cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zminec
Zminec je naselje u slovenskoj Općini Škofji Loki. Zminec se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
John William Maxwell Aitken
Sir John William Maxwell "Max" Aitken, 2nd Baronet, DSO, DFC (15. februar 1910 – 30. april 1985), ranije  2nd Baron Beaverbrook, bio je britanski poslovni čovjek, izdavač i konzervativni političar. Rodio se kao sin znamenitog izdavača lorda Beaverbooka, od koga je na kraju naslijedio njegov poslovni imperij, kao i plemićku titulu. Za vrijeme Drugog svjetskog rata je služio kao lovački pilot u RAF-u te oborio nekoliko njemačkih aviona, stekavši status zrakoplovnog asa.
Zminec
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 391 stanovnika.
3. 8.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
La Cuchilla, Tepetzintla
La Cuchilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tepetzintla.
Souvenir d'Italie
Souvenir d'Italie je italijansko-britanska filmska komedija snimljena 1957. godine u režiji Antonija Pietrangelija. Protagonistice, koje glume Isabelle Corey, June Lavreick i Ingeborg Schöner su tri mlade turistice - Francuskinja, Britanka i Njemica - koje autostopom putuju Italiju i doživljavaju razne zgode sa lokalnim zavodnicima.
La Cuchilla, Tepetzintla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 256 m.
3. 8.
3. kolovoz/august/avgust (3. 8.) 215. dan u godini po gregorijanskom kalendaru (216. u prestupnoj godini) Do kraja godine ima još 150 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Praznici i dani sećanja
.
Vanjske veze
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Imunski sistem
Imunski (imunološki) sistem je odbrambeni sistem organizma koji ga štiti od napada stranih mikroorganizama (virusa, bakterija, gljivica i parazita), njihovih hemijskih supstanci (toksina), kao i sopstvenih izmenjenih (npr. tumorskih) i istrošenih ćelija. Imunski sistem se sastoji od mnoštva bioloških struktura i procesa unutar jednog organizma koje štite od bolesti. Da bi korektno funkcionisao, imunski sistem mora da detektuje širok spektar agensa, poznatih kao patogeni, od virusa do parazitskih crva, i da ih razlikuje od sopstvenog zdravog tkiva organizma.
Kod mnogih vrsta, imunski sistem se može podeliti u dve komponente: nespecifični, urođeni i specifični, stečeni imunitet. Nespecifični imunitet čini prvu liniju odbrane organizma, postoji pre kontakta sa uzročnicima bolesti i reaguje na isti način prema svakom štetnom agensu. Specifični imunitet se razvija u kontaktu sa uzročnicima bolesti, ne postoji pre prvog kontakta i potrebni su dani, nedelje, meseci da bi se razvio. Ova dva dela imuniteta ne deluju razdvojeno jean od drugog, već se međusobno dopunjavaju. Nespecifični imunitet određuje vrstu specifičnog imunološkog odgovora, dok specifični imnitet dalje usmerava i pojačava nespecifični. Patogeni mogu da brzo evoluiraju i da se adaptiraju, i stoga da izbegnu detekciju i neutralizaciju imunskim sistemom; međutim, višestruki odbrambeni mehanizmi su takođe evoluirali da prepoznaju patogene. Čak i jednostavni jednoćelijski organizmi kao što su bakterije poseduju rudimentarni imunski sistem, u obliku enzima koji ih zaštićuju od bakteriofagnih infekcija. Drugi bazični imunski mehanizmi su evoluirali kod drevnih eukariota i zadržali su se kod njihovih modernih potomaka, kao što su biljke i insekti. Ti mehanizmi obuhvataju fagocitozu, antimikrobne peptide zvane defensini, i komplementni sistem. Čeljustousti kičmenjaci, uključujući ljude, imaju još sofisticiranije odbrambene mehanizme, uključujući sposobnost da se adaptiraju tokom vremena tako da efektivnije prepoznaju specifične patogene. Adaptivna (ili stečena) imunost kreira imunsku memoriju nakon inicijalnog responsa na specifični patogen, dovodeći do pojačanog responsa pri kasnijim susretima sa istim patogenom. Ovaj proces stečene imunosti je osnova vakcinacije.
Čadovlje (Kranj, Slovenija)
Čadovlje je naselje u slovenskoj Općini Kranju. Čadovlje se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Imunski sistem
Bolesti imunskog sistema mogu da rezultiraju u autoimunskim bolestima, inflamatornim oboljenjima i kancerima. Do imunodeficijencije dolazi kad je imunski sistem manje aktivan nego što je normalno. To dovodi do ponavljajućih i po život opasnih infekcija. Kod ljudi, imunodeficijencija može da bude bilo rezultat genetičke bolesti kao što je teška kombinovana imunodeficijencija, stečenog oboljenja poput HIV/AIDS, ili upotrebe imunosupresivnih lekova. U kontrastu s tim, autoimunost dovodi do formiranja hiperaktivnog imunskog sistema koji napada normalna tkiva kao da su strani organizmi. Česte autoimune bolesti obuhvataju Hašimotov tiroiditis, reumatoidni artritis, diabetes melitus tip 1, i sistemski lupus eritematosus. Imunologija obuhvata izučavanje svih aspekata imunskog sistema.
Čadovlje (Kranj, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 94 stanovnika.
Imunski sistem
Istorija imunologije
Imunologija je nauka koja izučava strukturu i funkciju imunskog sistema. Ona vodi poreklo od medicine i ranih izučavanja uzroka imunosti na bolest. Najranija poznata referenca na imunost datira iz vremena Atinske kuge 430 p.n.e. Tukidid je uočio da su ljudi koji su se oporavili nakon ranijeg naleta bolesti mogli da neguju bolesne bez bojazni da će oboleti drugi put. U 18. veku, Pjer Luj de Moperti je izvršio eksperimente sa otrovom škorpije i primetio da su pojedini psi i miševi imuni na taj venum. Ova i druga opažanja stečene imunosti je kasnije iskoristio Luj Paster za razvoj vakcinacije i mikrobne teorije bolesti. Mikroorganizmi su potvrđeni kao uzrok infektivnih bolesti, tek nakon dokaza Roberta Koša 1891. godine, za šta je on nagrađen Nobelovom nagradom 1905. godine. Virusi su potvrđeni kao ljudski patogeni 1901. godine, sa Ridovim otkrićem virusa žute groznice.
Imunologija je doživela veliki napredak krajem 19. veka, putem brzih razvoja, u studijama humoralnog i ćelijskog imuniteta. Posebno je važan rad Paula Erliha, koji je predložio teoriju bočnih lanaca da bi objasnio specifičnost reakcije antigena i antitela; njegovi doprinosi razumevanju humoralne imunosti su priznati dodelom Nobelove nagrade 1908. godine, koja je zajednički dodeljena i osnivaču ćelijske imunologije, Ilji Iljiču Mečnikovu.
Podela
Kao što je gore navedeno imunski sistem je podeljen na:
Na osnovu prirode imunske reakcije (odgovora) može se podeliti i na:
Nespecifični imunitet
Nespecifični imunitet čini prvu liniju odbrane organizma, postoji pre kontakta sa uzročnicima bolesti i reaguje na isti način prema svakom štetnom agensu. Nespecifičnu zaštitu organizma čine:
Efektorske ćelije nespecifičnog imunskog sistema
Sve ćelije koje su odgovorne za imunitet se nazivaju leukociti, odnosno bela krvna zrnca (grčki leukos bele i citos ćelija). Svi leukociti vode poreklo od koštane srži kičmenjaka i jetre fetusa, i iz ova dva izvora migriraju u različite delove organizma, gde se razvijaju i diferenciraju, što znači da postaju specifične ćelije. Na primer, neke ćelije zauvek migriraju u tkiva, i obaveštavaju organizam kada dođe na primer do posekotine, inflamacije ili infekcije. Svi leukociti u datom organizmu rade tako što sarađuju jedni sa drugima u cilju odbrane organizma. Od leukocita u nespecifičnom imunskom sistemu učestvuju:
Cirkulišući efektorski proteini
Cirkulišući efektorski proteini su humoralni faktori imuniteta prisutni u krvi i ekstracelularnoj tečnosti. U ovu grupu spadaju:
Oni igraju važnu ulogu u procesima:
Citokini
Su različite hemijske supstance koje proizvode različite ćelije organizma. Osnovna uloga im je u međućelijskoj komunikaciji.
U nespecifičnom imunološkom odgovoru uključeni su sledeći citokini:
Zapaljenska reakcija
Zapaljenje je nespecifčna odbrambena reakcija na oštećenje tkiva fizičkim, hemijskim, biološkim agensima, sa zadatkom da se otkloni uzročnik zapanjenja i regeneriše (ili reparira) oštećeno tkivo.
Specifični imunitet
Specifični imunitet se razvija u kontaktu sa uzročnicima bolesti, ne postoji pre prvog kontakta i potrebni su dani, nedelje, meseci da bi se razvio.
Efektorske ćelije specifičnog imuniteta
Limfociti (latinski limfa voda, cita ćelija) predstavljaju veliku grupu ćelija u specifičnom imunitetu. Limfociti se dalje dele na:
Cirkulišući efektorski proteini
Sistem komplemenata koji je ovde već pomenut kod nespecifičnog imuniteta pripada takođe i specifičnom imunutetu.
Organi i tkiva imunskog sistema
Na osnovu funkcija organi i tkiva se dele na primarne i sekundarne organe i tkiva limfnog sistema.
Primarni organi i tkiva su mesta gde se limfoidne ćelije proizvode i diferenciraju. Tako je timus primarni limfoidni organ, dok je koštana srž primarno limfoidno tkivo.
Sekundarni organi i tkiva su ona mesta ka kojima limfoidne ćelije migriraju, dolaze u kontakt sa antigenima i postaju specifične limfoidne ćelije. Tako su, na primer, slezina i limfni čvorovi sekundarni limfoidni organi, dok su sekundarna limfoidna tkiva ona asocirana sa sluznicama (eng. Mucosa Associated Lymphoid Tissue - MALT.
Poremećaji
U poremećaje imunskog sistema spadaju autoimune bolesti, alergijske reakcije, kao i stanja imunodeficijencije (smanjene aktivnosti odbrambenog sistema). Kod autoimunih bolesti je poremećeno svojstvu imunloške tolerancije prema sopstvenom tkivu, pa odbrambeni sistem reaguje protiv sopstvenog organizma. Kod alergijskih reakcija dolazi do preteranog aktiviranja imunskog sistema, kao i do aktiviranja pogrešnih mehanizama odbrane. Imunodeficijencije mogu biti uroćene i stečene (npr. SIDA)
Ca' Girolami, Bergamo
Ca' Girolami je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Imunski sistem
Imunodeficijencije
Imunodeficijencije se javljaju kad je jedna ili više komponenata imunskog sistema neaktivna. Sposobnost imunskog sistema da odgovori na patogene je umanjena kod mladih i starih osoba, pri čemu imunski responsi počinju da jenjavaju oko 50-te godine usled starostne imunosenescencije. U razvijenim zemljama su gojaznost, alkoholizam i upotreba droga široko zastupljeni uzroci loših imunskih funkcija. Međutim, neishranjenost je glavni uzrok imunodeficijencije u zemljama u razvoju. Ishrana u kojoj nedostaju proteini se vezuje za umanjenu ćelijski posredovanu imunost, aktivnost komplementa, fagocitne funkcije, koncentracije IgA antitela, i produkciju citokina. Dodatno, gubitak timusa u mladosti usled genetička mutacije ili hirurškog uklanjanja dovodi do ozbiljne imunodeficijencije i visoke podložnosti infekcijama.
Ca' Girolami, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 783 m.
Imunski sistem
Imunodeficijencije
Imunodeficijencije mogu da budu nasledne ili stečene. Hronična granulomatozna bolest, pri kojoj fagociti imaju umanjenu sposobnost uništvanja patogena, je primer nasledne, ili kongenitalne imunodeficijencije. AIDS i pojedini tipovi kancera uzrokuju stečenu imunodeficijenciju.
Poštenje (TV drama)
Poštenje je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1974. godine. Režirao ju je Vladimir Momčilović a scenario je napisao Gordan Mihić.
Imunski sistem
Autoimunost
Prekomerno aktivni imunski responsi predstavljaju drugu krajnost imunske disfunkcije, a to je posebno slučaj kod autoimunskih poremećaja. Ovde, imunski sistem ne može da korektno pravi razlike između sopstvenog i tuđeg, te napada deo tela. Pod normalnim okolnostima, mnoge T ćelije i antitela reaguju sa „sopstvenim“ peptidima. Jedna od funkcija specijalizovanih ćelija (lociranih u timusu i koštanoj srži) je da prezentiraju mlade limfocite sa sopstvenim antigenima proizvedenim širom tela i da eliminišu one ćelije koje prepoznaju sopstvene antigene, čime se sprečava autoimunost.
Hipersenzitivnost
Hipersenzitivnosti su imunski responsi koji oštećuju sopstvena telesna tkiva. Oni se dele u četiri klase (Tip I – IV) na bazi korišćenih mehanizama i vremena trajanja hipersenzitivne reakcije. Hipersenzitivnost tipa I je neposredna ili anafilaktička reakcija, koja se često asocira sa alergijom. Simptomi mogu da budu u opsegu od blage nelagodnosti to smrti. Hipersenzitivnost tipa I posreduje imunoglobulin E, koji aktivira degranulaciju mastocita i bazofila kad se veže za antigen. Hipersenzitivnost tipa II se javlja kad se antitela vežu za antigene na samim ćelijama pacijenta, čime ih obeležavaju za razgradnju. Ona se takođe naziva od antitela zavisnom (ili citotoksičnom) hipersenzitivnošću, i posreduju je IgG i IgM antitela. Imunski kompleksi (agregacije antigena, proteina komplementa, i IgG i IgM antitela) deponovani u raznim tkivima podstiču reakcije hipersenzitivnosti tipa III. Hipersenzitivnost tipa IV (takođe poznata kao ćelijski posredovana ili hipersenzitivnosti odloženog tipa) se obično razvija nakon dva do tri dana. Reakcije tipa IV učestvuju u mnogim autoimunim i infektivnim bolestima, mada se mogu javiti i usled kontaktnog dermatitisa (npr. dodira sa otrovnim bršljanom). Te reakcije su posredovane T ćelijama, monocitima, i makrofazima.
Drugi mehanizmi i evolucija
Vrlo je verojatno da je višekomponentni, adaptivni imunski sistem nastao sa prvim kičmenjacima, pošto beskičmenjaci ne formiraju limfocite ili respons koji je baziran na antitelima. Mnoge vrste, međutim, koriste mehanizme koji izgleda da su prekursori tih aspekata kičmenjačke imunosti. Imunski sistemi se javljaju čak i kod strukturno najjednostavnijih životnih formi, pri čemu bakterije koriste jedinstveni odbrambeni mehanizam, zvani restrikcioni modifikacioni sistem da bi se zaštitile od viralnih patogena, bakteriofaga. Prokariote takođe poseduju stečenu imunost, u obliku sistema koji koristi CRISPR sekvence da bi zadržali fragmenti fagnih genoma sa kojima su došle u kontakt u prošlosti, što im omogućava da blokiraju virusnu replikaciju putem formiranja RNK interferencije. Ofanzivni elementi imunskog sistema su takođe prisutni kod jednoćelijskih eukariota, mada je dostupan relativno mali broj studija o njihovim odrambenim ulogama.
Receptori prepoznavanja obrazaca su proteini koje koriste skoro svi organizmi za identifikaciju molekula asociranih sa patogenima. Antimikrobni peptidi zvani defensini su evoluciono konzervirana komponenta urođenog imunskog responsa, koja je prisutna kod svih životinja i biljki, i predstavljaju glavni oblik sistemske imunosti beskičmenjaka. Sistem komplementa i fagocitne ćelije se takođe koriste kod većine formi beskičmenjačkog života. Ribonukleazni i RNK interferentni putevi su konzervirani kod svih eukariota, i smatra se da imaju ulogu u imunskom responsu na viruse.
Za razliku od životinja, biljkama nedostaju fagocitne ćelije, mada mnogi biljni imunski responsi obuhvataju sistemske hemijske signale koji se šalju kroz biljku. Individualne biljne ćelije odgovoraraju na molekule asocirane sa patogenima poznate kao molekulski obrasci asocirani sa patogenom ili PAMP. Kad deo biljke postane inficiran, biljka proizvodi lokalizovani hipersenzitivni respons, pri čemu ćelije na mestu infekcije podležu brzoj apoptozi da bi sprečile širenje bolesti do drugih delova biljke. Sistemska stečena otpornost (SAR - ) je tip odbrambenog responsa koji biljke koriste da bi učinile celokupnu biljku otpornom na specifični infekcioni agens. Mehanizmi RNK utišavanja su posebno važni pri sistemskom responsu, pošto oni mogu da blokiraju replikaciju virusa.
Videti još
• 4
Milicija SFR Jugoslavije
Milicija SFR Jugoslavije, je bio organ Saveznog Sekretarijata unutrašnjih poslova (SSUP) društveno-političkih zajednica SFR Jugoslavije zadužen za očuvanje unutarnjeg reda i mira.
Milicija SFR Jugoslavije je osnovana u toku Narodnooslobodilačke borbe (NOB) na oslobođenim i poluoslobođenim područjima pri Narodnooslobodilačkim odborima (NOO) ili komandama mjesta. Tijekom Drugog svjetskog rata bila je znana pod različitim nazivima: Partizanska straža, Seoska straža, Narodna zaštita i dr. Od 1944 godine nosila je naziv Narodna milicija, a od 1966 Milicija. Zadatak Milicije je bio da neposredno štiti živote i ličnu slobodu građana, društvenu i ličnu imovinu, održava javni red i mir, javnu sigurnost, spriječava narušavanje javnog poretka, otkriva krivična dijela i njihove izvršioce, te osigurava izvršenje drugih poslova određenih zakonom ili propisima donijetim na osnovu zakona SFR Jugoslavije. Milicija je bila naoružana i opremljena potrebnim tehničkim sredstvima i uniformama. Organizacija Milicije i odgovornost njenih radnika je bila usklađena sa društvenim samoupravljanjem. Za razliku od oružanih snaga SFR Jugoslavije, čija je organizacija i nadležnost bila na teritoriji celokupne SFR Jugoslavije, Milicija je bila organizovana decentralizovano, na teritorijalnom principu. Milicija je bila organizirana u organizacijsko-formacijske jedinice kako slijedi: odjeljenja, stanice, vodovi, čete, bataljoni, odredi i brigade. Milicija je u miru usko surađivala sa organima i jedinicama Jugoslavenske narodne armije (JNA) i vojne policije JNA. U slučaju rata Milicija je bila dio Teritorijalne odbrane oružanih snaga SFR Jugoslavije.
Povijest
13. 5. 1944 godine formirano je Odeljenje za zaštitu naroda (OZN), a u augustu iste godine od pripadnika Narodnooslobodilačke vojske i partizanskih odreda Jugoslavije (NOV i POJ) formiran je Korpus narodne odbrane Jugoslavije (KNOJ), koji je predstavljao operativne jedinice OZN-e. 13. 5. je do raspada SFR Jugoslavije bio proslavljan kao Dan bezbednosti.
Neposredno posle oslobođenja Beograda, počela je obuka prvih pripadnika Narodne milicije. U početku, milicionari su obavljali isključivo patrolnu, stražarsku i sprovodničku službu, dok su objekte i ustanove obezbeđivali pripadnici KNOJ-a i Jugoslovenske armije (JA). Prvi milicionari nisu bili jednoobrazno odeveni, a razlikovali su se samo po traci u vidu jugoslavenske trobojke, sa petokrakom i slovima NM.
Sve izraženija decentralizacija dovela je do nove reorganizacije službe 1956 godine donošenjem prvog Zakona o organima unutrašnjih poslova. Veliki deo poslova prenet je u nadležnost republika i administrativno-teritorijalnih jedinica. Ustavnim promenama 1963 godine i Osnovnim zakonom o službi unutrašnjih poslova iz 1964 godine, nastavljena je decentralizacija, a osnovni organi unutrašnjih poslova formirani su na nivou opština.
Posle Brionskog plenuma 1966 godine (na kojem je smenjen Aleksandar Ranković, dotadašnji savezni ministar unutrašnjih poslova i potpredsednik SFR Jugoslavije koji je rukovodio svim policijskim i tajnim službama države) došlo je do velikih promena, ozvaničenih Osnovnim zakonom o unutrašnjim poslovima iz 1966 godine. Razbijen je do tada uspostavljeni jedinstveni sistem državne bezbednosti SFR Jugoslavije. Unutrašnji poslovi su skoncentrisani u dve službe: Službi javne bezbednosti (SJB) i Službi državne bezbednosti (DB, kasnije SDB). U sastavu SJB-a su bili Milicija, službe Suzbijanje kriminaliteta, Bezbednost saobraćaja i Pogranični poslovi. Narodna milicija je promenila naziv u Milicija, izvršene su brojne kadrovske i organizacione promene, Milicija je ušla u sastav SJB-a, ukinuti su činovi, uvedene oznake funkcija koje su se nosile slično kao činovi, ali su označavale funkciju koju obavlja pripadnik organa unutrašnjih poslova.
Ustavnim amandmanima iz 1971 godine, Ustavom iz 1974 godine i zakonima koji su doneti na osnovu novog Ustava, nastavljena je decentralizacija Milicije. Opremanje i naoružavanje je prešlo u nadležnost republičkih i pokrajinskih sekretarijata. Organi SAP Vojvodine i SAP Kosova su radili na osnovu pokrajinskih zakona, mada su se nalazili u sastavu SR Srbije. Za razliku od službi državnih bezbednosti koje su ostale organizovane na nivou republika i pokrajina, službe javne bezbednosti su se uklapale u koncepciju društvene samozaštite i rascepkani sistem bezbednosti. Suštinski, odnosi između saveznog, republičkih i pokrajinskih sekretarijata su zasnovani na principu dogovaranja, sadejstva i usklađivanja rada, a ne na principu hijerarhije i subordinacije. Ovako decentralizovani sistem sa neprofesionalizovanim elementima, pokazao je brojne nedostatke već 1972 godine, prilikom upada terorističke grupe tj. Bugojanske grupe na teritorij SFR Jugoslavije. Na osnovu tog iskustva, zakonskim izmenama 1972, 1977 i 1979 godine, došlo je do osnivanja posebnih i specijalnih antiterorističkih jedinica MUP-a, kao i prvih policijskih operativno-poternih grupa. U skladu sa ustavnim promenama i reorganizaciji organa unutrašnjih poslova, ukinute su oznake funkcija i uvedene oznake zvanja.
Torrente (Valencia)
Torrente (valencijanski: Torrent) je grad od 80,630 stanovnika na istoku Španjolske, koji administrativno podpada pod Autonomnu zajednicu Valenciju i Provinciju Valenciu.
Milicija SFR Jugoslavije
Povijest
Ovakva decentralizacija, različita zakonska rešenja i velike razlike u finansiranju, doveli su do velikih razlika u organizaciji i opremanju organa unutrašnjih poslova. Na saveznom nivou je postojao SSUP. Na republičkim i pokrajinskim nivoima su postojali republički, odnosno pokrajinski sekretarijati za unutrašnje poslove. Na regionalnim nivoima su postojali različiti organi, u zavisnosti koja je republika ili pokrajina bila u pitanju: Sekretarijat za unutrašnje poslove (SUP), Zajednički sekretarijat za unutrašnje poslove (ZSUP), Međuopštinski sekretarijat za unutrašnje poslove (MSUP), Centar javne bezbednosti (CJB), Centar bezbednosti (CB). Na opštinskom nivou, u zavisnosti od veličine opštinske teritorije, postojali su: Odeljenje za unutrašnje poslove (OUP), Stanica milicije (SM), Odeljenje milicije (OM) i slično.
Torrente (Valencia)
On je jedno od 45 satelitskih naselja koji formiraju Metropolitansku Valenciju - konurbaciju u kojoj živi 1.595,000 stanovnika
Geografske karakteristike
Torrente leži udaljen sedam kilometara jugozapadno od strogog centra Valencie, pa je danas samo predgrađe toga grada sa kojim je povezan metro linijom.
Historija
Historija grada usko je povezana sa ombrambenim tornjem - Torre de Malta (Malteški toranj), koji se nalazi u samom centru grada. On je podignut još za maurskih vremena, i po njemu je grad dobio ime. Mjesto je prvi put u spomenuto 1233. u dokumentu aragonskog kralja Jaimea I imenom Vilas de Torrent.
Taj toranj je 1248.(zajedno sa okolnim naseljem) Jaime I poklonio Malteškim vitezima, pa su oni gospodarili gradom sve do 1807.
Znamenitosti
thumb|left|200px|[[Malteški red|Malteški toranj]] Malteški Toranj je kvadratna konstrukcija, dimenzija 13,35 x 13,90 m, visok 22 m od pet katova. Pored obrambene funkcije - toranj je korišten i kao zatvor.
Malteški toranj služio je u obrambene svrhe sve do sredine 16. vijeka, tad su srušeni bedemi, a jarak je pretvoren u trg. U 17. vijeku dograđen je trijem ispod kojeg su smješteni štandovi raznolikih trgovaca.
Privreda
Torrente je industrijsko predgrađe u kom se proizvode; cipele, čokolada i konzerve, pored toga poznat je i po lokalnom poljoprivrednom sajmu.
Mazzucco, Biella
Mazzucco je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 613 m.
Abbadia Isola, Siena
Abbadia Isola je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 201 m.
Gian Lorenzo Bernini
Gian Lorenzo Bernini (Giovanni Lorenzo Bernini) (Napulj, 7.12. 1598 - Rim, 28.11. 1680) je bio talijanski skulptor, arhitekt i slikar, glavni predstavnik baroka u Rimu i jedan od najznačajnijih baroknih umjetnika uopće.
Biografija
Prvu pouku o umjetnosti primio je od oca Pietra, koji je također bio poznati maniristički umjetnik, obojici je mecena bio kardinal Scipione Borghese. Rana Gian Lorenzova djela bila su nadahnuta helenističkim skulpturama, a mitologija je čest motiv njegovih radova na početku 17. vijeka. Bistu pape Pavla V. isklesao je 1620., a četiri godine kasnije je na svom prvom graditeljskom zadatku - veličanstvenom baldahinu iznad glavnog oltara Bazilike sv. Petra. Uskoro je imenovan glavnim arhitektom za sve radove na Bazilici, u kojoj je sam izradio nadgrobne spomenike papama Urbanu VIII. i Aleksandru VII. . Od ostalih njegovih djela u Bazilici značajna je Katedra sv. Petra, okružena kipovima četvorice crkvenih naučitelja.
Među ostalim poznatim Berninijevim skulpturama su ''Ekstaza sv. Terezije, Apolon i Dafne i David''. Od njegovih arhitektonskih projekata najznačajniji su kolonada i Trg sv. Petra i nekoliko rimskih palača (Barberini, Chigi i dr.), i neprihvaćeni nacrt za istočno krilo Louvra; nekoliko crkava, uključujući Sant'Andrea al Quirinale; fontane i dr.
Fontana četiriju rijeka
thumb|Fontana četiriju rijeka Ova je veličanstvena fontana izgrađena za vrijeme pape Inocenta X. na jednom od najljepših rimskih trgova - Piazza Navona. Obelisk, koji je dio fontane, je ukrašen papinim grbom i golubicom s maslinovom grančicom. Četiri diva predstavljaju četiri velike rijeke - Ganges, Dunav, Nil i Rio de la Plata.
Pokrivena glava diva koji predstavlja Nil simbolizira njegov (tada) nepoznat izvor, međutim legenda kaže da je Bernini na taj način prikazao svoju antipatiju prema obližnjoj crkvi Sant Agnese in Agone, djelo njegovog suparnika Borrominija. Jednako tako, atletski lik Rio de la Plate ima podignutu ruku, kao da se zaklanja, što je navodni strah da će se crkva urušiti na fontanu. Međutim, ove priče nemaju nikakve osnove - Bernini je završio fontanu prije nego što je Borromini počeo s radovima na crkvi.
Značajnija djela
Ukoliko nije drugačije naznačeno, sva navedena djela se nalaze u Rimu.
El Higo, Sitio de Xitlapehua
El Higo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Sitio de Xitlapehua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1513 m.
Ratekau
Ratekau je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Ostholštajn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 15.683 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1055035, NUTS (DEF08) i LOCODE (DE RAK) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostholštajn Ratekau se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ostholštajn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 20 metara. Površina opštine iznosi 59,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 15.683 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 263 stanovnika/km².
Cijanosirćetna kiselina
Cijanosirćetna kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 85,061 Da.
Campo Número Seis y Medio B, Cuauhtémoc
Campo Número Seis y Medio B je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 337 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1984 m.
Šurlenci
Šurlenci su naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Šurlenci pripadaju opštini Resan.
Prirodni uslovi
Naselje Šurlenci je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 45 km zapadno, a od opštinskog središta 14 južno.
Šurlenci se nalaze u oblasti Gornje Prespe, oblasti oko zapadne i severne obale Prespanskog jezera. Naselje je smešteno na severozapadnoj obali Prespanskog jezera. Zapadno od naselja se izdiže planina Galičica, a istočno se pruža prijezersko polje. Nadmorska visina naselja je približno 860 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Šurlenci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 89 stanovnika.
Felipe Miranda, Villa de Arista
Felipe Miranda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Arista.
Šurlenci
Stanovništvo
Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (99%).
Felipe Miranda, Villa de Arista
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1604 m.
Šurlenci
Stanovništvo
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Barutana
Barutana je naziv koji se u prošlosti koristio za zgradu unutar neke tvrđave namijenjenoj držanju baruta.
Danas se koristi kao naziv za lokacije u nekim gradovima bivše Jugoslavije.
Mitt Romney
Willard Mitt Romney (Detroit, Michigan, 12. ožujka 1947.) je američki poslovni čovjek i republikanski političar, poznat po tome što se kao kandidat svoje stranke bezuspješno suprotstavio predsjedniku Baracku Obami na izborima 2012. godine. Prije toga je od 2003. do 2007. služio kao guverner Massachusettsa.
Romneyev guvernerski mandat, tokom koga je vodio pragmatičnu centrističku politiku i blisko surađivao sa svojim demokratskim kolegama je okončan nakon što se Romney odlučio posvetiti predsjedničkim izborima 2008.. Njegov pokušaj da izbori republikansku predsjedničku nominaciju je, međutim, brzo propao, dijelom i zbog optužbi za ideološku "fleksibilnost" od strane desnog krila vlastite stranke. Četiri godine kasnije je lansirao novu, i daleko bolje pripremljenu, kampanju u kojoj je nakon nekoliko mjeseci uspio poraziti konzervativne stranačke protivkandidate. Na općim izborima se svoju kampanju temeljio na izuzetno lošim ekonomskim pokazateljima prvog Obaminog mandata, nastojeće sebe glasačima predstaviti kao uspješnog menadžera koji je jedini u stanju "preokrenuti" negativne trendove; međutim, upravo je ta poduzetnička prošlost poslužila Obaminoj kampanji da ga predstavi kao "bezdušnog plutokrata" i elitista koji misli američku ekonomiju spašavati oduzimajući siromašnim građanima njihova socijalna prava i beneficije. Nakon izuzetno skupe i brutalne kampanje, tokom koje su obje strane potrošile preko milijardu US$, Obama je odnio uvjerljivu pobjedu.
Rancho Casas Blancas, Técpan de Galeana
Rancho Casas Blancas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 611 m.
Raščerečeni
Raščerečeni je jugoslavenska TV drama u produkciji TV Sarajevo emitovana 1977. godine. Režirao ju je Milan Bilbija, a scenario je napisala Danica Sarić
Barutana (razvrstavanje)
Barutana može biti:
Šeleverci
Šeleverci su naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Šeleverci pripadaju opštini Prilep.
Prirodni uslovi
Naselje Šeleverci su smešteni u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Prilepa, naselje je udaljeno 15 km jugozapadno.
Šeleverci se nalaze u središnjem delu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Selo je smešteno u središnjem delu polja, a najbliža planina je Selečka planina, 10 kilometara istočno. nadmorska visina naselja je približno 630 metara.
Klima u naselju je kontinentalna.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Šeleverci su imali 21 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Barrio el Bravo, Francisco I. Madero
Barrio el Bravo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Francisco I. Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1980 m.
Kalabovce
Kalabovce je naselje u Srbiji u opštini Surdulica u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 102 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 124 stanovnika).
Demografija
U naselju Kalabovce živi 91 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,6 godina (44,6 kod muškaraca i 46,7 kod žena). U naselju ima 33 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,09.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Ham-les-Moines
Am le Moan je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ardeni koja pripada prefekturi Šarlvil Mezjer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 358 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 114 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,12 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 160 metara.
Čepulje
Čepulje je naselje u slovenskoj Općini Kranju. Čepulje se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Bagnolo, Verona
Bagnolo je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Čepulje
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 33 stanovnika.
Bagnolo, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1159 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Ejup Ganić
Ejup Ganić (1946 -) je bosanskohercegovački političar i naučnik, poznat kao jedan od najistaknutijih bošnjačkih vođa za vrijeme rata, odnosno član ratnog Predsjedništva RBiH, odnosno kao bivši predsjednik i potpredsjednik Federacije BiH.
Rođen 1946. u Sebečevu, Novi Pazar. Diplomirao i magistrirao na Univerzitetu u Beogradu. Doktorirao na Tehnološkom institutu u Bostonu (MIT), SAD. Radio kao samostalni istraživač u Institutu za hemiju, tehnologiju i metalurgiju u Beogradu, asistent-istraživač na Massachusetts Institut of Technology (MIT), Cambridge (SAD), stariji istraživač na Union Cambridge Corporation-Linde Division, New York (SAD), docent na univerzitetima u New Yorku i Chicagu, vanredni profesor University of Illinoisat, Chicago, direktor UNIS-Instituta, gostujući profesor Univerziteta Lomonosov (Rusija).
Političku karijeru je započeo nakon dolaska višestranačja u BiH 1990. kada se priključio tadašnjoj muslimanskoj (bošnjačkoj) Stranci demokratske akcije. Ta ga je stranka kandidirala na prvim višestranačkim izborima za sedmeročlano Predsjedništvo SR BiH, gdje je bio njen treći kandidat - uz Aliju Izetbegovića i Fikreta Abdića, koji su se kandidirali za mjesta predviđena za Muslimane. Ganić se kandidirao za predsjedničko mjesto određeno za "ostale", i nacionalno deklarirao kao Jugoslaven. Na njima je izabran sa 32,2 % glasova.
Za vrijeme rata je igrao važnu ulogu, pogotovo na samom početku opsade Sarajeva, odnosno u kritičnim trenucima u maju 1992. kada je zamjenjivao Izetbegovića koga je zarobljenog držala JNA. Njegova uloga u događajima poznatima kao Slučaj Dobrovoljačka je predmet kontroverzi i optužbi za ratne zločine (v. dolje). Nešto kasnije je, nakon izbijanja muslimansko-hrvatskog sukoba u tadašnjim hrvatskim medijima opisivan kao ekstremist, te mu se pripisivalo podsticanje masakra hrvatskih radnika u Alžiru.
Obavljao je dužnosti člana Predsjedništva RBiH, predsjednika FBiH, rukovodioca komisije FBiH u arbitražnom postupku za Brčko.
Objavio preko 100 naučnih i stručnih radova, među kojima su knjige: "Handbook of Heat Transfer Fundamentals", "Experimental Heat Transfer", "Engineering Turbulence Modelling and Measurements".
Član je American Nuclear Society i više drugih naučnih i stručnih asocijacija. Dobitnik nagrade "Veselin Masleša".
Živi i radi u Sarajevu.
Optužnica za ratne zločine
Ejup Ganić uhapšen je 1. marta 2010. godine, na londonskom aerodromu Heathrow, pod optužbom da je kriv za smrt najmanje 18 vojnika JNA 3. maja 1992. godine u incidentu u Dobrovoljačkoj ulici u Sarajevu. Optužnica je podignuta od strane Srbije, a zahtjev za izručenje sudstvu Velike Britanije, upućen je od strane Srbije i Bosne i Hercegovine. . Ganić je u pritvoru trebao ostati do 29. marta, međutim pušten je nakon što je bosanska investitorka Sanela Diana Jenkins platila kauciju. Sudac John Laws je primjetio da je srbijanska optužba bila politički motivirana te je iz tog razloga dopustio puštanje na slobodu uz kauciju. Također, Ganićev advokat je tvrdio da Srbija nema nikakvih stvarnih dokaza te su svih njeni navodni dokazi ustvari pisanja prosrbijanskih medija u vezi događaja u Dobrovoljačkoj ulici. Međutim, kancelarija srbijanskog tužioca je tvrdila da slučaj sadrži dodatne dokaze. Dana 27. jula 2010. godine, sud grada Westminster je blokirao njegovo izručenje Srbiji i pustio ga na slobodu, navodeći da je proces izručenja Srbiji pokrenut i motiviran isključivo političkim ciljevima i uz veliku dozu zloupotrebe prava ovog suda.
Opština Santa Catarina Lachatao, Oaxaca
Santa Catarina Lachatao je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2270 m.
Compiano, Reggio Emilia
Compiano je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 292 m.
Elektorat Saksonija
Elektorat Saksonija (njemački: Kurfürstentum Sachsen, latinski: Saxonia Electoralis) bila je jedna od važnijih kneževina Svetog Rimskog Carstva, koja je egzistirala od 1356. do njegovog raspuštanja 1806.
Historija
Historija Elektorata Saksonija počela je 1356. kad je svetorimski car Karlo IV svojom zlatnom bulom potvrdio tadašnjeg vladara Vojvodstva Saxe-Wittenberg Rudolfa I za sedmog Kneza izbornika Svetog Rimskog Carstva.
Kneževi izbornici iz Askanske dinastije izumrli su 1422., ali je već iduće 1423. njemačko-rimski kralj Sigismund dodjelio tu titulu Friedrichu I (1370. - 1428.) iz Wettinske dinastije vladaru Markgrofovije Meissen i Leipziga za njegovu pomoć u borbi protiv Husita.
Tokom 16. vijeka članovi albertinske grane Dinastije Wettin postali su kneževi izbornici i zauzeli domene ernestinovske grane u Tiringiji i Wittenbergu. Kneževi izbornici Heinrich IV (umro 1541.) i Moritz (umro 1553.) postali su luterani. August (vladao 1553.-86) kodificirao je saksonsko zakonodavstvo i pretvorio prijestolnicu Leipzig u centar trgovine i umjetnosti.
Johann Georg I (vladao 1611.-56) bio je lider organizacije njemačkih protestantskih kneževina za vrijeme Tridesetogodišnjeg rata ([[1618.-48.). Od tog vremena Saksonija je sve više zasjenjivala Brandenburg-Prusku kao vodeća zemlja njemačkih protestantskih kneževina.
Kad je 1697. knez izbornik Friedrich August I (vladao 1694.-1733.) postao je kralj Poljsko-Litvanske Unije (kao August II Jaki), stvorena je personalna unija koja je trajala do 1768.
Napoleon je zauzeo Saksoniju 1806. i od nje stvorio kraljevinu, koja je postala jedan od njegovih najvjernijih saveznika. Nakon njegova svrgavanja pobjedničke sile su na Bečkom kongresu (1814.-15.) su njen teritorij uvelike smanjile Kraljevina Pruska je stekla Wittenberg, Torgau, sjevernu Tiringiju i veći dio Lužica i to pretvorila u svoju provinciju. Okrnjena Kraljevina Saksonija nastavila je egzistirati kao član Njemačkog saveza.
Rancho el Bebedero, Tlayacapan
Rancho el Bebedero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tlayacapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1314 m.
Old Green, Oklahoma
Old Grin je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Hormon rasta
Hormon rasta ili somatotropin je peptidni hormon koga luči prednji režanj hipofize (adenohipofiza), koji stimuliše rast organizma, a ima ulogu i u ragulaciji raznih metaboličkih procesa.
Old Green, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 315.
Hormon rasta
Građa
Po sastavu je jednolančani polipeptid i sadrži 191 aminokiselinu. Molekulska masa mu je oko 21.500 daltona, a izoelektrična tačka 4.9. U strukturi poseduje dve intramolekularne disulfidne veze. Sličnu strukturu hormonu rasta poseduju hormoni prolaktin i horionski somatotropin (humani placentalni laktogen).
San Marco, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Hormon rasta
Stvaranje
Somatotropin se luči u acidofilnim ćelijama prednjeg režnja hipofize. Sekrecija somatotropina iz hipofize se nalazi pod kontrolom inhibišućih i aktivišućih hormona hipotalamusa. Somatotropin oslobađajući hormon (faktor) ( stimuliše stvaranje somatotropina. Sastoji se od 44 aminokiseline. Somatostatin, jedan od hormona hipotalamusa inhibiše stvaranje hormona rasta. Somatostatin se stvara i oslobađa i na drugim mestima. D-ćelije endokrinog pankreasa (Langer-Hansova ostrvca) takođe sekretuju somatostatin koji inhibiše sekreciju insulina i glukagona.
Oslobađanje
Sekrecija ovog hormona zavisi ne samo od doba dana, već i od uzrasta. Prvih nekoliko dana po rođenju je sekrecija ovog hormona vrlo visoka, a u toku sledećih nekoliko nedelja se smanjuje. U periodu puberteta se ponovo povećava sekrecija hormona rasta, i vrednosti u krvi su više nego kod odraslih. Posle 4. decenije se oslobađanje i odgovor na ovaj hormon smanjuju.
U krvi se najveći deo ovog hormona nalazi vezan za vezujući protein hormona rasta.
Dejstvo
Hormon rasta nema neki ciljni organ, već ispoljava svoje dejstvo na gotovo sva tkiva u telu. Igra ulogu u regulisanju procesa rasta (rast u visinu), kao i regulisanju raznih metaboličkih procesa (anaboličko dejstvo).
Mehanizam dejstva
Hormon rasta ne ispoljava (značajno) dejstvo samostalno, već deluje preko posrednika koji se zovu somatomedini. Poznata su tri somatomedina: somatomedin A, B i C. Najznačajniji je somatomedin C, koji koje se zove još i insulinu sličan faktor rasta. Kod nekih bolesti koje se karakterišu patuljastim rastom smanjen je nivo stvaranja somatomedina, takođe smatra se da je i kod afričkih Pigmeja sposobnost stvaranja somatomedina C smanjena. Somatomedin C se sintetiše u jetri pod uticajem hormon rasta. Inače hormona rasta ima kratak poluživot u krvi (oko 20 minuta), dok je somatomedin C aktivan u preko 20 sati. Insulinu sličan hormon rasta I se vezuje za receptore pomenutih ćelija, dovodeći do raznih promena (npr. aktivacija tirozin kinaze i na taj način postižu dejstvo.
Poremećaji lučenja i dejstva hormona rasta
Poremećaji lučenja hormona rasta mogu biti karakterisani njegovim smanjenim ili povišenim lučenjem. Smanjeno lučenje hormona rasta se sreće kod oboljenja hipofize npr. kod panhipopituitarizma, što za posledicu ima patuljat rast. Patuljast rast može biti izazvan i smanjenim stvaranjem insulin sličnih faktora rasta, kao kod afričkih Pigmeja i Levi-Laron patuljaka.
Povećana sekrecija hormona rasta sreće se najčešće kod tumora (adenoma) prednjeg režnja hipofize. Kod dece i mladih se ovaj poremećaj manifestuje kao gigantizam (džinovski rast), a kod odraslih kao akromegalija. Kod akromegalije dolazi do preteranog rasta kostiju i drugih tkiva ne samo u dužinu, već i u debljinu. Naročito se proširuju kosti šaka, stopala, čela, supraorbitalni lukovi (lukovi iznad očne duplje), donja vilica, nos. Povećani su i drugi organi kao npr. jezik, uši, jetra, bubrezi, srce itd. Mogu se javiti i drugi simptomi u vidu slabosti mišića, dijabetes, komprasija živaca (npr. sindrom karpalnog tunela) itd.
Afarski jezik
Afarski jezik (afarski ʿAfár af; afar, afaraf, "danakil", "denkel", `afar af, adal; ISO 639-3: aar ), jezik naroda Afara ili Danakila u Etiopiji, Džibutiju i Eritreji. Član je kušitske porodice afroazijskih jezika. Afarski je najbliži jeziku saho sa kojim čini poseban ogranak istočnokušitskih jezika. Preko 1,400,000 govornika, od čega 979,367 u Etiopiji (1998). Dijalekti: sjeverni, centralni, aussa i baadu (ba`adu).
Opština Vânju Mare, Mehedinți
Vânju Mare je opština u Rumuniji u okrugu Mehedinci.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Steleks
Steleks je Društvo Studenata Elektrotehničkog Fakulteta u Sarajevu i osnovan je 22.11. 1968.
Steleks je dugi niz godina bio lociran na desnoj obali Miljacke, uzvodno od mosta Vrbanja, sa adresom Gundulićeva 2. Taj objekat je nekada bio "remiza" ili depo za održavanje tramvaja Gradskog Saobraćajnog Preduzeća. Poslije rata na tom mjestu je napravljen parking.
Steleks je nosilac najvećeg priznanja grada Sarajeva, Šestoaprilske Nagrade. Studentima je bilo omogućeno učesće u mnogim sekcijama: sportskoj, fotografskoj, kulturno zabavnoj, folkloru, konstruktorskoj, radio klubu itd.
Članovi Društva studenata su osvajali mnoge trofeje na sportskim takmičenjima Univerziteta i Susretima Studenata Elektrotehnike Jugoslavije (SUSEJ, ili ELEKTRIJADA).
Nekompletna lista predsjednika Društva:
Vocotești, Voinești
Vocotești je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Voinești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
9. 12.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
9. prosinca/decembra (9. 12.) je 343. dan godine po gregorijanskom kalendaru (344. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 22 dana.
Smrti
.*
Blagdani
.
Praznici i dani sećanja
.
Spoljašne veze
.
Vidi takođe: godišnji kalendar - dnevni kalendar
Bella Esperanza, Tepetzintla
Bella Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tepetzintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Čadovlje pri Tržiču
Čadovlje pri Tržiču je naselje u slovenskoj Općini Tržiču. Čadovlje pri Tržiču se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 86 stanovnika.
Balate, Trapani
Balate je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Afrodite, dea dell'amore
Afrodite, dea dell'amore je italijanski historijski film snimljen 1958. godine u režiji Marija Bonnarda. Radnja je smještena u Korint u doba Rimskog Carstva i prikazuje kako lokalni arhont (koga tumači Ivo Garrani želi sagraditi velebni hram posvećen boginji Dijani. Protagonist, koga tumači Anthony Steffen, je kipar kome je povjereno vajanje statue, ali koji sa arhontom dolazi u sukob zbog svoje kršćanske vjere, ali i ljubavi prema robinji (koju tumači Isabelle Corey).
Barutana (Beograd)
Barutana je prostor na kalemegdanskoj tvrđavi u Beogradu koji je u XVII veku služio kao magacin za barut. Od 1995. godine koristi se za kulturno umetničke događaje. Na osnovu utisaka inostranih DJ-eva, klub Barutana se našao na šestom mestu najboljih klubova celoga sveta po magazinu MixMag.
Mello, Biella
Mello je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 681 m.
Beaver, Ohio
Biver je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 449, što je 15 (-3,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ćerka cara Dušana
mini|desno|350p|Freska Dušanove porodice iz Dečana, na kojoj su prikazani njegov sin Uroš, supruga Jelena i još jedna figura Ćerka cara Dušana prema mišljenju modernih istoričara nije postojala i on je u braku sa Jelenom Asen, imao samo jedno dete, sina i naslednika Uroša. Međutim, pojedini istoričari, na osnovu nekih određenih izvora, smatraju da je ona ipak postojala. Njeno eventualno postojanje pominje isključivo jedna vizantijska istorija, u čiju verodostojnost ne treba sumnjati, kao i tumačenje jedne freske Dušanove porodice u manastirskoj crkvi Visokih Dečana, dok je ostali istorijski izvori ne pominju, niti je prikazana na nekoj drugoj fresci.