cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
4-O-beta-D-manozil-D-glukoza fosforilaza
Ovaj enzim posreduje deo puta mananskog katabolizma kod anaerobne bakterije Bacteroides fragilis NCTC 9343.
NGC 1748
NGC 1748 je emisijska maglica u zviježđu Zlatnoj ribi.
North Laurel, Maryland
Nort Lorel je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.474, što je 15.994 (-78,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Xilitla, San Luis Potosí
Xilitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 5906 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 654 m.
Il mio nome è Nessuno
Moje ime je Nitko ili Moje ime je Nobody (talijanski Il mio nome è Nessuno) je vestern filmska komedija iz 1973. u talijansko-francusko-zapadnonjemačkoj koprodukciji koju je režirao Tonino Valerii, dok je uvodnu sekvencu i još neke druge scene nepotpisano režirao Sergio Leone, a napisao Ernesto Gastaldi prema Leonovoj priči. Glavne uloge tumače Terence Hill, Henry Fonda, Jean Martin i R.G. Armstrong. Radnja se odvija oko tajnovitog kauboja zvanog "Nitko" (Hill) koji želi pomoći ostarjelom revolverašu Jacku (Fonda) da se dostojanstveno povuče u mirovinu i skloni od protivnika.
Moje ime je Nitko je doživio pohvale kritičara te je u Italiji bio ogoroman uspjeh: zaradio je 3,385 milijardi lira u talijanskim kinima čime je postao treći najkomercijalniji talijanski vestern uopće. Jedina preostala dva vesterna koja su bila uspješnija bila su I dalje se zovem Trinity i Za dolar više, koji je također režirao Leone.
Radnja
Divlji Zapad. Ostarjeli Jack Beauregard je umoran od svoje reputacije nepobjedivog revolveraša zbog koje stalno privlači mlade revolveraše koji ga izazivaju na dvoboj, te želi otići u mirovinu u Europu. Zadnji takav pokušaj odigra se kada mu neki ljudi žele postaviti zamku u brijačnici. Jednom slučajno naiđe na obožavatelja, kauboja zvanog 'Nitko' koji ga idealizira od djetinjstva. Nitko mu želi pomoći da čak i poveća slavu tako što će pobijediti bandu Divlja horda, skupinu od 150 bandita koji ga progone zbog nekog lažnog zlatnog rudnika o kojem je znao Jackov pokojni brat. Nitko stalno gnjavi Jacka da se uključi u veliko finale.
Naposljetku, Jack stane kraj željezničke pruge usred pustinje te misli da će umrijeti jer nema šanse protiv toliko velikog broja bandita koji jure prema njemu. Međutim, Nitko je u sedla Divlje horde stavio dinamit, zbog čega svega nekoliko Jackovih hitaca uspijeva prouzročiti eksploziju koja eliminira tu skupinu bandita. Kako bi pobjegli, njih dvojica se ukrca na vlak koji je Nitko ukrao. Nitko organizira i javni obračun sa Jackom u New Orleansu, te ga "ubija" pred svjedocima. Na tom mjestu je postavljen znak na kojem piše da se odigrao dvoboj, a na kojem piše "Nitko je bio brži revolveraš". Međutim, dvoboj je bio fingiran i Jack uopće nije poginuo, već je to iskoristio kako bi potiho napustio Ameriku i otišao u mirovinu u Europu, dok je Divlja horda zatim, pošto smatra da je ovaj poginuo, okrenula pozornost na Nikoga. Ovaj je pak ponosan što je sad postao "netko" i nova legenda među revolverašima.
Spor oko redatelja
Tonino Valerii je bio pomoćni režiser Sergija Leona u Za dolar više (1965) i samostalni redatelj od 1966. Smatrao je da će voditi ovaj film, dok će Leone biti tek producent koji će mu uskočiti upomoć tu i tamo. Christopher Frayling u Leoneovoj biografiji Something to Do with Death (2000) navodi:
Dok je Valerii snimao scena sa Fondom u španjolskoj polupustinji, kako bi ga oslobodio za jedan drugi glumački nastup, Leone je ponudio snimiti par scena sa Terencom Hillom pošto je taj glumac očajno htio da ga režira Leone. Sudionici se ne slažu oko toga tko je što režirao u filmu, ali Frayling smatra da je Leone režirao dvoboj, ona preuzeo drugu ekipu u "bitci" (Almerija), uz to što je režirao uvodnu sekvencu i 'karnevalski' dio filma." Pojavio se spor oko zasluga zbog čega se Leone posvađao i više nikad nije radio sa Valeriijem. Zanimljivo, Steven Spielberg, još jedan producent koji je povremeno zasjenio i samog redatelja nekog filma (Tobe Hooper u Poltergeistu, 1982), je izjavio da je Moje ime je Nitko njegov najdraži film Sergija Leona.
Most
thumb|right|300px|Drveni most
thumb|thumb|170px|[[Kameni most]]
Most je građevina napravljena radi prelaženja prirodnih i umjetnih prepreka. Svrha mosta je omogućiti prolaz ljudima i vozilima. Prvi mostovi bili su drveni i kameni, a sada su građeni od različitih materijala, kao što su čelik, željezo (više ne), beton, armirani beton, prednapregnuti beton. I dalje se kao što su drvo i kamen. Gradnja mostova tekla je stoljećima svojim polaganim razvojem, pretežito na osnovi iskustva s već izvedenih objekata. U početku, zadaci graditeljstva bili su ograničeni na pješačke prijelaze i manje mostove. Pojava željeznice i razvoj cestovnog prometa uvjetovali su izgradnju mostova velikih otvora i duljina, koji su trebali biti brzo sagrađeni. Projektiranje mostova složen je građevinsko-tehnički zadatak, koji treba zadovoliti mnoge zahtjeve, a ne samo tehničko rješenje njegove nosive konstrukcije.
Vrste mostova
thumb|desno|170px|thumb|Primjer lučnog mosta - [[Krčki most]] thumb|220px|thumb|Konzolni most thumb|thumb|140px|[[Viseći most Golden Gate]] thumb|150px|thumb|Željeznički most kod [[Sisak|Siska]]
Bonifacije I
Bonifacije I. je bio papa od 28. prosinca 418. do 4. rujna 422.. Nakon smrti prethodnog pape Zosima su se pojavila dva kandidata za novog papu - prezbiter Bonifacije i arhiđakon Eulalije. Obojica su proglašena za papu od strane svojih pristaša. Plašeći se nasilja, intervenirala je carica Gala Placidija i nagovorila zapadnorimskog cara Honorija da obojicu ukloni iz grada. Eulalije je, međutim, prekršio zabranu dolaska u Rim, što je Honorije shvatio kao povod da Bonifacija prizna za papu. Bonifacije, koji je u vrijeme izbora bio star i bolestan čovjek, imao je pontifikat obilježen borbom sa pelagijancima, a u čemu je imao podršku svog bliskog prijatelja Augustina. Uspio je nagovoriti istočnog cara Teodozija II da Ilirik preda pod crkvenu nadležnost Rima. Nakon smrti 422. je proglašen svecem.
Pokolj srpske dece u Vukovaru
Pokolj 40 srpske dece u Vukovaru je naziv za navodni događaj o kome su izveštavali srpski mediji za vreme bitke za Vukovar, a koji se smatra jednim od najzloglasnijih slučajeva medijske propagande u jugoslavenskim ratovima.
Dan uoči pokolja 264 hrvatskih zarobljenika i civila na Ovčari, srpski mediji su objavili da je u jednom podrumu nađeno 40 ubijene i „iskasapljene“ srpske dece. Udarni naslov Večernjih novosti, 21. novembra 1991, „Pokolj pre predaje”, doneo je svedočenje o navodnom masakru 41 deteta u obdaništu u vukovarskom predgrađu Borovo naselje, prema kom su članovi hrvatskog Zbora narodne garde „sekli grkljane deci između pet i sedam godina i bacali ih u podrum”.
Dr. Vesna Bosanac, direktorka vukovarske bolnice iz koje su hrvatski zarobljenici i civili odvedeni na pogubljenje, veruje da je vest o zaklanoj deci namerno puštena da bi izazvala gnev i podstakla Srbe na ubijanje Hrvata. Za leševe iza vukovarske bolnice je u prilogu na RTS-u rečeno da su oni bili „srpski ili uglavnom srpski“, dok je za preživele civile unutar bolnice rečeno da su „ustaše preobučene u civile“.
Iako niko nije video ubijenu srpski decu, mediji su nekoliko dana na naslovnim stranama donosili priče o strahotama koje su ustaše počinile nad srpskom nejači, sa bizarnim detaljima, raznim svedočenjima o strašnim zločinima i komentarima redakcije o neljudskosti druge strane.
Kada je vest o pokolju 40 srpskih beba u blizini Vukovara javno demantovana na RTB-u, nakon što su stručnjaci za sudsku medicinu iz Beograda utvrdili da je reč o izmišljotini, šteta je već bila nepopravljiva. U istom prilogu je nakon izvinjenja komentatora RTB, puštena priča dobrovoljaca koji odlaze na ratište „kad vide šta se radi srpskoj deci.“ Dnevni list Politika koja je donosila velike naslove o zaklanoj deci preko čitave naslovne strane, demanti je objavila na trećoj strani, u dnu, na samo tri reda.
Živa(II) tiocijanat
Živa(II) tiocijanat je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 316,755 Da.
EHF Euro 2020.
EHF Euro 2020. bio je četrnaesto izdanje Europskog rukometnog prvenstva za muškarce, koje se od 9. do 26. siječnja 2020. održalo u Austriji, Norveškoj i Švedskoj. Tri su zemlje domaćinstvo dobile u rujnu 2014. godine, kada je EHF odlučio da će se prvenstvo, po prvi puta u historiji, održati u više od jedne zemlje. Sve tri zemlje prethodno su bile domaćini prvenstva. Prvenstvo se igralo u ukupno šest dvorana u šest gradova, s tim da se posljednja faza turnira igrala isključivo u Švedskoj.
Osim po domaćinstvu, ovo je prvenstvo bilo značajno i po tome što su na njemu, po prvi puta u historiji, igrale 24 reprezentacije, u odnosnu na dotadašnjih 16 reprezentacija. Povećanje koje je odobrio EHF dovelo je do promjene formata preliminarne faze, tako da su reprezentacije na ovom turniru raspoređene u šest grupa po četiri reprezentacije, dvije od kojih su se plasirale za drugi krug, koji je ostao nepromijenjen. Nakon 65 odigranih utakmica, naslov prvaka obranila je Španjolska, koja je rezultatom 22:20 svladala Hrvatsku. Španjolska je ovom pobjedom postala prva i jedina reprezentacija nakon Švedske (1998. – 2002.), koja je obranila naslov prvaka Europe, dok je Hrvatska po treći put izgubila europsko finale. Jedan od domaćina, Norveška, pobijedila je Sloveniju u utakmici za treće mjesto i tako osvojila svoju prvu medalju na Europskim prvenstvima.
Kapetan hrvatske reprezentacije, Domagoj Duvnjak, izabran je za najboljeg igrača turnira, dok je norveški reprezentativac Sander Sagosen bio najbolji strijelac sa rekordnih 65 golova; Sagosen je tako srušio Kirila Lazarova, koji je sa 61 golom bio dotadašnji rekorder po broju golova na jednom Europskom prvenstvu. Najboljim golmanom turnira proglašen je španjolski reprezentativac Gonzalo Pérez de Vargas.
Izbor domaćina
EHF je o domaćinstvu Europskog prvenstva 2020. godine odlučivao na svom 12. kongresu, koji se 19. i 20. rujna 2014. godine održao u Dublinu. Odlučujući paralelno o domaćinu prvenstava 2018. i 2020. godine, EHF je zaprimio kandidature četiriju država:
Norveška i Švedska su se kandidirale i za domaćinstvo Eura 2018., koje je na koncu pripalo Hrvatskoj. Zbog organizacijskih razloga, tri zemelje kandidatkinje - Austrija, Norveška i Švedska - odlučile su odustati od individualnih kandidatura i nastupiti zajedno kao kandidati, što je bio prvi takav slučaj u historiji. Danska je u međuvremenu povukla kandidaturu, tako da je zajednička ponuda triju zemalja ostala jedina o kojoj je EHF odlučivao. U historijskoj odluci, EHF je po prvi puta dodijelio organizaciju prvenstva ne samo trima zemljama, već je prvi puta u historiji organizacija povjerena većem broju zemalja; sva dotadašnja prvenstva organizirala je samo jedna zemlja.
EHF je na 12. kongresu u konačnici potvrdio domaćinstvo za tri zemlje, a to je dovelo i do potvrde promijenjenog formata, odnosno došlo je do povećanja broja sudionica sa 16 na 24 reprezentacije.
Dvorane
Zajednička kandidatura triju zemalja predvidjela je da se prvenstvo održava u šest dvorana u šest gradova. Norveška će prvenstvo organizirati samo u Trondheimu, Austrija u Grazu i Beču, dok će Švedska imati najviše gradova domaćina - Göteborg, Malmö i Stockholm. Konačna lista izgleda ovako:
Kvalifikacije
S obzirom na činjenicu da je broj reprezentacija u završnici povećan sa 16 na 24, došlo je i do promjene kvalifikacijskog sustava. Uz to, značajan utjecaj imala je i činjenica da su prvi puta i historiji tri zemlje dobile domaćinstvo, što je značilo da čak tri reprezentacije po osnovi domaćinstva imaju direktan plasman, a to su bile Austrija, Norveška i Švedska. Uz to, direktan plasman imala je i Španjolska kao branitelj naslova.
Ostale reprezentacije borile su se za 20 slobodnih mjesta u završnici. Kvalifikacije su započele preliminarnom fazom u kojoj je igralo devet najniže rangiranih ekipa, tri od kojih su izborile nastup u glavnom kvalifikacijskom turniru; njima su se pridružile i tri najuspješnije europske reprezentacije s IHF Prvenstva nacija u usponu 2017. godine. Glavni kvalifikacijski turnir započeo je 24. listopada 2018. godine, a reprezentacije su igrale dvokružni grupni sustav; bilo je ukupno osam grupa s po četiri reprezentacije. Prve dvije reprezentacije iz svake grupa izborile su direktan plasman, dok su preostala četiri mjesta pripala četirima najboljim trećeplasiranim reprezentacijama iz svih grupa. Kvalifikacijski ciklus službeno je zaključen 16. lipnja 2019. godine.
Ždrijeb
Po završenim kvalifikacijama, 24 reprezentacije su raspoređene u četiri jakosne skupine s po šest reprezentacija u svakoj; jakosne skupine javno su objavljene 17. lipnja 2019. godine. Ždrijeb glavnog turnira održan je 28. lipnja 2019. godine u Beču, a prije samoga ždrijeba, tri domaćina i još tri zemlje po izboru organizatora (Hrvatska, Njemačka i Danska) unaprijed su dobile svoje mjesto u grupi, tako da je prije početka ždrijeba svaka grupa imala po jednu unaprijed ždrijebanu reprezentaciju. Jakosne skupine izgledale su ovako:
Suci
S obzirom na povećan broj sudionika, EHF je odlučio povećati i broj sudačkih parova, tako da su na ovom prvenstvu po prvi puta u historiji bila čak 23 sudačka para. Suci su podijeljeni u tri skupine - oni koji će suditi samo u preliminarnoj fazi, oni koji će suditi u preliminarnoj fazi i nastavku turnira te oni koji će suditi samo u drugom dijelu turnira - što je također bila novina u odnosu na ranija natjecanja. Spisak sudačkih parova objavljen je 21. kolovoza 2019. godine, s tim da je 27. prosinca 2019. godine srpski par Nikolić/Stojković zamijenjen latvijskim parom Sondors/Līcis zbog ozljede Nenada Nikolića, tako da je konačni popis izgledao ovako:
Legenda:
Preliminarna faza
Dvadeset i četiri reprezentacije raspoređene su u šest grupa po četiri reprezentacije. Dvije najbolje reprezentacije iz svake grupe prolaze u drugi krug, prenoseći bodove koje su osvojili u međusobnim susretima, dok dvije posljednjeplasirane reprezentacije iz svake skupine ispadaju s turnira.
My Happy Ending
"My Happy Ending" je pjesma Avril Lavigne s njezina drugog studijskog album Under My Skin iz 2004. godine. Producirali su je Lavigne i Butch Walker. Pjesma je objavljena kao drugi međunarodni singl s albuma, a time je postao jedan od njezinih najvećih hitova. Pjesma se bolje plasirala od "Don't Tell Me" koji je bio prvi singl sa albuma. U Ujedinjenom Kraljevstvu našla se u top 5, u SAD-u se smjestila na broju devet, dok se u Meksiku našla na vrhu ljestvice. RIAA je pjesmi "My Happy Ending" u siječnju 2005. godine dodijelila platinastu nakladu, i s time je to postao njezin drugi singl nakon "Complicated" koji je u SAD-u dobio platinastu nakladu. U pjesmi se nalazi riječ "shit" (sranje), koja je otvorila diskusiju. Ta pjesma je bila vrlo popularna na Disney Radiu, i zbog velike zaintresiranosti Disney Radio je zamijenio riječ 'shit' nekim drugim riječima.
EHF Euro 2020.
Individualna postignuća
{| style="background-color: transparent; width: "
My Happy Ending
Popis pjesama
Japanski CD
EHF Euro 2020.
Individualna postignuća
Izvor: ehf-euro.com
Bara Venecija
Бара Венеција је урбано насеље у Београду на општини Савски венац, непосредно уз обалу реке Саве.
My Happy Ending
Izvori
Under My Skin Under My Skin
Bara Venecija
Развој
Након ослобођења од Турака 1867. године и предаје кључева града, материјал срушен Стамбол-капије насипан је у Бара Венецији. Насипање је настављено и за време изградње железничке пруге и станице 1884, а завршено је током 1930-их када је сазидан Београдски сајам. Име Бара Венеције настало је крајем XIX века, а назив потиче од бара које су се ту налазиле и италијанског града Венеција.
Данас је Бара Венеција четврт у којој се налази се индустријски хангари, депои, железничка пруга, аутобуске станице и на самом крају Београдски сајам и хотел Бристол. Током 1984. и 2006. године Бара Венеција је била под водом током великих поплава.
Modrino Selo
Modrino Selo je naselje u sastavu Općine Kistanje, u Šibensko-kninskoj županiji. Nalazi se oko 10 kilometara sjeverozapadno od Kistanja.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 47 stanovnika.
Cerro
Cerro ima više značenja:
Canaro, Rovigo
Canaro je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1494 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Cerrone
Cerrone ima više značenja:
Manantiales del Parián, Morelia
Manantiales del Parián je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Morelia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1898 m.
Proboj Armijske grupe E iz Grčke
Izložena napadima NOVJ, bugarskih snaga i savezničkog vazduhoplovstva, Armijska grupa E uspela je da izvede prednje jedinice preko Save tek sredinom decembra, a izvlačenje grupa blokiranih u pozadini potrajalo je do sredine januara 1945. Usled toga su važni položaji na "zelenoj liniji" (Tuzla, reka Drina, Knin) bili izgubljeni pre nego što se ispoljilo dejstvo napadnih grupa Armijske grupe E. Pošto su znatne snage armijske grupe prikupljene severno od Save prikupljene tek januaru, Armijska grupa E izvela je u februaru Operaciju Vukodlak protiv Virovitičkog mostobrana. Likvidacijom mostobrana, Armijska grupa E konačno se uključilau nemačka dejstva protiv Crvene armije u jugozapadnoj Mađarskoj, sadejstvujući u Operaciji Frilingservahen u martu 1945. Ipak, gotovo sve njene snage ostale su na teritoriji Jugoslavije do kraja rata.
Generalno, plan Vrhovne komande Vermahta za pomeranje snaga na sever i organizovanog posedanja fronta nije uspeo. Armijska grupa E se tokom svog četvoromesečnog proboja konstantno nalazila u krizi, trošeći sve resurse na zaštitu svojih marševskih kolona, nemoćna da preuzme dodeljenu liniju odbrane. To je dovelo dogubitka mnogih pozicija, od kojih je najznačajnija i najdalekosežnija bila nesposobnost zaustavljanja prodora Crvene armije u Baranji i južnoj Mađarskoj. Ipak, s obzirom na veoma teške uslove pod kojima se probijala, u maršu pod neprekidnom borbom, komandant Armijske grupe E je već samu činjenicu da se izvukla kao celina, smatrao velikim uspehom. Operaciju Armijske grupe E olakšalo je rezervisano držanje Saveznika koji, iskrcavši se u Grčkoj, nisu iskazali namere vršenja pritiska na nemačke zaštitnice.
Prethodni položaji i zadaci
Armijska grupa E bila je nakon avgusta 1943. zadužena za odbranu Grčke. Nakon poraza u severnoj Africi, s obzirom na savezničku nadmoć na moru, postojala je mogućnost iskrcavanja Saveznika u Grčkoj. Stoga su Nemci sistematski utvrdili odbrambene rejone na obali, rasporedili znatne snage na zaštiti komunikacija i uskladištili velike količine ratnog materijala.
S obzirom na razvoj situacije, krajem avgusta Armijskoj grupi "E" naređeno je da prikupi snage u oblasti Soluna, da prodre u Srbiju radi čvrstog povezivanja sa ostalim nemačkim snagama, i da izvrši pripreme za evakuaciju Grčke. Glavni ciljevi su bili čvrsto povezivanje sa Drugom oklopnom armijom u Jugoslaviji, i zaštita izvlačenja iz Grčke od eventualnog pritiska Saveznika koji bi se, prateći nemačku evakuaciju, mogli iskrcati na grčku obalu.
Armijska grupa E tada je, prema generalmajoru Šmit-Rihbergu, njenom načelniku štaba, imala u svom sastavu oko 350.000 vojnika.
Borbe u Makedoniji
minijatura|Neprijateljska kompozicija izbačena iz šina na pruzi Skoplje - Beograd 1944. Tokom prve dekade septembra prve borbene grupe Armijska grupa "E" ušle su u Makedoniju, u cilju razoružanja bugarskih snaga i obezbeđenja komunikacija. Uspostavljen je štab komandanta Makedonije, potčinjen Armijskoj grupi "E". Do 9. septembra komandant ovog štaba bio je general Gulman, vojni predstavnik za Albaniju, a nakon toga general Šojerlen , vojnoupravni komandant Grčke.
Tokom druge i treće dekade septembra krupne snage Armijska grupa "E" borile su se u Makedoniji protiv tamošnjih snaga NOVJ i manjih bugarskih formacija koje su prešle na njihovu stranu. Do 23. septembra Nemci su uspeli da zaposednu komunikacije Bitolj - Prilep - Veles i Đevđelija - Skoplje - Kačanik. 15. septembra 21. brdski korpus 2. oklopne armije stavljen je pod komandu Armijska grupa "E".
Krajem septembra, usled pretnje upada Crvene armije, dve divizije iz Makedonije su transportovane u oblast Beograda. Preostale snage, ojačane novopristiglim iz Grčke, dobile su zadatak da u oblasti Niša obezbede čvrstu vezu sa ostalim nemačkim snagama. 3. oktobra Armijska grupa "E" dobila je naređenje od Vrhovne komande da evakuiše Grčku. Organizovano pomerajući svoje snage i pozicije, Armijska grupa "E" je trebala da posedne takozvanu "plavu liniju" fronta (Đerdapska klisura- Skoplje - Skadar).
Međutim, budući izložene snažnom pritisku NOVJ i savezničkog vazduhoplovstva na komunikacije, nemačke snage nisu uspele da ostvare predviđena pomeranja. U prvoj polovini oktobra, Nemci u Beogradskoj i Niškoj operaciji pretrpeli poraze, koji su zamisao posedanja "plave linije" učinile nerealnom. Sa svoje strane, napadni klinovi Armijske grupe "E" nisu uspeli da se probiju preko Vranja na sever. Počeo je da se ispoljava i pritisak na desni bok od strane bugarske armije, naročito na pravcu Ćustendil - Kumanovo.
Kraljevački mostobran
Time se Armijska grupa "E" našla u opasnosti da bude odsečena od drugih nemačkih snaga. Jedina komunikacija koja joj je preostala vodila je od Skoplja preko Kosovske Mitrovice dolinom Ibra. Međutim, pritisak NOVJ i Crvene armije nakon 15. oktobra ugrozio je Kraljevo i tako doveo u opasnost i ovu poslednju komunikaciju. Usled toga, komanda Jugoistoka obrazovala je u okolini Kraljeva korpusnu grupaciju od ostataka nemačkih jedinica iz istočne Srbije i od delova jedinica prebačenih brzim maršem iz Armijske grupe "E". Jedinicom je komandovao general Miler, i zadatak joj je bio da po svaku cenu odbrani Kraljevo i spreči zatvaranje ibarske saobraćajnice. Korpusna grupa "Miler" stavljena je 15. oktobra pod komandu Armijske grupe "E". Usled pomeranja težišta borbenog rasporeda, štab Armijske grupe "E" premešten je 14. oktobra iz Soluna u Kosovsku Mitrovicu.
Zaštitnice Armijske grupe "E" prešle su grčko-jugoslovensku granicu 2. novembra, a granicu Makedonije i Srbije 19. novembra. Raspored nemačkih snaga u Jugoslaviji u novembru i decembru bio je veoma nepovoljan po njih. Većina jedinica nalazila se daleko od zadatih položaja, izložena napadima tokom pokreta.
Vrhovna komanda Vermahta naredila je 23. oktobra komandi Jugoistoka da uspostavi front na liniji reka Dunav do Iloka - Nibelunška linija u Sremu - reka Drina - Gacko - Mostar - ušće Zrmanje (takozvana "zelena linija"). Međutim, snage komande Jugoistoka su se 1. novembra nalazile daleko od zadate linije: 21. korpus bio je opkoljen u južnoj Crnoj Gori, 34. ("Miler") u upornoj odbrani u oblasti Kraljeva, a 22. i 91. brdski korpus i ostale armijske jedinice Armijske grupe "E" nalazile su se u proboju linijom severna Grčka - Skoplje - Kosovska Mitrovica - Raška - Novi Pazar - Sjenica.
S druge strane, snage NOVJ držale su neke ključne pozicije unutar zacrtane linije, koje su kompromitovale zamisao fronta na Drini. 3. korpus NOVJ od 17. septembra držao je Tuzlu, 24. oktobra zauzeo je Rogaticu, a 5. korpus 22. oktobra Travnik, odakle je ugrožavao dolinu reke Bosne. Ipak, olakšavajuća okolnost za Armijsku grupu "E" ležala je u tome što su glavne udarne snage NOVJ bile koncentrisane na krilima, u Sremu i u Dalmaciji, dok su široki prostor Sandžaka i istočne Bosne, kroz koji je trebalo da nastupa Armijska grupa "E", bio pokriven vrlo slabim i široko razvučenim snagama.
Veteranos de la Revolución, Tenosique
Veteranos de la Revolución je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Tenosique.
Nemanjići – rađanje kraljevine (1. sezona)
Prva sezona srpske istorijsko-dramske televizijske serije Nemanjići – rađanje kraljevine emitovana je od 17. februara do 6. maja 2018. godine na mreži RTS 1. Prva sezona se sastoji od trinaest epizoda.
Straßlach-Dingharting
Štraslah-Dingharting je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Minhen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.913 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9184144.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Minhen Štraslah-Dingharting se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Minhen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 635 metara. Površina opštine iznosi 28,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.913 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 103 stanovnika/km².
Veteranos de la Revolución, Tenosique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 159 m.
Gruffydd ap Llywelyn
thumb|right|200px|Karta koja prikazuje opseg osvajanja Gruffydd ap Llywelyna {{legend|#87de87|Gwynedd, kraljevstvo Gruffydd ap Llywelyna}}
Bio je stariji od dva sina Llywelyn ap Seisylla, kralja Gwynedda i Powysa. Nakon očeve smrti 1023. godine, vlast nad Gwyneddom je preuzeo Iago ab Idwal ap Meurig iz dinastije Aberffraw. Prema predaji je u mladosti bio lijen i neodgovoran, ali se, čuvši kuhare u zamku kako ga ogovaraju, odlučio promijeniti svoj život i posvetiti se stjecanju vlasti. Postao je vladar Powysa. Kada je Iago ubijen 1039. godine, Gruffydd je preuzeo i Gwynedd. Potom je napao susjednu državu Deheubarth, te porazio i svrgnuo njenog vladara Hywela ab Edwina. Jedini mu je duže vrijeme otpor pružao Gruffydd ap Rhydderch u Gwent, koga je konačno uspio poraziti 1055.
Gruffydd je tada postao toliko moćan da je mogao priuštiti intervenciju u unutrašnje sukobe u susjednoj Engleskoj. Iste godine je pomogao prognanom earlu Aelfgaru u njegovom pohodu kada je poražen Ralph Plahi, saveznik Harolda Godwinsona. Godine 1057. je uspio osvojiti Morgannwg. Njegovu moć je morao priznati i engleski kralj Edward Ispovjednik. Gruffydd se oženio za Eadlgyth, kćer svog saveznika Aelfgara.
Proboj Armijske grupe E iz Grčke
Prodor kroz Sandžak i istočnu Bosnu
Nakon osvajanja Prijepolja, Nemci su jednim motorizovanim bataljonom prodrli u Pljevlja. Štab Armijske grupe "E" dogovorio je sa snagama JVuO iz Srbije (zajedno sa Srpskim udarnim korpusom) njihovo usmeravanje pravcem Sjenica – Prijepolje – Pljevlja – Goražde kao svoju levu pobočnicu.
Nemačka glavnina usmerila je svoj napad na pravac Prijepolje - Višegrad. 5. SS korpus je, radi prihvata, izvršio ispad iz Sarajeva u Višegrad, u koji je ušla jedna borbena grupa 9. novembra. Prethodnica Šojerlen pokrenula je napad iz Višegrada u pravcu Rogatice i Sarajeva 14. novembra. Do 23. novembra uspeli su potisnu 27. diviziju NOVJ i da ovladaju ovom saobraćajnicom. 27. diviziju se potom koncentrisala na ometanje saobraćaja na komunikaciji zasedama, prepadima i razaranjima. U ovome su imali velikog uspeha, a najteži udarac zadali su Nemcima 27. novembra kod Sjemeća.
Štab Armijske grupe "E" prešao je 15. novembra u Sarajevo.
25. novembra štab Armijske grupe "E" uputio je 11. vazduhoplovnu poljsku diviziju u napad pravcem Sokolac – Vlasenica, radi povezivanja sa desnim krilom Sremskog fronta u Zvorniku. Usled pogoršanja situacije severno od Drave, usledilo je hitno pomeranje snaga, uključujući o ovu diviziju, na sever. Štab Armijske grupe "E" je zatim dogovorio sa predstavnicima JVuO da se oni usmere 8. decembra u napad ovim pravcem, ("10. 12. 1944. Operat. odeljenje (Sarajevo) - Saradnja sa četnicima. Telegram 34. i 91. arm. korpusu, 5. SS-brd. arm. korpusu i Korpusnoj grupi »Kibler«: 1) Četnici na maršu u širi rejon Valjeva privremeno će preći preko područja Rogatica — Ljubovija — Zvornik — Kladanj." ) ostavivši zaštitnice južno od Zvornika radi njihovog prihvata. 27. divizija uspela je međutim da razbije ovu zaštitnicu u Drinjači 19. decembra, i da zatim odbije napad JVuO prema drini 23. decembra kod Šekovića. Nakon toga, JVuO je usmerila težište napada prema Tuzli. U oštrim borbama na ivicama grada 24-28. decembra, ovaj napad je odbijen.
Nakon ovog poraza, došlo je do izvesne demoralizacije unutar JVuO. Srpski udarni korpus se izdvojio i odmarširao za Sarajevo, odakle su ga Nemci prebacili železničkim transportom u Sloveniju tokom januara 1945.
Tokom ovog prodora nemačke snage i JVuO u pokretu između bile su intenzivno tučene iz vazduha od savezničkog vazduhoplovstva.
Preuzimanje Sremskog fronta
Sa produbljivanjem krize nemačke odbrane severno od Drave, štab Armijske grupe "E" dobija zadatak da energičnim pomeranjem svojih snaga na sever olakša situaciju nemačke vojske u Panoniji. Budući da je korpus "Miler" uspešno izvršio zadatak i obezbedio izvlačenje armijskih snaga pravcem Kosovska Mitrovica – Raška – Novi Pazar – Sjenica od napada iz doline Zapadne Morave, krajem novembra on dobija naređenje da se odvoji od jedinica NOVJ i probije preko Užica, većim delom za Višegrad i Sarajevo, a manjim pravcem Užice - Ljubovija – Zvornik – Bijeljina – Brčko.
3. decembra 1944. počinje ofanziva Prvog proleterskog korpusa NOVJ i 68. streljačkog korpusa Crvene armije na Sremskom frontu. Njihovo napredovanje kroz delove "Nibelunške linije" dodatno je pogoršalo situaciju nemačke odbrane. Usled toga je ovaj prednji ešelon snaga Armijske grupe E angažovan uglavnom za rešavanje krize u Sremu, 3. decembra štab Armijske grupe "E" preuzima komandu nad Sremskim frontom. Korpus "Miler" preimenovan je u 34. korpus, i potčinjeni su mu delovi grupe "Miler", i armijski delovi severno od linije Sarajevo – Višegrad (11. vazduhoplovna poljska divizija), i delovi snaga koji su se već nalazili na Sremskom frontu (Korpusna grupa Kibler). Za komandanta korpusa imenovan je general Miler. Sa ovim snagama, korpus je, počev od 12. decembra, uspeo da zaustavi i blokira prodor NOVJ i Crvene armije na Sremskom frontu, i zadrži nastupanje Južne operativne grupe NOVJ preko Drine između Zvornika i ušća u Savu.
Proboj 21. korpusa iz okruženja u Crnoj Gori
Nemački 21. brdski korpus od avgusta 1943. bio je pod komandom Druge oklopne armije. Njegova zona odgovornosti obuhvatala je Crnu Goru, deo Metohije i severnu Albaniju. 15. septembra 1944. stavljen je pod komandu Armijske grupe "E" i odigrao je značajnu ulogu u osiguranju Makedonije. Nakon toga dobio je naređenje da napadom obezbedi povezivanje sa 5. SS korpusom u oblasti Mostara. Međutim, Primorska operativna grupa NOVJ i Treća divizija uspele su da suzbiju njegov pritisak i nateraju ga u defanzivu. Nakon oslobađanja Trebinja, Bileće i Grahova tokom oktobra, te Boke Kotorske i Cetinja u novembru, plan povezivanja sa 5. SS korpusom pokazao se kao nerealan. Uporni dvomesečni napadi 21. korpusa od Podgorice prema Nikšiću su odbijeni. Na taj način, 21. korpus bio je krajem novembra 1944. opkoljen u oblasti Podgorice i Skadra.
22. novembra u razmeni mišljenja između Komande Jugoistoka i štaba Armijske grupe "E" odlučeno je da se napusti plan proboja 21. korpusa probije iz Podgorice preko Nikšića za Hercegovinu. Umesto toga odlučeno je da se proboj vrši preko Bioča i Kolašina prema dolini Lima. Da bi korpusu omogućila izvršenje ovog teškog zadatka, Armijska grupa "E" uputila je 10. decembra 22. diviziju iz Prijepolja u napad prema Bijelom Polju i Mojkovcu, u susret napadnim klinovima 21. korpusa, zadržavši 41. diviziju u Sandžaku. S obzirom da je pravac od Prijepolja prema jugu bio vrlo slabo posednut od snaga NOVJ (težište je bilo na severozapadnom pravcu prema Višegradu), 22. divizija uspešno je napredovala, i prethodnice dveju nemačkih grupacija susrele su se 19. decembra, čime je 21. korpus bio oslobođen iz okruženja. Njegovo izvlačenje pod snažnim bočnim pritiskom i savezničkim napadima iz vazduha trajalo je do sredine januara 1945. (nemačke zaštitnice napustile su Priboj 12. januara 1945.). Sa 21. korpusom izvukli su se iz okruženja i crnogorski četnici.
Virovitički mostobran
Po okončanju proboja 21. korpusom iz okruženja i stabilizovanju situacije na Sremskom frontu, delovi Armijske grupe E izveli su intervenciju protiv snaga NOVJ u Travniku i dolini Lašve (Operacija Lavina) koji su ugrožavali glavnu komunikaciju. Armijska grupa E je, da bi okončala svoj proboj i potpuno se povezala i uključila u glavne borbe na evropskom ratištu, morala je da reši još jedan zadatak - da likvidira Virovitički mostobran. Ova teritorija na Dravi pod kontrolom JA odvajala je jugoslovensko ratište od mađarskog, na kojem je nemačka vrhovna komanda planirala da izvede protivofanzivu. Preduslov za protivofanzivu bila je likvidacija Virovitičkog mostobrana. Ovaj zadatak bezuspešno je pokušavao da reši nemački 69. korpus duže od dva meseca. Sa izvlačenjem znatnih snaga Armijske grupe E preko Save, stekli su se uslovi za izvršenje ovog poduhvata krupnim snagama. Poduhvat je nosio kodno ime Operacija Vukodlak, i za njega je Armijska grupa E imala na raspolaganju 6 nemačkih divizija, pet samostalnih bataljona, te elitne ustaške formacije. Operacija je počela 6. februara 1945. Nakon petodnevnih borbi, nemačke snage su konačno ovladale Viroviticom, a zatim i celom desnom obalom Drave. Na taj način, Armijska grupa E izvršila je svoj glavni zadatak i konačno prevazišla petomesečnu odsečenost od ostalih evropskih ratišta. Ovaj zadatak je međutim izvršen sa velikim zakašnjenjem, i uz velike gubitke. Tokom septembra, oktobra i novembra 1944. Komanda Jugoistoka izgubila prema vlastitim izveštajima je 39.622 vojnika , većinom iz sastava Armijske grupe E. Za sledeće mesece ne postoje podaci, ali su gubici verovtno približni.
Bogdana-Voloseni, Stănilești
Bogdana-Voloseni je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Stănilești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 189 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Zapote Blanco, Chilapa de Álvarez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1406 m.
Cave, Macerata
Cave je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
419
Godina 419. (CDXIX) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Monaksija i Plinte (ili, rjeđe, godina 1172. Ab urbe condita). Oznaka 419. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Cave, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Dogana di Verucchio I, Rimini
Dogana di Verucchio I je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 135 m.
4631 Yabu
4631 Yabu je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,233 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,1.
Mratovo
Mratovo je naselje u sastavu Općine Promina, u Šibensko-kninskoj županiji. Nalazi se oko 4 kilometra zapadno od Oklaja.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 56 stanovnika.
Frecăței, Frecăței, Brăila
Frecăței je naselje u Rumuniji u okrugu Braila u opštini Frecăței.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1494 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Ahun
Aen je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Krez koja pripada prefekturi Gere.
Certosa
Certosa ima više značenja:
Ahun
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1501 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 33,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 449 metara (maksimalnoj 564 m, a minimalnoj 331 m).
Cerva
Cerva ima više značenja:
Arenac County, Michigan
je okrug u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 15.899, što je 1.37 (-7,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cervara
Cervara ima više značenja:
Toranj
mini|200px| Najpoznatiji toranj: [[Eiffelov toranj ]] Toranj je u širem smislu svaka ljudska tvorevina (građevina) koja je viša no što je šira, izgrađen često na veoma maloj osnovi; u užem smislu, to je visok arhitektonski objekt različita tipa i raznovrsne namjene. Tornjevi se grade upravo zbog njihove visine koja im daje različite prednosti, te mogu biti samostalni (Eiffelov toranj u Parizu) ili dio većeg arhitektonskog kompleksa (Kosi toranj u Pisi).
Etimologija
Tor je izvedenica iz latinskog turris, koje opet vuče korijene iz grčkog τύρσις a povezano je s pred-indoeuropskim mediteranskim jezicima, prije svega s ilirskim toponimom Βου-δοργίς. lidijskim Τύρρα, Τύρσα, što se veže s narodom Tirencima (Τυρρήνιοι) ali i Tuski (*Turs-ci), što je bio grčki i latinski naziv za Etruščane (Kretschmer Glotta 22, 110ff.).
Historija
mini| [[Kosi toranj u Pisi je zapravo kampanil ]] Tornjevi se koriste još od prapovijesti. Najstariji poznati tornjevi su kružni tornjevi na zidinama neolitskog grada Jerihona (8000. pne.) i kasniji brojni mezopotamijski tornjevi. Neki od najstarijih sačuvanih primjera su strukture zvane broch u sjevernoj Škotskoj, koje su zapravo valjkaste kuće-tornjevi. Ovi i kasniji feničanski i starorimski primjeri dio su fortifikacijskog obrambenog sustava te se nazivaju kulama. Kasnije se kule koriste i za druge svrhe (npr. sat-kula pronađen u Mogadoru iz 1. v. pne. Je izveden od feničanskih i kartaških izvora. Rimljani su rabili oktogonalne tornjeve kao element Dioklecijanove palače u Splitu, koja datira oko 300. godine, dok su Servianske zidine (4. v. pne.) i Aurelianove zidine (3. v.) imali četvrtaste tornjeve. Kinezi koriste tornjeve kao integralni dio Kineskog zida za vrijeme dinastije Qin (210. pne.).
Toranj u ranokršćanstvu postaje važan dio kršćanskog graditeljstva (zvonik crkve), te kasnijih srednjovjekovnih burgova i gradova. Najpoznatiji srednjovjekovni toranj je Kosi toranj u Pisi izgrađen od 1173. do 1372. god.
Himalajski tornjevi su kameni tornjevi koji se većinom nalaze u Tibetu, a izgrađeni su u 14. i 15. vijeku.
Iskorištavanje gravitacije
mini|lijevo|150px| [[Naftni toranj ]] Korištenjem slobodnog pada za pomjeranje predmeta ili tvari prema dolje, toranj se može koristiti za spremanje zrnastih ili tekućih tvari kao u silosima ili vodentornjevima, ali i kao nosač za bušenje tla kao u naftnim tornjevima, te za testiranje (npr. testiranje bombi) ili kao platforme za dubinsko ronjenje i tornjevi za obuku vatrogasaca ili padobranaca. Skijaške skakaonice koriste istu ideju čime se rješava nedostatak prirodne planinske rampe za skokove.
Komunikacija
mini|175px| Komunikacijski [[CN toranj u Torontu jedna je od najviših građevina na svijetu. ]] U povijesti su se jednostavni tornjevi poput svjetionika, zvonika, sat kula, signalnih tornjeva i minareta rabili za komunikaciju preko većih razdaljina (jedan od najranijih modernih tornjeva ove vrste bio je Šuhovljev toranj). U novije vrijeme, za ovu funkciju, koriste se radijski tornjevi i odašiljači za mobilnu komunikaciju, povećavajući raspon svog signala. CN toranj u Torontu (Kanada) je izgrađen kao komunikacijski toranj s mogućnošću da bude i odašiljač i repetitor. Oblikovan je također i kao turistička atrakcija, te se na njemu nalazi najviši vidikovac na 147. katu.
Prometna podrška
Tornjevi se također koriste kao nosači mostova, a mogu doseći visine najviših nebodera. Najčešće se koriste kao podrška za viseće mostove. Uporaba pilona, jednostavnih nosača u obliku tornja, je također jako važna za izgradnju željezničkih mostova, vijadukta za masovni prijevoz i luka.
Neboder
Moderna vrsta tornja, neboder, koristi manje prostora na tlu (gabarita) u odnosu na kvadratni prostor unutar građevine. Neboderi se često ne svrstavaju u tornjeve, iako moraju imati oblik i konstrukciju tornja. U Britaniji, visoke stambene zgrade nazivaju toranjskim blokovima, a u Sjedinjenim Državama, neboderi Svjetskog trgovinskog centra imali su nadimak Twin Towers (Tornjevi blizanci), nadimak koji dijele s Petronas tornjevima u Kuala Lumpuru.
Los Juárez, Tecalitlán
Los Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tecalitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1380 m.
Damaḑ, Hajjah
Damaḑ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1095 m.
Villini dell'Alpe, Trento
Villini dell'Alpe je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1330 m.
Red Rock, Pinal County, Arizona
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.169.
Torella dei Lombardi, Avellino
Torella dei Lombardi je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 852 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 700 m.
Vizigotsko Kraljevstvo
Vizigotsko Kraljevstvo je bila država koja je od 5. do 8. vijeka postojala na području Pirinejskog poluotoka i današnje jugozapadne Francuske. Ime je dobila po svojim osnivačima - Vizigotima - koji su, kao i brojni drugi germanski narodi za vrijeme Velike seobe naroda prodrli na područja zapadne Evrope, izazvavši pri tome pad Rimskog Carstva. Nastalo je godine 418. kada je vizigotski kralj Valija od strane zapadnorimskog cara Honorija dobio teritorije tadašnje provincije Galija Akvitanija kao nagradu za formalnu službu u carskoj vojsci. Vizigoti su nekoliko decenija kasnija područja pod svojom kontrolom proširili na jug te postepeno širili kontrolu nad cijelim Pirinejskim poluotokom. Njihova je država nakon propasti Zapadnog Carstva uspjela očuvati nezavisnost od Bizanta, iako su u 6. vijeku Bizantinci uspjeli zauzeti južne dijelove Hispanije, a istovremeno Franci zauzeti područja sjeverno od Pirineja. Do kraja 6. vijeka su, međutim, Vizigoti uspjeli istjerati Bizantince iz Hispanije, a potom pokoriti i Sveve i Baske, postavši jedinim gospodarima poluotoka. Za vrijeme tog procesa je počelo utapanje Vizigota u dotadašnje hispano-rimsko stanovništvo, čemu je značalo doprinijelo prekrštavanje dotada arijanskih Vizigota na katolicizam godine 589. Od tog vremena je, dijelom zahvaljujući i saborima u Toledu Rimokatolička crkva imala sve veći uticaj na državne poslove. Vizigotsko Kraljevstvo je svoju vlast nastojalo stabilizirati donijevši 654. Liber Iudiciorum, jednu od najpoznatijih kodifikacija prava u Zapadnoj Evropi svog vremena, a koja će poslije služiti kao izvor prava u budućim španskim državama. Godine 711. su Vizigotsko Kraljevstvo napali i osvojili Arapi; posljednji ostaci su nestali 721. pod kraljem Ardom. Vizigotski princ Don Pelayo je, pak, osnovao Kraljevstvo Asturija koje će započeti reconquistu.
4632 Udagawa (1987 YB)
4632 Udagawa (1987 YB) je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,205 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,7.
Pierson, Michigan
Pirson je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 172, što je 13 (-7,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Moseć (Ružić)
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 75 stanovnika.
San Luis, Frontera Comalapa
San Luis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Frontera Comalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 673 m.
Dekarburacija
dekarburacija (franc. décarburation), postupak uklanjanja ugljenika uobičajeno sa površinskog sloja predmeta napravljenog od gvožđa ili čelika; dekarburiranje. Suprotan proces dekarburaciji je karburacija, poznatija kao cementacija čelika.
Il Santissimo, Bologna
Il Santissimo je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Cervaro
Cervaro ima više značenja:
Straubing
Štraubing je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9263000.
Emisijska maglica
Emisione magline su difuzne magline koje se sastoje od gasa (dominantno vodonik) koga osvetljavaju zvezde, po pravilu vrlo tople zvezde O i B klase. Ove zvezde emituju UV svetlost pobuđujući atome u maglini, koji potom emituju vidljivu svetlost vraćajući se u osnovno stanje (fluorescencija). Kako se emisione magline sastoje pre svega od vodonika, svetlost koju emituju potiče pre svega od H II spektralne linije vodonika zbog čega su crvene boje. Ako su prisutni i atomi drugih elemenata, oni mogu uzrokovati pojavu i drugih boja (najčešće je u pitanju kiseonik koji daje zelenu svetlost, a u kombinaciji sa crvenom od vodonika nastaje žuta). Ako je prisutna i reflektujuća komponenta, ona će dati plavu boju (kao kod refleksionih maglina).
Straubing
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 322 metra. Površina opštine iznosi 67,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 44.496 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 658 stanovnika/km².
Don Luis, Papantla
Don Luis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Papantla.
4633 (1988 AJ5)
4633 (1988 AJ5) je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 3,182 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,9.
Dulce Grande, San Luis Potosí
Dulce Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 5426 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1991 m.
Pentamicin
Pentamicin je organsko jedinjenje, koje sadrži 35 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 670,828 Da.
Tamaulipas, Villa Corzo
Tamaulipas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1015 m.
Cervarolo
Cervarolo ima više značenja:
Бубањ поток
Бубањ поток је приградско насеље у Београду. Налази се у општини Вождовац.
Локација
Бубањ поток се налази на аутопуту Београд-Ниш, у долини реке Болечица, где се многи мањи потоци уливају у Болечицу: Бубањ поток, Завојничка река, Врановац, итд.
Baraga County, Michigan
je okrug u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Бубањ поток
Карактеристике
Бубањ поток је добио по потоку Бубањ. У насељу нема кућа, а ни стамбених зграда. Налази се на раскрсници аутопута и Кружног пута, главног пута који повезује насеља на јужној периферији Београда. Најважнији објекти у насељу обухватају: