cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
General Pánfilo Natera (razvrstavanje)
General Pánfilo Natera ima više značenja:
Joya de San Nicolás, Santa Catarina Yosonotú
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2388 m.
C7H7NO2
Molekulska formula C7H7NO2 se može odnositi na:
Charles Warren
General Sir Charles Warren, GCMG, KCB, FRS (7. feburar 1840–21. januar 1927) bio je oficir britanskih Kraljevskih inženjeraca, koji je tokom duge karijere vršio niz visokih vojnih, upravnih i policijskih dužnosti u Britaniji i njenoj kolonijalnoj imperiji. U svoje vrijeme je bio poznat kao jedan od pionira biblijske arheologije, koji je vršio istraživanja po Svetoj zemlji i na Hramskoj gori. Pred kraj karijere, koju historičari uglavnom ocjenjuju uspješno, je postao predmetom kritika zbog britanskih poraza u početnoj fazi Drugog burskog rata. Poslije rata je postao poznat kao jedan od osnivača izviđačkog (skautskog) pokreta. Kasnijim generacijama je, međutim, poznatiji po tome što je od 1886. do 1888. bio načelnik londonske Metropolitanske policije, odnosno upravo u vrijeme ubistava koje se pripisuju Jacku Trbosjeku.
Fiktivni portreti
Charles Warren se pojavljuje kao lik u nekoliko filmova i TV-serija posvećenih Jacku Trbosjeku. To su:
C7H8N2
Molekulska formula C7H8N2 se može odnositi na:
Dolovi (Podgorica)
Dolovi je naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 17 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 26 stanovnika).
Demografija
U naselju Dolovi živi 15 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 50,7 godina (43,2 kod muškaraca i 56,0 kod žena). U naselju ima 5 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,40.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Racovița, Bucșani
Racovița je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Bucșani.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1256 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 210 m.
C8H10O2
Molekulska formula C8H10O2 se može odnositi na:
Spletka i ljubav
Kabale und Liebe je tragedija njemačkog pisca Friedricha Schillera premijerno izvedena 1784. godine. Sastoji se od pet činova, a radnja prikazuje kako spletke lokalnih zlobnika unište ljubav plemićkog sina Ferdinanda von Walthera i Luise Miller, kćeri skromnog muzičara. Kabale und Liebe, koja je bila treći Schillerov komad, se navodi kao jedna od prvih buržoaskih tragedija, odnosno komada gdje su među glavnim likovima umjesto plemstva pripadnici srednje klase. Postigla je izuzetan uspjeh, te kasnije postala predmetom brojnih adaptacija, od kojih je jedna od najpoznatiji Luisa Miller, znamenita opera Giuesppea Verdija.
El Chaparral, Zapotlán del Rey
El Chaparral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapotlán del Rey.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1865 m.
Hrastovlje
Hrastovlje - Cristoglie (tal.) mediteranski gradić u sjevernoj Istri u sastavu općine Kopar smješten iznad doline rijeke Rižane ispod kraškog ruba, najpoznatije po freskama utvrđene crkvice te po muškatnom vinu. alt=|mini|359x359piksel|Danse macabre iz Hrastovlja alt=|lijevo|mini|264x264piksel|Kraški rub ili Istarske stijene nad Hrastovljem
Geografija
Mjesto se nalazi 25 km jugoistočno od Kopra neposredno pod Kraškim rubom na nadmorskoj visini 175 m. Leži iznad rijeke Rižane, geološki je na prelazu kraškog i flišnog dijela Istre. Zato se na području nailazi na kraški vapnenca, između osalog na brežuljku toga tipa nalazi se i utvrđena crkva. Kraškpg je značaja i ponor u Gabru, koji podzemno napaja jedan od izvora Rižane.
Naselje leži na padini brda Vrh (Chiusa, 296 m n/v), koji je podložan jakoj eroziji; druge bliže uzvisine su Strana, Gaber i Podklenčič. Ispod sela teče Hrastovski potok.
Prirodnu vegetaciju predstavljaju pašnjaci i grmlje. Vinogradii i njive, koji okružuju Hrastovlje, najviše se uzgaja kukuruz i krumpir, a od loza muškat, malvazija, refošk i kraljevina.
Klima
Podneblje je submediteransko, s nešto većom količinom padalina (do 1.400 milimetara godišnje) što se može pripisati orografskoj pregradi, koja se u obliku Kraškog ruba Ćićarije pojavljuje neposredno zapadno od sela. Prosječna ljetna temperatura je 12 °C.
Znamenitosti
Na uzvisini se nalazi jedan od najstarijih sakralnih objekata u Istri, romanička crkva sv. Trojice (Santissima Trinità) izgrađena između XII i XIII st. a utvrđena u XVI. st.
Unutrašnjost na tri lađe je sva oslikana freskama koje prikazuju: u apsidi su ''sv. Trojica''; u manjim apsidama apostoli i zaštitnici od kuge Sebastijan, Roko i Fabijan; na volti središnje lađe alt=|lijevo|mini|274x274piksel|Santa Trinita unutar zidina Kreacija; na kapitelima figure svetaca i na voltama bočnih lađa dvanaest mjeseci; južni zid je dekoriran scenama Isusovih pasija, a na gornjem traku je dance macabre Najzanimljiviji ciklus fresaka nalazi se na južnom zidu gdje je prikazan spomenuti ples mrtvaca iz XV. st. u vrijeme kada su Evropom harale brojne epidemije pa je tema smrti bila često prisutna. Autor fresaka bio je slikar Ivan iz Kastva (Giovanni da Castua) koji se potpisao na latinici i glagoljici. Ovaj ciklus fresaka spada u kasnogotski stil. Freske je otkrio mjesni kipar Jože Pohlen 1949. g.
Selo karakterizira istarski tip stisnutih kuća među uskim kalama. Hiža s brojem 22 je najstariji nesakralni objekat u selu izgrađen najkasnije u drugoj polovici XVII. st. Mnoge kuće su pod spomeničkom zaštitom pa su poslovi obnove komplicirani pa te arhaične kuće propadaju. Južno od sela od 1990. stoji Pohlenov kameni kip Šavrinka (kako je nekoč bio naziv za žene s područja Šavrina (Savrinia), koje su u Trst na glavi nosile svoje poljoprivredne proizvode).
Izvor
Slovenia, Guida d' Europa, Touring Club Italiano, Milano 1996
Montepescali, Grosseto
Montepescali je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 224 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 213 m.
Vallebona, Imperia
Vallebona je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Duraznotla, Los Reyes
Duraznotla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Los Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1843 m.
Leukotrien A4
Leukotrien A4 je leukotrien. Leukotrien A4 hidrolaza ga konvertuje u Leukotrien B4.
thumb|center|320px|Sinteza eikozanoida. (Leukotrieni su desno)
FRP
Termin FRP ima više značenja.
Cuatro Hermanos, Múzquiz
Cuatro Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Múzquiz.
C7H8O2
Molekulska formula C7H8O2 se može odnositi na:
Cuatro Hermanos, Múzquiz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 456 m.
Chavagnes-en-Paillers
Šavanj an Paje je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Vandeja koja pripada prefekturi La Roš sir Jon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2 963 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 73 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 40,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara (maksimalnoj 92 m, a minimalnoj 36 m).
Autokino
Autokino ili autobioskop, odnosno drive-in kino je naziv za pozornicu na otvorenom na kojoj se nalazi platno, odnosno opremljenu za prikazivanje filmova, pri čemu publika umjesto sjedala koristi vlastita motorna vozila (najčešće automobile). Posjetiocima filmski zvuk pruža auto-radio, odnosno emisije na posebnim frekvencijama; u prošlosti su se u istu svrhu koristili vanjski zvučnici, odnosno posebni zvučnici koje se priključivalo na pojedinačna vozila.
Autokino je prvi put izgrađeno 1933. godine u gradu Camden u američkoj državi New Jersey, čiji je osnivač Richard Hollingshead bio vlasnik lokalne kemijske tvornice. Njegovo autokino je operiralo samo tri godine, ali je koncept stekao popularnost širom SAD i potakao druge vlasnike, ali i hollywoodske studije da se pozabave nizom tehničkih pitanja vezanim uz kvalitetu zvuka.
Kao razlozi za popularnost autokina se najčešće navodi to da je omogućavala porodicama da gledaju filmove zajedno sa bebama ili malom djecom, koje se moglo paziti bez da se smetalo druge gledatelje; zbog veće privatnosti su također uživala popularnost među parovima koji su ih birali kao mjesto za randevue. Sa druge strane, vlasnicima su pružali mnogo manje profita od redovnih kino dvorana jer su se filmovi mogli prikazivati jedino iza sumraka, odnosno noću.
Autokina su vrhunac popularnosti doživjela 1950-ih i 1960-ih godina. Tada je, pak, s obzirom da se porodična publika sve više orijentirala kao televiziju kao glavni izbor zabave, postala omiljeno odredište prije svega mlađe publike, ali i postala predmetom konzervativnih kritika zbog navodnog širenja "nemorala". Ta se reputacija, pak, počela odražavati i na njihov program, kojim su od 1960-ih počeli sve više dominirati eksploatacijski filmovi, uključujući seksploatacijske, a od početka 1970-ih su se, slično kao i u grindhouse dvoranama znali prikazivati i hardcore pornografski filmovi.
Sumrak autokina je otpočeo 1970-ih, pri čemu se kao razlog navode sve veće cijene benzina izazvane naftnim krizama, ali i uvođenje ljetnog računanja vremena; konačni udarac autokinima je zadala pojava videorekordera, koja je ciljanoj publici omogućila da "masne" sadržaje gleda u svojim domovima. Autokina su se, međutim, u nekim područjima održala do današnjeg dana, dijelom zbog nostalgiji sklone publike, a dijelom da bi im pružila danas rijetki i neuobičajeni doživljaj gledanja filmova.
Stephen Knight
Stephen Knight (Hainault, Essex, 26. septembar 1951 - 25. jul 1985) je bio britanski novinar i pisac, najpoznatiji kao autor knjige Jack the Ripper: The Final Solution, u kojoj je iznio hipotezu o složenoj kraljevsko-masonskoj zavjeri kao rješenje misterije identiteta i motiva Jacka Trbosjeka. Godine 1984. je napisao i knjigu The Brotherhood u kojoj je tvrdio kako masoni upravljaju svim aspektima britanskog društva. Umro je od tumora mozga.
C8H10
Molekulska formula C8H10 se može odnositi na:
Santa Rita, Aguascalientes
Santa Rita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Zbilje
Zbilje je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Visoko koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 432 stanovnika.
Cynthia Nixon
Cynthia Nixon (rođena 9. aprila, 1966.) američka je pozorišna i filmska, pozorišna i televizijska glumica nagrađivana Tonyjem i Emmyjem u širokoj javnosti poznata po svojoj ulozi advokatkinje Mirande Hobbes u seriji Sex and the City.
Biografija
Nixon je rođena Njujorčanka, koja je u svet glume ušla već sa 12 godina, ali potvrdu je dobila tek 1980. godine za njen broadwayski debi u ulozi Dinahe Lord u predstavi The Philadelphia Story, za šta je dobila Theatre World Award, 1981. godine.
Kao brucoškinja, 1984. glumila je u dva broadwayska hita reditelja Mike Nicholsa: u The Real Thing , u kojoj je glumila ćerku Jeremy Ironsa i Christine Baranski i u predstavi Hurlyburly . Iste godine imala je kratku ali zapaženu ulogu u Amadeusu Miloša Formana, a prvu značajnu sporednu filmsku ulogu dobila je 1986. u filmu The Manhattan Project. Glumila je i u miniseriji The Murder of Mary Phagan  sa Jack Lemmonom i Kevinom Spaceyjem.
Godine 1988. glumila je Juliju u Romeo and Juliet na New York Shakespeare Festivalu, kao i u nekoliko uloga u The Heidi Chronicles na Broadwayu 1989. godine 1994. zamenila je Marciu Gay Harden u ulozi Harper Pitt u drugom delu Kushnerove predstave Angels in America i bila je nominovana za Tony Award za najbollju sporednu glumicu u predstavi za ulogu u Indiscretions, 1996. godine. To je bila već njena šesta uloga na Broadwayu. Glumila je i u nagrađivanoj predstavi ''The Last Night of Ballyhoo (1997).
Nixon je jedna od osnivačica pozorišne trupe The Drama Dept., koja uključuje glumce i glumice kao što su Sarah Jessica Parker, Dylan Baker, John Cameron Mitchell i Billy Crudup.
Imala je uloge u filmovima kao što su Addams Family Values  (1993), Marvin’s Room  (1996) i The Out-of-Towners  (1999)., ali nijedna od ovih uloga joj nije donela slavu.
Privatni život
Nixon je bila u vezi sa profesorom engleskog, Danny Mozesom od 1988. do 2003. godine i sa njim ima dvoje dece, Samanthu (1996) i Charlesa Ezekiela (2002). Godine 2004. počele su da se šire glasine da je Cynthia Nixon u vezi sa aktivistkinjom Christine Marinoni. Februara 2005. New York Post je objavio da se Nixon seli na Brooklyn sa svojom devojkom, ali je Nixon to demantovala januara 2006. u The New York Times-u, rekavši da je prioritet imalo školovanje njene dece u školama na Manhattanu i da se zato nije preselila. Nixon nije napravila veliku priču od njenoj coming outa. Pričajući o svojoj vezi sa ''New York magazine-om, 2006. godine, Nixonova je rekla da nikada nije potiskivala svoju seksualnost: „Nisam se borila, nisam pokušavala da potisnem. Srela sam ovu ženu i zaljubila se u nju [...]“ Kada se outovala kao lezbejka, Nixon kaže da su je novinari i fotografi proganjali, kao i njenu devojku, ali onda je sve to prestalo: „Paparaci su bili ispred moje kuće. Kod roditelja moje devojke bili su engleski novinari. Zvali su telefonom svaku osobu sa kojom je ona išla u školu. Zamalo da me stave na naslovnu stranu People magazina. A onda je prestalo, jer zapravo nije bilo ništa da se kaže. […] ako vas neko juri, prestanite da bežite. I oni će prestati da vas jure.“
Nixon je imala rak dojke, ali zbog stigme u Hollywoodu krila je to skoro dve godine. Posle toga, ne samo da priznaje da je imala rak dojke, već je postala aktivistkinja i uspela je da ubedi NBC da emituje njenu emisiju o raku u udarnom terminu.
Bosanci
Bosanci ili Bosanci i Hercegovci su imena za stanovnike Bosne i Hercegovine ili za osobe koje potječu iz Bosne i Hercegovine. Osim toga kao Bosanci (shodno tome i Hercegovci) se u kolokvijalnom govoru smatraju državljani Bosne i Hercegovine, koji nacionalno pripadaju u jedan od tri konstitutivna naroda Bosne i Hercegovine (Bošnjaci, Srbi i Hrvati). U drugim državama bivše SFRJ, izraz Bosanci se koristi za osobe čije porijeklo ili mjesto rođenja se nalazi u Bosni i Hercegovini. Po zvaničnim podacima u popisu stanovništva u Crnoj Gori je moguće izjašnjavanje kao Bosanac.
Cynthia Nixon
Uloge
Njene filmske i televizijske uloge, između ostalog, uključuju:
Jack the Ripper: The Final Solution
Jack the Ripper: The Final Solution (na engleskom doslovno "Jack Trbosjek: Konačno rješenje") je knjiga koju je 1976. objavio britanski novinar Stephen Knight i iznio vlastitu hipotezu o identitetu i motivima zloglasnog serijskog ubice poznatog kao Jack Trbosjek. Knightovo rješenje misterije je bila složena teorija zavjere u kojoj su ključnu ulogu imali britanska kraljevska porodica, masoni i slikar Walter Sickert, odnosno Knight je zaključio kako su žrtve Jacka Trbosjeka ubijene kako bi se uklonili svjedoci skandala čije bi objelodanjenje ugrozilo establišment viktorijanske Britanije, odnosno tajnog vjenčanja princa Princ Albert Victor, vojvoda od Clarencea i Avondalea (unuka kraljice Viktorije) sa Annie Elizabeth Crook, katoličkom djevojkom iz radničke klase.
Bosanci
Bosanci su nacija, te nisu oni čiji pripadnici samo smatraju Bosnu i Hercegovinu svojom domovinom (nego oni koji imaju njeno državljastvo ili su rođeni u BiH). Bosanci su glavni pojam za pripadnike stanovnika zemlje (tj. državljane) Bosne i Hercegovine, što po etničkom opredjeljenju može da uključuje svaku etničku grupu/narod, konstitutivne narode BiH: Bošnjake, Srbe i Hrvate, te druge ljude ne u samoj Bosni, već i u inozemstvu, pod uslovom da su rođeni u BiH, tj. da im je nacionalnost bosanskohercegovačka (Bosanac i Hercegovac).
Ime se odnosi na sve državljane Bosne i Hercegovine, pripadnike zemlji Bosni i Hercegovini, bez razlika u regionalnim, vjerskim ili etničkim/narodnim pripadnostima.
Jack the Ripper: The Final Solution
Knightove teze su žestoko osporene od strane većine historičara i "ripperologa", pogotovo nakon što je Joseph Gorman, jedan od Knightovih glavnih izvora, priznao da su njegovi "dokazi" u stvari prevara. Usprkos toga, knjiga je postala izuzetno popularna, te doživjela čak 20 izdanja. Poslužila je kao temelj za slične knjige autora kao što su Patricia Cornwell i Anne Perry, kao i brojna djela fikcije, među kojima se ističe kanadski film Murder by Decree iz 1978. te From Hell, znameniti grafički roman Alana Moorea iz 1991.
Bosanci
Mnogi građani Bosne i Hercegovine se nazivaju Bosancima uglavnom u nezvaničnom govoru te tamo gdje je takvo opredjeljenje prihvaćeno kao zvanično (u većini inostranih država). Neki se čak izjašnjavaju ekskluzivo kao Bosanci i često kad ne žele izraziti svoju etničku pripadnost, ili ako potječu iz miješanog braka. Neki od primjera ljudi koji se izjašnjavaju tako su: Sergej Barbarez, Branko Đurić, Josip Katalinski i Danis Tanović.
Autohtoni Bosanci imaju južnoslavensko porijeklo, a po modernoj novoj (i tačnoj) državnoj definiciji, Bosanac može biti svako ko ima državljanstvo države Bosne i Hercegovine; time je riječ Bosanac uveliko postala sinonim za sveobuhvatni nacionalni demonim Bosanci i Hercegovci. To uključuje (ali nije ograničeno na) pripadnike konstitutivnih etničkih/narodnih grupa u Bosni i Hercegovini: Bošnjaka, bosanskih Srba i bosanskih Hrvata. Oni koji žive u manjoj geografskoj regiji Hercegovine se radije identificiraju samo kao Hercegovci u lokaliziranom, regionalnom smislu.
Etničke manjine na ovom području, kao što su Jevreji, Romi, Albanci, Crnogorci i drugi, mogu uzeti u obzir pridjev bosanski kao promjenu njihove etničnosti (npr. bosanski Jevreji) da bi se naznačilo mjesto življenja.
Osim toga, znatan broj stanovnika u Bosni i Hercegovini vjeruje da termin Bosanci definira one ljude koji čine određenu kolektivnu grupu (kulturni identitet) ili etničku grupu.
Najraniji zapisi
Najraniji kulturni i jezički korijeni bosanske historije mogu se pratiti unatrag do Seobe naroda u ranom Srednjem vijeku. U to vrijeme, Slaveni iz Jugoistočne Evrope su izvršili invaziju na Istočno Rimsko carstvo i naselili su Balkanski poluotok. Tamo su se pomiješali s autohtonim paleo-balkanskim narodima, kolektivno poznatijim kao Iliri. Iz haosa tzv. Mračnog doba (Srednji vijek), od 800. g. nove ere, Slaveni su počeli srastati u rane kneževine. Kako su se kneževine širile, oni su pripajali i druga slavenska plemena i teritorije, a kasnije su se razvili u centralizirane kraljevine.
Gutenacker
Gutenaker je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 137 opštinskih središta okruga Rajn-Lan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 390 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7141050.
Bosanci
Najraniji zapisi
Hrvati su se na zapadu zakleli na vjernost Rimu, pod utjecajem susjednih katoličkih kraljevstava, dok su Srbi na istoku pali pod bizantijski utjecaj i zagrlili pravoslavlje; ove vjerske razlike postale su dio njihovog samo-definiranja kao različitih naroda ili etničkih grupa. Za razliku od toga, u Bosni nije bilo istaknutih slavenskih plemena, a nezavisna Bosanska država se neće uspostaviti sve do srednjeg vijeka.
Gutenacker
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Lan Gutenaker se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Lan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 278 metara. Površina opštine iznosi 3,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 390 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 102 stanovnika/km².
Bosanci
Najraniji zapisi
Prije toga, srž bosanskih zemalja (između rijeka Drine i Bosne ) je bila u skoro pa konstantnom stanju promjena među konkurencijom između Bizantijaca, Srba, Hrvata, Bugara i Mađara. U dvanaestom vijeku, Bosanska država se počinje uzdizati kao nezavisna religijska struktura. Razvija se u moćno Bosansko kraljevstvo u četrnaestom vijeku; naziv Bošnjani je bio korišten za opisivanje stanovnika Kraljevstva. To je vjerojatno bio regionalni naziv koji potječe od naziva rijeke Bosne, koja teče kroz srce Kraljevstva. Prije raspada Rimskog carstva, rijeka se zvala Bosona po autohtonim Ilirima, a neki naučnici nagađaju da je ime Bosna izvedeno iz tog pojma.
Bosansko kraljevstvo
Bosansko kraljevstvo je raslo i širilo se pod vlašću dinastije Kotromanića, s ciljem pripajanja hrvatskih i srpskih teritorija. Kao posljedica toga, čak i više rimokatolika i pravoslavaca se nastanjuje u okviru granica Kraljevstva, zajedno s pristalicama autohtone Crkve bosanske čiji su počeci i priroda predmet nastavka rasprava među naučnicima. Oni koji pripadaju ovoj sekti (kultu) su se jednostavno nazivali krstjani (kasnije: kršćani). Mnogi učenjaci tvrde da su ti bosanski krstjani maniheistički dualisti povezani s bogumilima iz Bugarske, dok drugi ovu teoriju dovode u pitanje, navodeći kao razlog nedostatak historijskih dokaza. Vlasti i Katoličke i Pravoslavne crkve smatraju Crkvu bosansku heretičkom, te su pokreću snažne prozelitizirajuće kampanje kako bi se njen utjecaj zaustavio. Kao rezultat tih podjela, koherentan (dosljedan) religijski identitet se nikada nije razvio u srednjovijekovnoj Bosni, kao što se razvio u Hrvatskoj i Srbiji.
Osmanlijsko doba
Kako su vijekovi prolazili, Bosansko kraljevstvo je polako počelo slabiti. Postalo je lomljivo usljed povećanog političkog i vjerskog nezajedništva. Do tada, Osmanlije su već stekli uporište na Balkanskom poluotoku. Porazom Srba u Kosovskoj bici i širenjem prema zapadu, Turci na kraju osvajaju cijelu Bosnu i dijelove susjedne Hrvatske. Teritorij koji je djelomice pripadao srednjovijekovnom Kraljevstvu Hrvatske, a dijelom Bosanskom kraljevstvu ostao je pod osmanlijskom vlašću vijekovima, toliko dugo da je počinju nazivati turska Hrvatska (kasnije: Bosanska Krajina).
Ovakvi razvoji mijenjaju bosansku historiju, kao i to da mnogi stanovnici počinju primati islam, čineći da složeni bosanski etno-religijski identitet postane još složeniji.Crkva bosanska nestaje, iako su okolnosti njezinog pada bili raspravljani koliko i definiranja njezine prirode i početaka. Neki historičari tvrde da su bosanski krstjani počeli masovno prelaziti na islam, tražeći utočište od katoličkog i pravoslavnog progona. Drugi tvrde da je Crkva bosanska prestala raditi već mnogo desetljeća prije turskih osvajanja. U svakom slučaju, autohtono i različito društvo slavenskih muslimana se razvilo među Bosancima pod osmanlijskom vlašću, koja brzo postaje dominantna. Do ranih 1600-tih, otprilike dvije trećine bosanskog stanovništva je bilo muslimansko.
Austro-ugarsko doba
Za vrijeme austro-ugarske okupacije Bosne i Hercegovine u periodu 1878 – 1918. g., Benjámin Kállay, zajednički ministar finansija Carstva i administrator Bosne sa sjedištem u Beču, promovira Bošnjaštvo, politiku koja ima za cilj da kod ljudi u BiH probudi "osjećaj da oni pripadaju velikoj i moćnoj naciji'. Politika je zagovarala ideale o pluralističkoj i multikonfesionalnoj bosanskoj naciji, a Bosance je vidjela u budućnosti kako "govore bosanski jezik i podijeljeni su u tri religije sa podjednakim pravima". Politika je pokušala izolirati Bosnu i Hercegovinu od njenih iredentističkih susjeda, (Pravoslavne crkve u Srbiji, Katoličke crkve u Hrvatskoj i muslimana iz Osmanlijskog carstva). Carstvo je pokušavalo da obeshrabri koncept hrvatskog ili srpskog nacionalizma, koji se proširio u bosanskohercegovačkim katoličkim i pravoslavnim zajednicama iz susjedne Hrvatske i Srbije sredinom devetnaestog stoljeća. Hrvati i Srbi koji su se protivili imperijalnoj politici i identificirali se sa nacionalističkim idejama, su ignorisali tvrdnje o bosanskoj naciji i umjesto toga ubrajali bosanske muslimane kao dio svojih nacija, koncept koji je odbacivan od većine bosanskih muslimana. Nakon smrti Kállaya, politika biva zapuštena. Do druge polovine 1910-ih, nacionalizam je postao sastavni faktor bosanske politike, sa nacionalnim političkim partijama koje su odgovarale trima grupama koje su dominirale izborima (elekcijom).
Doba Jugoslavije
Klasifikacije popisa u bivšoj Jugoslaviji su često bile predmet političke manipulacije, jer je prebrojavanje stanovništva kritično za vlast svake grupe. U ustavnim amandmanima iz 1947. g., bosanski muslimani su zatražili opciju Bosanac. Međutim, u popisu 1948. g., dobili su samo izbor da se mogu identificirati kao etnički nedeklarirani Musliman, srpski Musliman ili hrvatski Musliman (velika većina je odabrala prvu opciju). U popisu 1953., kategorija "jugoslaven, etnički neopredjeljen" je uvedena; velika većina onih koji su se vodili pod ovom kategorijom su bili bosanski muslimani.
U popisu 1961. g., Bošnjaci ili bosanski muslimani su kategorizirani kao etničke grupe definirane kao jedne od muslimansko-etničkih pripadnosti, ali ne i kao jugoslavenski konstitutivni narod, uz Srbe i Hrvate. 1964. g., Četvrti kongres Bosanske partije je osigurao Bošnjacima pravo na samoopredjeljenje. Godine 1968. na sastanku Bosanskog centralnog komiteta, Bošnjaci su prihvaćeni kao poseban narod, iako se rukovodstvo odlučilo da ne koristi ime Bošnjak ili Bosanac. Dakle, kao kompromis, opcija Muslimana po narodnosti je uvedena kao kategorija u popisu stanovništva iz 1971. g. To je službena kategorija za korištenje od strane Bošnjaka sve do konačnog jugoslavenskog popisa stanovništva iz 1991. g.
Moderna era
mini|280px|Geografska granica regija Bosne i Hercegovine u Bosni i Hercegovini, prema 2. izdanju enciklopedije Jugoslavije. Godine 1990., naziv Muslimani je zamijenjen pojmom Bošnjaci.
Dur
Dur u muzici označava klasu muzičkih lestvica čija su oba tetrakorda velika tj. jedini polustepeni im se nalaze izmeću trećeg i četvrtog, i između sedmog i osmog (prvog) tona. Kvintakord durske lestvice čine jedna velika terca i čista kvinta, u odnosu na prvi stepen lestvice.
La Esperanza, Méndez
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Méndez.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Bosanci
Religija
Bosanci su religiozni kao društvo baš kao što su i multietnični u istom smislu. No, komponente religije i etničnosti nisu isključivo homogene i nezavisne jedna od druge.
Tone Bringa, autorica i antropologistkinja, za Bosnu i Bosance kaže: "'Niti bošnjački, niti hrvatski, niti srpski identitet nije moguće u potpunosti razumjeti uzimajući u obzir samo islam ili kršćanstvo, respektivno, nego se u obzir mora uzeti specifični bosanski kontekst koji je rezultirao zajedničkom historijom i lokalitetom među Bosancima kako islamskih, tako i kršćanskih pozadina.'"
Ipak, veliki broj Bosanaca je sekularan (svjetovan), trendom ojačao nakon Drugog svjetskog rata u Bosni i Hercegovini, i sličan kao što je bio nekada u komunističkom političkom sistemu Sovjetskog Saveza u kojem su odbacili tradicionalne organizirane religije.
Samoizjašnjavanje
U anketi koju je 2007. g. provela Razvojna mreža Ujedinjenih nacija (UNDP), 57% onih koji su ispitani su se prvenstveno identificirali po etničkoj pripadnosti, dok se 43% ispitanika izjasnilo samo da su državljani Bosne i Hercegovine (Bosanci). Pored toga, 75% ljudi koji su bili anketirani je odgovorilo pozitivno na sljedeće pitanje: "Pored izjašnjavanja o sebi kao Bošnjaku, Hrvatu ili Srbinu, da li se smatrate i građaninom cijele Bosne i Hercegovine?". U istoj anketi, 43% je reklo da se osjećaju kao građanin Bosne i Hercegovine (Bosanac) u smislu primarnog identiteta, 14% se izjasnilo pripadnicima određenih etničkih ili vjerskih grupa, dok je 41% odabralo dvojni identitet.
Opština Ivanjica
Opština Ivanjica se nalazi u Moravičkog upravnog okruga, na jugozapadu Srbije. Po površini je jedna od najvećih opština u Srbiji. sa površinom 1.090 -{km}-2,od čega je polovina pod šumama. Sedište opštine je gradsko naselje Ivanjica.
Opština ima 18 mesnih zajednica, najveća po površini je Ostatija, (112 -{km}-2), dok je po broju stanovnika najveća Ivanjica.
Kulturno-istorijski spomenici
Od kulturno-istorijskih spomenika posebno se ističe Crkva Sv. Cara Konstantina i Carice Jelene iz 1836. godine, zatim Jeremića kuća, najstarija sačuvana zgrada u Ivanjici, jedna je od 12 koje nisu izgorele u velikom požaru 1846. godine, kao simbol Ivanjice, hidroelektrana na Moravici iz 1911. godine, peta u Srbiji, još uvek u funkciji, , osvetljava gradski park , koja koristi vodopad, simbol je grada Ivanjice i istovremeno muzej. Spomenik revoluciji, u centru Ivanjice, u vidu mozaika, delo Đorđa Andrejevića Kuna, kao i spomenik Draži Mihailoviću podignut 2003. godine, pored koga se nalazii „čičin dom“, sa muzejom i bibliotekom.
Kameni most na reci Moravici iz 1906 godine, najveći jednolučni most na Balkanu, na Javorsko—Dragačevskom putu. Palibrčki grob, gde se veruje da je sahranjen Boška Jugovića (Kosovski junak), sa crkvom Lazaricom, nalazi na brdu iznad Ivanjice, zatim, Manastir Kovilje iz 13. veka, udaljen 25 -{km}- od Ivanjice, u selu Smiljevac , izgrađen u steni i Manastir Pridvorica u istoimenom selu, tipičan predstavnik srednjovekovne Raške škole, koji se pominje u povelji Stefana Nemanje. Na planini Javor nalazi se spomenik Majoru Iliću iz prvog oslobodilačkog rata 1876. godine, podiginut 1907. godine.
Seoski turizam
U okviru seoskog turizma, posebno se ističu selo Katići, nadomak planine Mučanj na 1.000 mnv, koje je 2000. godine proglašeno vazdušnom banjom, Međurečje, na obroncima Golije, sa rekama Moravica i Nošnica, Lisa u čijoj se blizini nalazi Hadži Prodanova pećina, Kušići, na obroncima Javora i Devići.
Znamenite ličnosti
Znamenite ličnosti rođene u opštini Ivanjica: Milica Lukovic Jana Savicevic Layo
Demografija
Prema popisu iz 2002. bilo je 35.445 stanovnika, dok je prema preliminarnim rezultatima popisa iz 2011. bilo 32.047 stanovnika.
Cooke City, Montana
Kuk Siti je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Barranquilla, Bolaños
Barranquilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Bolaños.
Cooke City, Montana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 75.
Spletka i ljubav (TV drama)
Spletka i ljubav je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1960. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada nemačkog pisca Fridriha Šilera. Režirali su je Sava Mrmak i Janez Šenk a scenario je napisan po delu
Barranquilla, Bolaños
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1774 m.
Castelpizzuto, Isernia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 872 m.
Yuki
Yuki je glavno pleme Yukian Indijanaca iz Kalifornije sa Eel Rivera i pritoka. Rana populacija, prema Mooneyu, iznosila je 1700. oko 2,000, a bili su podijeljeni u 7 lokalnih skupina. Njihovo ime u jeziku Wintuna označava stranca ili neprijatelja 'stranger', 'foe'), a isto pleme nazivalo ih je, prema lokaciji, i Noam-kekhl u značenju "west dwelling," ili "western tribe". Treći naziv za njih bio je Chu-mai-a, a dali su im ga Indijanci Pomo.
Kultura
Tradicionalni teritorij Yukija nalazio se južno od Athapaskana u sjeverozapadnoj Kaliforniji. Kultura ovih ljudi tipićna je Kalifornijskim Indijancima, koja uključuje ribolov (losos, 'king salmon'), najveća je vrsta pacifičkog lososa, poznat i kao  'chinook' , kojega love uz glavne tokove rijeka. Njega se može naći od zaljeva Montereya u Kaliforniji do Point Hopea na Aljaski. Nadalje sakupljanje žira u podnožjima Coast Range. Yuki kao i njihovi srodnici Wappo hvatali su skakavce i sakupljali gusjenice po travi i tresli ih sa lišća u košare. Yuki su mnogo dublje religiozniji od drugih sjeverno-kalifornijskih plemena. Prema Kroeberu, dijele neke kulturne crte sa Wailakima, u što spada i kult  'the father above' , stvoritelja poznatog kao Taikomol. On se zaziva za vrijeme inicijacije dječaka, a Yuki-liječnik (=šaman) pitat će ga za pomoć u izlječenju bolesti. Njemu se dva puta godišnje, u siječnju i svibnju, održavaju Acorn Sing (pjesme žira). Trgovina je u Kaliforniji bila dosta živa među tamošnjim plemenima.
Yuki su trgovali sa Pomo Indijancima kojima su nudili krzna i kože u zamjenu za školjke, među kojima i dentaliju i abalone, morsku travu i mokasine. Sa Nomlakima se također trgovalo, nudili su im krzna crnog medvjeda u zamjenu za sol i opsidijan. Slično je bilo i u trgovini sa plemenima Huchnom i Wailaki. Ovdje je važno napomenuti, da se nudila na 'prodaju', to jest trampila se i roba koju su nabavljali tek od drugih, pa bi išla u krug, slično kao u kula-pohodu Papuo-Melaneza (Trobrijandžana i njihovih susjeda) pred novo-gvinejskom obalom, kako nam je to lijepo opisao Bronislaw Malinowski u svom remek-djelu. Ovo se vjerojatno naročito odnosi na školjke. –Ratni poglavica vođa je svih ratnih družina Yukija, ali nema takav autoritet da nekoga može prisiliti da mu se pridruži ili da ga prisili na pokornost.
C7H7NO3
Molekulska formula C7H7NO3 se može odnositi na:
Villa Petrosa, Catania
Villa Petrosa je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
Ognato, Brescia
Ognato je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Xinca
Xinca.- Indijanski narod iz jugoistočne Gvatemale, jezično čine samostalnu porodicu (Xincan) koja nije srodna sa nijednim drugim poznatim jezikom na svijetu. Xince broje oko 10,000 duša nastanjenih napose duž rijeke Rio de los Esclavos, uključujući većinu departmana Santa Rosa i Jutiapa. Prvi ih posjećuje Španjolac Pedro de Alvarado 1524, a dvije godine nakon toga pokorava ih Pedro Portocarrero. Mnogi Xince tada su bili žigosani i prodani u roblje. Xince su narod veoma staroga porijekla, vjerojatno potomci populacija koje su prethodile Nahuama i Mayama. Prema popisu 2000. broj pripadnika naroda Xinca iznosi 16,000. Nacionalno buđenje i borba za domorodačka prava doveli su do stvaranja političkih organizacija (Consejo del Pueblo Xinka de Guatemala, 1994) i nakon nje (2002) Consenso por la Unidad del Pueblo Xinka de Guatemala ili CONXIG.
Pelagije I.
Pelagije I. (Rim, ...? - Rim, 3. mart 561.) bio je 60 papa od 16. aprila 556. do 3. marta 561.
Pelagije I., bio je drugi bizantski papa, kao i njegov predhodnik Vigilije. Prije ustoličenja za papu, bio je nuncij Rima (apocrisiarius) u Konstatinopolisu.
Biografija
Pelagije je bio iz ugledne rimske patricijske porodice, njegov otac Ivan, izgleda da je bio bizantski carski namjesnik jedne od dviju provincija (dijeceza) na koju je Italija tad bila podjeljena.
O Pelagiju se prvi put nešto zna 536. kad je bio pratioc pape Agapeta I. na njegovu putu u Konstatinopolis, on ga je ostavio kao nuncija rimske crkve na bizantskom dvoru 536. Na dvoru se Pelagije zbiližio sa carem Justinijanom I. - tako da je imao veliki uticaj na njega, sugerirao mu je koga da postavi za Carigradskog patrijarha, i koga da smjeni.
C7H5NO4
Molekulska formula C7H5NO4 se može odnositi na:
Pelagije I.
Biografija
Kad je papa Vigilije je otišao u Konstatinopolis po nalogu cara Justinijana I., Pelagije je ostao u Rimu kao njegov legat. Upravo tad počela je ostrogotska opsada Rima, pod vodstvom njihova kralja Totila. Pelagije nije šedio vlastito bogatstvo nastojeći se nekako dodvoriti Totilu, da odustane od opsade i napada na Rim, i tako pomoći svojim gladnim sugrađanima. Njegovi napori nisu urodili plodom, i Totil je zauzeo Rim u decembru 546. Totil je ipak poštedio građane i pristao poslati Pelagija u Konstatinopolis kao pregovarača, koji je trebao u njegovo ime dogovoriti mir sa Justinijanom I.. Justinijan je odbacio Totilove prijedloge, i poslao ga natrag u Rim sa porukom da je za Bizant njihov zapovjednik Velizar - pravi vladar Italije, a da sa njim nemaju što pregovarati.
Pontifikat
Pelagije je izabran za papu 16. aprila 556. kao Justinijanov kandidat, prije svog ustoličenja bio je zajedno sa Vigilijem protivnik Justinijanova edikta - da se mora osuditi šizma iz Tri poglavlja, u cilju crkvenog jedinstva i pomirenja raznih teoloških struja. Zbog tog je Vigilije odsjedio neko vrijeme u zatvoru u Konstatinopolisu. Kontroverza oko tzv - Tri poglavlja, proizašla je iz pokušaja da se pomire prethalkedonske crkve na Bliskom istoku s pravoslavljem. Najveći broj kompromisnih rješenja svodio se na osudu nekih radova istočnih kršćanskih teologa, koji su se uskoro počeli kolokvijalno zvati - Tri poglavlja. Na kraju je osuda službeno prihvaćena carskim ediktom 543., oni koji biskupi koji nisu osuđivali te radove, bili bi optuženi za herezu i nestorijanizam.
Nakon ustoličenja za papu Pelagije je promjenio stav i prihvatio Justinijanov edikt. Takva politika, teško je oštetila ugled papa u Sjevernoj Italiji, Galiji i zapadnoj Evropi, tako da su njegovi nasljednici, idućih 50 godina imali puno muka da vrate ugled i umanje štetu.
Papi Pelagiju se pripisuje izgradnja rimske bazilike Santi Apostoli, koja je podignuta u čast pobjede bizantskog zapovjednika Narzesa nad Ostrogotima.
Deutschland (džepni bojni brod)
Deutschland (1939. preimenovan u Lützow), bio je prvi ratni brod klase teških krstarica koje su uvedene u naoružanje Njemačke ratne mornarice prije početka Drugog svjetskog rata. Brod je u Njemačkoj ratnoj mornarici bio najprije klasificiran kao oklopnjača, a Britanci su za ovu klasu brodova koristili naziv džepni bojni brod.
Opis
Veličina i karakteristike ovog broda bile su u znatnoj mjeri ograničene Versajskim ugovorom kojim je Njemačkoj zabranjena izgradnja ratnih brodova sa deplasmanom većim od 10.000 tona. Veliki broj tehničkih inovacija (uključujući veliku upotrebu zavarivanja kako bi brodski trup bio lakši) primjenjen je kako bi se u okviru nametnutih ograničenja izgradio izuzetan ratni brod. I pored toga, Deutschland je još uvijek bio 600 t teži od dozvoljenih 10.000 t, iako je u svim službenim podacima stajalo da deplasman ne prelazi dozvoljenu granicu.
C8H10FN3O3S
Molekulska formula C8H10FN3O3S se može odnositi na:
Deutschland (džepni bojni brod)
Opis
Druga dva slična (ali ne i identična) broda, koji su izgrađeni u istoj klasi, bili su Admiral Graf von Spee i Admiral Scheer. Iako su u njemačkoj ratnoj mornarici ovi brodovi svrstani u kategoriju oklopnjača, Britanci su ih zbog njihovih karakteristika smatrali džepnim bojnim brodovima: njihovi topovi (6 x 280 mm u dvije kupole) bili su znatno veći od topovskog naoružanja teških krstarica iz tog vremena, ali su brodovi ove klase bili znatno manji (i slabije oklopljeni), ali i brži od standardnih bojnih brodova.
Povijest
Kobilica broda postavljena je u veljači 1929. godine u brodogradilištu Deutsche Werke u Kielu, a brod je porinut u svibnju 1931. godine. Radovi na izgradnji broda završeni su krajem 1931. god., a probna plovidba obavljena je u svibnju 1932. godine.
Tijekom Španjolskog građanskog rata Deutschland je upućen u Sredozemlje kako bi pružio podršku Frankovim nacionalistima. U periodu od 1936. do 1939. godine učestvovao je u ukupno sedam operacija. Tijekom jedne od akcija, 29. svibnja 1937. godine, Deutschland je napadnut od strane dva republikanska aviona bombardera. Kao posljedica njihove akcije poginuo je 31 i ranjeno 101 njemačkih mornara. U znak odmazde sestrinski brod Admiral Scheer bombardirao je španjolski grad Almeríju i tom prilikom je poginulo 19 civila i uništeno 35 zgrada. Nastradali njemački mornari su prvo prebačeni u Gibraltar, gdje su i pokopani, ali su zatim njihova tijela, na Hitlerov zahtijev, ekshumirana i prebačena na njihovom brodu u Njemačku, gdje je ograniziran veliki vojni pogreb kojem je prisustvovao Hitler osobno.
Nakon početka Drugog svjetskog rata, brod je u studenom 1939. godine preimenovan u Lützow, jer se Adolf Hitler plašio utjecaja negativnog efekta, koji bi vijest o potapanju njemačkog ratnog broda koji je nosio ime domovine, mogao ima na moral njemačkog pučanstva.
U veljači 1940. godine Lützow je zajedno sa svojim sestrinskim brodom reklasificiran kao teška krstarica. U travnju iste godine sudjelovao je u njemačkom napadu na Norvešku. Tijekom ove operacije Lützow je pratio brod Emden i nesretnu krstaricu Blücher u Oslofjord, ali se na vrijeme okrenuo kada je Blücher potopljen djelovanjem norveške torpedne bitnice. Po završetku pohoda na Norvešku, Lützow je upućen u Njemačku gde su izvršene modifikacije kako bi mu se povećao operativni radijus i kako bi bio osposobljen za gusarska djelovanja protiv savezničkih brodskih konvoja u Atlantiku. Međutim, tijekom priprema za isplovljavanje u Atlantik, Lützow je kod Skagerraka, sjeverno od Jyllanda torpediran od strane britanske podmornice Spearfish. Britanski torpedo je skoro potpuno raznio krmu broda, zbog čega su popravci trajali do kraja 1941. godine.
Tijekom narednih godina Lützow je učestvovao u mnogobrojnim manjim akcijama od kojih je najznačajnije bilo njegovo djelovanje u Baltičkom moru, kada je tijekom 1944. godine vatrom svojih topova štitio povlačenje njemačkih trupa.
Brod je teško oštećen tijekom bombardiranja u travnju 1945. godine, kada je pogođen sa tri britanske Tallboy avionske bombe, uslijed čega je sjeo na dno u blizini Swinemündea. Ubrzo je popravljen i nastavio je pružati artiljerijsku podršku njemačkim jedinicama. 4. svibnja 1945. godine Lützow je uništila njegova posada kako ne bi pao neprijateljske ruke.
Poslije rata sovjetska mornarica je izvadila Lützow s morskog dna i koristila ga je kao metu za topničku obuku. Potopljen je 1949. godine u Baltičkom moru.
Bosanska Bojna
Bosanska Bojna je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Velika Kladuša koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 480 stanovnika.
Domgermain
Domžermen je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Tul.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1084 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 82 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,09 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 337 metara (maksimalnoj 414 m, a minimalnoj 219 m).
Polimerazna lančana reakcija
Reakcija lančanog umnožavanja je metoda kojom se umnožava molekul DNK. Metoda omogućava stvaranje velikog broja kopija ciljne DNK sekvence koristeći malu početnu količinu DNK uzorka. Polimerazna lančana reakcija se često koristi u medicinskim i biološkim laboratorijama i ima primenu u detekciji naslednih bolesti, identifikaciji genetskog otiska, dijagnozi infektivnih bolesti, kloniranju gena i testiranju očinstva.
Istorija
Metodu je stvorio i razradio Keri Malis decembra 1983. Za ovo otkriće je 1993. dobio Nobelovu nagradu za hemiju, sedam godina nakon objavljivanja prvobitnih ideja o metodi. Malisova zamisao je bila da razvije proces pomoću kojeg bi se veštačkim putem uvećavao broj molekula DNK u ciklusima replikacije omogućenim enzimm DNK polimeraze.
DNK polimeraza se prirodno javlja u živim organizmima, u kojim ima funkciju da kopira DNK kada se ćelija deli tokom mitoze i mejoze. Polimeraza kopira tako što se veže na jedan, od dva polinukleotidna lanca koje čine DNK, i stvara lanac komplementaran originalu. U Mulisovoj prvobitnoj metodi enzim je korišćen u kontrolisanom okruženju van organizma. Dva polinukleotidna lanca DNK koji su spiralno uvijeni jedan oko drugog bi se prvo razdvojili grejanjem molekula do 96°S. Međutim pri ovoj temperaturi enzim koji je u ono vreme korišćen bivao je uništen, te je enzim morao biti ponovo dodat nakon svakog ciklusa. Mulisova prvobitna zamisao je bila veoma neefikasna, jer je zahtevala puno vremena, ogromne količine DNK polimeraze i stalnu pažnju tokom celog procesa.
mini|PCR mašina
Kasnije, originalna metoda PLR (PCR) je značajno poboljšana upotrebom DNK polimeraze nađene kod termofilnih bakterija koje žive u gejzirima na temperaturama od preko 110°S. DNK polimeraza uzeta od ovakvih organizama je dovoljno stabilna pri visokim temperaturama i ne dolazi do uništenja kada se koristi tokom PLR procesa. Kako nije bilo više potrebe dodavati nove enzime DNK polimeraze nakon svakog ciklusa da zameni enzime uništene temperaturom, ceo proces kopiranja DNK molekula je postao jednostavniji i brži.
PLR u praksi
PLR ce koristi za kopiranje kratkog unapred određenog dela molekula DNK. Kopirani molekul može u sebi sadržati jedan ili više nezavisnih celina a može predstavljati i samo fragment jedne celine. PCR proces može da kopira samo kratke DNK fragmente, obično do 10 kb (kb= kilo, 1000 parova baza). Različiti molekularni protokoli mogu da kopiraju fragmente i do 40 kb, mada je i ta veličina manja od hromozalnog DNK molekula eukariotske ćelije, na primer, ljudska ćelija sadrži oko tri milijarde nukleotida.
Da bi reakcija bila moguća potrebne su sledeće komponente:
PCR reakcija je moguća u posebnom uređaju. Uređaj ciklično hladi i greje prethodno opisane reagente po tačno prethodno utvrženom protokolu. Cijene urežaja za Polimeraznu lančanu reakciju zavisno od željenih performansi variraju od 2000$ do 50,000$ za istraživačke svrhe.
Koraci reakcije
mini|400px|Koraci reakcije i produkcija četiri nova DNK molekula od samo jednog molekula
PCR reakcija se sastoji od serije ciklusa. Broj ciklusa koji se moraju izvršiti zavisi od količine inicijalne DNK mase od koje počinjemo. Obično se PLR uspešno obavlja bilo gde između 20'45 ciklusa.
Svaki ciklus se sastoji od tri koraka:
1. DNK molekul se prvo zagreje do 94-96°S kako bi se dva lanca koja su prethodno spojena vodoničnim vezama razdvojili. Ovaj korak se naziva denaturizacija, i raskida vodonične veze. Sama denaturizacija je funkcija procenta GC parova u odnosu na ukupan broj parova u sekvenci, kako i njihovog rasporeda unutar same sekvence. Što je veći udeo to je viša temperatura na kojoj dolazi do razdvajanja nizova. Ovo se objašnjava postojanjem tri vodonične veze između GC u poređenju sa dve u AT parovima. Zbog termičke mase-kapaciteta uređaja praksa je da se ovi koraci vrše po dva minuta pošto tek nakon tog vremena možemo zasigurno da kažemo da je ta temperatura dostignuta. Inače sa novijim uređajima vremena od 1s su uspješno korišćene.
2. Kada se lanci DNK molekula razdvoje, temperatura se snizi kako bi se prajmeri samostalno vezali na oba razdvojena lanca. Prajmeri obično u sekvenci imaju po dvadesetak nukleotida pa naviše. Ovaj broj omogućava specifičnost veze, tj. da će se prajmeri vezati na željenu lokaciju. Temperatura shodno tome zavisi od dužine i nukleotidnog sastava prajmera, i obično je oko 5°S ispod njihove tačke topljenja (45-60°S). Previsoka temperatura može da onemogući vezivanje prajmera na DNK, preniska nadovezivanje na više odredišta, a nedostatak početne količine DNK da se nadovežu sami na sebe stvarajući prajmer-dajmer formaciju. Ovaj korak traje najkraće od svih i ne bi trebalo da bude duži (u najgorem slučaju) od 30 sekundi.