cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vinko Jelovac
Kratki pregled karijere
Godine 1971. okitio se srebrom sa EP u Essenu, sudjelovao u osvajanju 5. mjesta na OI v Münchenu 1972. i stigao na vrh Europe godinu potom u Barceloni. Košarkarška Europa se nije mogla načuditi njegovim čarobnim potezima, dominantnosti i lucidnosti. Tih je godina bilo daleko najbolji europski centar, i teško je pronaći utakmicu u kojoj nije blistao. Veličinu je pokazao i u Kataloniji, kada je na EP bio najbolji strijelac. Europu je osvojio još dva puta: 1975. u Beogradu i 1977. u Liegeu. Na SP 1974. u Portoriku osvojio je srebro, a dugo očekivanu olimpijsku medalju, srebrnu, svojoj zbirci dodao je na OI u Montrealu '76.
Oproštaj i godine nakon karijere
'Mi smo Vinkovi, Vinko je naš,' grmilo je pred ljubljanskom dvoranom Tivoli, kada je 5. prosinca 1982. odigrao svoju posljednu utakmicu. Tribine su pucale po šavovima. Svatko se htio naći na njima, vidjeti posljednje minute njihove legende na parketu. I simbolična gesta na kraju, Vinko je kapetansku traku predao predvodniku novog Olimpijinog vala, Peteru Vilfanu.
Po svršetku karijere Jelovac se uputio u trenerske vode, gdje drugdje do li u Ljubljani. Najprije u Slovanu, a potom je preuzeo svoju Olimpiju, koju je 1985. opet vratio u Prvu ligu gdje joj je i bilo mjesto. Kasnije je slijedio Osijek, Palermo, bio je i na Sardiniji. Vratio se u Krško, a bio je u Rijeci kada je došla ponuda Maccabija iz Tel Aviva, koju nije mogao odbiti. Čekao je i dočekao na kraju i poziv iz Cibone. No, vodstvo kluba nakon jedne sezone ga je otpustilo. Danas je Vinko poduzetnik u svojoj Istri koju toliko voli.
1995. je godine nagrađen nagradom najuspješnijeg trenera osječkog športa, dok je vodio Olimpiju Slavoning.
Kenny Cunningham (kostarikanski fudbaler)
(7. juni 1985.) je kostarikanski nogometaš.
Tomba, Parma
Tomba je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 890 m.
Avram Iancu, Cermei
Avram Iancu je naselje u Rumuniji u okrugu Arad u opštini Cermei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 132 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
San José Independencia, Zongolica
San José Independencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zongolica.
Boćarski klub Istra Poreč
Boćarski klub Istra Poreč je boćarski klub iz Poreča.
Klupsko sjedište je na adresi Alekse Šantića 5, Poreč.
Klupski uspjesi
(popis nepotpun)
Plasmani po prvenstvima:
1991.: 1992.: 1993.: 1994.: 1995.: 1996.: 1997.: 1998.: 1999.: 2.mjesto 2000.: prvaci 2001.: 2.mjesto 2002.: prvaci 2003.: prvaci 2004.: prvaci 2005.: doprvaci (1. u skupini "Sjever"!) 2006.: poluzavršnica (1. u skupini "Sjever"!) 2007.: poluzavršnica (3. u skupini "Sjever") 2008.: ? 2009.: ? 2010.: 1. u ligi, ispali u doigravanju za prvaka
Piatra Mică, Sângeru
Piatra Mică je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Sângeru.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 186 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
Knjaževac
Knjaževac (do 1859. godine Gurgusovac) je gradsko naselje i sedište istoimene opštine u Zaječarskom okrugu u Srbiji. Prema popisu iz 2002. u opštini je živelo 19.351 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 19705 stanovnika).
Grad se nalazi u dolini reke Timok. U rimsko doba bio je poznat pod imenom Timacum Minus. Kasnije je nosio ime Gurgusovac. Današnje ime je dobio 1859. po knezu Milošu Obrenoviću.
Istorija
Tursko vreme
Za vreme Turaka grad se zvao Gurgusovac. Grad je doživeo stradanja u Prvom tursko-srpskom ratu 1876, kada su ga Turci osvojili i porušili.
Drugi balkanski rat
Knjaževac je bio jedini srpski grad kojeg su nakratko osvojili Bugari u drugom balkanskom ratu. Šest bugarskih pukova napalo je jedan srpski puk (Prvi srpski puk), koji je bio trećeg poziva (starci i deca). Bugari su ušli u grad 24. juna 1913. ali su se povukli dva dana kasnije - 26. juna 1913. Kad je oslobodila grad, srpska vojska bila je priča strašnih zločina Bugara. Stare ljude i dečake koji su čuvali stoku našli su poklane, silovane su bile čak i mlade devojke i priletne starice. Grad su Bugari razrušili i opljačkali.
Saobraćaj
Knjaževac je sa drugim gradovima povezan drumskim i železničkim saobraćajem. Udaljenost od drugih gradova:
Demografija
U naselju Knjaževac živi 15.928 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,6 godina (39,3 kod muškaraca i 41,9 kod žena). U naselju ima 6268 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,06.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Ratna neuroza
Ratna neuroza je posebna vrsta traumatske neuroze, izazvana stresnom situacijom u ratu. Simptomi ratne neuroze su najčešće: anksioznost, bezvoljnost, osećanje iscrpljenosti, konfuzija identiteta, ali može biti i nekontrolisana agresivnost, impulsivno i asocijalno ponašanje. Najpoznatiji oblik ratne neuroze je post traumatski stres poremećaj (PTSD).
Ca' de' Corti, Cremona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Mártir Cuauhtémoc, Huaquechula
Mártir Cuauhtémoc je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Huaquechula.
Las Tortugas, Guasave
Las Tortugas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Guasave.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Granja San Fernando, Irapuato
Granja San Fernando je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Los Algodones, El Carmen
Los Algodones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini El Carmen.
Granja San Fernando, Irapuato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1721 m.
Los Algodones, El Carmen
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 494 m.
Srednje uvo
Srednje uvo je sistem vazduhom ispunjenih prostora nastalnih iz prvog škržnog luka urastanjem cilindrične respiratorne sluzokože iz nosnoždrelnog dela preko Eustahijeve tube. Glavni ili centralni deo srednjeg uva predstavlja sistem sastavljen od bubne opne i slušnih košnica koje imaju zadatak da što realnije prenesu zvučnu energiju iz vazduha na tečnu  sredinu unutrašnjeg uva. Ceo sistem je smešten u bubnoj duplji.
Embriologija
Srednje uvo i Eustahijeva tuba razvijaju se od endodena prvog ždrelnog dela koji se nalazi u prvom i drugom škržnom luku. Progresivnim širenjem endodena prvog škržnog luka nastaju: kavum timpani, antrum i pneumatski sistem mastoida. Ta faza odvija se početkom drugog fetalnog meseca.
U toku osme nedelje formirana je Eustahijeva tuba. Spoljašnji deo tubotimpanalnog dela dalje se razvija i formira srednje uvo. Novoformirani kavum srednjeg uva okružen je tkivom prvog i drugog škržnom nog luka. Od tih lukova kasnije se razvijaju sluše koščice i mišići srednjeg uva. Od prvog škržnog luka - Mekelova hrskavica - razvijaju se inkus, maleus i mišić zatezač bubne opne, a od drugog škržnog luka - Reichertova - hrskavica, nastaju stapes i muskulus stapedius. Arterija drugog škržnog luka odgovorna je za formu stapesa. Kada ova arterija nestane u trećem mesecu stapes ostaje perforiran.
Babassu
Babasu /od tupijskog babassú, ibabassú: ibá, voće + -bassú, ili -assú, -guassú, veliko,/ je vrsta južnoameričke palme, Orbignya speciosa (ili O. martiana, O. Oleifer), visoka do 20 metara, sa jestivim voćem i sjemenkama koje se koriste za proizvodnju ulja. Lišće palme Indijanci koriste prilikom gradnje svojih koliba, a kod zapadnobrazilskih Boróro Indijanaca koristi se za izradu navlaka za ud poznatih u njihovom jeziku kao bá, koje su prema mitu isprva izrađivale žene, a stavljale su se mladićima koji su prošli obrede inicijacije, odnosno koji su ušli u svijet odraslih i bili spremni za brak. Od jezgre tvrdog oraha babasua proizvodi se ulje (babassu oil) koje se koristi za kuhanje u domaćinstvu i za izradu sapuna u kozmetičkoj industriji. Latinski naziv biljke dolazi po francuskom prirodoslovcu iz 19. stoljeće Alcide d'Orbignyju.
Vlada Aksentijević
Vladimir Vlada Aksentijević (Obrenovac, 24. 6. 1916 — Obrenovac , 27. 3. 1942), učesnik Narodnooslobodilačke borbe (NOB) i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Vlada Aksentijević je rođen 24. 6. 1916 godine u Obrenovcu. Potiče iz učiteljske porodice. Osnovnu školu je završio u selu Grabovcu, kod Obrenovca, a gimnaziju u Somboru, 1934 godine, gde je se i upoznao sa revolucionarnim pokretom. Posle završene mature upisao je elektromašinski odsek Tehničke visoke škole u Beogradu. Na prvoj godini studija postaje član Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ), a sledeće godine je ušao u Akcioni odbor stručnih studentskih udrušenja, čiji je sekretar postao u jesen 1936 godine. Iste godine primljen je u Komunističku partiju Jugoslavije (KPJ). Bio je učesnik studentskih demonstracija tokom 1935 i 1936 godine. Krajem 1937 godine postao je član Mesnog komiteta KPJ za Beograd.
El Bálsamo, Coahuayutla de José María Izazaga
El Bálsamo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coahuayutla de José María Izazaga.
Vlada Aksentijević
Biografija
U proleće 1939, Vlada je napustio fakultet, i po zadatku Partije je otišao u Posavinu da obnavlja i formira partijske organizacije. Najviše je radio u Obrenovcu i okolini, gde je uspeo da formira partijsku ćeliju i preko nje organizuje radnike. Radio je i na organizovanju studenata i zadružne omladine Obrenovca i okoline. Na okružnoj partijskoj konferenciji 1939 godine izabran je za člana okružnog partijskog povereništva za Beograd, a na sreskoj konferenciji KPJ u Zabrežju, 1940 godine, za sekretara Sreskog komiteta KPJ za Obrenovac.
Zbog provale u partijskoj organizaciji Obrenovca, Vlada je ilegalno boravio u Beogradu oko tri meseca, a potom je uhapšen. Osuđen je na godinu dana zatvora, od čega je tri meseca odležao u zatvoru na Adi Ciganliji, a potom je prebačen u zatvor u Mariboru, gde ga je zatekao Aprilski rat i okupacija Kraljevine Jugoslavije. Početkom jula 1941 godine, prilikom transporta iz Maribora u Srbiju, uspeo je da pobegne iz voza.
Odmah po dolasku u Obrenovac stupio je u Prvu posavsku partizansku četu, u kojoj je krajem jula postavljen za političkog komesara. Kada je 22. 9. 1941 godine formiran Prvi bataljon Posavskog partizanskog odreda, Vlada je postavljen za političkog komesara.
Tokom Prve neprijateljske ofanzive, i povlačenja iz Posavine, Vlada je sa svojim bataljonom učestvovao u više borbi u zapadnoj Srbiji i na Kadinjači, gde je njegov bataljon pretrpeo velike gubitke. Posle borbe na Kadinjači, s preživelim borcima iz Posavine, povukao se u Sandžak. Ali je po zadatku CK KPJ, zajedno sa Kosmajskim partizanskim odredom, 7. 1. 1942 godine, upućen je na teren Posavine da organizuje OK KPJ i nastavi oružanu borbu protiv neprijatelja.
Zbog stalnih borbi s neprijateljem Kosmajski partizanski odred nije mogao da prodre odmah na Kosmaj, nego se sa grupom NOP odreda, koja se tamo nalazila, zadržao na terenu Valjeva. Tu je Vlada ostao sve do polovine februara 1942 godine, kada je, s grupom boraca iz Posavine, krenuo na svoj teren, gde je stigao krajem februara. U Grabovcu je stigao kod svog kuma, koji ga je prijavio kvinsliškim vlastima, koje su ga uhapsile zajedno sa Budimirom Davidovićem, i sprovele ga u Valjevski zatvor, u kome je osuđen na smrt vešanjem. Obešen je 27. 3. 1942 godine u Obrenovcu.
Ukazom Prezidijuma Narodne skupštine Federativne Narodne Republike Jugoslavije, 14. 12. 1949 godine, proglašen je za narodnog heroja.
El Bálsamo, Coahuayutla de José María Izazaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 370 m.
Srednje uvo
Embriologija
Srednje uvo je na kraju drugog meseca ispunjeno mezenhimnim tkivom, izuzev donjeg dela koji je predstavlja šupljinu. Resorpcija mezenhimnog tkiva nastavlja se postupno u toku sledećih meseci. Medijalna strana prstena stapesa dolazi u kontakt sa kapsulom lavirinta na mestu budućeg ovalnog prozora. Ploča stapes je poreklom iz ljuske lavirinta.
Predvorje mastoidnih ćelija razvija se u toku petog meseca. Pri kraju fetalnog života od predvorja počinju da se razvijaju mastoidne ćelije, koje najčešće tek posle rođenja imaju pun rast i definitivno formiranje.
Bubna opna se razvija na mestu gde se sastaju pupoljak spoljnog ušnog hodnika i tubotimpanalni džep. Epitel bubne opne postaje od ektoderma prve škržne brazde, a fibrozni sloj od mezoderma. SluzokoŽni sloj nastaje od endoderma tubotimpanalnog džepa kao i sluzokoža srednjeg uva.
Cordón de los Soto, Guadalupe y Calvo
Cordón de los Soto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Srednje uvo
Funkcija srednjeg uva
Srednje uvo ima posredičku ulogu između vazdušne sredine, koja se završava bubnom opnom, i unutrašnjeg uva u kome se nalaze slušni senzori (receptori).
Cordón de los Soto, Guadalupe y Calvo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 153 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2181 m.
Srednje uvo
Bubna duplja
Bubna duplja, koja je dobila naziv po njenoj sličnosti sa bubnjem, je šupljina zapremine oko 1 kubni santimetar. Njen spoljnji zid čini zategnuta membrana - bubna opna - a sama šupljina je nepravilnog cilindricog ili prizmatičnog oblika. U deskriptivnoj anatomiji radi boljeg prikaza važnih anatomskih detalja, mogu se opisivati njenih 6 zidova, kao i sama šupljina sa funkcionalnim sistemom koji je premošćuje.
Bubna opna sa slušnim koščicama premošćuje šupljinu bubne duplje i čini osnovni funkcionalni sistem srednjeg uva (tzv timpanoosikularni lanac).
Spoljnji zid bubne duplje većim delom (uglavnom po ivicama) je  kost, dok centralni deo zauzima bubna opna. Tako je i sama duplja anatomski podeljena u tri sprata: Medijalni ili unutrašnji zid bubne duplje je ujedno spoljnji zid unutrašnjeg uva (lavirinta). U njegovom srednjem delu dominira izbočenje bazalnog zavoja puža (promontorijum). Iznad njega je ovalni prozor ( u kome se nalazi stapes) a ispod okrugli prozor koji je slobodan i zatvoren samo tankom membranom. Iznad i iza ovalnog prozora nalazi se prominencija Falopijevog kanala kojim prolazi timpanalni deo živca lica. Iznad i iza njega je izbočenje lateralnog polukružnog kanala.
Gornji zid čini ujedno i dno srednje lobanjske jame, a donji je često izbočen jugularnom venom. Oba ova zida su ponekada tanka i dehiscentna, što je od velikog značaja za širenje patoloških procesa.
Prednji zid bubne duplje najvećim delom zauzima prošireni otvor Eustahijeve tube i izbočenje karotidne arterije, dok se na zadnjem zidu nalazi ulaz u prvu mastoidnu šupljinu.
Za zidove bubne duplje se vezuju i kroz njen limen prolaze dva mišića srednjeg uva: mišić zatezač bubne opne (inervisani od mandibularne grane nervusa trigeminusa), koji se pripaja na vratu čekića; i mišić uzengije (inervisani od grancice nervusa facijalisa), koji se pripaja za glavicu uzengije. Svojom kontrakcijom ovi mišići povećavaju krutost celog lanca pa smanjujući i transmisiju zvuka predstavljaju zaštitni mehanizam organa sluha. Kroz šupljinu bubne duplje prolazi i horda timpani, koja prenosi senzitivna vlakna iz nervusa facijalisa za prednje dve trećine jezika.
Inden (jedinjenje)
Inden je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 116,160 Da.
Srednje uvo
Bubna opna
Bubna opna (membrana timpani) je fina, lako zategnuta i koso prema meatus postavljena ovalna membrana, koja je zbog povlačenja prve koščice prema unutra ugnute u obliku konusa, sa najudubljim delom zvanim umbo. Njena najveći i zategnuti deo ima tri sloja: spoljnji epidermalni, srednji fibrozno-vlaknasti i unutrašnji koji čini sluzokoža kavuma. Mnogo manji srpasti deo u prednje-gornjem delu membrane nema ovaj srednji sloj, pa je zato labav. U prednje-gornjem delu bubne opne, sa unutrašnje strane, u nju je utkana prva slušna Koščicama - čekić (malleus) - sa svojim dugim krakom. To se gledajući spolja vidi kao strija malleolaris, dok se kratki krakizbočuje kao trn iznad ovoga. Za prvu koščicu je vezana druga - nakovanj (incus), a za ovu treća - uzengija (stapes), čija je pločica elastičnim ligamentima vezana za ovalni prozor. Tim putem se zvučne vibracije prenose na tečnost unutrašnjeg uva.
Palagio, Siena
Palagio je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 514 m.
Srednje uvo
Eustahijeva tuba
Eustahijeva tuba je 35 mm duga cev koja spaja bubnu duplju sa usnom dupljom. Kroz nju prolazi vazduh u pneumatske šupljine srednjeg uva kako bi u njima vladao približno isti pritisak kao u spoljnoj sredini. To je od velikog značaja za normalnu funkciju transmisionog sistema i ostvarivanje vazdušna veza između spoljašnje sredine i komore srednjeg uva, što znači i između spoljašnje i unutrašnje strane bubne opne. To omogućava izjednačavanje pritisaka sa dve strane opne, čime se sprečava njena reakcija na promene statičkog, odnosno atmosferskog pritiska. Ovakva kompenzacija je veoma važna pri letenju avionom a posebno pri ronjenju, kada spoljašnji pritisak na bubnu opnu može višestruko da premaši vrednost normalnog atmosferskog pritiska.
Eustahijeva tuba je u normalnim okolnostima zatvorena, ali se pri gutanju ili zevanje otvara. Zbog toga je pri naglim promenama spoljašnjeg pritiska potrebno ponavljati gutanje da bi se otvaranjem eustahijeve tube izjednačio pritisak sa spoljašnje i unutrašnje strane bubne opne. Kada je cev otvorena, sopstveni glas čuje se jače i sa promenjenom bojom, jer zvuk iz usne duplje dospeva kroz tubu direktno u srednje uvo.
Kod odraslih osoba tuba ima dosta strmi tok sa koštanim zidom u gornjoj trećini i hrskavičavomembranoznom u donje dve trećine. Na njihovom spoju je suženje (isthmus) tube prečnika od oko 1 do 2 mm, dok se na oba kraja tuba širi, iako su joj u donjem delu zidovi u miru priljubljeni. Tokom gutanja usled grčenja mišića nepca tuba se otvara u ovom delu i propušta vazduh.
Tuba je obložena cilindričnim epitelom sa trepljama, čije je kretanje usmereno prema nazofarinksu, što normalno sprecava prodor infekcije u srednje uvo. Kod dece tuba je šira, kraća i više horizontalno postavljena, pa je njena zaštitna funkcija znatno slabija. Neposredno uz zid tube prolazi unutrašnja karotidni arterija arterija, koja pri manipulacijama na tubi može biti povređena.
Mastoidne ćelije
Uloga mastoidnih ćelija je da olakšavaju temporalnu kost, povećavaju rezonantne karakteristike srednjeg uva, a mogu da budu put širenja infekcije na brojne okolne strukture, što im daje veliki značaj ne samo u topografiji već i u patologiji uva. Od posebnog je značaja antrum oko koga se sve ostale ćelije razvijaju i dolaze često u neposredni odnos sa srednjom i zadnjom moždanom jamom, unutrašnjim uvom, sigmoidnim sinusom i živcem lica.
Francisco Fernández
(19. august 1975.) je čileanski nogometaš.
King & Country
King & Country je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1964. u režiji Josepha Loseya. Po žanru je drama, a temelji se na istoimenom komadu Johna Wilsona, koji se, pak, temeljio na romanu Return to the Wood Jamesa Lansdalea Hodsona. Radnja se događa 1917. godine za vrijeme bitke kod Passchendaelea u Prvom svjetskom ratu i počinje kada mladi britanski vojnik (čiji lik tumači Tom Courtenay) samoincijativno napusti rov u pokušaju da se vrati kući, prije nego što bude uhapšen i doveden na vojni sud zbog dezerterstva. Nominalni protagonist, čiji lik tumači Dirk Bogarde je oficir koji ga brani po službenoj dužnosti i koji sa vremenom postane uvjeren da je mladić žrtva     borbom izazvanog duševnog poremećaja te ga očajnički pokušava spasiti od pogubljenja. King & Country je snimljen na 50. obljetnicu izbijanja rata, te je zbog sličnosti teme i antiratnog pristupa kod mnogih kritičara izazvao usporedbe sa Kubrickovim Stazama slave. Premijerno je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je Courtenay dobio nagradu za najboljeg glumca.
El Trébol, Córdoba
El Trébol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Córdoba.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 894 m.
Winikton, Tenejapa
Winikton je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tenejapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 466 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2140 m.
Ivan Milovan
Ivan Milovan (Režanci, Svetvinčenat, 22. rujna 1940.), umirovljeni biskup porečki i pulski.
Životopis
Klasičnu gimnaziju završio pri biskupskom sjemeništu u Pazinu. Teologiju studirao u tadašnjoj Visokoj teološkoj školi u Pazinu, potom od 1961. do 1964. na Katoličkom bogoslovnom fakultetu u Zagrebu.
Zaređen je za svećenika u Pazinu 25. srpnja 1964., bio je župni vikar u Poreču i istodobno upravitelj župe Nova Vas Porečka 1964. - 1965.; župni vikar u Rovinju 1965. - 1967.; prefekt sjemeništa u Pazinu 1967. - 1970.; pastoralni suradnik u Rovinju 1970. - 1981. Od 1981. do 1998. bio je župnik u Rovinju; Zaređen je za biskupa i ustoličen u Poreču 10. siječnja 1998. Glavni zareditelj je bio kardinal Josip Bozanić, a suzareditelji msgr. Anton Tamarut i msgr. Antun Bogetić. Dana 14. lipnja 2012. papa Benedikt XVI. prihvatio je njegovu ostavku na mjesto Porečkog-pulskog biskupa ordinarija u skladu sa Zakonikom kanonskoga prava.
Biskupsko mu je geslo Aedificare in caritate (Graditi u ljubavi).
Los Pocitos, Pijijiapan
Los Pocitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Concerviano, Rieti
Concerviano je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 296 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 559 m.
Julián Estiven Vélez
(9. februar 1982.) je kolumbijski nogometaš.
Chisindia, Chisindia
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1550 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Emily, Minnesota
Emili je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 813, što je 34 (-4,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Thuin (arondisman)
Arondisman Thuin (francuski: Arrondissement de Thuin, nizozemski: Arrondissement Thuin) je jedan od 43 Belgijskih arondismana i jedan od 7 u Provinciji Hainaut.
Karakteristike
Arondisman Thuin se prostire na jugu zemlje po Valoniji uz francusku granicu, na površini od 780 km² na kojoj živi 91,859 stanovnika.
Administrativna podjela
Teritorij arondismana je administrativno podjeljen na 11 općina, a administrativni centar arondismana je grad Thuin u kom je 2021. živjelo 14,787 stanovnika.
Brughiere, Varese
Brughiere je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Jubaea chilensis
Zahvaljujući svojoj otpornosti od -16°C vjerojatno je najotpornija perasta palma te je zbog toga pogodna za cijelu obalu Jadrana. Impresivnog je izgleda i doseže visinu od 15-30 m.
Prirodno stanište joj je središnji Čile, gdje se može naći od padinama Anda do visine od 1500 m do obalnog područja i u unutrašnjosti do polupustinjskih predjela gdje tijekom zime trpi znatne temperaturne oscilacije. U Europi se uzgaja od 1843. ali je nažalost nema na mnogo mjesta. Pojedinih starih primjeraka ima čak i u Švicarskoj, sjevernoj Francuskoj i Engleskoj što ukazuje na to da dobro podnosi i vlažnu zimu. Dobro raste na izuzetno pjeskovitom tlu te dobro podnosi posolicu.
Ova palma ima stablo sa slabim usjecima i vjerojatno pravi najveću krošnju od svih palmi. Listovi su s gornje strane zeleni, a s doljnje sivozeleni sa segmentima raspoređenim u V obliku. Palma je jednodomna što znači da jedno stablo posjeduje i muške i ženske cvjetove. Zasjecanjem peteljki dobiva se tekućina bogata šećerom koju Čileanci zovu vino i od nje se pravi med. U vremenu od 6 mjeseci iz ove palme se može dobiti i do 400 litara soka, no na ovaj način se palma ubija pa je zbog toga u svom prirodnom staništu zakonom zaštićena. Zanimljivo je da prvi put cvate tek s 50 godina. Jezgra njezinih plodova je jestiva te okusom podsjeća na kokos. Može se križati sa Butiom capitatom. Sjeme joj sporo klija a rast joj je još sporiji. U Čileu postoji izreka da se ova palma sadi za unuke.
Najpoznatija Jubaea chilensis u Hrvatskoj nalazi se u gradu Hvaru na istoimenom otoku i stara je barem 60 godina te pored nje ima još jedna (obje su varijetet sa podignutim listovima). Bila je jedna velika Jubaea chilensis u Lovranu ispred hotela Kvarner, ali je odnijela velika zima 1956. godine. Jedan dvadesetogodišnji primjerak se nalazi na Lokrumu.
Sarcè, Verona
Sarcè je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Pertuis
Pertuis je grad od 19 265 stanovnika, na jugu Francuske, u departmanu Vaucluse.
Geografske karakteristike
Pertuis leži u regiji Provansa-Alpe-Azurna obala, na južnim obroncima masiva Luberon, pored kotline rijeke Durance. Pertuis je udaljen oko 70 km istočno od od Avignona, odnosno 46 km sjeveroistočno od Aix-en-Provence.
Chaniahua, Coalcomán de Vázquez Pallares
Chaniahua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coalcomán de Vázquez Pallares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 824 m.
Pertuis
Historija
Pertuis svoje ime vuče od latinskog pertus što znači rupa, prolaz, jer se u rimska vremena, pored rijeke Durance tu nalazila marsejska trgovačka utvrda, koja je kontrolirala promet na rijeci. thumb|left|420px| Panorama grada Pod imenom Pertuis prvi put je dokumentiran 981. kao naselje oko današnjeg trga Saint-Pierre. Zarana je pao u vlasništvo moćne opatije Montmajour (blizu Arlesa).
Oko vlasništa nad gradom vodile su se borbe tokom narednih nekoliko vijekova, pa je Pertuis često imao po dva gospodara. Njihovo rivalstvo donjelo je gradu - 1198. i drugi zamak, od njega je danas ostao samo zvonik i dio gdje se nalazi turistički ured. Od 17. vijeka, zahvljujući boljim ekonomskim prilikama, grad se postepeno širi izvan bedema, prema jug]]u i istok]]u.
Znamenitosti
Pertuis ima izvrsno očuvanu srednjovjekovnu jezgru, gradske bedeme i obrambene tornjeve.
Privreda
Pertuis je trgovački centar poljoprivrednog kraja, u kom se uzgaja voće, povrće i vino.
Camino Real, Coahuayutla de José María Izazaga
Camino Real je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coahuayutla de José María Izazaga.
Chapada dos Veadeiros
Chapada dos Veadeiros je najviša srednjo-brazilska visoravan (cerrado) čija se starost procjenjuje na 1,8 milijardi godina. mini|lijevo| Satelitski snimak NP Chapada dos Veadeiros Nacionalni park Chapada dos Veadeiros u središnjoj brazilskoj saveznoj državi Goias je osnovao brazilski predsjednik Juscelino Kubitschek 1961. godine i ima površinu od 655,14 km². Njegovi raznoliki tropski ekosustavi su jedni od najstarijih na svijetu. Milijunima godina cerrado je služio kao sklonište (refugij) mnogim vrstama tijekom razdoblja klimatskih promjena, kada je bio presudan i za održavanje iznimne bioraznolikosti. Zbog toga je, zajedno s Nacionalnim parkom Emas, upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Amerikama 2001. godine pod nazivom "Zaštićena područja cerrada".
Odlike
mini|lijevo| Dolina rijeke [[Rio Preto]]mini| Slapovi rijeke Preto Chapada dos Veadeiros je najviši cerrado (portugalski za "zatvoreno"), prosječne nadmorske visine od 600-1.650 m, s najvišom točkom u planini Serra da Santana (1.691 m) koja je i najviša točka države Goiás. To je područje iznimne ljepote koje se sastoji od nekoliko širokih visoravni sa slapovima (kao što je slap Rio Preto visine 120 m) i kristalno bistrim potocima koji dijelom prolaze kroz duboke klance i uske doline. Glavni vodeni put je sliv rijeke Rio Preto koja teče na sjeverozapad i jugozapad, dok krajnji sjeverni kraj parka predstavljaju ušća rijeka Santana i Bartolomeu.
Klima je prosječne temperature od 24-26°C, minimalnih temperatura od 4-8 °C i najvišima od 40-42 °C.
Stijene cerrada (kvarc s tragovima kristala) su neke od najstarijih na svijetu i jako su cijenjene u industriji i terapijama kristalima.
Vegetacija parka je izrazito raznolika sa savanama koje su ispresijecane sitnim šumama, palmama i grmovima. Tu se može naći 60% svih biljnih vrsta cerrada, kao što je 25 vrsta orhideja, palme babassu i jubaea chilensis, te copaíba i tahebo.
Od životinja u parku obitava 80% životinja cerrada kao što su mnoge ugrožene vrste: pampaški jelen (Ozotoceros bezoarticus), močvarni jelen (Blastocerus dichotomus), grivasti vuk (Chrysocyon brachyurus), šumski pas (Speothos venaticus) i jaguar; te druge vrste: divovski pasanac (Priodontes maximus), divovski mravojed (Myrmecophaga tridactyla), kapibara i tapiri.
Od ptica tu se mogu pronaći mnoge savanske vrste kao što su ugrožene vrste: manji tinamu, patuljasti tinamu, žutoglava papiga (Alipiopsitta xanthops) i brazilski merganser (Mergus octosetaceus); te druge vrste: nandu, seriema, tapeti, žutoprsi tukan (Ramphastos sulfuratus), crni jastreb (Spizaetus tyrannus), crni strvinar (Coragyps atratus) i kraljevski strvinar (Sarcoramphus papa).
Streppe, Cuneo
Streppe je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 246 m.
Winsford
Winsford je grad od 30,560 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Cheshire.
Administrativno podpada pod Borough Cheshire West and Chester.
Geografske karakteristike
Winsford leži na rijeci Weaver, udaljen 27 km od Chestera, 45 km od Manchestera i 48 km od Liverpoola.
Poznat je po proizvodnji soli koja se iskapa u relativno lako dostupnim rudnicima.
Historija
Winsford je dobio status grada - 1894. nakon ujedinjenja Overa i Whartona, naselja koja je razdvajala Rijeka Weaver. Oba naselja su dokumentirana u Domesday Booku 1086. Over je starije naselje koji nosi ime iz predrimskih vremena a znači naselje na brdu.
Razvoj Winsforda započeo je nakon 1721. kad je u parlamentu donešen zakon o kanaliziranju Rijeke Weaver kako bi omogućilo brodovima da doplove do Winsforda.
Tokom 19. vijeka proizvodnja soli doživjela je vrhunac, ali kako su uvjeti rada bili loši, a zbog konkurencije brojnih vlasnika oscilacije u cijenama velike, to je često dolazilo do velikih problema i nereda. Nakon što je tadašnji njemački vlasnik Herman Faulk uvezao radnike iz Poljske da slomi štrajk izbio je generalni štrajk 1892.
Owusu Benson
(22. mart 1977.) je ganski nogometaš.
Tepenacaxtla, Zongolica
Tepenacaxtla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zongolica.
Laser fotokoagulacija
Laser fotokoagulacija je invazivna terapijska metoda, koja se već godinama ima široku primenu u oftalmologiji, najčešče kod lečenja oboljenja mrežnjače (retine). Zasniva se na primeni laserskog svetla - elektromagnetskog talasa sastavljenog od jedne ili više posebnih talasnih dužina. Ta monohromatičnost dozvoljava precizan izbor određene talasne dužine za specifične aplikacije lasera na određena ciljna tkiva.
Tepenacaxtla, Zongolica
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 736 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 856 m.
Laser fotokoagulacija
Istorijat metode
Nemački oftalmolog, Gerhard-u Meier-Schvickerath-u u velikoj meri smatra se predhodnikom, i najzaslužnijom osobom za primenu laserske koagulacije, fotokonagulacije u hirurgiji oka. On je 1946. godine počeo sa prvim eksperimentima u oblasti lake koagulacije, da bi tri godine kasnije (1949) na krovu oftalmološke klinike na Univerzitetu u Hamburgu-Eppendorf obavio prvo uspešno uspostavljanje retinalnog odvoda svetlosnim snopom (laka koagulacija) uz pomoć samoproizvedenog uređaja.
Pouzdanaiji rezultati o primene laserske koagulacije za lečenje dijabetesne retinopatije prvi put su objavljeni 1954.
Obimniji izveštaji o primeni konvencionalne makularne fokalna i retinalna laserska fotokoagulacija kao terapija izbora kod bolesnika sa dijabetesnim makularnim edemom, prvi put su objavljeni 1985. godine u studiji: Dijabetesnoj retinopatija i rano lečenje dijabetesnog makularnog edama.
Fizika i mehanizam dejstva lasera
Laser fotokoagulacijom se svetlosna energija apsorbuje u pigmentnom epitelu i transformiše se u toplotnu energiju unutar oštro ograničene zone retinalnog tkiva izazivajući u početku inflamaciju, a kasnije i ožiljak. Apsorpcija laserskog svjetla zavisi od njegove talasne dužine i vrste ciljnog tkiva. Ako je tkivo transparentno za svetlo onda nema apsorpcije fotona niti zagrejavanja tkiva.
Kako retinalno tkivo ima nekoliko elementa koji apsorbiraju laserske fotone, ono se smatra organom kod kojeg fotokoagulacija proizvodi izuzetan učinak. Melanin, hemoglobin i ksantofil su tri najznačajnija retinalna apsorbera svetla. Melanin je najbolji apsorber svjtla i njegova kao i hemoglobinska apsorpcija opada sa porastom talasne dužine. Kisikom redukovan hemoglobin ima bolju apsorpcionu moć od oksigeniranog hemoglobina. Makularni ksantofil izuzetno dobro apsorbira plavo svetlo, i zato je štetni učinak plavog laserskog svetla na makulu vrlo jak.
Retinalna fotokoagulacija se javlja kada apsorpcija laserskog svetla povisi temperaturu u pigmentnom epitelu za 10º — 20 °C. Tada se na pigmentnom epitelu formira lokalizovano zabjeljenje („retinalna opekotina“). To zabjeljenje je manje intenzivno i nejasno ograničeno u zonama tretiranog makularnog edema zbog edema i slabije transparentnosti okolnog tkiva. Ta činjenica je jako bitna kod fotokoagulacije makularnog edema da bi se izbegao ekscesivni tretman — nepotrebno oštećenje i horioretinalni ožiljak. 300px|mini|Očno dno bolesnika sa dijabetesnom retinopatijom nakon leser fotokoagulacije Tipična klinička fotokoagulacija izaziva trenutno vidljivu retinalnu leziju. Dok subgranična („subthreshold“) laserska opekotina izaziva puno manji porast temperature pigmentnog epitela i postaje klinički vidljiva tek nekoliko sati nakon fotokoagulacije. Danas, se u oftalmologiji koristi nekoliko vrsta lasera u fotokoagulaciji bolesti mrežnjače, ali je još uvek najrasprostranjeniji: kliničkih istraživanja koja su demonstrirala efikasnost fotokoagulacije kod različitih bolesti. Zeleni argon i žuti dye laser su pogodni u fotokoagulaciji makularnog edema jer se dobro resorbuju hemoglobinom pa su pogodni za kogulaciju mikroanurizmi i kapilara.
Osnovne postavke
300px|mini|[[Laser fotokoagulacija mrežnjače kod DR i DME, zasniva se na prevođenju svetlosne energije, apsorbovane od strane tkiva, u toplotnu, koja stvara oftalmoskopski vidljive lezije na mrežnjači, kao posledicu denaturacije proteina. Osnovni je mehanizam dejstva lasera je transformacija energije koja nastaje kao rezultat interakcija svetlosti i hromatofora, specifičnih pigmenata. Rezultati rekacija horioretine zavise od apsorpcionih karakteristika, stepena povećanja temperature i dužine trajanja. ]] Laser fotokoagulacijom se svetlosna energija apsorbuje u pigmentnom epitelu i transformše u toplotnu energiju unutar oštro ograničene zone tkiva mrežnjače, izazivajući u njemu u početku upalu, a kasnije i ožiljak. Učinak laserskog svetla na mrežnjaču je veći što je ekspozicija duža, a spot veći. Apsorpcija laserskog zraka, zavisi od njegove talasne dužine i vrste ciljnog tkiva. Ako je tkivo transparentno za svetlo onda nema apsorpcije fotona niti će se tkiva moći zagrevati.
Tkivo mrežnjače ima nekoliko elementa koji apsorbiraju laserske fotone, što znači da je mrežnjača organ kod kojeg fotokoagulacija proizvodi izuzetan učinak. Ti elementi su meli, hemoglobin i ksantofil. Dok melanin, koji iako najbolje apsorbuje svetlost njegova kao i hemoglobinska apsorpcija opada sa porastom talasne dužine svetla. Redukcija hemoglobin ima bolju apsorpcijsku moć od oksigeniranog hemoglobina. Makularni ksantofil izuzetno dobro apsorbira plavo svetlo i zato je štetni ucinak plavog laserskog svetla na makulu vrlo jak. Iako efikasnost fokalne laserfotokoagulacije može biti, delom rezultat sposobnosti direktne okluzije propuštajućih mikroaneurizmi, tačni mehanizmi delovanja još uvek nisu razjašnjeni. Predloženi mehanizmi delovanja ukazuju na povećanje intraokularne koncentracije kiseonika, koje nastaje kao posledica laserom indukovanog oštećenja fotoreceptora, smanjenje produkcije vazoaktivnih citokina, primarno VEGF-a i povećanje fagocitoze od strane RPE i glijalnih ćelija.
Dok jedan deo histopatoloških studija ukazuje da terapija laser fotokoagulacijom dovodi do promena u nivou RPE, gde ćelije RPE na ivicama laser pečata vrše modulaciju različitih citokina preko fotoreceptora, druge studije ukazuju na uticaj LFK-a u povećanju protoka krvi makularnog predela, koja doprinosi povećanju oksigenacije makule.
Konvencionalna laserfotokoagulacija dovodi do nastanka vidljivih opekotina na retini, što ukazuje na oštećenje neuroroetine toplotnom energijom, koja se širi od strane RPE kao glavnog mesta absorpcije na okolnu retinu. Rezultat termalnog širenja može dovesti do nastanka subretinalne fibroze i širenja laser ožiljka tokom vremena, što za posledicu ima pojavu skotoma i gubitak vidne oštrine.
Razvoj savremene tehnologije omogućio je pojavu tzv. Subtreshold Micropulse diode Laser Therapy (SMD). U poređenju sa konvencionalnim laser sistemima SMD isporučuje kraće pulseve (mikropulseve) i uzrokuje manje termalno oštećenje. Kraća ekspozicija selektivno i efektivno deluje na ćelije RPE dok u isto vreme smanjuje oštećenje okolne neuroretine i horiokapilarisa. Rezultat su „nevidljive“ opekotine koje nije moguće uočiti bilo kliničkim pregledom, bilo primenom fluoresceinske angiografije, optičke koherentne tomografije ili fundus auto-florescencije. Iako mehanizam delovanja nije u potpunosti razjašnjen, uticaj SMD se ogleda u modulaciji produkcije citokina od strane RPE. Studije ukazuju da je efikasnost primenjene SMD terapije identična u poređenju sa konvencionalnom laserfotokoagulacijom.
Odsustvo neželjenih efekata daje prednost SMD laserfotokoagulaciji i raniju primenu terapije, što omogućava tretiranje promena pre poremećaja vidne funkcije kod obolelih pacijenata Osnovni načini fotokoagulacije su:
Indikacije
Apsolutne indikacije za fotokoagulaciju su:
Kraljevina Nizozemska
Četiri dela Kraljevine — Аruba, Kurasaо, Sveti Martin i Hоlandija — su kоnstitutivne zemlje i učestvuju kaо ravnоpravni partneri u Kraljevini. U praksi, većinоm pоslоva Kraljevine upravlja Hоlandija — kоja čini оtprilike 98% pоvršine i stavnоvništva države — u ime cele države. Prema tоme, Аruba, Kurasaо i Sveti Martin se nalaze u zavisnоm pоlоžaju pо pitanjima kaо štо su spоljna pоlitika i оdbrana, iakо su autоnоmne u izvesnоj meri i imaju svоje skupštine.
Оstrva u Karibima, оsim Аrube, su nekada bila jedna celina - Hоlandski Аntili. Referendumоm iz 2005, оdlučenо je da se rasfоrmiraju dо čega je i dоšlо 10. оktоbra 2010. Оstrva Kurasaо i Sveti Martin su dоbila autоnоman status pоput Аrube i Hоlandije, kaо štо ga sada ima Аruba, dоk su Bоner, Saba i Sveti Еustahije (BЕS оstrva ili Karipska Hоlandija) pоstali specijalne оpštine Hоlandije.
U evrоpskоm delu kraljevine zvanična valuta je evrо, na Аrubi tо je arupski flоrin, dоk je u karipskоm delu trenutnо zvanična valuta antilski gulden. Оd 2011. na BЕS оstrvima zvanična valuta će biti američki dоlar a u autоnоmnim delоvima kraljevine, karipskim оstrvima - Sveti Martin i Kurasaо, karipski gulden.
Na čelu kraljevine trenutnо se nalazi kralj Vilem-Аleksander.
Nekadašnja država iz 19. veka
thumb|right|320px Kraljevinu Holandiju (1806—1810) je stvоriо Napоleоn Bоnaparta kaо vazalnо kraljevstvо za svоg trećeg brata, Luja Bоnapartu, kakо bi bоlje kоntrоlisaо celо Nizоzemlje. Ime Hоlandija, kоje je pripadalо samо jednоj nizоzemskоj prоvinciji, uzetо je za ime cele države. Luj nije ispuniо Napоleоnоva оčekivanja — pоkušaо je da оpslužuje nizоzemske interese, umestо interesa svоg brata, pa je kraljevina ukinuta 1810, kada je Francuska anektirala Nizоzemsku sve dо 1813. gоdine. Kraljevina Hоlandija je pоkrivala pоvršinu sadašnje Nizоzemske, izuzev Limburga i delоva Zelanda, kоje su bile francuske teritоrije. Istоčna Frizija (kоja se sada nalazi u Nemačkоj) je takоđe bila deо kraljevstva.
Starchiojd, Starchiojd
Starchiojd je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Starchiojd.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6592 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 449 m.
Piedras Blancas, Arandas
Piedras Blancas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2058 m.
La Herradura, El Carmen
La Herradura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini El Carmen.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 483 m.
Takumi Minamino
(16. januar 1995.) je japanski nogometaš.
Arsio, Trento
Arsio je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 810 m.
Matične ćelije u lečenju starosne makularne degeneracije
Istorija dosadašnjih istraživanja
Istraživači sa medicinskog centra Džordžtaun Univerziteta pokazali su po prvi put mogućnost kreiranja mrežnjače ćelijama izvedenih iz ljudskih indukovanih pluripotentnih matičnih ćelija (hiPS) koje imitiraju ćelije oka koje odumiru i uzrokuju gubitak vida. Time su oni pokazali da je kritični korak u regenerativnoj medicini za starosnu makularnu degeneraciju u velikoj meri uznapredovao. Prema navodima vodećeg autora navedenih istraživanja, Nadi Golestaneh iz medicinskog centra Džordžtaun Univerziteta, Odeljenja za biohemiju i molekularnu & ćelijsku biologiju. Imajući u vidu da su istraživači identifikovali neke probleme koji treba prevazići, pre nego što ove ćelije budu spremne za transplantaciju, generalno, ovo je bio prvi i ogroman korak napred u oblasti regenerativne medicine.
Prema podacima objavljenim marta meseca 2018. godine u časopisu Nature Biotechnology, doktori u Velikoj Britaniji su napravili važan korak u pravcu tretiranja uobičajenog oblika slepila - starosne makularne degeneracije. Douglas Waters iz Croydon-a, u Londonu, bio je jedan od 2 osobe koji su primili lečenje u očnoj bolnici Moorfields. >Evo izjave pacijenta Pionirski tretman uključivao je implantaciju indukovanog patcha retinalnog pigmenta iz epitelnih ćelija, ispod mrežnjače, kako bi one  zamenile one koje su oštećene. Iako su u u ovoj studiji to bila samo vrlo rana klinička ispitivanja, rezultati su pozitivni i pokazuju da se tehnologija kreće uz pravom smeru.
Opšta razmatranja
Starosna makularna degeneracija (skračeno SMD) je vodeći uzrok oštećenja vida i slepila širom sveta, jer postepeno uništava centralni vid koji je neophodan da bi objekte videli jasno (oštro) i uspešno obavljali uobičajene svakodnevne poslove kao što su čitanje, rad na preciznim uređajima i vožnja. Bolest napreduje odumiranjem pigmentnog središnjeg dela epitela mrežnjače (RPE), sloja tamne boje i rezultuje pojavom slepila. Postoje dva različita oblika, artrofični i eksudativni:
Bolest može da se javi kao vlažni i oblik AMD — kada se ispod makule formiraju abnormalni krvni sudovi - deo mrežnjače koji omogućava detaljan, centralni vid - i ošteti njegove ćelije. Vlažni oblik AMD je ozbiljnija od suvog AMD-a, što je najčešće i uzrokovano oštećenjem ćelija u makuli depozitom masnih proteina.
Trenutno starosna makularna degeneracija utječe na vid više od 600.000 ljudi samu u Velikoj Britaniji, uz previđanja i očekivanja da će broj obolelih da poraste još više sa starenjem stanovništva. Devedeset posto slepoće izazvano je suvim oblikom MD, dok se u 10% slučajeva razvija eksudativni oblik MD.
Dok neki tretmani mogu donekle usporiti progresiju degeneraciju makule, lek do danas ne postoji. Međutim nada za ove bolesnike je nastala nako otkrića ljudskih indukovanih pluripotentnih matičnih ćelija (hiPS). Time je otvoren novi put za lečenje degenerativnih bolesti, kao što je starosna makularna degeneracija, pomoću ličnih matičnih ćelija pacijenta za stvaranje tkiva i ćelija za transplantaciju.
Naime korišćenje laboratorijski stvorenih matičnih ćelija, može se formirati pigmentni epitel mrežnjače od hiPS ćelija pod određenim uslovima. Tako preme prvim saznanjima, ovo tkivo ima slične karakteristike kao prirodno pigmentno epitelo tkivo mrežnjače oka. Prema objašnjavanju istreaživača hiPS derivirane RPE ćelije pokazuju brzo skraćivanje telomera, DNA hromozomska oštećenja i povećanu ekspresiju p21 koja obustavlja rast ćelija. Razlog tome bi mogao da bude s obzirom na slučajne integracije virusa u genom fibroblasta kože tokom reprogramiranja iPS ćelija. Stoga, generacija bezvirusnih iPS ćelija i njihova diferencijacija u RPE će biti korak u pravcu implementacije ovih ćelija u kliničkoj primeni.
Nacionalni park Iguaçu
Park je utemeljen 10. siječnja 1939. godine i pokriva površinu od 185,262 ha, što ga čini jednim od najvećih zaštićenih područja Južne Amerike. Na jugu graniči s argentinskim nacionalnim parkom Iguazú. Oba imena su izvedena iz jezika naroda Guaraní i njihove riječi za "veliku vodu". Broj slapov varira od 150 do 300, ovisno o vodostaju rijeke Iguaçú. Najimpresivniji dio slapova je tzv. "Đavolje grlo" (Garganta do Diabo), gotovo kružni vodopad visok 80 m. Pored slapova tu se nalaze i druga mjesta velike bioraznolikosti, kao što su Poço Preto ("Crni bunar"), slap Macuco, ali i druge znamenitosti kao skulptura Santosa Dumonta, tzv. "oca zrakoplovstva" koji je najzaslužniji za osnutak parka, i Posjetiteljski centar.
Nantwich
Nantwich je grad od 17,724 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Cheshire.
Administrativno podpada pod Borough Cheshire East.
Nacionalni park Iguaçu
U blizini parka je najveća hidroelektrana na svijetu, Hidroelektrana Itaipu, koja koristi rijeku Paranu.
Kada je lokalno stanovništvo 1999. godine izgradilo nezakonitu cestu koja je park presijecala napola, ugrožavajući prirodni svijet parka Iguacu, UNESCO je park smjestio na popis mjesta ugrožene svjetske baštine. Uskoro su državne vlasti zatvorile put i poduzele mjere zaštite, te je park uklonjen s popisa ugrožene baštine 2001. godine.