cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Curva, Tingambato
La Curva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tingambato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1739 m.
Brohl
Brol je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 92 opštinska središta okruga Kohem-Cel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 371 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7135016.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kohem-Cel Brol se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kohem-Cel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 240 metara. Površina opštine iznosi 5,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 371 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 63 stanovnika/km².
C10H12N2O5
Molekulska formula C10H12N2O5 se može odnositi na:
Brecha 136 con Kilómetro 82, Matamoros
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
BrH
Molekulska formula BrH se može odnositi na:
Caraula (razvrstavanje)
Caraula ima više značenja:
Zürich
Zürich (njemački izgovor IPA: [ˈtsyrɪç]; u engleskom često Zurich; na srpskohrvatskom fonetski Cirih) je najveći grad u Švicarskoj (broj stanovnika 366,145 prema podacima iz 2004. godine; stanovništvo gradskog područja: 1,091.732) i glavni grad kantona Zürich. Grad je glavno trgovačko i poslovno središte Švicarske, te se smatra jednim od njena dva globalna grada (uz Ženevu).
Ime mu najvjerojatnije dolazi od keltske riječi Turus, za što postoji indicija u obliku grobnog natpisa iz doba rimske vlasti u 2. vijeku n.e. Rimsko ime za grad bilo je Turicum na lokalnom dijalektu njemačkog se naziva Züri [ˈtsyri].
Geografija
thumb|200px|left|Snimka iz zrakoplova, s jugoistoka Grad se nalazi na mjestu gdje rijeka Limmat istječe iz jezera Zürich. Grad je zaokružen sa šumovitim brdima, uključujući Gubrist, Hönggerberg, Käferberg, Zürichberg, Adlisberg, Öttlisberg. Geografski centar grada je Lindenhof, mali brežuljak na zapadnoj obali Limmata, otprilike 700 metara sjeverno odakle rijeka istječe iz jezera. Danas se grad proširio izvan svojih prirodnih hidrografskih granica (tj. brda) i proširio se po kotlinama u susjedstvu prema sjeveroistoku.
Historija
thumb|200px|left|Zürich U rimsko doba, Turicum je bilo mjesto za skupljanje poreza na granici Gallie Belgice i Rætije za robe prevožene preko rijeke Limmata. Karolinški dvorac, koji je unuk Karla Velikog, Ludvig Njemački, izgradio na mjestu rimske palače, spomenut je 835. godine ("in castro Turicino iuxta fluvium Lindemaci"). Ludvig je također osnovao opatiju Fraumünster 853. godine za svoju kćer Hildegard, a benediktanskom samostanu darovao je zemljište Züricha, Urija, i Albisku šumu, i postavio samostan pod njegovom upravom.
1045. godine, Kralj Henrik III. dao je samostanu pravo da drži tržnice, skuplja poreze, i kuje kovanice, čime je nadstojnica samostana efektivno postala vladarica grada.
Zürich je postao indirektno bogat 1218. godine s izumiranjem obitelji Zähringer. Grad se zazidao 1230. godine, obziđujući 38 hektara. Car Fridrik II. promaknuo je nadstojnicu samostana u rang vojvotkinje 1234. godine. Nadstojnica bi postavila gradonačelnika, i često je delegirala kovanje novca građanima grada. Međutim, politička snaga samostana polako je padala kroz 14. vijek, s osnivanjem Zunftordnunga (zakon gilda) Rudolfa Bruna 1336. godine. Brun je također postao prvi nezavisni gradonačelnik, tj. prvi kojeg nije postavila vojvotkinja.
Zürich se pridružio Švicarskoj Konfederaciji (koja je onda bila jako slobodna konfederacija de facto samostalnih država) kao 5. članica 1351. godine. Bio izbačen iz konfederacije zbog rata s drugim članovima konfederacije preko Togenburškog teritorija (Stari ciriški rat). Poražen 1446. godine i ponovno primljen u konfederaciju 1450. godine.
thumb|right|200px|Murerplan 1536. godine
Ulrich Zwingli je započeo švicarsku reformaciju dok je on bio glavni propovijednik u Zürichu. Tu je živio od 1484. godine do smrti 1531. godine.
Grad se morao pokoriti zahtjevima svojih seoskih podanika 1839. nakon takozvanog Züriputscha 6. septembra. Većina grudobrana grada izgrađena u 17. vijeku porušena je bez ikakvog napada, kako bi se ublažio gnjev seljaka zbog gradske hegemonije. Ciriški sporazum između Austrije, Francuske, i Sardinije potpisan je 1859. godine.
Od 1847. godine Spanisch-Brötli-Bahn, prva željeznica na švicarskom teritoriju, spojila je Zürich s Badenom, tad je izgrađen ciriški glavni kolodvor koji je postao nukleus švicarske željezničke mreže. Današnja zgrada glavnog kolodvora datira iz 1871. godine.
Grb
thumb|right|200px|nosač stijega Züricha Plavobijeli grb Züricha dokazan je iz 1839. godine, i izveden je iz plavih i blijelih zastava u upotrebi več iz 1315. godine. Prvo sigurno svjedočenje zastave s istim bojama je iz 1434. godine. Dvoje lavova se nalaze postrance. Crveni Schwenkel na vrhu zastave ima razna tumačenja: Za ciričanine, znak je počasti koji je Rudolf I dao. Susjedi Züricha su se znaku rugali da obilježava uspomenu gubitka te zastave u Winterthuru 1292. godine. Danas se ista zastava upotrebljava kao grb grada i grb kantona.
Muzeji
thumb|right|200px|Jezero Zürich
Privreda
200px|thumb|right|Upravna zgrada banke UBS UBS, Credit Suisse, Swiss Re, i mnogo drugih financijskih institucija imaju sjedišta u Zürichu, koji je i trgovački centar Švicarske. Zürich je i glavno središte of shore barkarstva, u glavnom zbog tajnovitosti švicarskih banka. Računa se da financijski sektor pokriva jednu četvrtinu svih ekonomskih aktivnosti grada. SWX Švicarska Burza se nalazi u Zürichu.
Transport
thumb|250px|Tramvaj u Zürichu Zürich je središte željezničkog, cestovnog, i zračnog prometa. Ima više željezničkih stanica, uključujuči Zürich Glavni Kolodvor, Zürich Oerlikon, Zürich Stadelhofen, i Zürich Altstetten. Cisalpinski, InterCity Ekspresni pa čak i TGV vlakovi staju u Zürichu.
Kroz Zürich prolaze autoputi A1, A3, i A4. A1 ide zapadno prema Bernu i Ženevi i istočno prema Sv. Gallenu; A4 sjeverno prema Schaffhausenu, a A3 vodi sjevernozapadno prema Baselu i jugoistočno uz jezero Zürich i jezero Walen prema Sargansu.
Zürich ima važan međunarodni aerodrom u Klotenu, manje od 10 kilometara sjeveroistočno od centra grada, i vojni aerodrom u Dübendorfu.
Carașova (razvrstavanje)
Carașova ima više značenja:
Zürich
Transport
Uz javni prijevoz postoje brodovi na jezeru i u rijeci, uspinjače, te žičara koja vodi od Adliswila do Felsenegga. Putne karte vrijede za sva sredstva javnog prijevoza (vlak, tramvaj, autobus, brod).
Hoteli
thumb|250px|Zürich
Poslanica Filemonu
Poslanica Filemonu je jedna od knjiga zavjeta i Biblije. Sveti Pavao napisao je poslanicu Filomenu, kršćaninu Kološaninu. Poslanica je najvažniji rani kršćanski tekst o praštanju. Najkraća je od svih Pavlovih poslanica, ima 335 riječi u originalu na grčkom jeziku. Biblijska kratica je Flm.
Sveti Pavao, koji je tada bio u zatvoru (vjerojatno u Rimu ili Efezu) piše prijatelju Filemonu, ženi Apiji i službeniku Arhipu. Filemon je dobrostojeći kršćanin u čijoj kući se održavaju susreti vjernika rane kršćanske zajednice Kološana. Vlasnik je i robova, od kojih je i Onezim. On je razdvojen od Filemona i nije mu više od koristi. Sv. Pavao se susreo s Onezimom, koji je preko njega postao kršćanin i po njemu šalje poslanicu Filemonu u kojoj ga moli, da oprosti Onezimu, pomiri se s njime i prima ga kao ljubljenog brata, a ne više kao roba. "Ako je u čemu skrivio ili ti je što dužan, to meni upiši. Ja, Pavao, potpisujem svojom rukom: ja ću platiti" (Flm 1, 19).
Vjeruje se, da je Filemon primio pismo i poslušao sv. Pavla primivši Onezima kao brata, a ne više kao roba. Onezim je kasnije postao biskup u Efezu, mučenik i svetac.
Poslanicu su citirali britanski i američki borci za ukidanje ropstva.
Carastelec (razvrstavanje)
Carastelec ima više značenja:
C10H18
Molekulska formula C10H18 se može odnositi na:
Tit Anije Milon
Tit Anije Milon Papijan (Titus Annius Milo Papianus, ? - 48. pne.) bio je rimski političar iz doba kasne Republike, poznat po ubistvu popularskog vođe Klodija.
Okrug Ku'aydinah, Hajjah
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 674 m.
Tit Anije Milon
Otac mu je bio izvjesni Gaj Papije Celzo, ali ga je usvojio njegov djed po majci, plebejski političar i bivši konzul Tit Anije Lusko. O njegovom životu nema mnogo podataka sve do 50-ih godina pne. kada je postao jedan od glavnih suradnika Pompeja, trijumvira koji je u to vrijeme bio u zavadi sa Klodijem. Kada je Klodije organizirao strukovne i teritorijalna bratstva - collegia - kao svoju privatnu vojsku za obračun s političkim protivnicima, Pompej je Milonu povjerio da stvori vlastite paravojne formacije sastavljene od gladijatora.
Milon je godine 57. pne. izabran za tribuna, i zahvaljujući svojim naoružanim pristašama je, usprkos pokušajima Klodija da to nasilno spriječi, donio zakon kojim je Klodijev neprijatelj Ciceron vraćen iz izgnanstva. Godine 54. pne. je izabran za pretora, a krajem 53. pne. se natjecao za konzula.
6. decembra 53. pne. ili, po nekim izvorima, 18. januara 52. pne. Klodije i Milon su se slučajno sreli na Apijevom putu u blizini grada Bovillae. Između članova njihove pratnje je smjesta izbio oružani sukob u kome je Klodije ubijen. Na vijest o njegovoj smrti, razbješnjeli Klodijevi pristaše su počeli divljati po Rimu i zapalili niz javnih zgrada, uključujući sjedište Senata. Nakon što je uz vojnu pomoć zaveden red, Milon je doveden pred sud.
Milon je kao branitelja angažirao Cicerona i on je pripremio govor pod naslovom Pro Milone. Međutim, suočen sa snažnim pro-klodijevskim raspoloženjem u Rimu nije ga se usudio izgovoriti, te je Milon proglašen krivim za ubistvo i prognan u Masiliju. Ciceron je poslije tekst govora poslao Milonu koji je na to pismom odgovorio što mu je "drago što govor nije održan, inače ne bi sada uživao u masilijskom vinu".
Poslanica Hebrejima
Poslanica Hebrejima/Jevrejima je jedna od knjiga Novoga zavjeta i Biblije. Premda neki autorstvo pripisuju apostolu Pavlu, većina modernih teologa smatra, da je autor anoniman i nepoznat. Biblijska kratica knjige je Heb/Jev.
Tit Anije Milon
Za vrijeme građanskog rata se Milon godine 48. pne. priključio Marku Celiju Rufu u njegovom anti-cezarovskom ustanku. Ubijen je prilikom opsade grada Compsa u Lukaniji.
Casali Braide, Udine
Casali Braide je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
Poslanica Hebrejima
Nastanak
Ne zna se autor poslanice. Ona ne počinje Pavlovim spominjanjem poput poslanica, koje je napisao apostol Pavao. Razlikuje se u stilu. Iz teksta, može se zaključiti da je pisac muškarac, da je poznavao Pavlova suradnika Timoteja (Heb 13,23) i da je pisao iz Italije (Heb 13,24). Smatra se, da je napisana između 60. i 100. godine. Namijenjena je određenoj skupini ljudi, Hebrejima obraćenima na kršćanstvo, koji su živjeli u gradu (Heb 13,14) te bili progonjeni: "A spomenite se onih prvih dana kada ste, tek prosvijetljeni, izdržali veliku patničku borbu: ovamo javno izvrgnuti porugama i nevoljama, onamo postavši zajedničari onih s kojima se tako postupalo (Heb 10,32-33)".
Sadržaj
Povod za pisanje je sprečavanje krivovjerja, i napuštanje hrišćanske vjere: "čvrsto se držimo vjere (Heb 4,14)". Ta kršćanska zajednica se sastojala od Hebreja (Židova). Nakon početnog oduševljenja, splasnuo je zanos novih kršćana pa je postajala opasnost, da se okrenu od kršćanstva i vrate starim židovskim običajima iz čežnje za prošlošću. Poslanica poručuje, da je Bog po svome sinu, Isusu Kristu sazdao svijet (Heb 1,2) i način kako se dogodilo: "Vjerom spoznajemo da su svjetovi uređeni riječju Božjom tako te ovo vidljivo ne posta od nečega pojavnoga (Heb 11,3)". Uspoređuje se Stari zavjet (kojeg su Hebreji odlično poznavali) s Novim zavjetom. Pisac ih uvjerava, da je Novi zavjet iznad Staroga, kroz usporedbu Isusa Krista u odnosu na anđele (Heb 1,5 - 2,18), Mojsija i Jošuu (Heb 3,1 - 4,16). Isus je nadmoćan njima te je "proglašen od Boga Velikim svećenikom po redu Melkisedekovu" (Heb 5,10). Isusovo svećenstvo je snažnije od svećenstva levita po rodu Aronovu (u Starom zavjetu). U poslanici se jako često citira Stari zavjet. Na kraju poslanice su poticaji, ohrabrenja i pozdravi.
La Manzanita (razvrstavanje)
La Manzanita ima više značenja:
San Juan del Valle (razvrstavanje)
San Juan del Valle ima više značenja:
Caransebeș (razvrstavanje)
Caransebeș ima više značenja:
C10H8
Molekulska formula C10H8 se može odnositi na:
La Maravilla (razvrstavanje)
La Maravilla ima više značenja:
Elk Run Heights, Iowa
Elk Ran Hajts je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.117 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.117 stanovnika, što je 65 (6,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Caracal (razvrstavanje)
Caracal ima više značenja:
Brohl-Lützing
Brol-Licing je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Arvajler. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.590 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7131014.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Arvajler Brol-Licing se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Arvajler. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 70 metara. Površina opštine iznosi 9,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.590 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 281 stanovnika/km².
Pontoni I, Campobasso
Pontoni I je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 580 m.
C10H15N5O10P2
Molekulska formula C10H15N5O10P2 se može odnositi na:
San Juan Diego (razvrstavanje)
San Juan Diego ima više značenja:
Bonloc
Bonlok je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Bajon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 284 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 278 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 123 metara (maksimalnoj 146 m, a minimalnoj 51 m).
Bonaire
Bonaire (Papiamento: Boneiru), karipski otok i posebna politička jedinica unutar Kraljevine Nizozemske. Nalazi se u karipskom dijelu Nizozemske, na jugu Karipskog mora pred obalom Venezuele i pripada tzv. ABC-otocima Malih Antila. Glavni grad Bonairea je Kralendijk (izvorno Koralendijk, što u prijevod s nizozemskog znači koralni nasip). Najstarije naselje je Rincon (u prijevodu s španjolskog kut).
Povijest
Prvi naseljenici Bonairea su bili Caiquetio Indijanci koji su pristigli do otoka oko 1000. godine, došavši s područja današnje Venezuele. Njihove ostatke možemo pronaći u obliku natpisa na kamenima u okolici mjesta Onima, na istočnoj obali Bonairea. thumb|Kolibe koje su koristili robovi 1499. godine na otok među prvim Europljanima pristužu Alonso de Ojeda i Amerigo Vespucci. Oni otok uzimaju pod španjolsku krunu. S obzirom da na otoku nije bilo zlata i kako nije bio prikladan za poljodjelstvo, Španjolci nisu vidjeli potrebu za osnivanjem kolonije. Lokalne Indijance se izvozi kao robove kako bi služili na plantažama u Južnoj Americi. Godine 1526. Španjolci dovoze stoku na Bonaire. Kao posljedica toga, u divlni je moguće pronaći magarce (buriku) i koze (kabritu).
U međuvremenu je između brijegova, u dolini, nastala omanja zajednica pod imenom Rincon, zaštićena od pirata. Stanovnici te zajednice su pretežito osuđenici i vojni zarobljenici.
1633. godine Nizozemska osvaja otok, preuzimajući ga iz posjeda Španjolske. Pada pod vlast Woutera van Twillera, guvernera Nove Nizozemske, te Nizozemske zapadnoindijske kompanije. Potonja uvozi određeni broj robova za poljoprivredu (uglavnom za rad s drvom, kukuruzom i za proizvodnju soli). Robovi koji su proizvodili sol su obitavali u kolibama pored solana. Kolibe je još uvijek moguće vidjeti na jugu Bonairea. Ropstvo je ukinuto 1863. godine. thumb|Proizvodnja soli na Bonaireu Na početku devetnaestoga stoljeća Nizozemska dva puta gubi vlast nad Antilima, koji prelaze u posjed Velike Britanije. Kada Nizozemska konačno dobiva vlast nad otocima 1816. godine, vlada gradi Fort Oranje u Kralendijku kako bi se štitio otok. 1868. se gradi svjetionik unutar Fort Oranje. Sol ubrzo postaje najveći izvor zarade na otoku. Proizvodnja postaje dovoljno velika da se grade četiri obeliska kako bi pomagali brodovima u pristizanju u solane.
Modra (Sanski Most)
Modra je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Sanski Most koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 578 stanovnika.
Capu Piscului (razvrstavanje)
Capu Piscului ima više značenja:
Cheia, Grădina
Cheia je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Grădina.
Modra (Sanski Most)
Istorija
Krajem rujna 1941. godine partizanska Konjička četa, pod zapovjedništvom Petra Đurašinovića, izvršila je napad na ustaško uporište u selu Modri u općini Sanski Most. Konjanici su iz osvete na šovinističkoj osnovi zapalili više kuća u selu. Ustaše su to koristile u promidžbi protiv partizana. Na kasnijim partijskim konferencijama kritizirani su svi odgovorni za paljenje sela.
Cheia, Grădina
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 372 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Bonaire
Povijest
1936. godine muškarci dobivaju pravo glasa. Za vrijeme Drugog svjetskog rata dio otoka služi kao koncentracijski logor za njemačke i nizozemske naciste. Pod kraljicom Julianom Antili postaju 1954. godine autonomni dio Kraljevine Nizozemske. Krajem 2010. godine Nizozemski Antili postaju nezavisna država a Bonaire posebna zajednica unutar Nizozemske. 2012. godine građani Bonairea po prvi puta mogu glasati na izborima za Tweede Kamer (u prijevodu Druga komora). thumb|Jugozapadna obala
Demografija
Bonaire ima prema popisu iz 2013. godine 17,408 stanovnika. 2001. godine je 86% stanovništva bilo nizozemske nacionalnosti, a tek je 52% bilo rođeno na otoku. Velik broj stanovnika dolazi sa otoka Curaçao, otoka Aruba, iz Nizozemske i susjedne Venezuele te Kolumbije te nešto manji broj iz Dominikanske republike, većina kojih su radnici migranti.
Velika većina stanovništva je rimokatoličke vjeroispovjesti (77%). Pored njih postoje i protestantske i evangelističke zajednice (s oko 10% stanovništva).
Službeni jezik je nizozemski. 75% stanovništva doma koristi Papiamento, kreolski jezik nastao ponajprije na temelju španjolskog i portugalskog ali i nizozemskog, engleskog, francuskog te niza afričkih jezika. Osim Papiamenta znatan broj stanovnika koristi španjolski (12%), nizozemski (9%) te engleski (3%). Većina govornika Papiamenta govori i nizozemski, engleski i španjolski.
Ekonomija
Najvažniji ekonomski sektori su turizam i proizvodnja soli. Južni dio otoka je opremljen za prirodnu proizvodnju soli. Bonaire je poznat i po svojim podvodnim parkovima prirode koji su omiljeni među roniocima.
Capu Dealului (razvrstavanje)
Capu Dealului ima više značenja:
C10H16N5O13P3
Molekulska formula C10H16N5O13P3 se može odnositi na:
La Margarita (razvrstavanje)
La Margarita ima više značenja:
San Juan Dos (razvrstavanje)
San Juan Dos ima više značenja:
La Encantada, Parras
La Encantada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Parras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1267 m.
Isleta
mini|Isleta Casino Isleta /Šp. =otočić, mali otok/, indijansko pleme u dolini rijeke Rio Grande, danas na rezervatu Isleta Pueblo, 13 milja (21 km) južno od Albuquerquea u Novom Meksiku. Jedno su od 4 glavna plemena šire skupine Tiwa.
Isleta je utemeljena oko 1300.-te, a njezino ime na španjolskom znači "Little Island." Početkom velikog Pueblo ustanka (1680) mnogi Islete izbjegli su u naselja Hopija u Arizoni, a natrag se vraćaju nakon njegovog okončanja. Guverner Antonio de Otermín 1681. preseljava oko 400 Isleta u područje kod El Pasoa u Teksasu na misiju Corpus Christi de la Ysleta del Sur, gdje će postat poznati kao Isleta del Sur gdje će ih 1968. Teksas priznati kao posebno pleme. Uz njih u isti kraj u Teksasu smješteni su tada i Manso Indijanci na misiju  'Nuestra Señora de Guadalupe' , Piro na  'San Antonio de Senecú'  i  'Nuestra Señora de Socorro' , i Suma na  'San Francisco' . Uz glavni pueblo Isleta na rezervatu u Novom Meksiku nalaze se i manja naselja Oraibi i Chicale.
Capu Câmpului (razvrstavanje)
Capu Câmpului ima više značenja:
Isleta
Populacija Isleta pred Pueblo ustanak iznosila je oko 2,000 Jezik isleta pripada porodici Kiowa-Tanoan, skupini Tanoan.
Ciénega Rabona, San Sebastián Tecomaxtlahuaca
Ciénega Rabona je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Sebastián Tecomaxtlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2456 m.
Gap
Gap je grad u Francuskoj u regionu Provence-Alpes-Côte d'Azur, u departmanu Hautes-Alpes.
El Begüeño, Rioverde
El Begüeño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rioverde.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1015 m.
Gap
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 0.
David Černý
David Černý (Prag, 15. prosinca 1967.) je češki kipar, koji je svojim kontroverznim i provokativnim skulpturama postao poznat po cijelom svijetu. Akademiju za umjetnost, arhitekturu i dizajn završio je 1996. godine u Pragu, gdje i danas živi i radi i gdje su javno izložena brojna njegova djela. Černý se u svojim djelima često igra i s javnošću i s medijima, što mu je donijelo i veliku popularnost, ali i notoritet.
Zona Industriale Comiti, Firenze
Zona Industriale Comiti je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 258 m.
Mrkalji (Oštra Luka)
Mrkalji su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Oštra Luka koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 81 stanovnika.
Las Ollitas Nuevas, Tingambato
Las Ollitas Nuevas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tingambato.
C10H20O
Molekulska formula C10H20O se može odnositi na:
Kornelija Metela
Kornelija Metela (Cornelia Metella, cca. 73. pne. - ?) je bila rimska plemkinja iz doba kasne Republike. Odrasla je u uglednoj porodici Kornelijevaca kao kćer Metela Scipiona i Emilije Lepide. Plutarh je opisuje kao ženu koju je je krasila ljepota i talent za sviranje lire, ali isto tako obrazovanje. Publije Licinije Kras, sin trijumvira Krasa, oženio je nedugo nakon povratka iz galskih ratova. Njihov brak nije potrajao, jer je Publije zajedno s ocem godine 53. pne. poginuo u kod Kare.
Otac je tu situaciju iskoristio kako bi razbio Prvi trijumvirat, te mladu udovicu dao udati za Pompeja, koji je i sam postao udovac nakon smrti voljene Julije, Cezarove kćeri. Brak je označio konačno stavljanje Pompeja na stranu optimata i početak sukoba sa Cezarom koji će godine 49. pne. eskalirati u građanski rat. Kornelija je u tim burnim događajima vjerno pratila supruga - prvo prilikom bijega iz Italije u Grčku, pa nakon poraza kod kod Farsala na otok Lezbos, te konačno u Egipat gdje se Pompej pokušao skloniti kod Ptolemejida. Pompej je neposredno nakon iskrcavanja na prevaru ubijen od strane Egipćana, a Kornelija je to promatrala s palube broda.
Las Ollitas Nuevas, Tingambato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1813 m.
Cornarè, Treviso
Cornarè je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 191 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Manso
Manso (Maise, Mansa, Manse, Manxo) /Sp, 'mild'/, pleme američkih Indijanaca porodice Tanoan čiji se prvi poznati dom izvorno nalazio na donjoj Rio Grande u području Las Cruces, u Novom Meksiku, a od 1659, kod El Pasa u Teksasu gdje ih je preselio franjevac García de San Francisco, i ovdje za njih osnovao misiju Nuestra Señora de Guadalupe de los Mansos. Manso Indijanci po kulturi su nalikovali drugim pueblo Indijancima, ali su bili znatno ratoborniji od njih. Dolaskom u Teksas njihov način života će se izmjeniti. U 17. stoljeću pod utjecajem su Apača, i mnogi će među njima izgubiti identitet. Godine 1883. još ih je nešto preostalo kod El Pasa, a danas imaju potomaka među Tiguex ili Tiwa i Piro Indijancima i u suvremenom plemenu Piro-Manso-Tiwa Tribe, u Pueblo of San Juan de Guadalupe, Las Cruces, Novi Meksiko.
Jemez
Jezik
Jezik jemeza pripada poodici Tanoan a 1990. ima 1,437 govornika, od kojih je tek šestorica bilo monolingualno.
Sela
Jemezi su imali nekih 10 sela, dok ostali nazivi nisu identificirani, viz.: Amushungkwa, Anyukwinu, Astialakwa, Bulitzequa (lokacija nepoznata), Gyusiwa, Kiashita, Patoqua, Setokwa i Wabakwa.
Povijest
Jemezi prvi kontakt sa Europljanima imaju 1541., dolaskom Coronada (c. 1510 – 1554), a u drugoj polovici istog stoljeća posjećuju ih i Espejo (1583) i Oñate (1598). Utemeljenjem misija u ranom 17. stoljeću koncentrirani su oko dva naselja, Gyusiwa (San Diego de Jemez) i Astialakwa. Godine 1680. dolazi do Pueblo ustanka kojega je poveo San Juan Tewa Pope. Ustanak će biti ugušen tek 1694. Vargasovim napadom, u kojem će ih 84 biti ubijeno a 361 odveden u zarobljeništvo. Dvije godine kasnije opet se pobune i pobiju meisionare, pobjegavši nakon toga u zemlju Navaha. Nakon nekoliko godina u egzilu, vrate se u staru domovinu i sagradiše sebi pueblo koji su prozvali Walatoa, "Village of the Bear" na kojemu žive i danas. Godine 1838. pridruže im se i ostaci nadvladanih Pecosa sa gornjeg toka Pecosa, a brojno stanje uključujući obje grupe 1904. iznosilo je 498. današnji Jemezi
Tekst naslova
Kultura Jemeza je sjedilačka i agrikulturna, tipična je ostalim pueblo grupama.
La Mariana (razvrstavanje)
La Mariana ima više značenja:
Camăr (razvrstavanje)
Camăr ima više značenja:
C10H15NO2
Molekulska formula C10H15NO2 se može odnositi na:
Tuscumbia, Missouri
Taskambija je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 203, što je 15 (-6,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Picurís
Picurís, /od Pikuria - those who paint/ maleno pleme Tiwa Indijanaca nastanjeno u istoimenom pueblu u Novom Meksiku na rezervatu Picuris, oko 40 milja sjeverno od Santa Féa. Svoj pueblo osnovali su negdje prije 700 godina, a u novije doba je na njemu preostalo tek 125 ljudi (1980.). Njihov jezik je dijalekt sjevernog tiwa jezika. Srodi su Taosima. U prošlosti su Picurísi bili pod utjecajem Španjolaca i Apača. Danas se u pueblu nalazi 200 godina stara crkva San Lorenzo de Picurís, izgrađena od ćerpiča. Desetog dana mjeseca kolovoza održavaju fešte za svetog Lorenca, uključujući ovdje indijanske plesove i jutarnje trke. Glavnina prihoda dolazi im od turizma: ribolov na jezeru Pu-na Lake, većinsko vlasništvo nad hotelom Santa Fe, prodaja rukotvorina, Picuris Pueblo muzej. Na pueblu Picuris popisom iz 2000 ima čak 1,801 stanovnika, od čega svega stotinjak Picurís Indijanaca.
Privas
Privas je grad u Francuskoj u regionu Rhône-Alpes, u departmanu Ardèche.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 0.
Okrug Wadhrah, Hajjah
Wadhrah je okrug u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 789 m.
Courrensan
Kuransan je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Žers koja pripada prefekturi Kondom.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 375 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 25,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 245 metara (maksimalnoj 178 m, a minimalnoj 95 m).
Calvini (razvrstavanje)
Calvini ima više značenja:
Bolviso, Salerno
Bolviso je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 343 m.
Pedregal San Miguel Kilómetro 2.5, Aguascalientes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1884 m.
Foundation (Asimov)
Serijal o Zadužbini (engleski: Foundation series; na srpskohrvatskom također susrećemo i nazive: Zaklada, Fondacija i Fundacija) je epski znanstvenofantastični serijal Isaaca Asimova koji pokriva razdoblje od oko 500 godina. Sastoji se od sedam svezaka koji su usko povezani, premda ih se može čitati i odvojeno. Naziv Serijal o Zadužbini se ponekad koristi tako da uključuje i serijal o robotima i serijal o Carstvu, koji su smješteni u istom fiktivnom univerzumu samo u ranije vremensko razdoblje i koji su nastali u različitom vremenu autorova života. Ukupno postoji petnaest romana i mnoštvo kratkih priča koje je napisao Asimov, te šest romana koje su napisali drugi pisci nakon njegove smrti, proširujući tako ukupni vremenski period radnje na više od dvadeset hiljada godina. Serijal je visoko cijenjen te je 1966. osvojio jednokratnu Nagradu Hugo za "najbolji serijal svih vremena".
C10H8O
Molekulska formula C10H8O se može odnositi na:
Foundation (Asimov)
Ovo je popis 7 knjiga serijala prema unutarnjem hronološkom redoslijedu, a ne prema dobu nastajanja:
Tematika
Glavna ideja serijala jest to da je matematičar Hari Seldon proveo život razvijajući granu matematike poznatu pod imenom psihohistorija (engl. psychohistory). Koncept psihohistorije razvio je Asimov sa svojim urednikom Johnom Campbellom: koristeći zakone psihologije mase može se predvidjeti budućnost, ali samo u velikim razmjerima; metoda je podložna greškama kada se radi o malenim razmjerima. Funkcionira na principu da je ponašanje mase ljudi predvidivo ako je kvantiteta ove mase veoma velika (jednaka ukupnom stanovništvu galaksije koja ima oko bilijardu stanovnika). Što je veća masa, to je predvidivija budućnost. Koristeći ovu metodu Seldon predviđa pad Galaktičkog carstva, koje obuhvaća cijeli Mliječni put, i mračno doba koje će potrajati trideset hiljada godina do pojave drugog velikog carstva. Kako bi skratio barbarsko doba, Seldon osniva dvije Zadužbine - malena, skrivena utočišta svega ljudskoga znanja - na suprotnim krajevima galaksije. U trilogiji je naglasak na Zadužbini na planetu Terminusu. Ljudi koji tamo žive rade na sveobuhvatnoj enciklopediji i nisu svjesni Seldonovih pravih namjera (jer kad bi bili, varijable bi previše izmakle kontroli). Svrha Enciklopedije je da sačuva znanje fizikalnih znanosti nakon pada Carstva. Lokacija za Zadužbinu je odabrana tako da ona može biti žarišna točka sljedećeg carstva za nekih hiljadu godina (a ne za predviđenih trideset hiljada godina).
Avarik
Avarik (Avaricum) je sredinom 1. vijeka pne. bio oppidum (utvrđeno naselje), odnosno sjedište galskog plemena Bituriga u centralnoj Galiji, smješteno na lokaciji današnjeg Bourgesa i poznato po velikoj opsadi koju je Julije Cezar poduzeo pred kraj galskih ratova. Avarik je bio smješten između rijeke na jednoj strani i močvare na drugoj strani, te se kao takav činio idealnim za obranu, s obzirom da se preostali uski pristup mogao lako zapriječiti.
Foundation (Asimov)
Historija objavljivanja
Prve su četiri priče sabrane, skupa s novom pričom čija se radnja odvija prije ostalih, u jedan svezak koji je 1951. objavila izdavačka kuća Gnome Press pod naslovom Zaklada. Ostale su priče objavljene u paru pod naslovima: Zaklada i Carstvo (1952) i Druga Zaklada, čime smo dobili "Trilogiju o Zakladi", kako je serijal desetljećima bio nazivan. Godine 1981, nakon što se serijal odavno smatrao najvažnijim djelom moderne znanstvene fantastike, Asimova su izdavači uspjeli nagovoriti da napiše i četvrtu knjigu, Na rubu Zaklade (1982). Iza ove je slijedio nastavak, Zaklada i Zemlja (1983), a pet godina kasnije prequeli Preludij u Zakladu i Ususret Zakladi. Tijekom tih pet godina između dvaju objavljivanja Asimov je povezao serijal o Zakladi sa raznim svojim drugim serijalima, stvarajući tako jedinstven univerzum od svojih najpoznatijih djela.
Valu lui Traian (razvrstavanje)
Valu lui Traian ima više značenja:
Foundation (Asimov)
Trilogija
Rane priče su nadahnute djelom Edwarda Gibbona Povijest opadanja i propasti Rimskoga Carstva (Opisujući utjecaj toga djela na Trilogiju Asimov je rekao da je "malko prepisao iz djela Edwarda Gibbona"). Preciznije, radnja serijala usredotočena je na rast i doseg Zaklade s "opadanjem i propašću Galaktičkog carstva" u pozadini.
Huixquilucan, México
Huixquilucan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México.
Foundation (Asimov)
Trilogija
Serijal se na jednoj dubljoj razini temelji na kasnijim povijesnim događajima. Priča o Zakladi usko slijedi priču o "objavljenoj sudbini" (Manifest Destiny) iz 19. stoljeća, dok priče o Mazgi u Zakladi i Carstvu crpe inspiraciju iz europskog iskustva s Hitlerom i nacizmom. Jasno je da serijal o Zakladi ne govori o "objavljenoj sudbini" ili nacizmu, no kroz njega se stalno provlači tematika koja je svojstvena tim događajima.
Huixquilucan, México
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 124846 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2712 m.
Avarik
Opsada
Biturigi su se, kao i mnoga druga plemena centralne Galije, krajem 53. pne. priključila velikom Vercingetoriksovom ustanku protiv rimske vlasti. Nakon tri uzastopna poraza u frontalnim okršajima s Cezarovom vojskom, Vercingetoriks je odlučio izbjegavati uređene bitke i Rimljane umjesto toga poraziti iscrpivši njihovu logistiku strategijom spaljene zemlje. Svi gradovi u neposrednom dometu Cezarovih snaga su bili napušteni, a svi usjevi spaljeni. Građani Avarika su, pak, uvjerili Avarika da je njihov grad neosvojiv, te se u njemu sklonio veliki broj izbjeglica zajedno sa zalihama hrane.
Throop, Pennsylvania
Trup je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.088, što je 78 (1,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Foundation (Asimov)
Trilogija
Serijal o Zakladi u mnogočemu je jedinstven znanstvenofantastični ciklus. Glavna tema knjiga su ponajprije trendovi napretka jedne civilizacije, preciznije pokušaj analize razvoja tih trendova koristeći se po prvi put poviješću. Iako ovakvo nešto nalazimo u mnogim znanstvenofantastičnim romanima, kao što su 1984. i Fahrenheit 451, u njima je naglasak na tome kako dozrijevaju sadašnji trendovi u društvu i imaju etički utjecaj na moderni svijet. Serijal o Zakladi, s druge strane, promatra trendove iz šire perspektive: on se ne bavi nužno time u što se društva mijenjaju, nego više time kako se mijenjaju i prilagođavaju.
Avarik
Opsada
Cezar, koga je Vercingetoriksova situacija dovela u tešku situaciju, odlučio je napasti i osvojiti Avarik upravo zato da bi riješio svoje logističke probleme. Iako je Vercingetoriks svoju vojsku doveo na oko 15 milja od grada, te iako je Cezar vojnicima umjesto kruha morao servirati meso, opsada se nastavila. Pokušaj Vercingetoriksa da intervenira je zaustavljen noćnim prepadom na njegov logor. Nakon dvadeset pet dana Cezar je uspio primaći svoje opsadne mašine do gradskih zidina, i preko njih zauzeti grad. Od 40.000 galskih vojnika i civila, samo je 800 uspjelo pobjeći, a svi ostali su ubijeni.
Foundation (Asimov)
Trilogija
Nadalje, koncept psihohistorije, koji događajima u serijalu daje osjećaj racionalnoga fatalizma, ostavlja malo prostora za moraliziranje. Sam Hari Seldon se nada da će njegov plan "skratiti 30.000 godina mračnoga doba na jedan jedini milenij". Događaji se ipak često smatraju neizbježnim i nužnim, a ne odstupanjem od većega dobra. Primjerice, Zaklada polagano zapada u oligarhiju i diktaturu prije pojave galaktičkog osvajača, poznatog pod imenom Mazga, koji svoj uspjeh može zahvaliti sposobnosti empatije/telepatije. No, u knjizi se cilj Seldonova plana uglavnom smatra neupitnim, a navedeni događaji nužnim, i uopće se ne razmišlja o tome jesu li ti događaji u cjelini dobri ili loši.
Niki Caro
Nikola Jean "Niki" Caro (Wellington, 1967.) je novozelandska režiserka, producentica i scenaristica, najpoznatija po svom kritički nahvaljenom filmu Whale Rider iz 2002. godine, za kojega je nagrađena nekolicinom nagrada na međunarodnim festivalima.
Foundation (Asimov)
Trilogija
Knjige se također bave pojmom individualizma. Plan Harija Seldona često se smatra neizbježnim mehanizmom društva, mentaliteta ogromne bezumne rulje koja se sastoji od bilijardi ljudi razasutih diljem galaksije. Mnogi likovi u serijalu se bezuspješno bore protiv toga. Međutim, sam plan ovisi o sposobnosti lukavih pojedinaca kao što su Salvor Hardin i Hober Mallow da donesu mudre odluke i izvuku korist iz aktualnih trendova. Mazga, jedan jedini čovjek sa nevjerojatnim moćima, ruši Zakladu i skoro uništava Seldonov plan svojim posebnim, nepredviđenim sposobnostima. Kako bi popravila štetu koju je nanijela Mazga, Druga Zaklada aktivira plan koji također ovisi o reakcijama pojedinaca. Psihohistorija se temelji na trendovima grupe, pa ne može s dovoljnom preciznošću predvidjeti učinke izvanrednih, nepredvidivih pojedinaca. Prava svrha Druge Zaklade bila je da bude protuteža ovom nedostatku.
La Marina (razvrstavanje)
La Marina ima više značenja:
Niki Caro
Rođena je u Wellingtonu 1967. godine, a kasnije se školovala na Univerzitetu u Aucklandu i odradila poslijediplomski studij iz filmske umjetnosti u Melbourneu. Njezin izvorni interes bile su skulpture od metala, međutim kasnije se prebacila na film. Po pitanju poznavanja filmske tehnike, bila je samouka, a svoj prvi scenarij napisala je ručno te ga je dala svojoj majci da ga pretipka na poslu.
Foundation (Asimov)
Nastavci
Asimov je, nakon tridesetogodišnje stanke, 1982. napokon popustio pritisku obožavatelja i napisao ono što je u to doba bio četvrti svezak: Na rubu Zaklade. Uskoro je uslijedio roman Zaklada i Zemlja. Zaklada i Zemlja (čija se radnja odvija oko 500 godina nakon Seldona) povezuje cjelokupnu priču, ali na desetak zadnjih stranica otvara i potpuno nove misaone vidike. Neki od obožavatelja (koji su željeli sređen svršetak serijala) ovaj finale stoga smatraju promašajem. Prema riječima njegove udovice Janet Asimov (u njezinoj biografiji Isaaca Asimova pod naslovom Bio je to dobar život/It's Been a Good Life), Asimov nije znao kako nastaviti nakon Zaklade i Zemlje, pa je stoga počeo pisati prequele ("prethotke").
Niki Caro
Prva redateljska iskustva stekla je radeći na reklamama, a prvi konkretan rad s produkcijskom kompanijom ostvarila je radeći na seriji Another Country. Njezin prvi dugometražni film, Memory and Desire, trebao je biti turistička razglednica Novog Zelanda, međutim prošao je lako loše na blagajnama i dobio je mješovite kritike; ipak, godine 1999. godine je dobio Novozelandsku filmsku nagradu za najbolji novi film.
Foundation (Asimov)
Spajanje s drugim serijalima
Serijal je smješten u isti univerzum kao i prvi Asimovljev objavljeni roman, Kamenčić na nebu, iako se događaji vezani uz Zakladu odvijaju otprilike deset tisuća godina kasnije. Kamenčić na nebu je postao temelj serijala o Galaktičkom carstvu. Asimov je zatim, nije poznato kada (bilo je to uglavnom prije nego što je počeo pisati roman Na rubu Zaklade), odlučio spojiti serijale o Zakladi/Carstvu sa serijalom o robotima. Tako su sve tri serijala smještena u isti univerzum, te tako spojeni čine cjelinu od 15 romana s ukupno oko 1.500.000 riječi (u engleskom originalu). Vremensko razdoblje koje tako nastala cjelina pokriva iznosi sada približno 20.000 godina.
Niki Caro
Nakon rada na nekoliko serija, Caro je 2002. godine režirala Whale Rider, svoj kritički i komercijalno najuspješniji film. Tada trinaestogodišnja Keisha Castle-Hughes, koja je tumačila glavnu ulogu u filmu, dobila je nominaciju Oscara za najbolju glavnu žensku ulogu za svoj rad na filmu. S budžetom od otprilike US$3,500,000, što se smatrao malim iznosom dugometražni film, Whale Rider je zaradio preko $40,000,000 i ostvario više od 50 nominacija i nagrada na nizu međunarodnih festivala.
Foundation (Asimov)
Prequeli ("prethotci")
Prequeli, koji su napisani posljednji ali kronloški dođu prvi, istovremeno pripovijedaju o životu Harija Seldona i razvoju psihohistorije. Prvi prequel, Preludij u Zakladu, započinje u trenutku kada mladi Hari Seldon predstavlja radnju o mogućnosti psihohistorije, a završava s okolnostima koje su dovele do toga da se on počne baviti istraživanjem i realizacijom psihohistorije. Kada je predstavljao radnju, psihohistorija je za njega bila samo nešto što je teoretski moguće, a u praksi nemoguće. U ovom romanu on na koncu počne vjerovati u praktičnost svoga rada i počinje se intenzivno baviti psihohistorijom. Radnja drugog romana, Ususret Zakladi, odvija se u intervalima počevši otprilike deset godina nakon Preludija u Zakladu. Priča o tome kako psihohistorija postaje funkcionalna, a paralelno s tim Hari Seldon gubi voljene osobe i Galaktičko carstvo postupno slabi. Ususret Zakladi završava u trenutku kad Hari Seldon dovršava snimanje poruka koje će se kasnije provlačiti kroz cijelu provotnu trilogiju. Bio je to posljednji roman koji će Asimov dovršiti prije svoje smrti.
Niki Caro
Uspjeh ovog filma osigurao je Caro prvi holivudski angažman - North Country (2005.). Film je prošao dobro među kritikom, uz posebne pohvale za Charlize Theron i Frances McDormand, koje su zaradile nominacije za Oscara i Zlatni globus. Caro se ubrzo vraća na Novi Zeland kako bi snimila film The Vintner's Luck (2009.), na kojemu je ponovo radila s Keishom Castle-Hughes. Tokom 2015. snimila je film McFarland, USA, s Kevinom Costnerom u glavnoj ulozi, a trenutno radi na filmu The Zookeeper's Wife s Jessicom Chastain.
Foundation (Asimov)
Popis knjiga iz univerzuma Zadužbine
U uvodu Preludija u Zakladu možemo pronaći Asimovljev prijedlog redoslijeda čitanja (kronologije) njegovih znanstvenofantastičnih knjiga. Proširen i prepravljen striktno kronološki redoslijed čitanja knjiga je naveden ispod. Jedna od alternativa je da se knjige čitaju izvornim redoslijedom objavljivanja, budući da čitanje prequela Zaklade prije Trilogije u biti mijenja izvornu narativnu strukturu trilogije kvareći ono što je prvotno bilo zamišljeno kao iznenađenja u radnji. Asimov je primijetio da ima mjesta za knjigu između Robota i Carstva (5) i Svemirskih struja (6), te da bi mogao napisati nekoliko svezaka nakon Zaklade i Zemlje (15). To, međutim, nikada nije sam uspio.
San Juan Hueyapan (razvrstavanje)
San Juan Hueyapan ima više značenja:
Foundation (Asimov)
Knjige s dodirnim tačkama
Premda nisu uvrštene u gornji popis, ponekad se djela Kraj vječnosti (The End of Eternity; 1955) i Nemesis (1989) smatraju dijelom serijala.
U romanu Na rubu Zaklade se nejasno upućuje na Kraj vječnosti kada jedan lik spominje "Vječne" ("Eternals") čiji je "zadatak da biraju stvarnost koja najbolje odgovara čovječanstvu". (Kraj vječnosti također spominje izvjesnu "Zakladu".) U romanu Ususret Zakladi Hari Seldon spominje dvadeset tisuća godina staru priču o "mladoj ženi koja je mogla komunicirati s čitavim planetom koji je kružio oko zvijezde Nemesis", što je očigledna aluzija na Nemesis. U romanu Zaklada i Zemlja također se spominje priča o zvijezdi koja se približila Zemlji, što je također moguća aluzija na Nemesis. U romanu Nemesis glavna kolonija je jedna od "Pedeset nastambi", skupa orbitalnih kolonija koje čine državu. Moguće je da je Pedeset nastambi bilo temelj za pedeset Spacerskih svjetova u pričama o robotima. Tvrdnja na kraju romana Nemesis da se stanovnici izvanzemaljskih kolonija otcjepljuju od Zemljana se također može dovesti u vezu sa sličnom tvrdnjom o Spacerima u knjigama o robotima autora Marka Tiedemanna.
S druge strane, ove bi aluzije mogle biti samo Asimovljeve šale, a spomenute priče bi mogle biti samo one koje je napisao on sam (kaš što se može vidjeti u Robotima zore kada lik Falstofe spominje Asimovljevog Lašca!). Štoviše, sam Asimov nije uvrstio Kraj vječnosti u popis koji nalazimo u Preludiju u Zakladu. Što se Nemesisa tiče, on je napisan nakon Preludija u Zakladu, no u autorovoj bilješci Asimov izričito govori kako ta knjiga nije dio serijala o Zakladi te kako bi ju jednoga dana mogao povezati s ostalim knjigama.
Nemesis spominje i par kratkih priča objavljenih u Asimovljevoj zbirci Zlato (Gold), koja se bavi temom o Pedeset nastambi.
Zanimljivosti
Isaac Asimov je došao na ideju o Zadužbini čitajući knjigu Edwarda Gibbona "Pad Rimskog Carstva"
C10H16N2O8
Molekulska formula C10H16N2O8 se može odnositi na:
Foundation (Asimov)
Zanimljivosti
Serijal o Zakladi je između ostalog postao poznat i po japanskoj sekti Aum Shinrikyo (neki od njezinih članova su 1995. izvršili napad sarinom u tokijskom metrou), u čijem učenju romani iz serijala igraju važnu ulogu.
Također je zanimljivo da arapski prijevod trilogije nosi naslov Al-Qaida, što je ekvivalent našim riječima: temelj, baza ili u vojnom smislu uporište. Veza trilogije s istoimenom terorističkom organizacijom Al-Qaidom međutim ne postoji.
Vusanje
Vusanje (albanski Vuthaj [vuˈθaj]), naselje u opštini Plav u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 866 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1103 stanovnika).
Demografija
U naselju Vusanje živi 609 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 33,4 godina (32,1 kod muškaraca i 34,7 kod žena). U naselju ima 198 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,37.
Piangaiano, Bergamo
Piangaiano je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Valea Vinului (razvrstavanje)
Valea Vinului ima više značenja:
San Juan Grande (razvrstavanje)
San Juan Grande ima više značenja:
Casian, Grădina
Casian je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Grădina.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Foix
Foix je grad u Francuskoj u regionu Midi-Pyrénées, u departmanu Ariège.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 0.
La Faja de Oro, Matamoros
La Faja de Oro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Podovi (Sanski Most)
Podovi su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Sanski Most koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 294 stanovnika.
Ursula K. Le Guin
Biografija
Diplomirala je 1951. na koledžu Redklif, a magistrirala 1952. na univerzitetu Kolumbija (francuska renesansna književnost). Jedan je od klasika naučne fantastike (u klub besmrtnih ušla je 2003). Zahvaljujući pripovedačkom daru, mašti i intelektualnoj širini prihvaćena je i od čitalačke publike van žanrovskih okvira.
Najpoznatiji romani: Lijeva ruka tame (1969), Čovjek praznih šaka  (1974), Svijet se kaže šuma  (1976), Čapljino oko  (1978), Stalno se vraćajući kući  (1985), Ribar unutrašnjeg mora  (1994), tetralogija Zemljomorje  (1968-2001)... Pored romana piše priče, eseje i knjige za djecu. Dobitnik je pet nagrada Hugo i šest Nebula.
Teme
Znanstvena fantastika Ursule Le Guin stavlja jak naglasak na društvene znanosti, uključujući sociologiju i antropologiju, pa se može svrstati u potkategoriju koju obično nazivaju meka znanstvena fantastika (eng. Soft Science Fiction). Le Guin se protivi takvoj klasifikaciji njezinih djela, smatrajući da se njime uvode podjele i nameće određeni stav po pitanju što čini pravu znanstvenu fantastiku.