cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rosie Huntington-Whiteley
Viktorijas Sikret
Od 2006, Rouzi je model za kuću donjeg veša i kozmetike, Viktorijas sikret. Počela je sa svojom karijerom za ovaj brend na Viktorijas sikret modnoj reviji 2006. godine, u kolekciji Coquettish Fetish obučena u uski korset sa crnom mrežom preko, hodajući pistom u Los Anđelesu pored iskusnih modela kao što su Žizel Bindšen, Alesandra Ambrozio, i Adrijana Lima. 2010. godine, Rouzi je postala Viktorijas sikret anđeo. Rouzi je takođe i u katalogu kupaćih kostima ove kuće iz 2010. godine, "SWIM".
Transformersi:Tama meseca
U maju 2010. godine, objavljeno je da će Rouzi zamenjivati Megan Foks u glavnoj ženskoj ulozi najnovijeg dela filma Transformersi, koji je izašao 29. juna 2011. godine. Ona je i pre toga sarađivala sa režiserom ovog filma, Majklom Bejom, na jednoj od reklama za kuću Viktorijas sikret. Em Ti Vi Netvorks nazvao ju je 'Zvezdom koju najviše iščekivaju da vide na televiziji 2011. godine'.
Privatni život
Rouzi je izlazila sa Tajronom Vudom, najmlađim sinom Ronija Vuda, od avgusta 2007. do oktobra 2009., pre nego što je krenula da se zabavlja sa francuskim glumcem Oliverom Martinezom. U aprilu 2010, počela je da izlazi sa engleskim glumcem Džejsonom Stejtamom.
Scarpati, Caserta
Scarpati je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Limoncino, Livorno
Limoncino je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 186 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Evangeline Lilly
Nikol Evandželin Lili (3. avgust 1979) je kanadska glumica, najpoznatija po ulogama Kejt Ostin u ABC-ovoj naučnofantastičnoj drami Izgubljeni i Koni Džejms u oskarom nagrađenom filmu Katanac za bol.
Barnas
Barna je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Ardeš koja pripada prefekturi Laržantjer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 204 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 26,51 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 464 metara (maksimalnoj 1.494 m, a minimalnoj 431 m).
Los Adame, Tumbiscatío
Los Adame je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 993 m.
(+)-cis-2-Aminometilciklopropan karboksilna kiselina
(+)-cis-2-Aminometilciklopropan karboksilna kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 115,130 Da.
La Arboleda, Pabellón de Arteaga
La Arboleda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1899 m.
Chatilkuei
Chatilkuei (Kod Gatscheta Tcha tilkuei), jedna od bandi Atfalati Indijanaca, porodica Kalapooian, koji su u prvoj polovici 19. stoljeća živjeli oko 5 milja (8 km) zapadno od nekadašnjeg jezera Wapato Lake, na području današnjeg okruga Yamhill u Oregonu.
Chawayed
Chawayed, jedna od bandi Atfalati Indijanaca, porodica Kalapooian, koji su živjeli zapadno od Forest Grovea u oregonskom okrugu Washington. Gatschet (1877) ih naziva Tcha waye'd.
Xigüipilincan, Santiago Tuxtla
Xigüipilincan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 485 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Bajío de las Gallinas, Mezquitic
Bajío de las Gallinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2542 m.
Laptambif
Laptambif (Long-tongue-buff), jedna od nekadašnjih bandi pravih Calapooya Indijanaca iz Oregona, porodica Kalapooian. Ross ih u svojim  'Adventures..., 236, 1849'  naziva Long-tongue buff, a Gatschet (1877) kao Laptambif. Njihovi ostaci zacijelo su završili na rezervatu Grande Ronde gdje im se izgubio trag među ostalim Calapooyama i drugim plemenima.
Ungureni, Butimanu
Ungureni je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Butimanu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 315 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
Adamson
Adamson može označavati:
Kućišta
Kućišta je naselje u opštini Cetinje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 9 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 14 stanovnika).
Demografija
U naselju Kućišta živi 9 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 73,3 godina (71,5 kod muškaraca i 74,2 kod žena). U naselju ima 6 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,50.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
South Greensburg, Pennsylvania
Saut Grinsberg je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.117, što je 163 (-7,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dieciséis de Septiembre Número Uno, Reynosa
Dieciséis de Septiembre Número Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
Langenlonsheim
Langenlonshajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.682 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133054.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Langenlonshajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 160 metara. Površina opštine iznosi 11,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.682 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 309 stanovnika/km².
Grzegorz Brzęczyszczykiewicz
Povijest
Grzegorz Brzęczyszczykiewicz je fikcijsko ime filmskog lika Franciszka Dolasa iz poljske komedije Kako sam raspirio Drugi svjetski rat (Jak rozpętałem drugą wojnę światową, 1970.). Junak filma daje ga tokom saslušanja kod funkcionara Gestapa (u toj ulozi je Emil Karewicz, što je aluzija na lik Hermanna Brunnera iz serije Ulog veći od života – Stawka większa niż życie, od 1968.) da bi ga doveo u zabludu. Franek Dolas ciljano daje to ime znajući da će ono Nijemcima prouzročiti poteškoće u izgovoru, istovremeno otežavajući identifikaciju arestanta. Uz to Dolas stvara poteškoće u izgovoru imena mjesta rođenja, »Chrząszczyżewoszyce, powiat Łękołody«.
U romanu Kazimierza Sławińskoga opisana je situacija analogna sceni iz filma Tadeusza Chmielewskoga u kojoj se Poljak – frajter Stefan Kania – predstavlja cuksfireru kao Szczepan Brzęczyszczewski:
Contrada Iettacore, Benevento
Contrada Iettacore je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Ray Collins (glumac)
Ray Bidwell Collins (10. decembar 1889 – 11. jul 1965) bio je američki glumac čija su specijalnost bile karakterne uloge. Tokom duge i plodne karijere, u kojoj je nastupio u preko 900 različitih uloga, postao je član znamenite glumačke trupe Mercury Theatre i suradnik Orsona Wellesa sa kojim je 1941. imao filmski debi u Građaninu Kaneu. Publici je, međutim, najpoznatiji po ulozi policijskog poručnika Tragga u popularnoj TV-seriji Perry Mason.
Oktobarska nagrada
Oktobarska nagrada (ili, u množini, Oktobarske nagrade) jesu službena priznanja za izuzetna dostignuća na polju ekonomije, nauke ili kulture koja se dodjeljuju ili su se dodjeljivala u nekim dijelovima bivše Jugoslavije nakon drugog svjetskog rata. Obično su ih dodjeljivali gradovi ili lokalne jedinice uprave (opštine) u Srbiji ili Crnoj Gori. Naziv "oktobar" se odnosi na datume u oktobru 1944. godine kada su ta područja bila oslobađana od njemačke okupacije. Od svih njih je vjerojatno najprestižnija Oktobarska nagrada Grada Beograda, kojom se obilježava oslobađanje Beograda 20. oktobra 1944.
Contrada Iettacore, Benevento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 233 m.
Oktobarska nagrada
Nakon raspada Jugoslavije, odnosno uvođenja višestranačke demokracije, u nekim od tih zajednica su Oktobarske nagrade ukinute iz političkih razloga, s obzirom da se događaji koji su se prethodno obilježavali "demokracijom" ponekad tumače kao uspostavljanje komunističke diktature.
Корман (Алексинац)
Корман је насеље у Србији у општини Алексинац у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 773 становника (према попису из 1991. било је 996 становника).
Демографија
У насељу Корман живи 658 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,5 година (43,6 код мушкараца и 47,3 код жена). У насељу има 256 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,02.
Ово насеље је скоро у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године). У другој половини XX века је примећен константан пад броја становника.
Fiziologija
desno|bezokvira Fiziologija je jedna od temeljnih bioloških znanosti koja se bavi proučavanjem funkcija zdravog organizma s naglaskom na mehanizme koji nadziru i reguliraju životne procese, tj. održavaju homeostazu. Naziv fiziologija nastao je od grčkih riječi phisis (priroda) i logoi (diskutovati, raspravljati).
Sceselunghe, Caserta
Sceselunghe je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Fiziologija
Nekada se smatralo da je ona jedna od disciplina anatomije. Međutim, primjena suvremenih znanstvenih dostignuća u izučavanju prirode i živih bića, pokazala je da su struktura i funkcija međusobno povezane i zavisne. Ipak, fiziologija je povezana, kako sa anatomijom, tako i sa biologijom, biohemijom, medicinom i drugim srodnim znanostima i znanstvenim disciplinama.
Marksboro, New Jersey
Marksboro je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 82.
La Yácata, Tumbiscatío
La Yácata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
Chafan
Chafan (Tsanchifin je naziv Luckiamute Indijanaca; McKenzie), jedna od skupina Calapooya Indijanaca, porodica kalapooian, iz Oregona. Njihovo područje nalazilo se na mjestu današnjeg grada Eugene City.
Rancho los Tepalcates, Amecameca
Rancho los Tepalcates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Amecameca.
Chafan
Godine 1855. potpisuju ugovor (poglavica Pulk-tah) koji je sklopljen u Daytonu u okrugu Yamhil sa plemenima iz doline Willamette, nakon čega odlaze na rezervat Grand Ronde.
Rancho los Tepalcates, Amecameca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2494 m.
La Chinera, Santa Lucía Miahuatlán
La Chinera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Lucía Miahuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1376 m.
Signoria
thumb|right|300px|[[Palazzo Vecchio|Palazzo della Signoria palača firentinske signorije vlade Firence]] Signoria (od talijanske riječi Signore - gospodin) je nadležno tijelo vlasti (vlada) koje se razvilo u 13. vijeku u sjevernoj i Centralnoj Italiji u gradovima - državama (komunama), na kraju feudalnog razdoblja.
Historijska podloga nastanka signorija
U ranom srednjem vijeku su organi vlasti u talijanskim gradovima - komunama, bili na neki način nastavak rimskih organa vlasti - kolektivni organi - vijeća, formirana na republikanskim osnovama. U njima su bili zastupljeni feudalci, trgovci i bogati zanatlije, koji su vladali zajednički (latinski: in commune). Vremenom su se trgovci i zanatlije uzdigli na račun svoje sve veće ekonomske moći, dok su feudalci gubili na ugledu. Pojedini njihovi predstavnici posebno su se isticali u nekoj od aktivnosti važnih za život grada (obrana, ekonomija) oni su postajali - signori. Njih su u upravu grada birali njihovi cehovi ili bratovštine ili upravni dijelovi komune.
Nastanak signorija
Sinjorije su nastajale na vrlo različne načine, zavisno od političkih i ekonomskih prilika u pojedinoj sredini, od kraja 13. vijeka, kad su se bivše komune počele pretvarati u signorije. U pojedinim sredinama se podesta komune ili kondotjer ili kapetan lokalnih snaga iz godine u godinu toliko dokazao, da bi ga na kraju proglasili doživotnim članom - signorije. Ponekad su pobjede u presudnim bitkama - bile dovoljan razlog da se komandanta takve akcije proglasi za doživotnog člana - signorije. U pojedinim slučajevima gdje se način rada uprave nije uopće mijenjao, jedan od članova signorije bi se toliko uzdigao svojom snagom i ugledom, nad ostalim članovima - da bi se svi ostali članovi jednostavno pokoravali njegovim odlukama, pa su ga na kraju izabrali za doživotnog člana - signorije. U današnje vrijeme bi se za to reklo - demokratično izabrani doživotni predsjednik, a u ta vremena je to značilo kralj u malom. U teškim kriznim vremenima (napad vanjskog neprijatellja, teško ekonomsko stanje), pojedine talijanske komune - odnosno njihove signorije, morale su odlučivati o sudbonosnoj odluci, da se »prodaju ili predaju«. U prvom slučaju, dali bi svoju suverenost u zamjenu za određenu svotu novaca, i kasnije slušali svog kupca. U drugom slučaju se je komuna rađe stavila pod okrilje kakvog moćnog signora, ili kakvog feudalnog gospodara, carskog predstavnika, kralja ili pape, koji je nadalje morao riješiti sve njezine probleme i uključiti je u svoj posjed.
Tako je postupio toskanski grad Pisa ponudivši svoju signoriju francuskom kralju Karlu VIII u nadi da će im on zaštiti nezavisnost od dugoročnih neprijatelja - Firence, slično je postupila i Siena ponudivši svoju signoriju Cesaru Borgi.
Kraj signorija
Nakon što su postali vlade svojih komuna, prve signorije - počele su institucionalizirati svoju vladavinu - izradom statuta (ustava), svojih komuna, u kojima su podijelili uloge i prava kolektivnog vladanja. Ta pravila su obično kreirana po željama najmoćnih članova signorije, koji su na taj način osigurali svoju prisutnost u signoriji i svojim potomcima, tako su nastale dinastije signora kao što su to bili Mediciji u Firenci. Pri kraju 14. vijeka, neke porodične dinastije uspjele su dobiti carska ili papinska imenovanja kojima su proglašeni nasljednjim vojvodama ili knezovima. Tako da su tokom 15. vijeka gotovo sve signorije postupno pretvorene u principate, i to je bio njihov kraj.
Palmarejo, San Martín Chalchicuautla
Palmarejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 153 m.
Mauricio Funes
Maurisio Funes Kartahena (18. oktobar 1959) je bivši predsednik El Salvadora. Pobedio je na predsedničkim izborima 2009. kao kandidat Nacionalne oslobodilačke fronte Farabundo Marti.
Pre ulaska u politiku, Funes je radio kao voditelj popularne televizijske emisije. Bio je novinar tokom građanskog rata i intervjuisao je levičarske pobunjenike.
Funes je postao predsednički kandidat FMLN u septembru 2007. godine. Pobedio je osvojivši apsolutnu većinu glasova na izborima 2009. godine. On je prvi lider FMLN koji nije učestvovao u građanskom ratu. Protivnici ga optužuju da je do pobede došao uz uticaj i pomoć iz Venecuele, ali je on odbacio te optužbe tvrdeći da je glavni cilj spoljne politike  integracija Centralne Amerike i jačanje odnosa sa Severnom Amerikom. Obećao je takođe i da američki dolar koji je postao valuta u El Salvadoru neće biti menjan.
Tsanklightemifa
Tsanklightemifa (Tsan kli<sub>x</sub> temifa amim), jedna od bandi pravih Calapooya Indijanaca, porodica kalapooian. Živjeli su u susjedstvu Chafan indijanaca na mjestu današnjg grada Eugerne City u Oregonu.
Liestal
Liestal čita se Listal je glavni grad švicarskog kantona Basel-Landschaft.
Geografske karakteristike
Liestal leži u krajnjem sjeverozapadu Švicarske, pored granice sa Njemačkom i Francuskom. Njemačka granica je posebno blizu, svega 6-7 km. Od najbližeg većeg grada, Basela grad je udaljen svega 15 km jugoistočno, pa se smatra njegovim predgrađem. Od glavnog grada države, Berna, Listal je udaljen oko 80 km sjeverno.
Liestal se nalazi u na obodu plodne i gusto naseljene doline rijeke Rajne. Grad se rasprostro u dolini između rijeka Ergolz i Orisbach, na 330 metara nadmorske visine. Zapadno i istočno od grada izdižu se obronci najsjevernijih dijelova Masiva Jura.
Klimatske karakteristike
Liestal ima umjereno kontinentalnu klimu po Köppenovoj klasifikaciji klime sa toplim ljetima i hladnim zimama.
Historija
thumb|280px|right| Liestal na karti urbane zone [[Basela]] Područje Listala je bilo naseljeno još u vreme prahistorije i Antičkog Rima, ali nije imalo veliki značaj.
Listal se prvi put pominje 1189., kada je bio važna stanica na prometnom putu od Basela do Prijevoja San Gottard.
Od 1797. Liestal je bio pod upravom Francuske. Nakon pada Napoleona, Liestal je zajedno sa Bazelom bio dio zajedničkog Kantona Basel, ali su njegovi stanovnici bili nezadovoljni svojim položajem u tom kantonu. Pa je 17. marta 1832. došlo do razdvajanja tog kantona na dva nova; Basel-Stadt (sam grad) i Basel-Landschaft (okolica). Tako je Liestal postao glavni grad tog novog kantona.
Stanovništvo
2008 g. Listal je imao preko 13.000 stanovnika, što je 2,5 puta više nego pre jednog veka. Od toga približno 25% su strani državljani.
Većina stanovnika Liestala su Germanošvicarci pa je njemački jezik službeni jezik u gradu i kantonu. Međutim, gradsko stanovništvo je tokom proteklih nekoliko decenija postalo veoma šaroliko, pa se na ulicama Liestala čuju brojni drugi jezici.
Lokalni Germanošvicarci su u 16. vijeku prihvatili protestantizam. Međutim, poslednjih decenija u gradu se znatno povećao udeo rimokatolika. Današnji vjerski sastav grada je slijeći: protestanti 40,4%, rimokatolici 26,7%, pa zatim ateisti, muslimani i pravoslavci.
Saobraćaj
Liestal leži na međunarodnoj željezničkoj pruzi Köln - Basel - Chiasso - Milano. Brzi vlakovi povezuju Liestal sa drugim velikim gradovima u Švicarskoj i okruženju.
U blizini Liestala protiče rijeka Rajna, važan vodeni put koji povezuje Švicarsku sa Atlantskim oceanom.
Kroz Liestal ne prolazi ni jedan autoput, ali u blizini prolaze autoput A2 (pravac za Basel ili Luzern) i A3 (pravac za Basel ili Zürich).
Piers Morgan
Piers Stefan Pughe-Morgan (rođen kao Piers Stefan O'Meara; 30. mart 1965 -), poznatiji pod profesionalnim imenom Piers Morgan, je britanski novinar i televizijski voditelj koji trenutno radi u SAD. Karijeru je započeo kao novinar i urednik nekoliko tabloida, među kojima su The Sun, News of the World i Daily Mirror, gdje je od 1995. do 2004. radio kao glavni urednik. U Daily Mirroru je izazvao niz kontroverzi zbog senzacionalističkih i šovinističkih naslovnica, ali i zbog objavljivanja lažne priče o tome kako britanski vojnici muče i zlostavljaju zarobljenike u Iraku, zbog koje je na kraju i bio otpušten. Od 2011. godine na CNNu vodi redovni talk show Piers Morgan Tonight, gdje se istakao gorljivim zalaganjem za ukidanje Drugog amandmana američkog Ustava, odnosno potpunu zabranu posjedovanja vatrenog oružja od strane američkih građana.
Širina frekventnog opsega
Širina frekventnog pojasa: razlika između gornje i donje granične frekvencije.|mini|desno|200p Širina frekventnog (frekvencijskog) pojasa, ili frekventni (frekvencijski) opseg je širina frekventnog intervala komunikacijskog kanala koji se koristi u komunikaciji između predajne i prijemne strane.
Frekventni opseg se može iskazati i kao razlika između donje i donje granične frekvencije signala ili opseg frekvencija koje koristi neka oprema. Mjera širine frekvencijskog pojasa je herc.
Pojašnjenje
Frekvencijski opseg je centralni pojam u telekomunikacijama, sa značajnim utjecajem u mnogim disciplinama, uključujući informatiku, radio komunikacije, obradu signala, te spektroskopiju.
S obzirom da je u današnje vrijeme prevagnula digitalna telekomunikacija nad analognom to se pojam frekvencijskog opsega, zahvaljujući teoremi odabiranja, usko vezuje uz pojam protoka podataka odnosno širina frekvencijskog opsega za količinu podataka koja se u jedinici vremena može prenijeti kroz komunikacijski kanal.
Primjer
Kao primjer možemo uzeti frekventni opseg frekvencija ljudskog glasa. Najniža frekvencija je oko f1=300 Hz, a najviša oko f2=3000 Hz. Tako je širina frekventnog pojasa:
ŠFP = f2f1 = 3000-300 = 2700 Hz.
Informatika
Širina frekvencijskog pojasa''' u informatici je količina podataka koju u određenom vremenskom periodu dva kompjutera mogu da razmijene. Jedinica širine frekvencijskog pojasa je b/s (bit po sekundi).
Internet
Vremenom je širina frekvencijskog pojasa postala glavni problem Interneta, budući da propusna moć globalne mreže zavisi od propusne moći svih njenih dijelova. Vremenom, razvoj tehnologija ISDN i ADSL ublažava taj problem.
Fizička hemija
Fizikalna kemija ili fizička hemija je nastala objedinjavanjem znanja iz fizike, kemije, termodinamike i kvantne mehanike da bi se opažene makroskopske pojave opisale na atomskom i molekulskom nivou, dakle, fizikalna kemija se bavi vezom između mikroskopskih i makroskopskih osobina materije. Npr., veličina molekula u tekućini se može odrediti na osnovu mjerenja njenog indeksa prelamanja i gustoće, ili na osnovu toplinskog kapaciteta i površinskog napona.
Neki od odnosa koje fizička hemija nastoji da reši uključuju efekte:
Ključni koncepti
Ključni koncepti fizičke hemije se tiču načina na koji se čista fizika primenjuje na hemijske probleme.
Jedan od ključnih koncepata klasične hemije je da se sva hemijska jedinjenja mogu opisati kao grupe atoma vezanih zajedno, a hemijske reakcije se mogu opisati kao formiranje i raskidanje tih veza. Predviđanje svojstava hemijskih jedinjenja polazeći od opisa atoma i načina na koji su oni vezani, jedan je od glavnih ciljeva fizičke hemije. Da bi se precizno opisali atomi i veze, neophodno je da se zna gde su nukleusi, i kako su elektroni raspoređeni oko njih. Kvantna hemija, koja je potpolje fizičke hemije se bavi primenom kvantne mehanike na hemijske probleme. Ona pruža oruđa za određivanje jačine i oblika veza, načina kretanja nukleusa, i načina na koji hemijska jedinjenja apsorbuju ili emituju svetlost. Spektroskopija je srodna potdisciplina fizičke hemije koja se specifično bavi interakcijama elektromagnetne radijacije sa materijom.
Koje reakcije se odvijaju i kojom brzinom je predmet hemijske kinetike, još jedne grane fizičke hemije. Ključna ideja u hemijskoj kinetici je da bi reagensi reagovali i formirali produkte, većina hemijskih vrsta mora da prođe kroz prelazna stanja koja imaju višu energiju nego bilo reaktanti ili produkti i služe kao reakcione barijere. U opštem slučaju, što je viša barijera, to je sporija reakcija. Druga ideja je da se većina hemijskih reakcija odvija kao sekvenca elementarnih reakcija, svaka od kojih sa svojim sopstvenim prelaznim stanjem. Ključna pitanja u kinetici su kako brzina hemijske reakcije zavisi od temperature i koncentracije reaktanata i katalizatora u reakcionoj smeši, kao i kako se katalizatori i reakcioni uslovi mogu podesiti da se optimizuje brzina reakcije.
Činjenica da se brzina odvijanja hemijske reakcije često može specificirati sa samo nekoliko koncentracija i temperatura, bez potrebe za poznavanjem svih pozicija i brzina molekula u smeši, je specijalni slučaj još jednog ključnog koncepta fizičke hemije. To je da u meri u kojoj inžinjer to treba da zna, sve što se događa u smeši sa velikim brojem čestica (možda reda veličine Avogadrove konstance, 6 x 1023) se često može opisati sa samo nekoliko promenljivih kao što su pritisak, temperatura, i koncentracija. Precizni razlozi za to su opisani u statističkoh mehanici, specijalizovanoj oblasti fizičke hemije koja se takođe smatra i delom fizike. Statistička mehanika takođe pruža načine da se predvide svojstva koja se mogu uočiti u svakodnevnom životu polazeći od molekularnih svojstava bez zavisnosti od empirijskih korelacija baziranih na hemijskim sličnostima.
Istorija
Prema legendi, prvi fizički hemičar je bio Arhimed kada je merenjem gustine utvrdio da kruna njegovog vladara nije od čistog zlata.
Temelje modernoj fizičkoj hemiji postavili su Arenijus, van Hof, Ostvald i Nernst 1890. godine. U engleskom govornom području pionirskim radovima istakao se Gibs koji je 1867. objavio čuveni članak „O ravnoteži heterogenih susptanci“ ("On the Equilibrium of Heterogeneous Substances") u kojem je uveo pojmove slobodne energije, hemijskog potencijala, pravila faza, osnovne koncepte moderne fizičke hemije.
Termin „fizička hemija“ je skovao Mihail Lomonosov 1752. godine kad je dao predavanje na kursu sa naslovom "Kurs istinske fizičke hemije" (ruski: „Курс истинной физической химии“) studentima na Petrogradskom univerzitetu. U predgovoru ovih predavanja on je dao definiciju: "Fizička hemija je nauka koja mora da objasni uz pomoć fizičkih eksperimenata razlog za ono što se događa u kompleksnim telima putem hemijskih operacija".
Moderna fizička hemija potiče iz period između 1860-tih i 1880-tih sa radom na hemijskoj termodinamici, elektrolitima u rastvorima, hemijskoj kinetici i drugim predmetima. Jedna od prekretnica je objavljivanje Gibsove publikacije: On the Equilibrium of Heterogeneous Substances 1876. godine. Taj rad je uveo nekoliko temeljnih koncepta u fizičkoj hemiji, kao što su Gibsova energija, hemijski potencijali, Gibsovo pravilo faza. Ostale prekretnice obuhvataju naknadno imenovanje i akreditacija entalpije naučniku Heike Kamerlingh Onnes i makromolekularnih procesa.
Dalji razvoj u fizičkoj hemiji se može pripisati otkrićima u nuklearnoj hemiji, posebno u separaciji izotopa (pre i tokom Drugog svetskog rata), nedavnim otkrićima u astrohemiji, kao i razvojem algoritama za proračune u polju „aditivnih fizikohemijskih osobina“ (praktično svih fizikohemijskih osobina, kao što su tačka ključanja, kritična tačka, površinski napon, vodeni napon, itd. - više od 20 osobina - može se precizno izračunati iz same hemijske strukture, nezavisno od toga da li je molekul sintetisan), i u toj oblasti je koncentrisan praktični značaj savremene fizičke hemije.
Žurnali
Neki od žurnala koj se bave fizičkom hemijom su:
Jedan od starijih žurnala koji su se bavio hemijom i fizikom je Annales de chimie et de physique. On je žapočet 1789. godine, i objavljivan je pod tim imenom tokom perioda 1815–1914.
Carnale, Messina
Carnale je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 595 m.
Tsankupi
Tsankupi, jedna od bandi pravih Calapooya Indijanaca, porodica kalapooian, koji su nekada živjeli na mjestu današnjeg grada Brownsville u okrugu Linn, Oregon. Pionir Alexander Ross ih 1849. u svojoj Adventures ... (str. 236) naziva Coupé, dok se u daytonskom ugovoru iz 1855. navode pod imenom Tekopa.
Adamson (strip)
Adamson je bila švedska humoristička strip serija autora Oscara Jacobssona koja je izlazila od 1920. do 1964. Prvi put se pojavila u humorističkom časopisu Söndags-Nisse. Naslovni protagonist je bio stariji gospodin koji je ulazio u nevolje zbog zaboravljivosti ili nespretnosti. S obzirom da nije imao tekst, strip je publiku našao i izvan Švedske. Nakon Jacobssonove smrti 1945. godine ga je počeo crtati Viggo Ludvinssen.
Tsankupi
Govorili su istoimenim dijalektom tsankupi.
The Adventure of the Abbey Grange
"The Adventure of the Abbey Grange" (srpskohrvatski: Ubojstvo u dvorcu) je jedna od 56 priča o londonskom detektivu Sherlocku Holmesom što ih je napisao Arthur Conan Doyle. Priča je izvorno objavljena u Strandu 1904. godine, uz ilustracije Sidneyja Pageta, a čini sastavni dio zbirke The Return of Sherlock Holmes.
Slučaj
Tokom jednog hladnog zimskog jutra 1897. godine, Holmes dobiva pismo od inspektora Stanleyja Hopkinsa u kojem ovaj traži detektivovu pomoć kako bi razriješio neobično ubojstvo Sir Eustacea Brackenstalla. Pismo je stiglo iz okolice Chislehursta. Inspektor Hopkins uvjeren je kako su krivci Randallovi, otac i dva sina koji su već ranije činili provale u okolici. Holmes prihvaća slučaj i s Watsonom odlazi do dvorca Abbey. Na putu, prigovara Watsonu zbog odveć romantičarskog stila njegova pisanja i, po prvi puta, sugerira kako bi se mogao povući na selo i sam pisati svoje pustolovine.
Kada stignu u dvorac, Holmesa i dr. Watsona dočeka Lady Brackenstall, supruga ubijenog. Lijevo oko joj je natečeno, a na rukama ima dvije crvene točke. Prva ozljeda rezultat je zbivanja od prošle noći, dok su potonje rane, kako im govori Theresa Wright, gospodaričina sluškinja od mladosti, potekle od njezina supruga, koji ju je napao šiljkom. Detektiv i doktor nadalje saznaju kako je brak Brackenstallovih bio nesretan i kako je pokojni Sir Eustace bio nasilnik i grubijan.
Lady Brackenstall im tada odluči ispričati što se dogodilo prethodne noći. Oko 23 sata, Lady Brackenstall je prošetala kućom kako bi provjerila je li sve zatvoreno prije nego se povukla na spavanje. U blagovaonici, susrela je starijeg muškarca koji dolazi s dvojicom mlađih. Stariji čovjek ju je udario i ošamutio, a kada se probudila bila je zavezana za stolicu s užem od zvonca, s krpom u ustima. U tom se trenutku pojavio Sir Eustace i nasrnuo napadače, ali jedan od njih ga je napao žaračem i ubio. Lady Brackenstall je tada ponovo izgubila svijest. Kada se ponovo pribrala, vidjela je kako napadači piju vino iz ormara, nakon čega su nestali uzevši srebrni pladanj.
Adamson (strip)
Po Adamsonu je dobila nagrada Adamson, godišnja švedska nagrada za strip koja se redovno dodjeljuje od 1965. godine.
The Adventure of the Abbey Grange
Slučaj
Nakon što je čuo priču, Holmes je pregledao truplo. Žarač je bio savinut što je sugeriralo da je napadač bio prilično snažan. Inspektor Hopkins mu ispriča još nekoliko zlogukih detalja iz Sir Eustaceova života, poput onoga kada je petrolejom polio psa svoje supruge i zapalio ga živa. Posebno neugodan bio bi kad je pio. Ono što Holmesu predstavlja nejasnoću su tri stvari. Prva je otkinuto uže od zvonca; Holmesu nije jasno kako nitko nije čuo zvono tokom noći, na što je Hopkins odgovorio kako je kuhinja prilično udaljena i kako je lako moguće da nitko nije čuo zvuk. Holmes zaključi kako ta činjenica sugerira da je napadač bio u dosluhu s nekim od posluge. Nadalje, detektivu je čudno kako su napadači uzeli tek nekoliko vrijednih predmeta iz kuće, što je nekonzistentno s provalom. I, na koncu, treća činjenica koja mu je od iznimnog interesa jesu poluprazne čaše vine. Čep boce otvoren je nožem, a ne odvijačem koji je bio pri ruci, a zanimljivo je kako je jedna od čaša imala u sebi kalijev bitartrat dok druge dvije nisu.
Daljnjom dedukcijom, Holmes uočava nekoliko rupa u iskazu Lady Brackenstall i zaključuje kako je, s obzirom da su Randallovi prilično poznati, bilo tko mogao iskoristiti njih kao alibi. Kada suoči Lady Brackenstall i Theresu s činjenicom da zna da lažu, ona, ipak, ostaje pri svojoj priči. Holmes tada kontaktira Hopkinsa i da se u potragu za pravim ubojicom.
Potraga ga dovodi do Jacka Crokera, prvog časnika koji je nedavno unaprijeđen u kapetana. Dok čeka njega, Holmes dobiva informaciju od Hopkinska kako su Randallovi uhapšeni u New Yorku, što znači da nisu mogli počiniti ubojstvo u Kentu. Ipak, poznaje još neke bande koje će pregledati. Tokom poslijepodneva, u 221B Baker Street dolazi kapetan Croker. Holmes od njega zahtijeva cijelu istinu i upozorava ga da će, ukoliko pokuša lagati, a Holmes će to znati, odmah pozvati policiju. Croker im ispriča priču o svojoj ljubavi prema Lady (Mary) Brackenstall i kako je te noći došao razgovarati s njom. Tokom razgovora, u sobu je upao Sir Eustace i napao Crokera, koji ga je ubio u samoobrani. Nakon toga su namjestili scenu i iskonstruirali priču, što je Holmes vješto prozreo.
Holmes tada daje Crokeru 24 sata da pobjedne prije nego će obavijestiti policiju o ishodu slučaja, ali kapetan to odbija, ne želeći ostaviti Mary da odgovara kao suučesnica. Holmes ga je, dakako, samo testirao i, impresioniran njegovom lojalnošću prema Mary, rekao kako je Hopkinsu dao "izvanredan trag" i kako se ne osjeća dužnim učiniti išta više. Watsonu tada odredi ulogu "porote", a doktor proglasi kako Croker "nije kriv". Detektiv tada objasni kako će o cijeloj istini šutiti osim ako ne optuže nekog trećeg te govori Crokeru kako se k Mary može vratiti za godinu dana.
Parkinsonov zakon
Rad se uvećava kako bi ispunio vreme na raspolaganju za njegovo dovršenje
Pošta
Poštanske pošiljke do krajnjeg korisnika donosi poštar koji ima posebnu uniformu a u manjim mestima i prevozno sredstvo (npr. motocikl). O njima su snimani i filmovi u kojima obično poštar „zvoni dvaput“.
Parkinsonov zakon
Kasnije je preštampan, zajedno sa drugim esejima, u knjizi "Parkinsonov zakon: Potraga za progresom" (Parkinson's Law: The Pursuit of Progress, London, John Murray, 1958). Do ove maksime je došao na osnovu opsežnog iskustva u britanskoj Državnoj službi.
Pošta
Istim imenom „pošta“ naziva se i građevinski objekat u kojem su smeštene službene prostorije za vršenje poštanskih usluga. Svaka pošta ima svoj poštanski broj, u Srbiji je taj broj petocifren npr. za Krupanj je to 15314 itd. Prve dve cifre obično predstavljaju pozivni telefonski broj za to mesto. Obično se u pošti nalazi i telefonska govornica što je bilo veoma značajno kada je bilo manje telefonskih priključama i pre uvođenja mobilne telefonije.
Nekada su poštanske usluge isporučivane zajedno sa telegrafskim i telefonskim u istoj firmi pa je zajednička skraćenica bila PTT.
Parkinsonov zakon
Sadašnja forma zakona nije ona koju Parkinson naziva tim imenom u članku. On zapravo tom terminu dodeljuje matematički izraz koji opisuje stopu kojom se birokratije vremenom šire. Veći deo eseja je posvećen pregledu navodno naučnih opažanja koja podržavaju njegov zakon, poput uvećanja broja zaposlenih u Kolonijal ofisu u vreme dok je Britanska imperija opadala (on čak pokazuje da je Kolonijal ofis imao najveće osoblje u trenutku kada je priključen Forin ofisu zbog nepostojanja kolonija kojima bi upravljao). Ovaj rast objašnjava dvema silama:
On naročito primećuje da je ukupan broj zaposlenih u birokratiji rastao 5 - 7% godišnje "bez obzira na bilo kakvu varijaciju u količini posla (ako ga i ima) za obaviti". U vezi toga je formulisao čak i matematički izraz, na osnovu posmatranja Britanske mornarice i Ministarstva kolonija:
gde je:
Italijanski komunistički političar Alessandro Natta se 1986. požalio na rastuću birokratiju u Italiji. Mihail Gorbačov je odgovorio da "Parkinsonov zakon deluje svuda".
Izvodi
Vremenom su iz prvobitne fraze izvučene neke varijante: npr. u vezi kompjutera:
ili
Što se tiče izvršnog računarskog koda koji ispunjava procesorske resurse (v. nadimanje softvera - software bloat), sličan zakon je Wirthov zakon.
Drugi aforizam, pripisan Parkinsonu i ponekad nazvan "Drugi Parkinsonov zakon" glasi "troškovi rastu kako bi se izjednačili s prihodima".
Moderna verzija bi mogla glasiti da nikakva količina kompjuterske automatizacije neće smanjiti veličinu birokratije.
Stock-Sanfordov korolarij Parkinsonovog zakona glasi: "Ako čekaš do poslednje minute, za posao je potrebna samo jedna minuta". Ako se zadatak može odužiti tako da ispuni dodeljeno vreme, onda se nasuprot, dati trud može ograničiti smanjenjem dodeljenog vremena, sve do minimalno zaista potrebnog za izvršenje zadatka. Ova fraza se često povezuje sa psihološkim pojmom prokrastinacije (odugovlačenja).
C. N. Parkinson je takođe napisao knjigu Mrs. Parkinson's Law: and Other Studies in Domestic Science.
Generalizacija
Parkinsonov "zakon" se može dalje generalizirati:
Ovome se često dodaje produžetak:
Što se vremena tiče, neki ovako definišu Parkinsonov zakon:
Povezana efikasnost
Parkinson je predložio pravilo o efikasnosti administrativnih veća. Definisao je koeficijent neefikasnosti sa brojem članova kao glavnom promenljivom.
Koeficijent neefikasnosti je polušaljiv Parkinsonov pokušaj da definiše veličinu nekog komiteta ili drugog tela za donošenje odluka pri kome ovo postaje potpuno neefikasno. Jedno od poglavlja Parkinsonove knjige Parkinson's Law: The Pursuit of Progress posvećeno je osnovnom pitanju "komitologije": kako se stvaraju komiteti, povereništva, vlade i druga takva tela i zatim vremenom postaju nevažna (ili su od početka tako stvorena).
Empirijske dokaze je izvukao iz istorijskih vlada i savremenih dokaza. Najčešće je najmanja veličina najmoćnijeg i najprestižnijeg državnog tela pet članova. Parkinson navodi neka tela iz engleske istorije koja su rastući u broju izgubila moć:
U vreme Parkinsonove studije (1950-te), Kabinet je još uvek bio zvanično vladajuće telo. Parkinson je od 1939. nadalje uočio napor da se spase institucija Kabineta. Broj članova je fluktuirao od vrhunca od 23 člana 1939, do svega 18 1954.
Parkinson je predložio detaljan matematički izraz za koeficijent neefikasnosti, s mnogim mogućim uticajima. U 2008. je pokušano da se empirijski verifikuje predloženi model. Parkinsonova pretpostavka da članstvo koje prevazilazi "između 19,9 i 22,4" člana čini komitet očigledno neefikasnim, izgleda opravdano predloženim dokazima. Manje je izvestan optimalni broj članova, kojih mora biti između tri (logički minimum) i 20.
Timor
mini||Položaj Timora u Jugoistočnoj Aziji mini|Karta ostrva Timor Timor je ostrvo u grupi Malih Sundskih ostrva u Malajskom arhipelagu, podeljeno je između Istočnog Timora i Indonezije i ima površinu od 30.777 kvadratnih kilometra.
Istorija
Timor je početkom 16. veka otkrio portugalski istraživač Antonio de Abreu, koji je bio u potrazi za ostrvima začina. I pre toga su na ostrvima postojala mala kraljevstva o kojima se malo zna.
Ostrvo je politički podeljeno već vekovima: Zapadni Timor, koji je bio poznat kao Holandski Timor od 1800-ih do 1947. kada je postao deo Indonezije; i Istočni Timor koji je bio poznat kao Portugalski Timor 1596. do 1975. Japanske snage su okupirale celo ostrvo između 1942. do 1945.
Indonezija je izvršila invaziju 1975. i anektirala Istočni Timor, samo 9 dana posle njegovog proglašenja nezavisnosti od Portugala. Istočni Timor je postao nezavisan 2002, posle referenduma održanog 1999. pod patronatom UN.
Geografija
Ostrvo Timor (približne koordinate: 125° istok, 9° jug) je dugačko oko 500 kilometara, i široko 80 kilomatara. Prostire se u pravcu jugoistok-severozapad. Timor je najistočnije od Malih Sundskih ostrva. Južno od ostrva je Timorsko more koje ga odvaja od Australije. Najviši vrh je Tatamilau (2.960 metara).
Indonezijski zapadni Timor (Timor Barat), pripada provinciji Nusa Tengara Timur, ima površinu od 19.000 km², gde živi oko 2 miliona ljudi. Glavni grad je Kupang. Demokratska republika Istočni Timor (Timor-Leste), kojoj pripada enklava na severnoj obali zapadnog Timora Okusi-Ambeno, i dva mala ostrva Atauro i DŽako, ima 15.007 km² i oko milion stanovnika. Glavni grad Istočnog Timora je Dili.
Molekularna biologija
Molekularna biologija je izučavanje biologije na molekularnom nivou. Ovo područje preklapa se s drugim područjima biologije, posebice genetikom i biokemijom. Molekularna biologija teži istraživanju i razumijevanju interakcija između različitih staničnih sustava, uključujući međuodnose DNA, RNA i proteinske sinteze te učenju kako su te interakcije regulirane.
Pišući u Nature, W.T. Astbury je molekularnu biologiju opisao kao: "... ne toliko kao tehniku nego kao pristup, pristup s gledišta takozvanih bazičnih znanosti s idejom vodiljom traženja odgovarajućeg molekularnog plana ispod razine oku vidljivih manifestacija klasične biologije. Osobito je zaokupljena oblikom bioloških molekula i ..... uglavnom je tri-dimenzionalna i strukturna - to, dakako, ne znači da je samo prerada morfologije - jer ona za razliku od morfologije uz to istovremeno mora uzeti u obzir i postanak i funkciju"
Odnos s drugim biološkim znanostima na molekularnoj razini
frame|right|Shematski prikaz odnosa između biokemije, genetike i molekularne biologije Molekularni biolozi koriste posebne metode prirodne za molekularnu biologiju (pogledaj sekciju Metode niže u članku), ali te metode sve više kombinira s metodama i idejama iz područja genetike, biokemije i biofizike. Više ne postoji čvrsta linija koja je odjeljivala te znanstvene grane. Priložena slika je shematski prikaz jednog pogleda na odnos među tim područjima:
Sve više područja biologije se počinje baviti proučavanjem molekula, ili da direktno proučavaju njihove interakcije u stanici kao stanična biologija i razvojna biologija, ili indirektno, gdje se metode molekularne biologije koriste kako bi se donijeli zaključci o populacijama ili vrstama, kao u područjima evolucijske biologije kao što su populacijska genetika i filogenetika.
Ammpalamuyu
Ammpalamuyu, jedna od šest bandi Luckiamute Indijanaca, porodica Kalapooian, koji su nekada obitavali uz rijeku Luckiamute, pritoka Willamette, u Oregonu. Spominje ih Gatschet (u Lakmiut MS. vocab., B. A. E., 1877.)
Prime Cut
Prime Cut, u Jugoslaviji prikazan pod naslovom Lav među gangsterima, je američki gangsterski film snimljen 1972. godine u režiji Michaela Ritchieja. Protagonist, koga tumači Lee Marvin, je "izvršilac" koga je irska mafija iz Chicaga poslala u Kansas City kako bi od tamošnjeg poslovnog čovjeka i lokalnog moćnika (čiji lik tumači Gene Hackman) "prijateljski uvjerila" da im se počne plaćati zaštitu. Radnja prikazuje kako on otkriva da tamošnja klaonica služi kao paravan za kriminalne djelatnosti, koje uključuju prodaju maloljetnica kao seksualnog roblja na stočnim sajmovima.
Usprkos impresivne glumačke postave, gdje se veteranima na vrhuncu karijere kao što su Marvin i Hackman priključila i mlada Sissy Spacek u svojoj prvoj mainstream ulozi, relativno uglednog režisera i autora muzike, Prime Cut je sa vremenom postao jedan od opskurnijih naslova svog doba. To se ponekad tumači time da je, koristeći kolaps dotadašnjih cenzorskih standarda imao za kasnije doba prilično eksplicitan sadržaj, bilo da je riječ o nasilju (a što uključuje scene u kojima se od ubijenih žrtava prave kobasice), bilo o golotinji (što uključuje i Spacek). Zbog toga se Prime Cut često znalo kritizirati kao eksploatacijski film, iako je Ritchie u njemu napravio nekoliko impresivnih akcijskih scena, prije svega onih u kojima se odaje počast Hitchcockovom klasičnom trileru Sjever-Sjeverozapad. Historičarima je film zanimljiv i zbog toga što u njemu protagonist koristi automat Smith & Wesson M76, model koji zbog svoje rijetkosti uživa izuzetnu vrijednost među kolekcionarima vatrenog oružja. Dvije decenije kasnije je David Webb Peoples, scenarist Oscarom nagrađenog vesterna Unforgiven, scenu završnog obračuna, gdje glavnog negativca također tumači Hackman, napisao velikim dijelom po uzoru na sličnu scenu u Prime Cut.
Kada je početkom 1980-ih Prime Cut tadašnja Radiotelevizija Sarajevo bila prikazala na programu JRT-a, dio tadašnjih gledalaca je izrazio svoje nezadovoljstvo smatrajući eksplicitno nasilje "previše uznemirujućim" i neprimjerenim za javno prikazivanje.
Botanika
Botanika je grana biologije koja se bavi naučnim proučavanjem biljaka. Ime potiče od grčke reči βοτανικός, botanikós - koji se odnosi na biljke ( βοτάνη, botánē - trava, biljka). U novije vreme često se označava i terminima „nauka o biljkama" i „biologija biljaka". Obuhvata više disciplina koje proučavaju izgled, građu, rast, razviće, reprodukciju, metabolizam, fiziologiju, oboljenja, ekologiju, srodnost i evolutivnu istoriju biljaka.
thumb|350px|Biljka - predmet proučavanja botaničkih disciplina
Tradicionalno, botaničari su istraživali sve organizme koji nisu bili označeni kao životinje (na primer, svi oni koji vode sesilan način života, vrše fotosintezu). Napredak u poznavanju ovih „specijalnih" organizama, naročito mikroorganizama, doveo je do odvajanja zasebnih grana od botanike - u prvom redu mikrobiologije i mikologije. Još uvek je, međutim, široko rasprostranjena praksa opisivanja ovih ne-biljnih organizama u uvodnim kursevima botanike.
Istorija botanike ukratko
Među prvim botaničkim radovima, napisanim oko 300.god. pne., su i dva velika Teofrastova dela - Istorija biljaka i Uzroci biljaka (tj. Priroda biljaka) - u kojima je opisao mnogo vrsta kao i njihovu primenu. Rimski lekar Dioskorides je dopunio Teofrastove spiskove biljaka i više pažnje posvetio upotrebi lekovitih biljaka. Ove knjige su tokom antičkih vremena bile najvažniji doprinos botanici, i na njih su se oslanjali istraživači i lekari i tokom Srednjeg veka. Sa „otkrićem" Novog Sveta, počinje i dalji razvoj botanike, jer su Evropljani došli u kontakt sa potpuno nepoznatim vrstama. Ključne tačke u razvoju botaničke misli su i Lineov sistem binomijalne nomenklature i pokušaj klasifikacije biljaka na osnovu građe cvetova, otkriće ćelije, Darvinovo uspostavljanje teorije evolucije, otkriće biljnih hormona, razviće genetike i molekularne biologije krajem 20. veka. Paralelno sa obogaćivanjem botaničkog znanja, došlo je i do značajnog unapređenja metodologije istraživanja, zahvaljujući razvoju tehnike i tehnologije.
Metode istraživanja u botanici
Botanika se koristi kako posmatranjem, tako i komparativnim, istorijskim i eksperimentalnim metodama. Neke od ovih metoda su: sakupljanje i pohranjivanje biljnog materijala u herbarijume, posmatranje u prirodnim i veštačkim uslovima, eksperiment u prirodi i botaničkoj laboratoriji, matematička obrada dobijenih podataka.
Terminoni, Brescia
Terminoni je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Oscar Jacobsson
Oscar Jacobsson (7. novembar 1889. – 25. decembar 1945) bio je švedski karikaturist najpoznatiji kao autor popularnog stripa Adamson.
Henriville
Anrivil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Forbaš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 764 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 193 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 243 metara (maksimalnoj 302 m, a minimalnoj 260 m).
Cruz de Vidaña, Santiago Tuxtla
Cruz de Vidaña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 461 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
Selvone, Isernia
Selvone je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.