cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cerro Prieto, Calvillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1737 m.
Masaribo, Urique
Masaribo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Piazza de Montecitorio
Piazza di Monte Citorio ili Piazza Montecitorio je trg (piazza) u Rimu. Ime je dobio po brdu Monte Citorio, jednom od manje poznatih brežuljaka Rima.
Na njemu se nalazik znameniti Obelisk Montecitorija kao Palazzo Montecitorio, zgrada koja danas služi kao sjedište Zastupničkog doma italijanskog Parlamenta.
Masaribo, Urique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 972 m.
Solarium Augusti
Solarium Augusti je bio sunčani sat u antičkom Rimu, poznat kao najveći sunčani sat antičkog svijeta. Godine 10. pne. ga je podigao car August, oostavivši 30 m visoki egipatski obelisk - danas poznat kao Obelisk Montecitorija - kao gnomon. Obelisk je bio postavljen na mramorno postolje, gdje su posebne brončane linije omogućavale očitavanje dijele dana ovisno o danu u kalendaru.
Plinije Stariji navodi kako je sat postao neprecizan još 40-ih godina n.e. Prema svjedočanstvima je ostao stajati sve do 7. vijeka, a nekoliko vijekova kasnije je srušen - zbog potresa, požara ili rata. Dijelovi sata su otkopani 1512. godine, a obelisk ponovno postavljen 1789. godine.
Albanija na Olimpijskim igrama 2012.
levo|100px
Albanija na Olimpijskim igrama u Londonu 2012. je učestvovala sedmi put.
Albanija je za učešće na igrama u Londonu prijavila ukupno 11 sportista (7 muškaraca i 4 žene) u 5 sportova (atletika, džudo, streljaštvo, plivanje i dizanje tegova).
28. jula 2012. Međunarodni olimpijski komitet je objavio da je albanski dizač tegova Hisen Pulaku na testiranju bio pozitivan na stanozolol, zabranjeni anabolički steroid, pa je zbog toga izbačen sa Olimpijskih igara. Od takmičenja je odustala zbog povrede altetičarka Klodijana Šalja, pa je Albanija učestvovala sa 9 takmičara (6 muškaraca i tri žene). .
Zastavu Albanije na ceremoniji otvaranja nosila je takmičarka u dizanju tegova Romela Begaj.
Plivačica Noel Borši je bila najmlađa učesnica u olimpijskoj istoriji Albanije na olimpijskim igrama do danas sa 16 godina i 167 dana.
30px Atletika
Na takmičenjima u atletici u svakoj disciplini maksimalno mogu da učestvuju po tri takmičara, i to maksimum 3 atletičara sa A normom, odnodno maksimalno 1 atletičar sa B normom po disciplini.
Zbog povrede odustala je prijavljena atletičarka Klodijana Šalja, pa se ne računa da je učestvovala na igrama
30px Džudo
Svetska juniorska prvakinja Majlinda Keljmendi je iz Peći na Kosmetu. Svetsko prvenstvo za juniore je osvojila pod zastavom Svetske džudo federacije.(IJF), ali joj MOK nije dozvolio da u Londonu nastupi pod olimpijskom zastavom, kao nezavisni učesnik, pa je nastupila kao prestavnica Albanije. .
Presa de los Aguacates, Santa María del Río
Presa de los Aguacates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Nuon Chea
Nuon Chea (kmerski: នួន ជា; Voat Kor, 7. srpnja 1926. – Phnom Penh, 4. kolovoza 2019.) je bivši kambodžanski komunistički političar i jedan od glavnih ideologa Crvenih Kmera. Znan kao "brat broj 2" (kmerski: បងធំទី២), Nuon je bio jedan od najodanijih sljedbenika Pol Pota te drugi čovjek Demokratske Kampućije. Tokom perioda komunističke vladavine, Nuon je bio predsjednik Predstavničke skupštine i Stalnog komiteta, a od kraja rujna do kraja listopada je bio i vršitelj dužnsoti premijera. Kao drugi čovjek u državi, Nuon Chea je bio jedan od glavnih odgovornih za provođenje kambodžanskog genocida.
Morfem
morfem ili morfema (prema grč. μορφή [morphē] = oblik, po uzoru na fonem), najmanja jezična jedinica koja ima i izraz (morf) i sadržaj (značenje).
U govornom jeziku, morfemi su sastavljeni od fonema, najmanjih razlikovnih zvučnih jedinica, a u pisanom jeziku od grafema.
Nuon Chea
Tokom svoje karijere, koristio je i pseudonime Long Bunruot (kmerski: ឡុង ប៊ុនរត្ន) i Rungloet Laodi (tajlandski: รุ่งเลิศ เหล่าดี).
Rođen je 1926. godine kao Lau Kim Korn; njegov otac je bio trgovac i farmer, a majka krojačica. Odgajan prema kineskim i kmerskim običajima, Nuon je sa sedam godina pošao u školu te se školovao na tajlandskom, francuskom i kmerskom. Tokom 40-ih godina upisuje se na Univerzitet Thammasat u Bangkoku te radi u tajlandskom ministarstvu vanjskih poslova. Upravo će se u Bangkoku prvi puta susresti s komunističkim idejama te će se ubrzo pridružiti komunističkom pokretu kojeg je predvodio Pol Pot; za razliku od većine visokih dužnosnika Crvenih Kmera, Nuon nije studirao u Parizu.
Aktivno je sudjelovao u političkim aktivnostima Crvenih Kmera tokom njihovog gerilskog ratovanja protiv princa Sihanouka i, kasnije, Lon Nola. Prema dokumentima iz sovjetskih arhiva, Nuon Chea je bio glavni pregovarač sa Sjevernim Vijetnamom oko slanja njihove vojske na teritorij Kambodže tokom građanskog rata 1970. godine, a upravo će njegovi često kontakti s Hanoijem dovesti do toga da mu je Vijetnam vjerovao više nego Pol Potu ili Ieng Saryju. Nakon pobjede u građanskom ratu i uspostave Demokratske Kampućije, Nuon Chea je početkom 1976. godine postao predsjednik Predstavničke skupštine, a ubrzo i predsjednik Stalnog komiteta, koji je predstavljao Skupštinu kada ona nije zasijedala. Kada se Pol Pot 27. rujna 1976. godine nakratko povukao s mjesta premijera, navodeći zdravstvene razloge, Nuon Chen je postao vršitelj dužnosti, obavljajući tu funkciju do 25. listopada iste godine. Iako su Vijetnamci jedva dočekali ovakav potez, vjerujući kako će s Nuonom lakše surađivati, radilo se zapravo o internoj igri kako bi se provele čistke među Crvenim Kmerima, dok Pol Pot nikada nije imao stvarnu namjeru povući se s vlasti.
Prvostupanjskom presudom donijetom u kolovozu 2014. godine, Nuon Chea je osuđen na doživotni zatvor za zločine protiv čovječnosti, dok je proces za genocid zaključen 2018. godine, također osuđujućom presudom.
Preminuo je 4. kolovoza 2019. godine u bolnici u Phnom Penhu.
Obelisk Montecitorija
thumb|right|Obelisk tokom obnove, na ilustraciji koju je izradio [[Giuseppe Vasi godine 1738.]] Obelisk Montecitorija (Obelisco di Montecitorio, također poznat kao Solare) je drevni egipatski obelisk od crvenog granita, izrađen u Heliopolisu za vrijeme vladavine faraona Psametiha II (595–589. pne.). U Rim ga je zajedno sa Flaminijskim obeliskom 10. pne. doveo rimski car August kako bi služio kao gnomon u Solarium Augusti. Danas se nalazi na Piazza Montecitorio. Visok je 21,79 m, odnosno 33,97 m (uključujući postolje).
Galicea Mare, Galicea Mare
Galicea Mare je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Galicea Mare.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4812 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Cascina Trento, Brescia
Cascina Trento je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 137 m.
Zastava Islanda
right|thumb|Civilna zastava Islanda. Razmera: 18:25. right|thumb|Državna zastava Islanda. Razmera 18:37. right|thumb|Predsednička zastava Islanda. Razmera 18:37. Zastava Islanda je regulisana zakonom 17. juna 1944.godine.
El Realito, Mascota
El Realito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mascota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 248 m.
Galini, Messina
Galini je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 209 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 837 m.
Terézváros
Terézváros je popularno ime za  VI okrug mađarskog glavnog grada - Budimpešte. On se službeno zove '''VI. Okrug Budimpešte' (mađarski: Budapest VI. kerülete''). Taj okrug je 2015. imao 38,757 stanovnika, koji su živjeli na površini od 2.38 km².
Karakteristike i historija
Terézváros leži na lijevoj peštanskoj obali Dunava, nešto istočnije od strogog centra Budimpešte i ulice Váci.
thumb|left|220px| Pogled na Terézváros i [[Andrássy út|Aveniju Andrássy]]
Okrug Terézváros službeno je osnovan tek 1873., danas je uz susjedni Erzsébetváros najgušće naseljeni dio Budimpešte.
Okrug je poznat po aveniji Andrássy] i noćnom životu.
Nußbaum
Nusbaum je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 438 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133072.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Nusbaum se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 260 metara. Površina opštine iznosi 5,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 438 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 74 stanovnika/km².
Mužovići
Mužovići je naselje u opštini Cetinje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 14 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 22 stanovnika).
Demografija
U naselju Mužovići živi 14 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 65,3 godina (63,0 kod muškaraca i 67,0 kod žena). U naselju ima 10 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,40.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Capanne Superiori, Alessandria
Capanne Superiori je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Тијовац (Сврљиг)
Тијовац је насеље у Србији у општини Сврљиг у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 118 становника (према попису из 1991. било је 193 становника).
Демографија
У насељу Тијовац живи 118 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 67,9 година (66,7 код мушкараца и 68,9 код жена). У насељу има 61 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 1,93.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Caliches, Río Bravo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
El Porvenir, Santa María Colotepec
El Porvenir je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Colotepec.
El Sapo, Turicato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 605 m.
Liborio Negrón Torres, Puerto Rico
Liborio Negron Tores je grad u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.112, što je 191 (-14,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Calabazal, Zihuatanejo de Azueta
El Calabazal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zihuatanejo de Azueta.
Iran-Kontra afera
Afera Iran-Kontra ili afera Iran-Contra (ponekad znana i kao Irangate) je naziv politički skandal koji je izbio u SAD krajem 1986. godine kada se otkrilo kako je administracija predsjednika Ronalda Reagana tajno prodavala oružje Iranu, koji je u to vrijeme ratovao s Irakom, a tako skupljena financijska sredstva koristila kako bi se, zaobilazeći tadašnje američke zakone, podržavali kontraši - antikomunistički gerilci koji su ratovali protiv sandinističkog režima u Nikaragvi.
Plan je također bio motiviran nastojanjem da se poboljšaju diplomatski odnosi s Iranom, odnosno ishodi puštanje američkih i zapadnih talaca koje je u Libanonu držala šijitska milicija Hezbollah, blisko povezana s iranskim vođom ajatolahom Homeinijem.
Otkriće tih tajnih poslova u novembru iste godine je ozbiljno uzdrmalo Reaganovu administraciju te načelo autoritet dotada izuzetno popularnog predsjednika. Tome je doprinijela činjenica da je pukovnik Oliver North, pomoćnika savjetnika za nacionalnu sigurnost Johna Poindextera, zajedno sa svojom sekretaricom Fawn Hall, uništavao dokumente vezane uz slučaj.
1-Etil-3-(3-dimetilaminopropil)karbodiimid
1-Etil-3-(3-dimetilaminopropil)karbodiimid je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 155,241 Da.
Iran-Kontra afera
Reagan je u svrhu istrage imenovao posebnu predsjedničku, tzv. Towerovu komisiju. Njeni nalazi su teretili Poindextera, Northa i sekretara za obranu Caspara Weinbergera, ali ne i Reagana. Međutim, Kongres, kojim je tada dominirala Demokratska stranka, u svojim službenim zaključcima od 18.11. 1987. je predsjednika proglasio "krajnje odgovornim" za "prezir prema vladavini zakona". North i Poindexter su 16.3. 1988. optuženi, a kasnije i osuđeni za ometanje pravde i slična krivična djela. Međutim, njihove presude su oborene na višim sudovima, a novi postupci su ostali nepokrenuti.
Nade demokrata da će afera Iran-Kontra imati isti efekt kao afera Watergate nisu se ostvarile. Reagan se uspio uvjeriti američku javnost da nije znao za postupke svojih potčinjenih, te je povratio svoju popularnost. North, jedan od ključnih aktera, je, pak stekao velike simpatije u antikomunističkom i desno orijentiranom dijelu američke javnosti.
La Esperanza, Santa María del Río
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2155 m.
Ober-Flörsheim
Ober-Flershajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Alcej-Vorms. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.249 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7331052.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Alcej-Vorms Ober-Flershajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Alcej-Vorms. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 244 metra. Površina opštine iznosi 10,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.249 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 122 stanovnika/km².
Falklandi
thumb|300px|right| [[Katedrala Christchurch u Stanleyu]] Falklandski Otoci (po britanskom) ili Malvinski Otoci (po argentinskom) je arhipelag u Južnom Atlantiku udaljen oko 650 km od južnoameričkog kopna i 1 400 km od Antarktičkog kruga.
On se sastoji od dva velika otoka - Zapadnog Falklanda i Istočnog Falklanda, te oko 776 manjih otoka Falklandi se nalaze na koordinatama 51° 45′ 00″ jug, i 059° 10′ 00″ zapad. Falklandi su samoupravni Britanski prekomorski teritorij, za koji Argentina tvrdi da pripadaju njoj.
Kontraverze oko prava na otoke
Suverenitet Malvinskih otoka bio je predmetom spora od njihovog otkrića te su Francuska, Španjolska, Argentina i Velika Britanija svojatale suverenitet nakon uspostavljanja naselja. Ali je od 1833. Britanija je u tome imala najviše uspjeha te su Falklandi s vremenom postali važna baza Britanske kraljevske mornarice, kao i dom za manji broj naseljenika koji se uglavnom bavio uzgojem ovaca. Pokušaj njemačke Kriegsmarine da godine 1914. napadne Falklande doveo je do Bitke kod Malvinskih otoka - jednog od najvećih i najspektakularnijih pomorskih okršaja u Prvom svjetskom ratu.
Nakon drugog svjetskog rata, dekolonizacije, nestanka Britanskog imperija i slabljenja britanske vojne moći Argentina je intenzivirirala napore za preuzimanje suvereniteta nad otočjem za koga koristi izraz Islas Malvinas. Krajem 1960-ih su po tom pitanju počeli pregovori, a službeni stav Foreign Officea u to doba je bio da su troškovi održavanja britanskog suvereniteta na tako udaljenom i u 20. vijeku strateški nevažnom području premali da bi opravdali odbijanje argentinskih zahtjeva. No, ostvarenje tog plana je početkom 1980-ih išlo presporo za argentinsku vojnu huntu, pa su godine 1982. otoke zauzele argentinske invazijske snage. Britanska vlada Margaret Thatcher je na to odgovorila vojnom silom što je dovelo do Falklandski rat koji je završio argentinskim porazom i ponovnim uspostavljanjem britanskog suvereniteta.
Geografija
Dva glavna otoka sa obje strane Falklandskog kanala formiraju većinu zemljišta. To su manji Zapadni Falkland i nešto veći Istočni Falkland, na kojem se nalazi glavni grad Stanley, na kom živi većina stanovnika arhipelaga. Na svim otocima arhipelaga živi 3 140 stanovnika. Oba otoka su gorovita, najviša točka na Istočnom Falklandu od 705 m nalazi se na Planini Usborne, a na Zapadnom Falklandu je to Planina Adam od 700 m. Ima i močvarnih ravnica, ponajviše u Lafoniji, na južnoj polovici Istočnog Falklanda. Gotovo sav teritorij arhipelaga koristi se kao jedinstveni pašnjak za velika stada ovaca.
Brojni manji otoci okružuju dva najveća, to su; Barren, Beaver, Bleaker, Carcass, George, Keppel, Lively, New, Pebble, Saunders, Sealion, Speedwell, Staats, Weddell i West Point. Otoci Jason leže sjeverozapadno od arhipelaga, a otok Beauchene južnije.
Otoci Speedwell, George i Barren odvojeni su od Istočnog Falklanda Kanalom Eagle. Geološki Falklandi, pripadaju Patagoniji, pokrajini u Argentini. left|thumb|260px|[[San Carlos Water|Zaljev San Carlos Water, jedan od brojnih zaljeva Istočnog Falklanda]] Falklandi protežu svoj suverenitet na teritorijalno more oko arhipelaga na 12 nautičkih milja (22 km), a eksluzivnu ekonomsku zonu (ribolovni pojas) na 200 nautičkih milja (370 km) i to je glavni razlog nesporazuma sa Argentinom.
Flora i fauna
Falklandski otoci imaju neobičnu floru i faunu. Najpoznatija autohtona životinjska vrsta na arhipelagu su Magellanovi pingvini, koji imaju brojne kolonije po obalama arhipelaga. thumb|260px|left|Tipični camp na [[Istočni Falkland|Istočnom Falklandu]]
Historija
Oko tog tko je prvi doplovio do Falklandskih otoka i danas postoje kontraverze, po nekim indicijama to su bili patagonijski indijanci, ali o tome nema nikakvih pisanih tragova, niti jasnih materijalnih dokaza jer su otoci bili nenaseljeni sve do dolaska prvih evropskih istraživača. Prvi pomorac, za kog se pouzdano zna iz pisanih izvora da je doplovio do arhipelaga 1600. godine bio je Holanđanin - Sebald de Weert po kom su se otoci sve do 19. vijeka i zvali Sebeldov arhipelag. Britanski pomorac John Strong je skrenuvši s rute doplovio do Falklandskog kanala, on se 29. januara 1690. usidrio i iskrcao pored Port Howarda. Kanal je nazvao po škotskoj plemićkoj tituli Viscount Falkland, po istoj tituli je kasnije nazvan i cijeli arhipelag, kao i dva najveća otoka. Francuski pomorac Louis Antoine de Bougainville osnovao je prvo naselje na Istočnom Falklandu - 1764. Port Saint Louis i nazvao arhipelag Malouines. Britanci su osnovali svoje naselje na Zapadnom Falklandu 1765, ali su ih 1770. istjerali Španjolci, koji su kupili arhipelag od Francuza.
Argentina je 1816. okupirala otoke, na osnovu nasljednih prava na španjolske zemlje, tako da ih je 1820. proglasila svojim teritorijem. Britanija je ponovo osvojila otočje 1833. tako da je do sredine 20. vijeka, vladala pomalo konfuzna britansko - argentinska zajednička uprava nad Falklandima. Od 1960. počinju pregovori pod okriljem Ujedinjenih nacija oko nadležnosti nad arhipelagom. Argentina je 1982. izvršila invaziju Falklanda, ali ih je britanska vojska nakon odlučne intervencije porazila. Konačno 1992. seizmolozi otkrivaju naftu i plin u okolini arhipelaga, što dovodi do potpisivanja sporazuma o saradnji i zajedničkom delovanju pri istraživanju ovih prostora, 1995. godine između Argentine i Velike Britanije.
Klima
Okruženi hladnim vodama atlantika, Falklandski otoci imaju oceansku klimu po Köppenovoj klasifikaciji klime - Cfc, karakteristika te klime je da je pod velikim utjecajem oceana, tako da ima male godišnje oscilacije. Maksimalna prosječna temperatura u januaru je oko 13 °C, a prosječna maksimalna temperatura u julu je oko 4 °C. Prosječna godišnja količina oborina je 573.6 mm, ali Istočni Falkland ima nešto više oborina od Zapadnog Falklanda. Visoka količina vlage u zraku i vjetrovito vrijeme, su konstantna. Snijeg se rijetko zadržava na tlu, ali može podati u gotovo bilo koje doba godine. Oluja su vrlo česte, naročito u zimskim mjesecima klima Falklanda slična je Shetlandima u Ujedinjenom Kraljevstvu, ali s manje oborina, i oštrijim zimama.
Privreda
Uzgoj ovaca i prerada vune na velikim otočkim farmama uz nešto ribarstva i turizma u novije vrijeme su najvažnije privredne grane. Vlast je u rukama guvernera, koga bira Parlament Velike Britanije, on upravlja i sa 1 390 km udaljenim otocima Južna Georgija i arhipelag Južni Sandwich.
Beli Timok
Beli Timok je reka u istočnoj Srbiji koja nastaje kod Knjaževca spajanjem Svrljiškog i Trgoviškog Timoka, odatle teče na sever paralelno sa granicom Srbije i Bugarske na istoku i planinom Tupižnicom na zapadu. Kod grada Zaječara Beli Timok spaja se sa Crnim Timokom sa kojim čini Veliki Timok ili samo Timok. Beli Timok ima dužinu od 51 km (sa Svrljiškim 115 km). Sliv Belog Timoka zahvata površinu 2,190 km2. Ranije je bio poznat pod nazivom Knjaževački Timok.
Reka je početkom jula 2007. dva puta doživela ekološku katastrofu, nakon izlivanja amonijaka iz knjaževačkih fabrika i kanalizacije. Za narusavanje eko sistema Timoka pomor ogromnih kolicina riba i rakova medju njima najplemenitije recne ribe u Timoku Mrene gde je samo na podrucju pored sela Trnovca reka izbacila primerke koji su tezili i do 4,0 kg a Timok se u tom delu beleo od pomorene ribe ,jos niko nije odgovarao niti izvrsio ponovno poribljavanje reke.Tako da danas ovo nekad veoma bogato podrucje ribom, na kome su Trnovacki alasi Rodoljub Nikolic i Jocic Zivojin iz Trnovca rukama izvadili dva primerka recnog soma a Vladica Nikolic se proslavio kapitalnim primercima Mrene rukama vadjenim,Goran Zdravkovic poseduje primerak stipaljke recnog raka duzine 12 cm sto govori o velicini recnog raka tj bogatstvu Timoka,na zalost nema ribe ili je ima mestimicno. Na ovom delu Timoka kod sela Trnovca na Timoku je po oslobodjenju od Turaka podignuta Vodenica sa cetiri kamena pokretana vitlom,podigao ju je pop iz Zajecara -ime nepoznato po kasnijem vlasniku nazvana "Kocina vodenica" danas u posaedu porodice Zdravkovic familije Dankovic iz Trnovca.Nizvodno se nalazila jos jedna Vodenica po imenu" Rosina vodenica" a ispred sela Drenovca postji jaz na timoku koji je vodom pokretao takodje Vodenicu.Kod sela Debelice na Timoku je podignut cuveni Debelicki Mlin koji je poznat po kvalitetnom brasnu i koji i danas radi.Po ovome vidimo da je potencijal Timoka neiskoriscen,s obzirom na najnovije tehnologije energetski potencijal Timoka je veliki kojim bi se uredjenjem Timoka pored energije dobila recna infrastruktura siroke namene a ujedno obogatio recni tok poribljavanjem i zastitio ovo podrucje Timoka od daljeg propadanja.Put pored Timoka pesacka staza sportski tereni za male sportove ,recne ade t.j recna ostrva uredjena ,drvoredi sa jedne i druge strane obale -kestena ,lipe ,kanadske topole i drugog plemenitog i ukrasnog drveca bile bi ukras Timoka i mnogih sela pored kojih Timok protice.Pored svakog sela bi bile uredjene plaze za kupanje i odmor mestana i namernika.Time bi Timok na svom toku od Knjazevca do sela Drenovca dobio savremen ,uredjen visenamenski iskoriscen tok od opste koristi.
Camaiore, Lucca
Camaiore je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26746 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Orolik
Orolik je selo u Hrvatskoj koje se nalazi u sastavu općine Stari Jankovci, u Vukovarsko-srijemskoj županiji. Do uspostavljanja nove teritorijalne organizacije u Hrvatskoj, Orolik je pripadao bivšoj opštini Vinkovci. Predstavlja jedno od hrvatskih naselja sa srpskom većinom.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mesto Orolik je imalo 864 stanovnika, sledećeg nacionalnog sastava:
Saša Marković Mikrob
Saša Marković Mikrob (21. oktobar 1959. Beograd, SFRJ – 15. jul 2010. Beograd, Srbija) poznat i kao Mladoženja, Bambus i Ganeša bio je umetnik, novinar, radijski voditelj, društveni radnik, performer, i jedan od najznačajnijih predstavnika srpske alternativne i savremene umetničke scene. Radio je kao saradnik u više listova i radio-programa, a kao performer je pedesetak puta nastupao u Srbiji i inostranstvu. Marković je kao specifična ličnost bio inspiracija za brojne dokumentarne filmove, a često se pojavljivao i u muzičkim spotovima beogradskih bendova.
Biografija
Saša Marković rođen je 1959. u Beogradu, gde je studirao jugoslovensku književnost i srpskohrvatski jezik. Od rane mladosti bavio se različitim poslovima — bio je grafički urednik Studenta, čuvar oružja u podrumu banke u centru grada, šofer i kurir u ambasadi jedne vanevropske zemlje, politički aktivista i osnivač nekih opozicionih stranaka, polaznik raznih kurseva, proizvođač toalet papira, akviziter knjiga, novinar, radio voditelj, urednik Lepog ritma srca, predavač o istoriji rokenrola, suosnivač tajne organizacije KPGS, suosnivač Remonta...
Radio
Od 1990. Marković je radio na Radiju B92 u emisiji Ritam srca, a od kraja 1990-ih vodio i uređivao Lepi Ritam Srca, koja je počinjala njegovim prepoznatljivim pozdravom Zdravo živo! Marković je u ovoj emisiji „na zabavan i optimističan način komentarisao stvarnost, preporučivao koncerte, izložbe i ostala dešavanja“, i iz svoje kolekcije birao „muziku koja se nije mogla čuti na drugim mestima“. Nakon toga je do 2006. sa Mićunom Ristićem na Radiju SKC vodio emisiju Black Market koja se bavila beogradskim muzičkim i koncertnim dešavanjima. Emisija je dobila naziv Black Market (crna berza) po berzi ploča koja se paralelno odvijala na ulici ispred Studentskog kulturnog centra, a imala je i izdanje uživo u DKSG-u i pojedinim drugim prostorima u gradu. Emisija je prekinuta nakon što Radio SKC nije dobio dozvolu za emitovanje programa na konkursu Republičke radiodifuzne agencije Republike Srbije.
Radionice i izložbe
Sa britanskim umetnikom Miksapom (Mixup) iz Notingema Marković je izveo više akcija Lice odgovara priči (The Face Fits the Story) uz radionice, projekcije video radova i performans. Koristili su foto-automat kao umetnički medij, a da bi radili zajedno, sastajali se naizmenično u Srbiji i Velikoj Britaniji. Prvu zajedničku akciju održali su 1989. u SKC-u. Marković je s njim 1994. vodio umetničku radionicu Psychodelia u Glazgovu, a 1996. je u Žitkovcu vodio studentsku radionicu u okviru Projekta X (EASA, Arhitektonski fakultet u Beogradu).
Među samostalnim izložbama Markovića bile su The Face Fits The Story - Life In Photobooth 2004. u fotografskoj galeriji 063 u Beogradu i Englesko leto 2002 (sa Miksapom) 2003. u galeriji Remont. U grupnim izložbama izlagao je na 44. Oktobarskom salonu 2003, na izložbi Kolekcije i akumulacije u galeriji Studentskog kulturnog centra 2004, na izložbama ''O normalnosti. Umetnost u Srbiji 1989-2001 u Muzeju savremene umetnosti u Beogradu i Dislokacije/utopijski prostori u galeriji O3one 2005, na izložbama Ideja (ne) realizacija 2 u galerijama Remont u Beogradu i Vladislav Maržik'' u Kraljevu 2008. U proleće 2008. sa Stevanom Novakovićem osnovao je umetničku grupu Radar. U julu iste godine započeli su projekat Gotovina izložbom u Markovićevom stanu. Projekat se bavio prikupljanjem predmeta sa beogradskih buvljih pijaca, te njihovom predstavljanju kao ready-made objekata ili njihovom kombinovanju u asemblaže. Projekat je trebalo da ukaže na fenomen iskorišćavanja odbačenih stvari i proces zarade od njihove preprodaje nakon manjih intervencija. Projekat Gotovina činila je serija od tri izložbe: Izumi u galeriji Remont, Koža u galeriji Doma kulture Studentski grad i Gotovina u galeriji Doma omladine Beograda.
Muzika
Marković je bio vrsni poznavalac rokenrola sa bogatom kolekcijom ploča, od kojih je prvu nabavio kad je imao devet godina.
Godine 1987. Markovićev prijatelj Nebojša Dudek, upoznao ga je sa tada nepoznatim Rambom Amadeusom sa kojim su osnovali tajnu organizaciju KPGS. Naziv je predstavljao akronim od'' Kurac! Pička! Govno! Sisa!'' koji je spontano nastao u telefonskom razgovoru između Markovića i Dudeka. Marković je u okviru grupe KPGS učestvovao na albumu O, tugo jesenja, Ramba Amadeusa iz 1988. Pored zvaničnog izdanja PGP-a na čijem se omotu nalazi Rambo Amadeus obučen u togu iz vremena Amadeusa, a na pozadini obučen poput Ramba, postoji još jedno izdanje ovog albuma. U tiražu od 90 primeraka pojavilo se specijalno izdanje omota koji je radio Marković. Prednja strana ukrašena je fotokopijama koje sadrže razne reference na turbo-folk, a ime Rambo Amadeus ispisano fontom tada popularne Mikijeve radionice, dok je zadnja strana urađena u obliku stripovanog kolaža od slika iz foto-automata. Rambo Amadeus je 1993. izdao album Kurac, pička, govno, sisa na kome se nalazi pesma K.P.G.S. (Oda radosti).
Markovićev hobi bio je opremanje samostalno narezanih CD-ova ručno pravljenim omotima jer, kako je govorio, „taj postupak prirodno sledi iz kopiranja muzike“. Marković nije mario za zaštitu intelektualne svojine, smatrajući je „licemernom strategijom bogatih“, ali je bio protiv masovne piraterije koju je smatrao delom „nakazne nemani kapitalizma“: „Piraterija jeste kapitalizam i zato je treba suzbijati. Sasvim druga priča su katalozi kolekcionara, tokom dugog vremena brižljivo, sa ljubavlju prikupljane hiljade, često nepoznatih naslova. Katalozi kruže mrežom kao voda u prirodi. Zaustaviti tu cirkulaciju jednako je zaustavljanju života! To je ljubav! To je sloboda! To je poezija!“ Izrada omota uključivala je obavezni prednji omot, ponekad i zadnju stranu sa spiskom pesama, i obaveznu sliku na samom CD-u. Po Markoviću, prelaskom muzike sa vinila na CD, umetnost omota za ploče je nazadovala, sa mnogo manje dobrih omota nego '50-ih, '60-ih i '70-ih godina XX veka. Njegova kolekcija brojala je preko preko šeststo ručno napravljenih omota.
Sarađivao je sa Tobićem Tobićem, kao član njegovog one-man benda, pojavljivao se u muzičkim spotovima Boli me kita, grupe Familija, Lepa Janja, ribareva kći, Bajage i instruktora, Opet jak, grupe Repetitor, i kao maskota na omotu muzičke kompilacije Šta treba maloj deci.
Smrt
Marković je posle duže i teške bolesti preminuo 15. jula 2010. u bolnici na Bežanijskoj Kosi u Beogradu u 51. godini. Kremiran je na Novom groblju u Beogradu 17. jula 2010. Opelu je prisustvovao veliki broj Markovićevih prijatelja, poznanika, kolega, umetnika, kao i predsednik Srbije Boris Tadić.
Báetán mac Ninneda
Báetán mac Ninneda (? - 586) bio je irski kralj klana Cenél Conaill, ogranka sjeverne dinastije Uí Néill. Bio je sin Ninnida mac Duacha (fl. 561-563) i praunuk Conall Gulbana (u. 464). Pripadao je ogranku Cenél nDuach klana Cenél Conaill. U nekim izvorima se navodi kao kralj Tare.
U raznim izvorima je teško razlučiti vladavinu Báetána od njegovog mlađeg rođaka Áed mac Ainmuirecha (u. 598). Različiti popisi kraljeva daju različite dužine Áedove vladavine, a u svakom od njih Aed započinje vladati prije Báetánove smrti. Oba kralja su izbačena iz Baile Chuinna, najstarijeg irskog popisa kraljeva koji datira iz 7. vijeka, ali se vjeruje da je taj dokument pristrasan i nepouzdan. Moguće je da je Báetán imao titulu velikog kralja, ali je isto tako moguće da su ga kasniji historičari proglasili velikim kraljem kako bi objasnili vladavinu Báetán mac Cairilla (u. 581) iz ulsterskog klana Dal Fiatach kao velikog kralja. U popisoma kraljevima se navodi da je vladao samo godinu dana. Bez obzira bio Báetán kralj Tare ili ne, stvarnu vlast među sjevernim Ui Neillima je od 572. držao Áed mac Ainmuirech.
Anali navode kako je 586. ubijen kod Léim in Eicha na podstrek Colmán Beca (u. 587), kralja Uisnecha iz južnih Ui Neilla, koji je pokušavao postati veliki kralj.
Seiling, Oklahoma
je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 860, što je 15 (-1,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Izgubljena olovka
Izgubljena olovka je jugoslavenski film iz 1960. prvi srednjometražni film za djecu redatelja Fedora Škubonje, po scenariju njegove žene Stanislave Borisavljević.
Historija nastanka filma
Film je realiziran sa samo tri profesionalna glumca, sve ostale uloge igrala su djeca i mještani bosanskih sela Džimrije i Sokolovići. Škubonja je unatoč poluamaterskim, uvjetima u kojima je film nastao, napravio sjajan film, zahvaljujući odličnom radu sa djecom - naturšcima.
Posebno je odlično glumio mali Boško Gašević glavnog junaka, te crno bijele drame, pa je na 7. Festivalu igranog filma u Puli 1960. nagrađen posebnom nagradom za glumu, kao i film koji je dobio nagradu Kekec za najbolji dječji film
Na Filmskom festivalu u Veneciji - 1961. dobio je Zlatnog lava (u kategoriji dječjeg filma), a slijedeće 1962. dobio je nagradu na Filmskom festivalu Mar del Plata u Argentini. Na 4. smotri omladinskog filma u Cannesu - 1964., dobio je drugu nagradu žirija, uz nagradu publike i kritike, a na jubilarnom 20. Filmskom festivalu u Cannesu. - 1966. proglašen je jednim od deset najboljih dječjih filmova.
Radnja
U nekoj školi zabačenog bosanskog sela, jedan učenik izgubi olovku - pa zato optuže naslovnog junaka malog Dika (koji ima istu olovku). I tu počinje prava drama, o istini, ljubavi, konformizmu, prijateljstvu i cijelom svemiru međuljudskih odnosa, kad se i učiteljica pridruži djeci u optužbama, i inzistira na priznanju.
Tempa del Corvo, Salerno
Tempa del Corvo je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 362 m.
Ebersviller
Ebersviler je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Bule Mozel.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 660 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 46 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,07 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 235 metara (maksimalnoj 351 m, a minimalnoj 210 m).
Passionisti, Treviso
Passionisti je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 158 m.
Ljama
Ljama (Lama glama) je južnoamerička vrsta deve, odomaćena od pretpovijesnih vremena. Narodi Anda koriste ju kao teretnu životinju, izvor mesa i vrlo kvalitetne vune.
Odrasla životinja visoka je do vrha glave između 1,7 i 1,8 metara, a može težiti od 130 do 200 kg. Kod koćenja, mladunče teži od 9 do 14 kg. Vrlo su društvene i rado žive u krdu s drugim ljamama. Vrlo su inteligentne i nakon samo nekoliko ponavljanja, razumiju jednostavne komande. Kad ih se koristi za prijenos tereta, mogu nositi 25% do 30% vlastite težine na udaljenost od više kilometara. Rani pisci uspoređivali su ih s ovcama, no brzo je uočena njihova sličnost s devama. Tako ih Linnaeus 1758. u djelu Systema Natura zajedno s alpakom svrstava u rod Camelus.
Izvorno, ljame, kao i ostale deve, potječu sa središnjih visoravni Sjeverne Amerike od prije oko 40 milijuna godina. Prije oko 3 milijuna godina migrirale su u Južnu Ameriku. Krajem zadnjeg ledenog doba (prije 10.000 do 12.000 godina) deve nestaju u Sjevernoj Americi. Prema podacima iz 2007. u Južnoj Americi živi više od 7 milijuna ljama i alpaka, a u Sjevernu su iz Južne Amerike uvežene krajem 20. stoljeća, tako da danas u SADu i Kanadi živi više od 158.000 ljama i 100.000 alpaka.
Domesticiranje
Domesticiranje ljame odvijalo se vjerojatno još u trećem tisućljeću pr. Kr. Općenito se pretpostavlja, da je gvanako predak ljama. No postoje i teorije, da je ljama uvijek bila zasebna vrsta, koja je danas u divljini izumrla. Točno porijeklo ljame vjerojatno nikad neće moći biti nedvosmisleno utvrđeno, jer su današnje populacije gotovo sve miješane s gvanakom, alpakom i vikunjom, koje se sve mogu međusobno pariti s plodnim potomcima.
Slakovci
Slakovci je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Stari Jankovci, Vukovarsko-srijemska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 1203 stanovnika te 393 obiteljskih kućanstava.
Higuerillas B, Aculco
Higuerillas B je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Aculco.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2359 m.
Zastava Italije
mini|250px|Zastava Italije, 2:3 mini|Pradsednička zastava Italije mini|Zastava Kraljevine Italije Zastava Italije (poznata u Italiji i kao Il Tricolore - trobojka) je trobojna zastava sa tri jednaka vertikalna polja (gledajući od jarbola) zelene, bele i crvene boje. U zvaničnoj je upotrebi od nastanka Italijanske republike 1946. godine.
Zastava je inspirisana zastavom Francuske, ali nema zvaničnog tumačenja upotrebljenih boja. Nezvanična tumačenja su da zelena boja prestavlja šume i pašnjake Italije, bela snežne Alpe a crvena krv prolivenu u borbi za oslobođenje i ujedinjenje. Religioznije tumačenje ove tri boje predstavlja kao nadu, veru i dobročinstvo.
Istorijski, motivi zelene, bele i crvene boje bili su prisutni u različitim oblicima na zastavama raznih država i pokreta i Italiji tokom XIX veka, i izbor ove tri boje nije začuđujući. Od ujedinjenja Italije, korišćena je zastava koja je na belom polju imala grb vladajuće Savojske dinastije.
La Chorrera, Calvillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2359 m.
Cascina Vernico, Brescia
Cascina Vernico je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Gratton, Virginia
Graton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
La Lajilla, Sayula de Alemán
La Lajilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Gratton, Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 937.
La Lajilla, Sayula de Alemán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Zastava Hrvatske
thumb|right|201px|[[Datoteka:FIAV 111000.svg|23px Hrvatska zastava. Omjer: 1:2]] thumb|right|200px|[[Datoteka:FIAV 000110.svg|23px Zastava trgovačke mornarice. Omjer: 2:3]] thumb|right|200px|[[Datoteka:FIAV 000001.svg|23px Zastava ratnih brodova. Omjer: 2:3]]Zastava Republike Hrvatske službeno je proglašena 21.12. 1990. godine. Sastoji se od triju jednako širokih vodoravnih pruga crvene, bijele i plave boje s grbom Republike Hrvatske u sredini.
Izgled zastave
Grb Republike Hrvatske je smješten u sredini zastave tako da gornji dio grba (kruna) zalazi u crveno polje zastave, a donji dio grba zalazi u plavo polje zastave. Grb je podjeljen u 25 crvenih i bijelih polja i to na taj način da je prvo polje grba (gornji lijevi kut) crvene boje. U kruni grba je smješteno 5 manjih štitova s povijesnim hrvatskim grbovima koji su poredani s lijeva na desno: najstariji poznati grb Hrvatske, grbovi Dubrovačke Republike, Dalmacije, Istre i Slavonije. Omjer visine polja na glavnom štitu i visine manjih štitova u kruni je 1:2,5, a omjer širine polja na glavnom štitu i širine manjih štitova u kruni 1:1. Najstariji poznati grb Hrvatske sadrži u štitu na plavom polju žutu (zlatnu) šesterokraku zvijezdu s bijelim (srebrnim) mladim mjesecom. Grb Dubrovačke Republike sadrži u štitu na modrom polju dvije crvene grede. Dalmatinski grb sadrži u štitu na plavom polju tri žute (zlatne) okrunjene leopardove glave. Istarski grb sadrži u štitu na modrom polju žutu (zlatnu) kozu okrenutu u lijevo s crvenim papcima i rogovima. Slavonski grb sadrži u štitu na plavom polju dvije poprečne bijele (srebrne) grede, a između greda je crveno polje po kojem lagano stupa kuna na lijevo. U gornjem plavom polju je žuta (zlatna) šesterokraka zvijezda. Grb je obrubljen crvenom crtom. Središnja točka grba poklapa se s točkom u kojoj se sijeku dijagonale zastave.
Omjer širine i dužine zastave je 1 : 2.
Pravno uređenje
Državna zastava
Pomorska zastava
Vojnopomorske zastave
Zastava predsjednika Republike
left|150px|Zastava predsjednika Republike Zastava predsjednika Republike Hrvatske je kvadratnog oblika (omjer 1:1) obrubljena tankim rubom naizmjeničnih crvenih i bijelih polja. U sredini zastave na modroj podlozi je znak u obliku povijesnog hrvatskog grba sa 25 crvenih i srebrnih polja. Štit krasi vijenac medaljona u kojima su povijesni hrvatski grbovi poredani od lijeve na desnu stranu štita ovim redom: najstariji poznati grb Hrvatske, grbovi Dubrovačke Republike, Dalmacije, Istre i Slavonije. Sa medaljona se uzdužno pružaju snopovi usporednih zlatnih, crvenih i bijelih linija. Iznad štita je položena vrpca s bojama zastave Republike Hrvatske, na kojoj su u sredini zlatnim slovima u rimskoj kapitali izvezena slova "RH".
Zastava predsjednika RH se ističe:
Historijske hrvatske zastave
100px|Zastava Hrvatske Rana verzija nove zastave, 1990
100px|Zastava SR Hrvatske Zastava SR Hrvatske, '''1947. - 1990.'''
100px|Zastava Nezavisne države Hrvatske Zastava NDH, 1941.-1945.
100px|Zastava Banovine Hrvatske Zastava Banovine Hrvatske, '''1939. - 1941.'''
100px|Zastava Države SHS Zastava Države Slovenaca, Hrvata i Srba, 1918.
Las Mesitas, Mascota
Las Mesitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mascota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1464 m.
Zastava Hrvatske
Historijske hrvatske zastave
100px|Kraljevstvo Dalmacije, Hrvatske i Slavonije Zastava Trojednog Kraljevstva Dalmacije, Hrvatske i Slavonije, '''1867. - 1918.'''
100px|Trojedno kraljevstvo Hrvatske, Slavonije i Dalmacije Zastava bana Jelačića 1848. godine
Bézéril
Bezerij je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Žers koja pripada prefekturi Oš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 92 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,65 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 234 metara (maksimalnoj 272 m, a minimalnoj 172 m).
Boquimoba, Urique
Boquimoba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1964 m.
Capraglia, Alessandria
Capraglia je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Ghercești, Ghercești
Ghercești je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Ghercești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 877 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
Vojni logor
Vojni logor, 1911.|thumb|right|200px
Logor je u vojnoj terminologiji objekat uređen za stanovanje i odmaranje jedinica van naseljenog mjesta. Organizuje se u miru radi izvođenja obuke, vježbi, manevara i slično, a iznimno i u ratu.
Jedinice koje logoruju smještaju se u šatore, barake, kolibe, zemunice, ponekad i zgrade. Logor je pogodniji za zaštitu i odmor od bivaka, ali je teži za obezbjeđenje.
Logori se mogu po funkciji podijeliti na stalne i privremene, zimske i ljetne, i druge načine.
Osim vojnih postoje i druge vrste logora. Vidjeti članke:
Korištena literatura
Military camp Campamento (militar) Camp militaire מחנה צבאי Accampamento 군영 Воен логор Legerkamp Acantonamento Military camp Логор 軍營
El Tecomate, Santa María Colotepec
El Tecomate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Colotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Zastava Lihtenštajna
thumb|right|Zastava Lihtenštajna
Državna zastava Lihtenštajna sastoji se od dviju jednako širokih vodoravnih pruga plave i crvene boje, s zlatnom krunom u gornjem lijevom kutu. Boje su najvjerojatnije s livreja kneževskih dvora iz 18. stoljeća. Kruna je dodana 1937. godine, kada je Lihtenštajnska olimpijska reprezentacija primjetila da je zastava identična zastavi Haitija. Dizajn krune promjenjen je 1982. godine. Omjer širine i dužine zastave je 3:5.
Speyer
Špajer je grad na jugoistoku nemačke savezne države Rajna-Palatinat u blizini reke Rajne. U njemu danas živi oko 50.000 stanovnika.
Grad su osnovali Rimljani oko 10. godine p.n.e, i po tome je Špejer jedan od najstarijih gradova u Nemačkoj. Oni su ga zvali Noviomagus ili Civitas Nemetum. Oko godine 600. germansko naselje na ovom mestu se zvalo Spira.
Špejer je drevni carski grad u kome je sagrađena impozantna romanička katedrala koja je jedan od najznačajnijih spomenika iz vremena Svetog rimskog carstva. U njoj je sahranjeno osam nemačkih kraljeva i careva. Od 1981. ona je na UNESKO listi Svetske baštine.
Gradovi pobratimi
Speyer je zbratimljen sa:
Agua Escondida, Turicato
Agua Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 545 m.
1-Etil-3-metilimidazolijum hlorid
1-Etil-3-metilimidazolijum hlorid je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 146,618 Da.
Calore Sandriani, Benevento
Calore Sandriani je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
Agripa I
thumb|desno|285px|Kovanica koju je izdao Herod Agripa I.
Agripa I također poznat kao Agripa Veliki (10. pne. - 44 n.e.) bio je kralj Judeje pod rimskom vlašću. Bio je unuk Heroda Velikog, odnosno sin Aristobula IV i Berenike. Njegovo originalno ime je bilo Marko Julije Agripa (Marcus Julius Agrippa), a u Djelima apostolskim u Bibliji se za njega koristi ime kralj Herod, odnosno "Herod (Agripa)". Prema Flaviju Josipu je u svoje vrijeme bio poznat kao "Agripa Veliki".
El Perú, Zihuatanejo de Azueta
El Perú je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zihuatanejo de Azueta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 340 m.
Manuel Rodríguez Cavazos, Río Bravo
Manuel Rodríguez Cavazos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Ober-Hilbersheim
Ober-Hilbershajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 66 opštinskih središta okruga Majnc-Bingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.046 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7339046.
Obzovica
Obzovica je naselje u opštini Cetinje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 6 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 21 stanovnika).