cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kingsville (Ontario)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 21.362 stanovnika, što je za 2,2 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 20.908 žitelja.
Linux
Distribucije Linuxa
220px|thumb|thumb|Desktop [[Ubuntu distribucije.]] Linux distribucija je operacijski sustav sastavljen od Linux kernela (s pogonskim programima), GNU sistemskih i aplikacijskih programa, Xorg grafičkog servera i grafičkog okruženja. Osim tih osnovnih dijelova, različite distribucije uključuju veći ili manji broj ostalih korisničkih programa specifične namjene. Svaka distribucija je podešena prema željama autora i korisnika za određenu namjenu. Nemoguće je utvrditi točan broj distribucija, a ne postoji niti jasan kriterij što čini Linux distribuciju. Veliki broj distribucija kao i nepostojanje standarda - poput jedinstvenog načina instaliranja programa - mnogim korisnicima računala otežava prelazak na Linux, ali i komercijalnu upotrebu.
Biancone, L'Aquila
Biancone je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 531 m.
Zakej Jerusalimski
Sveti Zahej od Jeruzalema (oko 111/113 - 116) je kršćanski svetac iz 2. vijeka koga štuju Rimokatolička i pravoslavne crkve. Bio je četvrti episkop Jeruzalema. Slavi ga se na dan 23. augusta.
U njegovo vreme izbio je drugi Drugi jevrejsko-rimski rat (115-117).
Auzouville-sur-Saâne
Ozovil sir San je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
C20H25N3O
Molekulska formula C20H25N3O2 se može odnositi na:
Auzouville-sur-Saâne
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 137 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 42 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,21 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 71 metar (maksimalnoj 146 m, a minimalnoj 62 m).
South Temple, Pennsylvania
Saut Templ je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.424.
Sedalia, Kentucky
Sidejlija je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 295.
DNK mikročip
DNK mikročip (biočip) je kolekcija mikroskopskih DNK segmenata pričvršćenih za čvrstu površinu. DNK čipovi se koriste za meranje nivoa ekspresije velikog broja gena simultano ili za formiranje genotipa višestrukih regiona genoma. Svako DNK mesto sadrži nekoliko pikomola (10−12 mola) specifične DNK sekvence, poznate kao probe (ili reporteri ili oligoi). To mogu da budu kratke sekcije gena ili drugih DNK elemenata koji se koriste za hibridizaciju kDNK ili kRNK (takođe se nazivaju antisens RNK) uzoraka (ciljeva) pod strogo kontrolisanim uslovima. Hibridizacija probe i cilja se obično detektuje i kvantitativno određuje detekcijom fluoroforom, srebrom, ili hemiluminescentno obeleženih ciljeva za određivanje relativne zastupljenosti sekvence nukleinske kiseline u cilju.
Istorija
Mikročip tehnologija je evoluirala iz saudern blotinga, gde se fragmentisana DNK vezuje za supstrat i zatim se testira poznatom DNK sekvencom. Prva objavljena upotreba ovog pristupa je bila analiza grupe od 378 liziranih bakterijskih kolonija, svaka od kojih je sadržala različitu sekvencu. One su testirane u višestrukim replikatima za ekspresiju gena u više normalnih i tumorskih tkiva. To je zatim prošireno analizom više od 4000 ljudskih sekvenci putem računarom vođenog skeniranja i analize slika za kvantitativnu analizu sekvenci u ljudskim tumorima creva i normalnim tkivima. Oni su zatim poređeni sa tkivima creva sa različitim genetičkim rizikom. Upotreba kolekcije distinktnih DNK uzoraka u nizu za profilisanje ekspresije je takođe opisana 1987, i DNK nizovi su korišćeni za identifikaciju gena čije izražavanje je modulisano interferonom. Ti rani nizovi gena su pravljeni nanošenjem kDNK tačaka na filter papir. Upotreba minijaturnih mikročipova za profilisanje ekspresije gena je prvi put objavljena 1995, i kompletni eukariotski genom (Saccharomyces cerevisiae) na mikročipu je objavljen 1997.
Thomas Kitchin
mini|desno|250px| [[Europa|Europe (reizdanje iz 1787)]] mini|desno|250px| [[Afrika|Africa (reizdanje iz 1770)]] Thomas Kitchin (London, 1719. − St Albans, 23. juni 1784), engleski graver, kartograf i hidrograf koji je djelovao u Londonu tokom 18. vijeka.
Rođen je u londonskom naselju Southwark, a sa 13 godina započinje školovanje kod E. Bowena. Štampanje kartografskih radova započinje u Clerkenwellu, a potom 1755. godine posao seli u Holborn Hill. Ženio se dvaput: prvo 1739. godine s Bowenovom kćeri Sarah, te 1762. godine s Jane, kćeri J. Burroughsa. Od 1773. godine radio je kao hidrograf na kraljevskom dvoru. Između 1747. i 1783. godine izradio je oko 170 karata za London Magazine, te veliki atlas (The Large English Atlas) u suradnji s Bowenom odnosno The Small English Atlas s T. Jefferysom.
Kirkland Lake (Ontario)
Kirkland Lake je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 8.133 stanovnika.
Rad (jedinica)
mini|desno|250px|Znak za opasnost od radioaktivnosti
Spisak jerusalimskih patrijarha
Jerusalimski arhiepiskopi i patrijarsi, poglavari Jerusalimske pravoslavne crkve bili su:
Rad (jedinica)
Rad (engl. Radiation Absorbed Dose) je mjerna jedinica izvan SI sustava za apsorbiranu dozu ionizirajućeg zračenja. Nastala je 1918. na osnovu mjerne jedinice rendgen, a to je isto mjerna jedinica izvan SI sustava, koja označava količinu rendgenskog zračenja ili gama zračenja, potrebnu da nastane 1 elektrostatička jedinica elektriciteta (3 x 109 ionskih parova) po cm3 suhog zraka u standardnim uvjetima. 1970. rad je kao mjerna jedinica određena kao apsorbirana doza od 0,01 džula energije, koju apsorbira 1 kilogram neke tvari (1 rad = 0,01 J/kg). Apsorbirana doza (skraćeno doza; D) je količina energije ionizirajućeg zračenja koju apsorbira tvar na koju zračenje djeluje.
Spisak jerusalimskih patrijarha
Episkopi (do 458.)
Episkopi "koji su poticali od onih iz obrezanja", tj. od judeohrišćana :
Rad (jedinica)
Pretvorba: ili
Spisak jerusalimskih patrijarha
Episkopi (do 458.)
Episkopi koji nisu poticali "od onih iz obrezanja" (nakon razanja Jerusalima ):
Rad (jedinica)
Ekvivalentna doza
Kako apsorbirana doza, u različitim uvjetima, ne izražava dovoljno precizno težinu štetnih učinaka zračenja na organizam, uveden je pojam ekvivalentne doze (ekvivalentan - jednakomjeran, istog značaja). Ekvivalentna doza ili dozni ekvivalent (H, eng. RBE – Relative Biological Effectiveness) je jednaka umnošku apsorbirane doze (D), faktora kvaliteta (Q), i proizvoda ostalih čimbenika (N).
Jedinica za ekvivalentnu dozu je Sv (sievert, Sv = J/kg).
Dakle: gdje je: H - ekvivalentna doza ili dozni ekvivalent u Sv (sievert; Sv = J/kg), D - apsorbirana doza Gy (grej; Gy = J/kg), Q - faktor kvalitete je faktor kojim trebamo pomnožiti apsorbiranu dozu (D) kako bi saznali kolika je šteta nanesena ozračenim jedinkama bilo kojom vrstom ionizirajućeg zračenja. Q ovisi o linearnom prijenosu energije (LPE) pojedinih vrsta zraka, N - proizvod svih ostalih modifikacijskih čimbenika, za sada se uzima N = 1. Vrijednosti Q iznose:
SI mjerna jedinica: 1 sievert (Sv) = 1 J/kg; 1 sievert prestavlja umnožak grej x Q
Mjerna jedinica izvan SI (starija):	1 rem je umnožak rad x Q, a sto puta je manja jedinica od Sv.
Pretvaranje:	1 Sv = 100 rem ili 1 rem = 0,01 Sv
Rekared II
Rekared II bio je vizigotski kralj u Hispaniji. Bio je veoma mlad kad je stupio na presto i njegova vladavina bila je vrlo kratka - jedva nekoliko dana ili nedelja nakon smrti njegovog oca, Sisebuta, 621. godine. Bio je postavljen na presto u naporima da se uspostavi vizigotska kraljevska dinastija, međutim, bez uspeha.
Nakon njegove smrti nasledio ga je vojskovođa Svintila.
Kadetrin
Kadetrin je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 396,499 Da.
Castoi, Belluno
Castoi je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 285 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 401 m.
Burkeville, Virginia
Berkvil je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 432 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 432 stanovnika, što je 57 (11,7%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Limfom
Limfom je naziv za primarni tumor čije tumorske stanice potječe iz limfocita, stanica imunološkog sustava. Ove novotovorine najčešće nastaju u limfnim čvorovima, što se prezentira kao povećanje (tumor) čvora.
Kitchener (Ontario)
Kitchener je grad u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 219.153 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 219.153 stanovnika, što je za 7,1 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 204.668 žitelja.
Limfom
Limfomi su, pojednostavljeno rečeno, usko povezani sa limfocitnim leukemijama, čije tumorske stanice također potječu od limfocitima, ali najčešće zahvaćaju cirkulirajuću krv i koštanu srž.
Draché
Draše je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Centar, u departmanu Endr i Loara.
Limfom
Limfom može biti porijeklom od limfocita na različitom stupnju razvoja (diferencijacije), tako da postoji velik broj različitih vrsta limfoma, a klasificiraju se ovisno o njihovim obilježjima (genetičkim, imunološkim, morfološkim).
Draché
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 59, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km².
Limfom
Thomas Hodgkin je 1832.g. prvi opisao limfom, točnije jednu vrstu koja danas nosi po njemu ime Hodgkinov limfom (HL) ili Hodgkinova bolest. Ostali limfomi su grupirani pod nazivom ne-Hodgkinov limfom (NHL), a razvojem laboratorijske tehnologije otkrilo se da skupina broji 43 (prema SZO) različitih oblika limfoma, pa se i sam naziv NHL polako napušta.
Limfom po svojim kliničkim obilježjima može biti indolentan (sporo se razvija, i bolesnik s njime može dugo živjeti) ili agresivan.
SZO klasifikacija
Kroz povijest se razvojem labaratorijskih metoda, mijenjao i način klasifikacije. Najnovija klasifikacija je klasifikacija Svjetske zdravstvene organizacije iz 2001. koje je nadopunjena 2008., a bazira se na osnovama "Revised European-American Lymphoma classification" (REAL) iz sredine 1990ih. Ovaj sustav SZO-a, grupira limfome prema staničnom tipu i definira fenotipske, molekularne i citogenetske karakteristike pojedinog limfoma. Tako da postoje tri velike skupine limfoma: B-stanični, T-stanični i NK-stanični tumori, i još nekoliko manjih skupina. Hodgkinov limfom, iako se prema SZO klasificira odvojeno, se smatra tumorom, premda označenih abnormalno, limfocita zrelih B-staničnih linija.
Heinrich George
Heinrich George (9. oktobar 1893 - 25. septembar 1946) bio je njemački teatarski i filmski glumac.
Rodio se u porodici pomorca u Stettina (današnji Szeczin u Poljskoj). Glumu je studirao u Berlinu i rodnom gradu, a glumački debi imao na pozornici u Kolbergu. Godine 1914. se nakon početka prvog svjetskog rata kao dobrovoljac javio u vojsku, a sljedeće godine je ranjen. Poslije oporavka je nastupao u Dresdenu i Frankfurtu, prije nego što je došao u Berlin. Tamo se upoznao s ljevičarskim intelektualcima kao što su Erwin Piscator i Bertolt Brecht i postao član Komunističke partije Njemačke. Do sredine 1920-ih je postao jedan od najpopularnijih glumaca, nastupajući u filmovima kao što su Metropolis. Godine 1931. je nastupio u svojoj najpoznatijoj ulozi, tumačeći lik Franza Bieberkopfa u filmu Berlin-Alexanderplatz.
Nakon dolaska nacista na vlast 1933. godine se kao ljevičar ispočetka našao na crnoj listi glumaca kojima je zabranjen rad. Međutim, pristankom na nastup u propagandnom filmu Hitlerjunge Quex je uspio steći naklonost novog režima. Slijedio je niz uspješnih filmova, uključujući i zloglasni antisemitski film Jud Süss 1940. godine. George je nastavio glumiti u propagandnim filmovima sve do kraja drugog svjetskog rata. Nedugo nakon kapitulacije NJemačke, kao nacist je denunciran sovjetskim okupacijskim vlastima. U junu 1945. ga je uhapsio NKVD, a potom smjestio u Specijalni logor br. 7 Sachsenhausen. Tamo je u septembru 1946. umro, službeno od zatajenja srca. Tek 1994. godine su ekshumirani i identificirani njegovi posmrtni ostaci. 1998. su ga vlasti današnje Rusije kao nasljednice SSSR-a službeno rehabilitirale.
Bio je u braku sa glumicom Bertom Drews, koja mu je rodila dva sina - Jana i Götza, od kojih je potonji renomirani glumac.
Campone, Frosinone
Campone je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 506 m.
Ulcerozni kolitis
Ulcerozni kolitis je upalna bolest crijeva koja najčešće zahvata distalni dio debelog crijeva i rektum. Nema poznatog uzroka, iako postoji element genetičke susceptibilnosti.
Poređenje sa Kronovom bolešću
Ulcerozni kolitis je sličan Kronovoj bolesti, ali postoje karakteristične razlike. Ulcerozni kolitis zahvata isključivo debelo crijevo i ne može „migrirati“ u tanko crijevo. Kronova bolest, međutim, može zahvatiti cijeli gastrointestinalni trakt. Kolektomija, odnosno hirurško odstranjenje debelog crijeva se zbog toga može smatrati „lijekom“ za ulcerativni kolitis. Ulcerozni kolitis obično zahvata gornje slojeve sluznice debelog crijeva, a upala zahvata neprekinute dijelove crijeva. Upala kod Kronove bolesti poprima „pjegasti“ uzorak i zahvaća više slojeva crijevne stijenke. Zbog naravi upale, ulcerozni kolitis rjeđe zahtijeva hirurške intervencije, za razliku od Kronove bolesti gdje su takve intervencije puno češće zbog opasnih crijevnih opstrukcija i drugih komplikacija.
Terapija
Liječenje blagih oblika ulceroznog kolitisa počinje loperamidom, a u slučajevima težih oblika tada je neophodno primijeniti antiupalna sredstva kao što su sulfasalazin, mesalazin i kortikosteroidi. Ukoliko ulcerozni kolitis preraste u toksični kolitis, što je vrlo opasno stanje po život, neophodno je hirurško rješenje.
Burak
thumb|Burak na Mogulskoj minijaturi iz 17. stoljeća Burāk (arapski البُراق) je po islamskoj tradiciji, životinja iz Raja na kojoj su jahali poslanici u svojim putovanjima na nebesa. Najčešće se spominje u priči o poslaniku islama Muhammedu . u kojoj se navodi da je u noći Isra i miradža jahao na njoj kroz sedam nebesa do Božijeg prijestolja.
Rentgen
mini|desno|250px|Znak za opasnost od radioaktivnosti
Röntgen ili Rentgen (kolokvijalno Rendgen, oznaka: R) je mjerna jedinica izvan SI sustava, a označava količinu rendgenskog ili gama zračenja potrebnu da nastane 1 elektrostatička jedinica elektriciteta (3 109 ionskih parova) po cm3 suhog zraka u standardnim uvjetima. Rendgen je ograničen samo na rendgensko zračenje i gama zračenje, što je samo dio ionizirajućeg zračenja, s energijom manjom od 3 MeV. Nazvana je 1928. prema njemačkom fizičaru Wilhelmu Röntgenu.
Ekspozicija
Ekspozicija je zbroj električnih naboja svih iona istog naboja stvorenih u jedinici mase tvari pri prolasku rendgenskih ili gama zraka. Kratica za ekspoziciju je X. Jedinica ekspozicije izvan SI sustava je rentgen (R); 1C/kg = 3867 R.
Mjerna jedinica izvan SI sustava: 1 rendgen (R) = 258 mikrokulona po kilogramu (µC/kg)
Pretvaranje:		1C/kg = 3867 R
Ekspozicija ili izlaganje rendgenskom i gama zračenju od 500 R, u roku od 5 sati, je obično smrtonosno za čovjeka. Tipična ekspozicija za uobičajeno prirodno zračenje je oko 200 mR na godinu, što iznosi oko 23 μR/h.
U ljudskom tkivu, 1 rendgen (R) gama zračenje stvara apsorbiranu dozu od oko 0,01 grej (ili oko 1 rad). Da bi izračunali ekvivalentnu dozu, treba dobivenu vrijednost pomnožiti s faktorom kvalitete Q, koji za gama zračenje iznosi 1, tako da dobivamo 0,01 sievert (Sv).
Na osnovu mjerne jedinice rendgen, nastala je mjerna jedinica za ekvivalentnu dozu rem (engl. Rentgen Equivalent for Men). 1 Sv = 100 rem ili rem je sto puta manja jedinica od Sv.
Belton, South Carolina
Belton je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.134, što je 327 (-7,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Chapelle-du-Bourgay
La Šapel di Burge je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 95 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,99 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 140 metara (maksimalnoj 143 m, a minimalnoj 67 m).
Melanie Chisholm
Melani Džejn Čizom, poznata i kao Melani Si i Mel Si, poznata je engleska pevačica i muzičarka. Proslavila se 1996. godine kao Sporti Spajs u ženskoj grupi Spajs gerls, ali i kao solo pevačica, 1999. godine. Melani Si je na drugom mestu po broju singlova - jedanaest - broj jedan na UK listi, odmah iza Madone. Tokom svoje karijere, bila je nominovana za poznate nagrade BRIT i ECHO, prodala je preko pet miliona albuma i deset miliona singlova širom planete, i ona je, od svih Spajsica, najviše uspela u solo karijeri.
Sporti Spajs
Detaljnije na: Spajs gerls
1994. godine, Melani odlazi u London na kasting za žensku grupu. Zajedno sa Viktorijom Adams, Melani Braun, Džeri Halivel i Mišel Stivenson osniva bend Tač (Touch, eng. Dodir). Ali, Stivensonova napušta grupu, a na njeno mesto dolazi Ema Banton. Devojke žive zajedno, pišući pesme i vežbajući koreografije.
1996. godine, grupa potpisuje svoj prvi ugovor sa izdavačkom kućom Virgin Records iz SAD. Ipak, dogovoreno je da grupa snima u London. Za njihovog menadžera izabra je Sajmon Fuler. On Tač preimenuje u Spajs gerls (Spice Girls). Prvi singl Spajsica, "Wannabe", pojavljuje se 4. juna 1996. Grupa postiže internacionalni uspeh, i Spajsice postaju prave zvezde. Zahvaljujući svojim vokalnim sposobnostima, Mel Si postaje jedna od najzastupljenijih članica. Njen glas bio je prepoznatljiv za Spajs Gerls. Zbog svog sportskog imidža, Mel dobija nadimak Sporti Spajs. U novembru 1996. izlazi ceo album Spajs, koji u Evropi osvaja 8 Platinastih ploča, a u SAD 7. 1997. godine, izlazi drugi album Spajsica, Spiceworld. Takođe, snimaju film Spiceworld: The Movie za koji su Spajsice 1998. dobile nagradu "Zlatna malina", za najgore glumice u godini. Uprkos tome, film je zaradio 75 miliona dolara.
1998. godine, Džeri Halivel napušta bend. Iako Spajsice tvrde da Džeri oodlazi zbog "nepremostivih razlika između nje i ostalih članica", kruže tračevi da se Džeri zapravo posvađala sa Mel Bi. Spajsice postaju četvorka usred turneje, koju su završile bez Džeri. Izgledalo je kao da je to kraj. Ostale članice su se na neko vreme razišle svaka na svoju stranu, zapostavivši rad na grupi, iako je 1998. po broju nagrada bila njihova najbolja godina. Mel Si je 1999. snimila pesmu "When You're Gone" sa kanadskim pevačem Brajanom Adamsom.
U novembru 2000. izlazi album Forever, u čijem su radu učestvovale Mel Si, Ema, Viktorija i Mel Bi. Singlovi sa albuma su bili "Holler" i "Let Love Lead the Way". Planirana su još ti singla ("If You Wanna Have Some Fun", "Tell Me Why" i "Weekend Love"), ali oni nikada nisu zvanično objavljeni. Posle kraćeg uspeha trećeg albuma, Spajsice u februaru 2001. najavljuju rastanak, koji se tada i dešava.
Povratak
2007. godine, Spajsice su se ponovo ujedinile, izdale kompilaciju hitova The Greatest Hits. Na kompilaciji su se našle i dve nove pesme, "Headlines (Friendship Never Ends)" i "Voodoo". Turneja The Return of the Spice Girls počela je 2. decembra 2007. godine u Vankuveru, Kanada, i traje i dalje. Potražnja je velika, pa se novi datumi stalno dodaju. Melani je proslavila svoj 34. rođendan na koncertu 12. januara u hali "O2" u Londonu. Na sceni se pojavila velika torta, a Melani Si je oduvala svećice pred svim fanovima. Turneja je završena 28. februara 2008. godine, u kanadskom gradu Torontu.
Saradnja sa Virgin Recors (1999-2003)
Prva dva albuma, Melani Si je radila sa izdavačkom kućom Virgin Records, sa kojom je radila i kao Sporti Spajs, a onda je saradnju 2004. godine nastavila sa Red Girl Records. U solo karijeri, i dalje se predstavljala kao Melani Si, jer je to ime pod kojim je većina ljudi i zna.
Krajem 1999. izlazi Melanin prvi solo album, Northern Star. Album je imao 12 pesama, od kojih je 5 izdato kao singl. To su bile pesme: "Going Down", "Northern Star", "Never Be The Same Again", "I Turn to You" i "If That Were Me". "Never Be The Same Again" i "I Turn to You" su bili hitovi broj jedan na UK listi. "Never Be The Same Again" Melani Si je uradila u duetu sa Lisom Lopes, koja je imala nekoliko rep deonica u pesmi. Ovaj album je pomalo u R'n'b i dens stilu.
2003. u prodaji se pojavljuje Melanin novi album, Reason, koji ne prolazi tako dobro kao prethodni. Skoro nijedan singl nije ušao u prvih deset na UK listi, osim "Here It Comes Again", koji se popeo na 7. mesto liste. Singlovi sa albuma bili su "Here It Comes Again", "On The Horizon", "Let's Love" i dupli singl "Melt/Yeh, Yeh, Yeh". Na ovom albumu, Mel Si se vraća svojim pop i rok zvucima.
Njen lični studio (2003-)
Veći deo 2004. godine, Melani Si je potrošila na pripremanje novog materijala i na uređivanje njene muzičke kuće "Red Girl Records". Studio je dobio naziv po njenom omiljenom fudbalskom timu, "Liverpulu".
Dve godine kasnije, 2005, izlazi njen album Beautiful Intentions. Singlovi su bili "Next Best Superstar", "Better Alone" i "First Day of My Life", koji je Melani uradila za naslovnu numeru jedne britanske serije. Iako na listama u Britaniji u Americi nije bila zapažena, Melani je i dalje "prašila" na listama u Švedskoj, Španiji, Švajcarskoj, Italiji i drugim zemljama.
Ove, 2007, izašao je njen solo album This Time. "This Time", "The Moment You Believe", "I Want Candy" i "Carolyna" bili su singlovi sa ovog albuma, kojima je Melani Si opet skrenula pažnju na sebe. Ovaj album je ponajviše u stilu lakog roka. Pesma "This Time" zauzela je 59. mesto na UK top listi, što je najgori rank jedne Melanine pesme ikada.
Za 2008. godinu, Melani Si planira da snimi novi solo album, koji će se najverovatnije zvati Melanie C. Zahvaljujući turneji Povratak Spajs Gerls, Melanin album This Time postigao je veliki uspeh u Kanadi, tako da će Melani u maju započeti turneju po Kanadi.
Privatni život
Sumnja se da je Melani Si bila u vezi sa pevačima Robijem Vilijamsom i Entonijem Kidisom iz benda Red Hot Čili Pepers. Tračarilo se da je pesma "Emit Remmus" od Pepersa zapravo pesma Kidisa o njegovoj vezi sa Melani Si. Od 2002. godine je u srećnoj vezi sa Tomasom Starom, sa kojim živi zajedno na jednom imanju u Ketbruku, Engleska.
Čizom kaže da se, kao mlada, borila protiv depresije, kao i protiv poremećaja u ishrani. Poznata je po svojim tetovažama, i ima ih ukupno jedanaest. Poslednju je uradila 2007. za vreme posete Amsterdamu. Ali, ona kaže da namerava da neke od njih ukloni, jer je podsećaju na bolne trenutke u njenom životu. Kada su je na turneji Povratak Spajs Gerls pitali o njenim tetovažama, rekla je da ih neće skidati: "One su sada kao deo mene".
Uz Viktoriju Bekam, Melani Si je najviša Spajsica u bendu Spajs Gerls, što je razlog zašto niske Spajsice Ema Banton i Džeri Halivel nose platforme ili visoke štikle kada su sa ostalim Spajsicama.
22 Februara 2009. godine Melani je rodila devojčicu i prvi put je u životu postala majka.
Via Colombo, Torino
Via Colombo je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 651 m.
Three Lives
Three Lives je knjiga proze koju je godine 1909. objavila američka spisateljica Gertrude Stein kao svoj književni debi. Sastoji se od tri duže priče, odnosno pripovjetke čija je radnja međusobno nepovezana s izuzetkom toga da se sve odvijaju u fiktivnom gradu Bridgeport na američkom Jugu. Protagonistica prve pripovjetke The Good Anna (Dobra Anna) je njemačka sluškinja koja uspijeva nametati volju drugim slugama, ali i svojim poslodavcima; druga pripovjetka Melanchta prati život mulatkinje koja pokušava nadići ograničenja rasne segregacije; treća pripovjetka The Gentle Lena (Nježna Lena) prati brak njemačke sluškinje za bezličnog sunarodnjaka. Iako inspirirana Flaubertovom knjigom Trois contes (Tri priče), knjiga je kasnijim kritičarima postala zanimljiva zbog neobičnog stila i lezbijskih konotacija.
Lakeshore (Ontario)
Lakeshore je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 34.546 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 34.546 stanovnika, što je za 3,9 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 33.245 žitelja.
Millard, Missouri
Milard je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 89, što je 14 (18,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mihailo Obrenović
Mihailo Obrenović (1823—1868) je bio knez Srbije od 1839. do 1842. i od 1860. do 1868. Njegova prva vladavina se okončala njegovim zbacivanjem 1842, a druga vladavina se završila njegovim ubistvom u Košutnjaku 1868. godine.
Zalaganjem kneza Mihaila, i tadašnjih velikih sila, Srbija je diplomatskim putem 1867. godine preuzela od Turske upravu nad preostalim utvrđenim gradovima (Beograd, Smederevo, Šabac, Kladovo i ranije Užice i Soko) i istim sultanovim fermanom izdejstvovala da i poslednji turski vojnik napusti Kneževinu. Politički program kneza Mihaila i njegovog ministra Ilije Garašanina, tvorca Načertanija, bio je razvoj nacionalne svjesti i priprema za oslobođenje i ujedinjenje Srba i južnih Slovena, što je trebalo da izvrši Kneževina Srbija, koju je Mihailo označio jugoslovenskim Pijemontom. Srpska obaveštajna služba je organizovala propagandu i paravojne četničke jedinice koje je slala u susedne oblasti.
Knez Mihailo je vladao apsolutistički što mu je stvorilo mnoge neprijatelje i dovelo do organizovanja zavera. Narodna skupština je zakonom svedena na čisto savetodavno telo. Poslanici su mogli da budu kažnjeni za istupanje u skupštini. Pripadnici jedne zavereničke grupe, opredeljeni kao radikali i pristaše Karađorđevića, 1868. godine su ubili kneza Mihaila.
Tri dana uoči atentata knez Mihailo se tajno verio svojom sestričinom Katarinom, čemu su se protivili neki zvaničnici. Odmah po atentatu Narodna skupština je rešila da će presto preuzeti Aleksandar Karađorđević. No, ministar vojni Milivoje Blaznavac je rešio pitanje prestola pomoću vojske. On je ubacio je svog kandidata iz Obrenovićeve dinastije, a podržao ga je ministar unutrašnjih dela Nikola Hristić, stavljajući mu na raspolaganje policiju. Nakon toga je naslednik postao knez Milan Obrenović. Posle ubistva, pristalice Karađorđevića stavljene su van zakona.
Detinjstvo
Mihailo Obrenović je bio najmlađe dete kneza Miloša i kneginje Ljubice. Rodio se 4. septembra (16. septembar po gregorijanskom) 1823. u Kragujevcu. Detinjstvo je proveo u Kragujevcu, pa zatim Požarevcu i Beogradu. Osim Mihaila, Miloš i Ljubica su imali još Milana, Todora, Mariju, Gabrijela, Savku (Jelisavetu) i Petriju. Petrija se udala u Zemunu za jednog običnog trgovca, Todora Hadži Bajića. Druga kći Savka udala se za bogatog srpskog plemića Jovana Nikolića u Temišvaru.
Mihailo je završio školovanje u Požarevcu, da bi se zatim sa svojom majkom preselio u Beč. Njegov stariji brat Milan I Obrenović je dobio presto po pravu nasledstva 1. juna 1839. Međutim, bio je slabog zdravstvenog stanja i često je poboljevao. Vladao je svega nepunih mesec dana i umro 8. jula 1839. u Beogradu. Nakon njegove smrti u Beogradu su se skupili narodne starešine i odlučile da se na presto dovede drugi Milošev sin Mihailo Obrenović.
Prva vladavina kneza Mihaila
thumb|Mihailo Obrenović
U to vreme Mihailo Obrenović se nalazio u Bukureštu, na jednom posedu svoga oca. Narodne starešine su poslale kneginju Ljubicu i Antu Protića u Rumuniju, da dovedu kneza Mihaila. Knez je pre dolaska u Srbiju, otišao sa svojom majkom kod turskog sultana Abdul Medžida, koji ga je dočekao sa velikim počastima. Sultan mu je tada podario zvanje mušira i odlikovao ga ordenom Iftihara. Praćen svojom svitom, knez Mihailo odlazi u Srbiju 2. marta 1840. godine.
Na kneževski presto stupio je prvi put, 26. juna 1839. (po starom kalendaru) i vladao je do 25. avgusta 1842. godine. Pošto je bio maloletan, određeno mu je Namesništvo (Jevrem Obrenović, Toma Vučić Perišić i Avram Petronijević). Porta je potvrdila njegov izbor kao izabranog vladara, a ne kao naslednog. Veoma mlad i neiskusan, Mihailo se nije najbolje snalazio u složenim prilikama unutrašnjeg i spoljašnjeg položaja Srbije. Svrgnut je 1842. u buni koju je predvodio jedan od najistaknutijih ustavobraniteljskih prvaka, Toma Vučić-Perišić. Ustavobranitelji su na skupštini izabrali novog Kneza Aleksandra Karađorđevića 1843.
Mihailo Obrenović u egzilu
Nakon Banata, knez Mihailo odlazi u Beč sa svojim ocem, i svim onim koji su ga poznavali. Tu je raspolagao velikim očevim imanjem. Putovao je po Evropi, ne kao besposlen čovek, već u potrazi za svojom životnom saputnicom. Mihailo se 1853. godine oženio u Beču groficom Julijom Hunjadi (1831-1919), iz plemena Hunjadi Janoša - Sibinjanina Janka, čiji je sin Matija Korvin bio mađarski kralj. U Beču je naučio savršeno da govori francuski i nemački jezik.
Druga vladavina kneza Mihaila
Knez Mihailo Obrenović (1860-1868) je došao po drugi put na presto posle smrti svoga oca, kneza Miloša, 14. septembra 1860. godine. Na početku njegove druge vladavine učinjene su značajne promene u politici Srbije. Ukinut je "Turski ustav", došla su sasvim druga zakonska naređenja, koja je donela Narodna Skupština, a knez sankcionisao. Knez Mihailo je doneo i naredbe za uređenje narodne vojske i zakone o porezima.
Apsolutizam kneza Mihaila se osim u politici, ispoljavao i u njegovom odnosu prema prosvetnim i pravosudnim ustanovama kao i prema omladinskom pokretu koji je u to vreme poprimio značajne razmere. Tako je 1864. naredio da se ukine Društvo srpske slovesnosti.
Linux distribucija
Linux distribucija (ili GNU/Linux distribucija) je operativni sistem sličan Unixu. Bazu sistema čini Linux jezgro i set GNU programa i alata. Distribucija obično uključuje i kolekciju raznog slobodnog softvera mada neke distribucije sadrže i komercijalan softver.
U ovom trenutku postoji preko 200 Linux distribucija u aktivnom razvoju.
Mihailo Obrenović
Druga vladavina kneza Mihaila
Knez Mihailo je razvio svoj veliki rad na polju unutrašnje i spoljašnje politike, s devizom: "Zakon je najviša volja u Srbiji." 3. juna 1862. godine, na Čukur česmi je pala i srpska krv, a Turci su počeli da bombarduju Beograd. Knez Mihailo je tada otputovao u Loznicu i pripremao je rat sa Turskom za oslobođenje srpskih gradova. U Beogradu dolazi 23. jula 1862. godine i na ministarskoj sednici poziva sve Srbe da se odupru Turskim pretenzijama. Tada na scenu dolazi mudra Mihailova spoljna politika. Prvo je na engleski dvor poslao Filipa Hristića da se kod Engleza protestuje zbog turskih pretenzija, i da se diplomatskim putem izbori nezavisnost Srbije.
Linux distribucija
= Lista distribucija =
Mihailo Obrenović
Druga vladavina kneza Mihaila
Već 23. septembra 1862. knez Mihailo javlja narodu da je uspeo zadobiti zadovoljenje da se Turci isele iz Srbije, osim gradova, u kojima će ostati samo posade vojske i da se gradovi Užice i Soko poruše. Na praznik Duhovi, 23. maja 1865., knez Mihailo je svim borcima iz Miloševog ustanka, koji su doživeli proslavu pedesetogodišnjice obnovljene slobode, podario spomenicu koja je bila salivena od prvoga topa kneza Miloša i nazivala se Takovski krst.
Sa bugarskim emigrantima u Bukureštu 14. januara 1867. zaključio je Bukureštanski ugovor o zajedničkoj državi Srba i Bugara.
Posle Miloševe smrti, njegov sin Mihailo je rado posećivao rodni grad. U neposrednoj blizini Šarenog konaka sagradio je za ono doba veliku i masivnu zgradu koja se po njemu nazva Mihailov konak. Knez Mihailo je nastavio dalje svoju mudru politiku.
U jesen, 1866., knez Mihailo zahteva pismeno: da Porta digne svoje posade, koje drži u srpskim gradovima. Veliki turski vezir Ali paša javio je 19. februara 1867. da sultan ustupa Srbiji sve gradove u kojima se nalazi turska posada, ali da se u istim gradovima pored srpske razvije i turska zastava.
Knez Mihailo dobija pismo od sultana da dođe i primi ferman kojim se prepuštaju Srbiji pomenuti gradovi. Knez odlazi brodom u Carigrad 18. marta 1866. Prvo je svratio kod rumunskog kneza u Bukureštu, a zatim produžio za Carigrad. Po dolasku u Carigrad ga je dočekao Ćamil bej, pozdravio ga dobrodošlicom i odveo do sultana. 30. marta 1866. knez Mihailo je imao oproštajnu audijenciju kod sultana. Pri rastanku sultan je predao knezu Mihailu svojeručno ferman, kojim mu poverava gradove u Srbiji.
Knez Mihailo se vraća 4. aprila iste godine u Beograd gde ga pozdravlja oduševljeni narod. Sa njim je došao i Ali Riza paša, zapovednik beogradskog grada, koji ga je pratio u Carigrad. Uveče su beograđani u čast kneza Mihaila priredili bakljadu kakvu Beograd nije dotad video.
6. aprila 1867. na Kalemegdanu je pročitan sultanski ferman od 29. marta, i Ali Riza paša, poslednji beogradski muhafis, predaje knezu Mihailu ključeve od sviju gradova u Srbiji, a zatim se na beogradskim tvrđavama istače srpska i turska zastava. Zatim je knez na konju svečano ušao u grad, a za njim i jedna streljačka četa koja je smenila turske straže.
U spoljnoj politici, knez Mihailo je zaključio ugovore sa Grčkom, Crnom Gorom i Rumunijom za zajedničku akciju na Balkanu. Knez Mihailo je prvi shvatio zadatak Srbije, označivši je Jugoslovenskim Pijemontom. Protiv Mihailovog apsolutizma najviše se borila srpska omladina kroz organizaciju Ujedinjene omladine srpske, koja je organizovana u Novom Sadu. Isto ovo udruženje je pokrenulo časopis "Velika Srbadija". Knez Mihailo je vladao sledećih osam godina kao prosvećeni apsolutista, unapredivši Srbiju, uz promenu samo tri vlade, koje su predvodili Filip i Nikola Hristić i Ilija Garašanin (šest godina, 1861-1867).
Godine 1868, inicirao je osnivanje Narodnog pozorišta u Beogradu.
Politika Mihaila Obrenovića (1860-1868)
thumb|desno|[[Dušanovo carstvo po francuskoj karti iz 1862. godine]] Knez Mihailo Obrenović se tokom svoje druge vladavine (1860-1868) umnogome oslanjao na politički program Načertanija, sa Ilijom Garašaninom na čelu ministarstva inostranih poslova. Njegova politika, nošena „velikom idejom“, je nastojala da Srbija dobije Bosnu i Hercegovinu. Porta je odbijala Mihailove predloge da njegovom vazalnom području pripoji Bosnu i Hercegovinu, smatrajući njegove težnje delom ruskih aspiracija na Istoku.
Politika kneza Mihaila je imala podršku Francuskog carstva na čelu sa Napoleonom III, čiji je plan za rešenje istočnog pitanja na Balkanu uzimao Srbiju kao Pijemont oko koga je trebalo da se okupe svi balkanski slovenski narodi, uključujuči i Bugare. Knez Mihailo Obrenović je sa bugarskim emigrantima u Bukureštu 14. januara 1867. zaključio Bukureštanski ugovor o zajedničkoj državi Srba i Bugara. Francuska je objavila svoj program za reforme u Turskoj notom od 22. februara 1867. Međutim, nakon poraza u francusko-pruskom ratu (1870-1871) francuska politika je za duže vreme potisnuta sa Balkana. Posle smrti kneza Mihaila, ruski režim je počeo prenositi težište balkanske politike na Bugare. Austrija je odpočetka bila protiv, tako da više ni jedna velika sila nije podržavala tako zamišljenu obnovu "srpskog carstva".
Markovićeva kritika Mihailove politike
Izraz Velika Srbija je prvi put, kritikujući politiku kneza Mihaila, u svojim delima upotrijebio srpski socijalist Svetozar Marković:
Marković je velikosrpsku politiku Kneza Mihajla smatrao ništavnom, jer su protiv nje bile neodoljive prepone. Prva i najjača prepona je bila nazavisna Crna Gora, koja je imala iste pretenzije na Hercegovinu, Bosnu i Staru Srbiju kao i Srbija. Druga snažna prepona je bila bosanska vlastela sa njenim davnašnjim pravima. Marković je verovao da je nemoguće dobiti Bosnu mirnim putem ukolko se vlasteli ne ujamče njena starinska prava, što bi značilo ostaviti bosansku raju u ropstvu. Dobiti Bosnu ratom, znači uništiti domaću aristokraciju, a kad bi se raja oslobodila od ropstva, "da li bi se ona slagala da dođe pod srpske pandure, kapetane i ostale gospodare?" Marković je smatrao da opasnost poduhvata Velike Srbije leži u činjenici da srpski narod živi izmešan sa drugim narodima, bez jasno određenih geografskih i etnografskih granica, tako da bi morao »uzeti ulogu osvajača« prema susedima:
thumb|150px|left|[[Svetozar Marković]]
Svetozar Marković, koji se i sam zalagao za oslobođenje Srba koji žive pod osmanskom ili habzburškom vlašću, izričito je odbijao ulogu Kneževine Srbije kao „Pijemonta Južnih Slovena“ i teritorijalnu ekspanziju Srbije, koja bi pripajala mešovite oblasti. Posebno je smatrao štetnim ujedinjenje srpskih zemalja pozivanjem na Dušanovo carstvo, jer su Srbi njegovog vremena živeli u četiri države (Austrija, Turska, Srbija i Crna Gora) čija se istorijska prava „teško mogu uskladiti“. Umesto toga, Marković traži stvaranje Balkanske federacije, saveza srpskog naroda sa drugim balkanskim i južnoslovenskim narodima.
Marković upozorava da bi srpska država nastala osvajanjem po nuždi postala vojnopolicijska i snagu bi trošila u odbrani od spoljnih neprijatelja, zanemarujući sopstveni umni i kulturni razvitak. Marković ocenjuje da ideja Velike Srbije ide u prilog politici koja teži da u zemlji utvrdi neograničenu moć dinastije Obrenović.
Zmajeva kritika Mihailove politike
thumb|150px|[[Jovan Jovanović Zmaj.]] Čuveni pisac, pesnik i politički satiričar Jovan Jovanović Zmaj je žestoko kritikovao politiku kneza Mihaila Obrenovića. On je 1865. godine objavio satiričnu pesmu Jututunska narodna himna protiv apsolutizma i policijske vladavine kneza Mihajla.
Ovaj narod vrlo dobro znade
da je stvoren samo Knjaza radi,
da Mu daje poreze i hvale,
da Ga dvori i ponizno kadi.
Zmaj parodira himnu u rugalicu vladarskoj svemoći i uverenjima da je on, vladar, božanskog porekla i da je potčinjenost i slepa pokornost njemu obaveza svakog građanina. Zmaj svoju ironiju usmerava prema knezu Mihajlu, kritikujuci njegovo gazenje ljudskih prava i vladanje pomocu što više policajaca, potkazivača i žandara.
Daj Mu s neba najsvetlije dare,
policije, špicle i žandare,
ako neće da dušmana svali,
bar na svome nek srce iskali.
U svemu tome krije se aluzija na srbijansku društvenu realnost - policijski sistem vladanja. U pojedinim strofama ironija menja smer i pretvara se u kritiku samog naroda, u ogorčenje zbog njegovog ćutanja i pasivnog držanja.
Ubistvo kneza Mihaila u Košutnjaku
Dok je knez Mihailo Obrenović zavodio apsolutizam u zemlji, protiv njega je sklopljena zavera sa ciljem da se on ubije i da na vlast ponovo dođe Aleksandar Karađorđević. Atentatori su bili braća Radovanovići, koji su se svetili za smrt svoga brata Ljubomira Radovanovića. Kosta Radovanović, glavni izvršilac ubistva je bio imućan i ugledan trgovac. Njegov brat Pavle Radovanović, advokat i dva puta kandidat za narodnog poslanika, je bio s njim za vreme atentata, a treći od braće je bio Đorđe Radovanović. Neposredni pomagači u ubistvu su bili Lazar Marić, bivši predsednik beogradskog okružnog suda i Stanoje Rogić, bivši trgovac.
thumb|Knez Mihailo sa konja pokazuje ka [[Prizrenu. ]]
U nedelju, 29. maja (10. juna po gregorijanskom) 1868. oko 10 časova ujutru knez Mihailo je krenuo kočijama da se preveze do Košutnjaka. Sa njim je išao njegov ađutant Svetozar Garašanin, sin predsednika vlade Ilije Garašanina, a u kočijama su do kneza sedele Anka Konstantinović, njegova sestra od strica i njena ćerka Katarina, sa kojom je knez želeo da se oženi. Međutim, Mihailo i Katarina su bili u rodbinskoj vezi (ona mu je bila sestričina), pa se brak nije mogao ozvaničiti. U crkvi je zabranjen brak do šestog kolena, i njemu su se protivili crkveni i državni zvaničnici, pa se Mihailo tajno verio sa Katarinom tri dana uoči atentata.
U parku na Košutnjaku pojavili su se Pavle i Kosta Radovanović u svečanim crnim odelima, cilindrima na glavama i uperenim pištoljima u pravcu kneževe kočije. Prvi je pred kočijom izleteo Kosta. Njega je knez Mihailo Obrenović prepoznao zbog spora oko njegovog brata Ljubomira. Poslednje reči kneza koje je sam priznao Kosta na suđenju su bile: "Dakle, istina je." Knez ih je govorio na francuskom jeziku jer su dame do njega znale francuski.
Na suđenju je Kosta izjavio da nije želo ubiti nikog drugog već samo kneza. Katarina je pokušala da se nasloni na kneza i da ne da Radovanoviću da puca. Lakej koji je vozio kočiju je preklinjao braću da ne čine ludost. Prvi je počeo pucati Kosta, pridružio mu se Pavle. Knez Mihailo je ubijen sa tri hica, a takođe je stradala i Anka Konstantinović koja je svojim telom pokušala da zaštiti kneza za vreme pucnjave, dok je Svetozar Garašanin ranjen pao sa konja i onesvestio se. Lakše ranjena Katarina i poslužitelj Mita pobegli su u šumu, dok se gospa Tomanija, već posle prvog pucnja, okrenula nazad ka Beogradu i prva javila o atentatu.
Braća su počela da beže niz Košutnjak prema Topčideru gde su ih čekali ostali zaverenici. Tu ih je spazila i jedna vojna patrola i uhapsila ih. Neki su bili i ranjeni prilikom bekstva. Saznavši za atentat, vlasti su odmah obezbedile sve važne državne institucije i stavili pod kontrolu vojsku i policiju, tako da zaverenici nisu ostvarili svoj naum o prevratu.
Svi zaverenici su izvedeni na saslušanje istog dana, a glavnu reč je vodio Nikola Hristić. Presuda je bila - smrt. Zaverenici su streljani u ponoć na Karaburmi, a u čitavoj Kneževini je bila velika žalost. Zbog poverljivih dokumenata o apsolutističkom režimu kneza Mihaila i presude na smrt Ljube Radovanovića, vlada je sakrila dokumenta sa salušanja i uzroke atentata. Ko je sve iza zavere stajao (pre svega neko od Karađorđevića), nikada nije pouzdano utvrđeno. Dokumentacija sa suđenja je proglašena državnom tajnom i sakrivena je. Javnosti je samo rečeno da su strani plaćenici ubili kneza Mihaila i da su kažnjeni smrću. Nacionalna žalost je trajala tri dana.
Knez Mihailo je sahranjen na tadašnjem groblju kod crkve svetog Marka u Beogradu uz vojne počasti. Danas se njegov grob nalazi u Sabornoj crkvi u Beogradu.
Nasleđe
desno|thumb|Spomenik knezu Mihailu u [[Beogradu. Rad fiorentinskog vajara Enrika Pacija.]]
U sredini prestonice je podignut spomenik knezu Mihailu na kome su s dve strane zabeležena imena gradova: Beograd, Smederevo, Kladovo, Šabac, Užice i Soko, gradova koje je knez Mihailo dobio za Srbiju. Na začelju spomenika je uklesan srpski grb, a sa začelja je napisano:
"Knezu Mihailu M. Obrenoviću III. Blagodarna Srbija".
Knez Mihailo nije imao zakonitih potomaka i na prestolu ga je nasledio Milan Obrenović, unuk Miloševog brata Jevrema. Pošto je Milan imao samo 14 godina onda je imenovano namesništvo u sastavu: Milivoje Blaznavac, Jovan Ristić i Jovan Gavrilović. Knez Mihailo je imao vanbračnog sina Velimira (1848-1898) koji nije imao pravo nasleđa prestola.
Edo Stojčić
Edo Stojčić (Karlovac, 20. lipnja 1952. – Rijeka, 29. rujna 2013.), jugoslavenski i hrvatski novinar i pisac.
Biografija
Rodio se 20. lipnja 1952. u Karlovcu. Od 1959. živio je u Rijeci. Prve prozne radove objavio je 1970-ih u časopisima Osvit i Val. Završivši 1976. studij na Ekonomskom fakultetu u Rijeci, radio je kao novinar u Karlovačkom tjedniku (1976–78) i na Radio Karlovcu. Od 1978. pisao je za riječki Novi list. U njemu je kao novinar pisao izvještaje i reportaže te bio urednik gradske i unutarnjopolitičke rubrike, subotnjeg revijalnog broja, šef redakcije i pomoćnik glavnog urednika. Pokrenuo je i uređivao više serijskih publikacija: prvi glavni urednik Butige (1994–2013), Goranskog Novog lista (1996–2000) i Moga grada (2005–13. za Rijeku, 2006–09. za Veliku Goricu, 2008-09. za Opatiju i 2008–13. za Sl. Brod). U Butigi je u kolumni Ispod pulta na satiričan i ironičan način analizirao društvenu svakodnevnicu, sabravši napisano u pet zbiraka (Boje kupleraja, 1999; Moja žena mene vara, 2001; Drug Tito je kriv za sve, 2002; Moja deva Barica : osam priča iz Egipta i šezdeset pet iz Hrvatske, 2003. i Bože, zašto sam tako glup?, 2005). Pod utjecajem Ephraima Kishona, u kolumni je u formi kratkih priča donosio duhovite slike svakodnevnog života sebe, svoje obitelji i prijatelja. Neobične satirične priče koje je od ožujka 2003. do ožujka 2006. objavljivao u astrološkom časopisu Zvijezde izdao je u knjizi Bajke za velike Hrvate (2008). Autor je i višestruko izvođenih kazališnih komada Gdje je moj sombrero? (2001), po predlošku Boje kupleraja i Moja žena mene vara, te Diže li se vama, gospodo? (2003) i Antrax (2004), od kojih je posljednji preveden i izveden za slovenski teatar.
Rem (jedinica)
mini|desno|250px|Znak za opasnost od radioaktivnosti
Rem (engl. Rentgen Equivalent for Men) je mjerna jedinica izvan SI sustava, a označava količinu ekvivalentne doze ionizirajućeg zračenja. Nastala je na osnovu mjerne jedinice rendgen, a to je isto mjerna jedinica izvan SI sustava, koja označava količinu rendgenskog zračenja ili gama zračenja potrebnu da nastane 1 elektrostatička jedinica elektriciteta (3 x 109 ionskih parova) po cm3 suhog zraka u standardnim uvjetima. Nazvana je prema njemačkom fizičaru Wilhelmu Röntgenu.
Rem je velika vrijednost za ekvivalentnu dozu ionizirajućeg zračenja, pa se često koristi i jedinica milirem (oznaka: mrem), koja je tisuću puta manja. Preporućuje se ne upotrebljavati rem kao mjernu jedinicu, već sievert (Sv).