cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тупале
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Албанцима (према попису из 2002. године).
Walafrid Strabo
Walafrid, ponekad navođen Walahfrid, nadimak Strabo (ili Strabus; cca. 808 – 18. august 849) bio je franački redovnik i teološki pisac. Poznat je po djelu De exordiis et incrementis quarundam in observationibus ecclesiasticis rerum u kome opisuje crkvenu i svjetovnu hijerarhiju, kao i po nekoliko pjesama.
Charapuato, Degollado
Charapuato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Degollado.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 303 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1668 m.
Muskingum County, Ohio
je okrug u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 86.074, što je 1.489 (1,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Alduno, Lecco
Alduno je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 334 m.
Mauro Codussi
Mauro Codussi (selo Lenna pored Bergama, oko 1440. – Venecija, 1504) bio je talijanski kipar i arhitekt rane renesanse koji je najveći i najplodniji dio života proveo u Veneciji.
Biografija
Mauro je rođen u malom selu u dolini Brembana pored Bergama, školovao se i odrastao u Ravenni u Emiliji. Od 1467 živi u Veneciji gdje je značajno pridonio arhitekturi grada i promjeni konzervativnog venecijanskog ukusa koji je obožavao gotičko-bizantinsku kićenost.
Codussi je na otoku San Michele podigao prvu venecijansku renesansnu crkvu San Michele 1469. godine. Nakon toga dogradio je gornje dijelove crkve San Zaccaria (od 1483. bio je protomajstor), u duhu renesanse. Donji dio crkve prije njega oblikovao je Antonio Gambello, u tradicionalnom gotičkom duhu. Od 1492. gradi crkvu Santa Maria Formosa. thumb|left|260px|[[Torre dell'Orologio na trgu Svetog Marka]] Od 1491. do 1505. radi kao protomajstor na obnovi (zapravo potpuno novoj gradnji) izgorjele Scuola Grande di San Marco. S kolegom Bartolomeom Bonom od 1495. do 1496. radi na podizanju i ukrašavanju Tornja sa satom (Torre dell'orologio) na trgu Svetog Marka kojeg je osobno projektirao.
Između 1485. i 1490. Codussi je projektirao i izveo prvu renesansnu palaču u gradu Ca' Lando-Cornaro (danas Cornaro-Spinelli). Codussi je također projektirao i palaču Vendramin-Calergi u kojoj je smješten današnji Venecijanski kazino, nju je otpočeo graditi 1481. ali je nije uspio dovršiti zbog smrti, pa je radove nastavila klesarska radionica (bottega) Lombardo koja ju je dovršila 1509. godine. Pred kraj života 1495. projektirao je crkvu San Giovanni Crisostomo, ali ni nju nije uspio dovršiti za života.
Mauro Codussi bio je prvi venecijanski renesansni arhitekt koji je pomogao da se taj toskanski stil proširi Venecijom.
Verano, Tonalá
Verano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 173 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Skikda
Skikda (arapski: سكيكدة), za Francuske kolonijalne vlasti znan kao Philippeville je lučki grad od 182,903 stanovnika na sjeveroistoku Alžira u Pokrajini Skikda.
Grad je danas najpoznatiji kao veliki industrijski centar i vrlo prometna luka.
Geografske karakteristike
Skikda leži u zaljevu Sredozemnog mora na ušću vadi Zeramne, udaljena osamdesetak km sjeverno od regionalnog centra Constantina.
Historija
Skikda je novi grad nastao za Francuske kolonijalne uprave u proljeće 1838. kad je podignuta utvrda. Već slijedeće godine napravljeni su projekti za novi grad koji je 1840. nazvan - Philippeville. Od 1841. je sjedište civilnog komesarijata pa je već 1848. kraljevskim dekretom dobio - status grada. left|thumb|260px| Ostatci [[Antički Rim|rimskog teatra]] Grad je podignut na mjestu antičke - Rusicade, luke Cirte iz 4. vijeka, grada koji je imao najveći dosad pronađeni rimski teatar u Alžiru. Od kog nije puno ostalo jer se koristio kao kamenolom, a skulpture i ostala kamena plastika spremljena je u lokalni muzej.
Izgradnja plinovoda od polja Hassi RʾMel do Skikde potaknuo je razvoj industrije ukapljenog plina, rafiniranja nafte i petrokemijske industrije. Luka je izrasla u glavni terminal za naftu koja se naftovodom transportira iz polja kod Hasi Mesauda. Iz luke se također izvoze i poljoprivredni proizvodi, rude (olovo, [[željezna ruda, mramor) i cement) iz unutrašnjosti.
Sve do 1962. kad je Alžir postao nezavisan većina stanovnika u Skikdi bila je talijanskog i malteškog porijekla, tad je došlo do njihovog masovnog egzodusa, istovremeno se u grad doselilo na hiljade muslimanskih izbjeglica.
Simplicije
Sveti Simplicije je bio papa od 468. do 483. godine.
Rođen je u Tivoliju, u Italiji, kao sin građana s imenom Kastin (Castinus). Za vrijeme njegovog pontifikata je godine 476. Odoakar, vođa herulskih najamnika, zbacio posljednjeg zapadnorimskog cara Romula Augustula i sebe proglasio kraljem Italije. Simplicije je sa novim vladarom bio u dobrim odnosima. Većinu onoga što o njemu znamo potječe iz djela Liber Pontificalis.
Mašinstvo
thumb|upright=1.15|[[Mašinski inženjeri dizajniraju i kreiraju mašine, elektrane...]] Mašinstvo ili strojarstvo jeste disciplina inženjerstva koja se odnosi na principe inženjerstva, fizike i nauke o materijalima za analizu, dizajn, proizvodnju i upravljanje mehaničkim sistemima. Mašinstvo je grana inženjerstva koja uključuje proizvodnju i korištenje toplote i mehaničke snage za dizajn, proizvodnju i operiranje mašinama i alatima. Jedna je od najstarijih i najširih disciplina inženjerstva.
Inženjerska oblast zahtjeva shvatanje suštinskih principa uključujući mehaniku, kinematiku, termodinamiku, nauku o materijalima, strukturnu (konstrukcionu) analizu i elektricitet. Mašinski inženjeri koriste ove suštinske principe sa alatima poput CAE i upravljanje životnim ciklusom proizvoda za dizajniranje i analizu proizvodnih pogona, industrijske opreme i mašinerije, toplotnih i rashladnih sistema, transportnih sistema, avijacije, moreplovstva, robotike, medicinskih pomagala, oružja i drugo.
Mašinsko inženjerstvo se pojavio kao polje nauke tokom industrijske revolucije u Evropi u 18. vijeku; ipak, njegov razvoj može se uzeti prije nekoliko hiljada godina unazad širom svijeta.
Nauka o mašinstvu se pojavila u 19. vijeku kao rezultat razvoja u polju fizike. Oblast je kontinualno razvijana da spoji prednosti u tehnologiji i mašinski inženjeri danas teže razvoju u takvim poljima, poput kompozita, mehatronike i nanotehnologije. Mašinsko inženjerstvo se preklapa sa aero-svemirskim inženjerstvom, metalurškim inženjerstvom, građevinom, elektrotehnikom, petrolejskim (naftnim) inženjerstvom, proizvodnim inženjerstvom, hemijskim inženjerstvom i ostalim inženjerskim disciplinama u određenom stepenu. Mašinski inženjeri mogu također raditi u polju biomedicine, posebno sa biomehanikom, fenomenom transporta, biomehatronikom, bionanotehnologijom i modeliranjem bioloških sistema, kao što je mehanika mehkih tkanina.
Razvoj
Mašinsko inženjerstvo nalazi svoju primjenu u arhivama raznih drevnih i srednjovjekovnih društava u ljudskoj djelatnosti. U drevnoj Grčkoj, radovi Arhimeda (287. p.n.e.–212. p.n.e.) su duboko podstaknuti mehanikom zapadne tradicije, a Heron od Aleksandrije (prib. 10–70. n.e.) kreira prvu parnu mašinu. U Kini, Zhang Heng (78–139. n.e.) je unaprijedio vodeni sat i pronašao seizmometar, te Ma Jun (200–265. n.e.) pronalazi kočiju sa diferencijalnim zupčanikom. Srednjovjekovni kineski knjigovođa i inženjer Su Song (1020–1101. n.e.) je ubacio mehanizam zapinjače u svoju astronomsku sahat-kulu dva vijeka prije bilo kojeg mehanizma pronađenog u satovima srednjovjekovne Evrope, kao i svjetskih prvih poznatih neograničenih energetskih lančanih predajnika.
U periodu između 7. i 15. vijeka, kada se era zvala "Zlatno doba islama", zabilježeni su doprinosi islamskih naučnika u oblasti mehaničke tehnologije. Al-Jazari, koji je bio jedan od njih, napisao je svoju famoznu Knjigu znanja genijalnih mehaničkih uređaja godine 1206, te predstavio više mehaničkih dizajna. Također, on se smatra otkrivačem onih mehaničkih naprava koje sada formiraju veoma jednostavne mehanizme, poput koljenastog vratila i bregaste osovine.
Važna otkrića u temeljima mašinstva pojavila su se u Engleskoj tokom 17. vijeka kada je Sir Isaac Newton formulisao tri Newtonova zakona kretanja i razvio analizu (kalkulus) kao matematičku bazu za fiziku. Newton nije htio objelodaniti svoje metode i zakone godinama, ali je napokon nagovoren od strane svojih kolega, kao što je Sir Edmund Halley, da to uradi kako bi pomogao čovječanstvu. Gottfried Wilhelm Leibniz je zaslužan za kreiranje kalkulusa tokom istog vremenskog perioda.
Tokom ranog 19. vijeka u Engleskoj, Njemačkoj i Škotskoj, razvoj mašinskih alata je doprinio da se mašinstvo razvije kao zasebno polje unutar inženjerstva, obezbjeđujući proizvodne mašine motorima koji će ih napajati. Prvo britansko profesionalno društvo mašinskih inženjera je formirano 1847. godine Institucija mašinskih inženjera, tridesed godina nakon što su građevinski inženjeri formirali prvo takvo profesionalno društvo: Institucija građevinskih inženjera. Na evropskom kontinentu, Johann von Zimmermann (1820–1901.) je napravio prvu fabriku za brusilice u Chemnitzu, Njemačka, godine 1848.
U Sjedinjenim Američkim Državama, Američko društvo mašinskih inženjera (ASME) je formirano u 1880. postajući treće takvo profesionalno inženjersko društvo, poslije Američkog društva građevinskih inženjera (1852.) i Američkog društva inženjera rudarstva (1871.). Prve škole u SAD koje su nudile inženjersko obrazovanje su bile Vojna akademija SAD 1817, institucija danas poznata kao Norwich Univerzitet u 1819, te Rensselaer politehnički institut godine 1825. Obrazovanje u mašinstvu je kroz historiju bilo bazirano na jakom temelju u matematici i nauci.
Obrazovanje
Diplome u mašinskom inženjerstvu se nude na univerzitetima širom svijeta. U Brazilu, Irskoj, Filipinima, Pakistanu, Kini, Grčkoj, Turskoj, Sjevernoj Americi, Južnoj Aziji, Indiji, Dominikanskoj Republici i Ujedinjenom Kraljevstvu, programi mašinskog inženjerstva obično uzimaju četiri do pet godina studija i završavaju sa Bachelor of Engineering (B.Eng. ili B.E.), Bachelor of Science (B.Sc. or B.S.), Bachelor of Science Engineering (B.Sc.Eng.), Bachelor of Technology (B.Tech.), Bachelor of Mechanical Engineering (B.M.E.), ili Bachelor of Applied Science (B.A.Sc.) diplomu, sa ili bez naglaska o mašinskom inženjerstvu. U Španiji, Portugalu i većem dijelu Južne Amerike, gdje nisu B.Sc. niti B.Tech. programi usvojeni, formalno ime za stepen je "mašinski inženjer", a kurs je baziran na peto- ili šestogodišnjem treningu. U Italiji, kurs je baziran na pet godina treninga, ali u cilju kvalificiranja kao inženjer, potrebno je proći državni ispit na kraju kursa. U Grčkoj, kurs je baziran na petogodišnjem nastavnom planu i programu i uvjetu za 'Diploma' tezu, koja je nakon završetka dodijeljena umjesto B.Sc.
U Australiji, stepeni mašinskog inženjerstva se dodjeljuju kao Bachelor of Engineering (Mechanical) ili slične nomenklature iako postoji rastući broj specijalizacija. Stepen uzima četiri godine studiranja punog radnog vremena za dobijanje. Da se postigne kvalitet u inženjerskim stepenima, Engineers Australia akreditira inženjerske stepene dodijeljene od starne australijskih univerziteta u skladu sa globalnim Washington Accordom. Prije nego se dodjeljuje diploma, student mora završiti najmanje 3 mjeseca na radnom iskustvu u inženjerskoj firmi. Slični sistemi su prisutni u Južnoj Afriki i nadgledaju se od strane Engineering Council of South Africa (ECSA).
U Sjedinjenim Američkim Državama, većina dodiplomskih pograma se akreditira od Accreditation Board for Engineering and Technology (ABET) da se osigura jednaki kursni zahtjevi i standardi širom univerziteta. ABET web-sajt broji 302 akreditirana mašinsko-inženjerska programa od 11. marta 2014. Mašinsko-inženjerski programi u Kanadi se akreditiraju od Canadian Engineering Accreditation Board (CEAB), a većina drugih država nudi inženjerske diplome koje imaju slične akreditacijske solucije.
Neki mašinski inženjeri idu za nastavkom studija da dobiju Master of Engineering, Master of Technology, Master of Science, Master of Engineering Management (M.Eng.Mgt. ili M.E.M.), Doctor of Philosophy u inženjerstvu (Eng.D. or Ph.D.) ili inženjersku diplomu. Master i inženjerske diplome mogu, a i ne moraju, ubrajati istraživanje. Doctor of Philosophy sadržava znatnu komponentu istraživanja i često je prikazan kao ulazna tačka u akademiji. Inženjerska diploma postoji na nekoliko institucija na srednjem nivou između mastera i doktorata.
Dozvola
U UK, trenutni diplomci trebaju BEng plus adekvatan master stepen ili integriran MEng stepen, minimum od 4 godine postdiplomskih studija na poslovnom nadležnom razvoju, kao i recenziji projekta u kandidatskoj oblasti specijalizacije u cilju postajanja ovlaštenim preko Institura mašinskih inženjera.
Plate i statistike radne snage
Ukupan broj inženjera zaposlenih u SAD u 2009. bio je cca. 1,6 miliona. Od ovih, 239.000 su bili mašinski inženjeri (14,9%), druga najveća disciplina po veličini iza građevinskih inženjera (278.000). Ukupan broj poslova za mašinske inženjere u 2009. je projektovan da raste 6% tokom sljedeće decenije, sa srednjim startnim platama od 58.800 $ sa bachelor diplomom. Srednji godišnji prihod mašinskih inženjera u SAD radnoj snazi ​​je 80.580 $. Prosječni prihod je bio najveći pri radu za vladu (92.030 $), a najmanji u obrazovanju (57.090 $) od 2012.
Budisavlje
Budisavlje je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Nevesinje koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 99 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini.
Mašinstvo
Povezane oblasti
Proizvodno inženjerstvo, aerosvemirsko inženjerstvo i automobilska industrija su ponekad grupisani sa mašinskim inženjerstvom. Bachelor diploma u ovim područjima će obično imati razliku u nekoliko specijaliziranih oblasti.
Također pogledajte
Wikiknjige (en):
Vanjske veze
Fakultet strojarstva i brodogradnje, Zagreb Tehnički fakultet Rijeka Fakultet elektrotehnike, strojarstva i brodogradnje, Split Strojarski fakultet Slavonski Brod
Kosmos-557
Kosmos-557 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-557 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 11. maja 1973. Raketa-nosač Proton je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Poblado Chulavista, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1442 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Santa Rosa, Antiguo Morelos
Santa Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Antiguo Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
Genij (rimska religija)
thumb|267px|Krilati genij u susretu s nekom ženom koja drži tamburin i ogledalo, južna Italija, oko 320. pne. Genij bio je, u rimskoj religiji, personifikacija duše stvari, osnovni princip života jednog čoveka ili jedne ljudske zajedinice, ono najspiritualnije i najmoralnije u bogovima, ljudima i stvarima. Genij se ranije definisao kao moć stvaranja, a zatim kao "ukupnost karakteristika sjedinjenih u jednom stvorenom biću".
Priroda genija
Prema shvatanju drevnih Rimljana, racionalne moći i sposobnosti svake osobe pripisivane su njegovom duhu, tj. geniju. Svaka osoba imala je svog genija, pa i svako mesto (genius loci), a jednako i važni objekti u prirodi, npr. vulkani. Mnoge stvari takođe su imale svog genija, i što su te stvari bile značajnije, to se više njihov genij približavao božanskoj prirodi: genij pozorišta, vinograda, svetkovina uticali su na posećenost predstava, prinos grožđa i uspeh svetkovina. Za Rimljanina je bilo izuzetno važno da umilostivi odgovarajuće genije pre no što preduzme neke važne korake u životu.
Pojedini geniji
thumb|upright|Bronzana statueta genija predstavljenog kao [[pater familias (1. vek nove ere)]] Premda se genijem moglo nazvati svako božanstvo, većina viših i državnih genija imali su svoja dobro poznata imena. Opštim terminom "geniji" nazivali su se obično manje poznati ili nepoznati ljudi i mesta, sve do najmanjih ćelija društva i zajednica, porodica i njihovih pojedinih domaćinstava. Kuće, vrata, kapije, ulice, kvartovi, tribe ― svaka od ovih zajednica mogla je imati vlastitog genija. Hijerarhija rimskih bogova, kao i grčkih, bila je uspostavljena po uzoru na ljudsku porodicu. Tu su bili otac, Jupiter ("otac bogova i ljudi"), koji je, u jednom patrijarhalnom društvu, istovremeno bio i vrhovno božanstvo, te majka, Junona, kraljica bogova. Ove najviše zajednice dalje su se razlagale na "genije" za svaku pojedinačnu porodicu; premda je genij bio shvaćen kao isključivo muški princip i žene nisu imale genija, kasnije se razvilo shvatanje da žene imaju "juno" ili "Junonu" (iuno), tj. jedan apstraktni pojam izveden iz Junoninog imena. Tako na mestu nepostojećeg genija ženske osobe stoji jedna "juno" kao ženska domaća reproduktivna moć, dok paralelnu mušku funckiju predstavlja genij, kome u hijerarhiji rimskih bogova odgovara Jupiter. Junona je imala različite epitete pod kojima je poštovana, npr. Iugalis (= zaštitnica braka), Matronalis (= zaštitnica udatih žena), Pronuba (= zaštitnica nevesti), Virginalis (= zaštitnica devičanstva).
Geniji su često smatrani duhovima zaštitnicima pa se od njih zazivala pomoć i zaštita. Na primer, za zaštitu novorođenčadi zazivalo se nekoliko božanstava rođenja i odgoja dece: Cuba ("koja leže da spava"), Cunina ("zaštitnica kolevke") i Rumina ("zaštitnica dojenja"). Smatralo se da dete dolazi u opasnost ako ti geniji ne izvrše dobro svoje funkcije.
Stotine porodičnih žrtvenika (lararija) otkriveno je u Pompejima i oni su se obično nalazili uz atrij, kuhinju ili vrt, gde je dim od žrtava paljenica izlazio kroz otvor na krovu. Lararij (lararium) razlikovao se od jednog drugog kućnog svetilišta, koje se zvalo penus ("unutar") i na kome su poštovani penati, bogovi koji su povezani s kućnim ostavama i koji su takođe štitili porodicu. U svakom larariju nalazi se oivičena slika na kojoj je predstavljen isti motiv: dve periferalne figure (Lari) stoje uz jednu središnju figuru (porodičnog genija) ili uz dve figure (genija i Junonu), koji mogu ali i ne moraju biti pored nekog žrtvenika. U prvom planu predstavljena je zmija (ili dve zmije) koja kroz livadu puzi prema geniju. U Kampaniji i Kalabriji očuvao se drevni običaj da se u kući za sreću drži zmija, koja je ovde bila povezana s genijem. Na jednoj drugoj freski (u Casa del Centenario) motiv zmije u livadi nalazi se ispod predstave Vezuva i s tekstom Agathodaimon ("dobar demon"), gde daimon najverovatnije predstavlja grčki ekvivalent latinskom "geniju".
Doba rimskog kraljevstva
Iz vremena rimskog kraljevstva nema nikakvih pisanih izvora, no kasniji pisci spominju "genija" kad pričaju o o tom razdoblju. Na primer, za vreme kralja Servija Tulija trojica vraće Horacija (Horatii) borila su se protiv trojice braće Kurijacija (Curiatii) iz Albe Longe da bi se tom borbom prsa u prsa odlučio ishod rata između ta dva grada. U toj borbi trojica Kurijacija su bila ranjena, a dvojica Horacija su pogunuli. Preživeli Horacije, Publije, okrenuo se kao da namerava pobeći. Kurijaciji su krenuli za njim, no razdvojili su se jer su ih mučile rane koje su zadobili. To je omogućilo Publiju da ih jednog po jednog savlada i ubije. Kad se Publije vratio s pobedničkim plenom, njegova sestra, koja je bila obećana jednom od trojice Kurijacija, bacila se u žalost i stala se tući u grudi i koriti Publija. On ju je pogubio, nakon čega mu je suđeno za ubistvo; na suđenju je oslobođen optužbe, no kralj mu je naredio da mora poštovati "juno" svoje sestre i porodični genij Kurijacija (genius Curiatii).
Razdoblje republike
Sam termin "genij" prvi put se u (sačuvanoj) rimskoj literaturi pojavljuje u Plautovoj komediji Zarobljenici, u kojoj jedan lik u šali kaže kako je otac jednog drugog lika tako škrt da koristi jeftino samijsko posuđe za prinošenje žrtvi svom vlastitom geniju kako genij ne bi pao u iskušenje da ukrade posuđe. U tom odlomku genij očito nije identičan s osobom, jer bi bilo apsurdno opljačkati samoga sebe, no, s druge strane, genij je jednako pohlepan kao i osoba, pa bi zaključak bio: "kakva osoba, takav i genij".
Aluzije na genij mogu se pronaći i u pričama koje govore o mnogo starijem vremenu; na primer, kad na samom početku rimske republike Horacije Koklit brani Sublicijski most od etrurske navale, nakon što je porušio most on se moli Tibru da ga održi na površini dok dopliva na obalu: Tiberine pater te, sancte, precor... ("sveti oče tiberski, molim ti se..."). Tu se zapravo Koklit obraća ne samoj reci, nego njenom geniju. Premda se reč "genij" ne pojavljuje u ovom odlomku, u kasnijoj literaturi razjašnjava se da se misli upravo na to.
Horacije ovako opisuje genij:
nestalna lika, u nekom crn, u nekome beo.
Carski period
thumb|upright|Genij cara Domicijana Kad je Oktavijan Avgust odneo odlučujuću pobedu u bici kod Akcija i uspostavio principat, rimski senat naredio je da se na svakoj gozbi izliva vino u slavu Oktavijanova genija. Zapravo, Avgust je upotrebio kult genija oca porodice (pater familias), koji je bio jedan od stubova porodičnih odnosa i osnoda između patrona i klijenata, pa je Avgustov genij (genius Augusti) uskoro postao jedan od važnih elemanata u rimskom carskom kultu.
thumb|left|Natpis na votivnom žrtveniku posvećen geniju [[Legio VII Gemina|legije VII Gemina, koji je postavio Lucije Atije Makron (CIL, II 5083)]] Kao što je trebalo umilostiviti genij imperatora, tj. zapovednika cele rimske vojske, tako je trebalo umilostiviti i genije svih jedinica pod njegovom komandom. Vojske u provincijama proširilae su ideju državnog genija; na primer, u rimskoj Britaniji pronađeni su žrtvenici posvećeni Romi (Roma), večnom Rimu (Roma aeterna), Britaniji (Britannia), kao i svakoj legiji, kohorti, vojnom krilu i centuriji u Britaniji, kao i pretoriju svakog vojnog utvrđenja, pa čak i veksilaciji. Votivni natpisi posvećeni geniju nisu bili ograničeni na vojsku. Brojni natpisi iz Cisalpijske Galije u doba carstva posvećeni su genijima različitih osoba od ugleda; osim carevog genija (genius principis) spominju se geniji patronâ oslobođenikâ, robovlasnika, zaštitnika pojedinih udruženja, dobročiniteljâ, zvaničnikâ, čitavih selâ, drugih božanstava, prijatelja i rođaka. Ponekad je spomen genija povezan s nekom drugom reči, npr. u sintagmi "geniju i časti" ili, u nekoliko slučaja, "geniju i Junoni".
Stotine posvetnih, zavetnih i nadgrobnih natpisa, sačuvanih iz carskog perioda i otkrivenih po celoj teritoriji Carstva, svedoče o procvatu poštovanja genija kao dela zvaničnog carskog kulta. Uobičajeni izrazi zapisivani su kao skraćenice: GPR = genio populi Romani ("geniju rimskog naroda"); GHL = genio huius loci ("geniju ovog mesta"); GDN = genio domini nostri ("geniju našega hgospodara") itd. Nakon konačne pobede hrišćanstva, Teodosije I je 392. godine stavio van zakona poštovanje Genija, Lares i Penata. Međutim, koncept genija ostao je prisutan u likovnoj umetnosti i u govoru, premda pod drugim nazivima ili s nekim drugim modifikacijama.
Novčići
Genij jedne zajednice često je motiv koji je urezan na antičkim novčićima: na jednom denariju iz Hispanije (76–75. pne.) nalazi se poprsje i natpis GPR (genius populi Romani = "genij rimskog naroda") na prednjoj strani; na jednom zlatniku iz Siska u Hrvatskoj (270–275) predstavljen je GENIUS ILLVR (genius exercitus Illyriciani = "genije ilirske vojske") na naličiju; na jednom zlatniku iz Rima (134–138) prikazan je neki mladić kako drži rog izobilja i pateru (posudu za izlivanje tečne žrtve) s natpisom GENIOPR (genio populi Romani = "geniju rimskog naroda") na naličju.
Murat I
Murat I (zvani još i Hudavedigjar - Pravedni; 1319 (ili 1326) - 15. jun 1389), turski sultan 1359-1389.
Ubijen je od nepoznatog srpskoga ratnika za kojeg predanje kaže da je Miloš Obilić.
Život
Murat je bio sin Orhana I i vizantijske princeze Hirofire (njeno tursko ime bilo je Nilüfer Hatun). Zbog prerane smrti Sulejman-paše nastavio je da vlada Murat kao njegov naslednik 1360. godine. On je bio prvi osmanski osvajač na evropskom tlu. Godine 1362. bio je osnovan prvi korpus (odred) janičara. To su bila pretežno hrišćanska deca koja su obučavana za vojnu službu kao pešadijske trupe.
Murat I je porazio i zauzeo zapadnu Trakiju, Dimotika je pala 1361. godine, Jedrene 1362. godine, a Plovdiv 1363. godine. Sve gradovi u dolini reke Marice. Strah se širio Vizantijom toliki da je u Carigradu sazreo stav da se Turcima mirno preda Galipolje da se zadovolje. Godinu dana posle toga Murat osvaja Kumucinu i dolazi sve bliže do manastira na Svetoj gori. Pljačkaški pohodi koje je Murat slao ka zapadu su pustošili zemlju despota Uglješe Mrnjavčevića. Prema tvrđenju Mavra Orbina, Uglješa je nekoliko puta imao uspeha u odbijanju ovih napada. Serski despot je dobio pomoć svog brata, kralja Vukašina, i sukob se desio na reci Marici 26. septembra 1371. godine kada je veličanstveno pobedio Murat i tako konačno izvršio veliku preraspodelu snaga na Balkanskom poluostrvu.
Zapadna strana Bugarske bila je opljačkana i vizantijski car (Jovan V Paleolog) postao je njegov vazal. Murat je utvrdio osmanski posjed Angoru u Anatoliji. Turci su dalje zauzeli važne gradove u Makedoniji i Istočnoj Bugarskoj. Novodobijena područja bila su odmah naseljavana stanovništvom iz svog Carstva - Osmanlijama. Oko 1385. godine su zauzeti Sofija i Niš. Istovremeno su dobile pravo trgovine na turskim prostorima italijanske Republike Đenova i Venecija, koje su sa Muratom zaključile i trgovački ugovor. Murat je takođe bio uspješan i u bici kod Konje (Konya). Kao što je ranije prvo slao pljačkaške čete da pustoše zemlju despota Jovana Uglješe pre konačnog sukoba sanjim, tako je slao čete i po Srbiji čak do Bosne. Te čete su presretale i, isto kao i Uglješa, imale uspehe, Lazar Hrebeljanović kod Pločnika i vojvoda Vlatko Vuković kod Bileće. Međutim, glavna bitka i odlučujući obračun koji su podjednako očekivali i u turska i hrišćanska vojska se desio 15. juna 1389. godine. Sultan Murat je poveo vojsku i komandovao u bici na Kosovu Polju (Kosovska bitka). Sa sobom je poveo sinove Bajazita i Jakuba, vojskovođe Ali-pašu, Evronosa Jahšia i Šahina kao i vazalske trupe iz evropskih i azijskih krajeva carstva. Za vreme bitke Sultan Murat je ubijen, kao i njegov sin Jakub. Knez Lazar je potom pogubljen, a Murat je bio, kao i prethodnici Osman i Orhan, sahranjen u Bursi. Za vreme vladavine Murata, svi potčinjeni hrišćani su smjeli zadržati svoju vjeru, tradiciju i crkvene sudove, ali su morali sultanu da predaju desetinu, što su u ono doba bila uobičajena davanja.
Nasledio ga je sin Bajazit odmah posle Kosovske bitke.
O Muratovoj pogibiji
Obzirom da je Murat poginuo na bojnom polju, a to nije bio čest slučaj u srednjem veku, i bitka i čin pogibije su daleko odjeknule. Hrišćanski i turski izvori se razilaze oko načina i vremena pogibije. Turski izvori tvrde da je sultan ubijen na prevaru posle bitke. Hrišćanska strana je o ovom događaju napravila legendu o podvigu usamljenog viteza koji je žrtvovao svoj život radi zaustavljanja moćnog sultana. Potpuno razrađenu kosovsku legendu zapisao je Mavro Orbin u knjizi „Kraljevstvo Slovena“ objavljenoj 1601. godine.
Postoje i drugi izvori i verzije događaja. Bosanski kralj Tvrtko je 1. avgusta obavestio Trogirane o „svojoj“ pobedi na Kosovu polju te da je „sultana poslao s ovog sveta s mnogim njegovim vojnicima“. Nije doslovno naveo ko je ubio sultana, ali je iz pisma jasno da je sebi pripisao taj poduhvat. Nije bilo neuobičajeno da kraljevi prisvajaju tuđe zasluge.
U jednom pismu Firentinske opštine koje je rezultat prepiske sa Tvrtkom, od 20. oktobra 1389. godine, se govori o poduhvatu zavereničke grupe od dvanaest ratnika koji se u toku bitke probijaju do sultanovog šatora okruženog vezanim kamilama. Kolučo Salutati, pisac pisma, slavi „srećnog ratnika“ među ratnicima
Godinama kasnije se Beltrami Minjaneli u „Uspomenama sa Istoka“ govori o grupnom prepadu na šator sultana Murata, ali kod njega se to dešava posle bitke i izvode ga knez Lazar i grupa zarobljenih hrišćanskih vitezova koji odbijaju da polože vazalsku zakletvu. Po ovom piscu, vitezovi su odbili davanje zakletve, jurnuli su na šator Murata i smrtno ga ranili. Ovakav događaj mnogi istoričari smatraju nelogičnim i neverovatnim (zarobljeni, a nevezani i dalje naoružani).
San Cassiano, Rovigo
San Cassiano je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Murat I
O Muratovoj pogibiji
Ko god da je pisao o pogibiji Murata, a posebno turski izvori, nastojali su da prikažu da je poginuo od velikaške ruke. Španski putopisac govori da je „to bio hrišćanski knez, po imenu Lazar“. Viteški ideali su smatrali časnim pogibiju od ruke protivničkog vođe, a pogibija od strane nepoznatog ratnika se smatrala nedostojnom. Ovo ide dotle da u povelji ugarskog kralja Albrehta iz 1438. godine piše da su se Lazar i Murat sukobili u ličnom dvoboju.
Srpski izvori se velikim delom oslanjaju na životopis Stefana Lazarevića koji navodi podvig usamljenog bezimenog junaka
San Cassiano, Rovigo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Murat I
O Muratovoj pogibiji
Vizantijski pisac druge polovine XV veka, Laonik Halkokondil, navodi i grčku i tursku verziju pogibije Murata. Po turskoj je poginuo posle boja dok Ovde se prvi put pominje ime čoveka koji je ubio Murata.
Turski hroničari prvi put pominju ime nevernika i prokletnika zbog koga je padišah postao šehit 1484. godine kada ime viteza navode kao Miloš Kobila.
12. dodjela Oscara
12. dodjela Oscara je održana 29. februara 1940. na svečanom banketu u dvorani Cocoanut Grove u Hotelu Ambassador u Los Angelesu. Na njoj je losanđeleska Akademija odala priznanje najboljim filmskim ostvarenjima premijerno prikazanim u periodu od 1. januara do 31. decembra 1939. godine. Nju je vodio komičar Bob Hope, a što je bilo prvi od devetnaest puta kada će mu biti ukazana ista čast.
Tradicionalno se, zbog kvantitete i kvalitete produkcije Hollywooda u prethodnoj godini smatra dodjelom na kojoj je bila jedna od najjačih konkurencija, ali je izuzetan komercijalni uspjeh, kao i povoljne kritike epske melodrame Gone with the Wind, ishod učinio predvidljivim. Film u produkciji Davida O. Selznicka je tako osvojio Oscar za najbolji film, kao i još devet nagrada, a bio je nominiran za njih trinaest. Dio historičara vjeruje da je Mr. Smith Goes to Washington ostao bez nagrada zahvaljujući političkim kontroverzama, dijelom zbog pritiska američkih senatora kojima se nije svidio tretman Senata u filmu, a dijelom zbog brige da bi film američku demokraciju mogao difamirati u inozemstvu u delikatnim trenucima nakon izbijanja drugog svjetskog rata.
Na 12. dodjeli je prvi put dodjeljivan Oscar za najbolje vizualne efekte, a također je po prvi put Oscar za najbolju fotografiju razdvojen u dvije nove kategorije - Oscar za najbolju crno-bijelu fotografiju i Oscar za najbolju fotografiju u boji.
Cucoiu, Perișani
Cucoiu je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Perișani.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 239 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 539 m.
12. dodjela Oscara
Samu ceremoniju je obilježilo i to da je Los Angeles Times neposredno pred nju "provalio" rezultate glasanja; iako se kasnije ispostavilo da oni nisu bili potpuno točni (a također se tvrdilo da je Robert Donat "za dlaku" pobijedio Jamesa Stewarta, a Leigh isto tako za "dlaku" pobijedila Bette Davis), veliki dio učesnika ceremonije - kao što su Clark Gable i Bette Davis - su unaprijed znali da će ostati kratkih rukava.
Nagrade
Pobjednici su navedeni prvi i označeni podebljanim slovima.
Višestruke nominacije i nagrade
Sljedećih dvadeset šest filmova je dobilo višestruke nominacije:
Kapuas
Kapuas (indonežanski: Sungai) je najveća rijeka Indonezije, duga 1143 km, na zapadu najvećeg otoka Bornea.
12. dodjela Oscara
Višestruke nominacije i nagrade
Sljedeća četiri filma su dobili više od jedne nagrade:
Kapuas
Hidrografija
Kapuas izvire na obroncima masiva Kapuas Hulu u sredini otoka Bornea. Od tamo teče prema jugozapadu kroz brdovit kraj, nakon čega izbija na obalnu ravnicu gdje formira veliku močvarnu deltu jugozapadno od grada Pontiak, gdje utječe u Južno kinesko more.
thumb|left|260px| Karta [[sliva Kapuasa]] Kapuas ima sliv velik oko 25.870 km², koji se prostire od centralnog do zapadnog dijela Bornea. To je rijetko naseljen prašumski kraj poznat po endemskoj vrsti zmije Enhydris gyii, otkrivenoj 2003. godine.
Letschin
Lečin je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Merkiš-Oderland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.516 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12064274.
Vidi još
thumb
Ca' della Polda, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 774 m.
Ču (rijeka)
Ču (kirgiski: Чүй, kazaški: Шу) je velika rijeka u Kirgistanu i Kazahstanu, duga 1067 km.
Hidrografija
Prolazi pored Biškeka, glavnog grada Kirgistana. U srednjem toku formira granicu između Kirgistana i Kazahstana, nakon tog ulazi u Kazahstan. Nešto prije nego što doteče do Sir Darje (do kojeg vode Čua dopru samo za najvećih poplava) Ču se izliva po gomili jezera i bara u pješčanoj stepi pored mjesta Ašikolj, koje za sušnih ljeta brzo ispare.
thumb|left|260px| Karta [[sliva rijeke Sir Darja sa tokom rijeke Ču]] Ču ima sliv velik oko 62.500 km², i prosječni istjek od 130 m3/s. Od njegovih 1067 km dužine, 600 km se nalazi u Kazahstanu. Čujska dolina je puno vlažnija od ostalog dijela tog polupustinjskog kraja Centralne Azije, pa je izuzetno gusto naseljena. Stanovništvo se bavi poljoprivredom, pretežno uzgojem pšenice.
8. venecijanski filmski festival (1940)
Iz svih tih razloga se ovaj festival, kao i sljedeća dva (održani 1941. i 1942. godine) ne smatra dijelom službene kronologije manifestacije, te se smatra kako je "pravi" 8. festival održan tek nakon završetka rata 1947. godine.
Pieve Santo Stefano, Arezzo
Pieve Santo Stefano je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2228 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Al Maftūqah, Hajjah
Al Maftūqah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 830 m.
469
Godina 469. (CDLXIX) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Antemija bez kolege (ili, rjeđe, godina 1222. Ab urbe condita). Oznaka 469. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Haxhi Lleshi
Hadži Lješi (Albanija, 19. oktobar 1913 — Tirana, 1. januar 1998) je bio partizanski komandant tokom Narodnooslobodilačke borbe, predsednik NR Albanije od 1953. do 1982. godine i narodni heroj Albanije.
Biografija
Rođen je 1913. godine.
minijatura|[[Venko Markovski, makedonski pesnik i Hadži Lješi, komandant albanskih partizana, u okolini Debra, septembra 1943.]]
Nakon što je 1944. u Albaniji formirana antifašistička Privremena vlada, Lješi je bio ministar unutarnjih poslova do 1946. godine.
Lješi je bio na funkciji predsednika Albanije skoro 30 godina, do 22. novembra 1982. kada je otišao u penziju.
Umro je prirodnom smrću 1998. godine u Tirani.
El Tercer Mundo, Iguala de la Independencia
El Tercer Mundo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Iguala de la Independencia.
Santa Monica (razvrstavanje)
Santa Monica ima više značenja:
El Tercer Mundo, Iguala de la Independencia
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 879 m.
Slovenske Konjice
Slovenske Konjice (njemački: Gonobitz) je grad od 4893 stanovnika, administrativni centar istoimene općine na sjeveru Slovenije.
Geografija
Slovenske Konjice leže na južnim obroncima Pohorja u dolini rijeke Dravinje, i centar su Dravinskog kraja. Grad je udaljen oko 100 km sjeveroistočno od Ljubljane i isto toliko od Graza i Zagreba.
Historija
left|thumb|260px| [[Fortifikacija|Utvrda Gonobitz početkom 20. vijeka]] Naselje se prvi put spominje 1146. pod imenom Conouwiz, kao centar kraja sa puno sela.
Za srednjeg vijeka se razvilo u veliko trgovište, a od 19. vijeka u zanatsko industrijski centar. Željeznička pruga Beč-Trst (Južna željeznica) došla je do Konjica 1846. u to vrijeme Gonnawitz je bio već poprilično veliko naselje, ali je još uvijek imao status trgovišta a ne grada,to je postao tek 1964.
Znamenitosti
Najstariji sakralni objekt u Slovenskim Konjicama je župna crkva sv. Jurja (Sveti Georgije) iz 11. vijeka, višekrtno obnavljana i dograđivana, naročito u 15. vijeku. Pored grada kod sela Žiče nalazi se Žička kartuzija koja je značajno uticala na razvoj čitavog kraja.
Rancho de Álvarez, Pátzcuaro
Rancho de Álvarez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Pátzcuaro.
Alpska ruža
Alpska ruža (lat. Rhododendron ferrugineum) je isključivo planinska biljka te raste u visokim planinskim i alpskim područjima.
Korištenje
Biljka ima ljekovito djelovanje. Sabiru se listovi koje treba sabirati neposredno prije cvatnje. Listovi veoma navlače vlagu pa ih se ne suši, nego neposredno nakon sabiranja upotrebljava većinom za pripremu homepatskih preparata. Nekada su se listovi alpske ruže upotrebljavali i u medicini kao sredstvo za izlučivanje znoja i mokraće. Danas se, međutim, listovi alpske ruže upotrebljavaju samo u homeopatskom liječenju kao razrjeđenja protiv reumatizma zglobova, bolova u mišićima i protiv gihta.
Joakim Marušić
Joakim Marušić (Split, 26. avgust 1937 — Zagreb, 26. novembar 1985) je bio jugoslavenski i hrvatski režiser i scenarist, najpoznatiji po popularnoj TV-seriji Velo misto.
Bio je sin nogometaša Anđelka Marušića-Ferate.
Eielson Air Force Base, Alaska
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.647, što je 2.753 (-51,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Stražanac
Stražanac je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu općine Končanica, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Zemljopis
Stražanac je smješten oko 7 km zapadno od Končanice, susjedna sela su Brestovac Daruvarski na istoku i Imsovac na jugozapadu.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, naselje je imalo 142 stanovnika te 51 obiteljsko kućanstvo.
Napomena
<references group="Napomena"/>
Chapalamel, Tancanhuitz
Chapalamel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tancanhuitz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 132 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 362 m.
Kosmos-558
Kosmos-558 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Santa Regina
Santa Regina ima više značenja:
Zhou She
Zhou She (周捨) (469–524), kurtoazno ime Shengyi (昇逸), formalno Vikont Jian (簡子, doslovno "nedskriminirajući vikont"), bio je službenik na dvoru kineske dinastije Liang. Nakon što je godine 502. car Wu preuzeo prijestolje, njegov prijatelj i novopostavljeni premijer Fan Yun mu je preporučio da u carsku upravu postavi Zhou Shea. Kada je Fan Yun 503. umro, Zhou She je preuzeo dužnost de facto premijera, koju je dijelio sa Xu Mianom sve do svoje smrti 524.
The Lady Eve
The Lady Eve je američka crno-bijela filmska komedija snimljena 1941. u režiji Prestona Sturgessa. Radnja, okvirno temeljena na kratkoj priči Two Bad Hats Moncktona Hoffeja, prikazuje kako lijepa prevarantica Jean Harrington (čiji lik tumači Barbara Stanwyck) namjerava zavesti i opelješiti bogatog, ali naivnog nasljednika Charlesa Pikea (koga glumi Henry Fonda), ali kako se njeni planovi poremete nakon što se zaljubi u svoju žrtvu. The Lady Eve se danas smatra jednim od najboljih romantičnih, odnosno screwball komedija klasičnog Hollywooda.
Noble County, Ohio
je okrug u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 14.645, što je 587 (4,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Llano, San Juan de los Lagos
El Llano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1873 m.
Santa Restituta
Santa Restituta ima više značenja:
470-e
470-e su decenija koja je počela 1. januara 470. i završila 31. decembra 479.
thumb|Evropa nakon pada Zapadnog Rimskog Carstva
Faris, Udine
Faris je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 179 m.
Strada Regina, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Strmec Remetinečki
Strmec Remetinečki je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Novog Marofa, Varaždinska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 482 stanovnika te 133 obiteljskih kućanstava.
Sulfametoksipiridazin
Sulfametoksipiridazin je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 280,303 Da.
Sleepy Hollow, Wyoming
Slipi Holou je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.308, što je 131 (11,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Santa Scolastica
Santa Scolastica ima više značenja:
Stražeman
Stražeman je naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu općine Velika.
Zemljopis
Stražeman naselje smjesteno pod obroncima planine Papuka, 3 km zapadno od Velike, susjedna naselja su Doljanci na zapadu, Potočani na istoku i Biškupci i Draga na jugu.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine Stražeman je imao 228 stanovnika, Od toga je 108 mlađih od 30 godina, 85 je stanovnika u dobi između 30 i 60 godina, dok su 35 stanovnika starija od 60 godina.A prema popisu stanovništva iz 1991. godine imao 250 stanovnika.
Povijest
Stražeman se po prvi puta spominje još davne 1332. godine, tj. godine kada se prvi puta spominje crkva Sv. Mihaela Arkanđela koja je i danas na glasu kao jedna od najljepših crkva požeškog kraja. Naime, sama crkva Sv. Mihaela Arkanđela je doživjela mnoge stilske preinake kroz svoju povijest, dok najnovije otkriće govori o baroknim freskama nastalim u 18. stoljeću i predstavljaju četiri evanđelista, što je bio čest motiv fresaka kojima su oslikavani svodovi. Nažalost, njihov autor je nepoznat jer je potpis trajno uništen. Vrijednost ovog otkrića jest u rijetkosti baroknih fresaka na ovom području. Iznad samoga mjesta,oko 3 km sjeverno,nalaze se ostatci srednjovjekovnog dvorca koji se u srednjovjekovnim povijesnim izvorima spominje kao Stražemlje. Utvrda se nalazi na brdu karakterističnog toponima Grad,na 584 m n/v.Srednjovjekovno naselje Stražemlje je ,po svemu sudeći,mnogo starije od stražemanske utvrde.Između 1537. i 1539. pod osmanlije je dospjela i stražemanska utvrda,iako o tome nema izravnih sačuvanih povijesnih podataka.
Gospodarstvo
Prevladava ratarstvo i stočarstvo.
Kosmos-559
Kosmos-559 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-559 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 18. maja 1973. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-559 je bio osmatrački satelit.
Lichterfeld-Schacksdorf
Lihterfeld-Šaksdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 33 opštinska središta okruga Elbe-Elster. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.137 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12062293.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Elbe-Elster Lihterfeld-Šaksdorf se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Elbe-Elster. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 117 metara. Površina opštine iznosi 40,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.137 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 28 stanovnika/km².
Santa Sofia
Santa Sofia ima više značenja:
Kosmos-560
Kosmos-560 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Gottschalk iz Orbaisa
Gottschalk (Godescalc, Gotteschalchus) (o. 805. – Hautvillers kraj Épernaya, 30. X. 868. ili 869.), njemački teolog, gramatičar i pjesnik.
Roditelji su ga dali monasima od najranijeg djetinjstva (oblatus). Otac mu je bio a Saksonac, grof Bern.
Obrazovao se i živio Fuldskom samostanu, kojim je u to vrijeme upravljao opat Raban Mauro, te je prijateljevao s Walafridom Strabom i Loup de Ferrièresom. Nakon 840. Gottschalk je bio gost furlanskog markgrofa Eberharda, zeta cara Ludviga. Markgrof mu je otkazao gostoprimstvo kad je dobio vijesti da Gottschalk širi krivi nauk o predestinaciji. Gottschalk se zatim sklonio knezu Trpimiru kod kojeg je proboravio dvije godine. Zatim putuje u zemlju Bugara te se preko Panonije i Norika vraća u Mainz.
Nakon povratka optužen je za herezu. Na crkvenom saboru u Mainzu u listopadu 848. godine branio je svoj nauk. Pritom je optužio Maura za polupelagijanstvo. Gottschalk nije uspio dokazati svoju nevinost te je izručen Hinkmaru, nadbiskupu Reimsa. On saziva pokrajinski sabor 849. u Quierzyju. Na njemu se iz formalnih razloga poništava Gottschalkovo zaređenje za svećenika i osuđuje ga na bičevanje sve dok se ne odrekne svojega nauka. Gottschalk je bio prisiljen spaliti svoje rukopise. Potom je zatočen u samostanu Hautvillers.
Annone di Brianza, Lecco
Annone di Brianza je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2244 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Centro Tre, Oristano
Centro Tre je naselje u Italiji u provinciji Oristano, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Valea Fântânei, Odăile
Valea Fântânei je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Odăile.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 272 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 425 m.
Mehanika fluida
Pojam fluida
Iako se s mehanikom fluida najčešće povezuje pojam "tekućina", pojam "fluid" obuhvaća svu materiju koja se ne nalazi u krutom stanju, dakle sve tekućine, plinove i plazmu.
Santa Elena, Antiguo Morelos
Santa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Antiguo Morelos.
Lujj al ‘Āriḑah, Hajjah
Lujj al ‘Āriḑah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.