cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Banjalučka pivara
Proširenje tržišta i izvoz
I u ovoj godini nastavili smo sa strategijom konstantnog ulaganja u proširenje prodajne oblasti kako bismo pokrili cijelu BiH, kao i sa uvođenjem inovacija kako bismo privukli nove potrošače. Obnovljeni fokus na izvoz će takođe pomoći da se ubrza rast prodaje. Naš glavni cilj jeste da iskoristimo što veći procenat našeg kapaciteta. Prvi korak, kada je u pitanju izvoz, bio je proširivanje tržišta. Teško je u ovom trenutku govoriti o rastu izvoza piva jer su tržišta na koja smo počeli da izvozimo još uvijek svježa. Ljudi se tek upoznaju sa Nektarom u mnogim zemljama. Trenutno nas zadovoljni potrošači konzumiraju u SAD, Kanadi, Velikoj Britanij, Austriji, Švedskoj, Hrvatskoj i Srbiji. Državni odbor za pića u Torontu stavio je Nektar na listu stalnih dobavljača, pri čemu je distribucija ovog piva proširena na 150 marketa. U toku su pregovori sa velikim trgovačkim lancima u ovim zemljama za trajno uvođenje Nektar piva u njihovu standardnu ponudu.
Sponzorstva
U Banjalučkoj pivari uvijek se trudimo da podržimo što veći broj kulturnih i zabavnih dešavanja. Nastojimo da podržimo sve vrste aktivnosti, bez obzira da li su sportskog, društvenog ili humanitarnog karaktera. Veoma smo aktivni u sferi sporta, posebno u košarci. KK Borac Nektar je vodeći košarkaški klub u BiH i veoma smo ponosni na našu zajedničku i pobjedničku istoriju. Saradnju imamo i sa gradskim pozorištem Jazavac, podržavamo mlade glumce i njihove aktivnosti. Nektar je bio zvanično pivo Svjetskog prvenstva u raftingu 2009.godine a takođe je i generalni sponzor Nektar Demofest-a, najvećeg festivala mladih bendova u cijelom regionu. U okviru Nektar Music Stage-a organizovan je koncert Lenny-ja Kravitz-a čime se Banjaluka polako ali sigurno približava vodećim svjetskim kulturnim centrima.
Bitka za Krit
Bitka za Krit poznata pod šifrom Operacija Merkur bila je najveća vazdušno-desantna operacija koju su izvele nemačke padobranske jedinice za vreme Drugog svetskog rata. Bitka je počela 20. maja 1941. i završila se nemačkom pirovom pobedom zato što su gubici nemačkih padobranskih snaga bili izuzetno visoki. Negativno iskustvo stečeno prilikom Bitke za Krit nateralo je nemačko vojno rukovodstvo da donese odluku o otkazivanju svih planiranih velikih vazdušno-desantnih operacija zbog čega su se nemački padobranci do kraja rata borili kao pešadija.
Uvodni događaji
Savezničke snage zaposele su ostrvo Krit nakon što su Italijani napali Grčku 28. oktobra 1940. godine. Iako je italijanski napad prvobitno bio zaustavljen, naknadna nemačka intervencija naterala je 57.000 savezničkih vojnika da napuste Grčku. Deo ovih snaga koje je evakuisala Britanska kraljevska ratna mornarica prebačen je na Krit kako bi pojačao tamošnji garnizon koji je brojao 14.000 vojnika.
Do maja 1941. godine odbrana Krita sastojala se od 10.000 grka raspoređenih u 11 bataljona milicije, prvobitnog britanskog garnizona i 25.000 vojnika Britanskog Komonvelta evakuisanih iz Grčke. Snage Komonvelta predstavljale su tipičnu mešavinu jedinica koja nastaje prilikom svake ubrzane evakuacije - sastojale su se od čitavih jedinica koje su imale svoju komandu, od delova jedinica koje su oficiri sastavljali na licu mesta, pojedinaca iz svih rodova vojske i dezertera. Najveći broj ovih jedinica nije bio opremljen teškim naoružanjem.
Glavne jedinice oko kojih je bila formirana odbrana Krita bile su Druga novozelandska divizija (oslabljena za šestu brigadu i štab divizije koji su poslati u Egipat), britansku četrnestu brigadu i australijsku devetnestu brigadnu grupu. Oklopne snage saveznika sastojale su se od 16 zastarelih tenkova Kruzer Mk 1. Artiljerija savezničkih snaga bila je sačinjena od oko 85 artiljeriskih oruđa različitih kalibara - uglavnom zarobljenih italijanskih oruđa bez nišanskih sprava.
General Bernard Frajberg, koji je bio glavnokomandujući novozelandskih jedinica, imenovan je 30. aprila za vrhovnog komandanta savezničkih snaga na Kritu.
Prisustvo savezničkih snaga na Kritu obezbedilo je Britanskoj kraljevskoj ratnoj mornarici bazu u istočnom Mediteranu. Takođe, naftna polja u Rumuniji bila su u radijusu dejstva savezničkih bombardera stacioniranih na Kritu. Krit u savezničkim rukama predstavljao je stalnu pretnju za jugoistočno krilo nemački snaga što je, s obzirom na planirani napad na SSSR bilo nedopustivo. Zbog toga je nemačko vazduhoplovstvo započelo sa konstantnim bombardovanjem Krita što je prinudilo snage Britanskog ratnog vazduhoplovstva da se povuku u Aleksandriju u Egiptu i tako prepuste vazdušni prostor iznad ostrva nemačkoj Luftvafe. I pored toga ostrvo je i dalje predstavljalo pretnju koji je trebalo eliminisati.
25. aprila Adolf Hitler je potpisao Direktivu br. 28 kojom je naredio invaziju Krita. Kako su snage Britanske ratne mornarice stacionirane u Aleksandriji u potpunosti kontrolisali vode oko Krita doneta je odluka da se desant na ostrvo izvede iz vazduha.
Iako su Nemci u napadu na Francusku, Belgiju, Holandiju i Norvešku već koristili padobranske snage Operacija Merkur je trebalo da bude najveća upotreba padobranskih snaga od početka rata. Ideja je bila da se padobranske snage Luftvafea (falširmjegeri) iskoriste za zauzimanje ključnih položaja na ostrvu uključujući i aerodrome koji bi bili iskorišćeni za dopremanje pojačanja. Jedanesti vazdušni korpus dobio je zadatak da koordinira napad Sedme vazdušne divizije koja bi izvršila padobranski i jedriličarski desant u cilju zauzimanja aerodroma nakon čega bi transportni avioni dopremili jedinice dvadesetdruge vazdušno-desantne divizije. Napad je trebalo da počne 16. maja ali je odložen za 20. maj, a dvadesetdruga vazdušno-desantna divizija zamenjena je sa petom brdskom divizijom.
O pripremama kao i o okvirnom datumu početka invazije komandanti savezničkih snaga na Kritu bili su upoznati zahvaljujući obaveštajnim podacima koje je prikupila Ultra. General Frajberg je na osnovu obaveštajnih podataka o planovima neprijatelja organizovao odbranu oko aerodroma na Kritu. Međutim, njegovi napori da organizuje odbranu bili su ozbiljno narušeni nedostatkom modernog naoružanja i opreme zbog čega je Frajberg bio potpuno svestan činjenice da je vatrena moć njegovih jedinica tolika da jedva može da parira vatrenoj moći lako naoružanih nemačkih padobranaca.
Nemačka doktrina vazdušno-desantnog ratovanja predviđala je vršenje desanta malih grupa padobranaca direktno na neprijateljske aerodrome. Zadatak ovih grupa bio je da formiraju odbrambeni obruč oko aerodroma i da unište protiv-avionsku artiljeriju nakon čega bi se jače padobranske snage u jedrilicama spustile na aerodrom. Frajberg koji je bio upoznat sa nemačkom vazdušno-desantnom taktikom odlučio je da na svim aerodromima na Kritu uništi poletno-sletne staze kako bi onemogućio neprijatelja da dopremi pojačanje vazdušnim putem. Međutim, ovo njegovo naređenje opovrgnula je Komanda britanskih snaga za Bliski istok sa sedištem u Aleksandriji. Naređenje o uništenju aerodroma nije sprovedeno zato što je u britanskim komandnim krugovima preovladavalo mišljenje da je nemačka invazija čiji su detalji u potpunosti bili poznati Englezima osuđena na propast i da je aerodrome potrebno sačuvati za povratak snaga RAF-a na Krit. Ovakva odluka je možda predstavljala fatalnu grešku.
Prvi dan bitke, 20. maj
desno|300px|mini|Nemački padobranci iskaču iz Ju 52 nad Kritom U osam sati ujutro 20. maja nemački padobranci spustili su se blizu pomoćnih aerodroma Malema i Kanije koji su izgrađeni da bi opsluživali glavnu vazdušnu bazu u Heraklionu. Najveći deo prvog talasa nemačkih padobranaca koji su se spustili u blizini ovih aerodroma uništen je savezničkom vatrom, dok su neke od jedrilica iz drugog talasa došle na udar savezničkih minobacača odmah po sletanju. Preostale padobranske snage uništene su jakom vatrom branilaca.
Deo nemačkih padobranskih snaga prvog talasa koji se neplanirano spustio dalje od aerodroma, što se često događa prilikom vazdušnih desanata uspostavio je odbrambene položaje zapadno od aerodroma Maleme i u Dolini robova u rejonu Kanije. Iako su obe grupacije bile zaustavljene u pokušaju da osvoje aerodrome uspele su da formiraju čvrsta uporišta i da angažuju deo savezničkih trupa namenjenih odbrani aerodroma.
Grčka policija i kadeti su takođe bili angažovani u borbama. Ove formacije zaustavile su pokušaj proboja nemačkih padobranaca kod Kastela i ozbiljno usporile njihovo napredovanje kod Kolimbarija i Paleokra.
Drugi talas nemačkih padobranaca spustio se u četiri sada popodne sa zadatkom da napadne Retimnon i Heraklion. Međutim, drugi talas nije prošao ništa bolje. Branioci su ih spremno dočekali i naneli im teške gubitke. Do sumraka ni jedan od nemačkihz ciljeva nije bio ostvaren. Rizični plan napada na četiri različite tačke uz korišćenje elementa iznenađenja umesto da se jedan od ciljeva napadne svim snagama je propao iako Nemcima nije bilo jasno zašto. Pred kraj 20. maja nemačke snage u blizini Malema počele su polako da potiskuju novozelanđane sa brda-kote 107 koja je nadvisivala aerodrom. Nemački komandanti na Kritu odlučili su da sutradan sa celokupnim preostalim snagama izvrše napad u sektoru Malemea.
Drugi dan bitke, 21. maj
Sledećeg jutra novozelandki pešadijski bataljon se greškom povukao sa kote 107 ali je nastavio da je zasipa artiljerijskom vatrom. Potpomognuti pomorskim desantom iskrcanim u blizini nemački padobranci ovladali su kotom 107 sa koje su mogli da kontrolišu čitav aerodrom. Do kraja dana prvi nemački transportni avioni Junkers Ju 52 počeli su da dopremaju jedinice nemačke pete brdske divizije. Iako su mnogi od aviona bili pogođeni odmah po sletanju jedinice koje su iskrcali ojačale su odbrambeni obruč oko aerodroma.
Treći dan bitke, 22. maj
Branioci ostrva koji su bili svesni da ukoliko žele da odbrane Krit moraju da povrate aerodrom kod Malemea organizovali su kontranapad u noći između 21. i 22. maja. Kontranapad su izvršila dva novozelandska bataljona. Strah od mogućeg pomorskog desanta imao je za posledicu to da su druge jedinice koje su inače mogle da budu angažovane u ovom kontranapadu ostale na svojim položajima iako je strah od pomorskog desanta bio prilično neosnovan s obzirom na prisustvo jakim pomorskih snaga Britanske kraljevske ratne mornarice u vodama oko Krita.
Novozelanđani su napali u toku noći ali su naišli na odbrambene položaje koje su pripremili nemački padobranci, a koji su bili posednuti svežim trupama nemačke pete brdske divizije. Uporna odbrana odbila je napad saveznika i onemogućila ih da povrate aerodrom. Od ove tačke pa na dalje savezničke snage polako su se povlačile ka istočnom delu ostrva u pokušaju da izbegnu opkoljavanje od strane sve jačih nemačkih snaga.
Povlačenje, od 28. do 31. maja
mini|desno|300px|Britanski brodovi u zalivu Suda, pogođeni tokom nemačkog vazdušnog napada 25. maja 1941. god. Komanda u Londonu konačno je priznala da je stvar izgubljena i naredila povlačenje savezničkih snaga preko Sfakije. U toku sledeće četiri noći u Egipat je evakuisano 16.000 vojnika. Manji broj vojnika evakuisan je ih Herakliona ali su se brodovi koji su ih prevozili našli pod jakim napadom nemačkih bombardera i pretrpeli su teške gubitke. 1. juna predalo se poslednjih 5.000 branilaca Sfakije iako je deo izbegao zarobljavanje i odmetnuo se u planine odakle je nastavio da pruža otpor nemačkom okupatoru.
Tokom evakuacije britanski admiral Kaningem čvrsto je stajao pri stavu da „mornarica ne sme da izneveri armiju“ a na strahovanje armijskih generala da će britanska kraljevska ratna mornarica pretrpeti velike gubitke odgovorio je „Da bi se izgradio brod potrebno je tri godine, da bi se izgradila tradicija potrebno je tri veka“.
Ishod
Savezničke komandante brinula je mogućnost da će Nemci iskoristiti Krit kao odskočnu dasku za pomorski desant na Egipat kako bi se ubrzalo napredovanje nemačkih i italijanskih snaga u severnoj Africi. Međutim, nakon početka Operacije Barbarosa postalo je jasno da će nemačke operacije na Kritu imati isključivo odbrambeni karakter.
Gubici nemačkih padobranaca bili su razlog za donošenje odluke da se oni više ne angažuju u vazdušno-desantnim operacijama zbog čega komandanti nemačkih armijskih grupa koje su izvršile napad na SSSR nisu mogli da računaju na njihovu pomoć. Imajući u vidu loša sredstva veze i slabu obezbeđenost ruskih aerodroma angažovanje nemačkih padobranaca u napadu na Rusiju je imalo potencijal da bude daleko uspešnije od svih dosadašnjih angažovanja ali do njega nije došlo upravo zbog straha da će se Krit ponoviti.
Posle Bitke za Krit delovi savezničkih i grčkih jedinica koji su se povukli u planine započeli su gerilsku borbu protiv nemačkog okupatora kojoj se pridružilo i stanovništvo Krita. Pokret otpora na Kritu bio je aktivan sve do 1945. godine. Njihova aktivnost prinudila je nemce da na ostrvu drže garnizon od 50.000 vojnika koji su mogli biti bolje upotrebljeni na nekom od frontova.
Gubici
Saveznici su izgubili 3.500 vojnika: 1.751 poginuli i jednak broj ranjenih dok je broj zarobljenika bio izuzetno visok (12.254 vojnika Komonvelta i 5.255 Grka). Gubici britanske mornarice iznosili su 1.828 poginulih i 183 ranjena. Ukupan iznos savezničkih gubitaka je bio 3.579 poginulih i 1.900 ranjenih.
Veliki broj civila poginuo je u unakrsnoj vatri za vreme bitke ili kasnije u partizanima. Civilno stanovništvo je u velikoj meri nastradalo i u odmazdama koje su vršile nemačke okupacione snage. Izvor sa Krita iznosi da je broj civila koji su ubijeni od strane Nemaca 6.593 muškaraca, 1.113 žena i 869 dece.
Gavignano, Firenze
Gavignano je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 246 m.
Leonard McCoy
Dr. Leonard H. "Bones" McCoy je izmišljeni lik ljekara u TV-serijama, filmovima i drugim djelima iz franšize Star Trek. Prvi put se pojavio kao brodski ljekar USS Enterprise u The Man Trap, prvoj epizodi originalne TV-serije u tumačenju DeForesta Kelleya. Nakon nje je stekao izuzetnu popularnost među gledateljima originalne serije, a što se tumačilo njegovim stalnim svađama sa Spockom, ali nastojanjem da služi kao svojevrsni arbitar u sporovima Spocka sa kapetanom Kirkom. Kelley je svoju ulogu ponovio u filmskoj seriji od 1979. do 1991. sa The Undiscovered Country. Godine 2009. je u filmu Star Trek njegovu ulogu preuzeo Karl Urban, te je tumačio u još dva nastavka.
Los Timones (razvrstavanje)
Los Timones ima više značenja:
Николичево
Николичево је насељено место града Зајечара у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 833 становника (према попису из 1991. било је 1061 становника).
Električni izolator
mini|250px Izolator je dielektrični materijal koji pruža vrlo veliki električni otpor prolazu slobodnih elektrona (ili jona).
Николичево
Демографија
У насељу Николичево живи 700 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 47,5 година (45,2 код мушкараца и 49,6 код жена). У насељу има 223 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,74.
Električni izolator
Materijali koji su dobri električni izolatori su vakuum, vazduh, staklo, keramika, plastika, guma i drugi. Zbog toga se izolacija električnih žica i kablova najčešće pravi od gume ili plastike, a visokonaponski vodovi nemaju nikakvu izolaciju osim vazduha. Za metalne, betonske i drvene stubove su povezani preko keramičkih izolatora.
Николичево
Демографија
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године).
Shahrukh Khan - filmografija
Khan je glumio u više od 50 filmova, od romantičnih filmova đe ima najviše uspjeha do drame i akcije i komedije.Shahrukh Khan (rođen 2 novembra 1965), često znan kao Shahrukh Khan ili SRK, je indijski glumac. U medijima poznat kao kralj Khan ili Badshah Bolivuda. Svoju karijeru je započeo u nekoliko televizijskih serija kasnih 1980, a svoje prvo pojavljivanje u filmu je bilo 1992, sa kojim je postigao veliki uspjeh. Ovo je spisak svih filmova koje je Shahrukh Khan snimio do sada.
Električni izolator
Značajne osobine izolatora su njegov otpor (tipično reda gigaoma) i naponska izdržljivost (otpornost na napon prije probijanja iskre).
Na nivou atomske strukture, izolatori imaju vrlo malo slobodnih elektrona, i više od 4 valentna elektrona u posljednjoj elektronskoj ljusci.
Nadzemne mreže elektroenergetskih vodova
Izolatori su elementi nazdemne mreže elektro energetskih vodova koji služe da omoguće fizičko odvajanje provodnika i stuba i istovremeno omogućavaju montažu provodnika na stub. Izolatori se rade od porcelana, stakla i u novije vrijeme od sintetickih materijala.
Razlikujemo izolatore za: Izolatori se na stub montira preko nosača i može se mehanički i električno pojačati. Mehanički pojačati izolator znači umjesto jednog upotrijebiti dva ili više, a električno pojačati izolator znači povećati jednominutni podnosivi napon po kiši pri frekvenciji od 50 Hz, za 15 % u odnosu na jednominutni podnosivi napon preostalog dijela voda
Izolatori za niski napon:
Najpoznatiji potporni izolatori su: Ps i LSP. Ps izolatori su ređe upotrebljavaju u odnosu na LSP, jer su LSP izolatori znatno bolje mehaničke čvrsoće i izolacione moći i mogu da idu na sve vrste regulisanog i ne regulisanog terena.
Los Tizates (razvrstavanje)
Los Tizates ima više značenja:
El Colón (razvrstavanje)
El Colón ima više značenja:
Prisciliano Rodríguez, Charcas
Prisciliano Rodríguez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Charcas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2187 m.
Dragoraj
Dragoraj je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ribnik koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 214 stanovnika.
Istorija
Dragoraj se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazio u sastavu opštine Ključ.
Vărăști, Dorobanțu
Vărăști je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Dorobanțu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1289 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Los Tomates (razvrstavanje)
Los Tomates ima više značenja:
El Comal (razvrstavanje)
El Comal ima više značenja:
Sas Contreddas, Sassari
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Versajski mirovni sistem
Prvi svetski rat je okončan ugovorima koje su zemlje Antante zaključile sa svakom pobeđenom stranom ponaosob na Pariskoj mirovnoj konferenciji (od 18. januara 1919. do 28. juna 1919. u Parizu), koje čine tzv. Versajski mirovni sistem, kao i drugim ugovorima.
Mirovni ugovori iz Pariza
Mirovne ugovore iz Pariza zaključile su zemlje Antante, sa poraženim zemljama.
Cuartel Tercero, Senguio
Cuartel Tercero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Senguio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 269 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2398 m.
Valea Luncii, Mica
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 245 m.
Kosmos-2234
Kosmos-2234 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2234 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 17. februara 1993. Raketa-nosač Proton je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1400 kilograma. Kosmos-2234 je bio GLONASS navigacioni satelit.
Hohnstorf
Honstorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 43 opštinska središta okruga Lineburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.488 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3355019.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Lineburg Honstorf se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Lineburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 4 metara. Površina opštine iznosi 10,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.488 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 243 stanovnika/km².
Gornja Previja
Istorija
Gornja Previja se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazila u sastavu opštine Ključ.
Pian di Lucchio, Pesaro e Urbino
Pian di Lucchio je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 584 m.
Ryder, North Dakota
Rajder je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
El Cilantrillo (razvrstavanje)
El Cilantrillo ima više značenja:
Ryder, North Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 85, što je 7 (-7,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Los Toriles (razvrstavanje)
Los Toriles ima više značenja:
El Cantador, Güémez
El Cantador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Güémez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 219 m.
Pozzolo, Bergamo
Pozzolo je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 721 m.
At Tawbah, Taiz
At Tawbah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 593 m.
El Apache, Ensenada
El Apache je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 877 m.
El Cimarrón (razvrstavanje)
El Cimarrón ima više značenja:
Los Gavilanes, Guerrero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
San Antonio, Hostotipaquillo
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Hostotipaquillo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1038 m.
Kosmos-2235
Kosmos-2235 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2235 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 17. februara 1993. Raketa-nosač Proton je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1400 kilograma. Kosmos-2235 je bio GLONASS navigacioni satelit.
Union Grove, Wisconsin
Junion Grouv je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.915, što je 593 (13,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ponte Dosso, Ferrara
Ponte Dosso je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Tonasket, Washington
Tonasket je град u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.032 stanovnika.
Los Toritos (razvrstavanje)
Los Toritos ima više značenja:
La Ilusión, Granja, Tala
La Ilusión, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1274 m.
Kosmos-2236
Kosmos-2236 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2236 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 17. februara 1993. Raketa-nosač Proton je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1400 kilograma. Kosmos-2236 je bio GLONASS navigacioni satelit.
El Cimiento (razvrstavanje)
El Cimiento ima više značenja:
Los Toros (razvrstavanje)
Los Toros ima više značenja:
Gaville, Firenze
Gaville je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Hollern-Twielenfleth
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štade Holern-Tvilenflet se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Štade. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2 metara. Površina opštine iznosi 20,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.310 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 162 stanovnika/km².
Ad Darābiḩ, Taiz
Ad Darābiḩ je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 213 m.
Barrio Santa Lucía, San Pedro Juchatengo
Barrio Santa Lucía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Juchatengo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 111 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 855 m.
Charco Prieto, Charcas
Charco Prieto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Charcas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1993 m.
Sporazum u Sèvresu
Ugovor iz Sevra je potpisan 10. avgusta 1920. godine u Sevru između zemalja Antante i Otomanskog carstva (Turske). Ovo je jedan od mirovnih ugovora kojima je završen Prvi svetski rat, a koji su na Pariskoj mirovnoj konferenciji (od 18. januara 1919. do 28. juna 1919. u Parizu) zaključeni su sa svakom pobeđenom državom posebno.
Osmansko carstvo se ovim ugovorom odreklo svih pretenzija na ne-turska područja. Turska je izgubila 4/5 svoje teritorije, a u Evropi joj je ostao samo Carigrada i uzan pojas oko moreuza Bosfor i Dardaneli, koji je trebao biti demilitarizovan i stavljen pod upravu Lige naroda. Grčka je dobila većinu ostrva u Egejskom moru i istočnu Trakija, ukl. grad Smirnu (Izmir), a sultan je osim isplate ratnih reparacija, morao da pristane i na ograničavanje armije na 50 000 vojnika i oduzimanje ratne mornarice.
Ugovor iz Sevra je međutim, pre svega zbog dobitaka Grčke, oštro odbijen od strane turskih nacionalista i parlament je odbio da ga ratifikuje. Nakon poraza Grčke u ratu s turskim nacionalistima je 24. jula 1923 zamenjen Sporazumom u Lozani.
Case Baseggio, Treviso
Case Baseggio je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Gornje Ratkovo
Gornje Ratkovo je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ključ koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 502 stanovnika.
Case Baseggio, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Mali
Mali je država u zapadnoj Africi, bez izlaza na more. Graniči na zapadu sa Senegalom, na sjeverozapadu s Mauritanijom, na sjeveroistoku s Alžirom, na jugoistoku s Nigerom te na jugu s Burkinom Faso, Bjelokosnom Obalom, i Gvinejom. Sjeverni dio zemlje čini pustinja Sahara, a južnim, u kojem živi većina stanovništva, protječu velike istočnoafričke rijeke Niger i Senegal.
Povijest
Od 10. do 18. stoljeća na području današnjeg Malija nastala su, jedno za drugim, tri velika trgovačka carstva: Gana, Mali i Songhai. Središte im je bio Timbuktu, centar prekosaharske trgovine i visokog obrazovanja.
U 1880-ima Mali su osvojili Francuzi i koloniju prozvali Francuski Sudan. U vrijeme stjecanja neovisnosti 1960. zemlja je sa Senegalom činila Malijsku Federaciju, koja je ubrzo razvrgnuta. Do 1991. Malijem su vladali jednostranački i vojni režimi, a te su godine održani prvi višestranački izbori. Godine 2002. došlo je do prve demokratske smjene vlasti kada je na predsjedničkim izborima neovisni kandidat Amadou Toumani Touré pobijedio kandidata dotada vladajuće stranke Malijskog saveza za demokraciju (ADEMA).
Geografija
Reljef zemlje uglavnom je ravan ili brežuljkast. Na sjeveroistoku se izdiže masiv Iforas, nastavak alžirske visoravni Hoggar, a na jugozapadu dio gvinejske visoravni Fouta Djallon. Zemlja se dijeli na tri klimatsko-vegetacijske zone: Saharu na sjeveru, prijelazno područje sahel s vegetacijom otpornom na dugotrajnu sušu, te sudansku zonu na jugu, u kojoj je količina oborina veća, a biljni pokrov obilniji.
Regije
Mali je podijeljen u osam regija i distrikt glavnog grada Bamakoa:
Stanovništvo
Najbrojnije etničke skupine su Mande (narodi Bambara, Malinke, Solinke i drugi, 50%), Peul (Fulani, 17%), voltski narodi (12%) i Songhai (6%). Jezik Bambara koristi se za međusobnu komunikaciju, a francuski uglavnom u urbanim sredinama.
Islam je religija 90% stanovništva. Oko 9% su pripadnici domaćih vjera (najviše među voltskim narodima, Malinkama i Bambarama).
Gospodarstvo
Mali je siromašna, uglavnom poljoprivredna zemlja, s gospodarskom aktivnošću koncentriranom u navodnjenim područjima rijeke Niger. Oko 10% stanovništva su nomadski stočari, ostali se bave ratarstvom i ribarstvom. Izvozi se pamuk, a u porastu je vađenje zlata. BDP je za 2004. procijenjen na oko 900 USD po stanovniku, mjereno po PPP-u.
Oktavijanovi ilirski ratovi
Oktavijanovi ratovi sa Ilirima vođeni su u periodu 35. - 33. g. p.n.e. Nakon pobjede nad Pompejem, sređivanja situacije u Italije i učvršćivanja rimske vlasti na uskom području istočnog Jadrana, sam Oktavijan poveo je jaku vojsku na Balkansko poluostrvo i Panoniju u namjeri da snažnim udarcem zauvijek riješi neugodne odnose sa Ilirima.
Osnovni razlog Oktavijanovog vojnog pohoda, kao i svih drugih, je širenje rimskog imperijalizma. Drugi razlog je činjenica da su se trijumviri u Brindiziju dogovorili da Oktavijanu pripada zapad rimske države, a Marku Antoniju istok pa se Oktavijan želio osigurati od mogućih upada Marka Antonija u Ilirik. Treći razlog je uvježbavanje trupa i njihovo izdržavanje na tuđi račun.
Najprije je likvidirao gusare sa Korčule i Mljeta, a Liburnima oduzeo brodove. Bila su u toj kampanji savladana i brojna manja plemena na jugu: Pirusti i Taulanti, Besi, Dokleati, Karni, Naresi i Glindicioni. Nakon toga u rat krenuo je i sam Oktavijan. Ima mišljenja da se u Senj iskrcala mornarica a da je pješadija došla kopnenim putem iz pravca Trsta. Ratovalo se na širokom frontu, od Alpa do Panona. Najviše muke Rimljanima zadavali su Salasi, prilikom čega su zahvaćeni Karni i keltski Taurisci, Japodi sjeverno i sjeveroistočno od Kapele i Plješivice, pa Segestani oko Siscije, a zatim Dalmati, Desitijati i Panoni.
Borbe sa Japodima
Japodi dva su puta (52, 48/47. g. p.n.e) iz svoje zemlje protjerali rimske jedinice. Često su ih uznemirivali, ponekad s Panonima i Histrima, u oblastima sjeverne Italije oko Trsta i Akvileje, pa je od njihovih pljačkaških napada strijepila cijela sjeverna Italija.
Najiscrpniji izvještaj o vojnom pohodu Oktavijana ostavio je rimski istoričar Apijan. Rimljani su se iskrcali iz bojnih brodova na području današnjeg Senja, te započeli pohod u unutrašnjost Like. Japodi su se povukli u brda i šume, te iznenadnim napadima pružali Rimljanima snažan otpor i nanosili velike gubitke. Do odlučujuće bitke došlo je kod Metuluma, glavnog japodskog grada.
Metulum se nalazio na šumovitom brdu, a bio je položen na dvije susjedne glavice. Branilo ga je oko tri hiljade ratnika. Opsada ovoga grada bila je dugotrajna i teška, jer su se Metuljani junački branili, a posjedovali su i obrambene ratne naprave. Rimski vojnici naposljetku su, preko nasipa podignut s vanjske strane budema, ipak potisnuli branitelje s prvog gradskog zida. No, drugi zid nisu uspijevali osvojiti niti uz pomoć nasipa, ljestava i mostova.
Da ohrabri vojnike, Oktavijan je izišao na čelo vojske i prvi krenuo u juriš na ljestve. Pod teretom napadača, ljestve su popustile, a Oktavijan i njegovi saborci pali su na zemlju. Pri padu, Oktavijan je teško ozlijedio desnu nogu i obje ruke, ali je i ranjen nastavio predvoditi napad. Vidjevši da su se namjerili na odlučnog i upornog protivnika, Japodi su napokon pristali na primirje i pregovore.
Dogovoreno je da se rimska vojska smjesti na jedno uzvišenje unutar grada na kojem će imati svoj logor. No Rimljani su po ulasku unutar utvrđenja zatražili od Japoda da se bezuslovno predaju. Uvidjevši da su prevareni, Japodi su se odlučili na očajnički otpor do smrti. Žene i djeca su se zatvorili u građevinama, a muškarci su krenuli u posljednji napad. Kako se rimska vojska već utvrdila na višem brdu, lako su nadvladati japodski juriš. Uvidjevši da je poraz neminovan, branitelji su zapalili kuće u kojima su bile žene s djecom kako ne bi živi pali u ruke Rimljanima i postali njihovi robovi. Svo stanovništvo Metuluma nestalo je u plamenu ili u borbi, a grad je razoren i pretvoren u zgarište.
Ostali  japodski gradovi (oppida): Monetium, Avendo i Aurupium (= Arupio), svi u današnjoj Lici, nisu pružili jači otpor. Vjerovatno je (bar) jedna kolona rimske vojske zahvatila i bosansko Pounje, ali se to u izvorima ne spominje.
Borbe sa Dalmatima
Iduće, 34. godine Oktavijan vodi borbe sa Dalmatima, i to upadom sa sjevernog pravca, sa područja Liburna, prema Promoni, gdje je dalmatski vođa Verzo smjestio većinu svoje vojske od 12.000 ljudi kako bi u zasjedu dočekali rimsku vojsku u maršu. Manjim snagama Dalmati su bez većih uspjeha izvodili gerilske napade na rimske trupe.
Došavši pred Promonu, Oktavijan je prvo zauzeo okolne strateške pozicije, a onda je započeo i napad na samo naselje. Drugi dalmatski vojskovođa Testimos je krenuo u pomoć opsjednutom naselju, ali su mu Rimljani uspješno prepriječili put, i prisilili na povlačenje. I pored niza neprilika, i pojedinih uspjeha, Verzo je poginuo, a dalmatska vojska u Promoni na kraju se predala.
Oktavijanov slavoluk
Za tako krupne ratne i političke uspjehe senat je Oktavijanu 27. g. p.n.e. odobrio ilirski trijumf (thriambon Illyrikon), koji je održan istovremeno kad i trijumf posvećen pobjedi u Egiptu nakon bitke kod Akcija. Prvi dan Oktavijan je slavio pobjedu nad Panonima, Japodima, Dalmatima, Keltima, inekim Galima. U čast ovog triumfa podignut je slavoluk na Forumu. Na slavoluku su se nalazile i figuralne predstave pokorenih naroda. Za lik koji se nalazio na lijevoj strani (ratnik sa koničnim šljemom i kukom u desnoj ruci) predpostavlja se da se radilo o Dalmatu ili stilizaciji koja objedinjuje pomenute narode. Ni ovim Oktavijanovim doista velikim uspjesima još uvijek nije bila učvršćena i potpuno osigurana rimska vlast u Iliriji.
Bosna i Hercegovina u Oktavijanovim ratovima
Historijsko doba današnje Bosne i Hercegovine, počinje tek s pojavom rimskih legija na njenom tlu u Oktavijanovu ratnom pohodu na Iliriju. Kako je i kada unutrašnjost Ilirije pala pod rimsku vlast, u nauci nema jedinstvenog stanovišta. Već dugo se vodi rasprava ο tome je li Bosnu i Hercegovinu zauzeo već Oktavijan, kasniji car August, u svom ilirskom ratu, ili je to učinio njegov pastorak i nasljednik Tiberije u svom panonskom ratu (Bellum Pannonicum) od 12. - 9. g. p.n.e. Stariji istraživači smatraju da je Oktavijan 35. g. dopro do Siska (Siscia) i tu osnovao jako uporište za dalja osvajanja istočne i jugoistočne Ilirije i Panonije. Oktavijan zauzeo je samo zemlje Japoda, i to ne sve, i Segestana u zapadnoj Hrvatskoj, dok je krajeve istočno od Siska, pa tako i Bosnu, pokorio tek Tiberije. Konačno su svi ti prostori okupirani u toku velikog ilirskog ustanka 6—9. g. n. e.(Bellum Batonianum).
Nova teorija
Noviji autori, na osnovu kazivanja antičkog pisca Apijana, smatraju da je u ovome ratu pao i veći dio Bosne, zapadna Srbija i izbili na Dunav. Sam Oktavijan nije zbog ranjavanja učestvovao u kasnijim borbama, već su njegovi generali završili osvajanja.
Nakon Delmata, rimske Oktavijanove trupe krenule su prema sjeveru od Dalmata, dublje u zapadnu Bosnu. Od domorodačkih naroda prvo su se sreli sa narodom pod imenom Derbanoi (Deuri), koji su Oktavijanu predali taoce i pristali na snabdijevanje trupa i isplatu danka. Pretpostavlja se da su Deuri prebivali na prostorima gornjeg Vrbasa ili u Petrovačkom polju. Isto se desilo Dicionima, Sardeatima i Mezejima Sljedeći na udaru a prije pokreta na druge Panone koji su mu isto zadali velikih problema, su ∆αίσιοί (Daisioi). Sasvim je onda logično da se pod Daisioi kriju ustvari Dezitijati iz Gornje Bosne Borbe sa Dezitijatima, i pokret bez većeg otpora preko dijela bosanske unutrašnjosti, vodile su se u periodu proljeća 33. godine. Da je unutrašnjost Ilirije već tada pala pod rimsku vlast, govori i formiranje triju juridičkih konvenata, a u onom u Naroni, iz kojeg se upravljalo rimskom teritorijom u današnjoj Bosni i Hercegovini, nalazilo se čak 89 plemenskih zajednica (civitates).
Svoje je uspjehe u Iliriji opisao i sam Oktavijan u svojim memoarima O mom životu, a takoder to i isticao u posebnim prilikama. U govoru što ga je svojim vojnicima održao uoči bitke kod Akcija, veličajući slavu rimskog oružja, Oktavijan je između ostalog rekao kako bi bilo nedostojno njihovih otaca, koji su pobijedili Pira, Filipa, Perzeja, Antioha; Numantince i Kartažane, Cimbre i Ambrone, a „nedostojno i nas samih koji smo svladali Gale, pokorili Panone, napredovali do Istra (Dunava), prešli Rajnu i prevezli se u Britaniju", da ih prezire i gazi jedna egipatska žena (Kleopatra). Prema tome, Augustova je vojska još prije bitke kod Akcija (31. g. st. e.) izbila na Dunav (prema novijim saznanjima, bilo je to negdje između Save i Drave). I Mommsen i Zippel smatraju autentičnim ovaj podatak iz navedenog Oktavijanova govora, a to se moglo dogoditi samo u toku njegova ilirskog rata.
495
Godina 495. (CDXCV) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Vijatora bez kolege  (ili, rjeđe, godina 1248. Ab urbe condita). Oznaka 495. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
thumb|Šaolinski hram
Kosmos-2237
Kosmos-2237 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2237 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 26. marta 1993. Raketa-nosač je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6000 kilograma. Kosmos-2237 je bio satelit namijenjen za elektronsko izviđanje, javljanje i navođenje.
Ižip
Ižip, narodno, neslužbeno ime baranjskog sela Topolja, nastalo od mađarskog imena tog sela Izsép, koje je promijenjeno u Topolje nakon Prvog svjetskog rata. Prema tom narodnom imenu stanovnici Topolja nazivaju se Ižipci, kako je nazvana i muška pjevačka grupa koja djeluje u okviru Društva prijatelja baranjskih starina "Ižip", a žene Ižipkinje, kako je nazvana i ženska pjevačka skupina iz Topolja.
Etnik Ižipac zabilježen je i kao prezime u telefonskom imeniku Srbije.
Monticello
Monticello (tal.: za „Mala planina”) je posjed Thomasa Jeffersona (1743.–1826.), autora Američke deklaracije o neovisnosti i treći predsjednik SAD-a, koji je bio također i talentirani arhitekt. Posjed, koji se nalazi odmah izvan grada Charlottesvillea u američkoj saveznoj državi Virginiji, je nekada bio plantaža od 5.000 ha na kojoj su robovi uglavnom uzgajali duhan i druge usjeve.
Monticello je najpoznatiji po istoimenoj vili koja se nalazi na 260 visokom brdu, a koju je u duhu neoklasicizma i načelima paladijanizma dizajnirao sam Thomas Jefferson 1772. god. Kuću je nadograđivao popularnim arhitektonskim elementima tog vremena tijekom cijelog svog predsjedničkog mandata, i u njoj se mogu naći mnoga originalna prostorna rješenja. Njezina jedinstvena arhitektura zasnovana na rječniku klasične antike simbolizira težnje novoosnovane američke republike kao nasljednice europske tradicije, ali i najavljuje kulturni eksperiment tzv. kolonijalne arhitekture zrele države. Zbog toga je Monticello, zajedno sa izvornim zgradama Virginijskog sveučilišta (koje je također dizajnirao Jefferson), upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Americi 1987. godine. mini|lijevo|500px| Zapadno pročelje Monticella
Povijest
mini|lijevo| Pročelje Monticello vile Ladanjsku kuću na posjedu Monticello Thomas Jefferson je prvobitno brižljivo projektirao 1769. godine kao malu kuću u engleskom paladijanskom stilu kako bi bila ugodna za boravak. No, nakon dugog boravka u Francuskoj, javila se potreba da ju preoblikuje. Naime, Jefferson, kao soba originalnog duha, želio je da njegov dom odiše francuskim idejama o udobnosti i engleske jednostavnosti, a bio je dovoljno vješt arhitekt-amater da bi to mogao i ostvariti. Zbog toga je od 1796. do 1808. preuredio vilu po uzoru na pariški hotel 18. stoljeća s izbočenim kubusima u kojima su se nalazile sobe neobičnih oblika.
Nakon jeffersonove smrti, njegova kćerka Martha Jefferson Randolph je prodala posjed. Nekoliko njegovih vlasnika, koji su se divili Jeffersonu, su pokušavali očuvati njegov izvorni izgled, što je prepoznala „Fundacija Tomasa Jeffersona” koja ga je otkupila 1923. godine. Danas je Monticello muzej i obrazovna institucija, te nacionalni spomenik povijesti za koji skrbi „Udruga Monticello” koju vode Jeffersonovi potomci.
Odlike
mini|242px| Monticello na stražnjoj strani novčanice od 2 [[USD iz 1953.]] mini|lijevo| Monticello sa sjevera Monticello sadrži mnoge specijalizirane građevine poput ćavlare i odaja kućnih robova uz vilu, cvjetnjaci u kojima je Jefferson eksperimentirao u uzgoju cvijeća, groblje u kojemu je pokopan, te velika polja duhana uz koja su se nalazile kolibe poljskih robova.
Izbočeni kubusi i unutarnja organizacija prostora je opet posuđena iz suvremenih pariških domova. Unutrašnjost, površine od oko 1000 m², je puna domišljatih uređaja, kao što je krevet u zidu između spavaće i dnevne sobe, tako da je stanar mogao izaći iz kreveta u bilo koju od tih soba. Također, kako je Jefferson smatrao da je namještaj traćenje prostora, trpezarijski stol se podizao samo tijekom objeda. Podovi su obojani u zelenu boju trave kako bi se unutra osjetio duh krajolika.
Valea Cireșoii, Mica
Valea Cireșoii je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Mica.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 386 m.
Star Trek: The Original Series (sezona 1)
Prva sezona američke naučnofantastične TV-serije Zvjezdane staze se sastojala od 29 epizoda premijerno prikazani na programu mreže NBC od 8. septembra 1966. do 13. aprila 1967. godine. Radnja epizode, smještena u neodređenu i relativno daleku budućnost, je pratila posadu USS Enterprise, svemirskog broda Zvjezdane flote koji vodi istraživačke misije i susreće se sa neobičnim vanzemaljskim vrstama, civilizacijama i raznim fenomenima. U prvoj sezoni su se kao stalni likovi ustalili kapetan Kirk (koga je tumačio William Shatner), Spock (koga je tumačio Leonard Nimoy i dr. Leonard "Bones" McCoy (koga je tumačio DeForest Kelley). Sa izuzetkom dvodijelne epizode Menagerie epizode svojim zapletom nisu bile čvrsto vezane jedna uz drugu.
Boșneagu, Dorobanțu
Boșneagu je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Dorobanțu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 540 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Ižipci
Ižipci, muška pjevačka grupa / muška pjevačka skupina / muška vokalna skupina koja djeluje u sklopu Društva prijatelja baranjskih starina "Ižip". Pjeva stare, već skoro zaboravljene pjesme i napjeve. Veliki dio opusa odnosi se na starocrkvene pjesme.
Nastupi
Sudjelovala je na mnogim manifestacijama diljem Hrvatske, te u Bačkom Monoštoru i Subotici, i ostvarila zavidne rezultate. Godine 2006. učestvovala je na muzičkom festivalu Zlatne žice Slavonije u Slavonskoj Požegi, otpjevavši pjesmu Baranjsko nebo s tamburaškim sastavom Šokačka grana.
Ime
Za ime grupe uzet je množinski naziv (etnik) za žitelje Topolja, nastao prema starom i narodskom imenu Ižip toga naselja (usp. i Ižipkinje).
El Cuartel Quinto, Senguio
El Cuartel Quinto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Senguio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 263 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2456 m.
EuroLiga
Natjecanje je započelo kao Kup europskih prvaka u sezoni 1957/58. a prvog ga je osvojila momčad ASK Riga.
Obrazci natjecanja su se znali mijenjati, ali pravilo je bilo da se prvi dio odigra kup-sustavom, a onda bi momčadi koje su prošle taj izlučni dio bile igrale u skupini po dvokružnom liga sustavu. Prve dvije momčadi bi po završetku igrale jednu utakmicu završnice, koja se igrala na unaprijed određenom mjestu.
U početku je ovo natjecanje okupljalo prvake europskih država, a lanjskom pobjedniku je bilo omogućeno branjenje naslova iduće godine, tako da je jedna država mogla imati i dva predstavnika. Ta je mogućnost bila ukinuta nakon 1985.; baš u razdoblju kad je hrvatska košarka bila na vrhuncu i kad su hrvatski klubovi osvajali naslove europskih prvaka.
Uvođenjem Lige prvaka, pored državnih prvaka, omogućeno je sudjelovanje i inim klubovima iz europskih liga, čiji su klubovi u prijašnjim godinama izborili za svoju državu pravo za određen broj predstavnika u toj Ligi.
Najpoznatiji klubovi koji su vodili glavnu riječ tijekom povijesti ovog natjecanja su Real Madrid, Varese, Maccabi Tel-Aviv, Barcelona, Virtus (Kinder) Bologna, CSKA Moskva, a od hrvatskih Split, i Cibona dok je i Zadar bio sudionikom ovog natjecanja.
Klubovi - pobjednici i finalisti
Napomena: U zagradama su napisani nazivi pod kojima su se klubovi pojavljivali u finalima.
Hans Zimmer
Hans Florian Zimmer (Frankfurt na Majni, 12. 9. 1957.), njemački skladatelj i glazbeni producent.
Biografija
Glazbom za film Terminal Exposure (1987) Zimmer postiže svoj prvi samostalni i zapaženi uspjeh. Prekretnica ka njegovim novim značajnim postignućima na području filmske glazbe bile su partiture za filmove Kišni čovjek (Rain Man, 1988) i Vozeći gospođicu Daisy (Driving Miss Daisy, 1989). Njegovu glazbu karakterizira spretno kombiniranje elektroničkih zvukova sa zvukovnim mogućnostima tradicionalnoga simfonijskog orkestra. Do danas je skladao glazbu za više od stotinu filmova, od kojih su mnogi nagrađeni Oscarima: Kralj lavova (The Lion King, 1994), Grimizna plima (Crimson Tide, 1995), Gladijator (Gladiator, 2000), Posljednji samuraj (The Last Samurai, 2003), Vitez tame (The Dark Knight, 2008) i Početak (Inception, 2010). Dobitnik je i četiri Grammya, dva Zlatna globusa, nagrade Britanske akademije za filmsku i televizijsku umjetnost (BAFTA), nagrade Classical BRIT te nagrade Satelitte. 2010. dobio je svoju zvijezdu u holivudskoj Ulici slavnih (Hollywood Walk of Fame), a godinu dana kasnije i u Boulevard der Stars u Berlinu.
El Cinco (razvrstavanje)
El Cinco ima više značenja:
Kosmos-2238
Kosmos-2238 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 30. marta 1993. Raketa-nosač je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 3150 kilograma. Kosmos-2238 je bio vojni izviđački satelit za praćenje flote.
Los Torres (razvrstavanje)
Los Torres ima više značenja:
Transparentnost
Transparentnost (od lat. transparens „prozirnost“, trans „kroz“ i parere „se pokazati“) može značiti:
Pra Lentino, Bergamo
Pra Lentino je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 456 m.