cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Boka kotorska
Zaštićeno područje
Skupština Crne Gore dana 20. novembra 2013. godine, a na osnovu ukaza predsjednika Republike Filipa Vujanovića, proglasila je Zakon o zaštiti prirodnog i kulturno-istorijskog područja Kotora, kojim se područje Kotora štiti radi:
Ukupna površina Područja Kotora iznosi 8.620 hektara, od čega je 6.120 hektara kopna i 2.500 hektara morske površine. U odluci nije navedena vrsta (kategorija) zaštićenog područja.
Deforestacija u Indoneziji
thumb|mini|Siječa šuma u sumatranskoj pokrajini Riau, zbog sadnje plantaže uljne palme ([[2007.)]] Krčenje šume u ​​Indoneziji podrazumijeva trajni gubitak šuma i raslinja diljem zemlje, što ishoduje neprocjenjivim negativnim utjecajem na društvo i okoliš. Indonezija je podneblje nekih od biološki najraznovrsnijih šuma na ​​svijetu i treća je po broju vrsta, nakon Brazila i Demokratske Republike Kongo. Sve do 1900. godine Indonezija je još uvijek bila prekrivena gustim šumama, koje su činile 84% ukupne površine države. Krčenje šuma se tijekom 1970-ih znatno uvećalo, te je u ubrzanom usponu od tada. Procjenjuje se da je pokrivenost šumama od 170 000 000 hektara tijekom 1900. smanjena na manje od 100 000 000 hektara do kraja 20. stoljeća. Tijekom 2008. godine predviđeno je da će tropske kišne šume u Indoneziji iščeznuti u idućih 10 godina. Od ukupne siječe šuma u Indoneziji, čak 80% se vodi kao nezakonito.
Boka kotorska
Hronologija
Venecija je vladala Kotorom i cijelom obalom preko Prčnja, Stoliva, Veriga i Tivta, zatim Dobrotom sve do Ljute. Orahovac i Dražin vrt bili su turski, Perast venecijanski, Risan turski, opet Strp i Lipci venecijanski, a Morinj turski. Nadalje, Herceg-Novi bio je u turskom posjedu, Budva i Paštrovići u mletačkom, Grbalj u turskom. Ulcinj i Bar nisu imali u toj političkoj aritmetici puno izbora. Njima su gospodarili Turci uz sav trud Mlečana posjedovati ih. Na ozemlju koje se na zemljovidu jedva može označiti vrškom pera ispreplele su se granice dviju najmoćnijih sredozemnih sila, Venecije i Turske.
Grof P.A. Tolstoj putovao je Bokom kotorskom pod kraj 17. st. Njegovi zapisi vrlo su autentično svjedočanstvo o etničkom sastavu bokeljskog stanovništva. U njegovo doba u većini primorskih mjesta u zaljevu živjeli su Hrvati, ali su kao posljedica oslobađanja Risna i Herceg-Novog iz turskih ruku počela srpska naseljavanja u priobalju. Tolstoj tako piše da je "daljše od Ercegnovog put ležal mimo beregov zaselenih Horvatima do Perasti v albanskom knjaževstve". U Perastu i okolini našao je Turaka, kazao je da tu "život Turki". To što je Tolstoj vidio posve je podudarno impresiji koju je iznio biskup Andrija Zmajević. Po njemu su neki od tih ljudi koji su preostali iz doba turske vlasti u dijelovima Boke kotorske bili vrlo pismeni i naobraženi pa je biskup od nekog prijatelja iz Rima naručio za njih Bibliju na arapskom jeziku želeći ih uvjeriti u istinu kršćanstva. U brdskim selima iznad priobalja Tolstoj je uočio mnoga srpska naselja i to, kako on veli, da oni "živut meždu velikih i visokih kamenih gor". Tolstojev opis posebno je dragocjen jer svjedoči o činjenici da su katolici u mnogim bokeljskim naseljima bili starosjedioci, a da su Srbi, kad ih je uočio na koncu 17. st., bili nastanjeni visokim gorama. Zanimljivo je da Tolstoj Srbe od Hrvata ne razlučuje po vjeri jer uz njihova etnička imena osjeća potrebnim reći i koje su vjere bili, misleći pri tom da bi oni mogli biti i jedne i druge vjere bez obzira na narodnost. Ta spoznaja baca sasvim novo svjetlo na etnogenezu Boke kotorske, a posebno kad se zamijeti da Tolstoj sasvim prirodnim smatra što bokeljski Srbi "platje nosjat hrvatskoje", da su im žene "podobni hervackim ženam v platje i v obiknostjah". Bokelji su se bavili prepisivanjem dubrovačkih djela. Marko Balović prepisao je još 1728. Gundulićevog Osmana shvativši mu nacionalni značaj. Nikola Burović prepisivao je starije dubrovačke tekstove i spasio od uništenja Vetranovićevu Istoriju od Dijane (jednu od najstarijih hrvatskih drama) nađenu u nekom milanskom antikvarijatu tek 1980-ih. Danas se čuva u Nacionalnoj i sveučilišnoj knjižnici u Zagrebu. Andrija Balović pokušao je napisati jednu kratku povijest Dalmacije.
Deforestacija u Indoneziji
Velika šumska prostranstva u ​​Indoneziji uništena su i pretvorena u plantaže od strane velikih međunarodnih tvrtki za preradu celuloze, kao što je Asia Pulp and Paper. Šume često bivaju spaljene od strane poljoprivrednika i vlasnika plantaža. Drugi veliki povod krčenja šume je drvna industrija, vođena potražnjom iz Kine i Japana. Razvoj poljoprivrede i projekti transmigracije prisilili su veliki broj ljudi naseliti se u prašumskim predjelima, dodatno ubrzavajući krčenje šume.
Boka kotorska
Hronologija
“Ej Kotore, gnizdo sokolova, na visokoj grani savijeno, di se legu zmaji i sokoli, koji caru puno dodijaše! Svijeno je na jeli zelenoj ter pokriva Boku od Kotora, kojano je dika od Hrvata i viteško srce od junaka...”
Na Katedrali sv. Tripuna u Kotoru nalazi se spomen-ploča postavljena povodom tisućljetne godišnjice krunidbe hrvatskog kralja Tomislava.
Deforestacija u Indoneziji
Povijest
thumb|mini|Siječa šuma zbog stvaranja plantaže [[duhana na sjeveru Sumatre (oko 1900.)]] Indonezijsko otočje od oko 17 508 otoka podneblje je nekih od šuma s najrazličitijim biljnim i životinjskim vrstama na svijetu. Tijekom 1900. ukupna šumska područja predstavljala su 84% od ukupne površine Indonezije. Do 1950. plantaže i male oranice i dalje su zauzimale samo mali dio. Šumski pokrivač u tom dobu se procjenjuje na 145 000 000 hektara primarne šume i još 14 000 000 hektara srednjeg i plimskog raslinja. U ranim 1970-ima Indonezija rabi ovaj vrijedan resurs u gospodarske svrhe, uslijed razvoja drvne industrije. Od kasnih 1980-ih do godine 2000., kapacitet proizvodnje povećan je za skoro 700% u industriji celuloze i papira, što je Indoneziju učinilo devetim najvećim proizvođačem celuloze i jedanaestim najvećim proizvođačem papira na svijetu.
Stopa siječe šuma nastavlja rasti. Državno izvješće o okolišu za 2009. koje je podnio predsednik Susilo Bambang Judojono, pokazalo je da je broj požara narastao s 19 192 tijekom 2008. na čak 32 416 tijekom 2009. godine. Ministarstvo okoliša optužilo je slabo provođenje zakona i nedostatak nadzora od strane mjesnih vlasti, jer je raščišćavanje zemljišta primarni uzrok požara. Između 1990. i 2000. godine, 20% šumske površine u Indoneziji je izgubljeno (24 000 000 ha), a do 2010. samo je 52% ukupne površine zemljišta još pod šumom (94 000 000 hektara). Usprkos moratoriju u novim ugovorima za siječu šuma nametnutim 2010., stopa krčenja šume nastavila je rasti do 840 000 hektara u 2012. godini, nadmašivši krčenje šume u Brazilu.
Zahvaćena područja
Deseci tisuća kvadratnih kilometara šume na Sumatri potpuno su uništeni, često pod zapovjedništvom središnje vlade koja podržava rad međunarodnih tvrtki na uklanjanju šume. Na Kalimantanu su između 1991. i 2014. velike površine obrasle šumom izgorjele uslijed nenadziranih požara, što je uzrokovalo onečišćenje atmosfere diljem jugoistočne Azije.
Nezakonito pustošenje šume
thumb|mini|[[NASA|NASA-in satelit zabilježio je oblak gustog dima iznad otoka Bornea 5. listopada 2006. Požari se pojavljuju tijekom sušne sezone (kolovoz-listopad), izazivaju ih uglavnom raščišćavanje vegetacije i druge poljoprivredne djelatnosti, ali zahvaćaju i šume i nisko raslinje.]] Procjenjuje se da je oko 73% proizvedene drvne građe zasigurno pribavljeno nezakonitom siječom stabala. Mnogi načini krčenja šume u Indoneziji smatraju se iz više razloga nezakonitim.
Privatne korporacije, motivirane zaradom od strane lokalnih i regionalnih tržišta zahtjeva za drvnom građom, odgovorne su za uništavanje šume. Ova agro-industrijska poduzeća često ne posluju u skladu s osnovnim zakonskim propisima, jer neprimjereno primjenjuju isplativije ali daleko ekološki neučinkovitije načine siječe šuma, poput šumskih požara radi pustošenja zemljišta u poljoprivredne svrhe. Šumarski zakon iz 1999. godine navodi da je od ključnog značaja za tvrtke biti podržane od strane vlasti u pojedinim područjima uz IPK dopusnicu, tj. dopusnicu za prikupljanje drvne građe radi zakonitog odobrenja siječe šume. Međutim, mnoge od ovih korporacija uspijevaju preskočiti zakonsku proceduru i uz to uvećaju zaradu od prihoda služeći se nezakonitim djelatnostima, poput podmićivanja državnih službenika. Na ruku im idu i loše zakonske regulative u Indoneziji, koje obeshrabruju napore za očuvanje šumarstva.
U praksi diljem države poljoprivrednici i nadničari u ruralnim predjelima, koji posjeduju najniži stupanj obrazovanja, primjenjuju osnovni način košenja i paljenja usjeva kako bi „oplemenili“ svoja obradiva zemljišta. Ova rudimentarna poljoprivredna tehnika podrazumijeva i siječu šumskog drveća prije sušne sezone, a potom i spaljivanje ovih stabala u idućoj sušnoj sezoni, u cilju osiguravanja gnojiva koje će obogatiti mineralni sastav zemljišta. Ova poljoprivredna praksa ponavlja se na istom zemljištu sve dok se ono ne isprazni od hranjivih materija i više nije u stanju davati dovoljan urod i donositi poljoprivredne prinose. Nakon toga, ovi poljoprivrednici prelaze na drugu česticu i iznova primjenjuju svoj način siječe i paljenja usjeva. Ovaj društveni čimbenik krčenja šume povećava izazove s kojima se suočava održivost šumarstva u zemljama u razvoju kao što je Indonezija.
Pokušaji zaštite
Napori u cilju zaustavljanja globalnih klimatskih promjena uključili su i mjere koje su osmišljene kako bi se pratilo uništavanje šume u ​​Indoneziji i kako bi se državne i mjesne vlasti potaknule zaustaviti daljnji nestanak stabala. Opći naziv ovog programa je „Smanjenje emisija šumske degradacije i krčenja šuma“ (REDD). Novi sustavi za praćenje krčenja šume rabe se u Indoneziji. Jedan takav sustav, Akcijska platforma šumskog monitoringa pod upravom Centra za globalni razvoj, trenutačno prikazuje podatke o siječi šuma diljem Indonezije na mjesečnoj razini.
Dana 26. svibnja 2010. godine Indonezija je potpisala sporazum o namjerama s Norveškom, u kojem se postavlja dvogodišnji moratorij o novim koncesijama za siječu šuma, kao dio dogovora u kojem Indonezija dobija 1 000 000 000 američkih dolara ako ne prekrši svoju obvezu. Očekivalo se da Sporazum smanji industriju palminog ulja i zaustavi ili uspori planove o stvaranju velikog poljoprivrednog imanja u provinciji Papua.
Sredstva će u početku biti posvećena dovršenju strategije klime i šuma Indonezije, izgradnji i institucionalizaciji ljudskih kapaciteta koji bi pratili, izvješćivali i provjeravali smanjenje emisije štetnih plinova, a ujedno i usvajali nove politike i institucionalne reforme. Norveška kani pomoći Indoneziji pri uspostavljanju sustava koji bi smanjio korupciju, tako da zakon može biti proveden u potpunosti. Dvogodišnji moratorij o siječi drveća proglašen je 20. svibnja 2011. godine. Tijekom 2013. produljen je za još dvije godine.
Remeneglia, Alessandria
Remeneglia je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 594 m.
Mažeikiai
Mažeikiai je jedan od značajnih gradova u Litvaniji. On se nalazi na severozapadu zemlje na rijeci Venti, veoma blizu granice sa Letonijom. Mažeikiai čini opštinu u okviru okruga Telšiai, i mada je najveći grad u ovom okrugu, Mažeikiai nije njegovo upravno središte. To je najveći grad u zemlji koji nema vlastitu županiju.
Grad Mažeikiai se prostire se na 14 km² i prema procenama iz 2007. u njemu je živelo 40.788 stanovnika čime je osmi najveći grad u Litvi.
Mažeikiai je danas poznat kao „Litvanski grad nafte“, pošto se u gradu nalazi velika rafinerija nafte. To je i jedna od mlađih gradova u državi.
Povijest
thumb|400px|lijevo|Crkva u Mažeikiaiju Mažeikiai se prvi puta spominje u pisanim izvorima 1335. Kroničar livonskog reda pisao je o kampanji samoga reda tijekom koje je zemlja vojvode Mažeika devastirana. Grad s ubrzanim razvojem započinje 1869. kada je izgrađena željeznička pruga koja povezuje gradove Vilnius i Liepāja. 1894. u gradu je izgrađena pravoslavna, 1902. katolička, a 1906. evangeličko-luteranska crkva. U razdoblju između 1899. i 1918. grad se nazivao Muravyov. 1924. Mažeikiai je proglašen gradom te je dobio gradska prava i ovlasti.
Gospodarstvo
Velika ekonomska kriza (1929. - 1933.) zahvatila je i Mažeikiai, ali je tamo trajala veoma kratko. U gradu se nastavio industrijski razvoj. Braća Sadauskas otvorila su prvu pivovaru i parni mlin, počela se graditi elektrana, a gradska proizvodnja temeljila se na namještaju i mliječnim proizvodima. Tako je u Mažeikiaiju 1940. radilo 26 poduzeća, dok su 4 banke imale u gradu svoje kreditne udruge.
Tokom prve sovjetske okupacije grada u Drugom svjetskom ratu, provedena je nacionalizacija gospodarstva. Sam rat i razaranja grada bili su razlogom značajnog iseljavanja stanovništva, a time je obustavljen i daljnji razvoj grada. U poslijeratnom razdoblju, industrijski razvoj se postepeno obanavlja. Tako u gradu započinje rad onih gospodarskih djelatnosti koje su se obavljale u gradu i prije rata. 1959. u Mažeikiaiju je osnovana elektrotehnička tvornica koja se bavila proizvodnjom motora za perilice rublja. Nakon desetljeća rada, proizvodni asortiman tvornice je proširen na proizvodnju kompresora za hladnjake. Tako je poslijeratni industrijski razvoj grada utjecao na povećanje gradske populacije.
Rafinerija nafte
1980. u gradu je otvorena rafinerija nafte Mažeikių Nafta. Upravo je razvojem naftne industrije započelo Mažeikiaijevo zlatno doba. Danas je to jedno od najvećih industrijskih postrojenja u Litvi. Privatizacija tvrtke, odnosno njena prodaja američkoj energetskoj kompaniji Williams, izazvala je mnogo skandala i afera u litavskoj Vladi. Suočen s financijskim problemima, Williams je gradsku rafineriju prodao ruskoj tvrtki Yukos. Nakon bankrota Yukosa, litavska Vlada i poljska naftna kompanija PKN Orlen potpisali su 2006. ugovor o prodaji gradske rafinerije PKN Orlenu. Osim Vlade, i Yukos je potpisao sporazum o prodaji svojih dionica Mažeikių Nafte poljskoj tvrtki. Otkup dionica završen je 15. prosinca 2006. kada je PKN Orlen platio Yukosu 1,492 mljrd. USD, a litavskoj Vladi nešto manje od 852 milijuna USD.
Sestrinski gradovi
Mažeikiai je sestrinski grad sa šest europskih gradova, i to sa:
Chacabuco (provincija)
Chacabuca punim imenom Provincia de Chacabuca je jedna od 56 provincija na koje je Čile administrativno podjeljen, ona je jedna od šest provincije Metropolitanske regije Santiaga.
Karakteristike
Provincija se prostire na sjeveru Čilea na početku Centralne čileanske doline, na površini od 2,076 km² u kojoj živi 328,728 stanovnika.
Administrativni centar provincije je grad Colina u kom živi 89,037 stanovnika.
Juan Cavazos, Valle Hermoso
Juan Cavazos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Valle Hermoso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Careola, Massa e Carrara
Careola je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Hrvatske županije
U Hrvatskoj ima ukupno 21 županija.
Careola, Massa e Carrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 471 m.
Hrvatske županije
Historija
Županije su u suvremenoj Hrvatskoj kao institucija uvedene Božićnim ustavom 1990. godine. Njihova organizacija, i teritorijalna raspodjela su zakonski definirani tek drugom polovicom 1992. godine, a prvi izbori za županijske skupštine održani u februaru 1993.
Zona Industriale Sud, Treviso
Zona Industriale Sud je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 140 m.
Hrvatske županije
Historija
Nakon tog doba su teritoriji i nadležnosti županija bili nekoliko puta zakonski mijenjani.
Organizacija
Svaka županija ima predstavničko tijelo koje se zove županijska skupština i koje čine županijski vijećnici izabrani na redovnim izborima svake četiri godine. Vijećnici se biraju pomoću izbornih lista proporcionalnom metodom, s time da je izborni plafon za svaku listu 5 %.
Izvršnu vlast u županijama obnaša župan koji se od 2009. godine bira na neposrednim izborima (sustav apsolutne većine s potencijalnim drugim krugom). Osim što predsjeda radom županijske vlasti, župan predstavlja županiju u vanjskim poslovima. Zajedno s županom biraju se i dva ili tri zamjenika župana. Župan i zamjenici mogu se opozvati referendumom u skladu sa zakonom. Do 2009. izvršno tijelo županije bilo je županijsko poglavarstvo, na čijem je čelu bio župan, župana je birala županijska skupština, a na njegov/njezin prijedlog, i članove županijskog poglavarstva (među kojima su bila i dva dožupana, danas - zamjenici župana).
Za obavljanje poslova iz samoupravne nadležnosti županije kao i poslova državne uprave prenijetih na županiju ustrojavaju se upravni odjeli i službe (upravna tijela). Upravnim tijelima upravljaju pročelnici koje na temelju javnog konkursa imenuje župan.
Grad Zagreb je zbog svoje ekonomske i političke važnosti po ovlastima izjednačen sa županijama.
Popis županija
thumb|desno|300px|Hrvatske županije na karti
Popis hrvatskih županija, grupiranih u historijske i veće geografske regije:
El Aguijón, Tijuana
El Aguijón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
The Innocents (film, 1961)
The Innocents, na području bivše Jugoslavije također poznat i pod naslovom Nevinost, je britanski crno-bijeli horor film snimljen 1961. u režiji Jacka Claytona. Predstavlja adaptaciju pripovjetke Turn of the Screw američkog pisca Henryja Jamesa. Protagonistica, čiji lik tumači Deborah Kerr, je žena koja se javlja na oglas i postaje guvernanta za dvoje djece na usamljenom imanju. Radnja prikazuje kako se pri tome suočava sa nizom neobjašnjivih i zastrašujućih događaja, pri čemu nije jasno da li je imanje opsjednuto duhovima ili je ona sama žrtva duševne bolesti.
The Innocents, za koji su scenario pisali ugledni pisci među kojima je bio i Truman Capote, je režiser Jack Clayton nastojao po stilu učiniti što različitijim od tada popularnih horor-filmova studija Hammer Films. Zbog toga je atmosferu nelagode i užasa po gledatelje nastojao stvoriti korištenjem posebnih tehnika fotografije, osvjetljenja, ali i za tadašnji film relativno rijetke elektronske muzike. Kako bi od dječjih glumaca dobio što uvjerljiviju glumu, do posljednjeg trenutka snimanja zatajio mi je glavne elemente, odnosno obrate u zapletu. Film je imao nakon dovršetka imao određenih problema sa cenzorima BBFC-a, koji su se bunili zbog scene u kojoj protagonistica lik dječaka slučajno poljubi u usta, te je ispočetka dobio X rejting. Na kraju je ipak dobio niži rejting. Poslije premijere je dobio niz pohvalnih kritika, kao i nagrada, a 1962. godine je prikazan i u konkurenciji Kanskog festivala. Poznati režiser Martin Scorsese ga je proglasio jednim od "najstrašnijih filmova", a 2011. je ušao u izbor Time Outovih 100 najboljih britanskih filmova, gdje je završio na 18. mjestu.
El Aguijón, Tijuana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Annibale (film)
Annibale je italijanski historijski film snimljen 1959. u režiji Carla Ludovica Bragaglie i Edgara G. Ulmera. Protagonist, čiji lik tumači američki glumac Victor Mature, je znameniti kartaginski vojskovođa Hanibal, koji na početku Drugog punskog rata sa svojom vojskom dolazi u Italiju. Radnja prikazuje kako mu se rimska vojska suprotstavlja bez uspjeha, sve dok ne prihvati strategiju iscrpljivanja za koju se zalaže Fabije Maksim (čiji lik tumači Gabriele Ferzetti). Annibale je ispočetka trebao biti više biografski film, koji je za temu trebao imati privatni Hanibalov život, ali je na pritisak producenata daleko veći naglasak stavljen na scene spektakularnih bitaka. Današnjim filmofilima je Annibale zanimljiv zato što su u njemu zajedno nastupili glumci Mario Girotti i Carlo Pedersoli, koji će kasnije postati slavni pod imenima Terence Hill i Bud Spencer.
Pamuk (biljka)
Pamuk (Gossypium Sp.) je najrasprostranjenija jednogodišnja biljka u svijetu. Iako je tropska i suptropska kultura, koja zahtjeva mnogo toplote i sunca i umjerenu i ravnomjernu vlažnost, pamuk se gaji po većem dijelu svijeta. Pripada familiji biljaka Malvaceae. Ima dobro razvijen vretenast korjen, urezano lišće, žućkaste cvjetove. U čaurama se nalazi sjeme koje je obraslo vlaknom. Sjeme sadrži više do 25% ulja, te se poslije izdvajanja vlakna iz njega cijedi dobro jestivo ulje.
Sjeme pamuka je obraslo vlaknima prosječne dužine oko 30 mm; odvajanjem sjemena (tj. egreniranjem) i raznim postupcima prečišćavanja dobija se važna tekstilna sirovina (među najviše korišćenim artiklom u svijetu, pored uglja i čelika u svjetskoj trgovini). Najveći proizvođači ove biljke su: SAD, Rusija, Indija, Egipat itd.
Вишњева (Сјеница)
Вишњева је насеље у Србији у општини Сјеница у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 56 становника (према попису из 1991. било је 79 становника).
Pamuk (biljka)
250px|right|thumb|Pamuk pred branje
Pri klasifikaciji pojednih vrsta pamuka uzima se u obzir:
Вишњева (Сјеница)
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Čerkezi
Čerkezi ili Adigi su kavkaski narod, koji pretežno živi u Turskoj, Siriji i Rusiji. U Rusiji, Čerkezi pretežno žive u Republici Karačajevo-Čerkeziji, u kojoj čine 10% stanovništva, i u kojoj su treći narod po brojnosti, posle Rusa (42%) i Karačajaca (31%). Čerkezi su većinom islamske veroispovesti, a govore kabardino-čerkeskim jezikom, koji spada u abhasko-adigejsku grupu severnokavkaske porodice jezika.
Čerkeza ukupno ima oko 387.000, od toga u Turskoj – 213.000, Siriji – 65.000, Rusiji 52.000.
Historija Čerkeza
thumb|Čerkezi, ples Čerkezi.- Narod u srednjem i sjeverozapadnom Kavkazu, zvani nekada i Cirkasijci. Sami sebe nazivaju Adyge, Adyghe i na Kosovu Adidže (=ljudi), ili po drugom tumačenju 'stanovnici obala'. U starijim vremenima bili su poznati i kao Dzihurš (jedn. Dzih), te Kosogi ili Kasagi u starim ruskim ljetopisima. Čerkezi se dijele na više grupa i plemena, to su: Kabardinci u području Tereka pa do Malke, danas Kabardino-Balkarska. Dio ovih Kabardinaca živi i na gornjem Kubanu u Čerkeskoj autonomnoj oblasti i oko Armavira. Na području Adigeje razlikuje se više manjih plemena među kojima su Abadzehi, Bezlenejci (Bezlenejevci), Bžeduhi, Natuhajci ili Natuhadzi i Termigojci (Termigojevci). U 13. stoljeću Čerkezi su bili pod vlasti Gruza, tada su i pokršteni. U 15. stoljeću se osamostaljuju pa su neko vrijeme ruski vazali. Kasnije dolaze u neprekidne borbe s Tatarima. U prvoj polovici 19. stoljeća Čerkezi vode žestoke borbe s Rusima koji su ih porazili. 1864, tako se odigralo etničko čišćenje Čerkeza, te je između 700.000 do milion pripadnika te nacije protjerano sa Kavkaza u Tursku.
Turci su pak ove Čerkeze raselili po krajevima u Maloj Aziji, na Balkanu u Bugarskoj, Sjevernoj Makedoniji i Srbiji, zatim po Siriji i Palestini. Njihovih potomaka ima još po ovim državama iako se većina povukla nakon turske vladavine nazad u Tursku.
Mordvini
Mordvina ukupno ima oko 1.285.000.
Hanti
250px|right|thumb|Pripadnici naroda Hanti prodaju ribu na cesti
Vrhbosanska nadbiskupija
Vrhbosanska nadbiskupija (lat. Archidioecesis metropolitana Vrhbosnensis) je katolička nadbiskupija sa sjedištem u Sarajevu. Polazeći od toga da joj po Berlinskom kongresu pripada, pored političke i crkvena vlast, Austro-ugarska izvodi za sebe pravo punog uticaja na crkvenu hijerarhiju, te odmah nakon zaposjedanja Bosne i Hercegovine, pristupa preuređenju vjerskih organizacija.
Hanti
Hanti su ugrofinski narod, koji pretežno živi u Rusiji, odnosno u autonomnom okrugu Hantija-Mansija, u kojem čine oko 1% stanovništva, i u kojem predstavljaju četvrti narod po brojnosti, posle Rusa (66%), Ukrajinaca (12%) i Tatara (8%).
Čerkezi
Historija Čerkeza
Čerkezi jezično pripadaju sjeverozapadnoj (Jafetidskoj) grani Kavkazaca. Fizički su Čerkezi, kao plemena Šapsugi, Bžeduhi i Natuhadzi, predstavnici pontskog tipa Kavkazaca, subdolihokefalni (duge glave), duga lica, duge brade i tamne kose. Čerkezi su ipak većinom srednjeg rasta, tamnooki i mezokefalni. Za Kabardince koji su bili i pod tatarskim utjecajem, kaže se da su kratkoglavi, vitkog stasa i širokih ramena a po karakteru (iz treće ruke) ratoborni, ponosni, osvetoljubivi i podmukli, skloni razbojništvima i prevari.
It's Always Fair Weather
It's Always Fair Weather je američki filmski mjuzikl snimljen 1955. godine u režiji Genea Kellyja i Stanleya Donena. Protagonisti, koje tumače Gene Kelly, Dan Dailey i Michael Kidd, su tri veterana Drugog svjetskog rata koji se nakon deset godina ponovno sreću u New Yorku, a radnja prati njihove komične pustolovine vezane uz nastojanje da se njihov susret rekonsturira u televizijskoj emisiji.
Vrhbosanska nadbiskupija
U nadbiskupiji djeluju visoka bogoslovna učilišta (nadbiskupsko i franjevačko), dječačka i bogoslovna sjemeništa te mnoge redovničke zajednice. Prije rata (do 1992) u Vrhbosanskoj nadbiskupiji živjelo je 528 000 vjernika u 144 župe, djelovala su 153 biskupska i 192 franjevačka svećenika te oko 500 časnih sestara. U sastavu snadbiskupije su Banjalučka, Mostarsko-duvanjska i Trebinjsko-mrkanska biskupija, a kao sufraganske su joj dodijeljene Skopska biskupija u Makedoniji i Apostolski egzarhat za Makedoniju.
It's Always Fair Weather
It's Always Fair Weather je originalno bio zamišljen kao nastavak klasičnog MGM-ovog mjuzikla On the Town, koji je lansirao Kellyjevu i Donenovu karijeru. Kelly je, međutim, zbog prethodnih neslaganja sa Donenom, prilično teško pristao na sudjelovanje u projektu, dok su producenti odbili ponovno angažirati Franka Sinatru zbog "teške" reputacije na setovima, a Jules Manshin je prestao biti zvijezda. Snimanje filma su obilježile brojne poteškoće, prije svega vezane uz svađe Donena, kako sa producentima - koji su protiv njegove volje nametnuli korištenje Cinemascope formata - tako i sa Kellyjem, koji su konačno okončale njegovo prijateljstvo. Usprkos toga, It's Always Fair Weather je nakon premijere dobio izvrsne kritike i dan-danas se smatra jednim od najboljih MGM-ovih mjuzikala. Publika ga, međutim, nije prihvatila, a što se tumači prije svega njegovim za tadašnje standarde relativno mračnim i ciničnim tonom.
Čerkezi
Historija Čerkeza
U kulturi Čerkeza prevladava stočarstvo i patrijarhat, te nekad razvijenom feudalnom organizacijom.
Vrhbosanska nadbiskupija
U Vrhbosanskoj biskupiji pastoralno djeluje dijecezanski kler te ovi redovnici: franjevci, isusovci, dominikanci i salezijanci. Osim tih redovničkih zajednica, prisutne su sestre karmelićanke i sestre klarise.
Čerkezi
Historija Čerkeza
Čerkezi se ratarstvom bave možda negdje od prve polovice 20. stoljeća, najviše proso; i bez gnojenja. Jela su im od prosene kaše, mesa i riže s raznim umacima i začinima, prevladavaju paprika, luk, češnjak i med i kiselo mlijeko. Vole slatka jela s medom i sušeno ukuhano voće kao kajsije u vinu ili medu. Od pića Čerkezi uživaju u raznim vinima i pivu od prosa, medovini, šerbe i različito pripremljenim sokovima.
Popis plemena (12)
Abzegh (Abadzeh; Abadzehi), Şapsuğ (Şapsığ; Šapsugi), Nadkuac (Natuhay; Natuhajci), Kabardey (Kabardinci), Besleney (Bezlenejevci), Mohoş (Mahoş), Kemguy (Cemguy, Temirgoy; Termigojci), Hatukay, Bzeduğ (Bjeduğ; Bžeduhi), Jan, Jane i Ubih (Ubihi).
Hanti
Hanti su većinom pravoslavne veroispovesti, ali su sačuvali i tradicionalna verovanja (šamanstvo, totemizam).
Govore hantskim jezikom, koji spada u ugrofinsku grupu uralske porodice jezika.
Ukupno ih ima oko 12.000. Narodi Hanti i Mansi su u literaturi poznati i kao Obski Ugri, a njihovi jezici su najsličniji mađarskom.
Chillán Viejo
Chillán Viejo (prevedeno sa španjolskog: Stari Chillán) je grad u sredini Čilea u kom živi 27,409 stanovnika
Geografske karakteristike
Stari Chillán leži u Centralnoj čileanskoj dolini na rijeci Chillán, pritoci rijeke Ñuble.
Đavo u Sofiji
Đavo u Sofiji je bugarski crno-bijeli nijemi film  snimljen 1921. godine u režiji Vasila Gendova. Po žanru pripada fantastici, a naslovni lik, koga tumači sam Gendov, je Satana, koji odlučuje posjetiti Sofiju. Radnja prikazuje kako se tamo upoznaje sa različitim grešnicima, kako uličnim prostitutkama i kriminalcama, tako i članovima visokog društva.
Chillán Viejo
Historija
Chillán je osnovao 1580. konkvistador i guverner kolonije Martín Ruiz de Gamboa na obali rijeke Chillán, pored utvrde San Bartolomé.
Vulkan Chillán
Vulkan Chillán (španjolski: Volcán Chillán) je stratovulkan visok 3186 metara, u sredini čileanskih Anda u Regiji Ñuble,
Chillán Viejo
Historija
Zbog stalnih napada indijanaca, koji su ga i razorili 1655., devet godina kasnije, grad je preseljen na lokalitet - Bajo. I on se pokazao loš jer je 1751. potres razorio grad i promijenio tok rijeke Chillán, zbog tog je grad preseljen na današnji lokalitet.
Vulkan Chillán
Karakteristike
Današnji krater (Cráter Nuevo) nastao je za posljednje erupcije 1973. on je za nekoliko metara povisio planinu, i tako nadmašio stari južni krater (Cráter Viejo), visok 3122 metara
Iz novog se puši nešto malo fumarola, iz starog još manje, ali se na istočnoj strani 200 metara ispod vrha nalazi veliki plato iz kog se puši puno plinova. Sa stražnje strane starog kratera nalazi se napušteni rudnik sumpora do kojeg se može doći stazama skijališta Termas de Chillán.
Impresivni potoci skrućene lave mogu vidjeti u podnožju planine u dolini Shangri.
Chillán Viejo
Historija
Novi potres 1835. naveo je tadašnjeg predsjednika Čilea Joséa Prietu da naredi premještanje grada na novu lokaciju. Tako je nastao novi Chillán, ali neki stanovnici nisu htjeli napustiti stari Chillán, pa su dva grada nastavila živjeti jedan uz drugi. Novi Chillán je rastao puno brže, pa je Chillán Viejo izgubio samostalnost.
Boljevce
Boljevce je naselje u opštini Kosovska Kamenica, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Crna čiopa
Crna čiopa je vrsta ptice iz roda Apus, koja naseljava područje Evrope i Azije, a krajem leta migrira na jug Afrike.
Kod crne čiope je najzanimljivija njena prilagođenost letenju - telo je upravo savršeno za let kroz vazduh. Čiopa sve svoje aktivnosti izvodi u vazduhu, osim odgajanja mladih. Tamo nalazi hranu, igra se, čak i spava na krilima najveći deo života. U vazduhu se pari i prikuplja materijal za izgradnju gnezda. Krila su joj uska i duga, što crnu čiopu čini brzim i preciznim lovcem insekata i raznih vrsta pauka. Vodu takođe uzima tokom leta, a kupa se tako što zaroni kljun i prska vodu unaokolo. thumb|left|Mladunče crne čiope Crna čiopa se na mesta gnežđenja vraća svake godine u isto vreme, oko 1. maja u Srednjoj Evropi. Parovi ostaju godinama verni jedno drugom i uvek se gnezde na istom mestu, ali u slučaju uginuća jednog partnera, njegovo mesto ubrzo zauzima druga jedinka istog pola. Čiope legu 2-3 jaja, a oba roditelja zajedno hrane i odgajaju mlade. U vreme odgoja, ptice lete sve do mraka, dok se neuparene ptice kolonije okupljaju i lete visoko u vazduh kako bi tamo spavale na krilima. Krajem jula mlade ptice izleću iz gnezda, najčešće odmah po zalasku Sunca, i više se ne vraćaju. Nije im potrebno vežbanje pošto već posle kratkog vremena lete isto tako dobro kao i odrasle ptice. Oko 1. avgusta počinje selidba u Afriku.
Čiope se gnezde u pećinama ili u šupljinama u drveću. U današnje vreme one najviše koriste rupe u zidovima ili slobodan prostor pod strehama kuća. Prihvataju i kutije za gnežđenje koje postavi čovek i ne boje se ljudi, te je veoma lako napraviti kutiju za njih i postaviti je na prozor. Izlaz mora da bude okrenut prema spolja pošto ptice ne lete uvis kada napuštaju gnezdo, već jednostavno "iskoče" iz njega i u slobodnom padu dobijaju brzinu potrebnu za let. Kutije treba da budu dimenzija 30 x 20 x 15 cm. Rupa za izlaz ima prečnik od 5 cm i nalazi se 3 cm iznad dna kutije i 5 cm od ivice jedne strane.
Vallombrosa, Pavia
Vallombrosa je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Srešćemo se večeras
Srešćemo se večeras je jugoslavenska crno-bijela filmska komedija snimljena 1962. godine u režiji Františeka Čapa. Protagonist je mladi student muzike koji dolazi u hotel gdje ga zamijene za poznatog dirigenta, a što izaziva cijeli niz komičnih nesporazuma.
Vallombrosa, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
El Rosario, Tantima
El Rosario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantima.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Suir
Rijeka Suir (An tSiúr ili Abhainn na Siúire; River Suir) je rijeka u Irskoj koja se ulijeva u Atlantski ocean kraj Waterforda. Duga je 185 km.
Izvire u podnožju Devil's Bit Mountaina, sjeverno od Templemorea u Grofoviji Tipperary, te teče na jug kroz Loughmore, Thurles, Holycross, Golden i Knockgraffon. Rijeka Aherlow se u nju ulijeva kraj Kilmoylera, a kasnije i Tar; potom se okreće na istok kroz planine Comeragh, stvorivši tako granicu između Grofovije Waterford i Tipperary. Potom teče kroz Cahir, Clonmel i Carrick-on-Suir prije nego što dođe do Waterforda. Kraj luke Waterford se spaja sa rijekom Barrow u Cheekpointu i tako stvara široki plovni estuarij, kojim mogu ploviti brodovi do 32.000 tona DWT. U more se ulijeva između Dunmore Easta i Hook Heada.
Popularna je među ribičima, s obzirom da u njoj ima mnogo potočnih pastrva.
Graettinger, Iowa
je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 844 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 844 stanovnika, što je 56 (6,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Atecucario de la Constitución, Zamora
Atecucario de la Constitución je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zamora.
El Briseño, Zacoalco de Torres
El Briseño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zacoalco de Torres.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 319 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1361 m.
Jeggau
Jegau je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Altmark Salcvedel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 231 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15081205.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altmark Salcvedel Jegau se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Altmark Salcvedel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 62 metra. Površina opštine iznosi 12,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 231 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 19 stanovnika/km².
Santo Domingo, Tamazunchale
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 145 m.
Bruselas, Villaflores
Bruselas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 642 m.
Servisna stanica
Servisna stanica je prva jugoslovenska televizijska serija snimana u produkciji Televizije Beograd 1959. godine. Serija je snimana i emitovana uživo. Nijedna od epizoda nije snimana na magnetoskopu te se danas smatra izgubljenom.
U glavnim ulogama su Miodrag Petrović Čkalja i Mija Aleksić kojima je posle tih uloga usledila izuzetna glumačka karijera. Serija prati život Jordana i Rake kao i njihovo stalno međusobno nadmetanje, kako na poslu tako i van njega.
Zbog velike popularnosti snimana su tri filma koji predstavljaju nastavak serije. Godine 1961. su snimani Sreća u torbi i Nema malih bogova dok je TV-drama Servisna stanica snimljena 1966. godine.
Trenutno, jedini živi protagonista serijala i filmova je Branislav Radović
Piano della Torre, Salerno
Piano della Torre je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Robin Hood
Robin Hood zajedno sa svojim suborcima iz Sherwoodske šume pljačka i ubija predstavnike vlasti, a plijen daje sirotinji. Njegov najčešći neprijatelj je nottinghamski šerif, lokalni predstavnik monarhije. Iako se u najranijim baladama, njegove pustolovine zbivaju po južnom Yorkshiru a ne po Nottinghamshiru, a protivnici su mu pored ostalih i bogati crkveni zemljoposjednici.
Robin brani slabe, žene, djecu i sirotinju, od tiranskih feudalaca i njihovih predstavnika. Snažan motiv za njegov revolt protiv vlasti, proizašao je iz ljutnje običnog puka, nad zakonskom zabranom lova po šumama.
U ranim baladama ima puno okrutnosti, koja je bila neizbježna kao sastavni dio srednjovjekovnog života.
Historija nastanka
Unatoč brojnim pokušajima da se dokaže postojanje stvarnog historijskog Robina Hooda, to do danas nikom nije uspjelo. Svi ti pokušaji se oslanjaju na srednjovjekovne legende, i to im je jedini dokaz o njegovom postojanju.
Danas rašireno vjerovanje da je živio u doba vladavine Richarda I nastalo je kao plod antikvara i pisca iz 18. vijeka - Williama Stukeleya.
Tokom 16. vijeka i kasnije, bitan karakter legende o njemu je iskrivljen, jer tad Robin postaje propali plemić. Pa se unatoč tome što se gomilaju priče o njegovim vratolomijama i uvode brojni novi likovi, među njima i lijepa Marian, njegova romantična ljubav, one ipak gube na vitalnosti i pjesničkoj vrijednosti, jer u njima više nema orginalnog impulsa - težnje za socijalnom pravdom.
Quattromani, Cosenza
Quattromani je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
Bosce
Bosce je naselje u opštini Kosovska Kamenica, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Opština Chiautla, Puebla
Chiautla je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 12840 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 986 m.
Halloy (Oaza)
Aloa je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Bove.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 471 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 122 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,84 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 194 metara (maksimalnoj 204 m, a minimalnoj 187 m).
5-O-Metilmiricetin
5-O-Metilmiricetin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 332,262 Da.
Oak Lawn, Illinois
Ouk Lon je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 56.690, što je 1.445 (2,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Alexeni, Stănești
Alexeni je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Stănești.
Zacaticli, Milpa Alta
Zacaticli je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Milpa Alta.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2773 m.
Opština Nimigea, Bistrița-Năsăud
Nimigea je opština u Rumuniji u okrugu Bistrica-Nasaud.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 312 m.
River Avon (Warwickshire)
Rijeka Avon (River Avon) ili Avon je rijeka u engleskim grofovijama Leicestershire, Northamptonshire, Warwickshire, Worcestershire i Gloucestershire. Također je poznata kao Warwickshire Avon ili Shakespeare's Avon ("Shakespeareov Avon"), a od 1719. se dijeli na Donji (Lower) Avon, ispod Eveshama, i Gornji (Upper) Avon, od Evesham do iznad Stratford-upon-Avona.
Radovi na poboljšanju navigacije su počeli 1635. godine, te je niz ustava omogućio plovilima da dođu do Stratforda, otprilike do 6 km od Warwicka. Gornji Avon bio je sklon poplavama i imao opasne struje, pa je na njemu plovidba okončana 1877. Na Donjem Avonu je navigacija moguća, ali tek do Pershorea od 1945.
Turij
mini|desno|250px|Arheološki lokalitet Turij (Thurii – grčki:, u nekim latinskim izvorima i po Ptolemeju - Thurium (, Ptol.), neko vrijeme Copia ili Copiae i ponekad Turios; Thurio – je bio starogrčki grad u Velikoj Grčkoj, na obali Tarantskog zaljeva. Danas se na njegovoj lokaciji nalaze frazione Thurio, a koja pripda općini (comune) Corigliano Calabro, u provinciji Cosenza na Kalabriji u današnjoj Italiji.
Turij je jedna od najmlađih grčkih kolonija u Italiji. Godine 443. pne. ga je osnovao atenski državnik Periklo na mjestu nedaleko od Sibarisa, nekadašnje grčke kolonije koja je bila razorena nekoliko decenija ranije. Među kolonistima, koji su došli iz cijele Grčke, nalazili su se i ugledni historičar Herodot i orator Lizija. Turij je često vodio ratove sa susjednim Tarasom kao i sa italijanskim domorocima od kojih su najopasniji bili Lukanci. S druge strane se razvio u jedan od najbogatijih gradova s vlastitom kovnicom novca koji je bio prilično vrijedan u antičko doba. Za vrijeme drugog punskog rata 204. pne. su Rimljani protjerali dotadašnje stanovništvo kako bi naselili svoje koloniste. Grad je otada postepeno opadao u značaju da bi u srednjem vijeku bio napušten.
Lokacija originalnog Turija, za razliku od lokacije rimskog grada, danas nije poznata.
Beatriz Viuda de Guzmán, Valle Hermoso
Beatriz Viuda de Guzmán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Valle Hermoso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Maule (regija)
Maule (španjolski: Región de Maule) je jedna od 16 regija na koje je Čile administrativno podjeljen.
Karakteristike
Regija Maule prostire se u sredini zemlje, od Tihog ocena do planina Anda.
Maule ima površinu od 30,296 km², na kojoj živi 1,131,939 stanovnika.
Administrativni centar regije je grad Talca u kom živi 237,295 stanovnika.
Cargalla Inferiore, Massa e Carrara
Cargalla Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 489 m.
Requaglia, Alessandria
Requaglia je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.
442. pne.
Godina '''442. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Vibulana i Helve (ili, rjeđe, godina 312. Ab urbe condita). Oznaka 442. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
mini|Sofoklo
Vyšná Sitnica
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 344 stanovnika.
Bazegney
Bazenje je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Epinal.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 81 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13,94 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,81 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 305 metara (maksimalnoj 390 m, a minimalnoj 280 m).
Karfiol
Karfiol ili cvjetača (Brassica oleracea var. botrytis) je jedan od kultivara (uzgojenih sorti) divljeg kupusa. Naziv potiče od italijanske reči cavoli fiori.
Karfiol karakteriše zadebljalo i skraćeno stablo i sočna (najčešće bela) drška cvasti, radi koje se uzgaja. Navedeni sočni delovi biljke koriste se u ishrani ljudi. Može se jesti svež, kuvan ili ukišeljen (u turšiji).
Piedra Blanca, Pihuamo
Piedra Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Pihuamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 608 m.
Olcesi, Genoa
Olcesi je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Dale, Indiana
Dejl je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.593, što je 25 (1,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Olcesi, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 677 m.
Bratilovce
Bratilovce je naselje u opštini Kosovska Kamenica, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Chiepetlán, Tlapa de Comonfort
Chiepetlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlapa de Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 913 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1594 m.
East Quogue, New York
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.757, što je 492 (11,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Las Tres R, Tijuana
Las Tres R je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Вишњице
Вишњице је насеље у Србији у општини Сјеница у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 41 становника (према попису из 1991. било је 56 становника).
Jeggeleben
Jegeleben je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Altmark Salcvedel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 425 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15081210.
Вишњице
Демографија
У насељу Вишњице живи 37 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 52,0 година (54,4 код мушкараца и 49,4 код жена). У насељу има 18 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,28.
Las Tres R, Tijuana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 390 m.
Jeggeleben
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altmark Salcvedel Jegeleben se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Altmark Salcvedel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 59 metara. Površina opštine iznosi 19,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 425 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 22 stanovnika/km².
Вишњице
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Lizija
mini|desno|200px|Lizija Lizija (Greek: Λυσίας, Lysias; rođen cca. 445. pne.; umro cca. 380. pne.) bio je starogrčki logograf (pisac govora), poznat kao jedan od desetorice atičkih oratora uključenih u tzv. "Aleksandrijski kanon" koji su u 3. vijeku pne. sakupili Aristofan iz Bizantija i Aristarh sa Samotrake.
Iako Dionizije iz Halikarnasa tvrdi da je Lizija rođen 459. pne. te da je bio među kolonistima koji su 443. pne. osnovali Turij, većina historičara vjeruje da se rodio 445. pne. te da je kao 15-godišnjak u Turij došao oko 430. pne. Prema tradiciji, tamo se navodno sprijateljio s velikim historičarom Herodotom. Tamo je studirao retoriku, ali je zbog svojih pro-atenskih stavova godine 412. pne. zajedno s bratom Polemarhom prognan u Atenu nakon propasti atenske sicilijanske ekspedicije. Odatle je godine 404. pne. pobjegao kada su ga Tridesetorica tirana osudila na smrt. Ostatak života je proveo kao profesionalni pisac govora.
Do suvremenog doba su očuvana 34 govora koje je napisao Lizija, 3 su sačuvana u fragmentima, a 127 je poznato samo po imenu. Lizija je poznat po tzv. "jednostavnom" stilu retorike koji je izbjegavao "velike" fraze i inzistirao na jeziku običnog čovjeka. Zbog toga su njegovi govori od velikog zanimanja za historičare jer daju uvid u svakodnevni život Atene.