cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stuttgart
Od 1945. do danas
mini|150px|Prvi grb grada Štutgarta iz 1286. godine Kasnih 1970-ih, u distriktu Štamhajm desio se jedan od poznatijih sudskih procesa grupi nazvanoj Frakcija crvene armije. Nakon suđenja, četiri člana ove grupe su izvršila samoubistvo. Izvršeno je nekoliko nasilnih pokušaja da se oslobodi ova grupa za vrijeme NJemačke jeseni 1977, što je kulminiralo otmicom i ubistvom njemačkog industrijalca i predsjednika njemačkog udruženja poslodavaca Hansa Martina Šlejera, kao i otmicom aviona Lufthanze.
Porijeklo imena i grba grada
Grb grada Štutgarta prikazuje crnog konja koji stoji na zadnjim nogama, na žutoj pozadini. Poznato je da je u sadašnjem obliku prvi put korišten 1938, dok su se ranije koristile različite varijante i boje, često i sa dva konja. Ovaj hipotetički grb daje naznake o porijeklu naziva Štutgart. Moguće porijeklo imena grada vodi od staronjemačkog naziva štuotgarten, gdje riječ štuot navodi na staroengleski pojam stod u značenju konjušnica, ergela. Staronjemački pojam garten označava mjesto prvobitnog naselja. Takođe, logo automobilske kompanije Porše sadrži izmenjenu verziju gradskog grba.
Demografija
Broj stanovnika Štutgarta je opadao u periodu između 1960. (637.539 stanovnika) i 2000. (586.978 stanovnika). U posljednje vrijeme, zahvaljujući niskoj stopi nezaposlenosti i atraktivnim mogućnostima obrazovanja mlađe populacije, doživio je nagli porast stanovništa, naročito mladih iz bivše Istočne NJemačke. . Po prvi put u ovoj deceniji, zabilježen je pozitivan prirodni priraštaj 2006. godine.
Prema statističkim podacima iz 2000. godine, u gradu je bilo 22,8% stanovnika koji nisu njemački državljani, dok se taj broj 2006. godine smanjio na 21,7%. Od najvećih nacionalnih manjina najbrojniji su Turci (22.025), Grci (14.341), Italijani (13.978), Hrvati, Srbi, Bošnjaci, Portugalci, Poljaci, Austrijanci i Francuzi. Od ukupnog broja stranaca u Štutgartu, 39% su državljani Evropske unije.
Religija
Religijski sastav stanovništa u Štutgartu se drastično promijenio 1534. godine kao direktan rezultat protestantske Reformacije. Od tog vremena, u Štutgartu, kao i u cijelom Baden-Virtembergu dominantna je protestantska većina. Međutim, od 1975. broj protestanata u Štutgartu je opao sa oko 300.000 na 200.000. Godine 2005, u gradu je bilo 31,1% protestanata, a 26,1% su bili katolici. Čak 42,6% cjelokupnog stanovništva su se izjasnili kao ateisti ili nisu bili vernici nijedne zvanične religije.
mini|200px|Štutgartska vijećnica
Stopa kriminala
Smatra se da je Štutgart jedan od najsigurnijih gradova NJemačke. U 2004. godini, prema zvaničnim statistikama počinjeno je 8535 kriminalnih djela na 100.000 stanovnika, što je daleko manje od ukupnog prosjeka svih njemačkih gradova koji iznosi 12.751 kriminalnih djela na 100.000 stanovnika. Po podacima iz 2006, Štutgart je rangiran na drugom mjestu, odmah nakon Minhena. Od ukupnih kriminalnih djela iz 2003. godine, 60% ih je riješeno što Štutgart svrstava na drugo mjesto, nakon Nirnberga.
Politika
Trenutni gradonačelnik Štutgarta je Volfgang Šuster, član konzervativne Hrišćansko-demokratske unije.
Gradska vlada
Dok je Štutgart bio u sastavu vojvodstva Virtemberg, njim je upravljao upravnik kojeg je imenovao vojvoda. Nakon 1811, njegovu ulogu je preuzeo gradski direktor. Poslije 1819, zajednica je birala gradonačelnika koji je nosio titulu Šulthais. Od 1930. godine, ova titula je preimenovana u viši gradonačelnik - oberbirgermajster, koju su nosili svi gradonačelnici gradova u Virtembergu sa više od 20.000 stanovnika.
Nakon Drugog svjetskog rata, francuska administracija u okupacionoj zoni je postavila nezavisnog političara Arnulfa Kleta kao prvog poslijeratnog gradonačelnika Štutgarta. On je ovu funkciju obavljao sve do svoje smrti 1974. godine. Od tada je na vlasti redovno gradonačelnik iz Hrišćansko-demokratske unije Nemačke. Raniji gradonačelnik bio je Manfred Romel, sin čuvenog njemačkog maršala Ervina Romela.
Kao glavni grad pokrajine Baden-Virtemberg, Štutgart je važan politički centar u NJemačkoj, te sjedište pokrajinskog parlamenta. U gradu se takođe nalaze i gotovo sve pokrajinske institucije.
Jezgro grada
U središtu grada leži glavni trg Šlosplac. Pored toga što je i najveći u Štutgartu, na njemu se ukrštaju mnoge trgovačke ulice, nalazi se i park Šlosgarden, te dva dvorca, mnogi muzeji, dok se na jugozapadu nalazi stambeno područje.
Iako je središte grada dosta uništeno tokom Drugog svjetskog rata, mnoge istorijske građevine su rekonstruisane, a izgrađene su i nove, moderne građevine. Neke od značajnijih građevina su: 250px|mini|Stari ured (Alte Kanzlei) na Šilerovom trgu u Štutgartu
250px|mini|„Kuća privrede“ (Haus der Wirtschaft)
Arhitektura u drugim distriktima
Postoje brojne značajne palate u predgrađima Štutgarta, kao podsjetnici duge kraljevske istorije grada. Neke od njih su:
Kulturni događaji
mini|300px|Glavna zgrada i barokni vrtovi palate Ludvigzburg Štutgart je poznat po svom bogatom kulturnom nasljeđu. Naročito je poznato državno pozorište i gradska galerija. U sklopu gradskog pozorišta djeluje i štutgartska opera, te tri manja pozorišta. U njima se redovno izvode opere, baleti i pozorišni komadi, kao i koncerti. Gradsko pozorište je proglašeno Pozorištem godine 2004. od svih pozorišta na njemačkom govornom području (NJemačka, Švajcarska i Austrija). Štutgartska opera je proglašena Operom godine čak šest puta. Za štutgartski balet vežu se imena poput DŽona Krankoa i Marsije Hajde.
U gradu se nalaze i dva pozorišta gdje se prikazuju mjuzikli, slični onima na Brodveju: pozorišta „Apolo“ i „Paladijum“, svako od njih sa 1800 sjedišta. U palati Ludvigzburg su se takođe održavali mnogobrojni kulturni događaji i koncerti. Na sportskom stadionu „Šlojerhale“ se redovno održavaju pop i rok koncerti velikih međunarodnih zvijezda.
U štutgartskoj švapskoj kuhinji, dominantno mjesto zauzima vino i pivo. Vino se pravi u ovom području još od 17. vijeka a danas je poznato u cijeloj NJemačkoj, a i šire. Na primjer, „Gajsburger marš“ je kuvano meso koje je izmišljeno u području Gajsburga južno od Štutgarta.
mini||levo|Folksfest 2004 (Narodna proslava) u Kanštatu kod Štutgarta Štutgart je 1993. bio domaćin međunarodnog vrtnog sajma koji je održan u predgrađu Kilesberg. Takođe, grad je bio jedan od domaćina Svjetskog prvenstva u fudbalu 2006. godine.
U Štutgartu se svake godine održavaju mnoge manifestacije, kao što su Folksfest u Kanštatu (prvobitno poljoprivredni sajam, slično kao Oktoberfest u Minhenu), Božićni sajam (koji je 2007. posjetilo preko 3,6 miliona posjetilaca sa preko 200 izlagača ), Hamburški riblji sajam (Hamburger Fischmarkt) na kojem se izlaže riba, pivo i ostala hrana iz Hamburga, LJetni festival koji se obično održava početkom avgusta, Festival svjetla, koji se održava početkom jula u Kilesbergu, čuven po veličanstvenom vatrometu; vinsko selo , manifestacija koja se održava krajem avgusta i početkom septembra na Karlsplacu u Štutgartu.
Muzeji
mini|Ulaz u staru državnu galeriju U gradu se nalazi pet od ukupno 11 državnih muzeja u pokrajini Baden-Virtemberg. Jedna od najznačajnih je stara državna galerija (Staatsgalerie) koja je otvorena 1843, a proširena 1984. godine. U njoj se čuvaju umjetnička djela iz mnogih epoha, od 14. vijeka do moderne umjetnosti uključujući djela Rubensa, Rembranta, Monea, Renoara, Sezana i Beusa.
U neposrednoj blizini stare galerije nalazi se i Nova gradska galerija (Neue Staatsgalerie), izgrađena 1980, sa karakterističnom modernom kontroverznom arhitekturom. Između ostalih, u njoj se mogu naći djela Bekmana, Dalija, Matisa, Miroa, Pikasa, Klea, Šagala i Kandinskog.
mini|levo|Kruna virtemberških kraljeva, izložena u državnom muzeju Virtemberga u Staroj palati u Štutgartu Stara palata u Štutgartu je sjedište državnog muzeja Virtemberga koji je 1862. godine osnovao virtemberški kralj, Vilhelm I. Muzej sadrži mnogobrojne predmete iz istorije pokrajine Virtemberg, koji su pripadali brojnim vojvodama, kneževima i kraljevima, kao i predmete koji su ovdje nađeni, a potiču iz kamenog doba. Na Karlovom trgu, u blizini stare palate nalazi se muzej posvećen Klausu fon Štaufenbergu, nekadašnjem žitelju Štutgarta, poznatog po tome što je izvršio neuspeli atentat na Adolfa Hitlera 20. jula 1944.
Od ostalih muzeja poznati su Muzej istorije, otvoren 1987, Štutgartski muzej prirodnih nauka u parku Rosenptajn, muzej Leventor, koji je posvećen paleontologiji i geologiji, muzej Mercedes-Benca, osnovan 1923, premješten 2006, jedan od najposjećenijih muzeja u Štutgartu (440.000 posjetilaca godišnje ), u koje su izloženi predmeti posvećeni 120-godišnjoj istoriji proizvodnje automobila u Štutgartu, počev od legendarne srebrne strijele do najnovijih modela Mercedesa. Pored Mercedesa, Štutgart je sjedište i Poršea, a postoji i muzej Poršea, osnovan 1976, koji se trenutno nalazi u fazi rekonstrukcije.
Crkve
Štutgart je sjedište protestantskog biskupa i jedno od dva sjedišta katoličkog biskupa biskupije Rotenburg-Štutgart. Postoji velika pentekostalna crkva Zajednica biblijskog vjerovanja, najveća bogomolja ove vrste u NJemačkoj.
Privreda
Područje Štutgarta je poznato po industriji visoke tehnologije. Ovdje se nalaze neke svjetski poznate kompanije uključujući Dajmler, Porše, Boš, Hjulet-Pakard i IBM. Sve ove kompanije imaju u Štutgartu ili glavno sjedište ili glavno predstavništvo za NJemačku.
Nauka i istraživanje
Područje Štutgarta danas ima najveći broj naučnih, akademskih i istraživačkih organizacija u okvirima NJemačke. Nigdje u NJemačkoj nije registrirano više patenata i dizajna od grada Štutgarta. Gotovo 45% svih naučnika u pokrajini Baden-Virtemberg je uključeno u istraživanja koja su direktno vezana za ovaj grad. Od svih ulaganja u istraživanje u okvirima NJemačke, samo na područje Štutgarta otpada 11% ili oko 4,3 milijarde evra godišnje. Pored nekoliko univerziteta i koledža (Univerzitet Štutgart, Univerzitet Hohenhajm i nekoliko univerziteta primijenjenih nauka), u ovom području djeluje šest Frajenhofer instituta, četiri instituta kolaborativnih industrijskih istraživanja na lokalnim univerzitetima, dva instituta Maks Planka i značajna institucija njemačkog centra za avio-i svemirska istraživanja (DLR).
Finansijske usluge
Štutgart ima drugu po veličini berzu u NJemačkoj, odmah poslije Frankfurtske. Mnoge vodeće kompanije u sektoru finansijskih usluga ima glavno sjedište u Štutgartu sa oko 100 kreditnih instituta. (LBBV Bank, Vistenrot i Virtembergiše, Alijanc i drugi)
Istorija vina i piva
Tradicija uzgajanja vinove loze u području Štutgarta, sudeći po podacima državne arhive, počinje oko 1108. godine, kada se spominje izvjesni sveštenik Ulrih koji daje kao poklon vinograd opatiji Blaubeuren. U 17. vijeku, grad je treći po veličini njemački proizvođač vina u Svetom rimskom carstvu. Sve do 19. vijeka uzgoj vinove loze i proizvodnja vina ostaje jedan od osnovnih izvora prihoda područja Štutgarta.
I danas je grad jedan od najvećih njemačkih proizvođača grožđa, prvenstveno zahvaljujući svom specifičnom položaju u centru Virtemberškog vinskog područja koje se prostire na oko 110,3 km² i koje je zvanično proglašeno jednim od 13 područja obuhvaćenim njemačkim Zakonom o grožđu. Kontinuitet važnosti vina za lokalnu privredu je obilježen redovno svake godine, kroz Vajndorf, godišnji festival posvećen vinu.
Štutgart takođe ima i nekoliko čuvenih pivara kao što su Štutgarter Hofbrau, Dinkelaker i Švaben Brau.
Saobraćaj
U skladu sa zakonskom regulativom drugih njemačkih gradova poput Berlina, Kelna i Hanovera, i Štutgart je od 1. marta 2008. uveo princip zona smanjene emisije štetnih gasova. Svrha ovog propisa je da se unaprijedi kvalitet vazduha u gradu. Ovom regulativom je dosta restriktivno ograničeno kretanje vozila u takozvanoj ekološkoj zoni grada (Umweltzone), uključujući i vozila stranaca.
Od 1978. u Štutgartu je počeo saobraćati i brzi voz (S-Bahn) koji povezuje većinu predgrađa.
Lokalni saobraćaj
mini|levo|Gradska podzemna željeznica mini Štutgart ima izgrađen sistem gradske željeznice, poznat kao Štutgart štatban. U središtu grada i u gusto izgrađenim područjima ova željeznica ide ispod zemlje. Sve stanice su označene latiničnim slovom U (U), što predstavlja skraćenicu od unabhängig (nezavisna, čita se unabhengig). Do 2007, u Štutgartu su saobraćali i tramvaji. Postoji ogromna mreža autobusa. Cjelokupnu mrežu autobusa i gradske željeznice održava gradsko preduzeće „Štutgarter štrasebanen“ AG
Pored lokalne mreže željeznica, S-Ban (brzi voz) koji povezuje grad sa predgrađima i okolnim manjim gradovima, koristi i linije državne NJemačke željeznice.
Jedna od zanimljivih specifičnosti Štutgarta je njegov Zanradban, željeznica koja se pokreće električnom energijom a saobraća od Marijenplaca na jugu grada do Degerloha. Ovo je jedina željeznica ovakve vrste u NJemačkoj. Postoji i žičara koja povezuje područja na jugu Štutgarta sa grobljem u šumi. U parku Kilesberg, na poznatom brdu iznad grada, postoji minijaturna dizel željeznica, koja se vikendom pokreće samo na paru.
mini|desno|600px|Državni auto-put A8 prolazi ispod parkirališta neposredno pored aerodroma i sajma
Aerodromi, putevi i vodeni saobraćaj
Štutgart posjeduje međunarodni aerodrom koji se nalazi oko 13 km južno od centra grada na području koje pripada susjednom gradiću Lajnfelden-Ehterdingenu. Veze od aerodroma do centra grada su izuzetno dobre, tako da je potrebno oko 30 minuta da se od aerodroma dođe do centra koristeći linije S-Bana S2 ili S3. Aerodrom u Štutgartu je jedini veći gradski aerodrom u NJemačkoj koji ima samo jednu pistu.
Pored aerodroma prolazi državni auto-put A8 (Autoban A8), koji određuje južnu granicu grada. Povezuje Luksemburg, preko Sarbrikena, Karlsruea, Štutgarta, Minhena i Salcburga, sa Bečom. Drugi značajniji auto-putevi prema Štutgartu su A81 (pravac Cirih–Zingen–Vircburg–Hamburg) i A831.
Štutgart ima i jednu manju luku u Hedelfingenu na rijeci Nekar.
Fudbal
mini|250px|Stadion [[FK Štutgart|Štutgarta - Mercedes-Benc arena u Bad Kanštatu]] Kao i u ostatku NJemačke, fudbal je najpopularniji sport u Štutgartu. Dva najpoznatija sportska kluba u gradu su takozvani crveni i plavi. Crveni je nadimak fudbalskog kluba Štutgart, veoma popularnog i poznatog kluba u evropskim i svjetskim okvirima. Kao stalni prvoligaš njemačke Bundeslige, fudbalski klub Štutgart je osnovan 1893. Do sada je osvojio pet titula prvaka NJemačke, posljednji put 2007. godine. Svoje domaće utakmice igra na Mercedes-Benc areni u Bad Kanštatu.
Postoje još dva mala kluba, „Športfrojnde Štutgart“ i „FV Cufenhauzen“ koji se takmiče u nižim rangovima.
Ostali sportovi
U Štutgartu djeluje lokalni rukometni klub VfL Pfullingen/Štutgart, koji je u periodu od 2001. do 2006. bio član prve rukometne lige. Utakmice igra u dvorani Šlojerhale. Aktivan je i ženski odbojkaški klub CJD Fojerbah, poznat po tome što je tri puta osvajao naslov prvaka NJemačke. Danas je prestao sa igrom iz finansijskih razloga. Pored njega postoji i Štutgartski rukometni klub čiji ženski tim igra u drugoj ligi jug.
Postoji i hokejaški klub Štutgarter EC koji igra u hali Valdau u Degerlohu. Aktivan je i vaterpolo klub SV Kanštat koji se može pohvaliti titulom prvaka NJemačke 2006. godine.
Zastupljeni su i mnogi drugi sportovi, poput američkog fudbala (tim Štutgart Najthoksi koji igra u profesionalnoj zapadnoevropskoj ligi i tim Štutgart Skorpionsi), tenisa (ženski teniski klub TK Vajsenhof, prvaci NJemačke četiri puta, te TEC Valdau Štutgart, prvaci NJemačke 2006.) i hokeja na travi (HTC Štutgarter Kikersi, jedan od najuspješnijih klubova u hokeju na travi, osvajač prvenstva NJemačke 2005. i prvak Evrope 2006.)
Sportski događaji
Štutgart ima reputaciju značajnog sportskog domaćina, koji je ugostio mnoge sportske događaje, poput Svjetskog prvenstva u atletici 1993. Bio je i jedan od 12 gradova u kojima je održano Svjetsko prvenstvo u fudbalu 2006. Na stadionu Dajmler odigrano je ukupno šest utakmica na ovom prvenstvu, uključujući tri utakmice druge runde i utakmicu za treće mjesto. Štutgart je 2007. izabran za Evropski glavni grad sporta. On je bio domaćin i Svjetskog biciklističkog prvenstva i finala Svjetskog atletskog prvenstva.
Od značajnijih sportskim građevina mogu se izdvojiti teniski tereni u Vajsenhofu gdje se svake godine održava teniski turnir Mercedes Kup, zatim Porše arena koja ugošćuje teniske, košarkaške i rukometne utakmice i dvorana Šlojerhale koja je rezervisana za boks, gimnastiku i druge dvoranske sportove.
Gradovi pobratimi
Štutgart je zvanično grad-pobratim sa sljedećim gradovima:
Pored ovih gradova-pobratima, Štutgart ima i posebne odnose sa sljedećim gradovima:
Poznate ličnosti
Osobe koje su rođene u Štutgartu ili su živjele i djelovale u gradu:
Grand Ballon
Grand Ballon (njemački: Großer Belchen) je najviša planina u masivu Vosges visoka 1,424 m
Ona se nalazi na istoku Francuske u regiji Grand Est, 25 kilometara sjeverozapadno od grada Mulhouse.
Na samom vrhu smještena je radarska stanica za kontrolu avionskog prometa.
The Adventure of Black Peter
"The Adventure of Black Peter" (srpskohrvatski: Crni Petar) je jedna od 56 kratkih priča o Sherlocku Holmesu što ih je napisao Arthur Conan Doyle. Izvorno objavljena u Strandu 1904. godine, uz ilustracije Sidneyja Pageta, priča je sastavni dio zbirke The Return of Sherlock Holmes.
Slučaj
U Wealdu se dogodilo grozomorno ubojstvo harpunom i mladi inspektor, Stanley Hopkins, moli Sherlocka Holmesa, kojemu se divi, za pomoć. Holmes odmah zaključuje kako je potrebna velika snaga da se čovjeka nabije na harpun i onda sve to čvrsti stavi na zid. Žrtva ubojstva je Peter Carey, znan još i kao Crni Petar (eng. Black Peter), pedesetogodišnjak prilično neugodna i nasilna ponašanja, pogotovo u alkoholiziranom stanju. Njegova supruga i kći su sretne što je mrtav i što više neće morati trpjeti zlostavljanje koje su trpjele godinama.
Holmes saznaje kako je Carey imao nekoliko prilično neobičnih navika. Primjerice, nije spavao u obiteljskoj kući već u kolibi koju je izgradio nedaleko od obiteljske, a koju je uredio kao brodsku kabinu. U toj je kolibi pronađen mrtav, a Holmes nije pronašao nikakve tragove ni otiske. Ipak, na lokaciji ubojstva pronašao je tabakeru od tuljanove kože s inicijalima 'P. C.', punu brodskog duhana. To otkriće bilo je čudno jer je Carey pušio jako rijetko, a u prilog tomu išla je i činjenica da inspektor Hopkins u kućici nije pronašao lulu.
Sljedeći trag daje im svjedok, zidar po imenu Slater, koji tvrdi da je dva dana prije ubojstva kroz prozor kolibe vidio siluetu glave koja nije bila Careyjeva. Dan nakon, Carey je bio izrazito neugodan, a jutro nakon toga se iz kolibe čuo glasan vrisak. Njegova kći nije reagirala jer je bilo uobičajeno da Carey kriči kad je pijan. Tijelo je, tako, otkrveno tek oko podneva, a inspektor Hopkins je ubrzo došao na mjesto ubojstva.
Carey je bio uredno odjeven, što je značilo da je nekoga očekivao. U kolibi su bile dvije prljave čaše i boca ruma, kao i brendi i whisky, ali pića nisu dirnuta. Na podu, ispred trupla, pronađen je i nož kojeg je gospođa Carey prepoznala kao mužev. U kolibi je pronađen i notes. Na jednoj stranici nalazili su se inicijali J. H. N. i godine 1883., a na sljedećoj akronim C. P. R., što je Holmes povezao s kompanijom Canadian Pacific Railway. Prvi inicijali vjerojatno se odnose na kakvog mešetara jer je cijeli notes prepun burzovnih podataka.
Holmes otprati Hopkinsa do kolibe gdje ustanove kako je netko pokušao provaliti u kolibu, ali bez uspjeha. Holmes je uvjeren kako će odgovorni pokušati ponovo, ovaj put s efikasnijim oruđem. Pregledom prostorije, Holmes uočava kako je nešto uklonjeno s police, iako provalnik nije ušao unutra. Zaključuje kako se radi o kutijici ili knjizi. Holmes, Watson i Hopkins se sakriju u kolibu i čekaju provalnika, koji se tokom noći i pojavi. Odlazi do jedne od Careyjevih starih knjiga, ali ustanovi kako je podatak što ga je tražio uklonjen. Kada pokušava otići, Hopkins ga uhapsi.
Provalnik je John Hopley Neligan, što odgovara inicijalima, sin davno nestalog, propalog bankara. Neligan objašnjava kako je u kolibu provalio kako bi pronašao dokaze za svoju teoriju. Naime, kada je posao njegova oca propao, on se ukrcao na jednu jahtu za Norvešku s kutijom punom vrijednosnih papira. Neligan vjeruje kako je oluja njegova oca odvela do Sjevernog mora, gdje se mogao susresti s brodom Sea Unicorn, čiji je kapetan bio Carey. Uspješvi povezati neke davno izgubljene papire s Careyjem, Neligan je vjerovao kako je pomorac znao nešto o smrti njegova oca, a moguće da ju je čak i uzrokovao.
Iako se Neligan zaklinje kako nema veze s ubojstvom, Hopkins ga odvodi u stanicu. Holmes, pak, vjeruje Neliganu, smatrajući kako čovjek njegove konstrukcije ne bi mogao izvesti takvo ubojstvo. Također, za ovakav napad bila je potrebna osoba koja zna rukovati s harpunom.
Po povratku u 221B Baker Street, Holmes izda oglas kako traži profesionalnog mornara koji zna rukovati harpunom. Jave mu se trojica muškaraca, među njima i Patrick Cairns, Careyjev ubojica. Njemu je pripadala tabakera s inicijalima P. C., a ne Careyju, kako su neki sugerirali. Holmes uspije Cairnsu staviti lisičine, ali ovaj glasno odbija optužbe, tvrdeći kako je djelovao u samoobrani. Holmes saznaje kako je Cairns od Careyja tražio novac kako ovaj ne bi otkrio svima da je Carey ubio Neliganova oca bacivši ga s broda. Carey, naravno, nije bio sklon takvom raspletu te je izvukao nož, nakon čega je Cairns djelovao kako je djelovao.
Hacienda el Potrero (razvrstavanje)
Hacienda el Potrero ima više značenja:
Ustav Srbije
Ustav je najviši pravni akt koji uređuje rad državnih organa i prava građana u Republici Srbiji.
Ustav Srbije iz 2006. godine
Narodna Skupština Republike Srbije je 30. septembra 2006. godine, na posebnoj sednici kojoj su prisustvovali predsednik Republike Boris Tadić, premijer Vojislav Koštunica i članovi Vlade, jednoglasno usvojila predlog novog Ustava Republike Srbije.
Referendum
Narodna skupština je jednoglasno, sa 242 glasa narodnih poslanika, usvojila Predlog odluke o raspisivanju republičkog referenduma radi potvrđivanja novog ustava Republike Srbije. Prema ovoj odluci referendum o potvrđivanju predloga ustava Republike Srbije održan je 28. i 29. oktobra 2006. godine.
Drugog novembra 2006. godine, Republička izborna komisija je objavio konačne rezultate referenduma: na birališta je izašlo 3.645.517 građana ili 54,91%. Za Ustav je glasalo 3.521.724 ili 53,04%.
The Adventure of Charles Augustus Milverton
"The Adventure of Charles Augustus Milverton" je jedna od 56 kratkih priča o Sherlocku Holmesu što ih je napisao Arthur Conan Doyle. Premijerno tiskana u Strandu 1904. godine, uz ilustracije Sidneyja Pageta, priča je sastavni dio zbirke The Return of Sherlock Holmes.
Ova priča temeljena je na stvarnom slučaju Charlesa Augustusa Howella, trgovca umjetninama i profesionalnog ucjenjivača. Točan broj Howellovih žrtava je napoznat, ali se zna da je među njima bio poznati pjesnik i slikar Dante Gabriel Rossetti. Logično je da je jedan od najpoznatijih slučaja iz britanske povijesti kriminala postao inspiracija za Doylea, koji je pokazivao veliki interes za kriminal svoga vremena, a imao je nizak stupanj tolerancije za predatore poput Howella. Howell je preminuo 1890. godine pod okolnostima koje bi se lako mogle naći u nekoj od Doyleovih priča - tijelo mu je pronađeno ispred javne kuće u Chelseaju; posthumno mu je prerezan grkljan, a u ustima mu je pronađena kovanica od 10 šilinga. U to vrijeme, prisustvo kovanice najčešće je označavalo one koji su bili krivi za blaćenje.
Slučaj
Lady Eva Blackwell dolazi kod Sherlocka Holmesa i dr. Watsona kako bi joj pomogli u povratu kompromitirajućih pisama od ucjenjivača po imenu Charles Augustus Milverton. Milverton, poznat i kao "Kralj ucjenjivača", živi od visokih svota koje iznuđuje od svojih žrtava, a kod Holmesa izaziva više gađenja od ijednog od 50 bizarnih ubojica koje je susreo u svojoj karijeru. Milverton zahtijeva £7,000 (danas nešto više od $700,000) od Lady Eve za pisma koja bi izazvala skandal i raskinula njezine zaruke. Holmes ucjenjivaču ponudi £2,000, što je maksimum kojeg Lady Eva može platiti, ali Milverton ne odustaje od svoje izvorne sume. Kako se tim činom Milverton sam izbacio iz granica moralnosti, Holmes obećaje kako će vratiti pisma, na bilo koji mogući način.
Slavni detektiv se preruši u vodoinstalatera i posjeti Milvertonovu kuću u Hampsteadu kako bi upoznao njezin plan i Milvertonovu dnevnu rutinu. Tokom kamuflaže, Holmes se zbliži s Milvertonovom sluškinjom te se čak zaruči njome, što prilično naljuti Watsona, ali detektiv objašnjava kako ima ljutog rivala koji će spremno preuzeti njegovo mjesto kada vodoinstalater nestane. Holmes je uspio saznati kako Milverton sve papire za ucjene drži u sefu u radnoj sobi te planira provaliti u kuću tokom noći. Watson mu odluči pomoći.
Uspijevaju provaliti u radnu sobu i otvoriti sef, ali u tom trenutku dolazi Milverton, koji bi trebao biti u krevetu. Holmes i Watson skrivaju se iza zastora i svjedoče sastanku Milvertona i navodne sluškinje koja je voljna prodati papire koji bi kompromitirali njezinu gospodaricu. Ipak, ispostavi se kako je navodna sluškinja zapravo jedna od Milvertonovih ranijih žrtava čiji je suprug, slomljena srca, umro nakon što je Milverton otkrio istinu jer mu nije htjela platiti. Ispred skrivenih Holmesa i Watsona, ona izvadi pištolj i ubije Milvertona, nakon čega mu izgazi lice. Watson je instinktivno pokušao spriječiti ubojstvo, ali Holmes ga je zaustavio.
Holmes ju u potpunosti razumije, a Watson zaključi kako, doista, nije bilo na njima da se miješaju u situaciji u kojoj pravda dostiže zločinca. Žena bježi iz kuće, a cijelo Milvertonovo kućanstvo čulo je pucnjeve. Prije nego pobjegnu, Holmes uzima sve Milvertonove papire iz sefa i baca ih u vatru. Nakon toga bježe i njih dvojica. Ipak, viđeni su tako da su morali pobjeći preko zida u vrtu, a Watson se morao otarastiti jednog pratitelja koji je trčao za njima.
Sljedećeg jutra, inspektor Lestrade dolazi kod Holmesa i traži detektivovu pomoć u razrješavanju ubojstva Charlesa Augustusa Milvertona. Donosi im izjavu svjedoka o dvojici provalnika s opisom jednog od njih. Nakon opisa, koji savršeno odgovara onome dr. Watsona, Holmes komično primijeti kako bi provalnik mogao biti Watson, što nasmije Lestradea. Na koncu, Holmes izjavi kako njegove simpatije leže kod kriminalaca i kako nema namjeru sudjelovati u ovom slučaju.
Nedugo nakon, Holmes je prepoznao ženu koja je ubila Milvertona, a Watson se sjetio imena njezina poznata supruga, no Holmes mu je prstom pokazao da šuti po tom pitanju.
Căprioru, Tătărani
Căprioru je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Tătărani.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1633 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
Cigliano, Napoli
Cigliano je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 342 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
Доњи Љубеш
Доњи Љубеш је насеље у Србији у општини Алексинац у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 597 становника (према попису из 1991. било је 731 становника).
Село се налази на левој обали Јужне Мораве, удаљено 15 km од Алексинца. Кроз место пролази магистрална пруга Београд-Ниш. Становништво се углавном бави повртарством (узгајањем паприке).
Село је такође повезано регионалним путевима са Крушевцем, Алексинцем и Нишом. До села је врло лако доћи због бројних железничких и аутобуских линија. Село има сопствени водовод и дигиталну телефонску централу. Тренутно је у процесу инсталирање кабловске телевизије као и асфалтирање свих сеоских улица. У селу постоји осмогодишња Основна школа основана 1875. године. Јужна Морава је атрактивно место за риболовце из Нишавског округа као и многе друге. Богата је белом рибом и сомом. Земљиште је погодно за узгој свих пољопривредних култура. Село је окружено столетним храстовим шумама.
У близини села налазе се остаци ровова из Српско-турског рата 1876. године које је описао и Феликс Каниц, аустријски путописац и историчар. Парохијска црква је Свети Нестор, која датира из 12. века и налази се у суседном селу Витковац.
Демографија
У насељу Доњи Љубеш живи 503 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 48,2 година (45,8 код мушкараца и 50,9 код жена). У насељу има 203 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,94.
Ово насеље је скоро у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Darlene Hard
Darlene Hard (Los Angeles, 16. januar 1936 -) je bivša američka teniserka, koja je nastupala 1960-ih. Tada je bila poznata po voleju i jakom servisu, koji joj je omogućio da osvojio titule na Roland Garrosu 1960. te na Prvenstvu SAD 1960. i 1961.
Zajedno sa osam različitih partnerica je osvojila ukupno 13 titula u ženskim parovima na Grand Slam turnirima. Posljednju titulu u parovima je osvojila u dobi od 33 godina na US Openu 1969. godine, i to šest godina nakon što se službeno povukla kako bi radila kao teniski instruktor. Na istom prvenstvu je u pojedinačnoj konkurenciji eliminirana u drugom krugu od Françoise Durr 6–3, 6–3.
Warrasqueoc
Warrasqueoc (Warraskoyak, Wàrrasqueak) /od wáraskík =swamp in a depresion,/ nekadašnje pleme konfederacije Powhatan koje je u ranom 18. stoljeću živjelo na južnoj obali James Rivera na području današnjeg okruga Isle of Wight u američkoj državi Virginia. Njihovo glavno selo bilo je 1608. smješteno na ušću Warrasqueoc Creeka. Kultura Warrasqueoc Indijanaca tipična je onoj kod ostalih Powhatana. Njihova sela bila su kružnog oblika i zaštićena palisadama (vidi sliku).
Sasso, Brescia
Sasso je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 538 m.
Blokada
Blokada je skup ekonomskih, političkih i vojnih mjera da bi se izolirala država, države ili njihove oružane snage prekidom veza sa ostalim svijetom.
Cilj blokade je da se blokirana država ili oružane snage prisile na pregovore, kapitulaciju, predaju dijela teritorije ili na druge ustupke.
Generalno se mogu podijeliti na ekonomske i vojne blokade. Obje su vršene mnogo puta u prošlosti.
Neke poznate ekonomske blokade su kontinentalna blokada protiv Velike Britanije tokom Napoleonskih ratova, blokada Juga u američkom građanskom ratu, blokada Berlina poslije Drugog svjetskog rata, sankcije UN prema SR Jugoslaviji tokom 1990-ih godina, i tako dalje.
Neke od poznatijih vojnih blokada bile su; Opsada Konstantinopolisa 717-718. od strane Arapa, blokada Port Arthura u Rusko-japanskom ratu (1904.-1905.), i Sjeverni baraž i Doverski baraž za blokadu Njemačke u Drugom svjetskom ratu.
Magnadola, Treviso
Magnadola je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Dekartov proizvod
U matematici, Dekartov (Kartezijanski) proizvod je direktni proizvod skupova. Ime je dobio po francuskom matematičaru Dekartu, zahvaljujući čijem zasnivanju analitičke geometrije je postavljen temelj za ovaj koncept.
desno|mini| Dekartov proizvod A×B skupova A={x,y,z} i B={1,2,3} Posebno, Dekartov proizvod dva skupa X (npr. skup tačaka na x-osi) i Y (npr. skup tačaka na y-osi), u oznaci X × Y, je skup svih mogućih uređenih parova kod kojih je prva komponenta element skupa X a druga komponenta element skupa Y (u primeru bi to bila cela ravan x0y):
Dekartov proizvod dva konačna skupa može se predstaviti tabelom, tako da su elementi jednog skupa raspoređeni u redove, a drugog u kolone. Tada se uređeni parovi mogu shvatiti kao ćelije u tabeli, gde je svaka određena svojim redom i kolonom.
Proizvod nepraznih skupova
Neka su dati skupovi i.
U pitanju su različiti skupovi, tj. .
Špil karata
Vrsta × boja daje sledeći skup {(A, ♠), (A, <font style="color:red;">♥</font style="color:red;">), (A, <font style="color:red;">♦,</font style="color:red;">), (A, ♣), (K, ♠), ..., (3, ♣), (2, ♠), (2, <font style="color:red;">♥</font style="color:red;">), (2, <font style="color:red;">♦</font style="color:red;">), (2, ♣)}.
Boja × vrsta daje sledeći skup {(♠, A), (♠, K), (♠, Q), (♠, J), (♠, 10), ..., (♣, 6), (♣, 5), (♣, 4), (♣, 3), (♣, 2)}.
U pitanju su različiti disjunktni skupovi.
Dvodimenzionalni koordinatni sistem
mini|desno|300p|Kartezijanske koordinate tačaka
Glavni istorijski primer je kartezijanska ravan u analitičkoj geometriji. U cilju predstavljanja geometrijskih oblika na numerički način i dobijanja numeričkih informacija od ovakvih reprezentacija oblika, Rene Dekart je svakoj tački u ravni dodelio par realnih brojeva, nazvanih koordinatama. Obično se takav par prvih i drugih komponenata naziva x i y koordinata, respektivno. Skup svih takvih parova, odnosno kartezijanski proizvod ℝ × ℝ gde su ℝ realni brojevi, predstavlja skup svih tačaka u ravni.
Implementacija u teoriji skupova
Formalna definicija Dekartovog proizvoda sa aspekta teorije skupova sledi iz definicije uređenog para. Najčešća definicija uređenog para je, koju je dao Kuratovski. Iz definicije sledi da je, gde je \mathcal{P} partitivni skup. Dakle, postojanje Dekartovog proizvoda bilo koja dva skupa u Cermelo-Frenkel teoriji skupova je posledica aksiome para, aksiome unije, aksiome partitivnog skupa, i sheme separacije. Pošto se funkcije najčešće definišu kao specijalan slučaj relacija, a relacije se definišu kao podskup Dekartovog proizvoda, sledi da je Dekartov proizvod suštinski neophodan za većinu drugih definicija.
Nekomutativnost i neasocijativnost
Dekartov proizvod nije komutativan,
jer su koordinate uređenih parova permutovane, osim ako je ispunjen jedan od sledećih uslova :
Primeri:
A × B = {1,2} × {3,4} = {(1,3), (1,4), (2,3), (2,4)}
B × A = {3,4} × {1,2} = {(3,1), (3,2), (4,1), (4,2)}
A × B = B × A = {1,2} × {1,2} = {(1,1), (1,2), (2,1), (2,2)}
U opštem slučaju, Dekartov proizvod nije asocijativan (osim ako je jedan od skupova prazan).
Dekartov proizvod u odnosu na presek, uniju, podskup
mini|desno|300p| Skupovna jednakost (A∩B)×(C∩D)=(A×C)∩(B×D) ilustrovana na primeru skupova <font style="color:red;">A</font style="color:red;">={x∈ℝ:2≤x≤5}, <font style="color:green;">B</font style="color:green;">={x∈ℝ:3≤x≤7}, <font style="color:red;">C</font style="color:red;">={y∈ℝ:1≤y≤3}, i <font style="color:green;">D</font style="color:green;">={y∈ℝ:2≤y≤4}. mini|desno|300p|(A∪B)×(C∪D)≠(A×C)∪(B×D) grafički prikaz mini|desno|300p| Skupovne jednakosti A×(B∩C)=(A×B)∩(A×C), A×(B∪C)=(A×B)∪(A×C) i A×(B\C)=(A×B)\(A×C) ilustrovane skupovima <font style="color:blue;">A</font style="color:blue;">={y∈ℝ:1≤y≤4}, <font style="color:red;">B</font style="color:red;">={x∈ℝ:2≤x≤5} i <font style="color:green;">C</font style="color:green;">={x∈ℝ:4≤x≤7}. Dekartov proizvod se lepo ponaša u odnosu na presek skupova.
Međutim, skupovna jednakost ne važi ukoliko presek zamenimo sa unijom.
U stvari, važi sledeća jednakost:
Za razliku skupova važi identitet:
Sledeće skupovne jednakosti ilustruju distributivnost dekartovog proizvoda i skupovnih operacija
,
.
Za podskupove važi sledeće:
Ako je onda je ,
Ako su A,B onda je.
Kardinalnost
Kardinalnost (kardinal ili kardinalni broj) je broj elemenata skupa. Na primer, neka su data dva skupa: A = {a, b} i B = {5, 6}. Skupovi A i B imaju po dva elementa. Njihov Dekartov proizvod, u oznaci A × B, daje novi skup koji se sastoji od sledećih elemenata:
A × B = {(a,5), (a,6), (b,5), (b,6)}.
Svaki element skupa A se uparuje sa svakim elementom skupa B. Svaki uređeni par je element u rezultujućem skupu A × B. Broj različitih elemenata u Dekartovom proizvodu skupova jednak je proizvodu broja elemenata skupova čiji se Dekartov proizvod računa; u ovom slučaju je 2·2=4. Kardinalni broj dobijenog skupa, jednak je proizvodu kardinalnih brojeva skupova čiji se Dekartov proizvod računa. Dakle,
Slično,
i tako dalje.
Skup A × B je beskonačan ako je bar jedan od skupova A ili B beskonačan a drugi skup je neprazan.
Dekartovo stepenovanje
Dekartov kvadrat (ili binarni Dekartov proizvod) skupa X je Dekartov proizvod X2 = X × X. Primer ovog proizvoda je dvodimenzionalna ravan R2 = R × R gde je R skup realnih brojeva: R2 je skup svih tačaka (x,y) gde su x i y realni brojevi (vidi Dekartov koordinatni sistem).
Dekartov stepen skupa X može se definisati kao:
Odgovarajući primer je R3 = R × R × R, gde je R skup realnih brojeva. Opštiji primer je Rn.
n-arni Dekartov stepen skupa X je izomorfan prostoru funkcija koje preslikavaju skup od n elemenata u skup X. Kao specijalan slučaj, 0-arni Dekartov stepen od X može se uzeti jednoelementni skup i odgovarajuće prazno preslikavanje sa kodomenom X.
Konačni n -arni proizvod
Dekartov proizvod može se uopštiti na n-arni Dekartov proizvod sa n skupova X1, ..., Xn:
Ovako definisan proizvod je skup n-torki. Ako se n-torke definišu kao ugnježdeni uređeni parovi, onda se skup n-torki može poistovetiti sa (X1 × ... × Xn−1) × Xn.
Beskonačni proizvodi
Moguće je definisati Dekartov proizvod za proizvoljnu (beskonačnu) indeksiranu familiju skupova. Ako je I proizvoljan skup indeksa, i familija skupova indeksiranih sa I, tada se Dekartov proizvod skupova u X definiše kao
što predstavlja skup svih funkcija definisanih na skupu indeksa tako da vrednost funkcije za određeni indeks i bude elemenet skupa Xi. Čak i kada je svaki od Xi neprazan, Dekartov proizvod može biti prazan ako ne pretpostavimo da važi aksioma izbora (koja je ekvivalentna tvrđenju da je svaki takav proizvod neprazan).
Za svako j iz I, funkcija definisana sa naziva se j-ta projekcija.
Važan slučaj je kada je skup indeksa skup prirodnih brojeva \mathbb{N}: ovaj Dekartov proizvod je skup svih beskonačnih sekvenci gde je i-ta koordinata iz odgovarajućeg skupa Xi. Na primer, svaki element proizvoda može se predstaviti kao vektor sa prebrojivo mnogo realnih koordinata. Ovaj skup se najčešće označava sa, ili.
Weanoc
Weanoc, pleme konfederacije Powhatan Indijanaca nekad nastanjeno na području okruga Charles City u Virginiji, na sjevernoj obali rijeke James. Godine 1608. bilo ih je oko 500. Oni prelaze na južno obalu Jamesa nakon nekog strahovitog napada Irokeza 1687. godine. Njihovo naselje koje su podigli u okrugu Prince George na južnoj obali Jamesa 1722. je napušteno Neko vrijeme (1727) živjeli su i na gornjem toku rijeke Nottoway i pritoci Wyanoke, koja je po njima i dobila ime. Glavno naselje također se nazivalo Weanoc.
Katafrakt
mini|desno|250px| Reljef sasanidskog katafrakta u [[Tak-e Bostanu (Iran) iz 6. vijeka]] mini|desno|250px| Rekonstrukcija iranskog katafrakta iz [[Sasanidska Monarhija|sasanidskog perioda]] Katafrakt (Κατάφρακτος) je naziv za pripadnika teške, odnosno oklopljene konjice, karakterističnog za historijske iranske monarhije u starom vijeku. Za katafrakte je bilo karakteristično da su oni na sebi nosili krljušt oklope od brončanih ili željeznih ploča, a kasnije su u nekim slučajevima istim oklopom bili obloženi i konji. Katafrakti su bili naoružani dugim kopljem, a ponekad su nosili mač ili bojni čekić za neposrednu borbu. U nekim su slučajevima bili i naoružani i lukovima i strijelama.
Vjeruje se kako su prvi oblici katafrakta nastali u Centralnoj Aziji među tamošnjim iranskim narodima. Njihov razvoj je pomogao kako razvoj metalurgije, tako i selektivno križanje konja zahvaljujući kome su nastale pasmine tzv. ratnih konja, dovoljno krupnih i snažnih da mogu nositi ne samo jahača nego i teški oklop.
Rimljani su se sa katafraktima počeli susretati od rimsko-sirijskog rata. Dok su disciplina i taktika njihovih legija ponekad odbijali juriše katafrakta, inferiornost po pitanju mobilnosti i okolopa rezultiralo je i nizom teških poraza među kojima je najpoznatija bitka kod Kare (53. pne.). Sami Rimljani su počeli postepeno uvoditi katafrakte kao zamjenu za ekvite, odnosno od njih stvarati konjicu. Prve pomoćne jedinice katafrakta spominju u doba cara Hadrijana. Za vrijeme krize 3. vijeka car Galijen upravo u katafraktima vidi rješenje problema koje je tada mučilo Rimsko Carstvo, odnosno nastoji rimsku vojsku temeljiti upravo na njima, kako bi stekao veću mobilnost nad neprijateljem.
Vjeruje se da su po ugledu na takve katafrakte, odnosno njihove ekvivalente u Bizantu, nastali vitezovi karakteristični za Zapadnu Evropu u srednjem vijeku. S obzirom da objedinjuju oklop i mobilnost, katafrakte se u širem historijskom smislu smatra i pretečom tenkova.
Kettenheim
Ketenhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Alcej-Vorms. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 297 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7331042.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Alcej-Vorms Ketenhajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Alcej-Vorms. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 209 metara. Površina opštine iznosi 3,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 297 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 86 stanovnika/km².
Spinoizam
Spinoizam ili spinozizam jest monistički filozofski sistem Baruha Spinoze koji definiše "Boga" kao jedinstvenu samodovoljnu supstancu, s obzirom na to da su materije i misli takvi atributi. Spinoza o svom poimanju Boga govori u prvoj knjizi svoje Etike.
Supstancija
Da bismo razumeli Spinozino viđenje Boga, prvo je bitno da razumemo šta on podrazumeva pod supstancijom. Odgovor na to Spinoza daje već na samom početku Etike. Supstancija je ono što u sebi jeste i pomoću sebe se shvata. Slobodno bismo mogli konstatovati da je supstancija ono samodovoljno, što ni od čega drugog ne zavisi. Ovo na neki način implicira činjenicu da postoji samo jedna supstancija, a ne više njih. Međutim, to ćemo, zajedno sa Spinozom, dokazati tek kasnije. Dalje se navodi: „Supstancija je po prirodi ranija nego njena stanja.“ Stanja o kojima ovde govorimo Spinoza naziva modusima supstancije. To je sasvim logično - da ono što potiče od supstancije mora da sledi tek nakon nje same. Ako smo utvrdili da supstancija prethodi modusima, onda treba da utvrdimo kakav je odnos dve supstancije. Dve supstancije se mogu uporediti samo ako su iste prirode. Kada kažemo da su one iste prirode, to znači da one imaju iste atribute. Ako smo konstatovali da je supstancija samodovoljna, odnosno nezavisna od bilo čega drugog, da li onda mogu da postoje dve supstancije? Mogu pod uslovom da su one različite prirode. To bi značilo da će jedna od ove dve supstancije biti samodovoljna, dok druga neće. Ako ova druga nije samodovoljna, to automatski negira suštinu nje kao supstancije. Zaključak do kojeg dolazimo: postoji samo jedna supstancija.
Još jedna veoma bitna osobina koju Spinoza pridaje supstanciji jeste „postojanje“. To bi značilo da je supstanciji nužno da postoji, jer je to u njenoj suštini. Takav zaključak možemo izvesti iz same one činjenice da je supstancija samodovoljna, odnosno da njoj nije potrebno ništa drugo da bi postojala. A i sama činjenica da je ona jedna jedina supstancija već nužno ukazuje na to da ona mora da postoji, jer bez nje ništa drugo ne postoji. Opet, ako je ona jedina supstancija koja postoji, da li je ona ograničena nečim? Spinoza u drugoj definiciji koju navodi kaže: „Konačnom u svojoj vrsti naziva se ona stvar koja može biti ograničena drugom stvari iste prirode.“ Rekli smo da dve supstancije iste prirode ne mogu da postoje. To onda ukazuje na činjenicu da ova jedna postojeća supstancija nije ograničena drugom supstancijom. Jedini zaključak do koga dolazimo jeste da je supstancija beskonačna. Koplston kaže: „I pošto nam filozofija kaže da je najviša stvarnost beskonačna, ta stvarnost mora sadržavati celokupno bivstvovanje unutar sebe. Bog ne može biti nešto odvojeno od sveta.“ Nakon svih podataka koje smo sakupili da je supstancija: jedna, beskonačna, samodovoljna, večna itd., nije preterano teško doći do zaključka da je supstancija sam Bog.
Atributi supstancije
Ako smo utvrdili da je supstancija neka jednina, odakle onda množina koju mi vidimo oko sebe? Spinoza to objašnjava atributima supstancije. „Pod atributom razumem ono što razum opaža na supstanciji, kao da sačinjava njenu suštinu.“ Ovi atributi jesu načini na koji se supstancija pojavljuje. Oni su, za razliku od same supstancije koja je jedna, množina. Iz same definicije atributa vidimo da se supstancija sama po sebi ne opaža, odnosno da ju razum ne opaža. Tu bismo mogli svrstati i naš (ljudski) razum koji „ne vidi“ supstanciju, već samo njene moduse i atribute. Razlog za to je taj što mi, kao modusi supstancije, nemamo dovoljnu moć da prirodu vidimo kao Jednu, već kao množinu. Samo je Bog „sposoban“ da svet vidi kao jedninu. „Daleko, dakle, od toga da bi bilo besmisleno pridavati jednoj supstanciji više atributa, - u prirodi doista ništa nije jasnije nego da svako biće mora biti shvaćeno pod nekim atributom.“ „Nužnim načinom postoji Bog, ili supstancija koja se sastoji iz beskrajno mnogo atributa, od kojih svaki izražava večnu i beskrajnu suštinu.“ Iz prethodno navedenog možemo da vidimo da se savršenstvo Boga, kao što smo rekli, ogleda u njegovom jedinstvu. Pri tom svet ovakav kakav mi poznajemo se ogleda u njegovim atributima. Reći da se Bog javlja mnogostruko, bi u Spinozinom slučaju bilo pogrešno. Pre bismo mogli reći da se nama čini da se on javlja mnogostruko, jer i mi sami smo samo modusi te jedne supstancije, odnosno Boga.