cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brentwood (borough)
Geografske karakteristike
Distrikt Brentwood prostire se na jugu Grofovije Essex, u neposrednoj blizini sjeveroistočne granice Grofovije Greater London. . Administrativni centar i najveći grad je Brentwood.
Borough Brentwood je u najvećem dijelu rezidencijalni, sa nešto pogona lake industrije, ali ima i ruralnih dijelova sa farmama uz londonski Zeleni pojas i po unutrašnjosti.
Historija
Distikt Brentwood formiran je nakon administrativne reforme zemlje 1. aprila 1974. ujedinjenjem dotadašneg Urbanog distrikta Brentwood sa dijelovima ruralnih distrikta Epping and Ongar i Chelmsford.
El Súchil, Vega de Alatorre
El Súchil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 391 m.
El Sufragio, El Fuerte
El Sufragio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 338 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Brentwood (borough)
Historija
Kraljevsku povelju o statusu borougha dobio je 27. aprila 1993.
Bitka kod Marenga
Bitka kod Marenga bila je tijesna Napoleonova pobjeda u Ratu Druge koalicije, koja se odvila 14. juna 1800. u ravnici kod Marenga oko 5 km jugoistočno od Alessandrie, u Sjevernoj Italiji.
Rezultat bitke bila je francuska okupacija Lombardije do rijeke Mincio i učvrščivanje Napoleonove vojne i civilne vlasti u Parizu.
Historija
Iako je Napoleon držao da je Marengo jedna od njegovih najvećih taktičkih pobjeda, njegovo pretjerano samopouzdanje prije bitke zamalo je dovelo do katastrofe. Svoj konačni uspjeh može zahvaliti odlučnosti francuske pješadije i smjelim intervencijama svojih komandanata.
Nakon povratka iz Egipta u oktobru 1799., Napoleon je iskoristio konfuzno stanje na francuskoj političkoj sceni i efikasno preuzeo vlast u Francuskoj, prozvavši se Prvim konzulom u januaru. Da skrene pažnju sa tadašnje strateške situacije u Evropi, odlučio je povesti vojsku preko švicarskih Alpa da napadne Austrijance u Sjevernoj Italiji, dok su francuske snage pod generalom Jeanom Victorom Moreauom umarširale u južnu Njemačku.
S druge strane Napoleonova je pomislio da se Austrijanci povlače, pa je raštrkao svoje jedinice da spriječi njihovo povlačenje iz njegovih ruku. Kad su Austrijanci napustili iz Alessandriju i prešli rijeku Bormidu, Francuzi su bili zatečeni, u početku je Napoleon mislio da Austrijanci provode diverzantsku akciju, ali mu je ubrzo postalo jasno da se radi o napadu velikih razmjera. Zbog tog je poslao hitne depeše raštrkanim francuskim divizijama da krenu u Marengo.
Austrijanci su napredovali u tri kolone, von Melas vodio je srednju, a njegovi generali Peter Ott i Andreas O'Reilly bočne. Korpus general-majora Claude Victor-Perrina podnio je najveći teret austrijskog napada, ali se hrabro i odlučno branio. Ipak je austrijska brojčana nadmoć prisilila iscrpljene Francuze da se povuku na rezervni položaj San Guiliano Vecchio. Austrijanci su uspješno odbijali sve francuske protunapade i činilo se da će odnijeti pobjedu. To je svakako mislio i von Melas, jer se povukao iz bitke da previje manju ranu, predavši komandu svom načelniku štaba, generalu Antonu Zachu.
Austrijanci su ostali zatečeni kad su počela pristizati francuska pojačanja na front, to su bile divizije general-majora Louisa Desaixa i Jeana Boudeta. Desaix jedan od najpouzdanijih Napoleonovih generala poveo je protunapad, uz podršku artiljerije i teške konjice generala Françoisa Kellermanna, Francuzi su došli do prvih linija Austrijanaca, pritom je Desaix poginuo, a Austrijanci odbijali juriše. Preokret se dogodio kad su eksplodirala austrijska kola sa municijom. Panika je pružila prliku Kellermannovoj konjici da navali na austrijski bok, što je izazvalo kaos koji se pretvorio u paniku kad se navali pridružila laka konjica generala Joachima Murata. Cijela francuska armija krenula je u ofenzivu, natjeravši Austrijance na panično povlačenje u Alessandriju uz teške gubitke.
Ustrašeni Michael von Melas je već sutradan zatražio primirje.
Tschenn, Bolzano
Tschenn je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 508 m.
Nuevo Ojo de Agua, Ocosingo
Nuevo Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 472 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 153 m.
Karinsko more
Područje Karinskog mora kao ogranak Jadranskog mora zavučen duboko u kopno je naseljeno još od najstarijih vremena. Tu se nalazilo antičko naselje Corinium, a kasnije Karin koji je imao važnu obrambenu ulogu u srednjem vijeku. Naselja koja izlaze na Karinsko more su Kruševo, Gornji i Donji Karin te Pridraga. Danas se tu razvija turizam (auto-kamp, veliko turističko naselje u Gornjem Karinu).
Hidrazin sulfat
Hidrazin sulfat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 130,124 Da.
Blue Mountain, Arkansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 124, što je 8 (-6,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Zoran Mamić
Zoran Mamić  (Bjelovar, 30. rujna 1971.), bivši je hrvatski nogometaš, te trenutačno trener i sportski direktor zagrebačkog Dinama.
Kao igrač je omladinski staž proveo u Dinamu a član seniorske momčadi kluba iz Maksimirske 128 bio je od 1989. do 1996. godine, a potom je proveo devet godina u Njemačkoj, igrajuci za VfL Bochum, Bayer Leverkusen, Greuther Fürth i Eintracht Trier. Također je sakupio 6 nastupa za hrvatsku nogometnu reprezentaciju, te je bio član Vatrenih, koji su osvojili 3. mjesto na svjetskom nogometnom prvenstvu 1998. u Francuskoj.
Kao član reprezentacije 1998. dobitnik je Državne nagrade za šport "Franjo Bučar".
Sovjetska Socijalistička Republika Tavrida
Sovjetska Socijalistička Republika Tavrida je bila kratkotrajna sovjetska republika koja je postojala na Krimu u proljeće 1918. godine za vrijeme Prvog svjetskog rata, odnosno na početku ruskog građanskog rata. Nastala je nekoliko mjeseci nakon Oktobarske revolucije koja je stanovništvo Krima podijelilo na pristaše i protivnike novog boljševičkog režima. Među potonjima su se našli vođe Krimskih Tatara, koji su u jesen 1917. proglasili nezavisnu Krimsku Narodnu Republiku. Revolucija je, međutim, uživala podršku među mornarima Crnomorske flote u Sevastopolju koji su u januaru 1918. porazili trupe novoproglašene države. Vlast nad Krimu je tada bila organizirana u tzv. revolucionarne komitete. 19. marta 1918. je proglašena nova država, i formirana vlada u kojoj su osim boljševika sjedili i predstavnici lijevih esera. Novi entitet je, međutim, brzo došao u sukob sa Ukrajinskom Narodnom Republikom čije su trupe, uz pomoć Nijemaca brzo poduzele ofanzivu na Krim. Pod njihovim pristiskom, kao i ustankom Krimskih Tatara, vlast SSR Tavride se brzo raspala. Jedan od vođa SSR Tavride, Anton Slucki, je uhvaćen i strijeljan. Nijemci su, pak, na Krimu kao novi režim uspostavili tzv. Krimsku pokrajinsku vladu koja će se održati do početka 1919. godine.
Poldi, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Mămăligani, Mogoș
Mămăligani je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Mogoș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 829 m.
Podu Corbului, Breaza
Podu Corbului je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Breaza.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 356 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 600 m.
Chopantla, Coatepec
Chopantla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1308 m.
La Plazeta, San Luis de la Paz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1999 m.
Rancho Escondido, Chignahuapan
Rancho Escondido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2395 m.
Colle di Cadibona
44.33429°N, 8.34909°W
Colle di Cadibona ili Bocchetta di Altare kako ga Talijani zovu, je planinski prijevoj na sjeverozapadu Italije u Provinciji Savona.
Karakteristike
Taj prijevoj koji leži na 436 metara nadmorske visine, povezuje obalu Savone sa dolinom Rijeke Bormida.
On se smatra granicom između Alpi i Apenina.
Petra Carrizales, Anáhuac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
El Maguey, Tlahuiltepa
El Maguey je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlahuiltepa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2313 m.
Provalo, Verona
Provalo je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1024 m.
Providur
Providur iskrivljen izgovor od venecijanskog: provedadore = onaj koji vidi stvari, predvidetelj, talijanski: provveditore) je bila titula za visokog vladinog funkcionara po srednjovjekovnim državama Apeninskog poluotoka.
Osobito puno providura imala je administracija Mletačke Republike. Svakako da je od svih njih bio najpoznatiji Generalni providur Dalmacije i Albanije (od 16. vijeka)., a nakon tog i Providur za prekomorske teritorije (provedadore sopra i confini, također od 16. vijeka).
Venecija je imalo kojekakve providure, praktički gotovo za svaku djelatnost (i teritorij), tako je imala providura za vjerske objekte (provedadore alle pompe od 1476.), tri providura za krmivo (provedadore alle biade od 1363.), providura za ulje (provedadore sopra le vittuarie od 1527.), providura za javno zdravstvo (provedadore alla sanità od 1485.), providura za neobrađeno zemljište (provedadore sopra li luoghi inculti od 1556.), kao i providure za sol, meso, feudalna imanja i bezbroj drugih.
Providura je bilo i u vojnoj administraciji, osobito po venecijanskoj i firentinskoj vojsci u kojima je postojala titula - Provedadore del campo.(Providur logora) koji je bio zadužen da u vrijeme rata osigura potrebne trupe. Oni su u Firentinskoj republici odgovarali Vijeću desetorice a u Mletačkoj Republici senatu. Njihove ovlasti su bile toliko visoke, da su ponekad preuzimali komandu nad čitavom vojnom operacijom.
Providura je bilo i po srednjovjekovnim lukama, pogotovo u Mletačkoj Republici odnosno Veneciji, i to po dvoje, jedan je nosio titulu - Provedadore all'Armar, on je bio zadužen za brodovlje (galije) i njihove posade, a drugi - Provedadore all'Porto se brinuo za luku. Prvi je vrlo često bio i komandant vojske, koji je usto nadgledao i stanje naoružanja i opreme, a drugi koji se nominalno brinuo za luku, imao je sličnu dužnost, jedino što je njegov djelokrug bilo ono što se nalazi na kopnu. U venecijanskoj mornarici postojali su i providuri zaduženi za mornaricu (Provedadore della Camera del mare), njih su zvali i Gazde Arsenala, jer im je sjedište bilo u Arsenalu, gdje su nadgledali sav njegov posao. Njih je u 16. vijeku bilo čak 20, a zatim je njihov broj smanjio na tri. Titula podeste ponovno je uvedena 1919. i to samo u venecijansku luku, kao neka vrsta počasti slavnoj tradiciji, ona je po svemu odgovarala lučkom kapetanu.
El Paraíso, Tapilula
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapilula.
Providur
U Kraljevini Italiji je od 1923. postojao Provveditorato generale dello Stato to je bilo tijelo državne administracije zaduženo za nabavu, skladištenje i distribuciju svih stvari neophodnih za rad različitih državnih službi koje se uz to i brinulo o svim državnim nekretninama. Ono je egzistiralo i u novoj Talijanskoj Republici sve do 2001. kad je ukinuto, od tad je njegov djelokrug rada dodjeljen Odjelu za opću upravu i kadrove u Ministarstvu privrede i financija.
I danas se po Italiji upotrebljava ta titula za administrativce po raznoraznim udruženjima i društvima.
El Paraíso, Tapilula
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 775 m.
Ivša Lebović
Ivša Lebović (Vrpolje, 25. ožujka 1874. – Bjelovar, 6. studenog 1936.), hrvatski političar i odvjetnik.
Rođen je u Vrpolju. Kao mladi odvjetnik, došao je u Bjelovar. Surađivao je s bjelovarskim odvjetnikom Milanom Rojcom, ocem slikarice Naste Rojc, koji mu je 1906. dao punomoć, kao svom zamjeniku u zastupanju stranaka. Ivša je bio odličan odvjetnik, pomagao je svima, posebno sirotinji, koju je besplatno zastupao na sudu. Sa suradnicima, osnovao je ogranak Hrvatske seljačke stranke u Bjelovaru u jesen 1916. Utemeljio je kulturne organizacije, brinuo se o prosvjeti i poboljšanju života na selu. U posjet mu je često navraćao njegov prijatelj Stjepan Radić. Godine 1929. bio je zajedno s Vlatkom Mačekom i s još dvadeset i jednim članom hrvatskih organizacija optužen za rušenje režima Kraljevine Jugoslavije. Na suđenju u Beogradu oslobođen je s Vlatkom Mačekom i još osmoricom. Nakon ubojstva dvojice hrvatskih mladića 15. rujna 1935. u Kokincu kraj Bjelovara, oko 60 seljaka bilo je uhićeno i zlostavljano. Na sudu ih je besplatno branio, zajedno s dr. Frankom Winterom. Na izborima 1936. dobio je 13 000 glasova, ali su zastupnička mjesta na prijevaru, dobili dva zastupnika starojugoslavenskog režima, koji su dobili tek 5 000 glasova.
Naglo je umro od srčanog udara 6. studenog 1936. Na sprovodu se okupilo jako puno ljudi, uglednih građana i običnih seljaka. Ispjevane su pjesme njemu u čas. Godine 1938. otkriven mu je spomenik na gradskom groblju sv. Andrije u Bjelovaru. Dobio je ulicu u Bjelovaru pod nazivom - Šetalište Ivše Lebovića.
La Joya, Guadalupe y Calvo
La Joya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2310 m.
La Línea, El Fuerte
La Línea je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 337 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Rossino, Cuneo
Rossino je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Tierra Blanca, Ocosingo
Tierra Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 484 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 925 m.
Sačurov
Sačurov je naseljeno mjesto u okrugu Vranov na Toploj, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 2478 stanovnika.
Oncești, Mogoș
Oncești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Mogoș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 613 m.
Armentario
Spominje se kao potpisnik povelje iz 984. kojom je kralj Bermudo II od Leona dao povlastice samostanu San Salvador de Celanova. Godine 1007. je službeno potvrdio ukaz kojim kralj Alfons V naređuje vraćanja opljačkane imovine samostanu. Posljednji put se spominje kao potpisnik ukaza iz 1018. kojim je kralj Alfonso V izvjesnom Ossoriju Fróilazu naređuje da stvari posuđene od pokojne kraljice Terese Ansurez vrati njenim kćerima Sanchi i Teresi.
Datum njegove smrti je nepoznat, odnosno predmet spora među historičarima. Pretpostavlja se da nije mogao biti živ 1025. kada se prvi put spominje njegov nasljednik biskup Nuño I. Dio historičara kao njegovog nasljednika navodi Suarija I koji je stolovao od 1015. do 1022. ali dio smatra da je riječ o zabuni, odnosno zamjeni za kasnijeg Suarija II koji je stolovao od 1058. do 1070.
Wadesboro, North Carolina
Vejdsboro je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.813, što je 2.261 (63,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Rehilete, Vega de Alatorre
El Rehilete je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 323 m.
Canalejo, Tapilula
Canalejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapilula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 712 m.
Corruttò, Reggio Calabria
Corruttò je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 242 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 670 m.
Bormida (rijeka)
Bormida je rijeka na zapadu Sjeverne Italije u Liguriji i Pijemontu, duga 153 km, desna pritoka rijeke Tanaro.
Hidrologija
Bormida izvire pod imenom Bormida di Millesimo na obroncima planine Carmo u Ligurskim Alpama, kod sela Castelvecchio di Rocca Barbena u Provinciji Savona. Od tamo teče prema sjeveroistoku do ušća u Tanaro nizvodno od Alessandrije.
Porječje rijeke prostire se po provincijama Alessandria, Asti, Cuneo, Savona na površini od 2600 km².
Sumbat III od Klardžetija
Sumbat III (სუმბატი) (? - 1011) bio je gruzijski princ izd dinastije Bagrationi, odnosno njene loze u Tao-Klardžetiju. Poznat je kao posljednji suveren Klardžetija kojim je vladao od 993. do svrgavanja od strane gruzijskog kralja Bagrata III 1011.
Agua de Vida, Anáhuac
Agua de Vida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Anáhuac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 196 m.
Rogelio Gutiérrez, Romita
Rogelio Gutiérrez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1746 m.
Lustrum
Lustrum (od latinskog glagola luere = posuti) je s jedne strane bio termin za ritualno pročišćenje - lustratio svih rimskih građana koje su provodili rimski cenzori, ali i za period od pet godina kad se nakraju obavljao taj obred.
Karakteristike
Za Rimljane je lustrum, imao dvostruko značenje, to je s jedne strane bio ritual čišćenja države, na završetku popisa stanovništva, koji se provodio svakih pet godina, s druge strane to je bio i sam period od pet godina.
Lustrum - ritualno pročišćenje rimskih građana provodio je jedan od dva službena cenzora, kojima je tad i završavao mandat. Oni su kao rimski magistrati bili odgovorni za javni moral i sve manifestacije koje je financirala država. Za Rimljane je Lustrum imao veliko značenje, jer je značio novi početak, pa je cijelu naciju trebalo i ritualno pročistiti. Sama svečanost bila je jednostavna, centralni događaj bilo je žrtvovanje tri životinje; svinje (sus), ovna (ovis) i bika (taurus), one zajedno bile su suovetaurilia. Njih bi prvo šetali oko okupljenog mnoštva na Marsovim poljanama, nakon tog su životinje ritualno zaklane i spaljene u čast boga Marsa, koji je izvorno bio bog plodnosti. Treba naglasiti da su slične običaje pročišćavanja imali i drugi drevni narodi antičkog svijeta, kao Makedonci i Perzijanci.
Na završetku ceremonije magistrati su se zakleli da će svi rimski građani prinjeti sličnu žrtvu bogovima, kako bi se zaštitili za sljedećih pet godina.
Historija obreda
Prvi lustrum obavljen je 566. pne. u doba kralja Servija Tulija, nakon provedenog popisa stanovništva, nakon tog se taj običaj redovito održavao svakih pet godina, nakon provedenog popisa stanovništva. U najranijem razdoblju republike, posao popisa i vođenje završne ceremonije lustrum provodili su konzuli. Prvi cenzori imenovani su 443. pne., od te godine pa sve do 294. pne. prema historičaru Liviju, izredalo se samo 26 para cenzora, i održano je samo 21 lustruma (ritualnog prošišćenja), iako se trebalo izredati 30 para cenzora i 30 lustruma. To se desilo zbog toga, jer se ponekad popis stanovništva nije uopće obavio, ili ga nisu obavili cenzori. S druge strane popis stanovništva mogao se izvršiti i bez lustruma. Tako su zabilježena takva dva slučaja 459. pne. i 214. pne. kad lustrum nije izveden zbog velikih katastrofa koje su pogodile Rimsku Republiku.
Vrijeme kad se trebao održati lustrum izračunavalo se, to je zapravo bilo 6 antičkih rimskih godina, koja je imala 304 dana, a to je zapravo bilo 5 solarnih godina (od 365 dana) s razlikom od jednog dana, jer 6 antičkih godina ima 1824 dana, dok 5 solarnih ima 1825 dana. Kako bi se lustrum, ili velika godina starih Rimljana, poklapao sa solarnim ciklusom, to se svake 11 godine ubacivao jedan mjesec od 24 dana.
Posljednji lustrum održan je u Rimu, 74. godine u vrijeme vladavine cara Vespazijana.
Pirkkala
Pirkkala (švedski: Birkala) je općina u sredini Finske od 18,689 stanovnika.
Pirkkala je zapravo samo predgrađe Tamperea i dio konurbacije Veliki Tampere koja ima 340 000 stanovnika.
Geografske karakteristike
Na terenu općine leži Internacionalni aerodrom Tampere - Pirkkala, a pored grada ide autoput 3 Helsinki - Hämeenlinna - Tampere - Vaasa.
Historija
Ime Pirkkala prvi put se pojavilo u pisanim izvorima 1374. u to vrijeme parohija Pirkkala zvana Velika Pirkkala (Suur-Pirkkala) prostirala se na teritoriju polovice današnje Regije Pirkanmaa.
Općina Pirkkala osnovana je 1922., kad se Velika Pirkkala podjelila na Sjevernu (Pohjois) i Južnu (Etelä) Pirkkalu, nakon tog je 1938. Sjeverna Pirkkala promjenila ime u - Nokia, dok je južna zadržala svoje ime.
Između 2008. - 2013. Općina Pirkkala bila je najbrže rastuća općina Finske.
Cerro Grande, Tlahuiltepa
Cerro Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlahuiltepa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1773 m.
Hidrazoinska kiselina
Hidrazoinska kiselina je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 43,028 Da.
Josip Kopjar
Rodio se 1941. u Orehovcu kraj Novog Marofa u župi Remetinec. Nakon pučke škole polazi sjemenište i klasičnu gimnaziju u Zagrebu, gdje je položio maturu 1960. Kao redovni student završio je šestogodišnji studij na Bogoslovnom fakultetu u Zagrebu te je zaređen za svećenika 29. lipnja 1967. Prvu godinu nakon ređenja, pomagao je po raznim župama, a od 1968. do 1970. bio je kapelan u Bjelovaru kod župnika Mije Jagodara. Imenovan je župnikom u Nevincu kraj Bjelovara, 19. veljače 1970. i tamo je ostao do smrti. Godine 1972. privremeno se brinuo i za župu Velika Pisanica. U Nevincu je radio na katehizaciji. Organizirao je sv. misije, bio je omiljen među ljudima i poznat na širem području Bjelovarsko-bilogorske županije. Temeljito je obnovio crkvu sv. Katarine u Nevincu. Organizirao je brojne pothvate za opće dobro mjesta i župe. Zagrebački nadbiskup, kardinal Franjo Kuharić, imenovao ga je 25. siječnja 1989. dekanom Bjelovarskog dekanata. Bio je na toj dužnosti do smrti. Pokopan je na mjesnom groblju u Nevincu.
Mundo Nuevo, Coatepec
Mundo Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 157 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1084 m.
Željko Sabol
Željko Sabol (Bjelovar, 26. studenoga 1941. - Zagreb, 5. rujna 1991.), hrvatski književnik, slikar, tekstopisac i autor šansona, likovni kritičar, leksikograf i povjesničar umjetnosti.
Životopis
Željko Sabol rodio se u Bjelovaru 1941. godine. U rodnom gradu završio je gimnaziju, a diplomirao povijest umjetnosti i komparativnu književnost na Filozofskom fakultetu u Zagrebu 1967. godine. Bio je kustos Gradskog muzeja u Bjelovaru, jedan od utemeljitelja Ogranka Matice hrvatske Bjelovar, tajnik Izdavačkog odbora i urednik glasila Rusana. Antologijsku pjesmu Kad izgovorim tvoje ime, prvi put je objavio u Hrvatskom tjedniku, 1971., zatim u prvom broju Rusana, glasila Ogranka Matice hrvatske Bjelovar. Kad je ta ista pjesma objavljena u čakovečkom Hrvatskom kolendaru, cjelokupna neprodana naklada je zabranjena, a protiv Željka Sabola, pokrenut je sudski proces, koji je zahvaljujući Igoru Mandiću i Juri Kaštelanu obustavljen. Odlazi šikaniran u Zagreb, gdje postaje umjetnički voditelj galerije Forum 1975., a kasnije urednik Likovne enciklopedije, Leksikografskog zavoda "Miroslav Krleža". Bio je član Matice hrvatske, Društva hrvatskih književnika i Hrvatskog centra PEN-a.
Polesine Parmense, Parma
Polesine Parmense je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Željko Sabol
Životopis
Nagrižen ozbiljnom bolešću, izvršio je samoubojstvo 1991. godine.
Polesine Parmense, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 697 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Željko Sabol
Književno stvaralaštvo
Objavio je više knjiga pjesama, polemika i kritika. Za gimnazijskih dana objavljuje prvu pjesmu, prvu likovnu kritiku i prvi prikaz jedne knjige u lokalnim novinama, Bjelovarskom listu u kojemu je s prekidima surađivao sve do 1990. godine. Kao student bio je urednikom kulturne rubrike Studentskog lista i Poleta. Mnoge su njegove šansone uglazbljene (Ostala si uvijek ista, Stare ljubavi, Prijatelji stari, gdje ste, Proljeće bez tebe, Nije bilo lako, Samo simpatija i druge) a izvodili su ih poznati izvođači kao što su Mišo Kovač (album Uvijek ima nešto dalje), Tereza Kesovija, Gabi Novak, Ibrica Jusić. Arsen Dedić prvi je uglazbio Sabolove verse, a prvi izvođač jedne njegove pjesme, Pusti me da spavam, bila je Gabi Novak.
Slikarsko stvaralaštvo
Već kao gimnazijalac uspješno se bavio slikanjem. Od tri njegova ulja na platnu, iz 1959. godine, u privatnom posjedu bjelovarskih i jedne zagrebačke obitelji, jedna od slika poklonjena je bjelovarskom muzeju.
Djela
Posmrtno
Буковица
mini|300p|Поглед на Буковицу - кула Кегљевица Буковица је кршевит крај у Сјеверној Далмацији, у троуглу између Бенковца, Обровца и Книна, Република Хрватска.
Географија
На сјеверу је омеђен ријеком Зрмањом, на западу Каринским морем, а на истоку и југоистоку Крком. Јужном границом Буковице пролази жељезничка пруга Задар - Книн. У рељефном погледу, ријеч је о кречњачкој заравни надморске висине 250 - 300 метара, прошараној мањим узвишењима (Јуришинка - 674 м).
Назив
Претпоставља се да је Буковица име добила по некадашњем обиљу букове шуме која је нестала испашом и пољопривредом.
Клима
На подручју Буковице осјећа се утицај континенталне и медитеранске климе. Зиме су хладне и с доста вјетрова, нарочито буре која траје и по неколико дана. Бура долази са сјевера и сјеверозапада, а испољава се снажним ударима. У току буре вријеме је ведро. За разлику од буре, југо углавном доноси пуно влаге и кишу. Понекад дува и суво југо који осуши земљу и штети усјевима. Снијег све рјеђе пада.
Sečovská Polianka
Sečovská Polianka je naseljeno mjesto u okrugu Vranov na Toploj, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Буковица
Клима
Топли дани и суше преовлађују у току љета. Температуре су високе али због мале влажности су издржљиве.
Привреда
Обрадивих површина је мало па се становништво оријентисало углавном на сточарство, посебно овчарство, и у мањој мјери ратарство. Вегетацијом и пољопривредом се ово подручје јасно разликује од сусједних плодних Равних котара, у које се стално исељавало буковичко становништво.
Sečovská Polianka
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 2701 stanovnika.
Буковица
Привреда
И прије војне акције Олуја то је био привредно заостао и депопулацијски простор, што је процес који је рат само убрзао.
Domo, Rieti
Domo je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Буковица
Насеља
Честа је подјела на Горњу или Обровачку Буковицу те Доњу или Кистањску Буковицу. Највеће насеље унутар саме Буковице су Кистање, а на њеном сјеверном рубу се налази Обровац. Већа буковичка села су Билишане, Бјелина, Ервеник, Ђеврске, Ивошевци, Карин, Крушево, Медвиђа, Мокро Поље, Пађене и Жегар.
Buenavista Tercero, San Luis de la Paz
Buenavista Tercero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2247 m.
Teyra, Chignahuapan
Teyra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2284 m.
Nenad Prelog
Obrazovanje
Diplomirao je sociologiju i filozofiju na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, magisterij znanosti s područja ekologije stekao je na Michiganskom sveučilištu u Ann Arboru, SAD , doktorat znanosti postigao je 1983. na Fakultetu političkih nauka u Zagrebu obranivši disertaciju na temu Informacijski aspekt upravljanja okolinom. Postdoktorski studij informacijskih znanosti završio je na Kalifornijskom sveučilištu u Los Angelesu.
Znanstveni i obrazovni rad
Nenad Prelog je osnovao Informacijsko dokumentacijski centar za zaštitu okoliša Sveučilišta u Zagrebu a u Referalnom centru Sveučilišta u Zagrebu radio je kao voditelj odjela i direktor
Profesor Prelog dao je ključan prinos uspostavljanju informacijskih znanosti kao znanstvene discipline. Osobito se specijalizirao za nove medije te za e-demokraciju. Najcitiraniji je autor iz područja informacijskih znanosti i autor prve hrvatske knjige o obradi teksta na računalu. Bio je predsjednik Hrvatskog društva za promicanje informatičkog obrazovanja.
Redoviti je profesor u trajnom zvanju. Najdulje je predavao na fakultetima političkih znanosti (Studij novinarstva) odnosno organizacije i informatike Sveučilišta u Zagrebu. Predavao je na desetak sveučilišta u Hrvatsko i svijetu. Bio je voditelj poslijediplomskog studija iz informacijskih znanosti i više znanstvenih projekata.
Dobitnik je niza priznanja (među ostalim: Plakete za razvoj informatike, Povelje za zaštitu čovjekove okoline, Nagrade Grada Zagreba, Državne nagrade za popularizaciju znanosti).
Novinarstvo i publicistika
Još kao student počeo je raditi u novinama, te je nekoliko godina bio urednik a kraće vrijeme i glavni urednik Omladinskog tjednika.
Bio je urednik u više časopisa, među ostalim i glavni urednik informacijskog časopisa Byte.
Nakladništvo
U Leksikografskom zavodu Miroslav Krleža bio je pomoćnik ravnatelja i predsjednik Znanstvenog vijeća.
Diplomacija i međunarodna suradnja
Nenad Prelog bio je suosnivač i dugogodišnji predsjednik Hrvatsko-američkog društva.
Od 2000. godine bio pomoćnik ministra vanjskih poslova, pa od 2003. do 2006. prvi veleposlanik Republike Hrvatske u Republici Irskoj. Nakon toga je od 2008. do 2010. bio član Strateškog vijeća Ujedinjenih naroda za informacijsku i komunikacijsku tehnologiju i razvitak (Global Alliance for ICT and Development). Imenovan je 2014. hrvatskim veleposlanikom u Južnoafričkoj Republici.
Progreso, Vega de Alatorre
Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Tubre, Bolzano
Tubre je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 723 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1246 m.
Kenyon, Minnesota
Kenjon je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.815, što je 154 (9,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Irimești, Breaza
Irimești je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Breaza.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 515 m.
Brentwood, Essex
Brentwood je grad od 54,715 stanovnika na istoku Engleske.
Geografske karakteristike
Brentwood leži na jugozapadu Essexa u Distriktu Brentwood, čiji je administrativni centar, udaljen 30 km sjeveroistočno od Charing Crossa. Pored grada prolazi londonski kružni autoput M25M25]].
Historija
Njegovo ime je sintagma od Brent (burnt - izgorio) + Wood (šuma), a to otkriva da je nastao na mjestu šumske čistine.
Tokom vremena postao je odmorište za hodočasnike koji su putovali za Canterbury, na ta vremena podsjećaju ostaci kapele iz 12. vijeka u centru grada. Nakon što mu je kralj Henry III u 13. vijeku dodjelio povelju da može održavati sajam - Brentwood se razvio u značajno trgovište.
Brentwood je poznat kao mjesto gdje su zasjedali prvi sudovi, na ta vremena podsjeća elizabetijanska zgrada u kojoj je zasjedao sud. Uz to ima i vrlo staru školu osnovanu 1557.
Borislav Pavlovski
Borislav Pavlovski (Bjelovar, 26. veljače 1950.), kritičar, esejist, antologičar, prevoditelj, književni povjesničar, teatrolog i sveučilišni profesor.
Osnovnu i srednju školu završio je u Zagrebu, gdje je na Filozofskom fakultetu diplomirao hrvatski jezik i književnost i južnoslavenske jezike i književnosti te filozofiju. Na istom je fakultetu magistrirao i doktorirao s prilozima iz teatrologije. Radi kao izvanredni profesor makedonske književnosti i hrvatske književnosti prema južnoslavenskim književnostima. Makedonski jezik i književnost predavao je na sveučilištima u Osijeku, Rijeci, Mariboru (Republika Slovenija) i Göteborgu (Kraljevina Švedska). Od 1980. do 1987. radio je kao tajnik u Upravi Zagrebačke slavističke škole (s Mladenom Kuzmanovićem, direktorom, i Stjepanom Damjanovićem, zamjenikom direktora). Bio je predsjednik Hrvatsko-makedonskog društva (1995.-1997.), te predsjednik Hrvatskoga filološkog društva (1997.-2000.).
Od sredine sedamdesetih godina 20. st. objavljuje kritičke tekstove, eseje, rasprave, leksikonske i enciklopedijske priloge u hrvatskim i inozemnim (njemačkim i američkim) enciklopedijskim izdanjima. Prevodi s makedonskoga i bugarskoga jezika. Preveo je s makedonskoga na hrvatski jezik dvadesetak historiografskih, publicističkih, esejističkih, književnopovijesnih i znanstvenih djela te četiri romana i dvanaest drama (od kojih su četiri uprizorene u hrvatskim kazalištima i izvedene na radiju), kao i više izbora iz makedonske poezije, tiskanih u hrvatskim listovima i časopisima. Sudjelovao je u izradi Makedonsko-hrvatskog rječnika // Hrvatsko-makedonskog rječnika u “Balkanskom rječniku” (redaktor Slavomir Marinković, Mi-An, Skopje, 2004.). S bugarskoga na hrvatski preveo je više eseja i dramu Hrista Bojčeva “Pukovnik Ptica”, izvedenu 2005. u splitskom Hrvatskom narodnom kazalištu. Borislav Pavlovski nagrađivan je za svoj nastavni i znanstveni rad (Medaljom Filozofskog fakulteta, 2000., Medaljom apostola Pavla Vlade Republike Makedonije, 2001. i Medaljom Kliment Ohridski, 2001.). Član je Matice hrvatske, Hrvatskoga centra ITI-UNESCO, Društva hrvatskih književnika i počasni član Društva pisaca Makedonije (DPM). Bio je predsjednik Hrvatsko-makedonskoga društva i Hrvatskoga filološkog društva (1997.-2001.).
Eliseo Guzmán, Romita
Eliseo Guzmán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1738 m.
Corno Grande
Corno Grande (što na talijanskom znači Veliki rog) je sa svojih 2,912 metara najviši vrh Apenina.
La Piedad, Tapilula
La Piedad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapilula.
Klardžeti
thumb|250px|Tao–Klardžeti u 10. vijeku Klardžeti (კლარჯეთი ) je bila pokrajina antičke i srednjovjekovne Gruzije, a čije područje odgovara dijelu današnje provincije Artvin u sjeveroistočnoj Turskoj. Klardžeti, susjedna provincija Tao i još nekoliko manjih područja su činile veću regiju za zajedničkom historijom i kulturom, a koja se tradicionalno naziva Tao-Klardžeti.
Juan García, Anáhuac
Juan García je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Anáhuac.
Corno Grande
Karakteristike
Corno Grande se nalazi u Centralnim Apeninima u Regiji Abruzzo. On je zapadni vrh Gran Sassa, ostala dva istočni i centralni su nešto niži (istočni 2908 m, centralni 2,893 m).
Klardžeti
Rana historija
Klardžeti, kroz koju je prolazila rijeka Chorokhi (Çoruh), prostirala se od gorja Arsiani prema zapadu sve do obale Crnog mora, a središte joj je bilo utvrđeni trgovački grad Artanuji (današnji Ardanuç). Na sjeveru se graničila sa Shavshetijem i Nigalijem te sa Taom na jugu. Otprilike odgovara Holarzeni (Χολαρζηνή, Καταρζηνή) iz klasičnih antičih izvora i vjerojatno Kaţarzi ili Quturzi iz ranijih urartijanskih zapisa.
Albert I od Namura
Albert I (cca. 950 – 1011) bio je prvi grof Namura, koji je vladao od 998. do smrti. Bio je sin Roberta I, grofa od Lommea.
Klardžeti
Rana historija
Klardžeti je bila jedna od provincija na krajnjem jugozapadu kraljevstva Kartli, grčko-rimskim piscima poznatog kao Iberija, nastalog na Kavkazu u 3. vijeku pne. i kojim je —prema srednjovjekovnim gruzijskim kronikama— vladala dinastija Farnabazida. Od 2. vijeka pne. do 3. vijeka n.e. je Kladržeti kao i susjedne zemlje bio predmetom sukoba između kraljevstva Iberija i Armenije (Armenci su Klardžeti nazivali Kļarjk'), te prelazio iz vlasti jedne države u drugu. Kada je 370-ih Iberija podijeljenja između Rima i sasanidske Perzije, Klardžeti je pao pod rimsku vlast, iako se ne zna da li kao provincija ili vazalna država. Brak hosroidskog kralja Vahtanga I od Iberije za rimsku princezu Helenu je po svemu sudeći omogući Iberijcima da ponovno dobiju vlast nad provincijom oko 485. Otada je Klardžeti bio pod vlašću Vahtanogovih mlađih sinova i njegovih romanofilskih potomaka iz kuće koji su stvorili dinastiju Guaramida. Oni su vladali Klardžetijem i Javakhetiem do oko 786. godine, kada su guaramidske zemlje pale pod vlast njihovih pobunjenih rođaka iz porodice Bagrationi (Bagratida).
Albert I od Namura
Oženio je Ermengarde, kćer vojvode Charlesa od Donje Lotaringije, s kojom je imao troje djece:
Klardžeti
Bagratidska vlast
thumb|Manastir [[Khandzta, danas u ruševinama]] Pod vlašću dinastije Bagrationi je nastao period ekonomskog prosperiteta i kulturne obnove. Porezi prikupljeni u Artanujiju su značajno uticali na uspon vlasti Bagrationija. Nakon što je opustošen u arapskoj invaziji, Klardžeti je ponovno nastanjen i postao važno središte kršćanske kulture i i zbog velikog monastičkog pokreta koji je vodio gruzijski redovnik Gregorije od Khandzte (759 – 861).
Oko 870. Klardžeti je postao nasljedno leno jedno od tri glavna ogranka gruzijskih vladara iz dinastije Bagrationi. Ovu lozu —poznata u srednjovjekovnim gruzijskim zapisima kao Suvereni Klardžetija (კლარჯნი ხელმწიფენი, klarjni khelmts'ip'eni)—je konačno godine 1010. svrgnuo njihov rođak Bagrat III, prvi kralj ujedinjene Gruzije. Klardžeti se nikada nije oporavio od serije seldžučkih napada krajem 11. vijeka, a nastavio je propadatgi i zbog mongolskih i Timurovih invazija u 13. i 14. vijeku. Nakon što je Kraljevina Gruzija podijeljena u 15. vijeku, Klardžeti je došao pod vlast prinčeva od Meskhetija koji su ga izgubili zbog osmanskog osvajanja 1551.
Juan García, Anáhuac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
Corno Grande
Karakteristike
Na Corno Grande se prvi popeo botaničar Orazio Delfico 1794. Nešto sjevernije uzdiže se Corno Picolo (Mali rog) koji je visok samo 2,655 ali je puno teži za uspon.
La Carrera, El Fuerte
La Carrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 329 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Kriza kasnog srednjeg vijeka
Kriza kasnog srednjeg vijeka odnosi se na niz događaja u 14. i 15. vijeku koji su priveli blagostanje i rast država Evrope kraju. Tri najveće krize dovele su do temeljnih promjena u svim društvenim oblastima: demografski kolaps, politička nestabilnost i religijski preokreti.
Valea Giogești, Mogoș
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 931 m.
Kriza kasnog srednjeg vijeka
Niz gladi i kuga, počevši sa velikom glađu 1315–17 i naročito crnom smrti 1348. godine, smanjio je populaciju možda za pola ili više kada je srednjovjekovni topli period završio, a prvi vijek malog ledenog doba počeo. Zajedno sa depopulacijom došlo je do društvenih nemira i endemskog ratovanja. Iscrpljivanje zemljišta, prenaseljenost, ratovi i epidemije izazvali su stotine gladi u Evropi tokom srednjeg vijeka, uključujući 95 u Britaniji i 75 u Francuskoj. U Francuskoj, Stogodišnji rat, loše žetve i epidemije smanjile su populaciju za dvije trećine.
Krimska pokrajinska vlada
Krimska pokrajinska vlada je bila privremena vlada koja je od 1918. do 1919. godine, na kraju Prvog svjetskog i tokom Ruskog građanskog rata upravljala Krimom, prvo kao klijent Njemačkog Carstva, a neko vrijeme kao de facto nezavisna država. Osnovana je nekoliko mjeseci nakon što su u proljeće 1918. njemačke trupe okupirale Krim i likvidirale Sovjetsku Socijalističku Republiku Tavridu. Na čelo vlade je postavljen Macej (Sulejman) Suljkevič, bivši ruski carski general za koga se vjerovalo da će zbog svog lipsko-tatarskog porijekla na stranu Nijemaca pridobiti srodno krimsko-tatarsko stanovništvo. Susjedna Ukrajina, sa kojom je, također kao njemački klijent, upravljao Pavlo Skoropadski, je Krim smatrala dijelom svoga teritorija, ali je Suljkevič to odbio priznati; dvije strane su tokom jeseni 1918. godine, međutim, otpočeli pregovore o stvaranju određenih državnopravnih odnosa. Međutim, sve je te planove poremetila kapitulacija Njemačke, odnosno povlačenje njenih snaga. Suljkevič je zbog svoje pro-njemačke politike postao izuzetno nepopularan među lokalnim stanovništvom, te je zamijenjen sa novim premijerom, Solomonom Krimom, liberalnim kadetskim političarom jevrejskog porijekla. Krimova nova vlada, međutim, nije uspjela ostvariti dobre odnose sa Antonom Denjikinom, vođom ruskog bjelogardjeskog pokreta oko koga su se, uz podršku Antante, počele okupljati antisovjetske snage u južnim dijelovima bivšeg Ruskog Carstva. To ju je značajno oslabilo, te je u proljeće 1919. godine brzo pala pod udarom Crvene armije koja je zauzela Krim i osnovala Krimsku Sovjetsku Socijalističku Republiku. Kada su Sovjeti ponovno nakratko protjerani, Krim je došao pod vlast Denjkinove tzv. Južnoruske vlade.
Kriza kasnog srednjeg vijeka
Narodni ustanci u srednjovjekovnoj Evropi i građanski ratovi između plemića unutar država poput ratova dviju ruža bili su česti - sa Francuskom u internim borbama devet puta - a bilo je i međunarodnih sukoba između kraljeva, kao što je slučaj sa Francuskom i Engleskom u Stogodišnjem ratu. Jedinstvo Rimokatoličke Crkve uništenoj je Zapadnom šizmom. Sveto Rimsko Carstvo također je bilo u padu; nakon Velike međuvlade (1247–1273), Carstvo je izgubilo koheziju i politički, zasebne dinastije raznih njemačkih država postale su važnije od zajedničkog carstva.
Demografija
Neki učenjaci tvrde da je na početku 14. vijeka Evropa bila prenaseljena. Do 14. vijeka granice su se prestale širiti i interna kolonizacija se privodila kraju, ali je nivo populacije ostao visok.
Srednjovjekovni topli period završio je nekada krajem 13. vijeka, donijevši "Malo ledeno doba" i teže vremenske uslove sa smanjenim žetvama. U sjevernoj Evropi, nova tehnološka otkrića poput teškog pluga i tropoljnog sistema nisu bila tako efikasna u raskrčivanju novih polja za žetvu kao u Sredozemlju zato što je na sjeveru tlo bilo siromašno i slično glini. Nestašice hrane i brz rast cijena bili su životne činjenice već čitav vijek prije kuge. Nije bilo dovoljno žita, zobi, sijena, a shodno tome i stoke. Njihov nedostatak rezultirao je pothranjenošću, što povećava podložnost infekcijama zbog oslabljenog imuniteta. U jesen 1314. počele su jake kiše, koje su bile početak nekoliko godina hladnih i vlažnih zima. Već slabe žetve na sjeveru postale su još slabije i uslijedila je sedmogodišnja glad. Između 1315. i 1317. katastrofalna glad, poznata kao Velika glad, pogodila je veći dio Sjeverozapadne Evrope. Bila je nedvojbeno najgora u historiji Evrope, moguće smanjivši populaciju za više od 10%.
thumb|right|[[Republika Genova|Ženovske (crveno) i mletačke (zeleno) pomorske trgovinske rute u Sredozemlju i Crnom moru]] Većina vlada uvela je mjere koje su branile izvoz prehrambenih proizvoda, osuđivale špekulante crnog tržišta, postavljale regulacije cijena žitarica i stavile ribolov velikih razmjera izvan zakona. U najboljem slučaju, pokazale su se nesprovodivima, a u najgorem su doprinijele padu čitavog kontinenta. Najjače pogođene zemlje, poput Engleske, nisu bile u stanju kupiti žitarice iz inostranstva: od Francuske zbog zabrane, a od većine ostalih proizvođača žitarica zbog loših žetvi zbog nedostatka radne snage. Bilo koje žitarice koje su se mogle otpremiti oteli bi pirati ili pljačkaši kako bi ih prodali na crnom tržištu. Za to vrijeme, mnoge od najvećih država, prije svega Engleska i Škotska, ratovale su, trošeći dobar dio svojih riznica i pogoršavajući inflaciju. 1337. godine, u zoru prvog vala Crne smrti, Engleska i Francuska krenule su u rat poznat kao Stogodišnji rat. Tu situaciju pogoršali su zemljoposjednici i monarsi poput Edwarda III od Engleske (vladao 1327–1377) i Philipa VI od Francuske (vladao 1328–1350), koji su podigli kazne i najamnine svojih zakupaca iz straha da bi njihov relativno visok standard života opao.
Evropska ekonomija stupila je u začarani krug u kojem su glad i hronične, oslabljujuće bolesti smanjivale produktivnost radnika, pa je proizvodnja žitarica, izazivajući povećanje cijena žitarica. Standard života drastično je opao, hrana je postala ograničenija, a Evropljani su cjelokupno doživljavali više zdravstvenih problema.
Kada se javila epidemija tifusa, hiljade je osoba umrlo u naseljenim urbanim centrima, prije svega u Ypresu (sada u Belgiji). 1318. godine kuga nepoznatog porijekla, za koju neki smatraju da je bila antraks, pogodila je životinje u Evropi, prije svega ovce i stoku, dodatno smanjivši opskrbu hranom i prinose seljaka.
Narodni ustanci
Prije 14. vijeka narodni ustanci nisu bili nepoznati, npr. ustanci kod plemićke kuće protiv nevoljenog gospodara, ali su bili lokalnog djelokruga. To se promijenilo u 14. i 15. vijeku, kada su novi pritisci odozgo na seljake rezultirali masivnim pokretima i narodnim ustancima u čitavoj Evropi. Kao primjer toga koliko su ustanci postali česti i rašireni, u Njemačkoj je između 1336. i 1525. bilo više od šezdeset faza vojnih seljačkih nemira.
Politika i religija
thumb|250px|[[Bitka kod Alžubarote]] Jedinstvo Rimokatoličke Crkve uništeno je Zapadnom šizmom. Sveto rimsko carstvo također je bilo u padu, u razdoblju nakon Velike međuvlade (1247–1273), Carstvo je izgubilo koheziju i politički odvojene dinastije raznih njemačkih država postale su važnije od njihovog zajedničkog carstva.