cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Matej Ponzoni
Biografija
Za Mateja Ponzoneja se sve donedavno držalo da je rođen u Rabu, tada pod mletačkom upravom i da je tipični slikar schiavon, koji se nekako dokopao Venecije, tamo izučio zanat te se vratio na istočnu obalu kao iskusni majstor. Novija istraživanja talijanskog historičara umjetnosti Lina Morettija ukazuju na mogućnost da je on ipak pravi venecijanac. On je pronašao neke dokumente u venecijanskoj župi San Moisè, koji bi odgovarali Mateju Slikarski zanat učio je kod venecijanskog slikara Sante Peranda, uz njega na Mateja snažan utjecaj imao je i Palma Mlađi. Kao član venecijanskog slikarskog ceha javlja se od 1613.-1633. Prve veće narudžbe dobio je za venecijansku crkvu Madonna dell’Orto 1615, potom je proširio krug svojih naručitelja na venecijanske gradove u Furlaniji Cividale del Friuli, Trst) i Istri (Kopar, Piran, Bale, Vižinada).
Na poziv svog brata Sforza Ponzonija (1616 - 1640) koji je postao splitski nadbiskup, oko 1633 otišao je u Dalmaciju, i u Splitu otvorio radionicu. Zahvaljući bratu dobio je niz vrijednih ugovora za opremu Splitske katedrale. Vjerojatno ga je zbog toga splitski pjesnik Jerolim Kavanjin, nazvao Pončun pengač glasoviti.
Po povratku u Veneciju otvorio je slikarsku botegu, koja je dobro radila, njegovi učenici i suradnici bili su; Antonio Zanchi, Pietro Negri, Andrea Celesti i Giovanni Carboncino. Tek u novije vrijeme počelo se više cijeniti slikarstvo Ponzonija koje je ostvario u rodnoj Veneciji, naročito radovi iz bazilike San Giorgio Maggiore.
Fourbanne
Furban je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 96 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 48 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,97 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 260 metara (maksimalnoj 386 m, a minimalnoj 255 m).
4-Hidroksiciklofosfamid
4-Hidroksiciklofosfamid je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 277,085 Da.
Soter
Soter je riječ koja u grčkom predstavlja epitet σωτήρ (sōtēr), što znači spasitelj, izbavitelj; piše se s velikim slovom Σωτήρ; velikim slovima ΣΩΤΗΡ; a u ženskom obliku Soteira (Σώτειρα). Soter se koristi za:
U grčkoj mitologiji je također Soter bio duh (daimon) sigurnosti, očuvanja i spasenja od zla.
Chogo od Baekjea
Chogo od Baekjea (? - 214, vl. 166 - 214) bio je peti po redu vladar Baekjea, jednog od Tri kraljevstva Koreje. Bio je sin kralja Gaerua. Nedugo prije smrti Gaeru je dao sklonište Gilseonu, jednom od izdajnika na dvoru države Silla. Zbog toga je sam početak Chogove vladavine bio obilježen sukobom sa Sillom. Godine 167. je Chogo osvojio dva zamka, ali su ga Sillani protjerali. Chogo je godine 188-190. vodio još jedan, nešto uspješniji pohod. Godine 210. je vodio novi pohod, dodatno proširio teritoriju i na nju naselio svoje podanike. Godine 214. nije imao uspjeha protiv države Mohe, a u julu iste godine je Silla zauzela zamak Sahyeon.
Goi, 8. kralj Baekjea, je bio njegov sin.
Jordi Alba
Jordi Alba Ramos (L'Hospitalet de Llobregat, 21. ožujka 1989.) je španjolski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra za Barcelonu.
From Here to Eternity
Odavde do vječnosti (eng. From Here to Eternity) je američka drama iz 1953. godine koju je režirao Fred Zinnemann. Snimljena je prema istoimenom romanu autora Jamesa Jonesa, a bavi se problemima vojnika koje glume Burt Lancaster, Montgomery Clift, Frank Sinatra i Ernest Borgnine stacioniranih na Havajima u mjesecima prije napada na Pearl Harbor. Glumice Deborah Kerr i Donna Reed pojavljuju se u ulogama žena u njihovim životima.
Film je osvojio čak osam prestižnih filmskih nagrada Oscar (od 13 nominacija) uključujući one u kategorijama najboljeg filma godine, najboljeg redatelja (Zinnemann), adaptiranog scenarija, sporednog glumca (Sinatra) i najbolje sporedne glumice (Reed).
Glumačka postava
Autor romana James Jones pojavljuje se u maloj, nekreditiranoj ulozi.
Produkcija
Legenda kaže kako je Frank Sinatra dobio ulogu u filmu zbog svoje navodne povezanosti s mafijom, a da je upravo ta priča poslužila kao pod-zaplet u filmu Kum. Navedeno je u nekoliko navrata opovrgnuto od strane glumačke postave i ostatka filmske ekipe. Redatelj Fred Zinnemann komentirao je da je "...legenda o odsječenoj konjskoj glavi čista izmišljotina, umjetnička sloboda autora Marija Puza koji je napisao knjigu Kum". Ono što se vjerojatno dogodilo je to da je tadašnja Sinatrina žena, Ava Gardner, nagovorila ženu Harryja Cohna (voditelja studija) da iskoristi svoj utjecaj na njega i uzme Sinatru za film; ova verzija slična je onoj Kitty Kelley u njezinoj biografiji o Sinatri. Sam Sinatra je doslovce bombardirao Cohna s pismima i telegramima u kojima ga moli da glumi lik Maggija, čak potpisujući ista s tim prezimenom (Maggio). Sinatra je od svega profitirao tek nakon što je Eli Wallach, glumac koji je originalno trebao glumiti Maggija, napustio projekt zbog rada na Broadwayju. Sinatra je dobio ulogu na kraju pristavši na puno manju plaću (zaradio je tek 8 tisuća dolara što je predstavljalo puno manje od 130 tisuća dolara koliko je dobio za film Anchors Aweigh). mini|200px|Jedna od najpoznatijih filmskih scena svih vremena ujedno je i jedna od najprovokativnijih za vrijeme u kojem je film snimljen; ljubavnici [[Burt Lancaster i Deborah Kerr uživaju jedno u drugome na plaži]] Sinatrina audicija upotrebljena je u finalnoj verziji filma; scena je uključivala njegovu improvizaciju s maslinama za koje se pretvarao da su kocke.
Poprilično eksplicitan materijal iz romana morao je biti izbačen iz filma kako bi se zadovoljilo cenzore za vrijeme u kojem je film snimljen. Na primjer, u jednoj od najpoznatijih scena u filmu (onoj na plaži) puno je manje očitije da likovi koje glume Kerr i Lancaster vode ljubav nego što je to u samom romanu ili u mini-seriji snimljenoj 1979. godine. Također su za potrebe filma izbačeni dijelovi u kojima je Maggio žigolo kao i oni koji opisuju noćni homoseksualni život Waikikija.
Navodno su se za vrijeme snimanja filma glumci Lancaster i Kerr nalazili u vezi (u filmu također glume ljubavnike).
Također je godinama kružila glasina da je uloga glumca Georgea Reevesa, koji je glumio narednika Maylona Starka, drastično smanjena u montaži nakon što ga je publika na pretpremijernoj projekciji prepoznala kao televizijskog Supermana. Ova anegdota jedna je od tema filma Hollywoodland. Međutim, redatelj Zinnemann ostao je pri tome da su sve njegove scene zadržane nedirnute kao i pri tome da nikad nisu održane pretpremijerne projekcije.
Američka vojska suzdržavala se od suradnje s produkcijom filma (većina filma snimljena je na mjestu na kojem se i odvija radnja filma - u barakama Schofield, na Havajima) sve dok producenti nisu pristali na nekoliko modifikacija, prvenstveno na sudbinu kapetana Holmesa. Brojne barake u kojima se snimao film i danas su netaknute te se u njima i dalje nalazi aktivna vojska. U filmu, kao i u knjizi, bar i restoran kojeg zovu Choy's, a u kojem se odvija scena tučnjave u filmu i u kojem knjiga započinje svoju radnju, zove se Kemo'o (izvora se "kay-moe-o" na havajskom narječju) Farms Bar and Grill. Ime Choy's odabrao je James Jones u spomen na glavnog kuhara Kemo'o Farmsa. Kemo'o Farms and Grill i dalje radi i usko je vezan za barake Schofield, a legendaran je po tome što su u njemu objedovali glumci i filmska ekipa, pogotovo Sinatra.
Dvije pjesme izvedene u filmu posebno su ostale upamćene: "Re-Enlistment Blues" i "From Here to Eternity" autora Roberta Wellsa i Freda Kargera.
Oscar
Film Odavde do vječnosti nominiran je u čak 13 kategorija za prestižnu filmsku nagradu Oscar, a osvojio ih je 8 čime se izjednačio s dotadašnjim rekorderom Zameo ih vjetar:
William Holden koji je te godine osvojio nagradu Oscar u kategoriji glavne muške uloge za film Stalag 17 smatrao je da je Lancaster trebao pobijediti. Sinatra je kasnije komentirao da smatra da je njegova uloga ovisnika o heroinu Frankiea Machinea u filmu Čovjek sa zlatnom rukom puno više zaslužila nagradu Oscar nego uloga Maggija.
Zlatni globus
Film Odavde do vječnosti bio je nominiran u tek dvije kategorije za nagradu Zlatni globus, ali je u obje proglašen pobjednikom:
Ostale nagrade
Osim navedenih, film Odavde do vječnosti još je osvojio i posebnu nagradu na filmskom festivalu u Cannesu. Udruženje filmskih kritičara New Yorka proglasilo ga je filmom godine, Freda Zinnemanna redateljem godine, a Burta Lancastera najboljim glumcem. Američko udruženje redatelja Freda Zinnemanna je proglasilo najboljim redateljem, dok je udruženje scenarista proglasilo scenarij filma najboljim te godine. U anketi Američkog filmskog instituta iz 1998. godine film je stavljen na 52. mjesto najboljih filmova svih vremena.
D. B. Cooper
D. B. Cooper je nadimak koji se u medijima i popularnoj kulturi navodi za neidentificiranog muškarca koji je 24. novembra 1971. godine izveo otmicu američkog putničkog aviona Boeing 727 na letu od Portlanda i Seattlea i, nakon što je uspio iznuditi otkupninu od 200.000 US$ iskočio iz aviona s padobranom. Usprkos intenzivne potrage odnosno FBI-jeve istrage, počinitelj otmice nikada nije identificiran niti lociran. Slučaj D. B. Coopera je tako ostao jedini neriješeni slučaj zračne otmice u historiji SAD.
Osumnjičeni je svoju avio-kartu kupio koristeći lažno ime Dan Cooper, ali su ga tadašnji mediji pogrešno naveli, pa je u američkoj popularnoj kulturi postao poznat kao "D. B. Cooper". Tokom sljedećih godina su se pronalazile brojne indicije o Cooperovom pravom identitetu ili lokaciji, a također su se iznosile razne teorije. Godine 1980. je pronađena mala količina novčanica vezana uz otkupninu, ali najveći dio još nije pronađen.
Iako većina FBI-jevih istražitelja drži da Cooper najvjerojatnije nije preživio skok padobranom, FBI još uvijek vodi istragu tokom koje je prikupio oko 60 tomova različitih dokaza i dokumenata.
Hrvatski pokret (Zagreb, 1925.)
Hrvatski pokret je bio hrvatski dnevni list iz Zagreba. Do 36. broja izlazio je kao kulturno-politički tjednik. Bio je organom Hrvatske narodne stranke.
Izlazio je od 1925. godine. Tempiranje izlaska prvog broja bilo je nekoliko dana uoči skupštinskih izbora raspisanih za 8. veljače 1925. godine, pa su ta izdanja uoči izbora obilovala reklamama koje su propagirale Šurminovu stranku. Urednikom je bio Mijo Branković.
Prvotno je izlazio svakog dana osim nedjelje i blagdana). Potom je prešao na izlaženje dvaput tjednom, četvrtkom i nedjeljom.
Festival hrvatske drame za djecu
Festival hrvatske drame za djecu "Marulić" je dječji festival koji se održava u Splitu. Festival je utemeljen 2008. godine, a organizira ga Gradsko kazalište lutaka Split. Od 2009. poseban žiri dodjeljuje nagradu Mali Marulić za najbolji dramski tekst za lutkarsko i dječje kazalište.
Dosadašnji dobitnici
2008. Mali plamen Dubravke Ugrešić, redatelja Roberta Waltla, GKL Split 2009. Plakir Marina Držića, redatelja Joška Juvančića, ZKL Zagreb 2010. More iz ormara Jakše Fiamenga, redatelja Ladislava Vindakijevića, GKL Split 2011. VIS Životinje Ksenije Zec i Saše Božić, Kazalište Trešnja, Zagreb 2012. Rent a friend Dore Ruždjak Podolski i Saše Božića u režiji Anje Suše, Kazalište Trešnja, Zagreb 2013. Did i repa Anice Tomić i Jelene Kovačić, GKL Split 2014. Glazbatorij Ksenije Zec i Saše Božić, GKL Split 2015. Deveta ovčica Silvije Šesto u režiji Ljudmile Fedorove, Dječje kazalište Branka Mihaljevića, Osijek 2016. U potrazi za dijamantnom suzom Vanje Jovanovića i Ivana Pokupića, Gradsko kazalište Požega 2017. Nije me strah Dubravke Farkaš u režiji Ljudmile Fedorove, Dječje kazalište Branka Mihaljevića, Osijek 2018. Dindim, o nježnosti (ansambl predstave i Tamara Kučinović) u režiji Tamare Kučinović, UO Gllugl, Varaždin
2008. Ladislav Vindakijević za dramatizaciju romana Bum Tomica Silvije Šesto Stipaničić, Mala scena 2009. Slavče Malenov za dramatizaciju hrvatske narodne priče Mala Vila, GKL Split 2010. Ivor Martinić za dramu Ovdje piše naslov drame o Anti, GKM Split i Sena Đorović za dramatizaciju Lažeš Melite Ivana Kušana, Malo kazalište Duško Radović, Beograd 2011. nije dodijeljena 2012. Rene Medvešek za dramatizaciju priče Veli Jože Vladimira Nazora, Gradsko kazalište lutaka Rijeka 2013. Nina Horvat za dramu Ružičasta sanjarica (Mala scena) i Olja Savičević Ivančević za dramatizaciju Čudnovate zgode šegrta Hlapića Ivane Brlić-Mažuranić, GKL Split 2014. Jelena Vukmirica Makovičić i Marko Makovičić za tekst predstave JATIONOMI, ActLab i Mala scena, Zagreb 2015. Tamara Kučinović za dramu Genijalni genije, Kazalište lutaka Zadar i Ljudmila Fedorova za dramatizaciju Devete ovčice, Dječje kazalište Branka Mihaljevića, Osijek 2016. Hrvoje Zalar za dramski tekst Moja obitelj i jedan jež Kazališta Smješko, Zagreb 2017. Maja Katić za dramatizaciju predstave Ljubiti, samo ljubiti po stihovima Zvonimira Baloga, Teatar Poco Loco 2018. Tanja Novak za tekst Puž muž i Dunja Fajdić za dramatizaciju predstave Durica, male ljubavi, GK Žar ptica
2008. Ladislav Vindakijević za režiju predstave Bum Tomica Silvije Šesto Stipaničić, Mala scena 2009. Oliver Frljić za režiju predstave Strah u Ulici lipa Milivoja Matošca, GK Žar ptica 2010. Anica Tomić za režiju predstave Dječak Ivek i pas Cvilek Đure Vilovića, HNK Varaždin/Kazališna družina Pinklec 2011. Anica Tomić za režiju predstave Ana i Mia Anice Tomić i Jelene Kovačić, Mala scena 2012. Rene Medvešek za režiju predstave Veli Jože Vladimira Nazora, Gradsko kazalište lutaka Rijeka 2013. Anica Tomić za režiju predstave Did i repa Anice Tomić i Jelene Kovačić, GKL Split 2014. Ivica Boban za režiju predstave Ja i moji osjećaji, GK Žar ptica 2015. Ljudmila Fedorova za režiju predstave Deveta ovčica, Dječje kazalište Branka Mihaljevića, Osijek 2016. Ivan Plazibat za režiju predstave Moj prijatelj Mačkodlak, GKL Split 2017. Saša Božić i Ksenija Zec za režiju predstave U zvijezde, GKL Split 2018. Anica Tomić za režiju predstave "Preko sedam mora, preko sedam gora", Kazališna družine Pinklec
2008. Ana Maras za ulogu u predstavi Crveni kišobran Višnje Stahuljah, GK Žar ptica 2009. Alin Majica za ulogu Crvenokose i Govorećih vrata u predstavi Mala Vila, GKL Split 2010. Vladislava Đorđević za ulogu Melite u predstavi Lažeš Melita Ivana Kušana u režiji Bojana Đorđeva, Malo kazalište Duško Radović i Hana Hegedušić za ulogu Mačke u predstavi Miševi i mačke naglavačke Luke Paljetka u režiji Ladislava Vindakijevića, HNK Varaždin 2011. Mia Biondić i Nika Mišković za uloge Ane i Mije u predstavi Ana i Mia Anice Tomić i Jelene Kovačić u režiji Anice Tomić, Mala scena 2012. Aleksandra Naumov za ulogu Dijane u predstavi Rent a friend Dore Ruždjak Podolski i Saše Božića u režiji Anje Suše, Kazalište Trešnja, Zagreb 2013. Nataša Kopeč za ulogu Robotke u predstavi Mrvice iz dnevnog boravka u režiji Franke Perković, GK Žar ptica 2014. nije dodijeljena 2015. Andrea Majica za ulogu Marije u predstavi Darmarzemska Olje Lozice, GKL Split 2016. Lara Živolić za ulogu Jelice u predstavi Moj prijatelj Mačkodlak Olje Savičević Ivančević, GKL Split 2017. nije dodijeljena 2018. Lucija Barišić u predstavi Muka malog vuka (Kazalište Mala scena), Zagreb
2008. Ivan Glowatzky za ulogu Dječaka u predstavi Bijeli klaun Damira Miloša, redatelja Ivice Šimića, HNK Varaždin 2009. Pero Juričić za ulogu Grižule u predstavi Plakir Marina Držića, redatelja Joška Juvančića, ZKL Zagreb 2010. nije dodijeljena 2011. Damir Klemenić za uloge u predstavama VIS Životinje Ksenije Zec i Saše Božića i Tijelo Ksenije Zec, Kazalište Trešnja 2012. Peter Harl za ulogu Antuntuna u predstavi Antuntun Grigora Viteza u režiji Tijane Zinajić, Slovensko narodno gledališče Nova Gorica 2013. Dado Ćosić za ulogu u predstavi Ružičasta sanjarice Nine Horvat u režiji Ivice Šimića, Mala scena, Zagreb 2014. Nikša Arčanin i Marko Petrić za uloge u predstavi Glazbatorij Ksenije Zec i Saše Božića, GKL Split 2015. Edi Ćelić za ulogu Ivice u predstavi Deveta ovčica Silvije Šesto, Dječje kazalište Branka Mihaljevića, Osijek 2016. Franjo Đaković za uloge Jure, Sliniše i Automata u predstavi Moj prijatelj Mačkodlak Olje Savičević Ivančević, GKL Split 2017. Edi Ćelić za uloge u predstavi Nije me strah, Dječje kazalište Branka Mihaljevića, Osijek i Petar Konkoj za ulogu u predstavi U zvijezde, GKL Split 2018. nije dodijeljena
2010. Lažeš Melita Ivana Kušana, Malo kazalište Duško Radović, Beograd 2011. VIS Životinje Ksenije Zec i Saše Božića, Kazalište Trešnja, Zagreb 2012. Rent a friend Dore Ruždjak Podolski i Saše Božića u režiji Anje Suše, Kazalište Trešnja, Zagreb 2013. Palačinka mog života Davida Petrovića Gradsko kazalište lutaka Rijeka 2014. Glazbatorij Ksenije Zec i Saše Božića, GKL Split 2015. Deveta ovčica Silvije šesto u režiji Ljudmile Fedorove, Dječje kazalište Branka Mihaljevića, Osijek 2016. Moja obitelj i jedan jež Hrvoja Zalara u režiji Ivane Boban, Kazalište Smješko, Zagreb
2008. Ben Cain i Tina Goverić za scenografiju predstave Mali plamen Dubravke Ugrešić, redatelja Roberta Waltla, GKL Split 2009. Vesna Balović za scenografiju predstave Plakir Marina Držića u režiji Joška Juvančića, ZKL Zagreb 2010. Dinka Jeričević za scenografiju predstave Ovdje piše naslov drame o Anti Ivora Martinića u režiji Ivice Šimića, GKM Split
2008. Ana Savić Gecan za kostimografiju predstave Mali plamen Dubravke Ugrešić, redatelja Roberta Waltla, GKL Split 2010. Marija Žarak za kostimografiju predstave Pupoljak Lade Martinac Kralj, redateljice Vedrane Vrhovnik, GKL Split
2009. Saša Fistić i Dražen Dundović za oblikovanje svjetla u predstavi Plakir Marina Držića u režiji Joška Juvančića, ZKL Zagreb 2010. Vojo Radojičić za vizualni identitet predstave More iz ormara Jakše Fiamenga u režiji Ladislava Vindakijevića, GKL Split 2012. Ivan Dobran i Sunčica Jerković za vizualni identitet predstave Prašnjavko Olje Lozice u režiji Marine Petković Liker, GKL Split 2015. Gulnaz Fatykhova za likovno oblikovanje predstave Genijalni genije Tamare Kučinović, Kazalište lutaka Zadar 2016. Nisa Hrvatin za likovno rješenja lutaka i scenografiju predstave Trsatski zmaj, Gradsko kazalište lutaka Rijeka
2008. Tamara Obrovac za glazbu u predstavi Regoč Ivane Brlić Mažuranić redatelja Roberta Waltla, GKL Zadar 2009. Ivan Murat za glazbu u predstavi Zlatni danci Jagode Truhelke redateljice Dubravke Crnojević, Dječjeg kazališta Branka Miholjevića, Osijek 2010. Mate Matišić za glazbu u predstavi More iz ormara Jakše Fiamenga redatelja Ladislava Vindakijevića, GKL Split 2011. Damir Šimunović za glazbu u predstavama VIS Životinje Ksenije Zec i Saše Božić i Tijelo Ksenije Zec, Kazalište Trešnja 2013. Nenad Kovačić za glazbu u predstavi Did i repa Anice Tomić i Jelene Kovačić, GKL Split
2010. Alen Čelić za scenski pokret u predstavi E, moj Pinokio Dražena Ferenčine u režiji Dražena Ferenčine, GKM Split 2011. Ksenija Zec za scenski pokret u predstavama VIS Životinje i Tijelo, Kazalište Trešnja 2014. Ksenija Zec i Saša Božić za scenski pokret u predstavi Glazbatorij, GKL Split
2010. Mojmir Mihatov za lutke u predstavi Postolar i vrag Augusta Šenoe, Kazalište lutaka Zadar 2011. Sunčica Jerković za lutke u predstavi Sablasni šešir Omera Raka, GKL Split
2011. Branimir Rakić za animaciju lutke u predstavi Sablasni šešir Omera Raka i režiji Dražena Ferenčine, GKL Split 2012. Andrea Majica za animaciju lutke u predstavi Prašnjavko Olje Lozice u režiji Marine Petković Liker, GKL Split i Zlatko Vicić za animaciju lutke u predstavi Veli Jože Vladimira Nazora u režiji Renea Medvešeka, Gradsko kazalište lutaka Rijeka 2018. Nikša Eldan, Sara Ipša, Goran Guksić za predstavu Dindim, o nježnosti, UO Gllugl, Varaždin
2011. VIS Životinje Ksenije Zec i Saše Božić, Kazalište Trešnja, Zagreb 2014. JATIONOMI Jelene Vukmirice Makovičić i Marka Makovičića, ActLab i Mala scena, Zagreb 2017. Ansamblu predstave U zvijezde, GKL Split
2011. Što mi može virus? Branka Ružića u režiji Marice Grgurinović, Malo splitsko kazalište
William Jennings Bryan
William Jennings Bryan (Salem, Illinois, 19. ožujka 1860. - Dayton, Tennessee, 26. srpnja 1925.) je bio jedan od vodećih američkih političara od 1890ih pa do svoje smrti 1925. godine. Bio je domimantna ličnost liberalnog ogranka Demokratske stranke i trostruki predsjednički kandidat (1896., 1900. i 1908.). Kratko je bio član Predstavničkog doma iz Nebraske te, u razdoblju od 1913. do 1915., 41. Državni tajnik Sjedinjenih Država u kabinetu predsjednika Wilsona te se zalagao za pacifistički pristup Svjetskom ratu. Bryan je bio odani prezbiterijanac, zagovornik narodne demokracije te oštar protivnik zlatnog standarda, banaka i željeznica. Tijekom 1890ih, bio je vodeći zagovornik politike nevezanog srebra, mirotvorac, prohibicionist te oštar protivnik darvinizma na temelju vjerskih uvjerenja. Njegov duboki glas i mnogobrojna putovanja donijeli su mu status jednog od najuglednijih govornika i predavača svog doba. Zbog svoje vjere u mudrost običnog puka, dobio je nadimak "Veliki pučanin".
Opština Žabalj
Opština Žabalj je jedna od opština u Republici Srbiji. Nalazi se u AP Vojvodina i spada u Južno-bački okrug. Po podacima iz 2004. opština zauzima površinu od 400 km² (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 35.895 ha, a na šumsku 274 ha).
Festival hrvatske drame za djecu
Dosadašnji dobitnici
2012. Ansambl predstave Tajna Krpen Kralja Lade Martinac Kralj u režiji Lawrence Kiiru, Dječjeg kazališta Branka Mihaljevića iz Osijeka.
William Jennings Bryan
Na tijesnim izborima 1896. i 1900. porazio ga je William McKinley, ali je Bryan svejedno zadržao kontrolu u stranci. Sa svojih preko 500 govora održanih 1896., Bryan je započeo tradiciju predsjedničke turneje po državi, u periodu kada su kandidati ostajali kod kuće. Tijekom svoje tri kampanje, osovine istih bile su politika slobodnog srebra 1896., antiimperijalizam 1900. i antitrustovska politika 1908., kojom je pozvao demokrate da se bore protiv trustova i banaka i prihvate antielitističke ideje republikanizma. Iako ga je Wilson 1913. postavio za Državnog tajnika, predsjednikovi oštri stavovi prema Njemačkoj nakon torpediranja Lusitanije prisilili su Bryana da 1915. podnese ostavku iz protesta. Nakon 1920ih, Byran je bio oštar zagovornik prohibicije te gorljiv protivnik darvinizma i evolucije, ponajviše na poznatoj parnici protiv Johna Thomasa Scopesa. Pet dana nakon završetka slučaja, Bryan je preminuo u snu.
Opština Žabalj
Centar opštine je grad Žabalj. Opština Žabalj se sastoji od 4 naselja. Po podacima iz 2002. godine u opštini je živelo 27.513 stanovnika, a prirodni priraštaj je iznosio -3,4 %. Po podacima iz 2004. broj zaposlenih u opštini iznosi 4.905 ljudi. U opštini se nalaze 4 osnovne i 1 srednja škola.
Burgy
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 90 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,87 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 340 metara (maksimalnoj 441 m, a minimalnoj 207 m).
Festival hrvatske drame za djecu
Dosadašnji dobitnici
2013. David Petrović za predstavu Palačinka mog života, Gradsko kazalište lutaka Rijeka
2014. JATIONOMI Jelene Vukmirice Makovičić i Marka Makovičića, ActLab i Mala scena, Zagreb
Opština Žabalj
Slavni ljudi
center|thumb|300px|Mapa opštine
Festival hrvatske drame za djecu
Dobitnici nagrade Mali Marulić za dramski tekst
Stručno povjerenstvo: Dražen Ferenčina, Iva Gruić, Zdenka Mišura Nagrađeni: 1. Omer Rak: Sablasni šešir 2. Lada Martinac Kralj: Pupoljak 3. Ana Đokić Pongrašić: Opet na krivom putu
Stručno povjerenstvo: Marina Petković Liker, Trpimir Jurkić, Zdenka Mišura Nagrađeni: 1. nije dodijeljena 2. Branko Ružić: Braća Grimm i princeza Luise 3. Nives Madunić Barišić: Ispod zvončića se rodio kraljević i Silvija Šesto: Gospodin Mrak i tri bijela šeširića Stručno povjerenstvo: Ana Đokić, Dražen Ferenčina, Goran Golovko, Zdenka Mišura Nagrađeni: 1. nije dodijeljena 2. Kristina Gavran: Dječak koji je tražio zmaja 3. Lada Martinac Kralj: Sami u kino dvorani
Stručno povjerenstvo: Zdenka Mišura, Lada Martinac Kralj, Jasen Boko Nagrađeni: 1. Igor Knižek: Feral šinjorine Bepine 2. Zoran Pongrašić: Ticalova putovanja 3. Branko Ružić: Odron
Stručno povjerenstvo: Tomislav Zajec, Goran Golovko, Olja Lozica Nagrađeni: 1. Igor Knižek: Legenda o Vjetropirki 2. Lada Martinac Kralj: Vukovčar 3. Kristina Gavran: Koruptivitis u Mišogradu i Olja Savičević Ivančević: Moj prijatelj Mačkodlak
Opština Žitište
Opština Žitište je jedna od opština u Republici Srbiji. Nalazi se u AP Vojvodina i spada u Srednje-banatski okrug. Po podacima iz 2004. opština zauzima površinu od 525 km² (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 47.696 ha, a na šumsku 234 ha. Centar opštine je grad Žitište. Opština Žitište se sastoji od 12 naselja. Po podacima iz 2002. godine u opštini je živelo 20.399 stanovnika, a prirodni priraštaj je iznosio -11,6 %. Po podacima iz 2004. broj zaposlenih u opštini iznosi 3.321 ljudi. U opštini se nalazi 10 osnovni škola.
Festival hrvatske drame za djecu
Dobitnici nagrade Mali Marulić za dramski tekst
Stručno povjerenstvo: Jasen Boko, Ivor Martinić, Ivan Plazibat Nagrađeni: 1. Hana Veček: Magnus 2. Marta Mehovec de Carvalho: Kradljivica ključeva 3. Andrijana Grgičević: Stonoga Goga
Opština Žitište
Naseljena mesta
center|thumb|300px|Mapa opštine
Festival hrvatske drame za djecu
Dobitnici nagrade Mali Marulić za dramski tekst
Stručno povjerenstvo: Jasen Boko, Ivan Plazibat, Ana Prolić Nagrađeni: 1. Jasna Jasna Žmak: Pisma na kraju šume 2. Lada Martinac Kralj: Na leđima slona 3. Petra Cicvarić: U potrazi za slovom R
Opština Žitište
Etnička struktura
Naselja sa većinskim srpskim stanovništvom su Banatsko Višnjićevo, Banatsko Karađorđevo, Žitište, Međa, Ravni Topolovac, Srpski Itebej i Čestereg.
Festival hrvatske drame za djecu
Dobitnici nagrade Mali Marulić za dramski tekst
Stručno povjerenstvo: Olja Lozica, Belmondo Miliša, Ivan Plazibat Nagrađeni: 1. Lada Festini-Jensen: Kamo su pobjegle boje? 2. Jasna Jasna Žmak: Tepih na ražnju 3. Jasmina Kallay: Mala mraz i Ivana Đula i Milica Kostanić: Ništa strašno
Opština Žitište
Etnička struktura
Naselja su većinskim mađarskim stanovništvom su Novi Itebej, Torda i Hetin.
Torak ima većinsko rumunsko stanovništvo. Banatski Dvor ima relativnu srpsku većinu.
Opština Vršac
Opština Vršac je jedna od opština u Republici Srbiji. Nalazi se u AP Vojvodina i spada u Južno-banatski okrug. Po podacima iz 2004. opština zauzima površinu od 800 km² (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 62.323 ha, a na šumsku 6.434 ha). Centar opštine je grad Vršac. Opština Vršac se sastoji od 24 naselja. Po podacima iz 2002. godine u opštini je živelo 54.369 stanovnika, a prirodni priraštaj je iznosio -4,3 %. Po podacima iz 2004. broj zaposlenih u opštini iznosi 16.551 ljudi. U opštini se nalazi 27 osnovnih i 4 srednje škola.
Wanchese, North Carolina
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Opština Vršac
Naseljena mesta
center|thumb|300px|Mapa opštine
Wanchese, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.642, što je 115 (7,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
4-Jodopropofol
4-Jodopropofol je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 304,167 Da.
Baraggetta, Vercelli
Baraggetta je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Hala Gorani
Rođena je u Seattleu u američkoj državi Washington, u porodici porijeklom iz Alepa. Odrasla je u Parizu, a neko vrijeme živjela i u Alžiru. Dobila je diplopmu Bachelor of Science iz ekonomije na Univerzitetu George Mason u Fairfaxu u Virginiji, a isto tako dipolomirala i na Institut d'études politiques (Sciences Po) u Parizu godine 1995.
Karijeru je započela kao reporter za francuski regionalni list La Voix du Nord a potom i za Agence France-Presse prije nego što se 1994. priključila mreži France 3. Nakon što je neko vrijeme radila za Bloomberg Television u London, godine 1998 se priključila CNN-u. Tamo se specijalizirala za pokrivanje Bliskog Istoka te, između ostalog, snimala reportaže iz svih bliskoistočnih zemalja. Godine 2006. se javljala iz Libanona za vrijeme izraelsko-libanonskog rata. Također je za CNN svojim reportažama i intervjuima pokrivala predsjedničke izbore u Francuskoj 2002. i 2007. godine.
Gorani trenutno živi u Atlanti, ali svojim domom smatra Pariz. Govori engleski, francuski i arapski. Svoje političke i vjerske poglede nastoji ne objaviti, jer drži da jedino tako može očuvati svoju novinarsku objektivnost.
Tiago, Belluno
Tiago je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 153 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 409 m.
Metilenomicin B
Metilenomicin B je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 122,164 Da.
Seres (razvrstavanje)
Seres može označavati:
Gale Sondergaard
Gale Sondergaard (15. februar 1899 – 14. august 1985) bila je američka glumica. Karijeru je započela u teatru, a njen filmskiu debi 1936. godine u filmu Anthony Adverse iz 1936. godine ju je učinio prvom dobitnicom Oscara za najbolju sporednu glumicu. Nakon toga je glumila uglavnom sporedne uloge u nekoliko zapaženih holivudskih filmova 1930-ih i ranih 1940-ih. Njen brak za režisera Herberta Bibermana, odnosno odluka da ga podrži kada je kao član Hollywoodske desetorice optužen za komunizam ju krajem 1940-ih je stavio na crnu listu i uništio krarijeru. Nakon toga se preselila u New York te tek povremeno glumila na televiziji.
Cuzac
Kizak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Fižak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 194 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 38 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,02 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 320 metara (maksimalnoj 423 m, a minimalnoj 170 m).
Campo Maggiore, Rieti
Campo Maggiore je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 262 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 190 m.
Male and Female
thumb|thumbtime=6|upright=1.5|Male and Female Male and Female je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1919. u režiji Cecila B. DeMillea. Temelji se na kazališnom komadu The Admirable Crichton britanskog književnika J. M. Barrieja. Protagonist, čiji lik tumači Thomas Meighan je britanski batler koji je zaljubljen u svoju lijepu, ali bahatu gospodaricu (čiji lik tumači Gloria Swanson). Radnja prikazuje kako ona zajedno sa svojim društvom nakon brodoloma završi na pustom otoku, te se ispostavi kako jedino batler, sa svojim praktičnim iskustvom radnog čovjeka iz niže klase, posjeduje vještine neophodne za preživljavanje. Iako se predložak bavio klasnim odnosima, DeMille je u filmu najveći naglas dao na prikazivanje raskoši u kojoj živi tadašnja elita te film sadrži neke od antologijskih scena u kojima Swanson nosi "egzotične" kostime. Male and Female je doživio veliki uspjeh i bio među najgledanijim filmovima u SAD 1919. godine.
Rače - Fram
Općina Rače - Fram (slovenski: Občina Rače - Fram) je jedna od 212 slovenskih općina od 7.021 stanovnika. , administrativni centri općine su gradovi Rače i Fram.
Geografske karakteristike
Općina Rače - Fram prostire se južno od Maribora, po Dravskoj dolini i obroncima Pohorja, na površini od 51.2 km², na kojoj leži 14 naselja.
Naselja Općine Rače - Fram
Brezula, Fram, Ješenca, Kopivnik, Loka pri Framu, Morje, Planica, Podova, Požeg, Rače, Ranče, Spodnja Gorica, Šestdobe, Zgornja Gorica
Juan Mata
Klupska karijera
Mata je započeo svoju nogometnu karijeru u Real Oviedu, gdje je njegov otac proveo većinu svoje karijere. Tamo je ostao 3 godine prije nego što se pridružio Real Madridu u dobi od samo 15 godina. Nakon što je igrao za kadete, brzo je napredovao kroz juniorske momčadi. U posljednjim sezonama (2005./06.) zabio je 18 pogodaka u ligi i još 3 u Copa de Campeones. Kasnije prelazi u Real Castillu i prvu momčad Real Madrida. U prvoj momčadi Reala se nije naigrao i odlazi u Valenciju.
Bryn Athyn, Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Pokret (Zagreb, 1904.)
Pokret je bio hrvatski dnevnik iz Zagreba. Bile su glasilo Hrvatske pučke napredne stranke.
Izašle su prvi put 17. travnja 1904., a prestale su izlaziti 13. listopada 1910. godine. Prvu su godinu izlazile kao tjednik, a od druge godine prešle su na dnevno izlaženje. Uz Pokret su izlazili prilozi Zvono i humoristično-satirični prilog Koprive. Uređivali su ih Ivan Gršković, Milan Heimrl, Slavoljub Petanjek, Lav Mazzura, Većeslav Wilder, Ivan Lorković, Josip Pasarić, Veljko Tomić, Gjuro Šurmin i Zvonimir Biljan.
Rad lista Pokret nadomjestio je dnevni list Hrvatski pokret, koji je izlazio od 1910.-1915.
The Homesteader
The Homesteader je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1919. godine u režiji Oscara Micheauxa, najpoznatiji kao prvo cjelovečernje ostvarenje afroameričke (crne) kinematografije, odnosno prvi primjer tzv. "rasnog filma".
Radnja se temelji na Michaeuxovom autobiografskom romanu The Conquest: The Story of a Negro Homesteader. Protagonist, koga tumači Jean Baptiste, je crni farmer u Dakotama koji se zaljubi u Agnes, kćer bijelog škotskog doseljenika, čiji lik tumači Iris Hall. Radnja prikazuje kako se, svjestan zabrane međurasnih odnosa, ženi za kćer crnog svećenika (čiji lik tumači Evelyn Preer) prije nego što otkrije da je Agnes, zapravo mulatkinja.
Michaeux je film napravio u vlastitoj produkciji, nakon neuspjelih pokušaja ekranizaciju svog romana progura kroz etablirane hollywoodske studije. Novac je prikupio pokazavši izuzetne poslovne sposobnosti, odnosno prodajući dionice bijelim farmerima Sioux Cityju. Film je doživio izvanredan komercijalni uspjeh, iako je zbog, tadašnje rasne segregacije, bio prikazivan isključivo u kino-dvoranama ili na projekcijama predviđenima za crnu publiku. Micheaux je u tome prepoznao i iskoristio priliku, stvorivši model za specifični žanr filmova koji će biti dio američke kinematografije sve do 1960-ih.
Usprkos svoje historijske važnosti, nijedna kopija The Homesteadera do danas nije sačuvana, te se smatra izgubljenim.
Hawthorne of the U.S.A.
Hawthorne of the U.S.A. je američka crno-bijela nijema pustolovna filmska komedija snimljena 1919. u režiji Jamesa Cruzea. Radnja se temelji na istoimenom kazališnom komadu Jamesa B. Fagana. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Wallace Reid, je dobrodušni američki mladić koji kockajući se u Monte Carlu osvoji novac te odlazi u fiktivnu srednjoevropsku zemlju, gdje će spetljati sa tamošnjim komunističkim revolucionarima, ali i uspjeti osvojiti srce kraljeve kćeri (čiji lik tumači Lila Lee). Hawthorne je nakon premijere bio jedan od komercijalno najuspješnijih filmova na američkom tržištu.
Foucherans (Du)
Fušran je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 330 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 550 metara (maksimalnoj 570 m, a minimalnoj 350 m).
Taishi Ci
Taishi Ci (166–206) je bio kineski vojskovođa koji je živio na kraju dinastije Han. Istakao se hrabrošću i dosjetljivošću u borbi protiv Žutih turbana, a kasnije su ga angažirali gospodari rata Kong Rong i Liu Yao. Na kraju je njegove sposobnosti prepoznao Sun Ce te ga angažirao. Prvo je služio njemu, a potom njegovom bratu Sun Quanu.
Narodni list (Zagreb)
Narodni list hrvatske su dnevne novine koje su izlazile kao glasilo Narodne fronte odnosno SSRNH od 1945. do 1959. u Zagrebu.
Povijest
Narodni list je pokrenut samo 18 dana poslije pada ustaškog režima i ulaska jedinica Jugoslavenske armije u Zagreb. Prvi glavni i odgovorni urednik bio je Branko Priselac. Grafički je izgledao kao predratne Novosti.
Od 1. lipnja 1946. ulazi u sastav Novinskoga izdavačkog poduzeća Narodna štampa, a od ožujka 1952. izdvojen je u Novinsko poduzeće Narodni list, koje je 1957. pripojeno Hrvatskoj seljačkoj tiskari.
Godine 1955. osniva samostalnu ekonomsku jedinicu Interpublic koja je kasnije prerasla u samostalno poduzeće.
Narodni list je pokrenuo i izdavao tjednik Globus, filmski tjednik Arena, te Potrošački informator.
Godine 1959. spojen je s Večernjim vjesnikom u Večernji list u sastavu Novinskoga izdavačkog poduzeća Vjesnik, koje je preuzelo i nastavilo izdavati i Globus i Arenu.
Glavni urednici
Kroz povijest najnakladnijih hrvatskih dnevnih novina, Narodni list je vodilo 13 glavnih urednika:
Katastrofe strančarskih zabrana
Katastrofe strančarskih zabrana (黨錮之禍) je naziv koji se koristi za dva incidenta koji su se 160-ih zbili u kineskoj carskoj prijestolnici Luoyang te dali povod za višedecenijski period političke represije od strane režima dinastije Han. Oni su predstavljali manifestaciju dugo vremena akumuliranog nezadovoljstva konfucijanskih učenjaka i službenika te studenata carskih škola sa sve većim uticajem korumpiranih eunuha na carskom dvoru. Eunusi su, pak, tim frakcijama dali zajednički naziv "strančari" (黨人, dangren). Godine 166. je car Huan pod uticajem eunuha i nakon javnih protesta proveo masovnu čistku pohapsivši preko 200 najviših službenika i studenata; međutim, nitko od njih nije bio pogubljen te su nakon godinu dana pušteni. Godine 169. je došlo do druge čistke kada su eunusi nagovorili novog cara, 13-godišnjeg Linga da pohapsi "strančare" koji su ovaj put, pak, bili pogubljeni. Računa se da je tada stradalo oko 100 ljudi. Dio "strančara" je uspio pobjeći te se godinama krio po provincijama; među njima su bili i kasniji gospodari rata kao Yuan Shao i Kong Rong. Taj period represije je prekinut tek godine 184. kada je izbio ustanak Žutih turbana, a car Ling shvatio da bi im "strančari", ukoliko ne dobiju amnestiju, mogli pružiti podršku. Usprkos toga, Katastrofe strančarskih zabrana se među kineskim historičarima smatraju događajem koji je ozbiljno načeo autoritet dinastije Han i bitno doprinio njenom kolapsu u sljedećih nekoliko decenija.
Lettopalena, Chieti
Lettopalena je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 362 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 669 m.
Mineral Springs, Arkansas
Mineral Springs je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.208, što je 56 (-4,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Metilestrenolon
Metilestrenolon je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 288,424 Da.
Liu Yao (gospodar rata)
Liu Yao (157 - 198), stilsko ime Zhengli, bio je kineski velikodstojnik iz doba kraja dinastije Han. Bio je guverner oblasti Jiangdong, kojom je nakon izbijanja građanskog rata zavladao kao gospodar rata. Kineski izvori ga opisuju kao savjesnog birokrata i sposobnog vladara, ali posve lišenog vojničkih sposobnosti. To je iskoristio gospodar rata Sun Ce koji je napao i osvojio njegovu teritoriju.
Beulah Bondi
Beulah Bondi (3. maj 1889 – 11. januar 1981) je bila američka glumica. Rodila se u porodici intelektualaca, a glumiti počela još kao dijete. Profesionalnu glumačku karijeru je započela nakon završenog fakulteta, a u Hollywood došla s Broadwaya 1931. Zbog poodmaklih godina su joj specijalnost postale sporedne i karakterne uloge, pa je nekoliko puta tumačila majke likova koje je glumio Jimmy Stewart. Mlađim generacijama je poznata po nastupu u TV-seriji The Waltons za koji je nagrađena Emmyjem.
Arestin beta 2
Arestin beta 2 (Beta arestin 2) je intracelularni protein koji je kod čoveka kodiran genom.
Za članove arestin/beta-arestin proteinske familije se smatra da učestvuju u agonistom-posredovanoj desenzitizaciji G protein-spregnutih receptora i izazivaju specifično prigušenje ćelijskog odgovora na stimuluse kao što su hormoni, neurotransmiteri, ili senzorne signale,  kao i da imaju zasebne signalne uloge. Za arestin beta 2, poput arestina beta 1, je pokazano da inhibira funkciju beta-adrenergičkog receptora in vitro. On je izražen u visokim nivoima u centralnom nervnom sistemu i učestvuje u regulaciji sinaptičkih receptora. Pored mozga, cDNK za arestin beta 2 je bila izolovana iz tiroidne žlezde, i stoga on možda učestvuje u hormon-specifičnoj desenzitizaciji TSH receptora. Više alternativno splajsovanih transkriptnih varijanti ovog gena je nađeno.
Ovaj protein može da interaguje sa agonistom DOI u signalizaciji 5-HT2A receptora.
Interakcije
Za arestin beta 2 je pokazano da interaguje sa
4'-Metoksi-α-pirolidinopropiofenon
4'-Metoksi-α-pirolidinopropiofenon je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 233,306 Da.
Ahmed Nurudin
Ahmed Nurudin je glavni lik romana Meše Selimovića „Derviš i smrt“.
Roman
Roman “Derviš i smrt” je objavljen u Sarajevu 1966. godine i doživeo je neverovatan uspeh, a svom autoru predstavlja najznačajnije delo u književnom stvaranju. Podsticaj za nastanak romana Meša Selimović je pronašao u svom ličnom životu, u tragediji koja je obeležila i usmerila čitav njegov život i stvaranje. Godine 1944. u Tuzli je zbog sitne greške streljan njegov brat Šefkija i njegova smrt mnogo je pogodila Selimovića, pa roman nije ništa drugo nego trag Selimovićevih misli ostavljen mastilom na hartiji, kroz koje provlači razmišljanja šejha Ahmeda Nurudina, glavnog junaka knjige “Derviš i smrt”.
Roman predstavlja ispovest glavnog junaka jedne noći dok iščekuje zoru, a sa njom i smrt. “Derviš i smrt” je roman lika jer je od početka do kraja u njegovom središtu ličnost šejha Ahmeda Nurudina koji ispisuje svoj životopis.
Ahmed Nurudin
Ahmed Nurudin, šejh bosanske tekije, posvetio je ceo svoj život tekiji, veri i Bogu. U tekiji se nalazi ceo njegov svet. On je duhovni čovek posvećen verskim principima i Kuranu. Vođen duhom religije, smatra da je sve ono što se događa unapred predodređeno i da ljudi to ne treba da menjaju već da mirno prihvate. Saznavši da mu je brat nedužan zatvoren u tvrđavu, on ne preduzima ništa. Čak se i ljuti na brata što svojom nesrećom baca senku i na njegov ugled. Želi da uradi nešto, a da pri tom ne učini ništa, odnosno da učini što manje kako ne bi povredio dostojanstvo svog položaja. Tek nakon očeve molbe, on ide da pita za brata. Muftijina drskost i ravnodušnost u Ahmedu izazivaju osećaj nemoći, koji ga dovodi do besa i želje za pobunom. U Ahmedu, koji je čitavog života navikao da bude poslušan, sada se javljaju pobuna i revolt. Kada sazna za bratovu smrt Ahmed ga žali, ali žalost će uskoro zameniti mržnja koja ga ispunjava i predstavlja svrhu njegovog života. Od verskog dogmatika, Ahmed postaje pobunjenik i osvetnik koga vodi slepa mržnja.
Ahmedov jedini prijatelj Hasan
Za Ishaka se vezuje jedna od najtežih moralnih dilema derviša Ahmeda. Ishak je begunac od vlasti kojeg Ahmed sreće u đurđevskoj noći, u kojoj je po paganskim običajima dozvoljen greh. U ovakvoj noći, Ishak nalazi priliku da pobegne, a Ahmed prvo pomišlja da ga oda stražarima. Imajući njegovu sudbinu u rukama, ipak ga ne odaje. Hasan je skroz drugačiji do Ahmeda, on je oličenje hrabrosti i pobune, menja zanimanja, ljude, nikad ne stoji u mestu već uvek ide negde, pa se vrati, unoseći pri tom svežinu života. Ahmed Nurudin, u teškim situacijama, oslonac nalazi u pobožnim rečima, molitvama, ali uskoro uviđa mehaničko izgovaranje tih reči koje u stvari počinju da ga opterećuju. Misao na Hasana predstavlja njegov nov vid utočišta u teškim situacijama, Hasan predstavjla sve ono što bi Ahmed hteo da bude al’ ne može. Hasan postaje derviševo drugo ja, deo njegove ličnosti koji žudi za pobunom. Osim njega, Ahmed nije imao prijatelja. Hasan mu služi kao oslonac, putokaz.
Ahmedov pad; iščekivanje zore i smrti
Ahmed Nurudin je vernik, muslimanski dostojanstvenik sa verničkom odanošću koja se na kraju pretvara u heretički nered. Roman je istorija jednog nemoćnog bića koje čini sve da spase svog brata, a postiže to da ne spašava bratov život i upropašćuje vlastiti. Njegov svet, dotad čvrsto sazidan, ruši se iz temelja kada mu zatvore brata. Našao se u centru hajke gde je svuda bilo jedno veliko uho i oko kojima nije mogao da umakne. Uspeva da sruši vladajuće ljude, sam preuzima vlast u nadi da će uspostaviti pravdu. Ipak, stara uprava, sa promenjenim ličnostima ali ne i promenjenim duhom vladavine, razbiće iluzije Ahmeda Nurudina i smrviće ga kao čoveka. Dok iščekuje zoru i smrt, on razmišlja o svom životu. Sagledavanje života ga je dovelo do poraznog saznanja da je život prošao u praznini i neiskorišćenosti; shvata da život čini lutanje, usamljenost i nesporazum sa svetom; shvata i prihvata sopstvenu nemoć. Strah je njegovo poslednje osećanje, a njegova poslednja misao je misao o besmislenosti svega, i života i smrti. Još na samom početku romana, citirajući odlomak iz Kurana, pisac ističe da je svaki čovek uvek na gubitku čime ističe filozofiju apsurda života. Ahmed Nurudin predstavlja svakog tragičnog usamljenog pojedinca koji se ne uklapa u okrutni svet zla.
Tignes, Belluno
Tignes je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 427 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 556 m.
Burnand
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 122 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 260 metara (maksimalnoj 403 m, a minimalnoj 219 m).
When the Clouds Roll By
When the Clouds Roll By je američka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1919. u režiji Victora Fleminga i Theodorea Reeda. Protagonist, čiji lik tumači Douglas Fairbanks, je mladić koji u nastojanju da zavede djevojku iz Greenwich Villagea angažira psihijatra za savjet, a što dovodi do niza bizarnih situacija. Film je doživio veliki uspjeh, ali je kasnije uglavnom zaboravljen, djelomično i zato što su ga zasjenili mnogo poznatiji Fairbanksovi pustolovni filmovi. Kasniji kritičari su hvalili njegov bizarni humor te prepoznali niz gegova koje će kasnije koristiti brojni filmaši.
Sylvia, Kansas
Silvija je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 218, što je 79 (-26,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Disocijativni poremećaj ličnosti
Disocijativni poremećaji ili disocijativni poremećaj osobnosti obeženi su promenama bolesnikovog osećaja indenteta, njegovog pamćenja ili svesti. Osobe s tim poremećajem mogu zaboraviti bitne događaje iz svoje prošlosti, ili pak privremeno zaboraviti to su, ili čak poprimiti novi identitet. Mogu čak i odlutati iz svoje uobičajene okoline u nepoznatom smeru.