cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hemokin
Funkcija
мини|left|300px|Hemokini koje ispuštaju inficirane ili oštećene ćelije formiraju koncentracioni gradijent. Privučene ćelije se kreću u pravcu koncentracionog gradijenta hemokina.
Glavna uloga hemokina je da dejstvuju kao hemoatraktanti koji usmeravaju ćelijsku migraciju. Ćelije koje su privučene hemoatraktantima slede signal rastuće koncentracije hemokina ka njegovom izvoru. Neki hemokini učestvuju u kontroli ćelija imunskog sistema tokom procesa imunog nadzora. Oni usmeravaju limfocite ka limfnim čvorovima gde si oni u mogućnosti da detektuju prisustvo patogena putem interakcija sa antigen-prezentirajućim ćelijama koje se nalaze u tim tkivima. Oni su poznati kao homeostazni hemokini. Oni se stvaraju i izlučuju bez stimulacije njihovih izvornih ćelija. Neki hemokini imaju ulogu u razvoju; oni promovišu angiogenezu (rast novih krvnih sudova), ili navode ćelije ka tkivima koja proizvode specifične signale kritične za ćelijsko sazrevanje. Drugi hemokini su inflamatorni, i oni se oslobađaju iz širokog varijateta ćelija u responsu na bakterijske infekcije, viruse i agense koji izazivaju fizičke povrede kao što su silika ili uratni kristali koji se javljaju kod gihta. Njihovo oslobađanje je često stimulisano proinflamatornim citokinima kao što je interleukin 1. Inflamatorni hemokini funkcionišu uglavnom kao hemoatraktanti za leukocite. Oni privlače monocite, neutrofile i druge efektorske ćelije iz krvi na mesta infekcije ili oštećena tkiva. Određeni inflamatorni hemokini aktiviraju ćelije da otpočnu imuni respons ili promovišu zarastanje rane. Njih oslobađaju mnogi tipovi ćelija i oni navode ćelije urođenog i adaptivnog imunskog sistema.
Las Ojeda, Tepatitlán de Morelos
Las Ojeda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tepatitlán de Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1867 m.
Hemokin
Strukturne karakteristike
300px|thumb|left|Svi hemokini imaju tipičnu [[Beta ravan#Motiv Grčkog ključa|Grčki ključ strukturu koja je stabilizovana sa dve disulfidne veze između konzerviranih cisteinskih ostataka.]]
Proteini se klasifikuju u hemokin familije na osnovu njihovih strukturnih karakteristika, a ne samo njihove sposobnosti da privlače ćelije. Svi hemokini su mali, sa molekularnom masom između 8 i 10 kDa. Oni su aproksimativno 20-50% identični jedan s drugim; odnosno, oni dele genetsku sekvencu, i njihove aminokiselinske sekvence su homologne. Oni takođe poseduju konzervirane aminokiseline koje su važne za formiranje njihove 3-dimenzionalne ili tercijarne strukture, kao što su (u većini slučajeva) četiri cisteina. Dva disulfidna mostova omogućavaju stvaranje oblika Grčkog ključa koji je karakterističan za hemokine. Intramolekularne disulfidne veze tipično povezuju prvi sa trećim, i drugi sa četvrtim cisteinskim ostatkom (numerisanim po redosledu u proteinskoj sekvenci hemokina). Tipični hemokin proteini nastaju kao propeptidi, koji počinju sa signalnim peptidom od aproksimativno 20 aminokiselina koji se odseca od aktivnog (zrelog) dela molekula u toku procesa sekrecije iz ćelije. Prva dva cisteina, u hemokinima, su locirana blizo N-terminalnog kraja proteina. Treći cistein je u centru molekula, A četvrti blizo C-terminal kraja. Petlja od aproksimativno deset aminokiselina sledi prva dva cisteina i ona je poznata kao N-petlja. Tome sledi jednostruki 310-heliks, tri β-lanca i C-terminalni α-heliks. Ovi heliksi i ravni su povezani sa zaokretima koji se nazivaju 30s, 40s i 50s petlje; treći i četvrti cistein su locirani u 30s i 50s petljama.
Tipovi
Članovi hemokin familije se dele u četiri grupe u zavisnosti od rastojanja između njihova prva dva cistein ostatka. Nomenklatura hemokin je, npr.: CCL1 za ligand 1 iz CC-familije hemokina, i CCR1 za njegov respektivni receptor.
CC hemokini
CC hemokin (ili ß-hemokin) proteini imaju dva susedna cisteina (aminokiseline), blizo njihovog amino terminusa. Najmanje 27 različitih članova ove podgrupe je poznato kod sisara. Oni se nazivaju CC hemokin ligandi (CCL) 1 do 28; CCL10 je isti kao CCL9. Hemokini ove supfamilije obično sadrže četiri cisteina (C4-CC hemokini). Mali broj CC hemokina poseduje šest cisteina (C6-CC hemokini). C6-CC hemokini uključuju CCL1, CCL15, CCL21, CCL23 i CCL28. CC hemokini indukuju migraciju monocita i drugih ćelijskih tipova kao što su NK ćelije i dendritske ćelije.
U CC hemokine se uvrstava monocit hemoatraktant protein-1 (MCP-1 ili CCL2) koji podstiče monocite da napuste krvotok i u uđu u okolno tkivo gde postaju makrofage tkiva.
CCL5 (ili RANTES) privlači ćelije poput T ćelija, eosinofila i bazofila koje izražavaju receptor CCR5.
CXC hemokini
Dva N-terminalna cisteina CXC hemokina (ili α-hemokina) su razdvojena sa jednom aminokiselinom, koja je predstavljena sa "X" u imenu. 17 različitih CXC hemokina je opisano kod sisara. Oni se podeljeni u dve kategorije: ELR-pozitivni CXC hemokini specifično indukuju migraciju neutrofila, i interaguju sa hemokinskim receptorima CXCR1 i CXCR2. Jedan primer ELR-pozitivnog CXC hemokina je interleukin-8 (IL-8), koji indukuje neutrofile da napuste krvotok i uđu u okolno tkivo. Drugi CXC hemokini kojima nedostaje ELR motiv, kao što je CXCL13, su obično hemoatraktanti za limfocite. CXC hemokini se vezuju za CXC hemokinske receptore, od kojih je sedam otkriveno do sada. Oni su označeni sa CXCR1-7.
C hemokini
Treća grupa hemokina je poznata kao C hemokini (ili γ hemokini). Ona se razlikuje od svih drugih hemokina po tome što ona ima samo dva cisteina; jedan N-terminalni cistein i još jedan nešto niže. Dva hemokina iz ove grupe su bila opisana. Oni se zovu XCL1 (limfotaktin-α) i XCL2 (limfotaktin-ß). Ovi hemokini privlače T ćelijske prekursore u timus.
CX3C hemokini
Četvrta grupa je takođe bila otkrivena, i njeni članovi imaju tri aminokiseline između dva cisteina. Oni se nazivaju CX3C hemokini (ili d-hemokini). Jedini CX3C hemokin otkriven do sada se zove fraktalkin (ili CX3CL1). On može biti bilo izlučen, ili pričvršćen za površinu ćelije koja ga izražava, tako da može da služi bilo kao hemoatraktant, ili kao adhezioni molekul.
Receptori
Hemokinski receptori su G protein-spregnuti receptori sa 7 transmembranskih domaina koji se nalaze na površini leukocita. Aproksimativno 19 različitih hemokinskih receptora je bilo karakterisano do danas. Oni su podeljeni u četiri familije na osnovu tipa hemokina koji vezuju: CXCR koji vezuju CXC hemokine, CCR koji vezuju CC hemokine, CX3CR1 koji vezuje CX3C hemokin (CX3CL1), i XCR1 koji vezuje dva XC hemokina (XCL1 i XCL2). Oni imaju mnoge zajedničke osobine; oni su slični po veličini (sa oko 350 aminokiselina), imaju kratak, kiseo N-terminalni kraj, sedam heliksnih transmembranskih domena sa tri intracelularne i tri ekstracelularne hidrofilne petlje, i intracelularnim C-terminusom koji sadrži serin i treonin ostatke koji su važni za regulaciju receptora. Prve dve ekstracelularne petlje hemokinskih receptora imaju konzervirane cistein ostatke koji omogućavaju formiranje disulfidnih mostova između petlji. G proteini su spregnuti sa C-terminalnim krajem hemokinkog receptora čime omogućavaju intracelularni prenos signala nakon aktivacije receptora, dok N-terminalni domen hemokinkog receptora određuje specifičnost ligand vezivanja.
Prenos signala
Hemokinski receptori se asociraju sa G-proteinima da bi transmitovali ćelijske signale nakon vezivanja liganda. Aktivacija G-proteina hemokinkim receptorima, uzrokuje naknadnu aktivaciju enzima poznatog kao fosfolipaza C (PLC). PLC rascepljuje molekul fosfatidilinozitol (4,5)-bisfosfat (PIP2) u dva molekula sekundarnih glasnika poznata kao inozitol trifosfat (IP3) i diacilglicerol (DAG) koji pokreću intracelularne signalizacione događaje; DAG aktivira enzim protein kinaza C (PKC), a IP3 uzrokuje oslobađanje kalcijuma iz intracelularnih ostava. Ovi događaji promovišu veliki broj signalnih kaskada (kao što je put MAP kinaze) koji generiše response poput hemotakse, degranulacije, oslobađanje superoksid anjona i promene u afiniteta ćelijskih adhezionih molekula integrina unutar ćelija koje izražavaju hemokinski receptor.
La Loma, Cuquío
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuquío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1623 m.
William FitzOsbern
William FitzOsbern (Guillaume Fitz Osbern), punom titulom '''William FitzOsbern, 1. earl Hereforda'''; 1st Earl of Hereford; cca. 1020 - 22. februar 1071) bio je normanski plemić i vojskovođa, poznat kao jedan od najistaknutijih drugova Williama Osvajača i normanskih magnata u Engleskoj u prvim godinama nakon osvajanja.
Rodio se kao sin Osberna Stjuarda (Osbern de Crépon), nećaka vojvotkinje Gunnor, supruge vojvode Richarda I od Normandije, koji je kasnije služio kao skrbnik mladom vojvodi Williamu. Mlađi brat mu je bio Osbern FitzOsbern, kapelan na dvoru engleskog kralja Edwarda Ispovjednika i budući biskup Exetera.
Historijski izvori ga opisuju kao jednog od najgorljivijih zagovornika invazije Engleske, te kako je upravo on uspio raspršiti sumnje kod prema ratu najmanje sklonim normanskim baronima. Također je jedan od rijetkih Williamovih drugova za koga je dokumentirano da je lično sudjelovao u bitci kod Hastingsa 1066. godine, zahvaljujući kojoj je invazija završila s uspjehom.
Nakon nje je William ispočetka dobio nadzor nad otokom Isle of Wight. U februaru 1067. je proglašen earlom Hereforda, postavši prvi nositelj jedne od najranijih plemićkih titul koja čini današnje perstvo Engleske. Uz Hereford je dobio vlast nad Gloucesterom, Worcesterom i Oxfordshireom, ali i zadatak pacifikacije tamošnjeg anglosaksonskog stanovništva; za vrijeme Williamovog odsutstva u Normandiji iste godine, on i biskup Odo od Bayeuxa su vladali Engleskom u njegovo ime. U februaru ili martu 1069. mu je William dao novi zamak u Yorku, odakle je sudjelovao u kampanji pacifikacije današnjeg Midlandsa, te prvim normanskim napadima na današnji Wales.
Sljedeće godine je u susjednoj Flandriji došlo do građanskog rata izazvanog borbom za nasljedstvo preminulog grofa Balduina VI. Tada ga je Balduinova udovica Richilde od Hainauta pozvala u pomoć protiv Baludinovog brata Roberta, obećavši mu vlastitu ruku. William je na to pristao, prema nekim izvorima zato što se nadao steći vlast nad jednom od najbogatijih oblasti Evrope, a prema drugim zato što je u Richilde bio zaljubljen. Neki izvori čak navode da se za Richilde oženio. Samo nekoliko dana nakon tog događaja je došlo do kaotične bitke kod Cassela u kojoj je poginuo.
Prije Richilde je William bio oženjen za Adelize, kćer normanskog plemića Rogera I od Tosnyja. S njome je imao troje djece - starijeg sina Guillaumea de Breteuilla (William) koji je naslijedio njegove posjede u Normandiji, mlađeg sina Rogera koji je naslijedio njegove posjede u Engleskoj i Walesu, te kćer Emmu koja se udala za Ralpha de Gaela, earla od Norfolka.
Teremin
150p|desno|mini|Tereministkinja Karolina Ajk Teremin je jedan od prvih elektronskih muzičkih instrumenata. Ime je dobio po svom izumitelju, sovjetskom fizičaru Lavu Sergejeviču Termenu (1896-1993), odnosno Leonu Tereminu, kako su ga zvali u zapadnoj Evropi. Osim po karakterističnoj boji tona, jedinstven je i po tome što se svira bez fizičkog kontakta. Sastoji se iz kutije u kojoj se nalazi električno kolo i na kojoj se bočno najčešće nalaze dve antene. Jedna je postavljena horizontalno, a druga vertikalno.
Istorijat
Teremin je ponovo postao popularan 1994. godine, posle izlaska filma Theremin: An Electronic Odyssey. Od tada je znatno više korišćen u modernoj muzici. Iako se zvuk sličan tereminu može proizvesti na sintisajzerima koje je mnogo lakše svirati, neki muzičari i dalje cene izražajnost i jedinstvenost pravog teremina. Danas teremine proizvode pojedinci zaintereseovani za elektroniku i nekoliko firmi, od kojih je najpoznatija Moog Music.
Način funkcionisanja
300p|levo|mini|Etherwave teremin
Dok svira, izvođač pomera ruke u blizini dve antene. Udaljenost ruke od vertikalne antene određuje visinu (frekvenciju), a od horizontalne jačinu (amplitudu) tona. Postoje i pojednostavljene verzije teremina sa stalnom jačinom tona, a promenljivom visinom.
Promenljiva visina tona se dobija pomoću dva LC oscilatora. Oni se sastoje od zavojnice i kondenzatora. Jedan od njih radi na fiksiranoj frekvenciji, a frekvencija drugog varira. Frekvencija oscilatora čija frekvencija varira zavisi od samoindukcije zavojnice i kapacitivnosti kondenzatora. Kada se poveže sa oscilatorom, antena dobija funkciju ploče kondenzatora. Ljudsko telo poseduje određenu kapacitivnost. Zbog nje se pomeranjem ruke u blizini antene menja kapacitivnost sistema antena - ruka. Samim tim se menja i frekvencija oscilatora. Kako je promena ove kapacitivnosti veoma mala, oscilatori moraju da operišu na frekvencijama daleko iznad našeg čujnog opsega. Na kraju se pravi razlika frekvencija ova dva LC oscilatora (koja je u našem čujnom opsegu), pojačava se i šalje zvučnicima.
Los Quiotes, Pajacuarán
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 212 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1530 m.
Teremin
Tehnika sviranja
Kao i violina, teremin može da proizvede bilo koji ton iz svog opsega. Međutim, izvođač na tereminu mora da se oslanja samo na svoj sluh, dok na većini drugih instrumenata može da se oslanja na tenziju žica, poziciju pragova, klavijaturu, ventile ili slično. Još jedna otežavajuća okolnost je to što zavisnost frekvencije tona od rastojanja ruke od antene nije konstantna. Tako da pri sviranju hromatskog niza u najvišem registru treba pomerati ruku svega nekoliko milimetara kako bi se očuvala intonacija. To veoma otežava sviranje tačnih tonova.
Najpoznatija tehnika sviranja je "aerial fingering". Razvila ju je tereministkinja Klara Rokmor (Clara Rockmore), a kasnije je usvojio i sam pronalazač. Ova tehnika je omogućila otklanjanje neželjenog portamenta i glisanda, brze i tačne pokrete, pa čak i stakato efekat.
Muzika za teremin
Teremin je često korišćen za razne efekte u igranim i crtanim filmovima. Ovaj instrument je, naročito šezdesetih godina prošlog veka, našao primenu u mnogim kompozicijama popularne muzike, a dosta se koristi i danas. Solo izveden na tereminu bio je deo čuvene kompozicije grupe „Led zepelin” (Led Zeppelin) iz 1969. godine, „Whole Lotta Love”, a odsvirao ga je gitarista i tereminista Džimi Pejdž (Jimmy Page). Teremin na svojim koncertima koristi i poznati francuski kompozitor i muzičar Žan Mišel Žar (Jean Michel Jarre). Često su mu prepisivane zasluge za singl američke pop grupe Bič Bojs (Beach Boys), „Good Vibrations”. Instrument korišćen u pomenutoj kompoziciji nije teremin, već mu veoma slično zvuči i zove se tenerin (elektro-teremin).
Teremin se najviše proslavio u filmskoj muzici, a za njega je komponovana i klasična muzika.
Zanimljivost
Po nekim mišljenjima, Termenov pronalazak je zasnovan na dostignućima Nikole Tesle (mada sam Lav Termen to poriče). U prilog tome ide i činjenica da je Dorit Krajsler, američka umetnica i poznati tereminista, uvodnu pesmu na svom albumu Best of Dorit Chrysler nazvala po slavnom Tesli.
Al Miqāshayb, Hajjah
Al Miqāshayb je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 612 m.
Dealu Mare, Ionești
Dealu Mare je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Ionești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 415 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
Hermaringen
Hermaringen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 11 opštinskih središta okruga Hajdenhajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.317 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8135021.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hajdenhajm Hermaringen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Hajdenhajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 498 metara. Površina opštine iznosi 15,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.317 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 152 stanovnika/km².
Piave (razvrstavanje)
Piave ima više značenja:
Operacija Heuschober
Operacija Plast sijena (nem. Heuschober, Hojšober) predstavlja napad Vermahta na NOVJ u okolini Mostara.
Operacija »Hojšober« izvedena je 19. decembra 1944. godine. S položaja kod Mostarskog blata 370. grenadirski puk 369. legionarske divizije (ojačan tenkovima i artiljerijom) izvršio je ispad prema Čitluku, probio položaje 10. hercegovačke brigade i izbio do sela Sretnice. 10. hercegovačka udarna brigada je protivnapadom, uz podršku čete tenkova i baterije topova, kombinacijom bočnih udara i frontalnih protivnapada, odbacila okupatora na polazne položaje i nanijela mu velike gubitke od preko 100 poginulih i ranjenih vojnika, dok je sama imala 9 mrtvih, 23 ranjena i 3 nestala borca. Franc Šaml navodi da je u ovoj akciji učestvovao 370. puk 369. legionarske divizije, kako bi se isprobala njegova borbenost poslije preformiranja.
Nastavak ove operacije predstavlja Operacija Mars. Ispad istog 370. grenadirskog puka, dva dana kasnije, prema Kočerinu, doživio je sličnu sudbinu.
Aleksa Jelić
Biografija
Muzikom i umetnošću se počeo baviti od svog najranijeg detinjstva. Rano je naučio svirati violinu a zatim i violu. U 17. godini postaje najmlađi član stalne postave Pozorišta na Terazijama. U ovom periodu, pored stalnih postavki u svojoj matičnoj kuci, igra i u predstavama drugih pozorišta.
Početkom 1999. godine, preselio se u Barselonu, gde je živeo 7 godina. Igrao je u Mladoj Kompaniji Instituta za Teatar „IT DANSA“ kao i u Barselonskom Liceo. Tokom ovog perioda počeo je i da komponuje, što je za rezultat imalo nastanak više od 20 pesama kao rezultat saradnje sa grupom prijatelja-muzičara. Krajem 2006. vraća se u Srbiju i objavljuje album „U tami disko kluba“.
Godine 2007. i 2008. učestvuje na Beoviziji sa pesmama „Beli Grad“ (2007) i „Beli Jablan“ (2008) koju je otpevao u duetu sa Anom Štajdohar. Te 2008. godine zauzima drugo mesto, po glasovima publike i žirija, i dobija nagradu za najbolji scenski nastup. Krajem septembra 2012. izdao je sing podrške Beogradskoj paradi ponosa nazvan „Idemo u grad“.
Učesnik je šoua koji se prikazuje na Prvoj srpskoj televiziji Tvoje lice zvuči poznato.
Bío Bío (regija)
Bio Bío je čileanska administrativna regija, osmi od sjevera prema jugu.
Stanovništvo
Prema poslednjem popisu iz 2017. godine, Regija Bío-Bío ima 1,556,805 stanovnika.
Administrativna podjela regije Bío-Bío
Regija se sastoji od slijedećih 33 općina:
Kosmos-136
Kosmos-136 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-136 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 19. decembra 1966. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4730 kilograma. Kosmos-136 je bio osmatrački satelit.
Nacionalni spomenici u Novom Gradu (Bosanska Krajina)
Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za općinu Bosanski Novi se nalaze sljedeći spomenici:
Piazza
Piazza ima više značenja:
Kosmos-137
Kosmos-137 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-137 je lansiran sa kosmodroma Kapustin Jar, SSSR, 21. decembra 1966. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 295 kilograma. Kosmos-137 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
Haeinsa
Haeinsa (hangul: 해인사; hanja: 海印寺; što znači "hram odraza na glatkom moru") je glavni hram korejske budističke Jogye (대한불교조계종, 大韓佛敎 曹溪宗) koji se nalazi u gorju Gaya, općina Hapcheon u pokrajini Južni Gyeongsang (Južna Koreja). Hram je najpoznatiji po drvenim dvoranama Janggyeong Panjeon u kojima se još od 1398. godine čuva 81.350 drvoreza, poznatih kao Tripitaka Koreana, a koji su najpotpunija kolekcija budističkih tekstova na svijetu. Zbog toga je Janggyeong Panjeon 1962. godine upisan kao Nacionalno blago Koreje br. 52., a 1995. godine i na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji kao "najstarije skladište tripitaka koja predstavljaju izvanredno majstorstvo inovacija i primjena tehnika konzervacije kako i se što bolje sačuvale njihove drvene matrice". thumb|lijevo| Tripitaka Koreana u dvorani Janggyeong Panjeon thumb|lijevo| Kopija jedne drvene matrice
Haeinsa je jedan od "Tri korejska hrama-dragulja", tj. tri najvažnija budistička hrama u Koreji koji svaki predstavlja jednu vrijednost budizma (Tongdosa predstavlja Budu, Haeinsa dharmu ili budino učenje, a Songgwangsa sanghu ili budističku zajednicu). U njemu je još uvijek jako aktivna zajednica učenja Seon (선, 禪).
Povijest
thumb| Pagoda u središtu dvorišta hrama Hram Haeinsa je izvorno sagrađen 802. godine, prema legendi po nalogu kralja Aejanga (애장왕, 哀莊王) čiju su ženu izliječili dvojica korejskih budističkih monaha na povratku iz Kine, Suneung i njegov učenik Ijeong. Prema navodu Choe Chi-Wona iz 900. godine, ova dvojica monaha su priskrbila naklonost kraljice koja je prihvatila budizam i pomogla financirati izgradnju hrama.
Glavna "Velika dvorana tišine u svjetla" ( Daejeokkwangjeon (대적광전, 大寂光殿) je neobična jer je posvećena Vairocana Budi (nebeski Buda) dok je većina glavnih dvorana korejskih hramova posvećena Seokgamoniju (Šakjamuni Buda ili tjelesni Buda). U hramu se pored slavnih Tripitaka Koreana, nalaze i druga nacionalna blaga kao što su realistični drveni portreti monaha, budističke slike, kamene pagode i lanterne, te kraljevska odora kralja Gwanghaeguna iz 17. stoljeća.
Hramski kompleks je više puta obnavljan; u 10. stoljeću, te 1488., 1622. i 1644. godine. Hram je potpuno izgorio 1817. i obnovljen je slijedeće godine po izvornom planu.
Janggyeong Panjeon
Kako bi se njihov sadržaj najbolje sačuvao, kompleks dvorana Janggyeong Panjeon je iskoristio nekoliko prirodnih odlika. Prije svega, izgrađen je na najvišoj točki hramskog kompleksa Haeinsa, na visini od 655 metara; okrenut je jugozapadu kako bi se izbjegao vlažni zrak iz doline i suhi vjetrovi s planinskih vrhova. Prozori su postavljeni na svim zidovima, a oni na sjevernoj i južnoj strani su različitih veličina kako bi pospješivali ventilaciju, po načelima hidrodinamike. Glineni podovi su ispunjeni ugljenom, kalcijevim oksidom, solju, limetom i pijeskom, a drveno-glineni krovovi slamom, kako bi se spriječio ulazak vlage; te nijedan dio dvorane nije izložen izravnom djelovanju sunčevih zraka.
Začudo, ostale su nedirnute tijekom japanske okupacije Koreje u 16. stoljeću, ali i strašnog požara 1818. godine kada je hram većinom izgorio. Navodno je i jedan pilot u Korejskom ratu odbio baciti bombe na hram sjetivši se kako se u njemu čuva neprocjenjivo blago.
Naime, u dvoranama Janggyeong Panjeon se još od 1398. godine čuva 81.350 drvoreza, poznatih kao Goryeo Tripitaka ili Tripitaka Koreana. Tripitaka (sanskrt za "tri korpe") je naziv za budističke sutre, tj. budistički kanon, a korejska kolekcija iz 13. stoljeća je najstarija i najveća na svijetu. Napisana je na hanja ("kinesko pismo") pismu s 52.382.960 znakova organiziranih u 1.496 naslova i 6.568 svezaka. Svaka drvena matrica ima promjer 70 x 24 cm i debela je od 2,6 do 4 cm, te teška oko 3,5 kg. Svaka matrica ima 23 linije teksta s 14 znakova po liniji, dakle svaukupno oko 644 znaka.
Tripitaka Koreana je važna ne samo kao najpotpunija kolekcija budističkih tekstova, zakona i zapisa koje su sastavili korejski budistički monasi uklopivši budističke tekstove iz kineske pokrajine Khitan u 11. stoljeću (Sjeverna dinastija Song) s korejskim budističkim djelima, nego svojom izvornošću i bezgrešnošću (koja je više puta provjeravana) svjedoči o velikoj estetskoj i obrtničkoj vještini.
Guadalupe Llano Grande, San Miguel Amatitlán
Guadalupe Llano Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Amatitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2022 m.
Culau, Udine
Culau je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 413 m.
Hugo, sin Karla Velikog
Hugo, ponekad navođen i kao Hugo Opat (Hugues l'Abbé, 802 - 844}} bio je nazakoniti sin franačkog cara Karla Velikog i njegove konkubine Regine. Kao i njegov brat Drogo od Metza, zaredio se, te služio kao opat nekoliko samostana - Saint-Quentin (822 - 823), Lobbes (836) i Saint-Bertin (836). Kao i brat, bio je izuzetno odan svog zakonitom bratu i Karlovom nasljedniku Louisu Pobožnom, koji ga je 834. imenovao nadkancelarom na svom dvoru.
Često se pogrešno miješa sa kasnijim Hugom Opatom iz dinastije Welfa.
Rude Pribićke
Rude Pribićke su naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Krašić. Naselje se proteže na površini od 4,98 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Rudama Pribićkim živi 39 stanovnika i to u 19 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 7,83 st./km².
Clay County, Nebraska
je okrug u američkoj saveznoj državi Nebraska.
Marciano, Arezzo
Marciano je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Clay County, Nebraska
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 6.542, što je 497 (-7,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Marciano, Arezzo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 940 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 556 m.
South Park
South Park je američka animirana serija koja se emitira od 1997. godine, a autori su joj Trey Parker i Matt Stone. Serija se bavi doživljajima četvorice dječaka i njihovih poznanika u gradiću South Park u američkoj saveznoj državi Colorado. Karakterizira ju nadrealizam, parodiranje, satira i crni humor koji kao temu imaju američku kulturu, tabue te razna aktualna društvena i politička zbivanja. Humor i poruke serije često su predmet kritika raznih društvenih grupa.
Serija je u početku rađena ručno, stop-motion animacijom, a kasnije je uvedena računarska tehnika. Epizode u prosjeku traju oko 22 minute. Do kraja 2018. je snimljeno 22 sezone i emitovano 297 epizoda. Tako je South Park druga najduža američka animirana serija, iza Simpsona.
Historija serije
South Park je započeo 1992. kada su Trey Parker i Matt Stone, tada studenti filma na sveučilištu u Coloradu kreirali kratki animirani film nazvan The Spirit of Christmas. Ugrubo napravljeni film je prikazivao prototipske verzije likova iz kasnijeg South Parka uključujući lik nalik Cartmanu koji je nazvan "Kenny" i neimenovani lik nalik Kyleu.
Provokativni sadržaj crtića za odrasle brzo je izazvao prosvjede raznih organizacije koje su ga smatrale uvredljivim; proizvodi s likovima iz South Parka uskoro su zabranjeni u školama i nekim drugim javnim mjestima. No serija je ipak stekla poprilično veliku popularnost.
1999. napravljen je i dugometražni film, South Park: Bigger, Longer & Uncut, koji je dobro primljen od publike i kritike. U filmu je popriličan broj pjesma što je pohvaljeno kao doprinos odumirućem mjuziklu, a jedna pjesma, Blame Canada nominirana je i za Oscara. Smatra se da je između svih ostalih pjesma u filmu ta izabrana jer je najpristojnija. Oscara je ipak dobio Phil Collins za pjesmu You'll be in my Heart iz animiranog filma Tarzan; to po postao razlog brojnih šala na njegov račun u jednoj kasnijoj epizodi serije. Film je također u ušao u Guinessovu knigu rekorda kao animirani film s najvećom količinom prostota, 399.
U septembru 2005. Comedy Central je potpisao ugovor s Parkerom i Stoneom za još tri sezone serije u sljedeće tri godine. Parker i Stone će nastaviti pisati, režirati i uređivati svaku svaki epizodu serije i doći do brojke od ukupno 182 epizode u 12 sezona.
Razvoj
Pilot-epizoda, Cartman Gets an Anal Probe, je rađena tradicionalnim načinom animacije pomoću papira u boji i stop-motion tehnike. Kasnije epizode su rađene modernim računarskim alatima za animaciju; prvo je korišten PowerAnimator, a zatim Maya. Iako se i njima oponaša originalni amaterski izgled, produkcija je znatno brža, što omogućuje autorima pravljenje epizoda o aktualnim događajima. Epizoda o hvatanju Saddama Husseina je emitirana samo tri dana nakon što je on stvarno uhvaćen, a epizoda s referencom na rezultate glasanja u Floridi 2000. osam dana nakon njihovog objavljivanja.
Humor je u početnim epizodama većinom bio usmjeren na šokiranje gledatelja dok je s vremenom naglasak prešao na satiru i parodiju. Način prikazivanja tema se također promijenio. Parker i Stone su komentirali kako su od sredine četvrte sezone počeli praviti epizode koje se koncentriraju na jednu temu i zaplet umjesto na više njih.
Česte teme
Autori South Parka imaju libertarijanske političke stavove. Liberalni američki političari i druge javne ličnosti često su predmet ismijavanja u seriji, iako su tome izloženi i neki konzervativci i njihove ideje. Kombinacija političkih stavova South Parka je vrlo neuobičajena, primjerice ismijavanje teorija o globalnom zatopljenju (karakteristično za konzervativne američke političare) te istodobno prilično pozitivni stavovi o homoseksualnosti i kritiziranje homofobije (karakteristika liberala). Zbog nemogućnosti jednostavnog određenja političke, izmišljen je termin South Park - republikanci kojim se opisuju mlađi naraštaji čiji su politički stavovi srodni onima iz serije. Matt Stone je član Republikanske stranke, a Trey Parker Libertarijanske.
Emiliano Zapata, Altamirano
Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Altamirano.
South Park
Česte teme
Religija je vrlo česta tema; autori ismijavaju brojne aspekte mormonizma, islama, judaizma, fundamentalističkog kršćanstva, katolicizma i scientologije. Bog je u seriji prikazan kao neugledna mješavina različitih životinja i tvrdi da je budist; Isus je lik koji živi u South Parku i vodi svoj vlastiti talk-show, a u jednoj epizodi umire kako bi spasio Djeda Mraza; Sotona se također nekoliko puta pojavio, a prikazan je kao homoseksualac koji nije tako loša osoba i samo nastoji obavljati svoj posao. Odnos spram religije je izazvao veliko negodovanje među katolicima i scijentolozima. No iako su vjerske nelogičnosti često ismijavane, ateisti i antireligiozni ljudi su također prikazani u lošem svijetlu, kao pretjerano arogantni.
Emiliano Zapata, Altamirano
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 219 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1220 m.
Kosmos-138
Kosmos-138 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 19. januara 1967. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4730 kilograma. Kosmos-138 je bio osmatrački satelit.
Crocetta, Forlì-Cesena
Crocetta je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Carl Zuckmayer
mini|Carl Zuckmayer Carl Zuckmayer (Nackenheim, 27. prosinca 1896. - Visp, Švicarska, 18. siječnja 1977.), njemački književnik.
Bio je dobrovoljac u Prvom svjetskom ratu, zatim student biologije. Surađivao je s Bertoldom Brechtom. Istaknuti je antifašist, pa nacisti zabranjuju izvođenje njegovih djela. Godine 1933. emigrirao je u Austriju, 1938. u Švicarsku, a 1939. u Ameriku. U svojem dramskom radu prošao je utjecaje od ekspresionizma do nadrealizma, a svjetski uspjeh postigao je dramom "Vražji general", koja je snažna kritika njemačkog militarizma.
Sellye
Sellye čita se Šelje (hrvatski: Šeljin, njemački: Schelle) je gradić na jugu Mađarske od 2,614 stanovnika, koji administrativno podpada pod Baranjsku županiju
Historija
Sellye je prvi put dokumentiran 1292. pod imenom Sylla. Osmanlije su ga 1532. zauzeli, a 1689. je oslobođen. Sellye je 1781. dobio status trgovišta, ali je taj status izgubio 1872.
Sellye je 1997. ponovno dobio status grada.
Piazzano
Piazzano ima više značenja:
Satavaptan
Satavaptan (INN; SR121463, Aquilda) je antagonist vazopresin-2 receptora koji se ispituje za potencijalnu primenu u lečenju hiponatremije. On se takođe ispituje za premenu u tretmanima ascita. Ovaj lek je razvila kompanija Sanofi-Aventis.
Dos Naciones, Altamira
Dos Naciones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Altamira.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Osma crnogorska brigada
Osma crnogorska brigada formirana je 25. februara 1944. u Beranama od ljudstva Lovćenskog, Nikšićkog, Zetskog, Durmitorskog, Komskog i Kolašinskog NOP odreda. Imala je 4 bataljona sa oko 900 boraca. U sastav 37. divizije ušla je 4. marta i bila do sredine avgusta, kada je ušla u sastav Prve proleterske divizije, a od marta 1945. u sastavu Jedanaeste krajiške divizije.
Borbeni put brigade
Značajnije borbe vodila je zajedno s Petom proleterskom crnogorskom, Trećom proleterskom sandžačkom i Sedmom crnogorskom omladinskom udarnom brigadom od 11. do 24. aprila oko Brodareva, Bijelog Polja i Mojkovca protiv Nemaca, četnika i muslimanske milicije. U sadejstvu sa Petom crnogorskom brigadom 28/29. aprila razbile su nemačko-četničke snage i zauzele Bijelo Polje i odbacile neprijateljeve snage prema Sjenici i Brodarevu. Potom su 2/3. maja zauzele Brodarevo, a sutradan se povukle pošto su nemačke snage s tenkovima intervenisale iz Prijepolja. Ponovno su 5. maja zauzele na juriš Brodarevo koje je branilo oko 100 nemačkih vojnika i 300 pripadnika legije „Krempler“. Tada je zaplenjen 1 tenk, 2 oklopna automobila, 1 top, 2 mitraljeza, 1 minobacač, 2 puškomitraljeza i ostali materijal. Sa Sedmom crnogorskom omladinskom brigadom vodila je teške četvorodnevne borbe od 19. do 22. juna na mostobranu na desnoj obali Lima kod Bijelog Polja protiv Nemaca i muslimanske mi¬licije u jačini od oko 1800 ljudi. Poslednjeg dana Nemci su ovladali mostobranom.
Od sredine avgusta, u sastavu Prve proleterske divizije borila se na području istočnog dela Sandžaka i u jugozapadnoj Srbiji, u septembru na Mokroj gori, oko Užica i na Ravnoj gori, zatim je učestvovala u oslobođenju Valjeva i Uba. U Beogradskoj operaciji, napadala je pravcem Rakovica—Dedinje—Slavija—Kalemegdan. Naročito se istakla u prodoru kroz Beograd 16. oktobra kad je ovladala Dečanskom ulicom (ulica Moše Pijade) i 17. oktobra, kad je zauzela Igumanovu palatu i izbila na Terazije, koje su Nemci uporno branili. Početkom decembra prebačena je na Sremski front, gde vodi teške borbe u Matoroj šumi, oko Šida i Tovarnika, a kasnije na liniji Seljani—Gunja. Učestvovala je i u proboju Sremskog fronta 12. aprila i u gonjenju neprijatelja na zapad, vodeći s njim oštre borbe kod Slavonskog Broda i Pleternice. Početkom maja istakla se u borbama u rejonu Klanjec, a u rejon Celja izbila je 12. maja gde je učestvovala u zarobljavanju odsečenih neprijateljevih snaga na prostoriji Celje—Šoštanj.
Odlikovana je Ordenom bratstva i jedinstva.
Omladinski pokret u Jugoslaviji
Omladinski pokret u Jugoslaviji je bila omladinska organizacija u Jugoslaviji.
Istorijat
Još u periodu stvaranja nove države južnih Slovena 1919. uporedo sa stvaranjem SRPJ(k) pokrenuto je i osnivanje omladinske organizacije. U aprilu 1920. SKOJ je brojao 3000 članova. U junu 1920. se održava u Beogradu Kongres SKOJ-a. Tada je SKOJ imao oko 5500 članova u 28 organizacija. Pred izbijanje 2. sv. rata SKOJ je brojao 18 000 članova da bi već 1941. 30 000 omladinaca bilo spremno da krene u NOB. U NOV-u je 3/4 boraca bilo članovi SKOJ-a. U toku NOB-a poginulo je više od 100.000 članova SKOJ-a.
Pod uticajem SKOJ-a širi se antifašistički pokret omladine koji dobija naziv USAOJ sa preko 500.000 članova. Poslije rata na Trećem kongresu USAOJ-a mijenja se ime u Narodna omladina Jugoslavije. Najvažnija incijativa jugoslavenske omladine su dobrovoljne omladinske radne akcije koje uz razvoj vrijednosti druženja i zajedništva među mladima doprinosi i bržoj izgradnji ratom razrušene zemlje. Na radnim akcijama se ostvarujeideja bratstva i jedinstva kao i patriotizam, humanizam i proleterski internacionalizam.
Aktivnosti
U prvim godinama poslijeratnog perioda najviše radnih akcija je vezano za izgradnju pruga:
Uz ove pruge izgrađeno je i 5 pionirskih pruga: u Beogradu (6,6 km), u Zagrebu (7 km), Ljubljani (4 km), Sarajevu (7 km) i u Skoplju (5,5 km). Cijelo vrijeme izgradnje pruga brigadiri su imali na umu parolu sa otvaranja prve pruge Brčko – Banovići: «Mi gradimo prugu – pruga gradi nas!».
U tom periodu omladina radi i na izgradnji velikih industrijskih objekata: - Tvornica teških alatnih mašina «Ivo Lola Ribar» u Željezniku, (20. IV 1947. do početka 1948.) u radu učestvuje 15.566 brigadira, Tvornica hidrauličnih uređaja i parnih kotlova u Žitnjaku kod Zagreba - Tvornica za prehrambenu i kemijsku industriju «Jedinstvo» u Žitnjaku - Tvornica za proizvodnju odlivaka iz tempera iz sivog liva «Titan» u Kamniku - Tvornica magnezijskih opeka, današnji «Magnohrom» kod Kraljeva - Hemijski kombinat u Vitkovicima kod Goražda (1950–1951) - Tvornica «Maglić» i «Sutjeska» (lesonit ploče) u Foči (1950) - Tvornica tekstila «Raška» u Novom Pazaru (1951–1953) - Tvornica kablova «Moša Pijade» u Svetozarevu (1952) - Tvornica čamota u Aranđelovcu i Mladenovcu - Tvornica «Krušik» u Valjevu - Željezara Zenica (1948–1953) - Valjaonica bakra u Sevojnu (1950–1952) - Željezara Nikšić, gdje radovi počinju 1951. godine
Mladi u periodu obnove zemlje rade i na izgradnji velikih hidrocentrala: - Hidrocentrala Jablanica (1947–1954) - Hidrocentrala Mavrovo, učestvuje 37.000 brigadira (1948–1952) - Hidrocentrala Zvornik (1950–1955) - Sistem hidrocentrala na Vlasini (1950–1955) - Hidrocentrala Vinodol (1950–1954, a centrala je proradila 1955. godine)
Mladi rade na izgradnji novog Beograda. Prva faza ove akcije traje od 1948 do 1951. godine, a u radovima učestvuje 140.000 omladinaca i omladinki, da bi druga faza bila u periodu 1968/1969. U periodu od 1948. do 1951. godine traje izgradnja nove Gorice, a radovi se odvijaju i na izgradnji studentskih gradova u Zagrebu, Sarajevu, Ljubljani itd. Uporedo sa radom na trasi radi se i na opismenjivanju i obrazovanju. U okviru radnih akcija je opismenjeno oko 70.000 nepismenih a oko 40.000 mladih je završilo razne kurseve potrebne privredi.
Takođe se nastavlja i politička aktivnost omladine koja se ogleda u pripajanju SKOJ i NOJ u zajedničku organizaciju Savez omladine Jugoslavije na beogradskom kongresu održanom krajem 1948. Savez omladine Jugoslavije okuplja omladinu i pruža svojim radom osnovu za ispunjenje potreba omladinaca kroz muziku, folklor, sport i sve druge aktivnosti. U takvoj omladini Tito vidi budućnost Jugoslavije: «To je ono što nas ispunjava najvećim zadovoljstvom i osjećanjem sreće, što imamo takvu omladinu koja će znati da vodi Jugoslaviju u pravcu koji joj je određen.» Rekao je Tito omladincima-graditeljima autoputa Bratstvo i jedinstvo kod Novog Mjesta krajem 1948.
Operacija Mars (1944)
Operacija Mars (nem. Mars) je bila vojna operacija Vermahta protiv NOVJ u okolini Mostara. Nastavak je operacije Operacija Heuschober. Izvedena je 21. decembra 1944. godine kada je s položaja kod Mostara 370. grenadirski puk 369. legionarske divizije izvršio ispad prema Kočerinu. Završena je neuspjehom.
Heroldstatt
Heroldštat je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Alb-Donau-Krajs. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.650 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8425139.
Sestiere
[[datoteka:Sestieri di Venezia.svg|thumb|right|300px|Sestieri historijskog centra Venecije
Cannaregio
Heroldstatt
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Alb-Donau-Krajs Heroldštat se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Alb-Donau-Krajs. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 770 metara. Površina opštine iznosi 21,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.650 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 122 stanovnika/km².
Sestiere
Castello
Dorsoduro
San Marco
Santa Croce]]
Sestiere (množina: sestieri) je način administrativne podjele pojedinih talijanskih gradova i teritorija.
Riječ dolazi od talijanske riječi sesto (šest), dakle grad se dijelio na šest upravnih jedinica. Najpoznatiji primjer takve podjela je Venecija, iako ona nije bila jedina. Gradovi Ascoli Piceno, Genova i Rapallo također su bili podjeljeni na sestiere, kao i grčki otok Eubeja (Negroponte)kada je njime upravljala Mletačka Republika u 13. i 15. vijeku. Kreta, još jedna mletačka kolonija ("Kraljevina Kandija"), od Četvrtog križarskog rata bila je podijeljena na sestiere po uzoru na Veneciju, iako je glavni grad Candia imao status venecijanske općine (commune).
Ostali talijanski gradovi bili su češće dijeljeni na kvartove (četvrti tj. četvrtine, iz quarter), ili pak na terziere (trećine). U pojedinim gradovima upotrebljavao se brojčano neodređeni termin rione (od krivo izgovorene latinske riječi regio). Sestieri, quartieri, terzieri, rioni i slične administrativne podjele danas više službeno ne postoje, iako žive u tradiciji tih gradova, osobito u historijskim spektaklima.
El Lindero Grande, Platón Sánchez
El Lindero Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Platón Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
Piazze
Piazze ima više značenja:
Meadow Bridge, West Virginia
Medou Bridž je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 379, što je 58 (18,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bayt aş Şāliḩ, Hajjah
Bayt aş Şāliḩ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Pagana, Rovigo
Pagana je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Roșioru, Cochirleanca
Roșioru je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Cochirleanca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 767 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Masakr u Ben-Aliju
Masakr u Beni-Aliju se dogodio u planinskom zaselku Beni Ali, oko 60 km južno od grada Alžira u blizini Chreae 26.8 1997. 64 (prema New York Timesu i CNNu) i 100 ljudi (prema Amnesty Internationalu) su ubijeni. Samo tri dana kasnije se dogodio još veći Masakr u Raisu. Prema CNN-u "djevojka koja je izbjegla s ranama od metka je čula vođu bande kako svojim ljudima naređuje da 'uzmu najljepše djevojke a sve ostale pobiju.'"
La Cumbre y Cuesta, Tila
La Cumbre y Cuesta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 246 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 727 m.
Opsada Trsata
Opsada Trsata se odigrala 799. godine kada je franačka vojska pod vojvodom Ericom od Furlanije nastojala zauzeti grad Tarsatica (za koga se vjeruje da je današnji Trsat) i pri tome se sukobila sa gradskim stanovništvom i njihovim saveznicima na čelu sa Višeslavom, knezom Primorske Hrvatske. Sukob je završio franačkim porazom u kome je Eric poginuo. Usprkos toga, Primorska Hrvatska je nešto kasnije prihvatila franačko sizerenstvo.
Piazzetta
Piazzetta ima više značenja:
Kosmos-139
Kosmos-139 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-139 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 25. januara 1967. Raketa-nosač R-36 ili RT-2 (8K67, NATO oznaka SS-9 Scarp ili 8K98, NATO SS-13 Savage) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Google Translate
Google Translate je višejezična usluga koju pruža kompanija Google koja prevodi pisani tekst sa jednoga jezika na drugi. Google Translate pri prevođenju ne primjenjuje gramatička pravila već se prevod zasniva na statističkim analizama. Prijevodi čitatelju pomažu da razumije tekst na stranom jeziku, ali servis ima svoja ograničenja i ne pruža uvijek tačne prevode. Kvaliteta prevoda se razlikuje među različitim kombinacijama jezika.
Fotești, Ionești
Fotești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Ionești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 380 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 223 m.
Nuevo Centro de Población Ganadero Papagayos, Ciudad del Maíz
Nuevo Centro de Población Ganadero Papagayos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad del Maíz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 468 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 988 m.
Ruča
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Orle. Naselje se proteže na površini od 7,23 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2011. godine u Ruči žive 223 stanovnika i to u 92 kućanstva. Gustoća naseljenosti iznosi 31 st./km².
Piazzette
Piazzette ima više značenja:
Potenza, Macerata
Potenza je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 133 m.
Muzzano, Lodi
Muzzano je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
Piazzo
Piazzo ima više značenja:
Simonida Nemanjić
Simonida je bila srpska kraljica po udaji za srpskog kralja Stefana Uroša II Milutina 1299. godine. Ona je bila neka vrsta poklona od svog oca, vizantijskog vladara, kako bi se uspostavio mir između Srbije i Vizantije. Njen otac je prvo ponudio svoju sestru, kojoj je umro muž prije manje od godinu dana, ali ona nije pristala. Nije htjela da stupa u brak jer je stupanje u brak nakon manje od godinu dana, prema vizantijskom verovanju bilo nepristojan. Tako je Simonida, sa samo pet godina postala peta žena Stefana Uroša II Milutina. U početku ona je samo živela sa njim, međutim nakon tri godine, stupili su u brak. Ali ona je i dalje bila premlada pa ju je njen muž, Stefan Uroš II Milutin ostavio neplodnu. Zamonašila se nakon smrti svog muža 1321. godine.
Colfax County, Nebraska
je okrug u američkoj saveznoj državi Nebraska.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 10.515, što je 74 (0,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Havarija (razvrstavanje)
Havarija može označavati:
Operacija Schlageter
Operacija Šlageter (nem. Schlageter, Šlageter) je bila vojna operacija Vermahta protiv NOVJ u području Širokog Brijega u Hercegovini. Počela je 27. januara 1945. godine.
SB-277011-A
{{Drugbox-lat
}}
SB-277,011A je lek koji deluje kao potentan i selektivan antagonist dopaminkog D3 receptor receptora. On je oko 80-100 puta selektivniji za D3 u odnosu na D2. On nije parcijalni agonist.
SB-277,011A se koristi za studiranje adikcije na stimulišuće droge poput nikotina i kokaina.