cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dionizije II od Sirakuze
Dionizija su, međutim, takva nastojanja razbjesnila, te se zajedno sa historičarem Filistom urotio kako bi prognao svog ujaka te preuzeo potpunu vlast 366. pne. Ubrzo se ispostavilo kako je Dionizije posve nesposoban vladar bez Dionovih savjeta. Kada ga je Platon pokušao nagovoriti da vrati Diona, bahati vladar je dao konfiscirati ujakovu imovinu i prisiliti Dionovu suprugu da se uda za drugog čovjeka. Dion, koji je u to vrijeme bio u izgnanstvu u Ateni, odlučio je protiv nećaka dići pobunu.
Campo del Flaco, Zaragoza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 727 m.
Dionizije II od Sirakuze
Dion je u Zakintu osnovao malu vojsku te se 357. pne. vratio na Siciliju. Iskoristivši Dionizijevo odsutstvo iz grada, kao i njegovu nepopularnost, Dion je osvojio Sirakuzu, a Dionizijevi pokušaji da ga odatle izbaci nisu uspjeli. Zbog toga se bio prisiljen pridružiti svom sinu Apolokratu koji je upravljao gradom Locri na Kalabriji. Tamo je živio kao tiranin sve dok nestabilnost u Sirakuzi nije pružila priliku da ponovno preuzme vlast 346. pne. Tada je, međutim, Sirakuza oslabila i mnogi njeni vazali su sada bili nezavisni, te se udružili protiv Dionizija. Nastojeći izbjeći rat, Dionizije je dobrovoljno predao vlast te otišao u Korint gdje je ostatak života proveo u bijedi.
Izvori
Dionizije Stariji 367. pne. – 356. pne. Dion Nisej 347. pne. – 344. pne. Timoleon
Joaquín Jonguitud, Axtla de Terrazas
Joaquín Jonguitud je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Axtla de Terrazas.
Opština San Antonio Huitepec, Oaxaca
San Antonio Huitepec je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2839 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2404 m.
Bystrzyca (Odra)
Bystrzyca ili Bystrzycą Świdnicką (njemački: Schweidnitzer Weistritz ili samo Weistritz) je rijeka na zapadu Poljske u Donjošleskom vojvodstvu, lijeva pritoka Odre duga 95 km.
Hidrologija
Bystrzyca izvire u Srednjim Sudetima kod sela Bartnica, na nadmorskoj visini od 618 metara. Od tamo teče prema sjeverozapadu, kao planinski brzak. Na 18 kilometru od izvora, započinje najljepši dio sliva - klisura duga 6 km, sa visinskom razlikom do 150 metara.
Na izlasku se nalazi akumulacijsko jezero Bystrzyckie dugo 3,2 km. Ono je formirano izgradnjom brane (14.) duge 230, visoke 44 m, da spriječi poplave nizvodno. U svom srednjem toku po obroncima Srednjih Sudeta dugom 18 km, protiče kroz Świdnicu i nešto niže prima pritoku Piławu dugu 30 km.
Zatim teče 53 km wrocławskom dolinom, tu se nalazi puno veće akumulacijsko jezero - Mietkowskie, formirano za snabdjevanje Wrocława pitkom vodom. Nešto prije Wrocława prima pritoku Czarna Woda (39 km) a nešto niže i najveću Strzegomku dugu 75 km. Protiče zapadnom periferijom Wrocława do ušću u Odru.
Donji tok rijeke kod Wrocława površine 8 600 hektara je 1998. proglašen je rezervatom prirode.
Ahkal Mo' Naab' II
Ahkal Mo' Naab' II (3. septembar 523 – 23. jul 570) bio je vladar majanskog grada Palenque. Vladao je od 4. maja 565. do smrti.
Blue, Oklahoma
Blu je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 195.
Cuzieu, Ain
Kizje je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi).
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 240, a gustina naseljenosti je iznosila 49 stanovnika/km².
Ejido el Marítimo, Mexicali
Ejido el Marítimo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 919 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Ribno
Ribno je naselje u slovenskoj Općini Bledu. Ribno se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 589 stanovnika.
Hlincea, Ciurea
Hlincea je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Ciurea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Franz von Werra
Franz Xaver Baron von Werra (13. jul 1914 – 25. oktobar 1941) je bio njemački avijatičar i lovački as, najpoznatiji po tome što je za vrijeme Drugog svjetskog rata pobjegao iz kanadskog zarobljeničkog logora, postavši jedini pripadnik oružanih snaga Sila Osovine kome je to uspjelo.
Rodio se u porodici švicarskog plemića koji je zbog siromaštva poslao djecu na odgoj rodbini i prijateljima u Njemačkoj. Godine 1936. se priključio Luftwaffeu, gdje je 1938. dobio čin poručnika, te bio smješten u zrakoplovnu eskadru Jagdgeschwader 3. Nakon izbijanja Drugog svjetskog rata je sudjelovao u zračnim borbama na Zapadnom frontu. Za vrijeme bitke za Francusku u proljeće 1940. je oborio jedan britanski i tri francuska aviona, a u augustu 1940. je za vrijeme bitke za Britaniju oborio četiri britanska aviona.
5. septembra 1940. je njegov Bf109 pogođen iznad Kenta te je prisilno aterirao na polje, nakon čega je zarobljen. Tokom sljedećih nekoliko mjeseci von Werra je tri puta pobjegao zarobljeništva, i sva tri puta je uhvaćen; posljednji put 20. decembra 1940. u kokpitu aviona sa kojim je, lažno se izdajući za nizozemskog pilota, pokušavao preletjeti u Njemačku. Nakon toga je u januaru 1941. brodom poslan u Kanadu. Tamo je bio smješten u logor na sjevernoj obali Jezera Superior.
21. januara 1941. je prilikom prijevoza u Montreal uspio iskočiti iz vlaka kraj mjesta Smiths Falls u Ontariju. Odatle je uspio prijeći zamrznutu rijeku St. Lawrence i stići na teritoriju SAD koje su tada još uvijek bile neutralne. U mjestu Ogdensburg u državi New York se predao lokalnoj policiji. Američke federalne vlasti su ga uhapsile pod optužbom za ilegalni prijelaz granice, ali je njemački konzul u New Yorku platio jamčevinu, a cijeli je slučaj izazvao veliko zanimanje američkih novina, kojima je von Werra dao brojne intervjue i detaljne opise svojih pustolovina. Na kraju je von Werra sproveden u Meksiko, a potom u Brazil, odakle je preko Španije došao u Italiju i na kraju stigao u Berlin.
U Njemačkoj je von Werri pružen herojski doček, a Adolf Hitler ga odlikovao Viteškim križem Željeznog križa. Svoje je pustolovine opisao u rukopisu za neobjavljenu knjizu pod naslovom Meine Flucht aus England (Moj bijeg iz Engleske). Nakon toga je poslan u eskadru Jadgeschwader 53 (JG 53) sa kojom je u julu 1941. sudjelovao u operaciji Barbarossa prilikom koje je oborio 13 sovjetskih aviona. U augustu je JG 53 premještena u Nizozemsku.
25. oktobra 1941. je prilikom probnog leta njegov novom avionu otkazao motor, uslijed čega se srušio u more. Von Werrino tijelo nije nikada pronađeno.
Godine 1956. su von Werrini doživljaji postali predmet knjige The One Who Got Away (Onaj koji je pobjegao) britanskih novinara Kendalla Burta i Jamesa Leasora. Ona je sljedeće godine adaptirana u istoimeni igrani film gdje je von Werrin lik tumačio Hardy Kruger.
Corniola, Piacenza
Corniola je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Južna Donja Kalifornija
Baja California Sur jedna je od 31 saveznih država Meksika, smještena na sjeverozapadu države, i zauzima južnu polovicu poluotoka Baja California. Graniči sa saveznom državom Baja California koja se nalazi iznad 28º N. Na istoku je oplakuje Mar de Cortés, a na jugu i zapadu Tihi ocean. Glavni grad savezne države je La Paz. Država se prostire na 73 475 km², što je ukupno 3,8% od ukupne površine Meksika.
Na poluostrvu Donja Kalifornija mogu se videti neobične stene i pećine, koje su posledica vulkanskog porekla poluostrva.
Općine (municipios)
Baja California Sur sastoji se od 5 općina, to su: Comondú, La Paz, Loreto, Los Cabos i Mulegé.
Etnografija
Indijansko prastanovništvo Baja California Sura poglavito je istrijebljeno a pripada u najmanje dvije etno-lingvističke grupe, to su Yuman sa plemenom Cochimi nastanjeni u sjevernim predjelima države i Guaycuran u središnjim i južnim predjelima. Do danas se sačuvalo tek nešto Cochimi Indijanaca koji danas žive poglavito u sjevernijoj državi Baja California Norte. Porodica Guaycuran koja se od nekih lingvista vodi kao dio velike porodice Hokan obuhvaća nestala plemena koja se granaju u nekoliko srodnih skupina, to su: Guaycura ili Waicuri sa plemenima Callejue i Waicuri; Huchiti ili Uchití sa Cora (najjužnije pleme nastanjeno kod rta Cabo San Lucas), Uchití, Aripe ili Aripa i Periúe; Pericú Indijanci sa plemenima Pericú i Isleño; Didú; Edú; Ika; Monqui.
Lumbreras, San Miguel Totolapan
Lumbreras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Miguel Totolapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2640 m.
Anabar
Anabar (rus.: Anabar) je reka u severozapadnom delu Jakutije u Rusiji. Reka je duga 939 km, a površine njenog sliva je 100.000 km². Izvire na Srednjesibirskom gorju, a uliva se estuarskim ušćem u Laptevsko more. Bogata je ribom, u njenom porečju su nalazišta dijamanata, a zaleđena je od kraja septembra do kraja juna.
Na Anabaru se nalaze sela Saskilah, Jurjung-Haja, Ebeljah i Žilinda.
Stębark
Stębark (njemački: Tannenberg) je selo od 443 stanovnika na sjeveroistoku Poljske u Varminsko-mazurskom vojvodstvu.
Geografske karakteristike
Selo se nalazi udaljeno četrdesetak km jugozapadno od svog regionalnog administrativnog centra Olsztyna, i par kilometara sjevernije od Grunwalda.
Historija
Stębark tada znan kao Tannenberg je poznat po Bitci kod Grunwalda koja se dogodila 15. jula 1410. na polju između Stębarka i Grunwalda u kojoj je vojska Poljsko-litavske unije pobjedila Teutonske vitezove.
Kod sela se odvila i Bitka kod Tannenberga za Prvog svjetskog rata u kojoj je njemačka carska vojska]] pobjedila rusku carsku vojsku.
Danas se u njemu nalazi muzej posvećen Bitci kod Grunwalda.
Buda, Cosenza
Buda je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Los Nicolases, Guanajuato
Los Nicolases je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Guanajuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1481 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1788 m.
Il Gelso, Ancona
Il Gelso je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 203 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Negrevo
Prirodni uslovi
Negrevo je smešteno u istočnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Bugarskom - 5 km istočno od naselja. Od najbližeg grada, Berova, naselje je udaljeno 12 kilometara severno.
Naselje Negrevo se nalazi u istorijskoj oblasti Maleševo. U oblasti Maleševskih planina, na severoistočnom obodu Berovskog polja. Istočno od naselja teče reka Bregalnica gornjim delom svog toka. Nadmorska visina naselja je približno 1.080 metara.
Stanovništvo
Negrevo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 97 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Wellston, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.663, što je 415 (-6,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Baru, Hunedoara
Baru je opština u Rumuniji u okrugu Hunedoara.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 460 m.
La Garita, Huejutla de Reyes
La Garita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huejutla de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 313 m.
Ribčev Laz
Ribčev Laz je naselje u slovenskoj Općini Bohinju. Ribčev Laz se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 155 stanovnika.
Gammelby
Gamelbi je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 525 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058057.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Gamelbi se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 13 metara. Površina opštine iznosi 8,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 525 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 63 stanovnika/km².
St. Albans, West Virginia
Sent Albans je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.044, što je 523 (-4,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bioaletrin
Bioaletrin je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 302,408 Da.
El Campanario, Santo Domingo Petapa
El Campanario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Petapa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 337 m.
Grujinci
Grujinci su naselje u Srbiji u opštini Bosilegrad u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 93 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 160 stanovnika).
Demografija
U naselju Grujinci živi 90 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 63,4 godina (60,0 kod muškaraca i 66,6 kod žena). U naselju ima 49 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,86.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Bugarima (prema popisu iz 2002. godine).
Novi Istevnik
Novi Istevnik je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Novi Istevnik je u sastavu opštine Delčevo.
Prirodni uslovi
Novi Istevnik je smešten u istočnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Bugarskom - 6 km istočno od naselja. Od najbližeg grada, Delčeva, naselje je udaljeno 16 kilometara južno.
Naselje Novi Istevnik se nalazi u istorijskoj oblasti Pijanec. Naselje se razvilo u dolini rečice Lago, na zapadnim padinama planine Vlajne. Istočno od naselja teče reka Bregalnica gornjim delom svog toka. Nadmorska visina naselja je približno 740 metara.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Novi Istevnik je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 144 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%). Početkom 20. veka polovinu stanovništva činili su Torbeši (islamizovani Makedonci), ali su se oni posle Balkanskih ratova iselili u Tursku.
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Valpagnana, Asti
Valpagnana je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Santo Alò, Venezia
Santo Alò je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Mio nonno era un ciliegio
Mio nonno era un ciliegio je roman za djecu italijanske spisateljice Angele Nanneti, objavljen 1997. godine. Glavni lik djela je dječak po imenu Tonino koji opisuje odnos sa dva djeda i dvije bake, od kojih jedni žive u gradu, a drugi na selu. Dobio je nagradu Premio Cento za najbolji roman za djecu.
U Srbiji je objavljen pod naslovom Moj deka je bio trešnja, te je ušao u program školske lektire.
Garding, Kirchspiel
Garding, Kirhšpil je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 344 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054035.
Chevannes (Jon)
Ševan je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Okser.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1958 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 83 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 23,54 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 144 metara (maksimalnoj 251 m, a minimalnoj 126 m).
Gorgonia Carballo Meráz, Tempoal
Gorgonia Carballo Meráz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Fosso Morto, Pistoia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Los Papayos, Puente de Ixtla
Los Papayos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Puente de Ixtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 915 m.
Sumiko, Chihuahua
Sumiko je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1601 m.
Robidnica
Robidnica je naselje u slovenskoj Općini Gorenjoj vasi - Poljane. Robidnica se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 26 stanovnika.
Opština San Antonio Nanahuatípam, Oaxaca
San Antonio Nanahuatípam je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 798 m.
Borbe za Istočnu Bosnu 1942.
thumb|Teritorij kvislinške tvorevine [[Nezavisna Država Hrvatska|NDH.]] '''Borbe za Istočnu Bosnu 1942. godine''' su bile složene političke i oružane borbe zainteresovanih strana za prevlast na području Istočne Bosne, vođene tokom prvih nekoliko mjeseci 1942. godine.
Zainteresovane strane su bili partizani, četnici, Nemci, Nezavisna Država Hrvatska i Nedićeva Srbija. Četnici nisu želeli borbu protiv Nemaca već samo protiv ustaša. Oni su pokušavali da ovo područje izdvoje iz NDH i priključe Nedićevoj Srbiji. U tom cilju su se nudili Nemcima kao saveznici za pacifikovanje ovog područja i borbu protiv partizana. Partizani, koji su sadejstvom okupatorskih i kvislinških snaga krajem 1941. godine bili proterani iz Srbije, želeli su nastavak borbe. Za njih je područje Istočne Bosne bilo od presudne važnosti, zbog planiranog povratka u Srbiju u očekivanju masovnog ustanka na proleće 1942. godine. Ustaše su po svaku cenu pokušavale da spreče izdvajanje Istočne Bosne iz nadležnosti NDH i njeno ustupanju Srbiji.
Tokom ustanka u NDH 1941. godine, znatan deo Istočne Bosne je dospeo pod četničku kontrolu. Nakon što su četnici početkom 1942. godine počeli sarađivati sa okupatorom, partizani su početkom marta poduzeli ofanzivu na području Istočne Bosne, tokom koje su zauzeli bitna četnička uporišta: Vlasenicu, Miliće, Srebrenicu, Bratunac, Fakoviće i Drinjaču. Tokom napada na četnike kod Vlasenice se čak desilo da partizani nastupaju uporedo sa ustašama, zbog čega su usledile glasine u narodu, i žestoka Titova kritika.
Neposredno po partizanskom potiskivanju četnika u istočnoj Bosni, aprila 1942. godine je usledila udružena osovinska operacija Trio, poznata kao treća neprijateljska ofanziva, koju je predvodio njemački general Paul Bader. Tokom osovinske operacije, ustaška Crna legija je potukla četnike, dok su njemačke snage potukle partizane.
Borbe za Istočnu Bosnu postale su izvor kontroverzi, zahvaljujući izveštajima generala Badera kome izgleda da je bilo suradnje ustaša i partizana.
Pozadina
Sredinom 1941. godine izbio je ustanak u NDH. Ubrzo je među ustanicima došlo do razdvajanja na partizane, koji su vodili borbu sa okupatorom, i četnike, koji su nisu želeli sukob sa okupatorom, već samo sa ustašama.
Istovremeno, u predelu Istočne Bosne četnici Jezdimira Dangića su težili približavanju Nemcima i kvislinškoj Nedićevoj vladi u okupiranoj Srbiji. Ovo je posebno intenzivirano nakon nemačko-kvislinške ofanzive protiv partizana u Srbiji. Od toga vremena četnici su vodili besomučnu propagandu za pridobijanje srpskog stanovništva. Dangić obilato koristi šovinističku retoriku, optužujući partizane da ih vode "čivut Moša Pijade, Turčin Safet Mujić, mađar Franjo Vajnert i takozvani Petar Ilić čije pravo ime niko ne zna", a cilj im je da unište srpstvo. Na ovaj način četnici su uspeli da čak i neke kompletne partizanske čete prevedu na svoju stranu.
175px|mini|Spomenik [[Ustanak u NDH 1941.|ustanku u NDH.]] 8. januara partizanski vođa Tito govori o kritičnom stanju u Bosnu:
Iako između četnika i partizana u istočnoj Bosni još nije bilo otvorenih sukoba, vladala je atmosfera opšteg nepoverenja. U uputstvu Vrhovnog štaba Romanijskom partizanskom odredu od 10. januara očekuje se napad ka Rogatici i Sjetlini, a kao mogući neprijatelji se imenuju "Nemci i nedićevci":
Dogovor četnika i okupatora u Višegradu
Početkom januara, četnici su sa Nemcima uveliko pripremali zajedničku borbu protiv partizana. U izveštaju komande Višegradskog četničkog odreda od 11. januara 1942. komandantu Operativnih jedinica Istočne Bosne i Hercegovine Bošku Todoroviću se kaže:
Tih dana su u Višegradu, po Dangićevom naređenju, vođeni pregovori četnika Istočne Bosne sa nemačkom i italijanskom komandom. Četnički delegati su 15. januara javili da su rezultati pregovora sa okupatorima povoljni, da sukoba sa Nemcima ne sme biti, i da moraju progoniti i prokazivati partizane Nemcima:
Istovremeno, 15. 1. u istočnoj Bosni otpočela ofanziva 342. i 718. nemačke divizije i snaga NDH. Partizanski odredi i Prva proleterska brigada pretrpele su gubitke, dok su četnici propustili Nemce bez borbe. Krajem januara Dangićeve snage su pretrpele značajne gubitke u ljudstvu i teritoriji, ali nisu pružale otpor Nemcima jer su imali naređenje da se ne bore protiv njemačkih trupa. Više nemačke komande su bile iznenađene tom činjenicom:
Za četničku saradnju sa okupatorima su ubrzo saznali i partizani. 30. januar Tito o tome obaveštava Glavni štab partizanskih odreda Crne Gore:
Dangićeva ponuda Nemcima u Beogradu
31. januara žandarmerijski major Jezdimir Dangić je stigao u Beograd na razgovore sa Nedićem, Nemcima i Pavelićevim predstavnicima o pacifikovanju Istočne Bosne i eventualnom ustupanju 17 srezova Srbiji. Dangić je bio spreman priznati njemačku vojnu upravu u istočnoj Bosni, i boriti se protiv partizana. Za uzvrat je tražio da ustaške i domobranske jedinice napuste taj prostor. Prilikom prvog razgovora Nedić i Dangić su zaključili da se mir u Istočnoj Bosni može uspostaviti samo suradnjom četnika sa Wehrmachtom:
minijatura|Dangić i drugi četnički oficiri na pregovorima sa Nemcima u Beogradu.
Njemački general Bader, opunomoćeni zapovjednik Srbije, bio je spreman prepustiti Dangiću osiguranje graničnih kotareva NDH na prostoru koji omeđuju rijeke Sava, Drina i Bosna, ali je za bilo kakvu promenu statusa Istočne Bosne bila neophodna suglasnost NDH.
2. februara 1942. nemački general Bader je pozvao predstavnike NDH, ministra Vjekoslava Vrančića i domobranskog pukovnika Fedora Dragojlova u Beograd, na pregovore sa Dangićevim izaslanicima. Dangić je bio spreman priznati nemačku komandu, a uslovno i suverenost NDH:
Zbog pregovora sa Nemcima, Dangić je postao kompromitovan u narodu, pa kada su naišli partizani nije mogao "nije mogao naći ni 100 ljudi koji bi hteli da brane njega i štab":
Partizanska ofanziva
Do tada je glavna partizanska akcija bila uperena na Sarajevo i dolinu rijeke Bosne, koje su držali okupatori i ustaše, dok su se četnicki odredi nalazili prema Drini. Izazvan prelaskom četnika istočne Bosne na stranu okupatora, načelnik Vrhovnog štaba partizanskih odreda drug Tito je 8. februara naredio da se pređe u borbu protiv njih:
Prvi oružani obračun među ustanicima u istočnoj Bosni dogodio se 20. 2. u Vukosavcima kod Lopara, kada su četnici Dragoslava Račića na prepad su napali i uništili štab Majevičkog partizanskog odreda. Istog dana, u Kifinom Selu (kod Nevesinja) četa Udarnog bataljona Operativnog štaba partizanskih odreda za Hercegovinu uništila Štab majora Boška Todorovića, proglašenog saradnikom Italijana. Partizani su razoružavali četnike i od stvarali dobrovoljačke jedinice sa nacionalnim obeležjima, pod svojom komandom.
Partizansko vodstvo je pridavalo mnogo značaja Istočnoj Bosni, u vezi sa očekivanim prolećnim ustankom u Srbiji. Tito partizanskom vodstvu BiH 20. februara poručuje:
27. 2. u selu Zakomu kod Rogatice 1. bataljon četničkog Rogatičkog odreda zarobio je Štab Romanijskog partizanskog odreda, sa namerom da ih sprovedu za Beograd. Sutradan, 28. 2. četnici su streljali članove okružnog komiteta SKOJ-a za Birač.
Titova naredba za napad na Vlasenicu
Naređenje načelnika Vrhovnog štaba Drugoj proleterskoj brigadi od 3. marta 1942. godine glasi: desno|thumb|175px|[[Josip Broz Tito, vrhovni komandant NOP i DV Jugoslavije.]]
Načelnik partizanskog Vrhovnog štaba drug Tito operativnom štabu za Istočnu Bosnu 4. marta javlja:
Vrhovni štab 5. marta daje štabu Druge proleterske brigade detaljne instrukcije o izvođenju operacija na području: Glasinac - Srebrenica - Vlasenica. Glavni udar trebalo je izvršiti na Vlasenicu, u kojoj su se nalazile četničke snage pod komandom Jezdimira Dangića i kapetana Dragoslava Račića, a ne Han-Pijesak, gde se nalazio garnizon NDH. Pre toga je trebalo napasti predeo Borika, gde se nalaze zarobljeni partizani:
Nakon toga bi sledio napad na Vlasenicu, glavno četničko uporište:
Tito potom obrazlaže zašto odustaju od napada na Han Pijesak, jer bi time pomogli četnicima, a ustašama bi otvorili put ka Vlasenici:
Vrhovni štab na kraju ističe zašto je predviđeni pravac napada najbolji:
Tempov izvještaj Titu
10. marta delegat vrhovnog štaba Svetozar Vukmanović Tempo izveštava Vrhovnog komandanta Tita da su četnici opkolili snage NDH u Han Pijesku:
Na osnovu čitave situacije on predlaže da proleterske brigade napadnu Vlasenicu, pohapse četničke oficire i obrazuju partizanski front prema Han-Pijesku:
U istom izveštaju Tempo obaveštava Tita da su četnici promenili taktiku prema muslimanima i pokušavaju da ih privuku sebi:
Titova naredba protiv nastupa sa ustašama
12. marta vrhovni komandant Tito naređuje delegatu Vrhovnog štaba Tempu:
13. marta Vrhovni komandant Tito izdaje uputstvo operativnom štabu proleterske udarne grupe o predstojećim operacijama, napominjući da paralelni marš sa ustašama ne bi bio cjelishodan:
Prema naredbi Vrhovnog komandanta, trebalo je upasti u Han Pijesak, koji je bio pod četničkom opsadom, zatim napredovati ka Vlasenici jakim udarnim grupama. Svoje uputstvo zaključuje rečima: "Vrlo je važno da se početkom ovoga proljeća dočepamo važnih pozicija".
Napad na četnike kod Vlasenice
Partizani su nastupali sa parolom »da raščiste Nedićevce kojih ima dosta u Bosni«. Ljudstvo u četničkim odredima ih je primilo sa simpatijama, i odbijali su da se bore protiv njih, jer su Srbi:
U Han Pijesku su bili utvrđeni domobrani (oko 700) i 2 čete ustaša, dok su u Vlasenici bili četnici (Dragoslav Račić). 16. marta u zoru su Prva i Druga proleterska brigada napale Račićeve četničke jedinice kod Vlasenice, dok su one vršile opsadu Han-Pijeska:
Istog dana, 16. marta, usledila je žestoka Titova kritika i naređenje za trenutačno obustavljanje pokreta prema Vlasenici:
Partizansko zauzimanje Vlasenice i drugih gradova
Unatoč Titovom naređenju za obustavljanje pokreta prema Vlasenici, Tempo ga 18. marta izveštava o oslobođenju Vlasenice. Četnički major Radoslav Đurić u izveštaju Draži Mihailoviću ovako opisuje ulazak partizana:
19. marta 1942. major Radoslav Đurić izveštava Dražu Mihailovića da je situacija u Bosni za četničke vođe teška, da seljaci neće da se bore protiv partizana, da su tražili pomoć Nedića i Ljotića:
20. marta četnički major Đurić javlja pukovniku Mihailoviću da su pred partizanima napušteni Bratunac, Srebrenica i Drinjača i traži hitno pojačanje iz Srbije od 1000 ljudi.
29. marta Vrhovni štab NOP i DV Jugoslavije izdaje uput Operativnom štabu proleterske udarne grupe o daljim dejstvima na području Istočne Bosne:
Ishod partizanskih operacija
Prema izveštaj majora Radoslava Đurića Draži Mihailoviću od 26. marta, partizani su ovladali celom teritorijom istočne Bosne gotovo bez ikakvog otpora:
31. marta Tito obaveštava Operativni štab NOP i DO za Bosansku Krajinu o povoljnom razvoju situacije u Istočnoj Bosni:
Nakon ovoga, četnička propaganda je širila u narodu kako su partizani zauzeli Vlasenicu kako bi je predali ustašama. U aprilu 1942. položaj četnika u Istočnoj Bosni stalno se pogoršavao. Oni nisu mogli da se održe u Drinjači koju su ustaše od njih uzeli 8. aprila.
Partizani su, nakon razbijanja četnika, u drugoj polovini marta koncentrisali snege oko Rogatice, Sokolca i južno od Han-Pijeska, i pripremili napad na Rogaticu, u kojoj se nalazio opkoljeni ustaško-domobranski garnizon. U noći 7/8. IV napali su ustaše i domobrane u Rogatici, ali bez uspeha, jer je ubrzo započela sveobuhvatna osovinska protuofanziva.
Osovinska protuofanziva
Početkom aprila 1942, usled jačanja partizanskih borbi u Bosni, Operativni štab Borbene grupe „Bader" je premestio svoje sedište iz Beograda u Sarajevo. Neposredno po partizanskom osvajanju istočne Bosne, od 8. travnja do 14. lipnja usledila je združena osovinska Operacija Trio, prva anti-ustanička operacija većeg obima u NDH, poznata kao Treća neprijateljska ofanziva. Njen prvi udar bio je usmeren ka rejonu Rogatice, koja je prema izveštajima bila uporište partizana:
desno|thumb|175px|[[Jure Francetić, zapovednik ustaške Crne legije.]]
Početak ofanzive bio je planiran za 15. april, ali je preuranjena akcijom ustaške „Crne legije“, koja je početkom aprila iz rejona Han-Pijeska prodrla u Gornji Birač i prostor luka Drine i do 9. aprila zauzela Vlasenicu, Srebrenicu, Bratunac i Drinjaču. Dangićeve četničke jedinice pretrpjele su težak poraz od ustaške Crne legije. Francetićeva Crna legija je izbila na reku Drinu i preuzele granicu NDH prema Srbiji, čineći teške zločine nad stanovništom:
Četnički vođa Dangić je u Srbiji tada pozivao na borbu protiv NDH, zbog čega su ga Nemci uhapsili u noći 10./11. travnja 1942. u mestu Rogačica blizu Bajine Bašte.
U operativnom naređenju 718. nemačke pešadijske divizije za operaciju Trio se konstatuje da su se na području između Prače — Višegrada — Drine — Reke — Han-Pijeska — Gromila ponovo učvrstili ustanici (pre svega partizani). U istom naređenju se nalaže različito tretiranje ustanika:
Do 22. aprila, Nemci su u uvodnim borbama dostigli sa 718. divizijom liniju Bogovići-Han-Pijesak, sa 737. pukom liniju Gođenje-Slap-Višegrad, dok je ustaška „Crna legija“, između nemačkih snaga, dostigla liniju Han-Pijesak-Podžeplje. Sa tih položaja nemačke i ustaške snage prešle su u koncentrično nastupanje prema Rogatici, uz istovremeno nadiranje delova italijanske divizije „Pusterija“ od Pljevalja i Višegrada ka Čajniču i Goraždu.
U takvoj situaciji, Vrhovni štab odustao je od daljih napada na Rogaticu i naredio partizanskim snagama da se povuku na jug, prema Goraždu i Foči. Na taj način je nemačko-italijansko koncentrično dejstvo prema Rogatici prešlo u frontalno potiskivanje delova Prve i Druge proleterske brigade i nekih istočnobosanskih dobrovoljačkih jedinica sa severa na jug, a ostali delovi brigada usporavali su nadiranje divizije „Pusterija“ na pravcu Čajniče-Goražde, koje su Italijani zauzeli 24. aprila. Do kraja aprila neprijatelj je izbio u dolinu Prače. Jedinice nemačke 718. divizije, posle kraćeg prestrojavanja, prešle su 4. maja Praču i istog dana ušle u Goražde, dok su delovi divizije „Pusterija“ produžili nastupanje ka Foči. Time su, uglavnom, dejstva nemačkih snaga u istočnoj Bosni bila završena.
1. maja otpočela su dejstva divizije „Taurinenze“ i divizije „Alpski lovci“ od Sarajeva ka Kalinoviku, a 6. maja od Nevesinja, isto u pravcu Kalinovika. Savlađujući otpor Kalinovičkog partizanskog odreda, snage divizije „Taurinenze“ zauzele su 7. maja Trnovo dok su delovi divizije „Alpski lovci“ 8. maja prodrli u Ulog. 12. maja, delovi obe divizije susreli su se u Kalinoviku. Za to vreme, ojačani puk divizije „Alpski lovci“ i delovi divizije „Murđe“ vodili su bezuspešne borbe protiv jedinica Severnohercegovačkog odreda oko Gacka i Avtovca, dok su delovi divizije „Pusterija“ 10. maja prodrli u Foču, odakle se prethodno povukao Vrhovni štab sa Prvom i Drugom proleterskom brigadom.
Ubrzo po završetku združenih osovinskih operacija u Istočnoj Bosni, partizani su 15. juna napali ustaški garnizon u Vlasenici. Međutim, nakon pretrpljenih gubitaka od 17 mrtvih i 40 ranjenih, partizani su bili primorani da se povuku.
Vrhovni štab je krajem juna i početkom jula prešao u zapadnu Bosnu, gde će preneti težište borbe.
Baderovi izvještaji
20. marta, komandant udruženih osovinskih snaga u Trećoj neprijateljskoj ofanzivi, nemački general Paul Bader, u svom desetodnevnom izveštaju komandi Jugoistoka javlja:
mini|General [[Paul Bader posmatra kartu tokom antipartizanskih akcija u Srbiji 1941. godine.]]
31. marta, u sledećem izveštaju, Bader je primetio da se ustaše, domaći partizani i nastupajuće bande iz Crne Gore bore u Istočnoj Bosni rame uz rame protiv borbenih srpskih snaga pod Dangićevom komandom. On u izveštaju komandi navodi:
10. aprila, u svom sljedećem redovnom izvještaju, general Bader javlja:
20. aprila general Bader je izvestio nadređenog Komandanta u Solunu o uspešnom napredovanju hrvatskog potpukovnika Francetića protiv glavnine Dangićevih odreda i dodao:
30. aprila Bader je javio da su neuspešni napadi na Bratunac i Srebrenicu pokazali da ostaci Dangićeve grupe više nisu u stanju da postignu ni lokalne uspehe.
Tumačenja
Dragoljub Mihailović je na svom suđenju naveo borbe za istočnu Bosnu 1942. godine kao drugi slučaj kada su ga istovremeno napali okupatori i partizani (pored borbi za Višegrad 1943. godine).
Neki ravnogorski autori ocenjuju da je nа slom četničkih jedinicа Jezdimirа Dаngićа „uticаlа tаktičkа sаrаdnjа između ustаšа i pаrtizаnа početkom аprilа 1942, kojа je trаjаlа oko dve nedelje. U tom periodu su ustаše dvа putа isporučile municiju pаrtizаnimа“.
Iztacapa, Xilitla
Iztacapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Tipitzila, Emiliano Zapata
Tipitzila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Emiliano Zapata.
Iztacapa, Xilitla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1272 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 719 m.
Tipitzila, Emiliano Zapata
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3163 m.
Каменица (Коцељева)
Каменица, позната и као Шабачка Каменица, је насеље у Србији у општини Коцељева у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 542 становника.
Демографија
У насељу Каменица живи 600 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 47,0 година (44,5 код мушкараца и 49,6 код жена). У насељу има 261 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,67.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
City of Bradford
City of Bradford je distikt sa statusom grada i metropolitanskog borougha koji ima 531,176 stanovnika.
Geografske karakteristike
City of Bradford prostire se na sjeveru Engleske u Grofoviji West Yorkshire na površini od 366.42 km². .
Administrativni centar distikta je grad Bradford.
Brighton and Hove
Brighton and Hove je novi grad i Unitarna jedinica od 285,276 stanovnika, na jugu Engleske.
Geografske karakteristike
Brighton and Hove leži u Grofoviji East Sussex, duž obale La Mancha, udaljen osamdesetak km južno od Londona.
Historija
Brighton and Hove je nastao 1997. ujedinjenjem tada već spojenih Brightona i Hovea u unitarnu jedinicu. Povelju o statusu grada dobio je 2001. od kraljice Elizabete II.
Ejido Chiapas 1, Mexicali
Ejido Chiapas 1 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 960 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
El Reseco, Zaragoza
El Reseco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 519 m.
Stara džamija u naselju Rujnica
Stara džamija u selu Rujnica, nalazi se na području opštine Zavidovići, Bosna i Hercegovina. Proglašena je za nacionalni spomenik BiH. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 9. do 12. februara 2010. godine je donijela odluku da se džamija proglasi za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović i Ljiljana Ševo (predsjedavajuća). Nacionalni spomenik čine džamija, groblje i levha iz 1923/24. godine.
Rovte (Radovljica, Slovenija)
Rovte je naselje u slovenskoj Općini Radovljici. Rovte se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stara džamija u naselju Rujnica
Historija
Nekadašnja džamija u Kurtićima, u podnožju planine Ozren, je bila sagrađena 1903. godine. Demontirana je 1933. godine, a godine 1934, prenesena je volovskim drvenim kolima iz Kurtića u Rujnicu. Od prvobitne stare džamije u Kurtićima, sačuvana je samo drvena munara. Voda u džamiju je uvedena 70-tih godina, a struja 60-tih godina 20. vijeka.
Rovte (Radovljica, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 58 stanovnika.
Stara džamija u naselju Rujnica
Historija
Pored stare džamije je 1998. godine izgrađena nova potkupolna džamija. Stara džamija se prestala upotrebljavati kao vjerski objekat i koristi se za potrebe skladištenja.
Opis
Džamija u Rujnici pripada tipu džamija sa četverovodnim krovom i drvenom munarom. Gabaritne dimenzije džamije iznose cca 10,29 x 11,40 metara. Konceptom prostorne organizacije, prizemlje e riješeno kao dvoprostorno: sa ulaznim dijelom i centralnim molitvenim prostorom, dok je spratna etaža riješena u vidu izrazito dubokog prednjeg mahfila. Popođeni tavan, kao i dva mobilna drvena kapka na tavanu, postavljena uz „mihrabski“ zid, ukazuje na zaključak da je i tavanski prostor, u posebnim prilikama, bio korišten u vrijeme molitve.
Los Ranchos de Albuquerque villa, New Mexico
Los Rančos de Albukerki Vila je grad u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Nebojani
Nebojani su naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Nebojani su u sastavu opštine Kočani.
Stara džamija u naselju Rujnica
Opis
Dekoracije u drvetu su primijenjene na mahfilu. Na vertikalnim sudarima dasaka ograde mahfila pojavljuju se izrezi u obliku kruga i srca, koji ogradama daju transparentnost. Ograda mahfila je bojena u alternacijama tamnozelene i bijele boje, dok se na stubovima koji nose mahfil, pojavljuju rezbarene geometrijske dekoracije, oblici krugova i trouglova, koje su dodatno naglašene bojenjem u nijanse oker, crvene, zelene, bijele i plave boje.
U džamiji se i danas čuva levha rađena na papiru oštećenom vlagom. Mastilo na levhi je na pojedinim mjestima razliveno a dijelovi levhe su uništeni zbog uticaja vlage. Levha je dimenzija 46,5x40 cm podijeljena na četiri jednaka polja unutar kojih su različitom bojom mastila zapisani različiti tekstovi sulus stilom arapskog pisma. Na levhi nema potpisa autora. Potiče iz 1923/24. godine što znači da je i ona zajedno sa džamijom donesena iz sela Kurtići.
Los Ranchos de Albuquerque villa, New Mexico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.024, što je 932 (18,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cornolo, Piacenza
Cornolo je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 684 m.
The Singer Not the Song
The Singer Not the Song je britanski igrani film snimljen 1961. godine u režiji Roya Warda Bakera. Po žanru je mješavina drame i vesterna, a predstavlja adaptaciju istoimenog romana Audrey Erskine-Lindop. Protagonist, čiji lik tumači John Mills, je katolički svećenik koji je iz Rima poslan u zabačeni gradić u meksičkoj provinciji, kojim vlada odmetnički vođa (čiji lik tumači Dirk Bogarde). Radnja prikazuje kako dva muškarca, svaki na svoj način, poštuju jedan drugoga, ali sa vremenom odmetnički vođa u svećeniku vidi prijetnju svom autoritetu što će dovesti do neumitnog i nasilnog sukoba. The Singer Not the Sing se snimao na lokacijama u Španiji; originalno ga je trebao režirati Luis Buňuel, a ulogu svećenika glumiti Charlton Heston. Na kraju je režija povjerena Wardu, koji, po vlastitom priznanju nije dobar izbor, jer kao ne-katolik nije mogao adekvatno filmu dati religijski kontekst. Snimanje je obilježio niz sukoba između dvojice glavnih glumaca, koji se međusobno nisu podnosili; Mylène Demongeot koja je tumačila lik djevojke koja se zaljubi u svećenika, je tvrdila da je Mills namjerno izabran upravo zato jer nije imao nikakve karizme ni seksepila, pa film ne bi shvatili ozbiljno, te su se tako izbjegle eventualne kontroverze vezane uz taj podzaplet. U kino-dvoranama je propao, ali je kasnije izazvao zanimanje historičara zbog camp ikonografije i homoseksualnog konteksta koji su neki čitali u odnosu likova.
Brenton, West Virginia
Brenton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 249.
Commeaux (Orn)
Komo je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Aržantan.
Nebojani
Prirodni uslovi
Nebojani su smešteni u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kočana, naselje je udaljeno 25 kilometara severno.
Naselje Nebojani se nalazi u istorijskoj oblasti Osogovo, na južnim visovima Osogovske planina. Podno naselja teče Crna reka, sastavnica Orizarske reke. Nadmorska visina naselja je približno 1.150 metara.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Nebojani su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 46 stanovnika.
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Commeaux (Orn)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 118 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,38 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 189 metara (maksimalnoj 212 m, a minimalnoj 162 m).
Čeda Milosavljević
Čedomir Čeda Milosavljević (Stojnik, kod Sopota, 6. april 1898. – Zlatibor, 30. novembar 1941), učitelj i učesnik Narodnooslobodilačke borbe.
Biografija
Rođen je 6. aprila 1898. godine u selu Stojnik na Kosmaju. Posle završene osnovne škole u rodnom mestu, upisao je Učiteljsku školu u Beogradu. Početkom Prvog svetskog rata, 1914. godine, kao dobrovoljac se prijavio u Vojsku Kraljevine Srbije i zajedno sa njom učestvovao u povlačenju preko Albanije. Godine 1915. nalazio se na ostrvu Krfu, odakle je otišao u Francusku.
Cascina Marinoni, Bergamo
Cascina Marinoni je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Čeda Milosavljević
Biografija
U Francuskoj je nastavio i završio školovanje za učitelja. Tokom školovanja došao je u dodir sa francuskom socijalističkom omladinom. Godine 1919. se vratio u novoosnovanu Kraljevinu Srba, Hrvata i Slovenaca, a iduće godine postao je član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ).
Opština Băcia, Hunedoara
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 204 m.
Cascina Marinoni, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Čeda Milosavljević
Biografija
Posle donošenja Obznane i zabrane Komunističke partije, po kazni je, kao učitelj stalno premeštan iz mesta u mesto i to u najzabačenijim delovima Srbije. Posle uspostavljanja diplomatskih odnosa između Kraljevine Jugoslavije i Saveza Sovjetskih Socijalističkih Republika, 1940. godine, radio je na osnivanju „Društva prijateljstva Jugoslavija - SSSR“, u kojem je vršio dužnost sekretara.
Posle Aprilskog rata i okupacije Kraljevine Jugoslavije, 1941. godine, radio je na prikupljanju oružja i u drugim stvarima u toku priprema oružanog ustanka u Azbukovici i Rađevini. Zajedno sa doktorom Mišom Pantićem i španskim borcem Žikicom Jovanovićem Špancem učestvovao je u stvaranju Rađevačke partizanske čete, koja je formirana krajem juna 1941. godine i koja je kasnije ušla u sastav Valjevskog partizanskog odreda.