cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Reformacija
Posljedice reformacije
U domeni razvoja ljudskog potencijala, kao posljedice reformacije zapažaju se: viša stopa pismenosti; snižene razlike između pripadnika muškog i ženskog spola u pogledu pohađanja škole i stope pismenosti; viša stopa upisa u osnovnu školu; povećana javna izdvajanja za školstvo i viši stupanj obrazovanja među pripadnicima vojske; veće sposobnosti čitanja, računanja i pisanja te poznavanja povijesti.
U domeni protestantske etike, kao posljedice protestantizma zapažaju se sljedeće pojave: veći broj radnih sati; različiti stavovi protestanata i katolika prema radu; manji broj referenduma o pitanjima dokolice, državnog uplitanja i preraspodjele sredstava u švicarskim kantonima s više protestanata; manje zadovoljstvo životom u trenutku nezaposlenosti; protržišni stavovi; razlike u prihodima između protestanata i katolika.
U domeni uprave, kao posljedice reformacije izdvajaju se ove pojave: reformacija se smatra jednim of ključnih faktora u razvoju državnog sustava uprave; reformacija se smatra jednim of ključnih faktora u razvoju transnacionalnih pokreta koji propagiraju određena stanovišta; reformacija je izvršila utjecaj na zapadnu pravnu tradiciju; uspostava državnih crkava; osnutak sustava za podršku siromašnim i uošće socijalnih državnih sustava.
Od "mračnih" posljedica reformacije izdvajaju se sljedeće: suđenja vješticama postala su češća u oblastima gdje su se protestanti i katolici borili za naklonost vjernika; protestanti su prije glasali za naciste nego njemački katolici (Christopher J. Probst u svojoj knjizi Demoniziranje Židova: Luther i protestantska crkva u nacističkoj Njemačkoj (2012) pokazuje da je velik broj njemačkog protestantskog svećenstva i teologa tijekom nacističkog Trećeg Reicha koristio Lutherove neprijateljske publikacije prema Židovima i židovstvu kako bi opravdali antisemitsku politiku nacionalsocijalista); viša stopa samoubojstava i veća društcvena prihvatljivost samoubojstva.
San Giuseppe, Pavia
San Giuseppe je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Traverse City, Michigan
Travers Siti (Mičigen) je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 14.674 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 14.674 stanovnika, što je 142 (1,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
1546
Godina 1546 (MDXLVI) bila je redovna godina koja počinje u petak (1. jan./sij. po julijanskom kalendaru).
La Puerta, Venado
La Puerta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Venado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2016 m.
El Mirador, Santiago Pinotepa Nacional
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Pinotepa Nacional.
Red Ensign (film)
Red Ensign je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1934. godine u režiji Michaela Powella. Po žanru je drama, a protagonist, čiji lik tumači Leslie Banks je David Barr, menadžer i glavni inženjer u jednom škotskom brodogradlištu. Radnja prikazuje kako je pronašao revolucionarnu novu metodu izgradnje brodova, ali kako se prije njegove primjene mora sukobiti sa skeptičnom upravom i spletkama konkurencije koja ga misli sabotirati organizirajući štrajk radnika. Red Ensign je predstavljao jedan od niza niskobudžetnih tzv. brzinskih filmova za kvotu koje je Powell snimao na početku karijere, ali i prvi koji se navodi kao njegovo ozbiljnije, odnosno ambicioznije ostvarenje. Kritičari i kasniji historičari su u radnji pronašli odraz tada još uvijek aktualne Velike depresije, a u liku Barra svojevrsni autobiografski odraz samog Powella.
Rausdorf (Thüringen)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Holcland Rausdorf se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Holcland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 210 metara. Površina opštine iznosi 3,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 193 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 61 stanovnika/km².
Greentown, Indiana
Grintaun je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Abandonia
Abandonia je web stranica koja sadrži napuštene softvere (abandonware) s glavnim ciljem da prikupi i sačuva stare računalne igre načinjene za MS-DOS sistem.
Greentown, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.415, što je 131 (-5,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Tototlán, Jalisco
Tototlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
El Axixintle, Coatlán del Río
El Axixintle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Coatlán del Río.
Opština Tototlán, Jalisco
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4312 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1545 m.
Abandonia
Abandonia također sadrži posebnu sekciju s mizikom iz starih računalnih igara i zasebnu Listu napuštenih softvera koja trenutno sadrži više od 4600 igara. Uz svaku igru dani su podaci o njenom izdavaču, datumu objavljivanja i trenutnom statusu, odnosno da li je igra još u prodaji, da li je zaštićena, ili je napuštena od izdavača i kreatora.
El Axixintle, Coatlán del Río
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 211 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1077 m.
Abandonia
Sve prikazane igre su popraćene slikama i recenzijama. Kao neprofitne stranice i Abandonia i Abandonia Reloaded su projekti koje održavaju volonterskim radom članovi okupljeni oko samih stranica.
Obje stranice nude vrednovanje igara, gdje ocjenu ne daje samo recenzent, nego o njima glasaju i posjetitelji.
Historija
Abandoniju je projekt potekao iz Hrvatske, a zamislio ga je i kreirao Kosta Krauth i objavio 21. juna 1999. U to vrijeme stranica je nudila ilegalne sadržaje s popularnim igrama poput Monkey Island ili Doom, koje su tada još bile u prodaji. Veliki skok u popularnosti stranica je ostvarila tijekom 2003. i 2004. godine kada je otvoren forum i novi sadržaji dodavani skoro svakodnevno, a pažnja je usredotočena samo na one igre koje je dozvoljeno presnimavati.
U razvoj stranice se se uključili članovi iz cijelog svijeta, uključujući Belgiju, Nizozemsku, Nemačku, Norvešku, Poljsku itd. Trenutno je Abandonia uz osnovni Engleski prevedena na Nemački, Španski, Francuski, Holandski, Portugalski, Švedski, Italijanski, Danski, Poljski, Norveški, Slovenski, Islandski, Slovački, Rumunski i naravno Srpskohrvatski jezik. Prijevodi se pripremaju i za neke druge jezike.
Softveri koje nudi Abandonia
Abandonia daje jednu od najjasnijih i najstrožih definicija napuštenih softvera. Da bi se softver mogao smatrati napuštenim, pa dakle bio dodan na stranicu, treba zadovoljiti određene kriterije.
Abandonia Reloaded
Abandonia Reloaded je sestrinski projekt Abandonije, usredotočen na igre čija je osnova slobodni softver. Kreirali su ga i objavili 07. maja 2005. Kosta Krauth, Monica Schoenthaler, Maikel Kersbergen & Tom Henrik Aaberg. Stranicu stvara i održava mnoštvo članova zajednice, od kojih je većina prethodno bila angažirana na izvornoj Abandonia stranici.
Historija
Ideja za stranicu Abandonia Reloaded je došla tijekom 2004. godine od Koste Krautha potaknuta željom da se razdvoji nezavisno proizvedene freeware igre od onih koje su u statusu abandonware igara.
Igre sakupljene na stranici su ili starije komercijalne igre koje je sam izdavač oslobodio zaštite od kopiranja, ili novonastale igre bez takove zaštite, uglavnom stvorene od nezavisnih autora.
Hrušovje
Hrušovje je naselje u slovenskoj Općini Šentjuru. Hrušovje se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 29 stanovnika.
Llano de Flores, Manuel Doblado
Llano de Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1764 m.
El Zompantle, Taxco de Alarcón
El Zompantle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Taxco de Alarcón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 148 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2187 m.
Amfion
thumb|right|Amfion i Zet (1840–1850), delo Juliusa Troschela, [[Neue Pinakothek]] Amfion (Ἀμφίων) bio je, u grčkoj mitologiji, sin Zevsa i Antiope, kćerke tebanskog kralja Nikteja, brat blizanac Zetov.
Detinjstvo
Antiopa je svojom iznimnom lepotom privukla Zevsa, koji joj se približio u obličju satira. Kad je zatrudnela, Antiopa je, plašeći se očevog gneva, pobegla u Sikion kralju Epopeju, koji se potom njome oženio. Nakon Antiopinog beksta Niktej se ubio, ali je na samrti zakleo svog brata Lika da ga osveti. Lik je napao i zauzeo Sikion, ubio Epopeja, a Antiopu kao zarobljenicu odveo u Eleuteru u Beotiji. Tokom svog zarobljeništva u tom gradu Antiopa je rodila blizance ― Amfiona i Zeta, koji su bili izloženi, ali su ih pronašli i odgojili pastiri. Prema Higinu, Antiopa je bila supruga Likova, koju je Epopej zaveo i obljubio. Zbog toga ju je muž odbacio i tek tad joj je prišao Zevs. Dirka, druga Likova žena, bila je ljubomorna na Antiopu, pa ju je bacila u okove. Jedne večeri Zevsovom voljom raskinuli su se okovi kojima je Antiopa bila vezana, i ona je pobegla na planinu Kiteron, gde je rodila Zevsovu decu ― Amfiona i Zeta. Prema Pseudo-Apolodoru, Antiopa je ostala utamničena dugo vremena nakon što su joj se rodili sinovi, koji su odrasli među pastirima i nisu bili svesni svog porekla. Hermes (ili, prema drugima, Apolon ili Muze) darovao je Amfionu liru i on je potom sam izumio kitarodiju ili celu muzičku umetnost, dok je njegov brat Zet izrastao u snažnog mladića, vičnog lovu i teškim poljoprovrednim radovima.
Gradnja tebanskih zidina
thumb|Farnezijski bik: predstava Dirkine smrti Amfion i Zet, koje Euripid naziva "bogovima na belim konjima", utvrdili su grad Entresu kod Tespije i nastanili se tamo. U međuvremenu, Lik i Dirka na razne su načine mučili Antiopu. Jedne večeri Zevsovom voljom raskinuli su se okovi kojima je Antiopa bila vezana, i ona je pobegla na Kiteron. Tamo je srela svoju decu, koja je isprva nisu prepoznala, pa su htela da je vrate Dirki. No, pastiri koji su odgojili Amfiona i Zeta otkrili su im da je Antiopa njihova majka, nakon čega su dvojica mladića surovo kaznili Lika i Dirku. Braća su Dirku vezala za rogove divljeg bika i ona je izdahnula u strašnim mukama, a potom su ubili Lika. Neki kažu da je Hermes zabranio blizancima da ubiju Lika, ali im je dao vlast nad Tebom i naložio im da grad opašu zidinama. Pri gradnji zidina Amfion je tako zanosno svirao na liri da se ogromno kamenje samo u sebe slagalo u bedeme.
Brak s Niobom i smrt
Amfion se kasnije oženio Tantalovom kćerkom Niobom, koja mu je rodila mnoge sinove i kćeri, koje je su sve pobili Apolon i Artemida. Naposletku su i Amfiona bogovi kaznili smrću. Prema Ovidiju, počinio je samoubistvo mačem od boli za izgubljenom decom. Drugi pričaju da ga je ubio Apolon jer je, nakon gubitka dece, hteo da uništi Apolonov hram. Amfion i Zet pokopani su u Tebi (ili, prema Stefanu Bizantincu, u Titoreji), a Titorejani su verovali da će svoja polja učiniti plodnijim ako u određeno vreme u godini s Amfionova groba uzmu komad zemlje i stave ga na Antiopin grob; zato su Tebanci u to doba godine orhanizovali straže pored Amfionovog grova. U Hadu je Amfion bio kažnjen zato što se podsmevao Leti.
Costigliole d'Asti, Asti
Costigliole d'Asti je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
NGC 281
NGC 281 je H II područje u zviježđu Kasiopeje.
Amfion
Brak s Niobom i smrt
Kazna kojom su Amfion i Zet kaznili Dirku predstavljena je jednim od najlepših sačuvanih dela helenističke skulpture, tzv. Farnezijskim bikom, koji je delo rodskih kipara Apolonija iz Tralesa i Tauriska; ta je skulptura otkrivena 1546. i danas se nalazi u Napuljskom nacionalnom arheološkom muzeju. U Puli je nakon drugog svetskog rata otkriven antički podni mozaik, nazvan Kažnjavanje Dirke, koji potiče iz vremena između 2. i 3. veka.
NGC 281
Amaterska promatranja
Maglica je s mračne lokacije vidljiva u amaterskim teleskopima.
Charnod
Šarno je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Lon le Sonije.
Rated R
Rated R četvrti je studijski album barbadoške pjevačice Rihanne, objavljen 20. studenog 2009. godine u izdanju Def Jama.
Pozadina i suradnje
Na albumu koji se snimao od ožujka do studenoga 2009. godine Rihanna je surađivala sa sljedećim producentima: StarGate, Ne-Yo, Chase & Status, The-Dream i Brian Kennedy. Album sadrži elemente hip hopa, rocka i popa potkrijepljen snažnim tekstovima. Na albumu se kao gosti pojavljuju reper Young Jeezy i Will.i.Am.
Uspjeh albuma
Album je debitirao na četvrtom mjestu Billboard 200 američke liste albuma, tako što je prodan u 181.000 kopija u prvom tjednu. U ujedinjenom Kraljevstvu je zauzeo 9. mjesto, dok je najveći uspjeh postigao u Švedskoj i Norveškoj, gdje je bio na 1. mjestu. Album je uglavnom dobio pozitivne kritike. Prema Def Jam-u, album je prodan u više od tri milijuna primjerka do sada.
O albumu
Album sadrži trinaest pjesama, od kojih je devet napisala Rihanna. Sa albuma Rated R su singlovi "Wait Your Turn" (samo promo singl), "Russian Roulette", "Hard", "Rude Boy", "Rockstar 101" i "Te Amo".
Popis pjesama
Nokia bonus pjesme
1. "Russian Roulette" (Donni Hotwheel Remix) - 3:02
2. "Hole in My Head" (featuring Justin Timberlake) - 4:06
Rated R: Remixed
1. "Mad House" Chew Fu Straight Jacket Fix - 2:12
2. "Russian Roulette" Chew Fu Black Russian Fix - 5:55
3. "Rockstar 101" (featuring Slash) Chew Fu Teacher’s Pet Fix - 4:27
Gasparrino, Pisa
Gasparrino je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Rated R
Popis pjesama
4. "Wait Your Turn" Chew Fu Can’t Wait No More Fix - 5:09
Gasparrino, Pisa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 145 m.
Rated R
Popis pjesama
6. "Rude Boy" Chew Fu Vitamin S Fix - 5:41
7. "Hard" (featuring Jeezy) Chew Fu Granite Fix - 5:28
8. "G4L" Chew Fu Guns in the Air Fix - 5:25
9. "Fire Bomb" Chew Fu Molotov Fix - 6:58
Jakob pri Šentjurju
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 142 stanovnika.
Вртиглав
Вртиглав је насеље у Србији у општини Мионица у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 414 становника.
Демографија
У насељу Вртиглав живи 380 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,3 година (41,2 код мушкараца и 41,5 код жена). У насељу има 133 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,67.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
La Esperanza, Cuencamé
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Cuencamé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1960 m.
Alexander Moissi
Alexander Moissi (Alexander Moissi, Alessandro Moissi; Aleksandër Moisiu; 2. april 1879 – 23. mart 1935) bio je austrijski kazališni glumac albanskog porijekla.
Rođen je u Trstu u porodici albanskog trgovca uljem iz Kavaje. Glumom se odlučio baviti kao mladić te je otišao u Beč zajedno sa dvije sestre. Ispočetka je odbijen u prestižnom Burgtheateru zbog teškog italijanskog naglaska, te su mu povjeravane nijeme ulog. U sezoni 1899/1900. je nastupom u Tartuffeu privukao pažnju glavnog glumca Josefa Kainza koji je postao njegov mentor. Već 1903. se u Berlinu pridružio trupi Maxa Reinhardta, a potom sljedećih nekoliko godina nastupao po nizu evropskih pozornica, pri čemu se posebno istakao ulogom Feđe u Živom lešu. Nakon izbijanja prvog svjetskog rata je zatražio njemačko državljanstvo kako bi se priključio njemačkog vojsci. Pred njegov kraj se, pak, opredijelio za marksizam te je početkom 1919. podržavao Spartakistički ustanak. Nakon nacističkog dolaska na vlast je protjeran iz Njemačke, a tada mu je kralj Zogu od Albanije ponudio albansko državljanstvo.
Microsoft Developer Network
Microsoft Developer Network (MSDN) je dio tvrtke Microsoft odgovoran za odnos s programerima popularno developerima i korisnicima koji testiraju softver tvrtke. Taj odnos njeguje se kroz web stranice, mrežne novine, developerske konferencije, blogove, distribuciju DVDa i slično.
Mrežne stranice
MSDN se nalazi na adresi msdn.microsoft.com i predstavlja kolekciju informacija namijenjenih developerima softvera. Stranice uređuju autoriteti Microsofta u suradnji s developerima. Radi se zapravo o živoj komunikaciji između Microsofta i developera. Komunikacija se izvodi na 56 jezika.
Bailino-Fornace, Bergamo
Bailino-Fornace je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 391 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Opština Poian, Covasna
Poian je opština u Rumuniji u okrugu Kovasna.
Blace (Petrovec)
Blace su naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Blace pripadaju opštini Petrovec, koja okuplja istočna predgrađa Grada Skoplja.
Opština Poian, Covasna
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 587 m.
Blace (Petrovec)
Prirodni uslovi
Blace su smeštene u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 30 km istočno.
Naselje Blace je u okviru istorijske oblasti Blatija, koja se obuhvata istočni deo Skopskog polja. Naselje je smešteno iznad polja, u brdovitom kraju Kotorcima. Par kilometara istočno protiče reka Pčinja. Nadmorska visina naselja je približno 430 metara.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Blace su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imale 29 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Karatak
Karatak (Caratacus, (britski *Caratācos, grčki Καράτακος; poznat i kao Caractacus na latinskom i Καρτάκης na grčkom) je bio britski poglavica plemena Katuvelauna, poznat po tome što je vodio otpor rimskoj invaziji 40-ih godina 1. vijeka n.e. Diuo historičara vjeruje kako su mitski velški lik Caradog ap Bran i legendarni britanski kralj Arvirag temeljeni upravo na Karataku.
Prema antičkim izvorima, Karatak je sin katuvelaunskog kralja Kunobelina, a dio historičara vjeruje da je bio štićenik njegovog strica Epatika, koji je proširio katuvelaunsku vlast na teritorije plemena Atrebata. Nakon Epatikove smrti Atrebati su pod Verika|Verikom vratili dio teritorija, ali ih je, po svemu sudeći Karatak, ponovno porazio i natjerao Veriku u progonstvo u Rimu. Tamo je Verika nagovorio cara Klaudija da pokrene invaziju godine 43.
Karatak i njegov brat Tugodumno su pružili otpor osvajačima. Pri tome je Tugodumno, prema nekim izvorima poginuo, a prema drugim pomagao Rimljanima. U svakom slučaju, Karatak je nastavio otpor i kada su ostali britski poglavice bez otpora prihvaćali rimsku vlast. Prema Tacitu je vodio Silure i Ordovike na području današnjeg Walesa. Konačno ga je godine 51. porazio guverner Publije Ostorije Skapula u bitci kod Caer Caradoca. Karatak je pobjegao na sjever u današnji Yorkshire kod Briganata, ali ga zarobila i Rimljanima izručila brigantska kraljica Katrimandua.
Karatak je poslije toga doveden u Rim gdje je izveden pred cara Klaudija. Tamo je, prema Tacitu, održao strastveni govor tvrdeći da mu Rimljani trebaju zahvalni što je pružao tako žestok i dug otpor, s obzirom da je njihovo osvajanje Britanije time postalo daleko značajnije i slavnije dostignuće. Klaudije je time bio toliko impresioniran, da mu je ne samo poštedio život, nego ga pustio na slobodu, te je Karatak ostatak života proveo u Rimu, duboko impresioniran bogatstvom i razvijenošću tog grada.
Biljanovce
Biljanovce je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Biljanovce pripada opštini Kumanovo.
Prirodni uslovi
Biljanovce je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 5 kilometara južno.
Selo Biljanovce se nalazi u istorijskoj oblasti Žegligovo, na približno 380 metara nadmorske visine. Područje oko naselja je ravničarsko, dok se na jugu izdiže pobrđe Kotorci. Jugoistočno od naselja protiče reka Pčinja.
Mesna klima je kontinentalna sa slabim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Biljanovce je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 1.231 stanovnika.
Savremeni etnički sastav:
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Orsinijev atentat
Orsinijev atentat ili Orsinijeva afera je naziv za neuspješni pokušaj atentata te diplomatske, političke i pravne posljedice istog u sklopu kojega je talijanski republikanac Felice Orsini pokušao ubiti Napoleona III i caricu Eugénie. Neuspjeli atentat je izveden 14. siječnja 1858. ispred zgrade pariške opere, a Orsini je imao podršku talijanskih nacionalista i engleskih radikala.
Preludij
Ideološka osnova atentata treba se tražiti u Risorgimentu. Naime, pobornici talijanskog ujedinjenja smatrali su kako Napoleon III blokira njihova nastojanja te je tako, u kontekstu njihovih krugova, atentat bio legitimno sredstvo. Uz sve to, Napoleonu su zamjerali i to što je odustao od svojih karbonarskih ideala koje je gajio u mladosti. Risorgimento je naišao na podršku među brojnim intelektualcima, ali i nasilnim ekstremistima.
Jedan od vođa talijanskog ujedinjenja, nacionalist Giuseppe Mazzini djelovao je u Londonu, gdje je radio na mreži aktivista sklonih ujedinjenju Italije. U Londonu su u to vrijeme živjeli i Alexandre Auguste Ledru-Rollin, Lajos Kossuth i Alexander Herzen. Velik broj stranih revolucionara u Londonu bio je posljedica tadašnje britanske politike, koja je smatrala da svakoj političkoj izbjeglici treba dati azil, a sve do 1905. službeni London uopće nije registrirao svoje imigrante. Orsinijeva afera bio je velik test te politike. Napoleon III je već neko vrijeme sumnjao kako Mazzini i Ledru-Rollin pokušavaju organizirati atentat na njega, no kako je britanski zakon o urotama to djelo klasificirao kao prekršaj, osumnjičeni nisu mogli biti izručeni. Orsinijev pokušaj bio je najrecentniji pokušaj.
Felice Orsini je bio popularan predavač u Engleskoj i Škotskoj u to doba, a u zavjeri su mu se pridružili Giovanni Andrea Pieri i Carlo de Rudio, također talijani koji su u engleskoj bili znani kao profesori jezika. Orsini je u Engleskoj, kao plaćeni agent Giuseppea Mazzinija, imao cijeli niz kontakata no već je 1857. bilo znano kako se Orsini odvojio od Mazzinija. U narednom periodu, Orsini od Williama Mattieua Williamsa uči o eksplozivima, a ubrzo u svoju zavjeru okuplja nove članove - Thomas Allsop, George Jacob Holyoake, J. D. P. Hodge i francuski socijalist Simon François Bernard.
Allsop je od jedne kompanije u Birminghamu naručio izradu "Orsinijevih bombi", a koje su ubrzo testirane u Engleskoj. Alssop je također pronašao staru britansku putovnicu za Orsinija kako bi ovaj mogao otputovati u Francusku. Sve je bilo spremno za atentat.
Atentat
Dana 14. siječnja 1858., u večernjim satima, car Napoleon III i carica Eugénie vozili su se kočijom kroz rue Le Peletier prema zgradi pariške opere. Prije nego su došli do svoje destinacije, kočiju je presrela skupina atentatora koji su bacili tri male bombe na istu. Metalni fragmenti bombe raspršili su se svugdje po ulici, a udar od eksplozije je ugasio sve plinske svjetiljke u okolici i ulicu bacio u potpuni mrak. Bio je to krajnje nemaran napad koji je za posljedicu imao smrt osam osoba i 148 ozljeđenih, no meta napada je prošla bez ozljeda. Naime, unatoč velikoj šteti na kočiji, car i carica su prošli bez ozljeda.
Četvorica atentatora su ubrzo uhapšena, no dio njih je uspio pobjeći iz zemlje. Ubrzo se ispostavilo kako se radi o talijanskim nacionalistima. Orsini i Pieri su izvedeni pred sud gdje su osuđeni na smrt. Orsini je za sobom ostavio detaljni testament i dva pisma upućena Napoleonu III, od kojih je jedno pročitano na sudu, a drugo objavljeno nakon Orsinijeve smrti. Giljotinirani su 13. ožujka 1858. godine. De Rudio i Antonio Gomez su osuđeni na teški rad u prekooceanskim kolonijama.
Posljedice
Orsinijeva afera imala je teške posljedice po anglo-francuske odnose i britansku unutrašnju politiku. Vlada Lorda Palmerstona je gotovo instantno pala, a grof Alexandre Colonna-Walewski je odmah poslao depešu u London tražeći da Britanija reformira svoje pravo azila. U Engleskoj je vladala bojazan od moguće francuske invazije tako da su tokom narednih godina obrambene mjere bile pooštrene. S druge strane, Napoleon III se nedugo nakon ovog pokušaja sastao s Cavourom i dogovorio formalnu francusku podršku talijanskom ujedinjenju, nešto o čemu su se tajno dogovorili još na Pariškom kongresu 1856. godine. Suvremeni komentatori, upravo zbog ovog, smatraju kako je Orsinijev atentat iz političkog aspekta bio uspješan. U kolovozu 1858., kraljica Victoria i princ Albert posjetili su cara i caricu u Cherbourgu, što se smatralo formalnim činom pomirenja.
U Britaniji je došlo do cijele serije suđenja, koja je započeo smijenjeni Lord Palmerston, a nastavio ih njegov nasljednik, Lord Derby. Stvorena je frankofobna atmosfera, a tadašnji francuski ambasador u Londonu je smijenjen zbog vođenja preagresivne diplomacije. Među osobama koje su završile pred sudom bili su Simon François Bernard, kojega je porota oslobodila unatoč sučevoj preporuci da ga se osudi, Edward Truelove, izdavač koji je objavio pamflet Williama Edwian Adamsa u kojem ovaj brani Orsinija, a koji je optužen za kriminalno blaćenje te Walter Savage Landor. Među osumnjičenima za sudjelovanje u uroti bio je i Orsinijev prijatelj Charles Augustus Howell, koji je netom prije napustio zemlju.
Orsinijev atentat bio je inspiracija za kasnije slične pokušaje. Godine 1861., Oskar Becker je rekao kako ga je upravo Orsini inspirirao da pokuša ubiti pruskog kralja Wilhelma I, a isto je rekao i Ferdinand Cohen-Blind, koji je 1866. pokušao ubiti Otta von Bismarcka.
El Mojino, Lagos de Moreno
El Mojino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2169 m.
El Canelillo, Coatlán del Río
El Canelillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Coatlán del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1104 m.
Reichmannsdorf
Rajhmansdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Zalfeld-Rudolštat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 825 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16073068.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zalfeld-Rudolštat Rajhmansdorf se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zalfeld-Rudolštat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 710 metara. Površina opštine iznosi 20,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 825 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 41 stanovnika/km².
Good Girl Gone Bad
Koncepcija
Prateći svoj drugi studijski album, A Girl Like Me (2006.), Rihanna je počela raditi sa tekstopiscima i producentima rano u 2007. godini. Provela je tjedan dana Dodjele Grammyja 2007. sa pjevačem, tekstopiscem i pomoćnikom diskografske kuće Def Jam, Ne-Yom zbog albuma. Napisao joj je pjesmu "Unfaithful" i davao joj časove vokala. Usprkos tome što je i prije radila s njim, surađivali su opet i napisali duet "Hate That I Love You". On je također napisao još dvije pjesme na albumu i prvi singl sa njegove ponovnog izdanja, "Take a Bow". Debitantski singl s albuma, "Umbrella", napisali su The-Dream. Pjesma je isprva napisana za američku pop pjevačicu Britney Spears, ali njena je diskografska kuća odbila pjesmu, a potom je ponuđena američkoj R&B pjevačici Mary J. Blige, prije nego što je dana Rihanni.
Stewart je izjavio da nije mislio da je Rihanna pravi izvođač za snimanje pjesme, ali kad je čuo njeno izvođenje dijela pjesme "ella, ella" osjetio je da u njoj ima ono nešto. The-Dream su napisali i pjesme "Breakin' Dishes," "Sell Me Candy," i "Lemme Get That" na albumu. "Shut Up and Drive" je inspirirana pjesmom "Blue Monday", tj. pjesma je osjetno orijentirana na rock stil. Rihanna je također radila sa Justinom Timberlakeom, koji je napisao osmi singl s albuma, "Rehab". Izjavila je da joj je čast raditi s Timberlakeom jer je on "zabavan tip, odličan izvođač i jako nadarena osoba."
Rihanna je radila s nekim producentima koji su radili na njenom prethodnom albumu, a to su Evan i Carl Rogers, J. R. Rotem i norveški produkcijski tim Stargate. Također je surađivala s novim producentima kao što su Timbaland, will.i.am i Sean Garrett. Htjela je i da radi s glazbenim producentom Andre 3000 Polow Da Don, koji je radio s Pussycat Dolls, Fergie i Usherom itd. Većina pjesama s albuma snimljene u studiu Westlake u Los Angelesu, Kalifornija, a snimanja su se održavala u slično vrijeme kao i tokom snimanja njenog drugog studijskog albuma, A Girl like Me. Rihanna je počela raditi na albumu u kasnoj 2006. godini i snimanje je bilo gotovo završeno u kasnoj veljači 2007. godine. Tijekom intervjua za britansku radijsku stanicu Capital FM, Rihanna je objasnila značenje i razlog naslova albuma. Rekla je riječ "loš" (eng. bad) ima svoje značenje za svakoga, a za nju to znači da postaje malo buntovna na albumu, da je izašla iz ljuske i riskira, slično kao Michael Jackson na albumu Bad.
Glazbeni stil
Rihanna je izjavila da je album inspirisan albumom Afrodisiac iz 2004. godine, glazbenog izvođača Brandyja. Također, izjavila je da je taj album slušala neprestano i da je rekla da mora napraviti album poput tog. Žanr novog albuma predstavlja novi pravac za pjevačicu, naklonjen brzim plesnim ritmovima. Prati njene klupske melodije i, kao i njegov prethodnik, sadrži R&B i baladne elemente. Album spaja R&B, dance-pop i pop uticaje, a dopuna brzim energičnim pjesmama pravi album više orijentiran na pop. Pjesme u prvoj polovini albuma su većinom u takvom stilu, ali, usprkos tome da su pjesme albuma većinom u brzom ritmu, druga polovina albuma sadrži spore i tužne pjesme. Album, uz dance-pop pjesme, ne sadrži reggae i dancehall koje su albumi Music of the Sun (2005.), i A Girl Like Me (2006.) imali. Kao razlog za to, Rihanna je objasnila da sad želi biti loša djevojka, malo se više zabavljati i eksperimentirati s glazbom. Želi rizikovati jer loše djevojke rizikuju.
Neke pjesme s albuma spajaju stilove 1970-ih i 1980-ih s isječcima. Drugi singl s albuma, "Shut Up and Drive" sadrži isječke iz pjesme New Ordera iz 1983. godine, "Blue Monday". "Don't Stop the Music," brza plesna groove pjesma, je kombinirana s isječcima iz pjesme "Soul Makossa" i dijelom refrena iz pjesme "Wanna Be Startin' Somethin'" od Michaela Jacksona. S druge strane, pjesma "Push Up on Me," sadrži isječke iz pjesme iz 1983. godine "Running with the Night" od Lionela Ritchieja.
Briganti
Približna teritorija plemena.|thumb|right|200px Briganti se smatraju najmoćnijim plemenom stare Britanije, čije je sjedište bio Eburakum (lat. Eburacum), danas poznat kao Jork.
Drugo značenje pojma se vezuje za Italiju u srednjem vijeku, gdje briganti označavaju lako naoružanu pješadiju. Sinonim su za berovijere i ribalde. Ime briganti vjerovatno potiče od prsnog oklopa od platna ojačanog sa metalnim pločicama, koji se nazivao brigantina.
Vezivanje pojma briganti sa pljačkašima potiče od čestih pljački u koje su se briganti upuštali, kao i ostali srednjevjekovni najamnici.
Đorđe Balašević
Đorđe Balašević (Novi Sad, 11. maj 1953. - Novi Sad, 19. februar 2021.), bio je srpski i jugoslavenski pjevač i kantautor, te kompozitor balada i šansona.
Biografija
Odrastao u Salajki, dijelu grada poznatom po malo žešćim momcima i još najmlađi od njih, uvijek je uživao svojevrsnu protekciju s užitkom glumeći mangupa na lokalnom korzu. Iako, po vlastitom priznanju, nije bio kao oni jer se izrodio u pjesnika, u 14. godini života doživio je neugodnosti koja ga je uvjerila da mu društvo gitare odgovara više od lokalnih mangupa: '' Bili smo klinci i često smo se tukli. No, mi smo tada izmenili nekoliko šamara, svi bismo ostali na nogama baš kao u lošim filmovima. No, jednom me zveknuo dečko, stariji od mene i to tako da mu nisam ni stigao, štono kažu ni fala kazati. Porečko sam se s jednim dečkom iz razreda oko neke devojke, i tada iz čista mira odnekud se pojavio ovaj stariji i rekao mi: "Ne volem kad netko tuče klince!". Valjda sam mu djelovao starije od onog drugog, jer me udario tako da mi je slomio nos, pa nekad u pesmama vučem na Tota Cotugna, a operacija bi mi mogla drastično promeniti glas". Sa slomljenim nosom Đole se odlučio okaniti tučnjava, iako još nije shvatio čime bi se mogao baviti: "Zapravo, od malena sam osetio da u sebi nosim neku svoju pesmu kao neku novu boju koju nitko ne zna i koju ne možeš objasniti onima koji znaju samo crvenu, plavu i žutu, i shvatio sam da je pokušam negdje nacrtati, povući, da ja moram tu pesmu isterati iz sebe da bi je drugi shvatili. Stalno sam zapravo bio uveren kako je nemoguće da ta pesma već ne postoji, mislio sam da svi nose te pesme u sebi. Stalno sam sumnjao u sebe - jer, dovraga, to je tako lako kako se tih stihova netko već prije nije setio. Devojke su me gledale čudno, a momci su bili puni zavisti, a i jedno i drugo je odličan osećaj".
Dobri dečko Balašević gimnaziju je napustio u trećem razredu pa je ispite polagao vanredno. Nakon završene srednje škole upisao je zemljopis na Prirodno-matetamičkom fakultetu jer, po vlastitom priznanju, na prijemnim ispitima nije bilo matematike. Osnovna ambicija u srednjoj školi bila mu je postati - nogometaš. Ali kada je kao sedamnaestogodišnjak ležao bolestan, pojava jedne muhe u sobi inspirirala je Balaševića da napiše svoju prvu pjesmu "Otkud muva". Zatim je počeo pisati prepjeve stranih hitova za emisiju Muzički klub, a s prijateljem koji se "snalazio" na gitari, otpočeo je i zajednički rad. Godine 1977. pristupio je akustičarskoj grupi Žetva s kojom je rujna te godine snimio neobavezan tango U razdeljak te ljubim. Pjesma je preko noći postigla ogromnu popularnost tako da je singl prodat u 700.000 primjeraka. Žetva se vrlo brzo počela pretvarati u festivalsku grupu strpanu u orkestarske aranžmane, pa ih početkom 1978. godine Balašević napušta i s Vericom Todorović osniva "Rani mraz". Budući da se nisu rastali kao prijatelji, novu grupu je nazvao inspirirajući se sibirskom poslovicom: Ako se nadaš dobroj žetvi, čuvaj se ranog mraza. S pjesmom Moja prva ljubav grupa Rani mraz sudjeluje na festivalu Opatija 78. Tokom te godine "Rani mraz" izbacuje seriju hit singlova, meteroskom brzinom osvajaju tržište i postižu impresivne naklade. Balaševićevi osjećajni tekstovi i jednostavne melodije donose osvježenje na posustaloj zabavnoj sceni, a predstavljaju i dobru spregu s pop glazbom. Uoči snimanja pjesme "Računajte na nas" pridržuju im se bivši članovi grupe Suncokret - Biljana Krstić i Bora Đorđević. Zahvaljujući drukčijem tretmanu revolucije u odnosu na uobičajene soc-realističke pjesme Računajte na nas ubrzo biva promovirana u generacijsku himnu koja se troši u svakoj pogodnoj prilici.
Poslije dva mjeseca rada s Ranim mrazom u ljeto 1978. godine, Bora Đorđević napušta grupu svjestan razlike u autorskom senzibilitetu između njega i Balaševića i formira Riblju čorbu. Uoči snimanja debi albuma grupu napušta i Verica Todorović. S ploče se izdvajaju pjesme Sve je dobro kad se dobro svrši, Mnogo mi znači to, Neki novi klinci i Drago mi je zbog mog starog. U njima se ostvaruje kompletan okvir formule za Balaševićevu budućnost: nostalgija, nježne slike i baladičnost uz razrađenu fabulu. U ljeto 1979. godine Balašević i Biljana Krstić nastupaju po Jugoslaviji, a prati ih grupa "Neoplanti" za koju Balašević povremeno piše tekstove. Na koncertima, između pjesama, Balašević drži duge monologe na aktualne teme, kao što je susret s fantomskim vozačem Porschea na beogradskom trgu Slavija, a neizbježna je i proširena verzija Snaše na salašu koja poprima karakter duhovite monodrame. S njim se na nekim svirkama pojavljuju pjesnici Mika Antić i Pero Zubac. Na festivalu Split 79 Balašević osvaja prvu nagradu pjesmom "Panonski mornar". U septembru 1979. godine svoju popularnost potvrđuje na osam rasprodatih koncerata u beogradskom Domu sindikata. U to vrijeme Zdravku Čoliću daje pjesmu "Zbog tebe" i neke tekstove za album "Srebrnih krila" "Sreo sam ljubav iz prve pjesme". Krajem godine izlazi album "Odlazi cirkus" i to je posljednja ploča pod imenom Rani mraz.
Početkom 1982. godine Balašević objavljuje album "Pub" kojim zvanično započinje solo karijeru. Ploča opet bilježi uspješne pjesme: Boža zvani Pub, Pesma o jednom petlu, Lepa protina kći i Ratnik paorskog srca. Zimu s 1982. na 1983. godinu provodi na turneji i prvi put rasprodaje beogradski Sava centar. Polovinom prosinca 1983. godine objavljuje LP Celovečernji The Kid. Naredni LP 003 donosi nove hitove: Slovenska, Al' se nekad dobro jelo, Badnje veče i Olivera. Naredni album Bezdan Balašević radi s ekipom koja će mu ubuduće biti redovna studijska i koncertna potpora. LP producira Đorđe Petrović, a za aranžmane je zadužen klavijaturist Aleksandar Dujin. Na duplom živom albumu U tvojim molitvama - balade našli su se snimci s uspješnih koncerata u Zetri (Sarajevo, nobembar 1986.), Ledenoj dvorani (Zagreb, novembar 1986.), Sava centru (Beograd, decembar 1986.), Studiju M (Novi Sad, maj 1987.) i Šalati (Zagreb, juli 1987.). Uz snažnu potporu publike Balašević je otpjevao neke od svojih najupečatljivijih balada, a jedina nova pjesma Samo da rata ne bude snimljena je u studiju uz pomoć djece iz vrtića Sonja Marinković i osnovne škole Đ. Natošević. Sličnom glazbenom linijom Balašević nastavlja na ploči Pantha rei. Tako u pjesmi Soliter analizira političko-nacionalno stanje u tadašnjoj Jugoslaviji. LP Tri posleratna druga koji je dobio podnaslov Muzika iz istoimenog romana snimaju 1989. godine Dujin, basista Aleksandar Kravić i muzičari iz Rijeke, gitarista Elvis Stanić (ex Linija 32,Denis & Denis, Dr Doktor) i bubnjar Tonči Grabušić. Na toj ploči Balašević se pozabavio karikiranom rap formom u pjesmi Sugar rap (Proces difrencijacije u kombinatu za proizvodnju i preradu šećerne repe). Na snimanju ploče Marim ja... pored redovnih suradnika, u novosadskom studiju juna 1991. godine sudjeluju Davor Rodik (pedal steel gitara), Nenad Januzović (udaraljke) i Josip Kiki Kovač (violina). Početkom rata Stanić i Grabušić prekidaju suradnju s Balaševićem i 1991. godine pokreću jazz rock sastav Elvis Stanić group. Ratne godine Balašević provodi sklonjen od javnosti i mobilizacije budući da vojne vlasti pokazuju veliku volju da ga pošalju na front, tako da za Novu 1992. godinu iz sasvim razumljivih razloga ne dolazi u Sava centar na svoj tradicionalni novogodišnji koncert. Istovremeno, zbog odbijanja da pođe u rat, Balaševićeve pjesme su prešutno zabranjene na državnom radiju i televiziji.
CD Jedan od onih života... snima krajem 1993. godine. Ploča donosi optimistički hit Ja luzer?, ali i pjesme inspirirane ratnim tragedijama Čovek sa mesecom u očima (posvećena u ratu razrušenom Vukovaru) i Krivi smo mi. U isto vrijeme objavljen je CD Najveći hitovi na kome su pjesme iz perioda od 1986. godine i sam Balašević ih je odabrao za kompilaciju. U to vrijeme njegovi koncerti postaju pravna javna čistilišta, budući da su govori vrlo oštre, ali duhovite priče s jasnim opozicionim stavovima. Poslije duže pauze CD Na posletku objavljuje početkom 1996. godine. Nove pjesme Regruteska, Namćor, Drvena pesma i Dođoška snimljene su uglavnom na akustičnim instrumentima uz sudjelovanje orekstra Sveti Đorđe, a upotrebljeni su fagot, oboa, truba i violina koje vjerno dočaravaju atmosferu Balaševićevih stihova. U Sava centru, svom tradicionalnom prostoru, Balašević je započeo s četiri nastupa koje je održao u oktobru i novembru 1992. godine. Prvobitna ideja je bila da tokom godine nastupa jednom mjesečno i da publici uz svirku nudi i redovne komentare. Kako su prvih šest nastupa bili vrlo uspješni, došlo se na ideju da organizira novogodišnje koncerte što je, najviše zahvaljujući publici, pretvoreno u tradiciju. Ti koncerti su svake godine izazivali sve veći interes, tako da je Balašević u zimu '96./'97. godine imao deset rekordnih rasprodatih svirki, te je zaključno s tom serijom u Sava centru nastupao oko osamdeset puta. Od 1994. godine Balašević povremeno drži koncerte u Sloveniji gdje postiže veliki uspjeh. Na te koncerte dolazi uglavnom publika iz Hrvatske. Pjesma Sloboda ne koju je snimio još u jesen 1992. godine, prvi put je zvanično objavljena na kompilacijskom disku Nas slušaju svi, mi ne slušamo nikoga! (Radio Index 1997.) objavljenog povodom građanskog protesta koji se desio u zimu '96./'97. godine. U Sloveniji je objavljen uživo snimljen CD Da l' je sve bilo samo fol? snimljen na koncertu održanom 6. decembra 1996. godine u Mariboru. Godine 2000. objavljuje CD Devedesete.
Unatoč svim uspjesima Đorđe dugo nije imao podršku roditelja: '' Kao i prema svemu drugom, moji su roditelji i prema glazbi imali jasne stavove. Smatrali su su da se muzika uči odmalena, prvo sedam godina klavira, pa pevanje.... čak i mnogo godina posle, kad sam već imao nekoliko zlatnih ploča, ćale bi tvrdio kako tambura nije pravi način da se zarađuje za život. Posle je otišao u Budimpeštu za turističkog predstavnika, pa više nije mogao pratiti što se ovde događa. Kad bi mu rekli da sam pobedio na nekom festivalu, govorio bi: "Sine, sve će to proći kako je i došlo. Gledaj ti ovo od čega ćeš živeti." Jedan dan u Budimpeštu je došla neka ekskurzija iz Dubrovnika i on je bio zadužen da ih primi i pokaže tamošnje znamenitosti. Neko ga je pitao ima li on kakve veze s onim Balaševićem. "S kojim Balaševićem?", pitao je u čudu. Pa, s Đorđom, rekoše mu. "Imam veze, ja sam mu otac!", odgovorio je još sav u čudu. Deca su se nešto došaptavala i u jedan glas zapevala "Neke nove klince". Posle mi je u čudu pričao: "Oni su svi bili tamo i svi su znali tvoju pesmu." Mislim da me od tada ipak malo drukčije gledao iako me do kraja života pokušao uvjeriti da mi je budućnost u zvanju profesora geografije. Veoma mi je nedostajala roditeljska podrška, ali možda se baš iz inata izbrusio moj talent, iz neke podsvesne želje da se dokažem, skrenem na sebe pažnju. Moji roditelji nisi bili ni na jednom mom koncertu i do dana današnjeg uvek za njih imam dva prazna mesta. ''
Svoju suprugu Olju upoznao je na igranci. Balašević Olju opisuje ovako: Tada mi se dogodilo nešto čudno: dotad sam svim djevojkama, promatrajući ih kako prolaze, zabacuju glavu, sklanjaju šiške s čela, dodavao neke osobine i zaljubljivao se svaki čas da bih mogao napisati pjesmu. Na kraju se sve svodilo na razočaranja jer, kad bi ih upoznao, shvatio bih da sam ih smatrao boljima nego što su bile. Medutim, Olja me sve više uvlačila i što sam je više poznavao, sve više mi se sviđala. Međutim, prisjeća se, '' Olja je baš kao u pesmi došla tiho, nezvana, sama i ostala u meni zauvek. Bila je siromašna studentica iz studentskog doma, reprezentativka u gimnastici. Pre studija živjela je s majkom u Zrenjaninu, doslovno ispod mosta koji je bio ograđen s obje strane, a u Novom Sadu preživljavala je uglavnom skupljajući hranu po samouslugama kad bi Podravka radila degustacije. Iako su nas novine barem sto puta rastavljale, nikad nismo bili odvojeni dulje od dva dana, osim kad bih imao koncerte daleko od Novog Sada. Ljubav mi se dogodila u doista teškom razdoblju života: majka mi je bila teško bolesna, trebala mi je biti objavljena nova ploča i svi su čekali da to bude nešto loše, bilo je vreme da krenem u vojsku. S Oljom sam mogao provoditi sate i sate u razgovoru i šetnji. Kad bih pak otišao nekud bez nje, svako malo bih pomislio - Bože, što mi nedostaje to stvorenje! Zadnje leto, pred vojsku, krenuo sam na more. U Umagu sam s recepcije hotela Koralj nazvao Olju i pitao je: Olja, reci mi odmah, hoćeš ili nećeš?. Nije stigla ni odgovoriti, a ja sam već seo u svoj Golf, zaboravio letovanje i bez prestanka vozio do Zrenjanina. Od tada se nismo razdvajali. ''
No, prije vjenčanja Đorđa je čekala vojska, koju je odslužio u zagrebačkoj kasarni Maršal Josip Broz Tito, popularno tada zvanoj - Maršalka ili kako se danas zove vojarna Croatia. O vojsci će reći: Bilo mi je strašno zbog toga jer je bilo dovoljno preći jednu plavo - bijelo - crvenu rampu, pa da prestanu vrediti svi zakoni normalnog sveta. No i to je lakše prebrodio kad mu se u decembru 1980. rodila kćerka Jovana, a u maju sljedeće godine se i oženio. Tako je svako malo dobivao sedam dana dopusta. Vjenčanje Đorđa i Olivere je bilo posve neformalno. Olivera je bila u bijelim čizmicama, a Đole u trapericama i prsluku. Ubrzo se rodila i druga kćerka, Jelena. Sredinom 1990.-ih Đorđe će ponovo postati otac, rodit će se sin Aleksa. Iako tvrdi da je feminist drago mu je što ima sina jer kaže da mu je već dosadilo kupovati crvene haljinice i lutke.