođe endemična za svinje: Influenza virus A i Influenza virus C. , ali se sojevi otkriveni kod ljudi i svinja ipak razlikuju.
Osobe koje rade sa svinjama i živinom, posebno oni ljudi koji su svakodnevno u kontaktu sa ovim životinjama, mogu biti zaražene sojevima virusa koji se prenose sa životinja na ljude. Nakon toga, virus može da mutira u novu formu koja se prenosi sa čoveka na čoveka. Veruje se da su virusi odgovorni za pojavu svinjskog gripa u 2009. godini prošli kroz takve mutacije.
Simptomi svinjskog gripa kod ljudi su slični onima koji se javljaju kod običnog gripa: kašalj, kijanje, upala grla, curenje iz nosa, povišena temperatura, glavobolja, bolovi u mišićima i dr. Neke osobe su se žalile na dijareju i povraćanje. Lek ili vakcina za sada ne postoje, ali je Centar za kontolu i prevenciju bolesti u Atlanti preporučio lekove koje se koriste kod ptičjeg gripa.
Klasifikacija virusa
[[Datoteka:H1N1 map.svg|right|thumb|300px|Slučajevi gripa u svetu uzrokovanog virusom H1N1 u 2009. godini: Uzročnici svinjskog gripa se klasifikuju ili kao virus gripa C ili kao neki od podtipova virusa gripa A (H1N1, H1N2 , H3N1 , H3N2 ili H2N3 ).
Svinjski gripa 2009.
Izveštaji iz Meksika i Sjedinjenih Američkih Država u 2009. godini se razlikuju od ranijih izveštaja po tome što se radi o novoj i jedinstvenoj formi virusa i po tome što većina obolelih nije imala kontakt sa svinjama, što upućuje na to da se bolest prenosi sa čoveka na čoveka.
Do 27. aprila 2009. godine novi virus gripa A/H1N1 je identifikovan kod obolelih širom sveta. Sve osobe obolele u Kanadi i SAD su imale blaži oblik bolesti, koji veoma liči na obični grip. U Meksiku je tokom marta i aprila više od hiljadu osoba obolelo od upale pluća, a više od osamdeset ljudi je umrlo. Iz objavljenih informacija nije jasna povezanost virusa sa slučajevima upale pluća, tj. nije jasno jesu li umrli bolesnici bolovali od svinjskog gripa. Kod manjeg broja umrlih je dokazana infekcija novim H1N1 virusom.
Svetska zdravstvena organizacija (SZO) je, na osnovu podataka koji ukazuju na interhumani prenos bolesti, podigla nivo pandemijskog stepena pripravnosti na peti stepen (od mogućih šest) prema klasifikaciji SZO, čime je proglašena svetska pandemija virusa svinjskog gripa A/H1N1.
Prevara ??
Istraga odluka Svjetske zdravstvene organizacije o proglašenje pandemije svinjske gripe je dovela do "problematičnih" otkrića. Još 2009 godine europski istražitelji su kritizirali odluku o proglašenje pandemije pošto je po njim Svetska zdravstvena organizacija drastično uvećala stvarno opasnost od gripe koja je kod većine pacijenata imala malene zdravstvene posljedice. Toj kritici se 4.6. 2010 pridružilo i Vijeće Evropske unije koje je optužilo SZO za netrasparentnost pri proglašenje pandemije koja rezultira veliko bezrazložnom potrošnjom novca (na lijekove) i neopravdanim strahovima. Ta odluka Vijeća Evropske unije je istog dana dobila potvrdu u časopisu British Medical Journal koji je otkrio da su SZOve smjernice za borbu protiv svinjske gripe pisali stručnjaci koji su istovremeno dobivali novac od Roche i GlaxoSmithKline dva najveća proizvođača lijekova protiv svinjske gripe. O tom očitom sukobu interesa je Svetska zdravstvena organizacija bila obavještena od samih stručnjaka, ali ga je odlučila ignorirati i predložiti kupovinu lijekova tvrtki Roche i GlaxoSmithKline za borbu protiv gripe.
Kella
Kela je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ajhsfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 566 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16061056.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajhsfeld Kela se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ajhsfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 330 metara. Površina opštine iznosi 5,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 566 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 112 stanovnika/km².
San Antonio, Jesús María
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jesús María.
Poncije Pilat
thumb|Dio kamena s natpisom u kojem se spominje ime Poncija Pilata u Cezareji Primorskoj Poncije Pilat (latinski: Pontius Pilatus) je od 26. do 36. godine bio rimski namjesnik cara Tiberija u provinciji Judeji. Poznat je prije svega po tome jer je prema Novom zavjetu osudio Isusa Krista na smrt na križu.
Ime
Pilatovo prvo ime (praenomen, vidi Rimska osobna imena) nije poznato. Njegovo drugo ime (nomen gentile) pokazuje, da je potjecao iz rimske obitelji (gens) Poncijevaca. Pripadnici te obitelji često su imali važnu ulogu u rimskoj povijesti; primjerice jedan od ubojica Gaja Julija Cezara potjecao je iz te obitelji. Treće ime (cognomen) različito se tumači. Pretpostavlja se da Pilatus dolazi od latinske riječi pilum (koplje), tako da bi to ime značilo „Kopljonosac“, ili pak da dolazi od riječi pilea (kapa), prema čemu bi Pilatus značilo „Kaponosac“. Moguće je podrijetlo imena i od pridjeva pilatus („bez kose“).
Život
Godina i mjesto rođenja Poncija Pilata nisu poznati. Budući da se ime Pilatus pojavljuje kod Samnićana, neki su znanstvenici pretpostavili da obitelj vuče podrijetlo iz Samnija u srednjoj Italiji. Poncije Pilat je na poticaj Lucija Elija Sejana godine 26. imenovan za prefekta (namjesnika), rimske provincije Judeje. Pilat je bio peti namjesnik te provincije i na tom položaju je naslijedio Valerija Grata (namjesnik 15. - 26. ) Imenovanje za namjesnika provincije pokazuje da je Pilat pripadao viteškom staležu.
Namjesnike provincija uobičajeno je imenovao car. Međutim, za vrijeme vladavine cara Tiberija zapovjednik pretorijanaca Sejan imao je od godine 21. kod Tiberija tako veliki utjecaj da je utjecao i na imenovanje namjesnika provincija. Pilatovo imenovanje za namjesnika provincije dogodilo se upravo u doba Tiberijeva povlačenja na otok Capri nakon čega je Sejan praktički imao svu vlast. Nagađanja da je Sejan, neprijateljski raspoložen prema Židovima, ciljano namjestio Pilata za namjesnika Judeje da silom uguši česte pobune Židova protiv rimske vlasti, nemaju uporište u dostupnim izvorima. Neki povjesničari kao dokaz Pilatova neprijateljskog stava prema Židovima navode njegovo bezobzirno upravljanje Judejom. Pri tome se pozivaju na židovske izvore, prije svega na Josipa Flavija. Neovisno o tome činjenica je da je Pilat upravljao Judejom deset godina što ipak daje naslutiti da je spretno upravljao jednom od najnemirnijih provincija Rimskog Carstva.
Jedan događaj u ljeto godine 36. vjerojatno je doveo do njegove smjene. Pilat je tada brutalnom silom spriječio kolonu ljudi iz grada Samarije da dođu na sveto brdo Gerizim. Nakon toga ga je legat Sirije Lucije Vitelije (otac budućeg cara Vitelija) smijenio s položaja i poslao caru Tiberiju da se pred njim opravda zbog svojih postupaka. Predbacivalo mu se također i da je opljačkao blago jeruzalemskog Hrama i na trošak državne blagajne doveo vodu u svoju kuću. Filon Aleksandrijski nabraja sljedeće točke optužnice: podmićivanja, uvrede, razbojstvo, nasilje, neobuzdanost, ponovljena pogubljenja bez pravnog postupka, ekstremna okrutnost.
Iako se relativno često, prije svega u legendama, tvdi da se Pilat pred carem Tiberijem morao opravadavati i zbog osude Isusa na smrt, za to nema nikakvih dokaza. Kad je Pilat nakon opoziva stigao u Rim, Tiberije je već bio mrtav, tako da je nepoznato je li do procesa došlo i što se dalje događalo s njim. Euzebije Cezarejski navodi da je Pilat godine 39. u doba vladavine cara Kaligule bio prisiljen da počini samoubojstvo, no za to nema dokaza kao ni za legendu da je prognan u današnju južnu Francusku (Vienne). Podaci o godini njegove smrti vrlo su različiti i imaju legendarnu pozadinu bez utemeljenja u izvorima.
Povijesna svjedočanstva
Poncije Pilat poznat je prije svega po tome jer je prema izvješćima iz četiriju Evanđelja Novoga zavjeta osudio Isusa Krista na smrt razapinjanjem na križu. Evanđelje po Luki (Luka, 13,1-2) također navodi da je Pilat naredio da se ubiju hodočasnici iz Galileje.
Najvažnijim izvorom osim Novog zavjeta smatra se odlomak u djelu Anali (15, 44) rimskog povjesničara Tacita, gdje on opisujući progon kršćana u doba cara Nerona usput spominje Pilata: Auctor nominis eius Christus Tiberio imperitante per procuratorem Pontium Pilatum supplicio adfectus erat. („Začetnika onoga imena, Krista, pogubio je u doba Tiberijeve vladavine prokurator Poncije Pilat.“) Autetntičnost toga izvješća je sporna.
Također, Pilata spominje Josip Flavije u djelima Židovski rat i Židovske starine. O Pilatu govori i Filon Aleksandrijski.
Zbog nedostatka izvora čak se smatralo da Pilat nije povijesna ličnost. Pronalaskom natpisa godine 1961. u Cezareji, nekadašnjoj Pilatovoj rezidenciji, potvrđeno je da je Pilat doista postojao. Natpis se datira između 26. i 37. godine poslije Krista, a iskopala ga je grupa arheologa pod vodstvom Antonia Frove. Iako se na natpisu može prepoznati samo 31 slovo, dijelom u fragmentima, on potvrđuje Pilatovo namjesništvo u Judeji. Prema mišljenju većine znanstvenika potpuni tekst glasi: [DIS AVGVSTI]S TIBERIEVM [- PONTI]VS PILATVS [PRAEFECT]VS IVD[AEAE FECIT ET DEDICAVIT] („Poncije Pilat, prefekt Judeje, sagradio je i posvetio Tiberieum blaženim bogovima.“). Njemački povjesničar Alexander Demandt godine 1999. nanovo je interpretirao natpis: [INCOLI]S TIBERIEVM [- PONTI]VS PILATVS [PRAEFECT]VS IVD[AEAE REFECIT] („Stanovnicima je Tiberieum Poncije Pilat obnovio.“). Mađarski povjesničar Géza Alföldy stavlja umjesto INCOLIS („stanovnicima“) NAVTIS („pomorcima“). Tiberieum je bilo ime svjetionika u Cezareji kojeg je obnovio Poncije Pilat. Ovaj natpis također dokazuje da je Pilatova titula bila "prefekt", a ne "prokurator", kako ga zove Tacit. Tu titulu nosili su namjesnici Judeje od sredine 1. stoljeća. Natpis se trenutno nalazi u Muzeju Izraela u Jeruzalemu (Inv. br.: AE 1963 no. 104).
Poncije Pilat u Bibliji
thumb|200px|Mihály Munkácsy, Krist pred Pilatom, 1881. Prema izvješćima Evanđelja proces protiv Isusa spadao je u nadležnost rimskog namjesnika, ukoliko bi bio optužen zbog veleizdaje i poticanja na pobunu, dakle političke prijestupe. Isus se prema optužbi židovskih velikih svećenika smatrao „kraljem židovskim“ i time postao prijetnja rimskoj vlasti. (Odvedoše ga Pilatu i stadoše ga optuživati:"Ovoga nađosmo kako zavodi naš narod i brani davati caru porez te za sebe tvrdi da je Krist, kralj.", Luka, 23, 2). Budući da je prijetio i ustanak židovskog stanovništva (Matej, 27, 24), Pilat je bio prisiljen baviti se optužbom.
Francia-Casella, Pavia
Francia-Casella je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Poncije Pilat
Poncije Pilat u Bibliji
Pilata se različito ocjenjuje sa židovskog, kršćanskog i znanstvenog gledišta. Za Židove je on bio predstavnik omražene rimske okupacijske vlasti što odudara od pozitivnog Pilatova predstavljanja u Evanđeljima. U Novom zavjetu Pilat je doduše formalno odgovoran za Isusovo raspeće i smrt, ali židovskom narodu i svećenicima pripisuje se veća krivnja (Pilat odvrati: "Zar sam ja Židov? Tvoj narod i glavari svećenički predadoše te meni", Ivan 18, 35; Odgovori mu Isus:"Ne bi imao nada mnom nikakve vlasti da ti nije dano odozgor. Zbog toga ima veći grijeh onaj koji me predao tebi.", Ivan, 19, 11), jer su tražili Isusovu smrt na križu (Raspni, raspni!, Ivan, 19, 6) i puštanje u zamjenu razbojnika Barabe. Pilat je bio uvjeren u Isusovu nevinost i nastojao ga je osloboditi, ali mu pod pritiskom židovskih velikih svećenika to nije uspjelo. Pilat je na kraju popustio i demonstrativno oprao ruke od krivnje za Isusovo raspeće i smrt (Kada Pilat vidje da ništa ne koristi, nego da biva sve veći metež, uzme vodu i opere ruke pred svjetinom govoreći:"Nevin sam od krvi ove! Vi se pazite!", Matej, 27, 24). Prema Evanđelju po Ivanu Isus Pilata suočava s temom "istine" (Ivan, 18, 37). Pilat na to pita: Što je istina? (Ivan, 18, 38). Pilat, prema prema Ivanovu evanđelju, nije uspio spoznati tko je doista Isus, nego je bio bespomoćan pred židovskim tužiteljima.
Ime Poncija Pilata spominje se u Apostolskom vjerovanju:„[…] rođen od Marije Djevice, mučen pod Poncijem Pilatom[…]“ (… sub Pontio Pilato passus). Unatoč tome Pilata i njegovu presudu Isusu različito se vrednuje u kršćanskim Crkvama. U prvim stoljećima kršćanstva Pilata se čak smatralo svecem. Tertulijan je u 2. stoljeću pisao da je Pilat po uvjerenju bio kršćanin (iam pro sua consciencia Christianus). U Koptskoj Crkvi slave ga kao mučenika (spomendan 25. lipnja). U Katoličkoj, ali i u Pravoslavnoj Crkvi Pilata se pak otprilike od doba cara Konstantina Velikog često opisivalo pojmom deicida (bogoubojica) i općenito smatralo primjerom zlog čovjeka. thumb|Poncije Pilat pere ruke – scena iz [[Evanđelje po Mateju|Evanđelja po Mateju]] To različito vrednovanje Pilata pokazuje da kršćanima nije lako ocijeniti njegovu osudu Isusa na smrt na križu: je li ga nepravedno osudio ili je samo kao oruđe Božje ispunjavao Božji spasiteljski plan? Ovdje se sukobljavaju teološko-filozofski problem ljudske odgovornosti i slobodne volje i Božja Providnost. Tako da nije jasno na temelju kojeg etičkog principa treba vrednovati Pilatov postupak.
S tim u vezi treba promatrati i pokušaj Pilatove žene da spasi Isusa od osude na smrt na križu (Matej, 27, 19). Iako Matej ne spominje njeno ime, kršćanska tradicija dala joj je ime Klaudija Prokula ili samo Prokla. Ponekad se nagađa da je ona identična s Klaudijom koja se spominje u Drugoj poslanici Timoteju (2 Tim, 4,21). Njeno zauzimanje za Isusa jednima je znak da je bila prikrivena kršćanka, dok drugi to smatraju đavolskim pokušajem da spriječi spasenje. Ženu Poncija Pilata Pravoslavna Crkva slavi kao sveticu; spomendan joj je 27. listopada.
Analiza
Piscima kršćanskih evanđelja je veoma stalo da umanje rimske sumnje time što će pokazati da Isusovi sledbenici, kao i sam Isus ne predstavljaju opasnost po rimski poredak. Marko tvrdi da Isusovi sledbenici nemaju ništa protiv Rimljana nego su kivni na jevrejske vođe (savet staraca, Sanhedrin), kao i na jerusalimske (pisara i sveštenika), koji su odbacili božjeg Mesiju. Marko zauzima pomirljiv stav prema Rimljanima, mada je bilo poznato da je rimski guverner Pontije Pilat osudio Isusa na smrt. Marko u stvari izmišlja novog Pilata - dobronamernog slabića kome je stalo do pravde, ali koji je, kako ga Marko opisuje, do te mere uplašen od glavnih sveštenika u sopstvenom savetu i od bučne gomile napolju da naređuje pogubljenje čoveka za koga misli da je možda nevin. Međutim, Marko jasno optužuje jevrejske vođe za Isusovu smrt. Tokom narednih decenija, što je gorčina između jevrejske većine Isusovih sledbenika bivala veća, evanđelja predstavljaju Pilata u sve povoljnijem svetlu. Kao što Pol Vinter primećuje:
Kao što Rejmond Braun primećuje u svojoj detaljnoj studiji o naracijama o raspeću, ako izuzmemo hrišćanske izvore, opisi Pilata se kreću od krajnje neprijateljskih do negativnih.
Legende
Budući da o Pilatu ima malo podataka, nije nikakvo čudo da su oko njegove ličnosti uskoro nastale najrazličitije legende. Najprije su krajem prvog stoljeća nastale različite svetačke legende prema kojima se Pilat obratio na kršćanstvo i poput Krista umro na križu. Otprilke u 4. stoljeću pojavile su se u apokrifima priče o prokuratoru. Najpoznatije među njima su Epistola Pilati te Acta Pilati ili Mors Pilati. Ti se tekstovi većinom bave time kako Bog kažnjava ubojicu svoga sina tako da ponekad nose i naslov Vindicta salvatoris (Osveta Spasiteljeva). U srednjem vijeku Pilata su osobito tematizirale pasionske igre. Tada su u mnogim gradovima nastale tzv. Pilatove kuće kao prva postaja križnoga puta (npr. u Nürnbergu) ili kao polazište procesija na Veliki petak (Casa de Pilatos u Sevilli).
I oko rodnog mjesta Poncija Pilata nastale su brojne legende. Zbog nagađanja o mogućem Pilatovom samnitskom podrijetlu u malom mjestu Bisenti u talijanskoj regiji Abruzzo istočno od Rima tamošnja antička kuća pokazuje se kao njegova rodna kuća.
Poznate izreke
Opisuje zamšen i nepotreban put od jedne do druge institucije ili instance. Temelji se na sceni iz Lukinog evanđelja (Luka, 23, 7-12) kada Pilat optuženog Isusa šalje tetrarhu Galileje Herodu Antipi da ga ispita. Herod ga je preslušao i uz porugu vratio Pilatu koji ga je nakon toga konačno osudio na smrt na križu. Izreka spaja polazište i cilj puta dvodjelnim imenom „Poncije Pilat“, koje označava jedno te istu osobu.
Ovim izrazom osoba demonstrativno izražava svoju navodnu nekrivnju. U Evanđelju po Mateju (Matej, 27, 24) Pilat pere ruke kao znak da nije kriv za Isusovo raspeće i smrt.
U Evanđelju po Ivanu (Ivan, 18, 38) Pilatovo pitanje Isusu nakon rasprave o njegovom kraljevstvu i njegovoj funkciji kao svjedoka istine. Evanđelje ne donosi Isusov odgovor na to pitanje.
thumb|right|170px|Antonio Ciseri: Ecce homo Uzvikom „Ecce homo!“ (Evo čovjeka!) Pilat pokazuje narodu izbičevanog i trnovom krunom okrunjenog Isusa (Ivan, 19, 5). Ova scena česta je tema u likovnoj umjetnosti.
Drašiči
Drašiči je naselje u slovenskoj Općini Metliki. Drašiči se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 206 stanovnika.
Barbiano, Ravenna
Barbiano je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1329 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Osogbo
Oṣogbo ili Oshogbo je glavni grad istoimene nigerijske općine i savezne države Ọṣun. Nalazi se na jugozapadu Nigerije, 80-ak km sjeveroistočno od Ibadana, oko 350 km jugozapadno od Abuje, te 150 km od mora, odnosno Gvinejskog zaljeva. Leži na pruzi Lagos - Kano.
Prema popisu iz 1991., Oṣogbo je brojao 250.951, a prema procjeni iz 2010. 678.265 stanovnika, većinom pripadnika etničke skupine Joruba, no 2006. godine je zabilježen osjetan pad broja stanovnika, koje je tada brojalo 156.694.
Grad je najpoznatiji po Hramu riječne božice Ọṣun ("sveti gaj Osun Osogbo") koji je od 2005. upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi. mini|lijevo| Rijeka Osun u Osogbu mini|lijevo| Metalna ograda hrama Osun-Osogbo mini|lijevo| Sveti lug Osogboa mini| Osun-Osogbo, najsvetiji od 40 hramova riječne božice Osun
Povijest
Kako bi se grad mogao širiti izvan početnog luga u kojemu je bio smješten, Larooye i njegovi ljudi napustili su svoje naselje, uključujući i već procvalo trgovište i preselili se u Oda-Osogbo. U Oda-Osogbou Larooye je izgradio svoju novu palaču, današnji Idi-Osun, dok je vladar Timehin izgradio Ogunsko svetište, danas poznato kao Idi-Ogun. Od tada je Osogbo ostao važno gospodarsko središte cijelog područja rijeke Osun, a njegovi Ataoja kraljevi (također nazivani i oba, tj. "kralj") vladaju do današnjih dana.
Znamenitosti
Hram riječne božice plodnosti Ọṣun ("sveti gaj Osun Osogbo") pokriva 75 ha prstena ograđenog šumom uz rijeku Osun na periferiji grada Osogbo. Osun je Joruba personifikacija "voda života" i duhovna majka mjesta Osogbo. Također simbolizira pakt između Larooye, osnivača Osogboa, i božice Osun koja je zadužena za prosperitet i zaštitu ljudi koji su joj izgradili svetište joj i koji poštuju duha šume.
Ovo svetište je najveće i možda jedini preostali primjer jednom raširene pojave svakog Joruba naselja. Ono predstavlja svete šumarke Joruba i materijalni izraz Joruba štovanja i kozmološkog sustava. Anualni festival je živ i uspješan, te se razvija kao odgovor na Joruba vjerovanja u povezanost ljudi, njihovih vladara i božice Osun. Ritualni putovi gaja i vijugave svete rijeke Osun vode štovatelje do 40 svetišta, skulptura i umjetničkih djela posvećena Osun i drugim Joruba božanstavima, te do devet posebnih kapela uz rijeku.
Hram je mjesto godišnjeg festivala Osun-Osogbo na rijeci Osun koje posjeti veli broj pripadnika plemena Joruba
Za razliku od drugih gradova u kojima Joruba svetišta odumiru, ili su nestala, hram Osogbo je tijekom posljednjih 40 godina ponovno uspostavljeno kao svakodnevno živo središte grada. Hram Osogbo se sada prepoznaje kao simbol identiteta za sve pripadnike naroda Joruba, uključujući i one afričke dijaspore, od kojih mnogi hodočaste na godišnji festival.
Gospodarstvo
Stanovništvo se uglavnom bavi poljoprivredom (jam, manioka, žito, duhan i pamuk), te trgovinom i bojanjem tkanina.
Sport
U gradu djeluje nogometni klub Osobo koji igra u Drugoj nigerijskog ligi, a svoje utakmice igra na gradskom stadionu kapaciteta 10.000 mjesta.
La Mesilla, New Mexico
La Mesila je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.772.
Raški okrug
thumb|right|Raški okrug Raški okrug se nalazi u jugozapadnom delu Republike. Obuhvata opštine:
Ima ukupno 300.234 stanovnika. Sedište je u gradu Kraljevu.
U okolini Kraljeva nalazi se "mati svih crkava" - manastir Žiča. Ovaj duhovni centar srpske srednjovekovne države izgrađen je oko 1220. godine kada je manastir Žiča postao središte novoosnovane srpske arhiepiskopije.
Manastir Studenica sagrađen je krajem XII veka, kao zadužbina Stefana Nemanje, koji ga je bogato opremio ikonama i knjigama. Nakon što se on zamonašio i otišao u Hilandar, brigu oko manastira preuzeo je njegov stariji sin Stefan, kasnije nazvan Prvovenčani.
Nedaleko od Novog Pazara, nalazi se manastir Sopoćani, nastao kao zadužbina kralja Stefana Uroša I, sina kralja Stefana Prvovenčanog. Sopoćani su građeni oko 1260. godine. Osnovna i najveća vrednost Sopoćana su freske, po kojima se ovaj manastir ubraja u najbolje primerke evropskog srednjovekovnog slikarstva.
Moravički okrug
thumb|right|Moravički okrug Moravički okrug se nalazi u centralnom delu Srbije. Obuhvata opštine:
Ima ukupno 230.748 stanovnika. Sedište okruga je u gradu Čačku.
Don Juanito, Mulegé
Don Juanito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Moravički okrug
Čačak je veliki privredni centar Srbije. U privredi dominantno mesto ima industrija.
Don Juanito, Mulegé
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 484 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Zlatiborski okrug
thumb|right|Zlatiborski okrug mini|Selo Radoševo, Plaža Sokolica, 9km od Sirogojna, 22km od Arilja mini|Selo Radoševo Zlatiborski okrug, Plaža Sokolica, 9km od Sirogojna, 22km od Arilja mini|Selo Radoševo Zlatiborski okrug, Kuća za odmor Sokolica, 9km od Sirogojna, 22km od Arilja foto: Tanja Draškić-Savić Zlatiborski okrug se nalazi u zapadnom delu Republike. Obuhvata opštine:
Ukupno ima 335.826 stanovnika. Sedište okruga je Užice.
Među najstarije kulturne spomenike u ovom regionu spada Bela crkva, u Karanu. Građena je između 1340. i 1342. godine i tada je oslikana. U gradu Užicu postoje dve crkve, obe stare i zanimljive: Crkva Sv. Marka na Varoši sagrađena je pre 1828. godine, a Crkva Sv. Đorđa, današnja Saborna crkva u Užicu, građena je od 1842. do 1844. godine.
Danas od privrednih preduzeća u opštini Užice postoje: Valjaonica bakra i aluminijuma u Sevojnu, Metalski kombinat "Prvi Partizan", Tekstilna industrija "Froteks", Konfekcija "Kadinjača", itd.
U Priboju je podignuta Fabrika automobila FAP, koja izvozi kamione i autobuse širom sveta, a združeno preduzeće FAP - FAMOS proizvodi privredna vozila.
Spoljašnje veze
Nevanična prezentacija okruga
Google Chrome
Google Chrome je freeware web preglednik kompanije Google. Koristio je WebKit prikazni sistem do verzije 27 i, sa razlikom u odnosu na iOS izdanja, od verzije 28 i iza koristi WebKit Fork Blink. Prvenstveno je izdat kao beta verzija za Microsoft Windows 2. septembra 2008, te kao stabilno javno izdanje 11. decembra 2008.
Od jula 2014, StatCounter prikazuje da Google Chrome ima 45% globalnog tržišta web preglednika što znači da je ovo najkorišteniji web preglednik u svijetu.
U septembru 2008, Google je izbacio većinu Chrome-ovog izvornog koda kao otvoreni kod projekt nazvan Chromium, na kojem su Chrome izdanja i dalje bazirana. Zapaziva komponenta koja nije otvorenog koda je ugrađeni Flash player.
Istorija
Google-ov Eric Schmidt se suprotstavljao razvoju nezavisnog web preglednika šest godina. Izjavljivao je da "u to vrijeme, Google je bila mala kompanija," i nije htio da se miješa u "ratove internet preglednika." Nkon što su suosnivači Sergey Brin i Larry Page zaposlili nekoliko razvojnika preglednika Mozilla Firefox i napravili demonstraciju Chrome-a, ipak, Schmidt je pristao jer "je to dobro da ga je prislililo da se predomisli."
Gratteri, Palermo
Gratteri je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 840 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 687 m.
Galbina, Balșa
Galbina je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Balșa.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 476 m.
Plácido
Plácido je španska crno-bijela filmska komedija snimljena 1961. godine u režiji Luisa Garcije Berlange. Radnja je smještena u gradić čija uprava Božić odluči proslaviti tako da se na uličnu procesiju pozovu poznati glumci, a najbogatiji građani na večeru pozovu lokalne beskućnike i siromahe. Protagonist, čiji lik tumači Cassen, je jedan od građana čija je jedina imovina automobil, a porodica prisiljena živjeti u javnom zahodu. Berlanga je inspiraciju za radnju pronašao u kampanjama koje je ohrabrivao tadašnji frankistički režim, nastojeći stvoriti privid solidarnosti među različitim društvenim klasama. Iako je imao određenih problema sa cenzurom, Plácido je postigao uspjeh i kod publike i kod kritike. Danas se smatra jednim od najboljih Berlanginih filmova.
El Clavel, Tantoyuca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Opština Cornești, Cluj
Cornești je opština u Rumuniji u okrugu Kluž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 373 m.
Dren (Kostel, Slovenija)
Dren je naselje u slovenskoj Općini Kostelu. Dren se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 21 stanovnika.
San Antolín, Villaflores
San Antolín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
El Sobaco, Canelas
El Sobaco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Canelas.
San Antolín, Villaflores
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 598 m.
Dienville
Djenvil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanja-Ardeni, u departmanu Ob koja pripada prefekturi Bar sir Ob Bar-sur-Aube.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 747 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 36 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 128 metara.
Bristolski kanal
Bristolski kanal (engleski: Bristol Channel, velški: Môr Hafren) je zaljev Atlantskog oceana koji razdvaja Jugozapadnu Englesku od južnog Walesa.
Geografija
Sjeverna obala graniči s velškim ugljenokopima i jako je industrijaliziran kraj, za razliku od tog južna obala na kojoj leže engleski countiji Somerset i Devon je uglavnom poljoprivredni kraj. Na istočnom kraju kanala je estuarij rijeke Severn.
Najveća širina zaljeva je oko 50 km, a dužina nekih 121 km, ali ako se uzme da se prirodno nastavlja na estuarij Severna onda je puno duži.
U samom centru kanala 19 km zapadno od Ilfracomba leži otok Lundy, koji je danas u vlasništvu Nacionalne zaklade za očuvanje baštine (National Trust).
Waynetown, Indiana
Vejntaun je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Bristolski kanal
Geografija
Brodovi koji uplovljavaju u Bristolski kanal koriste englesku luku Bristol ili velške luke Swansea i Cardiff.
Waynetown, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 958, što je 49 (5,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ron Rivest
Ronald Lin Rivest (rođen 1947, Šenestedi, Njujork, SAD) je kriptograf i profesor na MIT Univerzitetu na katedri za elektrotehniku i računarstvo.
Najpoznatiji je po svom radu na javnom-ključu enkripciji sa Leonardom Ejdlmanom i Adijem Šamirom, posebno na RSA algoritmu, za koji su 2002. dobili Tjuringovu nagradu.
Pronalazač je simetričnog ključa enkripcionog algoritama RC2, RC4, RC5, i ko-pronalazač RC6. „RC“ je „Rivestova brojka“, ili alternativno „Ronov kod“. (RC3 je bio provaljen u RSA obezbeđenju tokom istraživanja, slično RC1 nije nikada objavljen). Takođe je napisao MD2, MD4 i MD5 kriptografske funkcije za pretresanje.
Godine 2006. je objavio svoj izum „Tri listića“ glasačkog sistema, inovativnog glasačkog sistema, koji uključuje mogućnost glasača da primete da je njihov glas računat, dok i dalje štiti njihovu glasačku privatnost. Najvažnije, ovaj sistem se ne oslanja na kriptografiju uopšte. Iznevši „Naša demokratija je veoma važna“, istovremeno je smestio „Tri listića“ u javni domen.
Profesor Rivest je član Nacionalne akademije za inženjerstvo, Nacionalne akademije nauka, i saradnik je Asocijacije za kompjuterske mašine, Međunarodne asocijacije za kriptografska istraživanja, i Američke akademije nauka i umetnosti. Zajedno sa Adi Šamirom i Led Edlmenom bio je nagrađen, IEEE Kođi Kobajaši nagradom za računarstvo i komunikacije 2002. Profesor Rivest je primio počasnu titulu „laurea honoris causa“ univerziteta u Rimu. Saradnik je svetske tehnološke mreže, i finalista za Svetsku tehnološku nagradu 2002, za komunikacionu tehnologiju. Godine 2005. primio je MITX nagradu za životno dostignuće.
Diplomirao je matematiku na Jejl univerzitetu 1969, i doktorirao kompjuterske nauke na Stenford univerzitetu 1974. On je ko-autor „Uvoda u algoritme“, standardnog udžbenika iz algoritama sa Tomasom H. Kormenom, Čarlsom E. Lajzersonom i Klifordom Stejnom. Član je na MIT-u u laboratoriji za kompjuterske nauke i veštačku inteligenciju u teoriji računarske grupe, i osnivač je njihove grupe za kriptografiju i obezbeđenje informacija. Takođe je bio osnivač RSA Data Securty (sada spojena sa Security Dynamics i formirao RSA Securty) i Peppercoin-a. Profesor Rivest ima istraživačkih interesovanja u kriptografiji, kompjuterskoj i mrežnoj sigurnosti, i algoritmima.
Al Simonelli Ovest, Pisa
Al Simonelli Ovest je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Amonijum hlorat
Amonijum hlorat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 101,490 Da.
Murrayville, Illinois
Marivil je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 587, što je 57 (-8,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Drežnik (Kostel, Slovenija)
Drežnik je naselje u slovenskoj Općini Kostelu. Drežnik se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 4 stanovnika.
Kiliansroda
Kilijansroda je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 75 opštinskih središta okruga Vajmarer Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 224 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16071038.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vajmarer Land Kilijansroda se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vajmarer Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 335 metara. Površina opštine iznosi 4,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 224 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 56 stanovnika/km².
Rasinski okrug
thumb|right|Rasinski okrug Rasinski okrug se nalazi u centralnom delu Srbije. Obuhvata opštine:
U Kruševcu i okolini postoji više kulturno - istorijskih spomenika: Lazarev grad, sa ostacima srednjovekovnog utvrđenja i crkvom Lazaricom, epski je objekat u srpskom predanju. Crkva Lazarica posvećena Sv. Stefanu prototip je moravske škole, a sagrađena je 1376. godine povodom rođenja Lazarevog sina Stefana.
Donžon kula, vojno utvrđenje srednjovekovnog grada, svedočenje je o velikoj kulturnoj i istorijskoj baštini srpskog naroda.
Manastir Ljubostinju je osnovala knjeginja Milica, Lazareva žena, krajem XIV i početkom XV veka, posle Kosovskog boja kada je odlučila da se povuče kao vladarka i okupi udovice srpske vlastele poginule na Kosovu. Ljubostinja je od prvog dana imala kulturnu ulogu. Ovde su dovođeni istaknuti letopisci, prepisivači, majstori ukrasnih knjiga i slikari.
Sergio Trejo, Tanquián de Escobedo
Sergio Trejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tanquián de Escobedo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Toplički okrug
thumb|right|Toplički okrug Toplički okrug se nalazi u južnom delu Srbije. Obuhvata opštine:
Ima ukupno 111.813 stanovnika. Sedište okruga je grad Prokuplje.
Hisar, brdo iznad Prokuplja, predstavlja simbol grada. Tu su otkriveni delovi srednjovekovne tvrđave sa još dobro očuvanom kulom koju narod zove Jug - Bogdanova, po jednom od junaka Kosovskog boja. Hram Sv. Prokopija koji se nalazi u blizini, građen je još u X veku, a Latinska crkva, iz XVI veka primer je uticaja katoličke kulture koju su doneli dubrovački trgovci u XV i XVI veku.
Toplički okrug je srednje razvijeni industrijski centar.
Torricella, Cosenza
Torricella je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 404 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Teruel
Teruel je grad i općina od 35,484 stanovnika na sjeveroistoku Španjolske u Autonomnoj zajednici Aragon. Teruel je i administrativni centar istoimene Provincije Teruel.
Strategos
thumb|280px|Bista neznanog strategosa s [[korintska kaciga|korintskim šljemom; Hadrijanistička rimska kopija grčke skulpture koja datira cca. 400. pne.]]
Teruel
Geografske karakteristike
Teruel leži na ušću rijeke Alfambra u Guadalaviar, sjeverozapadno od Valencije.
Strategos
Izraz strategos (plural strategoi; grčki: [στρατηγός, στρατηγοί], doslovno "vojskovođa") je izraz koji se u grčkom koristi za riječ "general". U helenističkom i bizantskom dobu se izraz koristio i za vojne guvernere. U suvremena Helenskoj vojsci predstavlja najviši oficirski čin.
Teruel
Historija
Teruel je nastao kao iberijsko naselje pod imenom Turbe. Razorili su ga Rimljani za odmazdu, nakon što je kartažanski general Hannibal razorio njihov nedaleki Saguntum. Od 8. vijeka bio je važna Maursko fortifikacija. Veliki broj Maura ostao je živjeti u gradu i nakon što ga je 1171. zauzeo Alfonso II od Aragona. 1171. Zbog tog i danas grad ima mješavinu arhitektonskih stilova.
U klaustru gotičke crkve San Pedro pokopani su slavni ljubavnici iz Teruela iz 13. vijeka Diego Juan Martínez de Marcilla i Isabela de Segura čija je ljubavna romansa poslužila kao inspiracija Tirsu de Molina za djelo Ljubavnici iz Teruela (Los amantes de Teruel).
Znamenitosti
Od arhitektonskih spomenika ima gotičku katedralu iz 16. vijeka čija je gradnja započela još 1248. ali je temeljno restaurirana između 1596-1614 i vodovod koji je podigao Pierre Bedel.
Privreda
Teruel je prvenstveno trgovački centar poljoprivrednog kraja, ali ima i tvornicu tekstila, namještaja i nekoliko građevinskih kompanija. Sa Zaragozom i Valencijom povezan je autoputem i željezničkom prugom.
Nueva Reforma, Santiago Lachiguiri
Nueva Reforma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Lachiguiri.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 522 m.
Cantone, Asti
Cantone je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Comoé
No, park je na popis ugroženih mjesta svjetske baštine upisan 2003. godine zbog građanskih nemira, krivolova i nedostatka djelotvornih mehanizama uprave koji nisu uspjeli spriječiti pretjeranu ispašu.
Cantone, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 235 m.
Frascarolo, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Opština Tetepango, Hidalgo
Tetepango je opština u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2248 m.
La Ordeña, Jesús María
La Ordeña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2187 m.
Nišavski okrug
thumb|right|Nišavski okrug Nišavski okrug se nalazi u jugoistočnom delu Srbije. Obuhvata opštine:
Ima oko 700,000 stanovnika. Sedište okruga je u gradu Nišu.
U samom gradu nalazi se Niška tvrđava, koja se ubraja među najlepše i najbolje očuvane tvrđave na Balkanu, a zidana je krajem XVII veka. Na periferiji Niša je spomen obeležje Ćele - kula, koga su Turci sazidali od lobanja i glava srpskih ustanika poginulih na Čegru, gde se, pod vođstvom Karađorđa, vožda i heroja Prvog srpskog ustanka, protiv Turaka, odigrala, Čegarska bitka (1809.godine). Turci su pobedili, pa je ova bitka bila od presudnog značaja za propast Prvog srpskog ustanka.
Alan Kay
Alen Kertis Kej (Springfild, 17. maj 1940.) je američki naučnik koji se bavi računarstvom. Poznat je po svom pionirskom radu na razvoju Objektno-orijentisanog programiranja i grafičkog korisničkog interfejsa.
Vrbovnik
Vrbovnik je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Trnovo koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 53 stanovnika.
Alba (okrug)
Alba (znači Bijela) (rumunjski: Județul Alba, mađarski: Fehér megye, njemački: Kreis Karlsburg) je jedan od 41 rumunjskih okruga (județa / jedinica lokalne uprave) u centru Rumunjske u Transilvaniji.
Geografske karakteristike
Mureş graniči sa okruzima; Cluj sa sjevera, Sibiom i Mureşom sa istoka, Hunedoarom sa jugozapada i Bihorom i Aradom sa zapada.
Okrug Alba leži u Zapadnim Karpatima, u planinskom kraju prošaranim dolinama, u kojem je rijeka Moriš najvažniji vodotok. Administrativni centar je grad - Alba Iulia, on je i kulturni, transportni i industrijski centar okruga.
Okrug Alba ima površinu od 6,242 km² a po popisu stanovništva iz 2011. imao je 342,376 stanovnika , od toga 291,850 Rumunja, 14,849 Mađara i 14,292 Roma, svih ostalih ima zanemarivo malo.
Privreda i atrakcije
Alba je poljoprivredni kraj, u kom se kukuruz uzgaja na jugu, pšenica na sjeveru, a vinogradi u dolini Moriša.
Industrijski pogoni smješteni su po gradovima, u kojima se proizvode strojevi, kemikalije, tekstil, papir i proizvodi od drva i kože.
Neolitski artefakti pronađeni su u Alba Iuliji, i po drugim naseljima oblasti. Kod Aiuda je otkriveno keltsko naselje iz 3. vijeka pne., a kod Sebeşa, Alba Iulije i Aiuda ostatci dačko - rimskih naselja.
Adi Šamir
Adi Šamir (rođen 6. jula 1952) je izraelski kriptograf. Bio je jedan od pronalazača RSA algoritma (zajedno sa Ronom Rivestom i Lenom Ejdlmanom), jedan od pronalazača Fejdž-Fajet-Šamirove sheme identifikacije (zajedno sa Jurajl Fejdžom i Ejmos Fajetom) i dao je velike doprinose na polju kriptografije i računarstva.
Obrazovanje
Rođen u Tel Avivu, Šamir je diplomirao (BSc) matematiku na Univerzitetu Tel Aviv 1973. i magistrirao i potom doktorirao informatiku na Vajcmanovom institutu 1975. i 1977, respektivno. Njegova teza nazvana je „Fiksirane tačke rekurzivnih programa“. Nakon godine posledoktorskih studija na Vorvik univerzitetu istraživao je na MIT-u od 1977. do1980., pre nego što se vratio kao profesor Fakulteta matematike i kompjuterskih nauka na Vajcman institutu. Počevši od 2006, on je takođe gostujući profesor na École Normale Supérieure u Parizu.