cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pokolji u Ljumi
Pozadina
Krajem 1912. godine, u prvom balkanskom ratu, Kraljevina Srbija je okupirala veći deo Albanije. Srbija je nastojala da izađe na Jadransko more, što je smatrala operacijom od strateškog značaja. Trećom armijom koja je osvajala Albaniju komandovao je general Božidar Janković. Albansko stanovništvo se tome protivilo, i pružalo je otpor srpskoj vojsci. Zbog toga su uvedene drastične mere odmazde nad civilnim stanovništvom.
Dimitrovgrad (Bugarska)
Privreda
U Dimitrovgradu su podignuti pogoni kemijske industrije, strojogradnje, hrane, građevinskog materijala i tekstila. Pored toga u gradu radi nekoliko termoelektrana.
Pokolji u Ljumi
Pokolj u Ljumi 1912.
thumb|Srpska vojska ostavila krvav trag, [[The New York Times, 31.decembar 1912.]] Kada je general Božidar Janković video da se plemena Ljume opiru napredovanju srpskih trupa ka Jadranskom moru, proglasio ih je za ljudski odrod koji treba pobiti, nakon čega je naredio trupama da nastave sa posebnom žestinom.
Prema pisanju inostrane štampe, srpska vojska je masakrirala civilno stanovništvo, muškarce, žene, decu, i popalila 27 sela u oblasti Ljume. Izveštaji govore o nečuvenim svirepostima srpske vojske, uključujući spaljivanje žena i dece vezanih za plastove sena, pred očima očeva. Nakon toga, oko 400 muškaraca iz Ljume se dobrovoljno predalo srpskim vlastima, ali se navodi da su odvedeni u Prizren, gde su poubijani. The Daily Telegraph je tada pisao da su "svi užasi istorije premašeni zverstvima koje su počinile trupe generala Jankovića", a The New York Times da je "srpska vojska ostavila krvav trag".
Pokolj u Ljumi 1913.
Na londonskoj konferenciji decembra 1912. odlučeno je da Ljuma ostane Albaniji, ali srpska vojska se nije povukla. Albanci dižu veliku pobunu u septembru 1913. godine, nakon čega je Ljuma je još jednom teško stradala u odmazdi srpske vojske.
Prema pisanju Dimitrija Tucovića, jednog od učesnika albanskog pohoda, srpske trupe su ušle u albansko selo u kojem nije bilo muškaraca. Za dva sata poubijano je više stotina ljudi: thumb|175px|[[Dimitrije Tucović, jedan od učesnika albanskog pohoda.]]
Prema Tucoviću, klanje je obustavljeno kada je deo oficira uložio energičan protest, priznajući da „divlji Arnauti“ zarobljene srpske vojnike razoružaju pa puste, a srpska vojska ubija njihovu decu. Nakon toga, leševi su potrpani u kuće a kuće zapaljene, da bi se zločinu prikrio trag.
Izveštaj međunarodne komisije o Balkanskim ratovima navodi pismo srpskog vojnika koji opisuje kaznenu ekspediciju krajem septembra protiv pobunjenih Albanaca. On piše da se "strašne stvari dešavaju ovde" i pita se "kako ljudi mogu biti toliko surovi da počine takva zverstva". U nastavku piše:
U decembru 1913. godine, poslat je zvanični izveštaj velikim silama sa detaljima o pokolju Albanaca u oblasti Ljume i Debra, koji je izvršen nakon proglašenja amnestije od srpskih vlasti. U izveštaju se navode imena i prezimena osoba koje su ubili srpski odredi, često na najokrutniji način: spaljivanjem, klanjem, kasapljenjem bajonetima i tome slično. Takođe se navodi detaljan spisak spaljenih i opljačkanih sela u oblasti Ljume i Hasa.
OR51F2
Olfaktorni receptor 51F2 je protein koji je kod ljudi kodiran OR51F2 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Volnat Grouv
Volnat Grouv se može odnositi na
Biljno ulje kao gorivo
Biljno ulje je alternativno gorivo za dizelove motore i plamenike. Viskozitet biljnog ulja se mora smanjiti, da bi se moglo upotrebljavati u dizelovim motorima, u suprotnome bi došlo do nepotpunog izgaranja i zaostali ugljik bi u konačnici uništio sami motor. Entuzijasti biljno ulje (korišteno kao gorivo) radije nazivaju otpadno biljno ulje, ako je ulje npr. otpad iz restorana ili čisto biljno ulje da bi se razlikovalo od biodizela.
frame|Otpadno filtrirano bilno ulje.
Povijest
Prva zabilježena upotreba biljnog ulja kao goriva u dizelovom motoru bila je 1900-te godine na svjetskom sajmu (World's Fair). U demonstraciji je prikazan motor iz Ottove tvornice kojeg je pogonilo kikirikijevo ulje. U svojem kasnijem radu, Rudolf Diesel je istraživao upotrebu biljnog ulja kao goriva u motorima koje je sam konstruirao. On je 1912 godine održao prezentaciju u britanskom Institutu inženjera strojarstva i iznio činjenicu: „Činjenica da se biljna ulja mogu upotrebljavati kao goriva danas se čini zanemarivom, ali ta ulja bi za određeno vrijeme mogla poprimiti jednaku važnost kakvu danas imaju prirodna mineralna ulja i katranovi proizvodi.“ Periodične nestašice nafte dovele su do istraživanja biljnog ulja, kao zamjene za dizel tijekom 30-tih i 40-tih godina prošlog stoljeća i ponovno u 70-tim i ranim 80-tim godinama, kada se čisto biljno ulje najviše istraživalo. 70-tih godina je prvo komercijalno njemačko poduzeće Elsbett dozvolilo potrošačima da upotrebljavaju čisto biljno ulje u svojim automobilima. U 90-tima se javio Bougainville konflikt, otočani koji su bili ocijepljeni od naftnih zaliha zbog blokada koristili su kokosovo ulje kao gorivo za svoja vozila. Akademska istraživanja vezana za čisto biljno ulje naglo su se smanjila u 80-tim godinama zbog opadanja cijene nafte i sve većeg interesa za biodizelom.
Primjene i korisnost
Inženjeri i entuzijasti eksperimentiraju s biljnim uljem, kao gorivom za dizelove motore, od početka dvadesetog stoljeća, ali su tek nedavno određena potrebna svojstva goriva i parametri motora za pouzdano djelovanje. Postoje nekoliko studija koje prikazuju pouzdanu dugotrajnu upotrebu biljnog ulja; njemački Deutz AG F3l912W i common rail motor u Mercedes-Benz 220 C Class. Većina automobilskih dizelovih motora mogu koristiti čisto biljno ulje, uz određene modifikacije. Viskozitet i površinska napetost čistog biljnog ulja mora se reducirati predgrijavanjem, koristeći otpadnu toplinu motora ili struju, jer bi inače moglo doći do loše automatizacije, nepotpunog izgaranja i karbonizacije. Jedno od čestih rješenje je dodavanje izmjenjivača topline, dodatnog spremnika za obično dizelovo gorivo (ili biodizel) i trostrukog ventila koji će se moć prebacivati s dodatnog na glavni spremnik. (Takva naknadna modifikacija košta oko $1200 USD.) Motor se pali pomoću dizela, te se prebacuje na biljno ulje čim se ono dovoljno zagrije, neposredno prije gašenja ponovno se prebacuje na dizel kako ne bi došlo do zaostajanja biljnog ulja u motoru i cijevima za dovod goriva. U hladnijim podnebljima je često potrebno zagrijati cijevi za dovod goriva i spremnik, jer biljno ulje može postati jako viskozno i čak se može skrutiti pri nižim temperaturama. Preobrazbe pojedinačnog spremnika započele su u Njemačkoj i koriste se diljem Europe. Takve preobrazbe omogućuju pogon motora na ulje uljane repice, koje je u suglasnosti s njemačkim standardom DIN 51605. Modifikacije motora pomažu pri paljenju samog motora i tijekom faze zagrijavanja. Pravilno modificiran motor s indirektnim ubrizgavanjem (IDI motor) imaju 100%-tnu učinkovitost do temperature od -10° C. Motori s direktnim ubrizgavanjem (DI motori) se moraju najprije predgrijati s block grijačem ili dizelovim grijačem. Jedini izuzetak je VW TDI motor s modificiranim spremnikom, kojeg nude nekoliko njemačkih proizvođača. thumb|170px|Stariji se Mercedesi često prebacuju na biodizel ili na otpadno biljno ulje. Da bi se osigurala dugotrajna izdržljivost mora se češće mijenjati ulje i potrebna su češća održavanja motora. Kod nemodificiranih motora nepoželjni učinci se mogu reducirati miješanjem ili „rezanjem“ čistog biljnog ulja s dizelom. Neki mehaničari koji su održavali motore na otpadno biljno ulje ustanovili su pojačano habanje motora i kvarove na pumpama za gorivo i klipnim prstenima. Takve greške se mogu povezati s korištenjem ulja loših svojstava i sastava, također s lošim održavanje motora, neprikladnom modifikacijom motora i s neprikladnim režimima rada. Većina automobila s IDI motorima, koji imaju pumpe s „in-line“ ubrizgavanjem, mogu koristiti čisto biljno ulje za rad pri svim temperaturama osim zimskim. IDI Mercedes-Benz vozila koja imaju pumpe s „in-line“ ubrizgavanjem i automobili s PSA XUD motorima, koji su također opremljeni s grijačem za filter goriva imaju prihvatljivu efikasnost. Pouzdanost motora ovisi stanju motora. Češća održavanja, naročito održavanja ubrizgavala goriva ,rashladnog sustava i svjećica osigurat će dugovječnost motora.
Svojstva
Najčešće korišteno biljno ulje u UK je ulje uljane repice, čije je ledište na -10 °C. Također se istražuje upotreba suncokretnog ulja, čije je ledište na -17 °C, jer je pogodnije za paljenje motora pri hladnijem vremenu. Nažalost, ulja s nižim ledištima su manje zasićena i lakše polimeriziraju uz prisutnost atmosferskog kisika.
Kompatibilnost materijala
Slobodne masne kiseline u otpadnom biljnom ulju loše utječu na metale. Najveći utjecaj imaju na bakar i njegove legure, kao mjed. Slobodne masne kiseline uklanjaju cink i cinkove prevlake i također utječu na lim, olovo, željezo i čelik. Otporni materijali su čelik i aluminij.
Primjeri
Narodi s pacifičkih otoka korist kokosovo ulje kako bi smanjili troškove i ovisnost o uvoznom gorivu, a pri tom pomažu stabilizaciji tržišta kokosovog ulja. Kokosovo ulje se može koristiti samo na mjestima gdje temperature ne padaju ispod 17 °C, osim ako se ne ugrade dvostruki spremnici ili dodatni grijači spremnika. Nasreću, iste tehnike, za upotrebu pri hladnijim temperaturama, koje su već razvijene kod biljnog ulja (npr. ulja uljane repice), se mogu primijeniti na kokosovo ulje i time omogućiti njegovo korištenje i na temperaturama nižim od 17 °C.
Grijanje domova
Većina kućnih ložišta i bojlera na ulje, uz minimalne preinake, mogu sagorijevati biodizel ili filtrirano, predgrijano otpadno biljni ulje. Biljna ulja ne sagorijevaju „čisto“ kao ulja dobivena iz nafte, ali ako ih potrošači kod kuće prerade osigurat će si zamjetnu uštedu. Većina restorana poklanja iskorišteno ulje za kuhanje ili ga prodaje uz minimalnu naknadu, dok je sama prerada tog ulja u biodizel jednostavna i jeftina. Direktno sagorijevanje filtriranog otpadnog biljnog ulja je nešto problematičnije, zbog njegove veće viskoznosti, ali je moguće uz njegovo prethodno zagrijavanje. Grijanje na otpadno biljno ulje može biti ekonomična opcija tamo gdje regulacije od požara i police osiguranja to dozvoljavaju i za one ljude koje imaju potrebne strojarske i eksperimentalne sklonosti.
Otpadno biljno ulje
SAD je 2000. godine proizveo 11 milijardi litara otpadnog biljnog ulja, uglavnom iz industrijskih pržilica iz tvornica za preradu krumpira, iz tvornica za proizvodnju grickalica i restorana brze hrane. Kada bi se prikupilo svih 11 milijardi litara tog otpadnog biljnog ulja i kad bi se zamijenilo s jednakom energetskom količinom nafte, utrošak nafte u SAD-u bi pao za 1%. Upotreba otpadnog biljnog ulja kao goriva konkurira njegovim drugim upotrebama, što utječe na njegovu cijenu kao goriva, također povećava njegovu cijenu kao inputa za druge upotrebe.
Čisto biljno ulje
Čisto biljno ulje za razliku od otpadnog biljnog ulja nije nusprodukt neke druge industrije i zato njegova upotreba kao gorivo nije ograničena kapacitetima drugih industrija. Proizvodnja čistog biljnog ulja za potrebe goriva je teoretski ograničena samo s agrikulturnim kapacitetom određene ekonomije.
Egimije (pesma)
thumb|Opis mita koji je zauzimao značajno mesto u Egimiju: [[Arg (div)|Svevideći Arg posmatra Iju (ne vidi se na slici) na detalju s jedne freske iz Pompeja, 1. vek naše ere, (Napuljski nacionalni arheološki muzej).]] Egimije (Αἰγίμιος / Aigimios) naslov je starogrčke epske pesme od koje su se sačuvali samo fragmenti, a koja se u antici pripisivala čas Hesiodu, čas Kerkopu iz Mileta. "Egimije" iz naslova sigurno je bio sin Dora, ali u fragmentima koji su došli do nas on se uopšte ne spominje, pa se iz raspoloživih dokaza zapravo ne može izvesti ni pouzdan zaključak da se ova pesma prvenstveno bavila tim dorskim kraljem. Umesto toga, među ono malo fragmenata sačuvanih u citatima i parafrazama kod drugih antičkih autora spominju se mitovi u vezi s Ijom, Tezejem i zlatnim runom.
Sadržaj
O osnovnoj temi i strukturi pesme ne zna se gotovo ništa, osim toga da se sastojala od bar dva pevanja: Stefan Bizantinac i sholije uz Apolonija Rođanina citiraju neke fragmente za koje kažu da su pripadali "drugom pevanju Egimija". Jedan od fragmenata, navodno iz 2. pevanja tiče se priče o tome kako je Tetida svoju decu koju je rodila s Pelejem bacila u ključalu vodu kako bi utvrdila jesu li smrtna. Drugi izolovani fragmenti odnose se na Graje (fr. 295), Nauplija (fr. 297), Friksa (fr. 299), a spominje se i jedna retka grčka reč koja znači "hladno senovito mesto" (ψυκτήριον, psyktērion) u jednom istrgnutom heksametru koji citira Atenej (Gozba sofista, XI, 109 (503c–d) [= fr. 301]): "Jednog dana moje će hladno senovito mesto biti ovde, vođo naroda" (ἔνθά ποτ' ἔσται ἐμὸν ψυκτήριον, ὄρχαμε λαῶν). Ovakve oskudne informacije koje nalazimo u tim fragmentima gotovo je sve što znamo o sadržini Egimija, no pesma je u književnoistorijskom smislu najzanimljivija po svojoj obradi mitova o Iji i Tezeju.
Autorstvo
Ako je priča o Heraklovom učešću u Egimijevoj borbi protiv Lapita igrala važnu ulogu u Egimiju, moguće je da je pesma bila pripisana Hesiodu upravo zbog toga što se u njoj pojavljuje taj veliki heroj, imajući u vidu da se i tri druge hesiodske pesme ― Štit Heraklov, Velike Eeje i Keikova svadba ― takođe bave Heraklom.
Arena Varaždin
Športska dvorana u Varaždinu je višenamjenska športska dvorana. Izgrađena je za potrebe Svjetskog prvenstva u rukometu 2009., a svečano je otvorena za Dan grada 6. prosinca 2008.
Varaždinska športska dvorana prostire se na oko 20 tisuća metara četvornih i ima dvije dvorane, veću s 5.000 te manju s 200 sjedećih mjesta. Objekt sadrži i prateće sadržaje poput fitness centra, kuglane, saune te poslovne prostore.
Varaždinska športska dvorana izgrađena je prema modelu javno-privatnog partnerstva. središte|mini|600px|Unutrašnjost dvorane
Američka arhiepiskopija
Arhiepiskopija američka je organski dio Carigradske patrijaršije.
Poglavar je arhiepiskop američki Demetrios, a sjedište arhiepiskopije se nalazi u Njujorku.
Istorija
Prvi grčki pravoslavci u Sjevernoj Americi su ulazili u sastav etnički mješovitih parohija, koje su se nalazile u jurisdikciji Kamčatske, Kurilske i Aleutske (kasnije Aleutske i severnoameričke) eparhije Ruske pravoslavne crkve. Parohije u SAD su bile: u gradu Galvestonu (Teksas, 1862), u Nju Orleansu (Luizijana, 1864), u San Francisku (Kalifornija, 1868). Crkveni život grčkih emigranata u SAD se odvijao pod okriljem Grčke pravoslavne duhovne misije Ruske pravoslavne crkve, a na čelu misije se nalazio grčki arhimandrit.
Oktobra 1918, po blagoslovu vaseljenskog patrijarha Germana V, mitropolit atinski Meletije (Metaksakis) je posjetio SAD i bez kanonske dozvole Ruske pravoslavne crkve, u Sjevernoj Americi u Njujorku, ustanovio je Sinodalnu komisiju na čelu sa titularnim episkopom rodostoljskim Aleksandrom (Dimoglu), koga je u početku objedinila grčke parohije u Sjevernoj Americi pod jurisdikciju Grčke pravoslavne crkve. Februara 1921, mitropolit Meletije, godinu dana ranije je bio prinuđen da napusti položaj poglavara Grčke crkve, po drugi put je posjetio Ameriku i aktivno se zanimao organizacijom Grčke arhiepiskopije Sjeverne i Južne Amerike, koja je bila proglašena za sastavni dio Grčke pravoslavne crkve dana 15. septembra 1921. godine. Arhiepiskopija je u svom sastavu imala oko 130 parohija.
Dana 1. marta 1922, Sveti sinod Carigradske patrijaršije je po predlogu patrijarha Meletija IV (Metaksakisa, izabran za patrijarha 25. novembra 1921) donio odluku „o obaveznom i isključivom potčinjavanju“ Carigradskoj patrijaršiji cijele pravoslavne dijaspore. Uskoro je Sinod prisvojio sebi jurisdikciju nad pravoslavnim grčkim parohijama u Sjevernoj Americi, a samim tim je izuzeo Grčku arhiepiskopiju Sjeverne Amerike iz jurisdikcije Grčke pravoslavne crkve. Država Njujork je zvanično priznala arhiepiskopiju 1922. godine.
OR51G1
Olfaktorni receptor 51G1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR51G1 genom.
Američka arhiepiskopija
Istorija
Dana 11. maja 1922, na čelo arhiepiskopije je bio postavljen bivši episkop rodostoljski Aleksandar (1922—1930), kojem su se potčinjavala tri eparhijska episkopa — čikaški, bostonski i San Franciska, koji su zajedno sačinjavali Sinod.
Burgas
Burgas (bugarski: Бургас) je četvrti grad po veličini u Bugarskoj (drugi na moru sa 229 250 stanovnika) i turističko središte na Crnomorskoj obali. Grad je središte istoimene bugarske oblasti.
Američka arhiepiskopija
Istorija
Godine 1996, jedinstvena Arhiepiskopija je bila administrativno razdvojena na četiri dijela na dva kontinenta: SAD, Kanadu, Centralnu Ameriku i Južnu Ameriku. Od tada se u jurisdikciji Arhiepiskopije američke nalazi samo teritorija SAD.
Burgas
Grad se nalazi na najzapadnijoj točci Crnog mora, u velikom Zaljevu Burgas, sa kopna je okružen jezerima; Vаja, Аtanasovsko i Маndrensko. Burgas je najveća i najvažnija bugarska morska luka. Danas je ključno privredno, kulturno i turističko središte jugoistočne Bugarske, sa međunarodnim aerodromom koji povezuje brojna turistička naselja na južnoj obali Bugarske.
Američka arhiepiskopija
Organizacija
Na čelu Arhiepiskopije američke se nalazi „arhiepiskop Amerike i egzarh Atlantskog i Tihog okeana“, koga bira Sveti sinod Carigradske patrijaršije. Arhiepiskop se nalazi na čelu Sinoda Arhiepiskopije američke koji se sastoji iz svih episkopa u Americi. Od 19. avgusta 1999, poglavar je arhiepiskop američki Demetrios (u miru — Demetrios Trakatelis).
Arhiepiskopija obuhvata više od 540 parohija i 800 sveštenika u 9 eparhija: Atlantskoj, Bostonskoj, Denverskoj, Detroitskoj, Njudžerzijskoj, Njujorškoj, Pitsburškoj, San Francisko i Čikaškoj.
Burgas
Historija
Za vrijeme vladavine Rima, Burgas je nosio ime Deultum, i bio je osnovan kao naselje rimskih vojnih veterana za cara Vespazijana. U srednjem vijeku, izgrađena je mala utvrda nazvana Pirgos (grčki: Πύργος znači toranj). Tek od 17. stoljeća naselje se zove Ahelo-Pirgas. Ovo naselje je kasnije preimenovano u Burgas. Ranih 1800-tih stanovništvo Burgasa se smanjilo nakon učestalih pljački i razbojstava koje su nad njima vršili razbojnici kurdžali. left|thumb|240px|Zaljev Burgas po noći
Sredinom 19. st. privreda grada se oporavila, zahvaljujući brodogradnji i izvozu žitarica. U vrijeme oslobođenja Bugarske od otomanske vlasti (1885), to je bilo malo naselje sa svega oko 3 000 stanovnika, od kojih su većina bili Grci uz Armence, Turke, Židove i Bugare. Nakon toga počeo je nagli razvoj Burgasa u suvremeni evropski grad. Podignuta je rafinerija i pogoni kemijske industrije, pored grada otvoreni su rudnici željeza i solane.
Privreda
Danas je luka grada Burgasa najveća u Bugarskoj i značajan faktor u lokalnoj privredi. Burgas je i univerzitetski grad sa 6 000 studenata. U Burgasu djeluju konzularna predstavništva nekoliko zemalja; Turske, Bjelorusije, Rumunjske, Rusije i Ukrajine.
Vanjske veze
sredina|800px|Panorama Burgasa
182 Elsa
182 Elsa je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 43,68 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,416 astronomskih jedinica (AJ).
Asteroid je otkriven 7. februara 1878. godine.
1821 Aconcagua
1821 Aconcagua je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,377 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,3.
Vest Džeferson
Vest Džeferson se može odnositi na
Shoshenq I
Hedjkheperre Setepenre Shoshenq I (egipatski ššnq), također poznat kao Shishak, Sheshonk ili Sheshonq I (za izgovopr v. Shoshenq'), bio je berberski Meshwesh libijski kralj Egipta i osnivač Dvadeset druge dinastije. Shoshenq I je bio sin Nimlota A, Velikog polavice Ma i njegove supruge Tentshepeh A, i same kćeri Velikog poglavice Ma. Većina egiptologa, uključujući Kennetha Kitchena i Aidana Dodsona, vjeruju da se spominje u Hebrejskoj Bibliji kao שׁישׁק Šîšaq (transliteratiran kao Shishaq i Shishak) iako to spore David Rohl, Peter James i drugi sljedbenici tzv. Nove kronologije.
Vestover
Vestover se može odnositi na
930-e pne.
Znamenite ličnosti
Años 930 a. C.
Pirooz
Pirooz može označavati:
Vajt Hol
Vajt Hol se može odnositi na
Glagol
Glagol (starosl. glagolъ: riječ) (lat. verbum), vrsta riječi kojom se označava radnja, stanje ili zbivanje.
Primjeri:
U srpskohrvatskom jeziku
Glagoli se u srpskohrvatskom mijenjaju po vremenima, licima i načinima, a kao i u drugim slavenskim jezicima razlikuje se svršeni i nesvršeni vid (sjesti – sjediti), što neslavenima otežava učenje srpskohrvatskog. Postoje i pomoćni glagoli (nepravilni glagoli), pomoću kojih se tvore složena glagolska vremena: to su glagoli biti i htjeti. Biti je često i najučestalija riječ u jeziku, a nakon njega je, npr. u novinskom stilu, prvi sljedeći glagol po učestalosti trebati.
Glagolska vremena
prošlost
sadašnjost
budućnost
Oblici glagola
Svaki glagol ima više oblika.
Jedni su različiti oblici koji se koriste samostalno i sami imaju službu glagola:
Od glagola se izvode i pridjevi i prilozi:
Posebno stoji infinitiv.
Svi oblici glagola se u standardnom hrvatskom jeziku tvore dodavanjem nastavaka na jednu od dvije osnove:
Po načinu tvorbe, glagole dijelimo na pravilne i nepravilne.
Pravilni glagoli
Za pravilne glagole postoji nekoliko vrsta nastavaka. Npr. učiti u prezentu ima nastavke -im, iš (uč-im, uč-iš...), dok glagol spavati nastavke -am, -aš (spav-am, spav-aš...). Isto tako, postoje i različiti nastavci za infinitiv i glagolski pridjev radni.
Glagoli se dijele u vrste i razrede po tome koje nastavke koriste.
Postoje sljedeće vrste prezentskih nastavaka:
Često se u literaturi navode nastavci na -ne-, -uje- i -e- zajedno.
Postoje sljedeće vrste nastavaka za infinitiv i glagolski pridjev radni:
Postoji paralelizam između jednih i drugih nastavaka, međutim mnogi glagoli pripadaju u miješane razrede, npr. pis-ati ima prezent piš-em. Sljedeća tablica sumira različite mogućnosti uz tradicionalne oznake vrsta (rimskim brojevima) i razreda (arapskim brojevima uz broj vrste):
Prefektura
Prefektura (praefectura) je naziv za upravne jedinice u mnogim državama, a na čijem čelu se nalaze službenici pod nazivom prefekt.
Glagol
Pravilni glagoli
U skupini s infinitivom bez proširenja postoje mnoge osobitosti, koje ovise o obliku prezentske osnove, iz koje se izvodi infinitivna:
Sedalia, Colorado
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 206, što je 5 (-2,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Glagol
Nepravilni glagoli
Određeni glagoli nemaju promjenu po gornjim pravilima, a često nemaju ni sve oblike. To su biti i htjeti, za koje vidi pomoćne glagole, kao i sljedeći glagoli i njihove izvedenice:
Prefektura
U Francuskoj riječ prefektura (préfecture) označava sjedište departmana, a u Italiji (prefettura) službu prefekta.
Veleposjednička kuća
thumb|250px|right|Waddesdon Manor, kuća u vlasništvu [[Porodica Rotschild|porodice Rotschild.]]
Veleposjednička kuća (manor, manoir, mansión; особняк) je naziv koji u najširem smislu za kuću, odnosno zgradu namijenjenu za stanovanje ili odmor, u pravilu jedne, osobe, a koja se od ostalih odlikuje prije svega svojom veličinom. Gotovo u pravilu se pod time podrazumijevaju građevinski objekti čiji su vlasnici ili korisnici pripadnici više klase, iako se ponekad za može koristiti izraz rezidencija kada su njeni stanari osobe koje obavljaju neku javnu dužnost, odnosno dvorac ili palača, kada je riječ o monarsima ili državnim poglavarima.
Veleposjedničke kuće su se razvile od zamkova u kojima je u srednjovjekovnoj Evropi živjelo feudalno plemstvo, odnosno koje su predstavljale upravno sjedište feudalnog imanja. Te su kuće sa vremenom izgubile svoju obrambenu i ekonomsku funkciju, a s dolaskom kapitalizma su ih počeli graditi i pripadnici buržoazije. Od početka 19. vijeka su u nekim zemljama, pogotovo anglosaksonskog svijeta uvedeni tradicionalni kriteriji pod kojima se kuća smatrala "veleposjedničkom" - morala je sadržavati najmanje deset soba, kao i plesnu dvoranu. Ovisno o tome da li su sagrađene na selu ili u gradu, veleposjedničke kuće su se dijelile na seoske (country house) ili gradske (town house).
Današnje veleposjedničke kuće često sadrže privatne kino-dvorane, teretane i sistem kućne automatike.
Ian Hendry
Ian Hendry (13. januar 1931 — 24. decembar 1984) bio je engleski filmski i televizijski glumac, najpoznatiji po nastupima u popularnim TV-serijama ranih 1960-ih, kao što su The Avengers te karakternim ulogama u igranim filmovima 1970-ih kao što je Get Carter.
Hendry je započeo televizijsku karijeru kao protagonist TV-seriji Police Surgeon, a njegov lik dr. Geoffreya Brenta je u mnogo čemu bio preteča lika dr. Davida Keela, protagonista TV-serije Avengers. Keel je bio zamišljen kao glavni lik, ali se s vremenom kao protagonist nametnuo njegov pomoćnik John Steed, pa je Hendry napustio seriju. Usprkos toga, s Macneejem je ostao prijatelj do kraja života.
Hendry je 1963. godine bio oženjen za glumicu Janet Munro, a brak, obilježen alkoholizmom od koga su oboje bolovali, ali u kome su imali dvoje djece, je završen kada je godine 1971. Munro umrla od infarkta. Hendry se poslije oženio za Sandru Jones, s kojom je imao kći Emmu.
Hendry je umro od unutrašnjeg krvarenja na Badnjak 1984. godine, nedugo nakon što je počeo glumiti u novoj sapunici Brookside.
Vilsonvil
Vilsonvil se može odnositi na
Catus
Katis je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Kaor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 906 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 42 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,32 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 158 metara (maksimalnoj 341 m, a minimalnoj 130 m).
1822 Waterman
1822 Waterman je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,170 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,6.
Vudland
Vudland se može odnositi na
Litijum jodid
Litijum jodid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 133,845 Da.
Vudstok
Vudstok se može odnositi na
Dobrič
Dobrič je deveti po veličini grad u Bugarskoj, u sjeveroistočnom dijelu zemlje. Grad je i središte istoimene Oblasti Dobrič. Dobrič je središte bugarskog djela historijske pokrajine Dobrudže.
Geografske karakteristike
Dobrič se nalazi u sjeveroistočnome dijelu Bugarske. To je najudaljeniji značajniji grad u zemlji, od glavnoga grada Sofije udaljen je 480 km sjeveroistočno, od Varne je udaljen oko 50 km. Od Rumunjske je udaljen 35 km i isto toliko od Crnog mora.
Stiks (mjesec)
S/2012 (134340) 1 (neslužbeno poznat i kao P5), Plutonov prirodni satelit čiji je postojanje objavljeno 7. srpnja 2012. Peti je poznati satelit u orbiti oko Plutona, otkriveno približno godinu dana nakon S/2011 (134340) 1.
Dobrič
Geografske karakteristike
Grad se smjestio u južnom dijelu historijske pokrajine Dobrudže, čiji najveći dio pripada obližnjoj Rumunjskoj. Predio oko grada pripada jugoistočnom dijelu Vlaške nizine i on je valovit i brežuljkast. Središte grada podignuto je na dva manja brijega iznad Dobričke rijeke. Klima u gradu je kontinentalna.
Diferencijacija
Termin diferencijacija može imati sledeća značenja:
1823 Gliese
1823 Gliese je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,226 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,9.
Police Surgeon (UK)
Police Surgeon je bila britanska kriminalistička TV-serija koja se emitirala na programu ITV-a krajem 1960. Protagonist je bio forenzički patolog dr. Geoffrey Brent (čiji je lik tumačio Ian Hendry) i koji je pomagao policiji rješavati kriminalističke slučajeve. Od dvanaest 30-minutnih epizoda je danas očuvana samo jedna.
Vudvil
Vudvil se može odnositi na
Police Surgeon (UK)
Seriji je kasnije važnost dala činjenica da je neposredno nakon nje započelo snimanje TV-serije The Avengers čiji je protagonist dr. Keel u mnogo čemu bio sličan dr. Brentu, te ga je tumačio isti glumac.
Vojna akademija
Vojna akademija je obrazovno-znanstvena visokoškolska ustanova namjenjena školovanju časnika, dočasnika, vojnika i ostalih pripadnika u sustavu obrane za službu u vojsci, koji na vojnoj akademiji stječu visoko obrazovanje. Osim diplomskih, posljediplomskih i ostalih specijalističkih studija takve institucije provode i različite znanstveno-istraživačke djelatnosti iz područja vojnih znanosti.
Italijanske jedinice u Jugoslaviji u Drugom svetskom ratu
minijatura|Pokret italijanske biciklističke kolone ka [[Sinju 1941.]] right|thumb|Italjianska oklopna kolona na Balkanu [[1942.]] right|thumb|Njemački i talijanski okupatori u Jugoslaviji, avgusta [[1943.]] minijatura|Zarobljen italijanski oklopni voz, 1943.
Jugoslovensko ratište je bilo jedno od najvećih ratišta Kraljevine Italije u II svetskom ratu. U 1943. godini bilo je najmanje 17 talijanskih divizija u talijanskoj okupacionoj zoni Jugoslavije koja se protezala širokim pojasom Jadrana od Istre do Crne Gore.
Glavni i jedini protivnik fašističke Italije bila je Narodnooslobodilačka vojska Jugoslavije. Glavni lokalni pomagači fašističke Italije bili su četnici, organizovani u formacije MVAC, kojih je na vrhuncu bilo oko 30.000.
Italijanske jedinice
U napadu na Jugoslaviju su, između ostalih, učestvovale sledeće italijanske jedinice:
U gušenju ustanka u Crnoj Gori 1941. su učestvovale sledeće divizije:
Druga italijanska armija na jugoslovenskom ratištu je maja 1942. preimenovana u Visoku komandu oružanih snaga Slovenije-Dalmacije Supersloda (Comando Superiore FF. AA. 'Slovenia-Dalmazia' - Supersloda). Supersloda je februara 1942. u svome sastavu imala sledeće jedinice :
Pored toga, na području okupirane Jugoslavije su se nalazile i sledeće talijanske jedinice:
Pored italijanske vojske, pod njihovom komandom nalazile su se i kvislinške jedinice: MVAC su uglavnom činili četnici i neke antikomunističke jedinice u Sloveniji.
Lokalni pomagači
Na području okupirane Jugoslavije, fašistička Italija je pronašla saradnike pre svega u redovima četnika, a na Kosovu u redovima balista.
Ustaška vlada se protivila talijanskoj upotrebi četnika, ali je ipak pristala na njihovu upotrebu. 19. juna 1942. godine u Zagrebu je zaključen sporazum Roata-Pavelić koji se ticao povlačenja oko polovice talijanskih snaga iz Zona II i III. Tim sporazumom italijanska komanda je reorganizovala četnike u Antikomunističku dobrovoljačku miliciju za borbu protiv partizana i njihovih pristalica. Pavelićeva vlada je morala preuzeti teret održavanja četničke antikomunističke milicije na područjima obuhvaćenim ugovorom, s tim da četnici priznaju suverenitet NDH.
Početkom jeseni 1942. godine 6. armijski korpus u svojim divizijama imao oko 15 bataljona MVAC — 10.000 do 12.000 pušaka; od toga, muslimanski bataljon MVAC u 6. korpusu je imao oko 2000 pušaka. U 18. armijskom korpusu je bilo tada 5100 četnika Dinarske divizije. Ukupno je u sastavu svih divizija 2. talijanske armije krajem februara 1943. godine bilo 22.126 »dobrovoljaca«: 20.514 pravoslavnih, 832 katolika i 780 Muslimana. U talijanskim dijelovima marionetske Hrvatske bilo je 19.000 — 20.000 četnika u MVAC, a Talijani su ih opskrbili slijedećom opremom: sa 30.000 pušaka, 500 mitraljeza, 100 bacača, 15 artiljerijskih oruđa, 250.000 ručnih bombi, 7,000.000 metaka, 7.000-8.000 pari obuće. Ova lista vjerojatno ne uključuje oružje, municiju i opremu koja je četnicima isporučena za vrijeme operacije Weiss, (tzv. četvrte neprijateljske ofenzive), zimi 1942/1943, čije su količine morale biti znatne.
minijatura|Italijani i četnici uoči [[Bitka na Neretvi|bitke na Neretvi.]] Đujićeva Dinarska četnička divizija je bila jedna od najbrojnijih jedinica u sastavu italijanskih okupacionih trupa. Po podacima samog Đujića, sredinom ljeta 1942. imao je 12.240 »antikomunističkih dobrovoljaca«, i to: u Strmici 2400 (neposredna komanda Đujića), u Bosanskom Grahovu 2000 (Brane Bogunović), na Uilici i Dinari bosanskopetrovačkih četnika je bilo 500 (Mane Rokvić), na Otriću 1500 (Mirko Marić), u Pađenima 940 (Vlade Novaković), na Kosovu 4000 (Milan Miljević), u Topolju 100 (Nikola Berić), u Krupi 400 (Obrad Bijanko) i u Gračacu 600 (Dane Stanisavljević).
MVAC je imao dva tipa formacija: naoružane jedinice i naoružane seljake. Četnik je plaćan sa 200 lira, komandir odjeljenja sa 400, a voda grupe sa 800 lira. Njihove porodice su od Talijana primale po 7 kilograma brašna, 15 kilograma povrća, 3 kilograma zeleni, 0,3 litre ulja i 0,6 kilograma šećera svakog mjeseca.
16. jula 1942. četnički major Petar Baćović u izveštaju Draži Mihailoviću navodi detalje saradnje sa italijanskim okupatorom:
Svi četnici na teritoriji zapadne Bosne, Like, Dalmacije i Hercegovine bili su legalizovani kod italijanske komande, dejstvovali su u tesnoj saradnji sa italijanskim trupama i predavali im sve zarobljene partizane i osumnjičene civile. Četničke jedinice Crne Gore i Hercegovine bile su obavezne da prijave svaki svoj pokret italijanskim okupacionim vlastima. Četnici u italijanskoj okupacionoj zoni primali su i visoke novčane nagrade za svakog ubijenog partizana.
Jedan od najaktivnijih saradnika u Crnoj Gori bio je četnički vojvoda Pavle Đurišić, koji je u čast okupacionog guvernera Pirzio Birolija održao udvorički govor, nazivajući ga "velikim prijateljem srpskog naroda", koji će zavesti "red i mir u Crnoj Gori".
Vojne operacije
Operacija Weiss početkom 1943. godine, poznata kao četvrta neprijateljska ofanziva, je bila najveća operacija koju su italijanske u saradnji sa Vermahtom preduzele na jugoslovenskom ratištu. Italijanski general Roata, zapovednik italijanskih snaga u ovoj operaciji, je pod svojim komandom imao i 19.000 četnika:
Ratni zločini
minijatura|Masovno streljanje naroda u Crnoj Gori od strane italijanskih okupatora. General Alessandro Pirzio Biroli, komandant italijanske 9. armije i okupacioni guverner Crne Gore, nakon izbijanja trinaestojulskog ustanka 1941. naredio je represalije nad celokupnim stanovništvom:
U januaru 1942. godine Pirzio Biroli je izdao proglas kojim naređuje strijeljanje 50 talaca za svakog ubijenog i 10 talaca za svakog ranjenog italijanskog vojnika.
Italijanska vojska je redovno palila čitavih sela tokom operacija protiv ustanka, o čemu svedoči sledeći izveštaj:
mini|General Roata posmatra taoce koje su streljali njegovi vojnici u Sloveniji [[1942.]] Italijanski general Mario Roata je često izdavao naloge za uništavanje stanovništva na okupiranim područjima. Naročito je surovo naređenje za »zimske operacije« od 16. januara 1943. kojim se nalaže da pripadnici italijanske vojske ubiju svakog stanovnika koga nađu na području operacija, bez obzira na to da li ima oružja ili nema ("ubiti svakog građanina"). Roata dalje zapoveda da se svi muški koji se nađu izvan područja operacija, od petnaeste godine naviše, upute u koncentracione logore, a sve kuće koje izgledaju sumnjive radi veze s partizanima, da se unište. Usled ovog naloga generala Roate uništena su mnoga naselja i poklano na hiljade nevinog stanovništva Dalmacije, Like, Korduna i Gorskog Kotara.
Gubici
Prema službenom italijanskom priznanju, njihovi gubici u Jugoslaviji, od januara 1942. godine do marta 1943. god., bili su 5913 mrtvih i 7157 ranjenih. Drugi, tada još nepotvrđeni, izveštaji ukazuju da su samo u martu 1943. italijanski gubici u Jugoslaviji iznosili 1600 mrtvih i ranjenih i 1862 zarobljenih.
Enkoridž (razvrstavanje)
Enkoridž se može odnositi na
Rockwood, Tennessee
Rokvud je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.562, što je 212 (-3,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
1824 Haworth
1824 Haworth je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,884 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,4.
Ambler
Ambler se može odnositi na
Peron, Belluno
Peron je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 347 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Betel
Betel se može odnositi na
Castelnau-Magnoac
Kastelno Manjoak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Tarb.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 750 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 59 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,56 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 367 metara (maksimalnoj 385 m, a minimalnoj 249 m).
Honor Blackman
Honor Blackman (22. august 1925 - 5. april 2020.) je bila engleska glumica najpoznatija po ulozi Cathy Gale u popularnoj TV-seriji The Avengers te kao živopisna Bond djevojka Pussy Galore u filmu Goldfinger.
NK Mladost Varaždin
Klub se trenutačno natječe u 2. ŽNL-istok Varaždinskoj.
NK Mladost osim u seniorskoj kategoriji natječe se još u dvije uzrastne kategorije - juniori i pioniri.
Juniori su sezone 2010./2011. bili na prvom mjestu u 1. ŽNL.
Contrada Rizzacorno I, Chieti
Contrada Rizzacorno I je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 168 m.
Palača Prašinski-Sermage u Varaždinu
mini|252px|desno|Palača Prašinski-Sermage Palača Prašinski-Sermage je reprezentativna barokna palača u Varaždinu. Palaču je u 17. stoljeću sagradio barun Franjo Prašinski (Prassinzky), vrhovni carinar Hrvatske. Sredinom 18. stoljeća prešla je u vlasništvo obitelji Sermage.
Danas je u palači smješten dio fundusa Gradskog muzeja Varaždina - Galerija starih i novih majstora te Arheološki odjel.
Zenda, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 90, što je 33 (-26,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bakland
Bakland se može odnositi na
Elim
Elim se može odnositi na
Prezent
U srpskohrvatskom jeziku
Prezent ili sadašnje vrijeme u standardnom srpskohrvatskom jeziku tvori se od glagolske osnove i nastavaka -em, -jem, -am i -im (to je tradicionalna podjela nastavaka).
U prezentu se provodi palatalizacija kad se suglasnici k, g, h nađu pred nastavkom -em:
OR51G2
Olfaktorni receptor 51G2 je protein koji je kod ljudi kodiran OR51G2 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Kerber (mjesec)
S/2011 (134340) 1 (neslužbeno poznat i kao S/2011 P 1 te P4), Plutonov prirodni satelit čiji je postojanje objavljeno 20. srpnja 2011. Kao i kod drugih Plutonovh satelita, vjeruje se da je nastao iz ostataka proizašlih nakon sudara Plutona s nepoznatim tijelom iz Kuiperovog pojasa.
Otkriće
S/2011 (134340) 1 je otkrio tim Pluto Companion Search Team svemirskog teleskopa Hubble 28. lipnja 2011. pomoću Širokokutne Kamere 3 tijekom potrage za mogućim planetarnim prstenovima. Daljnja promatranja obavljena su 3. i 28. srpnja te je kao novo otkriveni mjesec potvrđen 20. srpnja 2011. Kasnije je pronađen i u Hubbleovim arhivskim snimkama od 15. veljače 2006. i 25. lipnja 2010.<ref name=tel/ Budući sjaj S/2011 (134340) iznosi oko 10% Niktinog, otkriven je uporabom osam minutne ekspozicije što nije bio slučaj tijekom ranijih promatranja.
Orbita
Aktualna promatranja sugeriraju kružnu, ekvatorijalnu orbitu s polumjerom od oko 59.000 km. Orbitirajući u području između Nikte i Hidre, punu orbitu oko Plutona napravi svaka 32,1 dana. Navedeni period blizak je 1:5 orbitalnoj rezonanci s Haronom s vremenskim raskorakom manjim od 0,6%.
Fizička svojstva
S procijenjenim promjerom od 13 do 34 km, S/2011 (134340) 1 je vjerojatno Plutonov najmanji poznati mjesec (nakon S/2012 (134340) 1 čiji se promjer procjenjuje na 10 do 25 km). Navedena procjena izvedena je iz mogućeg geometrijskog albeda u rasponu od 0,06 do 0,35.
Chula, Missouri
je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Župna crkva sv. Nikole u Varaždinu
mini|250px|desno|Župna crkva sv. Nikole '''Župna crkva sv. Nikole biskupa''' glavna je župna crkva u gradu Varaždinu. Stoljećima je bila središte jedinstvene gradske župe. Sv. Nikola je ujedno i zaštitnik grada Varaždina.
Diring
Diring se može odnositi na
Župna crkva sv. Nikole u Varaždinu
Crkva je postojala je još u srednjem vijeku, a postoji priča da je izgrađena na mjestu medvjeđeg legla te se zato na zvoniku nalazi statua medvjeda. U 15. stoljeću doživjela je veliku obnovu od koje je ostao sačuvan jedino zvonik. Današnja je crkva izgrađena u doba baroka, od 1753.-1758. godine. Projekt je izradio domaći graditelj Šimun Ignac Wagner. Voditelj gradnje bio je Matija Mayerhoffer iz Ptuja, a nakon njegove smrti dovršio ju je Ivan Adam Poch. Od izuzetne je vrijednosti glavni oltar, rad stolarskog majstora Thomasa Huettera te kipara Ignaza Hohenburgera i Friedricha Petera iz 1761. godine.
NK Plitvica Gojanec
Plitvica  je nogometni klub iz mjesta Gojanec(cca. 600 stanovnika) kraj Varaždina. Klub je osnovan 1973.godine a od tada bilježi odlične športske rezultate. Klub je od tada nastupao u 3. HNL - sjever i 4. HNL - sjever, a trenutačno se natječe u 1. ŽNL - Varaždin.
1825 Klare
1825 Klare je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,676 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,8.
Futur prvi
Futur prvi (lat. futurus = budući), također futur I. ili buduće vrijeme glagola u srpskohrvatskom jeziku tvori se od nenaglašenog prezenta pomoćnog glagola htjeti i infinitiva.
Theobald von Bethmann Hollweg
Theobald von Bethmann Hollweg (29. novembar 1856. – 1. januar 1921. godine) je bio njemački političar i državnik koji je služio kao peti kancelar Njemačkog carstva od 1909. do 1917. godine.
Linda Thorson
Linda Thorson (rođena kao Linda Robinson 18. juna 1947. u Torontu, Ontario) je kanadska glumica, najpoznatija po ulozi Tare King u popularnoj TV-seriji The Avengers.
Richard III od Normandije
Kada mu je augustu 1026. umro otac, kao najstariji sin je naslijedio titulu vojvode. Njegov brat Robert je kao apanažu dobio pogranično područje Hyemes. Nezadovoljan time, protiv vlastitog brata je digao ustanak i stavio Falaise pod opsadu. Richard ga je međutim porazio i zarobio; Robert je pušten kada se bratu zakleo na vjernost. No, nedugo nakon što je raspustio vojsku iznenada se razbolio i umro. Historičari vijekovima špekuliraju da li je to bilo zbog prirodnih uzroka ili ga je Robert dao otrovati. U svakom slučaju, nakon njegove smrti je Robert došao na vlast.
Nedugo pred smrt se oženio za Adelu, kćer francuskog kralja Roberta II Pobožnog; ona se poslije muževe smrti preudala za grofa Balduina V od Flandrije. Richard je imao dvoje nezakonite djece - kćer Alix, kasnije udatu za vikonta Ranulpha od Bayeuxa, te sina Nicolasa koji je postao opat samostana Saint-Ouen u Rouanu.
Galina
Galina se može odnositi na:
Smyrna, New York
Smirna je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Noum
Noum se može odnositi na
Smyrna, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 213, što je 28 (-11,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Aorist
Aorist (grč. αοριστος, aoristos = neodređen, neograničen) prošlo je glagolsko vrijeme koje postoji u nekim jezicima (npr. srpskohrvatski, bugarski, lužičkosrpski, starogrčki).
U ostalim jezicima
U bugarskom i lužičkom jeziku koristi se kao glavno prošlo vrijeme i razlikuje se bitno u značenju od perfekta. Ta je razlika postojala u praslavenskom, ali u većini njegovih potomaka ili je aorist nestao ili se njegovo značenje promijenilo i približilo perfektovom.
U hrvatskom jeziku
Aorist ili prošlo svršeno vrijeme glagola u standardnom hrvatskom jeziku tvori se od svršenih glagola, uglavnom od infinitivne osnove i nastavaka:
Oblici s nastavcima -oh
a n e s
Futur drugi
Futur drugi (egzaktni) ili predbuduće vrijeme glagola u srpskohrvatskom jeziku tvori se od svršenog prezenta pomoćnog glagola biti i glagolskog pridjeva radnog.
Uporaba
<cite id="fn_1">* Iznimka ovom pravilu jest uporaba futura drugog u kajkavskom narječju, gdje je futur drugi jedini budući oblik i koristi se za radnje koje bi se izricale futurom prvim u književnom govoru.
Eksterni linkovi
Futur
Colombier-Saugnieu
Kolombje Sonjije je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Rona koja pripada prefekturi Lion.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2083 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 75 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 27,62 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 271 metar (maksimalnoj 277 m, a minimalnoj 200 m).
Magognino, Verbano-Cusio-Ossola
Magognino je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 227 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 458 m.
Tanis (Egipat)
30.97694°N, 31.88°W
Tanis (Τάνις) je grčko ime za drevni Djanet (suvremeni صان الحجر Ṣān al-Ḥaǧar), grad na sjeveroistoku Delte Nila u Egiptu. Danas leži na tanitskoj grani delte Nila (danas presušenoj).
Tanis je bio prijestolnica kraljeva trećeg prijelaznog razdoblja na delti rijeke Nil.