cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ilirska mitologija
Božanstva
Na području Japoda najveće poštovanje je uživao Bind Neptun, čije je svetilište, sa mnogim zavjetnim spomenicima, nađeno na izvoru rečice Privilice kod Bihaća. Bind je bio bog voda i izvora, a predstavljan je nag, sa veslom ili trozupcem u desnoj ruci. Njemu je bio blizak i Vidas, koji je poštovan zajedno sa boginjom Tanom. Žrtvenici posvećeni tom božanskom paru otkriveni su u Topuskom, pokraj jednog toplog izvora, i to zajedno sa oltarima posvećenim Silvanu.
Silvan i Dijana
Na području Dalmata veoma su česti zavjetni spomenici iz rimskog perioda, posvećeni Silvanu i Dijani, na kojima je taj božanski par redovno predstavljan u društvu nimfi.
Važnija božanstva starih Dalmata prikazana su na više reljefa po stijenama srednje Dalmacije, a ruševine njihova kamenog hrama nađene su u Imotskom polju. Glavno i najviše štovano božanstvo njihov je stočni bog Silvan (Silvanus) i njegova božanska družica Thana. Ona je bila zaštitnica izvora i često se prikazuje u društvu košute, pa približno odgovara rimskoj Dijani (Diana). Treće važno dalmatsko božanstvo bio je ratni bog Armatus koji odgovara rimskom Marsu i grčkom Aresu. Četvrti bog zla bio je crni nebeski zmaj koji je po njihovu vjerovanju za vrijeme pomrčina proždirao Sunce ili Mjesec, a njegovi reljefi su prikazani pri ulazu pećine na Braču (Mužić, 2002.).
Žrtvovanje
Pretpostavlja se postojanje ljudskih žrtava, jer Arijan saopštava da je ilirski kralj Klit prije bitke kod grada Peliona sa Aleksandrom Makedonskim žrtvovao tri dječaka, tri djevojke i tri crna ovna.
Iz pisane građe raspolaže se sa jednim podatkom (Nikola iz Damaska) koji se dovodi sa autarijatskim religioznim životom. Kada su u vojnom pohodu Autarijati su ubijali svoje onemoćale ili teško ranjene ratnike, kako ne bi pali u ruke neprijatelju. Time su sprječavali da njihovi sunarodnici živi padnu u ruke neprijatelja i budu izloženi mučenju, što je kod primitivnih naroda uvijek povezano uz neki religijski ritual i misteriju.
Ovaj podatak govori da je kod Autarijata bilo prisutno žrtvovanje ljudi. To pokazuje i kneževski tumul u Ararevoj gromili gdje je istovremeno sahranjen i sluga, te vladarski tumuli iz Atenice, Pilatovića i Pećke Banje, gdje su u sekundarne tumule sahranjivane žene, u istom vremenu kad i pokojnik u glavnom tumulu. Uz tumul II u Atenici otkriveni su tragovi ritualnog žrtvovanja jednog broja životinja (pas, dvije divlje svinje, tri tura).
Peschiera
Peschiera ima više značenja:
Kosmos-96
Kosmos-96 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 23. novembra 1965. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Agrustos, Olbia-Tempio
Agrustos je naselje u Italiji u provinciji Olbia-Tempio, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 330 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Diaconești, Grădiștea
Diaconești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Grădiștea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 151 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 387 m.
Macchia della Madonna I, Arezzo
Macchia della Madonna I je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Pollenza, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1846 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 339 m.
Macchia della Madonna I, Arezzo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 279 m.
Tirozinska sulfacija
Tirozinska sulfacija je posttranslaciona modifikacija pri kojoj se sulfatna grupa dodaje na tirozinski ostatak proteinskog molekula. Sekretorni proteini i ekstracelularni delovi membranskih proteina koji prolaze kroz Goldžijev aparat mogu da budu sulfatisani. Sulfacija je otkrivena u goveđem fibrinopeptidu B 1954. i kasnije je utvrđeno da javlja kod životinja i biljki, a ne kod prokariota i kvasaca.
Car Ingyō
Car Ingyō (允恭天皇) bio je 19. car Japana, prema tradicionalnom popisu.
Ne postoje pouzdani podaci o datumima njegovog života i vladavine, ali mu se vladavina konvencionalno smješta u periuod 411-453.
Prema Kojikiju i Nihonshokiju bio je četvrti po redu sin cara Nintokua i princeze Iwe. Prije njega su Japanom vladala njegova starija braća Richu i Hanzei. Bio je oženjen za princezu Oshisaka no Ōnakatsu, sa kojom je imao četiri kćeri i pet sinova od kojih će ga dvojica - Ankō i Yuryaku - naslijediti na prijestolju. Na prijestolju je ostao četiri decenije, a njegovu dugu vladavinu je, između ostalog, obilježio i prvi zemljotres zabilježen u japanskoj historiji, kada je 416. srušena carska palača
Dio historičara vjeruje da je on kralj Sai, za koga Knjiga Songa navodi kako je 443. i 451. slao izaslanike na dvor južnokineske dinastije Liu Song. Prema Nihonshokiju, je, pak, bio blizak sa kraljem korejske države Silla, čiji je vladar bio duboko ožalošćen njegovom smrću te u Japan poslao 80 muzičara da "sviraju za Ingiyovu dušu".
Carica Helian
Carica Helian (赫連皇后, ? - 453), formalno Carica Taiwu (太武皇后), bila je carica kineske/Xianbei države/dinastije Sjeverni Wei, odnosno supruga cara Taiwua. Njen otac je bio Helian Bobo, vladar države Xia. Kada je godine 428. Taiwu na čelu snaga države Sjeverni Wei krenuo u veliki pohod na Xiu, njen brat i tadašnji vladar Helian Chang je uspio pobjeći, ali je ona uhvaćena zajedno sa dvije sestre. Taiwu ih je sve tri uzeo za priležnice, a 432. ju je proglasio caricom. Taiwuu nije rodila sinove. O njenom životu na dvoru Sjevernog Weija se ne zna gotovo ništa, osim da je preživjela Zong Aijevo ubistvo vlastitog muža 452. i burne događaje koji su slijedili. Kada je Tuoba Jun stupio na prijestolje iste godine, dao joj je titulu carice majke. Umrla je sljedeće godine.
Baker, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 55.
Postizborne revolucije
Postizborne revolucije su događaji kada politička grupacija koja je izgubila izbore smatra da su oni bili nepošteni pa organizira odmah po objavi izbornih rezultata masovne demonstracije s ciljem rušenja vlade ili poništenja izbora. Ove revolucije su pre svega ograničene na područja bivših komunističkih država gdje su bile najčešće organizirane uz financijsku pomoć zapadnoevropskih država ili SADa zbog visokih troškova organiziranja "spontanih narodnih pobuna".
"Zapadne države"
Samo pitanje izborne prevare je u ovom smislu vrlo kontroverzno pošto postoje drugačija razmišljanja o njemu u državama Evropske Unije, SAD-a i njima politički bliskih država od onih za područja bivših komunističkih država. Držeći se strogo zakona na primer američki predsednički izbori 2004 godine su barem na Aljaski žrtve izborne prevare pošto je tamo na izbornim mestima glasovalo veći broj osoba od onog koji je imao pravo glasa, ali su oni od izborne komisije proglašeni legalni što je od tamošnjih stanovnika prihvaćeno bez "narodne bune". U neku ruku slična izborno neregularna situacija postoji i u Hrvatskoj koja ima veći broj glasača nego stanovnika, a na izbornim listama se nalaze i umrle osobe. Kao i u ranije navedenom američkom primeru sve političke stranke i civilna udruženja zajedno s izbornom komisijom smatraju da su svi izbori bez obzira na taj "izborni problem" pošteni tako da u njoj ne dolazi "narodne bune".
Postkomunističke države
Početak "narodnih buna" u postkomunističkim državama zbog stvarnih ili navodnih izbornih prevara pada u 2000. godinu s pobunom organiziranom od Otpora protiv rezultata predsedničkih izbora u Srbiji. Uspeh te pobune koja rezultira padom režima Slobodana Miloševića rezultira koju godinu kasnije početkom takozvanih obojenih revolucija na području bivšeg Sovjetskog Saveza. Prva od njih je bila ona u Gruziju 2003 kada tokom i nakon parlamentarnih izbora Mihail Saakašvili bivši stipendist Stejt departmenta i njegova organizacija pozivaju na narodnu bunu zbog izborne prevare pošto je bio "samo" relativni pobednik izbora s 21 % osvojenih glasova. Ova narodna buna završava nakon par sedmica kasnije jurišanjem i osvajanjem gruzijskog parlamenta, nakon čega tadašnji predsednik Eduard Ševarnadze podnosi ostavku. Nakon te ostavke održavaju se "pošteni" predsednički izbori na kojima pobeđuje Mihail Saakašvili s 96 % "osvojenih" glasova.
Nakon ove dve revolucije ubrzo su došle po istom ključu revolucije u Ukrajini, Kirgistanu i Libanonu, Moldaviji kao i neuspešne revolucije u Bjelorusiju i Iranu
Planta del Carmen, Cerro de San Pedro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 324 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1842 m.
Postizborne revolucije
Postkomunističke države
Osnovna razlika između ovih u svetskim medijima često publiciranih "narodnih buna" za razliku od onih mnogo manje znanih kao na primer u Azerbejdžanu ili Gruziji 2008 zbog također izbornih prevara se može naći u činjenici da su ove prve financirane od strane Sjedinjenih Američkih Država s ciljem rušenja "neodgoravajućih" režima dok su ove druge pokušavale srušiti prozapadne režime
La Cantera, Tepatitlán de Morelos
La Cantera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tepatitlán de Morelos.
Postizborne revolucije
"Regularni" izbori
U vremenu kada su jedni izbori "ukradeni" dok su drugi "pošteni",a u gotovo svima se mogu naći veće ili manje nepravilnosti najproblematičnije pitanje je koji su koji. Po jednoj od popularnijih, neutralnih političkih teorija izbori su pošteni kada se njihovi rezultati poklapaju s većinom predizbornih procena. Ako se ta politička teorija uzme kao ispravna tada bi na primer Bjeloruski predsednički izbori 2010. godine bili nepošteni pošto je tamošnji predsednik Aleksandar Lukašenko dobio 80 % glasova iako je procena govorila o 40 %, dok su na primer oni Moldavski kojim počinje tamošnja politička kriza bili pošteni. što nije sprečilo tamošnje "narodne" demonstracije i rušenje vlade zbog navodne izborne prevare.
La Cantera, Tepatitlán de Morelos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1826 m.
Glikolat dehidrogenaza
Glikolat dehidrogenaza (, glikolatna oksidoreduktaza, glikolna kiselina dehidrogenaza, glikolat:(akceptor) 2-oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom glikolat:akceptor 2-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju:
Ovaj enzim takođe deluje na (R)-laktat. 2,6-Dihloroindofenol i fenazin metosulfat mogu da budu akceptori
Kosmos-97
Kosmos-97 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-97 je lansiran sa kosmodroma Kapustin Jar, SSSR, 26. novembra 1965. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 267 kilograma. Kosmos-97 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
Rovno (Petrovsko)
Rovno je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Petrovsko, Krapinsko-zagorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 139 stanovnika te 45 obiteljskih kućanstava.
Pavle Đurišić
Pavle Đurišić (10. jul 1907, Lješanska nahija — 21. april 1945, Stara Gradiška) je bio četnički vojvoda, Crnogorske narodne vojske.
Đurišićeve trupe su izvršile pokolj muslimana Pljevalja, Čajniča i Foče februara 1943. godine, najmasovniji ratni zločin etničkog čišćenja koji su počinile četničke formacije tokom drugog svetskog rata.
Nakon pokušaja da izigra sporazum sa Sekulom Drljevićem i vlastima NDH, potučen je od strane ustaša u bici na Lijevča polju, razoružan i ubijen u logoru Stara Gradiška, najvjerovatnije 21. aprila 1945.
Predratna biografija
Rođen 9. jula 1907. godine u Lješanskoj nahiji, u selu Parci. Godine 1909. njegov otac Ilija se iz Lješanske nahije seli u Podgoricu, u centar Stare Varoši, u Džeher Mahali, na oko 50 metara od poznate Sahat Kule, a ta kuća u kojoj je odrastao i danas postoji ali je u ruševinama, a nalazi se dve kuće pre poznate kuće vajara Rista Stijovića, koja je danas Umetnička Galerija. Otac mu je poginuo u Prvom svetskom ratu. Pavle je završio osnovnu školu i nižu gimnaziju u Podgorici. Nakon smrti njegovog oca Ilije, borca Crnogorske kraljevske vojske u I svetskom ratu, u napadu na Kalinovik kod Sarajeva, majka vodi Pavla kod njenog oca i brata u Berane. Ujak Pavla Đurišića je bio Petar Radović, sudija u Beranama, bivši pripadnik četničke jedinice Vojvode Vuka (Vojin-Vuk Popović) u borbama u Makedoniji. U Beranama je završio sedmi razred gimnazije i tada se odlučio da svoju budućnost traži u vojničkom pozivu.
U jesen 1927. godine upisuje se u 55. klasu Vojne akademije, iz koje 1930. godine izlazi kao pešadijski potporučnik. Tokom 1930. i 1931. službuje u Sarajevu kao vodnik 10. pešadijskog puka Takovskog. Njegove starešine zapažaju u njemu sposobnost, pa ga šalju u Pešadijsku oficirsku školu u Sarajevu, kao vodnika streljačke čete. Odatle je poslat po svojoj molbi u Berane. U 1934. godini službovao je u Beranama, prvo kao poručnik - vodnik bataljona 48. pješadijskog puka, a zatim kao ađutant. 1937. godine polaže kapetanski ispit, a zatim postaje komandir prve čete toga bataljona.
Godine 1936. u manastiru Đurđevi Stupovi kod Berana, poručnik Pavle Đurišić se vjenčao sa Goricom Bakić iz Berana.
Kada su italijanske trupe upale u Albaniju 1939. godine, Pavle Đurišić je sa svojom četom poslat u Plav. Aprilski rat ga zatiče na tome položaju. U sastavu Komskog odreda, pod komandom generala Ljube Novakovića, Đurišić istog dana prelazi albansku granicu. Umesto brzog prodiranja ka Skadru, dolazi do kapitulacije Jugoslovenske vojske i brzog kraja rata.
Drugi svetski rat
thumb|Izveštaj Đurišića o izvršenom [[Pokolj muslimana Pljevalja, Čajniča i Foče|pokolju muslimana Pljevalja, Čajniča i Foče.]]
Po izbijanju ustanka u Srbiji, kapetan Đurišić krajem decembra 1941. godine sa pratnjom od oko 180 ljudi iz Crne Gore odlazi u zapadnu Srbiju i povezuje se sa pukovnikom Dražom Mihailovićem. Sa sastanka se vratio sa titulom komandanta Limsko-Sandžačkih četničkih odreda i sa instrukcijama o daljem delovanju u toku rata, oglasom mobilizacije, ovlašćenjem da za potrebe četnika može od naroda uzimati "pozajmice" u novcu, hrani i opremi i naredbom da povede borbu protiv narodnooslobodilačko pokreta u Crnoj Gori.
Instrukcije Draže Mihailovića Pavlu Đurišiću su bile prvi četnički programski dokument sa potpisom Draže Mihailovića. U njima je pisalo da je osnovni cilj četničke organizacije: "Stvaranje velike Jugoslavije i u njoj velike Srbije, etnički čiste u granicama Srbije (sa Makedonijom), Crne Gore, Bosne, Hercegovine, Srema, Banata, Bačke" i stvaranje "neposredne zajedničke granice između Srbije i Crne Gore, kao i između Srbije i Slovenačke, čišćenjem sandžaka od albanskog i muslimanskog i Bosne od hrvatskog i muslimanskog življa". Oglas mobilizacije je dat u ime jugoslovenske vlade u izbjeglištvu i u njemu je pisalo da se svi vojni obveznici u Crnoj Gori stave na raspolaganje četničkim komandantima, a ko mu se ne odazove, biće proglašen za dezertera i vojnog bjegunca i sudiće mu se po ratnim zakonima Kraljevine Jugoslavije.
Kolaboracija sa italijanskim okupatorom
Tri dana po povratku iz Dražinog štaba Đurišić je pošao u štab italijanske planinske pešadijske divizije "Venecija" (3. januara 1942.) u Beranama i sa komandantom generalom Silviom Boninijem i načelnikom štaba potpukovnikom Amedom Simonelijem postigao sporazum o borbi protiv partizana u zoni odgovornosti ove dvije divizije, tj. u srezovima andrijevačkom, beranskom, kolašinskom i bjelopoljskom, uz oružanu i finansijsku podršku fašističke Italije.
Po povlačenju glavnine snaga Narodnooslobodilačke vojske u Crnu Goru, tokom prve polovine 1942. godine Pavle Đurišić vodi krvave borbe sa svojim sunarodnicima u službi okupatora. Istovremeno se povezao sa Italijanskim guvernerom za Crnu Goru, generalom Alesandrom Pircom-Birolijem, kome je održao udvorički govor:
thumb|Đurišić drži udvorički govor u čast [[Pirzio Biroli|Pirzia Birolija, italijanskog guvernera Crne Gore.]]
Đurišić se naročito istakao u napadu na partizane i zauzimanje Kolašina 23. februara 1942. godine. Tamo se prebacuje i njegov štab iz Gornjeg Zaostra, a par meseci potom i štab četničkog vođe Draže Mihailovića. 18. aprila 1942. godine dobija depešu od Draže Mihailovića koji odobrava njegov dosadašnji rad:
9. maja 1942. godine partizanske jedinice Sinjajevinskog sektora i 1. bataljon 1. proleterske udarne brigade napale su Đurišićeve Limsko-sandžačke četničke odrede u rejonu Mojkovca. Posle dvodnevnih borbi partizanske snage su povratile Mojkovac. Za borbu protiv partizana, četnici Pavla Đurišića su bili plaćeni, hranjeni i snabdeveni naoružanjem i artiljerijom od italijanskih okupacionih trupa:
U decembru 1942. Đurišić je osnovao društvo "Crveni Krst", prvo na teritoriji pod kontrolom Andrijevačke, Beranske i Bjelopoljske brigade JVuO, a zatim na teritoriji cele oblasti pod Đurišićevom kontrolom. Iako je ovo društvo trebalo da radi po principima Ženevske konvencije, pomagalo je isključivo "nacionalno ispravnim licima", siromašnim izbeglim ili zarobljenim. Svaka kuća je bila obavezni član ovog društva kao i svaki četnik pod njegovom komandom i oni su morali da uplaćuju redovno mesečne članarine.
Sve do njegovog zarobljavanja u leto 1943. godine, Đurišić je bio zaštićen od Italijana u Crnoj Gori. On je učestvovao sa svojim odredima u osovinskim operacijama na Neretvi. Posle proboja četničkog fronta majora Andrije Veskovića na južnoj obali Neretve, snage Pavla Đurišića su se suprostavile partizanskim snagama kod Nevesinja u nameri da ih spreče da se domognu Crne Gore. Boj za Nevesinje je bio dug i krvav i na kraju su Đurišićeve snage naterane u povlačenje.
Safrazin
Safrazin je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 208,257 Da.
Peschiere
Peschiere ima više značenja:
Pavle Đurišić
Operacija Švarc i hapšenje Đurišića
Đurišićevi četnici su Italijanima igrali ogromnu ulogu u borbi protiv ustanka. Neposredno uoči hapšenja Đurišić nije ništa slutio. On 1. maja javlja Draži: "Ako čujete kakve vesti o Nemcima za sada budite mirni."
Valter fon Štetner, komandant Prve brdske divizije Vermahta, je zatim lično tražio od Ronkalje, komandanta XIV korpusa italijanske vojske, da četnici budu razoružani. Ronkalja je odgovorio da za područje Kolašina ne treba da brinu i da bez naređenja italijanskog guvernera Crne Gore "ne sme ni jedan četnik da bude razoružan". Nakon što je Štetner nastavio da insistira: "Ja imam izričito naređenje mojih pretpostavljenih službenih instanci da četnike smesta razoružam", Ronkalja je odgovorio da guverner Pircio Biroli neće to bez ni pod kojim uslovima odobriti. Ako uprkos tome Nemci budu i dalje razoružavali četnike, akcija će predstavljati povredu italijanskih suverenih prava. Ronkalja je žučno naredio:
Čak su i nemačke snage na terenu molile višu komandu da preispita odluku o hapšenju Đurišićevih četnika, jer su se pokazali kao pouzdani saborci protiv partizana:
Posle burnih pregovora viših instanci, Nemci su uspeli da izvuku Đurišića sanitetskim autom iz okruženja i potom avionom tipa Fieseler Fi 156 sa Gradinskog polja kod Berana prebace van područja italijanskih trupa. Neko vreme je bio u zarobljeničkom logoru Strij u Poljskoj, do juna 1943. godine.
Početak saradnje sa njemačkim okupatorom
Nakon nekoliko meseci zatočeništva, Pavle Đurišić je oslobođen iz nemačkog logora u novembru 1943. godine. Prema drugoj verziji, on uspeva da pobegne iz zatočeništva. Navodno se probio kroz neprijateljsku Mađarsku sa još jednim beguncem. Kada je noću prešao Dunav, primećen je od strane Nedićeve policije, uhapšen i predan Nemcima.
U Ratničkom domu, odležao je četrdeset dana. Međutim, Herman Nojbaher, specijalni predstavnik u Beogradu i komandant za Jugoistok Evrope general Hans Felber uređuju Đurišićevo puštanje iz zatvora.
Đurišić se tada povezuje sa srbijanskim fašistom Dimitrijem Ljotićem, od kojega takođe dobije oružje, municiju i opremu.
Po povratku u Crnu Goru, Đurišić je odmah formirao tri puka sa sedištem u Mileševi, Pljevljima i Podgorici. Posle ovoga, Nedić je počeo da šalje pomoć odredima Pavla Đurišića koji su liferovani ostalim četničkim jedinicama. Uskoro je u Crnu Goru stigao i Drugi bataljon Petog puka Srpskog dobrovoljačkog korpusa sa oko 900 boraca.
Dimitrije Ljotić šalje Đurišiću specijalnu misiju u Crnoj Gori sa Ratkom Parežaninom, šefom Vaspitne službe SDK. Saradnja sa Milanom Nedićem i njegovim kvislinškim jedinicama bila je još čvršća, obzirom da Nedić Đurišića postavlja za zamjenika generala Koste Mušickog i unaprjeđuje ga u čin potpukovnika.
Crnogorski dobrovoljački korpus u službi Trećeg Rajha
Crnogorski dobrovoljački korpus bio je formacija sastavljena od crnogorskih i sandžačkih četnika po ugledu Srpski dobrovoljački korpus. Nastao je juna i jula 1944. u saradnji crnogorske četničke komande Pavla Đurišića i Nedićeve vlade, koja je naoružavala, snabdevala i finansirala ovu formaciju. Sastojao se od tri puka, koji su numerisani kao Peti, Šesti i Sedmi, nadovezujući se tako na pet postojećih pukova SDK. Stvaranje i opremanje CDK odobrili su i opremili nemačka Komanda Jugoistoka i ministarstvo spoljnih poslova Rajha preko izaslanika Nojbahera. Korpus je brojao oko 5.600 boraca.
Nakon operacije Ribecal formacija crnogosrkih četnika se više puta menjala, ali je ostala integrisana u nemačke snage, kako tokom borbi za nemački prodor prema Mostaru, bitke za Cetinje, tako i tokom proboja prema Kolašinu. Njemački komandant Jugoistoka je u pregledu snaga 16. novembra 1944. ubrojao i crnogorske četnike u sopstvene snage.
Odstupanje iz Crne Gore u Bosnu
minijatura|[[Proboj četnika i Nemaca iz Crne Gore u oktobru i decembru 1944: 4. oktobra 1944. crnogorski četnici su pokušali da se probiju ka Albaniji. Oni su pokušali da isprate "princa Albanije" iz Podgorice za Skadar, ali su ih na granici sačekali crnogorski i albanski partizani. U borbi koja je trajala oko pola sata Đurišić je ranjen u grudi, nakon čega je prenet u bolnicu u Podgoricu:
Hrvati u Mađarskoj
U Mađarskoj Hrvati žive u 7 regija:
Pavle Đurišić
Odstupanje iz Crne Gore u Bosnu
U prosincu 1944. četnička grupacija pod komandom Pavla Đurišića, od oko 7.000 ljudi, pripremala se zajedno s Nijemcima za povlačenje iz Crne Gore. Nakon spajanja napadnih klinova nemačkog 21. i 91. korpusa 19. decembra 1944, otvoren je koridor za izvlačenje nemačkih i četničkih snaga na sever.
Hrvati u Mađarskoj
Okolica Pečuha
Tu žive Bošnjaci. Oni su se naselili iz Bosne početkom 18. vijeka. Oni su katolici i oni se zovu Bošnjaci.
Pavle Đurišić
Odstupanje iz Crne Gore u Bosnu
Đurišićeve snage su stigle preko Prijepolja u Rudo 28. decembra. Pavle Đurišić je u međuvremenu otišao na sastanak u selo Zabok, sa Račićem, Zaharijem Ostojićem i Petrom Baćevićem, kako bi izvršio reorganizaciju vojske u divizije i pukove. Đurišić je odlučio da formira tri divizije, omladinski puk, štabski bataljon i druge razne grupe. Pre polaska za Višegrad, Đurišić je naredio da se unište sva vozila i sve što smeta brzom pokretu. Na sever su krenuli bez Mihailovićevog naređenja.
Razlaz Đurišića i Mihailovića
mini|Alaj-barjak je bio zastava Crnogorske Narodne Vojske, kako su preimenovani četnici Pavla Đurišića
14. februara 1945. dolazi do generala Mihailovića u selo Kožuhe, ali sa njim dolazi u sukob. Đurišić odbija poslušnost Mihajloviću, koji insistira da se još ne kreće ka Sloveniji. Đurišić je uspostavio radio-vezu s Nedićem, izražavajući mu spremnost da s grupacijom od oko 15.000 četnika i oko 1500 izbjeglica iz Crne Gore, Srbije, Bosne i Hercegovine dođe u Sloveniju. Pridružio mu se i Petar Baćović s grupacijom hercegovačkih četnika i Romanijskim korpusom.
Đurišić je stupio u kontakt s predstavnicima Sekule Drljevića, Pavelićevog suradnika, tražeći prijelaz četnika preko NDH. Prvo se Đurišić sastao s Drljevićevim predstavnicima u Doboju, početkom ožujka 1945. Potom su Drljević i Đurišićevi delegati 16. ožujka u Zagrebu sklopili sporazum. Prema sporazumu, Đurišić je postao operativni komandant Crnogorske vojske, koji dalje zapovijedi izdaje u ime Drljevića. Drljević je poduzeo kod vlasti NDH mjere za prihvaćanje ranjenika i bolesnika, kojih je potom oko 2700 prebačeno preko Save i smješteno u Staroj Gradiški.
Pod pritiskom Jugoslovenske narodnooslobodilačke vojske, prilikom povlačenja crnogorskih četnika prema Rajhu, sa Sekulom Drljevićem je sklopio sporazum 22. marta 1945. u Doboju, po kojem Đurišić priznaje Crnogorsko državno vijeće, dok su njegovi četnici priznati za Crnogorsku narodnu vojsku, sa Drljevićem kao vrhovnim, i Đurišićem, operativnim komandantom. Već sledećeg dana, 23. marta Draža Mihailović obaveštava sve četničke komande o Đurišićevoj "izdaji prema narodu, kralju i ovoj vrhovnoj komandi":
26. marta 1945 godine Mihailović šalje još precizniju obavijest:
30. marta Đurišić je odgovorio Draži Mihailoviću:
Bitka na Lijevča polju i smrt
Po slovu sporazuma sa Drljevićem, Đurišiću kao operativnom komandantu Crnogorske Narodne vojske i njegovim jedinicama omogućeo je povlačenje do Slovenije, ali precizno određenom rutom - levom obalom Save kod Slavonskog broda do Zagreba a onda vozom do Slovenije. Iz nekog razloga, on svojevoljno menja put povlačenja, kršeći tako dogovor sa vlastima NDH. Đurišić odlučuje da ne ide kroz Zagreb, nego preko Bosanske Krajine ka Sloveniji.
Đurišić je svojim trupama naredio pokret desnom obalom Save. Pošto su prešle reku Vrbas, one su 1. i 2. aprila stigle na Lijevče polje i dobile dvodnevni odmor. Tada uspostavlja kontakt sa četničkim komandantom zapadne Bosne, pukovnikom Slavoljubom Vranješevićem i komandantom korpusa u ovoj oblasti Lazarom Tešanovićem, sa ciljem da ih pridobije za zajedničku akciju proboja u Sloveniju. Ali, kada je primio Ostojićev i Đurišićev poziv, Vranješević je o tome obavestio Dražu Mihailovića i od njega zatražio instrukcije. Da bi opravdao vreme potrebno za Mihailovićev odgovor, obavestio je Đurišića da ga na Lijevču polju sačekaju nekoliko dana, koji su mu potrebni da bi sakupio svoje jedinice.
U međuvremenu, saznavši za kršenje sporazuma, i neovlašteno kretanje četnika po teritoriji, vlasti NDH šalju motorizovane jedinice da zaustave Đurišića. 4. aprila ujutru, uštaške i domobranske jedinice su iznenada napale Đurišićeve snage na Lijevča polju i nanele im ozbiljne gubitke. Samo u prvom udarcu uništen je ceo štab Gatačke brigade, sa komandantom sveštenikom Radojicom Perišićem na čelu. Da bi sprečio uništenje svojih jedinica, Đurišić je uputio izaslanike na pregovore sa ustašama uz zahtev da mu omoguće slobodan prolaz u pravcu Kozare. Ali ustaše nisu prihvatile bilo kakve pregovore.
Istovremeno, 4. aprila 1945 godine, general Mihailović javlja četnicima u Bosni da ne primaju Pavlove trupe:
O situaciji koja je tih dana vladala na Lijevču polju komandant 2. sarajevske četničke brigade kapetan Vladimir Tešanović izvestio je 8. aprila 1945. godine, iz sela Veliko Blaško, štab Srednjobosanskog korpusa:
Crnogorski četnici koji su se predali ustašama smješteni su u Staroj Gradiški. Oni su morali da se obriju, skrate kose i umesto šajkače stave crnogorsku narodnu kapu. 10. aprila Drljević je od njih formirao tri brigade Crnogorske narodne vojske, koje su potom prebačene na područje oko Karlovca, pod komandu 2. i 5. ustaškog zbora.
Uviđajući težinu situacije, Đurišić, u dogovoru sa Dragišom Vasićem, Zaharijem Ostojićem, Petrom Baćovićem, Lukom Baletićem, Mirkom Lalatovićem i drugim četničkim vođama, odlučuje da od preostalih trupa obrazuje jednu elitnu jedinicu jačine nekoliko stotina ljudi i sa njima pokuša proboj na desnu obalu Vrbasa, a zatim, preko Grmeča i Bihaća za Sloveniju. Sa novoformiranom jedinicom Đurišić je prešao reku Vrbanju i u selu Čelincu se 10. aprila sastao sa Vranješevićem i Tešanovićem. Obojica su odbili Đurišićev predlog da se zajedno probijaju do Slovenije.
thumb|Ustaški [[logor Stara Gradiška, u koji je Đurišić došao po dogovoru sa ustašama, nakon čega je ubijen.]]
Kod Gornjeg Šehera Đurišić je sa odredom ponovo prešao Vrbas, i 17. aprila na putu Banjaluka — Mrkonjić-Grad se našao sa ustaškim generalaom Vladimir Metikošem i Drljevićevim delegatom Dušanom Krivokapićem, koji mu prenose poruku Sekule Drljevića da se vrati svojim trupama, garantujući mu slobodan prolaz preko hrvatske teritorije. U toku pregovora između Đurišićevih delegata i ustaških vlasti u Banjaluci, jedinice NOVJ su, 21. aprila, napale Đurišićev odred na putu Mrkonjić-Grad — Banjaluka i presekle mu odstupnicu u pravcu reke Sane. Ovo je nateralo Đurišića da prihvati uslove ustaša i Drljevića. Preko Banjaluke, on je sa svojim odredom došao u Staru Gradišku i priključio se svojim trupama koje su nešto ranije bile tu smeštene.
Odmah po dolasku u Staru Gradišku, Đurišić i njegovo ljudstvo su razoružani. Ustaše su prvo saslušavale Đurišića i ostale četničke vođe koji su bili s njim. Posle kraćeg vremena, Pavle Đurišić, Dragiša Vasić, Luka Baletić, Mirko Lalatović, Zaharije Ostojić, Pavle Novaković, Petar Baćović i gotovo svi uhvaćeni oficiri i nekolicina članova četničkog nacionalnog komiteta za Crnu Goru, ukupno oko 150 ljudi, prebačeni su u logor Jasenovac i poubijani.
Pripadnike tzv. Crnogorske Narodne Vojske su ubrzo zarobile snage Jugoslovenske armije. Mnoge od njih su ubijeni, a neki su prešli u redove pobednika.
U fikciji
Pavle Đurišić se pojavljuje kao lik u jugoslovenskom igranom filmu Svadba iz 1973. godine, pri čemu ga je tumačio Veljko Mandić.
Pescia
Pescia ima više značenja:
San (TV film)
San je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1965. godine. Režirao ju je Daniel Marušić, a scenario je napisao Petar Šegedin.
Plescioara, Chiojdu
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 652 m.
Tienobenzodiazepin
Tienobenzodiazepin je heterociklično jedinjenje koje sadrži diazepinski prsten kondenzovan sa tiofenskim prstenom i benzenom.
Carica Yin Yuying
Carica Yin Yuying (殷玉英, ? - 453) je bila carica Kine iz južne dinastije Liu Song, odnosno supruga krunskog princa Liu Shaoa koji je 453. nakratko postao car nakon ubistva vlastitog oca cara Wena. Bila je kćer dvorskog službenika Yin Chuna (殷淳), a za princa se udala godine 438. Dva i pol mjeseca nakon puča u kome je Liu Shao preuzeo prijestolje, na ustanak su se digli carski generali, porazili Liu Shao i na prijestolje doveli princa Liu Juna koji je postao novi car po imenu Xiaowu. Carica je tada zarobljena i natjerana da izvrši samoubistvo, a nakon toga su pogubljena sva njena djeca.
Hardheim
Hardhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Nekar-Odenvald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.340 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8225032, NUTS (DE127) i LOCODE (DE HDH) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nekar-Odenvald Hardhajm se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Nekar-Odenvald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 250 metara. Površina opštine iznosi 87,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.340 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 84 stanovnika/km².
Remolino Grande, Platón Sánchez
Remolino Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Platón Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Seľany (Veľký Krtíš)
Seľany je naseljeno mjesto u okrugu Veljki Krtiš, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 205 stanovnika.
Pescina
Pescina ima više značenja:
Hipnoza
Hipnoza je premošćavanje kritičnog faktora između svesnog i podsvesnog dela uma i predstavlja uspostavljanje prihvatljivog selektivnog razmišljanja.
Postupak „Hipnotička indukcija“, se sastoji od preliminarnih razgovora, u kojima se daju saveti i uputsva. Hipnoza može biti samostalna - autohipnoza (kroz autosugestije), ili hipnoza koju sprovodi obrazovano lice - hipnotarapeut. Korišćenje hipnoze u kliničke svrhe se naziva hipnoterapija.
Postoje mnogi mitovi o hipnozi, međutim hipnoza je potpuno bezbedna i hipnoterapeuti ne mogu ništa uraditi osobi što ona ne želi, suprotno, osoba koja želi da reši neki problem odlazi sa svesnim znanjem kod hipnoterapeuta (celokupna terapija izgleda kao razgovor, osoba je potpuno svesna svega u svakom trenutku, u svakom trenutku može, ukoliko želi prestati, čak mnogi misle da je hipnoterapija bila neuspešna zato što su bili svesni sve vreme) i na kraju rešava svoj problem. Najčešći slučajevi su prestanak pušenja, redukcija stresa, nemoć na seksualnom planu, depresija, fobije, redukcija telesne težine, alergije...
Napomena: zvanična definicija prihvaćena od strane »International Hypnosis Federation« i »National Guild of Hypnosis, USA«
Malat dehidrogenaza (akceptor)
Malat dehidrogenaza (akceptor) (, FAD-zavisna malat-vitamin K reduktaza, malat-vitamin K reduktaza, (S)-malat:(akceptor) oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom (S)-malat:akceptor oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ward County, North Dakota
je okrug u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 61.675, što je 2.88 (4,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Craoretto, Udine
Craoretto je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Amiga 2000
Amiga 2000 je kompjuter kojega Commodore izdaje 1987. godine s ciljem osvajanja poslovnog dijela tržišta.
Ovo računalo, nasljednik propale Amige 1000, dobiva zadatak ubacit se na multimedijsko područje kraja osamdesetih godina. Njegova matična ploča zajedno s procesorom je preuzeta od prethodnika. Jedine dvije konkretne razlike na matičnoj ploči su postajanje konkretne ROM memorije koja se više ne treba učitavat s disketa i količina RAM-a koja se s određenim ograničenjima podiže na 1 MB.
Za razliku od Amige 500, ovaj računalo se prodavao u kućištu prilično sličnom onome PC računala tako da je u originalnom pakiranju imao hard disk.
Prestanak proizvodnje ovog kompjutera nastupa izlaženjem njegovog nasljednika Amige 3000 1990 godine.
Zbog svoje cijena nikad nije bio očekivan veliki uspjeh ovog kompjutera, ali neobične akcije Commodorea su dokazale njegov neuspjeh. U samo tri godine postojanja izdana su dva podmodela ovog kompjutera s ciljem povećanja prodaje. Model Amiga 2500 je bila Amiga 2000 s procesorom Motorola 68020 ili čak Motorola 68030 dok Amiga 1500 je bila orginalna verzija samo bez hard diska.
La Buena Fe, Altamira
La Buena Fe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Altamira.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Cento, Forlì-Cesena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
Munega, Rovigo
Munega je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Nikola Vujčić (pjesnik)
Nikola Vujčić (Velika Gradusa kod Siska, 1956), pjesnik. Diplomirao je na Filološkom fakultetu u Beogradu. Bio je urednik časopisa "Znak", glavni i odgovorni urednik "Književne reči", urednik u Književnoj omladini Srbije, glavni i odgovorni urednik lista Vukove zadužbine "Zadužbina". Sada je urednik u izdavačkoj kući "Filip Višnjić". Živi u Beogradu.
Svojom poezijom čini jedan istrajan i samosvojan glas srpske poezije.Uključivši se u tokove evropskog pjesništva, Vujčić uporno ispisuje svoju poetsku matricu preispitujući vječito medij u kojem se ostvaruje. U svojoj prvoj knjizi Vujčić se znao držati arhetipova od kojih je najznačajniji voda. Kasnije su preostali samo lirski subjekt, jezik i riječi. Riječi su promatrane kao trošni predmeti, nesavršeni jezik koji ih imenuje, relativizira sve, stvarajući prazninu. Ostaje samo pjesma izatkana od trošnosti koja se osipa u ništavilo. Pjesma postoji izvan svijeta o kojem pjeva i u kojem je nastala.
Djela
Objavio je knjige pjesama:
San Pedro Guerrero, Altamirano
San Pedro Guerrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Altamirano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 767 m.
Lachiblari, San Miguel Aloápam
Lachiblari je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Aloápam.
San Francesco-San Pietro, Lodi
San Francesco-San Pietro je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Lachiblari, San Miguel Aloápam
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2368 m.
Drago Kekanović
Drago Kekanović (Bratuljevci, Slavonska Požega, 1947), književnik. Školovao se u Požegi i Osijeku, gdje je završio srednju tehničku školu arhitektonsko-građevinskog smjera, i Zagrebu, gdje je diplomirao na Filozofskom fakultetu, grupe Jugoslavenski jezici i književnost i Komparativna književnost. Jedan je od najistaknutijih srpskih pisaca koji već više od tri desetljeća djeluje u Hrvatskoj. Pripovjedač, romanopisac, dramski pisac i neosporni intelektualac (tematski opseg njegove proze vezan je za prostor zavičajne Slavonije i Zagreb, u najvećem dijelu reflektira sudbinu srpskih, ali i hrvatskih protagonista u drugoj polovini dvadesetog vijeka) koji je svjestan pomenutih okolnosti i, reklo bi se, da te okolnosti ugrađuje s visokom sviješću u svoju literaturu.
Dosad objavio knjige proze:
Jakotina (Kotor Varoš)
Jakotina je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kotor Varoš koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 694 stanovnika.
Los Colomos, Cuquío
Los Colomos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuquío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1629 m.
Turismund
Turismund je postao kralj Vizigota nakon pogibije svog oca Teodorika I u bici na Katalaunskim poljima 451. godine.
Kosmos-98
Kosmos-98 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 27. novembra 1965. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4730 kilograma. Kosmos-98 je bio osmatrački satelit.
Turismund
Turismund je bio prvi od vizigotskih kraljeva koji je počeo da razmišlja o Vizigotskom kraljevstvu nezavisnom od Rima, što je Aecija nateralo da skuje zaveru protiv njega zajedno sa njegovom braćom, Frederikom i Teodorikom i da ga ubije 453. godine. Na prestolu ga je nasledio brat Teodorik kao Teodorih II.
O Turismundovom životu svedoče dela istoričara Jordana i Isidora Seviljskog.
Pécsvárad
Pécsvárad čita se Pečvarad (hrvatski: Pečvar, njemački:  Petschwar) je gradić na jugu Mađarske od 4,026 stanovnika, koji administrativno podpada pod Baranjsku županiju
Geografske karakteristike
Pécsvárad leži udaljen 19 km od sjeveroistočno od Pečuha.
Historija
Historija naselje vezana je uz benediktinski samostan, kog je oko 1000. osnovao kralj Stefan.
Garrett, Pennsylvania
Garet je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 456, što je 7 (1,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rā‘ī ad Daqq‘ah, Hajjah
Rā‘ī ad Daqq‘ah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 374 m.
Senné (Veľký Krtíš)
Senné je naseljeno mjesto u okrugu Veljki Krtiš, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 190 stanovnika.
San Valentín, Tila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 986 m.
Ribnjaci
Zemljopis
Ribnjaci se nalaze zapadno od Lipika, susjedna naselja su  Kaniška Iva na zapadu te Marino Selo na istoku.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Ribnjaci su imali 34 stanovnika.
Dvorište (Despotovac)
Dvorište je naselje u Srbiji koje administrativno pripada opštini Despotovac u Pomoravskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 565 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 757 stanovnika).
Demografija
U naselju Dvorište živi 463 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,2 godina (42,1 kod muškaraca i 46,1 kod žena). U naselju ima 196 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,86.
Rad HAZU
Rad Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti (prethodno Rad Jugoslavenske akademije znanosti i umjetnosti), prva serijska publikacija koju je 1867. pokrenula Jugoslavenska akademija znanosti i umjetnosti (JAZU). Iako pokrenut s nakanom da bude časopis, postao je zbornikom znanstvenih rasprava. Do 1940. i od 1948. do 1991. izlazio pod naslovom Rad JAZU. Objavljuje se u više podserija od kojih svaka izlazi unutar pojedinog razreda Akademije.
Gvinejska struja
Gvinejska struja je produžetak Ekvatorijalne povratne struje koji nastaje u blizini obala Liberije i teče uz afričko kopno sve do Nigerije. Jedan manji krak prati obale sve dok se ne spoji sa Angolskom strujom. Ovo je topla morska struja.
Milan, Michigan
Majlan je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.836 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 5.836 stanovnika, što je 1.061 (22,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Uracil dehidrogenaza
Uracil dehidrogenaza (, uracilna oksidaza) je enzim sa sistematskim imenom uracil:(akceptor) oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju:
Ovaj enzim takođe oksiduje timin. On deluje na hidratisane derivate supstrata. Ranije je bio grupisan kao EC 1.2.99.1.
Kosmos-99
Kosmos-99 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-99 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 10. decembra 1965. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4730 kilograma. Kosmos-99 je bio osmatrački satelit.
Rogulje (Pakrac)
Rogulje su naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu grada Pakraca.
Zemljopis
Rogulje se nalaze istočno od Pakraca, na sjevernim obroncima Psunja.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Rogulje su imale 3 stanovnika.
Majrān Sa‘id, Hajjah
Majrān Sa‘id je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 385 m.
Macie, Arezzo
Macie je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 354 m.
Ahuexotitlán, Chilapa de Álvarez
Ahuexotitlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Chilapa de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1545 m.
Alvanite, Avellino
Alvanite je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 782 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 349 m.
Hardt (Schwarzwald)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rotvajl Hardt se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rotvajl. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 785 metara. Površina opštine iznosi 10,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.634 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 248 stanovnika/km².
Străchinești, Grădiștea
Străchinești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Grădiștea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 276 m.
Pescopagano
Pescopagano ima više značenja:
Drogo od Metza
Drogo (17. jun 801 – 8. decembar 855), također poznat kao Dreux ili Drogon, bio je nezakoniti sin franačkog cara Karlog Velika i njegove konkubine Regine. Godine 818. se zaredio, postavši opat Luxeila, a 820. postao biskup Metza, gdje će ostati do smrti. Kao i njegov brat Hugo, bio je izuzetno odan svom polubratu i očevom nasljedniku Louisu I Pobožnom. Poznat je po tome što je za njega izrađen Drogov sakramentarij, jedan od najznamenitijih iluminiranih rukopisa srednjeg vijeka.
Kosmos-100
Kosmos-100 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-100 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 17. decembra 1965. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Pessine
Pessine ima više značenja:
Rade Dragojević
Rade Dragojević (Gospić, 1967), novinar.
Školovanje je započeo u rodnom mjestu, a završio na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, stekavši diplomu sociologa. U novinarstvu je od 1990. godine. Prvo na HTV-u, nakon toga u riječkom Novom listu, neko vrijeme u splitskom Feral Tribuneu, a sve vrijeme sarađujući s časopisima za kulturu ("Zarez") i izdanjima srpske zajednice u Hrvatskoj (Prosvjeta, Novosti sedam dana / "Novosti").
Početkom 2005. godine izabran je za generalnog sekretara SKD "Prosvjeta" iz Zagreba. Od 268. broja (4. 2. 2005) postao je glavni i odgovorni urednik "samostalnih srpskih novina" (kasnije "samostalnog srpskog tjednika") "Novosti sedam dana" (kasnije "Novosti").
Hokah, Minnesota
je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 580, što je 34 (-5,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cilibia, Cilibia
Cilibia je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Cilibia.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1909 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Wells County, North Dakota
je okrug u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.