cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cordéac
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 193 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 27 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 902 metara (maksimalnoj 2.793 m, a minimalnoj 579 m).
Sporazum Sykes-Picot
Sporazum Sykes-Picot je tajni dogovor između vlada Velike Britanije i Francuske o raspodjeli kolonijalnih interesa na Bliskom Istoku i podjeli Osmanlijskog carstva nakon završetka Prvog svjetskog rata. Sporazum je potpisan 16. maja 1916, a na njemu je tajno rađeno još od 1914. godine. Sastavili su ga francuski diplomata François Georges-Picot i Englez Mark Sykes u novembru 1915, a prvi prednacrt je bio gotov 3. januara 1916, te se ovaj datum smatra alternativnim datum nastanka sporazuma.
Sporazum
Ovim sporazumom Velikoj Britaniji su dodijeljena područja koja obuhvataju područja današnjeg Jordana, Iraka i područja oko izraelske luke Haifa. Francuska je preuzela vlast na jugoistočnom Turskom, sjevernim Irakom, Sirijom i Libanonom. Velika Britanija i Francuska su mogle unutar svojih interesnih sfere određivati granice novonastalih država. Područje pod britanskom upravom, kasnije nazvano Palestina, postavljeno je pod međunarodnu upravu Društva naroda. Time su i određene kontroverzne granice područja :
Sporazum je sadržajno kontroverzan sa dijelovima dogovora iz korespodencije Hussein-McMahon iz 1915/16. Tokom prepiske arapskog emira Hussein ibn Alija i britanskog diplomata Henryja McMahona u kojoj su teme bile podrška Velike Britanije Arapima u slučaju nemira protiv Osmanlijskog carstva i priznavanja nezavisnosti arapskih područja nakon raspada. Uprkos tim neformalnim dogovorima, francuska i britanska vlada su velike dijelove ovog područja podijelila između sebe. Prvi paragraf sporazuma je potvrđivao mogućnost, da se u zonama A i B mogu formirati nezavisne arapske države, koje će imati zaštitu dviju kolonijalnih sila, ali da će i dalje zadržati svoj politički uticaj u tima državama.
Kasnije je sporazum proširen, dijelovima u kojima su dodani interesi Kraljevine Italije i Ruskog carstva. Rusiji je trebala pripasti Ermenija, dijelovi Kurdistana, a Italiji Dodekanez ostrva u Egejskom moru i uticajna sfera oko İzmira u jugozapadnoj Anadoliji. Italijansko prisustvo u Maloj Aziji, kao i podjela Arapskog poluotoka, službeno je dovršena Mirovnim ugovorom u Sèvresu 1920. godine.
Posljedice
Oktobarskom revolucijom 1917. godine, prestali su ruski teritorijalni interesi na područja bivšeg Osmanlijskog carstva. Boljševička vlada pod kontrolom Lenjina je objavila sadržinu sporazuma 23. novembra 1917. u ruskim dnevnim novinama Pravda i Izvestija. Tri dana nakon toga, britanski The Guardian objavljuje sporazum. Objavljivanje sporazuma dovelo je do nemira i pobune u arapskim područjima, te stvaranje nepovjerenja prema Antanti.
Na Konferenciji u San Remu od 19-26. aprila 1920. i objavljivanjem tzv. Čerčilove bijele knjige 1922. pokušano je naći rješenje ovog pitanja. Jedno od rješenja je definiranje područja Palestine i razgraničenja prema Siriji. Glavne tačke sporazuma potvrđene su na konferenciji u San Remu, te su dodijeljena tri mandata za upravom nad tim područjima. Nakon završetka Prvog svjetskog rata i Versajskim sporazumom određeno ja de se prizna nezavisnost novonastalim područjima pod arapskom stanovništvom, ukoliko se ta uprava (mandat) potvrdi. Velika Britanija je dobila upravu nad Mezopotamijom, području današnjeg Iraka i mandat nad Palestinom, kojem pripadaju južni dijelovi osmanske provincije Sirije (Sirija, Palestina i Jordan), dok je Francuska dobila mandatnu zonu Sirije i Libanona i preostali dio osmanske Sirije, Libanon i provinciju Hataj.
Ljepojevići
Љепојевићи су насеље у Србији у општини Нова Варош у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 126 становника (према попису из 1991. било је 157 становника).
Демографија
У насељу Љепојевићи живи 114 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 47,9 година (45,4 код мушкараца и 51,1 код жена). У насељу има 36 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,50.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Neukieritzsch
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Lajpcig Nojkiricš se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Lajpcig. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 143 metra. Površina opštine iznosi 50,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.828 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 116 stanovnika/km².
Symeon od Durhama
Šimun Durhamski (eng. Symeon of Durham, Simeon of Durham)(umro poslije 1129.) je bio engleski kroničar i redovnik durhamskog priorata.
Kad se Vilim Saint-Calaiški vratio iz normanskog izgona 1091. godine, Šimun je vjerojatno bio s njime. Vremenom je postao precentor priorata, a primjerci njegovih pisanja su sačuvani u nekoliko durhamskih knjiga, među kojima je Liber Vitae, t.zv. Kantorova knjiga (čiji tekst je morao ažurirati budući da je to bilo dijelom njegove dužnosti precentora) te u kopijama njegovih povijesnih radova.
Auktorom je dvaju povijesnih radova koja su osobice vrijedna za sjeverne poslove, Libellus de Exordio atque Procursu istius, hoc est Dunelmensis, Ecclesie (Mala knjiga o podrijetlu i napredku ove Crkve, koja je durhamska) te povijesna zbirka Historia regum Anglorum et Dacorum.
Administrativna podjela Crne Gore
Spisak jedinica lokalne samouprave u Crnoj Gori:
Hronologija
Godine 1945. Crna Gora je zakonom teritorijalno podjeljena na 3 grada: Nikšić, Podgoricu i Cetinje (imali su status Sreskih narodnih odbora), 17 srezova i 294 mjesna narodna odbora i mjesna gradska narodna odbora koji su bili u sastavu srezova.
Godine 1947. status grada su dobila i Pljevlja (i ima ih ukupno 4), broj srezova je smanjen na 13, a broj mjesnih narodnih odbora, mjesnih narodnih odbora varošica i mjesnih narodnih odbora varoši (u sastavu srezova) na 145.
mini|desno|150p|Opštine i srezovi u Crnoj Gori 1955—1957. godine Naredne 1948. ukida se 7 mjesnih narodnih odbora i formira 2 nova.
Tokom 1949. godine smanjuje se broj mjesnih narodnih odbora za još 3, a Bar, Bijelo Polje, Danilovgrad, Ivangrad, Kolašin, Kotor, Ulcinj i Hercegnovi postaju Gradovi u sastavu srezova.
Tokom 1951. godine svi gradovi ulaze u sastav srezova osim Titograda koji je van sreza kao Narodni odbor Grada Titograda, takođe se ukida jedan mjesni narodni odbor.
1952. godine donošenjem Zakona o podjeli Narodne Republike Crne Gore na srezove, gradove i opštine formira se 10 srezova i Grad Titograd (u rangu sreza), 84 opštine od kojih su 9 bile gradske opštine.
1955. godine donošenjem Zakona o području srezova i opština u Narodnoj Republici Crnoj Gori obrazuje se 5 srezova sa 36 opština koje su bile u njihovom sastavu.
Godine 1957. broj opština se smanjuje na 28, a krajem iste godine je donijet zakon o ukidanju srezova od 1. januara 1958. godine.
1960. godine donošenjem Zakona o podjeli Narodne Republike Crne Gore na opštine broj opština je smanjen na 20 i ovakva teritorijalna organizacija će ostati nepromjenjena narednih 30 godina.
1990. godine je ponovo formirana opština Andrijevica (Sl. List SRCG 45/1990), a promjena je zvanično zaživjela 1. jula 1991. godine.
2005. godine donošenjem Zakona o Glavnom gradu formirane su gradske opštine Golubovci i Tuzi.
Chirimoyo, Tlacoapa
Chirimoyo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlacoapa.
Administrativna podjela Crne Gore
Hronologija
2014. godine je formirana opština Gusinje.
Chirimoyo, Tlacoapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 190 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1837 m.
Administrativna podjela Crne Gore
Hronologija
2018. godine gradska opština Tuzi postaje samostalna opština.
2022. godine gradska opština Golubovci postaje samostalna opština pod nazivom Zeta.
Budućnost
Takođe, postoje prijedlozi za formiranje opština: Malesija, Pavino Polje, Sutomore, Petrovac (na Moru) i Grbalj.
Ohio, Illinois
Ohajo je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Opština Bijelo Polje
Opština Bijelo Polje sa sjedištem u istoimenom gradu, je privredni, saobraćajni i kulturni centar na sjeveru Republike Crne Gore. To je treća opština u Crnoj Gori po broju stanovnika, a četvrta po površini. Prema popisu iz 2011. godine, opština ima oko 46.051 stanovnika.
Ohio, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 513, što je 27 (-5,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Bijelo Polje
Privreda
Opština Bijelo Polje raspolaže značajnim industrijskim kapacitetima u oblasti obućarske i tekstilne industrije, metaloprerade i drvoprerade, kao i prerađivačkim kapacitetima u oblasti poljoprivrede. Ovo područje naročito je pogodno za razvoj stočarstva i voćarstva.
Dugoročna perspektiva razvoja opštine je u aktiviranju nalazišta mineralnih i termalnih voda, otvaranju planine Bjelasice sa svim njenim potencijalima za razvoj turizma i poljoprivrede i otvaranje Đalovića pećine, koja po svojim gabaritima i bogastvu pećinskih ukrasa prevazilazi Postojnsku jamu u Sloveniji.
Lim i njegove bistre pritoke bogati su plemenitim vrstama ribe, a blizina Bjelasice sa njenim pašnjacima i jezerima i izvanrednim terenima za skijaške sportove, zatim izletište Kisjele vode udaljeno svega 3 km od centra grada, čine Bjelopoljsku opštinu vrlo perspektivnom turističkom destinacijom.
Kultura
Brojni su ostaci duhovne kulture iz prošlosti ovog kraja kao što su: crkva Sv. Nikole u Nikoljcu, Svetog Jovana u Zatonu, Svetog Tome na Brzavi, Svetog Nikole u Podvrhu, Svete Trojice u Majstorovini, Svete Bogorodice u Voljavcu, ostaci Hajdar-pašine džamije u Radulićima, kameni most na Bistrici u mjestu Lozna Luka, Gušmirska džamija u Bijelom Polju i dr.
U crkvi Svetog Nikole u Nikoljcu fresko–ansambl je skoro u potpunosti očuvan. Pored ikonostasa, svojom ljepotom i umjetničkom vrijednošću izdvajaju se tri ikone nastale u prvoj polovini 13. vijeka i dveri poznatih bjelopoljskih slikara Lazovića, kao i mnoge druge crkvene relikvije. Ipak, najveća dragocjenost ove crkve je biblioteka koja čuva 84 rukopisnih i 97 štampanih knjiga, među kojima je najinteresantnije Četvoro jevanđelje s kraja 14. vijeka pisanom na pergamentu.
Na ulazu u Đalovića klisuru, na lokalitetu Podvrh, nalazi se crkva Svetog Nikole, u kojoj je pronađeno Divoševo jevanđelje – knjiga napisana u slavu bosanskog plemića Divoša Tihoradića. Dragulj ove crkve je ikonostas koji je zadivio poklonike umjetnosti od Sarajeva do Pariza na izložbi Umjetnost na tlu Jugoslavije od praistorije do danas.
Blizu ušća Bistrice u Lim, u mjestu Lozna Luka, na rijeci Bistrici još uvijek odolijeva vremenu kameni most, najstariji spomenik iz turskog doba na ovim prostorima. O mostovima na Limu malo se zna, a zapis o starim mostovima bio je najčešće uzgredan i ne mnogo važan pomena, jer su mostovi obično bili u sjenci monumentalne srednjovjekovne arhitekture. Prvi pomeni mosta na Limu datiraju iz 15. vijeka. Na mjestu koje se zove Vidojevina, u blizini današnjeg naselja Rakonje, pronađeni su ostaci mosta preko kojega se odvijao karavanski put ka Nikolj–pazaru. Na tom mostu postojala je carina, koju su držali Pripčinovići, po kojima je najvjerovatnije i obližnje naselje dobilo naziv Pripčići. U jednom zapisu iz 1570. godine govori se da je velika voda odnijela most na Limu. Most na Limu imao je i vojni značaj, jer se na kraju mosta nalazila kapija za ulaz u Bijelo Polje iz pravca Sjenice i Novog Pazara. Stražara na mostu postojala je sve do novembra 1896. godine, kada je posle velikih poplava Lim odnio i most i stražaru. O ovoj poplavi list Carigradski glasnik (broj 44 iz 1896. g.) donosi vijest da je most na Limu u Bijelom Polju 11. novembra 1896. godine odnijela velika voda. Uzrok ovakvoj poplavi bila je kiša koja je padala 11 dana, pa su poplave ugrozile čitavo Polimlje. Nivo vode Lima, na ušću u Drinu, preko 15 km je bio iznad normalnog vodostaja. Nikoljac je tada bio odsječen od grada 40 dana sve dok se Lim nije povukao u svoje korito. Odmah nakon rušenja mosta, građani Bijelog Polja počeli su podizanje novog mosta, na istom mjestu, ali sa tvrdim kamenim stubom u sredini korita i sa jakim kamenim pozidama na obali. Pored sredstava dobijenih od države, mnogi Bjelopoljci dali su novčane priloge. Tako je na primjer trgovac Hadži-Mile Vukojičić priložio sumu od 650 groša i preuzeo obavezu da izdržava jednog radnika dok se most ne završi. Zbog nedostatka sredstava nije se izgradio kameni most kako je bilo planirano već je obnovljen stari – drveni most sa lijepo ozidanom kamenom stopom u koritu. Po pričanju starijih Bjelopoljaca most je gradio neki Stevo Prijepoljac, koji je kasnije ostao da živi u Bijelom Polju.
Naselja
Novom Odlukom o određivanju naziva i opisu granica naselja na području opštine Bijelo Polje i izmenama Zakona o teritorijalnoj organizaciji Crne Gore, na teritoriji opštine Bijelo Polje je formirana nova mreža naselja. Najznačajnije izmene su ukidanje naselja Korita i gradskog naselja Bijelo Polje. Od područja ova dva naselja i delova drugih naselja su formirana nova naseljena mjesta: Babića Brijeg (gradsko naselje), Banje Selo, Biokovac, Bioča, Bistrica, Brestovik, Brzava, Brčve, Crhalj, Vergaševići, Vrbe, Gojevići, Gorice, Gornji Dio Grada, Dupljaci, Goduša, Kaševari, Kneževići, Kradenik, Krstače, Kruševo, (gradsko naselje), Korita, Livadice, Lipnica (gradsko naselje), Ličine, Mahala, Medanovići (gradsko naselje), Nikoljac (gradsko naselje), Ograde, Oluja, Pisana Jela, Pruška (gradsko naselje), Raklja, Ribarevine, Rijeke (gradsko naselje), Slatka, Strojtanica, Sutivan, Sušica, Ćukovac (gradsko naselje), Ušanovići, Centar Grada (gradsko naselje), Čampar i Šolja. Pojedina naselja su dobila status gradskih naselja: Loznica, Lješnica, Nedakusi, Obrov, Potkrajci, Pripčići, Rakonje, Rasovo i Džafića Brdo.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. godine opština ima 46.051 stanovnika.
Les Invalides
Les Invalides, službeno L'Hôtel national des Invalides (sh. Nacionalni dom invalida) je kompleks zgrada u Parizu koji sadrži muzeje i spomenike, sve povezane uz vojnu historiju Francuske, kao i bolnicu i dom za ratne veterane, što je bila njegova izvorna funkcija. U kompleksu se nalaze Musée de l'Armée, vojni muzej francuske vojske, Musée des Plans-Reliefs, Musée d'Histoire Contemporaine kao i grobovi nekoliko istaknutih francuskih ratnih heroja, poput Napoleona ili Ferdinanda Focha.
Izgradnju doma naredio je, 24. studenog 1670., kralj Louis XIV, želeći izgraditi dom i bolnicu za stare i bolesne vojnike. Kao arhitekt je unajmljen Libéral Bruant, kojemu je zbog dobi pomagao mlađi Jules Hardouin Mansart. Zgrada je izgrađena u cijelosti u baroknom stilu, a dovršena je 1679. godine. Svoju izvornu funkciju kompleks je zadržao sve do početka XX. vijeka, kada se postepeno počeo pretvarati u muzej.
minijatura|centar
Otturaie, Genoa
Otturaie je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Opština Asientos, Aguascalientes
Asientos je opština u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes.
El Molinito, Uruapan
El Molinito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Opština Asientos, Aguascalientes
Prema proceni iz 2009. godine u opština je živelo 37763 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2154 m.
El Molinito, Uruapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1563 m.
Zapadni Kalimantan
Zapadni Kalimantan, jedna je od 34 provincije Indonezije. Provincija se nalazi na ostrvu Borneo ili Kalimantan, na severu Indonezije. Pokriva ukupnu površinu od 147.307 km² i ima 4.395.983 stanovnika (2010).
Glavni grad je Pontianak.
Demografija
Stanovništvo čine: Dayaci (34%), Malajci (34%), Javanci (9%) i drugi. Islam je i ovde u ekspanziji, tako da je većinsko muslimansko stanovništvo (59%), a slede rimokatolici (23%) i protestanti (12%), te budisti (6%) i drugi.
Ban-de-Laveline
Ban de Lavlen je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.240, a gustina naseljenosti je iznosila 47 stanovnika/km².
Noël Coward
Vanjske veze
Djela
Portali
San Antonio, Tamazunchale
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 453 m.
Hombres de la Reforma, Asociación Civil, Tijuana
Hombres de la Reforma, Asociación Civil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
4-Maleilacetoacetat
4-Maleilacetoacetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 200,146 Da.
Pianoscafo-Liattughelle, Cosenza
Pianoscafo-Liattughelle je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 470 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Figlino, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 302 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 339 m.
Arroyo Hondo, Valle de Zaragoza
Arroyo Hondo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Valle de Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1362 m.
Negomiru, Negomir
Negomiru je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Negomir.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3810 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 218 m.
Kraljevina Irak
Kraljevina Irak (,  Al-Mamlakah Al-'Irāqiyyah) osnovana je 23. 8. 1921. pod britanskom upravom nakon poraza Osmanskog Carstva u Mezopotamskom pohodu tokom Prvog svjetskog rata. Iako je posredstvom Lige naroda Britanija dobila mandat nad Mezopotamijom 1920., iste godine izbila je Iračka pobuna što je uzdrmalo britanske planove i rezultiralo polunezavisnom kraljevinom pod vodstvom Hašemita, utvrđenoj sporazumom iz 1922. godine. Sljedećim sporazumom iz 1930. dogovorena je potpuna nezavisnost Iraka dvije godine kasnije. Kraljevina Irak pod hašemitskim vladarima imala je turbulentnu historiju jer je uspostava sunitske političke dominacije dovela do pobuna Asiraca, Jazida i šijita, koje su brutalno ugušene. Također, postojanje kraljevine obilježio je i niz vojnih pučeva među kojima je najznačajniji onaj pro-osovinski iz 1941. godine. Promjena vlasti rezultirala je anglo-iračkim ratom u kojoj je pronjemačka vlast poražena, nakon čega je Irak poslužio kao baza za daljnje intervencije protiv višijevske Sirije odnosno za anglo-sovjetsku invaziju na Iran. Godine 1945., tokom završnih faza Drugog svjetskog rata, Kraljevina Irak priključila se UN-u i postala jednom od osnivačica Arapske lige. Tokom 1948. u Bagdadu i drugim gradovima izbili su masovni prosvjedi protiv vlade zbog novog sporazuma s Britancima, djelomično uz komunističku pomoć. Dana 14. 2. 1958. Kraljevina Irak zajedno s Jordanom formirala je tzv. Arapsku Federaciju, konfederaciju koja je trajala svega par mjeseci. Monarhija je konačno ugašena iste godine u vojnom puču kojeg je predvodio Abdul Karim Kasim.
Arzo, Sondrio
Arzo je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 736 m.
Heyburn, Idaho
Hejbern je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.089, što je 190 (6,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Altagnana, Massa e Carrara
Altagnana je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Neukirch/Lausitz
Nojkirh je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 63 opštinska središta okruga Baucen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.323 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14625380.
Altagnana, Massa e Carrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 173 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 316 m.
Neukirch/Lausitz
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Baucen Nojkirh se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Baucen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 325 metara. Površina opštine iznosi 21,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.323 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 250 stanovnika/km².
El Chote, Tampico Alto
El Chote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Agua Fría, Pihuamo
Agua Fría je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Pihuamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1208 m.
Opština Holod, Bihor
Holod je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 154 m.
Partizanski odredi Srbije
minijatura|Borci jednog od prvih partizanskih odreda u Srbiji (čačanskog), sa zaplenjenim nemačkim teškim mitraljezom. Partizanski odredi formirani na teritoriji Srbije bili su deo Narodnooslobodilačke vojske i partizanskih odreda Jugoslavije, koji su se tokom Narodnooslobodilačkog rata, od jula 1941. do maja 1945. godine, borili protiv okupatora i njegovih sardnika. Njima je komandovao Glavni štab NOV i PO Srbije, a po potrebi i Vrhovni štab NOV i POJ.
Nastanak i razvoj partizanskih odreda
minijatura|[[Partizanski odredi Jugoslavije 1941 godine (oktobar-decembar 1941).]]
Tokom leta 1941. godine, posle izbijanja oružanog ustanka naroda Srbije, naglo je porastao broj odreda, kao i broj boraca u njima. Odredi od nekoliko desetina ljudi narasli su u velike vojne formacije: Užički NOP odred na 2.500, Čačanski na 3.000, Kragujevački na 1.500 boraca. Na vrhuncu ustanka, partizanski odredi imali su oko 25.000 boraca. Na vojno-političkom savetovanju u Stojicama, održanom septembra 1941. godine, rukovodstvo Narodnooslobodilačkog pokreta je jasno definisalo organizaciju partizanskih odreda.
U toku Narodnooslobodilačkog rata na teritoriji Srbije formirano je preko četrdeset partizanskih odreda, a najveći broj njih formiran je u toku leta 1941. godine. Partizanski odredi, naglo narasli, jednako su se brzo osipali prilikom vojnih neuspeha, znajući preko noći da se prepolove ili čak svedu sa 1.000 na 150 boraca.
Posle Prve neprijateljske ofanzive na oslobođenu teritoriju zapadne Srbije, decembra 1941. godine, glavnina partizanskih odreda iz zapadne Srbije povukla se sa Vrhovnim štabom u Sandžak, pa potom u istočnu Bosnu, gde su ovi odredi činili osnovu za stvaranje prvih partizanskih brigada.
Tokom 1942. i 1943. godine glavno žarište Narodnooslobodilačke borbe u Srbiji bila je južna Srbija, dok su na podruliju zapadne Srbije i Šumadije, usled krize ustanka, mnogi odredi bili rasformirani. Krajem 1943. i početkom 1944. godine, dolazi do ponovnog obnavljanja mnogih partizanskih odreda. Posle oslobođenja Srbije, krajem 1944. godine, partizanski odredi su rasformirani, a njihovo ljudstvo je ili upućivano u sastav drugih jedinica NOVJ ili KNOJ-a ili demobilisano.
Spisak partizanskih odreda u Srbiji
{| class="wikitable" ! odred ! datum formiranja ! mesto formiranja ! komandant ! politički komesar
Ahuejuyos Asaltados, Tlacoapa
Ahuejuyos Asaltados je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlacoapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 200 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 835 m.
Loma Colorada, Yahualica de González Gallo
Loma Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Yahualica de González Gallo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2179 m.
Rancho Panteón, Santa María Tlalixtac
Rancho Panteón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tlalixtac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1318 m.
Opština Calvillo, Aguascalientes
Calvillo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes.
Prema proceni iz 2009. godine u opština je živelo 50183 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1624 m.
Napeague, New York
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 200, što je 23 (-10,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Afterimage (Star Trek: Deep Space Nine)
Afterimage je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 14. oktobra 1998. godine. Radnja prikazuje kako se Ezri Dax sreće sa problemima kada se njeni novi kolege na DS9 teško prilagođavaju na njeno dijelenje prošlosti s preminulom Jadziom Dax.
Opština Bar
mini|250p|Robna kuća karakterističnog dizajna
Opština Bar. Barsko kopneno područje ima površinu od 506 km². Najviša tačka opštine je planina Rumija na nadmorskoj visini od 1596 metara. Bar ima prosječno 270 sunčanih dana godišnje i spada među najsunčanija mjesta južne Evrope. Klimu karakterišu duga i topla ljeta, a srednja godišnja temperatura iznosi 15,5 °C, u julu 23 °C, a januaru 10 °C.
Istorija
Stari dio grada, Stari Bar, pominje se u dokumentima koji potiču iz 10. vijeka. I pored mnogih zemljotresa i ratova, sačuvani su ostaci zidina i tvrđava sa kojij je predivan pogled na cijeli grad i okolinu. Na samom ulasku u grad nalazi se drvo masline staro između 2.000 i 2.500 godina. Jedno je od tri najstarije masline na svijetu koje još uvijek daje plodove.
O nazivu Bara, imamo svjedočanstvo iz knjige Milorada G. Medakovića, „Život i običaji Crnogoraca“ iz 1860. godine, stranice 139. i 140.: „Priča se i danas prokletstvo kraljice Jelene, koja je pobjegla od svojeg sina Dragutina i nastanila se u jednu pećinu između Sotonića i Gluvog Dola u Crnici. Muž njen, Kralj Stefan Rapavi, pobjegao od svojeg sina u Bar. U pećini je živjela Jelena sa njenom ćerom đevojkom i provodila život u postu i molitvi. Blizu ove pećine ima vir, koi se zove Oko, u kojem se prelijepa riba lovila. Crnica je bila Jelenin spailuk. Ona se pogodila sa Gluvodoljanima, da joj svako jutro ostave po jednu ribu na ploči. Sastaviti se sa ljudima nije ona ćela, već bi pošla po ribu, kad nikog kod Oka nema..." Kada joj jednom nisu donijeli ribu, dozivala ih je i proklela: „Da Bog da, nigda je više u Oku neulovili! Ona uzjaše na konja i pobjegne u Bar, pa da je rekla: „Bar me ovdje nećete naći ni varati“, i otuda da se prozvalo ono mjesto Bar."
Naseljena mesta
U opštini se nalazi 87 naseljenih mesta. Izvršene su izmene u broju naseljenih mesta u opštini u odnosu na stari Zakon o teritorijalnoj organizaciji: naselje Đenđinovići ima novi naziv- Đinđinovići, naselje Podi je ukinuto podelom na naseljena mesta Gornja Poda i Donja Poda, i formirana su nova naselja Madguž, Menke i Čanj.
Turizam
Obalom, zapadno od Bara, nailazi se Sutomore, smješteno uz predivnu pješčanu plažu pored koje su nanizani brojni hoteli, odmarališta i kuće. Dalje put vodi kroz pitoma primorska mjesta Buljaricu, Čanj i mnoga druga, uz obilje sunca i netaknutu prirodu. Ovaj dio obale završava se ljupkim gradićem Petrovcem koji sve više postaje turistički centar sa kvalitetnom ponudom i turističkom uslugom.
Wilfred Fienburgh
Wilfred Fienburgh MBE (Ilford, Essex, 4. februar 1919 – Mill Hill, London, 3. februar 1958) bio je britanski laburistički političar i publicist, najpoznatiji kao autor posthumno objavljenog romana No Love for Johnnie, kasnije adaptiranog u istoimeni film sa Peterom Finchom u glavnoj ulozi. Fiensburgh je radnju velikim dijelom temeljio na vlastitim iskustvima u Laburističkoj stranci, odnosno Parlamentu gdje je od 1951. do smrti zastupao londonsku izbornu jedinicu Islington North. Poginuo je u prometnoj nesreći.
El Realito, Tula
El Realito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Tula.
Centralni Kalimantan
Centralni Kalimantan, jedna je od 34 provincije Indonezije. Provincija se nalazi na ostrvu Borneo ili Kalimantan, na severu Indonezije. Zauzima ukupnu površinu od 153.565 km² i ima 2.212.089 stanovnika (2010).
El Realito, Tula
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1195 m.
Centralni Kalimantan
Glavni grad je Palangkaraya.
Demografija
Stanovništvo čine: Malajci, Javanci, Dayaci, i druga starosedelačka plemena. Islam je dominantan (74%), te protestanti (17%), hinduisti (11%), rimokatolici (4%) i drugi.
Bailleul-le-Soc
Bajel le Zok je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Klermon.
Villa di Villa, Treviso
Villa di Villa je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Bailleul-le-Soc
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 648 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 45 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,14 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 120 metara (maksimalnoj 145 m, a minimalnoj 84 m).
Demografija
thumb|center|upright=2.0
Villa di Villa, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 867 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Pessenti, Alessandria
Pessenti je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
Amola, Massa e Carrara
Amola je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
Bakionica
Демографија
У насељу Бакионица живи 562 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 37,6 година (36,9 код мушкараца и 38,4 код жена). У насељу има 196 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,79.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Conuri, Uruapan
Conuri je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1697 m.
Opština Cosío, Aguascalientes
Cosío je opština u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes.
Prema proceni iz 2009. godine u opština je živelo 12619 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2001 m.
Ursoaia, Negomir
Ursoaia je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Negomir.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 834 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 232 m.
Los Delfines, Tijuana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Neukirchen/Erzgeb.
Nojkirhen je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Ercgebirge. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.087 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14521410.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ercgebirge Nojkirhen se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Ercgebirge. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 350 metara. Površina opštine iznosi 20,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.087 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 352 stanovnika/km².
Skradinski buk
mini|desno|250px|Skradinski buk Skradinski buk je posljednja, sedma i najduža sedrena barijera na rijeci Krki i jedna od najpoznatijih prirodnih ljepota Hrvatske.
Opis
Rast sedrene barijere na Skradinskom buku prouzročio je uzvodno ujezerenje vode rijeke Krke do Roškog slapa i u tri kilometra donjeg toka rijeke Čikole, tvoreći tako jednu od najneobičnijih i najljepših pejzažnih slika Nacionalnog parka. Još 1895. godine napravljen je zahvat vode za hidroelektranu "Jaruga". Jaruga je druga najstarija hidroelektrana u svijetu i prva u Europi. Iako je danas to elektrana male proizvodnje (35 milijuna Kwh), ona za ljetnih, niskih vodostaja, oduzima vodu donjem dijelu Skradinskog buka, pa je nakon proglašenja Nacionalnog parka to djelomice korigirano i radi održavanja biodinamike slapišta, i radi njegove adekvatnije turističke valorizacije.
Torojatl, Tamazunchale
Torojatl je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 760 m.
Južni Kalimantan
Južni Kalimantan, jedna je od 34 provincije Indonezije. Provincija se nalazi na ostrvu Borneo ili Kalimantan, na severu Indonezije. Pokriva ukupnu površinu od 38.744 km² i ima 3.626.616 stanovnika (2010).
Glavni grad je Banjarmasin.
Demografija
Stanovništvo čine: Banjari (76%), Javanci (13%), Bugi (12%) i drugi. Islam je dominantan (89%).
Los Almendros, Tampico Alto
Los Almendros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Night (Star Trek: Voyager)
Night je epizoda, odnosno premijera pete sezone američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 14. oktobra 1998. godine. Radnja prikazuje kako Voyager mora prijeći područje golemo svemira koje je potpuno prazno, te kako se ta praznina počinje odražavati na mentalno zdravlje posade.
Bachet, Sondrio
Bachet je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 274 m.
Filette, Salerno
Filette je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 280 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 461 m.
Mihail Kalatozov
Mihail Konstantinovič Kalatozov (მიხეილ კალატოზიშვილი, Михаи́л Константи́нович Калато́зов) (28. decembar 1903 — 27. mart 1973), rođen kao Miheil Kalatozišvili, bio je gruzijski, odnosno sovjetski filmski režiser, poznat kao autor nekih od najznaćajnijih ostvarenja sovjetske kinematografije.
Rodio se u porodici koja je bila povezana sa Amiberidžibima, jednom od gruzijskih plemićkih loza koja vuče porijeklo iz 13. vijeka. Kalatozov se bavio nizom različitih poslova prije nego što je 1928. započeo karijeru filmskog režisera. Dok su u Staljinovo doba njegovi filmovi stilski i sadržajno pripadali socijalističkom realizmu, godine 1957. je njegova ratna drama Ždralovi lete predstavljala prvi značajni otklon od "sirovog" propagandističkog prikaza zbivanja u Drugom svjetskom ratu. Kalatozov je značajan i kao autor kubanskog filma Ja, Kuba koji je unio značajne tehničke inovacije u filmsko stvaralaštvo 1960-ih.
Apače
Apače je naselje u slovenskoj Općini Apači. Apače se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Pomurju.
4-MeO-MiPT
4-MeO-MiPT je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 246,348 Da.
Apače
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 532 stanovnika.
Sant'Andrea, Messina
Sant'Andrea je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 236 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Eldorado, Oklahoma
Eldorejdo je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 446, što je 81 (-15,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rancho Escondido, Yahualica de González Gallo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1855 m.
Los Ranchitos, Valle de Zaragoza
Los Ranchitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Valle de Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1380 m.
Jovan Veselinov
Jovan Veselinov Žarko (1906 — 1982), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik SFRJ i SR Srbije, junak socijalističkog rada i narodni heroj Jugoslavije. U periodu od 1957. do 1963. godine obavljao je funkciju predsednika Narodne skupštine Narodne Republike Srbije.
Champier
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 967 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 67 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,43 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 507 metara (maksimalnoj 631 m, a minimalnoj 470 m).
Jovan Veselinov
Biografija
Rođen je 20. januara 1906. godine u selu Kumanu, kod Velikog Bečkereka. Potiče iz siromašne zemljoradničke porodice. Posle završetka osnovne škole, učio je bravarski zanat.
San Juanito o la Botija, Santa María Tonameca
San Juanito o la Botija je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tonameca.
Jovan Veselinov
Biografija
Za vreme učenja zanata prvi put se susreo sa radničkim pokretom. Mnogi njegovi sugrađani, su za vreme Prvog svetskog rata bili mobilisanu u austrougarsku vojsku i poslati na Istočni front. Većina njih je se tamo predavala Rusima, a njih desetak su bili učesnici Oktobarske revolucije. Za vreme šegrtovanja, Jovan Veselinov se družio s nekima od njih, a najviše sa Lazom Blažićem i braćom Rackom i Milutnom Čolićem. Od njih je slušao o Lenjinu i prvoj zemlji socijalizma — Sovjetskom Savezu.
San Juanito o la Botija, Santa María Tonameca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 812 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Jovan Veselinov
Biografija
Godine 1923, sa svega 17 godina, postao je član, tada već ilegalne, Komunističke partije Jugoslavije. Pošto u rodnom mestu i okolini nije uspeo da pronađe zaposlenje, 1923. godine otišao je u Smederevo, gde se zaposlio u fabrici „Sartid“. U ovo fabrici tada je postojala veoma jaka partijska organizacija, tako da je Jovan aktivno učestvovao u svim akcijama, koje je ona organizovala, bilo preko svog sindikata ili organizacije saveza radničke omladine. Po partijskom zadatku, 1924. godine, vratio se u rodno mesto i učestvovao kao delegat na Oblasnoj konferenciji KPJ u Petrovgradu. Naredne godine, je otišao u Beograd i zaposlio se kao metalski radnik u štofari Vlade Ilića. Pošto su uslovi rada u ovoj fabrici bili veoma teški, a sindikat zabranjen, Jovan je ubrzo po svom dolasku okupio grupu radnika i s njom započeo borbu za bolje uslove rada.
Godine 1930. se vratio u Kraljevinu Jugoslaviju, u kojoj je tada bila na snazi Šestojanuarska diktatura, i primio dužnost sekretara Pokrajinskog komiteta KPJ za Vojvodinu. Krajem 1930. godine učestvovao je u Berlinu, kao predstavnik jugoslovenske omladine, Konferenciji komunističke omladine Srednje Evrope. Tokom boravka u Berlinu susreo se sa Georgi Dimitrovom, tada čelnikom srednjoevropske sekcije Kominterne. Početkom 1931. godine, učestvovao je u Beču na savetovanju vodećih jugoslovenskih komunista.
Sredinom marta 1931. godine poslat je u Sloveniju na partijski rad, gde je uhapšen 9. aprila u Ljubljani. Državni sud za zaštitu države osudio ga je „zbog komunističkog delovanja“ na 15 godina robije, koju je izdržavao u zatvorima u Lepoglavi i Sremskoj Mitrovici.
Narodnooslobodilačka borba
Avgusta 1941. godine, posle okupacije Kraljevine Jugoslavije, zajedno sa 32 robijaša-komunista pobegao je iz sremskomitrovačkog zatvora. Posle bekstva iz zatvora, pridružili su se partizanima na Fruškoj gori. Potom je jedan deo bivših robijaša prešao u Srbiju i otišao u Vrhovni štab, a Jovan Veselinov je, zajedno sa Stankom Paunovićem, Slobodanom Bajićem i Jovanom Trajkovićem, po partijskom zadatku, ostao u Sremu i rukovodio oružanom borbom. Pošto Okružni komitet KPJ za Srem nije imao kontakte sa Pokrajinskim komitetom KPJ za Vojvodinu, koji se nalazio u Banatu, ustanak je u ovom delu Vojvodine kasnio. Jovan je tada preuzeo dužnost sekretara Okružnog komiteta i počeo da radi na aktivnijem učešću naroda u Narodnoosloboilački pokret.
Decembra 1941. godine oragnizovao je partijsko savetovanje u Pećincima, koje je predstavljalo prekretnicu u oružanom ustanku u Sremu. Kao sekretar Okružnog komiteta radio je na organizovanju partijskih i skojevskih organizacije, partijske i narodnooslobodilačke štampe, partizanskih odreda i drugih masovih antifašističkih organizacija. Početkom 1942. godine Okružni komitet KPJ za Srem, je pomoću svog kurira Boška Palkovljevića Pinkija, uspeo da uspostavi vezu sa Vrhovnim štabom i Centralnim komitetom KPJ, što je bilo veoma značajno za dalji razvoj oružane borbe u Vojvodini.
Pošto su tokom 1941. i 1942. godine poginuli politički i organizacioni sekretari Pokrajinkskog komiteta KPJ za Vojvodinu - Žarko Zrenjanin i Toza Marković, kao i članovi Biroa Pokrajinskog komiteta - Sonja Marinković, Stevan Jovanović Stevica i Radivoj Ćirpanov. Jovan Veselinov je tokom čitave 1942. godine, radio na obnovi rada Pokarjinskog komiteta i povezivanju sa partijskim organizacijama u Bačkoj i Banatu. Januara 1943. godine obnovljen je Pokrajinski komitet KPJ za Vojvodinu, a Jovan Veselinov je postao njegov sekretar. Bio je član Antifašističkog veća narodnog oslobođenja Jugoslavije i delegat Vojvodine na njegovom Drugom zasedanju, 1943. u Jajcu i Trećem zasedanju, 1945. u Beogradu. Vršio je dužnost predsednika Glavnog Narodnooslobodilačkog odbora Vojvodine i sekretara Jedinstvenog narodnog fronta Vojvodine.
Posleratna karijera
Posle oslobođenja Jugoslavije, Jovan Veselinov je bio ministar agrarne reforme, zatim ministar industrije i predsednik Planske komisije u Vladi NR Srbije. U periodu od decembra 1953. do april 1957. godine bio je predsednik Izvršnog veća Narodne Republike Srbije. Od 1957. do 1963. godine obavljao je funkciju predsednika Narodne skupštine NR Srbije. Od 1953. godine bio je član Saveznog izvršnog veća, a do 1963. član Saveta federacije. Više puta je biran za republičkog i saveznog narodnog poslanika, a u Saveznoj skupštini je obavljao funkciju predsednika Odbora za privredni plan i finansije Saveznog izvršnog veća i člana Prezidijuma Narodne skupštine.
Bio je predsednik Socijalističkog saveza radnog naroda Srbije. Na Petom kongresu KPJ, 1948. godine, izabran je u članstvo Centralnog komiteta KPJ. Član Centralnog komiteta Komunističke partije Srbije, bio je od Osnivačkog kongresa 1945. godine. Od marta 1957. do 1967. godine bio je sekretar Centralnog komiteta Saveza komunista Srbije, a od 1967. do 1969. član Izvršnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije. Imao je čin rezervnog general-majora Jugoslovenske narodne armije.
Objavio je dve knjige - „Svi smo mi jedna partija“ i „Iz naše revolucije“. Po motivima njegove knjige „Svi smo mi jedna partija“ Televizija Novi Sad je 1981. godine snimila seriju „Baza na Dunavu“. Umro je 8. februara 1982. godine u Beogradu.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima: Ordena jugoslovenske velike zvezde, Ordena junaka socijalističkog rada, Ordena narodnog oslobođenja, Ordena jugoslovenske zastave sa lentom, Ordena republike sa zlatnim vencem, Ordena zasluga za narod prvog reda, Ordena bratstva i jedinstva prvog reda, Ordena za hrabrost i dr. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 5. jula 1952. godine.
Olgica Batić
Olgica Batić (Олгица Батић, rođena 7. decembra 1981 u Beogradu) je srpskа političarka. Ona je predsednik Demohrišćanske stranke Srbije (DHSS) i poslanik u Narodnoj skupštini Republike Srbije.
Biografija
Olgica Batić je rođena 7. decembra 1981 u Beogradu; njen otac Vladan Batić (1949-2010) je bio predsednik Demohrišćanske stranke Srbije (DHSS). Pohađala je osnovnu i srednju školu u Obrenovcu i gimnaziju u Beogradu. Diplomirala je na Pravnom fakultetu Univerziteta u Beogradu.
Politički rad
Nakon diplomiranja, pridružuje se pravnom timu DHSS. Posle smrti svog oca 29. decembra 2010, na Skupštini Demohrišćanske stranke Srbije održanoj 03.septembra 2011. godine, izabrana je za predsednicu.
Tokom parlamentarnih izbora u Srbiji u 2012, ona je učestvovala u koaliciji Izbor za bolji život, uz podršku odlazećeg predsednika Borisa Tadića. Koalicija je prikupila 863.294 glasova ili 22.06% glasova, odnosno 67 poslaničkih mesta u Skupštini. Olgica Batić izabrana je za poslanicu poslaničke grupe Srpski pokret obnove - Demohrišćanska stranka Srbije, čiji je potpredsednik.
Advokatura
Olgica Batić je advokat u advokatskoj kancelariji Batić koja je utemeljena na porodičnoj tradiciji. Tokom advokatske karijere bila je uključena u veliki broj sudskih procesa koji su okupirali pažnju javnosti, medju kojima i zastupanje porodice jednog od nastradalih gardista VJ u Slučaju Topčider. Na početku karijere iskustvo je sticala i u radu sa svojim ocem Dr Vladanom Batićem. Olgica Batić se angažovala na velikom broju predmeta iz različitih oblasti, od krvnih delikata, do zastupanja najvećih firmi u Srbiji, preko pružanja pomoći građanima u različitim oblastima.
Bartolo, Puerto Rico
Bartolo je grad u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.311, što je 51 (4,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Carmine Gallone
Carmine Gallone, rođen kao Carmelo Camillo Gallone (10. septembar 1885 - 4. april 1973) bio je italijanski filmski režiser i scenarist, poznat kao jedan od ranih autora italijanske kinematografije, ali i izuzetno dugoj i plodnoj karijeri koja je trajala gotovo pola vijeka.
Opština Husasău de Tinca, Bihor
Husasău de Tinca je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
Padri Passionisti, Genoa
Padri Passionisti je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Kulina
Kulina može da bude:
ili
Črnci
Črnci je naselje u slovenskoj Općini Apači. Črnci se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 327 stanovnika.
Antara, Massa e Carrara
Antara je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Artanu, Negomir
Artanu je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Negomir.
Antara, Massa e Carrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 818 m.
Artanu, Negomir
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 706 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 191 m.