cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Imi
Imi je bio jedan od trojice akadskih vladara koji su se, po svemu sudeći, borili za prijestolje oko 2257. pne. nakon smrti Shar-kali-sharrija.
Hoxie, Kansas
Hoksi je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.201, što je 43 (-3,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Shoshenq V
Shoshenq V bio je posljednji vladar Dvadeset druge dinastije Meshwesh Libijaca koji su vladali Donjim Egiptom. Bio je sin faraona Pamija prema steli koja datira iz njegove vladavine. Prenomenn i prijestolno ime, Akheperre, znači "Velika je duša Re."
Vjeruje se da je Shoshenq V umro oko 740. pne. nakon vladavine koja je trajala 38 godine. S njegovom smrću se dotadašnje kraljevstvo pod libijskom 22. dinastijom u Delti Nila raspalo na niz gradova-država pod upravom lokalnih vladara kao što su Tefnakht od Saisa i Butoa, Osorkona IV od Bubastisa i Iuputa II od Leontopolisa.
Šar-Kali-Šari
Šar-Kali-Šari (Shar-Kali-Sharri) bio je vladar Akadskog carstva. Bio je sin Naram-sina i vladao 25 godina, oko 2100. pne.. Nakon njegove vladavine je, po svemu sudeći, izbio kraći period kaosa. Popis kraljeva tvrdi:
Nakon ovoga je na prijestolje došao Dudu i vladao 21 godinu.
V. također: Sumerski popis kraljeva.
Igigi (mitologija)
Igigi u mezopotamskoj mitologiji označava božanstva drugog reda, nasuprot velikim bogovima za koje se koristi izraz Annunaki.
Pami
thumb|right|200px| Apisova stela koja obilježava 2. godinu Pamijeve vladavine. Pronađena u Saqqari, danas izložena u [[Louvreu]] Usermaatre Setepenre Pami bio je faraon koji je vladao Egiptom 7 godina. Pripadao je Dvadeset drugoj dinastiji Meshwesh Libijaca koji su tada dominirali Egipatskom Deltom. Pamijevo ime zbači "Mačka" ili "Onaj koji pripada Mački [Bastet]u."
Pamijev odnos s njegovim neposrednim prehodnikom --Hedjkheperre Setepenre Shoshenqov IV] - je nepoznat, ali je, s druge strane, potvrđen kao otac budućeg faraona [[Shoshenq V|Shoshenqa V. Za Pamija se nekada smatralo da je Pimay, treći sin faraona Shoshenqa III koji je služio kao "Veliki poglavica Ma" pod svojim ocem. Međutim, različite ortografije (Pami vs. Pimay) potvrđuju da je riječ o dvije različite osobe.
Kraljevi ulice
250px|desno|thumb|Nastup na [[Pjesma Eurovizije 2008.|Euroviziji 2008. u Beogradu]]
Kraljevi ulice je glazbena grupa nastala 1987. u Zagrebu. Većinom sviraju po raznim ulicama, trgovima, parkovima, a najčeće na Trgu bana Jelačića. Tijekom karijere pjevali su u većini velikih europskih gradova. Većinom izvode starogradske pjesme. Ne pjevaju moderne pjesme, nego samo šlagere. Osnivači su i organizatori festivala CEST IS D' BEST.
Eurovizija
Prvi su se puta pojavili na Dori 2006. s pjesmom Kao san, te osvojili visoko 2. mjesto. Zatim su ponovno pokušali 2007. s pjesmom Pjesma za novčić, te također osvojili 2. mjesto. Nakon toga su 2008. pobijedili s pjesmom Romanca, te 22. svibnja nastupili u drugom polufinalu gdje su osvojili visoko 4. mjesto s 112. boda, te se plasirali u finale Eurovizije. U finalu su završili 21. s 44 boda.
Uspjeh u Rusiji
Kraljevi ulice dobili su rusku nagradu "Šansona godine", jer su na moskovskoj radijskoj postaji "Radio šanson" bili među deset najizvođenijih. Romanca je bila izvedena i na ruskom jeziku. To je do sada najveći uspjeh hrvatske pjesme predstavnice na Eurosongu poslije samog Eurosonga.
Diskografija
1.album Zagrebu s ljubavlju
2.album S glazbom po svijetu
3.album Marijana
4.album Starogradske
5.album Mexico
6.album Starogradske2
7.album Sirtaki i buzuki
8.album Zaplešimo
9.album Zlatna ribica
10.album Kad naš brod plovi
11.album Za dame i gospodu
12.album Zadnja pošta Zagreb
13.album Naprijed Hrvatska: himna reprezentacije
14.album Jednu morsku
Karčački okrug
Karčački okrug je jedan od 16 okruga u Teheranskoj pokrajini na sjeveru Irana. Glavni grad okruga je Karčak.
Kraljevi ulice
Diskografija
16.album Romanse
17.album Romanse2
18.album Ulicama kružim ( šlager uzvaća udarac )
19.album Zemlja pleše
20.album Zagreb Zagreb
Televizijske serije
Pojavili su se u televizijskoj seriji Naši i vaši.
Ljubimica Penthousea
Ljubimica Penthousea (Penthouse Pet) je titula koju američki časopis za muškarce Penthouse dodjeljuje ženama, odnosno fotomodelima čije se slike nalaze na naslovnoj strani i/li duplerici njegovog mjesečnog izdanja. One mogu biti "ljubimice mjeseca" (Pet of the Month) ili "ljubimice godine" (Pet of the Year); potonja titula se obično dodjeljuje modelu čija je slika objavljena u januarskom broju.
Ljubimice mjeseca
Izvori: ,
Pleasant View, Tennessee
Plezent Vju je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.149, što je 1.215 (41,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Metilheksanamin
Metilheksanamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 115,217 Da.
Capricchia, Rieti
Capricchia je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1115 m.
Auburn, Alabama
Auburn je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 53.380 stanovnika.
Dudu (kralj)
Dudu je bio kralj Akkada koji je vladao 21 godina. Njegov uspon na prijestolje je označio kraj perioda relativne anarhije koja je uslijedila po smrti Shar-kali-sharrija oko 21. vijeka pne..
Malardski okrug
Malardski okrug je jedan od 16 okruga u Teheranskoj pokrajini na sjeveru Irana. Glavni grad okruga je Malard.
Mejamijski okrug
Mejamijski okrug je jedan od osam okruga u Semnanskoj pokrajini na sjeveru Irana. Omeđen je Šahrudskim okrugom na jugu i jugozapadu, Golestanskom pokrajinom na sjeverozapadu, Sjevernohorasanskom pokrajinom na sjeveroistoku, te Razavi Horasanom na istoku. Mejamijski okrug utemeljen je 2011. godine odvajanjem od Šahrudskog, a prema popisu stanovništva iz 2006. (kada je još imao status kotara) brojao je 36.824 stanovnika odnosno 9583 porodica. Administrativno je podijeljen na dva kotara (bahša) – centralni i kalpuški. Glavni i jedini grad okruga je Mejami.
Pomona, New York
Pomona je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Boco Superiore, Vercelli
Boco Superiore je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
He Zhizhang
left|thumb| Tang pjesma: Povratak kući kao neprepoznat starac, zbirak aNantoyōsō Collection, Japan
Boco Superiore, Vercelli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1114 m.
OGFr
Receptor opioidnog faktora rasta, OGFr ili ζ-opioidni receptor, je protein koji je kod čoveka kodiran genom. On je receptor opioidnog faktora rasta (OGF), takođe poznatog kao Met-enkefalin. To je endogeni ligand ovog receptora. OGFr je originalno bio otkriven i nazvan kao novi opioidni receptor zeta (ζ). Međutim naknadno je utvrđeno da on ima neznatnu homologiju sekvence sa drugim opioidnim receptorima, i da ima veoma različitu funkciju.
He Zhizhang
He Zhizhang (, cca. 659–744), kurtoazno ime Jizhen (季真), bio je kineski pjesnik iz doba dinastije Tang, poznat kao jedan od Osam besmrtnika vinskog pehara. Najpoznatije djelo mu je Povratak kući.
OGFr
Funkcija
Prirodna funkcija ovog receptora je regulacija rasta tkiva,   i bilo je pokazano da je važan u embrionskom razvoju, zarastanju rana, i za pojedine tipove raka.
OGF je negativni regulator ćelijske proliferacije i organizacije tkiva u nizu procesa. Utvrđeno je da je nevezani receptor lokalizovan na spoljašnjosti jedra, gde on vezuje OGF i naknadno biva translociran u jedro. Kodirajuća sekvenca ovog gena sadrži polimorfni region sa 60 nukleotidnim tandemom nesavršenih ponavljajućih jedinica. Iranskripti koji sadrže između nula i osam ponavljajućih jedinica su nađeni.
Terapeutske primena
Povišeno izražavanje OGFr-a i konsekventna stimulacija OGF-OGFr sistema su važni za antiproliferativne efekte imidazohinolinskih lekova kao što su imikuimod i rezikuimod, koji su modifikatori imunskog sistema sa potentnim antivirusnim i antitumorskim dejstvom. Oni se koriste kao topikalni kremovi za lečenje raka kože i bradavica.
Shoshenq VI
Shoshenq VI je bio staroegipatski vladar, poznat kao neposredni nasljednik Pedubsata I koji je vladao Tebom. Prenomen ili kraljevsko ime mu je bilo 'Usermaatre Meryamun Shoshenq' što je jedini slučaj da se epitet Meryamun (Voljen od Amuna) pojavljuje u kraljevskom kartušu.
Baharestanski okrug
minijatura Baharestanski okrug je jedan od 16 okruga u Teheranskoj pokrajini na sjeveru Irana. Glavni grad okruga je Nasimšaher.
Pomona, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.103, što je 377 (13,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Broad Creek, North Carolina
Brod Krik je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.334.
Shoshenq VI
Kao Pedubastov nasljednik, borio se u višedecenijskom građanskom ratu protiv princa Osorkona B, koji ga je pobijedio, istjerao iz Tebe i sebe proglasio faraonom danas poznatim kao Osorkon III.
Shoshenq se dugo vremena nazivao Shoshenq IV, ali su nova egiptološka istraživanja taj naziv dala kasnijem donjoegipatskom vladaru koji s njime nema veze.
Pišvanski okrug
Pišvanski okrug je jedan od 16 okruga u Teheranskoj pokrajini na sjeveru Irana. Glavni grad okruga je Pišva.
Igigi
Igigi je bio vladar Akadskog carstva koji je vladao oko 2257. pne. Borio se za vlast u Akkadu nakon smrti Shar-kali-sharrija.
Bio je jedan od četiri suparnika – ostali su Ilulu, Imi i Nanum – koji su se natjecali za kralja Akadskog Carstva tijekom trogodišnjeg razdoblja nakon smrti Shar-kali-sharrija. To kaotično razdoblje završilo je se kada je Dudu konačno učvrstio svoju vlast nad kraljevstvom.
Kodški okrug
Kodški okrug je jedan od 16 okruga u Teheranskoj pokrajini na sjeveru Irana. Glavni grad okruga je Kods.
Nanum
Nanum ili Nanium je bio vladar Akadskog Carstva koji je na prijestolje stupio oko 2257. pne. nakon smrti prethodnog akadskog vladara Shar-kali-sharrija. Tri godine se borio za vlast s tri suparnička vladara: Igigijem, Imijem i Eluluom. Njih četvorica su izazvali kaos u državi, koji je završen kada je Dudu preuzeo nadzor nad Akkadom.
Liu Shi (kancelar)
Liu Shi (柳奭) (? - 659), kurtoazno ime Zishao (子邵), bio je kineski kancelar za vrijeme vladavine cara Gaozonga iz dinastiej Tang. Njegova nećaka je bila Gaozongova prva supruga, Carica Wang. Kako je Carica Wang izgubila careva naklonost, tako je i Liu Shi počeo dolaziti u carevu nemilost. Zbog toga je godine 654. podnio ostavku, ali je godine 655. poslan u egzil nakon što je Carica Wang smijenjena, a potom pogubljena pod uticajem nove supruge Carice Wu. Kada je godine 659. pod uticajem Carice Wu započela velika čistka njenih protivnika, car Gaozong je izdao ukaz na temelju koga je Liu Shi pogubljen.
Pardiški okrug
Pardiški okrug je jedan od 16 okruga u Teheranskoj pokrajini na sjeveru Irana. Glavni grad okruga je Pardis.
Fujiwara no Fuhito
thumb|300px|Fujiwara no Fuhito
Fujiwara no Fuhito (藤原 不比等: 659 – 13. septembar 720) bio je japanski velikodostojnik, dvorjanin i državnik iz vremena perioda Asuka i Nara. Bio je drugi sin Fujiwara no Kamatarija (ili, prema nekim suvremenim tumačenjima, cara Tenjija). Imao je dvije supruge sa kojima je imao četiri sina - oni su postali osnivačima četiri glavna ogranka klana Fujiwara: Južnog, Sjevernog, Ceremonijalnog i Prijestolničku. Sa druge dvije supruge Kamohime i Tachibana no Michiyo - je imao četiri kćeri. Jedna Kamohimeina kćer je bila Miyako, supruga cara Mommua i majka cara Shomua. Kćer od Michiyo je postala carica Kōmyō.
Fujiwara se istakao zakonodavnom djelatnošću, odnosno kao jedan od tvoraca pravnog sistema ritsuryo. Sudjelovao je u izradi zakonika Taihō Ritsuryō. Njegova revizija Yōrō ritsuryō je dovršena nedugo nakon Fujiwarine smrti.
Branges
Branž je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Luan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2087 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 84 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,59 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 187 metara (maksimalnoj 209 m, a minimalnoj 173 m).
Šu-durul
Šu-turul ili Šu-durul je bio kralj Akkad od 2233 do 2218. pne.. Njegov prethodnik je bio Dudu. Prema Sumerskom popisu kraljeva je bio posljednji kralj Akkada. Pred kraj njegove vladavine je Akkad osvojen, a prijestolnica premještena u Ereč.
Ilulu
Elulu ili Ilulu je jedan od četvorice akadskih vladara koji su od 2257. do 2254. pne. vladali Akadskim Carstvom nakon smrti Šar-Kali-Šarija. Pretpostavlja se da se Elulu borio za prevlast sa svojim suparnicima Igigijem, Imijem i Nanumom, te da je zbog toga taj period trajao samo tri godine i završio usponom Dudua na prijestolje u Akkadu.
Sorški okrug
Sorški okrug je jedan od osam okruga u Semnanskoj pokrajini na sjeveru Irana. Omeđen je Semnanskim okrugom na istoku, Mehdišaherskim okrugom na sjeveroistoku, Aradanskim okrugom na zapadu, Teheranskom pokrajinom na sjeveru, te Isfahanskom pokrajinom na jugu. Sorški okrug utemeljen je 2012. godine odvajanjem od Semnanskog, a prema popisu stanovništva iz 2006. (kada je još imao status kotara) brojao je 14.194 stanovnika odnosno 4195 porodica. Administrativno se sastoji samo od jednog kotara (bahša) – centralnog, a glavni i jedini grad okruga je Sorhe.
Autaugaville, Alabama
Autaugaville je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 870 stanovnika.
Radovan Ivančević
Radovan Ivančević (Banja Luka, 1931. - Zagreb, 17. januar 2004.), hrvatski historičar umjetnosti i sveučilišni profesor.
Biografija
Gimnaziju je završio u Zagrebu 1949, nakon toga studirao je na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, koji je diplomirao 1955. Doktorirao je 1965. godine s tezom o gotičkoj arhitekturi Istre. Od 1956. radi kao asistent na Povijesti umjetnosti, Filozofskog fakulteta, zatim je docent 1965–75., a potom izvanredni profesor do 1979. Od 1979 do 2001. kad je umirovljenjen, redoviti je profesor, voditelj katedre za nacionalnu povijest umjetnosti. Predavao je renesansnu umjetnost i ikonografiju. Pored matičnog fakulteta, predavao je vizualnu kulturu, na Akademiji za kazalište, film i televiziju, a od 1989. vizualne komunikacije na studiju dizajna pri Arhitektonskom fakultetu.
Kao historičar umjetnosti na početku se bavio istarskom kulturno-umjetničkom baštinom, naročitogotičkom crkvenom arhitekturom (crkve u Čepiću, Oprtlju, Roču, Štrpedu, Poreču, Hrastovlju). Od 1960-ih okreće se hrvatskoj renesansni, naročito se fokusira na Trogir i njegove majstore (A. Aleši i Nikola Firentinac), a nakon toga na djelo Jurja Dalmatinca i šibensku katedralu, koju je obradio monografski (1998). U knjizi Umjetničko blago Hrvatske (1986) za koju je dobio nagradu »Božidar Adžija« 1987., dao je sintetični pregled razvoja umjetnosti na tlu Hrvatske od prapovijesti do XX. st.
Od 1960. do 2003. godine objaviti će čitav niz zapaženih novinskih, stručnih i znanstvenih članaka, te više knjiga koje uz povijesno umjetničko imaju i nesagledivo kulturološko značenje, budući da među prvima u nas sintetizira i afirmira cjelokupnu hrvatsku kulturnu baštinu. Po mnogima je najzaslužniji što je šibenska Katedrala sv. Jakova uvrštena na Unescovu listu svjetske baštine.
Pored historije umjetnosti, Ivančević se bavio filmom i televizijom, osobito u razdoblju 1960- 1980, bio je autor niza scenarija o hrvatskoj kulturnoj baštini, i autor edukativnih filmova o likovnoj umjetnosti (Element film). Bio je autor zapaženih emisija iz likovnog odgoja za TV Zagreb za tadašnji školski program 1960-ih.
Prof. Ivančević je godinama bio i predsjednik Društva povjesničara umjetnosti Hrvatske i zadnji predsjednik Jugoslavenskog društva historičara umjetnosti 1990-ih.
Ivančević je cijeli svoj radni vijek bio i pažljivi promatrač domaće likovne scene i aktualnih zbivanja na području arhitekture i dizajna, koji su ga osobito zanimali. Uz to veliki polemičar i čovjek bez dlake na jeziku, koji se nije ustučavao reći da su atribucije koje je Ante Topić Mimara dao mnogim djelima svoje kolekcije, vrlo upitne. Te da on nema ništa protiv da to netko privatno misli, ali da mora to javno iznijeti zbog sredine, da se ne misli da smo toliko nepotkovani i neuki i nismo u stanju razlikovati lažnog od pravog Leonarda.
Ustao je protiv ideje o pretvaranju Meštrovićeva doma Hrvatskih likovnih umjetnika (tadašnjeg Muzeja revolucije) u Panteon hrvatskih velikana ranih 1990-ih, i tražio da se Dom vrati u prvobitno stanje i da umjetnicima.
Radovan Ivančević vrlo je glasno protestirao protiv gradnje Oltara domovine, i nakaradne rekonstrukcije Medvedgrada na Sljemenu iznad Zagreba, kao i protiv devastacije Trga Petra Preradovića.
Partibrejkers
Partibrejkers su srpska rock grupa iz Beograda koja se smatra jednom od najboljih na području bivše Jugoslavije.
Osnivanje i početak rada
Zoran Kostić Cane (rođen 17. avgusta 1964. u Beogradu), bivši pevač tinejdžerske punk grupe Urbana gerila, (u kojoj je bio aktivan od 1977. do 1978./1979.) i frontmen grupe Radnička kontrola (1979. - 1981.), 1982. godine je, zajedno sa Goranom Bulatovićem Manzom, oformio Partibrejkerse (Žurkolomce). Njihova postava bila je:
80-te
Prvi singl, 1000 godina/Večeras, izdala im je zagrebačka izdavačka kuća Jugoton.
Jugoton im je ujedno izdao i prvi album koji se jednostavno zvao "Partibrejkers", a producirao ga je Koja iz Discipline kičme. (Anton je na Kojinom prvom albumu "Sviđa mi se da ti ne bude prijatno" Helidon 1983. gostovao pod pseudonimom "Riki Riff".) Koja je ujedno i napravio prvi intervju sa "Brejkersima", a Anton je uradio omot albuma. Godine 1987. započeli su snimanje drugog i trećeg albuma od kojih je drugi trebalo da se zove "Kobila i pastuv preljubnik" ali je zbog zaboravnosti izdavača opet dobio vrlo jednostavan naziv "Partibrejkers II". Izašao je 1988. zbog kašnjenja, a izdala ga je izdavačka kuća Jugodisk. Sa te ploči su se izdvojili veći hitovi kao što su: "Prsten", "Put za jug", "Ja se ne vraćam", "Mesečeva kći", "1000 zvezda" i "Nema cure" - koju je otpevao Nebojša Antonijević Anton.
Treća ploča je izašla već sledeće godine (1989.) pod nazivom "Partibrejkers 3", iako ju je Cane često pominjao pod imenom "Kreni prema meni". To je ujedno i naziv jednog od njihovih najvećih hitova sa te ploče, zajedno sa pesmama "Zemljotres" - koja se prethodno zvala "Ovde,ovde", "Ona sve zna", "Daleko od srca", "Hipnotisana gomila", "Ono što pokušavam sad" ...
Manzanera je napustio grupu leta 1985. a do decembra iste godine menjao ga je Nenad Krasavac Kele (Disciplina Kičme), kada su prestali sa radom. Okupili su se juna 1986. godine posle Antonovog kraćeg rada sa rock grupom Plaćenici. Partibrejkerse je sada činila nova grupa ljudi. Iz grupe je otišao drugi gitarista Ljuba (nisu imali basistu), a njegovo mesto je zauzeo basista Dime Todorov Mune (ex Radost Evrope), dok je na mesto Manzanere i Keleta došao Vlada Funtek, ex bubnjar grupe Plaćenici. Po izlasku druge ploče napustio ih je Vlada Funtek, dok je umesto njega jedno vreme svirao mladi bubnjar Marko Milivojević koji je 1990. zauzeo poziciju bubnjara na mestu glumca Srđana Žike Todorovića u grupi Ekatarina Velika. Svirao je na poslednja dva albuma EKV-a, LP "Dum-Dum" PGP RTB 1991. i LP "Neko nas posmatra" PGP RTS 1993. Posle Marka u grupu je stigao Igor Borojević (ex Potop, Banana).
Antiratni protest
Godine 1990. svirali su svoju prvu turneju po bivšoj SFRJ, ali ta turneja ujedno im je bila i poslednja turneja po Jugoslaviji koja se raspala već sledeće, 1991. godine. Umesto Borojevića za bubnjeve je sada seo Borko Petrović, bivši član grupe Baby Kate. U ovoj postavi snimili su živu kasetu 1991. sačinjenu od snimaka sa koncerata u Zrenjaninu i Vršcu. Kaseta je nosila naziv "Zabava još traje". Juna 1992. Ljuba i Igor Borojević vratili su se na svoja mesta, dok je Muneta smenio basista Saša Vlajsović (NBG - Novo Bežanijsko Groblje). Pred rat u Bosni i Hercegovini pojedini članovi Partibrejkersa, EKV-a i Električnog orgazma ujedinili su se i stvorili ad hoc grupku "Rimtutituki". U produciji Radija B92, 8. marta su promovisali svoju jedinu pesmu pod imenom "Slušaj 'vamo" sa refrenom "Mir, brate, mir". Promovisali su je tako što su svirali svoju pesmu na jednom kamionu koji je se polako vozao kroz Beograd, dok su ih pojedini ljudi pratili. Imali su obezbeđen koncert u Beču na otvorenom u okviru anitarnog i antirasističkog festivala.
Te godine Cane i Anton su izgubili dva dobra prijatelja Čavketa i Milana (Milan Mladenović je preminuo 5. novembra 1994. od raka pankreasa) posle čega se Cane razboleo i imao četiri-pet operacija. Anton ga je jednom prilikom posetio u bolnici, a Cane mu je rekao da je jako bolestan i da, kada ozdravi, želi da nastavi sa muzikom.
Sredina i kasne 90-te
Caneta su pustili iz bolnice početkom 1995., kada se u potpunosti okrenuo Bogu i veri. Sledeće godine su objavili prvi kompilacijski disk "Najbolje od najgoreg". Na kompilaciji su objavljene dve (jedine) nove pesme u 1996.-oj "Rođen loš" i "Ludo i brzo". 1997. su za izdavačku kuću "ZMEX" snimili svoj peti album "Ledeno doba". Prema Canetovim rečima, njihov najbolji album je "Kiselo i slatko, a CD "Ledeno doba" im je album ponovnog rađanja. Svoj peti album su promovisali u Londonu, u Engleskoj. Album su producirali Koja i Anton. Ovaj put su gosti ponovo bili stari prijatelji: Pera Džo, Koja, Bora i Milje (duvačka linija grupe DLM-DECA LOŠIH MUZIČARA), Puroni, Jelena Petrović, Gile, Srđan, Relja, Banana (El. org.), Sandra i Klipa koji su bili prateći vokali, dok su ostali svirali svoje matične istrumente: usna harmonika, bas, truba, saksofon, udaraljke, flauta... Još '96. su dopunili ekipu Partibrejkersa mladim muzičarima iz Zrenjanina: basista Gojko Ševar(ex Gluve kučke), bubnjar Darko Kurjak (ex Oružjem protiv otmičara) i gitarista Srđan Graovac (ex Gluve kučke).
Imali su i povratnički koncert u Novom Sadu pred 5000 ljudi, i 1997. su imali veći koncert na Kalemegdanu kao i koncert na Trgu Republike i koncert u londonskom klubu Zlatni papagaj povodom promocije novog albuma. Hitovi sa "Ledenog doba" su bili istoimena naslovna pesma, "Sit gladan", "Dobro radio, loše radio", "Ne možeš mi ništa" (Canetova pesma koju je prethodno izvodila Instant Karma iz Zrenjanina) i "Kraj mora". Dve godine kasnije, tj. 1999. objavili su drugi kompilacijski CD koji je nosio naziv "San i java",sa ponovo dve pesme koje su se zvale "Krug" i "Da li sam to ja?".
2000-te
Na disku "Gramzivost i pohlepa", Partibrejkersi su uradili produkciju zajedno sa Vladom Negovanovićem. Ovaj put (ali kraće vreme) su imali dva bubnjara Bucu (koji se pridružio Kojinoj Disciplini kičme početkom 2005. godine na dosada njihovom zadnjem singlu "Političari + virusi") i Darka Kurjaka, kao i novog basistu Miodraga Karajankovića, dok su Anton i Cane držali svoje uobičajeno lidersko mesto (gitara i vokal). Gostovao je kao i obično Puroni za udaraljkama, a drugi gost je bio klavijaturista Bata. Album je izašao 2002. godine.
Prvi koncert na drugom kontinentu u 21. veku su održali u Kanadi 2003. Iste godine učestvovali su na prvom Šabačkom letnjem festivalu sa Rambo Amadeusom, Tanjom Jovićević i sa Vlatkom Stefanovskim. Imali su počast da 2005. godine u Zagrebu sviraju ispred Čaka Berija (jednog od najvećih rock'n'roll zvezda). Iste godine, kao i sledeće, nastupali su na drugom po redu najvećem festivalu u Evropi - noovosadskom EXIT FEST-u. Sledeći album snimali su u studiju njihovog dobrog prijatelja Bareta - "Studio Bare Wired". U studiju su im, kao što je već poznato, pomagali dobri drugovi, ali bilo je i nekoliko mladih pomagača (grupa Ritch Bitch) - Koja, Relja, Goksi, Saša Lonker, Ritch Bitch, Branislav Petrović Banana i Vlada Jagodinac. Snimanje albuma je bilo gotovo još 2006., ali zbog dugug traganjem za izdavačem, izbacili album tek sledeće godine u novembru. Ruku im je pružio Ognjen Uzelac iz PGP-RTS-a. Album je dobio ime "Sloboda ili ništa. U ćošku omota tog albuma piše: "Hvala Bogu na svemu!"
Zanimljivo je što su Cane, Ljuba, Manzanera i Anton doneli u bend različite vrste muzike: Cane punk, Manzanera rhytm'n'blues, Anton blues i Ljuba klasičan rock.
2010. godine bend je, u sastavu sa Canetom, Antonom, Darkom Kurjakom i Zlatko Veljovićem Lakijem (bas), izdao live album "Krš i lom". Materijal je snimljen 20. i 21. marta u beogradskom Domu omladine. Tokom decembra iste godine, album je postao dostupan za digitalno skidanje zahvaljujući Exit Music-u. Za to vremen izišla je i monografija o radu Partibrejkersa, "Srce kuca tu je", čiji je urednik Flavio Rigonat, a sadrži kompletne tekstove pesama, intervjue i fotografije. U januaru 2011. kritičari iz Popboksa stavili su album "Krš i lom" na drugo mesto popisa najboljih domaćih albuma, a knjigu Srce kuca tu je, kao najbolju knjigu izdanu u prethodnoj godini.
Maddalena, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
5-Metoksitriptamin
5-Metoksitriptamin (5-MT, meksamin) je derivat triptamina. On je blisko srodan neurotransmiterima serotoninu i melatoninu. Za 5-MT je pokazano da se prirodno javlja u telu u niskim nivoima. On je proizvod dekarboksilacije melatonina u epifizi.
Crouzet
Kruze je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Pontarlije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 40 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1100 metara (maksimalnoj 1.212 m, a minimalnoj 1.018 m).
Kwame Nkrumah
Kwame Nkrumah (Nkroful, 21. rujna 1909. — Bukurešt, 27. travnja 1972.) je bio ganski političar koji je od 1951. do 1966. godine bio vođa britanske Zlatne Obale te, kasnije, nezavisne Gane. Sudjelujući direktno u stjecanju ganske nezavisnosti, Nkrumah je figurirao kao prvi predsjednik nezavisne Gane, a ranije je bio i prvi premijer. Bio je jedan od vodećih afričkih političara XX vijeka, snažan zagovaratelj panafrikanizma, osnivač Organizacije afričkog jedinstva i dobitnik Lenjinove nagrade 1963. godine. Nkrumah je sebe smatrao "afričkim Lenjinom".
Rođen u britanskoj koloniji Zlatnoj Obali, u mladosti se školovao u SAD i Velikoj Britaniji, gdje je postao sljedbenikom ideologije panafrikanizma. Godine 1947. je započeo borbu za nezavisnost Zlatne obale, pri čemu se služio štrajkovima, demonstracijama i bojkotom. Godine 1957. Zlatna obala je postala nezavisna država pod nazivom Gana. Nkrumah je postao njen prvi premijer i tokom svoje vladavine nastojao uvesti socijalizam i industrijalizaciju. To je dovelo do ekonomske i političke krize zbog koje je u Gani 1964. uveden jednopartijski sistem a Nkrumah postao doživotnim predsjednikom. Dvije godine kasnije Nkrumah je svrgnut u vojnom udaru.
Benediktinci
Benediktinci (Red Svetog Benedikta) su najstariji monaški red u katoličkoj crkvi. Red je osnovao Benedikt iz Nursije oko 530 godine u Montecassinu. Geslo reda bilo je "Ora et labora" (Moli i radi). Sveti Benedikt je odredio pravila koja su određivala kako samostani trebaju biti vođeni, i na taj način bio 'otac zapadnog redovništva'.
Pravila su pored molitvi predviđala i fizički rad za monahe. Od redovnika se očekivala poniznost, molitva, rad, poslušnost, šutnja i spolna čistoća (celibat). Njegova sestra Skolastika, osnovačica je ženskog reda benediktinki. Benediktinci su bili pod direktnom upravom papa. Sveti Benedikt Anijanski (oko 750-821) napravio je nova pravila reda, koja su usvojena 817. Svoj vrhunac benediktinci su doživjeli u 10. i 11. st. Najznačajniji benediktanski samostan postao je Opatija Cluny u Burgundiji (Francuska). Pod uticajem monaha sa istoka i benediktinci su se počeli baviti prepisivanjem knjiga, otvaranjem škola i biblioteka. Iz njihovih redova iznjedrili su se prvi istaknuti naučnici i profesori ondašnje Evrope. Iz benediktinskih redova izašlo se oko 40 papa. thumb|left|220px|[[Sveti Benedikt, osnivač zapadnog redovništva]] Od 12. st. slabi uticaj i moć benediktinaca, zbog konkurencije novih redova. Vremenom su prikupili ogromne posjede i pretvorili se u krupne feudalce. Od sredine 19. st. ponovo doživljavaju procvat u djelovanju.
Benediktnici nisu pridonijeli samo vjeri, nego i ekonomiji i obrazovanju. Otvorili su puno škola. Ponekad se razdoblje od 6.-16. stoljeća zove i "benediktinska era".
Film (glazbeni sastav)
Film je rock sastav iz Zagreba, koji je osnovan 1979. godine.
Već nakon prvih nastupa skupina postaje vrlo popularna klupska novovalna atrakcija. Nakon pobjede sa skladbom "Neprilagođen" na 'Omladinskom festivalu' u Subotici, postižu veliku popularnost na prostoru bivše Jugoslavije.
Povijest sastava
Nakon što su se razišli s Branimirom Štulićem i sastavom Azra, Marino Pelajić (bas gitara), Mladen Juričić (gitara), Branko Hromatko (bubnjevi) i Jurislav Stublić (vokal), 1979. godine u Zagrebu osnivaju sastav 'Šporko šalaporko i njegove žaluzine' (po jednoj priči iz lista 'Polet'), ali ga ubrzo mijenjaju u Film. Ubrzo im se pridružuje Jurij Novoselić (Kuzma Videosax) na saksofonu. Sastav Film je i prije objavljenoga materijala bio popularan kao novovalna klupska atrakcija. Juri Stubliću otac je bio operni pjevač, pa je već kao dijete stekao određeno iskustvo na sceni.
Prvi album
Prvi studijski album Novo!Novo!Novo! Još jučer samo na filmu a sada i u vašoj glavi, objavljuju 1981. godine u nakladi izdavačke kuće Helidon. Producent je bio Boris Bele iz slovenskog rock sastava Buldožer, dok je autor kompletnog materijala Jura Stublić.
Krajem godine dolazi do nesuglasica oko koncepcije za novi album između Jure Stublića i ostalih članova sastava, što je dovelo do dvomjesečnog zastoja u snimanju materijala. Nakon što su uspjeli doći do dogovora, objavljuju album Zona sumraka, na kojemu se nalaze depresivne skladbe inspirirane tadašnjim redukcijama struje.
1983. godine Marino Pelajić odlazi na odsluženje vojnoga roka, a ubrzo i Jurčić odlazi u vojsku, te Marina na koncertima mijenja Robert Krkač iz sastava Drugi način. Album Sva čuda svijeta sadrži skladbu "Mi nismo sami", koju su zajedno s Filmom snimili i članovi švedske skupine pod nazivom 'Have You Ever'.
1985. godine iz vojske su se vratili Pelajić i Jurčić i iste godine s novim bubnjarom Draženom Šolcom snimaju novi materijal za njihov sljedeći album Signali u noći. Produkciju su radili sami zajedno s Nikcom Van Edeom. Na snimanju je nastupilo nekoliko glazbenih gostiju, a neki od njih su Massimo Savić (gitara, prateći vokali), Davor Slamnig (gitara), Ljerka Šimara (harfa), Nikola Santro (trombon) i drugi. U isto vrijeme dok su svirali s Filmom Jurčić, Stančić i Pelajić osnovali su skupinu Le Cinema, s kojom su izvodili strane uspješnice punka i novog vala (Ramones, Blondie). U to vrijeme u Filmu kulminiraju dugogodišnje nesuglasice oko glazbenih ideja i dolazi do raspada originalne postave. Mladen Jurčić odlazi iz sastava i nastavlja svirati s Le Cinema, a kasnije osniva skupinu Vještice, da bi nakon Vještica prešao u sastav Šo! Mazgoon, svirao s Gego & Picigin bend, te oformio grupu Ljetno kino.
Jura Stublić i Film
Film 1987. godine nastavlja raditi pod imenom Jura Stublić i Film, u postavi Jura Stublić (vokal), Robert Krkač (gitara), Dario Kumerle (bas gitara), Željko Turčinović (bubnjevi) i Bojan Goričanin (klavijature), te iste godine obajvljuju studijski album Sunce sja!. Prateće vokale izvodili su Massimo Savić i Jurica Pađen. U ovom periodu krajem osamdesetih i početkom devedesetih, Stublić često mijenja postave u sastavu. 1989. godine u sastav umjesto Krkača i Turčinovića dolaze gitarist Deni Kožić i bubnjar Davor Vidiš. Iste godine objavljuju album Zemlja sreće, na kojemu kao glazbeni gosti nastupaju Laza Ristovski, Vlatko Stefanovski, Massimo Savić, Branko Bogunović, Davor Rodik i klapa Bonaca. U vrijeme Domovinskog rata, Stublić s Filmom objavljuje album Hrana za golubove, na kojemu se nalaze domoljubne skladbe "Bili cvitak" i "E moj druže beogradski". Postavu Filma tada su činili Jura Stublić (vokal), Mario Zidar (gitara), Vjekoslav Magdalenić (klavijature), Ante Pecotić (bas gitara) i Goran Rakčević (bubnjevi). 1998. godine okuplja se prva postava Filma (Stublić, Jurčić, Stančić, Pelajić i Novoselić) kako bi nastupili na koncertu pod nazivom 'Zagreb gori'.
Metilidin radikal
Metilidin radikal je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 13,019 Da.
Delfini (glazbeni sastav, Zagreb)
Delfini su rock sastav osnovan 1963. godine u Zagrebu.
Zhangsun Wuji
Zhangsun Wuji (長孫無忌) (? - 659), kurtoazno ime Fuji (輔機), formalno Vojvoda od Zhaoa (趙公), bio je kineski kancelar za vrijeme vladavinea cara Taizonga (Li Shimin) i njegovog sina cara Gaozonga (Li Zhi). Li Shiminu je bio šurjak, odnosno brat njegove supruge Carica Zhangsun, a car Gaozong mu je bio nećak. Prema predaji je poticao iz Xianbei klana, odnosno od cara Taiwua, vladara države Sjeverni Wei. Sa Li Shiminom se sprijateljio u mladosti te postao njegov bliski suradnik; kao takav je imao ključnu ulogu u incidentu kod Xuanwu kapije 626. godine kada je Li Shimin uklonio svoju braću krunskog princa Li Jianchenga i Li Yuanjija, te tako osigurao prijestolje. Također je imao ključnu ulogu u izboru Li Zhija za krunskog princa, te tako stekao veliki uticaj kada je on 649. naslijedio oca na prijestolju. Međutim, sa vremenom je njegov uticaj opao, zato što se usprotivio carevoj odluci da svoju prvu suprugu Caricu Wang smijeni sa mjesta carice i zamijeni je za Caricom Wu. Godine 659. je Xu Jingzong, saveznik nove carice, lažno optužio Zhangsuna za izdaju, zbog čega ga je car Gaozong dao protjerati. Xu je nakon toga poslao službenika Yuan Gongyuja (袁公瑜) da Zhangsuna natjera na samoubistvo.
Delfini (glazbeni sastav, Zagreb)
Povijest sastava
Delfine su 1963. godine osnovali Mladen Šurina (solo gitara), Branimir Baković (ritam gitara), Rajmond Ruić (bas gitara), Vladimir Stošić (klavijature), Velimir Neidhardt (bubnjevi) i Zdenko Juran (vokal).
Za razliku od ostalih sastava tog vremena hrvatskog ranog rock and rolla, koji su većinom počeli s instrumentalnom glazbom, Delfini su odmah na početku istaknuli vokal i svog frontmena Zdenka Jurana. Svojim ranim izvedbama skladbi "Hippy hippy Shake", "Good Golly Miss Molly", te malo novije "Gloria", ubrzo su privukli pozornost glazbenih stručnjaka, urednika Radio Zagreba i vodeće ljude zagrebačkog festivala i Jugotona. Nastupali su po mnogim plesnim dvoranama, a prvi puta su predstavljeni i u zagrebačkom Dramskom kazalištu, gdje se Sarapa pokazao kao vrstan gitarist, a Ruić kao odličan basist i skladatelj, međutim najveću pozornost ostvario je pjevač Zdenko Juran.
Debitiraju na Zagrebfestu '66, gdje su nastupili kao treći rock sastav nakon Bijelih strijela 1963. i Crvenih koralja 1965. godine. Sljedeće godine također imaju vrlo uspješan nastup na Zagrebfestu ali ne osvajaju niti jednu ključnu nagradu. U jesen 1966. godine umjesto Šurine i Stošića u sastav dolaze Nikola Sarapa (gitara) iz Zlatnih akorda i Petko Kantardžijev (klavijature) iz Bezimenih. Početkom 1967. godine u ovoj postavi snimaju svoj prvi singl. Na ploči se nalaze skladbe "Noćas kad si otišla", koju je napisao Branimir Baković, "I'll Go Crazy" od Jamesa Browna (ali verzija soulera Mitcha Rydera), "Gloria" od sastava Them, te obrada makedonske narodne skladbe "Kaleš bre Anđo". Za belgijsku diskografsku kuću po imenom The Delfins snimili su singl na kojem se nalazi obrada skladbe "Glorija" i "Napoli Guitar" od Crvenih koralja.
Nakon Zagrebfesta '67 ostvarili su suradnju Rajmond Ruić i Maja Perfiljeva u skladbi "Ne pitaj me ništa", te objavili svoj drugi singl koji sadrži još i skladbe "Najljepši dan" od Ivice Krajače i Nikice Kalogjere, "Bebel" koju je Krajač posvetio glumcu Jeanu Paulu Belmondu i "The Most Exclusive Residence For Sale (Najljepša kuća na prodaju)" obrada Raya Daviesa.
1967. bila im je godina najvećeg postignuća ali također i godina njihovog raspada. Nakon završetka studija Sarapa (povremeno nastupa sa sastavima Stop i Zlatni akordi), Baković, Neidhardt i Kantardžijev posvećuju se drugim i sigurnijim poslovima. Baković je postao umjetnički fotograf, Neidhardt profesor na Arhitektonskom fakultetu u Zagrebu, a Petko je karijeru nastavio kao skladatelj, tonski majstor i producent u Radio Zagrebu i Jugotonu. Juran je postao glazbeni menadžer, dok je Ruić nakon što je napisao veliku uspješnicu "Ulica jorgovana", otputovao u daleku Australiju.
Naram-Sin
thumb|200px|right| Stela Naram-Sina ([[Muzej Louvre)]] Naram-Sin (2255. pne.–2219. pne. kratka kronologija) je bio treći nasljednik i unuk Sargona Akadskog; pod Naram-Sinom je Akadsko Carstvo doživjelo svoj vrhunac.
On je bio prvi mezopotamski kralj koji se proglasio božanstvo, kao i prvi koga su zvali "Kralj četiri strane svijeta". Trgovao je s Meluhhom (što je možda naziv za civilizaciju doline Inda) te vladao velikim dijelom zemlje duž obale Perzijskog zaljeva. Naram-Sin je proširio svoj imperij porazivši kralja Magana na južnom kraju Perzijskog zaljeva i pobijedivši planinska plemena na sjeveru u Gorju Taurus. Sagradio je administrativna središta u Nagaru (Tell Brak) i Ninivi.
Mezopotamska mitologija tvrdi da je boginja Inanna napustila bivšu prijestolnicu Akkad zbog Naram-sinove pljačke Ekura (hrama boga Enlila) u Nippuru. Bijesni Enlil je s brda doveo Gutejce da sa sobom šire kugu, glad i smrt duž Mezopotamije. Da bi spriječili ovakvo razaranje osam bogova je objavilo da Agade (Akkad) mora biti uništen kako bi se spasili ostali gradovi. Iako je ova priča mit, sugerira kako su gutejski pohodi - koji će dovesti do sloma Akadskog carstva - počeli u ovom periodu.
Naram-Sinova slavna pobjednička stela(ilustracija) ga pokazuje kao gigantskog kralja-boga (simboliziranog s rogatim šljemom) nad svojim vojnicima i neprijateljima. Pobjednička stela je bila razbijena na vrhu prilikom krađe od strane Elamita, ali svjeedno pokazuje ponos i slavu božanskog Naram-Sina. Ovo je vjerojatno prvi historijski primjer gdje se kralj prikazuje kao bog. Stela je odbacila stare tradicije tako što je koristila dijagonalne redove umjesto horizonatlnog formata kako bi ispričala priču gledateljima.
Ealdorman
Ealdorman (staroengleski: ealdorman, današnji engleski "elder man", doslovno na srpskohrvatskom jeziku: "stariji čovjek") je izraz kojim se označavalo visokog kraljevskog dužnosnika i priorskog magistrata anglosaskog shirea ili skupine shirea (grofovija), najznačajnije upravne jedinice anglosaske države. Postojao je od 9. stoljeća do 11. stoljeća poslije Krista, do vremena kralja Knuta.
Morrilton, Arkansas
Morilton je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Ealdorman
Earl
Ka kraju 10. stoljeća, izraz ealdorman je postupno nestajao, ustupajući mjesto eorlu, vjerojatno jer je na nj utjecao danski izraz jarl, koji je evoluirao u suvremeni engleski earl. Analogni izraz u engleskom je ponekad count (grof), iz francuskog comte, koji je došao iz latinskog comes. Ealdormane se može smatrati kao rane engleske earlove, a njihove ealdormanry-je (ealdormanry, ista značenja kao earldom) su postala velike grofovije (earldomi) u anglodansko i anglonormanskoj Engleskoj.
168
Godina 168. (CLXVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Apronijana i Paula (ili, rjeđe, godina 921. Ab urbe condita). Oznaka 168. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Ealdorman
Earl
Ealdormancy je bilo anglosasko vladajuće tijelo koje je obuhvaćalo nekoliko shireova, a koje je činio jedan ili više ealdormana.
Alderman
Iako se earlove može smatrati nasljednike ealdormana, riječ ealdorman nije nestala, nego je preživjela sve do današnjih vremena u obliku alderman. Ipak, taj je izraz razvio drugo značenje koji ima malo toga s ealdormanima.
Morrilton, Arkansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.767, što je 217 (3,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Izazov
Izazov, bio je hrvatski -{rock}- sastav iz Zagreba. Osnovao ga je klavijaturist i pjevač Mato Došen s basistom Nenadom Zubakom 1977. godine.
1979. nakon objavljivanja singla Jelena, Došen odlazi iz Izazova te ga na mjestu vodećeg vokala zamjenjuje gitarist Eduard Matešić.
ITD Band
mini|250px|ITD Band
S.N.P.J., Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
ITD Band
ITD Band je jugoslovenski i hrvatski pop-rok sastav iz Zagreba. Osnovao ga je 1982. Miroslav Drljača Rus
S.N.P.J., Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.
ITD Band
Istorija
Grupa je prvi nastup održala u novembru 1982. na Arhitektonskom fakultetu u Zagrebu. Početkom 1984. objavila je dugosvirajuću ploču (LP) Dvadeseti vijek, sa koje su se istaknule pjesme „Slavenska minijatura” i „Promijeni nešto u sebi”. U pjesmi „Priča sa zapadne strane” s te ploče, grupa je upotrijebila temu iz antiratne pjesme „Give Peace a Chance” engleskog muzičara Johna Lennona. U produciranju ploče sudjelovali su Miroslav Rus i Hrvoje Hegedušić, dok je aranžmane uradio gitarist Branko Bogunović.
Grupa je postigla uspjeh nakon izdavanja druge ploče Plavi vojnik. S te ploče posebno se izdvojila pjesma „Rođen u Zagrebu”, zamišljena kao obrada pjesme „Born in the U.S.A.” američkog muzičara Brucea Springsteena. Grupa je tad rasprodala cijelu dvoranu Doma sportova u Zagrebu.
Godine 1988. grupa je izdala LP Skidam te pogledom, s kojeg su se izdvojile pjesme „Majko zemljo”, „Lagano umirem”, „Osvajam Beograd” i „Tekila-šila”. Ploču je producirao Branko Bogunović, a kao gost na snimanju sudjelovao je i gitarist Albert Lee.
Grupa je 1989. izdala četvrti studijski album S ove strane ljubavi, a na njemu je predstavljen novi pjevač Davor Borna. Na albumu se ponovo našla pjesma „Slavenska minijatura”, obrada narodne pjesme „Kud idemo, tud pjevamo” i „Što to ima u njemu” (obrada pjesme „Always on My Mind”). Produkciju albuma radio je Fedor Boić, klavijaturist grupe. Nakon izdavanja albuma, grupa je prestala raditi.
Godine 2006. ITD Band objavio je dupli kompilacijski disk „Sve najbolje”, na kojem sve pjesme grupe pjeva Branislav Bekić.
Godine 2023. ITD Band objavio je pjesmu „Orao nikad ne leti u jatu”, kojom je najavio istoimeni peti studijski album.
Hazdinzi
Hazdinzi ili Azdinzi bili su, uz Silinge, u periodu od 3. do početka 5. veka jedna od vandalskih makrogrupa. Posle 418. godine Silinzi, koji su preživeli teške ratove sa zapadnorimskom vojskom i njenim saveznicima Vizigotima, su prišli kralju Hazdinga Gunderihu. Od tada se termin Hazdinzi gotovo isključivo koristio kako bi se označila vladarska dinastija koja se uspela nametnuti za kraljeve Vandala i Alana.
Hazdinzi kao vandalska podgrupa
Iako Vandale kao plemenski savez koji je na južnim obalama Baltičkog mora okupljao različita plemena pominje već Plinije Stariji u 1. veku, Hazdinge po prvi put u istoriji spominje istoričar Dion Kasije (umro posle 229. god.) početkom 3. veka. Verovatno su u ovom periodu naseljavali krajeve između Visle i gornjeg Dnjestra. Po kasnijoj tradiciji Hazdinzi su već tokom Markomanskih ratova koje je na Dunavu morao da vodi Marko Aurelije 171. pokušali da upadnu u rimsku provinciju Dakiju. Sredinom 3. veka Hazdinzi su se pridružili gotskom kralju Knivi koji je verovatno vladao krajevima na donjem Dunavu.
Hazdinzi su izgleda ostali na donjem Dunavu sve do oko 400. godine kada su ih pokreti Huna naterali da se povuku ka zapadu. Tokom seobe na Zapad, Hazdinzi su na Majni uspostavili savezništvo sa drugom vandalskom podgrupom Silinzima i zajedno sa njima su 405. pokušali da pređu Rajnu. Vandalima su se na Rajni priključili i Svevi, ali kada su Hazdinzi krajem 406. pokušali da pređu Rajnu teško su ih porazili franački odredi u rimskoj službi. Kralj Hazdinga Godigisel je izgubio život u ovim borbama, ali su nadolazeći Alani potukli Franke i omogućili da nekoliko većih varvarskih grupa pređu zaleđenu Rajnu 31. decembra 406. godine.
Posle nekoliko godina pljačkanja Galije, Hazdinzi, Silinzi, Svevi i Alani su 409. prešli Pirineje i ušli u Hispaniju. Do 411. ove četiri varvarske skupine su između sebe podelile rimske provincije na zapadu i u centralnom delu Pirinejskog poluostrva. Hazdinzima i Svevima je pripala provincija Galicija, Silinzima Betika, a Alanima Luzitanija i Kartaginenzis. Ukratko, Alani su najverovatnije predstavljali najdominantniju od četiri makrogrupe sve dok zapadnorimski vojskovođa Flavije Konstancije, uz pomoć Vizigota, nije pokrenuo ratne pohode protiv varvara u Hispaniji (416-418). Nakon ovih ratova, Silinzi su bili gotovo istrebljeni, a njihov poslednji kralj Fredibald je zarobljen i poslat u Ravenu, rezidenciju zapadnorimskog cara Honorija. Slična sudbina je zadesila i Alane čiji je kralj Adaks ubijen. I preostali Silinzi i preživeli Alani su prebegli kralju Hazdinga Gunderihu. Gunderih je prvi među kraljevima Hazfinga prihvatio titulu kralja Vandala i Alana i od njegove vlade, zahvaljujući pritisku Rimljana i Vizigota, Hazdinzi, Silinzi i Alani postaju jedna varvarska makrogrupa koja je mogla imati ukupnu populaciju od 70-80 000 ljudi (od toga 15-20 000 ratnika).
Dinastija
Nakon političkog ujedinjenja dve vandalske grupe i Alana ne možemo više govoriti o Hazdinzima kao o posebnom entitetu. Samo ime Hazdinga od početka počinje da označava kraljevsku dinastiju kojoj su pripadali Godigisel i njegov sin Gunderih. Već je Gunderih planirao da svoje podanike prevede iz Hispanije u severnu Afriku koja još uvek nije bila izložena većim razaraljima. Ovaj plan je uspeo da ostvari Gunderihov polubrat i naslednik Gejserih (477.) koji je na tlu rimske provincije Afrike uspeo da stvori Vandalsku kraljevinu nakon 439. godine. U okviru dinastije, koja se sada nazivala imenom Hazdinga, Gejserih je ustanovio princip nasleđivanja prestola po pravilu senijorita tj. kraljevsku krunu bi nasleđivao najstariji muški predstavnik dinastije. Ovaj Gejserihov zakon je gotovo do pred sam kraj postojanja Vandalske kraljevine omogućio mirnu smenu na prestolu.
Tremea, Belluno
Tremea je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.