cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rukometna reprezentacija Kostarike
Njezini uspjesi na međunarodnim natjecanjima bili su limitirani tako da je Kostarika zabilježila tek jedan nastup na međunarodnim natjecanjima. Na Panameričkom rukometnom prvenstvu 1996. u Colorado Springsu, Kostarika je zabilježila svoj prvi i jedini nastup. U grupi a su igrali s Brazilom, Meksikom i Sjedinjenim Državama, no izgubili su sve tri utakmice s ukupnom razlikom 46:108. U utakmici za plasman gube od Kanade (30:13), a onda u utakmici za 7. mjesto gube od Portorika 21:20, što im je ujedno najbolji rezultat na turniru. S ukupnom razlikom 79:159, Kostarika je turnir završila na posljednjem, osmom mjestu. Na svjetskim prvenstvima i Olimpijskim igrama nisu nastupili.
Hijerarhija anđela
250px|desno|thumb|[[Francesco Botticini: Tri hijerarhije anđela]] Hrišćanska anđeoska hijerarhija označava, sukladno hrišćanskoj tradiciji, stupnjevit poredak anđela na nebesima. Takva podjela potiče od pisanih djela Pseudo-Dionizija Areopagita, teologa iz 5. vijek, i navodnog učenika svetog Pavla. Pseudodionizijski spisi Mistična teologija, Nebeska hijerarhija i O Božjim imenima, su temelj zapadnog učenja o duhovnim nebeskim bićima, a spominju se i u Bibliji. On ih je podijelio u devet sfera ili zborova, u skupini po tri. Po ovoj podjeli, Anđeli su hijerarhijski najniža, a Serafini najviša bića.
I. Sfera (Nebeski savjetnici)
Serafini (Seraphim) - Čuvari Božjeg prijestolja, niko, pa čak niti sveta bića ne mogu pogledati u njih zbog njihove svjetlosti. -	Imaju 6 krila, 2 preko lica, 2 preko tijela i 2 pomoću kojih lete. -	Serafiel (ima orlovu glavu) i Metatron.
Kerubini (Cherubim) – Čuvari svijetlosti i zvijezda. -	Jofiel -	Imaju 4 lica, lice čovjeka, bika (pravo lice), lava i orla. -	Ne zna se koliko su visoko u rangu, da li su anđeli ili bića viša od anđela.
Prestola ili Prijestolja – Gospodari Mudrosti ili Starješine, poznati kao Erelim ili Ophanim (Gospodari Buktinje, poznati po izgledu nalik kotačima, jednima unutar drugih, sa stotinama očiju na žbicama). Andjeo Kaliel- u hijerarhiji anđela on je presto, on je deo sefire Bina, a njegov vladajući arhanđel je Zafkiel. -	Simboli Božje pravde i autoriteta.
II. Sfera (Nebeski upravitelji)
Gospodstva (Dominationes) – ili Hashmallim, ili Gospodari Individualnosti, regulišu dužnosti nižih anđela. -	Jako rijetko vidljivi smrtnicima, izgledaju poput običnih ljudi s krilima uz aureolu.
Sile (Virtutes) – Održavaju kretnje nebeskih tijela zbog ravnoteže svemira, posjeduju snagu i inteligenciju da odgovaraju isključivo Bogu. Održavaju svemir u ravnoteži. Njihov vođa bio je Samael.
Vlasti (Potestates) – Nositelji savjesti i čuvari istorije, Gospodari Uma. -	Ratnici anđeli, po jednoj teoriji Sotona je bio njihov predvodnik do pada.
III. Sfera (Nebeski glasnici)
Vrhovništva (Principatus) – Nose krunu i žezlo. -	Dužnost im je izvršavanje naredbi od Gospodstva i naviještanje blagoslova ljudima, te nadgledanje skupina ljudi i obrana religije. -	Takođe, inspirišu nas za umjetnost i nauku.
Arhanđeli – Najviše rangirani anđeli, koji prenose Božje zapovjedi i služe kao zapovjednici anđeoske vojske. Prema hrišćanskoj doktrini postoji sedmero arhanđela. -	Mihael (1.) - Vojskovođa nebeske vojske -	Gabriel (2.) - Božji glasnik -	Rafael (3.) - „Onaj koji liječi“ -	Uriel (4.) - Božja vatra ili svijetlo -	Barahiel ili Maltijel (5.) - Božji blagoslov -	Jehudijel ili Jofijel (6.) - Kažnjavatelj Božji -	Sealtijel ili Zeadijel (7.) - Božji glasnik
Anđeli – Malakh Wat Watim, glasnici čovječanstvu; ujedno najbliži ljudskom rodu. Rade pod vodstvom arhanđela. Njihov je posao da štite ljude i prenose Božje zapovjedi. -	Zerachiel, Oriphiel, Kamuel, Haniel, Zadkiel
Kerubin
thumb||250px|Heruvim i [[Makarije Veliki]]
Kerubini, kerubi ili heruvimi su bestelesne sile, duhovna bića koje se pominju u Bibliji. U hrišćanskoj ikonografiji prikazuju se kao krilata bića. Veruje se da su bića najbliža Bogu, nakon Serafima.
U Starom zavetu
U Knjizi postanja (3:24) pominju se heruvimi naoružani "plamenim mačem", koji su čuvali ulaz u Raj. Car David opisuje keruvime kao bića koja nose Boga. Tako u Knjizi o carevima stoji da "Gospod sedi na keruvima" na više mesta u stihovima (4:4), (6:2), (37:16) i drugim mestima.
Pri izradi Kovčega zaveta Car Solomon je naredio da se iseče drvo masline od njega izrade ogromne heruvime i pokriju ih zlatom tako da budu veliki deset lakata (oko 5 m). Ti heruvimi čuvani su u jevrejskom hramu u Jerusalimu.
Slike heruvima su vezene na zavese koje su stajale na ulazu u Svetinju nad svetinjama (Knjiga Izlaska (26:31)).
U jevrejskoj tradiciji
U Talmudu se pominju četiri stvorenja koja prorok Jezekilj video oko prestola Božijeg.
Jevrejasko predanje govori da kada je faraon gonio Jevrejski narod preko Crvenog mora, Bog je nošen keruvimima na prestolu uznet sa tog mesta.
U hrišćanstvu
Hrišćanska teologija prvobitno nije imala definitivan stav prema prirodi heruvima. Mišljenja su bila podeljena da li oni postoje kao bića ili su samo simboli i slike koje predstavljaju delovanje Boga. Tako je Filon Aleksandrijski video u heruvimima samo simboličku vrednost. Međutim, Kliment Aleksandrijski, počinje da odstupi od ovog stava i o heruvimima kao i o drugim anđelima govori kao o bićima.
Od 4. veka i počinje da dominira učenje da su heruvimi stvorenja, mada postoji izvesna odstupanja.
Teodor Studit naziva heruvime najviši od svih bića i najbliži Bogu. Njegov stav je podržan od strane rimokatoličkih teologa počev od Tome Akvinskog i protestantskih počev od Karla Fridriha Kejla.
Heruvime je opisao Pseudo-Dionisije u svojoj knjizi "O nebeskoj hijerarhiji" kao: "Heruvimi su božanske sile - imaju sposobnost da prihvati svetlost i um Božiji u svim njegovim manifestacijama, imaju svoju mudrost i svoju umetnost - uče i informišu druge kako da se odobrena od strane obilje svoje mudrosti"
U pravoslavnoj Liturgiji peva se molitva pod nazivom Heruvimska pesma:''Iže Heruvimi, tajno obrazujušče i životvorjaščej Trojicje... ''
Springview, Nebraska
Springview je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 242 stanovnika.
Suffolk County, New York
je okrug u američkoj saveznoj državi Njujork. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.493.350.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 1.493.350 stanovnika, što je 73.981 (5,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Hardstyle
Hardstyle je vrsta elektronske plesne glazbe (EDM) koja miješa utjecaje iz Hard trance a Hardcore techno, i ravea. Prosječna brzina izvođenja (tempo) je između 145 i 155 BPM-a ("udara u minuti"), iako se mogu znatno razlikovati ovisno o hardstyle DJ-u.
Zvuk hardstylea obično se sastoji od različitih glazbenih elemenata: "teški" zvučni udarac (kick), intenzivni preokrenuti basslineovi i "adrenalno jurećih" melodija gdje često zauzimaju mjesto u sredini pjesme. On nosi neke sličnosti s hard tranceom, no i dalje drži svoj jedinstveni zvuk. Jedinstvenost zvuka u hardstyle-u očituje se i u vrlo bogatim melodijama, nerijetko "uzvišenog" zvuka čime se daje dojam budućnosti i nekog novog svijeta. Mnogi hardcore izvođači usputno produciraju hardstyle pjesme (primjerice Kasparov, Evil Activities i DJ Neophyte).
Hardstyle se većinom producira u Nizozemskoj, Italiji, Belgiji, Švicarskoj, Njemačkoj, Maleziji i Australiji.
Neke od najpoznatijih hardstyle pjesama u svijetu su Showtek - Fuck The System, Technoboy- Next Dimensional World(Qlimax 2008 Anthem), Showtek - The Colour Of The Harder Styles, D-Block & S-te-fan - Music Made Addict, The Prophet - Hardstyle Baby, Headhunterz - The Power of the Mind.
Povijest
Hardstyle potječe iz hard trancea, gabber i rave glazbe s utjecajima iz UK hard housea i jumpstylea. Vjeruje se da je mjesto nastanka u Nizozemskoj, gdje su prvi hardstyle događaji započeli krajem 1999. i početkom 2000. godine. Osobe općeprihvaćene u razvoju stila su Dov J. Elkabas, Raoul Van Grinsven, DJ Pavo, DJ Luna i DJ Dana.
2007. stil postaje popularan u nekoliko zemalja diljem svijeta, uključujući: Belgiju, Italiju, Poljsku, Estoniju, Danskoj, Australiji, Češku, Ukrajinu, Francuskoj, Južnoafričkoj Republici i Ujedinjenom Kraljevstvu.
Haren
Haren je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 60 opštinskih središta okruga Emsland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 23.029 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3454018.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Emsland Haren se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Emsland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 9 – 15 metara. Površina opštine iznosi 208,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 23.029 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 110 stanovnika/km².
Hardstyle
Povijest
Nakon toga, hardstyle produkcije su polako postale popularnima u Italiji i poslije u Njemačkoj. To je dovelo do nastanka novoga hardstylea koji je kasnije došao i postao popularan u Nizozemskoj. Q-Dance je organizirao mjesečni događaj u klubu (danas poznat kao North Sea Venue) pod imenom Qlubtempo, događaj kojeg bi se nazvalo talionicom hardstylea. Danas su hardstyle događaji vrlo nazočni u nizozemskim klubovima. Izvođači nikada nisu nastupali u Nizozemskoj prije nego što su tamo donijeli novi zvuk. Izvođači poput Technoboyja, Super Marco Mayja i Gary Da su stekli na taj način veliki ugled.
Nu-style
Nu-style je podvrsta hardstylea nastala 2007./2008. godine. Osnivačem tog stila produkcije smatra se Headhunterza. Glavna karakteristika nu-stylea je to što je Kick drum često usklađen s melodijom - dok je prethodno u hardstyleu bio uvijek iste visine kroz cijelu melodiju, u nu-styleu prati visinu tonova melodije, najčešće se visina mijenja svaka 4 tona. Ovdje su jako destinktni prijedlošci koje prate nu-style, Uvod-Stanka-Stih-Melodija-Stih-Melodija-Odjava. Primjeri Nu-style hardstylea:
Allery (Soma)
Aleri je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Abevil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 752 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 57 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,07 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 28 metara (maksimalnoj 127 m, a minimalnoj 28 m).
6'-Dezoksihalkon sintaza
6'-Dezoksihalkon sintaza je enzim sa sistematskim imenom malonil-KoA:4-kumaroil-KoA maloniltransferaza (ciklizacija, redukcija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Izolikviritigenin je prekurzor of likviritigenina, 5-dezoksiflavanona.
Antranilat adenililtransferaza
Ovaj enzim je deo sistema za biosintezu alkaloidnih ciklopeptina kod Penicillium ciklopium.
Sky Valley, Georgia
Skaj Vali je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 272 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 272 stanovnika, što je 51 (23,1%) stanovnika više nego 2000. godine.
Crèvecoeur-en-Auge
Krevser an Ož je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Lisje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 502 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 233 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 22 m metara (maksimalnoj 143 m, a minimalnoj 14 m m).
3-Oksoadipil-KoA tiolaza
3-Oksoadipil-KoA tiolaza je enzim sa sistematskim imenom sukcinil-KoA:acetil-KoA C-sukciniltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
3a-hidroksiholanat dehidrogenaza
3a-hidroksiholanat dehidrogenaza (, alfa-hidroksi-holanatna dehidrogenaza) je enzim sa sistematskim imenom litoholat:NAD+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Takođe deluje on druge 3alfa-hidroksisteroide sa kiselinskim bočnim lancom.
Vallemare, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 515 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Hidroksilacija
Hidroksilacija je hemijski proces kojim se uvodi hidroksilna grupa (-OH) u organsko jedinjenje. U biohemiji, reakcije hidroksilacija su često posredovane enzimima zvanim hidroksilaze. Hidroksilacija je priv stepen u oksidativnoj degradaciji organskih jedinjenja na vazduhu. Ona je veoma važna u detoksifikaciji pošto hidroksilacija konvertuje lipofilna jedinjenja u proizvode koji su rastvorni u vodi (hidrofilni), koji se lakše izlučuju. Neki lekovi (npr. steroidi) se aktiviraju ili deaktiviraju hidroksilacijom.
Hemijski koncepti
Proces hidroksilacije obuhvata konverziju CH grupe u COH grupu. Hidroksilacija je oksidativni proces. Kiseonik koji se umeće u C-H vezu je obično izveden iz atmosferskog kiseonika (O2). Pošto je sam O2 spor hidroksilacioni agens neophodni su katalizatori za ubrzanje reakcija.
Biološka hidroksilacija
Glavni hidroksilacioni agens u prirodi je citohrom P-450. Postoje stotine varijacija ovog enzima. Flavini su isto tako hidroksilacioni agensi.
Severance, Colorado
Severans je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.165, što je 2.568 (430,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
1079 Mimosa
1079 Mimoza je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 20,7 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,005 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,743 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,045, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 1,178 stepeni, a orbitalni period iznosi 1779,883 dana (4,873 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 11,20 a geometrijski albedo 0,136.
Asteroid je otkriven 14. januara 1927. godine.
1080 Orchis
1080 Orchis je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 23,28 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,419 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 4,588 stepeni, a orbitalni period iznosi 1374,388 dana (3,762 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,258. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 12,20 a geometrijski albedo 0,043.
Asteroid je otkriven 30. avgusta 1927. godine.
Homogena Srbija
thumb|300px|Granice Srbije prema Moljeviću Homogena Srbija je spis četničkog ideologa Stevana Moljevića iz 1941. godine, kojim se zagovara stvaranje Velike Srbije i njeno etničko čišćenje od drugih naroda.
Pozadina
Nakon izbijanja krvavog građanskog rata u Jugoslaviji (1941-1945), izbegli banjalučki advokat, Stevan Moljević, u Nikšiću 30. juna 1941. godine objavljuje spis „Homogena Srbija“, koji postaje programsko načelo četničkog pokreta. Iako formalno jugoslovenski opredeljen (službeni naziv: Jugoslovenska vojska u otadžbini), četnički pokret se rukovodio velikosrpskom ideologijom, zalažući se za stvaranje Velike Srbije u Velikoj Jugoslaviji.
North Seekonk, Massachusetts
Nort Sikonk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
31. 3.
prethodni dan - sledeći dan
31. mart/ožujak (31. 3.) je 90. dan godine po gregorijanskom kalendaru (91. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 275 dana.
Homogena Srbija
Sadržaj spisa
U svome spisu, dr. Moljević piše:
31. 3.
Događaji
.
Gaianigo, Padova
Gaianigo je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
31. 3.
Rođenja
.
Gaianigo, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 260 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
31. 3.
Smrti
.
Blagdani/Praznici
.
Reference
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Homogena Srbija
Pismo Dragiši Vasiću
U drugoj polovini decembra 1941. Stevan Moljević šalje pismo Dragiši Vasiću sa priloženom kartom o razgraničenju i sa uputstvima za etničko čišćenje:
Posledice
Željena homogenost Moljevićeve Srbije se postizala sredstvima etničkog čišćenja i genocida. U tom cilju Draža Mihailović je 20. decembra 1941. godine poslao posebnu instrukciju komandantima četničkih odreda Đorđiju Lašiću i Pavlu Đurišiću na čijim područjima (Crna Gora, BiH, Sandžak) se nalazio velik broj muslimana. U tom dokumentu, između ostalog, naglašavaju se i ovi zadaci četničkog pokreta :
U januaru i februaru 1943. Jugoslovenska vojska u otadžbini je sprovela opsežne operacije genocida i etničkog čišćenja u istočnoj Bosni i Sandžaku. Nakon operacije Đurišić je u izveštaju Mihailoviću napisao:
Polovinom januara 1944. u selu Ba održan je Svetosavski kongres pripadnika JVuO, koji je raspravljao o posleratnom uređenju Jugoslavije polazeći od Moljevićeve platforme. Na kongresu je usvojena Baška rezolucija, kojom je odlučeno da Jugoslavija bude nasledna parlamentrana monarhija, sa tri federativne jedinice: srpskom, hrvatskom i slovenačkom. Srpska jedinica je trebalo da obuhvati današnju Srbiju, Crnu Goru, Makedoniju, Bosnu i Hercegovinu i veći deo Hrvatske. Međutim, četnički projekat Velike Srbije u Drugom svetskom ratu doživeo je slom pobedom partizana i uspostavom 6 federalnih republika, te stvaranjem 2 autonomne pokrajine u okviru Srbije.
North Seekonk, Massachusetts
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.643, što je 45 (1,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Heeßen
Hesen je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Šaumburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.554 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3257012.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Šaumburg Hesen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Šaumburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 91 metra. Površina opštine iznosi 1,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.554 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 818 stanovnika/km².
Minster, Ohio
Minster je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Sullivan County, New York
je okrug u američkoj saveznoj državi Njujork. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 77.547.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 77.547 stanovnika, što je 3.581 (4,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
1083 Salvia
1083 Salvia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,328 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,6 a geometrijski albedo 0,065.
Stamford, Nebraska
Stamford je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 183 stanovnika.
N-metilfosfoetanolamin citidililtransferaza
N-metilfosfoetanolamin citidililtransferaza (, monometiletanolamin fosfat citidililtransferaza, CTP:P-MEA citidililtransferaza) je enzim sa sistematskim imenom CTP:N-metiltanolamin-fosfat citidililtransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Noisecore
Noisecore ili noizecore (naziva se i "noize", isto kao i noise glazba) je žestoka kaotična i nestruktuirana vrsta speedcorea. Neiskusno ljudsko uho može teško prepoznati razliku između speedcorea i noisecorea. Poticaj leži u eksperimentiranju i otkrivanju novijeg naraštaja zvuka i otuđenja postupka zvuku. Odnos postoji, zbog toga što je dan prijelaz regija u kojoj speedcore prema noizeu dolazi ili obrnuto. Noizecore se katkad naziva i "Drop a Cat On The Equipment", što također govori o kaotičnosti u toj vrsti glazbe.
Helmstedt
Helmštet je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Helmštet. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 24.402 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3154010.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Helmštet Helmštet se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Helmštet. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 123 metra. Površina opštine iznosi 47,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 24.402 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 520 stanovnika/km².
Aulon (Gornja Garona)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 347 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,9 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 310 metara (maksimalnoj 483 m, a minimalnoj 312 m).
Propargil alkohol
Propargil alkohol je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 56,063 Da.
Glade, Kansas
Glejd je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Cabourg
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3520 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 637 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 5 metara (maksimalnoj 15 m, a minimalnoj 0 m).
Mihael (arhanđeo)
thumb|desno|250px|Sveti Mihovil [[(Guido Reni)]]
Stanton, Nebraska
Stanton je grad u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,577 stanovnika.
Mihael (arhanđeo)
Mihael, Mihajlo ili Sveti Mihovil je arkanđeo i njegovo ime se spominje u Bibliji pet puta. Sv. Mihovil je zaštitnik policajaca i vojnika. Zaštitnikom je i radiologa. Papa Pio XII. ga je proglasio za njihova zaštitnika.
Sv. Mihovil u Bibliji
Ime Mihovil, odnosno Mihael, potječe iz hebrejskog "Mi ha el", što znači: "Tko je kao Bog" (latinski: "Quis ut Deus").
Najznačajniji tekst o Sv. Mihovilu je onaj iz Otkrivenja: "Uto se zametnu rat u nebu koji je Mihael sa svojim anđelima morao voditi protiv Zmaja. Zmaj i njegovi anđeli prihvatiše borbu, ali je ne mogoše izdržati. I mjesta za njih više nije bilo u nebu. Bijaše izbačen veliki Zmaj, stara Zmija, koja se zove đavao - sotona, zavodnik cijeloga svijeta - bijaše zbačen na zemlju i bijahu zbačeni s njime njegovi anđeli" (Dn 12,7-9).
Ikonografija prikazuje Sv. Mihovila kao ratnika u oklopu i s mačem u ruci. Crkva od najstarijih vremena ima veliko štovanje i duboku pobožnost prema svetom Mihovilu. Promatra ga kao moćnog anđela, koji je svojom zaštitom trajno prisutan.
Štovanje svetog Mihovila
Bogoslužje vrlo zorno ističe trostruku djelatnost sv. Mihovila u službi Crkve. On je borac, molitelj i pratitelj.
Molitva sv. Mihovilu se upotrebljava kao zaštita od zlih duhova i ta molitva je jedina egzorcistička molitva koja je dana na uporabu laicima uz dopuštenje Rimokatoličke Crkve.
Sv. Mihovila podjednako štuju i židovi i kršćani i muslimani.
Razni narodi štuju sv. Mihovila kao svoga zaštitnika, u Italiji je zaštitnik javne sigurnosti, a papa Pio XII. ga je proglasio zaštitnikom radiologa. Njemačka i Engleska ga također od davnine slave kao svoga zaštitnika.
I u Hrvatskoj su u čast sv. Mihovilu podignute mnoge župne i podružne crkve, a neka mjesta nose njegovo ime, npr. Donji Miholjac, Miholec, Mihovljan itd. Sveti Mihovil je zaštitnik starog hrvatskog grada Šibenika, te Hrvatske policije i Hrvatske vojske.
Tioga County, New York
je okrug u američkoj saveznoj državi Njujork. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 51.125.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 51.125 stanovnika, što je 659 (1,3%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Constantin Brâncuși
thumb|right|220px|Brankuzi na fotografiji Edvarda Štejheba iz 1922. godine
Constantin Brâncuși [ konstanˈtin brɨnˈkuʃʲ ]  (franc. Constantin Brancusi  [ kɔ̃stɑ̃ˈtɛ̃ bʁɑ̃kyˈzi ] ) (Hobița, 19. februar 1876. – Pariz, 16. mart 1957.), rumunski vajar koji je radio i stvarao u Francuskoj i Rumuniji. Jedan je od najuticajnijih vajara s početka XX veka. Smatra se da je u tradiciji modernizma razvio skulpturalnu apstrakciju i otvorio put za nadrealizam i minimalizam 60-ih godina. Njegova djela se nalaze u muzejima širom svijeta, počev od Francuske, SAD, Rumunije i Austrije.
Obrazovanje
Brankuzi je rođen u rumunskom selu Hobiti u Karpatima 1876. godine. Roditelji su mu bili siromašni pastiri. Sa sela je pobjegao u Krajovu i tu se prijavio u školu umetnosti gde je osim u obrazovanja u rezbarstvu došao i do osnovnih znanja.
Školu je završio 1898. godine i odlazi na studije vajarstva u Bukurešt, a 1903. godine u Minhen i konačno u Pariz. U Parizu je studirao na „Školi lepih umetnosti“ i kasnije radio u ateljeu Ogista Rodena. Postepeno je stvorio svoj vlastiti atelje. Veliki uspeh je doživeo 1913. godine kada je izlagao na „Salonu nezavisnih“ i u SAD.
3a(or 20b)-hidroksisteroid dehidrogenaza
3a(or 20b)-hidroksisteroid dehidrogenaza (, kortizon reduktaza, (R)-20-hidroksisteroid dehidrogenaza, dehidrogenaza, 20beta-hidroksi steroid, Delta4-3-ketosteroid hidrogenaza, 20beta-hidroksisteroid dehidrogenaza, 3alfa,20beta-hidroksisteroid:NAD+-oksidoreduktaza, NADH-20beta-hidroksisteroid dehidrogenaza, 20beta-HSD) je enzim sa sistematskim imenom 3alfa(or 20beta)-hidroksisteroid:NAD+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
3alfa-hidroksi grupa ili 20beta-hidroksi grupa pregnana i androstanskih steroida mogu da deluju kao donori.
Miguel de Cervantes
Migel de Servantes Saavedra (Alkala de Enares, 29. septembar 1547. — Madrid, 23. april 1616) je bio španski pesnik, dramaturg i iznad svega prozni pisac. Smatra se jednom od najvećih figura španske književnosti. Prema svojim delima, pripada kako renesansi, tako i baroku i Zlatnom veku španske književnosti i na neki način predstavlja sintezu ova dva pravca. U svetu je poznat kao autor prvog modernog romana i najprevođenije knjige posle Biblije, Veleumnog plemića, Don Kihota od Manče. Bio je svedok vrhunca moći i početka opadanja velike španske imperije koja se u to doba prostirala na tri kontinenta.
Biografija
Život Migela Servantesa je do 18. veka bio nepoznanica i postavljao je mnoge nedoumice. Sistematsko istraživanje javnih i privatnih arhiva počelo je tek u 18. veku i nastavilo se do danas, čiji je rezultat obimna dokumentacija koju danas posedujemo o ovom velikom španskom piscu, pesniku i dramaturgu. Međutim, još uvek postoje delovi Servantesovog života o kojima se malo ili gotovo ništa ne zna, kao npr. period između 1597. i 1604. koji obuhvata vreme od njegovog odlaska u zatvor u Sevilji do prelaska u Valjadolid, ili na primer o motivima mnogih presudnih odluka koje je doneo u životu: odlazak u Italiju, odabir vojničke službe, povratak u Španiju koji je bio osujećen gusarskim napadom, njegovo lutanje po Andaluziji između 1587. i 1597. kao sakupljač poreza, definitivan povratak u Madrid 1608. i povratak pisanju. Odatle i mnoga pogrešna namerna ili nenamerna nadomeštanja mračnih laguna u Servantesovom životnom putu često pogrešnim tumačenjima Servantesovog diskursa u delima koji bi se mogao protumačiti kao davanje autobiografskih podataka. Servantes je retko govorio u svoje ime i više je voleo da daje podatke o sebi preko izmišljenih likova kao što je to bio mavarski pripovedač Sid Benandželija iz Don Kihota, ili u svojim prolozima, posvetama i u „Putu na Parnas“, gde daje škrte i razbacane opise autora, tj. sebe, koji se ne mogu tumačiti sa sigurnošću. Tako se zna da je kršten 9. oktobra 1547. godine u crkvi Santa Marija del Major, ali se tačan datum rođenja nije mogao utvrditi. Pretpostavlja se da je to bilo 29. septembra, na dan sv. Mihajla (Migel — Mihajlo/Mihailo na španskom), ali i po tom pitanju postoje mnoge nedoumice.
Detinjstvo
Servantes se rodio u Alkali de Enares kao treće od petoro dece (Andrea i Luisa su bile starije, a Rodrigo i Magdalena mlađi od Migela ) Leonor de Kortinas i Rodriga Servantesa  porodičnog lekara i hirurga za koga se smatra da je verovatno bio jevrejskog porekla (novi hrišćanin). Bio je kršten u crkvi Santa Marija la Major. Otkriće njegove krštenice iz te crkve u 18. veku, konačno je razrešilo misteriju mesta njegovog rođenja. Porodica se stalno selila tako da se ne zna mnogo o Servantesovom detinjstvu.
thumb|250px|Servantesova kuća u Valjadolidu
Godine 1551. porodica Servantes se definitivno preselila u Valjadolid u potrazi za boljim životom. Nakon entuzijazma novog početka, Rodrigo Servantes je zapao u dugove zbog kojih je više puta dospevao i u zatvor, a cela imovina mu je bila konfiskovana. Nakon nekoliko veoma teških godina, godine 1553. Rodrigo Servantes se vratio s porodicom u Alkalu na kratko, da bi potom otišao sam u Kordobu, u pratnji samo svoje majke. Tamo je, zahvaljujući svom ocu (s kim isprva nije bio u dobrim odnosima), dobio posao lekara i hirurga u zatvoru Inkvizicije. Ubrzo zatim je doveo i svoju porodicu iz Alkale da mu se pridruže u Kordobi.
U Kordobi je Migel krenuo da se školuje na akademiji Alonsa de Vijerasa. Ubrzo će pokazati veoma veliko interesovanje za književnost. Nešto kasnije nastavio je školovanje kod kordopskih jezuita. U to doba će videti prve predstave Lopea de Ruede koje će, kao i kordopska pikareska, ostaviti dubok trag na mladog Servantesa. Nakon smrti Migelovih dede i babe, Servantesov otac je odlučio da krene opet na put — prvo u Granadu a zatim u Sevilju, grad koji je u ono doba bio u punom razvoju i smatrao se najvažnijim gradom u Španiji. U Sevilji Migel je nastavio svoje školovanje kod seviljskih jezuita. Njegov profesor je bio otac Asevedo u čijim su komedijama igrali njegovi studenti. Otac Asevedo će takođe veoma mnogo uticati na formiranje budućeg dramaturga Servantesa. U to doba će Servantes početi da piše i svoje prve pozorišne komade realističnog karaktera.
thumb|180px|left|Spomenik Servantesu u Madridu
Početkom 1566. godine porodica se preselila u Madrid, grad koji je bio u usponu i doživljavao je demagrafsku eksploziju zahvaljujući tome što se u to doba tamo preselio dvor Filipa II. U to doba Serantes je napisao svoje prve stihove — sonet u čast rođenja druge kćerke Filipa II i njegove druge žene, Izabel de Valoa. Huan Lopez de Ojos, profesor u školi „Estudio de la Vilja“ , koju je Servantes pohađao, objavio je čak neke Servantesove stihove (nuestro caro y amado discípulo — „našeg nam dragog i voljenog učenika“) u svojoj knjizi o bolesti i smrti Izabele de Valoa.
Prema dokumentima nađenim u Arhivu Simankas, zbog navodnog učešća u dvoboju u kom je bio ranjen izvesni Antonio de Segura , 15. septembra 1569. godine Migel Servantes je osuđen na proterivanje na 10 godina i na odsecanje desne šake, zbog čega će Servantes pobeći prvo u Sevilju, a odatle u Italiju.
Mladost — Italija, Bitka kod Lepanta i alžirsko zarobljeništvo
thumb|200px|right|Bitka kod Lepanta. [[Paolo Veroneze (ulje na platnu, 1572)]]
U Italiji je stupio u službu kardinala Akvavive. Prošao je Italiju uzduž i popreko, i video nekoliko italijanskih pozorišnih remek-dela. Godine 1570. ipak je odlučio da napusti palatu svog gospodara i da se prijavi kao vojnik u Špansku armadu. Otišao je u Napulj gde se pridružio četi koju je predvodio Alvaro de Sande. U maju 1571. godine osnovana je Sveta liga, kao i vojska don Huana od Austrije, kraljevog polubrata, a španske snage se užurbano spremaju za odlučujući sukob sa Turcima. U leto 1571. u Italiju je pristigla i četa Dijega de Urbine u kojoj je služio Migelov mlađi brat, Rodrigo i kojoj se Migel pridružio, ne toliko iz ubeđenja koliko iz privatnih razloga.
U aprilu 1576. godine Servantesov otac je saznao da mu je sin zatočen u Alžiru, te je pokušao da skupi novac za otkup, ali bez uspeha. Tražio je pomoć od Kraljevskog saveta i Saveta Kastilje, ali je bio odbijen. Onda je Servantesova majka, Leonor, izašla pred Krstaški savet i pod lažnim izgovorom da je udovica, uspela da dobije pomoć u vidu pozajmice. Međutim, suma nije bila dovoljna, a Migel, siguran u beg koji je bio planirao, odrekao se prava prvorođenog sina u korist svog brata, te je tako Rodrigo, a ne Migel bio oslobođen na osnovu poslatog otkupa. Beg međutim, nije uspeo, a Servantes, pošto je priznao da je on bio vođa, morao je da provede pet meseci u kraljevskim tamnicama. Ovo nije bio ni prvi ni poslednji put da je Servantes pokušao da pobegne. Samo ga je status privilegovanog zatočenika koji je imao zahvaljujući pismu Huana od Austrije koje je nosio sa sobom u trenutku zarobljavanja spasao od sigurne smrti.
U maju 1580. godine u Alžir je stigao fra Huan Hil, glavni prokurator religioznog reda sv. Trojice. Sa sobom je nosio otkup koji se jednim delom sastojao od sume koju je priložila Servantesova majka (280 eskuda) i delom od novca koji je dat kao pomoć ekspediciji (220 eskuda). Servantes je u septembru bio oslobođen, ali pre nego što je pošao za Španiju, morao je da se odbrani od optužbi da je sarađivao sa muslimanskim gusarima.
Dana 27. oktobra 1580. Servantes se iskrcao u Deniji, na severu Alikantea. Prošavši prvo kroz Valensiju, stigao je konačno u Madrid mesec dana kasnije.
Zrelost — Povratak u Španiju i zatvor
thumb|250px|Litografija Servantesovog portreta. Ne postoje portreti napravljeni za Servantesovog života. Postoje samo portreti načinjeni nakon njegove smrti na osnovu šturih opisa sebe koje je sam autor davao u svojim delima
Nakon dolaska u Španiju, Servantes je prvo pokušao da sredi pozajmicu sa Savetom Kastilje koju je njegova porodica dobila za njegov otkup. Takođe želeo je da bude siguran da je pomilovan za dvoboj sa Segurom zbog koga je pre deset godina bio osuđen. U Valensiji će posetiti Timonedu, izdavača dela Lopea de Ruede, a takođe će se družiti sa tamošnjim pesnicima i piscima. Po dolasku u Madrid, svoju porodicu je našao u veoma teškoj situaciji. Otac je bio do guše u dugovima i gluv, a majku je grizla savest zbog toga što je morala da laže zarad svojih sinova. Njegov brat Rodrigo je zbog takve materijalne situacije opet bio u službi vojvode od Albe. U tom periodu je odlučio da ode na dvor i zato će putovati prvo u Oran, zatim Kartahenu i na kraju u Lisabon, ali ne uspeva. Na kraju se vratio u Madrid gde je takođe pokušao da izdejstvuje da ga pošalju u Ameriku, ali takođe bez uspeha. U Madridu je po svoj prilici bio u vezi sa izvesnom Anom de Viljafranka koja mu je rodila jednu vanbračnu kćerku, a 1585. godine se oženio sa Katalinom de Salazar i Palasios koja je bila 22 godine mlađa od njega. Bila je kćerka idalga iz Eskivijasa gde se Servantes nakon ženidbe trajno nastanio.
Iako van Madrida, nije prekinuo veze sa književnim svetom. Obnovio je prijateljstvo sa svojim starim profesorom, Lopezom de Ojosom, koji će biti blisko upoznat sa delom koje je tada počeo da piše, pastoralnim romanom „Galateja“. Takođe se ponovo našao sa svojim starim prijateljima piscima, Pedrom Lajnezom i Fransiskom Figeroom, a sklopio je i nova prijateljstva sa pesnicima Pedrom Padiljom, Huanom Rufom i Galvezom de Montalvom. U delima ovih pesnika se pojavljuju Servantesovi soneti, a i Servantes takođe uključuje u svoj pastoralni roman „Galateja“ neke od soneta ovih pesnika. U ovakvom pozitivnom okruženju, Servantes je 1585. u Alkali objavio pastoralni roman, „Galateja“ koju je finansirao Blas de Robles, a štampao Huan Gracijan. Pod Montalvovim uticajem, koristiće pseudonime i igraće se sa izmišljenim likovima, a kao referencu će više puta pomenuti Montemajorovu Dijanu, delo koje je u to doba bilo popularno. Kasnije će u svom „Don Kihotu“ kritikovati ovu proznu vrstu, smatrajući je lažnom i neodgovarajućom realnosti. „Galateja“ je, međutim, imala uspeha. U madridskim literarnim krugovima mnogi su je hvalili, uključujući i samog Lopea de Vegu. Pet godina kasnije, pojaviće se drugo izdanje. Takođe je i u Francuskoj imala dosta uspeha, mada će tamo biti prvi put objavljena 1611. Međutim, iako je u više navrata obećavao, nikad nije napisao drugi deo.
Tih godina se stvaraju mnoge glumačke družine koje prikazuju kako svetovne tako i crkvene pozorišne prikaze po gradovima, nastaju prva improvizovana ali stalna pozorišta koja su se nazivala korali za komedije, a uporedo nastaje i nova dramska vrsta, nova komedija, koja je po temama i stilu bliža običnom narodu, a po formi totalno razbija klasičnu koncepciju dramske vrste. U tim počecima nastanka „narodnog“ pozorišta, određeni autori, među kojima je bio i Servantes, pokušavaju da spasu klasični teatar. S tim u vezi, Servantes će napisati nekoliko klasičnih tragedija, od kojih su dve preživele do danas: „Alžirske dogodovštine“ i „Opsada Numansije“. Ne zna se, međutim, ništa o drugih dvadeset ili trideset komedija za koje on sam tvrdi da je napisao u tom periodu.
Godine 1587. Servantes se oprostio od svoje žene iz nepoznatih razloga i otišao u Sevilju. Tamo je stupio u službu španske Armade kao intendant. Putovao je Andaluzijom i nabavljao žito za vojsku. Godine 1590. opet je pokušao da izdejstvuje da ga pošalju u Ameriku, ali opet bez uspeha. Godine 1592. Servantes je dopao zatvora zbog lažnih optužbi da je ilegalno prodavao žito, gde će ostati dve godine, do 1594.
Servantes će u ovom periodu napisati mnoge od svojih Uzornih novela (Ljubomorni Ekstremadurac, Rinkonete i Kortadiljo, Razgovor pasa), kao i druge novele koje su uključene u „Don Kihota“ (Rob). Takođe je napisao i nešto poezije, a postoje dokazi o postojanju ugovora koji je potpisao 1592. godine sa izvesnim Rodrigom Osorijem prema kome se obavezao da će napisati šest komedija „kad bude stigao“, obaveza koju očigledno nije ispunio.
Godine 1594. Servantes je dobio posao sakupljača poreza. Posao je obavljao u provinciji Granada i kad ga je konačno završio i vratio se u Sevilju, trgovac Simon Frejre kod koga je deponovao sakupljeni porez, je bankrotirao, a sam Servantes bio optužen i osuđen da je prisvojio novac koji je sakupio.
U tom zatvoru u Sevilji Servantes je imao prilike da dođe u bliski kontakt sa najnižim slojevima društva i njihovim žargonom, pravilima, hijerarhijom, što će kasnije iskoristiti u svojim delima. U tom istom zatvoru će nastati i prvo poglavlje „Don Kihota“, kako sam tvrdi u Prologu prvog dela.
Ne zna se sa sigurnošću kada se Servantes ponovo našao na slobodi, ali se zna da je 1600. godine definitivno napustio Sevilju, i da je iste godine zabeleženo njegovo prisustvo u Toledu, a potom 1602. godine u Eskivijasu.
Poslednje godine — godine književnog stvaralaštva
250px|thumb |l |Naslovna strana prvog izdanja Don Kihota iz 1605. godine
Godine 1604. Servantes se nastanio sa svojom ženom u Valjadolidu, gde se iste godine preselio i dvor Filipa III. Tu je našao i izdavača Fransiska de Roblesa, sina Blaska de Roblesa koji mu je pre mnogo godina izdao „Galateju“.
Krajem decembra 1604. godine izašao je iz štampe prvi deo „Don Kihota“ koji su prethodno najvili Lope de Vega i Lopez de Ubeda. Već u prvim mesecima sledeće godine primećivao se uspeh dela: U martu Servantes je dobio proširenje dozvole štampanja na Portugal i Aragon (prethodno je dobio samo za Kastilju). Pojavila su se i dva piratska izdanja u Portugalu i drugo izdanje u Kastilji. Pojavljuju se prve narudžbine iz Amerike, a na maskembalima ljidi su počeli da se prerušavaju u Don Kihota i Sanča Pansu kao popularne literarne ličnosti.
Posle izlaska Don Kihota iz štampe, Servantes je postao poznat i van granica Španije. Izlaze nova izdanja „Kihota“: u Briselu (1607) i Madridu (1608). Tomas Šelton prevodi „Don Kihota“ na engleski jezik koji će se pojaviti 1612. Sezar Uden 1611. počinje francuski prevod koji će završiti četiri kodine kasnije.
Servantes se definitivno vratio u Madrid februara 1608. Prvo je živeo u ulici Magdalena, a zatim se preselio u ulicu Leon, u, kako se tada zvao, „kvart muza“, gde su živeli i Lope de Vega i Fransisko de Kevedo i Velez de Gevara. Godine 1612. preselio se u ulicu Uertas, da bi konačno 1615. prešao u kuću na uglu ulica Leon i Frankos.
U međuvremenu, Servantes je završio i svoje „Uzorne novele“. Neke su najverovatnije nastale u doba njegovih putešestvija po Andaluziji, kao Rinkonete i Kortadiljo ili Ljubomorni Ekstremadurac, druge su pak nastale u periodu njegovog boravka u Valjadolidu, a druge su, opet, nešto kasnije napisane, kao Razgovor pasa, ili Cigančica i u kojima se jasno vide aluzije na rastuću netrpeljivost prema moriskosima koji su 1609. bili proterani kraljevskim dekretom. Delo izlazi iz štampe u izdanju Huana de la Kueste 1612. godine, sa posvetom grofu od Lemosa sa kojim je Servantes mislio da će ići u Italiju. Odmah su doživele uspeh: za deset meseci u Španiji su štampana četiri izdanja, posle kojih će doći još 23 izdanja do kraja veka, a Rose d'Odigije ih prevodi na francuski 1615. godine. Francuski prevod je doživeo osam izdanja tokom 17. veka.
Godine 1613. počeo je da piše i „Put na Parnas“ po ugledu na istoimeno delo Čezarea Kaporalija. Delo će izaći iz štampe 1614. godine.
Nakon kratke pauze kada su se sva pozorišta zatvorila zbog smrti Filipa II, španski teatar doživljava pravi procvat. Stvorila se atmosvera koje je bila inspiracija za mnoge pesnike i dramaturge, a plodni i maštoviti „monstrum prirode“, Lope de Vega, okružen grupom pristalica i učenika, pretvorio se u idola običnog priprostog naroda. Godine 1609. Lope objavljuje svoju čuvenu „Novu umetnost pravljenja komedija“ u kojoj izlaže svoju poetiku, podvlačeći njegova formula o ugađanju prostom narodu daje više nego dobre rezultate. Kroz usta lika sveštenika u „Don Kihotu“, Servantes nevoljko priznaje genijalnost Lopeu, ali izražava i svoje negodovanje zbog ugađanja ukusima prostog naroda. Verovatno da je to bio i razlog bojkota koji je doživeo kad se vratio u Madrid — naime, nije mogao da nađe ni jednog vlasnika pozorišta (koji su u velikoj većini ujedno bili i pisci novih komedija) koji bi uvrstio na repertoar njegova dela. Svoje razočarenje izrazio je u prologu „Osam komedija i osam entremesa“:
U „Dodatku na Parnas“, Servantes objašnjava kako je odlučio da svoje komedije „publici predstavi u knjizi, kad već ne može u pozorištima“ i tako se septembra 1615. godine pojavila zbirka „Osam komedija i osam novih međuigri“ u izdanju Huana de Viljaroela. Ove komedije su sastavljene u različito doba i ne može se utvrditi njihov hronološki sled, ali jedno je sigurno — njihovo objavljivanje ih je spaslo od zaborava. thumb|250px|Naslovna strana prvog izdanja „Pustolovina Persilesa i Sihismunde“ Iako je još u prvom delu „Don Kihota“ obećavao nastavak dogodovština veleumnog plemića i njegovog konjušara, Sanča, Servantes je ispunio obećanje tek nakon 10 godina i to tek nakon izlaska apokrifnog drugog dela čiji je autor bio izvesni Alonso Fernandez de Aveljaneda, rodom iz Tordesiljasa. Apokrifni drugi deo „Don Kihota“ izašao je u Taragoni, u izdanju izvesnog Felipea Roberta. Ovo delo je bilo totalni falsifikat, počev od odobrenja knjige, preko dozvole za štampanje do imena štampača i mesta izdanja. Čak je i ime samog autora bilo lažno. Martin Riker je relativno skoro uspeo da na osnovu analize teksta iznese pretpostavke da se radi o izvesnom Heronimu de Pasamonteu, vojniku i piscu koji je mogao biti inspiracija za lik galijaša Hinesa de Pasamontea koji se pojavljuje u 32. poglavlju prvog „Don Kihota“. Prolog apokrifnog „Don Kihota“, koji se pripisuje Lopeu de Vegi, veoma je povredio Servantesa, u kome mu se preporučuje da „spusti nos i da bude skromniji“, i gde se ismevaju njegove godine uz optužbe da ima „više jezika nego ruku“, aludirajući na Servantesovu sakatost.
Servantes mu je odgovorio s merom u Prologu drugog dela „Don Kihota“, rekavši kako je svoje rane zaradio u „najuzvišenijoj prilici što su je videla prošla stoleća i sadašnja, i što će je budući vekovi videti“. Zatim je na elegantan način dao i svoju ocenu o samom apokrifnom delu — u samoj knjizi dok Don Kihot prelistava Aveljanedinu knjigu, tu se zadese dva čitaoca koji razočarano komentarišu „budalaštine koje su upravo pročitali“, a potom Servantes ubacuje u radnju i jedan lik iz apokrifnog dela i daje mu priliku da upozna pravog „Don Kihota“ i da uvidi da je Aveljanedin lik jedan običan prevarant.
U novembru 1615. godine, posvećen grofu od Lemosa, izašao je drugi deo „Veleumnog plemića, Don Kihota od Manče“, u kome Servantes opisuje nastavak dogodovština plemenitog idalga i njegovog konjušara, ali ovaj put ga vodi do kraja, do same samrtničke postelje i time uklanja svaku dalju mogućnost pojave novih apokrifnih nastavaka.
Nekoliko meseci pred smrt, Servantes poslednjim snagama uspeva da završi svoje poslednje delo, „Pustolovine Persilesa i Sihismunde“, koje je verovatno počeo još 1609. i najavljivao ga je više puta u svojim ranijim delima. Po tematici, „Persiles“ pripada podvrsti pustolovnog romana koji ima elemente viteškog i ljubavnog romana, veoma popularnog u 16. i 17. veku.
Servantes je bio sahranjen 23. aprila 1616. godine. Parohija San Sebastijan je zabeležila samo datum sahrane, prema tadašnjim običajima, i taj datum je do danas ostao zabeležen kao dan smrti Servantesa, na koji se u Španiji i celom svetu slavi Dan knjige.
thumb|Miguel de Cervantes Saavedra
Dela
Servantes pripada, kako svojim životom, tako i svojim delom, koliko renesansi, toliko i baroku. Živeo je u jednom prelomnom vremenu, kako političkom, tako i na polju književnosti, koje je nastojao da razume i objasni. Renesansni ideali i način razmišljanja, kao i književne forme polako ali sigurno se menjaju ili nestaju. Na temeljima evropske renesanse formira se tipično španski barok, sa samo sebi svojstvenim i nigde u svetu ponovljivim karakteristikama. Servantes je stvarao u svim književnim rodovima — bio je pesnik, dramaturg i iznad svega, prozni pisac.
Pesničko delo
Servantes je u toku celog svog stvaralačkog života negovao poeziju i voleo je, iako ga njegovi savremenici nisu smatrali naročitim pesnikom, čega je i on sam bio svestan. Poezija je bila prvi književni rod u kom se Servantes ogledao. Tematski, metrički i stilski sledio je uzore popularni renesansnih pisaca — Petrarka, Bokačo, Ariosto — da bi u poznim godinama i sam učestvovao u stvaranju barokne poezije.
Servantesova poezija je sinteza dve glavne struje koje su u na kraju renesanse i početku baroka vladale u španskom pesništvu :
Servantesova poezija se može razvrstati na nekoliko tematskih grupa :