cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Loma el Cuatillo, Caltepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1997 m.
Mata de los Dos Toros, Tlalixcoyan
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 418 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
El Ancón, Hidalgo del Parral
El Ancón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Hidalgo del Parral.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1602 m.
Chizé
Šize je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Nior.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 879 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 37 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 23,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 50 metara (maksimalnoj 105 m, a minimalnoj 37 m).
La Cañada, Culiacán
La Cañada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 227 m.
Choguita, Bocoyna
Choguita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Centralna Ostrobotnija
Centralna Ostrobotnija (finski: Keski-Pohjanmaa, švedski: Mellersta Österbotten) je jedna od 19 regija Finske koja se prostire na zapadu zemlje.
Geografske karakteristike
Centralna Ostrobotnija graniči sa regijama Ostrobotnija, Sjeverna Ostrobotnija, Centralna Finska i Južna Ostrobotnija.
Prostire se na dijelu terena historijske švedskih pokrajine Österbotten.
Regija ima teren od 5,018.54 km² na kom živi 68,677 stanovnika.
Centralna Ostrobotnija je nizinski kraj, koji se proteže od Botnijskog zaljeva.prema unutrašnjosti. Grad Kokkola je najveći urbani centar i administrativni centar regije.
Damon, oder die wahre Freundschaft
Damon, oder die wahre Freundschaft je komedija njemačkog pisca Gottholda Ephraima Lessinga, objavljena 1747. godine, a koja je predstavljala Lessingov debitantski dramski tekst. U njoj se Lessing nastojao pozabaviti problemom razlikovanja prijateljstva od ljubavi, i to kroz zaplet o dva najbolja prijatelja - Damonu i Leanderu - koji se nadmeću za ruku mlade i lijepe udovice.
Na srpskohrvatskom govornom području ju je prvi preveo i objavio Dositej Obradovića. Ta je verzija godine 1972. ekranizirana kao TV-drama Damon u produkciji RTV Beograd.
Mall, London
Mall je ime londonske ulice u Boroughu City of Westminster, koja se proteže od Buckinghamske palače na zapadu do Trafalgar Squara na istoku.
Historija
Prije tristo godina Mall je još uvijek bio prljavi, prašnjavi puteljak duž Palače St. James. Takav je ostao sve dok se kraljica Viktorija nije preselila u novu rezidenciju Buckinghamsku palaču, tad se počeo uređivati.
Njeno ime Mall, kao i nedaleke ulice Pall Mall, ima porijeklo u francuskoj igri Palle Maille, koju se upravo tu igrala.
Duž južne strane leži Park St. James, a na drugoj strani, neposredno prije Buckinghamske palače, Palača St. James.
Kapetan fregate
Tokom Narodnooslobodilačkog rata u NOV i POJ uveden je 1946. godine i zvao se poručnik 2. ranga po ugledu na Crvenu armiju. 1955. naziv mu je preimenovan u sadašnji i kao takav postojao je i u Jugoslovenskoj narodnoj armiji, Vojsci Jugoslavije i Vojsci Srbije i Crne Gore.
U kopnenoj vojsci čin kapetana odgovara činu kapetana.
Damon (TV drama)
Damon je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1972. godine. Predstavlja ekranizaciju istoimenog pozorišnog komada nemačkog pisca Gothold Efrajm Lesinga, pri čemu je korišten prevod Dositelja Obradovića, koji se u komadu pojavljuje kao narator (i koga tumači Miodrag Radovanović). Režirao ju je Jovan Konjović koji je napisao i scenario.
El Ciprés, Las Margaritas
El Ciprés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1620 m.
Sadra (otok)
Sadra (perz. صدرا) je otok smješten u Perzijskom zaljevu odnosno iranskoj Bušeherskoj pokrajini. Otok se nalazi oko 300 m sjeveroistočno od grada Bušehera odnosno 200 m jugoistočno od Negina i proteže se duljinom od 3,0 km u smjeru istok-zapad. Površina mu je 2,5 km², a maksimalna nadmorska visina 2,0 m. Na zapadnom dijelu otoka nalazi se veliko brodogradilište koje je cestom dužine 5,0 km povezano s gospodarskom zonom na jugu grada, a ista se cesta nadovezuje na otok Šif prema sjeveru.
Stambeni objekat u ulici Višnjik 16 u Sarajevu
Stambeni objekat u ulici Višnjik 16 u Sarajevu je manji stambeni objekat nepoznatog autora, izgrađen u duhu historicizma, ali i sa elementima secesijske arhitekture. Proglasšen je za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović i Ljiljana Ševo (predsjedavajuća).
Historija
Početkom XX vijeka u Sarajevu i Bosni i Hercegovini znatan broj arhitekata je bio pod utjecajem bečke secesije, s tim što na arhitektonskoj sceni opstaju struje koje svoje uzore vide u prošlosti. U ulici Višnjik broj 16 u Sarajevu, nepoznati autor projektovao je takav stambeni objekat, s tim da se na njemu mogu prepoznati određeni utjecaji secesije. U tom smislu, objekat ima visoku ambijentalnu i dokumentarnu vrijednost u gradskoj ambijentalnoj cjelini Višnjik u Sarajevu.
Nije sačuvana tehnička dokumentacija, ali se zna da je zgrada izgrađena prije 1911. god. .
Opis
Dimenzije objekta iznose 12,00 m x 6,00 m, a spratnost P + Sprat + Potkrovlje. Nosivi vanjski zidovi su izrađeni od opeke i kamena, dok su konstrukcija krova i međuspratna konstrukcija izvedeni od drveta. Krov je pokriven crijepom. Malterisane su samo južna i zapadna fasada. U pogledu stilskog određenja moguće je utvrditi da se radi o primjeru tradicionalne (vernakularne) arhitekture sa određenim primjesama secesije. Fasade objekta su jednostavne, strogo funkcionalne, sa skromnim dekorativnim programom. Zapadna fasada usmjerena prema ulici Višnjik podrazumijeva četiri dvokrilna prozora jednakih dimenzija pozicionirana u dva nivoa (prizemlje + 1 sprat) dok sjeverna i istočna fasada predstavljaju plohe bez otvora.
Drugi sprat i istak, koji naglašava središnju osovinu objekta umjesto uobičajene fasade, podrazumijevaju prozorski niz što doprinosi vizualnoj prozračnosti i lakoći objekta. Čelični dekorativni elementi strehe imaju oblik šišarika.
Stambeni objekat u ulici Višnjik 16 predstravlja zapušten i neodržavan objekat sa znatno izmijenjenom južnom fasadom u nivou prizemlja, nakon radova iz 2011. godine. Dio krova propušta atmosfersku vodu.
Omol-Karam
Omol-Karam (perz. ام‌الکرم) je otočić smješten u Perzijskom zaljevu odnosno iranskoj Bušeherskoj pokrajini. Otok ima površinu od 0,38 km² i od kopna na istoku udaljen je 0,5 km. Izduženog je oblika i proteže se duljinom od 1800 m u smjeru istok-zapad, a maksimalna nadmorska visina mu je 2 m. Zona oko ušća rijeke Mand uključujući otoke Omol-Karam i Nahilu ima visok stupanj bioraznolikosti i staništem je morskim kornjačama odnosno raznim vrstama ptica. Cjelokupna zona pripada Zaštićenom području Mand, a njen dio od Nahilua do gradića Dajera (uključujući Omol-Karam) godine 2008. izdvojen je u Nacionalni park Nahilu-Dajer.
Siri
Siri (perz. سیری) je otok smješten u Perzijskom zaljevu odnosno iranskoj pokrajini Hormuzgan. Trapeznog je oblika i proteže se duljinom od 5,6 km u smjeru istok-zapad odnosno 3,0 km po širini, a površina mu iznosi 17,3 km². Najveća nadmorska visina na otoku je 33 m. Od najbližeg otoka Bani Forura udaljen je oko 25 km, od Abu Muse na istoku 50 km, a od luke Bandar-e Lenge oko 75 km. Otok je naseljen sa 300 − 500 stanovnika čiji su stambeni objekti raspoređeni uglavnom na sjeveru, a na jugu se nalaze naftni terminali i spremište kapaciteta od 500.000 barela. Tijekom iransko-iračkog rata ova su naftna postrojenja bila metom američkog napada poznatog kao Operacija Bogomoljka. Na otoku se nalazi Aerodrom Siri koji se koristi za domaće letove, dok je na istoku smještena i manja pomorska luka.
Yeoman, Indiana
Joman je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Opština Frâncești-Mânăstireni, Vâlcea
Frâncești-Mânăstireni je opština u Rumuniji u okrugu Valča.
Yeoman, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 139, što je 43 (44,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Born to Run
Povijest
Treći album Brucea Springsteena, Born to Run, bio je veliki uspjeh koji mu je lansirao karijeru u Sjedinjenim Državama i diljem svijeta. Bio je to njegov prvi album na kojem su nastupali Roy Bittan i Max Weinberg. Objavljen je na opće oduševljenje kritike. Dok su njegova prethodna dva albuma, Greetings from Asbury Park, N.J. i The Wild, the Innocent & the E Street Shuffle, zaslužili dobre kritike, nije bilo komercijalnog dijela priče; Born to Run zacementirao je Springsteenovu reputaciju među kritičarima i ustanovio njegovu prvu mainstream bazu obožavatelja.
Album je poznat po tome što se prije svake pjesme određuje intonacija (sve pjesme skladane su na klaviru, a ne na gitari) i po aranžmanima i produkciji koja je podsjećala na tehniku Phila Spectora. Springsteen je rekao kako je želio da "Born to Run" zvuči kao da "Roy Orbison pjeva Boba Dylana, uz Spectorovu produkciju".
Springsteen je usvojio tehniku "četiri kuta" (stavljanje najboljih pjesama na početak i kraj svake strane), budući da su pjesme s početka svake strane ("Thunder Road", "Born to Run") bile ode o bijegu, dok su pjesme s kraja svake strane ("Backstreets", "Jungleland") bile himne gubitka, izdaje i poraza (Isprva je htio započeti album s alternativnom verzijom "Thunder Road").
Na originalnim primjercima albuma pjesma "Meeting Across the River" označena je kao "The Heist". Originalni omot otisnut je s fontom u stilu grafita. Ovi primjerci su vrlo rijetki i među Springsteenovim kolekcionarima smatraju se "svetim gralom".
Po izlasku, album je dosegao 3. mjesto na Billboardovoj ljestvici albuma i proveo više od dvije godine među 100 najprodavanijih albuma. Prema podacima iz 2006., u Americi je prodan u više od šest milijuna primjeraka te je Springsteenov drugi najprodavaniji album poslije Born in the U.S.A..
Reputacija albuma vremenom nije ništa izgubila. 2001. ga je TV mreža VH1 nazvala 27. najvećim albumom svih vremena. Lista 500 najvećih albuma u povijesti Rolling Stonea stavila je album na 18. mjesto.
Izdanje povodom 30. godišnjice
14. studenog 2005., Columbia Records je objavila box set Born to Run 30th Anniversary Edition. U paketu je bilo:
La Creusa, Cuneo
La Creusa je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 159 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 457 m.
Kultivar
thumb|Jabuka: kultivar 'Elstar' thumb|Tulpan: kultivar 'Beauty of Apeldoorn' thumb|200px|Kultivar Osteospermum 'Pink Whirls'. desno|thumb|200px|Kultivar roda [[orhideja (Oncidium)]] desno|thumb|200px|[[Leucospermum 'Scarlet Ribbon' dobijen ukrštanjem između L. glabrum i L. tottum (na Tasmaniji)]]
Kultivari su grupe  biljaka koje su odabrane  vještačkom selekcijom iz grupe više varijabli, primjenom  različitih metoda, sa ciljem uspostavljanja poželjnih   osobina koje  su važne  za uzgajivača i zadržavaju se nakon reprodukcije. Prema definiciji Međunarodnodnog kodeksa nomenklature gajenih biljaka, ovi oblici moraju ispunjavati zahtjeve:
Kada se naziv odnosi  na takson, termin  se ne primjenjuje na jednu biljku, nego za sve one  koje imaju  jedinstvene zajedničke  karakteristike koje definiraju taj kultivar, a najčešće, pozivajući se na sklop biljaka sa odabranim poželjnim obilježjima. Općenitije, kultivar podrazumijeva najosnovniju klasifikacijsku kategoriju gajenih biljaka, prema Međunarodni kodeks nomenklature gajenih biljaka (ICNCP). Većina kultivara su se pojavili u uzgoju, ali nekoliko ih je specijalno selekcionirano iz divljine.
Kultivari koji čine najveći dio široke grupacije Liberty Hyde Bailey u kultigenu, definirani su kao biljke čije porijeklo ili  selekcija  su prvenstveno proizvod  namjerne ljudske aktivnosti.
Termin kultivar uveo je Bailey, a  generalno  smatra se da je  kovanica  od kulti + varijetet, iako može biti izveden i  iz kultigen  +  varijetet. Kultivar nije isto kao  botanički varijetet − taksonomski rang ispod podvrste, a postoje razlike i u pravilima za kreiranje i korištenje imena botaničkih varijeteta i  kultivara. U novije vrijeme, imenovanje kultivara je komplicirano korištenjem zakonske terminologije u  patentiranju i pravu imena selekcionara.
Imenovanje kultivara je važan aspekt taksonomije kultiviranih biljaka, a ispravno imenovanje  je propisana pravilima i preporukama  Međunarodnog kodeksa nomenklature gajenih biljaka (ICNCP, poznatiji kao kodeks  kultiviranih biljaka). Kultivari dobijaju ime koje se sastoji od naučnog latinskog botaničkog naziva iza kojeg slijedi  epitet kultivara. Epitet je obično na narodnom jeziku. Naprimjer, puno ime kultivara krompira Kralj Edward je Solanum tuberosum 'King Edward'. Dio imena "King Edward"  je epitet kultivara, koji je, u skladu sa Pravilima kodeksa kultiviranih biljaka, omeđen jednostrukim navodnicima.
Siniša Stanković
Siniša Stanković (Zaječar, 26. mart 1892 — Beograd, 24. februar 1974) je bio srpski biolog, član Srpske akademije nauka i umetnosti i osnivač Instituta za ekologiju i biogeografiju SANU, direktor Biološkog instituta Srbije.
Biografija
Prirodne nauke je studirao na univerzitetima u Beogradu i Grenoblu. Bio je predavač nekoliko bioloških disciplina na univerzitetu u Beogradu, gde je 1934. godine izabran za redovnog predavača.
Siniša Stanković je bio član SANU i dopisni član Akademije u Nansiju i Masarikove akademije u Pragu. Bio je predsednik akademskog saveta FNRJ.
Za dopisnog člana SANU izabran je 1934. godine, a za redovnog 1946. godine. Bio je član Komisije za obnovu univerziteta od 1944. godine.
Dok je Srbija bila okupirana u Drugom svetskom ratu bio je član Glavnog narodnoslobodlilačkog odbora. Veliki deo rata je proveo u koncentracionom logoru na Banjici odakle je krajem rata pobegao i ilegalno živeo u okupiranom Beogradu.
Posle oslobođenja bio je predsednik Narodnoslobodilačkog fronta Beograda, ASNOS-a, a od 1944. do 1953. godine bio je predsednik Prezidijuma Narodne skupštine Srbije.
Siniša Stanković je jedan od utemeljivača ekološkog pravca u biologiji.
Bavio se i proučavanjem živih bića u jezerima, ali i u drugim slatkim vodama, kao i problemima biogeografije.
Njegovi najznačajniji radovi nastali su na osnovu ispitivanja života u Ohridskom jezeru.
Po njemu je jedna vrsta lažnih skorpija dobila ime, to je retka vrsta koja živi samo u Srbiji (Neobisium stankovici). Po njemu je takođe dobio ime Institut za biološka istraživanja „Siniša Stanković“.
Dela
Siniša Stanković je napisao veliki broj naučnih radova i univerzitetskih udžbenika. Od krupnijih dela objavio je:
Kapetan korvete
desno|mini|100p|Oznaka čina Кapetana korvete rečne flotile u [[Vojska Srbije|Vojsci Srbije.]] Кapetan korvete je oficirski čin u vojsci. Predstavlja prvi čin među višim oficirima. U većini zemalja kapetan korvete komanduje korvetama, ali obavlja i određene komandno-štabne dužnosti u mornaričkim jedinicama ranga fregate i linijskih brodova. Takođe, u većini armija dobijanje čina kapetan korvete je povezano sa polaganjem ispita ili završenom odgovarajućom visokom školom.
Javlja se prvi put u XVI veku, međutim, tek tokom građanskog rata u Engleskoj (1642-1651) uvršten je po prvi put među oficirske činove. Do XIX veka u upotrebi je u svim armijama sa engleskog govornog područja i u još nekim drugim. Tokom Narodnooslobodilačkog rata u NOV i POJ uveden je 1946. godine i zvao se Кapetan 3. ranga po ugledu na Crvenu armiju. 1955. naziv mu je preimenovan u sadašnji i kao takav postojao je i u Jugoslovenskoj narodnoj armiji, Vojsci Jugoslavije i Vojsci Srbije i Crne Gore.
U kopnenoj vojsci čin kapetan korvete odgovara činu majora.
La Loma, San Felipe
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2463 m.
Cofradía de Acuitapilco, Santa María del Oro
Cofradía de Acuitapilco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Santa María del Oro.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 519 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 774 m.
Lovati, Verona
Lovati je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 473 m.
Horna Ves (Prjevidza)
Horna Ves je naseljeno mjesto u okrugu Prjevidza, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Bristol Bay, Alaska
Bristol Bej je grad u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 997, što je 261 (-20,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dornești, Costișa
Dornești je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Costișa.
Horna Ves (Prjevidza)
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.472 stanovnika.
Dornești, Costișa
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 322 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 379 m.
Bardi, Parma
Bardi je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 923 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 610 m.
Puerto de la Lagunita, Pénjamo
Puerto de la Lagunita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1941 m.
Copatitlán, Caltepec
Copatitlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Caltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2073 m.
Nosač aviona
mini|250x250piksel|Shandong Nosač aviona je u najširem smislu svaki onaj brod s koga su u stanju uzlijetati, odnosno spuštati se avioni.
Prvi nosači aviona bio je HMS Ark Royal iz 1914. godine, britanski nosač hidroaviona s čije palube su mogli uzlijetati obični avioni. Nakon razvoja nosača aviona između dva svjetska rata, nosač aviona se u drugom svjetskom ratu pokazao daleko moćnijim i efikasnijim plovilom od bojnog broda, te postao novi kapitalni brod u najvećim svjetskim mornaricama.
Razvoj
Avion je kao borbeno sredstvo nenadomjestivo i na kopnu i na moru. Kako bi se avion mogao iskoristiti daleko od svojih kopnenih baza razmatrana je mogućnost njihova prijevoza preko mora kao i polijetanje i slijetanje na brodove.
thumb|200px|right|Ely slijeće na USS Pennsylvaniju Prvi uspjeli pokušaj bilo je 14.9. 1910. godine kada je američki pilot George Ely malim avionom Curtiss s motorom od 50 KS uzletio s krstarice Birmingham. Uzletna platforma dimenzija 24 x 7 metara nalazila se je na pramcu krstarice. Ely je prvi uspio i sletjeti na brod Pennsylvania 18.1. 1911. godine. Na krmi broda nalazilase je platforma 32 x 10 m preko koje su bila razapeta 22 tanka, čvrsta i elastična čelična užeta. Avion je na zadnjem donjem dijelu trupa imao ugrađenu kuku koja je pri slijetanju morala zahvatiti jedan od užadi. Ova osnovna zamisao polijetanja s pramca, slijetanja na krmu i zaustavljanja primjenjuje se i na današnjim nosačima. Do ideje za izgradnjom nosača današnjeg izgleda došli su Britanci koji su zaključili da uzletna platforma smanjuje moć brodske artiljerije, da zauzima previše prostora i od pilota zahtjeva veliku sposobnost pri uzlijetanju i slijetanju. Projektantima je postavljen zahtjev za novim brodom koji će imati slobodnu palubu za slijetanje i uzlijetanje.
Prvi svjetski rat
thumb|150px|left|Britanski nosač zrakoplova HMS Argus Događaji u Prvom svjetskom ratu prisilili su Britance da trgovačke brodove preinače u nosače hidro-aviona. Brodovi s hidroavionima su radi male nosivosti imali loše pomorske karakteristike, mali radijus kretanja i nosili su samo nekoliko hidroaviona. Ipak 25. prosinca 1914. godine Britanci su sa sedam hidroaviona koji su uzletjeli s nosača Engadine, Riviera i Empress izvršili bombardiranje hangara na njemačkoj obali kod Cuxhavena. U hangarima su se nalazili cepelini. Potkraj rata Britanci su završili preinaku putničkog broda Conte Rosso u nosač zrakoplova Argus koji je imao osnovne karakteristike današnjih nosača. Argus je mogao primiti 20 aviona u jednom hangaru koji su se na uzletno-sletnu stazu podizali s dva električna dizala. Prostrana paluba broda bila je potpuno slobodna. Brod 1918. godine ulazi u sastav britanske mornarice ali se radi završetka rata ne koristi.
Između dva rata
Velika Britanija daje veliko značenje nosačima zrakoplova i već 1920. završava preinaku bojnog broda Indija u nosač Eagle. U isto vrijeme završava izgradnju nosača Hermes. SAD i Japan slijedili su Veliku Britaniju i također modificirali svoje ratne i trgovačke brodove. Amerikanci su napravili nosač Langley, a Japan nosač Hosho.
Prema uzletno-sletnim stazama u zračnim lukama nastojalo se da i staza na nosaču zrakoplova bude oslobođena od svih nadogradnji uključujući komandni most i dimnjake. Provođenje ispušnih plinova kroz vodoravne cijevi do krme broda (kao što je to urađeno na britanskom Argusu) imalo je velike nedostatke: visoku temperaturu u hangarima i s time povećanu opasnost od eksplozije benzinskih para, vrtloženje zraka nad krmom koje su stvarali ispušni plinovi i time još više otežali sigurno slijetanje aviona. Rješenje problema nađeno je u izgradnji komandnog mosta i dimnjaka na jednoj, bočnoj strani. Kao protuteža takve nadgradnje na suprotnoj strani smješteni su pomoćni strojevi i spremnici za pogonsko gorivo, čija se težina automatski nadoknađivala morskom vodom.
Do drugog svjetskog rata modificirano je ili izrađeno: SAD 6, Japan 6, Velikoj Britaniji 2 i u Francuskoj 1 nosač.
Drugi svjetski rat
Nosači zrakoplova promijenili su taktiku ratnih brodova. Zrakoplovi s nosača mogu izviđati na prostranim morskim površinama, pratiti kretanje neprijatelja i napadati daleko od svojih pomorskih baza. Njihov tadašnji brz razvoj najbolje pokazuju podaci: Amerika je 1940. godine imala 6 nosača, a 1944. 122 (3 od 45.000 t u završnoj fazi, 24 od 27.000 t, 8 od 10.000 t i 87 raznih veličina i težina). U to vrijeme Velika Britanija imala je 61 nosač, a Japan 26.
U Drugom svjetskom ratu saveznički nosači zrakoplova odigrali su odlučujuću ulogu u obrani pomorskih putevana na Atlantiku, Sredozemnom moru i u morima sjeverne Europe. U bitku za Antlantik Njemačka je uz podmornice uvela i svoje velike brodove. Gubitak bojnog broda Bismarck dokazao je da se zaštita iz zraka ne može osloniti na avione s kopna, već da mora biti prisutno zrakoplovstvo s nosača. Nakon toga Njemačka je donijela odluku za gradnju nosača, ali oni nisu nikada ušli u sastav flote.
Poslijeratno razdoblje
lijevo|mini|200x200piksel|Kutna paluba Razvoj zrakoplovstva morali su pratiti i nosači zrakoplova. Glavne preinake na nosačima bile su: kutna paluba, parni katapult, elektro-akustički i automatski uređaj za slijetanje. Prednost kutne palube bila je u boljem korištenju prostora za parkiranje zrakoplova i u većem osjećaju sigurnosti kod pilota jer kod pogrešnog prilaza može ponoviti postupak. Kutna paluba prvi puta se pojavila 1951. godine. Parni katapult se toliko usavršio da s palube mogu uzlijetati sve teži i brži avioni a novi uređaji za slijetanje omogućuju slijetanje i pri lošoj vidljivosti. Proučavane su i ostale pojedinosti koje utječu na slijetanje i uzlijetanje na nosače: težina zrakoplova, jačina katapulta, intervali uzlijetanja, sustav za zaustavljanje, kurs i brzina nosača. Od pogonske energije na lož ulje prelazi se na nuklearni pogon a klasične topove zamjenjuju vođeni projektili.
Villa Carmine, Rieti
Villa Carmine je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Nosač aviona
Osobine nosača zrakoplova
thumb|200px|right|Francuski Charles de Gaulle na nuklearni pogon Nosači zrakoplova moraju udovoljiti potrebama zrakoplova koje će prevoziti, vrsti i količini naoružanja, zaštite, manevarskih i pomorskih osobina samog nosača.
Villa Carmine, Rieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 916 m.
Nosač aviona
Osobine nosača zrakoplova
Uzletno-sletna paluba mora biti dovoljno široka i dugačka za sigurno slijetanje i uzlijetanje predviđenih aviona. Po potrebi se paluba može produžiti preko pramca i krme broda. Dužina palube ovisi o tehničkim karakteristikama aviona kao i o načinu uporabe. U slučaju istovremenog slijetanja i uzlijetanja paluba mora biti znatno duža. Tada avioni uzlijeću s prednjeg dijela platforme dok se na krmi odvija priprema aviona za uzlijetanje ili slijetanje. Priprema aviona podrazumijeva i rasklapanje krila koja su tijekom parkiranja u hangaru bila sklopljena radi uštede na prostoru. Proširenje je ograničeno jer bi se protuzračnoj obrani koja se najčešće nalazi na prvoj nižoj palubi smanjio sektor gađanja.
Na prednjem dijelu platforme postavlja se vjetrobran koji štiti osoblje i avione tijekom pripreme. Kod samog uzlijetanja preklapa se na palubu.
Sustav za kočenje i zaustavljanje neprekidno se usavršava radi stalnog povećanja brzina slijetanja i težina aviona. Elastičnu užad pridržavaju hidraulične ili zračne kočnice (za razliku od prvobitnih vreća s pijeskom). Na kraju uzletno-sletne staze postavljaju se mreže koje zaustavljaju avion ako uže za zaustavljanje uslijed opterećenja pukne ili ga repna kuka ne zahvati.
Dizalo
thumb|150px|left|Katapult thumb|150px|left|Hangar na nosaču USS Ronald Reagan
Uzlijetanje aviona
thumb|150px|right|Neposredno prije uzletanja Avion uzlijeće s nosača "u vjetar", kada je god to moguće. Kada se očekuju uzlijetanja, pramac nosača se usmjerava u vjetar i povećava mu se brzina. Što je brzina broda veća avionu će trebati kraća staza za uzlijetanje. Dok čeka dozvolu za uzlet avion je osiguran podmetačima i pod punim je gasom. Nakon signala miču se podmetači, aktivira se katapult i avion naglo ubrzava. Ovisno o težini, smjeru vjetra i brzini broda, avion je već nakon nekoliko desetaka metara u zraku. Tehničko osoblje koje radi na platformi mora biti izuzetno dobro izvježbano i usklađeno. Avioni tada mogu uzlijetati svega nekoliko sekundi jedan za drugim.
Slijetanje aviona
thumb|200px|right|Zaustavljanje uz pomoć elastičnog užeta Slijetanje je teža i opasnija procedura. Paluba nosača zrakoplova je relativno uska i kratka. Samo najbolji piloti, koji su prošli dugotrajno i iscrpno školovanje, mogu sletjeti na nosač zrakoplova. Kako bi se avion mogao sigurno zaustaviti, preko staze su postavljena elastična užad (6-10 užadi na razmaku od oko 2 m). Avion prilikom slijetanja izvlači "repnu kuku" iz donjeg repnog dijela trupa. Kuka pri samom slijetanju na palubu zahvaća elastičnu užad koja se zateže i zaustavlja avion.
Nosači zrakoplova danas
Nosači aviona su najveći brodovi u sastavu neke ratne mornarice. Nosač u klasi Nimitz pokreću dva nuklearna reaktora i četiri parne turbine, dugačak je 333m a cijena mu je 4,5 milijardi US dolara. U toj klasi mornarica SAD-a ima 11 nosača u uporabi, jedan se gradi i još jedan je naručen.
Devet zemalja aktivno koristi 20 nosača zrakoplova: SAD, Velika Britanija, Francuska, Rusija, Italija, Indija, Španjolska, Brazil i Tajland. Narodna Republika Kina posjeduje nosač zrakoplova Varyag iz bivšeg SSSR-a, ali mnogi mornarički analitičari vjeruju da Kina koristi taj nosač za proučavanje i vježbu.
Glavoč Dollfusijev
Glavoč Dollfusijev (lat. Vanneaugobius dollfusi) je riba iz porodice glavoča (lat. Gobiidae). Smeđe ili narančasto smeđe je boje, s izraženim očima, tijela obraslog ljuskama. Smatralo se da ova vrsta živi samo oko obala Maroka, gdje je pronađena (Agadir), ali je pronađena i u Jadranu i to na više lokacija (kod Splita - Stobreč, Velikog Drvenika, Mljeta, i kod Palagruže).
Živi na dubinama 100-120 m na pjeskovito - stjenovitom dnu. . Maksimalna veličina, način razmnožavanja i prehrane su još uvijek nepoznanica.
Fensulfotion
Fensulfotion je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 308,354 Da.
Glavoč četveropjegi
Glavoč četveropjegi (lat. Deltentosteus quadrimaculatus) riba je iz porodice glavoča (lat Gobiidae). Kod nas se još naziva i četripjeg. Nije poznat kao neke druge vrste jer živi na većim dubinama (i do 330 m) od većine svojih srodnika. Naraste do 9 cm duljine, smeđe - žućkaste je boje, a na boku ima četiri crne pjege po kojima je dobio ime. Živi pri dnu, na pješčanim i muljevitim terenima.
Rasprostranjenost
Glavoč četveropjegi živi u Mediteranu, i dijelu Atlantika od Biskajskog zaljeva do Mauritanije
La Periquera, Hidalgo del Parral
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1400 m.
Opština Naolinco, Veracruz
Naolinco je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 6316 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1318 m.
Đerekare (Brus)
Đerekare (do 2002. godine Đerekari) je naselje u Srbiji u opštini Brus u Rasinskom okrugu koje se nalazi na Kopaoniku. Prema popisu iz 2002. bilo je 23 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 37 stanovnika). Ime mesta potiče od grčke reči derekar koja znači sokolar, a kroz njega protiče Đerekarska reka koja nastaje od izvora ispod Pančićevog vrha i koja sa Kačarušom formira Toplicu u Donjim Levićima.
Demografija
U naselju Đerekari živi 20 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 51,5 godina (44,4 kod muškaraca i 59,3 kod žena). U naselju ima 9 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,56.
Tocapa, Chapulhuacán
Tocapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Chapulhuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 846 m.
Isla de Pajaritos, Tlalixcoyan
Isla de Pajaritos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 403 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Francillon
Fransijon je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Endr koja pripada prefekturi Šatoro.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 72 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,27 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 185 metara (maksimalnoj 194 m, a minimalnoj 144 m).
Thaïs (roman)
Thaïs je roman francuskog književnika Anatolea Francea objavljen 1890. godine. Naslovna protagonistica je Sveta Taisa, a radnja smještena u rimski Egipat u 4. vijeku gdje kršćanski pustinjak Pafnutije nastoji Taisu, koja je na početku romana lijepa i bogata kurtizana, navesti da se odrekne svog grešnog života i prihvati kršćanstvo. Roman je zbog prikaza iskušenja i sumnji koja Taisa izaziva kod kršćanskog pustinjaka napadan iz konzervativnih i klerikalnih krugova. Usprkos toga je doživio uspjeh, a 1894. poslužio kao predložak za istoimenu operu. Godine 1911. ga je kao kratki film ekranizirao francuski sineast Louis Feuillade,a 1917. je po njegovih motivima u SAD snimljen istoimeni film.
Gedrozija
mini|right|300px|Gedrozija na drevnoj karti
Gedrozija je drevna regija i pokrajina (satrapija) Perzijske Monarhije u južnoj Aziji koja približno obuhvaća područje moderne pokrajine Balučistan u Iranu i Pakistanu.
Kansas, Ohio
Kanzas je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Vilas, South Dakota
Vajlas je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Gedrozija
Gedrozija je suha i planinska regija na sjeverozapadnim obalama Indijskog oceana, odnosno Arapskog mora. Tokom brončanog doba ljudi su naseljavali to područje uglavom oko oaza, dok su ostali stanovali uz morsku obalu. Stari Grci su ih imenovali ribožderima (grč. Ichthyophagoi) prema perzijskom terminu Mahi-horan od kojeg potječe suvremeni naziv Makran.
Pokrajinu je najvjerojatnije osvojio perzijski kralj Kir Veliki (559. – 530. pne.), no danas ne postoje detaljne informacije o njegovim pohodima u južnoj Aziji. Glavni grad Gedrozije bio je Pura, na kojem je kasnije vjerojatno izgrađen moderni Bampur, 40 km zapadno od Iranšahera.
Vilas, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 20, što je 1 (5,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gedrozija
Gedrozija je postala poznata u Evropi nakon što ju je pokušao prijeći Aleksandar Makedonski čija je vojska zbog pustinjskih uvjeta doživjela velike gubitke. Nakon Aleksandrove smrti Seleuk I. Nikator bio je prisiljen sklopiti mir sa Maurijskim Carstvom na način da je predao sve teritorije istočno od Hindukuša zamjenu za 500 slonova.
Neki historičari tvrdili su kako je perzijska satrapija Maka zapravo Gedrozija (grčko ime), a kao argument za svoje tvrdnje navodili su sličnosti imena Maka i Makran, što je istočniji dio Pakistana. Ipak, racionalnije je kako se Maka nalazi na području današnjeg Omana, koji se u starom vijeku nazivao Maketa.
Santa Rosa, Las Margaritas
Santa Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Spropolo, Reggio Calabria
Spropolo je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 291 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
La Crocera, Cuneo
La Crocera je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 271 m.
Las Cuevas, Santa María del Oro
Las Cuevas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Santa María del Oro.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 345 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 445 m.
Crăcăoani, Crăcăoani
Crăcăoani je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Crăcăoani.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2092 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 512 m.
Fention
Fention je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 278,328 Da.
Bolani Dojčin
Bolani Dojčin (makedonski i bugarski: Болен Дојчин) je južnoslavenska epska narodna pjesma najpoznatija po verziji koju je 1815. godine zabilježio Vuk Stefanović Karadžić. Naslovni protagonist je solunski vojvoda Dojčin, koji se razbolio i ostao devet godina u krevetu, a što koristi Uso Arapin kako bi nametnuo harač građanima, a što uključuje i spavanje sa lokalnim djevojkama; nakon što isto zatraži od Dojčinove supruge, ona svog muža uspije podignuti iz postelje, te se on herojski obračun sa Usom i pobijedi ga, a nakon čega će izdahnuti.
Crni Arapin
U slovenskoj mitologiji, crni Arapin je naziv za arape i crnce. Crni Arapin se često prikazuje kao crnoputi nasilnik koji otima žene i devojke.
Bolani Dojčin
Vjeruje se da je pjesma nastala u doba osmanskih osvajanja, a prvi put je zabilježena u Erlangenskom rukopisu. Kao model za lik Dojčina se navode ličnosti Jovana VII i Andronika Paleologa, koji su vladali Solunom od 1402. do 1423. godine, te se odupirali Osmanlijama usprkos izuzetno lošeg zdravlja. U verziji Erlangenskog rukopisa je Dojčin preimenovan u hrvatskog bana Ivana Karlovića.
Crni Arapin
U jednoj priči Arapin je, pošto je bio posečen u bici, pobegao noseći svoju glavu pod miškom, dok u nekim predanjima i narodnim pesmama figuriše crni troglavi Arapin. U srpskom, kao i u verovanjima drugih balkanskih naroda, Arapin je htonični demon, zamena za đavola. Neki autori ga upoređuju sa Triglavom.
Bolani Dojčin
Po motivima pjesme je godine 1971. u Jugoslaviji snimljen TV-film Čudo.
Čjernje Polje
Čjernje Polje je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 302 stanovnika.
Poručnik korvete
desno|mini|100p|Oznaka čina Poručnika korvete rečne flotile u [[Vojska Srbije|Vojsci Srbije.]] Poručnik korvete je u Vojsci Srbije i u armijama većine zemalja drugi oficirski čin za starešine na položaju komandira. U Vojsci Srbije u čin poručnika korvete proizvode se oficiri iz čina potporučnika. U činu poručnika korvete provodi se najviše 3 godine. Ukoliko visoko školovanje pitomca traje pet godine moguće je da svršeni pitomac odmah bude proizveden u čin poručnika korvete.
Čin poručnika korvete se prvi put pojavio u većini evropskih armija u XVI veku kao čin za oficira na dužnosti zamenika komandira. Tokom Narodnooslobodilačkog rata u NOV i POJ uveden je 1946. godine i zvao se poručnik 3. ranga po ugledu na Crvenu armiju. 1955. naziv mu je preimenovan u sadašnji i kao takav postojao je i u Jugoslovenskoj narodnoj armiji, Vojsci Jugoslavije i Vojsci Srbije i Crne Gore.
U kopnenoj vojsci čin poručnika korvete odgovara činu poručnika.
Poručnik fregate
Tokom Narodnooslobodilačkog rata u NOV i POJ uveden je 1946. godine i zvao se poručnik 2. ranga po ugledu na Crvenu armiju. 1955. naziv mu je preimenovan u sadašnji i kao takav postojao je i u Jugoslovenskoj narodnoj armiji, Vojsci Jugoslavije i Vojsci Srbije i Crne Gore.
U kopnenoj vojsci čin kapetana odgovara činu kapetana.
Mesa del Rosario, San Felipe
Mesa del Rosario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2091 m.
Opština Galicea, Vâlcea
Galicea je opština u Rumuniji u okrugu Valča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 205 m.
Glavoč Guilletijev
Glavoč Guilletijev (lat. Lebetus guilleti) ili Gulijev glavoč kako ga negdje nazivaju je riba iz velike porodice glavoča (lat. Gobiidae). Tek je u novije vrijeme pronađen u Jadranskom moru (1999 - kod Klenovice), do tada se mislilo da ga u Jadranu nema. Živi na malim dubinama, do 30 m, na šljunčanim terenima. Male je veličine, naraste samo do 2,5 cm duljine, a tijelo mu je splošteno. Glava mu je mala s velikim očima, a u ustima ima tri reda zuba. Bojom se prilagođava okolici, a osnovne su bijele i smeđe šare, koje su međusobno odvojene tamno smeđim rubovima.
Šidvar
Šidvar je otočić smješten u Perzijskom zaljevu odnosno iranskoj pokrajini Hormuzganu. Trapeznog je oblika i pruža se duljinom od 1,8 km u smjeru istok-zapad, površina mu iznosi približno 0,8 km², a od kopna je udaljen 10 km. Oko 1,5 km zapadno od Šidvara nalazi se otok Lavan. Šidvar i njegova obala stanište su brojnim pticama selica, zmijama, kornjačama i školjkama, zbog čega je ekološko zaštićeno područje.
Cuauhtémoc, Atzalan
Cuauhtémoc je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atzalan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 417 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1777 m.
Stariji vodnik prve klase
desno|mini|100p|Oznaka čina starijeg vodnika prve klase Кopnene vojske u [[Vojska Srbije|Vojsci Srbije.]] Stariji vodnik prve klase je u Vojsci Srbije treći podoficirski čin za dužnosti komandira odeljenja i eventualno komandira voda i odgovarajuće dužnosti u komandama i službama. U čin starijeg vodnika I klase može biti unapređen stariji vodnik kada, pored ostalih uslova, provede u činu najmanje 4 godine i završi odgovarajuće specijalističke kurseve. Osim u Кopnenoj vojsci i Vazduhoplovstvu i protivvazdušnoj odbrani koristi se i u Rečnoj flotili Vojske Srbije.
U većini armija sveta odgovarajući činovi starijem vodniku I klase i ostalim srpskim podoficirskim činovima jesu razni oblici čina narednika i sl.
Na prostorima bivše Jugoslavije nije postojao sve do 1964. godine kada je ustanovljen i od kada ima današnji status, prvo u Jugoslovenskoj narodnoj armiji, a kasnije i u Vojsci Jugoslavije i Vojsci Srbije i Crne Gore.
Santa Lucía, Caltepec
Santa Lucía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Caltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1287 m.
Vauxhallski most
Vauxhallski most (engleski: Vauxhall bridge) je jedan od jedanest mostova preko Temze u londonskom centru.
Most povezuje kvart Pimlico u Boroughu City of Westminster sa kvartom Vauxhall u Boroughu Lambeth.
Karakteristike
Vauxhallski most je čelični lučni most kog nosi pet betonskih stupova na granitnim upornjacima. Ukupno je dug 231.6 metara, podjeljen na pet lukova, od kojih je centralni ima raspon od 45.4 metara, dva središnja 43.9 m a dva uz obalu 39.6 m. Kolnik mu je širok 15.2 m što je dovoljno za četiri vozne trake i dvije tramvajske tračnice u sredini. Duž bokova ima staze za pješake.
Projektant i nadglednik gradnje bio je inženjer Alexander Binnie, a nakon njega Maurice Fitzmaurice. Most su svojim brončanim skulpturama dekorirali Frederick Pomeroy i Alfred Drury.
Historija
Vauxhallski most je zamjenjenio raniji Regentski most, koji je stajao na istom mjestu. Taj most je dovršen 1816. kao prvi željezni most preko Temze. Sastojao se od devet lukova raspona 23.8 m od ljevanog željezo nošenih zidanim stupovima. Nakon 1831. došlo je do ozbiljnih promjena plimnih strujanja koja u su oštećivala most. On je nekoliko puta popravljan, ali je 1894. odlučeno da je njegovo održavanje preskupo, pa se mora srušiti i umjesto njega podići novi. Radovi na rušenju započeli su 1898. pa je podignut i privremeni drveni, 1895. donešen je čak i zakonski akt o izgradnji novog mosta, ali radovi na njemu nisu započeli sve do 1904.
Rochivo, Bocoyna
Rochivo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 330 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2361 m.
Michael Collins
Michael Collins (1890-1922), Irski revolucionarni vođa i političar. Učestvovao je u Uskršnjem ustanku 1916, bio ministar finansija Republike Irske, šef obaveštajne službe IRA-e, član delegacije pri potpisivanju Anglo-irskog sporazuma, premijer Provizorne irske vlade i vrhovni zapovednik Irske vojske. Ubijen je 1922. tokom Irskog građanskog rata. thumb|Majkl Kolins 1921.
Rane godine
Kolins je rođen 16.10 ili 12.10 (podaci nisu sigurni) 1890. u malom mestu blizu Clonakiltyja u okrugu Kork u Irskoj. Porodica su mu bili dobrostojeći seljaci, i imao je sedmoro braće i sestara. Sa 15 godina je napustio školu i odselio se u London, gde je radio u pošti. Sa devetnaest godina pridružio se Irskom republikanskom bratstvu (IRB).
Uskršnji ustanak i posledice
Kolins se vratio u Irsku predUskršnji ustanak i borio se pored Patrika Pirsa i ostalih ustaničkih vođa kod Glavne pošte. Kolinsov smisao za organizaciju pokazao se već tada, kao i njegova pragmatičnost – on nije odobravao strategiju ustaničkih vođa koja je podrazumevala preuzimanje velikih, glavnih građevina u Dablinu, tvrdio je da je zgrade poput Glavne pošte nemoguće braniti, da je teško iz njih pobeći, i još ih je teže snabdevati (što će se pokazati kao tačno).
Po propasti ustanka, Kolins je, kao i mnogi drugi, uhapšen i odveden u Logor Frognoch u Velsu. Tokom boravka u logoru, bavio se organizacijom ljudi, obučavao zatvorenike gerilskom ratovanju, i odmah po izlasku (decembra 1916) postao je značajna figura u Šin Fejnu. Već u oktobru 1917. postao je direktor organizacije u Irskim dobrovoljcima.
Irski parlament
Godine 1918. Kolins je, kao i drugi zvaničnici Šin Fejna, učestvovao na izborima za Britanski donji dom parlamenta i izabran je. Članovi Šin Fejna su, međutim, odbili da zasedaju u engleskom parlamentu, već su izjavili da će umesto toga osnovati Irski Parlament, Dáil Éireann (donji dom dana[njeg irskog parlamenta). Parlament se sastao januara 1919. i vodeći članovi su pohapšeni.
Kolins je, preko svoje mreže špijuna, unapred znao za planirano hapšenje, i upozorio je ostale. Međutim, Éamon de Valera nije se obazirao na Kolinsova upozorenja, smatrajući hapšenje dobrom propagandom. Za vreme De Valerinog boravka u zatvoru, za premijera je izabran Cathal Brugha, da bi ga kasnije zamenio De Valera, kada mu je Kolins pomogao da pobegne iz zatvora u aprilu 1919.
U leto 1919. Kolins je izabran za predsednika IRB, a potom i za šefa obaveštajne službe IRA-e (kako su se sada zvali Irski dobrovoljci).
Montecchio Precalcino
Montecchio Precalcino je naselje i općina (comune) od 5048 stanovnika u talijanskoj regiji Veneto (Provicija Vicenza).
Montecchio Precalcino je danas poznat po Palladijevoj vili Forni Cerato koja je 1996. uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao jedan od objekata lokaliteta Historijski centar Vicenze i Palladijeve vile.
Geografija
Montecchio Precalcino leži u dolini potoka Asiago, udaljen 15 km sjeverno od centra Vicenze.
Historija
Njegovo ime je sintagma od latinskih riječi Monticulus (brežuljak), Praedium (poljoprivredno imanje) i Calcis (kalcij). Pored vile drugi značajni objekt je parohijska crkva San Vito koja vuče porijeklo iz srednjeg vijeka, ali je totalno preuređena u 16. vijeku, a svoj današnji oblik dobila je 1729.
Rudolf Tenies
Rudolf Tenies bio je arhitekta, rođen 1869 u Ljubljani, a umro 1929. godine. Završio je Akademiju likovnih umjetnosti, Arhitektonski odsjek. Bio je član Društvo inžinjera i arhitekata u Slavoniji i Hrvatskoj 1897. Nakon toga dolazi u Sarajevo i postaje član Tehničkog kluba u Sarajevu. Od 1904. Radio je u građevinskom odjeljenju Zemaljske vlade u Sarajevu. Za civilnog arhitektu za Bosnu i Hercegovinu postavljen je 1910. Od 1918 seli se u Ljubljanu gdje je sa bratom osnovao građevinsku firmu Obnova.
Svoja najbolja djela Tenies je ostvario u duhu secesije. Gotovo sve njegove građevine karakteriše statična i simetrična kompozicija masa, a ritmizaciju pročelja postiže koncentracijom dekorativne plastike. Repertoar dekorativnih elemenata je raznolik – od geometrijske stilizacije do baroknih kartuša. Rađen je različitim materijalima i tehnikama. U odnosu na druge, Tenies je kao arhitekt svojim djelima uvijek davao nešto od skulpturalnosti i plastičnosti ujedinjenih sa konstruktivno prostornim i funkcionalnim sadržajima. Njegova djela se ističu i prepoznaju po snažnijoj arhitektonskoj artikulaciji pročelja zgrade, po bogatijoj profilaciji krovnih dijelova koji kod njega zaslužuju naziv pete fasade. Više nego iko iz njegove generacije arhitekata on je skulptor i pjesnik u arhitekturi. Njegovi kasniji radovi oslobođeni su u potpunosti historicizma.
Michael Collins
Irski parlament
Smatra se da je Irski rat za nezavisnost započeo istog dana kada se prvi put sastao Irski parlament, kada je nekoliko dobrovoljaca iz okruga Tipereri napalo konvoj eksploziva i ubilo dva policajca (v. Seán Treacy, Dan Breen).