cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rejnoldsov broj
Upotreba
Aerodinamičke karakteristike se prikazuju preko svojih bezdimenzionih koeficijenata, radi eliminisanja uticaja, na njihovu vrednost, dinamičkog pritiska strujanja i veličine aerotela. Na taj način se želelo postići, da na koeficijente utiču samo oblik aerotela i njegov položaj, u odnosu na pravac strujnica vazduha (fluida). Odnosno, da koeficijenti aerotela istog oblika i položaja u odnosu na strujanje, budu međusobno uporedivi bez obzira na međusobnu razliku veličine aerotela i dinamičkog pritiska. Kroz iskustvo, teoretska i eksperimentalna istraživanja, u uslovima različitih oblika strujanja, je dokazano da to nije dovoljno za potpunu uporedivost aerodinamičkih koeficijenata. Dokazano je, da je potpuna uporedivost koeficijenata jedino moguća pri istim Rejnoldsovim brojevima, a u oblasti kompresibiliteta, i pri istim Mahovim brojevima.
Uticaj viskoznosti, odnosno Rejnoldsovog broja se manifestuje na aerodinamičke karakteristike, što je veoma važno za krila i aeroprofile letelica. Simulirati potrebnu sličnost u aerotunelima je veoma delikatno, prilikom ispitivanja sa smanjenim dimenzijama i brzinama modela. Rejnoldsov broj utiče, preko doprinosa oblika aerotela, na njegov ukupan otpor (kako je prethodno utvrđeno). Pošto je od uticaja na trenutak otcepljenja vazdušne struje, on utiče i na maksimalni uzgon aerotela. Na slikama desno je data ilustracija toga uticaja na aeroprofile i prikazane letne karakteristike insekata.
Idealno bi bilo, kada bi se upoređujući koeficijenti uvek odnosili za iste Rejnoldsove brojeve, ali to najčešće nije moguće postići. Za slučajeve, kada se razlikuju, prave se korekcije podataka svodeći ih na uslove istih Rejnoldsovih brojeva, kako je definisano u aerodinamici i u tehnologijama aerotunela. Iz tih razloga, se uz aerodinamičke koeficijente uvek navode podaci, za koji Rejnoldsov broj se odnose.
Letelice, ptice i insekti
Na slici su ilustrovane oblasti vrednosti Rejnoldsovih brojeva za insekte, ptice i pojedine grupacije letelica. Okvirne vrednosti su date za uslove standard atmosfere, na nivou mora (H=0m ), za kinematsku viskoznost. U datim primerima su različite veličine tela, koja se kreću kroz vazduh različitim brzinama. Veličine tela su definisane s karakterističnim dužinama l. Za konstantne vrednosti karakterističnih dužina l se Rejdnolsov broj menja linerno, po pravoj liniji (prikazano na slici ).
Giacomelli, Modena
Giacomelli je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 801 m.
CSI: NY (sezona 6)
Šesta sezona serije CSI: NY je premijerno emitovana na kanalu CBS od 23. septembra 2009. do 26. maja 2010. godine.
Tenango, Xochicoatlán
Tenango je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Xochicoatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 212 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1219 m.
CSI: NY (sezona 6)
Radnja sezone
Melina Kanakaredes je napustila seriju na kraju sezone. Tim uspeva da se oporavi nakon pucnjave na kafić u kom su bili, a u grad stiže gošća koju Mek jako dobro poznaje i uz njenu pomoć u peva da spreči bombaški napad. Takođe, Rej Lengston iz Las Vegasa posećuje grad zbog jednog slučaja.
Piedra Redonda, Motozintla
Piedra Redonda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Corral del Risco, Bahía de Banderas
Corral del Risco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Bahía de Banderas.
Piedra Redonda, Motozintla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 625 m.
Corral del Risco, Bahía de Banderas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2304 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Hermanos Ramos, Camargo
Hermanos Ramos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Camargo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1274 m.
Podzemna strojarnica
mini|desno|300px|Unutar podzemne strojarnice Hidroelektrane Robert Bourassa ([[Kanada), koja je najveća podzemna strojarnica u svijetu, s instaliranom snagom od 5 616 MW.]] mini|desno|300px|Mosna dizalica unutar podzemne strojarnice Hidroelektrane Robert Bourassa mini|desno|300px|Glavni ulaz u podzemnu strojarnicu Hidroelektrane Robert Bourassa Podzemne strojarnice na hidroelektranama su se počele sve više graditi nakon Drugog svjetskog rata, iako je još uvijek više nadzemnih strojarnica. Izbor položaja strojarnice spada u dio planiranja položaja cjelokupne hidroelektrane, kojem prethode relativno dugotrajna i složena istraživanja, te ekonomske analize. Za podzemne strojarnice trebaju stijene biti relativno povoljnih elastičnih svojstava i ne treba očekivati veći priliv podzemnih voda.
Način gradnje
U nas su najveće podzemne strojarnice izgrađene u vapnencima krša, jer su tamo utvrđeni povoljni uvjeti za njihov smještaj. Pri određivanju položaja strojarnice potrebno je izabrati povoljnu orijentaciju s obzirom na pad slojeva, utvrditi elastične osobine stijena, diskontinuitete i naprezanja u pojedinim fazama izbijanja i nakon dovršenja iskopa. Metoda konačnih elemenata, uz prethodna i naknadna mjerenja, može pomoći da se riješe svi problemi stabilnosti. Profil se obično osigurava betonskim svodom i možda prijenosom opterećenja pomoću perfo-sidara u tjemenu i sidrenja na stranama tunela. Perfo-sidra spriječavaju ispadanje manjih blokova, zbog nepovoljnih naprezanja uz konture iskopa u srednjoj trećini profila, pa se opterećenja, kad je to potrebno, moraju prenijeti u dubinu pomoću prednapregnutih sidara.
Ali, ima kod nas nekoliko izgrađenih strojarnica bez sidara, jer se ona u vrijeme njihove gradnje nisu još u nas upotrebljavala. Načinom iskopa mora se također težiti da se što manje oštete stijene tunela strojarnice, što se postiže prethodno gustim bušotinama, blizu linije iskopa, po konturi tlocrta. Budući da je visina tunelskih profila 30 do 40 metara, a raspon 10 do 20 metara, moraju se pojedine faze radova dobro isplanirati i projektirati, da se izbjegnu poteškoće.
Dimenzije strojarnice ovise o broju vodnih turbina i njihovoj snazi, te o smještaju transformatora i razvoda nižeg napona u strojarnici i izvan nje. Osim toga, na širinu utječe i položaj dovodne tlačne cijevi, te položaj i vrsta predturbinskog zatvarača.
Kad je strojarnica nadzemna, transformatori su smješteni ispred ili iza nje, a rasklopna postrojenja nižeg napona u posebnoj zgradi. Komanda je uvijek u produženju glavne zgrade.
Kad je strojarnica podzemna, transformatori su smješteni u glavnom predvorju ili u posebnoj šupljini. Predturbinski zatvarači mogu biti unutar strojarnice ili u posebnoj šupljini, paralelno duljoj osi strojarnice. Da se raspon strojarnice ne bi morao povećavati, a da zatvarači ostanu unutar zgrade, tlačni cjevovod do turbine se dovodi i pod manjim kutem od 90º prema duljoj osi strojarnice.
Nosivost glavne dizalice u strojarnici ovisi o težini rotora, a visina od poda do dizalice o potrebnom prostoru za njegov prijenos prilikom ugradnje i popravka. Strojarnica ima sustav drenaže, koji osigurava od poplava prostorije. Bunar za drenažne pumpe nalazi se obično između turbina. Kabeli za vezu s dalekovodima vode se kroz posebni tunel, koji služi i za ventilaciju ili kao izlaz za nuždu.
Peñasco Blanco, Guachochi
Peñasco Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2223 m.
Blockbuster (razvrstavanje)
Blockbuster (fonetski: Blokbaster) označava viskobudžetni i žestoko reklamirani film koji predstavlja veliki komercijalni hit.
San Joaquín, Catemaco
San Joaquín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Blockbuster (razvrstavanje)
Također može označavati:
San Joaquín, Catemaco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 347 m.
Damjan Pavlović
Damjan Pavlović (Novi Sad, 1840. – Beograd, 1866) spada među najtragičnije srpske pjesnike, koji je svoj kratki život okončao samoubistvom. Rođen je 1840. godine u Novom Sadu, a poslije očeve smrti, 1849, sa majkom prelazi u Beograd. Zahvaljujući stipendiji Matice srpske iz zadužbine Pavla Jovanovića, upisao se 1857. na Politehnički institut u Beču, a 1862. prelazi na studije tehničkih nauka u Pragu. Po završetku studija, 1865. godine, vratio se u Beograd gdje se zapošljava u Ministarstvu građevine kao crtač.
Zahvaljujući dobrom znanju njemačkog i engleskog jezika, izvanrednom obrazovanju, a i kao obdareni pjesnik, književni i pozorišni kritičar, 1865. je angažovan od srpskog dvora da podučava Katarinu Konstantinović, dalju rođaku i tajnu ljubav kneza Mihaila Obrenovića. Ne znajući ništa o tome, Pavlović se zaljubljuje u Katarinu i prilikom jednog časa izjavljuje joj ljubav, 2. marta 1866, poslije čega ga Milivoje Blaznavac grubo izbacuje na ulicu, uz najpogrdnije riječi i uvrede. Duboko povrijeđen takvim poniženjem, u noći 3. marta izvršio je samoubistvo na strašan način, udarivši dvaput glavom o otvoreni šestar na svom radnom stolu.
Uz Mitu Popovića (1841–1888), Dragu Dimitrijević-Dejanovića (1843–1870), Milana Kujundžića Aberdara (1842–1893), Velimira Vasića (1842–1864), M. P. Šapčanina (1842–1895), Jovana Grčića Milenka (1846–1875) i druge, Damjan Pavlović pripada grupi poznih srpskih romantičara. To je i vrijeme velike krize romantizma, koji je u Evropi već zamijenjen novim poetikama i književnim pravcima. Pavlovićevo obrazovanje je bilo tehničko, a ne filološko ili pravničko. Do kraja svog nesretnog života radio je kao crtač i inženjer u Ministarstvu građevine u Beogradu. Zmajev sljedbenik, "imao je istinski nadahnute trenutke" (J. Deretić).
Lunca Merilor, Bistra
Lunca Merilor je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Bistra.
Damjan Pavlović
Pavlović je pripadao romantičarima omladinskog doba i pisao je uglavnom ljubavnu i rodoljubivu poeziju. Prvu pjesmu "Suncu na zahodu" objavio je u Šumadinki 1856. godine. Bio je potom saradnik Podunavke (1856–1858), Srpskih novina (1857), Sedmice (1857–1858), kalendara Zimzelen (1858) i Vojvođanin (1858), Letopisa Matice srpske (1858–1861), Danice (1860–1863), Vile (1866).
Damjan Pavlović je dugo bio zaboravljen pjesnik. Zoran Gavrilović u Antologiju srpskog rodoljubivog pesništva unio je njegovu pjesmu Dunavo, Miodrag Pavlović u svoju Antologiju srpskog pesništva pjesmu Viši duh, a Goran Maksimović u Antologiju ljubavne lirike srpskog romantizma pesme Izbor i Srce, dušo! Tek u naše vrijeme Staniša Vojinović priredio je i objavio knjigu pjesama Damjana Pavlovića.
Naracoorte
Naracoorte je najpoznatije po Špiljama Naracoortea koje su nacionalni park od 3,05 km² u kojem se nalazi 26 špilja u kojima je pronađena velika kolekcija fosila drevnih sisavaca, ptica i reptila iz oligocena i miocena. Naime, ove životinje su često upadale u ove otvore i kako nisu mogle izaći ugibale su tvoreći neobične skupine kostiju. Njihovi fosili su sačuvani tako što se erozijom tlo presulo preko njihovih kostiju, na nekim mjestima i do 20 metara visine. Ovaj lokalitet je nezaobilazan u istraživanju razvoja australskih životinja tijekom kenozoika (posljednjih 65 milijuna godina). Zbog toga je ovo područje, zajedno s vapnenačkim fosilima u Riversleighu, upisano na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Australiji i Oceaniji 1994. godine.
Danas su pretvorene u najmoderniji paleontološki muzej s mnogo atraktivnih izložaka i multimedijalnih postava, te s auto kampom i spavaonicama za grupne obilaske.
Zapornica
mini|desno|250px|Pločasta zapornica na ustavi u [[Tokio|Tokiu, koja štiti od udarnih valova, koji nastaju uslijed tropskih oluja ili tajfuna]] mini|desno|250px|Pločasta zapornica na [[ustava|ustavi Harran kanala]] mini|desno|250px|Presjek segmentne zapornice mini|desno|250px|Segmentna zapornica i preljev brane mini|desno|250px|Segmentna zapornica s uzvodne strane, na preljevu brane John H. Kerr ([[Virginia, SAD)]] mini|desno|250px|Sektorska zapornica za vrijeme ugradnje mini|desno|250px|Preklopna zapornica s ukrućenjem u obliku ribljeg trbuha na Brani Scrivener, [[Canberra, Australija]] mini|desno|250px|Preklopna zapornica na Brani Arrowrock ([[SAD)]] mini|desno|250px|Valjkaste zapornice se kontroliraju [[ventilima]] mini|desno|250px|Valjkaste zapornice na brani mini|desno|250px|Ispust kroz Howell-Bunger zatvarač Zapornica služi za regulaciju protoka vode na preljevu brane. Za regulaciju protoka vode kroz temeljne ispuste služi zatvarač. Preljev brane se sastoji od protočnih polja u tijelu brane, na kojima se smještaju pokretne ustave ili zapornice. Ustava je svaki vodeni kanal u kojem se regulira visina vode, a to se obično izvodi sa zapornicama. Visina ustava, širina i broj protočnih polja zavise od topografskih i hidroloških uvjeta; one mogu da obuhvate cijelu dužinu brane ili samo jedan dio. Širina jednog polja može da iznosi do 50 m, kod valjkastog tipa zapornicama. Kod drugih ona obično ne prelazi 30 m. Najviše zapornice ne prelaze visinu od 20 m.
Vrste zapornica
Jedan dio zapornica se oslanja na bokove protočnih polja brane ili ustava, a mogu se podijeliti na:
Drugi dio zapornica se oslanja na krunu brane, a mogu se podijeliti na:
Gredne zapornice
Gredne zapornice izvode se samo kao pomoćni (za održavanje i popravak) zatvarači. One se sastoje od vodoravnih greda, spojenih međusobno na utor i pero, ili s brtvama. Presjek grede zavisi od raspona protočnog polja i od dubine vode. Kad su veličine otvora manje, srednje grede su obično od hrastovog drveta i sve jednake debljine, dimenzionirane prema najvećem tlaku, koji djeluje na dnu zapornice. Za veće raspone upotrebljavaju se čelični I – nosači, s umecima od drveta. Zbog sporog rukovanja pri dizanju i spuštanju, upotrebljavaju se danas samo na manje važnim objektima ili kao pomoćne zapornice na većim objektima.
Pločaste zapornice
Pločaste zapornice se postavljaju u utore, tako da mogu da klize i kotrljaju se. Vododrživost u utorima se osigurava gumenim brtvama. Koriste se za otvore površine do 50 m2. Prosječna visina zapornice 4 do 5 m. Nedostatak pločastih zapornica je da je potrebna dvostruka visina za podizanje zapornice, kao i za smještaj uređaja za podizanje. Rjeđe se koriste na preljevima brane, a češće na temeljnim ispustima. Na donjem bridu zapornice treba osigurati stabilan položaj mlaza.
Mehanizam za dizanje mora biti podešen tako, da se pločasta zapornica može izdignuti barem 0,5 m iznad razine najviše vode, kako bi ispod nje mogli proći plivajući predmeti. Ako su rasponi veći, a time i opterećenja, pločaste zapornice se izrađuju isključivo od čeličnih profila i ploča, a kretanje se vrši zbog velikog trenja samo po kotačima. U tom slučaju, jedan od glavnih problema prestavlja dobra vododrživost (brtvljenje). Kad su visine veće, pa su pločaste zapornice dvostruke (mogu biti i četverostruke), jedan dio gornje zapornice može imati oblik kuke, da bi se omogućilo prelijevanje.
Rollerball
Rollerball (fonetski: rolerbol) je fiktivni sport, sličan roller derbyju, prvi put opisan u science fiction noveli Rollerball Murder američkog pisca Williama Harrisona. Poslužio je i kao naslov za njene dvije ekranizacije:
Zapornica
Segmentne ili radijalne zapornice
Težnja da se izbjegne trenje klizanja ili kotrljanja pri radu sa pločastim zapornicama, dovela je do konstrukcije segmentnih zapornica, koje se kreću oko vodoravne osovine, a uspor vrše pomoću kružno ili cilindrično zakrivljenih čeličnih ploča, sa potrebnim ukrućenjima. Tijelo segmentnih zapornica naliježe na dvije poluge, koje preko okretnog zgloba prenose sile na oslonce. Kako je segmentna zapornica kružnog oblika, hidrostatički tlak prolazi kroz točku okretanja, čime se izbjegava okretni moment pri podizanju zapornice.
Pergola, Verona
Pergola je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 406 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Huixtlacuatla, Chiconcuautla
Huixtlacuatla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chiconcuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1251 m.
Schitu, Schitu, Olt
Schitu je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Schitu.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 136 m.
Zapornica
Segmentne ili radijalne zapornice
Preko segmentnih zapornica ne dopušta se prelijevanje, nego voda ističe ispod zapornice. Za podizanje je potrebna manja sila nego kod pločastih zapornica, pa su segmentne zapornice ekonomičnije za visoke tlakove. Velika je prednost tih zapornica da su ležajevi smješteni iznad razine vode i uvijek dostupni, ali je nedostatak što su okretni zglobovi jako opterećeni, pa o njihovoj kvaliteti ovisi trajnost zapornice.
Segmentne zapornice najčešće se koriste kao zapornice na preljevima većih brana. Zatvaraju površine do 560 m2. Raspon može biti od 15 do 40 m, a visina od 12 do 18 m. Najveća segmentna zapornice je izvedena sa dužinom 56 m i visinom 22,5 m. Na bokovima se nalaze limovi koji omogućuju klizanje zapornice. Brtvljenje se izvodi na bokovima i na dnu korištenjem gumenih traka (klize obično po nehrđajućem čeliku).
Za finu regulaciju na segmentnoj zapornici može se izvesti zaklopka, koja omogućuje prepuštanje plutajućih elemenata, leda, granja i slično. Opterećenje hidrostatičkog tlaka prenosi se preko uzvodne površine, te krakova na oslonce.
Valjkaste zapornice
Valjkaste zapornice se sastoje od šupljeg valjka, koji se pomoću zupčanika kotrlja (podiže i spušta) po kosoj ravnini. Cilindar je otporan na uvijanje, pa je dovoljno primjeniti pogonski mehanizam samo na jednoj strani. Pokretanje se vrši Gallovim ili MAN-lancem. Valjkaste zapornice su vrlo pogodne za velike otvore. Mogu biti visine do 10 m i dužine do 50 m. Na vrhu može biti još i zaklopka.
Prednosti su valjkaste zapornice velika krutost i mogućnost zatvaranja velikih širina otvora, dobro uklanjanje leda, plivajućih objekata i nanosa. Nedostatak je velika cijena (zbog složenosti). Danas se rijetko koriste jer traže veće dimenzije stupova.
Sektorske zapornice
Sektorske zapornice su dio kružnog valjka koji se kreće oko pokretne osovine pričvršćene za donji, masivni dio brane, u koji se mogu u spuštenom položaju potpuno upustiti. Pogon im je obično hidraulički, a prostor za upuštanje vezan je za donju i gornju vodu. Zapornica je slabo napregnuta sa savijanjem i uvijanjem, te u uzdužnom dijelu ne mora preuzimati velike sile od tlaka vode i vlastite težine, jer se hidrostatički tlak prenosi direktno na masivnu podlogu. Vratilo joj može biti smješteno sa uzvodne ili nizvodne strane. Pogodniji je nizvodni položaj, jer je lakša kontrola i održavanje. Nisu pogodne na branama gdje voda pronosi mnogo nanosa, a ni za velike visine uspora. U dužini su gotovo neograničene, jer se oslanjaju na cijeloj dužini protočnog polja.
Sektorske zapornice se najčešće koriste kao zapornice na preljevima većih objekata. Zatvaraju površine do 560 m2. Raspon može biti od 15 do 40 m, a visina od 12 do 18 m. Najveća sektorska zapornice je izvedena sa dužinom 56 m i visinom 22,5 m. Na bokovima se nalaze limovi koji omogućuju klizanje zapornice. Brtvljenje se izvodi na bokovima i na dnu korištenjem gumenih traka. Za finu regulaciju na sektorskoj zapornici može se izvesti zaklopka koja omogućuje prepuštanje plutajućih elemenata, leda, granja i slično. Opterećenje hidrostatičkog pritiska prenosi se preko uzvodne površine, te krakova na oslonce.
Preklopne zapornice
Preklopne zapornice su čelične konstrukcije s uspornom plohom od čeličnog lima kad su veće, ili od drveta kad su manje. Pokreću se s obje strane ili jednostrano, u ležajevima koji su pričvršćeni duž praga protočnog polja. Ako se preklopna zapornica uspravlja pod tlakom vode, moment raste s trećom potencijom visine uspora, pa se često stavljaju protuutezi, smješteni u pragu ispod zapornice ili iznad razine vode, čime se moment smanjuje. Normalno se zapornica pokreće mehaničkim putem, motorima ili hidraulički pomoću uljnih cilindara.
Kad je zavješenje jednostrano na većim rasponima, povećane momente uvijanja i savijanja preuzimaju ukrućenja zapornice u obliku valjaka ili poput ribljeg trbuha. Izborom pogodnog oblika može se postići minimalno opterećenje od vode u svakom položaju zapornice. Preklopne zapornice se ne koriste za visine preko 6 m, a često se koriste kao gornji dio podiznih zapornica, čime se omogućava preljev. U tom slučaju moraju biti tako konstruirane da se preljevni mlaz može prevesti bez štete po donju konstrukciju.
Na svim preljevnim zapornicama mogu se javiti vibracije uslijed stalnih dinamičkih naprezanja, što u izvjesnim uslovima ugrožava stabilnost konstrukcije. Da bi se to spriječilo, treba osigurati potpuno ozračivanje preljeva putem velikih kanala za dovod zraka u stupovima. Osim toga, treba izvesti što kruće temeljenje pragova.
Krovne zapornice
Krovne zapornice su zapravo dvostruke preklopne zapornice. Sastoji se od uzvodne glavne zapornice oslonjene na nizvodnu zapornicu, kao potporu. Obje zapornice su pričvršćene na prag pomoću zglobova. Prostor ispod tako oblikovanog krova, povezan je kanalima s gornjom i donjom vodom, što omogućava da se putem posebnih zatvarača zapornica stavlja u bilo koji željeni položaj. Pogodan je za niske pragove, jer inače traži velike betonske radove u temeljima. Krovne zapornice su skuplje od preklopnih zapornica, ali se da bolje regulirati.
Zatvarači na ispustima brana
Ispusti masivnih brana prolaze obično kroz tijelo brane, a ispusti nasutih brana vezani su za obilazne tunele. Ako se pored brane nalazi strojarnica, potrebno je paziti da ispuštanje vode ne ometa rad vodnih turbina ili da bude opasnost za pristupne ceste. Zato se na izlazu ispusta postavljaju regulacijski zatvarači, koji mlaz vode pri odbacivanju raspršuju. Ispusti redovito imaju i uzvodno postavljene sigurnosne zatvarače. Optimalan položaj i način raspršivanja vode, najbolje se može riješiti na hidrauličkim modelima. Zbog velikih brzina koje se pojavljuju pri protoku vode, ispusti su u tunelima i kroz tijelo brane obloženi čeličnim cijevima, dimenzioniranim redovito na puni tlak.
Vrste zatvarača na ispustima brana
Zatvarači na ispustima brana se mogu podijeliti u tri grupe:
Zajedničke osobine i problemi zatvarača
Veliki hidrostatički tlak uvjetuje veliku debljinu (i masu) zatvarača, kao i velike sile za podizanje i spuštanje zatvarača. Teško se postiže vododrživost zbog visokog tlaka i potrebe brtvljenja gornjeg brida zatvarača. Velike brzine ispod zatvarača, koje su rezultat visokog tlaka povećavaju opasnost od kavitacijske erozije. Vibracije mogu nastati zbog periodičnog odljepljivanja mlaza nekontroliranog procurivanja ili nizvodne prepreke (utori, nizvodni zatvarač). Teže su pristupačni za ugradnju, rukovanje i održavanje. Potrebno je osigurati vezu s atmosferskim tlakom nizvodno od zatvarača (aeracijska cijev), da nebi došlo do podtlaka.
Pristup zatvaračima je otežan (osim kod zatvarača na nizvodnom kraju dovoda), jer se nalaze u tijelu brane ili u šahtu duboko ispod površine terena. Prilaz mogu biti šahtovi i galerije (kod betonskih brana) ili šahtovi ili kule sa pristupnim mostovima (nasute brane). Mehanizam za pokretanje zatvarača može biti neposredno iznad zatvarača (dubinske zatvaračnice) ili iznad razine u umjetnom jezeru (površinske zatvaračnice).
NGC 3137
NGC 3137 je galaksija u zviježđu Zračnoj pumpi.
Zapornica
Pločasti i segmentni zatvarači
Pločasti i segmentni zatvarači se koriste na dovodima velikog poprečnog presjeka sa tlakovima do 1000 Pa. Pločasti zatvarači, za razliku od segmentnih zatvarača se koriste u nuždi, za održavanje i kao regulacijski. Prednosti su manje dimenzije otvora, u koji se smješta zatvarač i pogonski mehanizam, jednostavnija i jeftinija konstrukcija, te manja naprezanja u osloncu.
Segmentni zatvarači se koriste kao regulacijski zatvarači. Postavljaju se najčešće na nizvodnom kraju dovoda, gdje prostor za smještanje zatvarača i pogonskog mehanizma nije ograničavajući faktor. Prednosti su manja pogonska snaga za podizanje zatvarača, bolji uvjeti istjecanja zbog oblika konture zatvarača, lakše i pouzdanije brtvljenje, manja mogućnost kavitacije i vibracije, jer nema prepreka (utora), te veća krutost konstrukcije i bolja otpornost na vibracije.
Leptirasti i kuglasti zatvarači
Kod leptirastih zatvarača opterećenje na objekt se prenosi preko kućišta. Najčešće se koristi u slučaju nužde (nesreće) na dovodima pod tlakom. Ne koriste se za regulaciju protoka. Koriste se na padovima do 300 m. Prednosti leptirastog zatvarača su da dobro brtvi, jednostavne je kontrukcije, pouzdan je u korištenju, relativno lagan i malih dimenzija. Nedostatak je da je potrebno premoštenje (engl. bypass) za cijev nizvodno od zatvarača da se postupno napuni vodom, jer naglo podizanje zatvarača može uzrokovati snažan hidraulički udar. Premoštenjem se izjednačavaju tlakovi ispred i iza glavnog zatvarača pa treba manja sila za njegovo pokretanje.
Kuglasti zatvarač se sastoji od sfernog kućišta i kugle s cilindričnim otvorom, koji odgovara promjeru cijevi. Može se koristiti i pri vrlo velikim tlakovima (17 000 Pa). Ima dva radna položaja: potpuno otvoren i potpuno zatvoren. Koristi se kao zatvarač u slučaju nužde (nesreće), najčešće kod dovoda za hidroelektrane. Odlično brtvi i ima vrlo male hidrauličke gubitke, ali je velikih dimenzija, velike težine i visoke cijene, te je za njegovo pokretanje potrebna velika sila.
Iglasti i teleskopski zatvarači
Iglasti regulacijski zatvarač (“Johnsonov” zatvarač) se koristi kod lučnih brana, kada se mlaz želi točno usmjeriti, bez prskanja. Složene je konstrukcije i vrlo skup, osjetljiv na nanos i kavitaciju na “iglama”. Kontrakcija mlaza iznosi 0,60.
Konusni regulacijski zatvarač (“ Howel – Bunger” ili “teleskopski” zatvarač) se sastoji od: nepokretnog cilindričnog kućišta, hidraulički oblikovanih rebara, nepokretnog konusa i pokretnog obodnog valjka (čijim se pomicanjem mijenja protočna površina na izlazu i time regulira protok). Prednosti su laka i ekonomična konstrukcija, radni dio je u suhom (mehanizam za pokretanje zatvarača), izlazni konus raspršuje mlaz i pri tome se disipira energija i može se ispuštati nanos bez da se zatvarač začepi. Nedostaci su prskanje vode (može se izvesti skretanje mlaza u kućištu) i vibracije zbog pomicanja točke odljepljivanja mlaza. Kontrakcija mlaza iznosi 0,75-0,78.
Пироман
Пироман је насеље у градској општини Обреновац у граду Београду. Према попису из 2011. било је 908 становника.
Демографија
У насељу Пироман живи 804 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 41,4 година (38,9 код мушкараца и 44,1 код жена). У насељу има 308 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,27.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Pontebernardo, Cuneo
Pontebernardo je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Los Zorrillos, Arteaga
Los Zorrillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Alpena, Arkansas
Alpina je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 392, što je 21 (5,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Giunzione, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 813 m.
Lo de Marcos, Bahía de Banderas
Lo de Marcos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Bahía de Banderas.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1792 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Los Parajes, Choix
Los Parajes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 861 m.
Gănești, Bistra
Gănești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Bistra.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 150 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 578 m.
NGC 3138
NGC 3138 je galaksija u zviježđu Vodenoj zmiji.
David Aguado Martínez, Salamanca
David Aguado Martínez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Mali vršački rit
Mali vršački rit se nalazi u opštini Vršac, Srbija. Prostire se sjeveroistočno od Vršca, naslanjajući se na gradsku zonu. Cijelom dužinom se naslanja na Vršačke planine, od kojih je odijeljen putem Vršac - Veliko Središte.
David Aguado Martínez, Salamanca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1709 m.
Mali vršački rit
Zaštićeno stanište
Zbog odsustva zaštite, ovo područje je bilo na udaru mnogih korisnika. Tokom poslednjih 30 godina, veliki dio je posječen. U centralnom dijelu područja, nalazi se potez od oko 300 hektara u kome je ranije bilo nekoliko hektara šuma. Danas je tu preostalo samo 9 stabala topole.
Novembra 2011. godine, volonteri Prirodnjačkog društva „Gea“, posadili su 85 sadnica bijelog jasena u Malom ritu. Ovako revitalizovan dio šumskog staništa će za 15 – 20 godina dati pun efekat, povećanjem izbora mjesta za gniježđenje, a mnoge životinje će tu naći sklonište.
Zaštićeno stanište je mozaik vlažnih i suvih livada, bara i šumaraka značajan za očuvanje populacija divljih vrsta. Među njima se posebno ističu silja-vina (Pеucedanum officinale), zajednica (Аster sedifolius), sirotinjska trava (Gluceria declinata), stepski gušter (Podarcis taurica), patka njorka (Аyтhya pugosa) i prdavac (Crex crex). Oovo stanište je predmet sve većeg interesovanja ornitologa iz Srbije i okolnih država. Dosad je zabilježeno prisustvo čak 176 vrsta ptica. Na stablima topole se gnijezde soko lastavičar, soko vetruška, siva vrana, stepski soko, golub grivnjaš i ćuk.
Na osnovu člana 42 Zakona o zaštiti prirode skupština opštine Vršac (Službeni list opštine Vršac, br. 10/2013), Mali vršački rit je zaštićeno stanište.
IBA područje
Zajedno sa Vršačkim planinama, Mali rit je u granicama jednog od 42 područja značajnih za ptice (IBA – Important Bird Area) u Srbiji.
Iradž Afšar
Iradž Afšar (Teheran, 8. 10. 1925. – Teheran, 9. 3. 2011), iranski historičar, bibliotekar, iranist, autor i profesor. Jedan je od najproduktivnijih stručnjaka iranskih studija i autor više stotina članaka, osvrta, recenzija i knjiga. Puna lista njegovih radova objavljena je 2003. i sadrži čak 161 stranicu.
Biografija
Afšar je rođen 1925. u Teheranu, kao sin Mahmuda Afšara i Nosrat Barazande. Njegov otac, istaknuti intelektualac porijeklom iz Jazda, ostao je upamćen po osnivanju Dar al-Fonuna, časopisa Ajande i zaklade za promociju perzijskog jezika. Godine 1945. vjenčao se s Šajeste Afšarije koja mu je rodila četiri sina (Babaka, Bahrama, Kušijara i Araša). Nakon što je završio visoku školu Firuz Bahram, studirao je pravo na Univerzitetu u Teheranu i diplomirao 1949. na temu iranskih manjina, a potom se zaposlio kao predavač perzijskog na visokim školama Šaraf i Iranšaher. Godinu dana kasnije na preporuku dr. M. Sabe zaposlio se kao bibliotekar na Pravnom fakultetu Univerziteta u Teheranu.
Istovremeno, Afšar je nastavio očevim stopama i uređivao Ajande (1944–1946) odnosno vodio porodičnu zakladu, a naročito se istaknuo u organiziranju ceremonija i pozivanju raznih uglednih iranista da posjete Iran, prime nagrade i održe stručna predavanja. Među takvim inozemnim stručnjacima bili su N. Ahmed (profesor perzijskog s Muslimanskog univerziteta u Aligarhu), R. N. Frye (profesor iranistike s Univerziteta Harvard), J. T. P. de Bruijn (profesor perzijske književnosti s Univerziteta u Leidenu), ali i domaći naučnici kao M. Sotude.
Za vrijeme boravka E. Jaršatera na predavanju u Sjedinjenim Državama (1956. i 1958), Afšar je upravljao Institutom za prevođenje i izdavaštvo (Bongah-e Tardžome va Našr-e Ketab, akr. BTNK), stekavši već u to vrijeme reputaciju vrsnog učenjaka s iskustvom u različitim disciplinama. Godine 1957. u Francuskoj je pohađao jednogodišnji tečaj UNESCO-a o bibliotekarstvu i nakon toga postao gorljivim zagovornikom bibliotekarske nauke, a iste godine zajedno s E. Jaršaterom, A.-H. Zarinkubom i M. Mokarabijem pokrenuo je Rahnama-je Ketab (dosl. Vodič za knjige), časopis za recenzije knjiga. Ova publikacija ubrzo je pridružena Iranskom društvu za knjige i Afšar se profilirao kao glavni odgovorni, objavljujući osvrte o perzijskom jeziku, rukopisima i kadžarskom Iranu, te o novoizdanim knjigama.
Od 1957. Afšar je u suradnji s Iranskim društvom za knjige pokrenuo godišnju izložbu knjiga na perzijskom i bio njen glavni organizator sljedećih šest godina, sve dok je nisu preuzele vladine agencije. Godinu dana kasnije počeo je držati tečajeve o bibliotekarstvu na teheranskom Učiteljskom fakultetu, na temelju čega je 1961. postavljen na poziciju čelnika biblioteke navedene institucije, a sljedeće godine imenovan je i direktorom Nacionalne biblioteke. Za vrijeme obnašanja ove funkcije posvetio se raznim pothvatima, uključujući indeksiranju rukopisa. Od 1965. do 1979. imenovan je čelnikom centralne biblioteke Univerziteta u Teheranu odnosno njenog dokumentacijskog centra, prilikom čega je intenzivno radio na prikupljanju raznih perzijskih manuskripta od Turske do Indije. mini|desno|200px| Iradž Afšar u [[Beču 2007.]] Godine 1961. Afšar je počeo s izdavanjem prvog toma Index Iranicusa, inovativnog kataloga sa svim detaljima o iranističkim člancima na perzijskom jeziku, a za njegovog života publicirano je još šest tomova. Nakon što je 1979. ugašen Rahnama-je Ketab, Afšar je odmah oživio Ajande i nastavio s objavljivanjem sličnog sadržaja. Časopis je naposljetku raspušten 1993. kada se Afšar morao posvetiti drugim publikacijama i istraživačkim radovima. Bez obzira, njegova naučna publika nije ostala uskraćena novim iranističkim osvrtima s obzirom da je pisao Tazeha va Pareha-je Iranšenasi (dosl. Malčice iranskih studija) i doprinosio za časopise Kelk i Buhara, uređivane od strane A. Dehbašija. U ovoj seriji Afšar je pisao recenzije i informirao čitatelje o novim međunarodnim publikacijama o iranistici. Afšar je svojevremeno najavio da će serija Tazeha va Pareha-je Iranšenasi biti izdana kao zasebna publikacija.
Nakon smrti M.-T. Danešpažuha 1996. godine, Afšar se pozicionirao kao glavni autoritet za perzijske manuskripte. Bio je veoma vezan uz Jazd, grad iz kojeg njegova porodica vuče porijeklo, zbog čega je objavio knjige Jazdname i Jadgarha-je Jazd. Također, pisao je i o proslavljenom učenjaku M. Kazviniju, kadžarskom historičaru Etemad al-Saltani, ambasadoru H. Takizadeu, memoarima M. Mosadeka, političkim pismima A.-A. Dehhode, itd. Zajedno s Sotudeom, Zarjabom, Šafi-Kadkanijem i Purdavudom često je putovao po historijskim lokalitetima i naseljima diljem Irana, prikupljajući zabilješke o znamenitostima i starim natpisima. Osim na Univerzitetu u Teheranu, radio je i na inozemnim institucijama poput američkog Univerziteta Harvard (1966), švicarskog Univerziteta u Bernu (1989), te austrijske Nacionalne biblioteke (1998) i Državnog arhiva u Beču (2003).
Afšar je bio član više naučnih društava, pomagao je u osnivanju brojnih istraživačkih institucija, a organizirao je i brojne naučne konferencije. U njegovu čast izdana su dva festschrifta – Iran and Iranian Studies: Essays in Honor of Iraj Afshar (Princeton, 1998) na engleskom jeziku i Ardžname-je Iradž (2 toma, Teheran, 1998). Godine 2005. Međunarodno društvo za iranske studije odlučilo je dodijeliti nagradu za životno djelo dvojici iranista, jednom iranskom odnosno jednom neiranskom, a odabir onog prvog bio je unaprijed jasan – Iradž Afšar. Univerzitet u Edinburghu namjeravao ga je u septembru 2011. nagraditi i počasnim doktoratom, no preminuo je u teheranskoj bolnici Džam 9. marta iste godine.
Opus
Djelomična lista monografija:
El Diamante, Motozintla
El Diamante je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1660 m.
Finca Escuinapan, Catemaco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 349 m.
Chirimoya, San Felipe
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1014 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1877 m.
Ostavka
Ostavka ili Demisija(od latinskog demission - demissio = smanjivati od glagola demittere ) je čin odstupanja sa neke od vodećih pozicija (radnog mjesta) u državnoj administraciji, ili većim poduzećima.
Ostavka se daje zbog kojekakvih razloga, od upletenosti u nekakve nedopuštene radnje, grešaka u poslu koji se obavlja ili upletenosti u neke afere zbog koje se više ne uživa podrška javnosti i suradnika. Ostavke se obično daju u pismenoj formi, ali se nemoraju i prihvatiti od strane instance kojoj se nude.
Historija
Sve do 19. vijeka ostavka je bila nepoznata pojava, jer kraljevi i carevi nisu davali ostavke, a i kome bi je dali (oni su ionako tvrdili da su pravo na vlast dobili od boga) već su jedino - odstupali (abdicirali) od trona, i to najčešće pod pritiskom nekog jačeg. Jedan od prvih primjera ostavke u svijetu politike, desio se u Sjedinjenim Američkim Državama - 28. decembra - 1832. tad je potpredsjednik John Calhoun u vladi Andrew Jacksona podnio ostavku zbog neslaganja sa ostalim članovima vlade.
Ostavke po južnoslavenskim zemljama
Ostavke su se davale i u nekadašnjoj Jugoslaviji svakako su dvije najpoznatije one Aleksandra Rankovića - 1966. nakon brionskog plenuma i ona Savke Dabčević-Kučar i Mike Tripala nakon sjednice u Karađorđevu - 1971. Nakon tog su ostavke morali podnijeti i rukovodioci Srbije; Latinka Perović i Marko Nikezić. i makedonsko rukovodstvo na čelu sa Crvenkovskim.
Generalno govoreći za vrijeme Socijalističke Federativne Jugoslavije ostavke nisu bile neuobičajena stvar, ali su se manje više davale nakon pritiska nekog od viših tijela Socijalističke Federativne Jugoslavije. Uzroci su bili kojekakvi, od tog da je u nekom kraju ili sredini došlo do svađa i sukoba (ili teških malverzacija), ili do štrajkova u poduzeću, nakon tog bi po modelu da riba smrdi od glave, uvijek intervenirala partija i tražila smjenu rukovodioca. Ono što vjerojatno danas izgleda gotovo paradoksalno, ljudima koji su podnijeli ostavku - se zapravo ništa tragično nije desilo, većina ih je relativno pristojno zbrinuta, bilo da su nastavili raditi u istim sredinama (ali sad kao anonimci) ili su poslani u prijevremene penzije, koje u ono vrijeme (bar sa formalne strane) nisu bile radikalno manje od plaća. Istina da su kritičari onog režima govorili da bi ostavku trebao ponuditi vrhovni lider Josip Broz Tito, a on bez obzira na sve ostaje na vrhu. S druge strane to je ipak bilo vrijeme kad su ostavke bile normalna pojava političke kulture.
Taj odnos se radikalno promjenio nakon raspada Jugoslavije - 1990., ostavke su se prorijedile, a i kad su se desile one bi često za one koji bi ih dali značile radikalni pad, pa su se ljudi na položajima stali grčevito boriti da ostanu na svojim pozicijama, čak i onda kad je bilo više nego očigledno da bi trebali dati ostavku. Tako je Slobodan Milošević podnio ostavku tek nakon masovnih demonstracija, koje mu je priredila opozicija - 2000. Slovenski premijer Janez Janša ostao je tvrdoglavo na svom položaju sve do zadnjeg trenutka - kad je smjenjen. i ozbiljno uzdmao Sloveniju. Potpuno obrut primjer bila je ostavka Ive Sanadera 2009. koju je on ponudio sam, iako ni do danas nije jasno zbog čega. S jedne strane govorilo se da je to uradio zbog pritiska Angele Merkel, on sam je odbacio tu tezu i rekao da je to uradio kako bi Hrvatska mogla ući u Evropsku Uniju, jer da je Slovenija tražila da će dati pristanak, kad on otiđe. Ali su se pojavile i teze da je to uradio zbog ucjene organiziranog kriminala. Sve u svemu ostavke po južnoslavenskim zemljama, postale su rijetkost - gotovo izumrla pojava.
Jedan od najpoznatijih primjera da se ostavke ne predaju ni kad je gotovo očito - da bi je netko morao dati, je tragična željeznička nesreća nagibnog vlaka kod Splita - 2009. , nakon koje nitko nije ponudio ostavku - čak ni resorni ministar, što je gotovo bilo nešto kao običajno pravo u svijetu politike, do tih vremena. Slična se stvar dogodila i u slučaju Kornatske tragedije kad također nitko nije ponudio ostavku, a niti bio prisljen da je da.
S druge strane izgeda da je i danas hladni protestanski sjever (Max Weber) puno moralniji i društveno odgovorniji u tom pogledu. Nakon nedavne nesreće u Rigi u kojoj je poginulo 54 njegovih sugrađana, premijer Latvije - Valdis Dombrovskis, bez imalo krzmanja podnio je neopozivu ostavku, iako je jasno da on zapravo nikako nije mogao biti direktno upleten u tu katastrofu.
Güichaborare, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2505 m.
Condojanni, Reggio Calabria
Condojanni je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 180 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Tonalixco, Xochiatipan
Tonalixco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Xochiatipan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 395 m.
NGC 3139
NGC 3139 je galaksija u zviježđu Vodenoj zmiji.
Greci, Schitu
Greci je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Schitu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1170 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Don Leovi, Tuxpan
Don Leovi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Harmin
Harmin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 212,247 Da.
La Mata de Plátano, Arteaga
La Mata de Plátano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 589 m.
El Diamante, Camargo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1254 m.
La Antigua, Catemaco
La Antigua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 386 m.
Bald Head Island, North Carolina
Bold Hed Ajland je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 158, što je 15 (-8,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
NGC 3140
NGC 3140 je galaksija u zviježđu Vodenoj zmiji.
Veronska arena
Veronska Arena (talijanski: Arena di Verona) je rimski amfiteatar u srcu Verone, na Trgu Bra.
Historija i karakteristike
Izgrađena je tokom 1. vijeka, od materijala iskopanog po lokalnim kamenolomima, orginalno je bio smještena izvan gradskih bedema. U to vrijeme mogla je primiti do 30.000 gledatelja (danas u nju stane do 15.000). Zbog stalnih napada Barbara za vladavine cara Galijena 265. podignuti su bedemi i oko arene, pa je i ona uklopljena u korpus grada. Za ranog srednjeg vijeka arena je korištena kao kamenolom za gradnju novih zgrada. Takva praksa prekinuta je za renesanse, kad su počeli prvi radovi na njenoj restauraciji. thumb|left|260px| Ostatak vanjskog omotača Veronska Arena je treća po veličini arena (od onih koje su preživjele do danas), iako je i njoj 1183. snažan potres porušio trostruki red lukova koji su je okruživali. Njen današnji izgled blijedi je tračak njenog izgleda iz vremena kad je podignuta. Tad je imala četiri monumentalna ulaza, od kojih je preostao djelomično samo jedan. Dobro je očuvan unutrašnji omotač, neprekinuti niz od 72 dvostrukih kamenih lukova koji formiraju elipsu široku 110 metara, dugu 140 m.
Unutarnja elipsa (pozornica) ima promjer otprilike 74 m x 45 m. Veliko gledalište formira koncentričnih 45 redova stepenica prosječno visokih pedesetak centimetara. Za Rimskog Carstva u areni su se održavale borbe gladijatora, o kojima je pisao i Plinije Mlađi, a tokom narednih vijekova kojekakvi spektakli, od turnira, kojekakvih igara do cirkuskih, baletnih i dramskih predstava. U 19. vijeku bilo je ideja da se koristi kao heliodrom za balone, pa čak i kao korida, to je 1805. predložio sam car Napoleon Bonaparte.
Na kraju se ustalio običaj koji traje više od jednog vijeka da se u Veronskoj areni prikazuju opere. To je pokrenuo veronski tenor Giovanni Zenatello da obilježi stogodišnjicu rođenja kompozitora Giuseppe Verdija. Prva opera koja je izvedena 10. augusta 1913. bila je Verdijeva Aida. Praizvedba veronske Aide bio je društveni događaj velikog odjeka. Od tad arena privlači kako brojnu publiku, tako i slavne kompozitore koji su željeli da im se djela izvedu u areni (Puccini, Mascagni, Pizzetti). Danas tokom ljeta operne predstave u areni, kojih ima uobičajeno 5 do 6 posjeti oko 600.000 gledaoca.
Pontechianale, Cuneo
Pontechianale je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 208 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1594 m.
Amola, Chiconcuautla
Amola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chiconcuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1357 m.
Molino de San José, San Felipe
Molino de San José je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1053 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2122 m.
San Clemente de Lima, Bahía de Banderas
San Clemente de Lima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Bahía de Banderas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1021 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Пољане (Обреновац)
Пољане је насеље у градској општини Обреновац у граду Београду. Према попису из 2011. било је 401 становника.
Oaxaca, Motozintla
Oaxaca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Пољане (Обреновац)
Демографија
У насељу Пољане живи 365 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,9 година (41,2 код мушкараца и 44,7 код жена). У насељу има 148 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,07.
NGC 3141
NGC 3141 je galaksija u zviježđu Vodenoj zmiji.
Пољане (Обреновац)
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Oaxaca, Motozintla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 809 m.