cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Beta raspad
Povijest
Već 1900. bilo je poznato da jedan dio radioaktivnog zračenja može da skreće u magnetskom polju. Ernest Rutherford je na osnovu ispitivanja prolaza radioaktivnih zraka kroz tanke listiće aluminija utvrdio da kod zračenja uranijevih spojeva postoje dvije vrste zraka. Onu vrstu zraka koje ne mogu da prođu kroz aluminijsku pločicu debljine 0,02 mm nazvao je alfa-česticama, a onu vrstu koja je prolazila i kroz deblje slojeve nazvao je beta-česticama. Iste godine francuski znanstvenik Paul Villard je otkrio i treću vrstu radioaktivnog zračenja, za koju se utvrdilo da ima veliku prodornu moć i da ne skreće u magnetskom polju, a nazvane su gama-česticama. Na osnovu skretanja u magnetskom polju, utvrdeno je da alfa-čestice imaju pozitivni električni naboj, a beta-čestice negativan električni naboj.
1908. su Rutherford i Hans Geiger mjerenjem utvrdili da alfa-čestice imaju dvostruki električni naboj, a da im je masa jednaka četverostrukoj masi atoma vodika. Kada alfa-čestica privuče dva elektrona, ona prelazi u atom helija. Iz toga je Rutherford zaključio da su alfa-čestice ustvari ioni helija ili samo atomska jezgra helija. Za beta-čestice se utvrdilo da se u magnetnom i električnom polju ponašaju isto kao i katodne zrake ili elektroni. To znači da su beta-čestice ustvari elektroni velikih brzina, ali za razliku od elektrona u elektronskom omotaču atoma, nastaju iz atomske jezgre.
Beta (minus) i beta (plus) raspad
Za razliku od alfa raspada, kod beta raspada, pri kojem atomska jezgra zrači elektron ili pozitron, ne dolazi do promjene atomske mase, već se samo atomski broj poveća ili smanji za jedan ili atomska jezgra se pretvori (transmutira) u novi kemijski element, koji je slijedeći ili prethodni redni broj u periodnom sustavu elemenata.
Osim toga, pokusi su pokazali da elektroni koji nastaju prilikom beta raspada imaju različite brzine, od nule do određene maksimalne vrijednosti, a to znači da imaju neprekinutu ili kontinuiranu raspodjelu energije. Sličan neprekinuti spektar pokazuje i pozitron, koji nastaje kod beta (plus) raspada. Kada govorimo o beta-česticama, onda mislimo i na beta (minus) - čestice i beta (plus) – čestice. 1934. Frédéric i Irène Joliot-Curie su bombardirali atomske jezgre aluminija s alfa-česticama: 4He + 27Al → 30P + n, te su primijetili da fosfor-30 zrači pozitrone, čestice koje je primijetio i Carl David Anderson 1932., promatrajući kozmičke zrake. Tada je prvi puta pozitron dobiven u labaratoriju.
Neutrino
Na osnovu pretpostavki Wolfganga Paulija, Enrico Fermi je razradio teoriju beta raspada. Po njoj atomska jezgra ne sadrži slobodne elektrone i pozitrone, već samo protone i neutrone (nukleoni). Elektroni i pozitroni koje emitira atomska jezgra, nastaju jedino kod beta raspada, uslijed pretvorbe neutrona u protone i protona u neutrone, slično kao što u atomu nema fotona, nego oni nastaju samo prilikom prelaska atoma iz jednog energetskog stanja u drugo. Mogućnost nastanka beta-čestica je uslovljeno stabilnošću atomske jezgre. Energija koja nastaje prilikom beta raspada rasporeduje se na beta-čestice i elektrone, odnosno pozitrone. Po toj teoriji postoje dvije vrste neutrina: neutrino i antineutrino.
Neutrino je otkriven tek 1956., a otkrio ga je američki fizičar Clyde Cowan, prilikom proučavanja nuklearnih reakcija u nuklearnom reaktoru. Japanski fizičar Hideki Jukava sa suradnicima je predvidio 1936., da atomi bogati protonima u atomskom jezgru, mogu uhvatiti elektron iz prve K-ljuske elektronskog omotača, čime bi se proton promijenio u neutron, uz istovremeno zračenje neutrina, što se naziva elektronski uhvat.
Svojstva beta-čestica
Energije beta-čestica daju neprekinuti ili kontinuirani spektar energija i iznose od 0,025 do 3,15 MeV. Postoji i manji dio beta-čestica koje nastaju naknadnim djelovanjem u elektronskom omotaču elektrona i one daju linijski spektar energije. Istraživanja su pokazala da beta-čestice imaju puno manju sposobnost ionizacije plinova od alfa-čestica, ali su im dometi puno veći, i do nekoliko metara (alfa-čestice imaju domet nekoliko centimetara). Beta-čestice mogu prodrijeti kroz olovni lim debljine 1 mm, ali ih aluminijski lim debljine 3 mm upija (apsorbira). Kod prolaza beta-čestica kroz neku tvar može nastati i zakočno rendgensko zračenje (njem. bremsstrahlung).
Beta (minus) raspad ili elektronsko zračenje (β−)
Nestabilne atomske jezgre koje imaju višak neutrona mogu spontano ostvariti beta (minus) raspad, gdje se neutron raspada u proton, uz zračenje elektrona i antineutrina (elektronski antineutrino ili antičestica neutrina):
Beta (minus) raspad nastaje zbog djelovanja slabe nuklearne sile. Taj postupak se obično javlja u nuklearnim reaktorima, ako u nuklearnom gorivu ima nestabilnih atomskih jezgri s viškom neutrona.
Beta (plus) raspad ili pozitronsko zračenje (β+)
Nestabilne atomske jezgre koje imaju višak protona mogu spontano ostvariti beta (plus) raspad, gdje se proton raspada u neutron, uz zračenje pozitrona i neutrina (elektronski neutrino ili antičestica neutrina):
Beta (plus) raspad se može dogoditi samo unutar atomskog jezgra, kojem je nuklearna energija vezanja novonastalog kemijskog elementa ili izotopa veća od nuklearne energije vezanja kemijskog elementa iz kojeg je radioaktivni raspad započeo.
Elektronski uhvat
Ponekad se u beta raspad svrstava i elektronski uhvat. Hideki Jukava sa suradnicima je predvidio 1936. da atomi bogati protonima u atomskom jezgru, mogu uhvatiti elektron iz prve K-ljuske elektronskog omotača, čime bi se proton promijenio u neutron, uz istovremeno zračenje neutrina, što se naziva elektronski uhvat:
Primjena
Beta raspad se može koristiti za liječenje očiju i raka kostiju. Beta-čestice se najčešće dobijaju iz izotopa stroncija-90. U ispitivanju materijala koriste se i za mjerenje debljine tankih materijala, kao što je papir. Beta-čestice se koriste i za stvaranje beta svjetlosti, koja nastaje ozračivanjem tricija i fluorescentne tvari. Beta (plus) raspad se koristi u tomografiji pozitronskim zračenjem (engl. positron emission tomography - PET scan).
Utjecaj beta raspada na žive organizme
Svijet u kojem živimo radioaktivan je od svog postanka. Postoji oko 60 radionuklida (radioaktivnih elemenata), koje možemo pronaći u tlu, zraku, vodi, hrani, a time i u svim živim bićima. Po tome kako su nastali dijele se na one koji su oduvijek prisutni na Zemlji, one koji nastaju kao posljedica djelovanja kozmičkih zraka, te one koji su posljedica ljudske tehnologije.
U prvoj su skupini radioaktivni elementi poput uranija-235, uranija-238, torija-232, radija-226, radona-222 ili kalija-40. Oni potječu još iz vremena stvaranja Zemlje, a karakterizira ih vrlo dugo vrijeme poluraspada, čak i do milijardu godina (iznimka je plin radon, čiji je poluživot 3,8 dana). Kozmičko zračenje nas neprestano pogađa. Izvor mu je uglavnom izvan našeg Sunčevog sustava, a sastoji se od raznih oblika zračenja: od vrlo brzih teških čestica, pa do visokoenergijskih fotona i miona. Ono međudjeluje s atomima u gornjim slojevima atmosfere i tako proizvodi radionuklide, koji su najčešće kraćih vremena poluživota. To su, na primjer, ugljik-14, tricij, berilij-7 i drugi.
Ljudi su svojim djelovanjem, poglavito razvojem nuklearnih reaktora i testiranjem nuklearnog oružja, stvorili još neke radioaktivne elemente, poput stroncija-90, joda-129, joda-131, cezija-137, plutonija-239 itd.
Mjerne jedinice ionizirajućeg zračenja
Aktivnost radioaktivnog uzorka mjeri se u bekerelima (Bq). Aktivnost od 1 Bq znači jedan raspad atomske jezgre u sekundi. Kako su aktivnosti uzoraka često vrlo velike u upotrebi je i veća jedinica, kiri (Ci). 1 Ci iznosi 3,7 • 1010 Bq.
Da bi se mjerila energija, koju putem zračenja apsorbira određena tvar, koristi se jedinica grej (Gy). Omjer te energije i mase tijela koje ju apsorbira zove se apsorbirana doza. Ako se energija od 1 J apsorbira u 1 kg tvari govorimo o apsorbiranoj dozi od 1 Gy. Ovako definirana doza ne govori ništa o biološkim učincima apsorbiranog zračenja. Svaka vrsta zračenja (α, β, γ) ima drugačiji utjecaj na žive stanice, koji se opisuje faktorom Q. Zato se definira ekvivalentna doza, koju dobijemo tako da apsorbiranu dozu pomnožimo faktorom Q. Jedinica za ekvivalentnu dozu je sievert (Sv).
Hood River, Oregon
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.167, što je 1.336 (22,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Alia, Palermo
Alia je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3504 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 729 m.
Moncucco Basso, Sondrio
Moncucco Basso je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Tequianquiztunco, Milpa Alta
Tequianquiztunco je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Milpa Alta.
Parula, Salerno
Parula je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
El Llano, Mulegé
El Llano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
El Lobo, Villagrán
El Lobo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Villagrán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 275 m.
Loraine, Illinois
Lorejn je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 313, što je 50 (-13,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Another Gay Movie
Film prati četvoricu gej projatelja, Andyja, Jaroda, Nica i Griffa, koji nakon mature rešavaju da izgube "analnu nevinost" pre velike žurke njihove lezbejske prijateljice za Dan rada. Svaki od njih pokušava na različite načine da ispuni dogovor, sve do noći kada se održava žurka, kada konačno uspevaju.
Radnja
Četiri gej prijatelja pokupavaju su nedavno završili školu. Andy (Michael Carbonaro) je opsednut seksom, Jarod (Jonathan Chase) je zgodan, ali nesiguran, Griff (Mitch Morris) je štreber i konzervativan, i Nico (Jonah Blechman) je feminiziran i upadljiv. Njih četvorica sklapaju pakt da će imati seks do kraja leta.
Svaki od njih pristupa seksu na drugačiji način, što daje ujedno komične i tragične rezultate. Nico pokušava da nađe online dejt (Matthew Rush), ali završava sa Mufflerovim dedom. Andy nastoji da realizuje zaljubljenost u svog nastavnika (Graham Norton), ali ne uspeva u tome. Jarod traži zgodnog i mišićavog momka, kakav je i sam, uključujući i igrača bejzbola iz suparničkog tima, Beaua (James Getzlaff), ali na kraju završava sa Griffom, koji pokušava da privuče pažnju stripera (Darryl Stephens), što počinje uspešno, ali na kraju izabere Jaroda. Svaka od priča se završava uspešno onda kada promene odnos prema seksu.
Uloge
-
Parodije
Another Gay Movie sadrži omaž i parodije na nekoliko filmova, posebno na filmove koji se bave coming outom.
Nastavak
Nastavak film je nagovešten u poslednjim minutima. Nastavak, Another Gay Sequel: Gays Gone Wild! je premijerno prikazan na Frameline Film Festivalu u San Franciscou, 28. juna, 2008. godine. U nastavku, međutim, pojavljuje se samo nekoliko likova iz prvog dela. At the end of the sequel, when all the main characters are in their hotel room, they all toast to the third movie; "Another Gay Movie: Strikes Again! Gays in Space!". The film will be released 2010/11.
Дунишиће
Дунишиће је насеље у Србији у општини Сјеница у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 190 становника (према попису из 1991. било је 199 становника).
Демографија
У насељу Дунишиће живи 122 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 30,0 година (29,6 код мушкараца и 30,4 код жена). У насељу има 43 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 4,42.
Ово насеље је у потпуности насељено Бошњацима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
American Psycho (film)
Američki psiho je američko-kanadski igrani film snimljen u režiji Meri Haron i premijerno prikazan početkom 2000. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Breta Istona Elisa.
Protagonist, koga glumi Kristijan Bejl, je Petrik Bejtmen, mladi, atraktivni biznismen sa Menhetna koji krajem 1980-ih, zahvaljujući dobro plaćenom poslu u banci sa Vol Strita, uživa u luksuzu i lagodnom životu. Radnja prikazuje kako je Bejtmen psihopat koji otrkije sklonost nasilju te počinje činiti seriju sve okrutnijih i grotesknijih ubistava, a na koje ni vlasti ni njegovi kolege, poznanici i prijatelji uopšte ne reaguju.
Američki psiho se najavljivao još od 1992. godine, ali se na samo snimanje čekalo kako kontroverzi vezanih uz književni predložak, optužen za poticanje mržnje i nasilja prema ženama, tako i sukoba rediteljke Heron sa producentima, koji su insitstirali da naslovnu ulogu umesto Bejla dobije Leonardo di Kaprio. Produkcija je započela tek kada je di Kaprio odustao od uloge radi angažmana u filmu Beach. Bejl, koji je inače bio u srodstvu sa Glorijom Stajnem, radikalnom feminističkom publicistkinjom koja je bila kritikovala originalni roman, se intenzivno pripremao za ulogu te je, između ostalog, dosta vremena provodio u teretani kako bi stvorio "savršeno telo", odnosno što uverljivije dočarao narcisoidan lik poput Bejtmena.
Američki psiho je premijerno prikazan na festivalu Sandens, a nakon toga je redovno prikazivan u verziji iz koje su producenti izbacili scenu seksa utroje kako bi od cenzorskog odbora MPAA dobili blaži rejting "R". Film je imao mešane kritike, mada Bejl dobio izuzetne pojvale, a kasnije i nominacije za Nagradu onlajn udruženja filmskih kritičara i Nagradu Empajer. Sam Elis nije bio zadovoljan filmom, smatrajući da njegov roman jednostavno "nije bio adekvatan za filmsku adaptaciju". Sa druge strane, Američki psiho je imao više nego dobru gledanost, i priličnu zaradu za niskobudžetni nezavisni film. Godine 2002. je snimljen direct-to-video nastavak pod naslovom Američki psiho 2 sa Milom Kunis u glavnoj ulozi.
Raspršeni otoci
Îles éparses de l'océan indien (srpskohrvatski: Raspršeni/Razasuti otoci u Indijskom oceanu) su koraljni otoci pod francuskim suverenitetom.
Geografija
Otoci su nenaseljeni i na njima se nalaze automatizirane meteorološke postaje, osim na Tromelinu. Otoci se smatraju prirodnim rezervatima. Otocima upravlja prefekt TAAF-a, sa sjedištem na Reunionu. Neki od ovih otoka su predmet spora između Madagaskara, Komora i Francuske.
Otoci u Mozambičkom kanalu
Na jugu kanala:
U sredini najužeg dijela kanala:
Sjeveroistočno od otočja Komora i od francuskog otoka Mayotte:
Sjeverno od Réuniona
Površina mora i gospodarske zone kojom gospodari Francuska oko ovog otoka je 280 000 km².
Livađe (Lipljan)
Livađe je naselje u opštini Lipljan, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
El Aguacate, Villaflores
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 612 m.
Weeze
Vece je opština u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 16 opštinskih središta okruga Klefe. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 10.445 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5154064, NUTS (DEA1B) i LOCODE (DE WZE) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Klefe Vece se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Klefe. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 18 metara. Površina opštine iznosi 79,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 10.445 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 131 stanovnika/km².
Le Roman de Renard (film)
Le Roman de Renard ili Reineke Fuchs je francusko-njemački crno-bijeli animirani film snimljen 1937. godine u režiji Ladislasa i Irene Starevich, poznat kao jedno od prvih cjelovečernijih ostvarenja u historiji filmske animacije.
Predstavlja adaptaciju srednjovjekovnih priča o Liscu, a naslovni protagonist je antropomorfni lisac koji obavlja razne dužnosti za kralja životinja u šumi. Le Roman de Renard je Starevich započeo raditi kao nijemi film, ali ga je kasnije počeo raditi sa zvukom u koprodukciji sa njemačkom producentskom kućom UFA. U prvoj verziji, na njemačkom jeziku, je prikazan 1937. godine. Četiri godine kasnije je napravljena verzija na francuskom jeziku, sa novim dijalozima i muzikom.
Deliver Us from Evil (film, 2006)
Izbavi nas od zla američki je dokumentarni film iz 2006. godine u režiji Amy J. Berg, a govori o istinitoj priči o katoličkom svećeniku Oliveru O'Gradyju koji je priznao da je uznemiravao i silovao približno 25 djece u sjevernoj Kaliforniji između kasnih 1970-ih i ranih 1990-ih. Film je osvojio Nagradu za najbolji dokumentarac na Losangeleskom filmskom festivalu 2006. godine i nominiran je za Akademijinu nagradu za najbolji dokumentarni film pri čemu je izgubio od Neugodne istine. Naslov se referira na redak iz Gospodinove molitve.
Radnja
Film kroničarski prati O'Gradyjeve svećeničke godine u sjevernoj Kaliforniji gdje je počinio svoje zločine. Nakon što je osuđen za uznemiravanje djece i odslužio sedam godina u zatvoru O'Grady je protjeran u svoju rodnu Irsku gdje ga je Berg intervjuirala 2005. godine. Osim toga film prikazuje procesne dokumente, snimljene depozicije, intervjue s aktivistima, teolozima, psiholozima i pravnicima koji sugeriraju da Crkveni službenici nisu samo znali za O'Gradyjeve zločine, već su i aktivno poduzimali korake da ih prikriju.
Recepcija
Irish Independent kritizirao je Berg zbog snimanja djece u Irskoj bez njihova znanja.
Film je bio vrlo dobro prihvaćen među kritičarima stekavši 100-postotnu ocjenu "Fresh" na Rotten Tomatoesu. U siječnju 2011. godine film se nalazio na osmom mjestu Rotten Tomatoesova popisa najbolje ocjenjenih filmova svih vremena.
Nakon što je dokumentarac prikazan na nizozemskom nacionalnom TV-u u travnju 2010. članovi župe u Schiedamu prepoznali su O'Gradyja kao aktivnog volontera u toj župi sve do siječnja 2010. godine. Njegova je pozadina bila nepoznata župljanima. Osim one da je bio aktivan u Nizozemskoj kao organizator dječjih zabava.
Đorđe Kosmajac
minijatura|Zamenik upravnika Banjičkog logora Đorđe Kosmajac (u sredini) sa Nemcima u okupiranom Beogradu.
Đorđe Kosmajac (1903–1942) je bio predratni policijski agent, pripadnik fašističke organizacije Zbor, upamćen po mučenju komunista u zloglasnom beogradskom zatvoru Glavnjača.
Nakon okupacije Beograda se stavio u službu Nemaca i postao zamenik upravnika koncentracionog logora Banjica.
Ubijen je u atentatu koji su organizovali pripradnici pokreta otpora 6. marta 1942. godine u Beogradu.
Predratna biografija
thumb|Zloglasni istražni zatvor Uprave grada Beograda, [[Glavnjača.]]
Đorđe Kosmajac je bio istaknuti predratni agent političke policije Kraljevine Jugoslavije, koji je radio u IV (antikomunističkom) odeljenju Opšte policije, represivnog aparata za politički progon komunista. Kosmajac je ostao upamćen kao jedan od najprepoznatljivijih nosilaca torture nad komunistima u istražnom zatvoru Uprave grada Beograda (Glavnjača). Sačuvana su brojna svedočenja u kojima žrtve policijske torture teško terete Kosmajca kao notornog batinaša.
U službi okupatora
Kosmajac je jula 1941. imenovan za zamenika upravnika logora Banjica, Svetozara Vujkovića, predratnog šefa Antikomunističkog odseka UGB.
Kosmajac je bio pripadnik fašističke organizacije Zbor Dimitrija Ljotića. Sačuvano je pismo Milorada Mojića, generalnog sekretara organizacije Zbor, u kojem Mojić naređuje Kosmajcu da prestane da javno nosi zborašku značku:
Prvi pokušaj ubistva Kosmajca odigrao se krajem avgusta 1941, u bifeu Milana Sikimića u ulici Kneginje Ljubice 13, kada su njegova braća Obrad i Nikola Sikimić neuspešno pokušali da ga otruju, sipajući mu otrov u piće.
Atentat na Kosmajca
Drugi pokušaj ubistva Kosmajca bio je uspešan. Atentat na Đorđa Kosmajca i agenta Specijalne policije, Obrada Zalada, 6. marta 1942. izvršili su pripadnici skojevske udarne grupe: Milić Martinović, obućar, Branko Bulat, mehaničar, Đuro Mađerčić, bravar i Nikola Strineka, krojač. Bili su to mladići od 19 do 25 godina, sva četvorica poreklom sa Korduna.
Las Barrancas, Santiago Amoltepec
Las Barrancas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Amoltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1605 m.
Đorđe Kosmajac
Atentat na Kosmajca
Zadatak da obrazuje udarnu grupu za izvođenje atentata na Kosmajca dobio je Petar Ristić, član Mesnog komiteta KPJ za Beograd, od Jelene Ćetković, sekretarke komiteta. Atentatori su se dogovorili da postave zasedu Kosmajcu i Zaladu u ulicama kojima oni prolaze na putu do Glavnjače. Atentat je izvršen između zgrade u ulici Zmaja od Noćaja 5 i zgrade koja se nalazi na uglu ove ulice.
Prema sećanju Stevana Jovičića, jedinog preživelog člana MK KPJ za Beograd iz tog razdoblja, „jedna drugarica prerušena u Slovakinju, stajala je pred stanom Kosmajca sa kantama mleka, i kada je ovaj krenuo, ona je lupom kanti dala znak drugovima koji su čekali u zasedi“.
Sahrana Kosmajca
Službeno glasilo fašističkog pokreta Zbor, Naša borba, okarakterisalo je atentat na Kosmajca i Zalada kao „mučko ubistvo sjajnih nacionalista i odličnih službenika“. Na sahrani Kosmajca i Zalada okupili su se istaknuti saradnici okupatora, a oproštajni govor održao je okupacioni upravnik Beograda Dragi Jovanović.
Sudbina atentatora
Atentatori su 9. maja 1942, nakon mučenja u istražnom postupku, deportovani iz istražnog zatvora Specijalne policije u logor Banjica. Prema sećanju nekadašnjeg zatočenika banjičkog logora, Milomira Mićevića, gestapovski major Herbert Jung je nakon prispeća četvorice atentatora posetio ćeliju u kojoj su mladići bili smešteni.
minijatura|Logoraši u koncentracionom logoru na Banjici 1942. godine.
Četvorica atentatora su streljani na stratištu na Jajincima, 11. avgusta 1942. Tog dana je iz logora na Banjici izvedeno još 96 zatočenika, koji su zatim streljani u Jajincima, u znak odmazde zbog atentata na dvojicu agenata Specijalne policije. Prema službenom nemačkom saopštenju, u znak odmazde zbog atentata na Kosmajca i Zalada, kao i na policijskog činovnika Alojza Krala, folksdojčera koji je ubijen u Pančevu 5. marta 1942, „streljano je 150 komunista iz Pančeva i Beograda“, po naređenju SS generala Augusta Majsnera, zapovednika nemačke vojno-okupacione uprave.
Tri ulice u beogradskoj opštini Voždovac komemorišu trojicu atentatora na Kosmajca: ulica Milića Martinovića u Kumodražu (od 1986), ulica Branka Bulata na Banjici (od 1986) i ulica Đure Mađerčića na Voždovcu (od 1989).
Dom Sindikata (Beograd)
Bioskopske sale
Osim kancelarijskog prostora, zgrada poseduje i četiri bioskopske sale. Sala I može primiti 1.600 posetilaca.
U Domu sindikata su se održavali, a i dalje se održavaju, mnogi kulturni događaji od značaja za Beograd, ali i za celu zemlju. Pre izgradnje Centra Sava, u Domu Sindikata se održavao FEST.
Domptail
Dontaj je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Epinal.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 239 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12,83 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 299 metara (maksimalnoj 372 m, a minimalnoj 252 m).
Laguna Seca, Acatepec
Laguna Seca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Acatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 438 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2240 m.
Opština Traian, Brăila
Traian je opština u Rumuniji u okrugu Braila.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
The Man Who Knew Too Much (film, 1956)
Radnja
Dr. Ben McKenna (James Stewart), njegova supruga Jo (Doris Day) i njihov sin Hank (Christopher Olsen) su na odmoru u Maroku. Tijekom puta, u autobusu, upoznaju misterioznog Louisa Bernarda (Daniel Gelin), a u Maroku, tijekom ručka, upoznaju Draytonove (Bernard Miles i Brenda de Banzie), još jedan par koji je na odmoru.
Sljedeći dan obitelj McKenna na marokanskoj tržnici svjedoči atentatu na špijuna. Prija nego umre, špijun Benu šapne strašnu tajnu: nečiji život je u opasnosti. Draytonovi tada otimaju Benovig sina Hanka kako bi uvjerili Bena da ne kaže policiji što je čuo.
Ben slijedi tragove i nalazi otmičare u crkvi gdje g. Drayton glumi svećenika. Tu saznaje da je plan atentat na vođu jedne europske države koji bi se trebao dogoditi tijekom koncerta u Royal Albert Hallu.
Ben i Jo odvojeno pronalaze ubojicu na koncertu gdje treba ubiti vođu države baš kada svirači sviraju vrlo glasnu dionicu. No, u glazbenoj pauzi, baš prije te dionice, Jo vrisne. Vrisak omete atentatora, koji promaši, a Ben ga počne hvatati po dvorani sve dok ovaj ne padne sa balkona i umre.
Par tada traži otmičare i dođe do ambasade u Londonu gdje su dočekani kao heroji. Gospodin Drayton, u nemogućnosti da ubije Hanka, pomogne mu da nađe svog oca. Gospodin Drayton tada pokuša pobjeći s njima kao taocima, no Ben ga gurne i on padne niz stube i izgubi život.
Hitchcockov cameo
Kao i u svakom svom filmu, redatelj Alfred Hitchcock ima cameo nastup. U Čovjeku koji je previše znao Hitchcock se može vidjeti kako promatra akrobate na tržnici, leđima okrenut kameri, malo prije ubojstva špijuna.
Glazba
Glazba igra veliku ulogu u filmu. Iako je Bernard Herrmann skladao relativno malo pozadinske glazbe za film, izvođenje kantate Olujni oblaci Arthura Benjamina je klimaks filma. U dodatak tome, lik koji u filmu tumači Doris Day je tada umirovljena pjevačica. Više puta u filmu ona pjeva pjesmu Que Será, Será koja je filmu 1956. donijela Oscara za najbolju pjesmu. Pjesma je na američkim ljestvicama dosegla 2. mjesto, a na britanskim 1. mjesto.
Brian, Venezia
Brian je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 326 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -2 m.
Lauša (Srbica)
Lauša je naselje u opštini Srbica, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Užička gimnazija
Užička gimnazija je jedna od najstarijih prosvetnih institucija u Zapadnoj Srbiji. Postoji od 1839.
Istorijat škole
Užička gimnazija stvorena je u najznačajnijem istorijskom periodu borbe Srba za nezavisnost i samostalnost, u prvoj polovini 19. veka, uz velike žrtve i napore. Priznavanjem autonomije Srbima, stvaraju se povoljni uslovi da se na čitavoj teritoriji počnu otvarati škole. Ministarstvo prosvete Namesništva knjaževskog dostojanstva donosi konačnu odluku i objavljuje u Srpskim novinama broj 40, od 9. septembra 1839. godine da se polugimnazija u Užicu osnuje i zavede. Polugimnazija traje dve godine.
Prvi postavljeni nastavnik je Milan Mijatović. 2. oktobra 1839. godine počela je sa radom Užička polugimnazija, a taj datum, po novom kalendaru 14. oktobar kada je počeo prvi razred  gramatikalne klase, odabran je kao Dan škole. Užice u to vreme ima 106 domaćinstava sa 687 pravoslavnih žitelja i ulazi u red obrazovnih centara. Državni savet 9. juna 1865. godine odlučuje se da Užičkoj varoši osnuju po dva najniža razreda Gimnazije- realke za nastupajuću školsku 1865/66. godinu. Školske 1875/76. Užička Realka prerasta u potpunu nižu srednju školu sa četiri razreda. Ukazom knjaza 26. marta 1881. godine Užice dobija potpunu realku- nižu i višu. Odluku nije bilo lako sprovesti, pa će 5. razred Gimnazije tek početi sa radom 1883. godine. Ministarstvo prosvete 1887/88. godine donosi rešenje o otvaranju Potpune Gimnatijske Realke u Užicu.
Današnja zgrada
Za današnju zgradu Užičke gimnazije postavljen je kamen temeljac 29. jula 1891. godine, a svečano je otvorena i počela sa radom 7. oktobra 1893. godine. Drugi sprat je dograđen školske 1924/25. godine. Od 1898. do 1902 godine zbog ukidanja Užičke realke u gimnazijskoj zgradi sa većinom profesora Realke radi privatna šestorazredna gimnazija. Osmorazredna gimnazija počinje da radi 1902. godine sa preuzetim učenicima i većim brojem profesora Privatne šestorazredne gimnazije. Osmorazredna gimnazija ima i novi nastavni plan. Pod okupatorom u Prvom svetskom ratu Gimnazija je radila samo 1918. godine, a u toku Drugog svetskog rata u kontinuitetu, ali neredovno sve četiri godine. Posle rata Gimnazija neprekidno radi uz izmene nastavnih planova i programa, zakonskih odredbi do 1977. godine.
Chichauhtonco, Milpa Alta
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2547 m.
Koruška (Slovenija)
thumb|250px|right|3: Koruška Koruška ili Slovenska Koruška (slov. Koroška i Slovenska Koroška) naziv je područja u Sloveniji, koji je povijesno pripadao Koruškome vojvodstvu, čiji je veći dio nakon Prvog svjetskog rata pripao Austriji, te čini saveznu zemlju Korušku (njem. Kärnten), a manji dio Kraljevini SHS. Danas je ovaj dio Koruške jedna od neformalnih pokrajina u Sloveniji.
Zemljopisne značajke
Koruška obuhvaća područje triju dolina: Mežičke, Dravske i Mislinjske. Krajolik je obilježen i trima gorjima: Pohorje, Karavanke i Savinjske Alpe.
Na tom su području gradovi Dravograd, Ravne na Koroškem, Črna, Mežica i Prevalje. Samo područje Koruške u Sloveniji je razdijeljenu u dva dijela: ističniji kraj oko Dravograda (Dravska i Mislinjska dolina), te zapadni kraj koji obuhvaća općinu Jezersko blizu Kranja.
Gospodarstvo
Od gospodarskih grana razvijene su šumarstvo, seoski turizam i stočarstvo. Područje oko Jezerskog osobito je pogodno za liječenje očnih bolesti.
Another Gay Sequel: Gays Gone Wild!
Another Gay Sequel: Gays Gone Wild! je nastavak komedije Another Gay Movie, prikazan 2008. godine. U filmu glumi samo pet glumaca koji su se pojavili u prvom filmu: Jonah Blechman (Nico Hunter), Ashlie Atkinson (Dawn Muffler), Scott Thompson (Mr. Wilson), Stephanie McVay (Mrs. Hunter) i Andersen Gabrych. Prikazivan je u malom broju bioskopa, pre nego što je objavljen na DVD-u, samo 10 nedelja kasnije.
Repression (Star Trek: Voyager)
Repression je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 25. oktobra 2000. godine. Radnja prikazuje kako članovi posade Voyagera koji su nekada pripadali Maquisima postaju žrtvama tajanstvenog napadača koji ih nakon napada ostavlja u komi.
Another Gay Sequel: Gays Gone Wild!
Nancy Sinatra, koja je pevala pesmu "Another Gay Sunshine Day" za prvi film, dobila je "specijalnu zahvalnost". RuPaul je najavio/la na svom sajtu da će on i Lady Bunny snimiti pesmu za soundtrack, koja će biti objavljena kao singl, ali su producenti filma odustali od pesme i iskoristili solo snimak Lady Bunny. Dalje, pesma nije objavljena kao singl, već je zamenjena pesmom koju je otpevao Perez Hilton. Duet RuPaul i Lady Bunny je kasnije objavljen kao bonus na albumu Champion.
Na kraju filma najavljen je još jedan nastavak, Another Gay Movie: Strikes Again! Gays In Space, koji se očekuje u neko vreme 2010/11. godine.
Radnja
Andy, Nico, Jarod i Griff se sreću za letnji raspust u Fort Lauderdaleu. Radnja se vrti oko takmičenja, "Gays Gone Wild!" - ko će da ima seks sa većim brojem muškaraca tokom raspusta.
Jarod i Griff, takođe, imaju probleme, jer nisu sigurni da li da učestvuju u takmičenju, pošto su u vezi. U međuvremenu, trojica suparnika, svi po imenu Jasper, imaju jaku želju da pobede.
Kao i prvi film, i ovaj nastavak sadrži brojne parodične reference na popularne filmove.
Kritike
Na sajtu Rotten Tomatoes film ima 20%, dok na IMDb-u ima ocenu 3.8/10. Film je dobio uglavnom prosečne kritke do vrlo negativnih.
Splitterkor Rekords Dziwko
Splitterkor Rekords Dziwko!!! (skraćeno SKRD!!!) je poljska mrežna izdavačka kuća koju je osnovao Loffciamcore; osnovana je kao nasljednica zatvorene mrežne izdavačke kuće SmokeSkull Records. Specijalizirana je za terrorcore, speedcore, splittercore i extratone spojenih sa breakcoreom i noiseom.
Custique, Villa Hidalgo
Custique je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 156 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1787 m.
That Old Black Magic
That Old Black Magic je američka zabavna pjesma iz 1942. za koju je muziku napisao Harold Arlen, a tekst Johnny Mercer. Izvodili su je mnogi znameniti izvođači kao Glenn Miller, Frank Sinatra, Judy Garland i Sammy Davis, Jr..
Weilerswist
Vajlersvist je opština u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 11 opštinskih središta okruga Ojskirhen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 16.341 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5366040, NUTS (DEA28) i LOCODE (DE WWI) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ojskirhen Vajlersvist se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Ojskirhen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 110–158 metara. Površina opštine iznosi 57,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 16.341 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 286 stanovnika/km².
La Foce, Massa e Carrara
La Foce je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Solonghello, Alessandria
Solonghello je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Făgețel, Frumoasa
Făgețel je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Frumoasa.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 129 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1059 m.
La Rosita, Jocotepec
La Rosita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jocotepec.
Lanište (Kačanik)
Lanište je naselje u opštini Kačanik, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Short Pump, Virginia
Šort Pamp je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 24.729, što je 24.547 (13487,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gadsden, South Carolina
Gadsden je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.632.
Koma (astronomija)
mini|desno|400px|Građa kometa.
mini|desno|300px|[[Komet Hale-Bopp snimljen 29. ožujka 1997. u Pazinu.]]
mini|desno|300px|Mlazovi [[plina i leda izbijaju iz kometa Hartley 2.]]
mini|desno|300px|[[Halleyjev komet snimljen 8. ožujka 1986.]]
La garçonnière
La garçonnière je italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1960. godine u režiji Giuseppea De Santisa. Po žanru je drama, a protagonist, koga tumači Raf Vallone, je 45-godišnji poslovni čovjek koji iznajmljuje garsonjeru kako bi se mogao sastajati sa ljubavnicom. Radnja prikazuje posljedice koje nastanu kada za garsonjeru dozna njegova supruga (koju tumači Eleonora Rossi Drago).
Koruška (austrijska savezna zemlja)
Koruška (njemački: Kärnten, slovenski: Koroška) je jedna od devet Austrijskih saveznih zemalja. Glavni grad je Celovec (njemački: Klagenfurt). Pokrajina ima 561 094 stanovnika (2008). Koruška ima teritoriju od 9.536 kvadratnih kilometara (oko 11,4% cijele površine Austrije). Graniči sa austrijskim pokrajinama Tirol, Salzburg, Štajerska i na jugu sa Italijom i Slovenijom.
Deliver Us from Evil
Deliver Us from Evil je fraza koja na engleskom doslovno znači "Izbavi nas od zla" ili "Oslobodi nas od zla", odnosno predstavlja engleski prijevod riječi iz Očenaša. Također služi kao naslov:
Koma (astronomija)
mini|desno|300px|Komet Borrelly (oznake 19P/Borrelly) ima mlazeve [[plina, iako nema površinskog leda.]]
mini|desno|300px|[[17P/Holmes|Komet Holmes (oznake 17P/Holmes) iz 2007., pokazuje svojstveni plavi ionski plinski rep s desne strane.]]
mini|desno|300px|Snimka Enckeovog kometa i njegove prašine, snimljen sa [[Svemirski teleskop Spitzer|Svemirskog teleskopa Spitzer u infracrvenom svjetlu.]]
mini|desno|300px|[[Komet McNaught (oznake C/2006) snimljen iznad Australije 2007.]]
Koma (lat. coma < grč. ϰόμη: kosa, vlasi), u astronomiji, magličasti je ovoj kometske jezgre koji zajedno s jezgrom tvori glavu kometa. Sastoji se od rijetkih plinova i prašine. Kuglasta je ili izdužena oblika, a katkada pokazuje slojeve. Veličine je kao jedna do deset Zemaljskih kugli. Nastaje kada Sunce dovoljno zagrije kometsku jezgru, iz koje se tada oslobađaju plinovi sublimacijom zaleđene tvari, noseći sa sobom čestice praha. Koma je zapravo atmosfera u kojoj djelovanjem Sunčeva zračenja dolazi do disocijacije molekula i do ionizacije produkata raspada, koji su pobuđeni pa svijetle. Zbog utjecaja Sunčeva vjetra i magnetskog polja, plinovi kome udaljuju se od Sunca brzinom oko 1 km/s i oblikuju rep, koji je ravan i svijetli modrikasto. Na nekoj udaljenosti od jezgre, čestice prašine lebde slobodno i ovisno o svojoj masi gibaju se u polju Sunčeve sile teže. Tako nastaje žućkasti zavinuti prašni rep koji odbija Sunčevu svjetlost. Čestice kome raspršuju se po kometskoj stazi.
Hillaryjev stepenik
Kasnije su Šerpe na stijenu postavili užad i naplaćivali korištenje. Većina je to rado plaćala, u želji da se što prije popnu na vrh. Snažan zemljotres u aprilu 2015. oštetio je Hillaryjev stepenik. To je pokazao i nepalski vodič Lhakpa Rangd, koji se na Mount Everest penjao više puta poslije 2005, a kasnije se posvetio fotografiji. Napravio je izložbu s fotografijama iz perioda prije i poslije zemljotresa na kojima se vide napuknuća i nedostajući dijelovi te je rekao da je stijena dobro oštećena u zemljotresu.
Koma (astronomija)
Građa kometa
Kao pojava, komet se razlikuje od drugih nebeskih tijela po magličastoj ovojnici, komi. Maglica slabi pri rubu tako da se prelijeva u svjetlost okolnog neba. U središtu kome nazire se svijetlo zgušćenje, koje sadrži jezgru. Jezgra se smatra glavnim dijelom kometa. Tako je malena da se ne vidi pri tranzitu kometa. Dimenzije jezgre, osim u posljednjem preletu Halleyjeva kometa, nisu podložne izravnom mjerenju. Sudeći po tome kakva se zgušćenja javljaju, jezgre mogu biti dvostruke i višestruke. Sudeći po tome što se kometi raspadaju, jezgra je lako drobivo tijelo. O masi jezgre zaključuje se na osnovi njezinih dimenzija i gustoće (za Halleyjev komet gustoća se procjenjuje na 600 kg/m3). Komet nema primjetnog utjecaja na nebeska tijela kraj kojih prolazi. Najmanji komet ima možda masu oko 1 tonu, a gornja granica je također nepouzdana (osim realističkih 1016 kg, donose se i veće procjene).
Koma
Koma je raslojena u područja različite gustoće. Ima ulogu atmosfere, koja nebesko tijelo izolira od okoline i time čuva. Ima kometa koji su prošli kroz Sunčevu koronu, pola milijuna kilometara iznad fotosfere. Takav je komet Ikeya–Seki (označen kao C/1965 S1, 1965 VIII i 1965f). Veličina kome na složen način ovisi o udaljenosti od Sunca. Najveća koma javlja se kada se komet nalazi na udaljenosti od 0.9 do 1.6 AJ. Nađene su glave veličine 5 000 km pa sve do milijun km. Daleko od Sunca, komet ima okruglu glavu i plin istječe jednoliko u svim smjerovima. U blizini Sunca, koma poprima oblik parabole. To dolazi zbog strujanja tvari koje izbacuje jezgra, a struje se svijaju pod tlakom Sunčeva vjetra i teku dalje od Sunca. Znade se javiti više paraboličnih ljusaka i drugi, raznovrsni oblici kome.
Rep
Rep je sekundarna pojava u kometa, iako pruža veličanstven dojam kojemu promatrači ne mogu odoljeti ("zvijezda repatica"). Veći komet u trenutku najvećeg sjaja može repom pokriti znatan dio neba, od obzora do zenita, kao mač nad glavom. Kada se komet približava Suncu, rep raste s brzinom od kojih milijun kilometara u danu. Tako nastaju repovi i od 100 milijuna km. Na rep djeluje Sunčeva svjetlost, Sunčev vjetar i magnetsko polje koje se kroz međuplanetarni prostor prenosi sa Sunčevim vjetrom. Zato je rep u pravilu otisnut od Sunca i tvar teče kroza nj s nekim ubrzanjem (repulsivno ili odbojno ubrzanje). Čestice Sunčeva vjetra jesu atomske jezgre vodika s nešto helijevih jezgara, kreću se brzinom od 400 do 500 km/s i u izravnom sudaru tlače na kometske ione. Nagla pojačanja struje Sunčeva vjetra, koja su uzrokovana pojavama na Suncu, dovode do toga da sila kojom Sunčev vjetar odbija kometarne čestice nadjača privlačnu silu kometa i za više od stotinu puta. I svjetlost tlači, no ona tlači na čestice prašine od kojih se odbija, a tlači i atome koji je upijaju. Gustoća Sunčevih zračenja veća je u njegovoj blizini, pa su tu i posljedice jače.
U sudaru sa Sunčevim zračenjima, plinoviti sastojci repa vladaju se drukčije nego prah, a drukčije se vlada i neutralni plin od ioniziranog plina. Repove je Fjodor Aleksandrovič Bredihin u 19. stoljeću razvrstao prema obliku i odbojnom ubrzanju. Veoma ubrzani, pravocrtni repovi otklanjaju se točno od Sunca. Mogu se sastojati od strujnica i magličastih zgušćenja. U takvu repu otkrivene su ionizirane molekule. Manja ubrzanja javljaju se kod zakrivljenih repova. Sastoje se od čestica praha, pa svjetlost koja od njih dolazi odražena je Sunčeva svjetlost. Sasvim kratak rep položen je kao traka u smjeru prijeđene staze kometa, a sastoji se od većih čestica praha koje ne trpe nikakvo ili trpe samo malo odbojno ubrzanje. One se sa jezgrom gibaju po stazi kometa. Anomalnim repom naziva se onaj koji prednjači pred kometom. Izrazit primjerak takvog “repa” imao je komet Arend - Roland (označen kao 1957 III, 1956h, C/1956 R1), predstavljajući oštricu koja je u ravnini staze bila uperena prema Suncu. Pojava je uzrokovana stanjenim oblakom prašine koja prati komet i koje ima više na tragu kometa nego ispred njega; opaža se pod povoljnim kutom gledanja, kada promatrač prolazi kroz ravninu staze kometa. U osnovi se, dakle, rep kometa sastoji od prašine i plinovitog (ioniziranog) dijela.
Keith Szarabajka
Keith Szarabajka (2. decembar 1952 - ) je američki glumac poznat po ulozi Mickeya Kostmayera u TV-seriji The Equalizer. Szarabajka je također posudio glas velikom broju likova iz video igara, među kojima se najviše ističe detektiv Herschel Biggs u L.A. Noire.
Llano Metate, Santiago Amoltepec
Llano Metate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Amoltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 688 m.
Bagnot (Zlatna obala)
Banjo je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgundija, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Bon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 124 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 197 metara (maksimalnoj 216 m, a minimalnoj 189 m).
Koma (astronomija)
Jezgra
Jezgra je izvor svekolike pojave. O kemijskom sastavu i građi sudi se na osnovu kemijskih tvari ustanovljenih u komi i repu, a i na osnovi kemijskog sastava meteorskih rojeva koji predstavljaju ostatke kometa. Spektar kometa složen je od više dijelova. Dijelom se radi o Sunčevoj svjetlosti, odbijenoj ili od jezgre, kada je komet veoma daleko, ili od krutih čestica, zrnaca, koji se nalaze u komi i repu. Plinoviti sastojci kome i repa emitiraju spektralne linije. Fizički procesi koji uzrokuju to svijetljenje jesu različiti atomski procesi između Sunčeve svjetlosti i plina. Velik udio ima fluorescencija, proces pri kojemu upijanje svjetlosti na jednoj valnoj duljini vodi zračenju na nekoj drugoj, većoj valnoj duljini.
Model zaprljane grude snijega
Promatranja i analize potvrđuju model kometske jezgre, koji je 1950. postavio Fred Lawrence Whipple. Model se naziva zaprljanom grudom snijega. Jezgra je rahli anglomerat smrznutih tvari (plinova) i stijenja, to jest prašine. Led i prah zastupljeni su otprilike jednako. Središte jezgre je u istom stanju kao u doba stvaranja kometa. Kora, koja je debela vjerovatno oko metra ili manje, nosi oznake meteorskih kratera, i u njoj prevladava prašina. Veoma je porozna. Njena je pojava, naime, posljedica procesa koji se odvijaju prilikom proleta kometa kraj Sunca. Pri svakom proletu kraj Sunca, komet veličine Halleyjeva izgubi dio kore, i nova se stvara. Do promjena na jezgri dolazi zagrijavanjem Sunčevim zračenjem, obično na udaljenosti od Sunca od 2.5 do 3 AJ. Kod Halleyjeva kometa promjene su zapažene na daljini 6 AJ, kada se pojavila koma. Mijenjala je oblik i sjaj. Sjaj se znao u jednom danu promijeniti za nekoliko puta. Zašto? Zato što iz jezgre izlazi tvar koja stvara atmosferu, ali ne izlazi jednoliko i po čitavoj površini, već iz nekoliko mjesta, i to poput mlazova. Zajedno sa strujom plina iz površine se odvajaju i čestice praha.
Energija Sunčeva zračenja dovodi do prijelaza leda u plin. To je proces sublimacije, izravan prijelaz iz čvrstog u plinovito. No tvari koje su bile sleđene opet mogu u atmosferi resublimacijom prijeći u ledena zrnca. Tako dolazi do različitih pojava kome: plin, prah, ledena zrnca. Oblak od praha i ledenih zrnaca u daljem razvoju kometa sakriva jezgru od našeg pogleda, jer se na krutim česticama rasipa Sunčeva svjetlost. Prava jezgra sakriva se u središnjem svjetlosnom zgušćenju. Osnovni sastojak ledova je led vode (H2O). Uz vodu vjerovatni su sastojci HCN i CH3CN. Kristal leda vode, zapravo jedna vrlo velika molekula, sadrži mnoge međušupljine, u kojima se mogu smjestiti manje molekule. To su takozvani klatratni hidrati. Kada se zagrijavanjem narušava struktura leda, zajedno s molekulama vode otpuštaju se i te druge molekule. Time se tumači tipična pojava kome na daljini od 2.5 do 3 AJ.