cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grand Canyon Village, Arizona
Grand Canyon Village je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2,004 stanovnika.
Ševarlije (Doboj)
Ševarlije su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Doboj koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.775 stanovnika. .
Kričke (Novska)
Kričke su naselje u Republici Hrvatskoj u Sisačko-moslavačkoj županiji, u sastavu grada Novske.
Zemljopis
Kričke se nalaze sjeveroistočno od Novske na sjevernim padinama Kričkog brda.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine Kričke su imale 21 stanovnika.
Case Trufulone, Pescara
Case Trufulone je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
Vladislav Mitrović
Vladislav (svetovno Vojislav Mitrović, Staro Selo kod Glamoča, 26. maj 1913 - Valjevo, 13. septembar 1992) bio je mitropolit dabrobosanski.
Svetovni život
Mitropolit Vladislav (u svetu Vojislav Mitrović) rođen je 26. maja 1913. u Starom Selu kod Glamoča, Bosna, od oca Isaije, književnika, i majke Stake. Osnovnu školu završio je u Glamoču, gimnaziju u Prijedoru, bogosloviju u Sarajevu i Bogoslovski fakultet u Beogradu. U želji za usavršavanjem u istorijskim naukama, upisao se na Filozofski fakultet u Beogradu (istorija Vizantije, opšta i nacionalna istorija) i diplomirao sa odličnim uspehom na temu: Bogomilstvo u Vizantiji.
Pre izbora za episkopa službovao je u crkvenom sudu u Banjaluci (1932-1935), a od 1940. do 1950. godine bio je veroučitelj u raznim mestima Bosne i Srbije. Godine 1950. postavljen je za profesora Bogoslovije svetoga Save u manastiru Rakovici.
Monaški život
Zamonašen je 15. maja 1952. godine u manastiru Rakovici od mitropolita dabrobosanskog Nektarija. Rukopoložen je u čin đakona na Vidovdan 1952. a u čin prezvitera na Svetog Savu 1953. godine. Iste godine je odlikovan dostojanstvom sinđela, a 1955. godine je proizveden u čin protosinđela.
Izabran je za episkopa zahumsko-hercegovačkog 1955. godine i hirotonisan 31. jula iste godine u beogradskoj Sabornoj crkvi. Namučen u ličnom životu, episkop Vladislav je došao u razorenu i napaćenu Hercegovinu. Skoro četrdeset godina je obnavljao hramove, manastire i duhovni život, a pri kraju života doživeo je rušenje svega onoga što je obnovio i sazidao sa onima koji su mu bili verni i odani.
Charleston, Arkansas
Čarlston je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.494, što je 471 (-15,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vladislav Mitrović
Monaški život
Posle smrti mitropolita dabrobosanskog Nektarija 1966. godine postao je administrator Mitropolije dabrobosanske, a 1967. godine, po želji Svetog arhijerejskog sabora, i mitropolit te eparhije. Veliki trud i samopregoran rad i u ovoj eparhiji urodio je plodom, jer sav njegov mukotrpni život bio je posvećen samo Crkvi. Pošto je i u novoj eparhiji sve obnovljeno, i u njoj je porušeno sve ono što je četvrt veka zidao. Uporedo sa tim, administrirao je svojom ranijom eparhijom, Eparhijom zahumsko-hercegovačkom.
Životni kraj ovog čestitog srpskog jerarha bio je u svakom pogledu bolan i pun razočarenja u one kojima je najviše verovao. Umro je van svojih eparhija, izvan Hercegovine kojoj je dao sebe samog, u Valjevu 13. septembra 1992. godine, kao arhijerej bez eparhije, jer je na majskom saboru 1992. umirovljen, i sahranjen u manastiru Dokmiru kod Uba.
Schliersee
Šlirze je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 17 opštinskih središta okruga Misbah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.573 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9182131.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Misbah Šlirze se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Misbah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 784 metra. Površina opštine iznosi 79,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.573 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 83 stanovnika/km².
Karakaline terme
250px|right|thumb|Današnji izgled Karakalinih termi Karakaline terme (Terme di Caracalla) je naziv za kompleks javnih kupališta ili termi u Rimu, koje su sagrađene između 212. i 216. za vrijeme vladavine cara Karakale po kome su dobile ime. Površina kompleksa je iznosila oko 25 hektara, a sama zgrada je bila duga 228 m, široka 116 i visoka 38,5 m, te mogla istovremeno primati 1600 kupača. Osim kupanja, posjetiocima su na rasploganju stajale i dvije javne biblioteke – jedna sa latinskim, druga sa grčkim tekstovima. Terme su u upotrebi ostale sve do 6. vijeka kada su ih uništili Ostrogoti za vrijeme Gotskog rata. Ruševine su, međutim, dugo vremena ostale kao značajna rimska znamenitost, a za vrijeme Olimpijade 1960. su u njima održana gimnastička natjecanja.
Oksiresveratrol
Oksiresveratrol je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 244,243 Da.
Serapili
Serapili (Serrapilli) su bili drevno keltsko pleme koje je u antici živjelo u Gornjoj Panoniji Zajedno sa njima su živjeli Sereti, i to na obje obale rijeke Drave.
Schlüsselfeld
Šliselfeld je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Bamberg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.713 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9471220.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Bamberg Šliselfeld se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Bamberg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 300 metara. Površina opštine iznosi 70,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.713 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 81 stanovnika/km².
Padella-Rubino, Frosinone
Padella-Rubino je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 180 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
Filadelf od Vizantijuma
Filadelf (Philadelphus) je bio prvi episkop Vizantijuma u doba vladavine rimskog cara Karakale. Stolovao je od 211. do 217.
Grand Canyon West, Arizona
Grand Canyon West je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2 stanovnika.
Lebanon, Pennsylvania
Lebanon je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 25.477 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 25.477 stanovnika, što je 1.016 (4,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Bay-sur-Aube
Be sir Ob je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Langr.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 54 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 5 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,75 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 320 metara.
Dehéries (Sever)
Deri je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Kambre.
Gulfport, Florida
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 12.029 stanovnika, što je 498 (4,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dambulla
Dambulla (singalski: දඹුලු; tamilski: தம்புள்ளை, Tampuḷḷai; ranije poznata kao Dhamballai) je naselje u središnjoj provinciji Šri Lanke, 148 km sjeveroistočno od Colomba i 72 km sjeverno od Kandyja, s oko 65.000 stanovnika. Dambulla je najpoznatiji po kompleksu budističkih hramova u spiljama, osobito po tzv. Zlatnom hramu" koji je upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 1991. godine; ali i po najvećem nalazištu ružičastog kvarca u Južnoj Aziji i prašumi s takozvanim "željeznim drvećem". Tu su također i redovničke upravne zgrade, hram bo-stabla, dagoba i do sada najranije poznato naselje u Šri Lanki. lijevo|mini|250px|Unutrašnjost Zlatnog hrama
Carraro, Padova
Carraro je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Dambulla
Historija
Spilje su nekada služile kralju Valagambi (Vattagamini Abhaya) kao utočište u vrijeme njegovog izbjeglištva iz Anuradhapure, kad je taj grad bio pod indijskom okupacijom. Pored toga, redovnici su ga štitili od protivnika. Kad se Valagamba vratio na prijestolje, u znak zahvalnosti sagradio je veliki hram.
Carraro, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 232 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Dambulla
Historija
U 18. vijeku su sve obojane površine unutar špilja ponovno oslikane ili prebojane u stilu karakterističnim za Kandy školu arhitekture. U to vrijeme su i obojane skromne budističke figure u špiljama uz održavanje izvornih pojedinosti i ikonografije. Također su ulazi obnovljeni i formira se natkrivena vanjska veranda. Tokom 19. vijeka, nakon gubitka kraljevskog pokroviteljstva 1815. godine, povremeno se obavljalo bojenje skulptura, ali i narušavanje ulaznih građevina.
Spiljski hramski kompleks
U spiljama Dambulle je oko 80 spiljskih hramova, od toga je pet velikih, međusobno povezanih u tzv. "Zlatni hram". To je najveći i najbolje očuvan kompleks spiljskih hramova u Šri Lanki. U velikom broju hramova nalaze se povjesne zidne slike i kipovi. Ukupno, u hramovima postoje 153 Budine statue, tri kipa kraljeva i četiri kipa bogova i boginja. Od toga su dva hinduistička boga (Višnu i Ganeš) koji su iz 12. vijeka. Zidne slike s površinom od 2100 m2 prikazuju Budin život, između ostalog Budinu kušnju demona Mare, kao i prvu Budinu propovijed.
Boris B. Hrovat
Boris B. Hrovat (Zagreb, 1956.), hrvatski književnik, prevoditelj, kazališni kritičar, dramaturg i dramatičar.
Redovito objavljuje od 1979. godine. Objavio je romane Putovanje, Lorenzaccio i Askalon, zbirku priča Doživljaji Prosvijetljenog, te antologije Nova talijanska pripovijetka i Nova talijanska drama. Njegovi prijevodi drama s talijanskog, španjolskog, engleskog i slovenskog izvedeni su u svim važnijim hrvatskim teatrima, te na programima HRT-a, a mnogi su i objavljeni u periodici. Kao prevoditelj i dramaturg surađuje sa stranim i domaćim redateljima. Kazališne kritike redovito objavljuje u Vijencu, ali i drugdje. Na Hrvatskom radiju uređuje književne emisije. Dobitnik je nekoliko priznanja za književni rad.
Shelburn, Indiana
Šelbern je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.252, što je 16 (-1,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Isvostej
Išbošet ili Isvostej (Standard: ; tiberijski: ) također znan kao Eshbaal (standardni: ; tiberijski: ), Ashbaal ili Ishbaal, je lik koji se pojavljuje u Hebrejskoj Bibliji. Bio je jedan od četiri sina kralja Saula, te bio izabran za drugog vladara ujedinjenog Kraljevstva Izrael nakon što su mu otac i tri brata poginuli u bitci na gori Gilboi.
Išbošeta je kraljem u Manahaimu kraljem proglasio Abner, kapetan Saulove vojske te je Išbošet vladao dvije godine. Dio Židova je, pak, kraljem smatrao Davida, pa je došlo do rata u kome je Abner prešao na Davidovu stranu. Rat je završen kada je Išbošet odustao od prijestolja te Davidu vratio otetu suprugu Mihalu.
Išbošeta su ubili njegovi kapetani, nadajući se nagradi od Davida. Međutim, David je ubice kaznio zbog veleizdaje, a Išbošetovo tijelo pokopao u Abnerov grob u Hebronu.
Li Kan
Li Kan može označavati:
Bukladesin
Bukladesin je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 469,386 Da.
Pagliare, Frosinone
Pagliare je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 291 m.
Curtiss P-1 Hawk
Kertis P-1 ili Kertis model 34 je američki lovački avion koji je proizvodila firma Kertis. Prvi let aviona je izvršen 1925. godine.
Najveća brzina aviona pri horizontalnom letu je iznosila 257 km/h. Raspon krila aviona je bio 9,63 metara, a dužina trupa 6,91 metara. Prazan avion je imao masu od 944 kg. Normalna poletna masa iznosila je oko 1301 kg. Bio je naoružan sa dva sinhronizovana mitraljeza kalibra 7,62 mm.
Naoružanje
mini|levo|250px|Avion Kertis P-1B. mini|levo|250px|Kertis P-1D.
Courdemanges
Kurdmanž je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Vitri le Fransoa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 449 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 102 metara.
Kralj Hosea
V. također Hosea, koji ima isto ime na biblijskom hebrejskom.
Hosea, Hošea ili Osija ("spasenje") bio je posljednji kralj Izraela i sin Elaha. William F. Albright mu je vladavinu datirao u period 732. pne.-721. pne., dok E. R. Thiele navodi period 732. pne.-722. pne.
Hosea se prema biblijskim izvještajima urotio protiv izraelskog kralja Pekaha te ga ubio, da bi potom Izrael napali Asirci pod Šalmanasarom V i prisilili Hoseu da plaća danak.
Hosea je s vremenom odlučio prestati plaćati danak, te se uzdao da će mu pomoći "So, kralj Egipta" (za kojeg neki egiptolozi vjeruju da je to bio faraon Tefnakht, odnosno Osorkon IV. Pomoć, međutim, nije došla te je Šalmanasar pozvao Hoseu kod sebe da mu objasni zašto nema danka, te ga potom zarobio. Potom je asirska vojska došla u Samariju i osvojila je nakon opsade od tri godine. Kada je Šalmanasar umro, vojska se povukla da bi osigurala nasljedstvo Sargona II. Samarija se ponovno pobunila, pa su se Asirci vratili i ovaj put raselili Izraelce iza Eufrata, a na njihova imanja doveli koloniste iz Babilona. Što se tada dogodilo s Hoseom, nije poznato.
Željko Jerman
Željko Jerman (Zagreb, 10. ožujka 1949. - Korčula, 17. srpnja 2006.) bio je hrvatski suvremeni umjetnik i esejist.
Životopis
Jerman je rođen 10. ožujka 1949. u Zagrebu. 1967. prekida gimnaziju u trećem razredu i posvećuje se fotografiji te nakon završenog fotografskog tečaja jedno vrijeme vodi foto-studio "Blow up" kojeg ubrzo zatvara, jer prihodi nisu pokrivali izdatke za porez.
Od 1972. do 1974. dopisno studira fotografiju na FSP - Famous Photography School. Od početka 1970. intuitivno istražuje mogućnosti i ograničenja medija fotografije. Svjesno radi sive, tmurne i nedovoljno izoštrene fotografije, kolažira ih, intervenira na njima fotogramskim zahvatima, fotokemikalijama, tekstualno, olovkom, bojama, a gotove produkte često trga, reže i djelomice pali. Dobivena artefaktura djeluje ekspresivno i odražava egzistencijalni bunt i unutarnji nemir autora.
Od početka Jerman usko surađuje s Vladimirom Martekom i Borisom Demurom. Godine 1975. trojac se udružuje s Mladenom i Svenom Stilinovićem te Fedomirom Vučemilovićem, u neslužbenu skupinu Grupa šestorice autora. U to doba Jerman reducira "tešku" tematiku, odbacuje sve standarde fotomedija i posvećuje se procesualnim i elementarnim radnjama. Na fotopovršinu izravno djeluje kemikalijama bez upotrebe fotoaparata. Zanima se za multimedijske umjetničke postupke i sve se češće koristi tekstom u svojim radovima. Jedna od najpoznatijih instalacija je i "OVO NIJE MOJ SVIJET". Ovu rečenicu ispisao je razvijačem na roli fotopapira 1976. i izložio na ulici u Beogradu.
Tada Jerman počinje stvarati tragove na raznim materijalima, zanimati se za interdisciplinarne multimedijalne izraze, teoriju umjetnosti i pisanje. Suosnivač je Radne zajednice umjetnika koja je djelovala u zagrebačkom prostoru Podrum, a kasnije i Galerije proširenih medija unutar HDLU-a Zagreb. Od 1979. do 1983. izvodi performance s Vlastom Delimar, a potom se u potpunosti posvećuje ekspresionističkom slikanju kemikalijama na fotopapiru.
Početkom devedesetih, nakon neuspjelih operacija Jerman u potpunosti gubi sluh.
Uz likovnu djelatnost i proširene medijske koncepte, Jerman piše teorijske i kritičarske priloge, feljtone i kolumne, koje objavljuje isprva u omladinskom tisku, a kasnije i u drugim novinama, časopisima i listovima društveno-kulturne problematike (Studentski list 1988. "Jermanova kolumna" / Jutarnji list 2000. serija feljtona o umjetnosti i umjetnicima sedamdesetih i osamdesetih godina / 2002.-03. u istom dnevniku kolumna "Zagubljeni portreti"/ od 2002. do 2006. u Zarezu kolumnu naziva "Egotrip").
Kao predavač je radio na splitskoj Slobodnoj umjetničkoj akademiji od 1998. do 2001. (kolegij Suvremena umjetnost, teorija i praksa), gdje je 1999. pokrenuo Galeriju Ghetto.
Željko Jerman umro je nesretnim slučajem 17. srpnja 2006. godine. Utopio se plivajući u moru kod Korčule, ispred samostana sv. Nikole.
Temeljna ideja koja se provlači kroz ukupan Jermanov rad je "ostavljanje traga." S ovog stajališta je promatrao umjetnost, a na taj način je i djelovao, čime se potvrdio kao suvremeni autor.
Oktogen
Oktogen je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 296,155 Da.
Kralj Elah
Elah, Ela ili Ila bio je sin Baašin, te ga naslijedio na prijestolju Izraela. William F. Albright mu je vladavinu datirao u period 877. pne.-876. pne., dok ga je E. R. Thiele smjestio u period 886. pne.-885. pne.
Poglavlje 16 1 Kraljevi govori kako je Elah ubijen od Zimrija, svog komandanta bojnih dvokolica, koji je postao njegov nasljednik.
Curtiss P-40 Warhawk
P-40 Vorhok je bio američki lovac iz perioda Drugog svjetskog rata. U kasnijem periodu rata sve je više korišten kao lovac-bombarder, kad su bolji lovci ušli u naoružanje. Proizvedeno je ukupno 12014 za Američko ratno vazduhoplovstvo, i 1182 „Tomahoka“ i 3342 „Kitihoka“ za britansko Kraljevsko ratno vazduhoplovstvo).
Razvoj
Razvijen je od aviona P-36, kojem je zvjezdasti motor na vazdušno hlađenje zamijenjen motorom na tekuće hlađenje. Iako je snaga motora bila slična, bolja aerodinamika aviona je podigla brzinu za oko 10-15%. Mnoge verzije su izrađivane, uglavnom sa Alison (Allison) motorima ali neke (P-40F, P-40L) i sa Pakard-Merlinom (Packard-Merlin).
U borbi
U Kraljevskom vazduhoplovstvu je korišten u borbama u sjevernoj Africi kao lovac i lovac-bombarder, i pokazao se boljim od ranih verzija Hoker harikena. Pojava P-40 ubrzala je zamjenu njemačkih lovaca Me-109 E sa Me-109F verzijom. Naročito uspješni u napadima na zemaljske ciljeve, poslati su i u Sovjetski Savez. Na Pacifiku su bili osnovni tip lovca do 1943. godine, i iako nedovoljno pokretljivi, bili su brži i bolje naoružani od većine japanskih lovaca.
U Kini su doživjeli slavu kao avioni kojima su upravljali američki dobrovoljci "Leteći tigrovi" (Flying Tigers) protiv Japanskog ratnog vazduhoplovstva.
mini|levo|300p|P-40 Vorhok na aeromitingu
Biserka Ipša
Biserka Ipša (Zagreb, 30. lipnja 1950.), hrvatska filmska, televizijska i kazališna glumica.
Liu Zhang
Liu Zhang se može odnositi na:
Baaša (Biblija)
Baaša ili Vasa (hebrejski Basha; "Baal čuje") bio je treći po redu vladar sjevernog kraljevstva Izrael. William F. Albright mu je vladavinu datirao u period 900. pne.-877. pne., dok ga E. R. Thiele smješta u period 909. pne.-886. pne. Baaša je na vlast došao ubivši prethodnog kralja Nadaba kao i cijelu porodicu Nadabovog oca Jeroboama.
Baaša je vladao dvadesettri godine, postao saveznik Sirije i nastojao uništiti trgovinu Jude tako što je utvrdio Ramah, grad pet milja sjeverno od Jeruzalem. Kralj Asa od Jude je tada podmitio sirijskog kralja Ben-hadada da promijeni strane i napadne Izrael, što je dovelo da Dan i Naftali izgube teritoriju sjeverozapadno od Galilejskog mora. Baaša se bio prisiljen povući iz Ramaha.
Iako je Baaša ostao na vlasti, imao je neprijatelje. Prorok Jehu, sin Hananijev, prorekao je uništenjen njegove dinastije, a što se ispunilo s atentatom na Baašinog sina Elaha.
Baašina vladavina je opisana u 1 KLraljevi 15:16 - 16:7.
Barnard, Missouri
Barnard je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 221, što je 36 (-14,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Falanga (Španija)
{{Politička partija 4 (SR) }} desno|mini|200p|Zastava Falange. Španska falanga za okupljanje nacionalističke sindikalističke ofanzive, poznatija pod imenom Falanga bila je desničarska politička partija koju je 1933. godine osnovao Hose Antonio Primo de Rivera tokom postojanja Španske republike. Za razliku od ostalih partija desne orijentacije u Španiji, Falanga se temeljila na republikanizmu, modernizmu i avangardizmu, odnosno u duhu ranog italijanskog fašizma.
Po izbijanju Španskog građanskog rata 1936. godine, članovi Falange pridružili su se nacionalistima na čelu s Fransiskom Frankom. Njen osnivač, Primo de Rivera, osuđen je na smrt od španske republikanske vlade nakon gubitka imuniteta u parlamentu, te je tako postao mučenik falangističkog pokreta. Tokom rata, 60 % predratnog članstva Falange izgubilo je život. Od 1938. sve sindikalne organizacije stavljene su pod upravu Falange.
Nakon kraja građanskog rata, Franko je Falangi dao ulogu partije koja razvija i neguje novu vladajuću ideologiju. Do 1942. broj članova partije narastao je do 932.000. Kako se Drugi svetski rat približavao kraju i postajalo očigledno da će Sile Osovine izgubiti, Franko i ideolozi partije počeli su da se udaljavaju od evropskog fašizma i započeli s izgradnjom nove ideologije „španskog katoličkog autoritarijanizma“, iako su u osnovama ideje fašizma zadržane (jedino je izbačena revolucionarna preobrazba društva). Takođe, od 1943. se Falanga počela opisivati kao pokret, a ne kao partija.
Kako je Španija, zahvaljujući dobrim odnosima s SAD-om, ekonomski napredovala i stasala nova generacija tehnokrata, članstvo Falange je sve više opadalo. Nakon smrti Franka 1975. godine, Falanga se raspala na nekoliko manjih partija koje deluju još i danas, ali im je popularnost neznatna.
Greasewood, Arizona
Greasewood je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 547 stanovnika.
Bukolom
Bukolom je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 252,310 Da.
Scopa, Vercelli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 256 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 617 m.
Pero Gotovac
Kao urednik i producent nakon završene glazbene akademije zapošljava se u diskografskoj kući Jugoton, a od 1973. godine preuzima dužnost dirigenta gradskog kazališta Komedija u Zagrebu, gdje ostaje do 1996. godine. Dobitnik je brojnih priznanja i nagrada. Član je Hrvatske glazbene unije i Hrvatskog društva skladatelja u kojemu djeluje kao dugogodišnji član predsjedništva te na funkcijama predsjednika i dopredsjednika.
Životopis
Pero Gotovac rođen je 12. veljače 1927. godine u Zagrebu. Po završetku studiranja glazbene akademije postaje urednik i producent diskografske kuće Jugoton (danas Croatia Records - Hrvatska naklada zvuka i slike). U postprodukciji često radi i tehničku montažu (poglavito za ozbiljnu glazbu), te u arhivi ostavlja tisuće snimljenih minuta, a kao školovani glazbenik uz urednički, obavlja i producentski posao gdje sa suradnicima snima brojne glazbene programe. Tijekom 1960-ih godina kao skladatelj i aranžer, svojim uspješnicama pridonosio ostvarenju nacionalnog autentičnog glazbenog izričaja.
Nakon 17 godina napušta diskografiju i preuzima dužnost dirigenta u gradskom kazalištu "Komedija" iz Zagreba, gdje ostaje do 1996. godine. Tada se okreće skladanju kazališnih komada, odnosno glazbeno-scenskoj i TV produkciji. Kao aranžer mnogih skladbi i autor vrlo uspješnih šansona, piše i filmsku, televizijsku, te posebno kazališnu glazbu. Također je autor brojnih skladbi drugih stilskih obilježja, gdje se posebno ističu zborske i sakralne glazbe, kao i vrlo uspješna glazba za djecu. Dvije popularne kultne TV serije Naše malo misto i Velo misto također su popraćene njegovom glazbom u duhu Dalmacije i mediteranskog okruženja.
Nagrade i priznanja
Pero Gotovac dobitnik je brojnih nagrada i priznanja, aneke od njih su: Sirena, Zlatni satir, Zlatno sidro, Zlatna Trešnja, Zlatna značka HGU-a, zlatne, srebrne i brončane plakete festival89 Cro patria, Omiš, Split i Požega.
Albumi
Festivali i kompilacije
Schmidmühlen
Šmidmilen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Amberg-Zulcbah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.450 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9371148.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Amberg-Zulcbah Šmidmilen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Amberg-Zulcbah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 355 metara. Površina opštine iznosi 25,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.450 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 97 stanovnika/km².
Baudrecourt (Gornja Marna)
Bodrkur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Sen Dizje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 105 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,78 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara.
Zimri (kralj)
Zimri ili Zimrije bio je kralj Izraela čija je vladavina trajala sedam dana. William F. Albright mu je vladavinu datirao u 876. pne,, dok E. R. Thiele tvrdi da je vladao 885. pne. Život i vladavina su mu opisani u 1 Kraljevi, Poglavlje 16.
Bio je komandant bojnih dvokolica kada je provalio u kraljevsku kuću u Tirsi, ubio kralja Elaha i preuzeo prijestolje. Vladavina mu je trajala samo sedam dana, jer je vojska za kralja odabrala Omrija i opsjela Tirsu. Vidjevši kako mu je položaj neodrživ, Zimri je zapalio palaču i u njoj izgorio.
Sam Omri je zavladao tek nakon četvorogodišnjeg rata s Tibnijem, još jednim pretendentom na izraelsko prijestolje.
Ime Zimri je nakon toga postalo sinonim za izdajnika koji ubija svog gospodara.
Cheng Yi (dinastija Han)
Cheng Yi (? -211) bio je kineski vojskovođa iz doba kraja dinastije Han koji je služio gospodara rata Han Suija. Borio se protiv snaga Cao Caoa u Guanzhongu. Poginuo je u bitci kod prijevoja Tong.
U Luo Guanzhongom djelu Romansa Tri kraljevstva njegova je smrt pripisana Xiahou Yuanu.
Wang Lei (dinastija Han)
Wang Lei (? -211) bio je kineski velikodostojnik iz doba kraja dinastije Han koji je služio gospodara rata Liu Zhanga. Nastojao je svog gospodara upozoriti da ne pruža gostoprimstvo Liu Beiju, i u tu svrhu se simbolički objesio o nogu sa vrha bedema. Kada Liu Zhang svejedno nije htio poslušati Wang Leija, on je prerezao konopac i pao na zemlju, ostavši na mjestu mrtav.
Bellissima (razvrstavanje)
Bellissima (na italijanskom "najljepša") može označavati:
Deer Park, New York
Dir Park je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 27.745, što je 571 (-2,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Nursultan Nazarbajev
Nursultan Abišuli Nazarbajev (Šamalgan, 6. jul 1940) prvi je i bivši predsednik Republike Kazahstan.
Biografija
Rođen je u Šamalganu, današnji Kazahstan, tada Kazaška SSR, odnosno SSSR.
Opsada Balera
Opsada Balera je započela u ljeto 1898. godine za vrijeme Filipinskog rata za nezavisnost na istočnoj obali filipinskog otoka Luzon kada su filipinski pobunjenici nastojali zauzeti uporište španske vojske u naselju Baler u današnjoj provinciji Aurora. Baler, koji je godinu dana ranije bio nakratko zauzet u pobunjeničkom prepadu, je u međuvremenu bio relativno dobro utvrđen, a njegov komandant vješto koristio nepristupačnost terena što mu je omogućilo da mjesecima uspješno odbija višestruko nadmoćnije filipinske snage. Nekoliko mjeseci prije opsade je izbio špansko-američki rat u kome je Španija poražena i pristala predati Filipine pod vlast SAD, odnosno povući sve preostale snage. Garnizon se, međutim, odbio predati, držeći da su vijesti o miru ratno lukavstvo. U međuvremenu su Amerikanci zaratili sa svojim filipinskim saveznicima te je ekspedicija poslana sa ciljem da izbavi španski garnizon (koji je još uvijek Amerikance smatrao neprijateljima) zarobljena od Filipinaca. Poručnik Saturnino Martin Cerezo je grad predao tek kada su pobunjenici kroz svoje linije propustili španskog potpukovnika Cristobal Aguilar y Castanedi, koji je Cerezu donio španske novine sa vijestima o završetku rata. Od 50 pripadnika garnizona, opsadu je preživjelo njih 37, pri čemu je najveći broj stradao od bolesti, a samo manji dio od neprijateljske vatre. Emilio Aguinaldo, filipinski pobunjenički vođa, je duboko impresioniran njihovom hrabrošću, 30. juna izdao ukaz kojim se oni ne smiju tretirati kao ratni zarobljenici nego kao "prijatelji" te da ih se smjesta repatrira u Španiju. Taj se dan na Filipinima obilježava kao Filipinsko-španski dan prijateljstva. Preživjeli su postali poznati kao "Posljednji na Filipinima" (Los Ultimos de Filipinas) te su po dolasku u Barcelonu slavljeni kao heroji.
Nursultan Nazarbajev
Biografija
Neko je vreme radio u čeličani u Dnjeprodzeržinsku. Godine 1962, postao je član KPSS-a. Godine 1972, postao je sekretar Komiteta komunističke partije u metalurškom kombinatu u Karagandi, a četiri godine kasnije sekretar Regionalnog komiteta KPSS za Karagandu.
Opsada Balera
O opsadi je godine 1945. u Španiji snimljen film pod naslovom Los últimos de Filipinas, a na Filipinima 2008. film pod naslovom Baler.
Nursultan Nazarbajev
Biografija
Od 1989. do 1991. godine bio je sekretar Komunističke partije Kazahstana.
U pokušaju državnog udara grupe sovjetskih zvaničnika i oficira avgusta 1991, Nazarbajev je podržao Borisa Jeljcina. Na predsedničkim izborima 1. decembra 1991, pobedio je osvojivši 91,5 % glasova.
Referendum održan aprila 1995. produžio je njegov predsednički mandat do 2000. godine. Za predsednika je bio izabran januara 1999. i ponovno u decembru 2005. godine. Nazarbajev je kandidat i na predsedničkim izborima 26. aprila 2015. U predizborno vreme dobio je podršku Vladimira Putina i Aleksandra Lukašenka koji su ga posetili u Astani u martu 2015. Peti put je izabran za predsednika Kazahstana.
Dana 20. marta 2019. godine, podneo je ostavku na mesto predsednika. Nasledio ga je predsednik Senata Kasim Žomar Tokajev.
Los últimos de Filipinas
Los últimos de Filipinas je španski crno-bijeli ratni film snimljen 1945. godine u režiji Antonija Romana. Radnja se temelji na radio-drami Enrique Lloveta Los Héroes de Baler, odnosno romanima El Fuerte de Baler Enriquea Alfonsa Baronesa i El Fuerte de Baler Rafaela Sáncheza Campoya, koji su se, pak, temeljili na stvarnim događajima, odnosno opisivali znamenitu opsadu Balera. Radnja započinje na Filipinima godine 1898. i prikazuje kako se malobrojni španski garnizon nastoji obraniti od višestruko nadmoćnijih filipinskih pobunjenika i, usprkos potpune izolacije, mjesecima uspješno pruža otpor nesvjestan da je u međuvremenu špansko-američki rat okončao špansku vlast na Filipinima.
1923. na filmu
thumb|[[Harold Lloyd u sceni svog filma Safety Last!].]]
Case Valle Carbone, Pescara
Case Valle Carbone je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Olovo dioksid
Olovo dioksid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 239,199 Da.
Newfield, New Jersey
Njufild je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.553, što je 63 (-3,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hawker Fury
Hoker fjuri je bio dvokrilni lovac izrađen za RAF početkom tridesetih godina 20. veka. Prvobitno se zvao Hoker hornet i bio je konkurent lakom bombarderu Hoker hart.
Projektovanje i razvoj
Hoker fjuri je bio dvokrilni jednomotorni lovac razvijen na bazi prototipa lovca Hoker F 20/27 sa radijalnim motorom, kome je motor zamenjen linijski vodom hlađenim motorim Rols Rois Kestrel. Avion je bio potpuno metalne konstrukcije čiji su elementi konstrukcije bili spojeni zakivcima. Gornje krilo, koje je bilo veće od donjeg bilo je jako istureno unapred. Krilca za upravljanje je imao samo na gornjim krilima. Imao je fiksni stajni trap sa uljanim amortizerima i kočnice na točkovima. Bio je naoružan sa 2 mitraljeza Vikers Mk IV kalibra 7,7 mm, i mogao je da nosi lake bombe na nosačima ispod krila.
Proizvođen je u dve verzije. Prva verzija Fjuri I poletela je 25. marta 1931. godine i njome je kasnije iste godine bila opremljena 43. lovačka eskadrila. Fjuri II je predstavljao usavršenu verziju koja je imala povećanu snagu motora za 20 %, veću maksimalnu brzinu i veću brzinu penjanja. Uveden je u naoružanje tokom 1936-37 godine.
1935. godine su po narudžbini proizvedena i tri modela u tzv. Španskoj varijanti koja su učestvovala u Španskom građanskom ratu na obe strane. Ova verzija imala je pojednostavljen stajni trap i mogla je da postigne maksimalnu brzinu od 389 km/h.
Ukupno je proizvedeno 262 Hoker fjurija, od kojih je 22 aviona isporučeno Persiji, 3 Portugaliji, najmanje 30 Južnoj Africi i 30 Jugoslaviji dok su ostali avioni bili u naoružanju Britanskog ratnog vazdhoplovstva.
Hoker fjuri u naoružanju JKRV
mini|Motor Rolls-Royce Kestrel XVI ugrađen na avion Hoker fjuri Neposredno pred nemački napad na Jugoslaviju, aprila 1941. godine avionima Hoker fjuri bio je naoružan Peti lovački puk iz sastava Treće vazduhoplovne mešovite brigade JKRV.
Peti lovački puk, pod komandom potpukovnika Leonida Bajdaka bio je sačinjen od 35 i 36. lovačke grupe od kojih je svaka bila naoružana sa po 15 dvokrilnih lovaca Hoker fjuri II. 35. lovačka grupa, u čijem sastavu su bile 109. i 110. lovačka eskadrila, nalazila se na aerodromu Kosančić u blizini Leskovca, dok je 36. lovačka grupa, sastavljena od 111. i 112. lovačke eskadrile, bila stacionirana na aerodromu Režanovačka Kosa u blizini Kumanova.
35. lovačka grupa je, zahvaljujući odličnom maskiranju aviona izbegla gubitke prilikom iznenadnog napada nemačkog vazduhoplovstva, 6. aprila izjutra na aerodrom Kosančić. Tokom narednih dana 35. lovačka grupa je izvršila nekoliko bezuspešnih presretanja nemačkih bombardera i lovaca zbog znatno manje maksimalne brzine lovaca Hoker fjuri. Bežeći pred neprijateljskim oklopnim kolonama, koje su brzo prodirale u dubinu teritorije 35. lovačka grupa je izvršila više preleta na druge aerodrome. Sedam preostalih Fjurija ove lovačke grupe koji su 13. aprila sleteli na aerodrom u Nikšiću zapalile su 15. aprila njihove posade na zemlji da ne bi pali neprijatelju u ruke.
Aerodrom Režanovačka Kosa, na kojem je bila stacionirana 36. lovačka grupa napadnut je 6. aprila, rano izjutra, od strane velike formacije nemačkih lovaca. Međutim, samo jedan lovac Hoker fjuri je uništen na zemlji. 111. lovačka eskadrila, koja je krenula na poletanje tokom napada, pretrpela je žestoke gubitke ali je omogućila 112. lovačkoj eskadrili da uzleti i da se suprotstavi neprijatelju. U neravnopravnoj borbi koja je usledila, Nemci su oborili 11 jugoslovenskih Hoker fjurija (uključujući i jedan koji je uništen tokom prinudnog sletanja). Jugoslovenski piloti oborili su pet nemačkih aviona, 3 Me-109 i 2 Me-110, od kojih su tri oborena namernim udarom u protivnički avion što je bio prvi ovakva slučaj zabeležen u Drugom svetskom ratu.
36. lovačka grupa je posle ovog napada ostala sa samo 2 operativna Hoker fjurija. Jedan Hoker fjuri izgubljen je tokom preleta na aerodrom 35. lovačke grupe, a drugi je uništen na zemlji u vazdušnom napadu 8. aprila, čime je 36. lovačka grupa prestala da postoji.
Italijanske snage su nakon kapitulacije Jugoslavije 17. aprila 1941. godine zarobile najmanje dva jugoslovenska Hoker fjurija koji su prebačeni u Italiju na ispitivanje.
Schnabelwaid
Šnabelvajd je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 33 opštinska središta okruga Bajrojt. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.014 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9472184.
Bumadizon
Bumadizon je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 326,390 Da.
Albin Horvatiček
Životopis
Pripadao je krugu tvz. OFF pjesništva i jedan je od pokretača i urednika književnog Off časopisa.
Citati
Albin, "Ljubav za Isadoru Duncan"
Cherokee Village, Arkansas
Čeroki Vilidž je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.671.
Carretta, Padova
Carretta je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Gospa Xiahou Hui
Godine 234. je Xiahou otrovana, pri čemu je kao počinitelj osumnjičen njen suprug. Nešto kasnije je Sima Shijeva treća supruga Yang Huiyu inzistirala da joj car Wu od Jina posthumno udijeli titulu Carica Jinghuai.
Denain
Danen je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Valansjen.
mini|left|200p|La Mairie Photo:Serge Ottaviani Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 20 360 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1767 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 33 metara (maksimalnoj 115 m, a minimalnoj 26 m).
Manihejstvo
Manihejstvo je tradicionalno perzijsko vjerovanje koje se definira kao sinteza tradicionalnog perzijskog vjerskog dualizma dobra i zla, sa elementima ranoga kršćanstva. Tu sintezu uobličio je perzijski vjerski učenjak Mani (Manichaeus) još u trećem stoljeću nove ere.
Nastanak, učenje i Manijeva smrt
thumb|right|150px|Mani, osnivaš manihejstva Pojava Manija kao vjerskog i socijalnog propovjednika poklapa se sa utemeljenjem Novoperzijske Monarhije i dinastije Sasanida, koja je vladala Iranom od 226. do arapske invazije 641.-645. godine. Sasanidi su zaratustrizam (grčki - zoroastrizam) proglasili državnom religijom. Tim je institucionaliziranjem zoroastrizam postao ideologijom vladajućih slojeva Novoperzijskog carstva. Njegovi svećenici su opravdavali i branili dati politički poredak i socijalne odnose u iranskom društvu. Sasanidi su, uz oslonac na zoroastrizam, gušili socijalni bunt i pokrete ugnjetavanih slojeva stanovništva i progonili ona vjerska učenja koja su propovijedala egalitarizam i otpor vlastima, službenoj religiji i njenom vjeronauku. Među takva učenja je, pored kršćanstva, svrstano i manihejstvo. Njegov tvorac Mani je osuđivao materijalna dobra i ovozemaljska uživanja, propovijedajući istovremeno asketski život. Prema Maniju, spas svakog pojedinca ne zavisi od volje zoroastričke crkve, nego od njegovog ličnog života. To je izazvalo reakciju službene zoroastričke Crkve, koja je pozvala Manija na javnu raspravu. On je prihvatio poziv na tu raspravu, nakon koje je proglašen otpadnikom od vjere predaka i bačen u tamnicu, gdje je 277. godine na okrutan način ubijen.
Manihejstvo u Rimskom Carstvu i Dioklecijanovi progoni
thumb|left|300px|Širenje manihejstva u Rimskom Carstvu i svijetu Manijevo učenje se poslije njegove smrti proširilo iz Perzije u okolne zemlje i Rimsko Carstvo, najprije u Maloj Aziji, odakle je prešlo na Balkan i dalje u Evropu. Rimski imperator Dioklecijan je već 296. godine bio prisiljen izdati edikt kojim se osuđuje manihejstvo i naređuje progon njegovih sljedbenika. On tu ističe da su do njega, kao imperatora, stigle vijesti da su manihejci, "kao iznenadna kuga", provalili iz zemlje "neprijateljskih Iranaca" u Rimsko carstvo i tu prouzročili "brojne nevolje i tragedije" u želji da svrgnu velike bogove i odvrate "odabrani" rimski narod od svete im vjere. Od njih se treba čuvati, jer oni prijete da svojim "neljudskim postupcima" i "ludim iranskim običajima" zatruju "miroljubivi i nevini rimski narod", pa čak i "narod cijelog svijeta". Dioklecijan stoga naređuje da se njihova imovina svugdje zaplijeni, a njihove knjige spale. Uprkos žestokim progonima, Manijevo učenje se sve više širilo, posebno među obespravljenim slojevima stanovništva, kako na zapadu, tako i na istoku Rimskog Carstva. Invazijom različitih barbarskih plemena na Rimsko Carstvo, padom njegovog zapadnog dijela te ubrzanjem procesa feudalizacije javljaju se mnoge neomanihejske sekte i pokreti koji se sa socijalnog i vjerskog stanovišta opiru tom procesu. Oni su se zapravo opirali ukmećivanju slobodnih seljaka, čime su stekli jaka uporišta među slavenskim i franačkim seljaštvom koje je preplavilo europske provincije Rimskog Carstva.
Manihejstvo van Perzije i Rimskog Carstva
Za razliku od Perzijskog i Rimskog Carstva, manihejstvo je bilo prihvaćeno u vjerski tolerantnijim zemljama koje su se nalazile u sklopu ili izvan ova dva moćna carstva.
Prvenstveno su ga prihvatili niži slojevi društva koje je mučio državni poredak te su u ovom učenju vidjeli izlaz iz teških životnih situacija u kojima su se nalazili. Tako su manihejstvo prihvatili u Egiptu, Indiji, Kini te na Tibetu. Budući da je imalo dosta podudarnih točaka sa budizmom i hinduizmom, posebno je prihvaćeno u Kini i Indiji te na Tibetu i djelimično u Japanu. U ovim zemljama je steklo priličan broj sljedbenika, a posebno u Kini, gdje su podizani lijepi, ali skromni hramovi, kako to Manijevo učenje nalaže. U Egiptu je manihejstvo iščezlo, jer su se njegovi sljedbenici, nakon muslimanskih osvajanja i sredinom srednjeg vijeka stopili sa Koptima. Manihejstvo se do dana današnjeg održalo tek u Kini, i to u nešto izmijenjenom obliku.
Manihejstvo u kršćanskom svijetu
Manihejstvo u kršćanskom svijetu nije naišlo na odobravanje ni u kom smislu, te je stoga poput svih drugih hereza bilo podvrgnuto nemilosrdnoj inkviziciji. Kako je Mani propovijedao strpljivost u svim situacijama, njegovi sljedbenici su sve progone od strane kršćanskog svijeta stoički podnosili. Ipak, manihejstvo se polako i skromno širilo u svome pravom obliku, ali se zato iz njega razvila vrlo moćna i stabilna hereza - bogumilstvo, te su pod njegovim utjecajem nastale i Crkva bosanska, katarsko, albigenško, babunsko, patarensko, valdeško i mnoga druga učenja. Sva ova učenja Crkva je vremenom vrlo uspješno iskorijenila iz Europe. Tek je neznatan utjecaj još vidljiv u raznim protestantskim konfesijama kršćanstva.
Manihejski dualizam i asketizam
thumb|right|250px|Manihejski hram u Zhengding Hebei, Kina
Mani je zagovarao i živio asketski život, susprezajući se od jela i pića, pogotovo mesa i vina, koje je kasnije izričito zabranio, istovremeno propovijedajući vjeru u Boga kao svijetlu i pravu stranu manihejskog dualizma. Manihejski dualizam su činile dvije stranke: Bog i Sotona. Manihejski Bog je tvorac svega dobrog i duhovnog, a simbolizira ga svjetlost, dok je manihejski Sotona tvorac svega materijalnog i zavodljivog. Manihejci su život provodili teško radeći, ali su uvijek odvajali vrijeme za askezu i predano bogoslužje, istovremeno se susprezajući od jedenja mesa, pijenja vina i vođenja ljubavi. Vjernici su se dijelili na pročišćene pojedince i obične vjernike. Prvi su imali velike privilegije i bili su duboko poštovani i usluživani od strane običnih vjernika, te su život provodili u skromnim samostanima. Mani je zabranio zaklinjanje, proklinjanje, inicijaciju u vjeru, te posljednju pomast, jer je naučavao da je svaki pojedinac potpuno i izričito odgovoran za svoje postupke pred velikim Bogom. Mani je potvrdio postojanje života poslije smrti, ali ga nije izričito definirao, ostavljajući vjernicima da ga individualno protumače i da se u skladu sa sopstvenim tumačenjem ophode na ovom svijetu. U svome prijeziru prema materijalnom Mani je zabranio izgradnju raskošnih i bogatih samostana i bogomolja, pozlaćivanje i izradu ikakvih skulptura, te prikazivanje Boga i Sotone na slikama. Zbog toga su manihejski hramovi često vrlo proste konstrukcije, bez skulptura i sa malo ili nimalo likovnih prikaza.
Manihejska umjetnost i kultura
thumb|left|250px|Manihejska freska iz Chotcha. Pošto je Mani strogo zabranio izrađivati skulpture i likovno prikazivati Boga ili Sotonu, njegovi sljedbenici su svoju želju za umjetničkim prikazima tema iz svoje vjere zadovoljavali slikajući freske koje su prikazivale prizore iz svakodnevnog i vjerskog života te pjevajući vrlo lijepe i melodične pobožne pjesme. Skulpture, dakle, nisu izrađivali, a ukoliko je prikaz Boga bio nužan, pokušavali su ga dočarati svjetlošću. Također, nisu prihvaćali usporedbu prikaza i simbola Ahura Mazde sa svojim Bogom. Manihejci su bili vrsni majstori minijature, te se u tome njihov uticaj ogleda ne samo na Orijentu i u Aziji, već i u brojnim knjigama u Europi.
Izdanci manihejstva
Iz jakih uporišta među slavenskim i franačkim seljaštvom su se brojne neomanihejske sekte i vjerske zajednice održale u različitim formama i pod različitim imenima kroz cijelo razdoblje ranog feudalizma. Ponegdje, kao što je to bio slučaj u Bosni, njihove su pristalice pronašle način življenja sa feudalnom državom, pa su se konstituirali kao hijerarhijski uređena crkva. Tako je u Bosni nastala nova državna religija, odnosno hereza, u povijesti poznata pod nazivom Crkva bosanska, koja je, prema tome, predstavljala dio istog pokreta kojem su pripadali bogumilstvo na jugoistoku Balkana, te razne dualističke hereze u južnoj Francuskoj i Italiji: patareni, katari, valdenzi, albižani i dr. Povijesničari su utvrdili da je na prostoru od Male Azije do Pirineja bilo 16 takvih pokreta, među kojima je Crkva bosanska, sa svojim krstjanima i pristalicama, vjerojatno bila najbrojnija i najstabilnija.
Genji monogatari (film, 1951)
Priča o Genjiju (源氏物語, Genji monogatari) je japanski crno-bijeli historijski film snimljen 1951. u režiji Kozaburoa Yoshimure. Predstavlja prvu filmsku adaptaciju istoimenog klasičnog romana. Radnja je smještena na japanski carski dvor početkom 11. vijeka i prikazuje ljubavni život princa, čiji lik tumači Kazuo Hasegawa. Godine 1952. je bio prikazan na Kanskom festivalu.
Šesnaestina note
100px|thumb|desno|Šesnaestina note Nota (lat. znak) je znak kojim beležimo ton ili zvuk. Friv Oblici nota su r15px 18px 20px 19px itd. Njima određujemo i beležimo različita trajanja tonova.
Šesnaestina note (,, amer. sixteenth note} se piše zatamnjenom jajolikom notnom glavom kojoj se dodaju uspravna crta (notni vrat) i dva barjačića.
Deljenjem šesnaestinske notne vrednosti nastaju manje notne vrednosti, što ilustruje sledeći primer: mini|thumb|190p|centar|mini|Prikaz deljenja šesnaestinske [[Notna vrednost|notne vrednosti na manje notne vrednosti.]]
Grupisanje šesnaestinskih notnih vrednosti
Radi preglednosti i bržeg pisanja, više šesnaestina spajamo, tj. grupišemo tzv. crtom, rebrom ili gredom, što ilustruju sledeći primeri:
120px    ili    220px
Čime se produžava notna vrednost
Svaka notna vrednost, pa i šesnaestinska, može da se produži:
Izvori
<References/>
Akcija socijaldemokrata Hrvatske
Akcija socijaldemokrata Hrvatske je bila lijevo orijentirana politička stranka u Hrvatskoj. Osnovana je godine 1994. od strane članova Socijaldemokratske partije nezadovoljne desno orijentiranom politikom Ivice Račana i nesuprotstavljanju vlasti Franje Tuđmana.