cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Merkendorf (Zeulenroda-Triebes)
Merkendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Grajc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 307 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16076046.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Grajc Merkendorf se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Grajc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 375 metara. Površina opštine iznosi 9,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 307 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 32 stanovnika/km².
El Pelón, Badiraguato
El Pelón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 834 m.
Marija (majka Isusova)
frame|right|Popularni katolički prikaz Djevice Marije Prema Novom zavjetu, Marija (aramejski: מרים [Maryām] = "gorka"; arapski: مريم (Maryam); grčki: Μαριαμ [Mariam], Μαρια [Maria]) je bila majka Isusova.
Sveta Marija, Blažena djevica Marija i Bogorodica (grčki: Θεοτοκος [Theotokos] – Teotokos) su tradicionalni naslovi koje koriste katolici, pravoslavci i ostali da opišu Mariju.
U Katoličkoj crkvi
Kada je Bogorodica navršila šest meseci, majka je postavila na zemlju (da vidi može li da stoji), a tom prilikom je Bogorodica napravila sedam koraka. Oduševljena Ana je rekla: "Živ Gospod Bog moj, ti nećeš hoditi po zemlji, dok ja ne prinesem tebe u hram Gospodnji", a kada je napunila tri godine, došlo je vreme da malu Mariju prinesu Bogu na dar, kao trogodišnje čisto jagnje. I došao je dan svečanog ulaska u Jerusalimski hram (Vavedenje). Pred svečanim hodom išle su mlade čiste devojke, a za njima sveta kćer pravednih roditelja. Kod vrata Jerusalimskog hrama, u susret majci velikog prvosveštenika izašli su mnogi sveštenici, na čelu sa prvosveštenikom Zaharijem. Prema Predanju, ovde se dogodilo čudo: "Oko hrama bilo je 15 stepenica, na svakoj od njih pevali su jedan psalm sveštenici i leviti, uzlazeći na služenje. Na prvi stepenik od ovih, postavili su roditelji mladu Mariju. Deva Gospodnja sama, ne podržavana i ne olakšavana ničijom rukom, uzišla je po svim stepenicima tako, kao da je u punom uzrastu." Iz Evina potomstva Bog je izabrao Djevicu Mariju da bude Majka njegovog Sina. Kao "puna milosti", ona je "najodličniji plod Otkupljenja: već od prvoga časa svog začeća potpuno je očuvana od svake ljage istočnoga grijeha te je cijeloga svog života ostala slobodna od svakog osobnog grijeha (dogma o Bezgrešnom začeću Blažene Djevice Marije).
Pravoslavno učenje
Pravoslavno učenje o Presvetoj Djevi Mariji Bogorodici može se rezimirati u nekoliko imena ili glavnih naziva:
Pravoslavna Crkva nije prihvatila dva mariološka dogmata koje je u Rimokatoličkoj crkvi proglasio rimokatolički magisterij na temelju marijanske pobožnosti: Pomenute dve dogme kvare odnos između čoveka i Ovaploćenja Boga, kao i između Isusa Hrista i ikonomije Spasenja. Po blagodati Bogorodica, Djeva Marija po rođenju jeste ćerka Adamova i samo tako ona može predstavljati čovečanstvo koje očekuje spasenje: "Evo sluškinje Gospodnje. Neka mi bude po riječi tvojoj" (Luka 1,38). Zato je i njeno oboženje plod Ovaploćenja Logosa koji je jedinstveni izvor netruležnosti. Vaznesenje telom može imati smisao proslavljanja ljudske prirode, ali to ne uništava jedinstvenu posredničku iskupiteljsku ulogu Isusa Hrista, jer je Hristos onaj ko joj uznosi telo na nebo. Naravno, lik neporočne i za Crkvu uvek posrednice Djeve, duboko je utisnut u pravoslavnu pobožnost.
Bogorodičin lik
Još jedna se razlika krije u prikazivanju Bogorodičinog lika na ikonama. Dok se u katoličanstvu on prikazuje slobodno, na osnovu impresije umetnika, u pravoslavlju se veruje da je sam sv. Luka slikao Majku Božju za života i da su na osnovu nje naslikane i druge ikone kao što je ikona Presvete Bogorodice Trojeručice. Te je tako i sačuvan pravi lik Bogorodice kroz vekove i uvek se slika po uzoru na ranije ikone.
Đoko Mazalić
Đoko Mazalić (Kostajnica, 1888. - Sarajevo, 1975.) je bio bosanskohercegovački slikar.
Otac mu je umro dvije godine nakon njegovog rođenja. Majka mu se preudala, pa je zbog očuhovog posla već u sedmoj godini napustio Kostajnicu i živio u Prnjavoru, Prijedoru, Banja Luci, Trebinju, Dubrovniku i Sarajevu. Osnovnu školu je završio u Prijedoru a gimnaziju, koju je započeo u Dubrovniku, završio je u Sarajevu. Veoma je rano (još u osnovnoj školi) pokazao sklonost ka slikarstvu. Prvi učitelj slikarske umjetnosti bio mu je Ferninand Velc, poznati češki slikar, koji mu je bio nastavnik u Sarajevskoj gimnaziji.
Cornești, Adămuș
Cornești je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Adămuș.
Đoko Mazalić
Studirao je slikarstvo (1910-1914) u Visokoj školi za likovne umjetnosti u Budimpešti ( Academy of Fine Arts ) kod poznatog profesora Tivadara Zemplenya (1864-1917), nakon čega je stekao titulu profesora slikarstva.
Cornești, Adămuș
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1324 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 296 m.
Đoko Mazalić
Izlagao je 1912. sa Bijelićem i Tiješićem u Sarajevu. Jedno vrijeme živio je i radio u Beogradu. Radio je kao profesor crtanja u Sarajevu i Travniku, te u Zavodu za zaštitu spomenika kulture Bosna i Hercegovine gdje je dugo godina bio predsedavajući i sekretar udruženja. Između dva rata učestvovao u formiranju i radu umjetničkih grupa "Četvorice" od 1929. do 1930. i "Kruga" od 1935. do 1937. godine. Bavio se naučnim radom, slikarskom tehnologijom, historijom umjetnosti, likovnom kritikom.
Djela
Slikarski opus Đoke Mazalića bogat je i raznorodan i u stilskom i u tematskom smislu. U njemu se mogu naći različiti uticaji, od magičnog realizma, pointilizma, plenerizma, klasicizma i drugih, sve do same granice apstrakcije koju nikada nije odlučio preći, iako se u nekim njegovim djelima osjećaju nagovještaji bliski kasnijem apstraktnom ekspresionizmu.
Naučni radnik
Kao naučni radnik on prvenstveno proučava slikarsku umjetnost u Bosni i Hercegovini u doba Osmanlija; utjecaje, škole, majstore, a naročito materijale starih slikara i tehnologiju njihova rada. Na ovom sektoru on je kod nas pionir. Njegova je zasluga da se kulturna javnost upoznala s imenima i djelima niza starih umjetnika, koji su već odavno pali u zaborav, a stvarali su od srednjeg vijeka pa nadalje. Za ovaj sektor Mazalićevog rada karakteristične su studije:
The Last Temptation of Christ
Posljednje Kristovo iskušenje (eng. The Last Temptation of Christ) je biblijska drama Martina Scorsesea iz 1988. nastala prema kontroverznom romanu Nikosa Kazantzakisa iz 1951. U glavnim ulogama su nastupili Willem Dafoe kao Isus Krist, Harvey Keitel kao Juda Iškariot, Barbara Hershey kao Marija Magdalena, David Bowie kao Poncije Pilat i Harry Dean Stanton kao Petar. Film je u cijelosti snimljen u Maroku.
Radnja
Isus iz Nazareta je tesar iz Judeje koju su okupirali Rimljani. Rastrgan je između sebe kao čovjeka i znanja da Bog ima plan za njega. Njegov konflikt rezultira samoprijezirom, a on surađuje na izrađivanju križeva koje Rimljani koriste za razapinjanje židovskih revolucionara, što ga u očima ostalih Izraelaca čini izdajnikom.
Juda Iškariot pripada nacionalističkom disidentskom ogranku koji se buni protiv rimskog režima. Poslan je s naredbom da ubije Isusa zbog izdaje. Juda sumnja da je Isus Mesija, pa upita Isusa hoće li voditi revoluciju protiv Rimljana. Isus mu pokuša reći da je njegova poruka ljubav, da je ljubav među čovječanstvom najviša krjepost koju Bog želi. Juda se pridružuje Isusu u njegovom naučavanju, ali kaže Isusu da će ga ubiti ako odustane od revolucije.
Isus ima i potajnu vezu s Marijom Magdalenom, židovskom prostitutkom. Marija upita Isusa da ostane s njom, o čemu on počne ozbiljno razmišljati, ali ipak odlazi u redovničku zajednicu. Isus kasnije spašava Mariju od razjarene rulje koja ju je došla kamenovati zbog prostitucije. Isus nagovara rulju da joj poštedi život - rekavši "tko je bez grijeha neka baci kamen prvi"
Isus oko sebe okuplja učenike, ali u to vrijeme on je nesiguran u vezi svoje uloge i statusa Mesije. S učenicima otputuje kako bi vidio Ivana Krstitelja, koji je čuo za Isusovu reputaciju. Ivan krsti Isusa, a te noći dvojica razgovaraju o svojim različitim vjerovanjima. Ivan vjeruje da se narod prvo mora osloboditi od Rimljana prije nego što se objavi Božji svijet, dok Isus vjeruje da je ljubav važnija. Isus tada odlazi u pustinju kako bi vidio hoće li mu se Bog uistinu obratiti.
U pustinji Sotona tri puta pokuša iskušati Isusa. Isus se odupire svim iskušenjima i umjesto toga dobije viziju kako sjekirom sječe stablo jabuke. Ukazuje se kao vizija svojim učenicima, iščupa svoje srce i kaže im da ga slijede. S pronađenom hrabrošću, Mesija polazi u pohod kako bi izveo mnoge znakove i čuda: ozdravlja slijepca, pretvara vodu u vino i podiže Lazara iz mrtvih.
Dolazi u Jeruzalem gdje se razbjesni zbog trgovaca u hramu i izbaci ih van. Bijesni Isus čak povede malu vojsku kako bi pokušao zauzeti hram silom. Ali, zastaje na stubama i počne krvariti iz ruku. Shvaća da nasilje nije pravi put te da mora umrijeti kako bi spasio čovječanstvo. Povjerivši se Judi, zamoli svog najboljeg prijatelja i najodanijeg apostola da se okrene protiv njega i izda ga stražarima u hramu, što Juda ne želi učiniti. Ali Isus ga zaklinje da je to jedini mogući način. Uplakani Juda pristaje.
Isus se pridružuje svojim učenicima za Pashom - na Posljednjoj večeri. Nakon jela, u Getsemanskom vrtu, Juda predvodi stražare kako bi odveli Isusa. Poncije Pilat kaže Isusu da ga mora osuditi na smrt jer predstavlja prijetnju protiv statusa quo, Rimskog Carstva. Isus biva izbičevan i okrunjen trnovom krunom. Odvode ga na Golgotu, gdje ga razapinju.
Na križu, Isus ugleda i počne pričati s djevojkom za koju se ispostavlja da je anđeo. Ona mu kaže da on nije Sin Božji, nije Mesija, ali da ga Bog voli, da je zadovoljan njime, i da želi da bude sretan. Spušta ga s križa i odvodi.
Odvodi ga da bude s Marijom, a netom vjenčani par počne voditi ljubav. Dobivaju dijete i počnu živjeti idiličnim životom u području koje izgleda kao sjeverna europska šuma. Marija iznenadno umre, a anđeo kaže ožalošćenom Isusu da su sve žene "Marije", te da je zaručen s Marijom i Martom, Lazarovom sestrom. On zasnuje obitelj s njima i počne živjeti u miru. Nakon što susretne apostola Pavla koji propovijeda o Mesiji - tj. o Isusu - Isus mu kaže da on nije Sin Božji te da Pavao trati vrijeme uzalud. Pavao mu kaže da je njegova poruka mnogo važnija od onoga tko on uistinu jest.
Potkraj svog života, Isusovi bivši učenici ga posjećuju na samrtnoj postelji. Juda dolazi posljednji i proziva Isusa izdajnikom. Otkriva se da je Isusov navodni anđeo zapravo Sotona, koji ga je uspio zavesti životom lagodnosti i smrtnosti. Isus shvaća da mora umrijeti kako bi spasio čovječanstvo. Puzajući natrag kroz Jeruzalem, dolazi na mjesto raspeća i počne moliti Boga da mu dopusti da ispuni svoju sudbinu i da mu "dopusti da bude Sin Božji".
Isus se odjednom nađe natrag na križu. Prije smrti, uzvikne, "Ispunjeno je! Ispunjeno je."
Posljednja scena
Na samom kraju filma, prije odjavne špice, ekran se zabjeljuje i prikazuje Isusa kako umire na križu. Prema riječima redatelja Martina Scorsesea, ovo nije bilo napravljeno s namjerom. Kamera korištena na snimanju bila je oštećena i propuštala svjetlost na film. Bijeli ekran otkriven je tek kad kad je film bio u obradi.
Pozadina
Martin Scorsese je od djetinjstva htio snimiti filmsku verziju Isusova života. Još je krajem sedamdesetih razmišljao o romanu Posljednje iskušenje te ga dao Paulu Schraderu da ga adaptira. Posljednje iskušenje trebalo je biti snimano nakon Kralja komedije, a produkcija je trebala početi 1983. za Paramount. U glavnim ulogama su trebali nastupiti Aidan Quinn kao Isus, Sting kao Poncije Pilat i Barbara Hershey kao Marija Magdalena. No, menadžment Paramounta i njegove očinske tvrtke, Gulf + Western je postao nezadovoljan zbog prevelikog budžeta i pisama prosvjeda koje su dobivali od religijskih skupina. Projekt je prodan, a u prosincu 1983. i otkazan. Scorsese je umjesto toga snimio film U sitne sate.
1986. se za projekt počeo zanimati Universal Pictures. Scorsese se ponudio za režiju filma u 58 dana i za sedam milijuna dolara. Aidan Quinn je odustao od uloge Isusa, a Scorsese je angažirao Willema Dafoea. Sting je također odustao od uloge, pa je Poncija Pilata na kraju glumio David Bowie. Snimanje je počelo u listopadu 1987. Snimanje na lokaciji u Maroku (prvo za Scorsesea) je bilo teško, a poteškoće su se povećavale užurbanim rasporedom. "Radili smo u izvanrednom stanju", prisjetio se Scorsese. Scene su se morale improvizirati i razrađivati na setu tako da je Scorsese imao malo manevarskog prostora za vizualna dotjerivanja. Snimanje je završeno oko Božića.
Film je objavljen 12. kolovoza 1988.
Kontroverzni sadržaj
Film donosi mnogo ideja koje se ne pojavljuju u Bibliji. Bio je to kamen smutnje iako film počinje s obaviješću kako nije 'temeljen na Evanđeljima' i da je 'fikcionalan'. Glavni izvor kontroverzi je scena s kraja filma u kojoj se prikazuje kako Isus nije umro na križu nego se oženio Marijom Magdalenom. U filmu se javlja i kratka scena bračnog para kako vodi ljubav, što je izazavalo izljeve bijesa prosvjednika.
Ideja iza ove scene je ta da ona predstavlja Sotonino iskušavanje Isusa sa životom običnog čovjeka, oslobođenog tereta razapinjanja i spašavanja čovječanstva. Pod krinkom prekrasnog, anđeoskog djeteta, Sotona skida Isusa s križa i pruža mu život kakav je želio, rekavši mu da on nije uistinu Mesija i da ne mora umrijeti. Isus se oženi i zasnuje obitelj. Međutim, dok se bliži kraju svog života, njegov najodaniji učenik, Juda Iškariot, mu kaže što se zbilja događa. Juda ga proziva izdajnikom, a Isus konačno shvaća da nije ispunio svoju dužnost da bude razapet i spasi čovječanstvo. Vidjevši da je pokleknuo pred iskušenjem ljudskog života i mirne smrti, Isus otpuže kroz ulice Jeruzalema koji gori od vatre židovskih pobunjenika, i moli Boga da ga vrati razapeću, odbivši Sotoninu ponudu. U tom trenutku on se vraća na križ. Isus je doveden u iskušenje kao čovjek, ali preživljava iskušenje protisnuvši zadnje riječi, "Ispunjeno je."
Osim toga, u filmu se prikazuje, kako Isus izrađuje križeve za Rimljane, ljubi druge ljude u usne, kako ga Bog stavlja na muku, i koristi svoje božje ime u obliku "Jehova".
Protesti
Protesti protiv filma od strane religijskih zajednica počeli su prije nego što je završena produkcija. Glavni religijski vođe u Sjedinjenim Državama držali su vatrene propovijedi i osudili predmet filma kao pornografski.
U nekim zemljama kao što su Meksiko i Čile, film nije prikazan nekoliko godina nakon objavljivanja.
Kritike i interpretacije
Film su hvalili mnogi filmski povjesničari, kritičari i neki religijski lideri. Neki rimokatolici smatraju film bliskijim njihovoj vjeri nego Pasiju Mela Gibsona. Filmski kritičar Roger Ebert je u recenziji napisao kako su Scorsese i scenarist Paul Schrader
Rancho San Rafael, Santa Cruz de Juventino Rosas
Rancho San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
The Last Temptation of Christ
Kritike i interpretacije
Posljednjih godina, film je u kršćanskoj zajednici ocijenjen u pozitivnijem svjetlu. Neke konzervativne kršćanske skupine (od kojih su mnoge ispočetka napadale film) su ga preispitale i prihvatile hipotezu po kojoj je Krist mogao biti potpuno human (subjekt svih ljudskih slabosti) i potpuno božanstven (savršen i svemoguć).
Neki kršćanski učenjaci priznaju da je postojeći omjer između ove dvije suprotne prirode uistinu mogao biti težak kao što ga prikazuje Posljednje Kristovo iskušenje, te da se to spominje i u Ivanovu Evanđelju kad Isus priznaje, "Sišao sam s nebesa, ne da bih proveo Svoju volju, nego volju Onoga tko Me poslao" (6. poglavlje). U slučaju Kazantzakisova i Scorseseova Krista, postoji velika razlika između Kristove volje i volje njegova Oca; iako ga vodi ljubav za čovječanstvo i njegova posvećenost Ocu, Krist konstantno poriče svoju volju kako bi ispunio svoju misiju Spasitelja.
Rancho San Rafael, Santa Cruz de Juventino Rosas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1763 m.
The Last Temptation of Christ
Kritike i interpretacije
Međutim, neki kršćani, zajedno s ljudima iz drugih vjera, ostaju pri negativnom stavu pri ocjeni filma. Konzervativni filmski kritičar Michael Medved (koji je Židov) ne podnosi film zbog toga što ne prikazuje događaje onako kao u Bibliji, posebno u onome što on smatra portretom Jude Iškariota hrabrijeg i mudrijeg od Isusa.
Soundtrack
Glazbu za film skladao je Peter Gabriel, a izdana je i na CD-u pod nazivom Passion: Music for The Last Temptation of Christ. Soundtrack je pomogao populariziranju world musica. Gabriel je objavio i dodatni materijal sastavljen od glazbe raznih izvođača pod nazivom Passion - Sources.
Conio Avena, Genoa
Conio Avena je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 972 m.
Merdare (Kuršumlija)
Merdare je naselje u Srbiji u opštini Kuršumlija u Topličkom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 139 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 222 stanovnika).
Safety Last!
Safety Last! američka je nijema komedija iz 1923. koju su režirali Fred C. Newmeyer i Sam Taylor. Glavnu ulogu tumači Harold Lloyd kao mladić iz ruralnog područja koji se teško snalazi u skupom velegradu, pa odluči silom prilika prihvatiti ponudu popeti se na vrh zgrade radi promidžbe jedne robne kuće. Reputacija filma je porasla te se danas smatra jednim od klasika kinematografije, dok je prizor u kojem Lloyd visi na kazaljci za sat najprepoznatljiviji u karijeri komičara.
Danas se nalazi na popisu 250 najboljih filmova na siteu Internet Movie Databaseu, a Američki filmski institut stavio ga je na 97. mjesto na listi 100 godina AFI-ja... 100 uzbuđenja.
Merdare (Kuršumlija)
Demografija
U naselju Merdare živi 118 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,2 godina (43,6 kod muškaraca i 46,7 kod žena). U naselju ima 52 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,67.
Ovo naselje je u uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Safety Last!
Radnja
Jedan mladić napušta svoj maleni gradić kako bi se pokušao probiti u jednom velegradu. Tamo jedva spaja kraj sa krajem, stalno izbjegava stanodavca kako bi time i izbjegao platiti stanarinu te radi kao obični prodavač u jednoj robnoj kući. Međutim, kako ne bi razočarao svoju djevojku, stalno joj piše pisma sa preuveličanim pričama o svojem nevjerojatnom uspjehu i karijeri menadžera, kao i poklone koje ne može doista priuštiti. Devojka na kraju postane znatiželjna pa i sama napušta gradić kako bi ga posjetila i vidjela u kakvom je sjajnom stanju.
Mladić, prestrašen njenim dolaskom, smišlja razne smisalice kako bi ona pomislila da je on na visokoj poziciji u robnoj kući. Očajan, on prečuje stvarnog upravitelja kako bi dao 1.000 $ svakome tko uspije privuči masu ljudi u njihovu zgradu. Mladić se sjeti svojeg prijatelja koji zna penjati se po zgradama, pa ga odluči upotrijebiti kao atrakciju te podijeliti nagradu s njim. Međutim, zbog nesporazuma jedan policajac proganja tog prijatelja, te stoga mladić mora osobno krenuti penjati se po zidinama zgrade, ispred znatiželjne gomile. Nailazi na hrpu prepreka, kao što su gladni golubovi, te se uhvati na kazaljku za sat kako ne bi spao. Na kraju se uspije popeti na krov zgrade te poljubi djevojku.
Manzanas, Mineral del Chico
Manzanas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral del Chico.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2579 m.
Pianazzo, Savona
Pianazzo je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Opština Păuca, Sibiu
Păuca je opština u Rumuniji u okrugu Sibinj.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 405 m.
Chignik, Alaska
Čignik je grad u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 91, što je 12 (15,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Colonia las Granjas, Celaya
Colonia las Granjas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1773 m.
Canelli, Cuneo
Canelli je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Mertendorf (Thüringen)
Mertendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 93 opštinska središta okruga Zale-Holcland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 166 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16074055.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Holcland Mertendorf se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Holcland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 335 metara. Površina opštine iznosi 3,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 166 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 44 stanovnika/km².
Guadalajarita, Huajicori
Guadalajarita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 117 m.
Жича (Краљево)
Жича (Крушевица) је насељено место града Краљева у Расинском округу, у коме се налази средњовековни манастир Жича. Према попису из 2002. било је 3982 становника (према попису из 1991. било је 3740 становника).
Демографија
У насељу Жича живи 3195 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,1 година (38,0 код мушкараца и 40,3 код жена). У насељу има 1272 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,10.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Vojnjani
Vojnjani je naseljeno mjesto u okrugu Kežmarok, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 307 stanovnika.
Rusko-turski ratovi
thumb|[[Osmansko Carstvo (1683.)]] thumb|[[Rusko Carstvo (1914.)]]
Rusko-turski ratovi je naziv za seriju ratova koje su vodili Rusko i Osmansko Carstvo od kraja 16. vijeka do Oktobarske revolucije
Slavenosrbija
300px|desno|thumb|Karta Slavenosrbije Slavenosrbija ili Slavosrbija (slsrp. Славено-Сербія – Slaveno-Serbija ili Славо-Сербія – Slavo-Serbija; rus. Славяносербия – Slavjanoserbija; ukr. Слов'яносербія – Slovjanoserbija), je bilo područje u Ruskoj Imperiji,, administrativna oblast koja je postojala od 1753. do 1764. godine, na desnoj obali reke Donjec (između ušća reka Bahmut i Luganj). Dekretom Senata Carevine Rusije od 29. maja 1753. godine se daje na slobodno naseljavanje Srbima, Bugarima, Mađarima i drugim balkanskim narodima pravoslavne veroispovesti u nameri da osiguraju zaštitu granice i napredovanje južnih stepa.
Slavenosrbija je bila pod neposrednom upravom Senata.
Nova Serbija i Slavjanoserbija kao graničarska područja postojale su nešto više od decenije. Manifestom carice Katarine 1762. godine i Ukazom ruske vlade 1764. godine ukinute su Nova Serbija i Slavjanoserbija i uključene u sastav novih gubernija. Razlog se našao u tome što su, prodiranjem Rusije prema jugu, prema Azovskom i Crnom moru, srpska graničarska područja postala izlišna kao što se dve decenije ranije desilo sa graničarskim područjem u Habzburškom Carstvu.
Ruskom Carstvu Srbi su u vreme postojanja granica, a i po njihovom ukidanju, dobro poslužili u ratovima koji su na raznim stranama vođeni drugom polovinom 18. veka.
Odsečeni od sopstvene etničke matice, u pravoslavnoj i slovenskoj sredini, Srbi su se ubrzo pretopili u Ruse, a kasnije i u Ukrajince. Tako je vek i po posle doseljavanja ostalo samo oko hiljadu Srba u ovom području Ukrajine.
Castellana, Vicenza
Castellana je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Smith Corner, California
Smith Corner je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 524 stanovnika.
Opština Santa Catarina, San Luis Potosí
Santa Catarina je opština u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 9182 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 778 m.
Bowness-on-Windermere
Bowness-on-Windermere je gradić na sjeverozapadu Engleske od 2,465 stanovnika.
Historija
Nekad je bio znan kao Bulnes, pa samo Bulnes, sufiks on-Windermere dodan mu je u 19. vijeku. Sve do dolaska željeznice 1847. za Kendal bio je selo, sa neslužbenim sajmom oko crkve sv. Martina.
Toliko je narastao, da je 1894. dobio status grada.
Kumanovo
Kumanovo (makedonski: Куманово, albanski: Kumanovë ili Kumanova) je sa oko 70 hiljada stanovnika treći najveći grad u Republici Makedoniji (posle Skoplja i Bitolja) i sedište njene najprostranije opštine. Nalazi se u severoistočnom delu Makedonije na nadmorskoj visini od 344 metra. Kroz njega protiču reke Lipkovka i Kumanovska reka.
Historija
mini|levo|250px|Kumanovo 1913. godina U 11. vijeku, na valu velikih provala nomadskih azijskih plemena na teritorij Bizanta (Istočno rimsko carstvo) kroz ove krajeve provaljuju i Pečenezi, Uzi, i Kumani, po ovim posljednjima je najvjerovatnije Kumanovo i dobilo ime. Kumanovo se prvi put kao naselje spominje 1519. godine, kao selo u tzv - Nagoričkoj nahiji (Osomanska teritorijalna organizacija), koja je pak spadala u Ćustendilski sandžak. U to doba Kumanovo je kao naselje imalo samo 52 porodičnih kuća sa oko 300 stanovnika. Na prijelazu iz 16. u 17. vijek Kumanovo je preraslo u grad i postalo administrativni centar - Kumanovske nahije. Turski putopisac Evlija Čelebija prošao je 1660. kroz Kumanovo i zabilježio da je tada u njemu postojalo: 600 kuća, džamija, medresa, karavansaraj, više radnji i mlinova. U ovom kraju je izbio Karpošev ustanak 1689. u kome su se ustanici uz pomoć Austrijske vojske borili protiv Turaka. Nakon slamanja otpora, osmanske vlasti poduzele su velike represalije nad lokalnim stanovništvom (pogubljenja, masovna preseljenja ), tako da su i grad i njegova okolica pali u stagnaciju, koja je trajala gotovo čitav 18. vijek Mnogi stanovnici potražili su utočište u vrlo dalekim krajevima; Vojvodina, Ukrajina, Mađarska, na to podsjećaju toponimi naselja koje su osnovali u doseljenim krajevima.
Za Drugog svjetskog rata, Kumanovo ponovo dolazi pod vlast Bugarske (1941. - 1944.). Otpor bugarskoj okupaciji u Kumanovu i okolici, počeo je vrlo rano, već 11. oktobra 1941 pod vodstvom Hristijana Karpoša. Poslije početnih uspjeha otpora, ustanak je naglo zamro, zbog vrlo odlučnih bugarskih mjera, strijeljanja, hapšenja i prisilnih deportacija u koncentracijske logore (unutar Bugarske), velikog dijela stanovništva. Ustanak se ponovno razbuktao tek 1943. godine.
Po kapitulaciji Bugarske 1944., Kumanovo ulazi u sastav novoosnovane FNRJ, kasnije SFRJ. Od 1992. Kumanovo se nalazi u sastavu Makedonije. U Kumanovu je 1999. godine potpisan Vojnotehnički sporazum između NATO-a i Vojske Jugoslavije, poznat i kao Kumanovski sporazum, kojim je okončano NATO bombardovanje SRJ.
El Indito, Huajicori
El Indito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Kumanovo
Kultura i gradske znamenitosti
thumb|left|240px|Memorijalni centar ASNOM-a Pelince U gradu koji je relativno novijeg datuma, značajni objekti su; Eski džamija ( izgrađena 1751. ), crkva '''Sv. Nikole' ( podignuta 1851. na mjestu starije manje crkvice istog imena) od strane Andreja Damjanova'', makedonskog graditelja.
El Triunfo de Alfredo Díaz, Ocosingo
El Triunfo de Alfredo Díaz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
El Indito, Huajicori
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 954 m.
Chemenot
Šemno je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Lon le Sonije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 35 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 219 metara (maksimalnoj 227 m, a minimalnoj 203 m).
El Triunfo de Alfredo Díaz, Ocosingo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 883 m.
Kumanovo
Ekonomija
Kumanovo se je značajnije počelo razvijati tek od 19. vijeka kada je kroz njega prošla željeznička pruga( 1888.) barona Hirscha, Solun - Skopje - Beograd. Tada je postao regionalni trgovački i zanatski centar, a i broj stanovnika mu se ubrzano uvećavao. Nagli industrijski razvoj grad je doživio u drugoj polovici 20. vijeka. U gradu djeluje ; duhanska, metalna, drvna, tekstilna i obućarska industrija. I dan danas je prilično jak industrijski centar i administrativno - trgovačko sjedište poljoprivredno-stočarskog kraja.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2002. godine u Kumanovu živi 76.272 stanovnika (u općini 105.484).
Nacionalna struktura je bila:
Dijodohidroksihinolin
Dijodohidroksihinolin je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 396,951 Da.
Nova Srbija (oblast)
300px|desno|thumb|Mapa Nove Srbije 300px|desno|thumb|Mapa [[Kirovogradska oblast|Kirovogradske oblasti u Ukrajini]] Nova Srbija, ili Novosrbija (slsrp. Нова Сербія – Nova Serbija, ili Ново-Сербія – Novo-Serbija; rus. Новая Сербия – Novaja Serbija, ili Новосербия – Novoserbija; ukr. Нова Сербія – Nova Serbija, ili Новосербія – Novoserbija), je bila teritorija u Ruskoj Imperiji od 1752. do 1764. Bila je smeštena na teritoriji današnje Kirovogradske oblasti u Ukrajini. Administrativni centar Nove Srbije je bio grad Novomirgorod.
Oblast je dobila ime po Srbima koji su se naselili 1752. godine u Rusiju iz Austrijskog Carstva (uglavnom sa teritorija današnje Vojvodine). Ruske vlasti su dale srpskim naseljenicima zemlju i dali joj ime Nova Srbija. U novoj domovini su Srbi osnovali mnoga sela sa istim imenima kao i u staroj. Mnoga od tih sela su i do danas zadržala stare nazive, ali stanovnici su rusifikovani Srbi.
Primeri naziva sela u Novoj Srbiji, koja se javljaju i u Panonskoj niziji (u Vojvodini i drugim regionima) su:
Coda, Verona
Coda je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 228 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 507 m.
Vlkovce
Vlkovce je naseljeno mjesto u okrugu Kežmarok, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
El Bolso de los Bravo, Tierra Blanca
El Bolso de los Bravo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Al-Hakim bi-Amr Allah
Bio je sin prethodnog kalifa Al-Aziza. Prema nekim izvorima majka mu je bila melkitska kršćanka po imenu al-Azzizah. Oca je naslijedio godine 996. kada mu je bilo samo 11 godine. Prve godine života su vlast držali veziri. Kada je 1000. došao na vlast, otpočeo je praksu čestog smjenjivanja vezira, tako da ih je za vrijeme vladavine promijenio njih dvadesetak. Vanjsku politiku su mu označili sukob s Bizantom, koga je uspio otjerati iz Alepa, ali i sa Abasidskim Kalifatom protiv koga se borio intenzivnom propagandom i ismailitskom misionarskom djelatnošću. Prve godine vladavine mu je obilježila tolerancija prema ne-muslimanima, ali i neprijateljski odnos prema sunitima, ali i šijitima dvanaestnicima. Nakon što su oni počeli optuživati da je prikriveni kršćanin, otpočeo je progone kršćana i Jevreja, a godine 1009. čak dao srušiti Baziliku Svetog groba u Jeruzalemu; nasuprot tome je otpočeo detant sa sunitima. Kasnije je, pak, ponovno došlo do zaokreta, te je Al-Hakim ponovno uveo tolerantnu politiku prema ne-muslimanima.
Posljednjih godina života se odao askezi i često izbivao iz Kaira. Prilikom jednog takvog izbivanja je nestao; pronađeni su samo njegov magarac i odjeća s mrljama od krvi. Naslijedio ga je sin Ali az-Zahir kojemu je regent bila Al-Hakimova sestra Sitt-al-Mulk.
Lane, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 59, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Case Bagatti, Reggio Emilia
Case Bagatti je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 987 m.
Deinotherium
Deinotherium ("užasna zvijer" od grč. δεινός, deinos - "užasno" i θηρίον, therion - "zvijer") bio je veliki prethistorijski srodnik današnjih slonova koji se pojavio sredinom miocena i izumro tokom ranog pleistocena. Tokom tog vremena se vrlo malo promijenio. Za života je vjerovatno ličio na današnje slonove, osim što mu je surla bila kraća, a na donjoj čeljusti je imao kljove koje su se krivile prema dolje.
Taksonomija i evolucija
Priznate se tri vrste roda Deinotherium, i sve tri su vrlo velike. Deinotherium giganteum je tipična vrsta i opisan je iznad. On je pretežno kasnomiocenska vrsta i jedina je poznata vrsta koja je nastanjivala prostor oko Sredozemnog mora. Posljednja populacija je nastanjivala Rumuniju tokom srednjeg pliocena (prije 2 do 4 miliona godina). U općini Eppelsheim (Njemačka) je 1836. godine pronađena cijela lubanja dužine od 1,2 m i širine 0,9 m, što ukazuje na to da je ta životinja prelazila veličinu današnjih slonova. Deinotherium indicum je bio azijska vrsta koja je nastanjivala prostore Indije i Pakistana. Izdvaja se po krupnijim zubima i izraštaje od 4. predkutnjaka do 3. kutnjaka. D. indicum se pojavio sredinom miocena i bio je najčešći tokom kasnog miocena. Izumro je prije oko 7 miliona godina (kasni miocen). Deinotherium bozasi je bio afrička vrsta. Karakterističan je po užoj nosnoj dolini i manjim ali više pozicioniranim nosnicama, višom i užom lubanjom i kraćom čeljusnom simfizom nego kod druge dvije vrste. D. bozasi se pojavio na početku kasnog miocena i nastavio živjeti nakon što su druge dvije vrste izumrle. Najmlađi fosili potiču iz formacije Kanjera u Keniji, starosti od oko milion godina (rani pleistocen).
Opis
Dentalna formula vrste D. giganteus je 0-0-2-3/1-0-2-3 sa vertikalnom zamjenom obraznih zuba. Imao je dvije skupine bilofodontnih i trilofodontnih zuba. Kutnjaci i zadnji predkutnjaci bili su slični kao kod tapira, rubi za rezanje vertikalno postavljeni - te osobine pokazuju da su se pripadnici Deinotheriidae vrlo rano odvojili od ostalih slonova; ostali predkutnjaci služili su za drobljenje. Lubanja je bila kratka, niska i ravna na vrhu (za razliku od razvijenijih surlaša koji su imali više i kupolastije čelo; to ukazuje na to da su pripadnici Deinotheriidae bili manje inteligentni od ostalih surlaša), sa vrlo velikim i izdignutim Condylus occipitalis. Nosni otvor je ograničen i velik, što ukazuje na to da im je surla bila velika. Rostrum je bio dug, a udubljenja na njemu široka. Čeljusna simfiza (u donjoj čeljusti) vrlo je duga i zakrivljena prema dolje što je, zajedno s kljovama zakrivljenim prema nazad, osobina karakteristična za grupu Deinotheriidae; nisu imali gornje kljove.
Paleoekologija
Mnogo se raspravlja o načinu na koji Deinotherium koristi svoje neobične kljove. Moguće je da ih je koristio za iskopavanje podzemnih dijelova biljaka kao što su korijen i krtola, za povlačenje grana prema dolje kako bi ih slomio i došao do lišća, ili za guljenje meke kore sa drveta. Fosili Deinotheriuma otkriveni su na nekoliko nalazišta u Africi gdje su pronađeni i ostaci čovjekovih prethistorijskih srodnika.
Rasprostranjenost
Deinotherium je nastanjivao dijelove Azije, Afrike i Evrope. Adrienne Mayor je u djelu The First Fossil Hunters: Paleontology In Greek and Roman Times predložio ideju da su njegovi ostaci koje su ljudi nalazili u Grčkoj podstakli nastanak mitova o divovima. Jedan zub pronađen u plitkim miocenskim slojevima tla na Kreti ukazuje na to da je Kreta bila bliža ili čak i povezana sa glavnim kopnom tokom mesinske krize saliniteta (perioda drastičnog isušivanja Sredozemnog mora).
Dâmbău, Adămuș
Dâmbău je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Adămuș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1229 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 310 m.
Castelbello, Bolzano
Castelbello je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 915 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 568 m.
Spisak graničnih prijelaza Bosne i Hercegovine
mini|Granični prijelaz kod [[Neuma]]
Bosna i Hercegovina graniči sa tri susjedne države: Hrvatskom, sa 932 km, Srbijom, sa 357 km i Crnom Gorom sa 249 km zajedničke granice. Granica sa Hrvatskom je od 1. jula 2013. godine granica Evropske Unije, a predviđeno je da se promet na hrvatskoj granici odvija po Šengenskom sporazumu.
Kategorije graničnih prijelaza
Zakonska osnova kategriziranja graničnih prijelaza (GP) Bosne i Hercegovine sa susjednim državama je Odluka Vijeća ministara o graničnim prijelazima od 3. maja 2012. godine. Ova odluka definira četiri kategorije graničnih prijelaza:
Granični prijelazi prve tri kategorije su vremenski neogranično prohodni.
Ines Fančović
Ines Fančović (Šibenik, 5. 10. 1925. — Sarajevo, 21. 8. 2011.) je bila hrvatska i bosanskohercegovačka glumica, najpoznatija po ulozi Mare Mulice u TV-seriji Velo misto.
Krivaja (pritoka Bosne)
mini|Ušće Krivaje (desno) u rijeku Bosnu Krivaja je rijeka u srednjoj Bosni i Hercegovini i cijelim svojim tokom prolazi kroz Zeničko-dobojski kanton.
Rijeka Krivaja nastaje spajanjem rijeka Bioštice i Stupčanice u gradu Olovo. Prolazi kroz manja mjesta Boganovići, Solun, Čuništa, Vozuća, Brezik i Kovači i u Zavidovićima se ulijeva u rijeku Bosnu, kao njena desna pritoka. Dužina toka između Olova i Zavidovića iznosi 73 km, a sa svojom dužom sastavnicom (bioštica) dužina je 114. km. Porječje obuhvata 1387 km². Pošto joj je sliv uzak, pritoke su joj neznatne dužine. Desna pritoka je Mala Maoča, dok su lijeve pritoke Orlja i Vojnica. Dolina Krivaje ima dinarski pravac pružanja (sjeverozapad - jugoistok) Sastoji se iz naizmjenišnih riječnih proširenja - kotlina i suženja - klisura ili sutjeski..
Krivaja je granica između dvije različite istorijsko - geografske cjeline. U praistoriji bila je to granica između ilirskih plemena Breuka u ravničarskoj Panoniji, i Desidijata u planinskoj srednjoj Bosni. Sliv rijeke Krivaje bio je obuhvaćen u župu Krivaju u srednjem vijeku.
Ovdje se nalazi jedan od najvećih refugijuma tercijerne flore i faune ovog dijela Dinarida, a karakterišu ga: ekosistemi jesenje šašike i crnog graba, ekosistemi uskolisne šašike i crnog graba, ekosistemi ilirske bukve i crnog graba, ekosistemi javora i bjelograbića, ekosistemi sive johe, ekosistemi karanfila i zvončaca u pukotinama karbonatnih stijena, ekosistemi karbonatnih sipara.
Poznata je po proljetnom međunarodnom raftingu, čistoći i bogastvu ribom.
Rancho Vitolas, Delicias
Rancho Vitolas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Delicias.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1169 m.
Pierre Trudeau
Joseph Philippe Pierre Yves Elliott Trudeau, (Montreal, 18. listopada 1919. - Montreal, 28. rujna 2000.), je bio kanadski političar i dvostruki premijer; prvi mandat obnašao je od 20. travnja 1968. do 4. lipnja 1979., a drugi od 3. ožujka 1980. do 30. lipnja 1984.
Where Are My Children?
Where Are My Children? je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1916. u režiji Phillipsa Smalleya i Lois Weber. Po žanru je drama, a protagonist, čiji lik tumači Tyrone Power Senior je javni tužilac koji vodi proces protiv aktivistice uhapšene zbog kršenje zakona o javnom nemoralu nakon što je koja je dijelila brošure o kontroli rađanja. Radnja prikazuje kako otkriva kako mu je supruga (čiji lik tumači Helene Riaume, Powerova supruga u stvarnom životu), zajedno s mnogim ženama iz "dobrog društva" koristila usluge ljekara koji prakticira ilegalne abortuse. Inspiraciju za film je pružio stvarni slučaj aktivistice Margaret Sanger, čije je stavove dijelila Lois Weber, tada prilično sklona svojim ostvarenjim davati eksplicitni politički sadržaj. Film je izazvao velike kontroverze te bio zabranjen od strane cenzora u Pensilvaniji. Današnji kritičari mu, pak, zamjeraju izuzetno didaktički ton, kao i promoviranje danas kontroverznog koncepta eugenike.
Chuihaibo, Guazapares
Chuihaibo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1879 m.
Pierre Trudeau
Trudeau je karijeru započeo kao odvjetnik, intelektualac i aktivist u Quebecu. Državnoj politici priključio se tokom 1960-ih, kada postaje član Liberalne stranke Kanade. Tokom mandata sada već legendarnog premijera Pearsona, Trudeau je bio tajnik parlamenta, a kasnije i ministar pravosuđa i glavni državni odvjetnik. Kada se Pearson 1968. godine povukao sa svih pozicija u stranci, Trudeau je iz Montreala započeo karizmatičnu kampanju koja će izazvati euforiju koja će biti upamćena kao "trudomanija", a nastavit će se i nakon njegova izbora za vođu LPC-a. Od kraja 60-ih pa sve do sredine 80-ih, Trudeau je dominirao kanadskom politikom i izazivao strastvene reakcije. Njegov osobni moto bio je "Razum prije strasti". Iz politike se povukao 1984. godine, nakon čega ga je naslijedio stranački kolega John Turner. Ostavku je podnio nakon strmoglavog pada popularnosti, koji je uslijedio nakon tzv. "patrijacije" ustava 1982., koja je pak uslijedila kao posljedica obećanja danog prije referenduma za nezavisnost Quebeca 1980. godine. Trudeau je obećao da će, ukoliko građani Quebeca odluče ostati u sklopu Kanade, izvršiti ustavnu reformu; za ostanak ("ne" nezavisnosti) je glasovalo gotovo 60% pristupnika.
Nakon umirovljenja, Trudeau je postao znatno manje aktivan na političkoj sceni. Zaposlio se kao savjetnik u jednoj odvjetničkoj firmi te se ubrzo posvetio pisanju memoara. Memoari su izdani 1993. godine i ubrzo postali najuspješnija kanadska knjiga u povijesti. Njegove ionako rijetke javne nastupe dodatno su prorijedile Parkinsonova bolest i rak prostate, koje je imao tokom posljednih godina života, ali je Trudeau u odvjetničkom uredu radio sve do par mjeseci prije smrti. Preminuo je 28. rujna 2000. godine te je pokopan u obiteljskoj kripti u Saint-Rémiju. Sprovodu je prisustvovalo nekoliko svjetskih političara, među kojima i Fidel Castro.
Trudeau danas ostaje kontroverzna ličnost u kanadskoj političkoj povijesti. Njegovi zagovaratelji ističu njegov intelekt kao i političku snagu kojom je očuvao nacionalno jedinstvo u jeku kvebečkih zahtjeva za nezavisnošću, kojom je spriječio nasilni ustanak kao i zbog uvođenja Povelje prava i sloboda u kanadski ustav. Kritičari ga optužuju za aroganciju, lošu ekonomsku politiku te očigledno favoriziranje federalne politike nauštrb provincija.
Almàssera
Almàssera je grad i općina od 7,308 stanovnika na istoku Španjolske, koji administrativno podpada pod autonomnu zajednicu Valenciju i Provinciju Valenciju.
Geografske karakteristike
Almàssera leži udaljena desetak km sjeverno od centra Valencije.
Glos-sur-Risle
Glo sir Ril je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Berne.
Almàssera
Geografske karakteristike
Ona je jedno od 45 satelitskih naselja koji formiraju Metropolitansku Valenciju - konurbaciju u kojoj živi 1.595,000 stanovnika
Möckern (Thüringen)
Mekern je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 93 opštinska središta okruga Zale-Holcland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 126 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16074058.
Glos-sur-Risle
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 415 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 56 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,33 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 53 metara (maksimalnoj 135 m, a minimalnoj 31 m).
Vlkova
Vlkova je naseljeno mjesto u okrugu Kežmarok, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Canoretto, Cuneo
Canoretto je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Möckern (Thüringen)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Holcland Mekern se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Holcland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 285 metara. Površina opštine iznosi 5,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 126 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 24 stanovnika/km².
Isla del Amor, Alvarado
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
El Tastecito, Badiraguato
El Tastecito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 540 m.
Canoretto, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 358 m.
Ojo de Agua de Valadez, Santa Cruz de Juventino Rosas
Ojo de Agua de Valadez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1767 m.
Conscenti, Genoa
Conscenti je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 742 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
El Palenque, Acateno
El Palenque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acateno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 239 m.
Opština Poiana Sibiului, Sibiu
Poiana Sibiului je opština u Rumuniji u okrugu Sibinj.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 856 m.
Smith River, California
Smith River je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 866 stanovnika.
Rothsay, Minnesota
Rotsej je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Mörsdorf (Thüringen)
Mersdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 93 opštinska središta okruga Zale-Holcland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 457 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16074059.