cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bardesan
Knjiga o zakonima zemalja
U »Knjizi o zakonima zemalja« Bardesan pruža zanimljive podatke o različitim zemljama i njihovim običajima. Sadržaj knjige je obrana čovjekove slobodne volje i njegove odgovornosti za vlastite čine u odnosu prema društvenom te kozmičkom poretku, sudbini, koja je po kaldejskoj astrologiji bila određena zvijezdama. U poslednjem delu spisa se pobija astrološko učenje o sudbini, i taj deo su kasnije preuzele psedo-Klimentove Recognitiones (Recogn. 9, 19—29). Posljednji dio spisa pobija i učenje da je čovjek determiniran zakonima i običajima zemlje u kojoj živi. Poseban dokaz za slobodnu volju spis izvodi iz činjenice da su kršćani rašireni po različitim zemljama, ali se moralnim ponašanjem razlikuju od ponašanja ljudi koji žive po mjesnim običajima:
O vremenu nastanka djela imamo podatak u samom djelu, naime da je »jučer« Arabija porobljena od Rimljana. To se vjerojatno odnosi na rat Septimija Severa (195/196). Prema tome, djelo je nastalo krajem II stoljeća.
Jevsevije Pamfil i još neki crkveni oci su preuzeli fragmente iz njegovog dela Knjiga zakona i preveli sa sirijskog na grčki.
Religijske pjesme
Uz pomoć sina je napisao veliki broj religijskih pesama (himni) na sirijskom, kroz koje je izlagao svoje učenje. Efrem Sirijski svjedoči da je Bardesan ispjevao 150 psalama na sirskom jeziku, i da im je smislio melodije, nastupajući kao drugi David. Sozomen te pjesme pripisuje Bardesanovu sinu Harmoniju, ali najvjerojatnije je to u neku ruku bio zajednički rad oca i sina.
Carbonelli II, Bari
Carbonelli II je naselje u Italiji u provinciji Bari, u regiji Apulija.
Bardesan
Religijske pjesme
Bardesanove pesme su imale veliki uticaj u sirijskom narodu. Crkveni otac Efrem Sirijski je kasnije svojim pjesmama želio istisnuti iz naroda bardesanovske pjesme, a protiv Bardesana je posebno uperio himne 53-55. Efrem je ujedno sačuvao neke Bardesanove fragmente. Na svaki način, Bardesan je svojim pjesničkim radom u poetskom smislu utjecao na Efrema.
Carbonelli II, Bari
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
Bardesan
Ostalo
Neki su proučavaoci izrazili mišljenje da bi Bardesanov mogao biti spis sačuvan na sirskom jeziku pod naslovom »Oratio Melitonis philosophi«, za kojega se smatra da je napisan za Bardesanova života, u vrijeme cara Karakale (211-217). Iznesena su i mišljenja da bi Bardesan mogao biti autor apokrifnih Djela Tominih.
Učenje
thumb|Za vreme Bardesana hrišćanstvo u Siriji postaje vladajuća religija (hrišćanski [[mozaik vladarske porodice iz 3. veka).]] Knjiga o zakonima zemalja obrađuje čovjekovu slobodu volje, a bavi se posebno antropologijom. Čovjekova narav se sastoji od tri komponente: duh, duša i tijelo. Te tri komponente odgovaraju pojmovima slobode, sudbine i naravi (prirode). Čovjekovo tijelo je podložno zvijezdama, i odatle potječu fizička zla. Duh kod silaska u dušu i duša kod silaska u tijelo, bivaju zahvaćeni sudbinom. Sudbina postoji, ali čovjek može, unatoč kozmičkim silama, život proživljavati slobodno. Dapače, čovjek je od same naravi raspoložen za dobro, jer je stvoren na sliku Elohima.
O Bardesanovoj kozmologiji imamo samo posredna svjedočanstava, koja se međusobno razlikuju. Po Efremu, Bardesan bi kvario pravi pojam Boga, jer je pojam bića, koji pripada samo Bogu, pridijevao nekom broju prabića, stavljajući time u opasnost učenje o stvorenosti svih bića osim Boga. Bog je po Bardesanu stvorio u početku različita bića (element), koje je odijelio jedne od drugih i odredio svakome njegovo mjesto. No, ti su se elementi međusobno pomiješali i tako stvorili zbrku. Tada je Bog stvorio ovaj svijet, pomiješavši svjetlo i tminu. Bardesan je na temelju nekih računa odredio da će ovaj svijet trajati 6000 godina; tada će elementi ovoga svijeta biti povraćeni u svoju prvotnu čistoću.
Jean Daniélou dopušta da u Bardesanovu učenju mogu postojati neki iranski utjecaji. Bardesan prihvaća neki utjecaj zvijezda na determiniranost onoga svijeta, ali odlučno pobija fatalistički sistem Kaldejaca. Bardesan se ranije ubrajao među pripadnike istočne valentinovske škole, ili među bivše valentinovce. Novija istraživanja pokazuju da Bardesan nije bio gnostik, bar ne u užem smislu, već začetnik jedne nove škole. Ne nalazimo kod Bardesana nikakvog traga specifičnog gnostičkog učenja o pleromi, ni o syzygijama eona. Posebno je nemoguće povezati Bardesana s valentinovskom gnozom. Bardesan u Knjizi o zakonima zemalja pominje znanje (gnosis) u opštom smislu (»Mnogi nemaju nikakve vjere i nisu primili znanja od Mudrosti istine«), ali se po tom ne odvaja od drugih onovremenih ortodoksnih autora.
Uticaj
thumb|Za vreme Bardesana dižu se prve hrišćanske [[crkva (zgrada)|crkve (Crkva u Dura-Europosu iz 235. je verojatno najstarija na svetu).]] U vrijeme Bardesanovo padaju počeci ranokršćanske arhitekture: arheološki nalazi pokazuju da su se tada počele graditi kršćanske crkve u Siriji, što je bilo uvjetovano pojavom kršćanstva u punoj javnosti pod prvim kršćanskim vladarom Abgarom.
Svakako je Bardesanov utjecaj bio u Siriji dugo značajan, ne samo u uskoj grupi bardesanovaca (koja je poznata još iz VII stoljeću), nego i šire, u sirijskoj kulturi. Jeronim, pišući 392. godine, poslije Efrema koji je razvijao propagandu protiv Bardesana, izvješćuje da Sirci visoko uzdižu njegovu književnu vrijednost.
Bardesan je posebno značajan u razvitku kršćanske poezije i kršćanske glazbe, jer je on stvorio melodije koje su bile posebno popularne. Posebno se njegov sin Harmonije istakao u razvijanju kršćanskog responzorijalnog pjevanja, oblika u kom se pjeva se himan, a iza pojedinih strofa narod pjeva pripjev-refren.
Njegovo učenje izvršilo je uticaj na neke hrišćanske pisce. Neki utjecaj zvijezda na ljude učili su i kasniji sirski ortodoksni autori, kao npr. Afraat.
Moguće je da su se kasnije neki njegovi sledbenici, bardesanovci, priključili maniheizmu, ili bar prihvatili neke manihejske ideje. Bardesanovci nisu zastupali uzdržavanje od ženidbe.
Boissy-le-Repos
Boasi le Repo je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Eperne.
Löwenstein
Levenštajn je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 46 opštinskih središta okruga Hajlbron. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.124 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8125059.
Boissy-le-Repos
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 180 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,3 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 160 metara.
Löwenstein
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hajlbron Levenštajn se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Hajlbron. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 385 metara. Površina opštine iznosi 23,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.124 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 133 stanovnika/km².
Olivet, Tennessee
Olivet je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.350.
Canari
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 291, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km².
So-Hi, Arizona
So-Hi je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 477 stanovnika.
Manorville, Pennsylvania
Manervil je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 410, što je 9 (2,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Huai Kha Khaeng
Huai Kha Khaeng (tajlandski: ห้วยขาแข้ง) je rezervat divljine na planinama Tenasserim, u provincijama Kančanaburi, Tak i Uthai Thani, u Tajlandu; na samoj granici s Mjanmarom. On je, zajedno sa susjednim rezervatom divljine Thung Jai Naresuan, upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji jer "sadrži gotovo sve oblike šume jugoistočne kontinentalne Azije, i važan je dom mnogih životinjskih vrsta".
Uglavnom je prekriven tropskim kišnim šumama i zimzelenim šumama. Sveukupno u parku obitava oko 400 vrsta ptica (kao što su Divlja kokoš Zeleni paun (Pavo muticus), Sivi paun (Polyplectron bicalcaratum) i svih 6 vrsta kljunorožaca koji su zabilježeni u jugoistočnoj Aziji), 96 vrsta reptila i 43 vrste vodozemaca, te 120 vrsta sisavaca (kao što su Azijski mrki medvjed (Ursus thibetanus), Malajski medvjed (Ursus malayanus), Azijski slon (Elephas maximus), Gaur (Bos gaurus), Tigar (Panthera tigris), Leopard (Panthera pardus), Oblačasti leopard (Neofelis nebulosa), Giboni (Hylobates lar), Indijski sambar (Rusa unicolor), Makaki (Macaca)) i 113 vrsta riba.
Decontra, Pescara
Decontra je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 567 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
Gruzijski ustanak na Texelu
150px|thumb|right|Otok Texel (crveno) u Nizozemskoj
Gruzijski ustanak na Texelu, u Nizozemskoj poznat kao Ustanak Gruzijaca (Opstand der Georgiërs), je bila pobuna pripadnika 882. pješadijskog bataljona Königin Tamara (Kraljica Tamar ili Tamara) njemačke vojske (Wehrmacht Heer), a čije su ljudstvo činili Gruzijci iz tzv. Gruzijske legije, koja se zbila na samom kraju drugog svjetskog rata u proljeće 1945. na okupiranom nizozemskom otoku Texel. Bataljon - koji se sastojao od 800 Gruzijaca, bivših zarobljenih crvenoarmejaca rodom iz sovjetske Gruzije, i oko 400 Nijemaca, uglavnom oficira - bio je 6. februara 1945. smješten na Texel, koji je prethodno bio temeljito utvrđen kao dio Atlantskog zida kojim se nastojala spriječiti saveznička invazija okupirane Zapadne Evrope. Najave da će se bataljon premjestiti na kopno gdje bi se trebao suprotstaviti savezničkom napredovanju su gruzijske vojnike potakle da u noći 5/6. aprila provedu plan koga su prethodno osmislili s lokalnim pokretom otpora. Te noći su njemački vojnici i oficiri poklani ili izbodeni noževima na spavanju, a oni koji su uspjeli izbjeći masakr kasnije pohvatani i strijeljani. Pobunjenici su preuzeli kontrolu nad otokom, ali ne i na obalnim baterijama, čija su posade, sastavljene od Nijemaca, preživjele napad i počele bombardirati pobunjeničke položaje. Njima je u pomoć sa nizozemskog kopna došao 163. mornarički streljački puk sa oko 2000 ljudi. Oni su uspjeli razbiti pobunjenike, te tokom sljedećih pet tjedana proveli akciju čišćenja po otoku, tokom koje je na licu mjesta likvidiran svaki Gruzijac koga bi se uspjelo uhvatiti ili Nizozemac za koga se sumnjalo da ih skriva ili im pomaže. Krvoproliće se nastavilo i nakon službene kapitulacije njemačkih snaga u Danskoj i Nizozemskoj 4. maja 1945. godine, odnosno više od tjedan nakon službenog završetka drugog svjetskog rata u Evropi. Ono je završeno tek kada su se na otok iskrcale kanadske trupe i razoružale Nijemce. Dotada je na otoku ubijeno 812 Nijemaca, 565 Gruzijaca i 120 Nizozemaca. Ustanak je uspjelo preživjeti 228 Gruzijaca; oni su, potom, u skladu sa sporazumom iz Jalte, repatrirani u SSSR te kao "izdajnici" zatvoreni u gulage, iz kojih su izašli 1950-ih nakon rehabilitacije. Usprkos toga, sve do 1991. sovjetski ambasador je svakog 4. maja posjećivao groblje poginulih Gruzijaca na Texelu.
Lazar Mojsov
Lazar Mojsov (19. 12. 1920 u Negutinu - 25. 8. 2011 u Beogradu) bio je makedonski i jugoslavenski komunistički političar i diplomat, poznat po tome što je od 1977. do 1982. bio sekretar vanjskih poslova SFRJ, te prvi predsjednik SKJ nakon Titove smrti. Od 1987. do 1988. bio je predsjednik Predsjedništva SFRJ.
Poslednje godine života je proveo živevši sa porodicom u Beogradu, gde je preminuo 25.8. 2011. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
Mahlberg
Malberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 51 opštinskog središta okruga Ortenau. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.557 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8317073.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ortenau Malberg se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ortenau. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 180 metara. Površina opštine iznosi 16,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.557 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 275 stanovnika/km².
R15
__NOTC__ Termin R15 ima više značenja.
National Geographic Channel
National geographic je zakon
Početak emitiranja bio je u rujnu 1997. za područje Europe i Australije. U srpnju 1998. počinje emitiranje za područje Azije. Za područje Amerike emitiranje počinje u siječnju 2001.
Danas je dostupan u 166 zemalja, 315 milijuna domova, i na 34 jezika.
Ostali National Geographic kanali
Nat Geo Music je počeo emitirati od 15. listopada 2007. s namjerom širenja diljem svijeta. S emitiranjem je prestao 31. kolovoza 2011.
Nat Geo Junior se emitira u Nizozemskoj, Belgiji i Indiji. Namijenjen je djeci.
National Geographic Channel HD emitira sadržaj osnovnog programa, ali u HDTV tehnici.
National Geographic Adventure namijenjen je mlađoj populaciji, a emitira emisije o avanturama, putovanjima i istraživanjima prirode i svijeta. Emitira se u Italiji i arapskim zemljama.
Nat Geo Wild emitira sadržaj o divljini i životinjama u divljini.
R14
__NOTC__ Termin R14 ima više značenja.
Amonijev nitrat
Amonijev nitrat (NH4NO3, amonijeva salitra) amonijeva je sol dušične kiseline. Dolazi u obliku prozirnih kristala ili bijelog praha. Koristi se u poljoprivredi kao dušikom bogato umjetno gnojivo, kao oksidans u eksplozivima, te za postizanje niskih temperatura.
Kristalne faze
Kristalno uređenje amonijevog nitrata mijenja se u ovisnosti o tlaku i temperaturi. Određene su slijedeće kristalne faze:
Dobivanje
Procesi od kojih se sastoji industrijska proizvodnja amonijevog nitrata, mada kemijski jednostavni, tehnološki su prilično izazovni. Kiselinsko-bazna reakcija amonijaka s dušičnom kiselinom daje otopinu amonijevog nitrata:
U industrijskoj proizvodnji ovaj proces se izvodi miješanjem bezvodnog amonijaka i koncentrirane dušične kiseline. Reakcija je burna i vrlo egzotermna. Nakon što je nastala otopina, obično koncentracije od oko 83%, višak vode se otparava i dobiva se otopina amonijevog nitrata koncentracije 95% do 99,9%, ovisno o čistoći. Od dobivene otopine se u tornjevima za raspršivanje rade granule amonijevog nitrata koje su tipičan komercijalni oblik ove kemikalije.
Haberov proces koristi dušik i vodik za proizvodnju amonijaka, dio kojega se može oksidirati u dušičnu kiselinu te s preostalim amonijakom dati amonijev nitrat.
Amonijev nitrat se također može dobiti iz otopina amonijevih i nitratnih soli: Natrijev sulfat se uklanja snižavanjem temperature smjese - budući da je slabije topljiv u vodi od amonijevog nitrata on se taloži i uklanja filtracijom. Kalcijev sulfat je prilično netopljiv, čak i na sobnoj temperaturi.
Ivica Šerfezi
Ivica Šerfezi (Zagreb, 1. prosinca 1935. - Zagreb, 29. svibnja 2004.), poznati hrvatski kantautor i pjevač zabavne glazbe.
Životopis
Počeo je pjevati u plesnim dvoranama, a prvi veći uspjeh postigao je na stadionu NK Dinama uz Domenica Modugna. Bio je profesor zemljopisa i tjelesnog odgoja, govorio je ruski, engleski i njemački jezik. U 46 godina dugoj, kako je sam volio reći, zabavljačkoj, a ne pjevačkoj karijeri, Šerfezi je nanizao 15 zlatnih ploča i milijunske naklade u suradnji sa skladateljem Nikicom Kalogjerom, i u duetu s Ljupkom Dimitrovskom. Bio je iznimno uspješan pjevač koji je 60-ih godina i u SSSR-u izgradio zapaženu karijeru i zvjezdani status rasprodavši svojevremeno 150-ak koncerata. Imao je velike turneje po SSSR-u i DDR-u, a tijekom gostovanja u SAD-u snimio je album. "Šerfa", kako su ga prijatelji zvali, bio je podjednako uspješan i predan sportaš. Uz zapaženu tenisku karijeru, Šerfezi je bio i odličan igrač golfa, redoviti posjetitelj nogometnih utakmica te zaljubljenik u hokej na ledu. Uz sjećanje na "zlatnog dečka domaće estrade" i jednog od posljednjih glazbenih kavalira, zauvijek će ostati i nezaboravne pjesme i stihovi poput "Suze liju plave oči", "Ruže su crvene, (tajne su skrivene, slatka je muzika, ali nije kao ti)", "Ximeroni" itd.
On je bio prvi hrvatski pjevač u kojem su se posve skladno utjelovili zahtjevi popularne (estradne) umjetnosti: glasovna kompetentnost, fizička privlačnost, šoumenski dar. Prethodna generacija, predvođena bardom Ivom Robićem, a i dobar dio Šerfezijeva naraštaja (ponajviše Vice Vukov) slijedio je starinski način interpretacije, opterećen dokazivanjem iznimnosti vokalnog raspona, tj. posve tehničkom stranom pjevanja. Ivica Šerfezi je zajedno s Ivicom Krajačem i Nikicom Kalogjerom, u hrvatsku popularnu glazbu unio nov, moderni senzibilitet, čije je osnovno obilježje prirodnost vokalne izvedbe i aranžerska sudržanost odnosno funkcionalnost. Nije čudno da je upravo Šerfezi prvi u nas snimio prepjev rock’n’roll -standarda Jerryja Leibera i Mikea Stollera Kansas City, kao i da je njegov repertoar sadržavao znatan broj meksičkih i grčkih pjesama; iako mu je rock-senzibilitet bio dalek i premda je u tadašnjoj Jugoslaviji bilo pjevača kojima je meksički i grčki melos bolje ležao, Šerfezi je s tim modusima dijelio spontanost izvedbe, načelnu modernost koja se nije nužno oslanjala na tehničku virtuoznost vokalne interpretacije, nego na ugođajnu odnosno emocionalnu sugestivnost.
Početkom Domovinskog rata Ivica Šerfezi priključuje se "Croatian Music Aidu" (kasnije Hrvatska glazbena unija), neprofitnoj humanitarnoj organizaciji, koja je održavala humanitarne koncerte i prikupljala pomoć, a nastupio je s hrvatskim glazbenicima i na koncertu "Moja Domovina" povodom međunarodnog priznanja hrvatske državnosti, 16. siječnja 1992. godine u dvorani Vatroslava Lisinskog.
Samo nekoliko dana prije smrti, Ivica Šerfezi održao je svoj posljednji koncert u Dubrovniku, a već je imao dogovorenu ljetnu turneju na Jadranu i jesensku turneju po njemačkim gradovima s Ljupkom Dimitrovskom.
R13
__NOTC__ Termin R13 ima više značenja.
R12
__NOTC__ Termin R12 ima više značenja.
Oradea
Oradea ili Veliki Varadin ,  je grad u Rumuniji, u severozapadnom delu zemlje, u istorijskoj pokrajini Krišana. Oradea je upravno središte okruga Bihor.
Veliki Varadin se prostire se na 115,56 km² i prema poslednjem popisu iz 2002. godine u gradu je živelo 206.614 stanovnika.
Prirodni uslovi
Veliki Varadin se nalazi u središnjem delu istorijske pokrajine Krišana, severozapadne pokrajine u okviru današnje Rumunije. Grad je udaljen 13 kilometara od mađarske granice.
Veliki Varadin se razvio na mestu od značajne prometne važnosti. Grad je smešten u dolini reke Kereš, na mestu gde ona izlazi iz pobrđa Bihora u Panonsku niziju. Reka Brzi Kereš protiče kroz grad. Oko grada nalazi se veoma plodna i gusto naseljena podgorina Bihora sa voćnjacima i vinogradima. Zapadno od grada pruža se Panonska nizija, a istočno planinski masivi pod šumama u pašnjacima.
Istorija
mini|d|270 p|Detalj iz starog jezgra Velikog Varadina mini|d|270p|Stara gravira grada Mađarski kralj Ladislav I je proglasio Veliki Varadin sedištem rimokatoličkog biskupa 1080. godine. Prvi dokument o gradu pominje se 1113. godine pod njegovim latinskim imenom Varadinum. Ruševine tvrđave koje su i danas vidljive u gradu, je prvi put pomenuta 1241. godine tokom mongolske najezde. Ovde je 24. februara 1538. godine sklopljen Velikovaradinski mir između Ferdinanda I od Austrije i Jovana Zapolje. Turci su ga bezuspešno opsedali 1598. godine, da bi ga dobili mirovnim ugovorom 1663. godine Mađari povratili.
Grad je doživeo veliki privredni uspon krajem 19. i početkom 20. veka. Veliki doprinos ovom razvoju dali su tada veoma brojni Jevreji, koji su pred Drugi svetski rat činili skoro trećinu od 100.000 stanovnika Velikog Varadina. Grad je 1890. imao 7 železničkih linija, 17 crkava, 6 manastira, dve katedrale, dve biskupske palate, nov teatar i gradsku većnicu. Od 38.557 stanovnika, većina su bili Mađari, a bilo je i 2.527 Rumuna. Rimokatolika je bilo 12.030, reformata 10.880 i 10.114 Jevreja.
U kući Aurel Lazara je 12. 10. 1918. godine, doneta deklaracija o pravu na samoopredeljenje transilvanijskih Rumuna. Dana 3. novembra u gradu je obrazovan rumunski nacionalni savet, u sastavu: dr Aurel Lazar (predsednik), Roman Ciorogariju, Coriolan Pop, Džejms Rodžer, i drugi. Istog dana je osnovan i rumunski vojni savet u Velikom Varadinu. Na dan velikog ujedinjenja (1. decembra 1918), veliki broj delegata iz okruga Bihor učestvuje u Velikoj narodnoj skupštinini u Alba Juliji sa jednoglasnom željom da se ujedini sa Kraljevinom Rumunijom.
Nakon Prvog svetskog rata Mađarska je odredbama Ugovora iz Trianona morala da Kraljevini Rumunjskoj prepusti svu Transilvaniju i Krišanu sa Velikim Varadinom. Tokom Drugog svetskog rata Veliki Varadin je od 1940. do 1944. ponovo pripadala Hortijevoj Mađarskoj prema odredbama iznuđene druge Bečke arbitraže. Posle rata grad je vraćen Rumuniji.
Veliki Varadin ima veliki značaj za jevrejsku zajednicu. Prvi jevreji su se naselili tokom 15. veka, što je jedno od najranijih naseljavanja jevrejskog stanovništva na tlu današnje Rumunije. Tokom 1944., jevrejsko stanovništvo je podvrgnuto ponižavajućim rasističkim zakonima. Tokom maja, gestapo je sproveo deportacije jevreja u nacističke koncentracione logore. Oko 90% Jevreja iz Velikog Varadina nastradalo je u tim logorima, naročito u Aušvicu i Dahauu.
Grad je poznat i po nadimku „mali Pariz“.
Stanovništvo
Veliki Varadin je oduvek bio grad sa više naroda i vera. Istorijsku većinu su činili Mađari. Danas, Rumuni čine većinu gradskog stanovništva (70,04%), a od manjina prisutni su Mađari (27,5%), Romi (1,2%), Nemci (0,3%), Slovaci (0,2%) i druge manje etničke zajednice (Jevreji, Bugari, Rusi, Srbi, Turci, Arumuni i Kinezi). Nekada brojne zajednice Jevreja i Nemaca su gotovo nestale tokom 20. veka.
Arhitektura
Arhitektura Velikog Varadina je mešavina građevina iz komunističkog doba, većinom u predgrađima, i lepih istorijskih zdanja iz doba Austro-ugarske. Veliki Varadin je kao mali broj gradova u Rumuniji očuvao staro gradsko jezgro sa brojnim crkvama i palatama. Uz barokne građevine, tu je više izuzetnih primera arhitekture secesije.
Biskupska palata, jedna od najpoznatijih građevina Velikog Varadina, konstruisana je po crtežima italijanskog arhitekte Giovanni Battista Ricca. Završio ju je austrijski arhitekta Franz Anton Hillebrandt 1770. Danas trospratna vila u obliku slova U sadrži 100 soba ukrašenih freskama, 365 prozora i fasadu sa isprekidanim jonskim kapitelima. Dom je „Muzeju regiona Krišana“.
Gradovi pobratimi
Veliki Varadin je pobratimljen sa sledećim gradovima :
Ciprofloksacin
Ciprofloksacin (INN) pripada drugoj generaciji fluorohinolonskih antibiotika. Njegov spektar delovanja obuhvata većinu sojeva bakterijskih patogena odgovornih za respiratorne, urinarne, gastrointestinalne, i abdomenalne infekcije, uključujući Gram-negativne (Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, Legionella pneumophila, Moraxella catarrhalis, Proteus mirabilis, i Pseudomonas aeruginosa), i Gram-positivne (meticilin-senzitivni ali ne meticilin-rezistentni Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus epidermidis, Enterococcus faecalis, i Streptococcus pyogenes) bakterijske patogene. Ciprofloksacin i drugi fluorohinoloni su vredni zbog njihovog širokog spektra aktivnosti, odlične penetracije tkiva, kao i njihove dostupnosti u oralnim i intravenskim formulacijama.
Panova frula
Mitologija
thumb|200px|lijevo| [[Jean-François de Troy, "Pan i Siringa", 1722-24.]] Nimfa Siringa, kći riječnog boga Ladona, ne želeći uzvratiti Panu ljubav i naklonost skočila je u vodu i pretvorila se u trstiku. Pan je od trstike sebi napravio sviralu koju je po njoj nazvao siringa.
Pentadekan
Pentadekan je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 212,415 Da.
Panova frula
Struktura
Cjevčice panove frule su otvorene na gornjem kraju, a zatvorene na donjem. Puhanjem zraka u cjevčicu val se odbija od dna i proizvodi ton. Visina tona se podešava ubacivanjem kamenčića ili zrna kukuruza u cjevčicu ili zaljevanjem pčelinjim voskom. Također se koriste i pluteni i gumeni čepovi.
Akustika
Panova frula radi na principu Helmholtzove rezonancije tj. rezonancije zraka u šupljem tijelu. Tonovi se proizvode periodičkim vibracijama zraka koje podržava tijelo frule (cjevčica). Zrak se puše preko otvorenog vrha cjevčice te se stvara Bernoullijev podtlak ili sifon, koji pak proizvodi efekt zvan Karmanova vrtložna ulica. Cjevčica će rezonirati određenom frekvencijom koja ovisi o dužini cjevčice, njenom unutrašnjem promjeru i pritisku te brzini struje zraka preko otvorenog ruba. Ton proizveden u takvoj zatvorenoj cjevčici je za dvanaest tonova ili oktavu i pet tonova niži od tona proizvedenog u otvorenoj cjevčici iste duljine. Podešavanje na oktavu se postiže dodavanjem smanjivača tona na dno cjevčice (kamenčić, zrno kukuruza, vosak, tableta, pluto ili guma). Formula za izračun duljine cjevčice panove frule je TD=(S/F)/4. Gdje je TD teoretska duljina cjevčice, S je brzina zvuka i F željena frekvencija u hertzima.
Sviranje
Panova frula se svira horizontalnim puhanjem preko otvorenog kraja spojenih cjevčica. Svaka cjevčica je podešena na određeni ton. Tehnikom jačeg puhanja zraka i skupljanjem usana proizvode se polutonovi. Instrumentom je moguće odsvirati svaku skalu u svim ključevima. Postoje dvije vibrato tehnike. Ručni vibrato radi se nježnim vibriranjem ruke u zglobu na dužem kraju frule. Vibrato puhanjem postiže se radom dijafragme.
Vrste
thumb|220px|desno|Panova frula ([[nai) iz Rumunjske.]] Postoje dvije vrste panove frule. Tradicionalna i zakrivljena. Europsku zakrivljenu popularizirao je rumunjski glazbenik Gheorghe Zamfir. Obje vrste su popularne u etničkoj glazbi zemalja Južne Amerike u području Anda.
R11
__NOTC__ Termin R11 ima više značenja.
Treo I, Frosinone
Treo I je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 579 m.
R10
__NOTC__ Termin R10 ima više značenja.
Beine-Nauroy
Ben Noroa je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Rems.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 827 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 42,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara.
Svetomir Šimunec
Svetomir Šimunec-Volčanšek (Zagreb, 26. kolovoza 1883. – ?), hrvatski arhitekt.
Biografija
Biografski podatci o njegovom životu vrlo su oskudni. O njemu najviše doznajemo iz pristupnice Kluba hrvatskih arhitekta i dva pisma Visoke tehničke škole iz Münchena, koja tom klubu šalje podatke o njegovom školovanju. U klupsku je pristupnicu upisao- Ime i prezime: Svetomir Šimunec; staleško zvanje: architekt; točna adresa: Palmotićeva ulica broj 13; Mjesto rođenja: Zagreb 1883.; Svršene nauke: absolvirao 4 semestra akademije u Münchenu kod prof. dr. Thierscha; Dosadanje stručno djelovanje: namješten kod gradnje bolnice. Iz dopisa Visoke tehničke škole u Münchenu doznajemo nešto više detalja, da je rođen 26. kolovoza 1883. u Zagrebu i da je tehniku pohađao tijekom studentske godine 1908/9. i 1909./10. Diplomirao je 9. kolovoza 1910. U spomen- izvještaju Državne srednje tehničke škole u Zagrebu, u popisu polaznika spominje se da je Šimunec apsolvirao na Graditeljskoj stručnoj školi 1902. Osim tih podataka znamo da je 1909. godine sudionik natječaja za Sveučilišnu knjižnicu u Zagrebu, na kome mu je za osnovu pod mottom: „Sirena“ biti dodijeljena treća nagrada.
U literaturi spominje ga Snješka Knežević u knjizi Zagrebačka zelena potkova, u poglavlju Zapadni perivoj, str. 225, 229 i 474. Školska knjiga, Zagreb, 1996.; te u članku: Zgrada nacionalne i sveučilišne knjižnice u Zagrebu, objavljenom u katalogu izložbe Secesija u Hrvatskoj, str. 95 MUO, Zagreb, 2003.. U istom ga katalogu spominje (str. 32, 37 ) u članku Lica moderniteta 1898.- 1918.: zagrebačka arhitektura secesijske epohe, Aleksander Laslo. Vrlo šturo Laslo iznosi da je 1912. Šimunec nagrađen na natječaju za Saborsku palaču u Sarajevu, te da 1913. radi idejne projekte radničkih stanova na Gogoljinom brijeg u Zagreb. Iz spomen- knjige Udruženje jugoslavenskih inženjera i arhitekata, sekcija Zagreb 1878. – 1828, Zagreb, doznajemo da je s arhitektima Podhorskim, Sunkom i Lubynskim izlagao 1912. na Prvoj Jugoslavenskoj arhitektonskoj izložbi u Beogradu.
God. 1926. po njegovu je nacrtu sagrađeno obdanište za radnike u Inakovićevoj ulici u Zagrebu.
Jennings, Kansas
Dženings je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 96, što je 50 (-34,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Marbach am Neckar
Marbah na Nekaru je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Ludvigsburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 15.567 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8118049.
R9
__NOTC__ Termin R9 ima više značenja.
Göreme
Nacionalni park Göreme (turski: Göreme Milli Parklar) je, zajedno s historijskim lokalitetima isklesanima u stijenama Kapadokije, upisan kao svjetska baština UNESCO-a 1985.
Geografske karakteristike
thumb|left|240px| [[Apsida crkve Tokali]] Nakon vulkanske erupcije planine Erciyes, prije oko 2000 godina, pepeo i lava su oblikovale mekane stijene Göremea koje su erodirale djelovanjem vjetra i vode u današnje neobične oblike. Tipični oblici su stupovi, tornjevi, obelisci i igle koje imaju visine do 40 metara i pokrivaju područje od oko 20 000 km².
Najdominantnije je brdo u dolini je Akdağ (1325 m), dok je obližnji vulkan Erciyes još uvijek aktivan. Okolni krajolik je poljoprivredni s mnogo raštrkanih sela.
Znamenitosti Göremea
Ljudi su vrlo brzo uvidjeli da se stijene Goremea lako klešu i da je u njima lako izdupsti korisne prostorije, pa je vremenom nastala čitava poput mreža podzemnih špilja, koje su korištene kao skloništa, skladišta, svetišta ali i kao stambeni prostor. Još u 4. vijeku se tu sklonila mala anahoretska zajednica, sljedbenici učenja sv. Bazilija Velikog, episkopa Cezareje (današnji Kayseri). Oni su prvi isklesali svoje monaške ćelije u mekim stijenama Goremea.
Za vrijeme bizantskog ikonoklazma (725.-842.) njihovo ukrašavanje je svedeno na minimum, obično samo slikom simbola poput križa, no nakon ovog razdoblja one su bogato oslikane freskama, a podignute su i druge seoske crkve na području cijele Kapadokije.
Kad su u 7. vijeku na Kapadokiju nasrnuli perzijski Sasanidi (oko 604.) te nakon njih Rašidunski Kalifat (oko 647.) povećao se i broj izbjeglica koji su potražili utočište u tim stijenama. Pa su oni počeli povezivati svoje nastambe u mrežu podzemnih sela, poput Kaymaklija ili Derinkuyua. U njihovoj okolici se nalaze brojne golubarnice uklesane u stijene, koje se još uvijek koriste.
Najpoznatije crkve su El Nazar (10. vijek ), Elmali ("Jabuka crkva"), Azize Barbara, Sakli (11. vijek), Yilani, Karanlik, Çarıklı ("Crkva sandala"), Ortahane, Durmus Kadir, Yusuf Koc, Bezirhane i najveća oslikana Tokali ("Crkva kopče") s kraja 12. vijeka.
R8
__NOTC__ Termin R8 ima više značenja.
Cisatrakurijum besilat
Cisatrakurijum besilat je organsko jedinjenje, koje sadrži 65 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 1243,479 Da.
Dillard, Georgia
Dilard (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 339 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 339 stanovnika, što je 141 (71,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Ranchester, Wyoming
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 855, što je 154 (22,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Solomon, Arizona
Solomon je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 426 stanovnika.
R5
__NOTC__ Termin R5 ima više značenja.
R7
__NOTC__ Termin R7 ima više značenja.
Aubers (selo)
Ube je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Lil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1584 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 156 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,14 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 29 metara (maksimalnoj 41 m, a minimalnoj 18 m).
Šalva Loladze
thumb|Šalva Loladze Šalva Loladze (შალვა ლოლაძე, Шалва Лоладзе, Schalwa Loladse, Sjalwa Loladze) (16. april 1916 – 25. april 1945) bio je sovjetski, a potom njemački oficir rodom iz Gruzije, poznat kao jedan od vođa pobune gruzijskih vojnika protiv Nijemaca na nizozemskom otoku Texel 1945.
Na početku drugog svjetskog rata je Loladze služio u Crvenoj armiji, a potom u ratnom zrakoplovstvu gdje je napredovao do čina kapetana i postao komandant eskadrile. Godine 1942. je njegov avion oboren iznad Ukrajine te je pao u njemačko zarobljeništvo. Nakon nekog vremena je Loladze pristao na ponudu da se priključi tzv. Gruzijskoj legiji, koja se borila na njemačkoj strani. Poslan je u 882. pješadijski bataljon Königin Tamara gdje je dobio čin potporučnika. Njegov je bataljon početkom 1945. postao dijelom garnizona na Texelu. Tamo je Loladze zajedno sa svojim drugovima i lokalnim pripadnicima nizozemskog pokreta otpora počeo planirati pobunu sa ciljem oslobađanja otoka i prelaska na stranu Saveznika. Do pobune je došlo u noći 5/6. aprila kada su Gruzijci na spavanju pobili oko 400 njemačkih oficira i vojnika te preuzeli kontrolu gotovo nad cijelim otokom. Obalne baterije su, međutim, ostale u njemačkim rukama, a što je omogućilo njemački kontranapad. Loladze je poginuo u borbama s Nijemcima 25. aprila. Sahranjen je zajedno sa preko 500 svojih drugova na tekselskom groblju koje danas nosi njegovo ime.
Nil Sorski
Nil Sorski (oko 1433 - 1508) je bio vođa pokreta besposednika koji su se protivili crkvenom zemljoposedu u srednjovekovnoj Rusiji, zagovarajući monaško siromaštvo.
Smatra se jednim od otaca ruske crkve. Osnivač je skitskog monaškog života u Rusiji. NJegov Ustav skitskog života predstavlja delo od velikog značaja za crkvu.
Mladost
Rođen je kao Nikolaj Majkov. Iako neki autori govore o njegovom plemićkom poreklu, on je sebe opisivao kao seljanina (rus: poseljanin). Pre nego što je postao monah, Nikolaj je radio kao pisar prepisujući i umnožavajući knjige. Monaški zavet je položio u Kirilo-Belozerskom manastiru, koji je bio poznat po svom neprijateljskom stavu naspram manastirskog poseda. Osnivač manastira, sveti Kiril Belozerski je odbio sela koja su mu nuđena u posed. Kirilovi sledbenici su prihvatili njegov put, i kasnije su bili poznati kao starci sa Volge, sa Nilom Sorskim kao njihovim predvodnikom. Nil je ubrzo otišao na hodočašće u Svetu zemlju, i posetio je Palestinu, Konstantinopolj i Svetu Goru, gde se upoznao sa mističnim učenjem isihazma i patrističkom literaturom.
Po povratku u Rusiju, između 1473. i 1489, Nil je osnovao skit na reci Sori (otuda njegov nadimak Nil Sorski), nedaleko od Kirilo-Belozerskog manastira. Oko sebe je sabrao ljude, koji su se odali tihovanju, živeći zadružnim životom. Nil se u to vreme intenzivno bavio pisanjem.
Novgorodska jeres
Nil Sorski je bio umešan u novgorodsku jeres (en: Sect of Skhariya the Jew), koja je pridobila mnoge umove u Rusiji toga vremena. Izgleda da su Sorski i njegov najbliži družbenik Pajsije Jaroslavov bili mnogo tolerantniji prema jereticima nego većina ruskog klera, predvođenog Genadijem Novgorodskim.
Učenje i uticaj
Učenje Nila Sorskog se razlikuje od standardnog ruskog pravoslavlja. On je u svom učenju razvio mistične i asketske ideje, inspirisane isihazmom, tražeći od vernika da se usredsrede na unutrašnji svet i osobno emotivno iskustvo vere kao sredstva za postizanje jedinstva sa Bogom. Takođe je zahtevao da monasi učestvuju u produktivnom radu.
Preminuo je 1508. godine. Mošti mu se nalaze u Sorskom manastiru. Pravoslavna crkva slavi ga kao sveca 7. aprila po julijanskom, a 20. aprila po gregorijanskom kalendaru.
R4
__NOTC__ Termin R4 ima više značenja.
Case Leibanti, Padova
Case Leibanti je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Rugby union
desno|220px|mini|Ragbijaški pokušaj zaustavljanja igrača s loptom
Grigorije Palama
Grigorije Palama (gr: Γρηγόριος Παλαμάς; 1296-1359) je bio vizantijski teolog, atoski monah i jedno vreme solunski arhiepiskop. Palama u pravoslavnoj teologiji razrađuje učenje o isihazmu i božanskim nestvorenim energijama.
Život
Grigorije Palama vodi poreklo iz jedne plemićke maloazijske porodice, koja je pripadala višem službeničkom sloju Vizantijskog carstva. NJegov otac Konstantin je bio veoma pobožan i pred smrt se zamonašio. Iako su vaspitavani na dvoru i stekli su dobro obrazovanje, sva tri brata i obe sestre su se povukli u manastir.
Rugby union
Rugby union (skraćenica za rugby union football i pojam pod kojim se podrazumijeva današnji rugby, još poznat i kao union u državama gdje se igra i rugby league), vanjski je sport koji se igra između dvije momčadi sastavljene od petnaest igrača čiji je cilj upravljanje ovalnom loptom i postizanje što više bodova tijekom utakmice. Jedan je od dva najzastupljenija oblika rugbyja (uz rugby league), dok je rugby sevens, dinamičnija inačica oba oblika rugbyja, slabije praćen u svijetu.
Grigorije Palama
Život
Grigorije je još kao dete dolazio u dodir sa svetogorskim monasima i mističkim pustinjacima. Godine 1318. u svojoj 21. godini otišao je na Svetu Goru. Nekoliko godina kasnije, pod uticajem svoga učitelja Grigorija Vizantinca, sagradio je sebi keliju u malom seocetu kod Verije i živeo je strogo isposničkim životom oko 5 godina, okružen samo desetinom pustinjaka. Bio je isihasta i veliki deo života je proveo u potpunom ćutanju. Boravio je 5 dana u toku sedmice sam u svojoj keliji; izlazio je samo subotom i nedeljom, kada bi sišao u manastir Lavru na Bogosuženja: bdenije do jutra i na Liturgiju, da bi se video sa bratijom i pričestio. Tek 1331. godine vratio se u Svetu Goru i posvetio se kontemplativnom životu u isihiji (mirovanju, ćutanju, i molitvenom tihovanju). Govorio je da "onima koji žele da se potpuno predaju molitvenoj samoći, ne samo što im je neugodno razgovaranje i opštenje sa mnoštvom ljudi nego i sa onima koji žive na isti način kao i oni. To biva zato što se time prekida stalni i omiljeni razgovor sa Bogom, a sabranost uma, kojom se odlikuje unutarnji i istinski monah, razbija na dva dela a ponekad i na više delova."
Rugby union
Pravila i tijek igre
Utakmica na razini igrača starijih od osamnaest godina traje osamdeset minuta, a sastoji se od dva poluvremena od po 40 minuta uz mogući sučev dodatak za vrijeme potrošeno na ukazivanje pomoći ozljeđenim igračima. Utakmicu kontroliraju glavni sudac, dva pomoćna suca (touch judges), a u većini utakmica na profesionalnoj razini koristi se i sudac koji koristi pomoć televizije (television match official, TMO), poznat i pod nazivom video referee.
Grigorije Palama
Život
Kad je nastao spor oko Varlaamovih optužbi, monasi su se obratili Grigoriju Palami da uzme u odbranu njihovu stvar. Palama brani isihazam, koji su na Atos uveli Jovan Lestvičnik i Nikifor Isihasta, tvrdeći da poznanje ili "viđenje" Boga jeste čin iskustva. Između Varlaama i Palame otpočela je vatrena polemika.
Grigorijevi protivnici u isihastičkom sporu šire glasine protiv njega i carigradski patrijarh Jovan XIV ga zatvara na četiri godine. 1347. godine, kada je patrijarh Isidor došao na patrijaršijski presto, Grigorije je oslobođen iz zatvora i postavljen za solunskog arhiepiskopa. U Solunu je provodio noći u molitvi i sastavljanju knjiga, iako je smatrao da pisanje ometa molitvu, jer stvara brigu i rasejanost. O tome kaže: "Mnogi od vrhunskih otaca isihasta nisu hteli uopšte ništa da pišu, iako su bili u stanju da izlože vrlo korisne stvari".
Preminuo je u Solunu 14. novembra 1359. godine. Nekoliko godina nakon smrti pravoslavna crkva ga je proglasila za sveca 1368. godine. NJegove mošti se čuvaju u crkvi Svetog Grigorija Palame u Solunu.
Učenje
Palamizam je teologija božanskih nestvorenih energija. Svoje teološke argumente protiv zapadnih sholastičara Palama je formulisao oslanjajući se na iskustvo isihasta, i spise Psevdo-Makarija, Maksim Ispovednik i Jovana Damaskina.
Grigorije Palama razlikuje teološke pojmove: "ipostas" (υποστασις) i "energija" (ενεργεια), kojima odgovaraju različiti načini sjedinjenja. Jedinstvo po ipostasi, svojstveno je Isusu Hristu; jedinstvo po energijama ili blagodat, pristupačno je čoveku. Jedinstvo po blagodati jeste jedinstvo sa Bogom. On smatra "tavorsku svetlost" isijavanjem božanstva i time potvrđuje mogućnost oboženja, suprostavivši se metafizičkim shvatanjima o nemogućnosti učešća u božanskoj suštini. Tavorska svetlost je energija koja zrači iz božanske suštine, kao izlivanje Svetoga Duha, koja je nestvorena i nema sopstvenu ipostas. Blagodat je izlivanje Boga iz sebe, sijanje ka vani božanskog nevidljivog lika.
R3
__NOTC__ Termin R3 ima više značenja.
Grigorije Palama
Učenje
Protiv Varlaama, koji je oboženje svodio na podražavanje Boga, Palama navodi da je oboženje stvarno učestvovanje, lično opštenje sa Bogom. Blagodat je prenošenje sile božje u naš život; a spasenje je tajanstvena promena čoveka u boga. Ali i pored Božijeg prisustva u nestvorenim energijama, tajna božije suštine ostaje nepoznata. Poznanje znači sjedinjenje sa Bogom, prodiranje u unutrašnjost Boga koliko je dopušteno čoveku, koji nikad ne može da shvati i iscrpe božansku suštinu.
Na carigradskim saborima 1347. i 1351. godine, kojima predsedava car Jovan VI Kantakuzin, raspravlja se o pravovernosti isihazma i Palamine doktrine. Neka od spornih pitanja tokom druge faze Sabora u julu 1351. godine su bila:
Mitja Ribičič
Mitja Ribičič (rođen u Trstu 19. maja 1919. – umro u Ljubljani 28. novembra 2013.) bio je jugoslovenski i slovenački političar, član NOVJ, komunista i predsednik Predsedništva SFRJ.
Rugby union
Pravila i tijek igre
Cilj igre svake momčadi, koje su sastavljene od po petnaest igrača, postizanje je što više bodova tijekom utakmice, a momčad koja ostvari veći broj bodova proglašava se pobjedničkom. Bodovi se dobivaju ostvarivanjem tryja (polaganja) i/ili postizanjem zgoditka. Try je ostvaren kada igrač spusti loptu koja je u njegovim rukama iza protivničkoga gola, u prostor predviđen za to, a vrijedi pet bodova. Zgoditak se ostvaruje nogom na način da lopta prijeđe protivnička vrata između dviju stativa i iznad grede, te se spusti u prostor iza gola predviđen za to, a postiže se na jedan od tri iduća načina:
Mitja Ribičič
Biografija
Rođen je u Trstu u porodici književnika Josipa Ribičiča.
Rugby union
Pravila i tijek igre
Drop goal i kazneni zgoditak vrijede po tri boda, dok pretvaranje vrijedi dva boda.
mini|300px|Ovalna lopta za rugby union.
Mitja Ribičič
Biografija
Komunističkoj partiji Slovenije priključio se 1941. godine. Tokom Drugog svetskog rata bio je član NOVJ, a kasnije jedan od vodećih članova OZNE.
Rugby union
Pravila i tijek igre
Igralište ne smije biti dulje od sto metara, pri čemu nisu uračunata područja iza gola u kojima se ostvaruju bodovi. Duljina svakoga takvoga prostora ne smije biti manja od deset metara niti veća od 22 metra. Širina igrališta također može varirati, no ne smije biti šire od sedamdeset metara. Stative gola moraju biti međusobno razmaknute 5.6 metara, a greda mora biti na točno tri metra od tla, tako oblikujući oblik slova H. Ukupna visina gola mora biti veća od 3.4 metra.
Mitja Ribičič
Biografija
Po završetku rata postao je jedan od najuglednijih jugoslovenskih političara. Za vreme svog političkog delovanja bio je na sledećim funkcijama:
Njegov sin Ciril Ribičič je pravnik, političar, pisac i redovni profesor ustavnog prava na Univerzitetu u Ljubljani.
Optužnica za genocid
U maju 2005. godine Državno tužilaštvo Slovenije podnelo je tužbu protiv Mitje Ribičiča koja ga tereti za zločine nad civilnim stanovništvom, odnosno za genocid. Optužnica je zasnovana na dokumentima koje je potpisao Ribičič, a odnosi se na likvidacije 234 ljudi, koji predstavljaju samo deo žrtava, koja je naredila OZNA u proleće 1945. godine nakon završetka Drugog svetskog rata. Nekoliko meseci kasnije, uprkos dokazima i svedočenjima, sud je odbacio optužbe zbog nedostatka dokaza.
Rugby union
Pravila i tijek igre
Momčad koja je u posjedu lopte može odabrati napredak prema protivničkim vratima s loptom u rukama svojih igrača ili napucavajući loptu obavezno prema naprijed. Lopta se ne smije dodati prema naprijed, tj. jedino pravilno dodavanje između suigrača je ono u kojemu lopta putuje natrag. Bilo koji igrač koji je bliži protivničkom golu od igrača koji ima loptu u posjedu nalazi se u zaleđu i ne smije utjecati na igru sve dok se ne vrati u područje iza igrača s loptom.
Mitja Ribičič
Optužnica za genocid
Sam slučaj je bio kompleksne prirode jer po ustavu Slovenije nije predviđeno da neko može biti kažnjen za zločin koji nije predviđen zakonom pre nego što je zločin počinjen, a tadašnji zakon nije predviđao sankcionisanje ovakvih dela. Međutim Haška konvencija, koju je Slovenija potpisala, određuje da su sva dela koja su bila počinjena, kažnjiva po opštim načelima krivičnog prava.
Rugby union
Pravila i tijek igre
Momčad koja nije u posjedu lopte pokušava zaustaviti protivničkoga igrača u njenom posjedu uklizavanjem koje se sastoji od zahvata i obaranja protivnika na tlo. Igrač koji je oboren mora dodati ili ispustiti loptu pritom dozvoljavajući svim ostalim igračima borbu za nju. Igra se ne zaustavlja sve dok se ne dogodi prekršaj ili lopta/igrač s loptom ne napusti granice igrališta.
Ako lopta ode izvan granica igrališta (u touch), igra se nastavlja line-outom. Ako neka momčad napravi prekršaj i utakmica se zbog toga zaustavi, momčad nad čijim je igračem prekršaj napravljen, nastavit će igru skupom, slobodnim ili kaznenim udarcem, ovisno o težini prekršaja.
Momčad u napadu postiže zgoditke tako da loptu napuca između stativa i iznad grede protivničkoga gola. Lopta mora biti upućena s tla prilikom dodjeljenog kaznenoga udarca ili drop kicka koji se upućuje najčešće prilikom aktivne igre, iako je bilo slučajeva da se drop kickom izvode i kazneni udarci. Uspješan udarac na gol vrijedi tri boda.