cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Glicerol
Proizvodnja
Glicerol se može proizvesti različitim putevima iz propilena. Epihlorohidrinski proces je najvažniji. On se sastoji od hlorinacije propilena čime se formira alil hlorid, koji se oksidira hipohloritom do dihlorohidrina, koji reaguje sa jakom bazom i formira epihlorohidrin. Epihlorohidrin se hidrolizuje do glicerola.
Michael Obiku
(24. septembar 1968.) je nigerijski nogometaš.
El Mezquital, Coahuayutla de José María Izazaga
El Mezquital je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coahuayutla de José María Izazaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 195 m.
San Juan Vallarta, Huaquechula
San Juan Vallarta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Huaquechula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 839 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1514 m.
Claude Dambury
Claude Dambury (30. juli 1971.) je nogometaš iz Francuske Gvajane.
El Ranchito, El Carmen
El Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini El Carmen.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 460 m.
El Alcatraz, Coalcomán de Vázquez Pallares
El Alcatraz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coalcomán de Vázquez Pallares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1032 m.
Festival fantastične književnosti Pazin
Za Festival fantastične književnosti svake godine izlazi zbirka hrvatskih kratkih žanrovskih priča koje se prikupljaju natječajem i čija tema je zadana i vezana uz grad-partner.
U sklopu festivala 2006. godine u Kringi je otvorena izložba o Juri Grandu, te su predstavljene i knjige: od autora Borisa Perića knjiga Vampir te zbirka Vampirske priče.
Straluzzo, Cuneo
Straluzzo je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 876 m.
T-ćelija
thumb|270px|right|3D struktura T ćelije T ćelije ili T limfociti su tip limfocita (podtipa belih krvnih zrnaca) koji imaju  centralnu ulogu u ćelijskom imunitetu. Od drugih limfocita, kao što su B ćelije i prirodnih ćelija ubica, razlikuju se po prisustvu receptora T ćelija na površini ćelije. One se nazivaju T ćelijama, jer sazrevaju u timusnim timocitima (neke takođe sazrevaju u krajnicima. ). Od nekoliko podskupova T ćelija, svaki ima različite funkcije. Većina ljudskih T ćelija koje preuređuju svoje alfa i beta lance na ćelijskom receptoru, nazivaju se alfa i beta T ćelije (αβ T ćelije) i deo su u adaptivnog imuniteta. Specijalizirane gama delta ćelije, (mali broj T ćelija u ljudskom telu, mnogo češće kod preživara), imaju nevarirajuće receptore T limfocita, s ograničenom raznolikosti, koji se mogu efektivno predstavljati putem antigena drugim T ćelijama, i smatraju se delom urođenog imunskog sistema.
Pomoćne ćelije
T pomoćne ćelije (THćelije) pomažu ostalim belim krvnim ćelijama u imunskim procesima, uključujući sazrevanje B ćelija u plazmocite i memorijske B ćelije, te aktivaciji citotoksičnih T ćelija i makrofaga. Ove ćelije su takođe poznate kao CD4+ T ćelije, zbog ispoljavanja CD4 glikoproteina na površini. Helper T ćelije postaju aktivne kada se prezentiraju peptidnim antigenima molekula MHC II klase, koje se ispoljavaju na površini antigen-prezentirajućih ćelija (APC). Jednom aktivirane, brzo se dele i luče male proteine zvane citokini, koji regulišu ili pomažu aktivni imunski odgovor. Ove ćelije se mogu diferencirati u jedan od nekoliko podtipova, uključujući TH1, TH2, TH3, TH17, TH9, ili TFH, koje luče različite citokine imunskog odgovora. Signalizacija iz APC usmerava T ćelije u posebne podstipove.
Citotoksične T ćelije
Citotoksične T ćelije (TC ćelije ili CTL) uništavaju ćelije koje su inficirane virusima i tumorske ćelije, a takođe učestvuju i u reakcijama na transplantaciji organa. Ove ćelije su takođe poznate i kao CD8+ T ćelije, jer na površini ispoljavaju CD8 glikoprotein. Ove ćelije prepoznaju svoje ciljeve putem vezanja za antigen koji je asociran sa molekulama MHC klase I, koje se ispoljavaju na površini nukleiranih ćelija. Tokom sekrecije IL-10, adenozina i ostalih molekula koje se luče putem regulacijskih T ćelija, CD8+ ćelije mogu preći u neaktivno stanje koje prevenira autoimunske bolesti.
Memorijske T ćelije
Memorijske T ćelije su podskup antigen – specifičnih T ćelijs koje traju dugoročno nakon  savladavanja infekcije. One se brzo proširuju na veliki broj efektorskih T ćelija na ponovno ispoljavanje svog srodnog antigena, omogućavajući da se imunski "memoriše" aktivnost protiv prošlih infekcija. Memorijske T ćelije  obuhvataju tri podtipa:
Supresorske ćelije
Supresorske T ćelije su ključne za održavanje imunske tolerancije. Njihova glavna uloga je da ugase imunost koja je posredovana T ćelijama, krajem imunske reakcije i da suzbiju autoreaktivne T ćelije koje su izbegle proces negativne selekcije u timusu. Supresorske T ćelije, uz pomoćne ćelije, mogu se zajednički nazvati regulatorskim T ćelijama.
Opisane su dve glavne klase CD4+ Tregćelija — FOXP3+ Treg i FOXP3− Treg ćelije.
Regulatorne T ćelije mogu nastati u bilo tokom normalnog razvoja u timusu, kada su poznate kao timusne Treg ćelije, ili mogu biti periferno indukovane i nazivaju se periferno izvedene Treg ćelije. Ova dva podskupa su ranije bila nazivana "prirodni" i "adaptivni" ili "indukovani". Za oba podskupa je neophodno izražavanje transkripcionog faktora FOXP3, koji se može upotrebiti za identifikaciju ćelija. Mutacije FOXP3 gena mogu da spreče razviće regulatornih T ćelija, uzrokujući fatalne autoimunske bolesti IPEX.
Nekoliko drugih vrsta T ćelija imaju supresivnu aktivnost, ali ne izražavaju FOXP3. Ova grupa obuhvata Tr1 i Th3 ćelije, za koje se smatra da nastaju tokom imunskog odgovora i aktom proizvodnje supresivnih molekula. Tr1 ćelije su povezane sa IL-10, Th3 ćelije su povezani sa TGF-beta. Nedavno su na ovu listu dodate i Treg17 ćelije.
El Rincón del Comanche, Guadalupe y Calvo
El Rincón del Comanche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 146 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2269 m.
T-ćelija
Prirodne ćelije ubice
Prirodne T ćelijske ubice (NKT ćelije - ne treba mešati sa prirodnim ćelijama ubicama urođenog imunskog sistema) premoštavaju adaptivni i urođeni imunski sistem. Za razliku od konvencijskih T ćelija, koje prepoznaju peptidne antigene prezentirane molekulama glavnog kompleksa histokompatibilnosti (MHC), NKT ćelije prepoznaju glikolipidne antigene predstavljene molekulama pod nazivom CD1d. Kada se aktiviraju, ove ćelije mogu obavljati funkcije koje se pripisuju i Th i TC ćelijama (tj. proizvodnju citokina i oslobađanje citolitičkih/ćelijskih smrtonosnih molekula). Takođe imaju sposobnost da prepoznaju i uklone neke tumorske ćelije i ćelije zaražene herpes virusima.
Nevarijantne sluzokožne ćelije
Sluzokožno povezani invarijantni T limfociti (MAIT) su posebna vrsta T ćelija, čije postojanje je objavljeno 2009.
Gama delta T ćelije
Gama Delta T ćelije (γδ T-limfociti) predstavljaju mali podskup T ćelija koje na površini imaju poseban receptor T ćelije (TCR). Većina T ćelija ima receptor T ćelija koji se sastoji od dva glikoproteinska lanca, koji se zovu α- i β-TCR lanci. Međutim, kod γδ T-limfocitima, TCR se sastoji od po jednog γ-lanca i δ-lanca. Ova grupa T ćelija je manje uobičajena kod ljudi i miševa (oko 2% od ukupnog broja T limfocita). Nalaze se uglavnom u sluzokoži creva, unutar populacije limfocita poznate kao intraepitelni limfociti. Kod kunića, ovaca i kokoški, broj γδ T ćelija može biti visok i oko 60% od ukupnog broja T limfocita. Antigeni molekuli koji aktiviraju γδ T ćelije su još uvek uglavnom nepoznati.
Genetičko inženjerstvo
2015. godine, tim istraživača predvođen Aleksanderom Marsonom na Univerzitetu Kalifornije u San Francisku, uspešno je editovao genom ljudskih T ćelija primenom Cas9 ribonukleoproteinskog metoda isporuke. Ovaj napredak ima potencijal za primenu u lečenju „immunoterapije raka i terapije na bazi ćelija za HIV, primarnog nedostatka imunosti i autoimunih bolesti“.
Nedostaci
Uzroci nedostataka T ćelija uključuju limfocitopeniju T ćelija i/ili nedostatke funkcije pojedinih T ćelija. Kompletna insuficijencija funkcije T limfocita može rezultirati zbog naslednih stanja, kao što su teška kombinovana imunodeficijencija (SCID), Omenov sindrom i hipoplazija hrskavice i kose. Uzroci parcijalnih nedostataka funkcije T limfocita uključuju sindrom stečene imunodeficijencije (AIDS), i nasledne promene, kao što su sindrom Di Džordža (DGS), sundrom hromozomske nestabilnosti (HBSD), i B-ćelijski i T-ćelijski kombinovani poremećaji, kao što su ataksija-teleangiektatika (AT) i Viskot-Aldričov sindrom (WAS).
Glavni zabrinjavajući patogeni T limfocita uključuju intracelularne patogene, kao što su Herpes simplex virus, Mycobacterium i Listeria. Pri nedostatku T ćelija, takođe su uobičajene i gljivične infekcije.
Kancer
Kancer T ćelija se naziva limfomom T-ćelija, i uzrok je jedne desetine slučajeva Nehodžkinsovog limfoma. Glavni oblici limfoma T ćelije su:
Španjolska Nizozemska
Španjolska Nizozemska (latinski: Belgica Regia, francuski: Pays-Bas Espagnols, nizozemski: Spaanse Nederlanden, njemački: Spanische Niederlande , španjolski: Países Bajos Españoles) bilo je ime za španjolske provincije smještene u južnom dijelu Niske Zemlje (to približno odgovara današnjoj Belgiji i Luksemburgu koje su postojale u periodu 1579.-1713.
Premda su se provincije Niske Zemlje nekoliko godina iz brojnih razloga opirale tuđinskoj vlasti, najrevniji nosioci pobune protiv španjolske vlasti bili su članovi kalvinističkog pokreta u nastajanju. Da uguši njihov ustanak 1567. poslan je vojvoda Fernando Álvarez de Toledo Alba, njegove oštre mjere i visoki porezi naišli su na žestoki otpor.
I pored ratnog i konfuznog stanja Španjolska Nizozemska je početkom 17. vijeka doživjela prosperitet ekonomskog i kulturnog života. Manufakturna proizvodnja platna brzo se oporavila nakon ponovne španjolske okupacije i ubrzo nadmašila prijašnju proizvodnju. Flamansko slikarstvo je cvjetalo u rukama Petera Paula Rubensa, Anthonisa van Dycka i drugih slikara. Najveći gradovi Gent i Bruges ubrzano su rasli. Poljoprivreda je napredovala zahvaljujući iskapanju brojnih kanala, uvođenju novih kultura i metoda žetve, pa se prosperitet nastavio do sredine 17. vijeka.
Premda su južne provincije bile daleko od nekakve nezavisnosti, imale su znatan nivo slobode u vođenju unutrašnjih poslova. Kontrolirale su vlastiti pravosudni sistem. i formirale vijeća, koja su pomagala generalnom guverneru. Također su uživale i brojne privilegije koje im je dodjelio španjolski kralj poveljom Joyeuse Entrée, ali su vanjski poslovi i nadalje ostali u domeni španjolskog dvora.
Zbog tih prilika zemlja je počela propadati, španjolska vladavina je uzdrmana kad je kralj Carlos II umro 1700. bez potomaka, pa je zbog tog imenovao francuskog, vojvodu Philippa od Anjoua za prijestolonasljednika (vladao kao Felipe V. Tako je nakon njega Španjolskom Nizozemskom šest godina vladao on, a sjedećih sedam proživjela je pod britansko-nizozemskom okupacijom.
Utrechtskim mirom 1713. završen je Rat za špansko nasljeđe, a vladavina nad Španjolskom Nizozemskom završila je u rukama Svetorimskog cara Karla VI i Austrijske Monarhije.
Elektroretinografija
Elektroretinografija (skraćeno ERG), kao jedna od elektrofizioloških dijagnostičkih metoda u oftalmologiji predstavlja ukupni odgovor retine (mrežnjače) na svetlosnu stimulaciju celog polja. Tima ona zapravo govori o funkciji fotoreceptora i unutrašnjih nuklearnih slojeva retine.
Opšta razmatranja
Opšti oftalmolozi i klinički oftalmolozi svakodnevno se susreću sa raznovrsnom patologijom, koja nameće potrebu za sve kvaltetnijom dijagnostikom — ili pravom dijagnozom. Tu dodatna dijagnostika poput elektroretinografija najčešće rešava problem.
U populaciji odraslih koji se žale na pad vida elektrofiziologija može dati odgovor na pitanje da li je u pitanju problem retine ili sprovodnog optičkog puta. Fine i diskretne promene retine mogu biti problem za kliničku detekciju, ali se elektroretinografski vrlo jasno uočavaju, pa je sve pacijente koji se žale na smetnje vezane za sužavanje vidnog polja, problema orijentacije pri slabom osvetljenju i sl. vrlo korisno uputiti na ovu vrstu ispitivanja.
Elektroretinografija uz svu dodatnu dijagnostiku može dati potpuni odgovor na pitanje da li je reč o glaukomu, naslednoj ili urođenoj distrofiji ili perifernoj degeneraciji retine.
Podtipovi uređaja za ERG
250px|mini|Savremeni ERG iz 2014.
Slikovni ERG
Kao podtip ERG-a danas se ispituje i slikovni (eng. Pattern) ERG za koji se smatra da je usko povezan s funkcijom ganglijskih ćelija retine i funkcije makule.
Multifokalna elektroretinografija
Poslednjih nekoliko godina u elektroretinografsko ispitivanje uključen je i multifokalni ERG (mfERG), koji reflektuje lokalni retinalni odgovor izazvan funkcijom čepića superponiranom na prethodno svetlosno adaptirane sve fotoreceptore.
Multifokalna elektroretinografija (mfERG) predstavlja najosetljiviju metodu za detekciju toksičnih taloga oko fotoreceptora makule što omogućava blagovremenu obustavu ili zamenu terapije. I dok elektroretinografija objektivno uspostavlja disfunkciju mrežnjače. Uz multifokalnoj elektroretinografiju, fokalni odgovori su dobijeni sa velikog broja mesta na mrežnjači (retini) na osnovu kojih se izrađuju topografske karte zona sa poremećenom funkcijom.
Većina odgovora na elektroretinografiju dolazi iz spoljašnjih slojeva mrežnjače (fotoreceptori, bipolarne ćelije), multifokalna elektroretinografija pored ovoga koristi za objektivnu evaluaciju funkcije ganglionskih ćelija. Neki od signala odgovora dolaze od vlakana ganglijskih ćelija koje se nalaze pored optičkog nervnog diska. Ova komponenta u bolesnika sa glaukomom je understated. Ova metoda ne zahteva dilataciju ispitanika. Takoše razvijeni su i posebni sistemi koji proučavaju pojačanje, izolaciju i mapiranje ove komponente odgovora.
Iako još uvek ne podleže ICEV standardu, ovaj test ima široku primenu u ispitivanju funkcije makule kod bolesti retine koje pogađaju isključivo ili dominantno ovaj deo retine. Za sada je za ovu vrstu ispitivanja ICEV doneo više protokola i vodiča, pa se očekuje i skora standardizacija metode ispitivanja.
Indikacije
Ova dijagnostika se gotovo redovno primenjivala, a i danas je u primeni kao definitivna potvrda sledećih bolesti
Značaj
Poseban značaj danas primene ERG metode u dijagnostici ima kod:
Princip rada
ERG obezbeđuje oftalmologu izuzetno značajne informacije za kliničku praksu u raznovrsnoj patologiji retine i vrlo je primenljiva dijagnostička metoda kako kod odraslih, tako i kod dece (kod koje je postavljanje sumnje na patologiju retine značajnoito kad se radi o dečjem uzrastu).
Multifokalna elektroretinografija
Multifokalna elektroretinografija (skraćeno mfERG) jedna je od novina u u elektroretinografskom ispitivanju funkcija oka, koja uključuje i multifokalni ERG (mfERG), koji reflektuje lokalni retinalni odgovor izazvan funkcijom čepića superponiranom na prethodno svetlosno adaptirane sve fotoreceptore.
I dok elektroretinografija objektivno uspostavlja disfunkciju mrežnjače. Uz multifokalnoj elektroretinografiju, fokalni odgovori su dobijeni sa velikog broja mesta na mrežnjači (retini) na osnovu kojih se izrađuju topografske karte zona sa poremećenom funkcijom.
Većina odgovora na elektroretinografiju dolazi iz spoljašnjih slojeva mrežnjače (fotoreceptori, bipolarne ćelije), multifokalna elektroretinografija pored ovoga koristi za objektivnu evaluaciju funkcije ganglionskih ćelija. Neki od signala odgovora dolaze od vlakana ganglijskih ćelija koje se nalaze pored optičkog nervnog diska. Ova komponenta u bolesnika sa glaukomom je understated. Ova metoda ne zahteva dilataciju ispitanika. Takoše razvijeni su i posebni sistemi koji proučavaju pojačanje, izolaciju i mapiranje ove komponente odgovora.
Multifokalna elektroretinografija (mfERG) predstavlja najosetljiviju metodu za detekciju toksičnih taloga oko fotoreceptora makule što omogućava blagovremenu obustavu ili zamenu terapije.
Princip rada
Mltifokalna elektroretinografija funkcioniše tako što kada on prima elektroretinografski signal iz rožnjače kroz kontaktno sočivo sve elektrode, sve žarišne zone su nezavisnoi simulusima uzbudene. Pri tome posebna matematička šema multifokalne stimulacije omogućava ispitivaču tačno ekstrakciju isporučene žarišne reakcije iz jednog elektroretinografskog signala.
Kada se koristi sistem za vizualizaciju vizuelnih evociranih potencijala vidni evocirani odgovor Imaging System (VERIS, elektro-Dijagnostički Imaging, San Mateo, CA) nadražaj može se sastojati od nekoliko stotina fokalnih nadražaja (u načelu 103 šesteugaone sekcije) prikazane na video monitoru koje stimulišu središnje polje gledanja pacijenta od 50 °. U većini slučajeva fokalna stimulacija sastoji se od pseudoslučajnog izlaganja baklji. Lokalni signali elektro odgovora topografski prikupljeni i zabeleženi, stvaraju funkcionalnu kartu mrežnjače, sličnu karti istraživanog područja.
Ograničenja
Trenutno se multifokalna elektroretinografija koristi eksperimentalno, i nije uključena u rutinski klinički pregled, jer još uvek ne podleže međunarodnom ICEV standardu, iako ovaj test ima široku primenu u ispitivanju funkcije makule kod bolesti retine koje pogađaju isključivo ili dominantno ovaj deo retine. Za sada je za ovu vrstu ispitivanja ICEV doneo više protokola i vodiča, pa se očekuje i skora standardizacija metode ispitivanja.
El Pozo, Coalcomán de Vázquez Pallares
El Pozo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coalcomán de Vázquez Pallares.
Cermei, Cermei
Cermei je naselje u Rumuniji u okrugu Arad u opštini Cermei.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2811 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Spoljašnje uvo
Spoljašnje uvo je spoljni deo uva ili čula sluha, čija je funkcija da primi ili „uhvati“ zvučne talase iz spoljašnje sredine, odredi iz kog pravca oni dolaze, i kanališe ih (ili sprovede) u unutrašnje uvo. Komponente spoljašnjeg uva su: ušna školjka i spoljašnji ušni kanal, kao i bubna opna, koja prema nekim izvorima ulazi u sastav srednjeg uva jer se nalazi na prelazu između spoljašnjeg i srednjeg uva.
Svi delovi spoljašnjeg uva služe da šta bolje sprovedu zvučne talase preko bubne opne do srednjeg uva. Kod čoveka funkcije spoljašnjeg uva manje su razvijene nego kod mnogih životinja, što im omogućava lakšu orijentaciju u prostoru i zaštitu od opasnosti. Ako se zvučnim talasima zatvori pristup do bubne opne kroz spoljašnje uvo, to ne dovodi do potpune gluvoće, već samo do teške nagluvosti, jer zvučni talasi i pomoću vibracija lobanjskih kostiju dospevaju do lavirinta (kraniotimpanalno sprovođenje zvuka).
Embriologija
Razvoj spoljašnjeg uva počinje u petoj nedeljiembronalnog razvoja. Spoljašnji slušni kanal je prvi faringealni usek ušne školjka ili okolina prvog faringealnog useka. Sa obe strane navedenog prvog faringealnog useka formiraju sa po tri mezenhimna ispupčenja pokrivena ektodermom. Od njih kasnije nastaje ušna školjka.
Krajem embrionalnog perioda diferenciraju se hrskavice ušne školjke, a spoljašnji epitel bubne opne nastaje od ektoderma prvog faringealnog useka. Vezivnotkivni deo nastaje od mezenhima prvog i drugog faringealnog luka. Unutrašnji epitel nastaje od endoderma prvog faringealnog špaga.
Anatomija spoljašnjeg uva
Anatomski gledano spoljašnje uvo sa sastoji od; ušne školjke i spoljašnjeg slušnog kanala koji se slepo završava spoljašnjom stranom bubne opne. Ovaj deo slušnog aparata ima funkciju sakupljanja zvučnih talasa i njihovo usmeravanje na bubnu opnu koja ujedno predstavlja i spoljni zid srednjeg uva. Na ušnoj školjci je koža čvrsto srasla sa perihondrijumom. Spoljašnji slušni kanal ili hodnik kod odraslog čoveka se deli na proksimalni, koštani, i na distalni, membranozni deo. Na mestu gde se oni sastaju slušni kanal je najuži.
Ušna školjka
Ušna školjka je kožno-hrskavice građe, osim u donjem delu, koji nosi naziv resica ili aurikula, u kome nedostaje hrskavica.
Na ušnoj školjci razlkujemo; spoljašnju i unutrašnju (konveksnu) stranu i jednu obodnu ivicu (koja je ispupčena). Sa obe strane uša školjka je nabrana (udubljenjenjima i ispupčenjima). U njenom centralnom delu sa spoljašnje strane školjke nalazi se centralno udubljenje, koje se nastavlja u spoljašnji ušni kanal uva. U ovom delu udubljenja nalazi se trouglasto ispupčenje obraslo dlačicama, čije je vrh okrenut unazad.
Spoljašnji slušni kanal
Spoljašnji slušni kanal ili spoljašnji ušni kanal je cevasti organ koji usmerava zvučne talase ka bubnoj opni. Spoljašnji slušni kanal pruža se od ušne školjke do bubne opne  u dužini od 2,5 sm, koja odvaja kanal od bubne duplje. Spoljašnji slušni kanal je na jednom kraju otvoren i slobodno komunicira sa spoljašnjom sredinom a na drugom zatvoren tj. prekriven bubnom opnom.
Spoljašnji slušni kanal organ je opnasto-hrskavičavno-koštane građe, obložen kožom sa spoljnje strane. Koža spoljašnjeg ušnog kanala, koja je čvrsto srasla za njegove zidove, postepeno se istanjuje prema bubnoj opni. U koža spoljašnjeg ušnog kanala smeštene su lojne i velike znojne žlezde. Sekret lojnih i ceruminoznih žlezda, zajedno sa izumrlim ćelijama epiderma kože čini ušnu mast (cerumen), koja u slučaju hiperprodukcije može da obrazuje čep i delimično omete sluh.
Spoljnu trećinu spoljašnjeg slušnog kanala gradi opnasto-hrskavičavni deo koji se pruža koso, naviše, unutra i unazad. Unutrašnje dve trećine spoljašnjeg slušnog kanala gradi koštani deo koji počinje od spoljašnjeg slušnog otvora i pruža se put unutra, napred i naniže. Opnasto-hrskavični i koštani deo međusobno grade tup ugao otvoren prema napred i naniže.
Bubna opna
mini|250px|Bubna opna U gornjem delu je labavi deo a u donjm zategnuti deo. U sredini se nalazi drška šekića Bubna opna ili bubnjić je tanka pregrada, u obliku valjka ili membrane, koja razdvaja spoljašnje i srednje uvo. Ona mehanički štiti srednje uvo od spoljašnjeg okruženja. Bubnjić se nalazi na kraju spoljašnjeg slušnog hodnika (kanala), i nagnuta je pod uglom od 45% prema spoljašnjem slušnom kanalu i smeštena je u timpaničnom useku ovog kanala. Bubna opna je ujedno i prvi organ uva koji reaguju na zvučne talase koji se sprovode kroz spoljašnji slušni kanal.
Bubna opna je vrlo tanka membrana, debljine oko 0,1 mm. Zbog male debljine ona je skoro providna, pa se kroz nju nazire privezana prva slušna koščica („čekić“). Zbog male debljine bubna opna podložna cepanju pod dejstvom veoma jakih zvučnih nadražaja. Bubna opna nije ravna, i ne radi kao pasivna membrana. Ona je konusnog oblika zbog činjenice da je jedan mali mišić stalno drži u zategnutom stanju. Struktura njenog oscilovanja relativno je složena, jer na različitim frekvencijama različiti delovi opne učestvuju u oscilovanju. Tako se sa porastom frekvencije smanjuje efektivna površina opne koja učestvuje u oscilovanja.
Bubna opna se sastoji iz dva dela, zategnutog i labavog: Zategnuti deo zauzima dosta veću površinu. On je zategnut u obliku levka između drške čekića i koštanog dela slušnog kanala. Zategnuti deo je izgrađen iz tri sloja: Labavi deo je manji deo bubne opne koji leži u njenom gornjem delu. Ovaj sloj, kome nedostaje vezivni sloj sastoji se od kože (spolja) i sluzokože (unutra)
Mišići spoljašnjeg uva
Svi oni su inervisani granama facijalnog živca i kod čoveka nemaju nikakvo dejstvo (odnosno mogu neznatno da pomeraju ušnu školjku kod pojedinih osoba). Kod nekih vrsta životinja ovi mišići mogu da pomeraju spoljašnje uho u raznim pravcima i da ga okreću ka izvoru zvučnih talasa.
Los Sauces, Arandas
Los Sauces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1969 m.
Fraternidad Arboledas, Córdoba
Fraternidad Arboledas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Córdoba.
Vaterpolski klub Poreč
Vaterpolski klub Poreč je vaterpolski klub iz Poreča.
Klupsko sjedište je na adresi Viktora Cara Emina 5, Poreč. Klub postoji još od kasne 2004., a formirala ga je grupa mladića koji su odustali od plivanja u plivačkom klubu. Predsjednik kluba je Valentin Babić.
La Estrella, Zentla
La Estrella je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zentla.
Dujam Rendić-Miočević
Dujam pl. Rendić Miočević (Split, 4. siječnja 1834. - Split, 29. rujna 1915.), hrvatski pravnik, arheolog; član JAZU/HAZU i prvi splitski narodnjački načelnik (1882.-1885.).
Životopis
Rodio se u staroj splitskoj plemićkoj obitelji i svoje je prve društveno-političke poglede stekao u vrijeme kada je u krugovima srednjeg plemstva i mladoga građanstva počelo izrazitije zanimanje za nacionalnu problematiku s aspekta jezika, politike, kulture i gospodarstva.
Godine 1851. završio je gimnaziju u Splitu, nakon čega je pohađao i završio dvogodišnji filozofski licej, da bi potom studirao pravo u Padovi, gdje je i doktorirao. Po povratku u Dalmaciju priključio se radu narodnjačke stranke, koja se zalagala za uvođenje hrvatskog jezika kao službenog u svim javnim službama na području Dalmacije i za ujedinjenje pokrajine s Banskom Hrvatskom. Zajedno s ostalim istaknutim narodnjacima, Dujam se založio za osnivanje narodnjačke čitaonice u Splitu, koja je otvorena 30. rujna 1862. pod imenom Slavjanska narodna čitaonica. Dujam je sudjelovao i u drugim aktivnostima narodnjaka pa je od 1863. bio član Matice dalmatinske.
Sredinom 70-ih godina 19. stoljeća, otvorio je odvjetnički ured u Sinju, gdje su se, isprva, autonomaši i narodnjaci zajedno okupljali u Casinu. Međutim, zbog učestalih sukoba, narodnjaci su istupili iz Casini i osnovali Narodnu čitaonicu 1867. godine, a među osnivačima bio je i Dujam Rendić-Miočević. Bio je i među vijećnicima prvog narodnjačkog općinskog vijeća u Sinju, izabranog na općinskim izborima 1869. godine koje je uvelo hrvatsku trobojku kao službenu zastavu sinjske općine i hrvatski jezik za službeni jezik te općine.
Godine 1877. Dujam Rendić-Miočević izabran je zajedno s prvacima Narodne stranke za zastupnika u Dalmatinskom saboru u Zadru, gdje su narodnjački zastupnici potpisali politički program Narodnjačkog saborskog kluba u kojem je istaknuto da se oni na temljeu narodnog načela i državnog prava hrvatskoga, zalažu za sjedinjenje Dalmacije s Hrvatskom i Slavonijom na ravnopravnoj osnovi.
Godine 1879. narodnjaci su, u izborima za Carevinsko vijeće, suprostavili načelniku Anti Bajamontiju kandidaturu Dujma Rendića-Miočevića. Zahvaljujući izbornim glasovima iz Makarske, Dubrovnika, Herceg-Novog i Perasta, Dujam je bio izabran za zastupnika u Beču. Od ukupno 1029 birača u toj izbornoj jedinici, za Rendića su glasali 573, a za Bajamontija 456 birača. Narodni zastupnici iz Dalmacije stupili su u Hohenwartov zastupnički klub u Carevinskom vijeću, koji je podupirao Taaffeovu vladu, kako bi se što bolje izborili za za interese naroda u Dalmaciji. U prilog im je išao i rastući talijanski iredentizam, zbog čega su austrijske vlasti prestale podupirati Talijane u Dalmaciji. Zbog svega toga, car Franjo Josip (1848.-1916.) odobrio je uvođenje hrvatskog jezika kao nastavnog jezika u dalmatinske gimnazije, što je izazvalo veliko oduševljenje pristaša Narodne stranke u Splitu i ostatku Dalmacije.
Jak položaj i apsolutna moć splitskog naćelnika Antonija Bajamontija ozbiljno je bila uzdrmana njegovim porazom u izborima za Carevinsko vijeće (1879.), ali i financijskim skandalom oko njegova društva Associazione dalmatica i u općini, zbog čega su austrijske vlasti naposljetku donijele odluku o raspuštnju splitskog Općinskog vijeća i raspisavanju novih općinskih izbora.
Na općinskim izborima u Splitu održanima 1882. godine pobijedila je Narodna stranka i konstituirala prvu narodnjačku splitsku vlast. Za prvog narodnjačkog općinskog načelnika izabran je dr. Dujam Rendić-Miočević. Dužnost splitskog općinskog načelnika obavljao je do 1885. godine, kada se povukao zbog sukoba sa splitskom narodnjačkim vođom, Gajom Bulatom. Istodobno, nije prihvatio ni novu kandidaturu za izbor u Carevinsko vijeće u Beču. Nakon toga, povukao se u Sinj i ponovno otvorio tamošnju odvjetničku kancelariju. Dužnost zastupnika u Dalmatinskom saboru obnašao je do 1889. godine, nakon čega se povukao iz javnog političkog života.
U poznijoj životnoj dobi vratio se u Split gdje je obnašao dužnost predsjednika Odvjetničke komore. Godine 1909. potpisao je, zajedno s drugim dalmatinskim odvjetnicima, antirežimski intoniranu adresu podrške zagrebačkim odvjetnicima koji su bili branitelji u tkz. veleizdajničkom procesu protiv niza istaknutih Srba.
U Splitu je dočekao i Prvi svjetski rat, no nije uspio doživjeti slom Austro-Ugarske. Umro je u rodnom gradu 29. rujna 1915. u 81. godini života.
Henny Meijer
(17. februar 1962.) je holandski nogometaš.
Impresiona citologija
Impresiona citologija (skraćeno IC)  minimalno invazivna oftalmološka tehnika za ispitivanje konjunktivalnih promena na ćelijskom nivou. Metoda može da se kombinuje sa metodom impresione citologije sa skening elektronskom mikroskopijom (ICSEM), koja je novijeg datuma, prvi put je saopštena 2007. godine. Ona je veoma efikasna u otkrivanju smanjenja broja mikrovolja, i može predstavljati efikasan metod za detekciju promena u konjunktivalnom epitelu nastalom oštećenjem filma. Oštećenja se ovom metodom otkrivaju čak i pre nego što se pojavi epitelno oštećenje koje može da se otkrije optičkom mikroskopijom.
Namena
Metodom impresione citologije dobija se dva do ti sloja odgovarajućih konjunktivalnih ćelija za analizu, primenom različitih metoda u patologiji. U toku te analize sagledavanjem dobijenih uzoraka impresione citologije mogu da se dobiju sledeći podaci: Nakon semikvantitativne analize, rezultati se izražavaju kao IC skorovi, a pomoću metode se procenjuje gustina populacije peharastih ćelija i konjunktivna skvamozna metaplazija, kao drugi indeks zdravlja konjunktive i integriteta.
Prednost ove metode je uočavanje oštećenja epitela ko­ njunktiva narušenim suznim filmom pre nego što se epitelijalna oštećenja dese i detektuju optičkim mikroskopom.
Indikacije
Ova jednostavna i praktična metoda se praktikuje u:
Način izvođenja
Kod bolesti suvog oka analizira se skvamozna metaplazija koja se karakteriše gubitkom peharastih ćelija i različitim stepenom keratinizacije epitelnih ćelija površine. Postoji više sistema gradiranja ovog procesa, a najpoznatiji je Nelsonov klasifikacioni sistem.
Arlanch, Trento
Arlanch je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 541 m.
Santiago Tetla, Huaquechula
Santiago Tetla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Huaquechula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 734 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1555 m.
El Olivo, Coahuayutla de José María Izazaga
El Olivo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coahuayutla de José María Izazaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 226 m.
Tognoni, Parma
Tognoni je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 369 m.
Imazakvin
Imazakvin je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 311,335 Da.
Conca, Rieti
Conca je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 866 m.
Ca' de' Cervi, Cremona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Albin Pelak
(9. april 1981.) je bosansko-hercegovački nogometaš.
Maciste nelle miniere di re Salomone
Maciste nelle miniere del re Salomone je italijanski pustolovni film snimljen 1964. u režiji Piera Regnolija. Protagonist, čiji lik tumači britanski bodibilder Reg Park, je snagator Maciste, a radnja prikazuje njegove pustolovine nakon što u Africi bude upetljan u borbu za vlast u gradu Zimba. Maciste nelle miniere de le Salomone, koji je kao za eksterijere koristio snimke sa lokacija u Južnoj Africi je napravljen pred kraj ere peplum filmova, te se smatra jednim od lošijih primjera žanra.
Pacina, Siena
Pacina je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 305 m.
Kredeove kapi
Kredeove kapi predstavljaju vodeni rastvor srebro-nitrata namenjen za oftalmološku primenu. Kapi nose ime po nemačkom ginekologu Kredeu, koji je 80-ih godina 19. veka prvi put uspešno pokazao efikasnost 2% rastvora srebro-nitrata u profilaksi razvitka oftalmije neonatorum kod novorođenih beba. Nosilac aktivnosti rastvora jeste srebrov jon (Ag+), koji deluje antiseptično i pokazuje aktivnost protiv najčešćeg uzročnika neonatalnog konjunktivitisa (Neisseria gonorrhoeae). Kredeove kapi su u koncentraciji od 1% dugo rutinski korišćene sve do otkrića i šire primene antibiotika (penicilina, kasnije tetraciklina i makrolida). Usled činjenice da mogu izazvati hemijski konjunktivitis kao i da ne pokazuju efikasnost u prevenciji neonatalnog konjunktivitisa izazvanog hlamidijom, profilaktička primena Kredeovih kapi se više ne preporučuje (umesto njih, preporučuje se lokalna primena eritromicina ili tetraciklina).
Mireșu Mic, Sângeru
Mireșu Mic je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Sângeru.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 243 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Porečko-pulska biskupija
Porečko-pulska biskupija je biskupija u Hrvatskoj, sa sjedištem u Poreču i Puli.
Utemeljena je u 3. stoljeću, kao Porečka biskupija, a danas je sjedinjena s povijesnom Pulskom biskupijom, iz 6. st.
Vjerske manifestacije
U svibnju se svake godine, počevši od 1997., u Vodnjanu održava Dječji festival duhovne glazbe Iskrice.
El Parreño, El Carmen
El Parreño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini El Carmen.
Mark Bowen
(7. decembar 1963.) je velški nogometaš.
Brugheraccia-Cerrine, Varese
Brugheraccia-Cerrine je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Las Margaritas, Irapuato
Las Margaritas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Brugheraccia-Cerrine, Varese
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
Las Margaritas, Irapuato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1747 m.
Archdale, North Carolina
Arčdejl je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.415, što je 2.401 (26,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tres Lomitas, Pijijiapan
Tres Lomitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Nío Dos, Guasave
Nío Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Guasave.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Șomoșcheș, Cermei
Șomoșcheș je naselje u Rumuniji u okrugu Arad u opštini Cermei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 983 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
Achlum, Tenejapa
Achlum je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tenejapa.
El Carnero, Guadalupe y Calvo
El Carnero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1399 m.
Achlum, Tenejapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 466 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2407 m.
San Juan del Pedregal, El Carmen
San Juan del Pedregal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini El Carmen.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 500 m.
Aeropista, Córdoba
Aeropista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Córdoba.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 93 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 890 m.
Coyolito, Zentla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 581 m.
La Vie à l'envers
La Vie à l'envers je francuski crno-bijeli film snimljen u režiji Alaina Jessue kome je to predstavljao cjelovečernji debi. Po žanru je mješavina drame i komedije. Protagonist, čiji lik tumači Charles Denner, je uspješni trgovac nekretninama koji se odlučuje odreći svog posla, djevojke-manekenke (čiji lik tumači Anna Gaylor) i potpuno povući iz svijeta. Radnja ta zbivanja prati iz protagonistove perspektive, odnosno prikazuje niz bizarnih situacija koje su ga natjerale na tu neobičnu odluku. La Vie à l'envers je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio nagradu za najbolji prvi film.
Skoplje '63
Skoplje '63 je jugoslavenski crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1964. u režiji Veljka Bulajića. U njemu se prikazuju posljedice katastrofalnog potresa koji je prethodne godine pogodio Skoplje, glavni grad tadašnje SR Makedonije, kao i akcije spašavanja te humanitarna pomoć koja je u Skoplje stigla iz drugih krajeva Jugoslavije i brojnih zemalja svijeta. Bulajić je film počeo snimati nekoliko dana nakon potresa, te je na lokacijama proveo ukupno četiri mjeseca, a potom je nekoliko mjeseci proveo montirajući ga u studijima Jadran Filma. Skoplje '63 je prikazano izvan konkurencije na Kanskom festivalu, a potom na venecijanskom festivalu gdje je dobilo Lav Svetog Marka za najbolji dokumentarni film. Predstavljalo je i službeni kandidat SFRJ za Oscar za najbolji strani film.
Indan-5-sulfonamid
Indan-5-sulfonamid je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 197,254 Da.
Santoli Stizzoli, Verona
Santoli Stizzoli je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 569 m.
Los Esteros, Coahuayutla de José María Izazaga
Los Esteros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coahuayutla de José María Izazaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 840 m.
Tournai-Mouscron (arondisman)
Arondisman Tournai-Mouscron (francuski: Arrondissement de Tournai-Mouscron, nizozemski: Arrondissement Doornik-Moeskroen) je jedan od 43 Belgijskih arondismana i jedan od 7 u Provinciji Hainaut.
Arondisman Tournai-Mouscron je osnovan 2019. spajanjem dotadašnjih arondismana Tournai i Mouscron.
Karakteristike
Arondisman Tournai-Mouscron se prostire na jugu zemlje po Valoniji uz francusku granicu, na površini od 708.7 km² na kojoj živi 223,620 stanovnika.
Administrativna podjela
Teritorij arondismana je administrativno podjeljen na 12 općina, a administrativni centar arondismana je grad Tournai u kom je 2021. živjelo 68,795 stanovnika.
Laholm
Laholm je grad od 7,612 stanovnika na jugozapadu Švedske, on je i administrativni centrar Općine Laholm od stanovnika..
Antun Motika
Životopis
Majka Anka (Ana), rođena Blažević, potječe iz Škriljeva ponad Bakra iz obitelji pomoraca, a otac Antun iz Motiki pored Orbanići iz obitelji poljoprivrednika. Motikini su imali četvero djece. Djetinjstvo je proveo u Puli, škole pohađa u Puli, Žminju, Pazinu i na Sušaku, maturira 1921. U adolescentskom razdoblju ima potporu slovenskog umjetnika i muzikologa Saše Šantela, profesora u Pazinu i na Sušaku, koji potiče Motikinu likovnu darovitost i sklonost propitivanju raznih umjetničkih disciplina. Studirao je kiparstvo na zagrebačkoj Kraljevskoj akademiji za umjetnost i obrt (R. Valdec), kasnije prelazi na slikarstvo (M. Vanka, V. Becić, Lj. Babić) i 1926. diplomira. Dva poslijediplomska semestra pohađa u klasi Lj. Babića (1926. – 1927.). Godine 1929. – 1931. crta karikature za zagrebački satirički list „Koprive“ (jednom se potpisuje Lopata). Godine 1929. – 1940. živi i radi u Mostaru kao profesor crtanja. Stipendijski boravci 1930. i 1935. u Parizu. Prve samostalne izložbe priređuje u Zagrebu 1933. i 1935., uz naklonost likovne kritike. Godine 1940. premješten je u Zagreb, gdje do umirovljenja 1961. radi na Školi primijenjene umjetnosti.
Laholm
Geografske karakteristike
Laholm leži u Grofoviji Halland, duž obala rijeke Lagan, nedaleko od njena ušća u Kattegat, udaljen oko 30 km južno od Halmstada.
Antun Motika
Životopis
Dolaskom u Zagreb sustavno radi na atelijerskim istraživanjima (dekalkomanije, kolaži, fotografije, dimnice, frotaži, radovi na celofanu i staklu, proučavanje lumino-kinetičkih efekata, primjena organskih materijala). Samostalno izlaže u salonu Urlich 1940., a 1942. skupno na Venecijanskom bijenalu). Godine 1952. u Zagrebu izlaže ciklus crteža pod nazivom „Arhajski nadrealizam“. Izložba postaje povod jednoj od ključnih teorijskih i ideoloških rasprava u hrvatskoj likovnoj kritici. Iste godine drugi put izlaže na Venecijanskom bijenalu. U svojim brojnim „skicama za keramiku“ i „gvaš-kolažima“ Motika iskazuje oblik autonomne umjetničke prakse kojom stvara preduvjete za novu oblikovnu sintaksu, koja će 1950-tih i 1960-tih doći podjednako do izražaja u njegovim crtežima, projektima i eksperimentima, slikama i skulpturama. Tih godina radi nekoliko ilustracija za knjige, kroz koje predočuje svoje doživljaje glazbe te realizira vlastitu varijantu vizualne poezije. Samostalno izlaže 1953., 1955., 1957., 1962., 1963., 1968., 1974.-1975. (retrospektiva), 1985., 1987., 1991., a prisutan je na svim važnijim skupnim strukovnim i tematskim izložbama koje su se priređivale unutar hrvatskog (jugoslavenskog) kulturnog prostora i u inozemstvu. Početkom 1960-ih radi na staklenim skulpturama, u kojima ujedinjuje vještinu modeliranja volumena i opsesiju „čistog“ svjetla, njegova loma i lumino-kinetičkih učinaka. Njegove izvedbe u staklu, počevši od stvaralačke intuicije (na tisuće skica) do srastanja s tradicijom muranskog puhanog stakla, predstavljaju umjetničke predmete izvanredne konstruktivne logike i izražajnosti. Od 1982. Motika se izražajnije povlači u osobni svijet, gdje rjeđe slika, sve više eksperimentira, crta, radi na imaginarnim projektima, a izlagačke aktivnosti smanjuje. Između brojnih crteža izdvajaju se slikarske intervencije na propagandnim materijalima „Plive“, kao i groteskne stilizacije crteža, koje prenosi u serije brončanih medalja i plaketa.
Nagrade
Antun Motika dobitnik je više strukovnih i državnih nagrada, a od 1975. postaje dopisnim članom JAZU-a. U Istri je samostalno i skupno izlagao u više navrata, a godine 1983., o 80. godišnjici života, u Puli je održan simpozij uz izložbu crteža i skica. O Antunu Motiki snimljena su tri dokumentarna filma (autor Borislav Benažić), bibliografija mu je opsežna, izložbe su popraćene prigodnim publikacijama. Godine 2002. u Klovićevim dvorima priređena je retrospektiva i katalog (autor Darko Glavan).
Laholm
Historija
Laholm je izrastao na strateški važnom križanju obalne ceste i plodne doline rijeke Lagan, puta za Härad Höks i južni Småland. Pa se profilirao kao glavna izvozna luka za stoku, usto je bio važan i ribolov na losose i godišnji sajam Pedersmässomarknaden održavan svakog 29. juna.
Antun Motika
Izvori
http://www.zbirka-antun-motika.com/
Laholm
Historija
Laholm se sporo razvijao i tokom 19. vijeka u usporedbi s drugim gradovima, na početku tog vijeka bio je grad zanatlija.
Ni dolazak željeznice 1885. nije mu pomogao da se industrijski razvije, tako da je ostao trgovačko - transportni centar bogatog poljoprivrednog kraja.
Fernando Picun
(14. februar 1972.) je urugvajski nogometaš.
El Húmedo, Arandas
El Húmedo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1945 m.
Ninguno, Empacadora de Zanahorias, Irapuato
Ninguno, Empacadora de Zanahorias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1754 m.
Strepeis, Cuneo
Strepeis je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1282 m.
La Canoa, Coalcomán de Vázquez Pallares
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2192 m.
Yorklyn, Pennsylvania
Jorklin je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.912.
Los Parajes, Guadalupe y Calvo
Los Parajes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2076 m.
Vinko Jelovac
Vinko Jelovac (Pazin, 18. studenog 1948.), hrvatski košarkaš i trener.
Kratki pregled karijere
Član KK Pula postao je 1963. kada je zaigrao za mladu reprezentaciju. Za svoj rodni kraj ostao je vezan i kada su ga kao mladića spazili skauti Olimpije, nakon čega je uslijedila brza selidba u Ljubljanu. Godine 1967. je tako u Tivoliju započeo svoju fantastičnu karijeru, kao dugogodišnji kapetan i standardni član jugoslavenske reprezentacije te se zlatnim slovima upisao u klupsku i reprezentativnu povijest. Sa 243 nastupa za izbranu vrstu, od 1967. do 1977. jedan je od rekordera bivše države. Bio je centar koji je svojim znanjem i spretnošću na muke stavljao protivnike gdje god igrao.
Arnago, Trento
Arnago je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 134 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 843 m.