cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
El Zapote, Nocupétaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1407 m.
Santa Ángela, Aldama
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Vittadone, Lodi
Vittadone je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 240 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Hermione Granger
Hermiona Jean Granger (rođena 19. rujna 1979.) je izmišljeni lik iz serije romana o Harryju Potteru britanske spisateljice J. K. Rowling.
Porijeklom je bezjakinja. Njezini su roditelji zubari. Harryja i Rona upoznala je u "Hogwarts Expressu" prvog dana tražeći Nevillovu izgubljenu žabu. U početku ni Harryju ni Ronu nije bila simpatična jer je svima zapovijedala i puno pametovala. No to se promijenilo nakon što su Ron i Harry spasili Hermionu od gorskog trola, a ona njih od kazne. Od toga dana oni su postali najbolji prijatelji. Hermione je opsiana kao djevojčica duge smeđe kovrđave kose sa lijepim smeđim očima. Do četvrte godine je imala duže zube nego što je normalno, ali joj je Madame Pomfrey magijom smanjila i dovela u normalnu veličinu.
Hermione je najpametnija učenica na godini i uvijek ima spreman odgovor na profesorovo pitanje (i zato joj svi govore da je sveznalica). To njezino znanje često izvlači Rona i Harryja iz nevolja, bilo da se radilo o njihovim pustolovinama ili o školskim zadaćama. Hermione uvijek za sve ima logično objašnjenje i zato neprestano " spušta na zemlju" Rona i Harryja kad se oni previše zanesu svojim nemogućim i gotovo apsurdnim idejama i teorijama. Često u školi pomaže Nevillu. Također je poznata i kao stručnjak za ljubavne probleme, pa joj se zato i Harry obraća kad ne razumije cure.
Ron i Hermione se neprestano svađaju (uglavnom oko gluposti) i tako dovode do ludila sve oko sebe, a posebice Harryja. Trebalo im je milion godina da shvate ono što su već svi znali - da se sviđaju jedno drugome. No Ron ne bi bio Ron da i to nije uprskao, ali ipak su u zadnje vrijeme stvari krenule nabolje.
Hermione je osnovala Z.B.LJ.U.V. (Zajednica za boljitak ugnjetavanih vilenjaka), čime neprestano gnjavi sve oko sebe, a i od nje je potekla ideja o osnivanju Dambledoreove Armije. Kad se tako uhvati nekog plana, ne odustaje lahko, čak i ako pri tome krši školska pravila (čemu se inače strogo protivi).
Slytherini se uvijek rugaju Hermioni što je bezjačkog porijekla, i nazivaju je raznim pogrdnim imenima, no i Ron i Harry je uvijek brane (i usput tako zarade još jednu kaznu), iako im Hermiona neprestano govori da ih ignorira.
Hermiona se kasnije pokazuje kao prava prijateljica. U 7. knjizi postaje vjeran suputnik Harryju u njegovoj potrazi za horkruksima koju mu je povjerio Dumbledore. Između nje i Rona frcaju sve jače i jače iskre, što ih naposljetku dovede i do braka. Imaju dvoje djece. Mala Rose sad kreće u prvi razred, dok će mali Hugo tek za dvije godine moći u Hogwarts, a društvo će mu pratiti Lily, Harryjeva i Ginnyna kćer.
Glicerol dehidrogenaza
Glicerol dehidrogenaza (, glicerolna dehidrogenaza, glicerin dehidrogenaza, NAD+-vezani glicerol dehidrogenaza) je enzim sa sistematskim imenom glicerol:NAD+ 2-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe deluje na propan-1,2-diol.
Forli
Forlì (latinski: Forum Livii) je grad i općina (komuna) u sjevernotalijanskoj regiji Emiliji-Romagni, administrativno središte provincije Forlì-Cesene. Grad leži na antičkoj cesti Via Emilia, a njegova okolica je bogat poljoprivredni kraj. Forli je rodni grad historičara i arheologa Flavija Bionda (1392–1463), fizičara Geronima Mercurialija (1530–1606) i anatoma Giovannija Morgagnija (1682–1771), osnivača urologije.
Geografija
Forlì leži na 34 metra nadmorske visine, na jugoistočnom obodu Padske nizine, na desnoj obali rijeke Montone. Oko 12 km južnije uzdižu se prvi obronci Apenina (Castrocaro Terme), a 28 km jugoistočno Jadransko more (Cervia), tako da ima mediteransku klimu. Forlì je od Rima udaljen 350 km, od regionalnog središta Bolonje 70 km u pravcu jugoistoka, od Riminija 50.7 km, a od Ravenne 30 km.
Antika
Kraj oko Forlija je ljudsko stanište još od paleolita, na nalazištu Ca' Belvedere na brdu Poggiolu pronađeno je kameno oruđe staro 800.000 godina. Za Etrušćana to je bio kraj poznat kao Ficline (Figline), zemlja grnčara. Keramika iz tog vremena zadržala je slavu sve do 16. vijeka. Današnji Forli kao Forum Livii osnovali su Rimljani, nakon što su pokorili posljednja galska plemena u tom kraju. Još i danas se vode polemike među historičarima kad je stvarno osnovan Forli, po jednima to je bilo negdje oko 188. pne. za vrijeme konzula Gaja Livija Salinatora, dok je po drugima to ipak bilo kasnije, za vrijeme Gaja Julija Cezara. U svakom slučaju, grad se razvio nakon što je izgrađena slavna Via Emilia. Za vrijeme rimskog građanskog rata između Gaja Marija i Sule 88. pne., Forum Livii je razoren, a obnovio ga je pretor Livius Clodius.
Srednji vijek
mini|lijevo|225px|Romanički samostan San Mercuriale mini|lijevo|225px|Barokna Porta Schiavonia Nakon propasti Zapadnog Rimskog carstva, Forli je bio dio Odoakarovog kraljevstva. a kasnije ostrogotskog kraljevstva. Od 6. vijeka do 751. godine, Forlì je bio dio bizantskog Ravenskog egzarhata. U to vrijeme grad je višekratno padao u ruke Langobarda (665, 728. i 742). Na kraju je 757. postao dio Papinske Države, kao dio donacije Pipina Malog. Od 9. vijeka Forlijom vladaju lokalni biskupi, tako da se vremenom razvio u slobodnu gradsku komunu, tipičnu za Italiju toga vremena. Komuna Forli postala je republika 889. kada su gradom vladali gibelini. Forli se 1241. priklonio svetorimskom caru Fridriku II u borbi protiv pape Grgura IX. Oni su mu pomogli da zauzne susjednu rivalsku Faenzu i za zahvalu dobili su pravo da stave na gradski grb hohenstaufenofskog carskog orla.
Nakon pada Hohenstaufena 1257. godine, vlast u Forliju preuzeo je bivši carski namjesnik Guido da Montefeltro koji je u Forlì primio sve gibelinske izbjeglice, budući da je ostao posljednje gibelinsko uporište u Italiji u 13. vijeku. Montefeltro je postao poznat kao tzv. vođa naroda (capitano del popolo) i uspio voditi više uspješnih bitaka protiv udruženih gvelsko-papinskih snaga, uključujući bitku kod Ponte di San Procula 15. juna 1275. i bitku kod Civitella di Romagne 14. novembra 1276. i u maju 1282. godine. Slijedeće godine gvelsko-papinske snage opkolile su Forli i gradski senat bio je prisiljen prihvatiti papin ultimatum te protjerati Guida da Montefeltra. Vlast su ipak radije prepustili lokalnom kondotjeru Simoneu Mestaguerru nego izravnom papinom namjesniku. Od tad su pape formalno vladale Forlijem, uz pomoć lokalnih kondotjera i namjesnika.
Novi vijek
Za vrijeme renesanse Forlijem je zavladala porodica Ordelaffi koji su se uspjeli odhrvati ambicijama papa da ponovno zavladaju gradom. Najpoznatiji Ordelaffi bio je Pino III Ordelaffi, vladavši Forlijem između 1466 i 1480. godine. Pino je bio nemilosrdni vladar koji je izgradio nove gradske zidine, puno građevina i bio pokrovitelj umjetnosti. Umro je sa 40 godina (sumnjalo se da je otrovan). U tom trenutku su Ordelaffi bili međusobno sukobljeni, tako da su sve više slabili. Na kraju je papa Siksto IV ponovno zavladao Forlijem i dao ga svom nećaku Gerolamu Riariju na upravljanje.
Forlì su 1488. zauzeli milanski Viscontiji i vladali njime sve do 1499. kada je vladar postao Cesare Borgia, sin pape Aleksandra VI. Nakon njegove smrti 1507. Forli je ponovno pao pod papinsku vlast i ostao pod njom sve do modernih vremena, osim jednog kraćeg razdoblja između 1503. i 1504. kada su gradom ponovno zavladali Ordelaffiji. U junu 1796. godine, za vrijeme Francuske revolucije, jakobinske snage zauzele su Forli i sam Napoleon došao je u grad 4. februara 1797. regrutirati ljude za svoju talijansku armiju. Od 1860. Forli je dio novoosnovane Kraljevine Italije.
Moderno doba
Prvih godina nakon Prvog svjetskog rata 1920, u Forliju je svoju političku karijeru započeo Benito Mussolini koji je kasnije postao diktator Italije.
Zastava Mayottea
thumb|250px|right|Neslužbena zastava Mayottea
NGC 6486
NGC 6486 je eliptična galaksija u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Zastava Mayottea
Francuski prekomorski departman Mayotte (poznat i pod imenom Mahoré) nema svoju službenu zastavu, te koristi zastavu Francuske.
Forli
Gradske znamenitosti
mini|desno|275px|Corso Mazzini u centru Forlija mini|desno|275px|Piazza Saffi danju Forlì je atraktivan talijanski grad, prepun historijskih građevina, ali je malo znan i slabo posjećen jer se nalazi u blizini puno poznatijih i razvikanijih gradova koje turisti radije posjećuju (Ravenna, Rimini, Bologna, Ferrara). U samom srcu grada nalazi se Piazza Saffi sa spomenikom Aureliu Saffiju, političaru iz vremena pokreta za ujedinjenje Italije (Risorgimento). Na Piazza Saffiji nalazi se i najpoznatiji sakralni objekt Forlija romanički samostan San Mercuriale (San Mercuriale je bio biskup Forlija u 5. vijeku), izgrađen od 1178 do 1180. godine. U samostanskoj crkvi nalazi se grobnica Barbare Manfredi, rad renesansnog kipara Francesca di Simone Ferruccija (1437–1493). Drugi značajni vjerski objekt je dominikanski samostan San Giacomo Apostolo dei Domenicani iz 13. vijeka na južnoj periferiji grada. Od svjetovnih građevina znane su Palazzo Hercolani, gotička Palazzo del Podestà iz 1460. i historicistička Palazzo delle Poste iz 19. vijeka na Piazza Saffiji.
NGC 6486
Deklinacija objekta je + 29° 49' 7" a rektascenzija 17h 52m 35,2s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6486 iznosi 14,3 a fotografska magnituda 15,3. NGC 6486 je još poznat i pod oznakama MCG 5-42-6, CGCG 171-12, NPM1G +29.0417, PGC 61033.
Zastava Mayottea
Lokalna neslužbena zastava sastoji se od bijelog polja, sa grbom Mayottea, a iznad je crvenim slovima napisano "MAYOTTE".
Forli
Privreda
Forlì je sjedište bogatog poljoprivrednog kraja s dobro razvijenom metalnom (kućanski aparati) i tekstilnom industrijom (svila, viskoza, odjeća).
I Casotti
I Casotti ima više značenja:
Zastava Južnog Sudana
thumb|right|300px|Zastava Južnog Sudana
Trnovo (Šekovići)
Trnovo je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Šekovići koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 390 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u istočnoj Bosni.
Millersburg, Kentucky
Milerzburg je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 792, što je 50 (-5,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tadahiro Akiba
Tadahiro Akiba (13. oktobar 1975.) je japanski nogometaš. Nastupao je na Olimpijada 1996.
Fratta Polesine
Fratta Polesine je sjevernotalijanski grad i općina od 2615 stanovnika u provinciji Rovigu u Venetu.
Geografija
Fratta Polesine leži udaljena 10-ak km zapadno od centra Roviga, u ravničarskoj močvarnoj Polesini. Sve donedavno bila je selo, a danas je gradić poznat kao rodno mjesto socijalista Giacoma Matteottia (1885–1924). čija je rodna kuća danas muzej. Poznata je i po Palladijevoj vili Badoer koja je 1996. uvrštena na UNESCO-vu listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao jedan od objekata lokaliteta pod nazivom historijski centar Vicenze i Palladijeve vile.
Propiverin
Propiverin je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 367,481 Da.
Roșia, Alunu
Roșia je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Alunu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 720 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 305 m.
Santa Elena, Tonalá
Santa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Attala County, Mississippi
je okrug u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 19.564, što je 97 (-0,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Wojciech Jaruzelski
Jaruzelski, koji se rodio u aristokratskoj obitelji, odrastao je na obiteljskom imanju blizu mjesta Bialystok. Kasnije je pohađao katolički internat. Nakon što je potpisan pakt Ribbentrop-Molotov, s obitelji je pobjegao u Litvu gdje mu je umro otac. U Drugom svjetskom ratu sudjelovao je u zauzimanju Berlina.
U poljskoj je vojsci bio od 1945. do 1991., tj. tijekom cijelog Hladnog rata. Godine 1972. susreo se s kubanskim vođom Fidelom Castrom.
Jaruzelski je 2005. primio komemoracijski orden od Vladimira Putina povodom 60. obljetnice pobjede nad Trećim Reichom, što je kritizirao češki predsjednik Václav Klaus zbog uloge Jaruzelskog u invaziji poljske vojske u okviru tadašnjeg Varšavskog pakta na Čehoslovačku 1968. godine. Jaruzelski se potom ispričao češkom narodu.
Fallen (film)
Fallen je američki horor film snimljen 1998. u režiji Gregoryja Hoblita. Protagonist je policijski detektiv (Denzel Washington) koji istražuje ubistva prije nego što shvati da ih je počinio demon Azazel koji je u stanju preuzimati tuđa tijela.
U Hrvatskoj je distribuiran pod naslovom Pali anđeo, a u Srbiji pod naslovom Posrnuli.
Lazzacco, Udine
Lazzacco je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 295 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 196 m.
Località Bussi, Macerata
Località Bussi je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 478 m.
I Dossi
I Dossi ima više značenja:
The No Smoking Orchestra
Grupu je 1993. godine osnovao Nenad Janković koji je nakon preseljenja u Beograd iz Sarajeva odlučio oživjeti Zabranjeno pušenje, bend koji je 1980. godine osnovao s Davorom Sučićem, a koji je u to doba bio u mirovanju nakon 1990. godine. Grupa je u početku nastupala kao "Zabranjeno pušenje", ali je na kraju promijenila naziv u "Emir Kusturica & The No Smoking Orchestra" kada se 1998. godine pridružio poznati srpski režiser Emir Kusturica, koji je prethodno bio član Zabranjenog pušenja 1987. godine. Grupa je 1998. komponovala muziku za Kusturičin film Crna mačka, beli mačor, koja je osvojila Srebrnog lava na Venecijanskom filmskom festivalu iste godine.
El Tejamanil, Chilpancingo de los Bravo
El Tejamanil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Chilpancingo de los Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1955 m.
Zastava Melille
thumb|right|300px|Zastava Melille
Zastava Melille, španske enklave u Sjevernoj Africi je plave boje sa grbom Melille u sredini.
Iano
Iano ima više značenja:
Fallen
Izraz Fallen (na engleskom "pali" ili "posrnuli") može označavati:
NGC 6487
NGC 6487 je eliptična galaksija u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 29° 50' 19" a rektascenzija 17h 52m 41,7s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6487 iznosi 12,2 a fotografska magnituda 13,2. NGC 6487 je još poznat i pod oznakama UGC 11022, MCG 5-42-8, CGCG 171-14, PGC 61039.
Ilsfeld
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hajlbron Ilsfeld se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Hajlbron. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 230 metara. Površina opštine iznosi 26,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.440 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 318 stanovnika/km².
Chiaveretto, Arezzo
Chiaveretto je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 316 m.
Rancho San Jorge, Aquismón
Rancho San Jorge je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Aquismón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 175 m.
JAG (TV serija)
JAG (neslužbena skraćenica za Zbor glavnog sudije advokata, pravnu službu u rodovima američkih oružanih snaga, odnosno njene članove) je američka kriminalistička TV serija koja se originalno emitovala na od 23. septembra 1995. do 29. aprila 2005. godine. Sastoji se od 10 sezona, od kojih je prva bila emitovana od 23. septembra 1995. do 22. maja 1996. godine na kanalu NBC; serija je iste godine otkazana, ali ju je pokupio kanal CBS gde se dalje prikazivala prikazivanje od 3. januara 1997. do 29. aprila 2005. godine.
Opis
Protagonisti serije su kapetan bojnog broda Harmon Rab (David James Elliott) koji zajedno sa svojom partnerima iz kancelarije Vrhovnog advokata Ratne mornarice pri Ministarstvu mornarice u Vašingtonu vodi istrage, pruža pravne savete te zastupa kako optužbu tako i odbranu na suđenjima koji se vode po Jedinstvenom kodeksu vojne pravde, odnosno tiču američke mornarice i marinaca. Rabu su partnerice bile marinska potpukovnica Ketlin Pajk (Andrea Parker) u 1. i 2. epizodi 1. sezone, Meg Ostin (Tracey Needham) od 3. do 22. epizode 1. sezona i Sara MekKenzi (Catherine Bell) od 2. do 10. sezone. Njima su pomagali kapetan korvete Bad Roberts (Patrick Labyorteaux) od 2. do 10. sezone, kapetan fregate Ulisis Tarner (Scott Lawrence) u 10. sezoni i narednik Dženifer Kouts (Zoe McLellan) u 10. sezoni. Nadređeni im je bio kontraadmiral Albert Džetro Čedžvigen (John M. Jackson) od 2. do 9. sezone. Serija je nominalno po žanru bila sudska drama, ali su protagonisti tokom svog posla putovali na razne lokacije širom sveta, često i opasne, te se sukobljavali sa stranim špijunima i teroristima, tako da je serija žanrovski bila bliža akciji. 2003. se kao lik u dve epizode pojavio agent MZIS-a Leroj Džetro Gibs, koji će kasnije postati protagonistom još popularnije serije NCIS koja se i danas emituje.
Ogranci
Iz epizoda Ledena kraljica (1. deo) i Otapanje (2. deo) je nastala serija "NCIS".
Banja Lučica
Banja Lučica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Sokolac koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 169 stanovnika.
Iardino
Iardino ima više značenja:
Francisco I. Madero, Amatenango de la Frontera
Francisco I. Madero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Amatenango de la Frontera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 740 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1551 m.
Santa Olivia, Vivero, Tlajomulco de Zúñiga
Santa Olivia, Vivero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tlajomulco de Zúñiga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1605 m.
Il Borgo
Il Borgo ima više značenja:
Wyomissing Hills, Pennsylvania
Vajomising Hils je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Fosforibozilna ATP difosfataza
Fosforibozilna ATP difosfataza (, fosforibozil-ATP pirofosfataza, fosforiboziladenozin trifosfat pirofosfataza) je enzim sa sistematskim imenom 1-(5-fosforibozil)-ATP difosfohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Wyomissing Hills, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 2.568.
Fosforibozilna ATP difosfataza
Enzim iz Neurospora crassa takođe katalizuje reakcije enzima EC 1.1.1.23 (histidinolne dehidrogenaze) i EC 3.5.4.19 (fosforibozil-AMP ciklohidrolaze).
441
Godina 441. (CDXLI) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Teodozija i Festa (ili, rjeđe, godina 1194. Ab urbe condita). Oznaka 441. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Lei, Nuoro
Lei je naselje u Italiji u provinciji Nuoro, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 537 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 475 m.
Cheia, Moieciu
Cheia je naselje u Rumuniji u okrugu Brašov u opštini Moieciu.
Benton County, Mississippi
je okrug u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Livonia, Michigan
Livonija je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 96.942 stanovnika.
Cheia, Moieciu
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 530 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 835 m.
Benton County, Mississippi
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 8.729, što je 703 (8,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Livonia, Michigan
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 96.942 stanovnika, što je -3.603 (-3.6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Barnik
Barnik je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Sokolac koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 70 stanovnika.
Erotski film
Erotski film, filmski žanr koji se fokusira na sugestivne teme ili erotske i strastvene scene i subjekte, ponekad prikazujući scene golotinje i vođenja ljubavi, ali ne na veoma eksplicitan način kao u pornografskim filmovima.
Neki od predstavnika žanra su Devet i pol tjedana (1986.), Kobna privlačnost (1987.), Sirove strasti (1992.), Otrovna Ivy (1992.), Sliver (1993.), Boja noći (1994.) i Posljednje zavođenje (1994.).
Povijest
Jedna od najranijih erotskih filmskih scena prikazana je 1897. godine u filmu Après Le Bal francuskog filmskog pionira Georgesa Meliesa. Prvi seks simbol bila je glumica Theda Bara koja je glumila u nekoliko nijemih filmova Fox Films Corporationa, od kojih je prvi bio A Fool There Was (1915.).
Tijekom 30-ih godina 20. stoljeća najzapaženije glumice erotskog naboja bile su Jean Harlow i Marlene Dietrich, a tijekom 50-ih Marilyn Monroe. U 60-ima pojavila su se tri filmska naslova erotskog predznaka - Diplomac (1967.), Barbarella (1968.) s Jane Fondom i Candy (1968.).
Godine 1968. ukinut je tzv. Hays Code, a uvedene su nove oznake koje su etiketirale filmove s obzirom na njihov sadržaj te razinu nasilja i seksa prikazanog u filmu. Seksualna revolucija 70-ih godina donijela je novu živost u način prikazivanja seksa na filmskom platnu, koja je 1974. iznjedrila uspješan erotski film Emmanuelle sa Sylvijom Kristel u glavnoj ulozi. Film je ostvario međunarodni uspjeh, rezultirao s više nastavaka i potaknuo ostvarenja sličnih uradaka.
Od mainstream uradaka važan primjer erotskog filma je Posljednji tango u Parizu (1972.) s Marlonom Brandom i Mariom Schneider u glavnim ulogama.
Novi zamah žanru dogodio se tijekom 80-ih s filmom Devet i pol tjedana (1986.) u kojem su glavne uloge ostvarili Kim Basinger i Mickey Rourke, a trend se nastavio i početkom 90-ih s filmom Sirove strasti (1992.) s Michaelom Douglasom i Sharon Stone u glavnim ulogama.
Sadašnji trend
Današnji trendovi u zapadnoj kinematografiji išli su na štetu razvoja žanra erotskog filma. U mainstream filmovima češće su zastupljene čak i eksplicitnije seksa, a sam žanr je donekle nastavio život kroz žanr erotskog trilera.
Car Wu od Južnog Qija
Car Wu od Južnog Qija ((南)齊武帝) (440–493), osobno ime Xiao Ze (蕭賾), kurtoazno ime Xuanyuan (宣遠), nadimak Long'er (龍兒), bio je car Kine, drugi po redu iz dinastije Južni Qi. Bio je najstariji sin osnivača njenog osnivača Xiao Daochenga (car Gao). Još kao mladić se pod vladavinom prethodne dinastije Liu Song iskazao vojničkim umijećem, bilo u sukobima među zavađenim članovima dinastije, bilo u pokušajima njenih lojalista da spriječe njegovog oca da preuzme vlast i prijestolje. Nakon što mu je otac 479. formalno preuzeo carsku titulu, on je sam proglašen krunskim princom, ali je na sebe preuzeo veliki dio državnih poslova. Carem je postao 482. i njegova vladavina je bila obilježena nastojanjem da se izbjegavaju nepotrebni ratovi i poboljšaju ekonomske prilike u državi. Cara Wua su posebno zanimale nedosljednosti tadašnjeg pravnog sistema, i u tu je svrhu nastojao velikoj carskoj školi u današnjem Nankingu dodati posebni pravni odjel. Pokazao se kao prilično dosljedan vladar, odobrivši pogubljenje vlastitog sina Xiao Zixianga koji je u jesen 490. uhvaćen kako krijumčari oružje barbarskim plemenima. Car Wu je bio poznat i po kritici rastrošnosti svojih podanika, iako kineski historijski izvori navode da se sam nije ustručavao razbacivati novac. S obzirom da je 493. preminuo njegov sin i prijestonasljednik Zhangmao, krunskim princem je proglašen Zhangmaov sin i Wuov unuk Xiao Zhaoye. Iste godine je Wu umro i Xiao Zhaoye je naslijedio prijestolje.
Propizepin
Propizepin je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 296,367 Da.
Yoshika Matsubara
Yoshika Matsubara (19. august 1974.) je japanski nogometaš. Nastupao je na Olimpijada 1996.
NGC 6490
NGC 6490 je eliptična galaksija u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 18° 22' 35" a rektascenzija 17h 54m 30,4s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6490 iznosi 13,9 a fotografska magnituda 14,9. NGC 6490 je još poznat i pod oznakama UGC 11033, MCG 3-45-38, CGCG 112-68, CGCG 113-2, NPM1G +18.0526, PGC 61079.
Zastava Reuniona
thumb|right|300px|Predložena zastava Reuniona right|thumb|300px|Predložena zastava nacionalističkih pokreta na otoku La Reunion Reunion je francuska prekomorska teritorija, te koristi zastavu Francuske kao zvaničnu, ili zastavu regije na kojoj piše "Region Reunion". Takođe postoji i predložena zastava za Reunion koja predstavlja vulkan Fournaise iz kojeg izlaze zrake sunca.
Pali anđeo
250px|desno|mini|Pad anđela, ilustracija Gustava Doré u djelu [[John Milton|Johna Miltona "Izgubljeni raj", 1866.]] Pali anđeo je, prema judeo-kršćanskom vjerovanju, anđeo koji je protjeran s nebesa. Ta kazna je posljedica neposlušnosti i pobune dijela anđela protiv Boga. Najpoznatiji pali anđeo je Sotona.
Knjiga proroka Henoka
Prema apokrifnoj Knjizi proroka Henoka, grupa od dvije stotine anđela, zvanih Posmatračima, sišla je s nebesa na Zemlju kako bi se oženili ljudskim ženama i dobili s njma djecu. Imena njihovih poglavara su Samjaza, njihov vođa, Urakabarameel, Akibeel, Tamiel, Ramuel, Danel, Azkeel, Saraknjal, Asael, Armers, Batraal, Anane, Zavebe, Samsaveel, Ertael, Turel, Jomjael i Arazjal (Hen 7,1-9).
Svaki od anđela uze ženu i počne ih podučavati vradžbinama, zazivima i uporabi ljekovitog bilja. Žene su rodile divove, potomke anđela. Tada je, prema opisu u knjizi, Bog odlučio kazniti anđele koji su sišli na Zemlju, zbog miješanja s ženama te pošalje arkanđele Gabriela i Mihovila da unište njihove potomke te uhvate i bace ispod zemlje neposlušne anđele, gdje će ostati zatvoreni sve do Sudnjeg dana (Hen 10,13-16).
Novi zavjet
Najizravniji spomen na pale anđele u Novom zavjetu, nalazimo u dvije apostolske poslanice. Tako u Drugoj Petrovoj poslanici (2 Pt 2,4) stoji:
U Judinoj poslanici (Jd 1,6) također se spominje pobuna anđela i njihov pad:
Postoje i drugi odlomci u Novom zavjetu koji neizravno spominju pad anđela, poput Evanđelja po Luki (Lk 10,18), gdje se spominje pad Sotone s neba kao munja i Evanđelja po Mateju (Mt 25,41) gdje piše o vječnom ognju pripravljenom đavlu i njegovim anđelima.
Grijeh anđela
Kršćanski demonolog Egon von Petersdorff (1892.-1963.) u svom djelu "Demoni, vještice, spiritisti" (Daemonen, Hexen, Spiritisten, 1960.) pojašnjava prirodu zla i tzv. pragrijeh koji su počinili anđeli kada su ustali protiv Boga. O odnosu između Boga, počinitelja grijeha i samog grijeha, kazuje dogma donesena na Lateranskom koncilu 1215. godine :
U procesu tzv. prokušavanje anđela podbacio je jedan dio anđela na čelu s Luciferom koji je želio postati sličan Bogu. Zbog toga su on i anđeli koji su stali uz njega izgubili Božju milost bez mogućnosti otkupljenja.
Zastava Somalilanda
thumb|right|300px|Zastava Somalilanda Zastava Somalilanda, bivšeg britanskog dijela Somalije, predstavljena je 1996. Zastava sadrži panarapske boje (bijelu, zelenu i crvenu). Na zelenom polju se nalazi Šehadet ispisan bijelim slovima, a na bijelom polju se nalazi crna zvijezda.
Glavni ministar Fidžija
Glavni ministar Fidžija (engleski: Chief Minister of Fiji) bio je šef kabineta kolonijalnog Fidžija u periodu od 20. rujna 1967. do 10. listopada 1970. godine. Funkcija glavnog ministra bila je preteća funkcije premijera uspostavljene po sticanju nezavisnosti 1970. godine, a utemeljena je 1967. godine u jeku reformskih zahvata britanskih kolonijalnih vlasti, čiji je cilj bila izgradnja modernih političkih institucija koje su Fidži trebale pripremiti za nezavisnost.
Glavnog ministra imenovao je guverner Fidžija, a da bi zadržao svoju poziciju morao je uživati podršku Zakonodavnog vijeća. Prvi glavni ministar postao je ratu Kamisese Mara, čija je Stranka saveza imala većinu u Zakonodavnom vijeću; Mara je na toj funkciji ostao sve do ukidanja kolonijalne uprave, kada je funkcija glavnog ministra zamijenjena onom premijera, te je nastavio obnašati novu dužnost sve do 1987. godine.
Il Casale
Il Casale ima više značenja:
Ghārib Dāhīyah, Hajjah
Ghārib Dāhīyah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 442 m.
San Sossio Baronia, Avellino
San Sossio Baronia je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 938 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 638 m.
Las Ilusiones, Tonalá
Las Ilusiones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Las Saibas, Nocupétaro
Las Saibas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Nocupétaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 967 m.
Las Ilusiones, Tonalá
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
He Got Game
He Got Game je američki igrani film snimljen 1998. u režiji Spike Leeja. Po žanru je sportska drama, a protagonist je robijaš (Denzel Washington), osuđen na dugogodišnji zatvor zbog nehotičnog ubistva supruge, a radnja prati tjedan dana u kome je privremeno pušten na slobodu kako bi svog sina - izuzetno nadarenog košarkaša (Ray Allen) - nagovorio da se upiše na državni univerzitet i igra za tamošnji tim te zauzvrat dobio pomilovanje od državnog guvernera.
U Hrvatskoj je film prvotno distribuiran pod naslovom Pobjednik, a kasnije pod naslovom Dobio je igru (istim kao i u Srbiji).
El Cortijo, Aldama
El Cortijo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Aldama.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 137 m.
Zastava Svete Helene
thumb|250px|right|[[Datoteka:FIAV 110010.svg|23px Zastava je u omjeru 1:2]] Zastava Svete Helene usvojena je 4. oktobra 1984.
Sveta Helena je jedna od britanskih kolonija. Zastava je plave pozadine i zasnovana je na zastavi Ujedinjenog Kraljevstva koja nalazi se u gornjoj-lijevoj četvrtini zastave. U sredini desnog dijela zastave nalazi se Grb Svete Helene.
El Palmar, San Martín Peras
El Palmar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Martín Peras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1589 m.
Glicerol-3-fosfat dehidrogenaza (NAD+)
Glicerol-3-fosfat dehidrogenaza (NAD+) (, glicerol-3-fosfatna dehidrogenaza (NAD + ), alfa-glicerol fosfat dehidrogenaza (NAD+), alfa-glicerofosfat dehidrogenaza (NAD+), glicerol 1-fosfat dehidrogenaza, glicerol fosfat dehidrogenaza (NAD+), glicerofosfat dehidrogenaza (NAD+), hidroglicerofosfat dehidrogenaza, L-alfa-glicerol fosfat dehidrogenaza, L-alfa-glicerofosfat dehidrogenaza, L-glicerol fosfat dehidrogenaza, L-glicerofosfat dehidrogenaza, NAD+-alfa-glicerofosfat dehidrogenaza, NAD+-zavisna glicerol fosfat dehidrogenaza, NAD+-zavisna glicerol-3-fosfat dehidrogenaza, NAD+-L-glicerol-3-fosfat dehidrogenaza, NAD+-vezani glicerol 3-fosfat dehidrogenaza, NADH-dihidroksiaceton fosfat reduktaza, L-glicerol-3-fosfat dehidrogenaza) je enzim sa sistematskim imenom sn-glicerol-3-fosfat:NAD+ 2-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe deluje na propan-1,2-diol fosfat and gliceron sulfat (mada sa znatno manjim afinitetom).
Hisashi Tsuchida
Hisashi Tsuchida (1. februar 1967.) je japanski nogometaš. Nastupao je na AFC Azijski kup 1988..
Žene u antičkom Rimu
thumb|[[Vibija Sabina (oko 136. g. n. e.), obrazovana žena koja je proputovala svetom, bila je kći Salonine Matidije, nećakinje cara Trajana, i supruga njegovog naslednika, cara Hadrijana; za razliku od nekih drugih carica, ona se malo mešala u dvorsku politiku i u privatnom je životu sačuvala nezavisnost: nije imala dece i emocionalno je zadovoljstvo tražila u vanbračnim aferama.]] Žene u antičkom Rimu, koje su bile rođene slobodne, smatrane su građankama (cives), ali nisu mogle glasati i obavljati političke funkcije. Zbog njihove ograničene uloge u javnom životu rimski historičari žene spominju ređe nego muškarce. Međutim, premda rimske žene nisu imale neposrednu političku moć, one koje su poticale iz bogatih ili moćnih porodica mogle su vršiti uticaj putem privatnih pregovora. Među Rimljankama koje su nesumnjivo ostavile traga u historiji nalaze se polulegendarne Lukrecija i Klaudija Kvinta, čiji su doživljaji poprimili mitski značaj; snažne žene iz doba republike kakve su bile Kornelija, majka braće Grakha, i Fulvija, koja je zapovedala vojskom i izdavala novac sa svojim likom; žene iz julijevsko-klaudijevske dinastije, pre svih Livija, koja je doprinela osnivanju carskih običaja (mores); te carica Helena, koja je značajno doprinela širenju hrišćanstva.
Kao i u slučaju muškaraca, žene koje pripadaju eliti i njihova politički važna dela nadmašuju u historijskom pamćenju one nižeg društvenog statusa. Na natpisima i epitafima iz svih delova Rimskog carstva nalaze se imena mnogih žena, ali retko kad pružaju neke dodatne informacije o njima. Neki živi opisi svakodnevnog života sačuvani su u rimskim književnim delima, naročito u komediji, satiri i poeziji, kao što su Katulove i Ovidijeve pesme, koje često daju uvid u sliku žena u rimskim trpezarijama i budoarima, na sportskim i pozorišnim događajima, u kupovini, prilikom šminkanja, u bavljenju magijom ili u brizi oko trudnoće ― no sve su te slike date očima muškaraca. U Ciceronovim se pismima, na primer, vidi kako je ovaj veliki čovek u neformalnim prilikama saobraćao sa svojom suprugom, Terencijom, i sa svojom kćerkom, Tulijom, kao što njegovi govori prekorno ukazuju na raznovrsne načine na koje su rimske žene mogle uživati seksualnu nezavisnost i društveno slobodan život.
Jedini važan javni položaj koji je bio rezervisan isključivo za žene bio je u sferi religije: sveštenički položaj Vestalke. Oslobođene obaveze da se udaju ili da imaju decu, Vestalke su se posvećivale ritualima koji su se držali nužnim za sigurnost i opstanak rimske države, a koje nisu mogli obavljati sveštenički kolegiji sastavljeni od muškaraca.
Detinjstvo i obrazovanje
thumb|left|Rimske devojčice u igri Rimska deca igrala su se različitim igrama, a njihove su igračke poznate zahvaljujući arheološkim nalazima i književnim izvorima. U rimskoj umetnosti devojčice su često prikazane kako se igraju istim igračkama kao i dečaci, kao što su lopte, obruči i zglavci. U nekim dečjim grobovima pronađene su lutke, uglavnom 15–16 cm visoke (oko polovine barbike), imaju zglobne udove i napravljene su od drveta, terakote ili od kostiju i slonovale. Kad bi postale punoletne, devojčice su svoje lutke posvećivale Dijani, boginji koja je bila najviše povezana s devojaštvom, ili Veneri, kad su se pripremale za brak.
thumb|upright|Bronzana statueta iz 1. veka koja predstavlja devojčicu koja čita. Neke, možda i mnoge devojčice pohađale su javnu osnovnu školu. Ovidije i Marcijal nagoveštavaju da su dečaci i devojčice bili školovani zajedno ili na sčičan način, a Tit Livije uzima zdravo za gotovo da će centurionova kći ići u školu. Deca iz viših društvenih slojeva učila su i grčki i latinski već od ranog detinjstva. I dečaci i devojčice učili su se ispravnom društvenom ponašanju tako što su pohađali večernje gozbe i druge događaje. I jedni i drugi učestvovali su na religijskim svetkovinama, pevali su službene pesme u horovima, na primer prilikom Sekularnih igara 17. godine pne.
Žene iz viših društvenih slojeva bile su, kako se čini, dobro obrazovane, neke i izuzetno, i rimski historičari ponekad hvale njihovu učenost i kulturu. Kornelija Metela, mlada supruga Pompeja Velikog, bila je poznata po svojoj muzikalnosti i poznavanju geometrije, književnosti i filozofije. Ovako svestrana učenost ukazuje na neko formalno obrazovanje. Ali, budući da u javnom životu žene nisu imale nikakvih zvaničnih uloga, životi dečaka i devojčica počeli bi se drastično razlikovati nakon sticanja punoletstva, a spomenici ženama mnogo češće odaju priznanje njihovim kvalitetima u vođenju domaćinstva nego njihovim intelektualnim postignućima. Veštine potrebne rimskoj matroni za vođenje domaćinstva zahtevale su obuku, i majke su verovatno svoje znanje prenosile kćerkama na način koji je bio prikladan njihovom društvenom položaju, imajući u vidu značaj koji se u rimskom društvu pripisivao tradiciji, tj. "običaju predaka" (mos maiorum).
Žena kao kći
I kćerke i sinovi bili su potčinjeni vlasti oca porodice (patria potestas), odnosno vlasti koju je uživao njihov otac kao starešina domaćinstva (familia). Rimsko se domaćinstvo smatralo kolektivom (corpus = "telo") nad kojim je otac pororoce (pater familias) imao nadmoć (dominium). Robovi, koji nisu nikakvih zakonskih prava, smatrani su imovinom koja je deo domaćinstva. Početkom carskog razdoblja pravni položaj kćerki gotovo se nije ni razlikovao od položaja sinova. Ako bi otac umro bez oporuke (intestatus), njegova je kćerka uživala isto pravo u raspodeli ostavštine kao i sin, iako se u 2. veku pne. pokušalo ograničiti to pravo. Čak i nezavisno od pravnog statusa, čini se da su kćerke u rimskoj porodici bile jednako cenjene i uvažavane kao i sinovi, premda su sinovi bili ti od kojih se očekivalo da doprinesu ugledu porodice prateći oca u državnim prilikama.
thumb|upright|left|Bista rimske devojčice, početak 3. veka n. e. Otac porodice imao je pravo i dužnost pronaći muža svojoj kćerki, pa su brakovi uglavnom bili dogovoreni. U teoriji, dečak i devojčica morali su imati dovoljno godina života da bi dali saglasnost za brak, ali za devojčice starosna granica za stupanje u brak bila je 12, a za dečake 14 godina, iako se čini da su dečaci najčešće stupali u brak kasnije, u proseku u dobi od 19 godina. U višim društvenim slojevima za granicu između detinjstva i adolescencije uzimala se 14. godina života, ali zaruke su se mogle sklopiti i ranije, dok su deca još bila premlada za sklapanje braka, a devojke iz plemićkih porodica u načelu su se udavale mlađe nego devojčice iz nižih slojeva. Većina devojaka udavala se u kasnim tinejdžerskim i ranim dvadesetim godina. Od devojke iz aristokratske porodice očekivalo se da pre udaje bude devica, na šta bi ukazivala i njena mladost. Kćerka je imala pravo odbiti brak koji su joj ugovorili roditelji jedino ako dokaže da je predloženi mladoženja nedostojnog karaktera.
Od kćerke se očekivalo da poštuje oca i ostane mu odana, čak i ako je to značilo sukob s muževljevim mišljenjem. No, to "poštovanje" nije uvek bilo apsolutno. Nakon što je ugovorio prva dva braka za svoju kćerku, Ciceron se ― ispravno, kako će se ispostaviti ― usprotivio njenom vlastitom izboru nepouzdanog Dolabele za trećeg muža, ali nije mogao ništa učiniti da bi sprečio taj brak.
Žena i pravo
Premda su prava i položaj žena u najstarijem razdoblju rimske historije bili ograničeni u odnosu na njihova prava u doba pozne republike (146‒30. pne.) i carstva, RImljanke su već u 5. veku pne. mogle posedovati zemljište, pisati vlastite oporuke i pojavljivati se na sudu. Historičar Valerije Maksim jedan odeljak svog spisa O znamenitim rečima i delima posvećuje ženama koje su na sudu zastupale sebe ili druge osobe. Te su se žene pokazale kao vešte u držanju govora u sudnici, iako je govorništvo smatrano jednom od glavnih delatnosti ambicioznih muškaraca u rimskoj državi. Jedna od tih žena, Mezija Sentina, nosi ime koje je određuje kao stanovnicu grada Sentina, a ne, kako bi to zahtevali običaji, ime koje je određuje u odnosu na nekog muškarca, bilo oca bilo muža. Ova se Mezija pojavila na sudu i sama iznela svoju odbranu i nakon dosta kratkog suđenja gotovo je jednoglasno oslobođena optužbe zahvaljujući snažnom i delotvornom govoru koji je održala. Međutim, kako su se sve te karakteristike smatrale karakterističnim za muškarce, Valerije Maksim verovao je da se ispod njenog ženstvenog izgleda krio "muški duh" te je ona otada bila poznata kao "Androgina" (Androgyne).
Sposobnost Mezije Sentine da svoj slučaj predstavi "pažljivo i snažno" (diligenter et fortiter) implicira da su žene, iako se nisu redovno pojavljivale na javnom sudu, ipak imale iskustvo u privatnim deklamacijama i na porodičnom sudu. Afranija, supruga jednog senatora u vreme Sule, tako se često pojavljivala pred pretorom, koji je predesavao suđenjima, premda je imala advokate koji su je mogli zastupati, da je bila optužena za zlonamerne tužbe (calumnia). Nakon toga donet je edikt koji je zabranjivao ženama da pokreću parnice u tuđe ime, s obrazloženjem da to škodi njihovoj "čednosti" (pudicitia). Primećeno je da, iako su žene često prekorevane zbog navodnog slaboumlja i nepoznavanja prava, pa im je zato bila potrebna zaštita advokata, u stvarnosti su preduzimane mere kako bi se njihov uticaj i efikasnost ograničili. I pored ovog specifičnog ograničenja, postoje brojni primeri žena koje su preduzimale mudre korake u pravnim stvarima tokom pozne republike i principata, uključujući i one koje su iza scene davale naloge svom advokatu.
Emancipovana žena postajala je zakonski samostalna (sui iuris) te je mogla posedovati imovinu i njome raspolagati po svojoj volji. Ako bi otac porodice umro bez oporuke, zakon je nalagao da se imetak ravnopravno podeli među njegovom decom, bez obzira na uzrast i pol. Oporuka koja je predviđala drugačije uslove ili je emancipovala nekog člana porodice bez odgovarajuće pravne procedura mogla se osporiti. Od vremena pozne republike žena koja je nasleđivala jednak deo imovine kao i njena braća postajala bi nezavisna od agnatske kontrole.
Kao i u slučaju maloletnika, emancipovana žena imala je pravnog staratelja (tutor) koji joj je bio dodeljen. Međutim, ona je zadržavala svoju poslovnu sposobnost i jedina starateljeva uloga bila je zapravo davanje formalne saglasnosti na njene postupke. Staratelj se nije mešao u njen privatan život i žena koja je bila sui iuris mogla se udati za koga je želela. Žena je imala i određene zakonske mogućnosti da zameni staratelja koji joj nije bio po volji. U doba cara Avgusta žena koja je stekla tzv. ius liberorum, tj. pravni status koji joj je omogućavala činjenica da je rodila troje dece, bila je oslobođena obaveze da ima staratelja, a car Klaudije zabranio je agnatsko starateljstvo. Uloga starateljstva kao pravnog instituta postepeno je slabila, da bi u 2. veku nove ere čuveni pravnik Gaj rekao da ne vidi nikakvog razloga za takav institut. Hristijanizacija carstva, koja je započela s preobraćenjem cara Konstantina početkom 4. veka, naposletku je donela značajne promene u pravnom položaju žena.
Bračno pravo
Tokom klasičnog doba rimskog prava nikakva ceremonija nije bila nužna za sklapanje braka, već samo uzajamna volja i dogovor o zajedničkom životu. Bračne ceremonije, ugovori i druge formalnosti služili su samo kao dokaz da se dvoje ljudi doista venčalo. U doba starijeg ili arhajskog rimskog prava bilo je tri vrste braka: confarreatio, koji je sklapao uz simbolično deljenje hleba (panis farreus); coemptio, koji se zasnivao na nekoj vrsti uzajamnog ugovora među supružnicima; te usus, koji je samo ozakonjivao postojeće stanje, odnosno postojeći suživot dvoje ljudi. Brak koji su sklapali patriciji uvek je bio confarreatio, dok su plebejci birali jedan od druga dva tipa. U braku per usum, ako je žena izbivala iz kuće tri dana i tri noći za redom, nije potpadala pod zakonsku vlast supruga.
Oblik braka poznat kao manus bio je uobičajen u doba rane republike (458–274. pne.), ali se nakon toga proredio. U ovoj staroj vrsti braka nevesta je prelazila u ruke (manus) svog supruga, odnosno, prelazila je iz vlasti (potestas) svog oca u muževljevu vlast. Njen miraz i nasledna prava takođe su prelazila u muževljevu porodicu, i svaka imovina koju bi stekla nakon sklapanja braka pripadala je njenom suprugu. Muž je mogao tražiti razvod na temelju ženine preljube, a zabeleženo je i nekoliko slučajeva razvoda usled ženine neplodnosti. Kao brak, manus je predstavljao odnos neravnopravnih; on je značio da ženini naslednici, ako ona umre bez oporuke, neće biti njena braća i sestre, već njena deca, i to ne zato što je ona njihova majka, nego zato što je zakonski njen položak bio isti kao i položaj koji je zauzimala kćerka njenog muža. Manus je, kao brak, značio da se od žene očekuje da se pokorava svom suprugu u gotovo svim aspektima života.
Ova vrsta braka gotovo se prestala praktikovati do 2. veka pne., kad su se uslovi sklapanja braka drastično promenili tako da se favorizovala veća samostalnost žena. Takozvani "slobodni" brak nije imao nikakvih posledica na lični status supružnikâ. Slobodni brak obično je sklapalo dvoje rimskih građana ili, pak, građanin i osoba s latinskim građanskim pravima, a u kasnijem razdoblju carstva, uz zvaničnu dozvolu, taj su brak mogli sklopiti i vojnici koji su imali građanska prava sa ženama koje nisu bile građanke. U slobodnom braku žena je svom suprugu donosila miraz; ako bi brak bio razvrgnut bez optužbe za preljubu, muž je morao vratiti veći deo miraza. Zakon je pravio tako jasnu razliku između imovine dvoje supružnika, da ni darovi koje su njih dvoje međusobno razmenjivali nisu bili priznati za poklone: ako su se supružnici razveli ili rastavili, darovatelj je mogao tražiti da mu se njegov dar vrati.
Razvod
Razvod je bio zakonski, ali prilično neformalni postupak, koji se uglavnom sastojao u tome da supruga napusti svog muža i uzme natrag svoj miraz. Prema Valeriju Maksimu, razvoda je bilo već 604. pne. ili još ranije, a i Zakoni dvanaest tablica predvižaju mogućnost razvoda. Razvod je bio društveno prihvatljiv ako je izvršen u skladu s tradicijom (mos maiorum). Do Ciceronovog i Cezarovog doba razvod je već bio uobičajena pojava uz koju se nije vezivao nikakav osećaj "srama" i koji je pre bio predmet trača nego javne sramote. Valerije Maksim kaže da je Lucije Anije bio kritikovan zato što se razveo od svoje supruge, a da se nije posavetovao s prijateljima; odnosno, preduzeo je nešto za svoju dobrobit bez razmatranja posledica koje taj čin može imati na njegovu mrežu kontakata (amicitia i clientela). Stoga su ga cenzori 307. pne. izbacili iz senata zbog moralne iskvarenosti.
Međutim, drugi izvori tvrde da je do prvog razvoda došlo tek 230. pne., kada se ― kako beleži Dionisije Halikarnašanin ―"Spurije Karvilije, ugledan čovek, prvi razveo od svoje supruge", i to zato što je počinila preljubu. Verovatno se radilo o Spuriju Karviliju Maksimu Rugi, koji je bio konzul 234. i 228. pne. Međutim, podaci koje donose antički izvori dosta su zbrkani.