cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Michael Jordan
Neuspjeh i "Bad Boysi" (1988.-1991.)
U sezoni 1987./88. Jordan je predvodio ligu s prosjekom od 35 poena te uz to dodao 5.5 skokova, 1.6 blokada i 3.16 ukradenih lopti uz šut iz igre od 53.5%. Te sezone osvojio je svoju prvu nagradu za najkorisnijeg igrača lige i proglašen je obrambenim igračem godine. Sezonu su završili zauzevši treće mjesto na Istoku uz omjer od 50-32. U prvom krugu doigravanja pobijedili su Cleveland Cavalierse 3-2. U drugom krugu susreli su se s iskusnim Detroit Pistonsima predvođeni "Bad Boysima" koji su ih pobijedili u pet utakmica.
Iduće sezone Jordan je ponovno predvodio ligu s prosjekom od 32.5 poena te uz to još dodao 8 skokova i 8 asistencija uz šut iz igre od 53.8%. Bullsi su sezonu završili s omjerom 47-35 i dogurali do finala Istočne konferencije preko Cleveland Cavaliersa i New York Knicksa. U prvom krugu doigravanja Jordan je u petoj utakmici postigao pobjednički koš preko Craiga Ehle za pobjedu svojih Bullsa. U finalu Istočne konferencije ponovno su ispali od Detroit Pistonsa, ali ovaj puta u šest utakmica. "Bad Boysi" su dobro čuvali Jordana, te svaki put kad je primio loptu redovito je bio udvojen ili zatvoren od čak trojice igrača.
U sezoni 1989./90. Bullsi su igrali sjajno, a Jordan je dobio potrebnu pomoć u Scottieu Pippenu i Horaceu Grantu. Pod novim trenerom, Philom Jacksonom, Jordan je prosječno postizao 33.6 poena, 6.9 skokova i 6.3 asistencije uz šut iz igre od 52.6%. Bullsi su sezonu završili s omjerom 55-27 te ponovno došli do finala Istočne konferencije preko Milwaukee Bucksa i Philadelphia 76ersa. Kao i prethodne dvije sezonu u finalu Istočne konferencije čekali su ih stari rivali Detroit Pistonsi. Međutim i ovaj puta Pistonsi su bili bolji te su svladali Bullse u sedam utakmica. To je bilo treće uzastopno ispadanje Bullsa od Pistonsa u finalu Istoka.
Prva tri NBA prstena (1991.-1993.)
U sezoni 1990./91. Jordan je s prosjekom od 31.5 poena, 6 skokova i 5.5 asistencija osvojio nagradu za najkorisnijeg igrača sezone. Bullsi su zauzeli, prvi put nakon 16 godina, prvo mjesto na Istoku s omjerom 61-21. Sa Scottiem Pippenom, Jordan je odveo momčad do finala Istočne konferencije preko Knicksa i 76ersa. U finalu Istočne konferencije, po četvri put, susreli su se s Detroit Pistonsima. Bullsi su ih pobijedili rezultatom 4-0, a poslije završetka četvrte utakmice, Pistonsi su otišli u svlačionicu umjesto da pruže ruku Bullsima koji su zaslužili ući u NBA finale. U finalu svladali su Los Angeles Lakerse u pet utakmica. U drugoj utakmici finala, Jordan je izveo nezaboravno polaganje. Zaletivši se prema košu da zakuca, Jordan se sučelio s mogućom blokadom Sama Perkinsa stoga je prebacio loptu u drugu ruku i položio loptu. Jordan je s prosjekom od 31.2 poena, 11.4 asistencija, 6.6 skokova, 2.8 ukradenih lopti i 1.4 blokade jednoglasno osvojio svoju prvu nagradu za najkorisnijeg igrača NBA finala.
Iduće sezone Bullsi su nastavili dominaciju te su sezonu završili s omjerom 67-15. Jordan je sezonu završio s prosjekom od 30.1 poena, 6.4 skokova i 6.1 asistencija te je po drugi put zaredom proglašen najkorisnijim igračem lige. U drugom krugu doigravanja svladali su New York Knickse u sedam utakmica te u finalu Istočne konferencije Cleveland Cavalierse u šest utakmica. U NBA finalu susreli su se s Portland Trail Blazersima predvođeni Clydeom Drexlerom. Kako bi što više promovirali finale, novinari su se nadali da će se stvoriti rivalstvo između Jordana i Drexlera. U prvoj utakmici finala Jordan je postavio NBA rekord, postigavši čak 35 poena u prvom poluvremenu, uključujući rekordnih šest trica. Bullsi su pobijedili u prvoj utakmici rezultatom 122:89 te na kraju odnijeli pobjedu u šest utakmica i osvojili drugi uzastopni NBA naslov. Tijekom serije Jordan je prosječno postizao 35.8 poena, 4.8 skokova i 6.5 asistencija te je osvojio još jednom osvojio nagradu za najkorisnijeg igrača NBA finala.
U sezoni 1992./93. unatoč Jordanovim sjajnim igrama i prosjeku od 32.6 poena, 6.7 skokova i 5.5 asistencija, nagradu za najkorisnijeg igrača sezone odnio je Charles Barkley. U NBA finalu susreli su se s Phoenix Sunsima koje su pobijedili u šest utakmica, zahvaljujući Jimu Paxsonu i njegovoj trici nekoliko sekundi prije kraja utakmice te Grantovoj blokadi. Međutim i za ovaj naslov najzaslužniji je bio upravo Jordan koji je s rekordnim prosjekom od 41 poena po utakmici tijekom serije odveo Bullse do trećeg uzastopnog naslova. Postao je prvi igrač s tri uzastopne nagrade za najkorisnijeg igrača NBA finala te je u sedam sezona, čak sedam puta bio najbolji stijelac lige te je uz to još dodao tri NBA prstena. Polagano se već i na Jordanu vidjelo da se zasitio tolikog publiciteta i javnog života.
Prvo umirovljenje (1993.-1995.)
thumb|right|180px|Jordan u dresu Scottsdale Scorpionsa 6. listopada 1993. Jordan je objavio povlačenje iz profesionalne košarke, a glavni razlog bila je zasićenost od košarke. Jordan je poslije izjavio da mu je očeva smrt bila prekretnica u odluci. James R. Jordan, Sr. poginuo je 23. srpnja 1993. u prometnoj nesreći koju su uzrokavala dvojica maloljetnika. 1996. Jordan je otvorio Boys & Girls Club u spomen na svoga oca. U svojoj autobiografiji "For the Love of the Game", Jordan je izjavio da se mislio umiroviti još krajem 1992., zbog iscrpljenosti poslije Olimpijskih igara. Kako bi ispunio san svog oca, Jordan je odlučio zaigrati baseball te je 31. ožujka 1994. potpisao za Chicago White Soxe. Kao član White Soxa imao je solidne statistike, a 1994. nastupio je i u dresu Scottsdale Scorpionsa na Arizona Fall League natjecanju.
Povratak u NBA
U sezoni 1993./94. Bullsi predvođeni Scottiem Pippenom, ostvaruju omjer 55-27, ali ispadaju već u drugom krugu doigravanja. Međutim sezona 1994./95. bila je daleko drukčija od onih prethodnih. Momčad je prvi dio sezone završila s omjerom 31-31, ali su kasnije nadahnuti Jordanovim povratkom podigli igru na višu razinu. 18. ožujka 1995. Jordan se i službeno vratio iz mirovine te je idući dan s brojem 45 na leđima sa svojih 19 poena odveo momčad do pobjede preko Indiana Pacersa. Unatoč tome što košarku nije igrao godinu i šest mjeseci, Jordan je u, svojoj četvrtoj utakmici od povratka, utakmici s Atlanta Hawksima postigao pobjednički koš te nekoliko dana kasnije postigao čak 55 poena u pobjedi Bullsa nad New York Knicksima. Nadahnuti Jordanovim povratkom, Bullsi su nekako uspijeli doći do drugog kruga doigravanja gdje su se sreli s Orlandom. Nakon prve utakmice serije, koju su Bullsi izgubili u zadnjim trenutcima, popraćen žestokim kritikama, Jordan je broj 45 zamjenio brojem 23. Bullsi su ipak izgubili u šest utakmica, unatoč Jordanovom prosjeku tijekom te serije od 31 poena po utakmici.
Druga tri NBA prstena (1996.-1998.)
thumb|left|200px|Jordan zakucava s karakteristično isplaženim jezikom Razočaran prošlosezonskim porazom u doigravanju, Jordan je u novu sezonu krenuo žestoko. Pojačani sjajnim skakačem Dennisom Rodmanom, Bullsi su potpuno dominirali ligom završivši s omjerom 72-10, tj. najboljim omjerom u povijesti NBA lige. Jordan je sezonu završio s prosjekom od 30.4 poena te je proglašen najkorisnijim igračem lige i najkorisnijim igračem All-Star utakmice. U doigravanju Bullsi su izgubili samo 3 utakmice i preko Seattle SuperSonicsa došli do četvrtog NBA naslova. Jordan je po četvrti put proglašen najkorisnijim igračem NBA finala, preskočivši Magica Johnsona koji posjeduje tri takve nagrade. Tim priznanjem postao je drugi igrač koji je sezonu završio kao najkorisniji igrač regularnog dijela, NBA finala i All-Star utakmice.
U sezoni 1996./97. Bullsi predvođeni Jordanom ostvaruju omjer 69-13, zamalo ostvarivši drugu sezonu zaredom sa 70 pobjeda. Nagradu za najkorisnijeg igrača sezone odnio je Karl Malone. U NBA finalu Bullsi su se susreli s Utah Jazzom. U toj seriji Jordan je pogodio nekoliko odlučujućih koševa, uključujući i koš za pobjedu u prvoj utakmici. U petoj utakmici Jordan je postigao 38 poena i odveo svoju momčad do pobjede, unatoč tome što je dehidrirao od zadobivenog virusa. Ta utakmica u američkim medijima poznata je pod nazivom "flu game". Bullsi su dobili šestu utakmicu rezultatom 90:88 te tako osvojili svoj peti naslov, a Jordan primio po peti put nagradu za najkorisnijeg igrača NBA finala. Na All-Star utakmici 1997. u Clevelandu, Jordan je ostvario jedini triple-double učinak u povijesti All-Star utakmica, ali nagradu za najkorisnijeg igrača All-Star utakmice odnio je Glen Rice.
Sezonu 1997./98. Bullsi su završili s omjerom 62-20. Jordan je predvodio ligu s 28.7 poena, osiguravši nagradu za najkorisnijeg igrača lige i All-Star utakmice i uz to izabiranje u All-NBA prvu petorku i All-Defensive prvu petorku. U finalu Istočne konferencije pobijedili su Pacerse u sedam utakmica i prošli u šesto NBA finale. To je bilo prvi puta da je Jordan igrao sedam utakmica u seriji nakon New York Knicksa i 1992. godine. U NBA finalu čekali su ih stari rivali Utah Jazzeri. U šestoj utakmici, s vodstvom Bullsa od 3-2, Jordan je napravio nezaboravan potez kojim je odveo svoju momčad do šestog NBA naslova. Pri rezultatu 86:83 za Jazzere, trener Bullsa Phil Jackson, 40 sekundi prije kraja, zove time-out. Nakon time-outa Jordan je primio loptu i položio je za 86:85. U idućem napadu loptu je primio Karl Malone. Ušavši u reket, dobro čuvan od strane Rodmana, Jordan mu je izbio loptu i krenuo u napad za pobjedu. Lagano vodeći loptu došao je do vrha reketa gdje ga je čuvao Byron Russell. 10 sekundi prije kraja Jordan je krenuo desno te napravio crossover kojim je izbacio Russella i sebi otvorio šut. Pogodio je koš i Bullsi su prešli u vodstvo od 87:86. U idućem napadu John Stockton je promašio tricu za pobjedu, a Bullsi su osvojili svoj šesti NBA naslov u posljednjih osam godina. Jordan je po šesti put izabran za najkorisnijeg igrača NBA finala. Tijekom serije ostvario je prosjek od 33.5 poena, uključujući 45 poena u odlučujućoj šestoj utakmici. Ovo NBA finale pratilo je najviše ljudi u povijesti NBA lige, dok šesta utakmica tog finala drži rekord kao najgledanija utakmica u povijesti.
Drugo umirovljenje (1998.-2001.)
thumb|right|200px|Ploča ispred United Centera s Jordanovim postignućima Popraćen time što je Jacksonu isticao ugovor, Pippenovim željama za zamjenom i Rodmanovim odlaskom u Lakerse, Jordan se 13. siječnja 1999. umirovio po drugi put. 19. siječnja 2000. Jordan se vratio u NBA, ali ne kao igrač već kao predsjednik transakcija Washington Wizardsa. Sa svojim odgovornim odlukama uspio se riješiti nekoliko dobro plaćenih veterana što je dovelo do dobitka prvog izbora na NBA draftu 2001. Jordan je izabrao srednjoškolsku zvijezdu Kwamea Browna, koji je nakon četiri sezone mijenjan jer nije zadovoljio očekivanja. Unatoč tome što je 1999. izjavio da je 99.9% siguran da neće više zaigrati u NBA, 2001. Jordan se ponovno vratio, ali ovaj puta u dresu Wizardsa.
Povratak u Wizardse
21. rujna 2001. Jordan se vratio na NBA parkete, ali ovaj put kao član NBA momčadi Washington Wizardsa. Nakon potpisivanja ugovora Jordan je izjavio da će donirati godišnju plaću za pomoć žrtvama terorističkog napada koji se dogodio 11. rujna 2001. U sezoni 2001./02. Jordan je predvodio momčad s prosjekom od 22.9 poena, 5.2 asistencija i 1.42 ukradene lopte, ali zbog problema s hrskavicom u desnom koljenu, Jordan je odigrao samo 60 utakmica u regularnom dijelu.
U sezoni 2002./03. Jordan je bio jedini Wizard koji je nastupio u sve 82 utakmice od stoga startajući u njih 67. Prosječno je postizao 20 poena, 6.1 skokova, 3.8 asistencija i 1.5 ukradenih lopti. Unatoč tome što je imao 40 godina, Jordan je postigao 20+ poena 42 puta, 30+ poena devet puta te 40+ poena tri puta. 21. veljače 2003. Jordan je sa svojih 40 godina, postao najstariji igrač u povijesti lige koji je postigao 43 ili više poena u jednoj utakmici. Tijekom Jordanovog igranja s Wizardsima, sve domaće utakmice bile su rasprodane. Međutim Jordan nije uspio odvesti momčad u doigravanje te je često kritizirao suigrače, a posebno prvi izbor već spomenutog drafta Kwamea Browna.
Budući da se znalo da će Jordanova zadnja sezona u Wizardsima biti upravo 2002./03., Jordan je na posljednjoj utakmici u United Centeru dobio 4 minutne ovacije cijelog gledališta. Na All-Star utakmici 2003. Jordan je nastupio umjesto Vincea Cartera koji je ustupio mjesto Jordanu nakon velikog javnog pritiska. Igravši na svojoj 14. i posljednjoj All-Star utakmici, Jordan je prestigao Kareema Abdula-Jabbara po broju postignutih poena u povijesti All-Star utakmica. 16. travnja 2003. Jordan je odigrao svoju posljednju NBA utakmicu protiv Philadelphia 76ersa. Nakon što je 4 minute prije kraja treće četvrtine sjeo na klupu, publika je krajem četvrte četvrtine pozivala Jordana da uđe u igru. Trener nadahnut ovim potezom gledatelja uveo je Jordana 1 minutu i 35 sekundi prije kraja. Jordan je namjerno fauliran kako bi izveo dva slobodna bacanja. Nakon što su 76ersi izveli loptu izvana, Jordanov suigrač napravio je prekršaj na Johnu Salmonsu kako bi Jordan dobio zaslužene ovacije. Od strane 21 257 gledatelja Jordan je dobio 3 minutne ovacije nakon kojih je ponovno sjeo na klupu i odgledao utakmicu do kraja. Jordan je utakmicu završio s 13 poena.
Američka reprezentacija
S američkom reprezentacijom, Jordan je osvojio dvije zlatne olimpijske medalje. Prvu zlatnu medalju osvojio je još kao sveučilištarac na Olimpijskim igrama u Los Angelesu 1984. Budući da je 1989. godine ukinut dodatašnji prijedlog i konačno dopušten nastup NBA igrača na Olimpijskim igrama, 1992. godine na Olimpijskim igrama u Barceloni Jordan je bio član originalnog Dream Teama s kojim je i osvojio svoju drugu zlatnu medalju.
Privatni život
Jordan je četvrto od petero djece iz braka Deloris i Jamesa R. Jordana, Sr. U rujnu 1989. Jordan se vjenčao s Juanitom Vanoy s kojom ima dvojicu sinova, Jeffrey Michaela i Marcusa Jamesa i kćer Jasmine. 4. siječnja 2002. par je pokrenuo brakorazvodnu parnicu koju su ubrzo povukli, ali su se 29. prosinca 2006. ipak rastali. U javnosti se pojavio podatak da je Juanita nakon razvoda braka dobila oko 168 milijuna dolara. Jordan trenutačno živi na imanju u Highland Parku.
Problemi s kockanjem
Prije utakmice s Knicksima u doigravanju 1993. godine, Jordan je viđen u jednoj kockarnici u Atlantic Cityu. Te iste godine priznao je da je izgubio oko 57 tisuća dolara. Bliski Jordanov suradnik, Richard Esquinas, također je potvrdio da je osvojio 1,25 milijuna dolara igravši golf s Jordanom. U jednom talk show 2005. godine, Jordan je izjavio da voli ponekad otići u kasino, ali da njegovo kockanje nikada nije ugrozilo njegovu obitelj.
Život nakon umirovljenja
thumb|left|210px|Jordan na golf terenu Nakon trećeg umirovljenja, Jordan je ponovno preuzeo mjesto predsjednika transakcija Washington Wizardsa. Zbog nekoliko Jordanovih odluka i medijsih kritika, zamjena Richarda Hamiltona za Jerrya Stackhousea dovedena je u pitanje. 7. svibnja 2003. Jordan je otpušten s funkcije predsjednika transakcija kluba. Jordan je poslije izjavio da se osjeća izdano te da je znao da će sve tako završiti ne bi se ponovno vraćao iz mirovine. Jordan je nekoliko godina nastojao ostati u formi te je igrao na raznim dobrotvornim natjecanjima, te je nastavio promovirati svoj stil "Air Jordan". Od 2004. Jordan je postao vlasnik, "Michael Jordan Motorsports Suzuki", profesionalne motociklističke momčadi. 2006. Jordan i njegova žena donirali su 5 milijuna dolara srednjoj školi Hales Franciscan High School te su potpomagali brojne dobrotvorne organizacije diljem SAD-a. 15. lipnja 2006. Jordan je postao suvlasnik NBA kluba Charlotte Bobcats. Unatoč svojim uspjesima, Jordan je izjavio da neće upravljati transakcijama kluba.
Llywarch Hen
Llywarch Hen (doslovno 'Llywarch Stari'; 6. vijek) bio je princ britskog (post-rimskog) kraljevstva Rheged koje je priadalo Hen Ogleddu ('Stari Sjever', današnja južna Škotska i sjeverna Engleska). Otac mu je bio kralj Cynfarch Oer, a nećak kralj Urien. Poznat je prije svega kao protagonist danas izgubljene velške srednjovjekovne pjesme u kojoj izražava žaljenje zbog smrti svog nećaka Uriena te dolazi u Rheged sa njegovom odrezanom glavom; nakon što se protiv njega okrenu rhegedski plemići, Llywarch pronalazi utočište na jugu, u Powysu.
Costabona, Reggio Emilia
Costabona je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 832 m.
Доња Краварица
Доња Краварица је насеље у Србији у општини Лучани у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 459 становника (према попису из 1991. било је 546 становника).
Демографија
У насељу Доња Краварица живи 369 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,7 година (42,8 код мушкараца и 46,5 код жена). У насељу има 154 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,98.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Emiliano Zapata, Santo Tomás Ocotepec
Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Tomás Ocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 211 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2393 m.
Kebri Dahar
Kebri Dahar (somalski: Qabridahare) je grad na istoku Etiopije, u Regiji Somali u Zoni Korahe. Kebri Dahar je udaljen oko 10022 km istočno od glavnog grada Adis Abebe, te oko 385 km istočno od regionalnog središta Džidžige. Kebri Dahar leži na nadmorskoj visini od 493 metara, i najveći je grad u woredi Kebri Dahar.
Kebri Dahar ima aerodrom (ICAO kod HAKD, IATA kod ABK).
Historija
Najraniji zapis o Kebri Daharu je iz 1931, tada je to bio vojnički logor u kojem je harala malarija, iako je naselje bilo udaljeno oko 500 metara iznad rijeke, ipak to nije bilo dovoljno da zaustavi brojne komarce.
Cezijum hromat
Cezijum hromat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 381,805 Da.
Kebri Dahar
Historija
Kebri Dahar je dobio bolnicu 1958, tada ga je posjetio i car Haile Selasije, 1966 izgrađena je cesta koja je povezala Kebri Dahar, sa novoosnovanim gradom Gode.
Za vrijeme Ogadenskog rata, Kebri Dahar neuspješno je branila je od somalske invazije 9 brigada etiopske vojske, koja se iz grada povukla u paničnom neredu. Etiopska 3 brigada ponovno je zauzela Kebri Dahar 8. marta 1978
Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005 grad Kebri Dahar imao je 36,191 stanovnika, od toga 19,327 muškaraca i 16,864 žena. Dvije najveće etničke grupe u gradu su Somalci 89.02%, i Amharci sa 2.58%, sve ostale etničke grupe imaju 8.4% stanovnika.
Bedero, Varese
Bedero je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 639 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 344 m.
J. D. Salinger
Jerome David Salinger (Đeroum Dejvid Selindžer) (New York, 1. januar 1919. - Cornish, New Hampshire, 27. januar 2010.) bio je američki novelist i pripovjedač.
Salinger je objavio jedan roman i nekoliko zbirki pripovjedaka između 1948. i 1959. godine. Njegovo najpoznatije djelo je "Lovac u žitu" (Catcher in the Rye), a ovisno o prijevodu, knjiga se može naći i pod naslovom "Lovac u raži". U "Lovcu" je ispričana priča o mladom buntovniku imenom Holden Caulfield i njegovim zanimljivim doživljajima u New Yorku.
J. D. Salinger rođen je na Manhattanu (New York), gdje je i odrastao. Bio je sin uspješnog Židova, koji se bavio uvozom sira. Majka mu je bila škotsko-irskog porijekla. U djetinjstvu su ga zvali Sonny. Nakon osnovnog školovanja, poslan je u Valley Forge Vojnu Akademiju, gdje je boravio od 1934. do 1936. godine. Tokom 1937. godine proveo je 5 mjeseci u Evropi. Od 1937. do 1938. godine studirao je na Ursinus College i Univerzitetu u New Yorku. Prva prava ljubav bila mu je Oona O'Neill, s kojom se redovito dopisivao, i bio je nemalo iznenađen kad se ona udala za Charlie Chaplina, koji je bio mnogo stariji od nje.
Tokom Drugog svjetskog rata sudjelovao je u raznim bitkama, čak i u invaziji na Normandiju. Njegovi suborci opisali su ga kao hrabrog i istinskog heroja. Tokom prvih mjeseci u Evropi uspjevao se baviti pisanjem, a u Parizu je čak i upoznao Ernesta Hemingwaya.
Godine 1945. oženio se francuskom doktoricom Sylviom, ali su se rastali, pa se 1955. godine ponovno oženio — ovog puta je odabranica njegova srca bila Claire Douglas. I taj brak je završio razvodom 1967. godine, kad se Salinger posve povukao u svoj vlastiti svijet.
S vremena na vrijeme su se javljale glasine da će Salinger objaviti još koji roman, ali se to nikad nije dogodilo.
Najpoznatija djela su mu: Lovac u žitu (Catcher in the Rye), Visoko podignite krovnu gredu, tesari (Raise high the roof beam, carpenters), Seymour - uvod (Seymour - introduction), Franny i Zooey (Franny and Zooey).
Greenville, Delaver
Greenville je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Delaver. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.326 stanovnika.
Opština San Pedro Teozacoalco, Oaxaca
San Pedro Teozacoalco je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1082 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1734 m.
Trstenik (Sveti Nikola)
Trstenik je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Trstenik je selo u sastavu opštine Sveti Nikola.
Prirodni uslovi
Trstenik je smešten u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 35 kilometara severozapadno.
Naselje Trstenik se nalazi u istorijskoj oblasti Ovče polje. Selo nije smešteno u samom polju, već severozapadno od polja, na istočnim padinama Gradištanske planine. Nadmorska visina naselja je približno 660 metara.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Trstenik je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 41 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (97%), a ostalo su mahom Srbi.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Belen, New Mexico
Belen je grad u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.269, što je 368 (5,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jacarandas, San Miguel de Allende
Jacarandas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1939 m.
Ninguno, Centro de Readaptación Social, Tlaquiltenango
Ninguno, Centro de Readaptación Social je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tlaquiltenango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 321 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 902 m.
Anesi, Verona
Anesi je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Nienwohld
Ninvold je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Štormarn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 472 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1062051.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štormarn Ninvold se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štormarn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 40 metara. Površina opštine iznosi 9,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 472 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 51 stanovnika/km².
Zamostec
Zamostec je naselje u slovenskoj Općini Sodražici. Zamostec se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 209 stanovnika.
Pageton, West Virginia
Pejdžton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 187.
John Wyndham
John Wyndham (10.7., 1903 – 11.3. 1969) bio je književni pseudonim koga je često koristio britanski pisac post-apokaliptičnog podžanra naučne fantastike John Wyndham Parkes Lucas Beynon Harris.
U svojim ranijim djelima, Wyndham je često koristio kombinacije svojih imena, kao John Beynon ili Lucas Parkes. Za jednu od svojih knjiga, The Outward Urge, koristio je oba imena "John Wyndham" i "Lucas Parkes", pretvarajući se da je dva različita autora.
Isla Fisher
Ajla Fišer (3. februar 1976) je australijska glumica škotskog porekla.
Glumačku karijeru započela je ulogama u australijskim serijama, među kojima je najpoznatija sapunica Home and Away u kojoj je nastupala od 1994. do 1997. Fišerova je nakon toga igrala sporedne uloge u filmovima Skubi Du, Ja volim Hakabis, Lovci na deveruše, Leteći kaskader i Definitivno, možda.
Takođe je igrala glavne uloge u romantičnim komedijama Ispovesti kupoholičarke i Devojačko veče i pozajmila je glas u animiranom filmu Rango. Godine 2013. igrala je sporednu ulogu u 4. sezoni serije Arrested Development, kao i u filmovima Velika iluzija i Veliki Getsbi.
Od 2010. je u braku sa engleskim komičarom Sašom Baronom Koenom, radi koga se preobratila na judaizam, i sa kojim ima troje dece.
Il generale Della Rovere
Il generale Della Rovere je italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1959. godine u režiji Roberta Rossellinija. Temelji se na istoimenom romanu Indra Montanellija, koji se, pak, temeljio na likovima i događajima kojima je lično svjedočio u Drugom svjetskom ratu. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Vittorio De Sica, je sitni kriminalac i varalica koga njemački vlasti u okupiranoj Sjevernoj Italiji 1944. godine šalju u zatvor kako bi, lažno se izdajući se za važnog funkcionara pro-savezničke Badogliove vlade, pokušao raskrinkati članove pokreta otpora. Radnja prikazuje kako je on u toj ulozi toliko uspješan, da na kraju i sam počinje vjerovati da je antinacis i italijanski patriot. Il generale Della Rovere je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je podijelio Zlatni lav sa filmom La grande guerra.
El Ojo de Agua, Técpan de Galeana
El Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Kralj Cole
Velški izvori ga navode kao pretka britskih dinastija u današnjoj sjevernoj Engleskoj i sjevernoj Škotskoj, odnosno na području poznatom kao Hen Ogledd ("Stari Sjever"). Kao njegovi potomci se navode kralj Urien od Rhegeda; Gwallog od Elmeta; braća Gwrgi i Peredur, te Clydno Eiddin, kralj Eiddina (današnji Edinburgh). Također se navodi da je bio tast Cunedde, osnivača Gwynedda u današnjem Sjevernom Walesu.
Srednjovjekovni engleski historičar Henry od Huntingdona u svom djelu Historia Anglorum navodi kralja Coela od Colchestera koji je navodno bio otac svete Helene, odnosno djed rimskog cara Konstantina. Isto navodi i Geoffrey od Montmoutha u svom djelu Historia Regum Britanniae.
Moderni britanski historičar John Morris je iznio hipotezu kako je podloga za mitskog kralja Coela bila stvarna ličnost u liku rimskog vojnog komandanta ili guvernera koji je živio u periodu od 350. do 420. Prema Morrisu, za vrijeme rimskog napuštanja Britanije 410. je Coel najvjerojatnije ostao sa dijelom trupa u Eborakumu i odatle vladao post-rimskom Britanijom; njegovi sinovi i nasljednici su kasnije stvorili britska kraljevstva koja su se u kasnijim vijekovima i decenijama borila sa Anglosaksoncima.
Potrerillo, Zaragoza
Potrerillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1883 m.
Srednjovjekovni grad Mičevac
Srednjovjekovni grad Mičevac je tvrđava na području opštine Trebinje, Bosna i Hercegovina).
Lokacija
Utvrđeni je srednjovjekovni grad, sagrađen na istaknutoj, ne mnogo visokoj grudi, 2 km uzvodno od Trebinja, na desnoj obali Trebišnjice. Sjeverno i istočno od njega prolazi put za Nikšić. Ova tvrđava je dominirala širim poručjem i imala je važan strategijski značaj štiteći vrlo važnu komunikaciju koja je povezivala Dubrovnik i šire zaleđe. Pristup gradu mnogo je lakši sa ceste koja vodi iz Trebinja u Nikšić nego sa juga, tj. obale Trebišnjice prema kojoj se obrušavaju stijene.
Istorija
Ne zna se kada je grad podignut. Prema legendi grad je podigao neki vojvoda Mičeta. Izvori koji su sačuvani potječu iz doba vladavine oblasnog gospodara Stjepana Vukčića Kosače. Od 1438. godine Trebinje je bilo u posjedu Stjepana Vukčića, pa se pretpostavlja da je te godine i Mičevac pao pod vlast hercega Stjepana. Zato ga često zovu Hercegov grad. U tom periodu Mičevac je imao značajnu ulogu i predstavljao punkt od vojnostrateške važnosti. Sa njega se vršila i kontrola druma, a u njemu je bilo sjedište carinika. U obližnjem Varošištu razvilo se podgrađe. U tri povelje izdate polovinom XV stoljeća Mičevac se spominje kao «castelo» 1444. godine, «castrum» 1448. godine, i «civitate» 1454. godine.
Godine 1466 Trebinje pada pod vlast Osmanskog carstva, a vjerojatno je tada i Mičevac prešao u njihove ruke. Od tada ovaj grad gubi važnost i o njema nema više spomena u povijesnim izvorima.
Opis
Bedemi grada zatvarali su jedinstvenu cjelinu u obliku nepravilnog pravougaonika, površine oko 1300 m2. Dimenzije grada su: dužina 58 m (istok - zapad); širina – maksimalna u sredini 23 m, na istočnom kraju 16 m, na zapadnom oko 10 m. Veličina mu je prilagođena osnovi na kojoj leži i funkciji. Na njemu su četiri masivne kule koje se nastavljaju direktno na bedeme grada. Uz južni zid prislonjen je ograđeni prostor koji predstavlja manji obor koji štiti glavni ulaz u grad. Na istočnoj polovini unutrašnjeg prostora grada prislonjena je zgrada nazvana palačom, dimenzija 14 x 7,2 m, debljine zidova 0,95 m. U jugozapadnom uglu palače je ograđen polukružni prostor. Ne zna se čemu je služio, ali možda je bio postolje za peć. Sličan položaj ima i zgrada u Blagaju na Buni, također hercegovom gradu koja je determinirana kao gradska palača. Stari grad Mičevac je nacionalni spomenik BiH
Druga bitka kod El Alameina
Druga bitka kod El Alameina je značajna prekretnica u bici za Afriku tijekom Drugog svjetskog rata. Odvijala se od 23. listopada do 3. novembra 1942. Nakon prve bitke kod El Alameina ranije iste godine, Bernard Montgomery je preuzeo komandu nad 8. Britanskom armijom od Claude Auchinlecka. Neki povijesničari smatraju, da je ova bitka, uz bitku za Staljingrad donijela prekretnicu tijeku rata i značajno doprinijela porazu Trećeg Reicha.
Stanje
Do srpnja 1942. njemački Afrički korpus je pod komandom generala Erwina Rommela prodro do Egipta i time ugrozio britanske putove snabdijevanja do iza Sueskog kanala. Sad je Rommel vidio priliku za napad, bez obzira što je i sam bio ugrožen vrlo razvučenom crtom vlastitog snabdijevanja. 30. kolovoza je počela bitka kod Alam Halfa, koja nije uspjela, pa se očekivao protuudar Montgomeryeve 8. armije. Nijemci su se ukopali u pustinjski pijesak i pripremili obranu.
Nakon dugih šest tjedana oporavka, Britanska 8. armija je bila spremna za napad. 200.000 britanskih vojnika i 1.000 tenkova borilo se protiv 100.000 vojnika i 500 tenkova Afričkog korpusa.
Saveznički plan
Operacijom lake noge je Bernard Montgomery namjeravao probiti dva prolaza kroz minska polja postavljena od strane Sila osovine kako bi na sjeveru mogao proći s vlastitim tenkovima. Tako su trebali biti uklonjeni njemački tenkovi, a drugi prolaz na jugu je trebao vezati ostatak njemačkih snaga da priteknu u pomoć dijelovima vojske na sjeveru.
Mongomery je očekivao borbe od oko 12 dana, koja bi se odvijala u tri dijela - upad u protivničke snage - borba izbliza - i, završna pobjeda nad neprijateljem.
Saveznici su tijekom mjesec dana prije bitke izveli niz manevara zavaravanja kako njemačko vodstvo ne bi naslutilo vrijeme i pravac napada. Te su operacije dobile kodno ime Operacija Bertram. Radi zavaravanja su otpočeli s gradnjom naftovoda, a na džipove su montirali maske tenkova. S druge strane, tenkove koji su bili okupljeni na sjeveru su zamaskirali u transportne kamione. Zabuna kod Nijemaca je bila potpuna, jer su očekivali napad na jugu i to znatno kasnije.
Nijemci su se nalazili duž dvaju crta koje su Saveznici prozvali Oxalic linija i Pierson linija, a između njih je bilo položeno 2,5 miliona protutenkovskih mina, tzv. vražji vrt.
Bitka
Bitka je počela 23. listopada u 21:30 snažnom artiljerijskom vatrom. U početku je cilj artiljerijske pripreme bila prva, Oxalic-linija s minama u njenoj okolici kako bi što brže stigli do slijedeće, Pierson-linije. Kad je počeo napad, prolaz kroz minsko polje nije bio sasvim očišćen.
Tijekom prve noći, na sjeveru su uspjeli prokrčiti prolaz samo do blizine Pierson-linije. Dalje na jugu je napredovanje bilo veće, no i oni su zaustavljeni kad su stigli do brdskog grebena Miteirya.
24. listopada je umro general Sila osovine Georg Stumme od srčanog infarkta, a on je zamjenjivao Rommela koji je u to vrijeme bio u bolnici u Austriji. Nakon razdoblja pometnje u kojem nije bilo pravog zapovjednika, Wilhelm Ritter von Thoma je preuzeo glavnu komandu nad snagama Sila osovine. Adolf Hitler je zapovjedio Rommelu da ostane u domovini na oporavku. Nakon što se situacija u Sjevernoj Africi dalje komplicirala, Rommel je zamoljen da se vrati na bojište, ako misli da može. Rommel se odmah vratio u Afriku i stigao 25. listopada.
Nakon neuspjeha ponovljenog napada Saveznika na brdskom grebenu Miteirya, cijeli napad je prekinut. Montgomery je prebacio cijelo težište bitke na sjever duž obale gdje je 9. australska divizija otpočela ponovo jedan od noćnih napada kako bi odvratili pozornost Nijemaca s područja gdje se planirao glavni napad. Prvi napad u noći od 25. na 26. listopada je bio uspješan. S druge strane, protunapad koji je Erwin Rommel odmah otpočeo, je propao. Do tog su trenutka Saveznici izgubili 6.200, a Sile osovine 2.500 ljudi. Međutim, Rommel je raspolagao još samo s 370 ispravnih tenkova, dok su Britanci imali još 900. Bilo je puno manjih bitki, ogorčene obrane tzv. isturenih položaja, a 29. listopada Rommelova crta još nije bila probijena.
10. novembra je Winston Churchill u svom govoru toj bici posvetio slijedeće riječi: „Now this is not the end, it is not even the beginning of the end. But it is, perhaps, the end of the beginning.“ (Prijevod: "Ovo sad još nije kraj, to nije još ni početak kraja, ali je možda kraj početka").
Ova bitka bila je najveća Montgomeryeva pobjeda. Kada je dobio plemićki status, dobio je naziv Viscount Montgomery of Alamein.
Iskrcavanje Saveznika za vrijeme Operacije Torch u Maroku kasnije u studenom, osiguralo im je potpunu pobjedu nad Silama osovine u Sjevernoj Africi.
Ratno prizorište danas
Pronalaskom nafte 1966. i njenim crpljenjem od 1968. El Alamein je doživio značajan gospodarski uzlet. Britansko vojno groblje s 7.500 grobova kao i njemački i talijanski spomenici poginulima u Drugom svjetskom ratu i danas privlače brojne turiste u El Alamein.
Gili, Biella
Gili je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 705 m.
Channing Tatum
Raniji život
Njegova se obitelj preselila u Mississippi kada je imao šest godina. Dok je bio mlađi igrao je nogomet, američki nogomet, bejzbol itd. Pohađao je katoličku školu u Tampi, Florida. Maturirao je 1998. Nakon toga dobio je sportsku školarinu za college.
Karijera
Prvo je radio kao model. Nakon toga se pojavio kao plesač u spotu She Bangs (Ricky Martin). Poslije je potpisao za modelsku agenciju u Miamiju. Nakon toga se pojavio u mnogobrojnim kampanjama i reklamama. Tatum je rekao da mu je modelska karijera pomogla u životu. Tatum je počeo svoju glumačku karijeru u 2004 godini. Pojavio se u seriju CSI: Miami. Njegova prva uloga u filmu je bila 2005. godine u srednjoškolskoj drami, Coach Carter, u kojem je glumio Samuel L. Jackson. U 2005 glumio je u filmovima Supercross i Havoc. U 2006. odigrao je ulogu u filmu She's the Man. Njegov najaktualnije uloga su u filmovima Step Up i A Guide to Recognizig Your Saints .
Filmovi
2005
2009
2011
2012
2013
Alexeni, Țibana
Alexeni je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Țibana.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 553 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 234 m.
Naočale
Naočale su očno pomagalo koje ispravljaju poremećaje vida kao što su kratkovidnost (miopija), dalekovidnost (hiperopija) ili astigmatizam (refrakcijska vidna amomalija, ametropija uvjetovana razlikama u zaobljenosti refraktornih površina, a njezina je posljedica loše fokusiranje slike na mrežnici ) – naočale za vid, zaštitu očiju pri radu – zaštitne naočale ili zaštitu od UV zračenja – sunačane naočale. Moderne naočale izrađene su od raznih tipova kovina ili plastike. Leće su napravljene od stakla ili plastike. Jakost Leća u dioptrijama propisuje liječnik oftalmolog. Prije samog izuma naočala ljudi su koristili brušena stakla za korekciju vida. Najpoznatiji primjer iz povijesti je rimski car Neron koji je uz pomoć takvog stakla gledao gladijatorske igre. Prve naočale izradio je Salvino D'Armate 1284. godine u Italiji.
Naočale se sastoje od okvira koji drži staklo (leću), a nose se ispred očiju, obično za ispravljanje oštrine vida, zaštitu očiju od UV zraka ili drugih štetnih čimbenika.
Moderne naočale su podložene na tipičnim mjestima: nos i krakovi za učvršćivanje oko uški. Povijesne primjerke čine cvikeri, monokli i lornjeta. Okviri za naočale najčešće se izrađuju od metala ili plastike. Leće su prvotno bile staklene, dok su danas mnoge izrađene od različitih tipova plastike, uključujući CR-39 i polikarbonat. Ovi materijali umanjuju mogućnost loma i lakši su od stakla. Neki plastični materijali imaju bolje optičke karakteristike od stakla, kao što su bolja transmisija vidljivog svjetla i apsorpcija ultraljubičastog svjetla. Neki također imaju bolji indeks loma od većine staklenih leća; to je korisno u izradi korektivnih leća koje se oblikuju kako bi ispravile različite oblike vidnih abnormalnosti, kao što je miopija, omogućavajući upotrebu tanjih leća. Novije plastične leće, nazvane izon, mogu ispraviti neke aberacije koje se prirodno pojavljuju u prostoru ispred naših očiju. One kreiraju oštriji vid i pomažu kod haloa i mušica koje se uočavaju zbog bliještanja pri noćnoj vožnji. Te probleme također rješava LASIK kirurgija.
Premazi koji daju postojanost na ogrebotine mogu se primijeniti i na većinu plastičnih leća, pružajući im podjednaku otpornost kao i staklenima. Postoje još i hidrofobni premazi, načinjeni da olakšavaju čišćenje, kao i antirefleksni premazi koji reduciraju blještanje, poboljšavaju oštrinu vida noću i čine oči onoga tko nosi naočale izrazitijima.
CR-39 leće su najčešće korištene plastične leće, zbog niske cijene, velike otpornosti na ogrebotine i male transparentnosti za ultraljubičasto i infracrveno zračenje. Polikarbonatne i Trivex leće su najlakše i teško se razmrskaju, tako da najbolje štite od udaraca, iako optičke karakteristike nisu tako dobre i imaju mali Abbe broj (31).
Nisu sve naočale dizajnirane samo za korekciju vida, nego se nose i radi zaštite, pregleda vizualne informacije (stereoskopija) ili, jednostavno, iz estetskih razloga. Zaštitne naočale štite oči od letećih čestica, jakog svjetla i zračenja. Sunčane naočale omogućavaju bolji vid pri jakom danjem svjetlu, i mogu pružiti zaštitu od oštećenja ultraljubičastim zrakama.
Počeci
Najranije povijesne zapise o efektu povećavanja slike nalazimo u staroegipatskim hijeroglifima iz 8. stoljeća prije Krista koji su prikazivali jednostavne staklene leće. Najraniji pisani zapis datira iz 1. stoljeća, kada je Seneka Mlađi, učitelj rimskog cara Nerona, napisao: ''Slova, ma koliko mala i nejasna, ako se gledaju kroz kuglu ili čašu punu vode, postaju jasnija i povećana. Car Neron također je napisao kako je gledao igre gladijatora koristeći smaragd kao korektivnu leću.
Korektivne leće koristio je i Abbas Ibn Firnas u 9. stoljeću, koji je pronašao način da izradi vrlo bistro staklo. Ove naočale nastale su poliranjem i oblikovanjem zaobljenog kamena, koji se koristio za gledanje, i bile su poznate kao kamenje za čitanje. Najraniji dokaz o izumu koji povećava sliku, konveksnoj leći koja prizor čini uvećanim, nalazimo u Knjizi o optici koju je objavio Alhazen 1021. Njezin prijevod na latinski pridonio je izumu naočala u 13. stoljeću u Italiji.
Sunčane naočale, u obliku ravne staklene plohe od zadimljenog kvarca, štitile su oči od bliještanja i koristile su se u Kini u 12. stoljeću ili čak i ranije. Međutim, one nisu imale korektivnu moć.
Otkriće naočala
Oko 1284. u Italiji, Salvino D'Armate je dobio priznanje za izum prvih nosivih naočala. No, najraniji slikovni dokaz korištenja naočala je portret kardinala Hugh de Provencea koji čita rukopis, a naslikao ga je Tomaso da Modena. Drugi rani primjerak je prikaz naočala pronađen u Sjevernim Alpama, u crkvi u Bad Wildungenu, Njemačka, 1403.
Postoji mnogo teorija o zaslugama za izum tradicionalnih naočala. Godine 1676., Francesco Redi, profesor na Sveučilištu medicine u Pisi, napisao je kako posjeduje 1289 rukopisa čiji se autori žale da ne bi bili u mogućnosti čitati ili pisati da nije bilo nedavnog izuma naočala. On je također napisao bilješku o propovijedi iz 1305., u kojoj je propovjednik, dominikanski redovnik Fra Giordano da Rivalto primijetio da su naočale bile izumljene prije više od 20 godina, i tvrdio da je osobno upoznao izumitelja. Prema tom dokazu, Redi je zaslugu za ponovni izum naočala pripisao drugom dominikanskom redovniku iz Pise, Fra Alessandru da Spini, jer je izvorni izumitelj to otkriće držao u tajnosti. To pravo je sadržano u njegovoj ostavštini.
Ostale priče, moguće legende, zaslugu za izum naočala pripisuju Rogeru Baconu. Bacon je poznat kao prvi koji je 1262. napisao referencu o karakteristici leća da uvećavaju predmete, iako je to bilo obznanjeno u Alhazenovoj Knjizi o optici iz 1021. Baconova rasprava De iride (Na dugi), koja je napisana dok je Bacon bio učenik Roberta Grossetestea, oko 1235., spominje korištenje leća za čitanje najmanjih slova sa iznimnih udaljenosti. I dok točan datum i izumitelj mogu biti zauvijek osporavani, gotovo je sigurno da su naočale izumljene između 1280. i 1300. u Italiji. Tadašnje naočale imale su konveksne leće koje su mogle ispraviti i hiperopiju (dalekovidnost) i prezbiopiju, koja se obično javlja kao simptom starenja. Vjeruje se da je Nicholas od Cuse otkrio dobrobit konkavnih leća u ispravljanju miopije (kratkovidnosti). Dakako, tek je 1604. Johannes Kepler objavio raspravu o lećama i astronomiji, u kojoj je dao prvo ispravno objašnjenje zašto konveksne i konkavne leće mogu ispraviti prezbiopiju i miopiju.
Daljnji napredak
S vremenom je i izrada okvira za naočale napredovala. Prvi primjerci su bili namijenjeni za nošenje u ruci ili za pričvršćivanje na nos (cvikeri). Girolamo Savonarola je predložio da se okviri fiksiraju pomoću trake koja se obavije oko glave, a sve bi dodatno učvrstio šešir. Moderne okvire za naočale, podržane krakovima za učvršćivanje oko uški, unaprijedio je 1727. britanski optičar Edward Scarlett. U početku to unapređenje nije naišlo na veći odjek javnosti te su lornjeta ostala u modi kroz 18. i početak 19. stoljeća.
Početkom 20. stoljeća Moritz von Rohr u tvornici Zeiss (uz pomoć H. Boegeholda i A. Sonnefelda) izradio je Zeiss Punktal, sferične leće s fokusom u jednoj točki, koje su dominirale mnogo godina.
Unatoč rastućoj popularnosti kontaktnih leća i laserske korektivne kirurgije oka, naočale se uobičajeno nose, kao što se i njihova tehnologija poboljšava. Na primjer, danas je moguće kupiti okvire napravljene od posebnog, prilagođavajućeg metala koji se nakon savijanja vraća u prvobitni oblik. Drugi okviri imaju elastične zglobove. Ovi dizajni omogućavaju ugodnije nošenje i pružaju bolju zaštitu od moguće nesreće. Moderni okviri se također često izrađuju od čvrstih, laganih materijala, kao što su primjese titana, koji nisu ranije bili dostupni.
Korektivne naočale
Korektivne leće prilagođavaju žarišnu daljinu oku, kako bi ublažile efekt kratkovidnosti (miopija), dalekovidnosti (hiperopija) ili astigmatizma. Starenjem leća gubi elastičnost, što smanjuje sposobnost akomodacije oka i rezultira prezbiopijom (staračka dalekovidnost).
Lomna jakost leće mjeri se dioptrijama (D). Naočale za čitanje imaju raspon jakosti leće od +1.00 do +4.00 dioptrije. Miopija se ispravlja konkavnim ili minus lećama. Leće koje se izrađuju na uputnicu oftalmologa ili optometričara koriste se za izradu naočala, a zatim se dodatno potvrđuje ispravnost posebnim oftalmičkim instrumentom (lensometar).
Zaštitne naočale
Zaštitne naočale obično su izrađene od plastičnih leća otpornih na lomljenje, kako bi zaštitile oči od letećih čestica. Iako se zaštitne mogu izraditi od različitih materijala, različite otpornosti, standardi određuju da bi na najtanjim djelovima trebale biti minimalno 1 mm široke, nezavisno o materijalu. Zaštitne naočale razlikuju se po stupnju zaštite kojeg pružaju. Na primjer, one korištene u medicini trebaju zaštititi oči od prskanja krvi, dok one koje se koriste u tvornicama imaju čvršće leće i jači okvir, sa dodatnim štitnicima na potpornim mjestima. Leće za zaštitne naočale također mogu imati korektivnu moć.
Američki nacionalni institut za standarde je postavio standard za zaštitne naočale ANSI Z87.1, a slični standardi su postavljeni i drugdje.
Zaštitne naočale za radnike su dostupne sa lećama u raznim bojama kako bi omogućile vidljivost u različitim svjetlosnim uvjetima, posebno na otvorenom.
Okviri od najlona se obično koriste za zaštitu očiju u sportu, jer su vrlo lagani i fleksibilni. Kada se na njih primijeni sila, oni ne pucaju, već se lagano saviju i nakon toga vrate u prvobitni oblik. S godinama oni postaju lomljivi i manje fleksibilni, pa se teže prilagođavaju.
Sunčane naočale
Sunčane se naočale prave s lećama koje su propisane na recept ili onima bez recepta, te se zatamnjuju da bi zaštitile od sunčeve svjetlosti i ultraljubičastog zračenja. Naočale s fotoosjetljivim lećama postaju tamnije s povećanjem količine UV zračenja. Nažalost, mnoga vjetrobranska stakla blokiraju prolaz UV zraka, zbog čega su fotoosjetljive leće manje učinkovite za vrijeme vožnje po sunčanom danu. Ipak, korisne su jer uz sunčane ne morate nositi i obične naočale, osobito osobe koje tijekom dana često naizmjence koriste otvorene i zatvorene prostorije. Najnovija tehnologija razvila je posebne fotoosjetljive leće koje funkcioniraju u automobilu kao i izvan njega.