cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Angioplastika
Dobra strana rizik, i komplikacije
Dobra strana angioplastike je što ne zahteva operativno otvaranje grudog koša ili nekog drugog dela tela i ima manji rizik i komplikacije od hirurških zahvata. Može se primeniti kod vitalno ugroženih pacijenata, dece ali i kod osoba kod kojih je kontreindikovana opšta anestezija. Dosadašnji dokazi sugerišu da su dugoročne posledice i uspešnost angioplastike i hirurške i angioplastike slični, a prema statistici manje od 1% ljudi umire od komplikacija posle ove procedure, što daje prednost angioplastici kao manje invazivnoj metodi.
Rizik
Primer Campo Pesquero, Matamoros
Primer Campo Pesquero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Angioplastika
Dobra strana rizik, i komplikacije
Potreba za dodatnim postupcima u toku angioplastike može povećati rizik ponovnog začepljenja (reokluzije rekanalisane arterije, što zahteva hitnu hiruršku bajpas operaciju (u 2-4 odsto pacijenata). Osim toga, u rekanalisanoj arteriji, može doći do ponovnog suženja (restenoza) što zahteva hitno ponovljanje angioplastike.
Primer Campo Pesquero, Matamoros
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 493 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Angioplastika
Dobra strana rizik, i komplikacije
Komplikacije
Komplikacije, kao što su infarkt miokarda, moždani udar ili problemi sa bubrezima, spadaju među najređe. Stopa smrtnosti među pacijentima nakon angioplastike je veoma mala, oko 0,1% (u poređenju sa 1% do 2% kod rutinskih bajpas operacija). Sve u svemu, rizici su relativno niska i prihvatljiva u većini slučajeva kada se sagleda potencijalne korist od mogućeg ili očekivanog rizika.
U najčešće komplikacije angioplastike spadaju;
Allamont
Alamon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Brije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 110 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 216 metara (maksimalnoj 219 m, a minimalnoj 190 m).
Castelluccio-Paratore, Catania
Castelluccio-Paratore je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1073 m.
Lipova (razvrstavanje)
Lipova ima više značenja:
Comun Nuovo, Bergamo
Comun Nuovo je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4086 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 189 m.
Lipnița (razvrstavanje)
Lipnița ima više značenja:
Lipia (razvrstavanje)
Lipia ima više značenja:
Centopelli, Salerno
Centopelli je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 373 m.
San José de la Niña, Francisco I. Madero
San José de la Niña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Francisco I. Madero.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 763 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1106 m.
La Pila (razvrstavanje)
La Pila ima više značenja:
Francesco Borromini
thumb|Francesco Borromini
Francesco Borromini (Bissone (Jezero Lugano), 27. septembar 1599. - Rim, 2. august 1667.) je bio talijanski arhitekt i skulptor.
Jedan je od glavnih predstavnika visokog baroka u arhitekturi. Bogatom fantazijom i odvažnim konstrukcijama ostvaruje izvanredno slikovite objekte kod kojih primjenjue najširi repertoar arhitektonskih dekorativnih elemenata. Glavna su mu djela u Rimu ''crkva Sv. Carlo allle Quattro Fontane, Crkva Sv. Agnese'' na trgu Navona i nekoliko palača.
Jedan od najznačajnijih ličnosti rimskog baroka stoji odvojeno od svih ostalih. Arhitektura Borominija obeležava nov pravac kojim se kreće arhitektura prve polovine 18. vijeka. Bez obzira na inovacije koje su uneli ostali arhitekti kao što su Bernini, Rainaldi, Kortona, Longi, suština renesansne tradicije nije bila uzdrmana. Ni Boronimi to nije uspeo u svojim radovima kojima se vezivao za starije arhitekte 16. vijeka. U nekim delima, međutim, on je uveo novi i uznemiravajući pristup starim problemima. Taj pristup su jasno sagledali i vrednovali njegovi savremenici. (Kada je Bernini spominjao Borominija u Parizu, svi su se slagali da je njegova arhitektura ekstravagantna i u velikoj suprotnosti sa normalnim, odnosno uobičajenim procesom stvaralaštva). Pre svega, mislili su pritom na prekid sa dotadašnjim projektovanjem koje je bilo zavisno od antropomorfnih proporcija. Boromini je tu renesansnu tradiciju započetu kod Bruneleskija napustio i usmerio se drugim proporcijskim istraživanjima, oslanjajući se na srednjovekovne oblike i proporcionisanje.
Biografija
Prema svim izvorima, Boromini je bio neuravnotežen čovek, koji je digao ruku na sebe u trenutku nervnog rastrojstva. U Rim je došao sa severa, iz Lombardije. Otac mu je bio ugledni arhitekta, a najbliži rođak bio mu je Karlo Maderna, jedan od najpoznatijih arhitekata u Rimu toga doba. Sledeći iskustva obojice, Boromini je pre nego što je došao u Rim postao kamenorezac. Svoj talenat i snagu je utrošio tako što je više od jedne decenije klesao grbove, festone, balustrade na crkvi Sv. Petra.
Na istoj građevini radio je ogradu od kovanog gvožđa. Arhitektonskih poslova dugo nije imao, bio je nadzornik radova na gradilištima palate Barberini i San Andrea della Valle. Obe građevine je projektovao Carlo Maderno, pa se zaposlio po rođačkoj liniji. Maderno je imao veliki uticaj na Borominija, tako da je on izrazio želju da bude sahranjen u istoj grobnici sa njim. Posle smrti Maderne, radove na crkvi Sv. Petra vodio je Bernini i Boromini je nastavio da radi za njega. Bernini mu je ostavljao veliku slobodu u radu, čak ga je više usmeravao da se bavi arhitekturom nego što je to Maderna činio. Njihov odnos, međutim, od početka je bio obeležen nizom konflikata, jer su njihovi karakteri i njihov pristup arhitekturi bili suviše različiti Bernini je u najvećoj meri bio još uvek “uomo universale” koji je slikarstvo i skulpturu smatrao dovoljnom podlogom za bavljenje arhitekturom. Boromini je, međutim, bio izraziti praktičar, graditelj izvođač radova. Razlike u statusu, iako su po godinama bili skoro vršnjaci, smetala je Borominiju. Bernini je, naime, bio slavljen kao prva ličnost rimskog graditeljstva, a Boromini je prešao tridesetu bez nekih posebnih priznanja. Godine koje je Boromini utrošio kao izvođač radova bile su za njega krajnje ponižavajuće i čekao je priliku da kritikije Berninija. To se dogodilo oko 1645. godine, kada je Bernini imao problema sa stabilnošću kula koje je želeo da postavi na krajevima pročelja Sv. Petra. Najviše je kritikovao tehničke nedostatke objekata, jer je znao da je Bernini u tim elementima najslabiji.
Prilika se Borominiju ukazala tek 1634. godine kada je španski monaški red trinitaraca naručio u Rimu manastir Sv. Karla Boromejskog. U literaturi je ovaj kompleks poznat i pod nazivima San Carlo alle Quattro Fontane. Lokacija se nalazi u blizini palate Barberini na raskršću ulica koje na uglovima imaju zgrade sa fontanama. Kako bi pokazao šta zna, Boromini je prvo projektovao klaustar i trpezariju, pa pošto su naručioci bili zadovoljni, kako je na maloj i nepravilnoj lokaciji to izveo, dobio je i izradu same crkve.
U horizontalnom planu crkva je zasnovana na dva jednakostranična trougla sa zajedničkom osnovicom duž transverzalne osovine objekta. Ova kruta geometrija je zatim oblikovana kao zatalasani zid, isprekidan nišama. Najviše pažnje privlače stubovi koji su grupisani u nizovima po 4 u intervalima, sa razmacima oko podužne i poprečne osovine. Smenjivanjem glavnih i sporednih udubljenja zidova stvoren je određeni ritam. U gornjoj zoni taj ritam je promenjen, zato što su elementi drugačije povezani. Određeni elementi čine celinu prostora koherentnom iako sve deluje promenljivo. To je na prvom mestu veoma snažan i jak antablman, koji uprkos ustalasanosti ostaje čvrsta horizontalna prepreka za oko posmatrača lako uočljiva i prati duž celog obima crkve. U to se ubrajaju i sami stubovi koji po svojoj prirodi nisu imali pravac, ali koji su ostvarili kontinualnost i homogenost malog prostora upravo svojom naglašenom brojnošću.
Ova sloboda i oštroumnost u komponovanju, tri različita strukturalna tipa predstavljaju stepenik kojim je Boromiri znatno unapredio arhitektonsku misao i omogućio dalja istraživanja u severnoj Italiji i dalje,širom Evrope.
Fasada crkve rađena je znatno kasnije i predstavlja poslednje Borominijevo delo. Sistem artikulacije zasniva se na kombinovanju malih i gigantskih stubova što se kao ideja javilo još kod Mikelanđelovih radova (na palatama Kampidolja). Boromini je motiv, međutim, primenio na nov način, postavio ih je u dve ravnopravne zone čime je, ustvari, delovao protivno ideji zbog koje je kombinacija nastala. Umesto da ujedini front prolazom kolosalnih stubova, on ih je ustvari dva puta ponovio. Stubovi u gornjoj zoni obuhvataju celinu koja je suprotna onoj u donjoj zoni, Pročelje se sastoji od tri dela. U donjoj zoni dva bočna konkavna dela i konveksni centralni deo čvrsto su međusobno povezani neprekinutim, snažnim vencem koji prati talasastu liniju u gornjoj zoni tri dela su konkavna i venac iznad je podeljen na segmente. Pored toga medaljon završen lukovičasto potpuno anulira efekat venca kao horizontalne prepreke. U donjoj zoni mali stubovi uokviruju niže sa okruglim prozorima i služe kao oslonci za niže sa statuama; gore, mali stubovi uokviruju niže i nose panele, tako da je stvorena obrnuta situacija, ono što je dole otvoreno, gore je zatvorerio i obrnuto. Otvor za vrata ima kontrast u isturenoj konveksnoj kutiji. Iznad niše Sv. Karla Boromejskog nalazi se medaljon.
Očigledno je da se Boromini služio principom koji naglašeno podvlači polarizaciju unutar iste teme, a to isto povezuje i unutrašnjost sa spoljašnošću crkve. Ova obrada fasade sa minimumom golog zida, prebogatom plastičnom dekoracijom gde oko nigde ne može da se odmori od utisaka, tipično je za zreli barok.
Pored svih arhitektonskih veština, Boromini je u ukrase uključio još i fantastične elemente, kao što su na primer kerubini koji uokviruju nišu sa Sv. Karlom Boromejskim, a čija krila prerastaju u zaštitni luk iznad niše. Velika je snaga izraza koju Boromini iskazuje i koja nije primerena drugim autorima tog vremena. Bernini, na primer, nije nikada koristio takve elemente, jer se nije nikada odvojio od narativnosti u skulpturi, koja kod njega nije bila podređena arhitekturi. Drugi veliki projekat Boromini je dobio za crkvu San Ivo Arhigimnazije (danas univerzitet La Sapienza). Crkvu je trebalo podići u istočnom delu izduženog kortilea kojii je arhitekta Đakomo dela Porta već bio izgradio. Boromini je ponovo izabrao sistem triangulacije, ali ovog puta trouglovi formiraju pravilan zvezdoliki šestokrak. Tacke prodora leže na prečniku i zvezdolika linija se dobija spjanjem tačaka. Polukružni ispadi koji zamenjuju špiceve jednog trougla određuju krug sa radijusom od polovine stranice trougla. Pre crkve San Ive della Sapienza, šestokraka zvezda je bila isključena iz projekta. U upotrebi čak nije bio ni heksagon. Razlog je bio jednostavan. Za razliku od kvadrata, oktogona, gde se iste strane suprotstvaljaju drugim stranama kroz dve glavne osovine, kod heksagona jedna osovina prolazi kroz stranice, a druga kroz dva ugla. Tako plan proizašao iz heksagona nema saglasa, već može biti i konfliktnih situacija. Ovaj problem Boromini je uspešno rešio. Njegov metod je bio revolucionaran. Umesto da formira prema tradiciji glavni heksagonalni prostor sa nižim delovima u uglovima trougla, Boromini je u tim mestima postavio kolosalne stubove naglašavajući da posmatrač može da registruje jedinstvo i homgenost celog crkvenog prostora. Ovaj osećaj je potenciran vrlo oštro definisanim vencem,koji prenosi zvezdoliki oblik na visinu. Pristup je sličan kao kod crkve San Karlino. Svaki krak je artikulisan u tri dela, dva manja, identična koja uokviruju veći. Suprotno od crkve Sv. Karla, kupola zatvara korpus građevine bez prelaznih formi. Ona ustvari, nastavlja zvezdoliki plan od kojeg se svaki segment otvara u prozor. Veoma je snažno naglašena vertikalnost. Na fantastičan način meša se tehnička virtuoznost i religijski simbolizam nebeske i zemaljske zore. Spolja San Ivo koristi dela Portin okvir u koji se smešta crkva sa polukružnim pročeljem i zatvorenim arkadama, kao suprotnost otvorenim duž drugih strana kortilea. Iznad ovog korpusa je smeštena jedna od najsnažnijih kupola. Boromini je sledio tradiciju da zatvori kupolu, a ne da se njene krivine vide, kao što je to bio običaj nakon Bruneleskija. Struktura njegove kupole ima pet delova:
Svetska rang lista igrača snukera 2005/2006.
Svetska rang lista snukera najbolja 32 igrača snukera u sezoni 2005/2006.
Francesco Borromini
Biografija
- prvo se iznad korpusa zgrade diže heksagonalni tambur koji konveksno ispada iznad konkave ulaza;
Auel
Auel je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 137 opštinskih središta okruga Rajn-Lan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 229 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7141004.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Lan Auel se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Lan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 275 metara. Površina opštine iznosi 2,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 229 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 86 stanovnika/km².
Francesco Borromini
Biografija
- svaki od šest delova tambura podeljen je na dva manja, bočna, i jedan centralni veći, kao što su trijade u enterijeru;
- tamo gde se dve konveksne strane sučeljavaju postavljeno je ojačanje koje daje vitalnost i tenziju zgradi;
- iznad je postavljena stepenasta piramida, podeljena rebrima kao kontraforima;
- piramida je krunisana lanternom sa dvostrukim stubovima i konkavnim udubljenjem između. Sličnost sa malim hramom iz Balbeka je upadljiva. Iznad ove tri zone, koje ustvari imaju tri razlčita karaktera, uzdiže se završna spirala koja, ih povezuje kao vodeći element. Spirala je monolitna i skulptoralna, a ne odgovara nijednom elementu ni spolja ni unutra. Ona je čvorište energije koja se oslobađa u velikoj gvozdenoj kugli postavljenoj na samom vrhu. San Ivo se mora smatrati Borominijevim remek delom, jer je na toj građevini on iskazao potpun repertoar arhitektonskih elemenata kojima je suvereno vladao. Sva druga dela su ostala ili nedovršena ili su lokacijski tako postavljena da on, kao autor, nije mogao da se potpuno iskaže.
Za razliku od Berninija koji je arhitekturu tretirao kao pozornicu dramatičnih događaja izrađenih kroz skulptoralnu dramatičnost, crkva San Ivo je predstavnik najdinamičnije koncepcije arhitekture, na način kako se motivi prepliću, sažimaju ili proističu jedan iz drugog.
Treba podvući naročito Borominijevo okretanje srednjovekovnoj tradiciji severne Italije. Kod nekih manjih objekata primenio je i trompe, tako česte u romanici i gotici severne Italije. One su se koristile pre vizantijskih pandantifa koji su se koristili u renesansi. Boromini je porudžbinu za crkvu Sv. Agneze na trgu Navona dobio kada je prvobitni graditelj Karlo Rainaldi bio otpušten. Naručilac je bio papa Inokentije X, koji je želeo da trg na kojem se nalazila ,njegova porodična palata pretvori u jedan od najvećih u Rimu. Uz palatu se nalazila jedna starija crkva i Sv. Agneza je trebalo da je zameni. Rainaldi je bio zamislio osnovu grčkog krsta, ali sa kratkim kracima. Kako je projekat već bio počeo da se realizuje, Boromini je morao da se uklopi. Ipak on je uspeo da manjim izmenama promeni karakter projekta. Prostor pripremljen za stupce ukrasnog dela je zatvorio i tako obradio da izlaze iz zida, tako da se ima utisak da su i stupci i kraci iste širine, a prostor deluje kao oktogon. To je naglašeno skulptoralnim elementima, naročito kolorističkim tretmanom enterijera. Celo telo je bojeno belo, samo su stubovi od crvenog kamena. Vertikalizam je sugeriran jako naglašenim vencem koji udruđuje i povezuje luke između nosećih stubova. Jedna vrsta atike iznad venca, koja se javlja ispod ukrasnog dela pojačava taj vertikalizam. Oktogonalni prostor koji se kao slika odražava i u uređenju poda, podržan je koherentnim ritmom alternacije plitkih niža uokvirenih pilastrima i visokih krakova krsta uokvirenih stubovima. Uvlačenjem krakova, Boromini je potencirao tenziju, obuhvatajući projektom izuzetno visok tambur i razvijenu krivinu kupole. (Rainaldi je bio zamislio plitak tambur i široku, plitku kupolu.)
Znatno više slobode Boromini je imao u spoljašnjoj obradi crkve. Tamo gde je Rainaldi imao vestibil, Boromini je uvukao fasadu i završio je konkavno. Pored toga, proširio je fasadu i na delove fasada okolnih zgrada čime je dobio prostor za slobodostojeće kule-zvonike zavidne visine. Tu se može uočiti određena ideja koja povezuje njegovo rešenje i Berninijeve kule uz pročelje crkve Sv. Petra. Ono što nije pošlo za rukom Berniniju, Boromini je ovde s lakoćom ostvario. Ni na jednoj crkvi do tada nije ostvarena takva sagledljivost na prvi pogled, istovremeno, kula zvonika i kupole. U spoljašnosti Sv. Agneze može se uočiti i prostorna inspiracija fasadom crkve Sv. Ivo.
Nakon smrti pape Inokentija X, situacija se promenila i sad je Boromini izgubio posao, a vratio se Karlo Rainaldi. Odmah je izmenio (pokvario) ono što još nije bilo završeno; unutrašnju dekoraciju, lanternu na kupoli i fasadu iznad venca. Visoka atika i timpanon u centru, jednostavna plastika na fasadi crkve i zvonika nisu bili Borominijeva zamisao. Boromini je radio na još jednoj crkvi koju je započeo drugi autor. To je crkva San Andrea della Fratte, koju je gradio Gaspare Guerra. Ovaj objekat je Boromini napustio i on je ostao nedovršen. U unitrašnjosti se malo vidi od njegovih izmena. Daleko je značajnije uređenje eksterijera. Glavni utisak na posmatrača ostvaruje se vizurom kupole i kule koje se vide kada se ide niz ulicu Capo le Cose, a to je ono što ovu, inače običnu, crkvu izdvaja. Kupola je, kao na crkvi Sv. Ivo, zatvorena u jedan tambur, ali se javljaju četiri dijagonalno postavljena kontrafora, pa su tako stvorena četiri jadnaka lica, koja se sastoje od široke konkave tambure i uđe konkave delova sa kontraforima. Boromini je ponovo pošao od prostornog razvoja ritmičkih trijada, kao što su kolosalni redovi u donjoj zoni koji su objektu obezbedili koherentnost. Ova struktura trebalo je da bude krunisana lanternom koja je, na žalost, ostala samo u projektu. Kontrast kupoli je kula u severo-istočnom delu crkve. Sastoji se od tri superponirana dela, Najdonji je masivni kvadrat, odnosno kocka u prostoru, koja ima uglove flankirane stubovima, druga zona je kružna i otvorena, sledi na izvestan način model antičkih monopterosa. Iznad se nalazi jedna neproporcionalno teška balustrada koja pritiska taj kružni tok stubova. Treća zona je, takođe, otvorena, ali se sastoji od po dva kerubina između kojih su duboke konkave, što je usavršena verzija onoga što je već viđeno na crkvi Sv. Ivo. Završetak kule je krunisan sa četiri izvučene volute koje nose krunu. To predstavlja vrhunac trijumfa kako vere, tako i Borominijevog koncepta građevine koja stremi nebu. U Borominijevom opusu postoje još dve crkve Santa Maria dei Sette Dolori i Zajednice za propagandu vere (Colegio de propaganda fide ), ali one se ređe spominju i manje cene.
Specifičan problem rešavao je Boromini u malom oratorijumu (kapeli) u okviru manastira bratstva kongregacije Sv. Filipa Nerija. I u ovom slucaju je lokacija zadatka bila ograničena, jer se oratorijum gradio odmah uz crkvu Santa Marla in Vallicella. Iza oratorijuma izgrađeni su delovi manastirske celine, iako je po veličini i značaju manastir bio značajniji od manastira Sv. Karla Boromejskog, ipak u njemu nije ostvarena ona živost i kompaktnost kao kod San Karlina, Projekat je, međutim, obeležen sjajnim pročeljem oratorijuma, čija organizacija nema veze sa unutrašnjom dispozicijom. Glavni ulaz deluje kao da je simetrično postavljen prema unutrašnjem rasporedu, iako to nije tačno. Na fasadi je Boromini spojio opšti sakralni izraz i elemente ukrasa sa elementima profanih građevina, kao što su, na primer, prozori.
Kongregacija je tražila da fasada ne bude od kamena, kako ne bi konkurisala fasadi crkve Santa Maria in Vallicella. Zato je Boromini do najvišeg stepena razvio tehničku preciznost malterske obrade opeke.Glavni deo fasade ima 5 delova povezanih pilastrima, sve zakočeno u blagoj konkavi. Ali, dok je u donjoj zoni centralni deo konkavan, u gornjoj zoni tu se nalazi duboka niša. Fasada je po prvi put krunisana oblikom timpanona koji se sastoji od krivih i pravih linija. Oblik timpanona uslovljen je je vertikalnim tendencijama na fasadi. Tri centralna dela sugeriraju ritam tako što su neznatno izbačeni i razdvojeni od bočnih dodatnim polupilastrom. Iako postoji jedinstvo svih 5 delova, trijada centra je naglašena, a timpanon pojačava ovaj utisak. Od ostalih elemenata dekora ističu se duboke niše u donjoj zoni koje zidu daju punoću zatim prozori u prvoi zoni koji imaju timpanone, koji kao da sabijaju podeoni horizontalni venac, zatim rešenje prozora na drugom spratu, koji su opet slobodni i uokvireni zidom.
Posebno vešto Boromini je uradio jedan delikatan zadatak u enterijeru crkve San Giovanni in Laterano. Ova stara, kasnoanticka bazilika iz IV veka bila se u XVII veku skoro srušila, pa je trebalo popraviti i dati joj savremeniji izgled unutrašnjosti. Boromini je došao na ideju da poveže po dva stuba bazilike i da ih objedini unutar jednog stupca. Svaki, tako dobijeni stubac, uokvirio je kolosalnim redom pilastara kroz celu visinu broda i u tako dobijene niše postavio je tabernakule sa skulpturama svetaca. Između stubaca su formirane arkade, što je stvorilo jedan ritam poznat još kod Bramantea, pa čak i kod Albertija. Boromini je pored ritma uvedenog smenom visokih stubaca i nižih arkadnih otvora (A, b, A, b) uveo i ritam nižih tabernakula i viših arkada (a, B, a, B). što se tiče profanih građevina, Boromini je bio vezan za nekoliko njih, ali nijednu nije u potpunosti izveo. Ovde se spominju samo Palazzo Spada, Palazzo Falconieri, Palazzo Pamphilli na trgu Navona, biblioteka Alessandrina u severnom krilu arhigimnazije Sapienza. Kod biblioteke su ormani za knjige sastavni deo arhitekture i to je bila nova koncepcija koja će postati prototip za biblioteke u XVIII veku.
Najveći poduhvat u profanoj arhitekturi bila je zgrada Collegio di Propaganda Fide. Jezuiti su bili na vrhuncu moći i svojim zgradama zauzimali su centralne pozicije u Rimu. Jedna od tih lokacija bila je na uglu španskog trga, ali je prostor bio vrlo nezgodnog oblika. Bernini je zgradi već bio i napravio fasadu sa trga. Postojao je čitav niz problema, tako da je malo šta moglo da se uradi u enterijeru. Daleko interesantnija bila je obrada fasade ka ulici di Propaganda. I ovde, kao na San Filippo Nerri fasada je imala dvostruku funkciju za crkvu i za palatu. Duša osovina crkve postavljena je paralelno sa ulicom, a fasada ima potpuno nesvakidašnji karakter palate. Podela na 7 delova artikulisana je sa džinovskim redovima pilastera, od tla do vrlo oštrog venca. Sve je sažeto i pojednostavljeno. Kapiteli imaju samo nekoliko uspravnih kanelura, venac je bez friza. Centralni deo je vrlo blago konkavan i čini kontrast prema ravnim linijama fasade. Iznenađujuće bogato je rešen samo prozor iznad portala. Ostali prozori su, takođe, dekorisani, ali deluju, kao zbijeni u uskom prostoru između velikih pilastara. Svaki drugi prozor ima isti motiv kao portal, a parni imaju motiv prozora iznad portala. Isto se ponavlja i na drugom spratu, ali u znatno pojednostavljenoj formi.
Može se uočiti da se Bernini celog svog života bavio modelovanjem prostora i masa i da se to odvijalo kroz evoluciju i transformaciju ključnih motiva koji su bili njegova specifičnost. Usled toga što je svaku strukturu podređivao osnovnom geometrijskom konceptu, on se udaljio od renesansne metode projektovanja u masama i modulima, i okrenuo se ka funkcionalnom, dinamičkom, ritmički jasnom kosturu građevine.
Nešto je, ipak, pozajmio i od drugih autora, i to od onih kojima se posebno divio od Mikelanđela i Paladija, njihove ideje, elemente helenizma. S druge strane, za vreme njegovog života, Bernini i njegove pristalice smatrali su da je on razorio prihvaćene konvencije i pravila dobre arhitekture.
Dobromir, Dobromir
Dobromir je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Dobromir.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2597 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.
Jisakar (pleme)
Jisakar (heb. יִשָּׂשכָר; grč. Ἰσσαχάρ; samarijanski hebrejski: jašišakar) naziv je za jedno od 12 izraelskih plemena, čiji je rodozačetnik, prema biblijskom izvještaju, Jisakar, peti sin što ga je Lea rodila Jakovu. Pleme Jisakar obitavalo je područje jugozapadno od Galilejskog jezera.
Etimologija
Narodna etimologija sadržana je u biblijskom izvještaju o Jisakarovu rođenju, koja se poziva na korijen שכר (skr) koji znači „najmiti“, „otplatiti“. Neki stručnjaci predlažu drugačiju etimologiju koja pretpostavlja da je naziv ovog plemena nastao od hebrejske riječi iš, što znači „čovjek“, „muž“, te imena egipatskog božanstva Sokar. Ta teorija, međutim, nije potvrđena. Prema kasnijoj uporabi, čini se da je biblijsko tumačenje ipak bliže te označava osobu koja radi za plaću, o čemu ima određenih naznaka i u vezi plemena Jisakar, za koje se čini da je doista obitavalo dodijeljenu mu plodnu zemlju, ali pod cijenu prodavanja vlastitoga rada.
Područje Jisakara prema Bibliji
thumb|340px|right|Pogled s brda Tabor prema dolini Jizreel i brežuljcima na jugoistok: područje plemena Jisakar. Prema Bibliji, Jisakaru je prpalo plodno područje istočnog dijela doline Jizreel, jugozapadno od Galilejskog jezera, južno od brda Tabor, te niske brežuljke prema jugoistoku. Čini se da je upravo brdo Tabor predstavljalo tromeđu plemena Naftali, Zebulun i Jisakar, a moguće je da su Jisakar i Zebulun na tom brdu imali zajedničko svetište. Za oba ova svetišta Ponovljeni zakon kaže: „Na brdu gdje dolaze zazivati narodi za uspjeh prinose oni prave žrtve“ (usp. Pnz 33,19). Na istoku je prostor Jisakara stizao do Jordana.
Povijesni podaci
Izvori iz razdoblja mlađeg brončanog doba govore da su u već u 14. st. pne. područje istočnog Jizreela držali kanaanski kraljevi, te ondje koristili ustanovu prisilnih radova, radi obrađivanja zemlje. Iz te činjenice mnogi zaključuju da je Jisakar živio vrlo rano na ovim prostorima, kao radna snaga u službi Kanaanaca. Usto, u biblijskim opisima područja pojedinih plemena, za Jisakar nisu dane južne granice, pa se stoga zaključuje da su njegove sjeverne granice istovremeno i sjeverne granice Manašea. Prema tome bi, dakle, Jisakar vrlo brzo bio asimiliran u ovo veće i snažnije pleme. Toj teoriji u prilog ide i činjenica da se Jisakar ne spominje u biblijskom izvještaju o Gideonu, te mnoge naznake osobitih veza između Manašea i Jisakara.
S druge strane, ima i onih koji niječu tu teoriju, te pretpostavljaju da Jisakar nije rano nestao, nego da se zapravo kasno pojavio kao zasebno pleme, te se, uz pomoć već osnaženih okolnih izraelskih plemena, uspio osloboditi kanaanske vlasti.
U vrijeme Kraljevstva Izraela Jisakar se pojavljuje kao zasebna upravna jedinica, no nakon pada Samarije gubi mu se svaki trag.
Linia (razvrstavanje)
Linia ima više značenja:
Brnjičani
Brnjičani su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Srebrenik koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 439 stanovnika.
Homosassa Springs, Florida
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13.791, što je 1.333 (10,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Francisco I. Madero, Matamoros
Francisco I. Madero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 419 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
El Saucillo, Atenguillo
El Saucillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Atenguillo.
Limanu (razvrstavanje)
Limanu ima više značenja:
El Saucillo, Atenguillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1490 m.
Mark Williams
Mark Vilijams (Mark Williams) (rođen 21. marta 1975. u Cwmu, Vels) je profesionalni igrač snukera.
Venera u krznu
Venera u krznu (Venus im Pelz) je kratki roman austrijskog pisca Leopolda von Sacher-Masocha originalno objavljen 1870. godine. Zamišljen je kao drugi u nikada dovršenom ciklusu Nasljedstvo Kaina, a također je djelomično i autobiografskog karaktera, odnosno inspiriran autorovim ljubavnim odnosom sa barunicom Fanny Pistor. Protagonist je aristokrat po imenu Severin von Kusiemski postaje toliko općinjen sa ženom po imenu Wanda von Dunajew da je zamoli da ga drži kao roba. Radnja prikazuje kako se njihov odnos razvija dok ga ona vodi na putovanje Evropom davši mu lažni identitet sluge po imenu "Gregor".
Mark Williams
Vilijams je osvojio 15 turnira, uključujući dva SP. Prvi je levoruki igrač snukera koji je osvojio svetsko prvenstvo. Prvu titulu je osvojio posle dramatičnih partija protiv Džona Higinsa (John Higgins) u polufinalu i Metju Stivensa (Matthew Stevens) u finalu. Takođe, bio je na prvom mestu liste najboljih igrača u tri različite sezone. Ne dominira igrom, iako se odvažno suprostavlja svažnoj konkurenciji u likovima Ronija O'Salivena (Ronnie O'Sullivan), Stefana Hendrija (Stephen Hendry) i Džona Higinsa. Relativno slaba sezona 2004/05. ga je dovela na deveto mesto najboljih igrača u svetu.
20. aprila 2005. je postao prvi Velšanin i peti igrač u istoriji koji je osvojio najveći snuker brejk (147) na Svetskom prvenstvu. Ovo je ostvario u meču prve runde protiv Roberta Milkins (Robert Milkins).
Venera u krznu
Venera u krznu je postala najpoznatije djelo von Sacher-Masocha. Godine 1886. je austrijski psihijatar Richard von Krafft-Ebing upravo zahvaljujući njemu za parafiliju karakterističnu za protagonista počeo koristiti izraz mazohizam.
Venera u krznu je kasnije postala predmetom brojnih filmskih ekranizacija, a 1967. godine i pjesmu Venus in Furs američke rock-grupe The Velvet Underground.
Mark Williams
Vilijams je amaterski igrač boksa. Zbog problema sa vidom, nije u mogućnosti da napravi razliku između crvene i braon kuglice, što ga primorava da od sudije traži pomoć kako bi raspoznao boju kuglice.
Vilijams je poznat po svojim sjajnim singl i dugim udarcima. Njegovo samopouzdanje prilikom igranja snukera ponekad izazove vrlo neobične poteze koji su vrlo čudni mnogima.
Lilieci (razvrstavanje)
Lilieci ima više značenja:
Sant'Ansano, Firenze
Sant'Ansano je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 269 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Haux, Pyrénées-Atlantiques
O je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Oloron Sen Mari.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 96 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 5,64 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,01 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 324 metara (maksimalnoj 1.385 m, a minimalnoj 266 m).
Vesna Dovniković
Vesna Dovniković (rođena Gjurin; Zagreb, 22. XII. 1950) hrvatska je organizatorica manifestacija posvećenih animiranom filmu i funkcionerka u organizacijama koje se bave animiranim filmom. Od 2000. godine je glavna tajnica ASIFA-e (Međunarodne asocijacije animiranog filma) u pet trogodišnjih mandata, a od 2003. predsjednica ASIFA-e Hrvatske.
Životopis
Diplomirala je filozofiju i germanistiku na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. U filmskoj animaciji aktivna je od 1980. godine. Od tada pa do 1992. te od 1999. do 2000. radila je u organizaciji Svjetskog festivala animiranog filma u Zagrebu.
Sudjelovala je na brojnim međunarodnim konferencijama, filmskim festivalima i forumima u Evropi, Aziji, Americi i Africi te bila članica međunarodnih žirija na festivalima animacije u Neumu (Bosna i Hercegovina), Kairu (Egipat), Sirosu (Grčka), Genzanu di Roma (Italija), Hangzhouu (Kina), Espinhu (Portugal), Jekaterinburgu (Rusija), Birminghamu (Alabama, SAD), Madridu (Španjolska) i Bradfordu (Velika Britanija).
Privatni život
Od 1973. u braku je sa svjetski poznatim autorom animiranih filmova Borivojem Dovnikovićem – Bordom, s kojim uspješno i profesionalno surađuje.
Ceresere, Treviso
Ceresere je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Liești (razvrstavanje)
Liești ima više značenja:
Etsaut
Etso je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji.
1836
Januar/Siječanj – Mart/Ožujak
mini|150px|left|[[Colt Paterson]]
Jul/Srpanj – Septembar/Rujan
mini|220px|[[Trijumfalna kapija u Parizu|Trijumfalna kapija]]
mini|180px|[[Magistrat u Zemunu]]
Kroz godinu
mini|200px|Evropska Turska
Liebling (razvrstavanje)
Liebling ima više značenja:
He Who Gets Slapped
He Who Gets Slapped je američki nijemi film snimljen 1924. u režiji Victora Sjőströma, poznat kao prva produkcija novostvorenog hollywoodskog studija Metro-Goldwyn-Mayer.
Predstavlja adaptaciju istoimenog kazališnog komada (Тот, кто получает пощёчины) ruskog književnika Leonida Andrejeva. Protagonist, koga tumači Lon Chaney, je daroviti naučnik koji, nakon što je javno osramoćen zahvaljujući spletkama aristokratskog ljubavnika svoje supruge, odlazi u cirkus gdje preuzima posao klauna koga svi drugi klaunovi šamaraju. Radnja prikazuje kako se zaljubi u mladu i lijepu jahačicu (koju glumi Norma Shearer), čiji je siromašni otac želi udati upravo za čovjeka koji mu je uništio život.
Okrug Hufash, Al Mahwit
Hufash je okrug u Jemenu u pokrajini Al Mahvit.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 1956 m.
Las Magdalenas, Rioverde
Las Magdalenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rioverde.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 543 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 988 m.
Crieff
Crieff (škotsko-gelski: Craoibh) je grad u sredini Škotske od 7,368 stanovnika.
Confessions of a Queen
Confessions of a Queen je američki nijemi film snimljen 1925. u režiji Victora Sjöströma. Predstavlja adaptaciju romana Les Rois en Exil francuskog književnika Alphonsea Daudeta. Radnja je smještena u fiktivnu državu Iliriju čiji se vladar (koga glumi Lewis Stone) mora suočiti ne samo sa revolucijom, nego i neprijateljstvom svoje supruge (koju tumači Alice Terry). Danas postoji samo djelomično sačuvana kopija filma, dok se ostatak smatra izgubljenim.
Crieff
Crieff administrativno podpada pod Područno vijeće - Perth i Kinross.
Geografske karakteristike
Crieff leži na južnoj granici Highlandsa, 19 km zapadno od Pertha, na ušću rijeke Turret u rijeku Earn.
Historija
Prvobitno keltsko naselje zvalo se Cref, kasnije selo Drummond, uništili su Jakobiti. 1716. Obnovio ga je nakon 1731. kao plansko naselje James Drummond, 3. vojvoda od Pertha koji je potaknuo manufakturnu proizvodnju tkanina. Njemu je monarhija oduzela imanje nakon Jakobitskog ustanka 1745., ali su i kraljevi komesari nastavili poticati razvoj tekstilne proizvodnje i drugih industrija (papir).
Između 1672. - 1770., Crieff je bio jedan od najvećih škotskih stočnih sajmova, i čvorište makadamskih cesta onog vremena. središte sustava vozio ceste. Početkom 19. vijeka proizvodnja whiskya i vunenih tkanina bile su glavne industrije. Željeznica je stigla do grada 1856., - 1859. otvorena je gimnazija (Morrisons Academy) a 1868. lječilište (Crieff Hydro). Krajem vijeka Crieff je postao značajna turistička destinacija.
Madonnella, Campobasso
Madonnella je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 799 m.
Alamito, Francisco I. Madero
Alamito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Francisco I. Madero.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 802 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1118 m.
Cage
Cage je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Srebrenik koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 544 stanovnika.
Leșile (razvrstavanje)
Leșile ima više značenja:
Licuriciu (razvrstavanje)
Licuriciu ima više značenja:
El Ranchito, Aguascalientes
El Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1990 m.
Rancho Nuevo (razvrstavanje)
Rancho Nuevo ima više značenja:
Taško Načić
Taško Načić (Kruševac, 7. april 1934 — Beograd, 26. mart 1993) je bio jedan od najboljih Srpskih glumaca, poznat po nizu upečatljivih karakternih uloga, ali najviše kao jedan od dvojice naslovnih protagonista crne komedije Davitelj protiv davitelja.
Aull
Aul je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 137 opštinskih središta okruga Rajn-Lan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 465 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7141005.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Lan Aul se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Lan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 115 metara. Površina opštine iznosi 2,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 465 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 213 stanovnika/km².
Leșu (razvrstavanje)
Leșu ima više značenja:
El Campamento, Zapotlanejo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1628 m.
Carpenter, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 109 stanovnika, što je 21 (16,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Раља (Смедерево)
Историја
Године 1846. Раља је имала 30 кућа, а по попису из 1921, год. у селу је било 125 кућа са 664 становника. Црква и парохија били су у Вранову. (подаци датирају крајем 1925. године). Село има школу од 1926. год.
Демографија
У насељу Раља живи 980 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 40,8 година (40,1 код мушкараца и 41,5 код жена). У насељу има 369 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,28.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Коришћена Литература
Летопис период 1812 – 2009 г. Саставио од Писаних трагова, Летописа, по предању места у Јужној Србији, места и обичаји настанак села ко су били Досењеници чиме се бавили мештани
У уводном делу аутор је дао кратак историјски преглед овог подручја од праисторијских времена до стварање државе Краљевине Срба, Хрвата и Словенаца. Највећи прилог у овом делу чине ,»Летописи« и трудио се да не пропусти ниједну важну чињеницу у прошлости описиваних места.
Иначе Монографија Подунавске области (Панчево, 1929 г.) коју је саставио др Владимир Марган сачињена је од три дела и представља и данас једно од незаобилазних дела за проучавање Србије и Баната.
Написали су најбољи познаваоци појединих тема и проблема – истакнути историчари, професори универзитета, директори школа, сеоски начелници, економисти, инжињери, социјолози, лекари, црквена лица, правници, кустосии библиотекари. Укупно 61 аутор.
Стављајући данашњим читаоцима на увид ово дело, које се први пут појављује у овом облику, верујемо да ћемо задовољити већ доста раширен интерес за проучавање прошлости наших насеља.
Lețcani (razvrstavanje)
Lețcani ima više značenja:
Brda (Pljevlja)
Brda je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 64 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 71 stanovnika).
Demografija
U naselju Brda živi 49 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,4 godina (35,7 kod muškaraca i 41,0 kod žena). U naselju ima 16 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,00.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Centro Urbano, Salerno
Centro Urbano je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 522 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 631 m.
La Pileta (razvrstavanje)
La Pileta ima više značenja:
Văleni, Dobromir
Văleni je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Dobromir.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 496 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Saglieta, Benevento
Saglieta je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
Azure, Montana
Ažer je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Sant'Antonio, Firenze
Sant'Antonio je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Leurda (razvrstavanje)
Leurda ima više značenja:
Rancho Ojo de Agua (razvrstavanje)
Rancho Ojo de Agua ima više značenja:
Sam Giammalva
Sam Giammalva, Sr. (Houston, 1. august 1934 -) je bivši američki teniser. Najpoznatiji je po nastupu za američku Davis Cup reprezentaciju kada je s njome 1957. i 1958. osvojio trofej. Od 1959. do 1972. je bio trener na Rice Universityju. Njegovi sinovi Tony Giammalva i Sammy Giammalva, Jr. su postali profesionalni teniseri.
Arroyo Colorado, Cocula
Arroyo Colorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cocula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1774 m.
Felipe Ángeles, Tarímbaro
Felipe Ángeles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tarímbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 377 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1904 m.
The Devil's Circus
The Devil's Circus je američki nijemi film snimljen 1926. u režiji Benjamina Christensena. Radnja je smještena u cirkus gdje se sklanja sitni džepar i preuzima posao trapezista, zaljubivši se u svoju kolegicu. The Devil's Circus je bio prvi film koji je Christensen snimio nakon dolaska u Hollywood.
Venus in Furs (film, 1969, Franco)
Venus in Furs ((, također poznat pod naslovima Paroxismus ili Schwarzer Engel  je britansko-italijansko-zapadnonjemački triler film snimljen 1969. godine u režiji Jesúsa Franca. Usprkos naslova, ne predstavlja adaptaciju istoimenog romana Leopolda von Sacher-Masocha, od koga je scenario preuzeo tek neke od sporednih motiva. Protagonist, čiji lik tumači James Darren, je jazz muzičar koji na plaži pronalazi truplo mlade žene (čiji lik tumači Maria Rohm, a kasnije sreće ženu koja joj je identična izgledom. Radnja prikazuje kako nije jasno da li je ona stvarna ili duh koji se sveti sadističkim ubicama. Film je kasnije postao zanimljiv zbog muzičke podloge koju je napisao Manfred Mann.
Cerik (Srebrenik)
Cerik je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Srebrenik koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 432 stanovnika.
Venus in Furs (film, 1969, Franco)
Iste je godine u Italiji snimljen još jedan film sa istim naslovom i daleko bliži književnom predlošku, gdje je glavnu ulogu tumačila Laura Antonelli.
La Pimienta (razvrstavanje)
La Pimienta ima više značenja:
La Sierrita, Matamoros
La Sierrita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 395 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Rancho Orozco (razvrstavanje)
Rancho Orozco ima više značenja:
Okrug Bani Sa'd, Al Mahwit
Bani Sa'd je okrug u Jemenu u pokrajini Al Mahvit.
Leucușești (razvrstavanje)
Leucușești ima više značenja:
Okrug Bani Sa'd, Al Mahwit
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 708 m.
Sum 41
Sum 41, kanadski glazbeni sastav.
Leu (razvrstavanje)
Leu ima više značenja:
Loch Earn
Loch Earn (prevedeno Jezero Earn, škotsko-gelski: Loch Eire / Loch Éireann) je slatkovodno jezero u centru Highlandsa u Škotskoj.
Geografija
Jezero Earn leži u Perth i Kinrossu, udaljeno oko 48 km zapadno od grada Pertha i oko 10 km od Loch Taya. Loch Earn leži na 93 metara nadmorske visine, dugo je 11 km, ima površinu od 10,13 km² a duboko je 42 m).
Jezero pune vodama brojni manji vodotoci, a vode jezera otječu na istočnom kraju jezera rijekom Earn do rijeke Tay i zaljeva Firth of Tay.
Jezero je omiljena destinacija rekreativaca koji po jezeru jedre, skijaju na vodi ili pecaju, ugostiteljske usluge pružaju tri naselja; Lochearnhead, Auchraw i St Fillans.
Bellebat
Belba je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Žironda koja pripada prefekturi Langon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 143 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,87 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 70 metara (maksimalnoj 117 m, a minimalnoj 51 m).
Na tuđem hlebu (TV drama)
Na tuđem hlebu je jugoslovenska crno-bela TV komediji u produkciji RTV Beograd emitovana 1967. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene komedije ruskog pisca Ivana Turgenjeva. Režirao ju je Jovan Konjović.
Noonan, North Dakota
Nunan je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 121, što je 33 (-21,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Castillo Fontenac, Aguascalientes
Castillo Fontenac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1850 m.
Le Lit à deux places
Le Lit à deux places je francusko-italijanska omnibus filmska komedija snimljena 1965. godine u režiji Jeana Delannoya i François Dupont-Midi. Sastoji se od pet vinjeta kojima je zajedničko da se zaplet vrti oko kreveta.
Rancho Paraíso (razvrstavanje)
Rancho Paraíso ima više značenja:
Letea Veche (razvrstavanje)
Letea Veche ima više značenja:
Crveno Brdo
Crveno Brdo je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Srebrenik koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 314 stanovnika.