cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Božidarka Damnjanović Kika
Drugi svetski rat
Polovinom oktobra 1941. godine dobrovoljno je stupila u Prvi šumadijski partizanski odred, a iz njega ubrzo prešla u Kosmajski partizanski odred, u kojem je primljena u članstvo Komunističke partije Jugoslavije, a zatim je postavljena za člana Povereništva KPJ za mladenovački srez. Ubrzo je bila postavljena za sekretara Povereništva i člana Okružnog komiteta KPJ za mladenovački srez.
Kozilo
Demografija
U naselju Kozilo živi 8 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 59,1 godina (55,1 kod muškaraca i 65,8 kod žena). U naselju ima 4 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,00.
Ovo naselje je u uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Božidarka Damnjanović Kika
Drugi svetski rat
minijatura|[[Kosmajski partizanski odred|Kosmajski partizani]]
Kada se Kosmajski partizanski odred, zbog Prve neprijateljske ofanzive nemačke okupacione vojske i njenih saveznika, povukao u oblast Sandžaka, na teritoriji Kosmaja ostala je jedna partizanska četa, koja je povremeno izvodila oružane akcije. U svim tim akcijama učestvovala je i Božidarka Damjanović. Od svojih saboraca je dobila nadimak „Kika“.
Tokom 1943. godine se udaje za Dražu Markovića, rukovodioca KPJ. Kada je 1943. obnovljen Kosmajski partizanski odred, Kika je u njemu postavljena za zamenika političkog komesara. Učestvovala je u velikom broju borbi koje su šumadijski partizani vodili protiv okupacione Nemačke vojske i lokalnih oružanih formacija u službi okupatora: Specijalne policije, Srpske državne straže i četnika. Pored toga, često su dizane u vazduh železničke pruge, stanice, kamioni i drugi objekti.
Do kraja rata je bila i u članstvu Okružnog komiteta KPJ za Mladenovac.
Nakon oslobođenja Srbije 1944. godine je učestvovala je u radu Suda časti koji je sudio Žanki Stokić i Simi Panduroviću.
Period SFRJ
Posle kraja Drugog svetskog rata, bila je aktivna na sledećim političkim funkcijama: pomoćnik predsednika Komisije državne kontrole Narodne Republike Srbije, načelnik Kadrovske uprave Centralnog komiteta Komunističke partije Srbije i član Izvršnog odbora SUBNOR-a Srbije. Paralelno sa političkim aktivnostima na navedenim funkcijama je završila Učiteljsku školu i od 1952. godine radila na mestu učiteljice, a od 1959. do 1963. godine na radnom mestu direktora u jednoj beogradskoj osnovnoj školi. Bila je i direktor Zavoda za osnovno obrazovanje i obrazovanje nastavnika Socijalističke Republike Srbije.
Od kraja Drugog svetskog rata je više puta bila izabrana za narodnu poslanicu Savezne Skupštine i Narodne skupštine SR Srbije.
Spisateljski rad
Još u toku ratu počela je se baviti novinarsko-publicističkim radom u organu Narodnog fronta Srbije „Glas“ i u „Kosmajskom borcu“. Posle rata bila je saradnik lista „Novi dani“ i brojnih drugih publikacija.
Napisala je biografsku knjigu „Ja i moji drugovi“.
Dobitnica je Oktobarske nagrade Grada Beograda.
Odlikovanja
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja.
Ordenom narodnog heroja odlikovana je 9. oktobra 1953. godine.
Kontroverze
Postoje i navodi o tome da je bila raspoređena na radno mesto učiteljice za kaznu jer je na nekom balu strgla zlatnu ogrlicu sa vrata Milene Dapčević uz povik da se oni nisu zato borili.
Sedrenik (naselje)
Naselje je smješteno u sjeveroistočnom dijelu grada Sarajeva. Za vrijeme rata u BiH i opsade Sarajeva nalazilo se na prvim linijama borbenih dejstava. Sjeverno od Sedrenika se proteže pojas zelenila, uglavnom četinarske šume, te neka od sarajevskih izletišta: Barice, Čavljak, Bukovik.
Po posljednjem službenom popisu stanovništva iz 1991. godine Mjesna zajednica Sedrenik je imala 3.281 stanovnika. Prema nekim procjenama trenutni broj stanovnika je oko 3.500.
Narsdorf
Narsdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Lajpcig. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.821 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14729290.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Lajpcig Narsdorf se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Lajpcig. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 252 metra. Površina opštine iznosi 24,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.821 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 74 stanovnika/km².
Mele, Genoa
Mele je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1628 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 126 m.
Toros I od Armenije
Toros I (Թորոս Ա), također Thoros I,  (unknown – 1129 / 17. februar 1129 / 16. februar 1130 ) bio je treći gospodar armenske Kilikije or “Lord of the Mountains” koji je vladao od oko 1000. / 1102 / 1103 do 1129 / 1130 ).
Sklopio je savez sa novonastalim križarskim državama na jugu, što mu je omogućilo da vlada svojim feudalnim posjedima. Toros je protjerao male bizantske garnizone iz gradova Sis (današnji Kozan u Turskoj) i Anazarbus, te je uspostavio prijestolnicu u Sisu. Tokom vladavine su Kilikiju često napadali nomadska turska plemena sa sjevera, ali ih je uspio potjerati natrag.
Tokom vladavine je često darivao novac i zemlju monofizitskim manastirima, posebno u Drazarku (Trassarg) i Mashgevaru.
Agua Tijera, Santa María Tlalixtac
Agua Tijera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tlalixtac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1329 m.
Rancho la Presa, Yahualica de González Gallo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1822 m.
4-HO-pir-T
4-HO-pir-T je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 230,306 Da.
Chalpicote, Poncitlán
Chalpicote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Poncitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 623 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1537 m.
Agnetta, Massa e Carrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 405 m.
Bengkulu
Bengkulu, jedna je od 34 provincije Indonezije. Poznata je i pod nazivom Južna Sumatra. Provincija se nalazi na ostrvu Sumatra u zapadnom delu Indonezije. Pokriva ukupnu površinu od 19.919 km² i ima 1.715.518 stanovnika (2010).
Centar provincije je istoimeni grad Bengkulu.
Demografija
Stanovništvo čine: Rejanci (60%), Javanci (22%), Serawajci (18%) i drugi. Dominantna religija je islam.
Mușetești, Mușetești
Mușetești je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Mușetești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2270 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 368 m.
Opština La Paz, Baja California Sur
La Paz je opština u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur.
Prema proceni iz 2009. godine u opština je živelo 219596 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Švrakino selo (naselje)
Švrakino Selo (prije naselje Pavla Goranina) je naselje u Sarajevu. Švrakino Selo je smješteno na brdu Mojmilo, između Otoke, Aneksa i Alipašinog polja - C Faze. Ovo naselje je nastalo sredinom 1950-ih godina, a zgrade su izgrađene kasnih 1970-ih.
Edmond, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 81.405, što je 13.09 (19,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Opština Dobrești, Bihor
Dobrești je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
NGC 2534
NGC 2534 je galaksija u zviježđu Risu.
Cruz Barrida, Uruapan
Cruz Barrida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1855 m.
Fasanara, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Los Tres Morillos, Tampico Alto
Los Tres Morillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Joseph Fouché
'''Joseph Fouché, 1. duc d'Otrante''' (Le Pellerin, 21. svibnja 1759. - Trst, 25. prosinca 1820.) je bio francuski državnik i političar, poznat kao neosporivi ministar policije i siva eminencija u svim vladama Francuske od 1792. do 1815. godine. Kao izrazito sposoban organizator i oportunist, Fouché je bio jedna od ključnih ličnosti najturbulentnijeg perioda francuske historije.
Los Tres Morillos, Tampico Alto
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Joseph Fouché
Revolucija
Nakon što je u veljači 1793. objavljen rat Ujedinjenom Kraljevstvu, Fouché je poslan na nekoliko misija kako bi osigurao lojalnost provincija. U listopadu je poslan u Lyon kako bi se obračunao s gradom koji se pobunio protiv Konventa. Pobunjenici su giljotinirani ili strijeljani, a grad je pretrpio veliku materijalnu štetu. Iako je njegova uloga bila neupitna, Fouché je, kada je većina Komiteta javnoga spasa pod Robespierreovim pritiskom počela kritizirati teror, zagovarao umjereni put. U travnju 1794., nakon pogubljenja Hébertovih pristaša, Fouché je pozvan pred Konvent. U lipnju postaje predsjednik Kluba jakobinaca, no napušta ga nakon konflikta s Robespierreom, nakon kojega okuplja saveznike i tako doprinosi njegovu padu u srpnju iste godine. Tokom Direktorija, Fouché je ostao pristaša jakobinaca. Nakon puča 1797. izbacio je rojaliste iz zakonodavnih vijeća, a ubrzo je imenovan poslanikom u Milan, a potom i Haag.
Napoleonov ministar policije
Dana 20. srpnja 1799., Fouché je postao ministar policije te je svesrdno podržao Napoleonov puč 18. brumairea. Nakon toga je dobio zadatak organiziranja i vođenja tajne policije, pri čemu je bio i više nego uspješan. Ipak, u kolovozu 1802. godine, njegovo ministarstvo je ukinuto zbog pokušaja da se usprotivi odluci Senata da se Napoleon imenuje doživotnim konzulom. Njegovim odlaskom, u policiji je nastao kaos koji je popravljen tek nakon što je Fouché ponovno postao ministar nakon što je dao podršku Prvom Carstvu. Tokom 1808. godine postaje grof Carstva, a sljedeće godine i duc d'Otrante. Godine 1909., uz ministarstvo policije dobio je i ministarstvo unutrašnjih poslova.
Prolongirani ratovi, a posebice pobuna u Španjolskoj, probudili su sumnje kod Fouchéao stabilnosti Carstva te ovaj od 1807. godine počinje spletkariti, posebice s rojalistima i Britanijom. U srpnju 1809., Fouché je samoinicijativno naredio mobilizaciju gotovo 60,000 pripadnika Nacionalne garde diljem zemlje. Ovaj potez zasmetao je Napoleonu, koji je ubrzo razriješio Fouchéa dužnosti ministra. Fouché je imenovan guvernerom, no prije nego je napustio Francusku, otkriveni su njegovi tajni pregovori s Britancima te je javno osramoćen. Sljedeće tri godine boravi u Aix-en-Provenceu. Kako bi ga otjerao iz Francuske, Napoleon ga je 1812. imenovao upraviteljem Ilirskih pokrajina, a kada je Austrija vratila svoj teritorij, poslao ga je u Napulj, gdje je, izgleda, igrao dvostruku igru s Napoleonom i napuljskim kraljem Joachimom Muratom.
Kasniji život i smrt
Nakon Napoleonovog prvog pada, Fouché se u travnju 1814. vratio u Pariz, no Louis XVIII ga je ignorirao pa je Fouché počeo spetkariti protiv kralja. Naknadno mu je ponuđeno mjesto ministra policije, no odbio ga je, samo da bi ga prihvatio kada se Napoleon vratio s Elbe. Stokom Stotinu dana, Fouché je Napoleonu predlagao liberalizam dok je istovremeno njegovao dobre odnose s Louisom XVIII i Austrijom. Nakon poraza kod Waterlooa, Fouché je nagovorio Napoleona na drugu abdikaciju te je nakratko bio predsjednik Izvršne komisije. Nakon stabilizacije Restauracije, Louis XVIII ga je imenovao ministrom policije, no radikalni rojalisti su ubrzo isforsirali njegovu ostavku. Fouché je ubrzo osuđen zajedno s ostalima koji su glasali za ubojstvo Louisa XVI te je protjeran na mjesto poslanika u Dresden. Egzil je proveo u Pragu, Linzu i Trstu.
Vratnik (naselje)
Vratnik je sarajevsko naselje, koje se nalazi u općini Stari Grad.
NGC 2535
NGC 2535 je galaksija u zviježđu Raku.
Aquilone, Sondrio
Aquilone je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1115 m.
Piano la Poma, Cosenza
Piano la Poma je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 466 m.
Los Ángeles, Abasolo
Los Ángeles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Abasolo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 435 m.
Guadalupe Victoria, Tula
Guadalupe Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Tula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1041 m.
Cruz de Gallo, Tlacoapa
Cruz de Gallo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlacoapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1950 m.
Côte-Saint-André
Po podacima iz 2005. godine u opštini je živelo 4968 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 151 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 27,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 347 metara (maksimalnoj 582 m, a minimalnoj 335 m).
Konstantin II od Armenije
Konstantin II (Կոստանդին Բ), također Kostandin II, (? – iza 17. februara 1129 ) bio je četvrti po redu gospodar Armenske Kilikilje or “Lord of the Mountains” koji je nakratko vladao 1129. /1130 godine.
Tekst Chronique Rimée de la Petite Arménie (“Kronika Male Armenije u stihu”) Vahrama od Edese navodi kako je bio sin prethodnog gospodara Torosa I. Majka mu nije poznata.
Manji dio historičara sugerira da Toros I uopće nije imao muškog nasljednika i da ga je odmah naslijedio Lav I.
NGC 2536
NGC 2536 je galaksija u zviježđu Raku.
Riau
Riau, jedna je od 34 provincije Indonezije. Provincija se nalazi na ostrvu Sumatra na zapadu Indonezije. Pokriva ukupnu površinu od 87.023 km ² i ima 5.538.367 stanovnika (2010).
Glavni grad provincije je Pekanbaru.
Demografija
Stanovništvo čine: Malajci (38%), Javanci (25%), Minangkabau (11%), Bataci (7%), Banjari (4%), Kinezi (4%) i drugi. Dominantna religija je islam (88%), zatim budizam (6%), katolicizam (5%) i protestantizam (1%).
Punta Banderas, Tijuana
Punta Banderas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Perno Inferiore, Alessandria
Perno Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 264 m.
Villa Braida, Treviso
Villa Braida je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Stuarts Draft, Virginia
Stjuarts Draft je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.235, što je 868 (10,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mesón de la Guerra, Uruapan
Mesón de la Guerra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1570 m.
Abiquiu, New Mexico
Abikjo je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 231.
Stăncești, Mușetești
Stăncești je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Mușetești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 446 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 488 m.
Casa Blanca, Tampico Alto
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Opština Mulegé, Baja California Sur
Mulegé je opština u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur.
Agnino, Massa e Carrara
Agnino je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 168 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 480 m.
Abbecourt
Abkur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Bove.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 670 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 90 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,44 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 116 metara (maksimalnoj 150 m, a minimalnoj 77 m).
Tlalocuil, Tamazunchale
Tlalocuil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 185 m.
Akmačići (Nova Varoš)
Akmačići su naselje u Srbiji u opštini Nova Varoš u Zlatiborskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 420 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 398 stanovnika).
Demografija
U naselju Akmačići živi 338 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,1 godina (39,7 kod muškaraca i 40,4 kod žena). U naselju ima 118 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,56.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
4-Hidroksi-TEMPO
4-Hidroksi-TEMPO je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 172,245 Da.
Opština Drăgănești, Bihor
Drăgănești je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 209 m.
Nedjelja (film)
Nedjelja je jugoslavenski crno-bijeli igrani film snimljen 1969. godine u režiji Lordana Zafranovića, kome je to predstavljao cjelovečernji debi. Radnja je smještena u Split i prikazuje grupu mladića koji nedjelju nakon noćnog provode u besciljnom lutanju i destruktivnom ponašanju, a koje će eskalirati do otmice autobusa i sukoba s milicijom.
NGC 2537
NGC 2537 je galaksija u zviježđu Risu.
La Zapotera, Poncitlán
La Zapotera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Poncitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 717 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1529 m.
El Barrio, Yahualica de González Gallo
El Barrio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Yahualica de González Gallo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1993 m.
Slučajni život
Slučajni život je jugoslavenski crno-bijeli igrani film snimljen 1969. u režiji Ante Peterlića, kome je to bilo jedino cjelovečernje ostvarenje u karijeri. Po žanru je drama. Protagonisti, koje tumače Dragutin Klobučar i Ivo Serdar, su dvojica službenika u jednom poduzeću, koja su usprkos razlikama u karakteru dobri prijatelji i u slobodno vrijeme se bave veslanjem na Savi. Radnja prikazuje kako odnos prema privlačnoj kolegici među njima izazove sukob.
Loma de Hielo, Santa María Tlalixtac
Loma de Hielo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tlalixtac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1448 m.
Sant'Agata di Militello, Messina
Sant'Agata di Militello je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9916 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Arboledo, Sondrio
Arboledo je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 608 m.
Felitto, Salerno
Felitto je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Opština Comondú, Baja California Sur
Comondú je opština u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur.
Prema proceni iz 2009. godine u opština je živelo 63830 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 456 m.
NGC 2538
NGC 2538 je galaksija u zviježđu Malom psu.
Prezime
Prezime je obiteljsko ime i sastavni dio svakog osobnog imena. Prezimena u pravilu nadopunjuju ime čovjeka i na taj ga način jednoznačno razlikuju od drugih ljudi. Kao takvo prezime nastalo je u drugoj polovini 14. stoljeća, to jest 1375. godine. Nekoliko rječnika definira i koristi riječ "prezime" kao sinomim od "obiteljsko ime".
Prezimena su u početku nastajala od zanimanja, geografskog položaja, osobina, nadimaka itd., tako da su danas u uporabi prezimena oblika Klobučar, Debeljak, Kovač, Crnošija...
La Tinaja, Abasolo
La Tinaja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Abasolo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 438 m.
Almoš od Hrvatske
thumb|250px|Koloman i Almoš u Dömösu Almoš (Almo ), ugarski kraljević iz dinastije Arpadović. Bio je nećak ugarskoga kralja Ladislava I. Svetog i brat Kolomana.
Životopis
Nakon smrti hrvatskog kralja Zvonimira 1089. godine, u Slavoniji je zavladao kralj ugarski Ladislav. Na tom području postavio je za vladara nećaka Almoša, da bi pokazao da taj dio Hrvatske ne namjerava pripojiti Ugarskoj. Almoša su za vladara priznavali tamošnji pristaše ugarske stranke. Međutim, potukao ga je novoizabrani hrvatski kralj Petar Snačić (Svačić) i protjerao ga 1095. godine iz Slavonije koju je opet pripojio Hrvatskom kraljevstvu.
Sukob s Kolomanom
Koloman se nije mogao posvetiti hrvatskim prilikama jer se u Ugarskoj protiv njega 1098. godine pobunio brat Almoš. Nakon što je kralj Koloman 1102. godine osigurao vlast nad Hrvatskom, Almoš se osjetio ugroženim pa je zatražio pomoć od Njemačke. On je smatrao da on treba vladati u Hrvatskoj, a Koloman u Ugarskoj. Kraljeva i pobunjenička vojska srele su se na obalama Tise, no do bitke nije došlo. Velikaši su nagovorili braću da se pomire. Kralj je oprostio Almošu.
Međutim, Almoš se 1107. godine opet pobunio protiv brata. Pobjegao je u Poljsku, gdje ga je primio knez Boleslav III. Krivousti (1107. - 1138.) i pružio mu vojnu pomoć. Almoš je provalio u Ugarsku i zauzeo grad Abaujvar na Herandu. Čuvši za to Koloman je odmah pohitao s vojskom i opsjeo grad. Almoš se opet predao, a brat mu je ponovno oprostio. Koloman je pritom sklopio tajni savez s Boleslavom III. Krivoustim protiv njemačko-rimskog cara Henrika V.
Već 1108. godine Almoš se opet pobunio. Koloman mu je oduzeo svu imovinu i titulu hercega čim je doznao da Almoš opet sprema pobunu. Almoš je pobjegao u Njemačku, gdje ga je primio car Henrik V.. Izišao je u susret njegovim molbama i objavio rat Kolomanu želeći od Ugarske učiniti vazalnu njemačku državu. Nijemci su opsjeli grad Požun, a vojska češkog kneza Svatopluka, koji je bio njemački vazal, provalila je i pustošila sjeverozapadnu Ugarsku. No tada je Češku napao ugarski saveznik, poljski knez Boleslav III. Krivousti, pa se Svatopluk hitno morao vratiti u Češku. Carev pohod je propao jer se Požun nije predao.
Koloman je za nasljednika proglasio svog sina Stjepana II. i dao ga okruniti. Pred smrt je saznao da Almoš sprema novu pobunu, pa je zabrinut za sudbinu svog sina i nasljednika, koji je tada imao tek 14 godina dao zarobiti Almoša i njegova sina Belu, te ih je oslijepio. Potom ih je obojicu zatočio u samostanu Dömös blizu Vaca.
Godine 1112. zahladili su odnosi između Bizanta i Kolomana. To je pokušao iskoristiti mletački dužd, zatraživši bizantsku pomoć kako bi vratio dalmatinske gradove, no car je to, zauzet drugim poslovima, odbio. Nakon Almoševa osljepljenja, ugarska princeza Piroška, supruga Ivana Komnena, na čijem su se dvoru okupljali Almoševi pristaše isposlovala je carev pristanak, našto je Dužd Ordelaf Faliero je 1115. godine krenuo u rat. Zauzeo je Zadar, osim kule u kojoj se nalazila kraljevska vojska, te Biograd. Kralj Koloman, shrvan bolešću i zabrinut zbog pitanja nasljedstva krune nije se mogao posvetiti obrani dalmatinskih gradova. Umro je 1116. godine, a nasljedio ga je sin Stjepan II.
Sukob sa Stjepanom II.
Nakon smrti cara Aleksija I. Komnena na vlast je došao njegov sin Ivan II. Dobri Komnen. On je nasljedio jaku državu i punu riznicu, pa se mogao posvetiti proširenju svoje države. Njegov je prvi cilj bila Hrvatsko-Ugarska Kraljevina. Careva supruga Piroška, koja je uzela ime Irena je bila kći kralja Ladislava I. Svetog. Ona je na bizantskom dvoru pružila utočište slijepom kraljevu stricu Almošu, a car mu je obećao da će ga vratiti na vlast. I kralj Stjepan II. je otpočeo pripreme za rat. Sklopio je savez sa Normanima i Srbima, te prikupio jaku vojsku. Potom je zatražio da car protjera Almoša i druge ugarske nazadovoljnike s dvora, a kada on to nije učinio 1127. je napao Bizant. Ugarska vojska je zauzela Braničevo i Beograd, te prodrla do Plovdiva, te se s bogatim plijenom povukla natrag. Kralj je razorio Beograd, a od kamena toga grada dao sazidati Zemun.
Almoš je umro 1127./1129. godine.
Châbons
Šabon je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi La Tur di Pen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1.485 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 81 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,14 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 509 metara (maksimalnoj 687 m, a minimalnoj 386 m).
Jambi
Demografija
Stanovništvo čine: Malajci (38%), Javanci (28%), Kerinci (10%), Minangkabau (5%), Banjari (3%) i drugi. Dominantna religija je islam (96%), hrišćani (3%) i drugih.
Slaughter, Louisiana
Sloter je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 997, što je 14 (-1,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Otoci Riau
Ostrva Riau, poznati i kao Kepri, su jedna je od 34 provincije Indonezije. Prvobitno su bili deo provincije Riau, da bi u julu 2004. godine, stekli status posebne provincije.
Provincija obuhvata ostrva južno od Malajskog poluostrva i sastoji se od Riau arhipelaga, te drugih grupa ostrva na jugu, istoku i severoistoku. Pokriva ukupnu kopnenu površinu od 8.202 km²
Ostrva Rijau imaju 1.679.163 stanovnika (2010) i to je provincija sa najvećim porastom stanovnika u Indoneziji.
Centar provincije je Tanjung Pinang.
Demografija
Stanovništvo čine: Malajci (36%), Javanci (22%), Kinezi (9%), Minangkabau (9%), Bataci (8%) i drugi. Najzastupljenije religije su islam (79%) protestantizam (11%), budizam (7%), katoličanstvo (3%) i drugo.
La Herradura, Finca Ganadera, Tampico Alto
La Herradura, Finca Ganadera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Cruz Verde, Tula
Cruz Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Tula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1348 m.
Oakford, Illinois
Oukford je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 286, što je 23 (-7,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Carmen, Tijuana
El Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
NGC 2540
NGC 2540 je galaksija u zviježđu Raku.
Naundorf
Naundorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Sjeverna Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.579 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14730210.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Sjeverna Saksonija Naundorf se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Sjeverna Saksonija. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 139 metara. Površina opštine iznosi 36,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.579 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 70 stanovnika/km².
Aiola, Massa e Carrara
Aiola je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 324 m.
Perno Superiore, Alessandria
Perno Superiore je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 292 m.
Grui, Mușetești
Grui je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Mușetești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 343 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
Opština Ensenada, Baja California
Ensenada je opština u Meksiku, u saveznoj državi Baja California.
Prema proceni iz 2009. godine u opština je živelo 413481 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
La Isla, Uruapan
La Isla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1559 m.
Orto, Genoa
Orto je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Pezmayo Santiago, Tamazunchale
Pezmayo Santiago je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
Artiljerijska radionica JNA
Artiljerijska radionica JNA je bila pozadinska jedinica-ustanova Jugoslavenske narodne armije opremljena sredstvima za rad i popunjena stručnim ljudstvom za održavanje i popravak artiljerijsko-tehničkih sredstava. U JNA su do 1954 godine postojale stabilne i pokretne artiljerijske radionice koje su bile formirane na svim komandnim nivoima. Nosile su naziv jedinice u čijem su sastavu bile (pukovske, divizijske), a centralna remontna ustanova artiljerijsko-tehničke službe je bila Glavna artiljerijska radionica JNA. Nakon 1954 godine, Artiljerijske radionice JNA su ušle u sastav radionica objedinjene tehničke službe Kopnene vojske JNA.
Musandam (muhafaza)
Muhafaza Musandam je jedna od 9 administrativnih jedinica Sultanata Oman.
Geografija
Muhafaza Musandam prostire se uglavnom po istoimenom Poluotoku Musandam i obuhvaća prostor od 1720 km², na kom živi samo 31.425 stanovnika. To je uglavnom neplodni stijenoviti i teško prohodni planinski teren, početak masiva Hadžar u kom ima svega par oaza u kojima je moguć život. Muhafaza Musandam je enklava Omana razdvojena od matice teritorijem Ujedinjenih Arapskih Emirata točnije njenog Emirata Fudžaire. Kuriozitet je da i Musandam ima enklavu Mada, koji u sebi ima malu enklavu Emirata Šardže.
Muhafaza Musandam prostire se od Hormuškog tjesnaca na sjeveru duž Omanskog zaljeva sve do oaze Dibe na jugu.
Administrativni centar muhavaze i najveći urbani centar je grad Hasab od 12.049 stanovnika na sjeverozapadu. Pored njega jedino veće naselje je Diba al-Baja od 5263 stanovnika u oazi Dibi na krajnjem jugu uz granicu sa Ujedinjenim Arapskim Emiratima. thumb|left|240px| [[Karta Hormuškog tjesnaca]]
Administrativna podjela
Muhafaza Musandam administrativno je podjeljena na četiri vilajeta (okruga): Hasab, Buk, Dibu i Madu.
U muhafazi (kao i po poluotoku) žive uglavnom Šihuhi (govornici kumzarija) koji se bave ribarstvom i nomadskim stočarstvom. Za njih se pretpostavlja da su vjerojatno bili izvorni stanovnici sjevernog Omana, koji su potisniti u planine Hadžara stalnim muslimanskim i portugalskim provalama.
Privreda i transport
Još i danas ribarstvo je najvažnija grana privrede, uz nešto sitne poljoprivrede u rijetkim oazama. U novije vrijeme pronađene su rezerve nafte na zapadnoj obali poluotoka Musandam. Transport se uglavnom odvija morskim putem, jer po teško prohodnom planinskom terenu nema cesta. Sultanat Oman je organizirao Komitet za razvoj Musandama, koji je razvio projekte za izgradnju nove ribarske flote, brane kod grada Hasab i silosa za skladištenje žitarica i povrća.
Opština Drăgești, Bihor
Drăgești je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 273 m.
Pterosauri
Pterosauri (latinski: Pterosauria) jesu izumrli leteći gmazovi koji formiraju kladus ili red Pterosauria. Često se navode kao dinosauri, ali u dinosaure spadaju isključivo gmazovi sa uspravnim stavom (kladus Dinosauria).
Pterosauri se također često nazivaju pterodaktilima, što je netočno. Izraz pterodaktil odnosi se na rod Pterodactylus, a u širem smislu na podred Pterodactyloidea.
U evoluciji kralježnjaka tri puta su se pojavile životinje sa sposobnosti leta. Prvi su bili pterosauri, a ptice i šišmiši su se pojavili poslije.
Najstariji pterosauri živjeli su u periodu kasnog trijasa prije oko 228 milijuna godina. Oni su živjeli sve do masovnog izumiranja na kraju perioda krede, prije oko 65 milijuna godina.
Kod pterosaura se razlikuju dva bitno različita tipa. S jedne strane, tu su pterosauri dugog repa (Rhamphorhynchoidea), koji su uz to imali i relativno kratke kosti zapešća. U njih spadaju najraniji rodovi i oni su nestali u kasnoj juri. Nakon njih su došli pterosauri kratkog repa (Pterodactyloidea), koji su imali vrlo kratak rep ili ga uopće nisu ni imali, a kosti zapešča su im bile duge. Prvi put su se pojavili sredinom jure, a izumrli su na kraju krede. U taksonomiji se više ne smatra da su kratkorepi pterosauri potekli od dugorepih. Dugorepi su u smislu filogenetske sistematike parafiletična grupa.
Kretanje
thumb|Rekonstruirani skelet [[Dimorphodona koji stoji na zadnjim nogama]] thumb|[[Dimorphodon u četveronožnom stavu]]
Jedno vrlo važno pitanje u vezi sa ponašanjem pterosaura je način na koji su letjeli. Pri tome je sasvim sigurno da su manje vrste bile sposobne za aktivan let. Veliki kredski pteosauri su vjerojatno jedrili, kao i ptice grabljivice na privjetrinama, ili su dinamično jedrili, kao današnji albatrosi, na brzim horizontalnim vjetrovima u zavjetrinama valova, pa su tako vjerojatno trošili manje energije za prelaženje velikih razdaljina. Dinamično jedrenje podržavaju život na moru, zato što tamo nema privjetrina, i veća dužina krila od njihove širine. Međutim, i te životinje su ponekada morale biti u stanju da aktivno lete kako bi postigle visinu.
Upravo iz tog razloga što je za let potrebna velika količina energije smatra se da su oni bili toplokrvni i dobrim dijelom pokriveni kožom. Za to daje dokaze i fosil vrste Sordes pilosus („Dlakavi vrag“) i otisci koji liče na dlake pronađeni kod drugih fosila pterosaura u pločastom krečnjaku u Solnhofenu i u nalazištu kod Holzmadena.
Budući da su zadnji udovi pterosaura bili vrlo slabo razvijeni, postavlja se pitanje kako su se oni kretali na tlu. Kao odgovor na ovo pitanje postoje dvije teorije. Kevin Padian i Jeremy Raynor smatraju da su se kretali kao današnje ptice, na zadnjim udovima. To podupiru činjenicom da su im noge bile građene isto kao i kod današnjih ptica i nalazile su se na otprilike istom dijelu tijela. David Unwin i Peter Wellnhofer opet smatraju da su se pterosauri kretali na četiri noge, koristeći ruke (kao i današnji vampirski šišmiši), prilikom čega je dugi prst koji je držao krilnu kožu bio postavljen prema nazad. Pri tome pretpostavljaju da je krilna koža bila povezana i sa zadnjim udovima. Trenutno je prihvaćena ova posljednja teorija. Istraživanja strukture zdjelice rodova Anhanguera i Campylognathoides pokazala su da pterosauri nisu mogli postaviti noge direktno ispod tijela a naročito su se veliki pterosauri vrlo teško mogli kretati samo na zadnjim udovima. Do danas, međutim, ništa nije sasvim sigurno zaključeno po tom pitanju.
Moguće je i da su različite vrste koristile različita rješenja. Vrlo je moguće da su se manje vrste kretale na zadnjim, a veće i teže na sve četiri noge.
Ishrana, stanište i razmnožavanje
thumb|[[Anhanguera|Anhanguera piscator iz perioda rane krede hranila se pretežno ribom]] Pterosauri su vjerojatno bili lovci i mesožderi. Rani pterosauri sa dugim repom su se vjerojatno pretežno hranili ribom i lignjama i živjeli na obalama mora ili drugih vodenih površina. Jedan znak toga su dugi zubi koji su djelovali kao zamke za ribe, savršeni za hvatanje i zadržavanje riba. Vjerojatno su živjeli u velikim kolonijama kao današnje morske ptice. Kasniji pterosauri su se vjerojatno hranili i kukcima. Jedan vrlo neobičan pterosaur iz Južne Amerike, Pterodaustro, imao je jako duge i izuzetno tanke zube koji su služili kao zamka za ribe. Vjerojatno je pomoću njih filtrirao vodu i hranio se planktonom kao današnji plamenci.
Mada je većina fosila pterosaura pronađena na područjima gdje su postojale velike količine vode, neupitno je da su mnoge vrste živjele i u unutrašnjosti kontinenata, u šumama, planinama pa i pustinjama. Mali broj fosila iz takvih područja je rezultat loših uvjeta za očuvanje kostiju, ali i činjenice da su njihove kosti bile jako tanke i krhke.
Pterosauri su bili arhosauri koji su nesli jaja. To je jasno dokazalo otkriće jednog fosiliziranog embrija iz perioda rane krede (prije oko 121 milijuna godina) u provinciji Liaoning na sjeveroistoku Kine. Otkriveno jaje bilo je malo manje od kokošijeg i sadržavalo je dobro očuvan skelet, a mogli su se raspoznati i otisci kože i tkiva na krilima. Raspon krila kod ove životinje, za koju se smatra da je bila kratko pred izlijeganjem, iznosio je 27 cm i pokazuje da su oni vjerojatno bili potrkušci i mogli letjeti i samostalno se hraniti kratko nakon izlijeganja.
Da su pterosauri živjeli u kolonijama bazira se, prvo, na teoretskim pretpostavkama, a zatim i na jednom otkriću u pustinji Atacama u Čileu, gdje su na malenom prostoru pronađeni ostaci mnogo mladih pterosaura.
Kosti krila
thumb|right|Tipovi krila; a) pterosauri kratkog repa b) pterosauri dugog repa Najupadljivija osobina pterosaura su njihova velika krila koja su im omogućavala jedrenje, kao i aktivan let. Letna membrana nalazila se između tijela životinje i ruku sa jako izduženim četvrtim prstom, koji odgovara malom prstu kod ljudi. Ostala tri prsta su bila odvojena od letne kože, a nedostajao je prvi prst.
Kosti koje su činile krila kod pterosaura u pravilu su bila šuplje i vrlo tanke. Imale su mnoge šupljine ispunjene zrakom kako ne bi bile preteške. Krajevi većih kostiju bili su pojačani trabekulama. Iz tog razloga se u pravilu pronalaze samo djelići letnih kostiju, a netaknute kosti su rijetke. Letne kosti kod dvije priznate grupe pterosaura se jasno razlikuju.
Krila dugorepih pterosaura imala su kratku ramenu kost sa relativno kratkim kostima zapešća. Za razliku od njih, četiri kosti kojima su završavali prsti bile su vrlo duge. Pandže su se nalazile na kostima zapešća. Podlaktica se, kao i kod svih kralježnjaka, sastojala od dvije kosti, od kojih je lakatna kost (ulna) bila duža od palčane kosti (radius). U presjeku su krajevi gotovo svih kostiju imali oblik srca, a glavni dio bio je ovalan.
Za razliku od njih, kod kratkorepih pterosaura su nadlaktica i lakatna kost bile masivnije i duže, a palačna kost bila je iste dužine kao i lakatna kost, samo tanja. Kosti zapešća su bile mnogo duže nego kod ranijih vrsta pterosaura, dok su prsti postali kraći. Većina kratkorepih pterosaura imala je četiri prsta. Pandže su bile jako istaknute i nalazile se na produženim kostima zapešća. Zidovi kostiju bili su tanji nego kod dugorepih pterosaura i postajali su deblji prema kraju kosti. U presjeku su one bile šuplje i trougleste, a na krajevima ovalne. Te osobine su jako izražene kod većih vrsta.
Pterosauri su također imali i za njih karakterističnu pteroidnu kost (vidi dolje).
Dijelovi krila
thumb|right|Primjerci roda [[Sordes daju dokaze za mogućnost da su pterosauri imali kruropatagium (membranu koja je povezivala zadnje udove, ali ne i rep, kao što je slučaj kod uropatagiuma šišmiša)]] Sama krila sastojala su se od kožne membrane koja je bila pojačana tzv. aktinofibrilima, zbijenim vlaknima koja su stabilizirala krila i sprječavala njihovo cijepanje. Aktinofibrili su činili tri sloja u krilima, stvarajući unakrsne strukture kada su bili položeni jedni na druge. Nije tačno poznato od čega su se oni sastojali, ali znanstvenici smatraju da u moguće gradivne komponente bile keratin, mišići ili neke elastične strukture. Aktinofibrili se mogu vidjeti kod nekih dobro očuvanih primjeraka iz formacije Santana. Krilne membrane su također sadržavale i jedan tanak sloj mišića, vlaknastih tkiva i jedinstven i složen krvni sustav od isprepletenih krvnih sudova.
Krilna membrana pterosaura dijeli se na tri glavna dijela. Prvi, koji se naziva propatagium ("prva membrana"), bio je smješten u prednjem dijelu krila, spojen sa člankom i ramenom. Moguće je da su za tu membranu bila povezana i prva tri prsta ruke. Brahiopatagium ("membrana ruke") bila je glavna membrana koja se nalazila između jako izduženog četvrtog prsta i zadnjih udova (mada nije sasvim sigurno gdje se tačno spajala sa nogama, moguće je da je to variralo između vrsta). Također, mnoge grupe pterosaura imale su membranu koja je povezivala noge, a možda i rep i nazivala se uropatagium; nije poznato na kolikom dijelu tijela se ta membrana prostirala, ali istraživanja primjeraka roda Sordes pokazuju da je ona jednostavno povezivala noge, ali ne i rep (pa bi se stoga trebala nazivati kruropatagium). Znanstvenici se slažu da su ramforinkidi imali širi uro/kruropatagium, dok su pterodaktiloidi samo imali membrane duž nogu; Pteranodon je možda ponovo razvio uropatagium, sudeći prema strukturi njegovog repa.
Jedna kost jedinstvena za pterosaure, zvana pteroidna kost, bila je pričvršćena za članak i podržavala propatagium, koji se nalazio između članka i ramena. Dokazi da su i tri prsta kod pterosaura bila povezana kožom možda ukazuju na to da je ta membrana bila ekstenzivnija od jednostavnog povezivanja ramena i članka, kako se to često prikazuje u restauracijama. Pozicija same pteroidne kosti je kontroverzna. Neki znastvenici, kao David Unwin, smatraju da je ona bila okrenuta prema naprijed, šireći prednju membranu. Međutim, Chris Bennett je 2007. u jednom članku to snažno poricao i pokazao da pteroidna kost nije bila uzglobljena onako kako se to prije smatralo i da nije mogla biti okrenuta prema naprijed, već prema tijelu.
Tri vrste dokaza - morfološki, histološki i razvojni - ukazuju na to da je pteroidna kost zaista kost, a ne okoštala hrskavica. Njezino podrijetlo nije utvrđeno: mogla bi biti modificirana kost pešća, prva kost zapešća ili kost koja je nastala zasebno.
Mnogi, a ako ne i svi pterosauri su imali prste na stopalima povezane kožicom.
Kralješnica
thumb|Pterodactylus spectabilis thumb|Rameni pojas kod roda [[Anhanguera]] thumb|Kralješnica kod roda Anhanguera
Kralješnica pterosaura se jasno razlikuje od one kod ranih gmazova i prilagođena je načinu života u zraku. Po nekim svojim funkcijama jako sliči kralješnici kod ptica (konvergentna evolucija) sa upadljivim ramenim pojasom i velikim prostorom na području zdjelice. Leđa su bila vrlo kratka i omogućavala su samo ograničeno pokretanje. Najduži kralješci nalazili su se u području vrata, a njih je najviše i pronađeno.
Vratni dio kralješnice je u odnosu na njen ostatak vrlo dug. Kod primitivnih pterosaura sastojao se od devet kralježaka, a kod većih i naprednijih vrsta se njihov broj smanjio na šest. Prva dva kralješka su kod većine vrsta bila spojena u jedan kralježak. Koštani zid kralježaka bio je tanak, a u unutrašnjosti se nalazila spužvasta tvar sa velikim prazninama ispunjenim zrakom. Rebra na vratu nisu postojala.
Kralješnica u predjelu leđa sastojala se od oko 6 kralježaka i bila je vrlo kratka i zbijena. Kao i kod svih ostalih kostiju kralješnice i oni su također imali noseću gredu, ali su sa strane imali veliku rupu, kroz koju su u potpunosti prolazile kosti. Kod većine vrsta su sa tim kralješcima bila povezana kratka trbušna rebra.
Kralješnica u predjelu križnice je bila spojena u jednu veliku kost, s kojom su bile spojene kosti zdjelice. Kod ranih dugorepih pterosaura je ta struktura bila relativno slabo spojena, ali je kod kratkorepih pterosaura bila spojena u jednu kost. Ovaj dio kralježnice činilo je između šest i osam kralježaka.
Kralješnica repa je kod dugorepih pterosaura bila izrazito duga i mogla se sastojati od više od 35 kralježaka. Kod nekih se na kraju repa nalazila još jedna membrana koja je vjerojatno služila za stabiliziranje tijekom leta i navigiranje. Kod kratkorepih pterosaura je broj repnih kralježaka znatno smanjen.
Lubanja i zubi
thumb|left|Lubanja Pteranodona (nije imao zube) Lubanja pterosaura je, kao i ostatak njihovog tijela, imala mnoge ptičje osobine. Glavna razlika sastojala se u postojanju zuba u čeljusti, što je bilo naročito izraženo kod ranih pterosaura. Najmasivnije strukture, a time i one koje se najčešće očuvaju, bili su vrhovi čeljusti, kao i čeljusni nastavak na kvadratnu kost.
Glavna osobina pterosaura je prsten od koštanih ploča koji se nalazio oko oka i čija je svrha nepoznata. Vjerojatno je služio za ravnomjernu raspodjelu pritiska. Nadalje, pterosauri su posjedovali i treći otvor na lubanji (ispred oka), što je karakteristično za sve arhosaure, a otvor iza oka bio je reduciran. Mnogi pterosauri sa kratkim repom su imali visoke i duge krijeste, koje su služile za pojačavanje glasanja ili za stabilizaciju tijekom leta. Prva otkriveni ostatak, a možda i najpoznatiji, je upadljiva krijesta uperena prema nazad kod nekih vrsta roda Pteranodon, mada su nekih pterosauri, poput tapejarida i Nyctosaurusa, imali izuzetno velike krijeste koje su često imale keratinske nastavke ili nastavke od mekog tkiva na koštanoj osnovi.
Još od 1990-ih došlo se do novih otkrića istraživanjem starih primjeraka i pokazalo se da su krijeste bile mnogo rasprostranjenije među pterosaurima nego što se to prije smatralo. One su se većim dijelom (ili potpuno) sastojale od keratina, koji se ne fosilizira tako dobro kao kosti. U slučajevima pterosaura kao što su Pterorhynchus i Pterodactylus, prava dužina krijeste otkrivena je uz pomoć ultraljubičaste fotografije. Otkriće Pterorynchusa i Austriadactylusa, dva ramforinkida sa krijestama, pokazalo je da su i primitivni pterosauri imali krijeste (prije toga se smatralo da su postojale samo kod naprednijih pterodaktila).