cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jakobinska diktatura
Širenje građanskog rata i uspjesi francuskih protivnika samo su produbili političku krizu i zaoštrili već dovoljno snažan sukob između žirondinaca i jakobinaca. Potonji su se, nakon nekog vremena, uspjeli grupirati u parlamentrarni klub montanjara te su uživali podršku pariških građana. Francuska vlada ubrzo je utemeljila Komitet javnoga spasa, koji je svoj konačni oblik dobio tokom rujna 1793. godine, kako bi se obračunao s internim i vanjskim konfliktima.
Kroz rad Revolucionarnog tribunala, predvodnici terora su uvelike zlouporabljivali svoje ovlasti i na taj način eliminirali brojne interne i eksterne protivnike. Represija je svoj vrhunac doživjela u lipnju i srpnju 1794. godine, što je znano kao la Grande Terreur, a završila je 28. srpnja 1794. godine nakon uspješne Termidorske revolucije, koja je svrgnula jakobince i ukinula Komitet javnoga spasa. Preživjeli vođe jakobinaca, poput Robespierra i Saint-Justa, pogubljeni su.
Vladimir Beba Popović
Vladimir "Beba" Popović  (Svetozarevo, 1958) je srpski ekonomist, stručnjak za javne komunikacije, najpoznatiji kao nekadašnji Šef Biroa za komunikacije u Vladi Zorana Đinđića, te kao osnivač i direktor regionalne think-tank organizacije Institut za javnu politiku.
Biografija
Rođen je u Srbiji 1958. godine. Završio je Ekonomski fakultet Univerziteta u Beogradu. Krajem 1980-ih postaje prvi direktor multinacionalnog lanca advertajzing agencija Ogilvy & Mather za područje Jugoslavije. Uvođenjem višestranačja u Srbiju, Vladimir Popović uzima aktivnu ulogu u političkom životu opozicione Srbije i od samog početka kreira marketinške kampanje za većinu stranaka tadašnje opozicije. Od 1994. godine započinje stalnu saradnju sa Demokratskom strankom i njenim predsednikom Zoranom Đinđićem. U tom periodu Popović je bio menadžer svih političkih izbornih kampanja u kojima je učestvovala DS, kao i opozicionih koalicija, poput koalicije Zajedno, Saveza za promene, itd. Bio je direktor izborne kampanje koalicije DOS. Nakon demokratskih promena, Popović ulazi u vladu i učestvuje u formiranju kabineta premijera, da bi zatim preuzeo formiranje i upravljanje Biroom za komunikacije Vlade Republike Srbije. Na toj funkciji ostaje do sredine 2003. godine, kada se vraća svojoj firmi i advertajzingu.
Od 2004. godine nastavlja da aktivno pomaže civilni sektor u Srbiji. Učestvuje u izradi brojnih projekata, pre svega sa komitetom pravnika za ljudska prava Yucom iz Beograda i Biljanom Kovačević Vučo. Aktivno pruža usluge, pomaže građanske stranke u Srbiji i učestvuje u stvaranju novih liberalnih i demokratskih pokreta i stranaka. Od 2005. živi i radi u Beču, Londonu i Podgorici. Završio je brojne specijalizacije iz političkog marketinga, državne administracije, medija i primene medijskih strategija.
Niz
U matematici, niz je uređena lista objekata (ili događaja). Kao i skup, niz sadrži članove (ili elemente), a njihov broj (koji može da bude beskonačan) se naziva dužinom niza. Za razliku od skupa, redosled članova niza je bitan, a isti element može da se pojavljuje više puta na različitim pozicijama u nizu.
Primeri i notacija
Niz može da se označi kao (a1, a2, ...). Radi kraćeg zapisa, koristi se i notacija (an).
Indeksi nizova mogu da počinju i od 0, pa je tada prvi element niza a0.
niz fiksne dužine, n se takođe naziva i n-torkom. Konačni nizovi uključuju i prazan niz, koji nema elemenata.
Funkcija iz skupa svih celih brojeva u neki skup se ponekad naziva i bi-beskonačnim nizom, jer može da se posmatra kao niz indeksiran negativnim brojevima na koji je nalepljen niz indeksiran pozitivnim brojevima.
Tipovi i svojstva nizova
Podniz datog niza je niz formiran od datog niza brisanjem nekih elemenata bez promene relativnih položaja preostalih elemenata.
Hilișeu-Horia (razvrstavanje)
Hilișeu-Horia ima više značenja:
Niz
Tipovi i svojstva nizova
Ako su članovi niza podskup nekog uređenog skupa, onda je monotono rastući niz onaj niz kod koga je svaki član veći ili jednak od prethodnog; ako je svaki član strogo veći od prethodnog, onda se radi o strogo monotono rastućem nizu. Monotono opadajući niz je definisan na sličan način. Svaki niz koji ispunjava svojstvo monotonosti se naziva monotonim. Ovo je specijalni slučaj opštijeg pojma monotone funkcije.
Izrazi neopadajući i nerastući se koriste kako bi se izbegla zabuna sa strogo neopadajućim i strogo nerastućim nizovima.
Ako su članovi niza celi brojevi, onda je niz celobrojni niz. Ako su članovi niza polinomi, onda se radi o polinomijalnom nizu.
Ako S poseduje topologiju, onda je moguće da se razmatra konvergencija beskonačnih nizova u S. Takva razmatranja uključuju koncept limesa niza.
Nizovi u analizi
U analizi, kada se govori o nizovima, obično se luka peisc
što znači, beskonačni nizovi, indeksirani prirodnim brojevima.
Može da bude zgodno da indeks niza ne počinje od 1 ili 0. Na primer, niz definisan kao xn = 1/log(n) bi bio definisan samo za n ≥ 2. Kada se govori o takvim beskonačnim nizovima, obično je dovoljno (i ne menja mnogo njihovo proučavanje) pretpostaviti da su članovi niza definisani za sve dovoljno velike, to jest, veće od nekog datog N.)
Većina elementarnih tipova nizova su numeričkog tipa, to jest nizovi realnih ili kompleksnih brojeva.
Ovaj tip može da se uopšti u nizove elemenata nekog vektorskog prostora. U analizi, proučavani vektorski prostori su često prostori funkcija. Još opštije, mogu da se proučavaju nizovi čiji elementi su iz nekog topološkog prostora.
Redovi
Zbir članova niza je red. Preciznije, ako je (x1, x2, x3, ...) niz, mogu da se posmatraju parcijalne sume (S1, S2, S3, ...), gde je Formalno, ovaj par nizova čini red sa elementima x1, x2, x3, ..., što se označava kao ako je niz parcijalnih suma konvergentan, takođe se koristi notacija beskonačne sume za njegov limes. Za detaljnije objašnjenje videti članak red.
Beskonačni nizovi u teorijskom računarstvu
Beskonačni nizovi cifara ili karaktera iz konačne azbuke su od posebnog značaja u teorijskom računarstvu. Često se nazivaju jednostavno nizovima (umesto konačnih niski). Beskonačni binarni nizovi, na primer, su beskonačni nizovi bitova (karaktera iz azbuke {0, 1}). Skup C = {0, 1}∞ svih beskonačnih binarnih nizova se ponekad naziva Kantorovim prostorom.
Beksonačan binarni niz može da se predstavi formalnim jezikom (skupom niski) postavljanjem n tog bita niza na 1 ako i samo ako je n ta niska deo jezika. Stoga, proučavanje klasa kompleksnosti, koje su skupovi jezika, može da se posmatra kao proučavanje skupova beskonačnih nizova.
Beskonačan niz iz azbuke {0, 1, ..., b−1} takođe može da es predstavi ako realan broj u osnovi -b. Ova ekvivalencija se često koristi da se tehnike realne analize uvedu u proučavanje klasa kompleksnosti.
Nizovi kao vektori
Specifično, izraz prostor niza se obično odnosi na linerani potprostor skupa svih mogućih beskonačnih nizova sa elemenetima iz \mathbb{C}.
Dvostrano-beskonačni nizovi
Obično izraz beskonačan niz podrazumeva niz koji je beskonačan u jednom smeru - ima prvi element ali nema poslednji element (jednostrano-beskonačni niz). Dvostrano-beskonačni niz je beskonačan u oba smera - nema ni prvi ni poslednji element. Jednostrano-beskonačni nizovi su funkcije iz skupa prirodnih brojeva (N) u neki skup, dok su dvostrano-beskonačni nizovi funkcije iz skupa celih brojeva (Z) u neki skup.
Nizovi i automati
Automati ili mašine konačnih stanja se obično posmatraju kao uređeni grafovi čije su grane obeležene nekom specifičnom azbukom Σ. Većina uobičajenih tipova automata prelaze iz jednog u drugo stanje čitanjem ulaznih slova iz azbuke Σ, i prateći grane sa odgovarajućim natpisima; uređeni ulaz za takav automat formira niz koji se naziva reč (ili ulazna reč). Niz stanja kroz koja automat prolazi dok procesira reč se naziva prolazom. Nedeterministički automat može da ima neoznačene izlazne grane ili da ima više izlaznih grana sa istom oznakom, što daje više od jednog stanja za neka ulazna slova. Ovo se uglavnom posmatra kao pravljenje više mogućih prolaza za datu reč, od kojih svaki predstavlja niz pojedinačnih stanja, a ne kao pravljenje jednog prolaza koji ima niz skupa stanja; međutim izraz prolaz se nekad koristi i u ovom drugom značenju.
Buenos Aires, Matamoros
Buenos Aires je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
UBC
Termin UBC ima više značenja.
Hidișelu de Sus (razvrstavanje)
Hidișelu de Sus ima više značenja:
La Venadera (razvrstavanje)
La Venadera ima više značenja:
Lipnița, Lipnița
Lipnița je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Lipnița.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3716 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 101 m.
Eperigua
Eperigua (Operigua), jedno od plemena američkih Indijanaca u području ljanosa Ariari u Kolumbiji. O njihovoj kulturi nije ništa poznato, a prema Guayupe Indijancima istoga su porodijekla kao i Sae.
Klasificiraju se aravačkoj porodici.
Okrug Jabal Murad, Ma'rib
Jabal Murad je okrug u Jemenu u pokrajini Marib.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 2064 m.
Agua Dulce, Rioverde
Agua Dulce je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rioverde.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 902 m.
Dzawí-minanei
Dzawí-minanei (Dzawi-Mnanei, Dzauinai) /=jaguarov narod,/ lokalna skupina Indijanaca Karútana sa rijeke Içana iz brazilske države Amazonas. Govore dijalektom dzawi ili dzaui. Jedno od njihovih sela je Juivitera u sastavu OIBI-a (indijanska organizacija bazena Içane, utemeljenom 1992, u čijem je sastavu 16 sela Baníwa do Içana.
Guusje ter Horst
Guusje ter Horst (Deventer, 22. 3. 1952. – ), nizozemska političarka, državna službenica i psihologinja. Obrazovanje je stekla na Univerzitetu u Amsterdamu, a političku karijeru od 1984. ostvarila je u Radničkoj stranci (PvdA). U prvoj polovini januara 2001. služila je kao privremena gradonačelnica Amsterdama, od 15. 4. iste godine do 1. 1. 2007. kao gradonačelnica Nijmegena, a potom kao ministrica unutarnjih i kraljevskih poslova (2007–2010) i zastupnica Senata (2011–2015).
Lana Turner
Lana Turner (8. februar 1921 – 29. jun 1995) bila je američka filmska glumica, poznata kao jedan od najvećih seks simbola i oličenje glamoura u Hollywoodu 1940-ih i 1950-ih. Osim po nizu prestižnih uloga, bila je poznata i po burnom ljubavnom životu te upetljanošću u skandal vezan za ubistvo jednog od ljubavnika.
Aipatsé
Aipatsé (Aipátsê, Aipáts), jedno od plemena karipske jezične porodice koji su donedavno živjeli na području parka Xingu u Mato Grossu, Brazil. Jezično su bili najbliži plemenu Kuikuru. Prvi Europljanimn koji se sa njima upoznao bio je antropolog Karl von den Steinen (1884), ali su nakon toga mnogo stradali od raznih bolesti i napada susjednih plemena.
U ranom 20.-tom stoljeću pogađa ih novi val epidemija, a ranih 1980.-tih nešto preživjelih poženilo se za Kuikuru Indijance. James Stuart Olson Posljednji puta za njih da dvije obitelji žive sa plemenima Kalapálo i Nahukwá
Senni, Firenze
Senni je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 160 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 212 m.
Hida (razvrstavanje)
Hida ima više značenja:
X: The Man with the X-ray Eyes
X: The Man with the X-ray Eyes je američki science fiction horor film snimljen 1963. godine. Režirao ga je Roger Corman prema scenariju Raya Russella i Roberta Dillona. U filmu Ray Milland tumaći lik Dr. Jamesa Xaviera. Svjetski poznati znanstvenik, Dr. Xavier izvodi pokuse s rendgenskim zrakama koji pođu po zlu. Studio American International Pictures (AIP) pustio je film u distribuciju kao dvostruko izdanje, zajedno s filmom Dementia 13.
Snimljen u samo tri tjedna s budžetom manjim od 300.000 $, Corman je uspjeh filma nazvao čudom. Film je zapažen zbog upotrebe vizualnih efekata kojima se prikazuje rendgenski pogled Dr. Xaviera. Iako banalni za kasnije standarde, efekti još uvijek na impresivan način publici prezentiraju bizaran pogled protagonista.
Трновче (Велика Плана)
Трновче је насеље у Србији у општини Велика Плана у Подунавском округу. Према попису из 2002. било је 1060 становника (према попису из 1991. било је 1272 становника).
Трновче је насеље у Србији у општини Велика Плана у Подунавском округу. Налази се на путу Велико орашје –Крњево -Трновче – Милошевац - Лозовик који се спаја са Цариградским путем и недалеко од пруге Смедерево – Велика Плана. Ово село се налази на левој обали Велике Мораве на удаљености око 37 км од Смедерева и око 12 км од Велике Плане И претежно је равничарско село са надморском висином од 89 м. Трновче има око 350 домова и 1060 становника по попису од 2004 године, а простире се на 1120 хектара.
Трновчани су прихватили хуману дужност да буду старатељи деце Центра за породични смештај ’’ Рада Младеновић – Црна’’ из Милошевца. У њихове домове, смештено је, негује се и школује сразмерно велики број деце из ове установе. Децу прихватају као своју, и брину о школовању и професионалном усмерењу деце, док породице похађају семинаре (из области хранитељства, здравственог, педагошког, и псиолошког образовања ) и прихаватају помоћ стручњака из Центра.
У самом центру села Трновче, налази се парк где постоји споменик палим борцима у 1 и 2 светском рату, дом културе са унутрашњом и спољашњом позорницом, месна заједница и дом здравља. Тик иза, кроз парк, улази се у двориште основна школа и забавиште. Деца из овог краја се истичу као најбоља по учењу у општини Велика плана али и на факултетима. KУД ’’Дјура Јакшић ’’ је активан и постоји фолклор, актив жена, драмска секција, библиотека и клуб извиђача. Фудбалски клуб ’’Полет’’, настао је 1943 године, а од осталих спортова издвајају се шах, стони тенис, стрељачки клуб као и пар мештана који се баве коњичким спортом. Постоје и 3 радње, 1 кафана и 1 кафић, 2 терена намењена спортским активностима, задруга, сепарација, црква и сеоско гробље. Месна заједница помаже рад фудбалског клуба, риболовачког клуба и извиђача, али организује турнире у складу са интересовањем.
Иако је мало село, Трновче , је постигло значајне резултате у многим областима, понајвише у култури (ФЕДРАС), хранитељству, корпарству и задругарству али Трновчани су истицани и као врсни ратари , сточари, ловци и спортисти. У почетку Трновчани су се бавили сточарством и рибарством, касније је плетарство била примарна делатност у селу, чак и данас неке породице одржавају овај ретки и лепи занат. Корпари су имали интернационалну производњу.
У Трновчу је зачет ФЕДРАС, илити Фестивал драмских аматера села, настао је 1973 године, са трајањем од 1-5 априла, и трајао је успешно 17 година, све до 1990, када је преселен ван села.
Становништво се бави претежно земљорадњом и сточарством, али и занатством (корпе и намештај од природног прућа). Близина Велике Мораве омогућава и бављење риболовом. Што се тиче образовне структуре становништва 60 % су са основном школом. 40% са средњом и око 10% је са вишом и високом школом.
Историја
Село се налази северно од Великог Орашја, у пространој долини Мораве. О оснивању овога насеља постоји исто предање као и за суседна насеља Крњево и Велико Орашје. Сама Велика Плана настаје тек крајем 19.века, мада се верује да је на просторима Велике Плане некада било римско одмаралиште и војни логор, при крају 19. века у Плани није било више од десетак кућа.По предању постојало је старо насеље Ливада-Ливадица на месту које се зове Селиште, у близини Крњева, Орашја и Трновча. Због Турака се становништво овога насеља раселило, па су једни основали данашњу Ливадицу (пожаревачку). Други су основали Велико Орашје, а трећи се населе у Савановац, па како су и ту били на удару Турцима, уклоне се одатле, те једни заснују Крњево, а други оду у трње ка Морави и оснују данашње Трновче. Са Орашијем, Трновче је чинило општину до краја 19. века. У првој половими 18. века Трновчани су саградили прву цркву која се звала Маџарска, иначе су ову цркву користила сва околна насеља. Ова црква је убрзо напуштена, јер је Морава поплавила и цркву и гробље. Трновче се помиње у арачким списковима и имало је 1818. године 35 кућа а по попису из 1921. године у селу је било 293 куће са 1.393 становника.
За најстарије породице се сматрају Влајковци, Чолаци и Пурићи. Влајковци и Чолаци су старином од Косова и њихови су преци овамо дошли из старог насеља Ливадице. Обе су породице данас многобројне и имају велики број кућа. Зову се општим именом Влајковци и Чолаци, али имају разна презимена. Остале су породице дошле из разних крајева.`. (подаци крајем 1921. године).
Демографија
У насељу Трновче живи 830 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,6 година (41,5 код мушкараца и 43,6 код жена). У насељу има 328 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,23.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Коришћена Литература
У уводном делу аутор је дао кратак историјски преглед овог подручја од праисторијских времена до стварање државе Краљевине Срба, Хрвата и Словенаца. Највећи прилог у овом делу чине ,»Летописи« и трудио се да не пропусти ниједну важну чињеницу у прошлости описиваних места.
Colonia Ilhuicamina, Villa de Etla
Colonia Ilhuicamina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa de Etla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 156 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1659 m.
Castel Campagnano
Castel Campagnano je općina od 1,491 stanovnika u Južnoj Italiji u kampanijskoj Provinciji Caserta.
Geografske karakteristike
Castel Campagnano leži na ušću rijeke Calore Irpino u Volturno, udaljen 40 km sjeverno od centra Napulja.
Historija
Castel Campagnano je vjerovatno niknuo za rimskih vremena. Prvi put je dokumentiran 979. kao zamak. Od srednjeg vijeka je grofovski feud.
Privreda
Danas je centar poljoprivredno-stočarskog kraja.
Rambo: First Blood Part II
Rambo 2 (eng. Rambo: First Blood Part II) je američki akcijski film iz 1985. godine u režiji Georgea P. Cosmatosa i sa Sylvestrom Stalloneom u glavnoj ulozi. Predstavlja drugi dio serijala filmova o Rambu stavlja jači naglasak na akcijske scene i nasilje, za razliku od originala koji je težište fokusirao na dramsku radnju. Za razliku od prethodnog filma, imao je i snažan politički naboj, s obzirom da je snimljen u jeku eskalacije hladnog rata, odnosno na 20. obljetnicu završetka vijetnamskog rata, odnosno američkog poraza, za koju se u tadašnjoj Americi okrivljavalo "kukavičku" vladu koja je pod pritiskom izdajničkih liberala u borbi nepobijeđenim vojnicima zabila nož u leđa. Scenario, inspiriran urbanim legendama o američkim ratnim zarobljenicima koji su ostali kao taoci, često se uzimao kao primjer revanšističkih i militarističkih tendencija u SAD pod Ronaldom Reaganom, odnosno hollywoodskog doprinosa njihovom promoviranju.
Prikazivan je i pod alternativnim naslovima First Blood Part II i Rambo 2.
Sadržaj
John Rambo (Sylvester Stallone) pristaje, na nagovor svog bivšeg zapovjednika pukovnika Samuela Trautmana (Richard Crenna), prihvatiti angažman u tajnoj vojnoj operaciji s ciljem oslobođenja preostalih američkih vojnih zarobljenika u Vijetnamu. Zauzvrat, Rambu je ponuđeno puštanje iz zatvora na slobodu i amnestija od kaznenog progona.
Rambov zadatak je dostaviti fotografije lokacije zarobljenih vojnika, no on ih uz pomoć vijetnamske gerilke Co Bao (Julia Nickson) pokušava osloboditi iz vojnog logora kojim upravljaju sadistički vijetnamski satnik Vinh i sovjetski pukovnik Padovsky (Steven Berkoff).
Molise, Campobasso
Molise je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 167 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 860 m.
La Vencedora (razvrstavanje)
La Vencedora ima više značenja:
Herăști (razvrstavanje)
Herăști ima više značenja:
Hiksi
Hiksi (egipatski heka khasewet), bili su etnička mješavina južnoazijskih ili semitskih naroda koji su se pojavili u istočnoj Delti Nila za vrijeme drugog prijelaznog perioda. Došli su na vlast za vrijeme drugog prijelaznog perioda Egipta, a vladali su Donjim i Srednjim egiptom više od stotinu godina. Osnovali su petnaestu i šesnaestu egipatsku dinastiju oko 1674.-1548. pne.
Obično se samo šest vladara šesnaeste dinastije naziva Hiksima. Imena Hiksa vrlo su slična kanaanskim imenima, a arheolozi smatraju da se Canaanci ne mogu razlikovati od Feničana. Hiksi su uveli nova oružja u egipat, najpoznatiji su bili luk na sklapanje i kočije koje su vukli konji.
Tko su bili Hiksi?
Pojam Hiksi dolazi iz izraza heka khasewet (vladari stranih zemalja), koji se u egipatskim tekstovima koristio da bi se opisali vladari susjednih zemalja. Ovaj izraz pojavljuje se već u kasnoj Staroj državi, a odnosi se na razne Nubijske vojskovođe, te u Srednjoj državi gdje se odnosi na beduinske vojskovođe Sirije i Canaana. Prihvaćeno je mišljenje da se samo šest vladara naziva Hiksima jer, ne samo da nose vladarske titule, već ih i Manetho naziva Hiksima. Također je prihvaćeno mišljenje da je tih šest vladara vladalo Egiptom oko 108 godina.
Wolfgang Helck je tvrdio da su Hiksi bili dio masivne hurijske i Indo-arijske migracije na Bliski istok. Prema Helcku, Hiksi su bili Hurijci te dio Hurijskog carstva koje se, tvrdio je, u tom razdoblju protezalo većim dijelom Zapadne Azije.
Nisu pouzdano poznata imena, slijed pa čak ni ukupan broj vladara petnaeste dinastije. Imena se pojavljuju u hijeroglifima na spomenicima i malim objektima kao što su poklopci posuda i skarabi. U slučajevima kada se razni dijelovi imena ne nalaze na istom predmetu, ne može se utvrditi jesu li to dva imena iste osobe. Ovo razdoblje egipatske povijesti je kronološka noćna mora koju može riješiti samo neki novi arheološki nalaz kojem se može odrediti starost.
Manethova povijest Egipta poznata samo kroz prepiske kao što je prepiska Flavius Josephus. Ti izvori ne navode imena šestoro vladara istim redom. Iskrivljeni rukopis čini stvari još kompliciranijima jer čini rukopise beskorisnima s kronološkom stajališta. Nema vidljive veze između većine ovih imena — Salitis, Beon/Bnon, Apachnan/Pachnan, Annas/Staan, Apophis, Assis/Archles — i egipatskih imena koja se javljaju na skarabima i ostalim objektima. Hijeroglifksa imena petnaeste dinastije kakva su poznata sa spomenika, skaraba, i ostalih predmeta su:
Iako se semitsko ime Jakob (Ya'iqob)pojavljuje u obliku imena Yaqob-her kao ime mogućeg trećeg vladara Hiksa, vjerojatno je tome imenu bolje pristupati tome s više opreza ne što je činio Gardiner u svome djelu Egypt of the Pharaohs, gdje je zapisao "teško je odbaciti prihvaćeno mišljenje da se slavila uspomena na patrijarha Jakoba". Popularna imena se često ponovno pojavljuju kroz duga razdoblja.
U slučaju petorice vladara s gornjeg popisa pred-ime i ime se obično nalaze zapisani zajedno. Nije jasno nije jasno predstavljaju li jednog vladara koji je promijenio svoje pred-ime ili predstavljaju li tri različita vladara. U Cambridge Ancient History (CAH), se navodi da je nasljednik "Aweserra" Apophisa bio još jedan "Apophis", koji je nosio pred-ime Aa-qenen-re. Prvi vladar s popisa nije naveden u CAH (Hayes sugerira da su on i drugi vladar s popisa možda bili ista osoba), a Apophis II. je dodan pri kraju popisa. To čini ukupno šest Hiksa, vladara petnaeste dinastije. CAH slijedi Josephusov grčki prijevod Manetha pri korištenju starijeg, iskrivljenog oblika imena "Apophis". Gardiner pak, piše da su postojala tri kralja s imenom Apopi. O tome se pitanju još uvijek raspravlja, a konačni odgovori će morati pričekati buduće nalaze.
Je li bilo invazije Hiksa?
Manetho navodi hordu naoružanih barbara koji si naišli na vrlo malen otpor te su pokorili zemlju vojnom silom. Tvrdilo se da su nove, revolucionarne ratovanja osigurale pobjedu Hiksima. U knjizi, The Rise and Fall of the Middle Kingdom in Thebes, Herbert E. Winlock opisuje nova oružja kao što su luk na sklapanje, i, što je najvažnije ratna kočija. Navode se i poboljšani šiljci strijela, razne vrste mačeva i bodeža, nova vrsta štita, oklopi od veriga, i metalne kacige.
Tradicionalno je mišljenje da je invazije bilo; trajala je nekoliko godina i nije bila organiziran napor neke strane države nego migracija određenih grupa, plemena i skupina plemena koja su imala pristup novim i boljim oružjima koja su razvijena dublje u Aziji, te su se njima poslužila da osvoje bogat komad zemlje na kojem će se nastaniti. No, u posljednjim desetljećima, teorija jednostavne migracije, s malo ili nimalo nasilja, dobila je nešto podrške. Po toj teoriji egipatski vladari nisi uspjeli zaustaviti došljake uglavnom zato jer su bili nesposobni ili prezauzeti unutrašnjim problemima. U jednom su trenutku stranci, čija je elita možda već i vladala u ime faraona, shvatili da ne trebaju biti poslušni i plaćati poreze slabom kralju te su sami preuzeli naslov faraon (na sjeveru zemlje -Hiksi se nikada nisu probili na jug).
Oni koji podržavaju ovi, mirniju, teoriju tvrde da u ovom razdoblju postoji vrlo dokaza o bitkama ili bilo kakvim ratovima. Smatraju također da ratna kočija nije igrala veliku ulogu, pa stoga nije bilo znatnije tehnološke prednosti Hiksa. S druge strane teorije invazije, temelji se na: (a) tradicionalnom Manethovom objašnjenju; (b) činjenici da je kočija bila nova tehnologija koja se širila iz Središnje Azije te da postoje i drugi navodi o invazijama nomadskih ili polunomadskih plemena na kočijama između 1700.-1300. pne., kao što su bili Hurijci na Bliskom Istoku te Arijci u Indiji. S tim da su posebno Hurijci bili aktivni baš negdje u vrijeme pojave Hiksa; i (c)činjenici da je ratna kočija postala glavno oružje tog razdoblja, oružje plemenitaša i vladara, te jedan od najvažnijih simbola moću u Euroaziji, jer su se kraljevi i bogovi u Mikenskoj Grčkoj, Indiji, Mezopotamiji, istočnoj Europi i Kini počeli prikazivati na kočijama, pokapati u kočijama i uvijek ići u rat na kočijama. S tako važnim novim oružjem, zagovarači teorije invazije smatraju da bi bilo čudno da su Hiksi mirno ušli u sjeverni Egipat iz Azije, tj. Da su poznavali tehnologiju kočija ali su je odlučili ne koristiti.
Opseg i priroda vladavine Hiksa
Kraljevstvo Hiksa bilo je u istočnoj Delti Nila i ostalo je ograničene veličine, nikad se nije širilo na jug prema Gornjem Egiptu koji je bio pod čvrstom kontrolom vladara iz Tebe. Veze Hiksa s jugom bile su uglavnom komercijalne prirode, iako se čine da su prinčevi iz Tebe u jednom periodu priznali Hikse kao vladare te im možda čak i plaćali danak. Vladari Hiksa petnaeste dinastije vladali su iz Memphisa i ljetne rezidencije Avarisa.
Mnogi pisci smatraju sve veću upotrebu skaraba te njihovu široku raspostranjen za vrijeme petnaeste dinastije dokazom njihove sve veće pismenosti kako su s vremenom poprimali sve više egipatske kulture. Hiksi su koristili egipatske titule koje su označavale vladare, uzeli su egipatskog boga Seta kao svoje titularno božanstvo. Znači nisu bili nositelji posebne kulture Hiksa, nego su posuđivali od Egipćana. Štoviše, čini se da je administracija Hiksa bila prihvaćena, a možda čak i podržavana od mnogih egipatskih podanika. Drugo je mišljenje da su, unatoč napretku koji je donijela stabilna politička situacija, Egipćani su i dalje u Hiksima i dalje vidjeli omrznute Azijate. Kada su napokon istjerani iz Egipta izbrisani su svi podaci o njihovoj vladavini. Povijest pišu pobjednici, a u ovome su slučaju pobjednici bili vladari osamnaeste dinastije, domaće dinastije, izravnih nasljednika tebanske sedamnaeste dinastije. Vladari sedamnaeste dinastije započeli su i održavali rat protiv Hiksa. Vladari iz Tebe demonizirali su azijatske vladare na sjeveru, time su opravdali kasnije uništavanje njihovih spomenika. Povijesna istina vjerojatno leži između tih dviju krajnosti: dinastije Hiksa predstavljali su strance koji su donekle prihvatili egipatsku kulturu i bili su tolerirani ali ne i u potpunosti prihvaćeni od domaćeg egipatskog stanovništva.
Za vrijeme vladara pod imenom Seqenenra Tao (II.)
Rat protiv Hiksa započeo je u posljednjim godinama sedamnaeste dinastije iz Tebe. Kasnija književnost nove države dovela je u vezu jednog od tebanskih vladara, Seqenenra Tao (II.), u kontakt s istovremenim vladarom Hiksa na sjeveru, Aauserra Apopi. Postoji priča prema kojoj je vladar Hiksa Apopi poslao glasnika Seqenenri u Tebu sa zahtjevom da se unište tebanski nilski koji, jer se zbog njihove buke ne može spavati u dalekom Avarisu. Možda je jedina povijesna informacija koja se može izvući iz ove priče ta da Egipat bio podijeljena zemlja, da je područje pod kontrolom Hiksa bilo na sjeveru te da je moguće da je cijeli Egipat plaćao danak Hiksima.
Seqenenra je sudjelovao u diplomatskim razmjenama, koje su se nisu sastijale samo od izmjenjivanja uvreda s azijatskim vladarom na sjeveru. Čini se da je vodio vojne okršaje protiv Hiksa, a sudeći po teškoj rani na glavi njegove mumije, moguće je da je i poginuo u jednom od njih. Njegovom se sinu i nasljedniku Wadjkheperra Kamose, posljednjem vladaru sedamnaeste dinastije, pripisuje se pokretanje tebansokog rata protiv Hiksa.
Možda bi trebalo spomenuti da se Seqenenra Tao spominje kao legendarni Hiram Abif u Knjizi Hiramov ključ autora Christophera Knighta i Roberta Lomasa, Hiram Abif (glavni mason hrama kralja Solomona može se dovesti koristeći masonsku predaju dovesti u vezu sa Seqenenraom.
Za vrijeme Kamosea
Malo je dokaza koji bi potvrđivali tvrdnju koju je Montet' iznio u knjizi Eternal Egypt (1964) da je rat koji je pokrenuo Kamose bio sponzoriran od svećenika boga Amona kao napad na štovatelje Seta na sjeveru (znači da je rat pokrenut iz vjerskih razloga). Postoji zapis koji tvrdi da je Kamose krenuo na sjever po naredbi Amona, titularnog božanstva dinastije, ali to je možda samo hiperbola uobičajena gotovo svim egipatskim vladarskim zapisima i ne bi se trebala shvatiti kao da je bog izričito naredio napad iz izričito vjerskih razloga. Kamoseov razlog bio je nacionalistički ponos jer na istom zapisu stoji tvrdnja da se nalazi prikliješten u Tbei između Nubijaca (Sudanaca) na jugu, i azijata na sjeveru, od kojih "svaki drže dio Egipta, dijeleći zemlju sa mnom... Moja je želja spasiti Egipat i poraziti azijate!". Tako je, u trećoj godini svoje vladavine, Kamose zaplovio na sjever od Tebe na čelu svoje vojske.
Iznenadio je i pregazio najjužniji garnizon Hiksa kod Nefrusya, sjeverno od Cusae [blizu današnjeg Asyuta], a zatim je poveo svoju vojsku na sjever do neposredne blizine Avarisa. Iako nisu zauzeli grad, Tebanci su uništili polja oko njega. Zapis na ploči pronađenoj u Tebi govori o presretanju i zarobljavanju glasnika koji je nosio poruku od vladara Hiksa Aawoserra Apopija vladaru Kusha (današnji Sudan), u kojem traži njegovu hitnu pomoć. Kamose je odmah odredio da odred njegove vojske zauzme Oazu Bahriya u zapadnoj pustinji, čime su preuzeli kontrolu i blokirali pustinjski put na jug. Kamore, kojeg se naziva i "Snažni", je tada otplovio natrag i Tebu da proslavi pobjedu, iako je njegov pohod vjerojatno bio samo provala koja je zatekla Hikse nespremnima. Jedino ta, treća, godina svjedoči o Kamoseu.
Do kraja vladavine Aawoserra Apopija, jednog od posljednjih vladara Hiksa, njihova je vojska povučena na sjever i preraspodijeljena na ulazu u Fayyum kod Atfiha. Taj je veliki vladar Hiksa nadživio svog egipatskog suvremenika Seqenenra Taoa II., a bio je još uvijek na prijestolju (makar mnogo manjeg kraljevstva) nakon kraja Kamoseove vladavine. Posljednji Vladar Hiksa (ili vladari) iz petnaeste dinastije nesumnjivo je imao kratku vladavinu jer pada u razdoblje prve polovice vladavine Ahmosea I., Kamoseovog nasljednika i osnivača osamnaeste dinastije.
Za vrijeme Ahmosea
Ahmose, prvi vladar osamnaeste dinastije, je moža bio na prijestolju neko vrijeme prije nego što je nastavio rat protiv Hiksa.
Pojedinosti o njegovim vojnim pohodima uzete su iz zapisa na zidovima grobnice drugog Ahmosea, vojnika iz El-Kaba, grada u južnog gornjem Egiptu, čiji je otac služio pod Seqenenra Taom II. i čija je obitelj dugo bila na položaju Nomarha u tom području. Čini se da je bilo potrebno nekoliko pohoda na Avaris prije nego što su Hiksi napokon istjerani iz donjeg Egipta. Nije poznato kada se točno dogodilo. Neki smatrju da se to dogodilo već u četvrtoj godini Ahmnoseove vladavine, dok Donald Redford, čija se kronološka struktura ovdje koristi, smatra da se to dogodilo tek u petnaestoj godini njegove vladavine. Vojnik Ahmose izričito napominje da je pješke pratio vladara Ahmosea dok se on vozio u svojoj ratnoj kočiji. To je prvo spominjanje upotrebe kočije i konja os strane Egipćana. U opetovanim borbama oko Avarisa, vojnik je zarobljavao suparnike zbog čega mu je triput dodijeljeno "Zlato hrabrosti". Sam pad Avarisa spominje se samo kratko: "Tada je Avaris opljačkan. Tada sam iz njega iznio plijen: jednog muškarca, tri žene, ukupno četiri osobe. Tada ih mi je njegovo veličanstvo darovalo kao robove."
Nakon pada Avarisa Egipćani su progonili Hikse preko sjevernog Sinaja u južni Kanaan. Tamo je utvrđeni grad Sharuhen, u pustinji Negev između Rafaha i Gaze, sravnjen nakon, kao što navodi vojnik iz El-Kaba, trogodišnje opsade. Koliko se brzo nakon pada Avarisa dogodio ovaj pohod nije pouzdano poznato. Moglo bi se zaključiti da se prodor u Canaan dogodio relativno brzo nakon istjerivanja Hiksa iz Avarisa, ali, ako se uzme u obzir dugo razdoblje borbi prije pada Avarisa i moguće, višegodišnjih akcija prije nego što su Hiksi bili stjerani u Sharuhen, kronološki slijed ipak ostaje nepoznanica.
Hiksi u kasnijim razdobljima
Hiksi su nastavili igrati ulogu u egipatskoj literaturi kao sinonim za "azijatski" sve do helenističkih vremena. Pojam se često koristio za opisivanje skupina poput Židova koji su bili naseljeni u Asuanu ili Delti, a to je možda navelo egipatskog svećenika i povjesničara Manetha da poveže dolazak Hiksa s boravkom Josipa i njegove braće u Egiptu. To je pak pomoglo suvremenim povjesničarima da povežu progon Hiksa s knjigom izlaska.
Čini se da postoje prilično jasni dokazi da su vladari devetnaeste dinastije imali neke veze s Hiksima.
Nakon kaosa kraja devetnaeste dinastije, prvi vladari dvadesete dinastije ponovno su potakli mržnju prema Hiksima da bi ojačali reakciju domaćeg stanovništva prema azijatskim naseljenicima na sjeveru, koji su u tom razdoblju možda ponovno izgnani iz zemlje.
Grcima je bila poznata priča o Hiksima, pokušali su je uklopiti u vlastitu mitologiju progonstvom Belusa (Baal) i kćeri Danaosa, što se povezuje s podrijetlom dinastija Argiva.
U dijelima Antiquities of the Jews i Against Appion, Josephus navodi iskrivljenu priču koja navodno potječe od Manetha, u kojoj se poistovjećuje izbacivanje Židova i Hiksa sa izbacivanjem skupine azijatkih gubavaca koje je vodio odmetnuti egipatski svećenik Osarseph. Čini se da je ova priča zbir događaja iz razdoblja Amarna, prijašnjeg progona Hiksa, i doagađaja s kraja devetnaeste dinastije. Josephus je također odgovoran za krivu etimologiju po kojoj pojam Hiksi zapravo znači Hekw Shasu – lutajući kraljevi pastira. – što su ispravili tek suvremeniji znanstvenici.
Biddle, Montana
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 41.
Donna Reed
Donna Reed (27. siječnja 1921. – 14. siječnja 1986.) bila je američka filmska i televizijska glumica, dobitnica Oscara za najbolju sporednu glumicu (1953. godine).
Biografija
Rođena je kao Donnabelle Mullenger na farmi u Iowi. Nakon završene srednje škole, otišla je na studij u Los Angeles, gdje je povremeno nastupala u studentskim kazališnim predstavama, a pobijedila je i u jednom izboru ljepote. Uskoro ju je primjetio agent studija Metro-Goldwyn-Meyer. Donnabelle je potpisala ugovor za MGM i promijenila ime u Donna Reed.
Prvu je filmsku ulogu imala 1941. godine. Slijedili su sve veći angažmani, kao što su Slika Doriana Grayja (1945.) i poznati Divan život Franka Capre (1946.) Nakon tog uspjeha, uloge su se donekle prorijedile. Donna je ponovo došla u središte pozornosti Oscarom za najbolju sporednu glumicu za film Odavde do vječnosti, 1953. godine. Uloga prostitutke Lorene je odudarala od njenih klasičnih uloga, no pribavila joj je Akademijinu pozornost.
Sljedeći veliki angažman imala je u ABC-jevoj humorističnoj TV seriji The Donna Reed Show, od 1958. do 1966. godine, čiji je producent bio njen suprug Tony Owen. U to je vrijeme postala poznata po prosvjedima protiv nuklearnog naoružanja, kao i protiv rata u Vijetnamu. Nakon završetka serije, posvetila se obitelji, pojavivši se tek u nekoliko TV filmova i 1985. u popularnoj TV seriji Dallas.
Reed je umrla 1986. u svojoj 65. godini, od raka gušterače. Grover Asmus, njen treći suprug, osnovao je u njenom rodnom Denisonu "Zakladu Donna Reed", koja potpomaže mlade dramske umjetnike.
Rekowata (razvrstavanje)
Rekowata ima više značenja:
Andilly, Meurthe-et-Moselle
Andiji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Tul.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 218 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,12 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara (maksimalnoj 254 m, a minimalnoj 213 m).
Ship in a Bottle (Star Trek: The Next Generation)
Ship in a Bottle je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation, premijerno prikazana 24. januara 1993. Radnja prikazuje kako se fiktivni hologramski lik profesora Jamesa Moriartyja uspije osloboditi iz holodecka i preuzeti kontrolu nad USS Enterprise kako bi ucijenio kapetana Picarda da mu omogući život u stvarnom svijetu.
Ship in a Bottle predstavlja nastavak epizode Elementary, Dear Data, originalno emitirane na početku sezone 1988/89., u kojoj se prvi put pojavio lik Moriartyja koji tumači Daniel Davis. Na nastavak se moralo čekati zbog spora između fondacije Arthura Conana Doylea, koja je držala autorska prava na djela o Sherlocku Holmesu i studija Paramount Pictures, vezanog uz film Young Sherlock Holmes.
Kritičari, često navodeći izuzetnu domišljatost i spretnost scenarista, smatraju kako je riječ o jednoj od najboljih epizoda serije.
Hațeg (razvrstavanje)
Hațeg ima više značenja:
Stephanie Beacham
Stephanie Beacham (28. februar 1947 -) je engleska glumica, najpoznatija po liku Sable Colby u američkim TV-serijama Dynasty i The Colbys.
Havârna (razvrstavanje)
Havârna ima više značenja:
La Colmena, Tarímbaro
La Colmena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tarímbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2286 m.
Ubikvitin C
Ubikvitin  je protein koji je kod čoveka kodiran genom.
Interakcije
Za ubikvitin C je pokazano da interaguje sa SCNN1A, SCNN1G,  Parkin (ligazom),  P70-S6 kinazom 1, TRAF6,     HDAC3, SFPQ, S100A10, SMAD3,  NOTCH1, HIF1A,   receptorom epidermalnog faktora rasta,   E2F1, Basigin, IRAK1,   NFE2L2,  RIPK1,    Mdm2,   Kapa opioidnim receptorom, NUAK1, BIRC2,  tiroidnim hormonskim receptorom alfa, Sp1 transkriptnim faktorom, SMURF2,  MARK4, Cdk1, PCNA   i P53.
Brizza di Sopra, Udine
Brizza di Sopra je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 427 m.
Remechi (razvrstavanje)
Remechi ima više značenja:
Beltheim
Belthajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.985 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140010.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Belthajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 440 metara. Površina opštine iznosi 24,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.985 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 80 stanovnika/km².
Castalia, Iowa
Kastalija je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 173 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 173 stanovnika, što je 2 (1,1%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Carboneras, Zapotlanejo
Carboneras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapotlanejo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1755 m.
Cespedosio, Bergamo
Cespedosio je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1100 m.
Monoplacophora
Mislilo se da su izumrle. 1952 g u dubini pacifičke obale Kostarikeotkriven je Neopilinine galetheae.
Trbušni dio sastoji se od dugačkog stopala opkoljenog plaštenom dupljom na kojoj se nalazi 5 - 6 pari škrga.
Na glavi su
Posjeduju i radularni mjehur. na dubinama od 2500 - 6000 m muljevitog dna pacifičke obale pronađeno je od 1952 g pronašeno je nekoliko vrsta neopilina.
Aplacophora
thumb|Epimenia verrucosa Ovo su najvjerovatnije najprimitivniji živi mekušci. Jedva liče na ostale. ne posjeduju ljušturu. Tijelo im je cilindričnog ili crvolikog oblika. Ima plašt koji je prožet krečnjačkim iglicama. Postoji ih oko 100 vrsta. Neke nemaju radulu iako je kod ostalih dobro razvijena. Mogu a ne moraju imti škrge. Kod nekih vrsta stopalo je redukovano u uzdužnu brazdu. Oni se kreču pomoću trbušnih treplji. Veličina im je od nekoliko milimetara do 30 cm. Mogu živjeti nezavisno parazitski; npr Namatomenia na crvenom koralu. Jedna vrsta oskudjeva u pravom stopalu. Ima ljuspastu ploču u obliku štita smještenog pored usnog otvora. Koristi je za kopanje rupa u kojima živi, zarivena u mulj ili pijesak morskog dna. Hrani se mikroorganizmima primjer alge.
Okrug Baqim, Sa'dah
Baqim je okrug u Jemenu u pokrajini Sada.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 2144 m.
La Ventana (razvrstavanje)
La Ventana ima više značenja:
Hangu (razvrstavanje)
Hangu ima više značenja:
Miraš Martinović
MIRAŠ MARTINOVIĆ, rođen 1952. godine u selu Kralje kod Andrijevice. Živi i radi u Herceg Novom. Poznati je crnogorski pisac. Ono što ga čini prepoznatljivim na širim regionalnim prostorima, to su antičke teme i zaboravljeni pejzaži Crne Gore, kojima su posvećeni njegovim romani i knjige poezije.
Član je Crnogorskog PEN-a i Matice Crnogorske.
Dobitnik je Okotobarske nagrade Herceg Novog.
Knjige pjesama
Mit o trešnji (1974), drugo dopunjeno izdanje 2009.
Molitve mravu (1985)
Krugovi u pijesku (1991)
Zima s Mandeljštamom (1994)
Tabula smaragdina (1997)
Romani
Jeretik (1983)
Poslednji Eshilov dan (1995)
Vavilonski mudraci (1998)
Putevi Prevalisa (1999)
Otvaranje Agruvijuma (2000)
Teuta (2003)
Snovi u Doklei (2008)
Nevidljivi ljetopis (2010)
Govor kraljeva (2011)
Antički gradovi snovi i sudbine (2012)
Dioklitijsko zavještanje (2012)
Knjige ili djelovi prevedeni su na:
-	Albanski
-	Italijanski
-	Hebrejski
-	Turski
Internacionalna pozorišna predstava Teuta
Internacionalna pozorišna predstava Teuta, rađena po istoimenom romanu.
Guacata
Guacata, pleme američkih Indijanaca nastanjeno u području jezera Okeechobee (Mayaimi) i na ili blizu rijeke Saint Lucie u današnjim okruzima Saint Lucie i Palm Beach na Floridi. Guacate su bili susjedi Mayaimija, a prvi ih spominje Fontaneda (preveo 1854. Buckingham Smith kao Fontaneda's Memoir), koji se u svojoj 13 godini 1549/50, nasukao na floridskoj obali i živio 13 godina među Calusa Indijancima. U povijesti se javljaju tijekom 16. i 17 stoljeća vodeći borbe protiv Španjolaca. Kao nezavisno pleme održali su se do 1699, nakon čega su se uskoro pomiješali sa ostalim plemenima sa obale, koja će 1763. migrirati na Kubu.
Guacata Indijanci jezično su bili srodni plemenima kužne Floride koja su govorili taino jezicima, porodica Arawakan.
Ahmed Aboutaleb
Ahmed Aboutaleb (Beni Sidel, 29. 8. 1961. – ), nizozemski političar, državni službenik i novinar. Rođen je na sjeveru Maroka u porodici berberskog porijekla i 1976. u dobi od 15 godina zajedno s majkom i braćom preselio se u Nizozemsku. Obrazovao se za inženjera telekomunikacija i nakon svršetka studija radio je kao reporter za Veronicu, NOS i RTL Nieuws. Političku karijeru ostvario kao član Radničke stranke (PvdA), a najviša državna funkcija koju je obnašao bila je pozicija državnog sekretara za socijalna pitanja i zapošljavanje. Dana 5. 1. 2009. Aboutaleb je postao gradonačelnikom Rotterdama, što ranije nije ostvario niti jedan doseljenik ili musliman u nekom većem nizozemskom gradu.
Miraš Martinović
Internacionalna pozorišna predstava Teuta
U režiji Slobodana Milatovića, izvedena 08. oktobra 2007.godine, uz učešće glumaca iz Crne Gore, Hravtske, Albanije, Grčke i Italije.
Spoljašnje veze
- Vlado Duletić – Osvrt na knjigu Miraša Martinovića “Antički gradovi snovi i sudbine”
Palos Altos, Zapotlán el Grande
Palos Altos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapotlán el Grande.
Miraš Martinović
Spoljašnje veze
- Radomir Glušac – O knjizi Miraša Martinovića “Antički gradovi snovi i sudbine”
- Dimitrije Popović – Onamo gdje arheologija završava počinje poezija
- Jezdimir Radenović – O ANTIČKIM GRADOVIMA, U BORHESOVSKOM MANIRU
- Mirko Kovač – O knjizi Miraša Martinovića “Antički gradovi snovi i sudbine”
- Lidija Vukčević – Traganje za identitetom i kontinuitetom
- Miraš Martinović – U ZVJEZDARNICI KAMENIH SPAVAČA
- Miraš Martinović – Dani Maka Dizdara u Stocu
- Miraš Martinović – Njegoš i Dimitrije
El Espinal, Villa de Etla
El Espinal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa de Etla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1614 m.
Miraš Martinović
Spoljašnje veze
- Miraš Martinović – Antički gradovi snovi i sudbine
- Miraš Martinović – Čuvar zvjezdanih stada – Pjesme za Ali Podrimju