cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mananoligosaharid
Inicijalni interest u upotrebi MOS-a za zaštitu stomaka se javio tokom kasnih 1980-tih. U to vreme istraživači su izučavali sposobnost manoze, čiste verzije kompleksnog šećera u MOS-u, da inhibira infekcije salmonele. Različite studije su pokazale da salmonela može da se veže za manozu, i da se time redukuje rizik od kolonizacije intestinalnog trakta patogenom. Različite forme manoznih šećera formiraju različite interakcije sa bakterijom. Forma prisutna u ćelijskom zidu Saccharomyces cerevisiae (α-1,3 i α-1,6 razgranati manani) je posebno efektivna u vezivanju patogena. Na bazi tih podataka, Njuman et al. su istraživali dejstvo MOS-a kod teladi i ustanovili poboljšanu performancu.
Avilés
Avilés je lučki grad od 79,514 stanovnika na sjeverozapadu Španjolske u Autonomnoj zajednici Asturiji.
Augustin od Canterburyja
Avgustin Kenterberijski (prva trećina 6. veka — 26. maj 604) bio je benediktinski monah koji je postao prvi biskup Kenterberija 598. godine. Smatra se za Apostola Engleske i osnivača crkve u Engleskoj. Bio je jedan od članova Gregorijanske misije.
Avilés
Geografske karakteristike
Avilés leži u estuariju rijeke Alvares u Biskajski zaljev, udaljen dvadesetak km zapadno od Gijóna.
Augustin od Canterburyja
U vreme njegovoj dolaska su istočnim delom Britanije vladali Anglosaksonci, potomci germanskih doseljenika iz 5. veka koji se, za razliku od brito-rimskih domorodaca nisu pokrstili. Jedan od njihovih vladara, Etelbert, kralj Kenta se oženio za Bertu, kćer franačkog kralja Hariberta koja je bila hrišćanka i koja se sa sobom dovela biskupa Liudharda. Njih dvoje su počeli pokrštavati Etelbertove podanike, a ubrzo potom zamolili kralja da pozove misionare. Etelbert, koji je bio pagan, je na to pristao te poslao pismo papi Grguru Velikom.
Papa je 595. za misiju odabrao Avgustina, priora opatije Svetog Andreje u Rimu. Veruje se kako je Avgustin za misiju odabran zbog svog dobrog poznavanja Biblije. Pre misije je papa poslao pismo franačkim kraljevima Teuderiku II, Teodebertu II, Klotaru II i kraljici Brunhildi od kojih je tražio pomoć. Ona je pružena, kako u novcu i namirnicama, tako i u prevoditeljima.
Avilés
Historija
Avilés je status grada dobio 1155. od kralja Alfonsa VII, na osnovu njega prestale su sve feudalne obave koje je grad dotad imao. Tim činom dobio je i statut (Fuero de Avilés), koji je bio značajan za razvoj srednjovjekovnog španjolskog prava.
Augustin od Canterburyja
Avgustin se u Britaniju iskrcao na čelu grupe od 40 ljudi, uglavnom monaha. U sam Kent su došli oko 597. gde im je kralj dozvolio da propovedaju u njegovoj prestonici Kenterberi na temeljima nekadašnje rimske crkve sv. Matina. Avgustin je nedavno po odlasku osnovao opatiju Svetog Andreje u Kenterberiju, koja se često naziva prvom benediktinskom opatijom izvan Italije. Sam kralj se pokrstio između 597. i 601. Posle toga je Avgustin rukopoložen za prvog kenterberijskog biskupa, odnosno nadbiskupa.
Avgustin je osnovao biskupije u Londonu i Ročesteru, ali njegovi pokušaji da svoj autoritet proširi na ostatak Britanije nisu imali uspeha. Kao razlog se navodi oklevanje hrišćanskih Brita da se pokore nadbiskupu iza koga je stajao donedavno paganski anglosaksonski kralj, kao i razlike u obredima između rimske Crkve koju je predstavljao Avgustin sa jedne i lokalnih hrišćanskih tradicija poznatih kao keltsko hrišćanstvo sa druge strane. Avgustinova nadbiskupija se, sa druge strane, po nalogu pape jasno stavljena izvan nadležnosti franačkih biskupa, čime je Etelbertova država potvrdila svoju nezavisnost.
Avgustin je pre svoje smrti u kenterberijskom manastiru osnovao školu, na čijem se mestu danas nalazi tzv. Kraljeva škola, koja se zbog toga često naziva najstarijom školom u Engleskoj.
Avgustin je pokopan u kenterberijskoj katedrali, a kasnije slavljen kao svetac. Za vreme Engleske reformacije je njegovo svetište uništeno, a mošti razbacane.
Avilés
Znamenitosti
Grad ima puno srednjovjekovnih građevina, od kojih su najznačajnije gotičke crkve San Nicolos i San Francisco. U crkvi San Tomás nalazi se grobnica moreplovca Pedra Menéndeza de Avilésa, osnivača američkog grada na Floridi - St. Augustina.
Privreda
Avilés je industrijski grad, čelika i željeza, a iz njegove luke izvozi se asturijski ugljen. Kvart Salinas poznat je po pješćanim plažama i ribarskoj floti.
Jan I Olbracht
Jan I Olbracht (Albrecht) (litvanski: Jonas Albrechtas, Krakov, 27. decembar 1459. - Toruń, 19. august 1501.) bio je jedan od vladara iz Dinastije Jagelovića, koji je nakon smrti oca vladao Poljskom kao kralj od 1492. do 1501.
Biografija
Jan je rođen kao treći po redu sin poljskog kralja Kazimira Jagelovića i Elizabete Habsburške, u prvi plan za prijestolonasljednika izbio je jer je drugi po redu Sveti Kazimir umro 1484. a najstariji Vladislav II je već bio češko-ugarski kralj.
Dobro obrazovani Jan se dokazao i kao talentirani komandant pobijedivši Tatare u bitkama kod sela Kopistirin 1487. i Zasłav 1491. (danas u Ukrajini).
Nakon očeve smrti članovi tajnog savjeta šljahte izabrali su ga za poljskog kralja. Opsjednut financijskim problemima sazvao je tajni savjet 1493. (koji se odtad zove -senat), zajedno sa novim zakonodavnim tijelom - Domom izabranih poslanika šljahte na prvi nacionalni Sejm, da mu odobri nove poreze. Zauzvrat je pristao sačuvati tradicionalne privilegije šljahte (plemstva), uz to je Sejmu dao široka ovlaštenja i bitno smanjio kraljevske prerogative.
Jan je također pokušao proširiti teritorij svoje monarhije, i to tako što je neke domene kupio, a neke stekao diplomatskim putem. Na poziv moldavskog vojvode Stefana III - 1497. pokrenuo je vojnu kampanju protiv Tatara u Moldaviji. Usput se nadao da će zauzeti gradove Bilgorod-Dnjistrovski (Akkerman) i Kiliju na ušću Dnjestra i Dunava u Crno more.
U međuvremenu se Stefan III predomislio, posumnjavši da ga Jan zapravo želi svrgnuti sa moldavskog trona i instalirati vlastitog brata Sigismunda Starog. Kad su poljske snage ušle u Moldaviju, naišle su na žestok otpor Stefanove vojske i pretrpjele težak poraz u Bitci kod Suceave 1497.
Između 1498. - 1501. Jan je bio zaokupljen odbijanjem tatarskih napada na istočne granice Poljske.
Prije same smrti pripremao se za vojnu kampanju na Prusku da smiri svog uzjogunjenog vazala, Velikog majstora Teutonskog viteškog reda Friedricha Saksonskog.
Castelvetrano, Trapani
Castelvetrano je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28072 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 196 m.
Sondi, Sondrio
Sondi je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 465 m.
Hatidža bint Huvejlid
Hatidža bint Huvejlid ˙(arapski خديجة بنت خويلد) rođena 555.godine je bila prva žena Poslanika Muhameda. Bila je kćerka Huvejlida ibn Asada i pripadala je plemenu Benu Hašim.
Biografija
Njen otac Huvejlid ibn Asad, koji je umro 585. godine je bio uspješan trgovac, i njegovo umijeće poslovanja je prenio na svoju kćerku Hatidžu, koja je nakon smrti oca uspješno poslovala i sačuvala porodično nasljeđe. Navodi se da kada bi Kurejšije okupile karavane da krenu prema Siriji, gdje je bio njihov uobičajen put, Hatidžina karavana bila veličine kao njihova zajedno. Muhamed je imao dvadeset pet godina kad se njome oženio, a ona, bogata udovica, imala je četrdeset. Umrla je sa šezdeset pet godina 619. godine, neposredno prije Hidžre. Hatidža je imala dva nadimka: Emirat Qurejš (Kurejšijska princeza) i Tahira (čista). Navodi se također da je često udjeljivala dobrovoljne priloge za siromahe i da je podržavala vjenčanja među omladinom. Isto tako se prenosi da nije vjerovala niti poštovala idole, niti je imala jednog, što je bilo poprilično neobično za to vrijeme. Dva puta je se udavala, međutim oba puta je postala udovica izgubivši muževe u ratovima koji su često se dešavali na tom području. Njen prvi muž je bio Ebu Halah Hind ibn Zarah, i sa njim je imala sina koji se zvao Hind, bio je jedan od velikih Ashaba i učestvovao je u Bici na Bedru i u bici na Uhudu. Hatidža lično nije putovala sa trgovačkim karavanama za Siriju i za to je unajmila, po preporuci Ebu Taliba, Muhameda koji je tada imao nadimke "El Sadik" (istinoljubivi), i "El Emin" (povjerljivi). Muhamed koji je bio 15 godina mlađi od Hatidže, nije imao iskustva u trgovanju, pa je Hatidža poslala jednog od svojih sluga, Mejsere da mu asistira na tom putovanju. Muhamed je imao samo 25 godina kada je prvi puta krenuo na taj poslovni put. Hatidžin profit je bio duplo veći od tog putovanja nego od bilo kojeg prijašnjeg, a Mejsere je bio fasciniran Muhamedovim karakterom i sposobnošću, pa je Hatidža odlučila da i drugi puta unajmi Muhameda. Ovaj puta je Muhamed išao sa karavanom u Jemen.
Brak sa Muhamedom
Hatidža je uvidjevši osobine Muhameda odlučila da je on muškarac koji joj dolikuje, pa je preko svoje prijateljice Nufejse bint Umeje Muhamedu poslala pismo u kojem mu nudi brak.
Smrt
U Tefsiru ibn Kesira se navodi da je Aiša (Muhamedova druga žena) jedne prilike upitala Muhameda, da li je Hatidža jedina žena koju on voli. Muhamed joj je odgovorio:
Spillertown, Illinois
Spilertaun je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 203, što je 17 (-7,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Prekodolce
Prekodolce je naselje u Srbiji u opštini Vladičin Han u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1625 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1848 stanovnika).
Demografija
U naselju Prekodolce živi 1233 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,7 godina (35,4 kod muškaraca i 37,9 kod žena). U naselju ima 465 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,49.
Ovo naselje je u uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
San Eleuterio, Acayucan
San Eleuterio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acayucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
La Cebadilla, Técpan de Galeana
La Cebadilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
Petar Foka
Petar Foka (Πέτρος Φωκᾶς, cca. 940–977) bio je bizantski eunuh i vojskovođa. U službu je ušao kao rob moćne kapadokijske porodice Foka (Fokas), te je postepeno stekao slobodu i visoke vojne činove (stratopedarches Istoka) a na kraju i titulu patrikiosa od strane cara Nikifora II Foke. Opisan je kao izuzetno hrabar vojnik koji je uspio poraziti "skitskog" (mađarskog ili ruskog poglavicu) u pojedinačnom dvoboju. Također se istakao u bizantsko-arapskim ratovima kada je Mihailu Burcesu pomogao da uspješno okonča dugotrajnu opsadu Antiohije čime je taj veliki grad nakon tri vijeka vraćen u bizantske ruke. U službi cara Jovana I Cimiskija se istakao u rusko-bizantskom ratu 970-971. Nakon Cimiskijeve smrti je poginuo boreći se protiv pobunjenika na čelu sa Bardasom Sklerosom.
Poggio, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 418 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Groveland-Big Oak Flat, California
Groveland-Big Oak Flat je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo. stanovnika.
Maeser, Utah
Mejser je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.601, što je 746 (26,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hamdorf
Hamdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.287 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058070.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Hamdorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 6 metara. Površina opštine iznosi 30,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.287 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 42 stanovnika/km².
Plan de Tlazala, Xochitepec
Plan de Tlazala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Xochitepec.
Opština Bogata, Mureș
Bogata je opština u Rumuniji u okrugu Mureš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 331 m.
Herman J. Mankiewicz
Herman Jacob Mankiewicz (7. novembar 1897 - 5. mart 1953) bio je američki književnik i filmski scenarist, poznat po izuzetno plodnoj i uspješnoj karijeri u klasičnom Hollywoodu. Među brojnim filmovima za koje je napisao ili obradio scenario se nalaze mnoga klasična ostvarenja, a od kojih je najpoznatiji Citizen Kane iz 1941. godine.
Njegov brat Joseph K. Mankiewicz je bio istaknuti filmski režiser.
Saint-Simon
thumb|Litografija biste Sen Simona Saint-Simon često nazivan i Henri de Saint-Simon (17. oktobar 1760. – 19. maj 1825) je bio francuski rani socijalistički teoretičar čije su ideje uticale na osnivanje brojnih društvenih nauka tokom 19. veka, od kojih je možda najznačajnija marksizam, pozitivizam i sociologija. Iako je rođen u aristokratskoj porodici, političke ideje koje je usvojio ne spadaju u kategoriju aristokratije. Nasuprot feudalnom i militarističkom sistemu zalagao se za formu državno-tehnokratskog socijalizma u formi društvenog ugovora u kojem bi industrijalisti vodili društvo i osnivali nacionalne zajednice bazirane na saradnji i tehnološkom progresu sposobnom da eliminiše siromaštvo nižih klasa. Umesto crkve smatrao je da pravac u kojem će se društvo kretati treba da određuju naučnici. Oni ljudi koju su sposobni da organizuju društvo da bude produktivno bi bili ovlašćeni da upravljaju njime.
Rubbianino, Reggio Emilia
Rubbianino je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 135 m.
Carl Froelich
Carl August Hugo Froelich (5. septembar 1875 – 12. februar 1953) bio je njemački filmski režiser, poznat kao jedan od pionira njemačke kinematografije.
Karijeru je započeo 1903. godine izrađujući kamere i drugu tehničku opremu za filmskog pionira Oskara Messtera. Godine 1912. je režirao svoj prvi film, a 1920. osnovao vlastitu produkcijsku kompaniju. U weimarskom periodu je snimio niz zapaženih nijemih filmova sa nizom uglednih glumaca u glavnim ulogama, a posebno je surađivao sa Henny Porten. Godine je 1929. je režirao Die Nacht gehört uns (1929)|Die Nacht gehört uns]], koji se smatra jendim od prvih njemačkih zvučnih filmova. Dvije godine kasnije je kao "stručni savjetnik" pomagao Leontine Sagan prilikom režije njenog, kasnije kultnog, filma Mädchen in Uniform. Kada su 1933. na vlast u Njemačkoj došli nacisti, Froelich im se priključio kao član Partije i tokom sljedećih nekoliko godina bio imenovan na vodeće dužnosti u kulturnim institucijama Trećeg rajha. Također je snimao i niz propagandnih filmova. Nakon rata mu je tokom procesa denacifikacije na nekoliko godina zabranjeno djelovanje, ali je 1948. zabrana ukinuta.
Grover Beach, California
Grover Beach je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 13.156 stanovnika.
La Laguna de San Rafael, Cusihuiriachi
La Laguna de San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cusihuiriachi.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2161 m.
Cerro Negro, Tepelmeme Villa de Morelos
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2230 m.
Sabina Behlić
Sabina Behlić (Rijeka, 30.9. 1988. - ) je hrvatska manekenka, poznata po tome što je 2008. godine pobijedila u prvom ciklusu reality emisije Hrvatski Top Model, ali i po tome što je nakon obavljenih ugovornih obaveza napustila manekensku karijeru.
Marcus Tulio Tanaka
(24. april 1981.) je japanski nogometaš.
Făurești, Copalnic Mănăștur
Făurești je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Copalnic Mănăștur.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 816 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 324 m.
El Edén, El Naranjo
El Edén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini El Naranjo.
Casino, Siena
Casino je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 387 m.
Berck
Berk je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Montreuil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 14378 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 966 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 9 metara (maksimalnoj 30 m, a minimalnoj 0 m).
Micaela Ortega, San Miguel de Allende
Micaela Ortega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2115 m.
Informbiro
desno|mini|250px|Kominformski blok nakon [[Raskol Tita i Staljina|raskola Tita i Staljina.]]
Komunistički informacioni biro (pun naziv: Informacioni biro komunističkih i radničkih partija; skraćeno Informbiro ili Kominform) je bila istočnoevropska organizacija komunističkih partija koja je delovala od 1947. do 1956.
Kominform je predstavljao prvu međunarodnu organizaciju komunističkih partija nakon raspuštenja Kominterne u drugom svetskom ratu. Kominform je osnovan 1947. godine sa sedištem u Beogradu, kao jedan od temelja Istočnog bloka, nakon raspada antihitlerovske koalicije i početkom hladnog rata.
Kominform je imao ukupno tri zasedanja. Prvo je održano u Beogradu (decembar 1947.), drugo u Bukureštu (jun 1948.) i treće u Budimpešti (novembar 1949.). Samo godinu dana nakon osnivanja, Kominformbiro se okrenuo protiv KPJ, koja je odbila da se povinuje Staljinu. Period neprijateljstva je trajao sve do početka "destaljinizacije" 1953. godine. Ubrzo potom, 1956. godine dolazi do nestanka Kominformbiroa.
Fossa-Solfara Mare, Cosenza
Fossa-Solfara Mare je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 201 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Informbiro
Izraz Informbiro ili rezolucija Informbiroa je na prostoru bivše Jugoslavije postao sinonim za period u kome se jugoslovenski režim na čelu s Titom i KPJ ogradio od Staljinovog SSSR-a, a što je dovelo do početka neprijateljstva tadašnje Jugoslavije sa novostvorenim Istočnim blokom, ekonomske krize, ratnih napetosti i pojačanja unutrašnje represije prema stvarnim ili navodnim pristašama Staljina u Jugoslaviji čiji je najzloglasniji simbol Goli otok.
Na osnovu jugoslovenskih podataka od 468.175 članova KPJ i 51.612 kandidata za člana KPJ, za Rezoluciju Informbiroa izjasnilo se 55.000 komunista. Svi "informbirovci" su bili isključeni iz partije, a 16.312 lica su bila podvrgnuta represalijama i zatvoreni u specijalne koncentracione logore na ostrvima Jadranskog mora - Goli otok i Grgur.
Osnivanje Informbiroa
Staljin je rujna 1947. obnovio neku vrst reducirane i regionalne Kominterne - Informacioni biro komunističkih partija. Ovo novo telo je osnovano u jesen, 27. septembra 1947. godine u Poljskoj. Članicama Kominforma postale su vladajuće komunističke partije SSSR-a, Poljske, Čehoslovačke, Mađarske, Rumunjske, Bugarske i Jugoslavije, kao i komunističke partije Francuske i Italije. Na sastanak nisu bile pozvane KP Grčke (gde je tada bio građanski rat), KP Kine (koja se tada nalazila u teškoj borbi sa Čang Kaj Šekom), KP Engleske, kao ni komunističke partije Španije i Portugala.
Pored odluke da se osnuje Informbiro, doneta je i odluka da sedište Informbiroa bude grad Beograd. Neki smatraju da je razlog tome kako bi se "udovoljila Titova taština" i nadzirali njegovi potezi.
La Soledad, José Azueta
La Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini José Azueta.
Informbiro
Osnivanje Informbiroa
Prvi zvanični sastanak novoosnovanog Kominforma se održao u Beogradu u decembru 1947. Za ovu svrhu sagrađen je današnji hotel Metropol u Beogradu, gde su sastanci održavani svakog dana. Raspravljalo se o redakciji organa Kominforma. Odlučeno je da se čitava redakcija bila u rukama predstavnika SKP Pavela Judina. Za ovu svrhu, Judin je iz Moskve dovodio Sovjetske novinare. Privremeno predstavništvo novog lista se nalazilo u tadašnjoj zgradi lista "Borba".
La Soledad, José Azueta
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Informbiro
Počeci sukoba Tita i Staljina
Tihi sukob između Moskve i Beograda tinjao je još od osnivanja Kominforma. Došlo je do prvih razmimoilaženja na relaciji Beograd-Moskva naročito po pitanju Balkanske federacije. Staljin je javno iskritikovao Georgi Dimitrova i ocenio da je ta odluka preuranjena. Staljinu nije odgovarala Titova vodeća uloga u Albaniji i Grčkoj, gde je tada besneo građanski rat. Bojao se da će jugoslavenska potpora grčkim partizanima izazvati sukob sa Zapadom, na što SSSR nije bio spreman.
Prva mera je bila ta što su Sovjeti iz Jugoslavije povukli svoje vojne stručnjake pod izgovorom da se prema postupalo neprijateljski. U Jugoslaviji su posle ovoga poskidani portreti sa likom Staljina, a Titovi su nestajali u istočnim zemljama. Potom su krenuli sukobi dopisima. Staljin je na čelo KPJ želio postaviti lojalnije kadrove poput Andrije Hebranga. On je, od ožujka do svibnja 1948., u tri tajna pisma upućena vodstvu KPJ, pokušavao izazvati raskol u jugoslavenskom vrhu. Na sastanku CK KPJ koji se sastao da odgovori na Staljinovo pismo, Tito je rekao:
CK KPJ je odgovorio svojim pismom od 13. aprila 1948. Staljin potom zakazuje novo zasedanje Informbiroa u Bukureštu koje će raspravljati o situaciji u Jugoslovenskom CK. Tražio je da jugoslavensko rukovodstvo pošalje delegate na ovo zasedanje, a po mogućstvu da i sam Tito dođe. Tito mu je parirao uhićenjem Hebranga te odbijanjem da se suoči sa sovjetskim kritikama na zasjedanju članica Informbiroa što je zakazano u Bukureštu za konac lipnja 1948.
Prva rezolucija Informbiroa protiv KPJ u Bukureštu
Drugo savetovanje Informbiroa u Bukureštu je održano od 20. do 28. juna 1948. Na zasedanju Informbiroa se nisu pojavili Vladislav Gomulka i Georgi Dimitrov. Rumun Georgi Dež je postavio nekoliko neugodnih pitanja na zasedanju. Na kraju zasedanja za govornicom su se pojavili Andrej Ždanov i Georgi Maljenkov koji su rekli delegatima da oni imaju pouzdane informacije da je Tito eksponent imperijalističkih sila i da mu je zadatak da razbije jedinstvo KPJ. Na kraju je kao konačna ocena zasedanja donesena rezolucija "O stanju u KPJ", poznatija kao Rezolucija Informbiroa.
Rezolucija Informbiroa je objavljena u Jugoslaviji u podne preko Radio Praga.
Sutradan je štampan tekst Rezolucije i odgovor CK KPJ. Posle sednice na Dedinju, Milovan Đilas je u ime čitavog CK napisao odgovor gde je negirao sve što je Informbiro usvojio. Konačno, izbor novog CK obavio se na Petom kongresu gde je Staljinu rečeno ne.
Otvorena borba Informbiroa i KPJ
minijatura|185px|General [[Arso Jovanović, načelnik Generalštaba JNA ubijen u pokušaju da pređe na teritoriju Rumunije.]]
Još pre donošenja Rezolucije došlo je do sukoba u KPJ. Staljinovu liniju su branili Andrija Hebrang i Sreten Žujović Crni. Kasnije su i jedan i drugi isključeni iz CK KPJ. Odmah nakon objavljivanja Rezolucije Informbiroa došlo je do velikih promena i u vojnom vrhu. U pokušaju da pređe na teritoriju Rumunije ubijen je načelnik Generalštaba, general-pukovnik Arso Jovanović. U istoj akciji uhvaćeni su pukovnik Vlado Dapčević i general-major Branko Petričević Kađa. General avijacije Pero Popivoda je uspeo ilegalno odleteti za Rusiju. Tamo je dobio čin general-majora Sovjetske vazdušne avijacije.
Sovjetski simpatizeri i sljedbenici Rezolucije, ili, popularno, informbirovci, hapšeni su već od ljeta 1948., no KPJ je tek koncem rujna 1948. primijenio odluku “o mjerama koje treba poduzeti za uspješno vođenje borbe protiv antipartijskih elemenata, koji su se aktivizirali na liniji rezolucije Kominformbiroa”. Odlučeno je “zaoštriti stav čitave partijske organizacije prema antipartijskim elementima, kao neprijateljima Partije i države”. Protuinformbirovska represija je u narednom periodu u Jugoslaviji uzela toliko maha da je Milovan Đilas u kolovozu 1949. poslao “direktivno” pismo CK KPH u kojemu kaže kako se broj “administrativnih kazni”, tj. osuda bez suđenja, uvelike povećao usled nezakonitih postupaka članova narodnih odbora i državnih službenika, i da se njihov rad ne može svoditi samo na kazne.
Istvremeno, počele su ekonomske ucene. Dolazilo je do povlačenja kreditnih ugovora, zaključenih sporazuma i novčanih pomoći. Drvene kutije pune propagandnog materijala se šalju niz Dunav do Jugoslovenskih obala. Počinje veliko naoružavanje stranih armija. Došlo je do aktiviranja Tršćanske krize, jer su Jugosloveni optuživani da gomilaju vojsku prema Trstu u nameri da ga bombarduju.
Jedno od najmračnijih poglavlja Informbiroa predstavljali su montirani sudski procesi. Odmah po objavljivanju rezlucije Informbiroa i odgovora KPJ počela su masovna hapšenja u zemljama istočnog lagera nad istaknutim pripadnicima komunističkih partija pod firmom da podržavaju protivljenje jugoslovenskog CK da se povinuje Informbirou. Bio je to primer sa skoro svim zemljama koje su podržavale Informbiro.
Druga Rezolucija Informbiroa protiv KPJ u Budimpešti
Od 21. do 29. novembra 1949. Informbiro je održao treće i poslednje zasedanje u Bukureštu. Posle većih rasprava, čitanja materijala sa montiranih procesa koji su se u to vreme održavali širom Evrope, delegati su se složili da je jugoslovenski CK potpuno krenuo putem uspostavljanja fašističkog sistema, da se odvojio od progresivnog sveta i da državom upravljaju plaćenici i špijuni imperijalnih sila. Na kraju zasedanja, 29. novembra 1949. usvojena je druga rezolucija Informacionog biroa komunističkih partija pod nazivom "Jugoslovenska partija u rukama ubica i špijuna".
Sa mnogo težim rečima od prethodne rezolucije, Kominform je zaključio da je jugoslovenski CK skrenuo sa socijalističkog puta i da ide ka nacionalizmu, da je Beograd pretvoren u centar američke špijunaže, da je većina članova Politbiroa u rukama imperijalističkih gazda, da je ubistvo Arse Jovanovića izvedeno u zasedi, da je Žujovićevo hapšenje bilo po nalogu imperijalista, da je isti Žujović ubijen u logoru, da u zemlji vlast ima jedino specijalna policija UDB-a, koja je napunila zatvore pravim komunistima, da su visoki funkcioneri KPJ gestapovski agenti koji su omalovažili rusku pomoć u oslobađanju zemlje.
Opština Santa María Tepantlali, Oaxaca
Santa María Tepantlali je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Los Robles, Técpan de Galeana
Los Robles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Opština Santa María Tepantlali, Oaxaca
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2190 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1962 m.
Informbiro
Druga Rezolucija Informbiroa protiv KPJ u Budimpešti
Jugoslavija se uveliko pripremila za odbranu. Još s kraja jeseni 1949. održani su veliki vojni manevri Jugoslovenske Armije u Sloveniji. Nakon manevara, napravljen je plan odbrane. Stvoren je i Partizanski Vrhovni štab kojim je komandovao general Svetozar Vukmanović-Tempo, koji je imao zadatak da se po upadu Sovjetske Armije suprostavi partizanskim načinom ratovanja. Takođe je došlo do razmeštanja celokupne teške industrije u Republikama Slovenije i Hrvatske, do podizanja železare u Nikšiću, do izgradnje većih vojnih kasarni, do transporta arhiva iz Beograda u Bileće i drugo.
Los Robles, Técpan de Galeana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 370 m.
Informbiro
Druga Rezolucija Informbiroa protiv KPJ u Budimpešti
Najznačajniji je bio preokret kada se Jugoslavija u trenutku sve većeg pritiska Staljina okreće zapadnim silama za pomoć u naoružanju. Tako je general Koča Popović, koji je tada bio načelnik generalštaba, sklopio ugovor o vojnoj pomoći sa vladom SAD-a, Britanijom i Francuskom 14. novembra 1951. u Londonu.
Pomirenje Moskve i Beograda
Nakon Staljinove smrti 5. marta 1953. dolazi period koji je praćen otopljavanjem odnosa između Informbiroa i Jugoslavije. Prvi korak ka pomirenju je napravljen od strane Nikite Sergejeviča Hruščova, prvim sekretarom CK KPSS, koji je zajedno sa Nikolajem Bulganjinom, predsednikom vlade SSSR-a i Anastasom Mikojanom, prvim zamenikom Sovjetske vlade doleteo u Beograd 26. maja 1955. Do sastanka između sovjetske i jugoslovenske delegacije je došlo na Topčideru, u Domu Garde. Kao rezultat nastala su dva dokumenta od velike važnosti za normalizaciju odnosa. To su Beogradska deklaracija, potpisana 2. juna. 1955. godine i Moskovska deklaracija, potpisana 20. juna. 1956. godine.
Staljinovom smrću otpočeo je proces koji je u teoriji socijalizma nazvan "destaljinizacijom". Osnovni pečat tom procesu dao je 20. Kongres Komunističke partije SSSR-a koji je održan u Moskvi od 14. do 25. februara 1956. U okviru tajne sednice, prvi sekretar KPSS Nikita Sergejevič Hruščov pročitao je referat o zloupotrebama za vreme vladavine Staljina. Odobrene su mere za likvidaciju posledica kulta ličnosti i uspostavljanje lenjinskih normi u partijskom životu.
Jugoslavija je imala svoje mesto u oba referata na 20. Kongresu. U prvom, javnom, kratko je konstatovano:
Raspuštanje Informbiroa
Posle prvih rehabilitacija u Sovjetskom Savezu, i u ostalim zemljama Lagera izvršene su, negde u celini, a negde delimično rehabilitacije nevino osuđenih i pogubljenih komunista. Matijaš Rakoši je rehabilitovao Lasla Rajka i preuzeo odgovornost. Vlka Červenkova smenjuju sa funkcije premijera. Istovremeno Todor Živkov rehabilituje Trajča Kostova. Među najteže posledice Staljinove politike u DR Nemačkoj Valter Ulbriht navodi "pogrešne odluke prema Jugoslaviji i kršenje socijalističkih zakonitosti." U Čehoslovačkoj puštaju na slobodu Artura Londona. KP Kine osuđuje politiku Staljina.
U to vreme nikoga više nije iznenadilo ni saopštenje o raspuštanju Informacionog biroa. Ono glasi:
Nakon zvaničnog saopšenja o raspuštanju Informbiroa, prestao je da izlazi njegov glasnik "Za čvrst mir i narodnu demokratiju", kao i većina drugih glasnika.
El Cerano, Coquimatlán
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
Cui Dunli
Cui Dunli (崔敦禮) (596 – 29. august 656 ), rođen kao Cui Yuanli (崔元禮), kurtoazno ime Anshang (安上), formalno Vojvoda Zhao od Gu'ana (固安昭公), bio je kineski službenik, vojskovođa i diplomat u službi dinastije Tang, koji je služio kao kancelar za vrijeme vladavine cara Gaozonga.
Pánfilo Vidal, Acayucan
Pánfilo Vidal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acayucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 191 m.
Hamfelde (Lauenburg)
Hamfelde je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 131 opštinskog središta okruga Hercogtum Lauenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 444 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1053049.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hercogtum Lauenburg Hamfelde se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 27 metara. Površina opštine iznosi 3,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 444 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 128 stanovnika/km².
Jardines del Rincón, Tecate
Jardines del Rincón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 220 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1092 m.
Kukla
Kukla može označavati:
Popis stanovništva 1931. u Kraljevini Jugoslaviji
Prema '''popisu stanovništva 1931. godine u Kraljevini Jugoslaviji''' živjelo je 13.934.038 stanovnika. Od toga: 6.785.501 pravoslavaca, 5.217.847 rimokatolika, 1.561.166 muslimana, 231.169 evangelika i 138.355 ostalih.
New Harmony, Utah
Nju Harmoni je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 207, što je 17 (8,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mihailo Burces
Mihailo Burces (Μιχαήλ Βούρτζης, cca. 930/935 – iza 996) bio je jedan od vodećih bizantskih vojskovođa u drugoj polovici 10. vijeka. Slavu je stekao u bizantsko-arapskim ratovima, istakavši se uspješnim zauzimanjem Antiohije 969, ali je ubrzo nakon toga pao u nemilost cara Nikifora II Foke. Zbog toga se priključio zavjerenicima koji su nekoliko mjeseci kasnije ubili Foku. Burces je nakon toga igrao važnu ulogu u građanskom ratu između cara Vasilija II i pobunjenika na čelu Bardasom Sklerosom, prelazeći s careve strane na pobunjeničku i natrag. Usprkos toga ga je Vasilije imenovao za douxa Antiohije, na kom mjestu je ostao do 995. kada je smijenjen zbog neuspjeha u borbi protiv Fatimida.
Šekovići
Šekovići su općina u sjeveroistočnoj BiH, koja administrativno pripada entitetu Republika Srpska. Općina spada u najnerazvijenije općine u BiH.
Stanovništvo
Po posljednjem službenom popisu stanovništva, 1991. godine, općina Šekovići imala je 9.639. stanovnika, raspoređenih u 34 naselja.
Naseljena mjesta su:
Akmačići, Ašćerići, Bašići, Betanj, Bobari, Čanići, Đurići, Dobrić, Džanojevići, Javor, Kalabače, Kaštijelj, Korijen, Markovići, Milovanovići, Netek, Papraća, Petrovići, Plazače, Pobedarje, Podpola, Raševo, Šekovići, Selište, Strmica, Stupari, Sučani, Tepen, Tišča (Tišća), Trnovo, Tupanari, Udbina, Velika Njiva, Vidakovići Vrela, Vrelo, Zidonje, Zupci i Željeznik.
Uprava
Po procjenama OSCE općinska uprava ima prevelik broj zaposlenih neodgovarajuće stručne spreme. Neophodno je izvršiti temeljnu i radikalnu reformu općinske uprave, po uzoru na općinsku upravu koja postoji u zapadnoj Europi, jer zbog malog proračuna općina nije u stanju financirati sadašnju općinsku upravu. U poslednje dvije godine, zahvaljujući naporima načelnika općine i OSCE smanjen je broj zaposlenih, pa trenutno općinska uprava u Šekovićima ima 25 zaposlenih, i četiri funkcionera. Funkcioneri su načelnik općine, zamjenik načelnika, predsjednik i potpredsjednik Skupštine općine.
Historija
Smatra se da su općinu Šekovići naselili stanovnici istočne Hercegovine, s područja Gacka,Nevesinja i Trebinja. Prije drugog svjetskog rata Šekovići kao naseljeno mjesto nisu postojali. Postojala je samo žandarmerijska stanica. Sela u okolini Šekovića su bila gusto naseljena. Nakon drugog svjetskog rata polovinom sedamdesetih godina dolazi do razvoja opštine Šekovići. Otvorene su fabrike FON, Mermer, Elastik, Zanus, izgrađen je srednjoškolski centar, vrtić, Dom kulture, izgrađuju se stambene zgrade. U fabrike su zapošljavani stanovnici okolnih sela, koji su nakon zaposlenja pravili stambene objekte, pa Šekovići počinju dobijati konture urbane sredine
U Lovničkom polju pored Šekovića formirana je jedna od najslavnijih brigada NOVJ:Šesta Istočnobosanska Proleterska Udarna Brigada.Prošla je sva značajnija ratišta u Drugom Svjetskom ratu a posebno se istakla u operaciji "Schwarz"na Sutjesci kada je zauzimanjem visoravni Vučevo obezbijedila odstupnicu i prolaz cjelokupnim partizanskim snagama a kasnije na Kosuru branila taj prolaz do poslednjeg dana bitke.Od 850 boraca koji su krenuli u tu operaciju njih 300 se vratilo u Šekoviće.U proljeće 1944 nanijela je posle višednevnih borbi težak poraz zloglasnoj Handzar Diviziji koja je na ovom području izvršila zvjerske zločine velikih razmjera.Tokom cijelog rata Šekovići su uglavnom bili jedina slobodna teritorija u sjeveroistočnoj Bosni.Procentualno spadaju među područja sa najvećim brojem žrtava u bivšoj Jugoslaviji.
Privreda
Slabo razvijeno, postoji nekoliko boljih privrednih subjekata, ostatak uglavnom ne radi. Nekoliko tvrtki za obradu drva radi dosta uspješno. Postoje izuzetni uvjeti za razvoj seoskog, samostanskog i lovnog turizma, te stočarstva i voćarstva. Općina u suradnji s NVO CAM Šekovići i turistickom organizacijom RS pokušava zainteresirati više stanovnika regije za mogućnosti koje pruža općina. Najveći problem za razvoj turizma je nedostatak smještajnih kapaciteta
Spomenici i znamenitosti
Pravoslavni manastir Lovnica iz 16. stoljeća, nalazi se 2 kilometra od centra Šekovića. Pravoslavni manastir Papraća, iz 14. stoljeća nalazi se 15 kilometara od Šekovića prema Zvorniku. Partizansko spomen obilježje nalazi se pokraj samostana Lovnica, 2 kilometra od Šekovića
Kultura
Omladinska organizacija NVO CAM Šekovići je 27. 08.2006. organizovala koncert grupe Osvajači u Šekovićima. U oktobru je organizovala festival za djecu. Ovaj festival je podržala italijanska nevladina organizacija CISP.
Sport
Najtrofejniji klub je Tekvondo klub (ITF Taekvon-do klub "Šekovići") sa preko 600 osvojenih medalja od svog osnivanja 1994. godine. Na takmičenju u Kikindi 1999. godine, klub je zabilježio najveći uspjeh, postavši prvak SR Jugoslavije. Redovni su učesnici međunarodnih takmičenja, gdje često ostvaruju zapažen uspjeh, te ovu opštinu predstavljaju u najboljem svjetlu.
OFK Šekovići je osnovan 1973 od strane grupe entuzijasta i ljubitelja ovog sporta.Prvu utakmicu je odigrao 27Jula1973 a protivnik je bio tadašnji Boksit iz Vlasenice.Šekovići su igrali u opremi:Crveno-crni dres,crne gaće,crvene štucne.Sastav tima je bio:Lazić,Vasiljević,Pantić,Mićić,Vidović,Ćelić,D.Lukić,Vlačić,M.Lukić,Miljanović,Ivica.Kasnije su korištene žuto-plava i bijelo-plava kombinacija opreme,a najduže se zadržala plavo-bijela kombinacija dresa i gaća sa crvenim čarapama.U prijeratnom periodu klub je uglavnom nastupao u podsaveznoj i zonskoj ligi tadašnje BiH.Najznačajniji igrači bili su pok.Nenad Vidović,Pok.Vlado Vlačić koji je bio omladinski reprezentativac BiH i na meti mnogih poznatih klubova Ex-Yu.Srpko Radojčić koji je kasnije prešao u Igman iz Konjica te Risto Vidaković kasniji fudbaler Sarajeva,Crvene Zvezde,Betisa iz Sevilje i višestruki reprezentativac SR Jugoslavije.
Zapotitla, Huejutla de Reyes
Zapotitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huejutla de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 629 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 189 m.
Pollone, Biella
Pollone je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1663 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 567 m.
Azzini, Savona
Azzini je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 592 m.
Banogne-Recouvrance
Banonj Rekuvrans je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanja-Ardeni, u departmanu Ardeni koja pripada prefekturi Retel.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 139 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19,01 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 136 metara.
Vingt mille lieues sous les mers
Dvadeset tisuća liga pod morem je klasični science fiction roman francuskog pisca Julesa Vernea (1828–1905), objavljen godine 1870. pod naslovom Vingt mille lieues sous les mers. Originalno izdanje, izdano od Hetzela, sadržavalo je brojne ilustracije Alphonsea de Neuvillea i Edouarda Rioua. Roman je o fiktivnom kapetanu Nemu i njegovoj podmornici, Nautilus, kako je vidi jedan od putnika, profesor Pierre Aronnax.
Naslov
20 000 milja označava prijeđeni put podmornice, ne dubinu na koju je ona sišla. 20 000 ondašnjih francuskih milja iznosi 80 000 kilometara, dok je najveća izmjerena dubina oceana oko 11 km. Najveća dubina koja se spominje u romanu je 4 milje.
Radnja
mini|Oklopna fregata USS Abraham Lincoln Vrijeme radnje je 1867. kada se oformila ekspedicija i krenula u potragu za nepoznatim stvorenjem koje je sijalo paniku. Dana 7. studenog iste godine dospjeli su putnici s fregate USS Abraham Lincoln na Nautilus i na njemu proveli gotovo deset mjeseci. Radnja se uglavnom odvija u podmorju Indijskog, Tihog i Atlanskog oceana te Crvenog mora i Sredozemlja. Nautilus obilazi cijeli svijet, dolazi i na Južni pol. Kapetan Nemo prolazi kroz podmorski tunel ispod Sueske prevlake. Obilazi s profesorom Aronnaxom i potonuli kontinent Atlantidu. Nautilus prvo oplovljava svijet u smjeru paralela, a zatim i uzduž od Južnog ka Sjevernom polu u pravcu meridijana. Putovanje trojice zarobljenika završava pred obalom Norveške gdje Nautilus nestaje u Maelstromu, divovskom vtlogu.
Likovi
Na Nautilusu je sve razrađeno do najmanjih pojedinosti i primjereno Nemovu načinu života. Kako se potpuno odvojio od zemaljskog života, iz mora iskorištava sve: od energije do hrane i sirovine za odjeću. Vrstan je poznavalac tehnike, fizike i drugih znanosti, mnogih jezika i umjetnosti. Osoba je snažna duha, usmjerena ka osveti. Tek pri kraju svog boravka u podmornici profesor Aronnax naslućuje da je kapetan Nemo nesretno izgubio ženu i djecu i da zbog toga pati.
Nema upoznajemo u različitim situacijama: kada spašava siromašnog lovca na bisere, kada pomaže pobunjenicima na otoku Kreti, kada tuguje za poginulim članovima posade, ali upoznajemo njegovu mračnu stranu u epizodi osvetničkog i nemilosrdnog napada na ratni brod. Nemo s profesorom vodi duge razgovore i upoznaje ga s tajnama podmornice i tajnama morskih dubina. Tako se među njima razvija neobično prijateljstvo, ali kapetan Nemo ipak profesoru ostaje tajnovit. No prije bijega profesor vidi Nema u trenucima slabosti i pokajanja; moć koju je imao u rukama i koja mu je omogućavala da sudi ljudima, postala je njegovo prokletstvo.
Profesorov je glavni pokretač znanstvena znatiželja, no strast za znanstvenim spoznajama ne želi pretpostaviti čovječnosti, pa na koncu odluči pobjeći sa svojim prijateljima. Naravno, svoje zapise sa putovanja iznijeti će javnosti jer smatra da znanstvene spoznaje nisu vlasništvo jednog čovjeka već opće dobro.
Campo Huitzilac, Xochitepec
Campo Huitzilac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Xochitepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1113 m.
Chełmek
Chełmek (njemački: Myslowitz) je grad od 9,031 stanovnika na jugu Poljske u Malopoljskom vojvodstvu.
Chełmek je jedan od 29 gradova u konurbacije Katowice u kojoj živi 2 400 000 stanovnika.
Geografske karakteristike
Chełmek leži duž lijeve obale rijeke Przemsze, svega par kilometara uzvodno od njena ušća u Vislu.
Historija
Historija Chełmeka seže do 15. vijeka, kad je dokumentiran kao selo u župi Jaworzno. Dugo je životario kao mještasce na putu od Krakova prema Šleskoj gdje je gaz preko Przemsze.
Nakon Prve podjele Poljske, Chełmek je pripao Habsburškoj Monarhiji a rijeka Przemsza postala je granica između Kraljevine Pruske i Habsburške Monarhije. Važnost mjesta narasla je nakon izgradnje bečke željezničke pruge 1856. i regulacija rijeka Visle i Przemsze.
Sudbina dotad mirnog naselja radikalno se izmjenila zahvaljujući češkom kralju obuće - Tomášu Baťi koji je 1931. počeo graditi tvornicu i stambeno naselje. Batina tvornica privukla je brojne nove stanovnike pa im se broj u roku od pet godina udvostručio. Za Drugog svjetskog rata tvornica je proizvodila cipele za Wehrmacht.
Chełmek su oslobodile jedinice Crvene armije u januaru 1945., a Batina tvornica pokrenuta je mjesec dana kasnije, a već 1947. i nacionalizirana. Chełmek je toliko narastao da je 1969. dobio gradska prava.
Glukan
Glukan je polisaharid D-glukoznih monomera povezanih glikozidnim vezama. Mnogi beta-glukani su medicinski važni.
Tipovi
Ovo su predstavnici glukana: (α- i β- klarifikuju tip O-glikozidne veze.)
Osobine
Svojstva glukana su otpornost na oralne keseline/enzime i nerastvorljivost u bodi. Rastvorljivost glukana ekstrahovanih iz žitarica može znatno da varira.
River Bottom, Oklahoma
River Botom je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 154, što je 111 (-41,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dosta je bilo
Dosta je bilo (Dosta je bilo – Restart) je političko udruženje osnovano 27. januara 2014. u Srbiji. Udruženje je okupljeno oko bivšeg ministra privrede u Vladi Republike Srbije, Saše Radulovića, i njegovih saradnika iz ministarstva.
18. 12.
Dani - Godine
Dosta je bilo
Osnivanje udruženja
desno|mini|250px|Saša Radulović, osnivač udruženja Nakon izlaska iz Vlade, Saša Radulović osniva udruženje „Dosta je bilo – Restart“ i najavljuje da će udruženje kandidovati listu za parlamentarne izbore, raspisane neposredno po njegovoj ostavci. Okosnicu udruženja čine Saša Radulović, i njegovi saradnici iz ministarstva, Dušan Pavlović, profesor FPN-a i ekonomista Aleksandar Stevanović.
18. 12.
prethodni dan - sledeći dan
Dosta je bilo
Parlamentarni izbori 2014
Izborna lista „Dosta je bilo – Saša Radulović“ uspela je da sakupi 10.000 potpisa neophodnih za kandidaturu, ali na izborima ne uspeva da pređe cenzus od 5%, osvojivši 74.973 glasa ili 2,09% od ukupnog broja izašlih glasača. Lista je imala mnogo više uspeha u urbanim sredinama (Beograd 3.84%, Novi Sad 5.33%, Niš 3,26%) nego u ruralnim, što su iz udruženja objašnjavali pritiskom vlasti na medijima sa nacionalnom frekvencijom, koji su najkorišćenije credstvo informisanja u ruralnim krajevima.
18. 12.
18. prosinca/decembra (18. 12.) je 352. dan godine po gregorijanskom kalendaru (353. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 13 dana.
Dosta je bilo
Parlamentarni izbori 2016
Na vanrednim parlamentarnim izborima 2016. godine, Dosta je bilo je osvojio 227.626 glasova, što predstavlja 6,1% glasova, odn. 16 mesta u Skupštini Srbije. Sa 16 poslanika, DJB je četvrta najjača parlamentarna stranka, iza SNS-a, SPS-a i SRS-a.
18. 12.
Praznici i dani sećanja
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Dosta je bilo
Parlamentarni izbori 2016
DJB je takođe ušao u skupštinu Vojvodine (5,54%), te u preko dvadeset opštinskih skupština, među kojima su skoro sve centralne beogradske opštine, te opštine u Nišu i Novom Sadu, Zrenjaninu, Vršcu, itd. Najbolji rezultat DJB je postigao u teritoriji Beograda, gde je osvojio 11,5%, odn. na opštini Savski venac, gde je osvojio preko 18% glasova.)
Akcije
Udruženje ostaje aktivno nakon izbora učestvujući u kampanjama protiv delovanja vlasti koje smatraju štetnim. Udruženje je pokrenulo akcije: