cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bejtadži
Historija
Bejtadži su pisali albanskim jezikom na elifbi, adaptaciji osmanskog turskog pisma, često s jakim utjecajem osmanskog turskog jezika u uobličavanju posuđenica. Bejtadžijska književnost imala je dvije faze razvoja. Prva je trajala do kraja 18. stoljeća, a karakterizirale su je svjetovne teme. Druga faza, od kraja 18. i tijekom 19. stoljeća, imala je pretežno vjerski karakter. Od svjetovnih djela, mnogi su bejtadži pisali o pozitivnim vrijednostima ljubavi, prirodne i ženske ljepote, vrlinama, djelima, znanju, a također su aludirali na negativne osobine ambicije i licemjerja.
Gornja Radgona (općina)
Naselja u općini
Aženski Vrh, Črešnjevci, Gornja Radgona, Gornji Ivanjci, Hercegovščak, Ivanjski Vrh, Ivanjševci ob Ščavnici, Ivanjševski Vrh, Kunova, Lastomerci, Lokavci, Lomanoše, Mele, Negova, Norički Vrh, Očeslavci, Orehovci, Orehovski Vrh, Plitvički Vrh, Podgrad, Police, Ptujska Cesta, Radvenci, Rodmošci, Spodnja Ščavnica, Spodnji Ivanjci, Stavešinci, Stavešinski Vrh, Zagajski Vrh, Zbigovci
Bejtadži
Historija
Bejtadži koji su stvarali u ovoj tradiciji bili su Nezim Frakulla, Sulejman Naibi i Muhamet Kyçyku. Daljnji korak u ovoj književnosti pokrenut je kada su drugi bejtadži poput Hasana Zyka Kamberija i Zenela Bastarija u svojim djelima razmišljali o suvremenim duštvenim prilikama, opisujući težak život siromaha, nesigurnost u budućnost i njihovo nezadovoljstvo uvjetima feudalizma.
Opština Santiago Zacatepec, Oaxaca
Santiago Zacatepec je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Bejtadži
Historija
Književnost bejtadžija nije sama postigla nacionalni ugled, ali njezini su pjesnici dali vrijedan doprinos albanskoj književnosti. Primjerice, pisali su na albanskom, u vrijeme kada su to vladajući Osmanlije zabranjivali. Osim vjerskih tema, bejtadžijska je književnost prva široko obrađivala svjetovne teme. Neki su autori ove vrste bili bliži narodu i u svoje su pjesme uključivali elemente svakodnevnog života, koristeći se realističnim društvenim temama s jakim kritičkim senzibilitetom.
Značaj
Albanska poezija učinila je s bejtadžijskim djelima još jedan umjetnički korak, budući da su ona bila sastavljena od izraza i slika koje uistinu imaju umjetničku vrijednost. Bejtadžijski su autori uklopili tradicionalnu poeziju Albanije, uglavnom pjesme od osam stihova koje su svi pjesnici koristili. Njihova su se djela širila putem pisanih primjeraka ili usmeno. Bejtadži su osobito potjecali iz gradova kao što su Berat, Elbasan, Skadar, Đakovica i Priština, ali i iz manjih gradova kao što su Kolonja, Frašer i Konispol.
Tok bejtadžijske književnosti izgubio je svoj utjecaj početkom 19. stoljeća, ali u nekim je mjestima poput Kosova ta tradicija trajala još dulje, i u njoj su stvarali autori kao što su Maliq Rakoveci i Rexhep Voka.
Rancho Valenzuela, Tecomán
Rancho Valenzuela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Opština Santiago Zacatepec, Oaxaca
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2103 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1115 m.
El Retiro, San Miguel de Allende
El Retiro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2076 m.
Rancho Valenzuela, Tecomán
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Alfonso G. Calderón, Ahome
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3456 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Oquirrh, Utah
je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 10.390.
Case Lidora, Savona
Case Lidora je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 396 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 395 m.
Gainax
GAINAX Co., Ltd. (株式会社ガイナックス) japanski je anime studio osnovan 1984. a poznat po anime serijama i filmovima, kao što su Gunbuster, The Wings of Honneamise, Nadia: The Secret of Blue Water, Neon Genesis Evangelion, Magical Shopping Arcade Abenobashi, FLCL, Gurren Lagann i Panty & Stocking with Garterbelt. Među osnivačima studija je Hideaki Anno.
Platanito, Técpan de Galeana
Platanito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Campo Chamilpa, Yautepec
Campo Chamilpa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Yautepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1137 m.
Hiroshi Saeki
(26. maj 1936.) je bivši japanski nogometaš.
Hercegovščak
Hercegovščak je naselje u slovenskoj Općini Gornjoj Radgoni. Hercegovščak se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 134 stanovnika.
Fridley, Minnesota
Fridli je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 27.208, što je 241 (-0,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Stapelfeld
Štapelfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Štormarn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.552 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1062071, NUTS (DEF0F) i LOCODE (DE TAP) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štormarn Štapelfeld se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štormarn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 46 metara. Površina opštine iznosi 10,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.552 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 153 stanovnika/km².
Ban Gu
thumb|Ban Gu
Ban Gu (, 32–92), kurtoazno ime Mengjian (孟堅) bio je kineski historičar najpoznatiji po tome što je dovršio znamenito historijsko djelo Knjiga Hana. Također se istakao pisanjem fua, specifičnih književnih djela karakterističnih za doba Hana, odnosno pjesama miješanih sa prozom. Neke od njih su postale dijelom Izbora rafinirane literature, antologije koju je objavio Xiao Tong u 6. vijeku.
Život
Ban Guovi preci su u 3. vijeku pne. stekli bogatstvo, uticaj i ugled na sjeverozapadnim granicama tadašnje Kine zahvaljujući krdima od nekoliko hiljada goveda i konja, na temelju kojih su stvorili poslovno carstvo, te tako potakli brojne druge porodice da se presele na granice.
Ban Gu je, pak, odrastao u učenoj porodici. Njegov otac Ban Biao je bio ugledni historičar. Od njega je preuzeo pisanje historije dinastije Han, kapitalnog djela koje je u današnje vrijeme poznato kao Hanshu iliKnjiga Hana. Rad na njegovoj knjizi je, međutim, bio često prekidan političkim komplikacijama, prvenstveno vezanim uz povezanost sa porodicom carice majke Dou. Zbog njih je na kraju i uhapšen, te smaknut ili umro prilikom mučenja. Nedovršena poglavlja je, međutim, dovršila njegova sestra Ban Zhao te je ta knjiga postala model za buduće dinastijske historije.
Artakserks III
Artakserks (Artakserkso) III (staroperz. Artaxšaçrā, grč. Ἀρταξέρξης) bio je veliki kralj Perzijske Monarhije od 358. do 338. pne.; jedanaesti šah iranske dinastije Ahemenida te prvi faraon XXXI. dinastije u Egiptu. Na prijestolju je naslijedio svoga oca Artakserksa II, dok je njega naslijedio njegov sin Artakserks IV (poznat kao i Ars od Perzije). Vladavina Artakserksa III podudara se vladavinom Filipa II u Makedoniji i Nektaneba II u Egiptu.
Prije dolaska na tron Artakserks III je služio satrap i zapovjednik očeve vojske. Na vlast je došao kada je jedan od njegove braće ubijen, drugi počinio samoubojstvo, dok je zadnjeg ubio njegov otac Artakserks II. Ubrzo nakon što je postao kraljem, poučen iskustvima svoga oca koji je morao braniti tron od obiteljskih pretendenata, Artakserks III je dao pogubiti sve one koji su mu predstavljali konkurenciju za perzijski tron. Pokrenuo je dva velika vojna pohoda protiv Egipta, nekadašnje perzijske pokrajine (satrapije) koja se u međuvremenu pobunila i osamostalila. Prva ekspedicija završila je neuspjehom nakon čega su se pobunile neke zapadne perzijske satrapije. Godine 343. pne. Artakserks III porazio je egipatskog faraona Nektaneba II, prognao ga iz Egipta, te je na putu ugušio pobunu u Fenikiji.
Tokom zadnjih godina njegove vladavine jača utjecaj Filipa II Makedonskog u Grčkoj, koji je pokušavao ujediniti Grke na pobunu protiv ahemenidske Perzije. Artakserks III uspio je u suzbijanju makedonskih pokušaja, pa se uz njegovu pomoć grad Perint uspio oduprijeti makedonskoj opsadi. Postoje dokazi kako je zadnjih godina života nadograđivao Perzepolis, gdje je Artakserks III podigao novu palaču, sagradio vlastitu grobnicu, te veliki nezavršeni portal. Prema izvorima grčkih povjesničara Diodora sa Sicilije, perzijski general Bagoas otrovao je Artakserksa III, no zapisi na klinopisu (danas u Britanskom muzeju) govore kako je kralj umro prirodnom smrću.
Ime i etimologija
Prije dolaska na tron, pravo osobno ime Artakserksa bilo je „Ocho“. Ime Artakserks (staroperz. Artaxšaçrā) znači „Onaj koji vlada kroz artu (istinu)”, ili „onaj čija je država savršena“, ili „čestit kralj“ (Arta: „čestit“ + Kserks: „kralj“). U svojim djelima Herodot spominje kako ime Kserks znači „Ratnik“, odnosno kako Artakserks znači „Veliki ratnik“, što moderni povjesničari smatraju netočnim. Najpoznatiji je kao Ocho (grč. Ochus), dok je u Iranu poznat kao Ardašir III (perz.سوم اردشیر), što je moderni oblik imena Artakserks. U babilonskim zapisima spominje se kao „Umasu“ ili „Artakshatsu“. Sličan oblik imena („Uvasu“) pojavljuje se i u sirijskim zapisima poznatim kao Kraljevski kanoni.
Rani život
thumb|200px|[[Staroperzijski klinopis|Klinopis koje spominje Artakserksa III, Britanski muzej]]
Rancho el Bonito, Tecomán
Rancho el Bonito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Artakserks III
Rani život
Prije stupanja na prijestolje Artakserks III imao je funkciju satrapa i generala u vojsci svog oca. Njegov brat Darije, najstariji sin Artakserksa II, upustio se u zavjeru s namjerom da ubije oca, no njegov plan je otkriven kralju pa je pogubljen. Smrt princa Darija za prijestolonasljednika je postavila sljedećeg najstarijeg sina Arijaspa, koji je navodno počinio samoubojstvo nakon što su ga Artakserks III (treći kraljev sin) i zapovjednik kraljevske garde Tiribaz uvjerili kako ga kralj Artakserks II sumnjiči za zavjeru. Njegovom smrću prijestolonasljednikom postaje četvrti sin Arsam, koji je također ubijen. Shrvan gubicima svojih sinova, Artakserks II umire u dubokoj starosti 358. pne. a naslijeđuje ga Artakserks III. Prema nekim izvorima, odmah nakon stupanja na vlast dao je pogubiti gotovo sve potomke svoga oca koji su mogli ugroziti njegovo pravo na tron Perzije.
Godine 355. pne. Artakserks III prisiljava Atenu na mir prema kojem je bila prisiljena napustiti Malu Aziju i proznati neovisnost njenih grčkih susjeda. Potom pokreće pohod protiv nomadskih plemena Kadusijana koji su pokrenuli pobunu, no uspjeva primiriti oba kadusijanska kralja. Najzaslužniji za taj diplomatski uspjeh bio je njegov nećak Darije, koji će kasnije zamijeniti njegova sina Artakserksa IV (Arsa) i vladati kao Darije III Nakon toga, naređuje otkaz svim grčkim plaćenicima u perzijskim satrapijama Male Azije, poslije čega se većina njih vraća kući u Atenu i Spartu. Njegovu zapovjed ignorirao je lidijski satrap Artabaz, koji je od Atene zatražio pomoć u pobuni protiv velikog kralja. Atena mu šalje pomoć u grad Sard, a Oront od Misije također se priključuje Artabazanovoj vojsci u pobuni. Iako pobunjenjičke snage bilježe početne uspjehe tokom 354. pne., nakon godinu dana su poraženi i raspušteni. Oront se ispričao velikom kralju, dok je Artabaz pobjegao u zaštitu kod Filipa II u Makedoniju.
Građansko procesno pravo
Građansko procesno pravo je sustav pravnih pravila kojima se uređuje sudsko ostvarivanje zaštite prava koja proistječu iz određenih građanskopravnih odnosa. Pravilima građanskog procesnog prava uređuje se struktura građanskog sudskog postupka te položaj, aktivnosti i uzajamni odnosi procesnih subjekata.
Rancho el Bonito, Tecomán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Artakserks III
Obitelj
Artakserks III bio je sin velikog kralja Artakserksa II i kraljice Statire. Artakserks II imao je preko 115 sinova i mnogo žena, uglavnom nelegitimnih. Neki od najpoznatije Ochove braće i sestara su Rodogina, Apama, Sisigambis, Ocha, Darije i Arijasp, od kojih je većina ubijena nakon Ochovog stupanja na vlast. Artakserks III se vjenčao nećakinjom odnosno Oksatrovom kćeri, koji je bio brat budućeg kralja Darija III Njihova djeca bili su Ars (Artakserks IV); budući kralj Perzije, Bistan i Parisatida.
Prema manje poznatoj teoriji Artakserks III se poistovjećuje s Darijem II, sinom Artakserksa I, budući da dijele isto osobno ime; „Ocho“ (staroperz. Vahuka). Ista teorija govori kako je perzijsko miješanje u grčku politiku zapravo bilo rat protiv Makedonije, koji su morali platiti Perziji danak od 40.000 zlatnika i ponuditi ruku kćeri makedonskog kralja Artakserksu III, koji ju je poslao natrag zbog neugodnog daha. Teorija tvrdi kako je makedonska princeza zatrudnila sa Artakserksom III, odnosno kako je njen sin Aleksandar Makedonski Artakserksov, a ne Filipov sin. To je jedno od objašnjenja zašto je Aleksandar kasnije prihvatio perzijsku kraljevsku titulu šahanšaha.
Građansko procesno pravo
Građansko procesno pravo se dijeli na:
Artakserks III
Prva egipatska ekspedicija
thumb|350px|[[Ahemenidska Monarhija|Perzijska Monarhija na početku vladavine Artakserksa III (zelena boja), te njegova osvajanja i gušenja pobuna (tamno siva boja)]]
Oko 351. pne. Artakserks III pokreće vojnu operaciju obnavljanja kontrole nad Egiptom koji se pobunio i osamostalio u doba vladavine njegova oca Artakserksa II Istovremeno izbija pobuna i u Maloj Aziji koja je uz potporu Tebe prijetila ozbiljnom eskalacijom. Artakserks III vodi veliku vojsku u Egipat protiv faraona Nektaneba II, no Perzijanci doživljavaju poraz i povlače se natrag u Aziju.
Pobune na Cipru i u Sidonu
Nedugo poslije perzijskog poraza u Egiptu, uvjereni u slabost Perzijskog carstva vladari Fenikije, Male Azije i Cipra proglašavaju nezavisnost. Godine 343. pne. Artakserks III ovlašćuje princa Hidrija od Karije da uguši pobunu na Cipru, koji upošljava 8.000 grčkih plaćenika i 40 trirema kojima zapovijeda Atenjanin Focion. Ciparska pobuna brzo je ugušena. Istovremeno, Artakserks III imenuje sirijskog satrapa Belesija te kilikijskog satrapa Mezeja zapovjednicima ekspedicije protiv feničkog grada Sidona. Obojica satrapa doživjeli su velike poraze protiv sidonskog kralja Teneja kojem su pomoć od 40.000 grčkih plaćenika poslali egipatski faraon Nektanebo II i Mentor sa Rodosa. Perzijanci su bili prisiljeni povući se iz Fenicije.
Nakon satrapskog neuspjeha, Artakserks III se osobno odlučio obračunati protiv Sidona. Navodno je okupio veliku vojsku od 300.000 pješaka, 30.000 konjanika, 300 trirema, te 500 transportnih i pomoćnih brodova. U Ateni i Sparti je pokušao unajmiti i grčke plaćenike, no oni odbivaju sudjelovati. Ipak, kasnije mu se pridružuje 1.000 teških hoplita iz Tebe, te dodatnih 9.000 Grka iz Male Azije. Iako je brojka od 10.000 grčkih hoplita bila neznatna u odnosu na ukupan broj njegove vojske, oni su predstavljali okosnicu njegove vojske u borbi protiv grčkih plaćenika koje je za Feniciju unajmio egipatski faraon, budući da su odlično poznavali strategiju falange.
Građansko procesno pravo
Građansko parnično procesno pravo
Građanski parnični postupak je opća, redovna i osnovna metoda zaštite ugroženih ili povrijeđenih subjektivnih građanskih prava, a koju pružaju državni sudovi (za razliku od arbitražnog postupka gdje arbitražni sud ovlaštenje za postupanje crpi iz sporazuma stranaka o podvrgavanju svojih sporova arbitraži).
Artakserks III
Pobune na Cipru i u Sidonu
Dolazak goleme perzijske vojske pred Sidon slomio je moral njegovih stanovnika. Sidonski kralj pokušao je pridobiti milost perzijskog cara time što je poslao 100 sidonskih plemića da skupno zatraže oprost kod Artakserksa, no on je naredio da se pobiju kopljima. Ista sudbina dočekala je i idućih 500 Sidonaca koje je poslao kralj Tenej. Opsada Sidona je kratko trajala i grad je ubrzo bio poražen, nakon čega je izbio veliki požar. Do danas nije poznato je li spaljivanje grada naredio Artakserks III da kazni grad, ili su to učinili sami Sidonci, ili je riječ o nesretnom slučaju koji se dogodio u metežu tokom i nakon bitke. Procijenjuje se kako je 40.000 ljudi stradalo u tom požaru. Sidonski kralj Tenej je uhićen, osuđen za izdaju i pogubljen, a Fenikija je pripojena Ciliciji u jednu satrapiju. Židove koji su pomagali pobunu kasnije je poslao u Hirkaniju, pokrajinu uz južnu obalu Kaspijskog jezera.
Građansko procesno pravo
Građansko izvanparnično procesno pravo
Izvanparnični postupak se definira se negativno. To je svaki postupak koji nije parnični. Stoga je na zakonodavcu da propisom odredi da li će se neki postupak biti parnični ili izvanparnični.
77
Godina 77. (LXXVII) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Augusta i Vespazijana ili, rjeđe, '''godina 830. Ab urbe condita'''. Oznaka "77." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
Artakserks III
Druga egipatska ekspedicija
thumb|Glava [[faraona Nektaneba II]]
Neposredno nakon pokoravanja Sidona, uslijedila je nova vojna ekspedicija protiv Egipta. Artakserks III je nakon pada Sidona 343. pne. raspolagao s vojskom od 330.000 azijskih vojnika, te 14.000 Grka iz Male Azije koji su uključivali i nekadašnje sidonske plaćenike. Podijelio je vojsku na tri dijela i imenovao zapovjednike. Perzijski generali bili su Roesak, Aristazan i Bagoas, a grčki Lakrat od Tebe, Mentor sa Rodosa i Nikostrat sa Argosa. Egipatski faraon Nektanebo II pod oružjem je imao vojsku od 100.000 ljudi, od čega su 20.000 bili grčki plaćenici. Svoju vojsku faraon je stacionirao na rijeci Nil, pokušavajući iskoristiti brojne riječne kanale i močvare te potporu mornarice protiv nadmoćnijeg neprijatelja. Jedna od egipatskih strategija bila je i zadržavanje Perzijanaca u cilju iscrpljivanja njihovih zaliha čime bi bili prisiljeni na povlačenje iz Egipta.
Ipak, egipatska vojska doživjela je težak poraz protiv Perzijanaca, a (bivši) faraon Nektanebo II bježi u Memfis („Grad kraljeva“), ostaljajući za sobom brojne utvrđene gradove na milost vojnim jedinicama koje su ih čuvali. Iste su bile sastavljene od miješanih egipatskih i grčkih trupa, čiju su obostranu ljubomoru i sumnju Perzijanci iskoristili osvajajući grad za gradom, napredovajući prema Memfisu. Kada je konačno pao i Memfis, Nektanebo II je pobjegao još južnije, u Etiopiju. Nakon tog čina Artakserks III postao je faraonom Egipta, odnosno osnivačem nove XXXI. dinastije. Egipatski Židovi premješteni su na jug Kaspijskog jezera zajedno s feničkim židovima, te u Babilon.
Nakon ponovnog pokoravanje Egipta, Artakserks III je razorio sve gradske zidine, te oteo kraljevsku riznicu čime se Perzija jako obogatila. U cilju da se Egipat oslabi i nikad više ne pobuni protiv Perzije, nametnuo je i veliki danak. Prije povratka u Perziju, imenovao je Ferendara egipatskim satrapom. Prilikom povratka bogato je nagradio svoje plaćenike, te se vratio u Perzepolis kao slavodobitnik koji je nakon Kambiza II ponovno uspio pokoriti veliki i bogati Egipat.
Posljednje godine
thumb|right|Nedovršeni portal na kompleksu [[Perzepolisa]]
Nakon uspjeha u Egiptu, Artakserks III se vratio u Perziju i proveo idućih nekoliko godina suzbijajući razne manje pobune i nemire diljem carstva, no do njegove smrti nitko više nije ugrožavao Perzijsko carstvo ni izvana ni iznutra, niti njegovu poziciju na perzijskom tronu. Egipat je ostao dijelom Perzijskog carstva sve do dolaska Aleksandra Makedonskog.
Mentor i Bagoas, dvojica perzijskih generala koji su među najzaslužnijima za pobjedu u Egiptu, unaprijeđena su sa svojih pozicija. Mentoru, koji je bio guverner većine azijskih obala, dozvoljeno je da proizvoljno smanji broj njegovih podređenih i time ojača svoj autoritet. Bagoas se vratio u glavni grad Perzepolis zajedno s Artakserksom, te je postao glavnim diplomatom u međunarodnoj administraciji Perzijskog carstva. Posljednjih šest godina vladavine Artakserksa III pamti se kao jedna od najbolje organiziranijih i učinkovitijih perzijskih vlasti u historiji ahemenidske dinastije.
Perzijske snage u Joniji i Likiji ostvarile su potpunu kontrolu nad Egejskim morem i Mediteranom, te su zaposjeli većinu otoka koji su donedavno pripadali Ateni. Izokrat iz Atene pozivao je na rat protiv Perzije, no niti jedan grčki polis nije bio dovoljno jak za sukob s velikom Perzijom. Godine 341. pne. Artakserks III se vraća u Babilon, gdje gradi veliku apadanu koju je u svojim djelima opisao Diodor sa Sicilije.
Iako u Perzijskom carstvu nije bilo unutrašnjih ili vanjskih nemira, uspon Filipa II Makedonskog u Grčkoj razmatran je kod Artakserksa III, pa je naredio da ga se oslabi davajući potporu makedonskim rivalima poput Tračke. Također, potpomognut je grad Perint koji se uspio obraniti od žestoke makedonske opsade. Tokom zadnje godine vladavine Artakserksa III, Filip II planirao je invaziju na Perzijsko carstvo no nitko od grčkih polisa nije se htio priključiti takvoj riskantnoj ekspediciji.
Artakserks III umire 338. pne., sahranjen je u Perzepolisu. Grčki povjesničar Diodora sa Sicilije tvrdi kako je perzijski general Bagoas otrovao Artakserksa III, no zapisi na klinastom pismu (danas u Britanskom muzeju) govore kako je kralj umro prirodnom smrću.
Kultura
thumb|Historijski, [[veliki kraljevi ahemenidske dinastije bili su sljedbenici religije zoroastrizma, te su bili pod jakim utjecanjem Zaratustrine ideologije]]
Historijski gledano, veliki kraljevi ahemenidske dinastije bili su sljedbenici religije zoroastrizma, te su bili pod jakim utjecanjem Zaratustrine ideologije. Doba Artakserksa II označilo je obnovu kulta Anahite i Mitre, jer se u njegovim zdanjima Ahura Mazda, Anahita i Mitra spominju u kontekstu bogova. Anahita i Mitra do tada su bili zanemarivani kod pravih zoroastrista, budući da Zaratustrino učenje govori kako isključivo sveta vatra može predstavljati Boga. Spominje se kako je Artakserks III odbacio Anahitu, te štovao isključivo Ahura Mazdu i Mitru. Nejasnosti klinopisa iz Perzepolisa koji opisuju Artakserksa III govore kako je štovao oca i sina kao jednu osobu, odnosno kako je osobine Ahura Mazde pripisivao Mitri. Začudo, Artakserks je naredio gradnju kipova božice Anahite diljem pokrajina Perzijske Monarhije; u Babilonu, Damasku i Sardu, te u samom srcu Perzije; Suzi, Ekbatani i Perzepolisu.
Dok je Artakserks III bio u Egiptu, izdao je veliki broj srebrenjaka koji su imitirali atenski novac. Artakserks III spominje se u mnogim egipatskim zapisima, pod naslovom „Faraon Artakserks. Život, procvat, bogatstvo“.
Književnost
Neki smatraju kako se Knjiga o Juditi temelji na ekspediciji Artakserksa III u Fenikiji, dok se Holoferna smatra u kontekstu brata kapadokijskog satrapa Arijarata, odnosno Artakserksovog vazala. Bagoas, general koji je prema priči pronašao mrtvog Hologerna, u stvarnosti je postojao kao jedan od Artakserksovih generala u pohodima protiv Fenicije i Egipta.
Graditeljski projekti
thumb|right|300px|Grobnica Artakserksa III u [[Perzepolisu]]
Postoje dokazi kako je Artakserks III nadogradio Perzepolis, no neka zdanja u tom kompleksu nisu dovršena sve do njegove smrti. Dvije građevine u Perzepolisu koje je dao podići bile su Dvorana s 32 stupa čija je namjena nepoznata, te njegova osobna palača. Nedovršena Vojna cesta i Veliki portal koji se spajaju na Vrata svih naroda i Dvoranu sa stotinu stupova dali su arheolozima uvid u gradnju kompleksa Perzepolisa. Njegova Grobnica uklesana je u planinu iza kompleksa u Perzepolisu, neposredno uz grobnicu njegova oca Artakserksa II. Osim u srcu Perzije, Artakserks III je proširio palaču Nabukodonozora II u Babilonu.
Lake Don Pedro, California
Lake Don Pedro je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.077 stanovnika.
Hasan Zyko Kamberi
Hasan Zyko Kamberi bio je značajni albanski pjesnik bejtadžijske književnosti. Rođen je u drugoj polovici 18. stoljeća u mjestu Starju u južnoj Albaniji, blizu Kolonje u podnožju planine Gramosa. O njegovom životu poznato je samo to da je sudjelovao u tursko-austrijskoj bici kod Smedereva na Dunavu istočno od Beograda 1789. godine u vojsci pod zapovjedništvom Ali-paše Janjinskog (1741–1822). Umro je u svom rodnom selu početkom 19. stoljeća kao derviš i, prema Elsieju, nedvojbeno kao pripadnik bektaška. Prema Aršiju Pipi, nema dokaza da je Kamberi pripadao bektašijskom redu sufizma. Njegov grob u Starji doista je postao bektašijsko svetište, koje je lokalno poznato kao "turbe Baba Hasanija".
Kamberi je jedan od najznačajnijih predstavnika muslimanske tradicije u albanskoj književnosti, iako je njegovo glavno djelo, mecmua (zbirka stihova) od 200 stranica, nije sačuvano. Navodno je rukopis ove zbirke poslan u Monastir (današnji Bitolj) 1908-1910. godine da bi bio objavljen, ali mu se tragovi u međuvremenu gube. Zapravo je malo njegovih pjesama sačuvano, a još manje je objavljeno. Djela koja posjedujemo jesu jedan kratki kratki mevlud, religiozna pjesma o rođenju proroka Muhameda; oko deset ilahija (pobožna i poučna pjesma kojom se očituje Božje Jedinstvo); te preko pedeset svjetovnih pjesama.
Kamberijeva svjetovna poezija obrađuje širok raspon tema. U svom osmosložnom Zgodnom pohodu (Sefer-i hümâyûn) od u trideset i tri katrena, opisuje svoje sudjelovanje u spomenutoj bici kod Smedereva i daje ralističan prikaz patnje koju je prouzročila. U Mojoj sudbini (Bahti im) i Zavještaju (Vasijetnameji) Kamberi baca ironičan, a ponekad i gorak pogled na nestalnost sudbine, a posebno na nesreće vlastitog života. Svadbena odaja (Gjerdeku) prikazuje bračne običaje na selu. Ovdje se ne susrećemo s pastoralnom idilom, već s realističnim prikazom muke i nedaća mladih žena udanih po običaju, a da nisu mogle odabrati svog muža, kao i patnje mladića prisiljenih na odlazak u inozemstvo kako bi zaradili za život. U ljubavnim pjesmama Kamberi žali zbog društvenih konvencija koje inhibiraju strast i spontanost. Najpoznatija je njegova pjesma je Novac (Paraja), zajedljiva osuda feudalne korupcije i ujedno možda i najbolji komad satiričnog stiha u albanskoj književnosti prije 19. stoljeća.
Главинци
Главинци су насељено место града Јагодине у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 524 становника.
Историја
До Другог српског устанка Главинци су се налазили у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Главинци улазе у састав Кнежевине Србије и административно су припадали Јагодинској нахији и Темнићској кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства.
Демографија
У насељу Главинци живи 526 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,4 година (44,6 код мушкараца и 46,1 код жена). У насељу има 235 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,71.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Autofradat
Autofradat (grč. Aυτoφραδάτης; „Autophradates“) je bio perzijski general u doba vladavine Artakserksa III. i Darija III. Kodomana.
Tokom Artakserksove vlasti Autofradat je zarobio Artabaza II., pobunjenog satrapa Frigije, no kasnije je oslobođen. Nakon smrti perzijskog admirala Memnona 333. pne., Autofradat i Farnabaz III. preuzeli su zapovjedništvo nad mornaricom te nastavili opsadu grada Mitilene na otoku Lezbos, koju je započeo sam Memnon. Nakon svršetka upješne opsade, Farnabaz III. isplovio je za zarobljenicima prema Likiji, dok je Autofradat nastavio napadati otoke u Egejskom moru u cilju da onemogući opskrbu vojsci Aleksandra Makedonskog.
Nakon što mu se Farnabaz III. ponovo priključio, Autofradat je isplovio prema otoku Tened koji se odbio predati Perzijancima. Također, za vrijeme pohoda po Egeju Autofradat je postavio opsadu i oko grada Atarneja u sjeverozapadnoj Anatoliji, no bez većih uspjeha.
Ivanjski Vrh
Ivanjski Vrh može biti:
Kevin Rudd
Kevin Majkl Rad (21. septembar 1957) je australijski političar koji je služio kao 26. i 28. premijer Australije i vođa Australijske laburističke partije. Pod njegovim vođstvom, Laburistička partija je pobedila na izborima za federalni parlament 24. novembra 2007. protiv glavnog protivnika, koalicije Liberalne i Nacionalne partije koja je bila na vlasti prethodnih 10 godina pod Džonom Hauardom. Vlada Kevina Rada je 3. decembra zvanično oformljena na ceremoniji postavljenja od strane generalnog guvernera Majkla Džefrija. Njegova zamenica na mestu premijera, Džulija Gilard, sazvala je vanredne partijske izbore u junu 2010. na kojima je i pobedila a time postala i prva premijerka Australije, smenivši Kevina Rada. Kevin Rad je premijer koji se najkraće zadržao na toj poziciji. Od septembra 2010. se nalazi se na funkciji ministra spoljnih poslova Australije. 22. februara 2012. je podneo ostavku i najavio kako je pokrenuo formalni postupak za smenu Džulije Gilard sa mesta vođe laburista i premijera. U tome nije uspeo, ali je sredinom 2013. nakon nove incijative uspeo sakupiti dovoljnu podršku; nakon smene Džulije Gilard je imenovan novim premijerom; na tom će mestu ostati do izbora koje je izgubio u septembru 2013.
Kevin Rad je rođen u severnom delu države Kvinslend gde je i odrastao. U srednjoj školi je proglašen za đaka generacije. Radov otac, farmer i član Seljačke partije, umro je kada mu je bilo 11 godina i zbog toga je porodica primorana da se odseli sa farme. Priključio se partiji sa 15 godina, 1972. godine.
Studirao je na Australijskom nacionalnom univerzitetu u Kanberi i diplomirao u oblasti azijskih studija na smeru za kineski jezik i istoriju, kada je usvojio i kineski pseudonim Lu Keven.
Osim što je radio kao poslanik Kevin Rad je radio i u ambasadama Australije u Stokholmu i Pekingu.
Artabaz II
Artabaz (grč. Αρτάβαζος; 4. vijek pne.) bio je perzijski vojskovođa i satrap.
Kevin Rudd
Oženio se 1981. sa Terezom Rejn sa kojom ima troje dece - Džesiku (1984), Nikolasa (1986) i Markusa (1993).
Artabaz II
Godine 356. pne., za vrijeme vladavine Artakserksa III, Artabaz je bio satrap Frigije. Tada se priključio pobunjenicima i neko vrijeme, uz pomoć atenskog vojskovođe Haresa, uspješno pružao otpor kraljevim snagama. Međutim, kada su se Atenjani, suočeni s kraljevim ultimatom, povukli, Artabaz je poražen od vojskovođe Autofradata te zarobljen. Njegovi rođaci, Memnon i Mentor sa Rodosa su, međutim, uspjeli isposlovati njegovo oslobađanje, nakon čega je Artabaz pronašao utočište kod makedonskog kralja Filipa II.
Nakon što je Mentor pomogao Artabazu da pokori Egipat, uspio je od kralja isposlovati da Artakserksa pomiluje. Artabaz se vratio iz izgnanstva u Perziju te se istakao vjernošću kako Artakserksu, tako i Dariju III, uz koga se borio u bitci kod Gaugamele i pratio ga u njegovom bijegu sve do smrti. Takva je vjernost ostavila dojam na Aleksandra Velikog koji je Artabazu povjerio vlast nad satrapijom Baktrijom. Godine 328. pne. je Artabaz, kao prilično star i umoran čovjek, dao ostavku na svoju dužnost, a Baktriju je preuzeo Klit.
Artabazov sin Farnabaz je također bio zapažen vojskovođa. Imao je i tri kćeri - Barsinu, koja je bila Aleksandrova ljubavnica i majka Herakla; Artakamu, koja se udala za budućeg egipatskog kralja Ptolemeja; te Artonis, koja se udala za Eumena.
Foenna, Siena
Foenna je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Ivanjski Vrh (Gornja Radgona)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 68 stanovnika.
Foenna, Siena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
Minija (mitologija)
Minija (Μινύας) bio je, u grčkoj mitologiji, legendarni osnivač grada Orhomena u Beotiji. Budući da se Minija smatrao pretkom Minijaca, nekoliko genealogija, prema klasičaru H. J. Roseu, kreće od njega kao polazne tačke. Postoji nekoliko predanja o tome ko su bili Minijini roditelji; prema jednom izvoru, smatralo se da mu je otac bio Orhomen, a majka Hermipa, ali da mu je istinski otac bio Posejdon; drugi izvor naziva ga sinom Posejdona i Kaliroje; razni drugi izvori kao Minijinog oca navode Hrisa (sina Posejdona i Hrisogenije, kćeri Almove), Aresa, Aleja i Eteokla.
Minijina žena bila je Eurijanasa, Eurijala, Tritogenija (kći Eolova), Klitodora ili Fanosira (kći Peonova). Eurijanasa ili Klitodora rodila mu je kćerku Klimenu (koja se ponekad zove i Periklimena), koja će kasnije Filaku ili Kefalu roditi Ifikla. U nekim se izvorima navodi i da je Klitodora Miniju rodila Presbona i Eteoklimenu, odnosno da mu je Fanosira rodila Orhomena, Diohtonda i Atamanta. Među druom Minijinom decom spominju se Kiparis, osnivač Antikire, i tri kćerke poznate kao Minijade.
Prema Apoloniju Rođaninu i Pausaniji, Minija je bio prvi kralj u grčkoj istoriji koji je podigao riznicu, čije su ruševine još postojale u Pausanijino vreme (2. vek nove ere); radilo se verovatno o grobnici u obliku tolosa.
Od epa pod naslovom Minijada, koji je pripadao grčkom epskom ciklusu, sačuvani su samo oskudni fragmenti, koji ne bacaju nikakvo svetlo na Minijin lik.
Sacerno, Bologna
Sacerno je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Rancho Nuevo, Actopan
Rancho Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Actopan.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 147 m.
Hakuin
Hakuin Zenđi (Hakuin Zenji, pravo ime Nagasawa Ekaku) (Hara, 19. 1. 1686 – Hara, 18. 1. 1769) je bio japanski zen učitelj i slikar. Bio je jedan od najvećih japanskih zen majstora koji je svojim obnavljanjem rinzai škole udario temelje modernom zen-budizmu.
Smatra se ocem modernog japanskog zena.
Biografija
Hakuin je rođen 1685. godine. Napustio je roditeljski dom kao dečak da bi pristupio budističkom redu. S 15 godina došao jeu budistički samostan i uz razne učitelje usavršio zen-meditaciju.
U dvadeset četvrtoj godini je doživeo prvo iskustvo prosvetljenja, kojem je prethodilo žustro i mukotrpno naukovanje pod rukovodstvom starog isposnika i zen majstora Etana. Zabeleženo je da je stari učitelj Shoju krvnički tukao Hakuina. Jednom kada Hakuin htede predstaviti svoje gledište, učitelj ga opali preko uha i gurnu preko verande. Drugi put, učitelj ga udari nekoliko puta i gurnu s trijema, te Hakuin ostade neko vrijeme gotovo bez svijesti. Konačno, dok je išao po selu proseći, doživeo je probuđenje.
Na početku svoje karijere, Hakuin bijaše jedini čuvar napuštenog hrama u Surugi. Hakuin kao zen učitelj je bio poglavar više samostana, uključujući i danas poznati Ryutakiji, u kojima je razvio trajnu meditaciju i obnovio strogi duhovni trening “rinzai-šu”. 1716. godine se trajno nastanio u blizini svog rodnog mesta, u hramu Šoinđi, koji je pod njegovim vođstvom postao najjače budističko uporište razdoblja Tokugava. Nasilje je postalo neka vrsta običaja ne samo u zen manastirima, već i među svetovnjacima. U zen pričama se pominje prijateljica učitelja Hakuina koja je držala čajdžinicu. On je učenicima preporučivao njeno poznavanje zena, a ona ih je dočekivala u čajdžinici i "lemala žaračem".
Pored naukovanja, bavio se slikarstvom i kaligrafijom.
Učenje
Srž Hakuinove doktrine o probuđenju, zasnovane na njegovom ličnom iskustvu, mogla bi se sažeti u trojstvo mističnih stanja: velika sumnja, veliko probuđenje i velika radost. Posebno je upečatljiv njegov opis satorija:
Njegovo čovekoljublje, vera, predanostu izučavanju i dar propovednika, pisca, pesnika i umetnika privukli su mnoštvo učenika. „Svojom nezahtevnom dobrotom, čestitošću i verskim žarom, Hakuin je osvajao srca običnih ljudi; ubraja se među najznačajnije verske reformatore u istoriji Japana."
Hakuin nije odobravao „Jaki put“ sekte Amida, naglašavajići neuporedivu moć zen meditacije i uvežbavanja koana.
Priče o Hakuinu
mini|right|Hakuinov crtež [[Bodidarma|Bodidarme.]]
Vrata raja
"Ko si ti?", upita ga Hakuin.
"Ja sam samuraj“, odgovori ratnik.
"Ti, vojnik!", uzviknu Hakuin. „Koji bi to vladar tebe hteo za čuvara? Lice ti je kao u prosjaka."
Nobušige se toliko razbesne da poče da vadi svoj mač, no Hakuin nastavi: „Pa ti imaš mač! Oružje ti je verovatno previše tupo da bi mi odseklo glavu." Kada Nobušige izvuče mač, Hakuin primeti: „Ovde se otvaraju vratnice pakla!" Na ove reči samuraj, shvativši učiteljevu pouku, vrati svoj mač u korice i pokloni se.
"Ovde se otvaraju vratnice raja“, reče Hakuin.
Tako dakle
Učitelja zena Hakuna susedi su hvalili kao čoveka koji živi čednim životom. Blizu njega živela je jedna lepa devojka čiji su roditelji držali prodavnicu hrane. Iznenada, bez ikakvog upozorenja, njeni roditelji otkriše da je u drugom stanju, što ih razljuti. Devojka ne htede da prizna ko je otac, ali posle mnogo pritiska imenova Hakuna. U velikoj ljutnji roditelji odoše do učitelja. "Tako dakle?", beše sve što on reče. Kada se dete rodilo, doneli su ga Hakunu. On je izgubio svoj ugled, ali veoma je dobro vodio računa o detetu. Dobijao je mleko od suseda i sve drugo što je detetu trebalo. Posle godinu dana, devojka nije mogla više izdržati. Reče roditeljima istinu, da je pravi otac deteta jedan mladić koji je radio na ribljoj pijaci. Roditelji devojke odmah odoše do Hakuna da ga mole za oproštaj, i da uzmu dete nazad. Ustupajući im dete, sve što je rekao bilo je: "tako dakle?"
La Trinidad Vista Hermosa, La Trinidad Vista Hermosa
La Trinidad Vista Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini La Trinidad Vista Hermosa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2161 m.
Acuatitlán, Molango de Escamilla
Acuatitlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Molango de Escamilla.
Kenji Tochio
(26. maj 1941.) je bivši japanski nogometaš.
Acuatitlán, Molango de Escamilla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1621 m.
Dōgen
mini|desno|Zen učitelj Dogen
Dogen Zenđi (1200 — 1253) je bio japanski filozof i učitelj zen budizma. Smatra se osnivačem soto ogranka u japanskom zen budizmu, sa središtem u hramu Eiheiđi u provinciji Ečizen. Sve budističke škole mu ukazuju poštovanje kao bodisatvi.
Dogen je budizam sveo na praktikovanje zazena, sedeće meditacije gde se tok sadržaja uma posmatra bez zaustavljanja na bilo kom pojedinačnom predmetu, sve dok se ne smiri i ne sabere, ne doživljavajući više nikakvo uplitanje. U ovom stanju je moguće doživeti probuđenje.
Dogen je 1236. godine podigao prvi zen hram u Japanu.
Località Cornacchi, Reggio Emilia
Località Cornacchi je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Dōgen
Biografija
Dogen je bio plemenitog porekla, i ostao je siroče u svojoj sedmoj godini. Zaredio se 1213. godine, a otputovao u Kinu 1223. i tamo se posle dugog traganja prosvetlio pod vodstvom čuvenog učitelja č'ana Ju-činga (1162–1228). Vratio se u Japan 1227. godine. Pod njegovim rukovodstvom je 1236. podignut je prvi potpuno nezavisni zen manastir, Košohoringđi. Dogen je u njega privukao mnoge nadarene učenike, zajedno sa brojnim svetovnjacima, kako muškarcima tako i ženama.
Località Cornacchi, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Smrt Edgara Allana Poea
Većina dostupnih informacija o posljednjim danima Edgara Allana Poea dolazi od liječnika koji ga je nadzirao, dr. Johna Josepha Morana, međutim njegov kredibilitet je upitan. Poe je pokopan nakon skromnog sprovoda na omanjem crkvenom groblju u Baltimoreu, međutim 1875. godine su njegovi ostaci preseljeni u novu grobnicu s većim spomenikom. Novi spomenik je također označio i mjesto pokopa Poeove supruge Virginije te njezine majke, Marije. Teorije o uzroku Poeove smrti navode suicid, ubojstvo, koleru, hipoglikemiju, bjesnoću, sifilis, gripu, kao i to da je Poe bio žrtva coopinga. Dokazi o utjecaju alkohola su snažno opovrgavani.
Dōgen
Učenje
Dogen je podučavao da suština čoveka i svih stvari leži u Budinoj prirodi, koja se ostvaruje pročišćavanjem ega, odstranjivanjem svih sebičnih želja i potpunim odricanjem od sopstva, iznad svega ukazujući prednost religioznoj praksi. Negovao je praksu zazena, uspravnog sedenja sa prekrštenim nogama u meditaciji. U zazenu je video ostvarenje čitavog zakona budizma, pošto je jedinstvo prakse i prosvetljenja ukorenjeno u Budinoj prirodi.
Smrt Edgara Allana Poea
Nakon Poeove smrti, urednik Rufus Wilmot Griswold je napisao osmrtnicu pod pseudonimom Ludwig. Griswold, koji je postao Poeov literarni izvršitelj, bio ja zapravo Poeov rival te je objavio piščevu prvu cjelovitu biografiju, u kojoj ga je opisao kao odvratnog, pijanog, nadrogiranog luđaka. Većina tih tvrdnji kasnije se pokazala krivotvorinama, a iako su Poeovi poznanici denuncirali tekst, on je bio izrazito popularan.
Dōgen
Učenje
S filozofskog stanovišta, zastupao je monistički panteizam koji je izjednačavao pojavni svet sa Apsolutom, ne ostavljajući mesta transcendenciji. Dogen je uklonio beskrajne stupnjeve na putu do prosvetljenja pronašavši u zenu put savršenog jedinstva. Za razliku od mnogih drugih učitelja zena, Dogen je zagovarao predano čitanje sutri, dužno ukazivanje poštovanja svetim budističkim predmetima, a koanu je pridavao drugorazredni značaj. Osuđivao je sektašenje u budizmu i odbijao da prizna postojanje Soto sekte kao izdvojenog entiteta. Njegovo značajno delo je Šobogenzo, čije je savremeno izdanje objavljeno u Tokiju izmedu 1939—1943. godine.
Smrt Edgara Allana Poea
Kronologija
Dana 27. rujna 1849. godine, Edgar Allan Poe napustio je Richmond te se uputio prema svom domu u New Yorku. Pouzdani dokazi o Poeovom kretanju u periodu do 3. listopada, kada se se u stanju delirija pojavio u gostionici Ryan's Tavern u Baltimoreu, ne postoje. Tiskar po imenu Joseph W. Walker poslao je pismo Poeovom poznaniku, dr. Josephu E. Snodgrassu, u kojem je tražio pomoć. Pismo je imalo sljedeći sadržaj:
Vicea, Ulmeni
Vicea je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Ulmeni.
Bajío de los Palma, Guachochi
Bajío de los Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2470 m.
Smrt Edgara Allana Poea
Kronologija
"Dragi gospodine—Ovdje se nalazi jedan gospodin, u jako lošem stanju, u Ryanovoj taverni, koji se predstavlja kao Edgar A. Poe i koji je, čini se, u velikoj opasnosti, i koji tvrdi da Vas poznaje i uvjeravam Vas da mu je hitno potrebna pomoć. Vaš, u žurbi, Jos. W. Walker"
Vicea, Ulmeni
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 419 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 210 m.
Località Punta Fram, Trapani
Località Punta Fram je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Ernušti
Ernušti, hrvatska plemićka obitelj židovskog podrijetla, koja je preko Ugarske došla u Hrvatsku iz Švedske, a dosegla je svoj vrhunac tijekom 15. i 16. stoljeća.
Smrt Edgara Allana Poea
Kronologija
Snodgrass je kasnije tvrdio da je poruka navodila da je Poe bio "u stanju zvjerske opijenosti".
Etreillers
Etreje je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Sen Kenten.
Smrt Edgara Allana Poea
Kronologija
Snodgrassov osobni izvještaj opisuje Poeov izgled "odvratnim", s raščupanom kosom, izmoždenim, prljavim licem te "tupim i odsutnim" pogledom. Njegova odjeća, dodao je Snodgrass, koja se sastojala od prljave košulje bez sakoa i neulaštenih cipela, bila je istrošena i nije mu odgovarala. Dr. John Joseph Moran, koji je bio Poeov liječnik na medicinskom koledžu, dao je svoj izvještaj o Poeovom izgledu tog dana: "prljavi, izblijedjeli, stari bombažni sako, hlače sličnog karaktera, par iznošenih cipela potpuno uništenih na petama i stari, slamnati šešir". Poe ni u kojem trenutku nije bio dovoljno lucidan da bi objasnio što ga je dovelo do tako kaotičnog stanja te se naširoko vjeruje kako odjeća što ju je nosio nije bila njegova, posebice zato što je nošenje pohabane odjeće bilo suprotno Poeovom karakteru.
Etreillers
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1105 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 127 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,69 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara (maksimalnoj 125 m, a minimalnoj 81 m).
Smrt Edgara Allana Poea
Kronologija
Moran se skrbio za Poea u bolnici Koledža Washington, koja se nalazila na križanju ulica Broadway i Fayette. Nije smio primati nikakve posjete te je smješten u sobicu s rešetkama na prozorima u dijelu zgrade rezerviranom za pijane pacijente.
Tokom noći prije smrti, Poe je navodno opetovano izvikivao ime Reynolds, međutim do danas nitko nije uspio identificirati o kome se zapravo radi. Jedna od mogućnosti jest da se prisjećao susreta s Jeremiahom N. Reynoldsom, novinskim urednikom i istraživačem koji je možebitno bio inspiracija za Poeov roman The Narrative of Arthur Gordon Pym of Nantucket. Druga mogućnost je sudac Henry R. Reynolds, koji je nadzirao područje na kojemu je Poe pronađen i koji se možebitno susreo s Poeom na dan izbora. Postoji i solucija da je Poe zapravo izvikivao prezime Herring, s obzirom da je imao srodnika po imenu Henry Herring. U kasnijim izvještajima, Moran je izbjegavao spominjati Reynoldsa, mada je spomenuo posjet izvjesne "gospođice Herring". Također je tvrdio da je pokušao razveseliti Poea tokom jednog od rijetkih trenutaka kada je bio budan. Kada mu je Moran rekao da će uskoro uživati u društvu prijatelja, Poe je navodno odgovorio: "Najbolje što bi moj prijatelj mogao uraditi za mene je da mi pištoljem propuca mozak".
Ernušti
Obiteljska povijest
Ernušti su u doba početka vladavine mladog hrvatsko-ugarskog kralja Matije Korvina (vladao 1458-1490) bili budimska veletrgovačka i bankarska obitelj. Ivan I. Ernušt, zvan „Hampo“, postao je kraljev stalni bankar i unosnim poslovima povećavao svoje bogatstvo. Za svoje bankarske usluge stekao je mnoge titule i imanja, koja je ili kupio ili dobio od kralja u zalog. Dana 20. studenog 1473. imenovan je slavonskim banom, istodobno došavši u posjed međimurskog vlastelinstva sa sjedištem u Čakovcu, zbog čega je dobio pridjevak „čakovečki“.
Anaklet
Anaklet je bio treći papa, nasljednik svetog Lina, otprilike od 79. do 88. Vjerojatno je Anaklet ista osoba kao i papa Kleto, premda tradicija o tome nije jedinstvena.
Opština Dămuc, Neamț
Dămuc je opština u Rumuniji u okrugu NJamc.