cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Robert Capa
Politički život
Prije nego što postaje punoljetan, Capa postaje član Munkakör (Radničkog kružoka), čiji su članovi bili uglavnom socijalisti, avantgardni fotografi i intelektualci koji su živjeli u Budimpešti. Bio je stalan učesnik demonstracija protiv represivnog režima Miklósa Horthya. 1931. prije nego što je njegova prva fotografija objavljenja, hapsi ga i muči u zatvoru mađarska tajna policija zbog njegovih radikalnih aktivnosti. Kućna prijateljica, koja je bila supruga lokalnog policajca, sređuje njegovo puštanje na slobodu pod uvjetom da odmah napusti Mađarsku.
Rancho de Benito Rodríguez, Santiago Ixcuintla
Rancho de Benito Rodríguez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Santiago Ixcuintla.
Robert Capa
Politički život
Boston Review ga opisuje kao "ljevičara, i demokrata - on je bio strastverni pro-lojalist i strastveni antifašist..." Tijekom Španjolskog građanskog rata putovao je i fotografirao POUM (Radničku partiju marksističkog jedinstva) u čijim redovima je bio George Orwell.
Brezno (Slovačka)
Prirodni uslovi
Brezno je smešteno u središnjem delu države. Glavni grad države, Bratislava, nalazi se 250 km zapadno od grada.
Robert Capa
Politički život
Britanski magazin Picture Post objavljivao je Capine fotografije iz Španjolske, komentirajući Capu u profilu: "On je strastveni demokrat, i živi zbog fotografije". "
Rancho de Benito Rodríguez, Santiago Ixcuintla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Brezno (Slovačka)
Prirodni uslovi
Reljef: Brezno se razvilo u središnjem delu slovačkog dela Karpata. Grad je u kotlini reke Hron, koja se prostire između planina Niske Tatre na severu i Slovačko rudogorje na jugu. Brezno se nalazi na blizu 500 metara nadmorske visine.
Klima: Klima u Breznom je umereno kontinentalna sa nešto oštrijom crtom zbog znatne nadmorske visine.
Vode: Brezno se nalazi na reci Hron i to je najviše veće naselje na ovoj reci, veoma važnoj za Slovačku. Reka deli grad na zapadni i istočni deo.
Istorija
Ljudska naselja na ovom prostoru datiraju još iz praistorije. Naselje pod današnjim imenom prvi put se spominje 1265. g. kao naselje nemačkih Sasa, a okolina je već tada bila naseljena Slovacima. 1335. g. naselje je dobio gradska prava. Tokom sledećih vekova grad je bio u sastavu Ugarske kao oblasno trgovište.
Krajem 1918. g. Brezno je postao deo novoosnovane Čehoslovačke. U vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan, pa je došlo do naglog povećanja stanovništva. Posle osamostaljenja Slovačke grad je postao njeno značajno središte, a razvoj zimskog turizma u okolini dao je gradu bolje uslove za razvoj u vremenu tranzicije.
Stanovništvo
Danas Brezno ima oko 22.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika opada.
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. g. sastav je sledeći:
Verski sastav: Po popisu iz 2001. g. sastav je sledeći:
Anton Krošl
Anton Krošl, slovenski istoričar, pedagog, političar, pesnik, pisac,* 18. maj 1905, Brežice, † 4. maj 1945, koncentracioni logor Neuengamme-Hamburg, Treći rajh.
U Mariboru se je školovao na humanističkoj gimnaziji. Studirao je u Ljubljani na Filozofskom fakultetu gde je diplomirao godine 1930. U međuvremenu se studijski dodatno školovao u Parizu i Caenu u Francuskoj. Pisao je knjige i pesme, prevodio i bio urednik. Napisao je zvanični školski uđbenik za istoriju, koji se koristio u Kraljevini Jugoslaviji. Radio je kao profesor na Trgovačkoj akademiji u Ljubljani (Trgovska akademija v Ljubljani). Bio je početnik slovenačkog školovanja na daljinu – osnovao je i bio vlasnik te direktor privatne Dopisne trgovačke škole u Ljubljani ( Dopisna trgovska šola) i Trgovačkog zavoda za učenje (Trgovski učni zavod). Godine 1941 doktorirao je na Filozofskom fakultetu u Ljubljani sa dizertacijom Zemljišna od veza na nekadašnjem Kranjskem: organizacija i rad zemljišnoodveznih organa Zemljiška odveza na bivšem Kranjskem : (organizacija in delo zemljiškoodveznih organov 1849 - 1853).
Za vreme II. svetskog rata osnovao i vodio je tajnu narodnooslobodilačku organizaciju Pobratim (1941). Bil je ustanovitelj in voditelj Narodne legije (1942).
Dr. Krošl bio je načelnik GOO-Glavnog organizacionog odbora kod štaba Komande Slovenije-kraljeve jugoslovanske vojske u Sloveniji. Sa tom funkcijom bio je najvišje rangirani civil u okviru kraljeve jugoslovanske vojske na teritoriju Slovenije. Komanda Slovenije osnovana je februara 1942. Imala je štab koji je bio sastavljen iz organizacionog i operativnog dela. Dr. Krošla su 1942 godine zatvorile italijanske okupacione snage, iz zatvora pušten 1943.
Dr. Krošl je surađivao i sa tajnom organizacijom Direktorij osnovana na kasno proleče 1943 i koja je ujedinjavala sve grupacije, koje nisu bile uključene u OF-Oslobodilačku frontu i one koje su bile nezadovoljne sa Slovenskom zavezom. U Direktoriju su bili dr. Nagode, Bano, Vrčon i F. S. Finžgar (poznati pisac, njegov najpoznatiji roman Ispod slobodnog sunca-Pod svobodnim soncem). Želeli su organizovati tajni vojni savez, koji bi preuzeo političko i vojno rukovodstvo u Sloveniji, za komandanta su imenovali dr. Krošla. Dr. Krošl je osnovao i vodio tajnu medjuratnu organizaciju Narodna edinost, ki je izdavala tajne novine Narodna edinost.
U godinama 1943 i 1944 je bio i načelnik DOS-Državne obaveštajne službe kraljeve jugoslovanske vojske u Sloveniji (DOS-Državna obveščevalna služba kraljeva vojske v Sloveniji).
U okviru hapšenja u Batovoj palati godine 1944 uhapsile su ga nemaške okupacione snage (gestapo) i poslale u koncentracioni logor Dachau i odande u koncentracioni logor Neuengamme kod Hamburga. Umro je godine 1945 u tragediji »Cap Arcona«.
Põltsamaa
Põltsamaa (njemački: Oberpahlen) je grad od 3,847 stanovnika u sredini Estonije.
Geografske karakteristike
Põltsamaa se nalazi na zapadu Okruga Jõgeva, duž rijeke Põltsame, udaljena 124 km jugoistočno od glavnog grada Tallinna i i samo 29 km jugozapadno od svog administrativnog centra Jõgeve. Põltsamaa je grad parkova i mostova kojih ima 18. , i raskršće autoputeva Tallinn-Tartu i Võhma-Jõgeva.
Historija
thumb|left|240px| [[Rijeka Põltsamaa]]
Põltsamaa je izrasla pod imenom Oberpahlen uz crkvu podignutu 1234., i zamak koji je podigao Livonski red krajem 13. vijeka. Krajem 16. vijeka postala je poznata po manufakturnoj proizvodnji cigle i vapna.
Između 1570. - 1578. (za Livonskog rata) Põltsamaa je bila službena rezidencija Magnusa, kralja ruskog vazalnog Livonskog kraljevstva.
U periodu 1582. do 1621. (sa prekidima) grad je bio pod vlašću Poljsko-Litvanske Unije. Od 1623. do 1881. u vrijeme kad je Estonija bila domena Ruskog Carstva bila je feud porodice Wrangels.
Põltsamaa je ostavila snažan trag u historiji Estonije, u njoj je 1766. počeo izlaziti prvi časopis na estonskom, a nakon tog je 1888. otvorena je prva visoka škola na estonskom.
Pozzo, Vicenza
Pozzo je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
Põltsamaa
Historija
Põltsamaa je u međuratnom periodu za prve Estonske Republike 1920. postala općina, a 1926. je dobila i status grada.
Za Drugog svjetskog rata 1941. - 1944., u borbama između Wehrmachta. - Crvene armije. oko 70% gradskih stambenih zgrada je uništeno.
Nakon rata za Estonske Sovjetske Socijalističke Republike u periodu 1950. - 62 Põltsamaa je bila administrativni centar istoimenog rajona.
El Trapiche, Tlalixcoyan
El Trapiche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Põltsamaa
Privreda
Nakon bankrota socijalističke ekonomije 1990-ih porastao je broj nezaposlenih, dok je 1989. oko 55% stanovnika bilo zaposleno, 2000]]. njihov procent je pao na 39%, a promjenila se i struktura, 1989. - 56% je radilo u industriji, a 2000. - 42%. I danas najviše ljudi radi u prehrambenoj industriji, firma AS Põltsamaa Felix (oko 170 radnika) i mljekara Põltsamaa. Ostale značajnije firme su; AS Kitzinger-Progress (nehrđajući čelik), Vikan Estonia AS (tekstil) i AS Puit-Profiil (drvna industrija).
Pobratimski gradovi
Põltsamaa ima ugovore o prijateljstvu sa sljedećim gradovima;
El Trapiche, Tlalixcoyan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
433 Eros
Karakteristike
On je jedan od asterioda koji prelaze orbitu Marsa, i ujedno prvi poznati asteriod za koga je utvrđeno da prelazi preko Marsove orbite. Eros je jedan od malobrojnih NEA asteroida čiji maksimalni prečnik prelazi 10 km.
Dolni Kubin
Dolni Kubin je grad u severnoj Slovačkoj, koji leži na reci Oravi u Žilinskom kraju. 2004. godine, grad je imao oko 19.900 stanovnika.
Istorija
Prvi pisani dokazi o postojaanju grada datiraju iz 1314. godine. Grad je osnovan u 14. veku, kada je pripadao tadašnjoj državi Orava. Status grada dobio je 1632. godine, da bi njegov status bio još više ojačan kada je, 1632. godine, grad dobio trgovačka prava i povlastice. 1683. godine je grad postao sedište Orave. 1776. godine, grad je postao sedište distrikta Procesus, najmanje administrativne jedinice u Kraljevini Ugarskoj.
Opština Tlilapan, Veracruz
Tlilapan je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1403 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1516 m.
Dolni Kubin
Istorija
Dolni Kubin je doživeo veliki razvitak tek nakon Drugog svetskog rata, kada je u grad dovedena električna enegerija, kao i ostala infrastruktura.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2001. godine Dolni Kubin ima blizu 20.000 stanovnika.
Etnički sastav:
Verski sastav:
Jailsamerska tvrđava
250px|right|thumb|Jailsamerska tvrđava Jailsamerska tvrđava je pustinjska tvrđava koju je godine 1156. radžputski vladar Rawal Jaisal podigao u pustinji Thar, a u i oko koje je nastao današnji grad Jailsamer u indijskoj državi Rajahstan. Zbog žutog pijeska koji iz daljine stvara optičku iluziju poznata je i kao Zlatna tvrđava (Sonar Kella, Sonar Quilla).
Tvrđava, čiji su zidovi visoki 75 m, zamišljena je ne samo kao vojno uporište iz koga je Rawal Jaisal kontrolirao trgovačke rute kroz Thar, nego i kao pravi grad koji je trebao zadovoljavati potrebe 10.000 stanovnika. Zbog toga se u njemu nalaze brojni historijski spomenici. Grad je dan-danas nastanjen, i u njemu živi oko četvrtina stanovnika Jailsamera.
Zlatna tvrđava je godine 1971. indijskom piscu i sineastu Satyajitu Rayu poslužila kao mjesto radnje njegovog romana Sonar Kella koga je godine 1974. adaptirao u zapaženi igrani film.
Jailsamer
Jaisalmer (जैसलमेर), poznat i po nadimku "Zlatni grad", je grad u indijskoj državi Rajasthan. Izgrađen je na grebenu od žutog pješčenjaka u čijem se središtu nalazi znamenita Jailsamerska tvrđava. Smješten je u središtu pustinje Thar te ima oko 78.000 stanovnika. Predstavlja upravno središte Distrikta Jaisalmer.
Kraljica sportova
Kraljica sportova je kineski crno-bijeli nijemi film snimljen 1934. godine u režiji Sun Yua. Naslovna protagonistica, koju tumači Li Lili, je djevojka iz provincije koja se ističe fizičkim vještinama te koja je došla u Šangaj studirati u školi za nadarene sportaše. Radnja prikazuje kako se sa vremenom počinje družiti sa dekadentnim mladićima iz više klase te počinje zaboravljati na svoje profesionalne obaveze.
CSI: Crime Scene Investigation (sezona 8)
Osma sezona serije CSI: Crime Scene Investigation je premijerno emitovana na kanalu CBS od 27. septembra 2007. do 15. maja 2008. godine.
Radnja sezone
Dok istražitelji žure da spasu jednog od svojih ("Mrtva lutka"), Sara donosi životnu odluku ("Zbogom i srećno"), a jedan istražitelj je ranjen ("Za Gedu"), na kraju sezone. Grisom, Vilouzova i njihov tim istražuju odrubljivanje glave ("Po spisku"), demonsku zaposednutost ("Idi dođavola"), smrt hermafrodita ("Slučaj travestita zanovetala"), ubistvo glumice ("Riba, kotlet, zvrčka, prodavnica"), i otmicu koji dovodi vrhunskog agenta FBI-ja iz New Yorka u Las Vegas ("Ko i šta"). U međuvremenu, Ketrin je pogodila smrt trogodišnjeg deteta ("Hiljadu dana na Zemlji"), a smrt teške TV zvezde vodi Brasa i Grisoma u Hollywood ("Dve i po smrti").
Piazza, Bolzano
Piazza je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Libre y Feliz, Casa de Rehabilitación, Culiacán
Libre y Feliz, Casa de Rehabilitación je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Kondoa
Kondoa je jedno od pet oblasti pokrajine Dodoma u Tanzaniji, koje je prema popisu stanovništva iz 2002. godine imalo 429.824 stanovnika.
Kondoa je najpoznatija po brojnim arheološkim lokalitetima, plitkim špiljama iznad stepe, na čijim stijenama se nalaze brojne prapovijesne slikarije. Lokalitet se nalazi na istočnim Masai liticama Doline velike rasjeline, na autoputu Kondoa-Arusha, oko 20 km sjeverno od grada Kondoa (Kondoa Mjini). Na gotovo vertikalnim liticama sedimentnih stijena, na površini od 2,336 km², nalazi se 150 prirodnih zaklona sa slikama za koje se vjeruje da su stare do 2.000 godina. Na njima su prikazane izdužene figure ljudi, životinja i prizori lova. Mnoge su visoke umjetničke vrijednosti i prikazuju sekvence koje pružaju jedinstveno svjedočenje o promjeni društveno-ekonomske kulture od lovaca-skupljača na poljoprivredno-stočarski način života, te uvjerenja i ideje povezane s različitim društvima. Neka od skloništa se još uvijek smatraju ritualima povezani s ljudima koji žive u njihovoj blizini, odražavajući kontinuitet njihovih vjerovanja, rituala i kozmološke tradicije. Zbog toga su ovi lokaliteti upisani na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi 2006. godine.
Veze
Slični lokaliteti u Africi:
Veliki put
Veliki put je kineski crno-bijeli nijemi film snimljen 1934. godine u režiji Sun Yua. Po žanru je drama, koja je sadržavala snažan patriotski naboj. Protagonisti su šestorica mladića koja sudjeluju u izgradnji strateški važnog puta koji bi trebao omogućiti obranu Kine od japanskog napada. Radnja prikazuje kako ih u tome nastoji spriječiti jedan od izdajničkih (hianjin) službenika, ali i kako im djevojke pomažu da zaustave sabotažu. Veliki put je napravljen u vrijeme tranzicije na zvučnu tehnologiju, te sadrži nasnimljenu muziku i zvučne efekte. Historičarima je, pak, zanimljiv zbog scene u kojoj se protagonisti kupaju goli u rijeci, pri čemu su prikazane čak i njihove genitalije; to je bila prva scena filmske golotinje u historiji kineske, pa i azijske kinematografije, a svojom eksplicitnošću je bila neobična čak i tadašnji svijet.
Bois-Himont
Boaz Imon je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Ruan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 392 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 67 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,84 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 140 metara (maksimalnoj 150 m, a minimalnoj 65 m).
Area Produttiva, Roma
Area Produttiva je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2234 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Songo Mnara
Songo Mnara je otok u općini Kilwa u Tanzaniji, nadomak njene obale. Od 13. do 16. stoljeća su trgovci sultanata Kilwa razvili susjednu otočku luku Kilwa Kisiwani do te mjere da su joj se divili europski istraživači poput Vasca da Game. Zbog toga su njezine ruševine, zajedno s rezedencijalnima na otoku Songo Mnara, upisane na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi još 1981. godine, a na popis ugroženih mjesta svjetske baštine su dospjele zbog propadanja lokaliteta usljed različitih uzroka poput erozije ili zaraslosti biljkama.
Povijest i odlike
Na vrhuncu moći u 15. stoljeću Kilwanski sultanat je vladao gradovima-državama kao što su: Malindi, Mombassa, Pemba, Zanzibar, Mafia, Comoro, Mozambik, Sofala; a imao je svoje trgovačke postaje s druge strane kanala na Madagaskaru. Početkom 16. stoljeća, Vasco da Gama je uspio izvući danak od ove bogate islamske države, ali je nedugo potom, 1505. god., portugalska flota, pod vodstvom Francisca Alemide, okupirala otok. Grad su zauzeli arapski plaćenici već 1512. godine i grad je uspio donekle povratiti svoj prijašnji utjecaj.
God. 1784. Kilwa je pala pod utjecaj omanskih vladara Zanzibara, a Francuzi su se utvrdili na sjevernom vrhu otoka. Grad je zbog učestalih sukoba napušten 1840-ih, a od 1886. do 1918. godine bio je njemačkom kolonijom.
Spomenici Songo Mnara su u velikoj opasnosti od erozije tla usljed padalina, ali i od vegetacije koja drobi njihove zidove.
Ciornei, Oniceni
Ciornei je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Oniceni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 174 m.
Institut za nuklearne nauke Vinča
Institut za nuklearne nauke „Vinča“ osnovan je 1948. godine kao istraživački centar za realizaciju nuklearnog programa SFR Jugoslavije. Danas je „Vinča“ naučni institut koji pokriva veliki broj ne samo nuklearnih već i biološki, fizičkih i tehničko-tehnoloških disciplina.
U današnje vreme nauka sve više prevazilazi ograničenja nametnuta podelama na fiziku, hemiju, biologiju i ostale tradicionalne discipline – stvaranjem istraživačkih timova koji se orijentišu na rešavanje problema na multidisciplinarni način, uključujući stručnjake iz više oblasti, koji tako mogu bolje da sagledaju problem i zajednički dođu do potrebnih odgovora.
Institut za nuklearne nauke „Vinča“ je mesto gde je ovakav pristup omogućen unutrašnjom organizacijom i praksom. Oblasti istraživanja su: fizika, hemija, biologija, energetika, zaštita od zračenja i zaštita životne sredine, zdravlje i životna sredina, nauka sa akceleratorima, nauka o materijalima.
Sve ove oblasti pripadaju grupi prirodnih i tehničkih nauka. Zbog multidisciplinarnosti rada u institutu, on je sposoban da odgovori na glavne strateške pravce istraživanja koji su postavljeni na nivou države: novi materijali i nanonauke, energetika, biomedicina i zaštita životne sredine.
Ukupan broj zaposlenih trenutno fluktuira oko 785, od kojih je od osnivanja Instituta do današnjih dana preko 750 doktori nauka.
Neke od laboratorija su: Laboratorija za fiziku, Laboratorija za nuklearnu fiziku, Laboratorija za fizičku hemiju, Laboratorija za molekularnu biologiju i endokrinologiju, Laboratorija za radijacionu hemiju i fiziku i mnoge druge. Institut je lider na visoko-tehnološkom tržištu u oblastima zaštite od jonizujućeg zračenja, proizvodnji i prometu radiofarmaceutika, ispitivanju i verifikaciji mera energetske efikasnosti u termoenergetskim postrojenjima, etaloniranju opreme i ispitivanju proizvoda. Laboratorija za zaštitu od zračenja i zaštitu životne sredine ima razvijenu saradnju sa svetskim agencijama u oblasti radijacione sigurnosti, vrši kontrolu izvora zračenja i vodeća je institucija u ovoj oblasti u Srbiji. Pored organizacionih jedinica koje se bave etaloniranjem temperature, vlažnosti i pritiska, u institutu postoji Centar za motore i vozila koja je akreditovan kao kontrolno telo i laboratorija za proto-tipska i homologaciona ispitivanja vozila. U okviru instituta posluje biro za sertifikaciju u čijim ispitivanjima učestvuju ispitne laboratorije Instituta „Vinča” kao što su centar za protiveksplozivnu zaštitu i Laboratorija za radijacionu hemiju i fiziku. Spoljnotrgovinski promet Instituta „Vinča” je registrovan za trgovinu na veliko, skladištenje i špeditersko posredovanje farmaceutskim i hemijskim proizvodima. Takođe u okviru Instituta postoji i Centar za permanentno obrazovanje koji se više od 50 godina bavi stručnim obrazovanjem u privredi, zdravstvu i nauci. U oblasti zaštite životne sredine Laboratorija za fizičku hemiju je stekla ozbiljnu reputaciju u saniranju problema neadekvatnih građevinskih materijala, kao i pratećim analizama.
Hill City, Minnesota
Hil Siti je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 633, što je 154 (32,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Institut za nuklearne nauke Vinča
Svake godine Institut se u okviru programa „ ” preko Ministarstva prosvete, nauke i tehnološkog razvoja u saradnji sa Centrom za promociju nauke pojavljuje sa svojim rezultatima na Sajmu knjiga, u cilju razmene svojih dostignuća. 26. aprila 2016. godine je održana vanredna Konferencija Društva za zaštitu od zračenja Srbije i Crne Gore pod nazivom „30 godina od Černobilja”. Monografija „Černobilj 30 godina posle” je pokazala veliko interesovanje šire javnosti. Termotehnika (časopis); Nuclear Technology and Radiation Protection i Thermal Science (časopis) su svetski priznati časopisi sa visokim impakt faktorima. U toku su i pripreme Vinčinih izdanja za Google Books. U okviru Vinčinih naučionica redovno se održavaju programi iz različitih oblasti nauka. Povodom dana Instituta 20. maja 2017. Institut je posetilo preko 600 učenika, studenata i profesora. U toku je unos podataka za Dositej bazu istraživača.
Велика Грабовница (Брус)
Демографија
У насељу Велика Грабовница живи 499 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,3 година (37,6 код мушкараца и 41,0 код жена). У насељу има 158 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 4,12.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Institut za nuklearne nauke Vinča
Istorija
Institut za nuklearne nauke „Vinča" osnovan je 1948. godine kao naučni centar za istraživanje najsavremenijih tema u osnovnim prirodnim naukama – fizici, hemiji i biologiji. Zapravo, baš tim redom. Zadatak da osnuje institut dobio je profesor Pavle Savić, fizikohemičar, koji je pozvan nazad u Jugoslaviju iz Instituta za fizičke probleme u Moskvi, gde je radio u laboratorijama akademika, kasnije Nobelovca, Pjotra Leonidoviča Kapice od poslednje godine Drugog svetskog rata.
U prvo vreme najviše su bila zastupljena istraživanja iz fizike i hemije, a nakon par godina institutu se pridružuje i Dušan Kanazir, koji otpočinje razvoj bioloških disciplina, pre svega u vezi sa efektima radioaktivnog zračenja. I Kanazir i Savić kasnije su bili predsednici Srpske akademije nauka i umetnosti.
Ubrzo nakon početka, institutu je bila namenjena realizacija državnog nuklearnog programa istraživanja, koji je okončan 1968. godine. Od te godine institut nastavlja istraživanja u okviru mešovitog (ne samo nuklearnog) koncepta. Danas je "Vinča" multidisciplinarni naučni institut koji pokriva veliki broj naučnih i tehničko-tehnoloških disciplina.
Organizacija
Od ukidanja nuklearnog programa 1968. godine Institut „Vinča“ je, zbog racionalizacije delovanja, podeljen na manje istraživačke celine, nazvane laboratorije. Prema Statutu, laboratorije i centri su organizacione celine Instituta.
Reaktori
U institutu postoje dva reaktora, RA i RB. Reaktor RA je 1984. zatvoren, a reaktor RB je i dalje u upotrebi.
Reaktor RA
Tehničke specifikacije:
Delovi za eksperimente:
Gorivo u rektoru:
Reaktor RB
Prva ideja za konstrukcijom novog reaktora potiče iz 1956. godine, sporazumom sa ruskim partnerom o nabavci nuklearnog goriva od prirodnog uranijuma i teške vode. Projektovanje i izgradnja reaktora RB završena je u toku 1957. godine, a naredne godine pušten u rad.
Delovi za eksperimente:
Río América, Las Margaritas
Río América je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
La Troja, Pénjamo
La Troja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Pozzoleone, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1215 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Institut za nuklearne nauke Vinča
Reaktor RB
Gorivo u rektoru:
Boquilla y Anexas, Guerrero
Boquilla y Anexas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
La Troja, Pénjamo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 869 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1698 m.
Boquilla y Anexas, Guerrero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 498 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2109 m.
Río América, Las Margaritas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1405 m.
Opština Cârligele, Vrancea
Cârligele je opština u Rumuniji u okrugu Vranča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Selous
Rezervat životinja Selous je jedno od najvećih zaštićenih područja za životinje na svijetu i najveće u Africi; nalazi se u južnoj Tanzaniji i ima površinu od 44.800 km², a zajedno sa okolnim područjem 54.600 km². Rezervat je nazvan po Fredericku Selousu, slavnom lovcu i ranom konzervatoru divljine koji je poginuo u Beho Behou, unutar rezervata, 1917. godine, za vrijeme I. svjetskog rata. mini|lijevo| Karta nacionalnih parkova Tanzanije na kojoj se Selous ističe svojom veličinom mini|lijevo| Rijeka [[Rufiji u Selousu]] Njemački upravitelj Hermann von Wissmann je područje Selous proglasio zaštićenim područjem još 1896. godine, a postalo je lovačkim rezervatom 1905. godine. Rezervat Selous je 1982. godine upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi kao "golemo odručje divljine koje je gotovo netaknuto ljudskim djelovanjem".
Najznamenitiji dijelovi rezervata je ušće rijeke Rufiji koja se ulijeva u Indijski ocean nasuprot otoka Mafia, ali i klanac Stiegler koji je dubok 100 i širok 100 metara. Većina parka je prekrivena tipičnom akacijskom savanom, uz vlažna područja i velike Miobo (Brachystegia) šume. Neke od tipičnih životinja u ovom području su: crni nosorog (oko 300-400 primjeraka), afrički slon (31.735 1994. god., najveća populacija u Africi), afrički divlji pas (1.300, jako ugrožen), žirafa (2.200), vodenkonj (oko 27.000 - najveća populacija u Africi), krokodil, leopard, gepard, žirafa, afrički bivol (138.000, najveća populacija u Africi), 350 vrsta ptica i mnogo drugih životinja.
U rezervatu ne postoje trajna ljudska naselja i nije dozvoljena gradnja, a svaki ulazak ljudi strogo kontrolira Tanzanijsko ministarstvo prirodnih resursa i turizma. Većina rezervata je lovačko područje u kojemu djeluje nekoliko privatnih lovačkih agencija koje imaju koncesiju na određeno područje. No, jedno veliko područje na sjeveru, uz rijeku Rufiji, je rezervirano samo za fotografski safari. U ovom području uz rijeku i njezina jezera, nalaze se brojni kampovi i bungalovi, a većina turista i lovaca pristiže lošim automobilskim putom ili privatnim zrakoplovima iz Dar es Salaama. Iako je broj divljih životinja u rezervatu velik, njihova gustoća je manja nego u sjevernim zaštićenim područjima Tanzanije.
Raširen krivolov je izazvao dramatičan pad divljih populacija, osobito slonova i nosoroga čiji brojevi su pali za gotovo 90 posto od 1982. godine, kada je mjesto upisano na popis svjetske baštine, zbog čega je 2014. god. upisan na popis ugroženih mjesta svjetske baštine
Xampolco, Atzalan
Xampolco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atzalan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1319 m.
Pozzolo, Vicenza
Pozzolo je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 205 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 158 m.
Hampton, Illinois
Hempton je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.863, što je 237 (14,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Serengeti
Serengeti je ekosustav prostranih savana u sjevernoj Tanzaniji i jugozapadnoj Keniji na oko 30.000 km², u kojemu se događa najveća seoba sisavaca na svijetu, koju često zovu "Deseto svjetsko čudo prirode". Ime mu na jeziku Masaia znači "beskrajne ravnice". Područje ekosustava Serengeti obuhvaća i zaštićeni rezervat Ngorongoro (u kojemu obitava oko 40.000 pripadnika plemena Masai) sa smještajem za turiste u Ngorongoro Wildlife Lodge, te rezervat Maswa i park prirode Maasai Mara, površine 320 km², a u kojem je lov dozvoljen (?), a postoji i mogućnost obilaska balonom. U ovom području živi 70 vrsta velikih sisavaca i oko 500 vrsta ptica. mini|lijevo| Karta NP Serengeti Klima Serengetija je vruća i suha. Glavna kišna sezona traje od ožujka do svibnja, i kraćim kišama u desetom i jedanaestom mjesecu. Temperature na visinama od 920 do 1,850 metara iznose od 15-25 stupnja celzijusa; najhladnije je od lipnja do listopada, napose navečer.
Nacionalni park Serengeti je nacionalni park u Tanzaniji, stvoren još 1951. godine za potrebe očuvanja prirodnog staništa za oko 2 milijuna gnuova, 500.000 thomsonovih gazela, 250.000 zebri, bivola, lavova i drugih životinja. Bez sumnje je jedan od najpoznatijih utočišta divljih životinja na svijetu, koji se prostire na 14.763 km² između jezera Victoria na zapadu, jezera Eyasi na jugu, i Doline velike rasjeline na istoku. On je 1981. godine upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi kao "mjesto gdje se odvija jedno od najdojmljivijih prirodnih događaja na svijetu, godišnja seoba milijuna velikih biljojeda u potrazi za trajnijim izvorima vode, a koje prate njihovi grabežljivci".
Svake godine u svibnju i lipnju velika krda gnuova i zebra se uputi od središnjih ravnica Serengetija prema zapadnim velikim trajnim lokvama vode. Njih prate i manja krda antilopa, elanda i topi gazela, ali i čopori lavova (do 3.500 primjeraka odjednom), pjegavih hijena i šakala, a prije i čopori afričkih divljih pasa (nestali na ovom području 1991.).
Santa Clara, Emiliano Zapata
Santa Clara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Emiliano Zapata.
Serengeti
Od ostalih sisavaca na ovom području tu su: crni nosorog (jako ugrožen i pretpostavlja se da ih ima tek nekoliko primjeraka), afrički slon (ugrožen i brojao je tek 1.357 primjeraka 1994. god.), leopard, gepard, žirafa, vodenkonj i mnogo vrsta manjih sisavaca.
Predsjednik Tanzanije, Jakaya Kikwete, je 2010. godine predložio izgradnju autoceste kroz NP Serengeti, za koju mnogi smatraju kako bi ona trajno i nepopravljivo ugrozila ekosustav Serengetija. Koncem lipnja 2011. godine vlada je zbog svjetskog medijskog pritiska odustala od izgradnje ceste preko Serengetija, ali će izgraditi cestu uz sam rub parka.
Santa Clara, Emiliano Zapata
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1571 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2493 m.
Maglino, Cuneo
Maglino je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 706 m.
Fluoren
Fluoren je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 166,218 Da.
Filipinski krokodil
Filipinski krokodil (lat. Crocodylus mindorensis) je vrsta gmaza iz reda krokodila. Endem je Filipina, a stanište su mu slatkovodna područja. Kritično je ugrožen, prema podacima istraživanja koje je provedeno 1995., u divljini je ostalo tek oko 100 jedinki ove vrste, što je čini među najugroženijim vrstama životinja na svijetu. Prijeti mu izumiranje je uzrokovano ljudskim nemarom (poput gubitka staništa i slučajne smrti uzrokovanje lovljenja ribe dinamitom). Donedavno je smatran podvrstom novogvinejskog krokodila.
Crucoli, Crotone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 774 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.
Ranchería los Sabinos, Carichí
Ranchería los Sabinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Filipinski krokodil
Opis
Relativno je mala vrsta s obzirom na veličinu drugih krokodila. Mužjaci u duljini tijela ne premaše tri metra, a ženke su još manje. Filipinski krokodil ima između 66 i 68 zubi, koji mu tijekom cijelog života rastu. To znači da mu zubi stalno opadaju, te mu izrastaju novi. Leđa su mu zaštićena oklopnim pločicama od kožne kosti. Ima relativno dugu njušku za krokodila. Boja mu je zlatno-smeđa, te potamnjuje što je krokodil stariji.
Ranchería los Sabinos, Carichí
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1996 m.
Filipinski krokodil
Način života
Hrani se raznolikim organizmima koji žive u vodi. Na njegovu jelovniku nalaze se zmije, žabe, kornjače, kukci i manji sisavci.
Gradi relativno malo gnijezdo, oko 1,5 metara široko i pola metra visoko. U njega ženka postavlja 7-20 jaja. Inkubacija najčešće traje 85 dana. Brigu o mladuncima vodi njihova majka.
Tijelo zagrijava ležanjem na suncu, ako mu postane previše toplo, otvori usta. Može plutati na površini vode, samo su mu uši, oči i nosnice izložene, prilagođavajući plovnost gutanjem kamenja.
Castellino, Modena
Castellino je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 949 m.
Opatija Thoronet
thumb thumb|Klaustar
Opatija Thoronet (L'abbaye du Thoronet) je bivši cistercitska opatija sagrađena krajem 12. i početkom 13. vijaka, danas obnovljena kao muzej. Smještena je između gradova Draguignan i Brignoles u departmanu Var u Provansi na jugoistoku Francuske. Predstavlja jednu od tri cistercitske opatije - druge dvije su Senanque i Silvacane - s kojima čini "tri sestre Provanse."
Opatija Thoronet se navodi kao jedan od najboljih primjera cistercitskog duha. Čak i akustika crkve nameće disciplinu redovnicima; s obzirom na kamene zidove, koji su stvorili snažnu jeku, redovnici su bili prisiljeni pjevati sporo i u savršenoj harmoniji.
Nuklearna nesreća u Vinči
Nuklearna nesreća u Vinči se dogodila 15. oktobra 1958. godine u Institutu za nuklearne nauke u Vinči kada je došlo do isticanja radioaktivnog materijala iz nekoliko meseci ranije postavljenog nuklearnog reaktora, prvog u tadašnjoj Jugoslaviji. Tom prilikom je ozračeno šestoro mladih istraživača – Radojko Maksić, Roksanda Dangubić, Draško Grujić, Stjepko Hajduković, Živorad Bogojević i Života Vranić. Znajući da se oni adekvatno ne mogu lečiti u tadašnjim beogradskim bolnicama, akademik Pavle Savić je uspeo ugovoriti da se ozračeni istraživači već sledeći dan prebace u Pariz na lečenje u Institut Kiri gde se nad njima počela provoditi eksperimentalna terapija. Petoro pacijenata, svi osim Bogojevića, su mesec dana kasnije bili podvrgnuti tada pionirskoj operaciji transplantacije koštane srži. Od njih pet su svi preživeli osim Vranića koji je preminuo. Nesreća je postala predmetom istrage tokom koje je Savić istraživače optužio za nemar, odnosno neadekvatnu zaštitu eksperimentalnog reaktora. Nesreća u Vinči je relativno šturo praćena u medijima tadašnje Jugoslavije, a sam istraživački program, koji se ponekad tumači kao pokušaj Jugoslavije da razvije sopstveno nuklearno naoružanje, je ubrzo nakon toga bio obustavljen.
Godine 1976. je o tim događajima u jugoslovensko-francuskoj koprodukciji snimljen televizijski film pod nazivom Ozračeni.
Who & What
Who & What je 171. epizoda, odnosno 6. epizoda VIII sezone TV-serije CSI: Crime Scene Investigation i unakrsna epizoda se serijom Without a Trace. Prvi put je prikazana na programu američke TV-mreže CBS 8. novembra 2007. godine. Scenario za epizodu su pisali tvorci serije Carol Mendelsohn i Naren Shankar, a režirao ju je Danny Cannon.
Radnja prikazuje kako se FBI-jev sgent Jack Malone udružuje sa Gilom Grissomom u hvatanju serijskog ubice, nakon što je ustanovljeno da dječak otet prije šest godina u New Yorku odgovara profilu žrtve ubistva u Las Vegasu. Epizoda je iste večeri dobila nastavak u epizodi Where & Why TV-serije Without a Trace.
Bella Vista, Coyomeapan
Bella Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Coyomeapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 219 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1998 m.
Coronillo, Atzalan
Coronillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atzalan.
Opština Tomatlán, Veracruz
Tomatlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 5667 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1357 m.
Chaffaut-Saint-Jurson
Šafo Sen Žirson je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornjoprovansalski Alpi koja pripada prefekturi Dinj le Ben.
Maie, Cuneo
Maie je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 503 m.
Gorj (okrug)
Gorj čita se Gorž (rumunjski: Județul Gorj) je jedan od 41 rumunjskih okruga (județa / jedinica lokalne uprave) na jugozapadu Rumunjske.
Chaffaut-Saint-Jurson
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 674 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 36,2 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 584 metara (maksimalnoj 960 m, a minimalnoj 470 m).
Gorj (okrug)
Geografske karakteristike
Okrug Gorj je brdoviti kraj, koji se prostire po Transilvanijskim Alpama, najveći vodotok koji oplakuje okrug je rijeka Jiu sa svojim pritokama. Umjetno jezero Ceauru leži jugozapadno od grada Târgu Jiua.
Okrug Gorj ima površinu od 5,602 km² a po popisu stanovništva iz 2011. imao je 341,594 stanovnika, od toga 321,686 Rumunja i 6,698 Roma i zanemariv broj ostalih nacija.
Privreda i atrakcije
Administrativni centar je grad Târgu Jiu, izgrađen na temeljima rimskog naselja, u kom se proizvodi tekstil, prehrambeni proizvodi i obrađuje drvo. U Birseştiju radi tvornica građevinskog materijala.
Ugljen se iskapa u općini Schela, i kod Tismana i Rovinarija, a nafta crpe kod Ţiclenija i Bâltenija. U općini Baia de Fier kopa se grafit. Gorj je i poljoprivredni kraj, poznat po uzgoju stočarstva i žita u nizinama i po vinogradarstvu u brdima.
Najveća znamenitost Okruga Gorj je spomenik poginulim rumunjskim vojnicima u Prvom svjetskom ratu u gradskom parku Târgu Jiua, djelo skulptora Constantin Brâncuşi koji je i rođen u rođen Gorju u selu Hobiţa, nedaleko Târgu Jiua. Pored njega to je i manastir Tismana, osnovan u 17. vijeku koji leži zapadno od Târgu Jiua.
Žiar nad Hronom
Žjar na Hronu (svk: Žiar nad Hronom; mađ: Garamszentkereszt; nem: Heiligenkreuz), je grad u Banskobistričkom kraju u središnjoj  Slovačkoj, a središte je i istoimenog okruga.
Žjar na Hronu smestio se na reci Hron, 40 km od Banske Bistrice i 170 km od Bratislave.
Istorija
Grad se prvi put spominje 1075. u zapisima Benediktinaca. Prvo ime grada je bilo Cristur, a spominje se 1237. Status grada dobio je 1246. Grad je do 1955. nosio naziv Svätý Kríž nad Hronom (Sveti Krst na Hronu (ili Sveti Križ na Hronu)) kada je ime promenjeno u Žiar nad Hronom (Žjar na Hronu).
Stanovništvo
Prema popisu stanovništa iz 2001. grad je imao 19.945 stanovnika.
Etnički sastav:
Verski sastav:
Gradovi prijatelji
Grad Žjar nan Hronu je pobratimljen ili ima neki vid saradnje sa:
Masetti, Verona
Masetti je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Campo Lazareto, Culiacán
Campo Lazareto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
El Potrero, San Felipe
El Potrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2095 m.
Wynne, Arkansas
Vajn je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.367, što je 248 (-2,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Noria, Santiago Ixcuintla
La Noria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Santiago Ixcuintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Sáenz, Guerrero
Sáenz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 532 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2054 m.
Abasidski zamak
Abasidski zamak ili Abasidska palača (Qasr al-Abbasi) predstavlja kompleks građevina u Bagdadu izgrađen za vrijeme abasidskog kalifa An-Nasira krajem 12. i početkom 13. vijeka. Dio historičara smatra da je predstavljao kalifovu palaču, dok dio smatra kako su se u njima nalazile medrese, odnosno obrazovne institucije vezane uz Bait al-Hikmu (Kuću mudrosti). Taj kompleks predstavlja jednu od rijetkih građevina koje su ostale sačuvane nakon mongolskog osvajanja i pustošenja Bagdada 1258. godine.
Elva (rijeka)
Hidrologija
Elva izvire iz Jezera Otepää Valgjärv u Okrugu Põlva, od tamo teče prema sjeveru do ušća u rijeku Emajõgi nešto niže od sela Teilma u Okrugu Tartu.
Elva u svom srednjem toku protiče kroz grad Elva, a u donjem protiče preko jezera Karijärv i Keeri. Rijeka je na više mjesta pregrađena branama i tako su formirana akumulaciona jezera Palu, Hellenurme, Rundsu, Peedu, Voika i Tõravere.
Najveće pritoke su potoci; Laguja (10 km), Illi (9 km), Voika (9 km) i Pulga (9 km). Porječje rijeke prostire se na površini od 456 km² po okruzima; Põlva, Valga i Tartu.
Orissaare
Orissaare (njemački: Orrisaar) je gradić od 841 stanovnika na zapadu Estonije u Okrugu Saare.
Geografske karakteristike
Orissaare se prostire na sjeveroistoku otoka Saaremaa, udaljen 52 km od svog administrativnog centra Kuressaara.
Historija
Orissaare je prvi put dokumentiran 1532. kao selo po imenu Oreval. Prva škola podignuta je 1836. Značaj mu je porastao kad je 1897. izgrađen nasip sa cestom do otoka Muhu.
Za Prvog svjetskog rata i njemačke okupacije, koja je trajala od oktobra 1917. do novembra 1918. njemačka vojska izgradila je željezničku prugu od Orissaarea do Kuressaara.
Za Estonske Sovjetske Socijalističke Republike od 1950. do 1959. bio je administrativni centar vlastite općine.
Orissaare je danas poznat po maloj marini u koju stane 15 brodova dugih do 20 metara i gaza do 2.3 m.
Pra' Cabrolo, Vicenza
Pra' Cabrolo je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Dos Lagunas, Tlalixcoyan
Dos Lagunas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Pra' Cabrolo, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 320 m.
Dos Lagunas, Tlalixcoyan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Ozračeni
Ozračeni je jugoslovensko-francuski televizijski film snimljen 1976. godine u režiji i po scenariju Žerara Potoa. Predstavlja rekonstrukciju dramatičnih događaja koji su 15. oktobra 1958. godine započeli sa nuklearnim incidentom u Vinči, odnosno ispuštanjem radioaktivnog materijala iz tamošnjeg eksperimentalnog reaktora, pri čemu je ozračeno šestoro mladih istraživača. Radnja prati njihove napore da spreče daljnju katastrofu, odnosno nastojanja da se spasu njihovi životi, zbog čega su odvedeni u Pariz na eksperimentalnu terapiju tokom koje će im, kao prvima u svetu, biti transplantovana koštana srž.
Ocórare de Maguillachi, Carichí
Ocórare de Maguillachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2247 m.
Opština Corbița, Vrancea
Corbița je opština u Rumuniji u okrugu Vranča.
Estación Corralejo, Pénjamo
Estación Corralejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1008 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1694 m.
Selja
Selja zvana i Selgejõgi, Karepa, Rutja, je rijeka na sjeveroistoku Estonije duga 44 km.
Hidrologija
Selja izvire na periferiji gradića Hulja u Okrugu Lääne-Viru. Od tamo teče prema sjeveroistoku uz velike meandre prema ušću u Finski zaljev kod sela Karepa. Najveće pritoke su; Soolikaoja (25 km), Sõmeru (15 km), Hulja (10 km), Veltsi (10 km) i Haljala (10 km).
Porječje rijeke prostire se na površini od 410 km² po Okrugu Lääne-Viru.
Kod sela Päide na rijeci postoje dva akumulaciona jezera.
Djeca doba nevolja
Djeca doba nevolja je kineski crno-bijeli igrani film snimljen 1935. godine u režiji Xu Xingzhija. Smatra se najpoznatijim od nekoliko filmova koji su nastali u produkciji kratkotrajnog šangajskog studija Diantong Film Company, bliskog Komunističkoj partiji; kao i svi oni, imao je snažan politički angažman i patriotski naboj. Nastao je po istoimenoj drami Tian Hana. Protagonisti su dva šangajska mladića koji zbog sumnje da su politički radikali napuštaju grad; jedan započinje ljubavnu vezu sa mladom udovicom u Qingdaou, a drugi se priključuje borbi protiv japanskog okupatora u Mandžuriji. Film je danas najpoznatiji po tome što se u njemu prvi put čula popularna patriotska pjesma Marš dobrovoljaca, koja danas služi kao službena himna NR Kine.
Marš dobrovoljaca
Marš dobrovoljaca je himna Narodne republike Kine, napisana u toku Drugog kinesko-japanskog rata (1937—1945.). Autor je cenjeni pesnik i dramaturg tog vremena Tjen Han (田汉), a muziku je komponovao Nje Er (聂耳).
Poreklo himne
Marš dobrovoljaca je Tijen Han napisao 1934. za pozorišni komad koji je pisao u to vreme. Popularna verzija, pak, kaže da ju je napisao na papiru za cigarete nakon što je uhapšen u Šangaju i bačen u zatvor Kuomintanga 1935. godine. Pesma je, sa manjim izmenama, postala muzička tema patriotskog filma „Sinovi i kćeri u vreme oluje” (风云儿女, 1935.), sa pričom o intelektualcu koji odlazi da se bori u Prvom Sino-japanskom ratu. Ovo je bila jedna od pesama koje su se tajno širile među stanovništvom kao deo antijapanskog otpora.
Prvi put je izvedena kao nacionalna himna na međunarodnoj konferenciji održanoj februara 1949. u Pragu (tada Čehoslovačka). U to vreme je Bei-ping (danas Bei-đing - sr. Peking) već bio u rukama kineskih komunista. Bilo je nekih neslaganja oko stiha „Kineska nacija se suočava sa svojim najvećim iskušenjem”. Istoričar Guo Mo-žuo je stih promenio u „Kineska nacija je došla do trenutka svoje emancipacije” (中国民族到了大翻身的时候).
U junu iste godine, Kineska komunistička partija je raspisala konkurs za nacionalnu himnu. Do kraja avgusta je pristiglo 6926 predloga. Marš dobrovoljaca je predložio slikar Sji Pei-hung (徐悲鸿) i skoro jednoglasno je izabrana. Bilo je, doduše, sporenja oko trećeg stiha. Na ovo je Džou En-lai dao završnu reč: „''Još uvek imamo imperijalističke neprijatelje pred nama. Što više idemo napred, više će nas imperijalisti mrzeti, pokušavati da nas potkopaju, da nas napadnu. Možete li reći da nećemo biti u opasnosti?''” Njegovo viđenje je podržao i Mao Cedung i 27. septembra 1949., pesma je postala nacionalna himna, više od mesec dana pre osnivanja Narodne Republike Kine.