cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bitka za Moskvu
Uvod
Iako je bitka za Kijev bila pobjeda sila Osovine, samo je još više odgodila početak napada na Moskvu. Guderian je zapisao: "Kijev je sigurno bila briljantna taktička pobjeda, ali je i dalje otvoreno pitanje da li je imala značajnu stratešku vrijednost. Svatko je sada ovisio o sposobnosti [sila Osovine] da osigura očekivane rezultate prije zime i čak prije prvih jesenjih kiša. " Hitler je i dalje vjerovao da Wehrmacht ima priliku završiti rat prije zime zauzimanjem Moskve. 2. listopada, Grupa armija Centar, koju je vodio Fedor von Bock, pokrenula je konačnu ofenzivu prema Moskvi, pod nazivom operacija Tajfun.
Planovi
Za Hitlera, Moskva je bila najvažnija vojna i politička meta, jer je očekivao da će predaja grada dovesti do kolapsa Sovjetskog Saveza. General Franz Halder je 1940. zapisao: "Najbolje rješenje bi bila direktna ofenziva na Moskvu." U napadu je sudjelovalo pješaštvo, oklopne divizije i Luftwaffe. Sveukupno, preko milijun vojnika je poslano sa zapada prema Moskvi, sa 1.700 tenkova. Ipak, od 22. lipnja, Luftwaffe je izgubio 1.603 borbena zrakoplova, a 1.028 je oštećeno. Luftflotte je stoga imao samo 549 spremnih zrakoplova. Napad se oslanjao na standardne blitzkrieg taktike, u kojima su Panzer postrojbe jurile duboko u sovjetske formacije i izvele dvostruko uklještenje, stavile Crvenu armiju u džep te ih uništile.
Wehrmacht je planirao napasti Moskvu sa sjevera i juga, ali je već tada osjećao logističke poteškoće. Guderian je primjerice zapisao kako neki njegovi uništeni tenkovi nisu bili zamijenjeni, te da njegove postrojbe nisu imale dovoljno goriva za početak operacije.
right|thumb|225px|Pošto su svi muškarci išli na front, žene u Moskvi su same morale kopati rovove koji bi zaustavili tenkove.
Ca' Macchinetta, Venezia
Ca' Macchinetta je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -2 m.
Bitka za Moskvu
Planovi
Sovjetski zapovjednici su naredili postavljanje opsežnih linija obrane oko Moskve. Prva linija obrane je išla trasom Ržev–Vjazma–Brjansk. Druga, tzv. Možajska linija, je bila dvostruka obrana koja je išla između Tvers i Kaluge. Trostruki prsten obrane je išao oko samog grada, tvoreći obrambenu zonu Moskve. Plana napada sila Osovine je otkriven vrlo kasno, pa su sovjetske trupe dobile naredbu zauzeti potpuni obrambeni položaj tek 27. rujna 1941. Ipak, nove sovjetske divizije su se stvarale na Volgi, u Aziji i na Uralu, iako bi trebalo par mjeseci dok bi se te trupe mogle iskoristiti na bojištu, zbog čega je bitka bila utrka sa vremenom.
Džepovi Vjazma i Brjansk
Kraj Vjazma, sovjetske snage su brzo poražene od vrlo mobilnih snaga 3. i 4. oklopne armije koje su iskoristile slaba područja u obrani te bi potom brzo otišle iza linija Crvene armije. Defenzivna skupina, koja je još bila u izgradnji, je brzo pregažena kada su se njemačke oklopne jedinice sastale u Vjazmi 10. listopada. Četiri sovjetske armije (19., 20., 24. i 32.) su ostale zarobljene u velikom džepu zapadno od grada.
Suprotno od njemačkih očekivanja, okružene sovjetske snage se nisu tako lako predale. Umjesto toga, borbe su bile mukotrpne i očajne, te je Wehrmacht morao uključiti 28 divizija kako bi eliminirale opkoljene sovjetske vojske, čime su trošile kapacitete kojima su htjeli napasti Moskvu. Ostaci sovjetskih snaga su se uspjeli povući i konsolidirati nove obrambene linije oko Možajska. Sovjetski otpor kraj Vjazme je također stvorio dodatnog vremena za sovjetski generalštab da opskrbi pojačanjem četiri armije koje brane predgrađe Moskve (5., 16., 43. i 49.), te da preveze dvije oklopne divizije sa Dalekog istoka. 300px|thumb|Wehrmachtovo napredovanje u operaciji Tajfun
Na jugu kraj Brjanska, sovjetske snage su bile jedva donekle učinkovitije od one u Vjazmu. 2. oklopna armija je osvojila Orel 3. listopada i Brjansk 6. listopada. Luftflotte 2 je izvela 984 borbenih misija i uništila 679 vozila 3. listopada. Idućeg dana, uništili su željezničke veze te usporile sovjetsko pokretanje u području Sumi-Lgov-Kursk, te odsjekla komunikaciju između Brjanska i jugo-zapadnih fronti. Sovjetske 3. i 13. armije su okružene, ali se također nisu predale dok su male skupine uspjele pobjeći do drugih obližnjih obrambenih položaja.
Do 7. listopada, ofenziva Wehrmachta je usporena. Pao je prvi snijeg te se brzo otopio, zbog čega se ceste bile pune blata. Teški tenkovi i borbena vozila nisu se mogli lako kontrolirati u takvim uvjetima. 4. oklopna armija je pala u zasjedu Dmitrija Leliušenka kraj grada Mtsenska. Novi sovjetski tenkovi su skriveni u šumama dok su njemačka oklopna vozila prošla kraj njih, te ih napala sa obje strane. Za Wehrmacht, šok takvog poraza i uništenja tenkova je bio tako velik da je izdana naredba o posebnoj istrazi. Guderian i njegove postrojbe su saznale da su novi sovjetski tenkovi, tipa T-34, bili gotovo neprobojni za njemačke tenkovske topove. Guderian je zapisao da su "Rusi napokon naučili nekoliko stvari." Luftflotte 2 je izveo 1.400 napada protiv sovjetskih pozicija kako bi podupro njemačku 4. oklopnu diviziju, čime je uništio 20 tenkova i 650 raznih borbenih vozila.
I drugdje su masovni sovjetski protunapadi usporili ofenzivu Whermachta. Na fronti kraj Brjanska, naišli su na jak sovjetski protunapad. Luftwaffe je opet izveo nekoliko misija i uništio 22 tenkova i preko 450 vozila, čime je sovjetski napad zaustavljen.
Dimenzije sovjetskog poraza bile su velike. Prema njemačkim procjenama, 673.000 vojnika je zarobljeno od Wehrmachta u oba džepa, iako novija istraživanja navode da je bilo ipak manje zarobljenika, oko 514.000, čime se sovjetska snaga smanjila za čak 41%. 9. listopada, Otto Dietrich iz Ministarstva propagande, je na konferenciji za novinare najavio skoro uništenje armija koje brane Moskvu. Pošto Hitler nikada nije morao lagati o provjerljivim vojnim činjenicama, Dietrich je uvjerio strane dopisnike da je raspad sovjetskog otpora postalo samo pitanje vremena. Njemački moral - nizak od početka Barbarosse — se značajno poboljšao, sa glasinama o povratku vojnika na Božić i velikom bogatstvu navodnog budućeg Lebensrauma na istoku.
Ipak, otpor Crvene armije je uveliko usporio Wehrmacht. Kada su 10. listopada snage sila Osovine stigle do linije Možajska, pronašli su dobro pripremljene, svježe sovjetske snage. Istog dana, Žukov je pozvan iz Lenjingrada kako bi rukovodio obranom Moskve. Odmah je naredio koncentraciju svih raspoloživih obrana na jačanje Možajska, što je podupro i Vasiljevski. Ipak, Luftwaffe je i dalje dominirao nebom te je u novom napadu uništio 440 vozila te 150 topova.
Linija obrane kraj Možajska (13. – 30. listopada)
Usprkos svježim pojačanjima, linija obrane kraj Možajska sastavljena od 5., 16., 43. i 49. sovjetske armije imala je sveukupno jedva 90.000 vojnika. Zbog toga, Žukov je odlučio koncentrirati svoje snage na četiri kritične točke: Volokolamsk, Možajsk, Malojaroslavets i Kaluga. Cijeli sovjetski zapadni front, gotovo potpuno uništen u Vjazmi, je morao biti sastavljen ispočetka.
Moskva je pretvorena u utvrdu. Prema Žukovu, 250.000 žena i tinejdžera je pravilo protutenkovske rovove oko grada te pomaklo skoro tri milijuna kubičnih metara zemlje bez mehaničke pomoći. Moskovske tvornice su transformirane u vojne komplekse: tvornica automobila je pretvorena tvornicu pušaka, tvornica satova u tvornicu pješačkih mina a tvornica čokolade je stvarala hranu za bojišnicu, dok su automehaničari popravljali oštećene tenkove i vozila. Ipak, situacija je bila opasna jer je sovjetski glavni grad bio na dometu njemačkih tenkova. Moskva je postala i meta masivnih zračnih napada, iako su iste imale ograničen učinak zbog dobro postavljene protuzračne obrane i vatrogasnih službi.
Na jugu, 2. oklopna armija je išla prema Tuli relativno lagano, zbog toga jer nije bilo većih koncentracija sovjetskih trupa. Ipak, loše vrijeme, problemi sa gorivom i oštećene ceste su uveliko usporili ofenzivu; Guderian je stigao do predgrađa Tule tek 26. listopada. Zbog velikog otpora u Tuli, Guderianova vojska je morala stati nadomak grada tri dana kasnije. Par dana kasnije, naređen je prekid ofenzive do rješavanja logističkih poteškoća i blata na cestama.
Prestanak prodiranja
right|thumb|225px|Blato kraj Moskve, jesen 1941.
David Glantz je u svojoj knjizi When Titans Clashed [Kada su se sukobili titani] zapisao da bi se do jeseni 1941. Wehrmacht i Crvena armija mogli usporediti sa "ošamućenim boksačima, koji ostaju oprezno na nogama ali velikom brzinom gube moć da naude jedno drugome." Wehrmachtove jedinice su postajale izmorene, a samo ⅓ njihovih motornih vozila je funkcioniralo, pješaštvo je bilo na ⅓ do ½ prijašnjih kapaciteta, a ozbiljni logistički problemi su sprječavali dobavljanje zimske obuće na bojištu. Čak je i Hitler počeo odbacivati ideju o dugoj borbi, jer je ideja o slanju tenkova u tako velik grad bez pješaštva bio odveć riskantan potez nakon problematičnog osvajanje Varšave 1939.
Od 31. listopada do 15. studenog, zapovjednici Wehrmachta su pripremili drugu ofenzivu prema Moskvi, usprkos manjku vojnika i opreme. Usprkos sovjetskim pojačanjima sa istoka, Wehrmacht nije očekivao da će Sovjeti ostvariti učinkovitu obranu zbog velikih gubitaka. Sovjetske snage su smanjene na oko 500.000 vojnika i 890 tenkova kraj Moskve. Ipak, divizije su zauzele bolje položaje, trostruki obrambeni prsten oko grada te neke ostatke sa linije obrane u Možajsku. Većina sovjetskih armija sada je imala višeslojnu obranu sa barem dvije divizije sa puškama. Također, zbog iskustva su postali spremniji na bitku.
Završni okršaj
15. studenog, Wehrmachtove tenkovske armije su počele ofenzivu prema Klinu, gdje nije bilo raspoloživih sovjetskih rezervi zbog Staljinove želje da se pokuša protuofenziva kod Volokolamska, koja je prisilila prerazmještanje svih raspoloživih rezervnih snaga prema jugu. Prvotni njemački napadi su razdvojili frontu na dva dijela, te razdvojili 16. i 30. armiju. Žukov je zapisao u memoarima: "Neprijatelj, ignorirajući žrtve, je vršio frontalne napade, kako bi stigao do Moskve pod bilo koju cijenu." Ipak, višeslojne obrane su smanjile sovjetske žrtve dok se 16. armija polako povlačila i stalno napadala njemačke divizije koje pokušavaju proboj kroz utvrde.
Isamu Noguchi
Isamu Noguchi (野口 勇) bio je istaknuti američki likovni umjetnik i arhitekt japanskog porijekla čija je karijera trajala šet decenija. Poznat po svojim skulpturama, Noguchi je poznat po dizajnu setova i scenografije predstava Marthe Graham, kao i svjetiljki i uredskog namještaja koji se dan-danas koriste.
El Pedazo, Tecomán
El Pedazo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Isamu Noguchi
Noguchi je 1947. otpočeo suradnju sa kompanijom Herman Miller kojoj su također priključili George Nelson, Paul László i Charles Eames, stvorivši katalog koji se kasnije često navodio kao najuticajniji ikada napravljen u historiji modernog namještaja. Među njima je najpoznatiji Noguchijev stol which remains in production today Po njemu je nazvan Noguchijev muzej u New Yorku.
El Pedazo, Tecomán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Isamu Noguchi
Isamu Noguchi je bio vanbračni sin japanskog pjesnika Yonea Noguchija i američke novinarke Léonie Gilmour. Polusestra mu je bila znamenita plesačica Ailes Gilmour. Rane godine je proveo živeći u SAD i Japanu, prije nego što se za vrijeme studija trajno nastanio u SAD. U Parizu 1927. je bio učenik Constantina Brancusija. Za vrijeme drugog svjetskog rata je bio interniran, ali je pobjegao iz logora, zbog čega ga je neko vrijeme nastojao uhapsiti FBI.
Bitka za Moskvu
Završni okršaj
left|thumb|225px|Vojnici Wehrmachta u snijegu, zapadno od Moskve Zbog žilavog otpora na sjeveru i jugu, Wehrmacht je 1. prosinca pokušao izravan napad sa zapada, ali je ofenziva imala ograničenu potporu tenkova, te su sovjetske snage uspijele u protuofenzivi odbaciti ih podalje od grada. 2. prosinca, bataljun sila Osovine je stigao do grada Himki - udaljenog oko 8 km od Moskve - što je najdalji prodor Wehrmachta do Moskve.
Temperature su se spuštale. 30. studenog, von Bock je javio Berlinu da je temperatura bila –45 °C. General Erhard Raus je bilježio temperature u svojem dnevniku. Ukazuje na iznenada puno hladnije razdoblje od 4.-7. prosinca, od –36 do –38 °C. Izvještaji o temperaturi su se razlikovali. Žukov navodi da je u studenom temperatura ostajala između –7 do –10 °C Vojnicima sila Osovine to nije bilo bitno jer su se ionako smrzavali pošto nisu imali valjanu zimsku opremu. Zabilježeno je 130.000 slučajeva smrzavanja u Wehrmachtu. Smrznuta mast se morala otkloniti od svake čahure za top a vozila su se morala zagrijati satima prije upotrebe. I Sovjeti su bili pogođeni vremenom, ali su bili bolje opremljeni.
Ofenziva sila Osovine je zaustavljena. Heinz Guderian je napisao u dnevniku sljedeće: "Ofenziva na Moskvu nije uspjela... Podcijenili smo neprijateljske snage, kao i njegovu veličinu i klimu. Na sreću, zaustavio sam svoju vojsku 5. prosinca, inače bi katastrofa bila neizbježna."
Sovjetski protunapad
Wehrmacht je procijenio da Sovjeti više nisu imali rezervi te stoga nisu bili sposobni izvesti protunapad. To se pokazalo netočnim jer je Staljin doveo 18 divizija, 1.700 tenkova i preko 1.500 borbenih zrakoplova iz Sibira i Dalekog istoka, oslanjajući se na procjenu špijuna, Richarda Sorega, da Japan neće napasti Sovjetski Savez. Crvena armija je akumulirala rezervu od 58 divizija do kraja godine, kada je ofenziva koju su preporučili Žukov i Vasiljevski napokon odobrena od Staljina. Ipak, i sa novim pojačanjima, sovjetske snage su imale tek 1.100.000 ljudi, tek malo više od Wehrmachta. Ipak, uz pažljivo razmještanje snaga, na kritičnim točkama je dosegnut razmjer snaga dva naprema jedan. 5. prosinca, započet je protunapad na Kaljininskom frontu. Nakon dva dana malog napretka, Sovjeti su zauzeli Krasnaja Poljana i nekoliko drugih gradova u okolici Moskve.
thumb|225px|Ruska poštanska marka koja obilježava 60. obljetnicu bitke za Moskvu
Istog dana, Hitler je potpisao direktivu br. 39, čime se izdaje naredba da Wehrmacht zauzme obrambeni stav na cijelom bojištu. Ipak, njemačke snage nisu mogle organizirati solidnu obranu te su bili prisiljeni povući se kako bi konsolidirali svoje pozicije. Guderian je zapisao da je u razgovoru sa drugim zapovjednicima spomenuto kako se trenutna fronta ne može održati. 14. prosinca, Franz Halder i Günther von Kluge su napokon dali dopuštenje za povlačenje do zapada rijeke Oka, bez odobrenja Hitlera. 20. prosinca, na sastanku sa najvišim službenicima, Hitler je povukao naredbu o povlačenju i naredio vojnicima da brane svaki pedalj zemlje. Guderian je prosvjedovao, primjetivši da su gubici od hladnoće zapravo veće od gubitaka na bojištu, te da dostava zimske opreme kasni iz Poljske. Guderian je stoga smijenjen za Božić, zajedno sa generalima Hoepnerom i Straussom, zapovjednicima 4. i 9. oklopne armije. Fedor von Bock je također smijenjen, službeno zbog "zdravstvenih razloga." Walther von Brauchitsch, načelnik generalštaba, je smijenjen 19. prosinca.
U međuvremenu, sovjetske snage su nastavile djelovanje na sjeveru. Oslobodili su Kalinjin, Klin te zauzeli stožer njemačkog 46. oklopnog korpusa izvan grada. Time je nastala izbočina oko Klina. Sovjetski zapovjednik, general Konjev, pokušao je okružiti preostale njemačke postrojbe. Žukov je usmjerio snage na jugu izbočine, kako bi pomogao Konjevu. Okruženje nije uspjelo, ali su se snage sila Osovine ipak smanjile. Drugi pokušaj usmjeren je protiv 2. oklopne armije, ali su naišli na jak otpor kraj Rževa pa su morali stati. Time se stvorila izbočina koja je trajala do 1943. Na jugu, ofenziva je oslobodila grad Tulu 16. prosinca. Velik uspjeh bilo je okruženje i uništenje njemačkog XXXIX. korpusa.
Luftwaffe je bio paraliziran od sredine prosinca. Temperature su znale pasti i do −42. Logističke poteškoće i val hladnoće otežali su uvjete ratovanja do siječnja 1942. U međuvremenu, Luftwaffe je skoro nestao iznad neba Moskve, dok su sovjetske zračne snage jačale. 4. siječnja, nebo se razvedrilo te je Luftwaffe brzo ponovno opremljen i pojačan iz vojnih baza u Trećem Reichu. Bio je to pokušaj spašavanje situacije u zadnji tren, ali je uspio. Luftwaffe je spriječio potpuni kolaps Grupe armije Centar. Između 17. i 22. prosinca, Luftwaffe je uništio 299 motoriziranih vozila i 23 tenkova oko Tule, čime je zadat udarac Crvenoj armiji koja je htjela potpuno odgurnuti Wehrmacht prema zapadu.
Ipak, Sovjeti su uspjeli vratiti gradove Naro-Fominsk, Kalugu i Malojaroslavec do 2. siječnja, nakon 10 dana žilave borbe. Sovjetske rezerve su bile niske pa je protunapad zaustavljen 7. siječnja 1942., ali su ipak uspjeli odgurnuti snage sila Osovine 100 km dalje od Moskve. Staljin je naredio daljnje napade, ali zbog iscrpljenosti Crvene armije, oni nisu uspjeli. Ipak, Moskva je obranjena čime je moral Sovjeta značajno poboljšan, dok je Wehrmacht pretrpio prvi poraz. Iduće godine, borbe na istočnom frontu će se nastaviti te će dovesti do neminovnog "rata iscrpljivanja".
Naknadno, Moskva će, kao i Staljingrad, postati simbol otpora protiv snaga sila Osovine, početna strateška pobjeda te 1965. postati jedan od "gradova junaka".
Odjek
Wehrmacht se morao povući prema zapadu, ali je Moskva ipak ostala ranjiva sve do listopada 1943., kada je Crvena armija odlučnim jurišem prešla most na Smolensku i rijeku Dnjepar na kraju druge bitke za Smolensk.
Desi Slava
Životopis
Roditelji su joj se razveli kad je imala šest godina. Počinje pjevati s 11 godina, a s 14 dobiva prvu nagradu. Svoj prvi album Нямам проблеми objavljuje s 19.
Bitka za Moskvu
Odjek
Ljutit što njegova vojska nije osvojila Moskvu, Hitler je otpustio načelnika generalštaba, Walthera von Brauchitscha, 19. prosinca 1941., te osobno preuzeo komandu nad Wehrmachtom, preuzimajući ju od iskusnih i stručnih njemačkih vojnih službenika. Hitler se time okružio činovnicima koji su mu bili poslušni i vjerni, ali imali malo ratnog iskustva. Guderian je kasnije zapisao u memoarima: "Ovo je stvorilo zahlađenje u našim odnosima koje nakon toga više nikad nije popravljeno." To je pak povećalo nepovjerenje Hitlera prema zapovjednicima te smanjilo vještinu njemačke vojske. Neminovno, time je izbio rat iscrpljivanja.
Pobjeda je pak dovelo do povećanja Staljinova samopouzdanja koji je smatrao da Wehrmacht ima najviše vojnika oko Moskve, te je stoga naredio napad na jug gdje je smatrao da će biti manji otpor, usprkos protivljenju Žukova, što će dovesti do neuspjeha prilikom druge bitke za Harkov i okruženja Vlasovoe vojske oko Lenjingrada u neuspjelom pokušaju zaustavljanja opsade grada.
1.028.600 osoba je dodijeljena posebna medalja zbog zasluga obrane Moskve od 1944. Pedeset godina kasnije, 1995., otvoren je Muzej obrane Moskve u kojem su izloženi predmeti, fotografije i zapisi bitke.
Žrtve
right|thumb|225px|Spašavanje ranjenika na ratnom frontu Procjenjuje se da je najmanje 700.000 ljudi preminulo na obje strane u bitci.
John Erickson navodi brojku od 653.924 žrtava na sovjetskoj strani od listopada 1941. do siječnja 1942. Glantz navodi brojku od 658.279 samo za fazu obrane, plus dodatnih 370.955 za protunapad tijekom zime do 7. siječnja 1942. Velika sovjetska enciklopedija, objavljena 1973.–1978., procjenjuje 400.000 njemačkih žrtava do siječnja 1942.
Moskovska enciklopedija, objavljena 1997., navodi brojku od 145.000 njemačkih i 900.000 sovjetskih žrtava za fazu obrane, te 103.000 njemačkih i 380.000 sovjetskih žrtava za protunapad do siječnja 1942. Ipak, među žrtvama na sovjetskoj strani su ubrojani i zarobljenici. Wehrmachtov izvještaj pak navodi 35.757 ubijenih, 128.716 ranjenih i 9.721 nestalih od listopada 1941. do siječnja 1941. Stoga, ukupne žrtve se procjenjuju na 174.000 do 400.000 za Wehrmacht te 650.000 do 1.280.000 za Crvenu armiju.
Usprkos neslaganjima oko točne brojke, bitka za Moskvu je jedna od najsmrtonosnijih bitaka u ljudskoj povijesti.
Slobodne vještine
Izraz slobodne vještine, odnosno sedam slobodnih vještina (lat. studia liberalia, ili septem artes liberales) u najširem smislu označava obrazovanje kome je glavni zadatak učenicima predati opće znanje, odnosno osposobiti ih za racionalno razmišljanje i razviti im intelektualne sposobnosti, a nasuprot obrazovanja koje naglasak stavlja specijalizaciju vezanu uz određenu vještinu ili oblast. U suvremenom svijetu se pod slobodnim vještinama smatraju književnost, jezici, filozofija, historija, matematika i nauka.
Antički koncept
U užem smislu se pod tim izrazima podrazumeva koncept obrazovanja u antičkom svijetu, odnosno sedam veština koje je Boecije je podelio ove veštine u dve grupe tako da prve tri čine tropuće (trivium) a preostale četiri čine četvoropuće (quadrivium). Rimske škole nestale su ubrzo nakon pada Rimskog carstva u svim delovima Evrope. Međutim, u Italiji one su nastavile da se razvijaju. Tamo je rimsko pravo ostalo na snazi i pravnici su se dalje obučavali u retorskim školama. Ove škole takođe su obrazovale i profesionalne pisce pisama koji su opsluživali nepismeno stanovništvo. Način rada kao i predmeti koji su se izučavali u ovim školama poslužili su kao izvor za crkvene škole koje su se postepeno razvijale u ostalim delovima zapadne Evrope.
Moderni koncept
U modernom svijetu se koncept slobodnih vještina koristi u tzv. koledžima slobodnih vještina (liberal arts college) u SAD.
Crawfordsville, Indiana
Krofordsvil je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15.915, što je 672 (4,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Opština Ghergheasa, Buzău
Ghergheasa je opština u Rumuniji u okrugu Buzau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
El Lirio, Santiago Huajolotitlán
El Lirio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Huajolotitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1640 m.
Huasco (rijeka)
Huasco (španjolski: Río Huasco) je rijeka na sjeveru Čilea duga 90 km.
Hidrologija
Huasco se formira sutokom rijeka Carmen i Tránsito, kod sela Alto del Carmen. Od tamo teče prema zapadu preko sušnog kraja, protiče preko grada Vallenar, do ušća u Pacifik kod grada Huasca.
Rijeci donose vode jedino Tránsito i Carmen koji izviru u Andama. Tránsito je dug 108 km, i ima sliv od 4.135 km², a Carmen koji dolazi sa juga ima sliv od 2.860 km², ali je duži - 145 km.
Zbog velike razlike u vodostaju (zima, ljeto) i evaporacije, rijeka je u gornjem toku, pregrađena branom i stvoreno veliko Akumulaciono jezero Santa Juana.
Sliv rijeke zajedno sa pritokama velik je 9.850 km² i proteže se po Regiji Atacama.
NGC 738
NGC 738 je galaksija u zviježđu Trokut.
Damas-aux-Bois
Damaz o Boa je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Epinal.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 236 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8,01 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 29,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 305 metara (maksimalnoj 366 m, a minimalnoj 279 m).
Polača (Knin)
Polača je naseljeno mjesto grada Knina, u Šibensko-kninskoj županiji, u Dalmaciji, Republika Hrvatska.
Kultura
U mjestu se nalazi Srpska pravoslavna crkva ''Sv. Apostola Petra i Pavla'' iz 1458. godine. Na području sela su snimani jugoslovenski filmovi: Vučari Donje i Gornje Polače, Braća po materi i Virdžina.
Stanovništvo
Prema popisu iz 1991. godine u Polači je bilo 1.586 stanovnika, među kojima je bilo 1.577 Srba, 5 Hrvata i 4 ostalih. Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, Polača je imala 134 stanovnika. Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, naselje Polača je imalo 210 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mesto Polača je imalo 1.586 stanovnika, sledećeg nacionalnog sastava:
Pastina, Massa e Carrara
Pastina je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 463 m.
Las Tilias, Zitácuaro
Las Tilias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zitácuaro.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2046 m.
Beinerstadt
Bajnerštat je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 43 opštinska središta okruga Hildburghauzen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 383 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16069003.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hildburghauzen Bajnerštat se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Hildburghauzen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 430 metara. Površina opštine iznosi 6,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 383 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 57 stanovnika/km².
Opština Santa Cruz de Juventino Rosas, Guanajuato
Santa Cruz de Juventino Rosas je opština u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 11595 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1755 m.
Alfa-Melanocit-stimulišući hormon
Alfa-Melanocit-stimulišući hormon je organsko jedinjenje, koje sadrži 77 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 1664,884 Da.
Stara Vučina
Stara Vučina je naselje u opštini Suva Reka, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Gornji Podgradci
Gornji Podgradci su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gradiška koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 2.378 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
NGC 714
NGC 714 je galaksija u zviježđu Andromeda.
Anovec
Anovec je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Anovec se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Ejido Colonia Obrera, Tamuín
Ejido Colonia Obrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamuín.
Anovec
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Anovec je imalo 67 stanovnika.
Ejido Colonia Obrera, Tamuín
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Pretta, Piacenza
Pretta je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Кућани
Кућани је насеље у Србији у општини Нова Варош у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 256 становника (према попису из 1991. било је 314 становника).
PAC
PAC se može odnositi na:
Кућани
Демографија
У насељу Кућани живи 217 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,4 година (43,8 код мушкараца и 45,1 код жена). У насељу има 65 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,94.
Vallenar
Vallenar je grad od 46,019 stanovnika. i općina od 51,917 stanovnika na sjeveru Čilea u Regiji Atacama i Huasco u kojoj je administrativni centar.
Кућани
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Vallenar
Geografske karakteristike
Vallenar leži u dolini rijeke Huasco, udaljen 148 km južno od svog regionalnog centra Copiapa.
Klima
Grad ima pustinjsku klimu, ali zbog blizine oceana do njega dopre nešto vlage. Maksimalna temperatura ljeti doseže 27 °C, a najniža zimi 5 °C. Kiša je vrlo rijetka i pada samo u zimskim mjesecima.
Dodson, Montana
Dodson je grad u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 124, što je 2 (1,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Colonia Yerba Santa, Acatepec
Colonia Yerba Santa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Acatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1697 m.
Santa Elena, Mulegé
Santa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Barnett Newman
Barnett Newman (29. januar 1905 – 4. jul 1970) bio je američki likovni umjetnik koji se smatra jednom od vodećih ličnosti apstraktnog ekspresionizma, a posebno slikarstva polja boje.
Anže (Krško, Slovenija)
Anže je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Anže se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Anže je imalo 121 stanovnika.
Brown Bess
frame|right|Kratka musketa za kopnenu službu
Brown Bess je nadimak koji se koristio za Kopnenu matričnu musketu (Land Pattern Musket), standardnu pušku Britanske vojske kao i njene najsrdonije varijante. Ta musketa - kremenjača je predstavljala jednu od prvih standardnih pušaka u historiji te imala važnu ulogu u širenju Britanskog Imperija.
Prva verzija je bila tzv. Duga kopnena matrična musketa (Long Land Pattern) koja je ustanovila kalibar od .75 in (19 mm). Ona je u službu ušla 1722. i ostala do 1838. godine, kada je počela proizvodnja nove Matrične muskete 1839 koja je koristila kapislu kao mehanizam opaljivanja. Pojedini primjerci Brown Bess su se, pak, koristili do sredine 19. vijeka, a dio ih je kao višak prodan drugim državama, kao što je Meksiko, kome su služili za vrijeme Teksaškog rata za nezavisnost i američko-meksičkog rata.
Kao i druge muskete, Brown Bess se nije isticala nekom naročitom preciznošću, pa na njoj čak nije postojao ni nišan. Teoretski je domet iznosio 100 m, ali je tadašnja pješadijska taktika propisivala da se vatra otvara s udaljenosti od 50 m i to koncentriranim plotunom.
Najstarija verzija iz 1722. godine je imala dužinu od 157 cm i težila oko 5 kg. Veća dužina cijevi se preferirala zbog lakše upotrebe bajoneta. Kasnije su uvedene kraće i lakše verzije za marince (1756. godine) i miliciju (1768. godine) koje su bile duge 106 cm.
Fantelle, Sondrio
Fantelle je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1697 m.
Papa Roach
right|thumb|250px|Grupa Papa Roach Papa Roach je četveročlani rock sastav iz Vacaville, California, SAD.
Opština Santiago Maravatío, Guanajuato
Santiago Maravatío je opština u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato.
Pentland
Pentland (engleski: Pentland Hills) je niski planinski masiv na jugoistoku Škotske.
Papa Roach
Članovi sastava
Sadašnji:
Prijašnji:
Pentland
Geografske karakteristike
Taj masiv prostire se po jugoistoku Škotske u dužini od oko 35 km jugozapadno od Edinburgha, sve do gornjeg toka rijeke Clyde. Njegova prosječna nadmorska visina je niska, najviši vrh Scald Law ima samo 579 metara.
Pentland je formiran od stijena nastalih prije 430 miliona godina na dnu oceana, od gline i pijeska koje su se slile nakon razdvajanja kontinenta. U masivu izviru brojni vodotoci od kojih su najznačajniji Water of Leith i Esk. Sjeverni krajnji dio masiva velik 90 km², proglašen je 1984. regionalnim parkom prirode.
Poli Genova
230px|mini|desno|Poli Genova na predstavljanju pjesme [[If Love Was a Crime|Ako je ljubav zločin. ]] mini|desno|Poli Genova noči nastupa na [[Pjesma Eurovizije 2011.|56. Pjesmi Eurovizije u njemačkom Düsseldorfu.]] Poli Genova (Sofija, 10. veljače 1987.) je bugarska pjevačica.
Opština Santiago Maravatío, Guanajuato
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1686 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1799 m.
Poli Genova
Počela je pjevati s četiri godine. Tijekom 2005. i 2006. sudjelovala je na bugarskom izboru za Pjesmu Eurovizije kao dio ženske grupe Melody. U to vrijeme je i diplomirala klarinet na Nacionalnoj glazbenoj školi u Sofiji.
Bila je voditeljica na Dječjoj Pjesmi Eurovizije, održanoj 21. studenog 2015. u Areni Armeec u Sofiji u Bugarskoj. Nekoliko mjeseci kasnije, izabrana je da predstavlja Bugarsku na natjecanju za Pjesmu Eurovizije 2016., ovaj put s pjesmom Ako je ljubav zločin. Pjesma je bila četvrta s 307 bodova, ostvarivši dotad najuspješniji nastup Bugarske na Pjesmi Eurovizije.
O svojoj eurovizijskoj uspješnici Genova je rekla:
Bihać
Bihać je grad i središte istoimene općine u sjeverozapadnom dijelu Bosne i Hercegovine, te glavni grad Unsko-sanskog kantona. Površina općine je oko 900 km². Do 1995. godine površina općine iznosila je 689 km², da bi, po zaključenju Daytonskog sporazuma, dio prijeratne općine Drvar bio pripojen općini Bihać. Prema popisu iz 1991. godine, općina je brojala 70.732 stanovnika, a prema procjenama, broj stanovnika na dan 30.6. 2007. godine iznosio je 61.035. Sam grad ima 39.195 stanovnika.
Prethistorijsko doba
Prisustvo dijelova plemena Japoda na ovom području sigurno je dokazano. Počevši od 8. vijeka pne. oni, pored dijela Slavonije, Gorskog kotara i Like, naseljavaju i Bihaćko polje. Japodska kultura obilježila je Bihać izuzetnim vrijednostima dalekog naslijeđa, od konstrukcionih rješenja sojenica, preko nakita od bronze, željeza i srebra, do "Japodskog konjanika". Nalazi iz mnogih mijesta, među kojima su Bihać, Golubić, Pritoka i Ripač, prikazuju specifičan karakter ilirske kulture na japodskom području (urne s prizorima iz svakodnevnog i zagrobnog života, ravni grobovi s bogatim prizorima, nakit, oružje, japodske kape i šeširi.
VI-DE
VI-DE potiče iz latinskog jezika, vidē što znači Vidi!.
Bihać
Prethistorijsko doba
thumb|desno|300px|Rijeka Una
VI-DE
VI-DE je muzički znak ili abrevijatura koja skraćuje notni tekst u muzici, tačnije u notnoj partituri, da bi izvođaču pokazala koji deo kompozicije prilikom izvođenja treba da se izostavi.
Bihać
Rimsko doba
Nakon hiljadu godina bivstvovanja na ovim prostorima Japode pokoravaju izvježbane rimske legije koje iz više pravaca prodiru na Balkanski poluotok. Rimski vojskovođa Oktavijan 35. godine pne. kreće na japodska plemena da bi uspostavio konačnu vlast Rimske imperije. Ovo područje je pripalo rimskoj provinciji Dalmaciji. Rimljani donose svoje običaje, zakone i tradicionalno graditeljstvo. Neki stariji historiografi locirali su na terenu današnjeg sela Golubić rimski grad Raetinium. Prema površinskim nalazima građevinskog materijala i kamenim spomenicima može se pretpostaviti postojanje rimskog gradskog centra u okolini Bihaća. Ostaci pojedinih zgrada otkriveni su na Humačkim glavicama, u Izačiću, Založju i Brekovici. Termalni izvor u Gati Ilidži i veća zgrada ozidani su u rimsko doba. Umjetnost antičkog doba sačuvana je na kamenim nadgrobnim spomenicima gdje se pretežno pojavljuju geometrijski motivi.
VI-DE
Slog VI se piše na početku odseka koji treba izostaviti, a slog DE na početku odseka koji sledi, koji u nastavku treba svirati. Ovo ilustruje sledeći maksimalno skraćeni notni primer:
Ko sugeriše oznaku VI-DE
VI-DE (intervenciju u notnom tekstu) ne pišu kompozitori. Obično to sugerišu:
Scabbiamara, Genoa
Scabbiamara je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Bihać
Srednji vijek
thumb|right|200px|Bihaćka kula
Scabbiamara, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 983 m.
Bihać
Srednji vijek
Polovinom II stoljeća n.e. pojavljuju se djela rađena u reljefu (Mitrasovi reljefi, reljef Silvan i Nimfa, glava Gorgone). Početkom VI stoljeća (505. godine) rimske provincije Dalmacija (kojoj je pripadalo i bihaćko područje) Liburnija i Savija spojene su u jednu pokrajinu pod vladom gotskog kneza. Početkom VII stoljeća, izmedju 602. i 614. godine, Slaveni su naselili bihaćki kraj kad i počinje trajni proces slavenizacije. Slavenska plemena, nastanjena na ovom i širem području tokom ranog srednjeg vijeka uskoro bivaju preplavljena dolaskom novih Slavena, te se nalaze na stalnom udaru Bizantije s istoka i Franačke države sa zapada. Ovim područjem gospodarili su Franci, Bizantija, nekoliko godina bosanski kralj Tvrtko I, ali u ime Ladislava Napuljskog. Grad je u njegovo ime bio zauzeo herceg splitski Hrvoje Hrvatinić.
Los Sauces, Villa Guerrero
Los Sauces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Guerrero.
Cinqueux
Senke je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Klermon.
Siculeni, Siculeni
Siculeni je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Siculeni.
Cinqueux
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1561 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 229 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 78 metara (maksimalnoj 118 m, a minimalnoj 31 m).
Siculeni, Siculeni
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6807 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 669 m.
NGC 690
NGC 690 je galaksija u zviježđu Kit.
San Luciano, Jocotepec
San Luciano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jocotepec.
Los Sauces, Villa Guerrero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1768 m.
San Luciano, Jocotepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 233 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1777 m.
Algol (zvezda)
mini|desno|200p|Položaj Algola u okviru [[Persej (sazvežđe)|Perseja.]]
Arkebuza
Čini prijelaz od samostrela i topa ka pušci, a u početku je bila tako teška da se prilikom korištenja držala na metalnom potpornju. Bila je dužine do 2 metra, sa metalnom cijevi (kalibra 12.5-20 mm) i drvenim kundakom. Težila je 5-7 kg, a domet je bio 200-250 koraka. Vojnik koji je koristio arkeubuzu nazivao se arkebuzir.
Algol (zvezda)
Algol ili beta Perseja je eklipsno promenljiva zvezda u Perseju, prototip svoje klase promenljivih. Algol je tročlani zvezdani sistem. Ime zvezde potiče od arapskog naziva Ra’s Al Ghul, i znači „glava demona“, jer predstavlja oko Meduze čiju glavu drži Persej.
Arkebuza
Krajem 16. stoljeća zamijenila ju je musketa.
Bihać
Srednji vijek
Grad je bio središte hrvatske kraljevine pod kraljem Tomislavom sve do hrvatsko-ugarske nagodbe 1102, ali grad i okolna područja i dalje ostaju nastanjeni Hrvatima i van jurisdikcije Ugarske. Do tada se govori o bihaćkom kraju, bihaćkom području, o jednom bezimenom prostoru, a da se ime grada ne spominje. Što je i razumljivo, jer opća imenica "bihać" označava kraljevsko dobro, što govori da je ovo područje pripadalo kraljevima. Sam taj ekonomsko-politički termin postaje toponim posvuda gdje se govorilo narodnim jezikom, dakle govori se o kraljevskom području i vlasništvu.
Postoje Bijaći u Dalmaciji koji su pripadali hrvatskim kraljevima porijeklom iz Dalmatinske Hrvatske, kao i Bišće u Hercegovini gdje bosanski kraljevi kralj Tvrtko i kralj Ostoja potpisuju svoje čuvene Povelje izdane Dubrovčanima. Tamošnje Bišće se nalazilo pod planinom Bišće, a bošnjačke obitelji Bišćevići u Mostaru i okolini su porijeklom otuda, a ne iz krajiškog Bihaća.
Padom pod Osmanlije evropski kartografi ovo područje nazivaju "Turska Hrvatska", da bi kasnije Turci i Srbi promijenili naziv u Krajina, pa po tome u Bosanska Krajina nasuprot Vojnoj Krajini s druge strane granice.
Bela IV, hrvatsko-ugarski kralj 26. februara 1260. godine izdaje povelju koja je neposredna potvrda o postojanju grada Wyhygha, katkad Vihucha i redovno Bišća, na Otoku sv. Ladislava kojeg oplakuje rijeka Una. Godine 1262. proglašen je slobodnim kraljevskim gradom s pravima da se bavi slobodnom trgovinom i zanatstvom, bez samovolje plemića, sto čini osnovu njegovog daljeg razvoja i u čemu je bit njegovog statusa "slobodnog kraljevskog grada". Bihać se formira i razvija kao gradski, trgovački i zanatski centar na raskršću puteva i tokova života. Bihać je dobro utvrđen grad opasan dvostrukim bedemom s velikim brojem puškarnica i okruglim četverokutnim kulama.
U jednom momentu brojao je deset hiljada stanovnika, dok je u isto vrijeme Pariz brojao 60 hiljada stanovnika. Zanimljivo je da se već od samog početka pojave protestantskog kršćanstva u Bihaću obavlja bogosluženje i za taj oblik kršćanstva, a ostataka bogumilskih (krstjanskih, Crkva bosanska) grobnica našlo se i u okolici Bihaća, što svjedoči da je bogumilstvo bilo uzelo maha i u ovom dijelu Bosne. Od kulturnih zanimljivost valja spomenuti da se kao član magistrata - građanin - na spisku nalazi i prvi hrvatski romanopisac Petar Zoranić, a Juraj Križanić, prvi panslaven, teoretičar muzike, bibliotekar, matematičar, jezikoslovac porijeklom je iz predstraže Bihaća, Ripča.
Arheolozi su otkrili i izbrojali ostatke 60 većih i manjih utvrda, gusto smještenih kao odbrambeni pojas protiv Osmanlija, te tvrdo zidanih gradova koji govore o tome kako se granica utvrđivala i branila. Te gradove izgradili su, utvrdili i naoružali isključivo vlastitim novcima Frankopani, Zrinski, Babonići Blagajski i drugi. Sami nazivi tih gradova su interesantni već i stoga što njegova etimologija upućuje na izvor u Slavenskoj mitologiji. Naprimjer Podzvizd, nosi ime jednog slavenskog božanstva. U borbama za ugarsko-hrvatsko prijestolje, tokom XIV vijeka i kasnije, na područjima oko rijeke Une, dolazi do sukoba između moćnih vlastelina koji podržavaju svoje pretendente. Ali i međusobne razmirice domaćeg plemstva dovode do nezadovoljstva među stanovništvom i slabe odbrambenu moć područja. U takvim nemirnim vremenima Bihać nije mogao sačuvati status slobodnog kraljevskog grada, te je uvučen u dinastijske borbe.
Kralj Sigismund boravi u Bihaću 1412. godine kad ga predaje Frankopanima u čijoj će vlasti ostati do početka XVI vijeka kada ponovno prelazi pod neposrednu kraljevsku vlast kao Regia civitas. Na bihaćkoj Kapetanovoj kuli još stoji lik pelikana, grba Frankopana. U Bišću u više navrata zasjeda Hrvatski staleški sabor, a nedaleko odatle taj isti Sabor u Cetingradu izabire Habsburškog nadvojvodu za hrvatskog kralja.
Ocheyedan, Iowa
je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 490 stanovnika.
Lomitas, Tantoyuca
Lomitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Kunovo
Kunovo može biti:
Ocheyedan, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 490 stanovnika, što je 46 (8,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pather Panchali
Pather Panchali je indijski crno-bijeli film snimljen 1955. na bengalskom jeziku u režiji Satyajita Raya, a koji se smatra jednim od najznačajnijih ostvarenja indijske i svjetske kinematografije.
Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Bibhutibhushana Bandopadhyaya. Radnja se događa u bengalskom selu i prati život porodice siromašnog seoskog brahmana (čiji lik tumači Kanu Banerjee), koji je ostavlja kako bi pokušao prehraniti radeći u gradu. Događaji se prate iz perspektive njegovog malog sina Apua (čiji lik tumači Karuna Banerjee), koji zajedno sa svojom starijom sestrom Durgom (čiji lik tumači Uma Dasgupta) pokušava pronaći sreću u malim, banalnim stvarima.
Pather Panchali je predstavljao prvi film u Rayovoj karijeri, a za njegovo snimanje je poticaj dalo prijateljstvo sa znamenitim francuskim sineastom Jeanom Renoirom, koga je bio upoznao prilikom snimanja filma The River. Ray je prilikom snimanja iskusio brojne poteškoće, prije svega financijske prirode, te ga je uspio dovršiti tek nakon nekoliko godina, uz zajam vlade indijske države Zapadni Bengal. Razlog je dijelom bio i taj što je Ray, duboko impresioniran italijanskim neorealizmom, nastojao Pather Panchali napraviti u sličnom stilu, te je zbog toga namjerno koristio naturščike umjesto profesionalnih glumaca, te odustao od za tadašnje indijske filmove obaveznih pjesama i muzičkih točaka. Umjesto toga je korišten konvencionalna muzička podloga temeljena na tradicionalnim indijskim motivima, a koju je komponirao Ravi Shankar, a kome će upravo Pather Panchali donijeti svjetsku slavu.
Pathe Panchali je nakon premijere izazvao oduševljenje među indijskim kritičarima, iako je dio političara bio zabrinut da bi se prikaz siromaštva mogao loše odraziti na reputaciju indijske države. Sve te primjedbe su, međutim, utišane nakon što je film odgledao i svoj blagoslov dao premijer Jawaharlal Nehru. Pather Panchali je sljedeće godine poslan na Kanski festival, a sljedećih nekoliko godina će u svijetu osvojiti 11 prestižnih nagrada.
Ray je sljedeće godine snimio nastavak pod naslovom Aparajito, a koji će zajedno sa Svijetom Apua godine 1959. tvoriti tzv. Apuovu trilogiju.
Lomitas, Tantoyuca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
Variano Superiore, Alessandria
Variano Superiore je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 276 m.
Algol (zvezda)
Promenljivost sjaja
Algol je još u staroj Grčkoj bio poznat kao „demonska zvezda“, tako da je najverovatnije bila poznata varijabilnost njegovog sjaja. Ipak, u savremenom smislu, Đeminijano Montanari je svojim posmatranjima 1669. godine utvrdio promenljivost sjaja Algola. Džon Gudrik je 1782. izmerio i period između dva minimuma — 2,867 dana. Ideja da Algol čine dve zvede, od kojih ona slabijeg sjaja povremeno pomračuje glavnu zvezdu je postepeno prihvaćena, a svoju konačnu potvrdu je dobila 1889. godine, kada je Herman Fogel pokazao da je period kojim varira radijalna brzina Algola jednak periodu smanjenja sjaja. Čitav proces, od početka opadanja sjaja do povratka na uobičajenu vrednost, traje svega nekoliko sati.
Bihać
Srednji vijek
thumb|left|300px|Utvrđeni grad Bihać oko 1590. godine, prije pada pod osmanlijsku vlast
Crnići (Čapljina)
Crnići su naseljeno mjesto na području opštine Čapljina u Bosni i Hercegovini u entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Po posljednjem službenom popisu stanovništva iz 1991. godine, naseljeno mjesto Crnići imalo je 50 stanovnika.
Bihać
Srednji vijek
Pred osmanskom najezdom brojni Hrvati napuštaju svoju postojbinu i naseljavaju se od područja u Pokuplju, Posavini i Gradišću sve do Češke i Moravske gdje se još gaji uspomena na njihov stari kraj Bihać. Brojni toponomi aktuelni i danas svjedoče o nekadašnjem životu Hrvata u ovom kraju, što zapravo znači da ih je određeni broj nastavio obitavati u ovom kraju i pod Osmanskim carstvom i tako prenio zemljopisni naziv novopridošlim stanovnicima, Bošnjacima, Turcima i Vlasima.
PEG
Termin PEG ima više značenja.
Bihać
Osmanlijsko doba
Poslije bitke kod Jajca 1463. Bosna je pala pod osmansku vlast. U osvajačkom pohodu prema Evropi na jednom od glavnih pravaca prema zapadu našao se Bihać i cijelo Pounje, tadašnja pogranična područja Hrvatske, koja je bila u sklopu Hrvatsko-ugarskog kraljevstva.