cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Telesna temperatura
Fiziologija regulacije temperature
Uopšteno, beskičmenjaci ne mogu da kontrolišu svoju telesnu temperaturu pa su zbog toga zavisni od temperatrure svoje okoline. Kod kičmenjaka su se razvili mehanizmi koji održavaju telesnu temperaturu podešavanjem proizvodnje i odavanja toplote. Kod reptila, amfibija i riba, mehanizmi za podešavanje su relativno rudimentarni pa su ove vrste nazvane „hladnokrvnim“ životinjama (poikilotermi). Kod ptica i sisara „toplokrvne“ životinje (homeotermi), niz refleksnih reakcija primarno integrisanih u hipotalamusu dejstvuju na način da održe telesnu temperaturu unutar uskih granica promena, uprkos širokim fluktuacijama temperature u spoljašnjoj sredini. Sisari prezimari su delimično izuzetak. Dok su budni, oni su homeotermi, a u toku hibernacije njihova telesna temperatura pada. Kao i kod drugih sisara, termoregulacija je važan aspekt ljudske homeostaze. Telo čoveka toplotu najviše generiše u dubokim organima, posebno u jetri, mozgu i srcu, i zgrčenim skeletnim mišićima. LJudi kroz evolutivni razvoj bili su primorani da se adaptiraju na veliku raznovrsnost klime, uključujući tu i toplo-vlažnu i toplo-suvu, a i danas to čine. Koristeći moćne, savremene, tehničke sisteme i još moćnije ponašanje i znanje, čovek je uspeo da preživi i u ekstremnim uslovima boravka u kosmosu, dok je bio izložen širokom temperaturnom opsegu: od -110°S (za vreme boravka na površini meseca) do +2.000°S (vazduha oko Spejs šatla u toku njegovog povratka na zemlju kroz guste slojeve njene atmosfere). Visoke temperature predstavljaju ozbiljno naprezanje za ljudsko telo, stavljajući ga u veliku opasnost od ozleda pa čak i smrti. Za ljude, prilagođavanje različitim klimatskim uslovima uključuje ne samo fiziološke mehanizmime koje je on steko kroz evolutivni razvoj, već i svesno razvijene mehanizme kulturne adaptacije boravka u životnoj sredini.
Normalna telesna temperatura
thumb|250px|Dnevne varijacije telesne temperature Normalna telesna temperatura čoveka se kreće u rasponu od 36,3 °C – 37,1 °C (+,- 1,95 standardna devijacija), stim što različiti delovi tela imaju različitu temperaturu, koja varira sa temperaturom okoline. Udovi su uglavnom hladniji od ostalih delova tela. Rektalna (čmarna) temperatura predstavlja unutrašnju temperaturu tela i najmanje varira zavisno od spoljašnje temperature. Normalno je oralna (ustna) temperatrura za 0,5 °C niža od rektalne, ali na nju mogu da utiču mnogi faktori, kao što su unošenje toplih i hladnih napitaka, žvakanje gume i disanje na usta.
Normalna unutrašnja temperatura kod čoveka podleže pravilnim dnevnim fluktuacijama od 0,5 °C – 0,7 °C. Kod ljudi koji spavaju noću, a budni su po danu (čak i kada mirno leže u postelji), najniža je oko 6 časova ujutru a najviša uveče. Temperatura je najniža u toku spavanja, malo viša u budnom stanju kada je čovek miran, a povećava se sa aktivnošću.
Kod žena pored dnevnih oscilacija, postoji i mesečni ciklus promena telesne temperature koji se karakteriše porastom bazalne temperature u vreme ovulacije.
Las Juntas, Tiquicheo de Nicolás Romero
Las Juntas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tiquicheo de Nicolás Romero.
Telesna temperatura
Normalna telesna temperatura
Preciznost regulacije telesne temperature zavisi od životne dobi i manje je precizan kod;
Telesna temperatura se neznatno povećava i prilikom emocionih uzbuđenja, verovatno zbog nesvesnog napinjanja mišića. Telesna temperatura je hronično povećana za oko 0,5 °C kada je intenzitet metabolizma povećan, kao u hipertireozi, a snižena je kada je intenzitet metabolizma snižen, kao u miksedemu. Kod nekih zdravih osoba, temperatura je hronično iznad normalnog raspona (konstrikcionalna hipertermija).
Stvaranje toplote
Supstance i faktori koji mogu da utiču na stepen ćelijskog metabolizma utiču i na stepen zagrejanosti organizma. To su: Toplota tela potiče od energije koja nastaje u toku ćelijskog disanja – ili mnoštva osnovnih hemijskih reakcija - pri kojima se hemijska energija iz hrane pretvara u enegetske molekule ATP i toplotu, i neprestano doprinosi zagrevanju organizma. Zato svaki unos hrane povećava stvaranje toplote svojim specifičnim dinamičkim dejstvom.
Las Juntas, Tiquicheo de Nicolás Romero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 590 m.
Telesna temperatura
Stvaranje toplote
Međutim glavni izvor toplote je grčenje (kontrakcija) skeletnih mišića, ili fizički rad.
Značajan izvor toplote kod male dece je posebna vrsta masnog tkiva, mrko masno tkivo, koje se nalazi između lopatica i oko njih i u drugim delovima tela. To masno tkivo ima intenzivniji metabolizam a njegova se funkcija upoređuje sa funkcijom električnog pokrivača koji se u domaćinstvu koristi za zagrevanje tela u hladnim danima. ! Stvaranje/odavanje toplote !! Procesi
Izolacioni sistem tela
Koža, potkožno tkivo sa krvnim sudovima i naslage masti u potkožnom tkivu su toplotni izolatori tela. Mast je posebno važna jer je njena sprovodljivost za toplotu samo trećina sprovodljivosti drugih tkiva.
Kako se toplota stvara u dubljim delovima tela, potkožna izolacija predstavlja bitnu zaštitnu meru u održavanju normalne unutrašnje temperature, iako dopušta da se temperatura kože približi temperaturi okoline.
Odavanje toplote
Kondukcija (prenošenje) toplote.
Direktnim prenošenjem toplote sa površine tela na druge predmete (npr stolicu ili krevet) odaje se samo neznatna količina toplote (oko 3%). Ako na stolicu sedne naga osoba, iz njegovog tela će se toplota brzo preneti na stolicu i za nekoliko minuta će se izjednačiti temperatura stolice i njegovog tela. Istovremeno stolica postaje i izolator koji sprečava dalje značajnije odavanje toplote iz tela osobe koja sedi na njoj. Odvođenje toplote iz tela strujanjem vazduha obično se naziva »odavanje toplote konvekcijom«. Ovim mehanizmom toplota se prvo mora preneti na vazduh, a zatim se konvekcijskim strujanjem odvodi dalje. Neznatno strujanje, gotovo uvek postoji u blizini tela, jer vazduh koji dodiruje kožu teži da se sa nje izdigne čim se zagreje. Zato potpuno golo telo, u umereno zagrejanoj prostoriji, bez jačeg strujanja vazduha gubi oko 12% sopstvene toplote, zbog odvođenja u vazduh te zbog konvekcijskog strujanja vazduha. Kada je telo izloženo vetru sloj vazduha koji se nalazi u neposrednoj blizini kože, nadopunjuje se novim vazduhom mnogo brže nego inače, pa se gubitak toplote odvođenjem zato povećava. Ako je brzina vetra mala, učinak na odavanje toplote približno je proporcionalan drugom korenu brzine vetra (npr. vetar brzine od oko 4 km/čas rashlađuje otprilike dva puta intenzivnije od vetra brzine 1 km/čas.
Evaporacija (isparavanje) toplote
Kad voda isparava sa površine tela sa svakim gramom isparene vode oda se oko 2,4 kJ toplote. Sa površine kože i iz pluća neprimetno ispari oko 0,6 litara vode na dan. Ovim procesom iz tela se neprekidno oda oko 50 do 60 kJ toplote na sat. Ovo neosatno isparavanje vode kroz kožu i pluća organizam ne može kontrolisati u cilju regulacije temperature, jer nastaje usled neprekidne difuzije molekula vode kroz kožu i kroz respiracijske površine bez obzira na površinu tela. Međutim regulacijom znojenja odavanje toplote isparavanjem može se regulisati. Isparavanje kao nužan mehanizam za rashlađivanje pri vrlo visokim temperaturama. Radijacijom i kondukcijom se toplota odaje iz tela radijacijom i kondukcijom, dokle god je temperatura viša od temperature okoline. Ali kada je temperatura okoline više viša od temperature kože telo ne odaje toplotu radijacijom i kondukcijom nego je prima. U takvim uslovima je isparavanje je jedini način na koji se telo može osloboditi toplote. Zato bilo koji činilac koji sprečava isparavanje kada je temperatura okoline viša od temperature kože uzrokuje da temperatura tela raste.
Koža
Količina toplote koja se gubi preko kože određena je protokom krvi kroz krvne sudove kože i aktivnošću znojnih žlezdi. Količina toplote koja stiže u kožu iz dubljih tkiva može se menjati promenama protoka krvi kroz krvne sudove kože što utiče na količinu toplote koja se gubi iz tela putem tri osnovna procesa odavanja toplote: zračenjem (radijacijom), provođenjem (kondukcijom) i prelazom (konvekcijom). Protok krvi kroz kožu reguliše se promenom prečnika arteriola dermisa; Kada se dogodi da neka osoba ima urođene nedostatke znojnih žlezda, ona je u stanju da lako podnese niske temperature jednako uspešno kao i normalna osoba, ali zato u tropskim krajevima može umreti od toplotnog udara, jer bez sistema za rashlađivanje isparavanjem vode, ne može sprečiti porast temperature tela, kada je temperatura okoline viša od temperature tela.
Wettlingen
Vetlingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 52 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232133.
Telesna temperatura
Odavanje toplote
Respiratorni sistem
Wettlingen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Vetlingen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 220 metara. Površina opštine iznosi 3,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 52 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 15 stanovnika/km².
Telesna temperatura
Odavanje toplote
Isparavanje vode iz disajnih puteva kod ljudi izaziva blagi gubitak toplote - kojim se gubi oko 13% stvorene toplote u telu. Međutim, kod mnogih životinja, posebno onih koji ne produkuju znoj, primarni način za odavanje toplote iz tela je isparavanje vode sa sluzokože usta i respiratornog trakta (npr. dahtanje kod psa). Isparavanjem 1 grama vode, na ovaj način se odstranjuje iz tela oko 0,6 kcal toplote.
Bisceglie
Bisceglie (latinski: Vigiliae) čita se Bišelje je grad i biskupsko središte u talijanskoj provinciji Barletta-Andria-Trani u regiji Apulija od 54 877 stanovnika (2011.).
Telesna temperatura
Odavanje toplote
Urinarni i digestivni trakt
Mehanizmi za regulaciju temperature
! Mahanizmi koje aktivira hladnoća !! ! Mahanizmi koje aktivira toplota !!
Bisceglie
Geografske karakteristike
Bisceglie leži na obali Jadranskog mora, udaljen oko 190 km jugoistočno od najvećeg grada Južne Italije Napulja, i 34,5 km od regionalnog centra Barija.
Historija
Za antičkog Rima naselje se zvalo Vigiliae, po stražarskom tornju za nadgledanje obale. Grad su zauzeli Normani, u 11. vijeku i služio im je kao prijestolnica istoimene grofovije. Nakon što je izmjenio nekoliko feudalnih vladara grad je postao samostalna komuna. Od 1532. Bisceglie je dio Napuljskog kraljevstva, a od 1861. Kraljevine Italije. thumb|left|240px| Palazzo Tupputi thumb|left|240px| Gradska luka
Znamenitosti
Najveća znamenitost grada je zamak (Castello di Bisceglie) koji su izgradili njemački Hohenstaufeni na mjestu starije normanske utvrde, koju su kasnije dogradili Anžuvinci. Bisceglie ima puno građevina apulijske romanike iz 11. - 11. vijeka, kao što su katedrala San Pietro Apostolo i crkva Santa Margherita, uz to ima i nekoliko renesansnih (Palazzo Tupputi) i baroknih palača.
Barama River Karibi
Barama River Karibi (izv. Barama River Caribs) je pleme američkih Indijanaca porodice Cariban nastanjeno u području gornjeg toka rijeke Barama i pritoke Baramita u bivšem distriktu Northwest (danas Barima-Waini). Brojno stanje 1930.-tih iznosila je oko 200 ,ali im se broj 1970. popeo na 550, a raste i dalje. Barama River Karibi 1930. sastoje se od dvije, manje-više autonomne skupine, od koje jedna živi spomenutom području rijeke Barama i pritoke Baramite, a druga u blizini slapova Tokaima Falls. Svaka skupina ima 5 do 8 naselja. Domaćinstva unutar naselja naširoko su raštrkana, a sastoje se od kuća bez zidova, prekrivenih slamom, i podignutih usred polja kasave.
Subsistencija Barama River Kariba prije dolaska kopača zlata temeljila se na kombinaciji lova, ribolova, sakupljanja i polunomadskog oblika hortikulture. Muški posao je izrada luka i strijele, lov, i pletenje košara. Žena se uz domaćinstvo bavi i izradom lončarija. Bračne zajednice su poliginijske ali nema formalnih ceremonija koja označavaju ulazak u brak. Obitelj se sastoji od muža, njegovih žena ili žene i neoženjene djece. Stanište je uksorilokalno sve do kratkog vremena po rođenju prvog djeteta, kada nova obitelj ima pravo osnovati novo domaćinstvo.
Bisceglie
Privreda
Od Bisceglie je industrije grad ima tvornicu namještaja.
C18H14Cl4N2O
Molekulska formula C18H14Cl4N2O se može odnositi na:
Predznaci (muzika)
Predznaci su znaci u muzici kojima se nota svakog osnovnog tona može povisiti ili sniziti.
Zavisno od upotrebe, predznaci mogu biti:
Miljevići (Zavidovići)
Miljevići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Zavidovići koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 727 stanovnika.
Avit
thumb|thumb|300px|Avit prikazan na jednom [[solidu.]] Marko Mecilije Flavije Eparhije Avit (oko 395 — 456) je bio uzurpator koji uz pomoć Vizigota postaje car Zapadnog rimskog carstva. Njegova kratka vladavina će trajati od 455. do 456. godine.
Hinesburg, Vermont
Hajnesburg je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vermont.
Avit
Avit je postao magister militum u vreme cara Petronija Maksima. Kada je vandalski kralj Gejzerik napao Rim, nalazio se u diplomatskoj misiji na dvoru vizigotskog kralja Teodorika II u Tuluz. Gajzerikov napad je doveo do kraja vlasti Petronija Maksima, pa je Teodorik od Avita zatražio da preuzme rimski tron. Avita su potom carem proglasili Vizigoti i galo-rimski senatori 9.7. 455. Dva meseca kasnije ušao je u Rim.
La Estancia, Zapotitlán de Vadillo
La Estancia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapotitlán de Vadillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1381 m.
Avit
Avit nije bio popularan među stanovnicima Rima. Kada je njegov napad na Vandale 455. godine propao i kada su oni krenuli u kontranapad, njegov položaj je bio vrlo loš. Došlo je do gladi u Rimu, koja je uzrokovala veliku krizu i Avit je bio prinuđen da istopi bronzane statue po gradu kako bi isplatio vojnike. Ricimer i Majorijan koji su ranije pobedili Vandale na Siciliji iskorištavaju svoju priliku i počinju ustanak protiv Avita.
Hinesburg, Vermont
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 658.
Buritica
Buritica (pl. Buriticaes), jedno od plemena američkih Indijanaca koje je u vrijeme konkviste obitavalo uz brojne druge plemenske skupine na području današnjeg departmana Antioquia u Kolumbiji. Jezično su pripadali porodici cariban.
Oullins
Oullins je grad u Francuskoj u regionu Rhône-Alpes, u departmanu Rhône.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 25.152.
Porchera, Caserta
Porchera je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 530 m.
La Cinta, Asientos
La Cinta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Asientos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2095 m.
Bubure
Bubure (Bobure), pleme američkih Indijanaca koje je nekada živjelo jugoistočno od velikog jezera Maracaibo, na području današnje regije poznate kao Sucre u Venezueli. Jezično su pripadali porodici cariban. U kontakt sa Europljanima izgleda dolaze još 1546. a 1591. ili 1592. utemeljen je San Antonio de Gibraltar, gradić danas poznat kao Bobures, središte samostalne općine Sucre u državi Zulia. Indijanci su enstali nakon pacifikacije, a njihovo mjesto zauzeli su crnački robovi dopremljeni sa zapadne obale Afrike.
Plaiu (razvrstavanje)
Plaiu ima više značenja:
Burede
Burede, pleme američkih Indijanaca koje je u koloijalno vrijeme živjelo u planinama jugoistočno od jezera Maracaibo u Venezueli. Njihova sudbina slična je sudbinama ostalih nestalih plemena Bubure, Coanao, Quiriquire i drugima u području uz Maracaibo.
Gornji Kokoti
Gornji Kokoti je naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 73 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 95 stanovnika).
Castell'Ottieri, Grosseto
Castell'Ottieri je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Gornji Kokoti
Demografija
U naselju Gornji Kokoti živi 58 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,1 godina (38,1 kod muškaraca i 47,8 kod žena). U naselju ima 25 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,80.
Castell'Ottieri, Grosseto
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 195 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 443 m.
Gornji Kokoti
Demografija
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Colonia Lázaro Cárdenas del Río, Concepción de Buenos Aires
Colonia Lázaro Cárdenas del Río je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Concepción de Buenos Aires.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 248 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2127 m.
Fínnachta
Fínnachta, sin Olloma Fotle, bio je, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, veliki kralj Irske. Osobno ime mu je bilo Elim, a naslijedio je svog oca. Nadimak je dobio po "snijegu od vina" (staroirski fín, "vino", snechta, "snijeg") koji je pao za vrijeme njegove vladavine. Vladao je dvadeset godina prije nego što je umro od kuge u Mag Inisu u Ulsteru. Naslijedio ga je brat Slánoll.
Položaj LGBT osoba u Peruu
Prava gejeva, lezbejki, biseksualnih i transrodnih osoba su ograničena u Peruu. Istopolni odnosi su legalni od 1921. godine, ali postojeći zakoni ne priznaju bilo kakav oblik istopolnih zajednica, iako antidiskriminacioni zakon iz 2008. godine zabranjuje diskriminaciju na osnovu seksualne orijentacije. Takođe, sudska praksa ne dozvoljava usvajanje dece od strane istopolnih parova. Nekoliko levičarskih partija i nevladinih organizacija, koja se bave zaštitom LGBT prava, predložile su novembra 2009. zakon o istopolnim brakovima, ali on nije uvršten u skupštinsku proceduru, najviše zbog protivljenja javnosti i Rimokatoličke crkve. Prema istraživanju obavljenom 2009. godine, svega 24% građana podržava istopolne brakove, dok 11% gradjana podržava usvajanje dece od strane istopolnih parova.
El Kelaâ des Sraghna
Historija
Prema nekim hipotezama to naselje berberskog plemena Sraghna, osnovao je alauitski sultan Ismail Ibn Šerif (Mulaj Ismail).
Po drugoj naselje je osnovano u 17. vijeku za vladavine Almoravida, zbog kontrole plemena u planinama, a za vladavine Ismail Ibn Šerifa su samo dograđene vojne instalacije. Po toj teoriji naselje je bilo poznato po berberskim imenima; Gaynou i Lagrare, a podignuto je radi kontrole puta Fes - Marakeš.
Privreda
Današnji Kelaat Sraghna je administrativno-trgovački centar poljoprivrednog kraja, poznatog po maslinama. Stabla maslina zasađena su na 43.000 hektara, ona u prosjeku daju 100.000 tona godišnje.
Plai (razvrstavanje)
Plai ima više značenja:
Primosole Beach, Catania
Primosole Beach je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
El Tanque (razvrstavanje)
El Tanque ima više značenja:
Primosole Beach, Catania
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Pițigaia (razvrstavanje)
Pițigaia ima više značenja:
Fnideq
Fnideq (, španjolski: Castillejos) je grad od 77,436 stanovnika na sjeveru Maroka u Regiji Tanger-Tétouan-Al Hoceïma.
Geografske karakteristike
Fnideq leži na obali Sredozemnog mora udaljen svega par kilometara južno od španjolske esklave Ceute. Za razliku od tog od svog regionalnog administrativnog centra Tangera udaljen je 73 km istočno.
Historija
Na početku Španjolskog protektorata nad sjevernim Marokom - 1912., Fnideq je bio malo ribarsko selo.
Španjolci su ga nazvali Castillejos jer su u njemu pronašli ruševine rimskih građevina. Jezgra današnjeg grada stvorena je do 1934.
Privreda
Fnideq je prije svega grad pogranične trgovine i turistički resort poznat po lijepim plažama.
Wickenrodt
Vikenrodt je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 96 opštinskih središta okruga Birkenfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 185 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7134093.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Birkenfeld Vikenrodt se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Birkenfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 397 metara. Površina opštine iznosi 5,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 185 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 35 stanovnika/km².
C17H24O3
Molekulska formula C17H24O3 se može odnositi na:
Talpa (razvrstavanje)
Talpa ima više značenja:
Piorești (razvrstavanje)
Piorești ima više značenja:
Piscani (razvrstavanje)
Piscani ima više značenja:
Pintic (razvrstavanje)
Pintic ima više značenja:
Callian (Žers)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 50 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 6 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,91 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 235 metara (maksimalnoj 227 m, a minimalnoj 137 m).
Mitrovići (Zavidovići)
Mitrovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Zavidovići koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 219 stanovnika.
C18H18N2O
Molekulska formula C18H18N2O se može odnositi na:
El Tanquecito (razvrstavanje)
El Tanquecito ima više značenja:
C17H25NO
Molekulska formula C17H25NO se može odnositi na:
La Retama, Sabinas
La Retama je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Sabinas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 331 m.
Rochefort
je grad u Francuskoj u regionu Poitou-Charentes, u departmanu Charente-Maritime.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 25.140.
Santo Stefano, Campobasso
Santo Stefano je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 342 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 633 m.
Lerano, Bergamo
Lerano je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 556 m.
Washington, Louisiana
Vašington je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 964, što je 118 (-10,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ilieni, Ilieni
Ilieni je naselje u Rumuniji u okrugu Kovasna u opštini Ilieni.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1826 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 523 m.
Talzintán (razvrstavanje)
Talzintán ima više značenja:
Newcastle, New South Wales
Newcastle (doslovno prevedeno Novi dvor) je drugi po veličini grad u australskoj državi Novi Južni Wales od 493 467 stanovnika.
Historija
Newcastle je izrastao u grad iz kažnjeničke kolonije Coal Harbour osnovane 1801. to je bila luka za pretovar ugljena iz obližnjih rudnika bazena Newcastle-Cessnock i za poljoprivredne proizvode plodnog zaleđa. Pravi impuls razvoju grada bila je izgradnja velike čeličane 1915. koju je osnovala Broken Hill Proprietary Company, na bazi tog su osnovane brojne druge tvornice, metalnih proizvoda, čeličnih konstrukcija, tekstila i brodogradnje. Pored grada pronađeni su rutil i cirkon, pa se na bazi njih razvila industrija. Međutim u 21. vijeku je čeličana zapala u ozbiljne poteškoće, i drastično smanjila svoju proizvodnju, pa je i industrija grada doživjela krizu. thumb|left|260px| Prizor iz centra grada Newcastle je postao općina 1859., a status grada dobio je 1885.
Newcastle je 1989. pogodio potres umjerene jačine, koji je oštetio neke građevine.
Znamenitosti
Najveće atrakcije grada su Kulturni centar - War Memorial, otvoren 1958., i Regionalni muzej Newcastle otvoren 1988.
Grad ima Univerzitet Newcastle, koji je izrastao 1965. iz nekadašnjeg Univerzitetskog koledža Newcastle.
Privreda i transport
Newcastle je velika australska luka, sastavljena od tri luke; Sjeverne luke, Bazena i Port Warataha.
Colonia el Geche, Santa Catarina Cuixtla
Colonia el Geche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Catarina Cuixtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1662 m.
Gardiner, Montana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 875, što je 24 (2,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
San Vicente, Salinas
San Vicente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Salinas.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2157 m.
Olga Skrigin
Olga Skrigin (Džepnica, 14. novembar 1927 — Beograd, 5. februar 1997) je srpska i jugoslovenska filmska montažerka, koja se posebno istakla radom na neim od najpoznatijih dela „crnog talasa“. Bila je u braku sa jednim od pionira jugoslovenske kinematografije, snimateljem i rediteljem Žoržom Skriginom.
Caneva di Tolmezzo, Udine
Caneva di Tolmezzo je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Calamari
Calamari.- pleme američkih Indijanaca nastanjeno u prvoj polovici 16. stoljeća u Kolumbiji u područjima današnje Cartagene. Zemlju Calamarija osvojio je španjolski konkvistador Pedro de Heredia tridesetih godina 16. stoljeća i 1533. osnovao današnju Cartagenu. Pedro de Heredia pristao je uz obalu zaljeva Cartagena sa 150 ljudi i 22 konja. Tu je naišao na nekoliko sela Mocana Indijanaca, to bijahu Cospique (sadašnji Mamonal), Bahaire na otoku Isla Baru, Carex (istoimeno pleme) na otoku Isla Tierrabomba i Calamari (istoimeno pleme) na mjestu današnjeg centra Cartagene. Heredia je napao njihova sela zaštićena palisadama, na kojima su Indijanci često isticali odrubljene glave ubijenih neprijatelja, nabijenih na kolac. Calamari se lingvistički klasificiraju porodici Cariban.
Feria de las Flores, Matamoros
Feria de las Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
To je život moj (film)
To je život moj je jugoslovenski kratki dokumentarni film iz 1974. godine. Režirao ga je Borislav Gvojić koji je napisao i scenario.
Camaracoto
Camaracoto (Kamarakoto, Kamaracoto), pleme američkih Indijanaca iz južne Venezuele, ogranak Pemona, srodni po jeziku i kulturi Arekunama i Taulipangima (Taurepan), porodica Cariban. Govore dijalektom jezika pemon, zbog čega se i smatraju njihovim ogrankom. Oko 800 u južnoj Venezueli, južno od Auyán-tepúia i susjednom Brazilu.
Carinepagato
Carinepagato, jedno od četiri plemena Kariba koji su sedamdesetih godina 16. stoljeća živjeli na otoku Trinidad pred sjevernopm obalom Južne Amerike.
Na njihovom području španjolski guverner don José de Oruña (točnije Antonio Sedeño) utemeljio je 1577. grad San Jose de Oruña (danas St. Joseph)
El Caracol, Tiquicheo de Nicolás Romero
El Caracol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tiquicheo de Nicolás Romero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 648 m.
Camerino
Camerino (fon. Kamerino, latinski: Vigiliae) je gradić u talijanskoj provinciji Macerati u Markama. Camerino je 2007. imao 7035 stanovnika.
Geografija
Camerino leži u brdima Apenina na hrptu visokom 661 m koji razdvaja kotline rijeka Chienti i Potenze. Udaljen je oko 47 km od regionalnog centra Macerate.
Historija
Za Antike Camerino je bio prijestolnica Camerta, lokalnog plemena Umbra koje je 310. pne. postalo saveznik Rima. Nakon Marsijskijskog rata grad je dobio municipalna prava. Poslije propasti Rima, od 553. je u sastavu Ravenskog egzarhata. Nakon što ga je u 8. vijeku zauzeo Karlo Veliki postao je prijestolnica istoimene marke. Nakon 1198. postao je domena Papinske Države uz visok stupanj autonomije. mini|lijevo|250px| [[Fortifikacija|Utvrda Rocca del Borgia]] U 13. vijeku stao je na stranu Gvelfa u ratovima protiv Gibelina (simpatizera Hohenstaufenovaca) pa je njihov lider Manfred, kralj Sicilije, razorio grad 1259. godine. Grad je ubrzo nakon toga obnovio Gentile da Varano i pretvorio ga u svoju signoriju kojom je vladala njegova porodica sve do 1545. kada je Camerino ponovno postao dio Papinske Države.
Znamenitosti
Najveća znamenitost grada je Palazzo Ducale iz 15. vijeka u kojoj je danas smješten rektorat univerziteta, te utvrda Rocca del Borgia sa početka 16. vijeka.
Privreda
Camerino je centar poljoprivrednog kraja doline Camerte. Za ekonomiju grada važan je univerzitet, koji je osnovan još 1336. godine.
Bulldog Drummond (film, 1929)
Bulldog Drummond je američki crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1929. godine u režiji F. Richarda Jonesa. Predstavlja jedan od ranih zvučnih filmova, kao i drugu po redu adaptaciju istoimenog romana britanskog pisca H. C. McNeilea, prvog iz serije o pustolovu Hughu "Bulldog" Drummondu. Njegov lik u filmu tumači Ronald Colman, a radnja prikazuje kako kao bivši oficir, u nastojanju da ponovno doživi uzbuđenja, odlučujuće pomoći mladoj djevojci (čiji lk tumači Joan Bennett) da spasi oca koga su oteli kriminalci.
Scenario se temeljio na McNeilovoj vlastitoj teatarskoj adaptaciji. Predstavljao je uspjeh, i to posebno za Colmana koji je dotada uživao status zvijezde nijemih filmova, a kome je to predstavljao zvučni debi. U Bulldogu Drummondu se ispostavilo da posjeduje publici ugodan glas, a što mu je omogućilo da nastavi karijeru u novim okolnostima. Također je bio nominiran za Oscar za najboljeg glumca.
Colman će ulogu ponoviti u filmu Bulldog Drummond Strikes Back pet godina kasnije.
El Tanquito (razvrstavanje)
El Tanquito ima više značenja:
C18H16N2O3
Molekulska formula C18H16N2O3 se može odnositi na:
Pietrișu (razvrstavanje)
Pietrișu ima više značenja:
Tamalcuatitla (razvrstavanje)
Tamalcuatitla ima više značenja:
Pietriș (razvrstavanje)
Pietriș ima više značenja:
Géde Ollgothach
Géde Ollgothach, sin Olloma Fotle, bio je, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, veliki kralj Irske. Prijestolje je naslijedio nakon smrti svog brata Slánolla. Nadimak mu znači "posjeduje snažan glas", a Lebor Gabála Érenn navodi da su za vrijeme vladavine svi podanici imali glas "sladak" poput zvuka citre. Vladao je osam, dvanaest, ili sedamnaest godina, prije nego što je ubijen. Prema Lebor Gabála to je učinio inače nepoznati Fíachu sin Fíadchúa; prema Keatingu i Annals of the Four Masters to je učinio njegov nećak i nasljednik Fíachu Findoilches, sin Finnachte.
C18H17N3O2
Molekulska formula C18H17N3O2 se može odnositi na:
Bitak
Bitak ili bivstvovanje (prvi je termin više uobičajen u hrvatskoj, a drugi u srpskoj filozofskoj terminologiji; grč. τὸ ὄν, lat. ens, nem. sein, franc. être, eng. Being) jeste temeljni pojam i predmet proučavanja ontologije. Kako se ontologija smatra fundamentalnom filozofskom disciplinom, to se na bitak može gledati i kao na osnovni pojam i predmet proučavanja čitave filozofije. Od pojma bitka treba razlikovati biće, koje predstavlja konkretnu realizaciju bitka u stvarnosti – ono što po bitku jeste.
Osnovna pitanja ontologije jesu: Šta jeste? Po čemu to jeste? To po čemu nešto jeste – ma kakav se konkretan odgovor dao – imenuje se terminom bitak. Ukoliko se za bitak uzme neka materija (prvi antički filozof za bitak je uzeo vodu) – to je materijalizam u filozofiji, a ako se uzme neki nematerijalni element (Platon je za bitak smatrao svet ideja, hijerarhijski uređenih tako da se na njihovom vrhu nalazi ideja Dobra) – to je idealizam u filozofiji. Ukoliko se smatra da je bitak jedan (kao što je smatrao Parmenid) – onda je to monizam, a ukoliko se smatra da ih ima više (kako su to smatrali pitagorejci) – onda je to pluralizam u filozofiji. Ukoliko se smatra da bitak na neki način proističe iz božanstva – to je teizam; ukoliko se smatra da je celokupna priroda i svet identična sa božanstvom – to je panteizam; ukoliko se smatra da takvih božanstava ima više – to je politeizam, a ukoliko se uzme da je to božanstvo samo jedno – to je monoteizam; ukoliko se smatra da bitak proističe iz božanstva, koje međutim više ne igra nikakvu ulogu u daljem razvoju sveta – to je deizam.
Saint-Sébastien-sur-Loire
Saint-Sébastien-sur-Loire je grad u Francuskoj u regionu Pays de la Loire, u departmanu Loire-Atlantique.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 25.017.
Wiebelsheim
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Vibelshajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 440 metara. Površina opštine iznosi 7,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 596 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 81 stanovnika/km².
El Tapanco (razvrstavanje)
El Tapanco ima više značenja:
Priluk (Zavidovići)
Priluk je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Zavidovići koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 119 stanovnika.
Tamarindillo (razvrstavanje)
Tamarindillo ima više značenja:
Pietreni (razvrstavanje)
Pietreni ima više značenja:
Pădurea (razvrstavanje)
Pădurea ima više značenja:
Apalaí
Apalaí (Aparai).- Pleme Cariban Indijanca nastanjeno danas sa Oyana Indijancima na ekstremnom sjeveru brazilske države Pará na rijeci río Paru de Leste. Velthem (1980) navodi sljedeća sljedeća naselja: Irikitimëne na mjestu gdje se sastaju Igarapé Custuné i Paru de Leste; Maxipurimoine; Makuatitimoine; Mauruimëne; Aldeia Apalaí ili Karapaieukú; Aramapuku; Ariwmëne, blizu gdje se spajaju río Citaré i Paru de Leste; Kuriputpematape gdje se spajaju Citaré i Paru de Leste; Xuixuimó, na sastavu Igarapé Castanheiras i Paru de Leste; Anapuaká; Kumarkapan; Itapeké gdje se sastaju Igarapé Carapanauba i Paru de Leste; Puuntapy; i Isla de Ipitinga gdje se sastaju Jari i Ipitinga. U ostalim krajevima, odnosno u Francuskoj Gijani i Surinamu žive samo Oyana bez Apalaja. Apalaí su polunomadski narod koji živi od lova i sakupljanja i obrade tla, sistemom 'posijeci-i-spali', što ih primorava da periodično moraju seliti i tražiti nove lokacije za svoja polja. 1993 ima ih oko 450.
Rezervati
Rio Paru d'Este, Tumucumaque.
Povijest
Prema povijesnim izvorima i njihovim vlastitim predajama porijeklo Apalai i oyana ili wayana Indijanaca je različito. Aparai ili Apalai su došli sa desne obale Amazone ,migrirajući duž donjih i srednjih tokova rijeka Curuá, Maicuru, Jari i Paru de Leste, naselivši se zatim na sadašnjem području. Pleme Wayana ili Oyana, na drugu stranu, dugo je naseljeno na gornjim i srednjim tokovima rijeke Paru de Leste i njezinih pritoka Citaré, gornji Jarí i k tome i Litani i Paloemeu sa pritocima. U 16. stoljeću Aparai su na desnoj obali Amazone, južno i jugozapadno od današnjih gradova Macapá i Belém. Ostale skupine koje će Apalaji asimilirati nisu daleko od Amazone, odnosno u regijama donje Paru de Leste i Jarí. Na kraju 17 stoljeća Apalai će doći u kontakt sa Indijancima Apama i Aracaju u blizini kod Almerima u misiji Paru, pa će se ove grupe postupno integrirati pod glavnim imenom Aparai ili Apalai. Malena Apama grupa ostala je još 1960.-tih izolirana u regiji Maicuru, ali će se kasnije zbog srodnosti I uz pomoć trgovine i međuplemenskim ženidbama stopiti sa Apalajima. 1950.-tih godina Aparai još žive na istom mjestu, uz rijeke Paru de Leste, Jari, Maicuru i gornju Curuá, a u susjedstvu su im i Oyane. Do 1960 od nekoliko naselja kod Anatuma i donje Paru de Leste preostati će 1984. svega jedno Apalai selo na mjestu gdje se susreću Jari i Ipitinga. Danas Apalai i Oyane imaju 16 sela, sva na gornjim i srednjim tokovima Paru de Leste na rezervatima Tumucumaque i Rio Paru D'Este, a obadva se prostiru na 4,266,852 hektara čija se demarkacija i homologacija provela 1997 godine.
Etnografija
Kulturne razlike: Apalaí-Oyana
Apalaje u literaturi nalazimo pod raznim nazivima, među kojima Appirois, Aparathy, Apareilles i Apalaii, te kod raznih putnika kao Aparis i Apalaís, i konačno naziv Aparai, koji koristi government, a koriste ga i sami Indijanci. Među plemenima samih Indijanida koja su ušla u sastav i Oyana i Apalaja nalazimo i na razlike koje se očitavaju uz njihovo geografsko porijeklo, fizičkim karakteristikama i načinom ponašanja. Nalazimo tamnokožni tip korpulentnijih Upurui Indijanaca sa gornjeg toka rijeke Jarí, što su se otopili u Oyana-zajednici, i svjetlopute Indijance Apama, nižeg rasta od Upuruia, čija je domovina donji Jarí, pa nadalje Pirixiyana koji se odlikuju brzim govorom. Isto vrijedi za ostale primordijalne grupe kao što su Kumakai, Ahpamano, Arakaju, Kukuyana ili Kumarawana, među ostalima.
Socijalna organizacija
Apalai kao i druga plemena gvajanskog područja imaju socijalnu strukturu koju karakterizira odsutnost čvrstih socijalnih jedinica kao što su klan, loza i dobni razred, distribucijom populacije po malenim selima, njenom raspršenošću i lokalnim političkim autonomijama. U brazilskom području Apalaji i Oyane ili Wayane broje nešto preko 400 duša u 15 sela duž rijeke Paru de Leste (=istočna Paru). Među zajednicama Apalaja, Tiriyó, Kaxuyana, Waiãpi i Wai-Wai Indijanaca sela reproduciraju formalne obrasce organizacije, kompoziciju i veličinu raspršenu među njima, one su relativno malene, oko 7 do 30 pojedinaca svaka, organizirane oko srodnika od kojih 4 generacije. Formalno sela se sastoje od oženjenih parova i neženjenih sinova i neudanih kćeri, udatih kćerki i kćerkinih muževa i unučadi. Apalai i Wayne su kako se vidi po samom sastavu jednog domaćinstva, uksorilokalni. Matrilokalno stanište, tipično je i za sjevernoameričke Hopije, kćerka nasljeđuje kuću, a i kod Apalaja, što je samo sklonost ili tendencija, kažu antropolozi Gabriel Coutinho Barbosa i Paula Morgado, zet živi sa ženinom obitelji. Isti autori navode da u svojim jezicima Apalaji i Oyane nemaju naziva za domaćinstvo, iako je ono jezgra njihove socijalne organizacije. Članovi nuklearnih obitelji mogu dijeliti luku na riječnoj obali gdje rješavaju potrebe svoje osobne higijena, ili da dijele kuću za manioku i istu vatru. Kuće pojedinih domaćinstava raspoređene su oko plaze (središnjeg trga).
Kuće
El Rosal (razvrstavanje)
El Rosal ima više značenja:
Apalaí
Etnografija
Kod ovih Indijanaca nalazimo tri tipu kuća ,to su:
Politička organizacija
Tradicionalno, ni Oyane i Apalai nemaju političke organizacije ili vodstva, ono je ograničeno na selo. Svako selo politički je autonomno, ima vlastitog poglavicu, to je  'chefe da aldeia'  ili 'poglavica sela', odnosno pata esemy, i typatakemy ( 'próprio chefe da aldeia' ) ili pravi poglavica sela. Kod Oyana naziva se tamuxi. Autoritet poglavice sela nad članovima svoje zajednice je ograničen i ovisan o socijalnim razlikama njenih članova. Generalno govoreći on koordinira aktivnostima zajednice unutar sela, ali i vanjskom politikom, kao što je pitanje intraetničkih i interetničkih festivala, rituala, sastanaka, etc. U velikim selima poznaju ‘mutirão’, kolektivni rad prilikom čišćenja polja ili izrade kanua. Nakon 1973. brigu o Indijancima posvećuje FUNAI. A 1996 nastaje Associação dos Povos Indígenas do Tumucumaque (APITU), to je udruženje domorodaca sa rezervata Tumucumaque, kojemu uz Apalaje pripadaju i plemena Wayana, Tiriyó i Kaxuyana, i još neki.
Rituali i Kozmologija
Životni i prirodni ciklusi kod Apalaja i Oyana nisu neophodno kolektivni, osim uvoda u svijet odraslih, Okomo kod Apalaí Indijanaca. Ovaj ritual može se ponoviti i drugi puta u odrasloj fazi života kao čin konfirmacije (potvrde) i aktom hrabrosti. Početkom 1980.-tih ovaj običaj prakticira se sve manje i manje.
Period najvećih svečanosti pada u vrijeme između sazrijevanja manioke i novog ciklusa, prije sljedeće sadnje, to je period između dvije žetve, kada Indijanci (barem muškarci) najviše vremena provode i ljenčarenju. Ovi indijanski festivali obilježeni su opijanjima pićima dobivenim iz manioke, to su dobro poznati caxiri i sakurá. Festivali su nazivani terminom wãko, u jednostavnom značenju 'ples', a počinju se održavati u popodnevnim časovima na seoskoj plazi (trgu). Svaki festival ima svoje ime i povezan je sa nekim mitskim bičem (encantado ili enchanted kreature i životinje) koja je stvorio kreator Ikujuri. Festivalski repertoar preživi je danas u dva sela, jedno Apalai-selo, i jedno selo u kojem žive izmiješani Apalaji i Oyane, na području Domorodačkog parka Tumucumaque. igra se uz pratnju i zvukove flauta, zvečki i ritmičkih štapova. Postoje ili se očuvalo 17 ovakvih svečanost, to su (u zagradi je Oyana ime):
C18H17FN2O
Molekulska formula C18H17FN2O se može odnositi na:
Jedrenje
Stari vijek
mini|Egipatska jedrilica (zidna slika iz [[1422–1411. pne)]] Prva poznata predstava broda sa jedrima potiče sa pogrebne urne iz Luksora iz 5000. pne. Za plovidbu duž Nila, u Sredozemnom i Crvenom moru, Egipćani su koristili brodove s jarbolom i velikim pravokutnim jedrom. Jedro se moglo okretati, tako da je jedrilica mogla da koristi i bočni vetar. Oko 3000. pne. stanovnici uz obale Južnokineskog mora su razvili kanue koje su koristili za naseljavanje Polinezije.
Feničani i stari Grci su oko 1000. pne. razvili dva osnovna tipa brodova sa jedrima: teretni brod sa prostranim trupom i velikim pravougaonim jedrom, i galiju, koja je imala jarbol sa pravokutnim jedrom srednje veličine, dok bi je za vrijeme bonace ili pomorske bitke pokretali veslači.
U narednim vijekovima brodovi su jedrili u mnoge istraživačke i osvajačke pohode. Npr. grčki istoričar Herodot je spomenuo da je egipatski faraon Neho II poslao feničansku ekspediciju koja je oplovila Afriku u smjeru kazaljke na satu, 596–594. pne. Oko 470. pne. kartaginski admiral Hano je otplovio na zapad kroz Gibraltar i stigao sve do Gvinejskog zaljeva. Do danas se sačuvao njegov izvještaj o ovom putovanju. Grk Eudoksos iz Kizika je 120–117. pne. putovao jedrenjakom do Indije u istraživačko putovanje. Tada je shvatio značaj monsunskih vetrova za plovidbu u Indijskom oceanu.
I Rimljani su koristili kombinaciju jedrenjaka i broda sa veslačima za svoje vojne i trgovačke misije. Značajan tehnički doprinos ovog vremena je pojava pramca kao dijela konstrukcije jedara. Razvojem trgovine dobrima s Dalekog Istoka između Sirije i Italije, u Mediteranu su se pojavili gusari. Godine 102. pne. napadi kilikijskih i kretskih pirata su toliko učestali da je Rim poslao trupe Marka Antonija Oratora na Kilikiju s osrednjim uspjehom. Rimska mornarica je u doba carstva stalno imala mnogo manji značaj nego kopnene trupe.
Srednji vijek
Anglosaksonci su u vrijeme poznog Rimskog Carstva došli do Engleske koristeći duge brodove sa jednim jarbolom i jednim pravokutnim jedrom. Vikinzi su usavršili ovaj tip brodova između 6. i 8. vijeka. Najvažnije tehničko dostignuće ovoga doba bio je razvoj sistema jedara. Vitki vikinški brodovi mogli su dosegnuti brzine do 20 čvorova.
Poslije ere Vikinga, na Sjevernom moru i Baltiku su korišteni široki trgovački brodovi trgovačkog udruženja Hanza. Do kraja srednjeg vijeka razvijeni su i brodovi sa 2 i 3 jarbola. Verzija koja je nastala u Španiji i Portugalu pod imenom Karavela, poslužila je pomorcima poput Kristofora Kolumba, Vasca da Game i Ferdinanda Magellana da krenu na svoja istraživačka putovanja. Početkom 15. vijeka kineski admiral Zheng He je predvodio više ekspedicija jedrenjaka u Indijski ocean do obala istočne Afrike.
Novi vijek
mini|levo|[[Kati Sark - jedan od poslednjih klipera]] Od 17. vijeka u upotrebi su novi, specijalizirani tipovi brodova, kao što su linijski brodovi (ratni brodovi s više paluba za topove) i fregate (lako naoružani brzi brodovi). Brodograditelji su smišljali sve inovativnije nacrte. Brodovi su bili vitkiji, s većim deplasmanom i većim brzinama. Trgovačke mornarice u 19. vijeku su koristile tip broda kliper, koji je dostizao brzine od 18 čvorova.
Upotreba željeza (od 1890. čelika) kao materijala za brodogradnju bila je početak ere oklopnjača. Istovremeno, brodovi su uvećavali svoje manevarske moći. Parna mašina je počela istiskivati upotrebu jedara. Danas se brodovi na jedra koriste gotovo isključivo za zabavu i sport.
Jedrilice su se koristile za razonodu bogatih u Engleskoj i Nizozemskoj u 17. vijeku. Prvi jahting klub je osnovan 1720. u irskom Cork. Ovaj klub je prvi organizirao takmičenje u jedrenju (regatu) 1749. godine. U drugoj polovini 19. vijeka počele su masovno održavati trke jedrilica po Evropi i Sjevernoj Americi. America's Cup je prvi put organiziran 1851. godine, a njemački Kieler Woche 1882. godine. Prvo olimpijsko takmičenje u jedrenju održano je na Olimpijskim igrama 1900.
Beuvillers, Meurthe-et-Moselle
Beviler je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Brije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 307 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 51 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 367 metara (maksimalnoj 391 m, a minimalnoj 332 m).
Petronije Maksim
thumb|300px|thumb|Petronije Maksim na novcu Petronije Maksim (oko 396 — 31.5. 455) je bio rimski senator i kratko vreme, uzurpator koji se proglasio carem Zapadnog rimskog carstva 455. godine,
Početak karijere
Petronije je pripadao senatorskom staležu. Pretor je postao oko 411. godine, a oko 415. započeo je karijeru u carskoj administraciji. Gradski prefekt je bio između 419. i 433. Te, 433. godine po drugi put je postao konzul. Na važnim državnim funkcijama budući car je dočekao sukob između Valentinijana III i Aecija koji je u mnogo čemu doprineo padu Zapadnog rimskog carstva. Sam ambiciozni Petronije Maksim iako je službeno pripadao u krug Aecijevih prijatelja je u stvarnosti bio protiv njega. Konačno, Valentinijan III je tijekom državnog sastanka o porezima napao i ubio Aecije, podgovoren od strane svojih dvorjana, među kojima je Petronije Maksim imao istaknutu ulogu.
Zavjera i kratka vladavina
Nekoliko meseci kasnije i sam car je bio ubijen u Maksimovoj zaveri od strane Aecijevih lojalista koji su mu potom donijeli krunu 17.3. 455. U pokušaju legalizacije svoje vlasti Petronije Maksim je prisilio Liciniju Evdoksiju, udovicu Valentijana III i kćer Teodozija II da se uda za njega. Pored toga natjerao je kćer Valentijana III i Licinije Evdoksije princezu Evdokiju da se uda za njegovog sina čime je ujedno objavio rat Gajzeriku kralju Vandala i Alana pošto je ona bila zaručena za njegovog sina Huderika.