cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elk Point, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.963, što je 249 (14,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ivan XIV (papa)
Ivan XIV., je bio papa od prosinca 983. do 20. kolovoza 984. godine. Prije dolaska na mjesto pape bio je carski kancelar u službi rimsko-njemačkog cara Otona II. Na mjesto pape je izabran neposredno nakon Otonove smrti, pri čemu je cara naslijedio njegov malodobni sin Oton III. Po izboru je Pietro Campanora uzeo ime Ivan smatrajući se nedostojnim imena Svetog Petra. Njegov položaj u Rimu je od samog početka bio slab; brzo je stekao neprijateljstvo lokalnog naroda i aristokracije. To je iskoristio antipapa Bonifacije VII koji se vratio iz egzila u Carigradu i 984. ponovno preuzeo vlast. Ivan XIV je bačen u Anđeosku tvrđavu gdje je umro, najvjerojatnije od izgladnjivanja. Kao njegov legitimni nasljednik je sljedeće godine postao Ivan XV.
Mystic River (film)
Mistična rijeka (eng. Mystic River) je drama redatelja Clinta Eastwooda iz 2003. sa Seanom Pennom, Timom Robbinsom, Kevinom Baconom i Laurenceom Fishburneom u glavnim ulogama. Scenarij Briana Helgelanda je nastao prema istoimenom romanu Dennisa Lehanea.
Film je od prvog prikazivanja dobivao kritičarska priznanja. Nominiran je za Oscara u šest kategorija: za najbolji film, režiju, najboljeg glumca, adaptirani scenarij, najboljeg sporednog glumca i za najbolju sporednu glumicu. Sean Penn dobio je nagradu za glavnu, a Tim Robbins za sporednu ulogu.
Radnja
Priča se vrti oko Jimmyja, Davea i Seana, trojice prijatelja koji odrastaju zajedno u jednoj irskoj radničkoj četvrti u Bostonu. Kad su imali dvanaest godina, dok su se igrali na ulici, Davea su oteli pedofili i seksualno ga zlostavljali četiri dana.
Nekoliko desetljeća poslije, oni još žive u Bostonu. Jimmy (Sean Penn) je bivši zatvorenik koji vodi obližnju trgovinu, dok Dave (Tim Robbins) radi u industrijskoj proizvodnji i ne može pobjeći od svojih trauma. Dvojica muškaraca su još susjedi. Jimmjeva 19-godišnja kćer Katie (Emmy Rossum) je ubijena, a Jimmy i Sean (Kevin Bacon), koji je postao detektiv, sumnjiče Davea. Seanova žena Lauren nenadano ga ostavlja i odvodi njihovu malu kćer.
Jimmy i njegovi prijatelji napiju Davea u obližnjem baru. Dave odlazi iz bara povratiti, a muškarci ga počinju pratiti. Jimmy kaže Daveu da će ga ostaviti na životu ako prizna da je ubio njegovu kćer. Ako ne prizna, ubit će ga istog trenutka. Kad Dave priznaje zločin, kako bi spasio život, Jimmy ga ipak ubode u trbuh i upuca ga u glavu. Poslije nalaze njegovo tijelo u susjednoj Mističnoj rijeci.
Space Cowboys
Svemirski kauboji je američki igrani film iz 2000. koji je režirao Klint Istvud. Glavne uloge igraju: Klint Istvud, Tomi Li Džouns, Donald Saderland i Džejms Garner.
Zaplet
Film započinje 1998. godine kada zastarjeli sovjetski satelit IKON prijeti padom iz orbite na Zemlju.Ruski general Vostov (Rade Šerbedžija) moli NASA-u da mu pomogne u popravku. Šef NASA-e Bob Gerson (James Cromwell) pristaje, a u pomoć zove umirovljenog pilota zrakoplovstva i inženjera Franka Corvina(Eastwood). On prihvaća ali samo pod uvjetom da akcijom rukovode članovi njegove bivše ekipe Dedal. To su Jerry O'Neill (Donald Sutherland), ženskar koji izrađuje rollercoastere, zaprašivač usjeva William "Hawk" Hawkins( Tommy Lee Jones), i vlč. Tenk Sullivan(James Garner), sada baptistički svećenik i obiteljski čovjek.
Gerson, unatoč animozitetu između njega i Corvina(dugom 40 godina, od osnivanja Nase, kada je zamijenio Corvina čimpanzom) i pod pritiskom potpredsjednika SAD-a šalje ekipu u svemir nakon jednomjesečne obuke.Na liječničkom pregledu ustanovljava se da Hawkins ima rak gušterače i još samo 8 mjeseci života, a da Jerry ima ozbiljnih problema s vidom. Ipak, Frank ih obojicu vodi u svemir, zajedno s još dvojicom pilota koji su zamjena.
U svemiru piloti otkrivaju da je satelit zapravo opasna relikvija iz Hladnog rata, naoružan nuklearnim projektilima, usmjerenih na šest gradova diljem SAD-a.Jedan od pilota ga greškom aktivira, a sudar koji je uslijedio teško je oštetio space shuttle. Corvin pokušava maknuti satelit iz Zemljine orbite. To je samoubilačka misija, a Hawk je dobrovoljac jer je najbolji pilot i jer ionako umire.
Nakon Hawkova odlaska s projektilima, počinje akcija povratka na Zemlju.Frank sjeda u pilotsku sjedalicu i usprkos svim oštećenjima uspijeva sletjeti. Jerry i Tenk odbili su napustiti shuttle, a dvojica ozlijeđenih pilota su uspješno prizemljila.
Film završava scenom Corvina i njegove žene koji kraj fontane gledaju na Mjesec gdje je Hawk sletio i gleda na Zemlju. Odjavna špica je popraćena pjesmom "Fly me to the Moon" čiji je autor Frank Sinatra.
Tehnologija dinastije Song
thumb|[[Jiaozi (valuta)|Jiaozi, prva papirnata valuta u historiji svijeta, pronalazk dinastije Song.]]
Unforgiven
Unforgiven je američki vestern Clinta Eastwooda iz 1992. o umirovljenom revolverašu koji prihvaća još jedan posao radi novca. U ovom anti-vesternu, koji prokazuje nasilje i mit o Starom Zapadu, nastupili su Clint Eastwood, Gene Hackman, Morgan Freeman, Richard Harris, Jaimz Woolwett, Saul Rubinek i Frances Fisher.
Tehnologija dinastije Song
Dinastija Song koja je vladala od 960. do 1279. se smatra zaslužnom za neka od najznačajnijih tehnoloških inovacija u kineskoj historiji, od kojih su mnoga bila djelo nadarenih službenika regrutiranih i odabranih od strane vlade kroz sistem carskih ispita.
Napredno strojarstvo je već imalo dugu tradiciju u Kini, te je tako Su Song, jedan od inženjera u službi dinastije Song, priznao da on i njegovi suvremenici svoje izume temelje na prethodnim dostignućima izumitelja kao što je bio Zhang Heng (78–139). Primjena tehnike pomičnih slova je predstavljala značajan napredak u odnosu na ranije tehnike drvenih blokova te bitno pridonijela obrazovanju konfucijanskih učenika i širenju pismenosti i kulture među masama. Nova oružja su koristila pronalazak baruta te omogućili dinastiji Song da se brani od vanjskih neprijatelja —Liaoa, Zapadne Xije i Jina uz pomoć topova—sve do kolapsa pod udarom Mongola pod Kublaj Kanom krajem 13. vijeka.
Značajan napredak je postignut u građevinarstvu, pomorstvu i metalurgiji, a u 13. vijeku su se počele koristiti i vjetrenjače. Ti pronalsaci, zajedno sa papirnatim novcem su uveli revoluciju i značajno pridonijeli opstanku ekonomije dinastije Song.
Unforgiven
Scenarij za film napisao je David Webb Peoples, a režirao ga je Eastwood. Film je osvojio četiri Oscara: za najboljeg sporednog glumca (Gene Hackman), režiju, montažu i najbolji film. Eastwood je posvetio film bivšim redateljima mentorima Donu Siegelu i Sergiu Leoneu.
Iako su oba smještena na Zapadu, ovaj film nema nikakve veze s istoimenim filmom iz 1960.
U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom Nepomirljivi, a u Srbiji pod naslovom Neoprošteno.
Radnja
Film počinje u bordelu u Wyomingu 1880. Kauboj unakazi lice prostitutki jer je ismijavala njegove male genitalije. Šerif kažnjava kauboja i njegova prijatelja (koji je isprva držao prostitutku, a zatim pokušao zaustaviti napadača) sa sedam konja - koliko je zatražio vlasnik saloona i svodnik Skinny. Ostale prostitutke su ogorčene zbog toga što su kauboji prošli samo s globom te ponude nagradu od 1000 dolara onome tko će ubiti kauboje.
Scofield Kid (Woolvett), koji se naziva ubojicom, počinje tražiti partnere. Angažira Williama Munnyja (Eastwood) - zloglasnog umirovljenog revolveraša, ubojicu i bandita koji se oženio te promijenio pod ženinim utjecajem. Nakon ženine smrti živi kao udovac, otac dvoje djece i vlasnik male farme svinja koje umiru od svinjske groznice. Munny angažira i svog bivšeg partnera i susjeda, Neda Logana (Freeman), da im pomogne uloviti dvojicu muškaraca odgovornih za napad na prostitutke u zamjenu za veliku nagradu. U međuvremenu i drugi revolveraš, "English Bob" (Harris), počinje lov na nagradu. Bob dolazi u grad i šaljivo ustvrdi da ne nosi oružje sa sobom, iako se više nego očito primjećuje njegov pištolj. Bob je angažirao pisca da zabilježi njegova iskustva, u knjizi nazvanoj "Vojvoda smrti". Little Bill Daggett (Hackman), zlobni lokalni šerif i bivši revolveraš, zatvara Boba i njegova biografa. Nakon što ga je razoružao, Little Bill okrutno pretuče Boba, kao primjer svima koji pokušavaju pokupiti nagradu od prostitutki.
Dok Little Bill ismijava i vrijeđa zatvorenog English Boba, Logan i Munny pridružuju se Kidu. Nakon dolaska u grad jedne hladne, kišne noći, ulaze u saloon na piće te da bi se raspitali o nagradi. Munny ostaje za stolom dok Logan i Kid odlaze gore k prostitutkama. I dok čeka prijatelje, Little Bill otkriva da Munny nosi pištolj. U gradu je zabranjeno držanje oružja - dok su ulazili u grad Munny nije vidio (ili nije htio vidjeti) znak upozorenja postavljen uz cestu. Slab i bolestan, Munny nije u stanju oduprijeti se Little Billu, koji ga brutalno pretuče pred pomagačima. Munny se uspijeva izvući iz saloona, dok Ned Logan i Kid iskaču kroz prozor. Logan i Kid odvode Munnyja u brda iznad grada.
Munny se oporavlja uz pomoć prijatelja i prostitutki, te nakon oporavka, trojica muškaraca ubijaju iz zasjede u kanjonu jednog od dvojice kauboja. U tom trenutku Logan osjeća da više ne može podnijeti ubojstvo i odluči poći kući. Munny i Kid pronalaze i ubijaju drugog kauboja u poljskom zahodu.
Little Bill zatvara Logana te ga prebije kako bi izvukao iz njega sve informacije koje želi, te nepažnjom ubija srednjovječnog čovjeka. Loganovo tijelo je izloženo u otvorenom lijesu ispred saloona kao primjer pravde. Izvan grada, Kid je potresen ubojstvom koje je upravo počinio i priznaje da mu je to bilo prvo; odriče se svoje planirane karijere revolveraša, kazavši Munnyju rečenicu koja koja simbolizira naslov filma: "Mislio sam da mogu, ali sam shvatio da nikad neću biti razbojnik; nikad neću biti poput tebe". U strahu od Munnyjeve reputacije, Kid odbija svoj dio plijena, na što mu Munny odvraća "Opusti se, Kid, neću te upucati. Ti si jedini prijatelj kojeg imam...". Jedna od prostitutki donosi nagradu Munnyju i donosi vijest o Loganovoj smrti. Ovo razbjesni Munnyja, koji prekršivši svoju zakletvu da neće piti, popije malo viskija, što simbolizira povratak njegovih starih problema s pićem i ubilačke prirode. Nakon toga odlazi u grad da se suoči sa šerifom.
Te noći, Munny ulazi u Greeley's Saloon gdje je Little Bill okupio potjeru za Munnyjem i Kidom. Munny zatraži vlasnika saloona držeći ih sve na nišanu. Kada se Skinny, vlasnik, predstavio, Munny ga upuca jednim hicem iz male udaljenosti. Little Bill opsuje Munnyja te mu kaže da je upravo ubio nenaoružana čovjeka, na što Munny odgovara, "Trebao se naoružati kad je već uredio saloon s mojim prijateljem". Slijedi pucnjava u kojoj Munny ubija članove potjere i ozbiljno ranjava Little Billa i njegova zamjenika. Pisac je zadivljen kako je Munny uspio svladati Little Billa s lakoćom i ostati neozlijeđen. Dok Munny puni ispražnjenu pušku, začuje kako Little Bill pokušava dosegnuti svoj pištolj. Munny staje na njegovu ruku i uperi pušku ravno u njegovo lice. Little Bill shvaća što slijedi, "Vidimo se u paklu, William Munny", na što Munny odvraća, "Da", i upuca ga u lice. Munny kreće prema vratima, pucajući u zadnjeg ranjenog zamjenika bez ciljanja. Nakon što je zaprijetio bilo kome tko bi mu se mogao naći na putu, napušta saloon i odlazi jašući na bijelom konju.
Film završava epilogom: "Nekoliko godina poslije, gđa. Ansonia Feathers doputovala je u okrug Hodgeman da posjeti posljednje počivalište svoje jedine kćeri. William Munny odavno je nestao sa svojom djecom... neki kažu u San Francisco gdje je, priča se, postigao uspjeh s tekstilnom robom. I nije bilo ničega što bi moglo objasniti gospođi Feathers zašto se njezina jedina kćer udala za poznatog lopova i ubojicu, opće ozloglašenog čovjeka neobuzdane ćudi."
Nasilje
Priroda nasilja pokazuje se kao glavna tema filma, te nesuglasje između stvarnog i izmišljenog nasilja. Dok većina vesterna veliča nasilje kao opravdano sredstvo, Nepomirljivi prikazuju nasilje mnogo realističnije, i pokazuju kako ono škodi svima oko sebe. Munny zacijelo ne glorificira svoju nevjerojatno poročnu i nasilnu prošlost - kad ga je šerif upitao je li on William Munny koji je ubijao žene i djecu, odgovara, "Ubio sam sve što je hodalo ili puzalo, a ovdje sam da ubijem tebe, Little Bill, zbog onoga što si učinio Nedu." Nema sumnje da postoji malo glamura u prikazu Munnyja kao opasnog i pokvarenog ubojice.
Ipak, film završava kontradiktorno, jer William Munny na kraju postaje junak iz klasičnih vesterna, jer pobjeđuje razbojnike u uobičajenoj sceni pucnjave. Bez obzira na to, ipak su mnogi kritičari i gledatelji smatrali film izrazito anti-nasilnim. Nadalje, iako se čini da je Munny "pobijedio" u klasičnom obračunu s razbojnicima, učinio je to na štetu svoje humanosti, koju se trudio održati u starosti kao čin iskupljenja za godine poročnosti.
Kao još jedan kontrast u odnosu na klasične prikaze nasilja u vesternima, on se sigurno ne temelji na klasičnim postavkama. Dok se sprema izaći iz saloona nakon "herojskog" obračuna s Little Billom i njegovom ekipom, Munny viče prema vani, "Ako vidim ikoga vani, ubit ću ga! Ako neki kujin sin zapuca na mene, ne samo da ću ubiti njega, ubit ću mu ženu - sve prijatelje - i zapaliti mu prokletu kuću!" Munny tada sjeda na konja i još jednom uzvikne da ako još netko naudi kurvama, on će se vratiti i "ubiti sve vas kujine sinove." Udaljavanje je brutalno realistično, za razliku od tužnih odlazaka u klasičnim vesternima kao što je Shane.
Muževnost
U Nepomirljivim, nasilje nije slavno ni herojski čin, nego bolni pokazatelj muške nesigurnosti. Na ovo drugo posebno utječu žene. Najbolji primjer je kad William Munny spominje kako mu je pokojna žena pomogla da postane puno stabilniji i plemenitiji. Drugi primjer je Munnyjev sastanak s prostitutkom koja je napadnuta, koji otkriva njegovu plemenitu stranu. Nježne i senzibilne žene u dubokom su kontrastu s osvetoljubivom i nasilnom prirodom muškaraca. Međutim, za razliku od mnogih drugih tema u filmu, za utjecaj žena se ne može ustvrditi je li posve dobar ili loš. Dok u nekim situacijama djeluju kao civilizirana snaga, ipak prostitutke nude nagradu i zahtijevaju krv unatoč žrtvinoj spremnosti da oprosti svojim napadačima.
Dok je Clint Eastwood u prijašnjim ulogama često nastupao kao "Čovjek bez imena", anonimni stranac koji dolazi u grad da dovede stvari u red, William Munny može se doživjeti kao čovjek koji se pokušava otarasiti starog identiteta Čovjeka bez imena. Dok drugi likovi opisuju užase koje je počinio ranije u životu, on neprestano ponavlja da je to prošlost, te da se to dogodilo prije nego što mu je žena pomogla da prestane piti.
Alkohol i nasilje
Alkohol i njegova poveznica s nasiljem je još jedna tema koja se obrađuje u filmu. Munny tijekom filma naglašava da je bio druga osoba prije nego što mu je žena pomogla da prestane piti, i stalno ponavlja da se ne sjeća mnogo toga iz svojeg ranog nasilnog života, jer je bio pijan. Munny je trijezan kad ubija prvog kauboja te se čini posve normalnim. Međutim, prema kraju filma, kad počinje piti nakon što je čuo što se dogodilo Nedu, ubrzo postaje užasna i zastrašujuća osoba. Dok ulazi u saloon, već je popio bocu viskija i u glavi mu je želja za ubojstvom.
Kritike
Kritke su pretežno bile vrlo pozitivne. Film se pojavljuje na IMDb-ovoj listi 250 najboljih filmova i popisu 100 najboljih filmova u zadnjih 100 godina Američkog filmskog instituta. 2005. Time.com proglasio ga je jednim od 100 najboljih filmova u zadnjih 80 godina. Mnogi kritičari pisali su kako je to elegija vestern žanru.
Roger Ebert napisao je famoznu kritiku u kojoj je filmu dao dvije zvijezde jer mu se film nije svidio. Nakon što su ga obožavatelji „bockali“ i poslije još priznanja filmu od strane kritike, Ebert je ponovno pogledao film i napisao puno bolju recenziju. Kasnije je o tom pisao u svojoj knjizi „Great Films Series“.
Izvori
Nepomirljivi imaju mnoštvo referenci na ranije vesterne. Uvodna scena, kad Eastwood stoji ispred groba pokojne supruge, referenca je na vestern Johna Forda, Nosila je žutu vrpcu.
Scena u kojoj Eastwood kaže Rubineku da pokupi pušku u baru je aluzija na Bilo jednom na Divljem zapadu, koji ima sličnu scenu u baru, iako je i sama bila referenca na film Shane.
Rubinek tada upita Eastwooda kako je odredio kojim će redom ubiti petoricu ljudi, napominjući kako mu je Little Bill objasnio da iskusan revolveraš prvo gađa onog kojeg je najlakše pogoditi, kad se suočava s više protivnika. Eastwood odgovara, „Ma nemoj? U principu sam imao sreće... ali uvijek sam imao sreće kad je u pitanju ubijanje“. Ovo je referenca na Odmetnika Joseyja Walesa, u kojem Eastwoodov lik, dok odgovara na slično pitanje, daje detaljan odgovor, kao što je Hackman rekao Rubineku što iskusan revolveraš treba uraditi.
Konačno, scena u zatvoru, u kojem Hackmanov lik govori kako je najvažnije obilježje revolveraša hladnokrvnost pod pritiskom, a ne brzina i preciznost (naglašavajući kako je teško biti brz i precizan dok protivnik uzvraća vatru), preslika je scene iz filma The Shootist. U njemu u dvorištu koje služi za vježbu pucanja lik Johna Waynea govori istu stvar mladom Ronu Howardu.
Tadeusz Mazowiecki
Tadeusz Mazowiecki (Płock, 18. april 1927. - Varšava, 28. oktobar 2013.) bio je od 1989. do 1991. premijer prve nekomunističke vlade u zemljama Istočnog bloka.
Biografija
Nakon studija prava na Univerzitetu u Varšavi, Mazowiecki se počeo baviti novinarstvom pa se već sredinom 1950-ih profilirao kao ozbiljan autor u krugu mlađih liberalnih katoličkih intelektualaca. Mazowiecki je 1958. osnovao nezavisni katolički časopis Więź (Veza), koji je uređivao do 1981. Od 1961. do 1971. bio je poslanik u Sejmu (poljskom parlamentu).
Sedamdesetih godina povezao se sa Radničkim komitetom za obranu, koji je štitio antikomunističke radničke aktiviste od vladinih progona.
Početkom 1989. Mazowiecki je angažiran kao pregovarač u pregovorima između vlade i Solidarnosti, koji su rezultirali legalizacijom Solidarnosti i održavanjem krajem te godine prvih slobodnih izbori nakon 1947. Zapanjujuća pobjeda Solidarnost na tim izborima u junu primorala je tadašnjeg predsjednika Narodne Republike Poljske generala Jaruzelskog, da na sugestiju Wałęse za premijera postavi Mazowieckog. Tako je Mazowiecki 24. augusta 1989. postao premijer koalicijske vlade, u kojoj su pored članova Solidarnost i Poljske ujedinjene radničke partije bili i članovi nekih manjih partija.
Kao premijer Mazowiecki je poduzeo radikalne reforme usmjerene na transformaciju poljske ekonomije u smjeru slobodnog tržišta. Njegova vlada je digla ruke od planske ekonomije, umjesto tog liberalizirala je politiku cijena, smanjila subvencije i provela privatizaciju poduzeća. Zlot je postao konvertibilan, ali je rast plaća obuzdan zbog inflacije. Na taj je način je Mazowiecki stabilizirao budžet, povećavši izvoz, ali uz cijenu gašenja mnogih poduzeća, veliku nezaposlenost i pad standarda građana. To ga je koštalo političke karijere, jer je na predsjedničkim izborima održanim u decembru 1990. za nasljednika Wojciecha Jaruzelskog, izgubio od Lech Wałęsa (završio je kao treći).
Las Palmas, Huajicori
Las Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1023 m.
Opština Blăjel, Sibiu
Blăjel je opština u Rumuniji u okrugu Sibinj.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 428 m.
El Arbolito, Tierra Blanca
El Arbolito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Shasta Lake, California
Shasta Lake je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 10.164 stanovnika.
El Arbolito, Tierra Blanca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 81 m.
Buenavista Teaquil, Ocosingo
Buenavista Teaquil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Lauro, Reggio Calabria
Lauro je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 157 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
Opština Huehuetlán, San Luis Potosí
Huehuetlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 6675 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 327 m.
Veljka na Ipelju
Veljka na Ipelju je naseljeno mjesto u okrugu Lučenjec, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 945 stanovnika.
Case San Francesco, Reggio Emilia
Case San Francesco je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Crescione, Genoa
Crescione je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 991 m.
Biozat
Bioza je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Alije koja pripada prefekturi Viši.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 663 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 40 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 366 metara (maksimalnoj 404 m, a minimalnoj 326 m).
Eichenberg (bei Jena)
Ajhenberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 93 opštinska središta okruga Zale-Holcland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 432 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16074016.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Holcland Ajhenberg se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Holcland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 250 metara. Površina opštine iznosi 11,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 432 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 37 stanovnika/km².
Bolesław Bierut
Bolesław Bierut (Lublin, 18. april 1892. - Moskva, 3. mart 1956.) bio je državnik i komunistički funkcioner, koji je omogućio komunistima da preuzmu kontrolu nad poljskom vladom nakon Drugog svjetskog rata, zbog tog je u to vrijeme bio nazivan - Poljski Staljin.
Biografija
Bierut se još kao mladić zanio ljevičarskim idejama tako da je od 1912. član Poljske socijalističke partije i to one frakcije koja je osnovala Poljsku komunističku partiju u kojoj je član od 1918. i radi kojekakve poslove za partiju, od organiziranja tehnike do sindikata.
Period između 1925.-26. i 1928.-30. proveo je u Moskvi na školovanju u Međunarodnoj lenjinskoj školi.
Zbog svoje aktivnosti je uhapšen 1933. pa je u zatvoru proveo sedam godina do 1939. Prve godine Drugog svjetskog rata (1939.-41.) živi u SSSR-u, u kojem je 1940. postao član Komunističke partije Sovjetskog Saveza.
Vrijeme od 1941. do 43. proveo je u okupiranom Minsku, u koji je poslan (vjerojatno) po nalogu NKVD-a i radi gradskom uredu za racionalizirano snabdjevanje. Kao ilegalac Bierut se služio brojnim pseudonimima; Janowski, Iwaniek, Tomasz...
U Varšavu se vratio 1943. i postao član Centralnog komiteta Poljske radničke partije, a nakon tog i njegovog Politbiroa.
U periodu 1944.-48 službeno se odrekao svih svojih partijskih funkcija, da ispuni formalni uvjet za budućeg poljskog predsjednika. Prvo je 1944. preuzeo dužnost predsjednika Nacionalnog narodnog vijeća (Krajowa Rada Narodowa) privremenog parlamenta, koju je vršio do 1947. kad je izabran za predsjednika Republike Poljske. Uz podršku Staljina i Crvene armije, Bierut i njegovi kolege komunisti uspjeli su slomiti otpor svih opozicionih snaga do 1947. i provesti sovjetizaciju Poljske.
Kao revnosni izvršioc partijskih direktiva iz Moskve, Bierut je imao ključnu ulogu u smjeni Władysława Gomułke 1948., sa položaja sekretara Poljske radničke partije, jer je on pokušao prilagoditi sovjetsku partijsku liniju poljskim okolnostima. Nakon njegove smjene Bierut je reorganizirao partiju, da bi 1948. osnovao Poljsku ujedinjenu radničku partiju.
Presjednik je bio do 1952., tad je preuzeo položaj premijera u vladi Narodne Republike Poljske na kom je bio do 1954. kad je dao ostavku. Tad se ponovno javno angažirao u partijskom životu kao Prvi sekretar Centralnog komiteta Poljske ujedinjene radničke partije.
Bastia, Korzika
Bastia je francuski lučki grad na sjeveroistoku Korzike od 43,479 stanovnika, on je i administrativni centar Departmana Haute-Corse u kom živi 170,828 stanovnika.
Geografske karakteristike
Bastia leži u malom zaljevu Tirenskog mora, udaljena oko 35 km južno od krajnje sjeverne točke otoka rta Cap Corse, odnosno 117 km zapadno od talijanskog Livorna.
Iz Bastije se za lijepog vremena može vidjeti talijanski otok Elbu.
Historija
Za srednjeg vijeka bila je malo ribarsko selo zvano Marina di Cardo, od 1383. kad su Đenovežani izgradili svoju - utvrdu (đenoveški - bastiglia) mjesto se tako i zove. Bastiglia je bila prijestolnica Korzike sve do 1791. Ona je i danas vojnički centar otoka.
thumb|260px|left| Pogled na grad sa brda Pigno
Znamenitosti
Bastia je sastoji od tri cjeline - Starog grada (Terra Vecchia) koji leži uz more u sredini luke, Gornjeg grada (Terra Nuova) koji leži južno od luke i novog dijela grada, izgrađenog zapadno i sjeverno od centra.
Karakteristika Starog grada su ulice kojima je premrežen, sa mračnim porticima.
Najveće znamenitosti grada su klasicistička katedrala San Giovanni Battista (1636. - 1666.) i palače suda, vijećnice i teatra.
Privreda
Bastia je najveća i najmodernija luka na otoku, jer se većina putnika i robe iskrca u njoj. Današnja Bastia je i industrijski grad u kom se proizvode cigarete, cigare, džemovi i poznata vina sa poluotoka Cap Corse.
Veljka Čausa
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 456 stanovnika.
Chieve, Verona
Chieve je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 599 m.
Popis predsjednika Poljske
Ovo je popis poljskih predsjednika od obnove nezavisnosti 1918. do danas.
Za vladare od srednjeg vijeka do Treće podjele Poljske, pogledajte članak Popis poljskih vladara.
Predsjednici Vlade u egzilu (1939–1990)
Od jula 1945. predsjednici Vlade u egzilu nisu više međunarodno priznati, pa su i vlade raspuštene.
Valea Șapartocului, Albești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 441 m.
Жирче
Жирче је насеље у Србији у општини Тутин у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 370 становника (према попису из 1991. било је 362 становника).
Демографија
У насељу Жирче живи 225 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 26,8 година (25,6 код мушкараца и 28,2 код жена). У насељу има 64 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 5,78.
Ово насеље је великим делом насељено Бошњацима (према попису из 2002. године).
Toskanski arhipelag
Toskanski arhipelag (talijanski: Arcipelago Toscano) je arhipelag u Tirenskom moru na zapadu Centralne Italije, koji leži između toskanske obale i Korzike.
Geografija
Nacionalni park Arcipelago Toscano osnovan 1989. je prvi veliki talijanski morski park i spada među najveće u Evropi. Ukupna površina parka (svi otoci i more oko njih) iznosi 568 km². Klima je tipično mediteranska, uz jak i povoljan utjecaj mora. Od 1996. u Nacionalni park je uključen i otok Pianosa, koji je inače strogo čuvani zatvor (kažnjenička kolonija), a od 1997. u park je uvršteno i more oko otoka, radi bolje zaštite.
Flora i fauna
Arhipelag predstavlja važno područje povezanosti sardsko-korzičkog ekosistema i Apeninskog poluotoka, a na njemu žive biljne i životinjske vrste, koje se mogu naći samo na Korzici i Sardiniji. To su između ostalog rijetke vrste galeba (Ichthyaetus audouinii). Obale sporadično posjećuju sredozemne medvjedice, morske kornjače, a ponekad i kitovi.
Privreda
Privreda otoka arhipelaga bazira se na poljoprivredi (vinogradarstvo), eksploataciji mineralnih resursa i u najvećoj mjeri turizmu.
El Garbancito, Badiraguato
El Garbancito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1104 m.
Severiano Mancera Figueroa, Celaya
Severiano Mancera Figueroa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1771 m.
Calchesio, Cuneo
Calchesio je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 987 m.
La Cantina, Acateno
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 328 m.
Miami, Oklahoma
Majami je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13.570, što je 134 (-1,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Puerto las Palmas, Guazapares
Puerto las Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1736 m.
Mrežnica (rijeka)
300px|mini|desno|U naselju [[Belavići (Duga Resa)|Belavići rijeka Mrežnica premoštena je najduljim još postojećim drvenim mostom u Hrvatskoj, dugim čak 208 metara.]] 300px|mini|desno|Drveni most u naselju [[Belavići (Duga Resa)|Belavići.]] 300px|mini|desno|Drveni most u naselju [[Belavići (Duga Resa)|Belavići.]] 300px|mini|desno|Mrežnica u blizini neselja [[Mrežnički Brig.]] 300px|mini|desno|Mlin na Mrežnici. 300px|mini|desno|Bujno zelenilo svjedoči da je Mrežnica dom mnogobrojnih biljnih i životinjskih vrsta. Mrežnica je rijeka u Hrvatskoj, lijevi pritok rijeke Korane. Izvire kod Slunja u Kordunu, a ulijeva se u Koranu kod Karlovca. Duljine je 64 km i vrlo uskog porječja površine 64 km², stješnjenog između porječja rijeka Dobre i Korane. Rijeka Mrežnica primjer je rijeke u kršu; dio je crnomorskog slijeva, odnosno poriječja Save. Kao i druge rijeke u kršu vrlo je osjetljiva na djelovanje čovjeka, osobito ako se uzme u obzir da se na rijeci nalaze 93 sedrene barijere. Kako je sustav podzemne cirkulacije u kršu izrazito teško odrediti nemoguće je sa sigurnošću predvidjeti kakve će promjene uzrokovati ljudski utjecaj. Danas, kada mnogi krajevi Hrvatske vide u turizmu nadu za gospodarsko oživljavanje, proglašenje Mrežnice parkom prirode imalo bi veliku važnost. Po količini vodene mase jača je od Dobre, ali obzirom na položenost dna i mali pad čini splet jezera i slapova s razmjerno malim protokom vode. Rijeka Mrežnica je bez sumnje jedan od najljepših i najzanimljivijih vodotoka hrvatskog krša.
Hidrogeografska obilježja
Mrežnica teče kroz krško područje. To je plitki krš. Geološku osnovu čine jurski i kredni vapnenci, koji su tektonski jako poremećeni i oblikovani fluviokrškim procesima. Opći smjer pružanja toka Mrežnice određen je rasjedima okomitim na dinarski smjer pružanja. Dolina Mrežnice duga je 71,4 kilometra i najvećim je dijelom kanjonskog tipa. Od izvora do naselja Belavići prevladavala je dubinska erozija, a nizvodno od tog sela prevladavala bočna erozija. Dubinskom erozijom nastao je kanjon, koji je usječen u plitkom karlovačko-kordunskom kršu. Kanjon dominira dijelom Mrežnice uzvodno od sela Belavići, a dužina mu je oko 58 km. Dubinska erozija usporena je ili potpuno prekinuta zbog stvaranja sedrenih barijera, odnosno slapova. Ima ih 93, a nejednoliko su raspoređeni (od kojih su neki visoki i po desetak metara). Tako da se u dijelu gornjeg toka, od Čićinog mosta do Tržićkog mosta, na dužini do samo 5 km, nalazi čak 26 barijera, dok se isto toliko nalazi i na ukupnom donjem dijelu toka od Generalskog Stola do ušća u Koranu, ali na duljini toka od 39 km. Neki od poznatijih slapova su Rončevića slap, Milkovića slap, Jagodića slap, slap Šušnjar, Klarića slap, Rebića slap, Vitasov slap i drugi. Nizvodno od Belavića, ulaskom u nizinsko područje dolina postaje šira, plića i asimetrična.
Gotovo uzduž cijelog toka, od izvora do ušća rijeke nižu se brzaci, slapovi, sedrene barijere i ujezereni dijelovi toka. Nigdje u kupskom porječju voda nije tako bistra kao u Mrežnici. Uzrok je i jednom i drugom čistoća vapnenačkih stijena kojima protječe. Velika količina otopljenog vapnenca pomoću sedrotvornih alga i mahovina uvjetuje da se stvaraju sedrene brane preko kojih se prelijevaju slapovi, jedan ljepši od drugoga. Iznad tih prirodnih brana nastaju jezera okružena kanjonskim stranama, koje je Mrežnica tisućljećima usijecala u okolnu vapnenačku zaravan.
Case Monte, Vicenza
Case Monte je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 180 m.
Mrežnica (rijeka)
Osnovna hidrološka obilježja
Mrežnica je relativno mala rijeka. Duljina joj je 64 km, a porječje ima površinu od 1 076 km2. Ova vrijednost dobivena je ako se promatra površinska razvodnica. Ako se uzme u obzir da su u krškom području vode rijeci pritječu podzemljem, tj. da postoji i podzemna razvodnica tada poriječje Mrežnice, tako definirano ima površinu od oko 1 400 km2. Međutim, u stvarnosti takvo poriječje više ne postoji. Godine 1959. izgrađeno je brana na rijeci Zagorskoj Mrežnici, pri čemu je stvoreno umjetno jezero Sabljaci, a voda je preusmjerena u rijeku Dobru (Hidroelektrana Gojak).
Režim i protok vode rijeke Mrežnice se mjeri na mjernoj postaji Mrzlo Polje, koja se od ušća nalazi udaljena 5,9 km. Mrežnica vodu dobiva od kiše i sniježnice. Režim Mrežnice odgovara godišnjem hodu padalina, s minimumom u kolovozu, a maksimumom u studenom i prosincu. Najniži vodostaj je u ljetnim mjesecima, zbog male količine padalina. Postoje dva maksimuma, u proljeće i u jesen. Maksimum u jedanaestom mjesecu uvjetovan je kišom, a u četvrtom mjesecu kišom i sniježnicom. Najniži zabilježeni vodostaj u ovoj mjernoj postaji izmjeren je 15. rujna 1979. i iznosio je 2 cm, a maksimalni zabilježeni vodostaj izmjeren je 2. listopada i iznosio je 420 cm.
Protoci pokazuju slična obilježja kao i vodostaji. Maksimalan je protok u jesen, najčešće u studenom, a sekundarni je maksimum u proljeće, najčešće u travnju. Prosječan protok Mrežnice iznosi 34 m3/s. Tijekom godine on se mijenja, tako da je u izvorišnom dijelu zabilježena minimum od 5,8 m3/s u kolovozu i maksimum od 67,4 m3/s u ožujku. U blizini ušća minimum od 13,8 m3/s je zabilježen u travnju, a maksimum od 122,4 m3/s u rujnu.
Obilježja naselja uz Mrežnicu
Prostor uz rijeku Mrežnicu ima različita obilježja naseljenosti. Dio toka bliže ušću naseljeniji su od dijela toka u izvorišnom dijelu. Prije izgradnje brane na Zagorskoj Mrežnici 1959. (umjetno jezero Sabljaci) rijeka je imala puno više vode u koritu, što je imalo negativan utjecaj na naseljenost u prošlosti. U djelu Oko Kupe i Korane (Radoslav Lopašić), opisan je prostor uz Mrežnicu. To je bio kraj koje je imao dosta obrađenih polja, ali je prostor uz samu rijeku bio obrastao rogozom. Sela uz samu rijeku bila su siromašna. Autor dalje navodi da bi Mrežnica, kada ne bi bilo slapova, a zbog velike količine vode u koritu, više izgledala kao jezero, nego kao rijeka. To je razlog zašto se ovaj kraj zvao Mlakom.
Veći dio naselja uz Mrežnicu, pogotovo u dijelu toka bliže izvoru, ne nalazi na njezinoj obali, već na topografski višim područjima u blizini rijeke. Veća naseljenost u donjem dijelu toka posljedica je i gradnje Jozefinske ceste od Karlovca prema Senju 1779. i željezničke pruge Karlovac - Rijeka 1873. Promet je imao važnu ulogu u razvoju naseljenosti naselja uz Mrežnicu. Naselja dobro povezana prometnicama nalaze se nizvodno od Donjih Dubrava. Utjecaj prometne povezanosti na razvoj naseljenosti naselja uz Mrežnicu vidljiv je iz kretanja broja stanovnika. Zamjetna je razlika u kretanju broja stanovnika između naselja nizvodno i uzvodno od Donje Dubrave. Naročito velike promjene u broju stanovnika Mrežnice izazvao je Domovinski rat. Sva su naselja bila u većoj ili manjoj mjeri izložena agresiji, a dijelovi Mrežnice su bili bojišnice. Jedanaest je naselja bilo okupirano. Posljedice ratnih zbivanja su opustjela i razorena naselja u nekoć okupiranom prostoru. Blizina bojišnice nepovoljno je utjecala na kretanje broja stanovnika u naseljima koja nisu bila okupirana.
Utjecaj čovjeka na promjene krajolika u poriječju rijeke Mrežnice
Počevši od izvorišta Mrežnice nedaleko Slunja pa sve do njezinog ušća u Koranu blizu Karlovca, uz tu je rijeku brojna i vrijedna graditeljska baština. U to prije svega spada nekoliko desetaka mlinova, no i mnogo značajnija i veća kamena zdanja koja su u prošlosti imala važnu obrambenu ulogu. Prvi, danas još uočljivi tragovi ljudskog obitavanja uz Mrežnicu, zamjetni su u njezinom gornjem toku u širem predjelu Primišlja i Tržića Tounjskog. Nedavno su članovi Društva za ekologiju i vodne aktivnosti "Sedra" iz Barilovića blizu zaseoka Zlatari na desnoj obali Mrežnice, iznad strme kanjonske obale otkrili grobni humak ili tumul nepoznate starosti. Humak je dio veće kamene gradnje koja se nazire, a za koju se pretpostavlja da su je također podigli članovi plemena Japoda (ili možda Kolapijana), i to po svoj prilici najkasnije oko 800. pr. Kr. (a možda čak i više od pola tisućljeća ranije) u doba sahranjivanja pokojnika u grobnice zasute kamenjem i zemljom, koje su nakon desetljeća, pa čak i nekoliko stoljeća uzastopnog ukopa mogle doseći veličinu omanjeg brda. Među žiteljima obližnjih naselja to je mjesto (oko kilometar uzvodno od mosta u Tržiću Tounjskom) znano kao Samogred (Samograd).
Naknadnim arheološkim iskopavanjima (koja su posljednji puta provedena 1994. od strane Konzervatorskog odjela Karlovac, ali nisu završena zbog nedostatka novca i nadiranja rijeke u iskopine), utvrđeno je da je tu doista postojalo važno naselje, vjerojatno podignuto u vojne svrhe. Po pronađenim natpisima u kamenju, ulomcima kipova, keramike i novca nepobitno je dokazano da potječe iz rimskog doba (vjerojatno iz 3. ili 4. stoljeća), a možda su temelji i stariji.
Dihloroizoprenalin
Dihloroizoprenalin (DCI, dihlorosisoproterenol) je bio prvi beta blokator ikad razvijen. On je neselektivan za β1-adrenergički i β2-adrenergički receptor. DCI ima nisku potentnost i deluje kao parcijalni agonist/antagonist na tim receptorima.
Mrežnica (rijeka)
Starodrevni grad u koritu Mrežnice
Blizu sutoka Tounjčice u Mrežnicu nekoć je stajao tvrdi grad Ključ, čija se sudbina gasi u nemirnom srednjovjekovlju za turskih provala u to područje. U 16. stoljeću bio je u vlasništvu grofa Stjepana Frankopana, no već 1563. austrijski vojni časnik Ivan Lenković spominje Ključ kao vojnu utvrdu malog značenja u kojoj je stalno boravila nevelika straža.
U naselju Zvečaj blizu ceste koja vodi od Karlovca prema Senju (nekoć znane kao Josipova cesta po habsburškom caru Josipu II) još do druge polovice 19. stoljeća bili su uočljivi znatni ostaci tvrdog grada Zvečaja. Razoren je upravo za potrebe gradnje spomenute ceste ka Jadranskom moru oko 1777., te gradnje staja i skladišta na obližnjoj postaji. Zvečaj se spominje od 14. stoljeća. Vladari grada bile su tijekom iduća dva stoljeća plemićke obitelji Frankopani i Zrinski, a potom je prešao pod upravu Vojne Krajine.
Naposljetku, u današnjem Svetom Petru na Mrežnici (u srednjem vijeku mjesto se zvalo Mlaka, Greda ili Otok) nekoć je stajao tvrdi grad čiji temelji sežu u daleku prošlost. Još je 1895. godine povjesničar Radoslav Lopašić u knjizi Oko Kupe i Korane zabilježio da je neki grad stajao "u samoj Mrežnici, jer se zidine u njoj vide osobito ljeti, kada je voda plitka".
Današnje poriječje rijeke Mrežnice
Porječje Mrežnice danas znatno je izmijenjeno u odnosu na nekadašnje porječje. Uzrok tome je gradnja brane na rijeci Zagorskoj Mrežnici kod Ogulina 1959. Vode Zagorske Mrežnice akumulirane su u umjetno jezero Sabljaci odakle se podzemno, preko jezera Bukovnik, odvode u Hidroelektranu Gojak na rijeci Dobri, a Mrežnica je ostala bez otprilike 40 % svojeg bivšeg porječja. Protok Mrežnice još uvijek dovoljno je jak tako da za ljetnih suša i niskog vodostaja sedrenim barijerama uglavnom osigurava dovoljno vlažnosti, inače bi daljnji razvoj sedre bio ugrožen. Ipak, za izrazito sušnih godina zapažen je manjak vlažnosti i ugroženost sedrotvoraca.
Najnepovoljniji utjecaj čovjeka na Mrežnicu, u ekološkom smislu predstavljala je tvornica celuloze Simo Dimić u Plaškom, koja je radila do Domovinskog rata. Otpadne vode ispuštane su u ponornicu Dretulju. Kako je ponor Dretulje podzemno vezan na vrelo Mrežnice i daje mu glavninu vode, onečišćenje je zahvatilo i rijeku Mrežnicu. Nerijetko je za ljetnih suša i niskog vodostaja bila zabranjena upotreba vode za piće koju su iz Mrežnice koristila brojna okolna naselja, a nekoliko se puta nije preporučalo ni kupanje u Mrežnici. Zabilježeni su i pomori ribe, a cjelokupni riblji fond bio je slabiji nego danas. Iako je danas zatvorena u njoj još postoje spremnici s opasnim kemikalijama koji bi zbog neodržavanja mogli onečistiti Dretulju i Mrežnicu.
Nepovoljno na Mrežnicu djeluje i blizina prometnice Zagreb - Senj, kao i željeznička pruga Zagreb – Karlovac - Rijeka, koja, zbog svoje zastarjelosti, također predstavlja potencijalnu opasnost. Problem predstavljaju i upotreba dinamita pri krivolovu na ribe. Osim štete koja nastaje na ekosustavu rijeke, štete nastaju i na sedrenim barijerama, koje su na takve utjecaje vrlo osjetljive. Ovaj je problem bio vrlo izražen za vrijeme Domovinskog rata.
Postoje i druge potencijalne opasnosti vezane za Mrežnicu. Jadranski naftovod koji Mrežnicu prelazi dnom korita u području Gornjeg Zvečaja, kamenolomi smješteni u porječju rijeke Mrežnice, kao i tvornica tekstila s hidroelektranom u Dugoj Resi. Veliki problem predstavljaju minirana područja, kao i područja na kojima su zaostala minsko - eksplozivna sredstva uz rijeku Mrežnicu. Osim nemogućnosti razvoja tog prostora, posebno razvoja turizma, problem predstavljaju i velika novčana sredstva koja su potrebna za uklanjanje mina. Kako se prioritet u razminiranju daje gušće naseljenim prostorima, relativno rijetko naseljeni prostor uz Mrežnicu neće biti uskoro razminiran.
Riblje vrste u Mrežnici
U Mrežnici su zastupljene sljedeće riblje vrste: potočna pastrva (lat. Salmo trutta), peš (Cottus gobio), pijor (Phoxinus phoxinus), dvoprugasta uklija (Alburnoides bipunctatus), potočna mrena (Barbus balkanikus), klen (Squalius cephalus), plotica (Rutilus pigus), podust (Chondrostoma nasus), žutooka (Rutilus rutilus), crvenperka (Scardinius erythrophthalmus), uklija (Alburnus alburnus), linjak (Tinca tinca), štuka (Exos lucius), grgeč (Perca fluviatilis).
U izvornom dijelu Mrežnica je pretežito salmonidna voda, te nema lipljena. Vrijednost gornjeg toka sadržana je u činjenici da se na sreću malo eksperimentiralo poribljavanjima domaćim i stranim vrstama, pa je vjerojatno da se zadržao genotip domaće pastrve. Nizvodnije se javlja klen i ostali ciprinidi, mrena, plojka i podust, za koje se veže predator štuka. Pri kraju gornjeg dijela, na cijelom središnjem i donjem dijelu Mrežnice povremeno se ulovi salmonid koji domaći ribiči pogrešno zovu mladica, a u stvari je jezerska pastrva.
Radi minsko sumnjivog područja, rizika ranjavanja i ozljeđivanja, ovlaštenik ribolovnog prava ne može preuzeti odgovornost za svoje članove koji se u obavljanju ribolova kreću i borave na tom terenu. Do razminiranja i otklanjanja opasnosti zabranjuje se svaki ribolov na Mrežnici i Tounjčici, a ovlaštenik otklanja svaku odgovornost od šteta nastalih od minski zaostalih sredstava.
Mostovi na Mrežnici
Preko Mrežnice se nadvilo 11 mostova. Dva mosta su u izvorišnom dijelu rijeke unutar vojnog vježbališta kod Slunja, Ćuruvijin most, 6 kilometara i Čičin most, 12 kilometara od izvora. Srušeni u Domovinskom ratu, unazad nekoliko godina su obnovljeni. Do tih mostova, međutim, izletnicima vojska ne omogućuje pristup, tako da se ishodišta za vožnju kanuima i kajacima po Mrežnici nalaze nizvodnije. To su prije svega mostovi na Mrežnici kod Tržića Tounjskog (na cesti Kukača – Primišlje – Slunj) i Keića (na cesti Generalski Stol – Perjasica – Slunj). Potonji je podijelio sudbinu prva dva mrežnička mosta. Pred nekoliko godina izgrađen je pontonski most kod Zvečaja. U Belavićima se nalazi drveni most, najduži takve vrste u Hrvatskoj. U Dugoj Resi preko Mrežnice vode dva suvremena cestovna mosta (kod kupališta i tvornice), a u karlovačkom naselju Mala Švarča dva mosta vode (stari i novi) ka istoimenom industrijskom bazenu, a pred samim ušćem u Koranu u karlovačkom predgrađu Mostanju je most kojim započinje Plitvička cesta.
U donji dio toka Mrežnice pristup je moguć ne samo poprečno, mostovima, već i uzdužno, cestama, što je i razlog daleko veće naseljenosti toga dijela riječne doline, brojnije izgrađenosti vikendica (preko 350) te sve veće "navale" kupača, kanuista i izletnika tijekom ljetnih mjeseci nizvodno od Zvečaja.
Najdulji drveni most u Hrvatskoj
Uz Mrežnicu je vezana još jedna graditeljska zanimljivost: u naselju Belavići premoštena je najdužim još postojećim drvenim mostom u Hrvatskoj, dugim čak 208 metara, preko kojeg voze automobili, traktori, pa čak i kamioni. Most je donekle obnovljen i ojačan novom drvenom građom 1998., no razmišlja se da ga se sačuva samo za pješake i bicikle, a u blizini sagradi suvremeni most.
Prva hidroelektrana u Hrvatskoj
U Dugoj Resi su vode Mrežnice po prvi puta iskorištene za potrebe industrije. Ovdje je prirodna sedrena barijera ojačana betonskom nadogradnjom skrenula vodu za potrebu Pamučne industrije. Tu je izgrađena jedna od prvih hidroelektrana u Hrvatskoj, još koncem 19. stoljeća. Mala hidroelektrana Pamučna industrija Duga Resa ili MHE Pamučna industrija Duga Resa je mala hidroelektrana na rijeci Mrežnici koja je izgrađena još 1884. u sklopu Pamučne industrije Duga Resa, s 2 vodne turbine snage 662 kW. Kasnije je 1937. hidroelektrana proširena s 3 vodne turbine ukupne snage 824 kW i parnom turbinom snage 1000 kW. Danas je instalirana snaga 1,1 MW, a godišnja proizvodnja električne energije 2,01 GWh (u 2008.).