cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Podravka
Iz povijesti Podravke
Na tržište izlazi čista izvorska voda Studena.
Podravka je preuzima češku tvrtku Lagris.
Podravka postaje distributer proizvoda Adrie d.d. iz Zadra.
Prvi puta objavljen natječaj Zaklade "prof. Zlata Bartl" kojom se potiče stvaralački i inovativni rad studenata dodiplomskih i poslijediplomskih studija.
Zacatula, Ayutla de los Libres
Zacatula je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ayutla de los Libres.
Podravka
Iz povijesti Podravke
Podravka proslavlja 50. rođendan Podravkinih juha.
Granja el Consuelo, Rosales
Granja el Consuelo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Rosales.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1162 m.
Podravka
Tržište
Podravka je danas jedna od najvećih prehrambenih kompanija u ovom dijelu Europe. Osim u Hrvatskoj i susjednim zemljama tržište je rašireno diljem svijeta. Tako ova tvrtka prodaje svoje proizvode u Africi, Australiji, zemljama srednje i istočne Europe, Rusiji, SAD-u, Kanadi i na Bliskom Istoku.
Pokroviteljstva
Podravka je pokroviteljem koprivničkog ženskog rukometnog kluba.
Udruga branitelja, invalida i udovica Domovinskog rata djelatnika Podravke
Udruga branitelja, invalida i udovica Domovinskog rata (UBIUDR) Podravke okuplja oko 1300 članova. Udruga dodjeljuje nekoliko književnih nagrada te organizira književne, filmske i glazbene manifestacije:
Mariška Holoubek Funjak
Mariška Holoubek Funjak (Szariszap, Mađarska 1904. - Koprivnica, 3. ožujka 1993.), jugoslavenska glazbenica najpoznatija kao članica glazbenog sastava Mariška band.
Rođena je u Mađarskoj 1904. godine. Otac joj je bio Čeh i violinist u vojnom orkestru, a majka Mađarica. Od njene 5 godine, otac je učio Marišku svirati glazbene instrumente. Obitelj se u Mariškinoj ranoj mladosti preselila u Koprivnicu. U Zagrebu je učila svirati violinu u srednjoj glazbenoj školi. Naučila je svirati i klavir i harmoniku. Desetljećima je besplatno poučavala sviranje tih triju instrumenata i odgojila je velik broj glazbenika, od kojih su neki ostvarili i zavidne karijere. Aktivno se počela baviti glazbom 1960. godine u zrelim godinama. Nastupala je u velikom broju glazbenih sastava, svirajući uglavnom podravske pjesme. Početkom 80.-ih godina 20. stoljeća osnovala je glazbeni sastav "Mariška band" koji je stekao veliku popularnost u središnjoj Hrvatskoj i šire. Ostali članovi sastava bili su puno mlađi od nje. Svirali su podravsku glazbu nadahnutu američkom country glazbom te šlagere i evergrine. Sastav je postojao oko 7 godina, tijekom kojih su održali oko 50 koncerata u Hrvatskoj i Sloveniji. O "Mariška bandu", hrvatski režiser Petar Krelja snimio je istoimeni dokumentarni film 1985. godine, koji je osvojio mnoge nagrade i postao klasik hrvatskog dokumentarnog filma. Mariška je svirala i poučavala mlade do kraja svog života. Živjela je u središtu Koprivnice, a preminula je u 90. godini života u domu umirovljenika
Zimbor, Zimbor
Zimbor je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Zimbor.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1262 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 303 m.
Strâmbeni, Căldăraru
Strâmbeni je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Căldăraru.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1265 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
El Resplandor, Cotaxtla
El Resplandor je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cotaxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Trecatre, Cuneo
Trecatre je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1000 m.
V. V. Giri
Varahagiri Venkata Giri (10. august 1894 – 24. jun 1980), poznatiji kao V. V. Giri, bio je indijski političar koji je od 1969. do 1974. godine služio kao četvrti po redu predsjednik Indije.
Rođen u Telugu brahmanskoj porodici, političku karijeru je započeo pod britanskom vlašću kao sindikalni i aktivist pokreta za nezavisnost, te je bio zatvaran za vrijeme Drugog svjetskog rata. Nakon sticanja nezavisnosti je obavljao niz diplomatskih i funkcija guvenera nekoliko indijskih država. Godine 1967. je izabran za potpredsjednika, a godine 1969. se natjecao za predsjednika kao nezavisni kandidat, iako uz podršku premijerke Indire Gandhi koja je tom kandidaturom nastojala nametnuti svoj autoritet protiv establišmenta vladajuće Kongresne stranke. Nakon što je izabran bio je jedan od Gandhinih navjernijih suradnika.
Totona, Siena
Totona je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Praves, Hueytamalco
Praves je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueytamalco.
Totona, Siena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 529 m.
Higuera de los Vega, Mocorito
Higuera de los Vega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mocorito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1256 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Ceramica, Trento
Ceramica je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Mooresville, North Carolina
Mursvil je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 32.711, što je 13.888 (73,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Palma, Cuitzeo
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Cuitzeo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 177 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1847 m.
Casas Coloradas, San Agustín Tlaxiaca
Casas Coloradas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini San Agustín Tlaxiaca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2189 m.
Sultanija Safije
Safije je također bila jedna od eminentnih ličnosti tokom ere poznatog kao Sultanat žena. Živjela je u Osmanskom carstvu kao dvorjanka za vrijeme vladavine sedam sultana: Sulejmana Veličanstvenog, Selima II, Murada III, Mehmeda III, Ahmeda I, Mustafe I i Osmana II. Bila je jedna od najmoćnijih žena u čitavoj osmanskoj istoriji.
Pozadina
Prema venecijanskim izvorima, Safije je bila djevojka albanskog porijekla sa Dukađinskog visoravna, mada su ju neki izvori zamijenjivali sa svekrvom Nurbanom. Njeno prvobitno ime bilo je Sofija. U dobi od 13 godina (1563), predstavljena je kao robinja budućem Muradu III, najstarijeg sina sultana Selima II., od strane njegove rođakinje Hümaşah Sultan, unuke Sulejmana Veličanstvenog i Hurem Sultan preko njihovog preminulog sina Šehzade Mehmeda. Dobivši ime «Safiye», postala je Muradova konkubina i 26. maja 1566. godine je rodila Muradovog sina, budućeg Mehmeda III., iste godine kada je umro Sulejman Veličanstveni.
Haseki Sultan
left|mini|150px|Suprug Safije Sultanije, [[Popis sultana Osmanskog carstva|osmanski sultan Murad III.]] Poslije nestanka sultana Selima II. (1574) Murad je naslijedio prijestolje te su zatim Safije i njena djeca otputovali u Istanbul. Pri dolasku, Safije je odmah dobila čin haseki i platu od 800 aspera dnevno. Međutim, njen novi život u Istanbulu takođe je značio da će Nurbanu, koju je Murad duboko volio i poštovao, biti dio njihovog privatnog života. Naravno, Nurbanu je, kao valide i šef harema, vladala cijelim dvorom i porodicom, a Safije je se našla kao haseki pod sjenom svoje svekrve. Prvih godina, njihovi odnosi su bili prilično opušteni, no kroz vrijeme Safije je nastojala steći političku moć, što je bio sasvim logičan potez kao majka prinčeva. Međutim, Nurbanu Sultan nije cijenila težnje svoje snahe u političkom životu, niti je podnosila njen pokušaj da utiče na sultana Murata, zato što je Safije prvenstveno ugrozila njezinu nadmoć nad porodicom i njenu kontrolu nad Muratom, a preko njega i nad carstvom.
Nakon Nurbanine smrti (decembar 1583.) i njezinog povratka na dvorac Topkapi, kod Safije nastaje vjerovatno razočarana prema Muratu i isključivo zainteresovanje za osvajanje vlasti, dok je Murat nastavio razgovarati o svim stvarima sa Safijom i tako dopustio joj da dobije moć. Bila je vrlo uticajna kao haseki, čin koji joj je dodeljen manje od godinu dana nakon što se Murat popeo na tron. Kao što je Giovanni Moro izvijestio 1590. godine o autoritetu kojim Safije uživa kao majka princa, ona je kadkada intervenisala u državnim poslovima i sultan je obraćao pažnju na njene savjete smatrajući ju razumnom i mudrom. U tom periodu Safije je takođe sagradila svoj isprepleteni sistem odnosa i počela da se uranja u svaki kutak politike. Potom, koliko god da je mogla mrziti svoju svekrvu Nurbanu, nastavila je njezinu pro-venecijansku politiku, mada, pored jakog uticaja, nije uvijek uspevala da uobliči događaje po svom ukusu. Iako su njena moć i uticaj rasli tokom Muratove vladavine, tako da je ostvarila mnoge svoje želje, sultan joj je postavio i ozbiljne granice.
Potomci
Dvadeset godina, između 1560. i 1580. godine, Safije Sultan je bila jedina Muratova konkubina. Od Murata imala je šestoro djece:
Pored navedenih, europski impostor Aleksandar Crnogorski tvrdio je da je izgubljeni sin Murada III. i sultanije Safije, predstavljajući se pod imenom Šehzade Jahja i polažući pravo na presto. Njegove tvrdnje nikada nisu dokazane i izgledaju u najmanju ruku sumnjive.
Valide Sultan
No je Mehmed III. ipak umro u decembru 1603. a njemu je naslijedio sin Ahmed kojeg je Mehmed dobio od sultanije Handan. Jedna od Ahmetovih prvih važnijih odluka bila je da oduzme vlast svojoj babi – tako da je Safije prognana u Stari Dvor u petak 9. januara 1604. godine. To je bio kraj njene vladavine, koja je trajala 19 godina preko njenog muža i sina. Kada je Ahmedov brat Mustafa I postao sultan 1617. godine, njegova majka Halime je dobila 3.000 aspera kao valide sultanija iako je njena svekrva Safije još bila živa. Međutim, Halime je dobila samo 2.000 aspera tokom svog povlačenja na Starom Dvoru između dvije vladavine njenog sina; tokom prvih mjeseci svog penzionisanja Safije je još bila živa, možda susjeda u Starom Dvoru, primala je 3.000 aspera dnevno dok je haseki sultanija od Ahmeda I, Kösem Sultan koja je također živjela u Starom Dvoru, primala 1.000 aspera dnevno.
Svi naredni sultani bili su potomci Safije.
Vanjski odnosi
right|thumb|200px|[[Nova džamija (Istanbul)|Nova džamija u Eminönu, Istanbul. Izgradnju je započela Safije Sultan i završena je za vrijeme vladavine Turhan Hatice, majke Mehmeda IV.]] Safije – kao i Nurbanu – zalagala je se za općenito pro-venecijansku politiku i redovno je se zauzimala u ime venecijanskih ambasadora, od kojih ju je jedan opisao Senatu kao «ženu od riječi, pouzdanu i rekao bih da bi samo u njoj pronašao istinu u Konstantinopolju; stoga će uvijek ići u korist dužda Venecije da ju podrži i da ima njenu zahvalnost.» Safije je također održavala dobre odnose sa Engleskom. Ubijedila je Mehmeda III. da pusti engleskog ambasadora da ga prati u pohodu na Ugarsku.
Jedinstveni aspekt njene karijere je to što je se lično dopisivala sa engleskom kraljicom Elizabetom. Dve žene su razmenjivale i poklone tako da jednom prilikom Safije je dobila portret Elizabete u zamenu za «dve haljine od srebra, jedan pojas od srebrnog platna [i] dve maramice iskovane masivnim zlatom.» U suprotnosti s tradicionalnim načinima razmjene žena kako bi se osigurali diplomatski, ekonomski ili vojni savezi, razmjena Elizabete i Safije stavila ih je u poziciju moći, a ne u objekte razmjene. Neuobičajena pojava u Safijinoj vezi sa Engleskom bila je njena privlačnost prema Paulu Pindaru, sekretaru engleskog ambasadora i dostavljaču Elizabetinog trenera. Prema Thomasu Dallamu – koji je dostavio Elizabetin poklon orgulja Mehmedu III. – «sultanija je zaista jako voljela gospodina Pindera, a potom je slala svoje predstavnike po njega kako bi imala njegovo privatno društvo, ali je njihov sastanak bio prekinut.»
Javni radovi
Safije je poznata i po tome što je 1597. godine započela izgradnju Nove džamije u istambulskoj četvrti Eminönü. Zato je jedan dio istanbulske jevrejske četvrti sravnjen sa zemljom kako bi se napravilo mjesto za građevinu, a zatim su ogromni troškovi izgradnje učinili Safije nepopularnom u vojnim krugovima, koji su je željeli protjerati. Zbog toga u jednom trenutku Mehmed III. ju je privremeno poslao na Stari Dvor. Iako se vratila, Safije nije doživjela završetak džamije. Nakon Mehmedove smrti izgubila je vlast i bila je trajno prognana na Stari Dvor a izgradnja džamije je decenijama obustavljena. Konačno ga je 1665. godine dovršila druga valide sultanija, Turhan Hatice, majka Mehmeda IV.
Smrt
Leslie Peirce u svojoj knjizi ističe da je Safije još bila živa tokom prvih mjeseci povlačenja svoje snahe na Starom Dvoru između dvije vladavine Mustafe I, što znači da je bila živa barem do 1621. i umrla je za vrijeme vladavine njenog praunuka Osmana II. Sahranjena u turbetu sultana Murada III., u dvorištu Aje Sofije.
Milovan Kovačević
Rani život i školovanje
Arhitekt Milovan Kovačević rodio se u Koprivnici 1905. godine. Na Arhitektonskom odjelu Srednje tehničke škole u Zagrebu bio je đak arhitekta Pavla Jušića. “Već u to vrijeme”, pisao je pedesetih godina prošlog stoljeće ostarjeli Jušić u Čovjeku i prostoru, “svi su nastavnici smatrali mladog Kovačevića posebnim talentom i najdarovitijim đakom u školi”. Nakon što je maturirao, Kovačević (1925.-1927.) studira arhitekturu na Visokoj tehničkoj školi u Pragu, no, 1927. godine vraća se u Zagreb gdje je 1929. diplomirao na tadašnjem Tehničkom fakultetu. Jedan od svjedoka, danas također pokojni, arhitekt Zvonimir Vrkljan u svojim je Sjećanjima zapisao: “Bio je talentiran student, i već sam ga 1928. povukao u Fischerov biro (arhitekt Ignjat Fischer, op.a.), gdje je radio do 1930. na objektima u Preradovićevoj ulici i na drugoj etapi Gradske štedionice”.
Arhitekt
Okruženje u kome se našao u Fischerovom atelieru, za mladog je arhitekta bilo nadasve poticajno, budući da je ondje djelovalo također nekoliko mlađih i zapaženih arhitekata kao što su već spomenuti Vrkljan, Zoja Dumengjić i Bela Auer, a 1928. pri adaptaciji uglovnice arhitekta Vjekoslava Bastla “Elsa- fluid doma”, koja je rađena prema projektima Petera Behrensa, u Fischerovom se atelieru pojavio i taj glasoviti njemački arhitekt. Presudan događaj u Kovačevićevom životu dogodio se 1930., kada je prešao u atelier arhitekta Ede Šena, koji je uz Kovačića, Bastla i Podhorskog jedna od ključnih ličnosti hrvatske arhitekture s početka 20. stoljeća. Danas je teško odgovoriti na pitanje na koga je taj prelazak više pozitivno utjecao. Da li na znatno starijeg i iskusnijeg Šena, ili na mladog i talentiranog Kovačevića? U svakom slučaju, Kovačević je u Šenu pronašao, kao što je rečeno, iskusnog suradnika uvijek spremnog za nove izazove, ali i vrsnog pedagoga. No, s druge strane, Kovačevićev dolazak pozitivno će utjecati i na Šena. Naime, nakon maestralno izvedene zgrade nekadašnjeg Osiguravajućeg društva Croatia (1910.), te kuće Vasić u Gundulićevoj 7 (1925.), protomodernist Šen će se tijekom druge polovine dvadesetih prikloniti tada u Zagrebu omiljenom posthistoricističkom ekleticizmu. Kovačević će unijeti u Šenovo stvalalaštvo svježinu i onaj prepoznatljivi duh modernizma tridesetih koji je zagrebačku arhitekturu toga vremena učinio prepoznatljivom u europskim razmjerima. Dakako, svjedoci tih promjena su realizacije što će ih ova dva generacijski tako udaljena arhitekta ostvariti između 1932.-1940. Upravo tijekom te suradnje Šen će realizirati svoje najznačajnije ostvarenje- stambenu zgradu u Gundulićevoj 34 (1932.). Godinu dana poslije, Šen i Kovačević realiziraju stambenu zgradu JAZU, danas studentski dom na Trgu žrtava fašizma. Od ostalih zajedničkih realizacija valja još istaknuti stambenu višekatnicu u Križanićevoj 3, te njihovo posljednje zajedničko ostvarenje - zgradu Tehničkog a danas Arhitektonskog fakulteta u Kačićevoj ulici (1937.-40.). U to vrijeme Kovačević je Šenov asistent pri Katedri za graditeljstvo Tehničkog fakulteta. No, suradnju Šena i Kovačevića okruniti će idejni projekt regulacije zagrebačkog Kaptola iz 1935., koji će tijekom siječnja iste biti izložen u tadašnjem Ulrichovom salonu. Neovisno o Šenu, arhitekt Kovačević samostalno izvodi više uspjelih realizacija, od kojih valja istaknuti kuće u Preradovićevoj 5 i Jurišićevoj 30 (1930.), te stambenu uglovnicu u Petrinjskoj 47 (1933.), koja prema riječima Tomislava Premerla i unatoč tome što je građena na maloj, ograničenoj parceli “ostvaruje i načela modernoga i funkcionalnog stanovanja razvivši se u visinu”. U to vrijeme Kovačević radi i na brojnim natječajima, od kojih su neki ostvareni u suradnji s arhitektima Josipom Pičmanom i Josipom Seisselom.
NDH i NOP
Do 1943., kada će biti zatvoren u zloglasnom ustaškom zatvoru na Savskoj cesti, Kovačević je realizirao Vilu Švertašek u Schrottovoj 23 (1938.-39.), Vilu Kamenarović u Rockfellerovoj 33 (1940.-41.), te obiteljsku kuću Nemet na Goljaku (1942.-43.). I doista, kako će slijed događaja potvrditi, Kovačević je bio “nepokolebljiv idealista u vrijeme koje idealima nije pogodovalo”. Naime, od samog početka rata i uspostave NDH, prema riječima svjedoka Kovačević je kao “osvjedočeni antifašist” prikupljao vlastitim sredstvima saniteski materijal, instrumente i namirnice za partizanski pokret, “a kada tih sredstava nema dovoljno”, prema tvrdnjama,” podiže zajam za gradnju kuće i svih 400.000 kuna troši za pomoć borcima”. Nakon što je njegova ilegalna grupa otkrivena, među kojima je bilo i pet domobranskih časnika koji su odmah streljani, Kovačević je, kao što je rečeno, 1943. zatvoren u zatvoru na Savskoj cesti. Nakon osam mjeseci zatvora i mučenja, 23. prosinca zajedno s Bogdanom Ogrizovićem odveden je na vješanje u Dubravu. prisjećao se Zvonimir Vrkljan, Jedan drugi svjedok ovako je opisao taj dramatičan događaj: Ubrzo nakon tih događaja Kovačević se pridružio partizanima u Slavoniji, gdje je aktivno surađivao na tehničkim pripremama za regulaciju i asanaciju sela, a potom i u građevnom odjelu ZAVNOH-a u Topuskom. No, i ondje nije imao mira. Zla kob ga je i dalje neumoljivo pratila u stopu. Prema riječima Vrkljana jedan dan neki ga je partizan upozorio: ''“neka pazi što govori i radi jer se na njega osobito pazi zbog sumnje da su ga ustaše pustili da pobjegne uz obavezu da im kasnije dojavljuje. I cijelo vrijeme, sve do posljednjih dana, osjećao je da ga prati neko nepovjerenje”''.
Poslije Drugog svj. rata i smrt
1945. dodijeljen je Ministarstvu građevina, no nakon formiranja prve vlade Narodne Republike Hrvatske prelazi iz Ministarstva u Urbanistički seminar u Šibeniku, gdje je radio na studiji regulacije sela Bilice i Gradac. Iste godine raspisan je natječaj za predavača na Tehničkom fakultetu na koji se prijavio i Kovačević. “S obzirom da je Kovačević bio osam godina asistent pri toj katedri i imao velike uspjehe na natječajima, a bio je i u partizanima”, prisjećao se Vrkljan, ''“pretpostavili smo Denzler i ja da on imade prednost pred ostalom dvojicom. Na sastanku iznijeli smo naše mišljenje prof. Mohorovičiću, ali ga je on bez obrazloženja glatko odbio i rekao da Kovačević nikako ne dolazi u obzir. Nakon nekoliko dana posjetio me je Kovačević, vidjelo se da je već teško bolestan. Rekao sam mu rezultat i on mi je odgovorio: “Nisam iznenađen. To sam i očekivao”''. Iste godine Ministarstvo građevina povjerilo mu je zadatak regulacije srušenog Zadra gdje radi na izradi prvih projekata i studije zadarske regulatorne osnove.
Vozeći se već teško bolestan prema Zadru doživio je prometnu nesreću što je samo ubrzalo već predvidljiv kraj.
Riverton, Minnesota
Riverton je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 117, što je 2 (1,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Las Almendras, Pijijiapan
Las Almendras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Pinal Alto, Galeana
Pinal Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Galeana.
El Zocohuite, El Higo
El Zocohuite je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini El Higo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Pinal Alto, Galeana
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 178 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2288 m.
Los Amates, Ayutla de los Libres
Los Amates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ayutla de los Libres.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1054 m.
Las Delicias, Tecpatán
Las Delicias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Senna Comasco, Como
Senna Comasco je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Criminal Minds (sezona 15)
Petnaesta sezona serije Zločinački umovi će premijerno biti emitovana na kanalu CBS od 8. januara do 26. februara 2020. godine i broji 10. epizoda.
Burdea, Căldăraru
Burdea je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Căldăraru.
Senna Comasco, Como
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1880 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 302 m.
Burdea, Căldăraru
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 844 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 180 m.
El Potrerito, León
El Potrerito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1772 m.
Las Delicias, Tecpatán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Valli, Mantova
Valli je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Santa Enedina, El Higo
Santa Enedina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini El Higo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Fontanone, Parma
Fontanone je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
El Viborón, San Agustín Tlaxiaca
El Viborón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini San Agustín Tlaxiaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2651 m.
Slavko Löwy
Slavko Löwy (Koprivnica, 7. 8. 1904 – Zagreb, 1. 4. 1996), jugoslavenski arhitekt.
Podrijetlo, porodica i školovanje
Slavko Löwy je rođen je 7. 8. 1904 godine u Koprivnici u porodici Davida i Jelke Löwy. Potječe iz ugledne i dobrostojeće porodice koprivničkih Židova koji su se bavili trgovinom. U Koprivnici je polazio gimnaziju, a 1923 godine, nakon mature, upisao je Visoku tehničku školu u Beču. Nakon četiri odslušana semestra i tri položena ispita, 5. 10. 1925 godine, ispisao se s Bečkog sveučilišta jer zbog prvih naznaka antisemitizma tamo više nije mogao normalno studirati. Uste godine se vratio u Zagreb gdje je upisao studij na Arhitektonskom odjelu Kraljevske tehničke visoke škole. 1926 je osnovao knjižnicu u Koprivnici i objavljivao tekstove u "Koprivničkom Hrvatu" i "Športskom listu". 1927 godine nastavio je školovanjem u Drezdenu, gdje je i diplomirao 1930 godine u klasi profesora Martina Dülfera kod kojeg je diplomirao i Drago Ibler.
Karijera i priznanja
Nakon diplome Löwy se vratio u Zagreb gdje se zaposlio u arhitektonskom atelijeru Ignjata Fischera. 1931 godine, u suradnji s Vladom Antolićem, radio je na natječajnom projektu za Gradsku štedionicu u Sarajevu. Iste godine prešao je u arhitektonski biro Stanka Kliske. 1932 godine postao je ovlašteni arhitekt, te je osnovao vlastiti biro "Löwy". Iste godine izveo je svoju prvu samostalno izvedenu kuću u Petrićevoj ulici 7, na prostoru nekadašnjeg zagrebačkog Zakladnog bloka. 1933 realizirao je svoje najznačajnije ostvarenje, deveterokatnicu u Masarikovoj ulici, koja će biti nazvana i "prvim zagrebačkim neboderom". 1934 godine arhitektonski biro "Löwy" je počeo djelovati na posljednjem katu nebodera u Masarikovoj. Do Drugog svjetskog rata je u njemu radio i spavao jer je smatrao da mu je 40 četvornih metara prostora više nego dovoljno za profesionalni i privatni život. Od 1934 do 1941 godine Löwy je u Zagrebu realizirao čitav niz značajnih stambeno-poslovnih objekata koje pripadaju samom vrhu hrvatske moderne.
Nakon svršetka Drugog svjetskog rata, 1945 godine, radio je na rekonstrukcijama robnih kuća NAMA u NR Hrvatskoj, NR Sloveniji i NR Bosni i Hercegovini. 1946 godine prisilno je bio premješten u Arhitektonski projektni zavod (APZ) gdje je radio na tipovima "racionalnih stambenih zgrada". Od 1950 do 1953 godine prisilno je boravio kao stručni suradnik u NR Makedoniji, gdje je radio u birou "Projektant" u Skoplju. Godine 1950 bio je nagrađen Republičkom nagradom Vlade NR Makedonije. 1953 godine vratio se u Zagreb, gdje je obnovio svoj "Arhitektonski biro Löwy" u kome je radio do penzionisanja 1966 godine. Tom prilikom vlasti FNR Jugoslavije su mu u vlasništvo vratile stan u Masarikovoj ulici. 1957 godine otišao je na tromjesečni rad u Rim u tvornicu sladoleda "Algida" "kako bi zaradio za automobil". 1962 godine "Arhitektonski biro Löwy" se spojio s "Tehnoprojektom". 1966 arhitekt Löwy je otišao u penziju. 1970 godine dodijeljena mu je nagrada Viktor Kovačić za životno djelo, a 1977 godine i nagrada Vladimir Nazor za životno djelo.
Osobni život i smrt
Arhitekt Slavko Löwy se 1932 oženio za Tereziju Rakić sa kojom je 1933 dobio sina Miroslava. 1942 godine rad njegova biroa je prekinut odlukom ustaškog režima Nezavisne Države Hrvatske (NDH), a većina projektne dokumentacije je bila uništena. Njegove roditelje su ustaše odmah deportirali u sigurnu smrt koncentracijskih logora, a sam Löwy je nekako preživio skrivajući se po Zagrebu. Preživjeli članovi porodice tvrde da je Löwy u tom razdoblju promijenio čak 17 lokacija u gradu, ali Zagreb nije napustio sve do kraja rata. Preživio je Holokaust skrivajući se u krovištu Umjetničkog paviljona. Uspostavom FNR Jugoslavije stvari nisu bile puno bolje za Löwya, koji je opet imao problema zato što je Židov. No njegovo poznanstvo s kiparom Antunom Augustinčićem ga je donekle spasilo. Arhitekt Slavko Löwy je bio iznimno skroman i jednostavan čovjek s nepogrešivim moralnim instinktom. Tomu u prilog ide i činjenica da nikada nije projektirao nijednu zgradu mimo javnog natječaja. Prezirao je podilaženje investitorima i uvijek je odbijao pozive na druženje i večere s njima. Arhitekt Slavko Löwy je preminuo 1. 4. 1996 godine na devetom katu svoje zgrade u Masarikovoj 22.
Puerta del Salto, Cuitzeo
Puerta del Salto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Cuitzeo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1974 m.
Cajonteno, Hueytamalco
Cajonteno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueytamalco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 823 m.
Sutoru, Zimbor
Sutoru je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Zimbor.
Al Jumaymā’, Ma'rib
Al Jumaymā’ je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1668 m.
Verzen, Verona
Verzen je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.
Darinel Espinosa H., Tecpatán
Darinel Espinosa H. je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 225 m.
Treiso, Cuneo
Treiso je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 293 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 411 m.
Al Mukayl, Ma'rib
Al Mukayl je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1699 m.
El Potrero, Ayutla de los Libres
El Potrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ayutla de los Libres.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 756 m.
Potrero de los Sánchez, Mocorito
Potrero de los Sánchez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mocorito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1205 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Lote Uno Fracción Navidad, Galeana
Lote Uno Fracción Navidad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 172 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1883 m.
Tre Berte, Siena
Tre Berte je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 634 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
Hotel Jugoslavija
Hotel „Jugoslavija”, otvoren 1969. godine, bio je jedan od prva tri značajna objekta koji su planirani u Novom Beogradu, pored zgrade CK KPJ i zgrade Predsedništva vlade FNRJ.
Arhitektonski konkurs za ovaj objekat, odnosno za državni reprezentativni hotel „Beograd”, kako je tada planirano da bude nazvan, raspisan je 1947. godine. Prvu nagradu dobio je Projektni zavod Hrvatske, naime, poznati arhitekti zagrebačke škole moderne Mladen Kauzlarić, Lavoslav Horvat i Kazimir Ostrogović. Njihov projekat je predlagao beskompromisno modernistički koncipiran objekat, primeren ideji o Novom Beogradu kao savremenom gradu. Lokacija za hotel na Dunavskom keju, pored železničke stanice Zemun, određena je u Idejnom planu Novog Beograda arhitekte Nikole Dobrovića (1948).
Kada je izgrađen, hotel „Jugoslavija” bio je najveći i najmoderniji hotel u SFRJ, sa sedam spratova i pratećim zgradama, 1.500 prostorija, 1.100 ležaja u 200 jednokrevetnih, 400 dvokrevetnih soba i 23 apartmana, restoranom sa 600 mesta i manjim restoranom sa 200 mesta i svim pratećim sadržajima.
Los Siete Hermanos, Rosales
Los Siete Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Rosales.
Hotel Jugoslavija
Hotel Jugoslavija je ponovo počeo sa radom krajem 2013. godine. Za sada su u rad puštene 104 sobe na dunavskoj strani na trećem, četvrtom i šestom spratu i trenutno je jedan od najpovoljnijih hotela u Beogradu u kategoriji hotela sa tri zvezdice. Takođe poseduje sedam restorana, frizersko kozmetički salon, prodavnice, i oko 100 kancelarija. U okviru kompleksa nalazi se i Grand Kazino Beograd, veliki parking, auto perionica, tehnički pregled i još mnogo atraktivnih sadržaja.
Los Siete Hermanos, Rosales
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1186 m.
Marquette, Iowa
Market je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 375 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 375 stanovnika, što je 46 (10,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lobina Negra, Club de Pesca, Caza y Tiro, Rosales
Lobina Negra, Club de Pesca, Caza y Tiro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Rosales.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1240 m.
Pizzuti, Rieti
Pizzuti je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 300 m.
Călinești, Călinești, Argeș
Călinești je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Călinești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 10419 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 240 m.
Santa Inés, Cotaxtla
Santa Inés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cotaxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Misterij Elxa
Misterij Elxa (valencijski katalonski: Misteri d'Elx, španjolski: Misterio de Elche) je crkvena drama grada Elchea. To je sveta glazbena drama o smrti, uznesenju i krunidbi Blažene Djevice Marije. Izvodi se od 15. vijeka u bazilici Svete Marije od Elchea uz posebnu dozvolu pape. mini|lijevo| Bazilika Svete Marije od Elchea mini|lijevo| Rukopis Misterija Elxa iz 1709. god. Predstava živi svjedočanstvo europskog vjerskog kazališta iz srednjeg vijeka kao srednjovjekovna kultura pobožnosti Djevici Mariji koji je bio pod utjecajem bizantskog obreda. Misteriozno djelo, koje se u cijelosti pjeva, prikazuje se u dva čina 14. i 15. augusta. Oni prikazuju smrt i krunidbu Bogorodice u nizu scena i srodnim slikama: smrt Bogorodice, noćna povorka koju slijedi stotine sudionika koji nose svijeće, te jutarnja procesija, poslijepodne pogrebna povorka na ulicama Elchea i izvedba ukopa, Uznesenja i krunidbe u bazilici. Pozornica je organizirana u vodoravnom položaju „Zemlje” i okomito ka „Nebu”, što je karakteristika srednjovjekovnih misterija. Drevni zračni stroj se koristi kako bi se osnažio spektakl pomoću specijalnih efekata (npr. Uznesenje gospino u zlatnom naru koji se otvara poput palme; slika desno).
Tekst, sačuvan u zbirkama koje datiraju od 1625. god. je na valencijskom jeziku, s nekoliko dijelova na latinskom jeziku. Srednjovjekovne pjesme izmjenjuju se s pjesmama iz razdoblja renesanse i baroka. Predstava je odraz kulturnih i jezičnih identiteta naroda Valencije, te uključuje svake godine oko 300 volontera i privlači cijelu gradsku populaciju kao glumce, pjevače, redatelje, graditelje pozernices, krojače i upravitelje, te kao radnike na pripremama koje traju tijekom cijele godine.
El Cerrito, Cuitzeo
El Cerrito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Cuitzeo.
San José de los Altos, San Agustín Tlaxiaca
San José de los Altos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini San Agustín Tlaxiaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2390 m.
San Gabriel Dos, El Higo
San Gabriel Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini El Higo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Palos Colorados, León
Palos Colorados je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2285 m.
San Miguel, Hueytamalco
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueytamalco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 336 m.
Фердинанд Тенис
Фердинанд Тенис (нем. Ferdinand Tönnies, Ајдерштет, Шлезвиг – Холштајн, 26. јул 1855 – 9. април 1936, Кил, Немачка) био је немачки социолог и филозоф. Допринео је формирању социолошких теорија, а заслужан је и за уочавање разлика између два типа друштвених група, заједнице и друштва. Сматра се једним од оснивача немачког социолошког друштва, чији је председник био од 1909. до 1933. године, након чега је добио отказ због критиковања нациста. Тенис се сматра једним од првих немачких социолога, a објавио је преко 900 радова и допринео многим гранама социологије и филозофије.
Chendremal, Zimbor
Chendremal je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Zimbor.
Фердинанд Тенис
Биографија
Фердинанд Тенис рођен је у Ајдерштету, на западној обали Шлезвиг – Холштајна. Његови преци, пореклом из Холандије, бавили су се пољопривредом чиме је његова породица стекла углед једне од водећих фармерских породица у фригијској покрајини. 1864. године, његова породица се сели у градић Хусум. Тенис упознаје песника Теодора Штрома. Ово пријатељство имаће доста утицаја на његов развој. Године 1872. завршава гимназију и отпочиње студије филозофије и класичне филологије на универзитету у Јени. Студије ће наставити на универзитетима у Лајпцигу, Бону и Берлину. Звање доктора филозофије добија 1877. године на универзитету у Тибингену.Тенис се потом посвећује изучавању филозофије и друштвених наука. Велики утицај на њега у том периоду оставили су Фридрих Паулсцен, познати филозоф, економиста Адолф Вагнер, као и социопсихолог Вилхелм Вунт. Тенисово интересовање за Томаса Хобса, заступника теорије о свемоћи државе, јавља се 1877. године. Бавећи се делима из области природног права и политичке филозофије темељно се упознаје са немачком и енглеском литературом. Тежи разумевању рационалног поретка природног права с једне стране и романтичарских теорија с друге. За њега друштвене теорије представљају социолошке податке који илуструју друштвене услове. Сматра да се комунизам и социјализам не могу посматрати као утопије, већ као облици стварног друштвеног живота. Историју човечанства посматрао је као пут од првобитног једноставног комунизма, преко ступњева индивидуализма све до државног и међународног социјализма. Ова схватања изложио је у својој чувеној књизи „Заједница и друштво“ (Gemeinschaft und Gesellschaft), 1887. године. Био је предавач на Килском универзитету од 1881. до 1933. године када су га националсоцијалисти отпустили. На положају редовног професора провео је осам година, од којих је шест било ратних, што је ограничило његов утицај на младе генерације. Тенис је био један од оснивача немачког социолошког друштва и његов дугогодишњи председник. Такође је био почасни члан Америчког социолошког друштва. Умро је деветог априла 1936. године у Килу.
Chendremal, Zimbor
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 193 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
Фердинанд Тенис
Дело
Дело Фердинанда Тениса обухвата мноштво области из социологије, социјалне филозофије, политике и економије. Његов социолошки систем први пут је изложен у делу „Увод у социологију“. Ово дело представља основ за разумевање Тенисове теорије. Средиште његовог размишљања изложено је у његовом најпознатијем делу - „Заједница и друштво“ (Gemeinschaft und Gesellschaft). У овом делу дати су основни друштвено – психолошки принципи Тенисовог система. У каснијим својим делима, Тенис је примењивао ове основе на посебне друштвене појаве. Његов интерс за социолошке проблеме подстакло је његово проучавање Хобсове филозофије права и теорије државе. У својој књизи о Хобсу, као и у бројним каснијим делима, он је дао значајан допринос теорији о модерној држави и филозофији права. Последња фаза Тенисовог рада јесте фаза емпиријских истраживања, што је био један од првих немачких доприноса оваквог проучавања економских циклуса.
Социолошка теорија и истраживање
Тенис је сматрао да су егзактне методе могуће у друштвеним наукама. Када је реч о социологији у ужем смислу, он врши следећу поделу: Он је потврђивао исправност ширег поимања социологије које укључује и друштвену биологију, демографију и социјалну психологију. Његова идеја о чистој социологији одговара данашњем схватању опште социологије. Она представља систем појмова и норми о идеалним типовима. Примена ових појмова у објашњењу конкретних друштвених појава спада у домен примењене социологије. Емпиријска социологија представљала је социографско изучавање тренутних друштвених услова и процеса.
Заједница и друштво
Срж Тенисовог система је учење о друштвеним ентитетима и људским односима. Ово учење засновано је на разликовању појмова друштва и заједнице. Ово учење значајно је за синтетисање рационалног и романтичког схватања друштва. Тенис је сматрао да разлике између двеју школа мишљења у области социјалне филозофије управо потичу од тога што свака заступа само једну сферу у изради концепције о читавој друштвеној стварности. Битне тачке Тенисове теорије су следеће:
Теоријска (чиста) социологија: друштвене групе
Друшвени ентитети класификовани су на следећи начин:
Друштвене норме и вредности
Нормативно уређивање пресудно је за друштвени живот људи. Друштвене норме дефинисане су као скуп забрана и наређења опште важности за појединце који су чланови неке заједнице. Њима се регулише понашање у оквиру заједнице и ван ње. Вредност овим правилима даје пристанак, односно споразум, који може бити изричит или прећутни. Тенис разликује две поделе норми:
Теорија о јавном мњењу
Према Тенису, правилно схватање социолошких појава може се постићи само испитивањем појмова које људи о њима имају. За њега, феномен јавног мњења био је врло привлачан за истраживање и свој теоријски допринос о јавном мњењу Тенис резимира на следећи начин:
Тенисова дела
Fundamental Concepts of Sociology: Gemeinschaft und Gesellschaft. Превео на енглески и допунио Чарлс П. Лумис, Њујорк, 1940. Streitfragen, Вол. IV 1907.
La Presita de Berlanga, Galeana
La Presita de Berlanga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Galeana.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 155 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2102 m.
Dos Arbolitos, Pijijiapan
Dos Arbolitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Maspuente, Tecpatán
Maspuente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Dos Arbolitos, Pijijiapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Maspuente, Tecpatán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
Katalonski ljudski tornjevi
Castells (valencijski katalonski za „Dvorci”) su ljudski tornjevi koje prave pripadnici amaterskih skupina, obično kao dio godišnjih svečanosti u katalonskim gradovima. mini|lijevo| Dva tornja 3 de 9 amb folre iz Vilafranca del Penedès 1862. god. Tradicionalno se organiziraju na trgu ispred balkona Gradske vijećnice. Ljudske tornjeve prave castellers-i koji stoje jedni drugima na ramenima u nizu faza (između šest i deset). Svaka razina tronc-a, naziv za drugu razinu prema gore, uglavnom se sastoji od dva do pet težih ljudi koji podržavaju mlađe, laganije dječake ili djevojčice. Pom de Dalt, tri najgornji razine tornja, čine isključivo djeca. Svatko je dobrodošao da se formira pinya, gomilu koja podržava baze tornja.
Običaj gradnje ljudskih tornjeva potječe iz Vallsa, mjesta u blizini Tarragona, s kraja 18. vijeka. Iako su popularni širom Katalonije i Balearskog otočja, najkompleksnije strukture (gamma extra castells) se prave u gradovima: Valls, Vilafranca del Penedès, Terrassa, Mataró i Tarragona.
Svaka skupina se može prepoznati po svojoj nošnji, a posebno po boji košulje, dok cummerbund služi za zaštitu leđa i za njega se hvataju castellers-i kada se penju na toranj. Prije, tijekom i nakon izvedbe, glazbenici sviraju razne tradicionalne melodije na puhčkom glazbalu poznatom kao Gralla, postavljajući ritam na koji se toranj gradi. Znanja potrebna za podizanje Castellsa tradicionalno se prenose s generacije na generaciju unutar skupine, te se može naučiti samo praksom. Zbog toga je ova djelatnost upisana na UNESCO-v popis nematerijalne svjetske baštine u Europi 2010. godine.
Valmarzuolo, Mantova
Valmarzuolo je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Hamme
Hamme je grad i općina od 25,141 stanovnika. na sjeveru Belgije u Provinciji Istočna Flandrija.
Valmarzuolo, Mantova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Hamme
Pored samog Hammea koji je centar općine sastoji se i od naselja; Moerzeke, Sint-Anna i Zogge.
Geografske karakteristike
Hamme se prostire na ušću rijeke Durme u rijeku Scheldt, udaljen desetak km južno od Sint-Niklaasa (28 km jugozapadno od Antwerpena).
Historija
Još sredinom 19. vijek pa sve do prve polovice 20. vijeka Hamme je bio tipično selo čiji su se stanovnici bavili poljoprivredom i zanatskom izradom užadi za ribare. U to vrijeme bilo je puno užara koji su ispredali užad po stazama pored svojih kuća dugim i po 100 metara.
Počevši od druge dekade 20. vijeka ručno ispredanje užadi istisnula je mašinska izrada, tako da je posljednji zanatlija koji se bavio tim zatvorio svoju radnju 1973.
Danas je Hamme grad tekstilne i industrije kože i obuće uz nešto poljoprivrede.
Alfonsa Márquez Monzalvo, San Agustín Tlaxiaca
Alfonsa Márquez Monzalvo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini San Agustín Tlaxiaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2515 m.
La Mare de Déu de la Salut
La Mare de Déu de la Salut (španjolski za „Gospa od zdravlja”) je festival koji se slavi u gradu Algemesíju (Valencija) svake godine 7. i 8. septembra na blagdan „Gospe od zdravlja”, zaštitnice grada. Festival je prvi put zabilježen 1247. god. i u njegovim dramskim, glazbenim i plesnim točkama sudjeluje gotovo 1.400 sudionika. Sudjelovanje gradskih stanovnika je temelj kontinuiteta ove proslave, a svi kostimi, ukrasi i pribor su ručni rad, a plesovi i glazbeni uradci se prenosi s generacije na generaciju. Zbog toga je ovaj festival upisan na UNESCO-v popis nematerijalne svjetske baštine u Europi 2011. god. . mini|lijevo| Ples lukova (Ball d'Arquets ili Ball de Cercolets) Festivalske točke se organiziraju u povijesnim četvrtima grada: Valencia, La Muntanya, Santa Barbara i La Capella. Procesije teku od bazilike Menor de San Jaime do Capella de la Troballa. Svečanosti započinju zvonjavom zvona bazilike nakon čega slijedi parada. Zbor Schola Cantorum i orkestar izvode Večernju u večernjim satima u bazilici, nakon čega slijedi zvonjava zvona i „procesija zaručnika”, koja uključuje Els Misteris (kratke, vjerske kazališne komade u izvedbi djece), a nastupaju i ljudski tornjevi (Muixeranga) s tradicionalnim glazbenom pratnjom i plesovima. Sljedećeg dana, divovske lutke koje predstavljaju kralja i kraljicu Aragona, Jakova I. i njegovu suprugu Jolandu Ugarsku, pridružuju se „jutarnjoj povorci”, dok završna, „središnja procesija”, ima prikaze biblijskih likova i apostolskih pjesmama.
Tèsina
Tèsina je rijeka u Sjevernoj Italiji u Venetu - Provicija Vicenza, duga 26.61 km.
Karakteristike
Tèsina izvire kod naselja Sandrigo, od tamo teče prema jugu do ušća u rijeku Bacchiglione kod mjesta San Pietro Intrigogna.
Vrănești, Călinești
Vrănești je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Călinești.
Tèsina
Karakteristike
Na obali rijeke kod Quinta Vicentina nalazi se Vila Thiene - koja je je 1996. uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao jedan od objekata lokaliteta - Historijski centar Vicenze i Palladijeve vile.
Vrănești, Călinești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1218 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 273 m.
Juan Escutia, Mocorito
Juan Escutia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mocorito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 624 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.