cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Markiz Wen od Weia
Markiz Wen od Weija (魏文侯)(445. pne. － 396. ili 387. pne.; vladao 403. pne. - 396. ili 387. pne.) je bio vladar drevne kineske države Wei. Bio je poznat po poduzimanju niza dalekosežnih reformi državne uprave, koje su provodili konfucijanski učenjaci kao Zixia (子夏), Tian Zifang (田子方) i Duan Ganmu (段干木). Wen je također za suradnike imao ugledne mislioce kao što su Li Kui (李悝), Wu Qi (吳起) i Ximen Bao (西門豹). Kineski izvori navode kako je bio jedan od prvih kojih je provodio profesionalnu obuku vojnika, te koristio zvona, bubnjeve i gongove kako bi upravljao složenim manevrima na bojnom polju.
Rainulf od Alifea
Ranulf II ili Rainulf od Alifea (Rainulfo di Alife; ? - 30. april 1139) bio je normanski plemić iz porodice Drengot koji je vladao kao grof Alifea i Caiazzoa u današnjoj Kampaniji te, kraće vrijeme, kao vojvoda Apulije (1137 - 1139). Nakon što je godine 1127. umro vojvoda Guillaume II od Apulije, vlast nad njom je nastojao ostvariti Roger II od Sicilije, te zbog toga došao u sukob sa papa Honorijem II. Ranulf je stako na stranu pape, te se oko njega okupilo plemstvo suprotstavljeno Rogeru; međutim, Honorije je prisiljen na ustupak Rogeru. Nakon što se Roger 1130. proglasio kraljem Sicilije, Ranulf je pristao biti njegov vazal i čak oženio Rogerovu sestru Matildu. Već sljedeće godine je Matilda, žaleći se na muževo zlostavljanje, pobjegla bratu. Ranulf je digao ustanak protiv Rogera, koga je uspio 1132. poraziti u bitci kod Nocere; tu pobjedu nije uspio iskoristiti te se 1134. pomirio i sa suprugom i šurjakom. 1136. je digao novi ustanak uz podršku pape Inocenta II i njemačkog cara Lotara III te je 1137. porazio Rogera u bitci kod Rignana. Tada se proglasiom vojvodom Apulije, ali je umro dvije godine kasnije.
Ossenisio, Pavia
Ossenisio je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 479 m.
SMS Emden (1908)
Početak karijere
Porinut je u Danzigu 26. svibnja 1908. te je uveden u službu carske mornarice 10. srpnja 1909. Nazvan je po gradu Emdenu, koji je financirao izgradnju broda. Naoružan s 10 x 105 mm topova, bio je posljednja njemačka krstarica s klipnim parnim strojevima. Emdenov blizanac Dresden i sve kasnije krstarice bile su opremljene parnim turbinama. Kao i na većini tadašnjih brodova, 12 je kotlova zagrijavano na ugljen.
1. travnja 1910. Emden je službeno uveden u flotu i dodijeljen istočnoazijskoj stanici Tsingtao u njemačkoj kineskoj koloniji Kiautschou. 12. travnja 1910. napustio je Kiel, i nakon što je prošao Kielski kanal, uputio se na otvoreno more. Nije se više nikada vratio u njemačke vode. Radi svojih skladnih linija, u Tsingtaou je dobio nadimak "Labud istoka".
Prvi je puta sudjelovao u borbama pri gušenju pobune Sokehsa na otoku Ponape, na njemačkim Karolinima siječnja 1911. Zajedno s lakom krstaricom Nürnberg, glavnom je baterijom tukao pobunjenička utvrđenja, a zatim poslao vojsku na obalu da zauzme uporište.
El Tule, Técpan de Galeana
El Tule je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
SMS Emden (1908)
Početak karijere
Svibnja 1913., Emdenu je dodijeljen posljednji zapovjednik, kapetan korvete (Korvettenkapitän) Karl von Müller. Plemenitost kapetana von Müllera tijekom njegovog zapovjedništva donijelo mu je poštovanje i prijatelja i neprijatelja. Zagonetan i miran čovjek, Müller je radi čestih napada malarije umro oko pet godina nakon kraja rata.
Tijekom druge kineske revolucije, Mülleru je naređeno da uguši pobunu Kineza duž rijeke Jangce. Kolovoza 1913., pridružio se nekolicini britanskih i japanskih brodova na Jangceu i topovskom paljbom primorao pobunjeničku utvrdu na predaju 13. kolovoza.
Prvi svjetski rat
mini|180px|desno|SMS Emden, Tsingtao 1914. Kapetan von Müller je bio upoznat kako je japanska flota zarobila i uništila rusku flotu u Port Arthuru tijekom rusko-japanskog rata. Kada su iz Europe došle vijesti o predstojećem ratu, bio je riješen da ne dozvoli povijesti da se ponovi. Jedina veća mornarička jedinica izvan rutinskih misija u kolonijama Tihog oceana, Emden je iz Tsingtaa isplovio 31. srpnja 1914., te je bio na moru kada je 2. kolovoza stigla vijest o početku prvog svjetskog rata.
Dva dana kasnije, zarobio je prvi brod, ruski parobrod Rjasan, koji je bio zauzet i otpraćen natrag u Tsingtao.
Njemačka je kolonija ubrzo bila okružena zaraćenim stranama - Britancima, Francuzima, Japancima i Rusima, koji su svi imali baze i ratne brodove u blizini Kiautschoua. Luka duboke vode u Tsingtaou, zajedno sa svojim naprednim brodograđevnim postrojenjima i modernom infrastrukturom bila je saveznicima vrlo privlačna.
Shvativši da se kolonija neće moći dugo održati, Müller je napustio Kiautschou da bi se pridružio njemačkoj azijskoj eskadri pod zapovjedništvom viceadmirala Maximiliana von Speea. Müller je mornarima dozvolio postrojavanje na palubi u smjenama, "pjevanje [brodskoj] glazbi i pogled na njemački grad koji se prostire pred njima na niskom večernjem suncu", po posljednji puta.
8. kolovoza 1914., Emden se sastao s eskadrom admirala Speea kod otoka Pagan na sjevernim Marijanskim otocima, tada njemačkoj koloniji. Von Spee je želio da eskadra ostane zajedno i pokuša doseći Njemačku, ali je pristao na prijedlog kapetana von Müllera da se jedna laka krstarica odvoji radi haranja britanske trgovačke mornarice u Indijskom oceanu. Povevši sa sobom brod za prijevoz ugljena Markomannia, "s punim tovarom prvoklasnog ugljena", Emden se 14. kolovoza 1914. odvojio od flote.
Na putu za njemačko otočje Palau, Emden je susreo topovnjaču Geier, i obavijestio njenog kapetana o posljednjim ratnim zbivanjima. Müller je potom kraj otoka Timor u Nizozemskoj istočnoj Indiji započeo utovar ugljena na svoj brod, kada ga je presreo 5300 tonski nizozemski "minijaturni bojni brod" Tromp, te je "usljedila elaborirana ramjena ljubaznosti." Nizozemski je kapetan pozvao von Müllera na Tromp, svojim njemačkim gostima ponudio piće, i ljubazno objasnio proglašenje neutralnosti svoga naroda. Nakon ukrcaja ugljena, Emden je otišao, ali i dešifrirao nizozemsku radio poruku koja je izvještavala o prolasku britanskog ratnog broda s četiri dimnjaka, u suprotnosti s nizozemskom neutralnošću. Iskoristivši izvještaj, Müller svom brodu dodao lažni četvrti dimnjak da bi sličio na britansku krstaricu HMS Yarmouth. 28. kolovoza 1914., Emden se provukao kroz uski tjesnac između Balija i Lomboka u Indijski ocean, s brodom za ugljen nekoliko milja od krme u brazdi.
Nezavisni rejder u Indijskom oceanu
mini|lijevo|300px| Krstarenje Emdena Godine 1914., Indijski se ocean, radi britanske dominacije glavnih luka i gustog prometa britanskih brodova i brodova britanskih dominiona na rutama tog oceana, često nazivao "britanskim jezerom". 10. rujna, Emden je započeo lov na stotine nezaštićenih britanskih i savezničkih trgovačkih brodova. U rujnu 1914., zaplijenio je sedamnaest brodova, svih britanskih osim dva broda iz neutralnih zemalja, jedan talijanski i jedan norveški, koji su potom pušteni. Većina zarobljenih britanskih brodova brzo je potopljena vatrom iz 105 mm topova, ili postavljanjem eksplozivnih naboja duboko u utrobi brodova. Kapetan von Müller uvijek se s poštovanjem odnosio prema kapetanima zarobljenih brodova, i osigurao da se sa svakim zarobljenim britanskim mornarom dobro postupa.
Fraccionamiento Atlixtac, Huitzilac
Fraccionamiento Atlixtac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Huitzilac.
SMS Emden (1908)
Nezavisni rejder u Indijskom oceanu
Britanski admiralitet za prisutnost Emdena nije doznao prije 14. rujna, u doba kada su zaustavili sav britanski pomorski promet na ruti Colombo-Singapur. To je stvorilo veliku paniku u uredima britanskog i savezničkog pomorskog prometa u Indijskom oceanu. Stope osiguranja za trgovačke brodove dramatično su porasle, te si brodarska poduzeća nisu mogla priuštiti da napuste luke. Činjenica da je jedna detaširana njemačka krstarica mogla djelotvorno prekinuti promet cjelokupnim Indijskim oceanom, bila je za Britance i saveznike izvor velike sramote.
Fraccionamiento Atlixtac, Huitzilac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2639 m.
Natívitas, Natívitas
Natívitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Natívitas.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1421 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2199 m.
SMS Emden (1908)
Nezavisni rejder u Indijskom oceanu
Nekoliko ratnih brodova britanske australske i dalekoistočne eskadre, kao i nekoliko francuskih, japanskih i ruskih krstarica, bili su otposlani u lov na Emden, ali von Müller je svima uspio izbjeći. Neki zapovjednici britanskih trgovačkih brodova, kada su vidjeli da im Emden prilazi, pozdravili bi ga zamijenivši ga za HMS Yarmouth. Umjesto toga, Emden bi ispalio hitac preko pramca, istakao njemačku ratnu pomorsku zastavu i signalizirao da se obustave radio komunikacije.
Od Madrasa do Penanga
mini|desno|180px|Skladišta za naftu u plamenu u luci Madrasa, nakon napada njemačke lake krstarice Emden 22. rujna 1914. Kasno u noć 22. rujna 1914., Emden je mirno prišao gradu Madrasu na jugoistočnoj obali indijskog poluotoka. U 21:30, s udaljenosti od 2700 metara otvorio je vatru na brojne velike tankove za naftu kompanije Burmah Oil Company. Tankove je zahvatila vatra tijekom prvih 30 paljbi. Najveće je gubitke pretrpio trgovački brod usidren u luci, s 26 ranjenih, 5 civilnih mornara poginulih u borbi ili kasnije od zadobivenih rana. Akcija je trajala pola sata, do 22:00, kada su obalne baterije započele uzvraćati vatru. Međutim, Emden se udaljio neoštećen nakon što je ispalio 125 granata. Iako je napad prouzročio manju štetu, bio je to teški udarac britanskom moralu te su tisuće ljudi pobjegle iz Madrasa.
Familia Aldana, Mexicali
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
SMS Emden (1908)
Od Madrasa do Penanga
Potom je otplovio na jug prema istočnoj obali Cejlona (Šri Lanka). Približio se Colombu, ali suzdržao se od napada radi reflektora koji su stalno šarali lukom i obalnih artiljerijskih položaja. Smatra se da su većina artiljerije bili lažni objekti, izrađeni od debala. Emden je kod britanaca izazvao znatnu paniku. H.H. Engelbrecht, burski lovočuvar njemačkog porijekla bio je lažno optužen da krstaricu snabdijeva mesom i pritvoren. Cejlonske su majke svoju djecu plašile s babarogom "Emden". Riječ "'emden'", značenja "snalažljiv", nakon uspješnog napada na Madras ušla je u Tamilski jezik, te se do danas posebno lukava osoba naziva Emdena.
Kapetan von Müller tada se uputio prema Minicoyu na otočju Lakadivi, gdje je između 25. i 29. rujna 1914. potopio još šest savezničkih brodova. U međuvremenu, HMS Hampshire i krstarica Chikuma Japanske carske mornarice dobili su zadatak potrage za Emdenom u Lakadivskom moru. Bili su međutim neuspješni, jer je njihov neuhvatljivi plijen, u vrijeme kada su stigli, već otplovio za Maldive.
Zavaran starom kartom, kapetan von Müller odlučio je da je slijedeći cilj otočje Chagos, očekujući bogati plijen. Međutim, kada se 5. listopada usidrio na otoku Diego Garcia, bez da je naišao na ijedan brod, saznao je stanovnici još nisu bili obavješteni o objavi rata. Dao je popraviti brodski motorni čamac te je slijedećih deset dana provedeno u čišćenju kobilice i remontu strojeva.
mini|desno|180px|HMS Yarmouth
Saveznici su tada odlučili pokrenuti ozbiljne mjere. HMS Yarmouth i ruska krstarica Askold prebačeni su iz zaštite konvoja u lov na Emden. Japanska carska mornarica poslala je krstarice Tokiwa i Yakumo na istočnu obalu Bengalskog zaljeva kao pojačanje Chikumi i ruskoj krstarici Žemčug
S Nikobara, u proboju prema jugoistoku, kapetan von Müller se usmjerio prema luci Penang u Britanskoj Malaji. Ujutro 28. listopada, Emden je punom brzinom ušao u luku, još uvijek maskiran kao britanska krstarica s lažnim četvrtim dimnjakom. Tijekom bitke, kasnije poznate kao bitka u Penangu, Emden je nakon ulaska u luku podigao njemačku zastavu i ispalio torpedo na rusku krstaricu Žemčug, veterana bitke kod Cušime, praćen salvom projektila kojima je izrešetan ruski brod. Drugi torpedo, ispaljen kada je Emden zaokrenuo na odlasku, prodro je u prednje skladište, uzrokujući eksploziju koja je potopila brod. Kapetan Žemčuga bio je odsutan s dužnosti za vrijeme napada, te je kasnije bio degradiran i zatvoren.
mini|desno|180px|Francuski razarač Mousquet
Jednako brzo kao što je i stigao, Emden je uspio i pobjeći. Francuski ga je razarač Mousquet pratio vjerujući da je to britanska krstarica koja progoni neprijateljski rejder. Jednom na otvorenom moru, Emden se okrenuo usamljenom francuskom razaraču i otvorio vatru, te je iznenadivši Mousquet, ubrzo ga potopio. Njegovi blizanci Pistolet i Fronde, također su pokušali pratiti njemačku krstaricu, ali ubrzo su izgubili kontakt. 36 preživjelih s Mousqueta spasio je Emden, te su potom trojica umrli od ozljeda, pokopani u moru s punim počastima. Dva dana kasnije, preostali Francuzi prebačeni su na britanski parobrod Newburn, kojeg je njemački brod presreo, ali nije ga napao kako bi Francuze mogao prevesti u Sabang na Sumatri, u neutralnoj Nizozemskoj istočnoj Indiji. Francuski su mornari idućeg dana bili sigurno na obali, te je britanski kapetan čak poslao pismo kapetanu von Mülleru.
U to vrijeme, Emden je definitivno bio najtraženiji brod na svijetu, ali von Müller je ipak uspijevao izigrati udružene napore japanskih brodova Yahagi i Chikuma, ruske krstarice Askold, britanskih brodova Hampshire, Yarmouth, Gloucester, Weymouth, Empress of Russia i Empress of Australia.
Kraj
mini|desno|180px|Olupina lake krstarice SMS Emden na Kokosovom otočju. Kapetan von Müller brod je Sundskim prolazom uputio prema Kokosovom otočju gdje je na otoku Direction namjeravao uništiti radio relej kompanije Eastern Telegraph, što bi onesposobilo savezničke komunikacije u Indijskom oceanu. Kasnije se namjeravao uputiti na Sokotru, i napadati savezničke brodove na ruti Bombay-Aden. Međutim, to se nije ostvarilo.
Nažalost po Emden, nadstojnik Darcy Farrant iz Eastern Telegraph Company primjetio je nedostatak četvrtog dimnjaka (u usporedbi sa savezničkim lakim krstaricama u području) i poslao opću poruku o nepoznatom ratnom brodu u području. Australska laka krstarica HMAS Sydney naoružana s osam 150 mm topova, bila je upućena u 06:30 iz australskog konvoja za trupe na ruti za Colombo. Na samo 55 milja (89 km) sjeverno od Direction Islanda, stigla je za oko tri sata.
Kada su stražari na Emdenu uočili nadolazeći Sydney, kapetan von Müller nije imao izbora nego podići sidro, ostaviti svoje mornare na Direction islandu, i sukobiti se s australskom krstaricom. Sydney je bio veći i brži od Emdena te ga je nadjačao, ali borba se ipak produžila gotovo sat i pol. Početkom bitke, Emden je uspio na Sydneyu onesposobiti top i uništiti daljinomjer. Međutim, i sam je pogođen više od 100 puta, pretrpio ozbiljna oštećenja. Emdenova je paljba splasnula te je kapetan von Müller u 11:15 brod nasukao na plažu otoka North Keeling da bi izbjegao potapanje.
U tom trenutku, Sydney je napustio mjesto bitke radi potjere za brodom za ugljen. Kada se u 16:30 vratio do nasukane njemačke krstarice, zapovjednik Sydneya, kapetan John Glossop, ustanovio je da je na Emdenu još istaknuta borbena zastava, kao oznaka namjere o nastavku otpora. Poslan je signal s zahtjevom za predaju, ali nije odgovoreno. Sydney je ponovo otvorio vatru, i uzrokovao daljnje gubitke prije nego što je Emden spustio zastavu. Glossop je kasnije izjavio da se radi naređenja o posljednoj paljbi "osjećao kao ubojica", ali u danim okolnostima nije imao izbora. Njemački su gubici su bili 131 mrtvih i 65 ranjenih. Kapetan von Müller i ostatak posade bili su ratni zarobljenici, oficirima je međutim dozvoljeno da zadrže svoje mačeve kao znak časti. Sydney je potom otplovio u smjeru otoka Direction radi provjere stanja radio releja i telegrafske stanice. Međutim, budući da je bilo previše mračno za iskrcavanje na obalu, kapetan Glossop je morao do idućeg jutra ostati na sidru.
U međuvremenu, poručnik von Mücke istaknuo je njemačku carsku zastavu, proglašavajući otok njemačkim posjedom, stavljajući sve Engleze pod prijeki sud. Pripremio se za obranu plaže postavljanjem strojnica i kopanjem rovova. Nakon što je promatrao bitku između svog broda i Sydneya, von Mücke je zaplijenio stari jedrenjak, 123-tonsku trojarbolnu škunu Ayesha, i naredio isplovljavanje. Iako je bila stara i trula, von Mücke ju je tako dobro popravio da je cijelokupna njemačka posada na otoku, zajedno s oružjem, bila ukrcana. Plitkim vodama, s brojnim grebenima, bez ijedne pomorske karte, njemački su mornari zaplovili prema svojem cilju, Padangu na Sumatri.
Popis trofeja
Datum (sve 1914.), ime broda, tonaža, zastava, teret, status.
Epilog
mini|desno|180px|105mm top s Emdena, u Hyde Parku, Sydney. Kapetanu von Mülleru, kaiser Wilhelm II. dodijelio je željezni križ prve klase. U stvari, svi oficiri koji su služili na Emdenu odlikovani su željeznim križem prve klase, dok je 50 članova posade odlikovano željeznim križem druge klase. Von Müller je kasnije premješten u Englesku, dok je njegova posada ostala u zatočeništvu na Malti do studenog 1919. Listopada 1918., von Müller je ranije pušten u sklopu razmjene zarobljenika. Vrativši se u Njemačku, bio je odlikovan s Pour le Mérite, unaprijeđen u čin Kapitän zur See, te je kasnije napustio mornaricu radi lošeg zdravlja. Umro je 1923. Kao oznaku časti, carska njemačka vlada svim je preživjelim članovima posade dozvolila da svojim imenima dodaju sufiks "Emden", počast do danas sačuvana jer u njemačkoj danas žive brojni njihovi potomci. Prema Almanahu Gotha, svezak I. (2000.), jedan je od njih bio Franz Joseph, Princ Hohenzollern-Emden (1891.-1964.)
Zarobljeni njemački mornari prebačeni su u Singapur, gdje je tada bila stacionirana jedino "5. Indijska laka pješačka pukovnija", i ponešto "Malajskih državnih vodiča". 15. veljače 1915., gotovo se 850 ljudi 5. lake pješačke pukovnije, zajedno s oko 100 ljudi Malajskih državnih vodiča, pobunilo. Pobuna je trajala gotovo sedam dana, a rezultirala je smrću 47 britanskih vojnika i lokalnih civila. Pobunjenici su također oslobodili zarobljenu posadu Emdena, te su zatražili da im se pridruže, ali nijemci su odbili i zapravo su uzeli oružje i branili vojarne nakon što su pobunjenici otišli (kao i zaklanjajući neke od britanskih izbjeglica) dok logor nije bio vraćen pod nadzor.
Pobunjenici su potom divljali u luci Keppel. Pobunu su ubrzo potisnuli lojalna policija (uglavnom Sikhi) i pomorci iz brodova u luci. Tisak je izvijestio da je najmanje jedan Emdenov časnik, pukovnik Lauterbach, iskoristio konfuziju pobune radi bijega. Međutim, u razgovoru s američkim novinarom Lauterbach je porekao podsticanje domaćih trupa protiv Britanaca te je tvrdio da je pobjegao tunelom nakon što se "revolucija" smirila.
Emdenova maskota, 12 cm brončana figura žene, dodijeljena je Sir Johnu Hopeu Simpsonu, tada vršitelju dužnosti zapovjednika Andamanskih i Nikobarskih otoka.
Od uništenja Emdena 1914., još četiri broda njemačke ratne mornarice nazvana su istim imenom. Drugi Emden izgrađen je 1916. Bio je nasukan u Scapa Flowu 1919., kada je većina Flote visokog mora bila namjerno potopljena. Bio je dodijeljen francuskoj mornarici, koja ga je izrezala 1926. Treći Emden, bio je prvi novi ratni brod izgrađen u Njemačkoj nakon prvog svjetskog rata. Četvrti Emden bio je fregata klase Köln iz 1959., prodan Turskoj 1983. Najnoviji Emden je fregata klase Bremen, uvedena u službu 1983., i trenutno (2011.) u službi u njemačkoj mornarici.
Kako je Wilhelm II. željezni kriz dodijelio i samome brodu (jedini drugi odlikovani brod je bila podmornica U-9), četiri kasnija Emdena svi su na svojim pramcima nosili velike simbole tog odlikovanja.
SMS Emden postao je dijelom riječnika jezika Malajalam kao "emenden", približnog značenja "veliki" ili "veličanstveni". Tijekom prvog svjetskog rata, odvažnost Emdena zastrašivala je stanovnike obale Malabar, iako Emden nije nikada napao to područje.
Brod blizanac SMS Dresden, nakon poraza njemačke flote kod Falklanskih otoka, doživio je sličnu sudbinu, te je 1915. namjerno potopljen na otočju Juan Fernández.
Opština Bulzești, Dolj
Bulzești je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Mistrassi, Asti
Mistrassi je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 329 m.
Monokultura
thumb|250 px|Monokulura [[uljana repica|uljane repice]] Monokultura (iz stgrč.: mono – sam, jedini; i lat.: cultura – kultura, poljoprivreda) je oblik poljoprivredne ili šumarske uporabe tla. Označuje i uzgoj samo određene vrste biljke.
Log pri Vrhovem
Log pri Vrhovem je naselje u slovenskoj Općini Radeču. Log pri Vrhovem se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 84 stanovnika.
Bitka kod Nocere
Bitka kod Nocere ili Scafatija se odigrala 24. jula 1132. u južnoj Italiji između snaga sicilijanskog kralja Rogera II na jednoj, i pobunjenih feudalaca na čelu sa kapuanskim knezom Robertom II i grofom Rainulfom II od Alifea na drugoj strani. Do nje je došlo nakon što je Roger stavio pod opsadu pobunjeničko uporište, grad Nocera. Pobunjenici su krenuli deblokirati grad te je došlo do bitke u kojoj su, usprkos brojčane nadmoći i početnih uspjeha kraljevske vojske, odnijeli pobjedu. Kraljevska vojska je razbijena, pobunjenici su uzeli bogati plijen, a Roger je jedva izvukao živu glavu. Uspjeh pobunjenika je, međutim, bio kratkotrajan. Papa Inocent II i njemački car Lotar III Saksonac, koji su im davali podršku, nisu stigli dalje od Rima; već 1134. su pobunjenici prisiljeni sklopiti mir i priznati Rogera kao svog sizerena. Rainulf je kasnije ponovno digao ustanak i porazio Rogera u bitci kod Rignana.
Santa Marina, Cosenza
Santa Marina je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 344 m.
North Spearfish, South Dakota
Nort Spijarfiš je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.221, što je 85 (-3,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Livada (Slavonski Brod)
Livada je jedno od naselja grada Slavonskog Broda. Obuhvaća naselje Glogovica, MO Ante Starčević, izuzev naselja Šestinac i Matija Ivanić. Sama Livada broji oko 15 tisuća stanovnika i time je najveće naselje u Slavonskom Brodu. Na njenom području se nalaze: Stadion Stanko Vlainić Dida, OŠ Bogoslav Šulek, vrtić Kosijenka, SŠ Matija Antun Reljković, Fakultet hortikulture i biljnogojstva, crkva Sv. Obitelji, te nekoliko velikih trgovačkih centara.
Schmiedefeld
Šmidefeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Zalfeld-Rudolštat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.080 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16073079.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zalfeld-Rudolštat Šmidefeld se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zalfeld-Rudolštat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 750 metara. Površina opštine iznosi 9,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.080 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 113 stanovnika/km².
Sankt Pölten
Sankt Pölten je najveći i glavni grad savezne države Donje Austrije od 52,747 stanovnika.
Sankt Pölten je pored toga što je administrativni centar vlastitog bezirka (jer je statutarni grad), ujedno i administrativni centar Okruga Sankt Pölten-Land koji ima 97,910 stanovnika.
Geografske karakteristike
Sankt Pölten leži na obalama rijeke Traisen, šesdesetak kilometara zapadno od Beča, između padina Alpa i Dunava.
Historija
Sankt Pölten se razvio u 8. vijeku oko samostana posvećenog sv. Hipolitu na ostatcima rimskog naselja - Aelium Cetium. Iz svečeva imena je vremenom nastalo današnje ime grada, jer je Sankt Pölten germanizirani oblik imena - sv. Hipolit. Sve do 1490. grad je bio pod vlašću biskupa iz Passaua (danas grad u Njemačkoj). Sankt Pölten je dobio status grada 1159., a 1785. je postao biskupsko sjedište. left|240px|thumb|Gradska vijećnica Sankt Pölten je izabran tek - 1986. za administrativni centar savezne države Donje Austrije umjesto Beča, tad su izgrađene brojne zgrade u stilu moderne arhitekture za smještaj pokrajinske administracije, koje tvore oštar kontrast sa brojnih starim građevinama u gradu. right|280px|thumb| Palača regionalnog suda
Znamenitosti i kultura
Historijsko središte grada prepuno je vrijednih građevina, od kojih valja istaknuti katedralu, koja je izvorno bila samostanska crkva i renesansnu gradsku vijećnicu, koja je restaurirana u 18. vijek. Zatim samostan Institut der Englischen Fraulein i crkvu Prandtauer, djela lokalnog arhitekta Jakoba Prandtauera (1660. - 1726.), Biskupsku palaču (1636. - 1653.), franjevačku crkvu (1757. -1768.) i augustinski samostan u obližnjem Herzogenburgu. right|280px|thumb| Centar grada
Privreda i transport
Sankt Pölten je jedan od važnijih austrijskih željezničkih čvorišta i trgovački centar svoje neposredne okolice. U gradu ima i nešto prerađivačke industrije.
Gradovi prijatelji
Sankt Pölten je zbratimljen sa slijedećim gradovima;
Opština Panindícuaro, Michoacán
Panindícuaro je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4780 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2031 m.
Ličenca
Ličenca je naselje u slovenskoj Općini Slovenskim Konjicama. Ličenca se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 200 stanovnika.
La Tinaja Colorada, Villa de Guadalupe
La Tinaja Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Guadalupe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2060 m.
Maslac
Opis
Pri bućkanju sjedinjuju se sitni djelići masti najprije u manje, zatim u veće grudice, a tekućina koja ostaje od bućkanja i cijeđenja maslaca zove se mlaćenica. U mljekarskoj industriji maslac se proizvodi u posebnim separatorima. Maslac proizveden u industrijskom pogonu može sadržavati do 2% kuhinjske soli i može se bojiti prirodnom bojom. Razlikuje se nekoliko vrsta maslaca: maslac I. kvalitete, maslac II. kvalitete i domaći maslac. Dobar malac ima svojstven ugodan miris i okus, a okus maslaca ovisi i o hrani krave.
Skladištenje i čuvanje
Maslac se čuva do 14 dana na temperaturi do +5 °C, a dulje od 14 dana na temperaturi do -20 °C ili nižoj.
Cicogni, Piacenza
Cicogni je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 694 m.
Glenwood, Indiana
Glenvud je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Loma Mecate, Santiago Tlazoyaltepec
Loma Mecate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tlazoyaltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2638 m.
Gulinci
Gulinci su naselje u Republici Makedoniji, u severoistočnom delu države. Gulinci su u okviru opštine Rankovce.
Prirodni uslovi
Gulinci su smešteni u severoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 35 kilometara istočno.
Selo Gulinci se nalazi u istorijskoj oblasti Slavište. Naselje je položeno na južnim padinama planine German, na približno 720 metara nadmorske visine.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Gulinci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 19 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Kielce
Kielce je grad od 194,852 stanovnika u centru Poljske u Svjetokžiškom vojvodstvu u kom je i administrativni centar.
Geografske karakteristike
Kielce se nalazi u samom centru Svetokrižnog gorja udaljen 117 km sjeveroistočno od Krakova, i 170 km južno od Varšave.
Historija
thumb|left|240px| Pješačka ulica thumb|left|240px| [[Panorama grada]] Prva crkva u Kielceu, podignuta je u 10. vijeku, a druga 1171. i to je prvi pisani trag o mjestu.
Kielce je prvi put dokumentiran kao grad 1359. iako je još na prijelazu u 15. vijek imao samo oko 300 stanovnika, koji su se uglavnom bavili poljoprivredom. Procvao je krajem 15. i početkom 16. vijeka, pa je 1496. dobio grb, a nešto kasnije i pravo na organizaciju dva sajma.
Sredinom 16. vijeka podignuta je gradska vijećnica, od tad se sve do kraja 17. vijeka razvilo iskapanje željezne rude i obojenih metala po okolnim brdima. Taj posao privukao je i brojne strance, ponajviše iz Italije, Mađarske, Slovačke i Njemačke. U to vrijeme Kielce je izrastao u jedan od najvećih metalurških centara u Poljskoj sa čak 73 kovačnica, i grad koji je 1645. imao 1250 stanovnika.
Period progresa zaustavila je švedska invazija i građanski ratovi. Nakratko se oporavio pa je 1735. proradila srednja škola, a otvoren je i rudnik vapnenca i dvije ciglane.
Druga podjela Poljske, a nakon tog i Kościuszkov ustanak donjele su gradu nove nevolje. Nakon zarobljavanja Kościusza došlo je do Treće podjele Poljske pa je Kielce pripao austrijskom dijelu Galicije. Veliki požar junu 1800. uništio gotovo sve kuće u centru grada i vijećnicu. Bulom pape Pia VII Kielce je postao centar novosnovane biskupije.
Od 1818. Kielce je bio administrativni centar Krakovskog vojvodstva, ali mu je taj status ukinut 1845. Krajem tridesetih 19. vijeka izgrađena je nova cesta]] prema Varšavi i Krakovu i bolnica.
Ekonomski procvat vezan je dolaskom željeznice 1885. Tad su počela sa radom prva velika industrijska postrojenja, tvornica stakla Społem i peći za vapno Kadzielnia i Wietrznia. Izgrađeni su hoteli, crkve, sinagoga i novi teatar. Prve gradske dnevne novine izdane su 1897. kad je Kielce imao 13500 stanovnika.
Nakon Prvog svjetskog rata 1918. Kielce je postao administrativni centar vojvodstva, pa mu se stanovništvo rapidno povećalo 1939. imao je više od 71 000 stanovnika i nove tvornice, a od 1926. termoelektranu i veliki garnizon. thumb|left|240px| Novi [[sajam]] Za Drugog svjetskog rata trupe Wehrmachta zauzele su grad prvih dana septembra 1939. i ubile gradonačelnika Stefana Artwiskog. Šume oko grada postale su dom partizana. Crvena armija oslobodila je grad 15. januara 1945. koji je tad spao na 48 000 stanovnika.
Nakon rata izgrađeni su novi stambeni kvartovi, i osnovani Tehnološki i Univerzitet Jan Kochanowski. Krajem 1970-ih Kielce je imao 160 000 stanovnika.
Kielce danas
Grad je privredno, kulturno i obrazovno srce regije, i velik sajamski centar. Na državnim i javnim univerzitetima školuje se više od 40 000 studenata. Najveća poljska građevinska poduzeća imaju sjedišta u Kielceu.
La Reja, Tlalpan
La Reja je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2833 m.
The Baltimore Sun
Iako danas postoji jutarnje izdanje, dugo vremena su postojale dvije novine s istim imenom -The Sun koji je izlazio ujutro i The Evening Sun koji je izlazio popodne - svaki s posebnom redakcijom i reporterima. Evening Sun je prvi put izašao 1910. The Evening Sun je posljednji put izašao 15.9., 1995.
Godine 2000. Times-Mirror Company je kupljena od strane tvrtke Tribune Company iz Chicaga.
Najpoznatiji novinari, komentatori i karikatursti Suna su: Russell Baker, John Carroll, Turner Catledge, Price Day, Edmund Duffy, J. Fred Essary, Thomas Flannery, Jack Germond, Gerald W. Johnson, Kevin P. Kallaugher, Frank R. Kent, William Manchester, H.L. Mencken, Hamilton Owens, Drew Pearson, Louis Rukeyser, Raymond S. Tompkins, Paul W. Ward, Mark Watson, Jules Witcover i Richard Q. Yardley. Novine su dosada osvojile 15 Pulitzerovih nagrada.
Orzignano, Pisa
Orzignano je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1020 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
David Tennant
David Tennant (Bathgate, West Lothian, 18. travnja 1971.) škotski je glumac. Osim po radu u kazalištu (njegov Hamlet bio je veoma hvaljen ), Tennant je najpoznatiji po svojim televizijskim ulogama desete inkarnacije Doktora u Doctor Whou, kao i po naslovnoj ulozi u Casanovi. Na filmu, najpoznatiji je po ulozi Bartyja Croucha mlađeg u Harryju Potteru i Plamenom peharu.
Rani život
Tennant je rođen kao David John McDonald 18. travnja 1971. u Bathgateu, West Lothian, a odrastao je u Ralstonu, u Renfrewshireu gdje je njegov otac bio svećenik Škotske Crkve. Odrastao je sa šest godina starijim bratom i osam godina starijom sestrom.
Tennant je pohađao Osnovnu školu Ralston i Gimnaziju Paisley gdje mu je predavala profesorica engleskog jezika Moira Robertson, koja je među prvima prepoznala njegov potencijal. Zatim je diplomirao na Kraljevskoj škotskoj akademiji glazbe i drame.
S tri je godine Tennant rekao svojim roditeljima da želi postati glumac jer je bio obožavatelj serije Doctor Who, a oni su ga pokušali usmjeriti prema konvencionalnijem poslu. Godinama je gledao gotovo svaku epizodu Doctora Whoa te je na potpisivanju knjiga u Glasgowu upoznao Toma Bakera. Uzeo je prezime "Tennant" - inspirirano Neilom Tennantom iz Pet Shop Boysa - jer je u britanskoj udruzi glumaca postojao još jedan David McDonald.
Rani rad
Tennantova prva profesionalna uloga nakon diplome bila je u predstavi Arturo Ui s Ashley Jensen. Pojavio se i u škotskom sitcomu Rab C Nesbitt kao transeksualka Davina.
Prva veća televizijska uloga bila mu je ona manično depresivnog Campbella u škotskoj dramskoj seriji Takin' Over the Asylum iz 1994. Tijekom snimanja, Tennant je upoznao komičarku, glumicu i scenaristicu Arabellu Weir. Kad se ubrzo nakon toga preselio u London, pet je godina živio kod Weir te je postao kum njezinom najmlađem djetetu. Nakon toga pojavio se s Weir u mnogim produkcijama; kao gost u njezinoj televizijskoj seriji Posh Nosh i u radio drami Doctor Who, Izgnanstvo - u kojoj je Weir imala ulogu ženske verzije Doktora.
Jedno od njegovih najranijih pojavljivanja na filmu bilo je u Judi iz 1996., gdje je u jednoj od scena glumio s Christopherom Ecclestonom, a dobio je ulogu pijanog studenta koji izaziva Ecclestonovog Judu da dokaže svoj intelekt.
Tennant se češće počeo pojavljivati na TV-u tijekom 2004. i 2005., kada je ostvario uloge u serijama He Knew He Was Right (2004.), Blackpool (2004.), Casanova (2005.) i The Quatermass Experiment (2005.).
Pojavio se i u filmu Stephena Fryja Bright Young Things (2003.), a glumio je i Bartyja Croucha mlađeg u Harryju Potteru i Plamenom peharu.
Doctor Who (2005. - 2010.)
thumb|270px|Tennant na Comic-Conu u srpnju 2009.
Tennant je 2004. bio naveden kao jedan od kandidata za Devetog Doktora, ali je ta uloga na kraju pripala Christopheru Ecclestonu. Nakon što je Eccleston 31. ožujka 2005. objavio da neće reprizirati ulogu u drugoj sezoni, BBC je 16. travnja 2005. potvrdio da će ga zamijeniti Tennant. Prvi se put nakratko pojavio kao Deseti Doktor u epizodi "The Parting of the Ways" (2005.) nakon scene regeneracije, a pojavio se i u posebnoj sedmominutnoj mini epizodi koja je 18. studenog 2005. prikazana kao dio dobrotvorne akcije Children in Need. Počeo je snimati novu seriju Doctor Who krajem srpnja 2005. Prva puna epizoda u kojoj se pojavio kao Doktor bio je jednosatni specijal "The Christmas Invasion", koji je emitiran na Božić 2005.
Prvi se put okušao kao redatelj u epizodi "Do You Remember The First Time?" Doctor Who Confidentiala koja je pratila epizodu Stevena Moffata "Blink", a emitirana je 9. lipnja 2007. Tennantov se Deseti Doktor 2007. godine pojavio kao Peti Doktor Petera Davisona u posebnoj epizodi Doctora Whoa za Children in Need, za koju je scenarij napisao Steven Moffat, a nazvana je "Time Crash". To je bila prva priča s više Doktora od epizode "The Two Doctors" iz 1985. Tennant je kasnije glumio i s Davisonovom kćeri, Georgiom Moffet, u epizodi "The Doctor's Daughter" iz 2008. u kojoj je ona glumila naslovnu ulogu Jenny.
Tennant je nastavio glumiti Desetog Doktora i u četvrtoj sezoni, 2008. Međutim, 29. listopada 2008., Tennant je objavio da će nakon tri pune sezone napustiti seriju. Glumio je Doktora u četiri posebne epizode 2009. te u finalnoj epizodi koja je emitirana 1. siječnja 2010.
Boholț, Șoimuș
Boholț je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Șoimuș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 332 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 239 m.
Cazilhac (Od)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1449 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 378 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,83 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 140 metara (maksimalnoj 222 m, a minimalnoj 126 m).
Dimonce
Dimonce je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Dimonce je u okviru opštine Kratovo.
Prirodni uslovi
Selo Dimonce se nalazi u istorijskoj oblasti Sredorek. Naselje je položeno u dolini Krive reke, na približno 410 metara nadmorske visine. Istočno od naselja izdiže se pobrđe Vidim.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Dimonce je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 51 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Jesús Tepactepec, Natívitas
Jesús Tepactepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Natívitas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1035 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2199 m.
Wei (Period Proljeća i Jeseni)
''Ovaj članak je o Državi Wei osnovanoj za vrijeme Period Proljeća i Jeseni. Za istoimenu državu iz perioda Zaraćenih država v. Wei (država).''
Wei (pojednostavljeno: 卫; tradicionalno: 衞; Pinyin: Wèi) je bila kineska država, osnovana za vrijeme dinastije Zhou, a koja je stekla važnost za vrijeme perioda Proljeća i Jeseni. Vladari su nosili prezime Ji (姬), isto kao i vladari dinastije Zhou.
Rana historija
Počeci države Wei datiraju od samih početaka dinastije Zhou, kada je mlađi brat kralja Wua odbio leno oko Chaogea, prijestolnice nedavno svrgnute dinastije Shang; kasnije je leno prošireno i dobilo ime Wei.
Prvotni feudalni rang vladara Weija je kasnije podignut na hou (ekvivalent zapadnom markizu), i to podmićivanje. Kada je godine 771. pne., Haojing, prijestolnica dinastije Zhou, napadnuta i uništena, krunski princ je bio prisiljen bježati na istok. Tada mu je država Wei pružila zaštitu, te su u znak zahavlnosti njeni vladari dobili titulu gong (što odgovara tituli vojvode).
Period Proljeća i Jeseni
Država Wei je svoj vrhunac doživjela na početku Proljeća i Jeseni, i to pod vojvodom Wuom od Weija, koji je vladao 55 godina. Kasniji vladari su, pak, bili žrtvama dinastijskih sukoba, sve do prijestolje konačno nije zauzeo Vojvoda Yi od Weija. Njegova opsesija čapljama je, pak, oslabila državu te su u osmoj godini njegove vladavine prijestolnicu Chaoge napali pripadnici naroda Rong, zauzeli je te ubili vojvodu. Država Wei je obnovljena tek uz pomoć vojvode Huana od Qija, a njen glavni grad premješten u Chuqiu.
Godine 632. pne. Wei je napao i nakratko osvojio vojvoda Wen od Jina, i to u znak odmazde zbog što ga vojvoda Wen od Weija nije lijepo primio za vrijeme njegovog izgnanstva prije dolaska na prijestolje Jina. Vojvoda Wen od Jina je čak pokušao otrovati vojvodu Chenga od Weija, ali se država ipak oporavila.
Godine 492. pne. vojvoda Chu od Weija (出公) je preuzeo prijestoilje od svog djeda vojvode Linga (灵公), te prognao svog oca i zakonitog nasljednika Kuaikuija (蒯聩). Godine 481. pne. Kuaikui je porazio i sam se proglasio vojvodom, ali je ubijen tri godine kasnije. Na kraju je Chu ponovno postao vojvoda godine 475. pne. Rat između oca i sina je državu Wei učinio slabom. Nakon toga je pala pod zaštitu Kuće Zhao, jedne od najmoćnijih porodica države Jin.
Konačno slabljenje i pad
Godine 346. pne. je Wei tako oslabio, da se njegov vojvoda morao proglasiti markizom. Godine 320. pne., markiz od Weija je sebe ponovno degradirao, uzevši titulu jun (gospodar). Wei se tada sastojao tek od jednog okruga po imenu Puyang(濮阳). Godine 254. pne., kralj Anxi od Weija (魏) je ubio gospodara Huaija od Weija(卫怀君), i dvije godine kasnije svog zeta stavio na njegovo mjesto, učinivši tako staru državu Wei vazalom nove države Wei. Godine 239. pne. su Puyang okupirale snage Qina, pa su vladari Weija emigirirali u Yewang（野王） i tamo osnovali novu državu.
Ona je bila tako slaba da je nadživjela Qin Shihuanga, vjerojatno zato što je nije smatrao vrijednim osvajanja. Taj je posao godine 209. pne. obavio car Qin Er Shi svrgnuvši gospodara Jiaoa od Weija(卫君角).
Lonconetta, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Li Kui (legalizam)
thumb|Kip Li Kuija Li Kui (, 4. vijek pne.) bio je drevni kineski ministar i dvorski savjetnik markiza Wena od Weija (魏文侯, vladao 403. pne.-387. pne.) koji je vladao državom Wei. Godine 407. pne. je napisao Knjigu zakona (Fajing, 法经), koja će kasnije biti temelj za zakonike i druge pravne kodifikacije careva dinastija Qin i Han. Poznat je po snažnom uticaju na Qin ministre kao što je Shang Yang, tvorac kineske filozofije legalizma. Zajedno sa svojim suvremenikom Ximen Baoom, nadgledao je izgradnju kanala i navodnjavanja u Državi Wei.
Buenos Aires, Álamo Temapache
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1042 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Friedrich von Hayek
Friedrich August von Hayek (Beč, 8. svibnja 1899. - Freiburg, 23. ožujka 1992.), britanski ekonomist austrijskog porijekla, pristaša klasičnog liberalizma i laissez faira.
Životopis
Nobelovu nagradu za ekonomiju dobio je 1974. zajedno s Gunnarom Myrdalom. U svojim prvim djelima - Cijene i proizvodnja (Prices and Production, 1931.) i Monetarna teorija i poslovni ciklus (Monetary Theory and the Trade Cycle, 1933.), kolebanja u gospodarstvu objasnio je prekomjernim investicijama i ekspanzijom kredita, stoga se priklonio monetarističkim gledanjima na ekonomsku aktivnost. Kao protivnik planskog gospodarstva i svakog oblika državnog intervencionizma, u djelima Put u ropstvo (The Road to Serfdom, 1944.) te Individualizam i ekonomski poredak (Individualism and Economic Order, 1948.) istaknuo se kao protivnik socijalističkih i keynesijanskih teorija. Slobodno tržište, neograničeno poduzetništvo i slobodnu konkurenciju smatrao je jedinim uvjetima razumnog i uspješnog nacionalnog gospodarstva.
Djela
Hayek je autor brojnih djela s područja ekonomije. Među njegovim istaknutim djelima, pored navedenih, nalaze se Ustrojstvo slobode (The Constitution of Liberty, 1960.), Pravo, zakonodavstvo i sloboda (Law, Legislation and Liberty, I–III, 1973. - 1979.), Novac, kapital i kolebanja (Money, Capital and Fluctuations, 1984.) te Pogubna zamisao: pogrješke socijalizma (The Fatal Conceit: The Errors of Socialism, 1989.).
Rancho Grande, New Mexico
Rančo Grand je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 142.
Puerto del Arado, Santa María del Oro
Puerto del Arado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 898 m.
Schmiedefeld am Rennsteig
Šmidefeld am Renštajg je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 44 opštinska središta okruga Ilm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.843 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16070046.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ilm Šmidefeld am Renštajg se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ilm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 700 metara. Površina opštine iznosi 18,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.843 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 101 stanovnika/km².
Lipoglav
Lipoglav je naselje u slovenskoj Općini Slovenskim Konjicama. Lipoglav se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 164 stanovnika.
Jastrebovke
Jastrebovke su ptice grabljivice čije je značajno obilježje kukasti kljun i oštre kandže koje im služe za hvatanje i ubijanje plijena.
Sistematika
Sistematiziranje ptica grabljivica je iznimno teško. Tradicionalno ih se dijelilo u dvije osnovne skupine, dnevne (sokolovke, Falconiformes) i noćne grabljivice (sovovke, Strigiformes). No, novija istraživanja ukazuju na nejedinstvo srodnosti unutar ovako određenih skupina, pa se ponekad u Europi javlja podjela dnevnih grabljivica na skupinu Falconiformes i Accipitriformes. Pri tome, status dvije porodice, Accipitridae i Sagittaridae, ostaje nejasan, jer ih neki izvori svrstavaju u red Falconiformes, a drugi izdvajaju u ovaj red, Accipitriformes. Ovdje se navedene porodice uvršćuju u red Accitripiformes, uz napomenu da se time ne slijede spoznaje prihvaćene u Wikipedijinom projektu Wikivrste gdje je pod imenom roda Falconiformes obuhvaćen kao sinonim i naziv ovog reda, Accipitriformes. U članku o sokolovkama (Falconiformes) iznijeta je ista dilema koju još nije moguće definitivno razriješiti dok ukupna znanstvena zajednica na temelju nedvosmislenih dokaza ne zauzme jedinstveni stav.
Razmišljanje o potrebi podjele grabljivica na više redova proizišlo je iz još nedovoljno dokazane ali realne pretpostavke, da cijela ova skupina nema istog zajedničkog pretka. Najsporniji, no i najbolje potkrijepljen prijedlog je, da porodica jastrebova novog svijeta (Cathartidae), koju se danas još u nekim sistematikama smatra dijelom reda jastrebovki, nije srodna s jastrebima, nego s rodama koje su inače dio reda rodarica, Ciconiiformes.