cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Novi Zeland
Spoljni odnosi i vojska
Pored oba svetska rata i rata u Vijetnamu, Novi Zeland je učestvovao i u Korejskom ratu, Drugom burskom ratu, Pobuni u Malaji, Zalivskom ratu i ratu u Avganistanu. Tokom rata u Iraku Novi Zeland je odbio učešće u direktnom sukobu već je na godinu dana poslao tim inženjera da pomažu u obnovi države. Novi Zeland je učestvovao i u mirotvoračkim misijama u Kiperu, Somaliji, Bosni i Hercegovini, na Sinaju, Angoli, Kambodži, na Iransko-iračkoj granici, na Bugenvilu, na Istočnom Timoru i na Solomonskim ostrvima.
Brana
Lučne brane
Lučna brana mnogo je tanja od gravitacijske; građena je kao zakrivljena vitka ploča učvršćena za okolni teren, tako da se veći dio opterećenja usporenom vodom prenosi na bokove doline, gdje je brana oslonjena i vezana o čvrste stijene. Lučnom se branom pregrađuju uske doline s dobrim uvjetima temeljenja. Na osnovi omjera debljine brane u nožici i visine brane razlikuju se tankostjena (manja od 0,2), debelostjena (od 0,2 do 0,4) i lučno-gravitacijska brana (od 0,4 do 0,6). Tankostjene lučne brane grade se od armiranog, a ostale od običnog betona koji se armira samo u oslabljenim presjecima (preljev, ispusti, galerije i slično). Radi praćenja stanja brane i mogućnosti dopunskog injektiranja, izvode se kontrolne galerije kao i kod gravitacijske brane. Preljev i ispusti izvode se najčešće na samoj brani, odnosno u tijelu brane. Ako imaju i neke elemente gravitacijske brane, onda se zovu lučno-gravitacijske brane, a ako su dio rotacijskih tijela raznog oblika, zovu se ljuskaste ili kupolne brane. Lučne brane nastale su sa idejom da se uštedi na troškovima materijala i vremenu gradnje. Zbog smanjenih mjera imaju mnogo veće deformacije, pa je za njih od velikog značaja i pitanje čvrstoće betona.
Novi Zeland
Lokalna samouprava i spoljne teritorije
thumb|desno|350px|[[Kraljevstvo Novi Zeland]]
Brana
Rasčlanjene brane
Raščlanjena brana često se gradi u širokim dolinama. Taj se tip brane sastoji od teških stupova (kontrafora) temeljenih u koritu doline, koji se na uzvodnoj strani proširuju u glave stupova ili je na njih oslonjena uzvodna konstrukcija od ploča, niza manjih lukova ili kupola. Rade se na dobrome temeljnom tlu. Rasčlanjene brane se sastoje od više dijelova. Obično su to stupovi ili potpore na koje se oslanjaju ploče ili svodovi. Svaki od stupova mora na tlo prenositi opterećenje jednog polja. Ideja je isto ušteda na troškovima materijala i vremenu gradnje, kada se ne mogu izvesti lučne brane. Uglavnom se razlikuju tri tipa brana s međusobno odijeljenim elementima:
Novi Zeland
Lokalna samouprava i spoljne teritorije
Rani evropski doseljenici su Novi Zeland podelili na provincije sa određenim nivoom autonomije. Zbog finansijskog pritiska i želje da se konsoliduju železnice, obrazovanje, prodaja zemlje i druge politike vlasti, vlast je centralizovana i provincije su ukinute 1876. godine. Kao rezultat toga Novi Zeland nema posebno predstavljene podnacionalne entitete. Sećanje na provincije održavaju regionalni praznici i sportska rivalstva.
Los Llarines, Tecalitlán
Los Llarines je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tecalitlán.
Novi Zeland
Lokalna samouprava i spoljne teritorije
Od 1876. godine, razne vrste lokalnih samouprava su vršile vlast na lokalnom nivou po odlukama centralne vlade. Vlada je 1989. iz tadašnjih 249 opština izvršila reorganizaciju lokalne samouprave u sadašnji sistem 11 regiona kojim upravljaju regionalni saveti i 67 teritorijalnih uprava. Uloga regionalnih saveta je da regulišu „prirodno okruženje sa posebnim naglaskom na upravljanje resursima“, dok su teritorijalne uprave nadležne za pitanja vodovoda i kanalizacije, lokalnih puteva, izdavanja građevinskih dozvola i raznih lokalnih pitanja.
Q'orianka Kilcher
Q'orianka Waira Qoiana Kilcher (11. februar 1990 - ) je američka glumica njemačko-švicarsko-peruanskog (Kečua) porijeka, najpoznatija po ulozi Pocahontas u filmu Novi svijet.
Preko majke Saskie Kilcher je u srodstvu sa poznatom američkom pjevačicom Jewel Kilcher.
Novi Zeland
Lokalna samouprava i spoljne teritorije
Kraljevstvo Novi Zeland je jedna od 16 krunskih zemalja Komonvelta i obuhvata Novi Zeland, Tokelau (zavisna teritorija), Kukova ostrva i Nijue (samoupravne teritorije u slobodnoj asocijaciji) i Rosova teritorija (teritorijalna pretenzija Novog Zelanda na Antarktik). Parlament Novog Zelanda ne može da donosi zakone za Kukova ostrva i Nijue, ali uz njihov pristanak može da ih predstavlja u pitanjima spoljne politike i odbrane. Tokelau je po definiciji UN nedekolonizovana teritorija i nesamoupravna teritorija koja koristi zastavu i himnu Novog Zelanda ali njom upravlja savet staraca, sa svakog od tri atola po jedan. Rosova teritorija je teritorijalna pretenzija Novog Zelanda na Antarktik gde se nalazi istraživačka stanica Skotova baza. Zakonodavstvo Novog Zelanda po pitanjima državljanstva tretira sve zemlje kraljevstva jednako ukoliko su rođeni pre 2006. a za one rođene nakon te godine postoje određeni uslovi.
Los Llarines, Tecalitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2003 m.
Brana
Pokretne brane
Posebna vrsta brane, nazvana pokretnom, ima pokretne dijelove, zapornice, kojima se u cijelosti ostvaruje uspor vode. Zapornicama se u umjetnom jezeru zadržavaju mali i srednji protoci, a poplavne se vode podizanjem zapornice propuštaju kroz branu. Betonska konstrukcija služi samo za oslanjanje zapornica i spoj s bočnim nasutim dijelovima brane. Te su brane manje visine, koja je ograničena mogućnostima izvedbe zapornice. Grade se često na nizinskim dijelovima rijeka na kojima se, uz pokretnu branu smještenu u koritu rijeke, umjetno jezero ostvaruje popratnim nasipima uzduž riječnoga korita.
Novi Zeland
Kultura
Rani Maori su adaptirali kulturu istočne Polinezije, u skladu sa izazovima u vezi sa većim i raznovrsnijim okruženjem, iz čega na kraju razvijaju sopstvenu specifičnu kulturu. Društvena organizacija je bila u velikoj meri komunalna sa porodicama (whanau), pod-plemenima (hapu) i plemenima (iwi) kojima je rukovodio poglavica (rangatira) čija pozicija je bila predmet saglasnosti zajednice. Britanski i irski imigranti su doneli aspekte svoje kulture na Novi Zeland i takođe su uticali na maorsku kulturu, posebno uvođenjem Hrišćanstva. Međutim, Maori i dalje smatraju svoju lojalnost plemenskim grupama kao vitalni deo svog identiteta, a maorske rodbinske uloge liče na one iz drugih polinežanskih naroda. U skorije vreme američka, australijska, azijska i druge evropske kulture su izvršile uticaj na Novom Zelandu. Nemaorske polinežanske kulture su takođe očigledne, kao npr. festival „Pasifika“, najveći polinežanski festival na svetu koji se održava u Oklandu.
U velikoj meri ruralni život u ranom Novom Zelandu je doprineo tome da Novozelanđani imaju ugled robusnih i vrednih majstora. Tada se očekivala skromnost a svi uspešni ljudi su bili izloženi kritici. Novi Zeland tada nije bio država intelektualaca. Maorska kultura je takođe suzbijana sve do kasnih 1960ih. Tada je započeo proces urbanizacije a visoko obrazovanje je postalo dostupno širem krugu ljudi. Iako danas većina stanovništva živi u gradovima dobar deo novozelandske umetnosti, književnosti, kinematografije i humora ima ruralne teme.
Umetnost
Kao deo oživljavanja maorske kulture, tradicionalni zanati poput rezbarenja i tkanja su šire rasprostranjeni a maorski umetnici su sve brojniji i uticajniji. Većina maorskih rezbarija prikazuju ljudske figure, uglavnom sa tri prsta i sa glavom koja je prikazana prirodno i sa puno detalja ili groteskno. Šare na površini se sastoje od spirala, brazda zaseka i ribljih krljušti radi dekoracije rezbarija. Izražena maorska arhitektura se sastojala od rezbarenih kuća za sastajanje (wharenui) koje odlikuju simboličke rezbarije i ilustracije. Inicijalno ove zgrade su osmišljene da se stalno obnavljaju, menjaju i adaptiraju prema različitim potrebama.
Maori su dekorisali belo drvo na zgradama, kanuima i kenotafima koristeći crvenu (mešavina okera i ajkuline masti) i crnu (od čađi) boju i crtali su slike ptica, reptila i drugo na zidovima pećina. Maorske tetovaže (moko) su crtane mešavinom obojene čađi i gume a ucrtavane su uz pomoć koštanog dleta. Prve evropske slike i fotografije su prikazivale pejzaže, ali nisu bile osmišljene kao umetnost već radi prikazivanja Novog Zelanda. Portreti Maora su takođe bili uobičajeni a umetnici su ih prikazivali kao „plemenite divljake“, egzotičnu lepotu ili prijateljski nastrojene starosedeoce. Izolacija Novog Zelanda je doprinela razvoju osobene lokalne umetnosti. Tokom 1960ih i 70ih mnogi umetnici su stvarali jedinstvene forme kombinijući maroske i zapadne tehnike. Postepeno su novozelandska umetnost i zanat dostigli šire međunarodno priznanje a posebno su bili zapaženi nastupi na Bijenalu u Veneciji 2001. i na izložbi u Njujorku 2004.
Maorski ogrtači su pravljeni od lana i ukrašeni su crnim, crvenim i belim oblicima. Od lokalnog žada se prave minđuše i ogrlice, a najpoznatiji je oblik „hei-tiki“, izobličena ljudska figura koja sedi prekrštenih nogu sa glavom pomerenom u stranu. Evropljani su doneli i svoj smisao za modu i do 1950ih većina ljudi se posebno oblačila za društvene događaje. Od tada su standardi oblačenja promenjeni i novozelandska moda se ocenjeuje kao neformalna, praktična i bez sjaja. Ipak, lokalna modna industrija je doživela veliki rast od 2000, a izvoz je dupliran i broj proizvođača je povećan sa nekoliko na oko 50 poznatih firmi, od kojih su neke postale priznate i na međunarodnom nivou.
Književnost
Maori su brzo prihvatili ideju o zapisivanju kao načinu deljenja ideja, i mnoge njihove priče i pesme su tada zapisane. Većina ranih knjiga na engleskom je poticala iz Britanije, i tek 1950ih lokalni pisci dobijaju na značaju. Iako pod uticajem globalnih trendova (modernizam) i situacija (Velika kriza) pisci su od 1930ih počeli da razvijaju priče koje su bile fokusirane na njihove doživljaje na Novom Zelandu. Tokom ovog perioda, književnost se pomerila iz izveštačkog stila ka više akademskim težnjama. Učešće u svetskim ratovima je dalo nekim od pisaca novu perspektivu na novozelandsku kulturu a nakon rata ekspanzija univerziteta je dovela do procvata lokalne književnosti.
Zabava
Osnovni muzički pravci na Novom Zelandu su bluz, džez, kantri, rokenrol i hip hop sa lokalnim elementima. Maori su razvili sopstveno pojanje i pesme na osnovi drevnih korena iz jugositočne Azije koje ima setan prizvuk. Flaute i trube su korišćene kao lokalni instrumenti ili za signalizaciju tokom rata i u posebnim prilikama. Rani doseljenici su doneli svoju muziku, duvačke grupe i horove, a prve muzičke turneje su organizovane 1860ih. Grupe sastavljene od gajdaša i perkusionista, su bile izuzetno popularne tokom ranog 20. veka. Muzička industrija je počela da se razvija 1940ih a mnogi novozelandski muzičari su ostvarili uspeh u Britaniji i SAD. Neki umetnici izdaju pesme na maorskom jeziku a muzičko-scenska umetnost „kapa haka“ je ponovo zaživela. Novozelandske muzičke nagrade se dodeljuju svake godine od strane „RIANZ-a“ počev od 1965. pod nazivom „Loxene Golden Disc Awards“ u organizaciji kompanije „Rekit i Kolman“. „RIANZ“ takođe objavljuje zvaničnu top-listu.
Radio je na Novi Zeland stigao 1920. godine a televizija 1960. Broj novozelandskih filmova je posebno porastao 1970ih. Novozelandska filmska komisija je od 1978. počela da pomaže lokalne filmske stvaraoce a mnogi od filmova su doživeli međunarodni uspeh. Deregulacija tokom 1980ih je doprinela naglom povećanju broja radio i TV stanica. Novozelandska televizija uglavnom emituje emisije američke i britanske proizvodnje uz veliki broj australijskih i lokalnih produkcija. Pejzaži Novog Zelanda, kompaktnost države i državni podsticaji su doprineli da se neki od visokobudžetnih filmova poput trilogije Gospodar prstenova, novozelandskog režisera Pitera Džeksona, snimaju na Novom Zelandu. Medijskom industrijom Novog Zelanda dominira manji broj kompanija, većinom u stranom vlasništvu uz nekoliko državnih TV i radio-stanica. Reporteri bez granica svrstavaju Novi Zeland u sam vrh u svojim godišnjim izveštajima o slobodi medija.
Sport
thumb|desno|250px|Novozelandski ragbisti izvode ples „haka“ pred početak utakmice Većina sportova popularnih na Novom Zelandu su engleskih korena. Najviše ljudi igra golf, netbol, tenis i kriket, među mlađima najpopularniji sport je fudbal dok najviše posetilaca ima ragbi. Pobedničke turneje u ragbiju u Australiji i Ujedinjenom Kraljevstvu kasnih 1880ih i ranih 1900ih su igrale važnu ulogu u konsolidovanju nacionalnog identiteta, iako je uticaj sporta od tada opao. Konjske trke su takođe bile popularne i bile su važan deo dominantne kulture tokom 1960ih koja je poznata pod nazivom „ragbi, trke i pivo“. Učešće Maora u evropskim sportovima je posebno primetno u ragbiju i u „haka“ plesu koji nacionalni timovi izvode pred međunarodne utakmice.
Novozelandski timovi koji imaju rezultate na međunarodnom nivou su ragbi, ragbi liga, netbol, kriket, i softbol timovi a na pojedinačnom nivou rezultati su ostvarivani u trijatlonu, veslanju, jedrenju i biciklizmu. Odnos broja stanovnika i osvojenih medalja na Olimpijskim i Komonvelt igrama se smatra za uspešan. Ragbi tim je često ocenjivan kao najbolji na svetu i Novi Zeland je trenutni nosilac titule šampiona Svetskog kupa. Takođe Novi Zeland je i trenutni ragbi liga svetski šampion. Popularni su i ekstremni sportovi, avanturistički turizam i postoji jaka tradicija planinarenja — novozelandski alpinista i istraživač Edmund Hilari je zajedno sa nepalskim šerpasom Tenzingom Norgajem, 29. maja 1953. prvi uspešno osvojio najviši vrh Mont Everest. Pored toga spoljne aktivnosti poput biciklizma, pecanja, plivanja, trčanja, trampinga (aktivnost popularna na Novom Zelandu koja se sastoji u kampovanju u unutrašnjosti), kanuinga, lova i sportova na snegu su takođe popularne. Trke „waka ama“ u autriger kanuima polinezijskog porekla su takođe sve popularnije i danas je to međunarodni sport, sa takmičenjima u celom tihookeanskom regionu.
Brana
Dijelovi brane
mini|desno|250px|Preljev Brane Llyn Brianne, [[Wales]] mini|desno|250px|Preljev Brane Takato mini|desno|250px|Drvo i smeće koje se nakuplja zbog brane mini|desno|250px|Rušenja Brane Teton
Preljev brane
Preljev ili izljev se sastoji od protočnih polja u tijelu brane, na kojima se smještaju pokretne ustave ili zapornice. Visina ustava, širina i broj protočnih polja zavise od topografskih i hidroloških uvjeta; one mogu obuhvaćati cijelu dužinu brane ili samo jedan dio. Širina jednog polja može iznositi do 50 m, kod valjkastog tipa ustava. Kod drugih ona obično ne prelazi 30 m. Najviše ustave ne prelaze visinu od 20 m.
Zapornice
Zapornica služi za regulaciju protoka vode na preljevu brane. Za regulaciju protoka vode kroz temeljne ispuste služi zatvarač. Preljev brane se sastoji od protočnih polja u tijelu brane, na kojima se smještaju pokretne zapornice. Ustava je svaki vodeni kanal u kojem se regulira visina vode, a to se obično izvodi pomoću zapornica. Visina ustava, širina i broj protočnih polja zavise od topografskih i hidroloških uvjeta; one mogu obuhvaćati cijelu dužinu brane ili samo jedan dio. Širina jednog polja može iznositi do 50 m, kod valjkastog tipa zapornicama. Kod drugih ona obično ne prelazi 30 m. Najviše zapornice ne prelaze visinu od 20 m.
Umjetno jezero
Rezervoar (francuski: réservoir) je umjetno jezero stvoreno potapanjem područja iza brane. Neka od najvećih svjetskih jezera su rezervoari. Umjetna jezera također mogu biti namjerno napravljena iskopavanjem ili potapanjem otvorenih rudnika. Mora se odrediti najbolje mjesto za gradnju brane. Geodeti moraju pronaći riječne doline koje su duboke i uske; bočne strane doline tada mogu imati ulogu prirodnih zidova.
Istražni radovi
Osnovni uvjet za sigurnost brane je prikladno i savjesno izvođenje temelja, na mjestu koje je po geomorfološkim, litološkim i strukturnim uvjetima prikladno za primanje konstrukcije brane. Ovisno o tipu brane, teren treba imati određena svojstva s gledišta stabilnosti, postojanosti i nepropusnosti, i to utoliko bolja ukoliko su veća opterećenja koja će na nj djelovati. Prethodna istraživanja moraju obuhvaćati detaljna geološka snimanja, bušenja, istraživanja geotehničkih osobina stijena, stupnja karstifikacije, hidrologije terena, pa je potreban tim stručnjaka različitih profila. Naravno, s razvojem znanja proširio se i raspon potrebnih istraživačkih radova, a time i troškovi za njihovo izvršenje. Studije se ne smiju vršiti na brzinu, pa je za njih potrebno i nekoliko godina.
Studije i istraživanja moraju obuhvaćati i cijelo područje budućeg umjetnog jezera. Ova ispitivanja važna su, prije svega, za pravilno određivanje potrebne visine brane, nepropusnosti područja i potrebnih tehničkih mjera osiguranja. Ta istraživanja moraju biti naročito obimna u kraskim terenima. Studije moraju obuhvatiti svu ekonomsku problematiku u vezi s potapanjem područja i preseljenjem stanovništva, kulturnih spomenika i slično.
Gradnja masivnih brana
Masivne brane obično se grade u dvije ili više faza. Korito rijeke pregradi se najprije posebnim zagatom na onoj strani gdje su predviđeni ispusti, a kada se ovi izgrade i opreme, pušta se voda preko njih, a novim zagatom se pregradi preostali dio rijeke. Visina zagata ovisi o trajanju gradnje i o hidrološkim karakteristikama rijeke. Ona se izabire obično tako da se za vrijeme gradnje ne dopušta preplavljivanje jame.
Za visoke brane takav postupak nije moguć na većim rijekama, nego se problem rješava tako da se cijelo korito pregradi s pomoću uzvodne i nizvodne pomoćne brane, na dovoljnoj udaljenosti od građevinske jame, a voda se posebnim obilaznim tunelima sprovodi izvan riječnog korita.
Agregat za betoniranje brana može biti od riječnog šljunka ili od drobljenog kamena određene granulacije, koji mora biti prethodno dobro ispitan. Cement treba imati što nižu hidratacijsku toplinu, pa se portland cementu često dodaje troska iz visokih peći. Organizacija radova na betoniranju prestavlja složen problem koji treba dobro proučiti, naročito za visoke brane. Beton se ugrađuje pomoću kamiona – pumpi, toranjskih dizalica s posudama koje imaju obujam i preko 6 m3.
Pri ugradnji betona pojavljuje se i termički problem, jer temperature dostižu 40 ºC, a ponekad i više, pa se mora kontrolirati termoelementima. Betoniranje blokova brane vrši se izmjenično po slojevima visine 1,5 do 2 m. Vrlo je važno koristiti vibratore s velikim brojem titraja (10.000 1/min) za zbijanje betona. Između vodoravnih slojeva nastaju radni prekidi, jer se novi sloj može betonirati tek nakon 3 do 5 dana, da bi se mogao ohladiti raniji sloj. Kada su radovi užurbani, suvišna toplina mora se odvoditi pomoću cijevi, koje se polažu na svaki vodoravni sloj i u kojima teče hladna voda. Zahtijeva se velika gustoća betona zbog bolje nepropusnosti, a za lučne brane traži se i velika čvrstoća.
Dodatni elementi brane
Kod planiranja brana potrebno je predvidjeti brodske prevodnice, riblje staze, korita za propuštanje drva i drugo. Brodske prevodnice sastoje se od jedne ili dvije brodske komore, što ovisi o prometu na rijeci. To su obično vrlo skupi dijelovi brane, posebno kada se radi dizalo za brodove. Riblje staze su potrebne da bi se ribe kretale uzvodno ili nizvodno. Obično se sastoje od niza bazena, čija se razina postupno snižava iz gornje u donju vodu, a obično je razlika u visini najviše 4 metra. Na vrlo visokim branama, pojavljuju se i dizala za ribe.
Brodska prevodnica
mini|desno|300px|[[Rotirajuća brodska prevodnica Falkirk]] Brodska prevodnica je građevina koja služi za izravnavanje plovnog puta, odnosno omogućuje plovilima svladavanje razlike u razinama vode, koja nastaje zbog prirodnih ili umjetnih prepreka na vodnom putu. Kada je na plovnom putu potrebno dignuti ili spustiti plovilo za visinu plovne stepenice, to se može ostvariti pomoću:
Iskustvo pokazuje da je granica primjene brodske prevodnice visinska razlika od 20 do 25 m na zemljanom tlu, odnosno 30 do 35 m na stjenovitom tlu. Nizom brodskih prevodnica se može svladati visinska razlika od 40 do 60 m. Za visinske razlike veće od 70 m najčešće je opravdana upotreba brodskog dizala.
Riblja staza
Riblja staza je hidrotehnička građevina koja obilazi brane, ustave i brodske prevodnice,a omogućuje ribama koje se sele, da stignu do mjesta za mriještenje. Obično ribe prelaze riblje staze plivanjem ili preskakivanjem, do druge strane pregrade. Brzina protoka vode mora biti dovoljna da ribe mogu preći prepreke, ali ne smije biti prevelika da se riba ne izmori, tako je često postavljanje odmarališta na ribljim stazama.
Los Llarines, Tecalitlán
Vidite još
Administrativna po
Brana
Rušenja brana
desno|mini|250px|[[Totalna stanica za geodetska mjerenja]] Do 1970. srušilo se u Americi oko 110 brana, od čega je 65% bilo nasutih. U isto vrijeme u Europi i Sjevernoj Africi srušilo se 12 brana. Sva rušenja obično prate veće ili manje nesreće. Prema jednoj statistici (Gruner) uzrok rušenja je u 40% slučajeva lom u temelju, u 23 % slučajeva nedovoljan kapacitet preljeva, u 12% slučajeva nedovoljne dimenzije brane, u 10% slučajeva neravnomjerno slijeganje, a u 15% neki drugi uzrok.
Rušenje brane se može spriječiti ako se pravovremenim promatranjem deformacija (oskultacija) utvrde poremećaji pa se može prisilno isprazniti jezero i time ublažiti nesreća ili čak sačuvati brana, ako se uklone uzroci.
Osmatranje brane
Mjerenje deformacija ili oskultacija visokih objekata i hidroelektrana vrši se s ciljem osiguranja od mogućih iznenadnih i nepredvidivih pojava na objektima (brana i strojarnica), te zaštita okoliša i nizvodnog područja od šteta i katastrofa. Geodetsko-tehničkim praćenjem provodi se prikupljanje potrebnih podataka provedbom najpreciznijih geodetskih mjerenja, radi racionalnog održavanja objekata u toku korištenja. Bitno je da se pravovremeno zabilježe svi događaji i stanja koji bi mogli utjecati na sigurnost objekata. mini|desno|250px|[[Brana Peruća na rijeci Cetini.]]
Geodetska mjerenja pomaka obuhvaćaju sva mjerenja u svrhu određivanja promjene oblika objekta ili tla pod utjecajem vanjskih ili unutarnjih sila. Objekt se idealizira određenim brojem točaka, čiji se položaj određuje u odnosu na referentnu ili osnovnu geodetsku osnovu izvan područja mogućih pomaka. Geodetskim metodama određuju se promjene položaja pojedinih točaka na objektu, a deformacija se može utvrditi na temelju rezultata mjerenja pomaka. Stvarno ponašanje objekta može se utvrditi samo dobro osmišljenim i kvalitetno izvedenim opažanjima, te stručnom obradom podataka.
Brane u Hrvatskoj
U Hrvatskoj je izgrađeno 30 velikih brana. Najstarija je brana Bajer, visine 15 metara, izgrađena 1951. na rijeci Ličanki u sklopu hidroenergetskog sustava Vinodol (Hidroelektrana Vinodol). Najviša je brana Sklope (Hidroelektrana Sklope), visine 81 metar, izgrađena 1967. na rijeci Lici u sklopu hidroenergetskog sustava Senj (Hidroelektrana Senj). Najveći protočni učin (kapacitet) preljeva, 5600 m³/s, ima brana Dubrava na rijeci Dravi (Hidroelektrana Dubrava), izgrađena 1989., a najveći protočni učin temeljnog ispusta, 220 m³/s, ima brana Peruća (Hidroelektrana Peruća), visine 65 metara, izgrađena na rijeci Cetini 1960. u sklopu hidroenergetskog sustava Cetine. Tom je branom ostvareno po obujmu i po ploštini najveće akumulacijsko jezero u Hrvatskoj (obujam 565 × 106 m³, ploština 20,1 × 106 m²). Posljednja je u Hrvatskoj izgrađena brana Lešće 2010. na rijeci Dobri (Hidroelektrana Lešće); visine je 53 metara, a duljine 180 metara. Ukupni obujam svih umjetnih jezera ostvaren izgradnjom brana iznosi 1 039,6 × 106 m3, a ploština 82,5 × 106 m2. Slijedi popis nekoliko najvećih:
Bayt Ḩadīth Ja‘far, Hajjah
Bayt Ḩadīth Ja‘far je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Brana
Brane u Hrvatskoj
(*) P - pokretna brana, BG - betonska gravitacijska, L - lučna, NK - nasuta kamena, NZ - nasuta zemljana
Bayt Ḩadīth Ja‘far, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1302 m.
Plymouth Township, Michigan
Plimat Taunšip je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 27.798.
Los Cruz Corzo, Villa Corzo
Los Cruz Corzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 586 m.
Nebojse
Nebojse je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Desinić, Krapinsko-zagorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 88 stanovnika te 22 obiteljskih kućanstava.
Compas
Kompa je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Krez koja pripada prefekturi Obison.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 197 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,54 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 650 metara (maksimalnoj 688 m, a minimalnoj 546 m).
Perindopril
Perindopril je dugotrajni ACE inhibitor. On se koristi za tretman visokog krvnog pritiska, zatajenja srca i koronarne arterijske bolesti u obliku perindopril arginina (Coversyl, Coversum) ili perindopril erbumina (Aceon). Ova dva preparata su terapeutski ekvivalentna.
Allensbach
Alensbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Konstanc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.120 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8335002.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Konstanc Alensbah se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Konstanc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 400 metara. Površina opštine iznosi 26,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.120 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 268 stanovnika/km².
Genesee County, Michigan
je okrug u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 425.790, što je 10.351 (-2,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bengazi (okrug)
Bengazi (arapski: شعبية بنغازي‎) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno podjeljena.
Geografske karakteristike
Bengazi se prostire na istoku zemlje po historijskoj Kirenajki duž Zaljeva Sidra na površini od 11,372 km² u kojoj živi 562,067 stanovnika.
Administrativni centar Okruga Bengazi je istoimeni grad Bengazi.
Plamegate
Plamegate ili afera Plame je naziv za američki politički skandal koji je nastao nakon što je u julu 2003. godine konzervativni kolumnist Washington Posta Robert Novak u svojoj kolumni Valerie Plame, suprugu bivšeg ambasadora Josepha C. Wilsona, razotkrio kao agenticu CIA-e.
Wilson je izjavio kako smatra da je to razotkrivanje odmazda Bushove administracije za njegov skeptičan stav prema navodima da je Irak nastojao u Nigeru dobaviti sirovine za izradu nuklearnog oružja - jedan od glavnih povoda za američku invaziju na Irak.
S obzirom da je Plamein status agenta bio službena tajna, njeno razotkrivanje predstavlja kršenje američkih zakona te je pokrenuta istraga koju je vodio specijalni tužitelj Patrick Fitzgerald. Njegov je zadatak utvrditi tko je Novaku od službenih osoba odao Plamein status.
4673 Bortle
4673 Bortle je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,551 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,8.
Plamegate
Među imenima su se uglavnom spominjali bivši portparol Bijele kuće Ari Fleischer, Bushov glavni politički savjetnik Karl Rove, potpredsjednik Dick Cheney te Cheneyev pomoćnik Lewis "Scooter" Libby. Potonji je 28.10. 2005. formalno optužen za krivokletstvo i ometanje pravde te je odmah podnio ostavku. 6.3. 2007. je proglašen krivim.
Loma Alta, San Lucas Ojitlán
Loma Alta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Lucas Ojitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 276 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
421
thumb|Konstancije III
Godina 421. (CDXXI) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Agrikole i Eustatija (ili, rjeđe, godina 1174. Ab urbe condita). Oznaka 420. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Reynosa, Papantla
Reynosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Papantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Perheksilin
Megestrol (2-(2,2-dicikloheksiletil)piperidin) je koronarni vazodilatator koji se koriti za tretman angine. On može da uzrokuje neuropatiju i hepatitis.
Teorija prava
Vrijeme stvaranja opće teorije prava je otprilike prije 100 godina. Ustanovljena je u preciznom, misaonom i programatskom smislu u studiji Adolfa Merkela pod imenom „Über das Verhältnis der Rechtsphilosophie zur „positiven“ Rechtswissenschaft und zum allgemeinen Teil derselben" iz 1874. godine.
Opću teoriju prava i države čine:
Planchapón, Morelia
Planchapón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Morelia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2324 m.
Fontana, Lodi
Fontana je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 329 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
4675 Ohboke
4675 Ohboke je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,410 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,8.
Cessapalombo, Macerata
Cessapalombo je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 126 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 444 m.
Croze
Kroz je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Krez koja pripada prefekturi Obison.
Chiusa
Chiusa ima više značenja:
Casarola, Rimini
Casarola je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
4672 Takuboku
4672 Takuboku je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 35,59 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,187 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 15,553 stepeni, a orbitalni period iznosi 2078,190 dana (5,689 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,053. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,90 a geometrijski albedo 0,060.
Asteroid je otkriven 17. aprila 1988. godine.
Dinastija Liu Song
Dinastija Liu Song (Wade-Giles: Liu Sung Ch'ao), također poznata i kao dinastija Song (宋朝), Raniji Song (前宋), ili Južni Song (南宋) je bila carska dinastija koja je vladala južnom Kinom od 420. do 479. i koja je poznata kao prva od Južnih dinastija.
Dinastiju je godine 420. osnovao Liu Yu, general i regent u službi dotadašnje dinastije Jin, nakon što je svrgnuo njenog posljednjeg cara Gonga. Dinastiji je dao ime Song (宋), ali je današnji historičari nazivaju Liu Song kako bi je razlikovali od kasnije i mnogo poznatije istoimene dinastije koja je vladala južnom Kinom od 10. do 13. vijeka. Liu Yu je još kao regent značajno proširio teritorije pod vlašću južnokineskih vladara te uspostavio Huang Ho kao granicu sa sjevernim Wu Hu državama, uključujući i Sjeverni Wei. Pod njegovim nasljednikom Wenom dinastija Liu Song je doživjela svoj vrhunac, u dugotrajnom periodu mira, stabilnosti i prosperiteta poznatu kao era Yuanjia. Sukobi sa Sjevernim Weijem, zbog kojih se granica pomagla na jug do rijeke Huai, kao i niz nesposobnih, tiranskih i bratoubilačkim dinastijskim spletkamama sklonih Wenovih nasljednika je oslabilo dinastiju Liu Song, što je godine 479. iskoristio general Xiao Daocheng koji je svrgnuo cara Shuna, te osnovao vlastitu dinastiju Južni Qi.
Popis franačkih kraljica
right|thumb|155px|[[Marguerite od Provencea, supruga kralja Louisa IX, bila je posljednja francuska kraljica koja je koristila titulu Kraljica Franaka. Od 14. juna 1237. je bila prva kraljica Francuske.]] Ovo je popis žena koje su bile kraljice - supruge franačkog naroda. S obzirom da su franački monarsi po zakonu i običajima morali biti muškarci, nije bilo nijedne vladajuće kraljice Franaka (iako su neke vladale kao regentice).
Kronologiju franačkih vladarskih supruga je teško odrediti s obzirom da je kraljevstvo, prema starim germanskim običajima, često dijeljeno među sinovima vladara nakon njegove smrti, te kasnije ponovno ujedinjavano. Drugi otežavajući faktor je prakticiranje poligamije u franačkom društvu, te nije jasno koja je od kraljevskih žena bila priležnica ili ljubavnica, a koja zakonita supruga. Većina ranih merovinških kraljica se zna samo po imenu, a o svemu ostalome ne postoje nikakvi podaci.
Ovaj popis počinje s naranijim datumima franačke historije, od rane kraljice Salijskih Franaka pa do Svete Klotilde, prve kraljice Svih Franaka, pa sve do trodiobe Franačkog Carstva na temelju Verdunskog sporazuma 843. pa do uspona Huga Capeta u Zapadnoj Franačkoj i Otona Velikog u Istočnoj Franačkoj.
Kraljica Svih Franaka (509–511)
Klodvig I je ujedinio sva franačka mala kraljevstva kao i najveći dio Rimske Galije pod svoju vlast, osvojivši Domenu Soissons od rimskog generala Sijagrija kao Vizigotsko Kraljevstvo Toulouse. Kao sjedište je uzeo Pariz, koji mu je uz Soissons, Reims, Metz i Orléans postao glavno prebivalište. Nakon smrti mu se kraljevstvo podijelilo među četiri sina:
Poslije Verduna
Franačka država je potom podijeljena Verdunskim sporazumom 843. Lothair I je zadržao svoju carsku titulu i kraljevstvo u Italiji, te je nnovostvoreno Kraljevstvo Srednja Franačka - koridor zemlje od Italije na jugu do Sjevernog mora, koji je uključivao Nizozemske, Rajnsku oblast (uključujući Aachen), Burgundiju i Provansu. Karlo Ćelavi je potvrđen kao vladar Akvitanije, gdje mu se suprostavljao Pipin II (sin Pipina II), te dobio Zapadnu Franačku (modernu Francusku), odnosno zemlje zapadno od Lotarovog kraljevstva. Ludwig Njemački je priznat kao vladar Bavarske, te je dobio Istočnu Franačku (moderna Njemačka), odnosno zemlje istočno od Lotarovog kraljavstva. Ermentrude od Orléansa (prva supruga Karla II) postala je kraljicom Zapadne Franačke (Francuska); Emma od Altdorfa (supruga Louisa/Ludwiga II) postala je kraljicom Istočne Franačke (Njemačka); a Ermengarde od Toursa (supruga Lotara I) postala je kraljicom Srednje Franačke (LOtaringija). Titula kraljica Franaka se u Francuskoj koristila do 12. i 13. vijeka.
Kraljica Franaka (843–987)
Nakon smrti Louisa V od Francuske, posljednjeg karolinškog kralja Franaka po muškoj lozi, godine 987. je franačke titule naslijedila dinastija Capet te su njihove supruge nosile titulu kraljevska supruga Franaka do 1227. Kroz historiju su bolje poznate kao kraljice supruge Francuske.
Iako su neke od ovih kraljica nosile titule svetih rimskih carica, kraljica supruga Italije, Akvitanije, Saksonije, Burgundije, Orléansa, Pariza, Bavarske, Provasnke, Soissonsa, Lotaringije, Švapske i Alemanije; ovo nije potpuni popis kraljevskih supruga.
Acetil hlorid
Acetil hlorid (CH3COCl, etanoil hlorid) je acilni hlorid izveden iz sirćetne kiseline. On pripada klasi organskih jedinjenja zvanih acil halidi. On je bezbojna tečnost. Acetil hlorid se ne javlja u prirodi, jer se u dodiru sa vodom hidrolizuje u sirćetnu kiselinu i hlorovodonik. Zapravo u prisustvu vazduha formira belo sivi dim usled hidrolize sa vlagom. Dim se sastoji od kapljica hlorovodonične kiseline formirane hidrolizom.
Sinteza
Acetil hlorid se proizvodi reakcijom hlorovodonika sa acetanhidridom:
On se takođe može sintetisati katalitičkom karbonilacijom metil hlorida.
Gainesville, Georgia
Gejnsvil je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 33.804 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 33.804 stanovnika, što je 8.226 (32,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Parke
thumb|Les Parques ("Parke", oko 1885), [[Alfred Agache (slikar)|Alfred Agache]] thumb|right|Tri Parke predu sudninu [[Marie de' Medici|Marije de' Medici (1622–1625), Peter Paul Rubens]] Parke bile su, u rimskoj mitologiji, žene koje personifikuju sudbinu; na hrvatskom se često nazivaju suđenice, a u grčkoj mitologiji odgovaraju im Mojre. Bilo je tri Parke i upravljale su metaforičkom životnom niti svakog smrtnika i besmrtnika od njegovog rođenja do smrti. I bogovi se se plašili Parki, a u njihovoj je moći bio i sam Juputer. Njihova su imena:
Najstariji poznati dokumenti koji spominju ova božanstva jesu tri male stele (cippi) pronađene kod drevnog Lavinija nakon drugog svetskog rata. Na njima se nalazi ovaj natpis:
Tu se navode dva od tri imena rimskih Parki (Neuna = Nona, Maurtia = Morta) i povezuju sa s konceptom subine (fata).
Nona je odlučivala o dužini čovekobog života na da tzv. dies lustricus, tj. na dan kad je detetu davano ime, što se događalo devetog dana po rođenju dečaka i osmog dana po rođenju devojčice.
Parke nisu uvek zamišljanje kao prelje, već i kao boginje koje zapisuju sudbinu čoveka pri rođenju i potom te zapise brižljivo čuvaju, a takođe se spominju i kao čuvarice celokupnog božanskog arhiva.
Barbastroski rat
Barbastroski rat ili Opsada Barbastroa je bio vojni pohod koga je godine 1063/64. za vrijeme Reconquiste pokrenuo aragonski vladar Sancho Ramirez s ciljem da zauzme grad Barbastro, jedno od najsjevernijih muslimanskih uporišta na Iberijskom polutoku, kojim je tada vladao mali Emirat Lleida (taifa). Do pohoda je došlo nedugo nakon pohoda tokom koga je Sanchov otac Ramiro pokušao zauzeti muslimanski uporište Graus; pokušaj je završio porazom i Sanchovom pogibijom, između ostalog i zato što su muslimanima podršku pružili Ramirovi rođaci i suparnici iz kršćanske Kastilje. Za razliku od svog oca, Sancho je uspio dobiti podršku, i to od strane pape Aleksandra II koji je tokom putovanja u Burgundiju 1063. propovijedao kako je španskim kršćanima nužna pomoć od strane kršćanske braće u borbi protiv muslimana. Pozivu se odazvao relativno veliki broj vitezova iz današnje Francuske kao i Italo-Normana, a na čelo vojske je stao vojvoda Guillaume VIII. Ona je prešla Pirineje te se priključila Sanchovim aragonskim snagama početkom 1064. u Gironi. Saveznici su grad stavili pod opsadu koji je ostao bez pitke i brzo pao. Tada je grad temeljito opljačkan, a stanovništvo masakrirano bez milosti, pri čemu je ubijeno oko 50.000 ljudi. Jedan od svjedoka je bio arapski historičar Ibn 'Abd al-Barr koji je o tome ostavio detaljne opise. Franački i drugi vitezovi su dobili ogroman plijen, uključujući veliki broj muslimanskih žena koje su uzete kao roblje. Nakon toga su se povukli, a obrana grada je povjerena grofu Armengolu III od Urgella. Međutim, već 1065. je Zaragoški Emirat pokrenuo pohod s ciljem da se grad vrati pod muslimansku vlast. Pohod je uspio i mali kršćanski garnizon je masakriran. Barbastro je pod muslimanskom vlašću ostao sve do 1101.
Guy I od Ponthieua
Guy I od Ponthieua (na Tapiseriji iz Bayeuxa naveden po imenom Wido; 1020-e - 13. oktobar 1100), bio je francuski velmoža poznat po ulozi u događajima koji će dovesti do normanskog osvajanja Engleske.
Guy je bio grof Ponthieua, male grofovije u oblasti današnje Pikardije. Bio je mlađi sin grofa Huguesa II, a grofoviju je godine 1052. naslijedio od brata Enguerranda II. Njegova porodica je podržavala Guillaumea od Taloua, sina normandijskog vojvode Richarda II koji se bio pobunio protiv mladog vojvode Guillaumea (kasnije poznatog kao Vilim Osvajač). U tom je sukobu Ermenguard poginuo, a sam Guy je kasnije zarobljen od Guillaumea u bitci kod Mortemera u februaru 1054. Iz zarobljeništva je pušten nakon dvije godine, a kao regent je grofovijom upravljao njegov stric, biskup Guy od Amiensa.
Poslije toga je Guy vojvodu služio kao vazal. Godine 1064. je prilikom putovanja La Mancheom engleski earl Harold Godwinson doživio brodolom i ostao na obali Ponthieua. Tamo ga je Guy I zarobio i doveo u zamak Beuran. Kada je Guillaume za to čuo, naredio je Guyu da pusti Harolda; Guy je to učinio nakon što je primio otkupninu. Harold je potom došao na Guillaumeov dvor gdje se u znak zahvalnosti zarekao da će biti Guillaumeov vazal i pomoći Guillaumeu da postane engleski kralj. Kada je 1066. Harold okrunjen za engleskog kralja, Guillaume je to smatrao kršenjem zakletve i povodom za invaziju.
Iako je nakon toga dugo živio, o Guyu nema mnogo podataka nakon toga. Imao je sina po imenu Enguerrand koji je umro prije 1068. godine, a neki historičari špekuliraju da je njegov brat po imenu Hugues sudjelovao u bitci kod Hastingsa i ubio Harolda. Naslijedila ga je kćer Agnes, udana za Roberta od Bellemea.
Ash Shajnah, Hajjah
Ash Shajnah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1210 m.
La Terminal, Tenosique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Vidite još
Administrativna po
Delicias Pachán, Altamirano
Delicias Pachán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Altamirano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 805 m.
Barrancas, Ahualulco
Barrancas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ahualulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 537 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1906 m.
Li Xun
Li Xun (李恂) (? -421), kurtoazno ime Shiru (士如), bio je posljednji vladar kineske države Zapadni Liang. Na vlast je došao godine 420. naslijedivši brata Li Xina, poginulog u sukobu sa državom Sjeverni Liang i njenim vladarom Juqu Mengxunom. Održao se samo nekoliko mjeseci u gradu Dunhuang (敦煌, suvremeni Dunhuang u provinciji Gansu) prije nego što je, suočen sa uspješnom opsadom Sjevernog Lianga, izvršio samoubistvo. Juqu Mengxun je poslije toga pobiti njegovu porodicu, označivši tako kraj države Zapadni Liang.
Zobbio, Trento
Zobbio je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 770 m.
Scooter Libby
thumb|right|Scooter Libby Irving Lewis "Scooter" Libby (22.8. 1950.-) je američki advokat, najpoznatiji kao bivši šef štaba i savjetnik za nacionalnu sigurnost potpredsjednika Dicka Cheneya.
Studirao je na univerzitetu Yale gdje mu je jedan od profesora bio Paul Wolfowitz. Radio je u State Departmentu, Ministarstvu obrane SAD, a bavio se i privatnom advokatskom praksom.
Jedan je od osnivača Projekta za novi američki vijek, skupine koja se povezuje s neokonima.
28.10. 2005. je podnio ostavku na mjestu Cheneyevog savjetnika, nakon što je u okviru istrage o aferi Plamegate protiv njega podignuta optužnica za krivokletstvo. 6.3. 2007. je proglašen krivim.
La Laguna Escondida, San Lucas Ojitlán
La Laguna Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Lucas Ojitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 236 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Hrvatska gorska služba spašavanja
thumb|Logotip Hrvatske gorske službe spašavanja Hrvatska gorska služba spašavanja (HGSS) nacionalna je, stručna, humanitarna, neprofitna udruga koja obavlja djelatnost od interesa za Republiku Hrvatsku, a u koju se udružuju stanice Hrvatske gorske službe spašavanja s područja Republike Hrvatske. Specijalizirana je za spašavanje u planinama, stijenama, speleološkim objektima, i drugim nepristupačnim mjestima kada pri spašavanju treba primijeniti posebno stručno znanje i upotrijebiti opremu za spašavanje u planinama.
Ravina I
Ravina I ili Rabina I (? - 421?) bio je jevrejski amora koji je kodificirao Talmud u Babiloniji (današnji Irak). Njegov nećak je bio Ravina II.
Stockbridge, Wisconsin
Stokbridž je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Carlo Lizzani
Carlo Lizzani (3. april 1922 – 5. oktobar 2013) bio je italijanski filmski režiser, scenarist i filmski kritičar, poznat po žanrovski raznolikoj filmografiji.
Izvršio je samoubistvo skokom sa balkona u 91. godini života.
4676 Uedaseiji
4676 Uedaseiji je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,401 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,6.
Gladwin County, Michigan
je okrug u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Pântecani, Galbenu
Pântecani je naselje u Rumuniji u okrugu Braila u opštini Galbenu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 176 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Cruztlalamulco, Chilapa de Álvarez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1483 m.
Crveno klasje
Kratak sadržaj
Bivši partizan, a posle rata omladinski aktivista, odlazi u jedno selo u Štajerskoj da od seljaka otkupi letinu i ubedi ih da uđu u zadrugu. Posle prividnih uspeha i stvarnih neuspeha, on ispunjava partijski zadatak. Zadruga je osnovana, ali njen nastanak nije rezultat ubeđivanja, nego pretnji i ucena. Rastrzan tim saznanjem, a intimno nesrećan zbog poraza u ljubavi, on u trenutku ostvarenja svoje društvene misije, ubija nedužnog čoveka.
Torre le Nocelle, Avellino
Torre le Nocelle je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 511 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 429 m.
Fosforilaza
Fosforilaza (, mišićna fosforilaza a i b, amilofosforilaza, polifosforilaza, amilopektinska fosforilaza, glukanska fosforilaza, alfa-glukanska fosforilaza, 1,4-alfa-glukanska fosforilaza, glukozanska fosforilaza, glikogenska fosforilaza, granulozna fosforilaza, maltodekstrinska fosforilaza, mišićna fosforilaza, miofosforilaza, fosforilaza krompira, skrobna fosforilaza, 1,4-alfa-D-glukan:fosfat alfa-D-glukoziltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom (1->4)-alfa-D-glukan:fosfat alfa-D-glukoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Chiusi
Chiusi ima više značenja:
Fosforilaza
Prirodni supstrati su između ostalog maltodekstrin fosforilaza, skrob fosforilaza, i glikogen fosforilaza.
Bahram V
thumb|Bahram V. u lovu (kraj 12./početak 13. stoljeća). Bahram V. (Vahram, Varahran), s nadimkom Gor („Divlji magarac“), je 420./421. do 438. bio Veliki kralj Perzije iz dinastije Sasanida. Perzijska književnost i umjetnost kasnije je upečatljivo tematizirala njegov život.
Bahram, koji je dio mladosti proveo na dvoru Lahmida u Hiri, zavladao je nakon zagonetne smrti svoga oca Jezdegerda I.. U opoziciji prema njemu bilo je moćno visoko plemstvo i ništa manje moćni svećenici zoroastrizma u čijoj je uroti najvjerojatnije i ubijen njegov otac.
Plemstvo je čak htjelo isključiti Jezdegerdove sinove iz nasljedstva prijestolja (Jezdegerdov najstariji sin bio je ubijen) te za kralja postavilo Hozroja iz sporedne linije Sasanida. No Bahram je uz potporu Lahmida ipak uspio zavladati pri čemu je plemstvu napravio nekoliko ustupaka. Bahram je bio značajan vladar čiji je život kasnije obavijen legendama.
U upravljanju državom pomagalo mu je više dvorjana njegova oca, Podupirao je umjetnost i bavio se prije svega svojom najdražom zanimancijom lovom odakle mu i nadimak. Bahram koji je slovio kao viteški karakter bio je omiljen u narodu i uspješan u ratovima. Ubrzo nakon stupanja na prijestolje pobijedio je oko 427. Heptalite zarobivši golem plijen.