cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jugoslavija i Pokret nesvrstanih
Raspad Jugoslavije
mini|Animirana mapa raspada Jugoslavije U periodu jugoslovenske krize i raspada zemlje Jugoslavija je bila na kraju svog predsedavanja Pokretom nesvrstanih koje je trajalo od 1989. do 1992. godine i nakon kojega je predsedavanje trebala da preuzme Indonezija. Zbog kompleksnog i konferalizovanog ustavnog uređenja Jugoslavije u periodu od 1989. do kraja jugoslovenskog predsedavanja rotacijom je izmenjeno čak pet predsedavajućih šefova države što je bio i najdinamičniji period u izmeni predsedavajućeg pokretom ikada. Jugoslovenska kriza stvorila je i praktične logistike i pravne izazove u glatkom transferu predsedavanja na Indoneziju. U vreme samita u Džakarti od 1. do 6. septembra 1992. godine već su započeli i jugoslovenski ratovi. Bivše jugoslovenske republike Hrvatska, Slovenija i Bosna i Hercegovina već su ušle u članstvo Ujedinjenih nacija dok je SR Jugoslavija bila izložena snažnim međunarodnim sankcijama. SR Jugoslavija (sačinjena od Srbije i Crne Gore) za sebe je tražila priznanje pune i ekskluzivne pravne sukcesije bivše SFR Jugoslavije (zahtev koji je osporen svega nekoliko dana nakon samita u Džakarti u Rezoluciji Saveta bezbednosti 777). Jugoslovenska kriza tako je stvorila do tada neviđenu situaciju u kojoj je predsedavajući pokreta (Dobrica Ćosić koji se u tom trenutku nalazio u Londonu) bio odsutan sa konferencije u Džakarti na kojoj je trebao Indoneziji da preda predsedavanje. Jugoslovenska delegacija, koja iz Beograda nije primala nikakve detaljne instrukcije, bila je vođena od strane crnogorskog diplomata Branka Lukovca. Uz izostanak odgovora iz Beograda delegacija je pristala da nove postjugoslovenske zemlje mogu da učestvuju u samitu u svojstvu posmatrača iako ih Beograd do tada još uvek nije formalno priznavao kao nezavisne države. U delimično haotičnim okolnostima jugoslovenska (de fakto srpska i crnogorska) delegacija uspela je da postigne rezultate koje je egipatski ministar inostranih poslova Amr Musa opisao kao bolje po Jugoslaviju od onoga što se uskoro može očekivati u Ujedinjenim nacijama. Pokret je odlučio da Jugoslaviju ne izbaci iz članstva već da za nju ostavi praznu stolicu koja će biti korišćena sve do obaranja Slobodana Miloševića i odustajanja SR Jugoslavije od zahteva da ju se prizna kao jedinu pravnu naslednicu SFR Jugoslavije već je pristala da bude jedina od nekoliko zemalja koje to nasleđe dele. SR Jugoslavija prema odluci Pokreta nesvrstanih nije trebala biti pozivana na samite osim u slučaju da se raspravlja o pitanjima koja je se direktno dotiču. Poslednja jugoslovenska delegacija na samitu nesvrstanih se u povratku iz Džakarte suočila i sa logističkim problemima zbog režima sankcija u kome je poslednji deo puta od Budimpešte do Beograda putovala autobusom zbog režima zabrane letova.
Evropski i mediteranski aspekt nesvrstanosti
Dvadeset i pet delegacija učestvovalo je na Prvoj konferenciji Pokreta nesvrstanih zemalja u Beogradu od kojih su iz evro-mediteranskog prostora prisutne bile Liban, Tunis, Ujedinjena Arapska Republika, Maroko, Alžir, Kipar i Jugoslavija. Jugoslovenska diplomatija pokazivala jeodređeno nepoverenje prema isključivim trikontinentalnim inicijativama koje su okupljale samo zemlje Afrike, Azije i Latinske Amerike, a za koje je Beograd verovao da predstavljaju sovjetska nastojanja da se umanji jugoslovensko i mediteransko mesto u okviru pokreta nesvrstanih zemalja trećeg sveta. U svojoj široj strategiji Jugoslavija je blisko sarađivala sa ostalim nesvrstanim ali i neutralnim zemljama Evrope kroz Konferenciju o bezbednosti i saradnji u Evropi (prethodnica OEBS-a) u nastojanjima da se očuvaju postignuća Helsinških sporazuma. Jugoslavija je u tom okviru sarađivala sa Austrijom i Finskom u pružanju medijacije za sukobljene blokove, 1977. godineorganizovala je drugi samit nakon Helsinške konferencije i predložila nacrte evropskih dokumenata o zaštiti nacionalnih manjima koje su do danas temelj i integralni deo evropskog sistema zaštite manjina. Jugoslovenski ministar inostranih poslova Miloš Minić isticao je kako je „Jugoslavija evropska, mediteranska, nesvrstana i zemlja u razvoju”. Prilikom susreta i putovanja u druge nesvrstane zemlje predsednik Tito je isticao potrebu da se Mediteran učini zonom mira.
Zbog toga što se povremeno doživljavalo kao evrocentrizam Jugoslavija je povremeno kritikovana zbog prevelikog opreza u pružanju direktne potpore oslobodilačkim pokretima pri čemu je Jugoslavija najveću i najnesebičniju pomoć dala uravo oslobodilačkom pokretu u Alžiru dok je drugde pomoć bila opreznija i čest usmerena na diplomatske inicijative kroz Ujedinjene nacije. Jugoslavija je sa druge strane isticala kako njezina istorijska iskustva sa stranom dominacijom od strane dve imperije (Austro-Ugarska i Osmansko Carstvo), izazovi sa kojima se suočava kao zemlja u razvoju kao i kompleksna multietnička federalna struktura povezuje Jugoslaviju u iskustvima sa brojnim novooslobođenim kolonijama.
Kulturna i naučna saradnja
mini|Komemorativni obelisk na konferenciju 1961. godide u [[Novi Beograd|Novom Beogradu]]
Nasleđe nakon raspada Jugoslavije i kraja Hladnog rata
Po završetku Hladnog rata i jugoslovenskih ratova šest bivših republika i pravnih naslednica jugoslovenske federacije pokazale su različito interesovanje za učestvovanje u aktivnostima Pokreta nesvrstanih. Jugoslovensko članstvo, koje je za sebe zahtevala novoosnovana Savezna Republika Jugoslavija (2003. godine reorganizovana kao Srbija i Crna Gora) i čiji zahtev nije bio široko prihvaćen, službeno je suspendovano 1992. godine bez formalnog brisanja iz liste članica. 2001. godine Koordinacioni biro Pokreta nesvrstanih priznao je Saveznu Republiku Jugoslaviju kao zemlju posmatrača u okviru pokreta. Od šest bivših republika njih četiri imaju status posmatrača i to su Bosna i Hercegovina, Hrvatska, Srbija i Crna Gora. Niti jedna od njih nije punopravna članica pokreta uz to što je kandidatura Bosne i Hercegovine odbačena 1995. godine. Samo Srbija spada u kategoriju formalno vojno neutralnih zemalja dok su Severna Makedonija, Slovenija, Crna Gora i Hrvatska članice NATO saveza, a Bosna i Hercegovina zemlja kandidat za članstvo. Sve su ili članice ili zemlje koje teže članstvu u Evropskoj uniji. Dve ranije članice pokreta koje su ušle u članstvo EU (Kipar i Malta) su prilikom učlanjenja napustile pokret, uz isticanje Vlade Kipra da će zemalja zadržati bliske veze sa pokretom. Uz 6 jugoslovenskih republika, od 2008. godine Kosovo je jednostrano proglasilo nezavisnost uz veliku većinu članica Pokreta nesvrstanih koje tu nezavisnost nisu priznale (uključujući Indiju, Indoneziju, Kubu, JAR... ali uprkos tome pokret je i dalje ostao bez zajedničkog usaglašenog stava po ovome pitanju. mini|Skupština Srbije, mesto prve konferencije 1961. godine, ugostila je i komemorativni susret u povodu pedesete godišnjice pokreta 2011. godine.
Vlăduța, Buzoești
Vlăduța je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Buzoești.
Dej, Rumunjska
Dej čita se Dež (mađarski: Dés, njemački: Desch) je grad na sjeverozapadu Rumunjske od 33,497 stanovnika (1992. bilo ih je 41,216).
Dej je treći po veličini grad u Okrugu Cluj.
Geografske karakteristike
Dej leži u dolini rijeke Someş, nedaleko od mjesta gdje se ona formira sutokom njenih glavnih rukavaca Someşul Mare i Someşul Mic, udaljen 60 km sjeverno od administrativnog centra okruga Cluj-Napoce.
Historija
Grad se prvi put spominje u dokumentima iz 1061. i 1214., pod imenom Dees, ali se pretpostavlja (iako za to još nema čvrstih materijalnih dokaza) da je na tom mjestu postojalo naselje još za neolitika. Kako se tu nalaze velike rezerve soli, koja se kopa još od tračko - rimskih vremena, već tada je zbog strateškog značenja podignuta utvrda. thumb|240px|left| Kombinat Dej Današnji Dej je utvrđen između 1214. i 1235., - 1241. je razoren za provale Tatara, ali je brzo obnovljen. Tokom vremena se razvio kao glavni rudarski centar za ekspoloataciju soli, tako da je početkom 18. vijeka izgrađena i mala riječna luka za transport soli.
Važno je napomenuti da se tokom srednjeg vijeka u grad naselilo puno saskih rudara, koji su podigli puno građevina.
Znamenitosti
Najveće znamenitosti grada su rimski kastrum, koji se nalazi nedaleko od grada u Căşeju. Uz njega tu je protestanska crkva sagrađena u gotičkom stilu između 1453. - 1536., sa zvonikom visokim 72 metara. Tu je i katolička crkva i franjevački samostan sv. Antuna Padovanskog, podignuti u baroknom stilu u 18. vijeku (gradnja je počela negdje oko 1716.), i pravoslavna crkva sv. Georgija, dovršena 1776.
Privreda
Najveći privredni pogon u gradu je kombinat celuloze i papira Someș Dej.
Santa Cruz, Hueytamalco
Santa Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueytamalco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
An Najd, Ma'rib
An Najd je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1559 m.
Fontanelle, Parma
Fontanelle je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 638 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Valea Lungă, Zalha
Valea Lungă je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Zalha.
Nagrada Bili smo prvi kad je trebalo
Nagrada "Bili smo prvi kad je trebalo" je književno-publicističku nagrada za najbolju knjigu iz Domovinskog rata. Dodjeljuje ju, na poticaj novinara i publiciste Mladena Pavkovića, Udruga branitelja, invalida i udovica Domovinskog rata (UBIUDR), a od 2013. nagradu dodjeljuje Udruge hrvatskih branitelja Domovinskog rata 91. (UHBDR91).
Valea Lungă, Zalha
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Nagrada Bili smo prvi kad je trebalo
Povijest
Razlog pokretanja ove nagrade je taj što je u to vrijeme književnost o Domovinskom ratu bila na rubu pozornosti. Medijska zainteresiranost je bila niska, kao i interes povjerenstava za otkupom takvih knjiga. Tako je i Udruga branitelja, invalida i udovica Domovinskog rata djelatnika "Podravke" iz Koprivnice organizirala ovu nagradu.
Uvjeti
Nagrada se dodjeljuje svake godine. Odnosno razdoblje za objavljene knjige je od 1. kolovoza prethodne godine do kraja kolovoza tekuće godine.
Uvjet da se autori mogu natjecati je taj da su iz Hrvatske, BiH, Slovenije i drugih država EU, a vrste književnih ili publicističkih djela koje se nagrađuje su zbirka pjesama, roman, novela, putopis, zbirka pripovjedaka, knjiga ratnih fotografija i slično.
Autor(i) najbolje knjige dobivaju prigodnu plaketu i skulpturu, a nagrade se svečano uručuje početkom studenoga u Zagrebu, ali i u drugim gradovima.
Prosudbeni sud
Od poznatih osoba su u Prosudbenom sudu bile: Marija Peakić-Mikuljan, Mladen Pavković, Josip Pečarić, Zdravko Tomac, Ljubo Ćesić Rojs, Zvonimir Šeparović, Hrvoje Šošić...
Reference
Za podatke koji nisu izričiti referencirani:
Rancho los Ortiz, Ayutla de los Libres
Rancho los Ortiz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ayutla de los Libres.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 385 m.
Valide sultanija
Valide sultanija (osm. turk. والده سلطان, doslovno «majka sultanija») bila je titula koju je nosila «zakonska majka» – a ne nužno biološka – vladajućeg sultana Osmanskog Carstva. Titula je prvi put službeno korištena u 16. stoljeću za vrijeme vladavine sultanije Hafse, majke sultana Sulejmana, čime je zamijenjena prethodna titula mehd-i ulya («kolijevka velikih») ili «sedef bisera sultanata». Obično je živuća majka vladajućeg sultana nosila ovu titulu a majke koje su umrle prije dolaska svojih sinova na prijestolje nikada nisu dobile titulu valide sultanije. U posebnim slučajevima sestre, bake i maćehe vladajućeg sultana preuzimale su titulu. Riječ valide (والده) doslovno znači «majka» na osmanskom turskom, preko arapskog oblika wālida. Među najutjecajnijim valide sultanijama valja spomenuti Nurbanu, Safije, Kosem, Gülnuš. Tijekom 16. stoljeća u razdoblju poznatom kao sultanat žena, niz nesposobnih ili maloljetnih sultana pod majčinim skrbništvom omogućio je valide sultanijama da povećaju svoju ulogu kraljice majke.
Puerto Blanco, León
Puerto Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2088 m.
Ceola, Trento
Ceola je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 234 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 562 m.
Colonia Industrial, San Bartolo Tutotepec
Colonia Industrial je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini San Bartolo Tutotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 619 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1084 m.
Valle Verde, San Bartolo Tutotepec
Valle Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini San Bartolo Tutotepec.
El Granado, Tecpatán
El Granado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 246 m.
La Mendoza, Cotaxtla
La Mendoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cotaxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
Rancho Escondido, Rosales
Rancho Escondido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Rosales.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1165 m.
Selve, Como
Selve je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 607 m.
Valley View, York County, Pennsylvania
Vali Vju je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.817, što je 74 (2,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Człowiek z żelaza
Człowiek z żelaza je poljski igrani film snimljen u režiji Andrzeja Wajde i premijerno prikazan 1981. godine, poznat kao jedno od najistaknutijih i najuspješnijih ostvarenja njegove filmografije i jedan od rijetkih eksplicitno antikomunističkih filmova  u Istočnoj Evropi napravljenih prije pada komunizma.
Predstavlja nastavak Wajdinog, slično, iako nešto manje eksplicitnog filma Čovjek od mramora, a napravljen je u vrijeme jačanja antikomunističkog pokreta oko sindikata Solidarnost, koga je tadašnja, ekonomski oslabljena komunistička vlast legalizirala prethodne godine. Radnja filma rekonstuira te događaje iz perspektive Winkela (čiji lik tumači Marian Opania), radio-novinara koga je komunistička vlast poslala u Gdanjsko brodogradilište sa zadatkom d ocrni Tomczyka (čiji lik tumači Jerzy Radziwilowicz), karizmatskog vođu strajkaša; na kraju se ispostavi da je Tomczyk sin Macieja Birkuta (protagonista prethodnog filma) koji je stradao u krvavom gušenju štrajka deset godina ranije.
Tre Stelle, Cuneo
Tre Stelle je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 159 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 317 m.
Engleska književnost
Engleska književnost, obično pojam za sva književna djela nastala na engleskom jeziku na Britanskom Otočju, uključujuči i Irsku, od 7. vijeka do suvremenog doba. Književnosti nastale na engleskom jeziku izvan Britanskog Otočja se zasebno proučavaju u sklopu američke, australske, kanadske i novozelandske književnosti.
Staroengleska književnost (do 1066)
Iz najstarijeg doba anglosaske književnosti potječu narativna pjesma "Widsith" o legendarnim plemenima, dvorovima i kraljevstvima, elegijske pjesme "Lutalac" (The Wanderer) i "Pomorac" (The Seafarer) o udaljenosti od doma, samoći i pogibelji na moru i druge.
Epska pjesma Beowulf je najstariji i najveći spomenik čitavog germanskog pjesništva, i najstariji junački ep nastao u zapadnoj Europi nakon razdoblja klasične antike. Ima više od 3000 stihova. Autor je nepoznat. Nastao je vjerojatno oko 8. vijeka, a sačuvan u rukopisu iz 10. vijeka. Beowulf je nećak kralja Hygelaca, junak iz plemena Gaeta s područja današnje južne Švedske. Dolazi u pomoć danskom kralju Hrothgaru čije kraljevstvo i podanike napada čudovište Grendel, a zatim i Grendelova majka. Beowulf ih oboje pobjeđuje. Vraća se kući i postaje kraljem. Nakon duge sretne vladavine zmaj napada i njegovu zemlju te mu se Beowulf suprotstavlja s grupom mladih ratnika. U borbi pogiba, iako uspijeva nadvladati zmaja. Cjeloviti Beowulf je na hrvatskom jeziku objavljen 2001. u izravnom prepjevu Mate Marasa sa staroengleskog. Ova su djela nastala na bitno drukčijoj verziji engleskoga od današnje pa su kao književno štivo dostupna uglavnom užem krugu stručnjaka koji ih proučava.
Dolaskom kršćanstva u poeziju na engleskom tlu ulaze biblijski motivi i legende ("Egzod", "Judit", "San o križu", "Krist"). Javlja se nova škola koju predvode pjesnici Caedmon i Cynewulf. Kralj Alfred Veliki (kraj 9. vijeka) udara temelje engleskoj prozi svojom redakcijom "Anglosaske kronike". S latinskog je preveo i djela Orozija ("Historija protiv pogana"), Boetija ("O utjehi filozofije") i Bede ("Crkvena historija naroda Angla"). Njegovi nastavljači u 11. vijeku su Aelfric i Wulfstan.
Srednjoenglesko razdoblje (1066–1485)
Nakon bitke kod Hastingsa (1066) Normani osvajaju Englesku s juga. Donose francuski jezik i kulturu. Počinje široki proces stapanja Normana i Anglosasa u budući engleski narod. U iduća dva vijeka dva se jezika teže usuglasiti i integrirati. Javlja se dvojezičnost i različiti procesi konsolidacije. Na francuskom se u Engleskoj piše i čita od 12. do kasnog 14. vijeka, a istovremeno od 1204. normanski osvajači usvajaju engleski identitet i jezik. U engleski ulazi sve više francuskih riječi. Takav se engleski profilira kao jezik na kojem se izdaju knjige i na kojem čitaju tadašnji učeni krugovi čitatelja. London se etablira kao glavni grad. U formiranju londonskog dijalekta jači su utjecaji sa sjevera (iz sveučilišnih gradova Oxforda i Camebridgea, te s područja Midlandsa) nego s juga.
Ranija djela su nabožnog tipa: "Ormulum", "Handlyng Synne", "Pravila za isposnice". Velški crkvenjak Geoffrey of Monmouth piše fiktivnu "Historiju kraljeva Britanije" na latinskom jeziku (vjerojatno oko 1136). U njoj zaokružuje keltske legende o kralju Arturu i vitezovima Okrugloga stola, temu koja je stalno prisutna u engleskoj književnosti. Te legende dalje obrađuju normanski pisac Wace na francuskom jeziku ("Geste des Bretons"), a na engleskome Layamon, koji u epu "Brut" osim o Arturu pjeva i o drevnim britanskim kraljevima Cymbelineu i Learu, čiji lik će kasnije preuzeti Shakespeare za svoju glasovitu tragediju Kralj Lear. S pojavom Layamona početkom 13. vijeka u engleskoj književnosti se postupno učvršćuje i koncept autora. “Brut” je prvi nacionalni spjev na engleskom jeziku. Layamon je preuzeo temu od Wadea i građu iz drugih izvora, te sastavio ep o postanku Britanije kroz dva stoljeća između odlaska Rimljana i pojave prvih britanskih kultura.
U 13. vijeku nastaju prva crkvena prikazanja, ali i svjetovna lirika ("Pjesma kukavice" i "Sova i slavuj"), satire, moralne propovijedi i humoristične anegdote. Francuski utjecaji očituju se kroz ulazak ljubavnih tema u književnost, što naročito potječe iz provansalske tradicije trubadura koji su pjevali o udvaranju nedostižnoj, idealiziranoj dami. Počinju se slaviti “ženske” vrline strpljenja, čekanja, ljepote i vjernosti (što potječe od antičkog mitskog lika Penelope). Velik utjecaj u formiranju kanona i načina obrade ljubavne tematike i žene je izvršio francuski “Le Roman de la Rose”.
Autori srednjoengleskog razdoblja nisu nužno uvijek pisali na engleskom. Francuski i latinski jezik i dalje su prisutni kao jezici na kojima se piše, i to francuski posebno na dvoru, a latinski u crkvenim redovima. Jači zamah u književnosti događa se više od stotinu godina nakon nastanka Layamonovog Bruta. Sredinom 14. vijeka se javljaju prvi engleski autori u modernom smislu. William Langland (oko 1330–1400) u spjevu "Piers Orač" (Piers Plowman) ujedinjuje engleske tradicije s francuskim utjecajima. U spjevu prikazuje pokvarenost crkvenih i dvorskih krugova, i patnju siromaha. Iz ovog razdoblja potječe i jedna od najboljih obrada legendi o kralju Arthuru, spjev "Gawain i zeleni vitez" (Sir Gawain and the Green Knight, oko 1370) anonimnog autora kojem se pripisuje i autorstvo lirske alegorije "Biserka" (Pearl). Ta su djela još uvijek pisana u aliteracijskom stihu. Prvi koji se dosljedno služi rimom umjesto aliteracije je John Gower (oko 1330–1408). Svoje najpoznatije djelo "Ispovijed zaljubljenoga" (Confessio Amantis), opsežnu zbirku priča u osmercima, je napisao na engleskom, a ostala djela na latinskom i francuskom.
Prvi pravi pjesnik i jedan od najvećih u engleskoj književnosti je Geoffrey Chaucer (oko 1342–1400). Pisao je gotovo isključivo na engleskom. Rođen je u imućnoj građanskoj obitelji. Nije bio profesionalni književnik – taj se koncept pojavljuje na engleskom tlu nekoliko vijekova kasnije. Radio je u javnoj službi (na dvoru) i poslom boravio u Kentu, Francuskoj, i dvaput u Italiji, gdje se upoznao s djelom Dantea, Petrarche i Boccaccia. Prevodeći s francuskog, u englesko pjesništvo unosi francusku metriku. Od Talijana, prvenstveno Boccaccia, preuzima jedanaesterac. Njegov spjev "Troilo i Kresida", pisan po uzoru na Boccacciov "Filostrato", je prvi i znameniti engleski roman u stihovima. Glavno Chaucerovo djelo su Canterburyjske priče (The Canterbury Tales), zbirka novela u stihovima. Vjerojatno ju je počeo pisati oko 1387. Radnja je smještena na londonsko područje Chaucerovog doba. Trinaestero ljudi hodočasti iz Southwarka u Canterbury te svatko od njih u odlasku i povratku pripovijeda po dvije priče. Do kraja života Chaucer je napisao manje od četvrtine planiranih priča u kojima je majstorski prikazao niz tema i motiva iz svih slojeva ondašnjeg društva.
U 15. vijeku književnost u Engleskoj opada, ali se u Škotskoj pod utjecajem Chaucera javlja niz snažnih, originalnih pjesnika (W. Dunbar, škotski kralj Jakov I., R. Henryson i Gawin Douglas). U Engleskoj, oko 1470. godine Thomas Malory u prozi prepričava francuske i engleske legende o kralju Arturu. U to doba nastaje i većina pučkih balada.
Renesansa (1500–1660)
Period renesanse je obilježen otkićem novih kontinenata, velikim interesom za proučavanje antičkih klasika, i rađanjem nove nauke.
San Valentín, Hueytamalco
San Valentín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueytamalco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 849 m.
Danton (film, 1983)
Danton je francusko-poljsko-zapadnonjemački historijski film snimljen u režiji Andrzeja Wajde i premijerno prikazan početkom 1983. godine. Predstavlja adaptaciju drame Slučaj Danton poljske književnice Stanislawe Przybyszewske posvećene posljednjim mjesecima životza Georgesa Dantona, jednom od vođa Francuske revolucije. Njegov lik u filmu tumači Gerard Depardieu, a radnja prikazuje kako se godine 1794. godine pokušava vratiti u politiku jer je, iako je na početku i sam bio radikal, postao umjerenjak zgrožen krvavom strahovladom koju provodi njegov nekadašnji suborac, prijatelj i istomišljenik Maximilien Robespierre (čiji lik tumači Wojciech Pszoniak).
Flor del Carmen, Pijijiapan
Flor del Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
San José Cedo, San Agustín Tlaxiaca
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2148 m.
Haseki sultanija
Haseki sultanija (osm. turk. خاصکى سلطان, Ḫāṣekī Sulṭān) je bila titula koja se koristila za glavnu suprugu osmanskog sultana. Riječ haseki (خاصکي ili također خاصگی) dolazi od arapske riječi «hāsa» (خاصه) kojoj je dodan perzijski sufiks «gi» (گی) i ide prema etimološkom smislu «nešto pripisati isključivo nekome ili nečemu», pa je stoga haseki «ona koja pripada isključivo sultanu». Hürrem Sultan, glavna supruga i zakonita žena Sulejmana Veličanstvenog od 1534. do 1556., bila je prva nositeljica te titule. Titula je izgubila svoju ekskluzivnost pod sultanom Ibrahimom Ludom, koji je dodijelio titulu osmoru žena u isto vrijeme. Imao je ogroman harem i bio je opsjednutost pretilim ženama. Titula haseki sultan je se koristila do 17. stoljeća a nakon toga je riječ kadınefendi – složenica od kadın (osm. tur. قادین) i efendi – postala najviša titula za ženu višeg ranga na dvoru, iako sa mnogo manjim prestižom.
Ludens Teatar
Povijest
Ludens Teatar osnovan je 2006. kao prvo profesionalno kazalište u Koprivnici, a djeluje u prostoru Doma mladih. Nakon duge i temeljite pripreme 2008. kazalište počinje sa radom. Prva profesionalna predstava jest Normanovska osvajanja Alan Ayckbournea u režiji Franke Perković. Dugoročan cilj jest uspostaviti kontinuitet kazališnog života u Koprivnici. Od jeseni 2009. pri kazalištu djeluje i dramski studio kojem je cilj pružiti prostor za kreativno stvaranje mladoj koprivničkoj populaciji.
Redea, Buzoești
Redea je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Buzoești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 201 m.
Colonia de Rancho Seco, Cuitzeo
Colonia de Rancho Seco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Cuitzeo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 190 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1858 m.
Buenos Aires, Cotaxtla
Buenos Aires je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cotaxtla.
Vuelta el Zapotal, El Higo
Vuelta el Zapotal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini El Higo.
Buenos Aires, Cotaxtla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Vuelta el Zapotal, El Higo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Francisco Villa, Galeana
Francisco Villa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Galeana.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 191 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1888 m.
Nagrada Domagoj
Nagrada "Domagoj" je glazbena nagrada utemeljena 2001. godine. Dodjeljuje ju Udruga branitelja, invalida i udovica Domovinskog rata (UBIUDR) Podravke i Udruge branitelja i Kluba veterana i dragovoljaca "INE-Naftaplin.
Dodjeljuje se za godišnji angažman na području glazbe, s naglaskom na domoljubne pjesme i humanitarne nastupe.
Cilj ove nagrade je na ovaj način zahvaliti hrvatskim glazbenicima za sve što su učinili za slobodnu, samostalnu i neovisnu Hrvatsku, za to što su se odazivali na braniteljske pozive i što su braniteljima i hrvatskom narodu najtežim danima poklanjali svoje domoljubne pjesme.
Torrita di Siena, Siena
Torrita di Siena je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5347 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 263 m.
Valea Ciurenilor, Zalha
Valea Ciurenilor je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Zalha.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 397 m.
Gabriel Boric Font
Gabriel Boric Font (Punta Arenas, 11. veljače 1986.) čileanski je ljevičarski političar hrvatskog i katalonskog podrijetla i predsjednik Čilea od 11. ožujka 2022. godine, pobjedivši desničarskog kandidata Joséa Antonija Kasta na izborima 21. studenoga 2021.
Biografija
Borić se rodio 1986. godine u gradu Punta Arenas, poznatom po velikom broju stanovnika hrvatskog podrijetla. Njegovi predci po ocu doselili su se u Čile s otoka Ugljana krajem 19. stoljeća, dok mu je majka katalonskog podrijetla.
Borić je studirao na Pravnom fakultetu Univerziteta u Čileu, gdje je također bio i predsjednik Studentske federacije 2012. godine. Kao studentski predstavnik, postao je jedna od vodećih ličnosti čileanskih studentskih protesta 2011–2013. Borić je dva puta biran u Predstavnički dom koji predstavlja Magalan i Antarktički distrikt, prvo kao nezavisni kandidat 2013, a zatim 2017. kao dio Širokog fronta, ljevičarske koalicije koju je stvorio sa nekoliko drugih partija.
Tijekom građanskih nemira 2019. u Čileu, Borić je bio jedan od političara koji su pregovarali o sporazumu koji je otvorio put za referendum o promjeni Ustava. Godine 2021. izabran je za predsjedničkog kandidata koalicije Apruebo Dignidad (koja je uključivala Široki front, Komunističku partiju i druge manje pokrete) nakon što je pobjedio na službenim predizborima sa 60% glasova. Borić je 19. prosinca 2021. pobjedio Joséa Antonija Kasta u drugom krugu predsjedničkih izbora, dobivši 55,9% glasova.
Postao je najmlađim predsjednikom u povijesti Čilea i drugi najmlađi državni čelnik na svijetu, kao i predsjednik Čilea izabran s najvećim brojem glasova u povijesti.
Vanjska politika
Povodom svog vanjskopolitičkog prijedloga od 2018. godine, tadašnji poslanik Gabriel Boric Font kriticizirao je režime Kube, Venecuele i Nikaragve, opisujući ove zemlje kao represivne diktature.
Isto tako, tijekom svoje predizborne kampanje, Borić je odlučno i jasno izjavio „da će posvećenost koju će njegova vlada imati u pogledu demokracije i ljudskih prava biti potpuna, bez bilo kakvog odobravanja diktatura ili autokracija, čak i ako to kome smeta“. Borić nije priznao rezultate općih izbora 2021. godine u Nikaragvi i apelirao je na Komunističku partiju Čilea (jedna od njegovih koalicijskih partnera) da „povuče“ svoju odluku priznanja rezultata izbora u Nikaragvi.
Eine Liebe in Deutschland
Eine Liebe in Deutschland je zapadnonjemačko-francuski igrani film snimljen 1983. godine u režiji Andrzeja Wajde. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Rolfa Hochhutha. Radnja okvirno započinje u sadašnjosti kada dva muškarca posjećuju malo mjesto u jugozapadnoj Njemačkoj, te se potom kroz flashbackove prikazuje kako je tamo godine 1941. za vrijeme Drugog svjetskog rata vlasnica lokalne trgovine (čiji lik tumači Hanna Schygulla), kojoj je muž bio fronti, započela ljubavnu vezu sa poljskim ratnim zarobljenikom (čiji lik tumači Piotr Lysak) koji je dodijeljen kao ispomoć, a što stvori skandal i suđenje pred nacističkim sudom zbog skrnavljenja rase. Eine Liebe je u tadašnjoj Zapadnoj Njemačkoj loše prošao i kod kritike i u kino-dvoranama, a što je Wajda kasnije objasnio vlastitim nepoznavanjem svakodnevnoj života u Trećem Reichu, što je dovelo do brojnih pogrešnih detalja.
Valle, Mantova
Valle je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 128 m.
Gjuro Carnelutti
Izučio je zidarski zanat u Udinama. U Zagreb se doselio 1879. godine i osnovao građevinsko poduzeće. Najznačajnija ostvarenja ostavio je u Donjem gradu gdje je projektirao niz zgrada u duhu monumentalnog historicizma. Njegove se građevine odlikuju bogatim pročeljima s elementima neorenesanse i neobaroka. Ističu se zgrade na Trgu kralja Tomislava 3, 5, 9, 10 i 16 te na Marulićevu trgu 10, 11, 12, 13, 14. Tako se može reći da je Carnelutti zaslužan za čitave vizure ovih gradskih trgova. U Nazorovoj ulici sagradio je vilu obitelji Čubelić i ljetnikovac Koenig. Poslije 1900. g. posvetio se secesijskom oblikovanju.
Richville, Minnesota
Ričvil je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Gjuro Carnelutti
Važan je i njegov doprinos izgradnji središta Koprivnice, gdje je podignuo više javnih zgrada i privatnih kuća, unoseći u provincijsku izgradnju mjerilo gradske arhitekture. Ondje je projektirao kuću Malančec (1902., Esterova 12), kuću Andrašić (1906., Esterova 7)), ljekarnu K orlu (1902.), potom zgradu Kotarske oblasti (1893., Nemčićeva 5), Gradsku štedionicu (1904.), Tvornički kompleks Danica (1907.) i Realnu gimnaziju (1908.). U Karlovcu je sagradio znamenito kazalište Zorin dom (1892.)
Richville, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 96, što je 28 (-22,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Căldăraru, Căldăraru
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2975 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 175 m.
Ad Daḩaqah, Ma'rib
Ad Daḩaqah je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1678 m.
Veronella, Verona
Veronella je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Baeza
Baeza je grad u provinciji Jaén španjolske autonomne zajednice Andaluzije. Baeza se nalazi na liticama planinskog vijenca Loma de Baeza, između rijeke Guadalquivir na jugu i njene pritoke Guadalimar na sjeveru. Zajedno sa susjednim gradom Úbedom uživao je naklonost bogatih obitelji koje su izgradile brojne renesansne palače i crkve koje su izvrsno sačuvane. God. 2003. njihova povijesna središta su upisana na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi.
Historija
Za vrijeme Rimskog Carstva grad se zvao Beatia (latinski: Ljepotica), a tokom srednjeg vijeka bio je razvijeni maurski grad za koji se vjeruje da je imao oko 50.000 stanovnika. Iz tog vremena sačuvana su gradska vrata Córdoba i Úbeda, te luk Baeza, koji su bili dio maurskih utvrdbenih gradskih zidina.
Tokom rekonkviste Ferdinand III. Kastiljski ("Sveti") je 1233. godine grad oteo od muslimanskih vladara i jedno vrijeme su u njemu u suživotu živjeli i Muslimani, Židovi i Kršćani. Sukobi lokalnih plemića u 14. i 15. vijeku su otežavali njegov razvoj, no te sukobe su okončali kršćanski vladari Kastilje koji gradu daju određene privilegije, s obzirom da se nalazio na granici muslimanske Granade i kršćanskog kraljevstva Kastilja-La Mancha. Prije svega naselili su stanovništvo iz Leóna i Kastilje, a osnovano je i upravno vijeće "Fuero de Cuenca" od srednjeg plemstva, koje se borilo za dvorsku službu.
Tokom 16. vijeka, Baeza i susjedna Úbeda su se razvijale zahvaljujući proizvodnji tkanina, te su lokalni plemići zaposlili slavne arhitekte (kao što je Andrés de Vandelvira) da im u gradu izgrade nove palače, crkve i javne trgove u modernom talijanskom stilu renesanse.
Affan Ramić
Affan Ramić (Derventa, 15. juni 1932. – Sarajevo, 19. maja 2015.), bosanskohercegovački je slikar bošnjačkog porijekla.
Fontanini, Parma
Fontanini je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Affan Ramić
Životopis
Affan Ramić je rođen 5. juna 1932. godine u Derventi. Školu za primijenjenu umjetnost završio je u Sarajevu i Akademiju likovnih umjetnosti u Beogradu 1957. godine u klasi Marka Čelebonovića. Slikarstvo je specijalizirao u Parizu 1963. i Pragu 1967. godine. Intenzivno se bavio kolažom, a u jednoj fazi koristio se filigranskim crtežom, inspirisan ornametikom starog bosanskog nakita.
Fontanini, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
Affan Ramić
Životopis
Dobitnik je mnogobrojnih nagrada za umjetnički rad, među kojima je i Šestoaprilsku nagradu grada Sarajeva, Zlatna plaketa humanizma - Međunarodne lige humanista. Od 2005. godine postaje redovni član Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine. Sedamdesetih godina 20. stoljeća, bio je predsjednik Udruženja likovnih umjetnika Bosne i Hercegovine i Udruženja likovnih umjetnika Jugoslavije.
Preminuo je u Sarajevu 19. maja 2015. u 83. godini usljed zatajenja srca. Sahranjen je na groblju Lav u Sarajevu.
Baeza
Historija
Tokom 17. vijeka, zbog gospodarskog pada, grad se prestao razvijati i nisu nicale nove građevine, te je grad ostao primjerom renesansne arhitekture.
Znamenitosti
mini| Romanička ulica prema tornju sveučilišta U gradu se nalazi mnogo spomenika i građevina od povijesnog i umjetničkog značaja, od kojih su gotovo svi u renesansnom stilu. God. 2003. godine postali su UNESCO-va svjetska baština, zajedno s povijesnim središtem grada Úbeda.
Najznamenitiji su:
Nagrada Zvonimir Golob
Nagrada "Zvonimir Golob" je književna nagrada utemeljena 2002. godine, a dodjeljuje se od 2003. godine. Dodjeljuje ju Udruga branitelja, invalida i udovica Domovinskog rata (UBIUDR) Podravke, a od 2014. ovo priznanje dodjeljuje Udruga hrvatskih branitelja Domovinskog rata 91. (UHBDR91.) na čijem je čelu njezin inicijator Mladen Pavković.
Nagrada nosi ime u čast hrvatskog pjesnika Zvonimira Goloba, rođenog Koprivničanina.
Dodjeljuje se za naljepšu neobjavljenu ljubavnu pjesmu na hrvatskom jeziku. Dodjeljuje se početkom lipnja, kad je obljetnica Golobove smrti.
Odluku o nagradi donosi Prosudbeni odbor od 5 članova. Nagradu čini Velika zlatna plaketa.
Cilj ove nagrade je potaknuti književne stvaratelje pisati poeziju, a osobito mlade književne stvaratelje. Drugi cilj je podsjetiti na hrvatskog književnika i kritičara Zvonimira Goloba.
Od 2009. se održava Festival neobjavljene ljubavne poezije Zvonimir Golob.
Od 2010. UBIUDR Podravke dodjeljuje posebnu nagradu Zvonimir Golob zaslužnim kulturnim djelatnicima.
Inicijator i organizator ovih nagrada i manifestacija je Mladen Pavković.
El Manantial, Ayutla de los Libres
El Manantial je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ayutla de los Libres.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
El Bajío, León
El Bajío je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1772 m.
La Florida, Mazatlán
La Florida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mazatlán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Cerro de Guadalupe, Hueytamalco
Cerro de Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueytamalco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 321 m.
Marne, Iowa
Marn je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 120 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 120 stanovnika, što je 29 (19,5%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dukagjini (porodica)
Dukađini su albanska feudalna plemićka porodica koja je u 14. i 15. stoljeću vladala područjem sjeverne Albanije i zapadnog Kosova poznatim kao Kneževina Dukađini. Možda su bili rođaci ili potomci ranijih Progona, koji su osnovali prvu albansku državu u zabilježenoj povijesti, tzv. Kneževinu Arbanon. Grad Lješ bio je njihov najvažniji posjed i razvili su se iz proširenog klana (farefisni) u feudalnu porodici u kasnom 13. stoljeću, kada je njihov prvi poznati rodonačelnik Gjin Tanushi 1281. postao poznat kao dux (vojvoda), pa su njegovi potomci uzeli prezime Dukađini. Do početka 15. stoljeća razvili su se u jednu od najvažnijih feudalnih porodica u zemlji. Nakon osmanskog osvajanja Albanije (1417–1501), jedan njihov ogranak pronašao je utočište i nastanio se u mletačkom Kopru, gdje su postali poznati kao porodica «Docaini» koja je držala namjesništvo nad dvorcem Socerb do početka 17. stoljeća, kada je umrla posljednja muška loza Docaina. Druga grana je se obratila na islam s katoličkog kršćanstva i ostala u Osmanskom Carstvu, gdje su dosegli visoke činove osmanskog vodstva i proizveli mnoge namjesnike (paše) na Bliskom istoku, gdje i dalje njihovi potomci žive u modernom razdoblju. Lekë Dukađini je najpoznatiji član klana u Albaniji, kodifikator najzapamćenijeg Kanuna (običajnog prava) Albanije. Drugi znameniti Dukađin je Yahya–beg koji je bio poznati pjesnik divana iz 16. stoljeća. Ime Dukađini je složenica od osobnog imena «Gjin», staro albansko ime koje neki izvori ponekad prevode u Jovana, i titule duka (vojvoda) i spominje se 1281. u pismu kapetana Angevine Durrazo kao «duca Ginium Tanuschium Albanensem». Glavne grane u ranom 15. stoljeću su bile one iz Skadra i Debra i one iz Lješa. Njihove zemlje se dijele u tri različita područja: thumb|right|300px| Zemlje porodice Dukađin u 14. vijeku. Dukađini su bili vrlo utjecajni u svom prostoru tokom 15. stoljeća. Ostali su neutralni tijekom Prvog Skadarskog rata te su podržavali srpskog despota Stefana Lazarevića za vrijeme Drugog skadarskog rata do januara 1423., kada su ih, zajedno s nekim drugim plemstvom, podmitili Mlečani. Nakon što je porodica Dukađini 1450. godine napustila Lješku ligu, zajedno sa porodicom Arianiti sklopili su mir sa Osmanskim Carstvom i započeli akcije protiv Skenderbega. Izgleda da su neki od Dukađinija pobjegli u Veneciju zajedno s drugim Mlečanima kada su izbjegli iz Skadra. Na primjer, «Luca Ducagin, duca di Pulato e dello stato Ducagino» zabilježen je u Veneciji 1506. godine. Dukakinzade Ahmed-paša, koji je umro u martu 1515., bio je albanski veliki vezir Osmanskog Carstva od 1512. do 1515. Njegov sin, Dukakinzade Mehmed Paša bio je namjesnik Egipatskog ejaleta od 1544. do 1546. godine, sve dok nije pogubljen.
El Caulote, Pijijiapan
El Caulote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
San Gerardo, Pijijiapan
San Gerardo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
La Luz, Rosales
La Luz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Rosales.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1157 m.
Looney Tunes
Looney Tunes  je serija kratkih animiranih filmskih komedija produciranih od američkog studija Warner Bros. od 1930. do 1969. godine, a koja se zajedno sa sestrinskom serijom Merrie Melodies smatra najpoznatijim ostvarenjem Zlatnog doba američke animacije. Poznata je po tome što su se u njoj prvi pojavili Bugs Bunny, Daffy Duck, Porky Pig, Elmer Fudd, Tweety, Sylvester, Granny, Yosemite Sam, Foghorn Leghorn, Marvin the Martian, Pepé Le Pew, Speedy Gonzales, Tasmanian Devil, Ptica Trkačica, Wile E. Coyote i drugi najpozantiji i najpopularniji likovi u historiji filmske animacije.
Ime je dobila po ranoj Disneyevoj seriji kratkih muzičkih animiranih filmopva Silly Symphonies. Ispočetka je služila za promoviranje muzičkih kompozicija na koju je Warner imao prava, i to kroz pustolovine likova kao što su Bosko i Buddy. Warnerov animacijski studio je sa vremenom stekao izuzetan ugled, i to zahvaljujući režiserima kao što su Tex Avery u Chuck Jones i glasovnom glumcu Melu Blancu. Od 1942. do 1964. Looney Tunes i Merrie Melodies su se smatrali najpopularnijim kratkim animiranim kino-filmovima.
Looney Tunes su otada postali svjetska medijska franšiza na kojoj se temelji nekoliko televizijskih serija, cjelovečernjih filmova, stripova, muzičkih albuma, video igara i tematskih parkova te se smatra najvažnijom od svih franšiza Warner Brosa. Mnogi od njenih likova se pojavljuju u raznim TV-serijama, filmovima i reklama. Najpoznatiji od svih likova Looney Tunes, Bugs Bunny, se smatrea pop ikonom i ima vlastitu zvijezdu na Hollywoodskoj stazi slavnih. Nekoliko filmova iz serije Looney Tunes se smatra najboljim animniranim filmovima ikada napravljenim, a dva (Knighty Knight Bugs u For Scent-imental Reasons) su osvojila Oscare.
El Palmarito, Mazatlán
El Palmarito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mazatlán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 195 m.
Colonia Chupícuaro, Cuitzeo
Colonia Chupícuaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Cuitzeo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1841 m.
Sin Fortuna, Tecpatán
Sin Fortuna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 175 m.
Pietraforte, Rieti
Pietraforte je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 689 m.
Dos Diamantes, El Higo
Dos Diamantes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini El Higo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
La Providencia, Tecpatán
La Providencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 762 m.
Dhī Yurūk, Ma'rib
Dhī Yurūk je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1658 m.
La Lagunita, Galeana
La Lagunita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Galeana.
Podravka
Podravka je hrvatska tvrtka osnovana 1934. sa sjedištem u Koprivnici koja se primarno bavi proizvodnjom prehrambenih proizvoda. U 2007. godini Podravka je ostvarila prihod od 2,672 milijarde kuna što ju čini najvećom hrvatskom prehrambenom tvrtkom ispred Vindije i Dukata. Podravka ima oko 7000 zaposlenih a ujedno je jedna od prvih hrvatskih tvrtki koja je svoje dionice na domaćem (1998.) i međunarodnom tržištu uvrstivši svoje dionice na prodaju u hrvatske dioničke indekse CROBEX i CROEMI i u dva regionalna indeksa Bečke burze - SETX i CROX te regionalni indeks Dow Jones STOXX Sub Balkan 30. Podravka je izdala 5 420 003 dionica od kojih se preko 70% dionica nalazi se u slobodnom opticaju. Dionica Podravke dobila je nagrade Financijskog foruma za najlikvidniju dionicu u 2001. i 2002. te nagradu "Zlatna dionica" za najbolju industrijsku dionicu u 2005. godini.
La Lagunita, Galeana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 180 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2349 m.
Podravka
Iz povijesti Podravke
U sastav Podravke ulazi punionica mineralne vode u Lipiku, voda je tada bila poznata kao "Prirodna mineralna voda", dok svoj naziv "Lipički studenac" dobiva 1973. godine a prvi pisani trag o korištenju mineralne vode datira iz 1708. godine kada su postojala četiri izvora mineralne vode.
Mineralna voda dobiva naziv "Studenac", koji zadržava do danas.