cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sunset Crater
Datum erupcije koja je stvorila 340 m visoki stožac je ispočetko izuvedeno iz godova na drveću, te se smatralo da se zbila u sezoni 1064–1065. Kasniji arheološki i geološki nalazi erupciju smještaju u godinu 1085. Najveći odvod erupcije, sam Sunset Crater, bio je izvor toka lave Bonito i Kana-a koji su išli 2,5 km na sjeverozapad i 9,6 km na sjeveroistok. Manji odvodi su išli 10 km na jugoistok i 6,4 km na istok. Erupcija je stvorila pokrov pepela i lapila na području većem od 2100 km2 te je prisilio lokalne Sinagua domoroce da napuste svoje domove. Vegetacija se kasnije vratila na planinu, sa borovima i divljim cvijećem. Na planini raste endemska vrsta Penstemon clutei.
Ziano di Fiemme, Trento
Ziano di Fiemme je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1661 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 949 m.
Puente Carrizal, Chilapa de Álvarez
Puente Carrizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Chilapa de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1417 m.
CSS
CSS je jezik formatiranja pomoću kog se definiše izgled elemenata veb-stranice.
Prvobitno, HTML je služio da definiše kompletan izgled, strukturu i sadržaj veb-stranice, ali je od verzije 4.0 HTML-a uveden CSS koji bi definisao konkretan izgled, dok je HTML ostao u funkciji definisanja strukture i sadržaja.
Istorija
CSS je u određenoj formi postojao još u začecima SGML-a 1970ih godina.
Kako je HTML postajao komplikovaniji, davao je sve više mogućnosti za definiciju izgleda elemenata, ali je istovremeno postajao nečitljiviji i teži za održavanje. Različiti brauzeri su prikazivali dokumente na različite načine, i postojala je potreba za dosljednom tehnikom definisanja prikaza elemenata na stranici.
Da bi se ovo postiglo, devet različitih metoda je predloženo na zvaničnom forumu W3C-a. Od devet, dvije metode su izabrane kao temelj onoga što je kasnije postalo CSS: CHSS i SSP. Prvo je Hakon Vium Li (koji je sada šef tehničke službe kompanije Opera) predložio CHSS u oktobru 1994, jezik koji je imao dosta sličnosti sa današnjim CSS-om. Bert Bos je radio na brauzeru po nazivu Argo, koji je imao sopstveni način definisanja stilova, SSP. Li i Bos su radili zajedno da bi osnovali CSS standard (slovo H je izbačeno iz skraćenice CHSS jer se CSS mogao odnositi i na druge jezike pored HTML-a).
Za razliku od postojećih jezika poput DSSSL-a i FOSI-a, CSS je dozvoljavao da više opisa utiče na dokument, tj. jedna definicija stilova je mogla naslijediti osobine od druge.
Lijev prijedlog je postavljen na konferenciji "Veb mozaik" u Čikagu 1994. godine, i ponovo sa Bosovim prijedlogom 1995. Otprilike u ovo vrijeme je osnovan W3C, koji je preuzeo funkciju razvoja CSS-a. Do kraja 1996, CSS je bio spreman da se objavi kao standard, i CSS1 je objavljen u decembru.
Radna grupa za CSS je počela da radi na problemima koji nisu bili obuhvaćeni CSS-om verzije 1, koji se tako razvio u CSS2, 4. novembra 1997; objavljen je kao zvanična verzija 12. maja 1998. CSS3, čiji je razvoj započet 1998. se još uvijek razvija.
Jezik
CSS sintaksa se sastoji od opisa izgleda elemenata u dokumentu. Opis može da definiše izgled više elemenata, i više opisa može da definiše jedan element. Na taj način se opisi slažu jedan preko drugog da bi definisali konačni izgled određenog elementa (otuda naziv Cascading ( - crijep) da bi se dočaralo slaganje jednog stila preko drugog u definisanju konačnog izgleda elementa)
Svaki opis se sastoji od tri elementa:
Nakon što definišemo ciljne elemente, tj. elemente na koje će se trenutni opis odnositi, nizom parova svojstvo-vrijednost definišemo izgled svakog ciljnog elementa. Sintaksa koja se pri tome definiše je sljedećeg oblika:
CSS podržava i komentare, koji izgledaju kao u programskom jeziku C, dakle navodeći se između znakova  i.
Ciljni elementi
Ciljni elementi se definišu na tri načina:
Kada definišemo preko HTML taga, to znači da će opis uticati na sve elemente u dokumentu koji imaju ovaj tag. Definicija ciljnih elemenata se tada vrši preko direktnog upisa odgovarajućeg HTML taga:
Klasa HTML elementa je riječ koju stavimo kao vrijednost argumenta  pri definiciji tog elementa. Definicija ciljnih elemenata (svih koji imaju određenu istu klasu) se vrši tako što upišemo znak tačke (.) a zatim naziv klase:
Ovaj opis će, dakle, imati uticaja na sve elemente u dokumentu koji su definisani na sljedeći način:
Identifikaciona vrijednost elementa je vrijednost argumenta  pri definiciji tog elementa. U jednom dokumentu identifikacione vrijednosti moraju biti jedinstvene, tj. može postojati samo jedan element sa određenom identifikacionom vrijednošću, što znači da ovakvi opisi mogu uticati samo na po jedan element u dokumentu. Definišu se pomoću znaka tarabe (#) a zatim identifikacionu vrijednost:
Ovaj će, dakle, opis uticati na sve elemente koji u svojoj HTML definiciji imaju.
Svojstva i vrijednosti
Svojstva na koja želimo da utičemo u datom opisu se definišu preko niza ključnih riječi definisanih u W3C standardu, a koje se kategorišu u sljedeće grupe:
Vrijednosti pojedinih svojstava se definišu na dva načina:
Predefinisane ključne riječi za vrijednosti svojstava se koriste u situacijama kada dato svojstvo ima ograničen broj mogućnosti. Tako na primjer svojstvo za definiciju pozadine elementa može biti samo  (da se kreće uvijek zajedno sa sadržajem elementa) i   (da stoji uvijek na istom mjestu bez obzira na sadržaj).
Ako zadajemo samo brojevnu vrijednost, imamo mogućnost da je pišemo na dva načina:
Organizacija CSS koda
CSS kod se može zadavati na tri standardna mjesta:
Za jako male dokumente, argument  taga može biti prihvatljiv, ali za veće dokumente ne može jer se na ovaj stil definiše za svaki element ponaosob. Definicija stilova se najčešće radi grupišući elemente u klase, pomoću argumenta  taga, a zatim definišući izgled tih klasa bilo u okviru elementa   u zaglavlju ili u eksternoj datoteci. Argument  taga se najčešće koristi ako neki element ne pripada nijednoj grupi i ima posebne zahtjeve u odnosu na sve ostale elemente.
Stilovi u eksternoj datoteci imaju jednu posebnu prednost u odnosu na preostala dva načina, a to je da na taj način možemo da utičemo na elemente više dokumenata, praktično na čitav jedan sajt. Dovoljno je da pisac bude dosljedan u definisanju klasa elemenata, da bi jedan fajl sa stilovima određivao izgled svih stranica. Na ovaj način jedna promjena u fajlu sa stilovima utiče na sve stranice te su stilovi centralizovani.
Rakovica (Hrvatska)
Rakovica je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, smještena na Kordunu. Administrativno pripada Karlovačkoj županiji.
CSS
Ograničenja
Poznata ograničenja "čistog" CSS-a uključuju u sledeća: One block declaration cannot explicitly inherit from another
Rakovica (Hrvatska)
Zemljopis
Nalazi se u Kordunu, na granici sa Likom. Malo mjesto duge tradicije.
Povijest
Najznačajniji događaj u historiji Rakovice je Rakovička buna 1871. godine, kojom je Eugen Kvaternik bez uspjeha pokušao otcijepiti Hrvatsku od Austro-Ugarske.
San Juan, Ahualulco
San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ahualulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 663 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1849 m.
Rakovica (Hrvatska)
Obrazovanje
Osnovna škola Eugena Kvaternika u Rakovici
Sport
Nogometni klb "Eugen Kvaternik" trenutno se natječe u Drugoj nogometnoj ligi Županije Karlovačke.
Cesolo, Macerata
Cesolo je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 527 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 268 m.
Mrežnički Novaki
Mrežnički Novaki je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Duge Rese, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 207 stanovnika te 67 obiteljskih kućanstava.
Ghārib al Mukārimah, Hajjah
Ghārib al Mukārimah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1368 m.
San José la Libertad, Altamirano
San José la Libertad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Altamirano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1154 m.
Alfdorf
Alfdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Rems-Mur. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.163 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8119001.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rems-Mur Alfdorf se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rems-Mur. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 487 metara. Površina opštine iznosi 68,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.163 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 105 stanovnika/km².
Transpozaza
mini|Tn5 Transpozaza je enzim koji se vezuje za kraj transpozona i katalizuje pomeranje transpozona do drugog dela genoma putem "izreži i spoji" mehanizma ili replikativnog transpozicionog mehanizma.
Transpozaze su klasifikovane pod EC brojem EC 2.7.7.
Глогоњски Рит
Након Другог светског рата на простору ПКБ подручја налазиле су се мочваре и густе неискрчене шуме. Одмах након оснивања ПКБа 27. децембра 1945, почео је прилив људи из свих крајева Југославије у потрази за послом. Први и најтежи задатак беше исушивање мочваре и крчење растиња, како би се створила поља за развој пољопривреде.
Први објекти који су претходили настанку Глогоњског Рита су били мало северније од данашње локације места. То су биле „три дрвене бараке“ у којима су живели радници, са неколико штала за узгој крава. Овај део места се данас зове „Стара Управа“. Бараке су биле у близини канала, унутра су биле преграђене и у њима је живело по неколико породица. Недалеко одавде, на путу за Јабучки Рит налазило се неколико објеката где се чувала живина. Данас се тај део места зове „Живинарник“.
Недуго затим почело је исушивање мочвара у близини око пруге и изградња првих зиданих објеката, тј. приземних кућа, на данашњој доњој локацији насеља. Куће су зидане од цигала, а сем њих, у непосредној близини почела је изградња фарме, тј. пољопривредног газдинства. Прво име насеља које је уписивано у катастарске књиге је било Комарева Хумка и дан данас је присутно у тим књигама. Данашње име насеља настало је због близине Глогоња, а реч РИТ на немачком значи мочвара.
Прва дирекција на почетку педесетих година била је смештена у згради која је данас Дом здравља. Одмах са стране била је једна кућа у којој је била смештена продавница и пекара. Током 1953, у згради данашње Дирекције, била је смештена млекара, где се млеко сакупљало и прерађивало. Ова мала млекара је претеча Имлека, зато што је управо она и та година узете за оснивачку годину ове компаније. Пругом је путнички воз саобраћао два пута дневно, којим су људи путовали у Београд. Путнички возови су укинути 1967, а теретни и данас саобраћају.
Почетком педесетих, главна улица је била једна уска земљана стаза са обе стране беше окружена шумом. Временом, стаза је прво поплочана калдрмом, а у новије време и асфалтом. Први трактори коришћени за пољопривредне радове били су гусеничари. Године 1951. изграђена је основна школа, како је било све више деце. Данас, деца у овој школи похађају прва четири разреда, а остатак школовања иду у ОШ „Олга Петров“ у Падинској Скели, где школским аутобусом путују петнаестак минута.
Christina Aguilera
Christina María Aguilera (Staten Island, New York, 18. prosinca 1980.) američka je pop pjevačica, tekstopiskinja i glumica.
Iako je poznata po svojim vokalnim sposobnostima, videospotovima i imidžu, glazbeno, uključuje elemente tema koje se bave javnosti, njenog djetinjstva, i ženskog osnaživanja u svojoj glazbi. Pored svog rada u glazbi, provela je mnogo vremena kao filantrop za humanitarne udruge, ljudska prava i svjetske probeleme. Rad joj je donio mnoge nagrade, ukljućujući 4 Grammy nagrade i Latin Grammy nagradu. Rolling Stone dao joj je 53. mjesto na svojoj ljestvici 100 najboljih pjevača svih vremena, na kojoj je i najmlađa i jedina koja ima manje od 30 godina. Postala je jedna od najuspješnijih izvođača desetljeća, s prodanih preko 43 milijuna primjeraka singlova i albuma diljem svijeta.
Eaton County, Michigan
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 107.759, što je 4.104 (4,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Faramond
thumb|right|Kralj Faramond Faramond ili Faramund je legendarni rani kralj Franaka, čije se ime prvi put spominje u anonimnom karolinškom tekstu Liber Historiae Francorum iz 8. vijeka, također poznatom i kao Gesta regnum Francorum.
Prema navodima tog teksta bio je nećak kralja Sunnoa i sin kralja Marcomera. Nakon bratove smrti, Marcomer ga je svojim sunarodnjacima predložio za kralja. Naslijedio ga je Hlodion, historijska ličnost umrla 448.
Izvori
50px|none|Commons logo U Wikimedijinom spremniku nalazi se još materijala vezanih uz temu: Commons:Kategorija:
Chokoloskee, Florida
Čokoloski je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 359, što je 45 (-11,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Chiesa
Chiesa ima više značenja:
Pimavanserin
Pimavanserin (ACP-103) je lek koji deluje kao inverzni agonist na serotoninskom receptoru 5-HT2A, sa deset puta većom selektivnošću u odnosu na 5-HT2C, i bez znatnog afiniteta ili aktivnosti na 5-HT2B ili dopaminskim receptorima. Ovaj lek je istraživan kao mogući tretman za Parkinsonovu psihozu, i kao dodatni tretman za šizofreniju zajedno sa antipsihoticima.
Gioux
Žiju je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Krez koja pripada prefekturi Obison.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 198 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 5 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 37,42 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 780 metara (maksimalnoj 886 m, a minimalnoj 608 m).
Tanacu, Tanacu
Tanacu je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Tanacu.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5986 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 211 m.
Fern Creek, Kentucky
Fern Krik je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 17.870.
Chiesanuova
Chiesanuova ima više značenja:
Južne dinastije
Južne dinastije (南朝 pinyin: náncháo) je naziv kojim se u kineskoj historiji označavaju četiri carske dinastije koje su vladale južnom Kinom od 420. do 589. Pod njima se podrazumijevaju: dinastija Liu Song, dinastija Južni Qi, dinastija Liang i dinastija Chen. Ponekad se u njih ubraja i dinastija Liang.
Zajedno sa Sjevernim dinastijama koje su u isto vrijeme vladale sjevernom Kinom, te se dinastije nazivaju Južne i Sjeverne dinastije.
Acetaldehid
Acetaldehid (etanal) je organsko hemijsko jedinjenje sa formulom CH3 CHO. Pojedini izvori ga obeležavaju sa MeCHO (Me = metil). On je jedan od važnijih aldehida, koji je široko zastupljen u prirodi. On se industrijski proizvodi u velikim količinama. Acetaldehid se u prirodi javlja u kafi, hlebu i zrelom voću. Biljke ga proizvode kao deo normalnog metabolizma. On se takođe proizvodi putem oksidacije etilena i smatra se da je uzrok mamurluka nakon alkoholne konzumpcije. On je prisutan u vazduhu, vodi, zemljištu, kao i u piću i dimu.
Produkcija
Alternativno se može koristiti hidracija acetilena, katalizovana solima žive, čime se formira etenol, koji se tautomerizuje do acetaldehida. Ovaj industrijski put je ranije bio dominantan. Kad su potrebne manje količine, acetaldehid se može pripremiti putem dehidrogenacije ili parcijalne oksidacije u kombinaciji sa dehidrogenacijom. Acetaldehid se može formirati hidrogenacijom CO, mada taj metod nema industrijsku primenu.
Vadi Al Šati (okrug)
Geografske karakteristike
Vadi Al Šati graniči sa slijedećim libijskim okruzima; sa Nalutom na sjeverozapadu, sa Džabal al Garbijem na sjeveru, sa Džufrom na istoku, Sabhom na jugoistoku, Vadi al Hajom na jugu i Gatom na jugozapadu. Pored tog na zapadu graniči sa Alžirom.
Administrativni centar Okruga Vadi Al Šati je grad Brak.
Chiesina
Chiesina ima više značenja:
Paraceratherium
Paraceratherium, također poznat pod nazivima Indricotherium i Baluchitherium (pogledati diskusiju o taksonomiji ispod), izumrli je rod divovskih bezrogih sisara iz porodice Hyracodontidae, sličnih nosorogu, koji su nastanjivali Evropu i Aziju za vrijeme epohe oligocena. Prvi je put otkriven 1910. godine u Beludžistanu (područje današnjeg Pakistana), po kojem je i dobio svoj naziv, za vrijeme jedne ekspedicije engleskog paleontologa i direktora Muzeja zoologije univerziteta u Cambridgeu (University Museum of Zoology), Sir Clivea Forstera Coopera.
Opis
thumb|left|Skelet vrste Paraceratherium transouralicum Paraceratherium se smatra najvećim poznatim kopnenim sisarom, čija je najveća vrsta u odraslom dobu dostizala težinu od 11 tona; najveća poznata jedinka u ramenima je imala visinu od 4,8 m, dok je od nosa do zadnjice imala dužinu od 7,4 m i težinu od 17 tona.
Paraceratherium je bio neparnoprstaš biljojed, koji se hranio lišćem drveća pomoću svojih kljovastih gornjih zuba usmjerenih prema dolje, koji su se poklapali sa zubima u donjoj čeljusti, usmjerenim prema naprijed. Imao je dugu i nisu lubanju bez rogova i zasvođene kosti čela i nosa. Prednji zubi bili su mu reducirani na jedan par sjekutića u obije čeljusti, ali i kupasti i tako veliki da su ličili na malene kljove. Gornji sjekutići bili su usmjereni pravo prema dolje, dok su donji stršili prema van. Očigledno je da mu je gornja usna bila izuzetno pokretljiva. Vrat mu je bio vrlo dug, torzo robustan, a udovi dugi i debeli, poput stubova.
Njegov tip denticije, pokretljiva gornja usna i duge noge i vrat ukazuju da se hranio lišćem i grančicama drveća i velikog grmlja.
Taksonomija
Rod Paraceratherium prvi je opisao Clive Forster Cooper 1911. godine.
Rod Baluchitherium prvi je opisao Forster Cooper 1913. godine.
Rod Indricotherium prvi je opisao Borissiak 1915. godine.
Baluchitherium se danas naširoko smatra sinonimom bilo za Paraceratherium ili Indricotherium.
Međutim, postoje neslaganja po pitanju toga da li je Indricotherium odvojen od roda Paraceratherium. Lucas i Sobus se u svom pregledu potporodice Indricotheriinae iz 1989. (vidjeti reference ispod) zalažu za sinonimiju i smatraju da su razlike među njima u najboljem slučaju dovoljne za razdvajanje na nivou vrste, te da bi one čak mogle biti rezultat spolnog dimorfizma kod jedne vrste, gdje je veći i snažnije građen Indricotherium sa većim zubima vjerovatno bio mužjak, a lakše građeni Paraceratherium ženka. Međutim, drugi su izrazili sumnje po pitanju takvog interpretiranja oblika lubanje. Čak i ako bi se pokazalo da su u pitanju različiti rodovi, po veličini i izgledu bi još uvijek bili slični.
Ukoliko se smatraju istim rodom, onda bi Indricotherium bio mlađi sinonim za Paraceratherium, zato što, prema principu prioriteta u naučnoj klasifikaciji, prva objava, u kojoj je naveden najstariji validni naziv, ima prioritet, a naziv Paraceratherium javio se prije drugog.
Tu se Lucas i Sobus slijede. Smatraju rodove Indricotherium, Baluchitherium, Thaumastotherium (Forster Cooper, 1913), Aralotherium (Borissiak, 1939) i Dzungariotherium (Xu i Wang, 1973) mlađim sinonimima roda Paraceratherium. thumb|Lubanja vrste Paraceratherium transouralicum
Lucas i Sobus prepoznaju četiri validne vrste roda Paraceratherium. Uvjetno je dodana još jedna (P. zhajremensis). Vrste roda Paraceratherium su sljedeće:
Paraceratherium bugtiense (Forster Cooper, 1911), iz Pakistana za vrijeme oligocena, tipična je vrsta roda Paraceratherium. Baluchitherium osborni (Forster Cooper, 1913) je mlađi sinonim. Prvi je put pronađena u formaciji Chitarwata u brdima Bugti (Beludžistan), nakon čega je dobila svoj naziv. Tokom posljednjih decenija francusko-pakistanski tim (Antoine et al., 2004; Métais et al., 2009) je pronašao nove primjerke P. bugtiense.
Paraceratherium transouralicum (Pavlova, 1922). Također poznat kao Indricotherium transouralicum, najbolje je istražena i najrasprostranjenija vrsta, iz srednje- i kasnooligocenskog Kazahstana, Mongolije i Unutrašnje Mongolije na sjeveru Kine. Lucas i Sobus smatraju sljedeće vrste sinonimima: Baluchitherium grangeri (Osborn, 1923), Indricotherium asiaticum (Borissiak, 1923) i Indricotherium minus (Borissiak, 1923).
Paraceratherium orgosensis (Chiu, 1973) je najveća vrsta, čiji su zubi bili barem za četvrtinu veći nego kod P. transouralicum (vidjeti Lucas i Sobus str. 363/fig.19.2). Pronađena je u srednje- i kasnooligocenskim stijenama u Xinjiangu, na sjeverozapadu Kine. Tri sinonima su Dzungariotherium orgosensis (Chiu, 1973) i (svaki od navedenih zasnovan na pojedinačnoj lubanji) Dzungariotherium turfanensis (Xu & Wang, 1978) i Paraceratherium lipidus (Xu & Wang, 1978). Iako postoje varijacije u vezi sa proporcijama lubanje (do kojih je možda došlo zbog spolnog dimorfizma), sve su pronađene na bliskom geografskom prostoru.
Paraceratherium prohorovi (Borissiak, 1939) iz kasnooligocenskoh ili ranomiocenskog istočnog Kazahstana.
Paraceratherium zhajremensis (Osborn, 1923) iz srednje- i kasnooligocenske Indije.
Drugi ostaci koji bi se mogli pripisati rodu Paraceratherium ili srodnim taksonima pronađeni su u Jugoistočnoj Evropi i Anatoliji (Antoine et al., 2008).
U popularnoj kulturi
Paraceratherium je bio glavni fokus treće epizode popularne BBC-jeve dokumentarne emisije Šetnja sa zvijerima. Pripovijedač ga u epizodi uvijek naziva indrikoter, a ne nazivom nekog određenog roda. U popratnoj knjizi u informacionoj kutiji te životinje piše da se zove Paraceratherium.
Prema kreatoru specijalnih efekata, Philu Tippettu, Paraceratherium je bio inspiracija za AT-AT šetače u naučnofantastičnom filmu Star Wars: The Empire Strikes Back iz 1980. godine.
The Missionary Position (NCIS)
Misionarska poza je 206. epizoda američke kriminalističke TV-serije NCIS, premijerno prikazana na programu mreže CBS 10. aprila 2012. godine.
4670 Yoshinogawa
4670 Yoshinogawa je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,241 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 14,2.
Varvarin
Varvarin je gradsko naselje i sedište istoimene opštine u Rasinskom okrugu. Leži na levoj obali Velike Morave i levo od Kalenićke reke tj. na njenoj levoj obali, na platou nadmorske visine od 144 metara. Prema popisu iz 2002. bilo je 2198 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 2306 stanovnika).
Geografija
thumb|Velika Morava kod Varvarina|left|200px Varvarin se nalazi se u centralnoj Srbiiji, u regiji Temnić, na Velikoj Moravi.
Istorija
Ime Varvarina, naselja gradskog tipa, dolazi od istoimenog sela znatno starijeg porekla, mada je varošica jedan duži period bila poznata pod nazivom Bela Crkva u 18-19 veku. Varvarin je naročito napredovao kada su u njega došli napredni Cincari iz Stare Srbije i Grčke kojima su se pridružili sposobniji ljudi iz ovog kraja. Kao posledica njihovog truda došlo je do odvajanja varošice od sela, a posebno kada je Varvarin proglašen za varoš ukazom kralja Milana Obrenovića 29 septembra 1882. godine. O nastanku imena Varvarin ima više legendi. Po jednima zato što su Turci na tom mestu pronašli mrtvo telo Ikonije, ljube Todora od Stalaća, da su ga sekli i varili, čime su se pokazali kao varvari. Po drugima, pri opsadi Grada Stalaća, neka baba po imenu Varvara uputila je odatle Turke da paze kuda iz grada na Moravi izlaze guske, pa tim putem krenu u grad, što su oni i učinili. Po trećima, Turci su se varvarski ponašali, spalili grad i pobili sve živo što su našli. Možda i po tome što su Turci na tom mestu varili neku babu da pokaže hajduke. Arheološki nalazi ukazuju da je odvajkada život tekao punim tokom. Pored iskopina na lokaciji Varvarin od pre 4000 godina i tragova iz rimskog doba i ranijih perioda, svojom reprezentativnošću ističe se varvarški korpus, bronzano raspeće iz 12. veka nađenog u Varvarinu, na tlu srednjovekovne Srbije, sa elementima vizantijskog stvaranja a rađeno u nekoj od romanskih radionoca na Zapadu. Čuva se u Narodnom muzeju u Beogradu. Pravoslavna crkva u Varvarinu|thumb|left|200px U administrativni, privredni i kulturni centar Temnića, Varvarin se razvio posle oslobođenja od Turaka, posle Prvog i Drugog srpskog ustanka. Zauzima površinu od 368 hektara. Broj stanovnika je dosta varirao, tako je 1866. godine imao 951 stanovnika. Po popisu iz 1948. godine imao je ukupno 1090 stanovnika, a 1991. godine taj broj se povećao na 2306 stanovnika. To je 9.7 % ukupnog stanovništva opštine. Poslednjih godina zapažena je znatna migracija seoskog stanovništva prema Varvarinu. Aktivno stanovništvo čini 44,5% ukupnog stanovništva.
thumb|left|200px|Komemoracija kod spomenika poginulim na varvarinskom mostu|200px Najznačajniji datum u novijoj istoriji Varvarina je 30. maj 1999. godine kada je u nedelju na dan verskog praznika Svete Trojice i velike nedeljne pijace, oko 13 h i nekoliko minuta, sa četiri projektila bombardovan most na Velikoj Moravi od vazdušnih snaga NATO pakta. Prilikom bombardovanja poginulo je 10 ljudi, 17 teško, a više desetina lakše ranjeno.
Poreklo stanovništva
Prema poreklu ondašnje stanovništvo Varvarina iz 1905 godine, može se ovako rasporediti:
Demografija
U naselju Varvarin živi 1761 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,7 godina (37,7 kod muškaraca i 41,5 kod žena). U naselju ima 735 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,99.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Ekonomija
Od privrednih kapaciteta u Varvarinu su locirani: PIK „Varvarinsko polje“, Brojler- živinska klanica itd.
Osim opštinskog organa uprave u Varvarinu su još: Opštinski sud, JP Direkcija za urbanizam i izgradnju, geodetska uprava, služba društvenog prihoda sa ispekcijskom službom i druge nadležne službe.
Kultura
Dom za decu ometenu u razvoju izrađen uz pomoć američkog inžinjerijskog korpusa.|thumb|200px Od spomenika kulture od značaja su: Kneževa vodenica, Crkva Sv. Bogorodice, zadužbina Miloša Obrenovića, sa grobnicom kneza Milete Radojkovića, spomenik Jovi Kursuli. Jedno vreme je u Varvarinu bilo sedište Fakulteta umetnosti izmeštenog iz Prištine zbog ratnih događanja 1999. godine.
Edo Peročević
Eduard "Edo" Peročević (Sarajevo, 3. listopada 1937. - Zagreb, 29. travnja 2007.), hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.
Životopis
Eduard Peročević rodio se u Sarajevu, 3. listopada 1937. Po završetku Kazališne akademije u Zagrebu od 1962. godine tri godine kao glumac radi u istarskom kazalištu u Puli, gdje je odigrao velik broj uloga. Kako je u Puli sve više zamirao kazališni život, Peročević dolazi u Zagreb, gdje djeluje kao slobodni umjetnik.
Od 1969. godine bio je radijski voditelj. Iste je godine prvi u bivšoj Jugoslaviji počeo voditi emisije uživo, tj. emisiju »Porodični semafor«. Od 1979. godine radi i kao voditelj na tadašnjoj Televiziji Zagreb. U svojem glumačkom životu nastupao je i kao pjevač i kao plesač. Najzapamćeniji je po ulogama oca u filmu "Vuk samotnjak", konduktera Saperlota u filmu "Vlak u snijegu", Lukača u seriji »Povratak u Vučjak«, Damira Travice iz serije "Smogovci".
Umro je iznenada u 70-oj godini života, u Zagrebu.
2-(Hidroksimetil)-3-(acetamidometiln)sukcinatna hidrolaza
2-(Hidroksimetil)-3-(acetamidometiln)sukcinatna hidrolaza (, hidrolaza jedinjenja B, alfa-hidroksimetil-alfa'-(N-acetilaminometilin)sukcinsko kiselinska hidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom 2-(hidroksimetil)-3-(acetamidometilin)sukcinat amidohidrolaza (deaminacija, dekarboksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim učestvuje u degradaciji piridoksina u bakterijama Pseudomonas i Arthrobacter.
Brak (Libija)
Brak ili Birak (arapski: براك / Birāk) je oaza i grad od 19,360 stanovnika na zapadu Libije u Okrugu Vadi al Šati u kom je i administrativni centar.
Historija
Kraljevina Italija je tek 1929. / 1930. uspjela smiriti i ponovno okupirati buntovni Fezan i Brak koji je tad bio trgovište od 1200 stanovnika.
Sandave
mini|desno|250px|Domovina Sandavea u [[Tanzanija|Tanzaniji]] Sandave ili Sandawe predstavlja etničku skupinu koja živi u regiji Dodoma u Tanzaniji.
Brak (Libija)
Historija
Današnji Brak je administrativno-trgovački centar svog okruga i mjesto sa bolnicom i bivšim vojnim aerodromom (ICAO: BCQ).
Sandave
Ima ih oko 40.000 i govore posebnim sandawe jezikom, o kome postoji kontroverza pripada li kojsanskim jezicima ili ne.
Piboserod
Piboserod (Serlipet) je selektivni antagonist 5-HT4 receptora koji je u prodaji za tretiranje atrijalne fibrilacije i sindroma iritabilnih creva.
Mišići srčanih komora obolelog srca imaju povećanu osetljivost na serotonin. Do toga dolazi zbog povišenog izražavanja 5-HT4 receptora u njima. Na osnovu tog nalaza, i po analogiji na efikasnot primene beta blokatora u lečenju zatajenja srca, formirana je hipoteza da 5-HT4 antagonisti mogu da budu korisni u tretirnaju otkazivanja srca. Ova hipoteza potvrđena na životinjskim modelima.
Mrežnički Varoš
Mrežnički Varoš je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Duge Rese, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 860 stanovnika te 270 obiteljskih kućanstava.
Nataša Zvereva
Natalija "Nataša" Maratovna Zvereva (, ; 16. april 1971, Minsk, SSSR) je beloruska teniserka, koja je profesionalno igrala tenis od 1988. do 2003. godine. Njena najviša pozicija na VTA listi je 5. mesto u pojedinačnoj konkurenciji i 1. mesto u konkurenciji parova.
Karijera
Zvereva je, kao juniorka, osvojila Vimbldon 1986. i Otvoreno prvenstvo SAD 1987. godine.
Tokom svoje profesionalne karijere, Zvereva je osvojila četiri titule pojedinačno i čak 80 u konkurenciji parova. Osamnaest od tih 80 su Grend slem titule: pet sa Vimbldona, četiri sa Otvorenog prvenstva SAD, pet sa Otvorenog prvenstva Francuske i četiri sa Otvorenog prvenstva Australije. Ona je jedna od tri teniserke koje su osvojile sve četiri grend slem titule u konkurenciji ženskih parova. Druge dve su Martina Navratilova i Pem Šrajver.
Takođe, osvojila je Otvoreno prvenstvo Australije u mešovitim parovima, i to dvaput. Prvi put je to bilo 1990. sa Džimom Pahom, a drugi put 1995. sa Rikom Ličom.
Još jedan njen veliki uspeh je bronzana medalja u konkurenciji ženskih parova na Olimpijskim igrama 1992. u Barseloni. Tada se nije takmičila ni za jednu državu, već kao nezavisni sportista.
Njen najbolji rezultat na grend slem turnirima pojedinačno je finale Otvorenog prvenstva Francuske 1998. godine. Na putu do finala, pobedila je mnogo bolje rangirane teniserke od nje, koje su bile i među prvim nosiocima na ovom turniru, kao što su Martina Navratilova (4. kolo) i Helena Sukova (četvrtfinale). Izgubila je u finalu od Štefi Graf, i to razočaravajućim rezultatom, 6-0, 6-0. Graf je te godine osvojila sva četiri grend slem turnira, kao i zlatnu medalju na Olimpijskim igrama 1988. u Seulu.
U profesionalnoj konkurenciji takmičila se do 2003. godine. Poslednji grend slem koji je odigrala bio je Vimbldon 2002. godine, u ženskim parovima, gde je izgubila već u 2. kolu.
Chelena, Tenosique
Chelena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Tenosique.
Vidite još
Administrativna po
Chiesiola
Chiesiola ima više značenja:
Ellsworth, Pennsylvania
Elsvort je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.027, što je 56 (-5,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Emmet County, Michigan
je okrug u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 32.694, što je 1.257 (4,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Santa Teresa, Ahualulco
Santa Teresa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ahualulco.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 646 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2018 m.
Buenavista, San Lucas Ojitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 281 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
Petron
Jezero Petron (grčki: Λίμνη Πετρών, makedonski: Петерско Езеро) je kraško jezero u zapadnoj Makedoniji, na sjeveru Grčke.
Hidrografija
Jezero leži udaljeno 1 km sjeverozapadno od gradića Amyntaia, na 560 metara nadmorske visine. Sjeverno od jezera prostire se Planina Nidže, a administrativno podpada pod Prefekturu Lerin.
Na njegovoj zapadnoj obali leži selo Petres.
left|260px|thumb| [[Karta sa pozicijom jezera]]
Jezero zauzima jednu od vapnenačkih vrtača, vodom ga pune potoci koji se slivaju sa Planine Nidže i podzemni i nadzemni kanal kojim je povezano sa Jezerom Himaditida, koje leži dvadesetak km južnije. Vode mu se odljevaju u Jezero Vegoritida, podzemnim kanalom.
Između 1972. - 2011. površina Jezera Petron smanjila se za gotovo 13%, tako da su mu plićaci sve više obrasli trskom.
Jezero Petron danas ima površinu od 8 do 12 km², prosječnu dubinu od 2,6 metara, a maksimalnu 5 m, dok je prije ona iznosila 10 m.
Jezero je veliki ornitološki rezervat na čijim obalama živi 90 vrsta ptica.
Chanac-les-Mines
Šenak le Men je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Korez koja pripada prefekturi Til.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 482 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 36 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,26 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 325 metara (maksimalnoj 466 m, a minimalnoj 218 m).
4671 Drtikol
4671 Drtikol je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,385 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,7.
Fombio, Lodi
Fombio je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1227 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Glineni škriljavac
To je sitnozrnata glinena sedimentna stijena, poznata po velikoj kalavosti, pa se lako lomi u tanke ploče velike čvrstoće plastičnosti i trajnosti.
Karakteristike
Glineni škriljavac je prvi stadij geološke metamorfoze gline u stijene.
Oni se formiraju pri relativno niskim temperaturama i slabim tlakom, tektonskim procesima u litosferi od gline, ponekad pomješane sa pjeskom ili vulkanskom prašinom.
Mogu biti crni, plavi, ljubičasti, crveni, zeleni ili sivi. Oni tamniji svoju boju duguju ugljiku ili fino usitnjenom željeznom sulfidu, crvenkasti i ljubičasti prisutnosti hematita (željezni oksid), a zelenkasti kloritu.
Glavni minerali u Glinenom škriljavcu su tinjci (u nepravilnim listićima), klorit (u pahuljicama) i kvarc (u zrncima).
Glineni škriljavci se odavno koriste u građevinarstvu, naročito kao krovni pokrov, umjesto crijepa. Oni se za potrebe građevinske industrije lome na ploče debele oko 7,5 cm.
Najveća nalazišta (i kamenolomi) nalaze se u Sjedinjenim Američkim Državama u Pennsylvaniji i Vermontu.
Veliki proizvođači u Evropi su Španjolska, Francuska, Velika Britanija, Njemačka i Portugal, ali nalazišta Glinenih škriljavaca ima gotovo u svakoj zemlji.
PHA-543,613
PHA-543,613 je lek koji deluje kao potentan i selektivan agonist za α7 podtip neuronskih nikotinskih acetilholinskih receptora. On ima visok nivo moždane penetracije i dobru oralnu biodostupnost. Ovaj ligand je u razvoju za moguću primenu u tretmanu kognitivnih deficita kod obolelih od šizofrenije.
Bayt Fāţimah, Hajjah
Bayt Fāţimah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1359 m.
Oružani otpor šestojanuarskoj diktaturi
U prvih nekoliko meseci su ubijeni mnogi komunistički rukovodioci, uključujući sekretara KPJ Đuru Đakovića, sekretara Crvene pomoći Nikolu Hećimovića i nekoliko sekretara SKOJ-a (Mijo Oreški, Janko Mišić, Paja Marganović i drugi).
Mnogi ocjenjuju da je ovo bilo najteže razdoblje u povijesti Komunističke partije Jugoslavije. Oružani otpor diktaturi je ocenjen kao "kobna avanturistička politika", a kasnije je romantično nazivan "juriš na nebo".
Proglašenje diktature
Višegodišnji period diktature u Kraljevini Jugoslaviji je započeo 6. 1. 1929. godine, kada je kralj Aleksandar I Karađorđević raspustio Narodnu skupštinu, zabranio rad svih političkih stranaka i sindikata, političke skupove, uveo cenzuru, proglasio ideologiju „integralnog jugoslavenstva“ i državi promenio ime u Kraljevina Jugoslavija.
Diktatura kralja Aleksandra Karađorđevića značila je završetak kvaziustavnog stanja u Jugoslaviji. Vojno-monarhijsku diktaturu je, po nalogu kralja Aleksandra, vodio general Petar Živković.
Jedini otpor diktaturi došao je od Komunističke partije Jugoslavije, koja je pozvala narod na oružani ustanak.
Poziv KPJ na oružani otpor
thumb|Naslovnica [[Borba (novine)|Borbe protiv proglašenja Šestojanuarske diktature.]]
Neposredno po zavođenu diktature, Centralni komitet KPJ je izdao direktivu komunistima da se oružano suprostave diktaturi u Jugoslaviji:
Ocenjuje se da ova direktiva nije uzimala dovoljno u obzir "realne odnose u zemlji i procenu moći i uticaja partije u masama". No, sukladno direktivi svog rukovodstva, članovi Partije i SKOJ-a su započeli oružanu borbu.
Sukobi komunista i policije
thumb|Policijski snimak ubijenih [[Sedam sekretara SKOJ-a|sekretara SKOJ-a Janka Mišića i Mije Oreškog koji su pali u sukobu sa policijom 27. jula 1929. u Samoboru.]]
Od početka otpora diktaturi, središte delovanja KPJ bilo je u Zagrebu. Po Zagrebu su redovno distribuirani leci koji su pozivali radništvo na ustanak, na demonstracije protiv vlade i slično. U Zagrebu je pokret otpora diktaturi vodio Đuro Đaković, popularni radnički vođa i jedan od najaktivnijih vođa Komunističke partije.
Prva polovina 1929. godine je obeležena serijom oružanih okršaja između komunista i policije. Malobrojni komunisti su uzalud pokušavali da pokrenu mase na "oružani ustanak" putem izolovanih uličnih borbi. Ova taktika KPJ je izazvala neizbežne odmazde jugoslovenske policije, tokom kojih su ubijene i uhapšene mnoge vođe komunista. Svelo se na to da su naoružani komunisti i policajci sačekivali jedni druge u mračnim uličicama. Štaviše, u tom periodu frakcijski sukobi dodatno su destabilizovali KPJ, radikalizujući revolucionarno levo krilo ka "čišćenju partije od svih oportunističkih otpadnika".
Diktatorska vlada generala Petra Živkovića je posle poziva na oružani otpor krenula svim sredstvima da uništi KPJ. Tokom marta i aprila policija je započela sa sistematskim radom na pronalaženju vođa KPJ u Zagrebu. 25. aprila su ubijeni Đuro Đaković, organizacioni sekretar KPJ, i Nikola Hečimović, sekretar Centralnog odbora Crvene pomoći. U lipnju 1929. godine, generalni sekretar Jovan Mališić, pod ilegalnim imenom — Mrkonjić, obaviještava Kominternu:
Obustava oružanog otpora
Shvativši što se događa u zemlji Politbiro je na proširenoj sjednici u svibnju 1929. godine napustio parolu oružanog ustanka, ali je usvojio zaključak »da se revolucionarna situacija sve više zaoštrava« i »da se može pretvoriti u neposredno revolucionarnu«, pa zbog toga »kurs Partije mora biti priprema za oružani ustanak«. Krajem 1929. godine rukovodstvo KPJ je bilo meta žestoke kritike Kominterne, zbog tendencije razvoja podzemne jugoslovenske partije ka pučizmu, a na štetu radničkog organizovanja. Kominterna je tražila novo rukovodstvo da zaustavi frakcijske sukobe i obnovi organizaciju. Avgusta 1930. godine Antun Mavrak je pozvan u Moskvu i imenovan za organizacionog sekretara KPJ. Kominterna je smenila Mališića sa dužnosti političkog sekretara KPJ, postavivši Filipovića za predsednika Centralne rukovodeće instance.
Jula 1930. godine Kominterna je saopštila da je slogan o "oružanom ustanku" bio potpuno pogrešno shvaćen u Jugoslaviji. Fokus je stavljen na organizaciju ilegalnih sindikata, dok su oni koji zahtevaju trenutni oružani ustanak proglašeni teroristima u partijskoj štampi.
Uprkos svemu, sukobi komunista i policije nastavljeni su i tokom sledeće godine.
Poznati pali komunisti
thumb|185px|Vođa komunista [[Đuro Đaković, jedna od najpoznatijih žrtvi jugoslovenske diktature.]]
Kasnija tumačenja
Đuro Cvijić je optuživao Gorkića kao suodgovornog za "za sve što je počinio s Martinovićem zajedno":
Rodoljub Čolaković u svojim sećanjima govori o Jovanu Mališiću kao glavnom krivcu za "kobnu avanturističku politiku koju je on sa svojim politički nedoraslim drugovima vodio":
Josip Broz Tito je, u predavanjima u Političkoj školi u Kumrovcu 1977. godine, dao sledeću ocenu ovih dešavanja:
Mrežničko Dvorište
Mrežničko Dvorište je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Duge Rese, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 81 stanovnika te 22 obiteljskih kućanstava.
La Contea, Bologna
La Contea je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Ocean Pines, Maryland
Ošan Pajns je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.710, što je 1.214 (11,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
L'Appartement
'L'Appartment' (u međunarodnoj distribuciji poznat i pod engleskim naslovom The Apartment) je francuski igrani film snimljen 1996. u režiji Gillesa Mimounija. Po žanru je ljubavna drama, a protagonist, čiji lik tumači Vincent Cassell, je pisac koji nakon slučajnog susreta pokušava ponovno stupiti u kontakt s bivšom djevojkom (čiji lik tumači Monica Belluci). Film je dobio brojne pohvale zbog izuzetno složenog, ali intrigantnog zapleta, te je nagrađen s BAFTA-om.
2004. je snimljen američki remake pod naslovom Wicker Park.
Chieve
Chieve ima više značenja:
Land of the Giants
Land of the Giants je bila američka science fiction TV-serija koja se originalno emitirala na programu mreže ABC od 1968. do 1970. Radnja se odvijala godine 1983. na udaljenoj planeti koga su nastanjivali ljudi 12 puta veći od običnih ljudi. Protagonisti su bili putnici i posada Spindrifta, suborbitalnog transportnog broda koji je za vrijeme leta upao u neobičnu svemirsku oluju i na kraju se srušio na tajanstvenu planetu. Epizode su se bavile njihovim nastojanjima da prežive u svijetu "divova" i pronađu način da se vrate kući. Land of the Giants je bila četvrta SF-serija koju je stvorio znameniti producent Irwin Allen.
Giuliano Gemma
Giuliano Gemma (2. septembar 1938 – 1. oktobar 2013) bio je italijanski glumac, najpoznatiji po ulogama u špageti vesternima.
Buenavista, Altamirano
Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Altamirano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1238 m.
Giuliano Gemma
Poginuo je od posljedica prometne nesreće.
Chirac-Bellevue
Širak Belvi je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Korez koja pripada prefekturi Isel.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 205 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,65 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 630 metara (maksimalnoj 691 m, a minimalnoj 545 m).
Acetosirćetna kiselina
Acetosirćetna kiselina (diacilna kiselina) je organsko jedinjenje sa formulom CH<font size="-1">3C(O)CH<font size="-1">2CO<font size="-1">2H. Ona je najjednostavnija beta-ketokiselina, i poput drugih članova ove klase je nestabilna.
Sinteza i osobine
Acetosirćetna kiselina je slaba kiselina (slično većini drugih alkil karboksilnih kiseline) sa pKa vrednošću od 3.77. Ona se može pripremiti hidrolizom etil acetoacetata čemu sledi acidifikacija anjona.
Acetosirćetna kiselina se formira na 0 °C i koristi in situ. Ona se razlaže sa umerenom brzinom reakcije do acetona i ugljen-dioksida: Kisela forma ima poluživot od 140 minuta na 37 °C u vodi, dok bazni oblik (anjon) ima poluživot od 130 sata. Drugim rečima, on reaguje oko 50 puta sporije.
Cena grada
Cena grada je jugoslovenski crno-beli ratni film snimljen na makedonskom jeziku u režiji Ljubiše Georgijevskog. Scenario je napisao Simon Drakul inspirisan istinitim događajima koji su se pred kraj Drugog svetskog rata dogodili u Ohridu. Radnja prikazuje kako u oktobru 1944. godine, prilikom povlačenja nemačkih snaga sa Balkana, grupa ratnih zarobljenika koristi priliku za beg i sklanja se u grad, a na što nemačke vlasti pošalju ultimatum građanima tražeći njihovu predaju i preteći stravičnom odmazdom.
Godine 1984. je u Bugarskoj o istim događajima snimljen film pod naslovom Spasavanje.
Radno pravo
Radno pravo je naziv za skup pravnh normi kojima se uređuje nastanak, sadržina i prestanak radnog odnosakao i pravni položaj subjekata radnog prava. Razvilo se iz građanskog prava i ispočetka reguliralo isključivo pojedinačne odnose između poslodavaca i posloprimaca, da bi s vremenom dobilo i određene elemente javnog prava kada je počelo regulirati i odnose između poslodavaca i sindikata.
Гунцати (Барајево)
Гунцати је насеље у општини Барајево у Граду Београду. Према попису из 2011. било је 2752 становника.
Демографија
У насељу Гунцати живи 1686 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 40,1 година (38,6 код мушкараца и 41,7 код жена). У насељу има 681 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,09.