cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Constanța
Znamenitosti
U gradu postoje znamenitosti iz rimskog razdoblja (najvažniji je rimski mozaik). Postoji i Ovidijev trg s njegovim spomenikom. Značajna je pravoslavna katedrala sv. Petra i Pavla u tradicionalnom rumunjskom stilu gradnje koja je sagrađena na ruševinama Tomisa.
Bengeștii de Mijloc, Gorj
Bengeștii de Mijloc je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3504 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
Croisty
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 735 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 46 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 204 metara (maksimalnoj 255 m, a minimalnoj 123 m).
El Salto, Tamiahua
El Salto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Spisak ulica Novog Sada
Bulevari
Trgovi
Centar (Stari Grad)
Kej
Salajka
Grbavica
Liman I i II
Liman III i IV
Sajmište
Telep
Detelinara
Bistrica (Novo Naselje)
Adice
Klisa
Paladijum
Paladijum (Pd, latinski - palladium) je metal VIIIB grupe.
Poseduje 25 izotopa čije se atomske mase nalaze između 96-116. Postojani izotopi su: 102, 104-106, 108 i 110.
Zastupljen je u zemljinoj kori u količini od 6x10-4 ppm (eng. parts per million) uglavnom kao pratioc ruda bakra i cinka.
Otkriven je 1803 od strane Williama Hyde Wollastona, u Londonu. Ime elementa potiče od planetoida Pallas.
Najkorisnija jedinjenja paladijuma su njegova kiselina i Pd(PPh3)3.
Paladijum nema nikakvog biološkog značaja
U čistom obliku on je sjajan, srebrnosiv metal, kovan i rastegljiv. Ne reaguje sa vodom i vazduhom. Jake kiseline, kao i jake baze ga rastvaraju. Lako apsorbuje gasoviti vodonik, jer veličina "rupa" u njegovoj kristalnoj rešetci odgovara veličini molekula H2.
Opština Băbana, Argeș
Băbana je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 386 m.
Bargi, Bologna
Bargi je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 672 m.
Sant'Eulalia, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 770 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 216 m.
Rancho el Portal, El Salto
Rancho el Portal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini El Salto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1539 m.
Beovizija 2007.
Beovizija 2007. je bila peta po redu Beovizija, takmičarski festival zabavne muzike. Održana je u beogradskom Sava centru 7. i 8. marta 2007.
Pobedila je Marija Šerifović sa pesmom Molitva, koja je kao predstavnica Srbije pobedila na Pesmi Evrovizije 2007., koja je održana 10. i 12. maja u Helsinkiju.
Prvo veče Beovizije, 7. marta, bilo je polufinalno, na kojem je nastupilo 20 pesama. Deset najboljih se plasiralo u finale 8. marta, na kojem je izabran i pobednik, glasovima žirija (50%) i gledalaca putem teleglasanja (50%). Dodeljene su i godišnje nagrade Festivala za muzičko dostignuće godine u brojnim kategorijama. Festival je obeležio i skandal sa prebrojavanjem SMS glasova.
Pesme učesnice
20 pesama koje su izvedene na Beoviziji 2007. odabrala je od oko 200 pristiglih radova selekciona komisija. Radio-televizija Srbije, organizator Beovizije, je spisak učesnika objavila na zvaničnom mrežnom mestu 7. februara 2007. U intervjuu sa Duškom Vučinić-Lučić, zaduženom za odnose sa javnošću Beovizije, koji su dva dana ranije objavile beogradske novine ”Blic”, bio je dat preliminarni spisak izvođača, sa kojeg je na kraju izostala Emina Jahović, a dodata je Jelena Kovačević. Pesma koju peva Peca Jovanović bila je na ”Blicovom” spisku identifikovana jedino kao ”pesma Saša Dragića”, dok ju je prema prvom zvaničnom spisku RTS-a d 7. februara trebao pevati Nenad Jelić. Pesma Baneta i Tanje je prvobitno nosila naziv Čivava, a bilo je i nekoliko izmena u navedenom autorstvu.
Pesme i izvođači su gledaocima predstavljeni i pre samog festivala, u deset posebnih kraćih emisija koje su na nekoliko srpskih televizijskih i radio kanala emitovane radnim danima od 21. februara do 6. marta, po dve pesme u svakoj. Isečci, tekstovi i biografije izvođača su postavljeni i na zvaničnom mrežnom mestu Festivala. Redosled nastupa u polufinalu određen je žrebanjem u ”Beogradskoj hronici” 21. februara, koje su radili Duška Vučinić-Lučić, Anja Rogljić i Ognjen Amidžić (polovina “Flamingosa”, pobednika Beovizije 2006.).
Večeri
Osim formata sa polufinalnom i finalnom večeri, Beovizija 2007. je donela i znatno veću ulogu gledalaca. U bodovanju je učestvovao tročlani žiri, zaseban za svako veče, čija su imena radi osiguranja regularnosti saopštena tek na početku večeri i koji su celo veče do objavljivanja rezultata bili pod pratnjom. Njihovi glasovi su se sabirali i taj zbir prevodio, po uobičajenoj evrovizijskoj skali u bodove 1,2,3,...,7,8,10,12. Gledaoci su imali 20 minuta za glasanje, isključivo SMS porukama i rezultati teleglasanja su se po istoj shemi pretvarali u poene od 1 do 12, i zatim sabirali sa glasovima žirija u odnosu 1:1 (na prethodnim izdanjima, publika je bila tek jedan od devet članova žirija).
Program Beovizije 2007. su vodili Boda Ninković i Jelena Jovičić, kojima je ovo bila treća godina u ovoj ulozi. Prvo veče, voditelji su dopunjavali program izvodeći ranije srpske evrovizijske hitove, a tema finalne večeri su bile poznate numere iz drugih zemalja. Voditelji nisu propustili priliku da nekoliko puta podsete publiku kako Srbija "napokon" samostalno bira predstavnika, što "daje prostora za sitne radosti" i nekoliko podmetanja na crnogorski račun. Deo scenarija bilo je i Bodino "ruganje" na račun Jeleninih nastupa ("jel' imaš ti roditelje", "možda bi ti bila potrebna frizura Britni Spirs"). Iz publike se jedno vreme čulo zviždanje (Boda: "sad će ona, pa to njoj radite"), a bilo je i uzvika "Lopovi, lopovi" kao i negodovanja kada je objašnjeno da u slučaju jedankog broja bodova prednost imaju poeni žirija.
U finalnoj večeri su dodeljene i godišnje nagrade Festivala, čiji su se dobitnici predstavili po jednom pesmom. Saša Kovačević je otpevao Ruka za spas, Biljana Krstić pesmu sa svog novog albuma, Bajaga pesmu Otrov, grupa "Zana" pesmu Nije sve tako crno iz 1997. za koju je Marina Tucaković dobila nagradu za tekst. Milan Đurđević iz "Nevernih beba", treću godinu zaredom laureatom jedne od nagrada Festivala, inače član srpskog žirija na skandaloznoj Evropesmi-Europjesmi 2006., izjavio je kako je "prijatnije malo nego prošle godine, moram da priznam". Aleksandra Radović je otpevala pesmu ''Zagrli me".
Sastav Van Gog se na nagradi zahvalio unapred snimljenom porukom koja je emitovana preko video bima, pošto su u vreme festivala svirali na koncertu u Podgorici. Sergej Ćetković je držao koncert u novosadskom Spensu, sa kojim je uspostavljena direktna video veza. Ćetkoviću je nagradu nagradu predala Sofija LJukovčan iz RTV Vojvodine, a zatim je u direktnom uključenju otpevao i jednu pesmu, "svim damama poklon za osmi mart".
Poput same Pesme Evrovizije, na kraju polufinalne večeri nisu saopšteni rezultati glasanja već samo slučajnim redosledom deset pesama koje su se plasirale u finale. Redosled njihovog nastupa u finalu određen je tako što je predsednik žirija Branimir Dimitrijević nasumično izvlačio koverte sa imenima pesama. U finalnoj večeri, gledaocima je prvo Duška Vučinić-Lučić, zadužena za odnose sa javnošću Festivala, izuzetno brzo i šturo saopštila poene dodeljene na osnovu teleglasanja publike, bez samih brojeva osvojenih glasova (vidi skandal oko SMS glasanja dole), a zatim je Sandra Šuša, predsednica žirija u finalu saopštila, opet jedino zbirne, rezultate glasanja žirija. 7 poena žirija za Slobodana Trkulju publika je propratila negodovanjem.
Festival Beovizija 2007. je bio zajednička produkcija RTS i ”MegaTON”-a. Za lascivnu scenu Beovizije 2007. bio je, kao i prethodnih godina, zadužen scenograf Goran Joksimović. Dominirali su srednjevekovni lukovi šarenih boja i veliki video bimovi, kao i interesantan luster i lučne stepenice sa balusterima. U scenografiji su korišćene i ”oživljene” digitalizovane slike dvojice srpskih akademskih slikara: 23 ulja na platnu i 20 crteža Gorana Rakića i litografije, pop-art portreti naglašenih boja Bojana Otaševića, koje je odabrala Tatjana Milosavljević, kustos Narodnog muzeja u Kragujevcu, kojima je dočaravana kamerna scena. .
Kamera je, međutim, često hvatala pogrešne kadrove, a mikrofoni su se veliki broj puta uključivali prerano ("idi za mnom") ili isključivali prekasno. Na ekranu je bilo evidentno da je nekolicina izvođača imala problema sa zvučnom opremom, a zbog kvara na bubici dvojac "Blizanci" je u polufinalnoj večeri ponovo izveo svoju pesmu (u prvobitnom izvođenju, Nenad se uopšte nije čuo, ali se zato čuo apel "pevaj, crk'o mi mikrofon!").
Obe večeri su prenošene zemaljskom i satelitskom mrežom, kao i putem videotoka preko Interneta.
Iako je OGAE Srbija, nacionalna podružnica međunarodnog kluba obožavatelja Pesme Evrovizije, pratio i ranija izdanja Beovizije, ovo je bila prva godina sa njihovim vidljivim učešćem. U Beogradu je na Beoviziji bilo i tridesetak članova OGAE iz nekoliko drugih zemalja, kojima su domaćini, Turistička organizacija Beograda i "Lasta" priredili obilazak grada. Prisutni članovi kluba iz zemlje i inostranstva odlučili su glasanjem da Slobodan Trkulja bude prvi dobitnik novoustanovljene nagrade OGAE Srbija, kome su Miroslav Luburić i Ivana Stošić, predsednik i zadužena za odnose sa javnošću ovog kluba poklonili umetničku fotografiju "Zindan kapija" Nemanje Obradovića. Nakon završetka Beovizije klub je u Sava centru organizovao i zabavu -{Mission: Eurovision 007}-.
Karte za Beoviziju 2007. nisu bile u slobodnoj prodaji i podeljene su mahom sponzorima i novinarima uz mali blok za OGAE, ali su se pred obe večeri festivala mogle kupiti kod "tapkaroša" za 500 dinara.
Pobednik
Pobednička pesma Molitva je himnična snažna balada, vokalno izuzetno zahtevna, sa motivima etno muzike i koračnice. Pesmu prati hor od 50 glasova koji je na Beoviziji izvođen sa snimljene matrice, dok je na Pesmi Evrovizije Šerifovićevu pratilo pet ženskih vokala (koje su kasnije oformile sastav Bjuti kvins). Beovizijsko izvođenje je pratila čudna koreografija u stilu cirkusa. U polufinalnoj večeri, Šerifović je iznenadila publiku nastupivši u crnoj suknji, dok je u finalnoj večeri bila u svom prepoznatljivom opuštenom izdanju, roze majci Ramonsa, farmericama i ravnim cipelama.
Šerifović je bila favorit za pobedu kladioničara, kao i evrovizijskih fanova koji se okupljaju na forumu RTS, na osnovu snimljenih izvođenja, kao i izvođenja uživo u polufinalu. Marija Šerifović je bila prvi predstavnik samostalne Srbije na Pesmi Evrovizije i posle pet godišnjih izdanja prvi učesnik Beovizije koji je video evrovizijski odar.
Kada je Šerifović pozvana da primi nagradu, publika je počela sa skandiranjem "Srbija, Srbija...". Vidno potresena, Šerifović se melodramatično zahvalila, rekavši prvo: "Hvala vam puno! Nema reči, nema teksta. Želim prvo vama da se zahvalim, vi ste najbitniji." Zatim se pojedinačno zahvalila svojim saradnicima, "pustite me malo..." svom menadžeru Saši Mirkoviću ("koji mene trpi... beskrajno hvala, nikada ga neću menjati"), "i onima koji ne vole ono što radi Marija Šerifović", "i onima koji o Mariji Šerifović govore da je ovo ili ono". Rekla je i da će "učiniti sve da Srbiju vrati tamo gde joj je ranije bilo mesto, gde ju je Željko Joksimović odveo pre nekoliko godina".
Šerifović je na Pesmi Evrovizije 2007. osvojila pobedu za Srbiju, sa čak 298 poena u polufinalu i 268 poena u finalnoj večeri. Pesma Evrovizije 2008. će biti održana u Beogradskoj areni.
Rezultati
Kako su Negativ i Suzana Dinić imali po 10 poena sa istim rasporedom poena, članovi žirija su njihov redosled za potrebe dodeljivanja skupnih poena od žirija održali posebno glasanje. U ovom zasebnom glasanju su za Negativ glasali Aleksandar Lokner i Maja Japundža-Nikolić, a za Suzanu Dinić Branislav Dimitrijević.
Los Magueyes, San Pedro Tlaquepaque
Los Magueyes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Pedro Tlaquepaque.
Beovizija 2007.
Rezultati
Napomena. Konačni rezultati objavljeni na RTS-ovom mrežnom mestu 12. marta 2007. sadrže nekoliko evidentnih grešaka u dodeli poena na osnovu uvtrđenih glasova publike (po dve pesme su dobile 3 i 1 poen), koji su ispravljeni u gornjoj tabeli. Takođe, broj glasova publike za pesmu br. 7 nije ispravno naveden (ovde preuzet sa izvornog faks-izveštaja pod-dobavljača ).
Los Magueyes, San Pedro Tlaquepaque
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 541 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1601 m.
Beovizija 2007.
Rezultati
Poređenje prvobitnih (nepotpunih) i konačnih rezultata glasanja na Beoviziji 2007.
Kod pesama sa jednakim brojem glasova u teleglasanju u prvobitnim (nepotpunim) rezultatima, prema pravilniku je prednost davana pesmi koja je imala više poena na polovini vremena ostavljenog za teleglasanje.
Nagrade
*Koreograf nastupa Ivane Jordan je bio Đorđe Makarević, sa kojim je Jordan primila nagradu.
Skandal oko SMS glasanja i optužbe
Rezultati saopšteni u toku i neposredno nakon festivala, na osnovu kojih su određeni učesnici finalne večeri i pobednik takmičenja, uključivali su 1788 glasova publike u polufinalnoj i 171 u finalnoj večeri, komične cifre za festival tako masovnog profila kakva je Beovizija. Dan nakon finalne večeri ispostaviće se da je pod-dobavljač kojeg je RTS angažovala za obradu SMS glasova uspeo da obradi upravo toliko od nekoliko desetina hiljada pristiglih glasova.
Dva sata nakon polufinalne večeri, pet izvođača koji se nisu plasirali u finalno veče—Maja Nikolić, Mira Škorić, Aleksandra Perović, Amadeus bend i Jelena Kovačević—sazivaju konferenciju za štampu i najavljuju žalbu Prvom opštinskom sudu u Beogradu protiv organizacionog odbora, kao i čelnicima Pesme Evrovizije. Nikolić je podnela i prijavu Odeljenju za privredni kriminal MUP Republike Srbije i Javnom tužilaštvu. Nezadovoljni izvođači će kasnije spustiti retoriku, čestitaju i ne dovode u pitanje pobedu Marije Šerifović, ali istrajavaju na tome da "SMS glasovi nisu regularno prebrojani", ne nužno namerno u nečiju korist. Maja Nikolić 9. marta kaže kako "moramo pronaći nekoga kome je smetao naš ulazak u finale", optužuje "estradnu mafiju" i spominje mogućnost da ni sam RTS nije svestan šta se dogodilo.
8. marta RTS izdaje saopštenje u kojem odbacuje sve navode koje ocenjuje kao oblik pritiska, insistira na regularnosti takmičenja i kaže kako "neće dozvoliti kompromitovanje festivala "Beovizija", niti će pristati na vašarsku atmosferu", te naglašava kako će svi podaci o glasanju biti dostupni po završetku Festivala. RTS je podatke o glasanju u polufinalu objavio neposredno nakon finalne večeri; rezultati finala (sa 171 SMS glasom) u pojedinostima objavljeni su dva dana kasnije, 10. marta.
Gledaoci su svoje glasove slali putem SMS poruka na posebno zakupljen telefon kod jednog od dobavljača, Telekoma Srbija i Telenora. Radije nego da bude neposredan in-korisnik (zakupac) kod dobavljača i obrađuje ove podatke, RTS je za ovaj posao angažovao pod-dobavljača, beogradsko preduzeće Fonlider. Prema rečima LJubiše Živadinovića, zamenika direktora i Zorana Gašića, glavnog programera Fonlidera, zbog "ogromnog broja glasova u kratkom periodu od 20 minuta", došlo je do "zagušenja" i server je sve poruke primio, ali "nije uspeo da obradi više nego što je obradio". . (Samo) Telekom je izneo podatak da je u polufinalnoj večeri pod-dobavljaču uredno prosledio 15.150 poruka. (Ova cifra je u skladu sa očekivanjem Srđana Blagojevića, stručnjaka za telekomunikacije, od oko 15.000 poruka po dobavljaču za ovakvo glasanje, ali nije odražena u konačnim rezultatima koje je RTS objavio 12. marta.) Fonlider je navodno bio iznenađen velikim brojem poruka i očekivao "duplo manji broj, koliko je poruka bilo 2005".
Prema podacima u Registru privrednih subjekata Republike Srbije u vreme Beovizije 2007. , Fonlider je jednočlano društvo sa ograničenom odgovornošću, "preduzeće za unutrašnju i spoljnu trgovinu" osnovano 1998., čija je pretežna delatnost "trgovina na veliko odećom i obućom", a registrovano je i za spoljnotrgovinski promet i za usluge u spoljnotrgovinskom prometu, mada se u jednom od njihovih oglasa iz 2005. opisuje kao "prvo preduzeće u Srbiji registrovano za pružanje audio usluga". U isto vreme, Fonlider je održavao barem tri mrežna mesta pod svojim imenom, od kojih se prema prvom preduzeće bavi "uvozom i distrubicijom filtera za prostorsku i industrijsku filtraciju, trasnportnih traka i pogonskog remenja,...", drugo je pornografski sajt koji pristup slikama i filmovima prodaje pristupom preko 042 broja kao i prodavnica seksualnih pomagala, a treće je od "u fazi izrade" nekoliko dana nakon Beovizije postalo mesto na kojem Fonlider predstavlja svoje SMS i slične usluge. Ovo preduzeće upravlja nizom tzv. "premijum" telefonskih brojeva, mahom erotskih, "proročkih" i nagradnih igara. Fonlider je i za ranije Beovizije obrađivao rezultate SMS glasanja.
"Iznenađenje" je očigledno potrajalo i u finalnoj večeri 8. marta, a pod-dobavljač podatke nije stigao da u potpunosti obradi ni do gostovanja u televizijskoj emisiji "Oko" predveče 9. marta, u kom trenutku su bili poznati glasovi samo za dve prvoplasirane pesme.
Nije saopšteno da li je RTS imao aplikaciju za praćenje pristiglih SMS u poruka u stvarnom vremenu, koju je pod-dobavljač dužan da dostavi, niti da li je kontrolisao ovaj deo procesa. Poruke koje su potvrđivale prijem glasova stizale su gledaocima satima kasnije.
10. marta, nezadovoljni autori i izvođači, članovi organizacije za zaštitu autorskog prava SOKOJ, su se okupili u prostorijama ove organizacije i potpisali otvoreno pismo Radio-televiziji Srbije, kojom povlače potpise sa ugovora koje su radi nastupa na Beoviziji potpisali sa RTS. Među okupljenima su bili i Marina Tucaković (osnivač i do 2006. umetnički direktor Festivala), Aleksandar Futa Radulović, Miša Mijatović, Zoran Kiki Lesendrić, Ivana Jordan, Nikola Demonja ("I ku"), Predrag i Nenad Jovanović ("Blizanci"), i drugi. Oni su izjavili da RTS još uvek nije bio potpisao ugovore o poštovanju autorskog prava i da nije počeo sa isplatom naknada za emitovanje pesama; pobunili se (Mijatović) što u toku festivala nisu pročitani glasovi pojedinačnih članova žirija niti broj SMS glasova (u tekstu pisma, "nije uzet u obzir ukupan broj SMS glasova"), ponovili (Demonja) ranije tvrdnje o očekivanom broju glasova od prijatelja i zatražili da se glasanje poništi.
RTS je 11. marta objavio saopštenje, u kojem je navela da je kontrolom elektronskih spiskova uvtrđeno "da je u finale ušlo deset pesama sa najvećim brojem glasova i da je pobednička pesma imala najveći broj glasova publike i stručnog žirija". Prema saopštenju, generalni direktor RTS Aleksandar Tijanić je naložio raskidanje ugovora sa Fonliderom i zatražio da se pod-dobavljač naredne godine izabere na tenderu. Organizator se takođe izvinio učesnicima i gledaocima. RTS je konačne rezultate na svom mrežnom mestu objavio 12. marta. Skup prvih deset kompozicija u polufinalu i pobednička kompozicija su prema njima isti kao prema uzorku, ali je u konačnim rezultatima bilo drugih netrivijalnih razlika u poretku takmičara. Objavljeni konačni rezultati za polufinalno veče sadrže nekoliko evidentnih grešaka u dodeli poena na osnovu uvtrđenih glasova publike (po dve pesme su dobile 3 i 1 poen), koji su ispravljeni u gornjoj tabeli; osim toga, broj glasova publike za jednu od pesama nije ispravno preuzet sa izvornog faks-izveštaja pod-dobavljača. RTS je istovremeno trajno uklonio privremene rezultate sa svog mrežnog mesta.
Iako je više puta najavljeno da će oni koji u SMS glasanju pogode pobedničku pesmu dobiti "vrednu nagradu" od Komercijalne banke, od toga, nakon cele ujdurme sa SMS glasovima, nije bilo ništa.
Nastup Marije Šerifović na Beoviziji 2007. pratile su brojne pojave u javnosti. Dve nedelje pre festivala, Šerifović je održala samostalni koncert u beogradskom Sava centru. Po gradovima Srbije lepljeni su plakati sa natpisom "Molitva za Mariju", bilo je izveštaja o SMS porukama koje su građani primali u vreme predviđeno za glasanje pozivajući ih da glasaju za njenu pesmu (mada je sličnih izveštaja bilo i u vezi drugih izvođača), a nekoliko dana pred Beoviziju u beogradskoj žutoj štampi se nekako pojavio i natpis da je nastup Šerifovićeve pod znakom pitanja jer je kompozitor Vladimir Graić za pesmu navodno dobio neodoljivu ponudu od neimenovanog inostranog producenta.
Organizacija
Organizacija: Generalni sponzor Beovizije 2007. je bila Komercijalna banka.
Žiri u polufinalnoj večeri:
Žiri u finalnoj večeri:
Ejido Adalberto Vélez, Santa María Jacatepec
Ejido Adalberto Vélez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Jacatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 166 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Tit Flavije Sabin (konzul 47)
Tit Flavije Sabin (Titus Flavius Sabinus, 8. – 20. decembar 69) bio je rimski političar i vojskovođa, najpoznatiji kao stariji brat budućeg cara Vespazijana.
Robert Donat
Kanadski glumci, braća Peter i Richard Donat su njegovi nećaci.
Tit Flavije Sabin (konzul 47)
Rodio se kao stariji sin Tita Flavija Sabina i Vespazije Pole. Kao i brat, prve godine života je proveo u Reateu (suvremeni Rieti) te je sudjelovao u rimskom osvajanju Britanije pod carem Klaudijem. Nakon toga je imao uspješnu karijeru - godine 47. je služio kao konzul, potom od 50. do 56. (prema nekim izvorima od 53. do 60) kao guverner Mezije. U novembru 52. je nakratko služio kao suffect konzul, a potom od 59. do 69. kao gradski prefekt Rima.
Sabin je bio važan saveznik svog brata, koji mu je pomagao financijski te bio stalni izvor podataka o zbivanjima u Rimu, dok je Vespazijan služio kao guverner Judeje. Međutim, nije preživio Godinu četiri cara. Pristaše Vitelija su ga opkolile na Kapitolu, a potom i ubile samo dva dana prije Vespazijanovog trijumfalnog ulaska u Rim. Vespazijan mu je poslije priredio raskošni državni pogreb.
Salamina
Salamina (grčki, novogrčki: Σαλαμίνα Salamína, starogrčki/Katharevousa: Σαλαμίς Salamís) je najveći grčki otok u Saronskom zaljevu, oko 1 nautičku milju (2 km) udaljen od luke Pirej i oko 16 km zapadno od Atene. S obzirom da oblikom podsjeća na polumjesec, otok se u lokalnom žargonu zove Koulouri, po lokalnom pecivu. Glavni grad otoka, koji se također zove Salamina, nalazi se na zapadnom dijelu, na obali Salaminskog zaljeva, koji je otvoren prema Saronskom zaljevu. Glavna luka otoka, Paloukia, nalazi se na istočnoj obali.
Historija
Vjeruje se kako je naziv Salamina došao od Salam (šalam), feničke riječi za mir, pod kojim se navodi u Homerovim epovima. Neki izvori, pak, navode kako je nazvan po niomfi koja se zvala Salamina, te po legendi bila majka Kihreja, prvog kralja otoka.
Salaminu su najvjerojatnije prvi naselili doseljenici s Egine, da bi potom došla pod vlast Megare, a konačno postala atenskim posjedom u doba Solona ili Pizistrata, nakon što su Atena i Megara vodili rat oko 600. pne.
Najpoznatiji događaj u historiji Salamine bila je bitka kod Salamine, odlučujući pomorski okršaj u kome je udružena grčka flota na čelu s Temistoklom uništila perzijsku godine 480. pne..
U suvremeno doba na Salamini je izgrađena istoimena baza koja predstavlja štab grčke ratne mornarice. Za vrijeme njemačkog pohoda na Grčku u drugom svjetskom ratu, luku je bombardirala Luftwaffe 23. aprila 1941. godine, pri čemu su potopljeni grčki brojni brodovi Kilkis i Lemnos.
Posle rata širenjem Atine ostrvo prvo postaje mesto masovne nepropisne gradnje vikend kuća, a kasnije i stalnih kuća doseljenika. Ovo je u novije vreme stvorilo brojne teškoće, posebno zagađenje morske vode.
Prirodni uslovi
thumb|300 px|right|Pogled na Salaminu sa mora Salamina je najsevernije i kopnu najbliže od svih Saronskih ostrva (svega 2 -{km}- od Pireja). Ona se nalazi u Saronskom zalivu, veoma važnom za Grčku, jer se tu nalze Atina i Pirej. Ostrvo je nepravilnog oblika polumeseca i razuđene obale sa velikim zalivom na zapadnoj strani. Ostrvo nije preterano brdovito, pa je pitomo i oduvek naseljeno.
Klima na Salamini je sredozemna. I zelenilo je osobeno za ovu klimu. Na jugu ostrva pružaju se šume bora.
Stanovništvo
Po poslednjem popisu iz 2001. g. na ostrvu živi preko 38.000 stanovnika, od toga oko 10.000 u gradu Salamini. Gotovo celokupno stanovništvo su Grci. Kretanje broja stanovnika na ostrvu bilo je:
Privreda
Poljoprivreda je tradicionalno zanimanje ostrvskog stanovništva, pogotovo uzgajanje badema, vinove loze, masline. Danas je ona u senci vikend turizma. U prilog turizmu ide i dobra saobraćajna povezanost ostrva sa kopnom (2 km dugačak most). Ostrvo je najčešće odredište Atinjana u slobodno vreme, pa je prepuno taverni, pansiona, diskoteka i drugih sadržaja namenjenih slobodnom vremenu.
Važna delatnost je pomorstvo, a na istočnoj strani ostrva nalazi se velika luka.
El Puertecito, La Unión de Isidoro Montes de Oca
El Puertecito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Ojo de Agua, Tzitzio
Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2012 m.
Macrocosm (Star Trek: Voyager)
Macrocosm je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikaza 11. decembra 1996. godine. Radnja prikazuje kako se kapetanica Janeway suočava sa tajanstvenimm čudovištima koje su joj onesposobile posadu, a za koje se ispostavi da su vanzemaljski virusi koji su stekli orijaške dimenzije.
Epizoda je poznata po tome što se u njoj lik kapetanice Janeway u velikom dijelu scena pojavljuje odjevena u potkošulju i naoružana velikom fazerskom puškom. To, kao i korištenje brojnih elemenata žanra akcije i horora je brojne kritičare, ali i fanove, potaklo da ustvrde kako je epizoda bila inspirirana popularnim filmom Aliens.
Piegaio Basso, Lucca
Piegaio Basso je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 259 m.
Vojska Jugoslavije
desno|mini|Grb vojske Srbije i Crne Gore Vojska Jugoslavije (skraćeno VJ) je bila oružana sila Savezne Republike Jugoslavije. Postojala je od 20. V. 1992. do 4. II. 2003. godine. Nastala je od onih dijelova Jugoslavenske narodne armije koji su se nakon raspada SFRJ (i završetka vojnih povlačenja iz bivših jugoslovenskih republika) zatekli na teritoriji Savezne Republike Jugoslavije. Vojska Jugoslavije je, neposredno posle proglašenja Državne Zajednice Srbija i Crna Gora, preimenovana u Vojsku Srbije i Crne Gore. Vojska Jugoslavije je sudjelovala u borbama sa albanskim separatistima na Kosovu i Metohiji, a potom i na jugu Srbije. Tokom NATO-ovog bombardiranja SRJ, VJ se sukobila sa jedinicama sjevernoatlanstkog pakta na prostoru SRJ.
Vanjske poveznice
Military of Federal Republic of Yugoslavia Югославська армія
Lujo Bakotić
Bavio se advokaturom, a jedno vreme je bio i predstavnik Srpske stranke u Dalmatinskom saboru. Zbog rada za narodne ideale morao je 1913. pobeći u Srbiju. Nakon izbijanja Prvog svetskog rata, povukao se u Niš a odatle u Pariz, pa Rim, gde je postavljen za sekretara poslanstva pri Vatikanu i radio na Konkordatu između Srbije i Vatikana.
Posle Prvog svetskog rata bio je poslanik Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca u Vatikanu (1920-1923), kao i na drugim dužnostima Ministarstva spoljnih poslova. Često je zastupao novu državu u Hagu, a posle je postavljen za našeg poslanika u Moskvi i kao takav penzionisan 1935.
Bakotić je bio klasično obrazovan, poznavalac francuskog, italijanskog, nemačkog, engleskog i latinskog jezika.
Poznata dela:
Takođe je napisao veliki broj pravno-političkih članaka u stručnim časopisima.
El Aguaje, Balleza
El Aguaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2191 m.
Мошорин
Istorija
Selo se prvi put pominje u 16. veku. Za vreme turske vlasti (16-17. vek), Mošorin se pominje kao srpsko naselje. Od 1699. godine selo se nalazi pod habzburškom vlašću, u okviru habzburške vojne granice. Tokom 1848. i 1849. godine bilo je deo Srpske Vojvodine, a posle toga je ponovo deo vojne granice, sve do 1873. godine, kada postaje deo Bačko-bodroške županije.
Od 1918. godine, selo je deo Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca (kasnije nazvanog Kraljevina Jugoslavija). Između 1918. i 1922. godine, Mošorin je bio deo Bačke županije, između 1922. i 1929. deo Beogradske oblasti, a između 1929. i 1941. deo Dunavske banovine.
Selo je 1941. godine okupirano od strane mađarskih fašista, a u zloglasnoj raciji na Božić 1942. godine fašisti su ubili 205 osoba, od čega 94 muškarca, 41 ženu, 44 dece i 26 starih, po nacionalnosti 170 Srba, 34 Roma i 1 Mađara. Deo tela ubijenih bačen je u zaleđenu reku Tisu, a drugi deo zakopan u četiri masovne grobnice. Mošorin je oslobođen 1944. godine, i od tada je deo nove Socijalističke Jugoslavije. Od 1992. godine, deo je Savezne Republike Jugoslavije, a od 2003. do 2006. godine deo državne zajednice Srbija i Crna Gora.
Demografija
U naselju Mošorin živi 2110 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,7 godina (36,5 kod muškaraca i 38,9 kod žena). U naselju ima 823 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,36.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Piano Gimello, Messina
Piano Gimello je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 384 m.
Shippenville, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 480, što je 25 (-5,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rincón de Ramírez, Tamasopo
Rincón de Ramírez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
Legio XVII
Legio septima decima (Sedamnaesta legija) bila je rimska legija koju je formirao trijumvir Oktavijan godine 41. pne., najvjerojatnije u svrhu gušenja sicilijanskog ustanka pod Sekstom Pompejem. Najpoznatija je kao jedna od tri legije koje su Germani potpuno uništili u znamenitoj bitci u Teutoburškoj šumi godine 9. Prije same bitke je imala sjedište u današnjem Xantenu.
Rincón de Ramírez, Tamasopo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 223 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 842 m.
Legio XVII
Nakon bitke više nije obnovljena, niti su Rimljani ikada više ijednu legiju nazvali njenim imenom.
Hardricourt
Ardrikur je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Ivlen koja pripada prefekturi Mant la Žoli.
Roaming
Roaming (fonetski: roming, od engleske riječi za "lutanje" ili "švrljanje") je izraz kojim se opisuje postupak mobilne komunikacije, odnosno mogućnost korisnika jedne mobilne komunikacijske mreže da, u trenutku kada izađe van dosega njenih usluga, preuzme istovjetne usluge od strane drugog mobilne komunikacijske mreže.
Round Hill Village, Nevada
Raund Hil Vilidž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 759.
Roșia de Amaradia, Gorj
Roșia de Amaradia je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3463 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 545 m.
Klitemnestra
thumb|230px|Klitemnestra poslije ubojstva [[Agamemnona, 1882.]]
Karibú, Arteaga
Karibú je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2062 m.
Klitemnestra
Etimologija
Klitemnestrino ime dolazi od grčkih riječi, klytos = "slavan", "plemenit" te , mnestria = "prosac", "udvarač".
Život
Klitemnestra je bila Tindarejeva i Ledina kći, a prema legendi o Ledi možda dijelom i Zeusov potomak. Naime, iz Ledinih su jaja izašli: Kastor i Polideuk iz jednog jajeta te Helena i Klitemnestra iz drugog.
Klitemnestrin prvi muž bio je Tantal, kralj Pize u zapadnom Peloponezu. Ubio ga je Agamemnon koji je potom učinio Klitemnestru svojom ženom.
Motivi za ubojstvo
Agamemnon je vodio grčke snage usred Trojanskog rata do Troje, ali su ga na putu stalno usporavali slabi vjetrovi. Bogovi su mu rekli da će se vjetrovi vratiti ako žrtvuje svoju kćer Ifigeniju boginji Artemidi. Uvjerio je Klitemnestru da pošalje Ifigeniju rekavši joj da je cilj njezina dolaska da se uda za Ahileja. Kad je Ifigenija stigla, žrtvovana je. Ova izdaja bila je djelomični motiv za nadolazeće Klitemnestrino ubojstvo.
Dok je Agamemnon bio odsutan, Klitemnestra je započela aferu s Egistom, rođakom svoga muža, a zajedno su imali kćer Erigonu. Ne zna se je li Klitemnestru Egist zaveo ili je svojevoljno prevarila muža. No bez obzira na to, zajedno su kovali urotu i planirali ubojstvo njezina muža. Kad se Agamemnon vratio iz Troje, sa sobom je doveo princezu Kasandru kao svoju priležnicu, što je izazvalo veliku Klitemnestrinu ljubomoru i postalo drugi motiv za ubojstvo.
thumb|250px|[[Pierre-Narcisse Guérin: Klitemnestra oklijeva ubiti Agamemnona, Louvre, 1817.]]
Ubojstvo Agamemnona
Pri njegovu dolasku, ušao je u palaču na banket, a Kasandra je ostala u kočiji. Tad su Klitemnestra/Egist ispunili svoj plan (najčešće izvori govore o ubojstvu sjekirom). Postoji nekoliko inačica ubojstva: Klitemnestra ubija Agamemnona sama, Egist sam ubija Agamemnona, a posljednja govori da su to učinili zajedno. Prema nekim izvorima, Kasandra nije ubijena s Agamemnonom, nego je napustila Mikenu neozlijeđena. Također, kao jedna od pokretačkih snaga ubojstva, Klitemnestrina narav varira od izvora do izvora: Homerova je Klitemnestra slaba i podložna, a Eshilova manipulativna i okrutna.
U međuvremenu je proročica Kasandra predvidjela svoje i Agamemnonovo ubojstvo. Njezini pokušaji da to spriječe propali su (Apolon ju je prokleo tako da nitko ne vjeruje njezinim proročanstvima) te je, kad je čula Agamemnonov vrisak, potrčala u palaču, a Klitemnestra ju je ubila.
Nakon ubojstava, Egist je preuzeo Agamemnonovo mjesto i vladao s Klitemnestrom.
Smrt
Osam godina poslije, Orest se vratio iz Atene sa svojom sestrom Elektrom te osvećuje svog oca ubivši svoju majku Klitemnestru.
9
thumb|Bitka u Teutoburškoj šumi, ilustracija iz 1813.
Godina 9. (IX) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Sabina i Kamerina ili, rjeđe, '''godina 762. Ab urbe condita'''. Oznaka "9." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
Gelati, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 366 m.
San Joaquín, Soto la Marina
San Joaquín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Heuzert
Hojcert je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 139 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143240.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Hojcert se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 230 metara. Površina opštine iznosi 2,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 139 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 65 stanovnika/km².
Мали Иђош
Мали Иђош је насеље и седиште општине Мали Иђош у Севернобачком округу. Према попису из 2011. било је 4890 становника.
Назив
Назив највероватније долази од мађарских речи киш хеђеш ( = мали брдовити).
Географија
Најмања општина у Војводини (по пространству), има насељена места, поред Малог Иђоша, још и Фекетић и Ловћенац. Магистрални ауто-пут и железничка пруга Београд - Нови Сад - Суботица, пресецају ово подручје и пролазе кроз насељена места у општини.
Историја
Преци већине данашњих житеља на ове просторе стигоше у пролеће 1769. године из Сентандреја, жупанија Бекеш. При поновном насељевању око стоседамдесеторо њих село је градило на обе обале потока Криваја (Бачер).
Током XVIII и XIX века на ово подручје се досељавају Немци, Мађари и други народи. Код Малог Иђоша се 1849. год. одиграла битка између мађарских и аустријских трупа. После Другог светског рата, колонизацијом становништва из Црне Горе и других крајева Југославије формира се нови састав становништва. Село Секић тада добија назив Ловћенац.
Мали Иђош лежи насред Бачке, у котлини брежуљака Телечка. Њено већинско становништво чине Мађари, Срби. Са именом општине Мали Иђош први пут се срећемо 1476. године без неведене жупаније, када су убележена имања Маротијевих у Потисју. Два села су била у данашњим атарима Иђоша, судећи бар по називима других наведених места. Међутим 14 година раније у једном документу се помиње пуста Хеђештхурол (Hegyesthurol). 16. фебруара 1462. године на молбу своје мајке краљ Матија Корвин као украс Ержебетином двору поклања сва места и пусте наведене у документу. Село се у историјским документима помиње до овог догађаја. Међутим унутрашњост земљине коре говори нешто друго. Ископине из 1906-1907. говоре о добу сеобе народа Једна од наших заоставштина из 1522. године – где додуше фали део који се односи на Иђош – је харачки списак који је веома значајан запис. Кметови Јохана Хегешија у селу Девечер (данашњи назив атара северно од Србобрана), кметови Бласиуса Хегешија у селу Бетерен (Бетер је вероватно део данашњег Темерина) су плаћали харач.
Пропаст краја почео је 1514. године. Устанак Доже Ђерђа осим материјалне штете, конфисковања стоке однео је и неизмерно много људских живота. Поврх свега десио се и пораз код Мохача.
Сулејман и и његови везири су са својом војском након победе на повртаку прошли пределом између Дунава и Тисе. Институционална владавина турака започиње након пада Будима, 1541. године. Након мохачке погибељи и село је опустошено али се не зна тачно када. Чињеницу о изумирању села потврђује сегедински турски запис за порез 1553-54 године. Овом запису претходи сегедински устанак против турака из 1552. године. Након почетничке среће становници Реске беже у Иђош испред турске војске, где их и затиче пописивање за порез.
Касније у турским записима о порезу Мали Иђош се помиње у суботичком пашалуку са 18 кућа порезника од 1580. до 1582. године, Велики Иђош са 17 кућа порезника 1580. године и са 23 кућа поразника 1590. године. 1652. године Иђошани порез плаћају Ференцу Вешеленију. 1655. године када се спроводило даривање имања оба Иђоша прелазе у власништво Адама Вешеленија. Оба села пропадају до краја XVII века. 1703. године обе пусте се још помињу као засеоци из турског доба. Током спровођења мера везаних за погранични појас, када се између осталог записују имања камаре, оба села се помињу као пусте. На једном документу се називају Киш Хиђош и Наги Хигијош а на другом Parvohygoš i Magnohygioš. Недуго затим камара даје у закуп атаре оба села деградирана у пусту.
Велики утицај за одлуку о насељавању пуста Мали Иђош и Велики Иђош имао је Антал Котман 1763. године. У свом извештају о локацијама, обе пусте је обележио као погодне за насељавање. Наново насељавање је водио Пал Крушпер, директор сточарства камаре. Убрзо након што је објавио насељавање Малог Иђоша, јавили су се мађари католици из Бекешсентандраша из жупаније Бекеш који су били вољни да се населе уз одређена права. Мали Иђош је 1769. године директор сточарства камаре обележио као место за дошљаке. Насељеници су стигли марта исте године. Поводом тога 21. март се од 1994. године обележава као дан села. Највећи догађај током историје у селу везује се за револуцију 1849. године. 14. јула мађарска војска је под вођством Рихарда Гујона извојевала своју последњу победу над Јелачићевом војском.
Поред главног има и три споредна олтара који су грађени у поједностављеном барокном стилу. Слика главног олтара је дело мајстора Јосипа Франциска Фалконерија и представља Блажену Девицу између Св. Ане и Св. Јоакима. Слика је урађена 1791. године у Будиму. Слике споредног олтара су дело Мора Тана, (1828—1899) сликара пореклом из Старог Бечеја, настале у Пешти 1868. године. Једна слика представља Св. Јосифа, тесара из Назарета, вереника Девице Марије, са малим Исусом на рукама. Село има: предшколску установу, основну школу, библиотеку, дом здравља. Каријера многих писаца, ликовних уметника, глумаца, музичара, новинара потекла је из овог села. Носиоци културних збивања је КУД Петефи Шандор. Име спортског клуба Еђшег тренутно представљају фудбалери, шахисти и рукометашице. Манифестације које одишу духом, а дешавају се једном годишње су: Домбош Фест, Ана дани, и Дани Чепе Имреа. So-Besed (Szó-Beszéd) је локални лист који се објављује једном месечно. Наше ватрогасно друштво је основано пре 130 година. У селу успешно делује више цивилних организација.
Привреда
У општини је најразвијенија пољопривреда. Од значаја су трговина и занатство, угоститељство и локални саобраћај. На пољопривредним земљиштима организована су већа ловишта.
Демографија
У насељу Мали Иђош живи 4298 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 40,0 година (38,0 код мушкараца и 41,8 код жена). У насељу има 2127 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,57.
Ово насеље је углавном насељено Мађарима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Gediz (rijeka)
Gediz (turski: Gediz Nehri) je jedna od najdužih rijeka u Anatoliji (veći je samo Büyük Menderes) duga 401 km.
2C-T-2
2C-T-2 je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 241,350 Da.
Gediz (rijeka)
Geografske karakteristike
Gediz izvire u planinama Lidije, kod mjesta Murat Dağı u Anatoliji. Od izvora teče u pravcu zapada, do svog ušća u Izmirski zaljev, 30 km sjeverozapadno od Izmira. Na ušću formira deltu široku 20 km.
Pianezza, Genoa
Pianezza je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 176 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Opština Băiculești, Argeș
Băiculești je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 396 m.
El Guayabo, Santa María Jacatepec
El Guayabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Jacatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 143 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 196 m.
Las Tuzas, El Salto
Las Tuzas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini El Salto.
Strahov Do
Strahov Do je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 111 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 141 stanovnika).
Demografija
U naselju Strahov Do živi 94 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 47,6 godina (49,6 kod muškaraca i 45,6 kod žena). U naselju ima 36 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,08.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Tecocoy, Tamiahua
Tecocoy je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Fascia d'Oro, Brescia
Fascia d'Oro je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Darnac
Darnak je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Gornja Vijena koja pripada prefekturi Belak.
Fascia d'Oro, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 303 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Darnac
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 403 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 25,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 197 metara (maksimalnoj 267 m, a minimalnoj 125 m).
Međunarodni praznik rada
Međunarodni praznik rada ili Prvi maj je praznik kojim pripadnici i simpatizeri radničkog pokreta iskazuju opštu solidarnost radništva i obilježavaju sjećanje na dostignuća radničkog pokreta, odnosno žrtve koje su pripadnici radničkog pokreta podnijeli kako bi se izborili za veća radna prava.
Prvi maj je proglašen međunarodnim praznikom rada sa namjerom obilježavanja sjećanja na demonstracije radničkog pokreta 1886. godine, održane u Čikagu. Dan rada je jedan od najrasprostranjenijih praznika na planeti.
Slavi se u većini zemalja svijeta.
Istorija
lijevo|mini|200p|Najraširenija ilustracija demonstracija u Čikagu, 1886. godine desno|mini|150p|Crveni karanfil, simbol radničkog bunta
Kao sjećanje na velike radničke demonstracije koje su se održale u Čikagu, maja 1886. godine, 1. maj je izabran kao datum kada se širom svijeta obilježava Međunarodni praznik rada.
Zamah prve industrijske revolucije i industrijalizacije u 19. vijeku obilježio je nemilosrdno iskorišćavanje radnika i radnica od strane vlasnika i poslodavaca. Male nadnice, dnevni rad od 12 do čak 18 sati, iskorišćavanje dječje radne snage i život na ivici egzistencije rezultirali su nizom štrajkova u kojima su se zahtjevali dostojniji uslovi rada i života. Najveći zamah radnički pokreti su doživjeli u zemlji koja je imala najbrže rastuću industriju – SAD.