cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Koča Popović
Španski građanski rat
Posle sloma Republikanske armije Španije, Koča Popović, zajedno sa ostalim borcima Internacionalnih brigada, februara 1939. godine prelazi u Francusku. Zbog učešća u španskom narodnooslobodilačkom ratu interniran je i mart i april 1939. godine provodi u koncentracionom logoru Sen Siprijen. Izbavljen je intervencijom svojih francuskih prijatelja. Jedno vreme radio je u Komitetu za španske borce u Parizu. Septembra 1939. preko partijskih veza iz Francuske se vratio u Jugoslaviju, gde je nastavio revolucionarnu aktivnost pod okriljem Komunističke partije Jugoslavije.
Sukob na književnoj ljevici
Po povratku iz Španskog građanskog rata, Koča napušta čisto nadrealističku poziciju i priklanja se konceptu "novog realizma", po kojem je književnost sredstvo u borbi za socijalnu pravdu. U vreme sukoba na književnoj ljevici, Popović će se naći među Krležinim protivnicima u "Književnim sveskama".
mini|190px|Koča Popović u uniformi kraljevske [[Jugoslovenska vojska|Jugoslovenske vojske.]] Inicijatori Književnih sveski bili su Đilas i Kardelj. Ožujka 1940. Broz je nakon povratka iz Moskve oštro istupio protiv sukoba na levici: "Najvažnije što treba u ovoj situaciji vidjeti i razumjeti jest da nam je pred vratima, pred nosom rat. Sada treba misliti o zbijanju partijskih redova i jačanju antifašističke fronte borbe, o spremanju za borbu." U leto 1940. u Zagrebu izlazi zbornik Književne sveske kojim se KPJ obračunava s pečatovskom skupinom intelektualaca. U zbornik je uvršten i Kočin tekst "Ratni ciljevi Dijalektičkog Antibarbarusa", kojim kritikuje Krležin "Dijalektički antibarbarus".
Popović svoj esej započinje sasvim različitom intonacijom od ostalih. Iako zastupa partijsku liniju, Popovićev tekst se razlikuje po tome što ne pokušava obezvrediti Krležino književno delo. »U Krleži se imalo što izgubiti«, uprkos »činjenici da Krleža nije nikada bio marksist«. Njemu »Krležino delo vredi beskrajno više od svih argumenata kojima ga Krleža brani«. Za razliku od dominantnog ideološkog diskursa koji samouvereno presuđuje, Popović ironizira svoje protivnike, ali i vlastitu poziciju. On ocenjuje da se Krležina metoda u Dijalektičkom antibarbarusu zasniva na »kreteniziranju tuđih izlaganja«: uzme se jedan pasus, rastvori na rečenice, one u riječi, riječi u slova, pa se sve to prevrće i miješa dok pisac ne ispadne glupan. Potom osporava Krležinu tezu da je posrijedi čisto literarni sukob. Koča ne misli da su posrijedi pitanja literature jer glavni suradnici Pečata nisu književnici, već teoretičari i ideolozi. Prema Popovićevoj ocjeni, svojevremeno je časopis Danas mogao biti jednim od sektora lijeve knjige, Pečat to više nije: »pečatovština se suprotstavlja tom razvoju samo prividno iznutra; ustvari ona se suprotstavlja levoj knjizi spolja, i kao tuđa njoj, i kao tuđe oruđe.« Popović zaključuje kako više nije dovoljno da se lijevo opredjeljenje »manifestuje kroz pisanje i samo i jedino njim«, upozoravajući Pečatove suradnike da su »tuđe oruđe« i da napuštaju »veliku zajedničku borbu«.
Ukšin Hoti
Život
Ukšin Hoti je rođen 1943. godine u mestu Velika Kruša, u opštini Orahovac. Studirao je Filozofski fakultet Univerziteta u Prištini. Po završetku obrazovanja, radio je kao univerzitetski profesor u Prištini. U vreme studenskih demonstraija 1981. godine u Pristini bio na dužnosti Pokrajinskog sekretara Socijalisticke Pokrajine Kosove [SAPK] za odnose sa inostratnstvo. On nije osudio demonstraije već je rekao da studenti imaju pravo da traže unapredjenje statusa Kosova u republiku. Kratko vreme je bio vođa Partije nacionalnog jedinstva (Unikomb), dok nije uhapšen 17. 05. 1994 od strane Miloševićevog režima, i osuđen na pet godina robije zbog političke deklaracije koju je nosio u džepu.[3] U završnici svog suđenja Uksin Hoti se obratio Sudskom veću rečima:
Koča Popović
Sukob na književnoj ljevici
Krajem 1940. godine Koča je ponovo uhapšen i mučen u zatvoru. U zatvoru na Adi Ciganliji je ležao šest meseci, a na slobodu je pušten početkom marta 1941. godine. Koča se, navodno, u zatvoru nedostojno držao pred klasnim neprijateljem, zbog čega je isključen iz KPJ februara ili marta 1941. Prema Đilasu, Koča je posle "kraćeg batinanja odao Rankovićevo ime". Prema Koči: "Đilas se slabije držao na robiji. Nepošteno je mene oklevetao iako je znao da nisam odao autora nacrta proglasa (Đilas je autor) i niko zbog mene nije uhapšen."
Ukšin Hoti
Život
Za vreme bombardovanja FRJ Hoti je bio na izdržavanju kazne u Sremskoj Mitrovici, međutim naredbom ministra unutrašnjih poslova Srbije, Dragoljuba Jankovića on i mnogi drugi zatvorenici za tkz. “politički delikt” su prebačeni u zatvor u Dubravi u blizini Istoka – Peć. Trebao je biti pušten iz zatvora 17. maja 1999. u ponedeljak, ali je otpušten 16. maja, u nedelju što je bio jako neuobičajen da za otpuštanje. 17. aprila 1999. godine njegov branilac dr. Husnia Bitić je obavestio nadležne organe u zatvoru Sremska Mitrovica da će na dan otpuštanja Hotija iz zatvora doći da ga odveze do kuće. Rečeno mu je da telefonira prvog radnog dana posle prvog maja. 4. maja advokatu je rečeno da je Hoti prebaćen u Niš. Kada je nazvao zatvor, rekli su mu da je on premešten u Dubravu, blizu Istoga kod Peći. Istog dana branilac je pisao Ministarstvu pravde da Hoti ne bude otpušten iz Dubrave, već da ga prebace u neki od zatvora u Srbiji, a da troškove prevoza fakturišu na račun branioca, jer je nameravao prevesti ga do Temerina kod Novog Sada gde će preivremeno boraviti do okončanja bombardovanja. Istog dana je sličan zahtev predao i kabinetu Predsednika Republike Srbije, gospodinu Milanu Milutonoviću, a sutradan pismo slične sadržine je u ime Ukšinove sestre branilac predao kabinetu predsednika Milutinovića. Nažalost svi su napori bili uzaludni.
Dela
Napisao je nekoliko knjiga i eseja, između ostalog:
Koča Popović
Narodnooslobodilačka borba
minijatura|Smotra Prve proleterske brigade 7. novembra 1942. godine u Bosanskom Petrovcu.
Oružanu borbu protiv fašizma započetu u Španiji, Popović nastavlja u redovima Vojske Kraljevine Jugoslavije kao komandant trupe pukovske komore. Zarobljen je kod Ivanjice nakon aprilskog sloma 1941. godine, ali je odmah pobegao iz zarobljeništva.
Sa partizanima je od izbijanja ustanka u Srbiji jula 1941. godine. Ponovo primljen u Partiju avgusta ili septembra 1941. Bio je komandant Kosmajskog partizanskog odreda. Nakon toga je postao komandant Posavskog odreda. Pod njegovom komandom vođene brojne ustaničke borbe i izvojevane mnoge pobede u okupiranoj Srbiji u leto i jesen 1941. godine. Sa dužnosti komandanta Posavskog odreda postavljen je za komandanta grupe odreda u Šumadiji i zapadnoj Srbiji.
Novembra 1941. komandovao je zaštitnicom koja je obezbeđivala povlačenje Vrhovnog štaba i glavnine partizanskih snaga iz Užičke republike za Sandžak, u vreme Prve neprijateljske ofanzive. Prilikom formiranja Prve proleterske brigade, prve regularne jedinice Narodnooslobodilačke vojske, u Rudom 21. decembra 1941. godine, Koča Popović je postavljen za prvog komandanta. Za vreme čitavog rata brižljivo je vodio svoj dnevnik koji je izašao nakon rata pod imenom "Dnevnik o ratnom putu Prve proleterske brigade". Početkom 1942. godine, pod Kočinom komandom brigada je vodila borbe u istočnoj Bosni, i izvršila čuveni Igmanski marš da bi izbegla uništenje. Pod njegovom komandom, brigada je izvršila pohod u Bosansku krajinu i izvojevala mnoge blistave pobede:
1. novembra 1942. Koča Popović je postavljen za komandanta Prve proleterske divizije i na toj dužnosti je ostao do 5. oktobra 1943. godine. Divizija se naročito istakla u Četvrtoj neprijateljskoj ofanzivi: borbama koje je vodila na Ivan-planini; protivudarom Glave operativne grupe kod Gornjeg Vakufa i u zaštitnici Grupe i Centralne bolnice zatvarajući pravce: Bugojno-Prozor i Kupres-Šujica-Prozor. U ovoj ofanzivi mu je pala neprijatna uloga da bude jedan od partizanskih pregovarača sa Nemcima u Gornjem Vakufu o prekidu neprijateljstva i razmeni zarobljenika. Ovi martovski pregovori su ostali zabeleženi i po tome što je jedino Koča pregovarao pod punim imenom i prezimenom, dok su Milovan Đilas i Vladimir Velebit koristili lažna imena.
Tokom bitke na Sutjesci, Koča je našao slabu tačku u nemačkom obruču i doprineo spašavanju partizanske glavnine. 9. i 10. juna 1943. godine njegova Prva proleterska divizija je, uz velike gubitke, probila obruč 369. nemačke divizije kod Bilanovaca, te 12. juna na komunikaciji Foča-Kalinovik i 17. juna Prača-Renovica, čime je otvorila put operativnoj grupi divizija NOVJ. Peko Dapčević je rekao Titu da moraju za Kočom, jer ako ne pođu odmah, probijaće se istim putem pod težim uslovima. Iako je ostalima omogućio izlaz iz krajnje teške pozicije, Koča je posle proboja kritikovan, jer je proboj učinio samoinicijativno, izgubivši komunikaciju sa Vrhovnim štabom. Govorilo se da je Prva proleterska "pobegla" i ostavila druge jedinice i Vrhovnog komandanta. Vrhovni komandant nije usvojio predlog da se pohvali Prva proleterska koja je izvršila prodor. S druge strane, komandant 369. divizije smenio je komandanta borbene grupe majora Henea, čije je jedinice razbio Koča.
Vrhovni komandant Tito je, 10. avgusta 1943. godine, svojim najvišim komandantima dodelio oficirske činove. Kosta Nađ, Peko Dapčević i Koča Popović su tada postali pukovnici, a desetak dana kasnije generali. Petog oktobra 1943. godine, Koča je postavljen za komandanta Prvog proleterskog korpusa NOVJ i na toj dužnosti ostao je do kraja jula 1944. godine. Za to vreme Korpus se naročito istakao protiv nemačkog 15. brdskog armijskog korpusa u centralnoj Bosni; u prvoj banjalučkoj operaciji; drvarskoj operaciji i u drugim borbama. 1. novembra 1943. godine je, zbog posebnih zasluga na ratištu, unapređen u čin general-lajtnanta.
mini|190px|Koča Popović ponovo u Srbiji, [[1. 9. 1944.]] Konstantin Popović je jula 1944. godine postavljen za komandanta Glavnog štaba NOV i PO Srbije. To je bilo vreme kada se težište borbenih dejstava NOVJ i svih drugih zaraćenih strana, prenosilo na Srbiju, pred odlučujućom bitkom za njeno oslobođenje. I pored njegove ključne uloge u borbama za oslobođenje Srbije, neki ga smatraju odgovornim za savezničko bombardovanje nemačkih položaja u Leskovcu, koje je izazvalo ogromne civilne žrtve.
Neko vreme bio je komandant južne grupe divizija, a januara 1945. godine postavljen je za komandanta Druge armije. U Štab Druge armije su ušli još i: general-major Radovan Vukanović, kao pomoćnik generala Koče Popovića, pukovnik Blažo Lompar, kao politički komesar Armije i general-major Ljubo Vučković, kao načelnik Štaba Armije. Armija se istakla u završnim operacijama za oslobođenje Jugoslavije, svojim dejstvom u pravcu: Užice-Sarajevo-Banjaluka-Karlovac-Zagreb.
Tokom Narodnooslobodilačke borbe, uvek je bio član najviših političkih predstavništava nove Jugoslavije. Bio je član AVNOJ-a od Prvog zasedanja (1942. godine), a Predsedništva AVNOJ-a od Drugog zasedanja, novembra 1943. godine.
Razdoblje SFRJ
Nakon rezolucije Informbiroa i pogibije dotadašnjeg načelnika generalštaba Arsa Jovanovića, Koča Popović je 1948. postao načelnik Generalštaba JNA sa činom general-lajtnanta, a kasnije i general-pukovnika. Kao Načelnik Generalštaba poduzeo je pregovore sa zapadnim silama oko modernizacije vojske tokom sukoba sa SSSR-om. Imao je značajnu ulogu u američkom naoružavanju Jugoslavije. Otišao je u Vašington, Pentagon, razgovarao sa američkim generalima, šefom CIA... Posredno je vezao Jugoslaviju za NATO pakt, Balkanskim paktom sa Grčkom i Turskom, radi osiguranja od sovjetske intervencije.
mini|190px|Koča Popović na čelu jugoslovenske delegacije na zasedanju Generalne skupštine Ujedinjenih Nacija. 23. decembra 1951. godine, objeležavana je desetogodišnjica formiranja Prve proleterske brigade. Ukazom Prezidijuma Narodne skupštine FNRJ dijeljeni su ordeni. Među 282 nova nosioca ordena Narodnog heroja nije bilo Koče Popovića. Preživeli pripadnici Prve proleterske brigade dočekali su Vrhovnog komandanta ispred Doma Garde u Topčideru povicima: „''Koču za heroja! Koču za heroja!''“. Tada je Tito, opominjući okupljene, rekao: "Ako drug Koča nije proglašen za narodnog heroja, to ne znači da neće..." Koča je na položaju Načelnika Generalštaba JNA ostao do 27. januara 1953. kada je svoju dužnost prepustio još jednom proslavljenom partizanskom generalu, Peki Dapčeviću. 27. aprila 1953. je preveden u rezervu. Posle završetka vojnog službovanja najviše se posvetio političkim poslovima. 27. novembra 1953. godine dodeljen mu je Orden narodnog heroja.
Od januara 1953. do 1965. godine bio je član Saveznog izvršnog veća i sekretar za inostrane poslove SFRJ. U tom periodu Jugoslavija je izgradila svoju spoljnu politiku aktivne miroljubive koegzistencije i postala vodilja međunarodne saradnje i politike nesvrstanosti. Koča Popović je učestvovao kao šef jugoslovenskih delegacija na zasedanjima Generalne skupštine Ujedinjenih Nacija. Svojom zapaženom aktivnošću u UN-u i zalaganjem za principe miroljubive koegzistencije značajno je doprineo povećanju ugleda i afirmaciji Jugoslavije u svetu.
mini|190px|Koča Popović, šef diplomatije, prima odlikovanje od [[Haile Selasije|Haile Selasija.]] Koča se zalagao za iskorake u pogledu demokratije. Posle uklanjanja Rankovića na Brionskom plenumu, Koča je 1966. prihvatio dužnost potpredsednika Republike, postavši simbol opšte liberalizacije društvenog života i slabljenja ideoloških stega. Kako je video da je funkcija formalna, i da nema nekog uticaja, povukao se već naredne 1967. godine. Za člana Centralnog komiteta SKJ biran je na Šestom, Sedmom i Osmom kongresu SKJ, a član Predsedništva CK SKJ postao je oktobra 1966. godine. Bio je član prvog CK KP Srbije, a na Desetom Kongresu izabran je za člana stalnog dela konferencije SKJ. Bio je član Saveznog odbora SUBNOR-a Jugoslavije od 1966. do 1982. godine.
Koča se definitivno povukao iz politike 1972. godine, nakon čistke "liberala" u Srbiji. On je podržavao politiku koju je vodilo tadašnje uže partijsko rukovodstvo Srbije, takozvani liberali. Proskribovanim liberalima (Latinka Perović, Marko Nikezić, Mirko Tepavac) je pružio veliku podršku. Oni su bili izloženi žestokoj kampanji kao antititoisti, sovjetofobi, i slično. Koča je zajedno sa njima dao ostavku na sve funkcije, čime se faktički razišao sa Titom.
1973. godine na Tjentištu se obeležavala 30. godišnjica bitke na Sutjesci, čemu su prisustvovale mnoge zvanice iz zemlje i inostranstva. Koča nije bio pozvan, zbog svog političkog istupanja na strani smenjenog srpskog rukovodstva. Koča je došao svojim "spačekom", smestio se u vojne šatore sa bivšim borcima, i otišao sledećeg jutra.
Koča ja iskazao poslednju počast Vrhovnom komandantu Titu na sahrani, kao jedan od odabranih saradnika koji su nosili njegov kovčeg. Ubrzo nakon Titove smrti izbile su demonstracije na Kosovu 1981. godine, koje su pratila masovna hapšenja i suđenja Albancima. Koča je smatrao da je sloboda drugih neodvojiva od sopstvene slobode i govorio da Albanci mogu biti državljani Jugoslavije, ali ne mogu biti srpski podanici.
Za života bio dva puta oženjen, najpre sa Verom Bakotić, a posle rata sa Lepom Perović, provoborkinjom iz Banjaluke. Dece nije imao.
Raspad SFRJ
mini|190px|Grob Koče Popovića u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u [[Beogradu.]] Koča Popović je, u dubokoj starosti, ponovo izašao u javnost uoči raspada SFRJ, kako bi delovao na ublaženje i mirno rešenje jugoslovenske krize. Koča je Jugoslaviju razumevao kosmopolitski, a sve te nacionalne borbe za njega su bile "sitne plemenske borbe" (Perović). Nakon Miloševićevog neuspelog "mitinga istine" u Sloveniji, Koča je kritikovao anti-slovenačko pisanje beogradske Politike rečima:
Do kraja života živeo je u Beogradu, gde je i umro 20. oktobra 1992. godine. Poslednja želja mu je bila da na odru, ispred krematorijuma, bude sam, da pored njegovog kovčega izostane defile hipokrita. Svoju imovinu, koja se sastojala od spisa, beležaka, dokumenata, fotografija, radne sobe, velike biblioteke i kolekcije gramofonskih ploča, zaveštao je kao legat Arhivu Beograda.
Od 2005. godine, Kočin legat dostupan je istraživačima.
Književni rad
mini|190px|Korice knjige "Nacrt za jednu fenomenologiju iracionalnog" (1931), značajno delo srpskog nadrealizma. Koča Popović je objavio mnoštvo nadrealističkih spisa i članaka između dva rata, među kojima: U tom periodu je sa Markom Ristićem objavio jedno od najznačajnijih programskih spisa srpskog nadrealizma:
U međuratnom periodu je takođe pisao protiv rastućeg fašizma:
U vreme sukoba na književnoj ljevici piše odgovor na Krležin Dijalektički antibarbarus:
Nakon drugog svetskog rata, napisao je više knjiga ratne tematike, među kojima su najznačajnije:
Odlikovanja
Odlikovan je brojnim visokim jugoslovenskim i stranim odlikovanjima:
Literatura
Narodni heroji Jugoslavije, "Mladost" Beograd, 1975. godina
Wangelnstedt
Vangelnštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 32 opštinska središta okruga Holcminden. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 652 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3255036.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Holcminden Vangelnštet se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Holcminden. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 260 metara. Površina opštine iznosi 15,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 652 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 43 stanovnika/km².
Kosmos-1130
Kosmos-1130 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1130 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 25. septembra 1979. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1130 je bio komunikacioni satelit.
Cipollara, Avellino
Cipollara je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 461 m.
Il Castello, Ferrara
Il Castello je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Pettana, Lecco
Pettana je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 290 m.
Lăcustenii de Sus, Lăcusteni
Lăcustenii de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Lăcusteni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 332 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
Beau Bridges
Beau Bridges (rođen kao Lloyd Vernet Bridges III.,, 9. prosinca 1941.) je američki glumac.
Sin je glumca Lloyda Bridgesa i Dorothy Dean Simpson. Dobio je ime po sinu Ashlieya Wilkesa, lika iz romana Prohujalo s vihorom, kojeg su njegovi roditelji čitali u vrijeme kada se rodio. Njegov brat Jeff Bridges je također glumac. Glumio je u brojnim filmovima i TV serijama.
La Tizapa, San Marcos
La Tizapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Marcos.
Agua del Sabino, Villa Sola de Vega
Agua del Sabino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa Sola de Vega.
La Tizapa, San Marcos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1404 m.
Efikasan odgovor na potrebe potrošača
Efikasan odgovor na potrebe potrošača je zajedničko telo proizvođača i trgovaca sa ciljem da se eliminišu nepotrebni troškovi iz lanaca snabdevanja. ECR je takođe noviji koncept u logistici i menadžmentu koji promoviše kolaborativni menadžment u svim fazama lanca snabdevanja tj. proizvodnje i distribucije sa ciljem smanjenja ukupnih troškova te povećanja profita i koristi za sve učesnike u lancu
Istorija
Od sredine osamdesetih godina do izražaja dolazi potreba za koordiniranim menadžmentom lanaca snabdevanja usled više faktora među kojima želimo da istaknemo:
Tokom druge polovine XX veka došlo je do izrazitog ubrzavanja internacionalizacije privrednih aktivnosti i skraćivanja poslovnih ciklusa što je, u kombinaciji sa drugim faktorima, dovelo do punog izražaja neadekvatnosti klasične organizacije lanaca snabdevanja. Naime u klasičnoj poslovnim praksi, koje nažalost prevladavaju kod nas i dalje, odnosi kompanija u lancu snabdevanja opterećeni su antagonizmom. Recimo, dobavljači neke komponente preferiraju da pošiljke isporučuju u količinama i terminima koji su za njih optimalni što sa druge strane može prouzrokovati povećane troškove skladištenja ili čak zastoje u proizvodnji. Dodatni problemi nastaju usled usredsređenosti na deljenje kolača tj „obaranje“ ili povećanje cene usluge umesto da se kompanije fokusiraju na povećanje kolača kao primaran cilj, a potom da dele kolač. Logistika je među oblastima u kojima antagonistički odnosi ostavljaju najviše posledica jer je karakterišu „konfliktnost i obrnuta proporcionalnost troškova glavnih logističkih aktivnosti“. Gotovo da ne postoji logistička aktivnost čija racionalizacija ne dovodi do rasta troškova u drugim delovima lanca (npr. uštede po osnovu povećanja veličina pošiljki po pravilu znače i rast troškova skladištenja niže u lancu snabdevanja) Tokom osamdesetih su mnoge kompanije osetile, sa jedne strane nemogućnost da se ustaljenim načinima dođe do konkurentne prednosti, a sa druge pritisak međunarodne konkurencije. Logistika je mnogima pružila izlaz jer je dugo bila zapostavljena te je njena „neistraženost“ nudila mnoge mogućnosti za sticanje konkurentne prednosti. Najviše mesta za povećanje efikasnosti je svako bilo u lancima snabdevanja koji su patili od raznih dezekonomija usled antagonističkih odnosa između učesnika u njima. U takvim okolnostima su nastale inicijative za koordinacijom aktivnosti u lancu snabdevanja među kojima se ističe efikasan odgovor na zahteve kupaca (Efficient consumer Response - ECR). Osnovni motiv za primenu ECR-a je to što se njegovom implementacijom ostvaruje smanjenje konačne cene na polici od čak 10% što se može prevesti u profit i/ili izrazitu konkurentnu prednost. U ovom radu ćemo pokušati da ukažemo na neke prednosti zajedinčkog menadžmenta lanaca snabdevanja, a posebno ERC-a kao koncepta koji je posebno relevantan za prehrambenu industriju i maloprodajne lance.
Nastanak
Trgovina prehrambenom robom iziskuje natprosečnu koordinaciju između dobavljača i trgovaca, naročito po pitanju lako kvarljivih artikala. Logistički troškovi učestvuju znatno u ceni prehrambenih artikala, te stoga ne čudi što je krajem osamdesetih pokrenuta inicijativa između velikih trgovinski lanaca i njihovih dobavljača da se smanje troškovi kroz koordinaciju logistike tj. lanca snabdevanja.
Među stimulansima koji su prosto prisiljavali kompanije je svakako i to što su potrošači zahtevali sve kvalitetniju, sve raznovrsniju, sve jeftiniju robu sa svih strana sveta i to u vreme kad njima odgovara. Voljnost kompanija da rade na koordinaciji lanaca snabdevanja je takođe izraz želje da se stekne kolika-tolika sigurnost u poslovanju i umanje posledice internacionalizacije konkurencije.
Kao rezultat više odvojenih napora da se koordinišu lanci snabdevanja i želje da se stečena znanja razmena, a praksa unapredi formirano je udruženje ERC u Americi 1993.Prvo ECR udruženje u Evropi je osnovano u Briselu 1997. godine. Kasnije, osnivaju se i asocijacije na nivou zemalja.
ECR generalno
Razna ERC udruženja širom sveta vole da upotrebljavaju skoro altruističke definicije ECR-a. Tako možemo čuti da je ECR
„Zajednički rad, kako bi se bolje i brže ispune želje potrošača, a pritom i snizile cene“
ili pak definicija ECR udruženja Australije: „ECR je poslovni koncept sa ciljem da se bolje zadovolje potrebe potrošača kroz zajednički rad proizvođača i trgovinskih partnera.“
Evropska inicijativa za ERC opisuje ERC kao:
Modele ECR Evropa je kooperativna strategija između maloprodavaca i proizvođača sa ciljem da se želje potrošača ispune bolje, brže i sa manje troška.
Za poimanje ECR je možda najkorisniji opis Kanadske asocijacije koji je uz to i najmanje altruistički
'„ECR je inicijativa sa ciljem da se smanje troškovi u celoj grani. Kompanije u celom prehrambenom sektoru rade zajedno sa ciljem da eliminišu neekifkasne metode i aktivnosti koje ne dodaju vrednost kupcima.“'
Daljim citiranjem definicija iz akademske sfere bi se videlo da je zapravo glavni izvor smanjenja troškova primenom ECR dolazi iz saradnje i deljenja informacija između subjekata u lancu snabdevanja iz čega proizilazi da glavni izazovi u primeni ECR-a nisu tehnološki već organizacioni. U implementaciji ECR-a javljaju se kako funkcionalne tako i barijere organizacione kulture. Prva prepreka koju kompanije moraju da preskoče je nedostatak poverenja. Naime da bi ceo sistem funkcionisao kompanije moraju da podele relativno osetljive podatke među koje spadaju i informacije o obimu i intenzitetu prodaje te o dinamici utroška inputa u proizvodnji. Takođe trgovci moraju da usklade svoje prodajne planove sa proizvodnim planovima njihovih dobavljača što po pravilu iziskuje da kompanije odustatnu od svojih individualnih maksimalističkih ciljeva. Povrh toga, moraju da se osnuju zajednički sistemi ocenjivanja i merenja uspešnosti udruženih strategija, jer ukoliko se zadrže odvojeni sistemi nagrađivanja i ocenjivanja, menadžment će biti stimulisan na povećanje svog dela kolača, a ne povećanje celog kolača. Naravno, ne želimo da zanemarimo važnost upotrebe adekvatne tehnologije, ali imajući u vidu da sve tehnologije neophodne za implementaciju ECR postoje još od 80-tih godina, smatramo da su trenutno druga pitanja bitnija za uspešnu primenu ECR-a.
Ukratko, osnovni preduslovi za implementaciju ECR-a su:
Oblasti ECR-a
750px
Paxton, Illinois
Paxton je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.473 stanovnika.
Efikasan odgovor na potrebe potrošača
Oblasti ECR-a
Za oblast marketing logistike posebno su interesantne oblasti upravljanja ponudom i omogućivača te ćemo njima posvetiti više pažnje.
Osnove implementacije ECR-a
Pre nego što se pristupi primeni ECR-a, kompanije moraju da utvrde zajedničke standarde poslovanja, naročito po pitanju komunikacije. Od posebnog značaja su standardizacija elektronskog naručivanje i informacija o količinama robe u raznim tačkama lanca snabdevanja. Proces standardizacije je uveliko olakšana sistemima poput EDI-ja koji se primenjuju u većini savremenih preduzeća, međutim on ne pokriva veći deo informacija koje su neophodne za funkcionisanje ECR-a. Preduzeća mogu da koriste standarde usvojene od strane preko 40 nacionalnih i međunarodnih ECR udruženja. U Evropi postoji više nacionalnih udruženja, a središte na Evropskom nivou se, prikladno, nalazi u Briselu. Iako su standardi i procedure koje su usvojila ECR udruženja veoma obuhvatni, ipak i dalje ima oblasti koje preduzeća u lancu snabdevanja moraju sama da pokriju svojim standardima.
Jedan od najvećih izvora smanjenja troškova u sistemu ECR-a proizilazi iz minimalizacije zaliha i drastičnog skraćivanja trajanja ciklusa od proizvodne trake do potrošačke korpe. Smanjenje troškova zaliha povlači sa sobom i smanjenje troškova finansiranja jer se oslobađaju angažovana sredstva u zalihama za druge produktivnije upotrebe. U okviru ECR koncepta dobar deo upravljanja zalihama je sinhronizovan pa čak i zajednički. Osnovne pretpostavke za integrisanje upravljanja zalihama odnosno ECR s
Da bi se ECR sistem efikasno implementirao neophodno je da između poslovnih subjekata postoji određeni nivo poverenja. Oni moraju biti spremni na uspostavljanje višeg nivoa saradnje, koji podrazumeva i usklađivanje poslovnih operacija. Takođe, u kooperaciju je potrebno konstantno ulagati, u čemu značajnu ulogu imaju top menadžeri preduzeća. U implementaciji ECR-a, kao i bilo kojoj drugoj strategiji smanjenja troškova u lancu snabdevanja, jedan od koraka se odnosi i na utvrđivanje nepotrebnih aktivnosti i uskih grla, kako robe tako i toka informacija. Partneri bi trebalo da „skiciraju“ tok od proizvodne linije do police, te da popišu sve aktivnosti u lancu snabdevanja, kao i probleme sa kojima se sreću. Naročito je potrebno evidentirati sve probleme između partnera u lancu. Čest rezultat utvrđivanja aktivnosti u lancu snabdevanja je pronalaženje dupliranih aktivnosti ali i utvrđivanje aktivnosti koje partneri mogu zajednički obaviti i time smanjiti troškove. Informatička osnova ECR-a se mora formirati zajednički. Potrebno je prvenstveno ustanoviti karakteristike neophodnih tokova informacija (koje informacije su potrebne, u kom obimu, kada i kome, a kome nisu potrebne, koliki je obim potrebnih informacija, formiranje zajedničkih baza podataka itd.) Po utvrđivanju neophodnih tokova informacija pristupa se formiranju hardverske i softverske osnove ERC-a.
Veliki broj studija slučajeva i intervjua je pokazao da se efikasna implementacija ECR sistema može ostvariti kroz pilot projekte, pri čemu:
Menadžment kategorije proizvoda je izrazito bitna stavka svakog ECR sistema. Austrijska ECR asocijacija čak izdvaja menadžment kategorije proizvoda kao krunu ECR sistema.
Upravljanje kategorijom proizvoda je po Austrijskom modelu proces planiranja u kojem učestvuju dobavljači i prodavci kako bi kreirali skup proizvoda koji ima pravi balans između zadovoljenja potreba potrošača i troškova proizvodnje i isporuke sa druge strane.
Pored upravljanja kategorijama, značajnu komponentu ECR sistema predstavlja i proces kontinuiranog snabdevanja (CRP), koji se zasniva na bliskoj saradnji i stalnoj razmeni informacija između partnera u lancu.
Problemi u implementaciji ECR-a
Kao što smo već napomenuli, sve tehnologije za primenu ECR-a postoje već više od 25 godina. Zahvaljujući konstantnom padu cena informatičke opreme, više ni malim preduzećima nije problem da se tehnološki pripreme za uvođenje ECR-a.
Problemi su, kako to sve češće biva u logistici, uglavnom organizacione prirode. Među faktorima koje želimo da istaknemo su barijere usled:
Zagovornici ECR ističu kako sistem nije kompleksan nego je samo tako percipiran. Nažalost implementacija ECR-a suštinski nije uopšte jednostavna. U potencijalne probleme primene ECR sistema spadaju: različita shvatanja pojma "ECR" (ECR projekat mora biti jasno preciziran i razumljiv poslovnim partnerima), nerealna očekivanja preduzeća, nedovoljan nivo poverenja (poverenje je potrebno postepeno graditi sa produbljivanjem saradnje u okviru ECR projekta), materijalni nedostaci, tehnički nedostaci u vezi sa automatizacijom pojedinih delova ECR procesa (GS1 i GCI podstiču primenu određenih standarda poslovanja prvenstveno razvijenih za proces snabdevanja - "stranu nabavke"), izostavljanje ECR "načina razmišljanja" iz poslovne strategije i nedovoljna uključenost top menadžmenta preduzeća.
Razumljiva je, iako ne baš sasvim opravdana, zabrinutost rukovodstva oko posledica deljenja podataka o njihovim procesima sa partnerima u lancu naročito kad se ima u vidu da krajni partner (trgovac) ima iste takve kontakte sa neposrednom konkurencijom te da postoji mogućnost da podeli osetljive podatke o politici cena i promocija tokom sledećeg perioda.
Dodatni izvor otpora promenama je što ECR zahteva delom procesno organizovanje i stvaranje koordinacionih timova između učesnika u lancu snabdevanja ili drugim rečima redistribuciju nadležnosti. Svaki nagoveštaj promene u nadležnostima izaziva otpor rukovodstva usled prirodnog straha od erodiranja sopstvene pozicije.
U istraživanjima koja su sprovedena od strane Australijskog ECR udruženja, proizvođači često doživljavaju ECR kao još jedan korak dalje u degradaciji njihovog položaja prema maloprodajnim lancima. Koliko ERC utiče na erodiranje položaja proizvođača u lancu snabdevanja je još nerasvetljeno pitanje, ali je sigurno da proizvođači imaju opravdan strah proizašao iz značajne degradacije njihovog položaja tokom prethodnih dvadesetak godina.
Uspešnosti
ECR je već dovoljno dugo prisutan te se mogu dati prve procene uspešnosti njegove implementacije. Ipak, velika revolucija najavljivanja od promotera ECR-a je izostala. Posle osam godina primene u Austriji, procenjuje se da 63 članica nacionalne asocijacije godišnje uštedi oko 100 miliona evra što je omogućilo smanjenje cene za krajnjeg potrošača od 0,63%. Iako su uštede za potrošače minimalne, imajući u vidu niske marže i visoku stopu obrta u prehrambenoj maloprodaji povećanje profita ili pak konkurentnosti nije zanemarljivo. Treba napomenuti da najveći trgovinski lanac u Austriji ne učestvuje u ECR-u. U Austriji kao i drugim zemljama u kojima postoje ECR inicijative stoji da ne samo da željeni rezultati nisu ostvareni već mere iz domena standarda i integratora su i dalje daleko od pune implementacije. U zavisnosti od teze koju zagovaraju neki stručnjaci tumače gore navedene podatke kao dokaz da je ECR promašaj, dok drugi ističu da je ECR doneo koristi i kad nije do kraja sproveden, te da će se pravi rezultati osetiti tek u narednoj deceniji.
Svakako stoji da je bilo nerealno očekivati da će se ECR sprovesti u Evropi tokom jedne decenije s obzirom na sveobuhvatnost promena koje zahteva. Prosto nije realno da će menadžeri promeniti metodologiju poslovanja ustaljenu tokom prethodnih nekoliko decenija. ECR nije ostao samo ograničen na prehrambenu industriju, već se proširio i na farmaceutsku i zdravstvenu delatnost (EHCR - Efficient Health-Care Response) i tekstilnu između ostalih.
Kritičari ECR ističu kako to zapravo nije nov koncept nego samo „staro vino u novim bocama“. ECR svakako nije revolucionarna novina u svim svojim aspektima već je u suštini Just in time logistička strategija u prehrambenoj industriji obogaćenja drugim strategijama. Bilo bi veoma pogrešno poistovetiti ECR sa čistom efikasnom strategijom punjenja polica. ECR objedinjuje JIT sa marketingom i drugim disciplinama i upravo u kreativnoj kombinaciji već postojećih znanja i veština se sastoji prava vrednost ECR.
Češalj (TV drama)
Češalj je jugoslavenska TV komedija u produkciji RTV Zagreb emitirana 1983. godine. Režirali su je Tinko Globočnik i Georgij Paro, a scenarij je napisao Fadil Hadžić
Colonia Cardenista, La Huerta
Colonia Cardenista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini La Huerta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 289 m.
Rancho Tres R, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Šuljci
Šuljci su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Foča koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 328 stanovnika.
Providence County, Rhode Island
je okrug u američkoj saveznoj državi Roud Ajland.
Tilozin
Tilozin je organsko jedinjenje, koje sadrži 46 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 916,100 Da.
Providence County, Rhode Island
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 626.667, što je 5.065 (0,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Wangerland
Vangerland je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 7 opštinskih središta okruga Frisland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 10.105 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3455020.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Frisland Vangerland se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Frisland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2 metara. Površina opštine iznosi 175,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 10.105 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 58 stanovnika/km².
Opći izbori
Opći izbori je izraz kojim se u užem smislu označavaju izbori za vrhovne ili najvažnije organe vlasti u nekoj državi. Taj se izraz gotovo u pravilu koristi za države s parlamentarnim ili westminsterskim sistemom vladavine, te označava izbore za vrhovno zakonodavno tijelo ili nacionalni (ili federalni) parlament, tj. parlamentarne izbore.
Kosmos-1131
Kosmos-1131 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Opći izbori
U zemljama koje imaju dosljedniju podjelu vlasti, odnosno kongresni sistem vladavine, izraz opći izbori se koristi za izbore za više različitih organa ili razina vlasti, a koji se održavaju na isti dan. Tako se pod općim izborima u SAD mogu smatrati izbori za predsjednika, Senat i Predstavnički dom Kongresa, te istovremeno održani izbori za organe pojedinih država, okruga i gradova.
Kosmos-1131
Kosmos-1131 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 25. septembra 1979. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1131 je bio komunikacioni satelit.
Los Nogales, Casas
Los Nogales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Casas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 460 m.
Ghārib al Jaḩīm, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 660 m.
Estación Patti, La Piedad
Estación Patti je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini La Piedad.
Tartiglia, Arezzo
Tartiglia je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Estación Patti, La Piedad
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1691 m.
Tartiglia, Arezzo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 594 m.
Ždrijeb (izbori)
Danas se u nekim zemljama ponekad primjenjuje u izuzetno rijetkim situacijama kada dva kandidata na redovnim izborima dobiju istovjetan broj glasova.
Centralia, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.027, što je 253 (6,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Paso del Canal, Pueblo Viejo
Paso del Canal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Pueblo Viejo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Opsada Naksosa (499. pne.)
Opsada Naksosa (500. pne. - 499. pne.) predstavljala je sukob između Perzijanaca pod Megabatom kojima su pomagali Jonski Grci pod Aristagorom i naksijanskih izgnanika s jedne, te otoka Naksos s druge strane. Smatra se prvim velikim okršajem grčko-perzijskih ratova koji će trajati sljedeća pola vijeka.
Godine 500. pne. su kod Aristagore, miletskog tiranina, došli Naksijanci prognani nakon ustanka na svom otoku. Oni su od Aristagore zatražili da im oružjem pomogne da se vrate na otok, a oni bi ga zauzvrat priznali kao svog vladara. Aristagora je pristao, ali je prethodno dobio dozvolu i pomoć od svog sizerena – perzijskog vladara Darija I – koji mu je poslao 200 brodova i veliki broj vojnika pod vodstvom Megabata. Nekoliko dana nakon što je flota isplovila iz Mileta, Aristagora i Megabat su se posvađali zato što je Megabat kaznio jednog od Aristagorinih prijatelja zato što na brodu nije imao straže.
Iste je noći Megabat poslao glasnika na Naksos kako bi ih upozorio da dolazi perzijska vojska. Kada su perzijsko-jonske snage došle, ispostavilo se da su Naksijanci spremni za dugotrajnu opsadu. Naksos se odupirao napadačima četiri mjeseca sve dok Perzijancima nije počelo nedostajati zlata i drugih resursa, te su bili prisiljeni na povlačenje.
Za Artaferna, Darijevog brata i Aristagorinog prijatelja, neuspjeh opsade je predstavljao veliku sramotu, pogotovo nakon što im je Aristagora obećao brzu pobjedu. S obzirom da je stekao neprijatelje među dva moćna perzijska velmože, Aristagora je zaključio da nema budućnost u Perzijskoj Monarhiji, te je odlučio pokrenuti jonski ustanak.
Tinnura, Oristano
Tinnura je naselje u Italiji u provinciji Oristano, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 268 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 330 m.
Kilmarnock
Geografske karakteristike
Kilmarnock leži na zapadu Škotske, svega desetak kilometara od zaljeva Firth of Clyde, udaljen oko 37 km južno od centra Glasgowa, pa je samo njegov metropolitanski dio. Kroz grad protiče rijeka Irvine.
Historija
Kilmarnock je status grada dobio 1591. ali se pročuo tek u 17. vijeku po svojim manufakturno izrađenim kapama (Kilmarnock Cowls). Kasnije je postao slavan po svojim tepisima, koji se još uvijek proizvode. On je ipak najpoznatiji po proizvodnji whiskya - Johnny Walker kog je 1820 počeo proizvoditi lokolni trgovac istog imena.
Grad još uvijek ima dobro očuvan historijski centar kog je opjevao pjesnik Robert Burns, koji je svoju prvu zbirku upravo objavio u Kilmarnocku 1786.
Grad je njemu u čast podigao spomenik, sa muzejom u Parku Kay.
Tres Hermanos, Tuxtla Gutiérrez
Tres Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tuxtla Gutiérrez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 861 m.
Tantizohuiche, Ciudad Valles
Tantizohuiche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 177 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Kosmos-1132
Kosmos-1132 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1132 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 25. septembra 1979. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1132 je bio komunikacioni satelit.
Gvineja Bisau
Gvineja Bisau je država u zapadnoj Africi. Na zapadu izlazi na Atlantski ocean, a graniči sa Senegalom na sjeveru i Gvinejom na istoku i jugu.
Williston, North Dakota
Viliston je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 14.716, što je 2.204 (17,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gvineja Bisau
Zemlja je, za razliku od svojih susjeda, od 1963. do 1974. vodila rat za neovisnost, a poslije odlaska Portugalaca oslobodilački pokret PAIGC (Afrička stranka za neovisnost Gvineje i Zelenortskih Otoka) zadržao je politički monopol sve do 1999. s povremenim uplitanjem vojske. Od planova za ujedinjenje sa Zelenortskom Republikom odustalo se 1980. nakon što je mirnim državnim udarom vlast preuzeo João Bernardo Vieira koji je i pobijedio na prvim slobodnim predsjedničkim izborima 1994. Vieira je smijenjen 1999. poslije jednogodišnjeg krvavog građanskog rata u kojem mu je protivnik bio načelnik glavnog stožera vojske Ansumane Mané. Drugi, u siječnju 2000. slobodno izabrani predsjednik Kumba Iala također je smijenjen u državnom udaru 2003.
Gvineja Bisau je jedna od najsiromašnijih zemalja Afrike i svijeta. Poljoprivreda je glavna gospodarska grana, a izvozi se kešu orah i kikiriki. BDP je u 2004. bio 700 USD po stanovniku, mjereno po PPP-u.
Ca' Vandi, Pesaro e Urbino
Ca' Vandi je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 816 m.
Tečići
Tečići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Foča koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 79 stanovnika.
Lesoto
Lesoto je država-enklava u južnoj Africi u potpunosti okružena teritorijem Južnoafričke Republike. Članica je Commonwealtha.
Od 1868. do 1966. područje Lesota, tada zvanog Basutoland, bilo je britanski protektorat izdvojen od okolnog teritorija Južnoafričke Republike. Poslije stjecanja neovisnosti ponovno je uspostavljena tradicionalna monarhija. Nakon duge jednopartijske, a zatim i vojne vladavine prvi slobodni izbori održani su 1993. U devedestima se gospodarska situacija u zemlji pogoršala, pa su protesti nakon izbora 1998. prerasli u široke nemire praćene pljačkom i uništavanjem poslovne četvrti glavnog grada, koji su zaustavljeni tek intervencijom snaga JAR i Bocvane. Od tada se stanje u zemlji smirilo, a gospodarski oporavak ubrzan je nakon stjecanja trgovinskih pogodnosti SAD-a namijenjenih siromašnim afričkim zemljama.
Lesotsko gospodarstvo uvelike je ovisno o susjednoj Južnoafričkoj Republici, gdje je zaposlen velik dio muškaraca. Značaj industrije u gospodarstvu raste, a poljoprivredna proizvodnja pada. BDP za 2004. procijenjen je na 3.200 USD po stanovniku, mjereno po PPP-u.
Prevalencija infekcije virusom HIV je među najvišima u svijetu; virusom je zaraženo oko 29% stanovništva.
Pian delle Betulle, Lecco
Pian delle Betulle je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1477 m.
Aida Hadžialić
Aida Hadžialić (Foča, 21. januar 1987 - ) je švedska socijaldemokratska političarka bosanskohercegovačkog porijekla, koja od 2014. vrši dužnost ministrice za gornje sekundarno i školovanje odraslih u kabinetu premijera Stefana Löfvena.
U Švedsku je zajedno sa porodicom došla kao izbjeglica za vrijeme rata u BiH, i neko vrijeme provela u logoru u Varmlandu, prije nego što se naselila u Halmstad. Pravo je završila na Univerzitetu u Lundu 2010. godine. U dobi od 23 godine je izabrana za vijećnicu u općinskom vijeću Halmstada. Kao kandidatkinja Socijaldemokratske partije se na izborima 2014. natjecala za mjesto u švedskom Parlamentu, ali nije izabrana. Uspkros toga ju je Löfven imenovao u svoj kabinet, učinivši je najmlađim ministrom u historiji Švedske.
Житковица
Житковица је насеље у Србији у општини Голубац у Браничевском округу. Према попису из 2002. било је 142 становника (према попису из 1991. било је 290 становника).