cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ivan Benigar
Životopis
Šest godina nakon smrti prve supruge ponovno se ženi s Rosariom Pena, koja je također bila Indijanka Mapuche. S njom je imao četvero djece. Umro je u mjestu Poi Pucon u pokrajini Neuquenu 14. siječnja 1950. Benigar je bio čovjek znanosti, antropolog, filolog, povjesničar, filozof, istraživač i humanist. Govorio je 15 jezika. Napisao je rječnik jezika Mapuche Indijanaca i nekoliko knjiga. Svojim radovima i istraživanjima zadužio je znanost Latinske Amerike. Od 1924. bio je član Vijeća američke povijesti i numizmatike. Danas je to Povijesna akademija u Buenos Airesu. Nije stoga čudo da je Ivan Benigar nazvan "bijelim poglavicom Mapuche Indijanaca". Borio se za prava tog naroda, čiji je jezik i kulturu istraživao i proučavao.
U Argentini napisao je dvije knjige: El problema del hombre americano (Problem američkog čovjeka) i La Patagonia peinsa (Patagonija misli; o raščlamba gospodarsko-društvenog položaja Indijanaca i sitnog seljaštva)
Basel
Basel (francuski: Bâle, talijanski: Basilea) je glavni grad švicarskog kantona Basel-Stadt. Grad ima 170.635 stanovnika i treći je grad po veličini, nakon Ženeve i Züricha.
Geografija
Basel leži na sjeveru Švicarske, na tromeđi sa Njemačkom i Francuskom, duž obala rijeke Rajne. Rijeka ga dijeli na dva dijela: manji, historijski zvan Kleinbasel (Mali Basel) na desnoj obali, te novi Grossbasel (Veliki Basel) na lijevoj obali.
Historija
Prva naselja na teritoriji današnjeg Basela nastala su još za prahistorije, a osnovala su ih keltska plemena. Početkom nove ere teritorij današnjeg Basela okupirali su Rimljani i osnovali naselje Augusta Raurica, 10 do 20 km od današnjeg centra grada. Negdje pred kraj Rimskog Carstva ustalio se naziv Basilea ili Basilia za grad.
Početkom srednjeg vijeka kroz taj kraj protutnjalo je mnogo barbarskih plemena. Godine 917. grad su razorili Ugari. Od 999. naselje je došlo pod upravu prinčeva-biskupa i pod njihovom vlašću ostao je sve do pojave protestantizma u 16. vijeku. U 11. vijeku počinje izgradnja katedrale, a u slijedećem vijeku izgrađen je most preko Rajne, zahvaljujući kojem je grad postao važan prometni centar i veliko trgovište. Univerzitet je osnovan 1460. kao najstarija švicarska visokoškolska ustanova.
Basel se pridružio Švicarskoj konfederaciji 1501. godine. Od 1529. Basel je postao jedan od centara protestanske reformacije i to onog krila koje je bilo pod velikim uticajem Jeana Calvina. U to vrijeme grad je postao značajno središte nauke, umjetnosti i štampe.
Tokom Francuske revolucije (1789–1799) građani Basela su aktivno sudjelovali u svim događanjima, pa je grad sa okolinom 1792. godine pripojen francuskoj marionetskoj Rauracijskoj republici. Basel je bio dio te republike sve do pada Napoleona 1814. godine. Basel je zatim sa okolicom pripojen Švicarskoj konfederaciji, a to stanje ostalo je nepromjenjeno do danas. Zbog velikih nesuglasica sa svojom okolicom 1833. došlo je do razdvajanja dotadašnjeg kantona Basel na dva nova, Basel-Stadt (grad) i Basel-Landschaft (okolica).
Privreda
Basel je u svjetskim razmjerima značajni centar kemijske i farmaceutske industrije. Velike farmaceutske kompanije kao Novartis i Hoffmann-LaRoche imaju sjedište u Baselu. Pored toga Basel je glavni željeznički čvor sa jednim od najvećih teretnih željezničkih kolodvora u Evropi. Sa svojom brodskom lukom (jedinom u Švicarskoj) Basel je putem reke Rajne povezan sa Sjevernim morem. EuroAirport, Basel-Mulhouse-Freiburg se nalazi u francuskom gradu Saint-Louis, pa je povezan eksteritorijalnim putem sa gradom. Kroz aerodrom prolazi francusko-švicarska carinska zona.
Tosca
Tosca je opera talijanskog skladatelja Giacoma Puccinija u tri čina. Libreto su napisali Luigi Ilica i Giuseppe Giacosa prema drami "La Tosca" Victoriena Sardoua. Praizvedba je bila 14. siječnja 1900. u rimskom kazalištu "Teatro Costanza".
Likovi i uloge
Kardinal, Sudija, Roberti (policijski mučitelj), Pisar, Službenik, Narednik vojske
Vojnici, žbiri, dame, gospoda, građani, narod, ministranti, hor crkve Sant'Andrea i dr.
Mesto i vreme
Rim, 14. jun poslepodne (I čin) i veče (II čin), kao i rano jutro 15. juna (III čin) 1800. godine
III čin
Gornja platforma tvrđave Sant’Anđelo (Castel Sant’Angelo). Noć se bliži kraju, na nebu sijaju zvezde. Iz okoline se čuje pesma pastirčeta, a okolinom odzvanjaju zvona rimskih crkava koje zvone na jutrenje. Odred vojnika dovodi Kavaradosija. Tamničar mu kaže da ima još jedan sat i da sveštenik čeka na njega za poslednju ispovest. Kavaradosi to odbija, ali nudi tamničaru poslednju vrednost što mu ostaje, prsten, ako mu dopusti da napiše pismo Toski i ako joj ga preda. Tamničar pristaje i odlazi. Kavaradosi počinje da piše, ali zastane i priseća se vremena bezbrižne ljubavi njega i Toske. U ariji E lucevan le stelle govori kako žali za tim vremenom i kako ne želi da umre. Dolazi Toska sa propusnicom od Skarpije. Kavaradosi je začuđen takvim postupkom, a Toska mu objašnjava kroz šta je prošla i šta je učinila. Kavaradosi je teši i ubeđuje da je pravda vodila njenu ruku. Ona mu saopštava plan i upozorava da mora na prvi pucanj da padne i da se ne pomera dok ga ona ne pozove, i tada su slobodni. Napustiće Rim zauvek i živeti srećni. Dolazi odred za streljanje i Toska ga opominje da uverljivo padne. Dok gleda kako se vojnici spremaju, neka teskoba je obuzima. Uverava sebe kako je sve to farsa, ali ipak je nemirna. Vojnici pucaju i Mario pada. Toska je zadivljena kako je uverljivo odglumio i polako gleda za vojnicima dok odlaze. Kada ostanu sami, Toska doziva Marija da ustane i da beže, ali kada mu priđe shvata Skarpijinu prevaru. Iz unutrašnjosti se čuju povici: Spoleta i Šarone su došli sa vestima o Skarpijinoj smrti i znaju da je to počinila Toska. Kada istrče na platformu krenu da uhvate Tosku, ali ih ona odgurne, popne se na bedem i uz povik: „Skarpija, hajdemo pred Boga“ baci se u ponor.
Crystal Beach, Arizona
Crystal Beach je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 279 stanovnika.
Cisplatin
Cisplatin, cisplatina, ili cis-diamindihloroplatina(II) (CDDP) je hemoterapijski lek. On je bio prvi član klase antikancerskih lekova koji sadrže platinu, koja takođe obuhvata [[karboplatin i oksaliplatin. Ovi platinski kompleksi reaguju in vivo, vezuju se i uzrokuju unakrsno povezivanje DNK, što ultimatno inicira apoptozu (programiranu ćelijsku smrt).
Cisplatin je hemijsko jedinjenje koje ima molekulsku masu od 298,035 Da.
Brookside, Colorado
Bruksajd je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 233, što je 14 (6,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Blountville, Tennessee
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Ohratoksin A
Ohratoksin A je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 403,813 Da.
Jasna Bilušić
Jasna Bilušić (Zagreb, 31. svibnja 1967.), hrvatska je glumica, jazz pjevačica i TV voditeljica.
Mladen Bašić (dirigent)
Životopis
Mladen Bašić je studirao klavir, dirigiranje i kompoziciju na Muzičkoj akademiji u Zagrebu. Umjetničku karijeru započeo je 1940. kao korepetitor, a od 1945. i kao dirigent Opere HNK u Zagrebu. U razdoblju od 1955. do 1958. u tom je našem najpoznatijem nacionalnom kazalištu obnašao i dužnost ravnatelja Opere. Godine 1959. bio je imenovan direktorom Opere Landestheater-a u Salzburgu, gdje je godinu dana kasnije bio angažiran i kao šef-dirigent orkestra Mozarteum. Od 1962. do 1972. bio je stalni gost-dirigent znamenitoga Gran Teatre del Liceu u Barceloni. 1967. i 1968. djelovao je kao prvi dirigent Opere u Frankfurtu, od 1968. do 1970. bio je direktor Splitskog ljeta i Opere HNK u Splitu. Od 1970. do 1978. bio je stalni dirigent i šef programa Zagrebačke filharmonije, ali i bliski suradnik Lovre von Matačića. Od 1978. pa sve do 1990. bio je Generalni glazbeni direktor grada Mainza, obnašajući dužnosti direktora Opere i šefa-dirigenta Filharmonijskog orkestra.
Blountville, Tennessee
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.074, što je 115 (3,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jasna Bilušić
Završila je akademiju dramske umjetnosti Sveučilišta u Zagrebu, seminar imaginarne filmske Akademije u Grožnjanu i scenaristički seminar na University of Ohio, (SAD). Uspješna je i vrlo priznata jazz pjevačica i članica sastava 'Cool Date'. Od 1990. godine stalni je član ansambla Gradskog kazališta Komedija. U njemu je nastupila na brojnim domaćim i svjetskim mjuziklima i dramskim predstavama. U deset godina svoje glazbene karijere, objavila je tri jazz i reggae albuma, a također je gostovala na brojnim izdanjima hrvatskih glazbenika. Jasna Bilušić već niz godina surađuje s 'Big Bandom' HRT-a i kao vokalni solist i kao autor tekstova te voditelj na njihovim koncertima.
Dobitnica je nagrade hrvatskoga glumišta za 2002. godinu u kategoriji najbolje ženske uloge za tumačenje Edith Piaf u glazbenoj predstavi "Piaf", koju je režirao Lawrence Kürua u zagrebačkom kazalištu Komedija.
Mladen Bašić (dirigent)
Životopis
Mladen Bašić je, kao operni i koncertni dirigent, gostovao u mnogim europskim glazbenim prijestolnicama. Znalački je iščitavao skladateljske partiture i pomno pripremao sve svoje izvedbe te su upravo zbog toga njegove interpretacije uvijek plijenile stilskom dotjeranošću i sadržajnošću. U Splitu je 1970. godine ravnao praizvedbom svečanoga scenskog prikazanja Marulova pisan Borisa Papandopula, a bio je osobito zaslužan i za brojne praizvedbe djela drugih hrvatskih skladatelja. Hrvatskoj koncertnoj i opernoj publici prvi je predstavio i djela mnogih suvremenih svjetskih skladatelja: opere Peter Grimes i Nasilje nad Lukrecijom Benjamina Brittena, Španjolski sat Mauricea Ravela, Život razvratnika Igora Stravinskog, operu Vjenčanje u samostanu i balet Romeo i Julija Sergeja Prokofjeva te balete La Tragédie de Salomé Florenta Schmitta i Čudesni mandarin Béle Bartóka.
Bio je suprug poznate hrvatske glazbene pedagoginje i pijanistice Elly Bašić. Posljednja dva desetljeća života proveo je na zagrebačkom Pantovčaku, uz drugu suprugu, balerinu i redateljicu Zlaticu Stepan Bašić, s kojom je bio nerazdvojan otkako su se 1949. u zagrebačkom HNK-u susreli na zajedničkoj produkciji baleta Romeo i Julija Sergeja Prokofjeva.
Jasna Bilušić
Životopis
Jasna Bilušić rođena je 31. svibnja 1967. godine u Zagrebu. Diplomirana je glumica i dramaturg. Završila je Akademiju dramske umjetnosti Sveučilišta u Zagrebu, seminar imaginarne filmske akademije u Grožnjanu i scenaristički seminar na 'University of Ohio', (SAD). Također je završila i nižu glazbenu školu, a hospitirala se i u srednjoj školi. Glazbom se profesionalno počela baviti od 1988. godine i istaknuta je jazz pjevačica. Od 1990. godine stalni je član ansambla Gradskog kazališta 'Komedija', u kojemu je nastupila na brojnim svjetskim i domaćim kazališnim predstavama, a neke od njih su; Cosi fan tutte, Max&Engel private, Guslač na krovu, Muka i uskrsnuće spasitelja našega, Komedija zabuna, Kralj je gol, Crna kraljica, Jalta Jalta, Isus sin čovječji, Veliki manevri u tijesnim ulicama, Majka Hrabrost i njezina djeca, Piaf, Cicago, Svoga tela gospodar, Mali dućan strave, Skidajte se do kraja, Cigle svete Elizabete i mnogi drugi slobodni kazališni projekti. Svoju prvu premijeru u 'Komediji' imala je 15. siječnja 1989. godine u predstavi Cosi fan tutte. Također je glumila u nekoliko hrvatskih filmova i stranih koprodukcija. Nastupa na brojnim radio dramama, a aktivna je i na TV-u, gdje glumi u nekoliko hrvatskih serija, vodi zabavne i glazbene programe (U dobrom društvu HTV, Cro-session HTV), a svojim glasom doprinosi na brojnim sinkronizacijama animiranih filmova.
Karijera
Jasna Bilušić svestrana je hrvatska umjetnica, pa je stoga nastupila u velikom broju scensko-glazbenih predstava. Četiri godine neprekidno nastupala je u poznatom zagrebačkom B.P. clubu Boška Petrovića, a vrlo je aktivna na hrvatskoj glazbenoj sceni gdje obuhvaća brojne stilove glazbe (blues, funky, rock and roll, reggae, bossa nova i drugi). Tijekom svoje glazbene karijere snimila je po tri jazz i reggae albuma, a također je kao gost nastupila na brojnim izdanjima hrvatskih glazbenika. Sa svojim sastavom Cool Date, 1998. godine nastupala je svakog petka u zagrebačkom klupskom prostoru Art Net Club.
Jednu od svojih većih kazališnih uloga odigrala je u predstavi "Piaf" od britanske dramatičarke Pam Gems u režiji Lawrencea Kürua, gdje je oživotvorila lik slavne francuske šansonjerke Edith Piaf. Premijernu izvedbu imala je 2002. godine u kazalištu 'Komedija'. Autor aranžmana i dirigent orkestra bio je Dinko Appelt, a značajnije uloge ostvarili su još i Ljubo Zečević (menadžer) i Mia Elegović - Balić (Toine).
Igrajući ulogu Edith Piaf, Jasna Bilušić nije pokazala samo svoje glumačke sposobnost već je dobila šansu da na sceni pokaže i svoje ostale talente. Za ulogu 'Piaf', do tada je dobila najveće kritike i pohvale, međutim ona kaže kako to nije vrhunac njezine karijere.
Jasna Bilušić svoju prvu TV ulogu ostvarila je u u romantičnoj komediji Brod iz 1992., a koja je objavljena 17. prosinca 2002. godine. Radnja filma se odvija na brodu koji spaja dva zabačena jadranska otoka. Redatelj filma je Radovan Marčić, producent je Tihomir Štivičić, dok su uz Jasnu glavne uloge ostvarili i Božidar Boban, Ivana Boban i Ivica Vidović. U komediji Novogodišnja pljačka Dražena Žarkovića, koja je objavljena 29. prosinca 1997. godine, Jasna glumi lik 'Ire Novak'. U kratkom igranom filmu Ivana Šarića Sedam neodgovorenih poziva, glumi lik 'Vilme Gjerek'. Film je napravljen prema priči Vilma Gjerek mučena strastima, Olje Savičević Ivančević i Ivana Šarića, a objavljen je 2007. godine.
2003. godine u filmu Petra Krelje Ispod crte, glumi ulogu 'majke Dragice'. Film je snimljen prema scenariju Petra Krelja i Drage Kekanovića, dok je produkciju radio Veljko Krulčić. Osim Jasne Bilušić značajnije uloge ostvarili su i Rakan Rushaidat, Leona Paraminski, Filip Šovagović, Anja Šovagović-Despot, Relja Bašić, Nada Subotić, Ivo Gregurević, Goran Grgić i drugi.
2006. godine glumi Mariju u krimi-seriji 'Balkan Inc.', koja se snimala za Novu TV. Serija je snimljena prema romanima "Bijela jutra" i "Marševski korak", Roberta Naprte, a sa emitiranjem je počela 20. ožujka 2006. godine. U dramskoj seriji Dobre namjere, koja se počela prikazivati na HRT-u 6. studenog 2007. godine, glumila je bračnu savjetnicu. Autori serije su Milo Grisogono i Ljubo Lasić, a glavne uloge su ostvarili Enes Vejzović, Jelena Perčin i Goran Grgić.
Doprinosila je svojim glasom u brojnim sinkronizacijama animiranih filmova, pa je tako u filmu Riblje redarstvo (Fish police) dala glas liku 'Anđela'. U Shreku 2, koji je premijerno prikazan 26. kolovoza 2004. u našim kinima, svoj glas je posudila 'Vilinskoj kumi' ili Fairy Godmother .Američki film Kung fu panda također je sinkroniziran na hrvatski, a svoj glas Jasna je posudila liku 'Tigrica'.
Big Band HRT-a
Big Band HRT-a osnovan je 1946./'47. godinu, pod imenom 'Plesni orkestar RTZ-a i neprestano radi već više od 60 godina. Tijekom svog dugogodišnjeg djelovanja, orkestar je imao brojne nastupe, a neki od njih su jazz festivali u Ljubljani, na Bledu, u Radencima, na zagrebačkim "Proljetnim danima jazza" te na mnogi festivalima zabavne glazbe.
Big Band HRT-a surađuje sa velikim brojem renomiranih hrvatski glazbenika poput Ive Robića, Ivice Šerfezia, Stjepana Jimmya Stanića, Gabi Novak, Radojke Šverko, Tereze Kesovije, Drage Diklića, Jasne Bilušić, Massimo Savića, Nine Badrić, Vanne, Tonia Cetinskog, Natali Dizdar, skupine Divas, skupine Cubismo i mnogim drugim. Jasna Bilušić osim što je stalna pratilja orkestra, također je vrlo često u ulozi njegovog voditelja.
Nagrade
Jasna Bilušić tijekom svoje glumačke i glazbene karijere, dobitnica je brojnih nagrada a neke od njih su:
Salomino, Vercelli
Salomino je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 200 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 187 m.
Essarts-le-Vicomte
Esart le Vikont je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Eperne.
Patrica, Frosinone
Patrica je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 471 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 404 m.
Slavistika
mini|Slavenska Evropa Slavistika (Slawistik; Slavic studies; Slavistica; Slavistique; Славистика; ; Slawistyka; Славистика) je akademska disciplina koja se bavi slavenskim studijama, slavenskim jezicima, književnošću i kulturom. Jezikoslovci i filozofi koji se bave proučavanjem slavistike nazivaju se slavistima. Slavistika se pojavila krajem 18. i početkom 19. vijeka, istovremeno sa nacionalnim buđenjem raznih naroda slavenskog porijekla i pokušajima uspostavljanja zajedničke svijesti o slavenskoj zajednici, posebno popularno u Pan-slavenskom pokretu. Među prvim naučnicima koji su koristili termin je Jozef Dobrovoljski.
Danas se slavistika uobičajeno dijeli na tri perioda. Sve do 1876. slavisti su primarno bili fokusirani na dokumentiranje i izdavanje klasičnih i tradicionalnih dijela na narodnim jezicima, kao i na izdavanje prvih modernih rječnika i gramatika za većinu slavenskih jezika. Drugi je period završio sa krajem Prvog svjetskog rata i obilježio ga je snažan razvoj slavističke filologije i lingvistike, primarno među slavistima aktivnima van samih slavenskih zemalja i zajednica kao što su bili August Schleicher i August Leskien na Univerzitetu u Leipzigu.
Po završetku Prvog svjetskog rata slavisti su svoju pažnju usmjerili primarno na dijalektologiju, dok se sama disciplina nastavila značajnije razvijati i u samim slavenskim zemljama. Po završetku Drugog svjetskog rata došlo je do snažnog razvoja i procvata slavističkih studija. Značajno je na takav razvoj djelovao i sukob između zapadnih zemalja i zemalja Istočnog bloka koji je za posljedicu imao rast interesa zapadne akademske zajednice za sveobuhvatno izučavanje društava istočne Evrope. Kraj Hladnoga rata doveo je do slabljenja interesa i institucionalne potpore za izučavanje slavistike na mnogim svjetskim univerzitetima.
Grane
mini|Slavistički susret na Univerzitetu u Bielsko-Białi u Poljskoj
Tradicionalno se slavistika dijeli u tri velike grupe, slično podjeli slavenskih jezika (u zagradama):
Freeport, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 42.860, što je 923 (-2,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Božja milost
Božja milost se, u hrišćanskom učenju, odnosi na vrhovnu naklonost Boga čovečanstvu, posebno u pogledu spasenja, nezavisno od činjenja dobrih dela, sticanja zasluga ili dokazane dobrote. Grčka reč harizma ( - dar) iz Novog zaveta, koja se obično prevodi kao milost, u pravoslavnoj tradiciji se prevodi i kao blagodat.
Božja milost, u širem smislu, se odnosi na Božje darove čovečanstvu, uključujući život, stvaranje i spasenje. U užem smislu, milost je sredstvo kojim se ljudi izbavljaju prvobitnog greha i stiču spasenje. U ovom smislu Božja milost je centralni koncept hrišćanske teologije.
Hrišćanski koncept milosti
Većina hrišćana smatra da se čovečanstvo rađa u stanju greha, što je posledica prvobitnog greha, koji su Adam i Eva počinili u Raju, čime je izvorno stanje milosti izgubljeno za njih i njihove potomke, koji se rađaju bez nade za spasenje. Božja milost je odgovor na ovu, inače bezizlaznu situaciju.
Milost je božja slobodna odluka da put spasenja učini dostupnim ljudima. Bog nije obavezan da ikoga spase. Čovek ne može biti toliko dobar da sam zasluži boravak u Raju. Milošću Bog pruža dobrobit, bez razmatranja zasluga.
Milost se razlikuje od milosrđa - milosrđe se shvata kao neprimanje kazne koju je neko zaslužio, dok je milost primanje dobrobiti koju neko nije zaslužio. Iz perspektive nevernika, milost izgleda kao sreća.
Postoji određena napetost između ideje da je Božja milost dovoljna da iskupi svaki greh i ideje da milost ne oslobađa čoveka odgovornosti da se ponaša ispravno.
Rasprava Pelagija i svetog Avgustina
Pelagije (354 - 420/440) je bio asketski monah u 5. veku koji je učio da čovek ima moć da čini dobro i da radi na svom spasenju. Sopstvenim naporima, moguće je da biće od krvi i mesa stekne moralno savršenstvo. Poricao je da prvobitni greh Adama i Eve zatomljuje potonje generacije. NJegova interpretacija učenja o slobodnoj volji je poznata kao pelagijanizam. Tako, Adamov greh je samo "loš primer" pokolenjima, ali njegov postupak nema drugih posledica po ljudsku prirodu, koje se dovode u vezu sa iskonskim grehom. Pelagijanizam vidi Isusovu ulogu kao "postavljanje dobrog primera" čovečanstvu, nasuprot Adamovom lošem primeru.
Volkach
Folkah je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Kicingen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 9.226 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9675174.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kicingen Folkah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Kicingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 203 metra. Površina opštine iznosi 60,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.226 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 153 stanovnika/km².
Božja milost
Rasprava Pelagija i svetog Avgustina
Pelagije je poricao da je prbobitni greh ugasio Božju milost u Adamovih potomaka i da je sledstveno tome, čovečanstvo sposobno da čini dobro i da se okrene od greha svojom sopstvenom moći i da dostigne sopstveno spasenje. Svrha vere je da nas uči vrlini, kojom možemo dostići spasenje.
Ukratko, čovečanstvo ima punu moć, i punu odgovornost, za sopstveno spasenje i za sopstvene grehe. Prema tome, čovečanstvo nema potrebe za drugom milošću Božjom osim stvaranja slobodne volje.
Prema Avgustinu, prvobitni greh zatomljuje Božju milost u čovečjoj duši. Bez obzira koliko se ispravnim neko smatrao, njegova vrlina ga nikada neće učiniti dostojnim beskrajne svetosti Božje. Čovek je masa greha (massa peccati). Iako može posedovati "slobodnu volju" u smislu izbora postupaka, čovek ipak nema pravu slobodu da izbegne greh, jer je greh svojstven svakom postupku koji napravimo. Samo Božjim suverenim izborom da milost proširi na nas, spasenje je moguće.
Rasprava Pelagija i svetog Avgustina je značajno uticala na kasnija shvatanja Božje milosti u hrišćanstvu. Pelagijanizam je osuđen na Koncilu u Kartagi 417. na Avgustinov zahtev.
U istočnom hrišćanstvu, božju milost predstavljaju božanske nestvorene energije.
Akson
Akson predstavlja produžetak citoplazme živčane stanice, a funkcija mu je da odašilje formirani signal na sljedeću živčanu stanicu ili izvršni organ.
Akson započinje aksonskim brežuljkom što se nastavlja u početni odsječak aksona, gotovo uvijek ima pobočne ogranke, a završava više ili manje opsežnim završnim razgranjanjem; pojedinačni ogranak tog razgranjanja je presinaptički aksonski završetak što završava lukovičastim proširenjem, tzv. završnim čvorićem.
Završna razgranjenja skupina aksona mogu oblikovati posebne pericelularne spletove, što poput košarica obavijaju tijela drugih neurona.
Bromazepam
Bromazepam je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 316,153 Da.
Cutter, Arizona
Cutter je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 74 stanovnika.
Buysscheure (Sever)
Bišer je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Denkerk.
Božanske energije
Božanske energije (gr: ενεργια - dejstvo, delanje) su, prema pravoslavnoj teologiji, aktivnosti Boga u svetu. One su "nestvorene" i po svojoj prirodi ne mogu biti stvorene niti uništene. Božja suština se razlikuje od Božjih energija, pa iako čovek nikada ne može spoznati Božju suštinu, on ipak može direktno iskusiti njegove energije.
Doživljavanje ove energije se najčešće opisuje kao svetlost, poput one koju je Isus iskusio na planini Tavor (vidi: tavorska svetlost) prilikom događaja poznatog kao preobraženje Gospodnje. Prema pravoslavnom predanju, ova svetlost se može iskusiti tokom molitve (isihazam) od strane posebno posvećenih osoba, kao što su sveci.
Ocimen
Ocimen je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 136,234 Da.
Božanske energije
Učenje o božanskim nestvorenim energijama je jedno od ključnih pojmova pravoslavlja i plod je docnijeg razvoja vizantijske teologije. Najbolje je razrađeno kod Grigorija Palame u raspravama o blagodati i oboženju, kojima je branio isihastičku praksu viđenja "Božanske svetlosti" (odnosno bogoviđenja) od optužbe za mesalijansku (bogumilsku) jeres koju je pokrenuo latinski teolog Varlaam od Kalabrije.
Termin energija i ranije je upotrebljavan u hristološkim raspravama, a Šesti Vaseljenski Sabor (Carigrad, 681) dao mu je veliku važnost. Božanske energije imaju i svoju eshatološku dimenziju, jer se smatraju svetlošću "budućeg vijeka".
Božanske energije prema crkvenim ocima
Prema Grigoriju Niskom i ostalim ocima, prirodna energija je sila koja projavljuje svaku bit, i samo je nebiće lišeno ove sile; jer, biće koje učestvuje u biti, sigurno će učestvovati u sili koja prirodno projavljuje tu bit.
Za Jovana Damaskina pojam energija ima smisao ostvarenja ili odelotvorenja svake prirode. Primenjujući ga na hristologiju, on polazi od stava da svaka priroda ima sopstvenu volju, delanje i delo - stoga i u Hristu treba da se priznaju dve prirode i dva prirodna delanja shodno dvema prirodama, božanskoj i čovečanskoj. Razume se, ova dva delanja su sjedinjena i rade zajednički jedno sa drugim zbog njihove jedinstvene ipostasi, u kojoj su delanja čovečanske prirode sjedinjena sa delanjima božanske prirode, pa se tako javljaju kao bogočovečansko delanje.
Sveti Maksim Ispovednik takođe tvrdi da je božanstvo izvor energija. U opštem smislu, energija je moć Boga koji stvara kretanje u tvarima. Prema Maksimu, božanske energije nisu ništo drugo do božanske logosnosti u njihovom konkretnom delanju, opažljive na empirijskom nivou. Pomoću energija Bog pokreće tvorevinu i kreće se u njima samima, ostajući ipak nepokretan i nepromenjiv. Prilikom oboženja čoveka na mesto ljudskog delovanja dolazi Božanska energija, koja jedina dejstvuje, a čovek postaje „sličan organu (muzičkom instrumentu)... kojim (Bog) upravlja kako blagoizvoli".
Palama tvrdi da su sve Božanske energije nestvorene, ali ne i bespočetne. Postoje Božanske energije koje imaju početak i kraj. Međutim, Božansku suštinu ne treba poistovećivati sa energijama, čak ni onim bespočetnim; iako se Bog u celosti projavljuje u svakoj energiji, njegova suština ih ipak sve beskrajno nadilazi.
Energije izviru iz zajedničkog božanstva svetog Trojstva, te su zbog toga jedinstvene, nedeljive, stalne i postojane. One su ipostazirane, to jest postoje skupa sa ipostasima, a kontempliraju se stvarno, ne simbolički. Energije ne nemaju svoju ličnu ipostas i ne postoje nezavisno. Energija koja obožuje nikako se ne odvaja od Duha koji obožuje. Energije se manifestuju kroz ipostas ali one same nisu ipostas.
Pravoslavno i katoličko viđenje
Učenje o božanskim nestvorenim energijama čini suštinsku karakteristiku pravoslavlja. Ovo učenje počiva na temelju vere u oboženje čoveka i preobraženje tvari. Za razliku od rimokatoličke teologije, koja naginje ka supstancijalizmu, pravoslavna teologija shvata blagodat kao energiju i božansko delanje kroz koje čovek postaje "pričasnik božanske prirode" (2. Pe-tr. 1,4). Palamizam nije ništa drugo do svedočanstvo radikalnog sukoba dveju teologija: sholastičkog supstancijalizma i patrističkog personalizma, koncepcija koje su se odrazile na mnogim područjima dogmatike, posebno na sotiriologiji i svetotajinskoj teologiji.
Glendo, Wyoming
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 205, što je 24 (-10,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mansfield, Georgia
Mensfild je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 410 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 410 stanovnika, što je 18 (4,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Oboženje
Oboženje (gr: Θεωσις teosis, lat: deificatio) je, prema pravoslavnoj teologiji, učestvovanje čoveka u životu Božijem posredstvom nestvorenih božanskih energija. Oboženjem se čovek poziva da postane svetac i da teži jedinstvu sa Bogom.
Etimologija
Samu reč oboženje (teosis) ranije su koristili grčki filozofi u nehrišćanskom kontekstu. Pojam "teosis" se ne pominje se u Svetom pismu, iako se koriste slični izrazi poput božjeg "podobija". Oboženje u hrišćanskom smislu su prvi počeli da upotrebljavaju istočni crkveni oci.
Crkveni oci o oboženju
Atanasije Aleksandrijski piše "Bog je postao čovek da bi čovek postao bog", a slična tvrdnja se može pronaći i kod drugih crkvenih otaca. Oni nazivaju čoveka "bogom po blagodati" i povlače znak jednakosti između spasenja i oboženja. Ontološke pretpostavke spasenja sistematizovao je Grigorije Palama koji je sročio i teološki rečnik oboženja.
Prema Maksimu Ispovedniku prilikom oboženja čoveka na mesto ljudskog delovanja dolazi Božanska energija, koja jedina dejstvuje, a čovek postaje „sličan organu (muzičkom instrumentu)... kojim (Bog) upravlja kako blagoizvoli". Ali oboženje nije inertno stanje, već je neprekidno duhovno napredovanje. Čovek večno postaje, sve više i više sposoban da prihvati obožujuću božansku svetlost. Čovečje oboženje beskrajno traje zbog činjenice da je Božanska energija koja obožuje čoveka „beskrajna sila".
Budući da oboženje nije samo blagodatni dar Svetog Duha, nego zahteva i čovekovu saradnju, ono je dinamički proces, koji podrazumeva sazrevanje i uspinjanje u zajednicu sa Bogom. Monaška literatura hrišćanskog Istoka naročito je bogata u opisivanju različitih stepena u duhovnom napretku. Jedan od klasika istočne monaške duhovnosti, "Lestvica božanskog uspona", svetog Jovana igumana sinajskog, sistematski analizira čovekov put do neposrednog viđenja Boga. Ova monaška duhovnost neizbežno je imala bliske neoplatonističke paralele.
Patrističko učenje o oboženju ponekad se objašnjavalo kao panteističko, jer se činilo da potiskuje razlikovanje i razmak između Tvorca i tvorevine. Ipak, većina savremenih patrologa se ne slaže sa ovakvom ocenom.
Campodarsego, Padova
Campodarsego je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11971 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Mirabello, Pescara
Mirabello je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 388 m.
Haßfurt
Hasfurt je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Hasberge. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 13.391 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9674147.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hasberge Hasfurt se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Hasberge. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 225 metara. Površina opštine iznosi 52,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 13.391 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 254 stanovnika/km².
Cadiz, Ohio
Kadis je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.353, što je 45 (1,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Andancette
Andanset je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Valans
William Nicholas Selig
Kao mladić je radio kao vodviljski zabavljač, nakon čega se počeo baviti produkcijom minstrel showova. Godine 1894. je na izložbi u Dallasu vidio demonstraciju Edisonovog Kinetoscopea, te odlučio nabaviti sličan za svoje predstave, ali bez plaćanja patenata Edisonu. Uz pomoć jednog mehaničara u rodnom Chicagu je stvorio uređaj na osnovu sistema braće Lumiere, te je 1896. osnovao Selig Polyscope Company, jednu od prvih američkih filmskih kompanija. Na početku se bavio snimanjem kratkih dokumentarnih i reklamnih filmova, ali ga je sve veći pritisak od strane Edisona i njegovog kartela Motion Pictures Patent Company natjerao da sve više filmova počinje snimati na lokacijama na Zapadnoj obali. Tamošnju klimu i pejzaže je počeo koristiti da snima vesterne i filmove radnjom smještene na različite svjetske lokacije. U tome je imao pomoć od režisera Francisa Boggsa, uz čiju je pomoć sagradio prvi studio u Edendaleu, današnjoj oblasti Los Angelesa. 27. oktobra 1911. je svjedočio svađi između Boggsa sa njegovim japanskim kućepaziteljem, koja je završila Boggsovom pogibijom i njegovim ranjavanjem. Selig je preživio i nastavio raditi filmove, a među glumcima koje je otkrio su bili buduće zvijezde Roscoe Arbuckle i Tom Mix. Izbijanje prvog svjetskog rata i gubitak evropskih tržišta je pogodio Selig Polyscope Company, ali još više Seligovo odbijanje da počne snimati cjelovečernje filmove, kao i megalomanski projekt zoološkog vrta u današnjem Istočnom Los Anglesu. Godine 1918. je Selig Polyscope Company prestao s radom, a ZOO vrt je morao prodati za vrijeme Velike depresije. Neposredno pred smrt je dobio počasnog Oscara kao priznanje za razvoj američke kinematografije.
Shelbyville, Tennessee
Šelbivil je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 20.335, što je 4.23 (26,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pedegate, Frosinone
Pedegate je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Willsboro, New York
Vilsboro je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 753.
Crnogorska antifašistička skupština narodnog oslobođenja
Istorija
ZAVNO Crne Gore i Boke je osnovan na zasedanju narodnih predstavnika, održanom 15. i 16. novembra 1943. godine u Kolašinu. Ovo je ujedno bilo i prvo zasedanje ZAVNO-a, na kojem se konstituisalo kao najviše predstavničko i političko telo narodnooslobodilačkog pokreta Crne Gore i Boke. Za predsednika je bio izabran Niko Miljanić.
Odluke Drugog zasedanja AVNOJ-a, stalno jačanje Narodnooslobodilačkog pokreta u Crnoj Gori posle ovog zasedanja i razvoj narodne vlasti omogućili su nove korake u izgradnji državnosti Crne Gore.
Izvršni odbor ZAVNO-a Crne Gore i Boke je 3. januara doneo proglas u kojemu je pozvao stanovništvo na još odlučniju borbu protiv fašističkih okupatora i kvislinga.
Drugo zasedanje ZAVNO Crne Gore i Boke održano je 16. februara 1944. godine u Kolašinu. Na zasedanju je data puna podrška odlukama Drugog zasedanja AVNOJ-a.
Najznačajnije je bilo Treće zasedanje ZAVNO-a Crne Gore i Boke, sazvano i održano u Kolašinu od 13. do 15. jula 1944. godine. Na njemu je ZAVNO formiran u CASNO, koji se konstituisao u najviše zakonodavno i izvršno telo Crne Gore kao ravnopravne federalne jedinice u Demokratskoj Federativnoj Jugoslaviji. Izabrano je Predsedništvo Skupštine i ovlašćeno da imenuje Nacionalni komitet oslobođenja Crne Gore, kao najviši izvršni i naredbodavni organ, čim za to budu postojali uslovi. Do obrazovanja Nacionalnog komiteta, njegove je funkcije vršilo Predsedništvo, koje je rukovodelo svim poslovima narodne vlasti preko Narodnooslobodilačkih odbora. Odluke donesene na ovom zasedanju imale su po značaju i sadržini ustavotvorni karakter. Njima je izvršeno konstituisanje vlasti u Crnoj Gori kao federalnoj jedinici jugoslovenske državne zajednice.
Na Četvrtom zasedanju, održanom u oslobođenoj Crnoj Gori na Cetinju od 15. do 17. aprila 1945. godine, CASNO je pretvoren u Crnogorsku narodnu skupštinu kao najviši organ narodne vlasti i jedini zakonodavni organ. NOO-i su postali Narodni odbori, a sreske narodnooslobodilačke skupštine – sreske skupštine. Organizovana je prva narodna vlada na čelu sa Blažom Jovanovićem. Odlukom ove Skupštine, srezovi bjelopoljski i pljevaljski, nakon rasformiranja ZAVNO-a Sandžaka, uključeni su u sastav Crne Gore.
Obrazovanjem narodne vlade i daljom izgradnjom sistema narodne vlasti, na osnovu odluka Četvrtog zasedanja, okončan je proces uspostavljanja nove crnogorske državnosti.
Heartland with John Kasich
From the Heartland with John Kasich je bila američka televizijska emisija koja se sastojala od vijestiju i razgovora koja se je prikazivala na američkoj televizijskoj postaji Fox News Channel. Voditelj emisije bio je današnji guverner američke savezne države Ohia John Kasich. Emisija se je svake subote emitirala uživo u 8 navečer po istočnom američkom vremenu. Za razliku od većine Fox News-ovih emisija koje su bile iz New Yorka, Kasicheva se je emisija prikazivala iz Columbusa.
From the Heartland bila je slična emisiji Billa O'Reillyja koja se je sastojala od vijestiju The O'Reilly Factor. Neke od priča bile su nešto kao zbivanja oko događaja koji su se zbili tijekom tjedna na The O'Reilly Factoru. Kasich je također bio čestim gostom-voditeljem The O'Reilly Factora.
Zadnje izdanje From the Heartland with John Kasich emitirano je 21. travnja 2007. godine.
John Luther Long
John Luther Long (1. januar 1861 – 31. oktobar 1927) je bio američki pravnik i književnik, najpoznatiji kao autor novele Madame Butterfly, koja je poslužila kao predložak za istoimenu operu Giacoma Puccinija. Long se u svojim djelima često bavio Japanom, iako tu zemlju nikada nije posjetio; umjesto toga se kao izvor podataka oslanjao na knjige i novinske članke, odnosno pisma sestre Sarah Jane Correll, koja je u Japanu živjela zajedno sa svojim mužem, metodističkim misionarom. Long je, usprkos velikog uspjeha svojih djela, bio izuzetno skroman i izbjegavao je javnost.
Wikitravel
Wikitravel je višejezični internetski wiki-projekt turističkih informacija. Danas (2012. godine) postoji 11 jezičnih projekata s više od tisuću članaka. Projekt su pokrenuli Evan Prodromou i Michele Ann Jenkins 2003. godine.
Tri godine poslije, 2006. godine tvrtka "Internet Brands" kupuje zaštićeno ime i poslužitelje Wikitravela, te potom uvodi reklame na svoje stranice.
ODE-CDV
ODE-CDV je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 575,718 Da.
Giffaumont-Champaubert
Žifomon Šampober je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Vitri le Fransoa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 234 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 28,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 134 metara.
Neda Bajsić
Neda Bajsić (Zagreb, 15. ožujka 1942. - Zagreb, 23. lipnja 2012. ) je bila hrvatska kazališna, televizijska i filmska glumica.
Životopis
Neda Bajsić djetinjstvo provodi u Splitu, a mladost u Dubrovniku gdje je u vrijeme školovanja nastupala na Dubrovačkim ljetnim igrama. Dolaskom u Zagreb, upisuje studij glume na Akademiji za kazališnu i filmsku umjetnost. Od 1967. do 1969. bila je članica Zagrebačkog kazališta mladih, a od 1969. članica HNK u Zagrebu.
Za glavnu ulogu u predstavi "Grbavica" 1971. godine prima nagradu "Sedam sekretara SKOJ-a" za scenske umjetnosti. Od zapaženijih kazališnih uloga valja izdvojiti Idu u "Na taraci", Anicu u "Maškarate ispod kuplja", Veru u "Vožnji", Gogu u "Događaj u gradu Gogi", te gospođicu Burstner u "Procesu".
Umrla je 23. lipnja 2012.
Norco, Louisiana
Norko je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.074, što je 505 (-14,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Saluggia, Vercelli
Saluggia je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2989 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 194 m.
Kokain
Kokain je alkaloid koji se dobiva iz grmaste zimzelene biljke koke (Erythroxylon coca) koja uspijeva u Južnoj Americi, nekim dijelovima Afrike, Indoneziji i Havajima.
Povijest
Na zapadu prvi je njegove kristale iz biljke 1860. izolirao njemački kemičar Albert Niemann. Nisu poznati točni podaci o tome kada je čovjek počeo koristiti lišće koke, ali na osnovi figura nađenih u arheološkim iskopinama, može se zaključiti da je koka ljudima poznata od 3. st.pr n.e.
Istraživanjima je utvrđeno da je izuzetno mnogo upotrebljavana u doba civilizacije Inka u vremenu od 11. do 16. stoljeća. Koristili su je najprije svećenici i predstavnici aristokracije pri religioznim obredima (bila im je sveto drvo), a čak je i danas među južnoameričkim Indijancima upotreba lišća koke društveno prihvatljiva i svrstava se u istu kategoriju sa duhanom. Indijanci su stoljećima uživali u ovoj biljci, ali na poseban način: oni žvaču listove koke s pepelom. Kako je pepeo alkaličan dolazi do hidrolize kokaina u ekgonin koji nema euforično djelovanje kokaina nego djeluje poput kofeina. U Europi biljka koke nije pobudila veće zanimanje, a dugo vremena niti kokain se uopće ne koristi.
Iako je rano otkriven njegov potencijal kao lokalnog anestetika, još dvadesetak godina ne koristi se u tu svrhu (tadašnje 'metode' bile su hlađenje operiranog dijela tijela). Tek 1883, kad Nijemci daju čisti kokain svojim vojnicima i otkrivaju da ima blagotvorne efekte na njihovu izdržljivost, kokain se počinje koristiti u različitim medicinskim i prehrambenim proizvodima. Primjerice sve do 1911. godine kokain je bio važan sastojak pića Coca Cola (ime je piće dobilo po dvjema biljkama čiji su se ekstrakti ulazili u sastav pića - koka i kola), a zanimljivo je da je Coca Colu izmislio jedan američki ljekarnik.
Jedan od najpoznatijih zagovornika ove droge bio je Sigmund Freud. 1884. Sigmund Freud je tražio lijek za psihičku iscrpljenost i depresiju. Shvatio je da kokain djeluje kao anestetik, te da pomaže pri uklanjaju depresije, te ga nazvao "magičnim lijekom", koji između ostalog pomaže i kod liječenja ovisnosti o morfinu. No 1887. Freud uočava stvaranje ovisnosti i kokainske psihoze dok se droga uzima, i prestaje ju koristiti osobno, a i profesionalno.
Upotreba kokaina imala je utjecaja i na literaturu - tamna strana legendarnog detektiva Sherlocka Holmesa upravo je ubrizgavanje kokaina, njegovom tvorcu Sir Arthuru Conanu Doyleu također nije stran, a Robert Louis Stevenson je najvjerojatnije pisao Dr. Jekyll and Mr. Hyde pod utjecajem kokaina. I drugi literarni velikani ga slobodno koriste: Anatole France, Henrik Ibsen, Jules Verne, Alexander Dumas, a neki predsjednici (Winston Churchill), kraljevi (kraljica Victoria, perzijski šah i drugi), čak i tadašnji papa slave Vin Mariani, francusko vino sa kokainom kao jednim od sastojaka.
Masovna upotreba kokaina na zapadu počinje organiziranjem tržišta u SAD-u kasnih šezdesetih godina 20. stoljeća. Američka mafija putem kolumbijskih kartela počinje s masovnom distribucijom kokaina, većinom bolje stojećim slojevima. Velik broj "uspješnih i bogatih" Amerikanaca povremeno ili češće uzima kokain usprkos desetljećima "rata protiv droga" koji vodi vlada SAD-a. Posljedice su najčešće javnosti nevidljive zahvaljujući dovoljnoj količini novca za održavanje i/ili liječenja navike (za razliku od ovisnika o cracku, mahom siromašnih).
U Europi, tek kasnih osamdesetih dolazi do velikog proboja kokaina, usred globalizacije kriminalnih mreža i organizacije područja prodaje, koje se i u Hrvatskoj uspostavlja ranih devedesetih. To je bilo i doba procvata rave kulture, koja iz prva nije bila vezana uz kokain, ali kako su godine prolazile, "generation ecstasy" postajao je sve više "generation everything".
Danas u većini europskih zemalja kokain zauzima poziciju četvrte najčešće upotrebljavane ilegalne droge nakon kanabisa, ecstasya i amfetamina. Ne postoje pravila, ali npr. u Engleskoj, uzimanje kokaina najčešće se vezalo uz house, drum'n'bass i 2step scenu.
Kemija kokaina
Kokain se dobiva ekstrakcijom iz lišća biljke, a od jednog kilograma koke dobije se otprilike 125 grama kokaina. Ulični kokain dolazi u obliku kokain hidroklorida, koji je bijeli kristal gorkog okusa sa anestetičnim djelovanjem. U paketićima se najčešće nalazi 1 g praha, a nemoguće je znati koliko je od toga stvarno kokain (najčešće između 30-60%) - dileri u njega još dodaju škrob, puder, šećer, prokain ili stimulanse kao što su amfetamini. Čista slobodna baza kokaina - crack dobiva se iz kokain hidroklorida pomoću etara, ali kako je postupak vrlo opasan (eter lako može eksplodirati tijekom postupka), za dobivanje slobodne baze koristi se natrijev hidrogenkarbonat (soda bikarbona). Rezultat su kristalići slobodne baze onečišćene sa sodom bikarbonom koji se na ulici prodaju pod imenom crack, a uglavnom se konzumiraju pušenjem. Kokain se testovima može otkriti u urinu 48-72 sata nakon uzimanja, a kod redovitijih konzumenata je potrebno oko 3 tjedna da bi rezultati testa bili negativni.
Djelovanje
Osnovni načini unošenja kokaina u organizam su: ušmrkavanje, injiciranje (prah kokain hidroklorida) i pušenje (crack). Kod ušmrkavanja potrebno je oko tri minute da sluznica apsorbira kokain koji preko kapilara ulazi u krvotok, pa onda u mozak. Kod pušenja, kokainska para se apsorbira u krvotok u plućima, čime se početak djelovanja ubrzava. Djelovanje kokaina relativno je kratko, oko 20-40 minuta. Po početku djelovanja, logično razmišljanje postaje lakše i brže, aktivira se govorni centar, osjeća se samopouzdanje za vrhunske napore i dostignuća. Za približno 10 minuta hipotalamus reagira na stimulans, osjećaj lakoće polako nestaje, a tjelesna temperatura se povećava (uz opasnost od toplinskog udara). Podražen je i centar za spolnost ali isto tako može se podražiti i centar za strah koji pretjerano reagira i dolazi do napada panike. U malom mozgu pogođeni su centri za sposobnost kretanja i ravnoteže. Pušenjem cracka, veoma visoke doze kokaina brzo dopiru do mozga i stvaraju jako i trenutačno uzbuđenje koje traje oko 20 minuta. Pušenje crack kokaina može stvoriti agresivno paranoidno ponašanje kod korisnika.
Ovisnost
Kokain je psihoaktivna droga koja izaziva vrlo snažnu psihičku ovisnost., a crack razvija i elemente fizičke ovisnosti. Spuštanje s kokaina prati depresija i drugi loši osjećaji, pa je želja za ponovnim uzimanjem vrlo jaka. Kada uzimanje postane navika, vrlo je teško stati, a simptomi odvikavanja uključuju jaku želju za drogom, apatiju, depresiju, paranoju, misli o samoubojstvu, gubitak seksualne želje, nesanicu. Često se uzima još kokaina da se izbjegnu ovi efekti.