cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Buenavista, San Miguel Chicahua
Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Chicahua.
San Antonio, Platón Sánchez
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Platón Sánchez.
Buenavista, San Miguel Chicahua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2395 m.
San Antonio, Platón Sánchez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
OOPSLA
OOPSLA (objektno orijentirano programiranje, sistemi, jezici i aplikacije; ) je godišnja konferencija asocijacije za računarsku mašineriju.
Ova konferencija pokriva teme u vezi objektno orijentiranog programiranja, računarskih sistema, programskih jezika i praktičnih primjena. Sama po sebi, OOPSLA nudi više-smijerne sjednice, sa obično visokim stepenom akademskog kredibiliteta, što je neuobičajeno za industrijske konferencije.
Steißlingen
Štajslingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Konstanc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.611 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8335077.
Fairview, Wyoming
Fervju je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Steißlingen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Konstanc Štajslingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Konstanc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 465 metara. Površina opštine iznosi 24,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.611 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 188 stanovnika/km².
Fairview, Wyoming
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 275, što je 2 (-0,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
The Omega Man
The Omega Man, na prostoru nekadašnje Jugoslavije ponekad prikazivan i pod naslovom Posljednji čovjek, je američki science fiction film snimljen 1971. godine u režiji Borisa Sagala. Predstavlja drugu po redu adaptaciju znamenitog romana Ja sam legenda Richarda Mathesona, odnosno remake italijanskog crno-bijelog filma L'ultimo uomo della Terra iz 1964. godine. Radnja je smještena u Los Angeles 1977. godine (tada u bliskoj budućnosti), nekoliko godina nakon što je sukob između Sovjeta i Kine eskalirao u biološki rat, prilikom koga je korišten mikroorganizam koji je prouzročio globalni pomor čovječanstva. Protagonist, koga tumači Charlton Heston, je pukovnik Neville, bivši američki vojni ljekar koji vjeruje da je, zahvaljujući eskperimentalnom serumu, posljednji, odnosno jedini čovjek na svijetu, ali koji se svake noći mora suportstavljati grupi preživjelih koju je zaraza pretvorila u vampirolike albino mutante, a koji jednog dana slučajno naiđe na crnu djevojku Lisu (čiji lik tumači Rosalind Cash) koja se doima kao da je, kao i on, preživjelo ljudsko biće.
Scenario filma je u značajnoj mjeri predstavljao odstupanje u odnosu na predložak, gdje su Nevilleovi antagonisti bili tradicionalni vampiri; scenaristica Joyce H. Corrington ih je pretvorila u albine inspirirana vlastitim studijem kemije i kasnije objašnjavala da je film zbog toga naučno utemeljeniji i uvjerljiviji u odnosu na Mathesonov predložak. Sam Matheson je izjavio da The Omega Man ima toliko malo veze sa njegovim romanom, da se uopće ne osjeća povrijeđenim. Scenario je također velikim dijelom bio inspiriran tada aktualnim događajima, a što se odnosi kako na sovjetsko-kineski sukob koji je 1969. godine dobio i manju oružanu komponentu, tako i na kontrakulturu, seksualnu revoluciju i rasprave o kontroli rađanja, ali najviše i na pitanje međurasnih odnosa u tadašnjim SAD. To se odnosilo na glavni ženski lik, koja je prikazana kao pripadnica tadašnje Black Power supkulture, kao i na scenu u kojoj se ljubi i vodi ljubav s bijelim protagonistom. Godinama kasnije je crna glumica i TV-voditeljica Whoopie Goldberg tvrdila da je to prva takva scena u jednom značajnijem hollywoodskom mainstrem filmu; kada je kod nje gostovao u talk-show emisiji, Heston ju je rekonstruirao iznenada je poljubivši. Sam Heston je u svojoj biografiji ustvrdio kako je Cash prilikom snimanja tih scena filma bila nervozna i rekla da joj je "sablasno ševiti se sa Mojsijem", asocirajući na njegovu znamenitu ulogu u biblijskom spektaklu Deset zapovijedi.
Sam Heston je pokušao producente nagovoriti da kao režisera angažiraju Orsona Wellesa, ali u tome nije uspio. Studio Warner Bros. je, suočen sa financijskom krizom koja je tih godina mučila Hollywood, nastojao maksimalno sniziti troškove, te je, umjesto da se opustošeni Los Angeles rekonstruira u studiju, film sniman na autentičnim lokacijama u poslovnom središtu grada, i to nedjeljom ujutro kada u njemu nije bilo ljudi. Završna scena filma, koje originalno nije bila u scenariju, je napravljena na Hestonov prijedlog koji je htio da njegov protagonist skonča na način sličan onome na koji je skončao protagonist filma Khartoum, koga je bio tumačio nekoliko godina ranije.
The Omega Man je nakon premijere podijelio kritičare, iako većina drži da je bio bolji od italijanskog prethodnika. Među poklonicima žanra je, pak, tokom godina stekao svojevrsni kult status, a to se odnosi i na poklonike Hestona, koji The Omega Man drže drugim dijelom svojevrsne trilogije u kojoj Heston tumači protagoniste distopijskih SF-filmova (uz Planetu majmuna iz 1968. i Zeleni sojlent iz 1973. godine).
Kada je godine 2007. u produkciji Warner Bros. snimljena treća ekranizacija romana pod naslovom Ja sam legenda i Willom Smithom u glavnoj ulozi, studio The Asylum je na brzinu stvorio direct-to-video mockbuster verziju pod naslovom I Am Omega koji također predstavlja "neslužbenu" ekranizaciju Matehsonovog predloška, ali se svojom radnjom i atmosferom daleko više oslanja na The Omega Man.
Kosmos-285
Kosmos-285 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-285 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 3. juna 1969. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 325 kilograma. Kosmos-285 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
Re
Re se može odnositi na:
Sjeverovac
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 46 stanovnika te 22 obiteljskih kućanstava.
Pioppello, Rovigo
Pioppello je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Razgovor
thumb|240px|right|[[Arnold Lahovski: Razgovor]]
Razgovor označava izmjenu riječi i uz njih vezanih pojmova, odnosno, u najširem smislu, komunikaciju između dvoje ili više ljudi. U užem smislu se pod time podrazumijeva isključivo verbalna komunikacija, pa se tada koristi razgovor . Za razgovore koji su više formalne prirode, odnosno imaju ograničenu ili unaprijed određenu temu koristi se izraz rasprava.
Za razgovore koji se vode pisanim putem se koristi izraz korespodencija. Za razgovor preko Interneta u stvarnom vremenu se koristi izraz chat.
Perebi
thumb|right|Falana se nalazi zapadno od planine Ose, iznad [[Pelazgiotida|Pelazgiotide.]] Perebi (Περραιβοί ili Περαιβοί) bili su starogrčko pleme koje je nastanjivalo oblast uz severne rubove Tesalije i kontrolisalo prolaze ka Makedoniji. Na severu su se graničili s Makedonijom, na zapadu im je granica bila Pindsko gorje, na jugu reka Penej, a na istoku Penej i planina Osa. Premda je to područje bilo pretežno planinsko i stoga retko naseljeno, njihovi najveći gradovi ― Olooson i Falana ― nalazili su se u plodnim dolinama. Nijedan od ta dva grada ipak nije igrao nikakvu značajniju istoriju u antičkoj historiji. Perebi, koje su još u drevno doba tesalski osvajači potisnuli prema severu, zauzimali su položaj sličan perijecima.
U drevno doba Perebi su, prema Homeru, živeli blizu tesalske Dodone i reke Titarosija. Učestvovali su u trojanskom ratu, a borili su se i u bici kod Termopila. Glavni grad im je bio Falana, a najznačajniji grad, tj. polis, bio je Oloosson. Tokom najvećeg dela historije nalazili su se pod dominacijom i kontrolom Tesalije, premda su imali dva glasa u Delfijskoj amfiktioniji i uživali određeni stupanj autonomije kad god bi tesalski savez (koinon) oslabio. Filip II Makedonski oslobodio je Ferebejce tesalske vlasti i podvrgao ih vrhovnoj makedonskoj vlasti, pod kojom su ostali sve do rimskog osvajanja 196. pne. Herodot ih navodi među borcima u sastavu velike Kserksove vojske.
Na jednom novčiću iz oblasti Perebâ prikazan je na jednoj strani čovek kako kroti bika, dok se na drugoj strani nalazi predstava konja.
Montevarchi, Arezzo
Montevarchi je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18682 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 147 m.
Al Ja‘tiz, Hajjah
Al Ja‘tiz je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 494 m.
Merrimack County, New Hampshire
je okrug u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 146.445, što je 10.22 (7,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Paraíso, Ciudad Fernández
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Fernández.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 218 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1100 m.
Kosmos-286
Kosmos-286 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Guadalupe, Parácuaro
Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Parácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 539 m.
Kosmos-286
Kosmos-286 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 15. juna 1969. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4730 kilograma. Kosmos-286 je bio osmatrački satelit.
El Conejo, Altamira
El Conejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Altamira.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Abidjan
Iako je de jure Yamoussoukro glavni grad države, Abidžan je po mnogo čemu de facto i dalje neslužbena prijestolnica, jer se u njemu i nadalje nalazi parlament, Vrhovni sud, brojna ministarstva i ambasade, koji se još uvijek nisu preselili u Yamoussoukro.
Geografske karakteristike
Centar Abidžana leži na poluotoku Plato (Le Plateau) u velikoj Laguni Ebrie udaljenoj oko 10 km od Gvinejskog zaljeva, od kojeg ga razvaja pješčana sprud Vridi. Grad se sa predgrađima raširio 30 km duž lagune, a od Atlanske obale preko otoka u laguni do unutrašnjosti u dužini od 35 km. Poslovni centar grada nalazi se u distriktu Plateau na kopnu, a industrijska zona na jugu na otoku Petit-Bassam, koja se produžava do lučkih dokova, skladišta i tankova za naftu uz Kanal Vridi na Atlantiku.
Abidžan se nalazi na jugoistoku zemlje, udaljen 170 km od granice s Ganom i oko 246 km jugoistočno od glavnog grada Yamoussoukra.
Grad je administrativno podjeljen na slijedeće distrikte (okruge); Plateau, Cocody (mjesto Nacionalnog univerziteta Côte d'Ivoire), Treichville, Adjame, Koumassi i Marcory.
Historija
Kanal Vridi dug 2,8 km, prokopan je od lagune do mora 1950., i to je bio pravi poticaj rastu luke, koja je ubrzo postala najveća u tom dijelu Afrike. Istovremeno rastao je i grad koji je postao financijsko središte frankofonskih zemalja Zapadne Afrike. Prvi od dvaju mostova za otok Petit-Bassam sagrađen je 1958., to je omogućilo daljnje proširenje luke i grada.
Abidžan je zadržao status glavnog grada i nakon stjecanja nezavisnosti zemlje 1960., sve do 1983. kad je odlučeno da se prijestolnica seli u Yamoussoukro, udaljen 274 km, sjeverozapadno. Ali se selidba državne administracije odvijala tako usporeno, da je Abidžan i nadalje ostao stvarni glavni grad zemlje. thumb|right|300px| Centar grada
Znamenitosti
thumb|left|240px| Zgrada državnog parlamenta Abidžan je grad širokih avenija sa drvoredima, i brojnih trgova sa zelenim parkovima, najveća znamenitost tog novog grada je veliki moderni Hôtel Ivoire, u kom je najveća atrakcija klizalište (jedino u Zapadnoj Africi) uz ostale klasične sadržaje koje imaju veliki hoteli; kuglanu, kino, casino. Pažnju posjetioca privlači modernistički projektirana katedrala sv. Pavla talijanskog arhitekta Alda Spirita. Sjeverno od grada prostire se nacionalni park Banco, veličanstvena tropska kišna šuma.
Privreda, transport i školstvo
Abidžan je najveća luka u tom dijelu Afrike, iz koje se izvozi kava, kakao, drvo, banane, ananas i mangan. On je i najveći industrijski centar u zemlji sa razvijenom prehrambenom, drvnom, tekstilnom, građevinskom, kemijskom i automobilskom industrijom. U neposrednoj blizini grada, u podmorju je pronađena nafta koja se prerađuje u velikoj rafineriji nafte - Société Ivoirienne de Raffinage u predgrađu - Port-Bouët.
Grad je sjedište brojnih regionalnih ureda Ujedinjenih naroda; UNICEFa, UNDP-a, WHO-a, FAO-a, UNOPS-a, UNFPA i međunarodnih organizacija Frankofonija (OIF), Međunarodnog monetarnog fonda i donedavno Afričke banke za razvoj.
Stanovništvo
Još 1948. Abidžan je imao samo 50 000 stanovnika, a već 1975. dosegao je 1 000 000, tih godina stanovništvo grada raslo je po stopi od 10 do 12% na godinu, a dupliciralo se svakih 6 - 7 godina. Taj rast zaustavile su ekonomske krize 1980-ih i 1990-ih, tako da je posljednjih 20 godina, rast stanovništva pao na 3-6%.
Francuska vojna baza Port-Bouët
U predgrađu Port-Bouët (pored aerodroma) nalazi se francuska vojna baza, na osnovu ugovora o obrani kojeg su sklopile dvije zemlje 24. aprila 1961. To je jedna od 6 francuskih afričkih baza, pored onih u Dakru, Librevilleu, Bouaru, N'Djameni i Djiboutiju u kojoj stalno boravi oko 1 000 vojnika.
Stalna Francuska vojna prisutnost, bila je ključni faktor u političkom životu zemlje od stjecanja nezavisnosti do danas.
Gradovi prijatelji
Abidjan ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima;
Sport
thumb|right|300px| Stadion Félix Houphouët-Boigny, popularno zvan le Félicia Nogomet je najpopularniji sport u gradu, a klub ASEC Mimosas najpoznatiji, u njemu su ponikli slijedeći igrači: Iz Abidžana je i poznati nogometaš Didier Drogba koji je rođen u gradu.
Kalmar (grofovija)
Grofovija Kalmar (švedski: Kalmar län) je jedna od 21 grofovije na koji je Švedska administrativno podjeljena, koja leži na jugoistoku zemlje.
Ossi Oswalda
Ossi Oswalda (rođena kao Oswalda Stäglich, 2. februar 1899 – 1. januar 1948 ), bila je njemačka glumica, koja je zahvaljujući uspješnim nastupima u nijemim filmovima stekla nadimak "njemačka Mary Pickford".
Kalmar (grofovija)
Geografske karakteristike
Grofovija Kalmar ima dva različita dijela, kopneni, koji se prostire po istočnom dijelu tradicionalne pokrajine Småland i otočni koji leži na otoku i pokrajini Öland, koji je razdvojen dugačkim i uskim Kalmarskim tjesnacem.
Ossi Oswalda
Prije glumačke karijere se školovala za balerinu, a potom je plesala u teatru. Tamo ju je zapazio Hanns Kräly i preporučio svom prijatelju Ernstu Lubitschu. On ju je angažirao u nekoliko filmova koji su iskoristili njen komičarski talent kako bi izgradili imidž svojeglave i buntovne djevojke. Oswalda je 1921. svoj uspjeh nastojala iskoristiti i kao producentica. Iako je 1925. dobila prestižni ugovor sa studijem UFA, nije se uspjela prilagoditi zvučnoj tehnologiji. Za vrijeme Drugog svjetskog rata je sudjelovala u izradi filmova u okupiranoj Čehoslovačkoj. Tamo je ostala i nakon rata, gdje je nekoliko godina kasnije umrla u krajnjem siromaštvu.
Kalmar (grofovija)
Geografske karakteristike
Kalmar graniči sa grofovijama Kronoberg, Jönköping, Blekinge i Östergötland a na istoku sa Baltičkim morem.
Ossi Oswalda
nijemi
* također producentica
Kalmar (grofovija)
Geografske karakteristike
Kalmar ima površinu od 11,219 km² u kojoj živi 233,536 stanovnika.
Valoviti teren grofovije pokriven je najvećim dijelom šumama, a na zapadu ima i močvara. Za razliku od tog kraj uz obalu, ima plodne oranice i velike pašnjake na kojima se uzgajaju ovce i muzne krave.
Privreda
Pored Kalmara, koji je administrativni centar grofovije, veći urbani centri na kopnu su Västervik, Oskarshamn, Nybro, Hultsfred i Vimmerby, i Borgholm na otoku Öland.
Autotrasportatori, Modena
Autotrasportatori je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Redipuglia
Redipuglia ima više značenja:
Autotrasportatori, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Hideki Tōjō
Hideki Tōjō (jap. 東條 英機, 東条 英機; Tokio, 30. prosinca 1884. – Tokio, 23. prosinca 1948.) je bio japanski general i političar koji je služio kao premijer Japana u periodu od 1941. do 1944.
Tōjō je rođen 30. prosinca 1884. u Tokiu kao sin generala. Na vojnu akademiju krenuo je 1905., a završio je 1915. Za vrijeme 1920-ih bio je zapovijednik vojnog odjela zaduženog za mobilizaciju i pripremu vojnika u slučaju rata.
Za vrijeme 1930-ih, Tōjō je postao član tzv. Kontrolne grupe koja je bila zadužena za modernizaciju vojske. Godine 1935. poslan je u Mandžukuo, marionetsku državu pod Japanskom vlašću koja se nalazila u kineskoj regiji Mandžurija. On je kasnije postao zapovijednik Kvantung vojske, glavne japanske vojske u regiji.
Tōjō je dobio reputaciju efikasnog, odlučnog i agresivnog vođe. Njegove teške disciplinarne taktike dale su mu nadimak Žilet. U Tokio je ponovno pozvan 1938. kako bi bio doministar rata. Kako je bio velika potpora ofenzivne taktike u drugom Sino-japanskom ratu (gdje se borio na strani Mandžurije), unaprijeđen je u ministra rata 1940. Tōjō je bio uvjeren da će Treći Reich pobijediti u Europi i 1940. podržava potpisivanje Trojnog pakta. Od tog dana te 3 zemlje (i njihovi podržavatelji) su poznati kao Sile Osovine. Tōjō je za proširenje Japanske moći kao iduću metu izabrao sjevernu Indokinu (današnji Laos i Vijetnam).
Kako su tenzije između Japana i SAD-a 1941. rasle, Tōjō se protivio se bilo kakvim kompromisima koji bi umanjili Japansku moć. Do jeseni 1941. bilo je izgledno da je ulazak Japana u Drugi svjetski rat neizbježan. Tōjō je postavljen za premijera u listopadu. Iste te godine naredio je iznenadni napad na američke baze na Havajima. U prosincu 1941. Tōjōva vlada odlučila je objaviti rat SAD-u i napasti američku vojnu luku Pearl Harbor na Havajima.
Iako Tōjō nikad nije postao diktator kao Adolf Hitler ili Benito Mussolini, dobivao je sve više i više moći kako je rat napredovao. Zadržeći svoju poziciju kao ministar rata, od 1943. vodi i Ministarstvo naoružanja, a 1944. preuzima poziciju vrhovnog zapovijednika vojske.
Godine 1944., kontinuirane savezničke pobjede na Pacifiku umanjile su Tōjōvu moć. Amerikanci su osvojili japanski otok Saipan i tako izložili Japan američkoj paljbi. Tōjō je dao otkaz na mjestu premijera u srpnju 1944. i ostao je u mirovni do kraja rata. Kada je u rujnu 1945. saznao da će biti uhićen kao ratni zločinac, neuspješno je pokušao samoubojstvo. Osuđen na Tokijskom procesu zbog ratnih zločina, sud mu je odredio smrt vješanjem u prosincu 1948.
Cuinio, Cutzamala de Pinzón
Cuinio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cutzamala de Pinzón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 266 m.
Pittulongu, Olbia-Tempio
Pittulongu je naselje u Italiji u provinciji Olbia-Tempio, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 683 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Argentina, Acapetahua
Argentina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acapetahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Magistar
Magistar,
Usp. magistratura, magistra.
Tajvan (otok)
Tajvan (kin. 台灣 [Táiwān]; ranije Formoza, od port. (Ilha) Formosa — "lijepi otok") je pacifički otok u istočnoj Aziji. Najveće naselje na otoku je Taipei. Administrativno, otok predstavlja jedinu kinesku pokrajinu koja nije pod suverenitetom Narodne Republike Kine, odnosno predstavlja većinu teritorija pod kontrolom Republike Kine. Sam termin "Tajvan" koristi kao sinonim za Republiku Kinu.
Od kontinentalne Kine, ovaj pacifički otok udaljen je oko 180 kilometara. Između njih je Tajvanski prolaz. Tajvan je dug 394, a širok 144 kilometra, uz ukupnu duljinu obale od 1,566.3 kilometra. Na jugu, Luzonski prolaz odvaja Tajvan od Filipina. Sjeveroistočno od otoka nalazi se japanski arhipelag Ryūkyū. Istočno kinesko more zapljuskuje sjeverne obale Tajvana i odvaja ga od Japana i Južne Koreje.
Ukupna površina otoka iznosi 35,980 km². Najviši vrh je Yu Shan, visok 3,952 metra, dok je još pet vrhova iznad 3,500 metara.
Prema procjenama za 2018. godinu, na otoku živi oko 23,000,000 stanovnika.
Magisterij
Magisterij,
Usp. magistratura.
DDR2 (gen)
__NOTC__
DDR2, ili CD167b (klaster diferencijacije 167b), je ljudski gen, koji je član broj 2 familije receptora diskoidinskog domena.
Receptorske kinezinske kinaze (RTK) igraju ključnu ulogu u komunikaciji ćelija sa njihovim mikro okruženjem. Ti molekuli su vezani za regulaciju ćelijskog rasta, diferencijacije i metabolizma. U više slučajeva biohemijski mehanizam kojim RTK sprovodi signal kroz membranu je pokazan da se sastoji od ligand indukovane oligomerizacije receptora, i naknadne intracelularna fosforilacije. Ova autofosforilacija dovodi do naknadne fosforilacije citosolnih proteina, kao i do asocijacije sa drugim molekulima koji su vezani za pleiotropske efekte transdukcije signala. RTK proteini imaju trojnu strukturu koja se sastoji od ekstracelularnog, transmembranskog, i citoplazmatičnog regiona. Ovaj gen kodira pripadnika nove RTK podklase sa različitim ekstracelularnim regionom koji okružuje domen sličan faktoru VIII. Alternativno splajsovanje ovog gena na 5' UTR dovodi do nekoliko transkriptnih varijanti.
Interakcije
Demonstrirano je da DDR2 ima protein-protein interakciju sa SHC1 i fosforiliše Shp2. DDR2 takođe interaguje sa integrinom α1β1 i α2β1 i pospešuje njihovu adheziju sa kolagenom.
Lista država po površini
Ovo je popis država svijeta po površini. Površina je dana u četvornim kilometrima.
Vidi i popise država po: abecedi
Popis država po površini (teritoriji navedeni uz matičnu državu)
Vanjski teritoriji prikazani su zajedno s matičnom državom; navedena je i ukupna površina, ali popis je složen prema površini bez vanjskih teritorija.
Senjska Draga
Senjska Draga je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Senja, Ličko-senjska županija.
Izraelćani
Izraelćani mogu biti:
Lista država po površini
Napomena
Popisanih 195 država uključuje 193 države članice Ujedinjenih naroda, kao i Tajvan i Vatikan.
Senjska Draga
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 100 stanovnika te 34 obiteljskih kućanstava.
Zadušnice
minijatura|Задушнице. Ратне године 1914-1918 Zadušnice, praznik u pravoslavnoj crkvi koji je posvećen mrtvima (upokojenima). Praznuje se uvijek u subotu jer je u bogosluženjima po crkvenom pravilu subota dan za pomen svim mučenicima i upokojenima pa se stoga i u bogoslužbenim pjesmama vjernici molitveno obraćaju za spasenje svojih upokojenih.
Minami-Alpe, Jamanashi
Minami-Alpe (南アルプス市) je japanski grad smješten u prefekturi Yamanashi.
Na dan 1. aprila 2011. mu je stanovništvo bilo procijenjeno na 72.854, odnosno 24.470 domaćinstava sa gustoćom stanovnika od 275,90 /km². Ukupna površina grada iznosi 264,06 km².
Zadušnice
U crkvenoj godini, koja počinje 1. X., određeni su zaupokojeni dani četiri puta godišnje i to: zadušnice u prvoj polovini mjeseca listopada / oktobra (11. X. po novom, 28. IX po starom kalendaru), u narodu poznate kao Miholjske zadušnice zato što bivaju o Miholjdanu (Sv. Kirijak Otšelnik). Druge zadušnice uvijek se služe u prvu subotu mjeseca studenog / novembra i u narodu su poznate kao Mitrovske zadušnice. Te zadušnice uvijek su u subotu prije praznika Sv. velikomučenika Dimitrija. Treće zadušnice su pokretne i vezane su uz pripremu za početak uskršnjeg posta. One su u posnom triodu uoči Nedjelje mesopusne. I četvrte zadušnice uvijek su u subotu uoči praznika Silaska Sv. Duha na apostole (Duhovi).
Lista država po površini
Napomena
Postoji i popis vanjskih teritorija, koji sadrži 70 vanjskih teritorija.
Minami-Alpe, Jamanashi
U njemu je smješten hram Hozen-ji.
Zadušnice
Različiti su običaji u narodu povodom zadušnih praznika. U svoj vaseljeni u te se dane moli na svetoj liturgija, na parastosima, prekađivanjem grobova i pomenima za spasenje svih onih koji usnuše s nadom na "vaskrsenje" i život vječni.
Izvor:
Lista država po površini
Popis država po površini (teritoriji navedeni zasebno)
Ovaj popis uključuje i svijet, oceane i neka mora (brojevi 1,2,3,4,5,7), Antarktik (br. 8), otočje Spratly (koje svojata nekoliko zemalja; br. 256), te 259 država i vanjskih teritorija navedenih gore.
Izvor
CIA, 1.8. 2003.
Kosmos-287
Kosmos-287 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Redona
Redona ima više značenja:
Kosmos-287
Kosmos-287 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 24. juna 1969. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4730 kilograma. Kosmos-287 je bio osmatrački satelit.
Milena Dragišić
Svoje novinarsko pero nadopunjuje i fotografijom. Početkom decembra 2004. godine u Novinarskom domu u Zagrebu upriličila je veliku izložbu svojih fotografija snimljenih na OI u Atini (kasnije prenesenu u Bizovačke toplice). Izložba je bila podijeljena na četiri područja: dresuru, preponaštvo, eventing (svestranu upotrebljivost konja) i ljubav.
Izvor: Gorana Korać: "Već u djetinjstvu sam uz osječki hipodrom uživala u plemenitim konjima!", "Osječki dom", VI, 663, 15 - Osijek, 1-2. II. 2005.
Corbu, Glodeanu-Siliștea
Corbu je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Glodeanu-Siliștea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Závada (Veľký Krtíš)
Závada je naseljeno mjesto u okrugu Veljki Krtiš, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 517 stanovnika.
Regoledo
Regoledo ima više značenja:
Solarolo Paganino, Cremona
Solarolo Paganino je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Magistratura
Magistratura,
Usp. magisterij, magistra.
Koliganek, Alaska
Koliganek je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 209, što je 27 (14,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sternenfels
Šternenfels je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 28 opštinskih središta okruga Enckrajs. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.822 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8236061.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Enckrajs Šternenfels se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Enckrajs. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 397 metara. Površina opštine iznosi 17,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.822 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 163 stanovnika/km².
Kosmos-288
Kosmos-288 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-288 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 27. juna 1969. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4730 kilograma. Kosmos-288 je bio osmatrački satelit.
Mădulari, Mădulari-Beica
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 545 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 305 m.
Williamson, Iowa
Vilijamson je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 152 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 152 stanovnika, što je 11 (6,7%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hōzen-ji
Hram Hōzen (法善寺) je budistički hram u Japanu, smješten na području današnjeg grada Minami-Alps u Yamanashi. Osnovan je 806. a u njemu se prakticira šingonski budizam.
Eksterni linkovi
35.6033°N, 138.48474°W
San Martino, Macerata
San Martino je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 335 m.
Corgnolo, Udine
Corgnolo je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 249 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Chulum Chico, Tila
Chulum Chico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1377 m.
Kečua (jezik)
Kečua ili quechua, ili kičua ili quichua (Runa simi), je jezik domorodaca Južne Amerike.
Četnička ofanziva u istočnoj Bosni 1944.
'''Ofanziva Jugoslovenske vojska u otadžbini u istočnoj Bosni decembra 1944. godine''' usledila je nakon poraza u Srbiji i povlačenja sa Nemcima u Bosnu.
La Colmena, Tequila
La Colmena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tequila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1242 m.
Četnička ofanziva u istočnoj Bosni 1944.
Sa prostora između Rogatice i Sokolca snage JVuO su krenule 8. decembra u napad na delove 27. divizije NOVJ, sa namerom da se probiju ka Zvorniku. I pored velike brojčane nadmoći, četnici nisu uspeli u svojoj nameri. 27. istočnobosanska divizija NOVJ je 19. decembra razbila nemačke zaštitnice južno od Zvornika, a zatim 22. decembra nanela ozbiljan udarac desnoj koloni JVuO, sprečivši njihovo povezivanje sa Nemcima i odbacivši ih od Drine.
Kečua (jezik)
Predstavljao je službeni jezik Inka. Danas njime govori oko 9,6 miliona ljudi na prostoru južne Kolumbije, Ekvadora, Perua, Bolivije, sjeverozapadne Argentine i sjevernog Čilea.
Minstrel show
alt=Četveročlani bend s blackface šminkom svira daire, violinu, bendžo i udaraljke.|thumb|300px|right|Detalj s omota The Celebrated Negro Melodies, as Sung by the Virginia Minstrels, 1843
Četnička ofanziva u istočnoj Bosni 1944.
Obzirom na nepovoljan razvoj operacije, Draža Mihailović je preusmerio svoj napad prema Tuzli, koja je predstavljala centar slobodne teritorije. Tokom četiri dana dramatičnih borbi u neposrednom okruženju Tuzle, 24-28. decembra, 27. i 38. divizija NOVJ uspele su da odbrane grad.
Nakakoma (distrikt u Yamanashiju)
Nakakoma (中巨摩郡) je distrikt u japanskoj prefekturi Yamanashi, Japan.
Četnička ofanziva u istočnoj Bosni 1944.
Mihailovićeva ofanziva izvedena je kao pomoćni udar u okviru napora Armijske grupe "E" da se probije na Sremski front i ratište severno od Drave. Takođe je pomogla da Armijska grupa E uspostavi poprečnu vezu između Sarajeva i fronta u donjem toku Drine:
Nakakoma (distrikt u Yamanashiju)
Godine 2006. mu je stanovništvo bilo procijenjeno na 16.273. Ukupna površina iznosi 9,15 km².
Četnička ofanziva u istočnoj Bosni 1944.
Mihailovićeva ofanziva je izvedena prema željama nemačke Komande Jugoistoka, uz njihovu saglasnost i pomoć u municiji i zbrinjavanju ranjenika. Pored četnika, nemački proboj osiguravale su i ustaše:
Nakakoma (distrikt u Yamanashiju)
Na njegovom području postoji samo jedno gradsko naselje - Shōwa.
Minstrel show
Minstrel show (fonetski: Minstrel šou) ili minstrelsy je naziv za kazališne predstave koje su predstavljale oblik popularne zabave u SAD u 19. i početkom 20. vijeka, a čiji su protagonisti bili karikirani i stereotipni crni likovi. Predstave su se sastojale od komičnih skečeva, varijetetskih točki, plesnih i muzičkih točaka. a izvođači - ispočetka isključivo bijeli, a nakon građanskog rata i crni - su nastupali s karakterističnom crnom šminkom poznatom kao blackface (crno lice). S vremenom se uvriježio stav da minstrel showovi sa svojom ikonografijom i stereotipovima podstiču rasizam i druge oblike diskriminacije prema crncima, pa su već do sredine 20. vijeka gotovo potpuno nestali iz javnog života. S druge strane im se priznaje da su bitno uticali na kasnije oblike popularne kulture kao što su stand up komedija, country i afroameričku muziku.
Četnička ofanziva u istočnoj Bosni 1944.
Slom Mihailovićeve ofanzive doveo je do demoralizacije i osipanja. Srpski udarni korpus odmarširao je Nemcima u Sarajevo, da bi bio transportovan vozovima u Sloveniju, a ostale snage su nastavile put preko Ozrena ka Modriči, gde su se uključile u nemački sistem odbrane saobraćajnice Sarajevo – Bosanski Brod.
Četničke snage
U drugoj polovini novembra 1944. počela je koncentracija formacija JVuO iz Srbije u gornjem Podrinju (na prostoriji Goražde, Čajniče, Foča, Kalinovik, severne padine planine Jahorine). Oko 18. novembra su u Goražde stigle jedinice Šumadijske grupe korpusa (1. i 2. šumadijski i Požeški korpus i 1. kragujevačka i Jurišna prateća brigada); 25. novembra - Grupa korpusa Gorske garde (Oplenački, Kosmajski, Crnogorski i Zlatiborski korpus i 1, 2. i 3. brigada); a krajem tog meseca Rasinsko-toplička, Južnomoravska i Mlavsko-smederevska grupa korpusa. Prvih dana decembra stigli su Srpski udarni korpus (1. i 2. udarna i 3. divizija graničara), Javorski, Avalski, Cerski i 1. kosovski korpus i Posavsko-kolubarska grupa korpusa. Osim njih, na to područje prikupljene su i jedinice 2. jurišnog, 1. i 2. mileševskog, Drinskog, Romanijskog, Trebinjskog, Nevesinjskog, Zeničkog i Durmitorskog četničkog korpusa.
Nakakoma (distrikt u Yamanashiju)
2003. su njegovi dijelovi izdvojeni kako bi se formirao novi grad Minami-Alps, a 2004. izdvojeni kako bi se formirao grad Kai. Godine 2006. je odatle izdvojeno područje od koga se formirao grad Chūō.
Kečua (jezik)
To je rasprostranjeniji domorodački jezik Novog svijeta. Prvu slovnicu kečuanskog jezika sastavio je dominikanac Domingo de Santo Tomás.
Rockingham County, New Hampshire
je okrug u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 295.223, što je 17.864 (6,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Četnička ofanziva u istočnoj Bosni 1944.
Četničke snage
O brojnoj jačini te četničke grupacije postoje različiti podaci. Jevđević je u pregovorima sa Nemcima naveo broj od 40.000 ljudi. Komanda Armijske grupe "E" javila je komandantu Jugoistoka, 11. novembra da se Trifunović (Miroslav, četnički komandant Srbije) kreće sa 10.000 četnika Račića i Keserovića od Prijepolja ka Foči. Istog dana ona je zabeležila u svoj ratni dnevnik da Trifunović ima 18.000 četnika. S obzirom na priključivanje drugih grupacija iz Sandžaka i istočne Bosne, može se zaključiti da se u području južno od linije Sarajevo - Višegrad koncentrisalo oko 30.000 četnika.
Cela grupacija podeljena je na dve grupe: južna, slabija, vršila je pritisak na delove 29. divizije NOVJ u okolini Kalinovika. Drugom, jačom, komandovao je Mihailović lično, i ona je izvršila tronedeljni napad na snage NOVJ u istočnoj Bosni. Ova grupa koja učestvovala u napadu prema Zvorniku i Tuzli, brojala je oko 20.000 boraca. To je bila jedna od najvećih koncentracija JVuO u toku rata.
Partizanske snage
Prema JVuO su se u okolini komunikacije nalazili delovi 27. istočnobosanske divizije NOVJ. Delovi ove divizije su, nakon borbi za Rogaticu 22. oktobra - 5. novembra i ometanja prodora grupe "Šojerlen" iz Višegrada u Sarajevo 14-22. novembra, bili raspoređeni sa ciljem vršenja napada na nemačke transporte na komunikaciji. U više navrata izvela je uspešne napade na nemačke transporte, a najuspešniji je bio zaseda na Sjemeću 27. novembra.
Ova divizija brojala je u tom periodu nešto ispod 2.000 boraca. Bila je to laka partizanska formacija, dobro naoružana automatskim oružjem, ali sa malim brojem teškog oružja. U poslednjoj fazi operacije JVuO, tokom odbrane Tuzle 24-27, decembra, protiv JVuO je upotrebljena je i 38. istočnobosanska divizija, slične formacije i jačine.
Kontekst operacije
mini|Četnički zbor u [[Osječanima, oktobra 1944. Sede s leva na desno: Stevan Moljević, Živorad Božić, Nik Lalić, Mustafa Mulalić, Draža Mihailović. Mekdauelov govor prevodi poručnik Rajačić. Stoji iza Draže, pored Mekdauela, major Manojlo Pejić. Sedi desno, viri, potpukovnik Cvijetin Todić, komandant Ozrenskog korpusa. Sedi za stolom pop Savo Božić.]] Tokom novembra, i decembra 1944, te januara 1945. odvijalo se probijanje Armijske grupe "E" iz Srbije i Crne Gore. Pošto nisu ovladali putevima Podgorica - Trebinje - Mostar i Valjevo - Zvornik - Tuzla - Doboj, glavnu saobraćajnica za ovu svrhu predstavljala je trasa Prijepolje - Višegrad - Rogatica - Sarajevo (takozvani "crni put" ). Ovom komunikacijom odvijao se živ saobraćaj pod zaštitom nemačkih zaštitnica s obe strane puta, a 27. istočnobosanska divizija NOVJ dobila je zadatak da ovo kretanje ometa i prekida.
Korpusna grupa "Miler", od novembra potčinjena komandi 34. armijskog korpusa, sa Kraljevačkog mostobrana tokom decembra 1944. izvlačila se iz doline Zapadne Morave, pod pritiskom 14. korpusa NOVJ, glavnim pravcem Užice - Ljubovija - Zvornik - Bijeljina - Brčko. Njeno izvlačenje sprečavale su 28. i 38. divizija NOVJ između Brčkog i Zvornika, a nakon 15. decembra počelo je prebacivanje preko Drine 17. i 45. divizije NOVJ.
Da bi olakšala ovo izvlačenje korpusa "Miler", Armijska grupa "E" uputila je 11. poljsku vazduhoplovnu diviziju krajem novembra u napad pravcem Sokolac - Vlasenica - Zvornik, radi bočne podrške i učvršćivanja fronta na Drini.
Počev od 7. novembra 1944, nakon forsiranja Dunava kod Apatina i Batine, u Baranji se razvijao napad Trećeg ukrajinskog fronta Crvene armije, što je u tom trenutku bila najozbiljnije ugrožavanje nemačkih položaja. Zbog toga je Armijskoj grupi "E" naređeno što hitnije pomeranje trupa na sever. U sklopu pomeranja snaga, 11. poljska vazduhoplovna divizija morala je da napusti nameru posedanja i otvaranja puta Sokolac - Vlasenica - Zvornik.
8. decembra, nakon pregovora sa Nemcima, tim pravcem nastupila je glavnina JVuO. Armijska grupa "E" pokušala je da im obezbedi prihvat i vezu ostavljanjem jedne zaštitnice južno od Zvornika.
Namere napadača
Počev od kraja oktobra 1944. u opticaju je bilo više koncepcija o daljem postupanju JVuO. Pavle Đurišić zastupao je ideju o koncentrisanju svih snaga u Crnoj Gori i povezivanju sa saveznicima u Grčkoj ili eventualno Albaniji, u slučaju iskrcavanja. Postojala je takođe ideja o koncentrisanju u Hercegovini i južnoj Dalmaciji, gde bi se dočekali saveznici. Ljotić je preko svojih predstavnika zastupao koncentrisanje svih nacionalnih snaga u Sloveniji. Nemcima prve dve zamisli nisu odgovarale. Oni su nastojali da usmere snage JVuO tamo gde će im biti najkorisnije u sprečavanju snaga NOVJ da pristupe njihovim vitalnim komunikacijama.
Na pregovorima sa Jevđevićem, Nemci su uspeli da usmere snage JVuO iz jugozapadne Srbije u pravcu Sarajeva, u smeru kretanja vlastitih snaga.
Nakon prebacivanja u istočnu Bosnu, u više navrata vođeni su pregovori o snabdevanju JVuO i o njihovom daljem angažovanju. Najistaknutiji predstavnik JVuO na ovim pregovorima bio je pukovnik Borota, komandant Romanijskog korpusa JVuO Na ovim pregovorima konačno je postignut dogovor o nastupanju u pravcu Zvornika, koji je Nemcima odgovarao. O ovome je štab Armijske grupe "E" 10. decembra obavestio potčinjene komande.
Rukovodstvo JVuO našlo je svoj interes u ovom pravcu u tome što je moralo da obezbedi mesto za prezimljavanje i obezbeđivanje ishrane jedinica (oblast istočno od Sarajeva bila je opustošena), i što bi time osvojilo pogodne položaje za eventualni povratak u Srbiju.
Prva faza operacije (8-12. decembar)
Snage JVuO razvile su se u napad sa koncentracijske prostorije između garnizona Sokolac i Rogatica, koje je držao Prvi ustaški zdrug (tzv. Crna legija), pod zaštitom nemačkih zaštitnica oko puta. Leva napadna grupa, sporedna, koju je sačinjavao Srpski udarni korpus, nastupila je kroz oblast sela Ozerkovića i stupila u borbu još pre prelaska puta Rogatica - Sarajevo sa Drugim bataljonom 20. romanijske brigade NOVJ, koji je ugrožavao saobraćajnicu s juga.
Glavna, desna napadna grupa, razvila se u tri kolone do same Rogatice, i nastupila u pravcu sever-severoistok, sukobivši se sa delovima 16. muslimanske brigade NOVJ između sela Šenkovići i Zakomo.
Snage JVuO napredovale su sistematski i organizovano, i privukle su na sebe sve tri brigade 27. divizije. Profesionalno vođene, snage JVuO nastojale su prethodnicama da lociraju položaje delova 27. divizije NOVJ, a zatim ih, koristeći veliku brojčanu nadmoć, obuhvatom ugroze sa boka i pozadine, i tako sistematski potiskuju. Uprkos znatnoj brojčanoj premoći četnika, 27. divizija je elastičnom manevarskom odbranom veoma usporila njihovo nastupanje. Za prvih pet dana, od 8. do 12. decembra, snage JVuO napredovale su oko 20 kilometara, uspostavivši liniju fronta na padinama planine Devetak blizu Han Pijeska.
Al Makhārish, Hajjah
Al Makhārish je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Četnička ofanziva u istočnoj Bosni 1944.
Druga faza operacije (13-23. decembar)
Štab 27. divizije uočio je u ovom zastoju u četničkom napadu priliku da popravi svoju poziciju. 16. decembra izvukao je iz fronta prema JVuO 16. i 19. brigadu, ostavivši prema njima samo 20, dok je prve dve usmerio prema Nemcima u dolini Drine. U napadima 18. i 19. decembra ove dve brigade uspele su da razbiju i potisnu pukovsku grupu "Skenderbeg" utvrđenu u mestu Drinjači južno od Zvornika.
Međutim, nedugo nakon odlaska 16. i 19. brigade, u toku 16. decembra, sve snage JVuO su obnovile nastupanje. 20. romanijska brigada NOVJ nije se upuštala u teže okršaje, već je pokušavala da usporava i ometa njihovo napredovanje. Još istog dana snage JVuO ušle su u Han Pijesak, a 17. decembra uveče i u Vlasenicu.
Ovakav razvoj primorao je štab Trećeg udarnog korpusa NOVJ da 18. i 21. brigadu 38. divizije izvuče iz borbi u Zvorniku i uputi prema Šekovićima radi zaustavljanja JVuO. Ove dve brigade (oko 1.500 boraca) bile su tokom 20. i 21. decembra potisnute od strane JVuO iz Šekovića u dolinu Spreče. U međuvremenu, štab 27. divizije vratio je svoje dve brigade iz doline Drine. 21. decembra uveče, 16. i 19. brigada naišle su na desnokrilnu grupaciju JVuO (3. srpska udarna divizija, grupa korpusa Gorske garde) raspoređenu u okolini Šekovića, bez dovoljnog osiguranja. Zapazivši propuste u obezbeđenju JVuO, ove dve brigade prešle su iz marša u energičan napad, i, postigavši puno iznenađenje, razbile ovu grupaciju zaplenivši komoru i značajan ratni plen. Sasvim iznenađena, Oplenačka brigada JVuO bila je brzo i potpuno razbijena. Ljudstvo se razbežalo u pravcu sela Mimice, ostavljajući za sobom oko 50 mrtvih i ranjenih i oko 60 zarobljenih vojnika, kao i svu svoju i korpusnu komoru (oko 30 kola sa velikom količinom municije, novca u banknotama od po 1.000 dinara, sanitetskog i drugog materijala) i oko 80 volova.
Al Makhārish, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 452 m.
Četnička ofanziva u istočnoj Bosni 1944.
Druga faza operacije (13-23. decembar)
Tokom celog dana 22. decembra napadne kolone JVuO pokušavale su da ponovo preuzmu kontrolu nad oblašću Šekovića. Ovi napori su u složenim i neizvesnim borbama ipak na kraju ostali bezuzpešni. 20. romanijska brigada tokom 22. decembra orijentisala se prema Vlasenici. Uveče 22. decembra/23. decembra, na ulazu u Vlasenicu, susrela se sa kolonama Timočkog korpusa JVuO. U susretnoj borbi, u koju je brzo stupila i glavnina 20. romanijske brigade, Timočki korpus je odbačen u jugoistočnom pravcu uz gubitke od 52 mrtva, 65 ranjenih i 25 zarobljenih četnika. Tim uspehom 20. romanijske brigade uklonjena je rezerva Vrhovne komande JVuO sa prostorije na kojoj je mogla ispoljiti uticaj na tok dejstava u dolini Drinjače.
Nakon ovog poraza i bočnog udara sa pravca Drine, obavešten o nastupanju novih snaga NOVJ preko Drine u okolini Zvornika, Mihailović je odlučio da preusmeri napad u pravcu Tuzle. Koristeći slabu posednutost tog pravca od strane snaga NOVJ, kolone JVuO brzo su napredovale i 23. decembra uveče primakle su u neposrednu blizinu Tuzle, raspoređene za obuhvatni napad iz više pravaca.
Treća faza operacije - napad na Tuzlu
Nakon poraza kod Šekovića, komanda JVuO konsolidovala je snage preusmerila svoje nastupanje prema Tuzli kao cilju. S tim ciljem Vrhovna komanda JVuO je 23. decembra naredila svojim glavnim snagama (iz ranije desne kolone: Rasinsko-toplička, Mlavsko-smederevska i grupa korpusa Gorske garde, Avalski i Javorski korpus i 3. divizija udarnog korpusa) da ovladaju linijom između sela Lipovica - Svračići - Gornje Petrovice i Jeginovog Luga; Udarnom korpusu (bez 3. divizije) i Vlaseničkoj brigadi da izbiju na liniju Donje Dubrave - Pasci - Ljubača; Kladanjskoj brigadi, ojačanoj sa dve brigade Južnomoravskog korpusa - da prodre pravcem Đurđevik - Živinice do Ljubače, i Južnomoravskom korpusu (ukupno tri brigade) da krene od Đurđevika ka Banovićima, Kiseljaku i Puračiću i, pošto uhvati vezu sa Ozrenskim četničkim korpusom, da se orijentiše ka Tuzli. Osnovna ideja bila je u tome da sve te snage, razvijene na polukružnu osnovicu, uz angažovanje Majevičkog i Trebavskog korpusa (sa severne i zapadne strane), 25. decembra krenu u nastupanje na samu Tuzlu.