cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bâtie-Rolland
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 814 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 97 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,33 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 144 metara (maksimalnoj 210 m, a minimalnoj 130 m).
Lenox, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 873 stanovnika, što je 16 (1,8%) stanovnika manje nego 2000. godine.
T-72
Povijest proizvodnje
Laserski daljinomjer postavljen je tek 1978. godine, a do tada je bio postavljen optički koji nije mogao mjeriti udaljenosti manje od 1000 metara. Neke izvozne verzije nisu dobile laserski daljinomjer sve do 1985. godine. Poslije 1985. godine sve verzije T-72 tenka rađene su s postavljenim eksplozivno-reaktivnim oklopom kao standard, novi i snažniji V-84 motor od 840 ks i poboljšan glavni top koji od tada može ispaljivati protutenkovske rakete. S tim izmjenama T-72 postao je jak koliko i skuplji i moderniji T-80. Od 2000. godine za izvoz je ponuđena i inačica sa termovizijom. Proizveden je i projektil koji sadržava osiromašeni uranij koji ima veću probojnost od običnog streljiva.
T-72 u svojim vojskama imaju mnoge države svijeta pogotovo potencijalni neprijatelji SAD-a. Zapadni analitičari tvrde da T-72 tenk može uništavati sve moderne tenkove zapada uključujući i M1 Abrams, što se u teoriji i nije baš dokazalo. Sovjetski T-72 se do sada tri puta susreo sa zapadnim tenkovima, u Libanonu 1982. protiv izraelske Merkave, u Iraku 1991. godine s M1 Abramsom i Challengerom 1 i opet 2003. u Iraku. U svim ovim sukobima T-72 tenk je poražen, no to ne znači da je on loš tenk. Uzrok dvaju poraza u Iraku bili su i loša pripremljenost i opremljenost iračkih posada koje su upravljale tenkovima. Uz to irački T-72 tenkovi bili su lošije kvalitete od onih ruskim i imali su stare dijelove i opremu. Streljivo je bilo slabije zbog smanjenja troškova proizvodnje.
Dizajn
mini|desno|250px|T-72 Koncepcija tenka T-72 ista je kao kod njegovog prethodnika T-64. Vozilo ima tročlanu posadu - mjesto vozača je u prednjem djelu oklopnog tijela, pozicija zapovjednik je u kupoli desno od topa, dok je ciljač smješten lijevo od topa.
Pokretljivost
T-72 je izrazito lak tenk, ima samo 41 tonu, što mu omogućava veću pokretljivost u odnosu na zapadne konkurente. Neke ceste i mostovi u zemljama Varšavskog pakta bili su konstruirani tako da kolona T-72 tenkova može proći po njima, ali teži zapadni tenkovi ne bi mogli ili bi išli jedan po jedan. Osnovi T-72 ima relativno slab motor od 780 ks (580 kW) koji je ustvari turbo verzija V-12 dizel motora od 500 ks koji je za vrijeme 2. svjetskog rata konstruiran za tenk T-34. T-72 ima relativno velik promjer kotača na kojima su gusjenice u odnosu na ostale tenkove iz T-serije (T-64 i T-80) koji imaju manji promjer kotača.
T-72 je dizajniran da može prijeći vodenu prepreku dubine do 5 metara uz pomoć dodatne cijevi za ispuh. Ukoliko tijekom plova tenku prestane radit motor, on se mora pokrenuti u roku od 6 sekundi inače se gubi tlak i voda ulazi u dio motora. Ova mogućnost preplovljavanja čini se opasnom, ali je važna za stratešku mobilnost tenka.
Nuklearna, biološka i kemijska zaštita
T-72 ima sveobuhvatnu kemijsku, biološku i nuklearnu zaštitu. Unutrašnjost tenka je presvučena sintetičkom tkaninom s kojom se smanjilo zračenje unutar tenka od eksplozije nuklearne bombe. Posadi se isporučuje čist zrak preko kompliciranog filtra zraka. Izvozni T-72s nemaju zaštitu od zračenja koja je standard na ruskim T-72s koji su presvučeni slojem sintetičkog materijala koji sadržava olovo, koji pruža zaštitu od djelovanja radijacije i elektromagnetskog zračenja.
Oklopna zaštita
T-72M (izvozna inačica modela T-72A) imao je drugačiji oklop od T-72A imao je drugačiju konstrukciju oklopa što ga je činilo manje sigurnim od T-72A. U moderniziranu T-72M1 verziju je dodan sloj (16 mm) staklo-teksolita kojim se dobila bolja zaštita uz povećanje debljine oklopa od 32 mm.
Nekoliko T-72 modela opremljeno je sa eksplozivno-reaktivnim oklopom (ERA) koji povećava zaštitu od visoko eksplozivnih protutenkovskih granata. Kasnije je dodan još teži eksplozivno-reaktivni oklop koji je povećao zaštitu od najmodernijih visoko eksplozivnih granata.
Kasniji modeli T-72s, kao što je T-72B imaju vidno ispupčenu kupolu, u zapadnim zemljama nazvanu "Dolly Parton". Kasnije verzije T-72B, T-72B1 i T-72A imaju radioaktivnu zaštitu postavljenu i na krov kupole.
Rani modeli nisu imali postavljenu zaštitu voznog mehanizma. Prvi puta se postavila zaštita suspenzije na T-72A 1979. godine koji je imao postavljenu plastičnu zaštitu koja obuhvača gornji dio suspenzije sa dodatnom zaštitom na stranama tijela za spremnik goriva i teretni prostor.
U usporedbi sa zapadnim tenkovima, T-72 imao je loše riješeno spremanje streljiva u kupoli koje se nalazilo u tijelu i kupoli. Prilikom udara granate u tenk, streljivo bi se zagrijalo i u većini slučajeva eksplodiralo pri čemu bi svi članovi posade bili ubijeni, a kupola tenka odletjela u zrak. Tako su američki tenkovi u oba rata u Zaljevu bez problema uništavali iračke T-72s uz stalni gubitak cijele iračke posade.
Naoružanje
mini|lijevo|250px|T-72 pogled straga Glavno naoružanje tenka je glatkocijevni top 2A46 promjera cijevi 125 mm. Taj top je znatno veći od NATO standarda koji je 105 mm i od noviji tenkova zapada koji imaju 120 mm top većinom kopije njemačkog Rheinmetal L44 i L55 topa. Top 2A46 može, kao i kod ostalih sovjetskih tenkova, ispaljivati protutenkovske rakete. Prva verzija T-72 koristila je top 2A26M2, ali se na sve naredne inačice ugrađuje novi top 2A46.
Glavni top ima veliku manu jer pri udaljenosti od 1800 metara ima mogućnost pogreške od 1 metar. Maksimalan domet topa je 9100 metara. Najveća udaljenost na kojoj tenk ima relativno dobru preciznost je 4000 metara sa vođenom protutenkovskom raketom (korištena je samo u SSSR-u). Iz topa se ispaljuju kumulativni, potkalibarni i razorni projektili.
Da bi cijena tenka T-72 bila što niža, konstruktori su izbjegli ugradnju sofisticiranog sustava za upravljanje vatrom (SUP). Za ciljanje se koristi relativno jednostavan uređaj TPD-2-49 s daljinomjerom. Sprava je stabilizirana u vertikalnoj ravnini, a u nju se ručno unose podaci o tipu projektila, temperaturi i vlažnosti zraka i bočnom vjetru. Lijevo od topa je postavljen IC reflektor, koji omogućava promatranje i ciljanje noću, na daljinama do 800 m. Većina T-72s pronađena izvan bivšeg Sovjetskog Saveza nema laserski daljinomjer. T-72 namijenjeni izvozu imaju slabiji sustav upravljanja paljbom (SUP) i automatski punjač dok neki nemaju ni termoviziju.
Dodatno naoružanje čini mitraljez PKT kalibra 7,62 mm, za koji se u vozilu nosi 2000 metaka. Na kupoli zapovjednika je postavljen protu-avionski mitraljez 12,7 mm NSVT, s 300 metaka u borbenom kompletu.
Borbena povijest
mini|desno|Irački T-72M 2006. mini|Uništeni T-72
Korisnici
mini|desno|400px|T-72 korisnici
Bivši korisnici
mini|desno|Bivši Njemački T-72 i [[BMP-2]] mini|desno|Bivši Sirijski T-72M1 zarobljen od strane Izraelske vojske i predan u Yad la-Shiryon Muzej.
U bivšoj Jugoslaviji
JNA je od SSSR-a kupila manji broj T-72 tenkova, te je na temelju njih počela proizvodnju na vlastitom tenku, M-84 koji je bio kopija T-72 s boljom tehnikom (ciljanički sustav, elektronika, jači motor, poboljšani oklop itd.). Unatoč tome što je M-84 proizveden u više od 600 primjeraka, JNA (dobila oko 300) je ipak oformila nekoliko jedinica s tenkom T-72 i one su vidjele akciju tijekom ratova na području bivše Jugoslavije (uključujući i Domovinski rat).
Kirilo Mitrović
Kirilo (Mitrović, Budva 6/19. mart 1867 — Kotor, 24. jul 1931) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.
Svetovni život
Episkop Kirilo (Mitrović) rođen je 19. marta 1867. u Budvi. Osnovnu školu je završio u Budvi, gimnaziju u Kotoru, bogosloviju u Zadru, a potomje studirao teologiju u Černovicama.
Monaški život
Zamonašen je 31. avgusta 1892. Rukopoložen u čin đakona 17. septembra 1892, a u čin jeromonaha 11. maja 1894.
Imenovan je za episkopa zahumsko-raškog 27. maja 1908., dekretom kralja Nikole. Hirotonisan je za episkopa 31. maja 1909. u Aleksandro-nevskoj lavri u Petrogradu. Za episkopa bokokotorskog i dubrovačkog izabran je 7. novembra 1920.
Umro je u Kotoru 24. jula 1931. i sahranjen u manastiru Savini.
Nikl(II) acetat
Nikl(II) acetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 176,781 Da.
Individualizam
Individualizam – svojevremeni pojam za slobodoumnu, neizmanipuliranu, osebujnu, kreativnu i snažnu ličnost koja se izdvaja od opčeg, kolektivnog duha, transformiran je u doktrinu suvremenog kapitalističkog poretka, atomiziranog društva izmanipuliranih jedinki (tzv. individualaca) u kome je riječ individualizam postao sinonim za egocentrizam i egoizam.
Izraz individualizam potječe iz XVIII. st., a javlja se s počecima novovjekovne evropske filozofije (Descartes), stajalište koje primarno ili isključivo naglašava značenje, ulogu, vrijednost i važnost individualnoga, važnost pojedinca, a naročito pojedinačne osebujnosti spram općega, generalnoga (u kojem se gubi pojedinačno). Pojedinac je zajednici, društvu, državi nadređen. On je ono primarno i izvorno. Stoga se interesima, pravima, zahtjevima, potrebama, razvitku pojedinca uopće, ili razvijene individualnosti, imaju podrediti država, zajednica, društvo i tzv. opće potrebe i interesi.
Razlikujemo:
Individualizam je filozofski pravac mišljenja, osećanja i htenja koji ističe da je čovek odvojen i drugačiji od drugih i da je celovita i nedeljiva ličnost. Individualizam podrazumeva osoben sistem vrednosti, teoriju ljudske prirode i određena politička, ekonomska, socijalna i verska uverenja i stavove. Po individualistima, sve vrednosti moraju se sagledavati kroz prizmu čoveka, individue, kojoj se pripisuje najviši značaj. Kao teorija ljudske prirode, individualizam insistira na tome da će interesi normalne odrasle jedinke na najbolji način biti zadovoljene ako se jedinki dozvoli maksimalna sloboda, uz odgovornost za odabir ciljeva i sredstava kojima će te ciljeve postići.
Lucije Manlije Vulso Long
Lucije Manlije Vulso Long (Lucius Manlius Vulso Longus, cca. 300. pne. - 216. pne.) bio je rimski političar i vojskovođa iz perioda prvog punskog rata.
Lucije Manlije je odrastao u patriciji|patricijskoj porodici, a njegov otac Aulo Manlije, bio je rimski konzul. Godine 259. pne. se prvi put natjecao za mjesto konzula, ali je izgubio od Kornelija Scipiona Azijatika. Godine 256. pne. mu je uspjelo postati konzulom. Tada je zajedno s Markom Atilijem Regulom stao na čelo velike pomorske ekspedicije s ciljem da se rat prenese u Sjevernu Afriku, tj. kartaginsku teritoriju. Kartaginjani su pokušali uništiti tu ekspediciju, što je dovelo do velike pomorske bitke kod kod Eknoma, u kojoj se Lucije Manlije istakao i bitno doprinio rimskoj pobjedi. Ekspedicija se nakon toga mogla nesmetano iskrcati u Sjevernu Afriku gdje su Regul i on doveli Kartaginu na rub predaje. Međutim, Senat je naredio Vulsu da se povuče sa flotom i ostavi Regula da sam sa kopnenom vojskom dovrši posao.
Manlije je umro godine 216. pne. u dobi od 83 godine, što je bila neuobičajeno duboka starost za tadašnje rimske prilike.
Galliano, Louisiana
Galijano je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.676, što je 320 (4,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Benoksaprofen
Benoksaprofen je lek koji spada u grupu nesteroidnih antiupalnih lekova. Na tržište ga je dovela američka farmaceutska kompanija Eli Lili pod trgovačkim imenom Orafleks. Međutim, 1982 godine, nakon što su FDA i Britanska vlada objavili izveštaje o neželjenim efektima i smrtnim slučajevima, lek je povučen s tržišta.
Amazona
Amazona (Amazon;, ) je najveća rijeka Južne Amerike, a po količini vode najveća rijeka na svijetu, ukupne dužine od 6 400 km , sa porječjem od 7 miliona km².
Amazona se formira spajanjem rijeka Marañón i Ucayali, kod peruanskog gradića Nauta, one obje izviru u peruanskim Andama. U Atlantski ocean se ulijeva velikim estuarijem širokim oko 300 km. thumb|left|260px|Tok Amazone kroz prašumu
Tok rijeke
Amazona teče kroz Peru, Brazil i djelimično kroz Kolumbiju, kao granična rijeka. Izvori Amazone nalaze se na Andama, odakle rijeka teče prema istoku. Amazona ima nekoliko rijeka koje je formiraju, i od zavisnosti od toga koja se uzme za glavnu dobijaju se različite dužine. Najčešće se kao izvor rijeke uzima Ucayali, a rijeđe Marañón. Po peruanskim geografima Amazona je najduža rijeka na svijetu, jer ako se zbroje dužine rijeka Ucayali i Apurimak njena dužina iznosi skoro 7 100 kilometara, ali ako se računa da joj je glavni izvor Marañón tad njena dužina iznosi samo 6 400 km.
Pratillo, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
Amazona
Tok rijeke
U srednjem toku, od ušća Juruá do ušća Rio Negra, Amazona nosi ime Solimôes. U tom dijelu širina rijeke iznosii i do 20 km, dok u donjem dijelu prelazi i 100 km. Njegovo ušće u Atlantski ocean ima oblik ogromne delte sa brojnim rukavcima razdvojenim jedni od drugih.
Pritoke
Glavne desne pritoke Amazone su:
Glavne lijeve pritoke Amazone su:
Plovnost
Amazona je plovna u dužini od 4300 km i glavni put komunikacije u tom delu sveta.
Veći gradovi koji leže na Amazoni su:
Pojas asteroida
mini|Pojas asteroida između [[Marsa i Jupitera]] Pojas asteroida je prostrani pojas stenovitih nebeskih tela, (asteroida (planetoida), meteoroida) različite veličine, čije se orbite oko Sunca nalaze uglavnom između orbita planeta Mars i Jupiter. Udađenosti asteroida u pojasu se kreću između 1,7 AJ i 4 AJ. Većina asteroida u pojasu imaju ekscentricitete od 0,1 do 0,2. U samom pojasu područje sa najvećom gustinom putanja asteroida je između 2,2 AJ i 3,3 AJ.
Većina meteorita koji padnu na Zemlju dolazi baš iz ovog dela Sunčevog sistema.
Smástirnabeltið Asteroidenceinture Centura de asteroizi 主帶小行星
Augusta, Arkansas
Ogasta je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.199, što je 466 (-17,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ivan Jazbinšek
Ivan Jazbinšek (9. kolovoza 1914., Zagreb - 28. lipnja 1996., Zagreb), hrvatski nogometni reprezentativac i nogometni trener.
Klupska karijera
Srednji branič, igrao je za NK Meteor Zagreb, NK Policijski Zagreb, BSK Slavonski Brod, HŠK Građanski Zagreb, NK Metalac Zagreb, te NK Dinamo Zagreb.
Reprezentativna karijera
Nastupio 18 puta za Hrvatsku nogometnu reprezentaciju, 7 puta za reprezentaciju Jugoslavije, te 26 puta za reprezentaciju Zagrebačkog nogometnog podsaveza.
Trenerska karijera
Bio je trener u klubovima NK Metalac Zagreb, NK Dinamo Zagreb, NK Zagreb u izraelskom Hapoel Haifa, te u kanadskoj Croatiji iz Toronta.
Ecuillé
Ekije je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Men i Loara koja pripada prefekturi Anže.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 457 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 36
Località Produttiva, Pescara
Località Produttiva je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Neustadt an der Waldnaab
Nojštat na Valdnabu je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Nojštat na Valdnabu. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.938 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9374139.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nojštat na Valdnabu Nojštat na Valdnabu se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Nojštat na Valdnabu. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 419 metara. Površina opštine iznosi 9,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.938 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 597 stanovnika/km².
Del Norte, Colorado
Del Nort je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.686, što je 19 (-1,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ely (Cambridgeshire)
mini|[[Katedrala u Elyju]] Ely (izgovor: i/ˈiːli/) je katedralni grad u engleskoj grofoviji Cambridgeshireu. Od Londona se do Elyja stiže 129 km cestom. Cambridge je 23 km u pravcu sjevernog sjeveroistoka. Opatiju u Elyju osnovala je sv. Eteldreda 673. godine na svom posjedu Otok Ely koji joj je za dotarij dao njen suprug Tondberct, poglavica ili kraljević južnih Gyrwasa. Opatiju su razorili 870. godine danski osvajači. Obnovio ju je biskup Winchestera Etelvold 970. godine. Izgradnju katedrale pokrenuo je normanski opat Šimun 1083. godine.
Ely je podignut na otoku površine 60 km2 Kimmeridgeskoj glini koji je s 26 m nadmorske visine najviša toča u kraju zvanom The Fens.
Danas Ely broji 20.256 stanovnika. Nalazi se na 52,40 stupnjeva sjeverne zemljopisne širine i 0,26 stupnjeva istočne zemljopisne dužine. U Elyju su raštrkani nalazi iz kasnog srednjeg kamenog doba, brončanog doba i mlađeg kamenog doba (kremeno oruđe). Kroz današnji Ely prolazi rimska cesta (ulica Akeman). Malo je izravnih dokaza rimske vlasti u Elyju, premda su u blizini bivše rimske naseobine kao Little Thetford i Stretham. Budući da je Ely bio sjedište dioceze, dugo ga se smatralo gradom. Gradski status mu je dan 1974. kraljevskom poveljom.
U blizini Elyja je paleontološko nalazište Roswell Pits (Roslyn Hole, Roslyn Pit ). Na ovom jurskom otoku vadila se kimmeridgeska glina u 19. i 20. stoljeću radi potreba lončarstva i za održavanje riječnih nasipa.
Podrijetlo i značenje imena Ely uvijek je bilo opskurno znanstvenicima i još se uvijek spore o njemu. Najstariji zapis jest latinski tekst Bede Časnog Historia ecclesiastica gentis Anglorum, u kojem je ime grada zapisao u obliku Elge. Očigledno ime nije latinsko, jer gotovo svi sljedeći latinski tekstovi bilježe ga u obliku Elia, Eli ili Heli s neorganskim H-. U staroengleskim povljema i u Anglsaskoj kronici zapisan je u obliku Elig.
Skeat je izveo ime Ely od onog što naziva "O[ld] Northumbrian" (stari northumbrijski) ēlġē, što znači "okrug jegulja" (eng. eel)".
Feniks (zviježđe)
Feniks (lat. Phoenix) je manje zviježđe južne polutke.
Tanatos
thumb|Tanatos iz [[Artemida|Artemidina hrama u Efezu, 4. stoljeće pne.]]
Tanatos (grč. θάνατος, Thánatos) bog je smrti u grčkoj mitologiji, a ujedno i njezina personifikacija; Niktin i Erebov sin, Hipnosov brat. U psihoanalizi, tanatos je volja za smrću kao antonim erosu kao volji za životom.
Karakteristike
thumb|left|[[John William Waterhouse: Hipnos i Tanatos]]
U ranom mitološkom prikazivanju, bio je moćno ilustriran oružan mačem, s čupavom bradom i bijesnim licem. Njegov su dolazak pratile bol i tuga. Poslije je Tanatos prikazivan na ljepši način, kao prekrasan mlad čovjek, a brojni su ga rimski sarkofazi prikazivali kao krilata dječaka, slična Erosu. Tanatosa su onda prikazivali kao mlada čovjeka s crnim krilima i ugašenom, ili napola ugašenom, bakljom. Često je bio u društvu sa svojim bratom, bogom sna Hipnosom.
Mitologija
Samo su dva puta ljudi izigrali Tanatosa: Heraklo ga je svladao i preoteo mu dušu Admetove žene Alkestide, a Sizif ga je vezao i i zatvorio u željeznu bačvu ili u podrum. Zeus je naredio Aresu da ga oslobodi jer su ljudi prestali bogovima prinositi žrtve. Druga inačica mita govori da ga je gnjevni Ares sam oslobodio jer više nije mogao uživati u krvoproliću bitaka budući da nitko nije umirao.
Terence Rattigan
Ekranizirani komadi
Brojni Rattiganovi komadi su adaptirani u filmove (pri čemu je Rattigan bio scenarist i ko-scenarist ovim naslovima za vrijeme života):
Ostali scenariji
Temeljeni na predlošcima drugih autora:
Car Gaozu od Hana
Car Gao (256. pne. ili 247. pne.–1. jun 195. pne.), u Kini poznatiji poid svojim hramskim imenom Gaozu (, Wade-Giles: Kao Tsu), rođen kao Liu Bang (Wade-Giles: Liu Pang), bio je prvi car iz kineske dinastije Han, koji je Kinom od 202. do 195. pne. Gao je poznat i kao jedan rijetkih osnivača dinastija koji je potekao iz seljačke klase (drugi primjer je Zhu Yuanzhang, osnivač dinastije Ming). Prije nego što je postao car, bio je poznat i kao Vojvoda od Pei (沛公), a titulu je dobio po rodnom mjestu.
Terence Rattigan
Literatura
1999/2006.
Protej (mitologija)
thumb|[[Jörg Breu: Protej, drvorez, 1531. ]]
Protej (grč. Πρωτεύς, Prôteús) rani je morski bog, Homer ga naziva morskim starcem, a to sugerira da je jedno od primordijalnih morskih božanstava. Prema Homeru u 4. pjevanju Odiseje, Protejov je dom bio pješčani otok Far (Pharos) na obali delte Nila. Bio je stočar, čuvar Posejdonovih tuljana i morskih zvijeri.
Porijeklo i potomci
Prema olimpskom postanku bogova u Odiseji, Protej je Posejdonov sin. Druge inačice porijekla donose da je sin Nereja i Doride ili Okeana i Najade.
thumb|[[Erasmus Francisi: Protej, izmjenjujući obličja, 1695. ]]
Menelaj
Menelaj je od Protejeve kćeri, Idoteje, naučio da bi mogao doznati kojeg je boga uvrijedio i kako bi se mogao iskupiti i vratiti kući, i to kad bi uhvatio njezina oca. Naime, Protej može predvidjeti budućnost, ali odgovaranje na upite izbjegava mijenjanjem oblika, pa predviđa budućnost samo onima koji ga uspiju uhvatiti. Protej je isplivao iz mora da bi spavao sa svojim tuljanima, ali ga je Menelaj uspio zadržati, bez obzira na to što je Protej preuzimao obličja lava, zmije, leoparda, svinje, a čak i vode i stabla. Protej mu je potom istinito odgovorio, rekavši mu i neke dodatne pojedinosti - da je njegov brat Agamemnon ubijen, da je Ajant mlađi poginuo i da je Odisej zaglavio na Kalipsinu otoku.
Befunolol
{{Drugbox-lat
}} Befunolol je beta blokator sa intrinsičnom simpatomimetičkom aktivnošću koji se koristi u tretmanu glaukoma.
Eridan (zviježđe)
Eridan (lat. Eridanus) šesto je najveće od 88 modernih i jedno od 48 Ptolemejevih zviježđa. Nazvano je prema starogrčkom nazivu za rijeku Po.
Erato
thumb|Simon Vouet: Erato, i Eros
Erato (grčki Ἐρατώ, Eratô = "ljupka") jedna je od devet Muza, Zeusova i Mnemozinina kći. Zaštitnica je lirike, posebice ljubavne i himničnog pjesništva. Erato je i jedna nimfa.
Predstavljana je s lirom u ruci ili kitarom (koju je izumila) u ruci, a često je bila ovjenčana mirtom. Prikazivali su je i dvije golubice koje su jele sjemenke na tlu. Često je prikazivana i kako drži zlatnu strijelu da bi podsjetila na eros, osjećaj koji sve nadahnjuje i ljubav koju šiti. Zbog toga ju često prati Eros. Ima jednog sina, Azana čiji je otac Arkad, Kalistin sin. Erato pjeva himne i sklona je ljubavnicima.
The Browning Version (drama)
The Browning Version je drama britanskog pisca Terrencea Rattigana premijerno izvedena u Londonu 1948. godine. Sastoji se od jednog čina, i originalno je zamišljena kao prvi dio dvodijelnog večernjeg teatarskog programa pod naslovom Playbill drugi je činila farsa Harlequinade. Radnja drame je smještena u elitnu englesku školu za dječake, a protagonist Andrew Crocker-Harris, strogi nastavnik grčkog koji se nalazi pred krajem karijere, te suočava sa nevjerom supruge i nepopularnošću kod učenika.
Pandora (mitologija)
thumb|200px|[[Nicolas Régnier: Pandora, s ćupom, a ne kutijom, poštujući izvorni mit, 1626. ]]
Etimologija
Pandorino grčko ime znači "svime obdarena", a sintagma je dviju riječi - pan = sve i doron = dar.
Stvaranje Pandore
thumb|left|[[Jules Joseph Lefebvre: Pandora, 1882. ]]
thumb|[[William Etty: Pandorina krunidba, 1824. ]]
Zeus je bio bijesan i odlučio je kazniti i Prometeja i njegovu kreaciju - čovječanstvo. Zeus ga je okovao u neprobojne okove i poslao orla na nj da mu svaki dan kljuca jetru (orao je bio Zeusova sveta životinja). Prometej je bio besmrtan te je jetra svakoga dana iznova bila obnovljena, ali je i dalj patio, sve dok ga nije oslobodio Heraklo dok je izvršavao svoje zadatke. Također je znao koja će Zeusova žena nositi dijete koje će ga svrgnuti, kao što je i on svrgnuo svoga oca Krona. Moguće je da ga je Zeus htio natjerati da kaže, a Prometej je odbio, stoga ga je Zeus okovao.
Da bi kaznio ljude, Zeus je naredio ostalim bogovima da načine ženu kao dar ljudima. Hefest ju je načinio od gline i dao joj oblik. Atena ju je odjenula, a Harite su je okitile ogrlicama koje je načinio Hefest. Afrodita joj je podala ljepotu, a Apolon glazbeni talent i dar iscjeljivanja. Demetra ju je naučila obrađivati vrt, Posejdon joj je dao bisernu ogrlicu i mogućnost da se nikad ne utopi, a Hermes joj je podao lukavost, hrabrost i šarm. I na kraju, Zeus ju je učinio lijenom, nemirnom i budalastom, a Hera ju je učinila znatiželjnom. Najvažniji od svih darova bila je posuda, ćup - grč. pithos koju joj je podao ili Hermes ili Zeus. Otud i etimologija njezina imena, zbog svih primljenih darova.
Pandorina kutija
Prometej je svome bratu Epimeteju rekao da ne prima nikakve darove od bogova. Epimetej ga nije poslušao te, kad su bogovi poslali Pandoru na zemlju, zaljubio se u nju. Hermes mu je rekao da je ona Zeusov dar i upozorio ga je da ne dira Pandorinu posudu koja je bila njezin miraz. Epimetej je rekao Pandori da ne otvara tu posudu.
No, Pandorina je znatiželja prevladala te ju je otvorila. Sva su zla izašla na dotada bezbrižno čovječanstvo koje je živjelo u blagostanju - kuga, tuga, siromaštvo, zločin, očaj, pohlepa, starost, bolest, ludost, prkos, glad, prijevara... Odmah ju je brzo zatvorila, a unutra je ostala samo - nada. Svijet je bio vrlo hladan i turoban, a onda je Pandora opet otvorila kutiju te je nada izletjela van. Tako je čovječanstvo i u zlim vremenima dobilo i imalo nadu.
Druga inačica mita govori da je nada bila zapravo najgore od svih zala jer je bila jednaka strašnome predznanju. Pandora je tako, zatvorivši kutiju prije nego što je nada izašla van, spasila svijet od najgore štete. Naime, sama bi se riječ "nada" (grč. Ελπις) bolje mogla prevesti kao "predviđanje nesreće".
Talasa (mitologija)
Za druga značenja, vidi Talasa (mjesec).
Talasa ili Talata (grč. Θάλασσα, Thálassa = more) personifikacija je Sredozemnog mora.
Prema Ezopu, Talasa je morska žena napravljena od morske vode. Postoji i u rimskoj mitologiji, gdje se prikazuje kao žena napola u moru, s rogovima koji su zaravo rakova kliješta. Talasin je muž Pont, koji također ima takve rogove. Djeca Ponta i Talase su ribe. Pandani Ponta i Talase su Okean i Tetija, Posejdon i Amfitrita, u samoj grčkoj mitologiji. Diodor Sicilski spominje da su stanovnici otoka Roda djeca Talase, a zovu se Telhini. Jedan natpis spominje da je Kron bacio Uranove testise u Talasu - more, a iz mora je izronila Afrodita. Zato se Afrodita ponekad smatrala Uranovom i Talasinom kćeri. U ovom slučaju, Talasa predstavlja more. U drugom je mitu Afrodita kćer Zeusa i Talase. Talasa ju je rodila u moru, pa je Afrodita izronila na površinu. Pauzanije piše da su u Posejdonovu hramu u Korintu bile slike koje prikazuju Posejdona, Amfitritu i Talasu, te nimfe Nereide.
Neutraubling
Nojtraubling je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Regensburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 12.641 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9375174.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Regensburg Nojtraubling se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Regensburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 330 metara. Površina opštine iznosi 9,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 12.641 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.297 stanovnika/km².
Bitka kod Eknoma
Bitka kod Eknoma  je bila pomorska bitka, koja se odigrala 256. pne. između Kartagine i Rimske republike .Ta bitka je bila tokom Prvog punskog rata. Prema broju brodova i posade to je bila najveća antička pomorska bitka, a prema nekim definicijama je čak najveća pomorska bitka u istoriji.
Uvod
Posle bitke kod Agrigenta Rimska republika je sagradila flotu da bi ugrozila pomorsku premoć Kartagine na zapadnom Mediteranu. Nedostatak iskustva Rimljani nadoknađuju uvođenjem nove tehnike, korvusa. Nekoliko pomorskih pobeda Rima diglo je samopouzdanje Rimu i dalo je inspiraciju za invaziju Kartaginjanskih poseda u Africi.
Takva akcija je zahtevala ogroman broj brodova za prevoz legija i opreme u Afriku. Patroliranje kartaginjanske flote kraj Sicilije povećavalo je složenost jednog takvog poduhvata. Da bi se prošlo kraj kartaginjanskih brodova u patroli nisu se mogli koristiti uobičajeni transportni bodovi, nego vojni brodovi, koji su imali manje teretnog prostora.
Zbog toga je bio potreban još veći broj brodova. Rim zato gradi 200 brodova. Za komandante se postavljaju dva konzula Marko Atil Regul i konzul Vulso. Kartaginjani šalju ususret rimske flote podjednako veliku flotu pod komandom Hanona Velikog i Hamilkara (nije Hamilkar Barka)
Bitka
right|300px
Prva faza
Suočavajući se sa neprijateljima, dve prednje rimske eskadrile su krenule prema kartaginjanskom centru. Admiral Hamilkar izvodi lažno povlačenje, da bi stvorio prazninu između rimskih borbenih i rimskih transportnih brodova. Sledeći taj manevar oba kartaginjanska krila krenula su levo iza, zaobilazeći dve prednje eskadrile i izbegavajući opasne korvuse. Time su transportni brodovi bili priterani uz obalu, a rimska treća eskadrila ulazi u bitku, da bi se suočila sa opasnošću po transportne brodove.
Druga faza
Rimljani pobeđuju kartaginjanski centar posle duge bitke koristeći korvuse. Kartaginjanski centar beži iz bitke. Onda se dve rimske eskadrile okreću da pomognu u bici u pozadini. Prva eskadrila konsula Vulsa napada kartaginjansko levo krilo, koje je zapretilo uništenjem rimskih transportnih brodova. Druga eskadrila konzula Regula pridružuje se trećoj eskadrili u napadu na Hanonove brodove. Bez pomoći ostatka flote, Kartaginjani su teško poraženi. Pola kartaginjanske flote je ili zarobljeno ili potopljeno.
Posljedice
Posle bitke Rimljani se vraćaju na Siciliju da poprave brodove i da odmore posade. Ubrzo posle toga Rimljani se pod vođstvom Marka Atila Regula iskrcavaju u Africi i počinju kaznene akcije na tlu Kartagine.
Triton (mitologija)
thumb|Triton, [[rimski mozaik ]]
Triton (grč. Τρίτων, Tritôn) bog je mora, Posejdonov i Amfitritin sin. Na slikama se predstavlja s čovječjim tijelom i ribljim repom.
thumb|left|150px|Triton, Fontana dei Fiumi, [[Rim ]]
Karakteristike
Triton je predstavljan kao čovjek s ribljim repom. Poput svoga oca, nosio je trozub. Također je bio prikazivan i sa školjkom u koju je puhao poput trube da bi uzburkao valove. Njezin je zvuk bio užasan, poput rike divljih zvijeri.
Mitologija
Heziod u svojoj Teogoniji govori da je Triton sa svojim roditeljima živio u zlatnoj palači u morskim dubinama.
U rimskoj mitologiji također je bio poznat. Vergilije u svojoj Eneidi donosi da je Mizen, Enejin trubadur izazvao Tritona na natjecanje u sviranju trube. Triton ga je bacio u more zbog taštine.
Bragadine, Padova
Bragadine je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
East Newark, New Jersey
Est Njuark je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.406, što je 29 (1,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bazuel
Bazijel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Kambre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 571 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 48 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,81 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 140 metara (maksimalnoj 158 m, a minimalnoj 112 m).
Pan (mitologija)
thumb|Pan, bog-jarac. Pan (grč. Παν, Pan) bog je pastira, stada, njiva, šuma, polja odnosno "paše i stoke", njihov zaštitnik i zaštitnik lovaca, stoga ga se naziva i zaštitnikom prirode. Osim toga ljubitelj je glazbe i najbolji plesač među bogovima. Pan je sin nimfe Driope i boga Hermesa, a katkad ga se smatra Zeusovim sinom. Panov je pandan u rimskoj mitologiji Faun.
Karakteristike
Pan je prikazivan s kozjim stražnjim nogama i rogovima, ima ljudsku glavu i torzo, kozji rep, jarčeve uši i bradu, a cijelo mu je tijelo bilo prekriveno dlakama. Pana se često opisuje kao polučovjeka i polujarca. U likovnoj umjetnosti Pan je često predstavljan, posebno na slikanim posudama i reljefima, i to kako igra u društvu nimfa ili kako ih progoni.
Kult
Uvođenje Panova kulta u Ateni na primjer ima povijesnu potvrdu u poznatom događaju iz kojeg se vidi koliko su Grci vjerovali u svoje mitove. Prije maratonske bitke Atenjani su poslali Filipida da otrči u Spartu i zatraži pomoć, no Filipid je na putu susreo Pana. Za Pana je rečeno u himni u Hermesovu čast da je imao kozje noge, dva roga, bio bučan i nasmijan, što ukazuje na to da je Hermes bio poprimio obličje ne smrtnika nego jarca. Križanci poput Pana, ili su odraz zbrke slojeva ili preobrazbe kralja u svetu životinju. Čini se da je Pan zapravo primitivniji oblik onoga arkadijskog boga stada od koga se razvio i Hermes. Pan je jedino božanstvo za koje se vjerovalo da je smrtan. Kad je, za vrijeme vladavine cara Tiberija, egipatski Tamus plovio prema Italiji, tri puta čuo je glas koji mu je naložio da poruči svima da je veliki Pan mrtav. Zbog toga je u srednjem vjeku, u raznim teološkim razmatranjima, taj veliki Pan izjednačen sa Sotonom ili Kristom. Njegov se kult proširio po cijelom grčkom tlu jer se vjerovalo da je pomogao Atenjanima da pobjede na Maratonu.
Rođenje
Dok je Hermes čuvao u Arkadiji stada nekog smrtnika, ugledao je lijepu nimfu Driopu, i poželio je njenu ljubav. Plod te ljubavi bilo je čudesno dijete. Već kao beba rodio se s kozjim nogama, rogat i bradat. Njegov izgled toliko je uplašio njegovu majku da ju je obuzeo dotada nezapamćen strah, pa se takav strah još i danas naziva panični strah. Stari su Grci također vjerovali da strah i uznemirenost izaziva Pan svojim izgledom, ali i svojom pojavom plašio je ljude tj. izazivao paniku, pa je po njemu nastala riječ panika. Naime, nimfa Driopa, Panova majka, jednostavno je pobjegla glavom bez obzira i ostavila malog Pana samog. No, otac Hermes ostao je hladne glave, obradovao se i prihvatio sina takvog kakav je, uvio ga u zečju kožu te ga poveo sa sobom na Olimp i ponosno ga pokazao bogovima. Na Olimpu bogovi su se toliko smijali i rugali Panovu izgledu da je nesretnik jednostavno pobjegao iz obilja i sigurnosti Olimpa u mračne i opasne arkadijske šume.
Život
Provodio je veseo i bezbrižan život, osobito na visovima i gorskim vrhuncima. Pan je, skriven od svih, odrastao u tim šumama čuvajući stada, svirao je na fruli i povremeno boraveći u društvu satira i nimfi. Tako se i danas instrument Panova frula naziva po njemu. Kako je svirao pučke napjeve na svojoj drvenoj svirali, a kako su ga mnogi i hvalili da mu je svirka lijepa i ugodna, Panu su hvale udarile u glavu. Tako se Pan stao na sve strane hvaliti da je on bolji glazbenik i od samog Apolona, boga glazbe. I kralj Mida volio je pobjeći iz svoje palače i razmišljati u miru šume gdje je često Pan svirao na svojoj fruli. Koliko su hvale Panu udarile u glavu vidi se u natjecanju između njega i Apolona. Apolona su sa svojom lirom proglasili pobjednikom, a kralj Mida je presudio u korist Pana što je naljutilo Apolona. Za kaznu ga je nagradio magarećim ušima, a on je to pokušao sakriti krunom tako napravljenom da mu je sakrivala uši. Pan je volio biti i u društvu boga vina Dioniza te je uživao u njegovim veselicama. Drugi bog čije je Pan društvo obožavao bio je bog Apolon kojeg je Pan poučio tajnama proricanja iako je znao da će kasnije Apolon utemeljiti proročište u Delfima koje će biti suparničko njegovu proročištu u Arkadiji. Pan je bio vrlo sklon smrtnim ljudima, a najviše je volio pastire kojima je čuvao stada od svih opasnosti. Pan je bio živahan, okretan, hitar i prijetvoran. Mnogo pomogao u borbi između bogova s Olimpa i Titana. Tijekom rata s Titanima grčki bogovi su bili prisiljeni povući se u jednom trenutku. Kako bi se spasili, svaki od njih morao je promjeniti svoj oblik. Tada je Pan skupljao dijelove Zeusa koji je nastradao u borbi, a to je toliko dirnulo Zeusa da mu je dao mjesto među zvjezdama. Tako danas horoskopski znak jarac označava ovaj događaj tj. nastao je upravo po Panu. Pan je bio izuzetno opasan i nasilan ako bi se ga iznenada probudilo iz sna. Neopreznost su mnogi platili time što ih je, u trenutku kada bi ga probudili, obuzeo paničan strah. Tako su godine 490. pne. perzijski vojnici neoprezno probudili Pana iz sna jurišajući na položaje Atenjana. Pana je to toliko razbjesnilo da je zaurlao na perzijske vojnike koje je uhvatio panični strah, te su oni u paničnom strahu napustili bojište. Atenski vojnici u jednoj pećini nedaleko od Maratona podigli su Panu svetište u znak zahvalnosti.
Ljubav
Mitologija je zapamtila mnoge Panove ljubavne jade. Kada se Pan zaljubio u nimfu Pitiju, no, kada ga je vidjela, ona se od straha pretvorila u omoriku. Potom se zaljubio u nimfu Siringu, no, ona se opet od straha odlučila za skok u močvaru i tamo se pretvorila u trstiku. Naklonost je jedino dobio od nesretne nimfe Eho, kojoj pak ljubav nije uzvratio Narcis, no i ona ga je na kraju odbila. Dafnis je bio sin boga Hermesa i sicilske nimfe. Osim Apolona, u njega se zaljubio i Pan koji ga je naučio svirati.
Anhiers
Anije je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa de Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Due.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 985 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 576 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,71 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 23 metara (maksimalnoj 22 m, a minimalnoj 17 m).
Vafsi jezik
Vafski jezik (ISO 639-3: vaf; vafsi; vafski jezik) iranski jezik zapadne skupine, kojim govori 18.000 Vafsa (2003), stočarskog naroda iz iranske pokrajine Markazi u blizini Tafreša (تفرش).
Uz još 11 jezika pripada centralnoiranskoj podskupini sjeverozapadnih iranskih jezika.
Benzatropin
Benzatropin (INN, benztropin) je antiholinergik koji je u prodaji pod imenom Kogentin. Koristi se za tretman Parkinsonove bolesti, parkinsonizma, i distonije.
Medicinska upotreba
Benztropin je antiholinergički lek koji se koristi za redukovanje nuspojava antipsihotičkog tretmana, kao što je pseudoparkinsonizam i distonija.
Hemija
Benztropin, 3-(difenilmetoksi)tropan, se može sintetisati reakcijom tropina i difenildiazometana. 600px|center
Zolfo Springs, Florida
Zolfo Springs je gradić u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.827 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.827 stanovnika, što je 186 (11,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
The Browning Version (film, 1951)
The Browning Version je britanski crno-bijeli film snimljen 1951. u režiji Anthonyja Asquitha. Temelji se na istoimenom kazališnom komadu Terrencea Rattigana koji je također napisao scenario. Radnja je smještena u englesku školu za dječake, a protagonist, koga tumači Michael Redgrave je ostarjeli profesor koji zbog lošeg zdravlja mora prekinuti karijeru, ali također suočiti i sa nevjerom supruge i spoznajom da ga učenici preziru. The Browning Version je prikazan na Kanskom festivalu gdje je Redgrave osvojio nagradu za najboljeg glumca a Rattigan nagradu za najbolji scenario.
Dositej Jović
Život
Episkop Dositej rođen je 16. oktobra 1856. u Drnišu, u Dalmaciji.
Leslie, Georgia
Lesli je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 409 stanovnika.
Dositej Jović
Život
U čin đakona rukopoložio ga je episkop dalmatinski Stefan (Knežević) 25. januara 1877, a za prezvitera na Božić 1878. Pre izbora za episkopa bio je 25 godina član konzistorije i saradnik episkopa dalmatinskih Stefana i Nikodima (Milaša). Arhimandritom je postao 1886. godine.
Leslie, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 409 stanovnika, što je 46 (10,1%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dositej Jović
Život
Za episkopa bokokotorskog posvećen je u grčkom hramu Svete Trojice u Beču 21. novembra 1908. Posvetili su ga mitropolit bukovinski Vladimir (Repta) i episkop dalmatinsko-istarski Nikodim (Milaš), članovi Sinoda „veštačke“ srpsko-rumunsko-ruske Bukovinsko-dalmatinske mitropolije.
Život je završio tragično 12. oktobra 1910. godine.
Olcenengo, Vercelli
Olcenengo je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 701 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
The Rifleman
The Rifleman je američka vestern TV serija koja se originalno emitirala na programu mreže ABC od 1958. do 1963. Predstavljala je spin-off vestern antologije Dick Powell's Zane Grey Theater, a radnja joj je bila smještena u North Fork u Teritoriji New Mexico 1880-ih gdje je živio naslovni protagonist Lucas McCain, veteran američkog građanskog rata i vlasnik ranča koga je bio osvojio kao vrhunski strijelac na jednom natjecanju. Lucas McCain je bio udovac koji je živio sa sinom Markom (koga je tumačio Johnny Crawford) te ga nastojao podučiti pravilnim životnim vrijednostima. Stalni lik je bio gradski šerif Micah Torrance (koga je glumio Paul Fix), kome je Lucas stalno izvlačio iz nevolje sa svojim streljačkim vještinama i puškom Winchester Model 1892.
Tvorac serije je bio Sam Peckinpah, koji je napisao scenarije i režirao mnoge epizode prve sezone, temeljeći ih na vlastitim životnim iskustvima na zapadnjačkom ranču i angažirajući Warrena Oatesa i R. G. Armstronga, karakterne glumce koji će kasnije postati njegovi stalni suradnici. Međutim, Peckinpahovo inzistiranje na realističkom nasilju i kompleksnoj karakterizaciji likova ga je dovelo u sukob sa producentima, koji su tražili "razvodnjenu" i "zašećerenu" porodičnu zabavu. Peckinpah je zato napustio produkciju kako bi počeo raditi na novoj TV-seriji The Westerner.
The Rifleman je već nakon jedne sezone dobio vlastiti spin-off u obliku TV-serije Law of the Plainsman, čiji se protagonist, šerif Sam Buckhart (koga je tumačio Michael Ansara), prvi put pojavio u jednoj epizodi u februaru 1959.
The Rifleman se na programu održao pet sezona i održao gledanost sve do samog kraja. Snimanje je 1963. obustavljeno na inzistiranje dvojice glavnih glumaca - mladi Crawford se odlučio umjesto glume posvetiti studiju i muzičkoj karijeri, dok je Connors htio započeti nove projekte.
Nordhalben
Nordhalben je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 18 opštinskih središta okruga Kronah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.932 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9476159.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kronah Nordhalben se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Kronah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 586 metara. Površina opštine iznosi 21,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.932 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 88 stanovnika/km².
Stageoach West (TV serija)
Za britansku autobusnu kompaniju istog imena v. Stagecoach West (autobuska kompanija)
Vladimir Boberić
Vladimir (svetovno Vladislav Boberić, Srpska Klarija (danas Radojevo) u Banatu, 22.oktobar/3. novembar 1873 — Budimpešta, 4/17. februar 1918) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.
Svetovni život
Episkop Vladimir je rođen ako Vladislav Boberić 3. novembra 1873. godine u Srpskoj Klariji (danas Radojevo) u Banatu, od oca Mladena, sveštenika, i Anete Maširević, sinovice patrijarha Samuila (Maširevića). Osnovnu školu završio je u Vranjevu, gimnaziju u Novom Sadu i bogosloviju u Sremskim Karlovcima.
Na poziv mitropolita dabrobosanskog Nikolaja (Mandića) prešao je u Sarajevo, gde je nakon položenog katihetskog ispita postavljen za redovnog profesora sarajevske gimnazije.
Monaški život
Pri postrigu dobio ime Vladimir. Pošto je rukopoložen u čin đakona i prezvitera, postavljen je za profesora Reljevske bogoslovije.
Kao privremeni rektor bogoslovije, imenovan je 10. oktobra 1911. godine za episkopa bokokotorskog.
Bavio se katihetikom, kanonskim pravom i vrlo uspešno crkvenom muzikom, ostavivši za sobom dosta zapaženih kompozicija.
Umro je u Budimpešti 17. februara 1918. godine, a sahranjen je u Vranjevu u Banatu.
Eormenred od Kenta
Eormenred (? - prije 664) bio je član vladajuće porodice Kraljevine Kent, koga neki od historijski tekstovi navode kao kralja. U izvorima njegovog doba nema spomena o Eormenredu, ali ga zato spominju kasnije hagiografije, zbog čega dio historičara smatra da je bio autentična historijska ličnost.
Prema kasnijim izvorima Eormenred je bio stariji sin kralja Eadbalda, i njegove druge supruge Emme, za koga se navodi da je bila franačka princeza. Na franačko porijeklo ukazuje i franačko ime "Eormenred", isto kao i ime njegovog mlađeg brata Eorcenberht. Prije očeve smrti godine 640. Eormenred se oženio za Oslavu imao četvoro ili petoro djec; dva sina - Æthelberhta i Aethelreda - i dvije kćeri - Domne Eafe i Eormengyth. Spominje se i Eormenburh, koja može biti treća kčer ili nadimak za Domne Eafe.
Nakon očeve smrti je na prijestolje stupio Eorcenberht. Nije jasno da li je Eormenred bio zajednički vladar, ili bio bratov vazal sa titulom "kralja". Umro je prije brata, te mu je ostavio djecu na brigu. Međutim, nakon što je sam Eorcenberht umro, njegov sin i nasljednik Ecgberht je dao pobiti svoje rođake i potencijalne suparnike. Domne Eafe je jedina preživjela, te je poslije u Thanetu od Ecgberhta dobila zemlju kao iskupljenje za smrt svoje braće.
Épieds, Maine-et-Loire
Epje je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Men i Loara koja pripada prefekturi Somir.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 545 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 26,99 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 33 metara (maksimalnoj 111 m, a minimalnoj 29 m).
Ecgberht od Kenta
Ecgberht (ili Egbert) (? - 4. jul 673) bio je kralj Kenta koji je vladao od 664. do smrti.
Otac mu je bio kralj Eorcenberht, majka Seaxburh. Moguće je da je u trenutku očeve smrti bio dijete, jer se navodi kako je na početku vladavine njegova majka služila kao regent.
Ecgberhtov dvor je bilo mjesto intenzivne crkvene i diplomatske djelatnosti. Na njemu je pruženo gostoprimstvo Wilfridu i Benedictu Bicopu, a nadbiskupu Teodoru i opatu Adrianu se pružila pratnja prilikom njihovih putovanja u Galiju.
Kasnije legende, vezane uz sv. Mildrith, navode kako je svoje rođake Aethelreda i Aethelberhta (sinove strica Eormenreda) dao pobiti kao suparnike za prijestolje; kasnije je platio wergild (krvarinu) njihovoj sestri Domne Eafe.
Navodi se kako je bio pokrovitelj samostana u Chertseyju.
Nakon smrti 673. ga je naslijedio brat Hlothhere.
Hicksville, Ohio
Hiksvil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.581, što je 68 (-1,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.