cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tutchone
Suvremeni Tutchone
Današnji Turtchone organizirani su u nekoliko Prvih nacija, to su Southern ili Južni Tutchone sa bandama Champagne & Aishihik, Ta'an Kwach'an i Kluane. Northern Tutchone: First Nation of Nacho Nyak Dun, Little Salmon/Carmacks First Nation i Selkirk First Nation.
El Carmen Dos, Yajalón
El Carmen Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 716 m.
Opština Saligny, Constanța
Saligny je opština u Rumuniji u okrugu Konstanca.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Die Schatten werden länger
Die Schatten werden länger je zapadnonjemačko-švicarski crno-bijeli igrani film snimljen 1961. godine u režiji Ladislaa Vajde. Protagonistica, čiji lik tumači Barbara Rütting, je Christa, učiteljica u popravnom domu koja je u mladosti bila prostitutka te je odlučna u tome da svoje štićenice spriječi da dožive istu sudbinu. Radnja prikazuje kako jedna od njih, buntovna Erika (čiji lik tumači Loni von Friedl) bježi u grad i utočište pronalazi kod Christinog bivšeg makroa Maxa (čiji lik tumači Hansjörg Felmy). Die Schatten werden länger je loše prošao kod kritike, koja je autorima priznala dobre namjere, odnosno nastojanje da javnost upozore na društvene probleme, ali im je zamjerala didaktničnost, odnosno jednodimenzionalnost likova i melodramatičnost radnje.
San Pietro in Angaro, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1043 m.
Stadera, Piacenza
Stadera je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 545 m.
Golferenzo, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 432 m.
Shuvuuia
Shuvuuia je rod teropodnih dinosaura sličnih pticama iz perioda kasne krede; nastanjivala je današnju Mongoliju. Pripadnik je porodice Alvarezsauridae, malenih celurosaura koje karakteriziraju kratki, ali snažni prednji udovi specijalizirani za kopanje. Tipična i jedina poznata vrsta je Shuvuuia deserti ili "pustinjska ptica". Naziv Shuvuuia potiče od mongolske riječi shuvuu (шувуу), što znači "ptica".
Opis
Shuvuuia je bila malena i lako građena životinja. Duga 60 cm, po dužini je bila jedan od najmanjih dinosaura. Lubanja je bila lake građe, sa dugim i tankim čeljustima i malenim zubima. Shuvuuia je jedinstvena među teropodima zbog sposobnosti da izvede prokinezu, odnosno da pokreće gornju čeljust nezavisno od moždane šupljine.
Zadnji udovi bili su dugi, vitki i sa kratkim prstima, što pokazuje znatnu sposobnost trčanja. Međutim, pradnji udovi bili su neobično kratki i snažno građeni. Iako se prije za Shuvuuiu i ostale alvarezsauride smatralo da su imali samo po jedan prst na prednjim udovima, noviji primjerci pokazuju prisustvo redukovanog drugog i trećeg prsta, koji nisu pronađeni kod prijašnjih primjeraka. Kao i ostali alvarezsauridi, Shuvuuia je možda koristila prednje udove za otvaranje gnijezda kukaca, a svoje tanke, neobično pokretljive čeljusti kako bi takav plijen izvadila.
Fosili roda Shuvuuia pronađeni su na dvije lokacije u formaciji Djadochta: Ukhaa Tolgod i Tögrögiin Shiree. Za ta mjesta se smatra da su stara oko 75 milijuna godina. U to vrijeme na istom prostoru postojali su Velociraptor i Protoceratops.
Perje
Shuvuuia je bila četvrti teropodni rod dinosaura koji je pokazivao direktne dokaze perja. Tipični primjerak bio je okružen malenim, šupljim strukturama nalik cijevima koje su podsjećale na stručak (osnovu) perja današnjih ptica. Iako je taj primjerak bio veoma loše očuvan, biokemijske analize su kasnije pokazale da te strukture sadrže produkte truljenja proteina beta-keratina, ali (što je još važnije) nije bilo dokaza prisutnosti alfa-keratina. Dok se beta-keratin nalazi kod kožnih stanica i stanica perja i kod gmazova i kod ptica, samo u ptičjem perju uopće nema alfa-keratina. Ti dokazi pokazuju da je Shuvuuia vjerojatno imala "ogrtač" od perja.
U popularnoj kulturi
Shuvuuia je prikazana u prvoj epizodi TV serije Discovery Channela Dinosaur Planet; lovi je Velociraptor, ali na kraju završi kao plijen Oviraptoru.
San Miguel, Españita
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Españita.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2679 m.
Lake Arrowhead, Wisconsin
Lejk Arouhed je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 838.
Britanik
Tiberije Klaudije Cezar Britanik (Tiberius Claudius Caesar Britannicus, 12. februar 41 - prije 12. februara 55) bio je rimski aristokrat i član Julijevsko-Klaudijevske dinastije, poznat kao sin cara Klaudija i, prema antičkim navodima, jedna od prvih žrtava cara Nerona.
Britanik je bio dijete Klaudija i njegove treće supruge Mesaline. Rodio se nedugo nakon što je Klaudije došao na vlast godine 41. Tiberije mu je dao ime Tiberije Klaudije Germanik, a ime Britanik je dobio zahvaljujući uspjehu Klaudijevog pohoda na Britaniju godine 43. Rimski Senat je ponudio ime Britanik samom caru, ali je on tu počast odbio te ga prepustio svom sinu.
Opština San Miguel el Alto, Jalisco
San Miguel el Alto je opština u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4318 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1901 m.
Britanik
Prije nego što se to dogodilo, Klaudije je 13. oktobra 54. iznenada umro, a dio antičkih izvora smatra da je to od posljedica trovanja koje su naručili Neron i/li Agripina. Neron je proglašen za novog i jedinog cara. Britanik je nakon toga nekoliko mjeseci pušten na miru, ali je prema Tacitu, njegov život došao u opasnost zahvaljujući Agripini koja se posvađala sa sinom. Ona je zaprijetila kako će se odreći Nerona i podržati Britanika ako bude zatražio prijestolje. Zbog toga je Neron unajmio trovača Lokustu koji je Britanika otrovao na jednoj gozbi. Britaniku je na istoj gozbi pozlilo te je umro sa pjenom na ustima. Neron je smrt proglasio posljedicom epilepsije, a dio modernih historičara vjeruje da je Klaudijev sin uistinu bio pogođen tom bolesti, te je to, između ostaloga, razlog zbog koga je Neron stekao prednost u odnosu na njega.
Britanik je, prema Svetoniju, kao dječak bio prijatelj sa Titom Flavijem, budućim carom te čak na istoj večeri bio otrovan s njime.
Kulturne reference
Britanik je protagonist znamenite istoimene tragedije francuskog pisca Jeana Racinea iz 1669. Također se pojavljuje kao lik u romanu Claudius the God Roberta Gravesa. U BBC-jevoj TV-seriji Ja, Klaudije ga je tumačio Graham Seed.
Tigelin
Tigelin je bio rodom iz Agrigentuma, a dio historičara vjeruje da je bio grčkog porijekla. U doba cara Kaligule je živio u Rimu, a prvi put se spominje 39. kada je odatle protjeran zbog preljuba koga je počinio sa Kaligulinim sestrama Agripinom Mlađom i Julijom Livilom. Kada je dvije godine kasnije carem postao Klaudije, omogućio mu je povratak u Rim. Tigelin se nakon toga bavio uzgajanjem trkaćih konja, a potom i naslijedio bogatstvo te pokupavo zemljište po Apuliji i Kalabriji.
Kada je godine 65. razbijena Pizonovska zavjera, on je zajedno sa Popejom Sabinom tvorio dvorski savjet. Godine 67. je pratio Nerona na njegovom putovanju u Grčku. Kada je sljedeće godine izbio niz vojničkih pobuna i postalo izgledno da će Neron pasti, upravo je Tigelin zajedno sa Nimfidijem Sabinom natjerao Gardu da se okrene protiv cara te ga tako potakne na samoubistvo.
Novi car Galba ga je smijenio s položaja komandanta pretorijanaca, ali mu je poštedio život, najviše zahvaljujući tome što je Tigelin dao niz skupocjenih poklona Galbinom ljubimcu Titu Viniju i njegovoj ženi. U januaru 69. su, pak, Galba i Vinije ubijeni od strane novog cara Otona, koji je odlučio svoj položaj legitimizirati, između ostalog, i pogubljenjem Tigelina, jedne od najomraženijih ličnosti tadašnjeg Rima. Tigelin je vijest o svojoj smrtnoj presudi čuo dok se odmarao u Sinuesi. Nakon što je bez uspjeha porukom od cara tražio milost, izvršio je samoubistvo prerezavši grkljan britvom.
U popularnoj kulturi
U ekranizacijama potonja dva djela su ga tumačili Ian Keith (The Sign of the Cross, 1932), Ralph Truman (Quo Vadis, 1951), Marko Nikolić (Quo Vadis, 1985) i Krysztof Majchrzak (Quo Vadis, 2001). U TV-seriji A.D. iz 1985. njegov lik tumači Jonathan Hyde.
Jordan Henderson
Jordan Brian Henderson (Sunderland, 17. lipnja 1990.) je engleski nogometaš i reprezentativac, aktualni član saudjiskog kluba Al-Etifak. Henderson igra na poziciji centralnog veznog.
Karijeru je započeo 2008. godine u matičnom Sunderlandu; tokom 2009. godine je proveo polusezonsku posudbu u Coventry Cityju, prije nego je 2011. trajno potpisao za Liverpool. Nakon umirovljenja Stevena Gerrada, Henderson je postao Liverpoolov kapetan. Klub s Anfielda napustio je 2023. godine, kada odlazi u saudijski Al-Etifak.
Za reprezntaciju je debitirao 2010. godine te je nastupio na dva UEFA Eura (2012., 2016.) i dva Svjetska prvenstva (2014., 2018.).
Kinetoskop
thumb|287px|right|Pogled na unutrašnjost kinetoskopa sa rupom za gledanje na vrhu
Kinetoskop (Kinetoscope) je bio rani uređaj za prikazivanje filmova. Zamišljen je za prikazivanje filmova jednom gledatelju, koji ih je promatrao kroz otvor na vrhu uređaja. Bio je prvi uređaj koji je koristio perforiranu filmsku vrpcu sa statičkim snimkama kako bi stvorio iluziju njihovog pokreta, a što je sve do pojave video tehnologije bio osnovni metod prikazivanja pokretnih slika. Kao koncept ga je prvi put opisao američki poduzetnik i pronalazač Thomas Edison 1888. godine, a u praktičnom smislu ga je razvio njegov zaposlenik William Kennedy Laurie Dickson između 1889. i 1892. Dickson i njegov tim u Edisonovoj laboratoriji su također razvili i Kinetograf, inovativnu filmsku kameru sa rotirajućim kapcima, koju su koristili prvu za snimanje eksperimentalnih, a potom i komercijalnih filmova.
Kinetoskop je ušao u komercijalnu upotrebu 14. aprila 1894. kada je u New Yorku održano prvo prikazivanje uz korištenje deset uređaja. Njegova pojava je imala značajan uticaj na dalji razvoj filmske tehnologije, velikim dijelom i zbog Edisonove odluke da ne podnosi patente iuzvan američkih granica, što su iskoristili ne-američki filmski pioniri kako bi usavršili Edisonovu tehnologiju. Godine 1895. je Edison uz Kinetoskop uveo i Kinetofon, odnosno uređaj koji je Kinetoskop trebao sinkronizirati sa cilindričnim fonografom. Taj pokušaj nije zaživio, a vrlo brzo se ispostavilo kako su projekcije filmova na vanjski ekran, koji Edison ispočetka nije smatrao financijski isplativim, daleko popularnije kod publike nego gledanje pojedinačnih uređaja. Edison je bio prisiljen napustiti Kinetoskop, iako će njegovi kasniji sistemi filmske projekcije koristiti isto ime.
El Ranchito, Cuencamé
El Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Cuencamé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1601 m.
Um Thron und Liebe
Um Thron und Liebe je austrijski biografski film snimljen 1955. godine u režiji Fritza Kortnera. Protagonisti, koje tumače Ewald Balser i Luise Ulrich su austro-ugarski prijestonasljednik Franz Ferdinand i njegova morganatska supruga Sophie von Chontek. Radnja prikazuje njihov život sve do sarajevskog atentata u kome su oboje poginuli. Film se originalno trebao snimati na autentičnim lokacijama u Sarajevu u koprodukciji sa jugoslavenskim filmskim poduzećima Bosna Film i UFUS, ali se od toga odustalo, jer austrijski producenti nisu htjeli prihvatiti jugoslavenski zahtjev da se atentatori prikažu kao heroji. Umjesto toga je film snimljen u okolici Beča, ali je svejedno izazvao kontroverze, najviše zbog toga što se scenarist Robert Thoeren nije složio sa izmjenama scenarija, te je tražio da mu se ime izbriše sa špice.
Los López, Mexicali
Los López je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Plan del Carrizo, Tecolutla
Plan del Carrizo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Théâtre Optique
right|300px|thumb|Prikaz prve javne predstave 1892. Slika se projicirala sa stražnje strane ekrana.
Théâtre Optique bila je predstava tokom koje je francuski naučnik i pronalazač Charles-Émile Reynaud od 1892. do 1900. u Parizu publici prikazivao pokretne slike pomoću vlastitog uređaja zvanog praksinoskop. Uređaj je koristio staklene ploče s rukom oslikanim prizorima kojih je bilo između 500 i 600 i koji su se prikazivali u trajanju do 15 minuta. Ostvarenja koje je Reynaud prikazivao se vrlo često nazivaju prvim animiranim filmovima u historiji. Predstave su se održavale u pariškom muzeju voštanih figura Musée Grévin, a Reynauda koji je obavljao projekcije je pratio pijanist. Theatre Optique je nakon nekoliko godina brzo izgubio svoju popularnost čim su se pojavili prvi fotografskom tehnikom napravljeni filmovi braće Lumiere; njihovi projektori, kao i projektori mnogih kasnijih sineasta, su koristili Reynaudova tehnička rješenja.
Metanofuran
thumb|400px|Struktura metanofurana
Metanofurani su familija hemijskih jedinjenja prisutinih u metanogenim arhejama. Ovi molekuli sadrže 2-aminometilfuran vezan za fenoksi grupu. Najmanje tri različite krajnje grupe su poznate: R = trikarboksiheptanoil (metanofuran), glutamil-glutamil (metanofuran b), trikarboksi-2-hidroksiheptanoil (metanofuran c).
Belče
Belče je naselje u Republici Makedoniji, u jugozapadnom delu države. Belče pripada opštini Demir Hisar.
Metanofuran
MFR formilacija
Metanofuran se konvertuje do formilmetanofurana u ranom stupnju metanogeneze. Enzim formilmetanofuran dehidrogenaza formiluje metanofuran koristeći, primarni C1 izvor u metanogenezi.
MFR deformilacija
Enzim formilmetanofuran:tetrahidrometanopterin formiltransferaza katalizuje transfer formil grupe sa formilmetanofurana na N5 tetrahidrometanopterina,. Ovaj enzim je kristalisovan. On ne sadrži prostetičku grupu.
Belče
Prirodni uslovi
Naselje Belče je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 30 km severno.
Belče se nalazi u središnjem delu oblasti Demir Hisar. Naselje je položeno u gornjem delu toka Crne reke, u dolinskom delu. Zapadno od naselja se izdiže Plakenska planina. Nadmorska visina naselja je približno 650 metara.
Klima u naselju je kontinentalna.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Belče je imalo 245 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Piano Inferno Marina, Palermo
Piano Inferno Marina je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Stjepan Tomaš
Porijeklo
Stjepan Tomaš je bio vanbračni sin bosanskog kralja Stjepana Ostoje i nepoznate plemkinje. Rođen je u Jajcu 1412. godine .Imao je zakonitog polubrata, kralja Stjepana Ostojića, koji je umro 1422. godine, i starijeg, također nezakonitog brata Radivoja, koji se s Tvrtkom II neuspješno borio za bosansku krunu. Tomaš je odgajan kao krstjanin, budući da je to bio i njegov otac.
Građanski rat
U novembru 1443. godine umro je Tomašev amidža, kralj Tvrtko II, ne ostavivši djece. Tomaša je umirući kralj vjerovatno proglasio svojim nasljednikom, što je i sam Tomaš kasnije u povelji tvrdio, kako bi spriječio da njemu omrzli Radivoj postane kralj. Tvrtkovu odluku potvrdio je i bosanski stanak i formalno ga izabrao za kralja, pa je prijelaz vlasti na novog kralja tekao relativno glatko. Međutim, vojvoda Stjepan Vukčić Kosača se nije složio s ovim izborom i odmah je izrazio podršku Tomaševom bratu Radivoju koji je tada živio na dvoru Kosača i kojeg su od 1432. do 1435. u borbi za krunu podržavale Osmanlije. Istovremeno je papa Eugen IV planirao veliku kontra-ofanzivu protiv Turaka, te je slao izaslanike i Tomašu i Kosači. Ispostavilo se da nijedan nije mogao ni razmišljati o tom budući da su se našli u građanskom ratu jedan s drugim.
Tomaša je odmah podržao Ivaniš Pavlović, a za kralja Bosne ga je priznao i Janko Hunjadi, regent ugarskog kralja Ladislava V. Međutim, Hunjadi nije slao kralju vojsku, kao što ni vojvodi vojnu pomoć nije pružao njegov novi saveznik i suzeren, napuljski kralj Alfons. S druge strane, Kosači je pomagao srpski despot Đurađ Branković, te je brzo uspio povratiti zemlju koju mu je Tomaš bio oteo.
Pokatoličavanje i mir s Kosačom
300 px|mini|Kraljica Katarina Kosača-Kotromanić‎ Papa Eugen IV 29. maja 1445. godine izdaje dokument kojim priznaje Tomaša, koji se nedugo prije toga preobratio na rimokatoličanstvo, za kralja Bosne i legitimizira kao da je zakoniti sin kralja Ostoje. Istim dokumentom poništio je Tomašev brak s krstjankom Vojačom, majkom njegovog prvorođenog sina, Stjepana Tomaševića. Početkom sljedeće godine konačno sklapa mir s Kosačom koji ga priznaje za kralja. Mir je zapečaćen vjenčanjem Tomaša i Kosačine kćerke Katarine po katoličkom obredu na dan Uzašašća, 26. maja 1446. godine u Milodražu kod Fojnice. Katarina, kćerka krstjanina Kosače i do tada i sama krstjanka, morala je prijeći na rimokatoličanstvo kako bi se udala za Tomaša. mini|[[zahumlje|Stjepanova vojvodina - Hercegovina]] Pod Tomaševim i papinim utjecajem mnogi krstjanski bosanski plemići su se počeli interesirati za rimokatoličanstvo; između ostalih, Juraj Vojsalić se preobratio, Ivaniš Pavlović također (mada se 1449. vratio Crkvi bosanskoj), a i Tomašev punac Kosača je pokazivao interes za Rimokatoličkom crkvom (mada se nikada nije preobratio). Razlog za ovo bio je prije svega politički, budući da su se nadali pomoći u borbi s Turcima. Kralj Tomaš i kraljica Katarina izgradili su veliki broj rimokatoličkih crkvi u Bosni.
Sukobi sa Srbijom
Turcima nije odgovaralo sklapanja mire između kralja i vojvode pošto su se nadali da će njihovi sukobi oslabiti kraljevstvo iznutra. Đurađ Branković, koji se s Tomašem sukobljavao oko vlasti nad bogatim rudarskim gradom Srebrenicom uz Kosačinu pomoć, također je bio nezadovoljan. Godine 1448. Turci su poharali i Tomaševo kraljevstvo i Kosačino vojvodstvo. Iste godine, vjerovatno kako bi popravio odnose s Turcima, odrekao se titule bosanskog vojvode i uzeo titulu hercega, aludirajući tako na nezavisnost svoje zemlje od Bosanskog kraljevstva.
Protjerivanje krstjana
Kako su Turci sve više i više prijetili Bosanskom kraljevstvu, Tomaš je zatražio pomoć od pape. Papa Pije II mu je odbio pomoći ukoliko ne preduzme nešto po pitanju velikog broja "heretika" u svom kraljevstvu. Istovremeno je trpio optužbe od Mađara da Bosanci nisu dobri kršćani i da su predali Smederevo Turcima. Stoga se odlučuje na mjere koje nijedan drugi bosanski vladar nije nikada poduzeo: protjerivat će krstjane. Svi dotadašnji bosanski vladari, iako većinom barem nominalno rimokatolici, tolerirali su pripadnike drugih vjeroispovjesti na svom teritoriju. Tomaš je 1459. dao krstjanima da biraju između preobraćenja i egzila. Ogroman broj krstjana je tada našao spas u zemlji njegovog punca. Tomaš je nakon protjerivanja krstjana izvršio konfiskaciju njihove imovine.
Smrt
Kralj Stjepan Tomaš umro je iznenada 10. jula 1461. godine. Legenda kaže da su ga ubili njegov brat Radivoj i sin, Stjepan Tomašević, ali nema dokaza koji bi to potvrdili. Stjepan Tomašević i Jelena su tako postali kralj i kraljica Bosne. Stjepan Tomaš je sahranjen u kraljevskom mauzoleju na Bobovcu. Antropolog Živko Mikić procijenio je, na osnovu stanja zuba, da je kralj u vrijeme smrti imao oko 50 godina.
Brakovi i potomstvo
Prije dolaska na prijestolje Stjepan Tomaš je oženio Vojaču, bosansku krstjanku koja nije bila iz plemićke porodice, i to po bogumilskom obredu (takozvanom "običaju domovine"), što znači se Tomaš obavezao da će joj biti vjeran sve dok mu ona bude "dobra i vjerna". Njihov brak je poništen papinom odlukom 29. maja 1445. godine. S njom je imao tri sina i dvije kćeri :
Na dan Uzašašća, 26. maja 1446. godine, u Milodražu kod Fojnice, kralj Stjepan Tomaš je oženio Katarinu Vukčić Kosaču, kćerku hercega Stjepana Vukčića Kosače i Jelene Balšić. S njom je imao dvoje poznate djece:
Na ostrvu Mljetu, kod oltara u Crkvi sv. Marije, postoji ploča na kojoj piše daje tu sahranjen sin kralja Stjepana Tomaša (latinski: hic requiescit filius Tomasci regis Bosnae).
Griže (Žalec, Slovenija)
Griže je naselje u slovenskoj Općini Žalecu. Griže se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 627 stanovnika.
Fontvannes
Fonvan je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ob koja pripada prefekturi Troa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 553 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 42 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,01 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara.
Savezna Republika Centralne Amerike
Država je bila proglašena 15.9.1821. godine samo da bi ubrzo po proglašenje nezavisnosti bila okupirana od Prvog Meksičkog Carstva. Pobuna generala Santa Ane će dovesti do propasti ovog carstva i novog proglašenje nezavisnosti Ujedinjenih provincija Centralne Amerike 1823 godine.
AP5
AP5 je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 197,126 Da.
Savezna Republika Centralne Amerike
Kombinacija loših kopnenih komunikacijskih veza, lokalpatriotizma, borbe za vlast liberalnih i katoličkoh snaga će ubrzo po osnivanju dovesti tek proglašenu uniju u nepremostive probleme. Pokašaj centralnih vlasti da umiri strahove ostalih provincija pomicanjem glavnog grada iz moćne Gvatemale u San Salvador 1834. godine će propasti kao i svi drugi pokušaji tako da ova država propada u građanskom ratu koji počinje 1838. godine proglašavanjem nezavisnosti Nikaragve. U strogo pravnim smislu Savezna Republika Centralne Amerike prestaje postojati 1841 kada San Salvador kao poslednja članica ove unije proglašava nezavisnost.
Propast ove unije nije označio i propast ideje Ujedinjenih država Centralne Amerike tako da je od 1838. pa do 1922. godine bilo 5 neuspješnih pokušaja njene obnove.
Između 1823. i 1838 godine ova država se prostirala se na teritoriji današnjih zemalja Gvatemale, Salvadora, Hondurasa, Nikaragve i Kostarike.
Proces rehabilitacije Dragoljuba Mihailovića
mini|desno|250px|Optuženi [[Dragoljub Mihailović pred Vrhovnim sudom u Beogradu 1946.]] Proces rehabilitacije Dragoljuba Draže Mihailovića je sudski proces koji je pokrenut od strane Vojislava Mihailovića, sa zahtevom da se poništi sudska presuda beogradskog procesa iz 1945. godine, kojim je njegov deda Dragoljub Mihailović osuđen kao saradnik okupatora i ratni zločinac. Proces je pokrenut 2006. godine pred Višim sudom u Beogradu, a završen 2015. usvajanjem zahteva i rehabilitacijom Mihailovića.
Pozadina
Pukovnik Dragoljub Mihailović je, po kapitulaciji Kraljevine Jugoslavije u Aprilskom ratu, okupio grupu vojnika i oficira, sa namerom da organizuje oružani otpor okupatoru. Ubrzo su mu se pridružili mnogi oficiri, ali i dobrovoljci, pa je tako nastao njegov oružani pokret na Ravnoj gori. Jugoslovenska vlada u Londonu, proglasila je Mihailovića generalom, vrhovnim zapovednikom Jugoslovenske vojske u otadžbini i Ministrom vojske.
Iako se Mihailović u početku zajedno sa partizanima borio u ustanku u Srbiji protiv Nemaca, on se novembra 1941. godine ponudio Nemcima radi gušenja partizanskog ustanka. Tada je došlo do sukoba dva pokreta koji je kulminirao tokom bitke za Srbiju 1944. godine, kada se Mihailovićeva Jugoslovenska vojska u Otadžbini borila na strani okupatora.
Nakon oslobođenja Jugoslavije od fašističke okupacije, Komunistička partija Jugoslavije dolazi na vlast, i otpočinju suđenja pripadnicima Jugoslovenske vojske u otadžbini koji su se borili na strani okupatora. U posleratnim sudskim procesima, izriču se najstrože mere, a optuženi bivaju proglašeni krivim za dela izdaje i saradnje sa okupatorom. General Mihailović je uhapšen 13. marta 1946. godine. Beogradsko suđenje je počelo 10. juna 1946. godine, a on je osuđen na smrtnu kaznu 15. jula. Egzekucija je izvršena dva dana kasnije na nepoznatoj lokaciji. Decenijama su četnici tretirani kao saradnici okupatora.
Skupština Srbije je krajem decembra 2004. godine usvojila Zakon o izjednačavanju prava partizana i četnika, na predlog SPO-a. Potom je 2006. godine donet Zakon o rehabilitaciji kojima je pokrenut proces rehabilitacije ličnosti koje su sarađivale sa silama Osovine.
Pokretanje procesa
Prvo ročište je održano 26. septembra 2010. godine. Advokat podnosioca zahteva Vojislava Mihailovića, je najpre obrazložio razlog podnošenja presude, a zatim je akademik Kosta Čavoški izjavio da je proces protiv Draže Mihailovića iz 1946. godine bio prvostepeni, a da je presuda bila politički motivisana, zato što okrivljeni nije imao slobodu komunikacije sa svojim pravnim zastupnikom niti pravo žalbe na izrečenu presudu.
Predsedavajući sudskog veća Aleksandar Ivanović je obavestio prisutne da će sudsko veće raspravljati i odlučiti o zahtevu Riste Vukovića, pripadnika Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije, koji je tražio da bude učesnik u postupku. Podnosioci zahteva su se usprotivili, rekavši da zakon o rehabilitaciji ne predviđa dve strane u pustupku.
Kritike procesa rehabilitacije
Pokušaj rehabilitacije generala Dragoljuba Draže Mihailovića izazvao je brojne reakcije ne samo u Srbiji, već na čitavom prostoru bivše Jugoslavije. Žestoka protivljenja došla su ih BiH, Hrvatske i Crne Gore, dok su reakcije u Srbiji podeljenje.
Podrška procesu rehabilitacije
Među onima koji su pružili podršku rehabilitaciji Draže Mihailovića, bio je i istoričar Jovan Pejin. U razgovoru za Hrvatsku radioteleviziju (HRT), 19. marta 2012. godine, Pejin je istakao da Mihailović nije bio zločinac i saradnik okupatora. Tom prilikom je ušao u verbalni sukob sa nekoliko istoričara iz Hrvatske, takođe gostiju u emisiji, koji su tvrdili suprotno. Negirao je tvrdnje hrvatskih istoričara o četničkim zločinama u Dalmaciji, i pozivao se na dokumenta koja svedoče o stravičnim zločinima nad srpskim narodom koje su počinili pripadnici ustaškog pokreta i političko vođstvo Nezavisne Države Hrvatske.
Podršku rehabilitaciji pružile su i organizacije:
Protivljenje procesu rehabilitacije
Procesu rehabilitacije Dragoljuba Mihailovića usprotivila su se mnoga udruženja građana u Srbiji, smatrajući da je pokušaj rehabilitacije Draže Mihailovića „duboko nehuman i nemoralan čin“, podsećajući da je reč o osuđenom ratnom zločincu za zločine protiv čovečnosti počinjene nad Bošnjacima, Hrvatima, ali i nad srpskim narodom. Ovi građani Srbije smatraju da „pokušaj njegove rehabilitacije poništava antifašističku borbu srpskog i svih drugih jugoslovenskih naroda“, čime se Srbija i srpski narod samoisključuju iz fronta evropskih antifašističkih snaga. Među organizacijama koje se protive rehabilitaciji su Žene u crnom, Anarhosindikalistička inicijativa , Savez antifašista Srbije , Antifašistička akcija Novog Sada , SUBNOR, Helsinški odbor za ljudska prava u Srbiji, Komitet pravnika za ljudska prava, Građanske inicijative, Centar za kulturnu dekontaminaciju, Centar za evroatlantske studije, Nezavisno društvo novinara Vojvodine, Beogradski centar za ljudska prava i dr. Ove organizacije su organizovale proteste protiv rehabilitacije Mihailovića ispred zgrade Višeg suda tokom ročišta. Jedan od takvih protesta organizovan je 22. juna 2012. godine.
Pored protivljenja u Srbiji, brojna su protivljenja u regionu procesu rehabilitacije Draže Mihailovića. Nažešća protivljenja došla su iz Bosne i Hrvatske, gde su četnici tokom drugog svetskog rata činili teške zločine. Ministar spoljnih poslova Hrvatske Vesna Pusić, predsednik Vlade Hrvatske Zoran Milanović i predsednik Republike Hrvatske Ivo Josipović oštro osuđuju proces rehabilitacije Draže Mihailovića, navodeći da je on bio ratni zločinac, saradnik okupatora, i da svaki pokušaj njegovog rehabilitovanja predstavlja proces fašizacije Srbije, a Hrvatska demokratska zajednica je zatražila povlačenje hrvatskog ambasadora iz Beograda.
Protiv rehabilitacije Mihailovića oglasio se i Predsjednik Skupštine Crne Gore Ranko Krivokapić ocenjujući proces koji se vodi u Beogradu kao "opasan pokušaj revizije istine o jugoslovenskim ratovima 1990-ih godina". On smatra da su strahoviti zločini počinjeni u Bosni bili "praktična realizacija ciljeva četničkog pokreta", da su etničko čišćenje i genocid nad nesrpskim stanovništvom centralni dio četničkog projekta, te se rehabilitacijom Mihailovića naknadno legitimišu i zlodjela njegovih ideoloških nasljednika u Bosni i Hercegovini. On je izjavio da će crnogorska državna politika odlučno istrajati na putu antifašizma, kao jedne od najsvjetlijih tradicija južnoslovenskih naroda, a "četnički pokret će biti tretiran isključivo kao dio poraženih snaga u slavnoj antifašističkoj borbi".
Protiv rehabilitacije Draže Mihailovića protestovalo se i u Berlinu, ispred ambasade Srbije. Skup je organizovala grupa Solidarnost, u saradnji sa levičarsko-antifašističkom organizacijom Antifa. Okupljeni su osudili vladajuću elitu u Srbiji za „stvaranje klime za rehabilitaciju pro-fašiste i ratnog zločinca Mihailovića“.
Javno mnenje u Srbiji
Urednici emisije su obavili razgovor sa rukokovdstvima parlamentarnih političkih partija u Srbiji, i zatražili njihovo mišljenje da li Draža Mihailović treba da bude rehabilitovan. Potvrdno su odgovorili samo iz Srpskog pokreta obnove i Srpske radikalne stranke.
Urednici emisije su obavili i mini anketu građana:
Odluka
14. maja 2015. godine Viši sud u Beogradu usvojio je zahtev za rehabilitaciju i poništio presudu kojom je general Mihailović 15. jula 1946. godine bio osuđen na smrt, a dva dana kasnije streljan. Presuda Vrhovnog suda FNRJ u delu koji se odnosi na Mihailovića proglašena je ništavnom, kao i sve njene pravne posledice. Sud je utvrdio da je sporna presuda doneta u nezakonitom procesu iz političkih i ideoloških razloga. Odluka suda je konačna i ne postoji pravo žalbe.
Sauget, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 159, što je 90 (-36,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Grad (Cerklje na Gorenjskem, Slovenija)
Grad je naselje u slovenskoj Općini Cerklju na Gorenjskem. Grad se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 233 stanovnika.
San Gregorio de los Martínez, Vanegas
San Gregorio de los Martínez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Vanegas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1752 m.
Toplița Mureșului, Certeju de Sus
Toplița Mureșului je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Certeju de Sus.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
Bill Haley
Bill Haley (izgovarano hay-lee) (Highland Park, Michigan, 6. srpnja 1925. - Harlingen, Teksas, SAD, 9. veljače 1981.) jedan je od prvih američkih rock and roll glazbenika, prema mišljenjima mnogih, on i njegova skupina Bill Haley & His Comets smatraju se jednim od glavnih nositelja kulture ove vrste glazbe sredinom 1950-ih. Jedna od najpoznatijih pjesama Billa i njegovog benda smatra se Rock Around the Clock.
U veljači 2006. godine, Međunarodna astronomska unija je asteroidu 1999 BH5 promijenila ime u 79896 Billhaley, u čast 25. godišnjice smrti Billa Haleya.
Djetinjstvo i karijera
Haley je rođen pod punim imenom William John Clifton Haley (neki izvori njegovom imenu dodaju "Junior", ali njegov najstariji sin tvrdi da je to pogrešno), u Highland Parku, državi Michigan, SAD, a odrastao je u Boothu Corneru, Pennsylvania. Po mnogim izvorima (pretežno prije njegove smrti 1981.) u zemlji, Haley se rodio 1927.g.
Njegova glazbena karijera počinje '40-ih godina prošlog stoljeća, kao izvođač i lider mnogih swing sastava u koje tijekom vremena ubacuje R&B elemente. Haley 1946. na poziv Downa Homersa i Kennya Robertsa, dolazi u prvi profesionalni sastav koji je svirao western swing u Pennsylvaniji. Prema mnogim glazbenim izvještajima Haleyev izvorni rad prvi puta je profesionalno snimljen zajedno sa Downom Homersom, na singlu objavljen 1946. od diskografske kuće "Vogue Records". Haley odlazi iz sastava nakon snimljenih singlova i nakon što Robertsu počne padati popularnost.
Haley je kreirao mnoge sastave sa kojima je nastupao i prikupljao određena glazbena iskustva, između ostalih tu je i sastav "Four Aces of Western Swing and the Range Drifters". Zajedno sa Four Acesom kasnih '40-tih izdaje nekoliko lokalni hit singlova za diskografsku kuću "Cowboy Records", radeći u isto vrijeme na glazbenoj turneji. Početkom 1947.g. postaje glazbeni direktor na radio postaji "WPWA" (mnoge Haleyove rane snimke iz toga vremena nisu bile objavljene sve do poslije njegove smrti).
Nakon razlaza sa Four Acesom i kratke solo karijere na kojoj je nastupao pod imenom Jack Haley and Johnny Clifton, Haley osniva sastav koji se zove The Saddlemen. Sa ovim sastavom Haley snima nekoliko naslova koji uključuju i jedan singl za diskografsku kuću "Atlantic Records".
1951.g. Haleyu se križaju putovi sa sastavom "The Treniers", kada u isto vrijeme sviraju u Wildwoodu. Nakon pisanja "Rock a Beatin' Boogie", koju The Treniers koriste u živim nastupima, Haley obrađuje skladbu za dva sastava, Esquire Boysi koji ju snimaju u ljeto 1952. i The Treniersi 1953.. Haley i sastav The Comets nisu snimili svoju verziju skladbe do 1955.g. .
Bill Haley & His Comets
Za vrijeme praznika Labor Day, krajem tjedna 1952.g., sastav "The Saddlemen" mijenja ime u Bill Haley with Haley's Comets, a Haley 1953. snima skladbu "Crazy Man, Crazy" (napisao ju je zajedno sa svojim basistom Marshallom Lytleom). To je njegova prva rock and roll skladba koja je zabilježila veći uspjeh i našla se na top 20 glazbene ljestvice. Uskoro nakon toga, sastav revidira ime u Bill Haley & His Comets.
1953. je Haley došao u posjed skladbe "Rock Around the Clock". Nije u mogućnosti da je snimi sve do 12. travnja 1954.g., kada potpisuje ugovor za diskografsku kuću "Deeca". U početku je skladba imala vrlo mali uspjeh na top listama, gdje se zadržala samo jedan tjedan, ali Haley uskoro bilježi uspjeh širom svijeta zajedno sa Big Joeom Turnerom i njihovim hitom "Shake, Rattle and Roll", koji se prodaje u više od milijun kopija u cijelom svijetu i po prvi puta jedna rock skladba završava na britanskoj Top listi singlova u prosincu 1954.g. Haley i njegov sastav imali su velik značaj u lansiranju "Rock and Roll" glazbe širem (bijelom) slušateljstvu koji su to godinama smatrali podzemnim pokretom. Nakon objavljivanja "Rock Around the Clock" i njenog slabog uspjeha, skladba ponovo dobiva povjerenje kada se 1955. pojavljuje u filmu Blackboard Jungle , u kojemu glavnu ulogu ima Glenn Ford. Nakon toga skladba bilježi nevjerojatan uspjeh i na Billboardovoj Top listi zadržava se osam tjedana, odakle lansira glazbenu revoluciju i otvara vrata osobama poput Elvisa Presleya.
"Rock Around the Clock" je skladba koja se po prvi puta ikada prodaje u milijun kopija po Britaniji i Njemačkoj 1957.g. i Haley postaje prvi i glavni američki izvođač u Europi. Haley nastavlja sa objavljivanjem hitova tokom '50-ih, poput "See You Later, Alligator" i "Don't Knock the Rock" iz 1956.g. Uskoro njegovu uspješnost u Americi prestiže mlađi i seksibilniji Elvis, ali Haley zadržava svoju popularnost 1960-ih u Latinskoj Americi, Meksiku i Europi.
Smrt
Haley se prepustio alkoholu sa kojim je 1970-ih imao velikih problema. Pored toga njegov sastav je nastavljao neprekidno održavati glazbene turneje, uživajući popularnost kraja 1960-ih godina zajedno sa rock and roll pokretom i unosnim potpisom sa europskom diskografskom kućom "Sonet Records". Nakon nastupa pred kraljicom Elizabetom II. kojeg izvodi 1979., Haley u svibnju i lipnju 1980.g. održava svoj posljednji nastup u Južnoj Africi. Prije odlaska na turneju u Južnu Afriku, dijagnosticiran mu je tumor glave, tako da je planirani nastup u Njemačkoj 1980-te morao biti otkazan. Bez obzira na svoje zdravlje, Haley počinje raditi na prikupljanju zabilješki iz svoga života, jer postoji mogućnost da njegov basista objavi životopisni film koji bi se bazirao na njegovom životu. Film bi bio objavljen kao autobiografski i planirano je da se snimi i album u Memphisu, Tennesseeu, ali tumor je počeo napredovati i Haley se nalazio kod svoje kuće u Harlingenu, Teksasu, gdje je umro rano u jutro 9. veljače 1981.g.
Mediji su odmah počeli izvješćivati o smrti i o vrlo teškom stanju posljednjeg tjedna njegovog života, iako u Haleyovom životopisu od Johna Swensona koja izlazi godinu dana poslije, opisuje kako je Haley posljednji dan proveo slikajući kroz prozor svoje kuće i kasnovečernjim pričanjem na telefonu sa prijateljima i rodbinom. Točnost o njegovoj smrti izazva razne kontraverznosti. Mediji su skloni podatku (objavljenom u knjizi o Billu Haleyu: The Daddy of Rock and Roll od Johna Swensona), da je umro prirodnim putem od srčanog udara, dok članovi Haleyeve obitelji pobijaju taj podatak i konstatiraju da je umro od tumora glave. Haley je posthumno 1987. uveden u kuću slavnih "Rock and Roll Hall of Fame".
Tekstopisci Tom Russell i Dave Alvin prema oporuci naslovljavaju glazbenu temu Haleyovim imenom "Haley's Comet", koja se nalazi na Alvinovom albumu Blue Blvd iz 1991.g.
Haleyeva originalna postava Cometa i 1954. i 1955., unatoč svojim godinama (72-84), nastupaju i dalje i ne pokazuju znakove odustajanja. Objavljuju koncert na DVD-u od izdavačke kuće "Hydra Records", održanog 2004.g. u modernom "Viper Roomu" Zapadnog Hollywooda, koji izlazi 2005.g. U ožujku 2007., originalne Comete otvaraju muzej-Billi Haleya u Münchenu (Schleissheimerstr.321,München www.rockithydra.de). 27. listopada 2007.g. bivši gitarista sastava Comets, Bill Turner, otvara muzej za javnost. Muzej posjeduje neprekidnu ostavštinu "Bill Haley & His Comets" za vrijeme njihovog rada, koja se sastoji od stotina slika, postera, knjiga, glazbala, zlatnih izdanja, poslovnih dokumenata i prikaza njihove odjeće.
Asteroid
U veljači 2006. godine, Međunarodna astronomska unija je asteroidu 1999 BH5 promijenila ime u 79896 Billhaley, u čast 25. godišnjice smrti Billa Haleya.
Djeca
Haley se ženio tri puta i iz tih brakova dobio osmero djece. John W. Haley njegov je najstariji sin koji je napisao Sound and Glory, Haleyev životopis u isto vrijeme kada mu najmlađa kćer Gina Haley, kao glazbenica odlazi u Los Angeles, Kalifornija. Scott Haley poznati je atletičar, dok se Billov najmlađi si također bavi glazbom i njenim stvaranjem. Ima i kćerku iz njegovog braka sa Mrs. Marthom Velascom, koja se zove Martha Maria.
Bill Haley Jr. (rođ. 28. srpnja 1955.), Billov je drugi sin sa njegovom prvo suprugom Joan Barbara "Cuppy" Haley-Hahn, izdavačica lokalnog poslovnog časopisa "Southeastern Pennsylvania" (Route 422 Business Advisor). Svoje prve znakove prema glazbi pokazao je svirajući gitaru u sastavu "Lager Rhythms", a kasnije dolazi u "Original Comets" u Bubba Mac Shack iz Sommers Pointa NJ, 2004. i 2005. i Twin Bar na ceremoniju koja se održala u Gloucester, NJ 2007.g. Trenutačno objavljuje životopis svoga oca koncentriranog iz vremena 1949.-61.
Diskografija
mini|desno|250px|78 RPM Singl, "Shake, Rattle And Roll" od Bill Haley and his Comets
Prije nego je osnovao sastav The Saddlemen i kasnije The Cometse, sa kojima je snimio mnogo singlova i postao vrlo popularan, Bill Haley je nastupao sa još nekoliko sastava.
Bill Haley and the Four Aces of Western Swing
1948.
1949.
Johnny Clifton and His String Band
1949. ili 1950.
Brojna diskografija sa popisa iz 1946.g. snimljena sa Downom Homersom objavljena je od izdavačke kuće "Vogue Records" naslovljena pod Haleyevim imenom. Haley zajedno sa povjesničarom Chrisom Gardnerom, koji je jedini preživjeli član sastava snima dva singla "Out Where the West Winds Blow"/"Who's Gonna Kiss You When I'm Gone" (Vogue R736) i "Boogie Woogie Yodel"/"Baby I Found Out All About You" (Vogue R786) i nemaju svojstvo Haleya. Međutim skladbe su ipak dodane na popis materijal koji će se objaviti kao box set 2006. od izdavačke kuće "Bear Family Records".
Neobjavljene snimke
Bill Haley ima dosta snimljenog zapisa iz vremena 1940-ih, najčešće sa radio postaje gdje je radio kao studijski tehničar. Praktično ništa od toga snimljenoga materijala nije objavljeno u javnosti. "Hydra Records" objavljuje CD 2003.g. pod nazivom Bill Haley and Friends Vol. 2: The Legendary Cowboy Recordings, koji iznosi na vidjelo nekoliko "Cowboyevih" singl naslova koji su trebali biti objavljeni sa sastavom "Four Aces", ali to se nikada nije desilo.
Sljedeći prethodno ne objavljeni naslovi Billa Haleya, dolaze iz vremena 1946.-1950., kada počinje rast njegove popularnosti i objavljivanjem nekoliko naslova "Yodel Your Blues Away" i "Rose of My Heart" od izdavačke kuće "Arzee". Dosta demo snimaka koje je kuća alternativno uzela, a u cijelosti su nepoznate, objavljene su tek nakon Haleyeve smrti. Značajan doprinos objavljivanju tih skladbi ima album Golden Country Origins, od izdavačke kuće "Grassroots Records" iz Australije i Hillbilly Haley od britanskog izdavača "Rollercoaster", dok za njemačko tržište spomenuti album objavljuje izdavačka kuća "Hydra Records". 2006.g. diskografska kuća "Bear Family Records" iz Njemačke, objavljuje materijal gdje se uzelo u obzira da iscrpno obuhvaća Haleyev rad iz 1946.-1950., snimljen je kao box set i zove se Rock n' Roll Arrives.
Corte Mennino, Pisa
Corte Mennino je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
San Antonio de la Giralda, Yajalón
San Antonio de la Giralda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 629 m.
La Barranca, Zirándaro
La Barranca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zirándaro.
Alto del Gorrión, Manuel Doblado
Alto del Gorrión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1727 m.
La Barranca, Zirándaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 344 m.
Oberhain
Oberhajn je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Zalfeld-Rudolštat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 765 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16073063.
Campo los Pilares, Ayala
Campo los Pilares je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Ayala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1362 m.
Oberhain
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zalfeld-Rudolštat Oberhajn se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zalfeld-Rudolštat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 570 metara. Površina opštine iznosi 14,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 765 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 54 stanovnika/km².
Cerro Tanaro, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 615 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 110 m.
Vercioglio, Savona
Vercioglio je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 526 m.
Bedinje
Bedinje je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Bedinje pripada opštini Kumanovo.
Bedinje ima veliki značaj za srpsku zajednicu u Republici Makedoniji, pošto Srbi čine manjinu u naselju.
Prirodni uslovi
Bedinje je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno svega 2 kilometra zapadno, pa je zapravo gradsko predgrađe.
Selo Bedinje se nalazi u istorijskoj oblasti Žegligovo, u ravničarskom kraju, na približno 340 metara nadmorske visine.
Mesna klima je kontinentalna sa slabim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Bedinje je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 2.327 stanovnika.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje, a manjinska islam.
La Palma del Coyul, Santiago Pinotepa Nacional
La Palma del Coyul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Pinotepa Nacional.
Ilja Kabakov
Ilja Josifovič Kabakov (Илья́ Ио́сифович Кабако́в; Ілля Йосипович Кабаков; 30. septembar 1933 - ) je rusko-američki konceptualni umjetnik. Rodio se i najveći dio proveo u tadašnjem SSSR-u, odakle je otišao u New York 1980-ih. Njegov kasniji opus je pun referenci na sovjetski način života.
La Palma del Coyul, Santiago Pinotepa Nacional
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 144 m.
Politika Srbije
Sadašnji predsednik Srbije je Aleksandar Vučić koji je pobedio na predsedničkim izborima 2017. Vučić je i predsednik vladajuće partije Srpske napredne stranke.
Posle parlamentarnih izbora održanih 11. maja 2008., Srbija je 7. jula 2008. dobila koalicionu Vladu Liste za evropsku Srbiju, okupljene oko Demokratske stranke i G17+ i liste okupljene oko Socijalističke partije Srbije, na čelu sa predsednikom Vlade Mirkom Cvetkovićem.
Veće parlamentarne stranke u novom sazivu Skupštine Srbije, pored vladajućih, su i: Srpska radikalna stranka, Srpska napredna stranka, Demokratska stranka Srbije, Nova Srbija, Liberalno-demokratska partija.
Trenutni predsednik Narodne skupštine Republike Srbije je Vladimir Orlić iz SNS, od 2. augusta 2022.