cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Auribeau
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 59 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 600 metara (maksimalnoj 1.122 m, a minimalnoj 513 m).
El Trozadero, Puerto Vallarta
El Trozadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Puerto Vallarta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 190 m.
Die Fledermaus (film, 1946)
Die Fledermaus je austrijsko-njemački filmski mjuzikl snimljen 1944. u režiji Geze von Bolvaryja, koje se, sticajem okolnosti, smatra prvim cjelovečernjim ostvarenjem austrijske kinematografije napravljenom u boji. Predstavlja adaptaciju istoimene operete austrijskog kompozitora Johanna Straussa mlađeg. Film se počeo snimati pred kraj Drugog svjetskog rata, kada je Austrija još uvijek bila dio Trećeg rajha. Predstavljao je jedan od ambicioznijih projekata tog vremena, s obzirom da su za njega nacističke vlasti omogućile korištenje tada još uvijek rijetkog i skupocjenog filma Agfacolor. Najveći dio filma je snimljen u praškim studijima Barrandov prije nego što se ekipa pred nadirućom Crvenom armijom povukla u Berlin. Tamo se film u kaosu završne bitke zagubio; dio materijala je, međutim, nakon rata pronađen nakon što su sovjetske vlasti u svojoj okupacionoj zoni odlučile obnoviti filmsku industriju i osnovale studio DEFA u Babelsbergu. Film je zahvaljujući tome dovršen, te je imao premijeru u ljeto 1946. godine.
Jordanci
mini|desno|250px|Jordanski školarci Jordanci je naziv koji se u najširem smislu koristi za stanovnike današnjeg Jordana.
U užem smislu se koristi za autohtono arapsko stanovništvo Jordana.
Pasta
Vrlo je vjerovatno da su metode za izradu tjestenine razvijene na više mjesta svijeta neovisno. Najraniji izvori za proizvodnju dolaze iz Istočne Azije prije oko 4000 godina. Djelomično se smatra, da je Marko Polo donio tjesteninu iz Kine u Europu.
Tijesto je rasprostranjeno u cijelome svijetu.
Vrste tjestenine su npr.: špageti, makaroni, rezanci ili sitna u obliku riže, pužići, listovi za lasagne i brojni drugi.
La mano en la trampa
La mano en la trampa je argentinsko-španski crno-bijeli igrani film snimljen 1961. u režiji Leopolda Torrea Nilssona. Temelji se na istoimenom romanu Nilssonove supruge Beatriz Guido, koja je također sudjelovala na pisanju scenarija. Protagonistica, čiji lik tumači Elsa Daniel, je mlada djevojka koja u pauzi školovanja u samostanu dolazi na provincijsko imanje svojih rođaka i, potaknuta pričama o "čudovištu" koje tamo obitava, otkriva da se tamo, zapravo, krije njena tetka koja odbija izaći u javnost. Radnja prikazuje njene napore da je spoji sa bivšim zaručnikom, a koji će, na kraju, imati destruktivne posljedice. La mano en la trampa je premijerno prikazan na Kanskom festivalu gdje je dobio nagradu FIPRESCI.
San Enrique, Tamalín
San Enrique je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamalín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
1765
Godina 1765 (MDCCLXV) bila je redovna godina koja počinje u utorak po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u četvrtak po julijanskom kalendaru.
Jul/Srpanj – Septembar/Rujan
mini|"Šah Alam daje Diwani Lordu Cliveu"
180px|mini|Vuk, navodna Zvijer iz Gevaudana
Haßloch
Hasloh je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 48 opštinskih središta okruga Bad Dirkhajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 20.486 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7332025.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Dirkhajm Hasloh se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Dirkhajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 110 metara. Površina opštine iznosi 40,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 20.486 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 513 stanovnika/km².
K'Alom, Santiago el Pinar
K'Alom je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Santiago el Pinar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1776 m.
Nocchi, Lucca
Nocchi je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
La Chulita, Acuña
La Chulita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Nocchi, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 513 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 114 m.
La Chulita, Acuña
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 906 m.
Opština Moneasa, Arad
Moneasa je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Jackson Junction, Iowa
Džakson Džankšon je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 58 stanovnika.
Asirci
Asirci, odnosno Sirci, ili Haldejci ili Kaldejci, semitski je narod naseljen u Iraku, Siriji, Libanonu, Armeniji, Gruziji, Iranu kao i po prekomorskim i europskim zemljama gdje su mnogi iselili. Većina Asiraca danas kao glavnim jezikom ili drugim jezikom govori novoaramejskim asirskim koji ima mnogo dijalekata; međutim se i oni koji govore arapski jasno razlikuju od većine stanovništva u svojim regijama (arapskog, turskog, kurdskog) činjenicom da su kršćani.
Nad Asircima je tokom 1915. i 1916. godine proveden tzv. Asirski genocid, kojega su provodili mladoturci paralelno sa Armenskim genocidom; dapače su Asirci i Armenci živjeli na istom geografskom prostoru. Tako je u turskoj pokrajini Diyarbakir smanjen broj Asiraca sa 100.000 prije Prvog svjetskog rata na 28.000 1918. godine (istovremeno je broj Armenaca u toj pokrajini smanjen sa 72.000 na 3000). Među kasnijim progonima u 20. vijeku, poznat je simelski masakr (ܦܪܡܬܐ ܕܣܡܠܐ; Premta d-Simele) u augustu 1933., u gradiću u sjevernom Iraku, u kojem je poklano preko 3000 Asiraca, a onda su slično prošla i 63 asirskih sela u provincijama Dohuku i Mosulu, u kojima danas poglavito žive Kurdi. Masakre nad Asircima bilježi se i ranije, tako 1900. godine od strane Osmanlija i Kurda.
Jackson Junction, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 58 stanovnika, što je 2 (3,3%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Asirci
Asirci su kršćani, a uz Uskrs i Božić slavi se asirska Nova godina koju nazivaju Akitu. Oko tri četvrtine Asiraca pripadaju Kaldejskoj Katoličkoj Crkvi i Sirijskoj Katoličkoj Crkvi koje su obje u punom crkvenom zajedništvu sa Svetom Stolicom; preostali uglavnom pripadaju Sirijskoj Pravoslavnoj Crkvi.
Prema SIL-u populacija Asiraca iznosi 4,250.000 (1994.). U sjevernom Iraku se bilježi tek 30.000 govornika aramejskog jezika, no etnička populacija je daleko veća, oko 700.000; na području Armenije ima 15.000 Asiraca, od kojih 3000 govori asirskim; u Siriji 700.000 (30.000 govornika; 1995); u Iranu 80.000 (1994.; od toga 10 do 20 tisuća govornika); Gruzija 14.000 (3000 govornika, 1994.). Značajni dio živi i po mnogim drugim državama: Australija, Austrija, Azerbajdžan, Belgija, Brazil, Kanada, Cipar, Francuska, Njemačka, Grčka, Italija, Libanon, Nizozemska, Novi Zeland, Rusija (Europa), Švedska, Švicarska, Turska (Azija), UK, SAD.
Uslijed ratnih zbivanja u Iraku i Siriji, od 2003. godine broj Asiraca u tom području svijeta oštro opada, te se smatra da ih se u zadnjih desetak godina preko 70 posto raselilo u prekomorske zemlje. Ovaj je proces praćen nezainteresiranošću međunarodne zajednice i medija.
Nokaut miš
thumb|right|Laboratorijsk miš kod koga je gen koji utiče na rast dlake „nokautiran“ (levo), je pokazan pored normalnog laboratorijskog miša. Nokaut miševi su genetički modifikovani miševi kod kojih su inaktivirani, ili „nokautirani“, geni putem zamene ili ometanjem veštačkim segmentom DNK. Gubitak aktivnosti gena često uzrokuje fenotipske promene, koje obuhvataju izgled, ponašanje i druge primetne fizičke i biohemijske karakteristike.
Miševi su trenutno najsrodnije laboratorijske životinjske vrste sa ljudima na kojima su nokaut tehnike lako primenljive. Oni su u širokoj upotrebi u nokaut eksperimentima, a posebno u genetičkim istraživanjima čiji rezultati imaju moguću primenu na ljudsku fiziologiju. Genski nokaut pacova se mnogo teže izvodi, mada je postupak razrađen 2003.
Mario Kapeki, Martin Evans i Oliver Smitiz su kreirali prvog nokaut miša 1989, za što su nagrađeni Nobelovom nagradom za medicinu 2007. Aspekti tehnologije za generisanje nokaut miševe, i sami miševi su zaštićeni patentima u mnogim zemljama od strane privatnih kompanija.
La Avena, Playas de Rosarito
La Avena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Walker Valley, New York
Voker Vali je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Libanonci
Libanci ili Libanonci je izraz koji se u najširem smislu koristi za stanovnike Libanona. U užem smislu se koristi za autohtono stanovništvo semitskog porijekla, arabizirano kroz historiju.
Private Benjamin (TV serija)
Zaplet se temeljio na zgodama i nezgodama Judy Benjamin (Lorna Patterson), razmažene djevojke iz otmjenog društva koja je stjecajem okolnosti završila kao obični redov u vojsci. Iako je popularna među ostalim regrutima, njen nedostatak discipline izaziva bijes pretpostavljenih, posebno kapetana Doreen Lewis (Eileen Brennan).
Države Brazila
Brazil je podijeljen na 27 federalnih jedinica, 26 država i Federalni (ili savezni) distrikt, u kojem se nalazi glavni grad Brasilia.
Private Benjamin (TV serija)
Serija se na programu uspjela održati dvije sezone, a to mnogi tumače time da je Patterson nedostajao komičarski talent Goldie Hawn, koja je tumačila naslovni lik u filmskoj verziji. S druge strane, Brennan je ponovila ulogu iz filma te za nju bila nagrađena "Emmyjem" i Zlatnim globusom.
Libanonci
Ono je oštro vjerski podijeljeno na većinske muslimane (sunite i šijite), te manjinske kršćane (maronite, pravoslavce i ostale) i niz drugih zajednica (uključujući Druze).
Države Brazila
1573. godine: Dvije države
thumb|left|Kondenzacija kapetanija u države [[1573. godina]] Vremenom, neuspjeli sustav podjele na kapetanije, kondenzirao je posjede u dvije države, državu Maranhão i državu Brazil.
María de los Ángeles Tenorio, Soledad de Graciano Sánchez
María de los Ángeles Tenorio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
Države Brazila
1789. godine: Pobunjene provincije
thumb|left|Pobuna u Brazilu - Minas Gerais, [[1789. godine]] 1789. godine u tadašnjoj kapetaniji Minas Gerais je podignut ustanak protih portugalske vlasti. Tadašnji kapetan Luís da Cunha Meneses, odbio je davati porez porez portugalskoj kruni u iznosu od 1500 kilograma zlata godišnje, poslije čega je u ustanku kreirana prva slobodna republika u Brazilu, Minas Gerais. Ubrzo nakon toga, a zaključno sa 18. travnjem 1792. godine, potugalska kruna je povratila vlast i u Minas Geraisu.
María de los Ángeles Tenorio, Soledad de Graciano Sánchez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1842 m.
Države Brazila
1822. godine: Imperijalne provincije, poslije propasti kolonijalne vlasti
thumb|left|Brazilske provincije u Brazilskoj carevini, [[1822. godine]]
Libanonci
Libanonci su tradicionalno predstavljali jednu od najstarijih arapskih dijaspora u modernom svijetu.
Države Brazila
1889. godine: Države republike Brazil
thumb|left|Države u republici Brazil, [[1889. godine]] Južni dio provincije São Paulo je odvojen od São Paula, 1853. godine, kao kazna za sudjelovanje São Paula u pobuni protiv carevine koja se dogodila 1842. godine. Južni dio provincije je nova provincija Paraná.
1943. godine: Drugi svjetski rat
thumb|left|Ponovna organizacija i imenovanje provincija, [[1943. godine]] Po ulasku Brazila u Drugi svjetski rat, vlada je odlučila da određene pogranične cjeline pretvori u provincije i da vlada direktno njima. U pitanju su provincije: Amapá, Rio Branco, Acre, Guaporé, Ponta Porã, Iguaçu i otočje Fernando de Noronha. Prve četiri su, poslije rata postale države, s tim što je Rio Branco preimenovan u Roraima, а Guaporé u Rondônia, kao hommage maršalu Rondôniu. Ponta Porã i Iguaçu su se vratili u prvobitno stanje, a otočje Fernando de Noronha je ponovno priključeno državi Pernambuco, 1988. godine.
1990. godine: Trenutne države i Federacija
thumb|left|Države Brazila, danas 1960. godine, četverokutni teritorij unutar države Goiás, je dodijeljena za izgradnju novog glavnog grada Brasílije i federalnog distrikta. Paralelno sa tim, rasformiran je postojeći distrikt i od njega stvorena država Guanabara, koja sadrži samo grad Rio de Janeiro i okolinu, da bi 1975. godine ova država bila inkorporirana u državu Rio de Janeiro, a istoimeni grad je postao njen glavni grad. 1977. godine, južni dio države Mato Grosso, je postao posebna država Mato Grosso do Sul, sa glavnim gradom Campo Grande. 1988. godine, sjeverni dio države Goiás, je postao posebna federalna jedinica Tocantins, sa glavnim gradom Palmas.
Fontanelle, Alessandria
Fontanelle je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 450 m.
El Hundido, San Nicolás
El Hundido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Nicolás.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 582 m.
San Vitale, Treviso
San Vitale je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Fontenay-Saint-Père
Fontne Sen Per je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Ivlen koja pripada prefekturi Mant la Žoli.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 987 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 75,6 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 93 metara (maksimalnoj 196 m, a minimalnoj 67 m).
Ionășești, Nicorești
Ionășești je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Nicorești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 692 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
Rancho Tres Portales, Puerto Vallarta
Rancho Tres Portales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Puerto Vallarta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
El Saucillo, Tzitzio
El Saucillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1000 m.
Danas neće biti odsustva
Danas neće biti odsustva... (Сегодня увольнения не будет...) je sovjetski srednjemetražni crno-bijeli igrani film snimljen 1959. u režiji Andreja Tarkovskog i Aleksandra Gordona. Predstavlja drugi film koga je Tarkovski napravio tokom studija na moskovskoj filmskoj školi VGIK. Temelji se na istinitim događajima u Kursku 1957. godine, a koji su prethodne godine bili obrađeni u cjelovečernjem filmu U tvojim rukama je život. Radnja je smještena u suvremeni sovjetski grad gdje je prilikom građevinskih radova pronađena ogromna količina eksploziva koga su deceniju i pol ranije, prilikom povlačenja u Drugom svjetskom ratu, podmetnule njemačke snage, a što natjera vlasti na evakuaciju velikog broja stanovnika. Protagonisti su pripadnici inžinjerijske jedinice Sovjetske armije koja dobija zadatak ukloniti i deaktivirati eksploziv, pri čemu im u svakom trenutku život visi o niti.
Iako je bila riječ o studentskom filmu, Danas neće biti odsutstva... se odlikovao neuobičajeno visokim budžetom. Tako su angažirani profesionalni glumci kao Oleg Borisov, a Tarkovski i Gordon otišli u Kursk gdje su film snimali tri mjeseca na autentičnim lokacijama, pri čemu su im ljudstvo i opremu "posudile" jedinice Sovjetske armije. Produkciju, koja je ukupno trajala šest mjeseci, je osim VGIK financirala i Sovjetska centralna televizija. Tarkovski je film shvatio prije svega kao priliku da prakticira filmsku tehniku, te ga nije zanimao neki "dublji" sadržaj. Kasnijim kritičarima je zato kasnije izazvao pažnju zbog izostanka bilo kakve "subverzivnosti", odnosno kao jedini film u njegovoj filmografiji koji funkcionira u parametrima tadašnje sovjetske režimske propagande.
Sovjetska televizija je, pak, bila zadovoljna filmom, te ga je premijerno prikazala 9. maja 1959. povodom proslave Dana pobjede. Danas neće biti odsustva... je nakon toga, kao prigodni sadržaj, na isti datum prikazivan tri godine uzastopno. Nakon toga je nestao iz televizijskih arhiva, te se tvrdilo kako je izgubljen. Tek sredinom 1990-ih je negative uspio pronaći historičar Naum Klejman.
Sirijci
U užem smislu je to naziv koji se koristi za autohtono stanovništvo semitskog porijekla, koje je kroz historiju arabizirano. Sirijski Arapi čine oko 85% populacije ili 17,000.000 bez oko 600.000 palestinskih Arapa, ostatak tvore indoevropski Kurdi 1,300.000 i Armenci uglavnom po gradovima 140.000.
Po vjeri su uglavnom muslimani preko 90%, suniti i Nusairi preko 1,200.000 uz malo šiija ismailija 250.000, ali postoji i značajna kršćanska zajednica od oko 1,000.000 (prevashodno sirijski pravoslavci i sirijski katolici 220.000).
El Tepetate, La Unión de Isidoro Montes de Oca
El Tepetate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
Saudijci
Saudijci ili saudijski Arapi, kolektivno ime za dvije glavne arapske skupine nastanjene na području današnje Saudijske Arabije. Brojnija skupina su nadždanski Arapi živi na cijelom području Saudijske Arabije, osim uz Crveno more, gdje žive Hijazi Arapi. Svaka od ove dvije skupine govori vlastitim jezikom i sastoji se od raznih beduinskih plemena sa vlastitim dijalektima. Sjeverni Najdi (Shammari, Bani Khaalid, Dafiir), Centralni Najdi (Rwala, Haayil, Al-Qasiim, Sudair, Riyadh, Hofuf, Biishah, Najraan, Wild `Ali, `Awaazim, Rashaayda, Mutair, `Utaiba, `Ajmaan), južni najdi (Aal Murrah, Najran). Hijazi govore dijalektima sjeverni hijazi (sa 4 podnarječja), južni hijazi (16 podnarječja), dolinski tihaamah i obalni tihaamah.
Beduini se temeljno sastoje od dvije socijalne klase. jedna su pravi 'beduini', stočari i nomadi, dok su drugi nazivani fellahin (sing. fellah), koji u kontrastu pravim beduinima, žive sjedilačkim životom ratara.
Oliva, Messina
Oliva je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Saudijci
Nomadi nemaju stalnih naselja i kreću se sa svojim karavanama na kojima prenose svoje crne šatore od kozje dlake, unnutra podijeljen ukrasnom gatom (gata) na dva dijela, od kojih je jedan namijenjen ženama i djeci.
Oliva, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 219 m.
Saudijci
Plemenske skupine
Tameem, ruralni ne-beduini, rašireni po cijelom poluotoku i širom svijeta; Otaibah beduini, u zapadnom Najdu i Taifu; Qahtan, jugozapadni i južni Najd, neki su nomadi; Mutair, središnji i istični Najd, većina nomadi; Subai, središnji i zapadni Najd, većina nomadi; Harb, sjeverozapadni Najd i Medina; Anazah, sjeverna Arabija; Ad-Dawaser, većina u južnom Najdu (poznata im je obitelj al-Sudari); Shammar, sjeverni Najd (njihova je kuća al-Rasheed); Ya'am, Najran i Najd; Bani Shihr, Bani Amr, Balhmar i Balsmar, u planinskom području (as-Sarawat) u jugozapadnoj Arabiji. Žive po selima i gradovima; Ghamed i Zahran, sjeverni Sarawat. Svi žive u seoskim i gradskim zajednicama; Shamran i Balgarn, planine as-Sarawat, žive po selima i gradovima.
Prefektura Magnezija
Prefektura Magnezija ( - Nomos Magnesia) je oblast u južnom delu Periferije Tesalija, u središnjem delu Grčke. Upravno središte prefekture je i njen najveći grad je Volos. Prefektura obuhvata i većinu Sporadskih ostrva.
Poreklo naziva
Ime prefekture je preuzeto od imena date istorijske oblasti Magnezija. Najverovatnije poreklo naziva "Magnezija" je po Mangezu, predstavi iz grčke mitologije.
Sa druge, strane iz naziva "Magnezija" izveden je naziv za magnet, u značenju "kamen iz Mangezije" (grč. magnítis líthos). Slično tome, i imena hemijskih elemenata magnezijuma i mangana vodi poreklo od imena ove grčke oblasti preko reči "magnet", jer su nekad alhemičari nazivani magnetistima, odnosno ljudima koji "proizvode kamen iz Magnezije" (magnet je bio dragocen).
Prirodne odlike
thumb|280 px|right|[[Pelio (planina)|Pelio u bujnom zelenilu]] thumb|280 px|right|pogled na [[Pagasetički zaliv]] Prefektura Magnezija ima dugu morsku obalu Egejskog mora na istoku i jugu. Na severu se ova prefektura graniči sa prefekturom Larisa, a na zapadu sa prefekturom Ftiotida. Na jugu, 10 -{km}- preko mora, nalazi se ostrvo i prefektura Evbeja.
Magnezija svojim oblikom pravi luk oko Pagasetičkog zaliva. Prefektura je mahom planinska, a najvažnija planina je Pelio na njenom jugoistoku. Ovo je veoma poznata planina u Grčkoj zahvaljujući obilju vode i bujnom zelenilu, kao sačuvanim crkvama i manastirima. Na istoku je planina Mavrovuni, koja se produžava u prefekturu Larisa. Na zapadu je planina Otris. U središnjem delu prefekture nalaze se dve manje ravnice, Almiroska i Voloska.
U okviru prefekture nalaze se i sva zapadna ostrva Sporada, od kojih su najbitnija ostrva Skjatos i Skopelos, danas veoma tražena turistička odredišta.
Klima u prefekturi Magnezija je sredozemna, da bi u unutrašnjosti i na planinama prešla u njenu oštriju varijantu.
Istorija
U doba antike ova oblast je bila severni deo starogrčke civilizacije. U kasnijim epohama dolazi vladavina Rimljana, zatim Vizantinaca, tokom čije vladavine se gradi mnogo crkava i manastira, od kojih su mnogi i danas sačuvani. Na kraju je došla 4-vekovna vladavina Turaka Osmanlija. Iako su mesni Grci bili veoma aktivni tokom Grčkog ustanka 1821. g, ovo područje ponovo postalo deo savremene Grčke tek 1881. g. 1947. godine prefektura Magnezija je uspostavljena u danas nepromenjenim granicama. Položaj prefekture na glavnom grčkom putu Solun-Atina omogućilo je brz posleratni razvoj.
Malcolm Bradbury
Sir Malcolm Stanley Bradbury CBE (7. septembar 1932 – 27. novembar 2000) bio je engleski književnik, televizijski scenarist i univerzitetski profesor. Godine 1970. je na Univerzitetu Istočne Anglije pokrenuo tečaj kreativnog pisanja, koji su, između ostalih, pohađali ugledni književnici kao Ian McEwan i Kazuo Ishigiro. Njegovo vlastita djela su bila uglavnom mračne, crnohumorne satire posvećene modernom univerzitetskom životu (pri čemu se najviše ističe njegov roman The History Man iz 1975. te fiktivnoj istočnoevropskoj državi pod imenom Slaka. Bradbury je od 1970-ih često bio angažiran od britanskih televizijskih kuća za adaptacije tuđih, ali i vlastitih romana; neka od tih iskustava, kada su 1980-ih pod vladom Margaret Thatcher javne televizije bile predmetom brutalnih rezova budžeta, je opisao u satiričkom romanu Cuts iz 1986. Godine 1990. je kao autor televizijske mini-serije The Gravy Train na satirički način opisao birokraciju i korupciju u tadašnjoj Evropskoj ekonomskoj zajednici, a u njenom nastavku The Gravy Train Goes East i njenu interakciju sa postkomunističkom Istočnom Evropom.
Prefektura Magnezija
Stanovništvo
Glavno stanovništvo su Grci. Dominira gradsko stanovništvo. Volos je daleko najveći grad, a sa okolnim predgrađima u njemu živi više od 1/2 stanovništva prefekture.
Privreda
Prefektura Magnezija poznata je dans po industriji i turizmu. Industrija, mahom smeštena u Volosu, se počela razvijati tokom proteklih stotinak godina, a njenom razvoju pogoduje dobra saobraćajna povezanost sa Atinom i Solunom. Letnji turizam je veoma razvijen na Sporadima, a na planini Pelio razvija se ekoturizam.
Magasa, Brescia
Magasa je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 176 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1006 m.
Eye of the Needle
Eye of the Needle je špijunski roman britanskog književnika Kena Folletta objavljen 1978. godine. Radnja romana je smještena u Britaniju u drugom svjetskom ratu, pred savezničko iskrcavanje u Normandiju. Glavni lik je Henry Faber, njemački špijun koji je uspio otkriti lažnu savezničku vojsku s kojom se Nijemce nastojalo zavarati o pravom mjestu iskrcavanja, te koji, usprkos toga što su mu MI5 i britanske vlasti za petama, nastoji po svaku cijenu svoje otkriće prenijeti pretpostavljenima u Berlinu. Roman je postao bestseler i Folletta učinio jednim od najuspješnijih britanskih pisaca svog doba. Godine 1979. je dobio nagradu Edgar za najbolji kriminalistički roman.
Flashback (Star Trek: Voyager)
Flashback je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 11. septembra 1996. godine. Radnja prikazuje kako Tuvok počinje patiti od traumatičnog sjećanja iz prošlosti, a zbog čega mu kapetanica Janeway pokuša pomoći preko spajanja uma da se prisjeti pravog izvora traume.
Eye of the Needle
Godine 1981. je snimljena filmska adaptacija u režiji Richarda Marquanda s Donaldom Sutherlandom u glavnoj ulozi.
Flashback (Star Trek: Voyager)
Epizoda je izazvala veliku pažnju jer je emitirana na 30. obljetnicu premijere The Man Trap, prve epizode originalne serije Zvjezdanih staza. Tim povodom su se u epizodi, u scenama flashbacka koji se odvijaju u vrijeme koje u unutarnoj kronologiji fiktivnog univerzuma odgovara filmu The Undiscovered Country, pojavili likovi iz originalne serije Hikaru Sulu i Janice Rand, koje tumače George Takei i Grace Lee Whitney.
Eye of the Needle
U SFRJ je objavljen 1983. pod naslovom Ušica igle. Film je kasnije prikazan pod naslovom Špijun zvan igla.
La Loma, Tomatlán
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tomatlán.
2-Nitrobenzaldehid
2-Nitrobenzaldehid je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 151,119 Da.
Riječno korito
Riječno korito ili Korito vodotoka je bilo koja duga, uska, ukošena depresija (kanal) na kopnu koju je napravio vodotok.
Karakteristike
Širina korita može biti svega metar kod potoka do nekoliko kilometara kod najvećih rijeka. Korito može imati tekuću vodu, ali i ne mora - vadiji imaju vodu samo povremeno.
Vodotoci mogu izdubiti svoja korita u čvrstim stijenama ili u pijesku, glini, mulju ili drugim nekonsolidiranim materijalima koji su najčešće rezultat prijašnjeg taloženja.
Korita usječena u tvrdo tlo uglavnom su stabilnija i najčešće imaju strmije padine, manju širinu i veće lokalne varijacije nagiba. Ona često imaju brzake i slapove u svom gornjem toku. Većinom su ravnija (bez meandara) jer voda nastoji slijediti rasjede, spojeve ili druge slabe točke u strukturi tla.
Palomas, Yauco County, Puerto Rico
Palomas je selo u opštini Jauko u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Riječno korito
Karakteristike
thumb|left|240px| [[Presjek riječnog korita]]
Palomas, Yauco County, Puerto Rico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.936, što je 385 (-16,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Villaggio Santoro, Salerno
Villaggio Santoro je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Riječno korito
Karakteristike
Donji (nizvodni) tokovi rijeka ili potoka obično imaju aluvijalna korita, koja nisu toliko strma i imaju blaži nagib i nemaju kamene izbočine. Ta se korita neprestano mjenjanju kako po visini, tako i po širini, i meandriraju i vrlo su rijetko pravolinijska. Uska, vijugava aluvijalna korita imaju više mulja i gline od vertikalnijih i širih korita. Koritima od pijeska vegetacija stabilizira obale.
Villaggio Santoro, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Riječno korito
Karakteristike
Oblik ili presjek riječnog korita zavisi o istjeku vodotoka, količini i veličini nataloženog sedimenta i o otpornosti na eroziju tla na dnu i bokovima korita. U svom donjem toku, veći vodotoci (sa većim istjekom) imaju veći omjer širine i dubine. Bočne stranice im zavise o količini mulja i gline u sedimentima i erozivnoj snazi toka. Strme obale uglavnom imaju korita izdubljena u tlu bogatim glinom. U brojnim slučajevima presjek korita vodotoka - je gotovo trapezoidan i postaje asimetričan na krivini, a najdublji dio pojavljuje se na vanjskoj strani krivine.
Arleuf
Arlef je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgundija, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Šato Šenon (grad).
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 800 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 59,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 629 metara (maksimalnoj 857 m, a minimalnoj 402 m).
Palestinci
Palestinci je izraz koji ima više, često kontroverznih, značenja.
U najširem smislu, koji se najviše bio koristio prije 20. vijeka, se koristi za sve stanovnike ili osobe porijeklom iz Palestine - što uključuje današnji Izrael i Palestinske teritorije.
Međutim, s obzirom na sve veće doseljavanje Židova u Palestinu, a kasnije i stvaranje države Izrael, izraz Palestinci se počeo koristiti isključivo za ne-židovsko, odnosno arapsko stanovništvo Palestine.
PLO je prilikom svog osnivanja 1968. godine Palestincima proglasilo sve palestinske Arape, te im pridodala sve stanovnike Palestine čiji su preci živjeli na teritoriji Palestine do 1917. kada se intenzivirala cionistička migracija.
Izrael, pak, priznaje postojanje Palestinaca, ali za arapsko stanovništvo unutar svojih granica koristi službeni izraz Izraelski Arapi.
Loretta Swit
Loretta Swit (4.11. 1937.) je američka kazališna i televizijska glumica najpoznatija po ulozi majora Margaret "Hot Lips" Houlihan u popularnoj TV-seriji M*A*S*H, a za koju je dobila dvije nagrade Emmy.
Rođena je u Passaicu u državi New Jersey u porodici poljskih imigranata. Zajedno sa Geneom Frankelom je na Manhattanu studirala glumu i povremeno se bavila pjevanjem.
Palestinci
S obzirom na ratove i učestale migracije, danas je teško procijeniti koliko ima Palestinaca, ali se najčešće spominje brojka od oko 9,5 miliona. Od toga je oko 3,7 miliona na Palestinskim teritorijama, dok je ostatak u izbjeglištvu, uglavnom u susjednim arapskim zemljama.
Po vjeri su 97 % muslimani, a 3 % kršćani.
Loretta Swit
Od 1967. je na sebe skrenula pažnju ulogom u predstavi Any Wednesday s kojom je bila na kazališnoj turneji. Od 1970. radi u Hollywoodu, pretežno na televiziji gdje se pojavljivala u TV-serijama kao što su Gunsmoke, Mission: Impossible, Hawaii Five-O i Mannix''.
Godine 1972. Swit je počela glumiti lik majora Margaret "Hot Lips" Houlihan u TV-seriji M*A*S*H. Ulogu je naslijedila od Sally Kellerman u prethodnom istoimenom filmu. Swit, Alan Alda, Jamie Farr i William Christopher su bili dio postave koji je ostao svih 11 sezona, od 1972 to 1983.
Ona i Alan Alda su bili jedina dva glumca koja su se pojavila u pilot-epizodi i finalu. Od 251 epizoda ona nije nastupila samo u njih 11. Poslije je dobila dvije nagrade Emmy za tu ulogu. Kasnije je postala prva zvijezda serije koja je posjetila Južnu Koreju i poslije bila narator dokumentarnog filma Korea, the Forgotten War.
Prilikom snimanja serije je upoznala glumca Dennis Holahana. U seriji je on glumio švedskog diplomata koji je s likom "Hot Lips" održavao kratku ljubavnu vezu. Nakon snimanja serije Swit i Houlahan su se vjenčali, ali su se rastali 1985. godine.
Godine 1981. se Swit pokušala okušati u drugom žanru, te je dobila ulogu Cagney u pilot-filmu za policijsku seriju Cagney & Lacey. Međutim, druge obaveze su je spriječile da igra tu ulogu u seriji, te je ona pripala Sharon Gless.
Godine 1989. je dobila zvijezdu na Holivudskoj stazi slavnih.
Osim glumom, Swit se bavi izradom goblena, te je o tome napisala i knjigu (Needlepoint Scrapbook). Također je izradila i vlastiti brand nakita, koji se prodaje u SAD. Poznata je i kao vatreni borac za prava životinja.
Prefektura Larisa
Prefektura Larisa ( - Nomos Lárisa) je oblast u središnjem delu Periferije Tesalija, čija je najveća i najvažnija prefektura, u središnjem delu Grčke. Oblast je takođe deo istorijske grčke pokrajine Tesalija. Upravno središte prefekture je istoimeni grad Larisa, po kojoj je prefektura dobila ime.
Prirodne odlike
thumb|280 px|right|[[Tempe dolina]] Prefektura Larisa je druga po prostranstvu u celoj Grčkoj, a svakako najveća u Periferiji Tesalija. Samim tim ova prefektura ima duge granice i mnogo susednih prefektura. Na severu se ova prefektura graniči sa prefekturama Pijerija i Kozani, na zapadu sa prefekturama Grevena i Trikala, na jugozapadu sa prefekturom Kardica, a na jugu su prefekture Ftiotida i Magnezija. Istočna granica je obala Egejskog mora.
Najvažniji deo prefekture je središnji, tj. Tesalijska ravnica (tzv. "Žitnica Grčke"), koju gradi reka Pinejos, a gde se nalazi i grad Larisa. Ravnica se na istoku sužava u dolinu Tempe, poznati prirodni rezervat u državi. Preko nje vode putevi ka uzanoj primorskoj ravnici, poznatoj kao Olimpijska obala, čiji najjužniji deo pripada ovoj prefekturi. Severni i južni deo prefekture je planinski i mahom pokriven šumama. Na severu prefekture smeštena je južna polovina planine Olimp, najpoznatije planine u Grčke.
Klima u prefekturi Larisa je sredozemna u primorskom delu, da bi ka zaapadu i unutrašnjosti prešla u njenu oštriju varijantu, a na većim visinama u planinsku. Sedište prfekture, grad Larisa poznat je kao jedan od najtoplijih grčkih gradova leti.
Istorija
Prvi stanovnici prefekture Larisa bili su Pelazgi. U doba antike ova oblast je bila prva obalst osvojena priširenju antičke Makedonije. U kasnijim epohama dolazi vladavina Rimljana, zatim Vizantinaca i na kraju Turaka Osmanlija. Iako su mesni Grci bili veoma aktivni tokom Grčkog ustanka 1821. g, ovo područje ponovo postalo deo savremene Grčke tek 1881. g., a severni deo prefekture tek 1913. g. 1947. godine prefektura Larisa je uspostavljena u danas nepromenjenim granicama. Položaj prefekture na glavnom grčkom putu Solun-Atina omogućilo je brz posleratni razvoj.
Stanovništvo
Glavno stanovništvo su Grci. Dominira gradsko stanovništvo. Larisa je daleko najveći grad, a manji gradovi su: Tirnavos, Farsala i Elasona.
Privreda
Prefektura Larisa, kao i cela Tesalija, poznat je poljoprivredni kraj uzgojen žita, voća i povrća. Industrija se počela razvijati tokom proteklih stotinak godina, a njenom razvoju pogoduje dobra saobraćajna povezanost sa Atinom i Solunom.
Pechultón, Santiago el Pinar
Pechultón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Santiago el Pinar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1674 m.
Hattert
Hatert je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.733 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143235.
Ombreglio, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 334 m.
Porale, Genoa
Porale je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 689 m.
Rancho Seco, Acuña
Rancho Seco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
La Caridad, Tamalín
La Caridad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamalín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Ковиљ
Ковиљ је насеље у Србији у општини Нови Сад у Јужнобачком округу. Према попису из 2011. било је 5.414 становника.
Доњи Ковиљ се први пут спомиње 1554., а Горњи Ковиљ 1702. године. Насеља су се спојила 1870. поред Ковиља се налази познати Ковиљски Манастир. Манастир је обновљен 1705–1707, према легенди да је на том месту Свети Сава саградио манастир у 13-ом веку. У месту постоје и две српске православне цркве, из 1824/28 и 1846. године.
Овде се налази Споменик ратницима првог Светског рата у Ковиљу.
Демографија
У насељу Ковиљ живи 4376 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 38,8 година (37,5 код мушкараца и 40,1 код жена). У насељу има 1750 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,19.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Marble City, Oklahoma
Marbl Siti je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Ковиљ
Саобраћај
Ковиљ је директно повезан на ауто-пут Е-75 (Суботица – Београд) који пролази кроз атар села, а до самог места може се доћи локални путем Будисава – Ковиљ и регионалним путем Р-122 (Чуруг – Жабаљ – Шајкаш – Ковиљ)
Ковиљ је са Новим Садом, Будисавом и Каћем повезан линијом јавног превоза бр. 24.
Marble City, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 263, što je 21 (8,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Morro, Santa María Huatulco
El Morro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Huatulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Juana Uresti, Soledad de Graciano Sánchez
Juana Uresti je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1844 m.
Ковин
Ковин је град и седиште истоимене општине у јужном Банату, у Војводини. Према попису из 2011. године 13.515 становника. Налази се 3 километра удаљен од Дунава, а рукавац Дунава, Дунавац, долази до ивица града и на њему је пристаниште. Надморска висина лесне терасе на којој је Ковин саграђен је 79 метара. Налази се на 13 километара удаљености од Смедерева, 34 километара од Панчева и 50 километара од Београда. После Панчева је најзначајнији град у банатском Подунављу.
Називи
Ковин је познат по још неким називима на другим језицима:, ,.
Историја
Историја Ковина говори да се први земљорадници и сточари насељавају у Банат у млађем каменом добу - неолиту. Налазишта неолита су пронађена код Ковина, Гаја и Дубовца, а остаци бронзаног доба откривени су код Ковина, Гаја, Дубовца и Мраморка.
Ово подручје било је и на удару келтских племена која су се насељавала у Подунављу и доносила латенску културу. Део келтских племена Скордисци, стално се насељавају у Подунављу, а из латенског доба у општини Ковин откривена су налазишта код Плочице, Ковина и Дубовца. Из римског доба трагови римских утврђења откривени су између Дунавца и Поњавице, а на териорији Ковина предмети из римског доба. Утврђење, које се данас зове Стари Град, је постојало још у римско доба јер су ту пронађени новчићи са разним ликовима укључујући и Јулија Цезара. Опека од које је сазидано утврђење је носила жиг VII Клаудијеве легије, а претпоставља се да се утврђење звало Контра Маргум јер је било смештено насупрот ушћа Мораве у Дунав, где је било утврђење под називом Маргум. Постоје писани трагови да је утврђење током времена имало назив Castra Augusto Flaviciusa и Constantin.
Под данашњим именом се први пут помиње у 12. веку и касније, променом господара се мењао и назив града. Мађари су га звали Кеве, Кевин, Кев, а у 19. веку Темеш-Кубин, док је 1910. добио званичан назив Кевевара; Немци су га звали Кубин, а Срби увек - Ковин.
На месту прелаза преко Дунава је настало земљано па камено утврђење, а у његовој близини се формирала и варош. Тако је функционисао град са утврђењем у доба угарских и турских владара. Ковин је 1518. године добио статус слободног града.
Почетком 18. века је као последица мировног споразума између Аустрије и Турске срушена ковинска тврђава а страдала је и варош. После тога губи на значају мада је овде било седиште граничне компаније, а почетком 19. века постаје и среско средиште.
Измисливши вест, да су Срби отворили ватру на аустроугарску војску код Ковина, аустроугарски министар иностраних дела, гроф Берхтолд, узео је то као повод за рат и објавио га је 28. јула 1914.
Средњовековни Ковин
Средњовековни град Ковин подигнут је на левој обали Дунава, на насутом вештачком узвишењу које доминира ширим простором. Ковина је тада имао велики значај за одбрану јужне границе угарске државе. Тврђава постоји све до његовог рушења одредбом Београдског мира 1739. године. Изглед основе утврђења, односно његове најмлађе фазе, сачуван је на Марсиљијевом цртежу из XVIII века. Чинила су га два дела одвојена одбрамбеним јарком. Јужни део, који је скоро уништен, имао је основу неправилног троугаоног облика, а северни део утврђења је правоугаони простор димензија 130x150 m.
Остаци тврђаве су од 1995. године уписани као споменик културе од великог значаја у Републици Србији.
Географија
Ковин је град четвртог ранга и представља локални гравитациони центар у панчевачком мезоподручју.
Становништво
Према попису из 1900. године Ковин је имао 7,345 становника и током читавог 20. века број је растао уз два прекида због ратова.
Структура
У насељу Ковин живи 11362 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 39,0 година (37,7 код мушкараца и 40,4 код жена). У насељу има 4663 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,98.
Ово насеље је углавном насељено Србима (према попису из 2002. године).
A Raisin in the Sun
A Raisin in the Sun je drama američke književnice Lorraine Hansberry, premijerno prikazana 1959. godine, poznata kao prvo djelo crnog autora prikazano na broadwayskim pozornicama.
Protagonisti su pripadnici siromašne crnačke porodice u South Sideu, četvrt Chicaga gdje žive u malom stanu i pokušavaju započeti novi život nakon što dobiju novac od životnog osiguranja za preminulog oca. Radnja prikazuje kako se pri tome suočavaju sa nizom moralnih i egzistencijalnih dilema, ali i rasnom segregacijom koja im priječi da se nasele u stan koji bi im najviše financijski odgovarao.
A Raisin in the Sun je postao predmetom nekoliko adaptacija - uključujući igrani film iz 1961. godine, mjuzikl i dva TV-filma.
Amalgam (hemija)
thumb|Amalgam žive i srebra u [[zubu]]
U kemiji amalgam je tvar stvorena reakcijom žive i neke druge kovine. Gotovi svi metali mogu tvoriti amalgame sa živom, a neke od iznimaka su željezo, platina, tantal, volfram. Najpoznatiji amalgami su srebro-živa amalgam (upotrebljavan kao zubna ispuna u stomatologiji) i zlato-živa amalgam koji se upotrebljava za vađenje zlata iz rude.
Budući da živa već u malim količinama agresivno korodira aluminij stvarajući aluminij-živa amalgam, zabranjena je u zračnom prometu u većini okolnosti (zbog opasnosti po aluminijsku konstrukciju zrakoplova).
Dobrinești, Nicorești
Dobrinești je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Nicorești.
Slatina (Pljevlja)
Slatina je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 164 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 223 stanovnika).
Dobrinești, Nicorești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 431 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Slatina (Pljevlja)
Demografija
mini|Škola u Slatini U naselju Slatina živi 147 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 47,0 godina (45,8 kod muškaraca i 48,5 kod žena). U naselju ima 52 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,15.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Fontenay-Mauvoisin
Fontne Movoazen je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Ivlen.
El Carrizo, Soto la Marina
El Carrizo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 315 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Opština Olari, Arad
Olari je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.
Felipe III od Španije
Filip III (Madrid, 14. april 1578 — Madrid, 31. mart 1621) je bio kralj Španije i kralj Portugalije, gde je vladao kao Filip II.
Rođen je kao sin kralja Filipa II i njegove supruge Ane, koja je bila ćerka sestre Filipa II, Filip III je takođe u istoriji ostao poznat pod svojim nadimkom Pobožni. Njegova supruga, Margarita Austrijska, ćerka Karla II Štajerskog, rodila je petoro dece. Jedan od sinova, Filip IV, nasledio je Filipa III nakon njegove smrti 31. marta 1621. godine. Jedna od ćerki Ana od Austrije (1601—1666) udata je za francuskog kralja Luja XIII, a druga Marija Ana (1606—1646) udata za Ferdinanda III Habzburškog.
Njegova vladavina predstavljala je početak dekadencije španskog carstva koje su do vrhunca moći doveli Karlo V i Filip II.
Filip je bio pre svega ljubitelj teatra i lova, i kao takav nije se mnogo interesovao za državničke poslove, te je brigu o tome predao u ruke vojvodi od Lerme, koji je opet, državničke obaveze preneo na svog potčinjrnog, Rodriga Kalederona. Pod uticajem vojvode od Lerme, španski dvor se privremeno preselio u Valjadolid 1601. godine, da bi se u Madrid vratio 1606. godine.
Za vreme Filipove vladavine nastavljena su proterivanja španskih muslimana u Tunis i Maroko. Godine 1609. 300,000 muslimana je bilo primorano napustiti Španiju.
Filip III je iskoristio priliku da potpiše mirovni sporazum sa novim engleskim kraljem, Džejmsom I, i okonča rat sa Engleskom koji su započeli njegov otac i Jakovljeva prethodnica, Elizabeta I. Rat je crpeo novac i Engleske i Španije još od 1585. godine, a okončan je Londonskim sporazumom u avgustu 1604. godine.
Filip je nakon smrti francuskog kralja Anrija IV okončao još jedan rat - sa Francuskom, i pružio pomoć Anrijevoj udovici, kraljici Mariji Mediči u borbi protiv francuskih protestanata. Godine 1615. uredio je brak između svog sina i Marijine kćerke Elizabete, te brak između svoje kćerke Ane i Marijinog sina Luja XIII.
Umro je u Madridu 31. marta 1621. godine.
Costa de Oro, Playas de Rosarito
Costa de Oro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Hattgenstein
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Birkenfeld Hatgenštajn se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Birkenfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 534 metra. Površina opštine iznosi 8,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 242 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 29 stanovnika/km².
Pusilho, Santiago el Pinar
Pusilho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Santiago el Pinar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 159 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1612 m.
Librini, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 270 m.
Fontanile, Alessandria
Fontanile je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.