cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alija Izetbegović
Alija Izetbegović (8.8. 1925. – 19.10. 2003.) bio je bosanskohercegovački političar iz reda bošnjačkog naroda, najpoznatiji po tome što je bio osnivač Stranke demokratske akcije, prvi demokratski izabrani predsjednik Bosne i Hercegovine, odnosno prvi predsjednik Bosne i Hercegovine kao nezavisne države. Govorio je nekoliko jezika, među kojima su i njemački, francuski i engleski. Autor je većeg broja publicističkih radova i studija, te svjetskih priznatih knjiga među kojima su najpoznatije "Islam izmedju istoka i zapada", "Problemi islamskog preporoda" i "Islamska deklaracija". Ove knjige prevedene su na nekoliko svjetskih jezika i objavljene u više zemalja. Godine 1999. objavio je knjigu "Moj bijeg u slobodu", a 2000. godine knjigu "Sjećanja" (autobiografski zapis). Dobitnik je niza priznanja i nagrada medju kojima su i medalje Centra za Demokratiju iz Washingtona (SAD); titula počasnog doktora pravnih nauka za doprinos zaštiti ljudskih prava i uspostavu mira Istanbulskog Marmara univerziteta (Turska); prestižnu nagradu za unapređenje ljudskih prava foruma u Kran Montani i brojne druge. U svojim ranim godinama, Izetbegović se posvećuje afirmaciji prava muslimana na svoju vjeru. Sa 16 godina (1940) pristupa organizaciji Mladi Muslimani u Sarajevu. Tokom Drugog svjetskog rata bavi se humanitarnim radom pomaganja izbjeglih i prognanih civila, štiteći i skrivajući progonjene Bošnjake od četnika i ustaša, te saniranja džamijskih ruševina, 1946. godine biva uhapšen pod osudom da je imao značajnu participaciju u utemeljenju islamskog žurnala Mudžahid u kojem su publicirane opće teme o islamu. Komunisti ga osuđuju na 3 godine zatvora za navodnu promociju mržnje u komunističkom društvu koje nije tolerisalo vjerske slobode. Njegov prijatelj Nedžib Šaćirbegović (otac Muhameda Šaćirbegovića, bivšeg ambasadora BiH u UN-u) dobiva nešto veću kaznu od 4 godine. Za vrijeme robije komunisti ga stavljaju na prisilni rad izgradnje Centralnog Komiteta SK BiH (Saveza komunista Bosne i Hercegovine). Nakon odslužene kazne, Izetbegović završava studije na pravnom fakultetu u Sarajevu i radi kao pravni savjetnik za više velikih bosanskih kompanija. 1970 godine, piše "Islamsku Deklaraciju" - opću raspravu o politici i Islamu - zbog koje biva proglašen nacionalistom i antikomunistom. 1983. godine komunisti ga osuđuju na 14 godina zatvora u čemu postaje politički zatvorenik. U međuvremenu, 1984. godine, njegova knjiga "Islam između Istoka i Zapada" biva publicirana u Sjedinjenim Američkim Drzavama. U njoj Izetbegović nastoji definirati status bosanskih muslimana i uskladiti demokratske principe Evrope sa suni-islamskim učenjem. Nakon odsluženih 5 godina i 8 mjeseci, 1988. godine biva pušten iz fočanskog zatvora. Tokom ovoga vremena, njegovi spisi "Bilješke iz Zatvora: 1983-1988" bivaju uspješno proturene izvan zatvora i kasnije objavljene. Pisane od strane Izetbegovića dok je bio zatvoren povodom svoje kampanje protiv komunističke diktature u Jugoslaviji, Bilješke iz Zatvora: 1983-1984 su analiza najmoćnijih evropskih ideologija 20. vijeka, uključujući tu komunizam, fašizam, kapitalizam i njihovu relaciju prema islamu.
Kosmos-1125
Kosmos-1125 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1125 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 28. avgusta 1979. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1000 kilograma. Kosmos-1125 je bio komunikacioni satelit.
Campestre Guadalupe, Tuxtla Gutiérrez
Campestre Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tuxtla Gutiérrez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 744 m.
Taholah, Washington
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Доња Крушевица
Доња Крушевица је насеље у Србији у општини Голубац у Браничевском округу. Насеље се налази на десној обали реке Пек. Већина становништва се бави пољопривредом, мада је прелазак становништва у градове све извеснији. Према попису из 2002. било је 350 становника (према попису из 1991. било је 453 становника).
Демографија
У насељу Доња Крушевица живи 289 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,2 година (40,8 код мушкараца и 45,4 код жена). У насељу има 90 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,89.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Bristol County, Rhode Island
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 49.875, što je 773 (-1,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
James Doohan
James Montgomery Doohan (3.3. 1920., Vancouver, Kanada, - 20.7. 2005., Redmond, Washington) bio je kanadsko-američki glumac. Najpoznatiji je po ulozi inžinjera Montgomerya "Scottya" Scotta u TV i filmskom serijalu Zvjezdane staze.
Tanca Marchese, Oristano
Tanca Marchese je naselje u Italiji u provinciji Oristano, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 641 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Susješno
Susješno je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Foča koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 361 stanovnika.
Park City, Illinois
Park City je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 7.570 stanovnika.
Vadu Sorești, Zărnești
Vadu Sorești je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Zărnești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1547 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 208 m.
Ghawl Ḩibān, Hajjah
Ghawl Ḩibān je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1155 m.
Las Pitas, Ciudad Valles
Las Pitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 187 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
Louis Auguste Blanqui
Louis Auguste Blanqui, nadimkom L’Enfermé (Puget-Théniers, 8. veljače 1805. – Pariz, 1. siječnja 1881.) je bio francuski socijalist i politički aktivist, najpoznatiji po svojoj revolucionarnoj političkoj teoriji poznatoj kao blankizam. Zbog svog turbulentnog odnosa s državnom vlasti i višegodišnjeg boravka u zatvoru, Blanqui se danas smatra mučenikom među francuskim radikalima.
Rani život i početak političke aktivnosti
Blanqui je rođen 1805. godine u mjestašcu Puget-Théniers, gdje je njegov otac, Jean Dominique Blanqui, bio podprefekt. Godine 1818., Blanqui se pridružuje bratu Adolpheu u Parizu gdje do 1824. godine studira pravo i medicinu. Od 1827. godine počinje sudjelovati u studentskim prosvjedima protiv restaurirane monarhije Bourbonaca, no biva razočaran ishodom Julske revolucije 1830. koja je izrodila buržujsku monarhiju pod Louisom-Philippeom I. U tom trenutku počinje njegova politička karijera. Pridružuje se zloglasnom Société des Amis du Peuple te otvoreno zagovara republikanske ideje, zbog čega je u dva navrata optužen i zatvoren (1831. i 1836.) godine. U tom periodu, značajan utjecaj na njega izvršile su ideje Filippa Buonarrotija, socijalističkog mislioca koji je već ranije sudjelovao u ustanku protiv Direktorija što ga je predvodio François-Noël Babeuf. Intenzivno je proučavao narodne ustanke iz revolucionarnog perioda te je došao do zaključka kako je klasna borba neizbježna, a u istoj je bogate vidio kao agresore. Od tog je trenutka Blanqui bio uvjeren kako će mu, za uspostavu narodne vlade, biti potrebna organizirana skupina ljudi. Kao posljedica toga, ubrzo nastaju Société des Familles i Société des Saisons.
Potinje društvo je 12. svibnja 1839. pokušalo izvesti ustanak, no isti se pretvorio u totalni neuspjeh. Takvi iznenadni napadi postali su klasična tehnika blankista. Tokom tog mini ustanka, blankisti su zauzeli Hôtel de Ville u Parizu, no, izolirani od ostatka populacije, nisu dugo izdržali te su poraženi nakon dva dana borbi. Blanqui je uhapšen i osuđen na smrt, no kazna mu je ubrzo pretvorena u doživotni zatvor, kojega je trebao odslužiti na otoku Mont-Saint-Michel nedaleko od Normandije. Nakon četiri godine samice, mislilo se kako je smrtno bolestan pa je dobio formalno pomilovanje. Odveden je u Tours gdje je smješten u gradsku bolnicu koju, ipak, nije napustio sve do neposredno prije Revolucije 1848. godine.
Revolucija i formiranje blankizma
Revolucija 1848. bila je odlučujće iskustvo za Blanquija. Odmah po svom povratku u Pariz osniva Société Républicaine Centrale te vrši pritisak na Privremenu vladu da više provodi socijalističke ideje. Iako je aktivno sudjelovao u bunama radničkih organizacija, Blanqui je bio uvjeren kako narod nije spreman za opće pravo glasa te se otvoreno zalagao da se najavljeni izbori odgode. Izbori su, ipak, pokazali kako je bio u pravu; većinu u ustavotvornoj skupštini osvajaju konzervativci, a Blanqui biva osuđen na novu kaznu zatvora od 10 godina zbog sudjelovanja u narodnoj demonstraciji 15. svibnja, koju je zapravo osudio.
Pušten je 1859. godine te je nastavio s organiziranjem tajnih društava samo da bi 1861. godine ponovo završio u zatvoru. Tamo je boravio do 1865. godine, kada bježi u Belgiju. U jeku njegova izostanka, u Francuskoj se događaju drastične promjene. U ovom razdoblju dobiva svoj nadimak L’Enfermé (sh. Zatvoreni). Prateći razvoj društvene i gospodarske situacije za Drugog Carstva i Napoleona III, Blanqui je odlučio pisati o političkoj ekonomiji i socijalizmu. Većina njegovih djela sastavljena je u posthumnu zbirku Critique sociale.
Postrevolucionarna karijera
Nakon 1865., Blanqui je često putovao na relaciji Bruxelles – Pariz, gdje su studenti, a kasnije i radnici, počeli formirati prve blankističke organizacije. U tom periodu i piše svoj pamflet Instruction pour une prise d’armes, svojevrsni priručnik za vođenje urbane gerile. Kada su 1870. godine trupe Napoleona III doživjele nekoliko početnih poraza u Francusko-pruskom ratu, a careva pozicija je postajala sve slabija, Blanqui se vratio u Pariz za stalno. Dana 4. rujna 1870. godine dolazi do svrgavanja Napoleona III i formiranja Treće Republike. Blankisti su u novim događanjima imali izvjesnu ulogu. Kako su njemačke jedinice napredovale prema Parizu, Blanqui se pokazao ne samo kao revolucionar već i kao domoljub. Pozvao je Parižane na borbu protiv protivnika, a pokazao je i vojnu vještinu organizirajući obranu grada. Ubrzo je postao uvjeren kako Privremena vlada Treće Republike ne vodi zemlju na pravi način. Posljedica toga bila su dva neuspjela ustanka s ciljem rušenja vlade (onaj 31. listopada 1870. i onaj 22. siječnja 1871. godine). Nakon kapitulacije Pariza dolazi do izbora 8. veljače 1871. godine na kojima pobjeđuju konzervativci. Blanqui se ubrzo povlači u provinciju, no biva uhapšen nedugo zatim zbog sudjelovanja u neuspjelom puču 31. listopada 1870. godine.
Pariška komuna i posljednje godine
Dana 18. ožujka 1871., samo dan nakon Blanquijeva hapšenja, dolazi do ustanka kojim je formirana Pariška komuna. Komunari su Blanquija proglasili predsjednikom Komune, no predsjednik Adolphe Thiers ga je odbio pustiti iz zatvora. Komuna je u narednim mjesecima krvavo ugušena, a Blanqui će postati jedan od ključnih simbola pokreta za pomilovanje komunara.
U travnju 1879., iako još uvijek u zatvoru, osvaja zastupnički mandat u Bordeauxu. Njegov izbor je poništen, ali je Blanqui pomilovan i pušten na slobodu. Iako već star, naredne dvije godine je proveo kao novinar i glasan zagovornik socijalizma. Neposredno nakon govora na jednom političkom skupu u Parizu, Blanqui je dobio moždani udar te preminuo 1. siječnja 1881. godine. Pokopan je na groblju Père Lachaise u Parizu, a za njegovu poznatu grobnicu pobrinuo se Jules Dalou.
Estación Victoria, Ensenada
Estación Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 195 m.
Las Delicias, Zihuatanejo de Azueta
Las Delicias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zihuatanejo de Azueta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
John Hancock
John Hancock (23. 1. 1737– 8. 10. 1793) bio je poduzetnik iz Massachusettsa i jedan do vođa američkih patriota u doba Američke revolucije. Služio je kao predsjednik Drugog Kontinentalnog kongresa i prvi guverner Commonwealtha Massachusetts, ali je najpoznatiji po svom istaknutom potpisu na američkoj Deklaraciji nezavisnosti.
Los Camichines, San Marcos
Los Camichines je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Marcos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1262 m.
Wallenhorst
Valenhorst je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 34 opštinska središta okruga Osnabrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 23.865 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3459033.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Osnabrik Valenhorst se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Osnabrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 88 metara. Površina opštine iznosi 47,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 23.865 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 506 stanovnika/km².
Kosmos-1126
Kosmos-1126 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1126 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 31. avgusta 1979. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6000 kilograma. Kosmos-1126 je bio osmatrački satelit.
Istočni Ayrshire
Istočni Ayrshire (škotsko-gelski: Siorrachd Inbhir Àir an Ear, škotski: Aest Ayrshire) je jedno od 32 područnih vijeća i namjesništva na zapadu Škotske.
Geografske karakteristike
Istočni Ayrshire leži južno od Glasgowa, i graniči sa područnim vijećima Dumfries i Galloway, Istočni Renfrewshire, Sjeverni Ayrshire, Južni Ayrshire i Južni Lanarkshire.
Teritorij te nove administrativne jedinice nastale 1996. prostire se po dijelovima nekadašnje grofovije Ayrshire, koji je podjeljen na tri jedinice; Južni Ayrshire, Sjeverni Ayrshire i gore spomenuti Istočni Ayrshire.
Istočni Ayrshire zauzima površinu od 1,262 km² i ima 122,440 stanovnika, a administrativni centar mu je Kilmarnock.
Giustiniano Participazio
Giustiniano Participazio (također Partecipazio ili Particiaco, Agnellus Iustinianus Particiacus ) ? - 829) bio je 11. (po tradiciji) ili 9. (prema historijskim izvorima) dužd Venecije, koji je vladao od 825. do smrti. Bio je sin prethodnog dužda Agnelloa te bio u diplomatskoj misiji u Carigradu, kada je čuo da je njegov mlađi brat Giovanni I Participazio imenovan za ko-dužda. Bijesni Giustiniano se vratio u Veneciju i uz bizantsku podršku je zauzvrat svrgnuo Giovannija kao i trećeg brata Agnelloa.
Giustinianova vladavina je bila kratka, ali puna značajnih događaja. Kada je između partijaršije Grado i akvilejske patrijaršije izbio spor oko nadležnosti nad Istrom, Giustiniano ga je iskoristio da pojača prestiž venecijanske Crkve. Na poziv bizantskog cara Mihajla II je poslao venecijanske brodove da pomognu obrani Sicilije od Aglabida. Pod njegovom vlašću su, pak, iz Aleksandrije krišom prenešene relikvije Svetog Marka u Veneciju, te počela gradnja Bazilike svetog Marka.
Kada je ostao bez djece, odredio je Giovanniju da ga naslijedi.
Mud Bay, Alaska
Mad Bej je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 212, što je 75 (54,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gănești, Lăcusteni
Gănești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Lăcusteni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 333 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
Tizopurin
Tizopurin je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 152,177 Da.
Fond za humanitarno pravo
Fond za humanitarno pravo (FHP) je nevladina organizacija za ljudska prava i međunarodno humanitarno pravo, osnovana 1992. godine u vezi sa oružanim sukobima u bivšoj Jugoslaviji. Osnivač Fonda za humanitarno pravo je Nataša Kandić, a trenutna izvršna direktorka je Ivana Žanić.
FHP ima kancelarije u Beogradu i Prištini. Preko 40 pravnika, advokata, istraživača, analitičara i drugih profesionalaca je stalno zaposleno u fondu ili su saradnici fonda. Organizacija se posebno bavi mapiranjem počinilaca i ratnih zločina.
Fond za humanitarno pravo je pokrenuo inicijativu za osnivanjem REKOM-a čiji bi mandat bio da utvrdi i otkrije činjenice o ratnim zločinima počinjenim u bivšoj Jugoslaviji.
Istorijat
Fond za humanitarno pravo je 1992. godine osnovala Nataša Kandić sa ciljem dokumentovanja "nečuvenih kršenja ljudskih prava" koja su masovno činjena širom bivše Jugoslavije, tokom oružanih sukoba u Hrvatskoj, Bosni i Hercegovini i kasnije na Kosovu.
U vremenu nakon okončanja sukoba, FHP se posvetio žrtvama ratnih zločina, nastojeći da se sazna istina o tome šta se dogodilo njima i njihovim bližnjima; da se ostvari pravda, da se ostvare reparacije i da se ostvari "pravo na neponavljanje zločina"; što znači uklanjanje poznatih počinilaca iz državnih institucija i sa pozicija vlasti.
2004. Fond je pokrenuo Program podrške žrtvama – svedocima, sa ciljem da ohrabri neodlučne svedoke da istupe i svedoče na suđenjima za ratne zločine pred sudovima u Srbiji.
2005. FHP je objavio video snimak na kojem su prikazani pripadnici jedinice Škorpioni, jedinice Ministarstva unutrašnjih poslova Srbije, kako ubijaju šest Bošnjaka iz Srebrenice, čime je otkrivena je umešanost Srbije u ratne zločine počinjene u Srebrenici. Iste godine je Fond podneo dokaze koje je prikupio o ratnim zločinima u Lovasu Tužiocu za ratne zločine, zahtevajući od njega da pokrene istragu. Nekoliko godina kasnije (april 2008) je pred Većem za ratne zločine u Beogradu počelo suđenje protiv 14 optuženih za navodno učešće u ubistvu 70 hrvatskih civila u masakru u Lovasu 1991. godine.
2006. Fond za humanitarno pravo je uspeo da se izbori za smenu šefa policijske jedinice za istraživanje ratnih zločina i dva njena pripadnika zbog njihovog "kompromitujućeg statusa"; naime, sva trojica su bila na pozicijama u okviru MUP Srbije u vreme Kosovskog rata kada su "morali znati" za zločine koji su činjeni ili nisu učinili ništa da ih spreče ili ih prijave. 2006. FHP je sa partnerima iz regiona pokrenuo konsultacije o mehanizmima za utvrđivanje i kazivanje istine o ratnim zločinima. Cilj konsultacija je stvaranje podrške javnosti i nacionalnih vlada na Zapadnom Balkanu za osnivanje Regionalne komisije za utvrđivanje i otkrivanje činjenica o ratnim zločinima i teškim kršenjima ljudskih prava počinjenih na teritoriji bivše Jugoslavije.
2007. FHP je objavio u celosti transkripte sa suđenja Slobodanu Miloševiću na B/H/S jezicima i prosledio ih kancelarijama tužioca, sudovima, sudijama i pravobraniocima na Zapadnom Balkanu, na taj način doprinoseći olakšanju vođenja suđenja za ratne zločine u regionu. 2007. Fond se zalagao za pokretanje istrage o ubistvu 700 Bošnjaka u Zvorniku 1992 pred Većem za ratne zločine u Beogradu. Istraga je pokrenuta 2007. godine.
8. maja 2008, FHP je podigao prvu krivičnu tužbu protiv Božidara Delića, penzionisanog general majora Vojske Jugoslavije, tadašnjeg potpredsednika Narodne skupštine Srbije, kao i protiv još deset pripadnika Vojske Jugoslavije za zločine počinje u selu Trnje/Termje, opština Suva Reka/Suharekë, 25. marta 1999. 28. i 29. oktobra 2008 u Prištini, na Četvrtom regionalnoom Forumu regionalnih konsultacija o mehanizmima za utvrđivanje i kazivanje istine, više od 100 organizacija i pojedinaca, uključujući žrtve i udruženja žrtava iz Bosne i Hercegovine, Hrvatske, Kosova, Crne Gore i Srbije, su organizovale Regionalnu koaliciju sa ciljem zastupanja osnivanja zvanične Regionalne komisije za istraživanje i otkrivanje činjenica o ratnim zločinima i teškim kršenjima ljudskih prava na prostorima bivše Jugoslavije.
2. marta 2009, FHP je podneo krivičnu prijavu protiv 17 bivših pripadniha 37. Posebne jedinice policije (PJP) MUP Srbije na osnovu dokaza da su pripadnici te jedinice učestovali u činjenju brojnih masovnih ratnih zločina na Kosovu. U roku od samo nekoliko dana, policijski službenici Nenad Stojković (potpukovnik MUP-a Srbije), Zoran Marković, Dragan Milenković i Zoran Nikolić iz 37. Bataljona specijalnih policijskih jedinica (SPJ/PJP) Ministarstva unutrašnjih posova (MUP) Republike Srbije su uhapšeni.
Podrška
Aktivnosti Fonda finansijski su podržali: Savet Evrope, Nacionalna zadužbina za demokratiju (NED), Fond za otvoreno društvo Švedska međunarodna agencija za razvoj i saradnju (SIDA), Švedski helsinški komitet za ljudska prava, itd.
Talzano, Arezzo
Talzano je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Kent County, Rhode Island
je okrug u američkoj saveznoj državi Roud Ajland.
Talzano, Arezzo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 328 m.
Kent County, Rhode Island
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 166.158, što je 932 (-0,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Juan, Ciudad Valles
San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 180 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Alle Pozzette, Treviso
Alle Pozzette je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Vail, Iowa
Vejl je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 436 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 436 stanovnika, što je 16 (3,5%) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Aguaje, La Piedad
El Aguaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini La Piedad.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1633 m.
Il Battoio, Ferrara
Il Battoio je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Los Lebrillos, Pueblo Viejo
Los Lebrillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Pueblo Viejo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Ivan Vekić
Ivan Vekić (18. listopada 1938 - 17. prosinca 2014) bio je hrvatski političar, poznat kao jedan od osnivača HDZ i ministar unutarnjih poslova za vrijeme Domovinskog rata.
Rodio se u Poljicama Kozičkim kraj Vrgorca, a 1941. se sa obitelji doselio u Zrinj u Podravini. Zajedno sa bratom Nedjeljkom je zbog izvrsnog uspjeha u gimnaziji dobio stipendije za Sveučilište u Zagrebu; Nedjeljko se odlučio za studij agronomije gdje je doktorirao te radio na Poljoprivrednom institutu; Ivan se odlučio za pravo i nakon diplome postao odvjetnik. 1960-ih i početkom 1970-ih bio je aktivan u Matici hrvatskoj.
Vekić je kao jedan od najistaknutijih članova stranke 1991. godine imenovan za ministra unutarnjih poslova u vladi Franje Gregurića, zamijenivši Onesina Cvitana u jednom od kritičnih trenutaka sukoba. Iako je već bio formiran Zbor narodne garde, policija je u to vrijeme imala važnu ulogu u organizaciji i pružanju otpora JNA. Vekić je, s druge strane, kasnije predmetom kritika zbog toga što su neke od paravojnih formacija pod njegovom nominalnim zapovjedništvom, poput postrojbe njegovog savjetnika Tomislava Merčepa, bile upetljane u razne zločine poput ubojstava na Pakračkoj poljani. Vekića je u proljeće 1992. na mjestu ministra unutarnjih poslova zamijenio Ivan Jarnjak.
Vekić je nakon toga uglavnom bio marginaliziran, mada je povremeno istupao u javnosti sa pozicija tzv. tvrde nacionalističke struje. Kada je stranku početkom 2000-ih preuzeo Ivo Sanader, Vekić je postao jedan od njegovih najžeščih kritičara, te je 2004. izbačen iz stranke. 2007. godine je na izborima 2007. bez uspjeha natjecao za Sabor na listi radikalno desne stranke Jedino Hrvatska, a pred izbore 2011. je osnovao vlastitu stranku Hrvatska straža. Pred kraj života bavio književnim radom, napisavši dva romana inspirirana svojim ratnim iskustvimna.
Vladisovo
Vladisovo je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u općini Staro Petrovo Selo u Brodsko-posavskoj županiji.
O naselju
U Vladisovu se ne nalaze sakralni objekti, naselje pripada župi sv. Antuna Padovanskoga iz Starog Petrovog Sela, dio je Novokapelačkog dekanata Požeške biskupije.
Zemljopis
Vladisovo se nalaze na južnim padinama Požeške gore, istočno od Nove Gradiške, 4 km sjeverno od Starog Petrovog Sela, susjedna naselja su Tisovac na zapadu,   Starci na istoku i Oštri Vrh na jugu.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Vladisovo je imalo 14 stanovnika.
Wallmoden
Valmoden je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 15 opštinskih središta okruga Goslar. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.039 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3153014.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Goslar Valmoden se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Goslar. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 130 metara. Površina opštine iznosi 16,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.039 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 62 stanovnika/km².
Klagenfurt
Klagenfurt (srpskohrvatski Celovac, slovenski Celovec; od 2008. Klagenfurt am Wörthersee, sh. Celovac na Vrpskom Jezeru, slov. Celovec ob Vrbskem jezeru), grad i administrativni centar Koruške, južna Austrija; 97 880 stanovnika.
Grgur IV (papa)
Grgur IV. bio je papa od 827. do 844. godine. On je isprva priznavao vrhovnu vlast franačkog vladara Ludovika I. u svim profanim stvarima, no nakon sukoba kralja sa sinovima, istaknuo je primat papinske vlasti nad vlasti cara Svetog Rimskog Carstva.
Uvelike je pridonio usponu na vlast Lotara I. 833. godine na tzv. "Polju laži" kod Rotfelda u blizini Colmara.
Klagenfurt
Klagenfurt je najveći grad Koruške i njen administrativni centar, pored toga on je i administrativni centar vlastitog okruga jer je statutarni grad, uz to je i centar Okruga Klagenfurt-Land.
Geografske karakteristike
Klagenfurt leži u Koruškoj, na sjevernim obroncima Karavanki u dolini jezera Wörthersee, udaljen 30 km od granice sa Slovenijom i prijevoja Ljubelj.
Grad se rasprostro od rijeke Glan na istoku do jezera Wörthersee na zapadu.
U Klagenfurt se posljednjih dekada doselilo puno stanovnika bivše Jugoslavije, tako ih ima 2.286 iz Bosne i Hercegovine, 1,433 iz Hrvatske, 803 iz Slovenije, 458 iz Srbije, 247 iz Kosova, 92 iz Makedonije, 18 iz Crne Gore i 69 onih kojih se deklariraju kao Jugoslaveni.
Historija
Klagenfurt je osnovan u 12. vijeku, a povelju o status grada dobio je 1279. Od 1335. njime vladaju Habsburgovci, Klagenfurt je ozbiljno stradao u velikom požaru 1514., tako da su mu većina historijskih građevina iz 16. vijeka, koje su izveli talijanski arhitekti, koji su pozvani u grad da mu izvedu fortifikacije.
Klagenfurt je od 1518. administrativni centar Koruške i sjedište Dijeceze Gurk (Klagenfurtske biskupije).
left|thumb|220px| Glavni trg
Znamenitosti, kultura i obrazovanje
Najveće znamenitosti grada su Zmajeva fontana iz 1590. na Novom trgu, palača vijećnice iz 17. vijeka, katedrala podignuta 1578. - 91., parohijska crkva i palača regionalne vlade (Landhaus) 1574. - 90. koja još uvijek služi svrsi.
Klagenfurt ima brojne kulturne institucije, od državnog muzeja sa folklornim, prirodoslovnim aneksima, dijecezanski muzeja do državne galerije. Grad ima operu, teatre i brojne biblioteke.
Od 1970.grad je sjedište Univerziteta Alpe-Adrija.
Privreda
Klagenfurt je zbog Jezera Wörthersee vrlo popularno ljetovalište i važan transportni centar.
Klagenfurt je poznat kao sjedište bankarske grupacije Hypo Group Alpe Adria.
The Cannonball Run
Godine 1984. je snimljen nastavak pod naslovom Cannoball Run II.
Uloge
Glumačka postava Cannonball Run sadrži ova imena, okvirno grupirana u trkačke timove:
Škobalji
Škobalji su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Foča koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 99 stanovnika.
Kosmos-1127
Kosmos-1127 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1127 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 5. septembra 1979. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6000 kilograma. Kosmos-1127 je bio osmatrački satelit.
Nataša Kandić
Nataša Kandić (Kragujevac, 1946.) je poznata srbijanska aktivistkinja za ljudska prava, osnivačica i bivša izvršna direktorka beogradskog Fonda za humanitarno pravo, od 2014. je koordinatorka REKOM mreže pomirenja.
Životopis
Kandićeva je Fond za humanitarno pravo u Beogradu osnovala 1992. godine. To je nevladina organizacije koja istražuje ubistva, mučenja, logore i nestanke ljudi tokom sukoba na teritoriji bivše Jugoslavije. Zbog prikupljanja i objavljivanja materijala o ratnim zločinima, Nataša Kandić nije bila popularna među pripadnicima i simpatizerima režima tadašnjeg šefa države Slobodana Miloševića, a sličan status ima i kod aktuelnih vlasti u Beogradu. Većina desničarskih političkih organizacija u Srbiji je optužuje za antisrpsku politiku.
Nataša Kandić je izdejstvovala da se na televiziji emituju snimci egzekucije nenaoružanih bošnjačkih zarobljenika iz Srebrenice. Godine 2008. bila je počasni gost na sjednici Skupštine Kosova kada je proglašena neovisnost od Srbije.
S režiserom Lazarom Stojanovićem ima sina.
Nagrade
Nataša Kandić je dobitnica i sljedećih nagrada:
Sveučilište u Valensiji dodjelio je Nataši Kandić 31. svibnja 2001. godine naslov počasnog doktora u znak priznanja za njen dugogodišnji i istrajni rad u oblasti zaštite ljudskih prava i humanitarne aktivnosti. U 2002. godini Nataša Kandić je dobila nagradu Odbora za ljudska prava iz Leskovca, a povodom dana općine Tutin, 28. svibnja 2003. godine Plaketu općine za desetogodišnji rad na zaštiti ljudskih prava u Sandžaku. Nataša Kandić je na listi 36 evropskih heroja 2003. godine, koju je sačinio časopis Time, a iste godine dodjeljena joj je CEELI nagrada Američke udruge pravnika. Postala je počasna građanka Sarajeva 29. rujna 2005. godine zbog njenog zalaganja da se kazne svi oni koji su izvršili grozni genocid u Srebrenici.
Od predsjednika Hrvatske Stjepana Mesića dobila je orden "Danice Hrvatske" zbog njenih zasluga u uspostavljanju kontakata između Srbije i Hrvatske i uspjeha u pravnom rešavanju posljedica rata.
Душманић
Душманић је насеље у Србији у општини Голубац у Браничевском округу. Према попису из 2002. било је 176 становника (према попису из 1991. било је 213 становника).
Демографија
У насељу Душманић живи 140 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,8 година (42,2 код мушкараца и 45,3 код жена). У насељу има 45 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,91.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Premariacco, Udine
Premariacco je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1743 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 113 m.
Posredni izbori
Posredni izbori jesu izbori na kojima glasači ne biraju neposredno nekog funkcionara nego umjesto toga biraju izbornike ili elektore koji će taj izbor učiniti u njihovo ime. To je jedna od historijski najstarijih oblika izbora, te se danas uglavnom primjenjuje za državne poglavare ili članove gornjih domova parlamenata. Najpoznatiji od svih posrednih izbora na svijetu su predsjednički izbori u SAD, s obzirom da na njima građani ne biraju neposredno predsjedničke kandidate, nego uz njih vezane članove Elektorskog kolegija.
Posrednim izborima bi se uvjetno mogli nazvati i parlamentarni izbori u parlamentarnim sistemima u kojima premijera neke države ne biraju neposredno građani, nego od njih izabrano predstavničko tijelo, tj. parlament.
Santa Isabel, Casas
Santa Isabel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Casas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 185 m.
Viškovci (Pleternica)
Zemljopis
Viškovci su smješti oko 6 km zapadno od Pleternice, susjedna naselja su Novoselci na sjeveru, Srednje Selo na zapadu te Blacko na istoku.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Viškovci su imali 234 stanovnika.
Ruanda
Ruanda je država u Jezerskoj regiji središnje Afrike, bez izlaza na more. Na jugu graniči s Burundijem, na zapadu s DR Kongom, na sjeveru s Ugandom te na istoku s Tanzanijom. Jedna je od najgušće naseljenih zemalja Afrike.
Zemljopis
Zapadnim dijelom Ruande u smjeru sjever-jug prolazi planinski lanac koji čini razvodnicu slivova Konga i Nila, i u njegovom se sjevernom dijelu nalazi najviša ruandska planina Karisimbi (4507 m). Prema zapadu teren se spušta do 1460 m, nadmorske visine jezera Kivu, jednog od jezera Velikog tektonskog jarka, koje čini veći dio granice s DR Kongom, a prema istoku se na planine nastavlja središnja brežuljkasta visoravan (oko 1700 m) i, još istočnije, dolina rijeke Kagere s brojnim močvarnim jezerima.
Povijest
Najstariji su stanovnici Ruande preci danas malobrojnog pigmejskog naroda Twa. U prvom tisućljeću ovamo se, vjerojatno iz kongoanskih šuma, proširio bantu narod Hutu donoseći nove poljoprivredne tehnologije. Od 14. do 16. stoljeća u Ruandu su se sjevera doselili nilotski Tutsi čije je tradicionalno zanimanje stočarstvo za razliku od ratarskih Hutua. Tutsi su zagospodarili ovim prostorom i utemeljili kraljevstvo u kojem su činili aristokraciju. Preuzeli su bantu jezik, ali nisu se stopili s većinskim Hutuima, od kojih se razlikuju i po nekim tjelesnim svojstvima (viši su i svjetlije puti). O podrijetlu ovih razlika i stupnju miješanja između dviju zajednica postoje proturječna gledišta; prema jednima, Tutsi su genetski različiti od Hutua, prema drugima razlike su rezultat drugačije prehrane i zanimanja.
Godine 1895. Ruanda i susjedni Burundi postali su njemačke kolonije. Nijemci su se u upravljanju oslonili na već postojeće državne strukture kraljevstva Tutsija, slično britanskoj upravi u susjednoj Ugandi. Nakon Prvog svjetskog rata koloniju je preuzela Belgija, čija je vlast bila izravnija i stroža nego njemačka, a za ostvarivanje svoje politike prisilnog rada i visokih poreza unovačila je više slojeve Tutsija koristeći ih kao posrednike, što je pojačalo podjelu između dva naroda. Mnogi su se mladi seljaci da bi izbjegli porezna opterećenja i glad odselili u susjedne zemlje, uglavnom u Kongo i Ugandu, u potrazi za poslom.
Poslije Drugog svjetskog rata Ruanda je postala mandatno područje UN-a pod belgijskom upravom. Reformskim procesima koji su izjednačili pravo glasa Hutui su stjecali sve više političkih prava. Nakon atentata na kralja Mutaru III. 1959. i bijega posljednjeg kralja Kigerija V. u Ugandu nestala je monarhija Tutsija i većinski Hutui postali su dominantna politička snaga u neovisnoj ruandskoj republici, proglašenoj 1962.
Godine 1990. tutsijski Ruandski patriotski front (RPF) započeo je iz svojih baza u Ugandi s napadima protiv ruandske Vlade u kojoj su glavnu riječ imali Hutui. Vlada je odgovorila progonom Tutsija koje je optužila za pokušaj ponovnog porobljavanja Hutua. Borbe su se nastavile do 1992. kada je potpisan sporazum u Arushi, glavnom gradu Tanzanije.
U travnju 1994. državni zrakoplov u kojem su bili predsjednici Ruande Juvénal Habyarimana i Burundija Cyprien Ntaryamira, obojica Hutui, oboren je pri slijetanju na aerodrom u Kigaliju pod nerazjašnjenim okolnostima. Hutuski su ekstremisti neposredno nakon atentata započeli masovni pokolj ruandskih Tutsija i umjerenih Hutua u kojem je u sljedeća tri mjeseca ubijeno 937.000 osoba. Genocid je zaustavljen nakon što su RPF i njegov vođa Paul Kagame srušili Vladu i preuzeli vlast. Bojeći se osvete Tutsija, više od 2 milijuna Hutua napustilo je zemlju, ali su se mnogi u međuvremenu vratili. Neki hutuski paravojni odredi i dalje se nalaze u istočnom DR Kongu.
Ruanda je nakon završetka rata bila upetljana u građanski rat u Kongu. Godine 2009. je primljena u Commonwealth, postavši - nakon Mozambika - prva država kojoj je to uspjelo a da nije imala neposredne historijske veze s Ujedinjenim Kraljevstvom.
Stanovništvo
Ruanda je jedna od rijetkih afričkih zemalja čiji se teritorij donekle poklapa s jezično-etničkim granicama. Gotovo svi stanovnici govore ruandskim koji pripada bantu jezicima. Ipak, stanovništvo je prema pretežnom zanimanju podijeljeno u Hutue (84%, uglavnom ratari), Tutsije (15%, stočari) i Twa (1%, lončarstvo i lov). Najbrojnija vjera je kršćanstvo (93%, najviše katolika oko 55%,evangelika i anglikanaca je 38%),evidentan je porast pripadnika islama sa 0,9% 1981 godine na 4,6% 2003 godine,anaimizam ispovjeda mali dio poplacije.
Gospodarstvo
Oko 90% stanovništva bavi se nekomercijalnom poljoprivredom, ali proizvodnja hrane često ne zadovoljava domaće potrebe. Glavni izvozni proizvodi su kava i čaj. Zemlja prima najveći iznos strane pomoći po stanovniku u Africi.
BDP je za 2004. procijenjen na 1300 USD po stanovniku (mjereno po PPP-u).
Corin Nemec
Joseph Charles "Corin" Nemec IV. (, 5. studenog 1971.) je američki glumac.
Nemec je poznat po ulogama u Parker Lewis Can't Lose i Jonas Quinna u seriji Zvjezdana vrata SG-1. Također je i napisao scenarij za epizodu Fallout za Stargate SG-1. Tijekom 1990-ih godina Nemec se kratko bavio Hip-hopom.
Prema Nemecovim službenim internet stranicama, on je član Scientološke Crkve.
Park Ridge, Illinois
Park Ridge je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 37.480 stanovnika.
El Infiernillo, Zihuatanejo de Azueta
El Infiernillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zihuatanejo de Azueta.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Newport County, Rhode Island
je okrug u američkoj saveznoj državi Roud Ajland.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 82.888, što je 2.545 (-3,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ca' Vagnino, Pesaro e Urbino
Ca' Vagnino je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 302 m.
Aş Şawāb, Hajjah
Aş Şawāb je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 687 m.
Queenstown, Maryland
Kvinstaun je grad u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 664, što je 47 (7,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Grupno odlučivanje
Obilježja
Prednosti grupnog odlučivanja sastoje se u tome što grupa generira veći broj alternativa jer raspolaže s više informacija i znanja. Raspravljanjem unutar skupine, prema određenim normama ponašanja, smanjuju se nejasnoće i nesigurnosti u načinu rješavanja problema. Problemi koji mogu nastati unutar grupe mogu biti uzrokovani statusom i moći pojedinih članova koji bi mogli značajno utjecati na konačnu odluku. Podjela rizika odgovornosti za donesenu odluku unutar članova skupine može dovesti do nejasnoća oko odgovornosti za donesenu odluku, pa se može javiti negativni aspekt fenomena difuzije odgovornosti. Proces grupnog odlučivanja duži je i skuplji što nerijetko predstavlja prepreku u njegovom korištenju.
Oblici odlučivanja
Najčešći oblici grupnog odlučivanja jesu:
Holcomb, Mississippi
Holkomb je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 600.
Štović
Štović je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Foča koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 458 stanovnika.
Pruneni, Zărnești
Pruneni je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Zărnești.
Villa Acacia, Tuxtla Gutiérrez
Villa Acacia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tuxtla Gutiérrez.
Pruneni, Zărnești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 547 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
Villa Acacia, Tuxtla Gutiérrez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 843 m.
Lagunillas, La Huerta
Lagunillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini La Huerta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 363 m.
Tiksokortol
Tiksokortol je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 378,526 Da.
Kosmos-1128
Kosmos-1128 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1128 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 14. septembra 1979. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6000 kilograma. Kosmos-1128 je bio osmatrački satelit.
Viletinec
Viletinec je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Lepoglave, Varaždinska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 188 stanovnika te 54 obiteljskih kućanstava.
Koča Popović
Konstantin (Koča) Popović (Beograd, 14. mart 1908. – Beograd, 20. oktobar 1992.), školovani oficir i filozof, istaknuti nadrealistički pesnik, književnik, partizanski vojskovođa, jugoslovenski diplomata, junak socijalističkog rada, narodni heroj Jugoslavije i potpredsednik Jugoslavije.
Koča je bio poručnik Španske republikanske armije, a potom komandant čuvene Prve proleterske brigade (kasnije Prve proleterske divizije) tokom Narodnooslobodilačke borbe Jugoslavije.
Nakon rata je bio načelnik Generalštaba JNA, šef jugoslovenske diplomatije, te potpredsjednik SFRJ. Sedamdesetih godina povlači se iz političkoga i javnog života usled čistke "liberala" u Srbiji.
Biografija
Konstantin Popović je rođen 14. marta 1908. godine u Beogradu, u bogatoj trgovačkoj porodici, od oca Aleksandra i majke Ruže, rođene Zdravković. U svojoj četvrtoj godini života, 1912. godine, sa roditeljima se odselio u Švajcarsku, gde su neko vreme živeli. Tamo je Popović učio da svira na klaviru, a bio je i solo pevač u horu. Prvo je naučio da čita i piše na francuskom jeziku, a tek kroz nekoliko godina, po dolasku u Beograd 1921. godine, učio je na srpskohrvatskom jeziku.
Gimnaziju je završio u Beogradu 1926. godine, a zatim je otišao na odsluženje vojnog roka. Koča Popović je završio Školu rezervnih artiljerijskih oficira Vojske Kraljevine Jugoslavije u Sarajevu 1927. godine i iste godine je proizveden u čin artiljerijskog potporučnika.
Nadrealistički period
Popović posle odsluženja vojnog roka ponovo odlazi u Švajcarsku, pa zatim u Francusku gde na Sorboni studira filozofiju. Popović se za vreme studija u Parizu priključio nadrealističkom pokretu. Poznavao je umetnike iz Bretonovog kruga i održavao komunikaciju između beogradske i francuske grupe nadrealista. 1929. godine Koča Popović i Vane Bor s francuskim umetnicima potpisuju protest "Čovek od ukusa" u pariskom časopisu „Revue Du Cinéma” (br. 3). Pisao je filmske kritike i za list Paris-Soir. 1930. godine u Beogradu u almanahu Nemoguće (Le Impossible) izlazi manifest nadrealizma koji su potpisali beogradski nadrealisti, uključujući i Koču. Godine 1931. sa Markom Ristićem objavio je knjigu Nacrt za jednu fenomenologiju iracionalnog. A od 1931. do 1932. sarađivao je u časopisu Nadrealizam danas i ovde.
Diplomirao je filozofiju na Sorboni 1932. godine. Iste godine je u Jugoslaviji unapređen u čin artiljerijskog poručnika.
Srpski nadrealisti su neretko dolazili pod udar zakona, jer su im aktivnosti bile usmjerene prema društvenoj revoluciji. 1932. Oskar Davičo je uhapšen u Bihaću, a Đorđe Jovanović i Koča Popović u Beogradu. 1933. Zbog revolucionarnih i nadrealističkih aktivnosti Oskar Davičo, Đorđe Jovanović i Koča Popović odlaze u zatvor u Sremsku Mitrovicu. Od 1933. godine je postao član ilegalne Komunističke partije Jugoslavije (KPJ), nakon čega je još intenzivnije nastavio svoju revolucionarnu delatnost, zbog čega je stalno bio izložen progonima policije, a više puta je bio i hapšen.
1934. izlazi novi beogradski časopis „Danas”, koji je uređivao Miroslav Krleža, a među suradnicima se nalaze Marko Ristić, Koča Popović i Vane Bor. Do izbijanja rata 1941. godine aktivno se bavi publicistikom i književnošću.
Nakon dolaska Hitlera na vlast, Koča Popović se sve više okretao politici. On je sredinom 1930-ih pisao da narodi ne mogu biti indiferentni prema istorijskoj dilemi fašizam-demokratija, koja ima svoj najoštriji izraz „u sudbonosnoj alternativi: rat ili mir“.
Španski građanski rat
mini|190px|Koča Popović, poručnik republikanske armije, osmatra položaj neprijatelja.
Po izbijanju Španskog građanskog rata, Koča je peške otišao preko Pirineja u Španiju i svrstao se u redove Španske republikanske armije od jula 1937. godine. Prvo je bio borac, zatim artiljerijski instruktor, pa komandir baterije i komandant artiljerijskog diviziona. Stekao je čin poručnika Španske republikanske armije. Oko dve godine učestvovao je u svim borbama artiljerijskih jedinica Internacionalnih brigada, na svim bojištima republikanske Španije, do njene poslednje bitke za Madrid. U Španiji je neko vreme ležao u bolnici.