cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ugovor o zajmu
Obaveze zajmoprimca
Osnovna obaveza zajmoprimca je da vrati predmet zajma iz ugovora o zajmu. Zakon nalaže da zajmoprimac treba da vrati istu količinu stvari, iste vrste i istog kvaliteta. Ukoliko je ugovorom defininisana i kamata, zajmoprimac ima obavezu da u određenom roku plati kamatu. Ukoliko u zajam nije dat novac, a u ugovoru je naznačeno da zajmoprimac vraća zajam u novcu, zajmodavac ima pravo da odluči da li će zajam vratiti u stvarima ili novcu koji odgovara vrednosti pozajmljenih stvari. "Zajmoprimac može odustati od ugovora pre nego što mu zajmodavac preda određene stvari, ali ako bi zbog toga bilo kakve štete za zajmodavca,dužan je naknaditi je”. “Zajmoprimac može vratiti zajam i pre roka određenog za vraćanje, ali je dužan obavestiti zajmodavca unapred o svojoj nameri i nadoknaditi mu štetu”.
Masakr u Novije Aldiju
Zvanična istraga ovog pokolja utvrdila je da su "operacije čišćenja" izvršili pripadnici paravojne milicije OMON-a iz sjeverozapadnog ruskog grada Sankt Peterburg (a možda i iz Rjazanjske oblasti), ali ruske vlasti do danas nisu nikoga okrivili za odgovornost zločina. Krivnja ruskih vlasti u ubistvima u Aldiju i uskraćivanje pravde žrtvama je utvrđeno u dvije zasebne presude koje je izdao Evropski sud za ljudska prava 2006. i 2007.
Uvod
Novije Aldi je stambena četvrt na jugozapadu grada i istočno od sela Alkan-Jurt i Alkan-Kala te naftnih rafinerija Groznog, u blizini autoceste M-29. Brojala je 27.000 osoba prije rata, ali je većina stanovnika pobjeglo zbog raznih borbi krajem 1999., te je samo 2.000 lica ostalo, većinom prestarih ili preslabih za putovanje. Čini se da četvrt čečenski borci nisu koristili tijekom rata te nije bilo izvještaja o okršajima sa ruskim snagama u Aldiju. Ipak, 63 stanovnika je ubijeno između decembra 1999. i februara 2000. od topničkih i minobacačkih napada grada. Najmanje petero je izgubilo živote 3.-4.2. kada su napadi kastenim bombama pogodili to područje (među njima i tri članova ruske familije Smirnov čija je kuća pogođena u posljednjim satovima bombardiranja). Sam Aldi nije bio meta prije 3.2., te se čini da su žrtve nastale od zalutalih raketa i čahura koje su ispaljene na susjedne četvrti poput Distrikta 20.
4.2., nakon što je većina čečenskih snaga napustila Grozni, delegacija starijih osoba Aldija je sa bijelim zastavama otišla obavijestiti rusku vojnu komandu da kod njih nema čečenskih vojnika. Kako su se približavali vojnim lokacijama, pucalo se na njih (jedan od njih, Rus, je ranjen od tih hica te je kasnije preminuo od posljedica ranjavanja), ali su ipak uspjeli dogovoriti prekid bombardiranja. Prve ruske snage koje su ušle u Aldi popodne 4.2. - regruti, vidljivo umorni od bitke i mladi, sa prljavim uniformama - nisu naišli na nikakav otpor te su prošli kroz naselje bez da su počinili išta nezakonito. Dapače, upozorili su mještane da su naišli na iznimno okrutne ("poput zveri") vojnike koji stižu iza njih. Savjetovali su civilima da napuste podrume ali da ne napuštaju svoje domove, te da pripreme isprave.
Elgin, Iowa
Eldžin je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 683 stanovnika.
Masakr u Novije Aldiju
Masakr
right|thumb|225px|Žrtve masakra Human Rights Watch (HRW) je u junu 2000. izdao izvještaj na temelju ruske udruge za ljudska prava Memorial (HRW-u su ruske vlasti zabranile izravan pristup Čečeniji), a prema kojem su snage za "čišćenje" ujutro 5.2. u nekoliko skupina ušle u Aldi sa sjevera, vjerojatno preko stotinu muškaraca sa nekoliko vozila (BTR-80, Ural-4320 i UAZ-452). Ovi su pripadnici bili stariji od vojnika prethodnog dana, mnogi su bili pijani, često sa bradama i ošišanim glavama. Nosili su ili vojnu zelenu ili policijsku sivu kamuflažnu uniformu sa fantomkama. Bili su pripadnici teško naoružane ruske milicije OMON, sa nekoliko plaćenika. Malen broj regruta je isto bio prisutan. Ovi regruti su se izdvojili u incidentima u kojima su ili upozorili mještane o opasnosti ili spasili živote civila aktivnom intervencijom.
Nakon što su ušli u četvrt, navodno da provjere pasoše mještana i privedu osobe osumnjičene da su borci, skupine ruske milicije i plaćenika je počela tući i nasumice pucati na civile u njihovim domovima ili ulicama. Najviše smrtonosnog nasilja zabilježeno je kraj ulice Mataša-Mazaeva, gdje je najmanje 24 osoba masakrirano pošto su napadači išli od kuće do kuće, te u njima smaknuli civile. Prva ubistva odigrala su se na adresi broj 170 gdje je vlasnik, 50-godišnji Sultan Timirov, smaknut. Njegov leš je pronađen odrubljene glave i izmrcvaren na nekoliko mjesta od rana metaka i drugih ozljeda (njega glava nikada nije pronađena te je možda raznesena granatom). Većina žrtava je bilo starije ili srednje dobi. Njastarija žrtva bila je 82-godišnja Rakat Akhmadova, koja je ustrijeljena u ulici Mataša-Mazayeva 162 zajedno sa svojom 66-godišnjom rođakom Gulom Kaidajevom i njegovim 70-godišnjim susjedom Rižvanom Umkajevom. Među drugim žrtvama bilo je i dojenče (jednogodišnji Kasan Estamirov, strijeljan sa najmanje dva metka u glavu i onda upucan), najmanje šestero mladih čečenskih žena (uključujući i 21-godišnju Toitu Estamirovu koja se nalazila u osmom mjesecu trudnoće, pronađena sa prostrijelnim ranama na stomaku i na prsima), jedna starija žena (70-godišnja Elena Kuznecova, nekoliko puta strijeljana u lice iz blizine dok je izlazila iz podruma te zapaljena zajedno sa tijelima njenih čečenskih susjeda, familije Jakiajev) i ukrajinskog muškarca (40-godišnji Viktor Šiptora, čiji je leš pronađen na ulici Koperskaja).
Ubistva su često pratili zahtjevi za novcem ili drugim vrijednostima, što je poslužilo kao izgovor za egzekuciju ako je količina novca bila premala; ostale žrtve su ubili jer nisu imali isprave. Najmanje trojica muškaraca je uhapšeno te potom smaknuto; jedan se koristio kao ljudski štit ali je kasnije pušten. Bilo je mnogo incidenata u kojima su ruske snage namjerno započele palež u selu, sustavno uništavajući civilne kuće i imovinu uz pomoć kanistara i bocama zapaljive tekućine, osobito u kućama u kojima mještani nisu imali isprave. Dio takvih postupaka bio je naizgled primitivan pokušaj uništavanja dokaza o ubistvima civila. Ubice su pljačkali kuće i krali dragulje i zlatne zube sa mrtvih tijela. Brojni civili su prebijani te su im prijetili smrću dok su ih pljačkali. Najmanje šestero žena je grupno silovano, nakon čega su zadavili troje i pokušali ubiti četvrtu. Nekoliko preživjelih je molilo za svoj život, a neki su se pravili da su mrtvi nakon što su ranjeni pucnjavom. Ostali su preživjeli zahvaljujući bijegu i skrivanju od OMON-a i plaćenika. Navečer 5.2., nakon što su ruske snage otišle, mještani su išli od ulice do ulice Aldija i gasili požare te skupljali tijela ubijenih sumještana.
Najmanje petero lica je ubijeno tog dana u susjednoj četvrti Černorečije koja je povezana sa Aldijom cestom. Tijekom opsade Černorečije je granatiran teže od Aldi te je samo još nekoliko ljudi ostalo tokom događaja 5.2.
Posljedice
Mještani su odlučili ne pokopati odmah leševe (prema islamskom običaju) već ih zadržati neko vreme u kućama kako bi se njihove smrti mogli dokumentovati. Nakon pokolja, ruske snage vratile su se u Aldi u nekoliko navrata kako bi pljačkali i pretili stanovnicima osvetom ako se usude da ikome saopšte što se dogodilo. Iako se dio pljačke odvijao i 5.2., sustavno pljačkanje masovnih razmjera odigralo se tek naredne sedmice, pa i 10.2. kada se OMON vratio u Aldi u velikim brojevima i započeo skupljati čečenske muškarce – 16 njih je odveo u kamionima u kojima su bile opljačkane stvari (kasnije su se ipak vratili živi).
Prvotne ruske istrage, uključujući i onu koja je utvrdila da su operaciju izvršile jedinice OMON-a iz St. Peterburga i Rjazana, popraćene su javnim nijekanjem. Jedan je primjer reakcija ruske vojske 24.2. na preliminarni izvještaj HRW-a o ubistvima, kada je glasnogovornik ministra obrane izjavio da su te "tvrdnje ništa drugo nego izmišljotina za koju nema dokaza... [te] bi se trebale gledati kao provokaciju čiji je cilj diskreditovanje operacija federalnih snaga protiv terorista u Čečeniji". jedan svedok je takođe izjavio da su istražitelji iz FSB-a rekli kako su masakr izvršili čečenski borci "prerušeni u uniforme federalnih snaga". Stanovnici su izrazili strah i nepovjerenje ruskim istražiteljima u Aldiju (tri različite istrage 14.2., 16.2. i 19.3.), čije su aktivnosti izgledale kao da žele prebaciti krivicu na čečenske borce i zastraše svedoke. Osobito je zastrašujuće bilo ispitivanje o tome da li znali prepoznati počinitelje, što se razni svedoci gledali kao na izravnu, ličnu pretnju njihovim životima.
Usprkos težini dokaza i velikom broju upita stranih i ruskih novinara kao i udruga za ljudska prava, nijedna istraga ovog zločina nije nikada dovršena. Niko čak nije niti optužen za ovaj zločin. To nije neobično, pošto je velik broj civila izvansudski smaknut od federalnih jedinica tokom drugog čečenskog rata dok je jako malen broj počinitelja doveden pred sud. Tek je 2005. jedan činovnik OMON-a,, Sergej Babin, optužen za ubistvo starije osobe u Aldiju; ipak, pobjegao je i skrivao se, te je slučaj protiv njega zaustavljen. Kao što je HRW predvidio 2000., "ruska vlada je do danas pokazala jasan manjak političke volje da odlučno istraži i kazni počinitelje masakra u Aldiju" te "dok se ne sastavi međunarodna komisija, koja ima ovlasti preporučiti kažnjavanje, ostaje malo vjerojatno da če krivci ikada biti kažnjeni."
2004., prethodno nepoznata i navodno čečenska skupina sufista, Gazotan Murdaš, je preuzeo odgovornost za bombaški napad na moskovski metro u februaru 2004. u kojem je poginulo 40 osoba povodom četvrte obljetnice ubistva u Aldiju. Izjavu koju je potpisao čovjek koji se zvao "Lom-Ali" je rekao da je to bio "čin osvete". Prema medijskim nagađanjima, bombaški napad je možda bio djelo Muse Idigova, čiji je brat, takođe zvan Lom-Ali, ubijen u Aldiju dok je zaštitio Musu od eksplozije ručne granate koja je bačena u podrum u kojem su bili zaključani tijekom masakra. Ipak, danas se smatra da je bombaški napad izvela militantna skupina salafista iz kavkaske republike Karačajevsko-Čerkeska.
Evropski sud za ljudska prava
U oktobru 2006., slučaj Estamirov i drugi protiv Rusije (ubistvo pet članova familije Estamirov koja je živjela u kući na ulici Podolskaja), Europski sud za ljudska prava (ECHR) je proglasio Rusiju krivom za ozbiljno kršenje ljudskih prava uključujući neselektivno napadanje civila te propust zbog nekažnjavanja njihovih smrti. U julu 2007., ECHR je odredio da ruska vlada mora platiti odštetu rođacima još dodatnih 11 ubijenih u masakru u slučaju Musajev i drugi protiv Rusije.
Dokumentarac
Aldy: Prošlost koje ne sme da se zaboravi je 30-minutni dokumentarac iz 2010. koji se temelji na video snimkama koje su snimili stanovnici 9.2. 2000., te na intervjuima svedoka snimljenih u januaru-februaru 2009. od članova Memoriala (među njima je bila i Natalia Estemirova, koju su 15.7. 2009. oteli maskirani ljudi u Groznom te ju ubili istog dana u Ingušetiji).
Atom Man vs. Superman
Atom Man vs. Superman je američki crno-bijeli superherojski film film u nastavcima snimljen 1950. godine u režiji Spencera Gordona Bennetta. Predstavlja nastavka serijskog filma Superman iz 1948. godine, odnosno adaptaciju istoimenog stripa. U njemu Kirk Alyn ponavlja ulogu Clarka Kenta/Supermana, a radnja prikazuje kako se mora suprotstaviti Lexu Luthoru (čiji lik tumači Lyle Talbot koji pod identiteom Atom Mana nastoji izazvati kaos u Metropolisu. Kao i prethodni film, Atom Man vs. Superman se isticao izuzetno niskim budžetom i lošim specijalnim efektima.
Sljedeće godine je u nezavisnoj produkciji snimljen cjelovečernji film Superman and the Mole Men sa Georgeom Reevesom u glavnoj ulozi, koji je poslužio kao svojevrsni pilot za kasniju TV-seriju Adventures of Superman.
Poglavlja (epizode)
Izvor:
Vranještica
Vranještica je naselje u opštini Kolašin u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 152 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 239 stanovnika).
Demografija
U naselju Vranještica živi 131 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 49,5 godina (46,5 kod muškaraca i 52,8 kod žena). U naselju ima 57 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,67.
Terrenatillo, Tepalcatepec
Terrenatillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tepalcatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
Bălușeni (razvrstavanje)
Bălușeni ima više značenja:
San José de Guadalupe (razvrstavanje)
San José de Guadalupe ima više značenja:
Suđenje Bertoldu Brehtu
Suđenje Bertoldu Brehtu je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Režirao ju je Borislav Gligorović a scenario je napisao Ivan Ivanji.
Béguey
Bege je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Žironda koja pripada prefekturi Bordo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 916 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 289 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 20 metara (maksimalnoj 90 m, a minimalnoj 2 m).
Băltățeni (razvrstavanje)
Băltățeni ima više značenja:
El Salero, Aguascalientes
El Salero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1998 m.
Kutiá-diapá
Kutiá-diapá (Cutiadiapa, Kutía-dyapá, Kutiádiapá), jedna od skupina američkih Indijanaca iz brazilske države Acre na rijeci río Preto (pritoka Jandiatube) i susjednom Amazonasu. Vjerojatno su ogranak Katukina, porodica Catuquinean. Služili su se istoimenim dijalektom kojim više nitko ne govori.
Turah, Montana
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Бреговина
Бреговина је насеље у Србији у општини Прокупље у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 70 становника (према попису из 1991. било је 101 становника).
Turah, Montana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 306.
Бреговина
Демографија
У насељу Бреговина живи 69 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 62,2 година (61,6 код мушкараца и 63,0 код жена). У насељу има 37 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,89.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
La Miseria (razvrstavanje)
La Miseria ima više značenja:
Mornico al Serio, Bergamo
Mornico al Serio je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2739 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 164 m.
Vulturu, Vulturu
Vulturu je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Vulturu.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 741 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Darwin, Australija
Darwin je najveći i glavni grad australske Sjeverne teritorije od 71 347 u užem centru, odnosno 109 478 stanovnika sa predgrađima po popisu iz 2004.
Darwin je najsjeverniji veći australski grad.
Geografske karakteristike
Darwin leži na sjeveru Australije na niskom poluotoku na ulazu u Zaljev Beagle u Timorskom moru.
Historija
Do luke u kojoj je smješten Darwin prvi je doplovio britanski pomorac John Stokes 1839. na slavnom jedrenjaku HMS Beagle i nazvao je po slavnom prirodoslovcu Charlesu Darwinu.
Prvo naselje u tom kraju osnovano je tek 1869. i nazvano Palmerston, tako se zvalo sve do 1911. kad je prezvano po imenu luke - Darwin. Te iste godine je taj teritorij oduzet od države Južna Australija i dat na upravu saveznoj vladi.
Gojsalići
Gojsalići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kladanj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 378 stanovnika.
Darwin, Australija
Historija
Darwin je više puta pretrpio udare snažnih ciklona, najteži udar zbio se u decembru 1974. kad je evakuirano dvije trećine stanovnika, a grad je teško oštećen. Uz pomoć australske vlade grad je po drugi put podignut, pa je danas jedan od najmodernijih gradova u zemlji.
Privreda i transport
Darwin je centar stočarsko - rudarskog kraja (uran). Dobar dio stanovnika radi u državnoj administraciji i za vojsku koja u okolici ima dosta baza. U najnovije vrijeme otkrivena su nalazišta nafte i zemnog plina u Timorskom moru. Od 2003. Darwin je povezan željezničkom prugom sa Alice Springsom na jugu, a preko njega i sa Adelaideom i ostalim velikim gradovima Australije na Istoku.
Casarinoli, Caserta
Casarinoli je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 323 m.
San José de la Barranca (razvrstavanje)
San José de la Barranca ima više značenja:
Nuada
U irskoj mitologiji Nuada ili Nuadu (moderni ispis: Nuadha), poznat po nadimku Airgetlám (moderni ispis: Airgeatlámh, doslovno "srebrnoruki"), bio je prvi kralj Tuatha Dé Dananna. U komparativnoj mitologiji odgovara galskom i rimsko-britanskom bogu Nodensu. Njegov velški ekvivalent je Nudd ili Lludd Llaw Eraint.
Nuada je bio kralj Tuatha Dé Dananna sedam godina prije dolaska u Irsku. Kada su se Tuatha De iskrcali, od Fir Bolga, tadašnjih stanovnika, zatražili su polovicu otoka. Fir Bolg i njihov kralj Eochaid mac Eirc su to odbili i odlučili su vlast nad otokom riješiti oružjem. Prije bitke su se obje strane, kako bi ishod bio što pošteniji, složile pregledati tuđe oružje. Kada je došlo do bitke - poznate kao prva bitka kod Mag Tuireda - prvak Fir Bolga po imenu Sreng je uspio Nuadi odsjeći ruku. Prije nego što ga je Sreng mogao dokrajčiti, Nuadin saveznik Angaba od Norveške se ispriječio i umjesto njega primio udarac, a Dagda je pred kralja postavio štit. Kralj je spašen, a njegova je vojska pobijedila u bitci. I Sreng je preživio, te izazvao Nuadu na dvoboj. Nuada je pristao, ali pod uvjetom da se Sreng bori sa jednom vezanom rukom. Sreng je nakon toga odustao od izazova ali mu je Nuada, impresioniran hrabrošću i vještinom, ponudio dio Irske koji predstavlja današnji Connacht.
Ombrone
Ombrone (latinski: Umbro, zvan još i Ombrone grossetano ili Ombrone senese) je rijeka u Centralnoj Italiji, sa svojih 161 km dužine jedna od većih rijeka Toskane.
Hidrografija
Ombrone u svom toku prima brojne pritoke, od kojih su najveće Arbia, Merse i Orcia. Ombrone sa svojim pritokama ima sliv velik oko 3480 km², koji obuhvaća dobar dio Toskane. Ombrone u usporedbi sa ostalim toskanskim rijekama nosi najviše sedimenata i ima najblatnije vode. Iako nema znatan istjek, preciznije prosječno 29 m3/s, ipak zna često i silovito plaviti.
Katukina
Katukina (Katukína, Pidá-dyapa, Pedá-Djapá, Pidadiapa, Katukina do Jutaí, Katukina do Biá, Catuquina) je pleme američkih Indijanaca porodice Catuquinean nastanjeno u džunglama brazilske države Amazonas uz tokove rijeka Mutum i Biá, pritokama Jutaí, na njenom srednjem toku. Katukine što žive uz ovu pritoku poznati su i kao Katukina do Biá ili Pidá-dyapa (Pidá-Djapá, Pidá-Düapá, Pidá-dyapá, Pidá-diapá, Pedá-Djapá). Druga grupa Katukina sa río Preto (pritoka Jandiatuba) naseljena je grupa Kutiá-dyapá. Obje ove skupine govore posebnim dijalektima. Ime Pidá-dyapa znači (“gente da onça”) ili 'jaguarov narod'. Danas je za njihove potrebe utemeljen rerervat Área Indígena do Rio Biá.
Pidadiapa danas žive u 5 sela, a ima ih najmanje 250 pa možda do 400. Područje što ga Pidadiape nastanjuju poplavljena je ravnica obrasla džunglom, i prohodna jedino kanuima. Ovo područje zauzima 11,838 km² i pripada u dvije općine (municipija; Jutaí i Caruarí.). Indijanci se bave ribolovom i zemljoradnjom na malenim plantažama susjednim otočićima. U novije vrijeme, 90.-tih godina pod opsadom su čestih posjeta misionara, kopača zlata, sakupljača gume i drugih koji ih iskorištavaju kao jeftinu radnu snagu.
'Jaguarov narod' ili Pidadiapa, ne smiju se pobrkati sa drugim plemenima Katukina, jedni pripadaju porodici Panoan, a nastanjeni su u državi Acre. Druga grupa Katukina pripada porodici Arawakan.
Tsohom Djapá
Tsohom Djapá (Tsohon-djapa, Tsunhum-Djapá), pleme Catuquinean Indijanaca sa juga brazilske države Amazonas, poznato i kao Tyonhwak Dyapa. Ovo pleme gotovo je nestalo, te ih se očuvalo još svega oko 100 (1985) u Vale do Javari, duž rijeka Curuena, Jandiatuba, Jutaí i Itacoaí, na rezervatu što se prostire na 3,338,000 hektara. Služe se jednim dijalektom jezika katukina. O Tsohom Djapáma malo je poznato, osim da su nomadski lovci i sakupljači.
Kanamarí
Kanamarí (Canamari, Canamary, Kanawari; ponekad nazivani i Wiri-diapá, Wiri-dyapá, ili Wiri-Dy, prema jednoj njihovoj skupini), pleme američkih Indijanaca porodice Catuquinean naseljeno u brazilskoj državi Amazonas uz tokove gornjeg toka rijeka Juruá, Xiruá, Tauaracá, Jutaí i Itacoaí (Itaquaí). Danas žive u nekoliko rezervata, i to jedna grupa na Igarapé Maloca u općini Eirunepé, sa 130 Katukina. Druga grupa živi na rezervatu Kanamari u općinama Eirunepé i Itamarati (496; 1984). Treća na Mara/Urubaxi (88; 1989); četvrta na rezervatu Paraná Boa Boa (56 Kanamari, Maku Nadëb i Tukano; 1986); peta na rezervatu Paraná Patauá/Lago Paricá, općina Maraã (65 kanamarí; 1983); šesta na rezervatu Vale do Javari, na rijekama Juruá i Javari. Kanamari populacija prema SIL-u (1995) iznosi 647, dok  'Hands Around the World'  navodi broj od 1,327 (1999). Ne smiju se pobrkati sa plemenima Canamari iz grupe Panoan, i Canamari iz grupe Arawakan.
Ime
Kanamari sami sebe nazivaju Tüküná, u značenju 'ljudi'.
Povijest i kultura
Prvi kontakti sa Kanamarima mogli su biti porije nekih 150 godina, kada na rijeku Juruá dolaze prvi bijelci. Kontakt sa njima, a što je sigurno, uspostavlja se od 1940, nakon čega su se u posljednjih 50 godina odali alkoholu što je dovelo do propadanja njihove kulture, a dobivaju ga od bijelih trgovaca koji se bave gumom. Kanamri su su poznati po svojim sposobnostima kao cuarandeirosi (vidari) i po trajnim facijalnim tetovažama. Podijeljeni su po brojnim endogamnim podgrupama čiji nazivi završavaju sufiksom –dyapa, -djapa ili -diapa. Prema njihovom vjerovanju stvorio ih je kulturni heroj Tamakori na srednjem toku rijeke Juruá, nakon čega je otišao niz rijeku do Manausa, gdje je stvorio bijelce.
Literatura
-. Os Kanamari da Amazônia ocidental : história, mitologia, ritual e xamanismo. Salvador : FCJA, 2002. 382 p. -. Os levantamentos etnoecológicos do PPTAL : a experiência nas áreas indígenas Kanamari do Médio Juruá e Katukina do Rio Biá. In: GRAMKOW, Márcia Maria (Org.). Demarcando terras indígenas II : experiências e desafios de um projeto de parceria. Brasília : Funai/PPTAL/GTZ, 2002. p. 207-22. -. Xamanismo Kanamari. In: BUCHILLET, Dominique (Org.). Medicinas tradicionais e medicina ocidental na Amazônia. Belém : MPEG ; Cejup, 1991. p. 89-110.
Guercif
Guercif (, berberski: Gersif) je garnizonski grad od 90,880 stanovnika na sjeveroistoku Maroka u Regiji Oriental.
Geografske karakteristike
Guercif leži na na nadmorskoj visini od 362 metara, na ušću vadi Melelloua u rijeku Moulouya, udaljen 60 km istočno od Taze. To je lokalitet od velikog strateškog značaja, jer tko god kontrolira Guercif kontrolira i sjeveroistoistočni dio Srednjeg Atlasa, kao i koridore prema Tazu istočnom Maroku i Alžiru.
Historija
Po nekim teorijama Guercif je nastao još u 12. vijeku kao ribat. Na tom je mjestu u 14. vijeku, jedan od marinidskih sultana podigao kazbu, ali je današnja kazba podignuta tek u 18. vijeku.
Na samom početku Francuskog protektorata u Maroku 1920. počeo se formirati evropski centar sa tri gostionice za vojnike i koloniste.
Trideset godina kasnije, pri kraju protektorata Guercif je postao snažan poljoprivredni centar, na dobro navodnjavanoj zemlji. Grad dobro povezan željeznicom u kom je živjelo 360 evropskih kolonista, 2.835 alžiraca i 460 Židova.
I nakon proglašenja marokanske nezavisnosti - Guercif je ostao snažan garnizon, ali je bitno poboljšano obrazovanje tako da danas ima puno srednjih škola i fakulteta.
La Misericordia (razvrstavanje)
La Misericordia ima više značenja:
Michał Jurecki
Michał Jurecki (Kościan, 27. listopada 1984.) je poljski rukometaš i reprezentativac koji trenutno igra za KS Kielce kao lijevi vanjski. Njegov stariji brat, Bartosz, također je poljski reprezentativac koji igra na poziciji pivota.
Brauneberg
Brauneberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.195 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231012.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bernkastel-Vitlih Brauneberg se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bernkastel-Vitlih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 124 metra. Površina opštine iznosi 12,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.195 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 98 stanovnika/km².
Bălești (razvrstavanje)
Bălești ima više značenja:
Okrug Haraz District, Hajjah
Haraz District je okrug u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 1686 m.
Ciudad Guzmán, CERESO, Zapotlán el Grande
Ciudad Guzmán, CERESO je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapotlán el Grande.
Volterra
Volterra (za Etrušćana: Velathri, a za Rimljana: Volaterrae) je gradić u talijanskoj regiji Toskana, u provinciji Pisa od 11 252 stanovnika (2006.)
Geografske karakteristike
Volterra leži u brdima obronaka sjevernih Apenina, sjeverozapadno od Siene, i oko 50 km južno od provincijskog centra Pise.
Historija
Antički Velathri bio je jedan od 12 gradova Etrurske federacije, koji je 205. pne. pružio podršku Rimljanima za vrijeme Drugog punskog rata. Grad je oko 80. - 81. pne. dobio status rimskog civitasa kao municipium Volaterrae nakon građanskog rata između Gaiusa Mariusa i Sulle. thumb|left|240px| Pogled na centar grada Od 12. vijeka grad je postao nezavisna srednjovjekovna komuna, ali je od 1361. potpao pod vlast firentinske dinastije Medici.
U Volterri je rođen maniristički slikar Daniele da Volterra.
Znamenitosti
thumb|left|240px| Palazzo dei Priori Najveće znamenitosti Volterre su ostatci etrurskih bedema, dozidanih tokom 4. i 3. vijeka pne., sa dvoje etrursko - rimskih ulaznih vratiju i kružni grobovi iz 6. vijeka pne. sa svodovima oko centralnog stupa.
Pored tog interesentne su i gotička Palazzo dei Priori koji je jedna od najstarijih komunalnih palača u Toskani, zamak iz 1343. proširen 1472., katedrala Santa Maria Assunta iz 10. vijeka (restaurirana i proširena u 13. i 16. vijeku), uz koju je romanički Baptisterij iz 1283 i Palazzo dei Pretorio iz 13. vijeka.
Grad ima Muzej etrurske umjetnosti Guarnacci sa kolekcijom od 600 pogrebnih urni.
Privreda
Volterra je poznata kao centar u kom se kopa alabaster i od njega proizvodi umjetničke keramike, kao i po proizvodnji soli.
San José de la Cruz (razvrstavanje)
San José de la Cruz ima više značenja:
Volterra
Gradovi prijatelji
Volterra ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima;
Goletići
Goletići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kladanj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 275 stanovnika.
Wiri-Diapá
Wiri-Diapá (Uiridiapa, Wiri Djapá, Wiri-dyapá, Wiri-diapá, Wiri-Dy) /wiri =queixada; pekari,/ pleme ili lokalna skupina skupine Kanamari Indijanaca, porodica Catuquinean, naseljeni u brazilskoj državi Amazonas na pritokama rijeke río Juruá: río Itucumã, río Xeruã, igarapé Três Bocas i igarapé Santa Rita.
Băleni (razvrstavanje)
Băleni ima više značenja:
Deinocheirus
Deinocheirus (grč. "užasna ruka") je rod ogromnog teropodnog dinosaura. Poznata je jedna vrsta.
Opis
Procjenjuje se da je bio težak oko 9000 kg. Tijelo i rep su vjerojatno bili slični drugim ornitomimosaurima, a sve današnje ilustracije Deinocheirusa se temelje na izgledu njegovih mogućih najbližih srodnika, poput Gallimimusa. Makovicky et al. je istakao da bi Deinocheirus, ako je uopće bio ornitomimosaur, onda bio veoma primitivna vrsta jer mu nedostaju neke osobine koje se obično vide kod ornitomimosaura.
Živio je na području Mongolije u pustinjama u periodu krede, prije oko 70 milijuna godina. Ishrana nije poznata, ali neki su znanstvenici pretpostavili da je bio maleno stvorenje dugih ruku i da se penjao po drveću kao i današnji ljenjivci i da se možda hranio lišćem, voćem i životinjicama koje bi našao na drveću. Mnogi znanstvenici nisu prihvatili ovu hipotezu i ne postoje jaki dokazi za nju.
Băleni Sârbi (razvrstavanje)
Băleni Sârbi ima više značenja:
La Misión (razvrstavanje)
La Misión ima više značenja:
Wadyo-parani-dyapá
Charles A. Zisa (1970) jihov jezik navodi kao dijalekt jezika Tauaré Indijanaca.
Vigliano, Firenze
Vigliano je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Denguin
Dangen je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Pau.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 462 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 119 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 141 metar (maksimalnoj 271 m, a minimalnoj 120 m).
Bălcăuți (razvrstavanje)
Bălcăuți ima više značenja:
San José de la Era (razvrstavanje)
San José de la Era ima više značenja:
Otanabe
Otanabe (Otanave), pleme američkih Indijanaca porodice muniče iz sjevernog Perua, koji su govorili su dijalektom jezika muniche. Njihovo ime danas je sinonim jezika muniche.
La Presa, Parras
La Presa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Parras.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 151 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1690 m.
Maribel, Matamoros
Maribel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Sabino Solo, San Sebastián Tecomaxtlahuaca
Sabino Solo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Sebastián Tecomaxtlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 223 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1747 m.
Lug (mitologija)
thumb|desno|Crtež božanstva identifikovanog kao Lug, otkriven u [[Parizu.]] Lug (Lugos, Lugus) je keltsko božanstvo, a možda čak i vrhovni bog svih Kelta.
Mitologija
U irskim i britanskim legendama opisivan je kao mlad, snažan i lep bog koji poseduje oružje kojim uništava neprijatelje ljudi i bogova; čarobno koplje i ogromnu praćku. Najpoznatiji mit je o njegovom dolasku među narod boginje Dane. Na čelu tog naroda se nalazio Nuada, koji ga je primio na svoj dvor tek kada se uverio da je Lug upućen u sve veštine zanata. Zajedno sa narodom boginje Dane, učestvovao je u pripremama za borbu sa Fomorijanima, a pred samu odlučujuću bitku Nuada mu je čak ustupio svoj presto.
Kult i uticaj
U keltskoj mitologiji Lug je zaštitnik trgovine i zanatstva, prvenstveno metalurgije. U Irskoj je smatran pronalazačem svih veština, mudracem i pesnikom. Zaštitnik je i puteva i putnika. Po njemu je nazvan Lion (Lugdunum), a i mnogi utvrđeni keltski gradovi nazivaju se tvrđava Luga. U Galiji je imao svetilišta u svim utvrđenim gradovima, dok su ga u Irskoj slavili na vrhovima brda. U njegovu čast svetkovan je praznik Lugnasad. U rimsko doba je na spomenicama prikazivan sa kaducejem i kesom novca u rukama, često u društvu sa boginjom Majom ili Rozmertom. Kasnije je izjednačen sa Merkurom. U velškom predanju Lug se naziva Leu Lau Gives.
Pucnjava u Novoj Škotskoj 2020.
Ubojstva u Novoj Škotskoj 2020. je naziv za masovnu pucnjavu u sjevernom dijelu kanadske pokrajine Nove Škotske, između 18. i 19. travnja 2020. Muškarac identificiran kao 51-godišnji Gabriel Wortman ubio je najmanje 16 ljudi, uključujući tri policajaca, a ozlijeđene su najmanje još dvije osobe prije nego što ih je policija usmrtila nakon automobilske potjere. To je najsmrtonosniji napad takve vrste u kanadskoj povijesti. Policija kaže kako zasad nije utvrđen motiv.
Ubojstva
U 23:32 sati 18. travnja policija je odgovorila na više 9-1-1 poziva u vezi s incidentima povezanim s oružjem u maloj zajednici Portapique, 130 kilometara (81 milja) sjeverno od Halifaxa. Pronašli su nekoliko mrtvih i ozlijeđenih unutar kuće i izvan nje, ali ne i osumnjičenog.
Gabriel Wortman, 51. godine, identificiran je kao strijelac u 19:54 ujutro 19. travnja. Između 10:04 i 11:24, Wortman je bio vidljiv u Debertu, Brookfieldu i Milfordu. U istom vremenskom okviru javnost je upozorena da se možda predstavlja kao oficir RCMP-a i upravlja vozilom napravljenim da liči na krstaš RCMP-a, te da putuje autocestom 4 u blizini Glenholme. Stanovnike je apelirano da izbjegavaju to područje. Policija je zatražila od javnosti da odmah pozove vozilo 9-1-1 ako uoče vozilo. Sat vremena kasnije rekli su da je prešao na srebrno sportsko korisno vozilo Chevrolet Tracker.
Gotovo dvanaest sati nakon što je policija prvi put primila prijavu vatrenog oružja, Wortmana je policija ubila ispred benzinske postaje u restoranu Irving Oil Big Stop u Enfieldu, oko 92 kilometra (57 milja) južno od Portapiquea i oko 40 kilometara (25 milja) ) sjeverno od Halifaxa. Tim za ozbiljne nezgode reagirao je da će provoditi istragu pucnjave na koju je upleten policajac.
Izvršitelj
Strijelac je identificiran kao 51-godišnji Gabriel Wortman, denturist koji radi na području Halifaxa. Bio je vlasnik nekretnina u Portapiqueu i Dartmouthu. Wortman je studirao da postane morticist na koledžu, ali je na kraju prebacio karijeru. Pokazano je da je bio opsesivan policijom, hobi je kupio memorabilije za provedbu zakona i obnovio stare policijske kruzere. Jedna osoba je Wortmanov dom nazvala "svetištem" za RCMP.
Nije utvrđen motiv za ubojstva, a vlasti ga ne smatraju terorističkim aktom. Međutim, susjedi su rekli kako se Wortman borio s alkoholizmom, a na njegov posao, od kojeg je zaradio puno novca, negativno je utjecala pandemija koronavirusa, prisiljavajući na zatvaranje svih nebitnih stomatoloških usluga.
Triplett, Missouri
Triplet je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 41, što je 23 (-35,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rancho el Trece, Rioverde
Rancho el Trece je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rioverde.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1043 m.
La Mixteca (razvrstavanje)
La Mixteca ima više značenja:
Fudbal (razvrstavanje)
Football je engleska riječ koja se od 19. vijeka koristi kao zajednički naziv za različite timske sportove u kojima igrači loptu šutiraju nogom.
Od svih tih igara je najpoznatiji fudbal ili nogomet, koji je postao sinonim za football u Engleskoj, kao i u ostatku svijeta.
Bălcești (razvrstavanje)
Bălcești ima više značenja:
Fudbal (razvrstavanje)
Pored ta dva sporta se izraz football koristi i za ragbi, ali i za kanadski fudbal, australski fudbal i gelski fudbal.
Football Ja sam tu.
Bălan (razvrstavanje)
Bălan ima više značenja:
Piano delle Cicorie, Campobasso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 835 m.
San José de la Haciendita (razvrstavanje)
San José de la Haciendita ima više značenja:
Maniace, Catania
Maniace je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3543 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 787 m.
Hipodrom Mejdan
Karakteristike
Centar je otvoren 27. marta 2010. na mjestu starijeg hipodroma Nad Al Šeba, na površini od 2,286.000 m² i može primiti 60 000 gledaoca. U okviru centra nalazi se golf igralište, hotelsko naselje Bab Al Šams, marina sa plažom, teniska akademija, kinodvorana i muzej posvećen konjskim trkama.
Trkalište hipodroma najduže je na svijetu sa svojih 1,6 km, a centralno gledalište natkriveno spektakularanim konzolnim krovom u obliku polumjeseca, pokrivenim solarnim i titanskim pločama koje naglašavaju njegov tehnološki napredan dizajn.
U okviru centra nalazi se istoimeni luksuzni hotel sa 290 soba, parkiralište za 8 622 automobila. Gledalište hipodroma opremljeno je sa najvećim led televizijskim ekranom dimenzija 110 x 10 metara, da gledaoci mogu pratiti svaki detalj utrke.
Na hipodromu se održava prestižni Svjetski kup Dubai, a kad nema utrka centar služi u reprezentativne poslovne svrhe, promociju novih proizvoda, kongrese, simpozije i slične stvari, a na centralnom gledalištu se održavaju veliki koncerti.
Maseru
Maseru je glavni i najveći grad afričke Kraljevine Lesoto od 197 907 stanovnika.
Geografske karakteristike
Maseru se prostire na lijevoj obali rijeke Caledon, koja je granična rijeka sa južnoafričkom provincijom Free State. Od Maserua do južnoafričkog Bloemfonteina ima 170 km a do Johannesburga 388 km.
Grad leži u plitkoj dolini u podnožju planine Maloti na nadmorskoj visini od 1 600 m, na površinu od oko 138 km².
Historija
Maseru su osnovali Britanci kao malu policijsku utvrdu 1869., nakon završetka Free State-Basoto rata nakon što su slomili otpor Basotha i njihova vladara Moshoeshoe I. i pretvorili njihovu zemlju u svoj protektorat - Basutoland. Izgradnja Maserua 24 km zapadno od utvrde kralja Moshoeshoe - Thaba Bosia, bio je jedan od uvjeta mirovnog sporazuma. Ubrzo je oko te utvrde izraslo živo trgovište. thumb|left|240px| Panorama grada s juga Maseru je od 1869. do 1871. bio glavni grad tog bantustana, nakon tog perioda je uprava Basutolanda prebačena u Koloniju Rt dobre nade (Cape Town). Za vrijeme njihove uprave između 1871. -1884., Basutoland je slično tretiran, kao i zemlje koje je ta britanska kolonija nasilno pripojila. To je dovelo do Basuto rata 1881, kad su mnoge građevine u gradu stradale u požarima. Zbog tog je 1884., Basutolandu obnovljen status Krunske kolonije, s Maseruom kao glavnim gradom. Nakon što se Basutoland osamostalio i postao Kraljevina Lesoto - 1966., Maseru je ostao prijestolnica zemlje.
Prije nego što je Lesoto proglasio nezavisnost - Maseru je bio relativno mali grad, u koji Britanci nisu imali interesa investirati. Nakon 1966. grad je doživio pravu eksploziju rasta,- površina mu se sedmerostruko povećala, od oko 20 km² na današnjih 138 km², nakon spajanja sa periferijskim naseljima.
Znamenitosti
thumb|right|300px| Trgovina suvenira u centru grada Maseru u svom historijskom centru iz 19. vijeka ima par zgrada iz kolonijalnog perioda, od kojih su najpoznatija katolička katedrala Gospe od pobjede i anglikanska crkva sv. Ivan. Ostale znamenitosti uključuju Kraljevsku palaču, zgradu parlamenta i Državnu palaču.
Privreda, trasport školstvo
Privreda grada podijeljena je na dva područja, na sjeveru se nalaze mlin]]ovi i drugi veliki pogoni. Na jugu se nalaze manja poduzeća koja se bave tekstilom i obućom. Sve do 2004 kineski]] investitori su ulagali u razvoj tekstilnih pogona u Maseru, ali je nakon isteka povoljnog sporazuma o trgovini tekstilom (1974. - 2004.) koji je zemljama u razvoju poput Lesota omogućavao izvoz, po povoljnim uvjetima - taj val presahnuo. Nakon tog je snažnija tekstilna industrija iz Južne Afrike potpuno potisnula proizvođače iz Lesota.
Maseru je još 1905. povezan željezničkom prugom sa južnoafričkim gradom Marseilles i preko njega sa glavnom prugom Bloemfontein - Bethlehem, čime je osiguran prijevoz poljoprivrednih proizvoda, radnika i dostava trgovačke robe. Relativno dobrim cestama je povezan sa drugim gradovima i područjima u planinskom Lesotu i južnoafričkim gradovima.
Pored grada, u 24 km udaljenom gradiću Roma, nalazi se Nacionalni univerzitet Lesoto, osnovan 1975.
Klimatske karakteristike
Maseru ima umjerenu suptropsku planinsku klimu po Köppenovoj klasifikaciji klime, sa toplim kišnim ljetima, i hladnim suhim zimama. Prosječna temperatura tokom ljetnog perioda (decembar - mart) je oko 22 °C, dok je prosječna temperatura zimi, od juna do septembra oko 9 °C. Najtopliji mjesec je januar, sa prosječnom temperaturom između 15 - 33 °C, a najhladniji juli sa temperaturama između -3 °C - 17 °C. Prosječna količina oborina je od 7 mm u junu pa sve do 141 mm u februaru.
Kardiogeni šok
Kardiogeni šok nastaje uslijed akutnog popuštanja srca, koje se karakteriše malim sistolnim volumenom krvi (količina krvi koju srce izbaci u toku jedne sistole) i nemogućnošću postizanja zadovoljavajućeg minutnog volumena srca (proizvod sistolnog volumena i srčane frekvencije).
Etiologija
Stanja i bolesti koje mogu dovesti do razvoja kardiogenog šoka sa oštećenjem kontraktilnosti lijeve i/ili desne komore su: infarkt miokarda, kardiomiopatija, hipoksija, acidoza, predoziranje beta-blokatorima, antiaritmici, antagonisti kalcijumovih kanala. Takođe, aritmije (tahiaritmija i bradiaritmija), zatim akutna insuficijencija aortnog i mitralnog zaliska, ruptura međukomorskog septuma i papilarnih mišića, kontuzija srca mogu dovesti do naglog razvoja kardiogenog šoka.
Znaci i simptomi
Znaci i simptomi kardiogenog šoka pored opštih gorenavedenih su:
Dijagnoza
Diferencijalna dijagnoza prema hipovolemijskom i distributivnom šoku: kod kardiogenog šoka inspekcijom se vide proširene jugularne vene na vratu, povišeni su centralni venski pritisak i PCWP ( - kateter koji je primenjen u arteriji pulmonalis u svrhu mjerenja pritiska u njoj); kod hipovolemijskog šoka su vene na vratu kolabirane a centralni venski pritisak i PCWP su sniženi. Razlikovanje od obstruktivnog šoka je teže a i simptomatika je slična, te se ne rijetko embolija pluća i tamponada srca pripisuju kardiogenom šoku.
Terapija
Terapija kardiogenog šoka treba da je po mogućnosti kauzalna. Ako se radi o akutnom infarktu miokarda vrši se liza tromba fibrinoliticima (streptokinaza, alteplaza), kod predoziranja blokatorima kalcijevih kanala primenjuje se kalcijum, kod aritmija primjena odgovarajućih antiaritmika.
Da bi se postigla normalna respiratorna funkcija uključuje se kiseonik (4-8 l) ili vrši endotrahealna intubacija sa ili bez mehaničke ventilacije.
Kod dekompenzovanog šoka (TA sistolni < 90 mmHg) primenjuje se u infuziji dopamin 2-10 µg/kg/min, a ako je potrebno adrenalin. Ako se radi o kompenzovanom šoku (TA sistolni ≥90 mmHg) aplikuje se u infuziji dopamin i/ili dobutamin po 2-10 µg/kg/min. ili u kombinaciji. Ako je indikovano može se dati milrinon (amp. 10mg/10 ml; derivat bipiridina koji selektivno inhibira izoenzim III fosfodiesteraze mišićnih ćelija srca i njegovih krvnih sudova što dovodi do porasta količine intracelularnog cAMP-a koji utiče na razmjenu jona kalcijuma). Milrinon pojačava snagu srčanog mišića sa manjim povećanjem frekvencije srca nego što je to slučaj kod primjene dopamina.
Kod plućne kongestije i volumnog opterećenja srca u kompenzovanom šoku potrebno je rasteretiti srce diureticima (npr. furosemid 10-80 mg i. v.) i vazodilatatorima koji prije svega dilatiraju vene-preload i na taj način smanjuju količinu krvi koja dospijeva u plućnu cirkulaciju i srce koje se time manje opterećuje (npr. nitroglicerin 0,3-3 µg/kg/min intra venozna infuzija). Vazodilatatori se kombinuju sa kateholaminima (dopamin, dobutamin, adrenalin) što je poželjno i logično.
Treba biti obazriv kod dekompenzovanog šoka, u postavljanju indikacija za aplikaciju lijekova koji imaju ili mogu imati vazodilatatorna svojstva, kao što su analgetici i sedativi.
Kim Jong-un
Kim Džong un (kor. 김정은) je najmlađi od tri sina nekadašnjeg severnokorejskog vođe Kim Jong-ila i njegov naslednik na tom položaju. Po objavljivanju smrti njegovog oca, državna televizija ga je proglasila za „velikog naslednika“. Zvanične funkcije Kim Džong Una su Prvi predsednik Nacionalnog komiteta odbrane Demokratske narodne Republike Koreje, Vrhovni komandant Korejske narodne armije, Prvi sekretar Radničke partije Koreje. Pred kraj očeve vladavine, 2010. godine, postao je general u severnokorejskoj vojsci i potpredsednik Centralne vojne komisije. Od 18. juna 2012. ima čin Maršala Republike, drugi najviši čin u vojsci Severne Koreje.
Kim Džong je rođen 8. januarа 1983. godine u Pjongajngu. Školovao se do 2000. godine u Švajcarskoj pod raznim pseudonimima. Diplomirao je na Univerzitetu Kim il Sung. Postao je zvanični naslednik za predsednika, nakon što je njegov najstariji brat Kim Džong Nam uhvaćen sa lažnim dokumentima pri pokušaju da uđe u Japan 2011. godine
Spoljašnje veze
‎
Lipoliza
Lipoliza je razlaganje lipida. Ona obuhvata hidrolizu triglicerida u slobodne masene kiseline, čemu sledi dalja degradacija u acetilne jedinice posredstvom beta oksidacije. Ovaj proces proizvodi ketonska tela. Ona su prisutna u velikim količinama tokom ketoze, metaboličkog stanja koje se javlja kad jetra konvertuje mast u masne kiseline i ketonska tela, koje telo koristi kao gorivo. Trake za testiranje lipolize se koriste za prepoznavanja tog stanja.
Sledeći hormoni indukuju lipolizu: epinefrin, norepinefrin, glukagon, hormon rasta, testosteron, i kortizol (mada dejstvo kortizola još uvek nije jasno ). Oni podstiču 7TM receptore (G protein spregnute receptore), koji aktiviraju adenilat ciklazu. To dovodi do povišene produkcije cAMP-a, koja aktivira proteinsku kinazu A, i ona naknadno aktivira lipaze u adipoznom tkivu.
Trigliceridi se transportuju putem krvi do odgovarajućih tkiva (masnog, mišića, etc.) posredstvom lipoproteina kao što je VLDL. Trigliceridi prisutni na VLDL podležu lipolizi destvom ćelijskih lipaza ciljnog tkiva, čime se formiraju glicerol i slobodne masne kiseline. Slobodne masne kiseline se otpuštaju u krv, i zatim ih druge ćelije preuzimaju. Slobodne masne kiseline koje ćelije odmah ne preuzmu mogu da se vežu za albumin za transport do okolnih tkiva kojima je potrebna energija. Serumski albumin je glavni prenosnik slobodnih masnih kiselina u krvi. Glicerol takođe ulazi u krvotok i biva apsorbovan u jetri ili bubrezima, gde se konvertuje do glicerol 3-fosfata enzimom glicerolna kinaza. Hepatički glicerol 3-fosfat se uglavnom konvertuje u dihidroksiaceton fosfat (DHAP) i zatim gliceraldehid 3-fosfat (GA3P).
Hobart, Washington
Hobart je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.221, što je 30 (-0,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Henry King
Henry King (24. januar 1886 - 29. jun 1982) bio je američki filmski režiser, poznst po izuzetno dugoj i plodnoj karijeri koja je obuhvatila prvih pola vijeka postojanja Hollywooda.