cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aurora, Lecco
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 272 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 256 m.
La Gloria, Tonalá
La Gloria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Aleksandar Štulhofer
Aleksandar Štulhofer (1962.), redoviti profesor, Predstojnik Katedre za seksologiju, Odsjek za sociologiju Filozofskog fakulteta u Zagrebu. Osnivač seksualne terapije u Hrvatskoj.
Biografija
Štulhoferov otac je bio kirurg a majka predavala u srednjoj školi. Njegova baka je bila jako religiozna a roditelji nisu nikada razgovarali s njim o seksualnosti. Prema vlastitim izjavama, klasične sociološke teme u njegovoj mladosti nisu izazivale veliki entuzijazam. No to se promijenilo kada je 1991. prvi put posjetio SAD. Dobio je istraživačku stipendiju na Sveučilištu Indiana u Bloomingtonu, u sklopu kojeg je i slavni Institut Kinsey, najpoznatija seksološka institucija na svijetu. Tu je imao pristup velikoj biblioteci pa je danima čitao i tražio nove knjige, te je tako naišao na jednu veliku policu s knjigama o ljudskoj seksualnosti.
Prema njegovom shvaćanju, ljubav, brak i seks su različiti pojmovi. Razlikuje i pojam "ljubav" od pojma "zaljubljenost":
Prema vlastitiom priznanju, najzanimljiviji razgovor je jednom imao nakon predavanja u Isusovačkoj školi s grupom mladih vjernika koji su se trudili poštivati tradiciju i ne stupati u spolne odnose prije braka.
Prema njegovoj teoriji, seks ne izaziva ovisnost, pa ljudima koji pate od problema s kontroliranjem seksualnog nagona, tvrdi, pomaže normalna psihoterapija, a nije potreban odlazak u klinike za liječenje ovisnosti.
Štulhofer je također pokretač seksualne terapije u Hrvatskoj. U istraživanju iz 2003. godine, na uzorku tisuću žena, navodi kako poteškoće pri postizanju orgazma ima svaka peta žena u Hrvatskoj, što se poklopilo sa svjetskim rezultatima.
La Laguna Grande, Cuquío
La Laguna Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuquío.
Sant'Ilario, Macerata
Sant'Ilario je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 822 m.
Aiello del Sabato, Avellino
Aiello del Sabato je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1881 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 423 m.
Roosevelt County, New Mexico
je okrug u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 19.846, što je 1.828 (10,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
NGC 1957
NGC 1957 je galaksija u zviježđu Zecu.
Santa Ana, Tequila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1261 m.
Spahići (Bosiljevo)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 36 stanovnika te 12 obiteljskih kućanstava.
Esperanto
Esperanto je logičan i jednostavan međunarodni jezik stvoren da bi olakšao i demokratizirao komunikaciju među ljudima različitih govornih sredina i kultura. Prvi udžbenik esperanta objavio je 1887. godine u Varšavi poljski liječnik Lazar Ludvig Zamenhof (1859.-1917.) pod pseudonimom "Dr. Esperanto" (liječnik koji se nada) što je kasnije postalo i ime samog jezika.
Govorna zajednica esperanta postoji već više od stotinu godina, a čine ju brojni govornici i simpatizeri okupljeni u tisuće klubova, grupa, udruženja, strukovnih i nacionalnih saveza na svim kontinentima.
Ideja esperanta
U svijetu postoji tisuće jezika i ljudi se među sobom slabo ili nikako sporazumijevaju. Zadržimo i dalje te jezike, ali i odredimo jedan zajednički koji će ih sve povezivati, a to jest esperanto. Ljudi bi, osim svog materinjeg jezika, mogli govoriti i esperanto (kao "prvi strani jezik"). Moguće je da je Esperanto je u uvoj ulozi neizmjerno bolje rješanje od engleskog, kineskog ili bilo kog drugog nacionalnog jezika. To je zato jer je kao prvo neutralan, a kao drugo lagan za učenje.
On nije potekao od jedne velesile ili jednog naroda, koji bi se svojim jezikom nametao svim ostalima. Zato što je pravljen planski, a ne stihijski kao nacionalni jezici, on zahtijeva i do 10 puta manje vremena da se nauči. Osnovna komunikacija se u njemu postiže još i brže. Time učenje stranih jezika ne postaje povlastica bogatih i učenih, nego dostupno svakome, što je demokratski. Time se golema sredstva za učenje jezika i godine učenja štede i mogu potrošiti na dobrobit ljudskog roda, a kultura, književnost i znanost prelaze nacionalne granice i dostupne su svakome.
Esperantisti, osim ovih ideja, nude svijetu i "gotov proizvod" za tu namjenu, to jest međunarodni jezik esperanto, kojeg oni iskušavaju i razvijaju svakodnevno, nastojeći ljudima svih narodnosti, vjera i uvjerenja pokazati da je on u zajedničkom interesu svih. Štaviše, korištenje esperanta u međunarodnom komuniciranju takozvanima malim jezicima pruža veću zaštitu i stvara povoljnije uvjete za njihovo održanje i razvoj nego li im pruža svijet u kojem dominira jedan ili nekoliko takozvanih velikih jezika.
Specijalne karakteristike
Jezička struktura esperanta podržava prirodni tok ljudskog razmišljanja i logičniji je od spontanih (nacionalnih) jezika. Veoma produktivan način tvorenja reči garantovao je još u početnom stadijumu razvoja jezika iznijansirane mogućnosti izražavanja, što je još u ranim stadijumima učenja motivisalo učenike da napreduju u učenju. Tako je sama zainteresovanost brzo omogućavala sticanje znanja – neuporedivo pre no kod učenja nacionalnih jezika.
Uopšteno rečeno, meseci učenja ovog jezika odgovarali su godinama učenja nacionalnih jezika (kao na primer engleskog ili francuskog). Zbog pretežno evropske osnove korena reči, na primer, azijatima je potrebnije duže vreme učenja, ali ipak manje od vremena za učenje nekog drugog azijskog jezika.
Već u pomenutoj Prvoj knjizi esperanta (1887) Zamenhof je postavio temelje gramatike u 16 pravila (koji razumljivo ne mogu objasniti sve detalje jezičke upotrebe). Ova gramatika je ušla u sistem dokumenata poznat pod imenom „Osnovi esperanta“, koji po odluci Prvog Svetskog Esperanto Kongresa (Universala Kongreso) iz 1905, obezbedio kontinuitet razvoja jezika.
Fond reči
Reči u esperantu potiču iz različitih jezika. Neke nove reči dolaze iz neevropskih jezika (kao npr. japanski), jer su te reči ušle i u druge jezike i postale internacionalne, ali u najvećem delu potiču iz najpoznatijih evropskih jezika – uglavnom iz latinskog, francuskog, nemačkog i engleskog. Zbog internacionalnog karaktera, mnoge reči pripadaju raznim jezicima, čak i ako je konkretna forma u esperantu slična onoj u latinskom.
Princip izbora reči:
Dani u nedelji su iz romanskih jezika, po francuskoj formi reči(dimancxo, lundo, mardo...), mnogi delovi tela po latinskom (hepato, okulo, brako, koro, reno...), reči za vreme: iz nemačkog (jaro, monato, tago...). Imena životinja i biljaka uglavnom su došli iz naučnih latinskih naziva.
Kao što je se u gornjem primeru videlo, mnoge se reči mogu naći u različitim jezicima.
Dalje, Zamenhof je brižljivo sačinio neveliku bazu korena reči (leksema) i afikasa (morfema) na osnovu čega su sačinjena velika većina drugih reči (možda 500-2000 reči i afikasa).
Mada se Zamenhof trudio da internacionalizuje esperanto, on je ipak evropocentričan, zbog svog rečničkog fonda. Ta osobina nije tipična samo za esperanto: većina kasnijih projekata su takođe vukli leksiku iz evropskih široko upotrebljvanih reči. Glavna razlika između esperanta i drugih jezičkih projekata potiče od neevropocentričnosti njegove gramatike, i to je Zamenhov objasnio kao svoj svesni trud. Delovi reči sa gramatičkom funkcijom pojavljuju se samostalno iz rečnika tako da je svaki tekst razumljiv bez posebnog gramatičkog objašnjenja. S druge strane, on je prilagodio gramatičke gradivne rečce (između ostalih: nastavke reči) tako da Evropljani – esperantisti nisu nužno svesni baš te neevropocentričnosti gramatike esperanta.
Specifične reči u esperantu
U esperantu nisu sve reči te koje su značenje i oblik dobile iz drugih jezika. Dobar deo reči su čisto esperantski idiomi, samostalno rođeni u esperantu, što zbog Zamenhovovih razloga ili zbog prirodne evolucije jezika, koju tvore oni koji komuniciraju na tom jeziku.
Može se primetiti da predstavljena lista (po formi) sadrži mešavinu sasvim uobičajenih reči i reči koje se upotrebljavaju u žargonu ali se ne nalaze u postojećim rečnicima;
Tome se takođe mogu pridodati korelativne reči i upotreba afikasa kao samostalnih reči igi, ilo, ree, umi, itd).
Po značenju:
Alfabet i ortografija
Pisanje ili ortografija je veoma jednostavno i dosta je slično srpskom ili hrvatskom latiničnom pismu: jedan glas (fonema) za jedno slovo i obrnuto.
Esperanto upotrebljava latinski alfabet, ali pošto jezik ima više od 26 glasova, Zamenhof je morao da izmisli nova slova, takozvana slova sa kapicom na vrhu. Slova c,g,h,j,s i u imaju kapičastu verziju ĉ, ĝ, ĥ, ĵ, ŝ, ŭ i tada se čitaju kao ćirilično č, dž, h, ž, š, ў.
U esperantskim TTT-upotrebljavaju se (u 2004) sledeći načini za pisanje kapičastih slova:
Evolucioni razvoj jezika
Mada se esperanto pokazao sasvim podesnim za međunarodnu upotrebu, tokom njegove istorije nije manjkalo predloga za reformu nekih detalja. 1908. godine pokušaj reforme se završio izrodivši novi jezik (i danas živ): Ido (Ido). Nasuprot „Idou“, esperanto od 1887. do danas ima tihi konstantni razvoj, bez radikalnih promena. Te (nekad skoro neprimetne, nekad žestoko sukobljene) jezičke promene širile su, osim opšteg porasta jezičkog fonda, takođe i sledeće tendencije:
Sve su glasnija nastojanja da se u legitimnoj i normirajućoj formi (koju odobrava Akademija za esperanto) na primer, uvede nova lična zamenica za treće lice srednjeg roda „ri, ŝli) ili konsekventna upotreba ĝi'' za srednji rod trećeg lica jednine i množine.
(*) arhaizam – retko upotrebljavan.
(**) bespolna, zamenica „ĝi“ može biti upotrebljavana za stvari ili bespolna zamenica trećeg lica za živa bića i ljude. Ipak ona najčešće se upotrebljava za stvari, životinje i decu (slično kao zamenica „ono“ u srpskom jeziku).
(***) U upotrebi samo u trećem licu
Jezička populacija
Broj ljudi koji govore esperanto je nepoznat. Moguće su samo procene. Procene variraju između nekoliko stotina hiljada i nekoliko miliona. Neki smatraju da se radi čak i o više desetina miliona, ali pretpostavlja se da je tada reč o svim ljudima koji su se nekada obavestili o osnovnim elementima jezika, možda učili na kursevima, još uvek se sećaju nekoliko reči, ali koji praktično ne vladaju jezikom. Kada bi kriterijum bio uporediv sa maternjim jezikom, tada bi tek koja desetina hiljada ljudi spadala u tu jezičku populaciju.
Među planskim jezicima (npr, Interlingva i Ložban), esperanto je najviše upotrebljavan i jedini je čije trajanje ima implikacije u skoro svim životnim sferama. Interlingva, glavni konkurent esperantu između planskih jezika, ima oko hiljadu pristalica/osoba koje se služe njime.
Esperanto nije sekundarni zvanični jezik bilo koje priznate zemlje. Početkom 20. veka su postojali planovi za formiranje države Neutralni Moresnet kao prve Esperanto države na svetu. Februara 2013 je formirana Avaaz peticija za usvajanje Esperanta kao jednog od zvaničnih jezika Evropske Unije.
Američka armija je objavila vojne buke fraza u Esperantu, da bi se koristile u vojnim igrama od strane izmišljenih neprijateljskih snaga. Tokom leta 1924. godine, Američka radio relejna liga je usvojila Esperanto kao svoj zvanični međunarodni pomoćni jezik, s nadom da će se jezik ustaliti među radio amatema u međunarodnoj komunikaciji, ali je njegova stvarna upotreba u radio komunikacijama bila neznatna.
Esperanto je radni jezik nekoliko neprofitnih međunarodnih organizacija kao što su Sennacieca Asocio Tutmonda, levičarska kulturološka asocijacija, ili Education@Internet, koja se razvila iz Esperanto organizacije; većina drugih su organizacije specifične za Esperanto. Najveća među njima je Svetski esperantski savez. Esperanto je takođe jedan od prvih veštačkih jezika koji su korišćeni u univerzitetskim predavanjima (International Academy of Sciences San Marino).
Svi lični dokumenti koje izdaje World Service Authority, ukljućujući Svedski pasoš, su napisani u Esperantu, zajedno sa Engliskim, Frencuskim, Španskim, Ruskim, Arapskim, i Kineskim.
Esperantski pokret
Najznačajnija esperantska organizacija je Svetski esperantski savez (Universala Esperanto-Asocio). On je već nekoliko decenija ima zvanični savetnički odnos sa Ujedinjenim Nacijama i UNESCO, koje su priznale Esperanto kao medijum za internacionalno razumevanje 1954. UNESKO u saradnji sa UN su do sada prihvatile dve rezolucije u korist esperanta i esperantskog pokreta, u kojima se ističu zapaženi rezultati esperantskog pokreta i preporučuje učenje jezika. Međutim, za razliku od latinskog u srednjovekovnoj Evropi i engleskog u našem vremenu, esperantu nedostaje mreža škola, univerziteta i učila.
Najpoznatiji esperantski simbol je zelena petokraka, koja simbolizuje nadu na svih pet kontinenata i deo je esperantske zastave.
Kultura
Esperanto poseduje literaturu i književnost (što originalnu što prevedenu). Na esperantu se štampaju časopisi i novine, emituju radio emisije. Postoji esperantska muzika i esperantsko pozorište. Esperantisti se okupljaju jednom godišnje na Svetskom esperantskom kongresu, koji još ima značaj i festivala, na Svetskom omladinskom kongresu, Svetskom radničkom kongresu i na mnogim drugim stručnim skupovima i posebnim prigodama.
U vreme Interneta esperanto kao jezik, prisutan je u značajnoj meri na Web-u, gde postoje brojni sajtovi na tom jeziku, a postoje i specijalizovani pretraživači, kao na primer Gugl (Google) sa jezičkim alatkama prilagođenim esperantu.
Obrazovanje
Većina govornika Esperanta nauči jezik putem samostalnog učenja, onlajn tutorijala, i korespondantskih kurseva koje predaju volonteri. Zadnjih godina su postali popularni besplatni vebsajtovi za podučavanje, poput lernu!.
Luko (Konjic)
Luko je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 22 stanovnika.
Britz
Bric je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Barnim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.226 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12060036.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Barnim Bric se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Barnim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 55 metara. Površina opštine iznosi 15,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.226 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 145 stanovnika/km².
Spiramid
Spiramid (AMI-193) je selektivni antagonist 5-HT2A, 5-HT1A, i D2 receptor. On ima neznatan afinitet za 5-HT2C receptor.
Forni di Sotto, Udine
Forni di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 602 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 778 m.
Vista Hermosa, San Miguel Chimalapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 354 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Colonia Quince de Abril, Parácuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 355 m.
NGC 1958
NGC 1958 je kuglasti skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Sopčić Vrh
Sopčić Vrh je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Ribnik, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 30 stanovnika te 10 obiteljskih kućanstava.
NGC 1959
NGC 1959 je otvoreni skup u zviježđu Stolu.
Duboka žudnja bogova
Duboka žudnja bogova (神々の深き欲望) je japanski igrani film snimljen 1968. godine u režiji Shoheija Imamure. Po žanru je drama, a radnja je smještena na fiktivni južni otok (temeljen na Okinawi) koje je počela mučiti suša, a zbog čega žitelji odlučuju napustiti tradicionalni uzgoj riže i novi posao traže u modernoj šećerani. Protagonist, koga tumači Kazuo Kitamura, je inženjer poslan da sagradi šećeranu, a koji se na otoku upozna sa neobičnom porodicom Futori, koju ostali otočani zbog sklonosti incestu izbjegavaju.
Duboka žudnja bogova je predstavljao jedan od najambicioznijih projekata u Imamurinoj karijeri, kao i studija Nikkatsu. Snimanje se, međutim, izuzetno odužilo, a film je, usprkos pohvala od strane kritike i osvajanja nekoliko prestižnih nagrada, predstavljao potpuni komercijalni promašaj. Nikkatsu se nakon njega ustručavao ulagati veliki novac u svoje projekte, a sam Imamura je gotovo deset godina kasnije snimao isključivo dokumentarce.
Obsession (Star Trek: The Original Series)
Obsession je epizoda originalne TV-serije Zvjezdane staze premijerno emitirana 15. decembra 1967. godine. Radnja prikazuje kako članovi posade USS Enterprise prilikom jedne misije postaju žrtvama tajanstvenog organizma nalik na oblak koji im usisava hemoglobin, te kako se ispostavi da je kapetan James T. Kirk bio susreo isto stvorenje prilikom rane karijere, te postaje opsjednut time da ga uništi.
Epizoda je značajna za kanon Star Trek zato što je u njoj ustanovljeno da Vulkanci imaju krv gdje je bakar umjesto željeza.
Arhedem iz Atine
Arhedem (grčki: Ἀρχέδημος, rođen polovinom 5. veka pne., umro posle 406. pne.) bio je starogrčki političar i atinski demagog.
Kao jedan od vodećih demagoga podstakao je narod protiv atinskih vojnih zapovednika koji su pobedili u bici kod Arginuskih ostrva 406. pne., i to tako što je isposlovao da se Erasinid kazni novčanom kaznom i da se protiv njega pokrene sudski postupak zbog navodne pronevere javnog novca koji je primio dok se nalazio na Helespontu. Veruje se da je to isti Arhedem za koga Ksenofont u Uspomenama na Sokrata kaže da je prvo bio siromašan, ali da je posedovao značajan talenat za govorništvo i javne poslove te da ga je Kriton angažovao da ga pred narodom štiti od lažnih optužbi, tj. od napada koje su pokretali sikofanti.
Čini se da je Arhidam rođen van Atine. Aristofan ga je u Žabama optužio da je atinsko državljanstvo stekao na prevaru, a tu je optužbu ponovio i Eupolid u Kupačima. I Aristofan i Lisija zovu ga "krmeljivim" (γλάηων).
Dnevnik Ane Frank (TV drama)
Dnevnik Ane Frank je jugoslovenska televizijska drama emitovana 1959. godine na programu RTV Beograd. Predstavlja adaptaciju istoimene drame američkih autora Frenses Gudrič i Alberta Haketa, odnosno znamenitog dnevnika jevrejske devojčice Ane Frank. Naslovni lik tumači Rada Đuričin, koja je u istoj ulozi debitovala u predstavi prikazanoj godinu dana ranije u beogradskom Narodnom pozorištu.
Freedom, Wyoming
Fridom je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Wiseman, Alaska
Vajzman je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 14, što je 7 (-33,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Равни Дел (Власотинце)
Равни Дел је насеље у Србији у општини Власотинце у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 183 становника (према попису из 1991. било је 256 становника).
На планинској заравни, благих падина планининског огранка Букове главе, са леве стране реке Власине, простире се планинско село Равни Дел, на надморској висини око 700 метара.
Инфраструктура
Равни Дел је повезан са макадамским путем са асфалтним путем Власотинце-Свође. Макадамски пут односи вода после сваке веће кише, па је прилаз селу отежан током кишног периода. Село је електрифицирано, а има и водовод здраве пијаће воде са планинских извора.
Село је засељено из села Крушевица, где су преко реке Власине, прво биле појате за стоку, да би касније постале куће за породице.
У почетку је било само 12 колиба, да би се потом изградиле куће, које су биле покривене сламом. Село се састоји из махала: Витиште (по вителу на који се љускало на Сирниће-верски празник), Бара, Грмађе (грмада камена-каменито место ситним белутрацима), Јабучје (по дивљим јабукама) и Манкићево.
Становништво
Равноделци су познати по дрварењу као рабаџије. Од тога живи већина. Као прве инвестиције од зараде многи су купили тракторе. У прошлости су били и цигларски печалбари, а сада су махом зидари печалбари. Надомак Равног Дела у Џарковој чуци мештани саде планински кромпир, а успевају и житарице. Многи саде и винограде. Клима погодује воћарству и пчеларству. Равноделци се и данас баве сточарством - чувају се краве. Волове за вучу су заменили трактори. Постоје још домаћинства која чувају овце, које се напасају запуштеним ливадама испод Букове главе у рејону села Преданца и Козила. После Другог светског рата из села се иселило доста младих образовних људи-међу њима учитеља, наставника и медицинских радника.
Демографија
У насељу Равни Дел живи 152 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,1 година (43,8 код мушкараца и 44,4 код жена). У насељу има 61 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,00.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
El Papalote, Ciudad Fernández
El Papalote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Fernández.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 993 m.
Равни Дел (Власотинце)
Генеалогија, православље и миграције
Мештани Равног Дела су православне вереисповести и поштују црквене празнике и славе. У Манкићеву живе следеће фамилије: Станчићи, Станимировци (насељени из Дубраве), Чукарци (из Чукара-Дејан), Миткинци, Падинци, Дубравци (Дубрава).
У Доњој Мали живе Велинци (славе Свети Стефан), у Витишту - Сучуровци (славе Светог Николу), у Бари Динићи, Ићићи и Ђокићи славе Свети Николу. На средини села живе Нинићи, Крстићи, Цветковићи, Стојановићи, Јовановићи (пореклом из Модре Стене), Новковићи (из Бучумета), Сучуровци, Гацановци и Прокићи, који сви славе Светог Николу. Њихови комшије Цветковићи, Петковићи славе Ђурђевдан. Пешићи су се одселили се у Крагујевац, Пожаревац и Бријање, а Терзинци у Власотинце.
Остале фамилије у селу су: Митровићи, Станковићи, Вучићи, Кулкинци, Андрејевићи, Маринковићи, Мићкини. Од ових фамилија су се делови иселили у Власотинце, Пожаревац, Бачку, Крагујевац, Бољаре и Бргуле.
Образовање
У село постоји четворазредна школа, у којој релативно још има ученика. Скоро је направљена нова школска зграда, а ученици из Равног Дела осмогодишњу школу похађају у селу Крушевица.
Анегдоте
Сам назив села потиче из речи са два дела: Рамниште (Равниште) и Дел - зараван се тако зове у овом крају, па се тако вероватно и добио назив села Равни Дел. У овом крају се Равниште назива Рамниште па се тако у топографским картама село води као Рамни Дел, а у административом погледу у општини као Равни Дел. Постоји анегдота из времена владавине Турака. Када је турчин ишао коњем у успону од Равног Дела за Криви Дел, пошто се уморио упитао је: „Где смо стигли?“ Добио је одговор Равни Дел, и на то је рекао: „Ако је ово Равни Дел, какав је онда тај Криви Дел?“
Ca' di Serra, Modena
Ca' di Serra je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1218 m.
Kosmos-383
Kosmos-383 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 3. decembra 1970. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6800 kilograma. Kosmos-383 je bio osmatrački satelit.
Jakho
thumb|200px|Detalj s Eleusinskih misterija. Votivna pločica iz 4. veka pne., Atinski nacionalni arheološki muzej. Jakho (grčki: Ἴακχος, latinski: Iacchus) bio je atinski bog zaštitnik učesnika u ritualnoj povorci koja se išla u Eleusinu kako bi tamo učestvovala u obredima eleusinskih misterija, posvećenih Demetri i Kori. Po svom poreklu Jakho je najverovatnije nastao kao personifikacija obrednog uzvika ἴακχ᾿ ὦ ἴακχε.
Herodot navodi kako se neposredno pred bitku kod Salamine iz pravca Eleusine ― koja je, kao i cela Atika, tad bila sasvim napuštena ― podigao oblak prašine, "kao da se kretalo trideset hiljada ljudi, te su se začudili od čega bi mogla da bude ta prašina; isto tako su čuli kako izdaleka dolazi galama, i njemu je izgledalo da je to mistično uzvikivanje (τὸν μυστικὸν ἴακχον)". Tako je, naime, razmišljao jedan Atinjanin, koji se nalazio u persijskoj vojsci i koji je video sve to, te je još zaključio da, "pošto u Atici sada nema ni žive duše, jasno je da su to glasovi božanstva koje iz Eleusine dolazi u pomoć Atinjanima i njihovim saveznicima [...] Tu svečanost pak priređuju Atinjani svake godine u čast Demetre i Kore, i tada se daje prilika svakom od njih, ili bilo kom Grku, koji hoće da se posveti u te misterije. Ta galama koju čuješ, to je njihovo klicanje za vreme te svetkovine".
U umetnosti Jakho je predstavljen kako s bakljom u ruci i s vencem od mirte na glavi predvodi povorku, u kojoj su najčešće druga božanstva (Herakle, Dionis, Dioskuri). Povorka posvećenika u eleusinske misterije održavala se šestog dana svetkovine, tj. 20. boedromiona (avgust/septembar), a predvodio ju je sveštenik s nazivom "Jakhagog" ("vodič Jakha"). Njegovo glavno kultno mesto bilo je Jakheon u Atini, odakle je pri svetkovanju eleusinskih misterija prenošena drvena statua Jakha u Eleusinu.
Prema kasnijim verzijama, koje nisu bile povezane s eleusinskim misterijama, Jakho je bio sin Demetre ili Persefone ili Dionisa, ili suprug Demetrin. U grčkoj književnosti ime "Jakho", kao i "Bakho", često se koristilo kao epitet boga Dionisa, no u religijskom kultu pravljena je jasna razlika između zaštitnika posvećenikâ u misterije, s jedne strane, i Dionisa, koji nije slavljen u misterijama, s druge strane.
Matzor
Opsada (מצור, translit. Matzor) je izraelski crno-bijeli igrani film snimljen 1969. godine u režiji Gilberta Tofana. Po žanru je drama, a protagonistica, čiji lik tumači Gila Almagor, je mlada žena čiji je muž poginuo u nedavnom Šestodnevnom ratu. Radnja prikazuje njene napore da pokuša započeti novi život i veze sa novim muškarcima, dok okolina od nje očekuje da kao ratna udovica čuva uspomenu na muža.
Ghālib Faḑilah, Hajjah
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 479 m.
Kosmos-384
Kosmos-384 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-384 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 10. decembra 1970. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 5900 kilograma. Kosmos-384 je bio osmatrački satelit.
Epinephelus lanceolatus
__BEZKN__
Epinephelus lanceolatus je zrakoperka iz reda Perciformes i familije Serranidae. Najveća je koštana riba na području koralnih grebena.
Rasprostranjenje
Areal vrste Epinephelus lanceolatus obuhvata veći broj država na obodu Pacifika i Indijskog okeana. Vrsta je prisutna u Australiji, Kini, Indoneziji, Hongkongu, Indiji, Tajlandu, Maleziji, Filipinima, Japanu, Pakistanu, Južnoafričkoj Republici, Maldivima, Omanu, Sjedinjenim Američkim Državama, Iranu, Saudijskoj Arabiji, Somaliji, Madagaskaru, Keniji, Tanzaniji, Samoi, Solomonovim ostrvima, Tongi, Kiribatima, Fidžiju, Maršalskim ostrvima, Tuvaluu, Palauu, Vanuatuu, Nauruu, Papui Novoj Gvineji, Komorima, Džibutiju, Eritreji, Mauricijusu, Sejšelima, Kambodži, Singapuru, Šri Lanci, Jemenu, Američkoj Samoi, Kukovim ostrvima i Gvamu.
Stanište
Staništa vrste su morski ekosistemi.
Teatar apsurda
Teatar apsurda je termin koji se koristi za predstave fikcije apsurda, a kojim se označavaju ostvarenja nekolicine dramskih pisaca iz kasnih 1940-ih (do kasnih 1960-ih), a takođe i za teatar koji razvio polazeći od ovih dela. On je izrazio uverenje da u bezbožnom univerzumu ljudsko postojanje nema smisla ili svrhe, pa stoga ni komunikacija nema nikakvog smisla. Logičke konstrukcije i argumenti daju pravo da se govori o iracionalnom i nelogičnom što dovodi do krajnjeg zaključka pozorišta, tišine.
Kritičar Martin Eslin je skovao termin teatar apsurda, u svom eseju iz 1960. godine, a kasnije je izdao knjigu pod istim imenom. Objavio je predstave koje su bazirane na temi apsurda, slično kao Alber Kami, koji ovaj izraz upotrebljava u eseju „Mit o Sizifu“ iz 1942. Apsurd je u ovim komadima predstavljen u obliku čovekove reakcije na svet bez smisla ili kao čovek kojim se upravlja kao marionetom od strane nevidljivih spoljašnjih sila. Iako se izraz primenjuje na širok spektar predstava, postoje neke opšte karakteristike koje su zajedničke za većinu komada: komedija koja se meša sa tragičnim i stravičnim slikama, likovi koju su uhvaćeni u beznadežnim situacijama, primorani da ponavljaju besmislene radnje; dijalog pun klišea, igra reči i gluposti; zavere koje se ciklično ili apsurdno ponavljaju; parodija ili bežanje od realizma i koncepta „dobro napravljena igra“.
Dramski pisci čija se dela uglavnom označavaju kao teatar apsurda su: Semjuel Beket, Ežen Jonesko, Artur Adamov, Žan Žene, Harold Pinter, Tom Stopard, Fridrih Direnmat, Fernando Arabal i Edvard Olbi.
Justus D. Barnes
Justus D. Barnes (2. oktobar 1862 – 6. februar 1946) bio je američki filmski glumac, najpoznatiji po ulozi odmetnika u znamenitom ranom western filmu The Great Train Robbery.
Sacro Cuore
Sacro Cuore ima više značenja:
Lawrence Kutner
Doktor Lawrence Kutner (rođ. Lawrence Choudray) fiktivni je lik iz medicinske serije Dr. House, kojeg je tumačio Kal Penn. Postao je član Houseovog novog dijagnostičkog tima u epizodi "Games", devetoj epizodi četvrte sezone. Kutner je počinio samoubojstvo u epizodi pete sezone, "Simple Explanation".
Karakter
Kutner je otvoren za bilo kakva nova iskustva zbog čega se i priključio Houseovom timu. Dobio je broj šest za vrijeme "igara", no dobio je otkaz u svom prvom nastupu jer je prijavio Amber Volakis da je bilježila informacije o pacijentu. Nastavio je raditi čak i nakon što je dobio ostavku, okrenuvši svoj broj šest naopako u devet, i odbijajući otići, a zatim je iznio sjajnu ideju o testiranju funkcije jetre, koristeći alkohol, što je impresioniralo Housea, tako da ga je zadržao.
Od svih novih kandidata, on pokazuje najviše entuzijazma, i od svih, najčešće pristaje na Houseovo riskiranje, što uključuje i ilegalne aktivnosti. Kada je House konačno prisiljen odabrati novi tim, dr. Cuddy mu preporuča da zaposli Kutnera jer "on i House dijele istu filozofiju medicine". Dobio je prvu pohvalu od Housea kada je defibrilirao pacijenta u hiberbaričnoj komori, oživio ga ali i zapalio zbog visoke koncentracije kisika u zraku. Slično tome, u epizodi "Mirror Mirror", oživio je pacijenta s defibrilatorom unatoč tome što je bio mokar, zbog čega se i on sam onesvijestio. Defibrilatori i Kutner su postali predmet Houseovih šala, koji ga u epizodi "Ugly" naziva "profesionalnim defibrilistom", naslovom na koji je sam Kutner ponosan.
Kutner je fan znanstvene fantastike, i lako ga privlače zgodne žene, zbog čega je i pozvao Amber Volakis na spoj. Ipak, na kraju epizode "Wilson's Heart", dok su drugi likovi tugovali i bili uznemireni zbog Amberine smrti, on je proveo noć poslije njene smrti jedući pahuljice dok gleda televeziju. Kutner ima naviku djeliti osobne podatke sa svima (Taub je rekao u "Let Them Eat Cake!" da je rekao svojim suradnicima kad je produžio pretplatu za National Geographic).
U epizodi "Here Kitty", vidimo da je Kutner praznovjeran, bacajući sol iza ramena kada House namjerno prospe malo i izbjegava hodati ispod skala. Isto tako, muči se kako bi izbjegao mačku koja predviđa smrt ljudima koji su blizu nje.
Biografija
Malo se zna o njegovoj prošlosti. U finalu četvrte sezone, House je komentirao da "Kutner" nije indijsko prezime. On otkriva da su njegovi roditelji imali trgovinu, i ubijeni su u pljački dok je imao 6 godina, sugerirajući da je dobio prezime od posvojitelja. U epizodi "Birthmarks", Kutner priznaje da voli biti drugačiji, tako što je Indijac, u posvojenoj židovskoj obitelji. U epizodi četvrte sezone "Ugly", kako bi umirio pacijenta da prizna konzumaciju droga, i sam priznaje da je koristio droge kao adolescent. U "Adverse Events" vidi se da drži Guinnessov rekord za najduže puzanje - puzao je 21 milju. U epizodi "Joy to the World", kao odgovor ostalim događajima u epizodi, u epilogu se ispričava kolegi iz srednje škole kojeg je zlostavljao. U epizodi "Let Them Eat Cake", Kutner je započeo s internet medicinskom klinikom pod Houseovim imenom, ipak, njegove ga kolege i onda sam House ucjene da bi im dao dio novca. U epizodi "Here Kitty" vraća Houseu milo za drago jer ga je ismijavao zbog praznovjerja, i zbog toga jer je glumio da bljuje krv po njemu, Kutner je navodno natjerao mačku da urinira po Houseovoj stolici. Poslije Kutner implicira da je to njegov urin. U epizodi "Simple Explanation", tim upoznaje Kutnerove roditelje koji im kažu da ih je do devetog rođendana zvao 'gospodine i gospođo Kutner', a nakon toga 'mama i tata'. Isto tako kažu da je Kutnerovo ime prije bilo Lawrence Choudray, dok ga nije sam odlučio promijeniti.
Recepcija
Kutnerova smrt je kritizirana u The Star-Ledgeru kao besmislena, i napisana samo da bi se stvorila posebna epizoda. Ova je interpretacija poslije opovrgnuta jer se Kutnerova smrt pokazala kao završni udarac Houseovoj psihi, nakon čega je izgubio kontrolu u sljedećim epizodama, što je dovelo do dvodnevne halucinacije izazvane pretjeranim korištenjem Vicodina.
San Juan County, New Mexico
je okrug u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 130.044, što je 16.243 (14,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Life of an American Fireman
Life of an American Fireman je američki kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1903. godine u režiji Edwina S. Portera. Traje oko šest minuta i prikazuje intervenciju grupe vatrogasaca u zgradu u plamenu, odakle izbavljaju ženu i dijete. Smatra se važnim za historiju filma s obzirom da je u njemu Porter prvi put koristio tehnike paralelne montaže odnosno koristio više scena kako bi što brže i "urednije" ostvario naraciju kroz film. Te tehnike, koje će iste godine iskoristiti u svom kasnijem i daleko poznatijem filmu The Great Train Robbery je, međutim, prema nekim historičarima pronašao slučajno, odnosno danas poznata verzija filma je tek naknadno umontirana, za razliku od prethodne, koja nije koristila paralelne montaže.
San Joaquín, Altamira
San Joaquín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Altamira.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Ciuta, Măgura
Ciuta je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Măgura.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 743 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 225 m.
El Ramie, Playa Vicente
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 269 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Hotarele, Muereasca
Hotarele je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Muereasca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 413 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 290 m.
Ljusići
Ljusići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kalinovik koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 22 stanovnika.
Sagna
Sagna ima više značenja:
Palagio, Arezzo
Palagio je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Saiano
Saiano ima više značenja:
Kosmos-385
Kosmos-385 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-385 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 12. decembra 1970. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 680 kilograma. Kosmos-385 je bio vojni navigacioni satelit.
SSR-180,711
SSR-180,711 je lek koji deluje kao potentan i selektivan parcijalni agonist za α7 tip neuronskog nikotinskog acetilholinskog receptora. U životinjskim studijama on je pokazao nutropne efekte, te potencijalno može da bude koristan u tretmanju šizofrenije.
Quore, Rovigo
Quore je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Dieze
Dieze je rijeka duga 6,5 km koja teče od grada 's-Hertogenboscha do svog ušća u Meusu.
Geografija
Rijeka nastaje kod grada 's-Hertogenboscha u Sjevernom Brabantu gdje se spajaju rijeke Dommel i Aa, zatim teče prema zapadu do svog ušća u Meusu. Rijeka je plovna za brodove od ušća do 's-Hertogenboscha.
Grigorij Ordžonikidze
Grigorij "Sergo" Ordžonikidze (gruzijski: გრიგოლ (სერგო) ორჯონიკიძე; ruski Григо́рий Константи́нович Орджоники́дзе) (zapadna Gruzija, 24. listopada 1886. - Moskva, 18. veljače 1937.) je bio gruzijski, a kasnije sovjetski boljševik i političar.
Rođen u je Gruziji. Studirao je na medicinskim fakultetu. Postao je boljševik i Staljinov suborac. Živio je u Njemačkoj, da bi se 1907. vratio u Rusiju i smjestio u grad Baku, ali je iste godine uhićen jer je bio član Socijalne Demokratske Stranke te je deportiran u Sibir. Tri godine kasnije je pobjegao i otišao živjeti u Parizu. 1912. Ordžonikidze i Staljin su se vratili u Sankt Peterburg. Tamo je opet uhićen i osuđen na tri godine teškog rada. Kada je 1917. izbila Oktobarska revolucija, vratio se u Peterburg i ponovno sastao sa Staljinom.
Pomogao mu je u osmišljavanju povoda za invaziju Crvene armije na Gruziju 1921. Dok je trajao Ruski građanski rat (1917.-1923.), borio se protiv Bijele armije. Od 1930. član je Politbiroa. Potpredsjednik vlade i rukovodilac industrijalizacije SSSR. Međutim, s vremenom se Staljin sve više udaljavao od Ordžonikidzea te je našao novog vjernog podanika: Lavrentij Berija. Zbog sukoba sa Staljinom, jer je bio protiv politike velikih čistki i likvidacije, Ordžonikidze je izvršio samoubojstvo. Njegova smrt i danas je nerazjašnjena: dijagnozu o samoubojstvu je potpisao Dr. Kaminski, koji je i sam ubrzo nakon toga uhićen i smaknut.
Sračak
Sračak je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Žakanje, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 45 stanovnika te 14 obiteljskih kućanstava.
Sala
Sala ima više značenja:
Sacile
Sacile je grad i općina od 19,990 stanovnika u talijanskoj provinciji Pordenone u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Geografske karakteristike
Sacile je pitoreskni gradić smješten duž rijeke Livenza, nedaleko od grada Poredenona.
La Meca, Tonalá
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 250 m.
La Mojarra, Cuquío
La Mojarra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuquío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 129 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1748 m.
Sacile
Privreda
Sacile poznat po proivodnji klavira tvornica Fazioli Pianoforti.
NGC 1961
NGC 1961 je galaksija u zviježđu Žirafi.
Tlaltihuilec, Tequila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 129 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1261 m.
Pride 16
Pride 16: Beasts From the East je bila manifestacija mješovitih borilačkih vještina organizirana od strane PRIDE Fighting Championships organizacije. Događaj se održao 24. rujna, 2001. u Osaka Castle Hallu u Osaki, Japan.
Salara
Salara ima više značenja:
Soldatići
Soldatići je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Ozlja, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 23 stanovnika te 10 obiteljskih kućanstava.
Sant'Isidoro, Macerata
Sant'Isidoro je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 401 m.
Woodbine, Iowa
Vudbajn je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.459 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.459 stanovnika, što je 105 (6,7%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bronkow
Bronkov je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Oberšprevald-Lauzic. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 652 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12066041.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Oberšprevald-Lauzic Bronkov se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Oberšprevald-Lauzic. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 129 metara. Površina opštine iznosi 38,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 652 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 17 stanovnika/km².
Ljuta
Ljuta je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kalinovik koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 169 stanovnika.
Al Ḩaḑḑ, Hajjah
Al Ḩaḑḑ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Fish Lake, Minnesota
Fiš Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Minesota.
Al Ḩaḑḑ, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 482 m.
Fish Lake, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 51.
Za šaku dinamita
Za šaku dinamita (tal. Giù la testa; eng. A Fistful of Dynamite) je špageti-vestern Sergia Leonea iz 1971. s Jamesom Coburnom i Rodom Steigerom u ulogama bivšeg irskog revolucionara i siromašnog meksičkog razbojnika koji se susreću tokom turbulentne Meksičke revolucije.
Poštanska kočija
U Meksiku tijekom revolucije, Juana Mirandu (Rod Steiger) na putu pokupi poštanska kočija. Nakon što je ušao unutra, počinje mu se izrugivati skupina bogataša. Kočija prolazi pokraj skupine siromašnih Meksikanaca. Vozač se zaustavlja i pozove ih unutra, ali oni ne odgovaraju. Ubrzo se kočija ponovno zaustavlja, na što se bogataši prestraše. Oni isti Meksikanci razbijaju prozore na kočiji i počnu prijetiti pištoljima putnicima, osim Juanu. Otkriva se da su oni Juanova obitelj. Opljačkaju bogataše i pošalju ih niz brdo.
Mesa Verde
Dok napadaju banku, što je dio orkestriranog revolucionarnog napada na vojsku (koji je organizirao dr. Villega), Juan, međutim, shvaća da u banci nema novca te je vojska koristi kao zatvor za političke zatvorenike. Ne znajući to, Juan i njegova obitelj u potrazi za novcem oslobađaju zatvorenike, a Juan postaje junak revolucije.
Bitka u brdima
Kasnije, vojska proganja revolucionare u brdima. John i Juan se dobrovoljno javljaju da će stati iza dva mitraljeza i dinamita. Zahvaljujući Johnovim vještinama, veliki dio vojne postrojbe je uništen dok se skrivao ispod mosta, ali general Günther Reza koji zapovijeda njemačkim oklopnjakom preživljava.
Tragedija u špilji
Nakon bitke, John i Juan otkrivaju kako je većinu njihovih suboraca, uključujući Juanovu obitelj i djecu, pobila vojska u špilji. Obuzet tugom i bijesom, Juan se sukobljava s vojskom ispred špilje sa strojnicom u ruci, ali ubrzo biva zarobljen. John se ušulja u vojni kamp i ugleda kako streljački vodovi likvidiraju revolucionare koje je izdao dr. Villega nakon što su ga mučili pukovnik Günther i njegovi ljudi (ovo u Johnu budi uspomene o sličnoj izdaji koju su počinili njegovi najbolji prijatelji u Irskoj). U drugom kampu, Juan se također nađe pred strijeljanjem, ali John dinamitom diže vod u zrak, a njih dvojica uspijevaju pobjeći na Johnovu motoru.
Vlak generala Huerte
Kasnije, John i Juan se skrivaju u stočnom vagonu vlaka. Vlak u posljednji trenutak staje kako bi pokupio tiranina generala i guvernera Huertu koji također bježi s malom svotom u strahu od dolaska revolucionara predvođenih Panchom Villom i Emilianom Zapatom. Vlak na putu upada u zasjedu, a Juan ubija generala Huertu. Kako se otvaraju vrata vagona, Juana pozdravlja rulja, a on opet neočekivano postaje heroj revolucije.
Vlak pukovnika Reza
Nakon ovoga, John i Juan sa zapovjednicima lokalnih revolucionara putuju vlakom, a pridružuje im se i oslobođeni dr. Villega; samo John zna za Villeginu izdaju. Na putovanju saznaju da će snage Pancha Ville kasniti 24 sata, dok vlak s tisuću vojnika predvođenih pukovnikom Rezom stiže za nekoliko sati. John predlaže da napune lokomotivu dinamitom i pošalju je naprijed. Zatraži još jednog čovjeka, ali umjesto da uzme Juana, izabire dr. Villegu. Na putu, John kaže Villegi da zna za njegovu izdaju. Iako kaže da još može biti od koristi revoluciji, Villega obuzet krivnjom i unatoč Johnovim molbama, ne iskače iz lokomotive prije nego što ona udara vojni vlak. John iskače na vrijeme, vojni vlak ispada iz tračnica, a dobar dio odlazi u zrak.
Posljednja bitka
Revolucionarska zasjeda je uspješna, ali kad John pođe kako bi se sastao s Juanom, u leđa ga pogađa pukovnik Rez. Razjaren, Juan kreće na Reza sa svojom strojnicom i ubija ga. Dok John umire, prisjeća se svojeg najboljeg prijatelja i djevojke. Gledatelj prvi put saznaje da su John i njegov najbolji prijatelj bili upetljani u ljubavni trokut s tom ženom. Juan upita Johna o dr. Villegi. John sačuvava doktorovu tajnu i kaže Juanu da je poginuo kao junak revolucije. Dok Juan zaziva pomoć za umirućeg Johna, John, shvativši da mu je kraj blizu, diže sam sebe dinamitom.
Produkcija
Scenarij za film su napisali Luciano Vincenzoni, Sergio Donati i Sergio Leone. Leone je bio duboko povezan s projektom od njegova početka, ali u početku nije namjeravao režirati film. Peter Bogdanovich, njegov originalni izbor za redatelja, ubrzo je napustio projekt jer nije imao traženu kontrolu nad njim. Leone je nakon toga angažirao svog redovnog pomoćnog redatelja da režira film. Međutim, Coburn (koji je odbio glavnu ulogu u filmu Za šaku dolara samo sedam godina prije) i Steiger su odbili glumiti ako film ne režira sam Leone. Pristao je, a Santi je ostao pomoćni redatelj. Zbog ovih promjena, neki obožavatelji smatraju da je Za šaku dinamita dva filma u jednom (prvi, smješniji dio u vezi Mesa Verde dok se drugi, puno ozbiljniji, bavi revolucijom).