cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Scardovara, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Holin monooksigenaza
Holin monooksigenaza (, holinska monooksigenaza) je enzim sa sistematskim imenom holin,redukovani-feredoksin:kiseonik oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju:
Enzim iz španaća, koji je lociran u hloroplastima, sadrži Riskijev tip [2Fe-2S] klastera, kao i mononuklearni Fe centar. Za dejstvo ovog enzima je neophodan Mg2+. On katalizuje prvi korak u sintezi glicin betaina. Kod mnogih bakterija, biljiki i životinja, betain se sintetiše u dva koraka: (1) holin do betainskog aldehida i (2) betainski aldehid do betaina.
(+)-Kamfor 6-endo-hidroksilaza
(+)-Kamfor 6-endo-hidroksilaza (, P450camr) je enzim sa sistematskim imenom (+)-kamfor,redukovani putidaredoksin:kiseonik oksidoreduktaza (6-endo-hidroksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je citohrom P-450 monooksigenaza iz bakterije Rhodococcus sp. NCIMB 9784.
Stamford, Lincolnshire
Stamford je grad od 20,270 stanovnika na istoku Engleske u Grofoviji Lincolnshire.
Administrativno podpada pod Distrikt South Kesteven.
Geografske karakteristike
Stamford leži na rijeci Welland, između Rutlanda i Peterborougha.
Historija
Stamford je izrastao za saksonskih vremena na mjestu gaza preko rijeke Welland. Od tud mu dolazi i ime, koje je prvobitnoj formi bilo - Stony Ford (Kameni gaz).
U Domesday Booku iz 1066. se navodi kao mjesto od 9 domaćinstava.
Za srednjeg vijeka prosperirao je na proizvodnji vunene odjeće.
Brojni nezadovoljni studenti i profesori Univerziteta u Oxfordu su 1333. prebjegli u Stamford i osnovali donikanski i franjevački koledž, iz kojih je trebao izrasti (ali nije) rivalski univerzitet.
Prvu povelju kojom je proglašen gradom dobio je 1462.
Novu povelju kojom su mu povećana gradska prava dobio je 1663. od kralja Charlesa II.
Tokom 18. vijeka Stamford je izrastao u glavnu odmorišnju stanicu kočija na Velikom sjevernom putu, radi lakšeg ulaza u grad tad su srušena gradska vrata i bedemi.
Znamenitosti
Prvi samostan sv.Leonarda podigli su benediktinci početkom 12. vijeka, a slijedio ga je samostan sv. Mihovila sredinom 12. vijeka. Franjevci su svoj podigli 1230. istočno od grada, a nakon njih su i Dominikanci 1241. podigli svoj pored njih. Ubrzo nakon tog pridružilli su im se Karmelićani koji su svoj mali samostan smjestili između njih 1291. Posljednji su došli Augustinci koji su svoj samostan podigli 1341. na zapadu grada.
Od svih njih danas je moguće vidjeti jedino ostatke benediktinskog i augustinskog samostana.
Peter Frechette
Peter Frechette (3. oktobar 1956 - ) je američki kazališni, filmski i televizijski glumac, koji je na sebe pažnju skrenuo ulogom gej umjetnika Petera Montefiorija u TV-seriji thirtysomething. Frechette je otvoreno gej i sa režiserom Davidom Warrenom.
Tinijatoksin
Tinijatoksin je organsko jedinjenje, koje sadrži 36 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 598,682 Da.
Grasbrunn
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Minhen Grasbrun se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Minhen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 556 metara. Površina opštine iznosi 23,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.253 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 265 stanovnika/km².
Tioglukozidaza
Tioglukozidaza (, mirozinaza, sinigrinaza, sinigraza) je enzim sa sistematskim imenom tioglukozid glukohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Grattersdorf
Gratersdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Degendorf. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.359 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9271123.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Degendorf Gratersdorf se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Degendorf. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 476 metara. Površina opštine iznosi 26,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.359 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 52 stanovnika/km².
Washington County, Colorado
je okrug u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 4.814, što je 112 (-2,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Voorheesville, New York
Vurhisvil je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.789, što je 84 (3,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Grdoselo
Grdoselo je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Pazina, Istarska županija.
Mount Vernon, Texas
Mount Vernon je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.662 stanovnika.
Gradišće (Žminj)
Gradišće je naselje u središnjoj Istri, u sastavu Općine Žminj, Istarska županija.
Geografija
Gradišće (istoimeno naselje u Julijskoj regiji je na Krasu kraj Materije) nalazi se južno od Žminja izmežu sela Mužini, zapadno i Geržini, istično. Gradišću pripadaju i zaselci Mengići i Krnevali.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 56 stanovnika te 19 obiteljskih kućanstava.
Linearno programiranje
Linearno programiranje je matematička metodologija za rešavanje linearnih problema, kod kojih su i ciljna funkcija i ograničenja linearni. Standardni oblik takvog problema je:
gde je x vektor varijabli za koje treba rešiti problem, B je matrica poznatih koeficijenata, dok su a i c vektori poznatih koeficijenata.
Prvi algoritam (simpleks algoritam) razvio je Džordž Dancig. Danas postoje brojni softveri za rešavanje linearnih problema.
Viano, Reggio Emilia
Viano je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 218 m.
2736 Ops
2736 Ops je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,290 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,8.
2734 Hasek
2734 Hasek je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 22,54 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,229 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 3,092 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,021, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 16,567 stepeni, a orbitalni period iznosi 2052,716 dana (5,620 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 11,40 a geometrijski albedo 0,095.
Bitka kod Ktesifona (363)
Bitka kod Ktesifona se odigrala 29. maja 363. u Mezopotamiji između rimskih snaga pod carem Julijanom na jednoj i perzijske vojske pod kraljem Šapurom II na drugoj strani. Predstavljala je kulminaciju velikog pohoda koga je Julijan organizirao sa ciljem da porazi Perzijance, koji su nekoliko godina prije bili zauzeli dio rimskih teritorija na Bliskom Istoku i napali satelitsku Armeniju. Julijan je prethodne sakupio ogromnu vojsku od 90.000 ljudi te je podijelio u dva odreda - manji, pod Prokopijem, je poslao u Armeniju; dok je veći prodro u Mezopotamiju i, usprkos Šapurovih pokušaja da ga zaustavi strategijom spaljene zemlje, stigao pod zidine perzijske prijestolnice Ktesifon. Iako grad nije branila glavnina perzijskih snaga, snage pod Spahbodom Merenom su bila dovoljno snažna i imale veliki broj izvrsnih katafrakta da su Julijanovi oficiri bili protiv bitke; Julijan nije prihvatio njihove argumente nego ih je naredio opći napad u kome je koristio borbeni poredak polumjeseca. Perzijska vojska je, suprotno očekivanjima, potpuno razbijena, što su morali priznati čak i prema Juliijanu neprijateljski raspoloženi kršćanski suvremenici. Julijan je tada odbio Šapurovu ponudu za mir. Međutim, vrlo brzo se ispostavilo kako njegovoj vojsci nedostaju opsadne sprave nužne za zauzimanje Ktesifona; to, kao i kašnjenje Prokopijevih pojačanja uz logističke probleme, natjeralo je Julijana da nakon nekoliko dana naredi povlačenje. Perzijanci su se dali u gonjenje što je 16. juna kod Samare dovelo do taktički neodlučene bitke u kojoj je Julijan smrtno ranjen. Demoralizirana vojska je za cara izvikala Jovijana koji je sa Šapurom odmah potpisao mir kojim Rimsko Carstvo predaje Perziji značajne teritorije na Bliskom Istoku i u Maloj Aziji. Tako je završila posljednja velika ofanziva Rimljana na Perziju.
Charleval (Ušće Rone)
Šarlval je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Ušće Rone koja pripada prefekturi Eks an Provans.
2734 Hasek
Asteroid je otkriven 1. aprila 1976. godine.
Meandar (razvrstavanje)
Osnovno značenje riječi Meandar odnosi se na geografski pojam za zavojito korito rijeke koje krivuda u obliku slova - S.
Meander se može odnositi na:
U geografiji Meandar se može odnositi na:
2737 Kotka
2737 Kotka je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,746 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,9.
Simpleks algoritam
Simpleks algoritam je najpoznatiji algoritam vezan za linearno programiranje.
Postupak rada Simpleksa:
Gradišće (Generalski Stol)
Gradišće je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Generalski Stol, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 66 stanovnika te 23 obiteljskih kućanstava.
Veglie, Lecce
Veglie je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13970 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Kanonsko pravo (Katolička crkva)
Kanonsko pravo Rimokatoličke crkve predstavlja zaokruženi pravni sistem u kome postoje sudovi, advokati, suci kao i kodeks pravnih pravila kao i metode njegove interpretacije. U nekim zemljama je za bavljenje kanonskim pravom potrebno steći odgovarajuću fakultetsku diplomu, a prije nje i diplomu iz teologije i/li prava.
Kanonsko pravo se odnosi na propise koji:
Osim toga, budući da se Crkva sama opisuje kao stvarnost sastavljena od božanskog i ljudskog, tako i kanonsko pravo sadrži propise božanskog porijekla, božansko pravo, te propise ljudskog porijekla, ljudsko pravo. Oni prvi imaju božanski izvor (npr. božanska objava) pa ih se i ne može mijenjati ljudskom odlukom, dok ljudsko pravo proizlazi iz zakonite crkvene vlasti što je, primjerice, predstavljaju rimski papa i ekumenski sabor.
Povijest kanonskog prava
Katolička Crkva posjeduje jednu od najstarijih živih pravnih tradicija, koja započinje odredbama Starog i Novog zavjeta, što ukljujuče i tzv. »Apostolski sabor« spomenut u Djelima apostolskim. U zakonske propise Crkve postupno su unošene odredbe ekumenskih sabora, te prava i običaji rimskog, vizigotskog, saksonskog i keltskog porijekla, kao i iskustva kasnijeg razvoja u životu Crkve.
Prvi sustavni pokušaj stvaranja zbirke kanonskih zakona bio je onaj monaha kamaldoleza Gracijana u 11. stoljeću (Decretum Gratiani). Papa Grgur IX. izdao je prvu službenu zbirku kanona nazvanu Liber extra (1234.) Nakon njega, Bonifacije VIII. objavio je Liber sextus (1298.), a Klement V. tzv. Clementines (1317.)
Do 1917. zakonodavstvo je naraslo na oko 10.000 kanona, od kojih su mnogi bili neprovedivi zbog promjene povijesnih uvjeta. To je navelo papu Pija X. na naloži obajavljivanje prvog Zakonika kanonskog prava, u samo jednoj knjizi s jasno izraženim zakonima. Rad komisije koja je izrađivala ovaj Zakonik dovršen je za pape Benedikta XV., koji je i objavio Zakonik. Premda je stupio na snagu 1918., obično ga se naziva Zakonikom iz 1917. Ovaj je Zakonik nastojao uklopiti sve propise donijete kroz povijest Crkve.
Današnje kanonsko pravo
Nakon Drugog vatikanskog sabora postalo je jasno da će u novonastalim uvjetima biti potreban i novi Zakonik. Nakon gotovo dva desetljeća rasprava i brojnih pripremnih inačica Zakonika, papa Ivan Pavao II. objavio je 25. siječnja 1983. novi Codex Iuris Canonici (Zakonik kanonskog prava). Istočne katoličke Crkve dovršile 1990. su radove na izradi svoga Zakonika kanona istočnih Crkava.
Uz Zakonik kanonskog prava, u Katoličkoj crkvi vrijede i ostali propisi koji nisu izrijekom opozvani, te kasnije odredbe Svete stolice objavljene bilo od samoga pape, bilo od pojedinih ustanova Svete stolice. Tako se dijelom kanonskog prava smatraju i svi liturgijski propisi.
Oligoksiloglukan redukujuća celobiohidrolaza
Oligoksiloglukan redukujuća celobiohidrolaza je enzim sa sistematskim imenom celobiohidrolaza redukujućeg kraja oligoksiloglukana. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
LY-215,840
LY-215,840 je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 395,538 Da.
Oligoksiloglukan redukujuća celobiohidrolaza
Ovaj enzim je izdvojen iz gljive ''Geotrichum sp. M128. Supstrat je hemiceluloza prisutan u biljnim ćelijskim zidovima.
Greifenberg
Grajfenberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Landsberg am Leh. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.118 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9181123.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Landsberg am Leh Grajfenberg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Landsberg am Leh. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 580 metara. Površina opštine iznosi 8,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.118 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 258 stanovnika/km².
Operaciona istraživanja
Operaciona istraživanja su matematička disciplina, ali i istovremeno jedna od bazičnih disciplina menadžmenta. Naziv su dobile po istraživanju operacija u organizacionim sistemima sa svrhom njihove optimizacije. Najpre su se razvijala u vojne svrhe, da bi kasnije bila uočena njihova upotrebljivost u upravljanju poslovnim sistemima.
Dezoksinukleozid kinaza
Enzim iz embrioniskih ćelija Drosophila melanogaster se razlikuje od drugih dezoksinukleozidnih kinaza [ EC 2.7.1.76 (dezoksiadenozinska kinaza) i EC 2.7.1.113 (dezoksiguanozinska kinaza)] u pogledu njegove široke specifičnosti za sva četira uobičajena dezoksinukleozida.
Operaciona istraživanja
Poznate oblasti operacionih istraživanja su: linearno programiranje, nelinearno programiranje, celobrojno programiranje, transportni problemi, optimizacija na mrežama, višekriterijumska optimizacija itd.
Pawukon
Pawukon je kalendarski ciklus od 210 dana koji poreklo vodi iz Hindu religije na indonežanskom ostrvu Bali. Kalendar se sastoji od 10 različitih "nedelja"/"tjedana" koje teku istovremeno a traju 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, odn. 10 dana. Prvi dan ciklusa (npr. 8. jun/lipnja 2008 i 4. januar/siječnja 2009. ) je i prvi dan svih deset "tjedana".
Poredak dana
Dani iz 3-, 4-, 5-, 6-, 7-, 8- i 9-dnevnih nedelja su raspoređeni u jednostavnim ciklusima, s danima koji se ponavljaju navedenim redosledom - nalik sedmicama iz gregorijanskog kalendara. Pošto 210 nije deljivo sa 4, 8 ili 9, nedeljama sa tim brojem dana se moraju dodati ekstra dani. Za 4- i 8-dnevni tjedan, pretposlednji dan tjedna se duplira u tjednu koji bi se inače završio 72-og dana, pa su tri dana zaredom sa tim imenom (videti dole u tablici). Što se 9-dnevne nedelje tiče, prvi dan nedelje (Dangu) se ponavlja tri puta u prvoj nedelji 210-dnevnog Pavukona (tj. četiri dana zaredom su tako označeni). Složenost kalendara se uvećava proračunima potrebnim da se odredi raspored dana 1-, 2- i 10-dnevnog tjedna koji nisu poređani u jednostavnim opetovanim ciklusima od 1, 2 i 10 dana, kako bi se moglo očekivati.
Proračun
Svaki dan 5-, 7- i 10-dnevnih nedelja ima urip, ili ritualnu vrednost. Za 10-dnevnu nedelju urip-i dana su redom: 5, 2, 8, 6, 4, 7, 10, 3, 9, 1. Za 7-dnevnu: 5, 4, 3, 7, 8, 6 i 9. Za 5-dnevnu: 9, 7, 4, 8, 5. Za bilo koji dan Pawukona treba dodati urip dana 5-dnevne nedelje danu 7-dnevne nedelje i zatim dodati jedan. Ako je zbir veći od 10, onda oduzmite 10. Ova izračunata vrednost određuje koji je to dan u 1-, 2- i 10-dnevnim nedeljama. Ako je izračunata vrednost paran broj, onda je to dan Pept u 2-dnevnoj nedelji i Luang u 1-dnevnoj nedelji, a ako je dobijen neparan broj, onda je to dan Menga u 2-dnevnoj nedelji i nije dan 1-dnevne nedelje. U 10-dnevnoj nedelji, dan je onaj sa istim uripom kao i izračunata vrednost.
Dovršetak kalendara
Korišćenjem gore datih pravila, može se konstruisati tablica dana Pawukona, za bilo koji Pawukon. Time je Pawukon dovršen, uz još neke detalje. Saptawara (7-dnevni tjedan) je posebna po tome što je svaka od njih trideset imenovana ("Ime sedmice" u tabeli). Kada se izvesni dani pancawara-e i saptavare poklope, to je poseban dan. Ovi dani poklapanja su Buda-Keliwon, Saniscara-Keliwon, Buda-Wage, Anggara-Keliwon i Redite-Keliwon.
Spoljne poveznice
(na engleskom:)
Weld County, Colorado
je okrug u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 252.825, što je 71.889 (39,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
2738 Viracocha
2738 Viracocha je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,719 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,2.
Venecijanski bijenale
right|thumb|360px|Glavni ulaz u Giardine Venecijanski bijenale (talijanski: Biennale di Venezia) je najveća svjetska izložba suvremene umjetnosti koja se održava poput expa svake druge godine u Veneciji, Italija na prostoru Giardina.
Venecijanski filmski festival je dio Venecijanskog bijenala, kao što je to i Venecijanski bijenale arhitekture, koji se za razliku od Bijenala odvija svake neparne godine. Od 1999. pokrenuta je nova manifestacija u okviru Bijenala - Međunarodni festival suvremenog plesa.
Historija
Nakon šest godina pauze tokom Drugog svjetskog rata (posljednji je održan 1942 u okrnjenom sastavu), Bienale je nastavio s normalnom izlagačkom djelatnošću 1948 želivši obnoviti pažnju na evropske i svjetske avangardne te kretanja u suvremenoj umjetnosti. Apstraktni ekspresionizam bio je hit Bijenala 1950e, pop-art 1960e. Između 1948 do 1972 talijanski arhitekt Carlo Scarpa izveo je niz smjelih intervencija na paviljonima bijenala.
Bijenale 1980 obilježili su kuratori manifestacije kritičari Achille Bonito Oliva i Harald Szeemann koji su uveli Aperto, dio izložbe u kojem bi se izlagala istraživanja na području umjetnosti. Talijanski historičar umjetnosti Giovanni Carandente bio je kurator izložbi iz 1988 i 1990 Nakon tog je napravljena pauza od tri godine da bi se Bienale 1995 točno poklopio sa 100. godišnjicom Bienala. Bijenale 1993 ponovno je vodio Achille Bonito Oliva, nakon njega dvojac Jean Clair i Germano Celant bili su kuratori Bienala 1995 i 1997
Bijenalske izložbe 1999 (48.) i 2001 (49.) osmislio je Harald Szeemann koji je veću pažnju posvetio zastupljenosti umjetnika iz Azije i istočne Evrope te mladim umjetnicima, on je i proširio izložbeni prostor bijenala na netom obnovljene zgrade venecijanskog Arsenala.
50. Bijenale, kojem je kurator bio Francesco Bonami, zapamćen je po rekordnom broju kustosa koatora izložbe, čak njih sedam (Hans Ulrich Obrist, Catherine David, Igor Zabel, Hou Hanru i Massimiliano Gioni).
51. Bijenale iz 2005 obilježile su po prvi put kuratorice žene, Maria de Corral i Rosa Martinez. De Corralova je organizirala popratnu manifestaciju Iskustvo umjetnosti, koja je okupila 41 umjetnika. Rosa Martinez organizirala je pak svoju manifestaciju Uvijek malo dalje u Arsenalu, sa 49 umjetnika.
Na ''52. Bijenalu 2007 prvi put je jedan američki kritičar Robert Storr dobio priliku urediti izložbu koja je održana pod njegovim motom Think with the Senses – Feel with the Mind. Art in the Present Tense'' Te godine po prvi put je izlagao Meksiko predstavivši svog umjetnika Rafaela Lozana-Hemmera u palači Van Axel.
Prostor Bijenala
right|thumb|260px|Skulptura Frabrizia Plessia: Mare Verticale na ulazu u Giardine Bijenale se tradicionalno održava u venecijanskom parku Giardini di Castello, tu se nalazi 30 stalnih nacionalnih paviljona. Pravo na stalni paviljon u velikoj mjeri je bilo rezultat međunarodnih političkih odnosa 1930e godina, te kasnije hladnoratovskih prilika.
Aperto je počeo kao manifestacija otvorana mladim umjetnicima, koji nisu obuhvaćeni izložbama u nacionalnim paviljonima. Poslije se ustalilo da se Aperto održava u Arsenalu, od 1995 smanjio se prostor Aperta, tako da sve veći broj zemalja učesnika unajmljuje dodatne izložbene prostore da izloži svoje mlade umjetnike.
North Weeki Wachee, Florida
Nort Viki Vači je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.524, što je 4.271 (100,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Muenster, Texas
Muenster je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.544 stanovnika.
Giberville
Žibervil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Kan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4606 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 921 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 19 metara (maksimalnoj 36 m, a minimalnoj 6 m).
Grganjica
Grganjica je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Duge Rese, Karlovačka županija.
Norbourne Estates, Kentucky
je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Atelana
Atelana ili atelanska igra (lat. fabula Atellana), nazvana i osačka igra (ludus Oscus) bila je narodna italska farsa, lakrdija, koja je sadržavala i vulgarnosti i opscene dvosmislenosti i bila improvizovano izvođena u obliku kratkih scena. Atelana je nastala u tzv. pretknjiževnom periodu rimske književnosti, možda pod uticajem grčke flijačke farse, a održala se s prekidima sve do kraja 1. veka nove ere.
San Pio, L'Aquila
San Pio je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Norbourne Estates, Kentucky
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 441, što je 20 (-4,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Atelana
Svoje je ime atelana dobila po gradu Ateli (Atella) u Kampaniji. Osim što je atelana najverovatnije bila osačkog porekla, pouzdana veza između nje i ovoga grada ne može se utvrditi. Atelana nam je poznata samo na osnovu podataka antičkih pisaca, na osnovu kojih se može zaključiti to da se radilo o scenskim šalama sličnim donekle po grubosti nadmetanju dvojice lakrdijaša koje Horacije opisuje u svojoj Satiri I, 5, dakle sličnim fesceninima, ali s tom važnom razlikom što se u atelani javljaju stalni tipovi, odnosno maske koje su glumci nosili. To su: Maccus ili Macchus – lakrdijaš i budalina čije je ime srodno s grčkim glagolom μακκοᾶν (= budaliti, blesaviti) i čija se maska na latinskom zove i Stupidus (= budala); Pappus – škrti starac čije je ime u vezi s grčkim πάππος (= deda) i koje je, prema Varonovoj tvrdnji (De lin. Lat. VII, 29), na osačkom jeziku glasilo casnar, što je srodno s latinskim cascus (= star) i canus (= sed); Bucco – brbljivac i hvalisavac koji je nosio masku s naduvenim obrazima (buccae); Dossenus – lukavi starac, i to možda grbavko, jer je njegovo ime možda u vezi s latinskim dorsum (= leđa), ali možda predstavlja i osački oblik za latinsku reč dautiae (= gozba), pa bi taj lik bio istovetan s maskom Manducus koja predstavlja žderonju (prema manduco = žvakati).
San Pio, L'Aquila
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 755 m.
Atelana
Osnovu atelane činili su ovi stalni likovi, ali se izgleda nisu svi oni morali pojaviti u jednoj istoj predstavi. Radnju je činio neki jednostavni "zaplet", koji su kasniji pisci obeležavali terminom tricae (= sitnice, besmislice) i koji je etimološki srodan s modernim terminom "intriga". Ova italska narodna farsa bila je puna grube komike, opscenih izraza i psovki, prikaza tuča i pijanstva. To je sve što se može pouzdano reći za staru atelanu. Naslovi nekih atelana iz kasnijeg perioda sugerišu da su parodirale mitološke teme.
Atelanska igra, u kojoj su glumili amateri, stekla je veliku popularnost u Rimu, verovatno tokom 3. veka stare ere. Kasnije je atelana bila oživljena, ali je poprimila više književni oblik, zadržavajući stalne likove ali istovremeno se zasnivajući na pisanom zapletu. Takve književne atelane pisali su Lucije Pomponije i Kvint Novije u prvoj polovini 1. veka stare ere. Među naslovima Novijevih atelana su Macchus exsul (Izgnani Budalina), Gallinaria (Kokošinjac), Surdus (Gluv), Vindemiatores (Žeteoci) i Parcus (Blagajnik). Među Pomponijevim atelanama bile su i one s naslovima: Macchus Miles (Vojnik Budalina), Pytho Gorgonius (Piton Gorgonije), Pseudo-Agamemnon (Lažni Agamemnon), Bucco adoptatus (Usvojenik Brbljivko) i druge. Ove pozne atelane, u kojima su glumili profesionalni komički glumci, izvođene su na sceni nakon prikazivanja tragedija i često su, kako se čini, zapravo predstavljale parodiju tema koje su se obično obrađivale u tragedijama. Takve atelane prikazivale su se sve do kraja 1. veka nove ere, i od njih su nam se sačuvali neki oskudni fragmenti.
Vanjske veze
Theater der römischen Antike
ADP-zavisna fosfofruktokinaza
ADP-zavisna fosfofruktokinaza (, ADP-6-fosfofruktokinaza, ADP-zavisni fosfofruktokinaza) je enzim sa sistematskim imenom ADP:D-fruktoza-6-fosfat 1-fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ištarina kapija
32.54333°N, 44.42222°W thumb|Ištarina kapija u muzeju Pergamon u Berlinu thumb|right|Aurosi s kapije, nestale pločice su zamijenjene Ištarina kapija (asirski: ܕܵܪܘܲܐܙܲܐ ܕܥܵܐܫܬܲܪ  translit: Darwaza D'Ishtar, arapski:بوابة عشتار) je osma kapija za unutrašnji grad Vavilon. Sagrađena je oko 575.godine pre nove ere po naređenju kralja Nabukodonosora na sjevernoj strani grada.
Bila je posvećena vavilonskoj boginji Ištar. Kapija je sagrađena od plavo glaziranih opeka i redova bareljefa sirrush (zmajevi) i turovi.
Krov i vrata kapije su napravljeni od cedrovine prema natpisu posvećenja. Krioz vrata je oprolazio Procesijski put obilježen zidovima s naslikanim lavovima (oko 120 njih).
Kroz Procesijski put su svake Nove godine vođene statue božanstava.
Kapija se ispočetka, zajedno sa Zidiniama Babilona, smatrala jednim od Sedam svjetskih čuda, sve dok je nije zamijenio Svjetionik u Aleksandriji.
Rekonstrukcuija Ištarine kapije i Procesijskoh puta je napravljena u Pergamon muzeju u Berlinu od materijala koje je iskopao Robert Koldewey. Rad na rekonstrukciji je dovršen 1930-ih. Ona uključuje plaketu s natpisom. Visoka je 14 metara i široka 30 metara. Iskopavanje je izvršeno u periodu 1902-1914 i tada je iskopano 15 m temelja.
Manju reprodukciju kapije je u Iraku dao sagraditi Sadam Husein kao ulaz u nikada dovršeni muzej.
Tihinamid
Tihinamid je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 206,307 Da.
Vicenza
Vicenza (latinski: Vicetia) je glavni grad istoimene talijanske provincije Vicenza (regija Veneto) od 111 500 stanovnika (2011. godine).
Geografija
Vicenza leži sjeverno od obronaka planine Monte Berico, udaljena oko 60 km zapadno od Venecije i 200 km istočno od Milana. Prema količini robe za izvoz, Vicenza je treći talijanski grad.
Historija
Vicenzu je osnovalo Italsko pleme Eugani, nakon njih su došli Paelo-Veneti od 3. do 2. st. pne., kada su je osvojili Gali. Rimljani je osvajaju 157. pne. i daju mu ime Vicetia ili Vincentia, u značenju "pobjedonosna". Stanovnici Vicentije su postali rimski građani 49. pne., a grad je postao prometno čvorište na putu od Mediolanuma (Milano) preko Akvileje do Tergeste (Trsta), no ipak ne tako važno poput susjednog Pataviuma (Padova). Od rimskog razdoblja sačuvani su samo mostovi preko rijeka Bacchiglione i Retrone, i nekoliko lukova rimskog akvadukta ispred gradskog portala Santa Croce. thumb|left|260px| Panorama Vicenze thumb|right|280px| Piazza dei Signori Nakon sloma Zapadnog Rimskog Carstva, Vicenzu su poharali Heruli, Vandali, Alarik s Vizigotima, te osobito Huni, da bi se grad oporavio nakon posljednjeg pohoda Ostrogota 489. godine. Vicenza je potom postala važan grad u Lombardiji, te u Franačkoj. Brojni benediktinski samostani su izgrađeni u okolici početkom 6. vijeka.
Godine 899. Vicenzu su uništili ugarski konjanici. Posle toga grad pada pod uticaj bavarskih vladara, a zapravo stiče nezavisnost. Uskoro grad postoje jedna od severnoitalijanskih gradova-državica. U ovo vreme Vicenca se brzo razvija, a gradom vlada porodica Scaligeri. Međutim, sukobi oko vladanja gradom dovode do pada Vičence pod vlast Mletačke republike na početku 15. veka i takvo stanje ostaje do kraja 18. veka.
Kada je Napoleon 1797. ukinuo Mletačku republiku Mirom iz Campo Formia počinje vrijeme naglih historijskih promena za Vicencu. Tokom Napoleonovih ratova Vicenca je bila dio njegove Cisalpinske Republike, da bi potom bila dio Kraljevstva Lombardija-Venecija, vazalne države Habsburške monarhije. Godine 1866. Vicenca i okolina su pridruženi novoosnovanoj Kraljevini Italiji. Ovako buran 19. vijek doveo je do propadanja grada i smanjenja stanovništva.
Tokom 20. vijeka Vicenca je pretrpela značajna razaranja u svjetskim ratovima. Za vreme Prvog svetskog rata severno od grada vodile su se teške borbe. U Drugom svetskom ratu grad je bio teško oštećen savezničkim bombardovanjima. Međutim, druga polovina veka bila je obeležena naglim privrednim rastom, naglom urbanizacijom grada. Novi uzlet grad doživljava od 50-ih godina sa razvojem industrije na širem gradskom području i tako grad postaje jedan od najrazvijenijih gradova Italije.
Znamenitosti
U Vicenzi se nalaze 23 građevine Palladija, od kojih su najslavnije:.
Privreda
Okolica Vicenze je većinom poljoprivredno zemljište, no tu se također vadi mramor, sumpor, baker, ali i srebro i kaolin. Poznati su termalni izvori, od kojih je najpoznatiji Recoaro. U industriji se ističe zlatarstvo i tekstilna industrija, te proizvodnja galzbenih instrumenata i obrada vune i svile. Tri puta godišnje se u Vicenzi održava Izložba zlata, u siječnju, svibnju i rujnu. Tu se nalazi sjedište tvornice dijelova za bicikle Campagnolo i tvornice zaštitne sportske odjeće Dainese.
Yuma County, Colorado
je okrug u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 10.043, što je 202 (2,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Grandić Breg
Grandić Breg je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Ozlja, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 47 stanovnika te 16 obiteljskih kućanstava.
Charmois (Teritorija Belfor)
Šarmoa je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Teritorija Belfor.
Gremsdorf
Gremsdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Erlangen-Hehštat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.515 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9572126.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Erlangen-Hehštat Gremsdorf se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Erlangen-Hehštat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 270 metara. Površina opštine iznosi 13,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.515 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 117 stanovnika/km².
2739 Taguacipa
2739 Taguacipa je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 11,3 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,457 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 1,168 stepeni, a orbitalni period iznosi 1406,945 dana (3,852 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,130. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 12,7 a geometrijski albedo 0,073.
Asteroid je otkriven 17. oktobra 1952. godine.
Grettstadt
Gretštat je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Švajnfurt. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.184 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9678138.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Švajnfurt Gretštat se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Švajnfurt. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 232 metra. Površina opštine iznosi 34,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.184 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 120 stanovnika/km².
Biblioteka Marciana
thumb|right|320px|Zgrada Biblioteke Marciane, rad Jacopa Sansovina '''Nacionalna knjižnica sv. Marka' (talijanski: Biblioteca Nazionale Marciana'') je biblioteka i renesansna zgrada u Veneciji, sjevernoj Italiji, je jedna od najstarijih javnih biblioteka u zemlji i jedna od najvećih zbirki klasičnih tekstova u svijetu.
Biblioteka je dobila ime po sv. Marku, zaštitniku Venecije. Nju se ne smije miješati s Državnim arhivom Republike Venecije, koji je smješten u drugom dijelu grada.
Zgradu knjižnice projektirao je Jacopo Sansovino. Prvih šesnaest arkada njegovog projekta izgrađeno je od 1537. do 1553. godine, ali se rad na freskama i drugim dekoracijama za objekt odužio sve do 1560. godine. Sansovino je umro 1570. pa je 1588. godine Vincenzo Scamozzi preuzeo izgradnju dodatnih pet odjeljaka, u skladu sa Sansovinovim duhom, time je zgrada dospjela do obale kanala i postala susjeda Sansovinove kovnice novca Zecce.
Jedan od prvih bibliotekara, od 1530. godine, bio je Pietro Bembo. Knjige za biblioteku počele su se prikupljati još prije izgradnje zgrade. Nukleus zbirke bila je darovnica vrijednih bizantskih i renesansnih rukopisa Serenissimi koju je sakupio znanstvenik, mecena i kolekcionar, kardinal Bessarion, on je darovao svoju zbirku 31. svibnja 1468. godine. U njoj je bilo oko 750 kodeksa na latinskom i grčkom, uz 250 rukopisa i nešto tiskanih knjiga (inkunabula), to je bila prva javna knjižnica otvorena za znanstvenike i studente u Veneciji. Još 1362. godine darovana je Serenissimi zbirka rukopisa, starih knjiga, i osobnih pisama Francesco Petrarca ali su stvari vremenom izgubljene ili otuđene.
Biblioteka Marciana je po zakonu koji je donešen još 1603. godine, morala dobiti svaki primjerak od knjige otisnute u Veneciji na pohranu, taj zakon je bio prvijenac, ostale javne knjižnice na svijetu slijedile su taj Venecijanski izum. Fundus bibliote Marciane značajno je obogaćen u 18. stoljeća kad su zbirke prikupljane u nekoliko samostana, kao što je sv. Giovanni e Paolo iz Venecije i sv. Giovanni di Verdara iz Padove, predane Marciani na daljnje čuvanje.
Veće dopune zbirke, koje su napravljene od otvorenja zbirke:
Padom Mletačke Republike 1797. godine fundus Marciane je obogaćen unosom većeg broja rukopisa i knjiga iz vjerskih ustanova (crkava i samostana) koje su bile zabranjene i rasformirane za Napoleonove vlasti 1811. knjižnica je premještena u prostranije prostore Duždeva dvora, gdje se dalje zbirke unijeli:
1904. godine zbirka je premještena u zgradu Sansovinove Zecce, kovnice novca (izgrađene 1537-1547). Knjižnica se otad vratila natrag u svoj izvorni prostor, ali i proširila na dijelove susjedne Procuratie Nuove.
Danas Marciana, ima oko milijun tiskanih knjiga, te oko 13.000 rukopisa, 2883 inkunabula i 24.055 djela tiskanih između 1500 i 1600. godine. Među vrijednijim predmetima su opera Francesca Cavallia i sonata Domenica Scarlattija.
Gregurovec (Krapinske Toplice)
Gregurovec je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Krapinske Toplice, Krapinsko-zagorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 130 stanovnika te 43 obiteljskih kućanstava.
Kiss the Girls and Make Them Die (Law & Order)
Kiss the Girls and Make Them Die je bila četvrta epizoda dugovječne američke kriminalističke TV-serije Law & Order, originalno emitirana 11. oktobra 1990.
Zanimljivosti
Inspiraciju za scenarij je dao slučaj Roberta Emmeta Chambersa (Preppie Killer) koji je 1986. ubio svoju 18-godišnju djevojku Jennifer Levin. Isti je slučaj 2003. godine djelomično inspirirao i epizodu Monster u TV-seriji Law & Order: Criminal Intent.
Ovo je prva od sedam epizoda kojoj se u ulozi branitelja pojavljuje Dennis Boutsikaris.
Nespecifična monooksigenaza
Nespecifična monooksigenaza (, microsomal monooksigenaza, ksenobiotik monooksigenaza, aril-4-monooksigenaza, aril hidrokarbon hidroksilaza, microsomal P-450, flavoprotein-vezani monooksigenaza, flavoprotein monooksigenaza) je enzim sa sistematskim imenom supstrat,redukovani-flavoprotein:kiseonik oksidoreduktaza (RH-hidroksilacija or -epoksidacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Scarmagnan, Padova
Scarmagnan je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Nespecifična monooksigenaza
Nespecifična monooksigenaza je grupa hem-tiolatnih proteina (P-450), koji deluju na širok opseg supstrata uključujući mnoge ksenobiotike, steroide, masne kiseline, vitamine i prostaglandine.
Muleshoe, Texas
Muleshoe je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.158 stanovnika.
Butlertown, Maryland
Batlertaun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 505.
2743 Chengdu
2743 Chengdu je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,654 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,6.
Nashov ekvilibrijum
U teoriji igara, Nešov ekvilibrijum (po Džonu Forbsu Nešu, koji ga je izložio) je koncept rešenja igre koja uključuje dva ili više igrača, kod kog se podrazumeva da svaki igrač zna strategije ekvilibrijuma ostalih igrača, i nijedan igrač ništa ne može da dobije tako što samo on promeni svoju strategiju (jednostrano je promeni). Ako je svaki igrač izabrao strategiju, i nijedan igrač ne može da profitira promenom svoje strategije pod pretpostavkom da ostali igrači ne promene svoje strategije, onda trenutni skup izabranih strategija, i odgovarajućih dobitaka predstavlja Nešov ekvilibrijum. Drugim rečima, da bi postojao Nešov ekvilibrijum, svaki igrač mora odrično da odgovori na pitanje: Znajući strategije ostalih igrača, i pretpostavljajući da ih oni neće promeniti, da li ja mogu da profitiram promenom svoje strategije? Prosto rečeno, dva igrača su u Nešovom ekvilibrijumu ako je svaki doneo najbolju moguću odluku, uzevši u obzir odluku protivnika. Slično, više igrača je u Nešovom ekvilibrijumu ako je svaki od njih doneo najbolju moguću odluku uzevši u obzir odluke svih ostalih igrača. Međutim, važno je imati u vidu da Nešov ekvilibrijum ne mora da znači najveću zbirnu dobit za sve igrače; čest je slučaj da svi igrači mogu da povećaju svoju dobit ako bi nekako mogli da se dogovore oko simultane promene svojih strategija. Na primer, konkurentni trgovci mogu da formiraju kartel kako bi povećali svoje profite.
Istorija
Koncept Nešovog ekvilibrijuma u čistim strategijama je prvi razvio Antuan Kurno u svojoj teoriji oligopola (1838.). Preduzeđa biraju količinu proizvoda koje će da puste na tržište kako bi maksimizovale svoj profit. Međutim, najbolja količina proizvoda jedne firme zavisi od količine proizvoda ostalih. Kurnoov ekvilibrijum se dešava kada svako preduzeđe maksimizuje svoj profit za datu količinu proizvoda ostalih preduzaća, što je Nešov ekvilibrijum za čiste strategije. Međutim, moderni koncept Nešovog ekvilibrijuma u teoriji igara je definisan u terminima mešovitih strategija, gde igrači biraju raspodelu verovatnoća nad mogućim akcijama. Koncept Nešovog ekvilibrijuma za mešovite strategije su uveli Džon fon Nojman i Oskar Morgenstern u svojoj knjizi objavljenoj 1944, Teorija igara i ekonomskog ponašanja. Međutim, njihova analiza je bila ograničena na vrlo specifičan slučaj igara sa nultom sumom. Oni su pokazali da Nešov ekvilibrijum za mešovite strategije postoji za sve igre sa nultom sumom koje imaju konačan skup akcija. Doprinos koji je Džon Forbs Neš 1951. dao u svom članku Nekooperativne igre je bio u definisanju Nešovog ekvilibrijuma za mešovite strategije za sve igre sa konačnim skupom akcija, i dokazao da najmanje jedan Nešov ekvilibrijum za mešovite strategije mora da postoji.
Hurley, New York
Herli je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.458, što je 103 (-2,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gredenec
Gredenec je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Petrovsko, Krapinsko-zagorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 117 stanovnika te 33 obiteljskih kućanstava.
2741 Valdivia
2741 Valdivia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,606 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,0.
Harvardska arhitektura
Harvardska arhitektura (za razliku od Fon Nojmanove) podrazumeva postojanje dva zasebna memorijska prostora. Memoriju za smeštanje podataka, tj. memoriju podataka i memoriju za smeštanje programa, tj. programsku memoriju. Obe memorije poseduju zasebne magistrale tj. razlikujemo magistralu podataka i programsku magistralu.
Preko programske magistrale instrukcije programa dospevaju do upravljačke jedinice gde se dekodiraju. Na osnovu dekodirane instrukcije (adrese operanda), preko magistrale podataka, doprema se zahtevani operand.
Razdvajanje memorije na dva zasebna memorijska prostora je učinjeno radi povećanja brzine obrade podataka, jer se mogu istovremeno dopremati instrukcije i operandi. Ova arhitektura se najčešće sreće u DSP-ovima (Digitalni signal procesori) od kojih se zahteva brza obrada podataka i rad u realnom vremenu.
Pored Harvardske arhitekture razvijena je i Poboljšana Harvard arhitektura kod koje je memorija podataka podeljena na A i B deo koji takođe poseduju zasebne magistrale kako bi se u jednom taktu mogla dopremiti dva operanda procesoru.
2740 Tsoj
2740 Tsoj je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 21,4 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,204 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,802 AJ.
Robert Emmet Chambers
Robert Emmet Chambers, Jr. (25. septembar 1966 - ), poznat po nadimku Preppie Killer, je američki osuđeni kriminalac, poznat po tome što je godine 1986. u njujorškom Central Parku zadavio svoju 18-godišnju djevojku Jennifer Levin i zbog toga odslužio kaznu od 15 godina zatvora nakon istrage i suđenja koje je izazvalo ogromnu pažnju američke javnosti. Brojni "pikantni" detalji cijelog slučaja su ga poslije učinili predmetom brojnih referenci u američkoj popularnoj kulturi. Chambers je 2007. godine, nekoliko godina nakon izlaska iz zatvora, uhapšen pod optužbom za trgovinu narkoticima i poslije osuđen na 19-godišnju zatvorsku kaznu.
Godine 1989. je o njemu snimljen TV-film The Preppie Murder, u kome je njegov lik tumačio William Baldwin.
Greußenheim
Grojzenhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 52 opštinska središta okruga Vircburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.599 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9679141.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vircburg Grojzenhajm se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Vircburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 259 metara. Površina opštine iznosi 17,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.599 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 90 stanovnika/km².
Ksiloglukan specifična endo-beta-1,4-glukanaza
Ksiloglukan specifična endo-beta-1,4-glukanaza (, XEG, ksiloglukan endo-beta-1,4-glukanaza, ksiloglukanaza, ksiloglukanendohidrolaza, XH, 1,4-beta-D-glukan glukanohidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom ((1->6)-alfa-D-ksilo)-(1->4)-beta-D-glukan glukanohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Enzim iz Aspergillus aculeatus je specifičan za ksiloglukan i ne hidrolizuje druge komponente ćelijskog zida.
Okultacija
thumb|right|250px|Jupiter (svijetla točka desno), prije nego što će ga zakloniti Mjesec 2005.
Okultacija (lat. occultatio: sakrivanje, prikrivanje, tajenje) je astronomski pojava na nebu pri kojoj je jedno nebesko tijelo zakriveno drugim, na primjer zvijezde Mjesecom ili prirodni sateliti matičnim planetom. Povijesnu su važnost imale okultacije Jupiterom njegovih četiriju najvećih satelita, koje su služile za mjerenje vremena. Na temelju okultacije zvijezda planetoidom može se odrediti veličina i oblik planetoida, oblik kojih teleskopi ne mogu izravno snimiti. I pomrčine se ubrajaju u okultacije.
Primjeri okultacije
Okultacije mogu biti prijelazi (tranzit) i pomrčine (eklipse). Prijelazi se odnose na slučajeve u kojima je bliže tijelo prividno ili stvarno manje od daljinskog, za što primjer prolaz Merkura ili Venere preko Sunca. Pomrčine uglavnom predstavljaju događaje kada se tijelo kreće u sjeni drugog, kao što je lunarna ili solarna eklipsa - u prvom slučaju mjesec kreće u Zemljinu sjenu, dok je u drugom slučaju prividni promjer Mjeseca jednak solarnom, tako da je Mjesec u cijelosti ili djelomično prikriva Sunce. Sva tri događaja su vidljivi rezultat sizigije.
Astronomska metoda mjerenja brzine svjetlosti
mini|desno|200px|Skica [[Ole Rømer|Rømerove metode za određivanje brzine svjetlosti na osnovu kašnjenja zalaska Jupiterova mjeseca Ioa.]]
Ole Rømer je 1675. ustanovio da trenuci opažanja okultacija (kad se nebesko tijelo, gledano sa Zemlje, skriva iza drugog) Jupiterovih satelita (primjer je Io) ovise o brzini širenja svjetlosti. Do tada se smatralo da se svjetlost prenosi s beskonačnom brzinom. Kada se Zemlja nalazi u položaju 1. (vidi sliku dolje), promatrač nalazi da do okultacija dolazi u jednakim vremenskim razmacima, tada se Zemlja niti približava niti udaljava od Jupitera. U položaju 2. Zemlja se udaljava od Jupitera, a promatrač nalazi da trenuci okultacije kasne. Razlog je u tome što je svjetlosti potrebno dodatno vrijeme da prevali povećanu udaljenost do Zemlje. Zamislimo da smo najprije promatrali okultacije u položaju 1., te da smo se premjestili zajedno sa Zemljom u položaj 3., a da putem nismo promatrali okultacije! Znajući u kojim su se razmacima vremena okultacije pojavljivale u položaju 1., predvidjeli bismo vrijeme okultacije kada se nađemo u položaju 3. No do nje ne bi dolazilo još toliko vremena koliko je svjetlosti potrebno da prevali udaljenost od položaja Zemlje 1. do položaja Zemlje 3, a to je duljina 2a. Rømer je izmjerio da ukupno kašnjenje iznosi oko t = 1 000 sekundi. Za brzinu svjetlosti izlazi:
gdje je: c – brzina svjetlosti, a – udaljenost Zemlje od Sunca, t – vrijeme kašnjenja svjetlosti.
gdje je: c – brzina svjetlosti, v = brzina gibanja Zemlje, a – udaljenost Zemlje od Sunca, Z - siderička godina Zemlje, π = 3.14, t – vrijeme kašnjenja svjetlosti.