cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kraljevina Srbija (1718–1739)
Opšte prilike i crkvena politika
Administracija Srbije je funkcionisala sporo i teško zbog složenosti kompetencija u bečkoj centrali i između centrale i nje. Bila je obeležena grabežljivošću guvernera i njegovih organa. Narod je trpeo i od hajdučije, koja je navodno bila u vezi sa nekim ljudima iz sistema, a takođe i od bespravnog i bezobzirnog iskorišćavanja svoje radne snage i stoke. Stanje je bilo tako teško da je narod počeo da se seli u turske krajeve, a čak su i austrijske vlasti smatrale da je situacija za plakanje.
Mitropolit Vićentije Jovanović (1731-37) se u pismu ruskoj carici Ani žali na austrijske vojnike i tvrdi da ovi pljačkaju kuće, imanja, crkve, pa čak i mrtvace u grobovima. Prema austrijskom popisu iz 1721. u Srbiji su bile 6023 "sesije" a već pet godina kasnije samo 4103. Guverner Aleksandar Virtemberški je priznavao da bi "čitavi krajevi morali dezertirati ako ostane ovako". To je bio jedan od razloga zbog koga su u Srbiju dovođeni nemački naseljenici, naročito u Beograd koji je izgrađivan u veliku tvrđavu.
Austrijska vlada je nameravala da u Srbiji radi u ime katoličanstva. S jedne strane, Karlo VI je još pre Požarevačkog mira odlučio da u Srbiju pošalje misionare a nova uprava je dobila uputstvo da se ima delovati oprezno, da se pomogne delo unije. S druge strane, dozvoljeno je samo doseljavanje katolika u Srbiju, naročito je bilo poželjno da u Beogradu uvek ima više katolika nego pravoslavnih. U Smederevu je 1726. ustanovljena biskupija, sa kanonicima u više mesta. U Beogradu je iste godine osnovana vrsta niže gimnazije, a nastavnici uopšte su morali polagati ispite pred isusovačkim komisijama.
Pravoslavnoj crkvi su pravljene teškoće iz verskih i unutrašnje političkih razloga. U Banatu je i za pravoslavne propisano slavljenje katoličkih praznika, izbor mitropolita i episkopa je bio pod carskom kontrolom, oni nisu mogli ići u narod bez pratnje činovnika. Kada je 1725. umro karlovački mitropolit Vićentije Popović, Srbi su želeli da njegovo mesto preuzme beogradski mitropolit Mojsej Petrović, čime bi se ujedinila srpska crkva u austrijskom carstvu. Ovo nije odgovaralo katoličkom kleru, jer bi umanjilo mogućnost unije, a austrijske vlasti su se plašile da bi moglo pojačati zahteve Ugarske dvorske kancelarije. Spor je trajao dugo, da bi 1. aprila 1727. Beč potvrdio Mojseja za mitropolita karlovačkog i samo administratora beogradskog, što Srbi nisu želeli primiti. Narodni sabor je uputio predstavku i sam Mojsej je išao u Beč da objasni stav naroda. Beč je na to odgovorio 1729., u suštini negativno, tako da je upućena nova deputacija 1730. tokom koje je Mitropolit Mojsije umro u Beču 27. jula. Slična priča se ponovila 1731., kada su Srbi kandidovali aradskog vladiku Vićentija Jovanovića.
Srpska crkva se pritiscima odupirala hvatanjem veza sa Rusijom odakle se širila slava Petra Velikog. On je, nakon molbi mitropolita Mojseja, naredio 1722 da se srpskim crkvama pošalje "odejanja" i knjiga, kao i dvojica kijevskih vaspitanika za nastavnike među Srbima. U Karlovce je tek 1726. došao Maksim Suvorov, koji je jedno vreme proveo i u Beogradu. Ruski uticaj će postati veliki i u crkvi i u narodu, tako da je čak i stari književni srpskoslovenski jezik napušten u korist ruskoslovenskog.
Kraj austrijske uprave
Rusi i Turci su ponovo zaratili 1735, u centru sukoba se nalazio Krimski kanat. Austrija se pridružila svom ruskom savezniku u julu 1737. mada ne u najpovoljnijim okolnostima (sukob sa Francuskom oko izbora novog poljskog kralja od 1733 i mađarski ustanak 1734-35).
Iako nezadovoljni odnosom Austrije, veći deo Srba se odlučio za rusko-austrijsku stranu. Na tajnom zboru marta 1737., srpski patrijarh Arsenije IV Jovanović Šakabenta sa nekoliko episkopa i svetovnih glavara sa turskog područja su se odlučili da pomažu austrijskoj vojsci.
Austrija je odmah po ulasku doživela jedan veliki poraz u Bici kod Banje Luke 4. avgusta, čemu je navodno doprineo neki Srbin, koji je davao uputstva Turcima. Situacija se, u početku, bolje odvijala na samom srpskom ratištu, gde je carska vojska imala srpske pomoćne odrede, pod zapovedništvom kragujevačkog oberkapetana Staniše Markovića Mlatišume. Istog dana, 28. jula (8. avgusta), zauzeti su Niš i Novi Pazar. Starovlaški knez Atanasije Rašković je sa svojim ljudima uzeo Novu Varoš i Prijepolje. Ipak, odziv Srba i Albanaca za dizanje ustanka je bio slab, izbila je kuga, turski vojni odgovor je bio energičan, a Austrijanci dezorganizovani. Nakon poraza kod Vidina, Austrijanci 24. avgusta napuštaju Novi Pazar. Patrijarh i izbeglice kreću u povlačenje sa Austrijancima, koji uglavnom trpe poraze.
Tokom 1738. nije bilo značajnijih vojnih operacija, da bi 22. jula 1739. Austrijanci bili odlučujuće poraženi kod Grocke. Beogradskim mirom, potpisanim 18. septembra 1739, nove granice Austrijskog carstva postaju Sava i Dunav (Oltenija je vraćena Vlaškoj, koja je turski vazal). Granica prema Srbiji će se, s izuzetkom 1789-91, zadržati do 1918.
Austrijski vojni guverneri
Suveren: Karlo VI, car Svetog Rimskog Carstva
200px|thumb|Grb Tribalije, tj. habzburške Kraljevine Srbije
Zvonimir Kavurić
Životopis
Studirao je arhitekturu u Zagrebu, radio u Pragu i Parizu, a od 1934. godine djelovao je u Zagrebu u gradskom građevinskom uredu. Postigao je velike uspjehe u većem broju natječajnih radova i izveo nekoliko značajnih ostvarenja, poput zgrade Banovine u Splitu ili kupole Meštrovićeva paviljona na današnjem Trgu žrtava fašizma u Zagrebu. Bio je i član lijevo orijentirane likovne grupe „Zemlja“.
U okupiranom Zagrebu radio je na stvaranju narodnooslobodilačkih odbora i bio tajnik NOO-a Zagreba. Uhitili su ga ustaše i zatim objesili sa još devet antifašista, 5. listopada 1944. godine, u Zaprešiću pokraj Zagreba.
Nasljeđe
Po njemu i njegovom bratu Stjepanu je do 1990-ih nosila ime ulica u Zagrebu, koja je zatim preimenovana u Ulica Andrije Hebranga. Do udruženja više poduzeća u građevinsko poduzeće „Monting” 1970-ih, samostalno je djelovalo poduzeće nazvano po njima, „Braća Kavurić”. Danas se u Sisku jedna ulica zove po braći Kavurić.
Hilltop, Starr County, Texas
Hiltop je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Teksas.
Булевар ослобођења (Нови Сад)
Булевар ослобођења (често само Булевар) је булевар у Новом Саду, који се простире од Железничке станице до Моста слободе. Новосађани такође користе појам „Булевар“ да би означили не само ову улицу, већ и њену ширу околину, тако да овај назив означава и неформалну градску четврт у Новом Саду.
Положај Булевара
Булевар ослобођења се простире између Булевара Јаше Томића и Железничке станице на северу до Моста слободе на југу и дужине је око 3 километра. Значајније улице са којима се Булевар ослобођења укршта су: Булевар Јаше Томића, Булевар краља Петра I, Новосадског сајма, Павла Папа, Футошка, Јеврејска, Браће Рибникар, Максима Горког, Булевар цара Лазара и Народног фронта.
Као неформална градска четврт, Булевар обухвата делове следећих традиционалних градских четврти: Банатића, Сајмишта, Роткварије, Грбавице, Старог Града и Лимана, односно делове месних заједница „Омладински покрет“, „Сава Ковачевић“, „Народни хероји“, „Житни трг“, „Вера Павловић“, „Прва војвођанска бригада“, „Лиман 3" и „Бошко Буха“.
Историја
Булевар ослобођења је саграђен између 1962. и 1964. године, а на простору где се данас налази Булевар раније су се налазиле претежно старе куће (сам део града у ком се Булевар ослобођења налази почео је да се развија у 19. веку). До 1991. године Булевар ослобођења је носио име '''Булевар 23. октобра''', у част 23. октобра 1944. године, дана ослобођења Новог Сада од окупације у Другом светском рату односно дана уласка у град јединица Новосадског одреда и Седме војвођанске ударне бригаде.
Карактеристике
Булевар ослобођења је данас најважнија саобраћајна и пословна улица у Новом Саду, а многи га сматрају и главном улицом у граду, као и неформалним градским центром. Иако се најважније политичке, јавне и културне установе Новог Сада налазе у традиционалном градском центру познатом као Стари Град, Булевар предњачи са пословним и забавним садржајима. На самом Булевару, као и у његовој широј околини, налазе се модерне пословне и стамбене зграде, а дуж Булевара су уређене и простране пешачке стазе, бициклистичке стазе и дрвореди.
Привреда и пословање
Неки од важнијих привредно-пословних и јавних објеката (и субјеката) на Булевару су:
На Булевару се такође налазе и филијале многих банака, као и разни кафићи, ресторани и продавнице.
Спорт и рекреација
На јужном делу Булевара налази се стадион Карађорђе (игралиште фудбалског клуба Војводина), а ту су лоцирани и тениски терени. Нешто јужније, код Моста слободе, налази се Лимански парк, као и игралиште фудбалског клуба Кабел.
Саобраћај
Булевар ослобођења има укупно шест саобраћајних трака, а на раскрсницама седам. На северном крају Булевара налазе се Железничка станица и Међуградска аутобуска станица. Самим Булеваром или улицама са којима се Булевар укршта пролази и већина аутобуских линија градског саобраћаја, што утиче на добру повезаност Булевара са осталим деловима града.
Линије градског превоза које пролазе Булеваром ослобођења су:
Gondecourt
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 3.777, a gustina naseljenosti je iznosila 459 stanovnika/km².
Stjepan Kavurić
Životopis
Rođen je 1905. godine u Zagrebu. Godinama je bio zaposlen u Zagrebačkoj električnoj centrali, a 1933. godine je postao član njezine organizacije KPJ. Istovremeno je bio član uprave SBOTIČ-a (sindikat bankarskih radnika, činovnika i ostalih srodnih zanimanja), te član rukovodstva KPJ u gradskim poduzećima „Elektra” i „Vodovod”.
Za vrijeme vlade Cvetković-Maček, bio je uhićen i upućen u logor Lepoglavu. Po dolasku ustaša na vlast u travnju 1941. godine, svi zatočenici su predani njima u ruke. U lipnju 1942. godine, ustaše su njega i još trideset logoraša zatočili u samicu, bez hrane i vode. Naposljetku su provalili iz ćelije, napali ustaško osoblje u logoru i pritom su svi pobijeni.
Nasljeđe
Po njemu i njegovom bratu Zvonimiru je do 1990-ih nosila ime ulica u Zagrebu, koja je zatim preimenovana u Ulica Andrije Hebranga. Do udruženja više poduzeća u građevinsko poduzeće „Monting” 1970-ih, samostalno je djelovalo poduzeće nazvano po njima, „Braća Kavurić”. Danas se u Sisku jedna ulica zove po braći Kavurić.
Ivo Josipović
Godine 1980. završio je studij prava na Pravnom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu, a zatim studij skladanja na Muzičkoj akademiji u Zagrebu (Stanko Horvat, 1983.). Autor je šezdesetak znanstvenih i stručnih radova s područja kaznenog i međunarodnog kaznenog prava te suradnik u više zakonskih projekata. Izvanredni je profesor na Pravnom fakultetu u Zagrebu i gost predavač na domaćim i inozemnim visokim učilištima. Zastupao je Hrvatsku pred međunarodnim sudovima (suzastupnik RH pri Međunarodnom sudu u Haagu) i sudjelovao na više međunarodnih konferencija. Godine 2003. je na izborima kao kandidat SDP izabran za zastupnika u Hrvatskom saboru.
Od 2007. je jedan od najbližih suradnika novog predsjednika SDP Zorana Milanovića. Godine 2009. je na stranačkim predizborima pobijedio Ljubu Jurčića te tako stekao službenu stranačku nominaciju za za predsjednika Republike. S obzirom na njegovu već postojeću kandidaturu, zagrebački gradonačelnik Milan Bandić je izbačen iz SDP-a čim je najavio da će se natjecati kao nezavisni kandidat.
27.12. 2009. je u prvom krugu ostvario relativnu pobjedu, a potom 10.1. 2010. pobijedio Milana Bandića u drugom krugu.
12. 1. 2015. je u drugom krugu izbora tijesno poražen od HDZ-ove kandidatkinje Kolinde Grabar-Kitarović, postavši prvi predsjednik u hrvatskoj povijesti koji je smijenjen na izborima.
31. 5. 2015. je osnovao novu stranku pod imenom Naprijed Hrvatska - Progresivni savez koja okuplja njegove pristaše, kao i predstavnike lijevog centra.
Bad Dürrheim
Bad Dirhajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 20 opštinskih središta okruga Švarcvald-Bar. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 12.932 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8326003.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Švarcvald-Bar Bad Dirhajm se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Švarcvald-Bar. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 703 metra. Površina opštine iznosi 62,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 12.932 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 208 stanovnika/km².
Breuil (Marna)
Brej je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Eperne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 230 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 70 metara.
Andrija Hebrang (mlađi)
Andrija Hebrang (Beograd, 27. 1. 1946.) je hrvatski političar, liječnik i profesor na Medicinskom fakultetu u Zagrebu.
Otac mu je bio Andrija Hebrang, jedan od komunističkih vođa Hrvatske i bliskih Titovih suradnika. Majka mu je bila Olga Strauss, porijeklom Židovka. Kada je imao dvije godine, otac mu je nakon rezolucije IB-a zbog navodne podrške Staljinu uhapšen te, u nikada razjašnjenim okolnostima, umro u zatvoru. Obitelj Hebrangovih je nakon toga bila izvrgnuta progonima. Majka mu je zatvorena te ju je prvi put vidio tek kada je imao 12 godina.
Mladi Hebrang je diplomirao, magistrirao i doktorirao je na Medicinskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu. Specijalizirao je radiologiju i opću kliničku onkologiju. Od 1985. redoviti je profesor na Medicinskom fakultetu u Zagrebu.
Hebrang se politikom počeo baviti od 1990. godine, kad se priključio Hrvatskoj demokratskoj zajednici te brzo napredovao u vrhovima nove vlasti. Bio je ministar zdravstva u Vladi Republike Hrvatske 1990.-1992., pa opet od 1993.-1998. Godine 1993.-1994. obnaša dužnost koordinatora Saniteta oružanih snaga Republike Hrvatske.
U Hrvatskom saboru bio je zastupnik 1993., pa 1995. Nakon smrti ministra obrane Gojka Šuška 1998. bio je četiri mjeseca ministar obrane, no zbog mimoilaženja sa svojim pomoćnicima podnosi ostavku i privremeno se povlači iz političkog života. Tada se istodobno povlači s dužnosti predsjednika liječničkog konzilija Predsjednika Republike Franje Tuđmana, kojem je bio na čelu od 1996.
Godine 2001. osniva zajedno sa Miroslavom Tuđmanom, sinom predsjednika Tuđmana, udrugu Hrvatski istinski preporod (HIP) i na izborima za Skupštinu Grada Zagreba u svibnju 2001. biva izabran za gradskog vijećnika.
Na nagovor predsjednika HDZ-a Ive Sanadera vraća se u stranku, te na 7. Općem Saboru HDZ-a bude izabran za potpredsjednika stranke. Nakon pobjede Hrvatske demokratske zajednice na parlamentarnim izborima 2003. obnaša u Sanaderovoj Vladi dužnost potpredsjednika i ministra zdravstva i socijalne skrbi, ali 2005. godine daje ostavku na dužnosti u Vladi zbog zdravstvenih razloga, te se vraća kao zastupnik u Hrvatskom saboru. Nakon ponovne pobjede HDZ-a na parlamentarnim izborima 2007. izabran je za zastupnika, te na konstituirajućem šestom sazivu Hrvatskog sabora 11. 1. 2008. postaje predsjednik Kluba zastupnika HDZ-a. Sve je to vrijeme figurirao kao neslužbeni vođa "tvrde" nacionalističke i desne frakcije u Sanaderovom HDZ-u, iako je bio jedan od rijetkih čelnika HDZ-a koji se izrijekom protivio zabrani pobačaja. Godine 2009. je postao službeni kandidat HDZ na predsjedničkim izborima.
Leupp, Arizona
Leupp je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 951 stanovnika.
Cefiksim
Cefiksim je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 453,450 Da.
Duanesburg, New York
Dvejnsberg je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 391, što je 52 (15,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cerasa, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Horseshoe Lake, Arkansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 292, što je 29 (-9,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rock Hill, Louisiana
Rok Hil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Bad Friedrichshall
Bad Fridrihshal je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 46 opštinskih središta okruga Hajlbron. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 18.802 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8125005.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hajlbron Bad Fridrihshal se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Hajlbron. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 167 metara. Površina opštine iznosi 24,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 18.802 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 761 stanovnika/km².
Al Aksa
Na mestu gde se danas nalazi Al Aksa, čuvena džamija nekada je bio Jerusalimski hram. Ovaj hram je do temelja srušen u 1. veku, nakon neuspele jevrejske pobune protiv Rimljana. Nakon razorenja, Jevrejima je bio zabranjen ulazak u Jerusalim. Nakon što su ga preoteli od hrišćanske Vizantije grad su zauzeli Muslimani, koji su na mestu nekadašnjeg hrama sazidali džamiju. Zapadni zid koji opasuje uzvišenje na kome se nalazi Al Aksa, smatra se jedinim ostatkom Solomonovog hrama i predstavlja najsvetije mesto za Jevreje koji ga nazivaju i zidom plača. Mnogi smatraju da je Al Aksa džamija plava sa pozlaćenim krovom, međutim nije ali se često prikazuje u medijima kao da je to Al Aksa, međutim ona se nalazi nedaleko od Al Shakrah džamije i Al Aksa ima crn krov.
Al Aksa se nalazi na mestu nekadašnjeg Hrama, koji je opet sazidan na brdu Moriji, gde je, prema Bibliji, praotac Avram doveo Isaka da ga žrtvuje kako bi pokazao svoju vernost Bogu. Ta stena se još uvek nalazi u sredini Al Akse. Treba spomenuti da muslimani negiraju tvrdnju da se Al Aksa nalazi na mestu straozavetnog hrama. Za takvu tvrdnju, međutim, nema mnogo osnova.
Sa platoa Al Akse jasno se vidi Zlatna kapija, koja je nekada zvana i Istočna. To je bila glavna kapija za ulazak u Jerusalim.
Galerija
31.77639°N, 35.23556°W
Estables (Gornja Loara)
Etabl je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Pij an Vele.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 325 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 33,94 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1346 metara (maksimalnoj 1.725 m, a minimalnoj 1.033 m).
Trusina (Berkovići)
Trusina je naseljeno mjesto u Hercegovini u općini Berkovići koje pripada entitetu Republika Srpska. Prema popisu stanovništva iz 1991. u naselju je živjelo 122 stanovnika.
Geografija
Selo je u uvali ravnoga dna na visini oko 1000 m. Kroz uvalu teče rječica Košuta, koja dno češće plavi.
Selo se dijeli na mahale: Dragan, Pićevići, Rupari i Košuta, koja se opet raspadaju na grpice, a dvije su kuće odvojene u polju. U selu ima svega 26 kuća.
Na sred sela, na Gradini, imaju razvaline Hercegova grada u kome se Herceg vojvoda branio od Turaka. Ima još nekoliko srednjevjekovnih grobnica i starih čatrnja.
Jedan dio seljaka nosi humnjačku, a drugi dio gornjašku nošnju.
Strip
Strip je niz povezanih crteža, većinom uz tekst.
Poznat je i kao "deveta umetnost".
Tri svetska centra stripa
Današnji svet ima tri centra stripa: Francuska / Belgija, Japan i SAD. Ta tri centra imaju posve različite tradicije stripa.
Francuska/Belgija oduvek neguje umetničku stranu stripa, a sa usponom stripa za odrasle 60-tih godina dvadesetog veka strip se počinje tretirati kao prava umetnost. Francuski je strip obično u formatu albuma sa četrdesetak velikih stranica, na kvalitetnoj hartiji i sa tvrdim koricama. Autori stripa imaju mnogo viši status nego u Americi i Japanu i smatraju se umetnicima. Najslavniji autor je Belgijanac Erž (Tintin).
Japan je najmlađi ali i najveći od tri centra. Japanski stripovi, manga, čine 40% ukupnog štampanog materijala u Japanu. Svaki mesec izlazi oko 350 strip-magazina i 500 stripova. Izdaju se u sveskama od dvestotinjak stranica (tankobon), a nije neobično da serija dosegne i 10,000 stranica. Zato se u japanskim stripovima najviše pazi na radnju, dok je crtež sporedan. Poseban fenomen je dodžinši, ogromno tržište amaterskih stripova. Najslavniji autor je Osamu Tezuka (Astro Boj, Blekdžek).
U Sjedinjenim Državama masovna potrošnja stripova nastala je tek pojavom superheroja, koji i danas čini osnovu američke industrije stripa. Postoji oštra razlika između comics stripova, koji se prodaju u formi sveščica od dvadesetak stranica i smatraju se razbibrigom i  graphic novels crtanih romana, koji su u obliku albuma sa tankim koricama i umetničkim pretenzijama. Najslavniji autor je Frenk Miler (Povratak Crnog Viteza).
Crtačke škole
Mnoge su poznate crtačke škole diljem svijeta. U Srbiji jedna vrlo poznata škola se nalazi u Studentskom kulturnom centru u Beogradu.
Sabelijanstvo
Savelijanstvo (takođe modalizam ili modalni monarhijanizam) je učenje o Svetom Trojstvu kojim se uči da je Bog jedan, a da su Otac, Sin i Duh samo različita lica (gr: prosopon) Boga. Savelijanci shvataju Boga kao jedno biće čija imena označavaju samo sukcesivne vidove njegove delatnosti: Otac - stvaranje; Sin - spasenje; Duh - posvećenje.
Po ovom shvatanju, Bog nekad objavljuje kao Otac, nekad kao Sin, a nekad kao Duh. Božje lice (hipostas) Oca se gubi kada se javlja kao Sin, a opet prestaje da bude sin kada se javlja kao Duh. Nema tri osobe, nego jedna, koja se objavljuje u tri oblika (modusa), po čemu se ovo učenje naziva i modalizam. Bog se otkrivao postepeno u tri različita oblika: u obliku Oca, koji je stvorio svet; obliku Sina, koji je spasao svet; i obliku Duha. Na taj način između božanskih lica (hipostasa) Oca i Sina nema razlike, što potkrepljuju navodima iz Biblije: „Ja i Otac jedno smo" . Bog je, prema ovom učenju, primio oblik Isusa Hrista, da bi postradao. Zato njegove pristalice nazivaju patripasijani, jer su verovali da je na krstu patio i Bog.
Učenje se javlja u Maloj Aziji a razvija u Rimu, gde su je zastupali oko 190. god. Praksej, Noet, a zatim Savelije (posle 200.), odakle i naziv savelijanstvo. Pristalica je bilo dosta u Mesopotamiji i delovima Rima.
Savelijanci su govorili da je jedan isti Bog - Otac, Sin i Sveti Duh, kao što su u čoveka - telo, duša i duh. Svoje protivnicima trinitaristima su upućivali pitanje: „Jednoga li, ili tri Boga imamo?“ Savelijanci u Svetom pismu Starog i Novog zaveta, nalaze potkrepljenje za svoje tvrdnje. Oni navode da je Bog rekao Mojsiju: „Čuj Izrailju; Gospod je Bog tvoj jedini" . „Ne pravite sebi druge bogove. Neka ne bude u vas novih bogova". Ili u Novom Zavetu: „Ja sam u Ocu, i Otac je u meni, i nas dvojica, jedno smo" . Epifanije Kiparski (oko 315 – 403) smatra da njihova „zabluda“ potiče od Apokrifa (spisi koji nisu uvršetni u kanon Svetog Pisma), a osobito iz takozvanog Egipatskog jevanđelja. Jer u njemu Hrist objašnjava svojim učenicima da su jedno Otac, Sin i Sveti Duh. Savelijanstvo je osuđeno kao jeres, na Drugom vaseljenskom saboru u Carigradu 381. gde je takođe odlučeno da oni od njih, koje žele da se vrate u Crkvu, budu tretirani kao mnogobošci, i da moraju proći sve neophodne pripreme za krštenje.
Operacija Emil
Operacija Emil je bila zajednička operacija Vermahta i četnika protiv partizana u Dalmaciji. Vođena je od 3. do 6. februara 1944. godine.
Zamisao štaba 15. brdskog nemačkog korpusa je bila da obuhvatnim manevrom okruži 19. diviziju NOVJ i da je uništi. Posle neuspeha nemačke operacije „Emil", 19. divizija NOVJ se probila iz Dalmacije i prešla u Liku.
Pozadina
Pošto komanda 2. nemačke oklopne armije nije bila zadovoljna ishodom operacije „Ziethen" naredila je 15. brdskom korpusu da organizuje novi napad na partizanske snage u severnoj Dalmaciji i da ih uništi. U tom cilju navedeni korpus je prebacio iz srednje Bosne u severnu Dalmaciju svoju prvu brdsku diviziju i 92. motorizovanu brigadu.
Angažovane snage
Brojno stanje okupatora pred ovu operaciju bilo je oko: što je ukupno iznosilo oko 20.000 osovinskih vojnika.
Cascina Colombara, Padova
Cascina Colombara je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Nadan Vidošević
Nadan Vidošević (Split, 30.1. 1960) hrvatski je poduzetnik i političar, poznat po dugogodišnjem vođenju Hrvatske gospodarske komore.
Biografija
Rođen je u Splitu, gdje je polazio Osnovnu školu "Zlata Šegvić", a od 5. razreda OŠ "Bratstvo i jedinstvo". Nakon toga je upisao Klasičnu gimnaziju "Natko Nodilo". Bavio se i sportom i to u plivačkom klubu Mornar, a potom i vaterpolskom klubu Jadran iz Splita. Paralelno s vaterpolom bavio se veslanjem, košarkom i ronjenjem.
Iste se godine priključio Hrvatskoj demokratskoj zajednici. Godine 1993. je kao njen kandidat izabran u prvi saziv Županijskog doma Sabora te postao prvi župan Splitsko-dalmatinske županije. Na mjestu župana je ostao do 1994. godine, a 1993. godine je postao ministar gospodarstva u vladi Nikice Valentića. Godine 1995. napušta Vladu te je izabran za predsjednika Hrvatske gospodarske komore, a na tom mjestu se nalazi i do danas. Iste je godine na izborima za Zastupnički dom Sabora kao kandidat HDZ-a u splitskoj izbornoj jedinici poražen od kandidata udružene opozicije. Od 2005. je generalni direktor tvrtke Kraš d.d.
Sredinom 1990-ih bio je predsjednik nogometnog kluba Hajduk, koji se za trajanja njegova mandata plasirao u četvrtfinale Lige prvaka te je u to vrijeme kotirao kao 5. po redu klub u Europi. Jedno je vrijeme bio i na čelu Hrvatskog nogometnog saveza.
12. studenog 2013. je uhićen pod sumnjom za pronevjeru.
Nadan Vidošević je u braku sa suprugom Inom s kojom ima troje djece.
Kozjak (Bilje)
Kozjak (mađarski Keskenyerdő [ˈkɛʃkɛɲɛrdøː]), naselje u Općini Bilje u Osječko-baranjskoj županiji.
Prezimena stanovnika
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine 20 najčešćih prezimena u Kozjaku su:
a nekad su najčešća prezimena bila:
James George Frazer
Sir James George Frazer (1. januar 1854 – 7. maj 1941), bio je škotski socijalni antropolog poznat po izuzetnom uticaju na ranu fazu studija mitologije i komparativne religije. Često ga se naziva jednim od očeva i osnivača moderne antropologije.
Njegovo najpoznatije djelo The Golden Bough (1890) je detaljno opisalo sličnosti magijskih i religijskih vjerovanja širom svijeta. Frazer je tvrdio da su ljudska vjerovanja evoluirala kroz tri stadija: primitivnu magiju, religiju i modernu nauku.
Douai (Sever)
Due je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Sever-Pa de Kale, u departmanu Sever.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 42.175, a gustina naseljenosti je iznosila 2,500 stanovnika/km².
Jorgovan
Jorgovan (Syringa) rod je od oko 20-25 vrsta cvjetnica u porodici maslina (Oleaceae), nastanjenih u Europi i Aziji.
Opis
Rod je najsličniji rodu Ligustrum (mečkovac), klasificirane su u porodici Oleaceae i potporodici Ligustrinae.
Jorgovani se koriste kao hrana larvi nekih leptira.
Vrste
desno|mini|250px|Syringa microphylla desno|mini|250px|Syringa reflexa Izvori:
Manor, Pennsylvania
Mejnor je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Jorgovan
Kultivacija i korist
desno|mini|Rascjetani grm vrste Syringa vulgaris Jorgovani popularni su grmovi u parkovima i vrtovima u umjerenoj zoni. Uz sve navedene vrste, isporučeno je nekoliko hibrida i kultivara. Termin francuski jorgovan često se koristi za moderne kultivare s dva procvata, koji postoje zahvaljujući radu uzgajivača Victora Lemoinea.
Niotaze, Kansas
je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 82, što je 40 (-32,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Jorgovan
Kultivacija i korist
lijevo|mini|Bijeli, dva puta procvali kultivar Jorgovani cvjetaju na starom drvetu, i daju više cvjetova ako se ne obrežu. Ako je obrezana, biljka odgovara sa stvaranjem brzorastećih mladih vegetativnih izraslina bez cvijeća, u pokušaju da vrati uklonjene grane; obrezani jorgovan često proizvodi nekoliko bez cvjetova za jednu ili 5 ili više godina, prije nego što se ove izrasline pravilno razdijele i počnu cvjetati. Neobrezani jorgovani pouzdano cvjetaju svake godine. Unatoč tome, zabluda je da bi jorgovani trebali biti pravilno obrezani. Ako je potrebno obrezivanje, trebalo bi biti izvršeno točno nakon cvjetanja, prije nego što se formiraju pupovi cvjetova za sljedeću godinu. Jorgovani bolje rastu u malo alkalne soli.
Grmovi jorgovana mogu biti skloni buđanju, zbog slabe cirkulacije zraka.
Manor, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.239, što je 443 (15,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jorgovan
Kultivacija i korist
Drvo jorgovana ima uske godove, difuzno je porozan, ekstremno težak i jedan od najgušćih u Europi. Sapanovina je obično krem boje, a srž sadrži različite nijanse smeđe i ljubičaste. Drvo jorgovana koristi se za graviranje, glazbene instrumente, drške noževa itd. Kad se suši, drvo se može saviti kao uvijen materijal, i razdijeliti u uske štapiće. Drvo običnog jorgovana čak je teže od drveta vrste Syringa josikaea.
Simbolizam
Jorgovani simboliziraju ljubav. U Grčkoj, Libanonu i Cipru, jorgovani su jako povezani s Uskrsom zato što oni cvjetaju u to vrijeme.
Festivali
Nekoliko lokacija širom Sjeverne Amerike održavaju godišnji Festival jorgovana, od kojih je najduži onaj u Rochesteru, u New Yorku. Taj festival održava se u parku Highland Park, mjestu gdje ima najviše tipova jorgovana, i mnogo jorgovana razvijeno je u Rochesteru.
Mackinac Island, u Michiganu, slavi tjedni festival jorgovana i Paradu jorgovana svakoj lipnja.
Spokane, Washington, poznat je kao "Grad jorgovana", i jednom godišnje također održava festival i paradu jorgovana.
Lombard, Illinois nazvan je "Selom jorgovana", također održava godišnji festival jorgovana i paradu u svibnju. U selu postoji i park jorgovana (Lilacia Park), vrt s preko 200 tipova jorgovana i preko 50 vrsta tulipana.
Svakog svibnja Arnold Arboretum u Bostonu, u Massachusettsu slavi "Nedjelju jorgovana". Arboretum pokazuje svoju kolekciju od preko 422 jorgovana, od 194 različita tipa,, a to je jedini dan u godini kad je U Arboretumu dozvoljeno raditi piknik.
Bad Herrenalb
Bad Herenalb je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Kalv. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.450 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8235033.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kalv Bad Herenalb se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Kalv. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 365 metara. Površina opštine iznosi 33,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.450 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 226 stanovnika/km².
Linden, Arizona
Linden je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2,597 stanovnika.
Ceforanid
Ceforanid je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 519,554 Da.
Valbella Inferiore, Vercelli
Valbella Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 792 m.
Ljubica
Ljubica rod je cvjetnica iz porodice ljubičica (Violaceae), s oko 400-500 vrsta raširenih diljem svijeta. Većina vrsta nađeno je u prostoru sjeverne polutke, ali ipak postoje i primjerci viole (ljubica, maćuhica) nađeni u veoma udaljenim područjima, kao što su Havaji, Australazija i Ande u Južnoj Americi.
Najviše vrsta ljubice višegodišnje su biljke, neke su jednogodišnje, a nekoliko mali grmovi. Neke vrste uzgajaju se zbog njihovih ukrasnih cvjetova u kutovima i kamenitim vrtovima, maćuhice se posebno intezivno uzgajaju u saksijama na proljeće i jesen/zimu u saksijama. Viola i violetta termini su koje koriste vrtlari, a i generalno u holtikulturi za uredne hibridne biljke malih cvjetova srednje veličine između ljubica i maćuhica.
Opis
Pojedinačni cvjetovi završavaju dugačke stabljike parom brakteola. Cvjetovi imaju 5 čašičnih listića koji ojačaju ili se povećaju nakon cvjetanja. Cvjetovi imaju 5 slobodnih prašnika s kratkim filamentima koje plodnica ugnjetava, jedino dva manja prašnika imaju podupirače za nektar koji su smješteni na najnižim laticama. Cvjetovi su obloženi blizu vrha, a prašnici su glavičasti, suženi ili često u obliku kljuna. Cvjetovi imaju jajne stanice s tri posteljice.
Nakon cvjetanja, stvore se voćne kapsule koje prsnu, otvorene na tri strane. Cvjetovi ljubice najčešće rastu u proljeće i privlače mnoge insekte. Mnoge vrste također na ljeto i jesen proizvode samooprašivajuće cvjetove koji ne otvaraju svoje latice ili ih nemaju. Sjemena nalik na orahe imaju jake embrione, ravne kotiledone i mekane mesnate masne endosperme. Sjemena često šire mravi.
Boje cvjetova roda variraju, počevši od ljubičaste, kao što i njihovo ime kaže, pa do raznih tonova plave, žute, bijele i krem boje. Mnogim kultivarima i hibridima boje su promijenjene, tako da daju cvjetovove u bojama čitavog spektra. Cvjetaju obilno u proljeće i ljeto.
Neke ljubice imaju nedostižan miris, koji nadraži receptore nosa, što sprječava bilo kakav dalji miris dok se živci ne oporave.
Izabrane vrste
mini|200px|[[Viola odorata]] Vidi popis vrsta: ljubice. Napomena: Ni Saintpaulia ("Afrička ljubica") ni Erythronium dens-canis ("očnjačke ljubice") ne pripadaju pravim ljubicama, rodu Viola.
Red uključuje divlje ljubice, grupu bezmirisnih vrsta koje su najuobičajenije ljubice na mnogim prostorima, slatku ljubicu Viola odorata (tako nazvanu zbog slatkog mirisa), i mnogo ostalih vrsta čije ime sadrži riječ ljubica. Nekoliko vrsta poznate su kao maćuhice, uključujući žutu maćuhicu i pacifične vrste.
Moderne maćuhice (V. × wittrockiana) biljni su hibridi od najmanje 3 vrste, V. tricolor (divlje maćuhice), V. altaica i V. lutea (planinske maćuhice).
Kulinarstvo
Tek otvoreni, cvjetovi ljubice mogu se koristiti za ukrašavanje salata ili u nadjevima za piletinu ili ribu. Kreme i neki deserti mogu biti s okusom srži cvjetova ljubice. Mladi listovi jestivi su sirovi ili kuhani kao neka vrsta lisnatog povrća. Cvjetovi i listovi kultivara 'Rebecca', imaju izraženu aromu vanilije s nagovještajima zimzelene, kako god, prilično su ukusne u salatama.
Kandirana ljubica ili 'kristalizirana ljubica cvijet je, obično od vrste Viola odorata, čuva se za presvlačenje jaja i kristaliziranje šećera. Alternativno, vrući sirup toči se preko svježeg cvijeta (ili je cvijet uronjen u sirup) i miješa se dok se šećer ponovno ne kristalizira i osuši. Ova metoda još uvijek se koristi za latice ruže i primijenjena je s cvjetovima naranče u prošlosti (kad su bademi ili kore naranče tretirane tako i nazivane pralinama). Kandirane ljubice još uvijek su komercijalne u gradu Toluse u Francuskoj, gdje su poznate kao violettes de Toulouse. Koriste se kao ukras ili sastojak aromatičnih deserta.
Francuzi su također poznati po svojoj juhi od ljubica, najvjerovatnije napravljenu od ekstrakta ljubice. U SAD-u, ova francuska juha od ljubica koristi se za ravne kolače i marsmallowe od ljubice.
Medicinske svrhe
Cvjetovi, listovi i korijenovi raznih vrsta ljubice koriste se u medicinske svrhe, zato što su bogate vitaminima A i C. Također sadrže antioksidant nazvan antocijamin. Cvjeotvi ljubice također se koriste za biljni čaj koji se koristi u kineskoj biljnoj medicini.
Parfemi
Viola odorata koristi se kao izvor mirisa u parfemskoj industriji. Poznata je po privlačnom mirisu kako se približava i udaljuje. U cvijeću je prisutan jod, koji isključuje mogućnost za ljude da onjuše mirisni spoj na trenutak u vremenu. .
Korist drugim vrstama
Vrste ljubica kao hranu koriste larve nekih vrsta leptira uključujući vrste Hypercompe scribonia, Noctua pronuba, Noctua janthina, Fabriciana adippe, Boloria selene, Boloria euphrosyne i Xestia c-nigrum.
Litchfield Park, Arizona
Litchfield Park je grad u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.476 stanovnika.
Oktil metoksicinamat
Oktil metoksicinamat je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 290,397 Da.
Piumarola, Frosinone
Piumarola je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 321 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Popis gradova u Slovačkoj
Spisak gradova u Slovačkoj obuhvata naseljena mesta u Slovačkoj koja prema zakonima Republike Slovačke imaju status grada (ukupno 141 naseljenih mesta).
Naziv
U slovačkom jeziku grad se naziva mjesto. Pojmom „mjesto“ označavaju se gradovi različite veličine, tj. ne postoji pogodan termin za razdvajanje termina „grad“ i „velegrad“. Tako se istim terminom označava i polumilionska prestonica Bratislava, i najmanji, Duđince sa manje od 1.500 stanovnika.
Spisak
Na spisku se pored naziva na slovačkom jeziku nalaze i istorijski nazivi gradova na nemačkom i mađarskom jeziku (koji se smatraju zvaničnim u Mađarskoj), zbog toga što se prostor današnje Slovačke tokom jednog milenijuma nalazio u sastavu monarhija čiji su zvanični i jedini priznati jezici bili nemački, odnosno mađarski.
Gradovi koji su sedišta slovačkih krajeva su dati podebljanim slovima.
Weeki Wachee, Florida
Viki Voči je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 12 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 12 stanovnika, što je 0 (0,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Gonnelieu
Gonelije je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Kambre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 266 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 53 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,97 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 137 m, a minimalnoj 89 m).
Bad Krozingen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald Bad Krocingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 233 metra. Površina opštine iznosi 35,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 16.586 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 465 stanovnika/km².
Cefditoren
Cefditoren je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 506,578 Da.
Lumpkin, Georgia
Lampkin (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.741 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.741 stanovnika, što je 1.372 (100,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Bogojavljenje
thumb|right|Giotto: Svadba u Kani. Jedan od događaja koji se slavi o blagdanu Bogojavljenja.
Bogojavljenje (grč. επιφάνεια „pojavak“, „objava“) je kršćanski blagdan kojim se slavi objava Boga čovječanstvu u ljudskom liku, u osobi Isusovoj, a obilježava se 6. siječnja.
Počeci blagdana
Slavlje ovog blagdana ima svoje početke u istočnim kršćanskim crkvama, a uključivalo Isusovo rođenje (koje će se kasnije početi slaviti kao Božić), pohod trojice mudraca (grč. μάγοι „magi“; vidi Sveta tri kralja) koji su došli u Betlehem pokloniti se novorođenom kralju, te sve događaje Isusova djetinjstva do njegova krštenja na Jordanu. Blagdan se od početka slavi 6. siječnja. Drevne liturgije u ovom blagdanu prepoznaju Illuminatio (prosvjetljenje), Manifestatio (Objava) i Declaratio (Proglašenje). Ubrzo se, kao osobiti čin Isusove božanske objave, počelo slaviti i njegov prvi čudesni znak na svadbi u Kani Galilejskoj (usp. Evanđelje po Ivanu 2,1-11). Kršćanske su crkve uz ovaj blagdan govorile i o „objavi poganima“ (gdje pogani označuju ne-Židove), budući da su trojica Mudraca prepoznati kao pripadnici poganskih naroda.
Bogojavljenje u različitim crkvama
Bogojavljenje se slavi kako na Istoku tako i na Zapadu, no pojedinosti ovoga slavlja u pokojoj se stvari razlikuju.
U Rimokatoličkoj Crkvi
Na Zapadu, u Rimokatoličkoj Crkvi, Božić se počeo slaviti prije Bogojavljenja, a datum Božića bio je 25. prosinca. Kad je s Istoka krajem 4. stoljeća uvedeno slavlje Bogojavljenja 6. siječnja, Božić je ostao blagdan Isusova rođenja, a Bogojavljenje je naglašavalo spomen pohoda triju Mudraca i Isusovo krštenje. Usto, razdoblje između ova dva blagdana počelo se profilirati kao božićno vrijeme u liturgijskoj godini, koje će kasnije biti produženo sve do 2. veljače.
thumb|right|Relikvije Trojice kraljeva u gotičkoj katedrali u [[Kölnu]] U srednjem vijeku uz ovaj je blagdan osobiti naglasak stavljen na poklonstvo trojice kraljeva. Trojica Mudraca iz Evanđelja po Mateju (2,1-12), vrlo su rano počeli biti štovani kao »kraljevi«, na što je utjecao tekst proroka Izaije, gdje se kaže: „K tvojoj svjetlosti koračaju narodi, i kraljevi k istoku tvoga sjaja“ (60,3). Usto, u franačkoj državi, u Kölnu, uspostavljeno je svetište u kojem su se čuvale relikvije Svetih triju kraljeva. Ovo je svetište postalo središtem hodočašća naroda iz mnogih dijelova središnje, zapadne i sjeverne Europe (postoje podaci i o hrvatskim hodočasnicima. Posljedica takvog velikog pokreta hodočasnika bilo je gotovo potpuno poistovjećivanje blagdana Bogojavljenja s isključivim spomenom ovih kraljeva, kojima je tradicija nadjenula imena Melkior, Gašpar i Baltazar.
Ostale crkve na Zapadu
Bogojavljenje se u istom značenju kao i u Rimokatoličkoj Crkvi slavi i u Anglikanskoj zajednici, te u luteranskoj Evangeličkoj Crkvi.
Istočne crkve
thumb|right|Krštenje Gospodinovo, Ikona Prvi spomen Bogojavljenja na Istoku susreće se u tekstu Klementa Aleksandrijskog na prelasku iz 2. u 3. st. On kaže: „Ima nekih koji su odredili ne samo godinu Gospodinova rođenja, nego i točan dan... A Bazilidovi sljedbenici drže dan njegova krštenja kao blagdan, te kažu da je to bilo petnaeste godine cara Tiberija, petnaestoga dana mjeseca Tubi, dok drugi misle da je to bilo jedanaestog dana istog mjeseca“ (Stromateis, I, xxi, 45). 11. i 15. Tubi, prema julijanskom kalendaru bili bi 6. i 10. siječnja.
Prvo spominjanje Bogojavljenja kao službenog crkvenog blagdana susreće se sredinom 4. stoljeća. Krajem 4. stoljeća (oko 380. u carigradskoj Crkvi) na Istoku se sa Zapada uvodi blagdan Božića, pa Bogojavljenje gubi značenje blagdana u kojem se slave svi događaji vezani uz Isusovo rođenje i skroviti život do krštenja.
Danas se u pravoslavnim crkvama prilikom ovog blagdana naglasak stavlja na Isusovo krštenje, u kojem je Isus objavljen kao druga osoba Presvetog Trojstva, pri čemu je prisutna i prva osoba, Bog Otac čiji se glas čuje iz oblaka, i druga osoba, Duh Sveti koji silazi nad Isusa u obliku goluba. U grčkom se ovaj blagdan stoga često naziva i teofanija (grč. Θεοφάνεια), iz čega je izveden i naziv u slavenskim jezicima, pa i hrvatski naziv »Bogojavljenje.«
U pravoslavnim crkvama na ovaj se blagdan održava i obred blagoslova voda i to uz najbližu vodenu površinu (jezero, more, rijeku ili bazen). Pritom se u vodu baca križ kojega potom ljudi nastoje izroniti. Tko uspije naći križ, dobija poseban blagoslov.
Običaji u hrvatskom narodu
Pod utjecajem istočnog kršćanstva, među hrvatskim rimokatolicima razvio se običaj blagoslivljanja vode na blagdan Bogojavljenja, premda je u zapadnoj liturgiji takav obred prvotno vezan uz Uskrs. Ovom blagoslovljenom vodom vrši se blagoslov kuća i obitelji.
Prilikom blagoslova kuća, nadvratnici se označuju slovima „G“, „M“ i „B“ koja označavaju inicijale trojice kraljeva, Gašpara, Melkiora i Baltazara. Izvorno su se ovi inicijali zapisivali na latinskom, pa je umjesto početnoga „G“ stajalo „C“ (Casparus). Tako su inicijali, osim imena kraljeva, označavali i akronim blagoslovne formule: Christus mansionem benedicat, što na hrvatskom znači: „Krist prebivalište blagoslivlja.“ Između inicijala stavljaju se križići, kao znak blagoslova, a oko inicijala upisuju se brojke koje označavaju tekuću godinu. Ranije su se ovi znakovi upisivali kredom, dok se u novije vrijeme češće koriste posebne naljepnice. Konačan izgled natpisa ima oblik 20 G+M+B XX (gdje XX označava zadnje dvije brojke tekuće godine).
Sličan običaj postoji i u ostalim krajevima Srednje Europe.
Cerqueglio, Pescara
Cerqueglio je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Union Beach, New Jersey
Junion Bič je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.245, što je 404 (-6,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sonja König
Sonja König (Zagreb, 1974.) hrvatska političarka, diplomirana politologinja, zastupnica sedmoga saziva Hrvatskoga sabora.
Wrecking Ball (Miley Cyrus)
"Wrecking Ball" je pjesma koju američka pjevačica Miley Cyrus godine 2013. snimila za svoj četvrti album Bangerz (2013). Objavila ju je 25. augusta 2013. diskografska kuća RCA Records kao drugu singlicu albiuma. Napisali su je MoZella, Stephan Moccio, Sacha Skarbek, Lukasz Gottwald (Dr. Luke) i Henry Russell Walter (Circuit), a producirali Dr. Luke i Circuit. "Wrecking Ball" je po žanru pop balada koja na lirski način opisuje raspad ljubavne veze; tekst je predmet špekulacija o tome da je bio inspiriran odnosom Cyrus sa njenim bivđim momkom Liamom Hemsworthjom.
Najviši Internet domen
Najviši Internet domen (engleski Top-level domain ili TLD) je posljednji dio imena Internetskog domena; odnosno, slova koja slijede posljednju točku u nazivu domena. Na primjer, u nazivu domene <tt>www.website.com</tt> najviši Internet domen je <tt>com</tt> (ili<tt>COM</tt>, s obzirom da se naziv može pisati i velikim i malim slovima.